Διοργάνωση “Faethon Olympus Marathon” στις 13 Ιουλίου 2014 υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας | TaMeteora.gr\nΑρχική ΑΘΛΗΤΙΚΑ Διοργάνωση "Faethon Olympus Marathon" στις 13 Ιουλίου 2014 υπό την αιγίδα της...\nΔιοργάνωση “Faethon Olympus Marathon” στις 13 Ιουλίου 2014 υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας\n4 Ιουνίου 2014, 14:33\nΜια σημαντική αθλητική διοργάνωση για τον Όλυμπο πραγματοποιείται στις 13 Ιουλίου 2014 με σημείο εκκίνησης τον Κοκκινοπηλό Ελασσόνας. Πρόκειται για τον απαιτητικό αγώνα «Faethon Olympus Marathon – Απόστολος Τσουρέκας» με συνολική διαδρομή 44 χλμ και υψομετρική διαφορά 3.400μ. Ο αγώνας διοργανώνεται από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και φορείς της Ελασσόνας.\nΑθλητικό γεγονός ιδιαίτερης σημασίας με οφέλη, όχι μόνο σε επίπεδο αθλητισμού, αλλά και γενικότερα στην τουριστική προβολή της περιοχής, χαρακτήρισε τον αγώνα ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός στη συνάντηση, που είχε με τον περιφερειακό σύμβουλο κ. Θανάση Παιδή και τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής του Μαραθωνίου κ. Θανάση Πιτένη και κα Βικτωρία Νίκου, πρόεδρο του ΧΟΣ Σπαρμού.\nΟ κ. Αγοραστός σημείωσε τα εξής: «Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στον αθλητισμό και μάλιστα σε τέτοιου είδους συμμετοχικές διοργανώσεις. Θεωρώ πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η όλη διοργάνωση εμπεριέχει την άψογη συνεργασία φορέων, εθελοντών αλλά και χορηγών. Παράλληλα, ο αγώνας αυτός είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για την προβολή της περιοχής μας, δεδομένου ότι θα συμμετέχουν αθλητές όχι μόνο από τη Θεσσαλία, αλλά και από όλη την Ελλάδα».\nΟ περιφερειάρχης συνεχάρη τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής για την πρωτοβουλία της διοργάνωσης ενός τέτοιου απαιτητικού Μαραθωνίου και δήλωσε ότι η Περιφέρεια Θεσσαλίας στηρίζει έμπρακτα την προσπάθεια, τόσο των διοργανωτών όσο και των αθλητών που θα συμμετάσχουν. Από την πλευρά τους τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής ευχαρίστησαν στο πρόσωπο του κ. Αγοραστού την Περιφέρεια Θεσσαλίας για την πολύτιμη στήριξη στην διοργάνωση του μαραθωνίου.\nΟ Μαραθώνιος «Φαέθων» όπως προϊδεάζει το όνομά του, πρόκειται για έναν ”ουρανοδρόμο” (όπως ίσως έλεγε ο Όμηρος) αγώνα στον Όλυμπο, με αλλεπάλληλα ανεβοκατεβάσματα, σε υψόμετρα κυρίως πάνω από 2000 μέτρα, που ξεκινάει με την ανατολή κι έχει σαν χρονικό όριο για τη διέλευση της γραμμής τερματισμού, τη δύση του ήλιου. Η διαδρομή διαγράφεται κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος της στις κορυφογραμμές του Ολύμπου και συμπληρώνεται με ορειβατικά μονοπάτια ( μεγάλο μέρος της διαδρομής ακολουθεί το Ε4).\nΟι αθλητές θα έχουν την ευκαιρία να προσπελάσουν τις περισσότερες κορυφές του βουνού, σε μια κυκλική πορεία, με θέα (καιρού επιτρέποντος) από τη Πίνδο ως τον Άθω κι από τα βουνά της Μακεδονίας ως τις βουνοκορφές της Στερεάς. Ο αγώνας δίνει την ευκαιρία στους αθλητές, να γεμίσουν με εικόνες από την μεγαλοπρέπεια και την επιβλητικότητα του βουνού στα πιο ψηλά του σημεία. Για όσους έχουν μια ικανοποιητική φυσική κατάσταση και θέλουν να παρακολουθήσουν ως θεατές την εξέλιξη του αγώνα, θα έχουν την ευκαιρία, με τις υποδείξεις των διοργανωτών, να βρίσκονται ( κάνοντας μικρές μετακινήσεις) μέσα στον παλμό του.\nΠροηγούμενο άρθρο11-22 Ιουνίου: Η 30ή εικαστική έκθεση από τον Σύλλογο Τρικαλινών Ζωγράφων\nΕπόμενο άρθροΝτίνος Ηλιόπουλος (1915- 2001): Ένας ταπεινός και φινετσάτος ηθοποιός


Οπλαρχηγοί του Πόντου στο Νομό Δράμας Του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη - Πρωινός Τύπος\nHome > Αρθρα > Οπλαρχηγοί του Πόντου στο Νομό Δράμας Του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη\nΣτέλλα Σταυρίδου 22 Ιανουαρίου 2018 Αρθρα, Αρθρογράφοι, Πρώτο Θέμα\nΟπλαρχηγοί του Πόντου στο Νομό Δράμας\nΜετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Ανταλλαγή Πληθυσμών, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης και τους όρους του νικητή Μουσταφά Κεμάλ, έμειναν στα χώματα των προγόνων 500.000 περίπου θύματα και ξεριζώθηκαν 1.500.000 Έλληνες χριστιανοί , έναντι 400.000 περίπου Μουσουλμάνων.\nΑνάμεσα τους και Πόντιοι. Ο αρχιμανδρίτης Πανάρετος Τοπαλίδης, που υπηρέτησε στη Μητρόπολη Δράμας από το 1922 μέχρι το 1928, όποτε και αποδήμησε, στο βιβλίο του «Ο Πόντος ανά τους αιώνας», Δράμα, 1929 (σελ. 225), παρουσιάζει ενδιαφέροντα γενικό απολογιστικό πίνακα του πληθυσμού του Πόντου :\nτων καταστροφών του Πόντου από της αρχής του Ευρωπαϊκού Πολέμου μέχρι της Ανακωχής.\n-Έλληνες Ορθόδοξοι του Πόντου προ του 1914 697.000\n-Εξετοπίσθησαν εις την Τουρκίαν 259.674\n-Εξετοπίσθησαν και κατέφυγον εις την Ρωσίαν 85.800\n-Απηγχονίσθησαν, εσφάγησαν, εκάησαν ή ετάφησαν ζώντες\nκαι εθανατώθησαν εκ των κακουχιών επί τόπου και εν τη εξορία 170.576 και\n-υπελείφθησαν μετά την ανακωχήν εν Πόντω 440.624».\nΑπό τον απογραφέντα πληθυσμό των 111.000 περίπου κατοίκων του Νομού Δράμας το 1928, το 68%, δηλαδή τα τρία τέταρτα περίπου του πληθυσμού ήταν πρόσφυγες.\nΟ Νομός Δράμας ορίζεται από το κράτος ως ο πρώτος κατά προτεραιότητα για εγκατάσταση προσφύγων μαζί με το Νομό Κιλκίς. Από κει έφυγε μεγάλος αριθμός Βουλγάρων και από δω Μουσουλμάνων.\nΕίναι χρήσιμο να γνωρίζουμε ότι το 1920 από τους 90.000 περίπου κατοίκους του νομού, μόνο περί τους 30.000 είναι Έλληνες και το 1928, σύμφωνα με την απογραφή του έτους εκείνου, από τους 58.086 πρόσφυγες, 28.732 ήταν Πόντιοι. Και μαζί με τους 1.988 Καυκάσιους ξεπερνούσαν τις 30.000.\nΜεγάλος αριθμός προσφύγων προωθήθηκε στο βόρειο ορεινό όγκο, του νομού, χωρίς σοβαρή εξασφάλιση όρων επιβίωσης, πρώτον όλοι οι οικισμοί κατοικούνταν από Μουσουλμάνους, ανάμεσα στους οποίους έπρεπε να διαβιώνουν ως το τέλος της άνοιξης του 1924 που θ’ αποχωρούσαν και δεύτερον γιατί επί απαράδεκτα αρκετό καιρό δεν μπορούσαν να καλλιεργήσουν γη χωρίς απαραίτητα υποζύγια, πέραν της γύμνιας και του αφόρητου κρύου που περόνιαζε τα καχεκτικά και αδύνατα κορμιά τους. Ακόμη και μετά από πέντε περίπου χρόνια παραμονής στα σύνορα, η εγκατάσταση παρουσίαζε σοβαρότατα προβλήματα. Το ζήτημα έφτασε και συζητήθηκε και στη Βουλή των Ελλήνων.\nΤο γεγονός προκάλεσε έντονη ανησυχία και δικαιολογημένη τάση φυγής, όπως αποκαλύπτεται, στις 22.11.1928, στην τοπική εφημερίδα «Θάρρος», την εφημερίδα που περιέσωσε τον παλμό της καθημερινότητας του τόπου και όχι μόνο από το 1924 ως το 1983. Γράφει:\n«Οι παραμεθόριοι και ο κίνδυνος διαρροής-Κρούομεν τον κώδωνα του κινδύνου προς τας ανωτέρας διοικητικάς και στρατιωτικάς αρχάς ως και τον Γεν. Διοικητήν κ. Θεοφύλακτον εναντίον ορισμένης εκμεταλλευτικής σπείρας, η οποία από τινος χρόνου επιδιώκει την διαρροήν των προσφύγων της μεθορίου εις τα πόλεις, δια λόγους τους οποίους είναι έκδηλον πάντες να κατανοήσουν. Το αποσκοπούμενον ανοσιούργημα ενέχει σοβαροτάτην εθνικήν σημασίαν και οι αρμόδιοι δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν αδιάφοροι και ασυγκίνητοι».\nΚαι ο ίδιος ο Γεν. Διοικητής μετά από λίγες μέρες έγραφε στην ίδια εφημερίδα: «Αισθάνομαι θλίψιν μεγάλην διότι ανέγνωσα εις το «Θάρρος» τα εν τω συνεδρίω των παραμεθορίων συνοικισμών κατά του κράτους…».\nΣτο πλαίσιο αυτής της «εθνικής σημασίας» μπορεί άνετα να ενταχθεί και η ίδρυση του Συλλόγου Ποντίων Οπλαρχηγών «Αλύτρωτος Πόντος» στη Δράμα το 1925, από τους μπαρουτοκαπνισμένους αδούλωτους του Πόντου, πολλοί από τους οποίους έμειναν στα βουνά μέχρι και επτά χρόνια, για να μην πεθάνουν στα τάγματα θανάτου, τα γνωστά αμελέ ταμπουρού των Νεότουρκων κινηματιών.\nΑπό τα πρώτα χρόνια της εδώ εγκατάστασής τους, κατά τις εθνικές επετείους, δεν παρέλειπαν να παρουσιάζονται οι καπετάνιοι με τις ένδοξες στολές τους και να απολαμβάνουν τις τιμητικές ζητωκραυγές και τα χειροκροτήματα του κόσμου.\nΤο πρώτο ιδρυτικό Συμβούλιο, που εκπροσώπησε το Σύλλογο ως τις 29 Ιουλίου 1927, κάλεσε γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο δικηγορικό γραφείο του Χρυσόστομου Καραΐσκου και συγκροτήθηκε ως εξής:\nΠρόεδρος, Χ. Κοσμίδης,\nΑναπλ. Προέδρου, Ιορδ. Χασαρής,\nΓεν. Γραμματέας, Χρυσ. Καραΐσκος,\nΤαμίας, Ευριπ. Σαμλίδης,\nΜέλη: Δ. Ασλανίδης, Ε. Λεοντιάδης, Ε. Σταυρίδης, Κ. Δεϊρμεντζόγλου, Α. Κουτσίδης, Καρανικόλας και Χατζηηλιάδης.\nΗ γενική συνέλευση έκρινε άκυρη ως άτυπη τη συνέλευση που έγινε στο ξενοδοχείο του Δελησαββίδη με θάμα την ίδρυση και άλλου Συλλόγου, διότι η συνέλευση της 29ης Ιουλίου 1928 δεν αναγνωρίζει άλλο ποντιακό σύλλογο με τους ίδιους σκοπούς.\nΣτις 11 Αυγούστου 1928, επισκέφτηκε το Παρανέστι (Πούκια) ο Γενικός Διοικητής Μακεδονίας Θράκης Θοφύλακτος Θεοφυλάκτου. Στην υποδοχή θα παραστούν ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κοσμίδης και ο Γραμματέας Καραΐσκος. Θα προσφερθεί γεύμα από τον Πρόεδρο Παρανεστίου Μ. Σπανίδη και παρευρίσκονται σ’ αυτό επίσης ο Σταθάρχης Χωροφυλακής Παπαδάκης και ο Έμπορος Χατζηαναστασίου.\nΣτις 29Σεπτεμβρίου 1928, ο πρόεδρος έστειλε στο Λεων. Ιασονίδη το τηλεγράφημα:\n«Καθήκον μας υπέρτατον θεωρούμεν να υποβάλωμεν εις τον αλτρουιστήν βουλευτήν Θεσσαλονίκης κ. Ιασονίδην θερμά ευχαριστήρια δια την πιστικότητα και παραστατικότητα μετά της οποίας εξέθηκε το ζήτημα των παραμεθορίων και οπλαρχηγών εις την Βουλήν, προκαλέσας τα ρίγη της συγκινήσεως εις την Βουλήν και επαξίως χειροκροτηθείς. Τα δάκρυα του κ. Βενιζέλου τα οποία επροκάλεσε και επεκαλέσθη, ευχόμεθα να αποβούν καρποφόρα, όσον και η ιδική του προσπάθεια.\nΑντιπρόσωπος οπλαρχηγών Μεθορίου.\nΟ Πρόεδρος Χαρ. Κοσμίδης».(Εφημ. «Θάρρος», 29.11.1928).\nΤον Φεβρουάριο του 1931, συγκροτήθηκε νέο Διοικητικό Συμβούλιο:\nΠρόεδρος, Στυλ. Κοσμίδης,\nΑναπλ. Προέδρου, Γ. Απανοζίδης,\nΓεν. Γραμματέας, Α. Παπαδόπουλος,\nΤαμίας, Κ. Παπουλίδης,\nΣύμβουλοι: Ι. Χασαρής, Σ. Καραγιαννίδης κ.ά.\nΕιδικού ενδιαφέροντος είναι και το τηλεγράφημα του Συλλόγου προς το Μητροπολίτη Κυτίου Κύπρου, στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται: «Εξέγερσις αδελφών Κυπρίων κατά πανισχύρου αυτοκρατορίας πληρεί ενθουσιασμού καρδίας παλαιμάχων αγωνιστών υπέρ ελευθερίας Κύπρου. Συγχαίροντες, ευχόμεθα επικράτησιν ιερού αγώνος. Πρόεδρος Σωματείου «Ελεύθερος Πόντος», τέως Αρχηγός επαναστατών Πόντου, Στυλιανός Κοσμίδης».\nΣτην εφημερίδα δημοσιεύτηκε τετράστηλη έκθεση από την επιμνημόσυνη δέηση της προηγουμένης στον ιερό ναό Αγ. Νικολάου, όπου μίλησε και ο Γεν. Διοικητής Μακεδονίας –Θράκης Θεοφύλακτος Θεοφυλάκτου, πατέρας της γνωστής ιατρού της Θεσσαλονίκης Άννας. «Το εν τω μέσω του ναού σεμνότατον κενοτάφιον, ένθεν και ένθεν του οποίου ετοποθετήθησαν δέκα ευσταλείς οπλισμένοι και με την εθνικήν του Πόντου ανταρτικήν στολήν ενδεδυμένοι Πόντιοι οπλαρχηγοί εκ των επιζησάντων εξ εκείνης της μαύρης του Πόντου συμφοράς, προσήλκυον του εκκλησιάσματος τα βλέμματα, όπως και η μεγάλη ιστορική και εθνική σημαία του Πόντου, η φέρουσα εν τω μέσω αυτής τον αετόν…». «Θάρρος», 29 Οκτωβρίου 1928).\nΣτις εκλογές του Συλλόγου 7 Φεβρουαρίου 1931 εκλέγονται στο Δ.Σ. :Πρόεδρος Στυλ. Κοσμίδης, Αναπλ. Προέδρου Γ. Απανοζίδης, Γεν. Γραμματέας Α. Παπαδόπουλος, Ταμίας Κ. Παπουλίδης, Σύμβουλοι Ι. Χασαρής και Στ. Καραγιαννίδης.\n(δημοσιεύτηκε «Θάρρος» 8.2.1931)\nΣτο τέλος Νοεμβρίου 1931, δημοσιεύονται και τα αποτελέσματα των εκλογών και τα ονόματα των μελών του νέου διοικητικού συμβουλίου:\nΜέλη: Λ. Παπαδόπουλος, Κ. Παπουλίδης, Γ. Απανοζίδης, Ι. Χασαρής, Στ. Καραγιαννίδης, Ε. Λεοντιάδης. Εξελ. Επιτροπή, Καλλίνικος Σαρηγιαννίδης, Γεώργιος Δελησαββίδης, Δημοσθ. Παπαδόπουλος».\n(δημοσιεύτηκε 1.12.1931 «Θάρος»)\nΚατά τη μεταξική περίοδο που ακολούθησε, οι Βενιζελικοί δεν περιέπεσαν απλά σε δυσμένεια αλλά και εκτοπίστηκαν και απολύθηκαν κλπ.\nΦλογεροί λάτρες του Βενιζέλου έλαβαν μέρος και στο κίνημα της Πρώτης Μαρτίου 1935. Τους πρόλαβε ο Κονδύλης στο Στρυμόνα και τους έστειλε πίσω γυμνούς. Κατασχέθηκε η προσκείμενη στο Βενιζέλο εφημερίδα «Θάρρος». Κάποιες πληροφορίες βρέθηκαν στο σχισμένο φύλλο της 11.Μαίου 1935. Γράφηκε ότι σκοτώθηκε ο ανθυπασπιστής από το Οχυρό Σταύρος Λύκος και τραυματίστηκε ένα άτομο από βομβαρδισμό αεροπλάνου στη Δράμα.\nΌταν ήρθαν οι Βούλγαροι στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη, είχαν ήδη στα χέρια τους καταστάσεις των ανταρτών του Πόντου. Έλαβαν όσα προληπτικά μέτρα μπορούσαν, σκόρπισαν, κρύφτηκαν, και άλλοι διέφυγαν δυτικά προς τη γερμανουκρατούμενη Ελλάδα και άλλοι πήραν τα βουνά. Αγωνίστηκαν, περιόρισαν στο βαθμό που μπόρεσαν τις βαρβαρότητες των σκληρών κατακτητών και προστάτεψαν τον πληθυσμό.\nΜε τη λήξη του πολέμου παρέδωσαν τον οπλισμό τους κατά τις ημέρες τη συμφωνίας της Βάρκιζας, αλλά δεν πρόλαβαν να απολαύσουν τα αγαθά της ειρήνης. Μπλέχτηκαν, άλλοι με τη θέλησή τους και άλλοι χωρίς αυτήν, στα θανατηφόρα δίχτυα του Εμφυλίου.\nΔεν επανίδρυσαν το σύλλογο. Τη θέση του κατέλαβαν τα εθνικά ανταρτικά τμήματα από τη μια και οι οργανώσεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ από την άλλη.\nΜια ελάχιστη αναφορά σε όποιους έγινε εφικτό, αξίζει στη μνήμη τους.\nΟ Στυλιανός Κοσμίδης (Ιστύλ Αγάς) γεννήθηκε το 1886 στο χωριό Κοβτζέ Πουγάρ της Αμισού (Σαμψούντας) και ήταν ο ξακουστότερος πολέμαρχος στο θρυλικό αντάρτικο του Δυτικού Πόντου. ΄Εχασε τον αδελφό του Ηλία σε μάχη στην Όξε της ίδιας περιοχής και η μαχητικότητά του εναντίον των Τούρκων ξεπέρασε πολλές φορές τα ανθρώπινα και ανήλθε στα όρια του θρύλου. Με τη βοήθεια των υπαρχηγών του Παπουλίδη Τσακαλή και Γιαγκούλα, έγινε ο φόβος και ο τρόμος του Τοπάλ Οσμάν και ο μόνιμος κεφαλόπονος του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος ήρθε και εγκαταστάθηκε στη Σαμψούντα το Μάιο 1919.\nΣτη Δράμα, την οποία επέλεξε ως τόπο κατοικίας μετά την Ανταλλαγή, ο Ιστύλ Αγάς, αγωνίστηκε πάλι σκληρά για να πάρει το τουρκικό χάνι στη σημερινή οδό 19ης Μαΐου, αριθ. 104, απέναντι από τον άλλοτε πετρελαιοκίνητο μύλο του Βωλακιώτη Μαυρίκα. Και λέω αγωνίστηκε, γιατί, όταν αποσύρθηκε η ΕΑΠ, την κινητή περιουσία που περιήλθε στο Δημόσιο την πήρε η νεοϊδρυθείσα το 1929 Εθνική Τράπεζα. Και αυτό φαίνεται λογικό. Το παράλογο είναι ότι, ενώ οι πρόσφυγες είναι άστεγοι, η Τράπεζα πουλάει με πλειοδοτικούς διαγωνισμούς στους εύπορους τα τουρκικά κτήματα που προορίζονται για τη στέγαση των προσφύγων, αντί να τα παραχωρήσει σ’ αυτούς σε λογικές τιμές έναντι των αποζημιώσεων τις οποίες τους οφείλει. Ο Ιστύλ Αγάς πέθανε το 1940 και ο τάφος του βρίσκεται στα κοιμητήρια Δράμας λησμονημένος. Το μνήμα του ανθρώπου που έσωσε, μόνο σε μια συγκυρία, τουλάχιστον 6.000 ψυχές από τα ξίφη και τα όπλα του Κεμάλ.\nΟ Ιορδάνης Χασαρής. Γεννήθηκε στη Σαμψούντα του Πόντου στη δεκαετία του 1890 και εγκαταστάθηκε στην Καλλίφυτο Δράμας.\nΟ Παύλος Καριπίδης από τη Νέα Αμισό, σε συνέντευξή στο Χρήστο Σαμουηλίδη στις 18.5.1963 δήλωσε μεταξύ άλλων ότι η τρίτη αποστολή των εξόριστων από το Γαμάν (12 χιλιόμετρα νότια της Σαμψούντας), ματαιώθηκε από τον Ιορδάνη Χασαρή. Η πρώτη, τον Ιούνιο 1921, εξοντώθηκε στο Καβάκ, η δεύτερη έφυγε για τον προορισμό της.\nΤην Τρίτη αποστολή την πρόλαβε ο Χασαρής στο Τσιμπούς Χαν, πολέμησε με τον Λιβά πασά και έσωσε τους μισούς από τους 3.000-4.000 Έλληνες που δεν ξέρουμε ποια θα ήταν η τύχη τους. Αυτοί που σώθηκαν μετά από τη μάχη των 7-8 ωρών, τραγούδησαν ένα τραγούδι για το Χασαρή που έλεγε:\n«Ουτσουντζή ταπουρτάν Από το τρίτο Τάγμα εξορίας\nγατσάν φιραρί Οι εξόριστοι (σκαστοί) λιποτάκτες\nκετζέ κουντούζλέρ νύχτα και μέρα\nγιασά Χασαρή μπράβο Χασαρή!»\nΈλαβε μέρος στο κίνημα της Δράμας στις 28.9.1941 και καταδικάστηκε σε θάνατο από το καθεστώς του Βόρι. Διέφυγε όμως πέρα από το Στρυμόνα και εντάχθηκε στην ΠΑΟ. Έλαβε μέρος στην αιματηρή μάχη του Κιλκίς το Νοέμβριο 1944, όπου αναμετρήθηκαν ΕΛΑΣ-ΠΑΟ και διαλύθηκε η δεύτερη. Ο Χασαρής αιχμαλωτίστηκε, βασανίστηκε και εκτελέστηκε.\nΟ Καραΐσκος Χρυσόστομος, κατ’ άλλους έφεδρος υπολοχαγός και κατ’ άλλους λοχαγός στη Μικρασιατική Καταστροφή, με εντολή της ελληνικής Κυβέρνησης επισκέφτηκε με διπλωματικό διαβατήριο του Ερυθρού Σταυρού τον Ιστύλ αγά και άλλους οπλαρχηγούς και ασχολήθηκε με την οργάνωση του αντάρτικου και την περίπτωση αυτονομίας του Πόντου ή τη δημιουργία Ποντοαρμενικού κράτους, σύμφωνα με πρόταση του Ε. Βενιζέλου, την οποία δε δέχτηκαν οι Αρμένιοι.\nΈνα από τα σοβαρά προβλήματα του κράτους ήταν- όπως είδαμε- η φύλαξη των βόρειων συνόρων του. Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαία και συμπτωματική η παρουσία πολλών έμπειρων από το αντάρτικο του Πόντου στους συνοριακούς αυτούς νομούς.\nΟι νομοί του Κιλκίς, της Δράμας, της Κοζάνης και της Φλώρινας, φιλοξένησαν κατ’ αξιολογική σειρά τους περισσότερους πρόσφυγες.\nΚαι σε ό,τι αφορά τη Δράμα, σε όλα σχεδόν τα χωριά που φιλοξένησαν πολλούς πρόσφυγες, βρέθηκαν αξιόμαχοι αγωνιστές από το αντάρτικο του Πόντου.\nΟ Καλαϊδόπουλος (Καλαϊτζόγλης) Γεώργιος από τη Δίρχα της Σάντας, κάτοικος Οχυρού. Έπαιζε στην πατρίδα λύρα σε τουρκικό γάμο, όταν του επιτέθηκαν δυο Τούρκοι. Ξέφυγε, εντάχτηκε στα τμήματα του Μήτου, του Τσερίπ και του Δαμιανού (Τσολάκ) μαζί με τα δυο αδέλφια του και όταν σκοτώθηκαν οι οπλαρχηγοί του, έγινε ο ίδιος καπετάνιος. Πέθανε το 1957 στο Οχυρό.\nΟ Καραϊσαρλής Παντελής (Τσαχίρ Παντελής). Γεννήθηκε το 1887 στην Όξε Αμισού και στη Ελλάδα επέλεξε ως τόπο εγκατάστασης τους ακρινούς Ποταμούς. Σύμφωνα με τη «Μαύρη Βίβλο» του Ιωάννη Καψή, εκδ. Λιβάνη, σελ. 247, ήταν υπαρχηγός του Παντέλ αγά το 1917.\nΟ Καρυπίδης Αντύπας (Καρύπογλους) (1890-1960). Καταγόταν από την Τάχνα Πάφρας, φοίτησε στο αμερικανικό Κολλέγιο της Μερζιφούντας και βρέθηκε φημισμένος οπλαρχηγός στην περιοχή. Έλαβε μέρος στις μάχες Νεπιέν, Παλίκ Γκιολ, Κουρού Κοκτσέ, Τσατσούρ δίπλα στον Αντών Πασά.\nΟ Μπαϊρακταρίδης Αναστάσης. Ο 18 χρονος το 1920 από την περιοχή της Πάφρας, ανδείχθηκκε σε καπετάνιο, τραυματίστηκε τέσσερις φορές, διέφυγε στη Ρωσία και από εκεί ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη συνοριακή Μικροκλεισούρα Δράμας, επειδή –ομολογούσε- ότι δεν είχε Σταθμό Χωροφυλακής.\nΓια το συγκεκριμένο λόγο, στο Παρανέστι, το Σιδηρόνερο, το Νικηφόρο, το Κ. Νευροκόπι και τα χωριά τους είχαν εγκατασταθεί και κάλυψαν τον ορεινό όγκο του νομού Δράμας καπετάνιοι και αντάρτες. Αλλά και από τον κάμπο δεν έλειπαν οι αγωνιστές του Πόντιου.\nΑπό την εφημερίδα «Πρωινός Τύπος» Δράμας της 29.9.2017, που δημοσιεύει κείμενο της εφημερίδας «ΝΕΟΛΟΓΟΣ», στις αρχές Οκτωβρίου 1926, μαθαίνουμε ότι, ο Θεόδωρος Λαμπρίδης, κάτοικος Καβακλί, κατέλαβε και εγκαταστάθηκε αυθαίρετα σ’ ένα «καταλληλότατον και ευρύχωρον οίκημα», στο οποίο ο Πρόεδρος ήθελε να στεγάσει πολλές άστεγες προσφυγικές οικογένειες. Ο Αστυνόμος ενωμοτάρχης Μελίδης πήρε το μπαστούνι ενός επιστάτη και ξυλοκόπησε τους κατοίκους του χωριού Κουρτζίδη και Παπαδόπουλο.\nΒρέθηκε εκεί ο οπλαρχηγός του Πόντου Παναγιώτης Θεοδωρίδης και πρόεδρος του Γεωργικού συνεταιρισμού «Αγάπη» και απέτρεψε το λιντζάρισμα του Αστυνόμου από τους πρόσφυγες Κατοίκους.\nΟ Θεοδωρίδης κατευθύνθηκε προς την οικία του Αστυνόμου Δοξάτου ανθυπομοίραρχου Λεφάκη. Τον πρόλαβε ο αστυνόμος, τον κλώτσησε και τον γρονθοκόπησε σε όλο του το σώμα. «Το αίμα έρρεεν από το στόμα και την μύτην του δυστυχούς κ. Θεοδωρίδου».\nΟ Αστυνόμος φοβήθηκε και ζήτησε συγγνώμη. Το θέμα παραπέμφθηκε στο Διευθυντή της Αστυνομίας Σταυριανό και τη Δικαιοσύνη.\nΣτην ίδια εφημερίδα, συγκεκριμένα διαβάζουμε:\n«Ο Παναγιώτης Θεοδωρίδης… είναι εξ εκείνων των ανταρτών του Πόντου οίτινες εθέριζαν τας φάλαγγας του Κεμάλ. Πέρισυ δε, κατά το ελληνοβουλγαρικόν επεισόδιον, ως υπαρχηγός των Ποντίων Πολιτοφυλάκων, πρώτος ετέθη εις την διάθεσιν της ΙΧ Μεραρχίας».\nΟ ίδιος δε, κατά την απολογία του –μεταξύ άλλων- είπε:\n«Οκτώ έτη εις τα βουνά του Πόντου και τέσσερα εις την Μακεδονίαν, δε με ήγγισε κανείς. Τώρα ας είδομεν τι θα πράξη η δικαιοσύνη».\nΥποβλήθηκαν τέσσερις μηνύσεις εναντίον του Λεφάκη και του Μελίδη και ανακρίθηκαν από το Διοικητή Χωροφυλακής Δράμας Ταγματάρχη Σταυριανό, ο οποίος τους υποσχέθηκε παραδειγματική τιμωρία του «δικτάτορος αστυνομικού».\nΈνας μεγάλος αριθμός των αγωνιστών από εκείνο το αντάρτικο, που επέζησαν και ήρθαν στην Ελλάδα, στελέχωσαν σχεδόν από την αρχή της τριπλής Κατοχής, της ομάδες Εθνικής Αντίστασης εναντίον των κατακτητών. Και όχι μόνο εντάχθηκαν, αλλά οργάνωσαν κυριολεκτικά σε μεγάλο ποσοστό τα αντιστασιακά τμήματα ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ, ΠΑΟ, τις ΕΑΟ-ΕΣΕΑ της περιοχής μας και πολλές αυτόνομες ομάδες και οργανώσεις. Το ίδιο έγινε και σε όλη την Ελλάδα.\nΣτο Νομό Δράμας, από το καλοκαίρι του 1941 εμφανίζονται οι πρώτοι ανυπότακτοι. Άλλοι από αυτοάμυνα, όταν απειλήθηκε η ζωή τους, άλλοι από αυτοδικία, όταν κακοποίησαν τους ίδιους ή του δικούς τους και άλλοι, όταν αρνήθηκαν να καταταγούν στα τάγματα εργασίας (τουρτουβάκια) ή λιποτάκτησαν από αυτά για να μην πεθάνουν από το κρύο, την πείνα και τη απάνθρωπη δουλειά σε καταναγκαστικά έργα.\nΘα επιχειρηθεί μια εντελώς ενδεικτική παρουσίασή τους:\nΑβραμίδης Παναγιώτης, πατέρας του Αναστάση, Αρχηγού του Αρχηγείου Φαλακρού (Μποζ Νταγ), η προτομή του οποίου βρίσκεται στην είσοδο του παλαιού δημαρχιακού κτιρίου Κ. Νευροκοπίου, δίπλα σ’ εκείνη του Μητροπολίτη Θεοδώρητου. Γεννήθηκε στην Τοκάτη (Ευδοκιάδα, θυγατέρα του Ηρακλείου) και εγκαταστάθηκε στο μικρό οικισμό Δέλτα Ποταμών. Ζούσε 6 χρόνια αντάρτης στο βουνό, όπου σκοτώθηκε όταν ο Αναστάσης ήταν 6 ετών.\nΒασιλειάδης Ιωάννης. Γεννήθηκε στον Πόντο το 1894, έμεινε δυο χρόνια αντάρτης στα βουνά και εγκαταστάθηκε στην Προσοτσάνη Δράμας.\nΒασιλειάδης Κων. (Μπελί Κιρίκ). Γεννήθηκε στην περιοχή της Αμισού του Πόντου το 1900 και εγκαταστάθηκε στην Ψηλή Ράχη Δράμας. Η αναγνώριση της εμπειρίας του από το αντάρτικο του Πόντου τον ανέδειξαν σύντομα υπαρχηγό του Αρχηγείου Καρά Ντερέ. Με την είσοδο των Γερμανών και την υποχώρηση του ελληνικού στρατού, τα άφθονα Οχυρά της περιοχής ήταν γεμάτα όπλα και παντός είδους πολεμικού υλικού. Ο Βασιλειάδης θυμήθηκε πόση μεγάλη αξία είχε ένα καλό όπλο στο αντάρτικο του Πόντου. Μήνες περίμεναν –έλεγε- να καταπλεύσει μέσα σε άγρια μεσάνυχτα και κύμα ένα πλεούμενο, για να τους φέρει πανάκριβα όπλα από τη Ρωσία. Γι αυτό συγκέντρωσε και έκρυψε οπλισμό για ένα λόχο.\nΤην άνοιξη κιόλας του 1941 συγκρότησε ένοπλη ομάδα αντίστασης. Οι Βούλγαροι τον συνέλαβαν, τον έδειραν άγρια μπροστά στα παιδιά του και τον άφησαν αναίσθητο Και όταν συνήλθε τον έκλεισαν στη φυλακή. Άλλη φορά κακοποίησαν την κόρη του Σοφία, η οποία μαράζωνε συνεχώς και πέθανε το 1956. Οι κάτοικοι της περιοχής Νικηφόρου Δράμας, συγκέντρωσαν χρήματα, δωροδόκησαν Βουλγάρους και τον απελευθέρωσαν. Και μετά τον Πόλεμο, πάλι συγκέντρωσαν χρήματα και έστησαν την προτομή του στην είσοδο του Νικηφόρου. Πέθανε το 1953 μετά από πτώση από δέντρο.\nΓεωργιάδης Μιχάλης (Σπάρτακος). Γεννήθηκε στον Πόντο στη δεκαετία του 1880 και μυήθηκε στο αντάρτικό του. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στο Νικηφόρο Δράμας και το καλοκαίρι του 1941 συγκρότησε ένοπλη ομάδα την οποία έστρεψε εναντίον των ανταρτών του Αντώνη Φωστηρίδη. Από τον Σπύρο Κουζινόπουλο αναφέρεται ως «καλός κομμουνιστής». Σκοτώθηκε την Πρωτοχρονιά του 1944 από μη αναμενόμενη επίθεση του Φωστηρίδη.\nΚουτσίδης Μιχαήλ (Μουχάλ αγάς), επίσης από την Τοκάτη, θείος του Αναστάση Αβραμίδη, γεννημένος περί το 1880, και πολύτιμος καθοδηγητής του στην ηγεσία του εδώ κατοχικού αντάρτικου. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε Δέλτα Ποταμών, ένα οικισμό 15 οικιών, ανάμεσα στο μικρό δέλτα του Νέστου ποταμού και του παραποτάμου του Δοσπάτη. Στο Δημοτικό Σχολείο του υπηρέτησα και δίδαξα 13 μαθητές και μαθήτριες το σχολικό έτος 1959-1960. Δεν είναι τόσο εύκολο να λησμονήσω ότι την 1η Σεπτεμβρίου ως την 31η Δεκεμβρίου, μου προσέφεραν εκ περιτροπής φαγητό, γιατί τους είπε ο Επιθεωρητής ότι δεν θα πληρώνομαι για το διάστημα αυτό, λόγω μη πρόβλεψης της σχετικής δαπάνης στο Προϋπολογισμό της Εκπαιδευτικής Περιφέρειας Κ. Νευροκοπίου. Με ρώτησε μάλιστα αν θέλω να εργαστώ αμισθί για το διάστημα αυτό και δέχτηκα. Σήμερα το χωριουδάκι είναι έρημο.\nΛαζαρίδης Κυριάκος (Σαρί Κυριάκος) από την Πάφρα του Πόντου, κάτοικος του συνοικισμού Διπλοχώρι Ποταμών Δράμας. Γεννήθηκε το 1912 και στερήθηκε τη στοργή του πατέρα του που ήταν αντάρτης, μαζί με το θείο του. Την άνοιξη του 1942, όταν κλήθηκε για στράτευση από τους Βουλγάρους, κατέφυγε στα Γιαννιτσά Θεσσαλονίκης μαζί με άλλους πέντε. Επέστρεψαν τον επόμενο χρόνο, εντάχθηκαν όλοι μαζί στο αντάρτικο τμήμα του Αναστάση Αβραμίδη, με τον οποίο ήταν και στα Γιαννιτσά και ορίστηκε υπαρχηγός.\nΛαφτσίδης Ιωάννης. Γεννήθκε στην Αμισό του Πόντου το 1901, εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Σιδηρόνερου και σκοτώθηκε ως οπλαρχηγός στη μεγάλη μάχη της Γέφυρας Παπάδων, στις 11.5.1944.\nΛεοντιάδης Στάθης. Γεννήθηκε το 1892 στον Πόντο, όπου αγωνίστηκε ως αναγνωρισμένος οπλαρχηγός. Εγκαταστάθηκε στα Περιστέρια της περιοχής Νικηφόρου –Πλατανιάς. Στις 26.5.1942 καταδικάστηκε σε θάνατο και επικηρύχθηκε έναντι μεγάλου χρηματικού ποσού και δολοφονήθηκε από ένοπλους Βουλγάρους.\nΜακρίδης Οδυσσέας (Μπάρμπας). Γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ Μ. Ασίας το 1889 και αγωνίστηκε με τους Κιρκάσιους από το 1917 ως το 1922. Γνωρίστηκε με τον καπετάν Παντελή, τον Παπαδάκη, αρχηγό του Αρχηγείου Φαλακρού (Μοζ Νταγ) το καλοκαίρι του 1941, στον τόπο εγκατάστασής του, το Καστανόχωμα, όπου ζούσε με την παραγωγή ξυλοκάρβουνου. Ορίστηκε υπαρχηγός και μόνιμος σύμβουλός του Παπαδάκη ως το τέλος της Κατοχής. Στην Πετρούσα Δράμας, όπου ζούσαμε πρόσφυγες από το 1944 ως το 1950 που πέθανε, συμπάθησε πολύ τον αδελφό μου Θεοφύλακτο. Του έδωσε ένα ζευγάρι καινούργια, μαύρα εγγλέζικα άρβυλα που τα πρόσεχε και τα φρόντιζε πολλά χρόνια σαν ακριβά κοσμήματα.\nΜικρόπουλος Θεόδωρος (1904-1981). Γεννήθηκε στην Έρπαα της Αμισού του Πότου. Το 1921 στη γενέτειρά του συγκέντρωσαν οι Τούρκοι γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους του χωριού μέσα στην εκκλησία και τα εκτέλεσαν. Δυο χιλιόμετρα μακριά από το χωριό συγκέντρωσαν και πάρα πολλούς άλλους κατοίκους της περιοχής και τους οδήγησαν στην εξορία του θανάτου. Ο νεαρός Θόδωρος, ο γιός του πολέμαρχου Παρασκευά, δεν είναι απλά μυημένος στο αντάρτικο της περιοχής του, αλλά ένας γενναίος μαχητής. Αποδείχτηκε πολύ νωρίς ικανός μαχητής κατά των Τούρκων. Παρά το νερό της ηλικίας έγινε δεινός καπετάνιος.\nΜε τις Σφαγές της Δράμας στα τέλη Σεπτέμβρη 1941, πίστεψε μαζί με άλλους πως η αναμέτρηση με τον εχθρό είναι μονόδρομος. Την άνοιξη του 1942 τον ψάχνουν οι Βούλγαροι να τον στείλουν στα τάγματα εργασίας. Οργανώνει ένοπλο τμήμα στην περιοχή Μπαϊράμ Τεπέ, ανάμεσα στη Δράμα και το Παρανέστι και από την άνοιξη του 1943 τον επιλέγουν οι σύντροφοί του ως αρχηγό. Το 1945 στρατεύεται με το βαθμό του λοχαγού και απολύεται το 1949. Το 1950 μαζί με όλους τους καπετάνιους και ομαδάρχες που στρατεύτηκαν και πολέμησαν το Δημοτικό Στρατό με το βαθμό του ανθυπολοχαγού ως το βαθμό του ταγματάρχη, καθαιρέθηκαν και αποστρατεύτηκαν με το βαθμό του στρατιώτη. Μόνο ο Αντώνης Φωστηρίδης διατήρησε το βαθμό του με εντολή το Σκόμπυ στα Δεκεμβριανά, όπου πολέμησε στο στρατόπεδο Μακρυγιάννη.\nΤο διαμπερές τραύμα του Μικρόπουλου στο στήθος, τον βασάνιζε συχνά. Πέθανε στην Αθήνα, στις 31.1.1981. Η σορός του μεταφέρθηκε με χρήματα εράνου και κηδεύτηκε στο χωριό του, τον Πρινόλοφο Δράμας. Δεν είναι, επομένως ιστορικά ορθή η αναγραφή από τους ιστορικούς, α) Ξανθίππη Κοτσαγιώργη, στο «Η βουλγαρική Κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη 1941-1944», σελ. 294, β) Τάσος Χατζηαναστασίου, στο «Οι εθνικιστές οπλαρχηγοί στη βουλγαροκρατούμενη Μακεδονία και Θράκη», που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Οι άλλοι καπετάνιοι», εκδ. ΕΣΤΙΑ, 2006, σελ.315 και γ) Σπύρος Κουζινόπουλος, στο «ΔΡΑΜΑ 1941-Μια παρεξηγημένη εξέγερση», εκδ. Καστανιώτη, 2011, σελ. 382, ότι σκοτώθηκε στον Έβρο το 1948. Ο τόπος και η χρονολογία θανάτου στην οποία αναφέρονται αφορά τον Αναστάση Αβραμίδη.\nΠαπαδόπουλος Κων/νος (Μπάρμπα Κώστας). Γεννήθηκε στον Πόντο το 1900, υπήρξε αντάρτης δυο χρόνια και στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στον Καλλίκαρπο Σιδηρόνερου Δράμας. Στην κατοχή εντάχθηκε στα ανταρτικά τμήματα του Καρά Ντερέ.\nΠαπαδόπουλος Σωκράτης (Σωκράτ αγάς). Γεννήθηκε στον Πόντο στη δεκαετία του 1880, αγωνίστηκε εναντίον των Τούρκων και στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στα Κοκκινόγια Δράμας. Σε όλα τα δύσκολα χρόνια της κατοχής και του Εμφυλίου, αγωνίστηκε ειρηνικά για τη γαλήνη και την προκοπή του τόπου. Η Κοινότητα των τίμησε μετά θάνατον. Έδωσε το όνομά του σε οδό του χωριού.\nΠασχαλίδης Γεώργιος. Γεννήθηκε το 1890 στην Περιοχή της Αμισού του Πόντου, και εδώ εγκαταστάθηκε στο μικρό οικισμό Τιμόθεος, δίπλα στους Ταξιάρχες και εντάχθηκε στο αντάρτικο του Καρά Ντερέ το 1943.\nΤσακιρίδης Θεόδωρος (Μπάρμπα Θόδωρος). Γεννήθηκε στη Πάφρα του Πόντου το 1894, όπου βρέθηκε στο βουνό και αγωνίστηκε για να περιορίσει τις διώξεις του Τοπάλ Οσμάν και να προστατέψει τον ελληνικό πληθυσμό που εξοντώνονταν. Εγκαταστάθηκε στη Νέα Μπάφρα και από τους πρώτους οργάνωσε ένοπλο τμήμα στο Παγγαίο. Ανακηρύχθηκε Αρχηγός και πολέμησε τους Βουλγάρους. Αγωνίστηκε με το βαθμό του λοχαγού εναντίον του Δημοκρατικού Στρατού στον Εμφύλιο και αποστρατεύτηκε με το βαθμό του στρατιώτη το 1950.\nΦωστηρίδης Κυριάκος, πατέρας του Αντών Τσαούς. Γεννήθηκε στο Ερικλί της Πάφρας του Πόντου γύρω στα 1890 και αγωνίστηκε με αυτοθυσία στα βουνά της περιοχής. Με την Ανταλλαγή εγκαταστάθηκε στο Οροπέδιο, ένα μικρό χωριό πάνω από το Σιδηρόνερο.\nΟι ελληνικές κυβερνήσεις, από την τρίτη δεκαετία του εικοστού αιώνα ως το τέλος του πολέμου, δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις ελάχιστες προσδοκίες του βασανισμένου προσφυγικού κόσμου. Πιθανόν λόγω των ωμών, των κρυφών ή φανερών, παρεμβάσεων ή της σκόπιμης αδιαφορίας των φίλων ή συμμάχων, για τα καυτά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που συσσώρευσε ο πόλεμος.\nΥπάρχουν ακόμη μελετητές της ιστορίας, που θεωρούν τη γνωστή έκθεση του Ι. Μεταξά για απόβαση ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Σμύρνη ως άκαιρη και ατελέσφορη, αποδίδοντας στο συντάκτη της ατολμία και έλλειψη στρατιωτικής κατάρτισης σε θέματα σχεδιασμού και τακτικής πολεμικών επιχειρήσεων, αντί να ασχοληθούν με σωστή μελέτη, προετοιμασία και κατάρτιση εφαρμόσιμων σχεδίων.\nΟύτε για τον γενικό πληθυσμό, επέδειξαν οι σύμμαχοι το ουσιαστικό ενδιαφέρον, με το να έχουν εκπονήσει και εφαρμόσει κοινά σχέδια, έργων για την οικονομική στήριξή τους.\nΕιδικά, σχετικά με την εντολή των Άγγλων για απόβαση του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, οφείλουμε να θυμόμαστε ότι προέκυψε από την ανάγκη αναζήτησης αντικαταστάτη του στρατού τους για τον έλεγχο των στενών του Ελλησπόντου, μετά από την πανωλεθρία που είχαν υποστεί στη μεγάλη και τραγική τους ήττα στη μάχη της Καλλίπολης το 1915 και τη διαμαρτυρία του εργατικού κόμματός τους για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των Βρετανών.\nΕπέλεξαν τον ελληνικό στρατό, ο οποίος ήταν ο πιο αξιόμαχος στρατός στη Βαλκανική Χερσόνησο.\nΘεωρούσαν οι σύμμαχοί μας αφελείς του Τούρκους; Δεν έβλεπαν ότι βούλιαζε το λιμάνι της Θεσσαλονίκης από γαλλικά πολεμικά πλοία και τα αγγλικά στη νότια Ελλάδα, περίμεναν νόημα του βασιλιά; Ήταν απλή λογική. Αντί να σκοτώνονται οι Βρετανοί, οι Καναδοί και οι Νεοζηλανδοί, να σκοτώνονται Έλληνες.\nΑν όμως τελικά είχαν αποφασίσει οι σύμμαχοί μας Αγγλογάλλοι, να μας δώσουν το σαντζάκι της Σμύρνης, ας έκαναν μια σωστή μυστική συμφωνία με την Ελλάδα με βούλες και υπογραφές, όπως έκαναν οι Γερμανοί με τους Τούρκους το 1914.\nΑντίθετα, φόρτωσαν από τη Θεσσαλονίκη 21.000 ελληνικό στρατό και τον έστειλαν στην Κριμαία με γαλλικά πλοία, για να κάμψη την ορμή των μπολσεβίκων…\nΚαι το πιο απογοητευτικό είναι ότι, ακόμη και όταν η ελληνική κυβέρνηση περιέλαβε στους σχεδιασμούς της την απίθανη ιδέα κατάληψης της Πόλης, δε φρόντισε να έχει έτοιμο από κάθε άποψη το αντάρτικο του Πόντου, έστω για αντιπερισπασμό. Το περίμεναν 15.000-20.000 ικανοί ετοιμοπόλεμοι μαχητές του ανορθόδοξου πολέμου.\nΤελικά αισθάνομαι όπως όλοι μας, περηφάνια όταν αναλογίζομαι τους αγώνες και τις θυσίες του πολύπαθου λαού μας για την ελευθερία, και οδύνη για τους αδελφοκτόνους αλληλοσπαραγμούς μας.\nΕύχομαι ολόψυχα στο μέλλον του Ελληνισμού μόνο ενότητα, σύμπνοια, ειρήνη και προκοπή.\nΓεωργιάδης Θ. Νικόλαος, «Οι αγωνιστές της Αριστεράς στην περιοχή της Δράμας (1941-1949), Δράμα, 2006,\nΕφημερίδα «Θάρρος» Δράμας,\n«Η βουλγαρική Κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη 1941-1944, επιμέλεια Ξανθίππη Κοτζαγεώργη –Ζυμάρη- ΙΜΧΑ, εκδ. παρατηρητής, 2002,\nΚουζινόπουλος Σπύρος, «ΔΡΑΜΑ 1941-Μια παρεξηγημένη εξέγερση, εκδ. Καστανιώτη, 2011,\n«Οι άλλοι καπετάνιοι», επιμέλεια Ν. Μαραντζίδη, εκδ. ΕΣΤΙΑ,2006,\nΣφέτας Σπυρίδων, «Η ατυχής εξέγερση της Δράμας 194, εκδ. Κυριακίδη, 2017,\nΧατζηαναστασίου Τάσος, «Αντάρτες και καπετάνιοι, εκδ. Κυριακίδη, 2003,\nΧατζηθεοδωρίδης Βασίλης, «Η κατοχή στην Αν. Μακεδονία –Θράκη 1941-1945, εκδ. Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας, 2002.\n . Η προτομή βρίσκεται μπροστά στη Μητροπολιτικό Μέγαρο. Προσφάτως, η Ιερά Μητρόπολη Δράμας επιμελήθηκε μια πολυτελή έκδοση των δυο βιβλίων του Αρχιμανδρίτη, «Ο Πόντος ανά τους αιώνας» και « Ιστορία της ιεράς βασιλικής πατριαρχικής και σταυροπηγιακής μονής του Τιμίου Προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου ΖΑΒΟΥΛΩΝ ή ΒΑΖΕΚΛΩΝ, εκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας, 2016.\n22.000 ευρώ για καθαρισμό χωματερών στο Δήμο Δράμας\nΞεκίνησε η διανομή συσσιτίου προς ευπαθείς ομάδες στο Δ. Δράμας-8.400 γεύματα μέχρι 31 Μαΐου από το Δήμο Δράμας- ► Πρώτη διανομή γευμάτων προς 90 συμπολίτες μας\nΗ κυρίαρχη στρατηγική της Ελλάδας Γράφει ο Ν. Λυγερός


ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – TOURKIKANEA.GR\nΑΡΜΕΝΙΚΟ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ\nΟργανωμένες οι επιθέσεις σε βάρος των Αρμενίων στην Σαμάτια ;\nΜετά από την δολοφονία στην Σαμάτια της 85 ετών Μαρίτσα Κιουτσούκ στις 28/1/2013, επίθεση πάλι στην Σαμάτια υπέστη η 80 ετών Σουλτάν Αϊκάρ.\nΗ επίθεση στην Σουλτάν Αϊκάρ έγινε την Τρίτη 22/1 και γύρω στις 17.00 στο διαμέρισμα της. Έγινε γνωστό πως η επίθεση με χτυπήματα έγινε από ένα άτομο γύρω στα 35 με μάσκα στο πρόσωπο και γκρίζα μαλλιά. Γείτονες ου άκουσαν τις κραυγές της γυναίκας κατέφθασαν, ενώ ο δράστης διέφυγε.\nΜετά από αυτές τις επιθέσεις σε βάρος των Αρμενίων στην Σαμάτια, η Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IHD) και η οργάνωση ¨Στοπ στον Ρατσισμό και στον Εθνικισμό¨, μετέβησαν στην αστυνομία του Ακσαράι και ενημερώθηκαν σχετικά με τις επιθέσεις. Μετά από την διάρκειας περίπου μιας ώρας συνάντηση, μέλη αυτών των ΜΚΟ, έκαναν δηλώσεις στον τύπο, εκφράζοντας την ανησυχία τους σχετικά με το ενδεχόμενο οι επιθέσεις να είναι οργανωμένες.\n¨ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΙΔΙΑ : ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΕΝΙΣΣΕΣ, ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΓΡΙΕΣ\nΟ πρόεδρος του παραρτήματος Κωνσταντινούπολης Ουμίτ Εφέ δήλωσε τα εξής : ¨ Ανησυχούμε πως αυτές οι αλλεπάλληλες επιθέσεις είναι οργανωμένες και έχουν υπόβαθρο μίσους και ρατσισμού. Τα στοιχεία είναι ίδια : Τα θύματα είναι Αρμένισσες ανυπεράσπιστες και γριές. Ο θάνατος της Μαρίσα Κιουτσούκ και οι επιθέσεις σε τρεις γυναίκες κλιμάκωσαν την αγωνία μας. Η αστυνομική διεύθυνση, η νομαρχία και οι αστυνομικοί που ασχολούνται με τα περιστατικά, μας είπαν με ειλικρίνεια πως εργάζονται μέρα νύχτα για την αποτροπή παρόμοιων περιστατικών και για την διαλεύκανση αυτών των υποθέσεων. Εμείς θέσαμε την ανησυχία μας πως πρόκειται για κάτι συστηματικό και οργανωμένο, και ότι σε αυτό πρέπει να σταθεί και η αστυνομία. Αναφέραμε πως θα παρακολουθήσουμε την υπόθεση.\nΥποστηρίζουμε πως οι Αρμένιοι και όλοι οι λαοί πρέπει να ζούνε μέσα σε μια κοινωνία με αδελφοσύνη και ειρήνη, και σε ένα προστατευμένο περιβάλλον.\nΟ εκπρόσωπος της οργάνωσης ¨Στοπ στον Ρατσισμό και στον Εθνικισμό¨ Τζεγκίζ Αλγκάν ανέφερε πως αυτή η επίθεση ήταν η 4η και εξέφρασε την ανησυχία πως πρόκειται για κάτι το οργανωμένο. Ο Αλγκάν ανέφερε πως ζήτησαν ραντεβού με τον νομάρχη Αβνί Μουτλού και είπε τα εξής :\n¨Είναι η 4η επίθεση που γίνεται τον τελευταίο μήνα σε Αρμένισσες γυναίκες. Μία σκοτώθηκε, μία έχασε το μάτι της και οι άλλες δύο μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Πρόσφατα επίσης δολοφονήθηκε και ο Αραμιάν Ουντζουγιάν-δάσκαλος του Αρμενικού σχολείου στο Καντίκιοϊ . Επίσης πρόσφατα πετροβολήθηκε και η ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Μηνά στο Καντικιοϊ .Δεν υπάρχει πια κανένας λόγος να πιστέψουμε το μονίμως λεγόμενο, πως δήθεν είναι ¨μεμονωμένα περιστατικά¨.\nΟι από αμνημονεύτων χρόνων αυτές επιθέσεις σε βάρος των μη μουσουλμάνων, πιστεύω πως πρέπει να αντιμετωπισθούν ως εγκλήματα μίσους. Στα εγκλήματα μίσους, δίνεται το μήνυμα στην συγκεκριμένη ομάδα πως είναι ανεπιθύμητοι και σκορπιέται ο φόβος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το μήνυμα έφτασε. Οι άνθρωποι στην περιοχή εκεί φοβούνται να βγουν από τα σπίτια τους. Κλειδώνουν τις πόρτες τους και κάθονται. Αυτοί όμως ρίχνουν νερό κάτω από την πόρτα, ώστε να νομίσουν τα θύματα πως υπάρχει διαρροή νερού και να ανοίξουν την πόρτα.\nΕφ. Ραντικάλ 23/1/2013\nΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ\nΚι ἕνα …ἐρωτικό κουΐζ\nporta. amet, eleifend elit. sem, nunc lectus fringilla


INTERAMERICAN: Κατέβαλε αποζημιώσεις 113,8 εκατ. ευρώ κατά το πρώτο εξάμηνο 2017 ~ asfalistroulis.gr\nINTERAMERICAN: Κατέβαλε αποζημιώσεις 113,8 εκατ. ευρώ κατά το πρώτο εξάμηνο 2017\n13.7.17 2017, αποζημιώσεις, Ασφαλισμένοι, Ασφαλιστικές αποζημιώσεις, Δικαιούχοι, Interamerican No comments\nΗ INTERAMERICAN, με σταθερή προσήλωση στην κατά προτεραιότητα εξυπηρέτηση των πελατών της, κατέβαλε κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, συνολικά, 113,8 εκατ. ευρώ σε πληρωμές και αποζημιώσεις, σε 178.609 περιπτώσεις.\nΗ εταιρεία, στο πλαίσιο του ψηφιακού μετασχηματισμού των λειτουργιών της, έχει επιτύχει εντυπωσιακή βελτίωση στις διαδικασίες πληρωμών μέσω της απλοποίησης και καθετοποίησης, με μείωση του χρόνου διεκπεραίωσης και της γραφειοκρατίας.\nΠρόσφατα, η INTERAMERICAN προχώρησε σε ενιαία αντιμετώπιση και των αποζημιώσεων στους κλάδους ζωής και υγείας για τα ατομικά συμβόλαια, με διαδικασία κατάθεσης αποκλειστικά στον τραπεζικό λογαριασμό του συμβεβλημένου ή του ασφαλισμένου. Με τον τρόπο αυτό, πέρα από τη βελτίωση του χρόνου ανταπόκρισης, εξασφαλίζεται και η άμεση (real-time) ενημέρωση τόσο του πελάτη όσο και του διαμεσολαβούντος συνεργάτη για την κατάθεση και τις λεπτομέρειες της αποζημίωσης.


«Το παλιό ρούχο» Παύλος Νιρβάνας ~ Προμαχιώτικα Νέα\nΚάποιος φίλος, αυτές τις μέρες, είπε στη γυναίκα του:\n— Γυναίκα, δώσε μου, σε παρακαλώ, τα παλιά μου ρούχα.\nΗ γυναίκα του τού'φερε μια παλιά του φορεσιά.\n— ’Όχι αυτά. . . είπε. Τα πιο παλιά, εκείνα που είπαμε να χαρίσουμε στον περιβολάρη.\nΗ γυναίκα του τον κοίταξε απορημένη.\n— Μα τί τα θέλεις, χριστιανέ μου; Αυτά δε φοριούνται πια. Ούτε ζητιάνος δε θα τα φορούσε τέτοια ρούχα.\nΕκείνος της έδωκε μιά εξήγηση..\n— ’Αποκριές δεν είναι, γυναίκα; Θέλω λοιπόν να μασκαρευτώ ζητιάνος, να πάω να διακονέψω σε μερικά φιλικά σπίτια, θα είναι αστείο.\nΉ γυναίκα του βρήκε τό μασκάρεμα πολύ πρωτότυπο, γέλασε με την καρδιά της και του τά'φερε.\nΛοιπόν, ο φίλος τα παλιά του ρούχα δεν τα ήθελε γιά να μασκαρευτή ζητιάνος. Τα ήθελε να τα φορέση, γιά να πάη να ποζάρη σ’ ένα γνωστό ζωγράφο γιά τό πορτραίτο του.\nΑπλούστατα, ο φίλος ήταν ένας άνθρωπος που καταλάβαινε όχι μόνο τή γραφικότητα τοΰ παλιού ρούχου — τή γραφικότητα όλων τών παλιών πραγμάτων — άλλα και τό χαρακτήρα του.\nΓιατί τό παλιό μας ρούχο έχει πάρει κάτι από τό «εγώ» μας και τή ζωή μας. Dεν είναι κάτι ξένο και άψυχο.\nΈχει άπάνω του τή «μοιραία γραμμή» τοΰ Ράσκιν, πού είναι ή βιογραφία τών αψύχων. Είναι ένα μέρος τοΰ εαυτού μας.\n’Αν οι περισσότερες φωτογραφίες, και πολλά πορτραίτα ακόμη, είναι συνήθως τόσο άψυχα, νεκρά και κρύα, είναι γιατί οι άνθρωποι, όταν πάνε να φωτογραφιστούν ή να ζωγραφιστούν, φορούν τα καλά τους ρούχα. Ή, επειδή φόρεσαν καινούργια ρούχα, πάνε να φωτογραφιστούν, πού είναι τό ’ίδιο.\nΜε ένα καινούργιο, λοιπόν, ατσαλάκωτο ρούχο, με ένα φρεσκοσιδερωμένο κολάρο, με έναν άψογο λαιμοδέτη, μπορεί να κάνη κανείς επίσημες επισκέψεις ή κοσμικά φανερώματα, αλλά με κανένα λόγο δεν μπορεί να κάνη από τον εαυτό του έργο τέχνης, δηλαδή έργο αλήθειας.\nΜόνο μέσα στο παλιό του ρούχο ο άνθρωπος είναι ο αληθινός άνθρωπος.\n— Δέν μπορώ να καταλάβω, λένε πολλοί, γιατί σε όλες τις καλές φωτογραφίες πού έχω κάνει σε φωτογράφους, δεν μπορώ ποτέ να πετύχω, ενώ σε όλα τα ενσταντανέ πού μου έχουν κάνει διάφοροι ερασιτέχνες, είμαι ίδιος κι’ απαράλλακτος.\n— Διότι — θα μπορούσε να τούς απαντήση κανείς — στά διάφορα ενσταντανέ πού σου παίρνουν χωρίς να τό περιμένης, στήν έξοχή ή στο δρόμο, απάνω σε μιά εκδρομή ή μιά διασκέδαση, βρίσκεσαι με τα παλιά σου ρούχα τα ασιδέρωτα.\nΚαί, δεύτερο, γιατί δεν ποζάρεις. και δεν ποζάρεις ακριβώς επειδή δε φορείς καινούργια ρούχα.\nΚαί, τρίτο ακόμα, γιατί μέσα στο παλιό σου ρούχο δεν είσαι στενοχωρημένος.\nΤό παλιό ρούχο, αν είναι αναπαυτικό και ξεκουραστικό, όπως τό παραδέχονται όλοι, είναι όχι γιατί είναι πλατύτερο απ’ τό καινούργιο, αλλά γιατί δεν προσέχει κανείς να μην τό τσαλακώση, ενώ, με τό καινούργιο ρούχο, οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν την ελευθερία τους και την άνεσή τους και γίνονται σκλάβοι του ρούχου τους.\n'Όλοι αυτοί οι λόγοι, πού κάνουν την αισθητική άξια του παλιού ρούχου, κατά βάθος είναι ένας και ο ίδιος λόγος.\nΠόσοι όμως καταλαβαίνουν την άξια του παλιού ρούχου;\n— Λατρεύω τα παλιά μου ρούχα . . . λένε πολλοί. Δε βλέπω την ώρα να γυρίσω στο σπίτι μου, να φορέσω τό παλιό μου κοστούμι, να ξεκουραστώ.\nΤί σημαίνει να ξεκουραστή; Σημαίνει, απλούστατα, να ξαναβρή τον εαυτό του.\nΕνώ όμως τό ξέρει, ότι με τα παλιά του ρούχα ξαναβρίσκει τον εαυτό του, όταν πάη να φωτογραφιστή ή να ζωγραφιστή, φορεί τα καινούργια του ή και παραγγέλνει επίτηδες καινούργια.\nΓιατί; Γιά να δείξη πώς έχει καινούργια ρούχα;\nΔείχνει μονάχα την ανοησία του, και από άνθρωπος γίνεται φιγουρίνι και ρεκλάμα τού ράφτη του.\nΚαι απορώ, μάλιστα, πώς σε κάτι τέτοια πορτραίτα, μαζί με τό ζωγράφο, δεν υπογράφει και ο ράφτης, ο μόνος πού θα είχε τα μεγαλύτερα δικαιώματα να υπογράψη.\nΜιά από τις ευτυχίες και τις υπερηφάνειες της ζωής μου είναι ότι κατάφερα, με χίλιες προσπάθειες και χίλια τεχνάσματα — όπως τό έχω διηγηθεί πλατύτερα άλλου — να φωτογραφήσω τον αφωτογράφητο, ως τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, Παπαδιαμάντη. Και τον φωτογράφησα όπως τον βρήκα, με τό παλιό τριμμένο του παλτό, σε μιά γωνίτσα τού καφενείου της Δεξαμενής, στη συνηθισμένη του ασκητική στάση.\n'Η φωτογραφία αυτή είναι, χωρίς άλλο, έργο τέχνης.\nΛοιπόν, συλλογίζομαι τώρα ποιό θα ήταν τό αποτέλεσμα, αν ο Παπαδιαμάντης ήταν ένας άνθρωπος σαν τούς περισσότερους, πού θα μούλεγε: — θέλεις να με φωτογραφήσης; Στάσου, καημένε, να πάω να βάλω τα καινούργια μου ρούχα, να φορέσω κολάρο και λαιμοδέτη, και ύστερα μου παίρνεις τή φωτογραφία μου.\nΦαντάζεστε πώς θα ήταν ο Παπαδιαμάντης αυτός, όσο κι’ αν τουμοιαζε ή φωτογραφία του, ή ένας όποιος -όποιος καλός νοικοκύρης;\nΤό ρούχο — λέει κάποιο ρητό — δεν κάνει τον άνθρωπο. Δεν ξέρω αν τον κάνη ή δεν τον κάνη. Ξέρω όμως ότι τό ρούχο πού φορέθηκε έχει πάρει κάτι από τή ζωή τού ανθρώπου πού τό φόρεσε και κάτι από την ψυχή του ακόμα.\nΝέα Εστία - τεύχος 198 15/3/1935\nΗ συνάντηση της Ομάδας Εθελοντών Προμάχων\n«Ενεργειακή αναβάθμιση του Δημοτικού Φωτισμού του ...\nΕνημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου από τον Δήμαρχο...\nΑσφαλτοστρώσεις θα πραγματοποιήσει ο Δήμος Αλμωπία...\nΤα σκαλοπάτια της Μονμάρτης\nΟι άνθρωποι της ζωής σου, θα έρθουν αθόρυβα.\nΑναρωτήθηκες ποτέ γιατί είσαι δεξιόχειρας ή αριστε...\nΥλοποίηση σημαντικών παρεμβάσεων στα σχολεία του Δ...


Οι Έλληνες ταξιδιώτες ελπίζουν ότι τα εμβόλια Govt-19 θα βοηθήσουν στην εξοικονόμηση του καλοκαιριού\nΟι ελληνικές ταξιδιωτικές γραμμές ελπίζουν ότι η απελευθέρωση ενός ταχύτερου εμβολίου και το προτεινόμενο από την κυβέρνηση πρόγραμμα πιστοποίησης εμβολιασμού θα βοηθήσει στην εκκένωση πλοίων από αποβάθρες που ήταν κενές πέρυσι και επέστρεψαν στη θάλασσα για το κύριο καλοκαίρι.\nΟ George Combenas, Διευθύνων Σύμβουλος της Celestial Cruise, ενός μεσαίου μεγέθους φορέα που παρέχει ταξίδια στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε ότι θα ήταν σημαντικό να σώσουμε τουλάχιστον ένα μέρος του καλοκαιριού, καθώς τα διεθνή ταξίδια δεν έχουν σταματήσει τώρα.\nΤα πλοία της Celestial έχουν αγκυροβοληθεί στο λιμάνι του Byres στην Αθήνα από τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους, και παρόλο που έστειλε το πλήρωμα στο σπίτι, το ημερήσιο τέλος συντήρησης είναι έως και 15.000 ευρώ (18.016,50 $) για να λειτουργήσει.\n«Είναι πολύ σημαντικό για την εταιρεία να επιστρέψει τα πλοία της έως τον Σεπτέμβριο έως τον Αύγουστο», δήλωσε ο Combenas στο Reuters από τη γέφυρα της εμπειρίας του γαλαξία, καθώς μια ομάδα σκελετών έλεγξε τα κενά δωμάτια και τους κοιτώνες. Η Ελλάδα, η οποία βασίζεται στον τουρισμό για περίπου το 20% της οικονομίας της, είδε μια φυσική πτώση των τουριστικών αφίξεων κατά το ένα πέμπτο του περασμένου έτους, με 6 εκατομμύρια αφίξεις από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο – συμπεριλαμβανομένων 23.000 επιβατών.\nΟ πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος βασίζεται στα εμβόλια για να βοηθήσει να ανοίξει την πόρτα, προσβλέπει σε μια καλύτερη σεζόν φέτος και πιέζει την ΕΕ να εγκρίνει μια τυποποιημένη έκδοση των πιστοποιητικών εμβολίων που έχει ήδη εισαγάγει η Αθήνα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Πέρυσι τα κρουαζιερόπλοια έγιναν σύμβολο της επιδημίας επειδή το COVID-19 διέσχισε πολλά πλοία, αναγκάζοντάς τα να παραμείνουν στη θάλασσα.\nREAD 1821 Έκθεση Ελληνικής Τέχνης - Greek City Times\nΦέτος, ο Cumbenas είπε ότι οι επιβάτες πρέπει να εξετάσουν αρνητικά τον ιό της κορώνας ή να εμβολιαστούν πριν τους επιτραπεί να επιβιβαστούν. «Ένα πιστοποιητικό εμβολιασμού σίγουρα θα βοηθήσει», είπε. Υπάρχουν όμως μεγάλα εμπόδια. Η πανευρωπαϊκή συμφωνία για τα πιστοποιητικά εμβολιασμού αποδείχθηκε αόριστη λόγω των φόβων για τη δημιουργία κινήσεων βάσει εγγράφων εντός του στρατοπέδου σε ορισμένες χώρες, καθώς και της τρέχουσας αβεβαιότητας σχετικά με το εάν τα εμβολιασμένα άτομα μπορούν ακόμη να μεταδώσουν τον ιό σε άλλες.\nΟ αργός ρυθμός εμβολιασμού σημαίνει ότι οι χειριστές δεν πρέπει να έχουν ανάγκη από αυτά που χρειάζονται πριν από τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, δήλωσε ο Theodore Contes, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Ιδιοκτητών Πλοίων. “Όταν το 50% ή το 60% του πληθυσμού μιας χώρας εμβολιάζεται και πλησιάζει την ασυλία, θα είναι (οι χειριστές) σε θέση να απαιτήσουν (πιστοποιητικό);” αυτός είπε. Για τον Celeste, ο οποίος έτρεξε μόνο δύο ταξίδια πέρυσι, αυτό θα είναι μακρύς μέχρι την ανάκαμψη και μια κανονική επιστροφή είναι απίθανο για τουλάχιστον δύο έως τρία χρόνια.\nΗ εταιρεία ελπίζει να ξαναρχίσει κάποια λειτουργία εάν αποκατασταθούν οι συνδέσεις αεροδρομίου με τους βασικούς πελάτες της από τις ΗΠΑ και τον Καναδά όπως αναμενόταν τον Απρίλιο. Αλλά εξαρτάται από την ομάδα που εμβολιάζεται. Η εταιρεία τους ζήτησε να το θεωρήσουν μια ειδική κατηγορία και περιμένει μια απάντηση, δήλωσε ο Cumbenas. “Θα πρέπει να συμβεί τους επόμενους μήνες, έως τον Μάρτιο.” (1 $ = 0,8326 ευρώ)\nΑυτή η ιστορία έχει δημοσιευτεί χωρίς αλλαγές στο κείμενο από μια υπηρεσία τροφοδοσίας μέσω καλωδίου. Μόνο ο τίτλος έχει αλλάξει.\nPrevious Η ελληνική ζωή σε μια επιδημία\nNext Ο Κορνέλ μπαίνει στον κίτρινο συναγερμό, ενώ η θήκη συνδέεται με την ελληνική ζωή


49 χρόνια πρίν… 28.I.1961 | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ: Νέα Υόρκη, 27. – Η υπόθεσις τού πορτογαλικού υπερωκεανείου «Σάντα Μαρία» εξακολουθεί και σήμερον να συγκεντρώνει τήν προσοχήν τής διεθνούς κοινής γνώμης, τοσούτω μάλλον καθ’ όσον, κατά τά φαινόμενα, εγγίζει τό δραματικόν της αποκορύφωμα. Ο ηγέτης τών Πορτογάλων στασιαστών, που κατέλαβον τό «Σάντα Μαρία», λοχαγός Γκαλβάο διά σημερινού ραδιογραφήματός του εδέχθη τήν προστασίαν τού αμερικανικού ναυτικού κατά πάσης ενδεχομένης επιθέσεως πορτογαλικών πολεμικών εναντίον τού υπερωκεανείου. Εδήλωσεν επίσης, ότι προτίθεται να αποβιβάση τούς 600 επιβάτας -οι 42 είναι Αμερικανοί- εις λιμένα τής Νοτίου Αμερικής ή τής Δυτικής Αφρικής, κατά προτίμησιν εις Αφρικήν, εφ’ όσον θα τού παρείχοντο εγγυήσεις, ότι τόσον αυτός και οι οπαδοί του όσον και τό σκάφος δεν θα συνελαμβάνοντο. Τέλος είπεν, ότι επέτρεψεν εις όλα τά μέλη τού πληρώματος και εις όλους τούς επιβάτας να ειδοποιήσουν τάς οικογενείας των ότι είναι σώοι και αβλαβείς, αλλ’ ότι τούτο είναι, ως ευνόητον, δυσχερές διότι οι ασυρματισταί τού σκάφους δεν επαρκούν εις τόσην εργασίαν.\nΟ Αμερικανός ναύαρχος Σμιθ ερωτηθείς ποία θα είναι κατόπιν τούτου η στάσις τού αμερικανικού ναυτικού, απήντησεν, ότι τούτο θα καθορισθή υπό τών αρμοδίων αρχών τής Ουασιγκτώνος. Εξ άλλου, εκπρόσωπος τού Σταίητ Ντηπάρτμεντ εδήλωσεν, ότι τά υπουργεία Εξωτερικών και Αμύνης ευρίσκονται εις στενήν επικοινωνίαν αναφορικώς με τήν υπόθεσιν τού «Σάντα Μαρία» και προσέθεσεν, ότι τό αμερικανικόν ναυτικόν εξακολουθεί να ευρίσκεται εις επαφήν διά τού ασυρμάτου με τό υπερωκεάνειον, προκειμένου να διακανονισθούν αι λεπτομέρειαι τής ασφαλούς αποβιβάσεως τών επιβατών αυτού. Πάντως εγκατελείφθη η ιδέα τής συλλήψεως τού σκάφους, καθ’ όσον Αμερικανοί νομομαθείς απεφάνθησαν ότι ο Γκαλβάο δεν είναι πειρατής, αλλ’ επαναστάτης.\nΑπό τής πλευράς τής πορτογαλικής Κυβερνήσεως εγνώσθη ότι ο Πορτογάλος πρωθυπουργός κ. Αντόνιο ντε Ολιβέϊρα Σαλαζάρ (φωτογραφία) είχε σήμερον συνομιλίαν μετά τού υπουργού τών Ναυτικών, ναυάρχου Ντεμεντόνθα, κατά τήν οποίαν απεφασίσθη όπως ενταθή η δίωξις τού «Σάντα Μαρία». Προς τόν σκοπόν αυτόν και άλλα δύο αντιτορπιλλικά απέπλευσαν σήμερον εκ Λισσαβώνος. Εν τώ μεταξύ εις τήν πορτογαλικήν πρωτεύουσαν ενετάθησαν τά μέτρα ασφαλείας. Αι ένοπλοι δυνάμεις ετέθησαν εν επιφυλακή. Η ολιγομελής φρουρά έξωθι τής κατοικίας τού πρωθυπουργού δρος Σαλαζάρ ενισχύθη. Διπλοσκοποί φρουρούν τά δημόσια κτίρια.\nΒΙΒΛΙΑ ΣΤΟΝ «Φ»: Μαρία Κούλη: «Λευκό μπλουζάκι», ποιήματα. Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2009.


Από το 2022, η Ιρλανδία θα επιβάλει ‘εισφορά καφέ’ ύψους 0,25 ευρώ για τα ποτήρια καφέ μιας χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των κομποστοποιήσιμων ποτηριών. Τα έσοδα από το σχέδιο θα χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη συστημάτων επαναχρησιμοποίησης.\nΕπιπλέον περιβαλλοντικές εισφορές θα επιβληθούν μακροπρόθεσμα για τα κρύα ποτά και άλλα πλαστικά δοχεία μιας χρήσης.\nΣτο μεσοδιάστημα, η Ιρλανδία έχει δεσμευθεί στις παρακάτω προτάσεις:\nΔοκιμή ολοκληρωτικής εξάλειψης των ποτηριών καφέ μιας χρήσης σε επιλεγμένες πόλεις, ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα και άλλα κέντρα μεταφορών/εμπορίου.\nΕισαγωγή μέτρων για την απαγόρευση της αλόγιστης χρήσης ποτηριών καφέ μιας χρήσης (όπως για παράδειγμα σε καφετέριες) και η υποχρέωση των λιανοπωλητών να προσφέρουν έκπτωση σε καταναλωτές που χρησιμοποιούν επαναχρησιμοποιήσιμα ποτήρια.\nΠρογράμματα εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης.\nΤελική πλήρης απαγόρευση των ποτηριών μιας χρήσης.


Ο ανεξάρτητος και ανένταχτος Άρης στον Κριό – Πώς θα επηρεάσει η πολύμηνη διαμονή του | Enallaktikos.gr\nΟ ανεξάρτητος και ανένταχτος Άρης στον Κριό – Πώς θα επηρεάσει η πολύμηνη διαμονή του.\nΣτις 28 Ιουνίου στις 4.46 τα ξημερώματα, εισέρχομαι στον χώρο που νιώθω πολύ άνετα. Εκεί βράζει το αίμα μου! Επηρεάζω κυρίως τα παρορμητικά ζώδια, Κριούς, Ζυγούς, Αιγόκερους, και Καρκίνους και τους τροφοδοτώ με «γκάζια» προκειμένου να προχωρήσουν άμεσα σε σημαντικές ανακατατάξεις στη ζωή τους, ενώ σε Λέοντες και Τοξότες κάνω τη ζωή τους εύκολη.\nΜέσα στο "εκρηκτικό" κλίμα των εκλείψεων , αφήνω το μεταβλητό θηλυκό ζώδιο των Ιχθύων, και περνάω στο παρορμητικό αρσενικό ζώδιο του Κριού, εκεί όπου έχω την απόλυτη κυριαρχία μου, δηλαδή το ζώδιο που έχω κυβέρνηση και μπορώ με άνεση να απελευθερώσω τις θετικές μου ιδιότητες.\nΩς Άρης στον Κριό είμαι εγωιστής, επιθετικός, γεμάτος όρεξη για δράση, πρωτοβουλία, δυναμισμό αλλά και ερωτισμό.\nΜου αρέσουν τα δύσκολα γιατί η ενέργεια μου λειτουργεί ανταγωνιστικά. Δρω με μεγάλη ταχύτητα και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα αποτύχω. Η παραμονή μου στην κατοικία μου θα κρατήσει για ασυνήθιστα πολλούς μήνες και συγκεκριμένα μέχρι της 7 Ιανουαρίου του 2021.\nΟι συναντήσεις μου σε αυτό το μεγάλο ταξίδι με τους άλλους πλανήτες, είναι οι εξής:\nΗ αρμονική συνάντηση μου, με τον Κρόνο στις 28 Ιουνίου, προσθέτει σε κάθε ενέργεια υπομονή, που βοηθά στην επίτευξη στόχων. Η σκληρή δουλειά, η αντοχή και επιμονή μου, θα φέρουν θετικά αποτελέσματα στους Κριούς και Υδροχόους των πρώτων τριών ημερών καθώς και στους Λέοντες και Τοξότες των ίδιων ημερών.\nΣτις 4 Αυγούστου έρχομαι σε δυσαρμονική όψη με τον Δία από την 20η μοίρα, προσφέροντας υπερβολική «ώθηση» για την αξιοποίηση του παράγοντα της τύχης. Η υπερβολική δράση όμως, μπορεί να φέρει υπερένταση ή ακόμα και εξάντληση ψυχική και σωματική. Ο αυθορμητισμός, ο ενθουσιασμός, αλλά και η\nαισιοδοξία, δίνουν ώθηση και παρορμητικό "επιχειρείν" σε Κριούς, Αιγόκερους, Καρκίνους και Ζυγούς, των δύο τελευταίων ημερών του 2ου δεκαημέρου καθώς και των πρώτων ημερών του 3ου δεκαημέρου, αλλά και όσων έχουν προσωπικούς πλανήτες κοντά στην 20η μοίρα των παραπάνω ζωδίων.\nΗ δυσαρμονική όψη μου με τον Πλούτωνα, στις 13 Αυγούστου θα ωθήσει Κριούς, Καρκίνους, Ζυγούς και Αιγόκερους του 3ου δεκαημέρου, να κινηθούν με ενέργειες παρασκηνιακές, εκρήξεις βίας και επιθετικότητας. Μέσα από αυτή την επίμονη δράση, στόχος μου είναι να μεταμορφωθούν οι καταστάσεις, γι αυτό είναι σημαντικό να διοχετευτεί η ενέργειά μας με τρόπο υγιή, αποφεύγοντας τους κινδύνους.\nΠριν ξεκινήσω την ανάδρομη πορεία μου, στις 24 Αυγούστου θα σχηματίσω μια δυσαρμονική όψη με τον Κρόνο και θα γίνω σκληρός με τον εαυτό μου αλλά και με τους γύρω μου. Ένα αίσθημα περιορισμού και πίεσης θα φέρει στην επιφάνεια συγκρούσεις που θα έχουν καταλυτικό χαρακτήρα! Η επιρροή αυτή αφορά τους εκπρόσωπους του 3ου δεκαημέρου, που αναφέρθηκαν παραπάνω.\nΣτις 10 Σεπτεμβρίου πατάω ένα γερό φρένο στις 1.23 τα ξημερώματα, για να ξεκινήσω την ανάδρομη πορεία μου στις 11 Σεπτεμβρίου την ίδια ώρα.\nΗ διάρκεια της ανάδρομης πορείας μου είναι περίπου 62 ημέρες, μέχρι της 13 Νοεμβρίου και σε αυτό το χρονικό πλαίσιο είναι εξαιρετικά σημαντική η σωστή διαχείριση της ενέργειας μου, αλλά και η σωστή αξιολόγηση της δράσης μου.\nΣε αυτήν την χρονική περίοδο, κάποια γεγονότα της ζωής επαναλαμβάνονται, προκειμένου να προσδιορίσω σε ποιον τομέα χρειάζεται να εστιάσω ξανά την προσοχή μου.\nΟι ημερομηνίες των επαναλήψεων είναι από 22/9 έως 4/10, από 5 έως 13/10 και από 14 έως 20/10 που θα έρθει αντιμέτωπος πάλι με τους Κρόνο, Πλούτωνα και Δία αντίστοιχα.\nΙδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δείξουν Ζυγοί, Κριοί, Αιγόκεροι και Καρκίνοι του 2ου και 3ου δεκαήμερου.\nΟι ημέρες που θα ακολουθήσουν μέχρι να επιστρέψω στην ορθή φαινομενικά πορεία μου δεν έχουν έναν συγκεκριμένο στόχο. Είμαι βιαστικός, παρορμητικός, επιπόλαιος, έχω έλλειψη αυτοκυριαρχίας αλλά και υπομονής, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εντάσεις και παρεξηγήσεις.\nΤο ταξίδι μου στον Κριό θα τελειώσει στις 7 Ιανουαρίου του 2021, όπου θα περάσω στο ζώδιο του Ταύρου, όπου μετά την εξαντλητική δράση μου θα "λουφάξω" στην ασφάλεια και στην άνετη και πολυτελή ζωή.


Online κράτηση πτήσης από Παρίσι - για Λιόν τώρα από 137 € - Lufthansa\nΠτήση Παρίσι Λιόν από 137 €\nΚαταπληκτικοί ναύλοι για την πτήση σας από Παρίσι προς Λιόν\nΠροσπαθείτε να βρείτε προσιτές τιμές πτήσεων από Παρίσι για Λιόν; Ρίξτε μια ματιά στις προσφορές μας και θα βρείτε εγγυημένα τις καλύτερες προσφορές πτήσεων. Επιλέξτε αυτή που σας ταιριάζει καλύτερα από τις ελκυστικές προσφορές για πτήσεις προς Λιόν LYS τον Σεπτεμβρίου 2022 από 137 €.\nΕίτε πηγαίνετε Λιόν για μια επιχειρηματική συνάντηση είτε ταξιδεύετε προς Γαλλία, τον καλύτερο προορισμό διακοπών, μια πτήση της Lufthansa σας εγγυάται πάντα ένα άνετο και ασφαλές ταξίδι από Γαλλία προς τον επιθυμητό ταξιδιωτικό προορισμό σας.\nΑναζητήστε τις καλύτερες προσφορές πτήσεων και βρείτε τις πιο προσιτές τιμές πτήσεων για τους καλύτερους προορισμούς διακοπών. Η πτήση με την χαμηλότερη τιμή από Παρίσι προς Λιόν διατίθεται με 137 €, τον Σεπτεμβρίου 2022.