Bob's Best Hydrogen Peroxide 12% - 500ml - Πωρίας\nBob’s Best Hydrogen Peroxide 12% – 500ml\n49.10 € 31.76 € (25.61 € + ΦΠΑ)\nΥπεροξείδιο του υδρογόνου (12%) φαρμακευτικού βαθμού καθαρότητας\nΔιακόπηκε από τον κατασκευαστή\nΚατηγορίες: Bob's Best, Ειδικές Φόρμουλες / Συμπληρώματα, Ενίσχυση Ανοσοποιητικού\nBob’s Best Hydrogen Peroxide 12%\nΥΠΕΡΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ (12%)\n• ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΙΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ\n• FOOD GRADΕ H2O2 (12%)\n• ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ\nΗΜΕΡΑ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΤΟΥ 12% FOOD GRADE H2O2 σε νερό απεσταγμένο\n1η 9 σταγόνες / 3 φορές την ημέρα\n2η 12 σταγόνες / 3 φορές την ημέρα\n3η 15 σταγόνες / 3 φορές την ημέρα\nΠαραμονή στην δόση αυτή για ανάλογα με την βαρύτητα του προβλήματος\n8. Μην το φυλάτε σε γυάλινα δοχεία.\nΌλες οι παρενέργειες που έχουν αναφερθεί σχετικά με την χρήση του υπεροξειδίου είναι η σωματική εικόνα και η αντίδραση στην άμεση αποβολή των τοξινών από το σώμα που αυτό προκαλεί.\nΈτσι σε κάποια στάδια της χρήσης μπορεί να παρατηρηθεί αϋπνία, διάρροια, δερματικός ερεθισμός. Τα συμπτώματα υποχωρούν όσο διατηρείτε το πρόγραμμά σας.\nκαι το σώμα αποτοξινώνεται χωρίς έντονες αντιδράσεις. Ακόμη και αν πρέπει για κάποιες μέρες να υπαναχωρήσετε στο πρόγραμμα, μην το εγκαταλείπετε.\nΤο Η2Ο2 αποτελεί παραπροϊόν της αερόβιας ζωής των έμβιων όντων, μέρος της αλυσίδας των αντιδράσεων του οξυγόνου σε αναγωγικο-οξειδωτικές φυσιολογικές λειτουργίες (ενζυμικές και μη). Λόγω της οξειδωτικής του δράσης, το Η2Ο2 όπως και άλλες δραστικές οξυγονούχες ενώσεις (reactive oxygen species, ROS) αρχικά θεωρούνταν ως βλαβερά παραπροϊόντα και ότι όσο πιο γρήγορα αποβάλλονταν από τον οργανισμό τόσο το καλύτερο για τη φυσιολογική του λειτουργία. Ωστόσο, σχετικά πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι το Η2Ο2 είναι απαραίτητο στην κυτταρική λειτουργία. Ως ουδέτερο μικρό μόριο διαχέεται εύκολα μέσω των κυτταρικών μεμβρανών, αλλά επίσης παράγεται και απομακρύνεται εύκολα με μια σειρά φυσιολογικών διεργασιών.\nΣτα τελευταία βιοχημικά συνέδρια (EMBO Conference, Ρώμη 2006 και Gordon Research Conference, Bedford, ΗΠΑ, 2006) οι ερευνητές παρουσίασαν νέα αποτελέσματα για τον ρόλο του Η2Ο2 στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, τη διαφοροποίηση και τη διάχυσή του στους ιστούς. Τεκμηριώθηκε ότι το Η2Ο2 συμμετέχει ενεργά στην οξειδοαναγωγική μεταβίβαση σημάτων (cellular redox signaling) στα κύτταρα, που αποτελεί σημαντικό φυσιολογικό μηχανισμό, αλλά και προαγωγό προβλημάτων, όπως είναι η αγγειογένεση, το οξειδωτικό stress, η κυτταρική γήρανση και διάφορες κακοήθεις νεοπλασίες.\nΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΡΟΝΙΚΟ – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ\nΟ δρ. David G. Williams, ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες φυσικών θεραπειών, αναφέρει: «Ο αρχικός σκεπτικισμός μου για τη θεραπευτική λήψη υπεροξειδίου του υδρογόνου με οδήγησε σε ενδελεχή έρευνα, κλινική εργασία και πειραματισμό. Καταλαβαίνω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων πιθανότατα δεν θα πειστεί ποτέ, ωστόσο εγώ είμαι πεπεισμένος ότι το H2O2 είναι ασφαλές, διαθέσιμο και με εξωφρενικά μικρό κόστος. Αλλά το καλύτερο απ’ όλα είναι ότι λειτουργεί!» (David G. Williams, The many benefits of hydrogen peroxide, 17/7/2003)\nΟ δρ. Kurt Donsbach γράφει σε άρθρο του στο περιοδικό Alternatives ότι μια ουγκιά υπεροξειδίου του υδρογόνου 35%, διαλυμένη σε ένα γαλόνι νερό, βοηθά στην καλύτερη αναπνοή όσων πάσχουν από εμφύσημα και καρκίνο του λάρυγγα, αν ψεκάζεται στον χώρο που διαβιούν (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases). Ο ίδιος αναφέρεται με ενθουσιασμό και στην αξιοποίηση της θεραπείας με H2O2 για την καταπολέμηση του καρκίνου\nΤο FOOD GRADE H2O2, ειδικά τα πρόσφατα χρόνια είναι μια επιλογή που πολλοί κάνουν για να καταπολεμήσουν δύσκολες και χρόνιες αρρώστιες.\nΗ εσωτερική λήψη του πρέπει να γίνει με πολύ προσοχή, σαφείς οδηγίες και με απόλυτη τήρηση των δόσεων και των κανόνων. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ για να είναι το προϊόν θεραπευτικό και όχι ζημιογόνο.\n• Προτείνουμε να χρησιμοποιείτε για την αραίωση αποσταγμένο νερό. Το νερό της βρύσης και τα μεταλλικά εμφιαλωμένα νερά περιέχουν μόρια μετάλλων που θα ενωθούν με το παραπανίσιο οξυγόνο και θα αποδυναμώσουν την δράση του υπεροξειδίου. Κάποιοι ειδικοί προτείνουν ότι μπορείτε να το ανακατέψετε σε γάλα, χυμό φρούτων ή χυμό λαχανικών. Αυτό δεν είναι πάντα αποτελεσματικό γιατί κάποια συστατικά των χυμών αντιδρούν με το υπεροξείδιο και το αποδυναμώνουν\n• Όπως και με τόσα πολλά πράγματα η τοξικότητα είναι στη δόση.Κανείς δεν θα το θεωρούσε επικίνδυνο να λάβει μία ασπιρίνη, στην πραγματικότητα μπορεί να σώσει τη ζωή κάποιου που έχει μια καρδιακή προσβολή.Μήπως πρέπει να θεωρείται επικίνδυνο να λάβει κάποιος 700 ασπιρίνες; Φυσικά θα ήταν, θα τον σκότωνε μια τέτοια δόση Το 35% υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι 700 φορές πιο συμπυκνωμένο από το δόση που θεωρείται ασφαλής. Για τον λόγο αυτό ποτέ δεν λαμβάνεται όπως έχει, πάντα διαλυμένο σε νερό και τηρώντας τις απαιτούμενες αναλογίες.\n• Όσοι πάσχουν από χρόνια καντιδίαση, πριν από το βασικό πρόγραμμα πρέπει να κάνουν το παρακάτω ως προετοιμασία: 1 σταγόνα / 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες και στην συνέχεια 2 σταγόνες / 3 φορές την ημέρα για άλλες 3 ημέρες.\nΓια να φτιάξετε το 3% διάλυμα του υπεροξειδίου χρησιμοποιείστε 1 μέρος υπεροξειδίου 12% και 3 μέρη νερό απεσταγμένο.\nΓια παράδειγμα: Διαλύστε σε 300 ml απεσταγμένο νερό 100 ml υπεροξειδίου.\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Bob’s Best Hydrogen Peroxide 12% – 500ml” Ακύρωση απάντησης\nBob’s Best Colloidal Silver – 300ml\n51.83 € 29.39 € (23.70 € + ΦΠΑ) Διαβάστε περισσότερα\nNew Roots Acidophilus Ultra – Οξεόφυλλα Προβιοτικά\n20.30 € (16.37 € + ΦΠΑ) Διαβάστε περισσότερα\nVioGenesis NADH 100 PANMOL & Siberian Ginseng – 60caps\n58.65 € 35.48 € (28.61 € + ΦΠΑ) Διαβάστε περισσότερα


Βουτιά στην πολυτέλεια: δωμάτια με ιδιωτική πισίνα στην Ελλάδα\nΑπό Βασιλική Θεοδωρίδου, 28/09/2015\nΣε κάποιες περιπτώσεις δεν μπορείς να συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερο από το καλύτερο. Αυτό συμβαίνει και με την επιλογή του δωματίου του ξενοδοχείου σου, είναι κάποιες περιστάσεις που επιζητείς το μέγιστη πολυτέλεια από τη διαμονή σου. Αυτό που χαρακτηρίζει την πολυτελή διαμονή είναι: οι εγκαταστάσεις, η διακόσμηση, η εξυπηρέτηση, η άνεση και οι παροχές. Μια εγκατάσταση που προσθέτει έξτρα δόση πολυτέλειας είναι η ιδιωτική πισίνα.\nΕίτε ψάχνεις την ιδανική γαμήλια σουίτα, είτε απλά ένα μέρος για ξεκούραστες διακοπές, στα παρακάτω ξενοδοχεία θα βρεις δωμάτια με ιδιωτική πισίνα που θα κορέσουν τη δίψα σου για πολυτέλεια.\nΕίσαι έτοιμος για μια βουτιά στα βαθιά της πολυτελούς διαμονής;\nΔιαμερίσματα με ιδιωτική πισίνα και πολυτέλεια τεσσάρων αστέρων στο Λιτόχωρο\n★★★★ Litohoro Olympus Resort Villas & Spa\nΣτο πιο εκλεκτό κομμάτι της Πιερικής «Ριβιέρας» βρίσκεται ένα τοπίο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς. Σε αυτή τη ξεχωριστή γωνία της Ελλάδας θα βρεις το Litohoro Olympus Resort Villas & Spa που βρίσκεται στην Πλάκα, μόλις δύο χιλιόμετρα από το γνωστό σε όλους παραδοσιακό και ιστορικό Λιτόχωρο, που θαρρείς πως μοιάζει με κομμάτι παραδείσου. Η ασυναγώνιστη θέα στη θάλασσα είναι το πρώτο στοιχείο που θα μαγνητίσει το βλέμμα σου, με φόντο τον Όλυμπο, το βουνό των θεών.\nΓια να απολαύσεις στο μέγιστο την παραμονή σου, σου προτείνουμε να επιλέξεις τη V.I.P. Executive βίλλα η οποία αποτελείται από δύο ευρύχωρα χωριστά δωμάτια, μπάνιο με ντούζ, υδρομασάζ και jacuzzi δύο θέσεων, γυάλινο τζάκι και καθιστικό με ιδιωτικό κήπο και μεγάλη εξωτερική πισίνα με θέα στη θάλασσα και στον Όλυμπο. Απόλαυσε στο έπακρο την ιδιωτικότητα που σου προσφέρει αυτό το υπέροχο δωμάτιο, περνώντας χρόνο στην ευρύχωρη βεράντα του, που είναι διακοσμημένη με έπιπλα πολυτελείας.\nΙδιωτική πολυτέλεια με πισίνα και τζακούζι στο δωμάτιο σε ξενοδοχείο στα Χανιά\n★★★★★ Avra Imperial Beach Resort & Spa\nΤο Avra Imperial προσφέρει 118 δωμάτια και σουίτες με ιδιωτική ή μοιραζόμενη πισίνα. Αν θέλεις την ολόδική σου πισίνα τότε θα έχεις την ευκαιρία να διαλέξεις ανάμεσα σε deluxe, superior (δωμάτια και σουίτες) ή την απόλυτη επιλογή της executive σουίτας.\nΓιατί είναι η απόλυτη επιλογή διαμονής του Avra Imperial; Για τα 90 τετραγωνικά πολυτέλειας, τα 60 τετραγωνικά εξοπλισμένης βεράντας με καναπέδες και ξαπλώστρες και 40 τετραγωνικά ιδιωτικής πισίνας, δυνατότητα φιλοξενίας έως και 5 ατόμων, μεγάλο καθιστικό, ξεχωριστό υπνοδωμάτιο με open plan μαρμάρινο μπάνιο με τζακούζι, δεύτερο μπάνιο και δύο τηλεοράσεις LED.\nΤο ξενοδοχείο στην Κρήτη που επαναπροσδιορίζει τον όρο πολυτέλεια\n★★★★★ Εlounda Peninsula\nΤο Elounda Peninsula είναι το πιο πολυτελές ξενοδοχείο στην Ελλάδα. Βρίσκεται επάνω σε μια μικρή χερσόνησο μέσα στη θάλασσα και έχει καταπληκτική θέα προς το χωριό της Ελούντας, τον κόλπο του Μιραμπέλλου και το Αιγαίο πέλαγος. Το ξενοδοχείο διαθέτει μοναδικές και καλόγουστες σουίτες, διακοσμημένες και επιπλωμένες με τις υψηλότερες προδιαγραφές. Όλες έχουν απεριόριστη θέα στον κόλπο του Μιραμπέλλου και ιδιωτικές θερμαινόμενες πισίνες με θαλασσινό νερό.\nΤο πιο πολυτελές δωμάτιο αυτού του μοναδικού ξενοδοχείου είναι το Peninsula Residence, με εσωτερικό χώρο 400 τετραγωνικών μέτρων και χωρητικότητα έως 8 άτομα. Διαθέτει ένα πολύ μεγάλο σαλόνι, τραπεζαρία, γραφείο, μεγάλο υπνοδωμάτιο με χωριστή γκαρνταρόμπα και πολυτελές μπάνιο, τρία υπνοδωμάτια με en-suite μπάνια, WC ξένων, δωμάτια υπηρεσίας. Ο εξωτερικός χώρος είναι εξίσου εντυπωσιακός με τον εσωτερικό, με θερμαινόμενη πισίνα με θαλασσινό νερό σε έκταση 700 τετραγωνικών μέτρων ιδιωτικού χώρου.\nΔωμάτια με ιδιωτική πισίνα σε ξενοδοχείο στην Πελοπόννησο\n★★★★★ Kandia's Castle Resort & Thalasso\nΤο Kandia’s Castle, Resort & Thalasso, είναι ένα μοναδικό στο είδος του ξενοδοχείο με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στυλ, που συνδυάζει τη μορφή του κάστρου και εναρμονίζεται απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον. Το πέντάστερο αυτό ξενοδοχείο είναι χτισμένο πάνω σε μια πανέμορφη παραλία του Αργολικού κόλπου στην περιοχή της Κάντιας, μόλις 20 λεπτά με αυτοκίνητο από το Ναύπλιο και 15 λεπτά από το γραφικό Τολό. Το Kandia’s Castle, Resort & Thalasso, προσφέρει ένα ολοκληρωμένο κέντρο θαλασσοθεραπειών, με δύο εσωτερικές πισίνες, καθώς και τη μεγαλύτερη πισίνα, σε εξωτερικό χώρο, στην Ελλάδα.\nΤα δωμάτια της κατηγορίας Deluxe με την ιδιωτική πισίνα ξεχωρίζουν για την αίσθηση πολυτέλειας που προσφέρουν στους επισκέπτες τους. Τα Deluxe δωμάτια είναι πολύ ευρύχωρα και μπορούν να φιλοξενήσουν μέχρι δύο άτομα στα 45 τετραγωνικά τους. Κάθε ένα δωμάτιο διαθέτει μαρμάρινο μπάνιο, με μπανιέρα υδρομασάζ και ξεχωριστή καμπίνα ντους, καθώς και όλες τις παροχές κι ανέσεις ενός πολυτελούς resort. Σίγουρα θα μαγευτείς από τη μοναδική θέα προς την κεντρική πισίνα και τον Αργολικό κόλπο. Μια θέα που θα απολαμβάνεις από το ευρύχωρο μπαλκόνι του δωματίου σου, με την ιδιωτική εξωτερική πισίνα.\nΔιακριτική απομόνωση σε δωμάτια με ιδιωτική πισίνα στα Συβότα Θεσπρωτίας\n★★★★★ Sivota Diamond Spa Resort\nΗ διαμονή σε μια από τις βίλλες του ξενοδοχείου Sivota Diamond, στα Σύβοτα Θεσπρωτίας, δε θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από συναρπαστική. Τρεις δίχωρες, πολυτελείς βίλλες, των 45 τετραγωνικών, προς το γραφικό λιμανάκι των Συβότων, με θέα το καταπράσινο βουνό, με ιδιωτικές πισίνες, είναι ιδανική επιλογή για όσους επιθυμούν διακριτική απομόνωση και πολυτελή διαμονή.\nΣχεδιασμένες με γνώμονα την πολυτέλεια και την κομψότητα, κάθε βίλλα έχει το δικό της διακοσμητικό χαρακτήρα, ιδιαίτερο μπάνιο, με μπανιέρα με υδρομασάζ και ντους, χαρίζουν την αίσθηση βασιλικής διαμονής. Οι βίλλες έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν έως και πέντε άτομα. «Χόρτασε» θέα, απόλαυσε ένα χαλαρωτικό μπάνιο υδρομασάζ ή μια βουτιά στην πισίνα και αφέσου στη χαλαρωτική ατμόσφαιρα που προσφέρει το περιβάλλον κάθε βίλλας.\nΠολυτέλεια πέντε αστέρων σε ξενοδοχείο στο Λουτράκι\n★★★★★ Poseidon Resort\nΤο ξενοδοχείο Poseidon Resort βρίσκεται δύο χιλιόμετρα μετά τη λουτρόπολη του Λουτρακίου, μόλις μία ώρα μακριά από την Αθήνα. Πολύ κοντά στο ξενοδοχείο βρίσκονται πολλά φημισμένα ελληνικά μνημεία και αξιοθέατα όπως η Επίδαυρος, οι Μυκήνες και πόλεις όπως το Ναύπλιο, η Αρχαία Κόρινθος, η Λίμνη Βουλιαγμένης. Το ξενοδοχείο είναι χτισμένο με σεβασμό στην ελληνική αρχιτεκτονική, δίπλα στη θάλασσα και έχει διατηρήσει τη μοναδικότητα της φύσης που προσφέρει απλόχερα η περιοχή. Προσφέρει 320 πολυτελή δωμάτια, που χωρίζονται σε δωμάτια κεντρικού κτιρίου, superior bungalows, Villas και Suites, υψηλές γαστριμαργικές επιλογές σε πέντε εστιατόρια, ένα μοντέρνο συνεδριακό κέντρο για 450 άτομα, καθώς και αθλητικές εγκαταστάσεις, το Armonia Wellness Spa και προγράμματα απασχόλησης παιδιών.\n"Ιδιωτικές" βουτιές σε ξενοδοχείο στη Χαλκιδική\n★★★★★ Sani Beach Club\nΤο Sani Beach Club αποτελεί ένα world class resort, που διατηρεί την ανθρώπινη κλίμακά του, προστατεύοντας παράλληλα το μοναδικής ομορφιάς φυσικό περιβάλλον που βρίσκεται γύρω του. Μέσα σε μια ιδιωτική έκταση 4500 στρεμμάτων με θέα στον Όλυμπο και το Αιγαίο, μπορείς να χαρείς την πολυτέλεια, την ποιότητα και την ευζωία σε ένα από τα τέσσερα διεθνώς βραβευμένα πεντάστερα ξενοδοχεία, καθένα με το δικό του ιδιαίτερο χαρακτήρα και σημαντικές διακρίσεις σε όλους τους τομείς.\nΜε μία υπερσύγχρονη, κοσμοπολίτικη μαρίνα και το εμπορικό κέντρο, 17 βραβευμένα εστιατόρια, μπαρ και cafés, αθλητικές και παιδικές εγκαταστάσεις και φυσικά με τρια εντυπωσιακά SPA, το Sani Resort δε θεωρείται αδίκως κορυφαίος Μεσογειακός πρooρισμός.\nΤα δωμάτια του συγκροτήματος χαρακτηρίζονται από πολυτέλεια, μοντέρνα διακόσμηση και σύγχρονες ανέσεις, καθιστικό και μεγάλες τζαμαρίες με απαράμιλλη θέα στη θάλασσα. Οι junior σουίτες με ιδιωτική πισίνα και κήπο μπορούν να φιλοξενήσουν μέχρι τέσσερα άτομα και είναι εξαιρετική επιλογή για τον επισκέπτη που ζητάει το κάτι παραπάνω από τη διαμονή του.\nΑσυναγώνιστη θέα του Αιγαίου από ξενοδοχείο στην Αθηναϊκή Ριβιέρα\n★★★★★ Grecotel Cape Sounio\nΤο Grecotel Cape Sounio είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό ξενοδοχείο: είναι εμπειρία. Σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία του κόσμου φορτισμένο με το μύθο του Αιγαίου, bungalows μοναδικής αισθητικής, χτισμένα αμφιθεατρικά, αγναντεύουν το Ναό του Ποσειδώνα μέσα από τα πεύκα του Αττικού τοπίου.\nΈνα από τα πιο ξεχωριστά δωμάτια με ιδιωτική πισίνα του Cape Sounio είναι το Poseidon Villa, με θέα στο Ναό και τη θάλασσα, στο πιο προνομιακό σημείο του resort. Οι βίλλες αυτές σχεδιάστηκαν για τους εξεζητημένους ταξιδιώτες που σύμφωνα με την κομψότητα και το στυλ τους απαιτούν την ατμόσφαιρα και την άνεση που τους ταιριάζει. Το κυρίως υπνοδωμάτιο διαθέτει ένα κρεβάτι σε μέγεθος king-size και ένα μεγάλο σαλόνι με ξεχωριστή τραπεζαρία και καθιστικό. Συνέχεια του σαλονιού αποτελεί το children’s sleeping area με ένα διπλό καναπέ – κρεβάτι. Τα ξύλινα και μπαμπού έπιπλα σαλονιού και τραπεζαρίας στο υπαίθριο καθιστικό δίπλα στην πισίνα, αντανακλούν την ανέμελη ατμόσφαιρα ενός εξοχικού σπιτιού στην Αττική Ριβιέρα.\nΕσωτερικοί χώροι: 76 τ.μ., Εξωτερικοί χώροι: από 100 ως 200 τ.μ., Πισίνα: 36 τ.μ., Χωρητικότητα: Έως τέσσερις ενήλικες.


Σταρένιες και ξανθές οι μπίρες του καλοκαιριού - Ποτά - Μπίρα | γαστρονόμος Κύπρου\nΟ άνεμος φυσάει το σιτάρι και το φέρνει στα ποτήρια μας με τη μορφή παγωμένης μπίρας.\nWeisse, weizen, wheat, wit, white, bier blanche είναι μερικές από τις ονομασίες, που αν τις δούμε να αναγράφονται στο μπουκάλι της μπίρας, σημαίνει πως έχουμε μπροστά μας μια σταρένια εκπρόσωπο του ιδιαίτερα δημοφιλούς ανά την υφήλιο ποτού. Τι διαφορά έχει μία σταρένια μπίρα από μία κανονική; Τίποτα περισσότερο από σημαντική συμμετοχή σταριού στην παραγωγή της. Ενώ, δηλαδή, συνήθως οι μπίρες παρασκευάζονται από βύνη κριθαριού και λυκίσκο, εδώ υπάρχει επιπλέον βύνη σιταριού σε σημαντική ποσότητα. Οι σταρένιες μπίρες με ιστορία, στη Βαυαρία και στο Βέλγιο, ξεχωρίζουν από τη θολή τους όψη, γιατί επαναζυμώνονται στο μπουκάλι και δεν φιλτράρονται από τον πυκνό σταθερό αφρό τους. Επίσης, ιδιαίτερη και χαρακτηριστική είναι και η γεύση τους που είναι φρουτώδης και πικάντικη.\nΟι σταρένιες μπίρες είναι οι πιο ξεδιψαστικές! Θα μπορούσαμε να τις ονομάσουμε «μπίρες του καλοκαιριού»! Αυτό, βέβαια, αφορά τις ξανθές σταρένιες μπίρες, γιατί υπάρχουν και οι «σκούρες» ή «μαύρες» σταρένιες που θα τις χαρακτηρίζαμε μπίρες για πιο δροσερές ημέρες. Ας μείνουμε, λοιπόν, σήμερα στις διαδεδομένες ανοιχτόχρωμες Heffe-Weisse, τις καλοκαιρινές.\nΣτην πατρίδα της σταρένιας μπίρας\nΑξιος εκπρόσωπός τους, η Erdinger Weiss που ξεκίνησε τη «σταδιοδρομία» της το 1886 στο χωριό Erding στην καρδιά της Βαυαρίας, την πατρίδα της σταρένιας μπίρας.\nΕπί 120 χρόνια παράγεται σύμφωνα με τον αυστηρό γερμανικό νόμο περί αγνότητας των υλικών και περιέχει βύνη, λυκίσκο, μαγιά και νερό από πηγή.\nΘεωρείται συνώνυμη της Heffe Weiss, κλασική εκπρόσωπος της βαυαρέζικης κουλτούρας ως προς τη σταρένια μπίρα, που περιέχει εκτός από βύνη κριθαριού και βύνη σιταριού. Εμφιαλώνεται αφιλτράριστη, με το ίζημα της μαγιάς και επαναζυμώνεται παραδοσιακά στο μπουκάλι.\nΕκεί οφείλει το ξανθό θολό της χρώμα, τη χαρακτηριστική παρουσία διοξειδίου του άνθρακα αλλά και την αναζωογονητική της γεύση!\nΠλούσιος αφρός, ξηρή, φρουτώδης γεύση και πικάντικη επίγευση.\nΜια τέτοια μπίρα να την πιείτε κρύα γύρω στους 10°C, και όχι παγωμένη, γιατί θα χάσει το πολύπλοκο αρωματικό της μπουκέτο.\nΟι σταρένιες μπίρες αγαπούν όλα τα πιάτα με άμυλο: πίτσες, τάρτες, πίτες, κι ακόμα πιάτα με πλιγούρι, τραχανά, ρύζι και πάστες. Σαν γνήσιες βαυαρές δείχνουν συμπάθεια στο χοιρινό, αλλά προσαρμοσμένες στα καθ’ ημάς τρελαίνονται για ψαρικά, μαγειρεμένα θαλασσινά και φυσικά ψητά λαχανικά.\nΠώς σερβίρουμε τη σταρένια μπίρα\nΛόγω της ιδιαιτερότητάς της να εμφιαλώνεται αφιλτράριστη, η σταρένια μπίρα έχει ίζημα και πρέπει να σερβιριστεί ολόκληρο το μπουκάλι στο ποτήρι. Γι’ αυτό, τα ποτήρια της είναι ψηλά και στενά, στο κάτω μέρος στρογγυλεύουν και στο επάνω μέρος ανοίγουν, έτσι ώστε να μπορούμε να απολαύσουμε τα λεπτά της αρώματα. Η τεχνική είναι να αδειάζει απότομα το μπουκάλι και όταν έχει σερβιριστεί όλο σχεδόν το περιεχόμενο με ένα απότομο στρίψιμο, να συγκρατείς το ίζημα.\nΠοτέ μα ποτέ τα ποτήρια της σταρένιας μπίρας δεν είναι παγωμένα. Το λεπτό παγωμένο στρώμα που δημιουργείται λιώνει και νερώνει το περιεχόμενο του ποτηριού αλλοιώνοντας τη λεπτή του γεύση.\nΑψογη καθαριότητα στα ποτήρια! Κάθε ίχνος λίπους θα καταστρέψει τον αφρό, που εκτός από απολαυστικός, προστατεύει την μπίρα από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Προσοχή όμως και στα ίδια τα απορρυπαντικά, που αν δεν ξεβγαλθούν καλά, αφήνουν καταστροφικά ίχνη και μυρωδιές. Αυτό ισχύει για όλα τα ποτήρια βέβαια!\n04 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016 - 14:20


Με αφορμή το θέατρο...: 2006\nδραματοποιημένο δίηγημα του Μανώλη Μαυρολέοντος\nΟ Χρονομάστορας που ζει στη Χρονολάνδη και φτιάχνει όοοολα τα ρολόγια μισεί τα Χριστούγεννα και τις γιορτές. Έχει ένα σατανικό σχέδιο, να κάνει τα ρολόγια να πάνε πολύ πολύ πολύ σιγά έτσι ώστε ο χρόνος σχεδόν να μη κυλάει και οι γιορτές να μην έρθουν ποτε! Ένα παιδί πρέπει να πάει να τον σταματήσει και να πει το μαγικό τραγούδι που θα κάνει τα ρολόγια ξανά με κανονικούς ρυθμούς να κινούνται. Για να το καταφέρει αυτό πρέπει να βρει το κατάστημα με τους μαγικούς χάρτες, στη γωνία Ακαδημίας και Σταδίου, παραμονή πρωτοχρονιάς, να μιλήσει ανάποδα, να πεί το τραγούδι του πειρατή, να βρεί στο χάρτη που όλα κινούνται τη Χρονολάνδη, και εκεί με τη βοήθεια μιας μικρής κατοίκου της Χρονολάνδης, μαζί, να ανακαλύψουν τα σχέδια του Χρονομάστορα και το μαγικό τραγούδι που θα τα αντιστρέψει.\nΜια πολύ όμορφη παράσταση για παιδιά, φτιαγμένη με μεράκι, αγάπη για το παιδί και αληθινό δώσιμο. Παραμυθένια ατμόσφαιρα, όμορφη μουσική (του Κωνσταντίνου Γεωργίου Καραμπερόπουλο) που ο γιος μου λάτρεψε - το βιβλίο έχει και το CD μέσα και εγώ χαίρομαι να την ακούει. Οι δε κυρίες Κοντολέων και Τσαγκαρλιώτη είναι γλυκές και πραγματικά σε ταξιδεύουν στο παραμύθι.\nΗ αλήθεια είναι ότι εκτός από τον υιό πέρασε όμορφα και η μαμά.\nστο πολυχώρο Άγκυρα\nαπόγευμα 26, 27, 28, 29/12 5μμ\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Α. Κοντολέων, Λ. Τσαγκαρλιώτη\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 6:11 π.μ. 3 σχόλια:\nΕτικέτες 2006/07, παιδικό, παραστάσεις που αγάπησα\nτης Σήλα Στήβενσον\nΠατέρας, μητέρα, δύο κόρες, ο κοινωνικός περίγυρος, πέντε συντεταγμένες, μία τραγωδία που επιβιώνει μέσα στη σιωπή. Θρέφεται από τη σιωπή, γιγαντώνεται, υπάρχει λόγω της σιωπής.\nΤρείς γυναίκες ζουν μέσα στη βία και στο συνεχή τρόμο. Αν προσπαθήσουν να δραπετεύσουν θα τις σκοτώσει, αν μιλήσουν θα τις σκοτώσει. Φόβος. Επιβίωση για την επιβίωση, δε γνωρίζουν άλλον τρόπο να ζουν εξάλλου.\n"Εμείς ερχόμαστε από έναν διαφορετικό κόσμο, από διαφορετικούς πλανήτες"\nΠως να κατανοήσει κανείς το πως, το γιατί επιμένουν να παραμένουν σε αυτή τη κατάσταση. Δεν έχουν επιλογή, δε γνωρίζουν ότι έχουν επιλογή. Μόνο να μην ήτανε "αόρατες" και κάποιος να τις έσωζε... Όχι, παντού σιωπή.\nΚάποια στιγμή, η επιβίωση γίνεται ή αυτός ή εμείς, οι κόρες σκοτώνουν το πατέρα. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.\nΚι ακόμη κι όταν τον σκοτώνουν, συνεχίζουν τη σιωπή. Τους αρκεί που είναι νεκρός\n- Εμείς τον σκοτώσαμε, δε μας νοιάζει να πάμε φυλακή. Πέθανε;\n- Γιατί τον σκοτώσατε;\n- Δε θέλω να το κουβεντιάσω. Έχει πεθάνει;\n- Δε μπορεί κάποιος λόγος θα υπάρχει.\n- Είναι προσωπικό\nΗ φυσική και σεξουαλική κακοποίηση.\nΗ τραγωδία αυτών που τη βιώνουν.\nΗ ανάγκη τους για επιβίωση, να πιαστούν από τη ζωή, ότι ζωή κι αν είναι αυτή.\nΗ αδυναμία να ξεφύγεις.\n"Θα ήθελα να ήσουν λίγο πιο καλός. Τότε δε θα αναγκαζόμουν να σε σκοτώσω"\nΗ πραγματική βία σταματάει, οι συνέπειες παραμένουν μέσα στο κεφάλι όλων. Αυτός θα ζεί πάντα, μέσα στο μυαλό τους, στα όνειρα τους. "Οι πεθαμένοι δε πεθαίνουν".\nΟ κύκλος της βίας που διαιωνίζεται και αναπαράγεται. Ο πατέρας ήταν κι αυτός θύμα κακοποίησης. Η μητέρα ήταν κι αυτή.\n"Δε θέλω εγγόνια" αναφωνεί η μητέρα στο τέλος "ας σταματήσει εδώ"\nΟι πληγές δε θα κλείσουν ποτέ. Η φυσιολογικότητα μόνο να φορεθεί επιφανειακά μπορεί. Θα ζήσουν "σα" φυσιολογικές, θα επιβιώσουν, θα κουβαλάνε πάντα.\n"Νομίζετε ότι καταλαβαίνετε. Αν σας υποχρέωναν να ζήσετε στο κεφάλι μας για πέντε λεπτά, θα τρελαινόσασταν, θα πεθαίνατε"\nΟ γονιός που όφειλε να αγαπήσει, να προστατεύσει, να οδηγήσει και η προδοσία του.\n"Πατέρα γιατί μου το έκανες αυτό" φώναξε η Κερασία Σαμαρά και έδωσε στο κοινό μια γροθιά με τη κραυγή της. Σιωπούμε, γυρίζουμε το βλέμμα αλλού, υποκρινόμαστε ότι δε συμβαίνει. Αδράνεια, ανοχή, υποκρισία. Πότε θα βάλουμε τελεία επιτέλους; Τα κορίτσια, δολοφονισσες στα τριαντακάτι τους, μας εκληπαρούν να βάλουμε τελεία.\nΌσο για τη παράσταση, τι να σχολιάσει κανείς; Το θέμα ειναι τόσο δύσκολο να το παρακολουθήσεις που όλα τα άλλα παραμερίζονται. Οι ερμηνείες των τεσσάρων βασικών πρωταγωνιστών πάντως είναι εκπληκτικές.\nστο Εθνικό Θέατρο - Νέα Σκηνή Χώρα\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Κώστας Τσάχρας, Γιώργος Κέντρος, Κερασία Σαμαρά, Μαρία Ζορμπά, Κάτια Γέρου, Αντώνης Μπαμπούνης, Ανδρέας Κουτσουρέλης, Τζένη Σκαρλάτου, Ιωάννα Αγγελίδη\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:08 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες 2006/07, παραστάσεις που αγάπησα\nΕίδα Τσέχωφ και έσπευσα. Και καλά που έκανα.\nΠρόκειται για 8 δραματοποιημένα διήγηματα του Τσέχωφ, με κεντρικό άξονα το χρήμα και τη σχέση μας με αυτό. Αυτός φαίνεται να είναι ο κεντρικός άξονας, ίσως και αυτός να ήταν ο στόχος, εγώ γιατί είδα τόσα περισσότερα;\nΗ ιστορία που διέπει όλη τη παράσταση και τη καθορίζει, το στοίχημα, όπου ένας νεαρός δικηγόρος, πάνω σε συζήτηση, και κουβέντα στη κουβέντα, μάλλον για το ποιός θα βγεί από πάνω, κι όχι επί της ουσίας, βάζει στοίχημα, με έναν τραπεζίτη, για 2 εκατομύρια ρούβλια παρακαλώ, μυθικό ποσό, ότι μπορεί να μείνει απομωνομένος από τους ανθρώπους για δεκαπέντε χρόνια.\n- Είναι προτιμότερη η θανατική ποινή από τα ισόβια\n- Κάνετε λάθος. Από τη ζωή πρέπει να κρατιόμαστε όποιο κι αν είναι το κόστος\n- Στοιχημα, εσείς θα βάλετε τα λεφτά σας και εγώ την ελευθερία μου.\nΚαι άντεξε. Και τίποτα δεν αποδεικνύεται. Γιατί κάποιος άλλος δε θα άντεχε. Γιατί δεν είναι για όλους τους ανθρώπους οι ίδιες απαντήσεις. Διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές αλήθειες.\nΘα μπορούσα να γράφω με τις ώρες για τους μύθους του Τσέχωφ και τις σκέψεις που μου δημιούργησαν, αλλά θα συγκρατηθώ και θα σταθώ σε έναν μόνο\nΜια "κυρία" καλεί τη γκουβερνάντα της για να της πληρώσει το μισθό της. Καταφέρνει με το ένα και με το άλλο, με φοβέρα, με γυμνή ξεσιπωσιά, με έπαρση, με ενοχοποίηση, με το δικαίωμα αυτού που νομίζει ότι του ανήκει ο κόσμος, να τις κάνει το μισθό από 80 ρούβλια, 10 μόνο. Η γκουβερνάντα, νιώθει το άδικο να τη πνίγει, κάθε φορά που η "κυρία" της αφαιρεί κάτι από αυτά που δικαιωματικά της ανήκουν, πάει να διαμαρτυρηθεί, και κάθε φορά υποχωρεί. Στο τέλος παίρνει τα δέκα ρούβλια και λέει και ευχαριστώ.\n- Γιατί μου λες ευχαριστώ. Σε καταέκλεψα κι εσύ λες ευχαριστώ;\n- Γιατί στα άλλα σπίτια δε μου δίναν τίποτα\n- Προσπαθω να σου δώσω ένα μάθημα. Πρέπει να διεκδηκείς. Να, πάρε τα 80 ρούβλια σου.\n- Μα καλά σου φέρθηκα με τέτοιο φρικτό τρόπο και εσύ συνεχίζεις να μου λες ευχαριστώ; Δεν αντιδρας, δε μου φωνάζεις; Συγνωμη που θα στο πω, αλλά εισαι κουτορνήθι;\n- Μάλιστα κυρία, είμαι κουτορνήθι.\nΚαι σκέφτηκα όλους αυτούς που στη ζωή απαιτούν και παίρνουν αυτά που δε τους ανήκουν, αυτούς που κλέβουν από τους άλλους, που δε δίνουν αυτά που οφείλουν. Όχι δε σκέφτηκα τα χρήματα. Σκέφτηκα τα συναισθήματα. Έκεινη τη συναλλαγή. Εκεί, που τέτοιοι άνθρωποι το έχουν μετατρέψει σε συναλλαγή, ενώ δεν είναι. Και αυτοί νομίζουν ότι είναι κερδισμένοι επειδή έχουν πάρει. Αλλά αυτό που πήραν δε μπορούν να νιώσουν την αξία του. Γιατί δε γνωρίζουν την αξία του, αφού ποτέ δεν έχουν δώσει. Κι έτσι, τελικά το "κουτορνήθι" είναι το κερδισμένο.\nΌμορφη παράσταση, φτιαγμένη από ανθρώπους που πραγματικά αγαπούν αυτό που κάνουν, και αυτήν την αγάπη εγώ την ένιωσα. Υπέροχες οι μουσικές επιλογές, οι μπαλαλαικες, μα περισσότερο ο ραχμανινωφ. Οι δύο κοπελιές πολύ καλές, να με συγχωρέσει ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής, αλλά τον βρήκα λίγο over the top. Δωςτου μια πενταετία όμως και θα τη βρει την ωριμότητα, είμαι σίγουρη για αυτό.\nΑξίζει να το δει κανείς εξάλλου, μόνο και μόνο για τις ιστορίες του Τσέχωφ. Είχα ξεχάσει πόσο τον λατρεύω και ξαφνικά με έπιασε μια επιθυμία να ξαναδώ Θείο Βάνια, Γλάρο, Βυσσινόκηπο και φυσικά Τρεις Αδερφές. Ποτέ δε θα τον βαρεθώ, ποτέ δε με έχει απογοητεύσει.\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Κώστας Δελακούρας, Γεωργία Οικονόμου, Κατερίνα Μαρτιμιανάκη\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 1:15 π.μ. 2 σχόλια:\nΟι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας\nτου Λούκας Μπαιρφούς\nΓια μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη, που αλλου; στην αλεπού!\nΗ Ντόρα, αυτιστική (;), ζει μια μη ζωή, κάτω από την επήρρεια βαριών κατασταλτικών φαρμάκων. Η μητέρα της, που θέλει πίσω μια επαφή με το παιδί της, συναποφασίζει με το γιατρό να σταματήσουν τη φαρμακευτική αγωγή της Ντόρας. Έτσι η Ντόρα ελευθερώνεται από τον εγλεισμό της και μπορεί πλέον να εκφράσει τα συναισθήματα της. "Ελεύθερη" πλέον, ερωτεύεται έναν πλασιέ αρωμάτων, ο οποίος τη κακοποιεί, στα μάτια των άλλων θύμα, στα δικά της απολαμβάνει τη νέα εμπειρία. Όταν μένει έγκυος, αν και θέλει να κρατήσει το παιδί, την πείθουν να κάνει έκτρωση και στη συνέχεια τη παραπλανούν και τη στειρώνουν για να εξαφανίσουν το κινδυνο νέας εγκυμοσύνης.\nΗ διαφορετικότητα και το κατά πόσο οι "φυσιολογικοί" μπορούν να την αποδεχτούν, να ζήσουν μαζί της.\n"Όπως σε όλα τα πράγματα, πρέπει να τηρούνται κάποιοι κανόνες. Αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Αλλιώς χάνεται κανείς μέσα στον ελεύθερο κόσμο, το βλέπω καθημερινά στους ανθρώπους που πορεύονται χωρίς πυξίδα, είτε γιατί παρασύρονται, είτε γιατί πιστεύουν ότι αυτό θα περιόριζε την ελευθερία τους. Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος περιορίζεται όταν λείπουν οι κανόνες, η πυξίδα, και το κακόμοιρο πλάσμα δε ξέρει που να πιαστεί, που να στραφεί."\nΚαι εσύ Ντόρα που δεν έχεις μάθει ακόμη τους κανόνες, που η κατασκευή σου δε σου επιτρέπει να κρατηθείς και να δράσεις σύμφωνα με αυτούς ακόμα κι όταν τους ξέρεις, που δε χωράει η λογική τους στο μυαλό σου, εσύ που είσαι διαφορετική μέσα στη κοινωνία μας, τι σου απομένει εσένα; Δε μπορείς να αντισταθείς και να διεκδικήσεις, σε έχουν πείσει ότι είσαι "βλαμένο", οπότε "δεν ξέρεις", ότι πουν οι άλλοι, η μητέρα, ο πατέρας, ο γιατρός, ο φίλος σου. Ακολουθείς, διαισθάνεσαι ότι πρέπει να συμμορφωθείς με τους κανόνες αλλά δε θέλεις. Αλλά βαθιά μέσα σου σε έχουν πείσει ότι είσαι ανίκανη να αποφασίσεις για τον εαυτό σου. Ότι οι δικές σου επιθυμίες είναι υπό αμφισβήτηση, κατώτερες των σημαντικών άλλων.\n- Μα με αγαπά...\n- Πως το ξέρεις;\n- Το νοιώθω\n- Δε ξέρεις να αγαπάς\nΠοιός κρίνει άραγε ποιά συναισθήματα είναι έγκυρα, ποιός έχει το δικαίωμα να αναιρεί σύμφωνα με τα δικά του; Πως καταφέρνουμε να αφενόμαστε να μας αναιρούν αυτό που νοιώθουμε;\nΚαι όταν σκέφτεσαι, τόσα χρόνια που έπαιρνες τα φάρμακα, που οι επιθυμίες και τα συναισθήματα σου ήταν θαμένα, νιώθεις... δε τολμάς να συνεχίσεις τη φράση σου, άραγε θα εκδήλωνες θυμό για τη μητέρα σου; "Η μητέρα μου είναι καλός άνθρωπος" επαναλαμβάνεις ξανά και ξανά και ξανά.\nΠροσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι εκείνη ξέρει καλύτερα πιο είναι το καλό σου.\nΤι χαρά όταν ανακαλύπτεις ότι και εκείνη έχει διαστροφές. Δεν είσαι μόνο εσύ που ξεφεύγεις και απολαμβάνεις κάτι έξω από τις νόρμες. Ναι, αλλά εσύ το διαδηλώνεις, εκεί η ειδιοποιός διαφορά.\nΚαι έτσι σου στερούν το όνειρο της οικογένειας, και η κραυγή σου όταν το συνειδητοποιείς; σκεπάζει άραγε τη βαθιά σου πίστη ότι πρέπει να συμμορφωθείς;\n- Δε νιώθεις λυπημένη;\n- Πάντα νοιώθω λυπημένη.\nΕκτός όταν γαμιέμαι\nΠως να το δεχτεί αυτό ο "φυσιολογικός", πως να το πιστέψει, πως να σου το επιτρέψει;\nΚαι όπως λέει ο συγγραφέας\n"Μια αρχή της κοινωνίας μας αποτελεί το να ενισχύονται οι προσπάθειες κάποιου να γίνει ευτυχισμένος, αλλά όχι και το να καθορίζει κανείς την έννοια της ευτυχίας για τον εαυτό του"\nΚαι δυστυχώς ακριβώς έτσι είναι.\nΌσον αφορά τη παράσταση κάτι με χάλασε. Δεν είμαι σίγουρη, νομίζω της έλειπε ο ρυθμός, ή ο ρυθμός που είχε ήταν πολύ υποτονικός. Δε ξέρω αν ο σκηνοθέτης θα μπορούσε να το είχε ανεβάσει αλλιώς, ίσως το κείμενο, αν και εξαίσιο, να μη προσφέρεται, τι να πω. Η Κόρα Καρβούνη πάντως δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία.\nΤο κείμενο είναι σκηνές διαδοχικές από τη ζωή της Ντόρας. Στην αρχή κάθε σκηνής εμφανίζεται ένας υπέρτιτλος που βάζει τις συντεταγμένες του επερχόμενου στιγμιότυπος, οδηγεί τη σκέψη του θεατή και σε μιά άλλη διάσταση, πέρα από την εμφανή. Ο τρόπος που αυτοί οι υπέρτιτλοι ανεβαίνουν, μερικές φορές είναι σα νότες μουσικές που φτιάχνουν μια φράση. Άλλες όμως, με ζάλιζε και με αποσυντόνιζε. Ίσως κι αυτός να ήταν ο στόχος. Άγνωσται αι βουλαί των καλλιτεχνών.\nΣτο θέατρο του Νέου Κόσμου\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Γιώτα Φέστα, Γιώργος Γλάστρας, Κόρα Καρβούνη, Φώτης Θωμαϊδης, Μαίρη Σαουσοπούλου, Λαέρτης Μαλκότσης, Ανδρέας Μαυραγάνης\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 10:20 π.μ. 3 σχόλια:\nΕτικέτες 2005/06, 2006/07\nτου Hugh Leonard\nΟ Τσάρλι, μετά τη κηδεία του πατέρα του Ντα, ξεκαθαρίζει τα πράγματα και το σπίτι του αποθανόντος πριν επιστρέψει στη ζωή του. Εκεί τον επισκέφτονται, φαντάσματα του νου του, ο πατέρας του, η μητέρα του και ο εαυτός του ως παιδί. Αναβιώνει σκηνές του παρελθόντος του και τις βλέπει πιά με άλλο μάτι, αποστασιοποιημένο και κριτικό, αλλά και κουβεντιάζει με το πατέρα του βρίσκοντας απαντήσεις που είχε μέσα του αλλά δεν τις είχε δει ως τώρα.\nΣτη μέση της ζωής του αναρωτιέται για τη πορεία του. Το παρελθόν τον κοροιδεύει. Ο μικρός Τσάρλι δηλώνει απογοητευμένος που τον γνώρισε, αυτός έχει όνειρα, έχει ακόμη πίστη στη δυνατότητα του να τα εκπληρώσει, γιατί του καταρρίπτει τη ψευδαίσθηση;\nΣυνειδητοποιεί το βάθος της σχέσης του με το πατέρα, ρωτάει γιατί ποτέ ο Ντα δε δέχθηκε κάτι από αυτόν, γιατί ότι του πρόσφερε το φύλλαξε άθικτο. Πως θα ξεπληρώσει το χρεος του; Και κατανοεί ότι αυτό το χρέος, αυτή τη σχέση, θα τα κουβαλάει πάντα μέσα του, δε μπορεί να ξεφύγει. Θέλει; Η αρχική αποδοκιμασία που έδειχνε για το πατέρα του και τη στάση ζωής του μετατρέπεται σε αποδοχή. Ο Ντα έζησε, πρόσφερε, έφυγε γεμάτος, να πάει να βρει τη γυναίκα του. Και ο Τσάρλι, έτοιμος πιά να επιστρέψει στη ζωή του, με μια νέα γνώση, καλά χωνεμένη\nΜόνο όποιος αγαπάει πραγματικά, ασχολείται μαζί σου\nΜιά καλοστημένη και προσεγμένη παράσταση με εξαίρετους τους Γιώργο Μιχαλακόπουλο και Έρση Μαλικένζου. Θέατρο δοσμένο κλασσικά, κάτι που δεν είναι πλέον το σύνηθες στη θεατρική σκηνή της Αθήνας, με πολύ όμορφα σκηνικά και ατμόσφαιρα.\nΣτο θέατρο Βασιλάκου\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Μπουγιούρης, Γιάννης Πολιτάκης, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Έρση Μαλικένζου, Παναγιώτης Μπενέκος, Γιάννης Δεγαϊτης, Ηλέανα Μπάλλα, Ειρήνη Κονίδου\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 9:55 π.μ. 2 σχόλια:\nΤου Ντεϊβίντ Μάμετ\nΤρεις μικρολωποδύτες σχεδιάζουν μια ληστεία και στη πορεία αλληλοπροδίδονται ή νομίζουν ότι αλληλοπροδοθήκανε, βγαίνουν εκτός εαυτού και επανέρχονται, προσπαθούν να βρουν ισορροπίες και τις ξαναχάνουν. Ο Ντον προσπαθεί να περάσει τις εμπειρίες της ζωής στο Μπομπ, για το καλό του, ο "δάσκαλος" προσπαθεί να υψώσει το ανάστημα του και να διεκδικήσει τη θέση του.\nΟ κόσμος των "επιχειρήσεων" και πως πετάμε από το παράθυρο ιδέες και πιστεύω για το συμφέρον.\nΟι άντρες που προσπαθούν να υπερισχύσουν, να αποδείξουν την αξία τους. Πως άλλως θα κρατήσουν τη ψευδαίσθηση του ανδρισμού τους;\nΤο όνομα του έργου από ένα τάλιρο του 1937 κοπής Denver το οποίο είναι συλλεκτικό γιατί από κάποιο λάθος στη παραγωγή του ο απεικονιζόμενος βούβαλος έχει μόνο τρία πόδια. Βλέπω τους χαρακτήρες του Μάμετ και βλέπω ανθρώπους κουτσουρεμένους, ακριβώς σαν αυτό το βούβαλο. Με λειψά εφόδια, με λειψά αποθέματα, με λειψές προσδωκίες. Χαμένοι σε ένα κόσμο, ανάμεσα στα πρέπει τους και στα θέλω τους δρουν όπως προστάζει η όποια ηθική τους και παρασύρονται να πράττουν όπως προστάζει η απληστία τους, ανάμεσα στους φόβους και στις ελπίδες βλέπουν εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν κι επιμένουν να πιστεύουν σε φίλους. Κουτσαίνοντας πορεύονται και με λάθη στη πλάτη συνεχίζουν. Πάει κι αυτό, πάμε παρακάτω, η επόμενη σκηνή, το επόμενο δράμα, και ξανά, μια ζωή κουτσό.\nΚαι όπως αναφωνεί ο "δάσκαλος" κάποια στιγμή\nΖούμε σαν τους ανθρώπους των σπηλαίων όλοι μας\nΌντως, και αυτός πρώτος, και αν ζούμε έτσι, είναι γιατί εμείς το έχουμε επιλέξει.\nΔυστυχώς εμένα το έργο με κούρασε, ιδιαίτερα το πρώτο μέρος. Το δεύτερο μέρος με κράτησε καλύτερα. Δεν έχω κάτι να προσάψω στη παράσταση, η σκηνοθεσία ήταν λιτή και αποστασιοποιημένη, είχε ατμόσφαιρα, οι ηθοποιοί άριστοι. Θυμάμαι παρόμοια αίσθηση και στο οικόπεδα με Θέα που είναι του ιδίου συγγραφέα. Νομίζω λοιπόν ότι μάλλον δε μου αρέσει ο Μάμετ, τόσο απλά.\nΣτο θέατρο Ιλίσια*\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Αντώνης Καφετζόπουλος, Αποστόλης Τοτσικάς, Δηήτρης Αλεξανδρής\n* Δε μπορώ να μην το αναφέρω αλλά θα σκάσω αν δε πω τη κακία μου. Το θέατρο Ιλίσια γενικά το αγαπώ και μου αρέσει να πηγαίνω γιατί ανεβάζει συνήθως καλές παραστάσεις. Και φυσικά μπράβο στη κυρία Ντενίση που το συντηρεί (δε ξέρω αν έτσι είναι, από παρασκήνια εγώ στουρνάρι, αλλά υποθέτω) και δικαίωμα της να το έχει όπως γουστάρει. Μόνο που να, εμένα, με ενοχλεί ότι στο φουαγιέ της κεντρικής σκηνής έχει μόνο φωτογραφίες άπό έργα που έχει παίξει η κ. Ντενίση. Ο αμερικανός Βούβαλος παίζεται στη κάτω σκηνή κι εκεί στο φουαγιέ έχει φωτογραφίες από άλλα έργα που έχουν παιχτεί στο θέατρο γενικά. Βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες θυμήθηκα πόσες πολλές παραστάσεις έχω ευχαριστηθεί εκεί και θυμήθηκα το πως ήταν το φουαγιέ της κεντρικής σκηνής τη τελευταία φορά που το επισκέφτηκα και πως αυτό στερεί κάτι από τη τελετουργία του να πηγαίνεις θέατρο.\nΣυγνώμη για τη γκρίνια.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 3:29 μ.μ. 2 σχόλια:\nΔέκα Εντολές 5 & 10\nΘα μπορούσε και να λέγεται\nγιατί δεν υπάρχει περίπτωση να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές Του.\nΜια όμορφη και εμπεριστατωμένη περιγραφή της παράστασης από την αλεπού\n"5. Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, ίνα εθ σοι γένηται και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γης"\n- Όταν μετανοιώνουν οι άνθρωποι, είναι αργά;\n- Ποτέ δεν είναι αργά. Πάντα μπορείς να επιστρέψεις. Πρέπει όμως να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή. Να αρχίσεις ξανά από την παιδική ηλικία\n- Κι αν έχεις ξεχάσει που την έχεις κρύψει;\n- Μπορείς να ζητήσεις από τα παιδιά να σε οδηγήσουν. Δεν είναι ντροπή.\nΚαι τα παιδιά γίνονται γονείς...\nΣχέσεις γονέων, παιδιών και αντίστροφα, τα λόγια που ειπώθηκαν και αυτά που δεν ειπώθηκαν αλλά περάσαν στις καρδιές όλων. Δεσμοί αίματος/δέσμια ζωής. Πως να τιμάς τους γονείς; πως μπορείς να μην είσαι αμαρτωλός; πως να υπακούσεις σε αυτή την εντολή; Η οικογένεια η αρχή όλων, αλλά μάνα, με μετέτρεψες σε ένα μελόδραμα. Και έφυγα για να ξεφύγω αλλά δε μπόρεσα να μείνω μακριά, επέστρεψα, και όταν δε σε βρήκα, σπάραξα. Κι ας με μετέτρεψες σε ένα μελόδραμα.\nΠαιδική ηλικία και η νοσταλγία της επιλεκτικής μας μνήμης.\nΌμορφα δοσμένη, εικαστική, και πολλή καλή δουλειά από τους νέους ηθοποιούς. Γρήγορη εναλλαγή συναισθημάτων για το κοινό, από το γέλιο, στη συγκίνηση, και μετά στη πίκρα και ξανά.\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Ηλίας Κουνέλας, Μαρία Παρασύρη, Σοφιάννα Θεοφάνους, Λένα Παπαληγούρα, Σωτήρης Τσακομίδης\n"10. Ουκ επιθυμήσεις την γυναίκα του πλησίον σου. Ουκ επιθυμήσεις την οικίαν του πλησίον σου ούτε τον παίδα αυτού, ούτε του βοός αυτού, ούτε του υποζυγίου αυτού, ούτε παντός κτήνους αυτού, ούτε όσα τω πλησίον σου εστί"\nΟ Βασίλης Νικολαϊδης επιλέγει την ιστορία του Δαβίδ και Βηθσαβεέ από τη παλαιά διαθήκη για να αποδώσει την εντολή αυτή.\nΟ βασιλιάς Δαβίδ, βλέπει τη Βηθσαβέε να παίρνει το λουτρό της και την επιθυμεί. Ο άντρας της Ουρίας μακριά σε μάχη. Κάνουν έρωτα και η Βηθσαβέε μένει έγκυος. Ο Δαβίδ φέρνει πίσω τον Ουρία για να κοιμηθεί με τη γυναίκα του και να συγκαληφθεί η μοιχεία. Ο Ουρίας διαισθάνεται και αποφασίζει ουσιαστικά να ελευθέρωση τη Βηθσαβέε.\nΘυσιάζομαι για την αγαπημένη μου.\nΕκείνη φωτιά και καίγεται\nΕγώ μόνο σταγόνα.\nΕκείνη χρειάζεται ποταμό\nΘυσιάζομαι για την αγαπημένη μου\nΟ Δαβίδ κανονίζει να σκοτωθεί ο Ουρίας στη μάχη. Ο Κύριος τιμωρεί το Δαβίδ (και τη Βηθσαβέε κυρίως κι ας μη τονίζεται αυτό) παίρνοντας τη ζωή του καρπού τους.\nΈνας Θεός εκδικητικός, δε συγχωρεί και παίρνει τον αθώο, μόνο και μόνο γιατί είναι καρπός "αμαρτίας".\nΟ Δαβίδ και η Βηθσαβέε νηστεύουν, προσεύχονται, εκπληπαρούν για να σωθεί το παιδί. Όμως η τιμωρία είναι αναποφευκτη, μετά από αυτή θα επέλθει η λύτρωση. Αποδέχονται τη τιμωρία και προχωρούν. Δυναμή τους ο έρωτας τους. Ο νέος καρπός του έρωτα τους θα αγαπηθεί από τον Κύριο. Τι ειρωνία...\nΕμένα πάντως αυτός ο Θεός δε μου αρέσει!\nΠροτιμώ τον άρχοντα τον έρωτα και ταυτίζομαι απόλυτα με το τραγούδι της Βηθσαβέε\nΕίμαι πλασμένη από του έρωτα το φως\nφτιαγμένη είναι για αυτό η ψυχή μου\nσπίτι μου, του έρωτα ο ατέλειωτος βυθός\nσε αυτόν χαρίζω το κορμί μου\nΠοιό σώμα, ποιά μάτια\nποιό χέρι ζεστό\nθ' αντέξει μαζί μου\nαυτόν το χορό\nΓιατί όταν ο Έρωτας προστάζει οι άνθρωποι υπακούν, τόσο απλά.\nΕπίσης παράσταση με εικαστική απόδοση, εκπληκτική μουσική επένδυση και ατμόσφαιρα, ίσως λίγο ασύνδετη κατά μέρη.\nΗ δε σκηνή της ερωτικής συνάντησης Δαβίδ Βηθασβέε υπό τους ήχους αργεντίνικου τανγκό είναι απερίγραπτα ερωτική και περιέχει όλη την ουσία του πάθους, της επιθυμίας, του έρωτα δηλαδή.\n(Τέτοια θεάματα δεν είναι για κοριτσάκια σαν και εμένα, που πήγαν στο θέτρο μοναχούλια τους χωρίς προσμονή άμεσης δικιάς τους ερωτικής συνεύρεσης!)\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Ναταλία Στυλιανού, Λαμπρινή Αγγελίδου, Παναγιώτης Λάρκου, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Πάρις Λύκος\nΣτο Εθνικό Θέατρο, Πειραματική σκηνή\nμέχρι 26 Νοεμβρίου 2006\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 10:24 π.μ. 6 σχόλια:\nτου Μπρους Μάγερς\n(από το ομώνυμο έργο του Σαλόμ Άνσκι)\nΔύο ερωτευμένοι νέοι. Όταν ο πατέρας της κοπέλας αποφασίζει να την παντρέψει με άλλον, ο Χανάν πεθαίνει. Η ψυχή του μετέωρη. Η Λέα τον προσκαλεί στο γάμο της κι η ψυχή του γίνεται ντιμπούκ και τη κυριεύει. Στον εξορκισμό και οι δύο ψυχές αντιστέκονται στο χωρισμό, οι ψυχές τους ανήκουν μαζί. Όταν τελικά η ψυχή του Χανάν παραδίδεται και εγκαταλείπει το σώμα της Λέα, η Λέα αποφασίζει να τον ακολουθήσει, σε ένα τόπο άγνωστο, μυστηριακό, όπου οι ψυχές τους θα μείνουν ενωμένες.\nΗ λέξη ντιμπούκ προέρχεται από την εβραίκή λέξη ledavek που σημαίνει γαντζώνομαι. Η ψυχή μπαίνει σε σώμα άλλου, γαντζώνεται στη ζωή, στον άλλον.\n"Που πάνε οι ζωές εκείνων που δε πρόλαβαν να ζήσουν, που πάνε οι σκέψεις που δε πρόλαβαν να σκεφτούν, τα παιδιά που δε πρόλαβαν να κάνουν;"\nΟ άλλος αφήνεται ανοικτός να κυριευτεί, δε θέλει να ξεφύγει.\nΜια διαδρομή μεταξύ του ταλμούδ, της ορθολογικής πίστης,\nο κόσμος μας χωρίς ουρανό\nκαι της καμπάλα, της μυστηριακής αναζήτησης του θείου μέσα στο μεγάλο αρνητικό, στο μη Θεό (Λο-α),\nνα εξαγνίσω την αμαρτία, να λιώσω μέσα στην αμαρτία, μέχρι να μείνει μόνο ότι ιερό και όσιο είναι μέσα της, όπως ο χρυσοχόος λιώνει το χρυσάφι για να το καθαρίσει\nΓιατί ψυχή που είσαι τόσο ψηλά θέλεις να πέσεις στην άβυσσο;\nΕίναι γιατί η ψυχή η περιπέσουσα από τη τόση θλίψη, επιθυμεί να κάνει μια ανάβαση.\nΑχ, καταδικασμένη η ψυχή να χάνεται, να αναζητά, και ναι, πρέπει πρώτα να πέσει για να μπορέσει να αναδυθεί.\nΗ παράσταση είναι έξοχη, ατμοσφαιρική, σε σημεία συνταράσσει και συγκλονίζει, σε άλλα ταξιδεύει στη μαγεία εβραικών ύμνων και χορών, σε άλλα καθηλώνει με τη τραγικότητα της ιστορίας.\nΗ σκηνή που η Λέα χορεύει τη παραμονή του γάμου της και στα πρόσωπα των ζητιάνων, με τους οποίους οφείλει να χορέψει κατά τη παράδοση, βλέπει το νεκρό Χανάν, είναι ονειρική.\nΥπέροχες ερμηνείες και από τους δύο ηθοποιούς. Η Δέσποινα Κούρτη δε, είναι απλώς εκπληκτική (μα πως μπορεί να κάνει τέτοια πράγμτα με το σώμα της, τη φωνή της, και την έκφραση του προσώπου της;)\nΣτο Εθνικό Θέατρο - Πειραματική Σκηνή\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Παπανικολάου, Δέσποινα Κούρτη\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 9:30 π.μ. 4 σχόλια:\nΕτικέτες 2005/06, 2006/07, παραστάσεις που αγάπησα\nτων Βασίλη Ραϊση & Μαριάννας Κάλμπαρη\n- Πες μου μια ιστορία με χάπυ εντ\n- Α, εσύ θέλεις παραμύθι...\nΈνα μικρό κορίτσι, ενόψει αποκριάτικου πάρτυ και Γιωργάκη!, με ξεναγό ένα μάγο, ονειρεύεται τι άλλο, γάμους, πέντε ιστορίες γύρω τριγύρω από το γάμο.\nΞεκινάμε από τη γνωριμία, η "χημεία", και είναι σα να βλέπω τον de Botton δραματοποιήμενο.\nΜα θα ταιριάζουμε; Όλοι ταιριάζουν.\nΜηδενισμός; Όχι ακριβώς. Πίκρα ναι, γιατί εκεί κρύβεται μια αλήθεια. Ας ξεχάσουμε τα ερμαφρόδυτα κι ας δουλέψουμε στις σχέσεις μας.\nΜετά ο γάμος, ω τι χαρά, και το παιδί, κι άλλη χαρά. Μόνο να, να είναι κάποιος εκεί να μας υπενθυμίζει ότι αγαπιόμαστε. Δύσκολο πράγμα η συμβίωση. Και μη ξεχνάμε, ΄\nο γάμος αλλάζει τον άνθρωπο.\nΔεν σ'αντέχω άλλο, χωρίζουμε. Και που πάει η αγάπη όταν τελειώνει; Κι αν ο ένας σταματήσει να αγαπάει;\n- Που είναι το παιδί;\n- Στο φούρνο. Αφού έφυγες και με άφησες με τον έρωτά σου, είπα να σου τον δώσω να τον φας.\nμπρρρρρ Εφιάλτης. Σα το γάμο. Είναι να μη τον φοβάσαι; Σύγκρυο σε πιάνει και μόνο όταν ακούς τη λέξη. Αλλά αν αγαπήσεις, τίποτα δε φοβάσαι (κοινώς χάνεις τη λογική, την αίσθηση αυτοπροστασίας, το μπούσουλα, αλλά ας μη το κάνουμε θέμα). Άρα, γαμοφοβικός αυτός που δε ξέρει να αγαπά. Μακάρι να ήτανε έτσι απλό. Κι αυτός που ξέχασε, φοβάται, κουράστηκε να αγαπά, και βάλε κι άλλα να είσαι μέσα.\nΤελευταία ιστορία "οι τρείς αδερφές και ο άντρας τσουκάλι" απλώς απολαυστική και ξεκαρδιστική. Δώσμου έναν άντρα, ας είναι γκαβός, κουτσός, άσχημος, μαλθακός, όλα τα κακά του κόσμου να έχει, μόνο δώσμου ένα άντρα. Και πέφτει το τσουκάλι από τον ουρανό και φυσικά είναι Ο τέλειος άντρας. Αν θες χρωματίζεις το οτιδήποτε όπως έχεις ανάγκη.\nΔως μου ένα ρόλο να ανέβω στη σκηνή. Συζύγου, Μάνας, Ερωμένης, έστω αραβωνιαστικιάς.\nΗ παράσταση προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ. Γλυκόπικρη και με πολύ γέλιο. Ρυθμός, κέφι, ζωντάνια, τρέλλα, ατμόσφαιρα, όμορφα ισορροπημένα.\nστο Θέατρο Τέχνης (υπόγειο)\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Ιφιγένεια Αστεριάδη, Λεωνίδας Κακούρης, Μαριάννα Κάλμπαρη, Διαμαντής Καραναστάσης, Νέστωρ Κοψίδας, Κατερίνα Λυπηρίδου και η μικρή Δήμητρα Μπράμη\nμέχρι 5 Νοεμβρίου 2006\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:58 μ.μ. 2 σχόλια:\nΟλοένα και λιγότερες περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης\nτου Μάρτιν Κριμπ\nΤρία μονόπρακτα. Συνδεδεμένα μεταξύ τους. Οι παρατηρητές αφηγητές όσο ξεδιπλώνουν την ιστορία μετατρέπονται στους ήρωες της ιστορίας. Προσπαθώ να αποστασιωποιηθώ από τη προσωπική μου ιστορία αλλά τελικά αποτυγχάνω, η τραγικότητα της ασημαντότητας της με ρουφάει ξανά μέσα της.\nΜια γυναίκα παντρεύεται μικρή, μένει έγκυος, μεγαλώνει το παιδί, ζει ένα συμβατικό γαμό. Η τάσεις φυγής στην αρχή, όταν ήτανε ακόμη ζωντανή, έχουν εξαφανιστεί. Δεν έχει λόγο να φύγει πια, γιατί να φυγει, δούλεψε σκληρά για την ευτυχία, παραμένει.\nΕυτυχία; Ποια είναι η εικόνα της ευτυχίας;\nΜόνο η φωνή μέσα αμαυρίζει αυτή την εικόνα θυμίζοντας τη ψευτιά της.\nΈνας άντρας μπαίνει σε ένα σχολείο και σκοτώνει τα παιδιά. Α, κανείς δε θα τον συμπαθήσει, κανείς δε θα καταλάβει γιατί. Δουλειά, γυναικα, παιδιά, σπίτι, όλα καλά, κακοποίηση στο παρελθόν καμιά. Οφειλει να είναι καλά. Όχι;\nΤο ζευγάρι της πρώτης ιστορίας, στο σκάφος, χαμογελάει. Το παιδί στο σπίτι. Όλα πάνε από το καλό στο καλύτερο. Η μήπως αυταπατώνται. Μήπως όχι. Το παιδί έχει μαζέψει όλους τους θυσαυρούς της ζωής στην υπέροχη ντουλάπα του. Μόνο να μπορούσε να τους δείξει στους ανθρώπους, τότε αυτοι, ίσως, ίσως και να τον αγαπούσαν. Κι όπως σέρνεται και προσπαθεί να φτάσει στο κλειδί για να ανοίξει μαθαίνει, μεγαλώνει.\nχάνει αίμα αλλά κερδίζει σε σιγουριά\nΚοινός άξονας όλων των ιστοριών η κατάρα της σύγχρονης εποχής\n- Θες να πεις ότι έχουν το δικαίωμα να γελάνε;\n- Κάτι παραπάνω από δικαίωμα: έχουν χρέος να γελάνε.\nΤο καθήκον να είσαι ευτυχισμένος. Σε μια κοινωνία που όλα είναι εφικτά, όλα είναι ευκολα, ο μοναδικός ύπεύθυνος για την ευτυχία μας εμείς οι ίδιοι. Πως τολμάμε να μην είμαστε σε διαρκή κατάσταση ευδαιμονίας; Ποιόν άλλον να κατηγορήσουμε για τη δυστυχία μας πέρα από τον εαυτό μας; Το ασήκωτο βάρος της προσωπικής μας ευτυχίας. Η αφόρητη ενοχή της προσωπικής μας δυστυχίας.\nΘυμήθηκα ένα σχόλιο της Ορελιας το οποίο και παραθέτω\n"προσφατα παρακολουθησα μια εκπομπη στην τηλεοραση οπου παρουσιαζοταν η εκθεση εργων που αναφερεται στην μελαγχολια\nεργο καποιου Γαλλου που δεν ξερω ποιος ειναι γιατι το ονομα του δεν αναφερθηκε οση ωρα εβλεπα την εκπομπη και γιατι δεν ειμαι ενημερη..!\n11 χρονια του πηρε να συγκεντρωση και να παρουσιασει τα εργα\nαναμεσα στην συζητηση αναφερθηκε και στην Βιρτζινια Γουλφ σαν την μεγαλυτερη συγγραφεα του 20 αι., η οποια γραφοντας το τελευταιο της εργο, βρεθηκε στο μεγιστο της αρρωστιας της και εθεσε τερμα στη ζωη της διοτι, τιποτε αλλο δεν της εμενε μια και ειχε χρησιμοποιησει μεχρι τελους, αποστραγγισει, την δυνατοτητα της εκτονωσης που δινει η συγγραφη...\nεπισης, χαρακτηριζε το κυματοειδες της διαθεσης των καταθλιπτικων, και εμοιαζε να αγαπα αυτο που ελεγε, σαν πηγη ζωης...\nοχι σκετα εμπνευσης αλλά ζωης\nαυτο το πανω κατω ε ι ν α ι η ζωη, ελεγε...\nμεχρι που στον 19ο νομιζω αι. χαρακτηριστικε αρρωστεια και περιθωριοποιησε τους πασχοντες..."\nΜήπως ήρθε η στιγμή να αναφωνήσουμε και να απαιτήσουμε\nΔικαίωμα στη δυστυχία!\nΜία συμπαθητική παράσταση με καλές ερμηνείες και λιτή σκηνοθεσία, πιστεύω ταιριαστή στο κείμενο. Δε συνεπαίρνει, δεν απογοητεύει.\nστο θέατρο Εμπρός\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Ζιόβας, Αλεξία Μπουλούκου, Μαρία Πανουργιά, Θάνος Σαμαράς\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 9:57 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ κοιμωμένη ξύπνησε\nτων Ξένιας Κλογεροπούλου - Θωμά Μοσχόπουλου\nΜή! Πονέσει, ματώσει, κακό...\nΌταν σκεφτόμαστε παιδικό θέατρο, το θέατρο Πόρτας αποτελεί εγγύηση, και η φετινή δουλειά δεν αποτελεί εξαίρεση.\nΒασισμένο στο γνωστό παραμύθι της "ωραίας κοιμωμένης", στο πρώτο μέρος βλέπουμε (με ελαφρές παραλαγές) την ιστορία μέχρι που ο πρίγκηπας τη ξυπνά με το φιλί του. Στο δεύτερο, τις περιπέτειες τους για να ξαναβρεθούν και να μείνουν μαζί. Η πριγκίπισσα ξυπνά στο σήμερα, μετά από 500 χρόνια ύπνου, και έχει έναν τελείως διαφορετικο κόσμο να ανακαλύψει και να μάθει. Ο δε "πρίγκηπας" ζει σε ένα σύγχρονο κόσμο όπου κανονικά πριγκίπισσες δεν υπάρχουν.\nΠροσωπικά βρήκα το πρώτο μέρος ονειρικό και μια υπέροχη αφορμή για επαφή των παιδιών με τη μαγεία του θεάτρου. Η σκηνή δε που η πριγκίπισσα ανακαλύπτει τη μουσική και αυθόρμητα χορεύει ήταν έξοχη. Κι εγώ ως ενήλικας το καταευχαριστήθηκα.\nΤο δεύτερο μέρος, το βρήκα απογοητευτικό. Αν και κάποιες στιγμές του ήταν καλές, ως επί το πλείστον αναλωνόταν σε παρουσίαση ηθικών διδαγμάτων, κυρίως του πρέπει να κυνηγάμε τα όνειρα μας, αλλά όχι με ευστοχα έμμεσο τρόπο.\nΜου έκανε εντύπωση που το ακροατήριο αποτελούνταν κυρίως από παιδιά προσχολικής ηλικίας (οι παραστάσεις του παιδικού Πόρτα αναφέρονται συνήθως σε παιδιά δημοτικού) και ότι κατά τη διάρκεια της παράστασης κυριαρχούσε σχεδόν απόλυτη ησυχία. Ο γιός μου που σπανίως κάθεται πάνω από πέντε λεπτά παρακολούθησε όλη τη παράσταση με αμείωτο ενδιαφέρον και χάρα.\nΜου άρεσε που η ιστορία έχει δοθεί σε ήπια μορφή χωρίς τρομαχτικές αναφορές. Η νεράϊδα που δίνει τη κατάρα το κάνει από λάθος, αγαρμποσύνη, και αμέσως μετά την απαλύνει.\nΤην παράσταση συνοδεύει ένα προσεγμένο πρόγραμμα, για ενήλικες όμως, με αναφορές στα ψυχαναλυτικά μυνήματα του παραμυθιού, και επίσης ένα βιβλιαράκι με ιδέες για δραστηριότητες μετά τη παράσταση το οποίο βρήκα πολύ καλό.\nΗλιάνα Γαϊτάνη, Παντελής Δεντάκης, Δάφνη Δαυίδ, Θοδωρής Πετρόπουλος, Θάνος Τοκάκης, Βίκυ Χατζοπούλου, Ιωάννα Παππά\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 10:40 μ.μ. 6 σχόλια:\nΕτικέτες 2006/07, παιδικό\nΘέατρο παραλόγου; Αναρωτιέμαι.\nΦράσεις ατάκτως ειρημένες; Φαινομενικά ίσως, ουσιαστικά όχι.\nΈνα ρολόϊ τοίχου να μετράει αδέκαστα τη διαδοχή των στιγμών. Στιγμές,\nάλλες φορές ασύνδετες,\nάλλες φορές αντιτιθέμενες και επιτιθέμενες η μία στην άλλη,\nάλλες φορές επαναλαμβανόμενες,\nάλλες φορές να θυμίζουν καθημερινότητα (αχ, πόσο επιφανειακή και άχαρη πραγματικότητα αλήθεια)\nκι άλλες φορές απλά σουρεαλιστικά καίριες και τρομαχτικά αληθινές.\nΑντιγράφω από το πρόγραμμα\n" Η ανθρωπότητα οφείλει να παραιτηθεί μπροστά στη συνειδητοποίηση ότι μια πλήρης και ικανοποιητική εξήγηση του σύμπαντος είναι εκτός των δυνατοτήτων της. Και υπό αυτό το πρίσμα, ο κόσμος πρέπει τελικά να θεωρηθεί παράλογος"\nΝαι, και υπό αυτό το πρίσμα ένα λογικότατο θέατρο του παραλόγου να απεικονίζει με φρικιαστική αλήθεια τη ζωή μας.\nΟ Ιονέσκο γράφει ότι εμπνεύστηκε τη φαλακρή τραγουδίστρια από ένα εγχειρίδιο εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας. Ο κύριος και η κυρία Σμιθ, συνηθισμένοι άγγλοι, με συνηθισμένες αγγλικές ζωές. Απρόσωποι.\n"Το πρωϊ κοιτάχθηκες στο καθρέπτη, αλλά δεν είχες πρόσωπο"\nΑποξενωμένοι. Όχι λάθος. Απλά ξένοι. Δεν είχαν γνωριστεί ποτέ όπως και οι φίλοι τους που μετά από μακρά συζήτηση μεταξύ αγνώστων καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ναι, πράγματι είναι παντρεμένοι, λογικά πρέπει να είναι παντρεμένοι, κι έτσι τελικά αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλον το σύντροφο της φαντασίας του. Τον οποίον και φυσικά αγαπούν.\nΗ τελευταία σκηνή όπου οι τέσσερις ηθοποιοί αναφωνούν ασυναρτησίες ήταν σα να έβλεπες το μέσα του ανθρώπινου νου (τουλάχιστον του δικού μου) όπου αναρίθμητες φωνές, εσωτερικές και μη, κραυγάζουν, διεκδηκούν, καταλαμβάνουν, παραλογίζουν.\nΠάρε ένα κύκλο, χαιδεψέ τον, και αυτόματα γίνεται φαύλος.\nΕυχάριστη παράσταση, συμπαθητικά δοσμένη. Το ατού της η πίστη στο κείμενο του Ιονέσκο, το οποίο είναι και η δύναμη της κατά την ταπεινή άποψη μου.\nΣτο Θέατρο Βικτώρια\nΠαίζουν οι ηθοποιοί: Μαριάννα Λαμπίρη, Πέτρος Αποστολόπουλος, Άννα Πορφύρη, Γιώργος Κατινάς, Χριστίνα Δενδρινού, Ερνέστος Βουτσίνος\nΑκούγονται: Κώστας Τερζάκης, Βασιλική Ρόρρη, Νεκτάριος Γεωργιάδης\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 3:09 μ.μ. 8 σχόλια:\nΤου Σαμ Μπόμπρικ\nΠήγα, είδα και απήλθα απογοητευμένη.\nΚαταρχήν να ζητήσω συγνώμη από τους ηθοποιούς για το επερχόμενο θάψιμο γιατί ήταν όλοι τους εξαίρετοι, υπηρέτησαν άψογα τους ρόλους τους, γεμάτοι ζωντάνια και κέφι.\nΠρόκειται για μια παρωδία του γνωστού σαιξπηρικού έργου. Μια κωμωδία με πολύ γέλιο, πολλές καλές ατάκες. Το κοινό καλείται να συμμετάσχει και να συμβάλει με έναν τρόπο άνετο και φιλικό.\nΑσύνδετη και αποσπασματική. Υπερβολικά τα «φαρσικά» στοιχεία. Υπερβολικές οι σεξουαλικές αναφορές. Καυστηριασμός ελάχιστος, κι αυτός του σεναρίου, όχι του τι εκφράζει το original έργο.\nΕπίσης αισθάνθηκα ότι ο χώρος δεν ήταν κατάλληλος, ίσως να χρειαζότανε ένα μικρότερο θέατρο. Η σκηνή δε «γέμιζε» ούτε από τα σκηνικά ούτε από τους ηθοποιούς, και η πλατεία φάνταζε ιδιαιτέρως κρύα.\nΑν και υπήρξαν πολλές στιγμές που δάκρυσα από το πολύ γέλιο, υπήρξαν και πάμπολες στιγμές που κοίταξα .το ρολόι μου αναρωτώμενη πότε θα τελειώσει.\nΗ απογοήτευση μου έγκειται φυσικά στο ότι άλλο περίμενα κι άλλο συνάντησα.\nΤο αθηνόραμα το έχει με τέσσερα αστέρια. Και τηρώντας το σύνηθες μου τελετουργικό, φτάνω στο θέατρο σχετικά νωρίς, καφεδάκι και μελέτη του προγράμματος ένα πρόγραμμα πολύ καλό, με ωραίες αναλύσεις του Άμλετ του Σαίξπηρ. Ναι, ήμουν φτιαγμένη για κάτι διαφορετικό.\nΑ, οι μεγάλες προσδοκίες είναι άτιμο πράγμα και εγκυμονούν κινδύνους, σε όλα στη ζωή και στο θέατρο φυσικά. Υποθέτω, αν πήγαινα να περάσω δύο ευχάριστες ώρες απλώς, μπορεί αυτός ο στόχος να είχε επιτευχθεί.\nΠαρολαταύτα υπάρχει κάτι που θέλω να κρατήσω. Αντιγράφω από το πρόγραμμα (που αντιγράφει από το «Σαίξπηρ ο Σύγχρονος μας» του Γιάν Κοτ) μια υπέροχη αλληγορία\n«Ο τυφλοπόντικας σκάβει το χώμα αλλά ποτέ δε θα ξαναβγεί στην επιφάνεια. Νέες γενιές τυφλοπόντικων γεννιούνται ολοένα, σκάβουνε τη γη προς όλες τις κατευθύνσεις, και συνεχώς το χώμα τους πλακώνει. Ο τυφλοπόντικας έχει τα τυφλοποντικίσια όνειρα του. Για μεγάλο διάστημα είχε την αυταπάτη πως είναι ο άρχοντας της δημιουργίας, νόμιζε πως η γη, ο ουρανός και τα αστέρια είχανε πλαστεί για τους τυφλοπόντικες, πως υπάρχει ένας Θεός των τυφλοπόντικων, που έπλασε τους τυφλοπόντικες και τους υποσχέθηκε μια τυφλοποντικίσια αθανασία. Όμως ξαφνικά ο τυφλοπόντικας κατάλαβε ότι είναι ένας απλός τυφλοπόντικας, πως η γη, ο ουρανός και τα αστέρια δεν πλάστηκαν για χάρη του. Ο τυφλοπόντικας πονάει, νιώθει και στοχάζεται, ωστόσο τα δεινά του, τα αισθήματα του και οι στοχασμοί του δε μπορούν να αλλάξουν την τυφλοποντικίσια μοίρα του. Αυτός θα συνεχίσει να σκάβει το χώμα και το χώμα θα συνεχίσει να τον πλακώνει. Στο σημείο αυτό ο τυφλοπόντικας κατάλαβε ότι είναι ένας τραγικός τυφλοπόντικας.»\nΚαι αντιγράφοντας από το πρόγραμμα πάλι\n«Το δράμα των καταστάσεων που επιβάλλονται… Οι ρόλοι υπάρχουν στο σενάριο, και το σενάριο πρέπει να παιχτεί ως το τέλος άσχετα ποιοι είναι οι ήρωες.»\nΑουτς, αυτό πόνεσε!\nΧρήστος Κελαντώνης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Δημήτρης Μενούνος, Έφη Μουρίκη, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Πάνος Σταθακόπουλος, Ελένη Τζώρτζη, Πρόδρομος Τοσουνίδης,\nΣτο θέατρο Νέο Ριάλτο\nκαι συνεχίζει το καλοκαίρι στο θέατρο Παρκ\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 1:45 π.μ. 11 σχόλια:\nΔευτέρα, Οκτωβρίου 16, 2006\nΟ Γιόχαν και η Μαριάννα είναι ένα φαινομενικά ευτυχισμένο ζευγάρι.\nΚαι ο θεατής τους παρακολουθεί, σε διαδοχικές σκηνές, αργά και βασανιστικά, με αμείληκτη μεθοδικότητα, να ξεσκίζουν ο ένας τον άλλον. Ξέσκισμα με το γάντι, πολιτισμένα, ευγενικά αλληλοσπαράζονται.\nΗ κοινή ζωή, η μη εκπλήρωση των επιθυμιών και αναγκών τους και το μίσος που αυτο το ανεκπλήρωτο γεννά.\nΌταν χωρίσουν, και αφού ξαναχτίσουν τους εαυτούς τους, μπορούν πιά με αποστασιωποιημένη ματιά να κοιτάξουν, και να βρουν, και να (ξανα)αναγνωρίσουν αυτά που τους ενώνουν. Επιτέλους μπορούν να αγαπήσουν ο ένας τον άλλον.\nΠόσο εύκολα και αδυσώπητα δύο άνθρωποι μπορούν να απομακρυνθούν. Ο Bergman μιλώντας για το έργο αναφέρεται στην "απίστευτη αδεξιότητα μας να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον"\nΚαι πόσο απλά και ανώδυνα δύο άνθρωποι μπορούν να γεφυρώσουν τις μεταξύ τους αποστάσεις. Συνδετικός ιστός, τι άλλο; η αγάπη.\nΌμορφη παράσταση, καλά δοσμένη. Η κ. Καραμπέτη (αν και όχι από τις προσωπικές μου συμπάθειες) είναι εξαίρετη. Η σκηνοθεσία, σχετικά λιτή (θα μπορούσε και πιο λιτή) αφήνει το κείμενο να μιλήσει.\nΚαρυοφυλλιά Καραμπέτη & Μηνάς Χατζησάββας\nΣκηνοθεσία: Νικαίτη Κουντούρη\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 9:34 μ.μ. 3 σχόλια:\nτων Μπόγκερσον, Λονγκ & Σίνκερ\nΝαι, είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος.\nΜία σύνοψη όλης της εργογραφίας του Σαίξπηρ, και ναι, είναι κωμωδία. Από τις καλύτερες!\nΤη παράσταση την είχα δεί πριν 10 (!) χρόνια, τότε με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και τον Στέλιο Μάινα να συντροφεύουν τη Δραγούμη και τον Σακελλαρίου. Είχα γελάσει με τη καρδιά μου. Ειδικά η σκηνή με τον αντίστροφο Αμλετ είναι ανεπανάληπτης έμπνευσης. Και όλη η επεξήγηση και το χτύσιμο για τη φράση "Στο μοναστήρι τώρα".\nΤόσο μου είχε αρέσει που είχα πάει τέσσερις φορές.\n(Μετά το ξαναείδα και στο Λονδίνο, το originale τρομάρα τους, και είχα απογοητευτεί)\nΆραγε θα είναι ίδια και εξίσου καλή; Θα έχουν οι ηθοποιοί την ίδια φρεσκάδα και ζωντάνια. Ήταν ένα παιχνίδι πριν δέκα χρόνια, καυστικό και αθώο. Αναρωτιέμαι.\nΆμα καταφέρω να πάω θα σας πω και τις φρέσκιες μου εντυπώσεις.\nΆκης Σακελαρίου, Ναταλία Δραγούμη, Γεράσιμος Γεννατάς, Ταξιάρχης Χάνος\nΣκηνοθεσία: Κ. Αρβανιτάκη\nΑν δε το έχετε δει πάντως, αξίζει. Καμιά φορά πάμε θέατρο και για να γελάσουμε, σωστά;\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 9:16 μ.μ. 2 σχόλια:\nΟι συνταγές, εκτός από ενδιαφέρουσες, είναι ζυμωμένες με απόσταγμα ζωής.\nΔιαφημίζεται ως "μια παράσταση για το δύσκολο ταξίδι της ενηλικίωσης" και το μυαλό πάει στη διαδρομή μετάβασης από παιδί σε ενήλικα.\nΚάπως έτσι, αλλά όχι ακριβώς. Ενηλικίωση ναι, όχι μόνο. Μαζί με ωρίμανση. Από την άγνοια του "μαθητευόμενου" που τσαλαβουτάει στη ζήση όπως όπως και στο περίπου στη συνειδητοποιημένη γνώση και ικανότητα του ζειν.\nΠαρακολουθούμε έναν έφηβο στα γυμνασιακά και λυκιακά του χρόνια. Σύντροφος του σε αυτό το ταξίδι, ο οδηγός του σχολικού λεωφορείου. Σε κάθε σημείο καμπή ένα φαγητό, εμπλουτισμένο με όλο το καταστάλαγμα της ενήλικης εμπειρίας. Απλόχερα δοσμένο, καθοδηγεί, εξηγεί, βοηθά. Κάθε σταθμός μάθημα. Οδηγός, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στο σχολείο της ζωής.\nΜια πορεία οδυνηρή...\n"Ο πόνος, όπως αναγράφεται και στην ετικέττα του, είναι οδυνηρός. Δεν μπορείς να τον αποφύγεις. Χρειάζεται να μάθεις να ζεις μαζί του"\nΝα τον φας, να τον καταβροχθίσεις, να κρατήσεις όλες τις μνήμες ακαίρεες, να τον νοιώσεις, να μείνει μέσα σου. Τότε ίσως να σε διδάξει, ίσως.\nΜια πορεία αποκαλυπτική...\nΓια την ανάγκη του ανθρώπου\nνα είναι ευτυχισμένος ("κατασκευαστικόν το θέμα!"),\nνα είναι ελεύθερος ("τους φόβους μας τους τρώμε"),\nνα κρατάει τη μνήμη του,\nνα είναι ο εαυτός του στον έρωτα,\nνα πετάξει τα περιττά από πάνω του και να κρατήσει μόνο την ουσία ("την ξεφλουδίζουμε την αγκινάρα και τρώμε μόνο τη καρδιά"). Κυρίως αυτό.\n"Η ταραμοσαλάτα θέλει μόνο λάδι και λεμόνι"\nΤου παίρνει χρόνια του έφηβου για να τη φτιάξει τη ταραμοσαλάτα όπως πρέπει. Μόνο λάδι και λεμόνι. Οτιδήποτε άλλο είναι περιττό, δε χρειάζεται φτιασίδια για να νοστιμέψει, είναι πεντανόστιμη από μόνη της. Η μαγιονέζα, το κρεμμύδι, το ψωμί την κάνουν κάτι άλλο από αυτό που είναι, που πρέπει να είναι. Το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να της αλλοιώνουν τη γεύση, να τη ψευτίζουν.\nΚαι όταν τη πετυχαίνει; Τότε τη προσφέρει, και γίνεται αποδεκτή, και κάθονται μαζί κι απολαμβάνουν, μοιράζονται τη ταραμοσαλάτα.\nΦεύγω με μια γλυκιά αίσθηση από το θέατρο. Εγώ, και άλλοι θεατές, σπεύδουμε να αγοράσουμε το κείμενο. Θέλω να το επισκεφτώ ξανά, να το σκεφτώ, να το μελετήσω. Γιατί σε τελική ανάλυση πρόκειται για μιά παράσταση πάνω στα μαθήματα που μας δίνει η ζωή. Συνειδητοποιώ ότι όσο μεγαλώνουμε και "σοφεύουμε" είμαστε καλύτερα εξοπλισμένοι για να γευτούμε τη ζωή. Σε δύο εβδομάδες κλείνω αισίως τα 35 μου χρόνια. Και μπαίνω στο δεύτερο μισό της ζωής μου με αποκτημένη γνώση, προετοιμασμένη από τις εμπειρίες του πρώτου μισού, ορεξάτη εως πεινασμένη, με εκλεπτισμένα γούστα.\nΤι θα τη κάνεις τη ζωή Ζοζέφ;\nΝαι η ζωή, αυτή κι αν είναι για φάγωμα!\n** Η παράσταση είναι υπέροχα δοσμένη.\nΠαίζουν εξαίρετα οι: Δημήτρης Πιατάς, Σωκράτης Πατσίκας, Βασίλης Καραμπούλας, Άννα Καλαιτζίδου.\n** Στο θέατρο Αμόρε - δυστυχώς στον εξώστη που έχει περιορισμένες θέσεις.\nΑν δε το γνωρίζετε, στο θέατρο Αμόρε, υπάρχει η δυνατότητα ετήσιας συνδρομής. Με 70 ευρώ, 5 παραστάσεις, τα προγράμματα των παραστάσεων, και refreshment στο μπαρ.\nΕγώ έβγαλα μία, ποτέ δε με έχουν απογοητεύσει οι παραστάσεις του θεάτρου του Νότου, εννίοτε με μαγεύουν\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 10:12 π.μ. 2 σχόλια:\nτου Jean-Claude Van Itallie - στο θέατρο Άσκηση\nΝαι, ναι άλλη μια παράσταση που παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά. Πέρυσι όμως την έχασα γιατί δε με έλκυε το θέμα, οπότε φέτος άδραξα την ευκαιρία, τώρα που είμαστε στο ξεκίνημα της σαιζόν και οι πειρασμοί είναι λιγοστοί. Εξάλλου το αθηνόραμα την έχει με 4 αστέρια, πως θα μπορούσα να προσπεράσω.\nΠρόκειται για δύο μονόπρακτα, την Ακρόαση και το Μοτέλ. Στο οριτζινάλε America Hurrah, περιλαμβάνεται και ένα τρίτο μονόπρακτο, η τηλεόραση, που εδώ δε παρουσιάζεται.\nΗ απόδοση είναι σουρεαλιστική, παρανοική, με εναλλαγές έντασης και απόλυτης σιωπής. Οι ηθοποιοί κάνουν εκπληκτικά πράγματα με τα σώματα τους, χτυπιούνται, εκτινάζονται, κινούνται σα μέσα σε παχύρεστο υγρό, σα λαστιχένιες μαριονιέττες, και η εκφραση του προσώπου τους, πότε ανθρώπινη, πότε γκροτέσκο, πότε πλαστικής κούκλας.\nΗ "Ακρόαση" ξεκινά σε ένα γραφείο ευρέσεως εργασία, περνάει στο δρόμο όπου γίνεται ένα ατύχημα, και καταλήγει σε ένα πάρτυ. Μιλάει για την ανεργεία και την ασημαντότητα του καθένα μας μέσα στο σύνολο της κοινωνίας. Μήπως να ζητήσουμε και συγνώμη που ζούμε;\n- Νομίζετε ότι είστε αναντικατάστατος;\n- Ναι, ναι, αλήθεια, αλήθεια, ναι, αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια...\nΠρώτη σκέψη και πικρή που μου ήρθε, όχι καρδιά μου, ουδείς αναντικατάστατος. Τώρα που το γράφω, σκέφτομαι, όχι, αναντικατάστατος είναι ο οποιοςδήποτε, για τους ανθρώπους που τον αγαπάνε, που έχει αγγίξει. Αναντικατάστατος ούτως ή άλλως επειδή είναι μοναδικός. Κανείς άλλος ακριβώς ο ίδιος.\n- Εγώ φτΑΙω. ζητΑω συγνΩμη. μπορΕΙτε να με βοηθήσετΕ;\n- Ο επόμενος\nΝα πω την αμαρτία μου με κούρασε αν και έχει στιγμές πολύ δυνατές. Είναι και διάχυτη από βία και σεξ κτηνώδες, και ενοχλήθηκα. Ίσως γιατί με έφερε αντιμέτωπη με τα βαθύτερα άσχημα ένστικτα του ανθρώπου, ένστικτα που τα νοιώθω ξένα σε μένα (ή μήπως προσποιούμαι ότι είναι ξένα και για αυτό ενοχλήθηκα τόσο;)\nΣτο "Μοτέλ" μια τεράστια μαριονέττα ξενοδόχος περιγράφει, σχεδόν ουρλιάζοντας, τα χαρίσματα του δωματίου, και δύο επίσης τεραστίων διαστάσεων ταξιδιώτες, κάνουν σεξ και καταστρέφουν ότι βρουν μπροστά τους. Όλο αυτό διαδραματίζεται με ταυτόχρονο εκλεπτυσμένο σερβίρισμα κρασιού και φαγητού από 2 ηθοποιους (ντυμένες με βραδυνές τουαλέτες) στο κοινό. Γεμάτο από συμβολισμούς. Δεν έπιασα και πολλά πράγματα από τους συμβολισμούς αλλά έννοιωσα πολλά συναισθήματα και καθηλώθηκα.\nΚρατώ αυτή τη φράση, για να θυμάμαι ότι όλοι μας ανήκουμε στο ανθρώπινο γένος, και αν όχι όλοι μας, οι περισσότεροι από μας, νοιώθουμε χαμένοι.\nΌλοι οι άνθρωποι παντού κάθονται μέσα στη παλάμη του Θεού. Περιμένοντας, από που, προς τα που.\nΈνα πολύ δυνατό σημείο της παράστασης είναι ο τρόπος που τελειώνει. Δε πέφτει αυλαία. Τρεις από τους ηθοποιούς στίνονται στην έξοδο, στυλιζαρισμένοι, και με το κολημένο χαμόγελο στο πρόσωπο, κοιτάζουν τους θεατές. Αμηχανία στο κοινό. Δε ξέρουμε τι να κάνουμε. Κάποια στιγμή ένα δειλό μουδιασμένο χειροκρότημα. Οι ηθοποιοί ακίνητοι. Σιγή στο κοινό. Ένας γενναίος σηκώνεται πρώτος και φεύγει, το κεφάλι σκυφτό. "Σας άρεσε;" ρωτάει η ηθοποιός. Σιγά, σιγά, οι θεατές παίρνουν το θάρρος και αποχωρούν, "σας άρεσε;" ρωτάνε οι ηθοποιοί. Είναι τέτοια η αμηχανία που κανείς δεν απαντά.* Ρωτάνε, αλλά με τέτοιο τρόπο που απωθούν την απάντηση. Γιατί τελικά, αυτό που έχει σημασία, είναι ότι κάνανε αυτό που πιστεύουν, που νοιώθουν, καταθέσανε τη ψυχή τους με ειλικρίνεια. Η επιβράβευση, το αν άρεσε ή όχι, είναι ακαδημαικό, δεν αφορά. Όταν αυτό που κάνεις είναι αυτό που εσύ ποθείς, η ανταπόκριση που αυτό έχει είναι ανευ σπουδαιότητας, δεν επηρρεάζει. Και συνδέοντας με την παρόμοια ερώτηση που γίνεται στο πρώτο μονόπρακτο, "Σας αρέσω;" περνά πολύ δυνατά το μύνημα, δεν έχει σημασία, δεν ασχολούμαι, ακολουθώ τη πορεία μου, ανεξαρτήτως. (τουλάχιστον σε μένα, ίσως επειδή εκεί είναι το μυαλό μου, τι να πω)\nΣυνολικά, χάρηκα που την είδα τη παράσταση. Είναι μια άποψη φρέσκια και ενδιαφέρουσα. Και το δεύτερο μονόπρακτο, το "Μοτέλ" μου άρεσε πάρα, μα πάρα πολύ. Όμως, δε θα το ξανάβλεπα και θα προβληματιζόμουνα να το συστήσω. Εξαρτάται από τα γούστα του καθενός. Είναι ιδιαίτερη, πειραματική, μάλλον προχωρημένη.\nΔυό συμβουλές αν πάτε:\nΑποφύγετε τη πρώτη σειρά, ενδείκνυται για γενναίους μόνο\nΔιαβάστε το πρόγραμμα πριν τη δείτε, βοηθάει στη παρακολούθηση.\n*Εγώ, μάζεψα όλο μου το θάρρος, και τους συνεχάρηκα, ως όφειλα, ως ψωμομένη θεατρόφιλη, τρομάρα μου, αλλά ήταν πολύ δύσκολο. Δε γνωρίζω αν μετά την άτακτο δικιά μου φυγή, οι εναπομείναντες θεατές βρήκαν το θάρρος να απαντήσουν αν τους άρεσε ή όχι.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 12:31 π.μ. 6 σχόλια:\nΆλλη μιά από τις παραστάσεις που είδα πέρυσι και συνεχίζεται φέτος. Και ευτυχώς. Είναι από αυτά που μάλλον θα ξαναδώ.\nΜοιρολόγια, νανουρίσματα, παραδοσιακά παραμύθια, και το διήγημα του Παπαδιαμάντη "Μια ψυχή", ανακατεύονται, συνδέονται, αρμονίζονται, αποκτούν ζωή και ψυχή, από την έκφραση της ηθοποιού Ρηνιώ Κυριαζή. Μόνη στη σκηνή, με μία καρέκλα μόνο, τίποτα περιττό για να μην απομακρύνεται η καρδιά από την έκφραση αυτού του κειμένου, την επαφή με τη ψυχή του λόγου που η νεα ηθοποιός απλώχερα δωρίζει. Μυσταγωγία.\nΤο παραμύθι του Φιορεντίνου, καθηλώνει και αγαλιάζει, αχ, αυτή η λάμια, σα να βλέπεις όλη τη κακία του κόσμου στα μάτια της που πετάγωνται έξω, να καρφώσουν με δηλητήριο, όποιον τα κοιτάξει. αχ, η τρυφερή γλυκιά κόρη της λάμιας.\nΤο νανούρισμα γλυκαίνει.\nΤα μοιρολόγια συγκλονίζουν. Η συγκρατημένη έκφραση του πόνου, η απόκριψη όλης της έκτασης του, μου αποκάλυψε όλο το βάθος του και την απόγνωση του κατευθείαν μέσα στο είναι μου, πέρα από μυαλό, καρδιά, ψυχή, να αγγίζει κάτι άλλο, αυτό που είναι ενωμένο με όλο το κόσμο μας.\nΗ δραματοποίηση της "Ψυχής" απλά με άφησε άφωνη. Το θέμα, μια μητέρα που έχασε τη κόρη της και βλέπει σε μια πεταλούδα τη ψυχή της, δε μπορεί παρά να μιλήσει σε ένα γονιό.\nΌμως το να γίνεις κοινωνός στη Ρηνιώ Κυριαζή να βιώνει αυτά τα λόγια\n"Αχ! ψυχή μου! Αχ! πουλί μου! μου εκάκιωσες, με βλέπεις και φεύγεις, μου αγρίεψες ! παιδί μου!"\nΚαι η φράση, προσφώνηση, κραυγή, παράκληση, πρόσκληση, "Αχ ψυχή μου", δεν έχει από άλλα χείλη, από άλλη ψυχή, ποτέ αρθρωθεί έτσι.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 3:22 μ.μ. 2 σχόλια:\nΚυριακή, Σεπτεμβρίου 24, 2006\nΜία από τις παραστάσεις που είδα πέρυσι και ξαναπαίζεται φέτος.\nΘυμάμαι με είχε αφήσει με μια πικρή γεύση, για τη δυσκολία που έχουν οι άνθρωποι να εκφράσουν τα συναισθήματα τους, για τις παρεξηγήσεις που αυτή η δυσκολία δημιουργεί, για την επικοινωνία που δε πρόκειται να συμβεί, γιατί δε δύναται να συμβεί.\nΜόνο μια υποψία επαφής, ένα ανεπαίσθητο άγγιγμα, φευγαλέο, για μια στιγμή μόνο, και μετά η αναπόφευκτη απόσταση. Από τον εαυτό, τους άλλους, τις ανάγκες, τις επιθυμίες.\nΈνα ζευγάρι από τα παλιά, με αφορμή/αιτία/δικαιολογία το θάνατο της μητέρας της γυναίκας ξανασυναντιέται. Και η ιστορία του έρωτα τους, του χωρισμού τους, του μετά τους αναδιπλώνεται. Η συνάντηση μέσα σε ένα λουτρό, χώρος που διευκολύνει και επιβάλει το άνοιγμα, τη χαλάρωση, την αποκάλυψη. Λόγια σκληρά, κατηγόριες, ανείπωτες αλήθειες έρχονται στην επιφάνεια.\nΑντιγράφω από το πρόγραμμα της παράστασης που περιέχει και όλο το έργο.\nΜάικ: Έχεις μόνο μια οικογένεια\nΣάντρα: Όχι, δύο έχεις. Αυτή που σου δίνεται και αυτή που φτιάχνεις.\nΣάντρα: Αν κοιτάξεις μέσα από τις κουρτίνες στο δωμάτιο μιας συνηθισμένης γυναίκας – να κοιτάξεις καλά όμως – μπορεί να ανακαλύψεις κάτι, ελάχιστο έστω, από αυτό που κάνει τον κόσμο να προχωράει\nΜάικ: Γιατί δε με αφήνεις να σε βοηθήσω\nΣάντρα: Γιατί ποτέ δε με βοήθησες όταν το είχα ανάγκη\nΣάντρα: Οι γυναίκες βάζουν περισσότερα σε μία σχέση από ότι οι άντρες. Για αυτό οι άντρες πιστεύουν ότι όλα είναι μοίρα, ενώ οι γυναίκες ξέρουν, ότι όλα είναι δουλειά, πολλή δουλειά.\nΜαίκ: Δειλος; Γιατι;\nΣάντρα: Γιατί δεν έτρεξες πίσω μου. Γιατί δε με διεκδίκησες\nΜαικ: Θέλετε οι άντρες να είναι χύμα, αλλά μόνο για να λένε ωραία λόγια και να κάνουν έρωτα με πάθος. Όχι και να θυμώνουν όμως!\nΙστορία έρωτα, ναι. Αλλά αν και ο έρωτας αυτός κυριεύει, οι ερωτευμένοι δε βρίσκουν τον τρόπο να συναντηθούν, να γεφυρώσουν την απόσταση. Αυτά μόνο στα μυθιστορήματα και στις ταινίες. Εκεί μόνο, οι ευσεβείς πόθοι εκπληρώνονται.\nΣτη ζωή, σε αυτό το λουτρό, μόνο η πικρή αλήθεια. Χρειάζεται κάτι παραπάνω από τον έρωτα για να μπορέσω να σε αγγίξω, να σε αντέξω. Δουλειά, δουλειά, δουλειά. Και να προσθέσω, στον κατάλληλο χρόνο, τη σωστή στιγμή, τότε που έχει νόημα, τότε που οι αποστάσεις είναι ακόμη τέτοιες που μια γέφυρα μπορεί να τις ενώσει.\n***Συνολικά μια προσεγμένη παράσταση, με ωραία ατμόσφαιρα και δουλεμένες ερμηνείες.\nΜια προειδοποίηση: Οι ηθοποιοί εμφανίζονται κάποιες στιγμές (όχι συχνά) γυμνοί στη σκηνή. Γίνεται με τρόπο φυσικό και καθόλου σοκαριστικό νομίζω, αλλά ίσως κάποιοι ενοχληθούν\n*** Στο θέατρο «Τόπος Αλλού»\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 3:29 π.μ. 4 σχόλια:\nΓιαπωνέζικοι κήποι (παιδικό)\nΜία διαδραστική παράσταση για παιδιά. Παίχθηκε πέρυσι και συνεχίζεται φέτος.\nΈνα αγόρι, ακολουθώντας το ποτάμι ανακαλύπτει τον υπέροχο κόσμο της φύσης. Μαγεύεται τόσο από το δροσερό γρασίδι της κοιλάδας, τα νούφαρα στη λίμνη, τη γέφυρα με τα ξύλα που το καθένα έχει διαφορετικό ήχο όταν περπατάς πάνω του, το απάτητο χιόνι, τον καταράκτη, τα βότσαλα στη θάλασσα, που φτιάχνει ένα κήπο, μια μικρογραφία ύμνο σε αυτά που είδε, αφορμή για να τα μοιραστεί με τους φίλους του. Ο δικός του τρόπος για να κρατήσει ζωντανή εκείνη τη βόλτα.\nΟι φίλοι/θεατές/επισκέπτες στον κήπο του, καλούνται να περπατήσουν απαλά πάνω στα νούφαρα, να φτιάξουν μουσική στη γέφυρα, να κυλιστούν ως βότσαλα στη θάλασσα.Η παράσταση έχει κάτι το ονειρικό, είναι πολύ τρυφερή, και αφήνει τα μεν παιδιά εντυπωσιασμένα, τους δε μεγάλους με μια παιχνιδιάρικη γλυκιά αίσθηση.\nΜία πολύ καλή εισαγωγή στο κόσμο του θεάτρου πιστεύω.\nΕπειδή διαδραματίζεται σε πολύ σκοτεινό και επιβλητικό χώρο, ο γιός μου, στα τρία όταν πήγαμε, φοβήθηκε και την παρακολούθησε αποσπασματικά (ένα συνεχες μπες-βγες, τον έλκυε αλλά και τον ξένιζε) Όμως, εκτίμησα ιδιαίτερα το ότι μας επιτρέψανε αυτό το μπες-βγες. Και ο Ιάσωνας μετά ζήτησε να ξαναπάμε. Το βαφτιστήρι μου στα πέντε τότε, το καταευχαριστήθηκε και συμμετείχε πολύ.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 3:03 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες 2005/06, 2006/07, παιδικό\nΜια νύχτα με τον Σαιξπηρ\nΜια συρραφή αποσπασμάτων από πέντε έργα του Σαίξπηρ (Οθέλλος, Στρίγγλα, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας, Μάκβεθ), με κεντρικό άξονα τον Έρωτα. Με κεφαλαίο έψιλον. Ο μεγάλος πρωταγωνιστής, η κινητήριος δύναμη των πάντων, ο αναπόδραστος, ο ευπρόσδεκτος, ο απροσδόκητος. Ο μικρός φτερωτός θεός πετάει το βέλος του, το βλέμμα που λαβώνει, και όλα ανατρέπονται. Η αγνή παραδίδεται, η πιστή προδίδει, η στριμμένη γλυκαίνει. Η λογική δε χωράει στο τόπο αυτό, εξορίζεται. Πάθος τυφλώνει, παραλογίζει, παραπλανεί.\nΑντιγράφω από το πρόγραμμα της παράστασης:\n"Σε όλους τους έρωτες, ακόμη και στους πιο τραγικούς, υπάρχει μια στιγμή ευτυχίας η οποία μπορεί χωρίς υπερβολές να ονομαστεί υπεράνθρωπη. Είναι η νίκη κατά του χρόνου, μια αμυδρή εικόνα του επέκεινα, εκείνου του εκεί που είναι ένα εδώ, όπου τίποτε δεν μεταβάλλεται και όλα, όσα υπάρχουν, υπάρχουν πραγματικά" Octavio Paz\nΞανασκεφτόμενη την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, τρόμαξα. Για μια στιγμή φαντάστηκα πως θα ήτανε αν δεν είχε γίνει η παρεξήγηση και είχαν την ευκαιρία να βιώσουν τον έρωτα τους. Πως θα ήτανε μετά από δέκα χρόνια, με κουτσούβελα να τρέχουν στα πόδια τους, με ένα νόστιμο φαγητό να σιγοβράζει στο τσουκάλι. Λόγια ποιητικά αστείρευτα; Ανατρίχιασα. Δε μπορούσαν παρά να πεθάνουν, ο θανατός τους ο μοναδικός σωτήρας του πάθους και της αγνότητας του έρωτα τους. υπ\n** Δε θα αναφερθώ καθόλου στη παράσταση, εκτός του ότι, προσωπικά τη βρήκα άνιση, αποσπασματική και άδικη στο λόγο του Σαίξπηρ. Μία από τις ελάχιστες φορές που συμφωνώ, τουλάχιστον εν μέρη με το κ. Γεωργσουσόπουλο.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:49 μ.μ. 2 σχόλια:\nΟ Δον Περλιμπλίν και η Μπελίσα - Φ.Γ. Λόρκα\nΩ μπέλα Μπελίσα, δεν σ'αγαπώ για τη ψυχή σου,\nσε αγαπώ γιά το κορμί σου, το ωραίο, το φθαρτό...\nΟ Περλιμπλίν, έχει διανύσει τη ζωή του αναπτύσοντας τη σοφία του και ενασχολούμενος με τη προσωπική του εσωστρέφια και μόνο. Στη δύση της ζωής του πείθεται να παντρευτεί την όμορφη και νεαρή γειτονοπούλα του Μπελίσα. Όταν τη βλέπει γυμνή μέσα από τη κλειδαρότρυπα την ερωτεύεται τρελά. Η Μπελίσα, σεβόμενη τα νιάτα της, τον απατά αλλά χωρίς ψυχή. Ερωτεύεται το νέο που περνά κάτω από το μπαλκόνι της, αυτόν που το πρόσωπο του δεν έχει δεί. Τι ειρωνεία, ο νέος αυτός δεν είναι άλλος από τον Περλιμπλίν. Ο τρόπος που βρήκε αυτός που τόσο την αγαπά για να της γεννήσει αγάπη και να της δώσει τελικά ψυχή. Ο νέος, και ο Περλιμπλίν, πρέπει να πεθάνουν για να μείνει η αγάπη της Μπελίσα πάντα ζωντανή, πάντα κοντά της, να μη τη φθείρει ο χρόνος, η γνωριμία.\n"Μπελίσα τώρα πια είσαι μιά άλλη γυναίκα"\nγιατί τώρα έχεις ερωτευθεί,\nγιατί τώρα η αγάπη σου έχει σκοτώσει,\nγιατί είσαι καταδικασμένη η αγάπη σου να είναι πάντα ζωντανή\nΣυνολικά μια προσεγμένη παράσταση.\nΔυνατά σημεία της, ο κ. Λεμπεσόπουλος και η συνομιλία της υπέροχης μουσικής του Χατζηδάκι με τα λόγια του Λόρκα.\nΣε περιοδεία ανά την Ελλάδα τον Αύγουστο και στο νομό Αττικής:\n27/8/2006 Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου\n30/8/2006 Προαύλιο Γυμνασίου-Λυκείου Ραφήνας\n3/9/2006 Γαλάτσι Ανοιχτό Θέατρο - Άλσος Βεϊκου\n5/9/2006 Πετρούπολη "Θέατρο Πέτρας"\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 12:09 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως - Γεωργίου Βιζυηνού\nΈμεινα άφωνη, μαγεμένη, έκθαμπη.\nΚάτι τέτοιες στιγμές εύχομαι να είχα το χάρισμα εκφραστικότερης γραφής για να μπορέσω να μεταδώσω έστω και ένα απειροελάχιστο αυτού που είδα.\nΤο κείμενο του Γ.Μ. Βιζυηνού εύστοχο, απλό και δαντελωτό συγχρόνως (μα είναι δυνατόν, και όμως ναι, ναι είναι), τα θέματα που αγγίζει πολλαπλά. Όχι σε βάθος, όχι με σαφήνεια, δίνει μιά ιδέα, μια υποψία και ο αναγνώστης (θεατής στη προκειμένη περίπτωση) το προχωρά όπου και όσο το χρειάζεται (ο θεατής εννοώ).\nΚαταθέτω λοιπόν αυτά που εξέλαβα εγώ\nΗ Μάσιγγα με το γάργαρο γέλιο της αθωότητας αγνοεί το μέλλον που της επιφυλλάσεται. Φλερτάρει με αυθάδεια με τη ζωή, ερωτεύεται. Τι θα διατηρηθεί από την αθωότητα άραγε όταν εκπαιδευτεί καταλλήλως και κληθει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τις;\nΟ πατέρας της δεν σκέφτηκε καν ότι οι επιλογές του θα αλλάξουν ανεπιστρεπτι τη κόρη του. Η εξουσία αποφασίζει και διατάζει, χωρίς να λάβει υπόψη τις συνέπειες στους εξουσιαζόμενους, όχι από κακία ή αδιαφορία, ούτε για να εξυπερετήσει δικά της συμφέροντα. Δεν περνά καν από το μυαλό ότι η Μάσιγγα ίσως να είχε δικές της επιθυμίες. Ο εξουσιαζόμενος ως μη ον.\nΟ πατέρας που μόνο στην Καλκούτα, εκεί που ανήκει η ψυχή του ίσως, μόνο εκεί μπορεί να σταθεί, μόνο εκεί να γράψει τα ποιήματα του, μόνο εκεί να τα μοιραστεί. Ίσως γιατί μόνο εκεί που αισθανόμαστε ασφάλεια μπορούμε να κοιτάξουμε πραγματικά τον εαυτό μας;\nΚαι όλοι οι γνωστοί αποφεύγουν να πηγαίνουν στη Καλκούτα για να γλυτώσουν τη κόλαση της ανάγνωσης. Πόσοι άραγε αντέχουν να μπουν στα ενδότερα της ψυχής ενός άλλου;\nΚαι τέλος ο ποιητής, ο ποιητής που είναι ο μόνος γνώστης όλης της αλήθειας, που ονειρεύτηκε και είδε το όνειρό του να καταρρέει, που εύχεται να μην είχε γνωρίσει τη Μάσιγγα, για να μην είχε ονειρευτεί. Προσδοκίες και η ακύρωση τους. Να προσδοκάς πολλά και να θρηνείς που δεν απέκτησες; Να προσδοκάς λίγα και να χαίρεσαι με τη μετριότητα;\nΗ αφήγηση της ιστορίας ήπια, ούτε συγκρούσεις, ούτε αποκαλύψεις, ούτε δράματα. Οι πρωταγωνιστές επιπλέουν στη ζωή, κάνουν το ταξίδι τους από Πειραία σε Νεάπολη σε καράβι που στην αρχή φαίνεται καλοτάξιδο αλλά αποδυκνύεται ότι δεν είναι, το καράβι-ζωή τους πάει, πότε έχει φουρτούνα, πότε μπονάτσα, τους πάει, και ο προορισμός δεδομένος.\nΚαι επιπλέον όλα αυτά δοσμένα με ένα χιούμορ λεπτό, φλεγματικό, η καθαρεύουσα να αναδυκνύει την ειρωνία του. (Σίγουρα πρέπει να ξεπεράσω τη προκατάληψη μου με τη καθαρεύουσα και να σπεύσω να τον ανακαλύψω όπως του αρμόζει. )\nΌσο για την παράσταση αυτή καθε αυτή, την απόδοση, πως να το περιγράψω;\nΝοσταλγική. Όχι να θυμίζει περασμένα χρόνια και αλλοτινές εποχές. Όχι.\nΜια νοσταλγία για κάτι που έχουμε μέσα μας, παιχνιδιάρικο, αθώο, σαγηνευτικό, ονειροπόλο, ευφάνταστο, φρέσκο. Κάτι εφηβικό.\n** Συνελεστές της παράστασης\nαπό το ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου (με έδρα τη Χίο)\nΘεατρική προσαρμογή και σκηνοθεσία: Γιώργος Μπινιάρης\nΣκηνικά: Έβης Χρήστου\nΚοστούμια: Άννα Καραμουσλή\nΒοηθός σκηνοθέτη: Αρκαδία Ψάλτη\nΈπαιξαν οι ηθοποιοί\nΠοιητής: Κώστας Παπακωνσταντίνου\nΜάσιγγα: Νάντια Παπαθεοδώρου\nΚύριος Π. : Κώστας Τζουβαράς\n** Μου άρεσε ιδιαίτερα η κυρία Νάντια Παπαθεοδώρου.\n** Όσο και αν έψαξα στο Internet δε μπόρεσα να βρώ παρά μόνο αυτή την επικείμενη παράσταση:\n- Στις 29 Ιουλίου στην Αμανή Χίου\nΟ πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ με ενημέρωσε ότι δεν έχουνε προγραμματίσει άλλη παράσταση για το νομό Αττικής. Όμως το αυτί μου πήρε μιά πρόσκληση για να παίξουνε στο θέατρο του Δρομοκαείτιου στο κήπο του οποίου βρίσκεται και ο τάφος του ποιητή Βιζυηνού. Μακάρι.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:48 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες 2005/06, παραστάσεις που αγάπησα\nΘρήνοι Γυναικών - Ηρωίδες του Σοφοκλή σε κείμενα του Διονύση Καψάλη και μουσική του Νίκου Ξυδάκη.\nΠέντε ηρωίδες του Σοφοκλή θρηνούν για την απώλεια του άνδρα: σύζυγος, πατέρας, αδερφός.\nΜιά παράσταση που ακροβατεί στις παρυφές της ψυχής, ο αρμονικός συνδιασμός χώρου (θέατρο Παλαιάς Επιδαυρου), χρόνου (έναστρος φωτεινός ουρανός), λόγου και μουσικής να συνομιλεί με το ασυνείδητο και το μυαλό απλώς να γραπώνει κομμάτια πραγματικότητας, σκόρπιες φράσεις από τα κείμενα.\nΤο πένθος των γυναικών περισσότερο για εκείνη που μένει.\nΤέκμησσα " και τώρα τι θα κάνω εγώ;"\nΗλέκτρα " Να γυρίζω σα ξένη στο σπίτι του πατέρα μου"\nΑντιγόνη " Έφυγες, και άφησες για μένα έρημο κόσμο, πες μου που θα μπω"\nΤις χαρές που δεν έζησαν, το κόσμο που αντιπροσώπευε ο άνδρας που χάθηκε, και χάθηκε και ο κόσμος όπως τον ξέρανε.\n"Γλυκός για σένα ο θάνατος, πικρός για μένα"\nΤο κενό που αφήνει ο αποχωρών στη ζωή του απομένωντος.\n"Λόγος βαρύς για θνητούς, πριν πεθάνουν ποτέ η ζωή αν είναι καλή δεν ξέρεις.\nΜα εγώ στον Άδη πριν κατέβω, τη δική μου τη ξέρω, θλιμένη"\n** Πρωταγωνίστρια της παράστασης η μουσική του κ. Ξυδάκη. Αιθέρια, χατζηδακική.\nΔεν έχουμε πιά το μέγα Χατζηδάκι να μας ταξιδεύει σε όνειρα ψυχής, αλλά ο Ξυδάκης δημιούργησε πρωτότυπη μουσική που κλείνει μέσα της αυτή τη χροιά, την αλλόκοσμη ενδόψυχη μαγεία.\nΕλπίζω να ηχογραφήθηκε η παράταση για να μπορέσω να την απολαύσω ξανά.\n** Η κ. Ελευθερία Αρβανιτάκη απλώς θεική.\n** Ο κ. Δημήτρης Χούντης έπαιξε σαξόφωνο όπως το ξέρουμε και μετά να ακούγεται σα κλαρίνο. Από δύση σε ανατολή, από ελευθερία της τζαζ στη παράδοση τη δική μας και ξανά, να παραπαίουμε μαζί του, να μη ξέρουμε που ανήκουμε.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:42 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜαρία Πενταγιώτισσα - Μποστ\nΉταν η πρώτη μου επαφή με Μποστ και έτσι δεν είχα ούτε προσδωκίες ούτε προκαταλαμβανόμενες απόψεις. Ούτε με το μύθο της Μαρίας της Πενταγιώτισσας είχα προηγούμενα οπότε την είδα τη παράσταση ως τελείως μα τελείως άσχετη. Δε μπορώ να πω ότι έπιασα τυχόν συμβολισμούς, αναφορές ή παραλληλισμούς Ελλαδίτσας-Μαρίας . Ίσως και ο Μποστ να μην είχε κάτι τέτοιο στο μυαλό του όταν το έγραψε.\nΤο εξέλαβα ως μια εκλεπτυσμένη επιθεώρηση και ως τέτοια την καταευχαριστήθηκα. Γέλασα με τη ψυχή μου και έφυγα πιό ανάλαφρη από το θέατρο.\nΜου άρεσε ο δεκαπεντασύλλαβος και η "καθαρευουσιανίζουσα" γλώσσα.\nΕνοχλήθηκα λίγο από κάποιες βωμολοχίες (ελάχιστες ομολογώ αλλά είμαι πουριτανή τελικά).\nΌλοι οι συντελεστές έκαναν εκπληκτική δουλειά. Ιδιαίτερα ο κ. Φιλιππίδης ήταν εξαίρετος.\nΣυνολικά μία καλοδουλεμένη, προσεγμένη παράσταση από το θέατρο Διαδρομή.\nΣε περιοδεία όλο το καλοκαίρι.\nΣτο Νομο Αττικής αύριο Πέμπτη 13 Ιουλίου στη Νέα Μάκρη και μετά από Σεπτέμβρη πάλι.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:40 π.μ. 2 σχόλια:\nΤρίτη, Ιουνίου 20, 2006\nΚαρδιά με κόκκαλα\nΒίος και πολιτεία του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη\n!Πήρε παράταση μέχρι 18 Σεπτεμβρίου!\nΜια παράσταση έκπληξη, ένα παιχνίδι με τα κείμενα του Λαπαθιώτη και τη ροή της ζωής του.\nΚάθε βράδυ και διαφορετικό, ανάλογα με τη "τύχη' των χαρτιών.\nΈξυπνη σκηνοθεσία, καταπληκτική ιδέα, υπέροχη μουσική.\nΤο ότι παίζεται στο κήπο της παλιάς και ερειπωμένης κατοικίας του ποιητή προσθέτει στην εμπειρία. Πρωτοποριακό, ατμοσφαιρικό, συγκινητικό, σε βάζει σε σκέψεις.\nΕγώ, ως ακαλλιέργητη που είμαι, διατηρούσα πλήρη άγνοια για τον ποιητή. Η παρέα μου με πληροφόρησε ότι ανήκει στους έλληνες πεσσιμιστές μαζί με τον Καρυωτάκη και τη Πολυδούρη. Γυρίζοντας σπίτι έψαξα λίγο, διάβασα, αλλά τελικά οι λεπτομέριες της βιογραφίας του περισσεύουν. Όσο για τη ποιήση του εναπόκειται σε προσωπικές προτιμήσεις. Εγώ εξάλλου, είπαμε ακαλλιέργητη, τη ποίηση δε τη καταλαβαίνω συνήθως.\n"Διακήρυξε απροκάλυπτα την ομοφυλοφιλία του, ζήτησε την αποκαθήλωση του λογοτεχνικού κατεστημένου της εποχής του (αποκάλεσε τον Ελύτη θρασύ αριβίστα), ασπάστηκε το κομμουνισμό, απαρνήθηκε το χριστιανισμό" και όλα αυτα στις αρχές του εικοστού αιώνα.\n"Θα ζήσω όπως θέλω εγω\nκαι δε μου καίγεται καρφί"\nΚαι το έργο ένας αγώνας δρόμου μεταξύ του Ναπολέοντα που αποφασίζει και ζει όπως του ορίζει η καρδιά του και του "Αννίβα" (το όνομα που τελικά δε του δώσανε) του άλλου του εαυτού που ακολουθεί τη ροή της εποχής του, τη κανονικότητα. Η έκβαση του αγώνα διαφορετική κάθε βράδυ.\nΓιατί τελικά δεν έχει σημασία ποιός θα τερματίσει αλλά η πορεία, δεν έχει σημασία αν η ζωή του ήταν έκφυλη ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα, ήταν η δικιά του επιλογή, δεν έχει σημασία αν οι άλλοι εγκρίνουν της επιλογές ή αν οι επιλογές αυτές τον οδήγησαν τελικά στην αυτοκτονία.\n"γιατί αυτό που έχω μέσα μου\nαυτό θα μείνει"\nΚαρδια με κόκκαλα πράγματι!\nΥΓ1 Μέχρι 30 Ιουνίου\nΥΓ2 Αν και τον ποιητή δεν τον είχα υπόψη μου, έχω κλάψει πολλάκις με τα λόγια του...\n"Καημός αληθεια να περνώ\nτου έρωτα πάλι το στενό\nΏσπου να πέσει σκοτεινιά\nμια μέρα του θανάτου\nΣτενό βαθύ και θλιβερό\nπου το θυμάμαι πάντα\nΤι μου στοιχίζει στη καρδιά\nτο ξαναπέρασμα του\nΑς είναι ωστόσο,\nτι ωφελεί γυρεύω πάντα το φιλί\nΣτερνό φιλί, πρώτο φιλί\nκαι με λαχτάρα πόση\nΓυρεύω πάντα το φιλί, αχ καρδιά μου\nπου μου το τάξανε πολλοί\nΚι όμως δεν μπόρεσε κανείς\nποτέ να μου το δώσει\nΊσως μια μέρα όταν χαθώ\nγυρνώντας πάλι στο βυθό\nΚαι με τη νύχτα μυστικά\nγίνουμε πάλι ταίρι\nΑυτό το ανεύρετο φιλί\nπου το λαχτάρησα πολύ\nΣαν μια παλιά της οφειλή\nνα μου το ξαναφέρει"\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:32 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔευτέρα, Ιουνίου 19, 2006\nΔιάβασα χθες στο Έψιλον της Κυριακάτικης ελευθεροτυπίας μια κριτική για το Vagina Monologues .\nΕτεροχρονισμένο βέβαια γιατί από όσο ξέρω η παράσταση δε παίζεται πιά, αν και υπάρχει σκέψη να ξαναπαιχτεί το χειμώνα. Επειδή το άρθρο το βρήκα λίγο άδικο, ειρωνικό και ειδωμένο από την αντρική πλευρά μόνο αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω.\nΤη παράσταση εγώ την είδα πριν ένα μήνα περίπου οπότε τώρα έχω στο μυαλό μου την αίσθηση μόνο και όχι τη λεπτομέρεια. Πρόκειται για ένα έργο που είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του. Ιστορίες σχετικές, ιστορίες εμπνευσμένες από το γυναικείο αιδοίο. Ιστορίες που καταδυκνείουν πως το αιδοίο διαμορφώνει τη ζωή των γυναικών, είτε επειδή προσπαθούμε να το ικανοποιήσουμε, είτε επειδή το προσφέρουμε στους άλλους και το τροποποιούμε ανάλογα, είτε επειδή για τη χρήση του μας εκμεταλλεύονται, παραπλανούν, βιάζουν.\nΙστορίες που τελικά αποκαλύπτουν ότι επειδή τόση έμφαση δίδεται στο γυναικείο αιδοίο, καταλήγει η γυναίκα να είναι αυτό και μόνο αυτό, και χάνεται ο άνθρωπος, το όλον.\nΗ παράσταση τελειώνει με μία υπενθύμιση. Για το θαύμα της γένας και ότι τελικά όλοι από το αιδοίο προερχόμαστε.\n"Αν θυμόμασταν από που προερχόμαστε θα το σεβόμασταν"\nΠροσωπικά δε συμφωνώ με το τελευταίο, θεωρώ ότι σεβασμός οφείλεται και στους άντρες όσο και στις γυναίκες. Και το ίδιο μάλλον πιστεύει και η συγγραφέας. Απλώς θέλει να τονίσει την ανάγκη για σεβασμό στη γυναίκα αφού αυτή υποφέρει περισσότερο.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:30 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ Αλκιμήδη και το θέατρο\nΕίμαι μανιακή του θεάτρου.\nΜου αρέσει η ατμόσφαιρα, το να βιώνω τόσο έντονα έναν άλλο κόσμο, φανταστικο (;), ανύπαρχτο (;), οι σκέψεις που μου φέρνει στο μυαλό, κάποια φράση που θα καρφωθεί μέσα μου γιατί εκείνη τη στιγμή είναι σα να γράφτηκε για μένα. Και όλα αυτά τα βιώνω παρέα με άλλους ανθρώπους, άγνωστους, ο καθένας με το δικό του τρόπο, να εκλαμβάνει ότι έχει ανάγκη να λάβει έκεινη τη στιγμή.\nΜου αρέσει το τελευταίο ιδιαίτερα. Μου συμβαίνει και με τα διάφορα αναγνώσματα, και με τη μουσική, και με τη τέχνη γενικότερα. Ανάλογα με το που βρίσκομαι, τα βιώματα μου, τις ανυσηχίες και προβληματισμούς του συγκεκριμένου σημείου του χωροχρονού μου, λαμβάνω κάτι, κάτι δικό μου.Μου αρέσει να διαβάζω γύρω από το έργο, να το συζητώ με άλλους, αλλά αυτό που μένει είναι αυτό το κάτι το δικό μου, που το είχα ανάγκη και το ανέσυρα από τη παράσταση. Και επειδή ξεχναάω, θέλω να το καταγράψω, για να το ξαναθυμηθώ πολύ αργότερα όταν πιά δε θα με αφορά.\nΕίναι άτοπο βέβαια να ξεκινώ ένα blog για το θέατρο τώρα που είναι καλοκαίρι και τελείωσε η θεατρική περίοδος. Ας το αποκαλέσω πρόβα λοιπόν.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 11:27 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες γιατι αυτό το μπλογκ


Wu Tang Clan Μισεί τους νόμους περί κλειδώματος της Αυστραλίας - Χρήματα\nWu Tang Clan Υπόσχεση να ανατρέψει τους νόμους περί κλειδώματος της Αυστραλίας\nΗ Αυστραλία έχει μια απίθανη συμμαχία στην καταπολέμηση των όλο και πιο αυστηρών νόμων περί αποκλεισμού της κυβέρνησης. Στην εκπομπή Hordern Pavilion χθες το βράδυ μπροστά σε 4.870 θαυμαστές, μια από τις μεγαλύτερες ομάδες ραπ του κόσμου Wu Tang Clan δεσμεύθηκε να πάρει τους νόμους που απαγορεύουν την είσοδο σε χώρους CBD μετά την ανατροπή των τελευταίων ποτών στις 1.30 π.μ.\nΑφού ολοκλήρωσε το σετ τους, ο Wu Tang Clan ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιούσαν το πάρτι τους στο Jam Gallery στο Bondi λόγω των «τρελών νόμων». 'Ακούσαμε ότι έχετε κάποιους νέους νόμους & hellip; Θα αλλάξουμε αυτούς τους νόμους για όλους', δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας RZA.\nΗ συζήτηση για το νόμο κλειδώματος έχει ενταθεί τους τελευταίους μήνες με 15.000 άτομα να διαμαρτύρονται για την πολιτική το σαββατοκύριακο στο ράλι Keep Sydney Open και σαφώς προσελκύει κάποια προσοχή στο εξωτερικό.\n«Καθώς το εσωτερικό του Σίδνεϊ κρατείται όμηρος από αυτούς τους γελοί νόμους περί κλειδώματος, κρατήσαμε το κόμμα WU TANG μετά το κόμμα στη διασταύρωση Bondi & hellip. Έτσι τα παιδιά θα μπορούσαν πραγματικά να μπουν όταν ανέβηκαν», δήλωσε ο υποστηρικτής Nicholas Greco.\nΚαλώς ήλθατε στην Αυστραλία. * ισχύουν οι όροι.\nπότε πρέπει να κάνεις ντους μωρού\nπώς να διεγείρετε τον αδένα της σκηνής\nχρώμα μαλλιών σε μαύρα φυσικά μαλλιά


Η «Αποστολή» ζεσταίνει 15 νομούς της Βόρειας Ελλάδας - e-thessalia.gr\nΗ «Αποστολή» ζεσταίνει 15 νομούς της Βόρειας Ελλάδας\n25 Φεβρουαρίου 2015, 20:29 25 Φεβρουαρίου 2015\nΣυνολικά 79.000 λίτρα πετρελαίου σε 33 Ιδρύματα της Βόρειας Ελλάδας που φροντίζουν γέροντες, παιδιά και άτομα με ειδικές ανάγκες σε 15 νομούς της Μακεδονίας της Ηπείρου και της Θράκης προσέφερε, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο φιλανθρωπικός οργανισμός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών «Αποστολή» με σκοπό να παράσχει στήριξη σε απομακρυσμένες περιοχές που πλήττονται από την οικονομική κρίση και να βοηθήσει ανθρώπους που ζουν σε περιοχές με τη μεγαλύτερη βαρυχειμωνιά.\nΗ δωρεάν διανομή πετρελαίου γίνεται με χρηματοδότηση του Ιnternational Orthodox Christian Charities-IOCC και όλης της Ελληνικής Κοινότητας Αμερικής. Στο πλαίσιο του προγράμματος GIVE FOR GREECE II, η «Αποστολή» πραγματοποιεί δράσεις ανακούφισης απόρων, ενίσχυσης ιδρυμάτων και νοσοκομείων και υποστήριξης παραγωγικών δραστηριοτήτων αγροτικών ενώσεων στην Ελλάδα.\nΣτελέχη της «Αποστολής» και του IOCC τα τρία τελευταία χρόνια καταγράφουν συστηματικά τις ανάγκες σε κάθε Νομό και ιδιαίτερα στις ακριτικές περιοχές. Σήμερα κλιμάκια της «Αποστολής» διένειμαν πετρέλαιο στα Γιάννενα, την Κόνιτσα, την Έδεσσα, τη Νάουσα ενώ το οι διανομές ολοκληρώνονται το Σάββατο στην Αλεξανδρούπολη.Σε δηλώσεις του ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Μάξιμος, που παρακολούθησε την διανομή πετρελαίου στα ιδρύματα της Μητροπόλεως του, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο, στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ.Δημήτριο, στον IOCC και την «Αποστολή» γιατί, όπως είπε, «σε μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική συγκυρία για την Ελλάδα έθεσαν υπό την προστασία τους και στηρίζουν τις ανάγκες Γερόντων, Παιδιών.Ο Γενικός Διευθυντής της «Αποστολής», κ. Κωνσταντίνος Δήμτσας αναφέρθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο λέγοντας ότι μαζί με την οργάνωση IOCC δεν ξέχασαν την Ελλάδα. «Για τρίτη χρονιά, πρόσθεσε, ζεσταίνουμε τους συνανθρώπους μας και ζεσταίνονται και οι καρδιές μας. Αυτή είναι η αμοιβή μας, την οποία μοιραζόμαστε με τους ακούραστους συνοδοιπόρους και υποστηρικτές μας».\nΠροηγούμενο ΆρθροΣύλληψη 43χρονου για φοροδιαφυγή και υπεξαίρεσηΕπόμενο ΆρθροΣπαραγμός στην κηδεία του αρχιφύλακα που δολοφονήθηκε


Minnesota Zoo (Apple Valley, Μινεσότα) - Κριτικές - TripAdvisor\nMinnesota Zoo: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Minnesota Zoo\nMinnesota Zoo, Apple Valley - Κριτικές\nΝο 1 από 6 δραστηριότητες - Apple Valley\nΚαλό για τη Μινεσότα,\nΟ ζωολογικός κήπος της Νίκαιας. Γίναμε μέλη, διότι είναι ένας τρόπος καλύτερα όταν κάνετε. Μη φύγετε αν δεν ήταν τέλεια. Δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα σε εσάς και τους! Ωραίο καθαρό zoo. Αξίζει να επισκεφθείτε τη αν μένετε σε ή επισκέπτεστε τη Μινεσότα, αξίζει να επισκεφθείτε...τοΠερισσότερα\nΑυτό είναι ένα μεγάλο ζωολογικό κήπο. Πολλά ορθάνοιχτους χώρους για τα ζώα να κάνει περιαγωγή. Το προσωπικό είναι πάντα φιλικό. Θα ήθελα επίσης να έρχονται εδώ για οποιαδήποτε IMAX ταινία που θέλω να δω. Hit Σαν παλιό σινεμά και αποθήκευση λίγα λεφτά. Μου αρέσει το...πώς μπορείτε να διαλέξετε τη θέση σας πριν συνεχίσετε.Περισσότερα\nΔιασκεδαστική συν εκπαιδευτικών\nΟ ζωολογικός κήπος είναι ένα καλό μέρος για παιδιά και ενήλικες οι οποίοι επισκέπτονται τη Μινεσότα. Υπάρχουν πολλά να δείτε και πολλά να διδαχθούμε. Τα μονοπάτια πεζοπορίας είναι το αγαπημένο μου.\nΈνα ευχάριστο απόγευμα περιπέτεια για την οικογένεια\nΗ τελευταία φορά που πήγα σε αυτό το ζωολογικός κήπος είχαν μια στάση του τραμ που σας σε όλα τα μεγαλύτερα εξωτερικά περιβάλλοντα για τα ζώα. Εμφανίζεται το ζωολογικός κήπος έχει συρρικνωθεί από τότε. Ορισμένα από τα ζωικά εκθέματα σας έφερε εκπληκτικά κοντά στα ζώα....Αυτό ήταν ιδιαίτερα για την τροπική και μονοπάτια πεζοπορίας της Μινεσότα. Το Food Court προσφέρει μεγάλη ποικιλία, έτσι είναι πολύ ωραίο μέρος για να περάσετε μια μέρα.Περισσότερα\nΥπέροχος ζωολογικός κήπος- μπορείτε να περιηγηθείτε εύκολα\nΑπολαύσαμε μια γεμάτη μέρα στο ζωολογικό κήπο. Δεν ήταν εύκολο να περιηγηθείτε. Απολαύσαμε το butterfly house και ντους ψιλής βροχής. Μου άρεσε πολύ να δω το komodo dragon. Ήταν μια πολύ ζεστή μέρα έτσι ήταν ωραίο υπήρχε άφθονο εκθέματα στο εσωτερικό. Καθώς υπήρχαν πολλές διαδρομές...με σκίαση για να περπατήσετε. Μου άρεσε πολύ η εκτροφή ταράνδων. Οι αρκούδες να παρουσιάσουν καλή (καταπολέμηση) για εμάς. Τα ορφανά story είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Το προσωπικό και οι εθελοντές είναι πολύ εξυπηρετικό και καταρτισμένο.Περισσότερα\nΑρκετά καλός ζωολογικός κήπος\nΉρθαμε εδώ κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους εκτίμηση εβδομάδα, η οποία θα ήταν πολύ την κίνησή του, και το κόστος για τον σύζυγό μου, εγώ και η κόρη μου πολύ λογική. Υπάρχει 7 $ πελάτη εκτός αν έχετε την ένταξη. Ο ζωολογικός κήπος είναι...αρκετά μεγάλο για να μας δίκαιο μερίδιο από κοντινή. Δεν υπάρχει ένα τρένο ή οτιδήποτε άλλο για να σας βοηθήσουν να αξιοποιήσετε από τη μία πλευρά το ζωολογικό κήπο για το άλλο, αλλά δεν πειράζει. Τα ζώα που φαινόταν σαν να είχε άπλετο χώρο για να περιφέρετε και όλα φαίνονταν ικανοποιημένοι. Ορισμένα ζώα κοιμόντουσαν όταν πήγαμε μέσω 10 περίπου: 30 αλλά όταν πήγαμε από πριν φύγουμε, είχαν ξύπνιους και προς τα έξω. Πίστευα ότι οι επιλογές φαγητού και το ίδιο το φαγητό ήταν αρκετά καλό για την επισιτιστική zoo. Η περιοχή καγκουρό ήταν πολύ ωραίο, καθώς δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα σε εσάς και τη μη φύγετε αν δεν. Είχαν κρέμονταν έξω στη σκιά όταν πήγαμε μέσω. Στις κόρες μου αγαπημένο ήταν το σώμα πεταλούδας.Περισσότερα\nΌμορφο zoo, ευρύχωρα περιβλήματα.\nΤι εντυπωσίασε περισσότερο όσον αφορά αυτό το ζωολογικό κήπο ήταν ευρύχωρο περιβλήματα για πολλά από τα ζώα. Αυτό ήταν υπέροχο #Μην r αυτά τα ζώα, αλλά μερικές φορές δύσκολες προβολής. Το tropical trail ήταν ιδιαίτερα cool! Η πρόκληση είναι ότι εμείς μέναμε στη Μινεάπολη χωρίς...μεταφορικό μέσο, και πήραμε ένα Lyft για περίπου 25 δολάρια Ηνωμένων Πολιτειών . Αλλά είναι ένα υπέροχο μέρος για οικογένειες και παιδιά.Περισσότερα\nΕπισκεφθήκαμε το ζωολογικό κήπο με ένα από τους ενηλίκους νύχτες. 10 δολάρια για να μπεις, 6 : 00 - 10 : 00 . Το αγαπημένο μας ήταν Kangaroo διάβαση. Είχαν μη φύγετε αν δεν και wallabys και τίποτα ανάμεσα σε εσάς και τους. Πολύ ωραίο....Το υπόλοιπο του Μουσείου εκτίθενται πολύ ωραίο. Δεν καταθλιπτικό, όπως και άλλοι, οι ζωολογικοί κήποι μπορούν να. Το snow μαϊμούδες είναι πάντα διασκεδαστικό. Δεδομένου ότι ήταν νύχτα ενηλίκων, είχαν πολλά ποτά ενηλίκων για πώληση στο πάρκο. Είδος ακριβό όμως, στο $ 7 - 8 . 50 ανά 16 oz μπύρας. Έχουν άπλετο δωρεάν χώρος στάθμευσης και χώρους για πικ-νικ.Περισσότερα\nΘεέ μου, έτσι ώστε πολλά ζώα χαριτωμένο\nΈτσι, ο σύζυγός μου και εγώ ήρθα εδώ με τους φίλους και περάσαμε τέλεια. Ανυπομονώ να επιστρέψω όταν δεν είναι ζεστοί, έτσι ώστε μπορούμε να απολαμβάνουμε αυτό πολύ περισσότερο\nΟ ζωολογικός κήπος της Νίκαιας ιδανικό για μικρά παιδιά\nΟ ζωολογικός κήπος της Μιννεσότα είναι ένα ωραίο μέρος για να περάσετε την ημέρα σας με τα παιδιά σας. Προσφέρει ένα πολύ ωραίο aquarium και πολλές δραστηριότητες, όπως ένα μαξιλαράκι εκτροπής και το καλοκαίρι έχουν συναυλίες στο ύπαιθρο, στο θέατρο. Έχουν γίνει αργά την αναβάθμιση...στο ζωολογικό κήπο για να διατηρήσετε την times. Έχω την αίσθηση ότι εξακολουθεί να υπάρχει κάποια δουλειά να κάνουν για να το ζωολογικό κήπο στο επίπεδο των άλλων ζωολογικών κήπων, όπως η Phoenix Zoo. Τώρα προς υπεράσπισή της, υπάρχουν 2 ξεχωριστά ζωολογικούς κήπους στο Minneapolis, Μινεσότα και το Ζωολογικό Κήπο του Como, τα οποία προσφέρουν διάφορα αξιοθέατα.Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Minnesota Zoo και από προηγούμενους επισκέπτες.


Η κοιλιοκάκη προκαλεί ανεπάρκεια ψευδαργύρου και άλλων θρεπτικών συστατικών - Tromaktiko.gr\nΗ κοιλιοκάκη προκαλεί ανεπάρκεια ψευδαργύρου και άλλων θρεπτικών συστατικών\n15 Αυγούστου 2020 19:36\nΗ έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών, και κυρίως ψευδαργύρου, είναι πιθανή σε ενήλικες με κοιλιοκάκη, σύμφωνα με μελέτη από τη Mayo Clinic που θα δημοσιευθεί τον στο περιοδικό Mayo Clinic Proceedings. Άλλα μικροθρεπτικά συστατικά που μπορεί να λείπουν είναι η βιταμίνη Β12, η βιταμίνη D, το φολικό οξύ, ο σίδηρος και ο χαλκός.\nΤο συμπέρασμα προέκυψε από την εξέταση των στοιχειών για 309 ενήλικες (196 γυναίκες και 113 άνδρες μέσης ηλικίας 46 ετών) που είχαν διαγνωσθεί με κοιλιοκάκη. Η ομάδα αυτή συγκρίθηκε με μια άλλη ομάδα υγιών ατόμων.\nΠαρατηρήθηκε ότι το χαμηλό σωματικό βάρος και η απώλεια βάρους που συνήθως σχετίζονται με την κοιλιοκάκη δεν εμφανίζονται πάντα. Η απώλεια βάρους ως σύμπτωμα παρατηρήθηκε στο 25,2% των ασθενών ενώ οι περισσότεροι ήταν υπέρβαροι.\n«Η έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών στους ασθενείς ήταν κάτι απροσδόκητο για μας», ανέφερε ο Δρ. Adam Bledsoe, επικεφαλής της μελέτης.\n«Η μελέτη δείχνει ότι η εμφάνιση της κοιλιοκάκης έχει αλλάξει από την κλασική απώλεια βάρους, την αναιμία και τη διάρροια, με τον αριθμό των ασθενών χωρίς τα κλασικά συμπτώματα να αυξάνεται», είπε ο Bledsoe. «Η έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών θα πρέπει να εξετάζεται» πρόσθεσε.\nΗ εξέταση θα πρέπει να περιλαμβάνει τη βιταμίνη D, το σίδηρο, το φολικό οξύ, τη βιταμίνη Β12, τον ψευδάργυρο και το χαλκό.\nΗ ανεπάρκεια ψευδαργύρου παρατηρήθηκε στο 59,4% των ασθενών έναντι 33,2% στην ομάδα ελέγχου. Η αλβουμίνη ήταν χαμηλή στο 19,7% σε σύγκριση με το 1,1% των μαρτύρων. Ο χαλκός ήταν χαμηλός στο 6,4% σε σύγκριση με το 2,1%. Η βιταμίνη Β12 ήταν χαμηλή στο 5,3% σύγκριση με το 1,8%. Το φολικό οξύ ήταν χαμηλό στο 3,6% σε σύγκριση με το 0,3%. Η 25-υδροξυ βιταμίνη D ήταν χαμηλή στο 19% σε σύγκριση με το 18%. Η φερριτίνη ήταν χαμηλή στο 30,8% (δεν υπήρξε σύγκριση).\nΗ κοιλιοκάκη είναι μία χρόνια αυτοάνοση πάθηση του εντέρου, που εμφανίζεται μετά την κατανάλωση προϊόντων που περιέχουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται γλουτένη η οποία υπάρχει σε σιτηρά, όταν κάποιος έχει γενετική προδιάθεση.\nΜε βάση τα πρόσφατα δεδομένα, ο επιπολασμός της κοιλιοκάκης στις ΗΠΑ είναι 1 στους 141 ανθρώπους. Ο επιπολασμός έχει αυξηθεί τα τελευταία 50 χρόνια και αναζητούνται οι αιτίες.\nΟι ελλείψεις θρεπτικών ουσιών έχουν πιθανό αντίκτυπο στην υγεία, ωστόσο οι κλινικές επιπτώσεις παραμένουν άγνωστες. «Είναι απαραίτητη η διενέργεια περισσότερων μελετών για να καθοριστούν οι συνέπειες των ελλείψεων, οι βέλτιστες στρατηγικές αντιμετώπισης και παρακολούθησης», κατέληξε ο Bledsoe.


Gyeongju Chosun Spa Hotel Γκγιεονγκτζού-σι Νότια Κορέα - ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ για ξενοδοχεία\nΚαταλύματα σε Γκγιεονγκτζού-σι\nΚράτηση σε Gyeongju Chosun Spa Hotel\n407 Bomun-Ro Gyeongju, Μπομούν-ντονγκ, Γκγιεονγκτζού-σι, Νότια Κορέα, 780-290\nStandard Δίκλινη Μονάδα με 2 Μονά κρεβάτια και θέα στο βουνό\nΚριτικές για Gyeongju Chosun Spa Hotel\nΣτοιχεία που θα λατρέψετε σε Gyeongju Chosun Spa Hotel\nΤουριστική Ζώνη Μπόμουν470 m\nΛίμνη Bomun820 m\nΠάρκο Ψυχαγωγίας Gyeongju World1,38 km\nΠολιτιστικό Εκθεσιακό Πάρκο1,59 km\nΛίμνη Anapji5,41 km\nΕθνικό Μουσείο Gyeongju5,51 km\nΔιαθέσιμα δωμάτια σε Gyeongju Chosun Spa Hotel\nStandard Δίκλινη Μονάδα με 2 Μονά κρεβάτια και θέα στην λίμνη (Standard Twin with Lake View)\nStandard Δίκλινη Μονάδα με 2 Μονά κρεβάτια και θέα στο βουνό (Standard Twin with Mountain view)\nΈχετε κάποια ερώτηση για το Gyeongju Chosun Spa Hotel;\nΠερισσότερες πληροφορίες για το Gyeongju Chosun Spa Hotel\nΙδανικό για χαλάρωση και διασκέδαση, το Gyeongju Chosun Spa Hotel βρίσκεται στην περιοχή Μπομούν-ντονγκ της πόλης Γκγιεονγκτζού-σι. Σε μια τοποθεσία μόλις από την συναρπαστική ζωή της πόλης, αυτό το 2.5 αστέρων ξενοδοχείο αποτελεί ένα εξαιρετικό μέρος και παρέχει εύκολη πρόσβαση στα μεγαλύτερα αξιοθέατα της πόλης. Με την βολική του τοποθεσία, το ξενοδοχείο προσφέρει εύκολη πρόσβαση στους προορισμούς της πόλης που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.\nΤο Gyeongju Chosun Spa Hotel προσφέρει επίσης πολλές εγκαταστάσεις για να εμπλουτίσετε την διαμονή σας στη Γκγιεονγκτζού-σι. Αυτό το ξενοδοχείο προσφέρει πολυάριθμες εγκαταστάσεις για να ικανοποιήσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς πελάτες του.\nΕλάτε σε ένα από τα 45 φιλόξενα δωμάτια και ξεφύγετε από τα άγχη της ημέρας με μια ευρεία γκάμα ανέσεων, όπως σύνδεση internet (ασύρματη), κλιματισμός, θέρμανση, τηλεόραση, δορυφορική/καλωδιακή τηλεόραση, που θα βρείτε σε ορισμένα από αυτά. Εξάλλου, το ξενοδοχείο διοργανώνει πολλά ψυχαγωγικά δρώμενα έτσι ώστε να έχετε πολλά πράγματα να κάνετε κατά τη διαμονή σας. Έξοχες υπηρεσίες και μια εξαιρετική τοποθεσία κάνουν το Gyeongju Chosun Spa Hotel την ιδανική βάση από όπου θα απολαύσετε την παραμονή σας στη Γκγιεονγκτζού-σι.\nΛίμνη Bomun - 820 m\nΛίμνη Anapji - 5,41 km\nΕθνικό Μουσείο Gyeongju - 5,51 km\nΠαρατηρητήριο Cheomseongdae - 6,09 km\nΤάφος Cheonmachong - 6,56 km\nΤάφος του Χρυσού Στέμματος - 6,81 km\nΝαός Bulguksa - 7,62 km\nΙστορική Περιοχή Gyeongju - 8,34 km\nΛαογραφικό Χωριό Yangdong - 17,65 km\nΤουριστική Ζώνη Μπόμουν - 470 m\nΠάρκο Ψυχαγωγίας Gyeongju World - 1,38 km\nΠολιτιστικό Εκθεσιακό Πάρκο - 1,59 km\nΚριτικές για Gyeongju Chosun Spa Hotel από αληθινούς επισκέπτες\nStandard Δίκλινη Μονάδα με 2 Μονά κρεβάτια και θέα στην λίμνη\nYUYAN από Χονγκ Κονγκ\nJinsu από Νότια Κορέα\njong-bum από Νότια Κορέα\nwonsuk από Νότια Κορέα\nYoung-rok από Νότια Κορέα\nCHOONGYEON από Νότια Κορέα\nYONGWOON από Νότια Κορέα