b r e a t h e: December 2004\nσκατά σκατά σκατά. Η ώρα είναι 10 παρά τέταρτο, εγώ έπρεπε να έχω ντυθεί για το ρεβεγιόν και αντ'αυτού φοράω το τζιν και κάθομαι και κλαίω με δάκρυ κορόμηλο πάνω στον υπολογιστή. Ο παππούς μου, τον οποίο αγαπώ πάρα πολύ και με έχει επηρεάσει όσο λίγοι άνθρωποι στη ζωή μου(sorry για το μελό αλλά έτσι είναι), μου έδωσε ένα δώρο. Μάζευαν με τη γιαγιά μου(η οποία πέθανε) λεφτά για τα εγγόνια τους από τότε που γεννηθήκαμε για να μας τα δώσουν όταν ενηλικιωθούμε ή παντρευτούμε(άμα αυτό γινόταν νωρίτερα, άκου τώρα...). Τελικά μας τα έδωσε τώρα, αφού πέθανε και η γιαγιά. Εγώ έμεινα κόκαλο, είπα 5 ευχαριστώ και έφυγα για να μην συγκινηθώ μπροστά του. Τώρα δεν μαζεύομαι με τίποτα. Δεν με νοιάζει και για την ώρα και για τίποτα. Το μακιγιάζ μου(το μισό που είχα προλάβει να συνθέσω -!!-)καταρρέει και δεν δίνω δεκάρα. Κρατάω το παλιομοδίτικο πράσινο βιβλιαράκι στα χέρια και κλαίω. Όταν μου΄ρθει θα ντυθώ και θα πάω κάτω.\nposted by evee @ 9:47 PM 3 comments links to this post\nΗ μισή οικογένεια είναι εκτός σπιτιού για τα τελευταία ψώνια, ένα μέλος της οικογένειας παίρνει το μπάνιο του και εγώ λέω να τσιμπήσω τίποτα, όταν πέφτει ο γενικός. Είναι σούρουπο, έχει μόλις σταματήσει η βροχή και στο σπίτι σκοτεινιά. Προσπαθώ να μην γκρεμοτσακιστώ στα τραπέζια που είναι ανοιχτά για το βράδυ(σαν εστιατόριο είμαστε), ο zippo βρίσκει την ώρα να τελειώσει, πλήρης συσκότιση, άντε να βρεις κερί, το μέλος που μπανιάρεται ωρύεται "τι έγινε ρε παιδιά, ανάψτε τα φώτα, ξυρίζομαι κιόλας γμτ..", εγώ πάω πάνω κάτω στα σκοτάδια, γαμώ τη σκάλα μου γαμώ. Ο πίνακας δεν λέει να πάρει μπροστά με τίποτα. Αστράφτει, βροντάει, τίποτα. Άρα βραχυκύκλωμα. Ξυπνάει μέσα μου ο ηλεκτρολόγος. Τα εξωτερικά φωτάκια ανακυρύσσονται υπεύθυνα για το πατατράκ. Βρήκαν την ώρα. Ψάχνω -που στο διάολο- καταλήγει το καλώδιό τους. Μετά από τρεις μώλωπες, ένα κηροπήγιο στο πάτωμα και αρκετό γέλιο(έχω τα κέφια μου γαρ), τα αποσυνδέω και ο γενικός (γιες, γιες, γιούπιιι!!!) ανεβαίνει. Φωταψίες again! Το μέλος συνεχίζει το μπάνιο/ξύρισμα, το φαγητό μου αναβάλλεται.\nΜε πιάνει το φιλότιμο. Βγαίνω έξω να δω τι θα κάνω με τα φωτάκια, μέρα που είναι...ρεβεγιόν έχουμε, χωρίς φωτάκια δεν λέει. Στην ατμόσφαιρα επικρατεί ένα έντονο πορτοκαλί φως. Μετά τη βροχή, ή δύση του ήλιου είναι πάντα μυστήρια. Σηκώνω το κεφάλι\nτο καλύτερο σημάδι για την παραμονή ενός νέου χρόνου\nposted by evee @ 5:35 PM 1 comments links to this post\nΤα Χριστούγεννα και το μεσοδιάστημα μέχρι την Πρωτοχρονιά. – bits and pieces #1\nΔεν έχω όρεξη για πολλά πολλά. Κρίση εσωστρέφειας, αγαπημένα βιβλία και μια ψιλοίωση να με περιτριγυρίζει. Μένω στο σπίτι για να είμαι σε full power για το νέο χρόνο. On top, μια ατυχής κίνηση(δεν μου πάει η άρση βαρών, τι να κάνουμε?) και από το πολύ καθισιό, η μέση μου δεν άντεξε. Κέρδισα μια θλάση, μερικές ώρες αυπνίας το βράδυ και μια επίσκεψη στο γιατρό. Συνιστάται χαλαρότητα. Μόλις το ακούω, από αντίδραση ή βαρεμάρα μετά από τόσες κλειστές, η αντικοινωνικότητά μου περνάει στο πι και φι.\nΠλησιάζει Πρωτοχρονιά. - bits and pieces #2\nΤο σπίτι επί ποδός. Η μητέρα μου φτιάχνει βασιλόπιτα για ένα λόχο(οι καλεσμένοι του ρεβεγιόν), εγώ αναλαμβάνω το check του στερεοφωνικού, αλλάζω καλώδια που έχουν χαλάσει, βάζω μουσική στο laptop, εξηγώ στους γονείς πως θα το χειρίζονται αφού εγώ αποχωρίσω και αναλαμβάνω τα ετήσια καλλιτεχνικά μου καθήκοντα: να ζωγραφίσω πάνω σε χαρτί το 2005, να κόψω τα γράμματα και να χρησιμοποιήσω το χαρτί ως πατρόν για να σχηματίσω πάνω στη βασιλόπιτα το 2005 με κανέλλα!! Τόσο χρόνια που πλήρωναν για μαθήματα σχεδίου, υλικά ζωγραφικής και μακέτας τώρα δικαιώνονται! Χαρτοκοπτική και άγιος ο θεός!\nΤο σπίτι μυρίζει βασιλόπιτα, κάστανα που ψήνονται και μανό(διότι το sport θέλει ώρα και αύριο που να προλάβεις). Η κουζίνα είναι ζεστή, το πλυντήριο πιάτων πλένει σαν τρελό, η σιδερώστρα στο σαλόνι.\nΕτοιμασίες. Πάντα μ’άρέσαν.\nΌτι και να έγινε τον προηγούμενο χρόνο ή τις προηγούμενες ημέρες, ευχάριστα ή δυσάρεστα, η αλλαγή του χρόνου έρχεται πάντα με αισιόδοξη δυναμική. Μεγάλη γιορτή.\nposted by evee @ 8:07 PM 1 comments links to this post\nτι με γκουγκλάρει\nΕπίτιμος αναγνώστης του blog πληροφόρησε την συγγραφέα πως το blog της μπορεί να μην εμφανίζεται στο google μετά τη λέξη breathe ή datascape, ως όφειλε (φήμες θέλουν εχθρούς να έχουν καβαντζώσει τις λέξεις-σημαία), αλλά εμφανίζεται ως ΜΟΝΑΔΙΚΟ αποτέλεσμα(ΓΙΟΥΥΥΧΟΥΥΥ - ΚΛΑΠΚΛΑΠΚΛΑΠΚΛΑΠ - ΠΟΠ φελλός σαμπάνιας - ΣΗΜΑΙΕΣ ΑΝΕΜΙΖΟΥΝ / άστα τα μαλλάκια σου - άσμα VANGELIS παιανίζει στο βάθος) άμα βάλεις τις λέξεις χαριτόπουλο πουτάνα!!!!!!\nΤι να πει και η συγγραφέας!?#@**! Προφανώς αυτό χαρακτηρίζει το έργο της!?!!!!\nposted by evee @ 4:12 AM 3 comments links to this post\nΠαρότι από καιρό αναγνώστριά του δεν είχα βάλει link για τα "Επίκαιρά" του Ν.Δήμου, αφού εδώ παραθέτω μονάχα άλλα blogs και όχι ενδιαφέροντα websites γενικά (έπεται και αυτό - να δω τι θα πρωτοβάλω όμως, σεντόνι κατάντησε). Μετά όμως από αυτό και την απάντηση του ιδίου εδώ προστέθηκε άλλο ένα link στη στήλη δεξιά. Και ας το βαφτίζει και blog του τεμπέλη.\nposted by evee @ 10:35 PM 1 comments links to this post\nπαλιός χρόνος ακόμη, αλλά ιδού μια νέα(4 me at least) άφιξη\nposted by evee @ 9:05 PM 1 comments links to this post\nΕγώ μπορεί να μην έχω καταφέρει να μπω ακόμη στο πνεύμα των Χριστουγέννων, αλλά και με αυτά που διαβάζω δεν με βλέπω να τα καταφέρνω on time!\nposted by evee @ 3:40 PM 0 comments links to this post\nΚαλά, εσύ να πας στη συναυλία τους δεν ήθελες. Εγώ που νόμιζα πως παίζουν το επόμενο σαββατοκύριακο και οργάνωνα την παρέα, ενώ παίζαν την ώρα που μιλάγαμε τι να πω? Προφανώς έχω χάσει μια εβδομάδα!! Όταν δε μου είπες πως θα ακουστεί τραγούδι τους από ένα wannaBastar στο live του fame την Κυριακή κόντεψα να πέσω από την καρέκλα που καθόμουν!!!! Χαχχαχαχχαχαχαχχαχαχαχαχχαχαααα Το δυστυχές wannaBastar με τα ρουβοειδή τσαλίμια(καλός ο Σάκης αλλά εδώ δεν κολάει ρε παιδιά) και την ζαχαρωτή φωνή(no offence αλλά όταν έχεις στον νου σου την original moody χροιά...), ΔΥΣΤΥΧΩΣ εκδιώχθη από το talent show.\nΚαι τι δεν θα’δινα για να έβλεπα από μια μεριά τα Διάφανα Κρίνα να παρακολουθούν το live της Κυριακής\nposted by evee @ 1:42 AM 4 comments links to this post\nΚαλά θα πώ τίποτα χοντρό τώρα.... πάω να διαβάσω το comment του Oneirou και βλέπω ότι τα archives δεξιά δεν εμφανίζονται.....το breathe δεν υπάρχει στον τίτλο και τα haloscan comments (κολλημένα αριστερά στην αρχική σελίδα) εδώ μπαίνουνε μέσα σε ένα περίγραμμα.... αμάν πια... βαρέθηκα για απόψε αλλά δεν θα τα παρατήσω έτσι. Τουλάχιστον ΟΧΙ ΠΡΙΝ ΚΑΤΑΓΓΕΕΙΙΙΙΛΛΩΩΩΩΩΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΠΟΥ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ ΑΝΑΔΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥΥΥΥ!!!!\nΥ.Γ.: Αν και είναι δύσκολο, προσπάθησα να κατηγοριοποιήσω τα links στο blogroll θεματικά. Υπάρχουν μερικά blogs που έχουν αυστηρό θεματικό προσανατολισμό. Σε περιπτώσεις που δεν ήμουν σίγουρη, έχω βάλει τα blogs και στις δυο κατηγορίες. Όποιος έχει παράπονο και θέλει να ζητήσει μετάθεση προς άγνωστη κατεύθυνση, θέλει να αυτοπροσδιοριστεί, να αλλάξει το όνομά του, δεν γουστάρει να εμφανίζεται ή θέλει να πει κάτι τελοσπάντων ας μου στείλει email.\nposted by evee @ 11:13 PM 3 comments links to this post\nΆλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Τουτέστιν: άλλαξα επιτέλους την εμφάνιση του blog. Περιμένω εντυπώσεις και προτάσεις. Πειραματίστηκα με τον κώδικα κατά το συνήθειό μου καθότι ΌΤΙ έτοιμο Blogger template μου άρεσε το είχε κάποιος συν-blogger πράγμα που δεν μ’άρεσε. Όπως πάντα όμως όλο και κάτι μένει που δεν δουλεύει ως όφειλε.\nΣτην παρούσα περίπτωση αυτό το κάτι είναι τα δεσμευτικά comments του Haloscan, τα οποία σε όποια άλλη θέση και να έβαζα τον κώδικά τους δεν εμφανιζόντουσαν καν… ενώ τώρα δείχνουν να αναφέρονται στο επόμενο post. Θα προσπαθήσω να μεγαλώσω το γκρι κουτάκι και να τα χώσω εκεί αλλά ειλικρινά μου φαίνεται super βαρετό…τεσπά, θα δω. Για την ώρα όμως, προτιμώ να γίνονται σχόλια στο blogger. Με ρωτάνε γιατί κρατάω το Haloscan. Μα γιατί, αγαπητοί, τον καιρό που άρχισα να γράφω blog, το Blogger δεν έδινε τη δυνατότητα για σχολιασμό και έτσι κατέβαζες το scriptάκι του haloscan και έκανες τη δουλειά σου. Τώρα αν το σβήσω θα χάσω τα παλιά comments. Jamais mis amis!!!!\nΤο παρών template κάνει τα κείμενα σαφώς πιο ευκολοδιάβαστα, αφού δεν γυρνάς το κεφάλι σου κατά μήκος της σελίδας πέρα δώθε σαν να διαβάζεις την εφημερίδα Ακρόπολη (χωρίς στήλες εννοείται)!! Αλλά για εμένα -με τα posts-σεντόνια- μου φαίνεται ότι πρέπει να τρελαίνεσαι στο scroll. Που να γράψω και καναδυό posts μια μέρα και το τελευταίο να είναι μακρύ!!!! Αν δεν έχεις RSS feed το χάνεις standard! Σιγά μην κάνεις scroll για να δεις αν υπάρχει τίποτα άλλο στον πάτο! Λες να αλλάξει ο τρόπος που γράφω? Θα δείξει.\nΈβαλα και τα links που τόσο επιθυμούσα εδώ και καιρό(και δεν είχα βάλει μέχρι τώρα καθότι είχα σκαλίσει τόσο πολύ τον προηγούμενο κώδικα που η πλαϊνή στήλη είχε απωλεσθεί!!!) Από το GreenΡea του Blogger ξεκίνησα και στο template που βλέπατε μέχρι σήμερα το απόγευμα έφτασα. Tώρα είναι αναγκαίο να πέσει η σχετική οργάνωση καθότι χάνεσαι στα ονόματα. Μερικά μπορεί να τα έχω βάλει και δυο φορές μέσα στην παραζάλη μου δε. Όταν ήμασταν λίγοι δεν είχες αυτό το πρόβλημα. Η (ευχάριστη) αύξηση του αριθμού μας σημαίνει όμως και αλλαγή στην αντιμετώπιση των links. Ή κόβεις ή οργανώνεις.\nposted by evee @ 8:23 PM 4 comments links to this post\nΓιάννη σε έχω ξαναβάλει?\nΜεσιέ Καννιμπάλ τιμή μας...\nposted by evee @ 1:53 AM 0 comments links to this post\nΤις δυο προηγούμενες μέρες έβρεχε. Ασταμάτητα. Μεγάλη χαρά με είχε κυριεύσει. Και ανυπομονησία. Ήθελα να οδηγήσω σαν τρελή. Με ωραία μουσική στα ηχεία. Η οδήγηση εδώ και κάμποσο καιρό έχει αλλάξει για εμένα. Πάντα μ’άρεσε, αλλά τώρα είναι απόλαυση. Και ειδικά η οδήγηση στη βροχή.\nΚάτι το ατύχημα, κάτι ότι μένω ξανά με την οικογένεια, κάτι ότι πέρυσι δεν είχα αυτοκίνητο, κάτι ότι εδώ που μένουμε πλέον αναγκάζομαι να περάσω από διαφόρων ειδών δρόμους κάθε βράδυ (από τις ευθείες της Αττικής Οδού, μέχρι τις «ειδικές» στα Τουρκοβούνια, ή τη φιδογυριστή Μιχαλακοπούλου)… έχω αναπτύξει μια συνειδητή σχέση με το αυτοκίνητο. Και το νιώθω χώρο προσωπικό. Απομόνωσης. Ησυχία και ελευθερία. Αυτονομία. Πας όπου θες, όποτε θες. Μόνη σου.\nΠροτιμώ να οδηγώ μόνη. Και νύχτα. Που εντείνεται το αίσθημα ελευθερίας. Και να το απολαμβάνω.\nΟ δρόμος από κάτω μου. Από κάτω μας. Μπροστά μου. Μπροστά μας. Μ’αρέσει να το μαθαίνω. Το γκαζώνω να βουίξει και πατάω το φρένο να κοκαλώσει. Να δω τα λάστιχα, να δω αν θα στρίψει καθόλου στο φρενάρισμα, αν δουλεύει το ABS… Είναι σαν έρωτας. Θέλω να είμαστε ένα. Μ’αρέσει να έχω μάθει τα κουμπιά του. Και να παίζω μαζί του. Να χαϊδεύω το φρένο πριν την στροφή. Να πατάω με βία το γκάζι στη μεγάλη ευθεία μετά τις στροφές. Να νιώθω τον αέρα στα μαλλιά μου. Χειμώνα καλοκαίρι το παράθυρο μένει πάντα ανοιχτό, έστω και λίγο. Να ακούω τον κινητήρα από μέσα και απέξω. Να νιώθω την προσπάθειά του στην ανηφόρα. Το βουητό του μπροστά μου. Να βρίσκω το σημείο που πρέπει και να βάζω το πόδι μου με την κατάλληλη ένταση και δύναμη στο φρένο πριν το σαμαράκι. Τόση που να ανεβαίνει με την ιδανική εκείνη δύναμη που του δίνει φτερά μόλις περάσει την κορυφή του. Να πιάνω το τιμόνι τόσο μαλακά στην ευθεία, γερά στη στροφή, να κρατιέμαι από πάνω του την ανηφόρα, σε ένταση και εγώ, σαν για να το βοηθήσω. Να ισορροπώ στη φυγόκεντρη. Να πετάω στην ευθεία. Να σταματάω μαλακά ή απότομα.\nΚίνηση, άδειος δρόμος, πόλη, φύση. Και κατάλληλη μουσική. Οδήγηση χωρίς απαραίτητα να πηγαίνεις κάπου. Για να οδηγήσεις. Ελευθερία.\n*ρώσικα για την ελευθερία(έκφρασης ή γενικά)\nposted by evee @ 1:48 AM 7 comments links to this post\nελπίζω μόνο να μην έβγαλα το λαιμό μου\nδέκατη πέμπτη επανάληψη καπάκι\nGetting Away with It / Skin(διασκευή από το ομώνυμο των Electronic)\n_επιστροφή στο λύκειο_\nατελείωτο χοροπηδητό στο δωμάτιο\nφαντασίωση μπροστά στον καθρέφτη:\nβρίσκομαι πάνω στην σκηνή και έχω τη φωνή της\nεπιστροφή στο headbanging\nτώρα δεν μπορώ να στρίψω το κεφάλι\nπρέπει να γυρίζω ολόκληρη\nposted by evee @ 1:44 AM 0 comments links to this post\nΚαι πάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω πως είναι αδύνατον να γράφεις παράλληλα σε 2 blogs... και να πείσεις τους 4 που έχεις καλέσει να γίνετε ομάδα, έρχεται αυτό. Αναρωτιέμαι πόσο θα κρατήσει αλλά λέω να μην το βάλω κάτω. Thankx Cat!\nposted by evee @ 2:20 PM 0 comments links to this post\nαπορία στο τρίγωνο\nΠοτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί αρέσουν σε όλους οι TOBLERONE. Πέρα από γεύση δηλαδή, γιατί περί ορέξεως... Ούτε γιατί συνηθίζονται κυρίως στα αεροδρόμια. Σήμα κατατεθέν του επιβάτη που έχει περάσει από αεροδρόμιο είναι η Toblerone. Σε μεγάλο μέγεθος και συνήθως στην παραδοσιακή γεύση. Και ποιος χριστιανός σκέφτηκε να την δημιουργήσει σε αυτό το επιτηδευμένο design σχήμα?? Σαν χτένα μοιάζει. Και γιατί παρακαλώ τριγωνάκια? Οι παραπομπές σε αιγυπτιακές πυραμίδες και ράβδο συναιτισμού ισχύουν μόνο για μένα ε? Είναι το γνωστό πασπαρτού του Froyd με τη libido? Είναι για να βγάζει μάτι που είναι τόσο περίεργη? Nα ξεχωρίζει μέσα στο λόφο με τις σοκολάτες? Είναι για να χαίρονται οι κυρίες με τις επιτηδευμένες τσάντες/παπούτσια/luxury accessories των duty free, που βρήκαν την ασορτί σοκολάτα για να τις συντροφέψει στην υπογλυκαιμία της πτήσης?\nΔέκα μέρες έχουν περάσει από τότε που γύρισα από το Λονδίνο (και την τελευταία μιάμιση μέρα κοιμάμαι μετά από αυπνία για παράδοση διαγωνισμού). Πριν από λίγο ανακάλυψα στη γωνία την τσάντα με το έντυπο υλικό που με συντρόφευε εν πτήσει και δεν είχα προλάβει στον πανικό των ημερών να βάλω σε τάξη. Μέσα στην τσάντα απεκαλύφθει και η γνωστή Toblerone. Δώρο του ταμία στο ψιλικατζίδικο (sic) του Heathrow. Με όλη την καλή του διάθεση, που να’ξερε o άνθρωπος τη σχέση που έχω με τη σοκολάτα. Όχι αυτή μονάχα. Γενικά. Υλικό για future post. Out of the blue.\nposted by evee @ 3:53 AM 1 comments links to this post\nΤο post αυτό έχει γραφτεί κάμποσες φορές. Αρχικά ήθελα να απαντήσω σε comment που έγινε και ζητήθηκε να πω για το έργο. Εγώ όμως θέλω πρώτα να μιλήσω για κάτι άλλο. Για αυτό και θα γράψω με την αντίθετη από τη λογική σειρά.\nΛονδίνο. Καμμιά 15αριά μέρες πριν. Το έργο τελειώνει. Είμαι ακίνητη. Προσπαθώ να συνέλθω. Μένω στην καρέκλα μου μέχρι να αδειάσει το θέατρο. Πάω να φύγω, όταν πέφτω πάνω σε έναν ταξιθέτη. Αστραπιαίες σκέψεις. Αυτή η γυναίκα χαρακτήρισε μια εποχή της ζωής μου. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας και μέχρι τα 21 μου, το Piano το είχα δει τουλάχιστον 7 φορές. Και δεν συνηθίζω να ξαναβλέπω τις ταινίες που μ’αρέσουν. Το δε cd το έχω λιώσει. Θέλω να τη δω από κοντά. Γιατί? Να της πω τι? Δεν με νοιάζει. Ρωτάω τον ταξιθέτη για τα παρασκήνια. Βγαίνεις από το θέατρο, δεξιά και πάλι δεξιά, στο cobbled alley. Πάω. Πέφτω πάνω σε μια μάζα 20/30 fans που περιμένουν την Holly Hunter να βγει. Κρατάνε εκτυπωμένες φωτογραφίες της από την απονομή του Oscar, το Piano κλπ σε γυαλιστερό χαρτί. Τις έχουν κάνει μεγέθυνση!!!! Έχουν και μαρκαδόρους χοντρούς έτοιμους στο χέρι. Είναι έτοιμοι για όλα. Μεγάλοι άνθρωποι. Μήπως έχω έρθει σε συναυλία? Ξενερώνω. Ποτέ δεν ανήκα σε αυτούς που λέμε fans. Δεν μ’αρέσει, ούτε ως λέξη ούτε ως έννοια. Και τι κάνω εγώ εδώ? Έχω πάρει ένα πρόγραμμα για ενθύμιο και έχω στην τσάντα ένα στυλό που δεν γράφει καν καλά. Κρυώνω. Ανάβω ένα τσιγάρο και κάθομαι πίσω πίσω μέχρι να βρω τι κάνω εγώ εδώ. Ο νόμος του Μέρφυ τίθεται σε ισχύ και δεν περνάει ένα λεπτό που το έχω ανάψει, όταν ανοίγει η πόρτα και οι ορδές των βαρβάρων την πέφτουν σε κάποιον που δεν καταφέρνω να δω. Βλέπω τι κάνουν οι άλλοι και χωρίς πολλή σκέψη τους αντιγράφω. Πλησιάζω και βγάζω και εγώ το πρόγραμμα και το στυλό. Η Ηolly είναι μικρόσωμη και νευρώδης. Εκπέμπει ενέργεια. Είναι φιλική χωρίς πολλά πολλά. Μ’αρέσει αυτό. Φτάνει η σειρά μου. Της δίνω και μου υπογράφει το πρόγραμμα. Άλλοι ζητάνε αφιέρωση. Εγώ όχι. Το βρίσκω ηλίθιο. Με ξέρει? Την ξέρω? Τι νόημα έχει να μου γράψει “στην Ε.”. Ξέρει την Ε.? Δίνει δεκάρα να τη γνωρίσει? Αυτά δεν τα λέω από υποτίμηση του εαυτού μου, από απλή οικονομία χρόνου για την ίδια το λέω. Και λογικό. Τόσοι θα θέλανε να τη γνωρίσουν καλύτερα, αλλά για αυτήν, όπως και για όλους τους άλλους η ημέρα έχει 24 ώρες. Τελικά παίρνω μια υπογραφή. Πάω πίσω να κάνω χώρο στους επόμενους. Νιώθω ηλίθια. Τι νόημα είχε να μου υπογράψει το πρόγραμμα? Για αυτό ήρθα εγώ εδώ? Και άμα φύγω με μια τζίφρα τι έγινε? Ξαφνικά το συνειδητοποιώ. Λαμπάκι στυλ Κύρος Γρανάζης ανάβει από πάνω μου. Εγώ έχω έρθει εδώ όχι για να πάρω πάλι κάτι από αυτήν. Όλοι της ζητάνε. Όλοι θέλουν να της πάρουν κάτι. Εγώ έχω έρθει για να της επιστρέψω κάτι από αυτά που έχει δώσει. Και ας μην με ξέρει και ας μην την νοιάζει. Για μένα το κάνω. Ψάχνω στην τιγκαρισμένη τσάντα μου και ξεθάβω με δυσκολία το μαύρο μου σημειωματάριο. Με το στυλό που δεν πολυγράφει, γράφω δυο κουβέντες σε ένα κομμάτι χαρτί. Τι να γράψεις για να πεις αυτό το πράγμα? Καταλήγω στο προφανές.\nκυρία Ηοlly Hunter,\nαυτό που μπορώ να πω\nυπογραφή + ημερομηνία\nΤο κείμενο με αυτή τη διάταξη. Για έμφαση σε λέξεις χιλιοειπωμένες. Ώσπου το δύσκολο σημείο είναι εδώ: Υπογραφή? Ως τι να υπογράψω? Βάζω το ονοματεπώνυμό μου. Αυτό δεν μου φτάνει. Δεν θέλω να είμαι μόνο ένα μακρύ άγνωστο όνομα. Πως περιγράψεις τον εαυτό σου σε κάποιον άγνωστο? Με μια/δυο λέξεις. Ως τι συστήνεσαι? Να γράψω architect? Architect and blogger(;))?Μόνο αυτό είμαι? Μήπως human? Έλεος κοριτσάκι μου!! Το παράκανα. Μελό μαλακίες.\nΞαναγράφω το σημείωμα με καλύτερα γράμματα(καθότι γράφω ως γιατρός) -και τρελή ταχύτητα- για να προλάβω να μην μου φύγει η Ηolly, τώρα που βρήκα τι θέλω από αυτή τη συνάντηση. Το γράφω 3/4 φορές και το σκίζω. Το χαρτί σκίστηκε χειρότερα από όλα τα προηγούμενα. Ο κόσμος αραιώνει. Πάνω στο σκωροφαγωμένο κομμάτι χαρτί βάζω τελικά architect. Δεν μ’αρέσει, δεν είμαι μόνο αυτό, αλλά δεν έχω χρόνο. Μεγάλα δυνατά βήματα. Ο κόσμος με νιώθει φουριόζα και ανοίγει. Είμαι μπροστά της. BRRRLLPP??? Πρέπει να πω κάτι ε? Της σφίγγω το χέρι, και λέω thank you very much. Ευχαριστεί γλυκά. Θα φαίνομαι περίεργη που ξαναέσκασα μύτη αλλά χέστηκα. Αυτό είναι για εσάς, λέω και της δίνω το χαρτί διπλωμένο στο χέρι. Πάει να το ανοίξει. Όχι, όχι τώρα. Μετά παρακαλώ. Χαμογελά “Ευχαριστώ”. Νιώθω ότι χαμογελά πιο γλυκά. Αληθινά. Ιδέα! Η συμβολική “κάθαρση” από αυτήν, το Piano και η σηματοδότηση εκείνης της φάσης της ζωής μου θέλει μια ανάμνηση. Μπορούμε να βγούμε μια φωτογραφία? Λέω. Ευτυχώς ως γνήσια τουρίστρια έχω τη μηχανή μονίμως στην τσάντα μου. Φυσικά! Ορίστε, ο κύριος αυτός θα μας βγάλει (δείχνει το βαστάζο της τσάντας της -και μάλλον και οδηγό της στο Λονδίνο-, ο οποίος πριν έκανε κουμάντο σε όλους εμάς και έλεγε “ένα πράγμα θα ζητάτε, δεν έχουμε χρόνο” και άλλα τέτοια).\nholly, eve and the bloody bastard at the back\nΕυχαριστώ ξανά και φεύγω. Οι άλλοι πίσω μου εκστασιασμένοι από την επιτυχή έκβαση της απαίτησής μου ζητάνε και αυτοί φωτό. Στην επιστροφή νιώθω μια ευχάριστη γλύκα να ποτίζει τις φλέβες μου. Έκλεισα και τυπικά τόσο με το Piano addiction όσο και την post teen φάση. Νιώθω ότι έχω αλλάξει ωραία από τότε. Θυμάμαι τα όνειρα που έκανα. Πόσα έχω κάνει πράξη? Πόσα άλλαξαν? Τι νόημα έχει να μιλήσω(και) για αυτά τώρα?\nHolly σε εκτιμώ και σε ευχαριστώ πολύ.\nΒόρειος Ιρλανδία. Μια περιοχή με βάλτους(bogs), ομίχλη και λάσπη. Στην περιοχή ζούνε πολλοί νομάδες. Έτσι είναι και η ηρωίδα που υποδύεται η Holly Hunter. Εμφανίζεται στη σκηνή με μαύρο μακρύ φόρεμα και σέρνει ένα νεκρό μαύρο κύκνο. Σημάδι γρουσουζιάς. Εν συντομία.\nΗ μάνα της την είχε παρατήσει και αυτή την περίμενε πάντα να γυρίσει. Παιδικό τραύμα. Ένα παιδί με άντρα νεότερο. Που ζει στο διπλανό χωριό. Γάμος όχι. Αυτός θέλει να παντρευτεί μια νεότερη γυναίκα. Που τη μεγάλωσε η Η. Έχει πλούσιο πατέρα. Που έχει αγοράσει τα boglands και θέλει να τη διώξει. Αυτή έχει δέσιμο με τον τόπο της. Και ένα μυστήριο δέσιμο με τον άντρα επίσης. Η μέλλουσα νύφη το καταλαβαίνει λίγο πριν την εκκλησία, αλλά αποφασίζει εδώ που έφτασαν να γίνει ο γάμος και μετά χωρίζουν. Στο γαμήλιο τραπέζι εμφανίζεται η Η με νυφικό. Ζητά να παραμείνει στη γη της. Νταβαντούρι. Το νιόπαντρο ζευγάρι ετοιμάζεται για τον μήνα του μέλιτος και θέλουν να πάρουν και τη μικρή μαζί. Η Η. θεωρεί ότι αυτό είναι μέρος μιας προσπάθειας να τη διώξουν και να της πάρουν το παιδί. Για το παιδί όμως θεωρεί ότι είναι καλύτερο να μεγαλώσει με μια “κανονική” οικογένεια. Αφού δεν θέλει να φύγει, αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Χαιρετάει τη μικρή. Της λέει πως στην επιστροφή δεν θα είναι εκεί, Καταλαβαίνει πως φέρεται σαν τη μάνα της που την παράτησε. Δεν θέλει το παιδί της να περάσει τα ίδια με αυτή. Η μικρή οδύρεται να την πάρει μαζί. Παύση. Καταιγιστική εξέλιξη. Η Η. σφάζει τη μικρή, έρχονται οι χωριάτες και οι νιόπαντροι και η Μήδεια αυτοκτονεί. Τέλος.\nΕγώ κόλλησα. Μπορεί εδώ να γράφω η Holly και η Holly, αλλά στο έργο μέσα σε 1 λεπτό είχα ξεχάσει ότι έβλεπα αυτήν. Έβλεπα την ηρωίδα. Μετά δεν σκεφτόμουν ποιον έβλεπα καν. Immersion. Σημαντικό και σπάνιο προσόν για ηθοποιό γνωστό από τον κινηματογράφο. Με την προφορά στην αρχή τα βρήκα μπαστούνια. Νόμιζα πως ήταν δικό μου πρόβλημα, άκουσα όμως και τους άγγλους δίπλα να δυσκολεύονται. Στο τέλος όμως είχαν μείνει άπαντες κόκαλο και μονάχα splendid, marvelous κλπκλπ άκουγα από γύρω μου. Στη σκηνή τύπου «Μήδεια» με την άκρη του ματιού μου πήρα χαμπάρι καναδυό να αναπηδούν από την καρέκλα τους αναφωνώντας το χαρακτηριστικό «όου». Εγώ δε, σοκαρίστηκα για τα καλά. Δυνατή σκηνή. Από την ένταση δάκρυσα και δάγκωσα τη γλώσσα μου! Ναι. Ταυτόχρονα.\nα. Eίναι που είναι τάπα η H , φοράω και εγώ τακούνια και ιδού το gap!!!\nβ.Η φωτογραφία αυτή έχει περάσει από ένα mini-gallup για να βγει εδώ. Το ζήτημα ήταν αν θα έδειχνα το πρόσωπό μου ή όχι. Από τη μια τέθηκε το γνωστό ερώτημα περί internet, privacy κλπ και από την άλλη πως η αξία της είναι πως είμαι μαζί με την Η.Η. ενώ την ίδια μπορείς να την δεις μόνη της σε πολλά websites. Επειδή άκουσα άπασες τις πιθανές απόψεις όμως, αποφάσισα να κατεβάσω τον γενικό, να κάνω αυτό που θέλω τελικά και να μην ακούσω κανέναν. Αυτά για να μην αρχίσουν όλοι να ρωτάνε για τον βαθμό και τον τρόπο πειράγματος της φωτό. Α, και sorry Holly για το αποτέλεσμα της απαθανάτισής σου με το κορίτσι αυτό που εξελίχθηκε στη συνέχεια(και εν αγνοία σου «ω, Χόλυ») σε μαφιόζικη περσόνα με Jocker smile και patronizing διαθέσεις!!\nposted by evee @ 1:55 AM 8 comments links to this post\nΛ+Ε εκπέμπουν SOS για ένα γερό breakfast\nαπολογισμός βραδιάς(και περασμένης ημέρας):\n-η Λ. θέλει laptop\n-η Ε. νιώθει περήφανη για την επιφοίτηση που είχε να πάρει τις θήκες των φακών και τα γυαλιά μαζί της\n-ο εξωτερικός σκληρός αποδείχτηκε σωτήριος για τα κτηνώδη .psd αρχεία μας\n-Ε: 3 καφέδες, 3 whiskeys, 3 τόστ, μεσημεριανό, 5 ποτήρια νερό, 2 κουραμπιεδάκια, 2 σοκολατάκια, 0.5 μπανάνα, 1 χαμομήλι, ένα πακέτο τσιγάρα, 2 σπυράκια... 2 Β continued\n-Λ.: 2 καφέδες, 1.5 τόστ, 0.5 μπύρα, 2 ποτήρια νερό, 0.5 ποτήρι χυμό, (την άλλη) 0.5 μπανάνα, 1 σοκολατάκι, 6 μουστοκούλουρα, μεσημεριανό, 1 γλυκό του κουταλιού με γιαούρτι 10% (τύπου ΚΡΙ-ΚΡΙ), πόνος στα γόνατα... 2 Β continued\nposted by evee @ 7:37 AM 1 comments links to this post\nτα βουλοκέρια και τα χρυσόβουλά σας\nΓαμώ τους διαγωνισμούς μου!!! Από τη μια έχω ψιλοκουραστεί παύλα βαρεθεί, από την άλλη η ιδέα μας είναι καλή. Και έχω βάλει στόχο μου να την δείξουμε όσο πιο καλά της αξίζει. Δυστυχώς δεν είμαι ψείρα, που είναι τόσο σημαντικό στις δουλειές αυτές, αλλά ευτυχώς αλληλοσυμπληρωνόμαστε με τη συνεργάτιδα Λ. Αυτά που εγώ δεν αντέχω να πιάσω, αυτή τη βρίσκει να τα κάνει! Και σε αυτά που αυτή πνίγεται, εγώ γουστάρω!! Πάλι καλά. Η αλήθεια είναι ότι τη δουλειά την κάνω περισσότερο για να ξετριφτώ, παρά από σοβαρές ελπίδες να κερδίσουμε. Στο κάτω κάτω 7/8 μέρες είπαμε να αφιερώσουμε. Παραπάνω δεν αξίζει. Και άμα κερδίσουμε κιόλας δηλαδή, ευπρόσδεκτο. Εννοείται. Ούτως ή άλλως από το να πιάσω να κάνω ένα άλλο κτιριάκι σε 3D σε Autocad, καλύτερα έτσι. Kαι κίνητρο έχεις και νέο θέμα και θα το βάλω στο portfolio, άμα τει αποπερατώσει. Απλά μου τη σπάει που τώρα βρήκαν να παίρνουν όλοι τηλέφωνο για να βγούμε, που μου ζητάνε να πάρω καναδυό τηλέφωνα για να οργανώσω την ομαδική έξοδο των παιδιών από την εστία πέρυσι και λέω δεν έχω χρόνο (ούτε για να συμμετέχω επίσης), που έχω να κάνω τόσες άλλες δουλειές κλπκλπ.\nΓαμώτο! Έχε χάρη που δεν μπορώ να μιλήσω δημόσια επί της ουσίας για το project μέχρι να ανοιχτούν τα βουλοκέρια από τους φακέλους. Άλλο πάλι και αυτό!!! Μπορεί να έχουμε τρελαθεί στα downloads από το internet, στα Autocad, 3D, Photoshop και άλλα μέσα παρουσίασης, αλλά όταν πρόκειται για τον(μυστικό) κωδικό συμμετοχής σου, επιστρέφουμε στον Μεσαίωνα!\nposted by evee @ 3:42 AM 3 comments links to this post\nΗ κεντρική αίθουσα της Tate Modern αποκαλείται Turbine Hall και είναι ένας τεράστιος σε μήκος και ύψος χώρος. Όπως λέει και το όνομα, εκεί υπήρξαν κάποτε οι τουρμπίνες του εργοστασίου που στεγαζόταν εδώ. Τώρα ο χώρος χρησιμοποιείται για παροδικές εκθέσεις, ενός γνωστού καλλιτέχνη που καλεί το μουσείο.\nΣάββατο. Η Tate κλείνει αργά το βράδυ και λέω να πάμε με την παρέα για κανένα ποτό στο bar του τελευταίου ορόφου, με θέα τον Τάμεση. Την έκθεση την έχω δει καμιά δεκαριά φορές και βαριέμαι και άλλα μουσεία. Εξάλλου την προηγουμένη ήμουν στη Hayworth. Ο Π. και η Γ. μπαίνουν πρώτοι από την είσοδο του Turbine Hall. Εγώ ακολουθώ.\nΈχω μείνει λιγάκι πίσω. Η ψηλή αίθουσα βουίζει. Έχει κόσμο αλλά δεν είναι η χαοτική βουή του κόσμου. Περίεργη βουή.\nΚάνω δυο βήματα. Στα αυτιά μου φτάνει ένα\nΠοιος μιλάει? Γυρίζω το κεφάλι. Κανείς. Συνεχίζω να κατεβαίνω αφηρημένη τη μεγάλη ράμπα. Βουή ξανά. Σε δυο βήματα στα αυτιά μου φτάνει ένα σιγανό:\nΥοu may not want to be here\nSpooky. Σταματάω και ακούω. Ποιος ψιθυρίζει στο αυτί μου?\nΚοιτάζω μπροστά. Τίποτα. Το περίμενα πως κάποια στιγμή θα το χάσω εντελώς, αλλά δεν το περίμενα τώρα.\nΑριστερά, δεξιά. Και τότε καταλαβαίνω. Η αίθουσα είναι γεμάτη από κάτι ψηλά και λεπτά –διακριτικά- ηχεία, παραταγμένα κατά μήκος των δυο μεγάλων τοίχων της τεράστιας αίθουσας. Συνεχίζω. Βουή.\nΜόλις περνάω από κάθε ζευγάρι απέναντι ηχείων στα αυτιά μου φτάνει ένας ήχος. Μόλις τα περάσω, ακούγεται η βουή από τη μίξη τους.\nPete and Repeat were sitting on a fence. Pete fell of. Who was left? Repeat. Pete and Repeat were sitting on a …\nΜ’αρέσει. Γιατί? Δεν ξέρω. Αλλά η εγκατάσταση μ’αρέσει πολύ.\nground floor installation plan\nΗ Γ. με πλησιάζει και μου δίνει ένα φυλλάδιο. Bruce Nauman: Raw Materials. Η Γ σπούδασε στην Καλών τεχνών στην Αθήνα, έκανε και master εκεί στα New Media και τώρα δεύτερο master εδώ. Έχει κοφτερό μυαλό και αστείρευτο humor.\nΣου ψιθύρισε και εσένα στο αυτί? Με ρωτάει.\nΡε Γ, να’λεγες ότι δεν έχω ιδέα, αλλά η αλήθεια είναι ότι από όλα του Nauman που έχω δει είναι το πρώτο που καταλαβαίνω χωρίς να μου εξηγεί κάποιος για 3 ώρες!!!! της απαντώ\nΚαι δεν έχεις πιει ακόμη ποτό! Άντε πάμε πάνω! λέει γελώντας\nΚαι λοιπόν, όχι μόνο γουστάρω, αλλά θέλω να κάτσω εδώ!!!!! Να πάτε πάνω εσείς και θα΄ρθω μετά, συνεχίζω απτόητη.\nNoNoNoNoNoNoNoNoNoNoNoNo, λέει η φωνή.\nΗ Γ πάλι λέει Ναι, κάτσε να το απολαύσεις.\nΜετά από κανένα μισάωρο να κάνω βόλτα στην αίθουσα και εν μέσω πλήρους ευτυχίας, βλέπω τη Γ.\nΤι θα γίνει? Θα έρθεις?\nΓ είμαι τόσο χαρούμενη…Είναι τόσο απλό, δυνατό, άμεσο, επιβλητικό….Τι μου συμβαίνει? Παραληρώ? Βάζουν τίποτα στο αέρα εδώ? Αν δεν τη βγάλω την τόση χαρά... θα σκάσω! Θέλω να κάνω μια κωλοτούμπα. Εδώ και τώρα. Ή μια στροφή! Ή μάλλον πολλές στροφές! Έτσι έκανα και μικρή άμα μ’άρεσε κάτι. Και γιατί δεν κάνεις? Σωστά. ΟΚ. Γ κράτα την τσάντα και το παλτό, θα κάνω μια φούρλα.\nΑχ τι λες ρεεε?? Τι ωραίααααα!!! Κάτσε να σε τραβήξω μια φωτό!\nΣτο bar εγώ βρίσκομαι σε νιρβάνα. Ο Π είναι ο μόνος που δείχνει πιο cool από τις δυο τρελές φίλες του. Η μια αγγελοκρουσμένη μετά τα “raw materials” βρίσκεται χυμένη σε έναν καναπέ. Η άλλη από τον έξαλλο πανηγυρισμό της πρώτης απέναντι σε κάτι που την συγκίνησε, έχει πάρει τη φωτογραφική μηχανή και αποτυπώνει την ατμόσφαιρα. Σκέφτεται τη δουλειά της και τις αντιδράσεις που θα’θελε και αυτή να προκαλέσει. Φταίνε και τα cocktail και η θέα και η μουσική, αλλά εμείς οι δυο βρισκόμαστε αλλού. Και κοιτάζουμε τον έβδομο ουρανό από ψηλά. Αυτό εγώ το λέω τέχνη. Η Γ συμφωνεί. Της λέω ότι δεν πρόκειται να κάνω έτσι fake μπροστά σε κάτι δικό της, άμα δεν με ταρακουνήσει με το έργο της γερά. Συθέμελα. Λέει πως το ξέρει. Χαμόγελο. Τεράστιο ευτυχισμένο χαμόγελο.\nΥ.Γ.: Όχι, τελικά δεν βάζουνε κάτι στον εξαερισμό της Tate.\nposted by evee @ 5:07 PM 3 comments links to this post\nξεθολώνει άμα κλικαριστεί\nμπορεί να έχει περάσει κανάς μήνας αλλά είχα ζηλέψει...και τώρα που το θυμηθήκα παρουσιάζω τα 15 λεπτά δημοσιότητας ;)\nposted by evee @ 3:46 PM 0 comments links to this post\nΤο post άρχισε αλλιώς και αλλιώς συνεχίζει. Μ'αρέσει. Ήθελα να γράψω για αυτό καιρό.\nposted by evee @ 3:16 PM 0 comments links to this post\nΛονδίνο. Hayword Gallery. Έκθεση Εyes Lies and Illusions.\nΠρος το τέλος της έκθεσης. Μαύρη πόρτα αριστερά. Mπαίνω. Μαύρος διάδρομος. Δεξιά άλλη πόρτα. Στα τυφλά, ξαναμπαίνω. Μαύρο δωμάτιο. Ο αέρας μυρίζει μουσείο. Τα μάτια μου συνηθίζουν. Μπροστά μου μια λευκή γραμμή από φως. Έρχεται από μια μηχανή προβολής απέναντι. Πίσω μου σχηματίζει μια λευκή κουκίδα σον τοίχο. Με την ώρα δείχνει να σχηματίζει στον αέρα έναν κώνο. Φωτεινό. Και στον πίσω τοίχο έναν κύκλο.\nklik please, εδώ δεν φαίνεται σχεδόν τίποτε -παρόλο το Photoshop :P--\nΔυο φιγούρες κοριτσιών παίζουν με τη φωτεινή επιφάνεια. Εγώ αρχικά είμαι ακίνητη. Μετά παίζω και εγώ. Γελάμε. Καθόμαστε μέσα στον κώνο. Προστασία. Απέξω. Νιώθουμε εκτός. Εκτός ποιανού? Δεν ξέρουμε. Απλά εκτός. Κοιτάω από έξω τις κοπέλες που κάθονται μέσα στον διάφανο κώνο και κόβουν το φως με τα χέρια και το σώμα τους. Το υπόλοιπο σώμα που δεν φωτίζεται είναι σαν να μην υπάρχει. Ένα κεφάλι κοριτσιού κολυμπάει στο φως.\nΒγαίνω από την αίθουσα. Διαβάζω απέξω.\nLight Describing a Cone (1973)\nΣυγκρατώ μερικές λέξεις:\nLight Describing a Cone is a 30min film in which the viewer becomes a participant. It is also an intangible sculpture made out of light and haze…. The viewer watches the film by standing with his/her back towards what would normally be the screen and looking along the beam towards the projector itself…The film begins as a coherent pencil of light, like a laser beam and develops through 30 minutes into a complete hollow cone. It is the first film to exist in real, 3D space. It contains no illusions.\nΠοτέ δεν έχω καταφέρει να κάτσω σε video art ή installation για όλη τη διάρκεια. Βαριέμαι αμέσως. Όμως εδώ είναι αλλιώς. Αυτές οι ιδέες μ’αρέσουν. Απλές και δυνατές. Άμεσες. Χάνουνε στην περιγραφή. Ο τύπος είναι θεός.\nposted by evee @ 2:33 AM 0 comments links to this post\nΜε αφορμή το σημερινό κείμενο στην Ελευθεροτυπία του Τάσση Παπαιωάννου (τον οποίο τυγχάνει να γνωρίζω -και να με γνωρίζει- από την καλή και την ανάποδη καθότι υπεύθυνος της διπλωματικής μου)... ξέθαψα κάτι φωτογραφίες από τα έργα του Τάκη Ζενέτου, ενός από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες του μοντέρνου κινήματος στην Ελλάδα. Στην ουσία πρόκειται για το πριν και το μετά. Οι φωτογραφίες αριστερά είναι τραβηγμένες το 1961, ενώ οι δεξιά το 1991. Όποιος τα αναγνωρίζει, κερδίζει!!!! No wonder που ο Ζενέτος αυτοκτόνησε!!!\nY.Γ. Επειδή το link μπορεί να μετακομίσει, το κείμενο συναντάται ως Ctrl+V -> Ctrl+P στα comments του blogger.\nκατοικία στη Νέα Κηφισιά\nposted by evee @ 10:23 PM 3 comments links to this post\nμε αφορμή αυτό, ας προτείνω ένα κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό βιβλίο που διάβασα πριν 2/3 μήνες\nposted by evee @ 5:03 AM 5 comments links to this post\nΜε δυο τοστάκια ανα χείρας, ετοιμάζομαι να πάω να κοιμηθώ. Κεφάλι ζαλισμένο και χωρισμένο σε pixels, μετά από μια μέρα γεμάτη Photoshop & 3D Studio Max. Αλήθεια, μπορεί να σκεφτεί κανείς γιατί τα φώτα στο 3Dstudio είναι τόσο λαμπερά? Το γαμημένο intensity δεν δουλεύει???? Έχω αλλάξει και τη θέση της κάμερας(μήπως με τυφλώνανε και τα'βλεπα έτσι) αλλά τίποτα....\nTomorrow is another day που λέει και η Scarlett...\nY.Γ.: Ετοιμάζω εδώ και μέρες ένα post για την Holly, αλλά όλο το αλλάζω και με τη δουλειά δεν έχω προλάβει να ασχοληθώ λιγάκι σοβαρά να το συμμορφώσω και να το ανεβάσω. Δεν το ξέχασα όμως.\nposted by evee @ 4:18 AM 1 comments links to this post\nΈνα χρόνο μετά πατάω το πόδι μου στο SOUL (Ευριπίδου, κάτω από Αθηνάς) για πότο. ΄Έχω μυαλό καζάνι από project που δουλεύω για διαγωνισμό (που κατά πάσα πιθανότητα θα πάρουμε δεν λέω τι). Αποχαιρετώ φίλη που έχει έρθει Αθήνα για λίγες μέρες από Barca που κάνει το master της, αφού σκοπεύει να περάσει γιορτές (ένα μήνα! ααααχ) στην Costa Rica!!!! Ας όψοντε(έτσι γράφεται αυτό? κατά το όψη?) τα φτηνά εισητήρια από Μαδρίτη. Mαζί μας και το ζευγάρι της παρέας: ο γερμανός φίλος Μ. και η Β. Έχουν και ένα φιλοξενούμενο, φίλο του Μ, από το Βερολίνο, τον Axl(καμμία σχέση με τον γνωστό Τριαντάφυλλο). Ρωτάω τον Axl πως του φαίνεται η Ελλάδα, οι άνθρωποι, τι του κάνει εντύπωση. Τετριμμένο, αλλά κουρασμένη ήμουν, κέφια πολλά δεν είχα, αυτό σκέφτικα. Απαντάει πως νόμιζε πως το νέφος θα ήταν πολύ πιο έντονο αλλά ήταν OK και πως έχει πολλά σπίτια και λίγο πράσινο(ανέβηκε στην Ακρόπολη και του έκανε εντύπωση). Καθόλου πρωτόπτυπη απάντηση σκέφτομαι. "Και οι άνθρωποι?", ρωτάω. Είναι ευγενικός, λυσσάρης ή ειλικρινής, δεν ξέρω, απαντάει πάντως πως οι ελληνίδες είναι πολύ ωραίες. Είναι όμορφες, ζωντανές και ντύνονται πολύ ωραία, συνοψίζει. Αστειεύονται με τον Μ πως θα πάνε αύριο βόλτα και θα φωτογραφίζουν γυναίκες... Όλη μέρα. Ο Μ, μέλος της παρέας πια, μάλλον έχει ζαλιστεί από το ποτό. Μου εξομολογείται ότι δεν θυμόταν που ακριβώς στην Ευριπίδου ήταν το bar. Ρώτησε μια πουτάνα της οδού.\n"Excuse me, do U know here Soul is?"\n"First fuck and then Soul, baby", η απάντηση.\nY.Γ. ένα post χωρίς συμπέρασμα και ηθικό δίδαγμα\nposted by evee @ 2:52 AM 2 comments links to this post\nΜε την Ν κάναμε παρέα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Κολλητή παρέα. Εντελώς βλαμμένες και οι δυο, ενώ όλοι οι άλλοι είχανε ένα σωρό φυσιολογικά hobbys εμείς το είχαμε ρίξει στη ζωγραφική, τη μουσική, την μελέτη του εγκεφάλου και την αστροφυσική!!! Για να πάρουμε ένα 20άρι στα θρησκευτικά και να γλιτώσουμε το μάθημα, προτείναμε στην θεολόγο να τη βοηθήσουμε στη διοργάνωση της Χριστουγεννιάτικης γιορτής ζωγραφίζοντας μια τεράστια φάτνη!!! (Ν, την ανακάλυψα την φάτνη που είχαμε κόψει στη μέση μετά τη γιορτή-!!- με στόχο να την ενώσουμε όταν μεγαλώσουμε και ξανασυναντηθούμε μετά από χρόνια). Παράλληλα στη βιολογία κάνουμε εργασία για τον εγκέφαλο(μέχρι σε Εθνική Βιβλιοθήκη φτάσαμε!!!) μοιράζοντας σε όλους από ένα καρύδι! Στην τσάντα υπήρχαν τα άπαντα των εκδόσεων Κάτοπτρο, το περιοδικό Quantum και αν και δεν καταλαβαίναμε και πολλά ανταλλάσσαμε απορίες με τρελό πάθος πάνω σε καυτά για εμάς ζητήματα όπως quantums, θεωρία Xάους, Albert Einstein, Stephen Hawking και άλλα παρόμοια! Σωστά φυτά δηλαδή!!!! Δώσαμε εξετάσεις. Εγώ για αρχιτεκτονική, αυτή για ιατρική, αν και πάντα είχε μανία με τη ζωγραφική. Έπαθε γαστρορραγία στις Πανελλήνιες και την βγάλανε σηκωτή ενώ φώναζε πως ήθελε να την αφήσουν να γράψει….Τα’ξερε…Tην επόμενη χρονιά, εγώ ξανακάνω μαθήματα να βελτιώσω ένα γαμημένο 7 στο σχέδιο που μου στέρησε την αρχιτεκτονική Θεσσαλονίκης ενώ συγκέντρωνα τα μόρια(κωλοειδικά μαθήματα που θέλετε τουλάχιστον 10, θα είχα σπουδάσει μακριά από τους γονείς μου). Της λέω να έρθει να κάνουμε σχέδιο μαζί, όπως παλιά. Νομίζω την επηρέασα. Εγώ τελικά παρά λίγο δεν παίρνω 20 στις αμφιλεγόμενες καλλιτεχνίες μου και μπαίνω Αθήνα, εκείνη περνάει νοσηλευτική. Not her style. Ένα χρόνο μετά ανακοινώνει ότι δίνει για Καλών Τεχνών. Μετά χαθήκαμε. Εγώ είχα θυμώσει πολύ μαζί της γιατί μου έλεγε ψέματα για ένα οικογενειακό της ζήτημα. Από ντροπή και κόμπλεξ. Αλλά τα είχα πάρει πολύ. Δεν μπορώ τα ψέματα. Και δεν μπόρεσα να της το συγχωρέσω για καιρό. Οι δρόμοι μας χωρίσανε. Πρόσφατα την είδα να παίζει μουσική σε ένα bar που είχα πάει για ποτό. Συναντηθήκαμε και μιλήσαμε για όλα. Πέντε χρόνια μετά, της είπα πόσο είχα θυμώσει μαζί της. Γελάει με το πώς σκεφτόταν. Φαίνεται ευτυχισμένη και ισορροπημένη. Χαίρομαι πολύ που τη βλέπω έτσι. Να κάνει αυτό που θέλει. Αρχίζουμε να ξανακάνουμε παρέα. Μυστήριο πράγμα. Παρά το κενό, έχουμε καλύτερη επικοινωνία από ότι παλιά. Περίεργο πως οι δρόμοι σου με κάποιον άνθρωπο, συναντώνται, χάνονται και όταν ξαναβρίσκονται πολλά χρόνια μετά. Είναι σαν να μην χάθηκες ποτέ. Μου μιλάει για τη διπλωματική της. Χαίρεται που βλέπει πως καταλαβαίνω και αυτά που δεν εξηγούνται αμέσως. Μου ζητάει να περάσω από την Καλών Τεχνών να δω τη δουλειά της. Το θέμα της διπλωματικής της μ’αρέσει. Είχα σκεφτεί να κάνω και εγώ κάτι αντίστοιχο για τη δική μου. Για τη νύχτα και τους ανθρώπους της. Θέλει παρέα να πηγαίνει σε παρακμιακά στριπτιζάδικα και λοιπά του κώλου. Γουστάρω και δηλώνω μέσα. Θα τη βοηθήσω όσο μπορώ. Μου λέει για αγγελία που παίζει για στριπτιζού στην Κόρινθο και θέλει να πάει να δει από μέσα την κατάσταση! Μόνο για συνέντευξη όμως. Και εγώ μέσα! Ανταγωνίστρια! Χαχαχαχαχαχαα!!!!!!!! Τρελό γέλιο. Παράλληλα σκεφτόμαστε να ζωγραφίσουμε η μια την άλλη. Πλάκα θα’χει. Κοίτα πως τα φέρνει…..\nposted by evee @ 4:43 AM 0 comments links to this post\nTην Ι. την γνώρισα πέρυσι στο Λονδίνο. Από το Πακιστάν. Αρχιτέκτονας επίσης. Από οικογένεια ακαδημαϊκών στη Λαχώρη. Είχε αρραβωνιαστεί πριν φύγει έναν από τη σχολή της γιατί οι γονείς της(παρότι δεν είναι πολύ συντηρητικοί, για λόγους κοινωνικούς όμως επιμένανε γιατί) φοβόντουσαν ότι αν γυρίσει πίσω(και από το εξωτερικό όπου ζούσε μόνη) σε ηλικία άνω των 25, θα μείνει στο ράφι. Μεν η Ι δεν είναι η κλασσική πακιστανή. Όταν περπατάγαμε προς τη σχολή μου έλεγε πόσο χαίρεται που περπατάει έτσι μόνη στο δρόμο χωρίς αδέρφια ή γονείς, αφού εκεί ούτε σινεμά δεν επιτρεπότανε να πάει και όλο σε κάτι σπίτια ξαδερφιών την έβγαζε. Στην καλύτερη έκανε κυριακάτικη βόλτα με το αυτοκίνητο, χωρίς φυσικά να βγει από αυτό. Μαντίλα και μπούρκες δεν φοράει. Έκανε μπαμ ότι δεν της πάνε αυτά.\nΜέσα σε ένα χρόνο όχι μόνο αποφάσισε πως θα μείνει Ευρώπη, αλλά χώρισε τον αρραβωνιάρη, άρχισε PhD, βρήκε έναν θεό γερμανό δικηγόρο που της έπαιζε σαξόφωνο και το άκουγε όλη η εστία και προφανώς ανέχεται την άρνηση σαρκικής επαφής μαζί της(έχει κάποια κατάλοιπα, είπαμε), θα πάει μαζί του στη Γερμανία αν καταφέρει να μεταφέρει εκεί το PhD και ότι ήθελε προκύψει!!!! Η Ι λοιπόν γύρισε στο Λονδίνο από διακοπές στο Πακιστάν πριν λίγες μέρες. Της είχα μιλήσει στο messenger πριν λίγο καιρό και είχαμε πει να συναντηθούμε στο Λονδίνο αφού θα ήμουν και εγώ επάνω. Με την Ι πάντα είχαμε μια περίεργη μεταφυσική επαφή(υπάρχει τέτοιος όρος?). Καταλαβαίναμε η μια την άλλη χωρίς να μιλάμε. Μα όταν λέω καταλαβαίναμε εννοώ «το τι ΑΚΡΙΒΩΣ σκεφτόταν η άλλη» χωρίς να γνωριζόμαστε πάνω από ένα μήνα!!!!! Διαίσθηση και τηλέφωνα ήταν μέσα στο πρόγραμμα… περίεργο πράγμα για τη δυτική μου παιδεία. Εμένα μου άρεσαν στις φωτογραφίες που μου έδειχνε, τα ρούχα της τα παραδοσιακά και της εκμυστηρεύτηκα πως έχω ένα σάρι και εγώ… στυλ μακρύ πουκάμισο και ίσο παντελόνι όμως. Μεταξωτό κλπκλπ. Μου είπε, πως αυτοί χρησιμοποιούνε αυτό το ένα ύφασμα που το τυλίγεις γύρω από το σώμα, όχι το άλλο που έχω εγώ.\nΤη συναντώ στο Λονδίνο. Κρατάει μια σακούλα. Μου τη δίνει. Είναι ένα μεταξωτό ύφασμα, πορτοκαλί και φούξια, με σχέδια. «Θα σου πάει με τα χρώματά σου», λέει. Είναι από δύο νέες designer, τις Madiha και Saania, για το κατάστημά τους στον Καναδά! Προσπαθώ να το ανοίξω. Γελάει. Όχι εδώ, είναι μακρύ. Πάμε για μπύρα. Στην pub κάνουμε ethnic επίδειξη μόδας(!!). Πρέπει να είναι τουλάχιστον 6 ή 7 μέτρα μακρύ. Η μαμά της μου έχει δώσει μια σατέν κορδέλα να ράψω κάτω για να βαραίνει. Να βάλεις και χάντρες, λέει. Βαραίνει ωραία και είναι ωραία η κίνησή τους. Σηκώνομαι όρθια και μου δείχνει τους 2 βασικούς τρόπους που φοριέται. Μου λέει πώς να περπατάω για να κουνιέται τόσο όσο πρέπει και να κάνει τον κατάλληλο ήχο(!). Το τυλίγω γύρω μου να βεβαιωθώ πως το εμπέδωσα. Το κομμάτι που κρέμεται μπροστά στο στήθος λέγεται paloo. Ωραία, να το ξέρω. Νιώθω πολύ άνετα. Για το καλοκαίρι θα είναι υπέροχο! Κάτι άγγλοι κοιτάνε. Στεναχωριέμαι που μάλλον δεν θα την ξαναδώ. Θα έρθει το καλοκαίρι με τον David Ελλάδα? Πάντως καλού-κακού, υπόσχομαι στον γάμο της(τον κόβω να έρχεται, ο David δηλώνει έτοιμος) να φορέσω το σάρι, να κάνω χέννα στα χέρια, κόκκινη βούλα στο μέτωπο και όλα τα σχετικά\nposted by evee @ 4:01 AM 0 comments links to this post\nΥπάρχουν μερικοί άνθρωποι που κολλάς μαζί τους.\nΤην Λ. την ξέρω χρόνια. Από τη σχολή. Συνήθως εμείς κάνουμε ανά δυο τα θέματά μας και από το 2ο έτος και μετά εμείς τα κάναμε μαζί. Εγώ πάντα τη θαύμαζα και αυτή το ίδιο. Αλληλοθαυμαζόμασταν καιρό!!! Τα αποτελέσματα των συνεργασιών μας ήταν λαμπρά. Πανθομολογουμένως. Και άφησαν ιστορία. Ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, δόξες και φωτοστέφανα εμείς. Καθόσον ήμασταν αρχάριες στο κουρμπέτι όμως, μεγάλες κομπλέξες και εγωίστριες και οι δυο, πάθαμε το εξής: η καθεμιά, νόμιζε ότι μόνη της είναι τίποτα και για όλα είναι υπεύθυνη η άλλη. Δεν βλέπαμε ότι κάθε ιδέα που γεννιότανε ήταν αποτέλεσμα της σύνθεσης των δυο απόψεών μας. Η γκρίνια και η ανασφάλεια μας έφερε στο σημείο να περάσουμε μια περίοδο που τσακωνόμασταν για ότι μαλακία μας ερχόταν, μόνο και μόνο για να έχει η καθεμιά την ικανοποίηση ότι πέρασε το δικό της. Τελικά, στο 4ο έτος αποφασίσαμε να χωρίσουμε τα τσανάκια μας και να κάνει η κάθε μια μόνη της ένα ετήσιο θέμα που μας είχε δωθεί. Αποτέλεσμα? Τα σκατώσαμε both. Για τα δεδομένα μας, τα οχτάρια και τα οχταμισάρια ήταν όλεθρος. (παρένθεσις: λόγω του ότι οτιδήποτε και να κάνεις ως φοιτητής αρχιτεκτονικής, θα αφιερώσεις τεράστια πολύ χρόνο για σκίτσα, σχέδια, προμακέττες, μακέττες, φωτορεαλιστικά κλπκλπ, στη σχολή το οχτώ είναι του μέτριου, το 9 το παίρνει ο καλός και τα δεκάρια είναι καναδυό και πάνε στους καλύτερους κάθε φορά). Στις διπλωματικές όμως, πιο ήρεμες πλέον, και οι δυο πήγαμε εξαιρετικά. Μετά ακολούθησε περίοδος ηρεμίας και περισυλλογής και τώρα πια δουλεύουμε μαζί, ένα διαγωνισμό. Τον ανακάλυψα μασώντας γιουβαρλάκια, την πήρα τηλέφωνο μπουκωμένη και αφού το κουβεντιάσαμε γελώντας, όλα πήραν τον δρόμο τους. Ανέχτηκε το γεγονός πως της είπα πως πάνω από 15 μέρες δεν αξίζει να το δουλέψουμε, πως θα πάω και 12 μέρες Λονδίνο πριν και όλα θα πρέπει βασικά να γίνουνε σε μια εβδομάδα αφού επιστρέψω. Και ήταν cool!!! Και την ευχαριστώ πολύ για αυτό. On top of all these, μου φύλαξε και το ένθετο των ΝΕΩΝ περί blogs, που χτες το βράδυ που γύρισα σπίτι και ρώτησα τους γονείς μου που είναι, ανακάλυψα πως είχανε κρατήσει μονάχα τη δεξιά σελίδα!!!!!!!\nposted by evee @ 3:58 AM 0 comments links to this post\nφωτογραφικά και εν συντομία (αναγνώριση)\nαι Ολυμπιακαί Εγκαταστάσεις\nquiz: ποιές περιοχές αναγνωρίζω εδώ?\nΕλευσίνα: τα δυιλιστήρια\nποταμάκι πριν την Πάτρα. Ποιό είναι?\no Big Brother κατασκηνώνει έξω από το Euston Station\nXmas is coming_το Carousel στο Covent Garden\nναι, σίγουρα Xmas is coming_ανάψανε και τα φώτα στην Oxford...\nαλλάζουνε και χρώμα...μεν άλλη διακόσμηση εδώ δεν παίζει...τσιπιά. Παρακάτω, στη Regent, να δεις λαμπιόνι μέχρι να βαρεθείς. Οι φωτοφοβικοί υποψιάζομαι δεν θα πλησιάζουν. Την Άρτα και τα Γιάννενα. Πάρε να'χεις\nανοίξανε και τα Χριστουγεννιάτικα παγοδρόμια... χμμμ\nposted by evee @ 1:55 AM 3 comments links to this post\nthe rest is silence #2\nΛονδίνο. Tottenham Court Road. Ώρα 4 το απόγευμα. Μπαίνω στο παρδαλό Pier με την αγαπημένη μου αλλοπρόσαλλη χειμωνιάτικη αμφίεση που οι υπάλληλοι σε CCTV μπράβοι και λοιποί με κοιτάζουν με μισό μάτι(ο παράξενος ταξιδιώτης έχω γίνει: μακρύ δερμάτινο, την αγαπημένη μάλλινη πασμίνα/κασκόλ, δερμάτινα γάντια, ίσιες μπότες και αντρικό καπέλο, όλα μαύρα). Μου έχουν ζητήσει από το σπίτι να βρω ιδιαίτερα γυάλινα στολίδια για το δέντρο(πόσο να διαφέρουν άραγε από της Αθήνας??? Αλλά, μια χάρη μου ζητήσαν ας την κάνω.) Μπαίνω και μέχρι να συνηθήσουν τα μάτια μου στο χρωματικό και αρωματικό όργιο του Pier περνάνε κρίσιμα δευτερόλεπτα που συνειδητοποιώ ότι κάτι φαίνεται ανοίκεια οικείο. Σκανάρω νοητικά το περιβάλλον.\nDooinngg!!!! Ο ήχος!! Από τα μεγάφωνα παίζει μουσική:\nσκάω μεγάλο χαμόγελο. Και τραγουδάω.\nposted by evee @ 3:43 AM 0 comments links to this post\n-achtung, achtung! ακολουθεί comment σεντόνι, απάντηση σε αυτά τα post(1 & 2)-\nΑυτή η τύπισσα μου θυμίζει τον εαυτό μου πέρυσι! Χαχαχαχχααα!!!! Στο master είχαμε ασχοληθεί με τέτοιου τύπου ζητήματα και ιδού πέντε κουβέντες που μου’ρχονται μάνι μάνι:\nΚατ’αρχήν, στόχος όχι μόνο των designers αλλά και των εταιρειών, είναι να δημιουργήσουν ένα multigadget(κινητό, laptop κλπκλπ) και να συμπυκνώσουν τα υπάρχοντα pin numbers & passwords. Και να αυξήσουν την ασφάλεια. Φτάνουμε έτσι σε σκαναρίσματα ίριδος, δαχτυλικών αποτυπωμάτων κλπκλπ Τέτοιες ιδέες γεννάνε ερωτηματικά τόσο σε θέματα biotechnology crime, privacy και προσωπικών δεδομένων όσο και δίνουν τροφή science fiction σενάρια του τύπου ότι ο κλέφτης που θα σου βουτάει το multigadget θα σου κόβει και το δάχτυλο? Θα σου βουτάει το μάτι και θα φεύγει? Θα παίζουνε τσιπάκια εμφυτευμένα στο δέρμα? κλπ.\nΤο 4ο άρθρο το έχω ζήσει προσωπικά. Οι 3D «εικονικές» κοινότητες, παίζουν αρκετό καιρό και χρησιμοποιούνται για gaming συνήθως, ναι. Όμως γίνονται έρευνες αν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τηλεεργασία (υπάρχει και αντίστοιχο project που χρηματοδοτείται από την ΕΕ), ή γενικότερα για βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων που βρίσκονται γεωγραφικά απομακρυσμένοι. Οι πολυεθνικές εταιρείες ενδιαφέρονται ιδιαιτέρως για τέτοιοια τύπου 3D collaborative environments και ενθαρρύνουν τέτοιες προτάσεις. Ο συμμετέχων είναι πολύ σημαντικό να μπορεί να οικειοποιηθεί τον χώρο(όπως συμβαίνει και με τον φυσικό χώρο dld) για να τον χρησιμοποιήσει πιο αποδοτικά. Εμείς έπρεπε να συνεργαστούμε με κάτι αμεικάνους σε ένα περιβάλλον τέτοιο, να «χτίσουμε» κάτι στο environment αυτό και να γράψουμε ένα essay. Συμπέρασμα: γιατί προσωπικά πιστεύω ότι τα avatars δεν θα προχωρήσουν: α. γιατί όχι μόνο απαιτούνε εξοικείωση πάνω από τον σημερινό μέσο όρο για να τα χειριστείς(πες ότι αυτό είναι θέμα χρόνου) αλλά απαιτούνε πολύ καλά μηχανήματα, κάρτες γραφικών κλπκλπ για να είναι πραγματικά υψηλής ποιότητας και με άψογο rendering και real time response για να έχουνε νόημα. Αλλά πες ότι και αυτό είναι θέμα χρόνου. Αυτό που δεν είναι όμως θέμα χρόνου είναι (β.) ότι είναι ΕΝΤΕΛΩΣ βαρετό να πρέπει να σκέφτεσαι μια ιδέα, να σκέφτεσαι τι σου λέει ο άλλος και πως θα βγάλεις άκρη μαζί του, να πληκτρολογείς την γνώμη σου, να διαβάζεις τη δική του και να λες κάτσε να κουνήσω και το avatar που κάθεται εκεί σαν ηλίθιο. Υποτίθεται ότι είναι εκεί για να βελτιώσει την επικοινωνία και το immersion του χρήστη και κάνει ακριβώς το ανάποδο. Σε ξενερώνει και χαλάει την κουβέντα. Καταλήξαμε να χρησιμοποιούμε το environment σαν messenger και τα avatars να χαζοκουνιούνται πέρα δώθε έχοντας πέσει σε hybernation….\nΜετά την μανία μου να πηγαίνω σε live, εδώ που δεν μου προέκυψε κάτι καλό, απέκτησα out of the blue, την εμμονή με το θέατρo. Κάτι ότι δεν είμουνα ποτέ φανατική, κάτι η ανάγκη να εκπαιδευτώ, τις τελευταίες μέρες έχω πάει σε 3 παραστάσεις. Σήμερα πήγα σε μια παράσταση που μου είχε καρφωθεί στο μυαλό από την πρώτη στιγμή που είδα την αφίσα στο Μετρό. Hamlet. Κάτι ότι δεν είχα δει ποτέ (σε ηλικία που να έχω επίγνωση) Shakespeare, κάτι η μητρική του γλώσσα, το ειδικό Royal Shakespeare Company, ο τύπος στην αφίσα με το τρελό και θυμωμένο βλέμμα, οι διθυραμβικές κριτικές... με καλούσαν. Οι καταναλωτικές μου κρεπάλες όμως με απέτρεπαν. Έτσι, σκέφτηκα όπως σκέφτομαι κάθε φορά που θέλω πολύ κάτι. Δεν το κυνηγάω σαν τρελή. Κουνάω το χεράκι μου αλλά το αφήνω να μου έρθει. Και "Ω του θαύματος", ήρθε!!! Ήμουνα Covent Garden και λέω ας πάω από το θέατρο και αν έχει θέσεις 2 ώρες πριν την παράσταση, θα τις δίνει φτηνότερα. Εν τω μεταξύ από τα πρακτορεία είχα ψάξει και δεν είχε θέσεις ως την άλλη εβδομάδα. Το έργο ανέβαινε 18 Νοέμβρη μέχρι 11 Δεκέμβρη και θέσεις ούτε για ζήτω. Πόσο δε οι πιο οικονομικές. Και πάω στο box office. Μπροστά μου ένας τύπος μόλις φεύγει. Ζητάω εισιτήριο για απόψε και μου λέει ο ταμίας ότι δεν υπήρχε ούτε ένα αλλά ο κύριος που μόλις έφυγε, επέστρεψε ένα. Και το πήρα!!! Υπάρχει θεός!!!! Μετά από 2 ώρες καθόμουν στο θέατρο. Ο Toby Stephens θεός! Ένας Hamlet σε παραλήρημα(αλήθεια, τι κατεβατά έγραφε ο Shakespeare? η πλοκή κυλάει μυστήρια... κάπου πολύ γρήγορα, κάπου για να αποφασίσιε ο Hamlet να δέσει τα κορδόνια του κάνει 5 μονολόγους.. θεέ και Κύριε....). Η Οφήλια ονειροπαρμένη και χαζή. Αχ, τη λυπήθηκα. Αλλά έτσι είναι οι μεγάλοι ρόλοι.. κανένας δεν είναι normal, τι ενδιαφέρον θα είχε άλλωστε? Έκανα και συλλογή από ατάκες. To be or not to be? That is the question...Neither a borrower nor a lender be...the rest is silence και άλλα. Ομολογώ όμως πως την παράσταση για μένα την έκλεψε ένας άλλος. Ένας τύπος που λέγεται Creg Hicks και έπεζε 3 ρόλους. Το φάντασμα του πεθαμένου πατέρα του Η, έναν υπέυθυνου περιοδεύοντος θίασου που επισκέπτεται το (something is) rotten (in the) kingdom of Denmark, και έναν νεκροθάφτη. Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Ο-Σ!!!!!! Κάτι τέτοια βλέπω και θέλω να γίνω ηθοποιός. Δεν μπορώ να τον περιγράψω. Θα το μειώσω γαμώτο. Αλλά δεν μπορώ και να λέω όλο θεος/φανταστικός/glorious/fabulous κλπκλπ... Πάντως μάλλον τον έκοψα καλά γιατί τώρα βλέπω στο site ότι θα πάιξει σε λίγες μέρες και στον Macbeth, τον ομώνυμο ρόλο. Δηλώνω fan δαγκωτό.\nεναλλακτικός τίτλος post: a head full of sounds\nΒγαίνω από θέατρο σχεδόν τελευταία. Προς τον δρόμο για Leicester Square παιρνώ από την stage door του θεάτρου. Ένα ζευγάρι περιμένει απέξω. Να κάτσω να περιμένω τον φάντασμα/νεκροθάφτη που με καθήλωσε? Κάνω ένα τσιγάρο και φεύγω. Δεν ξέρω τι έκφραση έχω όταν κατεβαίνω στις κυλιόμενες στο tube, αλλά ένας μαύρος που με την άκρη του ματιού μου βλ'επω να ανεβαίνει τα σκαλιά δυο-δυο παραδίπλα, μου φωνάζει: cheer up babe, we love you!! Δεν σπάω ούτε ένα χαμόγελο. Είμαι ακόμη στον κόσμο μου. Παίζει και κάποιος ένα βαλς από Λίμνη των Κύκνων... αποχαυνώνομι εντελώς. Προχωράω σαν υπνωτυσμένη προς την αποβάθρα. Εκκωφαντικά κρουστά παίζουν τζαμαικανού τύπου μουσική. Στην πλατφόρμα κάποιοι διαμαρτύρονται. Εγώ ξεκουφαίνομαι επίσης αλλά δεν δίνω δεκάρα. Τρένο. Περνάει βαγόνι με τύπο μέσα να πάιζει μουσική. Δεν ακούω τι. Τι πάθανε όλοι απόψε? Μπαίνω στο επόμενο βαγόνι. Το μαύρο σημειωματάριό μου κοντεύει να γεμίσει. Στάση, Ο τύπος του διπλανού βαγονιού, σκάει μύτη, κάθεται δίπλα μου, αρχίζει να γρατσουνά την κιθάρα του και να φωνάζει κάτι. Υβρίδιο rock'n'roll και country. Οι υπόλευκες μπότες με το φίδι στη μύτη συμπληρώνουν το σκηνικό far west. O τύπος κλέινει την ελεγεία του με ένα chachacha στο αυτί μου.\nposted by evee @ 3:13 AM 0 comments links to this post\nI shop therefore I am (!!)\nyeah.. it's official Είμαι στον άσσο. Ταπί και ψύχραιμη. Τι και αν έλεγα στους γονείς μου ότι δεν θα θελήσω να ψωνίσω τίποτε άλλο για τα Χριστούγεννα. Τίποτε δεν έπιασε τόπο. Ισχυρίζονται πως σαν δω τα άλλα παιδάκια να παίρνουν δώρα θα θέλω και εγώ. Και ας ξέρουν την μυστήρια σχέση που έχω τόσο με τα άλλα παιδάκια, όσο και με τα δώρα. Συγκεκριμμένα εγώ δεν δίνω δεκάρα. Ποτέ δεν μ’αρέσαν ιδιαιτέρως οι γιορτές για αυτό το αγχωτικό «πρέπει κάτι να ψωνίσεις καλό, έχουμε να πάμε εκεί…», «τώρα έχουμε Χριστούγεννα, (πρέπει να?)είμαστε χαρούμενοι» και τα λοιπά πο έχουν καταπιέσει ανά καιρό πολύ κόσμο. Επίσης έχω να δηλώσω κάτι. Δεν είμαι υλίστρια Φορτώθηκα το μισό Λονδίνο στα χέρια μου, γέμισα την άδεια μου βαλίτσα, ξαλάφρωσα τον λογαριασμό μου και σας παρουσιάζω ένα μικρό update πάνω στην μόδα της μεγαλονήσου.\nS, M, L, XL – το μέγεθος μετράει ;)\n-είχα διαβάσει ότι τα μεγέθη δεν είναι τα ίδια από χώρα σε χώρα αλλά ιδού στη πράξη ένα συγκριτικό-\n-Τα καυτά νέα πρώτα: Οι Αγγλίδες έχουν πιο μεγάλος στήθος από τις Ελληνίδες. Τα σουτιέν(στην ίδια κλίμακα μέτρησης με την Ελλάδα μιλάμε πάντα) έχουν μεγαλύτερη φόρμα. Παντού. Αγελάδες?\n-Οι Αγγλίδες είναι πιο κοντές από τις Ελληνίδες. Με ύψος 1.70, θεωρούσα τον εαυτό μου πάνω από τον ελληνικό μέσο όρο και μέσα στον αγγλικό μέσο όρο. Λάθος. Πήγα να δοκιμάσω παντελόνι που έβγαινε σε τρία μήκη: regular length, long & extra long. Νομίζοντας πως είμαι κανονική, πήρα το regular. Αποτέλεσμα? Capri! (ψαράδικο για τους μη κατέχοντες την ορολογία). Τελικά το long μου ερχότανε κουτί. Συμπέρασμα: και στην Αγγλία είμαι ψηλή! Τέλεια!\nΥ.Γ.: Τον μέσο όρο υποπτεύομαι πως τον ρίχνουν κάτι ασιάτισσες και πακιστανοινδές αλλά δεν θα τα χαλάσουμε εκεί τώρα.\n-Οι Αγγλίδες είναι πιο χοντρές από τις Ελληνίδες. Στην Ελλάδα στα μπλουζάκια είμαι ανάμεσα σε small και medium. Ανάλογα με το αν είναι στενά ή φαρδιά, παίρνω το ένα ή το άλλο. Εδώ είμαι τύπος small.\n-Οι Αγγλίδες δεν φοράνε 39 (size 6). Δεν ξέρω αν φοράνε 40φεύγα ή έχουν ποδαράκι γκέισας, αλλά τόσο στην τωρινή μου βόλτα για παπούτσια, όσο και πέρυσι ένα χρόνο, σπάνια συνάντησα δυσκολία να βρω το 39. Στην Ελλάδα, ότι είναι το 37 για τις γυναίκες 40και είναι το 39 για τις 20και. Βγάζει φτερά και πετάει.\nΤo διάβαζα και εν πτήσει. Ο Karl Lagerfeld (αναβιωτής της Chanel) σχεδίασε μια σειρά προσιτών ρούχων για την σουηδική αλυσίδα H&M. Η σειρά έχει κάνει λέει τρελές πωλήσεις μπλαμπλα. Περνάω από ένα H&M λοιπόν, βλέπω στην βιτρίνα τον Karl να με κοιτάζει με τα σφιγμένα του χείλια πίσω από τη βεντάλια του και λέω ας μπω να δω περί τίνος πρόκειται. Συμπέρασμα: μαλακίες. Τα ράφια ήτανε γεμάτα. Όποιος πήγαινε και έβλεπε τα ρούχα από κοντά ξενέρωνε, γιατί προφανώς ο Karl εμπνέεται από το υλικό του. Εδώ είχαμε άθλια ρούχα και άθλια υφάσματα. Να μου πεις με τις τιμές αυτές τι να κάνει ο Karl? Karl mein Liebe, καταλαβαίνω ότι έπρεπε να επιλέξεις είτε design, είτε ποιότητα υφάσματος για να φτιάξεις κάτι ξεχωριστό, αλλά mein Liebe δεν έκανες ούτε το ένα ούτε το άλλο και βγήκανε σακιά που φαντάζομαι ντρέπεσαι που βλέπεις την υπογραφή σου πάνω τους. Και δικαίως. Είναι άθλια ρετάλια mein Frühling. Που πήγε το τάλαντό σου? Προφανώς αν δεν σε εμπνέει το υλικό, το τάλαντο πάει περίπατο. Makes sense από τη μια. Από την άλλη αίσχος, ντροπή και γάνα. Το ταλέντο φαίνεται παντού. Θα αποφασίσω αύριο για την περίπτωσή σου.\nΈχω ένα κόλλημα when it comes to appearance. Παπούτσια, παπούτσια, παπούτσια. Αλλά όχι έτσι ρε παιδιά. Σε 100 μαγαζιά πάω και έχω τρελαθεί. Όλο μπότες βλέπω. Και τι μπότες! Αυτές του χωρικού, της γιαγιάς μου και του Αϊ-Βασίλη. Δεν λέω, καλές, ζεστές και πρακτικές αλλά ΕΛΕΟΣ!!! Έπηξα. Οι Αγγλίδες στους δρόμους φοράνε στολή: μπεζ μπότες τέτοιου τύπου, με γουνάκι πάνω, χωμένο μέσα το τζιν, και πάνω ροζ πουλόβερ. Έλεος ξανά! Αρνούμαι πεισματικά να τις φορέσω. Jamais. Αντιστέκομαι, όσο βολικές και να είναι. Μου τι σπάει που όλοι οι τοίχοι στα μαγαζιά είναι γεμάτοι από ράφια με τέτοιες μπότες. Στη γωνία σε ένα ραφάκι στριμώχνεται κάθε άλλο ζευγάρι παπούτσια… ίσια, ψηλά, κυριλέ, καθημερινά, μαύρα, καφέ, παρδαλά. Μου τι σπάει η δικτατορία της ομοιομορφίας και τη μόδα σαν «τάση, trend κλπκλπ» την έχω γραμμένη στα παλιά μου τα παπούτσια(που το πάω που το φέρνω πάλι εκεί γυρίζω).\nΚαταλήγω πάντως να έχω ανακαλύψει διαμάντια. Λίγη εξάσκηση χρειάζεται και είσαι ok. Δεν χρειάζεται καν να λιώσεις τις σόλες σου. Το βλέπεις από μακριά. Πλησιάζεις. Ξέρεις ότι σου πάει. Το φοράς και το επιβεβαιώνεις. Το παίρνεις. Και άσε τις άλλες να σπαζοκεφαλιάζουν τι πάει με τι φέτος (Φέτος!!!! Φέτος!!!! Αν είναι δυνατόν)…\nposted by evee @ 3:10 PM 0 comments links to this post\nγλυκό πρωινό ξύπνημα\nΟι καραγκιόζηδες του ΙΚΥ, ξαναχτύπησαν. Ο Π. στον οποίο μένω εδώ στην Αγγλία, έχει πάρει υποτροφία για το master του. Ήτανε δεύτερος. Είχε έγγραφο που να λέεει ότι είναι υπότροφος του ΙΚΥ κλπκλπ και ανέβηκε Αγγλία. Ζει με δικά του έξοδα εδώ και τόσο καιρό Σήμερα το πρωί ξυπνήσαμε από ένα τηλέφωνο. Ένας φίλος του είχε πάρει στο ΙΚΥ τηλέφωνο για να δει πότε θα δώσουνε τα πρώτα λεφτά στον Π. Α΄πάντηση? Η κυβέρνηση άλλαξε γνώμη και αποφάσισε ότι δεν θα δώσει λεφτά στους δεύτερους και στους τρίτους. Μα, λέει ο φίλος, όλοι αυτοί που έχουνε φύγει τι θα κάνουνε? έχουνε κάνει έξοδα, μπλαμπλα... Απάντηση? Δεν ξέρω, εγώ είμαι υπάλληλος(υπεύθυνη μεν για τον Π.- άσχετο). Άρχισα τα τηλέφωνα σε φίλους που είχανε πάρει επίσης υποτροφία, φίλους δικηγόρους και τα συναφή... Δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά το έχω πάρει προσωπικά. Έχω θυμώσει και ευτυχώς ο Π. λέει πως νιώθει καλύτερα που είμαι εδώ. Τον έχω βάλει κάτω, έτσι όπως είναι μισοσοκαρισμένος και τον οργανώνω. Του συνιστώ ψυχραιμία και πρώτα να πάρει μια γραπτή διαβεβαίωση της μαλακίας αυτής... Which is the worst case scenario? Can he handle it? Ας κάνουμε και ένα plan B, C κλπ. Αι σιχτίρ! Ο κάθε μαλάκας που σηκώνει ένα τηλέφωνο λέει ότι του 4##$%^......\nposted by evee @ 2:15 PM 0 comments links to this post\nΗμέρα γαλάζιο ανοιχτό. Gloomy. Ήρεμο. Έχω μια μανία να περιγράφω τις ημέρες με χρώματα. Η ερμηνεία δικιά μου. Καμία από τις κοινά αποδεκτές θεωρίες περί συμβολισμού των χρωμάτων. Σήμερα είπα να κάτσω σπίτι να χαλαρώσω. Χτες η μέρα ήταν γεμάτη. 5 ώρες ύπνο το βράδυ, ξύπνημα στις 7 το πρωί, τρέξιμο όλη μέρα, σπίτι στις 12. Πόναγε όλο μου το κορμί. Ένα ζεστό μπάνιο. Τι πολυτέλεια να παίζει ζεστό νερό μέρα/νύχτα και να μπαίνεις να κάνεις το μπάνιο σου αμέσως μόλις το σκεφτείς;\nΥΓ: Έχω να γράψω τόσα posts. Από Αθήνα όμως. Θέλω να προσσθέσω «εικονογράφησή» και ξέχασα το καλώδιο που ενώνω τη camera με τον υπολογιστή. :)\nposted by evee @ 8:46 PM 0 comments links to this post\n23:30 Chalk Farm/Northern Line/Zone 2/Southbound Paltform 2\nΣτην αποβάθρα είμαι μόνη με άλλες 2 κοπέλες. Σιγά σιγά μαζεύονται καμμιά δεκαριά άτομα και περιμένουμε όλοι μαζί το τρένο. Ακούω τα βήματά τους όπως κατεβαίνουν τις σκάλες. Το ασανσέρ κάνει ΜΠΙΙΙΠΜΠΙΙΠΜΠΙΙΠ όταν ανοίγουν οι πόρτες. Ακούγεται στο βάθος. Οι σακούλες που κρατάει η κοπέλα δίπλα μου τρίζουν. Είμαι ζαλισμένη από το κρασί στης Μαρίας. Το είχα ανάγκη. By the way, οι γαρίδες με τη φέτα πρώτες. ΄Ημουν πτώμα όταν πήγα. Τώρα θέλω να κοιμηθώ επί τόπου αν γίνεται. Το σώμα μου πονάει ολόκληρο. Πριν είχα πάει και στη Hayward Gallery. Έκθεση Eyes,Lies and Illusions. Τα πιο πολλά πράγματα τα ήξερα, αλλά δεν τα είχα δει ποτέ μαζεμένα. Οπτικά τρικ, αναγεννησιακά παιχνίδια οπτικής, θέατρο σκιών, peepholes, zootropes, caleidoscopes (και όλα τα εις -opes, αλήθεια πόσα υπάρχουν?), προοπτικά tricks, δωμάτια που μπαίνεις μέσα και όποιος σε βλέπει απέξω νομίζει πως κινείσαι μπρος πίσω ενώ εσύ πας αριστερά δεξιά, παραμορφωτικοί καθρέφτες, camera obscura στο μπαλκόνι να βλέπεις το Λονδίνο στον απέναντι τοίχο live αλλά και σαν σε ταινία, ένα κάρο μηχανές από τον 17ο αιώνα μέχρι σήμερα που εξαπατούν το μάτι κλπκλπ. Έχω videaκια, φωτογραφίες...όταν πάω στην Αθήνα να θυμηθώ να τα ανεβάσω. Ένα δωμάτιο στα δεξιά πριν βγώ παραλίγο να μην το παρατηρήσω καν. Μπαίνω για λίγο. Κάθησα μισή ώρα. δεν έχω ξανακάτσει τόσο πολύ σε video installation. Δικαιούται άλλο post. Kοιτάζω κάτω. ένα ποντίκι τρέχει ανάμεσα στις ράγες του tube. Γενικά το μέρος είναι καθαρό πάντως. Μπαίνω στο τρένο. Ένας τύπος που κάθεται απέναντι έχει κρεμάσει από τις χειρολαβές μια κρεμάστρα που μάλλον έχει μέσα το νέο του κουστούμι. Το μαύρο κάλυμμα λέει Marks & Spencer. Το κουστούμι κουνιέται πέρα δώθε, μαζί με εμάς και όλο το τρένο καθ'οδόν προς το Camden. Σαν φάντασμα. Ή σαν κρεμασμένος. Δεν μπορώ να αποφασίσω. Στάση. Οι μισοί μάλλον κατεβαίνουμε εδώ. Οι καθαριστές με τα πορτοκαλί φοσφοριζέ γιλεκάκια κραδαίνουν τις σκούπες. Πρέπει να είμαστε οι τελευταίοι για σήμερα. Καθώς ανεβαίνω τις σκάλες χασμουριέμαι. Κρύο. Ονειρεύομαι ένα ζεστό δωμάτιο. Και ένα ζεστό μπάνιο. Ξαναχασμουρίεμαι. Από το στόμα μου βγαίνει ένα μικρό συννεφάκι.\nposted by evee @ 6:35 PM 1 comments links to this post


Σε λειτουργία τα Κ.Δ.Α.Π. στο Δήμο Δελφών | Agia Euthimia\nΟ Καθ’ ύλην αρμόδιος Αντιδήμαρχος\nΠρόσκληση-Κάλεσμα για συμμετοχή σε διήμερο εκδηλώσεων “Αλληλεγγύη”\nΟ Υπουργός Ναυτιλίας επισκέφθηκε το Λιμεναρχείο και το Γηροκομείο Ιτέας\nTo Σάββατο 3 Μαρτίου ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής πολιτικής κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, επισκέφτηκε το Λιμεναρχείο Ιτέας. Ο βουλευτής του νομού κ Η. Κωστοπαναγιώτου, οι…


Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ - ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΨΑΡΕΜΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ στο Lateam.gr\nΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΨΑΡΕΜΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ\nThis is a discussion on ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΨΑΡΕΜΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ within the Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ forums, part of the ENJOY YOUR LIFE!!!!!!!!!! category; Μια μικρή και επιγραμματική αναφορά στους κανόνες ασφαλείας. Καθένας απ αυτούς απαιτεί ανάλυση προκειμένου να καταλάβουμε την ουσία του προβλήματος ...\n21-08-2006, 15:09: #1\nΜια μικρή και επιγραμματική αναφορά στους κανόνες ασφαλείας. Καθένας απ αυτούς απαιτεί ανάλυση προκειμένου να καταλάβουμε την ουσία του προβλήματος που μπορεί να παρουσιαστεί κάθε φορά και να το ελέγξουμε καλύτερα. Μια τέτοια προσέγγιση δεσμεύεται να κάνει το emerge στο μέλλον.\nΟ νούμερο ένα κανόνας ασφαλείας που παραβιάζεται και τις περισσότερες φορές, είναι το ζευγάρι. Και δεν εννοούμε ένα τυχαίο ζευγάρι, ένα φίλο που βλέπουμε μια φορά το χρόνο και πηγαίνουμε για ψάρεμα. Με το ζευγάρι μας πρέπει να είμαστε δεμένοι τόσο μέσα στο νερό όσο και έξω. Πρέπει να γνωρίζουμε τον χαρακτήρα, τις ιδιοτροπίες του, τις δυνατότητες του και τον τρόπο ψαρέματος του.\nΈχοντα κάποιον να μας προσέχει την ώρα που είμαστε στο βυθό, σίγουρα μας κάνει να νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια. Αυτόματα αποβάλλεται το άγχος που πιθανόν να έχουμε, και μπορούμε να συγκεντρωθούμε καλύτερα στην βουτιά μας. Πρέπει όμως να προσέξουμε γιατί η ύπαρξη του ζευγαριού δεν σημαίνει και ότι θα μπορέσει να μας βγάλει από μια δύσκολη κατάσταση. Εμείς είμαστε αυτοί που θα προστατέψουμε καλύτερα τον εαυτό μας από οποιονδήποτε κίνδυνο. Κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εμάς τα όρια και τις δυνατότητες μας. Σε καμία περίπτωση δεν παρατείνουμε την παραμονή μας στον βυθό, γνωρίζοντας ότι στα μεσόνερα βρίσκεται το ζευγάρι για να μας βγάλει πάνω στην επιφάνεια.\nΤο σωστό σύνολο κιλών στην ζώνη μας θα διευκολύνει την ανάδυση χωρίς να χρειασθεί να καταβάλουμε ιδιαίτερη προσπάθεια. Για να το επιτύχουμε αυτό πρέπει στα 2/3 του βάθους να έχουμε ουδέτερη πλευστότητα, δηλαδή εάν ο βυθός είναι στα 15 μέτρα όταν θα βρισκόμαστε στα 10 μέτρα δεν πρέπει να επηρεαζόμαστε από την αρνητική ή θετική πλευστότητα, αλλά με άνεση να κινούμαστε σε αυτά τα μέτρα.\nΠοτέ δεν χρησιμοποιούμε την τεχνική του υπεραερισμού (περισσότερες από 15 αναπνοές σε διάρκεια 1 λεπτού). Ο υπεραερισμός δημιουργεί την ψευδή εντύπωση της εύκολης άπνοιας. Αυτό που πετυχαίνουμε στην ουσία με τον υπεραερισμό είναι η μείωση του CΟ2 και η αύξηση των σφυγμών μας που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των αισθήσεων κατά την ανάδυση μας. Τρεις βαθιές εισπνοές με αργούς ρυθμούς και στην τελευταία, άδειασμα των πνευμόνων για να ακολουθήσει η πλήρης εισπνοή πριν την βουτιά.\nΚαλό είναι να αφαιρείται το στόμιο κατά την κατάδυση. Σε περίπτωση που ξεκινήσουν και ενταθούν σημαντικά οι διαφραγματικοί σπασμοί, όσο είμαστε στην φάση της ανάδυσης, μπορεί να οδηγήσουν σε κατάποση νερού.\nΤαχύτητα κατάδυσης - ανάδυσης\nΔεν πρέπει να καταδυόμαστε με μεγαλύτερη ταχύτητα από 1,2 μέτρα το δευτερόλεπτο. Εάν η ταχύτητα κατάδυσης καθώς και ανάδυσης, είναι ανώτερη του ορίου αυτού υπάρχει κίνδυνος απώλειας των αισθήσεων. Παράλληλα, διατηρούμε σταθερό και χαλαρό ρυθμό κατά την ανάδυση μας, προκειμένου να εξοικονομήσουμε οξυγόνο και να κρατήσουμε τους καρδιακούς σφυγμούς χαμηλά. Μια βεβιασμένη ανάδυση θα οδηγήσει σε λιποθυμία. Γι αυτό φροντίζουμε να ξεκινάμε την ανάδυση μας έχοντας αρκετά αποθέματα οξυγόνου.\nΕξίσωση εσωτερικής πίεσης\nΟι εξισώσεις θα πρέπει να γίνονται πριν ενταθεί ο πόνος στα αυτιά μας, περίπου ανά τρία μέτρα. Ποτέ δεν συνεχίζουμε μια κατάδυση εάν δεν είναι εφικτή η εξίσωση και δεν πιεζόμαστε να εξισώσουμε αν δούμε ότι αυτό είναι αδύνατο. Ένα τραύμα στο αυτί θα μας αναγκάσει να αφήσουμε την βουτιά για αρκετές μέρες και ίσως να δημιουργήσει χρόνιο πρόβλημα.\nΔιάστημα μεταξύ καταδύσεων\nΈνα διάστημα 7 περίπου λεπτών πρέπει να μεσολαβεί μεταξύ των καταδύσεων μας. Και αυτό γίνεται προκειμένου να μείνει αρκετός χρόνος για να απελευθερωθεί το CO2, από το αίμα. Ανεξάρτητα από το αν η βουτιά ήταν βαθιά ή όχι το διάστημα αυτό είναι απαραίτητο, και ίσως να το αυξάνουμε όταν προερχόμαστε από οριακές άπνοες και κατά το τέλος της εξόρμησης.\nΠοτέ δεν επιχειρούμε κατάδυση όταν η φυσική μας κατάσταση δεν είναι καλή. Ένα πιθανό κρύωμα ή κούραση, θα εξασθενίσουν πολύ γρήγορα τον οργανισμό μας, και μάλιστα εκεί που θα χρειαζόμαστε όλες τις δυνάμεις μας. Η κατάδυση με πυρετό μπορεί να επηρεάσει την κρίση μας και την αντίληψη μας για τα αποθέματα οξυγόνου. Κατάδυση υπό την επήρεια αλκοόλ ή φαρμακευτικών ουσιών ... δεν το συζητάμε.\nΈνας παράγοντας που δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη είναι το κρύο. Απρόσεχτο ντύσιμο μέσα και έξω από το νερό κατά τους χειμερινούς μήνες, μπορεί να οδηγήσει σε υποθερμία, απώλεια των αισθήσεων, ακόμη και θάνατο. Ποτέ δεν υποτιμάμε τις συνέπειες της χαμηλής θερμοκρασίας. Εξάλλου όταν αρχίσουμε να κρυώνουμε μειώνεται η δυνατότητα χαλάρώσης και η άπνοια μας.\nΜέγιστη διάρκεια παραμονής\nΣυνολικά η παραμονή μας στο νερό δεν πρέπει να ξεπερνά τις 4 ώρες. Με το πέρασμα της ώρας αυξάνονται τα ποσοστά του CO2 στο αίμα μας και ο κίνδυνος της ανοξίας γίνεται ορατός. Για τον ίδιο ακριβώς λόγω πρέπει να επιχειρούμε πιο ρηχές βουτιές προς το τέλος του ψαρέματος.\nΚλείνοντας δεν πρέπει να ξεχνάμε τον σημαντικότερο κανόνα ασφαλείας. Το σεβασμό απέναντι στην την ίδια μας την ζωή.\nΥποβρυχιο Dreamrider ΣΥΝΤΑΓΕΣ 0 30-04-2011 09:38:\nΤσαι υποβρυχιο Smell ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ 0 11-02-2010 07:29:\nΨΑΡΕΜΑ ΤΩΡΑ KAI ΣΤΟ LINEAGE 2 Exodia ON LINE GAMES 0 27-10-2006 18:31:


Cabaret - Ποιος γνωστός ηθοποιός θα βρεθεί στο πλευρό της Τάμτα στη σκηνή του «Παλλάς»; : Θεάματα - yupiii.gr\nΠοιος γνωστός ηθοποιός θα βρεθεί στο πλευρό της Τάμτα στη σκηνή του «Παλλάς»;\nΤο εμβληματικό μιούζικαλ «Cabaret» έρχεται για ακόμα μία φορά στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη σκηνή του «Παλλάς».\nΌπως έχει γίνει ήδη γνωστό, η Τάμτα θα είναι στον ρόλο της Σάλι Μπόουλς ενώ όπως μάθαμε στον ρόλο του Κλίφορντ Μπράντσο θα βρίσκεται ο γοητευτικός Ευθύμης Ζησάκης μετά τη συμμετοχή του στην πολύ επιτυχημένη παράσταση «Βαφ' Τα Μαύρα» και την τηλεοπτική σειρά «Το Σόι Σου».\nΑκόμα, στον ρόλο του Κομπέρ «έκλεισε» η ανατρεπτική Εβελίνα Παπούλια. Το «Cabaret» είναι μια υπερπαραγωγή από τις Θεατρικές Σκηνές σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στο «Παλλάς» την ερχόμενη σεζόν.\nΤάμτα, Εβελίνα Παπούλια, cabaret, Ευθύμης Ζησάκης, Θέατρο Παλλάς, Σωτήρης Χατζάκης


Aκύρωση απόλυσης ζητά καταδικασμένος πρώην υπάλληλος! – Ergasianews.gr\nAκύρωση απόλυσης ζητά καταδικασμένος πρώην υπάλληλος!\n42χρονος πρώην διοικητικός υπάλληλος του υπουργείου Εθνικής Αμύνης, που έχει απολυθεί οριστικά από το Δημόσιο μετά την καταδίκη του σε 4 χρόνια φυλάκιση για αγορά, κατοχή και πώληση ηρωίνης, επανέρχεται με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ζητώντας να ακυρωθεί η πειθαρχική ποινή της οριστικής απόλυσης, που του επιβλήθηκε.\nΕπικαλείται την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υποστηρίζοντας ότι μετά την υποχρεωτική ένταξή του σε θεραπευτικό πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ, το κράτος οφείλει να του επιτρέψει την επιστροφή στην εργασία του, γιατί πλήρωσε για το παράπτωμά του.\nΤώρα την τελική απόφαση για το εργασιακό του μέλλον θα την λάβει το Συμβούλιο της Επικρατείας, σε προσεχή συνεδρίασή του.\nΠροηγούμενο Στη Διαύγεια οι διευκρινίσεις για τα όρια συνταξιοδότησης-Στα 62 & 65 έτη!\nΕπόμενο Προκηρύχθηκαν θέσεις από το Δήμο Καρπενησίου


Ω Πηνελόπη !!! | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | antinews.gr\nΑΡΧΙΚΗΠΟΛΙΤΙΚΗΟΙΚΟΝΟΜΙΑΕΛΛΑΔΑΚΟΣΜΟΣANTIMAGAZINEANTISPORTSANTIMEDIAΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΑBLOG VIEWΑναζήτησηΝέα αναζήτησηΕπιλογή τύπου αναζήτησηςΣτα άρθραΣτα άρθρα (ακριβής φράση)Στο όνομα των σχολιαστώνΑναζήτησηΙστορικό 08/03/2009 04:34\nΩ Πηνελόπη !!!\n______________________________________________________________________________________________Ὦ Πηνελόπη, Ἀγρύπνησα...Ὦ Πηνελόπη, ἀγρύπνησα, ῾τι μοῦ εἶχες γίνει ταῖρι,τὴ νύχτα ἑνὸς ἑξάμετρού μας φώτιζε τ᾿ ἀστέρι,γυναῖκα, λύρα, καὶ τὰ δυὸ κυρίαρχα, τόσο ὡραῖα!Ὅσο δὲν εἴταν τρομερὸ τὸ τόξο σου, Ὀδυσσέα!Κωστής Παλαμάς ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ\nΤέρμα η Πηνελόπη ! Τέρμα οι μανάδες, αλλά και οι σουφραζέτες. Τέρμα κι οι άντρες που στέκουν όρθιοι. "Πλίνθοι και κέραμοι" το τοπίο της ψυχής. Λίγοι οι εραστές που το χαίρονται, τους ψάχνεις με το κυάλι, ανάμεσα σε μωρά που κλαίνε μαζύ... Καθ' οδόν προς πλήρη "αποδόμηση", όχι μόνο της οικογένειας, αλλά σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις. Εικόνες από γυναίκες σκλάβες στα αδελφάτα των διαφημιστών και μοδίστρων προβάλουν οι οθόνες της εξουσίας. Η εξίσωση με το άλλο φύλο, γίνεται "προς τα κάτω". Κοινή μοίρα όλων η ανημπόρια, η εξάρτηση από τους μηχανισμούς του συστήματος . Τα γρανάζια βέβαια όλο και κλέβουν κάποιες ιδιωτικές στιγμές, αλλά χωρίς συνέχεια. Κυκλοφορούμε χώρια, οι συναθροίσεις φοβίζουν.\nπνεύμα του Μάηέτσι και χειρότερα\n"Life without sex might be safer but it would be unbearably dull. It is the sex instinct which makes women seem beautiful, which they are once in a blue moon, and men seem wise and brave, which they never are at all. Throttle it, denaturalize it, take it away, and human existence would be reduced to the prosaic, laborious, boresome, imbecile level of life in an anthill."ΠΠ\nΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΟΡΙΤΣΙΑ!Μεγάλωσα, κι ακόμα δεν έχω καταλάβει ούτε τι θα κάνουμε μαζί σας ούτε τι θα κάναμε χωρίς εσάς...\nΡΑΣΟΥΛΗΣ¨: .. απο την γυναίκα ,ούτε ένα καλό δεν είδα,μα πίστεψέ με , είναι η μόνη μου ελπίδα..\n- Τι είναι αυτό που κάνει τους άνδρες να κυνηγούν γυναίκες που δεν έχουν καμία πρόθεση να παντρευτούν;- Το ίδιο που κάνει τα σκυλιά να κυνηγάνε αυτοκίνητα που δεν έχουν καμία πρόθεση να οδηγήσουν.---------------------------------------------------- Ποια είναι η διαφορά μεταξύ πουτάνας, ερωμένης και συζύγου;- Η πουτάνα λέει: «ακόμα;», η ερωμένη «κι όλας;» και η σύζυγος «νομίζω πως το ταβάνι θέλει βάψιμο».--------------------------------------------------ΠΠ\nΜερικές γυναίκες είναι σαν το τάβλι, ξεκινάς με τις πόρτες, συνεχίζεις με το πλακωτό και καταλήγεις στο ...φεύγα!!! Απιστος ΔΕΝ ειναι ο άνδρας που ερωτοτροπεί αλλα αυτός που δεν ξαναεπιστρέφει στη γυναίκα του! (Διονυσος) "Αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν οι γυναίκες είναι ότι το σεξ δεν είναι καμία θεϊκή εμπειρία, είναι απλά μια αναγκαιότητα" (Charles Bukowski) "Θα ήθελα να ήμουν άντρας ...για ν' αγαπήσω μιά γυναίκα σαν εμένα" "Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίσεις έναν άντρα όμορφο, επίσης έναν άντρα νοικοκύρη, επίσης έναν άντρα κουβαρντά, επίσης έναν άντρα που κάνει καλό sex... Μα το πιο σημαντικό απ' ολα είναι αυτοί οι τέσσερις να μην γνωρίζονται μεταξύ τους!.. Όλα τα πράγματα έχουν ένα τέλος. Τα λουκάνικα έχουν δύο... Ο έρωτας είναι σαν τον πόλεμο: τον αρχίζεις όταν θέλεις, και τον τελειώνεις όταν μπορείς. Μερικές γυναίκες θεωρούν άσεμνα τα γυναικεία μαγιό, αλλά οι υπόλοιπες έχουν ωραίο σώμα. Απειροι άνθρωποι ξοδεύουν χρήματα σε πράγματα που δεν τα επιθυμούν, για να καταπλήξουν ανθρώπους που δεν μπορούν να υποφέρουν. Το καλύτερο κατοικίδιο ζώο είναι το κοτόπουλο. Είναι το μόνο που μπορείτε να το φάτε ... πρίν ακόμα γεννηθεί. Η έκφραση «γυμνή αλήθεια» έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει.Όταν οι ηδονές μας εξαντλήσουν, πιστεύουμε ότι τάχα εξαντλήσαμε εμείς όλες τις ηδονές. Η γυναίκα είναι όπως η σκιά: την ακολουθείς, σε αποφεύγει. Την αποφεύγεις, σε ακολουθεί. Χρειάζεσαι κάποιον να σ' αγαπάει όσο ψάχνεις να βρεις αυτόν που θ' αγαπήσεις. (Shelagh Delaney) Οι γυναίκες μπορούν να συγχωρέσουν έναν άντρα που εκμεταλλεύτηκε μια ευκαιρία, ποτέ όμως κάποιον που την έχασε. (Charles Maurice de Talleyrand) Η μίνι φούστα της ήταν τόσο στενή που ανέπνεα με δυσκολία. (Benny Hill) Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να χειριστείς μια γυναίκα αλλα κανείς δεν τον ξέρει. Ερωτεύτηκα δύο πράσινα μάτια. Το λάθος μου ήταν που παντρεύτηκα ολόκληρο το κορίτσι. (Joey Adams) Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο όπως η αφοσίωση μιας παντρεμένης γυναίκας. Κρίμα που κανένας σύζυγος δεν την έχει γνωρίσει. (Oscar Wilde) Ξέρεις τι σημαίνει να γυρίζεις το βράδυ σε μια γυναίκα που σου προσφέρει αγάπη, ζεστασία και τρυφερότητα? Σημαίνει ότι είσαι σε λάθος σπίτι. (Henny Youngman) Μην αισθάνεσαι ποτέ τύψεις για αυτά που έχεις σκεφτεί για την γυναίκα σου. Αυτή έχει σκεφτεί πολύ χειρότερα για σένα. (Jean Rostand) Οι τρείς ηλικίες του γάμου: στα είκοσι βλέπεις τηλεόραση μετά. Στα σαράντα βλέπεις τηλεόραση κατά την διάρκεια και στα εξήντα βλέπεις μόνο τηλεόραση. (Betram Toy) Πίσω από κάθε επιτυχημένο σύζυγο βρίσκεται μία πεθερά που δεν πιστευει στα μάτια της. (Hubert Humphrey) Όταν ένας άντρας φέρνει λουλούδια στη γυναίκα του χωρίς να υπάρχει λόγος - υπάρχει λόγος. (Molly McGee) Οι καλύτεροι εραστές είναι οι σύζυγοι που απατούν τις γυναίκες τους. (Marilyn Monroe) Μόνο ένας στους χίλιους άντρες γίνεται αρχηγός. Οι υπόλοιποι 999 ακολουθούν γυναίκες. (Groucho Marx) Οι ηλικιωμένοι άντρες είναι οι καλύτεροι εραστές γιατι πάντα σκέφτονται πως μπορεί να ειναι η τελευταία τους φορά. (Ian Fleming) Αυτό που οι περισσότεροι άντρες επιθυμούν είναι μια παρθένα που είναι πόρνη. (Edward Dahlberg) Οταν οι άντρες πάρουν αυτό που θέλουν μετά αναρωτιούνται γιατί το ήθελαν. Είχαμε μια υπέροχη στοματική επαφή. Εγώ της ζήτησα να κανουμε έρωτα και αυτή μου απάντησε όχι. (Woody Allen) Eίμαι πολύ καλός εραστής γιατί εξασκούμαι πολύ μόνος μου. (Woody Allen) Εγκράτεια? Η χειρότερη σεξουαλικη διαστροφή. (Aldous Huxley) Αν η ομοφυλοφιλία ήταν φυσιολογική, θα έφτιαχνε τον Αδάμ και τον Γιώργο. Προτιμώ να είμαι μαύρος παρά ομοφυλόφιλος, γιατί όταν είσαι μαύρος δεν χρειάζεται να το κρύβεις από τη μητέρα σου. (Charles Pierce) Καλύτερα πλούσιος και υγιής, παρά φτωχός και ασθενής Ας είχα την υγεία μου και ας ήμουν και πλούσιος Πρόσεχε, οι κάλοι που θα πατήσεις σήμερα να μην είναι συγγενείς με τους κώλους που θα φιλήσεις αύριο. Μάθε ν' ακούς. Μερικές φορές η ευκαιρία χτυπάει την πόρτα πολύ απαλά... Δείχνε σαν να ξέρεις πολύ καλά τι κάνεις, ενώ ταυτόχρονα αφήνεις να αιωρούνται αμφιβολίες για τις ικανότητες των άλλων. Δεν επιβιώνει ο πιο δυνατός ούτε ο πιο έξυπνος, αλλά αυτός που προσαρμόζεται καλύτερα στις αλλαγές. Δεν θυμάμαι. Ημουν πολύ μικρός όταν γεννήθηκα... Οι γυναίκες που αγαπούν από συμφέρον είναι σαν τις ηλεκτρικές σόμπες: καταναλώνουν πολύ και ζεσταίνουν ελάχιστα! Μην πιστεύεις το "πάντα" του ερωτευμένου και το "ποτέ" του μεθυσμένου! Υπάρχουν δύο τρόποι να περάσει ένα ζευγάρι όμορφα το σαββατόβραδό του: ...ο δεύτερος είναι να πάει cinema! Με τις γυναίκες ισχύει ό,τι και με τις διαθήκες: ο τελευταίος αναιρεί όλους τους προηγούμενους! Το ποιός είσαι, δεν αλλάζει. Αλλάζει αυτό που νομίζεις ότι είσαι Αρχιτέκτονας: Κάποιος που είτε δεν έχει τα αρχίδια για να γίνει μηχανικός είτε δεν είναι αρκετά πούστης για να γίνει σχεδιαστής Διπλωμάτης: Κάποιος που σου λέει να πας στον διάολο, με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να ανυπομονείς να ξεκινήσεις το ταξίδι Σύμβουλος: Κάποιος που χρησιμοποιεί το ρολόι της γυναίκας σου, σου λέει την ώρα, και μετά σε χρεώνει για αυτό Τραπεζίτης: Αυτός που σου δανείζει την ομπρέλα του όταν έχει λιακάδα και την παίρνει πίσω όταν αρχίζει να βρέχει Ψυχολόγος: Κάποιος που κοιτάει κάπου αλλού όταν μία όμορφη γυναίκα μπαίνει μέσα στο δωμάτιο Νυμφομανής: Όρος που χρησιμοποιεί ο άντρας για την γυναίκα που θέλει σεξ περισσότερο από ότι αυτός Απαισιόδοξος: Αισιόδοξος με εμπειρία Γλώσσα: Σεξουαλικό όργανο, το οποίο μερικοί εκφυλιστικά το χρησιμοποιούνε για την ομιλία Δέκατο του δευτερολέπτου: Χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ του ανάμματος του πράσινου φαναριού και του κορναρίσματος του μαλάκα του πίσω αυτοκινήτου Μονογαμία: Καταπιεσμένη πολυγαμία Ομαδική δουλειά: Η δυνατότητα να ρίχνουμε το φταίξιμο για τα λάθη στους άλλους Πονοκέφαλος: Μέθοδος αντισύλληψης, χρησιμοποιούμενη κυρίως από γυναίκες Πόλεμος δεν είναι να πεθάνεις εσύ για την πατρίδα σου, αλλά ο άλλος ο καργιόλης για τη δικιά του Όταν ένας άντρας ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου στην σύζυγό του, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: ή είναι καινούρια σύζυγος ή είναι καινούριο το αυτοκίνητο Εκτός του σκύλου, το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Εντός του σκύλου είναι πολύ σκοτεινά για να διαβάσει κανείς Διγαμία είναι να έχεις μια επιπλέον γυναίκα. Μονογαμία είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα Γάμος είναι το τίμημα που πληρώνουν οι άντρες για το σεξ και σεξ είναι το τίμημα που πληρώνουν οι γυναίκες για το γάμο Οι άντρες που έχουν τρυπήσει τα αυτιά τους είναι καλά προετοιμασμένοι για γάμο. Έχουν νιώσει πόνο κι έχουν αγοράσει κοσμήματα Καταλαβαίνεις ότι γέρασες από τη στιγμή που τα κεριά κοστίζουν περισσότερο από την τούρτα Έρωτας είναι η αυταπάτη ότι μια γυναίκα είναι διαφορετική από τις άλλες Το σεξ μαζί σου ήταν τόσο καλό, που ακόμα κι οι γείτονες έκαναν τσιγάρο ΠΠ\nἈπόσπασμα ἀπὸ τὴν "Γκέμμα" τοῦ Δημητρίου Λιαντίνη(περισσότερα στὸ liantinis.gr)Όλα για το θηλυκόΟ έρωτας είναι γνώση. Ο έρωτας είναι ευγένεια και αρχοντιά. Είναι το μειδίαμα της σπατάλης ενός φρόνιμου Άσωτου. Πως η φύση ορίζει το αρσενικό να γίνεται ατέλειωτη προσφορά και θεία στέρηση για το θηλυκό. Και το θηλυκό να κυνηγάει τις τύψεις του. Στον έρωτα όλα γίνονται για το θηλυκό. Η μάχη και η σφαγή του έρωτα έχει το νόημα να πεθάνεις το θηλυκό, και να το αναστήσεις μέσα στα λαμπρά ερείπια των ημερών σου. Πάντα σου μελαγχολικός και ακατάδεχτος…Στη σωστή ερωτική ομιλία το θηλυκό δίνει το ύφος της σάρκας και το αρσενικό τη σύνεση της δύναμης. Μιλώ για τα καράτια κοντά στα εικοσιτέσσερα. Για στήσιμο πολύ μεταξωτό. Και το μετάξι μόνο ζωικό παρακαλώ. Κουκουλάρικο. Και η κλωστή μπιρσιμένια.Το πρώτο λοιπόν είναι πως όταν το θηλυκό είναι θηλυκό, την ευθύνη για να γίνει και να μείνει ως το τέλος σωστή η ερωτική σμίξη την έχει ο άντρας. Πάντα όταν φεύγει η γυναίκα, θα φταίει ο άντρας. Να το γράψετε να μείνει στον αστικό κώδικα.Έρωτας και θάνατοςΚάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.Έτσι , από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος. Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής, ισχυρή, βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου.Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί κα ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου.\n@kanenasΚάν'το τουλάχιστον για σήμερα Susie Q.Χρόνια πολλά πάντως σε όλα τα μανάρια, μικρά και μεγάλα, και με διάθεση για αγώνα για τα πραγματικά προβλήματά τους και αυτά της κοινωνίας και όχι για περισσότερα κομμωτήρια το μήνα.\n(Αγγλικά ΔΕΝ ανεβάζει)\nΠροσπαθώ να ανεβάσω το "WΟΜΑΝ", (Lennon), και δεν το παίρνει.\nστειλτο με μαιλ να το ανεβάσω\nΧρόνια πολλά στην φουκαριάρα τη μάνα μου.\nΣιγά, τώρα, εντάξει.\nΆχ, βρέ σείς άντρηδες, φαγωθήκατε πιά, καλέ, σήμερα μέ τίς γυναίκες ! Γιατί, καλέ, εμείς δέν σάς κάνουμε, έ ?Μέ μάς τίς παρδαλοτσουβαλοπούλες, καλέ, δέν θά πήτε μιά καλή κουβέντα ? Εμείς, τρύπα δέν έχουμε? Εμείς, τό ίδιο κόμμα μέ σάς δέν ψηφίζουμε ? Εμείς δέν δικαιούμεθα μιά "Παγκόσμια Ημέρα τού Πούστη " ?\nΜια Μάνα, ΠΟΤΈ, δεν είναι "φουκαριάρα". Ούτε για πλάκα! Φουκαράς ήταν ο Ξανθόπουλος και όλοι οι τότε σκατόβλαχοι λαϊκοί τού Καζαντζίδη, Ζαγοραίου και Μενιδιάτη style.\nΧρονια Σας και μας ΠΟΛΛΑ !!!\nνήπιε δεν την παλεύεις!!!\nAnonymous 25 Says:"Άντρες ανόητοι,άντρες που συναγωνίζονται για το μέγεθος του πέους τους, άντρες που νόμισαν οτι ο κόσμος όλους τους ανήκει και τον έπλασαν κατ’εικόνα και ομοίωση τους και τον έκαναν σκατένιο".Μήπως το κτύπημα στους δίδυμους πύργους, αυτό το φαλοκρατικό σύμβολο, έκρυβε βαθύτερα νοήματα; Χαχαχαχαχαχα


Εκκίνηση στον Γύρο Θυσίας | Onsports.gr\nhome ΣπορΆλλα ΣπορΕκκίνηση στον Γύρο Θυσίας Κοινοποιήστε\nΕκκίνηση στον Γύρο Θυσίας\tΣυντάκτης: Onsports team\nΔημοσίευση: Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012 13.31\nΗ εκκίνηση του 35ου Ποδηλατικού Γύρου Θυσίας το Σάββατο 24/3 θα έχει 285 ποδηλάτες από 38 σωματεία.\tΗ έναρξη του Γύρου θα γίνει με το ΣΙΡΚΟΥΙ Κ.ΑΧΑΙΑΣ «ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ», το Σάββατο στις 14.30. Η εκκίνηση και ο Τερματισμός των αγώνων του αγώνα θα γίνει στην πλατεία Δημοκρατίας. Ο δεύτερος αγώνας του ποδηλατικού Γύρου είναι αγώνας αντοχής 100ΚΜ θα διεξαχθεί την 25η Μαρτίου (09.00). Η εκκίνηση θα δοθεί από το Μόλο Αγ. Νικολάου και ο τερματισμός στην Ι.Μ. Αγίας Λαύρας( μέσω Χαλανδρίτσας) όπου θα γίνουν και οι απονομές των επάθλων στους νικητές. Στους ανδρες εχουν δηλώσει συμμετοχή 128 ποδηλάτες και αντίστοιχα οι έφηβοι είναι 29, στα μάστερς Α΄35, Μάστερς β΄57, Μάστερς Γ΄26, Μάστερς Δ΄4 και Μάστερς Θ΄6.\nΣτον αγώνα Αντοχής θα γίνουν δύο εκκινήσεις. Στις 09.00 θα γίνει η εκκίνηση των ΜΑΣΤΕΡΣ (όλες οι κατηγορίες) με προεκκίνηση έως την διασταύρωση Χαλανδρίτσας και στις 09.15 η εκκίνηση των ΑΝΔΡΩΝ και ΕΦΗΒΩΝ, με προεκκίνηση έως την είσοδο στην ΝΕΟ Πατρών –Πύργου στο ύψος των Ροιτίκων.\tΚατηγορία: Άλλα Σπορ\n2 σχόλια\tΚυριακή, 25 Μαρτίου 2012 10:03\nΣυντάχθηκε από\tmarina\tσυγχαρητηρια!


Σπίτι Και Κήπος | Ενδέχεται 2022\nΚατηγορία: Σπίτι Και Κήπος\nΈχω ένα δέντρο ομπρέλας στο σπίτι μου, φαίνεται άρρωστο .. τους αρέσει να έχω ένα μικρότερο δοχείο ή δεν έχει σημασία\nπόσο συχνά χρειάζεται να ποτίζεται; Έχω επίσης δύο καουτσούκ θάμνους, πόσο συχνά τους αρέσει το νερό ;;\nΠώς μπορώ να κρεμάσω διακόσμηση σε μπροστινή πόρτα από αλουμίνιο ή φίμπεργκλας;\nΈχω μια ξύλινη μπροστινή πόρτα μέχρι πρόσφατα, τώρα είναι μια πόρτα από αλουμίνιο ή φίμπεργκλας και δεν μπορώ να κολλήσω ούτε να καρφώσω τίποτα σε αυτήν.\nΕρώτηση ασφαλείας για ανοιχτήρι πόρτας γκαράζ ...;\nΈχω ακούσει ότι μερικά από τα ανοίγματα πορτών γκαράζ ανώτερων σημείων έχουν τηλεχειριστήρια που αλλάζουν τους κωδικούς συχνότητας κάθε φορά που χρησιμοποιούνται. Είναι δυνατόν να μετατρέψετε ένα παλαιότερο και λιγότερο ακριβό ανοιχτήρι έτσι ώστε να έχει αυτό το χαρακτηριστικό ασφαλείας; Μίσος για να αλλάξετε ολόκληρο το ανοιχτήρι πριν από την ώρα. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις ιδέες!\nΠοιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποτρέψετε την ολίσθηση των φραγμάτων πάγου που σχηματίζονται στην οροφή της μεμβράνης μου από την άνοιξη;\nΗ αρχική χτισμένη στέγη στο σπίτι μου είχε αρκετή υφή για να εμποδίσει τα φράγματα πάγου να γλιστρήσουν από την ελαφρώς κεκλιμένη οροφή. Ξέρω, ιδανικά, θα ήταν καλό να έχουμε μια κρύα οροφή για να αποφύγουμε εντελώς το φράγμα πάγου, αλλά θα πρέπει να αντικαταστήσω την οροφή για να την μονώσω σωστά.\nΤι μέγεθος καλωδίου και διακόπτη πρέπει να χρησιμοποιώ για τη λειτουργία μιας αντλίας θερμότητας 2 τόνων Goodman;\nΈχω μια μονάδα αντλίας θερμότητας Goodman που έχω αγοράσει και το εγχειρίδιο δεν παρέχει διάφορα καλά παραδείγματα καλωδίωσης. Έχω μιλήσει με ανθρώπους και λένε ότι το 12-3 με ένα διακόπτη 30 amp θα λειτουργήσει, είναι αλήθεια;\nΧρειάζεστε ηλεκτρική βοήθεια, ξέρετε γιατί ένας διακόπτης εκπέμπει μια «ψαρό» μυρωδιά;\nΟ διακόπτης της θερμαντικής μας ταινίας στη μονάδα AC μας έδινε μια πολύ κακή μυρωδιά στο σπίτι μας και ένιωσε λίγο πολύ ζεστή στην αφή. Καλέσαμε έναν ηλεκτρολόγο και άλλαξε το διακόπτη από 45 amp με καλώδιο 8 gauge σε 60 amp, καλώδιο 6 gauge. Έλεγξε και η μονάδα τραβάει 42 ενισχυτές τώρα. Μας είπε ότι δεν έχει ιδέα γιατί υπήρχε μια «ψαθυρή» μυρωδιά από τον παλιό διακόπτη. Μια εβδομάδα αργότερα παίρνουμε και πάλι την «ψαθυρή» μυρωδιά που έρχεται από το κουτί. Όλα αισθάνονται δροσερά ή μόλις ζεστά, όταν χρησιμοποιούνται, μέσα στο κιβώτιο διακοπτών. Έχουμε ακόμα πρόβλημα εδώ; Αυτός ο ηλεκτρολόγος έχει πολυετή εμπειρία και έχει κάνει πολλή δουλειά για εμάς όλα αυτά τα χρόνια. Ανησυχούμε πραγματικά για τη μυρωδιά και την πιθανή φωτιά από το κουτί. Έχει κάποιος ιδέα τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει για να διορθωθεί ένα πρόβλημα;\nΠώς να ξεμπερδέψω την ποδιά μου;\nΈχω ένα αρκετά παλιό πλυντήριο, δεν είναι εμπρόσθιο φορτίο. Έβαλα την ποδιά μου σε [ναι ηλίθια ιδέα] και τώρα οι χορδές τυλίγονται γύρω από το κέντρο κάτω ... πώς μπορώ να ξεμπερδέψω αυτό ..;\nΜόλις άνοιξα μια επιχείρηση λουλουδιών με το όνομα The Vase και χρειάζομαι ένα σύνθημα;\nΜόλις άνοιξα μια επιχείρηση λουλουδιών ονόματα The Vase. Προσπαθώ να συγκεντρώσω όλες τις διαφημίσεις μου και τον καλύτερο τρόπο για να γνωστοποιήσω το Βάζο, αλλά χρειάζομαι ένα πιασάρικο σύνθημα. Δεν είμαι καθόλου δημιουργικός και το μόνο που έχω βρει είναι (Ενίσχυση αναμνήσεων με λουλούδι). Αυτό είναι πολύ απλό, οποιεσδήποτε ιδέες\nΌποιος ξέρει τι θα αφαιρέσει το sharpie από το υλικό του τραμπολίνου χωρίς να το καταστρέψει περαιτέρω;\nΧρειάζομαι κάποια βρώμικα ονόματα για να καλέσω την κρεβατοκάμαρά μου;\nΘα κάνω check-in σε μέρη στο facebook και χρειάζομαι κάτι που είναι βρώμικο και δημιουργικό: σαν μπουντρούμι βιασμού, αν και ο φίλος μου έχει αυτό το όνομα :( Όλες οι δημιουργικές απαντήσεις εκτιμώνται :))))) ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ\nπώς να αντιμετωπίσετε τα πληκτρολόγια για ανοιχτά πορτών γκαράζ τεχνίτη;\nτο πληκτρολόγιο στο γκαράζ για να ανοίξετε το ανοιχτήρι πόρτας γκαράζ τεχνίτη δεν λειτουργεί. Πώς μπορώ να αντιμετωπίσω το πρόβλημα για να βρω το πρόβλημα;\nΟποιεσδήποτε ιδέες για το πώς να σταματήσετε να τραγουδά ένα τραμπολίνο;\nΕίναι 8 πόδια με δίχτυ. Έχετε λαδωμένους αρμούς και ελατήρια, αλλά το τσίμπημα με κάνει τρελό.\nΑιγόκερος ήλιος aries φεγγάρι\nπουλί που πετάει προς εσάς\nmars trine pluto διέλευσης


Πρωταθλητές μποξ σκότωσαν από το ξύλο άνδρα - Χτυπούσαν πιο πριν ηλικιωμένο - Newsbomb - Ειδησεις - News\nΚΟΣΜΟΣ 30/07/2020 09:32\nΔεν χωράει ανθρώπου νους το μέγεθος της τραγωδίας..\nΑυτός είναι ο Mikhail Startsev, λίγο μετά τον αιματηρό καυγά.\nΚαι αυτή είναι η Liliya Vorogushina.\nΘύμα της επίθεσής τους, ένας 40χρονος, ο Pavel Pokhlov, ο οποίος προσπάθησε να τους σταματήσει από άλλη επίθεση εναντίον ηλικωμένου.\nΟ Pokhlov πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία.\nΤραυματίστηκε επίσης η σύζυγός του, Svetlana.\nΧατζηγιάννης - Μακρυπούλια: Αυτό είναι το απίστευτο σπίτι τους στην Πάρο (pics)


Τα άγραφα της πνευμονολογίας | Εκδόσεις iWrite\nΑρχική σελίδα / Books (All) / Ιατρικές Επιστήμες / Τα άγραφα της πνευμονολογίας\nΤο βιβλίο «Τα άγραφα της Πνευμονολογίας» απευθύνεται σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων και πιστεύω ότι όλοι έχουν να πάρουν κάτι από αυτό. Ιδιαίτερα απευθύνεται σε νέους αλλά και παλιότερους πνευμονολόγους, παθολόγους, αλλεργιολόγους, γενικούς και αγροτικούς γιατρούς που στην καθημερινότητά τους συναντούν παρόμοια περιστατικά με όσα παρουσιάζονται σ’ αυτό το βιβλίο. Εκτός από το αμιγές ιατρικό ενδιαφέρον είμαι της γνώμης ότι το βιβλίο αυτό έχει ενδιαφέρον και για όλους εκείνους που διαχειρίζονται θέματα υγείας, όπως φαρμακοποιοί, κτηνίατροι, βιολόγοι, νοσηλεύτριες και νοσηλευτές, φυσιοθεραπευτές κ.ά.. Επίσης, σημαντικά στοιχεία θα βρουν στο βιβλίο άνθρωποι που θέλουν να είναι ενήμεροι για θέματα υγείας, μιας και ο ασθενής χρειάζεται πάντοτε κάποιον που θα τον βοηθάει, θα τον στηρίζει και θα τον εξυπηρετεί στις δύσκολες στιγμές που η υγεία του κλονίζεται.\nΤα άγραφα της πνευμονολογίας ποσότητα\nΚατηγορία: Ιατρικές Επιστήμες\nΟ Δημήτρης Γκιουλέκας του Γεωργίου σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Johannes Gutenberg του Mainz, Γερμανίας και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) από όπου και αποφοίτησε. Το 1977 πήρε τον τίτλο του Διδάκτορα από την Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ., εντάχθηκε στην Πνευμονολογική Κλινική όπου δίδασκε και ασκούσε κλινικό έργο μέχρι και το 2009. Το 2010 αποχώρησε ως Ομότιμος Καθηγητής. Η προσπάθεια του ήταν πάντοτε να διδάξει την εφαρμογή της θεωρίας στην καθημερινή ιατρική πράξη. Επίσης, συμμετείχε σε περισσότερα από 150 Συνέδρια, Συμπόσια και Σεμινάρια ως Πρόεδρος, Εισηγητής και Ομιλητής. Συμμετείχε σε 145 Δημοσιεύσεις σε Ελληνικά και Διεθνή ξενόγλωσσα ιατρικά περιοδικά, ενώ εξέδωσε και δύο ειδικά βιβλία. Τέλος, έγραψε πολλά ειδικά κεφάλαια σε διδακτικά βιβλία, καθώς και σε εγκυκλοπαίδεια. Όλα του τα χρόνια διατηρούσε και διατηρεί μέχρι και σήμερα ιδιωτικό ιατρείο στη Θεσσαλονίκη. Έχει δώσει πολλές συνεντεύξεις σε ημερήσιο και περιοδικό τύπο, καθώς και σε άλλα Μ.Μ.Ε. » Επιπλέον βιογραφικά στοιχεία στη σελ. 41 του βιβλίου.\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Τα άγραφα της πνευμονολογίας” Ακύρωση απάντησης


ASFENDIOU, KOS 85300, GREECE | +30 22420 68888 | info@hatziemmanouil.gr\nΟ Βασίλης Χατζηεμμανουήλ είναι η τρίτη γενιά που συνεχίζει μια οινοποιητική παράδοση που ξεκίνησε πριν από 80 και πλέον χρόνια. Η προσπάθεια του συνίσταται στην παραγωγή υψηλής ποιότητας πρώτης ύλης από τους ιδιόκτητούς αμπελώνες του, και στην παραγωγή ιδιαίτερων κρασιών στο οικογενειακό οινοποιείο.\nΣτην προσπάθειά του αυτή δεν είναι μόνος! Η σύζυγος του Τζοάνα, μεγαλωμένη στο Λονδίνο, με σπουδές marketing, ασχολείται με τις δημόσιες σχέσεις του οινοποιείου και το επισκέψιμο μέρος του. Ο πατέρας του Βασίλη, ο Κώστας, που αρνείται πεισματικά να απολαμβάνει ήρεμος τη σύνταξη του, δουλεύει καθημερινά στα αμπέλια. Επιπλέον, υπάρχει οινολογική υποστήριξη, που παρέχεται από τον Γιάννη Φλεριανό και τεχνική υποστήριξη που παρέχεται από την εταιρεία Αργυρός.\nΓια περισσότερα από 80 χρόνια η οικογένεια Χατζηεμμανουήλ ασχολείται με το αμπέλι και το κρασί.\nΉταν το 1929, όταν ο παππούς Νίκος άρχισε να παράγει τα πρώτα του κρασιά σε ένα μικρό οινοποιείο στο Μαρμαρωτό, στη νότια πλευρά του νησιού. Σύντομα έγινε γνωστός, για την ποιότητά των γλυκών κρασιών του, τα οποία έφτιαχνε με μια παραδοσιακή, σχεδόν αρχέγονη τεχνική, «με ψήμα».\nΑν και η οινοπαραγωγή στο νησί σιγά σιγά εγκαταλειπόταν προς όφελος τουριστικών δραστηριοτήτων, ο γιος του, ο Κώστας, δεν δίστασε να αναλάβει τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης, μερικά χρόνια αργότερα. Το 2000 ήταν η σειρά της τρίτης γενιάς και των μεγάλων αλλαγών.\nΟ Βασίλης φύτεψε νέους αμπελώνες με προικισμένες Ελληνικές και Διεθνείς ποικιλίες, ενώ έφτιαξε και ένα καινούριο οινοποιείο στην περιοχή Ασφενδίου. Οι παλιές τσιμεντένιες δεξαμενές και το καζάνι για το ψήμα, αντικαταστάθηκαν από ανοξείδωτες δεξαμενές και δρύινα βαρέλια.\nΤα παραδοσιακά παγούρια αντικαταστάθηκαν από τα εμφιαλωμένα κρασιά του κτήματος, που μπορεί να βρει κανείς σε όλο το νησί.\nπολλές εικόνες, χιλιάδες λέξεις...\nΗ επιχείρηση ενισχύθηκε στο πλαίσιο του\nΠεριφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος\nΠ.Ε.Π. ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ


Συγκλονιστική στιγμή: Η βασίλισσα της Ιορδανίας παρηγορεί τη γυναίκα του πιλότου που εκτέλεσαν οι τζιχαντιστές\nNewsIT / Κοσμος / Συγκλονιστικη στιγμη: Η βασιλισσα της Ιορδανιας παρηγορει τη γυναικα του πιλοτου που εκτελεσαν οι τζιχαντιστες\n06.02.2015 | 15:11\nΤον έκαψαν ζωντανό και σκηνοθέτησαν ακόμη και το video που δείχνει τη θηριωδία τους. Πλήγωσαν έναν ολόκληρο έθνος. Σόκαραν ολόκληρο τον κόσμο. Η Ιορδανία πενθεί για το θάνατο του πιλότου που εκτέλεσαν οι τζιχαντιστές και απαντά με βομβαρδισμούς.\nΟ πιλότος Μοάζ Κασασμπέχ εκτελέστηκε από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους σχεδόν δυο μήνες αφού τον έπιασαν όμηρο. Η εκτέλεσή του καταγράφηκε και video και έκανε το γύρο του κόσμου.\nΗ γυναίκα του, Ανουάρ Ταρανεχ, έμαθε από το Facebook για την εκτέλεση του συζύγου της. Είδε ξαφνικά ένα μήνυμα: «Αναπαύσου εν ειρήνη Μοάζ». Το εκμυστηρεύτηκε η ίδια στη βασίλισσα της Ιορδανίας, Ράνια, που βρέθηκε την Πέμπτη στο πατρικό σπίτι του συζύγου της για να τη συλληπηθεί, μαζί με τον βασιλιά Αμπντάλα της Ιορδανίας.\nΗ φωτογραφία τους κάνει το γύρο του κόσμου. Με βλέμμα στο κενό και τη θλίψη ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της, η βασίλισσα της Ιορδανίας αγκαλιάζει τη χήρα του άτυχου πιλότου. Προσπαθεί να την παρηγορήσει για το χαμό του αγαπημένου της. Του αγαπημένου της που κατάφερε να τον χαρεί μόνο για πέντε μήνες. Τόσο ήταν παντρεμένοι όταν ο Μοάζ έπεσε όμηρος στα χέρια των τζιχαντιστών.\nΗ Ανουάρ ήταν σε μια καθιστική διαμαρτυρία όταν έλαβε ένα μήνυμα από τη μητέρα της. Άκουσε το μήνυμα που της άφησε κλαίγοντας η μητέρα της και κατάλαβε πως κάτι είχε συμβεί. Τότε άνοιξε το Faceboook και είδε το μήνυμα: «Αναπαύσου εν ειρήνη Μοάζ».\nΟ βασιλιάς Αμπντάλα «υποσχέθηκε» στους τζιχαντιστές πως θα εκδικηθεί το θάνατο του πιλότου. Διεμήνυσε πως θα ηγηθεί ο ίδιος των βομβαρδισμών που επρόκειτο να γίνουν. Και το έκανε.\nΟι Ιορδανοί βομβάρδισαν θέσεις του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ. Οι βόμβες που έριξαν είχαν πάνω τους μηνύματα από το Κοράνι.\nΔόθηκε στη δημοσιότητα και video από τη στιγμή της επιχείρησης.


Αξιολόγηση στις νέες σκιές ματιών της L'Oreal | ediva.gr\nΑξιολόγηση στις νέες σκιές ματιών της L’Oreal\nH L’Oreal είναι μία από τις αγαπημένες μας εταιρείες καλλυντικών, μιας και έχουμε συνηθίσει να βρίσκουμε εξαιρετικά προϊόντα σε σχετικά προσιτές τιμές.\nΤο σημερινό μας review αφορά τις νέες σκιές ματιών που έχει κυκλοφορήσει σε μορφή μολυβιού, τις Infallible Eye. Προσωπικά έχω δοκιμάσει 4 από τις αποχρώσεις αυτές, πόσο καλές είναι όμως; Πάμε να δούμε την αξιολόγηση μας!\nΔες επίσης: 5 Tips για εντυπωσιακό βλέμμα με το μολύβι σου!\nReview στις σκιές ματιών “Infallible Eye” της L’Oreal\nΑρχικά, πριν ξεκινήσουμε με τις αποχρώσεις είναι βασικό να πούμε ότι τα μολύβια είναι αρκετά χοντρά, πράγμα που τα κάνει εύκολα και βολικά στο κράτημα και μπορείς να τα ξύσεις με οποιαδήποτε μεγάλη ξύστρα του μακιγιάζ.\nΈχε στον νου σου όμως ότι επειδή τα συγκεκριμένα μολύβια είναι αρκετά μαλακά, το να λερωθείς είναι αναπόφευκτο.\nΤώρα σχετικά με την υφή τους, αν είσαι από τις γυναίκες που προτιμούν τις ματ σκιές τότε σίγουρα τα Infallible Eye δεν είναι για εσένα.\nΤο Enduring Rose έχει πολύ γυαλιστερό μεταλλικό χρώμα, αλλά και οι άλλες τρεις αποχρώσεις είναι λαμπερές. Το Purple είναι το πιο αστραφτερό χρώμα ενώ το Resilient Green έχει την λιγότερη λάμψη. Όσο για το Always Aqua βρίσκεται κάπου στην μέση σε σχέση με τα υπόλοιπα.\nΌταν τις εφαρμόζεις κατ ‘ευθείαν στα μάτια σου σαν μολύβι, χωρίς να έχεις χρησιμοποιήσει κάποια βάση, τα χρώματα είναι αρκετά όμορφα. Το ροζ, το μωβ και το πράσινο έχουν κρεμώδη υφή και αφήνουν ένα παχύ στρώμα, με πλούσιο χρώμα. Το Aqua από την άλλη πλευρά είναι πολύ πιο λεπτό και χρειάζεται τουλάχιστον δύο περάσματα για να γίνει έντονο το χρώμα.\nΤώρα αν αποφασίσεις να τις απλώσεις όπως θα έκανες και με οποιαδήποτε άλλη σκιά τα αποτελέσματα πάλι διαφοροποιούνται.\nΤο Rose παραμένει ένα πολύ λαμπερό και ουδέτερο χρώμα, ενώ το Aqua χάνει την υπερβολική του λάμψη και φαίνεται πιο μπλε. Όσο για το πράσινο συνεχίζει να είναι άψογο καθώς γίνεται ημι-μεταλλικό βαθύ σμαραγδένιο. Τέλος, το Purple γίνεται πιο βιολετί με πολύ έντονη λάμψη.\nΟ τρίτος τρόπος για να τα φορέσεις είναι σαν eyeliner. Όταν φοριούνται αντί για eyeliner, η εφαρμογή είναι πολύ εύκολη αν και η γραμμή γίνεται παχιά και οι τέσσερις αποχρώσεις είναι αρκετά έντονες.\nΤο Aqua όμως είναι το λιγότερο αξιόπιστο καθώς αρχίζει να φεύγει και να κάνει γραμμές μετά από περίπου τέσσερις ώρες από τότε που το φόρεσες. Το Rose, το Purple και το Resilient Green έχουν διάρκεια περίπου εννέα ώρες με μικρό ξεθώριασμα.\nΠαρέλειψα να αναφέρω ότι όταν φοριούνται σε όλο το κινητό βλέφαρο σαν σκιά, τα αποτελέσματα είναι λιγότερο εντυπωσιακά. Αν και όλα εκτός από το Purple απλώνονται πολύ εύκολα αλλά μετά από μόλις 2 ώρες αρχίζουν να μαζεύονται και να κάνουν γραμμές. Μην νομίζεις ότι αν χρησιμοποιήσεις βάση θα αλλάξουν πολύ τα αποτελέσματα, αντί για 2 ώρες μετά κρατάνε 3.\nΌπως κατάλαβες η καλύτερη απόχρωση από αυτές τις τέσσερις είναι το Resilient Green, παρ’ ότι περίμενα το Purple να είναι πολύ καλύτερο.\nΈχεις δοκιμάσει κάποια απόχρωση από τα συγκεκριμένα μολύβια – σκιές ματιών της L’Oreal και αν ναι ποιες ήταν οι εντυπώσεις που σου άφησε;\ntagged in review, Καλλυντικά


~ ~ ~ Το Μυρόλι των Ιωαννίνων & των Αγγέλων ~ ~ ~ :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Θελω να μαθω για σενα\n~ ~ ~ Το Μυρόλι των Ιωαννίνων & των Αγγέλων ~ ~ ~ Μη διστάζεις, αν πραγματικά αγαπάς τη Σοφία, αγκάλιασέ την και εκείνη θα σου γεννήσει όμορφα παιδιά: την Αγάπη, την Πίστη και την Ελπίδα... Συχνές Ερωτήσεις Αναζήτηση Κατάλογος Μελών Ομάδες Μελών Εγγραφή Προφίλ Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας Σύνδεση Θελω να μαθω για σενα\nΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιούλ 26, 2010 8:08 pm Θέμα δημοσίευσης: Θελω να μαθω για σενα\nΚαντε αυτο το ριξιμο αν θελετε να μαθετε τι συμβαινει αυτην την περιοδο στη ζωη καποιου στους κυριοτερους τομεις.\n1-2-3) Οικογενεια και φιλοι\nΚαλα ριξιματα! (ΥΓ. Ό,τι σας περναω ειναι δοκιμασμενο απο μενα ) Επιστροφή στην κορυφή\nmaroyliaΔραστήριο μέλος...Συμμετάσχουν: 21 Οκτ 09Δημοσιεύσεις: 1433\nΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούλ 27, 2010 8:41 am Θέμα δημοσίευσης: Eυχαριστουμε κοριτσακι Σκεφτεσαι το προσωπο πριν το κοψιμο εδω? Με την λενορμαν ειναι ενταξει? _________________Θα γυρισει αλλου τις χαρακιες της παλαμης η μοιρα,σαν κλειδουχος.\nΜια στιγμη θα συγκατατεθει ο καιρος........πως αλλιως, αφου αγαπιουνται οι ανθρωποι.\nΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούλ 27, 2010 11:38 am Θέμα δημοσίευσης: Κοβεις στο ονομα του Μαρουλια μου!\nΜια χαρα με τη Λενορμαν! Επιστροφή στην κορυφή\nΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούλ 27, 2010 12:52 pm Θέμα δημοσίευσης: Blue Heaven έγραψε:\nΚοβεις στο ονομα του Μαρουλια μου!\nΜια χαρα με τη Λενορμαν! Ευχαριστω κοριτσακι μου!!! _________________Θα γυρισει αλλου τις χαρακιες της παλαμης η μοιρα,σαν κλειδουχος.\nMpaspanteilismΔραστήριο μέλος...Συμμετάσχουν: 31 Ιούλ 08Δημοσιεύσεις: 1689\nΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούλ 27, 2010 3:42 pm Θέμα δημοσίευσης: Πολυ καλο!! Ευχαριστουμε Blue!!!! Επιστροφή στην κορυφή\nΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούλ 27, 2010 5:34 pm Θέμα δημοσίευσης: Mpaspanteilism έγραψε:\nΠολυ καλο!! Ευχαριστουμε Blue!!!! Δε σε ξεχασα!!! Απλα αυτες τις μερες ημουν καπως.... Επιστροφή στην κορυφή\nMyrabellaΔραστήριο μέλος...Συμμετάσχουν: 19 Φεβ 10Δημοσιεύσεις: 1139Τόπος: Θεσσαλονικη\nΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιούλ 28, 2010 12:04 pm Θέμα δημοσίευσης: Ευχαριστουμε Blue Heaven!!\n_________________Πιστέυω... Αγαπώ... Ελπίζω... ...τη Σοφία ζητώ...\nΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιούλ 28, 2010 2:12 pm Θέμα δημοσίευσης: Blue Heaven πάρα πολύ χρήσιμο!!!! Thanks _________________Ότι η μοίρα ορίσει, ότι και αν ορίσει να είναι καλοδεχούμενο...\nΔημοσιεύθηκε: Σαβ Ιούλ 31, 2010 6:09 pm Θέμα δημοσίευσης: αααα ειναι πολυ καλο αυτο το ριξιμο!!! Να το κανετε ολοι!\nΜπραβο κοπελαρα μου που το περασες _________________Η ευγνωμοσύνη για αυτό που είσαι, για όλα όσα εχεις καταφέρει, την αγάπη που εισπράττεις και για όσα εχεις αποκτήσει ή σου εχουν δοθεί είναι ο δρόμος για την πραγματική ευτυχία Επιστροφή στην κορυφή\nioudas iskariotisΔραστήριο μέλος...Συμμετάσχουν: 24 Μάρ 12Δημοσιεύσεις: 782\nΔημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 03, 2012 12:44 am Θέμα δημοσίευσης: με ταρο μπορω να τα ριξω? Επιστροφή στην κορυφή\nsorcererΔραστήριο μέλος...Συμμετάσχουν: 19 Μάρ 12Δημοσιεύσεις: 860Τόπος: lothlorien\nΔημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 03, 2012 1:14 am Θέμα δημοσίευσης: με την ντέστε ισχύει το ρίξιμο αυτό; Ευχαριστώ εκ των προτέρων _________________«Η αρετή φέρνει φήμη στους ζωντανούς, δόξα στους νεκρούς και αθανασία στους ουράνιους.»\nView blog reactions\tAbuse - Αναφορά παραβίασης - Οροι χρήσης υπηρεσίας.Powered by forumup.gr Δωρεάν forum, Δημιουργήστε το δικό σας φόρουμ δωρεάν! Created by Hyarbor & Qooqoa - Auto ICRAPage generation time: 0.095