Ελληνική γλώσσα Κριτήριο - FilologikiGonia.gr\nΤι σημαίνουν όλα αυτά για μια γλώσσα σαν την ελληνική; Οχι και πολλά πράγματα. Σε τελική ανάλυση, τι είχαμε και τι χάσαμε; Ελληνικά μιλούν μόλις 15 εκατ. Άνθρωποι  αν προσθέσει κανείς τους Ελλαδίτες με τους Ελληνες της Διασποράς. Ομολογουμένως, ο κυβερνοχώρος δεν μπορεί να κάνει χειρότερη αυτήν την κατάσταση. Αντιθέτως, σύμφωνα με μια παράξενη λογική, φαίνεται να βελτιώνει κατ’ αρχάς τη θέση μας και να παρέχει αξιόλογες ευκαιρίες.\nΜιλώντας το 1997 προς «Το Βήμα» δύο ελληνόφωνοι «προφήτες» του κυβερνοχώρου, που δεν χρειάζονται συστάσεις, υπέδειξαν τις ευκαιρίες για την Ελλάδα στα «νέα σύνορα» της πληροφορικής. Πρώτος ο Νίκολας Νεγκροπόντε, ιδρυτής και επικεφαλής του Media Labστο ΜΙΤ, παρατήρησε ότι «η ψηφιακή εποχή είναι ό,τι πρέπει για την Ελλάδα». Ο Νεγκροπόντε επεσήμανε ότι, από πολιτισμική άποψη, η παγκοσμιοποίηση που ευαγγελίζεται το Δίκτυο έρχεται γάντι στον οικουμενισμό της ελληνικής κουλτούρας. Από τεχνολογική άποψη, το Internet θα ενώσει Ελλαδίτες και αποδήμους. Ανάλογη άποψη έχει και ο διευθυντής του Εργαστηρίου της Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ ΜάικλΔερτούζος: «Η Ελλάδα μπορεί σε έναν ή δύο αιώνες να μετατραπεί από φυσικά δεμένη χώρα της Μεσογείου στο ελληνικό δικτυωτό έθνος», επεσήμανε.\nΑν ο κυβερνοχώρος «ξαναζεσταίνει» το όραμα μιας οικουμενικής Ελλάδας, ακόμη και η υπάρχουσα δικτύωση του Internet βοηθά τη χώρα μας να βγει από την απομόνωση της γλωσσικής περιφέρειας. Στην «ηλεκτρονική δημοκρατία» του Διαδικτύου υπάρχει θέση για όλους. Από το υπουργείο Εξωτερικών και τις εφημερίδες ως τους εκπαιδευτικούς οργανισμούς, τις επιχειρήσεις και τους ιδιώτες, η Ελλάδα έχει εξορμήσει στο Internet  και είναι προσβάσιμη με το πάτημα ενός κουμπιού στα τερματικά όλου του κόσμου.\nΒεβαίως, οι ελληνικές «ηλεκτρονικές σελίδες» έχουν συχνά και αγγλόφωνες εκδοχές. Ακόμη περισσότερο: οι ελληνικές γραμματοσειρές δεν είναι πάντα διαθέσιμες. Είναι μια πραγματικότητα γνώριμη σε όσους χρησιμοποιούν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Προκειμένου να είναι βέβαιος κανείς ότι το e-mail που αποστέλλει θα είναι αναγνώσιμο, είναι υποχρεωμένος να προσφύγει σε λατινικούς χαρακτήρες. Οπότε οι επιλογές είναι δύο: είτε θα πρέπει να το διατυπώσει απευθείας στα αγγλικά είτε να καταφύγει στα Greeklish:«Sou grafw, mou grafeis». Πρόκειται για λύση όχι ιδιαιτέρως καλαίσθητη αλλά, εν πάση περιπτώσει, χρηστική.\nΕν τούτοις, το μέλλον υπόσχεται πολύ περισσότερα. Η απομόνωση των λεγομένων«μικρών» γλωσσών, ανάμεσά τους και της ελληνικής, ενδέχεται να πάψει να υφίσταται στον κυβερνοχώρο. Τα εργαλεία αναζήτησης νέας γενιάς, όπως ο «Language Identifier»της Novell, έχουν την ευχέρεια να εργάζονται σε περισσότερες γλώσσες. Παράδειγμα: πληκτρολογείτε στη θυρίδα αναζήτησης το όνομα της υψιφώνου Μαρίας Κάλλας στα αγγλικά. Ο «Language Identifier» εντοπίζει σχετικά λήμματα, κόμβους ή βάσεις δεδομένων σε δεκαπέντε γλώσσες: δανικά, ολλανδικά, αγγλικά, φινλανδικά, γαλλικά, γερμανικά, ελληνικά, ινδονησιακά, ιταλικά, νορβηγικά, πορτογαλικά, ρωσικά, ισπανικά, σουηδικά και τουρκικά.\nΤο προαναφερθέν εργαλείο, που αναφέρεται ως «ηλεκτρονικός ντετέκτιβ γλωσσών», αρκεί να «διαβάσει» τρεις μόλις λέξεις από ένα κείμενο για να αναγνωρίσει τη γλώσσα στην οποία είναι γραμμένο και να εργασθεί σε αυτήν. Αυτονοήτως, η αναζήτηση και η εύρεση πηγών γνώσης αποκτούν εντελώς διαφορετικές διαστάσεις. Αλλά αυτή είναι μόνον η αρχή. Γλωσσολόγοι και προγραμματιστές εργάζονται πυρετωδώς εδώ και τριάντα χρόνια ώστε να βάλουν την πληροφορική στην υπηρεσία της μετάφρασης. Η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι υπολογίσιμη και υπάρχουν ήδη υπηρεσίες, όπως η αμερικανική Gobalink, που παρέχουν αυτοματοποιημένη μετάφραση των «σελίδων» του World Wide Web.\nΑσφαλώς, «η ευκρινής θέα δεν πρέπει να συγχέεται με την κοντινή απόσταση». Η αυτόματη ηλεκτρονική απόδοση της μιας γλώσσας στην άλλη είναι «ορατή» ως προοπτική, όχι όμως και διαθέσιμη προς το παρόν. Το «ζώο της γλώσσας», κατά την έκφραση ενός βρετανού εκδότη, δεν θα δαμαστεί εύκολα από την πληροφορική. Οταν θέλουν να διασκεδάσουν και να χαλαρώσουν λίγο, προγραμματιστές και γλωσσολόγοι εισάγουν στους ηλεκτρονικούς Φρανκενστάιν της μετάφρασης τις πρώτες παραγράφους αριστουργημάτων της κλασικής λογοτεχνίας. Τα αποτελέσματα είναι συνήθως κωμικά: άλλο η πρακτική γλώσσα των οικονομικών συναλλαγών, άλλο η περίπλοκη έκφραση του«Οδυσσέα» του Τζέιμς Τζόις  ηλεκτρονική μετάφραση του οποίου παρουσίαζαν σε σχετικό δημοσίευμά τους οι «Financial Times».\nΣυμπερασματικά, μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι ο κυβερνοχώρος ενισχύει μεν δραματικά την παγκόσμια κυριαρχία της αγγλικής, ιδίως απέναντι σε γλώσσες που εννοούν να την ανταγωνίζονται, όπως η ισπανική και η γαλλική· σε «μικρότερες» όμως γλώσσες, όπως η ελληνική, παρέχει μοναδικές ευκαιρίες και αποτελεί πρόκληση  με κυριότερο δέλεαρ την έξοδο από την απομόνωση και την εξόρμηση στον χαώδη ωκεανό της παγκόσμιας κοινωνίας της πληροφορίας.\nΔημήτρης Μητρόπουλος, ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 28/12/1997, ΤΟ ΒΗΜΑ\nΑ. Να γράψετε την περίληψη του παραπάνω άρθρου σε 80-90 λέξεις\nΒ1. Να γράψετε μια παράγραφο 70-80 λέξεων αναλύοντας την πρόταση ‘Στην «ηλεκτρονική δημοκρατία» του Διαδικτύου υπάρχει θέση για όλους.’\nΒ2. Να βρείτε και να επισημάνετε τους τρόπους ή τρόπο ανάπτυξης της 1ης παραγράφου και τον τρόπο πειθούς της 3 ης .\nΒ3. Να βρείτε τα ένα συνώνυμο και ένα αντώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις: χειρότερη, καταφύγει, χρηστική, αποτελέσματα, απομόνωση.\nΒ4. Να μετατρέψετε την ενεργητική σε παθητική φωνή\n‘ο κυβερνοχώρος ενισχύει μεν δραματικά την παγκόσμια κυριαρχία της αγγλικής, ιδίως απέναντι σε γλώσσες που εννοούν να την ανταγωνίζονται, όπως η ισπανική και η γαλλική’\nΓ. Στην εκδήλωση του Λυκείου σας σχετικά με την υπεράσπιση και την προάσπιση της ελληνικής γλώσσας , αναλαμβάνετε να παρουσιάσετε στην μαθητική σας κοινότητα τους λόγους που απειλείται η ελληνική γλώσσα και τα μέσα με τα οποία μπορούμε να την προστατεύουμε .500-600 λέξεις .\nΕπιμέλεια θεμάτων : Σεβαστή Δριμαροπούλου\npanelinio diktio ka8igiton


Βιταμίνη C και Κ για ευεξία! – Naturalia\nYou are here: Home / Βιταμίνη C και Κ για ευεξία! / Νέα / Βιταμίνη C και Κ για ευεξία!\nΠρόκειται για την πιο γνωστή και διαδεδοµένη βιταµίνη µε πλούσιο βιολογικό ρόλο και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Η βιταµίνη C συµµετέχει στη βιοσύνθεση του κολλαγόνου, που απαιτείται από τους µυς και τα οστά, της καρνιτίνης, η οποία παράγει ενέργεια στα κύτταρα, και της νοραδρεναλίνης, ενώ αυξάνει την απορρόφηση του ανόργανου σιδήρου που προσλαµβάνεται µέσω των τροφών και της συµπληρωµατικής αγωγής [Cook & Monsen, Hallberg et al]. Η βιταµίνη C διαδραµατίζει σηµαντικό ρόλο στη βιοχηµεία του ανοσοποιητικού συστήµατος, ενώ η ισχυρή αντιοξειδωτική της δράση εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες αποδεδειγµένα ευθύνονται για την εµφάνιση των περισσότερων µορφών καρκίνων.\nΑυξηµένη πρόσληψη τροφών πλούσιων σε βιταµίνη C σχετίζεται µε µείωση των πιθανοτήτων έως και 20% όσον αφορά την εµφάνιση καρκίνου του µαστού [Gandini et al]. Επίσης, διατροφή πλούσια σε βιταµίνη C συνδέεται µε χαµηλή πιθανότητα εµφάνισης καρκίνου της στοµατικής κοιλότητας, του οισοφάγου και του στοµάχου. Συµπληρώµατα διατροφής, που περιέχουν συνδυασµό βιταµίνης C, βιταµίνης Ε και β καροτένιου, έδειξαν ότι µειώνουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερίνης [Mosca et al].\nΗ έλλειψη βιταµίνης C στον ανθρώπινο οργανισµό έχει ως αποτέλεσµα την εµφάνιση της θανατηφόρου ασθένειας, γνωστής ως «σκορβούτο», η οποία έχει σχεδόν εκλείψει στο δυτικό κόσµο. Μελέτη που διεξήχθη σε υγιείς εθελοντές έδειξε ότι χαµηλά επίπεδα βιταµίνης C έχουν αρνητική επίδραση στη φυσική κατάσταση (πόνος στις αρθρώσεις και τα πόδια), µειωµένη αντίδραση των αντανακλαστικών, ενώ παράλληλα αυξάνουν τον κίνδυνο εµφάνισης κατάθλιψης [Kinsman & Hood].\nΤοξικότητα σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας βιταµίνης C έχει αναφερθεί σε συγχορήγηση επίσης µεγάλων ποσοτήτων σιδήρου, µε αποτέλεσµα η ισχυρή αντιοξειδωτική δράση της βιταµίνης να απελευθερώνει το συζευγµένο µε τις πρωτεΐνες σίδηρο στην κυκλοφορία του αίµατος, µετατρέποντάς τον σε τοξικό για το αίµα µέταλλο [Herbert et al]. Άλλες περιπτώσεις τοξικής επίδρασης της βιταµίνης C συνδέονται µε τη δηµιουργία πέτρας στα νεφρά, καθώς και µε ενοχλήσεις από το γαστρεντερικό σύστηµα (π.χ. οσµωτική διάρροια και επιγάστριο άλγος).\nΗ βιταµίνη Κ συµµετέχει στη σύνθεση σηµαντικών πρωτεϊνών. Οι εξαρτώµενοι από τη βιταµίνη Κ παράγοντες περιλαµβάνουν 4 θροµβωτικούς παράγοντες, 2 αντιθροµβωτικούς παράγοντες και 2 πρωτεΐνες που συµµετέχουν ενεργά στο µεταβολισµό των οστών. Ο βιολογικός της ρόλος ταυτίζεται κυρίως µε τη διατήρηση της πηκτικότητας του αίµατος σε φυσιολογικά επίπεδα, ενώ η έλλειψή της συνδέεται µε τη µείωση της οστικής πυκνότητας (οστεοπενία) και την εµφάνιση οστεοπόρωσης [Pan et al]. Σύµφωνα µάλιστα µε µελέτη που διεξήχθη σε 72.327 γυναίκες, αποδείχθηκε ότι χαµηλές δόσεις πρόσληψης βιταµίνης Κ (<109µg ηµερησίως) σχετίζονται µε αυξηµένο κίνδυνο πρόκλησης κατάγµατος του ισχίου [Feskanich et al]. Σηµαντικά επίσης είναι και τα στοιχεία που συνδέουν τα µειωµένα επίπεδα βιταµίνης Κ µε την αθηρωµάτωση και την ασβέστωση του αορτικού τόξου [Jie et al]. Μέχρι σήµερα τοξικότητα από τη συµπληρωµατική πρόσληψη βιταµίνης Κ σε υγιή πληθυσµό δεν έχει αποδειχθεί [Ziegler EE]. Πηγή : Φαρμακευτικός κόσμος\nΝιασίνη και Φυλλικό οξύ, ο ρόλος τους για την... Πώς θα δημιουργήσετε φυσική άμυνα στον οργανισμό...


The Light Between Oceans 2016,133΄\nΒραβείο: Χρυσός Λέων\nΥπόθεση: To «The Light Between Oceans» αφηγείται την ιστορία ενός νιόπαντρου ζευγαριού, του Τομ και της Ιζαμπελ Σέρμπορν, που λειτουργούν τον φάρο σ’ ένα απομακρυσμένο νησί της Αυστραλίας. Το ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο μ’ ένα μεγάλο ηθικό δίλημμα, όταν στην παραλία ξεβράζεται μια βάρκα μ’ έναν νεκρό άντρα κι ένα βρέφος δύο μηνών. Ο Τομ κι η Ιζαμπελ αποφασίζουν να μεγαλώσουν το παιδί σα να ήταν δικό τους, όμως σύντομα η βιολογική μητέρα του παιδιού θα κάνει την εμφάνισή της.\nΚριτική: «Υπέροχα σκηνοθετημένο το δράμα, βασίζεται κυρίως στις ερμηνείες των δύο βασικών πρωταγωνιστών, αλλά και της ταλαντούχας Ρέιτσελ Βάις που εμφανίζεται από τη μέση της ταινίας, ως χαροκαμένη σύζυγος και μητέρα. Ένας ωκεανός θλίψης, απέναντι στον ωκεανό των συναισθημάτων έρωτα, πίστης, αφοσίωσης που υπάρχει στο ζευγάρι. Τι μπορεί να συμβεί όταν συγκρούονται δυο ωκεανοί; Ποια ρεύματα θα επικρατήσουν; Διαθέτει σασπένς το σενάριο, αλλά στο τέλος και την Αριστοτέλεια λύτρωση. Οι ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών συγκινούν και ειδικά εκείνη του Μάικλ Φάσμπεντερ ως λιγομίλητου, μυστηριώδους, άτολμου και αναποφάσιστου ανθρώπου του καθήκοντος, που γνωρίζεται και παντρεύεται την τολμηρή (και για εκείνον μοιραία και επικίνδυνη) γυναίκα της Αλίσια Βικάντερ. Τραγική μάνα και έτοιμη να θυσιαστεί η Ρέιτσελ Βάις δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο με την ερμηνεία της.\nΑξιοπρεπές μελόδραμα, με τρεις υπέροχες ερμηνείες, εξαιρετική μουσική και ωραία χειμωνιάτικη φωτογραφία.» Άγγελος Πολυδώρου\n← Την καθιερωμένη ετήσια δεξίωση κοπής βασιλόπιτας πραγματοποίησε το Εδεσσαϊκό Θέατρο\nΑρθρο του Β. Δημητριαδη «Θα τα ιδιωτικοποιήσω όλα……» →


οnesecbeforetheend και ό,τι προκύψει.: Φυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπλαστροναύτη;\nΦυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπλαστροναύτη;\nΗ αχρωμαυτοψία του άλλοτε νεcrew μου γίνε-κόσμου. Οι μέρλινμνες της Μεσμεράλδας για τον Κουασιμοδιστρόβιλο που φορούσε το απροκάλυπτρο γίνονταν ορατές σαν γυάλιζε το φοβητρώ του αμαρτατελεύτητου ακαθαρτθρέφτη του. Αστικό ασβζέστιο, πολυκαρποικίες, κοινωνικές συνθήκες που προσιδίαζαν σε πιπέρημο ή σε πανταχούρταγο πυρκαγιέν, η τρωγλαυξομοίωση της αυτοσαρκαστυφιλίας. Γύρω τους όλοι μιλούσαν μ'ενοχεσμένοι και με κραχύπτοπτα δενεχοφραγκομαχητά.\nΌντας σε υπερδιεξέργερση, καλωδιοπομπαιοργανώνουν ένα υπερατλαντάρτικο πλωτής πόλεως. Στο ταξίδι πέρασαν από το δηλητακρωτηριασμένο εγκεφαλακρό φαλλακρωτήριο, όπου και αναψυχαναγκαστρώθηκαν αμφότεροι από τα εκλαϊκολακευτικά τους σχόλια. Τότε γεννήθηκε. Αλλά όχι από το σμίξιμο των υγρών τους. Το αληθινό τέρας του Σταχτοδόχ-νες δημιουργήθηκε από τη μακρόχρονη συσσώρευση αλαλάτων μέσα σε υλικό περιξφθόριο και πνευματικό δολιοφθόριο στη μέρλιμνη.\nΔε φορούσα μαρκιντεσαντηλιακό στη Χαρακιργιζία, δε φορώ και τώρα. Δε φορούσε απορροφυλακτικό στα Χάικουλαντς, δε φοράει ούτε και τώρα. Παλπ πολλαπλαπαφλασμός στο ξελασπόλουτρο. Παιξεγελασπολογία και ύστερα πείνα. Αντιλαμβαγεύομαι μια σοκοσχιζογκοφρέννοια. Τάισα λίγη και τον Κουτσομπόλυγουντ Πέκερ που τρυπούσε τις κοινωνικές διασυνδέσεις με το μπλαμπλάκ-εν-ντέκερ. Καιρός για βιβλιοφαγοπότι: Βάζω ασπαράγκιστρο στο μαυροάσμπεργκερ κινγκ. Μανιτάρια, αλλά κρέμομαι από τον γινγιάντζο της συνπληναισθησίας. Η σαβουαρβιβριοθήκη της είχε πιάσει μιχαλησκατσαρίδες.\nΓεσθημανικανομύητος ψυχολάγνος, εφαρμόζει τη χρωμιοπαθητική: Ένγκελειστος στο μεταμορφανοτροφείο μου, βυθιζωσμένος στον εγκαταλύπνο μου, επιχειρώντας μια πανσπερμηνευτική αποκρυμνογραφία της αντιθλιπτικής μου ικανονικότητας, δε με προστάτεψε η πονηροπαγίδα από την αποπνικτικτίκ ατμόσφυρα και τον αλατοπίκτερο. Κοινώς: δεν μπορούσα να ξυπνισαπέχω από την ονειρική και εφιαλτική κατάσταση, για να είμαι ειλικρινής, δεν κατανόησα ποτέ τη διαχωριστική γραμμή.\nΘάνατος του Φερναντυσταργουόρσχολ Περσοέα που θα βγει με τη Νεκροφηλία, κι ας disπέρσωραία. Έγινα πια σακαρακοσυμπλέκτης, μαζεύω τα σκουπίδια της γανυμηδυποδήγησής μου, γίνομαι τσιφτευτελής. Exasparcophagusto, αυγοκακογουστιάτικο φουγγάρι, προπροιωνίζεται. Κελί-φως, κεφαλάρι, κέλυφος, κελάρι, έλαφος.\nΑναρτήθηκε από onesecbeforetheend στις 6:13 μ.μ.\nΕτικέτες Προποίηση, Φυτεύγω Δεντρωώδω\nΦυτεύγω Δεντρωώδω (18)\nΦυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπ...


Στη φωτιά του ματιού σου θα χαμογέλασε κάποτε ο Θεός\nΘα ‘κλεισε την καρδιά της η άνοιξη σα μιας αρχαίας ακρογιαλιάς μαργαριτάρι.\nΤώρα καθώς κοιμάσαι λαμπερός\nΣτους παγωμένους κάμπους που οι αγράμπελες\nΓίναν βαλσαμωμένα φτερά μαρμάρινα περιστέρια\nΜικρά παιδιά της απαντοχής –\nΉθελα να ΄ρθεις μια βραδιά σα βουρκωμένο σύννεφο\nΑίμα των άστρων φύλλο της μυρτιάς\nΓιατί στ’ αγνό σου μέτωπο κάποτε θα ‘βλεπα κι εγώ\nΤο χιόνι των προβάτων και των κρίνων,\nΣα μια φωτιά του καλοκαιριού κι ένα μαντίλι του Μάη\nΚι ας ήσουν μια φορά κι εσύ ένα γεράνιο κύμα της\nΈνα πικρό βότσαλό της\nΧωρίς φωτιά για τη χαραυγή χωρίς αστέρια την άνοιξη\nΣτα πεθαμένα παιδιά της αγριοκερασιάς και της φώκιας.\n(περ. Φιλολογικά Χρονικά», τ. 38-39, Φεβρ.-Μαρτ. 1946)\nΟ ιππότης και ο θάνατος (1513)\nΜε του Ακρίτα τ’ άλογο και το κοντάρι τ’ Αι-Γιωργιού να ταξιδεύεις στα χρόνια.\nΜπορώ να βάλω κοντά σου,\nΣ’ αυτές τις σκοτεινές μορφές που θα σε παραστέκουν αιώνια\nΏσπου μια μέρα να σβηστείς και συ παντοτινά μαζί τους\nΏσπου να γίνεις πάλι μια φωτιά μες στη μεγάλη Τύχη που σε γέννησε,\nΜιαν νεραντζιά στου φεγγαριού τους χιονισμένους κάμπους,\nΜε τον Αντάρη κόκκινο να τραγουδάει τα νιάτα\nΚαι με τ’ Αστέρι του Βοριά να κλαίει και να παγώνει,\nΝερά που κάποτε πότισαν τα κρίνα της Γερμανίας,\nΝα σκίζουν μιαν ανοιξιάτικη αυγή τον ουρανό της πατρίδας μου.\nΌπου οι αιώνες πάλευαν με τους σταυρούς της παλικαριάς,\nΜέσα στη λάσπη και στο αίμα της Ολλανδίας.\nΤο σιδερένιο χέρι του Γκετς θ’ αναποδογυρίσει τ’ αμάξια\nΣτα στήθια που σιγότρεμε μια δακρυσμένη τριανταφυλλιά,\nΘα λάμπει έν’ άστρο σιωπηλό σαν ανοιξιάτικη μαργαρίτα.\nΜε του Ακρίτα τ’ άλογο και το κοντάρι τ’ Αι-Γιωργιού θα ταξιδεύεις στα χρόνια\nΏσπου μια μέρα να σβυστείς και συ παντοτινά μαζί τους\nΑλλά και κλαδευτήρια κι αλέτρια.\n(περ. «Τετράδιο», τομ. Α’, Ιαν. 1947)\nΣτο βράχο στη Μονεμβασιά\nμπήκα κι εγώ στην εκκλησιά\nν’ ανασπαστώ τη χάρη της\nκι ήρθαν στο νου μου τα παλιά\nσα φίδι στην αητοφωλιά\nσαν κάφτρα στο καντήλι της.\nΠάντα στον κόσμο θα ‘ρχεται\nγια να σωθούν οι άλλοι.\nο Κωνσταντής κι ο Πανουργιάς\nκι η μάνα τους η Νίκαινα\nπου με το πες και πες και πες\nμέσα σε μπόρες κι αστραπές\nτ’ ανάστησε σα λύκαινα.\nΘέλω να πας αποσπερού\nστο μοναστήρι του Δηρού\nπου ψέλνει ο Παπανέστης\nκι αν σε ρωτήσει η παπαδιά\nκλάψε για τ’ άμοιρα παιδιά\nκαι την αλήθεια πες της.\nΑπ’ το στενό του Πασσαβά\nΤου κάτω κόσμου ο βασιλές.\nΟι φοβεροί Νικλιανοί.\nΚαι με σπαθί δαμασκηνό\nκόβω στα δυό τον ουρανό\nνα ‘χει διπλό παράδεισο\nτον έναν για οτν Κωνσταντή\nταμένο στην Υπαπαντή\nτον άλλο για τ’ αδέρφι του\nτον πιο μικρό τον Πανουργιά\nπου ‘γινε σκόνη και σκουριά\nπάνω στη γη τη στέρφη του.\nΚεμάλ (ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ) (Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις)\nΑκούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ, ενός νεαρού πρίγκιπα της Ανατολής, απόγονου του Σεβάχ του Θαλασσινού, που νόμισε ότι μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο. Αλλά, πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων…\nμουχλιασμένο το νερό.\nΣτη Μοσούλη στη Βασόρα\nστην παλιά τη χουρμαδιά\nπικραμένα κλαίνε τώρα\nτης ερήμου τα παιδιά.\nΚι ένας νέος από σόι\nαγροικάει το μοιρολόι\nκαι τραβάει κατά κει.\nΤον κοιτάν οι βεδουΐνοι\nκι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει\nπως θ’ αλλάξουν οι καιροί.\nΣαν ακούσαν οι αρχόντοι\nκαι με λιονταριού προβιά.\nνα του βάλει τη θηλιά.\nΜαύρο μέλι μαύρο γάλα\nήπιε κείνο το πρωί\nπριν αφήσει στην κρεμάλα\nτη στερνή του την πνοή.\nΜε δυο γέρικες καμήλες\nμ’ ένα κόκκινο φαρί\nστου παράδεισου τις πύλες\nο Προφήτης καρτερεί.\nκι είναι γύρω συννεφιά\nμα της Δαμασκού τ’ αστέρι\nτους κρατούσε συντροφιά.\nΣ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο\nπου από τον ψηλό του θρόνο\nλέει στον άμυαλο Σεβάχ:\nΚαληνύχτα, Κεμάλ. Αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ. Καληνύχτα…\nΤα φλουριά (ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ) (Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης)\nΣ’ έρημο φαράγγι σε λυκοποριά\nπριν αποσπερώσει να τα βρω.\nκι είδα μες στον ήλιο στην κακοπετριά\nκαι τις αλυσίδες αρμαθιά.\nΤι ’ναι το κισμέτι τι ’ναι το γραφτό!\nμου ’στησαν καρτέρι σε μια πατουλιά\nκαι με κλαίγαν δέντρα και πουλιά.\nσε μεγάλο κάστρο σε βαθιά σπηλιά\nμε τους πεθαμένους αγκαλιά.\nπου ’χε δυο φιδάκια στο λαιμό.\nΠάρε, λέει, τα φίδια βάλ’ τα στην καρδιά\nκαι μεγάλωσέ τα σα μικρά παιδιά\nτο ’να είν’ ο Δράκος τ’ άλλο ο Διγενής\nάξιο τους αδέρφι να γενείς.\nμου ’φερναν καρύδια γάλα και ψωμί\nδίχως να γυρεύουν πλερωμή.\nμου ’δειξαν το δρόμο στη ζωή.\nΤώρα τι σ’ τα λέω τι σ’ τα μολογώ\nμάθε μόνο τούτο πόμαθα κι εγώ:\nδεν κατέχεις τι ’ναι λευτεριά.\nκαι το νερό σωπαίνει-\nαίμα βυζαίνει απ' τα κορμιά\nκι εκείνη δεν πεθαίνει-\nΆλλη δεν γνώρισα καμιά\nμε τόση λάσπη και βρομιά\nκι αγάπη ζυμωμένη-\nμα θα γυρισουν οι καιροί\nκι αίμα να πιει δεν θα μπορεί\nκαι να σου δώσω λίγο φως!\nΈλα σε μένα! Έλα σε μένα!\nΚανείς δεν ξέρει ποιο 'ν' το ριζικό του\nΤα μάτια του δυο στάλες απ' τη θάλασσα\nκι ο ίδιος στο τιμόνι σαν κουρσάρος\nνα γίνει Ερωτόκριτος τον κάλεσα\nκαι να 'μαι εγώ στα πόδια του Κορνάρος.\nΜαζί σε ξενιτιές να ταξιδέψουμε\nτου έρωτα να βρούμε όλους τους τρόπους\nχωρίς ποτέ ποτέ μας να ξοδέψουμε\nαυτό που λεν αγάπη στους ανθρώπους.\nΜε της καρδιάς τ' ατσάλι και το σίδερο\nσ' απάτητες ν' ανέβουμε μαδάρες\nν' ανάψουμε κερί στον Άγιο Ισίδωρο\nκι ευχές να γίνουν γρήγορα οι κατάρες.\nθα 'ρθώ με τη δροσιά\nτα δάκρυα ν' αφήσω.\nΣτης καρδιάς την Άγια φλέβα και μας χώρισε.\nν' αρχίσω μοιρολόι.\nΑύριο πάλι, αύριο πάλι θα 'ρθω να σε βρω\nΚρίμα που μ' αφήνεις μόνο μου να ζω\nΑύριο πάλι, αύριο πάλι θα 'ρθω να σου πω\nΚρίμα που δεν ξέρεις πόσο σ' αγαπώ\nΑχ τι καημός - αχ τι καημός\nμπροστά γκρεμός - μαύρος γκρεμός\nΚαι κείνη που μ' αρνήθηκε\nκαρδιά μου παρακάλα\nσ'ένα παράξενο σκοπό\nμαύρη την πόρτα μου θα βάψω\nέφυγ' η κόρη π' αγαπώ\nΠάει πάει πίσω δε γυρνάει\nπάει πάει πίσω δε γυρνά\nΠάει πάει σαν πουλί πετάει\nπάει πάει σα φτερό περνά\nΘε μου, άπλωσες το χέρι\nκαι σταμάτησ' ο τροχός\nΘε μου, πάει το καλοκαίρι\nστο κύμα πέτρα θα πετάξω\nχρυσό φλουρί στην αμμουδιά\nσκαρί στο πέλαγο θα τάξω\nνα μου τη φέρει μια βραδιά\nΕκεί που πέρασ' η φωτιά\nΧορτάρι δε φυτρώνει\nΚι η προδομένη μου καρδιά\nΘάλασσα πάρε κι ουρανό\nΚοντά μου να γυρίσεις\nΜε το φιλί σου το στερνό\nΚαπνός δεν έχει μείνει\nΣαν το κεράκι σβήνει\nμέσα στις άσπρες κερασιές\nμια τρυφερή μου αγάπη,\nένα κορίτσι αμάραντο\nσα μυγδαλιάς κλωνάρι.\nΜε το κεφάλι στον αγκώνα της\nγερτό και την παλάμη πάνω στο φλουρί της\nπάνω στην πρωινή του θαλπωρή\nόταν σιγά σιγά σαν τον κλέφτη,\nαπό το παραθύρι της άνοιξης\nμπαίνει ο αυγερινός να την ξυπνήσει!\nμια τρυφερή μου αγάπη.\nΚοιμήσου παλικάρι (αγάπη δίχως άκρη)\nΚαι της καρδιάς το δάκρυ, ωωω\nΚοιμήσου παλικάρι στο κύμα τ' αρμυρό\nΘ' αλλάξει το φεγγάρι, ωωω\nΑστροφεγγιά του Μάρτη, τ' Απρίλη ξαστεριά\nΔε σου ’μελλε γλυκέ μου, ωωω\nΦεύγει κάποιο τρένο\nσ' έρημο σταθμό\nΦεύγει δίχως φρένο\nΠάει στην Ασία\nκάθε μέρα και παντού\nστα βουνά του Βούδα\nνα του πεις την προσευχή σου\nγια να γίνει εντός μου\nφως, η ταραχή\nΦτάνει στην Ασία\nΈφυγε το τρένο\nέφυγα κι εγώ\nτρέχω δίχως φρένο\nΒλέπω το φαράγγι\nστην καρδιά του Γάγγη\nστ' άδειο μου βαγόνι\nνα τρυγήσεις τον καρπό σου\nμη γυρεύεις λόγια\nΜπαίνω το φαράγγι\nτου μεγάλου Γάγγη\nΦΕΔΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ - Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσιεθ Μεχίας[απόσπασμα]\n1.Το χτύπημα κι ο θάνατος\nΑρσενικού καμπάντες κι ο καπνός\nΒουβοί σύντροφοι στ’ άχαρα σοκάκια\nΤα’ αυγά του στην πληγή άφησε ο θάνατος\nΦΕΔΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ - Σώμα στην πέτρα\nΗ πέτρα είν’ ένα μέτωπο μ’ όνειρα που στενάζουν\nμα δεν κραταέι κυρτό νερό και κρύα κυπαρίσσια.\nΗ πέτρα πλάτη είναι γυμνή τον χρόνο να σηκώνει\nμε δέντρα δακρυοστάλαχτα, κορδέλες και πλανήτες.\nΕίδα βροχές, σταχτιές βροχές στα κύματα να τρέχουν\nτα τρυπημένα υψώνοντας και τρυφερά τους χέρια,\nνα μην πιαστούν στο αγκάλιασμα της πλαγιασμένης πέτρας\nπου καταλεί τη σάρκα τους και δε ρουφάει το αίμα.\nΓιατί η πέτρα είν’ ανοιχτή σε σπόρους και σε νέφη,\nσε σκελετούς κορυδαλλών και σ’ αμφιλύκης λύκους,\nμα ήχο κανένα δε γεννάει και κρύσταλλα και φλόγες\nπαρά μονάχα ατέλειωτες αρένες δίχως τοίχους.\nΠάνω στην πέτρα ο Ιγνάθιο, ο καλογεννημένος.\nΤέλειωσε πια. Τι μένει εδώ; Την όψη του κοιτάχτε:\nο θάνατος τη σκέπασε με κερωμένα θειάφια\nκαι σκοτεινού μινώταυρου του φόρεσε κεφάλι.\nΤέλειωσε πια. Τώρα η βροχή στ’ άδειο του στόμα μπαίνει.\nΤώρα ο αγέρας σαν τρελός φεύγει απ’ τα κούφια στήθη,\nκαι ποτισμένος ο Ερωτας με του χιονιού τα δάκρυα\nπάει ζεστασιά να ξαναβρεί ψηλά στα βοσκοτόπια.\nΠοιος μίλησε; Βαριά σιωπή σα μπόχα βασιλεύει.\nΜπροστά μας είν’ ένα κορμί στη σκοτεινιά δοσμένο,\nμια κατακάθαρη μορφή που κάποτε είχε αηδόνια\nκαι τώρα τρύπες άπατες γεμάτη απ’ άκρη σ’ άκρη.\nΠοιος θρόισε το σάβανο; Όχι, δε λέει αλήθεια.\nΚανείς εδώ δεν τραγουδάει, κανείς εδώ δεν κλαίει,\nκανείς σπιρούνια δε χτυπά και την οχιά δε σκιάζει:\nμόνο τα μάτια ολάνοιχτα θέλω εδώ πέρα να ‘χω,\nνα βλέπω τούτο το κορμί που αναπαμό δε θα ‘βρει.\nΤους άντρες θέλω εδώ να ιδώ με τη φωνή την άγρια,\nπου τιθασεύουν άλογα, ποτάμια κυβερνάνε,\nπου σύγκορμα τραντάζονται καθώς τραγούδια λένε\nμε ήλιο και πετροχάλικα στο φλογερό τους στόμα.\nΕδώ να ‘ρθουν να τους ιδώ. Μπροστά σ’ αυτήν την πέτρα.\nΜπροστά σε τούτο το κορμί με τα σπασμένα γκέμια.\nΕδώ να ΄ρθουνε να μου ειπούν ποιος δρόμος τώρα μένει\nγια τούτον τον παλληκαρά που ο θάνατος ορίζει.\nΘέλω ένα θρήνο να μου ειπούν να μοιάζει σαν ποτάμι\nμε καταχνιές ανάλαφρες και δασωμένες όχτες,\nμακριά να πάρει το κορμί του Ιγνάθιο ώσπου να σβήσει\nχωρίς ν’ ακούει το ανάσασμα το καυτερό του ταύρου.\nΝα σβήσει εκεί στου φεγγαριού την ασημένια αρένα,\nπού όντας παιδί καμώνεται βουβάλι πονεμένο,\nνα σβήσει μέσα στη νυχτιά χωρίς ψαριών τραγούδι,\nστ’ άσπρα τα θάμνα του καπνού που η παγωνιά πετρώνει.\nΔε θέλω να του βάλουνε στην όψη του μαντήλια,\nγια να του γίνει ο θάνατος πικρός σταυραδερφός του.\nΠήγαινε, Ιγνάθιο. Μην ακούς την πυρωμένη ανάσα.\nΚοιμήσου, πέτα, ησύχασε. Και η θάλασσα πεθαίνει.\nΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΡΙΝΤΜΠΕΡΓΚ - Ο πατέρας\n(απόδοση: Νίκος Γκάτσος, Εκδόσεις Πατάκη, 2000)\nΤο ίδιο δωμάτιο, το επόμενο βράδυ. Άλλη λάμπα στο τραπέζι. Η μικρή πόρτα αριστερά, στερεωμένη με μια καρέκλα. Από πάνω ακούγονται βήματα που πηγαινοέρχονται. Στη σκηνή η Λάουρα και η Μάργκρετ.\nΣου έδωσε τα κλειδιά;\nΝα μου τα δώσει; Όχι, βέβαια! Του τα πήρα, όταν ο Νιέντ καθάριζε τα ρούχα του.\nΑ! Ο Νιέντ είναι σήμερα υπηρεσία;\nΝαι, ο Νιέντ.\nΔώσε μου τα κλειδιά!\nΝα σας τα δώσω, αλλ’ αυτό πια είναι καθαρή κλεψιά… Τον ακούτε πώς στριφογυρίζει εκεί πάνω; Πέρα δώθε, πέρα δώθε…\nΗ πόρτα είναι καλά κλειδωμένη;\nΝαι, να, μη φοβόσαστε!\nΛάουρα (Ανοίγει το γραφείο και κάθεται. Η Μάργκρετ αρχίζει να κλαίει).\nΠάψε πια, Μάργκρετ! Με το να κλαίμε δε βγαίνει τίποτα! Πρέπει να κάνουμε όλοι κουράγιο! (Χτυπούν την πόρτα του βάθους). Ποιος είναι;\nΜάργκρετ (Ανοίγει την πόρτα).\nΟ Νιέντ είναι.\nΠες του να ‘ρθει μέσα.\n(Μπαίνει ο Νιέντ).\nΣας έφερα ένα γράμμα από το Συνταγματάρχη.\nΔωσ’ το μου. (Το διαβάζει). Μάλιστα… Πες μου, Νιέντ: Εβγαλες τις σφαίρες από τα όπλα του Ιλάρχου; Πήρες τα φυσίγγια από τους σάκους;\nΕκανα ό,τι μου είπατε, κυρία!\nΤότε περίμενε απ’ έξω, ώσπου ν’ απαντήσω στο γράμμα του Συνταγματάρχη.\n(Ο Νιέντ βγαίνει. Η Λάουρα γράφει. Ξαφνικά, από πάνω ακούγεται σαν κάποιος να πριονίζει).\nΑκούτε; Τι στο καλό σκαρώνει εκεί πάνω;\nΜη με διακόπεις όταν γράφω.\nΜάργκρετ (Μουρμουρίζοντας, στον εαυτό της).\nΟ Θεός να βάλει το χέρι Του! Καθόλου δεν ξέρω τι θ’ απογίνει!\nΛάουρα (Βάζει το γράμμα σε φάκελο, γράφει τη διεύθυνση και το δίνει στη Μάργκρετ).\nΝα! Δωσ’ το στον Νιέντ και πες του να το πάει αμέσως στο Συνταγματάρχη. Κι ούτε κουβέντα για όλ’ αυτά στη μητέρα μου – ακούς;\n(Η Μάργκρετ παίρνει το γράμμα και πηγαίνει προς την πόρτα του βάθους. Η Λάουρα ανοίγει διάφορα συρτάρια του γραφείου και κοιτάζει τα χαρτιά και τα γράμματα που βρίσκει εκεί. Μπαίνει ο Πάστορας. Παίρνει μια καρέκλα και κάθεται κοντά στη Λάουρα).\nΚαλησπέρα, αδερφή μου. Ελειπα από το πρωί, όπως ξέρεις, και μόλις τώρα γύρισα. Εμαθα πως πέρασες δύσκολες ώρες.\nΑχ, αδερφέ μου! Χειρότερη μέρα δε θυμάμαι ποτέ στη ζωή μου!\nΚι όμως σε βλέπω μια χαρά.\nΔόξα τω Θεώ, τώρα είμαι καλά. Αλλά σκέψου τι μπορούσε να είχε γίνει!\nΜα για πες μου. Πώς άρχισε αυτή η ιστορία; Ακουσα τόσο διαφορετικά πράγματα, που δεν ξέρω κι εγώ τι να πιστέψω.\nΑρχισε με κείνη την τρελή του ιδέα ότι δεν είν’ ο πατέρας της Βέρθας. Και τέλειωσε με το πέταμα μιας αναμμένης λάμπας πάνω στα μούτρα μου. Τι άλλο να σου πω;\nΘε μου! Αυτό είναι φρικτό! Είναι καθαρή παραφροσύνη! Τι θα κάνουμε τώρα;\nΑυτό που ‘χουμε να κάνουμε είναι να προλάβουμε το χειρότερο. Ο γιατρός έστειλε να φέρουν απ’ το νοσοκομείο έναν χιτώνα για τρελούς. Εγώ, εν τω μεταξύ, έγραψα στο Συνταγματάρχη και του τα εξήγησα όλα. Τώρα κοιτάζω αυτούς τους λογαριασμούς. Φαίνεται ότι και τα οικονομικά μας τα ‘χει μπερδέψει άσχημα.\nΤι θλιβερή ιστορία! Εγώ πάντα φοβόμουνα πως θα γινόταν κάτι τέτοιο. Αμα σμίξει η φωτιά με το νερό, καλό δεν πρέπει να περιμένεις! (Η Λάουρα ανοίγει άλλο συρτάρι). Τι ‘ν’ αυτά εκεί μέσα;\nΔε βλέπεις; Μαζεύει και το παραμικρό. Δεν πετάει τίποτα.\nΠάστορας (Ψάχνει στο συρτάρι).\nΓια σκέψου! Η παλιά σου κούκλα! Και το βαφτιστικό σου σκουφάκι! Κι η κουδουνίστρα της Βέρθας! Και τα γράμματά σου! Και το μενταγιόν! (Σκουπίζει τα δάκρυά του). Θα πρέπει να σ’ αγαπούσε βαθιά, Λάουρα… πολύ βαθιά… Εγώ ποτέ μου δε φύλαξα τέτοια πράγματα…\nΝαι. Πιστεύω ότι κάποτε μ’ αγαπούσε. Αλλά ο καιρός αλλάζει τόσο πολύ τους ανθρώπους…\nΦΕΔΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ - Ο Περλιμπίν και η Μπελίσα\n(απόδοση: Νίκος Γκάτσος, Εκδόσεις Πατάκη, 1998)\nΚήπος με κυπαρίσσια και πορτοκαλιές. Με το άνοιγμα της αυλαίας ο Περλιμπλίν και η Μαρκόλφα μπαίνουν στον κήπο.\nΑφέντη μου, είναι ώρα;\nΌχι ακόμη, Μαρκόλφα.\nΤι τάχα να ‘χει βάλει στο νου του ο αφέντης μου;\nΟσα ποτέ μου ως τώρα δεν είχα φανταστεί.\nΕγώ, εγώ φταίω για όλα.\nΩ! Αν ήξερες τι ευγνωμοσύνη νιώθω στην καρδιά μου για σένα.\nΠριν ήταν όλα τόσο καλά, τόσο ήσυχα… Κάθε πρωί σας έφερνα τον καφέ με το γάλα και τα σταφύλια…\nΝαι, ναι, τον καφέ με το γάλα και τα σταφύλια… Όμως εγώ, Μαρκόλφα, τι ήμουνα; Μου φαίνεται σαν να πέρασαν χίλια χρόνια. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ πόσο παράξενα πράγματα έχει ο κόσμος. Ήμουν κλεισμένος μέσα στο σπίτι μου… Μα τώρα όλα έχουν αλλάξει. Η Μπελίσα με την αγάπη της και την ομορφιά της μου χάρισε έναν πολύτιμο θησαυρό που πριν δεν τον ήξερα. Καταλαβαίνεις; Τώρα κλείνα τα μάτια μου και βλέπω το καθετί πουθέλω να δω… Τα πιο παράξενα πράγματα… Να! Τώρα βλέπω τις νεράιδες που ξεκινούσαν από τις ρεματιές κι ερχόντανε να δουν τη μητέρα μου… Ω, δεν ξέρεις τι όμορφες, τι μικρούλες που είναι… Μπορούν να χορέψουν όλες μαζί πάνω στο μικρό μου το δαχτυλάκι…\nΝαι, ναι, οι νεράιδες. Μα τ’ άλλα; Όλα τ’ άλλα;\nΤ’ άλλα; Ω! (Με ικανοποίηση). Τι είπες στη γυναίκα μου;\nΟσο κι αν το ‘κανα με βαριά καρδιά, της είπα ότι με πρόσταξε ο αφέντης μου. Της είπα πως εκείνος ο νέος… θα ‘ρθει απόψε… στις δέκα ακριβώς… εδώ στον κήπο… τυλιγμένος όπως πάντα μέσα στην κόκκινη κάπα του.\nΑναψε κι έγινε κατακόκκινη σαν το γεράνι. Επειτα σήκωσε τα χέρια της στην καρδιά κι άρχισε να φιλεί σαν τρελή τις όμορφες πλεξούδες που πέφταν πάνω στα στήθια της.\nΕτσι, λοιπόν! Αναψε κι έγινε κατακόκκινη σαν το γεράνι. Και… τι είπε;\nΤίποτα. Μόνο ανάσανε βαθιά κι αναστέναξε. Αλλά πώς αναστέναξε, Θε μου!\nΩ ναι! Όπως καμιά γυναίκα δεν έχει αναστενάξει ως τώρα. Ετσι δεν είναι, Μαρκόλφα;\nΠρέπει να ‘ναι τρελά ερωτευμένη μαζί του.\nΝαι, ναι! Αυτό είναι! Αυτό θέλω κι εγώ! Να τον αγαπάει περισσότερο κι από την ίδια της τη ζωή! Και σίγουρα τον αγαπάει! Σίγουρα! Είναι ξετρελαμένη μαζί του!\nΔε θέλω να το ακούω. Πώς γίνεται, Δον Περλιμπλίν, εσείς ο ίδιος να σπρώχνετε τη γυναίκα σας στη χειρότερη αμαρτία;\nΦΕΔΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ - Ματωμένος γάμος (Bodas de sangre)\nα.(Πράξη Τρίτη−Εικόνα Πρώτη, Από τη στιχομυθία Νύφης και Λεονάρδο)\nΜε τα δόντια, με τα χέρια, όπως μπορείς,\nβγάλε απ’ τον κοριτσίσιο μου λαιμό\nτη σιδερένια ετούτη αλυσίδα,\nκι άσε μ’ εμένα να χαθώ\nστο χωματένιο εδώ το σπίτι μου.\nΚι άμα δε θέλεις να με σκοτώσεις\nσα μια μικρούλα δεντρογαλιά,\nτότε στα χέρια μου τα νυφιάτικα\nβάλε την κάνη του τουφεκιού σου.\nΑχ, τι κακό, τι φωτιά\nτο κεφάλι μού ανάβει!\nΤι σπασμένα γυαλιά μού τρυπάνε τη γλώσσα!\nΕίν’ αργά τώρα πια. Σώπα!\nΓιατί μας κυνηγάνε, το βλέπεις,\nκι αλλιώς δε γίνεται. Άιντε, πάμε!\nΜα με το ζόρι θέλεις νά ’ρθω;\nΠοιο ζόρι; Ποιος κατέβηκε\nπρώτος τη σκάλα;\nΕγώ. Το ξέρω.\nκαινούργια γκέμια στ’ άλογο;\nΕγώ. Είν’ αλήθεια.\nμου φορέσαν τα σπιρούνια;\nΤούτα τα χέρια, που είναι δικά σου,\nμα σα σε βλέπω, θέλω με τούτα\nόλες τις φλέβες σου τις γαλάζιες\nκαι το μουρμούρισμά τους να λιώσω.\nΣ’ αγαπώ! Σ’ αγαπώ! Αλλά φύγε!\nθα σε σαβάνωνα σε μια κάσα\nΓιατ’ έχτισα να σε λησμονήσω\nπέτρινο τοίχο μπροστά στο σπίτι μου\nνα με χωρίζει από το δικό σου.\nΑλήθεια λέω. Δεν το θυμάσαι;\nΚι όταν σε είδα από μακριά\nέριξα σκόνη μέσα στα μάτια μου.\nΜα σαν καβάληκα τ’ άλογό μου\nεκείνο μ’ έφερε μπρος στην πόρτα σου.\nΤότε καρφίτσες μαλαματένιες\nμπήκαν στο αίμα μου κι έγινε μαύρο,\nκι άμα κοιμήθηκα το κορμί μου\nαγκάθια γιόμισε και τριβόλια.\nΑν φταίει κάποιος δεν είμ’ εγώ,\nαν φταίει κάποιος είναι η γη\nκι η ευωδιά που ξεχύνεται\nαπό τα στήθια και τις πλεξούδες σου.\nΑχ, τι τρελή, τι τρελή!\nΣ’ το λέω, να μοιραστώ δε θέλω\nμαζί σου ούτε κρεβάτι ούτε ψωμί,\nκι όμως δεν είναι μια στιγμή\nπου να μπορώ να ζω μακριά σου.\nΓιατί με διώχνεις κι εγώ μένω,\nμου λες να φύγω, μα με σέρνεις\nσαν αχερόκλωνο του αγέρα.\nΣκέψου, παράτησα έναν άντρα\nμ’ όλο το σόι του στη μέση,\nκι έφυγα πριν τελειώσει ο γάμος\nμε το στεφάνι στο κεφάλι.\nΌμως εσένα θα σκοτώσουν,\nεσένα! Κι έρχονται. Δε θέλω!\nΆσε με μόνη! Φύγε, φύγε!\nΚανείς δεν είναι να σε σώσει.\nΠουλιά της χαραυγής ξυπνήσαν\nκαι φτερουγίζουνε στα δέντρα.\nΗ νύχτα αργοπεθαίνει τώρα\nπάνου στου λιθαριού την κόψη.\nΠάμε να βρούμε μια γωνιά\nόπου θα σ’ αγαπώ για πάντα,\nκαι δε με νοιάζουν οι άνθρωποι\nμε το φαρμάκι που χύνουν.\n(Την αγκαλιάζει με πάθος.)\nΚι εγώ θα κοιμηθώ στα πόδια σου\nγια να φυλάω τα όνειρά σου.\nΓυμνή, κοιτάζοντας τον κάμπο.\nσα σκύλα. Γιατί σκύλα είμαι!\nΓιατί στα μάτια σε θωρώ\nκι η ομορφάδα σου με καίει.\nΗ μια φωτιά βρίσκει την άλλη.\nΗ ίδια φλόγα τα σκοτώνει\nμαζί δυο στάχια αδερφωμένα.\nΠού με τραβάς;\nΕκεί που δε μπορούν να ’ρθούνε\nΕκεί που θα μπορώ να σε κοιτάζω!\nνα ’μια ντροπή κάθε γυναίκας,\nΤο ξέρω. Έπρεπε να σ’ αφήσω\nΜα από κοντά σου δε μπορώ\nΚαρδιά του φεγγαριού καρφώσαν\nβ.(Πράξη Τρίτη−Τελευταία Εικόνα, Από την «αντιπαράθεση» Νύφης και Μάνας)\nΓιατί έφυγα με τον άλλο, ναι, έφυγα! (Με αγωνία.) Και συ το ίδιο θα ’κανες. Καιγόμουνα, ήμουνα γιομάτη πληγές κι απομέσα κι απόξω, κι ο γιος σου ήτανε μια σταλιά νερό, κι εγώ από κείνη τη σταλιά τα καρτέραγα όλα, γη, χώμα, παιδιά, ευτυχία. Αλλά ο άλλος ήταν ένα ποτάμι σκοτεινό γιομάτο κλαριά, που ερχόταν κοντά μου βουίζοντας και τραγουδώντας μουρμουριστά ανάμεσα στα καλάμια. Έτρεχα ν’ ανταμώσω το γιο σου που ήτανε σαν παιδάκι από κρύο νερό, κι ο άλλος μόστελνε τότε χιλιάδες πουλιά που δε μ’ αφήναν να περπατήσω, κι έριχναν πάχνη πάνου στις λαβωματιές μου, στις λαβωματιές μιας φτωχής μαραμένης γυναίκας, ενού αδύνατου κοριτσιού που το ’χε η φωτιά χαϊδεμένο. Δεν ήθελα μ’ ακούς; Δεν το ήθελα! Ο γιος σου ήταν η ίδια μου η ζωή, και δεν τον γέλασα, όχι, δεν τον εγέλασα. Αλλά το χέρι του άλλου με πήρε σαν ένα κύμα της θάλασσας, μου ’δωκε μια σαν κουτουλιά μουλαριού, και δεν μπορούσα να κάμω αλλιώς, θα μ’ έσερνε κοντά του παντοτινά, παντοτινά, παντοτινά, ακόμα κι αν είχα γίνει γριά κι όλα του γιου σου τα παιδιά κρεμόντανε στα μαλλιά μου!\nΓειτόνισσες: μ’ ένα μαχαίρι,\nμ’ ένα μικρό μικρό μαχαίρι,\nκαν δυο καν τρεις θα ’ταν η ώρα,\nδυο άντρες σκοτωθήκανε γι’ αγάπη.\nπ’ ούτε το χέρι δεν το πιάνει,\nθολή κι αξήγητη για πάντα\nΚι είναι, σας λέω, ένα μαχαίρι,\nένα μικρό μικρό μαχαίρι,\nψάρι χωρίς ποτάμι, χωρίς λέπια,\nπ’ ούτε το χέρι δεν το πιάνει.\nδυο παλληκάρια μείναν ξερά\nμε παγωμένα τα χείλια τους.\nΛΟΠΕ ΔΕ ΒΕΓΑ - Φουέντε Οβεχούνα\n(μετάφραση-διασκευή: Νίκος Γκάτσος, Εκδόσεις Πατάκη, 2001)\nΜια δημόσια πλατεία τη Φουέντε Οβεχούνα. Ανθρωποι σκυθρωποί και αμίλητοι περνούν βιαστικά πηγαίνοντας προς την είσοδο του χωριού. Μια γυναίκα φέρνει νερό από τη βρύση μ’ ένα σταμνί που το κουβαλάει στον ώμο της. Ενας νέος περνάει στο πλάι της τρέχοντας και τη σκουντάει, χωρίς να της δώσει καμιά προσοχή.\nΜπα σε καλό σας σήμερα! Τι τρέχετ’ έτσι σαν να σας κυνηγάνε! (Αφήνει κάτω τη στάμνα της και κοιτάζει προς την κατεύθυνση που έφυγε ο Νέος).\n(Μερικές άλλες γυναίκες περνούν βιαστικά από την πλατεία).\nΔεύτερη γυναίκα (Καθώς περνάει, χωρίς να σταματήσει).\nΧουάνα! Δε θα ‘ρθεις να καλωσορίσουμε τον αφέντη μας; Ο Δήμαρχος είπε να μαζευτούμε στο μεγάλο λιβάδι!\nΠρώτη γυναίκα (Με αγανάκτηση).\nΆλλη δουλειά δεν είχα! Χαρά στο μούτρο που θέλει και καλωσόρισμα! (Φορτώνεται πάλι τη στάμνα και προχωρεί για το σπίτι της).\n(Μπαίνουν η Λαουρένθια και η Πασκουάλα).\nΔεν τσακιζότανε, Παναγιά μου! Δεν έπεφτε από τ’ άλογο να γλιτώσουμε! Τι θα κάνω τώρα μ’ αυτόν τον άνθρωπο;\nΚαλά που δεν έβαλες τα κλάματα όταν σ’ το ‘πα!\nΝύχτα μέρα παρακαλιόμουνα στο Θεό να μην ξαναγυρίσει ποτέ στη Φουέντε Οβεχούνα! Και να τος που ξαναγύρισε! Μα, έννοια σου, και θα σ’ τον κάμω εγώ να σκυλιάσει, αν ξαναρχίσει τα ίδια! Είδες ποτέ σου βελανιδιά πιο πεισματάρα και ξεροκέφαλη από μένα;\nΤο νου σου, Λαουρένθια. Κι άλλες τα ίδια λέγανε, μα στο τέλος λυγίσανε. Δεν είναι πέτρα η καρδιά του ανθρώπου. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι δε θα διψάσει ποτέ για νερό!\nΕγώ το λέω! Το λέω και το φωνάζω σ’ όλον τον κόσμο! Και γιατί να μην το πω, παρακαλώ; Τι έχω να κερδίσω αν πάω με τον Φερνάν Γκόμεθ; Ή θαρρείς ότι σκέφτηκε ποτέ του να με παντρευτεί;\nΕ, λοιπόν, εμένα τέτοιες ντροπές δε μ’ αρέσουνε! Καλύτερα να πεθάνω παρά να καταντήσω σαν κάτι άλλα κορίτσια του χωριού που πιστέψανε τα γλυκόλογά του κι είναι τώρα για να τα κλαις! Για μια τιμή ζει ο άνθρωπος!\nΘα ‘σαι τυχερή αν γλιτώσεις από τα νύχια του!\nΕγω; Δε με ξέρεις καλά, Πασκουάλα! Ένα μήνα τώρα με κυνηγάει, και τι κατάλαβε, σε παρακαλώ; Τον καιρό του χάνει και τίποτ’ άλλο! Νόμισε πως θα ‘τρεχα να πέσω στα πόδια του, άμα θα ‘βλεπα τα δώρα που μου ‘στειλε με κείνα τα βρομόσκυλα, τον Φλόρες και τον Ορτούνιο. Σα δεν ντρέπεται, λέω γω!\nΛΑΡΤΣΙΜΠΛΑΝΤ ΜΑΚ ΛΗΣ - Ιώβ\n(απόδοση: Νίκος Γκάτσος, Εκδόσεις Πατάκη, 2003)\nΤα φώτα της πλατείας χαμηλώνουν. Το κουρέλι της τέντας τραβιέται προς το πλάι. Το φως ανάβει στη σκηνή, δείχνοντας τον Κύριο Ζους αμυδρά πάνω στο ψηλό κοντάρι, τον Νίκελς κάτω και τις Γυναίκες γύρω στις άκρες της πίστας. Ο Ιώβ είναι ξαπλωμένος χάμω σαν νεκρός. Η Τζόλυ κάθεται ακίνητη, απορροφημένη, και τον κοιτάζει. Ξαφνικά, καθώς το φως της λάμπας δυναμώνει, ο Ιώβ σαλεύει. Η Τζόλυ ξαφνιάζεται και βγάζει μια κραυγή.\nΚυρία Λέζιουρ (τρίβοντας τα μάτια της από τον ύπνο).\nΚοίτα τον! Ξύνετα. Παλεύει να βγάλει τα σπυριά από το κορμί του.\nΠού να τα βγάλει ο δύστυχος! Δε βλέπεις που ‘ναι γεμάτος απ’ τα πόδια ως το κεφάλι;\nΜα πρέπει να παλέψει! Δεν μπορεί να κάθεται έτσι. Ανθρωπος είναι.\nΞέρεις τι είν’ ο άνθρωπος; Πατάτα! Οσο βαθύτερα τη χώνεις, τόσο θεριεύει και μεγαλώνει.\nΜις Μέιμπλ (ρίχνοντας μια ματιά στις τέσσερις γριές).\nΟύτε λόγος! Κι αν ακόμα είναι ξερή και γέρικη. Φουντώνει!\nΚυρία Μέρφυ (Αγκαλιάζοντας τα γέρικα κόκαλά της).\nΝαι! Πώς! Εμένα θα μου πεις; Εμένα;\nΙών (Ανασηκώνεται στα γόνατά του).\nΔιατί ούτως με έκρινας, Θεέ μου;\nΚύριος Ζους (στον Νίκελς)\nΕφτασε η ώρα, Νίκελς! Ηρθε η ώρα! Θυμάσαι τις γεμάτες περηφάνια προφητείες σου; Θυμάσαι τι μου είπες; Παρ’ του το καθετί, βασάνισέ του τη σάρκα, το κορμί, και τότε σίγουρα θα βλαστημήσει τον Θεό! Λοιπόν; Τον άκουσες να βλαστημήσει; Ο Θεός έκανε ό,τι του ζήτησες: Κατάστρεψε τον άνθρωπο αυτόν χωρίς αιτία…\nΚατάστρεψε τον πλούτο, τα παιδιά του, έκανε το πετσί του ένα κουρέλι, τυράννησε τη σάρκα του, αλλ’ αυτόν τον ίδιο δεν τον άγγιξε. Η ψυχή του μένει ακόμα ανέγγιχτη. Πες του, όμως, πως δεν υπάρχει αιτία! Απόδειξέ του πως ούτε ο Θεός ούτε οι άνθρωποι έχουν κάνενα λόγο να υποφέρει! Νομίζεις πως και τότε θα ζητάει απ’ τον Θεό να του εξηγήσει; Πάντως, όχι με την ίδια φωνή.\nΚάμε ό,τι θέλεις. Ο,τι σ’ αρέσει. Τώρα πια τον έχασες. Για πάντα. Το παιχνίδι είναι χαμένο.\nΕYΓΕΝΙΟΣ Ο’ ΝΗΛ - Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα\n(απόδοση: Νίκος Γκάτσος, Εκδόσεις Πατάκη, 2004)\nΤο ίδιο δωμάτιο γύρω στα μεσάνυχτα. Η λάμπα έξω στο διάδρομο είναι σβησμένη κι έτσι κανένα φως δεν μπαίνει από την πλαϊνή πόρτα. Μόνο μια μικρή λάμπα για διάβασμα είναι αναμμένη πάνω στο τραπέζι. Έξω από τα παράθυρα το παραπέτασμα της ομίχλης έχει γίνει ακόμα πιο πυκνό. Με το άνοιγμα της αυλαίας ακούγονται η σειρήνα και τα καμπανάκια των βαποριών στο λιμάνι.\nΟ Τάιρον κάθεται στο τραπέζι. Φοράει γυαλιά πανς-νε και ρίχνει πασιέντσες. Έχει βγάλει το σακάκι του και φοράει μια παλιά καφετιά ρόμπα. Στο δίσκο η μποτίλια με το ουίσκι είναι άδεια κατά τα τρία τέταρτα, αλλά πλάι της βρίσκεται μια άλλη μποτίλια που δεν έχει ακόμη ανοιχτεί. Ο Τάιρον είναι μεθυσμένος. Το δείχνει ο τρόπος που κοιτάζει ένα ένα τα χαρτιά για να τα ξεχωρίσει και μετά παίζει σαν να μην είναι σίγουρος πού ακριβώς πρέπει να τα τοποθετήσει. Τα μάτια του είναι γυάλινα και θαμπά και το στόμα του χαλαρό. Αλλά παρ’ όλο το ουίσκι που έχει πιει κρατιέται καλά και, όπως στο τέλος της προηγούμενης πράξης, είναι ένας λυπημένος και νικημένος γέρος που έχει παραιτηθεί χωρίς ελπίδα.\nΚαθώς ανοίγει η αυλαία, ο Τάιρον τελειώνει την πασιέντσα του και ανακατεύει τα τραπουλόχαρτα. Τα ανακατεύει αδέξια και δυο τρία του πέφτουν στο πάτωμα. Τα μαζεύει από κάτω με δυσκολία και αρχίζει πάλι να τα ανακατεύει όταν ακούει κάποιον να μπαίνει από την μπροστινή πόρτα. Κοιτάζει πάνω από τα γυαλιά του προς το διάδρομο.\nΠοιος είν’ εκεί; Εσύ ‘σαι, Εντμοντ;\nΟ Εντμοντ απαντάει απ’ έξω μ’ ένα κοφτό «ναι». Επειται φαίνεται να σκοντάφτει σε κάτι μέσα στο σκοτάδι κι ακούγεται να βλαστημάει. Σε λίγο η λάμπα του διαδρόμου ανάβει. Ο Τάιρον συνοφρυώνεται και φωνάζει.\nΣβήσε αυτό το φως πριν μπεις.\nΟ Εντμοντ δεν το σβήνει. Μπαίνει από την πλαϊνή πόρτα. Είναι κι αυτός μεθυσμένος, αλλά, όπως και ο πατέρας του, κρατιέται καλά. Το μόνο που τον προδίδει είναι τα μάτια και μια επιθετικότητα στους τρόπους του. Στην αρχή ο Τάιρον τον υποδέχεται μ’ εγκάρδια ανακούφιση.\nΕλα, βρε παιδάκι μου, γιατί άργησες; Πήγα να τρελαθώ με τέτοια μοναξιά εδώ μέσα.\nΩραία! Με παρατάς ολομόναχο όταν ξέρεις πολύ καλά.\nΣου ‘πα να σβήσεις εκείνο το φως! Δεν έχουμε χοροεσπερίδα για να ‘χουμε γενική φωταψία! Τι, μόνο και μόνο για να πετάμε λεφτά στον αέρα;\nΦωταψία! Ένα γλομπάκι! Κι ο φτωχότερος έχει ένα γλομπάκι να καίει στο διάδρομο πριν πέσει να κοιμηθεί.\nΤρίβει το γόνατό του.\nΠαραλίγο να τσακιστώ μέσα στο σκοτάδι.\nΑπό ‘δω φέγγει και στο διάδρομο. Αν δεν ήσουν μεθυσμένος θα ‘βλεπες καλύτερα και δε θα σκόνταφτες.\nΕγώ μεθυσμένος! Του λόγου σου δεν πας πίσω. Ολος ο κόσμος βάζει ένα φως στην είσοδο του σπιτιού.\nΑκούς τι σου λέω; Δεκάρα δε δίνω τι κάνουν οι άλλοι. Αν θέλουν να πετάν τα λεφτά τους για να κάνουν επίδειξη, πολύ που με νοιάζει!\nΜα στο Θεό σου, για ένα γλομπάκι! Βρε, τέτοιος τσιγκούνης σαν κι εσένα μήδε γενεί μήδε βρεθεί! Αφού σου ‘βαλα κάτω τα νούμερα και σου απόδειξα πως όλη τη νύχτα να καίει μια λάμπα δεν κοστίζει ούτε όσο ένα πιοτό!


Πανσέληνος στον Ζυγό σήμερα - Προβλέψεις για όλα τα ζώδια - Ο Ντελάλης\nΠανσέληνος στον Ζυγό σήμερα – Προβλέψεις για όλα τα ζώδια\nΤι σηματοδοτεί η Πανσέληνος της 19ης Απριλίου για κάθε ζώδιο. Αναλυτικές προβλέψεις.\nΗ Πανσέληνος στον Ζυγό φέρνει εξελίξεις στον τομέα της επικοινωνίας και των μετακινήσεων. Ίσως ταξιδέψετε για να δείτε αγαπημένα πρόσωπα που έχετε καιρό. Νιώθετε την ανάγκη να απομονωθείτε από την κοσμοσυρροή και να ηρεμήσετε μακριά από τα εγκόσμια. Πάρτε το χρόνο που χρειάζεστε και βάλτε σε τάξη τις σκέψεις σας ώστε να γεμίσετε μπαταρίες και να προχωρήσετε μετά την περίοδο του Πάσχα. Ευκαιρίες για εκμάθηση και καλλιτεχνική έκφραση θα υπάρξουν, που αυτόματα θα βοηθήσουν στη εξέλιξή σας. Μια όμορφη επιρροή του φεγγαριού που θα δώσει ισορροπία στην ψυχή σας και θα σας χαρίσει νέο τρόπο σκέψης.\nΚοινοπραξία Αγροτικών Συνεταιρισμών «Όλυμπος-Πιέρια»: Ξεκίνησαν οι δηλώσεις ΟΣΔΕ 2019


Ήταν γύρω στα δέκα όταν εμφανίστηκαν αυτοί οι άνθρωποι ξαφνικά στη ζωή της. Είχαν έρθει από ένα τόπο που λεγόταν εξορία, μια λέξη που δεν ήξερε αυτή τι ακριβώς ήταν, στην μετεμφυλιακή δικτατορική επαρχία που μεγάλωνε, ήταν ένας μυστήριος τόπος, όπως μυστήριο ήταν που οι γονείς της, δημόσιοι υπάλληλοι και οι δύο, βρέθηκαν να κάνουν παρέα μ' αυτούς τους τύπους. Ο ένας πρώην βουλευτής της εδα, άλλα άγνωστα πράγματα κι αυτά, ο άλλος φαρμακοποιός, που έκανε έρευνες για τον καρκίνο και ο τρίτος ζωγράφος απ' τη μεσοχώρα. Ως και η μεσοχώρα ήταν μυθικός τόπος τότε για κείνη. Για πολλά χρόνια μετά την μπέρδευε στο μυαλό της με τη μέση γη, δηλαδή ένας άπιαστος, μακρινός τόπος που δεν ήταν σίγουρη ότι υπήρχε πραγματικά. Όπως μυθικό ήταν και το βιβλίο που της χάρισε ο φαρμακοποιός στη γιορτή της. Ο δον κιχώτης για παιδιά. Το βιβλίο το 'χει ακόμα. Που και που το παίρνει στα χέρια της και μυρίζει το άρωμα. Αυτών που χάθηκαν και μένουν μόνο τα κειμήλια στα χέρια.\nΤα βράδια μαζεύονταν στο σπίτι του φαρμακοποιού, ένα παλιό πέτρινο δίπατο στην παλιά γειτονιά της πόλης κι ακούγαν κάτι μουσικές που αυτή δεν είχε ξανακούσει ποτέ. Τσαϊκόφσκι και λαϊκά ρουμάνικα από κάτι δίσκους σ' ένα παλιό πικάπ, και κάποιον θεοδωράκη, και κάποιον χατζηδάκι. Μυθικά πράγματα. Κάθονταν στο παλιό ξύλινο τραπέζι και ζωγράφιζαν. Κάνε μου ένα σπίτι στη βροχή της έλεγε ο ζωγράφος. Ωωω τι ωραίο. Κι αυτή καμάρωνε. Μετά πιάναν' την κουβέντα για κάτι αντάρτες. Ο ζωγράφος λέει ήταν υπεύθυνος για κάτι λίρες που ήταν ακόμα θαμμένες στα βουνά και ήξερε αυτός το μέρος. Είχε γίνει πολλές φορές αυτή η κουβέντα και η απάντηση ήταν η ίδια πάντα 'όχι, όχι. Δεν ανήκουν σε μας αυτά τα λεφτά. Ανήκουν στον λαό' βρε για τον λαό του' λεγε ο φαρμακοποιός. Να κάνουμε νοσοκομεία. 'όχι, όχι' απαντούσε ο ζωγράφος. Και χαμήλωνε το κεφάλι.\nΜετά, όπως εμφανίστηκαν αυτοί οι άνθρωποι, έτσι και ξαναχάθηκαν.\nΧρόνια μετά έμαθε ότι ο ζωγράφος πέθανε, μόνος, στο σπίτι του στην μέση γη.\nΈμεινε ο πίνακας που είχε χαρίσει στη μάνα της. Ένα χιονισμένο τοπίο στη μεσοχώρα. Ή αλλού.\nΈφτασε μέχρι την πλαγιά πάνω απ' το χωριό κουτρουβαλώντας απ' την κορφή που τους είδε το τσελιγκόπουλο κι έβαλε φωνή 'έρχονται οι γερμανοί εεεεε γερμανοί, έρχονται οι γερμανοί, φεγάτε, φούτζι* βρεεεε'\nγυναίκες αρπάζαν' τα μικρά στην αγκαλιά, κανα - δυο κουβέρτες φορτώναν στα μεγαλύτερα, άντρες φωνάζαν πάμε πάμε, ποδοβολητό, φωνές, που είναι το παιδί, πάμε πάμε, όσοι είχαν άλογα τα ζεύαν, απάνω για το δάσος και πιο πάνω στα μαντριά κι ο θεός βοηθός.\nΑυτή ήταν νύφη φρέσκια στο χωριό, δεκαπέντε μέρες παντρεμένη. Ανέβηκαν στο άλογο και οι δυο , ήταν η πεθερά με τα πρόβατα στο μαντρί πάνω. Κοντά στις καστανιές θες απ' το φόβο το δικό τους θες απ' την ώρα την κακιά χτύπησε το άλογο στο πόδι. Έγειρε. Κατέβηκαν. Αυτή τραβούσε το άλογο, δεν ήθελε να το αφήσει, αυτός έτρεχε μπροστά, άστο της φώναζε άστο κι έτρεχε να γλυτώσει, να σωθεί. Τον έχασε απ 'τα μάτια της, έμεινε μόνη με το άλογο, τους άκουγε απ' τα φύλλα να πλησιάζουν. Γρήγορα βρήκε μια γούβα, έσπρωξε το άλογο μέσα, πλησιάζουν τους ακούει, πυροβολάν ότι κινείται, λούφαξε δίπλα στο άλογο, μέσα στα φύλλα, στη γούβα, ανάσα δεν έβγαζε. Ανάσα. Τους ακούει που περνάν λίγο παραπέρα, γαυγίζουν διαταγές, πόδια πολλά, λίγο κοιτάει, ρόδες από μηχανές που δυσκολεύονται να περάσουν μέσα απ' τα δέντρα, σηκώνουν θόρυβο, ατμούς, καπνούς, τρόμο. Ούτε που ξέρει πόσες ώρες πόσες μέρες πέρασαν εκεί μαρμαρωμένη μεσ' τα φύλλα μεσ' τη γούβα, κι αυτή και το άλογο. Έφτασε μέχρι τα ρουθούνια της η μυρωδιά απ' το χωριό που καίγονταν και μια στιγμή μια φωνή 'σήκω, σήκω, φύγαν πια' ένας γέρος βοσκός από διπλανό χωριό. Του είπε την ιστορία. Ξέρω της είπε. Έχω το μαντρί δίπλα στην πεθερά σου. Ήρθε ο προκομμένος κι η μάνα του άρχισε να σκούζει 'που την άφησες τη γυναίκα βρε χαμένε;' αφού κοιτούσε τ' άλογο ρε μάνα. 'Να τραβούσες εσύ το άλογο βρε χαμένε, να έφευγε αυτή, μόνο γάμους και γαμήσια ξέρ'ς, δεν ήξερες τι έπρεπε να κάνεις σαν άντρας;'\n'όχι ρε μάνα όχι, φοβήθηκα, μόνο να γλυτώσω σκέφτομαν'\nκι έκρυψε το πρόσωπο στα χέρια κι έκλαιγε με λυγμούς.\n*φεγάτε στα βλάχικα\nο μπαραγκούλης είναι μια σελίδα που φαίνεται ότι κανένας δεν θέλει να την ανοίξει στο χωριό. Όταν ρωτάς, τα μάτια φεύγουν στο βουνό απέναντι, τύπου τι ψάχνεις να βρεις τώρα, άσε τα πεθαμένα στα πεθαμένα. Κι αν δεν είναι και τόσο πεθαμένα, μη τα σκαλίζεις.\nΤον είχα δει εγώ μου λέει η μαριγούλα. Μικρό κοριτσάκι ήμουνα τότε και μ' έστειλε η μάνα μ' με την ξαδέρφη στη θειά μ' απάνω στα μαντριά κι αυτός κρύβονταν εκεί. Με κάτι γένια μαύρα, μαλλιά σα κάτ', κοντός και μαυριδερός, άρχισε να φωνάζει, τι δουλειά έχ'τε εδώ, κι εγώ έκοψα κάτ' απ' την τρομάρα μ' κλαίγοντας. Γιατί φώναζε μαρ' μαριγούλα; ε κρύβονταν αυτός εκεί και φοβόνταν φαίνεται.\nΓιατί κρύβονταν; ληστής ήταν, έκλεβε και βίαζε κόσμο.\nΕκβίαζε θες να πεις. Ε αυτό. Και μετά; Ε τι μετά. Αυτός ήταν απ' τα βανακούλια πέρα. Δεν ήταν απ' το χωριό. Είχε κι εκεί γυναίκα και παιδί. Εδώ είχε δυο γυναίκες. Μία παντρεμένη, μία ανύπαντρη. Καλά, ο άντρας της παντρεμένης τι έλεγε. Τίποτα, κοιμόνταν όλοι μαζί, μάλλον τον εκβίαζε κι αυτόν. Πάντως οι λίρες μείναν στις γυναίκες. Μετά τον πόλεμο τις ξεθάψαν απ' το υπόγειο οι δυο τους, φιλενάδες καλές και ζήσαν' αυτές καλά.\nΜα από που βρε μαριγούλα τόσες λίρες μέσα στον πόλεμο;\nπου να ξέρω. Τότε τα βουνά ήταν γεμάτα κόσμο, κόσμος πήγαινε κι ερχόταν. Τι αντάρτες, τι απ' τους άλλους, τι απ' την πόλη άνθρωποι που γύρισαν στο χωριό για να γλυτώσουν απ' την πείνα κι απ' τσι γερμανοί, τι κλέφτες, όπλα, λίρες πέφταν απ' τον ουρανό, που να ξέρω. Κι οι γερμανοί; τους γερμανούς τους έφερε αυτός, λεν, εκείνη τη φορά που κάψαν' το χωριό.\nΤι λες βρε μαριγούλα; και μετά;\nε μετά, πολλά τα 'χε κάνει, ήρθε η ώρα του.\nΠήγαν τρεις χωριανοί στο πουρνάρι κάτω, εκεί που κρύβονταν.\nΤι έγινε, είπε, μόλις τους είδε. Ήρθε η ώρα μου;\nόχι, όχι ρε μπαραγκούλη, του λεν. Να φάμε και να πιούμε σα φίλοι ήρθαμε.\nΤο αμέσως επόμενο λεπτό, του 'χαν πάρει το κεφάλι.\nΤο κάρφωσαν με καρφί στο μεγάλο το κλαδί στον πλάτανο στην πλατεία. Τώρα δεν είναι το κλαδί αυτό εκεί, το 'κόψαν. Καταλήγει η μαριγούλα.\nείμαι στα δικαστήρια και καπνίζω μπροστά στο παράθυρο, έξω απ' το εφετείο. Είναι 27 οκτωβρίου και σκέφτομαι τα όχι που δε θα καταγράψει ποτέ η επίσημη ιστορία, πόσα μικρά όχι λέχθηκαν για να διαλέξει η επίσημη ιστορία, και τα μικρά όχι της δικής μας ζωής. Τον βλέπω που έρχεται, με σκυμμένο και λιωμένο το σώμα και το βλέμμα θολό 'θεία' μου λέει 'μήπως έχεις πενήντα λεπτά να πάρω μια τυρόπιτα να φάω;'\nθεία να πεις τη θεία σου σκέφτομαι 'όχι, δεν έχω ούτε πενήντα λεπτά ούτε τίποτα' αμέσως μετανιώνω, λυπάμαι 'να πας στην κοινότητα να γίνεις καλά' του λέω 'σ' αρέσει αυτό που κάνεις τώρα;' όχι, μου λέει, αλλά..' και φεύγει.\nΣτο μυαλό μου έρχεται εικόνα από μια άσκηση θεραπευτική που κάναμε στην κοινότητα. Καθόμασταν κάτω, ο ένας απέναντι στον άλλον και λέγαμε ο ένας ναι κι ο άλλος όχι. Επαναλαμβανόμενα και αντίθετα ο ένας απ' τον άλλον. Ήμουνα με την άννα κι είχα τόση τρέλα στο όχι που επαναλάμβανα μάλλον, που κάποια στιγμή άρχισε να κλαίει. Ήθελα να σταματήσω να την αγκαλιάσω αλλά δεν μας άφησαν οι θεραπευτές.\nΦιλιά στο χάος βρε!\n(φωτο: John Twachtman, Icebound)\nTags: 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ,\tΚΑΤΟΧΗ,\tΓΕΡΜΑΝΟΙ,\tΑΝΤΑΡΤΕΣ,\tΕΞΟΡΙΑ,\tΜΝΗΜΕΣ\nΑυτή την εβδομάδα 260\nΑυτό τον μήνα 1564


FIBA U18 European Championship 2017 (Σλοβακία 29 Ιουλίου - 6 Αυγούστου) | Τα μπασκετικά κακώς κείμενα\nFIBA U18 European Championship 2017 (Σλοβακία 29 Ιουλίου - 6 Αυγούστου)\n0 0 Panos Kotzathanasis Σάββατο 29 Ιουλίου 2017 Edit this post\nΑνάλυση του Ευρωπαϊκού U18\nΗ Πρόβλεψη για τους Ομίλους\nΑ Όμιλος : Τουρκία - Γερμανία - Ρωσία - Μαυροβούνιο\nΒ Όμιλος : Σερβία - Ισπανία - Ιταλία - Ουκρανία\nΓ Όμιλος : Λιθουανία - Φινλανδία - Ελλάδα - Σλοβενία\nΔ Όμιλος : Γαλλία - Βοσνία - Λετονία - Σλοβακία\nΤα κατά BasketZilla Γκρουπ Δυναμικότητας\n1ο : Λιθουανία - Σερβία - Ισπανία\n2ο : Γαλλία - Τουρκία - Γερμανία - Βοσνία - Ιταλία - Ρωσία\n3ο : Φινλανδία - Ελλάδα - Μαυροβούνιο - Ουκρανία\n4ο : Σλοβενία - Λετονία - Σλοβακία\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 3η\nΜουντομπάσκετ U17 2016: 2η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 5η (2-1-2)\nEray Akyuz (189,PG-00) - Mert Akay (190,PG-00) - Arda Erdogan (186.PG/SG)\nErkin Senel (191,SG/SF) - Doruk Dora (190,SG) - Sehmus Hazer (190,SG)\nMuhaymin Mustafa (196,SG/SF)\nYigitcan Saybir (201,PF) - Yigit Sarikaya (202,PF)\nRagip Atar (210,C) - Alperen Demir (200,C-00) - Emre Tanisan (205,C)\nOnuralp Bitim, Ahmet Duran, Ismet Avsar, Enis Sipahi, Yavuz Gultekin, Mert Konuk\nΠως θα γίνει Ευρωμπάσκετ 1999ρηδων χωρίς τους Bitim-Duran ;\nΟ λατρεμένος μου Ahmet Duran αρχίζει ήδη από τα 18 να πληρώνει την υπερκατανάλωση κεμπάμπ καθώς φέτος έχει βγάλει πολλούς τραυματισμούς. Τα γόνατα και οι αστράγαλοι του απλά δεν αντέχουν το συνεχές χοροπηδηχτό με την αρχοντική κοιλούμπα του τιτάνα Ahmet.\nΟ Onuralp έχει ήδη ξεπεράσει τον lookalike και προφανώς ίνδαλμα του Rudy Fernandez. Κατάφερε με την συμπεριφορά του να φύγει κλωτσηδόν φέτος από την προετοιμασία της Τουρκικής ομάδας. Αγαπάμε Bitim. Θα ξεπεράσει τον Rodolfo σίγουρις στο μέλλον. Μέχρι και να γίνει ο Joffrey του FIBAικού μπάσκετ μπορεί.\nΧωρίς αυτούς τους 2 οι Τούρκοι δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να επαναλάβουν την επιτυχία των 2 προηγούμενων καλοκαιριών. Έχουν μια καλή πρώτη πεντάδα αλλά ο πάγκος τους μου μοιάζει ρηχός. Καλύτερος παίκτης τους είναι ο 210+ Ragip Atar (κολώνα στο ζωγραφιστό, πολύ ψηλός και δυνατός, λίγο ατζούμπαλος ακόμη επιθετικά, θυμίζει αρκετά τον Omer Asik). Καλοί παίκτες είναι και ο 2000ρος floor general Eray Akyuz (σχεδόν μόνος του πήρε πέρσι το χάλκινο με τους 2000ρους) και ο Σουδανός wing Mustafa (πολύ καλός αμυντικός και αθλητικός). Οι 2 που συμπληρώνουν την πεντάδα είναι ο καλός αμυντικός wing Senel και το stretch τεσσάρι Saybir.\nΑν είχαν την λατρεία και τον αντιπαθητικό θα ήταν πάλι υποψήφιοι για μετάλλιο αλλά τώρα θα είναι κατόρθωμα το να μπουν στην τετράδα. Μια θέση μεταξύ 4-8 μου μοιάζει μια λογική κατάληξη.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 7η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 13η (0-0-0)\nJonas Mattisseck (194,PG/SG-00) - Nils Hassfurther (186,PG)\nPhilipp Hadenfeldt (190,SG) - Matthew Meredith (197,SG/SF-00) - Niklas Pons (192,SG)\nBadu Buck (195,SG/SF) - Arne Wendler (198,SF)\nPhilipp Herkenhoff (208,PF) - Marco Hollersbacher (200,PF-00)\nHendrik Drescher (204,PF/C-00) - Fynn Fischer (206,C) - Aaron Kayser (205,C)\nIsaac Bonga, Nelson Weidemann, Luis Zerban\nΆλλη μια ομάδα με πολύ σημαντικές απουσίες που αλλάζουν την δυναμική της. Οι Γερμανοί δεν θα έχουν στην Σλοβακία τον πολύ ταλαντούχο 205 point forward Isaac Bonga και τον βασικό τους PG Nelson Weidemann. Και οι 2 τους έπαιξαν με την U19 στο Καίρο και λογικά δεν θα είναι στην Σλοβακία. Θα τους λείψει και ο καλύτερος center τους ο sevenfooter Luis Zerban (άλλο ένα θύμα της Ευρωπαικής φυγής στο Ελ Ντοράντο των ΗΠΑ καθώς παίζει σε HS).\nΧωρίς αυτούς η Γερμανική ομάδα έχει 6-7 καλούς παίκτες στο ρόστερ της (Mattisseck-Hadenfeldt-Buck-Meredith-Herkenhoff-Drescher-Fischer) αλλά της λείπει το ταλέντο από το πάνω-πάνω ράφι. Ξεχωρίζουν ο 2000ρος combo guard Jonas Mattisseck που θα είναι λογικά το μυαλό και ο καλύτερος σκόρερ των Γερμανών και ο σχεδόν 210 forward Philipp Herkenhoff (αθλητικός με σουτάκι, αλλά αρκετά αδύναμος ακόμη).\nΟι Γερμανοί είναι στον πιο αμφίρροπο Όμιλο της Α Φάσης (τον 1ο) και το πώς θα τα καταφέρουν εκεί θα καθορίσει και την τελική τους κατάταξη. Μια θέση στην οκτάδα είναι ένας λογικός στόχος για τους Γερμανούς.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 16η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 7η (0-1-0)\nDaniil Kasatkin (197,PG) - Yuri Umrikhin (188,PG) - Dmitrii Gusenkov (191,PG)\nAleksandr Khomenko (187,SG) - Ivan Evstigneev (191,SG)\nAleksandr Ershov (196,SG/SF-00) - Andrey Savrasov (197,SF-00)\nAleksandr Sinebabnov (201,SF/PF-00) - Sergei Tkachenko (201,PF)\nAleksandr Shashkov (207,C/PF-00) - Vladislav Sharapov (200,C/PF) - Dmitrii Khaldeev (204,C)\nΔεν παράγουν elite ταλέντα εδώ και σχεδόν μια πενταετία αλλά οι 2000ροι Ershov-Shashkov είναι ότι καλύτερο έχουν στο φυτώριο για το μέλλον οι Αρκουδαίηδες. Πέρσι τους στέρησε την είσοδο στην τετράδα ο Velicka και το κακό τους το κεφάλι. Φέτος μια θέση στην οκτάδα πάλι φαντάζει αρκετά πιθανή. Να θυμίσω ότι στο U16 της Λιθουανίας το 2015 δεν τους επέτρεψε η FIBA να παίξουν λόγω του μπάχαλου τότε στην Ομοσπονδία τους.\nΠλην του σούπερ αθλητικού wing Ershov και του stretch δυνατού πενταριού Shashkov ξεχωρίζει ο σχεδόν δίμετρος PG Daniil Kasatkin που παίζει και αυτός σε HS στις ΗΠΑ. Το ρόστερ τους έχει μερικούς ακόμη καλούς ρολίστες (Umrikhin-Khomenko-Sinebabnov-Khaldeev). Γενικά είναι μια ψηλή και αθλητική ομάδα, χωρίς όμως να είναι ανάλογα καλή μπασκετικά όσο και αθλητικά. Θα απουσιάσει μόνο ο 2000ρος PG Shevchuk που θα είχε ρόλο back up.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 12η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 18η (0-0-0)\nNikola Vujovic (189,PG/SG) - Pavle Titic (185,PG-00) - Vuk Popovic (190,PG)\nAndrija Slavkovic (200,SG/SF) - Bogdan Bojic (190,SG/PG)\nJakov Milosevic (203,SF) - Marko Vujicic\nJanko Cepic (202,PF) - Danilo Brnovic (200,SF/PF-00)\nMarko Simonovic (210,C) - Nikola Zizic (208,C-00) - Goran Miladinovic (205,C)\nDino Radoncic, Igor Drobnjak, Pavle Djurisic, Petar Raickovic\nΟι Μαυροβούνιοι στην Σλοβακία θα παρουσιάσουν μια αξιοπρεπέστατη ομάδα παρά την απουσία του 2000ρου PG Igor Drobnjak και κυρίως του forward της Real Dino Radoncic. Ο Radoncic θα τους μετέτρεπε από μια μεσαία ομάδα στο U18 σε διεκδικήτρια των μεταλλίων αλλά είναι με την ανδρική ομάδα του Μοντενέγκρο το φετινό καλοκαίρι.\nΑυτοί που ξεχωρίζουν είναι ένας από τους καλύτερους center του U18 ο Marko Simonovic (με back up έναν από τους καλύτερους 2000ρους center τον Nikola Zizic της Barcelona), ο πλάγιος σκόρερ Andrija Slavkovic , οι guard Vujovic-Titic (ο οποίος επέστρεψε μετά από εγχείρηση καρδιάς που είχε κάνει προπέρσι) και οι forward Milosevic-Cepic.\nΈχουν κληρωθεί στον πιο αμφίρροπο Όμιλο του U18 και μπορούν να είναι από 1οι μέχρι 4οι στην Α Φάση. Αν καταφέρουν να αποφύγουν τις 2 τελευταίες θέσεις του Α Ομίλου θα γλυτώσουν το σταύρωμα με μια εκ των Σερβία-Ισπανία στην Φάση των 16. Απέναντι σε Ιταλούς-Ουκρανούς θα έχουν ελπίδες ακόμη και για την οκτάδα αλλιώς μια θέση μεταξύ 9-12 λέει η λογική για τους Μαυροβουνιώτες.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 8η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 4η (1-2-1)\nAleksa Uskokovic (194,PG) - Vuk Vulikic (187,PG) - Tadija Tadic (192,PG/SG)\nStefan Momirov (195,SG) - Aleksa Matic (196,SG/SF)\nNikola Miskovic (204,SF/PF) - Andrija Marjanovic (203,SF/SG) - Marko Sarenac (197,SF)\nMarko Pecarski (205,PF/C-00) - Danilo Petrovic (204,PF/SF)\nFilip Petrusev (208,PF/C-00) - Balsa Koprivica (215,C-00)\nLazar Nikolic, Mihailo Jovicic, Ranko Simovic, Uros Plavsic\nΘα έχουν αυτήν την φορά κανονικό προπονητή. Στην Τουρκία τον Δεκέμβρη είχαν όπως πάντα μια ταλαντούχα ομάδα, αλλά\nγια coach τον Milan τον Gurovic ! Αν εξαιρέσουμε τον point forward Lazar Nikolic (που προτίμησε να προετοιμαστεί για την\nfreshman season του στο NCAA με το Colorado) είναι η πρώτη φορά που η Σέρβικη Ομοσπονδία καταφέρνει να τους\nΟι Σέρβοι έχουν καταπληκτική frontline με τους Pecarski-Koprivica-Petrusev-Miskovic-Petrovic. Ο Pecarski υιός είναι σούπερ σκόρερ και ριμπάουντερ αν και μέτριος αμυντικά, ο Koprivica υιός είναι ο καλύτερος center της τάξης του 2019 στα Αμερικάνικα HS με εξαιρετική τεχνική και σουτάκι αλλά λίγο soft και παντελώς άσχετος με το FIBAικο μπάσκετ καθώς μεγάλωσε στις ΗΠΑ, ο Petrusev είναι ο καλύτερος αμυντικός και αθλητής των Big της Σερβίας αλλά όχι αντίστοιχα καλός με τους Pecarski-Koprivica επιθετικά. Στα τριαροτεσσάρια υπάρχουν ο καλός σκόρερ Danilo Petrovic και ο πολύ-πολύ ταλαντούχος και αθλητικός Nikola Miskovic που σιγά-σιγά βρίσκει τον τρόπο να μεταφράσει τα elite προσόντα του σε productivity.\nΣτην περιφέρεια ξεχωρίζουν ο Aleksa Uskokovic , ο Andrija Marjanovic ενώ και οι Momirov-Tadic-Vulikic-Matic είναι καλοί ρολίστες και δίνουν βάθος στην Σέρβικη ομάδα. Ο Uskokovic είναι ένας σχετικά αθλητικός PG που προσωπικά μου αρέσει παρά πολύ σαν παίκτης. Κάνει τα πάντα σε καλό επίπεδο. Ο Marjanovic επέστρεψε από την Barcelona στην Mega. Είναι ο καλύτερος περιφερειακός σκόρερ των Σέρβων αν και λίγο big για δυάρι πια καθώς έχει πάρει 2-3 πόντους.\nΓενικά οι Σέρβοι έχουν την πιο ψηλή ομάδα του Ευρωμπάσκετ και την πιο loaded σε ταλέντο. Στα φιλικά όποτε δεν βαριόντουσαν μοίραζαν εικοσάρες. Αν παρουσιαστούν σοβαροί και δεν πλακωθούν οι πριμαντόνες μεταξύ τους, είναι μεγάλο φαβορί για ένα μετάλλιο αν όχι και για το χρυσό.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 4η\nΜουντομπάσκετ U17 2016: 4η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 5η (1-0-1)\nRaimon Carrasco (188,PG) - Pol Molins (195,PG/SG) - Didac Cuevas (180,PG-00)\nMiguel Gonzalez (201,SG/SF)\nPep Busquets (201,SF/SG) - Josep Puerto (200,SF/SG) - Jose Luis Ibanez (196,SF-00)\nSergi Martinez (202,PF) - Eric Gonzalez (198,PF) - Arnau Parrado (203,PF/C-00)\nOsas Ehigitor (205,C) - Joel Parra (201,PF/C-00)\nLang McCarthy, Nacho Rosa, Paco Salvador, Carlos Alocen\nΟι Ισπανοί μπορεί να είναι αληθινό powerhouse στα U20 και στα U16 αλλά στα Ευρωπαϊκά Εφήβων που κατά κανόνα κατεβαίνουν όλοι οι mega πιτσιρικάδες star δεν τα καταφέρνουν εξίσου καλά. Η φουρνιά των 1999ρηδων τους έχασε 2 μικρούς τελικούς από Τούρκους-Λιθουανούς (και 2 χιτσκοκικούς γκρανγκινιολικούς ημιτελικούς με Βόσνιους και Τούρκους) τα δύο προηγούμενα χρόνια. Με Γάλλους-Τούρκους-Βόσνιους να είναι λειψοί λογικά θα σπάσουν την κατάρα και μπορούν να πάρουν ένα μετάλλιο στην Σλοβακία.\nΗγέτης των Ισπανών είναι ο PF/C Sergi Martinez. Δίμετρος αλλά αρκετά αθλητικός και πολύ δυνατός μπορεί να είναι limited σαν prospect για το επόμενο επίπεδο αλλά μέχρι στιγμής στο Youth Level κάνει θραύση. Το μεγαλύτερο prospect για το μέλλον των Ίβηρων είναι ο Miguel Gonzalez. Δίμετρος με τεράστιο wingspan, πολύ καλός σουτέρ και πασέρ, υστερεί όμως σε δύναμη και mentality καθώς στα δύσκολα … κρούβεται σε αντίθεση με τον Sergi.\nΟι υποδέλοιποι του αρκετά καλού Ισπανικού ρόστερ είναι η τριάδα των PG Carrasco-Molins-Cuevas, οι πλάγιοι Busquets-Puerto και οι PF/C Ehigitor-Parra. Έχουν και κάποιες σημαντικές απουσίες οι Ισπανοί καθώς λείπουν ο καλύτερος περιφερειακός αμυντικός τους o Lang McCarthy και τα 2 stretch τεσσάρια της ομάδας οι Nacho Rosa-Paco Salvador.\nΛογικά θα είναι στα μετάλλια οι Ισπανοί ή στην χειρότερη στην τετράδα. Το να μην μπουν στην τετράδα θα είναι έκπληξη.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 10η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 8η (0-0-1)\nAlessandro Pajola (194,PG) - Federico Bonacini (190,PG) - Emanuele Trapani (182,PG/SG)\nMattia Palumbo (195,SG/PG-00) - Federico Miaschi (194,SG-00) - Federico Zampini (190,SG)\nMichele Serpilli (200,SF/PF) - Alessandro Buffo (193,SG/SF)\nMichele Ebeling (205,PF) - Omar Dieng (202,PF-00)\nGuglielmo Caruso (205,C) - Alessandro Vigori (210,C)\nLorenzo De Zardo, Gabriele Stefanini\nElite ταλέντα δεν έχουν. Ψηλούς δεν πολυέχουν όπως πάντα επίσης.\nΈχουν όμως τον καλύτερο coach μικρών Εθνικών τον προσωπικό favorite Andrea Capobianco. Ο Αντρίκος οδήγησε τους 1998ρηδες (μια μέτρια προς καλούτσικη φουρνιά) σε μετάλλια στο U18 της Τουρκίας και στο U19 της Αιγύπτου και θα προσπαθήσει έχουν και οι 1999ρηδες (με ολίγη από 2000ρους) μια καλή παρουσία στην Σλοβακία.\nΣτο Ιταλικό ρόστερ ξεχωρίζουν ο -κάνω τα πάντα εκτός από το να σκοράρω- PG Alessandro Pajola, οι 2000ροι σκόρερ SG Miaschi-Palumbo, ο αθλητικός SF Serpilli, ο σουτέρης PF Ebeling, o Αφρικανός PF της Barcelona Omar Dieng και ο πολύ καλός αμυντικός center Guglielmo Caruso. Βάθος στο ρόστερ έχουν οι Ιταλοί αλλά δεν έχουν τον παίκτη-ηγέτη που θα τραβήξει το κουπί όταν ξεκινούν τα δύσκολα. Στα φιλικά (μας νίκησαν 2 φορές) έδειξαν ότι θα στηριχθούν στην άμυνα και στηνομαδικότητα τους. Ομάδα που δύσκολα μπορεί να βάλει 70+ πόντους αλλά δύσκολα μπορεί να δεχθεί 60+ σε ένα παιχνίδι.\nΣτον Β Όμιλο θα είναι λογικά τρίτοι πίσω από Σέρβους-Ισπανούς και ανάλογα με το ποιος θα τους λάχει στην Φάση των 16 από τον Α Όμιλο θα καθορισθεί το αν θα μπορέσουν να μπουν στην οκτάδα. Αυτό είναι λογικά και το ταβάνι τους σαν ομάδα.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 10η (Β Κατηγορία)\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 14η (0-0-0)\nYusuf Sanon (190,PG/SG) - Nikita Neshcheret (185,PG)\nDenys Klevzunyk (195.SG-00) - Moisei Kim (187,SG-00) - Vadym Kozak (190,SG)\nIvan Chmyrenko (197,SF) - Denys Bachurin (201,SF-00)\nAndriy Grytsak (200,SF/PF-00) - Maksym Deyna (200,SF/PF) - Oleksandr Koval (205,PF/C)\nAndriy Voinalovych (204,C/PF) - Sergii Skira (204,C-00)\nVolodymyr Markovetskyy, Anton Loginov\nΟ ορισμός της ομάδας ασανσέρ. Την μια χρονιά στην Α , την άλλη στην Βου. Στην Σλοβακία μοναδικός στόχος της Ουκρανικής ομάδας θα είναι η αποφυγή του υποβιβασμού. Στον Β Όμιλο μαζί με Ισπανούς-Σέρβους-Ιταλούς δύσκολα θα αποφύγουν την τελευταία θέση. Στο σταύρωμα με τις ομάδες του Α Ομίλου στην Φάση των 16 δεν θα είναι χαμένοι από χέρι με όποια και να παίξουν.\nΣημαντικές απουσίες δεν έχουν οι Ουκρανοί πλην του 2000ρου 210+ Volodymyr Markovetskyy που είναι σπουδαίο prospect για το μέλλον αλλά work in progress ακόμη στο παρόν. Καλύτεροι παίκτες των Ουκρανών είναι ο μιγάς combo guard Yusuf Sanon, ο πολύ αθλητικός 2000ρος guard Klevzunyk , οι 2000ροι forward Grytsak και Bachurin και ο PF/C Voinalovych.\nΓενικά οι 2000ροι τους δεν είναι καθόλου κακή φουρνιά και αν καταφέρουν φέτος να παραμείνουν στην Α Κατηγορία, με την προσθήκη του Markovetskyy το επόμενο καλοκαίρι θα έχουν καλύτερη τύχη.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 2η\nΜουντομπάσκετ U17 2016: 3η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 3η (1-3-1)\nArnas Velicka (192,PG) - Ernestas Jonkus (188,PG)\nIgnas Sargiunas (193,SG/PG) - Lukas Uleckas (195,SG) - Julius Daugela (192,SG)\nVitalijus Kozys (200,SF) - Tadas Vaiciunas (200,SF)\nGrantas Vasiliauskas (204,PF) - Elvis Juozaitis (199,PF/C) - Danielius Lavrinovicius (205,PF)\nLukas Kisunas (205,C) - Erikas Venskus (205,C-00)\nRokas Jokubaitis, Tomas Balciunas, Domantas Vilys\nΤο 2015 εντός έδρας τους σταμάτησε στον συγκλονιστικό τελικό του Kaunas ο μεγάλος απόντας του φετινού U18 ο Dzanan Musa. Το 2016 δεν είχαν τύχη απέναντι στις ΗΠΑ στον ημιτελικό αλλά στον μικρό τελικό σκόρπισαν τους γηπεδούχους Ισπανούς. Φέτος στην Σλοβακία παρουσιάζονται σαν φαβορί για ένα μετάλλιο πάλι και ελπίζουν ότι αυτήν την φορά θα είναι το χρυσό.\nΗγέτης και μεγάλο αστέρι των Λιθουανών είναι ο καλύτερος πιτσιρίκος Ευρωπαίος PG ο Arnas Velicka της Barcelona. Μπορεί να είναι μέτριος σουτέρ (<50% στις βολές) αλλά είναι μάστορας στο pick n roll, ψηλός και δυνατός για την θέση και ο τύπος έχει guts. Βάζει τα μεγάλα σουτ σχεδόν πάντα με highlight το περσινό hail Mary με τους Ρώσους στον προημιτελικό του U18 της Τουρκίας. Ο Velicka θα γίνει σίγουρα ότι κοντινότερο έχουν βγάλει οι Λιθουανοί στον μεγάλο Saras. Υπαρχηγός του Velicka είναι ο Grantas Vasiliauskas. Face up τεσσάρι , καλούτσικος σκόρερ και ριμπάουντερ και αυτός ψυχωμένος παίκτης.\nΤο μεγάλο πλεονέκτημα των Λιθουανών είναι ότι μετά τους Velicka-Vasiliauskas έχουν μεγάλο βάθος στο ρόστερ τους. Ο combo guard Ignas Sargiunas και οι wing Uleckas-Kozys-Vaiciunas είναι top50 παίκτηδες της γενιάς των 1999ρηδων (με τον Sargiunas να είναι ο τρίτος πόλος επιθετικά των Λιθουανών), ενώ στην frontline οι 2 center Kisunas και Venskus δεν είναι κακοί παίκτες ειδικά επιθετικά.\nΑυτοί που θα λείψουν από τους Λιθουανούς είναι ο δίμετρος PF/C Balciunas και οι 2000ροι PG Vilys-Jokubaitis. Εδώ εντοπίζονται και οι αδυναμίες του Λιθουανικού ρόστερ καθώς λείπουν καλοί back up παίκτες στον άσο και στο τέσσερα.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 6η\nΜουντομπάσκετ U17 2016: 12η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 19η (0-0-0)\nMiika Heinonen (191,PG)\nAndre Gustavson (190,SG/PG) - Tomas Pihlajamaki (190,SG-00) - Tuomo Antikainen (188,SG)\nVille Tahvanainen (191,SG-00) - Jesper Granlund (193,SG-00) - Benjamin Vanninen (195,SF)\nMikael Jantunen (200,PF/C-00) - Eetu Villa (196,SF/PF)\nTuukka Jaakkola (203,C) - Aapeli Syrjamaki (207,C) - Aleksi Liukko (208,C)\nElias Valtonen, Ricky Waxlax, Erik Waxlax\nΗ χώρα με την μεγαλύτερη πρόοδο στο Youth Level της FIBA τα τελευταία 3 χρόνια. Από ασανσέρ μεταξύ Α και Βου Κατηγορίας σταθεροποιούνται σιγά-σιγά σαν διεκδικητές της οκτάδας στα τουρνουά που παίρνουν μέρος από το 2015 και μετά. Εάν στην Σλοβακία είχαν το μεγάλο αστέρι της ομάδας τους, τον all-around combo forward Elias Valtonen (που φέτος είχε πολλά προβλήματα με τα γόνατα του όλη την χρονιά) και τα αδέλφια Waxlax (τον defensive stopper Ricky και τον κοντορεβυθούλη Erik) θα ήταν σχεδόν σίγουροι για την οκτάδα.\nΑπό το ρόστερ που θα παρουσιάσουν στην Σλοβακία ξεχωρίζουν ο PG Miika Heinonen, που είναι ο ηγέτης αυτής της ομάδας άνευ Valtonen, οι πλάγιοι Gustavson-Tahvanainen-Pihlajamaki (ειδικά ο Andre Gustavson είναι πολύ-πολύ καλός παίκτης), ο καλός επιθετικός center Jaakkola και ο 2000ρος Mikael Jantunen (πολύ καλός PF/C, αθλητικός και καλός inside scorer και ριμπάουντερ).\nΌπως και για την δική μας Εθνική και για τους Φινλανδούς το big game είναι το παιχνίδι της Κυριακής. Αν κερδίσουν οκτάδα αλλιώς θα προσπαθήσουν να μην μπουν σε περιπέτειες (που λογικά δεν θα μπουν).\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 13η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 8η (2-0-0)\nΔημήτρης Μωραΐτης (192,PG) - Νίκος Αρσενόπουλος (195,PG/SG-00) - Γιώργος Δουβλής (189,PG)\nΓιώργος Καλαιτζάκης (198,SG/PG) - Παναγιώτης Καλαιτζάκης (195,SG/SF)\nΓιώργος Καμπερίδης (196,SF) - Άλφης Πιλάβιος (195,SF/SG)\nΚώστας Καμπουρίδης (200,PF) - Θανάσης Δομπρογιάννης (202,PF) - Βασίλης Γάργαλης (203,PF/C-00)\nΧάρης Λιούνης (210,C) - Παναγιώτης Βύρλας (205,C)\nΆγγελος Δραγάτης, Παναγιώτης Στάθης, Χρυσόστομος Σανδραμάνης, Μανώλης Χατζηδάκης\nΣτην Λιθουανία 2 καλοκαίρια πριν παρουσιάσαμε την χειρότερη μικρή Εθνική που έχουν δει τα μάτια μου. Από εκείνη την ομάδα θα είναι παρόντες στην Σλοβακία οι Μωραίτης-Καλαιτζάκης-Καμπουρίδης-Λιούνης-Δομπρογιάννης. Δηλαδής οι μόνοι τέσσερις εκείνης της ομάδας που δεν την έπιαναν από το κοτσάνι. Στο φετινό U18 θα βασιστούμε πάλι στον Μωραίτη που απέδειξε και τον Δεκέμβρη στην Τουρκία ότι σε αυτό το επίπεδο είναι σταρ, θα ελπίσουμε ότι ο κανονικός Καλαιτζάκης θα δίνει την μπάλα από το δεξί στο αριστερό και ότι οι μέτριοι ψηλοί μας θα τα βγάλουν πέρα στο τουρνουά.\nΔεν μου μοιάζει κακή η Ελληνική ομάδα αλλά οποιαδήποτε άλλη κατάληξη πλην μιας θέσης μεταξύ 7-12 θα μου προκαλέσει έκπληξη. Στον Όμιλο μας οι Λιθουανοί είναι άνευ συναγωνισμού, οι άνευ Valtonen Φινλανδοί στο ίδιο επίπεδο με εμάς και οι λειψοί Σλοβένοι η πιο αδύναμη ομάδα της τετράδας. Αν κερδίσουμε στο ντέρμπι τους Φινλανδούς θα αντιμετωπίσουμε μια εκ των Λετονία-Σλοβακία στην Φάση των 16 και λογικά θα είμαστε στην οκτάδα. Αν όχι απέναντι σε Βοσνία-Γαλλία δεν θα έχουμε μεγάλη τύχη και μετά ο στόχος γίνεται το να αποφύγουμε τον υποβιβασμό.\nΔηλαδής όπως και τον Δεκέμβρη το ματς της Κυριακής με τους Σουόμι θα είναι το παιχνίδι-κλειδί.\nΑπόντες πλην του Δραγάτη που θα μπορούσε να βοηθήσει με την αθλητικότητα του δεν έχουμε ουσιαστικά. Πλην του Μωραίτη και του Καλαιτζάκη κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει την διαφορά στο επίπεδο του U18.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 7η (Β Κατηγορία)\nNejc Klavzar (184,PG) - Jernej Andolsek Heine (184,PG-00) - Martin Jancar Jarc (188,PG-00)\nDavid Kralj (190,SG/PG) - Maksim Gorbachov (186,SG-00) - Maks Klanjscek (193,SG)\nSamo Gabersek (192,SF/SG)\nNikolas Susa (196,PF) - Jure Licen (197,PF/C-00) - Matej Susec (201,PF)\nMatevz Mlakar (203,PF/C) - Adrian Jogan (204,C-00)\nLuka Doncic, Miha Skedelj, Jurij Macura, Nik Dragan\nΑν αποφάσιζε ποτέ να κατέβει σε διοργάνωση του Youth Level της FIBA ο καλύτερος 1999ρης , και γενικά καλύτερος Ευρωπαίος πιτσιρίκος, ο Luka Doncic θα βλέπαμε ένα ανεπανάληπτο one man show. Κάτι σαν αυτά που έκαναν οι Musa-Saric στο πρόσφατο παρελθόν αλλά σε υπερθετικό βαθμό. Δεν θα μου φαινόταν περίεργο να έπαιρνε από το χεράκι ο Luka το πολύ-πολύ μέτριο Σλοβενικό ρόστερ και να έφτανε μέχρι το χρυσό μετάλλιο μονάχος του.\nΦυσικά το να κατέβαινε ο Doncic ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, δεν έπαιξε ποτέ με τις μικρές Σλοβενικές Εθνικές και είδαν και έπαθαν οι Σλοβένοι μέχρι μα ψηθεί να παίξει με την ανδρική τους ομάδα φέτος, αλλά οι Σλοβένοι θα έχουν και άλλες 2 πολύ σημαντικές απουσίες τους Jurij Macura και Miha Skedelj. Θα λείψουν δηλαδή και οι 2 πιο ταλαντούχοι Σλοβένοι 1999ρηδες μετά τον Doncic.\nΑυτοί που απομένουν στο Σλοβενικό ρόστερ δύσκολα θα καταφέρουν να κρατήσουν την Σλοβενία στην Α Κατηγορία στο φετινό U18. Ξεχωρίζουν ο οργανωτικός και καλός σουτέρ PG Klavzar, οι πλάγιοι Kralj-Gorbachov και οι ημίψηλοι Susa και Mlakar. Στον Όμιλο μας δεν νομίζω ότι έχουν ιδιαίτερη τύχη να πετύχουν κάποια νίκη. Είναι ένα κλικ κάτω σε ταλέντο τόσο από την δική μας Εθνική όσο και από τους Φινλανδούς.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 5η\nΜουντομπάσκετ U17 2016: 6η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 6η (1-1-0)\nYanik Blanc (188,PG/SG) - Tom Wiscart Goetz (186,PG/SG) - Ludovic Beyhurst (174,PG)\nSofiane Briki (192,SG) - Babacar Niasse (193,SG-00) -Yohan Choupas (190,SG-00)\nMaxime Abah (195,SF)\nIvan Fevrier (204,PF) - Mathis Dossou Yovo (205,PF/C-00) - Joshua Mballa (200,PF)\nTimothee Bazille (205,C) - Olivier Sarr (210,C)\nJaylen Hoard, Yves Pons, Eddy Kayouloud, Sekou Doumbouya, Joel Ayayi\n19ος αιώνας. Ellis Island - Νέα Υόρκη.\nΑυτό αρχίζει να θυμίζει η κατάσταση στο Γαλλικό μπάσκετ. Μέχρι τώρα κάθονταν μέχρι τα 18-19 τα Γαλλάκια στην Pro A και μετά με την πρώτη καλή χρονιά δήλωναν στο draft. Με το νέο salary cap όμως (ανάθεμα το) τα φράγκα είναι συγκλονιστικά (μόνο την κλάψα των NFLδων να δείτε) και τα αψηλά Γαλλάκια θυμίζουν στα σημεία εξόδου προς ΗΠΑ Άγγλους στην Δουνκέρκη.\nΣτην Σλοβακία θα τους λείψουν ο mega star της ομάδας ο SF Jaylen Hoard που έχει πάει από πέρσι σε High School και προτίμησε φέτος τα καλοκαιρινά παπουτσοχαισκουλικά τουρνουά στην Trumpοχώρα, ο 2000ρος σούπερ αθλητικός guard Joel Ayayi που πήγε στο καλύτερο κολέγιο του NCAA το λατρεμένο μου Gonzaga, ο πιο θεαματικός 1999ρης ο σούπερ αθλητικός και καλός αμυντικός wing Yves Pons που θα είναι από του χρόνου στο Tennessee , ο καλός σουτέρης Eddy Kayouloud που είναι σε HS και το φαινόμενο Sekou Doumbouya που προτίμησε να παίξει φέτος με την U20 αλλά τραυματίστηκε και δεν τον είδαμε στην Κρήτη.\nΟι υποδέλοιποι του Γαλλικού ρόστερ σχηματίζουν μια καθόλου κακή ομάδα. Για την ακρίβεια είναι σχεδόν ολάκερο το ρόστερ του INSEP που έκανε φέτος την μίνι έκπληξη και κατέκτησε την Ευρωλίγκα των Εφήβων το Adidas Next Generation Tournament (ANGT). Βαθιά περιφερειακή γραμμή με τους Yanik Blanc-Briki-Niasse να ξεχωρίζουν και επίσης καλή frontline με το stretch four σκόρερ Ivan Φλεβάρη (Fevrier) και τους εργάτες PF/C Bazille-Olivier Sarr-Dossou Yovo. Ο 210 Sarr είναι και το μεγαλύτερο prospect της Γαλλικής ομάδας. Μέχρι το 2014 ήταν 195 και έπαιζε τριάρι , μετά πήρε 15+ πόντους και προσπαθεί σιγά-σιγά να γίνει center. Ευκίνητος και αθλητικός αλλά σούπερ-skinny και άγουρος επιθετικά.\nΣτόχος των Γάλλων είναι λογικά το να μπουν στην τετράδα. Πιθανά να το πετύχουν. Μια θέση μεταξύ 4-6 θα ήταν μια\nφυσιολογική κατάταξη για τη Γαλλική ομάδα.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 1η\nΜουντομπάσκετ U17 2016: 9η\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 16η (0-0-0)\nSani Campara (190,PG/SG) - Adi Alikadic (187,PG)\nStefan Adzic (192,SG) - Robert Soldo (192,SG-00) - Hamza Begic (188,SG-00)\nAljosa Jankovic (200,SF) - Vojin Ilic (198,SF-00)\nEmir Cerkezovic (197,SF/PF) - Nedim Omerovic (202,PF/SF-00)\nNjegos Sikiras (205,PF/C) - Vedran Mirkovic (202,PF/C) - Kenan Kamenjas (204,C-00)\nDzanan Musa, Lazar Mutic, Srdan Kocic\nΟ παίκτης ορχήστρα του U16 της Λιθουανίας δεν θα είναι με την Βοσνιακή Εθνική στο U18 της Σλοβακίας καθώς ο καμπούρης Dzanan Musa είναι βασικό πια στέλεχος της μεγάλης τους Εθνικής. Αρχικά φαινόταν ότι ούτε οι 2 σωματοφύλακες του ο combo guard Sani Campara και ο PF/C Njegos Sikiras θα ήταν παρόντες στο U18 αλλά ο Sani ξεπέρασε ένα προσωπικό πρόβλημα που είχε και ο Sikiras αποφασίστηκε να πάρει μέρος τελικά παρά το γεγονός ότι ήταν και αυτός στην προετοιμασία της μεγάλης Εθνικής τους.\nΜε αυτούς τους 2 παρόντες οι Βόσνιοι αλλάζουν τελείως δυναμική και στόχο. Δεν νομίζω ότι πια θα έχουν στόχο την παραμονή όπως έλεγαν στην αρχή της προετοιμασίας τους αλλά την είσοδο στην οκτάδα τουλάχιστον. Θα στηριχθούν φυσικά στον θεούλη σούπερ σκόρερ και sniper Sani Campara της Real (σε πολύ καλή κατάσταση στα φιλικά με 20ρες και 30ρες), στον Njegos Sikiras που αν είναι καλά (πολλά προβλήματα με τα πόδια του τα τελευταία 2 χρόνια) είναι εύκολα τοπ5 ψηλός στο φετινό U18, στον αρχηγό τους και εργάτη Emir Cerkezovic ενώ καλοί ρολίστες είναι και οι Jankovic-\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 11η\nDavis Atelbauers (180,PG) - Niks Salenieks (180,PG-00)\nEdgars Kaufmanis (185,SG) - Gustavs Kampuss (190,SG) - Matiss Kolesinskis (190,SG)\nRainers Hermanovskis (188,SG-00) - Niks Visnevics (194,SG/SF) - Kristaps Vitolins (192,SG/SF)\nAnrijs Miska (204,PF/C-00) - Francis Lacis (200,SF/PF)\nArmands Berkis (203,PF/C-00) - Maris Ramanis (206,C-00)\nArturs Kurucs, Arturs Zagars, Bogdans Railans, Rainers Kalnins, Janis Gertners, Edvards Mezulis, Adrians Snipke\nΧωρίς τον καλύτερο παίκτη αυτής της ομάδας, τον 2000ρο combo guard Arturs Kurucs ο μικρός αδελφός του Rodions της Barcelona, τους guard Kalnins-Zagars, τους πλάγιους Snipke-Railans και τους ψηλούς Mezulis-Gertners ήταν οι Λετονοί με την σύνθεση που έχουν grand φαβορί για φουντο στην Βου Κατηγορία. Δύσκολα θα αποφύγουν στην Σλοβακία μια από τις 3 τελευταίες θέσεις. Αλλά δεν θα πέσουν γιατί έχουν υπερατού. Του χρόνου το U18 θα γίνει στην Λετονία και σαν διοργανωτές δεν μπορούν να πέσουν.\nΤο ακούς Μπαρμπα-Σωλήνα ; Αν κάνουμε τις διοργανώσεις του Youth Level μόνιμα στα τουριστικά θέρετρα της Ελλάδας (γηπεδάκι Γαύδο-Κουφονήσια παίζει δεν θα υποβιβαστούμε Ποτέ στην Βου ! Αληθινό cunning plan.\nΚαλύτεροι παίκτες των Λετονών είναι οι 2 ψηλοί Miska-Berkis και οι πλάγιοι Kaufmanis-Hermanovskis. Πόλύ μέτρια\nομάδα και θα είναι ιδανικό να τους πετύχουμε στην Φάση των 16.\nΕυρωμπάσκετ U16 2015: 4η (Β Κατηγορία)\nΜέση Θέση Ευρωμπάσκετ U18 2008-2016: 29η (0-0-0)\nMatej Majercak (185,PG) - Martin Danielic (185,PG-00)\nAlex Ondrus (190,SG) - Milan Janosov (192,SG) - Dominik Kubala (182,SG-00)\nDavid Javorsky (197,SF/SG) - Jakub Kadasi (199,SF)\nBranislav Matych (197,PF) - Juraj Palenik (196,SF/PF-00)\nMaros Zeliznak (208,C) - Martin Bizub (206,C) - Tomas Pavelka (215,C-00)\nSamir Hebibi, Jakub Mokran\nΚάποια στιγμή θα πρέπει η FIBA να σταματήσει το απαρχαιωμένο και άδικο σύστημα με τις Κατηγορίες. Οι Σλοβάκοι στο περσινό U18 της Β Κατηγορίας δίκαια ανέβηκαν καθώς κατέβασαν τους 2 πιο ταλαντούχους πιτσιρικάδες που έχουν γενικώς τον 1998ρη guard Mario Ihring και τον 1998ρη forward Marek Dolezaj (freshman φέτος στο Syracuse). Χωρίς αυτούς τους 2 οι Σλοβάκοι δεν έχουν καμία θέση στην Α Κατηγορία και δεν πρόκειται να τους σώσει ούτε η δύναμη της έδρας.\nΣαν να μην έφτανε το ρηχό σε ταλέντο ρόστερ που έχουν θα απουσιάσει και ο καλύτερος guard της ομάδας ο τρίποντος 180 Samir Hebibi (με δικό του buzzer beater κέρδισαν την άνοδο πέρσι). Καλύτεροι παίκτες της ομάδας είναι τα 2 τριαροδύαρια David Javorsky και Jakub Kadasi και ο center Maros Zeliznak.\nΑν καταφέρουμε να κερδίσουμε την Φινλανδία , μαζί με τους Λετονούς οι πιο πιθανοί μας αντίπαλοι στην Φάση των 16.\nΤα μπασκετικά κακώς κείμενα: FIBA U18 European Championship 2017 (Σλοβακία 29 Ιουλίου - 6 Αυγούστου)


Ας μου πει κάποιος τι να πιστέψω.\nΟ θάνατος έρχεται πρώτος.Τόσο νωρίς.Να πιστέψω στο τέλος;Στο έλεος;\nΌλοι εναντίον όλων.Όλοι εναντίον της πολής.\nΚατάφερε κι η διχογνωμία να μπει ανάμεσά μας.\nΓιατί είναι πιο έξυπνη από τις φιλοσοφίες του κώλου.Του κώλου που κάθεται στον καναπέ.\nΚαι ποιός είναι ο έξυπνος;Σίγουρα όχι εγώ.Εγώ το έχασα.Δεν ξέρω ποιόν να υποστηρίξω.\nΠροσπάθησα.Ήμουν διαλλακτικός.Πιστεύω στην Δημοκρατία.Ακόμα πιστεύω.Αλλά ακούω καταθέσεις του κώλου.Του κώλου που χέζει σε χρυσές χέστρες.\nΠοιός θα ρίξει για "εκφοβισμό" αυτού του κώλου;Του κώλου που κάθεται δημοσία δαπάνη και είναι νταής.\nΚαι ποιός χειραγωγεί αυτό το χάος του κώλου;Του κώλου που έχεσε τον κόσμο όλο.\nΑς μου πει κάποιος.Τον παρακαλώ.Τόση δύναμη που έχουμε και φάνηκε τώρα,δε θα έπρεπε να έχει κάποιο αίτημα;Την έχουμε αυτή τη δύναμη;\nΌχι μόνο επίδειξη δύναμης,αλλά και σκοπός.\nΚι ας λυπάμαι τόσο πολύ αυτήν την πόλη.Την πόλη του κώλου.Του κώλου που φοράει Gucci.\nΤην πόλη που εμείς μόνοι φτιάχνουμε και καταστρέφουμε,γιατί είμαστε από γενιά που έχει μάθει από αυτά.Τη γενιά του Ταντάλου.\nΠοιός ξέρει αν η φωτιά και το τσεκούρι θα οδηγήσουν κάπου.Μακάρι.Εμείς είμαστε από γενιά που ξέρει κι από αυτά.Τη γενιά του Φοίνικα.\nΚαι λέμε ότι έβγαλαν όλοι τις μάσκες.Τις έβγαλαν όμως;Τις μάσκες του κώλου.Του κώλου του πλαδαρού από τη ρουτίνα και τη συνήθεια.\nΕίναι εξέγερση ή απλή αναλαμπή;Είναι σίγουρα του κώλου.Του κώλου που επιτέλους στρώθηκε,συνειδητοποίησε και ίσως ενηλικιώθηκε.Ακόμα κι αν κάποια στιγμή οπισθοχωρήσει,βρέθηκε μπροστά.\nΕίμαστε όμως κι από την γενιά του Ουρανού.Εκεί ελπίζω.\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 11:29 π.μ. 5 σχόλια:\n2 βδομάδες πονοκέφαλοι.\nΑποκοπή από όλους και από όλα.\nΔεν αντέχεται αυτό.\nΚαι πότε περνάει γιατρέ μου;\nΔες πρώτα τί θα κάνεις με τη ζωή σου.\nΟχι,η μιζέρια λέω,πότε φεύγει.\nΤο κρανίο μου πάει να σπάσει.\nΜε το ζόρι κουνάω το χέρι μου και αντιδράω στα πράγματα.\nΊσως να δείξω ότι είμαι ζωντανός και είμαι εδώ.\nΚι ας έχω κάνει διάλειμμα.\nΔιάλειμμα ή μαύρη τρύπα anyway.\nΗ πλήρης πτώση δίνει ώθηση για την άνοδο.\nΡε γαμώτο,δεν έχω κανένα θέμα στα ερωτικά μου ρε μάνα.Ίσα-ίσα είμαι πολυ χαρούμενος εκεί.\nΜη με ρωτάς καλέ μου.Δεν ανάγονται όλα εκεί,έχω κι ένα μέλλον να σκεφτώ.\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 9:45 π.μ. 4 σχόλια:\nJust another manic Monday (ή Η Κάμπια και οι φίλες της)\nΉταν ένα υπέροχο καλοκαίρι.Και πλήρως επικίνδυνο.\nΝαι,μωρή,νιώθω Θεός και αν θέλω θα την κρίνω την ηλίθια.\nΟι κάμπιες έχουν αισθήματα.\nΑισθήματα χωρίς προφυλακτικό.\nΆρνηση.Το ίντερνετ δε θέλει να με πλησιάσει.Ο υπολογιστής δε θέλει να φτάσει στα δάχτυλά μου.\nΒουλιάζω όλο και πιο πολύ σε ένα βάλτο.Είμαι χαμηλά.\nΒουρκώνω και χωρίς λόγο.\nΗ κάμπια έζησε το μεγάλο της έρωτα.\nΜεταφράσεις αστείες και γλυκές.Tijo tijo mi sepetiho.\nΕυχαριστώ για τα ταξίδια.Ήταν πολλά.\nΡε μαλάκα,γιατί δε δηλώνεις μόνιμος κάτοικος Κυκλάδων;\nΝα ξεφύγεις από τι;Η κάμπια αφήνει τη γλίτσα της παντού.\n"Ο Σκορπιός αναγεννιέται από την στάχτη του".Ακόμα καλύτερος.\nΣου επέστρεψαν επιτέλους τα συναισθήματα που χρειαζόσουν.\nΛοιπόν,θα φερόμαστε σαν αγόμενα και φερόμενα όντα και μετά θα κατηγορούμε τα πάθη μας.Και θα ζητάμε συγχώρεση.Γιατί είσαι μία κάμπια και μισή.Με σημάδια.\nΤο απέραντο γαλάζιο βυθίστηκε.Και σε πήρε κι εσένα.\nΔεν μπορείς να γράψεις πια.Κι είχα σκεφτεί τόσα πολλά.\nΠονάει το κεφάλι μου.Είχα σκεφτεί τόσα πολλά τον Αύγουστο.\nΤο πλήρωμα του χρόνου ήρθε.Είμαστε εδώ.Όλοι.Καλύτεροι ή χειρότεροι.\nΗ κάμπια και οι φίλες της.\nΧτύπησε το τηλέφωνο κι ήταν άλλο ένα θέμα που έπρεπε να λήξει.\nΜπορώ ακόμα να λυπηθώ;\nΥπήρχατε πάντα εδώ.Κι εγώ πού σκατά ήμουν;\nΆντε στο διάολο,μαλακισμένη.Τις κάμπιες μερικές φορές τις πατάμε κατά λάθος.\nΑν είναι και επίτηδες, ακόμα καλύτερα.\nΔεν ήθερλα να γράψω τίποτα από αυτά που έγραψα.Μόνο σκόρπιες σκέψεις.\nΤην επιστροφή σε ένα κόσμο που με φόβισε.Σε ένα γραφείο που μίσησα.\nΚι είχα τόσα κέφια τελευταία.Ήταν όμως τρομακτικό.Τώρα ξέρω πού βρίσκομαι.\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 7:20 π.μ. 9 σχόλια:\nΠαίρνω σακβουαγιάζ,πήρα αντηλιακό,πήρα βερμούδες και κάτι πιο καλά.\nΈνας φίλος πήρε και προφυλακτικά.Καλά,αν χρειαστεί παίρνω κι από κει.\nΈβαλα καλή διάθεση,ξέχασα την κούραση που κορόιδευα με διήμερα.Και πάω και πάλι.\nΑυτό αναρωτιόμαστε όλοι.Παρόλα αυτά επιμένουμε.Το προσπαθούμε.\nΠηγαίνοντας στην Αμοργό,στο Λονδίνο ή και μέχρι τη γωνία του δρόμου.\nΘυμήθηκα όλα τα cheesy τραγούδια που μου κάνουν καλοκαίρι.\nΕλπίζω κι εγώ όπως όλοι σε καλοκαιρινούς έρωτες που θα με κάνουν να ξεχαστώ.\nΚαι θα κάνω τελικά τα ίδια.Όπως όλοι.Αυτές τις λίγες μέρες που όλοι περιμένουν με αγωνία.\nΧωρίς κανένα λόγο,απλά επειδή χρειαζόμαστε να περιμένουμε κάτι.\nΑνησυχώ.Από τα καλοκαίρια καταλαβαίνω κάθε φορά πόσο μεγαλώνω.Πότε ήταν πέρυσι;\nΠότε θα είναι του χρόνου;\nΚαι νυστάζω,νυστάζω πολύ.Σας παρακαλώ μη με κουνήσετε από την παραλία.Δε θα ήθελα.\nΚουραστικοί οι τελευταίοι μήνες.Όπως είναι πάντα.\nΤίποτα δεν είναι διαφορετικό.Αλλά νομίζουμε ότι κάθε χρόνο είναι αλλιώς.\nΚαι φέτος θα είναι καλύτερα.Κάποιες καλές φωτογραφίες θα μας δίνουν την αίσθηση ότι ζήσαμε τις καλύτερες στιγμές της ζωής μας.Και μπορεί να τις έχουμε ζήσει.Μπορεί και όχι.\nΚαι τους καλοκαιρινούς ενθουσιασμούς.Θα τους μεγεθύνω περισσότερο.Γιατί θα περάσω καλά.\nΚαι θα περάσετε κι εσείς καλά.Αρκεί να το θέλετε.Και θα το θέλετε.\nΚι αν πέσετε,πιαστείτε με ένα σχοινί από το φεγγάρι.Η΄ από ένα παλιό τραγούδι των ABBA.\nΘυμηθείτε ο,τιδήποτε σας συνδέει με ωραία παλιά καλοκαίρια.Τα καλοκαίρια της ανακάλυψης.\nΚαι η ανακάλυψη δεν έχει γίνει ακόμα.\nΚαλοκαιρινές διακοπές για πάντα.Ζήσε αυτά που θέλεις να ζήσεις.Τίποτα καινούργιο.\nΑλλά τίποτε αρκετά κακό ώστε να παλιώσει.\nΚι ας ξεθωριάζει ο ήλιος λίγο τις αναμνήσεις.Καλύτερα που ξεθωριάζουν.\nΠάντα μας κολάκευε το ξεθώριασμα.Κρύβει τις ατέλειες.Και τις δεύτερες σκέψεις.\nΚαι γυρνάει στο μυαλό μου,εδώ και καιρό.The winner takes it all.Και κάποια άλλα που ακούγονται από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο.Και μετά έπρεπε να πετάξεις τα cd,γιατί ντρεπόσουνα για αυτά.....\nΚαι κοίταζες με ντροπή τα άλλα σώματα.Και μετά ξεδιάντροπα.Κι έκανες ποδήλατο.Και μαύριζες χωρίς να το θέλεις γιατί έπαιζες όλη μέρα.\nΚαι...δεν έχει και.Καλοκαίρι.Όπως ήταν είναι και θα είναι.Αφήστε τον υπολογιστή και βγείτε λίγο εκεί έξω.Ακόμα κι αν έχει ζέστη ή άσχημο αέρα,δεν μπορεί κάτι θα σας φτιάξει τη διάθεση.Κάτι θα σας θυμίζει από παλιά.Η΄ από αυτά που θα έρθουν.\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 11:38 π.μ. 8 σχόλια:\nΦτάνοντας στην παραλία βρήκαμε μόνο έναν εγωισμό ελεύθερο.Άπλωσα την αξιοπρέπειά μου και κάθισα.\n-Μα καλά,όλοι οι καλοί εγωισμοί είναι πιασμένοι;Και η άμμος πάλι γεμάτη αξιοπρέπειες,ούτε καρφίτσα δεν πέφτει.\n-Ε,είναι να φτάσεις νωρίς.Η αισιοδοξία καίει λίγο το μεσημέρι.\n-Τέλοσπάντων,μια που είσαι όρθιος θα μου φέρεις ένα ψέμα γλυκό με γάλα;Το θέλω δυνατό.\n-Είναι λίγο ακριβά εδώ.\n-Δεν πειράζει.Ξέρεις πόσο τα χρεώνουνε στην Αθήνα;\n-Θα φας και τίποτα;\n-Μπαα,τσίμπησα μερικές συγγνώμες.Θες κάτι εσύ;\n-Θα μου φέρεις μια διαγραφή με έξτρα μαγιονέζα;Εχω ήδη πάρει και αγάπη με πάπρικα,μ'αρέσει να τα συνδυάζω...Εεε,χμ,συγγνώμη δεσποινίς μπορείτε να πάρετε λίγο τη μιζέρια σας από πάνω μου;Μου κρύβετε την αισιοδοξία και δε θα μαυρίσω ποτέ.\n-Κοντεύεις να γκανιάσεις,πρόσεχε λίγο.\n-Έχω πασαλειφτεί με αναμνήσεις με δείκτη προστασίας 20.Κι όμως,παρόλα αυτά νιώθω να καίγομαι.\n-Στο είπα,η αισιοδοξία καίει πολύ το μεσημέρι.\n-Μ'αρέσει.Δεν μπορεί όμως κι αυτή εδώ να πάρει τη μιζέρια της λίγο πιο πέρα;\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 6:35 π.μ. 12 σχόλια:\nΠΟΥ ΕΙΧΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΕΙ\nΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ,\nΑΛΛΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑ\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 10:12 π.μ. 6 σχόλια:\nΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ\nΌλες αυτές τις μέρες σκέφτηκα να γράψω τα χειρότερα.Ανακάλυψα όλο το μίσος και την οργή που θα μπορούσα να έχω μέσα μου.\nΔεν ήξερα ότι μπορώ να μισήσω τόσο.Ότι θα μπορούσα να κλάψω έτσι.Ότι θα ένιωθα ποτέ τόση προδοσία.Σαν αυτή που έβλεπα σε μελό δράματα του Χόλλυγουντ.\nΦώναξα στους δρόμους της Βαρκελώνης.Έβρισα δυνατά.Κανείς δεν καταλάβαινε.Ευτυχώς.\nΗρεμούσα και ξαναξεκινούσα.Και γέλασα όταν κάτι αστείο συνέβαινε.Και αισθάνθηκα όμορφα όταν με φλέρταραν.Και σκέφτηκα ότι οι Ισπανοί είναι σαν τα Lay's,κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο έναν.\nΕυχαριστούσα το θεό που η μέρα του γάμου είχε περάσει.Γιατί ήμουνα εκεί,ήμασταν εκεί.Εγώ, η Marta, o Juanlu, ο Michael, η Selva και ο Tiago. Και οι Βραζιλιάνοι.Αλλά πάντα μπέρδευα τα ονόματά τους.Ο Fernando και ο Rafael και ο Enrique και μερικοί άλλοι....Δύο χρόνια μετά,αλλά σαν να μην είχε περάσει μια μέρα.Τόσο αγαπημένοι όπως παλιά.Όπως είχαμε δεθεί τότε.Κι έμαθα να πιστεύω στους ανθρώπους και στις ανθρώπινες σχέσεις.Πού ήταν αληθινές.Όταν τα χρόνια μου δεν ήταν λερωμένα,όπως είναι τώρα.Δεν υπήρξε στιγμή αμηχανίας.Ήμασταν οι ίδιοι δυο χρόνια μεγαλύτεροι και ακόμα περισσότερο αγαπημένοι!!Χορέψαμε με τα ίδια τραγούδια όπως τότε και γελάσαμε με τα ίδια αστεία,αλλά και με το πόσο μεγαλώσαμε.Με το πόσο αλλάξαμε αλλά και όχι.Με το που τελικά είμαστε πάλι μάζι.Και εισέπραξα όλη την αγάπη που χρειαζόμουν.Εκεί.Από ανθρώπους που δεν περίμενα.Που δεν είχαμε ίχνος ψευτιάς μεταξύ μας.Που μάλλον θα αγαπάω για πάντα.Και δε λέω μεγαλοστομίες.\nΚι αναρωτήθηκα ποιος είμαι.Τί είμαι;Γιατί έγινα;Είμαι αυτός που ερωτεύτηκε τον Juanlu πριν 2 χρόνια και έγινε τελικά ο καλύτερός του φίλος,που έβγαινε στο Πανεπιστήμιο και μεθούσε,που ήταν στο Παρίσι,που σοβαρεύτηκε,που πήγε στρατό τρομαγμένος,που ξέρει ότι κάποιες φορές,αλλά όχι αυτήν,κατάφερε να χτίσει ωραίες σχέσεις,που σπάνια ακούει το τηλέφωνό του,που θέλει να ξαναδεί τη Γιάννα,να βγούνε και να γελάσουνε στο Quartier Latin,που προτιμάει τα μηνύματα,που λατρεύει το σεξ,που αυτή τη στιγμή θέλει να κλάψει,που του έχουν λείψει τόσα πράγματα,που ήθελε να γίνει ηθοποιός,που έχει κόμπλεξ,που πηγαίνει ενίοτε γυμναστήριο,που αγάπησε τον Γιάννη και τον Δημήτρη τόοοοσο πολυ τελικά,που έχει τη Γεωργία,τον Τάσο,τη Δέσποινα,την Έλενα,τους άλλους,που ενώ πιστεύει πως ποτέ δεν εμπιστεύτηκε τους ανθρώπους,πάντα σ'αυτούς στηριζόταν,που άλλαξε και ξαναάλλαξε και ξαναάλλαξε...Όλα αυτά και τόσα ακόμα.Που είναι fucked up από μόνος του,χωρίς να χρειάζεται να το φωνάξει και να το δείξει τόσο επιφανειακά,ωστέ να πειστούν μερικά χαζά αγοράκια,που τελικά δεν κάνουν ποτέ τον κόπο να κοιτάξουν βαθύτερα.Γιατί τελικά μέχρι εκεί έχουν μάθει.Στην επιφάνεια και στα πλαστά πράγματα.\nΤην πόλη την λάτρεψα.Κυρίως τον αέρα της,την αύρα της και τους ανθρώπους.Φυσικά και την αρχιτεκτονική της,αλλά αυτό που πρέπει κυρίως να κάνεις είναι να την περπατάς,να στέκεσαι και να γνωρίζεις ανθρώπους.\nΜου στάθηκε όσο κανείς άλλος όταν έμαθα τα χειρότερα πράγματα για το μεγαλύτερο αρχίδι που γνώρισα ποτέ μου.Δεν ήταν ιούδας,γιατί δεν ξέρω αν με πρόδωσε τελικά.Μόνο τον εαυτό του κορόιδεψε.Κι εμένα,με όλα αυτά τα ψέματα.Και φάνηκα γελοίος και χαζός.Κι ας το πέρασα ξώφαλτσα και ας μην έχει ξεθυμάνει η οργή μου.\nΗ καρδιά μου σταμάτησε να χτυπάει ξαφνικά,πρώτη μου φορά που συμβαίνει αυτό.Γιατί τελικά πρώτη φορά πονάω έτσι.Και μισώ.\nΑλλά ξαναξεκίνησε εκεί για χάρη της Βαρκελώνης και των ανθρώπων της.Μια πόλη που σου δείχνει ότι πρέπει να συνεχίσεις.Και ότι τίποτα δεν έχει τέλος,μόνο ακμές και παρακμές σε μια ατέρμονη αλυσίδα.\nΈζησα την πιο μεγάλη προδοσία και τη μεγαλύτερη πληγή μου.Πόνεσα όσο ποτέ,αλλά η Βαρκελώνη μαγεύει και γιατρεύει.Δεν ξέρω αν είναι τσαρλατάνος,ώστε σε λίγες μέρες όλα να επιστρέψουν,αλλά δεν το πιστεύω.Τη Βαρκελώνη μπορείς να την εμπιστευτείς.Κι αφού δεν μπορώ πια να εμπιστευτώ τους ανθρώπους,αντέχω να εμπιστευτώ μια πόλη.\nΠου δε θα πει ψέματα,δε θα κοροϊδέψει,δε θα μουτρώσει χωρίς λόγο(ή ίσως τελικά με λόγο) και θα δεχτεί την αγάπη μου.\nΈμεινα λίγες μέρες,αλλά προσπάθησα να φτάσω στην παραμικρή γειτονιά.Να δω ό,τι μπορώ,να μυρίσω,να γευτώ.Μπορείς να καταλάβεις πως από εκεί ξεκίνησε η ανακάλυψη της Αμερικής.\nΣυνδυάζει Ευρώπη και Μεσόγειο,αλλά νομίζω με λίγο πιο επιτυχημένο τρόπο απο ό,τι η Αθήνα(την οποία εννοείται αγαπάω σαν τρελός).\nΚαι πανηγύρισα και τους τελευταίους δύο αγώνες της Ισπανίας.Τρελά.Κι ήταν η Αθήνα πριν πόσα χρόνια!!!\nΤο επόμενο που πήγαινα να γράψω ήταν μια αναλυτική περιγραφή της πόλης.Αυτό ίσως είναι άχρηστο και βαρετό αν δεν την έχεις ζήσει.Αν πάλι την έχεις ζήσει...δεν το χρειάζεσαι!!!!!\nΚαλώς σας βρήκα.Ανανεωμένος!\nΕγραψε ο LieAsADream περιπου 9:09 π.μ. 7 σχόλια:\nΚυνηγημένος από αγάπη και προστασία,φίλους και έρωτες,θέλω να λασπώσω,για λίγες φορές ακόμα,να μη μεγάλωσω,να μη φοβάμαι την απώλεια,να μη σκέφτομαι λογικά.Αφήνω το συναίσθημα και με παρασύρει,το βρίσκω σαχλό και βάζω μπροστά μια φτιαχτή ανωριμότητα να με βοηθήσει να μείνω αθώος.Οχι,οχι,αθώος,απλά ένα παιδί που ανακαλύπτει.


«Ο θάνατος και η ταπείνωση» του Γιώργου Τσιάκαλου - Press Workers\n«Ο θάνατος και η ταπείνωση» του Γιώργου Τσιάκαλου\nΜία από τις τιμητικές επικοινωνίες που έχω τον τελευταίο καιρό είναι με έναν ξεχωριστό άνθρωπο και επιστήμονα, τον Ομότιμο Καθηγητή Παιδαγωγικής του ΑΠΘ, Γιώργο Τσιάκαλο. Εμπιστεύομαι τόσο τα κείμενά του...\n«Ο θάνατος και η ταπείνωση» είναι ένα συγκλονιστικό κείμενο από το βιβλίο του Γιώργου Τσιάκαλου: «Απέναντι στα Εργαστήρια του Ρατσισμού» του 2006 και από ένα παλαιότερο: «Αντικατοπτρισμοί της Ανθρώπινης Κοινωνίας».\nΕν αναμονή της συνέντευξης μας στο Press Workers (που τον ευχαριστώ πολύ γι' αυτό), μου έδωσε την άδεια να το δημοσιεύσω.\nΟ θάνατος και η ταπείνωση:\nΟι πρώτες μου αναμνήσεις συμπίπτουν με την ταπείνωση και το θάνατο του Θωμά του Νομισματοκόπου. Οχτώ μερών στη φυλακή με τη μητέρα μου.\nΧρόνια αργότερα γελούσαν για κείνες τις ημέρες, όσοι τις ζήσαν.\n«Οχτώ ημερών και ήδη ύποπτος», λέγαν και ξεκαρδιζόταν στα γέλια, «για το φόνο ενός χίτη». Που στην πραγματικότητα, τον φάγαν οι δικοί του.\nΤα θυμάμαι όλα από τη φυλακή.\nΌσοι είδαν το σπίτι στο νησί, όπου κάθομαι τώρα μονάχος και θυμούμαι, λένε ότι τόφτιαξα κατ΄ εικόνα και ομοίωσή της.\nΨηλοί πέτρινοι τοίχοι, και μόνο από μακριά να υποπτεύεσαι ότι υπάρχει ήλιος, κόσμος και ζωή. Έτσι είναι, αλήθεια, το σπίτι.\nΌμως η φυλακή δεν ήταν έτσι. Μικρή με χαμηλούς τοίχους. Και στον ένα τοίχο το αποτύπωμα από τα μυαλά του Χριστόδουλου. Εκεί τον σκότωσαν.\nΤα μυαλά τινάχτηκαν στον τοίχο. Αργότερα πήγαν να τα καθαρίσουν, δεν τα κατάφεραν με τα μυαλά τόσο καλά όσο με το αίμα. Έμεινε εκεί το αποτύπωμα για πάντα. Κι αυτοί λέγαν τίποτε δε συνέβη.\nΕμείς όμως από μέσα τα είχαμε ακούσει όλα. Αυτούς που τον σέρναν και τον χτυπούσαν. Κι εκείνον που τους έβριζε δειλούς.\n«Ο Χριστόδουλος είναι», αλαφιάστηκε η μάνα του μέσα στο κελί και σηκώθηκε να πάει προς την κλειδωμένη πόρτα περνώντας πάνω από δεκάδες καθισμένα γυναικεία κορμιά.\n«Σώπα καλέ, ποιος Χριστόδουλος», της αποκρίθηκαν με βιασύνη οι άλλες γυναίκες.\n«Μη βάζεις κακό στο νου σου. Ξένος είναι αυτός. Δεν είναι δικός μας. Άλλωστε, ο Χριστόδουλος είναι στο βουνό. Πώς να τον πιάσουν;».\nΗ μάνα όμως πήγαινε κι ερχόταν.\n«Ο Χριστόδουλος είναι», έλεγε.\n«Χριστόδουλε», φώναζε κάθε τόσο και κοίταζε προς την πόρτα. Φωνή σιγανή και προσεκτική, σαν για να μην ακούσουν οι δεσμοφύλακες ή σαν για να μη με ξυπνήσει εμένα, το μωρό. Που είχα όμως ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά και κατέγραφα λέξη προς λέξη και εικόνα προς εικόνα τη μάχη για ζωή. Ούτε «ζήτω» ούτε «αθάνατος» ούτε «γεια σας αδέρφια, να μου φιλήσετε τους δικούς μου και να τους πείτε να είναι υπερήφανοι για μένα που έδωσα τη ζωή μου» απ’ έξω.\n«Δειλοί, δειλοί» φώναζε μόνο. Και μετά ακούστηκε η τουφεκιά. Αυτή που κόλλησε τα μυαλά του στον τοίχο.\nΧρόνια αργότερα, προσπάθησα να δω κάτι το συμβολικό στα ίχνη από το θάνατο του Χριστόδουλου.\n«Το μυαλό του έμεινε εκεί», έλεγα. «Δεν κατάφεραν να το εξαφανίσουν. Αποτυπώθηκε στον τοίχο και από τον τοίχο, όπως τον αντίκρυσα εγώ την άλλη μέρα, πέρασε σ΄ εμένα. Γι’ αυτό κι εγώ είμαι κι ο Χριστόδουλος».\nΜε τον ίδιο τρόπο που είμαι ο Χριστόδουλος είμαι και η Ολυμπία και οι άλλες πέντε. Μπήκαν το βράδυ οι χωροφύλακες, δεν ήταν οι φρουροί. Έριξαν μια ματιά στα γυναικεία πρόσωπα, το βλέμμα τους σταματούσε πιο πολύ στα σώματα. «Εσύ κι εσύ κι εσύ», είπαν κι έδειξαν την Ολυμπία κι άλλες πέντε κοπέλες, «εμπρός γι’ ανάκριση». Και κρυφογελούσαν κάτω από το λεπτό μουστακάκι τους κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο. Αδέξιοι και αμήχανοι, θα ήταν συμπαθητικοί σε άλλες περιστάσεις, έτσι σκεφτόμουν πολλά χρόνια αργότερα, αν οι κινήσεις τους μέσα στο κελί δεν σφραγίζονταν από τη δύναμη που τους χάριζε η απόλυτη εξουσία.\nΒουητό σηκώθηκε από παντού.\n«Πού τις πάτε τις κοπέλες νύχτα, πρόστυχοι, δειλοί;».\nΤην άλλη μέρα το πρωί τις έφεραν πίσω.\nΦαίνεται ότι είχαν κλάψει, όμως τώρα πια δεν έκλαιγε καμιά. «Τι έγινε, τι σας έκαναν ρώτησε μια από τις γυναίκες –«η χαζή», έλεγε αργότερα με περιφρόνηση η μητέρα μου, όταν θυμόταν τη σκηνή- αλλά οι άλλες την αγριοκοίταξαν και σώπασε. Καμιά δεν μίλησε.\nΟι κοπέλες ξάπλωσαν στο τσιμεντένιο πάτωμα, χωρίς τις συνηθισμένες κατάρες για την υγρασία του.\nΠώς κατάφεραν και βρήκαν έξι άτομα καθεμιά ένα διαφορετικό σημείο του ορίζοντα να το κοιτάζουν χωρίς να διασταυρώνουν το βλέμμα τους με άλλον άνθρωπο στο κελί, ποτέ δεν το κατάλαβα. Σε λίγο, όμως, χωρίς και οι ίδιες να το καταλάβουν βρέθηκαν στην αγκαλιά των άλλων γυναικών που τις ντάντευαν και τις νανούριζαν σαν να ήταν μωρά. Λίγο αργότερα από τις αγκαλιές άρχισε να ακούγεται ένα σιγανό κλάμα. Μόνο η Ολυμπία δε δέχτηκε την αγκαλιά. Ήλθε κοντά, με κοίταξε ώρα πολύ. Την κοίταζα κι εγώ κι ούτε γελούσα ούτε έκλαιγα. Σε τέτοιες στιγμές ποτέ στη ζωή μου δεν έδειξα αδυναμία και αισθήματα. Μέχρι και τώρα θυμάμαι το πρόσωπό της: πονεμένο, με τα μάτια της να με βλέπουν κατάματα και την ίδια στιγμή να χάνονται μακριά.\nΜε κοίταξε, με κοίταξε, με κοίταξε και στο τέλος «αχ γιαχουντή» είπε, με μια φωνή θαρρείς και βγήκε όλος ο αγέρας που είχε στα πνευμόνια της, και τινάζοντας βίαια τα χέρια της μ’ άρπαξε μέσα από την αγκαλιά της μάνας μου, σαν να ήμουνα δικιά της περιουσία που της την είχαν κλέψει και τώρα επιτέλους την έβρισκε ξανά και δεν ήθελε να την αφήσει με τίποτε.\n«Γιαχουντή» με λέγαν στη φυλακή, γιατί, όταν καθόμουν, κινούσα μπρος-πίσω το κορμί μου με τις ώρες.\n«Καλέ σαν εβραίος είναι», λέγαν και γελούσαν.\nΧρόνια αργότερα, όταν συναντιόμασταν με καμιά από τις γυναίκες της φυλακής η ανάμνηση του Γιαχουντή αποτελούσε την απαρχή κάθε συζήτησης, είτε ήταν για τα παλιά είτε για όσα είχαν πια αλλάξει. Κι εγώ γελούσα με την ανάμνηση, μέχρι που σπουδάζοντας έμαθα τη σημασία αυτής της κίνησης και την κανονικότητά της στα παιδιά των ιδρυμάτων.\n«Αχ Γιαχουντή», φώναξε η Ολυμπία και με έσφιξε στην αγκαλιά της. Έμεινα απόλυτα ήσυχος στον κόρφο της όση ώρα με έσφιγγε και δεν έλεγε τίποτε άλλο παρά μονάχα «αχ Γιαχουντή, αχ Γιαχουντή». Ούτε πόνο ούτε ανησυχία εκδήλωσα.\nΗ μητέρα μου έλεγε μετά ότι η Ολυμπία με κοιτούσε και σκεφτόταν τι θα έκανε αν είχε συλλάβει παιδί. Κι ότι εκείνη τη στιγμή αποφάσισε ότι θα το κρατούσε και θα το αγαπούσε γιατί κι αυτό ένα παιδί της φυλακής θα ήταν.\nΗ ίδια η Ολυμπία, μια φορά όταν ήμουν πια δεκάξι χρονών, όπως με κοιτούσε με καμάρι είπε ξαφνικά -γιατί ποτέ δεν μιλούσαν μπροστά μου για την «ατίμωση»- «εγώ τότε πήρα δύναμη από σένα. Σε έβλεπα κι έλεγα: ‘Δεν υπάρχει ατίμωση. Μόνο το σώμα μας μπορούν καμιά φορά να εξουσιάζουν και να ταπεινώνουν. Εσύ, Γιαχουντή, είσαι εδώ για να τα γράψεις όλα: τι είναι τιμή και τι ατίμωση, τι είναι απόλαυση και τι είναι δυστυχία, τι ανήκει στο μέλλον και τι στο παρελθόν, και πότε αξίζει μια ζωή. Αφού είσαι εδώ, Γιαχουντή, δεν υπάρχει ατίμωση. Μόνο πρόσκαιρη ταπείνωση υπάρχει».\nΜε την Ολυμπία συναντιόμασταν συχνά αργότερα. Όχι επί τούτου, αλλά επειδή τυχαία παρόμοιες αποδείχτηκαν οι διαδρομές μας στη ζωή. Μας ξάφνιασε τους περισσότερους, όταν αργότερα παντρεύτηκε ένα χωροφύλακα. Η μάνα μου όμως έλεγε απλά «είναι καλός άνθρωπος, ας είναι χωροφύλακας». Παιδιά ποτέ δεν έκανε. Την κατέστρεψαν τότε, λέγαν.\nΑπό τις «έξι ατιμασμένες κοπέλες» μόνο με μια έτυχε να κρατήσουμε επαφή για κάποια χρόνια.\nΑυτή παντρεύτηκε ένα δικό μας, που όμως «αποδείχτηκε πολύ λίγος», έλεγε η ίδια με παράπονο.\nΤουλάχιστον, αν και στις συμπεριφορές του δεν θύμιζε τον άνθρωπο που κάποτε είχε υπηρετήσει στη στρατιά του Θωμά του Νομισματοκόπου, στα λόγια συνέχισε να είναι δικός μας. Δεν ήταν και λίγο σε μια εποχή που και τα λόγια μπορούσαν να σε οδηγήσουν στην ανέχεια και τις ταλαιπωρίες.\nΗ μάνα του Χριστόδουλου μέχρι που πέθανε, όταν μ’ έβλεπε, είχε να λέει για τη λαχτάρα που πέρασε στη φυλακή, όταν νόμισε ότι ο εκτελεσμένος ήταν ο γιος της –«το σημάδι από τα μυαλά στον τοίχο δεν έβγαινε με τίποτε. Ποια καημένη μανούλα να περιμένει ακόμα το παιδί της» έλεγε- ενώ εκείνος είχε ήδη βγει στο βουνό.\n«Βέβαια ‘αγνοημένος’ από τότε, αλλά ας είναι καλά το παιδί όπου κι αν βρίσκεται. Γερός να είναι κι ας μην επιτρέπεται να γράψει».\nΠέθανε μιλώντας για τη λαχτάρα που πέρασε, με τη συμπόνια για την άγνωστη μητέρα και με τη χαρά ότι έγκαιρα το παιδί της είχε βγει στο βουνό. Ποτέ δεν έμαθε ότι στην πρώτη μάχη τον συνέλαβαν αιχμάλωτο κι, επειδή δεν είχαν τίποτε να του προσάψουν, τον εκτέλεσαν στη φυλακή εκείνη τη νύχτα χωρίς δίκη.


Το ζελ θεραπείας ραγάδων Correcteur Vergetures της Elancyl, προσφέρει διορθωτική δράση και λείανση για να ευνοήσει την μείωση των ραγάδων που εμφανίστηκαν πρόσφατα μετά τον τοκετό.\nΔεν πρέπει να χρησιμοποιείται από γυναίκες που θηλάζουν.\nΗ βιταμίνη C και φιμπριλίνη ενυδατώνει και μαλακώνει το δέρμα, μειώνοντας τις ραγάδες όσο είναι ακόμα κόκκινες.\nΕφαρμόστε πρωί και βράδυ για 2 μήνες με τη βοήθεια του ειδικού ρύγχους, εκτός της περιόδου του θηλασμού.\n74% ορατά αποτελεσματικότητα, σε 19 γυναίκες για 6 μήνες.\nΣειρά Elancyl Vergetures\nΚωδικός Προϊόντος: 229816\nΕτικέτες: ραγάδες, ραβδώσεις, κοιλιά, γοφοί, στήθος, δέρμα, επιδερμίδα\nFroika Zetasin Cream 90ml (Κρέμα για τις Ραγάδες) Υποαλλεργική, κλινικά δοκιμασμένη κρέ..\nVitabiotics Jointace Original - Glucosamine & Chondroitine 30tabs (Για την Υποστήριξη των Αρθρώσεων)\nVitabiotics Jointace Original - Glucosamine & Chondroitine 30tabs (Για την Υποστήριξη των Αρθρώσ..


Προσπάθειες για την σωτηρία παραδοσιακών καϊκιών. Ας προσπαθήσουμε και εμείς. – AMFISSAFACE\nΠροσπάθειες για την σωτηρία παραδοσιακών καϊκιών. Ας προσπαθήσουμε και εμείς.\nΣτο Νότιο ΑΙΓΑΙΟ και στον ΠΕΙΡΑΙΑ τις μέρες αυτές, με πρωτοβουλία της Αυτοδιοίκησης, γίνονται προσπάθειες και με την συμμετοχή της Διεύθυνσης Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, για να σωθεί ένας αριθμός από παραδοσιακά καΐκια από την καταστροφή. http://www.tornosnews.gr/foreis/periferies/33578-perifereia-naigaioy-kampania-gia-th-diasosh-ton-paradosiakon-skafon.html http://www.arxeion-politismou.gr/2018/10/imerida-sotirias-paradosiakon-skafon-ston-Pirea.html Οι προσπάθειες του Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών για το ζήτημα της προστασίας αυτών των καϊκιών...\nΣτο Νότιο ΑΙΓΑΙΟ και στον ΠΕΙΡΑΙΑ τις μέρες αυτές, με πρωτοβουλία της Αυτοδιοίκησης, γίνονται προσπάθειες και με την συμμετοχή της Διεύθυνσης Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, για να σωθεί ένας αριθμός από παραδοσιακά καΐκια από την καταστροφή.\nΟι προσπάθειες του Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών για το ζήτημα της προστασίας αυτών των καϊκιών ξεκινούν από το 1999. Σύμφωνά με δελτία του Συνδέσμου: το καθένα από αυτά, καμωμένο από τα χέρια έμπειρων καραβομαραγκών (ένα επάγγελμα που εκλείπει), είναι μοναδικό και αναντικατάστατο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συνδέσμου, από τα περίπου 14.500 έχουν καταστραφεί τα 12.500 κατά τα τελευταία 20 χρόνια\nΠαρακαλούμε να δούμε το θέμα και στη Φωκίδα και στην Στερεά Ελλάδα, να υπάρξουν δυνατότητες να σωθεί μέρος της πολιτιστικής μας Κληρονομίας. Παρακαλούμε για την συνεργασία, Αυτοδιοίκησης, Συλλόγων Αλιέων, Υπ. Πολιτισμού και Διαχειριστικής Αρχής Αλιείας.\nΜε Μητσοτάκη συναντήθηκε ο Φ. Σπανός\nΕνοχή Ευσταθίου, Μαντούβαλου και Γιοσάκη ζητά ο Εισαγγελέας για το παραδικαστικό