Οξεία βρογχίτιδα (J20) - Λαρυγγίτιδα December\nΟξεία βρογχίτιδα (J20)\nNOS σε άτομα κάτω των 15 ετών\nοξεία και υποξεία (γ):\nNOS σε άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω (J40)\nαλλεργικά NOS (J45.0)\nΟξεία αποφρακτική βρογχίτιδα (κωδικός ICD 10 - J20)\nΗ οξεία αποφρακτική βρογχίτιδα είναι μια οξεία φλεγμονώδης νόσος του αναπνευστικού συστήματος που προσβάλλει τους βρόγχους μεσαίου και μικρού διαμετρήματος. Εμφανίζεται με σύνδρομο βρογχικής απόφραξης που σχετίζεται με βρογχόσπασμο, οίδημα του βρογχικού βλεννογόνου και υπερέκκριση βλέννας..\nΗ οξεία αποφρακτική βρογχίτιδα (κωδικός ICD 10 οξεία βρογχίτιδα - J20) διαγιγνώσκεται συχνότερα σε μικρά παιδιά.\nΗ ανάπτυξη οξείας αποφρακτικής βρογχίτιδας σε ενήλικες και παιδιά προκαλείται από μόλυνση με τους ακόλουθους μικροοργανισμούς:\nιός παραϊνφλουέντζας τύπου 3;\nιοί της γρίπης\nαναπνευστικοί συγκυτιακοί ιοί.\nΚατά τη διεξαγωγή μιας βακτηριολογικής μελέτης σε ρέοντα νερά από τους βρόγχους, τα χλαμύδια, το μυκόπλασμα και ο ιός του έρπητα συχνά απομονώνονται.\nΗ πρόβλεψη είναι ευνοϊκή. Με επαρκή θεραπεία, η ασθένεια τελειώνει με ανάρρωση εντός 7-21 ημερών.\nΕάν κοιτάξετε το ιατρικό ιστορικό των ατόμων που πάσχουν από αποφρακτική βρογχίτιδα, θα παρατηρήσετε ότι πολλοί από αυτούς έχουν ιστορικό ενδείξεων εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος, συχνών αναπνευστικών παθήσεων, αυξημένου αλλεργικού υποβάθρου.\nΟ συνδυασμός δυσμενών περιβαλλοντικών παραγόντων και κληρονομικής προδιάθεσης προκαλεί την ανάπτυξη μιας φλεγμονώδους διαδικασίας που επηρεάζει τους μικρούς και μεσαίους βρόγχους, καθώς και τους ιστούς που τους περιβάλλουν. Αυτό οδηγεί σε διακοπή της κίνησης των βλεφαρίδων των κυτταρικών επιθηλιακών κυττάρων. Στο μέλλον, υπάρχει μια σταδιακή αντικατάσταση των κυτταρικών κυττάρων με τα κύπελλα. Οι μορφολογικές αλλαγές στον βρογχικό βλεννογόνο συνοδεύονται από αλλαγές στη σύνθεση της βρογχικής βλέννας, η οποία οδηγεί στην ανάπτυξη βλεννογόνου και απόφραξης (αποκλεισμός) βρόγχων μικρού διαμετρήματος. Αυτό, με τη σειρά του, προκαλεί παραβιάσεις του λόγου εξαερισμού-διάχυσης..\nΣτη βλεννογόνο βλέννα, μειώνεται η περιεκτικότητα σε λυσοζύμη, ιντερφερόνη, λακτοφερόνη και άλλους παράγοντες μη ειδικής τοπικής ανοσίας, οι οποίες συνήθως παρέχουν αντιβακτηριακή και αντιική προστασία. Ως αποτέλεσμα, οι παθογόνοι μικροοργανισμοί (βακτήρια, μύκητες, ιοί) αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ενεργά στην ιξώδη και παχιά έκκριση, η οποία υποστηρίζει τη δραστηριότητα της φλεγμονής.\nΣτον παθολογικό μηχανισμό ανάπτυξης βρογχικής απόφραξης, η ενεργοποίηση χολινεργικών υποδοχέων του βλαστικού μέρους του νευρικού συστήματος δεν έχει μικρή σημασία, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση βρογχοσπαστικής αντίδρασης.\nΌλες οι διαδικασίες που περιγράφονται παραπάνω οδηγούν σε σπασμό των λείων μυών των βρόγχων και πρήξιμο των βλεννογόνων τους, υπερέκκριση βλέννας.\nΜε υψηλή αλλεργιοποίηση του σώματος, η βρογχίτιδα μπορεί να ακολουθήσει υποτροπιάζουσα ή χρόνια πορεία και τελικά να μετατραπεί σε ασθματικό και στη συνέχεια σε βρογχικό άσθμα.\nΗ ασθένεια ξεκινά έντονα και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη βρογχικής απόφραξης και μολυσματικής τοξικότητας, τα σημεία των οποίων είναι:\nθερμοκρασία υποβρύχιου (δηλαδή, που δεν υπερβαίνει τους 38 ° C) ·\nΣτην κλινική εικόνα της οξείας βρογχίτιδας με σημεία απόφραξης, ο κύριος ρόλος ανήκει σε αναπνευστικές διαταραχές. Οι ασθενείς ανησυχούν για έναν εμμονικό βήχα που επιδεινώνεται τη νύχτα. Μπορεί να είναι ξηρό ή υγρό, με βλεννογόνο αποχρωματισμό. Σε ενήλικες με υπέρταση, ενδέχεται να υπάρχουν ραβδώσεις αίματος στα πτύελα.\nΔύσπνοια εμφανίζεται και εντείνεται. Κατά την εισπνοή, τα φτερά της μύτης διογκώνονται και οι βοηθητικοί μύες (μύες της κοιλιακής πρέσας, ζώνη ώμου, λαιμός) συμμετέχουν στην πράξη της αναπνοής.\nΚατά τη διάρκεια της ακρόασης των πνευμόνων, δίνεται προσοχή σε μια επιμήκη εκπνοή συριγμού και ξηρές ράγες που ακούγονται καλά (συχνά ακόμη και σε απόσταση).\nΗ διάγνωση της οξείας βρογχίτιδας με απόφραξη βασίζεται σε δεδομένα από την κλινική εικόνα και τη φυσική εξέταση του ασθενούς, τα αποτελέσματα μεθόδων οργανοληπτικής και εργαστηριακής έρευνας:\nAuscultation των πνευμόνων. Οι ασθενείς εμφανίζουν σκληρή αναπνοή, συριγμό ξηρό συριγμό. Μετά το βήχα, ο αριθμός και ο τόνος του συριγμού αλλάζει.\nΑκτινογραφία των πνευμόνων. Στο ροντενογράφημα, αύξηση στις ρίζες των πνευμόνων και βρογχικό μοτίβο, εμφύσημα των πνευμονικών πεδίων.\nΙατρική και διαγνωστική βρογχοσκόπηση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο γιατρός εξετάζει τη βλεννογόνο των βρόγχων, παίρνει πτύελα για εργαστηριακή έρευνα και, εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να κάνει βρογχοκυψελιδική πλύση.\nΒρογχογραφία. Αυτή η διαγνωστική διαδικασία ενδείκνυται εάν υπάρχει υποψία βρογχεκτασίας..\nΜελέτη της λειτουργίας της εξωτερικής αναπνοής (FVD). Η πνευμονοματομετρία, η μέγιστη ροή, η σπειρομετρία είναι υψίστης σημασίας στη διαγνωστική. Με βάση τα ληφθέντα αποτελέσματα, προσδιορίζεται η αναστρεψιμότητα και ο βαθμός βρογχικής απόφραξης, ο βαθμός εξασθενημένου πνευμονικού αερισμού.\nΕργαστηριακή έρευνα. Ο ασθενής υποβάλλεται σε γενικές εξετάσεις ούρων και αίματος, εξετάζονται βιοχημικές αιματολογικές εξετάσεις (ινωδογόνο, συνολικά κλάσματα πρωτεϊνών και πρωτεϊνών, γλυκόζη, κρεατινίνη, αμινοτρανσφεράση, χολερυθρίνη). Για να εκτιμηθεί ο βαθμός αναπνευστικής ανεπάρκειας, εμφανίζεται ο προσδιορισμός της κατάστασης οξέος-βάσης του αίματος.\nΗ οξεία βρογχίτιδα με απόφραξη απαιτεί διαφορική διάγνωση με διάφορες άλλες αναπνευστικές παθήσεις:\nΘεραπεία της οξείας αποφρακτικής βρογχίτιδας\nΣτην παιδιατρική, η διάγνωση και η θεραπεία της νόσου πραγματοποιείται βάσει κλινικών οδηγιών "Οξεία αποφρακτική βρογχίτιδα στα παιδιά." Σε ένα άρρωστο παιδί συνταγογραφείται ημιδιατροφή Ο χώρος πρέπει να καθαρίζεται και να αερίζεται τακτικά. Τα τρόφιμα πρέπει να είναι εύπεπτα και να σερβίρονται ζεστά. Φροντίστε να πίνετε άφθονο ζεστό ρόφημα, το οποίο συμβάλλει στην εκκαθάριση των πτυέλων και στον καλύτερο βήχα.\nΗ φαρμακευτική θεραπεία για αποφρακτική φλεγμονή των βρόγχων πραγματοποιείται μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες ενός γιατρού και μπορεί να περιλαμβάνει:\nαντιιικά φάρμακα (ριμπαβιρίνη, ιντερφερόνη)\nαντισπασμωδικά (δροταβερίνη, παπαβερίνη)\nβλεννολυτικά (αμβροξόλη, ακετυλοκυστεΐνη)\nεισπνευστήρες βρογχοδιασταλτικών (υδροβρωμίδιο φαινοτερόλης, ορκιπραναλίνη, σαλβουταμόλη).\nΤα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται μόνο όταν συνδέεται μια δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες κεφαλοσπορίνες, β-λακτάμες, τετρακυκλίνες, φθοροκινολόνες, μακρολίδες.\nΠροκειμένου να βελτιωθεί η εκκένωση πτυέλων, δονήσεων, κρουστών ή γενικού μασάζ πλάτης, συνιστώνται αναπνευστικές ασκήσεις.\nΗ πρόβλεψη είναι ευνοϊκή. Με επαρκή θεραπεία, η ασθένεια τελειώνει με ανάρρωση εντός 7-21 ημερών. Με υψηλή αλλεργιοποίηση του σώματος, η βρογχίτιδα μπορεί να ακολουθήσει υποτροπιάζουσα ή χρόνια πορεία και τελικά να μετατραπεί σε ασθματικό και στη συνέχεια σε βρογχικό άσθμα.\nΗ ασθένεια ξεκινά έντονα και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη βρογχικής απόφραξης και μολυσματικής τοξικότητας.\nΗ πρόληψη βασίζεται σε δραστηριότητες που στοχεύουν στην αύξηση της γενικής άμυνας του σώματος (σωστή διατροφή, αθλήματα, περπάτημα στον καθαρό αέρα, εγκατάλειψη κακών συνηθειών).\nΔιεθνής ταξινόμηση ασθενειών 10η αναθεώρηση (ICD-10)\nΗλεκτρονικό βιβλίο αναφοράς ICD-10. 1990-2020. Κωδικοί διάγνωσης, αναζήτηση ανά κωδικό και όνομα ασθένειας.\nΤι είναι το ICD-10?\nΣτόχοι και στόχοι του ICD\nΙστορία του ICD\nΠεριεχόμενα του ICD-10\nICD-10 - Διεθνής ταξινόμηση των ασθενειών, δέκατη αναθεώρηση.\nΠλήρες όνομα: Διεθνής στατιστική ταξινόμηση ασθενειών και συναφή προβλήματα υγείας.\nΚωδικοί νόσου ICD-10\nΤο ICD-10 περιέχει 21 κατηγορίες ασθενειών. Οι κωδικοί U00-U49 και U50-U99 είναι κλάσης 22 και χρησιμοποιούνται για προσωρινό προσδιορισμό και ερευνητικούς σκοπούς (δεν εμφανίζονται στον ιστότοπό μας).\nA00-B99 - Ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες\nΠεριέχει 21 μπλοκ\nΠεριλαμβάνει: ασθένειες που συνήθως θεωρούνται μεταδοτικές ή μεταδίδονται με φορέα\nΕξαιρούνται: φορέας ή ύποπτος φορέας μολυσματικού παράγοντα (Z22.-) ορισμένες εντοπισμένες μολύνσεις - δείτε τάξεις που σχετίζονται με συστήματα οργάνων λοιμώδεις και παρασιτικές ασθένειες που περιπλέκουν την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και το puerperium (με εξαίρεση τον μαιευτικό τέτανο και ασθένεια που προκαλείται από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) [HIV] (O98.-) μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες χαρακτηριστικές της περιγεννητικής περιόδου (εξαιρουμένου του περιγεννητικού τετάνου, της συγγενούς σύφιλης, της περιγεννητικής γονοκοκκικής λοίμωξης και της περιγεννητικής νόσου που προκαλείται από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας [HIV] (P35-P39) και άλλες οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις λοιμώξεις (J00-J22)\nC00-D48 - Νεοπλάσματα\nΠεριέχει 4 μπλοκ\nD50-D89 - Ασθένειες του αίματος, αιμοποιητικά όργανα και ορισμένες διαταραχές που αφορούν τον ανοσοποιητικό μηχανισμό\nΠεριέχει 6 μπλοκ\nΕξαιρούνται: αυτοάνοση νόσος (συστηματική) NOS (M35.9) ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των συγγενών ανωμαλιών, των παραμορφώσεων και των χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) ασθένειες, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) ασθένεια που προκαλείται από τραυματισμούς από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας [HIV] (B20-B24), δηλητηρίαση και κάποιες άλλες συνέπειες εξωτερικών αιτιών (S00-T98) συμπτωμάτων νεοπλασιών (C00-D48), σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες, που δεν ταξινομούνται αλλού (R00-R99)\nE00-E90 - Ασθένειες του ενδοκρινικού συστήματος, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές\nΠεριέχει 8 μπλοκ\nΕξαιρούνται: επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της περιόδου μετά τον τοκετό (O00-O99) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες, που δεν ταξινομούνται αλλού (R00-R99) παροδικές ενδοκρινικές και μεταβολικές διαταραχές ειδικά για το έμβρυο και νεογέννητο (P70-P74)\nF00-F99 - Ψυχικές και συμπεριφορικές διαταραχές\nΠεριέχει 11 μπλοκ\nΠεριλαμβάνει: ψυχολογικές διαταραχές ανάπτυξης\nΕξαιρούνται: συμπτώματα, ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες, που δεν ταξινομήθηκαν αλλού (R00-R99)\nG00-G99 - Ασθένειες του νευρικού συστήματος\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και του puerperium (O00-099) συγγενείς ανωμαλίες, παραμορφώσεις και χρωμοσωμικές ανωμαλίες (Q00-Q99) ενδοκρινικές ασθένειες συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραύμα, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες έκθεσης σε εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες δεν είναι ταξινομημένο αλλού (R00-R99)\nH00-H59 - Ασθένειες του οφθαλμού και του adnexa του\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των συγγενών ανωμαλιών, παραμορφώσεων και χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραυματισμοί, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες από εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες δεν είναι ταξινομημένο αλλού (R00-R99)\nH60-H95 - Ασθένειες του αυτιού και του μαστοειδούς\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές εγκυμοσύνης, τοκετού και συγγενών ανωμαλιών, παραμορφώσεων και χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραύμα, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες έκθεσης σε εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες δεν είναι ταξινομημένο αλλού (R00-R99)\nI00-I99 - Ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος\nΠεριέχει 10 μπλοκ\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των συγγενών ανωμαλιών, παραμορφώσεων και χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραυματισμοί, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες από εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες δεν είναι ταξινομημένα αλλού (R00-R99) διαταραχές συστηματικού συνδετικού ιστού (M30-M36) παροδικές εγκεφαλικές ισχαιμικές προσβολές και συναφή σύνδρομα (G45.-)\nJ00-J99 - Ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος\nK00-K93 - Ασθένειες του πεπτικού συστήματος\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των συγγενών ανωμαλιών, των παραμορφώσεων και των χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραυματισμοί, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες από εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες δεν είναι ταξινομημένο αλλού (R00-R99)\nL00-L99 - Ασθένειες του δέρματος και του υποδόριου ιστού\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των συγγενών ανωμαλιών, των παραμορφώσεων και των χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) σε κλινικές και εργαστηριακές δοκιμές, που δεν ταξινομούνται αλλού (R00-R99) διαταραχές συστημικού συνδετικού ιστού (M30-M36)\nM00-M99 - Ασθένειες του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) σύνδρομο συμπίεσης (T79.6) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και του puerperium (O00-O99) συγγενών ανωμαλιών, παραμορφώσεων και χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) ασθένειες του ενδοκρινικού συστήματος, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραυματισμοί, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες έκθεσης σε εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και αποκλίσεις από τον κανόνα, που προσδιορίζονται σε κλινικές και εργαστηριακές δοκιμές, που δεν ταξινομούνται αλλού (R00-R99)\nN00-N99 - Ασθένειες του ουροποιητικού συστήματος\nΕξαιρούνται: ορισμένες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την περιγεννητική περίοδο (P00-P96) ορισμένες μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες (A00-B99) επιπλοκές της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των συγγενών ανωμαλιών, παραμορφώσεων και χρωμοσωμικών ανωμαλιών (Q00-Q99) συστήματα, διατροφικές διαταραχές και μεταβολικές διαταραχές (E00-E90) τραύμα, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες έκθεσης σε εξωτερικά αίτια (S00-T98) νεοπλάσματα (C00-D48) συμπτώματα, σημεία και ανωμαλίες που εντοπίστηκαν σε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες δεν είναι ταξινομημένο αλλού (R00-R99)\nO00-O99 - Εγκυμοσύνη, τον τοκετό και το puerperium\nΕξαιρούνται: ασθένεια που προκαλείται από τραυματισμό από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας [HIV] (B20-B24), δηλητηρίαση και άλλες συνέπειες εξωτερικών αιτιών (S00-T98) ψυχικές και συμπεριφορικές διαταραχές που σχετίζονται με το μαιευτικό τέτανο του puerperium (F53.-) (A34) Παρακολούθηση μετά από τοκετό υπόφυση (E23.0) μετά τον τοκετό οστεομαλακία (M83.0): εγκυμοσύνη σε μια γυναίκα υψηλού κινδύνου (Z35.-). φυσιολογική εγκυμοσύνη (Z34.-)\nP00-P96 - Ορισμένες καταστάσεις που προέρχονται από την περιγεννητική περίοδο\nΠεριλαμβάνει: διαταραχές που εμφανίζονται στην περιγεννητική περίοδο, ακόμη και αν ο θάνατος ή η ασθένεια εμφανιστεί αργότερα\nQ00-Q99 - Συγγενείς δυσπλασίες [δυσπλασίες], παραμορφώσεις και χρωμοσωμικές ανωμαλίες\nΕξαιρούνται: συγγενείς μεταβολικές διαταραχές (E70-E90)\nR00-R99 - Συμπτώματα, σημεία και μη φυσιολογικά κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, που δεν ταξινομούνται αλλού\nΠεριέχει 13 μπλοκ\nS00-T98 - Τραυματισμοί, δηλητηρίαση και ορισμένες άλλες συνέπειες της έκθεσης σε εξωτερικές αιτίες\nΕξαιρούνται: γεννητικός τραυματισμός (P10-P15) μαιευτικός τραυματισμός (O70-O71)\nV01-Y98 - Εξωτερικές αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας\nΠεριέχει 9 μπλοκ\nZ00-Z99 - Παράγοντες που επηρεάζουν την κατάσταση της υγείας του πληθυσμού και παραπομπές σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης\nΠεριέχει 7 μπλοκ\nΗ διάγνωση στην ταξινόμηση αντιπροσωπεύεται από έναν κωδικό και ένα όνομα. Οι κωδικοί κατασκευάζονται με αλφαριθμητική κωδικοποίηση. Ο πρώτος χαρακτήρας στον κωδικό διάγνωσης είναι ένα γράμμα (A - Y) που αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη τάξη. Τα γράμματα D και H χρησιμοποιούνται σε πολλές κατηγορίες. Το γράμμα U δεν χρησιμοποιείται (αφήνεται στο αποθεματικό). Τα μαθήματα χωρίζονται σε τμήματα τίτλων που περιγράφουν "ομοιογενείς" ασθένειες και νοσολογίες. Τα μπλοκ χωρίζονται περαιτέρω σε τριψήφια επικεφαλίδες και τετραψήφιο υπότιτλους. Έτσι, οι τελικοί κωδικοί των διαγνώσεων καθιστούν δυνατό τον χαρακτηρισμό μιας συγκεκριμένης ασθένειας όσο το δυνατόν ακριβέστερα..\nΟι κωδικοί από το ICD-10 χρησιμοποιούνται ενεργά στη ρωσική ιατρική. Τα άρρωστα φύλλα δηλώνουν τον κωδικό διάγνωσης, η αποκωδικοποίηση του οποίου βρίσκεται στην ηλεκτρονική έκδοση της ταξινόμησης στον ιστότοπό μας ή σε παρόμοιους πόρους τρίτων. Ο ιστότοπός μας περιέχει βολική πλοήγηση και σχόλια για τις τάξεις και τις επικεφαλίδες του ICD-10. Για να μεταβείτε γρήγορα στην περιγραφή του κώδικα διάγνωσης που σας ενδιαφέρει, χρησιμοποιήστε τη φόρμα αναζήτησης.\nΟ ιστότοπος παρουσιάζει πληροφορίες ταξινόμησης που είναι σχετικές με το 2020, λαμβάνοντας υπόψη τους αποκλεισμένους και προστιθέμενους κωδικούς σύμφωνα με την Επιστολή του Υπουργείου Υγείας της Ρωσίας προς τις εκτελεστικές αρχές των συστατικών οντοτήτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και μια λίστα με παρατηρημένα τυπογραφικά λάθη και ευκαιριακές διορθώσεις που προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας..\nICD-10 - Διεθνής ταξινόμηση ασθενειών της δέκατης αναθεώρησης. Είναι ένα κανονιστικό έγγραφο με μια γενικά αποδεκτή στατιστική ταξινόμηση των ιατρικών διαγνώσεων, το οποίο χρησιμοποιείται στην υγειονομική περίθαλψη για την ενοποίηση μεθοδολογικών προσεγγίσεων και διεθνούς συγκρισιμότητας των υλικών. Αναπτύχθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Οι λέξεις "Δέκατη αναθεώρηση" σημαίνει τη 10η έκδοση (10η έκδοση) του εγγράφου από τη δημιουργία του (1893). Προς το παρόν, η 10η αναθεώρηση του ICD ισχύει, εγκρίθηκε το 1990 στη Γενεύη από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας, μεταφράστηκε σε 43 γλώσσες και χρησιμοποιήθηκε σε 117 χώρες.\nΣτη Ρωσία, η συντομογραφία και το όνομα της ταξινόμησης χρησιμοποιούνται στα ρωσικά:\nΟ σκοπός της διεθνούς ταξινόμησης των ασθενειών είναι να παρέχει την ευκαιρία να συστηματοποιήσει τις γνώσεις και τα δεδομένα σχετικά με τη θνησιμότητα και τη νοσηρότητα σε διαφορετικές χώρες σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Το ICD σάς επιτρέπει να μειώσετε τους λεκτικούς σχηματισμούς διαγνώσεων ασθενειών και προβλημάτων υγείας σε κωδικούς, ο οποίος ενοποιεί τη διαδικασία συσσώρευσης, αποθήκευσης, ανάλυσης, ερμηνείας και σύγκρισης δεδομένων.\nΗ Διεθνής Ταξινόμηση Νοσημάτων επιλύει το πρόβλημα της γενίκευσης και της ταξινόμησης των ασθενειών σε διεθνές επίπεδο. Η ICD είναι η διεθνής τυπική διαγνωστική ταξινόμηση που χρησιμοποιείται στη συλλογή στατιστικών στοιχείων θνησιμότητας και νοσηρότητας για τον πληθυσμό στις χώρες που έχουν υιοθετήσει το ICD. Το ICD χρησιμοποιείται για ιατρικούς και επιδημιολογικούς σκοπούς, για τη διασφάλιση της ποιότητας των ιατρικών υπηρεσιών.\nΣύγχρονα ιατρικά συστήματα πληροφοριών, συστήματα συλλογής και μετάδοσης ιατρικών δεδομένων χρησιμοποιούν κωδικούς ICD για αύξηση της αξιοπιστίας, παροχή ευκολίας και διαχείριση της υγειονομικής περίθαλψης.\nΤο ICD-10 χρησιμοποιείται στην εργασία ιατρικών ιδρυμάτων στη Ρωσία. Ρώσοι γιατροί συμμετείχαν στην προετοιμασία της 10ης αναθεώρησης του ICD.\nΙστορία της δημιουργίας και των αναθεωρήσεων του ICD\nΟι προσπάθειες να συγκεντρωθούν τα ονόματα όλων των ασθενειών, να τα οργανωθούν, να τα συνοψίσουν σε ομάδες ήταν ακόμη τον 18ο αιώνα. Μια ειδική συνεισφορά έγινε από τον François Bossier de Lacroix (Γαλλία). Ο William Farr (Αγγλία, ΧΙΧ αιώνας) έδωσε μεγάλη προσοχή στο ζήτημα της γενίκευσης των ασθενειών, ο οποίος περιέγραψε τις αρχές της οικοδόμησης μιας ενοποιημένης ταξινόμησης. Το ζήτημα συζητήθηκε πιο ενεργά, αυξήθηκε η κατανόηση της ανάγκης για ταξινόμηση.\nΗ πρώτη διεθνώς εφαρμόσιμη ταξινόμηση των αιτίων θανάτου εγκρίθηκε στο Παρίσι το 1855 από το Διεθνές Στατιστικό Συνέδριο. Κατασκευάστηκε με βάση δύο καταλόγους ασθενειών, που καταρτίστηκαν σύμφωνα με διαφορετικές αρχές, από τους Δρ. William Farr και Dr. Mark d'Espin. Στα επόμενα χρόνια (1864, 1874, 1880, 1886) η ταξινόμηση αναθεωρήθηκε - έγιναν προσθήκες και αλλαγές.\nΤο 1893, η ταξινόμηση Bertillon υιοθετήθηκε στο Σικάγο με το όνομα Jacques Bertillon (Γαλλία), ο οποίος ηγήθηκε της προετοιμασίας της ταξινόμησης. Ονομάστηκε επίσης Διεθνής Λίστα Αιτιών Θανάτου. Έθεσε τα θεμέλια για την ταξινόμηση, η οποία είναι τώρα γνωστή ως η Διεθνής Ταξινόμηση των Νοσημάτων (ICD). Από το 1893, η ταξινόμηση αναθεωρείται περίπου κάθε 10 χρόνια. Η ταξινόμηση της 10ης αναθεώρησης είναι επί του παρόντος έγκυρη. Εγκρίθηκε από τη Διεθνή Διάσκεψη για τη Δέκατη Αναθεώρηση της ICD το 1989 και εγκρίθηκε τον Μάιο του 1990 από την Σαράντα Τρίτη Σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας. Έχει τεθεί σε χρήση στα κράτη μέλη της ΠΟΥ από το 1994 και από το 1999 στη Ρωσία. Η κυκλοφορία του ICD-11 έχει αναβληθεί, αλλά οι εργασίες για την προετοιμασία του βρίσκονται σε εξέλιξη. Η 11η αναθεώρηση του ICD αναμένεται να εγκριθεί το 2016-2017.\nΗ προετοιμασία της ρωσικής έκδοσης του ICD-10 συνίστατο στην κατάρτιση μιας ταξινόμησης βάσει κλινικών και διαγνωστικών όρων της ΠΟΥ, αλλά προσαρμόστηκε στην πρακτική των ρωσικών ιατρικών ιδρυμάτων. Το Κέντρο Διεθνούς Ταξινόμησης Ασθενειών της Μόσχας, σε συνεργασία με τον ΠΟΥ, συμμετείχε στην προσαρμογή του διεθνούς εγγράφου. Η εκπαίδευση έλαβε υπόψη την εμπειρία ειδικών από μεγάλα κλινικά ινστιτούτα της χώρας, προτάσεις από ειδικούς του Υπουργείου Υγείας. Η ρωσική έκδοση του ICD-10 είναι το αποτέλεσμα της επίπονης εργασίας ακαδημαϊκών, γιατρών και υποψηφίων ιατρικών επιστημών..\nΤην προετοιμασία παρακολούθησαν\n• Ακαδημαϊκοί του RAMS: I.I. Dedov, V.A. Nasonova, D.S. Sarkisov, Yu.K. Skripkin, Ε.Ι. Chazov, V.I. Chiss;\n• Αντίστοιχο μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών: G.I. Vorobiev, Ε.Α. Luzhnikov, V.N. Serov, V.K. Ovcharov;\n• Γιατροί Ιατρικών Επιστημών: V.G. Goryunov, Β.Α. Kazakovtsev, Ν.ν. Kornilov, V.S. Melent'ev, A.A. Priymak, D.I. Tarasov, M.S. Turyanov, A.M. Yuzhakov, Ν.Ν. Yakhno, Ο.Ν. Baleva, P.V. Νόβικοφ;\n• Υποψήφιοι Ιατρικών Επιστημών: ΟΝ. Belova, M.D. Speransky, M.V. Maximova.\nΗ ταξινόμηση είναι ένα κανονιστικό έγγραφο που αποτελείται από τρεις τόμους. Στη ρωσική έκδοση του ICD-10, ο τόμος 1 αποτελείται από δύο μέρη.\nΤόμος 1. Ειδικές λίστες ελέγχου για στατιστική ανάπτυξη\nΠρόλογος στη ρωσική έκδοση\nΣυνεργαζόμενα κέντρα ταξινόμησης ασθενειών του ΠΟΥ\nΈκθεση της Διεθνούς Διάσκεψης για τη δέκατη αναθεώρηση\nΚατάλογος τριών ψηφίων επικεφαλίδων\nΠλήρης κατάλογος τριών ψηφίων επικεφαλίδων και τετραψήφιου υπότιτλου και το περιεχόμενό τους. Τάξεις Ι έως ΧΙΙΙ.\nΠλήρης κατάλογος τριών ψηφίων επικεφαλίδων και τετραψήφιου υπότιτλου και το περιεχόμενό τους. Μαθήματα XIV έως XXI.\nΕιδικές λίστες ελέγχου για τη στατιστική ανάπτυξη δεδομένων θνησιμότητας και νοσηρότητας\nΤόμος 2. Συλλογή οδηγιών χρήσης για χρήστες ICD\nΠεριγραφή της διεθνούς στατιστικής ταξινόμησης των ασθενειών και των συναφών προβλημάτων υγείας\nΠώς να χρησιμοποιήσετε το ICD\nΚανόνες και οδηγίες για την κωδικοποίηση της θνησιμότητας και της νοσηρότητας\nΙστορία ανάπτυξης ICD\nΤόμος 3. Ευρετήριο ταξινόμησης\nΓενική κατασκευή δείκτη\nΕνότητα Ι. Αλφαβητικός δείκτης ασθενειών και τραυματισμών από τη φύση τους\nΤμήμα II. Εξωτερικές αιτίες τραυματισμού\nΤμήμα III. Πίνακας φαρμάκων και χημικών\nΟ ιστότοπός μας περιέχει μια διαδικτυακή έκδοση ενός τμήματος της ρωσικής έκδοσης του ICD-10, η οποία περιλαμβάνει μια λίστα με τάξεις, μπλοκ, τριψήφιες επικεφαλίδες, τετραψήφιο υπότιτλους και το περιεχόμενό τους. Επίσης από τον ιστότοπό μας μπορείτε να κατεβάσετε την ηλεκτρονική έκδοση της ρωσικής έκδοσης του ICD-10 σε διάφορες μορφές.\nΤο πλήρες έγγραφο ICD-10 περιλαμβάνει εισαγωγή, ταξινόμηση, οδηγίες για τη συμπλήρωση πιστοποιητικού περιγεννητικής θνησιμότητας, κανονιστικούς ορισμούς, ονοματολογίες και άλλες ενότητες. Ας περιγράψουμε τη δομή και τις αρχές της οικοδόμησης της ταξινόμησης.\nΣτην ταξινόμηση ICD-10, τα στατιστικά δεδομένα ομαδοποιούνται στις ακόλουθες ομάδες:\nσυνταγματικές ή γενικές ασθένειες ·\nτοπικές ασθένειες, ομαδοποιημένες ανά ανατομική τοποθεσία ·\nΗ ταξινόμηση έχει ιεραρχική δομή τεσσάρων επιπέδων. Τα αρχεία ταξινόμησης έχουν κωδικούς και προφορική αποκωδικοποίηση. Η ταξινόμηση χρησιμοποιεί ένα αλφαριθμητικό σύστημα κωδικοποίησης. Οι κώδικες δομής και ταξινόμησης έχουν ως εξής:\nΣύνολο 21 τάξεων.\nΟ κωδικός κάθε κλάσης είναι ένα ζεύγος κωδικών που καθορίζει το εύρος των κωδικών που περιλαμβάνονται στην τάξη..\nΟ κωδικός τάξης παρουσιάζεται με τη μορφή: γράμμα + δύο αριθμοί - γράμμα + δύο αριθμούς. Για παράδειγμα: A00-B99, C00-D48, K00-K93.\nΟι τάξεις ICD-10 υποδιαιρούνται σε ομοιογενή μπλοκ. Αποκλεισμός κώδικα με τη μορφή ενός γράμματος + δύο ψηφίων ή καθορίζοντας ένα εύρος. Για παράδειγμα: B99, C00-C97, K00-K14.\nΠροβολή κωδικού: γράμμα + δύο ψηφία. Για παράδειγμα: C02, K00.\nΚωδικός υπότιτλου με τη μορφή: γράμμα + δύο ψηφία. ψηφίο. Ο κωδικός χρησιμοποιεί μια τελεία που ακολουθείται από ένα ψηφίο για να προσδιορίσει την ασθένεια για ένα τριψήφιο ρουμπίνι. Για παράδειγμα: C02.1, K00.3.\nΓενικό παράδειγμα. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην αλυσίδα H60-H95 H80-H83 H80 H80.2\nΤάξη Η60-Η95 Ασθένειες του αυτιού και του μαστοειδούς\nΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ Η80-Η83 Ασθένειες στο εσωτερικό αυτί\nΤριψήφιο τίτλο Η80 Ωτοσκλήρωση\n4ψήφιος υπότιτλος Η80.2 Κοχλιακή ωτοσκλήρωση\nmkb10.su - Διεθνής ταξινόμηση ασθενειών της 10ης αναθεώρησης. Ηλεκτρονική έκδοση του 2020 με αναζήτηση ασθενειών με κωδικό και αποκωδικοποίηση.\nΟξεία βρογχίτιδα σε ενήλικες\nΈκδοση: Clinical Protocols MH RK - 2013\nΗ οξεία βρογχίτιδα είναι μια περιορισμένη φλεγμονή των μεγάλων αεραγωγών, το κύριο σύμπτωμα της οποίας είναι ο βήχας . Η οξεία βρογχίτιδα διαρκεί συνήθως 1-3 εβδομάδες. Ωστόσο, σε ορισμένους ασθενείς, ο βήχας μπορεί να παραταθεί (έως και 4-6 εβδομάδες) λόγω των ιδιαιτεροτήτων του αιτιολογικού παράγοντα [1, 2, 3].\nΗ οξεία βρογχίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με βήχα, παραγωγικό ή όχι, χωρίς χρόνια βρογχο-πνευμονική νόσο και δεν εξηγείται από άλλες αιτίες (ιγμορίτιδα, άσθμα, ΧΑΠ).\nΌνομα πρωτοκόλλου: Οξεία βρογχίτιδα σε ενήλικες\nJ20 Οξεία τραχειοβρογχίτιδα\nJ20.0 Οξεία βρογχίτιδα λόγω του Mycoplasma pneumoniae\nJ20.1 Οξεία βρογχίτιδα λόγω Haemophilus influenzae (Afanasyev-Pfeiffer bacillus)\nJ20.2 Οξεία βρογχίτιδα λόγω στρεπτόκοκκου\nJ20.3 Οξεία βρογχίτιδα λόγω του ιού Coxsackie\nJ20.4 Οξεία βρογχίτιδα εξαιτίας του ιού της παραϊνφλουέντζας\nJ20.5 Οξεία βρογχίτιδα λόγω αναπνευστικού συγκυτιακού ιού\nJ20.6 Οξεία βρογχίτιδα λόγω ρινοϊού\nJ20.7 Οξεία βρογχίτιδα λόγω του ηχοϊού\nJ20.8 Οξεία βρογχίτιδα λόγω άλλων καθορισμένων παραγόντων\nJ20.9 Οξεία βρογχίτιδα, μη καθορισμένη\nJ21 Οξεία βρογχιολίτιδα περιλαμβάνεται: με βρογχόσπασμο\nJ21.0 Οξεία βρογχιολίτιδα λόγω αναπνευστικού συγκυτιακού ιού\nJ21.8 Οξεία βρογχιολίτιδα λόγω άλλων καθορισμένων παραγόντων\nJ21.9 Οξεία βρογχιολίτιδα, μη καθορισμένη\nJ22 Οξεία αναπνευστική λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, μη καθορισμένη.\nΑνοσοσφαιρίνη IgE - ανοσοσφαιρίνη Ε\nΕμβόλιο σχετιζόμενο με DTP διφθερίτιδας-τετάνου κοκκύτη\nBK bacillus Koch\nΆνω αναπνευστική οδός URT\nΣχετικά με την οξεία βρογχίτιδα\nΡυθμός καθίζησης ερυθροκυττάρων ESR\nPE, πνευμονική εμβολή\nΧΑΠ χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια\nΗμερομηνία ανάπτυξης πρωτοκόλλου: 2013.\nΚατηγορία ασθενούς: ενήλικες.\nΧρήστες πρωτοκόλλων: γενικοί ιατροί, παθολόγοι, πνευμονολόγοι\n- Επικοινωνία με ασθενείς: ερωτήσεις, κριτικές, ραντεβού\nΚατάλογος βασικών και πρόσθετων διαγνωστικών μέτρων\nΚατάλογος κύριων διαγνωστικών μέτρων:\nΓενική εξέταση αίματος σύμφωνα με τις ενδείξεις:\nΒήχας για περισσότερο από 3 εβδομάδες\nΆνω των 75 ετών\nΠυρετός πυρετός άνω των 38,0 C\nΓια σκοπούς διαφορικής διάγνωσης\nΦθοριογραφία σύμφωνα με ενδείξεις:\nΓια σκοπούς διαφορικής διάγνωσης.\nΚατάλογος πρόσθετων διαγνωστικών μέτρων:\nΓενική ανάλυση πτυέλων (εάν υπάρχει)\nΜικροσκοπία πτυέλων με λεκέ Gram\nΒακτηριολογική εξέταση των πτυέλων\nΜικροσκοπία πτυέλων σε CD\nΔιαβούλευση με πνευμονολόγο (εάν είναι απαραίτητο, διαφορική διάγνωση και αναποτελεσματικότητα της θεραπείας)\nΠαράπονα και αναισθησία:\nΈνα ιστορικό παραγόντων κινδύνου μπορεί να περιλαμβάνει:\nΕπαφή με μια άρρωστη ιογενή αναπνευστική λοίμωξη,\nΕποχικότητα (περίοδος χειμώνα-φθινόπωρο),\nΠαρουσία κακών συνηθειών (κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ),\nΈκθεση σε φυσικούς και χημικούς παράγοντες (εισπνοή ατμών θείου, υδρόθειου, χλωρίου, βρωμίου και αμμωνίας).\nΒήχας αρχικά ξηρός, μετά με διαχωρισμό πτυέλων, επώδυνη, χάραξη (αίσθηση «ξύσιμο» πίσω από το στέρνο και μεταξύ των ωμοπλάτων), η οποία εξαφανίζεται όταν εμφανιστεί πτύελο.\nΓενική αδυναμία, αδιαθεσία,\nΜυϊκός πόνος και πόνος στην πλάτη.\nΥποβρύχιο ή κανονική θερμοκρασία σώματος\nΣε ακρόαση - σκληρή αναπνοή, μερικές φορές διάσπαρτες ξηρές ράγες.\nΣτη γενική εξέταση αίματος, είναι δυνατή η ελαφρά λευκοκυττάρωση, επιτάχυνση του ESR.\nΣτην τυπική πορεία της οξείας βρογχίτιδας, δεν συνιστάται ο διορισμός διαγνωστικών μεθόδων ακτινοβολίας. Φθοριογραφία ή ακτινογραφία θώρακα ενδείκνυται για παρατεταμένο βήχα (περισσότερο από 3 εβδομάδες), φυσική ανίχνευση σημείων πνευμονικής διήθησης (τοπική μείωση του ήχου κρουστών, εμφάνιση υγρών ραγών), για ασθενείς άνω των 75 ετών, επειδή συχνά έχουν πνευμονία με θολή κλινικά συμπτώματα.\nΕνδείξεις για εξειδικευμένη διαβούλευση:\nΠνευμονολόγος (εάν είναι απαραίτητο, διαφορική διάγνωση και αναποτελεσματικότητα της θεραπείας)\nΩτορινολαρυγγολόγος (για τον αποκλεισμό της παθολογίας του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (URT))\nΓαστρεντερολόγος (για τον αποκλεισμό της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης σε ασθενείς με παθολογία γαστροδεοδενίου).\nΔΙΑΓΝΩΣΗ Διαγνωστικά κριτήρια\nΟξεία βρογχίτιδα - Βήχας χωρίς γρήγορη αναπνοή\n- Καταρροή, ρινική συμφόρηση\n- Πυρετός, πυρετός\nΠνευμονία που αποκτήθηκε από την κοινότητα - Εμπύρετος πυρετός άνω των.0 38,0\n- Ρίγη, πόνος στο στήθος\n- Συντόμευση κρουστικού ήχου, βρογχική αναπνοή, κρεπ, υγρασία\n- Ταχυκαρδία> 100 bpm\n- Αναπνευστική ανεπάρκεια, RR> 24 bpm, μειωμένος κορεσμός O2\nΒρογχικό άσθμα - Αλλεργική αναμνησία\n- Παροξυσμικός βήχας\n- Η παρουσία ταυτόχρονης αλλεργικής νόσου (ατοπική δερματίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα, εκδηλώσεις τροφικών και φαρμακευτικών αλλεργιών).\n- Ηωσινοφιλία στο αίμα.\n- Υψηλό επίπεδο IgE στο αίμα.\n- Η παρουσία στο αίμα συγκεκριμένης IgE σε διάφορα αλλεργιογόνα.\nΤΕΛΑ - Οξεία σοβαρή δύσπνοια, κυάνωση, αναπνευστικός ρυθμός άνω των 26-30 ανά λεπτό\n- Προηγούμενη μακροχρόνια ακινητοποίηση των άκρων\n- Η παρουσία κακοήθων νεοπλασμάτων\n- Βαθιά φλεβική θρόμβωση του κάτω ποδιού\n- Παλμός πάνω από 100 bpm\n- Χωρίς πυρετό\nΧΑΠ - Χρόνιος παραγωγικός βήχας\n- Σημάδια βρογχικής απόφραξης (επιμήκυνση της λήξης και παρουσία συριγμού)\n- Αναπνευστική ανεπάρκεια αναπτύσσεται\n- Σοβαρές παραβιάσεις της λειτουργίας αερισμού των πνευμόνων\nΣυμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια - Συριγμός στους βασικούς πνεύμονες\n- Σημάδια υπεζωκοτικής συλλογής, συμφορητική διείσδυση στους κάτω πνεύμονες με ακτινογραφία θώρακα\n- Ταχυκαρδία, πρωτοδιαστολικός ρυθμός καλπασμού\n- Χειρότερος βήχας, δύσπνοια και συριγμός τη νύχτα, ξαπλωμένος\n· Ανακούφιση από τη σοβαρότητα και μείωση της διάρκειας του βήχα.\n· Αποκατάσταση της ικανότητας εργασίας ·\nΕξάλειψη των συμπτωμάτων δηλητηρίασης, βελτίωση της ευεξίας, ομαλοποίηση της θερμοκρασίας του σώματος.\nΑποκατάσταση και πρόληψη επιπλοκών.\nΗ θεραπεία της απλής οξείας βρογχίτιδας γίνεται συνήθως στο σπίτι.\nΓια να μειώσετε το σύνδρομο δηλητηρίασης και να διευκολύνετε την έκκριση των πτυέλων - διατηρώντας επαρκή ενυδάτωση (πίνοντας άφθονο νερό έως 2-3 λίτρα νερό, ποτά φρούτων την ημέρα).\nΕξάλειψη των επιπτώσεων στον ασθενή από περιβαλλοντικούς παράγοντες που προκαλούν βήχα (καπνός, σκόνη, έντονες οσμές, κρύος αέρας).\nΔεδομένου ότι ο μολυσματικός παράγοντας στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων έχει ιικό χαρακτήρα, δεν συνιστάται η τακτική συνταγογράφηση αντιβιοτικών. Το πράσινο χρώμα των πτυέλων απουσία άλλων ενδείξεων λοίμωξης του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος δεν είναι λόγος για τη συνταγογράφηση αντιβακτηριακών φαρμάκων.\nΗ εμπειρική αντιιική θεραπεία συνήθως δεν πραγματοποιείται σε ασθενείς με οξεία βρογχίτιδα. Μόνο τις πρώτες 48 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων της νόσου, σε περίπτωση δυσμενούς επιδημιολογικής κατάστασης, είναι δυνατή η χρήση αντιιικών φαρμάκων (ingavirin, umifenovir) και αναστολέων της νευραμινιδάσης (zanamivir, oseltamivir) (επίπεδο Γ).\nΤα αντιβιοτικά ενδείκνυνται για μια περιορισμένη ομάδα ασθενών, αλλά δεν υπάρχουν σαφή δεδομένα σχετικά με την απομόνωση αυτής της ομάδας. Προφανώς, αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει ασθενείς χωρίς επίδραση και επιμονή των συμπτωμάτων τοξίωσης για περισσότερο από 6-7 ημέρες, καθώς και άτομα άνω των 65 ετών με την παρουσία ταυτόχρονων νοσολογιών..\nΗ επιλογή του αντιβιοτικού βασίζεται στη δραστηριότητα έναντι των πιο κοινών βακτηριακών παθογόνων της οξείας βρογχίτιδας (πνευμονόκοκκος, αιμόφιλος influenzae, μυκόπλασμα, χλαμύδια). Τα φάρμακα επιλογής είναι οι αμινοπενικιλλίνες (αμοξικιλλίνη), συμπεριλαμβανομένων των προστατευμένων (αμοξικιλλίνη / κλαβουλανική, αμοξικιλλίνη / σουλβακτάμη) ή μακρολίδες (σπιραμυκίνη, αζιθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, ιοσαμυκίνη), μια εναλλακτική (εάν η πρώτη δεν μπορεί να συνταγογραφηθεί) είναι κεφαλοσπορίνες 2-3 γενιές ανά OS. Η κατά μέσο όρο διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι 5-7 ημέρες.\nΑρχές της παθογενετικής θεραπείας της οξείας βρογχίτιδας:\n· Ομαλοποίηση της ποσότητας και των ρεολογικών ιδιοτήτων των τραχειοβρογχικών εκκρίσεων (ιξώδες, ελαστικότητα, ρευστότητα).\n· Αντιφλεγμονώδης θεραπεία\n· Εξάλειψη του μη παραγωγικού μη παραγωγικού βήχα.\nΟμαλοποίηση του τόνου των λείων μυών των βρόγχων.\nΕάν η οξεία βρογχίτιδα προκαλείται από εισπνοή ενός γνωστού τοξικού αερίου, είναι απαραίτητο να ανακαλυφθεί η ύπαρξη των αντίδοτων και η πιθανότητα χρήσης τους. Σε οξεία βρογχίτιδα που προκαλείται από ατμούς οξέος, ενδείκνυται η εισπνοή με ατμούς διαλύματος όξινου ανθρακικού νατρίου 5%. εάν μετά από εισπνοή αλκαλικών ατμών, εμφανίζεται η εισπνοή ατμών διαλύματος ασκορβικού οξέος 5%.\nΠαρουσία ιξώδους πτυέλου, ενδείκνυνται βλεννοενεργά φάρμακα (ambroxol, bisolvone, acetylcysteine, carbocisteine, erdosteine). είναι δυνατόν να συνταγογραφηθούν φάρμακα αντανακλαστικής δράσης, αποχρεμπτικά (συνήθως αποχρεμπτικά βότανα) μέσα.\nΤα βρογχοδιασταλτικά ενδείκνυνται για ασθενείς με συμπτώματα βρογχικής απόφραξης και υπεραπόκρισης των αεραγωγών. Το καλύτερο αποτέλεσμα είναι οι β-2-αγωνιστές βραχείας δράσης (σαλβουταμόλη, φαινοτερόλη) και τα αντιχολινεργικά (βρωμιούχο ιπρατρόπιο), καθώς και συνδυασμένα παρασκευάσματα (φαινοτερόλη + βρωμιούχο ιπρατρόπιο) σε μορφή εισπνοής (συμπεριλαμβανομένου ενός νεφελοποιητή).\nΕίναι δυνατή η χρήση σε συνδυασμένα παρασκευάσματα που περιέχουν αποχρεμπτικά, βλεννολυτικά, βρογχοδιασταλτικά.\nΕάν παραμείνει παρατεταμένος βήχας και εμφανιστούν σημάδια υπεραπόκρισης των αεραγωγών, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα (fenspiride), εάν είναι αναποτελεσματικά, εισπνεόμενα γλυκοκορτικοστεροειδή φάρμακα (βουδεσονίδη, μπεκλομεθαζόνη, φλουτικαζόνη, ciclesonide), συμπεριλαμβανομένου ενός νεφελοποιητή (εναιώρημα βουδεσονίδης). Η χρήση σταθερών φαρμάκων συνδυασμένης εισπνοής (βουδεσονίδη / φορμοτερόλη ή φλουτικαζόνη / σαλμετερόλη) είναι αποδεκτή.\nΕλλείψει πτυέλων στο πλαίσιο της θεραπείας, χρησιμοποιείται ένας ιδεοψυχαγωγικός ξηρός βήχας, αντιβηχικά (κατασταλτικά βήχα) περιφερειακής και κεντρικής δράσης: υδροχλωρική πρενοξαδιαζίνη, κλοπεραστίνη, γλουκακίνη, βουταμιρατάτη, οξελαδίνη.\nΆλλες θεραπείες: όχι\nΧειρουργική επέμβαση: όχι\nΜετά την ανακούφιση των γενικών συμπτωμάτων, δεν απαιτείται περαιτέρω παρατήρηση και ιατρική εξέταση.\nΔείκτες της αποτελεσματικότητας της θεραπείας και της ασφάλειας των μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας:\nΕξάλειψη κλινικών εκδηλώσεων εντός 3 εβδομάδων και επιστροφή στην εργασία.\nΗ οξεία αποφρακτική βρογχίτιδα εκδηλώνεται με σοβαρό βήχα, δύσπνοια και επιδείνωση της γενικής ευεξίας\nΣύγχρονη ταξινόμηση της βρογχίτιδας\nΟι γιατροί είναι εξοικειωμένοι με το ICD-10, στην πραγματικότητα, είναι ένα εγχειρίδιο για κάθε ιατρό, καθώς αυτό το έγγραφο είναι η βάση για την ταξινόμηση των ασθενειών στην υγειονομική περίθαλψη. Όλες οι πληροφορίες στο ICD-10 επανεξετάζονται περιοδικά, ενημερώνονται και, εάν είναι απαραίτητο, συμπληρώνονται. Η δέκατη αναθεώρηση του ICD πραγματοποιήθηκε το 1999, η επόμενη προγραμματίζεται το 2019. Το MBK-10 παρέχει ολοκληρωμένες πληροφορίες για όλες τις παθολογίες.\nΣήμερα δεν υπάρχει ενοποιημένη ταξινόμηση των αναπνευστικών ασθενειών. Στη Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς και σε άλλες χώρες της ΚΑΚ, οι γιατροί χρησιμοποιούν δύο ταξινομήσεις, οι οποίες βασίζονται στην παρουσία απόφραξης και στη φύση της φλεγμονής. Με βάση τα ληφθέντα δεδομένα, αναπτύχθηκε η ακόλουθη ταξινόμηση της βρογχίτιδας:\nΑνά τύπο φλεγμονής:\nΜε την παρουσία απόφραξης:\nμη αποφρακτική (απλή).\nαπροσδιόριστη γένεση ·\nΤις περισσότερες φορές, η χρόνια βρογχίτιδα συνοδεύεται από απόφραξη, η οποία εκφράζεται σε έναν βαθμό ή άλλο.\nΤο κύριο σημάδι της βρογχικής απόφραξης είναι η δυσκολία στην αναπνοή, η οποία εκδηλώνεται σε μεγαλύτερο βαθμό με δυσκολία στην εκπνοή, την επιμήκυνση της, την εμπλοκή βοηθητικών αναπνευστικών μυών, σφυρίγματος, σφύριξης, ξηρού συριγμού (λιγότερο συχνά υγρού φυσαλίδων), βήχας. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της μη αποφρακτικής βρογχίτιδας είναι ότι ο ασθενής δεν έχει δυσκολία στην αναπνοή και η κλινική κυριαρχείται από συμπτώματα δηλητηρίασης, παρατεταμένου βήχα με φλέγμα (συχνότερα πυώδους ή βλεννογόνου φύσης). Σε προχωρημένες περιπτώσεις, χωρίς ειδική θεραπεία, η χρόνια βρογχίτιδα περιπλέκεται από πιο σοβαρές παθολογίες - πνευμονία, βρογχιεκτασία, άσθμα, πνευμοσκλήρωση, αιμόπτυση κ.λπ..\nΓια αποφρακτική και μη αποφρακτική βρογχίτιδα, η φάση της επιδείνωσης και της ύφεσης είναι χαρακτηριστική. Η διάρκεια αυτών των περιόδων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες..\nΣτη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η οξεία βρογχίτιδα προχωρά θετικά, ως μέρος του ARVI. Κατά κανόνα, τα παιδιά έχουν ήπια ή μέτρια σοβαρότητα της νόσου, την οποία πολλοί γονείς μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνα τους με αυστηρή τήρηση ιατρικών συστάσεων. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου, για έναν ή τον άλλο λόγο, η ασθένεια αποκτά κακοήθη πορεία και μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές:\nπροσχώρηση δευτερογενούς λοίμωξης (παρατεταμένη πορεία, πνευμονία)\nμετάβαση σε πιο σοβαρή μορφή (αποφρακτική, χρόνια).\nβρογχική υπερδραστικότητα (αλλεργική αντίδραση)\nβλάβη στον οισοφάγο, κατάγματα των πλευρών (επιπλοκές σοβαρού βήχα).\nΣυμβουλή! Για να αποφευχθεί η εμφάνιση επιπλοκών, είναι επιτακτική ανάγκη να συμβουλευτείτε έναν γιατρό πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας..\nΚωδικοποίηση διάγνωσης ICD-10\nΣύμφωνα με το ICD-10, το HB περιλαμβάνεται στην επικεφαλίδα J40-J47. Κάθε παθολογία έχει τον δικό της μοναδικό κωδικό.\nΗ φλεγμονή των βρόγχων, η οποία κατά τη στιγμή της εξέτασης δεν μπορεί να αποδοθεί σε οξεία ή χρόνια στο ICD-10 χαρακτηρίζεται ως J40. Αυτή η ομάδα παθολογιών περιλαμβάνει καταρροϊκή βρογχίτιδα, τραχειοβρογχίτιδα, τραχειίτιδα, χωρίς να υποδεικνύεται η πορεία. Συνήθως τέτοιες δυσκολίες προκύπτουν σε άτομα άνω των 15 ετών..\nΗ απλή χρόνια απλή βρογχίτιδα στο ICD-10 χαρακτηρίζεται ως J41, που χαρακτηρίζεται από υγρό βήχα και απόρριψη πυώδους και βλεννογόνου εξιδρώματος. Οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις περιλαμβάνουν μικρούς και μεγάλους βρόγχους, ενώ ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα βρογχικής απόφραξης (συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων FVD).\nΚωδικός J42 - HB, χρόνια τραχειίτιδα και τραχειοβρογχίτιδα χωρίς προδιαγραφές.\nΤο εμφύσημα δεν σχετίζεται με το τραύμα. Αυτή είναι μια από τις πιο συχνές επιπλοκές της ΧΑΠ στο ICD-10 και φέρει την ένδειξη J43.\nΆλλη ΧΑΠ στο ICD-10 επισημαίνεται ως J44.\nΚωδικός J45 - άσθμα.\nJ46 - κατάσταση asthmaticus.\nJ47 στον διεθνή ταξινομητή ICD-10 - βρογχιεκτασία. Χαρακτηρίζεται από μη αναστρέψιμη αλλαγή, επέκταση και παραμόρφωση των βρόγχων με μια υποκατάστατη διαδικασία σε αυτά..\nΗ γενικά αποδεκτή ταξινόμηση των ασθενειών κατατάσσει τη βρογχίτιδα ως κατηγορία 10, ενώζει όλες τις ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος. Σε αυτόν τον τύπο παθολογίας εκχωρούνται κωδικοί: J20, J40 ή J44. Το J20 είναι μια οξεία ασθένεια, το J40 είναι μια παθολογία μη καθορισμένης αιτιολογίας, το J44 είναι άλλοι τύποι πνευμονικής απόφραξης. Μια τέτοια κρυπτογράφηση βοηθά στη διόρθωση της διάγνωσης σε συντομευμένη μορφή..\nΑιτιολογία της νόσου σε παιδιά και ενήλικες\nΗ αιτιολογία της χρόνιας βρογχίτιδας είναι διαφορετική. Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι ο πρωταρχικός ρόλος στην ανάπτυξη της φλεγμονώδους διαδικασίας ανήκει στους ρύπους (χημικές ενώσεις, σκόνη, καπνός). Η ανάλυση στατιστικών στοιχείων δείχνει ότι οι καπνιστές έχουν αυτήν την ασθένεια τέσσερις φορές συχνότερα από τους μη καπνιστές. Ταυτόχρονα, η χρόνια βρογχίτιδα στο πλαίσιο του καπνίσματος, κατά κανόνα, είναι αποφρακτική.\nΟι τοξικές ουσίες ερεθίζουν το ενδοθήλιο των βρόγχων, προκαλούν την ανάπτυξη φλεγμονώδους αντίδρασης και ενεργοποιούν το σχηματισμό βλέννας. Η παραβίαση της έκκρισης της βλεννογόνου μεμβράνης, η μεταφορά βλεννογόνου (βρογχικό σύστημα καθαρισμού) οδηγεί σε ευκολότερη μόλυνση του βρογχικού δέντρου, στη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την αναπαραγωγή παθογόνου χλωρίδας υπό όρους, η οποία συνήθως ζει στον στοματοφάρυγγα και τον ρινοφάρυγγα. Εάν γίνει διάγνωση χρόνιας βρογχίτιδας, τότε, ίσως, η αιτιολογία της νόσου σχετίζεται με ενδογενείς παράγοντες:\nπαραβίαση του μεταβολισμού των ουσιών ·\nχρόνιες παθήσεις του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των ανωμαλιών της ανάπτυξης.\nπαθολογία του ρινοφάρυγγα, συμπεριλαμβανομένου του τραύματος.\nοξείες αναπνευστικές παθολογίες\nδυσλειτουργία των ενζυματικών συστημάτων.\nΣυνήθως, η βρογχίτιδα επιδεινώνεται το φθινόπωρο και την άνοιξη. Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:\nέλλειψη εμβολιασμού κατά του πνευμονιόκοκκου και του hemophilus influenzae.\nζουν σε ένα υγρό, δυσμενές κλίμα.\nυπερβολική ξήρανση αέρα σε οικιστικές εγκαταστάσεις ·\nαλλεργικές αντιδράσεις και προδιάθεση σε αυτές.\nΕάν σε ενήλικες η ασθένεια, κατά κανόνα, αναπτύσσεται λόγω της έκθεσης σε ερεθιστικά (σκόνη, χημικά, καπνός καπνού), τότε η μόλυνση στα παιδιά εμφανίζεται στο προσκήνιο. Ποιος είναι ο λόγος για αυτό; Το γεγονός είναι ότι στην παιδική ηλικία, το ανοσοποιητικό σύστημα δεν έχει ακόμη πλήρως διαμορφωθεί. Ιδιαίτερα επιθετικοί αναπνευστικοί ιοί και βακτηριακές λοιμώξεις κυκλοφορούν σε προσχολικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα.\nΗ κύρια προϋπόθεση για την ανάπτυξη χρόνιας βρογχίτιδας (CB) είναι ο συνεχής ασθενής ερεθισμός του βρογχικού βλεννογόνου.\nΩστόσο, δεν αναπτύσσουν όλα αυτά τα άτομα που επηρεάζονται δυσμενώς από το εξωτερικό..\nΟι ενδογενείς παράγοντες παίζουν επίσης ρόλο στην εμφάνισή του, όπως:\nπαθολογία του ρινοφάρυγγα.\nδιαταραχές στη ρινική αναπνοή (με αλλαγές στον καθαρισμό, τη θέρμανση και την υγρασία του αέρα)\nεστιακές μολυσματικές ασθένειες της ανώτερης αναπνευστικής οδού.\nεξασθένιση της τοπικής ασυλίας ·\nμεταβολικές διαταραχές (όπως παχυσαρκία).\nΠρωτόκολλο διαχείρισης ασθενών με χρόνια βρογχίτιδα\nΧρησιμοποιήστε τον διαδραστικό κατασκευαστή για να αποκτήσετε ένα έτοιμο πρωτόκολλο διαχείρισης ασθενών με βάση τις τελευταίες κλινικές οδηγίες του Υπουργείου Υγείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.\nΤα άτομα με το αναφερόμενο πρόβλημα έχουν μια τάση προς το HB. Ένας προκλητικός παράγοντας για την ανάπτυξη της νόσου μπορεί να είναι:\nεισπνοή οικιακής σκόνης ·\nγενική ατμοσφαιρική ρύπανση ·\nκλιματολογικές καταστάσεις (που προκαλούν τακτική υποθερμία ή υπερθέρμανση).\nΟι λοιμώξεις (βακτηριακά, ιογενή, μυκόπλασμα) παίζουν μικρότερο ρόλο. Ωστόσο, ένας μολυσματικός παράγοντας προκαλεί συχνά επιδείνωση της CP..\nΣτο άρθρο, θα βρείτε μόνο μερικά έτοιμα δείγματα και πρότυπα. Υπάρχουν περισσότερα από 5000 από αυτά στο Σύστημα Consilium\nΘα έχετε χρόνο να κατεβάσετε όλα όσα χρειάζεστε χρησιμοποιώντας την επίδειξη πρόσβασης σε 3 ημέρες\nΤα σημάδια της χρόνιας βρογχίτιδας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη διάρκεια, τη φάση της νόσου και την παρουσία επιπλοκών. Κλινικές εκδηλώσεις της νόσου:\nδυσκολία στην αναπνοή εκπνευστικού τύπου (στην περίπτωση αποφρακτικής χρόνιας βρογχίτιδας).\nξηρές και υγρές ράγες που αλλάζουν όταν βήχετε?\nσυμπτώματα δηλητηρίασης: αδυναμία, λήθαργος, μειωμένη όρεξη\nθερμοκρασία των υποπλεγμάτων (μπορεί να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα).\nβήχας με βλεννογόνο ή πυώδη εκκένωση.\nΗ βρογχίτιδα είναι επικίνδυνη τόσο για την υγεία των παιδιών όσο και για τους ενήλικες. Η συμπτωματολογία της εκδήλωσης της παθολογίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:\nτη διάρκεια της ασθένειας ·\nτην παρουσία τυχόν επιπλοκών?\nφάσεις ανάπτυξης της νόσου, κ.λπ..\nΣτα αρχικά στάδια της ανάπτυξης της παθολογίας, οι ασθενείς παραπονιούνται για βήχα που εμφανίζεται κυρίως το πρωί. Με την εξέλιξη της νόσου, εμφανίζεται δυσκολία στην αναπνοή, πρώτα με σωματική άσκηση και μετά από λίγα χρόνια σε ανάπαυση.\nΣτο πλαίσιο της βρογχικής απόφραξης, αναπτύσσεται καρδιοπνευμονική ανεπάρκεια.\nΤα συμπτώματα επιδείνωσης της μη αποφρακτικής χρόνιας βρογχίτιδας εκδηλώνονται ως εξής:\nΣτα αρχικά στάδια της ανάπτυξης της ασθένειας - ξηρός βήχας. Για χρόνια απλή (μη αποφρακτική) βρογχίτιδα, οι εποχικές παροξύνσεις είναι χαρακτηριστικές. Η απόρριψη βλεννογόνων, υδαρών πτυέλων είναι ένα τυπικό σημάδι καταρροϊκής βρογχίτιδας. Στην αρχή της νόσου, ο βήχας δεν ενοχλεί τον ασθενή, ωστόσο, με την εξέλιξη της παθολογίας, αυξάνεται και γίνεται παροξυσμικό. Το κύριο σημάδι της πυώδους βρογχίτιδας είναι η απελευθέρωση του πυώδους εξιδρώματος, η ποσότητα του οποίου εξαρτάται από τον επιπολασμό και τη σοβαρότητα της φλεγμονής στο βρογχικό τοίχωμα. Τα βασικά σημεία της χρόνιας αποφρακτικής βρογχίτιδας είναι:\nξηρός ή μη παραγωγικός βήχας, αρχικά κυρίως το πρωί.\nδύσπνοια εκπνευστικής φύσης (δυσκολία στην εκπνοή) αρχικά με σωματική άσκηση, βήχα, μεταβαλλόμενο καιρό και μετά σε ηρεμία.\nαύξηση του βήχα, δύσπνοια και αύξηση της ποσότητας των πτυέλων κατά τη διάρκεια μιας παρόξυνσης.\nμε κρουστά, ακούγεται ένας ήχος σε κουτί, η ακουστική εικόνα περιλαμβάνει εξασθένιση της αναπνοής ή είναι δύσκολο με παρατεταμένη εκπνοή, σφύριγμα ξηρού συριγμού κατά την εκπνοή.\nμε επιδείνωση, μπορεί επίσης να εμφανιστούν υγρές ράγες.\nΕάν η ασθένεια είναι μολυσματικής προέλευσης, ο ασθενής έχει συμπτώματα γενικής δηλητηρίασης του σώματος.\nδυσλειτουργία της πέψης\nΗ χρόνια αποφρακτική βρογχίτιδα είναι επικίνδυνη για την υγεία του ασθενούς, καθώς χωρίς κατάλληλη θεραπεία περιπλέκεται από πνευμονοπάθεια, αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια. Η ασθματική βρογχίτιδα χαρακτηρίζεται από βρογχική απόφραξη, η οποία εκδηλώνεται κυρίως με τη μορφή βρογχόσπασμου που προκαλείται από ευαισθητοποίηση και υπερδραστικότητα των βρόγχων.\nΕπιλογές για την πορεία της νόσου\nΗ ασθένεια προχωρά με διαφορετικούς τρόπους. Σε ορισμένους ασθενείς, η χρόνια βρογχίτιδα είναι άτυπη, δηλαδή, χωρίς έντονα συμπτώματα, σε άλλους, η ασθένεια εξελίσσεται και προκαλεί επιδείνωση υπό την επίδραση διαφόρων ενδο- και εξωγενών παραγόντων. Συνήθως, τα συμπτώματα της χρόνιας βρογχίτιδας αναπτύσσονται σταδιακά. Η κλινική της νόσου, κατά κανόνα, εκδηλώνεται με τη μορφή βήχα που εμφανίζεται το πρωί. Με την εξέλιξη της παθολογίας, οι ασθενείς διαμαρτύρονται για βήχα κατά τη διάρκεια της νύχτας και κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο οποίος εντείνεται παρουσία ερεθιστικών (κρύος αέρας, καπνός καπνού, σκόνη κ.λπ.) Η ποσότητα του εξιδρώματος αυξάνεται, με την πάροδο του χρόνου γίνεται πυώδης ή βλεννογόνος. Μερικοί ασθενείς βιώνουν και προχωρούν δύσπνοια. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η παθολογία που παρουσιάζεται περιπλέκεται από βρογχική στένωση και σκλήρυνση του βρογχικού τοιχώματος.\nΈνα υγρό και κρύο κλίμα προκαλεί επιδείνωση της νόσου. Σημάδια παρόξυνσης - ρίγη, υπεριδρωσία (υπερβολική εφίδρωση), αυξημένος βήχας. Η προσκόλληση μολυσματικών παραγόντων (σταφυλόκοκκοι, ιοί, μυκόπλασμα, πνευμονιόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι) επιδεινώνει την πορεία της νόσου, η οποία οδηγεί στη γενίκευση της φλεγμονώδους διαδικασίας στα βαθύτερα στρώματα του βρογχικού τοιχώματος. Ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε βακτήρια, το εκκριτικό επιθήλιο, καθώς και οι μυϊκές και ελαστικές ίνες των βρόγχων και των βρογχιολίων, έχουν υποστεί βλάβη. Λόγω της συσσώρευσης του πυώδους εξιδρώματος στον αυλό των βρόγχων, ο βήχας εντείνεται, εμφανίζεται δύσπνοια, γενική αδιαθεσία, κόπωση, νυχτερινές εφιδρώσεις, μερικές φορές αυξάνεται η θερμοκρασία του σώματος.\nΌλες οι επιπλοκές της χρόνιας βρογχίτιδας μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο ομάδες:\nασθένειες που προκαλούνται από την εξέλιξη (εμφυσματική επέκταση των πνευμόνων, γενικευμένη πνευμοσκλήρωση, αναπνευστική ανεπάρκεια, αιμόπτυση, πνευμονική καρδιακή νόσο).\nπροκαλείται από λοίμωξη (βρογχο-αποφρακτικό συστατικό, βρογχιεκτασία, πνευμονία, βρογχοπνευμονία).\nΗ χρόνια βρογχίτιδα καταλήγει συχνά σε αναπηρία.\nΤα κύρια συμπτώματα της οξείας πνευμονίας περιλαμβάνουν τα ακόλουθα συμπτώματα:\nυπερθερμία άνω των 38 μοιρών.\nπόνος στο στήθος που σχετίζεται με την πράξη της αναπνοής.\nΜπορεί να σημειωθεί ότι τα κύρια σημεία της βρογχοπνευμονίας είναι ο βήχας, η υπερθερμία, τα δεδομένα ακρόασης και κρουστών, καθώς και τα ακτινολογικά και εργαστηριακά δεδομένα. Στη διαδικασία της ακρόασης, εντοπίζεται ο κρησμός, η υγρασία και η εξασθένιση της αναπνοής στην πληγείσα περιοχή του πνευμονικού ιστού. Η φλεγμονή των πνευμόνων με οξεία ή φλεγμονώδη πορεία συνοδεύεται από πυρετό. Στις ακτινογραφίες, οι αλλαγές στους ιστούς των πνευμόνων είναι αρκετά ορατές. Η παρουσία φλεγμονωδών διεργασιών των πνευμόνων μπορεί επίσης να αναγνωριστεί από την εικόνα του αίματος: λευκοκυττάρωση (ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων αυξάνεται), ουδετεροφιλία με μετατόπιση προς τα αριστερά, αυξημένη ESR.\nΗ ασθένεια χαρακτηρίζεται από παθολογική επέκταση του παρεγχύματος των πνευμόνων. Λόγω της ανάπτυξης παθολογικών διεργασιών στις κυψελίδες, χάνουν την πλαστικότητα τους, η οποία ως αποτέλεσμα οδηγεί σε παραβίαση της ανταλλαγής αερίων στους πνεύμονες. Τα κύρια σημεία παθολογίας περιλαμβάνουν τα ακόλουθα συμπτώματα:\nαύξηση του όγκου του στήθους.\nΗ ανεπάρκεια O2 διαταράσσει τη λειτουργία όλων των οργάνων και συστημάτων στο σώμα του ασθενούς.\nΜερικές φορές η χρόνια βρογχίτιδα περιπλέκεται από μια παθολογία που ονομάζεται cor pulmonale. Αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από αύξηση του μεγέθους της δεξιάς καρδιάς. Οι αναφερόμενες παθολογικές διεργασίες αυξάνουν την πίεση στην πνευμονική κυκλοφορία, ως αποτέλεσμα της οποίας η καρδιά ξεχειλίζει με αίμα και αυξάνεται στον όγκο. Τα κύρια κλινικά συμπτώματα της πνευμονικής καρδιακής νόσου:\nδύσπνοια, χειρότερα όταν ξαπλώνετε.\nκαρδιακοί πόνοι που δεν ανακουφίζονται από τη νιτρογλυκερίνη.\nΧωρίς κατάλληλη θεραπεία, η ασθένεια εξελίσσεται, αναπτύσσεται δυστροφία του μυοκαρδίου, η οποία επιδεινώνει περαιτέρω την καρδιακή ανεπάρκεια..\nΗ χρόνια βρογχίτιδα πρέπει να αντιμετωπίζεται σωστά για την πρόληψη της ανάπτυξης σοβαρών επιπλοκών.\nΤα κύρια στάδια της θεραπείας αυτής της νόσου σε ενήλικες μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:\nΣταματήστε τα τσιγάρα και άλλες κακές συνήθειες. Αλλάξτε τον τόπο εργασίας εάν υπάρχουν παράγοντες που συμβάλλουν στην έναρξη της βρογχικής φλεγμονής.\nΣυμβουλευτείτε έναν γιατρό για να συνταγογραφήσετε φάρμακα που διαστέλλουν τους βρόγχους και εξαλείφουν το αποφρακτικό σύνδρομο, δύσπνοια και ούτω καθεξής. Τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι το Teopek, το Fenterol.\nΠάρτε φάρμακα (συνιστάται από τον θεράποντα ιατρό) που αραιώνουν τα πτύελα, για παράδειγμα, Lazolvan, ACC.\nΠάρτε αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως απαιτείται. Συνταγογραφούνται όταν εμφανίζεται μια θερμοκρασία, αποφρακτικό σύνδρομο..\nΠαρουσία χρόνιας βρογχίτιδας σε ένα παιδί, του συνταγογραφείται μια συνεχής πορεία φαρμακευτικής αγωγής και αφού λάβει μια δίαιτα εμπλουτισμένη με βιταμίνες και τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες. Τα κύρια φάρμακα είναι τα αντιβιοτικά και τα σουλφοναμίδια. Ως προσθήκη στα κύρια φάρμακα, συνιστάται η χορήγηση στα παιδιά ασκορβικού οξέος, καθώς και φαρμακολογικών φαρμάκων όπως το Methyluracil, Levamisole. Τα βλεννολυτικά και τα βρογχοδιασταλτικά συνταγογραφούνται για την απομάκρυνση των πτυέλων..\nΕξετάστε τρεις από τις πιο δημοφιλείς λαϊκές θεραπείες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της χρόνιας βρογχίτιδας:\nΈγχυση Linden. Ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας λουλούδια με ένα ποτήρι ζεστό νερό. Ρίχνουμε το μείγμα σε θερμό και αφήνουμε για μια ώρα, στραγγίζουμε. Η έγχυση Linden συνιστάται να λαμβάνεται ένα ποτήρι δύο έως τρεις φορές την ημέρα..\nΜαύρο ραπανάκι με μέλι. Τρίψτε το ραπανάκι και πιέστε το χυμό. Ανακατέψτε το χυμό με μέλι σε αναλογία ένα προς ένα. Πάρτε δύο κουταλιές της σούπας πριν από τα γεύματα.\nΣιρόπι τεύτλων. Πλύνετε και ξεφλουδίστε τα τεύτλα. Κόψτε το ανοιχτό, αφαιρέστε τον πυρήνα. Ρίξτε ζάχαρη στη θέση του αφαιρεθέντος κέντρου. Ψήνουμε τα παντζάρια στο φούρνο. Πίνετε το προκύπτον σιρόπι αρκετές φορές την ημέρα.\nΟ συνδυασμός λαϊκών φαρμάκων και φαρμάκων είναι απαράδεκτος. Πρέπει να περάσει τουλάχιστον μία ώρα μεταξύ των ραντεβού τους..\nΣυμπτώματα ιγμορίτιδας σε ενήλικες και παιδιά: σύγχρονες μέθοδοι αντιμετώπισης αυτής της ασθένειας.\nΛαϊκές θεραπείες για κρυολογήματα και ρινική καταρροή περιγράφονται σε αυτό το άρθρο..\nΘεραπεία ιγμορίτιδας: //drlor.online/zabolevaniya/nosa/gajmorit/psixosomatika-chto-eto-i-kak-lechit.html\nΗ παθογένεση της χρόνιας βρογχίτιδας σχετίζεται με παραβίαση της τοπικής βρογχοπνευμονικής προστασίας (μείωση της παραγωγής επιφανειοδραστικών, ανοσοσφαιρινών, λυσοζύμης, μείωση της δραστηριότητας της α1-αντιτρυψίνης, μείωση της λειτουργίας του επιθηλίου του πηκτώματος, T-killers και Τ-καταστολέων).\nΗ ενεργοποίηση των παραπάνω παραγόντων οδηγεί στην ανάπτυξη μιας παθογενετικής τριάδας: υπερκριτική διάκριση-βλεννογόνωση. Με την υπερκινησία, παρατηρείται ενεργοποίηση των βρογχικών αδένων, ως αποτέλεσμα της οποίας συσσωρεύεται τεράστια ποσότητα βλέννας στον αυλό των βρόγχων. Με τη βλεννοπάθεια, παρατηρείται στασιμότητα του παχιού εξιδρώματος στους βρόγχους.\nΗ ενδοσκοπική εξέταση αποκαλύπτει υπεραιμία της βλεννογόνου μεμβράνης, συσσώρευση πυώδους εξιδρώματος στους βρόγχους. Στα μεταγενέστερα στάδια της ανάπτυξης της νόσου, εντοπίζονται ατροφικές και σκληρωτικές αλλαγές στα τοιχώματα των βρόγχων..\nΦύση του περιστατικού\nΗ βρογχίτιδα σύμφωνα με το ICD 10 εμφανίζεται υπό την επίδραση διαφόρων λόγων:\nγενική υποθερμία του σώματος\nμείωση των προστατευτικών ιδιοτήτων της ανοσίας.\nΌταν μολυσματικοί και ιογενείς παράγοντες εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα, θεωρούνται από το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα ως ξένες ενώσεις που πρέπει να εξαλειφθούν. Το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να παράγει ενεργά αντισώματα που εντοπίζουν και καταστρέφουν ξένους οργανισμούς.\nΤα προστατευτικά κύτταρα σχηματίζουν σταθερά σύμπλοκα με ξένες ουσίες, σταδιακά απορροφώντας τα. Μετά από αυτό, ξεκινά η διαδικασία σχηματισμού κυττάρων μνήμης, τα οποία αποθηκεύουν πληροφορίες σχετικά με τον τύπο της ξένης πρωτεΐνης. Σε αυτές τις διαδικασίες, υπάρχει φλεγμονή..\nΓια μια ταχύτερη εφαρμογή της εξάλειψης ξένων σωματιδίων, η κυκλοφορία του αίματος επιταχύνεται, συμπεριλαμβανομένων των βλεννογόνων ιστών των βρόγχων. Απελευθερώνεται μεγάλος αριθμός δραστικών ουσιών.\nΟι δομές της βλεννογόνου μεμβράνης επεκτείνονται λόγω της εισροής μεγάλου όγκου αίματος. Υπάρχει μια ενεργή έκκριση εκκρίσεων από τις δομές που ευθυγραμμίζουν το εσωτερικό μέρος των βρόγχων.\nΑυτό οδηγεί στην εμφάνιση ξηρού βήχα, ο οποίος βραχεί μετά από λίγο. Αυτό οφείλεται σε αύξηση της ποσότητας της βλέννας που εκκρίνεται. Με τη διείσδυση της παθογόνου μικροχλωρίδας στην τραχεία, αρχίζει να αναπτύσσεται η τραχειοβρογχίτιδα.\nΗ διάγνωση της χρόνιας βρογχίτιδας πραγματοποιείται βάσει αναμνηστικών δεδομένων, των αποτελεσμάτων των οργάνων και των εργαστηριακών μελετών. Τα κύρια ακουστικά συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν τα εξής: συριγμός, σκληρή αναπνοή (εξασθενημένη στα μεταγενέστερα στάδια) και παρατεταμένη εκπνοή. Παρουσία του εμφυσήματος, ένας χαρακτηριστικός πυγμαχικός ήχος κρουστών πιέζεται. Η χρήση ακτινογραφίας των πνευμόνων επιτρέπει τη διαφοροποίηση της χρόνιας βρογχίτιδας από την πνευμονία, την κυστική ίνωση, τον καρκίνο του πνεύμονα και τη φυματίωση.\nΗ βρογχοσκόπηση σας επιτρέπει να προσδιορίσετε την αρχιτεκτονική του βρογχικού δέντρου, τη φύση της φλεγμονής και να αποκλείσετε την παρουσία βρογχιεκτασίας.\nΜε τη βοήθεια οργανοληπτικών και μικροσκοπικών αναλύσεων των πτυέλων, προσδιορίζονται το χρώμα του, η φύση του εξιδρώματος και ο αριθμός των λευκοκυττάρων. Οι βακτηριακοί έλεγχοι σάς επιτρέπουν να δείτε την παρουσία μολυσματικών παραγόντων. Η σπιρομετρία (μελέτη του FVD) βοηθά στον προσδιορισμό της σοβαρότητας των παραβιάσεων της λειτουργίας της εξωτερικής αναπνοής.\nΜια εργαστηριακή εξέταση αίματος περιλαμβάνει τον προσδιορισμό της ποσότητας της ολικής πρωτεΐνης, καθώς και των πρωτεϊνικών κλασμάτων της (πρωτεΐνες και πρωτεϊνικά), ινώδες, ορομακοειδές, ανοσοσφαιρίνες και σιαλικά οξέα.\nΠρόσθετες διαγνωστικές μέθοδοι περιλαμβάνουν:\nβρογχογραφία (πραγματοποιείται για τη διάγνωση βρογχιεκτασίας).\nυπολογιστική τομογραφία (βοηθά στον προσδιορισμό της σοβαρότητας της ΧΑΠ, εξαιρουμένης της ογκολογίας).\nπαλμική οξυμετρία (καθορίζει την περιεκτικότητα σε οξυγόνο στο αίμα).\nστοχευμένη βιοψία (ένα κομμάτι του βρογχικού τοιχώματος λαμβάνεται για ανάλυση).\nμέγιστη ροή μέτρησης (καθορίζει τον μέγιστο ρυθμό εκπνευστικής ροής, επιτρέπει τον εντοπισμό βρογχικού άσθματος).\nΗΚΓ (επιτρέπει τον αποκλεισμό της καρδιακής γένεσης της δύσπνοιας και του βήχα).\nπνευμονοματομετρία (πραγματοποιείται για την εκτίμηση του ρυθμού ροής του αέρα κατά την εισπνοή και την εκπνοή).\nΤα διαγνωστικά ακτινογραφιών βοηθούν στη διαφοροποίηση της CP από άλλες ασθένειες που συνοδεύονται από παρατεταμένο βήχα και δύσπνοια (πνευμονική φυματίωση, κυστική ίνωση, καρκίνος του πνεύμονα, βρογχεκτασία). Για τη διάγνωση της CP αλλεργικής προέλευσης, είναι απαραίτητο να πραγματοποιούνται δοκιμές αλλεργίας..\nΗ αποφρακτική βρογχίτιδα, κωδικός ICD 10, χωρίζεται σε δύο τύπους:\nπρωτογενής, η οποία δεν έχει καμία σχέση με άλλες παθολογίες.\nδευτερογενές, το οποίο αναπτύσσεται στο πλαίσιο των υπαρχουσών ασθενειών. Αυτό είναι μειωμένη νεφρική λειτουργία ή καρδιακή ανεπάρκεια.\nΟι παράγοντες κινδύνου για αποφρακτική βρογχίτιδα περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:\nεισχώρηση νικοτίνης στην αναπνευστική οδό?\nυψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση ·\nΕργαστείτε σε επιβλαβείς συνθήκες.\nΟι παραπάνω παράγοντες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου, αλλά τα βακτήρια είναι τα κύρια παθογόνα. Αυτά είναι τα Haemophilus influenzae, pneumococci και chlamydia. Η απροσδιόριστη βρογχίτιδα είναι πιο δύσκολη στη θεραπεία, επομένως το παθογόνο εντοπίζεται πάντα.\nΣύγχρονες μέθοδοι και θεραπευτικές αγωγές\nΌταν συνταγογραφούν επαρκή, πολύ αποτελεσματική θεραπεία, οι γιατροί καθοδηγούνται από το βιβλίο αναφοράς ICD-10. Εάν ο ασθενής διαγνωστεί με χρόνια βρογχίτιδα, η θεραπεία πρέπει να είναι περίπλοκη, καθώς η απαλλαγή από τα συμπτώματα της παραπάνω παθολογίας δεν είναι τόσο εύκολη. Τα θεραπευτικά και προφυλακτικά μέτρα στοχεύουν στην πρόληψη περαιτέρω επιδείνωσης της κατάστασης του ασθενούς, στην επιμήκυνση των περιόδων ύφεσης και στη μείωση του ρυθμού εξέλιξης της παθολογίας..\nΌταν επιλέγει ένα θεραπευτικό σχήμα, ο γιατρός δίνει προσοχή στην κατάσταση του ασθενούς, το φύλο, την ηλικία, τις κοινωνικές συνθήκες διαβίωσης και τις αιτίες της νόσου. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι η χρόνια φλεγμονή των βρόγχων με αποφρακτικό συστατικό είναι μια μη αναστρέψιμη διαδικασία, αλλά μπορείτε να ζήσετε με παθολογία εάν τρώτε ορθολογικά, αυξάνετε την ανοσολογική αντίσταση του σώματος και αποτρέψτε μολυσματικές ασθένειες. Ανακύπτει ένα λογικό ερώτημα, πώς να θεραπεύσετε τη χρόνια βρογχίτιδα; Παρακάτω παρουσιάζουμε τους κύριους τομείς θεραπείας για χρόνια βρογχίτιδα..\nΗ ιατρική θεραπεία της χρόνιας βρογχίτιδας είναι μια δύσκολη και χρονοβόρα εργασία. Πριν πάρετε φάρμακα, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν έμπειρο πνευμονολόγο. Η θεραπεία με φάρμακα περιλαμβάνει αντιβιοτική θεραπεία, αποχρεμπτικά φάρμακα, θεραπεία με βιταμίνες, ανοσορυθμιστές και βρογχοδιασταλτικά. Ο πίνακας δείχνει τη θεραπεία με αντιβιοτικά ανάλογα με τον τύπο της βρογχίτιδας.\nΠαθολογία Χαρακτηριστικό γνώρισμα Θεραπεία, φάρμακα\nΧρόνια βρογχίτιδα, απλή Η διάρκεια του βήχα είναι περίπου τρεις μήνες το χρόνο, δεν υπάρχουν πνευμονικές και καρδιακές επιπλοκές, η ηλικία είναι μικρότερη από 65 έτη, η συχνότητα των παροξύνσεων είναι μικρότερη από τέσσερις φορές το χρόνο, οι πνευμονιόκοκκοι, το Haemophilus influenzae, η moraxella σπέρνονται Αντιβιοτικά τετρακυκλίνης ("δοξυκυκλίνη", "τετρακυκλίνη" δεν συνταγογραφούνται για παιδιά) και αντιβιοτικά πενικιλλίνης ("Panklav", "αμοξικιλλίνη", "Augmentin"), μακρολίδια ("αζιθρομυκίνη", "κλαριθρομυκίνη")\nΗ χρόνια βρογχίτιδα είναι περίπλοκη Περισσότερες από τέσσερις υποτροπές ετησίως, η ηλικία του ασθενούς είναι άνω των 65 ετών, ο αναγκαστικός όγκος εκπνοής είναι μικρότερος από το 50% του κανόνα, υπάρχουν επιπλοκές από τα καρδιακά και αναπνευστικά συστήματα, οι σταφυλόκοκκοι και η Klebsiella σπέρνονται επιπλέον. Προστατευμένες πενικιλίνες (Unasin, Amoxiclav, Flemoklav). Κεφαλοσπορίνες (Cephalexin, Suprax, Cefaclor, Cefpodoxime proxetil, Cephalexin, Cefadroxil, Cefixim). Αναπνευστικές φθοροκινολόνες (Tavanik, Sparflo). Carbapenems.\nΟξεία βρογχίτιδα Ιική αιτιολογία Αποχρεμπτικά ("Ακετυλοκυστεΐνη", "Βρωμοξίνη", "Αμβροξόλη"), εισπνοή, κατανάλωση πολλών υγρών, ανάπαυση στο κρεβάτι, αντιβακτηριακά φάρμακα αυστηρά σύμφωνα με τις ενδείξεις.\nΧλαμύδια, βρογχίτιδα από μυκόπλασμα Αναπτύσσεται σε ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια, σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, εφήβους. Τετρακυκλίνες ("Ροντομυκίνη", "Μετακυκλίνη"). Μακρολίδες (Fromilid, Wilprafen). Φθοροκινολόνες (Ciprofloxacin, Levofloxacin, Sparfloxacin).\nΤο θεραπευτικό σχήμα για τη μη αποφρακτική βρογχίτιδα περιλαμβάνει αποχρεμπτικά. Ο τύπος του βήχα καθορίζει την επιλογή του φαρμάκου. Για ξηρό βήχα, αντιβηχικά φάρμακα ("Levopront", "Bitiodin", "Gelitsidin", "Libeksin") και μπλοκάρισμα του αντανακλαστικού βήχα ("Sedotussin", "Sinekod", "Codipront", "Codeine", "Dimemorphan", "Ethylmorphine" "," Tekodin "," Glauvent "," Tusuprex "," Dionin ").\nΜε έναν παραγωγικό βήχα, συνταγογραφούνται φάρμακα που ενισχύουν την απόρριψη των πτυέλων ("Ambroxol", "Lazolvan", "Thermopsis", "Tussin"). Παρουσία ιξώδους πτυέλου, χρησιμοποιούνται βλεννολυτικοί βλεννογονικοί ρυθμιστές (ACC, "Carbocisteine", "Mucosolvin", "Erdostein") και πρωτεολυτικά ένζυμα (πρωτεάσες, θρυψίνη, α-χυμοτρυψίνη, πεψίνη, στρεπτοκινάση, ρενίνη).\nΣτη θεραπεία της αποφρακτικής βρογχίτιδας, ενδείκνυνται βρογχοδιασταλτικά (μεθυλοξανθίνες, φαινοτερόλη, φορμοτερόλη, σαλμετερόλη, αλμυρός, συμπεριλαμβανομένων σε συνδυασμό με GCS - biasten, symbicort, m-anticholinergics) και αποχρεμπτικά. Όταν προστίθεται ένα μολυσματικό συστατικό στην αποφρακτική βρογχίτιδα, προστίθενται αντιμικροβιακά φάρμακα ("Cefazolin", "Azithromycin", "Cefaclor", "Amoxicillin", "Doxycycline", "Levofloxacin", "Clarithromycin", "Sparfloxacin", "Piperacillin).\nΤα αντιβιοτικά για χρόνια βρογχίτιδα πρέπει να συνταγογραφούνται μετά από εξέταση πτυέλων. Αφού πραγματοποιήσει τις κατάλληλες εξετάσεις, ο γιατρός θα λάβει πληροφορίες σχετικά με την ευαισθησία των βακτηρίων σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο. Έτσι, οι γιατροί επιλέγουν το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη θεραπεία της βρογχίτιδας. Σε περιπτώσεις όπου είναι αδύνατο να πραγματοποιηθούν οι παραπάνω μελέτες, οι γιατροί συνταγογραφούν προστατευμένα φάρμακα (αντιβιοτικά) της σειράς πενικιλλίνης.\nΤα σύγχρονα φάρμακα ("Augmentin", "Panklav", "Amoxiclav") είναι πολύ αποτελεσματικά έναντι των περισσότερων gram-αρνητικών και gram-θετικών βακτηρίων. Το κύριο πλεονέκτημα των φαρμάκων που παρουσιάζονται είναι οι σχετικά ήπιες παρενέργειες. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτά τα φάρμακα είναι αναποτελεσματικά για την καταπολέμηση προηγμένων μορφών της νόσου..\nΓια έξοδο από το οξύ στάδιο, χρησιμοποιούνται αντιχολινεργικά (Spiriva, Atrovent, σε συνδυασμό με β-2-ανταγωνιστές Berodual), γλυκοκορτικοειδή (Pulmicort, Bekotid, Beclomet, Flixotide, Asmanex ), αναστολείς του ενζύμου φωσφοδιεστεράση ("Θεοφυλλίνη"). Σε περίπτωση παραβίασης του καρδιαγγειακού συστήματος, συνταγογραφούνται καρδιακοί γλυκοσίδες, θεραπεία οξυγόνου, διουρητικά.\nΣτη θεραπεία της πυώδους βρογχίτιδας, εκτός από φάρμακα που ρυθμίζουν την κάθαρση των βλεννογόνων, ενδείκνυται αντιμικροβιακά φάρμακα. Δεδομένου ότι τα αντιμικροβιακά φάρμακα επιδεινώνουν τις ρεολογικές ιδιότητες των πτυέλων, πρέπει να χρησιμοποιούνται με βλεννολυτικά (Ambroxol, Acetylcysteine, Carbocysteine).\nΓια να απαλλαγούμε από τις αρνητικές συνέπειες της χρόνιας βρογχίτιδας, τα ανοσοδιεγερτικά φάρμακα έχουν συνταγογραφηθεί όλο και περισσότερο. Για το σκοπό αυτό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το "T-activin" και το "Timalin". Η ανοσοδιεγερτική επίδραση φαίνεται όχι μόνο από βιογενή παρασκευάσματα του θύμου αδένα, αλλά και από ασκορβικό οξύ και ρετινόλη.\nΘεραπευτική τακτική στην παιδική ηλικία\nΣτα παιδιά, η χρόνια βρογχίτιδα και η επιδείνωσή της καταγράφονται λιγότερο συχνά από ό, τι στους ενήλικες. Εάν σε ενήλικες, η οξεία βρογχίτιδα, κατά κανόνα, έχει ιική αιτιολογία και δεν απαιτεί τη χρήση αντιβακτηριακών παραγόντων, τότε σε παιδιά αυτή η ασθένεια μπορεί να συσχετιστεί με ένα στρώμα βακτηριακής μικροχλωρίδας (χλαμύδια, πνευμονιόκοκκος, μυκόπλασμα).\nΓια την εξάλειψη αυτής της νόσου, μπορεί να είναι απαραίτητη η πραγματοποίηση αντιβιοτικής θεραπείας ("Αμοξικιλλίνη", "Σουμαμέμ", "Αζιθρομυκίνη", "Ροξιθρομυκίνη", "Κλαριθρομυκίνη", "Νετιλμικίνη", "Αμικασίνη"). Κατά τη θεραπεία της βρογχίτιδας, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή του παιδιού. Η διατροφή πρέπει να είναι πλούσια σε υδατοδιαλυτές και λιποδιαλυτές βιταμίνες. Επιπλέον, πρέπει να δώσετε στο παιδί νικοτινικά (βιταμίνη Β5) και ασκορβικό (βιταμίνη C) οξέα. Καλά αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν συνταγογραφούνται ανοσοδιαμορφωτές: "Polyoxidonium", "Methyluracil", "Levamisole", εκχύλισμα αλόης.\nΗ εισπνοή αιθέριων ελαίων δενδρολίβανου, έλατου, ευκαλύπτου, καμφοράς, σκόρδου και φυτοκτόνων κρεμμυδιών έχει αντιφλεγμονώδη και αποχρεμπτική δράση. Αμέσως αξίζει να ορίσετε ότι δεν θα μπορείτε να απαλλαγείτε από τα συμπτώματα της βρογχίτιδας χρησιμοποιώντας μόνο αιθέρια έλαια. Η εισπνοή ατμού είναι αναποτελεσματική · είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε νεφελοποιητή. Αυτή η συσκευή παρέχει τη μέγιστη νεφελοποίηση ναρκωτικών. Για να επιτευχθεί θεραπευτικό αποτέλεσμα, συνταγογραφούνται εισπνοές με αντιφλεγμονώδη ("Chlorophyllipt", "Rotokan") και αντισηπτικά ("Dioxidin").\nΗ θεραπεία της χρόνιας βρογχίτιδας στα παιδιά πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ίδιες αρχές με τους ενήλικες, με προσαρμογή της δόσης. Ορισμένοι τύποι φαρμάκων δεν ενδείκνυνται για παιδιά. Ένα καλό αποτέλεσμα είναι η χρήση ενός νεφελοποιητή, θεραπείας σπα.\nΗ αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας πραγματοποιείται σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:\nκλινική αποτελεσματικότητα της θεραπείας (σημαντική μείωση ή πλήρης εξαφάνιση σημείων επιδείνωσης της χρόνιας βρογχίτιδας στο τέλος της πορείας της θεραπείας).\nβακτηριολογική αποτελεσματικότητα (εξάλειψη ενός αιτιολογικά σημαντικού μικροοργανισμού).\nΗ χρήση φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη ανεπιθύμητων ενεργειών στο σώμα του ασθενούς:\nμυκητικές βλάβες στην στοματική κοιλότητα (συχνότερα παρατηρούνται σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς με εξασθενημένη ανοσία).\nΕάν εμφανιστούν ανεπιθύμητες ενέργειες, πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σχετικά με αυτό, αλλά μην ακυρώσετε μόνοι σας τη συνταγογραφούμενη θεραπεία.\nΈνα σημαντικό στοιχείο της θεραπείας της βρογχίτιδας είναι ένα άφθονο σχήμα κατανάλωσης.\nΗ πρόληψη της χρόνιας βρογχίτιδας στοχεύει στην πρόληψη της υποτροπής της νόσου και στην εξάλειψη του αιτιολογικού παράγοντα. Ένα από τα σημαντικά σημεία στην πρόληψη της νόσου είναι η διακοπή του καπνίσματος. Είναι σημαντικό να ακολουθήσετε έναν υγιεινό τρόπο ζωής - να παίξετε σπορ (τρέξιμο, περπάτημα, κολύμπι, αερόμπικ, ποδηλασία κ.λπ.), να μετριάσετε, να φάτε ορθολογικά και να πάρετε φυσικές βιταμίνες. Οι ασθενείς που είναι ευπαθείς στην ασθένεια θα πρέπει να αποφεύγουν αγχωτικές καταστάσεις και υποθερμία.\nΟ ετήσιος εμβολιασμός κατά της γρίπης μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης ARVI κατά την περίοδο φθινοπώρου-άνοιξης και, ως εκ τούτου, μπορεί να συνιστάται για την πρόληψη της χρόνιας βρογχίτιδας. Τηρώντας τις απλές συστάσεις, θα ξεχάσετε για πάντα τι είναι η βρογχίτιδα..\nΗ πρόληψη της χρόνιας βρογχίτιδας στα μωρά θα πρέπει να περιλαμβάνει γενική ενίσχυση του σώματος, αύξηση της αντίστασης του ανοσοποιητικού και εκτέλεση ειδικών ασκήσεων αναπνοής. Μόνο ακολουθώντας όλες τις συστάσεις του γιατρού σας μπορείτε να απαλλαγείτε από αυτήν την ύπουλη ασθένεια για πάντα..\nΘεραπεία στο σπίτι: φάρμακα και λαοί\nΓια την επιτυχή θεραπεία της οξείας βρογχίτιδας, είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσετε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που περιλαμβάνει:\nΕάν η φλεγμονώδης διαδικασία των βρόγχων συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος και γενική αδιαθεσία, τότε είναι σημαντικό να παρατηρηθεί η ανάπαυση στο κρεβάτι κατά την οξεία περίοδο. Συνιστάται να πίνετε άφθονο ζεστό αλκαλικό ποτό, ελαφριά διατροφή, συχνό αερισμό του δωματίου και καθημερινό επαναλαμβανόμενο υγρό καθαρισμό στο δωμάτιο όπου βρίσκεται ο ασθενής..\nΣπουδαίος! Η θερμοκρασία του αέρα στο δωμάτιο του ασθενούς δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 21 βαθμούς, διαφορετικά η βρογχίτιδα μπορεί να παραταθεί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε ένα ζεστό δωμάτιο, το φλέγμα συσσωρεύεται στην αναπνευστική οδό και βήχει ελάχιστα, ενώ παρέχει δροσερό, καθαρό και καθαρό αέρα βοηθά στον καλύτερο καθαρισμό των βρόγχων από τη βλέννα.\nΠίνακας 2. Φάρμακα για τη θεραπεία της οξείας βρογχίτιδας:\nΟμάδα ναρκωτικών Ποια χρήματα ανήκουν? Τι αποτέλεσμα έχουν?\nΑντιιικά φάρμακα Arbidol, Groprinosin, Remantadin\nΑποτελεσματικό μόνο για ιογενή φλεγμονή. Οι ιοί της γρίπης, της παραϊνής γρίπης, του coxsackie, της ερυθράς, του κοκκύτη έχουν καταστρεπτικό αποτέλεσμα\nΑντιβιοτικά Αμοξικιλλίνη, Cefix, Summamed, Cefriaxone, Loraxon\nΣυνταγογραφείται μόνο σε περίπτωση βακτηριακής βρογχίτιδας ή παρατεταμένης πορείας της νόσου με την ενεργοποίηση παθογόνου χλωρίδας υπό όρους. Το φάρμακο είναι αποτελεσματικό κατά της θετικής κατά gram και αρνητικής κατά gram χλωρίδας, ορισμένων τύπων αναερόβιων βακτηρίων\nΑποχρεμπτικά Lazolvan, Ambroxol, Herbion, Prospan\nΠροωθήστε την αραίωση του ιξώδους πτυέλου, διεγείρετε τη κινητική δραστηριότητα των βλεφαρίδων του επιθηλίου της σπηλιάς, λόγω του οποίου το παθολογικό εξίδρωμα αφαιρείται ταχύτερα και αποτελεσματικότερα από τους βρόγχους\nΒρογχοδιασταλτικά Eufillin, Erespal, Salbutamol\nΣυνταγογραφείται σε περίπτωση επιπλοκών από βρογχική απόφραξη. Αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μυς των βρόγχων και επεκτείνουν ελαφρώς τους αεραγωγούς, εξαλείφοντας τον σπασμό και διευκολύνοντας τη διαδικασία αφαίρεσης των παθολογικών πτυέλων\nΑντιισταμινικά Suprastin, Loratadin, Claritin, Diazolin\nΑνάθεση σε άτομα επιρρεπή σε βρογχόσπασμο, καθώς και αλλεργική βρογχίτιδα. Αυτά τα φάρμακα σταματούν την παραγωγή ισταμίνης και μειώνουν την πιθανότητα οιδήματος των αεραγωγών\nΑυτή είναι μια βασική λίστα ομάδων φαρμάκων..\nΥπάρχει επίσης μια λίστα με βοηθητικά φάρμακα που συνταγογραφούνται εάν είναι απαραίτητο:\nΑντιβηχικά - Αυτά τα φάρμακα μπλοκάρουν το κέντρο του βήχα και καταστέλλουν τα βήχα του βήχα. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα από αυτήν την ομάδα, κατά κανόνα, συνιστάται κατά τις πρώτες ημέρες της νόσου, όταν ο βήχας είναι μη παραγωγικός, οδυνηρός, ιδεοληπτικός, παροξυσμικός. Απαγορεύεται αυστηρά η λήψη αντιβηχικών και αποχρεμπτικών ταυτόχρονα, καθώς αυτό οδηγεί σε συμφόρηση στους βρόγχους και στην ανάπτυξη επίμονης βρογχικής απόφραξης.\nΤα αντιπυρετικά φάρμακα - συχνά βρογχίτιδα, ειδικά στα παιδιά, συνοδεύονται από αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος σε 38,0 και πάνω βαθμούς. Φάρμακα με βάση την παρακεταμόλη, τη νιμεσουλίδη ή την ιβουπροφαίνη θα βοηθήσουν στη μείωση του πυρετού και του πονοκέφαλου. Για παιδιά νεότερης προσχολικής ηλικίας, τα αντιπυρετικά φάρμακα διατίθενται με τη μορφή ορθικών υπόθετων, τα οποία είναι πολύ βολικά για χρήση τη νύχτα ή εάν το μωρό αρνείται να πάρει το φάρμακο.\nΣυμπλέγματα βιταμινών - δεδομένου ότι το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί λόγω ασθένειας, συνιστάται η υποστήριξη του σώματος με επιπλέον δόση βιταμινών και μετάλλων. Τα σύγχρονα σύμπλοκα πολυβιταμινών περιλαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέταλλα και συστατικά για τη διατήρηση των βασικών λειτουργιών του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής βιταμίνης C.\nΣτις περισσότερες περιπτώσεις, η οξεία βρογχίτιδα αντιμετωπίζεται στο σπίτι. Απαιτείται νοσηλεία σε ασθενείς με παρατεταμένη πορεία της νόσου ή με ανάπτυξη επιπλοκών όπως απόφραξη, βρογχιολίτιδα ή πνευμονία.\nΣπουδαίος! Τα παιδιά του πρώτου έτους της ζωής νοσηλεύονται χωρίς αποτυχία στο νοσοκομειακό τμήμα, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της οξείας βρογχίτιδας. Αυτό οφείλεται στα ανατομικά χαρακτηριστικά της δομής των βρόγχων και στον υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης βρογχόσπασμου και απόφραξης..\nΦυσικοθεραπεία της οξείας βρογχίτιδας\nΗ φυσιοθεραπεία μιας οξείας φλεγμονώδους διαδικασίας στους βρόγχους περιλαμβάνει:\nζεστά λουτρά ποδιών - μπορεί να γίνει με ξηρό ιδεολογικό βήχα, ως διαδικασία που αποσπά την προσοχή.\nΟι φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες ξεκινούν μετά τη διακοπή της οξείας διαδικασίας, κατά κανόνα, 3-4 ημέρες από την έναρξη της νόσου.\nΣπουδαίος! Εάν ο ασθενής έχει αυξημένη θερμοκρασία σώματος, τότε οι διαδικασίες θέρμανσης αντενδείκνυνται. Είναι επίσης απαράδεκτο να κάνετε εισπνοές με αιθέρια έλαια ή μυρωδικά μυρωδικά με κίνδυνο βρογχικής απόφραξης ή τάσης για αλλεργίες, καθώς αυτό μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς και να προκαλέσει πρήξιμο στην αναπνευστική οδό..\nΤο μασάζ πραγματοποιείται μετά τη μετάβαση του ξηρού βήχα σε υγρό, αυτή η διαδικασία ονομάζεται επίσης ορθοστατικό μασάζ. Η θέση του ασθενούς στο στομάχι, ενώ το άκρο του ποδιού είναι ακριβώς πάνω από το σώμα.\nΟ γιατρός, με κινήσεις δόνησης (η παλάμη είναι διπλωμένη σε ένα σκάφος), κτυπά την κατεύθυνση από την οσφυϊκή ζώνη προς τις ωμοπλάτες, χωρίς να επηρεάζεται η σπονδυλική στήλη. Μετά από ένα τέτοιο μασάζ, ο βήχας του ασθενούς εντείνεται και εκκρίνεται μεγάλη ποσότητα παθολογικού εξιδρώματος, οπότε μην φοβάστε - αυτό είναι φυσιολογικό..\nΗ κύρια εκδήλωση της χρόνιας φλεγμονής των βρόγχων είναι ο βήχας.\nΗ χρόνια βρογχίτιδα ρυθμίζεται εάν ένα άτομο βήχει για τρεις μήνες. Αυτά τα επεισόδια συνοψίζονται καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους ή εάν η ασθένεια διαρκεί συγκεκριμένη ώρα συνεχώς. Αυτό το μοτίβο πρέπει να συνεχιστεί για δύο συνεχόμενα χρόνια..\nΕάν αυτά τα χρονικά διαστήματα δεν αντιστοιχούν στις προϋποθέσεις για τη διάγνωση, τότε τα επεισόδια βήχα αναφέρονται είτε ως οξεία είτε υποτροπιάζουσα βρογχίτιδα..\nΣημαντικό: εάν δεν λαμβάνονται υπόψη τα χρονικά χαρακτηριστικά, τότε ο παρατεταμένος βήχας θα ορίζεται ως χρόνια βρογχίτιδα και ένας τεράστιος αριθμός ασθενών είχε αυτή τη διάγνωση.\nΣυχνά παρατηρούνται καταστάσεις παρατεταμένου βήχα σε άτομα:\nεθισμένος στο κάπνισμα\nπου αναγκάζονται να εργαστούν κάτω από δυσμενείς συνθήκες εργασίας, με πολύ μολυσμένο αέρα.\nΤα πτύελα είναι το κύριο στοιχείο της νόσου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κρίνει την πορεία της\nΠώς σχηματίζεται η χρόνια βρογχίτιδα:\nΥπάρχει φλεγμονή στους πνεύμονες για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα που συμβαίνουν αλλαγές και αναδόμηση στη δομή των βρόγχων..\nΟι αλλαγές στους βρόγχους προκαλούν διαταραχές της ροής του αέρα.\nΗ απόρριψη της έκκρισης από τους βρόγχους είναι δύσκολη.\nΗ τοπική πνευμονική ανοσία μειώνεται.\nΌταν χτυπήσει μια λοίμωξη, καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο για το σώμα να ανακάμψει εντελώς..\nΗ λοίμωξη συνεχίζει να αναπτύσσεται και η φλεγμονή εξαπλώνεται.\nΕάν η ανάπτυξη της νόσου δεν αποτραπεί με θεραπευτικά μέτρα, τότε η ασθένεια θα μετατραπεί σε χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Αυτή η ασθένεια έχει πιο σοβαρές εκδηλώσεις και το βασικό της πρόβλημα δεν είναι μόνο ο βήχας, αλλά και η ανάπτυξη αναπνευστικής ανεπάρκειας.\nΦωτογραφίες και βίντεο σε αυτό το άρθρο θα δείξουν πώς σχηματίζεται η ασθένεια..\nΜια ασθένεια σε χρόνια μορφή μπορεί να αναπτυχθεί ως επιπλοκή μιας ήδη υπάρχουσας φλεγμονής των αναπνευστικών οργάνων ή ανεξάρτητα, χωρίς προηγούμενη ασθένεια (πρωτοπαθής χρόνια βρογχίτιδα).\nΗ ασθένεια αναπτύσσεται όταν η τοπική ανοσολογική άμυνα αποτυγχάνει. Ταυτόχρονα, τα παθογόνα βακτήρια ή οι ιοί στερεώνονται στην επιφάνεια του πηκτωμένου επιθηλίου..\nΑνάλογα με την παρουσία ή την απουσία βρογχικής απόφραξης:\nΣτην πρώτη περίπτωση, στο πλαίσιο της φλεγμονώδους διαδικασίας, τα χαρακτηριστικά των πτυέλων αλλάζουν: γίνεται παχύ και δύσκολο να διαχωριστεί, η ποσότητα του αυξάνεται σημαντικά. Σε συνδυασμό με την επιδείνωση του βλεννογόνου επιθηλίου, το οποίο σκουπίζει τη βλέννα από την αναπνευστική οδό, η επιδείνωση της βρογχικής αστάθειας συμβάλλει στο οίδημα της βλεννογόνου μεμβράνης και στην αύξηση του τόνου των λείων μυών.\nΤο φλέγμα φράζει τα μικρότερα κλαδιά του βρογχικού δέντρου, μειώνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα της αναπνοής και περιπλέκοντας την πορεία της νόσου. Η συμφόρηση προκαλεί συχνά δευτερογενείς επιπλοκές, για παράδειγμα, την προσθήκη βακτηριακής λοίμωξης.\nΣε μια μη αποφρακτική διαδικασία, τα πτύελα δεν έχουν τέτοια χαρακτηριστικά και αφαιρούνται εύκολα από τον αυλό των βρόγχων. Δεν υπάρχει συμφόρηση και βρογχόσπασμος. Αυτή η μορφή της νόσου είναι ευκολότερα ανεκτή από τους ασθενείς και δεν προκαλεί την ανάπτυξη αναπνευστικής ανεπάρκειας..\nΗ αποφρακτική φλεγμονή είναι πιο συχνή στα μικρά παιδιά, η οποία οφείλεται σε μια σειρά ανατομικών χαρακτηριστικών: στενότητα των βρόγχων, ικανότητα της βλεννογόνου μεμβράνης να εκδηλώνει οιδηματώδη φαινόμενα, ανικανότητα ενδοφλέβιας κλπ..\nΑπό τη φύση των πτυέλων, η ασθένεια χωρίζεται επίσης σε διάφορες μορφές:\nΟι δύο τελευταίες μορφές είναι σπάνιες..\nΣύμφωνα με την αναθεώρηση της Διεθνούς Ταξινόμησης των Νοσημάτων 10 (ICD-10), ο κώδικας της χρόνιας βρογχίτιδας διαφέρει ανάλογα με τη φύση της φλεγμονής:\nJ41 Απλό και βλεννογόνο.\nJ44 Άλλες χρόνιες αποφρακτικές πνευμονικές παθήσεις (αυτή περιλαμβάνει την ασθματική, εμφυσματική και αποφρακτική βρογχίτιδα).\nΕάν η βρογχίτιδα δεν μπορεί να αναγνωριστεί ως οξεία ή χρόνια, εκχωρείται κωδικός J40.\nΜια ασθένεια σε χρόνια μορφή μπορεί να αναπτυχθεί ως επιπλοκή μιας ήδη υπάρχουσας φλεγμονής των αναπνευστικών οργάνων και ανεξάρτητα, χωρίς προηγούμενη ασθένεια.\nΗ χρόνια βρογχίτιδα είναι μια κατάσταση διάχυτης φλεγμονής στον βρογχικό βλεννογόνο. Η φλεγμονώδης διαδικασία διεισδύει βαθιά στα τοιχώματα, γι 'αυτό αναπτύσσεται η περιβρογχίτιδα. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από περιόδους επιδείνωσης των συμπτωμάτων και της ύφεσης τους..\nΟ επιπολασμός της χρόνιας βρογχίτιδας στους ενήλικες είναι αρκετά υψηλός. Οι άνδρες άνω των 50 είναι πιο ευαίσθητοι σε αυτό, η συχνότητα των οποίων είναι αρκετές φορές υψηλότερη από αυτή των γυναικών της ίδιας ηλικίας. Η έκθεση σε βρογχίτιδα σχετίζεται με κινδύνους άλλων σοβαρών παθολογιών, για παράδειγμα βρογχικού άσθματος, διαφόρων πνευμονικών βλαβών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.\nΣτην κλινική πρακτική, υπάρχουν αρκετές χρόνιες βρογχίτιδες, οι πνευμονολόγοι διακρίνουν δύο από αυτά:\nΗ κύρια μορφή, όταν το βρογχικό δέντρο εκτίθεται σε διάχυτη βλάβη, και δεν υπάρχουν συμπτώματα και εκδηλώσεις άλλων φλεγμονωδών αντιδράσεων στο σώμα.\nΗ δευτερεύουσα μορφή αναφέρεται στη χρόνια βρογχίτιδα, η οποία σχηματίζεται στο πλαίσιο άλλων ασθενειών του πνευμονικού συστήματος, του ρινοφάρυγγα, της νεφρικής ανεπάρκειας κ.λπ..\nΕπιπλέον, διακρίνεται ο αποφρακτικός και ο μη αποφρακτικός τύπος βρογχίτιδας. Αυτή η παράμετρος λέει για το πόσο καλά αερίζονται οι πνεύμονες, ενώ:\nΟ μη αποφρακτικός τύπος δεν συνεπάγεται διαταραχές στον εξαερισμό.\nΗ χρόνια αποφρακτική βρογχίτιδα σημαίνει ότι το οξυγόνο παρεμποδίζεται συνεχώς.\nΑποφρακτική μορφή σημαίνει ταυτόχρονη βλάβη τόσο στη βρογχική λειτουργία όσο και στον εξαερισμό, λόγω της οποίας τα συμπτώματα είναι πιο έντονα.\nΧρόνια θεραπεία βρογχίτιδας\nΟ τρόπος αντιμετώπισης της χρόνιας βρογχίτιδας καθορίζεται ξεχωριστά, μετά από εξέταση ενός ατόμου. Για να αξιολογηθεί η τακτική της θεραπείας, είναι σημαντικό να μάθουμε όχι μόνο για την κατάσταση ενός ενήλικα ασθενούς, αλλά και για τα χαρακτηριστικά της εργασίας και του τόπου κατοικίας του..\nΔιαβάστε επίσης: Θεραπεία τραυμάτων μετά από χειρουργική επέμβαση\nΜια συχνή ερώτηση που βασανίζει τους ασθενείς - είναι δυνατόν και πώς να θεραπεύσει τη χρόνια βρογχίτιδα για πάντα; Δυστυχώς, σε ένα βαθιά ριζωμένο στάδιο, η ασθένεια δεν προσφέρεται για την ολοκλήρωση της θεραπείας, αλλά το φάρμακο μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση ενός ατόμου, σώζοντάς τον από τις παροξύνσεις και τον οξύ εξαντλητικό βήχα.\nΑνάλογα με τα αποτελέσματα της διάγνωσης, η θεραπεία περιλαμβάνει:\nΦάρμακα με αντιβακτηριακές ιδιότητες παρουσία μολυσματικής ή ιογενούς αιτίας.\nΦάρμακα που βελτιώνουν την αποχρωματισμό και ανακουφίζουν το πρήξιμο στους βρόγχους.\nΦάρμακα για την καταστολή της φλεγμονής και των οξέων αλλεργικών αντιδράσεων.\nΕισπνευστήρες για μέγιστη γρήγορη παράδοση της δραστικής ουσίας στο σημείο έκθεσης.\nΠροσαρμογή των καθημερινών συνηθειών, της διατροφής κ.λπ..\nΜε την ανάπτυξη μιας σοβαρής κατάστασης, ο ασθενής αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια ιατρικής βρογχοσκόπησης και άλλων τεχνικών. Εάν η λειτουργία αποστράγγισης είναι μειωμένη, τότε οι εισπνοές με διαλύματα αλκαλίων είναι απαραίτητες για την αποκατάστασή της, μια διαδικασία αποστράγγισης στάσης με μασάζ δόνησης του μαστού.\nΕπίσης, η θεραπεία συμπληρώνεται με αναπνευστικές ασκήσεις, ηλεκτροφόρηση και UHF, αποκατάσταση σπα..\nΗ χρόνια βρογχίτιδα σε ενήλικες αντιμετωπίζεται στο σπίτι, αλλά όλες οι θεραπευτικές ενέργειες ξεκινούν και παρακολουθούνται από πνευμονολόγο. Η χρήση μεθόδων και μεθόδων παραδοσιακής ιατρικής πρέπει να συντονιστεί μαζί του, η εναλλακτική θεραπεία μπορεί να είναι μόνο μέρος της γενικής θεραπείας.\nΑς απαριθμήσουμε τις αρχές της κατ 'οίκον θεραπείας για βρογχίτιδα σε έναν ενήλικα:\nΤο πρώτο βήμα είναι να ανακαλύψετε τη βασική αιτία της νόσου και να την εξαλείψετε. Αυτό είναι συχνά το κάπνισμα. Είναι δύσκολο να απαλλαγούμε από αυτό, αλλά πρέπει να γίνει. Οι επόμενες στη λίστα είναι χρόνιες λοιμώξεις στον ρινοφάρυγγα και στο λαιμό, για παράδειγμα, αμυγδαλίτιδα, ιγμορίτιδα, αμυγδαλίτιδα. Πρέπει να αντιμετωπίζονται και να μην επιτρέπεται να ακολουθήσουν την πορεία τους..\nΗ λήψη αντιβιοτικών ενδείκνυται μόνο με επιδείνωση, όταν ενεργοποιείται μια λοίμωξη ή ιός. Αυτό συνήθως σχετίζεται με αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος και πυώδη πτύελα. Τα φάρμακα της ομάδας πενικιλίνης και άλλα συνταγογραφούνται. Μετά τη χρήση τους, απαιτείται αποκατάσταση της μικροχλωρίδας στο έντερο με τη βοήθεια προβιοτικών..\nΕάν ο παράγοντας που προκαλεί επίθεση χρόνιας βρογχίτιδας είναι ARVI ή γρίπη, τότε εμφανίζονται αντιιικοί παράγοντες. Η θεραπεία πραγματοποιείται με anaferon, amizon, aflubin κ.λπ..\nΕισπνοή. Ένα σημαντικό στάδιο θεραπείας. Για να επιτευχθούν αντιφλεγμονώδη και αποχρεμπτικά αποτελέσματα, τα αιθέρια έλαια, ο ευκάλυπτος, η καμφορά, τα κρεμμύδια, το σκόρδο είναι κατάλληλα. Εάν δεν υπάρχουν οξεία συμπτώματα, τότε αρκεί μια λάμπα αρώματος ή η εφαρμογή ενός προϊόντος στο κολάρο των ρούχων. Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι εκνεφωτές συμπιεστών είναι κατάλληλοι, με τη βοήθεια του οποίου το φάρμακο φτάνει στους μικρότερους βρόγχους.\nΑντιφλεγμονώδη στεροειδή φάρμακα. Βοηθά στη μείωση της παραγωγής βλέννας καταστέλλοντας τη φλεγμονή, την απόφραξη.\nΕνίσχυση της ανοσίας με βιταμίνες\nΗ εντατικοποίηση της θεραπείας στο σπίτι απαιτείται κατά την επιδείνωση της χρόνιας βρογχίτιδας σε έναν ενήλικα. Κατά τη διάρκεια μιας ήρεμης περιόδου, απαιτείται η διεξαγωγή πρόληψης και η αποφυγή προκλητικών παραγόντων.\nΗ διεθνής ταξινόμηση των ασθενειών ταξινόμησε τη βρογχίτιδα ως την 10η τάξη, ο κωδικός της είναι J40, οι κωδικοί σύμφωνα με το ICD-10 είναι δυνατοί - J20, J44\nΓια να κάνει μια διάγνωση, ο γιατρός συνταγογραφεί ένα σύνολο διαγνωστικών μέτρων:\nεπιθεώρηση. Ο ειδικός ακούει τους πνεύμονες και ψηλαφάει τον λαιμό.\nακτινογραφία. Στην τελική εικόνα, η ασθένεια μοιάζει με σκοτεινά σημεία.\nεξέταση αίματος για βιοχημεία ·\nέλεγχος της λειτουργίας της εξωτερικής αναπνοής ·\nεξέταση των βρόγχων\nανάλυση των διαχωρισμένων πτυέλων, του βρασμού του για βακτήρια ·\nελέγχεται η ικανότητα των πνευμόνων του καπνιστή και καθορίζεται η διάρκεια του εθισμού.\nΕάν υπάρχει υποψία τραχειοβρογχίτιδας, τα διαγνωστικά μέτρα συμπληρώνονται με τις ακόλουθες μελέτες:\nυπερηχογραφική εξέταση της αναπνευστικής συσκευής.\nΗ παρατεταμένη έκθεση σε δυσμενείς παράγοντες στον βρογχικό βλεννογόνο οδηγεί σε υπερλειτουργία των βρογχικών αδένων, αύξηση του αριθμού των κυττάρων κύπελλων που παράγουν βλέννα. Μικροί βρόγχοι και βρογχιόλια αποκλείονται εύκολα από εκκρίσεις. Σταδιακά, οι ατροφίες της βλεννογόνου μεμβράνης, οι βλεννογόνοι του επιθηλίου της πτερυγίου εξαφανίζονται, υφίστανται μεταπλασία. Η λειτουργία αυτοκαθαρισμού των βρόγχων μειώνεται, το αντανακλαστικό του βήχα καταστέλλεται, η φαγοκυττάρωση, η τοπική ανοσία αναστέλλεται.\nΗ εσωτερική επένδυση του βρογχικού δέντρου γίνεται ασυνεχής, τα τοιχώματα των βρόγχων πυκνώνουν άνισα, μερικώς κλειστά. Ως αποτέλεσμα, παραμορφώνονται, κάμπτονται, σχηματίζουν βρογχιεκτασία.\nΜε την πάροδο του χρόνου, το τριχοειδές δίκτυο εμπλέκεται στην παθολογική διαδικασία, η οποία οδηγεί σε αύξηση της πίεσης στην πνευμονική κυκλοφορία και πνευμονική καρδιακή ανεπάρκεια. Λόγω της επιδείνωσης της ανταλλαγής αερίων, αυξάνεται η δύσπνοια.\nΜε την επιδείνωση της βρογχίτιδας, η βλεννογόνος μεμβράνη γίνεται υπεραιμική και το μυστικό γίνεται πυώδες. Μη αναστρέψιμες αλλαγές εμφανίζονται στα βαθιά στρώματα των βρόγχων.\nΒρογχίτιδα καπνιστή: φάρμακα για θεραπεία\nΣτη σύγχρονη ιατρική, τα ακόλουθα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία:\nβρογχοδιασταλτικά, για τη χαλάρωση των μυών των βρόγχων και την επέκτασή τους, καταστολή του ξηρού, επώδυνου βήχα χωρίς φλέγμα (Salbutamol, Fenterol, Berodual, Terbutalin και άλλα).\nβλεννολυτικά, για υγροποίηση και αφαίρεση ιξώδους, δύσκολο να διαχωριστεί βλέννα (Thermopsis, Doctor Mom, Lazolvan, Ambrobene, Bromhexin).\nαντιφλεγμονώδη και αντιβακτηριακά φάρμακα.\nΠολλοί ασθενείς ενδιαφέρονται για το αν μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά και πώς να αντιμετωπίσουν τη βρογχίτιδα μαζί τους. Οι γιατροί συνταγογραφούν αντιβιοτικά εάν υπάρχουν συμπτώματα προχωρημένων φλεγμονωδών και βακτηριακών λοιμώξεων, πυρετού.\nΓια τη διευκόλυνση της αναπνοής, ανακούφιση των σπασμών, εισπνοές με κορτικοστεροειδή χρησιμοποιούνται.\nΗ βρογχίτιδα ενός καπνιστή στο στάδιο της αποφρακτικής πνευμονικής νόσου δεν μπορεί πλέον να θεραπευτεί. Όλη η θεραπεία περιορίζεται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής κάνοντας ευκολότερη την αναπνοή, αντιμετωπίζοντας τις συνέπειες και τις επιπλοκές.\nΗ φαρμακευτική θεραπεία συνδυάζεται συχνά με φυτικά φάρμακα. Τα παραδοσιακά φάρμακα είναι αρκετά αποτελεσματικά για την αραίωση και την αφαίρεση του φλέγματος..\nΔεν υπάρχει ενοποιημένη ταξινόμηση του HB. Η ασθένεια υποδιαιρείται σύμφωνα με διάφορα κριτήρια:\nΜε παθογένεση (πρωτογενής ή δευτερογενής).\nΛειτουργικό (μη αποφρακτικό ή αποφρακτικό).\nΣύμφωνα με κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά (καταρροϊκό ή βλεννογόνο).\nΜε τη φάση της νόσου (επιδείνωση ή κλινική ύφεση).\nΧρόνια συμπτώματα βρογχίτιδας\nΟι άρρωστοι ενήλικες αναφέρουν ότι τα συμπτώματα σχηματίζονται αργά με τα χρόνια. Η χρόνια βρογχίτιδα σε πρώιμο στάδιο δεν έχει σχεδόν κανένα σημάδι, η κατάσταση του ασθενούς είναι φυσιολογική. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, η ανεπάρκεια του αναπνευστικού συστήματος γίνεται αισθητή όλο και περισσότερο, γεγονός που οδηγεί σε κόπωση και αδυναμία..\nΤο κύριο σύμπτωμα της χρόνιας βρογχίτιδας είναι ο βήχας. Σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, δεν προκαλεί πολλά προβλήματα, μερικές φορές εμφανίζονται το πρωί μετά τον ύπνο. Ωστόσο, αργότερα οι παροξύνσεις προσπερνούν τους ενήλικες το απόγευμα, το βράδυ και ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η ένταση του βήχα εξαρτάται από τον καιρό, αυξάνεται με την αύξηση της περιβαλλοντικής υγρασίας.\nΟ ήχος στις περιόδους μεταξύ των προσβολών είναι σιγασμένος βήχας, σχετίζεται με την απελευθέρωση άοσμου βλεννογόνου πτυέλου. Όταν επιδεινώνεται, ο χαρακτήρας του αλλάζει σε "γαβγίζει".\nΗ αποφρακτική χρόνια βρογχίτιδα φέρει επιπλέον συμπτώματα μειωμένου αερισμού. Ταυτόχρονα, παρατηρούνται σημάδια δύσπνοιας, ταχυκαρδίας, αδυναμίας αναπνοής.\nΗ ώθηση για επιδείνωση είναι συνήθως ασθένεια ενός ενήλικα με οξεία αναπνευστική νόσο. Η περίοδος της επίθεσης χαρακτηρίζεται από επιδεινωμένα συμπτώματα με πολύ δυνατό βήχα, άφθονα πτύελα. Εάν το τελευταίο αποκτήσει πυώδη εμφάνιση, τότε αυτό δείχνει την παρουσία βακτηρίων που προκάλεσαν την ασθένεια. Με επιδείνωση, παρατηρείται συχνά αυξημένη θερμοκρασία.\nΧρόνια αποφρακτική βρογχίτιδα\nΓι 'αυτό, αποκαλώ την πιο σοβαρή μορφή της νόσου, η οποία συνδυάζει τη στένωση των βρόγχων και τα προβλήματα με τον εξαερισμό. Σημάδια αποφρακτικής μορφής:\nΈχοντας σοβαρό βήχα που δεν φέρνει ανακούφιση\nΗ παραμικρή σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε δύσπνοια και σφίξιμο των αναπνευστικών οργάνων\nΗ παρουσία των συριγμών ακούγεται όταν εκπνέετε\nΜε την αποφρακτική βρογχίτιδα του αρχικού βαθμού, τα συμπτώματα είναι θολά και ελάχιστα εκδηλωμένα. Με τη μετάβαση στη χρόνια φάση, εμφανίζεται ένας βήχας χακαρίσματος στο πλαίσιο παρεμποδισμένης αναπνευστικής λειτουργίας. Όταν βήχετε τα πτύελα, η κατάσταση ενός ενήλικα σταθεροποιείται.\nΜέθοδοι διάγνωσης ασθενειών\nAuscultation των βρόγχων και των πνευμόνων\nΠολλές ασθένειες της αναπνευστικής οδού είναι παρόμοιες στη συμπτωματολογία, οπότε ένας γιατρός πρέπει να κάνει μια ακριβή διάγνωση. Όταν εμφανιστούν συμπτώματα, ο ασθενής πρέπει να συμβουλευτεί έναν θεραπευτή, σε ορισμένες περιπτώσεις (ειδικά με επιπλοκές και εμπλοκή των πνευμόνων στην παθολογική διαδικασία), ένας πνευμονολόγος εμπλέκεται στη θεραπεία της οξείας βρογχίτιδας. Η ακριβής διάγνωση του ασθενούς γίνεται με βάση την ακρόαση, τις κλινικές και οργανικές μελέτες.\nΚατά τη διάρκεια της ακρόασης των βρόγχων και των πνευμόνων του ασθενούς, ο γιατρός ακούει σκληρή αναπνοή, διάσπαρτη από ξηρό συριγμό, σε ορισμένες περιπτώσεις αποφρακτικού τύπου. Εάν ο ασθενής δεν ζητήσει αμέσως ιατρική βοήθεια, ο ειδικός μπορεί να ακούσει υγρές ράγες διαφόρων μεγεθών, οι οποίες προκαλούνται από τη συσσώρευση παθολογικού εξιδρώματος στην αναπνευστική οδό. Αφού ο ασθενής βήχει τα πτύελα, ο συριγμός γίνεται λιγότερο.\nΓια να προσδιοριστεί η φύση της εμφάνισης οξείας βρογχίτιδας, στον ασθενή εκχωρείται CBC, βιοχημική ανάλυση και βακτηριακή καλλιέργεια πτυέλων. Για τον προσδιορισμό της λειτουργίας της αναπνευστικής οδού, συνταγογραφούνται επιπλέον η σπιρομέτρηση και η μέγιστη ροή - αυτές οι μελέτες καθιστούν δυνατό τον προσδιορισμό εάν υπάρχουν αποφρακτικές διαταραχές αερισμού.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, ο ασθενής συνταγογραφείται επιπλέον μια εξέταση ακτινογραφίας του αναπνευστικού συστήματος. Στην εικόνα με οξεία βρογχίτιδα ιικής προέλευσης, η επέκταση των ριζών των πνευμόνων και η ενίσχυση του βρογχο-πνευμονικού μοτίβου είναι σαφώς ορατά.\nΕπιπλέον, αυτή η διαγνωστική μελέτη σας επιτρέπει να εντοπίσετε την εξάπλωση της παθολογικής διαδικασίας στις κυψελίδες, την παρουσία βρογχικής απόφραξης και τις αλλαγές στο πνευμονικό παρέγχυμα..\nΣυμπτώματα βρογχίτιδας καπνιστή\nΗ βρογχίτιδα του καπνιστή έχει διάφορα στάδια, καθένα από τα οποία χαρακτηρίζεται από το δικό του σύνολο συμπτωμάτων.\nΣτάδιο 1. "Πρωινός βήχας".\nστο αρχικό στάδιο, ένας βήχας εμφανίζεται κατά καιρούς. Σταδιακά γίνεται καθημερινά, ιδιαίτερα επώδυνο το πρωί, η ιξώδης βλέννα απελευθερώνεται, μερικές φορές με πυώδη εγκλείσματα.\nδύσπνοια εμφανίζεται ακόμη και με λίγη προσπάθεια. Για παράδειγμα, όταν ανεβαίνετε σκάλες.\nΤα κρυολογήματα που εμφανίζονται είναι πιο σοβαρά, διαρκούν περισσότερο, συνοδευόμενα από έντονο βήχα.\nΣτάδιο 2. "Μορφολογικές αλλαγές":\nαναπνευστική δύσπνοια με μικρή σωματική άσκηση.\nμια απότομη αναπνοή συνοδεύεται από βαθύ βήχα.\nδύσπνοια εμφανίζεται σε δροσερό αέρα ή άνεμο.\nΣε αυτό το στάδιο, η λειτουργία των πνευμόνων εξασθενεί σε ενήλικες. Υπάρχουν σπασμοί του πνεύμονα όταν εισέρχεται καπνός, η διέλευση του αέρα μέσω των βρόγχων είναι δύσκολη. Αυτό οδηγεί σε βήχα.\nΣτάδιο 3 - ΧΑΠ (Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια):\nσοβαρή δύσπνοια, ακόμη και με χαμηλές τάσεις.\nδυσκολία στην αναπνοή ενώ ξαπλώνετε\nσυνεχής βήχας με πολύ φλέγμα\nανάπτυξη παθολογιών σε άλλα όργανα, συστήματα.\nΗ χρόνια υποξία λόγω του καπνίσματος οδηγεί σε διακοπή των μεταβολικών διεργασιών, σε άλλες σοβαρές παθολογίες του σώματος.\nΑνάλογα με τα χαρακτηριστικά των πτυέλων, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι βρογχίτιδας:\nΗ ποικιλία καταρροής χαρακτηρίζεται από μια ήπια πορεία. Σε αυτήν τη μορφή, υπάρχει διάχυτη φλεγμονή. Δεν παρατηρείται η ήττα των δομών της αναπνευστικής συσκευής.\nΤο Catapalno-σάπιο χαρακτηρίζεται από πυώδεις εγκλεισμούς στην παραγόμενη βλέννα.\nΜε πυώδη αποφρακτική βρογχίτιδα κατά τη διάρκεια του βήχα, απελευθερώνεται το εξίδρωμα με πυώδες περιεχόμενο. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, βρέθηκε μεγάλος αριθμός πυώδους εγκλεισμού.\nΣτην οξεία μορφή της νόσου, υπάρχουν τα ακόλουθα συμπτώματα:\nξηρός βήχας τις πρώτες τρεις ημέρες.\nτην εμφάνιση υγρού βήχα την 4η ημέρα της παθολογίας ·\nΣτη χρόνια μορφή, υπάρχουν τα ακόλουθα συμπτώματα:\nη γενική κατάσταση του ασθενούς σε απλή μορφή είναι ικανοποιητική.\nέκκριση βλέννας με πυώδες συστατικό σε μικρό όγκο.\nεπιδείνωση στη χειμερινή περίοδο\nπιο συχνά οι ενήλικες άνω των 40 είναι άρρωστοι.\nΚάπνισμα και βρογχίτιδα\nΟι καπνιστές αργά ή γρήγορα αντιμετωπίζουν τη βρογχίτιδα του καπνιστή. Η χρόνια ασθένεια στην περίπτωση αυτή προκύπτει από τον συνεχή μακροχρόνιο κορεσμό των πνευμόνων με τα προϊόντα καύσης τσιγάρων. Πολλοί έχουν παρατηρήσει ότι οι βαριοί καπνιστές συχνά πέφτουν σε βήχα, βήχουν άφθονα και φτύνουν φλέγμα. Αυτές είναι οι συνέπειες της επιδείνωσης.\nΟι καπνιστές συχνά υποφέρουν από μακρύ βήχα το πρωί. Αρχικά, σε έναν καπνιστή, μόνο ένας πνεύμονας επηρεάζεται από βρογχίτιδα, σταδιακά η χρόνια παθολογία γίνεται διμερής. Εάν δεν σταματήσετε το κάπνισμα και δεν κάνετε θεραπεία, τότε δεν μπορείτε να αποφύγετε την ανάπτυξη μόνιμης πνευμονίας με χρόνιο βήχα.\nΤο κάπνισμα γίνεται συχνά ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στην καταπολέμηση της βρογχίτιδας διαφόρων τύπων, καθώς είναι πολύ δύσκολο να σταματήσετε εντελώς αυτόν τον εθισμό και η επιστροφή στα τσιγάρα υποστηρίζει συνεχώς τη φλεγμονώδη διαδικασία.\nΛόγω της ιδιαιτερότητας της νόσου, τα μέτρα για την πρόληψη της αλλεργικής βρογχίτιδας έχουν ιδιαίτερη σημασία. Για να αποφύγετε την εμφάνιση και την επανεμφάνιση της νόσου θα βοηθήσετε:\nΦυσική δραστηριότητα και διαδικασίες σκλήρυνσης.\nΠλήρης ανάπαυση, ενίσχυση της ασυλίας του παιδιού.\nΣυμμόρφωση με τους κανόνες υγιεινής, διατηρώντας τους χώρους καθαρούς.\nΕπαρκής υγρασία αέρα στο δωμάτιο του παιδιού. Η απουσία αντικειμένων ή ουσιών με έντονη οσμή σε αυτό.\nΠρόληψη ασθενειών ARVI, έγκαιρη αντιμετώπιση προβλημάτων στα αναπνευστικά όργανα (αδενοειδή, κ.λπ.)\nΣυνιστώνται ασκήσεις φυσικοθεραπείας για παιδιά επιρρεπή σε αλλεργίες (για μωρά κάτω των 3 ετών - θεραπευτικό μασάζ).\nΑπόλυτη αναγκαιότητα είναι το απαράδεκτο το κάπνισμα σε δωμάτια όπου μπορεί να είναι το παιδί.\nΗ αλλεργική βρογχίτιδα που έχει ξεκινήσει σε ένα παιδί, εάν δεν ληφθεί αρκετά σοβαρά για να τη θεραπεύσει και να την αποτρέψει, εξελίσσεται. Αυτό οδηγεί σε τρομερές επιπλοκές. Πρώτα απ 'όλα, είναι δυνατή η μετάβαση της βρογχίτιδας σε αποφρακτική μορφή. Η φλεγμονώδης διαδικασία οδηγεί σε απόφραξη των βρόγχων, οίδημα των βλεννογόνων, μπορεί να αναπτυχθεί αλλεργική τραχειίτιδα. Όταν το παιδί βήχει, ακούγονται ήχοι σφυρίγματος. Στα μωρά, ένας παρόμοιος βήχας μπορεί να οδηγήσει σε βρογχόσπασμο, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει ασφυξία. Τέτοιες αλλαγές που συμβαίνουν στους βρόγχους θεωρούνται μια κατάσταση προ-άσθματος. Και η επόμενη επιπλοκή είναι το βρογχικό άσθμα..\nΑμοξικιλλίνη για ιγμορίτιδα: οδηγίες χρήσης για ενήλικες - δοσολογίες\nΔισκία Ambroxol - ενδείξεις χρήσης\nΣύγχρονες μέθοδοι θεραπείας του καρκίνου του πνεύμονα\nΜε θόρυβο χάπι στο κεφάλι μου\nΦλέγμα στο λαιμό - πώς να αφαιρέσετε. Αιτίες συσσώρευσης φλέγματος στο λαιμό και θεραπεία\nΓιατί ένα παιδί βήχει χωρίς σημάδια κρυολογήματος - είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί?\nΕίναι δυνατόν να κάνετε εισπνοή με ξηρό βήχα\nΧάπια και σιρόπια βήχα για σακχαρώδη διαβήτη\nΤραβήξτε τα αυτιά ενός παιδιού: λόγοι για τη θεραπεία\nΑιτίες και συνέπειες της εμφάνισης κρουστών αίματος στη μύτη\nΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΒΑΚΤΕΡΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ\nΚαρδιακό άσθμα: συμπτώματα, βοήθεια με επίθεση\nΣυνολικό σκοτάδι των άνω γνάθων\nΘεραπεία λαγού λαούλου\nΣυμπτώματα και θεραπεία της αραχνοειδίτιδας του εγκεφάλου\nΤι σιρόπι να δώσει εάν το παιδί έχει υγρό (υγρό) βήχα\nΚοκκιώδης φαρυγγίτιδα: αιτίες, συμπτώματα και αποτελεσματική θεραπεία σε ενήλικες\nΣυμπτώματα, αιτίες και τα πάντα σχετικά με τη θεραπεία του ξηρού βήχα\nΑιτίες, συμπτώματα και θεραπεία αλλεργικού βήχα σε ενήλικα\nΓενικές πληροφορίεςΤο πνευμονικό οίδημα είναι ένα κλινικό σύνδρομο που βασίζεται στην υπερβολική εξαγγείωση υγρού από φλεβούς / τριχοειδή αγγεία στον διάμεσο πνευμονικό ιστό και στη συνέχεια στις κυψελίδες, συνοδευόμενη από έντονη βλάβη της ανταλλαγής αερίων στους πνεύμονες με την ανάπτυξη υποξίας διαφόρων ιστών, οξέωσης και κατάθλιψης του κεντρικού νευρικού συστήματος.