ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. sd Σάββατο 8 - Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ - PDF\nΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. sd Σάββατο 8 - Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ\nDownload "ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. sd Σάββατο 8 - Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012. Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ"\n1 ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ sd Σάββατο 8 - Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012 Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ\n2 2 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Αγώνες για την Ελλάδα τη γλώσσα, την Ομογένεια Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος, το «Πρόσωπο» αυτής της εβδομάδας, τίμησε και τιμά την ελληνική ομογένεια με το ήθος, τον πατριωτισμό, την επιτυχία του ως επιχειρηματίας και τη σωστή οικογένεια που δημιούργησε. Είναι ο αθόρυβος εργάτης της προσφοράς που αποτελεί παράδειγμα για τους νεότερους. Πόθος στην παιδική του ηλικία ήταν να μορφωθεί, όμως ο πόλεμος και ο αλληλοσπαραγμός του Εμφυλίου που ακολούθησε, τον εμπόδισαν. Αλλά τίποτε δεν μπόρεσε να τον εμποδίσει, ώστε να γνωρίσει την επαγγελματική επιτυχία και την καταξίωση στη δεύτερη πατρίδα του, την Αμερική. Για όλα αυτά και πολλά άλλα μιλάει αναλυτικά στον Σταύρο Μαρμαρινό. Στα άλλα θέματα του Περιοδικού ξεχωρίζει το αφιέρωμα στην Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 με μαρτυρίες από επιζώντων και τους φιλέλληνες που βοήθησαν. Επίσης ξεχωρίζει το ιατρικό θέμα μας με τον θυρεοειδή αδένα και τις παθήσεις του, αλλά και η έναρξη της σχολικής χρονιάς. Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΓιώργοςΠαπαδόπουλος:Εναςακούραστος καιαφοσιωμένοςεργάτηςτουελληνισμού Σελίδα 4 Παραδοσιακό φύλλο δουλεμένο με μεράκι από τους ειδικούς της ζύμης Krinos Foods, LLC., Northern Blvd. LIC, NY το βιβλίο είναι φίλος (718) ΘΕΜΑ ΗΜικρασιατικήΚαταστροφήτου1922: ΗΣμύρνηκαίγεται Σελίδα 18 ΘΕΜΑ Μαρτυρίεςεπιζώντων τηςμικρασιατικήςκαταστροφής Σελίδα 20 ΘΕΜΑ ΦιλέλληνεςστηΜικράΑσία: ΕσωσανχιλιάδεςΕλληνες Σελίδα 22 ΙΣΤΟΡΙΑ ΕλέφαντεςστηνότιαΠελοπόννησο Σελίδα 23 ΥΓΕΙΑ Οθυρεοειδήςαδένας,οιπαθήσεις καιηαντιμετώπισήτους Σελίδα 24 ΥΓΕΙΑ Τιναπροσέξετεστασχολικάείδη Σελίδα 26 ΤΑΞΙΔΙΑ ΕλάτεστηνΕλλάδα-και-γιατοΝαύπλιο Σελίδα 27 ΔΙΑΤΡΟΦΗ Αποτοξίνωσηαπότηνζάχαρη Σελίδα 28 ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ Καλόφθινόπωρομεοδηγότοκολοκύθι Σελίδα 29 ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ Σελίδα 30 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΓΥΝΑΙΚΑ Μειώνουμετιςδαπάνες,ζούμεκαλύτερα Σελίδα 31 ΠΑΙΔΙ Επιστροφήστοσχολείο γιαμικρούςκαι...μεγάλους Σελίδα 32\n3 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 3 Η οικογένεια Γρηγορίου Ζαχαρόπουλου, η σύζυγός του για 56 χρόνια Βιργινία, τα παιδιά τους Δημήτρης, Μαρία και Γιάννης, ο γαμπρός τους Robert οι νύφες Αντιγόνη και Ειρήνη, ο εγγονογαμπρός Χρήστος και η σύζυγός του Βιργινία, η Μαργαρίτα, ο Μιχαήλ, ο Ματθαίος και η μικρή Αναστασία με υπερηφάνεια, χαρά και συγκίνηση καμαρώνουν για την τιμητική διάκριση που γίνεται στον πατριάρχη της οικογένειας Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο από την έγκριτη εφημερίδα, τον «Εθνικό Κήρυκα». Για μας είναι η ατέλειωτη πηγή αγάπης, στοργής και ήθους. Είναι εκείνος που μας καθοδηγεί, μας φροντίζει, που μας προσέφερε τα πάντα. Τον αγαπούμε με όλη μας την καρδιά και του ευχόμαστε να είναι πάντα γερός για να μας χαίρεται και να τον χαιρόμαστε.\n4 4 ΠΡΟΣΩΠΟ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Του Σταύρου Μαρμαρινού Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος, ή Γκρέγκορι Πούλος, που ήλθε το 1951 στην Αμερική και από το 1955 ζει στη Ν. Υόρκη, τρεις φορές είδε τον χάρο με τα μάτια του, αφού τόσες φορές κινδύνευσε να εκτελεστεί κατά τα χρόνια του αδελφοκτόνου Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα και ειδικότερα στον τόπο της καταγωγής του, την Ευρυτανία. Την πρώτη φορά, κάποιος αντάρτης τον οδήγησε στο δάσος και ο νεαρός Γρηγόρης περίμενε από στιγμή σε στιγμή, να τον εκτελέσει, αλλά τελικά τον άφησε ελεύθερο να επιστρέψει στο χωριό του. Τη δεύτερη φορά, τον κατέδωσαν ότι θα έφευγε και οι αντάρτες τού είχαν δέσει τα χέρια πίσω, ετοιμάζοντάς τον για εκτέλεση. Σώθηκε, όμως, όταν την τελευταία στιγμή τον είδε, τυχαίως, ένας λοχαγός που τον γνώριζε. Κάποιον άλλο, τον εκτέλεσαν την ίδια μέρα. Την τρίτη φορά τον είχαν μαζί τους οι αντάρτες μέσα στα χιόνια, στο βουνό Αιτωλικό, επάνω από το Αγρίνιο, όταν τον έπιασε δυνατός πόνος στο στομάχι και δεν μπορούσε να περπατήσει. Σε μια στιγμή άκουσε διαταγές να τον εκτελέσουν. Αλλά, «Η Βιργινία έχει πολλά χαρίσματα», λέγει για την αγαπημένη σύζυγό του, ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος, δοξάζοντας τον Θεό. Τα πέντε εγγόνια του Γρηγόρη και της Βιργινίας Ζαχαροπούλου. Από αριστερά, πίσω, οι: Βιργινία, Αναστασία και Μαργαρίτα και μπροστά, Μιχάλης και Ματθαίος. Η οικογένεια μεγαλώνει. τον έσωσε κάποιος κουμπάρος τους, που πέταξε όσα είχε στην πλάτη του, τον φορτώθηκε και τον πήρε μαζί του για να μη τον εκτελέσουν. «Ο Θεός και η Παναγία ήταν πάντοτε δίπλα μου και μέχρι σήμερα είναι κοντά μου και τους ευχαριστώ και τους δοξάζω», τόνισε ο κ. Ζαχαρόπουλος στο «Περιοδικό» του «Εθνικού Κήρυκα». «Οι κίνδυνοι που πέρασα με έμαθαν να αντιμετωπίζω ψύχραιμα τις δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μου». Τις πέρασε και τις ξεπέρασε τις δύσκολες καταστάσεις που συνάντησε, με την επιμονή και υπομονή και τη μεγάλη του εργατικότητα και ο κ. Ζαχαρόπουλος, η πορεία ζωής του οποίου αποτελεί υπόδειγμα για τους νεότερους. Ηλθε χωρίς χρήματα στην Αμερική, και χωρίς να ξέρει ούτε μια αγγλική λέξη. Κατάφερε, όμως, να πετύχει επαγγελματικά, να καταξιωθεί κοινωνικά και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Ομογένεια, την αμερικανική κοινωνία και την αξέχαστη ελληνική πατρίδα. Πριν δύο χρόνια, ο κ. Ζαχαρόπουλος γιόρτασε τα 80 χρόνια του σε εκδήλωση που διοργάνωσε μαζί με τη σύζυγό του, Βιργινία, στο Καρπενήσι, παρουσία πολλών παραγόντων, φίλων και άλλων προσκεκλημένων. Συγκινημένος ο πολιτευτής Ευρυτανίας, Σεραφείμ Λιάπης, αποκάλεσε σε χαιρετισμό του τον κ. Ζαχαρόπουλο, «πατέρα και άρχοντα». «Εκανα ένα μεγάλο λάθος στη ζωή μου», εξομολογείται σήμερα ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Οταν τα πρώτα μου χρόνια στην Αμερική έζησα στο Νότο, οι Ελληνες έκοβαν τα ονόματά τους. Και εγώ από Ζαχαρόπουλος το έκοψα στα επίσημα χαρτιά και το έκανα Πούλος, γιατί τα παιδιά μου θα πήγαιναν στο σχολείο, μετά στο στρατό, και κατόπιν θα ήταν μέσα στην αμερικανική κοινωνία. Και ήταν δύσκολο να προφερθεί το μακρύ επώνυμό μου. Μετάνιωσα πικρά για το λάθος μου αυτό, γιατί χάθηκε από πολλούς το πατρικό μου όνομα. Αλλά, τώρα, το γύρισα και γράφω πάντοτε Ζαχαρόπουλος, γιατί έτσι το αισθάνομαι. Μάλιστα και τα παιδιά μου θέλουν να το αλλάξουν το Πούλος και να το κάνουν Ζαχαρόπουλος. Μετάνιωσα για το λάθος μου». Στο θέμα της ελληνικής γλώσσας και των παραδόσεων της φυλής, ο κ. Ζαχαρόπουλος έχει ιδιαίτερη ευαισθησία που την έχει αποδείξει πολύ έντονα, όταν με δική του πρωτοβουλία, αποφεύχθηκε η χρήση μόνο της αγγλικής γλώσσας κατά την κύρια Θεία Λειτουργία στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου στο Φλάσινγκ της Ν. Υόρκης. «Το , ήμουν μέλος στο κοινοτικό συμβούλιο του Αγ. Νικολάου», είπε. «Οταν ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής, Ιάκωβος έκανε την περιβόητη δήλωση να είναι η ελληνική γλώσσα δεύτερη στη Θεία Λειτουργία στις Συνέχεια στη σελίδα 6\n5 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 5 Θερμά Συγχαρητήρια Γρηγόρη για τη δημόσια αναγνώριση της πολύτιμης προσφοράς σου στην Ομογένεια και την Εκκλησία. Είσαι καλός οικογενειάρχης, άνθρωπος με ήθος, αξίες και πίστη στα Ελληνικά Ιδεώδη και γι αυτό μας κάνεις υπερήφανους. Είσαι πάντα στην καρδιά μας. Σε θαυμάζουμε και σε αγαπούμε Νίκος και Χρυσούλα Τσινιά\n6 6 ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ Συνέχεια από τη σελίδα 4 εκκλησίες, η Ομογένεια και τα Μέσα Ενημέρωσης είχαν αντιδράσει σθεναρά. Οι ιερείς που είχαν γεννηθεί στην Αμερική, άρχιζαν να εφαρμόζουν την απόφαση. Ενα απόγευμα, είχε έλθει στο μαγαζί μου, ο αείμνηστος πατήρ Κωνσταντίνος Βολαϊτης, ο οποίος μου είπε ότι από την επόμενη Κυριακή θα γινόταν στον κυρίως ναό η Θεία Λειτουργία στην αγγλική γλώσσα και στο παρεκκλήσι θα γινόταν στην ελληνική γλώσσα. Ετσι, εμάς τους νέους μετανάστες, που ήμασταν ελληνόφωνοι θα μας έβγαζαν από τον κυρίως ναό και θα μας έβαζαν στο παρεκκλήσι που χωρούσε περίπου 75 άτομα. Μόλις το άκουσα, αντέδρασα και του είπα ότι αυτό Φέτος τον Μάιο, ο Σύλλογος Ευρυτάνων Αμερικής «Παναγία η Προυσσιώτισσα», τίμησε τον Γρ. Ζαχαρό - πουλο, αναγνωρίζοντας τη μεγάλη και πολύχρονη προσφορά του, σ αυτόν, την Ομογένεια, τη γενέτειρα. ήταν μεγάλο λάθος, ότι θα κομματιαστεί η Κοινότητα και θα γίνει μεγάλη φασαρία. Οταν αναρωτήθηκε ποιος θα μιλήσει, του απάντησα αμέσως ότι εγώ θα είμαι ο πρώτος που θα αντιδράσω και θα φωνάξω. Οταν επέστρεψα στο σπίτι βρήκα στο ταχυδρομείο και μια ανακοίνωση της κοινότητάς μας γι αυτά που ετοιμάζονταν. Αποφάσισα να ενεργήσω, μια και ήμουνα ο μόνος ελληνόγλωσσος μετανάστης στο Συμβούλιο. Εκανα τηλεφωνήματα σε ανθρώπους-κλειδιά, ξεσήκωσα την Κοινότητα και κάναμε την πρώτη συνεδρίαση, Παραβρέθηκαν περισσότερα από 300 μέλη της Κοινότητας. Πήραμε αποφάσεις και πήγαμε στην Αρχιεπισκοπή και είχαμε μεγάλες φασαρίες. Θυμάμαι ότι στην Αρχιε- ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΡΟΥΣΣΙΩΤΙΣΑ» Στον εκλεκτό συμπατριώτη, φίλο και συνεργάτη Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο πρώην πρόεδρο του Συλλόγου Ευρυτάνων Αμερικής «Παναγία η Προυσσιώτισα» και δραστήριο μέλος επί σειρά ετών θερμά συγχαίρουμε για τις επιτυχίες μιας ολόκληρης ζωής. Γρηγόρη σ ευχαριστούμε. James και Λούλα Κουτσούκη a b Θερμά συγχαρητήρια στον αγαπητό μας συμπατριώτη, φίλο και συνεργάτη Γρηγόρη Πούλο πρώην πρόεδρο και δραστήριο μέλος του Συλλόγου μας για πολλά χρόνια. Τον ευχαριστούμε για τις πολύτιμες υπηρεσίες του και του ευχόμεθα υγεία για να συνεχίσει να προσφέρει. Στον αγαπητό φίλο και συγχωριανό Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο απευθύνουμε θερμές ευχές και εγκάρδια συγχαρητήρια για την τιμή που του γίνεται από τον «Εθνικό Κήρυκα» ως αναγνώριση της πλούσιας προσφοράς του στην Ομογένεια. Ευχόμαστε πάντα Υγεία. Εκ μέρους του Διοικητικού Συβουλίου και απάντων των μελών του Συλλόγου. Με εκτίμηση Σύλλογος Αγίας Βλαχέρνας North Carolina\n7 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 7 Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος διακρίνεται για τον πατριωτισμό του. Στη φωτογραφία, είναι με το σύλλογό του, στην εθνική παρέλαση στη Ν. Υόρκη. πισκοπή είχαμε πάει μια επιτροπή, από εμένα, τον κουνιάδο μου Στέφανο Τσερπέλη και τον πρώτο εξάδελφο της γυναίκας μου, Σταύρο Τσερπέλη. Καταθέσαμε μια χειρόγραφη επιστολή διαμαρτυρίας, που μας είχαν βοηθήσει για να τη γράψουμε, ο Χρήστος Καράσας και η μακαρίτισσα σύζυγός του, Βίβιαν, που ήταν δάσκαλοι. Μάλιστα, ο αείμνηστος Μητροπολίτης Σύλας αρνήθηκε να την παραλάβει για να τη διαβιβάσει στον Αρχιεπίσκοπο, ζητώντας να πάμε να τη δακτυλογραφήσουμε προηγουμένως. Αντέδρασα αμέσως και του είπα με όλο το σεβασμό μου, ότι εμείς δεν είμαστε άνθρωποι των γραμμάτων, αλλά άνθρωποι της εργασίας, που έχουμε πίστη και πήγαμε εκεί για να βρούμε το δίκιο μας. Τελικά, όχι μόνο την πήρε τη χειρόγραφη επιστολή, αλλά συγκινήθηκε κιόλας. Η αντίδρασή μας βοήθησε πολύ, γιατί τελικά συμφωνήθηκε στην κοινότητά μας να γίνεται μια Θεία Λειτουργία μέσα στον κύριο ναό, 25% στην αγγλική γλώσσα και 75% στην ελληνική Ο κ. Ζαχαρόπουλος διακρίνεται μπροστά στη μεγάλη διαδήλωση της Ομογένειας που είχε γίνει για το Κυπριακό στην Ουάσιγκτον. Πάντα μπροστάρης. γλώσσα. Αυτό κρατάει μέχρι σήμερα, αν και προσθέσανε λίγο περισσότερο αγγλικά, αλλά δεν πειράζει, γιατί τα καταλαβαίνουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας». Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1930 στο χωριό Αγία Βλαχέρνα της Ευρυτανίας. Οι γονείς του, Δημήτριος και Σπυριδούλα, είχαν μεγάλη κτηματική περιουσία, πολλά γιδοπρόβατα και αρκετά μελίσσια. Ενώ ήταν ακόμα πέντε χρονών, άρχισε να βοηθά τους γονείς του στα χωράφια, σπέρνοντας καλαμπόκι, ενώ πολλές φορές φύλαγε τα γιδοπρόβατα και τα βράδια τα οδηγούσε στο μαντρί. Το Σεπτέμβριο του 1936 πήγε στην πρώτη τάξη του Δημοτικού σχολείου και από τις πρώτες μέρες αγάπησε τα γράμματα και τον καλοκάγαθο δάσκαλό του, τον Σταύρο Γεροντογιάννη. Τα βράδια προσπαθούσε με μια λάμπα πετρελαίου να μελετήσει τα μαθήματά του. Οταν είχαν λίγο πετρέλαιο στην μπουκάλα, ο πατέρας του έσβηνε τη λάμπα για οικονομία και ο μικρός Γρηγόρης αναγκαζόταν να διαβάζει με το φως από τις φλόγες των ξύλων που έκαι- Συνέχεια στη σελίδα 8 Συγχαρητήρια στον αγαπητό φίλο και εκλεκτό συμπατριώτη Γρηγόρη για όσα έχει προσφέρει στην Ομογένεια και την Εκκλησία Με ιδιαίτερη εκτίμηση Γιάννης Πολίτης Πολλά συγχαρητήρια στον Γρηγόρη για την τιμή που του γίνεται από τον «Εθνικό Κήρυκα». Στον αγαπητό μας Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο θερμά συγχαρητήρια. Θερμές ευχές για Υγεία και Ευτυχία Με φιλικούς χαιρετισμούς Οικογένεια Ταξιάρχη Κοντογιάννη IONIAN SERVICES, LLC Northern Boulevard, Bayside, NY Tel.: (στα νέα μας ιδιόκτητα γραφεία απένταντι από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου) Travel Arrangements, Income Tax/Real Estate, Πληρεξούσια / Μεταφράσεις\n8 8 ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ Συνέχεια από τη σελίδα 7 γαν στο τζάκι του σπιτιού. «Θυμάμαι ότι πολλές φορές ήταν κρύο το σπίτι μας από την παγωνιά που υπήρχε έξω το χειμώνα, αλλά εγώ είχα λαχτάρα να μάθω γράμματα», είπε ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Για τη λάμπα, ήταν λίγο το πετρέλαιο που είχαμε στο σπίτι, και έπρεπε να κάνουμε τη σχετική οικονομία». Παρ όλα αυτά, ο μικρός Γρηγόρης όχι μόνο ήταν επιμελής μαθητής, αλλά ξεχώριζε στην τάξη, παίρνοντας άριστα στα μαθήματα. Οταν πήγαινε στην Τετάρτη τάξη, ο δάσκαλος έκανε ερωτήσεις στους μαθητές της Πέμπτης τάξης, αλλά αυτοί δεν ήξεραν να απαντήσουν. Ηξερε όμως ο Γρηγόρης, παρόλο που πήγαινε σε μικρότερη τάξη και έδινε τις απαντήσεις. «Σήμερα, τα παιδιά ζουν διαφορετικά», είπε ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Ο κόσμος έχει πολλά, που δεν τα είχαμε τότε και έγινε διαφορετικός. Γι αυτό θα συμβούλευα τους νέους, να αφοσιωθούν στα μαθήματα και στις σπουδές τους, να είναι εργατικοί, για να προοδεύσουν στη ζωή τους». Ο δάσκαλος του μικρού Γρηγόρη θαύμαζε την εξυπνάδα του κι έτσι ένα βράδυ πήγε στο σπίτι του. Αφού συνεχάρη τον πατέρα του, τον συμβούλεψε να σπουδάσει τον γιο του. Εκείνος κούνησε το κεφάλι του και απάντησε με θλίψη ότι δεν είχε αρκετά χρήματα για στείλει τον γιο του στο Γυμνάσιο, ή σε ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της εποχής εκείνης. Τότε, ο δάσκαλος τον παρότρυνε να δανειστεί και όταν ο μικρός αποφοιτούσε, θα τα επέστρεφε Εγκαρδιότητα και χαμόγελα. Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος ανταλλάσσει χειραψία με τον πρώην δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Ρούντι Τζουλιάνι. τα δανεικά, διπλάσια και τριπλάσια. «Δυστυχώς, όλα χάλασαν γιατί ξέσπασε ο πόλεμος και στη συνέχεια ο Εμφύλιος», είπε ο κ. Ζαχαρόπουλος. Ηταν 28 Οκτωβρίου 1940 όταν πριν τελειώσει το μάθημα της ημέρας, έφτασε ένας ηλικιωμένος χωριανός στο σχολείο και ενημέρωσε τον δάσκαλο ότι άρχισε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. «Ηταν και άλλος ένας συγχωριανός μας που ήλθε στο χωριό για να ειδοποιήσει για την επιστράτευση», πρόσθεσε ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Αρχισαν να χτυπάνε οι καμπάνες στο χωριό και η επιστράτευση. Μάλιστα, ακούγαμε από το σχολείο και τα κα- Συνέχεια στη σελίδα 10 ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΠΡΩΤΟΝ στον Εθνικό Κήρυκα οτι προβάλλει εναν λεβέντη, αυτοδημιούργητο επιχειρηματία, λαμπρό οικογενειάρχη, ένθερμο πατριώτη με πολυετή προσφορά στα Κοινοτικά, σε Συλλόγους και ιδίως στον ιστορικό Σύλλογο «Παναγία Προυσιώτισσα» και ΔΕΥΤΕΡΟΝ και πιο πολύ στον τιμώμενο αγαπητό και εύχαρο συγχωριανό μας ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟ, τον αγωνιστή, που μολονότι έζησε και επέζησε της κατοχής στη πατρίδα και του ανταρτοπολέμου, στον οποίο κι ο ίδιος συμμετείχε, έκανε μαζί με την ερίτιμο σύζυγό του, Βιργινία, προκοπή, οικογένεια καλή και όνομα σεβαστό κι αγαπητό στη θετή μας πατρίδα Αμερική. Σε δημοσιευμένα απομνημονεύματά του ο τιμώμενος γράφει μεταξύ άλλων κάτι χαρακτηριστικό: «Ευχαριστώ τον Πανάγαθο Θεό και όλους τους Αγίους και την Παναγία Προυσιώτισσα, αλλά και πολλούς Ευρυτάνες, αριστερούς και δεξιούς, που με βοήθησαν και βγήκα ζωντανός απο τον αδελφοκτόνο σπαραγμό» και εν συνεχεία συμβουλεύει τους νέους να είναι «συγκρατημένοι στις κομματικές και ιδεολογικές διενέξεις τους». ΑΞΙΟΙ ΤΙΜΗΣ αγαπητοί μας Γρηγόρη, Βιργινία και οικογένειά σας. Με εκτίμηση, Ανδρέας και Γιούλα Καμπιζιώνη Θερμά συγχαρητήρια στον αγαπητό μας αδελφό και θείο Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο για την τιμή που του γίνεται στο «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ» του «Εθνικού Κήρυκα» ως αναγνώριση της προσφοράς του στην Ομογένεια και στο Σύλλογο Ευρυτάνων Αμερικής «Παναγία η Προυσσιώτισα» που εργάστηκε για πολλά χρόνια. Γρηγόρη, πάντα Αξιος. Σου ευχόμαστε υγεία και πάντα χαρά. Με αγάπη και εκτίμηση Τριανταφύλλου Θεόδωρος (Φίλλος) Οικογενειακώς Συγχαίρω τον αγαπητό φίλο Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο για την προσφορά του στην Ομογένεια και ειδικότερα στο Σύλλογο των Ευρυτάνων. Με εκτίμηση Παναγιώτης Πολίτης\n9 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 9 Θερμά συγχαρητήρια στον αγαπητό συμπατριώτη και φίλο μου ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟ. Ο Γρηγόρης είναι από τα αξιόλογα μέλη της παλιάς φρουράς των Ευρυτάνων μεταναστών. Η προσφορά του στον σύλλογο «Παναγία η Προυσσιώτισα» και στα Ομογενειακά γενικότερα είναι σημαντική και θα μείνει αναγνωρίσιμη για πάντα. Με έκτίμηση και αγάπη NICK J. APOSTOLOPOULOS Charlotte, N.C. Dearest Gregory, you are a shining example to others of what struggles and perseverance accomplishes. We are very proud of you and your beloved family. Well done, good and faithful servant. May God continue to use you in a mighty way. VASILIOS & KATHERINE DOULAVERIS and STEVEN & HELEN DOULAVERIS Αγαπημένε εξάδελφε και συμπατριώτη Γρηγόρη συγχαρητήρια για τη βράβευσή σου από τον «Εθνικό Κήρυκα». Σου αξίζει! Προσφέρεις πολλά στην Ομογένεια και προπάντων στο Σύλλογο Ευρυτάνων Αμερικής «Παναγία η Προυσσιώτισα» που εργάστηκες για πολλά χρόνια. Με αγάπη και εκτίμηση Ιουλία και Κώστας Κόκκοτος οικογενειακώς Αγαπητέ μου φίλε και συγχωριανέ Γρηγόρη Ζαχαρόπουλε, θερμά συγχαρητήρια για την ξεχωριστή τιμή που σου γίνεται από τον «Εθνικό Κήρυκα» ως αναγνώριση της πολύτιμης προσφοράς σου στην Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδος «Παναγία η Προυσσιώτισα» αλλά και στην Ομoγένεια. Πιστός στα ωραία και υψηλά ιδανικά της φυλής μας αγωνίζεσαι για την διατήρηση της Ελληνικής παρουσίας στην Αμερική και στην μεταλαμπάδευση του πολιτισμού μας στις επόμενες γενιές, που είναι και το μέλλον μας. Εμείς όλοι οι Στερεοελλαδίτες αισθανόμαστε υπερήφανοι για σένα. Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδος Κυβερνήτης Νέας Υόρκης Κώστας Κατσάνος\n10 10 ΠΡΟΣΩΠΟ Θερμές και εγκάρδιες ευχές στον αγαπητό μας, ΓΡΗΡΟΡΗ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟ για την τιμή που του γίνεται από τον «Εθνικό Κήρυκα» ως αναγνώριση της προσφοράς του στην Ομογένεια. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ Γρηγόρη, πραγματικά σου αξίζει. Μας κάνεις υπερήφανους. Σου ευχόμαστε υγεία και χαρά. Με αγάπη και εκτίμηση Κώστας και Βασιλική Τσερπέλη, οικογενειακώς Θερμά και εγκάρδια συγχαρητήρια ΓρηγόρηΖαχαρόπουλε για την τιμή που σου γίνεται από τον «Εθνικό Κήρυκα» ως αναγνώριση της προσφοράς σου στην Ομογένεια. Γρηγόρη σου αξίζει πραγματικά. Είσαι το άριστο παράδειγμα για όλους. Σου ευχόμαστε υγεία και χαρά με την οικογένειά σου. Με αγάπη Φώτιος και Μαρία Μουτοπούλου οικογενειακώς ΕΥΓΕ προς την εφημερίδαν «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» καθ ότι μέσω του «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ» του ΤΙΜΑ τον ΓΡΗΓΟΡΗΝ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΝ εξαίρετη επιλογή, που του αξίζει. Γνωρίζω τον Γρηγόρη διά πενήντα χρόνια. Εχουμε συνεργαστεί και αναγνωρίζω τους αγώνες του εις την Ομογένειαν διά τα Εθνικά, Θρησκευτικά, Κοινοτικά και Φιλανθρωπικά ζητήματα και οράματα, μέσω διαφόρων οργανώσεων. Προσφερόμενος μετά της συζύγου του Βιργινίας προσωπικά και οικονομικά, πάντοτε πρωτοστατώντας, μέσω οργανώσεων, πρόθυμα και αγόγγυστα. Ιδίως προσέφερε και προσφέρει σπουδαίας υπηρεσίας εις την Κοινότητα του Αγίου Νικολάου, Flushing Νέας Υόρκης. Και μάλιστα εις τον ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΡΟΥΣΣΙΩΤΙΣΑ» ενεργόν μέλος πάνω από μισόν αιώνα οπότε και ανακηρύχθηκε Επίτιμον Μέλος. Είναι υπόδειγμα εξέχοντος και ενάρετου Ομογενή. Είθε η θαυματουργός Παναγία η Προυσιώτισσα τον Γρηγόρη μετά της συζύγου του Βιργινίας να τους συμπαραστέκει και καθοδηγεί. Φιλικώτατα ΔΗΜΗΤΡΗΣ και ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗ NEW YORK Συνέχεια από τη σελίδα 8 νόνια από την πλευρά της Αλβανίας. Ολοι οι νέοι που ήταν σε στρατεύσιμη ηλικία, παντρεμένοι και ανύπανδροι, άρχισαν να φεύγουν για το Μέτωπο». Δεν άργησε να επιστρατευτεί και ο δάσκαλος κι έτσι το σχολείο αναγκάστηκε να κλείσει. Ο πατέρας του μικρού Γρηγόρη τον έστειλε και πάλι να φροντίζει τα γιδοπρόβατα που είχαν. «Επάνω στα βουνά της Βορείου Ηπείρου ο Ελληνικός Στρατός κυνηγούσε τους Ιταλούς μέχρι μέσα στο αλβανικό έδαφος κι εμείς τα δεκάχρονα αγόρια καμαρώναμε για τους ηρωισμούς των στρατιωτών μας οι οποίοι κατόρθωσαν να νικήσουν τον ιταλικό στρατό που ήταν δέκα φορές περισσότερος και άριστα εξοπλισμένος», θυμάται ο κ. Ζαχαρόπουλος. Παραμονές του Πάσχα το 1941 έφθασε στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ο γερμανικός στρατός και εισέβαλε στο ελληνικό έδαφος. Δεν άργησε να πλημμυρίσει η χώρα από γερμανικά και ιταλικά στρατεύματα. Στην Ευρυτανία ο ιταλικός στρατός ήλθε από τη Λαμία και μέχρι το φθινόπωρο του 1942 οι Ιταλοί κινούνταν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Αλλά τότε εμφανίστηκαν οι πρώτοι Ελληνες αντάρτες με αρχηγό τον Αρη Βελουχιώτη από τη Λαμία. Συνέχεια στη σελίδα 12 Δήλωση Κώστα Μπακογιάννη Τη χαρά του για το αφιέρωμα του «Ε.Κ.» στον Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο εξέφρασε ο δήμαρχος Καρπενησίου Κώστας Μπακογιάννης λέγοντας τα εξής: «Με μεγάλη χαρά πληροφορήθηκα το αφιέρωμα του Εθνικού Κήρυκα στον Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο. Είναι ένα αγνό και έντιμο πατριώτη, ο οποίος αποδεικνύει του έμπρακτα και καθημερινά την αγάπη για τη γενέτειρά του. Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος ανήκει στη γενιά εκείνη των Ελληνοαμερικάνων η οποία σε πολύ δύσκολες εποχές, γεμάτες κακουχίες, κατάφερε να βιώσει το αμερικανικό όνειρο. Ταυτόχρονα όμως δεν άφησε ούτε για μία στιγμή την Ελλάδα από το μυαλό του. Αποτελεί παράδειγμα για όλους εμάς τους νεότερους». Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος (δεξιά) σε συνάντηση ομογενών παραγόντων με το ζεύγος Κωνσταντίνου και Μαρίκας Μητσοτάκη στη Ν. Υόρκη. Υποστήριξη στους Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς. Ο κ. Ζαχαρόπουλος με τον Τζον Μπραδήμα, επί 22 χρόνια μέλος του Κογκρέσου.\n11 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 11 Το έτος 1988 σε εκδήλωση στη Ν. Υόρκη. Στο βήμα, η πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, και καθήμενος δίπλα της ο αείμνηστος σύζυγός της, Παύλος. Ορθιος, ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος. Μήνυμα της Ντόρας Μπακογιάννη Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση γράφω αυτές τις λίγες λέξεις, για ένα σπουδαίο Ευρυτάνα, για ένα σημαντικό Ελληνα, τον Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο. Eναν σπάνιο και δημιουργικό άνθρωπο που μακριά από τα χώματα της Ευρυτανίας μας μεγαλούργησε, χωρίς όμως να λησμονήσει ποτέ τη γενέθλια γη. Ακούραστος ως πρόεδρος του Συλλόγου «Παναγία Προυσιώτισσα», η δράση του Γρηγόρη Ζαχαρόπουλου χαρακτηρίστηκε από αγάπη για την πατρίδα, αγώνα για την διατήρηση των ευρυτανικών παραδόσεων και την μεταλαμπάδευση αξιών στις νέες γενιές αλλά και την αμέριστη στήριξη της μητέρας πατρίδας με κάθε τρόπο. Στις δύσκολες εποχές που βιώνουμε, άνθρωποι σαν τον Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο, αποτελούν το παράδειγμα μιας άλλης Ελλάδας, που δημιουργεί και διαπρέπει. Αυτό είναι το σημαντικότερο μήνυμα που εξάγεται μέσα από τις σελίδες της ζωής του. Θέλω να συγχαρώ τους συντελεστές της έκδοσης για αυτό το αφιέρωμα, πιστεύοντας βαθιά πως άνθρωποι σαν τον καλό μου φίλο, Γρηγόρη, αποτελούν σύμβολα επιμονής, αδιάκοπης προσπάθειας και ελπίδας, που αξίζει να τιμούμε και να σεβόμαστε αφού μας κάνουν υπερήφανους ως Eλληνες. Στον αγαπητό μας θείο Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο συγχαρητήρια για την διάκριση από τον «Εθνικό Κήρυκα» ως αναγνώρηση της προσφοράς του στην Ομογένεια. Θείε, σου ευχόμαστε υγεία και πάντα χαρούμενος. Με αγάπη και εκτίμηση Γιώργος και Ελένη Μουτοπούλου, οικογενειακώς The Men's League of st. nicholas greek orthodox shrine church Northern Blvd., Flushing, NY Ο πρόεδρος,τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και άπαντα τα μέλη, με χαρά και συγκίνηση συγχαίρουμε τον αγαπητό φίλο και πρώην πρόεδρο Γρηγόρη Πούλο για την τιμητική διάκριση από τον «Εθνικό Κήρυκα». Τον ευχαριστούμε για την προσφορά του στον οργανισμό μας, στην μεγαλώνυμη Κοινότητα του Αγίου Νικολάου Flushing και στην Ομογένεια. Σε εκείνον και στην οικογένειά του ευχόμαστε πάντα χαρές. Paul Misthos, πρόεδρος Congratulations to our esteemed Brother Greg Poulos for his life's accomplishments. From the members of the Gus Cherevas Estia-Pindus Chapter #326 of the Order of AHEPA\n12 12 ΠΡΟΣΩΠΟ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Συνέχεια από τη σελίδα 10 Τον Αύγουστο του 1943 ο μικρός Γρηγόρης πήγε στο Γυμνάσιο του Καρπενησίου, έδωσε εξετάσεις και ήλθε δεύτερος. Ομως, λίγες μέρες αργότερα, έφτασαν οι Γερμανοί και έκαψαν όλα τα σπίτια του Καρπενησίου και ανατίναξαν το Γυμνάσιο. «Είδα τους καπνούς από το Καρπενήσι και τα γύρω χωριά», συνέχισε ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Τα όνειρά μου να μάθω γράμματα, να σπουδάσω, χάθηκαν». Ετσι, άρχισε και πάλι να φυλάει τα γιδοπρόβατα και να βοηθά τους γονείς του στο όργωμα στα χωράφια. Λίγους μήνες αργότερα, στις 30 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, ημέρα της εορτής του Αγίου Ανδρέα, ο μικρός Γρηγόρης ακολουθούσε τη μητέρα του στο δάσος. Είχαν μαζέψει 28 περίπου οκάδες βελανίδια τα οποία αν και μικρός φορτώθηκε ο ίδιος στην πλάτη του, ενώ η μητέρα του, κουβαλούσε ξερά ξύλα για τη φωτιά. Από το πολύ βάρος, έτρεμαν τα πόδια του μικρού Γρηγόρη. Σε κάποιο σημείο σταμάτησαν να ξεκουραστούν. Ο μικρός μισονύσταζε. Ξαφνικά, άκουσε την κραυγή της μητέρας του που του φώναζε να προφυλαχτεί από μια μεγάλη πέτρα που από την πλαγιά κατρακυλούσε με ταχύτητα προς αυτόν. «Ηταν μερικές κατσίκες στο βουνό που περνώντας κύλησαν πέτρες οι οποίες με τη σειρά τους παρέσυραν άλλες», είπε. «Πριν προλάβω να φυλαχτώ, η πέτρα χτύπησε το σακί με τα βελανίδια που μετέφερα και με τίναξε στον αέρα, με αποτέλεσμα να κατρακυλήσω σ ένα ρέμα και να σπάσω το πόδι μου, λίγο πιο κάτω από τη φτέρνα». Φωνάζοντας και κλαίγοντας κατέβηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε κοντά του η μητέρα του. Τον ανέβασε προσεκτικά στην πλάτη της και τον μετέφερε στο χωριό. Ο παππούς του, που ήταν και πρακτικός γιατρός, έφτιαξε τεχνητό γύψο από αβγά, ρετσίνι από τα έλατα και μαλλί από γίδα, τα έκανε ένα σκληρό επίδεσμο και τα έδεσε στο σπασμένο πόδι του Γρηγόρη, που έθρεψε ύστερα από δύο περίπου μήνες, αφού υπέφερε πολύ από τους πόνους. «Οταν αργότερα ήλθα στην Αμερική, πήγα σε ποδίατρο ο οποίος αφού είδε τις ακτίνες με ρώτησε και του είπα ότι μου το είχε φτιάξει ο παππούς μου», πρόσθεσε. «Ο γιατρός μου είπε με θαυμασμό ότι ο παππούς μου, παρά τα πρωτόγονα μέσα που χρησιμοποίησε, είχε κάνει πολύ καλή δουλειά στο πόδι μου. Με το πέρασμα των χρόνων, έφυγαν οι ενοχλήσεις και Συνέχεια στη σελίδα 14 Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ευρυτάνων, «Παναγία η Προυσσιώτισα» το 1992 με τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, Ιάκωβο. Δεύτερος από δεξιά, μπροστά, ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος. Ο αείμνηστος Αμερικανός γερουσιαστής, Κλέιμπορν Πελ, ενώ συνομιλεί με τον Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο, σε παλαιά ομογενειακή εκδήλωση στη Ν. Υόρκη. Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος ήταν και είναι αγαπητός για τον χαρακτήρα του στον ελληνοαμερικανικό πολιτικό κόσμο. Στο στιγμιότυπο, ανάμεσα στους Πολ Σαρμπάνη (δεξιά) και Μανάτο.\n13 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 13 Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος και η σύζυγός του, Βιργινία, πανευτυχείς, καμαρώνουν και φιλούν την πανέμορφη εγγονή τους, Βιργινία, κατά την ημέρα του γάμου της. Η ζωή προχωρά. Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος με την ευγένεια, το χαμόγελο και τον ανοικτό χαρακτήρα του, έχει αποκτήσει πολλούς φίλους. Πρόσφατη φωτογραφία όλης της οικογένειας του Γρηγόρη Ζαχαρόπουλου, που κάθεται μπροστά με την αγαπημένη του σύζυγο, Βιργινία. Η σωστή οικογένεια που έκανε, είναι επιτυχία της ζωής του. Το όμορφο βουνό Χελιδόνα, που ανεβοκατέβαινε παιδί, ο κ. Ζαχαρόπουλος.\n14 14 ΠΡΟΣΩΠΟ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Συνέχεια από τη σελίδα 12 είμαι μια χαρά». Το Φεβρουάριο του 1943 πήγαν στο χωριό οι αντάρτες του Αρη Βελουχιώτη, που συμπαθούσε το κομμουνιστικό σύστημα της Ρωσίας και ακολούθησαν οι αντάρτες του συνταγματάρχη Ναπολέοντα Ζέρβα, από την Αρτα, που συμπαθούσαν τη βασιλευόμενη δημοκρατία. Ο αδελφός του πατέρα του, ο Γεώργιος Ζαχαρόπουλος, και ο αδελφός της μητέρας του, ο Κατσάνος, πήγαν στο αντάρτικο του Ζέρβα. Αργότερα, τον Κατσάνο τον συνέλαβαν οι Γερμανοί και τον εκτέλεσαν τη Μεγάλη Παρασκευή του 1943 μαζί με 120 άλλους κρατούμενους στις φυλακές Αγρινίου. Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί αποχώρησαν και σχεδόν όλη η Ελλάδα έμεινε υπό την εξουσία των αριστερών ανταρτών. Δυο μήνες αργότερα έφθασε στην Αθήνα και την Πάτρα ο αγγλικός στρατός. Ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Ελλάδα είχε αρχίσει, προκαλώντας μεγάλες συμφορές. «Προσπάθησα να ξαναγραφτώ στο σχολείο για να τελειώσω το Δημοτικό, αλλά ο δάσκαλος μου είπε ότι ήμουνα πια μεγάλος για τα θρανία του Δημοτικού», είπε ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Πήρα μεγάλη στενοχώρια τότε και τελικά αποφάσισα να γίνω επαγγελματίας κτηνοτρόφος και μελισσοκόμος, δουλεύοντας μαζί με τον πατέρα μου. Αγαπούσα πολύ τα Γράμματα, αλλά δεν μπόρεσα να συνεχίσω και αυτός ο καημός με βαραίνει ακόμα. Για να αναπληρώσω κάπως την αδυναμία μου αυτή, άρχισα να διαβάζω με όρεξη, βιβλία, εφημερίδες και ό,τι άλλο εύρισκα στο χωριό. Και στην Αμερική, όταν ήλθα, άρχισα να διαβάζω πολλά και καλά βιβλία, με αποτέλεσμα να βελτιώσω τις γνώσεις μου. Η άλλη μεγάλη μου αγάπη ήταν και είναι το στρατιωτικό. Ετσι όπως ήλθαν τα πράγματα με τις ταραγμένες περιόδους που περάσαμε με τον πόλεμο και τον Εμφύλιο και την αναχώρησή μου στο εξωτερικό, δεν υπηρέτησα στρατιώτης και το έχω παράπονο». Πριν φύγει για την Αμερική, ο νεαρός Γρηγόρης έζησε κι άλλα χρόνια φόβου, από τις συγκρούσεις των αριστερών και δεξιών ανταρτών και του στρατού και της χωροφυλακής. Χωρίς να το καταλάβει στην αρχή και χωρίς να το θέλει, στη συνέχεια, ο νεαρός τότε Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος, αναγκάστηκε υπό την απειλή της εκτέλεσης, να ακολουθήσει μαζί με άλλους 21 νέους, τους αριστερούς αντάρτες. Ακολούθησε συμπλοκή με Θερμές και εγκάρδιες ευχές στον αγαπημένο μας φίλο, Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο, για την τιμή που του γίνεται από το «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ» του «Εθνικού Κήρυκα» ως αναγνώριση του μεγάλου του έργου. Γρηγόρη, ευχόμαστε υγεία και χαρά σε σένα και την οικογένειά σου και πάντα να συνεχίζεις να εργάζεσαι για το καλό της Ομογένειας με τον ίδιο ζήλο που σε διακρίνει. Με εκτίμηση και αγάπη Ηλίας και Νίκη Τσινιά Από τα περυσινά γενέθλια της συζύγου του κ. Ζαχαρόπουλου, Βιργινίας, που κάθεται δίπλα του, μπροστά. Δεύτερος από δεξιά, ο αδελφός της εορτάζουσας, γνωστός φιλάνθρωπος, Στέφανος Τσερπέλης. τους χωροφύλακες, έγιναν συλλήψεις, ο υπεύθυνος για τις στρατολογήσεις των νέων δικάστηκε και εκτελέστηκε, αλλά οι νέοι αφέθηκαν ελεύθεροι και έφυγαν για την Αθήνα. «Το χωριό μου και το διπλανό χωριό, Αγαλιανός, βρίσκονταν από τον Εμφύλιο Πόλεμο σε έναν επικίνδυνο ανταγωνισμό», θυμάται ο κ. Ζαχαρόπουλος και προσθέτει χαμογελώντας: «Εγώ, όμως, παντρεύτηκα την πρώτη κόρη του Δημήτρη Ν. Τσερπέλη, τη Βιργινία, αδελφή του μεγάλου δωρητή στην κοινότητα Αγ. Νικολάου, του Φλάσινγκ και γνωστού φιλάνθρωπου, Στέφανου Τσερπέλη, κι έτσι τα δυο χωριά άρχισαν να έχουν φιλικότερες σχέσεις μεταξύ τους. Μερικοί από τη δική μας πλευρά, δεν ήθελαν αυτό το γάμο, αλλά εγώ το αποφάσισα. Και δοξάζω το Θεό γι αυτό. Παντρευτήκαμε στο Φλάσινγκ της Αμερικής το 1956, δημιουργήσαμε ωραία οικογένεια και ήμαστε πάντα ευτυχισμένοι». Τα προβλήματα και οι κίνδυνοι δεν είχαν τελειωμό εκείνα τα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου. Ο αδελφός του, Σπύρος, επιστρατεύτηκε από την κυβέρνηση της Αθήνας, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός, ο Νέστορας, που είχε πιαστεί από τους χωροφύλακες και αφέθηκε μετά ελεύθερος, έφυγε για την πρωτεύουσα. Ετσι, στο χωριό έμεινε ο νεαρός Γρηγόρης μαζί με τους γονείς του. Οι αντάρτες είχαν απλωθεί παντού. Σπίτια είχαν καεί, πολλοί Ευρυτάνες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε δίκες, η προπαγάνδα ήταν στο αποκορύφωμά της. Το Σεπτέμβριο Φωτογραφία των τεσσάρων Αμερικανών προέδρων, Ρίγκαν, Νίξον, Μπους και Φορντ, με τις υπογραφές τους και αφιέρωση στον κ. Ζαχαρόπουλο.\n15 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 15 Θερμά συγχαρητήρια και εγκάρδιες ευχές στον αγαπητό μας φίλο Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο στην αξιότιμη σύζυγό του Βιργινία και στην οικογένειά τους. Τον ευχαριστούμε για όσα έχει προσφέρει στην Κοινότητα, στην Εκκλησία και στο Σύλλογο μας «Παναγία η Προυσσιώτισα». Toυ ευχόμαστε πάντα το καλύτερο, να έχει υγεία και να συνεχίσει να προσφέρει. Με πολύ αγάπη και εκτίμηση Οικογένεια Δημητρίου και Δήμητρας Παπαδοπούλου Flushing, NY Τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του γιόρτασε φέτος ο σύλλογος του κ. Ζαχαρόπουλου, που διακρίνεται πίσω με την σύζυγό του. Το ίδιο βράδυ τιμήθηκε μαζί με άλλους ομογενείς. του 1947 οι αντάρτες επιστράτευσαν όλα τα παλικάρια της περιοχής, που ήσαν άνω των 18 ετών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο παιδικός φίλος του Γρηγόρη Ζαχαρόπουλου, Γεώργιος Κατσάνος, ο οποίος αργότερα, όταν διαλύθηκε το αντάρτικο, πήγε στην Τασκένδη της νοτίου Ρωσίας ως πολιτικός πρόσφυγας και τώρα ζει στο Φλάσινγκ της Ν. Υόρκης. «Με τον Γιώργο Κατσάνο μεγαλώσαμε από μικρά παιδιά μαζί», είπε ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Μαζί πηγαίναμε τα γιδοπρόβατα και μάλιστα στην Κατοχή, αρμέγαμε τις προβατίνες και τις κατσίκες, και πήζαμε το τυρί με τον ήλιο και το τρώγαμε επάνω στο βουνό. Οταν τώρα συναντιόμαστε θυμόμαστε τα παλιά και μας πιάνει η συγκίνηση». Στις 21 Δεκεμβρίου 1947 οι αντάρτες πήγαν στο σπίτι του πατέρα του κ. Ζαχαρόπουλου και του είπαν πως επιστρατεύουν τον γιο του, Γρηγόρη, για τον Δημοκρατικό Στρατό, όπως ονομάστηκε το δεύτερο αντάρτικο. Ακολούθησαν πολλές περιπέτειες και κίνδυνοι. Λεπτομέρειες από τα χρόνια εκείνα, διηγείται ο ίδιος ο κ. Ζαχαρόπουλος, σε έκδοση με τίτλο «Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Αντάρτης στα βουνά της Ευρυτανίας», Οι γονείς του κ. Ζαχαρόπουλου, Δημήτρης και Σπυριδούλα. Χρόνια δύσκολα στο χωριό για τους ίδιους και την οικογένεια. που είναι αφιερωμένη στη μνήμη εκείνων που χάθηκαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Σε πρόλογο που έγραψε ο παλαιός ομογενειακός παράγοντας, Τρύφων Χατζηνικολάου, αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Τα γεγονότα αυτά του Εμφυλίου πρέπει να διαβάζονται από τους νεότερους Ελληνες, για να μην επαναληφθούν ποτέ στην πατρίδα μας Ελλάδα, γιατί ο αλληλοσπαραγμός των Ελλήνων φέρνει μόνο καταστροφές και οι πολιτικές και οι ιδεολογικές διαφορές πρέπει να βρίσκουν τη σωστή λύση τους, μόνο με τον δημοκρατικό διάλογο και με τη δημοκρατική και ελεύθερη ψηφοφορία». Και προσθέτει: «Ακόμα περισσότερο, πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα σωστά γεγονότα του Εμφυλίου, οι μελλοντικές γενεές των Ελλήνων θα μπορούν να τα πληροφορούνται από διηγήματα, όπως του Γρηγόρη Ζαχαρόπουλου, που μας τα παρουσιάζει χωρίς να παίρνει μονόπλευρη θέση στη δεξιά, ή στην αριστερή πολιτική παράταξη της εποχής εκείνης». Από την πλευρά του, ο ίδιος ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος στο τέλος της εν λόγω έκδοσης, σημειώνει: «Οσα αναφέρω στην περιπέτειά μου, είναι πέρα για πέρα αληθινά και τα έγραψα για να διαβάσουν οι νεότεροι Ελληνες και να είναι πάντοτε συγκρατημένοι στις κομματικές και ιδεολογικές διενέξεις τους και ποτέ να μην προσπαθούν να κατακτήσουν δια της βίας την κρατική εξουσία, πάντοτε να πολιτεύονται με το ελ- Συνέχεια στη σελίδα 16 To my dear friend Gregory Zacharopoulos warm wishes and congratulations on this much deserved recognition of your achievements. Wishing you health and continue success always. Respectfully Tom and Laura Nixon Θερμά και εγκάρδια συγχαρητήρια στον συγχωριανό και φίλο Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο για την παρουσίαση της ζωής και του έργου του από «Το Περιοδικό» του «Εθνικού Κήρυκα». Ο Γρηγόρης είναι ο έντιμος, ο δημιουργικός Ρουμελιώτης που με πάθος υπηρετεί την Ομογένεια. Ως συγχωριανοί νοιώθουμε υπερήφανοι που το χωριό μας έβγαλε άνδρες όπως τον Γρηγόρη. Ευχόμαστε σε εκείνον και στην οικογένειά του πάντα χάρα. Απόστολος Κατσάνος και οικογένεια\n16 16 ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Κινδύνευσε στον Εμφύλιο, πέτυχε στις ΗΠΑ Συνέχεια από τη σελίδα 15 ληνικότατο δημοκρατικό πολίτευμα και να σέβονται τα αποτέλεσμα της πλειοψηφίας και όχι της ολιγαρχίας. Ευχαριστώ τον Πανάγαθο Θεό και όλους τους Αγίους και την Παναγία την Προυσσιώτισσα, αλλά και πολλούς Ευρυτάνες, αριστερούς και δεξιούς, που με βοήθησαν και βγήκα ζωντανός από τον αδελφοκτόνο εμφύλιο σπαραγμό». Ο κ. Ζαχαρόπουλος δεν ξεχνά ποτέ όσα έζησε κατά τα χρόνια εκείνα των συνεχών κινδύνων στην Ελλάδα. «Τα θυμάμαι, σαν να ήταν χθες», είπε. «Ηταν άγριος αδελφοκτόνος αλληλοσπαραγμός που παρακαλώ τον Θεό να μην επαναληφθεί στην πατρίδα μας. Μάλιστα, αυτές τις μέρες συνάντησα στον Εσπερινό της Παναγίας της Προυσσιώτισσας, στον Αγιο Νικόλαο του Φλάσινγκ, ένα παιδί από τα δικά μας μέρη. Ημουνα φυλακή στο Αγρίνιο, στα χρόνια του Εμφυλίου, με έναν γνωστό του τον οποίο εκτέλεσαν ως αριστερό. Κατήγορος, ήταν ο ίδιος ο πατέρας του...». Ο κ. Ζαχαρόπουλος ήλθε στην Αμερική το Εξι μήνες νωρίτερα είχε φθάσει ο αδελφός του, Σπύρος, ο οποίος βρήκε κάποιον που τον βοήθησε να έλθει κι αυτός. Στην αρχή πήγε στη Βόρεια Καρολίνα, όπου όπως πάρα πολλοί άλλοι Ελληνες, εργάστηκε κι αυτός στα εστιατόρια. «Αρχισα ως πιατάς, με μισθό 12 δολάρια την εβδομάδα», είπε. «Υστερα από 17 μήνες αγόρασα στην ίδια περιοχή μαγαζί μαζί με τον αδελφό του. Δυο χρόνια αργότερα αναγκαστήκαμε να το κλείσουμε γιατί άλλαξε ο δρόμος και έπεσαν κατακόρυφα οι δουλειές εκεί». Στη συνέχεια, ήλθε στη Ν. Υόρκη. Ηταν τέλη Νοεμβρίου του Και πάλι άρχισε να δουλεύει στα εστιατόρια, αλλά ως ταμίας. Δεν πέρασε πολύς καιρός και μαζί με άλλους επτά συνεταίρους άνοιξε εστιατόριο στο Γουόλ Μπιτς του Λονγκ Αϊλαντ Αγαπημένοι μας Γρηγόρη και Βιργινία Γρηγόρη, θερμά συγχαρητήρια για την αναγνώριση της μεγάλη σου προσφοράς στην Ομογένεια και στο Σύλλογο Ευρυτάνων Αμερικής «Παναγία η Προυσσιώτισα» από το «Περιοδικό» του «Εθνικού Κήρυκα». Ευχόμαστε σε εσάς και στην οικογένειά σας Υγεία για να εξακολουθήσετε να προσφέρετε. Με όλη μας την αγάπη και εκτίμηση Χρήστος και Αγγελική Μαργιώτη και οικογένεια Βασίλειος και Βέρα Μαργιώτη και οικογένεια Διονύσιος και Χριστίνα Μαργιώτη και οικογένεια Ιωάννα και Kίμων Παπαδόπουλος και οικογένεια Ελένη και Παναγιώτης Κούζουνας και οικογένεια GREGORY PECK WE LOVE YOU DEARLY! Θερμά συγχαρητήρια στον μέγα αγωνιστή Ρουμελιώτη, Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο για την πλούσια εθνικοπατριωτική του δράση. Γρηγόρη, πάντα άξιος. Σου εύχομαι υγεία για να συνεχίσεις με τον ίδιο ζήλο που σε διακρίνει. Με εκτίμηση Τρύφων Χατζηνικολάου New Mexico που ήταν ανοιχτό μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες και λειτούργησε με επιτυχία. Ο κ. Ζαχαρόπουλος άνοιξε και άλλα εστιατόρια, το δε τελευταίο του, πριν συνταξιοδοτηθεί, είχε 250 καθίσματα, ήταν στο Ιστ Βίλατζ του Μανχάταν και το είχε με τον μπατζανάκη του. Ο Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος προσφέρει για χρόνια τις υπηρεσίες του στο Σύλλογο Ευρυτάνων Αμερικής, «Παναγία η Προυσιώτισσα» στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος, ενώ σήμερα είναι επίτιμος πρόεδρός του, καθώς και πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής του. Είναι επίσης πρώην πρόεδρος της οργάνωσης Ανδρών της κοινότητας Αγίου Νικολάου του Φλάσινγκ στη Ν. Υόρκη, καθώς και αντιπρόεδρος του τμήματος της AHE- PA στο Φλάσινγκ. Για 14 χρόνια ήταν μέλος του κοινοτικού συμβουλίου του Αγ. Νικολάου, Φλάσινγκ, προσφέροντας τις υπηρεσίες του σε διάφορες επιτροπές. Από την πολύχρονη ανάμειξή του στα κοινά, ο κ. Ζαχαρόπουλος έχει διάφορες πολύτιμες εμπειρίες. «Οταν αναμίχτηκα για πρώτη φορά, οι ομογενειακοί σύλλογοι είχαν πολλά μέλη νεοφερμένους από την Ελλάδα», είπε. «Εμείς οι μεγαλύτεροι σιγάσιγά φεύγουμε και είναι κάπως δύσκολο για τους νεότερους να ασχοληθούν με τις ομογενειακές οργανώσεις. Ομως, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν καθήκον να κάνουν ό,τι κάναμε κι εμείς οι παλιότεροι. Προσπαθούμε όλοι, να φέρουμε κοντά τους νέους. Να, στο δικό μας σύλλογο, την Παναγία Προυσσιώτισα δώσαμε τη σκυτάλη στους νέους. Ο πρόεδρός μας, Ανδρέας Γκούστας, είναι 33 χρονών». Ο κ. Ζαχαρόπουλος υποστηρίζει ότι η Ομογένεια περνά σήμερα κρίση. «Οφείλεται σε μια απάθεια», δικαιολόγησε. «Δεν υπάρχει πια ο ενθουσιασμός και η όρεξη που υπήρχαν παλαιότερα. Βλέπουμε τι γίνεται σε ορισμένες οργανώσεις... Γίνονται καυγάδες και φασαρίες, τα βλέπουν οι νέοι μας και φεύγουν... Δεν μπορούν να μείνουν με τέτοιες καταστάσεις. Εάν συνεχιστούν αυτά, θα έχουμε συνεχώς απώλειες με τη νεολαία μας». Ο κ. Ζαχαρόπουλος γνώρισε τη σύζυγό του, Βιργινία, σε κάποιο γάμο στην Ελλάδα και παντρεύτηκαν στον ιερό ναό του Αγ. Νικολάου, Φλάσινγκ, στις 13 Μαϊου «Δοξάζω το Θεό που ήλθε στο δρόμο μου η Βιργινία», είπε. «Είναι άψογη σαν σύζυγος, σαν μητέρα και σαν άνθρωπος, ενώ είναι η καλύτερη γιαγιά για τα πέντε εγγόνια μας. Η Βιργινία έχει πολλά χαρίσματα, είναι πολύ πιστή στο Θεό και πάντα με τις ωραίες συμβουλές και ευχές της. Βοήθησε τα παιδιά μας να πάνε στο Ελληνικό και στο Κατηχητικό σχολείο». Γρηγόρης Ζαχαρόπουλος: Αγώνες για την ελληνική γλώσσα. Από το γάμο του κ. Ζαχαρόπουλου με την σύζυγό του, Βιργινία, γεννήθηκαν τρία παιδιά, ο Δημήτρης, που ασχολείται με τα εστιατόρια, η Μαρία, καθηγήτρια Γυμνασίου και ο Γιάννης, που εργάζεται στους σιδηροδρόμους. Ο πρώτος έχει δύο παιδιά, τη Βιργινία η οποία μάλιστα παντρεύτηκε πέρυσι και τη Μαργαρίτα. Η κόρη έχει δύο, τον Μιχάλη και τον Ματθαίο και ο Γιάννης, μια κόρη, την Αναστασία. Τον Μάιο του 1989 ο κ. Ζαχαρόπουλος προσκλήθηκε από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους, και παραβρέθηκε σε συγκέντρωση και δεξίωση που παρατέθηκε για υποστηρικτές του. «Για μένα, ήταν πολύ συγκινητικό», σχολίασε σχετικά ο κ. Ζαχαρόπουλος. «Είχα πάρει μαζί και την κόρη μου, Μαρία, η οποία το ήθελε πολύ». Σε επιστολή που του είχε στείλει τον Οκτώβριο του 1989 ο τότε κυβερνήτης της Μασαχουσέτης, Μάικ Δουκάκης, ο οποίος ήταν την προηγούμενη χρονιά υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία των ΗΠΑ, κάνει αναφορά στην υποστήριξη του κ. Ζαχαρόπουλου, ζητώντας και πάλι τη συμπαράστασή του στους νέους πολιτικούς του στόχους και επαινεί τη δύναμη της Ομογένειας και τις εθνικές πολιτιστικές αξίες. Ο κ. Ζαχαρόπουλος έχει τιμηθεί και από διάφορους φορείς. Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από την κοινότητα του Αγ. Νικολάου του Φλάσινγκ σε ετήσια χοροεσπερίδα της, καθώς και από την οργάνωση Ανδρών της και από την AHEPA. Ολοι όσοι τον γνωρίζουν, δείχνουν την εκτίμηση προς το πρόσωπο, το έργο και την προσφορά του. Μεταξύ άλλων, ο πρώην δήμαρχος Καρπενησίου, Βασίλης Καραμπάς, χαρακτήρισε τον Γρηγόρη Ζαχαρόπουλο, «γνήσιο Ελληνα και γνήσιο Ευρυτάνα», ενώ ευχήθηκε να καθοδηγεί με το παράδειγμα ζωής του, όλους τους νεότερους.\n17 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣΩΠΟ 17 Στο επόμενο Περιοδικό Σάββατο 15 - Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012 Αφιέρωμα στον Θεόδωρο Παραγιό Ο ακούραστος εργάτης του Ελληνισμού του Λιν ΔΩΡΕΑΝ MAZI ME TON «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»\n18 18 ΘΕΜΑ Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922: Η Σμύρνη καίγεται ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, είναι η μεγαλύτερη εθνική συμφορά στην ιστορία του νεωτέρου Ελληνισμού. Κι αυτό, γιατί αποτέλεσε την ταφόπλακα στο όνειρο της «Μεγάλης Ιδέας» που προέβλεπε στην επανένωση όλων των εδαφών που κατοικούνταν από αρχαιοτάτων χρόνων από Eλληνες. Κυρίως όμως, επειδή ξεριζώθηκε οριστικά η μακραίωνη ελληνική παρουσία στην περιοχή, με τον πιο δραματικό τρόπο. Την μεγάλη αυτή συμφορά συνθέτουν, εκτός των άλλων, η κατάρρευση του Μικρασιατικού Μετώπου, η πυρπόληση της Σμύρνης από τους Τούρκους, όπου είχαν συρρεύσει και πολλοί Eλληνες από τις γειτονικές περιοχές, οι μαρτυρικές πορείες των αιχμαλώτων και των ομήρων προς το εσωτερικό της Ανατολής και η εκδίωξη των υπολοίπων από τις πατρογονικές εστίες τους, χωρίς τις περιουσίες τους, από το μικρασιατικό έδαφος και προ πάντων το ξερίζωμα του Ελληνισμού από την Μικρά Ασία και την Αν. Θράκη. Η Μικρασιατική Καταστροφή, δεν προέκυψε ξαφνικά, αλλά ήταν αποτέλεσμα χρόνιων διεργασιών στις οποίες συμμετείχαν και αλληλεπιδρούσαν αρκετοί παράγοντες. Hταν αποτέλεσμα αντικειμενικών δυσκολιών, λαθών, αντικρουώμενων συμφερόντων, ενίοτε και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και παθών. Πριν λοιπόν, θελήσει κάποιος να διερευνήσει το ιστορικό γεγονός «Μικρασιατική Καταστροφή», θα πρέπει να ερευνήσει σε βάθος χρόνου ό,τι προηγήθηκε μέχρι την τελική πτώση και να αναζητήσει τα πραγματικά αίτια, γιατί μια επιδερμική ανάγνωση και εστίαση μόνο στα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν τις 3-4 τελευταίες μέρες του ελληνισμού στην Μ. Ασία, ίσως οδηγήσει και σε λάθος συμπεράσματα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος με το υπόμνημά του στη «Συνδιάσκεψη της Ειρήνης» του Παρισιού, στη Μικρά Ασία ζούσαν Eλληνες. Στην Θράκη και την περιοχή της Κωνσταντινούπολης Στην περιοχή της Τραπεζούντας και στα Aδανα Σύνολο Eλληνες που αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της περιοχής που κυριαρχούσε οικονομικά, είχε δε καταφέρει να διατηρήσει την πολιτιστική του κληρονομιά παρ ότι αποτελούσε μειονότητα σε εχθρικό περιβάλλον. Ο Εθνικός Διχασμός ( ) υπήρξε μια σειρά γεγονότων που επικεντρώνονται στη διένεξη μεταξύ του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθέριου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου σχετικά με την είσοδο ή μη της Ελλάδας στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διένεξη αυτή χώρισε την χώρα σε δύο διαφορετικά στρατόπεδα και προκάλεσε εξαιρετικά βαθύ χάσμα στην ελληνική κοινωνία. Οι επιπτώσεις του χάσματος παρέμειναν ως το τέλος της δεκαετίας του 30. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι και η Μικρασιατική Καταστροφή μετέπειτα, ήταν απόρροια του Εθνικού Διχασμού. Την ίδια περίοδο στην Τουρκία το κίνημα των Νεό-Τουρκων βρισκόταν σε έξαρση. Οι Νεότουρκοι εμφανίστηκαν ως δύναμη μετασχηματισμού της απολυταρχικής Αυτοκρατορίας σε σύγχρονη δημοκρατία, που η λειτουργία της θα καθοριζόταν από τις αρχές του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα ήταν με την Αντάντ και τους συμμάχους της που κέρδισαν τις Κεντρικές Δυνάμεις στις οποίες ήταν η Τουρκία στο πλευρό της Γερμανίας. Η συνθηκολόγηση της Γερμανίας στις 11 Νοεμβρίου 1918 βάζει θέτει τέλος στο Μεγάλο Πόλεμο που διήρκησε τέσσερα έτη και αιματοκύλησε την Ευρώπη. Η ανακωχή που τερμάτιζε τον πόλεμο Αντάντ-Τουρκίας υπογράφτηκε από τους Τούρκους εκπροσώπους του σουλτάνου στις 17/30 Οκτωβρίου 1918, πάνω στο βρετανικό πολεμικό σκάφος «Αγαμέμνων» που ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι του Μούδρου της Λήμνου. Εκεί αποδέχτηκε η Τουρκία του Σουλτάνου τους όρους που υπαγόρευσε, για λογαριασμό των δυνάμεων της Αντάντ, ο Βρετανός αντιναύαρχος Arthur Calthorp. Οι όροι ήταν εξοντωτικοί, σαφής έκφραση των διαθέσεων της Αντάντ για διανομή των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και άμεση ή έμμεση οικονομική διείσδυση. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Ελευθέριος Βενιζέλος, έσπευσε να υποβάλλει σχετικό υπόμνημα στο Συμβούλιο των Τεσσάρων Μεγάλων (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Αμερική), στις 17/30 Δεκεμβρίου Εκείνοι επρόκειτο ν αποφασίσουν για τις τύχες του κόσμου. Η Ιταλία τώρα διεκδικούσε ως σφαίρα επιρροής, την οποία της την είχε υποσχεθεί τον καιρό του πολέμου, οι άλλοι εταίροι, οι Αγγλοι και οι Γάλλοι. Ετσι οι Ιταλοί αποβιβάστηκαν στην Αττάλεια (νότια πλευρά της Μικράς Ασίας) και όδευαν, προς τα βορειοδυτικά, προς το Αϊδίνιο και την Σμύρνη. Οι Ιταλοί αντιδρούσαν απροκάλυπτα, αντιμετωπίζοντας ανταγωνιστικά μια ενισχυμένη ελληνική παρουσία στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και επικαλούμενοι τη συνθήκη της Μωριέννης του 1917, σύμφωνα με την οποία τους παραχωρούνταν η Σμύρνη και το Ικόνιο, προκειμένου να παραιτηθούν από την πρόθεση να υπογράψουν χωριστή συνθήκη ειρήνης με την Αυστρία. Η δυσφορία όμως των Αγγλογάλλων απέναντι στις εκβιαστικές απαιτήσεις της Ρώμης από τη μια και στην εντεινόμενη πίεση της τουρκικής εθνικιστικής κίνησης από την άλλη τους ώθησε να δώσουν την άδεια στην Ελλάδα να καταλάβει στρατιωτικά την περιοχή της Σμύρνης (από την Σμύρνη ως το Αϊβαλί, με κάποια ενδοχώρα, συνολικής έκτασης περίπου τ.χ.) για την τήρηση της τάξης και την προστασία των μειονοτικών πληθυσμών, ώσπου να υπογραφεί η τελική συνθήκη ειρήνης με την Τουρκία. Ετσι με την παρουσία του ελληνικού στρατού, θα πίεζαν τους Τούρκους και θα αναχαίτιζαν τους Ιταλούς. Μέσα σ αυτές τις περιστάσεις, τμήμα ελληνικού στρατού αποβιβάζονταν στην Σμύρνη στις 15 Μαΐου του 1919, με την άδεια να καταλάβει την περιοχή που προαναφέρθηκε κι όπου ζούσαν ελληνικοί πληθυσμοί. Η κίνηση αυτή όμως ενόχλησε τους Τούρκους πολύ περισσότερο από τις βλέψεις των άλλων συμμάχων της Ελλάδας, γιατί υποστήριζαν ότι Αγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί είχαν αποικιακά συμφέροντα, ενώ η Ελλάδα είχε ρίζες προαιώνιες και ήρθε για να τις ενισχύσει και φυσικά να μείνει αιώνια. Ηταν λοιπόν λογικό κι επόμενο η τουρκική αντίσταση, που άρχισε παράλληλα να οργανώνεται στα ενδότερα της Ανατολίας, να στραφεί με ιδιαίτερο πείσμα ενάντια στην ελληνική παρουσία, στρατιωτικά και διπλωματικά. Ανεξάρτητα από την παρουσία εκατομμυρίων Ελλήνων, Αρμενίων, Κούρδων, Ισραηλιτών σε διάφορα (περιφερειακά κυρίως) τμήματα της Ανατολίας, ο κύριος όγκος του πληθυσμού, ιδιαίτερα στο εσωτερικό της χώρας, ήταν τουρκικός. Οι Τούρκοι αποτελούσαν και το κυρίαρχο στοιχείο στην παλαιά Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτοί ένιωσαν το πλήγμα της διάλυσης της αυτοκρατορίας και της εισβολής των ξένων. Κι αντιτάξανε το σύνθημα «Η Τουρκία στους Τούρκους», παραβλέποντας την παρουσία Ελλήνων, Αρμενίων, Κούρδων, που κατά τις εκτιμήσεις των Τούρκων ήταν τοπικές μειονότητες. Εκφραστής της νέας ιδεολογίας αναδείχτηκε ο γεννηθείς στην Θεσσαλονίκη, Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), αξιωματικός του στρατού, που υπήρξε ηγετικό στέλεχος στην Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, είχε διακριθεί στην υπεράσπιση των Δαρδανελλίων το 1915 και αργότερα στον πόλεμο κατά των βρετανών στην Συρία. Οι βασικές αρχές και θέσεις των Νεότουρκων ήταν σαφείς: «Η Τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα, όπου η μωαμεθανική θρησκεία και οι μωαμεθανικές αντιλήψεις θα κυριαρχούν και κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα θα καταπνίγεται Το δικαίωμα των άλλων εθνοτήτων να έχουν δικές τους οργανώσεις θα πρέπει να αποκλειστεί». (Απόφαση του Συνεδρίου των Νεότουρκων και του κόμματος εξουσίας Ενωση και Πρόοδος - 9/ 1911). Υστερα από μακρές διαπραγματεύσεις (που είχαν ξεκινήσει από την υποβολή των υπομνημάτων των ενδιαφερομένων προς το Συμβούλιο των 4 Μεγάλων) υπογράφτηκε στις στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1920, στο δημαρχείο των Σεβρών (Sèvres), προάστειο του Παρισιού, η Συνθήκη των Σεβρών, που θα τερμάτιζε συμβατικά τον Α Παγκόσμιο, φέρνοντας την «ειρήνη» ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τις Συμμαχικές και σχετιζόμενες Δυνάμεις. Τα κομμάτια της Συνθήκης που αφορούσαν την Ελλάδα ήταν: Τα Δωδεκάνησα παραδόθηκαν στην Ιταλία η οποία συμφώνησε να τα δώσει εκτός από την Ρόδο και το Καστελλόριζο στην Ελλάδα (προηγήθηκε ελληνοϊταλική συμφωνία), και αν η Βρετανία έδινε την Κύπρο στην Ελλάδα (οι Τούρκοι αναγνώρισαν την προσάρτησή της στην Αγγλία), τότε (μετά από δημοψήφισμα) θα έδιναν κι αυτά τα νησιά (η συμφωνία ακυρώθηκε από την Ιταλία το 1922). Στην Ελλάδα παραχωρούνταν τα νησιά Ιμβρος και Τένεδος, και η Θράκη από την οποία η Βουλγαρία παραιτούνταν οριστικά από κάθε δικαίωμά της σε αυτή. Η περιοχή της Σμύρνης έμενε υπό την ονομαστική επικυριαρχία του Σουλτάνου αλλά θα διοικούνταν από Ελληνα Αρμοστή ως εντολοδόχο των Συμμάχων, και θα μπορούσε να προσαρτηθεί στην Ελλάδα μετά από πέντε χρόνια με δημοψήφισμα. Αμέσως μετά λοιπόν την υπογραφή της συνθήκης οι Τούρκοι του Κεμάλ αρνήθηκαν να την εφαρμόσουν και πολέμησαν επίμονα για να την ανατρέψουν. Η υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών από την σουλτανική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης απογύμνωσε ηθικά την σουλτανική παράταξη στα μάτια του τουρκικού λαού και ενίσχυε τον Κεμάλ που συνέχιζε την οργάνωση λαϊκού τακτικού στρατού και μεθόδευε τις δικές του επιχειρήσεςι προς τα διάφορα μέτωπα. Η προσπάθεια των Αγγλων να προκαλέσουν εμφύλιο, από την άνοιξη ακόμα του 1920, ανάμεσα στην σουλτανική και την κεμαλική παράταξη, δεν πέτυχε. Η Σοβιετική Ενωση προέκρινε την κεμαλική Τουρκία ως μέσο ανάσχεσης της βρετανικής επιρροής και προχώρησε σε συμφωνίες με τον Κεμάλ, γεγονός που θορύβησε τους Δυτικούς κάνοντάς τους όλο και πιο διαλλακτικούς απέναντι στη νέα τουρκική ηγεσία. Ο Κεμάλ δεν έβλεπε λόγο να μην έχει φιλία και προς τις δυο πλευρές, αφού αυτό εξυπηρετούσε τη χώρα του. Αυτό είναι το πρακτικό νόημα της ενεργητικής ουδετεροφιλίας, που αντιδιαστέλλεται προς την παθητική ουδετερότητα. Πραγματικά αποσύρθηκαν τα γαλλικά και τα ιταλικά στρατεύματα από την Μικρά Ασία το καλοκαίρι του 1921, αφήνοντας στους Τούρκους όλο το στρατιωτικό υλικό τους και ανοιχτά τα λιμάνια του νότου για γενικότερο ανεφοδιασμό. Το γεγονός της απόβασης του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη εξερέθισε τον τουρκικό φανατισμό. Την ημέρα της απόβασης σημειώθηκαν\n19 ΣΑΒΒΑΤΟ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΘΕΜΑ 19 συμπλοκές μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων με νεκρούς και τραυματίες. Κρούσματα βαρβαρότητας από τον ελληνικό στρατό ήταν μεμονωμένα και γίνονταν από πρωτοβουλία κατώτερων οργάνων, στρατιωτών, υπαξιωματικών και σπανιότερα αξιωματικών. Υπήρχαν μονάδες του στρατού που σε όλη την διάρκεια της κατοχής της Μικράς Ασίας δεν παρουσίασαν κανένα κρούσμα βαρβαρότητας, έστω και σαν αντεκδίκηση ωμοτήτων που διέπρατταν οι Τσέτες σε βάρος Ελλήνων στρατιωτών ή ελληνικών πληθυσμών. Οταν υπογράφτηκε η συνθήκη των Σεβρών (28.7/ ) ο ελληνικός στρατός είχε προωθηθεί σε γραμμή πολύ πιο ανατολικά από εκείνη που όριζε η συνθήκη, την οποία όμως έτσι κι αλλιώς δεν αναγνώριζε ο Κεμάλ, όπως προαναφέρθηκε. Είχε λοιπόν δημιουργηθεί για την ελληνική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία το δίλημμα: άμυνα στην γραμμή της συνθήκης ή προέλαση στο εσωτερικό, για να υποχρεωθεί ο αντίπαλος να αποδεχτεί την συνθήκη; Τελικά προκρίθηκε η επιθετική πολεμική τακτική για λόγους πολιτικούς. Τον Μάιο του 1921 μετέβη στη Σμύρνη ο βασιλιάς Κωνσταντίνος με το επιτελείο του. Τον Ιούνιο έγινε σύσκεψη στο Κορδελιό που ρύθμισε τις τελευταίες λεπτομέρειες της επίθεσης, την ίδια εποχή που οι Σύμμαχοι πρότειναν αναστολή των επιχειρήσεων, πρόταση που απορρίφθηκε από την ελληνική πλευρά. Ετσι, το καλοκαίρι του 1921 άρχισε η ελληνική επίθεση από τέσσερα σημεία με απώτερο στόχο την κατάληψη της Αγκυρας. Ο ελληνικός στρατός θα προχωρήσει ως την Κιουτάχεια, με την ελπίδα να περικυκλώσει εκεί τον τουρκικό στρατό που αποσύρθηκε στα ενδότερα. Ο ελληνικός στρατός θα προχωρήσει και θα φτάσει ως το Σαγγάριο ποταμό. Η πολύνεκρη μάχη του Σαγγάριου ανέκοψε οριστικά την επιθετική πορεία του ελληνικού στρατού, ο οποίος τελικά συμπτύχθηκε στη γραμμή Εσκί Σεχίρ - Κιουτάχεια - Αφιόν Καραχισάρ, όπου και θα καθηλωθεί για ένα χρόνο, κατέχοντας μια ζώνη περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων (όπως δήλωνε στη Βουλή ο Γούναρης τον Οκτώβριο του 1921). Ο Κεμάλ είχε καταφέρει να παρασύρει τους Ελληνες μακριά από τις πηγές ανεφοδιασμού τους κάνοντας όλο και πιο εύθραυστο το μέτωπό τους σε περίπτωση επίθεσης, ενώ το ηθικό του στρατού, καθηλωμένου στον άξενο τόπο, ήταν προφανές ότι θα αποδυναμωνόταν. Οι Τούρκοι γιόρτασαν το γεγονός ως μεγάλη νίκη. Αν δεν ήταν νίκη, ήταν πάντως απαρχή αντιστροφής των πολεμικών επιχειρήσεων. Είχε αρχίσει να αποδίδει υπέρ των Τούρκων ο παράγοντας γεωγραφία, τοπογραφία, απόσταση, δυσχέρεια επιμελητείας των Ελλήνων. Πλέον οι Ελληνες στρατιώτες ήταν σε μειονεκτική θέση και μάλιστα άμυνας. Οι Τούρκοι άρχισαν να αντιμετωπίζουν την περίπτωση επίθεσης στο μέτωπο του ελληνικού στρατού από το Μάιο του 1922, γνωρίζοντας πλέον την κατάσταση του ηθικού του ελληνικού στρατού. Η επίθεση των Τούρκων, την οποία διεύθυνε ο ίδιος ο Κεμάλ, ήταν αναμενόμενη. Ο Κεμάλ διέταξε την καταδίωξη των Ελλήνων κατά οπισθοχώρησή τους, τα στρατεύματά του όμως αντιμετώπισαν δυσχέρειες, καθώς οι Ελληνες χρησιμοποίησαν την τακτικής της «καμμένης γη», για να δυσκολεύσουν την καταδίωξή τους από τους Τούρκους. Δύο μέρες αργότερα ο ελληνικός στρατός είχε αυτοκαταστραφεί. Στον νότο είχαν σχηματιστεί δύο σώματα στρατού, του Αθανασίου Φράγκου και του Νικόλαου Τρικούπη. Στις 17 Αυγούστου ο στρατός του Νικολάου Τρικούπη περικυκλώθηκε απο τους Τούρκους και σταδιακά διασπάστηκε με αποτέλεσμα στις 20 Αυγούστου ο Τρικούπης και η φάλαγγα του, η οποία συμπεριλάμβανε δύο στρατηγούς διοικητές Σωμάτων, ένα μέραρχο, 190 αξιωματικούς και οπλίτες, να παραδοθούν. Την ίδια μέρα, ο Υπατος Αρμοστής της Σμύρνης στέλνει επείγον τηλεγράφημα στην Αθήνα: «Αποστείλατε τάχιστα πλοία προς παραλαβήν στρατού μετά υλικού πολέμου και του πληθυσμού». Η απάντηση του Δημητρίου Γούναρη φτάνει την επόμενη μέρα: «Αποφύγετε δημιουργία προσφυγικού ζητήματος». Μετά την κατάρρευση του μετώπου, την ευθύνη του οποίου έφερε ο τότε Διοικητής του Α Σώματος Στρατού Νικόλαος Τρικούπης και την άτακτη υποχώρηση και αναδίπλωση του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος από το Αφιόν Καραχισάρ, (στα μέσα Αυγούστου του 1922), άρχισε και ο ξεριζωμός ενός μεγάλου μέρους του χριστιανικού πληθυσμού (Ελλήνων και Αρμενίων) προς τη Μικρασιατική ακτή που κατά τους υπολογισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου έφτανε τις Επίσης στη Σμύρνη είχαν βρει καταφύγιο και Αρμένιοι που συνωστίζονταν στα διάφορα ιδρύματα και σπίτια της Αρμενικής Κοινότητας. Η αδιάκοπη όμως άφιξη των τρένων που μετέφεραν στρατιωτικά υπολείμματα και δεκάδες πρόσφυγες στη Σμύρνη, καθώς και οι έντονες φήμες της γενικής κατάρρευσης του μετώπου μεγάλωναν την ένταση και την ανησυχία του πληθυσμού, ενώ η προετοιμασία της ελληνικής διοίκησης για αναχώρηση δεν άφηναν πλέον τις παραμικρές αμφιβολίες για τη μετέπειτα εξέλιξη. Στις 13 Σεπτεμβρίου οι Τούρκοι στρατιώτες του Νουρεντίν, βάση σχεδίου που τους παρέδωσαν οι τουρκικές αρχές, άρχισαν να ανάβουν φωτιές στην πόλη. Με πετρέλαιο άναψαν φωτιά πρώτα στην αρμενική συνοικία. Από τη πρώτη αυτή εκδήλωση άρχισαν να καίγονται το αρμενικό νοσοκομείο, η αρμενική μητρόπολη και η αρμενική εκκλησία του Αγίου Στεφάνου μαζί με τους πρόσφυγες που είχαν καταφύγει εκεί. Χαρακτηριστικό υπήρξε το γεγονός ότι από τα πρώτα κτίρια που καταστράφηκαν ήταν και το κτίριο του πυροσβεστικού σταθμού Σμύρνης, ενώ βρέθηκε να είχαν επιμελώς απομονωθεί οι υδραγωγοί Χαλκά Βουνάρ που υδροδοτούσαν τη πόλη και χρησίμευαν στην πυροπροστασία της. Το αεράκι που διευκόλυνε την φωτιά να απλωθεί από σπίτι σε σπίτι που επεκτάθηκε σε έκταση τρεισήμισι χιλιομέτρων. Ορισμένα κτήρια του παραλιακού δρόμου τους έδωσαν εντολή να μην τα πειράξουν. Οι Τούρκοι στρατιώτες ανατίναξαν όλα τα υπόλοιπα με δυναμίτη. Η φωτιά εμαίνετο όλη την νύχτα και σάρωσε όλη σχεδόν την πόλη. Τούρκοι στρατιώτες ήταν παρατεταγμένοι σε στρατηγικά σημεία της πόλης και σκότωναν όσους χριστιανούς προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τις φλόγες. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ολοκληρώνεται η εκκένωση της πόλης από ξένους υπηκόους που επιβιβάστηκαν υπό την προστασία αγημάτων των πολεμικών πλοίων των χωρών τους που είχαν διατεθεί ειδικά και ναυλοχούσαν στο κόλπο της Σμύρνης. Εν τω μεταξύ, στην προκυμαία της Σμύρνης εξελίσσονται οι τελευταίες σκηνές της μικρασιατικής τραγωδίας. Οταν έφθασε η είδηση της βάρβαρης ενέργειας του τουρκικού στρατού εναντίον των Αρμενίων, όλοι όσοι εγκατέλειψαν τα καιόμενα σπίτια και χιλιάδες άλλοι πρόσφυγες από τις εσωτερικές περιοχές που ακολουθούσαν τον αποχωρούντα ελληνικό στρατό και είχαν καταλήξει στην Σμύρνη, κατέφυγαν στην προκυμαία αναζητώντας κάποιο πλεούμενο ή κολυμπώντας προσπαθούσαν να πλησιάσουν και να ανέβουν στα ξένα πλοία (Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας) που περίμεναν στο λιμάνι. Πάνω από άνθρωποι στο στενό χώρο της προκυμαίας, ανάμεσα στις φλόγες και στο λιμάνι της σωτηρίας που ελπίζουν. Η φοβερή καταστροφή έφτασε και στα σπίτια της παραλίας και αποτέφρωσε όλες τις συνοικίες της Σμύρνης, την αρμενική, την ελληνική, την εμπορική και την ευρωπαϊκή, πλην της τουρκικής και της εβραϊκής (κάποιοι Εβραίοι μάλιστα, είχαν βρει μια προσοδοφόρα «εργασία»: πουλούσαν σημαιάκια της Τουρκίας στους Ελληνες τάχα για να τους «σώσουν»). Μάλιστα κατά τις ενδιάμεσες νύχτες, όταν κάτοικοι έντρομοι από τις σημειούμενες εκρήξεις εξέρχονταν στους δρόμους αντιμετώπιζαν τις περιπόλους που τους καλούσαν να επιστρέψουν σπίτια τους και στη συνέχεια τους πυροβολούσαν για παράβαση του περιοριστικού μέτρου. Οι πανικόβλητοι Μικρασιάτες που συγκεντρώθηκαν στην προκυμαία, προσπαθούσαν απεγνωσμένα να επιβιβαστούν στα πλοία που ήταν συγκεντρωμένα στο λιμάνι της Σμύρνης και που εκείνες τις τραγικές στιγμές ήταν η μοναδική σανίδα σωτηρίας που που υπήρχε... Αλλά οι ξένοι ναύτες τους εμπόδιζαν με κάθε τρόπο και τους έσπρωχναν στη θάλασσα, με αποτέλεσμα να πνιγούν. Οι ναύαρχοι των πλοίων απωθούσαν ακόμα και τον άμαχο πληθυσμό που έφθανε με τις βάρκες στα πλοία για να σωθεί, μόνο και μόνο γιατί δεν ήθελαν τη δυσαρέσκεια με τον Κεμάλ. Οι λίγοι δημοσιογράφοι, που βρισκότανε εκεί σιωπούσαν στις ανταποκρίσεις τους, εξαιτίας της απαίτησης συγκράτησης, που αξίωναν οι διπλωματικοί τους αντιπρόσωποι. Επιπλέον οι Τούρκοι στρατιώτες επέπεσαν πάνω στο πανικόβλητο πλήθος για να το απομακρύνουν από την παραλία, να το απωθήσουν προς τα πίσω, και ταυτόχρονα αποσπούσαν τις νταντάδες και τις γυναίκες για να τις βιάσουν και τελικώς να τις σκοτώσουν. Οπως καταμαρτυρείται, «Οι Σύμμαχοι, και ιδιαιτέρως οι Αγγλοι, επέδειξαν, κατά τας τραγικάς εκείνας στιγμάς, ανήκουστον αναισθησίαν. Τα πληρώματα των εν Σμύρνη ναυλαχούντων πολεμικών των, απέκοπτον τας χείρας και εύθραυον τας κεφαλάς των δυστυχών εκείνων Ελλήνων, που ενόμισαν ότι ημπορούσαν, αποφεύγοντες την τουρκικήν μάχαιραν, να εύρουν άσυλον και προσωρινήν φιλοξενίαν εις τα πολεμικά σκάφη. Εστρεψαν, μάλιστα, και τους προβολείς των πλοίων των επί της προκυμαίας της Σμύρνης, δια να απολαύσουν το μακάβριον και ανατριχιαστικόν θέαμα της ομαδικής σφαγής των Ελλήνων. Και όμως θα ήρκουν τότε ελάχιστοι κανονιοβολισμοί των αγγλικών πλοίων δια να σωθή τουλάχιστον η πόλις και δια να προληφθούν αι σφαγαί και τα μαρτύρια τους πληθυσμού της, ως και του εις αυτής καταφυγόντως ελληνικού μικρασιατικού πληθυσμού. Αφετέρου οι Γάλλοι, εις τα Μουδιανιά, έρριψαν ζεματιστό νερό εις όσους απεπειράθησαν να ανέβουν επί των πλοίων των! Τέλος, ο Αμερικανός πρόξενος εν Σμύρνη, όταν πήγε τότε εις γεύμα όπου ήτο προσκεκλημένος και ο Γάλλος πρόξενος, τον ήκουσε να δικαιολογεί με απερίγραπτον κυνισμόν της επινράδυνσιν της αφίξεώς του: η λέμβος που τον έφερεν από το γαλλικόν πλοίον, προσέκρουσεν εις πτώματα Ελληνίδων γυναικών που έπλεον εις την παραλίαν!». Κι όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται σε άλλη μαρτυρία, «τόσα πολλά ήταν τα πτώματα που επέπλεαν στην παραλία, ώστε μπορούσες να περπατήσεις πάνω τους». Την εικόνα αυτής της μακάβριας εικόνας συμπλήρωσε και ο Γάλλος συγγραφέας Εντουάρ Ντριο γράφοντας: «Χιλιάδες δυστυχείς υπάρξεις συσωρευμένες κατά μήκος της προκυμαίας ρίχτηκαν στην θάλασσα. Σε μεγάλο μήκος του λιμανιού εκατοντάδες πτωμάτων είχαν γεμίσει την θάλασσα ώστε να μπορεί κανείς να βαδίσει πάνω σε αυτά. Τους επιπλέοντες τους αποτελείωναν οι Τούρκοι με σπαθιά και ξύλα. Αναρίθμητες οι υπάρξεις, προπαντός γυναίκες, παιδιά και γέροντες, εσφάγησαν μέσα σε αίσχιστες θηριωδίες». Πηγές: venizelos-foundation, tovima, digitalschool, pare - dose, apodimos, kathimerini\n20 20 ΘΕΜΑ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ Μαρτυρίες επιζώντων της μικρασιατικής καταστροφής Παραθέτουμε αποσπάσματα μαρτυριών που συνέλεξε το «Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών» και το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού από τους επιζώντες της σφαγής πρόσφυγες που ήλθαν στην Ελλάδα. «Ημασταν Ελληνες, αλλά στη σημαία ήμασταν ραγιάδες» «Εγώ μεγάλωσα με Τούρκους, πολύ καλοί ήταν, πολύ καλοί άνθρωποι. Ανακατεμένοι ήμασταν. Εμείς ήμασταν Ελληνες αλλά στη σημαία ήμασταν ραγιάδες. Ραγιάς είναι η... νατσιόνα που λένε, η υπηκοότητα. Ραγιάδες ήμασταν, αλλά ήμασταν Ελληνες, ήμασταν ορθόδοξοι. Αλλά είχαμε σημαία τούρκικη. Το Πάσχα βάζαμε στην πόρτα μας την τουρκική σημαία, την πρωτοχρονιά, τις γιορτές, το μπαϊράμι που έχουν εκείνοι. Το κουρμπάν μπαϊράμ είναι το Πάσχα τους. Μάιος ήτανε, βράδυ ήρθανε [ο ελληνικός στρατός], Σαββατόβραδο, και λένε: ήρθανε φαντάροι πολλοί. Γέμισε η παραλία. Χαλασμός έγινε. Οι Τούρκοι παράτησαν και τα όπλα και όλα και φύγανε. Φύγανε, φύγανε από τις θέσεις τους, από την υπηρεσία του ο καθένας... Αφησαν τα πλούτη τους, άφησαν τα μέγαρά τους, άφησαν τα πάντα και πήραν τα βουνά, φύγανε, χαθήκανε. Τα ξημερώματα είμαστε μέσα στη μέση της θάλασσας και μου λέει ο άντρας μου: ακούω ησυχία, θα βγω στη στεριά. Λέω άμα βγεις εσύ στεριά, εγώ μέσα στο καΐκι μοναχή τι θα κάνω ; Μου λέει άκου να δεις, εγώ θα πέσω στη θάλασσα, θα πάω πιλαλώντας. Οταν ακούσω ησυχία θα βγω στη στεριά. Οταν ακούσω σφαίρες θα γυρίσω πίσω. Βγήκε στη στεριά. Του λέω: Θα σε πιάσουνε... Αν τα καταφέρεις θα φέρεις μόνο την εικόνα μας, τον Ευαγγελισμό. Και τον βλέπω, την είχε στο κεφάλι του και με το άλλο χέρι έπλεε στη θάλασσα κι ήρθε και μου λέει, οι σφαίρες πέφτουνε βροχή. Οι αντάρτες κατεβήκανε, οι αντάρτες κόβανε τον κόσμο, οι τσέτες. Υστερα ήρθε και ο ελληνικός στρατός. Αλλά πιάσανε ζωντανό και τον δεσπότη μας, τον Χρυσόστομο, και τον δέσανε από τον λαιμό μ ένα σχοινί και από τα χέρια. Και τον είχανε δέσει και τον τράβαγε το άλογο και τον γύριζε όλη τη Σμύρνη. Τον διέλυσε τον άνθρωπο. Να, τέτοια έκαναν οι Τούρκοι». Χρύσα Γόμπου «Τα μικρά παιδιά τα πήγαν στο εσωτερικό για να τα εξισλαμίσουν» «Εμείς ήλθαμε το 22. Οταν είδαμε ότι νικήθηκε ο στρατός μας και κυκλώθηκε, τότε δόθηκε το σύνθημα ότι πρέπει να φύγουμε, γιατί εν τω μεταξύ τα πνεύματα Ελλήνων και Τούρκων είχαν οξυνθεί. Οταν ήρθε ο στρατός μας εκεί [στη Σμύρνη] οι Τούρκοι κατάλαβαν ότι πλέον αυτοί θα είναι υπόλογοι και αυτό το πράγμα δεν το ήθελαν, αντέδρασαν. Εκαναν αντάρτες στα βουνά, τους τσέτες, και χτυπούσαν όπου υπήρχαν Ελληνες στρατιώτες ή χωροφύλακες. Ετσι είχε οξυνθεί η κατάσταση μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων και το πράγμα φαινόταν ότι θα γίνουν σφαγές σε περίπτωση κατά την οποία επικρατήσουν οι Τούρκοι. Και γι αυτό οι δικοί μας, οι περισσότεροι συγχωριανοί, περίπου 500 οικογένειες από το Κινίκ έφυγαν μόλις είδαν ότι ο στρατός μας υποχωρεί και φεύγει. Ηρθαν με τα κάρα μέχρι το Δικελί πέρασαν μέσα από την Πέργαμο και δυστυχώς οι εκ της Περγάμου πίστευαν από τους Τούρκους ότι δεν θα τους πειράξουν για να μείνουν. Και αυτοί που έμειναν, ξέρω καλά ότι δεν ήρθε ούτε ένας. Επίσης και από το χωριό μας, το Κινίκ, και από εκείνο, 68 οικογένειες που έμειναν δεν γύρισε ως ανταλλάξιμος ούτε ένας. Μετά την ειρήνη που έγινε οι δικοί μας δεν ήρθαν. Από το εσωτερικό της Μικράς Ασίας που δεν είχε πάει ο στρατός μας ήρθαν ανταλλάξιμοι. Οι Τούρκοι άφησαν πρώτα τους τσέτες, αυτούς τους αντάρτες, τις μονάδες των ανταρτών, να περάσουν πρώτα και να εξολοθρεύσουν κάθε ελληνικό στοιχείο. Οπως μάθαμε από άλλους που επέζησαν, συγκέντρωναν στην πλατεία όλους τους εναπομείναντες στα παράλια της Ιωνίας Ελληνες και εκεί τους ξεχώριζαν και πρώτα πρώτα τα μικρά παιδιά. Ολα τα μικρά παιδιά τα πήραν στο εσωτερικό και τα πήγαν για να τα εξισλαμίσουν, δεν ξέρουμε τι απέγιναν. Βέβαια φαίνεται ότι έγιναν σιγά σιγά Τούρκοι, στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Υστερα οι Τούρκοι διάλεγαν από κοπέλες, γυναίκες, και έπαιρναν όσες ήθελαν για δούλες. Και τους υπόλοιπους τους έκαναν μια γραμμή και τους είπαν: «Θα σας πάμε στο εσωτερικό εκεί θα ζήσετε. Θα φύγετε από εδώ. Δεν φανήκατε άξιοι γιατί μας πολεμήσατε. Και στο δρόμο τους εξολόθρευαν με πολυβόλα. Βέβαια, έκαναν εκτοπίσεις, αλλά κανείς δεν σώθηκε από αυτούς. Αργότερα, που ήταν καιρός ειρήνης, πολλοί από τους Ελληνες της Κωνσταντινούπολης, που επέζησαν και πήγαν εκεί, τους έδειχναν τις χαράδρες μέσα στις οποίες υπήρχαν ακόμα τα κόκαλα των Ελλήνων που είχαν εξολοθρευτεί από τα πολυβόλα των Τούρκων». Ελευθέριος Γιαννόπουλος Ηθελαν να χαθούν «Τα πρώτα μηνύματα της καταστροφής μας ήρθαν με την οπισθοχώρηση του στρατού μας. Είδα αξιωματικούς στο δρόμο, που ξήλωναν και πετούσαν τα γαλόνια τους και τα παράσημά τους Τα σημάδια της καταστροφής ήταν ακόμη πιο έντονα, όταν έφθασαν από την πόλη Θείρα συγγενείς μας κατατρεγμένοι και τους φιλοξενήσαμε Ενα μεσημέρι έγινε μεγάλη φασαρία και κακό, μαθεύτηκε ότι οι Τούρκοι έβαλαν φωτιά στη συνοικία των Αρμενίων. Είχα ένα προαίσθημα. Μια κατάθλιψη μου βάραινε την ψυχή και δεν μπορούσα να το εξηγήσω. Δεν αργήσαμε να δούμε τους πρώτους καπνούς της φωτιάς Ολος αυτός ο κόσμος προχωρούσε προς το Κορδελιό, γιατί διαδιδόταν πως στο Κορδελιό αράζουν διάφορα βαποράκια και σώζουν τον κόσμο Οταν έφεξε η μέρα, άρχισε ο κόσμος να φεύγει από το Μπαϊρακλί με κατεύθυνση προς το Κορδελιό κι έτσι τους ακολουθήσαμε κι εμείς, όπως πηγαίναμε όμως, στ αριστερά του παραλιακού δρόμου, είδαμε να έρχεται τουρκική καβαλαρία, οπλισμένη με σπαθιά Πιο πίσω ακολουθούσαν Τσέτες (άτακτος στρατός λίαν φανατισμένος). Τότε μας βρήκαν τα χειρότερα, οι Τσέτες έπεσαν επάνω στον κόσμο και έκαναν όλων των ειδών τα εγκλήματα. Χτυπούσαν τους άντρες και τους ζητούσαν παράδες και μαλαματικά από τις γυναίκες. Αρπαζαν όποια κοπέλα τους φάνταζε και την ντρόπιαζαν Σε μια στιγμή δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Γυναίκες πολλές, μια σειρά ατελείωτη από το μπουλούκι, που ερχόταν από το Κορδελιό, σπρώχνοντας η μία την άλλη και σκύφτοντας, τραβούσαν κατά τους ψηλούς βράχους, εκεί στα Πετρωτά. Ωσπου να καλοκαταλάβεις, πηδούσαν και χάνονταν μέσα στη θάλασσα. Πολλές απ αυτές κρατούσαν αγκαλιά και τα μωράκια τους. Πλάι τους, επάνω από τα κεφάλια τους, ήταν οι Τσέτες, έτοιμοι να τις ντροπιάσουν και ήθελαν να γλυτώσουν από τα χέρια τους, να πέσουν όσο πιο γρήγορα γινόταν στο γκρεμό, να χαθούνε». Αλέξης Αλεξίου «Της τρύπησαν το μωρό» «...Ημασταν στην Πούντα. Στέκαμε γραμμή για να μπαρκάρουμε. Ο,τι είχαμε, μπόγους, βαλίτσες, τα πατούσαν για να περάσουν. Πέρασε η μητέρα μου, η αδελφή μου έπεσε κάτω, ο κόσμος την πατούσε, δεν μπορούσε να σηκωθεί. Ενας στρατιώτης, καθώς βάσταγε το μωρό της, το τρύπησε με την ξιφολόγχη. Τι να κάνει; Τόβαλε σε μιαν ακρούλα. Ζήσε, κόρη μου, για τα άλλα σου παιδιά, της είπε η μάνα μας. Εγώ ακόμη δεν είχα περάσει τη ζώνη και με τραβά ένας Τουρκαλάς από το χέρι και μου λέει: Ντούρ, μωρή. Βάζω κάτι φωνές, κάτι κλάματα, φωνές και η μάνα μου. Πέρασαν πέντε - έξι, εμένα που να μ αφήσει να περάσω. Αχ παιδάκι μου, λέει η μάνα μου, πέφτει κάτω και λιποθυμά. Στο μεταξύ ο Τούρκος μου δίνει ένα σκαμπίλι, που άστραψε το φως μου. Τσικάρ Παρά λέει. Θυμήθηκα το πεντόλιρο, του το έδωσα. Μ αυτό γλύτωσα Οι Γάλλοι έδειξαν βρωμερή στάση. Οσοι κατάφερναν να σκαρφαλώσουν στα καράβια τους, τους ρίχναν πίσω στην θάλασσα. Και παλικάρια, πιο πολύ τα παλικάρια, ξαναρίχναν στο νερό. Σαν τους βλέπαν να ζυγώνουν, τους πετούσαν ζεματιστό νερό, για να μην μπορέσουν ν ανέβουν». Αννα Καραμπέτσου «Τέτοια καταστροφή δεν είδαν τα μάτια μου!» «Αρχισε ο στρατός μας να φεύγει. Χτυπούσαν τις πόρτες μας και ζητούσαν ρούχα για να βγάλουν το χακί από πάνω τους. Πόσους δεν ντύσαμε! Οι μεγάλοι οι δικοί μας ξεκουμπιστήκαν και φύγανε κι αφήσαν τον κόσμο στο έλεος του Θεού. Εφταναν οι στρατιώτες ξυπόλητοι, γυμνοί, κουρελιασμένοι, πρησμένοι, νηστικοί. Οι Τούρκοι κατεβαίναν και σφάζαν τους Ελληνες. Το ίδιο έκαναν και οι δικοί μας. Παντού φωτιά και μαχαίρι άκουες και έβλεπες. Από τους κατοίκους του Μπουνάρμπασι έμειναν καμιά δεκαριά οικογένειες Μερικοί κατάφεραν να φύγουν, σέρνοντας με την κοιλιά προς το Σικλάρι και από κει στη Σμύρνη. Τους άλλους όλους τους ατιμάσανε, τους σφάξανε, τους κρεμάσανε, τους κάψανε. Κι εκείνους που κατάφεραν από το Σικλάρι να φτάσουν στη Σμύρνη, όταν ήρθε ο Κεμάλ, τους έπιασε και τους έσφαξε. Εμείς βρισκόμασταν στη Σμύρνη. Πλημμύρα οι μαχαλάδες στο αίμα. Βάλανε φωτιά οι Τούρκοι, μια ώρα μακρυά. Μη φοβάστε είναι μακρυά, μας είπε ο νοικοκύρης του σπιτιού που μέναμε. Σ ένα τέταρτο η φωτιά είχε έρθει σε μας. Ρίχνανε βενζίνη και προχωρούσε. Βγήκαμε στο δρόμο. Φωτιά από τη μια, θάλασσα από την άλλη. Βρισκόμασταν στη μέση. Και οι Τσέτες (σ.σ. οι άτακτοι Τούρκοι) βρίσκονταν στη μέση, και σφάζαν και σκοτώναν.


Παραιτήθηκε από την θέση του Προέδρου του Δ.Σ. του Σωματείου Ιδιοκτητών Καφετεριών Κοζάνης ο Γιάννης Μπασίνας | KOZANILIFE.GR\nΠαραιτήθηκε από την θέση του Προέδρου του Δ.Σ. του Σωματείου Ιδιοκτητών Καφετεριών Κοζάνης ο Γιάννης Μπασίνας\nΜε την παρούσα επιστολή μου επιθυμώ να γνωστοποιήσω την παραίτησή μου από την θέση του Προέδρου του Δ.Σ. του σωματείου ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΚΑΦΕΤΕΡΙΩΝ ΚΑΦΕΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΩΝ ΚΟΖΑΝΗΣ –“ΕΡΜΗΣ. Δυστυχώς, προσωπικοί και επαγγελματικοί λόγοι δεν μου επιτρέπουν να συνεχίσω να ασκώ ανεμπόδιστα τα καθήκοντά μου.\nΚαθ΄όλη την διάρκεια της θητείας μου προσπάθησα –σε συνεργασία με τους υπόλοιπους συναδέλφους στο Δ.Σ.- να αναδείξω τα προβλήματα του κλάδου μας, να προτείνω και να διεκδικήσω λύσεις για το σύνολο του κλάδου.\nΈτυχε να ασκώ τα καθήκοντά μου σε μια πρωτόγνωρη περίοδο, όπου όλοι μας δοκιμαστήκαμε και συνεχίζουμε να δοκιμαζόμαστε σκληρά. Πιστεύω ότι χάρη στις προσπάθειες όλων των μελών του Δ.Σ. , καταφέραμε να ακουστούμε, να ληφθεί υπόψη η γνώμη μας και σε κάποιες περιπτώσεις να γίνουν δεκτές οι προτάσεις μας.\nΑπό την πρωτόγνωρη κατάσταση που ζούμε, δεν θα μπορούσαν να απουσιάσουν κάποιες φορές οι εντάσεις, χωρίς ποτέ να υπερβούμε τα όρια. Θέλω να τονίσω ότι οι όποιες εντάσεις δημιουργήθηκαν μεταξύ είτε εμού προσωπικά είτε του συλλόγου με τους ανθρώπους όλων των φορέων και αρχών που συζητούσαμε δεν υπέκρυπταν καμία αντιπαράθεση επί προσωπικού, καμία εμπάθεια.\nΆλλωστε, πιστεύω ότι η γενική εικόνα της συνεργασίας μας με όλους τους θεσμικούς παράγοντες έχει θετικό πρόσημο, μιας και κατακτήθηκε η αλληλοενημέρωση –που δεν είναι πάντα αυτονόητη- και σε πολλές περιπτώσεις η αλληλοκατανόηση.\nΣε κάθε περίπτωση, θα συνεχίσω να συμμετέχω και να βοηθώ το σωματείο.\nΕύχομαι στο νέο Δ.Σ. καλή επιτυχία σε όποια δραστηριότητα αναπτύξει.\nΑνακαλύψτε τα Pampers Monthly Pack!\nΔιακοπή ρεύματος την Τετάρτη 28 Ιουλίου σε δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Κοζάνης\n3 σχόλια στο άρθρο “Παραιτήθηκε από την θέση του Προέδρου του Δ.Σ. του Σωματείου Ιδιοκτητών Καφετεριών Κοζάνης ο Γιάννης Μπασίνας”\n26/07/2021 στις 18:30 - Edit\nΤι μου λέγεις;;;.\n26/07/2021 στις 18:35 - Edit\n26/07/2021 στις 21:46 - Edit


Δέσποινα Βανδή: Ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι από πολλές απόψεις – Άποψη Τώρα\nΠιο συγκεκριμένα, η Δέσποινα Βανδή σημείωσε χαρακτηριστικά πως «ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι από πολλές απόψεις. Και οι φωτιές μας επηρέασαν πάρα πολύ, είχα κλείσει να πάω διακοπές στη Νότια Εύβοια και δεν τις ακύρωσα. Τη δεύτερη μέρα που ήμουν εκεί, μάλιστα, ξέσπασαν κάποιες φωτιές δίπλα μας. Μου τηλεφώνησε η κόρη μου, που ήταν στο Ρέθυμνο και θα ερχόταν σε δυο μέρες, να με ρωτήσει αν ήμουν σίγουρη πως θέλω να είμαι εκεί»\nΌσον αφορά δε στη συγκίνηση που είχε στο πρόσφατο Σπίτι με το MEGA, τραγουδώντας την επιτυχία «Μέχρι Μάη μήνα», «έχω χρόνια ευαίσθητες πλευρές και μου κάνει εντύπωση που εστιάσατε σε αυτό. Χρόνια συγκινούμαι πάνω στη σκηνή, τα τραγούδια, οι στίχοι… Μη νομίζετε, τα βιώματα μας τραγουδάμε» πρόσθεσε η τραγουδίστρια στην πρωινή εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή στον Alpha.\nΠαράλληλα, η Δέσποινα Βανδή μίλησε για την επιστροφή στο J2US και τον Alpha.\nPREVIOUS Previous post: Δεν φαντάζεστε τι βρήκε μέσα στο χάμπουργκερ που έτρωγε\nNEXT Next post: Αιδηψός: Ασυνείδητος χτύπησε μηχανή και εγκατάλειψε δύο άτομα


Ντουντουνάκη: «Είμαι περήφανη για τον εαυτό μου. Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ...» - Fosonline\nΤρίτη, 18/05/2021 23:39\nΣε… πελάγη ευτυχίας έπλεε η Άννα Ντουντουνάκη μετά τον θρίαμβό της στα 100μ. πεταλούδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κολύμβησης της Βουδαπέστης και την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου. Σε δηλώσεις η Ελληνίδα αθλήτρια δεν έκρυψε τη χαρά της για την επιτυχία της, για την οποία, όπως τόνισε, αιφνιδιάστηκε και η ίδια.\n«Είμαι τόσο χαρούμενη! Είναι απίστευτο, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα ήμουν πρώτη», τόνισε μεταξύ άλλων η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης.\n«Η περσινή χρονιά ήταν πολύ δύσκολη για μένα, με τον Covid και την αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν πολύ δύσκολο ψυχολογικά, δεν μπορούσαμε να προπονηθούμε για δύο μήνες, αλλά είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου που επέστρεψα μετά από όλα αυτά», πρόσθεσε.\nΟ προπονητής της, Τάσος Καράμπελας, δύσκολα μπορούσε να κρύψει τη συγκίνησή του και σε δηλώσεις του στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ., σημείωσε: «Περίμενα και το χρόνο και το μετάλλιο. Είχαμε δουλέψει σκληρά με την Άννα. Ξέραμε ότι μπορούσε να ανέβει στο βάθρο. Η τακτική που ακολουθήσαμε ήταν σωστή, γιατί πάντα ο τελικός είναι ένας τελικός. Απέδειξε η Άννα ότι είναι αθλήτρια του τελικού και δικαιώθηκε για μια ακόμη φορά.\nΟ Νίκος Ξυλούρης, επικεφαλής της αποστολής στη Βουδαπέστη και υπεύθυνος του αθλήματος στο Δ.Σ. της ΚΟΕ, είπε με τη σειρά του: «Ήταν συγκλονιστική η κούρσα. Είμαστε όλοι συγκινημένοι και απόλυτα ικανοποιημένοι.


ΤΡίΤΟ ΚΑΖάΝΙ ΑΡΙΣΤΕΡά: Ποιός ακούει αυτούς που διαδηλώνουν ειρηνικά?\nΠοιός ακούει αυτούς που διαδηλώνουν ειρηνικά?\nΟι μαθητές και οι φοιτητές έχουν τρία χρόνια που βρίσκονται σε καταλήψεις. Οι οποίες δεν εισακούστηκαν.\nΤρία χρόνια από τη ζωή του κάθε νέου που αντί να γίνει παραγωγικός στα 25 θα καθυστερήσει τρία ολόκληρα χρόνια, χωρίς να υπολογίσουμε τη φετινή χρονιά.\nΜαζί με τις εξεταστικές χάνονται και οι πόροι των οικογενειών που σπουδάζουν τα παιδιά τους.\nΒέβαια, θα μπορούσαν να μην κάνουν καταλήψεις, αλλά να συνεχίζουν να πηγαίνουν σε σχολικά κτίρια που είναι ετοιμόρροπα, να ανέχονται τους καθηγητές που από το burn-out φέρονται σαν κάφροι, να πληρώνουν άλλους δασκάλους από αυτούς που ήδη πληρώνουν μέσω της φορολογίας για να προετοιμαστούν για τις πανελλήνιες, να περνούν όλη την ημέρα τους σε μαθήματα κάθε είδους, να στερούνται για αυτό το λόγο την επαφή με τους γονείς (τι να πρωτοπρολάβει κανείς πια!) και από πάνω να τους βρίζουν όλοι γιατί λέει οι νέοι σήμερα δεν είναι όπως παλιά.\nΕπί τρία χρόνια οι σπουδαστές όλης της χώρας διαμαρτύρονται ειρηνικά για όλα αυτά τα ζητήματα.\nΑνώνυμος 13 Δεκεμβρίου 2008 - 2:48 π.μ.\nto mono mas eglima inai pou diamartiromaste sti lamogia kai tin krepali is varos mas sto telos tha petihoun ton skopo tys na mas kanoun san ta moutra tys auti inai i alithia tis ellinikis pragmatikotitas kai i mathites pou simera petane tis petres aurio tha ginoun i etia pou ali tha petane petres kai me apodektes pali tys idius neus pou dyleyoun mat gia to gamimeno hiliariko pou den tys ftani kai pane kai dyleyoun bravi ta vradia inai i idii pou sas hamogelane stin isodo ty kab pou tha vgite kai as pistei i aristera oti me ta gegonota tha pari nea fournia psifoforon sto telos oli protimoun to tzaki kai to volema auti imaste as to paroume habari mipos kai alaxi tipota\nDarthiir the Abban 13 Δεκεμβρίου 2008 - 11:52 π.μ.\nΜα είναι γεγονός πως αν διαμαρτύρεσαι ειρηνικά, κανείς δεν σε ακούει, όλοι συνεχίζουν τη «δουλίτσα» τους. Ίσως θα έπρεπε να ξαναορίσουμε το ποια είναι η «δουλειά μας» σε αυτόν τον κόσμο.\nΗ σιγουριά σου βέβαια ότι κάποιος θα γίνει παραγωγικός στα 25 με προβληματίζει. Και φυσικά τι σημαίνει παραγωγικός; Πάντως ίγουρα όχι αυτός που εργάζεται «μερικώς απασχολούμενος» ή τρέχοντας από εδώ κι από εκεί για να κάνει ένα μεροκάματο ή ένα «μηνοκάματο». Αλλά επιμένω. Ούτως ή άλλως παραγωγικότητα πριν τα 30 έχουν πολύ λίγοι στις μέρες μας. Άρα τι κι αν τελείωσε στα 25, τι στα 28, τι στα 30;\nΤελικά όμως πίστεψέ με, ελάχιστοι είναι αυτοί που πήγαν πίσω το πτυχίο τους λόγω εξεταστικών. Στην πράξη φροντίζουμε και εξεταστικές δεν χάνονται σχεδόν ποτέ. Είναι μέγα ψέμα το ότι «χάνουν χρόνια» τα παιδιά λόγω των κινητοποιήσεων. Τρία χρόνια τώρα και κανένας από τους φοιτητές μου δεν έχασε λόγω αυτών, παρότι συμμετείχαν ενεργά σε πολλές καταλήψεις. Φρόντισα να μην χάσουν και το ίδιο έγινε σε όλα τα ιδρύματα που γνωρίζω.\nΘα μου πεις χάνει η επιστήμη; Εδώ θα συμφωνήσω, αλλά η επιστήμη έχασε πολύ νωρίτερα. Αγορά εργασίας ονομάζεται και νόμισμα είναι το πτυχίο. Και μόλις έγινε η διασύνδεση αυτή, το πτυχίο έπαψε να αντικατοπτρίζει επιστημονική κατάρτιση. Η επιστήμη έχασε τα πάντα την ημέρα που δημιουργήθηκε η «αγορά εργασίας».\nΜήπως λοιπόν θα έπρεπε να ασχοληθούμε λίγο με την κοινωνία; Με τα σχολεία, με τα κοινά γενικότερα; Με τον Άνθρωπο; Αρκετά πια ασχοληθήκαμε με τη δουλίτσα μας.\nΗ βία είναι το τελευταίο καταφύγιο, και ίσως και να είναι το τελευταίο καταφύγιο αυτού που στάθηκε ανίκανος να ακουστεί αλλιώς. Αλλά όταν τα καταφύγια στερεύουν δυστυχώς η βία γίνεται μονόδρομος. Γιατί κάποτε είπαν «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» και όντως έτσι είναι. Η φωνή πλέον δεν ακούγεται γιατί γεμίσαμε από κλειστά αυτιά.


Σεβασμός: το επόμενο - και τελευταίο - στοίχημα που πρέπει να κερδίσει η FSG. | LiverpoolFans.gr\nHome / Craig Pawson / everton / FA / fsg / john henry / klopp / manchester united / referees / tottenham / uefa / Watford / Σεβασμός: το επόμενο - και τελευταίο - στοίχημα που πρέπει να κερδίσει η FSG.\nΣεβασμός: το επόμενο - και τελευταίο - στοίχημα που πρέπει να κερδίσει η FSG.\n23:33 Craig Pawson , everton , FA , fsg , john henry , klopp , manchester united , referees , tottenham , uefa , Watford Edit\nΟ Νίκος Γιαμπολδάκης καταθέτει τη γνώμη του για το επόμενο και κυριότερο στοίχημα που έχει να κερδίσει η FSG ώστε να ολοκληρώσει το εγχείρημα της επιστροφής της μεγάλης Liverpool.\nΗ Fenway Sports Group, υπό την προεδρία του John Henry, δυστυχώς (για κάποιους) ή ευτυχώς (για το σύλλογο), αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο της σύγχρονης - και όχι μόνο - ιστορίας της Liverpool. Γιατί ωραίες οι καλές ημέρες, θλιβερές οι κακές, αξιομνημόνευτες, όμως, και οι μεταβατικές, οι ημέρες που οδηγείσαι με αργά, σταθερά βήματα από τη σωτηρία στην θέση του πρωταγωνιστή, εντός και εκτός συνόρων.\nΚαι η FSG αξίζει τον σεβασμό κάθε φιλάθλου της Liverpool, ακόμα και όσων γκρινιάζουν και παραπονιούνται για τα μεταγραφικά, αγνοώντας τι υπάρχει πίσω από τις κάμερες, τι συμβαίνει στο προπονητικό κέντρο, στα γραφεία αποφάσεων, στα ξενοδοχεία που καταλύει η αποστολή, τι γίνεται γενικά όταν περάσει το δίωρο, το Sky Sports κλείσει τη ζωντανή σύνδεση και αρχίσουμε όλοι να σχολιάζουμε-αναλύουμε video και δηλώσεις. Η FSG έχει μετατρέψει μια παραπαίουσα ομαδούλα (!) - σε όλα τα επίπεδα, μιας και η ιστορία είναι για τα βιβλία, τους ρομαντικούς, τα στατιστικά, την παράδοση και την γένεση προσδοκιών - σε μια υπερδύναμη με το ελάχιστο, συγκριτικά, δυνατό κόστος.\nΟι τρέχοντες διοικούντες της Liverpool έχουν βελτιώσει το σύλλογο σε όλα τα επίπεδα. Έκλεισαν, αρχικά, τις οικονομικές τρύπες, διαχειριζόμενοι πλέον ένα βιώσιμο χρέος £182εκ. (το οποίο αυξήθηκε πέρυσι εξαιτίας ακριβών μετεγγραφών), έχτιζαν παράλληλα την αναγέννηση της Liverpool με έναν φιλόδοξο προπονητή και νέα ταλέντα που άγγιξαν τον ρημαδένιο τίτλο (αν και η συγκεκριμένη προσέγγιση τους δέχθηκε σφοδρή κριτική), επέκτειναν τη χωρητικότητα του γηπέδου, άκουσαν τους οργανωμένους φιλάθλους και δεν προχώρησαν σε αύξηση της τιμής των εισιτηρίων, έχτισαν τη σχέση τους με τον φίλαθλο κόσμο γενικότερα, προσφέροντας παροχές, κοινωνικό έργο και οικογενειακό προφίλ και, τελικά, όταν ήταν πλέον έτοιμοι, προχώρησαν στο μεγάλο βήμα: Klopp. Προπονητής στο top10 του κόσμου, με τρομερές προδιαγραφές και χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στο ζεστό κλίμα που έχει ήδη δημιουργηθεί στους κόλπους της ομάδος.\nΩσάν εργολάβοι, λοιπόν, οι άνθρωποι της FSG, όταν τελείωσαν το οικοδόμημα τους, παρέδωσαν στον εργοδότη Klopp τα κλειδιά της διαχείρισης, παρέχοντας του και όλα τα...κομφόρ. Το χέρι μπήκε επιτέλους στην τσέπη (προσοχή: «επιτέλους» όσον αφορά στα μεταγραφικά), η ομάδα ενισχύθηκε παράλληλα με το γενικότερο ξεσκαρτάρισμα και επανήλθε στην elite, επίσημα πλέον, που δεν είναι άλλη από το συνδυασμό Champions League και μόνιμης θέσης στην 4άδα.\nΌ,τι σκόπευαν να κάνουν, το κατάφεραν. Κέρδισαν οποιοδήποτε στοίχημα έθεσαν. Μένει, όμως, ένα και είναι πολύ κρίσιμο. Να κερδίσουν το σεβασμό των ομοσπονδιών, είτε αυτό λέγεται UEFA (ανοίγουμε το κεφάλαιο σε αυτήν την παρένθεση - κανείς δεν ξεχνά τα όργια στον τελικό του Europa League με τη Σεβίλλη - και το ξανακλείνουμε), είτε λέγεται FA. Το πιο τρομακτικό, ωστόσο, είναι πως δεν γνωρίζουμε αν τέθηκε ποτέ το συγκεκριμένο στοίχημα, αν υπάρχει τέτοιος σκοπός. Γιατί αν δεν υπάρχει στο μυαλό της FSG η επιθυμία να φτιάξουν μια ομάδα ισχυρή και στα...γραφεία, τότε η Liverpool θα χάνει βαθμούς από προκλητικούς διαιτητές και οργιαστικές διαιτησίες.\nΚαι πάμε στο ζουμί της τελευταίας πρότασης:\nΟι light περιπτώσεις\n12 Αυγούστου: Watford - Liverpool 3-3 | Με τη Liverpool να προηγείται, στην πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος, ο διαιτητής Taylor μετρά ως κανονικό γκολ της Watford στο 93ο λεπτό, στο οποίο ο σκόρερ Britos βρίσκεται σε θέση offside και εν συνεχεία εμποδίζει με το δεξί του χέρι τα χέρια του Mignolet εν όσω ο Βέλγος προσπαθεί να απωθήσει τη μπάλα (βέβαια αυτή είχε περάσει τη γραμμή πριν γίνει το foul)\n10 Δεκεμβρίου: Liverpool - Everton 1-1 | Με τη Liverpool να προηγείται, ο διαιτητής Craig Pawson (να τον ξαναπεριμένετε) είδε penalty από 40 μέτρα απόσταση, στην περίφημη πλέον φάση που ο Lovren έβαλε το χέρι του στην πλάτη του Calvert-Lewin κι εκείνος έπεσε. Ο Rooney ευστόχησε και η Everton έφυγε από το Anfield με έναν βαθμό χωρίς να κάνει φάση.\nΟι προηγούμενες περιπτώσεις χαρακτηρίζονται light για το βαθμολογικό ενδιαφέρον των δύο ομάδων την προκειμένη κάθε φορά στιγμή, αλλά και για το γεγονός πως δεν έμοιαζαν εξαιρετικά ύποπτες. Τέτοιες ήταν οι ακόλουθες:\n4 Φεβρουαρίου: Liverpool - Tottenham 2-2 | Πριν αρχίσουμε την ανάλυση, θέτουμε μια συνθήκη: Kane και Salah μάχονται για το βραβείο του πρώτου σκορερ στη φετινή Premier League, το καλοκαίρι έρχεται Παγκόσμιο Κύπελλο, η Αγγλία έχει να δει σπουδαίο φορ από τον Michael Owen και βαφτίζει τα σκατά χρυσό (βλέπε και περίπτωση Dele Alli).\nΕνώ, λοιπόν, ο Victor Wanyama έχει ισοφαρίσει για την Tottenham με μια καταπληκτική βολίδα στο 80', συμβαίνει η φάση που ο Kane κερδίζει πέναλτι από ανατροπή (όπως μόνο ο διαιτητής Jonathan Moss την είδε) του Karius. Ο βοηθός γραμμής, Edward Smart, όμως, υποδεικνύει τον Kane σε θέση offside. Η απόφαση αυτή, όπως φαίνεται από το βίντεο, είναι λανθασμένη, μιας και πριν πάρει την μπάλα ο Kane, την έχει ακουμπήσει ο Lovren, επομένως αναιρείται η offside θέση του πρώτου. Αυτό ακριβώς ρωτά ο Smart στον Moss, όταν εκείνος διακόπτει το παιχνίδι για να πάρει απόφαση περί του penalty: βρήκε ο Lovren την μπάλα; Αν ναι, τότε δεν υπάρχει offside, άρα δώσε penalty. Η απάντηση του Moss; «Δεν έχω ιδέα, το δίνω». Παρότι η απόφαση ήταν - όσον αφορά στο offside και όχι όσον αφορά στην ανατροπή του παίκτη - σωστή, το γεγονός πως ένας διαιτητής αποφάσισε στο 89' ενός derby να δώσει offside χωρίς να έχει ιδέα είναι τουλάχιστον προκλητικό. Αν σκεφτούμε πως εκτελεστής των penalty της Tottenham είναι ο Harry Kane, τότε το πράγμα γίνεται ακόμα προκλητικότερο... (Δείτε το video του προκλητικού διαλόγου όπως σας το δώσαμε άμεσα τότε ΕΔΩ)\n10 Μαρτίου: Manchester United - Liverpool 2-1 | Τα παίρνουμε ένα-ένα:\nα) Ο Rashford σκοράρει και αγκαλιάζεται με το πλήθος, κίνηση που υποχρεώνει τον διαιτητή - βάσει κανονισμού - να του δείξει την κίτρινη κάρτα. Ο Craig Pawson (να τος πάλι), όμως, δεν έχει διαβάσει καλά. Λίγο μετά, ο Rashford δέχεται κίτρινη κάρτα για foul στον Milner. Και λίγο πιο μετά, ο Pawson δεν δίνει ούτε foul σε ίδιο μαρκάρισμα, του ίδιου παίκτη, πάνω στον Trent Alexander-Arnold. Μάλλον είχε διαβάσει καλά το μπλοκάκι με τις σημειώσεις του και θυμόταν την πρώτη κίτρινη...Με έναν παίκτη παραπάνω για περισσότερο από 45', λοιπόν, η Manchester.\nβ) Στο 89ο λεπτό, ο Valencia παίζει απρόσεκτα και βρίσκει με τις τάπες τον Sadio Mane στο στήθος. Ο τελευταίος είχε δει κόκκινη κάρτα για παρόμοιο μαρκάρισμα στο παιχνίδι με τη City τον Σεπτέμβρη. Ο Craig Pawson δίνει κίτρινη στον Valencia. Με δεύτερο παίκτη παραπάνω για τα τελευταία 5-6 λεπτά, λοιπόν, η Manchester.\nγ) Η Liverpool διαμαρτύρεται για 3 (τουλάχιστον) περιπτώσεις penalty: Ο Young κρατά τον Salah εντός περιοχής και δεν τον αφήνει να πάει στη μπάλα.\nΎστερα από σέντρα του Robertson, η μπάλα προφανέστατα βρίσκει στο χέρι του Valencia. Ο Craig Pawson αγνοεί.\nΟ Mane τρέχει προς την μπάλα και ενώ έχει το πόδι του στο έδαφος προ αυτής, έρχεται ο Fellaini και τον ανατρέπει. Ο Craig Pawson κουνά τα χέρια του κάνοντας νόημα για «καμία παράβαση».\nΣε αυτές τις περιπτώσεις, θα μπορούσε κανείς να προσθέσει και την ανατροπή, με χέρια και πόδια, του Adam Lallana από τον Chris Smalling, καθώς ο πρώτος έτρεχε προς την εστία του De Gea.\nΌλα αυτά σε ένα παιχνίδι. Μαντέψτε ποιος θα εκτελούσε τουλάχιστον ένα από τα πέναλτι της Liverpool. Ο Mo Salah.\nΕυλόγως, επομένως, τίθενται ορισμένα ερωτήματα: Γιατί κανείς δεν σέβεται τη Liverpool και την εντυπωσιακή προσπάθεια της να επανέλθει δυναμικά στην elite; Γιατί κανείς από το σύλλογο τον ίδιο δεν παίρνει θέση μπροστά στην κατάφωρη αδικία που υφίσταται το «σπίτι» του; Και...πόσους Άγγλους χρειάζεται να έχει μια ομάδα για να αξίζει πλέον το σεβασμό ομοσπονδίας και διαιτητών;\nΗ FSG έχει κολλήσει όλα τα κομμάτια του puzzle, πλην ενός. Το τελευταίο αυτό κομμάτι, όμως, φοβάμαι μήπως όχι μόνο καθυστερεί να το βάλει, αλλά μήπως ακόμα το ψάχνει. Και εύχομαι να μην έχει χαθεί, γιατί τότε η Liverpool θα παραμείνει η ομάδα που θα τη χτυπούν ανελέητα και θα χαίρεται με την τριτοτέταρτη θέση της. Διορθώνω: θα είναι και ευχαριστημένη με αυτήν της την κατάταξη. Είναι κρίμα να αφήσεις ένα τέτοιο οικοδόμημα απροστάτευτο όμως. Ο Σεβασμός είναι το επόμενο - και τελευταίο - στοίχημα που πρέπει να κερδίσει η FSG για τη Liverpool. Ενδιαφέρομαι θα πει προστατεύω.


ΠΡΟΚΑ-Press...της Κορινθιας: Ανεύρεση νεκρού άνδρα....\nΤην 09:30΄ ώρα της 31-01-2011 στο Κιάτο Κορινθίας ανευρέθηκε από τους οικείους του νεκρός εντός του Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου του, ένας άνδρας αλλοδαπός ηλικίας -20- ετών.\nΑπό τα μέχρι στιγμής στοιχεία αποκλείστηκε η εγκληματική ενέργεια.\nΤο πτώμα μεταφέρθηκε με σταθμό του Ε.Κ.Α.Β. στο Κ.Υ. Κιάτου όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.\nΑναρτήθηκε από Η ΠΡΟΚΑ.. στις Δευτέρα, Ιανουαρίου 31, 2011


Χρηματίστε και θα απολαύσετε. Είδαμε Νικολάι Γκόγκολ στο Skrow Theater. | Duduka theater\nΟ θίασος βρίσκεται στα καμαρίνια, ακριβώς πάνω από τη σκηνή. Οι ηθοποιοί ετοιμάζονται να μας παρουσιάσουν την κλασσική κωμωδία του Νικολάι Γκόγκολ. Σε μια μικρή πόλη όπου τίποτα δεν λειτουργεί σωστά, έρχεται η ενημέρωση πως καταφθάνει ένας επιθεωρητής, να επιθεωρήσει τους πάντες και τα πάντα. Οι κάτοικοι τρομοκρατημένοι αρχίζουν να τον αναζητούν με στόχο να τον καλοπιάσουν και πάνω στον πανικό τους, πέφτουν σε λάθος άνθρωπο. Ο Χλεστιακόβ σιγά σιγά αντιλαμβάνεται πως τον πέρασαν για άλλον αλλά συνεχίζει τον ψεύτικο ρόλο του για να κερδίσει από αυτούς ό,τι περισσότερο μπορεί.\nΌταν ο Γκόγκολ παρουσίασε για πρώτη φορά το έργο του, το 1836 πανικοβλήθηκε τόσο με την αυστηρή κριτική όσο και με τους επαίνους. Η καχυποψία του αυλικού περιβάλλοντος που τον αντιμετώπιζε ως επικριτή της γραφειοκρατίας, όσο και οι ύμνοι των κριτικών που τον είδαν ως τον «κοινωνικό κριτικό της Ρωσίας» ήταν οι βασικοί του προβληματισμοί. Ο ίδιος δεν ήθελε να δουν το έργο του μεταμορφωμένο σε «κοινωνική κριτική» ή σε «περιγραφή της ρώσικης πραγματικότητας». Ο Χλεστιακόβ είναι ένας ονειροπόλος ψεύτης, όπου σε τελευταία ανάλυση είναι ανίκανος να μπει στο παιχνίδι της διαπλοκής. Δεν είναι τυχοδιώκτης ηθελημένα, δεν ξέρει γιατί χρηματίζεται, αλλά το κάνει. Αυτή είναι ίσως η θεμελιώδης διαφορά από του έργου από την δομή της φάρσας και οδηγεί πρώιμα στο θέατρο του παραλόγου.\nΟι φανταστικές ιστορίες του Χλεστιακόβ είναι μια όαση στις μίζερες ζωές των υπολοίπων. Εκεί είναι όλα μαγικά. Όλα παραδεισένια. Εκεί οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και «Εκεί» θέλουν να μεταφερθούν και οι υπόλοιποι ήρωες του έργου, που κρέμονται από τα χείλη του όταν αφηγείται τόσο γλαφυρά μια ονειρική εικόνα. Στο πρόσωπο του Χλεστιακόβ οι κάτοικοι της πόλης βλέπουν έναν μεγάλο σωτήρα και οραματίζονται ένα σπουδαίο μέλλον.\nΟ Πάνος Παπαδόπουλος με τον Γιώργο Παπαγεωργίου υπογράφουν αυτή τη διασκευή του έργου, σε μία παράσταση που επιχειρεί να αντιμετωπίσει την έλευση του “Επιθεωρητή” ως μια “ερωτική ιστορία”. Οι χαρακτήρες έχουν μειωθεί σε πέντε, τον υποτιθέμενο επιθεωρητή και τον υποτακτικό του, την οικογένεια με τον πατέρα, την μητέρα και την κόρη. Κρατώντας ως άξονα την γνωστή ιστορία του Ρώσου απατεώνα Χλεστιακόβ και την έλευσή του στη μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσίας, δημιουργούν έναν φαντασιακό κόσμο όπου ο έρωτας και η απάτη συνυπάρχουν.\nΟι κινήσεις των ηθοποιών, τα παιχνίδια τους με τον μουσικό σε συνδυασμό με τα ξεκαρδιστικά ηχητικά εφέ που εύκολα δημιουργούν μόνοι τους συντελούν σε μία δημιουργική σκηνοθεσία που έπλασαν ο Γιώργος Παπαγεωργίου παρέα με την Έφη Χριστοδούλου. Όλοι οι ηθοποιοί (Μαρία Διακοπαναγιώτου, Θανάσης Ζερίτης, Πάνος Παπαδόπουλος, Μαρία Πετεβή, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος) ένας προς έναν είναι εξαιρετικοί, με τον Πάνο Παπαδόπουλο να δίνει ένα ρεσιτάλ στους μονολόγους του, όπως τον είχαμε συναντήσει ξανά και στο Έξυπνο Πουλί. Φαίνεται ότι ο Παπαδόπουλος χτίζει το δικό του χαρακτηριστικό προσωπικό στυλ στην κωμωδία, γεγονός που δεν περνά διόλου απαρατήρητο. Οι φωτισμοί (Αλέκος Αναστασίου) δίνουν τον απαραίτητο τόνο στον ρυθμό και το συναίσθημα της κάθε σκηνής, ενώ ο Γιάννης Λατουσάκης ως μουσικός πάνω στην σκηνή μας ταξιδεύει ζωντανά με τα τραγούδια του. Τα κοστούμια (Βασιλική Σύρμα) και το μακιγιάζ (Faleichyk Olga) είναι εκπληκτικά και αναδεικνύουν την εποχή του έργου, ενώ συγχρόνως λειτουργούν και ως επιπλέον κωμικά στοιχεία στην παράσταση.\nΟι συντελεστές της παράστασης παρόλο που δεν κινούνται στο δρόμο της επικαιροποίησης, εντάσσουν το προσωπικό τους χιούμορ μέσα στους ήρωες του Γκόγκολ. Χαρακτηριστική στιγμή στο τέλος της αφήγησης για την μαγική Πετρούπολη, οι ήρωες μαζί με το κοινό φαντάζονται εικόνες της Ρωσίας όταν ακούγεται η φράση:\n«Ποιος την χέζει τη Ρωσία; Εκεί στην Πετρούπολη.. Εκεί ζει η αγάπη μου.»\nκαι ξαφνικά σκεφτόμαστε όλοι την «εξωτική» Πετρούπολη λίγο έξω από το κέντρο της Αθήνας. Μία ανατροπή που καταλήγει σε τρανταχτό γέλιο από όλους!\nΟ Επιθεωρητής είναι μία παράσταση που προστίθεται στο σύνολο αξιοπρεπής δουλειάς που μέχρι τώρα μας έχει παρουσιάσει το Skrow Theater. Η ιδιαιτερότητα αυτής της παράστασης βασίζεται στην εξαιρετική διασκευή Παπαδόπουλου-Παπαγεωργίου. Το κοινό παρά το έντονο γέλιο σε όλη την παράσταση, φεύγει με ένα κόμπο στο λαιμό στο τελευταίο ενάμιση λεπτό της παράστασης. Επανερχόμαστε στην πραγματικότητα, ξεχνάμε τον κωμικό θίασο, και καρφωνόμαστε στο ακίνητο βλέμμα της οικογένειας που μένει μόνη να περιμένει, να περιμένει, να περιμένει.. Απάτες, γέλιο, συγκίνηση, δάκρυα, τραγούδι, ο Επιθεωρητής τα ‘χει όλα!\nTagged with: Διονύσης Αναλυτής,Είδαμε,Νικολάι Γκόγκολ,SKROW THEATER\nΠροηγούμενο άρθροΟ Γκοντό βάζει την απόλαυση και τον πόνο σε μια ατελείωτη αναμονή.\nΕπόμενο άρθροΗ ιστορία ξαναγράφεται και εσύ θα παραμείνεις ο ίδιος; Είδαμε τους Δύο Θεούς του Παντελή Δεντάκη.


Ονομάζεται Triton και μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από ταινία του γκατζετάκια πράκτορα Τζέιμς Μποντ.\n15 Φεβρουαρίου 2014, 10:14 Ενημερώθηκε: 16 Φεβρουαρίου 2014, 05:45\nΟνομάζεται Triton και μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από ταινία του γκατζετάκια πράκτορα Τζέιμς Μποντ. Ο λόγος για μια μάσκα κολύμβησης που υπόσχεται να χαρίσει στον χρήστη της «βράγχια», καθώς αντλεί οξυγόνο υποθαλάσσια από το νερό ενόσω εκείνος κολυμπάει.\nΜε όψη ενός φουτουριστικού αναπνευστήρα, το μυστικό του Triton κρύβεται σε έναν πανίσχυρο μικροσυμπιεστή στο κέντρο της συσκευής, όπου πραγματοποιείται η απομόνωση του οξυγόνου από το νερό, το οποίο στη συνέχεια αποθηκεύεται σε ειδικά δοχεία.\nΗ χρήση της μάσκας για ανθρώπινα «ψάρια» είναι απλή: το μόνο που έχει να κάνει ο κάτοχός της είναι να δαγκώσει το πλαστικό στόμιο. Οι δύο βραχίονες που εκτείνονται δεξιά και αριστερά, μέσα από μικροσκοπικές οπές, αντλούν νερό το οποίο καταλήγει στο κεντρικό μέρος.\nΟ Triton λειτουργεί με τη βοήθεια μιας επαναφορτιζόμενης μικρομπαταρίας. Για την ώρα ωστόσο η μάσκα-«θαύμα» για τους λάτρεις των βυθών βρίσκεται σε στάδιο προτύπου. Σύμφωνα με τον νοτιοκορεάτη δημιουργό του, Γέμπιουν Γίον, αν όλα πάνε καλά τότε ο εν λόγω αναπνευστήρας δεν αποκλείεται να φέρει την επανάσταση στον καταδυτικό εξοπλισμό.\nΜια συσκευή για σκύλους η οποία σαρώνει τα εγκεφαλικά κύματα των κατοικιδίων μεταφράζοντας τις σκέψεις τους ανέπτυξαν σκανδιναβοί ειδικοί από το εργαστήριο NCID (Nordic Society for Invention and Discovery).\nTo Νο More Woof, όπως ονομάζεται, χρησιμοποιεί την τεχνολογία του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (EEG), των μικροϋπολογιστικών συστημάτων (τύπου Raspberry Pi) και των εξειδικευμένων λογισμικών που στοχεύουν στη διεπαφή εγκεφάλου – υπολογιστή.\nΣύμφωνα με τους ειδικούς σε πρώτη φάση η συσκευή θα «διαβάζει» στα αγγλικά φράσεις όπως «Αυτό είναι υπέροχο!», «Ασε με ήσυχο», «Είμαι εξαντλημένος», «Ποιος είσαι;», «Εμ, γιατί φεύγετε, παιδιά;», «Είσαι στ’ αλήθεια εσύ;», «Καληνύχτα!», «Αυτό πρέπει να είναι πολύ καλό ζωάκι».\nΟι ερευνητές υποστηρίζουν ότι στην παρούσα φάση η συσκευή βρίσκεται σε φάση προτύπου, ωστόσο δεν αποκλείεται σύντομα να κυκλοφορήσει στην αγορά. «Δεν είναι τόσο περίπλοκο όσο φαίνεται, καθώς λειτουργεί με τη βοήθεια τεχνολογιών που ήδη υπάρχουν» αναφέρει από την πλευρά του ο ερευνητής Ερικ Κάλντερον.\nEνα υλικό το οποίο αντιδρά στο φως ανέπτυξαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλει, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία φωτεινών κουρτινών.\nΣυγκεκριμένα, οι επιστήμονες τοποθέτησαν μια επίστρωση νανοσωλήνων επάνω σε σε μια μεμβράνη πολυανθρακικού πλαστικού, δημιουργώντας έτσι ένα υλικό το οποίο αντιδρά αστραπιαία στο φως. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, οι νανοσωλήνες απορροφούν το φως, μετατρέποντάς το σε θερμότητα, την οποία στη συνέχεια μεταφέρουν στην επιφάνεια της μεμβράνης. Εκείνη στη συνέχεια διαστέλλεται, κάνοντας το υλικό να κάμπτεται.\n«Το νέο υλικό κατασκευάζεται πολύ εύκολα και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε φως χαμηλής έντασης» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Αλί Τζάβι. «Για παράδειγμα, το φως ενός φακού θα μπορούσε να είναι αρκετό για την πρόκληση μιας αντίδρασης. Ως ερευνητές, οραματιζόμαστε τη μελλοντική ενσωμάτωση του εν λόγω υλικού σε «έξυπνα» και φιλικά προς το περιβάλλον κτίρια. Κουρτίνες φτιαγμένες από αυτό, θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να ανοιγοκλείνουν αυτόματα κατά τη διάρκεια της μέρας, ανάλογα με την ηλιοφάνεια που υπάρχει κάθε φορά».\nΣύμφωνα με ένα άλλο πιθανό σενάριο των ειδικών, το «φωτεινό» υλικό θα μπορούσε να τοποθετηθεί ακόμα και σε ρομπότ, τα οποία θα κινούνται ανάλογα με το φως.\nΗ σφαίρα της… μουσικής\nΟι φιλόμουσοι που επιθυμούν να αφοσιώνονται ψυχή τε και σώματι στα μελωδικά ακούσματά τους μπορούν απλώς να μπαίνουν στη σφαίρα της μουσικής ή αλλιώς στην AudioOrb. Πρόκειται για μια φούσκα φτιαγμένη από plexiglass, η οποία μπλοκάρει τους εξωτερικούς θορύβους, χαρίζοντας στον χρήστη της απόλυτη προσήλωση στο κομμάτι που ακούει κάθε φορά. Εξοπλισμένη με 18 ηχεία και αναπαυτικά μαξιλάρια από αφρό μνήμης (memory foam), τα οποία ακολουθούν το σχήμα του σώματος του επισκέπτη, η AudioOrb υπόσχεται μοναδική μουσική απόλαυση.\nH ιδέα του απόλυτου θόλου μουσικής ψυχαγωγίας έρχεται από το σκανδιναβικό εργαστήριο ST και βασίστηκε σε ένα διάφανο «κουκούλι».\nΣτην παρούσα φάση βρίσκεται σε φάση προσέλκυσης κεφαλαίων, στην ιστοσελίδα Indiegogo.\nΔιερμηνέας σκύλων Νο More Woof\nμάσκα κολύμβησης Triton\nσφαίρα μουσικής AudioOrb