Εφιάλτης ή πραγματικότητα; - Σελίδα 3\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Παρ Νοε 12, 2010 6:51 am\nΚαι καλά υποψιάζεστε.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Δεκ 04, 2010 9:21 pm\nΕίδες πως τα καταλαβαίνουμε?\nΒάλε όμως και λίγη συνέχεια για να μας το επιβεβαιώσεις.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Δεκ 04, 2010 11:51 pm\nΩ, το είχα ξεχάσει.\nΗ νύχτα είχε τυλίξει την πόλη, και όλα τα παράθυρα που μπορούσα να δω ήταν σκοτεινά. Μόνο το δικό μου φως ήταν ανοιχτό, αλλά είχα καλό λόγο. Έψαχνα ένα μικρό τετράδιο, αυτό των Μαθηματικών μου. Είχα φάει όλη την ημέρα ψάχνοντας το, και το χειρότερο ήταν πως ο καθηγητής Μαθηματικών μας είχε βάλει και ασκήσεις. Δε θα ήταν και πολύ ευχαριστημένος αν δε το έβρισκα.\nΑναλογίστηκα στα γρήγορα τις προηγούμενες πέντε μέρες, ενώ το χέρι μου συνέχιζε να ψάχνει στο ντουλάπι δίπλα στο γραφείο μου. Δεν είχα γλυτώσει από τους εφιάλτες, αλίμονο, αλλά τουλάχιστον είχα περιορίσει την ένταση των ουρλιαχτών μου. Όσον αφορά το σπίτι, ήμουν έτοιμη να εκραγώ, πραγματικά. Ήταν λες και περίμεναν να ξεκουραστώ λίγο, και μετά εμφανίζονταν. Επίσης, μου υπενθύμισε η ήρεμη φωνούλα στο μυαλό μου, υπάρχει και το άλλο θέμα.\nΤο χέρι μου άγγιξε το τραχύ εξώφυλλο του τετραδίου μου, αλλά δε με ένοιαζε. Το μυαλό μου είχα ανακαλέσει το θέμα που δεν ήθελα να σκέφτομαι. Το θέμα με τον Αλέξανδρο…\nΜετά από εκείνη την εξομολόγηση, στο σχολείο απέφευγα τέτοια θέματα… Αλλά και πάλι, έκανα λάθος. Ο Αλέξανδρος πίστευε πως σκεφτόμουν διάφορες λύσεις για το πρόβλημά του, ενώ η Δήμητρα θεωρούσε πως, απλά, ήμουν χαμένη στα μάτια του… Και ο μόνος που έδειχνε να καταλαβαίνει πως κάτι πήγαινε στραβά ήταν ο Πέτρος. Τι περίεργο!\nΚούνησα το κεφάλι μου για να επιστρέψω στην πραγματικότητα. Άρπαξα το τετράδιο και άρχισα να λύνω τις διάφορες ασκήσεις που μας είχε βάλει ο… ο Μαθηματικός, που το όνομά του μου διαφεύγει συνέχεια.\n«Εσύ κάτι έχεις δε μου το βγάζεις από το μυαλό!» έκανε ο Πέτρος και με κοίταξε παραξενεμένος. Ήμασταν οι μόνοι που είχαμε μείνει στην τάξη, και είχε σταθεί μπροστά μου.\nΑναστέναξα. «Πέτρο, δεν έχω κάτι σοβαρό, αν αυτό εννοείς!»\nΜε κοίταξε ακόμη πιο δύσπιστα. «Ψέματα δε λες. Αλλά έχεις κάτι.» είπε. Όταν πήγα να διαμαρτυρηθώ, σήκωσε το χέρι του. «Αλλά όχι κάτι σοβαρό.» συμπλήρωσε.\nΣήκωσε την σάκα του και με κοίταξε. Για πρώτη φορά είδα πως τα μάτια του είχαν ένα ανοιχτό, γαλάζιο χρώμα. Ανασήκωσα τα φρύδια μου.\n«Τώρα τι;» τον ρώτησα.\n«Ω, τίποτα!» χαμογέλασε περίεργα. «Απλά, μετά έχουμε Γυμναστική, όχι Ιστορία.» Γέλασε και έφυγε από την τάξη.\nΚοίταξα τα χέρια μου και είδα πως, πράγματι, είχα πάρει την Ιστορία. Κατσούφιασα και κατευθύνθηκα προς το θρανίο μου. Αυτό που με περίμενε εκεί με άφησε άφωνη.\nΥπήρχε ένα μικρό σημείωμα, διπλωμένο στα δύο. Άφησα τα βιβλία μου στο θρανίο, και το πήρα στα χέρια μου. Μέσα έγραφε μια μικρή φράση.\nΝα ξέρεις, κάποια πράγματα απλά έρχονται… και μετά χάνονται.\nΚοίταζα το χαρτί χωρίς να καταλαβαίνω. Μετά μου ήρθε: έρωτας, ώρα, στιγμές. Αυτά έρχονται και φεύγουν. Αλλά για τι πράγμα μιλούσε; Για δες, σκέφτηκα. Αυτός ο γραφικός χαρακτήρας μου είναι γνωστός!\nΕκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι. Κατσούφιασα ακόμα πιο πολύ. Γυμναστική. Μφ. Σαν να μη μου έφταναν τα προβλήματά μου, θα έχω και τον κύριο «Η-Γυμναστική-είναι-το-πιο-σημαντικό-μάθημα .» Χα!\nΚατευθύνθηκα στα γρήγορα προς το γυμναστήριο, όπου τα παιδιά είχαν ήδη συγκεντρωθεί. Ωστόσο δεν συνάντησα πουθενά τα υποτιμητικά μάτια του γυμναστή. Έτσι κατευθύνθηκα προς τη Δήμητρα, που στεκόταν και κοιτούσε το κενό.\n«Που είναι ο καθηγητής;» τη ρώτησα παραξενεμένη.\nΕκείνη ούτε που γύρισε τα μάτια της. Αμέσως κατάλαβα κάτι που γινόταν εδώ και πολύ καιρό. Δεν μου μιλούσε, όχι επειδή με έβλεπε έτσι… Απλά επειδή δεν την ενδιέφερε. Ένα κενό δημιουργήθηκε μέσα μου. Χαμήλωσα τα μάτια και σχεδόν έπεσα πάνω στον Παύλο καθώς γυρνούσα για να φύγω όσο το δυνατόν γρηγορότερα από εκεί. Δε με ένοιαξε το παραξενεμένο βλέμμα του, ούτε η σκληρή ματιά της Αφροδίτης. Πήγα και κάθισα στην πιο ήρεμη πλευρά που βρήκα στο γυμναστήριο. Κοίταξα το πάτωμα και θυμωμένη γύρισα το κεφάλι μου προς τα πάνω. Πάντοτε διάβαζα για τις «προδοσίες» των φίλων σε λογοτεχνικά βιβλία… Αλλά ήταν πολύ, πολύ χειρότερο…\nΝα και ο γυμναστής… Σε λίγο θα μας πει να αρχίσουμε τις κάμψεις και τα puss ups. Κατσούφιασα για 3η φορά εκείνη τη μέρα πήγα στα γρήγορα να χωθώ πίσω πίσω. Άδικος κόπος.\n«Γεωργίου!» ακούστηκε η βροντερή φωνή του.\nΒγήκα έξω από τη γραμμή, ακόμη πιο κατσούφα. Ο καθηγητής μου πέταξε μια μπάλα μπάσκετ.\n«Δείξε λίγο πως κάνουμε ψηλή πάσα.»\nΣήκωσα τη μπάλα, και την πέρασα πίσω από το κεφάλι μου. Κι ενώ ο καθηγητής πήγαινε -επιτέλους!- να πει μια καλή κουβέντα, η Αφροδίτη –που στεκόταν πίσω μου-, άρπαξε την μπάλα, και όπως την κρατούσα γερά, έχασα την ισορροπία μου και έπεσα κάτω. Τα γέλια που ακούστηκαν μετά ήταν τα πιο δυνατά που είχα ακούσει ποτέ. Πιο κόκκινη από ποτέ, σηκώθηκα γρήγορα και γύρισα στη θέση μου.\n«Λοιπόν, άλλος κανείς;» είπε ο καθηγητής κρύβοντας το χαμόγελό του. Γύρισα το κεφάλι μου από την άλλη και δεν ξαναμίλησα μέχρι που χτύπησε το κουδούνι.\nΗ υπόλοιπη μέρα πέρασε αρκετά γρήγορα, και ούτε που κατάλαβα πως έφτασα να περπατάω με τον Αλέξανδρο δίπλα μου.\n«Λοιπόν…» έκανε αυτός.\n«Κοίτα, νομίζω πως η Δήμητρα δε μου δίνει πολύ σημασία. Οπότε ίσως πρέπει… δεν ξέρω αν μπορώ να σε βοηθήσω.» είπαν τα χείλη μου.\nΕκείνος με κοίταξε, και χαμογέλασε.\n«Δεν πειράζει! Φτάνει που είχες την πρόθεση!» είπε.\nΩ… όσον αφορά αυτό, δεν ξέρω.\nΕκείνη τη στιγμή φτάσαμε στο σπίτι μου. Του χαμογέλασα και του είπα ένα απλό «Καλό μεσημέρι!».\nΌταν μπήκα στο σπίτι, ένιωσα αόριστα πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Κάτι έγινε. Μεγάλο. Και κάτι κακό για μένα.\n«Αυτά τα προαισθήματα!» μουρμούρισα θυμωμένη. Κατευθύνθηκα προς το ψυγείο, για να το ανοίξω και να δω πως είναι άδειο. Έκανα μια γκριμάτσα.\n«Μάααλιστα… Ο μπαμπάς δεν ήρθε ακόμα… Λοιπόν, καλύτερα να ετοιμάσω καμιά σαλάτα.» μονολόγησα και πήγα να πάρω τα υλικά από το ψυγείο. Αγγούρι, δύο ντομάτες και μία πιπεριά. Μια χαρά, σκέφτηκα ειρωνικά. Τι καλύτερο για το μεσημεριανό μιας τέτοιας μέρας; Α, υπήρχε κάτι.\nΑφροδίτη ψητή στο φούρνο με πατάτες. Χαχα.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Κυρ Δεκ 05, 2010 1:15 am\nΑφροδίτη ψητή στο φούρνο με πατάτες? Ε όχι! Απ' το να πάθει δηλητιρίαση καλύτερα σαλατούλα.\nΓια μια ακόμα φορά πολύ ωραίο!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Κυρ Δεκ 05, 2010 2:59 am\nΜηπως θες να πεις κρεατοπιτα με γεμιση Αφροδιτη???\nχαχα πολυ καλο συννεφακι!!!!\nΠεριμενουμε τη συνεχεια!!!!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Ιαν 29, 2011 12:37 am\nΜε ολες αυτές τις βόλτες σε αυτό το νησί το θυμήθηκα και αυτό!\nΈτσι, όπως κάθε φορά που χρειαζόμουν κάποιον να μιλήσω, κατέφυγα και σήμερα στο ημερολόγιό μου. Τι έχει ακούσει και αυτό… Το μόνο κομμάτι της ζωής μου που μπορούσα να εμπιστευτώ στο έπακρο. Γιατί δεν νομίζω να καταλάβαινε κάποιος από την οικογένεια μου τι θα τους έλεγα.\nΠήρα ένα τυχαίο στυλό και άρχισα να γράφω, σελίδες και σελίδες, για τα πάντα. Όλα τα προβλήματα ξανάρθαν σιγά-σιγά στο μυαλό μου, και όταν επιτέλους τελείωσα είχε βραδιάσει. Το αεράκι που έμπαινε απαλά από την μπαλκονόπορτα ήταν δροσερό, αλλά όχι κρύο. Όλα ήταν τόσο ήρεμα, που χωρίς να προσέξω τίποτα άλλο, έκλεισα τα μάτια μου και προσπάθησα να κοιμηθώ.\nΔεν είχα προλάβει να ηρεμήσω όταν άκουσα μια κραυγή. Πάγωσα. Ήταν η ίδια κραυγή που είχα ακούσει πριν μέρες! Δεν μπορεί! Κάτι περίεργο συμβαίνει.\nΣηκώθηκα γρήγορα από το κρεβάτι μου και έτρεξα ξυπόλητη ως το μπαλκόνι μου. Όταν κοίταξα τριγύρω, δεν είδα κανέναν και τίποτα περίεργο. Έμεινα λίγο ακόμη έξω, χτενίζοντας τα δέντρα για οποιοδήποτε αλλόκοτο σημάδι υπήρχε, αψηφώντας για λίγο τον κρύο αέρα που είχε σηκωθεί. Ωστόσο, τίποτα απολύτως δεν ξεμύτισε από το σκοτάδι. Αναστέναξα και γύρισα στο δωμάτιό μου.\nΠάνω στην ώρα, ακούστηκε ένας χτύπος στην πόρτα και η Ελένη έβαλε το κεφάλι της μέσα.\n«Είσαι καλά;» ρώτησε με γουρλωμένα μάτια.\n«Ναι… Γιατί ρωτάς;» έκανα σηκώνοντας το ένα μου φρύδι.\n«Απλά… Είσαι όλη τη μέρα εδώ μέσα! Δεν πεινάς;» συνέχισε η Ελένη.\nΟυπς. Μάλλον παρασύρθηκα λίγο παραπάνω. Κοίταξα στο γρήγορα το ρολόι μου και κατσούφιασα. Η ώρα είχε πάει εννιά.\n«Εντάξει, πάω να τσιμπήσω κάτι.» είπα και πήγα προς την κουζίνα.\n«Για την ακρίβεια, ούτε εμείς έχουμε φάει.» είπε η Ελένη ακολουθώντας με. «Μπορείς να φτιάξεις κάτι και για μας;»\nΣταμάτησα απότομα και πήρα δύο βαθιές ανάσες.\n«Βέβαια! Τι προτιμάτε; Ροσμπίφ; Ή μήπως μανιτάρια πλευρώτους με σάλτσα από ροκφορ;» είπα νευριασμένη.\n«Ε; Δεν κατάλαβα…» είπε η Ελένη με ειλικρινές ύφος.\nΚοπάνησα με το χέρι μου το κεφάλι μου.\n«Τίποτα! Έλα να με βοηθήσεις να στρώσω!» είπα στα γρήγορα.\nΠεριττό να πω πως η κουζίνα ήταν ένα χάλι. Αναρωτιέμαι πως η μικρή δεν έβαλε τις φωνές όταν με είδε μόλις μπήκαμε στην κουζίνα. Πρέπει να ήμουν κατακόκκινη.\n«Άσε με να μαντέψω!» είπα, προσπαθώντας να μην ξεσπάσω πάνω της. «Ο Γιάννης είχε διάβασμα, ε;;» φώναξα προς τα πάνω.\nΚαμία απάντηση. Καμία πόρτα δεν άνοιξε. Καμία φωνή δεν ζήτησε να κάνουμε ησυχία.\n«Τι στο καλό;!;» έκανα ανασηκώνοντας τα φρύδια μου. Ξέχασα προς στιγμή τα της μαγειρικής και όρμησα στο δωμάτιο του, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα.\nΤο δωμάτιο ήταν άδειο. Το ίδιο ακατάστατο, αλλά άδειο. Γούρλωσα τα μάτια μου και ταυτόχρονα άκουσα την Ελένη να οπισθοχωρεί. Ναι, πρέπει να έδειχνα πολύ τρομακτική τώρα. Πάρα πολύ.\n«Δεν… δεν τον πιστεύω!!!» ούρλιαξα έξαλλη. Πήρα κάποιες βαθιές ανάσες και γύρισα στη μικρή, λίγο πιο ήρεμη. Με κοίταξε τρομαγμένη. «Τον πήρες είδηση να φεύγει;» την ρώτησα ήρεμα.\n«Ό… όχι…» κλαψούρισε εκείνη.\nΑμέσως ένιωσα ενοχές. Πρέπει να μάθω να ελέγχω τι θυμό μου. Χαμήλωσα λίγο μπροστά της για να την κοιτάω στα μάτια. Ανάθεμα αυτό το ύψος της! Και ήταν ψηλή για την ηλικία της.\n«Συγνώμη για πριν Ελενάκι, αλλά ο Γιάννης με νευρίασε πάρα πάρα πολύ. Εσύ δε φταις σε τίποτα. Έλα, χαμογέλα!» της έδωσα το καλό παράδειγμα κάνοντας μια προσπάθεια να χαμογελάσω. Μάλλον το μόνο που κατάφερα ήταν να κάνω έναν περίεργο μορφασμό. Έσκασε στα γέλια.\n«Έτσι μπράβο! Τώρα, για πες, άκουσες καμιά πόρτα να κλείνει κατά τη διάρκεια της μέρας;» τη ρώτησα, προσπαθώντας να βρω μια εξήγηση. Σήμερα -Παρασκευή- ήταν η μόνη μέρα όπου ο Γιάννης δεν είχε φροντιστήριο. Και κάθε φορά που έβγαινε περνούσε από το δωμάτιό μου λέγοντας μου τι ακριβώς έπρεπε να κάνω. Σαν ο κύριος του σπιτιού. Μφ. Αλλά αυτό δεν το έχει κάνει ποτέ.\nΤο μουτράκι της Ελένης πήρε μία σκεφτική έκφραση και τα γκρίζα της μάτια σκοτείνιασαν. Το τυχερό το μικρό είχα πάρει τα μάτια της μητέρας μας. Εγώ είχα πάρει της θείας μας. Τα γνωστά μελί ματάκια. Χμ.\n«Εδώ που τα λέμε…» ξεκίνησε αργά, «…άκουσα ένα γδούπο πριν από δύο ώρες… πιθανότατα από πόρτα.» συμπλήρωσε στα γρήγορα. «Α, και μόλις άκουσα τον ίδιο ήχο.»\nΑνασήκωσα τα φρύδια.\nΠράγματι, ήταν ήχος από πόρτα και μάλιστα από την εξώπορτα. Bingo.\nΚατέβηκα κάτω στα γρήγορα και μόλις που δεν έπεσα πάνω του.\n«Καλώς τον.» του είπα ψυχρά.\nΜε κοίταξε με μάτια πιο στρογγυλά από τα δικά μου. Λογικό, τα δικά μου είχαν γίνει σχισμές. Αλλά και πάλι.\n«Τι θες;» με ρώτησε, μαντεύοντας τη διάθεσή μου για καυγά.\n«Που ήσουν;» ρώτησα εγώ το ίδιο ψυχρά με αυτόν.\nΤον άκουσα να μουρμουρίζει κάτι για «ενοχλητικά νιάνιαρα». Εντάξει, αν δεν έβαζα μπρος το κομμάτι «Μην τον τσαντίζεις» κλπ κλπ, θα γίνονταν χαμός.\n«Άκου εδώ! Ξέρω πως είσαι μεγάλος, αλλά να προειδοποιείς άλλη φορά όταν βγαίνεις έξω!» είπα διπλωματικά.\nΜε κοίταξε χωρίς να προσθέσει τίποτα άλλο. Το μόνο που μουρμούρισε ήταν «φώναξε με όταν είναι έτοιμο το φαγητό» κι ανέβηκε πάνω. Αναστέναξα. Δε φαντάζομαι να είναι τόσο παιδικός που να μου κρατήσει μούτρα;\nΈτσι, σε λίγη ώρα τρώγαμε μια ωραία… σαλάτα. Το καλό ήταν ότι δεν παραπονέθηκε. Ο Γιάννης να μην παραπονεθεί για αυτό το βραδινό; Πάει χάλασε ο κόσμος!\n«Πώς είναι τα παιδιά;» ρώτησα, προσπαθώντας να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα.\n«Ποια;» ρώτησε αυτός κοιτάζοντας παραξενεμένος.\n«Τα παιδιά. Της παρέας σου.» του απάντησα. Περίεργο. Κάτι δεν πήγαινε καλά.\n«Καλά είναι, καλά…» μουρμούρισε αυτός και σηκώθηκε -λίγο απότομα- από τη θέση του. «Α, αν μπορείς μη με ξυπνήσεις πρωί αύριο, εντάξει;» συμπλήρωσε στα γρήγορα ενώ ανέβαινε πάνω.\nΕγώ με την Ελένη δεν ανταλλάξαμε κουβέντα όσο ήμασταν κάτω. Μόνο κάποια στιγμή μιλήσαμε, όταν τη ρώτησα για το Ροντ. Είπε πως, σε κρίση γενναιοδωρίας, βάζω στοίχημα, ο Γιάννης τον είχε πάει αυτός βόλτα. Τώρα ο σκυλάκος καθόταν αναπαυτικά μπροστά στην πόρτα του δωματίου της. Το πρώτο που έκανε, όταν μας είδε στην κορυφή της σκάλας ήταν να σηκώσει το κεφάλι του και να με κοιτάξει πλάγια. Ναι, πρέπει να έδειχνα πολύ περίεργη για το Ροντ.\n«Η γάτα;» ρώτησα τη μικρή, που ορμούσε στο δωμάτιο της.\n«Είναι στο δικό σου δωμάτιο και το ποντίκι είναι εδώ! Μην ανησυχείς!» φώναξε τη στιγμή που έκλεινε την πόρτα.\nΜε το που μπήκα στο δωμάτιο έκλεισα τη πόρτα καλά καλά και ξάπλωσα στο κρεβάτι μου. Τα μάτια μου έτσουζαν. Προμηνύοντας τα καυτά δάκρυα που θα ακολουθούσαν κοίταξα το φεγγάρι. Είχε πανσέληνο… Πως και δεν το πήρα είδηση; Θα πει κάποιος, με τόσα στο κεφάλι μου, πώς να σκεφτώ τη ρομαντική πλευρά;\nΤα δάκρυα κύλησαν. Μαζί τους κύλησαν όλοι μου οι φόβοι, όλοι μου οι πόνοι… Και σε λίγο βρέθηκα να κλαίω με λυγμούς, χαρούμενη που κανείς άλλος δεν μπορούσε να με ακούσει.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Ιαν 29, 2011 1:19 am\nΚατι τρεχει με το Γιαννη!!!!\nΝα μου το θυμηθεις!!\nΑυτος ειναι μπλεγμενος ασχημα!!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Ιαν 29, 2011 1:23 am\nΑλλά κάτι κρύβει. Τέλος του hint.\nΘα έρθειιι και η συνέχειαα.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Ιαν 29, 2011 3:37 am\nΘέλω να μάθω τι κρύβει! Συνέχισε γρήγορα!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Σαβ Ιαν 29, 2011 5:22 am\nΣυννεφάκι μου...! Διάβασα τις συνέχειες που είχα παραμελήσει!!\nΒελτιώνεσαι πολύ! Και χάρη σ' αυτό, η πλοκή γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα!\nΧμ.. Θέλω πολύ να μάθω τι κρύβει ο Γιάννης...\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Φεβ 17, 2011 2:03 am\nΚαι το επόμενο κεφάλαιο!!\nΑυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή δε θα σε βοηθήσει καθόλου, είπε η γνωστή πια φωνή μέσα στο κεφάλι μου. Λες και της έδινα ποτέ σημασία για να την ακούσω τώρα.\nΣτεκόμουν μόνη στο μπαλκόνι, καθισμένη στο καρεκλάκι μου, κοιτάζοντας το ατελείωτο σκοτάδι του ουρανού. Μετά το βραδινό κλάμα, είχα βγει εδώ έξω, χωρίς να με νοιάζει τίποτα. Έτσι, δεν είχα πάρει είδηση ότι η ώρα ήταν περασμένη. Ωστόσο, ακόμη δεν είχα μπει τουρτουρίζοντας κάτω από την κουβέρτα μου για να κοιμηθώ. Απλά, συνέχιζα να κοιτάζω το άπειρο, αδειάζοντας το μυαλό μου από κάθε σκέψη.\nΤο βλέμμα μου επιτέλους αποσύρθηκε από τον ουρανό και κατευθύνθηκε προς το δασάκι. Εκεί όμως πάγωσα.\nΈνα ζευγάρι μάτια κοιτούσε προς την κατεύθυνση μου. Τα κοίταξα κι εγώ. Μείναμε έτσι για λίγο, μέχρι που ακούστηκε η γνωστή αχνή κραυγή από τα βάθη του δάσους. Τα μάτια πετάρισαν και αμέσως μετά εξαφανίστηκαν.\nΜόνο τότε ανάσαινα, τρομοκρατημένη. Ανοιγόκλεισα τα μάτια και κοίταξα προσεκτικά το δασάκι . Τίποτα το περίεργο.\nΗ έλλειψη ύπνου φταίει, είπε υποτιμητικά τώρα η φωνή στο κεφάλι μου. Αναρωτιέμαι, τι έφταιξα για να έχω τέτοια συνείδηση;\nΈστρεψα το βλέμμα μου πάλι στον ουρανό. Το χρώμα του είχε ζωηρέψει. Για μία και μοναδική φορά χάρηκα που το μπαλκόνι είχε θέα ανατολικά. Λίγες φορές είχα αξιωθεί να ξυπνήσω αρκετά νωρίς για να δω την ανατολή του ηλίου. Οι ηλιαχτίδες του άρχισαν να γλείφουν σιγά σιγά τους τοίχους των σπιτιών, ενώ ο ήλιος έβγαινε. Σαν να ήθελε να απογειώσει την σκηνή, ένα αεράκι σηκώθηκε και πέρασε σφυρίζοντας μέσα από τα φύλλα των δέντρων για να έρθει να φυσήξει τα μαλλιά μου πίσω. Κοίταξα το πάτωμα του μπαλκονιού. Είχα μείνει λοιπόν μια ολόκληρη νύχτα ξάγρυπνη, ε; Και ποιο το νόημα; Κανένα απολύτως. Δεν είχα βρει καμία λύση. Κανέναν τρόπο για να ηρεμήσει το μυαλό μου.\nΚοίταξα το δασάκι, προσπαθώντας να βρω έναν τρόπο να περάσω την μέρα μου. Σάββατο ε; Για πρώτη φορά εδώ και κάποιες μέρες ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου. Λοιπόν, ίσως να μπορούσα να βρω πάλι εκείνα τα μάτια αν πήγαινα για καμιά μικρή εξερεύνηση. Χαχα.\nΜε το χαμόγελο να παραμένει στα χείλη μου, όρμησα μέσα στο δωμάτιο. Αγνόησα τη φωσφοριζέ οθόνη του κινητού μου και πήγα στο κρεβάτι μου για να πάρω το mp3 μου. Χάιδεψα τη μαύρη γούνα της Σουρλουλού και βγήκα από το δωμάτιο με μια περιέργως καλή διάθεση.\nΚατέβηκα τις σκάλες και καλημέρισα το Ροντ, ο οποίος με υποδέχτηκε με ένα κούνημα της ουράς του. Άνοιξα της κουρτίνες και κοίταξα έξω.\nΈνα σύννεφο κάλυψε τον ήλιο.\nΚοίταξα φοβισμένη τον ουρανό. Το σκοτάδι εκείνης της στιγμής προμήνυε κάτι κακό. Κούνησα το κεφάλι μου και αναθεμάτισα τα προαισθήματά μου. Έκλεισα τις κουρτίνες και γύρισα την πλάτη μου στο παράθυρο. Σήκωσα τα μάτια και ταυτόχρονα άκουσα έναν θόρυβο από την κουζίνα. Κι άλλος με πρωινό ξύπνημα;\nΜπήκα μέσα δειλά δειλά για να με καλωσορίσει η παραξενεμένη φάτσα του Γιάννη. Ανασήκωσα τα φρύδια.\n«Αϋπνίες;» ρώτησε εκείνος κοιτώντας τα μάτια μου.\n«Τόσο χάλια φαίνομαι;» ρώτησα πειραγμένη.\n«Αμέ.» απάντησε αυτός κι έφυγε με ένα ποτήρι γάλα στο χέρι. «Πάω να την ξανά-πέσω. Μη με ενοχλήσετε, εντάξει;»\n«Yes sir.» μουρμούρισα εγώ μέσα από τα δόντια μου. Εκείνος με αγνόησε και άρχισε να ανεβαίνει αργά αργά τις σκάλες. Θεατρίνε.\nΈτσι σε λίγα λεπτά ήμουν καθισμένη αναπαυτικά στο κρεβατάκι μου με το μπολ με τα δημητριακά στο κομοδίνο δίπλα μου, ακούγοντας μουσική. Ο ήλιος είχε ξαναβγεί, σαν να ήταν αποφασισμένος πως τίποτα δε θα τον ενοχλούσε. Αναστέναξα και μπουκώθηκα με κάμποσα δημητριακά. Πάλι καλά που δεν ήταν εδώ ο μπαμπάς, αφού θα με ζάλιζε για το θέμα «δεν-τρέφεσαι-αρκετά». Εκνευριστικό. Πολύ. Μια τούφα από τα μαλλιά μου πετάχτηκε μπροστά στα μάτια μου. Να και κάτι άλλο εκνευριστικό. Όχι πολύ.\nΤεντώθηκα και πήδηξα έξω από το κρεβάτι για να προσγειωθώ αθόρυβα στο πάτωμα. Άρπαξα ένα λαστιχάκι και κοίταξα στον καθρέφτη. Χοπ, να μια όμορφη αλογοουρά. Γύρισα το κεφάλι μου στα πλάγια. Ναι, τα μαλλιά μου είχαν μακρύνει κι άλλο. Καιρός ήταν.\nΈμεινα λίγο ακόμη να κοιτάζω το είδωλό μου. Τα φρύδια μου σηκώθηκαν τόσο που κρύφτηκαν πίσω από τα μαλλιά μου. Δεν ήμουν εγώ αυτή η κοπέλα. Με τίποτα. Εντάξει, είχαμε ίδιο σωματότυπο, αλλά κατά τα άλλα καμιά ομοιότητα. Τα μαλλιά της ήταν πιο ανοιχτόχρωμα από τα δικά μου, ενώ ήταν και πιο σπαστά. Τα μάτια της ήταν σίγουρα πιο λαμπερά από τα συνήθως θαμπά δικά μου… Και ανοιγμένα από έκπληξη. Τέλος στο πρόσωπό της δεν υπήρχε καμία παιδική τρέλα. Κανένα χαμόγελο. Ούτε καν η γνωστή τρελή αναλαμπή στα άγνωστα, λαμπερά τώρα πια, μάτια.\nΚατσούφιασα και κατσούφιασε και αυτή. Επιτέλους, να και κάτι γνώριμο. Άλλος ένας αναστεναγμός. Πήρα τη γνωστή μου έκφραση και η άγνωστη κοπέλα ξαναγύρισε. Κοίταξα το ταβάνι. Εντάξει, εντάξει, πείστηκα.\nΈκανα μια απότομη στροφή προς την ντουλάπα μου. Ένα τζιν, μία κοντομάνικη μπλούζα και μία ζακέτα. Ταράν. Έτοιμη για βόλτα στο δάσος. Άρπαξα και από το κάτω μέρος το τσαντάκι μου, έβαλα μέσα mp3, κινητό και παρεμφερή πράγματα και πετάχτηκα έξω από το δωμάτιο.\n«Γιάννηηη!! Πάω βόλτα!!» φώναξα προς την κλειστή πόρτα.\n«Σου είπα να μην με ξυπνήσεις!!! Και καλά, πήγαινε…» έκανε αυτός από μέσα. Και μετά σιωπή.\nΚατσούφιασα. Αδιαφορία ο κύριος;;\nΤην ώρα που έβγαινα από την εξώπορτα κοντοστάθηκα. Κοίταξα τα κλειδιά μου για λίγο, μετά την ομπρέλα και τέλος τον ουρανό. Μόνο αυτό το μικρό συννεφάκι. Τίποτα ύποπτο. Και ούτως ή άλλως η Ελένη θα είναι μέσα μαζί με τον Γιάννη. Σήκωσα τους ώμους μου και έκλεισα με θόρυβο την πόρτα. Για να πάμε να βρούμε εκείνα τα ματάκια, σκέφτηκα.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Φεβ 17, 2011 5:03 am\nτωρα με εβαλες σε αγωνια!!!\nΘελω και αλλο!!!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Φεβ 17, 2011 6:46 am\nΈχω την εντύπωση ότι κάτι θα συμβεί στο δάσος.\nΤώρα έχω αγωνία!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Φεβ 17, 2011 6:56 am\nΩχ, προβλέπω να τρώω ντοματούλες.\nΤο δάσος δεν το αναλύω και πολύ.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Φεβ 17, 2011 8:02 am\nΑαααααα!! Επιτέλους συνέχεια Συννεφάκι μου, μου άρεσαν οι λεπτοδουλεμένες περιγραφές σου και το ύφος σε αυτό το κεφάλαιο! Επίσης, τι στο καλό γίνεται με αυτά τα ματάκια στο δάσος; Οέο; Η Σοφία μας έδειξε άλλη μια της πλευρά, αυτή την ματαιόδοξη, την χτυπημένη από την μεταβατική ηλικία της εφηβείας! Καλή δουλειά!!\nΣυνέχεια όποτε μπορέσεις καλό μου!! Πολύ ωραίο και ανατρεπτικό\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Τρι Μαρ 01, 2011 6:05 am\nΕντάξει, να αποδεχτώ το γεγονός ότι η εκδρομούλα μου ματαιώθηκε λόγω υπερβολικής πυκνότητας θάμνων με αγκάθια, να καταλάβω το ότι μου βγήκε ο λαιμός ουρλιάζοντας όταν έπεσα πάνω σε μία νυχτερίδα (η οποία ήταν και η υπεύθυνη για την «χθεσινή» τρομάρα μου) κατά την επιστροφή και να προσπαθήσω να ξεχάσω το ότι με έπιασε καταιγίδα στον δρόμο. Αλλά αυτό όχι.\nΓιατί, γιατί τα δύο χαζά επέλεξαν αυτήν την ώρα για να λείπουν από το σπίτι;;\nΨαχούλεψα στα γρήγορα την τσάντα μου για 5η φορά, μόνο και μόνο για να επιβεβαιωθώ πως δεν είχα πάρει τα κλειδιά μαζί μου. Πάλι καλά που η ζακέτα μου είχε κουκούλα. Ουφ.\n«Βρε! Η Αθηνά!» ακούστηκε μια φωνή πίσω μου.\nΓύρισα και κοίταξα. Αμέσως βόγκηξα. Αυτός που είχα φωνάξει ήταν ο Πέτρος, που ερχόταν ήρεμα προς το μέρος μου, με μία τεράστια μαύρη ομπρέλα στο χέρι του. Κλειστή.\n«Συγνώμη, έχεις ομπρέλα και την έχεις κλειστή; Μόνο εσύ τα κάνεις αυτά!» του φώναξα.\n«Μφ! Μπες από κάτω, θα πάθεις τίποτα!» είπε γελώντας. Άνοιξε την ομπρέλα στα γρήγορα και την έτεινε προς το μέρος μου.\nΜουρμούρισα ένα «ευχαριστώ» και χώθηκα από κάτω.\n«Λοιπόν, πως ακριβώς βρέθηκες κλεισμένη απ’ έξω;» ρώτησε.\n«Είχα πάει μια βόλτα και τα αδέρφια μου λείπουν από το σπίτι.» απάντησα στα γρήγορα.\n«Και αυτό συν τη βροχή μας κάνουν μια βρεγμένη Σοφία.» γέλασε.\n«Χαχα. Πολύ αστείο.» μουρμούρισα.\n«Τέλος πάντων, έχω και δουλειές, οπότε φεύγω.» είπε στα γρήγορα και έκλεισε απότομα την ομπρέλα του. Ένας χείμαρρος νερού έπεσε πάνω μου.\n«Έι! Προειδοποίησε πρώτα! Και γιατί έκλεισες την ομπρέλα;»\n«Ουπς. Συγνώμη. Βαριέμαι να την κρατάω ρε…» μουρμούρισε.\n«Ωχ, δεν τα βγάζω πέρα μαζί σου! Για να τελειώνουμε, καλές δουλειές!» είπα και του κούνησα το χέρι καθώς απομακρυνόταν.\n«Τα λέμε! Και την επόμενη φορά κλειδιά και ομπρέλα!» φώναξε περιπαικτικά.\nΑναστέναξα και γύρισα την πλάτη μου στο δρόμο, κοιτάζοντας την πόρτα, μήπως γίνει κάποιο θαύμα και την ανοίξει ο Ροντ . Όπως περίμενα, τίποτα δεν έγινε. Έτσι, βάλθηκα να περπατάω τριγύρω. Χαιρέτησα κάποιους γείτονες που καθόταν στα παράθυρά τους και έβλεπαν τη βροχή και ξαναγύρισα στο σπίτι. Εκεί μου χαμογέλασε κατά έναν τρόπο η τύχη, καθώς σκόνταψα σε ένα παιχνίδι της Ελένης και για να μην πέσω ακούμπησα πάνω στο κουδούνι της πόρτας με το δεξί μου χέρι. Και, ταράν! Η πόρτα άνοιξε και βλέπω μπροστά μου την Ελένη, με το αδιάβροχο ακόμη φορεμένο.\n«Αδερφούλα! Γύρισες; Έπρεπε να έχεις έρθει πιο νωρίς, βρέχει!!» τιτίβισε η μικρή.\n«Π… πες μου πως μόλις ήρθατε…» είπα εγώ.\n«Ναι! Τι σύμπτωση!!»\nΠεριττό να πω πως η πρώτη δουλειά που έκανα μόλις ανέβηκα πάνω είναι να αλλάξω και αμέσως μετά να βάλω θερμόμετρο, υπό την επίβλεψη του Γιάννη. Αφού επιβεβαιώθηκε πως δεν είχα πυρετό, έφυγε γρήγορα από το δωμάτιο για να «πάει να διαβάσει».\n«Και να ρωτήσω! Που ήσασταν πριν;» φώναξα τρέχοντας από πίσω του με μια κουβέρτα στους ώμους να ανεμίζει σαν μπέρτα.\n«Είχαμε πάει στον κτηνίατρο για το ποντίκι της Ελένης.» είπε αδιάφορα εκείνος κλείνοντας την πόρτα του δωματίου του μπροστά στο πρόσωπο μου. Έσμιξα τα φρύδια μου.\nΤο ποντίκι, λοιπόν.\nΓύρισα στο δωμάτιό μου και βρόντηξα την πόρτα, ακουμπώντας πάνω της , αποκαμωμένη. Έκλεισα τα μάτια και για λίγο πίστεψα πως θα με πάρει ο ύπνος, εκεί στην πόρτα. Ωστόσο ένα χτύπημα στην πόρτα με ανάγκασε να ανοίξω τα μάτια και να ανοίξω και την πόρτα. Να πάλι μπροστά μου η Ελένη.\n«Τι είναι μικρή;» την ρώτησα στα γρήγορα , μπας κι έφευγε και γρήγορα.\n«Θα φτιάξεις κάτι να φάμε;;» ρώτησε.\nΣήκωσα τα μάτια μου στο ταβάνι, απηυδισμένη. Τι άλλο μπορούσα να κάνω;\n«Καλά, καλά πάω!»\nΚατέβηκα μουρμουρίζοντας στην κουζίνα και άνοιξα διάπλατα το ψυγείο. Σχεδίαζα να φτιάξω μια απλή σαλάτα, αλλά αυτό που δεν σχεδίαζα και τελικά έκανα είναι να βγάλω ένα ταπερ με κοκκινιστό. Το κοίταξα με γουρλωμένα μάτια.\n«Γιάννηηη, έμαθες να φτιάχνεις κοκκινιστό;;» φώναξα προς τα πάνω.\n«Τι λες καλέ!!» ακούστηκε η απάντησή του. Καλά, απλά ήλπιζα.\nΚάθισα και το σκέφτηκα λίγο. Υπήρχε ένα διάστημα που όλοι μας λείπαμε. Με αυτό κρατούμενο, μια ιδέα μου πέρασε από το μυαλό, που για να επιβεβαιωθώ έπρεπε να την πέσω στη μάσα.\n«Ναι! Είναι το κοκκινιστό της μαμάς!» είπα. Και, αμέσως προς τα πάνω «Κατεβείτε!»\nΈστρωσα στα γρήγορα το τραπέζι και κάθισα να φάω, καθώς μετά την σημερινή μέρα πεινούσα πολύ. Λογικό το βρίσκω. Μόλις κατέβηκαν και οι άλλοι δύο, ο Γιάννης κοίταξε το πιάτο του έκπληκτος.\n«Έμαθες να φτιάχνεις κοκκινιστό;» με ρώτησε. Τον κοίταξα και αμέσως ανασήκωσε τους ώμους. «Απλά ρώτησα.» έκανε.\n«Τα έφερε ο μπαμπάς, μάλλον όσο λείπαμε. Καθίστε κάτω να φάμε τώρα!» είπα εγώ.\nΗ ησυχία στο τραπέζι ήταν υπερβολική, τόσο που μάλλον και η Ελένη το βρήκε περίεργο, κρίνοντας από τις ματιές που έριχνε τριγύρω. Αναστέναξα και σηκώθηκα.\n«Λοιπόν, εγώ τελείωσα!» έκανα. Κοίταξα στα γρήγορα το Γιάννη και έμεινα με το στόμα ανοιχτό.\nΕνώ πριν από λίγα δευτερόλεπτα το πιάτο του ήταν γεμάτο, τώρα ήταν άδειο!\n«Εμ… Μήπως το παράκανες λιγάκι, Γιάννη;»\n«Ντεν υάχει μπρόμπλημα!» μούγκρισε αυτός.\n«Κατάπιε πρώτα!!» φώναξε νευριασμένη.\nΜε κοίταξε με μάτια γουρλωμένα, γεμάτα υποτιθέμενη έκπληξη. Κατάπιε.\n«Δεν υπάρχει πρόβλημα, λέω! Ούτως ή άλλως, βιάζομαι.» είπε στα γρήγορα και καταβρόχθισε και μια μπουκιά από τη σαλάτα που είχα φτιάξει.\n«Θα βγεις;» ρώτησα, τάχα αδιάφορα.\n«Ναι, καλά το κατάλαβες. Μη με περιμένετε λοιπόν, μάλλον θα αργήσω.» απάντησε και τινάχθηκε από το τραπέζι. Πριν προλάβω να του πω οτιδήποτε άλλο, είχε ανέβει στον επάνω όροφο.\nΑναστέναξα και γύρισα στην Ελένη.\n«Εσύ κακομοίρα μου, μην παραδειγματίζεσαι από αυτόν! Δεν τα παρατάμε όλα όπως να ‘ναι και φεύγουμε!» αστειεύτηκα.\n«Μπορεί, αλλά είμαι μικρό!» είπε γλυκανάλατα αυτή και βλεφάρισε κάπου στις εκατό φορές.\n«Το ‘πιασα το μήνυμα! Άντε, τράβα πάνω, θα κανονίσω εγώ την κατάσταση εδώ.» της είπα χαρούμενα και την έσπρωξα προς την σκάλα. Μόλις εξαφανίστηκε και αυτή στον πάνω όροφο, το χαμόγελο έσβησε από τα χείλη μου και κοίταξα το άδειο πια τραπέζι. Αμέσως νευρίασα με τον εαυτό μου.\n«Ω, τι με έπιασε πάλι; Μια χαρά ήταν η μέρα μου (εδώ κόμπιασα) , προς τι οι μελαγχολίες;;» φώναξα και χτύπησα το πόδι μου στην καρέκλα.\nΑμέσως το μετάνιωσα.\n«Αου!!! Αυτό πόνεσε, πόνεσε, πόνεσε!!» μουρμούρισα, ενώ ταυτόχρονα έκανα κουτσό πάνω κάτω στην κουζίνα. Κοίταξα εξεταστικά την πατούσα μου. Εντάξει, κανένα απολύτως πρήξιμο. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Γιάννης κατέβηκε, σχεδόν τρέχοντας.\n«Έγινε τίποτα; Άκουσα ένα κρότο πριν από λίγο.» με ρώτησε καθώς φορούσε τα παπούτσια του.\n«Χτύπησα το πόδι μου στην καρέκλα. Κατά τα άλλα τίποτα.» πήρα μια ανάσα. «Μην ανησυχείς πάντως, δεν…»\n«Η καρέκλα είναι εντάξει;» με ρώτησε εκείνος βιαστικά.\n«…χτύπησα πολύ…» συμπλήρωσα την πρόταση μου. Και μετά πιο δυνατά: «Για την καρέκλα ανησύχησες εσύ;;»\n«Σε πειράζω.» μου έβγαλε τη γλώσσα. «Τα λέμε!» φώναξε και βγήκε στα γρήγορα έξω, βροντώντας την πόρτα πίσω του.\nΈμεινα να κοιτάζω για λίγο την κλειστή πια πόρτα, με το μυαλό μου να ταξιδεύει εδώ και ‘κει. Μετά γονάτισα μπροστά στην καρέκλα και κοίταξα το πόδι της.\n«Εντάξει.» μουρμούρισα. «Ούτε εσύ έπαθες τίποτα…»\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Τρι Μαρ 01, 2011 6:14 am\nΠλάκα έχει ο Γιάννης\nΖουμερή συνέχεια!! Και με ωραίες περιγραφές, με τα όλα της... Για να δούμε τι θα τους ξημερώσει\nΣυνέχεια όποτε μπορέσεις συννεφάκι μου!!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Μαρ 03, 2011 2:07 am\n"Η καρεκλα ειναι ενταξει???"\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Μαρ 03, 2011 2:35 am\nΑνιψούλα έχεις ταλέντο στο να γράφεις για τέτοιες χαοτικές καταστάσεις. Γενικά στο γράψιμο. Περιμένω συνέχεια!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Μαρ 03, 2011 5:48 am\nΣυμφωνώωωω στο τετράγωνο\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Πεμ Μαρ 03, 2011 9:27 am\nΟκ, το έπιασα το μύνημα.\nΗ συνέχεια θα έρθει σύντομα (ελπίζω ) !!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Κυρ Μαρ 27, 2011 9:56 am\nΗ αργοπορημένη συνέχεια!\n«Όχι.» η φωνή μου ακούστηκε λίγο πιο επιτακτική απ’ ότι ήθελα όταν το είπα αυτό.\nΕίχαν περάσει ήδη δύο ώρες από την ώρα που βγήκε ο Γιάννης και, για να περάσω την ώρα μου, διάβαζα κάποια βιβλία που είχα καταχωνιάσει στα ράφια μου. Συγκεκριμένα διάβαζα ένα για μια κοπέλα που έψαχνε τον πατέρα της και την μητέρα της και μετά έγινε ολόκληρο μπέρδεμα. Δυστυχώς, ήμουν ήδη στις τελευταίες σελίδες.\n«Μα γιατί;» ρώτησε θυμωμένα η μικρή.\n«Επειδή και βαριέμαι και κάνω κάτι άλλο.» μουρμούρισα εγώ κοιτάζοντας το βιβλίο μπροστά μου. «Χα, το ήξερα πως αυτός ήταν ο πατέρας της!» έκανα καθώς κοίταζα με ένα βλέμμα νίκης το όνομα του άνδρα τυπωμένο στις σελίδες.\n«Τεμπέλα!!» φώναξε η μικρή γυρνώντας μου την πλάτη.\nΔεν άντεξα. Πέταξα το βιβλίο μου στο τραπέζι και σηκώθηκα απότομα.\n«Δηλαδή για να καταλάβω, με λες τεμπέλα επειδή δεν πάω μες τη νύχτα να σου αγοράσω καραμέλες;;;» ρώτησα , κοιτάζοντας την με ένα θυμωμένο ύφος.\n«Ναι!» έκανε χαρούμενα η μικρή.\nΤην κοίταξα με ένα κενό βλέμμα. Ζύγισα την κατάσταση. Βαριόμουν, αυτό ήταν γεγονός . Αλλά αν δεν πήγαινα η μικρή θα μου έσπαγε όλη τη νύχτα τα νεύρα. Αναστέναξα και κατευθύνθηκα στα γρήγορα προς την πόρτα.\n«Α, ώστε θα πας, ε;» ρώτησε, χοροπηδώντας τριγύρω μου. Της έφερα την τσάντα μου στο κεφάλι.\n«Ναι, για το καλό της υγείας μου.» μουρμούρισα και της γύρισα την πλάτη. «Λοιπόν, δεν πειράζεις τις πρίζες, ούτε τα ηλεκτρικά και δεν ανακατεύεσαι με την κουζίνα όσο λείπω! Κατανοητή;» είπα λίγο δυνατότερα καθώς έβγαζα τα μαλλιά μου έξω από το ζακετάκι μου.\n«Ναι, ναι ότι πεις!!» έκανε η μικρή σπρώχνοντας με έξω από την πόρτα. Την έκλεισε στα γρήγορα με το που πάτησα το πόδι μου στο κεφαλόσκαλο. Έμεινα να κοιτάζω την κλειστή πόρτα μέχρι που αποφάσισα πως θα της έτρωγα κάμποσες καραμέλες. Έφτιαξα στα γρήγορα το αριστερό μου πέδιλο, καθώς μου είχε χαλαρώσει λιγάκι και μου έβγαινε από το πόδι και έφυγα.\nΚαθώς περπατούσα σκεφτόμουν (στα σοβαρά, για πρώτη φορά) τη νέα τροπή που είχε πάρει η ζωή μου. Ήμουν, κατά κάποιον τρόπο, η κολόνα της οικογένειας , καθώς αμφιβάλλω αν ο Γιάννης θα έκανε τίποτα αν δεν ήμουν εγώ. Επίσης όλες οι υποχρεώσεις που είχα, όπως τα μαθήματα, το σπίτι και η Ελένη, με είχαν κάνει να ξεχάσω κάπως το «μεγάλο ρομάντζο» της εφηβείας μου. Αναστέναξα. Κι αυτό το μισείς!, μουρμούρισε μια φωνούλα μέσα μου. Η γνωστή, εκνευριστική φωνούλα. Δε σου μίλησα εσένα, σκέφτηκα πικρά, καθώς γυρνούσα από την άλλη εκνευρισμένη. Αμέσως έκλεισα τα μάτια μου και αναστέναξα. Αφού η συνείδηση μου ήταν μέσα στο κεφάλι μου, τι βοηθούσε το να κοιτάζω αλλού; Χαζό κορίτσι.\nΚάπου εκεί παραπάτησα. Κοίταξα το πόδι μου στα γρήγορα και είδα πως το πέδιλο μου είχε φύγει σχεδόν ολοκληρωτικά από το πόδι. Κοκκίνισα και έσκυψα, αποφασισμένη να το φτιάξω μια και καλή!\n«Έλα ρε Γιάννη!! Από τώρα θα φύγεις;;» άκουσα μια κοριτσίστικη, στριγκιά φωνή να φωνάζει, προσπαθώντας να ακουστεί και χαριτωμένη και θυμωμένη. Αμέσως ευχήθηκα τα μονοπάτια μας να μην ξαναδιασταυρώνονταν (κάτι πολύ απίθανο, καθώς σε αυτή την πλευρά της πόλης όλοι ήξεραν τους πάντες). Δεν τη συμπάθησα. Τελεία.\n«Συγνώμη Κωνσταντίνα, αλλά βιάζομαι! Έχω δύο νιάνιαρα να με περιμένουν στο σπίτι!» ακούστηκε μια αγορίστικη και γνώριμη φωνή να λέει. Τι στο καλό… ο Γιάννης δεν ήταν αυτός; σκέφτηκα μπερδεμένη. Δε θυμάμαι το όνομα Κωνσταντίνα στη λίστα με τα φιλαράκια του.\nΤο ξέρεις ότι κρυφακούς, έτσι;, ρώτησε ειρωνικά η συνείδησή μου.\nΦυτρώνεις εκεί που δε σε σπέρνουν! Και όχι, δεν κρυφακούω, απλά φτιάχνω το πέδιλό μου! , απάντησα. Ωστόσο σηκώθηκα στα γρήγορα και συνέχισα το δρόμο μου προς το πιο κοντινό περίπτερο.\nΕίχα πάρει το δρόμο του γυρισμού, αφού πρώτα έκανα το γύρω της περιοχής για να βρω ένα ανοιχτό περίπτερο. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο είχα πάρει ένα σκεφτικό ύφος που δεν άρμοζε στις περιστάσεις. Και όταν λέω περιστάσεις, εννοώ την όμορφη βραδιά και την ψυχολογική μου κατάσταση. Ένιωθα υπέροχα, ο καιρός ήταν καλός. Οπότε, προς τι το ύφος; Αναστέναξα και πάνω στην ώρα άκουσα το κουδούνι ενός ποδηλάτου να χτυπάει δυνατά πίσω μου. Γύρισα και ίσα που πρόλαβα να φύγω από τη μέση. Το ποδήλατο με προσπέρασε και χάθηκε μέσα στη νύχτα, με το μόνο πράγμα που επιβεβαίωνε το γεγονός να είναι η κοφτή ανάσα μου.\nΧαζή!! Με το να χάνεσαι στις σκέψεις σου στη μέση του δρόμου δε θα καταφέρεις τίποτα! , ακούστηκε η συνείδησή μου στο κεφάλι μου, που έκανε την εμφάνισή της για τρίτη φορά μέσα στο ίδιο βράδυ.\nΤην αγνόησα και συνέχισα να κοιτάζω το σκοτάδι. Καθώς το ποδήλατο περνούσε από δίπλα μου, είχα προλάβει να ρίξω μια ματιά στο πρόσωπο του ποδηλάτη. Ένα νεαρό κορίτσι, με κοντά, ανοιχτόχρωμα καφέ μαλλιά και γκρίζα μάτια που έλαμπαν στο σκοτάδι. Φαινόταν να είχε την ίδια ηλικία με εμένα, αλλά η ματιά της που υποδήλωσε κάτι πιο… παιδικό. Μόλις σκέφτηκα αυτή την λέξη, το μυαλό μου πήγε στην Ελένη που ήταν μόνη της στο σπίτι… και, εδώ και πολύ καιρό, ένιωσα ένοχη. Ξέχασα το γεγονός (προσωρινά) και έτρεξα προς το σπίτι. Ευτυχώς δεν ήμουν πολύ μακριά, κι έτσι έφτασα σε ελάχιστα λεπτά. Έβαλα το κλειδί στην πόρτα και την άνοιξα.\n«Συγνώμη που άργησα!!» φώναξα καθώς έκλεισα την πόρτα στα γρήγορα. Έριξα μια ματιά για να εντοπίσω την Ελένη και αμέσως έμεινα να κοιτάζω το κενό.\n«Αα, γύρισες Σοφία;; Έφερες τις καραμέλες μου;;» φώναξε η μικρή και ήρθε τρέχοντας καταπάνω μου.\n«Βρε, ξέχνα τις καραμέλες. Θα μου απαντήσεις σε μία ερωτησούλα;» ρώτησα ήρεμα καθώς κοιτούσα το σαλόνι.\n«Σίγουρα!» έκανε αυτή ναζιάρικα και πετάρισε τις βλεφαρίδες της.\n«Πως κατάφερες, μέσα σε ένα τέταρτο, να δημιουργήσεις αυτόν το χαμό;» είπα κοιτώντας την σοβαρά. Το σαλόνι που έβλεπα μπροστά μου δεν είχε καμία σχέση με το σαλόνι που άφησα όταν έφυγα.\n«Ααα, δεν ήταν δύσκολο!» είπε αυτή χαμογελώντας.\n«Δεν το είπα σαν κομπλιμέντο.» μουρμούρισα. «Τέλος πάντων, οι καραμέλες σου!» της φώναξα, πετώντας της το σακουλάκι με τις καραμέλες. «Καληνύχτα, και το πολύ σε 20 λεπτά να είσαι στο κρεβάτι!» συμπλήρωσα καθώς ανέβαινα τις σκάλες για το επάνω πάτωμα.\nΜόλις έφτασα στο δωμάτιό μου, έκλεισα την πόρτα και ξάπλωσα με φόρα στο κρεβάτι. Κοίταξα πρώτα το ταβάνι και μετά η ματιά μου έπεσε στο νυχτερινό ουρανό. Έβαλα τα χέρια πίσω από το κεφάλι μου κι έκλεισα τα μάτια. Αμέσως η σκέψη μου, οδηγημένη από ένα προαίσθημα που είχα, γύρισε στη κοπέλα με τα κοντά μαλλιά και το ποδήλατο. Αναστέναξα, με τα μάτια ακόμη κλειστά και προσπάθησα να κοιμηθώ, με την ελπίδα να μην δω τον γνωστό εφιάλτη.\nΆδικα ελπίζεις, μουρμούρισε νυσταγμένα η φωνούλα στο κεφάλι μου.\nΚαληνύχτα και σε σένα, σκέφτηκα κι εγώ, ενώ είχα σχεδόν αποκοιμηθεί. Τελευταία σκέψη μου ήταν το πόσο εκνευριστική μπορεί να γίνει μια ανθρώπινη συνείδηση. Μετά, με πήρε ο ύπνος.\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Δευ Μαρ 28, 2011 2:47 am\n[...]Πολύ ωραία βεβαίως βεβαιως, λατρεύω τον εσωτερικό κόσμο της Σοφίας και ιδιαίτερα την εσωτερική της πάλη με τη συνείδησή της(κι εγώ το κάνω αυτό.. ).\nΕπίσης, ποια ήταν η μυστήρια κοπέλα- κορίτσι- δεν ξέρω πάνω στο ποδήλατο μες στη μαύρη νύχτα, οεο;;\nΘέλουμε συνέχεια, ναι, όμως δεν σε πιέζουμε\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Τετ Μαρ 30, 2011 1:19 am\nΌτι πείτε, δεσποινίς Ξωτικό!\nΘέμα: Απ: Εφιάλτης ή πραγματικότητα; Τρι Απρ 26, 2011 11:32 pm\nΝαι, είναι μεγαλούτσικη.\nΠερπατούσα, στην ίδια πόλη. Ξανά. Τα πόδια μου ήταν βαριά σαν μολύβι. Τα μάτια μου έκλειναν. Σταμάτησα το περπάτημα\nκαι το σκέφτηκα. Αφού είναι όνειρο, γιατί νυστάζω; Έκλεισα για λίγο τα μάτια. Και που ξέρω ότι αυτό είναι όνειρο; Μπα, πολύ το φιλοσοφώ. Και κάπου εδώ περίμενα να ακουστούν τα συνήθη βήματα.\nΠράγματι. Η σιωπή που είχε δημιουργηθεί είχε σπάσει από τον ήχο βημάτων. Γύρισα, για πρώτη φορά\nγνωρίζοντας τι να περιμένω. Μια μαύρη φιγούρα ξεχώριζε, καθώς πίσω της ο ήλιος είχε αρχίσει να ανεβαίνει στον ουρανό,\nδιαλύοντας το σκοτάδι στην πόλη. Ήταν η μοναδική φορά που μπόρεσα να ξεχωρίσω κάποιο χαρακτηριστικό στο πρόσωπο του ανθρώπου αυτού. Η ματιά μου έπεσε στα μάτια του. Χρώματος καστανά, με μια τρελή λάμψη μέσα τους. Και με μια δόση\nΆνοιξα τα μάτια χωρίς να το καταλάβω. Όλα τριγύρω ήταν σκοτεινά και η ανάσα που επέστρεφε στο πρόσωπό μου. Κατσούφιασα και βγήκα έξω από το πάπλωμα με κλείνοντας τα μάτια. Στηρίχτηκα στον αγκώνα μου και τα άνοιξα\nγια να ρίξω μια ματιά στον Κόσμο Έξω από το Πάπλωμα.\nΤο φως γέμιζε το δωμάτιο και χτυπούσε τις κουρτίνες, δημιουργώντας πολύχρωμα κύματα στους τοίχους. Χασμουρήθηκα και χώθηκα πάλι κάτω από τα σκεπάσματα, απολαμβάνοντας το σκοτάδι και την ηρεμία. Δεν πρόλαβα να κλείσω τα μάτια και το αγαπημένο μου τραγούδι ακούστηκε, προφανώς από το κινητό\nμου. Αναστέναξα και σηκώθηκα στα γρήγορα, με σκοπό να μιλήσω στο τηλέφωνο, να το κλείσω και να ξαναπέσω για\n«Παρακαλώ;» είπα νυσταγμένα.\n«Σοφία; Σε ξύπνησα;» η φωνή της Δήμητρας. Τι ήθελε τόσο πρωί; Και, συγνώμη, αυτή δε με απέφευγε;\n«Ε; Όχι, μην ανησυχείς. *χασμουρητό* Τι έγινε; Πως και πήρες τόσο πρωί;»\n«Ω…» σταμάτησε για λίγο. «Εμ, ήθελα να σου πω… πως το απόγευμα φεύγω.» άκουσα τη\nχαρακτηριστική σιωπή που δημιουργεί το τηλέφωνο όταν γυρνάει και κοιτάει στο πουθενά. Ενώ το μυαλό μου αναρωτιόταν γιατί η Δήμητρα απομάκρυνε το κινητό από το αυτί της, η φωνή μου γέμισε το σπίτι.\n«Εεεε;;; Πως;; Γιατί;; Πότε;;» οι ερωτήσεις ήρθαν ένα δευτερόλεπτο μετά.\nΛίγα λεπτά σιωπής, προφανώς μέχρι η Δήμητρα να σιγουρευτεί πως οι τσιρίδες μου είχαν σταματήσει.\n«Δε στο είχα αναφέρει τόσο καιρό επειδή… *βηχαλάκι* Τέλος πάντων, μετακομίζω.\nΑθήνα. Βλέπεις, ο πατέρας μου βρήκε μια συμφέρουσα δουλειά εκεί και… αυτό.» Αναστέναξε. «Απ’ ότι άκουσα ήρθε ήδη\nκαινούργια κοπέλα στο τμήμα» συμπλήρωσε και η φωνή της άλλαξε σε έναν γκρινιάρικο τόνο.\nΕίχα μείνει άφωνη. «Πότε είπες ότι φεύγεις;;»\n«Το απόγευμα. Σκέφτηκα πως έπρεπε να στο πω.»\n«Ωραία, έρχομαι από εκεί.»\nΚι άλλος αναστεναγμός.\n«Τι;» ρώτησα. Για κάποιον λόγο είχα την εντύπωση πως η απάντηση θα ήταν απλή, αλλά, όπως πάντα, θα μου διέφευγε.\n«Έπρεπε να το περιμένω. Τελικά καλά έκανα που σε πήρα.» μουρμούρισε αυτή. Και ύστερα συμπλήρωσε, λίγο πιο δυνατά. «Σοφία, Δευτέρα είναι σήμερα, όχι Κυριακή!»\nΈμεινα ακίνητη. Αμέσως μετά θυμήθηκα. Η χθεσινή μέρα είχε περάσει πολύ γρήγορα, καθώς είχα στρωθεί για διάβασμα. Έτσι οι ώρες πέρασαν και, χωρίς να το πάρω είδηση, είχε πάει βράδυ.\n«Σοφία;» η φωνή της Δήμητρας με ξύπνησε.\nΚοίταξα στα γρήγορα το ρολόι μου. Η ώρα πλησίαζε οχτώ.\n«Αμάν, αμάν» μουρμούρισα. «Δήμητρα, τι ώρα περίπου μπορώ να έρθω;» τη ρώτησα καθώς έτρεχα να ξυπνήσω τα άλλα δύο χαζά.\nΤο σκέφτηκε για λίγο. «Κοίτα, το καράβι φεύγει στις 5… μπορείς μετά το σχολείο;»\n«Πες πως έγινε. Τα λέμε τότε!» έκλεισα γρήγορα το τηλέφωνοκαι όρμησα στο δωμάτιο της μικρής. Την πλησίασα και την ταρακούνησα. «Μικρή, ξύπνα!! Ώρα για σχολείο!!»\nΜισάνοιξε τα μάτια και με κοίταξε. «Ε;» μουρμούρισε.\n«Σχολείο, λέω!! Ξύπνα!!» φώναξα γρήγορα καθώς πήγαινα να ξυπνήσω και τον άλλον. Προς μεγάλη μου\nέκπληξη, κοιμόταν στο γραφείο του. Αφού έμεινα να τον κοιτάζω για λίγο, κούνησα το κεφάλι και κλώτσησα την καρέκλα του. Ο θόρυβος, ευτυχώς, τον ξύπνησε.\n«Τι;» έκανε νυσταγμένα-θυμωμένα.\n«Η ώρα πήγε 8! Να τι!» απάντησα τον ίδιο τόνο.\nΒήματα ακούστηκαν στην πόρτα και η Ελένη ξεπρόβαλλε από πίσω μου, ήδη ντυμένη.\n«Αν συνεχίσετε την κουβέντα, θα αργήσετε!» μας είπε με τον τόνο που θα είχε μια μεγάλη αδερφή στα δύο μικρότερα αδέρφια της.\nΚαι κάπως έτσι, καταλήξαμε να μπαίνουμε τρέχοντας στον σχολικό χώρο, μόνο και μόνο για να προλάβουμε για λίγο το τέλος της προσευχής. Αλλά η τύχη μου δεν ήταν καλή ούτε σήμερα. Ενώ ο Γιάννης και η Ελένη ανακατεύτηκαν στα γρήγορα με το πλήθος, εγώ σχεδόν έπεσα πάνω στο διευθυντή.\n«Ωπ! Φαίνεται ότι το πάπλωμα ήταν πολύ βαρύ, έτσι;» χαμογέλασε.\nΤον κοίταξα για λίγο και μετά χαμήλωσα τα μάτια, κυρίως λόγω του εφιάλτη μου. Τα μάτια που είδα σήμερα… έμοιαζαν με αυτά του διευθυντή τώρα. Αν και μου θύμιζαν κάτι άλλο… ένα ζευγάρι μάτια που τα είχα δει πολλές φορές παλιά, αλλά τώρα έχουν χαθεί.\nΕντωμεταξύ, η αυλή είχε αρχίσει να αδειάζει, ευτυχώς για εμένα. Ο άντρας κοίταξε γύρω του και το πρόσωπό του πήρε μια ένοχη έκφραση.\n«Μάλλον σε κράτησα λίγο παραπάνω.» αναστέναξε. Με κοίταξε και ρώτησε. «Όνομα;»\n«Α!» έκανα εγώ, βγαίνοντας από το λήθαργό μου. «Σοφία Γεωργίου.» απάντησα στα γρήγορα.\n«Μάλιστα.» μου έκλεισε το μάτι και γύρισε να πάει στο γραφείο του. «Α, πες στον καθηγητή σου ότι σε κράτησα εγώ.» συμπλήρωσε καθώς έκλεινε την πόρτα.\nΈμεινα για λίγο ακίνητη και σε λίγα λεπτά εξηγούσα στον μισό-κουφό καθηγητή της Μουσικής το λόγο που άργησα. Αφού, επιτέλους, συνεννοηθήκαμε, κάθισα με έναν αναστεναγμό στη θέση μου, κοιτώντας την άδεια θέση της Δήμητρας από δίπλα. Αναστέναξα ξανά και προσπάθησα να βρω έναν τρόπο να προλάβω να περάσω από το σπίτι της μετά το\n«Ψιτ, Σοφία;» άκουσα τον ψίθυρο του Πέτρου από πίσω. Γύρισα όσο πιο διακριτικά μπορούσα.\n«Που είναι η Ξανθιά;» ρώτησε αυτός. Κατσούφιασα. ‘Ξανθιά’ φώναζε τη Δήμητρα εδώ και κάποιες μέρες.\n«Μετακομίζει.» είπα στεγνά.\n«Α.» έκανε αυτός. Έμεινε σιωπηλός για λίγη ώρα, μέχρι που ο Αλέξανδρος μπήκε στη συζήτηση.\n«Άκουσα πως έρχεται καινούργια κοπέλα.» σχολίασε χαμηλόφωνα. Η φωνή του μου φάνηκε κάπως περίεργη, αλλά δεν πρόλαβα να το σκεφτώ.\n«Ναι, γι αυτό και αυτή έχει τα νεύρα της.» σχολίασε και ο Πέτρος κοιτάζοντας επιδεικτικά την Αφροδίτη\nκαι το παρεάκι της, που συζητούσαν μεγαλόφωνα στην μέση της αίθουσας.\nΆφησα ένα θεατρικό αναστεναγμό. «Η βασίλισσα φοβάται πως θα της παρθεί το στέμμα.» μουρμούρισα με δραματική φωνή.\nΕκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένας δυνατός χτύπος στην πόρτα. Ο καθηγητής σήκωσε το κεφάλι του και μουρμούρισε κάτι που έμοιαζε με: «Επιτέλους, ήρθε.» και πήγε αργά να ανοίξει την πόρτα.\nΜπροστά στην πόρτα στεκόταν μια νεαρή κοπέλα, με γκρίζα μάτια, κοντά, καφέ μαλλιά και με την τσάντα ριγμένη στον αριστερό της ώμο, με μια παιδική λάμψη στο πρόσωπό της.\nΕίναι η κοπέλα με το ποδήλατο!, ακούστηκε η έκπληκτη φωνή της συνείδησης μου.\nΤο κατάλαβα και μόνη μου, ευχαριστώ, απάντησα κι εγώ. Ασυναίσθητα, το βλέμμα μου γύρισε προς την Αφροδίτη και αμέσως στα χείλη μου δημιουργήθηκε ένα μικρό χαμόγελο. Ήταν φανερό πως η κοκκινομάλλα μας ζήλευε, καθώς η ματιά της έπεφτε στην καινούργια κοπέλα.\nΟ καθηγητής γύρισε προς την τάξη.\n«Λοιπόν παιδιά. Να σας συστήσω την νέα σας συμμαθήτρια.» είπε με δυνατή φωνή, προφανώς για να ακουστεί πάνω από τους ψιθύρους των υπολοίπων.\nΗ κοπέλα χασμουρήθηκε.\n«Ίριδα Στεργίου.» συνέχισε ο καθηγητής, χωρίς να καταλάβει τη διάθεση της κοπέλας δίπλα του. Ο άντρας έριξε μια ματιά στην αίθουσα κι εντόπισε την άδεια θέση δίπλα μου.\n«Ωραία, Στεργίου, δίπλα στην Γεωργίου.» είπε δείχνοντας με το χέρι του την καινούργια της θέση.\nΗ Ίριδα, με ένα προφανές βαριεστημένο ύφος, κάθισε δίπλα μου, ακουμπώντας το κεφάλι της στο ένα της χέρι. Την κοίταξα καλύτερα. Εκτός από την παιδική λάμψη στα μάτια της, υπήρχε και μια μικρή μελαγχολία. Ανασήκωσα\nτο ένα φρύδι, την ώρα που άκουγα την φωνή του Πέτρου.\nΗ Ίριδα γύρισε, με ένα απροσδιόριστο ύφος να αντικαταστεί αυτό της βαρεμάρας.\n«Πέτρος, χάρηκα.» έκανε εκείνος, τσαχπίνικα. «Και από εδώ ο Αλέξανδρος.» συνέχισε.\nΕγώ και η Ίριδα αναστενάξαμε ταυτόχρονα με την όρεξή του, προς μεγάλη διασκέδαση του Πέτρου.\n«Α, είστε συγχρονισμένες, ε;;» πέταξε.\n«Κλείσ’ το.» μουρμούρισα.\n«Πάντα έτσι είναι;» μου ψιθύρισε η Ίριδα.\nΑνασήκωσα τους ώμους. «Αν δεν είναι, είναι άρρωστος.» απάντησα.\nΧαμογέλασε περίεργα. «Κατάλαβα. Είναι σημάδι υγείας, όπως η μύτη των σκύλων.»\nΈνα γελάκι μου ξέφυγε. «Ακριβώς.»\nΓύρισε τα μάτια της προς εμένα. «Ακόμη δε μου είπες το όνομά σου πάντως.»\n«Αθηνά Γεωργίου.» πετάχτηκε ο Πέτρος, πριν προλάβω να μιλήσω.\n«Αθηνά;» έκανε η Ίριδα, παραξενεμένη. «Κι άλλη με μυθικό όνομα, ε;»\n«Συγκεκριμένα, έτσι με φωνάζει αυτό το χαζοχαρούμενο.» έδειξα τον Πέτρο, που πήρε ένα τάχα μου πληγωμένο ύφος. «Σοφία είναι το κανονικό.» χαμογέλασα.\n«Μην πας γυρεύοντας πάντως για μυθολογικά ονόματα» μουρμούρισε ο Πέτρος, με σοβαρό ύφος αυτήν τη φορά.\n«Γι αυτήν.» μουρμούρισα εγώ, δείχνοντας τη φιγούρα της Αφροδίτης.\n«Είναι μια λύκαινα ντυμένη προβατίνα.» συμπλήρωσε ο Πέτρος.\nΗ Ίριδα χαμογέλασε.\n«Τόσο το καλύτερο. Λατρεύω τις προκλήσεις.» μουρμούρισε.\n«Καιρός ήταν!» μουρμούρισε ο Αλέξανδρος. Χαμογέλασα. Η Μουσική ήταν το χειρότερό του μάθημα. Μετά θυμήθηκα κάτι που με έκανε να μείνω ακίνητη στη θέση μου. Η Δήμητρα μετακόμιζε. Η Δήμητρα άρεσε στον Αλέξανδρο. Συμπέρασμα: Πως στο καλό καταφέρνει να συμπεριφέρεται κανονικά; Τον κοίταξα για λίγο, μήπως και δω κάποιο σημάδι μελαγχολίας, θλίψης ή πόνου. Ευτυχώς δεν εντόπισα κανένα. Οπότε ή τα έκρυβε πολύ καλά, κάτι που δε θα ήταν καλό… ή το ξεπέρασε κιόλας.\n«Α, μπα! Η καινούργια!» η φωνή της Αφροδίτης με έβγαλε από τις σκέψεις μου. Γύρισα, μόνο και μόνο για να τη δω μπροστά μου.\n«Τι θες;» ρώτησα επιθετικά.\n«Εγώ; Εγώ ήρθα να δω τον Άλεξ!» είπε παιχνιδιάρικα και βλεφάρισε προς τον Αλέξανδρο.\nΝαι, καλά, σκέφτηκα.\n«Πάντως, αναρωτιέμαι προς τι το κακόγουστο κούρεμα, αγαπητή μου.» έκανε θεατρικά η Αφροδίτη προς την Ίριδα.\nΗ κοπέλα χαμογέλασε. «Κοίτα, μου αρέσουν τα κοντά μαλλιά. Είναι πολύ πιο εύκολο να τα χειριστεί κανείς.»\n«Μα και πάλι, χρυσό μου, δε λένε και πολλά.» συνέχισε η Αφροδίτη.\nΤο χαμόγελο της Ίριδας πλάτυνε. «Μπορεί, αλλά τα προτιμώ από κάτι άχαρα, πολύ μακριά μαλλιά που\nκάποιες κοπέλες σαν εσένα πιστεύουν ότι είναι κάποιες εξαιτίας τους. Επίσης, έτσι φαίνονται τα μάτια κάποιου. Και πιστεύω πως, αν έχω κάτι ωραίο, αυτό είναι τα μάτια μου.» τελείωσε την κουβέντα της.\nΗ Αφροδίτη είχε μείνει άφωνη. Ήταν η πρώτη φορά που κάποιος της αντιμιλούσε έτσι. Πήρε το φυσιολογικό, ξινισμένο ύφος της και απομακρύνθηκε.\nΟ Πέτρος, πάντα πίσω μας, αναστέναξε.\n«Τώρα την πάτησες.» μουρμούρισε.\n«Το αντίθετο θα έλεγα! Αυτή την πάτησε.» γέλασε η Ίριδα.\nΤην κοίταξα και δεν μπόρεσα να συγκρατήσω ένα χαμόγελο.\n«Τι;» ρώτησε αυτή.\n«Τίποτα!» γέλασα εγώ. Απλά, θα πρέπει να συμφωνήσω μαζί σου.\nΗ κοπέλα τότε γύρισε προς τον Πέτρο και άρχισαν να συζητούν για ποδόσφαιρο. Το χαμόγελό μου έγινε μεγαλύτερο, καθώς, επιτέλους, βρήκα μια λέξη για να περιγράψω αυτήν την κοπέλα. Αγοροκόριτσο. Και τιμή της και καμάρι της.\n«Εσύ τι λες, Αθηνά;» ρώτησε ο Πέτρος κοιτώντας προς την κατεύθυνση μου. «Roma ή Milan;»\n«Εμ… Pizza Roma σήμερα το βράδυ;» απάντησα εγώ. Ναι, δεν έχω ιδέα από ποδόσφαιρο.\nΑφού με κοίταξαν και οι δύο με ένα μπερδεμένο ύφος, η Ίριδα χαμογέλασε.\n«Τι; Θα κερδίσει η Roma;» μουρμούρισε ο Πέτρος, με ένα κωμικό ύφος.\nΕγώ με την Ίριδα δεν αντέξαμε. Σκάσαμε στα γέλια.


ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΡΟΔΟΥ: Νοεμβρίου 2008\nΥπάρχουν στιγμές.. που μοιάζουν σαν σκοτεινή αιωνιότητα και οι αναμνήσεις διψασμένες για λίγο φως, προβάλλουν στο κατώφλι της μνήμης κι οι μούσες τις παίρνουν απ΄το χέρι, τις ντύνουν με το μεταξένιο πέπλο που υφαίνουν την νύχτα οι συγκινήσεις..\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 12:53 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΧριστουγεννιάτικα έθιμα απ’ολον τον κόσμο\nΡωσία: Είχαν τη συνήθεια, τη νύχτα των Χριστουγέννων, να ντύνουν στ' άσπρα μια κοπέλλα του σπιτιού και να τη βάζουν να παριστάνει την Παναγία.\nΙσπανία: Στη Βαρκελώνη τον Μεσαίωνα είχαν ένα ωραίο χριστουγεννιάτικο έθιμο: την τελετή του παγωνιού. Τη μέρα των Χριστουγέννων ο βασιλιάς έπαιρνε μέσα σε μια χρυσή πιατέλα ένα ψητό παγώνι, που θεωρείται ένα από τα πιο σπάνια φαγητά, και το μετέφερε στην τραπεζαρία. Τον ακολουθούσε σ'αυτήν την πομπή ένα πλήθος από ευγενείς, υπηρέτες και σωματοφύλακες. Στην τραπεζαρία μέσα βρισκόταν η βασίλισσα. Ο βασιλιάς της πρόσφερε το παγώνι για να το μοιράσει σε όλους τους παρευρισκόμενους. Όσοι δέχονταν την εξαιρετική αυτή τιμή, ήταν υποχρεωμένοι να ορκιστούν μπροστά στην ομήγυρη ότι θα προσπαθήσουν ν' ανδραγαθήσουν στον πόλεμο ή στις ταυρομαχίες.\nΙταλία: Στη Βενετία, πάλι τον Μεσαίωνα, ο Δόγης κι ο λαός πήγαιναν την νύχτα των Χριστουγέννων στο γειτονικό νησάκι του Αγίου Γεωργίου να προσκυνήσουν το λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Στην παραλία του νησιού περίμεναν βενετσιάνικες αρχόντισσες ντυμένες στα μαύρα και στολισμένες με κοσμήματα, για να υποδεχτούν τον Δόγη και να τον συνοδέψουν μέχρι το ναό. Μετά το τέλος της λειτουργίας όλη η λαμπρή συνοδεία έμπαινε στις γόνδολες και διασχίζοντας τα νερά ξαναγύριζαν στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου άρχιζε μεγάλο γλέντι, που συνεχιζόταν μέχρι το πρωί. [TOP]\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 9:03 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο ανέκδοτο της εβδομάδας\nΌτι λέει το menu….\nΠάει ένας γιατρός σε ένα εστιατόριο για να φάει. Έρχεται ένας σερβιτόρος και καθώς στέκεται όρθιος ξύνει αφηρημένα τον κώλο του.Ο γιατρός, θέλοντας να βοηθήσει, τον ρωτάει:- Συγνώμη κύριε, αιμορροίδες έχετε;- Δεν ξέρω, κύριε. Ό,τι γράφει ο κατάλογος!\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 8:37 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 12:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣου στέλνω τόσα φιλάκια όσα τα αστέρια του ουρανού,\nμια καληνύχτα τόσο μεγάλη όσο το φεγγάρι και εύχομαι τα όνειρα σου\nνα είναι τόσο γλυκά όσο εσύ.\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 12:20 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nστην αυγή του 21ου αιώνα οι περισσότερες κοινωνίες καλούνται να αντιμετωπίσουν μια από τις μεγαλύτερες απειλές των τελευταίων αιώνων, το AIDS.\nΤο πρόβλημα του AIDS αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα το οποίο δυστυχώς δεν είναι εύκολο να λυθεί. Η σύγχρονη επιστήμη για τα κατορθώματα της οποίας έχουν γραφτεί τόσα, χρησιμοποιείται στις μέρες μας στην βάση ενός κοινωνικοοικονομικού σχεδιασμού που έχει στόχο το κέρδος και την περαιτέρω εντατικοποίηση της παραγωγής.\nΤον Μάρτη, σαράντα μεγάλες φαρμακευτικές βιομηχανίες μήνυσαν την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής για παραβίαση των κανόνων περί πνευματικής ιδιοκτησίας, επειδή, εφαρμόζοντας το νόμο Μαντέλα από το 1997, επέλεξε τη λύση της εισαγωγής μη αυθεντικών φαρμάκων και την κατασκευή τους, προκειμένου να αντιμετωπίσει το δραματικό πρόβλημα της εξάπλωσης του AIDS την ίδια στιγμή που τουλάχιστον 35 εκατομμύρια ανθρώπων πάσχουν από HIV/AIDS διεθνώς και 35% του πληθυσμού στην Μποτσουάνα είναι φορείς του ιού. Το 2000 μολύνθηκαν 3,8 εκατ. άνθρωποι στην περιοχή ενώ συνολικά 16 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από το ξέσπασμα της επιδημίας.\nΑπό το 1975 ως το 1997 οι πολυεθνικές έφεραν 1.233 νέα φάρμακα στην παγκόσμια αγορά. Εξ αυτών το 1% (13 φάρμακα) πήγαν σε ασθένειες που πλήττουν τον Τρίτο Κόσμο. Κι αυτά γιατί «μια εταιρία με μετόχους δεν μπορεί να επικεντρωθεί στις ασθένειες του Τρίτου Κόσμου, διότι θα χρεοκοπήσει». (πρώην πρόεδρος της «Merc», μιας από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις,)\nΑυτή η κατεύθυνση της επιστήμης αποτελεί και τροχοπέδη στην ανάπτυξή της. Ο ανταγωνισμός έχει σαν αποτέλεσμα έρευνες να γίνοται από εργαστήρια πολυεθνικών εταιριών που δρουν ανεξάρτητα.\nΓια να μπορέσουμε να έχουμε πραγματικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση της ασθένειας του AIDS αλλά και άλλων προβλημάτων των σύγχρονων κοινωνιών χρειάζεται αναπροσανατολισμός της επιστήμης. Χρειάζεται η επιστήμη να είναι κτήμα όλων των ανθρώπων, να δίνεται σε όλους απλόχερα χωρίς εμπορικούς περιορισμούς.\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 7:03 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτην τηλεόραση του Alpha\nΣτην τηλεόραση του Alpha, καλεσμένοι του Αυτιά, όλη η οικογένεια μουσικών του π. Κουκουβά\nΠαρόλο που στο σπίτι τους δε βλέπουν τηλεόραση, ο πατερ Κουκουβάς κλήθηκε από το Γ. Αυτιά στη τηλεόραση του Άλφα με όλα τα μέλη της φιλόμουσης οικογένειας του. Εντύπωση έκανε η εμφάνιση τους στην ΕΡΤ ή εικόνα των τεσσάρων παιδών να παίζουν βιολί με το πατέρα τους, το παπά Κουκουβά και τη μάνα τους έκανε αίσθηση.\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 6:36 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Γ.Κ. στις 10:59 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕλάτε και εσείς στην παρέα μας .\nΑναρτήθηκε από ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΡΟΔΟΥ στις 8:38 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΡΟΔΟΥ στις 11:55 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΡΟΔΟΥ στις 11:47 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nπλησιαζει η ημερα της επετειου του πολυτεχνειου... αλλο ενα γκροτεσκ σκηνικο "επαναστασης" & καπηλευσης αγωνων θα στηθει για να τιμησει την "γιορτη". στο ιδιο εργο θεατες... τους ιδιους ρολους υποθετουμε. εκει που μας χτυπουν τα διαφορα "αφεντικα" τα τυμπανα, εκει εμεις χορευουμε...θα καψουμε και μια σημαια για το "καλο"... και θα ξεχασουμε πως στο πολυτεχνειο οι οχυρωμενοι/ες εψελναν τον ελληνικο εθνικο υμνο και πως ειχαν υψωσει την ελληνικη σημαια... δεν θα χαλασει τιποτα τη γιορτη μας...\nβεβαια καποιοι/ες θα ισχυρισθουν πως οι τοσες "φασαριες" που γινονται δειχνουν ακριβως τον δρομο της εξεγερσης... το "και 1, και 2, και 3, και 4 πολυτεχνεια" (παραφραζοντας τον γκεβαρα)... θα μου ηταν πιο πιστευτο αν η εξεγερση αυτη ειχε διαρκεια... αν ηταν λαικη (μαζικη)... αν δεν ηταν μονο λογω του εθιμοτυπικου της ημερας.\nυπαρχουν καποιοι/ες που εχουν μια συνεπεια λογου δεν ειμαστε/ειναι ολοι/ες ετσι ομως... η ημερα αυτη αποτελει επετειο μνημης... ενα φορο τιμης στους αγωνες (οχι μονο τους λαικους αλλα και τους προσωπικους) που χρειαζεται η αλλαγη.αντι για οδοφραγματα λοιπον στους δρομους, ας καταστρεψουμε τα οδοφραγματα του μυαλου μας. ας δωσουμε στον κοσμο λουλουδια γιατι ο πραγματικα ελευθερος ανθρωπος ειναι ο εξεγερμενος.\nΈνα το χελιδόνι (από το Άξιον εστί)\nΑναρτήθηκε από ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΡΟΔΟΥ στις 2:55 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕυχόμαστε στην πρόεδρο του συλλόγου Λέρου Ουρανία Φλιτζανάκη να είναι σιδεροκέφαλη και καλή επιτυχία στο έργο της. Η ένωση Καλύμνιων Ρόδου ευελπιστεί σε μια καλή συνεργασία όσο αναφορά τα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού.\nΑναρτήθηκε από ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΡΟΔΟΥ στις 10:14 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ ποιμαντική μορφή του Aγίου Σάββα του εν Καλύμνω αποδεικνύεται από όσα εν συντομία θα αναφέρουμε παρακάτω:\nΑνήκε στη συνοδεία του Aγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως. Ως ιερεύς ο π. Σάββας ήταν ταπεινόφρων και ασκητικός. Στους αμαρτωλούς όμως που έρχονταν για εξομολόγηση σʼ αυτόν ήταν επιεικής και σπλαγχνικός. Ένα όμως δεν ανεχόταν. Την βλασφημία και την κατάκριση. Εξομολογούσε επί ώρες, συνήθως μετά τη Θεία Λειτουργία, έγκλειστος στο μικρό του κελλί, καμιά φορά έως τις εσπερινές ώρες, χωρίς διακοπή και χωρίς τη λήψη τροφής. Πολλές φορές δάκρυζε και με επιμονή παρακαλούσε τους εξομολογούμενους για τη μεταστροφή τους.\nΉταν πάντοτε σοβαρός και από τους χριστιανούς ζητούσε το ίδιο: Σοβαρότητα. Αγαπούσε όλους ειλικρινά και πηγαία. Προσπαθούσε να τους βοηθήσει να γίνουν-δια μετανοίας- μέτοχοι της βασιλείας των ουρανών. Όσο για χρήματα δεν κρατούσε στα χέρια του, ήταν αφιλοχρήματος. Ό,τι ελάμβανε από το εργόχειρο της αγιογραφίας ή την τέλεση μυστηρίων, τα έδινε στους πτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά.\nΑυτός ήταν σε αδρές γραμμές ο άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω, ο οποίος εκοιμήθη εν Κυρίω το έτος 1948. Αυτός ήταν ο π. Σάββας σαν κληρικός που τίμησε το ράσο που φορούσε.\nΑναρτήθηκε από administrator στις 3:52 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Έκανε βουτιά θανάτου στο γκρεμό με το αυτοκίνητο\nΔευ. 2 ΑΥΓ 21 01:58\n22.12.2019 - 12:52\nΒουτιά θανάτου τα ξημερώματα της Κυριακής στην περιοχή των Αγράφων στην Ευρυτανία.\nΣύμφωνα με το ρεπορτάζ νεκρός είναι ένας 72χρονος κάτοικος της περιοχής, ο οποίος έχασε τον έλεγχο του αγροτικού και έπεσε σε γκρεμό 70 μέτρων, κοντά στο χωριό Χρύσω, στο βόρειο τμήμα του νομού Ευρυτανίας, στην περιοχή των Αγράφων.\nΠληροφορίες αναφέρουν ότι ο άτυχος άνδρας έχασε τον έλεγχο κάνοντας όπισθεν και έφυγε στον γκρεμό, λίγο μετά τις 3:00' τα ξημερώματα.\nΣτο σημείο έσπευσαν πυροσβέστες από το Καρπενήσι και μετά από πολύωρη επιχείρηση κατάφεραν να απεγκλωβίσουν και να ανασύρουν τον 72χρονο, ο οποίος δυστυχώς ήταν νεκρός.


Αεροπορικές εταιρείες προς Ολλανδικές Αντίλλες (AN)\nΑεροπορικές εταιρείες προς Ολλανδικές Αντίλλες (AN) - Πλήρης αναζήτηση\nΕδώ εμφανίζονται οι αεροπορικές εταιρείες που πετούν προς Ολλανδικές Αντίλλες. Κάντε κλικ στους σύνδεσμους για να βρείτε φτηνές πτήσεις προς Ολλανδικές Αντίλλες και να συγκρίνετε τις τιμές άλλων αεροπορικών εταιρειών που πετούν στην Ολλανδικές Αντίλλες.\nΜε το Skyscanner μπορείτε να βρείτε τις πιο φτηνές πτήσεις για Ολλανδικές Αντίλλες (από εκατοντάδες αεροπορικές εταιρείες, όπως οι ) χωρίς να χρειάζεται να επιλέξετε συγκεκριμένες ημερομηνίες και προορισμούς. Για αυτό το λόγο, το Skyscanner είναι η καλύτερη πηγή αναζήτησης φτηνών εισιτηρίων για το ταξίδι σας.\nΓια να κλείσετε μια φτηνή πτήση για Ολλανδικές Αντίλλες, επιλέξτε από τη λίστα των πτήσεων προς Ολλανδικές Αντίλλες που εμφανίζεται παρακάτω ή χρησιμοποιήστε τους σύνδεσμους στο πλάι της σελίδας για να βρείτε πληροφορίες για περισσότερες πτήσεις. Για να αναζητήσετε μια νέα πτήση, χρησιμοποιήστε τα παραπάνω πεδία αναζήτησης.\nΤιμές πτήσεων προς Ολλανδικές Αντίλλες\nΟλλανδικές Αντίλλες: αεροδρόμια της χώρας


Αυτό το χειροποίητο ζυμαρικό, προέρχεται από τη Σαρδηνία. Φτιάχνεται με σκληρό σιμιγδάλι, νερό και σαφράν, που του προσφέρει αυτό το μοναδικό χρώμα. Το μείγμα ζυμώνεται στο χέρι και στη συνέχεια τα χειροποίητα και ακανόνιστα σφαιρίδια ψήνονται στο φούρνο.\nΧρόνος μαγειρέματος: 12-14 λεπτά.\nΔοκιμάστε τα με αρωματικές σάλτσες λαχανικών και τριμμένη parmesan, με πλούσιες σάλτσες με λουκάνικο, αλλά και σαν βάση για risotto!\nΑξιολογείτε: ΖΥΜΑΡΙΚΑ ΚΟΥΣ ΚΟΥΣ ΨΗΤΟ ΣΑΡΔΗΝΙΑΣ 500g


Almyrida Residence Boutique - Greek Breakfast\nΣτο γραφικό χωριό της Αλμυρίδας βρίσκεται το Almyrida Residence Boutique Hotel. Ένα Boutique ξενοδοχείο, όπου η άνεση και η πολυτέλεια συναντούν την κρητική φιλοξενία.\nΟι λεπτομέρειες στην διακόσμηση θα αφήσουν κάθε επισκέπτη άφωνο. Στο ξενοδοχείο υπάρχουν 2 πισίνες, μια στον χώρο έξω από το ξενοδοχείο και μια στο Roof Garden Thea στον 3ο όροφο, όπου μπορεί κανείς να απολαύσει την μαγευτική θέα στα λευκά όρη και τον κόλπο της Αλμυρίδας και της Σούδας.\nΤο ηλιοβασίλεμα από το Roof Garden είναι μια συναρπαστική εμπειρία, την οποία μπορεί κανείς να συνδυάσει με πιο «ψαγμένες» γεύσεις στο εστιατόριο Thea Restaurant.\nΕπίσης στο Roof Garden του ξενοδοχείου υπάρχει και το Thea Spa & Beauty Salon με υπηρεσίες που χαλαρώνουν τους επισκέπτες.\nΣτο ισόγειο του ξενοδοχείου βρίσκεται το Bowling Center, το internet corner, τα Bar, το εστιατόριο που σερβίρεται ο βραδινός μπουφές.\nΣτο Almyrida Residence μπορεί κανείς να μείνει σε superior δωμάτια, μεζονέτες ή σουίτες. Το φιλικό προσωπικό είναι αυτό που θα κλέψει την παράσταση, μετατρέποντας τις διακοπές σε μια εμπειρία που θα θελήσουν όλοι οι επισκέπτες να επαναλάβουν.\nΣτο Roof Garden του Almyrida Residence ξεκινάει το ταξίδι των γεύσεων με ένα πλούσιο πρωινό. Ένας συνδυασμός κρητικών, ελληνικών και διεθνή προϊόντων δημιουργούν ένα μωσαϊκό γεύσεων που αφήνει κάθε επισκέπτη ευχαριστημένο. Ο ανοιχτός χώρος του Roof Garden, σε συνδυασμό με την δροσιά και την πανέμορφη θέα προσφέρει μια πανδαισία αισθήσεων στους επισκέπτες του ξενοδοχείου.\nΤο πρωινό ξεκινάει με μια μεγάλη ποικιλία από ψωμιά και αρτοσκευάσματα παρασκευασμένα στο ξενοδοχείο. Λευκό και πολύσπορο ψωμί, ψωμάκια με τυρί, με ελιές, με ντομάτα, κουλούρια και κριτσίνια. Τοπικά κανελοκούλουρα, κρασοκούλουρα, και λαδοκούλουρα, όλα με παραδοσιακές συνταγές.\nΗ κλασσική ποικιλία τυριών εμπλουτίζεται από την τοπική γραβιέρα, την κρητική μυζήθρα (ξινός ανθότηρος) και το παραδοσιακό πρόβειο γιαούρτι.\nΟ κρύος μπουφές συμπληρώνεται από φρέσκα κομμένα φρούτα, δημητριακά, γάλα, αγελαδινό γιαούρτι, γιαουρτάκια με φρούτα, ρυζόγαλο, μέλι, αποξηραμένα σύκα, δαμάσκηνα και βερίκοκα, μαρμελάδες, ντομάτες, αγγούρια, φέτα, και αλλαντικά που διαφοροποιούνται καθημερινά, γλυκό και αλμυρό κέικ.\nΟ ζεστός μπουφές αποτελείται από λουκουμάδες με μέλι, ομελέτες ή τηγανιτά αυγά, βραστά αυγά, κρουασάν, ξεροψημένο μπέικον ή λουκάνικα, κέικ φρούτων, διάφορες πίτες, φασόλια, παραδοσιακές τηγανίτες, ψητές ντομάτες με μανιτάρια και τυρί.\nΦυσικά δεν νοείται κρητική γεύση χωρίς ελαιόλαδο, και για το λόγο αυτό οι επισκέπτες θα βρουν κρητικό ελαιόλαδο και ελιές στον πρωινό μπουφέ. Από ροφήματα δεν θα μπορούσε να λείπει ο αρωματικός καφές φίλτρου, φρέσκος χυμός φρούτων, το τσάι και παραδοσιακά ροφήματα όπως δίκταμος, μαλοτήρα και φασκόμηλο.\nΚρασοκούλουρα και κανελοκούλουρα\nΤσάι από φασκόμηλο, δίκταμο και μαλωτήρα\nΓραβιέρα και μυζήθρα Κρήτης\nΜαρμελάδες, μέλι, αποξηραμένα σύκα και σταφίδες\nΣπιτικό κέικ και φρέσκος καφές\nMap for Hotels: 35.448898,24.201248


Τεχνητό δέρμα με την αίσθηση του αγγίγματος | δημοκρατία\nΕνα ακόμη βήμα για τη δημιουργία τεχνητού δέρματος, το οποίο θα έχει την ικανότητα να μιμείται την αίσθηση του αγγίγματος, έκαναν οι επιστήμονες. Συγκεκριμένα, μια ερευνητική ομάδα από τις ΗΠΑ και την Κίνα δημιούργησε ένα πλέγμα το οποίο μπορεί να νιώσει την πίεση του αγγίγματος, και μάλιστα στον ίδιο βαθμό που τη νιώθει το ανθρώπινο ακροδάχτυλο. Η ανακάλυψη θα επιταχύνει τη δημιουργία «εξυπνότερου» τεχνητού δέρματος, ικανού να «νιώθει» κάθε δραστηριότητα στην επιφάνειά του. Οι αισθητήρες που δημιούργησαν οι επιστήμονες, οι οποίοι περιγράφονται στο επιστημονικό περιοδικό «Science», μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη ρομποτική και συγκεκριμένα στην ικανότητα των ρομπότ να αγγίζουν αντικείμενα. Για τη δημιουργία του πλέγματος οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν νανοκαλώδια, τα οποία είχαν περίπου 8.000 κρυσταλλολυχνίες. Καθεμία από αυτές μπορεί να παράγει ανεξάρτητα ηλεκτρονικά σήματα σε κάθε πίεση. Οι ευαίσθητες στην πίεση κρυσταλλολυχνίες έχουν την ίδια ευαισθησία με αυτή που έχει το ανθρώπινο ακροδάχτυλο. «Κάθε μηχανική κίνηση, όπως εκείνη των χεριών ή των δαχτύλων ενός ρομπότ, μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να μεταφράζει αυτά τα σήματα» εξήγησε ο δρ Τσονγκ Λιν Βανγκ, καθηγητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια που δημιούργησε το πλέγμα. «Η ανακάλυψή μας μπορεί να κάνει το τεχνητό δέρμα “εξυπνότερο”, καθώς θα νιώθει τη δραστηριότητα στην επιφάνειά του» διευκρίνισε ο καθηγητής. Οι επιστήμονες προσπαθούσαν εδώ και πολλά χρόνια να κάνουν τις ρομποτικές συσκευές ικανές να προσαρμόζουν τη δύναμή τους για να αγγίζουν και να πιάνουν διαφορετικά αντικείμενα. Ευελπιστούν, δε, ότι το τεχνητό δέρμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση της αφής σε ανθρώπους με προσθετικά μέλη. Ωστόσο, θέλουν πρώτα να κατανοήσουν καλύτερα πώς θα μπορούσαν να ενσωματώσουν τους αισθητήρες στο νευρικό σύστημα του ανθρώπου. Πριν από μερικά χρόνια, μάλιστα, μια άλλη αμερικανική ομάδα είχε κατασκευάσει μικροσκοπικά «νανοκαλώδια» από ένα κράμα σιλικόνης και γερανίου. Τα πειράματα με αυτό το υλικό είχαν δείξει ότι είναι ικανό να εντοπίζει μια γκάμα από πιέσεις, από την πληκτρολόγηση έως και το κράτημα ενός αντικειμένου.


Πώς κατασκευάστηκαν αυτές οι 98 ίδιες κύβοι τροφίμων\nΠότε Κύβοι, η φωτογραφία από 98 διαφορετικά τρόφιμα – από το σκουμπρί μέχρι το γκρέιπφρουτ μέχρι το ρωμανέσκο-κομμένο σε μικροσκοπικά μικρά, καλά, κύβοι έγινε ιογενής την περασμένη εβδομάδα, το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να καταλάβουμε πόσα από αυτά τα κύβοι θα μπορούσαμε να ταυτίσουμε. (Έχουμε μόλις πάνω από 50.) Το δεύτερο πράγμα που αναρωτήθηκε αν και ήταν, πώς το έκαναν αυτό? Έτσι, κάλεσα τους καλλιτέχνες, Lernert & Sander, για να πάρετε την εσωτερική σέσουλα για το γιατί και πώς πήραν 98 τρόφιμα και να τα κόψουν σε 2,5 με 2,5 με 2,5 εκατοστά κύβους και να τα τοποθετήσουν σε ένα τέλεια συμμετρικό σχέδιο για να φωτογραφηθούν.\nΜπορείτε να μαντέψετε ποιος κύβος είναι ποιο φαγητό; Φωτογραφία: Lernert & Sander\nΗ ιδέα για Κύβοι ήρθε στο ολλανδικό δίδυμο όταν εφημερίδα de Volkskrant τους ανέθεσε να κάνουν μια φωτογραφία για ένα χαρακτηριστικό που σχετίζεται με τα τρόφιμα. Η μόνη καθοδήγηση που έδωσε η εφημερίδα ήταν ότι το έργο έπρεπε να συνδέεται με τρόφιμα. Αλλά, “Το φαγητό είναι ένα συντριπτικό θέμα,”Είπε ο Lernert. “Μπορείτε να πάτε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Πώς μπορείτε να φωτογραφίσετε κάτι όταν δεν μπορείτε να αποφασίσετε; “Έτσι, έκαναν το μόνο πράγμα που μπορούσε να γίνει: να φτιάξουν όλα τα φαγητά εξίσου σημαντικά, κόβοντας τα πάντα σε ομοιόμορφα κομμάτια, είπε.\nΑυτοί οι κύβοι τροφίμων είναι έτοιμοι για το κοντινό τους πλάνο. Φωτογραφία: Lernert & Sander\nΌσον αφορά το σκεπτικό πίσω από το οποίο τα τρόφιμα επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν για τους κύβους; Αυτό καθορίστηκε από αυτό που μπορούσαν να βρουν σε τοπικά καταστήματα παντοπωλείων και καταστήματα. Και τα τρόφιμα δεν μπορούσαν να υποστούν επεξεργασία, τουλάχιστον με την παραδοσιακή έννοια. «Συνειδητοποιήσαμε ότι αν κόψουμε τα πάντα, έχει αυτή την ταλαιπωρία ότι όλα θα γίνουν επεξεργασμένα», εξήγησε ο Lernert. “Αυτή είναι η εσωτερική ιστορία.”\nΟ Lernert δεν έχει πλήρη πίστη στο φαγητό που προσγειώνεται στα τραπέζια μας. Στην πραγματικότητα, στην Ολλανδία, περιέγραψε, κάθε φορά που είναι σε πάρτι γενεθλίων, οι άνθρωποι κάνουν αρνητικά σχόλια για το φαγητό. Όχι για το πώς γεύεται ή τι κάνει για την υγεία σας, αλλά για την προέλευσή της και την πολιτική πίσω από αυτήν. Με αυτό κατά νου, ο Lernert είπε: “Οι άνθρωποι μιλούν άμεσα για αρνητικά πράγματα – για παράδειγμα, Monsanto, πώς παράγονται τα πράγματα. Θέλαμε να δείξουμε τροφή για τα δάχτυλα, όπου κάθε αντικείμενο έχει τη δική του τρομερή ιστορία όταν το σκέφτεσαι μεμονωμένα. “\nΟι κύβοι αποκωδικοποιούνται. Φωτογραφία μέσω Reddit\nΑλλά Κύβοι έχει αναλάβει μια δική της ζωή. Οι άνθρωποι σε όλο το διαδίκτυο (εμάς) συμπεριλαμβάνουν την αποκωδικοποίηση του τι αντιπροσωπεύει κάθε κύβος. Και οι λάτρεις της τέχνης κουδουνίζουν το ολλανδικό στούντιο χωρίς διακοπή για να εξασφαλίσουν ένα αντίγραφο της φωτογραφίας. Σύμφωνα με τον Lernert, η μετάδοση των ιών δεν ήταν αυτό που ακολούθησαν, αλλά τώρα μπορούν ελάχιστα να συμβαδίζουν με τη ζήτηση Κύβοι: “Έχουμε πάρα πολλούς αγοραστές. Έλαβε τη ζωή μας.”Αλλά παραδέχτηκε,” Αντιλαμβανόμαστε τώρα πόσο ισχυρή είναι η δουλειά μας “Και θα κρατήσουν την επιτυχία Κύβοι έχοντας κατά νου ότι προετοιμάζονται για το επόμενο μεγάλο πράγμα: έκθεση στο Άμστερνταμ τον Σεπτέμβριο.\nΑυτή δεν ήταν η πρώτη εισβολή του duo σε φαγητό, και δεν θα είναι η τελευταία. Το 2007, έκαναν κύματα για ένα βίντεο που απελευθέρωσαν από ένα λαγουδάκι σοκολάτας που έσβησε το πρόσωπό του. Αυτό το βίντεο ήταν για τηλεοπτική εκπομπή που σχεδιάστηκε για παιδιά ηλικίας 2 έως 6 ετών. Είπε ο Lernert: «Θέλαμε να πούμε ότι δεν μπορείτε πάντα να πάρετε αυτό που θέλετε».\nΕννέα ποδιές για τον συνειδητό Cook\nΓιατί δεν μπορείτε να πιείτε το αλάτι;\n7 recettes de légumes rôtis lentement, car la patience est une vertu (délicieuse)\nबीए पार्टी मिक्स\nIhr Kellner ist die bestangezogene Person im Restaurant\nमसालेदार सलाद, अजवाइन, और जड़ी बूटियों के साथ तितली ट्राउट\nPizza aux pois chiches\nג ‘יאדה דה לורנטיס מקבל אמיתי\nEine Veggie-geladene Pizza, die Sie tatsächlich an einer Woche machen können\nKesä Tomaatti ja Bell Pepper Soup\n5 Mayských potravin, které byste měli jíst dříve, než skončí svět\nQuentin Tarantino -perustainen Speakeasy Avautuu Cincinnatiin\n7 vinbarer du skal drikke på nu\nSalade de fenouil et orange à la sicilienne avec oignons rouges et menthe\nKokosnuss, Pistazie und Kakao-Schokoladenrinde\nDe 10 mest populære opskrifter i august\nאיך להכין שקית מאפה בתוך קמצוץ (עוגיות שלך יהיה תודה)\nTangelosta Yuzuun, 8 harvinaista ja herkullista sitrushedelmää Try Now\nצלעות חזיר בגריל עם שזיפים, חלומי ולימון\nKuinka Bobby Flay Cooks kanssa Chili Peppers\nVandmelon, Feta og Arugula Salat med Balsamisk Glasur\nפריכות אורז עם רוטב טרטור\nΜαντολίνο Αιγαίο Μπιστρό\nतेल-पका हुआ टमाटर\nסלט שרימפס עם מלפפון ושומר\nPinnacle of Pasta: Top 9 destiček těstovin v Římě\nDenne Simple Ginger Curry får dig til at føle sig ALIVE\nकाह्लुआ व्हीप्ड क्रीम के साथ मेक्सिकन कॉफी पुडिंग\nהליבוט Ceviche עם עגבניות ואננס\nΧυτοσίδηρος Πιτσαρία Skillet, Πού βρήκατε τη ζωή μας;\nSalsa Roja A La Parrilla\nGewürzte Brown Butter Linzer Plätzchen\nVietnam Duck Soup\nJe domácí francouzská cibule ponořena za to?\nΠού να φάτε στο Dogpatch, το Up-and-Cominest γειτονιά του Σαν Φρανσίσκο\nJordbær Jam Kiks\nבלסמי, דיז’ון, זגוגית, חזיר, צלוי, פנינה, בצל\nफिलाडेल्फिया फिश हाउस पंच\nकैफे डु मोंडे\nशब्द ककड़ी की व्युत्पत्ति\nAprès-Ski japanilainen tie\nAlmond-Crusted Trout valkoisilla hiutaleilla ja Swiss Chardilla\nאין בוכה ב #BAOnionChallenge\nCómo el libro de cocina Silver Palate cambió nuestra cocina\nSalade d’avocat et de mandarine avec vinaigrette Jalapeno\nהימנע אלה פיצה נפוצה טעויות אז אתה יכול לעשות ולאכול את העולם המושלם ביותר של מזון\nΑγορά αγροτών Quinoa Σαλάτα\nProč sýrový kolečko (aka Girolle\nThe Daily Grind: Restauranter handler om internmøllefræsning\nΟ Jonathan Gold ήταν ο συγγραφέας τροφίμων που μας έκανε να αγαπάμε το γράψιμο των τροφίμων\nΑυτές οι πρώτες θέσεις κουζίνας των σεφ έκαναν αυτές που είναι σήμερα\n43 γαλλικές συνταγές που είναι ουσιαστικά οι ίδιες με τις χτενισμένες σε ένα αεροπλάνο στο Παρίσι\n10 Μουσεία Τροφίμων Εκτός από το Μουσείο Τροφίμων και Ποτών\nΤο Delish εγκαινιάζει φόρουμ τροφίμων “CookChat”


ECE-AK705 Τεχνητή Νοημοσύνη (Δ+Ε)\nΔιδασκαλία και Φροντιστηριακές Ασκήσεις\n3 (13 εβδομάδες)\nΕργαστηριακές Ασκήσεις (σε 2 ομάδες)\nΕπιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα: Στο τέλος αυτού του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν και να εφαρμόζουν μεθόδους επίλυσης προβλημάτων, τεχνικές αναζήτησης, προτασιακή & κατηγορηματική λογική, λήψη αποφάσεων, θεωρία παιγνίων, και μηχανική μάθηση.\nΔεξιότητες: Οι φοιτητές κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου μαθαίνουν να προγραμματίζουν σε γλώσσα Prolog και να χειρίζονται την πλατφόρμα μηχανικής μάθησης Weka.\nΗ διδακτέα ύλη της διδασκαλίας περιλαμβάνει: Μεθόδους επίλυσης προβλημάτων, τεχνικές αναζήτησης, προτασιακή & κατηγορηματική λογική, λήψη αποφάσεων, θεωρία παιγνίων, μηχανική μάθηση. Το εργαστήριο αφορά επίλυση προβλημάτων με αλγόριθμους αναζήτησης και ικανοποίησης περιορισμών σε γλώσσα προγραμματισμού Prolog, θεωρία παιγνίων και μηχανική μάθηση.\nΗ διδακτέα ύλη ανά εβδομάδα έχει ως εξής:\nΕισαγωγή-Ευφυείς πράκτορες: Ορισμός, ιστορική αναδρομή, σύνδεση με άλλους επισημονικούς κλάδους. Ορθολογικότητα, μέτρα απόδοσης, περιβάλλον εργασιών, δομή πρακτόρων.\nΕπίλυση προβλημάτων με αναζήτηση: Χώροι καταστάσεων, δέντρα αναζήτησης, μέθοδοι αναζήτησης χωρίς πληροφόρηση (depth-first, breadth-first), αναζήτηση με μερική πληροφόρηση.\nΠληροφορημένη αναζήτηση και εξερεύνηση: Αλγόριθμοι Best First και Α*.\nΑλγόριθμοι τοπικής αναζήτησης Ι: Hill climbing, simulated annealing.\nΑλγόριθμοι τοπικής αναζήτησης ΙΙ: Γενετικοί αλγόριθμοι.\nΠροβλήματα ικανοποίησης περιορισμών: Διάδοση περιορισμών, πρώιμος έλεγχος, συνέπεια τόξου.\nΑναζήτηση με αντιπαλότητα: Βέλτιστες στρατηγικές σε παιχνίδια δύο αντιπάλων, αλγόριθμος minimax, κλάδεμα άλφα-βήτα, επέκταση σε παιχνίδια πολλών παικτών, επέκταση σε τυχερά παιχνίδια, αλγόριθμος expectiminimax.\nΘεωρία παιγνίων Ι: Παίγνια ταυτόχρονων κινήσεων, ισορροπία Nash.\nΘεωρία παιγνίων ΙΙ: Θεωρία χρησιμοτήτων και λήψης αποφάσεων.\nΛογική I: Προτασιακή λογική, πρότυπα συλλογιστικής, ανάλυση (resolution), λογικά κυκλώματα.\nΛογική II: Λογική πρώτης τάξης (κατηγορηματική λογική), κανόνες συμπερασμού για ποσοδείκτες, ενοποίηση, αλυσίδες εκτέλεσης, απόδειξη θεωρημάτων.\nΜηχανική μάθηση I: Εισαγωγή, κατασκευή μοντέλων, δένδρα αποφάσεων.\nΜηχανική μάθηση ΙΙ: Δίκτυα Bayes, μοντέλα naive Bayes, πιθανοτική συλλογιστική, συμπερασμός με αλυσίδες Markov, κρυμμένα μοντέλα Markov.\nΤο μάθημα υποστηρίζεται από χώρο ηλεκτρονικής μάθησης στο eclass.upatras.gr μέσω του οποίου διαμοιράζεται το υλικό του μαθήματος, εκφωνήσεις ασκήσεων, διαφάνειες, βιντεοδιαλέξεις, οι ανακοινώσεις που αφορούν στη διεξαγωγή του μαθήματος, των εργαστηρίων και των εξετάσεων, πρόσθετες οδηγίες και άλλο χρήσιμο υλικό. Επίσης υποστηρίζεται από πλατφόρμα αυτόματης διόρθωσης κώδικα Prolog για την εκτέλεση υποβολή και αυτόματη βαθμολόγηση εργαστηριακών ασκήσεων.\nΗ ύλη της διδασκαλίας εξετάζεται με γραπτή εξέταση στο τέλος του εξαμήνου. Η εξέταση γίνεται με ανοικτά βιβλία. Στις εργαστηριακές ασκήσεις παίρνονται παρουσίες και οι φοιτητές εξετάζονται κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου. Για να λάβουν μέρος οι φοιτητές στην εξέταση του μαθήματος θα πρέπει να έχουν συμπληρώσει τις ελάχιστες παρουσίες στο εργαστήριο (τουλάχιστον τα 2/3 του συνόλου).\n· S.Russel, P.Norvig, "Τεχνητή Νοημοσύνη: Μια Σύγχρονη Προσέγγιση", 2η έκδοση, Κλειδάριθμος, 2005, ISBN: 960-209-873-2.\n· Μ.Negnevitsky, "Τεχνητή Νοημοσύνη", 3η Έκδοση, Εκδόσεις Α. Τζιόλα, 2017, ISBN: 978-960-418-719-5\n· Ι.Βλαχάβας, Π.Κεφαλάς, Ν.Βασιλειάδης, Φ.Κόκκορας, Η.Σακελλαρίου, "Τεχνητή Νοημοσύνη", 3η Έκδοση, ΕΑΔΠ Παν.Μακεδονίας, 2011, ISBN: 978-960-8396-64-7\n· "Artificial Intelligence", Elsevier, ISSN: 0004-3702\n· "Artificial Intelligence Review", Springer, ISSN: 0269-2821


Γκάγκα: Υπό εξέταση ο χαρακτηρισμός του Νοσοκομείου ως άγονου «Δόθηκαν κίνητρα στους αναισθησιολόγους…» - Πρωινός Τύπος\nHome > Πρώτο Θέμα > Γκάγκα: Υπό εξέταση ο χαρακτηρισμός του Νοσοκομείου ως άγονου «Δόθηκαν κίνητρα στους αναισθησιολόγους…»\nΓκάγκα: Υπό εξέταση ο χαρακτηρισμός του Νοσοκομείου ως άγονου «Δόθηκαν κίνητρα στους αναισθησιολόγους…»\nΣτέλλα Σταυρίδου 12 Οκτωβρίου 2021 Πρώτο Θέμα\nΣτο Νοσοκομείο Δράμας χθες η αν. υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα\nΓκάγκα: Υπό εξέταση ο χαρακτηρισμός\nτου Νοσοκομείου ως άγονου\n«Δόθηκαν κίνητρα στους αναισθησιολόγους…»\nΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Δράμας επισκέφθηκε χθες το μεσημέρι, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας κ. Μίνα Γκάγκα, προκειμένου να συζητήσει με τη διοίκηση, αλλά και με τους διευθυντές των Τμημάτων, για την κατάσταση που επικρατεί.\nΚατά την έλευσή της, η κα. Γκάγκα συνοδευόταν από τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου Υγείας κ. Κωτσιόπουλο και το διοικητή της 4η ΥΠΕ κ. Τσαλικάκη, ενώ στη συνάντηση παραβρέθηκαν επίσης ο κυβερνητικός βουλευτής Δράμας κ. Μπλούχος, ο αντιπεριφερειάρχης Δράμας κ. Παπαδόπουλος, η διοικήτρια του Νοσοκομείου κα. Καρατζόγλου, ο πρόεδρος και η γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου κ. Γεωργιάδης και κα. Βασιλείου, ο διευθυντής του Κέντρου Υγείας Δράμας κ. Λεμπιδάκης και άλλοι.\nΣτο μέσον της συνάντησης που είχε με τα στελέχη του Νοσοκομείου αλλά και του Ιατρικού Συλλόγου και του Κέντρου Υγείας Δράμας, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας έκανε δηλώσεις στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, επισημαίνοντας ότι σκοπός της επίσκεψής της είναι να μορφώσει από κοντά άποψη της κατάστασης που επικρατεί, προκειμένου να μπορέσουν να δοθούν λύσεις στα προβλήματα.\nΌσον αφορά το ζήτημα του να χαρακτηριστεί άγονο το Νοσοκομείο, είπε ότι το θέμα βρίσκεται υπό συζήτηση.\nΑναλυτικότερα, η κα. Γκάγκα τόνισε ότι επισκέφθηκε και άλλα Νοσοκομεία και θα συνεχίσει την περιοδεία της στη Βόρεια Ελλάδα, προκειμένου να δει τα προβλήματα που υπάρχουν: «Να δούμε τι προβλήματα υπάρχουν και να τα λύσουμε γρήγορα και σωστά».\nΌπως είπε, «μας ανησυχεί γενικά όλη η Βόρεια Ελλάδα γιατί το ποσοστό εμβολιασμού είναι χαμηλό, γιατί υπάρχει πιθανότητα να έχουμε πολλά κρούσματα και πολλές νοσηλείες που πάντα είναι πολύ δύσκολο να τις αντιμετωπίσει το σύστημα υγείας και τα Νοσοκομεία μας, τα οποία έχουν υποστεί όλο αυτό τον καιρό μια μεγάλη πίεση», ενώ τόνισε χαρακτηριστικά ότι, «οι συνάδελφοι είναι κουρασμένοι, κοντεύουν δύο χρόνια με την πανδημία και άρα είναι πολύ σημαντικό να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε».\nΣτο σημείο αυτό εξήγησε ότι «ένας πολύ καλός τρόπος για όλους μας είναι να έχουμε εμβολιαστεί και να έχουμε λιγότερα κρούσματα και λιγότερη ανάγκη για νοσηλεία. Συζητάμε με τους συναδέλφους τα προβλήματα και ό,τι χρειάζονται για να μπορέσουμε να το λύσουμε, είναι πολύ καλό το κλίμα της συζήτησης και νομίζω ότι η συνεργασία με τη διοίκηση και την περιφέρεια είναι πάντα άψογη και τους βουλευτές. Το ζητούμενο είναι να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα και να μπορέσουμε να βοηθήσουμε το Νοσοκομείο όσο καλύτερα μπορούμε».\nΥπό σκέψη το άγονο!\nΣε ερώτηση του «Πρωινού Τύπου» για το αν υπάρχουν σκέψεις ώστε να χαρακτηριστεί άγονο το Νοσοκομείο Δράμας, η κα. Γκάγκα είπε: «Είναι κάτι που θα το δούμε, γιατί δεν είναι αποφάσεις που παίρνονται μονομερώς για ένα Νοσοκομείο. Πρέπει να δούμε όλο το χάρτη για να ξέρουμε ποια Νοσοκομεία είναι άγονα. Σίγουρα υπάρχουν Νοσοκομεία που είναι χαρακτηρισμένα ως άγονα και δεν χρειάζεται να είναι, και Νοσοκομεία που πρέπει να χαρακτηριστούν. Δεν είμαι έτοιμη να σας απαντήσω, το εξετάζουμε».\nΕρωτώμενη για το αν δοθούν κίνητρα σε αναισθησιολόγους, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, είπε ότι «ήδη έχουν δοθεί περισσότερα κίνητρα στους αναισθησιολόγους. Έχει δοθεί ένα μηνιαίο επίδομα, δίνουμε επιπλέον χρήματα για τις εφημερίες και δίνουμε και στους αναισθησιολόγους και στον ιδιωτικό τομέα να έρθουν και να εφημερεύσουν όπως και να έρθουν με μπλοκάκι να βοηθήσουν. Υπάρχουν θέσεις που τρέχουν σε προκήρυξη αυτή τη στιγμή στο Νοσοκομείο και υπάρχει ενδιαφέρον που είναι πολύ καλό, οπότε νομίζω ότι σύντομα θα έχουμε καλά νέα».\nΙδέες και προτάσεις ζητάει ο Δ. Δράμας για τη διοργάνωση της φετινής Ονειρούπολης\nΠροώθηση υπόγειας εξόρυξης στο προστατευόμενο τοπίο του Βώλακα-Μια άκρως θετική εξέλιξη για την περιοχή του Βώλακα\nΟι μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Νικηφόρου Δράμας δημιούργησαν μία εικονική επιχείρηση παραγωγής σαπουνιού Μιλάνε στον «Π.Τ.» η διευθύντρια του σχολείου κα. Πατσιάβρα και ο εκπαιδευτικός κ. Σισμανίδης\nΕντείνεται το πρόβλημα με τους εργάτες γης στο λεκανοπέδιο Κ. Νευροκοπίου για τη συγκομιδή της πατάτας


Ονομα: Anne Louise Marquis\nΤοποθεσία: Prospect Park South - Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη\nΕίδος κατοικίας: Condo\nΜέγεθος: 600 τετραγωνικά πόδια\nΠείτε μας λίγο (ή πολλά) για το σπίτι σας και τους ανθρώπους που ζουν εκεί: Μετά την ενοικίαση για όλη μου τη ζωή, ήμουν τόσο ενθουσιασμένος που αγόρασα ένα σπίτι. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν σε θέση, αλλά βρήκα ένα εκπληκτικό σημείο κοντά στο πάρκο και το μετρό και η προσφορά μου έγινε δεκτή. Καλό πράγμα που έκανα. Το κτίριο εξαντλήθηκε σε ένα Σαββατοκύριακο.\nΕίναι μια νέα κατασκευή, η οποία είναι ωραία από μερικούς τρόπους, αλλά ήθελα τη ζεστασιά ενός έζησε στο διάστημα και χρειαζόταν κάποιες αλλαγές. Αλλαξώ αμέσως τον φωτισμό και άλλαξα το υλικό από χρώμιο σε μαύρο. Αυτές οι σχετικά απλές και χαμηλού κόστους αλλαγές κατέστησαν έναν κόσμο διαφοράς. Έχω εγκαταστήσει ετικέτες εικόνας έτσι είναι εύκολο να μετακινήσετε τέχνη γύρω ανάλογα με τη διάθεσή μου. Το μεγαλύτερο μέρος της τέχνης γίνεται από φίλους, ή από μένα, ή απλώς αντικείμενα που έχω βρει ταξίδια. Το όλο διαμέρισμα είναι ένα ταξίδι. Τα μαξιλάρια είναι από το Chefchouen και την Κωνσταντινούπολη, οι μάσκες είναι από το Sikkim και οι αφίσες της τέχνης είναι από το Παρίσι.\nΟ φίλος μου ξόδεψε ένα Σαββατοκύριακο που έφτιαξε την προσαρμοσμένη σουίτα βιβλιοθήκης / γραφείου που σχεδίασα σε ένα κομμάτι χαρτί. Η κύρια κρεβατοκάμαρα κρατώ απλή και ήρεμη. μια όαση που είναι πάντα έτοιμη για τους επισκέπτες. Η δεύτερη κρεβατοκάμαρα μετατράπηκε σε γκαρνταρόμπα και βάζω σε ένα κρεβάτι κοιμάμαι όταν έρχονται οι επισκέπτες. Το σπίτι είναι πραγματικά σημαντικό για μένα. Ταξιδεύω πολύ για δουλειά για να γίνω εδώ είναι ένα τέτοιο δώρο. Μου αρέσει να φωλιάζουν εδώ στη δική μου μικρή γωνιά του Μπρούκλιν.\nΠεριγράψτε το στυλ του σπιτιού σας σε 5 λέξεις ή λιγότερο: Ζεστό, εκλεκτικό, υφή, DIY, καθαρό.\nΠοιο είναι το αγαπημένο σας δωμάτιο και γιατί; Η κρεβατοκάμαρά μου είναι αμέσως ηρεμία. Η τέχνη είναι από φίλους, το κιμονό ανήκε στην θεία μου για χρόνια και μου θυμίζει την οικογένειά μου. Ο πολυετής πολυέλαιος είναι τόσο παιχνιδιάρικο και απαλό.\nΟποιαδήποτε συμβουλή για τη δημιουργία ενός σπιτιού που αγαπάτε; Πραγματικά κρατάτε μόνο τα πράγματα που αγαπάτε, τα υπόλοιπα μπορούν να πάνε. Βρείτε όλα όσα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε από δεύτερο χέρι. υπάρχουν εξαιρετικές προσφορές στο Craigslist (όπου πήρα σχεδόν τα πάντα). Κάντε το χώρο για εσάς, μην ανησυχείτε για τις προσδοκίες των άλλων. Δημιουργήστε το χώρο στον οποίο θέλετε να επιστρέψετε. Έρχομαι σπίτι μετά από μακρά ταξίδια και αγκαλιάζω τους τοίχους αυτού του τόπου γιατί είμαι τόσο χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ.\nΚαλύτερους πίνακες μικρών χωρων\nΟι πραγματικοί φίλοι εγκληματιών, το νέο Mockumentary της Netflix θα σας σπάσει\nΑνακαινισμένο γαλλικό Chateau για δημοπρασία χωρίς τιμή αποθεματικού


Αστυνομικοί σε Μπάμπη Παπαδημητρίου: «Μπάτσος είστε και φαίνεστε!» | Τι λες τώρα;\nHome \_ Ελλάδα \_ Αστυνομικοί σε Μπάμπη Παπαδημητρίου: «Μπάτσος είστε και φαίνεστε!»\nΤι λες τώρα; 2 Δεκεμβρίου, 2021 6:15 ΜΜ\nΠολλές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στους κύκλους της αστυνομίας η ατάκα του Μπάμπη Παπαδημητρίου που χθες και ενώ βρισκόταν στον αέρα του ΣΚΑΪ, αποκάλεσε τους αστυνομικούς «μπάτσους».\nΤο πρωί ο Πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ αποχώρησε από την ίδια εκπομπή χαρακτήρισε «υβριστή» τον βουλευτή της ΝΔ, καταγγέλοντας παράλληλα και τους παρουσιαστές ότι δεν παρενέβησαν όταν ακούστηκε ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός.\n«Θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη διότι εδώ που καθόταν ο υβριστής, ο πρόεδρος των αστυνομικών δεν μπορεί να κάθεται. Για αυτόν τον λόγο θα αποχωρήσω. Χίλια συγγνώμη» είπε πριν αποχωρήσει ο Γρηγόρης Γερακαράκος.\n«Μπάτσος είστε και φαίνεστε»\nΤην ίδια ώρα, οργισμένη ανακοίνωση εξέδωσε και η Ένωση Αστυνομικών Λάρισας κατά του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας.\nΑναλυτικά, η ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών Λάρισας όπως δημοσιεύεται στο larissanet:\n«Έντονη δυσαρέσκεια και αγανάκτηση στις τάξεις των συναδέλφων, προκάλεσε ο χαρακτηρισμός του βουλευτή της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Χαράλαμπου, ο οποίος αποκάλεσε σε πρωινή ενημερωτική εκπομπή τους αστυνομικούς, με τον απαξιωτικό χαρακτηρισμό «μπάτσος».\nΝα θυμίσουμε λοιπόν στο κ. βουλευτή ότι οι αστυνομικοί δίνουμε στη κυριολεξία το αίμα μας προασπιζόμενοι το ύψιστο κοινωνικό αγαθό της δημόσιας ασφάλειας, ενώ βρισκόμαστε στη πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης κάθε λογής κρίσης που βιώνει η Πατρίδα.\nΗ εποχή που ο αστυνομικός, «μπάτσος» κατά το βουλευτή σας, βίωνε την υποτίμηση και το κοινωνικό αποκλεισμό σκύβοντας το κεφάλι χωρίς καμία αντίδραση, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.\nΓια εμάς, ευτυχώς και για τη πλειοψηφία της κοινωνίας μας, αυτός που υπερασπίζεται το συνάνθρωπό του με την ίδια του τη ζωή είναι κοινωνικός αγωνιστής.\nΘα περιμέναμε αντί ύβρεως, την άμεση υιοθέτηση του δίκαιου αιτήματος μας, για έμπρακτη ανταμοιβή στον αγώνα που δίνουμε κατά της πανδημίας του covid.\nΕπαναλαμβάνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν είμαστε δεδομένοι κανενός και νιώθουμε πάρα πολύ υπερήφανοι για τη δουλειά μας.\nΓια όλους λοιπόν τους ανωτέρω λόγους και για πολλούς άλλους ακόμα, η απάντηση στον απαξιωτικό χαρακτηρισμό μας είναι ότι:\n«Μπάτσος» είστε και φαίνεστε!!»\nΚρικέτος: Να τοποθετηθεί ο Μητσοτάκης\nΕπίσης το πρωί, ο αντιπρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Δυτικής Αττικής, μιλώντας στον ΑΝΤ1, κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας να τοποθετηθεί και να καταδικάσει τον Μπάμπη Παπαδημητρίου.\nΌπως είπε ο Σπήλιος Κρικέτος, όταν στο παρελθόν βουλευτής άλλου κόμματος είχε αποκαλέσει τους αστυνομικούς «μπάτσους», προσέφυγαν στη δικαιοσύνη και τότε σύσσωμη η Νέα Δημοκρατία «σηκώθηκε στα κάγκελα και μας υποστήριξε», είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε «θέλουμε να ξέρουμε τη θέση του πρωθυπουργού εάν συμφωνεί με αυτόν τον βουλευτή να μας αποκαλεί “μπάτσους”», είπε ο Σπήλιος Κρικέτος.\n«Ζητάμε τώρα από τον πρωθυπουργό και τη Νέα Δημοκρατία να τοποθετηθούν για τον βουλευτή τους», είπε ο αντιπρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Δυτικής Αττικής.\nΚερατέα-πυρκαγιά: Yπάλληλος του δήμου είδε λευκό όχημα να βάζει φωτιές\n«Ναι» σε κάμερες στις εισόδους πολυκατοικιών από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων\nΠοιες αποδείξεις «χτίζουν» αφορολόγητο και ποιες δεν θα γίνονται δεκτές.


8 πράγματα που ίσως δεν γνωρίζεις για τον ιδρυτή του Amazon.com\nΟ Jeff Bezos γεννήθηκε σαν σήμερα (12 Ιανουαρίου 1964).\nΣκιαγραφήσαμε το προφίλ του Mr. Amazon και σου παρουσιάζουμε 8 πράγματα που ίσως δεν ήξερες για τον Αμερικανό κροίσο.\n1. Η καταγωγή του δεν είναι ελληνική\nΜπορεί το επίθετό του να σε κάνει να πεις «δικός μας είναι και αυτός» όμως η αλήθεια είναι πως το κανονικό του όνομα είναι Jeffrey Preston Jorgensen. Επέλεξε να πάρει το επίθετο του κουβανικής καταγωγής πατριού του Miguel Bezos, ο οποίος τον μεγάλωσε.\n2. Ήταν ένας από τους πρώτους επενδυτές της Google\nΟ Jeff Bezos είναι ένα από τους ανθρώπους που από νωρίς έβλεπαν μπροστά. Απόδειξη αυτού πως το 1998 αγόρασε μετοχές αξίας 250.000 ευρώ που σήμερα αξίζουν 3.1 δις.\n3. Προετοιμάζεται να αποικήσει το διάστημα\nΗ διαστημική εταιρεία Blue Origin του Jeff Bezos εξετάζει το ενδεχόμενο να ξεκινήσει τη μεταφορά επιβατών επί πληρωμή στο διάστημα. Εκτός όμως από αυτό πρόκειται να δημιουργήσει μια νέα «εθνική ομάδα» των ΗΠΑ, η οποία φιλοδοξεί να κατασκευάσει την επόμενη σεληνάκατο με την οποία οι αστροναύτες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) θα ξαναπατήσουν το πόδι τους στο φεγγάρι το 2024.\n4. Ήταν κομπάρσος στην ταινία Star Trek Beyond\nΩς λάτρης της 7ης τέχνης, ο Bezos έκανε το ντεμπούτο στον κινηματογράφο με τη συμμετοχή του στο Star Trek Beyond, όπου υποδύθηκε έναν εξωγήινο για μερικά δευτερόλεπτα και σύμφωνα με τον σκηνοθέτη Τζάστιν Λιν ήταν απόλυτα επαγγελματίας.\n5. Πλένει τα πιάτα στο σπίτι του κάθε βράδυ\nΜπορεί να κερδίζει σχεδόν 2000 ευρώ το δευτερόλεπτο όμως αυτό που του αρέσει περισσότερο είναι το πλύσιμο των πιάτων κάθε βράδυ, όπως δήλωσε σε συνέντευξή του. «Είμαι πεπεισμένος πως είναι το πιο σέξι πράγμα που κάνω», είχε παραδεχτεί ο Bezos κάτι το οποίο εξομολογήθηκε και ο Μπιλ Γκέιτς. Αν και ποτέ δεν μας εκμυστηρεύτηκαν τους λόγους πίσω από αυτή τη συνήθεια, οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν πως η εκτέλεση οικιακών εργασιών έχει δημιουργικά και συναισθηματικά οφέλη.\n6. Κατοικεί σε ένα μουσείο\nΟ Bezos κατοικεί στο μεγαλύτερο σπίτι στην Ουάσιγκτον, έκτασης 2.500 τ.μ., όπου στεγαζόταν το Μουσείο Υφαντουργίας. Ενημερωτικά, το σπίτι διαθέτει 25 μπάνια, 11 υπνοδωμάτια, 3 κουζίνες, καθώς και αίθουσα χορού.\n7. Η περιουσία του είναι 20% μεγαλύτερη από της βρετανικής βασιλικής οικογένειας\nΟ διευθύνων σύμβουλος της Amazon, Jeff Bezos, είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη και πολλές φορές έχει, μάλιστα, βρεθεί ακόμα και στην πρώτη θέση. H περιουσία του εκτιμάται στα 109 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 20% μεγαλύτερη από αυτή της βρετανικής βασιλικής οικογένειας.\n8. Κάθε πρωί ξυπνά χωρίς ξυπνητήρι\nΟ Jeff Bezos δε χρειάζεται ξυπνητήρι για να ξυπνήσει. Κοιμάται σταθερά 8 ώρες κάθε βράδυ, τρώει (συνήθως) ένα υγιεινό πρωινό και περνάει τις πρώτες ώρες της ημέρας με την οικογένειά του, ενώ προγραμματίζει όλα τα σημαντικά meetings στις 10 το πρωί μέχρι και το μεσημέρι.


ΟΗΕ: Καταγγελίες για σεξουαλική βία στα ελληνικά κέντρα φιλοξενίας\nΣάββατο, 10-Φεβ-2018 14:31\nΔεκάδες πρόσφυγες που αιτούνται άσυλο στην Ελλάδα καταγγέλλουν πως έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας στα ασφυκτικώς γεμάτα κέντρα φιλοξενίας, όπως μεταδίδει η Deutsche Welle.\nΑναλυτικότερα, περίπου το ένα τρίτο των 622 αναφορών για σεξουαλική παρενόχληση, που έγιναν συνολικά το 2017 στην Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), αφορούσε πρόσφυγες που βρίσκονταν σε κέντρα υποδοχής στην Ελλάδα.\nΟ εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Cecile Pouilly, δήλωσε μάλιστα ότι οι πρόσφυγες δεν μιλάνε πάντα γι' αυτά τα περιστατικά, επειδή φοβούνται, ντρέπονται και ανησυχούν για τις διακρίσεις.\n"Ο πραγματικός αριθμός των περιστατικών είναι πιθανό να είναι πολύ υψηλότερος από τον αναφερόμενο", δήλωσε στους δημοσιογράφους στη Γενεύη, αναγνωρίζοντας ότι ο ΟΗΕ έχει μόνο μια "μερική εικόνα" της πραγματικότητας.\nΟ Pouilly τόνισε ότι η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης στη Μόρια της Λέσβου και στο Βαθύ της Σάμου "όπου χιλιάδες πρόσφυγες συνεχίζουν να παραμένουν σε ακατάλληλα καταφύγια με ανεπαρκή ασφάλεια".


Το κιτ αμαξώματος ακολουθεί στενά τη σχεδίαση του Freed Modulo X Concept.\n5.196 Επισκέψεις στο άρθρο (2/6/2020)\nΤο ανανεωμένο Honda Freed Modulo X παρουσίασε η ιαπωνική φίρμα, με την σπορ έκδοση του μικρού πολυμορφικού να ακολουθεί αυτή του κλασικού μοντέλου.\nΞεκινώντας να πούμε πως το Honda Freed είναι ένα μικρό πολυμορφικό που προσφέρεται αποκλειστικά στην Ιαπωνία και στο εσωτερικό του μπορεί να φιλοξενήσει έξι ή επτά επιβάτες. Μετά την περυσινή ανανέωση που έλαβε η δεύτερη γενιά του Freed, ήρθε η σειρά της σπορ έκδοσης Modulo X να φρεσκαριστεί διατηρώντας φυσικά πιο «επιθετική» εμφάνιση σε σχέση με το απλό μοντέλο.\nΤο κιτ αμαξώματος ακολουθεί στενά τη σχεδίαση του Freed Modulo X Concept που έκανε το ντεμπούτο του στο Tokyo Auto Salon τον Δεκέμβριο του 2019. Συγκεκριμένα στο μπροστινό μέρος διαθέτει έναν πρόσφατα σχεδιασμένο προφυλακτήρα με μεγάλα γυαλιστερά μαύρα διακοσμητικά κομμάτια που στεγάζουν τα LED φώτα ομίχλης, ενώ παράλληλα έχει τοποθετηθεί και ένα χείλος για έξτρα ενίσχυση της αεροδυναμικής. Το Freed Modulo X παίρνει επίσης μια αποκλειστική μάσκα και επιπλέον χρωμιωμένα χαρακτηριστικά.\nΔιευρυμένες παρουσιάζονται και οι πλευρικές ποδιές, ενώ μία αεροτομή στο πίσω μέρος και ο σπορ προφυλακτήρας με τον αεροδυναμικό διαχύτη είναι κάποια ακόμα από τα στοιχεία που συνθέτουν την εξωτερική εμφάνιση. Τέλος την συνολική εξωτερική εικόνα συμπληρώνουν οι τροχοί αλουμινίου 15 ιντσών.\nΣτο εσωτερικό, το Honda Freed Modulo X προσφέρει σπορ ατμόσφαιρα, χάρη στα καθίσματα που συνδυάζουν το σουέτ και το δέρμα. Παράλληλα υπάρχουν ειδικά πατάκια και μία οθόνη αφής 9 ιντσών για το σύστημα ψυχαγωγίας.\nΤέλος να σημειώσουμε πως η Honda προσφέρει το Freed Modulo X με δύο κινητήρες. Έναν 1.500άρη τετρακύλινδρο με 129 ίππους και ένα υβριδικό σύστημα όπου το προαναφερόμενο μοτέρ συνδυάζεται με ένα ηλεκτροκινητήρα και φυσικά μία μικρή μπαταρία.


Τι να κάνετε αν ένα μέλος της οικογένειας εμφανίσει συμπτώματα – Serendipity\nΤι να κάνετε αν ένα μέλος της οικογένειας εμφανίσει συμπτώματα\nSerendipity !\t 16 Μαρτίου 2020\t Σχολιάστε\nΟδηγίες για την πρόληψη της διάδοσης της νόσου του κορωνοϊού στο σπίτι σε περίπτωση εμφάνισης ήπιων συμπτωμάτων σε κάποιο μέλος της οικογένειας εξέδωσε ο Ιατρικός Σύλλος Αθηνών.\nΕιδικότερα, αναφέρεται ότι στην περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα του Covid-19 θα πρέπει να παραμείνετε στο σπίτι:\n– αν είστε άτομα με επιβεβαιωμένη ή ύποπτη λοίμωξη από COVID-19 (συμπεριλαμβανομένων ατόμων υπό εργαστηριακή διερεύνηση) που δεν χρειάζεται να νοσηλευθούν και άτομα με επιβεβαιωμένο COVID-19 που μετά την νοσηλεία τους πήραν εξιτήριο και νοσηλεύονται κατ’ οίκον.\n– όταν εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειας εμφανίσετε τα συμπτώματα COVID-19 ο γιατρός, τηλεφωνικά ή κατά την εξέταση, ή ο γιατρός στο νοσοκομείο, θα αξιολογήσουν αν μπορείτε να παραμείνετε στο σπίτι μέχρι να αναρρώσετε.\n– αν διαπιστωθεί ότι δεν χρειάζεται να νοσηλευτείτε και ο γιατρός συστήσει κατ’ οίκον απομόνωση και παρακολούθηση των συμπτωμάτων, ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα πρόληψης μέχρις ότου ο γιατρός δηλώσει ότι μπορείτε να επιστρέψετε στις κανονικές σας δραστηριότητες, – εάν μέχρι τότε τα μέτρα της πολιτείας το επιτρέπουν.\nΜείνετε στο σπίτι σε συνεννόηση με τον γιατρό σας, αν εμφανίσετε κάποια συμπτώματα, μέχρι να υποχωρήσουν.\nΘα πρέπει να παραμείνετε στο σπίτι, με ηρεμία, και να επιτηρείτε τα συμπτώματά σας σε διαρκή συνεννόηση με τον γιατρό σας.\nΑν τα συμπτώματα επιβαρυνθούν, (υψηλός πυρετός, δυσκολία στην αναπνοή ) καλέστε τον ΕΟΔΥ ή το ΕΚΑΒ, για την μεταφορά σας σε νοσοκομείο.\nΔιαχωρίστε τον εαυτό σας από τα άλλα άτομα στο σπίτι, αλλά και από τα κατοικίδια.\nΓια να διαχωριστείτε από άλλα άτομα:\nθα πρέπει να μείνετε όσο το δυνατόν περισσότερο, σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο και μακριά από άλλους ανθρώπους στο σπίτι σας.\nΕπίσης, πρέπει να χρησιμοποιείτε ξεχωριστό μπάνιο, εάν υπάρχει.\nΔιαχωριστείτε από τα κατοικίδια:\nΘα πρέπει να περιορίζετε την επαφή με κατοικίδια ζώα και άλλα ζώα ενώ είστε άρρωστοι με COVID-19, κατά τον τρόπο που διαχωρίζεστε από τους ανθρώπους.\nΕνημερώστε το ιατρείο, το νοσοκομείο, ή το Κέντρο Αναφοράς πριν φτάσετε. Εάν έχετε ένα ιατρικό ραντεβού, καλέστε το νοσοκομείο, το κέντρο αναφοράς, ή το ιατρείο και ενημερώστε ότι ίσως έχετε, COVID-19.\nΑυτό θα βοηθήσει το νοσοκομείο ή το ιατρείο να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να εμποδίσουν την διασπορά του κορωνοϊού στον χώρο, τους ασθενείς και το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό.\nΚαλύψτε τον βήχα σας και το φτέρνισμα με χαρτομάντιλο\nΚαλύψτε το στόμα και τη μύτη σας με χαρτομάντιλο όταν βήχετε ή φτερνίζεστε\nΡίξτε τα χρησιμοποιημένα χαρτομάντιλα σε ένα δοχείο απορριμμάτων\nΠλύνετε αμέσως τα χέρια σας με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα\nΑποφύγετε να αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σας\nΑποφύγετε να μοιράζεστε προσωπικά είδη οικιακής χρήσης\nΑν έχετε εμφανίσει συμπτώματα, δεν πρέπει να μοιράζεστε φαγητά, ποτά, κύπελλα, σκεύη, πετσέτες ή κλινοσκεπάσματα με άλλους ανθρώπους ή κατοικίδια ζώα στο σπίτι σας\nΤο tweet που δεν πρόσεξε η παραγωγή του J2US στον τελικό\nΑγκαλιά στον τελικό του J2US Κωνσταντίνα Σπυροπούλου και Χριστίνα Παππά – Η σκηνή που δεν περίμενε κανείς\nΠριν απευθυνθείτε στα Κέντρα αναφοράς ή τα νοσοκομεία, ενημερώστε ότι έχετε αξιολογηθεί ως ύποπτο ή ταυτοποιημένο κρούσμα COVID-19.\nΑκολουθείτε σε κάθε περίπτωση τις οδηγίες του γιατρού σας και συνεργαστείτε κατά το δυνατόν καλύτερα με το νοσοκομείο, το Κέντρο Αναφοράς ή τον ΕΟΔΥ.\nΕάν είναι δυνατόν, φορέστε μάσκα πριν φθάσει το ΕΚΑΒ.\nΌταν τα μέτρα που έχει εξαγγέλλει η κυβέρνηση θα γίνουν περισσότερο ελαστικά, άτομα που έχουν εμφανίσει ήπια συμπτώματα τα οποία θα υποχωρήσουν, θα μπορούν, με την έγκριση του γιατρού τους να επιστρέψουν σε καθημερινές δραστηριότητες, και να διακόψουν την απομόνωση στο σπίτι. Οι ασθενείς με επιβεβαιωμένο COVID-19 θα πρέπει να παραμένουν σε καθεστώς απομόνωσης στο σπίτι, έως ότου ο κίνδυνος να μεταδώσουν τον ιό σε άλλους θεωρηθεί χαμηλός. Η διακοπή των προληπτικών μέτρων, του διαχωρισμού του ατόμου που εμφάνισε συμπτώματα, και της επιστροφής σε καθημερινές δραστηριότητες θα πρέπει να λαμβάνεται κατά περίπτωση, σε συνεννόηση με τον γιατροί και το νοσοκομείο.\nΠροτεινόμενες προφυλάξεις για την παραμονή στο σπίτι των «στενών επαφών», των μελών της οικογένειας ή του νοικοκυριού, τους συγγενείς και τους φροντιστές, με ασθενή με συμπτωματικό εργαστηριακά επιβεβαιωμένο COVID-19 ή ασθενή υπό έρευνα.\nΕάν ο ασθενής παρουσιάσει επιδείνωση, ενημερώστε άμεσα τον γιατρό του ή το νοσοκομείο όπου παρακολουθείται.\nΕιδοποιήστε τον ΕΟΔΥ και ενημερώστε για την κατάσταση αφού αναφέρετε ότι ο ασθενής είναι κρούσμα υπό διερεύνηση ή είναι εργαστηριακά επιβεβαιωμένο COVID-19.\nΖητήστε από τον γιατρό, ή από την τηλεφωνική επικοινωνία με τον ΕΟΔΥ, πρόσθετη καθοδήγηση.\nΑφού ο ασθενής χρησιμοποιήσει αυτά τα αντικείμενα, θα πρέπει να τα πλένετε προσεκτικά.\nΕπίσης, καθαρίστε τις επιφάνειες που μπορεί να έχουν αίμα, κόπρανα ή σωματικά υγρά πάνω τους.\nΧρησιμοποιήστε οικιακό προϊόν ή χλωρίνη σύμφωνα με τις οδηγίες του προϊόντος\nΠλύνετε καλά τα ρούχα.\nΑφαιρέστε αμέσως και πλύνετε τα ρούχα ή τα κλινοσκεπάσματα που περιέχουν αίμα, κόπρανα ή σωματικά υγρά.\nΦοράτε γάντια μίας χρήσης κατά το χειρισμό λερωμένων αντικειμένων και κρατήστε τα λερωμένα αντικείμενα μακριά από το σώμα σας.\nΚαθαρίστε τα χέρια σας (με σαπούνι και νερό ή απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ) αμέσως μετά την αφαίρεση των γαντιών σας.\nΓενικά, χρησιμοποιείτε ένα κανονικό απορρυπαντικό πλυντηρίων ρούχων σύμφωνα με τις οδηγίες του πλυντηρίου και στεγνώστε προσεκτικά χρησιμοποιώντας τις θερμότερες θερμοκρασίες που συνιστώνται στην ετικέτα του ρουχισμού.\nΑυτός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να κόψεις το κάπνισμα\nΚορωνοϊός: Σε καραντίνα αναμένεται να μπουν δύο χωριά στον Δήμο Βοΐου\nΜπορεί ο κορωνοϊος να επιβιώσει πάνω στα ρούχα;