ΛΙΛΙΑΝ ΜΠΟΥΡΑΝΗ – ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ\nΗ Λίλιαν Μπουράνη γεννήθηκε στο Βόλο αλλά ζει στην Αθήνα από τα δεκαοχτώ της.\nΦοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών όμως γρήγορα εγκατέλειψε την ιδέα της δικηγορίας και κατέληξε στον χώρο των Τηλεπικοινωνιών όπου εργάζεται μέχρι σήμερα.\nΑν και γράφει από μικρή ηλικία, μόλις το 2008 αποφάσισε να βγάλει από τα συρτάρια τα ποιήματα της και να τα δημοσιεύσει στο προσωπικό\nιστολόγιο «pandora’s bookmarks» υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Pandora. Εκεί την ανακάλυψε ο ποιητής Τόλης Νικηφόρου ο οποίος την ενθάρρυνε και την παρότρυνε να προχωρήσει στην έκδοση των ποιημάτων της.\nΤην ώρα που ενδύεσαι\nτο ιερό σου σχήμα\nκυκλώνεις το βωμό\nζυγίζοντας τα χέρια\nπότε σε αιώρηση αετός\nκαι πότε Εσταυρωμένος\nσ’ αναγνωρίζω, άντρα.\nΔρεπανωτά το σώμα σου\nτην ήττα όταν θερίζει\nσε πίνω απ’ τον ιδρώτα\nκι απ’ του γονάτου, σ’ αγαπώ,\nεννιά φορές το μπόι σου\nκι εννιά φορές την πτώση.\nΑπ’ όλα μου τα ονόματα\nσε μια γλάστρα μικρού\nαβαθή όσο γίνεται\nνα μην πήρε την ευθύνη\nη αναμονή σου, κύριε,\nΧόρτασε η ψυχή\nαπό του Φθινοπώρου\nτα άζυμα ξεροκόμματα\nκαι με οίνους κεκραμένους\nσπονδίστηκε ο βωμός σου,\nνα μην τρίξει\nαπό καμιά αιφνίδια\nΝηστεύσαμεν τας γραφάς\nτας αμαρτίας ημών\nκαι τώρα οδεύομεν\nπρος μακράν αγρυπνίαν,\nτην είδαν που σκαρφάλωνε\n-ως την κορφή της Νanga-\nκι αλόγιστα ομόρφαινε\nτο υποβαρές του ύψους\nστης θέας το λεπίδι\nτο φτερωτό της ποίημα.\nΤην είδαν που το χέρι της\nέφτανε στη Σελήνη,\nμε ιλίγγους δεκατέσσερις\nτης έκλεβε τον οίστρο\nνα τον περάσει στο λαιμό\nΜα ένα πρωί την έχασαν\nτα ένοχα τα μάτια’\nτου κόσμου το κουβάρι\nστον αφαλό της λίμνη:\nκι από καιρό\nNanga Parbat: Γυμνό βουνό, από τις υψηλότερες κορυφές της οροσειράς των Ιμαλαΐων, στην περιοχή του Κασμίρ.\nαπό τη θέα εξωτικού τοπίου\nμε κύκλους Πανσέληνους.\nΎστερα το σπίτι πίσω σου\nβυθισμένο σε αργή\nτα πράγματα μου\nΚαμιά φορά η αγάπη\nαντί να αναληφθεί\nπου πέφτει στον υπόνομο.\nΤα βράδια που ξυπνάς\nνα πιεις νερό\nτην βρίσκεις στην κουζίνα\nνα τρέχει στις ρωγμές\nΟύτε να την πατήσεις\nΧτες που ξανακοίταξε το ρολόι\nη ίδια ώρα ήταν.\nΟι παρόντες παρόντες\nκαι οι απόντες\nσυνεπείς στην απουσία τους.\nΚάποιος γελάει δίπλα.\nΠάντα είναι άλλος.\nΚάποιος κλαίει μέσα.\nΕίναι πολύ μέσα.\nΜόνο γαμήλιες πομπές,\nκι η ζάχαρη\nμε ήχους εκκωφαντικούς\nμακρινή και φωταγωγημένη\nΚαρδιά μου, ποτάμι.\nΔέλτα του Νείλου\nπου χύνεσαι στη θάλασσα\nαπό δυο πληγές ισόβαθες.\nΚαρδιά μου, εγκοπή.\nσ’ εξώφυλλο χαμόγελο.\nΚαρδιά μου, επιθυμία.\nΤου ανέμου πέρασμα\nκαι βορεινό παράθυρο.\nπάνω σε κάποια\nκαι μπαίνει χώμα.\nΠατώ στο πάτωμα\nκαι ανοίγουν τρύπες.\nΗ σκάλα μονόδρομη\nστο υπόγειο κατεβαίνει\nμαζί με τα νερά\nμαζί με την άμμο\nμαζί με τα ναυάγια.\nας παραμερίσουν οι λέξεις.\nη θάλασσα να ημερέψει\nκι ο ουρανός ν’ ανοίξει\nένα-ένα τα κελιά του\nκαι ν’ απλωθεί.\nΜια λύπη τρωκτική\nμε τα δόντια.\nόσο κι αν ο Έρωτας\nη ηδονή σε παραπλανεί,\nτο φύλο, σε παγιδεύει,\nμε το ομόκλινο\nπου φτώχυνε σε ελπίδες\nκαι πλούτισε σε διαψεύσεις.\nστο χειμερινό της\nΑΠΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ (ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ)\nΜύθο ή αλήθεια;\nπρέπει κάποτε να διαλέξεις\nκι όταν μιλάς\nμην ανακρούεις την φωνή σου\nείπες πως ήρωες δεν βρήκες\nούτε γυναίκες πουθενά\nτον μίτο να χαρίζουν\nκι άνοιξες διάπλατα τις πόρτες\nνα δούμε με τα μάτια μας\nκαι να πειστούμε\nπως τέρας δεν υπάρχει\nμες στο λαμπρό μυαλό σου.\nπες μου μόνο,\nποιόν απ΄ την πίσω πόρτα\nΤο πτώμα σου ή του ταύρου;\nΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ (ΠΡΑΞΗ 1Η)\nΕτούτο τον τόπο\nνα τον ρίξετε στη θάλασσα\nχωρίς πολλή σκέψη,\nόπως ένα παιδί θα πέταγε\nτο παιχνίδι του.\nΈχει κι άλλο παρακάτω\nδεν θα το αντέξετε\nούτε με το κεφάλι στην άμμο\nούτε με το καλώδιο στη μπανιέρα.\nκαι κορνάρουν οι αμετανόητοι\nσε πλανόδιους γάμους,\nσε κηδείες μπουρλέσκ\nμέχρι τ’ άντερα,\nοι άλλοι μισοί ναυτάκια.\nστο χυλωμένο μυαλό μου\nτην ώρα που πέφτω να κοιμηθώ\nαγκαλιά με τον σκορπιό\nκαι το σκυλί που με δάγκωσε.\nΤΑ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΙΣΚΙΟ\nαπό την φύτρα του\nκι όσο την ύλη\nστης σιωπής το χλιμίντρισμα\nτιθασεύεται ο κόσμος.\nστο μεδούλι μου,\nίσως να με καταδεχθούν\nστα συσσίτια του πλακούντα\nως αύριο δραπέτη\nμέχρι ο φύλακας των κυπαρισσιών\nνα βρει τον ίσκιο μου\nκαι να τον τουφεκίσει.\nΌταν έρχεται εκείνο\nξεχνά πού έχει βάλει τη ζάχαρη,\nη θάλασσα γίνεται χαρτοπολτός,\nκαλές προθέσεις και ρήματα\nτης β’ συζυγίας\nστην στροφή του Μαλιακού∙\nο όμορφος πατέρας της\nείναι το σκιάχτρο\nπου τσιμπολογούν τα πουλιά\nτη μάνα της\nτην βίασε τρελός\nή μεθυσμένος ναύτης\nτη λένε Σάρα,\nείναι θαμμένη στην Πολωνία\nσε ποια γλώσσα\nθα την καταδώσω\nσε άρτιο οικόπεδο\nμε πόδια αντισεισμικά\nκαι ηχομόνωση στα σπλάχνα,\nκαρφώνει τα πατώματα,\nτην ψευδοροφή του\nτιμή στον ένοικο\nΓΙΑ ΤΗ ΛΙΛΙΑΝ ΕΓΡΑΨΑΝ:\nΓΙΟΛΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ\nΤις φλέβες που ακουμπάς,\nπου αφήνω – τάχα – ανυποψίαστη\nΤο εξαιρετικό αυτό ποίημα της Λίλιαν Μπουράνη, με τίτλο «Ερωτικό», το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται στα «Ερώματα», υπογράφεται με το μυθολογικό όνομα της πρώτης θνητής γυναίκας, το όνομα «Πανδώρα», που η ποιήτρια χρησιμοποιούσε ως ψευδώνυμο στο blog της «Μικρό καταφύγιο στην εξοχή», εκεί όπου πριν από κάμποσους μήνες τη γνώρισα και την ξεχώρισα και την αγάπησα, μέσ’ από τους υπέροχους στίχους της, από τη μουσική που επέλεγε για να συνοδεύει αυτούς τους στίχους, από την ευγένεια και την ευαισθησία της και από μία φράση της που άγγιξε βαθιά την ψυχή μου: «Το πιο όμορφο ποίημά μου είναι η κόρη μου»…\nΗ Λίλιαν Μπουράνη, γεννημένη στον Βόλο, ζει από τα 18 της χρόνια στην Αθήνα. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, γρήγορα όμως εγκατέλειψε την ιδέα της δικηγορίας. Αν και έγραφε από μικρή, μόλις το 2008 έβγαλε από τα συρτάρια της τα ποιήματά της και αποφάσισε να τα δημοσιεύσει στο προσωπικό της ιστολόγιο «pandora’s bookmarks», όπου την ανακάλυψε ο ποιητής Τόλης Νικηφόρου, στην ενθάρρυνση και την παρότρυνση του οποίου οφείλεται η απόφασή της να εκδώσει τα «Ερώματα»…\nΤο πρώτο αυτό βιβλίο της Λίλιαν Μπουράνη, από τις Εκδόσεις «Μανδραγόρας», αρχίζει να κατακτά τον αναγνώστη ήδη από το εξώφυλλό του, με την εκπληκτική λεπτομέρεια ενός πίνακα του Toulouse Lautrec και κυρίως με τον ξεχωριστό τίτλο «Ερώματα», λέξη – δημιούργημα της ποιήτριας, με το αρχικό έψιλον γραμμένο με το κόκκινο χρώμα του ερωτικού πάθους. Μια λέξη που παραπέμπει άμεσα στον Έρωτα και στα αρώματα… Όλα εκείνα τα αρώματα που αποπνέει αυτός ο παντοδύναμος γιος της Αφροδίτης… Εμένα προσωπικά, ως αρχαιοελληνίστρια φιλόλογο, τα «Ερώματα» με παραπέμπουν και στον παθητικό παρακείμενο ἔρρωμαι του ρήματος ῥώννυμι που σημαίνει «ενισχύω, ενδυναμώνω κάποιον». Ενδυνάμωση, λοιπόν, αλλά και ανάταση ψυχής η ανάγνωση, η ενασχόληση και η απόπειρα μιας βαθύτερης ανάλυσης των «Ερωμάτων» της Λίλιαν Μπουράνη…\nΗ θεματική του ποιητικού αυτού έργου, αποτελούμενου από 35 συνολικά ποιήματα [Α΄ Μέρος – 20 ποιήματα, Β΄ Μέρος (με τίτλο «Τεθλάσματα») – 15 ποιήματα] είναι ποικίλη και παρουσιάζει πραγματικά ξεχωριστό ενδιαφέρον.\nΗ Αγάπη, ένα από τα κύρια μοτίβα της συλλογής, κυριαρχεί έντονα στο ποίημα «Γονυκλισία». Προσκυνώ την αγάπη είναι ο πρώτος στίχος του ποιήματος, στον οποίο συνοψίζεται όλο το νόημα της συγκεκριμένης σύνθεσης. Και μάλιστα αξιοσημείωτη είναι η επανάληψη (6 φορές) του ρήματος προσκυνώ από την ποιήτρια, στην οποία – όπως διαφαίνεται μέσα από το σύνολο του έργου της – οι επαναλήψεις δεν αποτελούν ιδιαίτερα προσφιλή τρόπο έκφρασής της… Το μοτίβο της Αγάπης κυριαρχεί και στο ποίημα «Μετασχηματισμοί», το οποίο όμως νοηματικά εμφανίζεται ως αντίποδας της «Γονυκλισίας»…\nΑκολουθεί το εξαιρετικό ποίημα με τίτλο «Οδύσσεια», στο οποίο η Λίλιαν Μπουράνη προτάσσει δύο θαυμάσιους στίχους (183 και 184) από την ραψωδία α της ομηρικής Ὀδυσσείας (πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπ’ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους, / ἐς Τεμέσην μετὰ χαλκόν, ἄγω δ’ αἴθωνα σίδηρον = ταξιδεύοντας στη σκοτεινή θάλασσα σ’ αλλόγλωσσους ανθρώπους, στην Τεμέση για να βρω χαλκό, και μεταφέρω αστραφτερό σίδηρο). Επίκεντρο της σύνθεσης, στην οποία εναρμονίζονται υπέροχα η προσφώνηση (Ω! μικρή, / σαρκοφάγα μου αγάπη), η ερώτηση (ως πότε / θα σε σώζει / η αυταπάτη / ότι διαπλέεις / τον οίνοπα πόντο;) και η διατύπωση μιας προφητικής σκέψης (Κάποτε / θα ξαναδιαβάσεις / τον α 183 / και θα πνιγείς / μέσα στο αίμα μου), είναι ο περίφημος ομηρικός λογότυπος οἴνοψ πόντος, η απέραντη σκοτεινή θάλασσα του Ομήρου, στο χρώμα του βαθυκόκκινου κρασιού αλλά και του αίματος…\nΔεν είναι τυχαίο ότι η Λίλιαν Μπουράνη, λάτρης του αρχαιοελληνικού ποιητικού λόγου, προτάσσει και σ’ ένα άλλο ποίημά της, με τίτλο «Λευκή μελαγχολία – Τα τζάμια», το πασίγνωστο και αθάνατο χορικό από τη σοφόκλεια Ἀντιγόνη : Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, /… ὁ δ’ ἔχων μέμηνεν (στ. 781 – 790).\nείναι της νύχτας\nτο μισοπαιγμένο βαλς\nκι η πρόβα του χορού\nστο τρίτο στάσιμο\n«ο δ’ έχων μέμηνεν!»… (απόσπασμα).\nΟ έρωτας, βασικό μοτίβο των «Ερωμάτων», απαντά μ’ έναν αριστουργηματικό τρόπο στο πρώτο ποίημα με τίτλο «Αντί – έρωτες». Η ηρωίδα απευθύνεται στον Αγαπημένο με μια κυριολεκτικά «αφοπλιστική», ικετευτική προτροπή…\nΡίξε με στην αγκαλιά σου\nμόνο αν είναι να κινδυνεύσω…\nΌσο με θες αρνήσου με\nκι όταν μ’ αιχμαλωτίζεις\nκαι μην με ταξιδέψεις\nως το τέλος!… (αποσπάσματα).\nΟ έρωτας, στο ποίημα «Το ένα», συνδέεται άμεσα με το μοτίβο της μοναξιάς, της μοναδικής / και αδιαίρετης μοναξιάς που, όσο κι αν ο Έρωτας την εξαπατά, θα πεθαίνει / αλυσοδεμένη / με το ομόκλινο / ψέμα της. Εκπληκτική με τη λιτότητά της η διατύπωση της ιδιότητας του έρωτα να εξαπατά καθώς και της διαπίστωσης για την ανάγκη, που έχει η ανθρώπινη ψυχή γι’ αυτή την απάτη, γι’ αυτό το ψέμα… Δεν είναι δυνατόν παρά να υπογραμμίσει κανείς αυτή την πολυσύλλαβη μετοχή αλυσοδεμένη, με την οποία η ποιήτρια χαρακτηρίζει τη μοναξιά, καθώς και το αρχαΐζον επίθετο ομόκλινο, που προσδιορίζει το «ψέμα». Και είναι, στ’ αλήθεια, αυτές οι λεπτομέρειες που έχουν τόσο βαρύνουσα σημασία και που, τελικά, συνυπογραμμίζουν την ποιητική δεινότητα της Λίλιαν Μπουράνη…\nΗ νύχτα, και με την ουσιαστική και με τη μεταφορική σημασία της λέξης, εμφανίζεται διάσπαρτη μέσα στα «Ερώματα»…\nΣε ψάχνει η νύχτα.\nΌχι, μη βγαίνεις\nδεν τέλειωσα με τα κοψίματα…\nΌχι μη βγαίνεις\nάναψε μόνο ένα καντήλι\nγια τη νυχτερινή μου\nπροσευχή… (αποσπάσματα από το ποίημα «Μη βγαίνεις»).\nπου πια δεν σε χωρά\nετούτη η νύχτα.\nΝα λείπεις ο μισός\nκι ο άλλος μισός να κρύβεσαι\nστις σκιές των περαστικών… (απόσπασμα από το ποίημα «Apassionata»).\nΣπαραγμός καρδιάς και θρήνος η σύνθεση «Ακτήμων λύπη», αφιερωμένη στον Νικόλα, λατρεμένο πρόσωπο της ποιήτριας που πρόσφατα έφυγε από κοντά της… Μια εξαιρετική έκφραση του μοτίβου του θανάτου, της οριστικής απώλειας…\nΣτάχυασε ο κάμπος\nόταν σφυρίζει από μακριά\nτο αδόκητο δρεπάνι.\nΑπ’ τη σπορά\nως τον θερισμό\nΟφείλω σαν κολίγας.\nκι όσους πολύ αγαπάω.\nΤο προτελευταίο ποίημα της συλλογής φέρει τον τίτλο «Χαρακίρι». Πρόκειται για μία πραγματικά αριστουργηματική σύνθεση, της οποίας πηγή έμπνευσης είναι η ίδια η ποίηση. Η Λίλιαν Μπουράνη αποπειράται, εδώ, να δώσει τον δικό της, τον προσωπικό της ορισμό για τον ποιητικό λόγο…\nΚάθε ποίημα είναι\nκαι καταλήγεις ν’ αναρωτιέσαι\nΈνα από τα βασικά χαρακτηριστικά του ποιητικού έργου της Λίλιαν Μπουράνη είναι η λιτότητα της γραφής. Συνθέσεις που διακρίνονται για τη συντομία τους, αποτελούμενες συχνά από στίχους μονολεκτικούς. Η λιτότητα, όμως, αυτή είναι αναμφίβολα αντίστροφα ανάλογη προς τον βαθύτατο στοχασμό της ποιήτριας. Στα ποιήματα της Λίλιαν Μπουράνη δεν συναντάμε πομπώδεις και υψηλών τόνων εκφράσεις. Λίγα, αλλά σοφά επιλεγμένα επίθετα (όπως: εύκρατες σιγουριές // οθόνες ιριδίζουσες // λευκή μελαγχολία // άκλαυτη πέτρα / αμίλητη // εκρηξιγενής / ερωτική φλέβα // ορίζοντας πετρόχτιστος), ακόμη πιο λίγες μετοχές (όπως: μισοπαιγμένο βαλς // πεινασμένη καληνύχτα // θρυμματισμένο μάτι // ηττημένος μονομάχος // τα σφιχταγκαλιασμένα // τηγμένο σίδερο) και ελάχιστα επιρρήματα (όπως: αριστερόστροφα / κυκλώνεις το βωμό // δρεπανωτά το σώμα σου / την ήττα όταν θερίζει // διασχίζω κατακόρυφα / του χρόνου την ρωγμή) εμπλουτίζουν τους στίχους με θεσπέσιες εικόνες, τους προσδίδουν μουσικότητα και, αναμφισβήτητα, συμπληρώνουν τις ιδέες της ποιήτριας….\nΚάποιες φορές, το φυσιολατρικό στοιχείο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην διατύπωση των σκέψεων αλλά και των αισθημάτων της ποιήτριας… (Αν είσαι άμμος κινούμενη / μάτι κυκλώνα στον τροπικό / ή στα όρη / άγνωστο ναρκοπέδιο // κι εκβάλλω απ’ τη θάλασσα // τα γέλια του κόσμου / κρεμασμένα στον πευκώνα // την είδαν που σκαρφάλωνε / – ως την κορφή της Nanga – / Την είδαν που το χέρι της / έφτανε στη Σελήνη // ν’ αδειάζεις τον πυρετό σου / – χιλιάδες χρώματα / ηφαιστειακά – // Κι είχα καιρό ν’ ανάψω / τόση Πανσέληνο, / τόση Πανσέληνο, / για να μ’ επιθυμήσεις // Καρδιά μου, ποτάμι. / Δέλτα του Νείλου / δίκλωνο / που χύνεσαι στη θάλασσα / από δυο πληγές ισόβαθες. / Καρδιά μου, επιθυμία. / Ορίζοντα πετρόχτιστε. / Του ανέμου πέρασμα / ανοιχτό / και βορεινό παράθυρο. // Είμαι ένα δέντρο γυμνό / που πληθαίνει στη ρίζα. / Δεν έχω ίσκιο. Τα φύλλα μου στη γη τα ρίχνω / για ν’ αφρατεύει το χώμα / κι απ’ τα λουλούδια μου / είναι οι στήμονες κομμένοι… / Ανήκω μόνο στη βροχή / στον άνεμο / και στην βουρκωμένη / ερημιά του τοπίου. // Στάχυασε ο κάμπος // Το βράδυ άκουσα να χιονίζει / στον διάδρομο… / Εδώ ακόμη, Σαχάρα).\nΑξιοσημείωτες και κάποιες παρομοιώσεις και προσωποποιήσεις, οι οποίες αναμφισβήτητα υπογραμμίζουν μεταξύ άλλων την ποιητική δεξιοτεχνία της Λίλιαν Μπουράνη: Κι εκβάλλω απ’ τη θάλασσα / γυμνή, / σαν ανοιγμένο όστρακο / ακουμπώ / στην κοιλιά σου. / Μη σαλεύεις! / μισοκοιμάται η στιγμή…// Ζεστός / σαν Λίβας…// κι οι λέξεις πέφταν / γράμμα το γράμμα / σαν χαλασμένοι σοβάδες. // Καμιά φορά η αγάπη…/ σαν μαύρη τρομαγμένη κατσαρίδα // Σώμα μεταλλικό / σαν λέπι ψαριού.\nΗ εσωτερική φωνή της ποιήτριας, η φωνή της ψυχής της, μεταφέρεται άμεσα στη δική μας ψυχή, μ’ έναν τρόπο ξεχωριστό, με μια γραφή απέριττη και γλαφυρή, που σημαίνει πολλά κι αφήνει να εννοηθούν πολύ περισσότερα… Η Λίλιαν Μπουράνη γράφει άλλοτε στο α΄ πρόσωπο, εκφράζοντας το δικό της είναι, τα βιώματά της, τον κόσμο της σκέψης κα της ψυχής της (Προσκυνώ την αγάπη // Το πιο σπαρακτικό Επιτάφιο δάκρυ / το είδα να κυλά από έναν φαλλό… / Και τότε / πρόσταξα το σώμα μου ν’ ανθίσει…/ Μα ήμουν ολόκληρη Σταυρός. // Πρέπει να μάζεψα / τα πράγματά μου / σε κάποια στιγμή έκστασης. // Θρηνώ των λέξεων / την ασήμαντη θυσία) κι άλλοτε στο β΄ πρόσωπο – στο αντικείμενο αγάπης, έρωτα, θαυμασμού, μνήμης, νοσταλγίας οργής και θυμού (Ρίξε με στην αγκαλιά σου… / …μην με ταξιδέψεις / ποτέ / ως το τέλος! // Την ώρα που ενδύεσαι / το ιερό σου σχήμα… / σ’ αναγνωρίζω, άντρα! // Φύτεψέ με… / Δες με… / ψαλίδισέ μου… // Σε ψάχνει η νύχτα. / Όχι, μη βγαίνεις… // …θα αναδύεσαι / μέσ’ απ’ της μνήμης / τα λεπτά επιχρίσματα. // Να λείπεις ο μισός / κι ο άλλος μισός να κρύβεσαι / στις σκιές των περαστικών. // …θα πνιγείς / μέσα στο αίμα μου).\nΙδιαίτερα συναρπαστικός είναι και ο επιγραμματικός – αποφθεγματικός λόγος της ποιήτριας, ο οποίος τίθεται συνήθως ως κατακλείδα της σύνθεσης: ταξίδι που το χόρτασες / χίλιες φορές ματαιωμένο. // Όταν βραδιάζει / καθένας μας / καληνυχτίζει / τα δικά του τοπία. // Όλα αναβάλλονται / στο χρόνο. // …διαρκούμε περισσότερο / από τις ιστορίες μας.\nΠιστεύω ανεπιφύλακτα ότι η Λίλιαν Μπουράνη από το πρώτο κιόλας ποιητικό της έργο καταξιώνεται ως Ποιήτρια. Ως ποιήτρια, της οποίας το έργο σφραγίζεται από μία εξαιρετικά υψηλή ποιητική δεξιοτεχνία. Τα «Ερώματα», με τις ιδιαίτερα προσεγμένες από κάθε άποψη συνθέσεις τους, με την εκπληκτική νοηματική δύναμη και τη μουσικότητα των στίχων τους, ξεχωρίζουν σαν ένα άστρο ολόφωτο μέσα στον απέραντο έναστρο ουρανό της Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης…\nΤελειώνοντας, θα ήθελα να παραθέσω τον επίλογο ενός εξαιρετικού άρθρου με τίτλο «Ο Κόσμος Της Κυρίας Λίλιαν Μπουράνη», που έγραψε πρόσφατα ο Κώστας Μπίρμπας και το οποίο – ειλικρινά – εκφράζει απόλυτα και τις δικές μου σκέψεις και τα δικά μου συναισθήματα:\n«…Ο κόσμος της Λίλιαν Μπουράνη είναι ένας κόσμος γλυκός. Όχι γλυκερός, ούτε τρυφηλός. Είναι ένας κόσμος γλυκός στην ουσία του. Έχει την γεύση των πιο αθώων φιλιών, του υποβρύχιου των παιδικών χρόνων, των παιδικών φόβων, των εφηβικών ματαιώσεων. Είναι ένας κόσμος αθώος! Είναι ένας κόσμος που αθωώνει πάντα τον κόσμο των άλλων. Είναι ένας κόσμος ευγενής. Είναι ένας κόσμος γλυκός. Η ποίηση της κυρίας Μπουράνη μπορεί να λυπάται και να θλίβεται αλλά είναι μια ποίηση που χαμογελά στους ανθρώπους. Όπως ακριβώς το πρόσωπό της. Είναι μια ποίηση ειλικρινής».\n«Άκλαυτη πέτρα αμίλητη κι από καιρό φευγάτη»\nΟι σπαρακτικές επιτάφιες κραυγές της Λίλιαν Μπουράνη, για τις εύφορες πατρίδες του έρωτα με μοναδικό τρόπο, γεωγραφούν αφ’ ενός τη μνήμη του επιθυμητού εγώ για το σώμα και αφ’ ετέρου τις κοινές οδοιπορίες του εμείς στην οδύσσεια του πάθους. Μας περιγράφουν, πως κορυφώνεται λοιπόν στις πατρίδες της λατρευτικής ασυνταξίας του σώματος, ο μύθος του πάθους, για το άνισο και το ιδιοτελές του έρωτα των θνητών. Ολοκληρώνουν κειμενικά τα μανιφέστα των εμμονών που υπηρετεί ο βίος των ανθρώπων.\nΓνωρίζει καλά να δομεί στους στίχους της η Λ.Μ την αισθητική του απροσδόκητου.\n«Μόνο γαμήλιες πομπές, ασθενοφόρα κι η ζάχαρη που θρυμματίζεται με ήχους εκκωφαντικούς στο πάτωμα…».\nΣυνομιλεί, μάλλον περιγράφει με τον τρόπο που ορίζει, ο επαρκής φιλοσοφικός λόγος με όλες εκείνες τις άφωτες αλλά και φωτισμένες πλευρές των επιθυμιών μας.«…κι είχα καιρό, ν’ ανάψω τόση πανσέληνο τόσο πανσέληνο για να μ’ επιθυμήσεις».\nΣε μια ώριμη πνευματική στιγμή, οι δυο ενότητες ποιημάτων που μας παραθέτει η Λ.Μ με τίτλους «Ερώματα» και «Τεθλάσματα» παρουσιάζουν τις σχέσεις της σάρκας με την ηδονή και το πάθος, με τον τρόπο που οι μύστες της εσωτερικότητας της γλώσσας μπορούν να υπηρετήσουν.«…φαίνεται πως διαρκούμε, περισσότερο από τις ιστορίες μας».\nΜας αναφέρει με ένδοξο τρόπο, με τον τρόπο λοιπόν που η ποίηση, μπορεί και ξέρει να περιγράφει, σκέψεις, ήθη και κυρίως το βίο ανθρώπων, που τους αφορά το πώς και το γιατί, το όταν και το πρέπει των χειρονομιών της ζωής τους καθημερινά.\nΣε αυτή την πρώτη της εκδοτική προσπάθεια, χωρίς πειραματισμούς, χωρίς τις ανασφάλειες που δημιουργεί η πρώτη έκδοση-ενός ποιητή- χωρίς τις αδυναμίες του πρωτοείσακτου, καταθέτει η Λ.Μ με βαθειά γνώση της ποιητικής φόρμας-μια σύνθεση από 35 σπονδυλωτά κείμενα χωρισμένα σε δυο ενότητες και μας προτείνει τη … «Λευκή μελαγχολία» που αποκτά το σώμα στους χρόνους των επικών διαδρομών του στο πεπερασμένο της νεότητας του.… «Σώμα μεταλλικό σαν λέπι ψαριού σφηνωμένο στο δόντι λευκού καρχαρία ως το πρωί αταξίδευτο».\nΗ ποιητική φωνή της Λ.Μ, σε αυτή τη σύνθεση πιθανόν να καταταχτεί σε αυτό που εσφαλμένα από τη διάθεση των εθισμών των κριτικών, ονομάσθει «Γυναικεία Ποίηση», καλύτερα ακόμα μια γραφή, από γυναίκα που υπηρετεί τη γυναικεία «φύση» της ποίησης.\nΗ γραφή της Λ.Μ στην ποιητική σύνθεση «Ερώματα» είναι ευδιάκριτη, έχει παρών, έχει δομηθεί, από ένα ασκητικό ποιητικό παρελθόν και θα υπηρετεί με αξιοπρέπεια το ποιητικό της μέλλον. Έχουν ταυτότητα τα κείμενα, σε αυτή την ποιητική σύνθεση, έχουν κώδικες ανάγνωσης, έχουν συνέχεια και κυρίως έχουν τα προσωπικά βιώματα της δημιουργού που γίνονται άχρονα και απρόσωπα για να ταυτιστούν με τους αναγνώστες της. Είναι λοιπόν κείμενα αναφοράς συναισθημάτων που με έντεχνο τρόπο σταματούν να είναι προσωπικά βιώματα και γίνονται σκέψεις φιλοσοφικές, για τα του έρωτος χωρίς να είναι ερωτογραφίες. Συνομιλούν τα κείμενα αυτά με τα βιώματα της αγάπης καθώς όπως η ίδια αναφέρει:«…απολύεται η αναμονή σου, κύριε, σαν λιτό αθωνικό απόδειπνο». Καταγράφουν, αξιώνουν από τον αναγνώστη τους να τα συνοδεύσει στις δυσκολίες αλλά ιδιαιτέρως στις ποιητικές διαδρομές και εμείς θα το κάνουμε καθώς μπορούμε να παραφράσουμε κάποιους στίχους της Λ.Μ … μερόνυχτα που θα τρίζουν τα πατώματα να περιμένουμε, να πέφτουν οι λέξεις γράμμα γράμμα, σαν χαλασμένοι σοφάδες για να μας περιγράψουν τη δομή του οίκου τους.\nΗ αλλού…«Προσκυνώ την αγάπη… Προσκυνώ των ρημάτων τους μητρικούς ανάπαιστους από το Σ ως το Ω».\nΜα αυτό είναι η ποίηση, όταν μπορεί να μελλοντολογεί χωρίς να αναφέρεται στο χρόνο, όταν μπορεί να περιγράφει χωρίς να δείχνει το σημείο του φόνου, αλλά τις αιτίες του. Όταν μπορεί το εσωτερικό εγώ να γίνεται εμείς διαχρονικό.\nΑυτή τη διαχρονία της γλώσσας υπηρετεί με αυτό το πρώτο της βιβλίο η Λίλιαν Μπουράνη.\nΑναμένουμε την συνέχεια.\nΗΛΙΑΣ Θ. ΠΑΠΠΑΣ\nΤο στίγμαΛόγου πάντα προσπαθεί να ασχολείται με την καλή, κατά τη γνώμη του, ποίηση. Η Λίλιαν Μπουράνη είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, αν κρίνουμε από τη συλλογή της «ερώματα» (εκδόσεις Μανδραγόρας.)\nΣε αυτή περιέχονται ποιήματα που είχε από πολύ καιρό στο συρτάρι της και αποφάσισε να τα εκδώσει μόλις το 2008, μετά από προτροπή του ποιητή Τόλη Νικηφόρου.\nΗ ποίηση της Μπουράνη έχει ένα φιλόδοξο και πολυσύνθετο ύφος, με αρκετές λεκτικές ακροβασίες που μπορεί αρχικά να μπερδέψουν.\nΤις περισσότερες φορές όμως υπάρχει ένας σταθερός πυρήνας στα ποιήματά της, ο οποίος αποκαλύπτεται για όποιον είναι επιμελής.\nΤο ύφος της, κάποιες φορές καυστικό, κάποιες απολογητικό και κάποιες έντονα δυναμικό, ντύνεται με εικόνες και κίνηση, σε μια προσπάθεια ίσως να κρύψει μια βαθιά παραίτηση που κάνει κάποιες φορές την εμφάνισή της.\nΗ λιτή προσέγγισή της βασίζεται επίσης σε δουλεμένα συναισθήματα και καταστάσεις, πολύ περισσότερο από άλλους «λιτογράφους.»\nΑποστακτήριο του Λόγου και της Τέχνης 29/11/2012\nΔυναμικά κάνει την πρώτη της εκδοτική εμφάνιση η ποιήτρια Λίλιαν Μπουράνη, που έχει γεννηθεί στον Βόλο και κατοικεί στην Αθήνα, με την ποιητική συλλογή που φέρει τον αινιγματικό τίτλο «Ερώματα». Ίσως να παράγεται από τη μείξη των λέξεων έρως + αρώματα, αλλά αυτό το αφήνουμε στην ίδια να μας το εξηγήσει…\nΕκείνο που χαρακτηρίζει τη γραφή της είναι οπωσδήποτε η πρωτοτυπία στην επιλογή των θεμάτων που πραγματεύεται, γεγονός που σπάει τη μονοτονία και κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Με γλώσσα πλούσια και επιτηδευμένη, έξυπνη αλληλουχία σκηνών και εικόνων, φράσεις που αφήνουν υπονοούμενα, δείχνει μια προτίμηση προς τον υπερρεαλισμό και τη φαντασία.\nΠοίηση σε ελεύθερο στίχο και κάπου κάπου αφαιρετική, που εμφανίζεται σχεδόν με δυο διαφορετικά πρόσωπα. Άλλοτε γίνεται περίπλοκη και μυστηριακή κι άλλοτε παρουσιάζεται λιτή και περισσότερο οικεία. Είναι συχνή η χρήση αρχαιοελληνικών στοιχείων, που εντέχνως παντρεύονται με σύγχρονες καταστάσεις. Στοιχεία παρμένα από τη μυθολογία και συστατικά, που συνδέονται με ιερές τελετουργίες και σύμβολα γονιμότητας.\nΘεματικά την απασχολεί ο έρωτας, το ανθρώπινο συναίσθημα, ο εγκλεισμός, η μοναχικότητα, η ποιητική τέχνη, οι παιδικές μνήμες. Σημείο σύνδεσης με τις δικές της παιδικές μνήμες και τον τόπο καταγωγής της ίσως αποτελεί το ποίημα «Ακτήμων λύπη», που μπορεί να μιλάει για την ανιδιοτελή προσφορά του ανθρώπου, μεταφέρει ωστόσο εικόνες από την αγροτική ζωή των κολίγων του απέραντου θεσσαλικού κάμπου μιας άλλης εποχής. Η ποιήτρια δεν μετράει τα λόγια της. Όπου χρειαστεί να γίνει τολμηρή, συμπλέκει με άνεση την αγνότητα με τον σεξουαλισμό. Όπου χρειαστεί να γίνει επικριτική με θάρρος παραθέτει τη γνώμη της. Για τον εκφυλισμένο έρωτα, που αναζητά μάταια την σπίθα του παρελθόντος, γράφει στους πρώτους στίχους:\nμόνο αν είναι να κινδυνεύσω\nταξίδι που το χόρτασες\nχίλιες φορές ματαιωμένο.\nΜου άρεσε πολύ το υπέροχο ποίημα η «θέα των εραστών» καθώς ξεκαθαρίζει πως ο καθένας ζει στον δικό του διαφορετικό μικρόκοσμο, με την διαφορετική του αισθητική και την διαφορετική ποιότητα ζωής. Κατά προέκταση το ποίημα θα μπορούσε κάλλιστα, εκτός από την αισθηματική του πλευρά, να υπονοεί ακόμα και την κοινωνική διαστρωμάτωση.\nτην πλατεία φωταγωγημένη\nτα γέλια του κόσμου\nκρεμασμένα στον πευκώνα\nτις πατημασιές της παρέας\nνα στερεώνουν το σπίτι\nαπό την αυλόπορτα\nως την δημοσιά.\nΤο δικό μου παράθυρο\nένα φουγάρο παλιό\nσαπίζοντας της νύχτας\nτο άρρωστο πλεμόνι.\nΤη λάμπα του δρόμου\nμε το θρυμματισμένο μάτι.\nΤην πλάτη των περαστικών\nτα δικά του τοπία.\nΕξαιρετικό επίσης το «Ζεϊμπέκικο», με το οποίο περιγράφει τον επίμαχο αντρικό χορό από την οπτική γωνία μιας γυναίκας. Η ποιήτρια διεισδύει επακριβώς στην τελετουργία αυτού του ιδιαίτερου ελληνικού χορού των 9/8, ο οποίος προέρχεται από τον Πόντο και τις Κυκλάδες. Παρομοίως ο Μάνος Χατζηδάκις είχε γράψει πως ένας έμπειρος χορευτής μπορεί να εκμεταλλευτεί στο έπακρο κάθε μουσική νότα του Ζεϊμπέκικου και να την ακολουθεί πιστά ανάλογα με τον ρυθμό του παιξίματός της από τον οργανοπαίχτη. Με αυτό το ποίημα θα κλείσω τον σχολιασμό μου γι’ αυτό το πετυχημένο εγχείρημα ευχόμενος στην Λίλιαν Μπουράνη να μας ταξιδέψει σύντομα και σ’ άλλους πρωτότυπους στοχασμούς.\nΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΤΣΕΤΗΣ, μουσικός\n«…Για να αποδώσω τον τρόπο που εκλαμβάνω την ποίηση της Λίλιαν Μπουράνη, θα θυμηθώ μία προτροπή που μου δόθηκε όταν χρειάστηκε να ταξιδέψω για πρώτη φορά οδικώς από την Αθήνα προς την Δυτική Μακεδονία. Μου συστήθηκε να φύγω από την Εθνική οδό μόλις το μπορέσω μετά τη Βοιωτία, και να οδηγήσω στην παλαιά Εθνική, το δρόμο δηλαδή που περνάει από το τμήμα της ενδοχώρας το οποίο δε φαίνεται από το νέο δρόμο. Μου τονίστηκε ότι είναι πιο δύσκολος δρόμος, πιο αργός, αλλά αξίζει τον κόπο. Έτσι κι έγινε, λοιπόν, και γνώρισα τι σημαίνει ενδοχώρα!Αυτός ακριβώς είναι και ο δρόμος στην ποίηση της Λίλιαν. Ο δρόμος που περνάει από την ενδοχώρα της ψυχής…»\nΕρώματα: Ένα θλιμμένο χαμόγελο\nΛέω να ξεκινήσω από το τίτλο αυτής της συλλογής, όπου ο έρωτας και το άρωμά του, οπού ο χορός των αισθήσεων και ο σπαραγμός των αισθημάτων, οπού, κυρίως, η λέξη που ηχεί ως έναρξη και διαβάζεται ως κωδικός οδοδείκτης μιας μοναδικής περιπλάνησης στα εσώτερα της ανθρώπινης ύπαρξης. Διαβάζω:\nΣε ψάχνει η νύχτα. / Όχι μη βγαίνεις / δεν τέλειωσα με τα κοψίματα… / κι έχω / ένα μουτζουρωμένο βλέφαρο /- επιτοίχιο ρολόι- / που γρατζουνάνε πάνω του / οι λεπτοδείχτες / κάθε που αργεί να κλάψει…\nΈχει μια μεγαλοπρέπεια, εδώ, σ’ αυτή την περιπλάνηση, ο θρήνος. Ακούγεται παντού ο ήχος ενός βηματισμού με αδιόρατη την αστάθεια του. Γιατί όσο γυμνή αποκαλύπτεται η τραγική πραγματικότητα των συντελούμενων, άλλο τόσο προβάλλει η αξιοπρέπεια , δείγμα της θέλησης να είναι όρθια η πτώση, να κρατηθεί, στα κρυφά, η ελπίδα της ανόρθωσης. Δεν υπάρχει καμιά αγωνία φωτός σ’ αυτή την ποίηση. Αντίθετα αφήνεται να χυθεί ανεμπόδιστα το σκότος, να φτάσει το όν ως την συντριβή και την απόγνωση, για να αναδυθεί από εκεί αβίαστα η όποια υποψία φωτεινού νεφελώματος.\n…την ήττα μου θ’ αφήσω / απ’ τα δάχτυλα / το στόμα / της σάρκας τη μοιραία / ακυβερνησία / να τσακιστεί στον αφρό / ενός μακρινού οργασμού / που κι απόψε / δε θα σε φτάσει.\nΜοιάζει ο έρωτας να είναι ο πρώτος του χορού σε αυτή την ποιητική τελετουργία, ωστόσο, τούτος ο έρωτας ενδύεται το όλον του, για να είναι πόθος και στέρηση μαζί, πάθος και αίσθημα γαλήνιο, ηδονή και πόνος, προσδοκία και απώλεια, ζωή και θάνατος.\nΣε μια μεγαλειώδη ποιητική στιγμή, το «ζεϊμπέκικο», γίνεται χορός μιας σύνθεσης που διαγράφει όλο το πλάτος των αντιθέσεων από την πτώση ως την ανόρθωση από το γήινο έως το ουράνιο, από την αιώρηση του αετού έως την καθήλωση του Εσταυρωμένου.\nΔεν είναι λοιπόν , εδώ σ’ αυτό το ποίημα, ο ερωτισμός παρών μόνον ως πόθος, αλλά ως μια σύνθεση αισθημάτων, όπου ο άντρας- πρότυπο υπάρχει σε όλους τους σπαραγμούς και τα πετάγματα του. Από το κορυφαίο λοιπόν αυτό ποίημα διαβάζω:\nΤην ώρα που ενδύεσαι / το ιερό σου σχήμα / κι αριστερόστροφα / κυκλώνεις το βωμό / ζυγίζοντας τα χέρια / πότε σε αιώρηση αετός / και πότε Εσταυρωμένος / σε αναγνωρίζω άντρα. / Δρεπανωτά το σώμα σου / την ήττα όταν θερίζει/σε πίνω απ’ τον ιδρώτα / κι απ’ του γονάτου, σ’ αγαπώ, / το σπάσιμο, / μετρώντας εννιά φορές το μπόι σου / κι εννιά φορές την πτώση…\nΌμως ο Έρωτας είναι παρών και με όλη την μεγαλειότητα της σάρκας του . Εδώ, η ποιητική γραφή υπερβαίνει τους εκφραστικούς δισταγμούς, όχι για να κάνει επίδειξη αλλά για να σφραγίσει την τέλεια ευαισθησία των νοημάτων. Είναι χαρακτηριστικό το υπέροχο ποίημα «Επί του τάφου» από το οποίο διαβάζω:\nΤο πιο σπαρακτικό επιτάφιο δάκρυ /το είδα να κυλά από έναν φαλλό / την ώρα που θυσίαζε /κάποια μονάκριβη / ειλικρινή του επιθυμία. /Και τότε /πρόσταξα το σώμα μου ν’ ανθίσει /σαν έφηβης παρθένας /για να τον στεφανώσει. / Μα ήμουν ολόκληρη Σταυρός. /Ανάβλυζε το αίμα /απ’ το δεξί μου μάγουλο / κι απ’ της καρδιάς τα’ αγκάθι.\nΕδώ η ηρωίδα γίνεται Ιέρεια σε μια τελετουργία εξαγνισμού των φθαρτών και συμφιλίωσης του ταπεινού με το ύψιστο. Οι πιστοί προσέρχονται γυμνοί κι αληθινοί στο βωμό, οπού η θυσία της «μονάκριβης» και η επιθυμία του απόλυτου. Καιροφυλακτεί όμως, η πραγματικότητα του Σταυρού, ως υπενθύμιση της τραγικότητας του αδυνάτου.\nΕπανέρχομαι όμως, στον καθολικό ανθρώπινο σπαραγμό, οπού η βασίλισσα μοναξιά οπού ο ψίθυρος και η βουβή κραυγή όχι ως χαρακτηριστικό άρνησης του τραγικού, αλλά ως αταλάντευτη επιβεβαίωσή του. Το χέρι με το νυστέρι δεν τρέμει καθώς ανοίγει την πληγή να στάξει ο πόνος, το βλέφαρο δεν παίζει καθώς ορθάνοιχτο το μάτι αντικρίζει τον άλλον που συνεχώς είναι το είδωλό του, και το είδωλο του ειδώλου… οι στίχοι, λιτοί απέριττοι, χτίζονται με χαμηλόφωνες καλοδιαλεγμένες λέξεις, μετρημένες, όσες χρειάζονται για να υψωθεί ο ίσκιος- όπου θα αναζητήσει ο καθείς τον έγκλειστό του-για να δημιουργηθούν οι σιωπές οπού θα αφουγκραστεί το βαθύ μέσα κλάμα .\nΑπό το ποίημα, «Για την Άννα»:\nΧτες που ξανακοίταξε το ρολόι / η ίδια ώρα ήταν. / Οι παρόντες, παρόντες / και οι απόντες / συνεπείς στην απουσία τους. / Κάποιος γελάει δίπλα. / Είναι άλλος. / Πάντα είναι άλλος. / Κάποιος κλαίει μέσα. / Είναι πολύ μέσα. / Δεν ακούγεται.\nΥπάρχουν στιγμές ποιητικές, στη εδώ δημιουργία, όπου αλαφραίνει η ύπαρξη, στη συντελούμενη συντριβή, αλαφραίνει το ποίημα και γίνεται ένας ρυθμικός ήχος απουσίας, μια διαδοχή αλλεπάλληλων εικόνων, ένα σύμβολο αφηρημένης τέχνης, έξοχο δημιούργημα αφαιρετικής σύνθεσης. Παρουσιάζω εδώ ένα τέτοιο δείγμα:\nΠρέπει να μάζεψα / τα πράγματά μου / σε κάποια στιγμή έκστασης. / Μάλλον σήκωσα / και τους τοίχους / γιατί / η πόρτα αυτονομήθηκε. / Ανοιγοκλείνει στο κενό / έκτοτε. / Θα μπεις; / Θα βγεις; / / Έρχεται βροχή.\nΗ καταβύθιση στην υπαρξιακή θλίψη όσο κι αν συντελείται απόλυτα και καταλυτικά δεν οδηγεί στην πλήρη εξουθένωση και τον μηδενισμό. Η τρυφερότητα και η ευαισθησία είναι παρούσες σε όλους τους κατακλυσμούς, χαρίζοντας ομορφιά στο μαύρο και αφήνοντας ίχνη λευκής προσδοκίας. Διαβάζω από το ποίημα, «Λευκή μελαγχολία- Τα τζάμια»\nΛευκή μελαγχολία / είναι της νύχτας / το μισοπαιγμένο βάλς / και η πρόβα του χορού / στο τρίτο στάσιμο σταματημένη / «ο δ’ έχων μέμηνεν!».\nΚαι από το ποίημα « Ανισότητες»\nΚι εκβάλλω απ’ τη θάλασσα / γυμνή, / σαν ανοιγμένο όστρακο / ακουμπώ / στην κοιλιά σου. / Μη σαλεύεις!\nΚι εκεί όπου οι αγαπημένες απουσίες σφραγίζονται από διαπιστώσεις τελεσίδικες κι εκεί η τραγωδία των αντιθέσεων δημιουργεί ροές συναισθημάτων έξω από τα διατυπωμένα νοήματα. Είναι τόσο δυνατές οι προσδοκίες που εικονίζονται ως λάμψεις που η ματαίωση περιορίζεται στο παρελθόν και στο παρόν, εν τέλει. Σε ένα- έστω ακαθόριστο-μέλλον προβάλλει η ελπίδα της πραγμάτωσης. Διαβάζω:\nΣχήμα παλιό / που δε σε χωρά / ετούτη η νύχτα. / Να λείπεις ο μισός / κι ο άλλος μισός να κρύβεσαι / στις σκιές των περαστικών. / Κι είχα καιρό ν’ ανάψω / τόση Πανσέληνο…\nΗ ηρωίδα σ’ αυτό το ποιητικό έργο κατέρχεται στο σκοτεινό λαβύρινθο χωρίς δισταγμό. Είναι ο δρόμος της μοίρας της που δεν της υπόσχεται κάποια φωτεινή έξοδο, ούτε κανένα μυθικό μίτο επιστροφής. Φαίνεται πως δεν υπάρχει επιστροφή, παρά μόνο ως έκρηξη που θα δημιουργήσει ξανά πάνω στη λύτρωση του χαμού.\nΤη βλέπουμε στο «Ημιτελές πορτρέτο» να διασχίζει «κατακόρυφα» τη «ρωγμή» «του χρόνου» «αιμορραγώντας» « το πιο βαθύ ιώδες»- οι τελευταίες λέξεις από τους στίχους της.\nΤαυτόχρονα όμως την ακούμε να δίνει οραματικά, στο ίδιο ποίημα, μέσα από την εικόνα της δημιουργίας μιαν άλλη αίσθηση ζωής , έξω από τα όρια της μοίρας της:\nΜεθυσμένο / σε φαντάζομαι /… / να αδειάζεις τον πυρετό σου / -χιλιάδες χρώματα / ηφαιστειακά / από μια εκρηξιγενή / ερωτική φλέβα..\nΤη βλέπουμε, αλλού, να χάνεται «στον αφαλό της λίμνης» εκεί στο πιο ψηλό βουνό και να είναι αυτή η φυγή όχι χαμός αλλά ανάληψη.\nΕφτά ουρανούς / γυμνό βουνό / την είδαν που σκαρφάλωνε / … / την είδαν που το χέρι της / έφτανε στη Σελήνη, /… / Μα ένα πρωί την έχασαν / τα ένοχα τα μάτια, / εφτά ουρανούς / ξετύλιγο / του κόσμου το κουβάρι / το πέταξε / και χάθηκε / στον αφαλό της λίμνης…\nΤην ακούμε στο «Δέντρο» να μας επιβεβαιώνει τις σκέψεις μας πώς έχουμε εδώ μια υπαρξιακή περιπλάνηση, όπου και η αυταπάτη και η ματαιότητα δημιουργούν μια ξεχωριστή Οδύσσεια, με συνεχή τη δοκιμασία και ακατόρθωτη την επιστροφή , όμως με ανοιχτή την προοπτική ενός νέου ονείρου. Οι ρίζες κρατάνε την ύπαρξη σε μιαν παράξενη συντήρηση της ζωής, οπού η φωτοσύνθεση έχει αντικατασταθεί από τη νυχτοσύνθεση.\nΕίμαι ένα δέντρο γυμνό / που πληθαίνει στη ρίζα / … / είναι οι στήμονες κομμένοι / μη γίνει ο ύπνος μου μυριστικός και λιγοθυμήσει / κανένα όνειρο ανήλικο / μες στο αειθαλές δικό μου… / Μου ανήκει το τρέμουλο μιας πλάτης / που ακούμπησε φευγαλέα / ο δισταγμός του μαχαιριού / πριν με χαράξει για πάντα.\nΚαι το τρέμουλο, σκίρτημα ζωής, και ο δισταγμός, σημείο ζωντανής ευαισθησίας αφήνουν ως υποψία την ελπίδα μιας άλλης ύπαρξης που θα ανασυντεθεί μες στα εσωτερικά της συντρίμμια, μιας ύπαρξης που θα χαρεί και θα ζήσει και τα μικρά, τα απλά, τα όμορφα.\nΔιαβάζω αποσπασματικά και σκόρπια:\n…με χάρτινα μικρά βαρκάκια / να με διαπλέεις όταν χαλάει ο καιρός… Νυν και αεί! αγάπη μου / φαλτσάρει ο ψάλτης ήχος / μα εσύ κοιμήσου… Καρδιά μου, εγκοπή. / Χαραμάδα θλίψης / σε εξώφυλλο χαμόγελο. / Καρδιά μου, επιθυμία…\n«Ερώματα», ένα θλιμμένο χαμόγελο. Αβίαστα καταλήγω σ’ αυτό τον τίτλο που από πρώτη ματιά φαίνεται να αγνοεί τον πόνο και την απόγνωση του υπαρξιακού δράματος που αναδεικνύει αυτή η ποίηση.\nΦρονώ ότι όχι μόνο δεν τον αγνοεί, αλλά τον σφραγίζει, τον επιβεβαιώνει και κάνει ένα ακόμα βήμα. Γιατί η θλίψη είναι , τελικώς, η υπέρβασή του πόνου. Για τούτο ακριβώς το λόγο τα πιο σπαρακτικά, λέγονται ήρεμα, χαμηλόφωνα. Δεν έχουν εδώ θέση οι κραυγές, οι γοεροί θρήνοι, το φανταχτερό κόκκινο, οι λέξεις που σκίζουν τις σάρκες και ανοίγουν τις πληγές. Εδώ κυριαρχεί η λιτότητα. Τα ποιήματα δομούνται με τη λογική της αφαίρεσης, αυτή που περιορίζει τη χρήση των εκφραστικών μέσων, δίνοντας πλάτος και βάθος στα νοήματα, δημιουργώντας τις σιωπές εκείνες που επιτρέπουν στον αναγνώστη να συμμετέχει στα ποιητικά δρώμενα, ενεργοποιώντας τις δικές του παλμικές κινήσεις που προκαλεί το ποίημα.Όμως αυτή η λιτότητα δεν αντιστρατεύεται τον ρυθμό και τη μουσικότητα του στίχου, αντίθετα τα υπηρετεί. Και κυρίως υπηρετεί την διαδοχή αλλεπάλληλων εικόνων που είναι ό,τι καλύτερο για την ποίηση. Συνοδεύεται μάλιστα αυτή η λιτότητα από μια διάχυτη ευαισθησία αλλά και από την συνεχή-αν και μετρημένη- παρουσία του συναισθήματος. Φαίνεται πώς είναι αυτό το συναίσθημα που πυροδοτεί την γενικότερη υπαρξιακή ανάφλεξη και που εν τέλει συντηρεί και την προσδοκία.\nΗ Λίλιαν Μπουράνη μας έδωσε με αυτή την ποιητική της συλλογή, δείγματα υψηλής τέχνης. Θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι όπου η έμπνευση είναι δυνατή, η γραφή υπερβαίνει τις λογοτεχνικές επιρροές και τα δανεικά σχήματα και η ποιήτρια δημιουργεί μοναδικά με τη δική της προσωπική σφραγίδα. Έχουμε, εδώ, μια ώριμη ποίηση, παρά το γεγονός ότι είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.\nΕίχα τη χαρά να διαβάσω και μια δεύτερη ποιητική συλλογή που είναι αναρτημένη στην ηλεκτρονική της σελίδα. Με σιγουριά μπορώ τώρα να πω ότι η συνέχεια αναμένεται ακόμα καλύτερη.\nΈνα ποίημα συντίθεται σε τρία στάδια. Στα δύο πρώτα, της σύλληψης, της γραφής και της επεξεργασίας έχουμε τον δημιουργό αντιμέτωπο με το ποίημα. Στο τρίτο στάδιο ο δημιουργός είναι απών. Εδώ ο αναγνώστης προσθέτει, αφαιρεί, με βάση τους δικούς του κραδασμούς, τους προβληματισμούς και τους στοχασμούς του, κρατώντας αναλλοίωτο το κύτταρο της ποιητικής δημιουργίας. Εδώ ο αναγνώστης με την μία ή και τις πολλαπλές, συνήθως, αναγνώσεις ολοκληρώνει την ποιητική σύνθεση βάζοντας την δική του προσωπική σφραγίδα. Θα αισθανόμουν ευτυχής αν για αυτή την ξεχωριστή τελετουργία, έδωσα με την ομιλία μου ερεθίσματα μιας γόνιμης συμμετοχής σας.\nΟ κόσμος της κ.Λίλιαν Μπουράνη\nΠετώντας το νόμισμα στον αέρα, διακινδυνεύεις ταυτόχρονα τις δύο του όψεις. Η μια όψη, η ζωή και το βίωμα.\nΗ άλλη όψη το φαντασιακό ως πραγματικότητα και η ουτοπία ως η ουσιώδης εκδοχή της ύπαρξης.\nΕναλλάσονται αυτές οι δυο όψεις στον αέρα και κρατάς την ανάσα σου καθώς ό,τι στοχαστικό εμπεριέχεται στην κίνηση αυτή, ανεπανόρθωτα και ντετερμινιστικά καθιζάνει στο χώμα της πραγματικής μας ζωής. Γιατί το χώμα είναι η μία ορίζουσα.\nΚαι η πτήση του νομίσματος είναι το πέταγμα, ο άλλος ορίζοντας. Και η ποίηση της κυρίας Μπουράνη είναι ο διττός χαρακτήρας της ζωής: έρωτας και θάνατος. Μια τεφροδόχος διακοσμημένη με ερωτικές παραστάσεις, μια κόκκινη γραμμή χαραγμένη από την ήβη μέχρι το στέρνο, ένα στιχολόγημα στο κομποσκίνι από ναι και όχι.\nΟ κόσμος της κυρίας Λίλιαν Μπουράνη είναι ένας κόσμος κοίλος. Συμπαγές μέταλλο και κενό απερίγραπτο ταυτόχρονα.\nΈνας κόσμος που μιλά με τον θάνατο, η παρουσία του θανάτου είναι συνεπής με την απουσία και το κενό. Ο κόσμος είναι ένα δοχείο πληρωμένο με την απουσία, πληρωμένο με την παρουσία. Κι ανάμεσα σ΄ αυτά τα δυό, ο διάπλους μιας θάλασσας, χάρτινα μικρά βαρκάκια στην σειρά, ταξίδι ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.\nΚι αν κάποτε η θλίψη βαραίνει, κι αν κάποτε μια λύπη τρωκτική σπαράζει πίσω από τις λέξεις, ο κόσμος της κυρίας Λίλιαν Μπουράνη δεν είναι κόσμος λυπημένος. Είναι ένας κόσμος προσώπων. Ακόμη και ο απών ζει, αναπνέει μέσα στις λέξεις της.\nΤου συγχωρείται ακόμη και η απουσία, του συγχωρείται η φυγή, η ίδια η ζωή συγχωρείται ως αγαπημένη ερωμένη.\nΌσο κι αν η κυρία Μπουράνη γράφει σε ένα πρώτο πρόσωπο, αναγνωρίζει κανείς το πλήθος των προσώπων που τα λόγια τους γράφει για λογαριασμό τους το ποιητικό υποκείμενο. Το πλήθος των εαυτών, ίσως. Όμως, καταφέρνει να είναι απλή, συμπαγής και επιδέξια χορευτική στη διάθεση, ακόμη και στη ζειμπέκικη λύπη της. Λόγια, λέξεις που ποτέ δεν είναι μονόλογος ακόμη κι όταν επί της ποιητικής σκηνής, ακόμη κι όταν στη σελίδα φαίνεται να κατοικεί η πιο εγωτική εκδοχή της ερωτευμένης ποιήτριας.\nΗ ποίηση της κυρίας Μπουράνη ακόμη κι όταν γίνεται σπαρακτική, είναι ένα σκηνικό πάνω από το οποίο αναλύεται ο εαυτός στα πολλαπλά του πρόσωπα κι ύστερα συντίθεται ολόκληρος ο κόσμος. Άλλοτε η ποιήτρια με τον μισθοφόρο στρατό των λέξεων και το ποίημα το αιχμηρό, άλλοτε η γυναίκα, άλλοτε η κόρη, άλλοτε η χρονομέτρης της ίδιας της της ζωής.\nΚαι πάντα, ή σχεδόν πάντα: ο άλλος. Όχι απέναντι! Μέσα. Συγκάτοικος του ίδιου κόσμου. Ως ξένος, ως εραστής, ως ερωτικό αντεικέιμενο, ως φυγή, ως καταφύγιο, ως βλέμμα, ως ανάγνωση, ως κίνηση στην ακινησία και ως ήχος στην πιο βαθιά σιωπή.\nΑν θα μπορούσε κανείς να σκηνογραφήσει τούτη την θεατρικότητα των λέξεων με τα τόσα πρόσωπα που εναλλάσσονται στις σελίδες, θα όφειλε να σχεδιάσει μια θλιμμένη πόλη, μια νυχτερινή πόλη όπως θα φαινόταν από ένα δωμάτιο με χίλια παράθυρα. Κάθε παράθυρο κι ένα ποίημα, κάθε ποίημα κι ένα βλέμμα. Δεν είναι χαρούμενη η θέα από τα παράθυρα, δεν είναι χαρούμενος ο κόσμος που αγναντεύει η κυρία Λίλιαν Μπουράνη. Επειδή καταφανώς δεν της ταιριάζει. Ότι της ταιριάζει είναι οι πράξεις που διαδραματίζονται στην μικροκλίμακα του αισθήματος και της αισθητικής. Ένα θεατρικό έργο παιγμένο από τους ηθοποιούς στα κλαδιά ενός μπονσάι ή σε ένα ενυδρείο, σε ένα δωμάτιο λαϊκό με τον ζεϊμπέκικο ρυθμό, σε ένα αμάξι με τα τζάμια θολωμένα, σε μια εγκοπή, σε μια χαραμάδα του κόσμου.\nΠώς καταφέρνει σε τούτα τα κβάντα του χώρου να φυτρώνει τόσα παράθυρα, τόσα βλέμματα; Μάλλον, αυτή είναι η δουλειά του ποιητή.\nΌλα αυτά τα πρόσωπα διαλέγονται, σπαράζουν, φεύγουν κι έρχονται, ηττώνται, πάντα ηττώνται, ακόμη κι ο νικητής-άλλος ηττάται και πνίγεται στο κόκκινο αίμα της, όλοι ηττώνται. Όμως, παρά τον σπαραγμό και την λύπη που τυλίγει σαν ομίχλη μερικά ποιήματα, παρά τον στίλβοντα ερωτισμό που οξύνει άλλα, ό,τι ξεχωρίζει την κυρία Μπουράνη είναι η εσωτερική ευγένεια του ποιητικού της λόγου. Ευγένεια όχι με την έννοια του καθωσπρεπισμού μιας ψυχαναλυτικής εκτόνωσης και του συμβατικού φορμαλισμού, αλλά με την έννοια της συμφιλίωσης με τις κορυφές και με τα βάθη.\nΟ σπαραγμός γίνεται ήττα, η ήττα γίνεται λύπη, η λύπη γίνεται απόσυρση και η απόσυρση γίνεται σιωπή. Κι ύστερα μέσα στη σιωπή ακούγονται εκκωφαντικά οι κόκκοι της ζάχαρης στο πάτωμα. Οι κόκκοι της ζάχαρης!\nΓιατί ο κόσμος της Λίλιαν Μπουράνη είναι ένας κόσμος γλυκός. Όχι γλυκερός, ούτε τρυφηλός. Είναι ένας κόσμος γλυκός στην ουσία του. Έχει την γεύση των πιο αθώων φιλιών, του υποβρύχιου των παιδικών χρόνων, των παιδικών φόβων, των εφηβικών ματαιώσεων. Είναι ένας κόσμος αθώος! Είναι ένας κόσμος που αθωώνει πάντα τον άλλον. Ένας κόσμος που αθωώνει πάντα τον κόσμο των άλλων. Είναι ένας κόσμος ευγενής. Είναι ένας κόσμος γλυκός. Η ποίηση της κυρίας Μπουράνη μπορεί να λυπάται και να θλίβεται αλλά είναι μια ποίηση που χαμογελά στους ανθρώπους. Όπως ακριβώς το πρόσωπό της. Είναι μια ποίηση ειλικρινής.\nαρώματα ποίησης κι έρωτα από τη Λίλιαν Μπουράνη\nΟ ποιητικός λόγος τρέφεται από την επαφή, από την ουσιώδη επικοινωνία της ποιητικής γλώσσας με τον καθημερινό λόγο· η γλωσσική όμως αναζήτηση της ιδιαίτερης διατύπωσης, που να διατηρεί ρυθμό και να ελέγχει την ένταση, είναι εκείνη που λειτουργεί ως ελιξίριο νεότητας και διατηρεί την ποίηση στους αιώνες ζωντανή. Και οι ποιητές της αγανάκτησης φαίνεται ότι τούτο το έχουν καταλάβει, καθώς όλο και περισσότεροι αναζητούν διεξόδους στους γλωσσικούς πειραματισμούς, διαμορφώνοντας ένα νέο ύφος μέσα από την εκφραστική καινοτομία.\nΣε μία τέτοια διαρκή αναζήτηση βρίσκεται και η Λίλιαν Μπουράνη («ερώματα», Μανδραγόρας, 2012) της οποίας η γλώσσα συναρπάζει (ζεϊμπέκικο, ανισότητες, ημιτελές πορτρέτο, μη βγαίνεις) με τις ρηξικέλευθες διατυπώσεις (ψάλτης ήχος, μουτζουρωμένο βλέφαρο, τα γέλια του κόσμου/κρεμασμένα στον πευκώνα, πεινασμένη καληνύχτα, σαρκοφάγο λαρύγγι). Ταυτόχρονα με τόλμη εισάγει θρησκευτικά στοιχεία στη στιχουργική της (οικτιρμοί, μη Nanga-εφτά ουρανοί, γονυκλισία) που προσδίδουν μία διαχρονική δύναμη στην ποιητική της με στόχο να εξυμνήσουν την αγάπη και τον έρωτα.\nΣαν χείμαρρος εκβάλλει με φυσική αγριότητα τον πλούσιο συναισθηματισμό της γοητεύοντα τον αναγνώστης. Άλλοτε υιοθετεί ένα ύφος εξομολογητικό -έως και απολογητικό- με πρωτοενική έκφραση κι άλλες φορές το ύφος γίνεται περιγραφικό, στο οποίο η ποιήτρια θεμελιώνει το υπαρξιακό ή κοινωνικό οικοδόμημα της ποιητικής της. Το α΄ ενικό γραμματικό πρόσωπο όμως δεν είναι προσωπικό ούτε αναδεικνύει έναν ατομισμό· αντίθετα, περισσότερο μοιάζει με αντιπροσώπευση της συλλογικής εμπειρίας, ακόμα και σε συνθέσεις που φαίνεται να συνδιαλέγεται με ένα συγκεκριμένο β΄ ενικό (τον αγαπημένο).\nΈχει σημασία να υπογραμμίσουμε ότι ο ποιητικός κόσμος των “ερωμάτων”, παρά τη μελαγχολία της μοναχικότητας και του χωρισμού από αγαπημένα πρόσωπα (μπονσάι, λευκή μελαγχολία-τα τζάμια, ημιτελές πορτρέτο, επί του τάφου, ακτήμων λύπη, διακόσμηση τεφροδόχου, χαρακίρι) και της ήττας (ανισότητες, χαρακίρι) ένα ημίφως αισιοδοξίας φωτίζει το ποιητικό κάδρο μυροβολώντας μία γλυκύτητα και μοναδική ευγένεια -σχεδόν καβαφική- αντιμετώπισης της ζωής.\nΗ πλούσια έκφρασή της ξεδιπλώνεται με φυσικότητα χωρίς να χάνει την ισορροπία της με το θρυμματισμένο στίχο και την δαψιλή εικονοπλασία με το πηγαίο συναίσθημα, δίχως έτσι να χάνεται ο έλεγχος του ρυθμού και της έντασης. Η δημιουργός αρνείται τους υψηλούς ποιητικούς τόνους επιλέγοντας συχνά επίθετα ήπιων ιδιοτήτων.\nΑξίζει να σημειωθεί παράλληλα η αξιοποίηση του συναισθηματικού και συμβολικού βάρους θρησκευτικών και ιστορικών στοιχείων (αν-έπαφη επαφή, επί του τάφου) ενισχύοντας το αναδυόμενο ψυχικό φορτίο και εμπλουτίζοντας το στίχο της με παράλληλα νοήματα. Η εισαγωγή τούτη όμως όχι μόνο δεν ξαφνιάζει τον αναγνώστη μα τον γοητεύει κιόλας· αβίαστα και σε αρμονία με το στιχουργικό ρυθμό (Nanga-εφτά ουρανοί, οδύσσεια, λευκή μελαγχολία-τα τζάμια, μετασχηματισμοί) παρεμβαίνουν σαγηνεύοντάς τον.\nΜάλιστα σε συνδυασμό με την αναπαραστατική δύναμη των λέξεων, οι όροι έρχονται να εμπλουτίσουν εικαστικά το ποιητικό κάδρο κάθε σύνθεσης. Έτσι παράλληλα, με το μελαγχολικό ημίφως των συνθέσεων, αναδύεται ένα υπαρξιακό άρωμα μέσα από τα ανοιγμένα κοχύλια της εικαστικής της.\nΗ συνειρμική αλληλουχία των εικόνων και η εμπλουτισμένη και πρωτότυπη εκφραστική, όχι μόνο συντηρούν το στιχουργικό ρυθμό, αλλά διατηρούν αμείωτη την προσοχή του αναγνώστη. Η αφαιρετικότητα που καταγράφεται σε αρκετές συνθέσεις, τις ενισχύει εικαστικά και προσδίδει μία μυστικιστική ανάσα. Δίνεται δε μία ψευδαίσθηση κίνησης που ενισχύεται από τα στιχουργικά σπαράγματα, και προσωποποίησης των απεικονισμένων αντικειμένων (εύ-φ-λεκτα).\nΠηγή άντλησης εικόνων είναι ο αρχαίος πολιτισμός ως εσωτερικευμένη σχέση (διακόσμηση τεφροδόχου, Nanga-εφτά ουρανοί, λευκή μελαγχολία-τα τζάμια, Οδύσσεια) και η βιωματική της σχέση με την ύπαιθρο (επικοινωνία, δέντρο) με την ιστορία του τόπου της (ακτήμων λύπη) -κατά το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ποιητών της περιφέρειας. Φυσικά οι κοινωνικές αναφορές κυριαρχούν, ειδικά στη δεύτερη ενότητα (για την Άννα, insomnia-aquarium, βορεινό παράθυρο, μορσικόν, γενέθλια, λεπτομέρεια, τα πρότυπα).\nΗ ποίηση είναι το καταφύγιο της γλώσσας. Σε μία κοινωνία στην οποία κυριαρχεί ο γλωσσικός τηλεβόθρος και τα τηλεγραφικά τιτιβίσματα με τη συνθηματολογία και την εμπάθεια, η Λίλιαν μέσα από την ποίηση της σκορπά τα δικά της αρώματα προκειμένου να πλησιάσουμε ακόμα πιο κοντά στον ίδιο τον Άνθρωπο. Άλλωστε, στην εποχή της εικόνας μόνο η ποίηση στέκεται με κριτική διάθεση στο λόγο. Γιατί η ποίηση είναι η κρίση της γλώσσας. Δεν ισοπεδώνει, αλλά εγείρει γέφυρες μεταξύ των ανθρώπων και πειραματίζεται με τις λέξεις γεννώντας εικόνες και ζωγραφίζοντας συναισθήματα.\nΣυντάκτης Ανδρέας ΚαρακόκκινοςΔημοσιεύτηκε την 10/08/2016 04/05/2018 Κατηγορίες ΠΟΙΗΣΗΕτικέτες ΛΙΛΙΑΝ ΜΠΟΥΡΑΝΗ\nΠροηγούμενο Previous post: ΧΡΥΣΑ ΒΛΑΧΟΥ\nΕπόμενη Next post: ΝΑΝΑ ΤΣΟΓΚΑ


Κέρκυρα: Στα χέρια της αστυνομίας 62χρονος με 320 κιλά κάνναβης – Corfu Times\nΣτα ίχνη κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών ουσιών από την Αλβανία στη χώρα μας βρέθηκε η Δίωξη Ναρκωτικών της Ασφάλειας Κέρκυρας, άνδρες της οποίας κατάσχεσαν σήμερα τα ξημερώματα τεράστια ποσότητα επεξεργασμένου και συσκευασμένου χασίς.\nΣυνολικά, βρέθηκαν 72 νάυλον συσκευασίες που περιείχαν περισσότερα από 320 κιλά κάνναβης, την ώρα που ένας 62χρονος αλλοδαπός επιχειρούσε να τα μεταφέρει στο αυτοκίνητό του προκειμένου να τα διοχετεύσει στην τοπική και όχι μόνο αγορά.\nΤα ναρκωτικά είχαν προηγουμένως πετάξει σε ερημική παραλία στην περιοχή της Δασιάς στη βορειοανατολική Κέρκυρα συνεργοί του 62χρονου με τζετ σκι που σε ελάχιστο χρόνο επέστρεψαν στις Αλβανικές ακτές.\nΗ κατάσχεση των ναρκωτικών και η σύλληψη του διακινητή ήταν αποτέλεσμα πολύμηνων ερευνών, για τον εντοπισμό των μελών οργανωμένου κυκλώματος διακίνησης με δράση στη βορειοανατολική ακτογραμμή.\nΑκολούθησε έρευνα στο σπίτι του συλληφθέντα όπου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 3 ακόμα νάιλον συσκευασίες με ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης περίπου μισό κιλό καθώς και δύο ζυγαριές ακριβείας.\nΟι έρευνες για τον εντοπισμό και άλλων συνεργών συνεχίζονται, ενώ ο 62χρονος οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών.


Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (13)… « απέραντο γαλάζιο\nBookmark the permalink.\tΙδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (13)…\nby earkas\tΤον Μάρτιο του 2012 πραγματοποιείται στο Βουκουρέστι η πρώτη περιφερειακή συνάντηση των κρατών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Εκεί, στις 29 του μηνός, η Analysys Mason παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα έρευνα την οποία είχε υλοποιήσει για λογαριασμό τού ελληνικού υπουργείου μεταφορών, επικοινωνιών και δικτύων. Συγκεκριμένα, το υπουργείο είχε αναθέσει στην Analysys Mason να ετοιμάσει μια μελέτη προκειμένου να υπολογιστούν τα έσοδα του δημοσίου από δυο δημοπρασίες δεκαπενταετών παραχωρήσεων: των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης και του φάσματος συχνοτήτων κινητής τηλεφωνίας. Η παρουσίαση της μελέτης βρίσκεται αναρτημένη στο διαδίκτυο (1st CEE regional meeting Bucarest 29/3/2012) και αξίζει τον κόπο να της ρίξουμε μια ματιά.\nΤο σκάνδαλο δεν τελειώνει εδώ. Ενώ η κύρωση του διαγωνισμού και η απόφαση να αποδοθούν οι συχνότητες στην Digea δημοσιεύθηκαν στις 13/2/2014, ο ορισμός του κόστους σύμφωνα με τους μαθηματικούς τύπους αποφασίστηκε στις 30 Απριλίου 2014, μετά τη διαβούλευση που έγινε για το ζήτημα αυτό στις 20 Μαρτίου 2014. Η σχετική τροποποίηση της αρχικής σύμβασης δημοσιεύθηκε στοΦΕΚ Β’ 1676/24-06-2014. Με δυο λόγια: η ΕΕΤΤ παραχώρησε στην Digea τις συχνότητες τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο άρχισε μαζί της τις κουβέντες για τις τιμές και τον Ιούνιο της είπε πόσο να πουλάει το προϊόν που αγόρασε. Αν δεν βλέπετε κάτι ανώμαλο εδώ, επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρό σας το συντομώτερο δυνατόν.\nΗ παραπάνω «μικρή» λεπτομέρεια έχει δυο επιπτώσεις. Πρώτον, οι μικρότερες πληθυσμιακά περιοχές πληρώνουν περισσότερα χρήματα από τις πολυπληθέστερες (π.χ. αν ένα κανάλι τής Θήβας πλήρωνε ενάμισυ χιλιάρικο μηνιαίο ενοίκιο στην Digea, το αντίστοιχο ίδιου μεγέθους κανάλι τής Φλώρινας θα πλήρωνε τριάμισυ χιλιάρικα). Δεύτερον, αφού οι τιμές ορίζονται ανάλογα όχι μόνο με τον πληθυσμό κάθε περιοχής αλλά και με τις «επενδύσεις» της Digea (δηλαδή, με σταθερές παραμέτρους), αν αύριο κλείσει ένα κανάλι της π.χ. Πάτρας, η Digea θα επιμερίσει την «απώλειά» της στα υπόλοιπα κανάλια, αυξάνοντας το ενοίκιό τους ώστε να μαζέψει τα ίδια λεφτά. Αν αυτές δεν είναι ωραίες δουλειές, τότε ποιές είναι;\nΚάπου εδώ λέω να ολοκληρώσω. Όχι πως δεν έχω κι άλλα να πω, όπως π.χ. για την πρόσφατη αδειοδότηση και τον περιβόητο «νόμο Παππά». Σκοπός μου δεν ήταν να φτιάξω διδακτορική εργασία αλλά να περιγράψω σε λίγα σημειώματα τους «προστάτες» της ελευθεροτυπίας και της ελευθερίας της έκφρασης στην δημοκρατία μας, τόσο από την πλευρά του κράτους όσο και από την πλευρά των καναλαρχών.\nΑντί επιλόγου, διαλέγω μια φράση τού μεγάλου Ουμπέρτο Έκο: «Λοιπόν, στην εποχή μας, αν είναι να υπάρξει μια δικτατορία, αυτή πρέπει να είναι μια δικτατορία των μέσων ενημέρωσης και όχι μια πολιτική δικτατορία» (Umberto Eco, «In the Stranglehold of the Tycoon«). Την ίδια φράση θα την δείτε να αναπαράγεται και ως: «Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση». Το νόημα είναι ίδιο.\n← Οι φυγάδες γίνονται ορατοί…\nΤαξίδι στον Φαντασμαγορικό κόσμο της Αναρχίας… →


Γιώργος Πατούλης: Έστειλε εξώδικο στην σύζυγό του Μαρίνα Πατούλη για να προστατέψει το παιδί - TheCaller\nΓιώργος Πατούλης: Έστειλε εξώδικο στην σύζυγό του Μαρίνα Πατούλη για να προστατέψει το παιδί\n24/03/2021 | 14:35\nΕξώδικο εν είδη επιστολής έστειλε ο περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης στη σύζυγό του, Μαρίνα Πατούλη, ζητώντας της να σταματήσει να μιλά δημόσια για τη σχέση τους για να προστατευτεί το παιδί τους, όπως αναφέρει το ethnos.gr.\n«Πρέπει να προστατευτεί το παιδί. Δεν πρέπει να γίνεται καμία αναφορά στο παιδί μας», αναφέρει χαρακτηριστικά στο εξώδικο που έχει στείλει ο Γιώργος Πατούλης στη σύζυγό του.\nΜαρίνα Πατούλη: Δεν με ενδιαφέρει αν έχει μπει τρίτο πρόσωπο – Δεν δικαιολογούνται τέτοιες συμπεριφορές σε ένα γάμο 35 χρόνων\nΕξάλλου, η Μαρίνα Πατούλη μιλώντας στο περιοδικό Hello αναφέρθηκε στην κρίση που περνάει ο γάμος της με τον Γιώργο Πατούλη λέγοντας μεταξύ άλλων: «Δεν ξέρω τι συνέβη. Ξέρω πως μια μέρα του Ιανουαρίου μου ανακοίνωσε ότι φεύγει από το σπίτι και έκτοτε δεν έχουμε καμία επικοινωνία. Πραγματικά είμαι πολύ άσχημα ψυχολογικά, έχω εξαντληθεί».\nΑναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίνας Πατούλη:\n“Απολύτως καμία. Δεν έχω καν καταλάβει πώς προέκυψε όλο αυτό. Έφυγε και δεν ξέρω πού μένει. Γι’ αυτό και έφτασα στο σημείο να απευθύνω δημόσια έκκληση”.\n“Δεν με ενδιαφέρει αν έχει μπει τρίτο, τέταρτο ή πέμπτο πρόσωπο. Προσπερνώ το τρίτο πρόσωπο, δεν δικαιολογούνται τέτοιες συμπεριφορές σε ένα γάμο 35 χρόνων. Η αλλαγή είναι ραγδαία και χρειαζόμαστε και οι τρεις ψυχολογική υποστήριξη. Ό,τι κι αν συμβεί, είμαστε και θα παραμείνουμε οικογένεια. Πρέπει να συντονιστούμε σε όλο αυτό που περνάμε. Δεν μου έδωσε όμως καμία ευκαιρία έως τώρα. Κάποιες φορές μιλά μόνο με το παιδί”.\n“Αυτήν τη στιγμή μιλάμε για οξύτατη κρίση και προσωπικές επιλογές. Αν ακολούθησε άλλο δρόμο, θα το σεβαστώ. Θα δούμε πώς θα εξελιχθεί και πώς θα διαμορφωθεί η επόμενη μέρα. Θα πρέπει να προσπαθήσουμε και οι δύο και εγώ, αν δεν μπορούμε να το κάνουμε μαζί, να διασφαλίσω ότι θα υπάρχουν ασφάλεια και ηρεμία. Έχουμε ευθύνη απέναντι στο παιδί μας να το πράξουμε”.\n“Έχω χάσει τη γη κάτω από τα πόδια μου. Είμαι με αυτόν τον άνθρωπο από τα 18 μου έως τα 52 μου, πορεύομαι 35 χρόνια απόλυτα μαζί του, ως στυλοβάτη στη ζωή μου”.\n“Νιώθω αιφνιδιασμένη και μια τεράστια θλίψη. Η σχέση μου με τον Γιώργο είναι σχέση ζωής. Κάποιες φορές, όμως, όσο δύσκολο και αν είναι αυτό, όταν αγαπάς κάποιον, πρέπει να του δώσεις τον αέρα να φύγει -αρκεί να ξέρεις πως θα φύγει αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του. Νομίζω πως ο Γιώργος Πατούλης -ίσως λόγω πίεσης, ίσως λόγω ευθυνών και υποχρεώσεων- δεν αντιλαμβάνεται αυτή την περίοδο ότι η οικογένεια πρέπει πάντα να έρχεται σε πρώτη μοίρα, έχει τον πρώτο ρόλο στη ζωή όλων μας. Πρέπει να δημιουργηθούν δικλίδες ασφαλείας ώστε να νιώθουμε όλοι καλά”.


betmarket.com.cy | Προγνωστικά Στοιχήματος | Πάμε Τσάμπιονς Λιγκ\nBραδιά για στοίχημα στο Τσάμπιονς Λιγκ\nΤα τελευταία εισιτήρια για τους "16" του Τσάμπιονς Λιγκ τσεκάρονται απόψε, σε μια αγωνιστική που βγάζει στοιχηματικές επιλογές.\nΚίνητρο, κάρτες και γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ\nΤέσσερις επιλογές σε αποδόσεις από 1.78 έως 2.00 και αναλύσεις για ΟΛΕΣ τις σημερινές αναμετρήσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ!\nAπό 1.86 μέχρι 6.00 στο Τσάμπιονς Λιγκ\nΑναλύσεις και προτάσεις για τα 8 παιχνίδια της αποψινής βραδιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ!\nΜε combo, «διπλό» και goal/goal στο Τσάμπιονς Λιγκ\n3 επιλογές για παιχνίδι και αναλύσεις για όλες τις αναμετρήσεις της σημερινής ημέρας στο Τσάμπιονς Λιγκ!\n3 επιλογές από τη βραδιά του Τσάμπιονς Λιγκ\nAναλύσεις για όλα τα ματς της βραδιάς και 3 στοιχηματικές επιλογές από τα παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ!\nΕιδικά στοιχήματα με αξία στο Τσάμπιονς Λιγκ\nΔύο ειδικά στοιχήματα, ένα combo bet και ένα αουτσάιντερ goal/goal σε μία κρίσιμη βραδιά στο Τσάμπιονς Λιγκ.\nAπο 1.99 μέχρι 2.10 οι τρεις σημερινές επιλογές στο Τσάμπιονς Λιγκ!\nΕπιστροφή σε ρυθμούς κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, με αναλύσεις για την 3η αγωνιστική των ομίλων και παιχνίδι με βάση τα γκολ.\nChampions League: 3 πονταρίσματα σε Special Bets\nBραδιά για Special Bets η αποψινή στο Τσάμπιονς Λιγκ!\nΠρόβα… τελικού στο Παρίσι\nChampions League αναλύσεις και επιλογές σε αποδόσεις άνω του 2.00 στην 2η αγωνιστική των ομίλων!


Κωδικός : EDISON 20020-00485\nΠαιδικό σακίδιο για κορίτσια από την Parkland, σε γαλάζιο χρώμα, με απίθανο print με χάρτες με εξωτικά νησιά. Στην DPAM θα βρείτε όλα τα αγαπημένα σας brands παιδικών αξεσουάρ. Υποδειχθείτε την πιο cool τσάντα σχολείου, την Parkland Edison, ένα σακίδιο σχεδιασμένο με γνώμονα το στιλ και την οικολογική συνείδηση. Με θήκη για μπουκάλι νερού, και ταμπελάκι για το όνομα, εγγυάται την ιδανική πρώτη μέρα στο σχολείο για τους μικρές εκκολαπτόμενες εφευρέτριες σας. 100% ανακυκλώσιμος πολυεστέρας. Θήκη για μπουκάλι νερού. Λουριά πλάτης με επένδυση. Ασφαλές κλείσιμο με φερμουάρ. Ταμπελάκι για το όνομα. Ιδανική και για παιδιά σε προ νήπιο και παιδικό σταθμό, από 4 ετών και άνω. Διαστάσεις (σε ίντσες): 13.5 x 9.5 x 4.5. Χωρητικότητα (σε λίτρα): 13L.\nΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑΚΙ DPAM ΓΙΑ ΑΓΟΡΙΑ


Εθνικισμοί: Ουκρανία – Κύπρος – Ελλάδα – xOrisOria News\nΗ Πολιτική ως “ιδεολογική” σύγκρουση.\nΕμείς που γνωρίζουμε ελληνικά, χρησιμοποιούμε, καταχρηστικά, τον όρο “Πολιτική” για να περιγράψουμε ένα σκηνικό επαγγελματιών. Για την ελληνική γλώσσα και τον Αριστοτέλη, Πολιτική είναι η Επιστήμη των Επιστημών, η Τέχνη των….\nΤεχνών, η Πράξη Πολιτών. Η Δύση και στη συνέχεια όλος ο πλανήτης εκχώρησε τη λέξη σε επαγγελματίες και τελικά, σε μια οικονομική Ολιγαρχία, με πυρήνα τους τραπεζίτες.\nΟ ελληνικός τρόπος σκέψης, η πρωτογενής ουσία της πολιτικής, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ότι γέννησε και κληρονόμησε σε μας ο Διαφωτισμός. Μόνο που το συλλογικό υποκείμενο αυτής της σκέψης, οι Έλληνες, δεν έχουν μέσα τους τον ελληνικό τρόπο σκέψης. Έχουν εκπαιδευθεί και υιοθετήσει τις ξενόφερτες προσεγγίσεις, μεταφράσεις και ερμηνείες των ελληνικών λέξεων. Έχουν ηττηθεί στο επίπεδο των ιδεών όλα αυτά που συνέθεταν τις “Ανθρωπιστικές Σπουδές”, δυτική μετάφραση της διδασκαλίας του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Οι “Ανθρωπιστικές Σπουδές” των δυτικών ήταν οι Ελληνικές Σπουδές. Ο Έλληνας, ως πνευματική παραγωγή, ήταν ο Άνθρωπος. Ξεχάσαμε, επειδή κάποιοι φρόντισαν να ξεχάσουμε.\nΌλα τα πιο πάνω διατηρήθηκαν στη λαϊκή και λόγια μνήμη των Ελλήνων, ως την Επανάσταση του 21. Μετά, εκεί που άνθιζε η φαιδρά πορτοκαλέα και η Δημοκρατία, ήρθαν οι Βαυαροί, οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι Δανοί βασιλιάδες, η Βρετανική Αυτοκρατορία, ως επικυρίαρχοι ενός “ελληνικού βασιλείου”.\nΑυτό που σήμερα θα χαρακτηρίζαμε, ως τολμηρό και υπερβολικό, για τον Διονύσιο Σολωμό ήταν αυτονόητο και αδίστακτο: Η αντίσταση μιας δράκας Ελλήνων, ο μικρός κύκλος του Μεσολογγίου, ήταν αυτός που μπορούσε να βγάλει από μέσα του τις Πανανθρώπινες Ουσίες ( “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”). Και τις έβγαλε. Πλην όμως, προδόθηκε.\nΤούτη την ώρα που γράφονται αυτά, βρίσκεται σε εξέλιξη η εισβολή Ρώσων στρατιωτών στις περιοχές της Ουκρανίας που ζουν Ρώσοι. Ας αγνοήσουμε, προσωρινά, άλλες αιτίες και επιδιώξεις καθώς και την πιθανή έκβαση αυτής της πράξης. Ας αγνοήσουμε τα γεωπολιτικά παιχνίδια και τη γενικευμένη διαπλοκή εγκλήματος και πολιτικής. Είναι κακό ή λανθασμένο το επιχείρημα ή η δικαιολογία που επικαλούνται οι Ρώσοι; “Πάμε να προστατεύσουμε τους ομοεθνείς μας”.\nΝα θυμίσουμε ότι ο αλβανικός εθνικισμός στο Κόσσοβο τέλειωσε, “νικηφόρα”, με μια εδαφική περιοχή – προτεκτοράτο και με κυρίαρχη τη Μαφία.\nΤι πρόκειται να κάμει η Τουρκία, αν (ο μη γένοιτο) η Χ.Α., ως κυβερνώσα κατάσταση, θελήσει να υλοποιήσει την πολιτική της θέση: “Έξω οι Τούρκοι από τη Θράκη”; (“Όσοι Έλληνες Χριστιανοί στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο, τόσοι Μουσουλμάνοι στη Θράκη”).\nΣτις δύο υπαρκτές περιπτώσεις και στη μία πιθανή και απευκταία, το έναυσμα μιας οδυνηρής εξέλιξης για την απόσπαση εδαφών από τρία κράτη, το δίνει ο εθνικισμός – ναζισμός.\nΟ εθνικισμός – ναζισμός στις τρεις αυτές περιπτώσεις (και σε πολλές άλλες) προσφέρει, πάντα, μια καλή διακιολογία και επιφέρει το ακριβώς αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα. Βεβαίως, για την τρίτη περίπτωση, μπορούν να επικαλεστούν ως πιθανότητα τη νίκη των Ελλήνων επί των Τούρκων και την ανάκτηση της Πόλης. Αν θέλουμε να επεκτείνουμε τη βλακεία προς το άπειρο, κανονικά οι Έλληνες πρέπει να εισβάλλουν στην Κριμαία για να αποκαταστήσουν την προαιώνια τάξη, μια και οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι άποικοι αυτής της χερσονήσου. Πολύ πριν εμφανιστούν Χαζάροι, Μογγόλοι, Τάταροι, Σκανδιναυοί και Ρώσοι. Τι πειράζει αν, σήμερα, οι δηλωμένοι ως Έλληνες είναι 100.000 και υπολογίζονται σε 150.000. Τι σημασία έχει αν στην Πόλη έχουν απομείνει λίγες χιλιάδες Έλληνες; Κάποτε ήταν Ελληνικά εδάφη.\nΤα αδελφά Ουκρανικά, Ελληνικά και Κυπριακά “εθνικιστικά” – ναζιστικά κόμματα.\nΔεν θα ξεχάσουμε ποτέ την βουβαμάρα των εθνικιστών – ναζιστών του κυπριακού ΕΛΑΜ, αδελφού κόμματος της Χ.Α. και των Ουκρανών ναζί, όταν, σε συνέδριο που παραβρεθήκαμε, άκουγαν τον Τουρκοκύπριο να δηλώνει: “Δεν είμαστε Τουρκοκύπριοι. Είμαστε Κύπριοι μουσουλμάνοι. Ποτέ η Τουρκία, πριν την εισβολή του 74, δεν υλοποίησε πρόγραμμα εποικισμού της Κύπρου με Τούρκους. Είμαστε απόγονοι Κυπρίων που έγιναν, κάποτε, μουσουλμάνοι για διάφορους λόγους”. (Απρίλιος 2011).\nΠαγωμένοι και άναρθροι παρακολουθούσαν και τις μαζικές διαδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων ενάντια στο καθεστώς κατοχής και τον εποικισμό. Τότε, που οι Τουρκοκύπριοι στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, κρατώντας Κυπριακές σημαίες, ζητούσαν να φύγει ο τουρκικός στρατός κατοχής και επιστροφή στο σύνταγμα του 60. Στο Σύνταγμα της Ενιαίας και Αδιαίρετης Κύπρου. Και ήταν οι ίδιοι τουρκοκύπριοι, που “εθνικιστικά” σκεπτόμενοι βοήθησαν την εισβολή. Την ίδια ώρα, από τότε έως σήμερα, τα πειθήνια όργανα της Παγκόσμιας Τραπεζικής Αυτοκρατορίας της ελληνικής πλευράς μιλούν για παλιό και νέο σχέδιο Ανάν και κάνουν “διζωνικές” συνομιλίες.\nΟ εθνικισμός – ναζισμός επιστρατεύεται και χρησιμοποιείται κάθε φορά για να υλοποιηθούν σε διάφορα σημεία της γης οι επιθυμίες της Παγκόσμιας Ολιγαρχικής Τάξης. Κι ας παριστάνουν τους “αντινεοταξίτες”.\nΠρόκειται για τη βλακεία στην υπηρεσία της Παγκόσμιας Ολιγαρχίας. Η βλακεία είναι το χαρακτηριστικό μελών και οπαδών. Οι ηγεσίες υλοποιούν το σχέδιο των κυρίαρχων και αμείβονται για τις υπηρεσίες τους. Κι αυτό το τελευταίο δεν συμβαίνει μόνο στον κόσμο του εθνικισμού. Είναι διάχυτη κατάσταση σε όλο το ιδεολογικό – κομματικό φάσμα, που δεν υιοθετεί και δεν κατανοεί τον ελληνικό τρόπο πολιτικής σκέψης.\nΣτην άλλη άκρη, ο “αντιεθνικισμός”, που είναι το συνώνυμο του εθνομηδενισμού σε όλες τις παραλλαγές του, δηλώνει “ουδετερότητα” στα τεκταινόμενα της Ουκρανίας. Δέσμιοι των δικών τους ιδεολογημάτων αρνούνται το έθνος, αρνούμενοι, παράλληλα, την ύπαρξη κάποιας ελίτ που αποφασίζει για τις τύχες των λαών – εθνών του πλανήτη. Με τον ίδιο τρόπο που δήλωνε ουδετερότητα σε κάθε άλλη στιγμή που ένας λαός δεχόταν εισβολή και ξεκινούσε αγώνα εθνικής απελευθέρωσης.\nΣήμερα στην Ελλάδα, οι “αντιεθνικιστές- αντιναζιστές – αντιφασίστες” αρνούνται τη συμμετοχή σε οποιαδήποτε ενωτική – απελευθερωτική – δημοκρατική διαδικασία, για τον απεγκλωβισμό της πατρίδας από αυτούς που αποφασίζουν ενάντια στο λαό. Δεν καταλαβαίνουν τι θα πει η λέξη “Απελευθέρωση”, μια και δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη έθνους. Και, τελικά, δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη λαού, που για αιώνες ζει “μαζί”. Δεν γνωρίζουν και το “μαζί”, την ενότητα ως προϋπόθεση ανατροπής και δημιουργίας. Δεν ξέρουν τι θα πει Δημοκρατία, μια λέξη που εδράζεται στο καθολικό και χωρίς διαιρέσεις δικαίωμα του λαού να αποφασίζει. Στην πράξη, συνεισφέρουν στη διαιώνιση του απάνθρωπου και ολιγαρχικού καθεστώτος. Είναι και αυτοί, ηθελημένα ή αθέλητα, όργανα και υπηρέτες μιας Ολιγαρχικής Εξουσίας.\n“Όταν ο Μπορντίγκα λέει ότι ο αντιφασισμός είναι το χειρότερο προϊόν του φασισμού, προειδοποιεί -όπως είχε κάνει ήδη ο Ζορζ Μπατάιγ το 1935- για τον κίνδυνο να καταστεί ένας αγώνας σε κλειστό πεδίο, μια μάχη ειδικών, ένας πόλεμος όπου πρωτίστως πρέπει να συντριβεί ο αντίπαλος.” (Ραούλ Βάνεγκεμ).\nΤο μοναδικό δίλημμα των λαών – εθνών όλης της γης είναι : Δημοκρατία ή Ολιγαρχία; Και καλούμαστε να λάβουμε ενεργή θέση, καθιστώντας επίκαιρο το πρωταρχικό ερώτημα της πολιτικής: Ποιος αποφασίζει ή ποιος πρέπει να αποφασίζει; Η Πολιτική δεν είναι “ιδεολογική” σύγκρουση. Είναι η σύγκρουση για το ποιος αποφασίζει.\nΚαι τα “ελληνικά” αδέρφια που εξέδωσαν υποκριτική καταδίκη, για τα μάτια του κόσμου: Συνεχίζουν, αμετανόητα, να στηρίζουν τους φασίστες που απειλούν την ελληνική μειονότητα. Και να ελπίζουν, ότι “γυρίζοντας ο τροχός” θα μπορούν να κάνουν τα ίδια:


Έργα και ημέρες ενός γόνου! Ανίκανος ή βλάκας; Πέταξε 2.000.000 ευρώ δημόσιο χρήμα για να κάνει το κέντρο της Αθήνας τρενάκι του λούνα πάρκ. Τρίβουν τα χέρια τους μόνο όσοι κονόμησαν. - Greek News On Demand / ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΕΑ ΤΩΡΑ\nΑλγεινές εντυπώσεις και κύμα αντιδράσεων προκάλεσε η ομολογία αποτυχίας του δημάρχου Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, που παραδέχθηκε ότι ο «Μεγάλος Περίπατος» στην Πανεπιστημίου… «βγήκε και δεν βγήκε»! Μάλιστα, ομολόγησε με απόλυτη φυσικότητα και δίχως ίχνος ντροπής ότι το «μεγαλόπνοο» σχέδιό του το οποίο, εκτός από απίστευτη ταλαιπωρία, κόστισε στους Αθηναίους και περίπου 2.000.000 ευρώ δεν ήταν… ακριβώς αυτό που είχε στο μυαλό του!\nΑν βέβαια τα πλήρωνε από την προσωπική του περιουσία θα ήταν πιο προσωπικός ακόμα και για το ένα ευρώ.\nΕίναι βέβαιο πλέον ότι ο νεαρός Μπακογιάννης οδεύει με ταχύτητα στο πάνθεον των ανικάνων.\nTaggedΕλλάδαΚώστας ΜπακογιάννηςΜεγάλος Περιπάτοςπολιτική


ΑΦΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΑΡΘΕΙΣ, ΕΓΩ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ; | Freesocial\nΗ ποίηση του Μάνου Καστέλη παραμένει συναρπαστικά ελκυστική: Πονεμένη, αδιέξοδη και βαθιά ερωτική. Ένας χειμώνας μπλέκει στα στήθια των ηρώων του με άδοξους έρωτες και απρόσμενα φινάλε.\nΤι ζητάω εγώ εδώ\nστις δέστρες του λιμανιού\nμε μάτια υγρά απ’ την αλμύρα\nκαι τ’ αγνάντι;\nΤι περιμένω άσκοπα ανάμεσα σ’ αυτούς\nμπερδεύοντας τους αποχαιρετισμούς\nμε τα καλωσορίσματα\nτις ξένες αγκαλιές με τη δική σου;\nΈλα μνήμη και πες μου εσύ\nεγώ τι περιμένω\nπλάι σε καράβια που σκουριάζουν κατάκοπα\nκαι μάταιο διάλογο ανοίγω με τα κύματα\nπου στην προβλήτα παφλάζουν θυμωμένα.\nόταν ερημώνουν οι αποβάθρες;\nΌταν σβήνουν τα φώτα του λιμανιού\nκαι η σιωπή της νύχτας όλα τα σκεπάζει.\nΑφού εσύ δεν θα ‘ρθεις\nεγώ τι περιμένω;\nΠοίημα από τη συλλογή (ποιητική πεζογραφία) «Θαλασσογραφίες», των εκδόσεων ΚΟΜΝΗΝΟΣ.\nTags:Εκδόσεις ΚομνηνόςέρωταςΜάνος Καστέληςμοναξιά\nΟΠΩΣ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ…


Οι πρώτες ΝΕΕΣ Κυκλοφορίες του Φθινοπώρου είναι εδώ! - Blog Εκδόσεις Ψυχογιός\nΑπό τη βιβλιοθήκη μας / Οι πρώτες ΝΕΕΣ Κυκλοφορίες του Φθινοπώρου είναι εδώ!\nΤο νήμα της ζωής, τυλιγμένο με αγκάθια και πόνο, ενώνει απρόσμενα δυο πιτσιρίκια σε μια από τις παιδοπόλεις της Φρειδερίκης, τον Ζηρό. Ο Φώτης κι ο Διονύσης περνάνε μαζί με την Ελλάδα τον δικό τους Γολγοθά. Δυο τρομοκρατημένες παιδικές ψυχές γνωρίζουν σκληρούς επιτηρητές και ομαδάρχες, μακριά από την αγκαλιά και την ασφάλεια της μάνας. Γίνονται σταυραδέλφια και προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον. Ο Φώτης μετατρέπεται σε αγρίμι κι η ζωή του σημαδεύεται από αποδράσεις, μετέωρες σκέψεις, αγάπη και μίσος για τη μάνα του, αμφισβήτηση της ίδιας της ζωής. Όλα στην κόψη του ξυραφιού, δίπλα στη λίμνη της κυρα-Φροσύνης. Τα δυο παιδιά χάνονται μέσα στον χρόνο. Η ζωή δεν έχει πει την τελευταία λέξη.\nΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ «ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ» – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΤΙΓΚ ΛΑΡΣΟΝ\nΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ


ΖΗΣΕ | inner\nΠέρασε αρκετός καιρός μέχρι τελικά να συνειδητοποιήσω ότι ο σκοπός της ζωής δεν σχετίζεται απαραίτητα με την εύρεση ενός πάθους και την επιδίωξή του μέχρις εσχάτων.\nΓια αρκετά χρόνια πίστευα σε αυτό το ένα και μοναδικό πάθος. Πίστευα πως ό,τι μου αρέσει, ό,τι κι αν επιδιώξω, με οτιδήποτε κι αν καταπιαστώ, θα πρέπει να βάλω όλο μου το είναι, να αφοσιωθώ σε αυτό για να τα καταφέρω. Πίστευα πως η θέληση και η αποφασιστικότητά μου θα έπρεπε να είναι τόσο μεγάλη, ώστε να απέκλειε κάθε περίπτωση παραίτησης από τις προσπάθειες αν δε γινόταν αυτό που είχα βάλει στο μυαλό μου. Εννοείται ότι δε δεχόμουν διαφορετική κουβέντα ή συμβουλή, ήμουν απόλυτη και με πλήρη επίγνωση και επιμονή μέχρι τελικής πτώσης, κυρίως αν το ένστικτό μου συμφωνούσε με αυτά που κυνηγούσα.\nΚαι κάποια στιγμή τελικά το συνειδητοποίησα. Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο πάθος, ένας συγκεκριμένος τελικός σκοπός, παρά μόνο το πάθος για τη ζωή γενικότερα, το πάθος της τέχνης του να ζεις, το πάθος να μαθαίνεις διαρκώς καινούργια πράγματα και να δοκιμάζεις τα πάντα τουλάχιστον από μία φορά. Το πάθος της συλλογής εμπειριών. Το πάθος της εναλλαγής παραστάσεων. Η ζωή είναι σαν ένα βιβλίο και σε κάθε κεφάλαιο κάτι νέο και διαφορετικό περιμένει να σε εκπλήξει.\nΑν λοιπόν νιώθεις πως η ζωή σου κυλάει χωρίς πάθος ή κίνητρα, δεν υπάρχει λόγος απελπισίας. Είναι ψέμα το ότι μπορούμε να είμαστε καλοί σε ένα και μόνο πράγμα. Μπορούμε να κάνουμε ένα εκατομμύριο πράγματα που μπορεί να μην τολμήσαμε ποτέ να ονειρευτούμε και το μόνο που χρειάζεται είναι να κρατήσουμε ανοιχτό το μυαλό και την καρδιά μας, να εκπέμψουμε θετικότητα στο Σύμπαν και να αναγνωρίσουμε όλες τις ευκαιρίες που έχει η ζωή να μας προσφέρει. Ζήσε, αγάπησε, γέλασε και μάθε.\n« Στο είχα πει, και δεν με πίστεψες\nΗ αυτονόητη πολυχρωμία »


Οι Κρήτες στην πολιορκία της Πόλης — 1453 | Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών\nHomeΟι Κρήτες στην πολιορκία της Πόλης — 1453\nΟι Κρήτες στην πολιορκία της Πόλης — 1453\nMay 16, 2015 vettius Βυζαντινή οπλομαχία/Byzantine warfare, Ιστορικά Θέματα/History\nΟι Κρήτες, στην πλειονότητά τους τοξότες, είχαν έλθει ως εθελοντές από τη Μεγαλόνησο για να βοηθήσουν στην άμυνα της Πόλης. Οι ιστορικοί της άλωσης τους τοποθετούν στους τρεις πύργους του Κεράτιου, που βρίσκονται κοντά στο σημείο όπου έδενε η αλυσίδα που έκλεινε τον κόλπο, το νευραλγικότερο ίσως σημείο της άμυνας της Πόλης στα πρώτα στάδια της πολιορκίας.\nΟι διηγήσεις ενός από τους Κρητικούς, του Πέτρου Κάρχα ή Γραμματικού, αποτελούν τη βάση του χειρογράφου του 1460, το οποίο σήμερα φυλάσσεται στην Ι.Μ. Βατοπεδίου του Αγίου Όρους. Ο αριθμός τούς δεν πρεπει να ξεπερνούσε τις λίγες εκατοντάδες. Οι αρχηγοί των Κρητών εθελοντών ήταν ο Μανούσσος Καλλικράτης από τα Σφακιά, ο Γρηγόρης Βατσιανός Μανιάκης από το Ασκύφου και ο Πέτρος Κάρχας ή Γραμματικός από την Κυδωνία. Ο Ανδρέας Μακρής από το Ρέθυμνο και ο Παυλής Καματερός από την Κίσσαμο ήταν οι άλλοι δύο αρχηγοί.\nΣύμφωνα με τον λαϊκό μύθο, τα πλοία των Κρητών ουδέποτε έφθασαν στη Μεγαλόνησο, αλλά έκτοτε περιπλανιούνται σε ένα άχρονο πέλαγος, μέχρι τη μέρα που οι Ρωμιοί θα προσπαθήσουν να ξαναπάρουν την Πόλη. Τότε, λέει η παράδοση, οι Κρήτες θα επιστρέψουν και θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους υπόλοιπους Έλληνες στην ύστατη μάχη για την Κωνσταντινούπολη.\nΚρητικός τοξότης: Φοράει ιταλική περικεφαλαία, τη λεγόμενη μπαρμπούτα (κορινθιακού τύπου) και ισχυρή μεταλλική πανοπλία, με σιδερένιο περιλαίμιο, δερμάτινα γάντια , βυζαντινό αλυσιδωτό περίζωμα και δερμάτινες μπότες.\nΗ αμυντική του θωράκιση είναι ανάλογη των δυσκολιών και των απαιτήσεων μιας πολιορκίας κατά την οποία η ανταλλαγή τοξευμάτων είναι συνεχής. Φέρει βαλλίστρα <<αρμπαλέ>> και ξίφος.\nAπο: ‘Βυζαντινών Ιστορικά’\nThe Sokol movement →


Ξεκίνησε η κούρσα για τη διαδοχή Αναστασιάδη | Η Εφημερίδα των Συντακτών\nΝίκος Χριστοδουλίδης - Αβέρωφ Νεοφύτου\nAP Photo/Pavel Golovkin, Pool, File - EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ\nΈναν χρόνο πριν από τη λήξη της θητείας του προέδρου Ν. Αναστασιάδη, τον Φεβρουάριο του 2023, η Κύπρος μπαίνει με φόρα σε προεκλογική περίοδο, με τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, να ανακοινώνει την υποψηφιότητά του, στον απόηχο της παραίτησης του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη από την κυβέρνηση. Οι εξελίξεις στο κυβερνών κόμμα και στην κυβέρνηση έθεσαν σε κίνηση και τις προεκλογικές διεργασίες στα κόμματα της αντιπολίτευσης, καθώς ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο επίσπευσης.\nΟ πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδης, με μια σύντομη ανακοίνωση χθες το πρωί, εξέφρασε τη θλίψη του για την παραίτηση Χριστοδουλίδη, σημειώνοντας ότι «δυστυχώς, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι εξελίξεις, δεν μου επετρέπετο άλλη από την επιλογή αποδοχής της παραιτήσεώς του». Ανακοίνωσε ότι νέος υπουργός Εξωτερικών θα αναλάβει ο Ι. Κασουλίδης, «με επιτυχή και μακρά παρουσία στο εν λόγω υπουργείο». Είχαν προηγηθεί κατ’ ιδίαν συναντήσεις του Ν. Αναστασιάδη με τον Αβ. Νεοφύτου και τον Ν. Χριστοδουλίδη (η τελευταία την περασμένη Παρασκευή), αλλά και μια κοινή συνάντηση των τριών, όπως ανέφερε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο απερχόμενος υπουργός Εξωτερικών, χωρίς να καταλήξουν σε συμφωνία.\nΟ Ν. Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι υπήρξε και απευθείας συνάντηση του ίδιου με τον Αβ. Νεοφύτου, «με στόχο να βρεθεί μία λύση, να δημιουργηθούν κάποιες συνθήκες οι οποίες θα οδηγούσαν σε καλύτερη κατάσταση από τη γενικότερη εσωστρέφεια που παρουσιαζόταν (στον ΔΗΣΥ), όμως όλα αυτά δεν οδήγησαν κάπου».\nΟ υπουργός επανέλαβε το ενδιαφέρον του για τις προεδρικές εκλογές, αλλά εκτίμησε ότι είναι πολύ νωρίς για να ξεκινήσει η προεκλογική εκστρατεία. Εντούτοις, τώρα που αποχωρεί από την κυβέρνηση, μπορεί και αυτός να αρχίσει προεκλογική εκστρατεία, χωρίς να κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί την κυβερνητική του θέση για προβολή, όπως του είχαν καταλογίσει στελέχη της αντιπολίτευσης αλλά και του κόμματός του.\nΟ Αβ. Νεοφύτου έχει ήδη αρχίσει τη δική του προεκλογική εκστρατεία, με τη δήλωση που έκανε στην υποβολή της υποψηφιότητάς του στον ΔΗΣΥ, λέγοντας ότι είναι έτοιμος να μπει σε διάλογο για συνεργασίες, «για να αλλάξουμε τη χώρα προς το καλύτερο». Άλλη υποψηφιότητα στα όργανα του ΔΗΣΥ δεν είχε υποβληθεί μέχρι χθες που έληξε η προθεσμία, οπότε οι κομματικές προκριματικές εκλογές που είχε προτείνει ο Αβ. Νεοφύτου είναι χωρίς αντίκρισμα και ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ έχει χριστεί και υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Η κίνηση Νεοφύτου δεν εμποδίζει βεβαίως τον Ν. Χριστοδουλίδη να θέσει υποψηφιότητα για την Προεδρία της Δημοκρατίας και ο ΔΗΣΥ να πάει διασπασμένος στις κάλπες.\nΔεν αποκλείεται ακόμη και άλλη υποψηφιότητα από τις τάξεις του κόμματος, του πρώην υπουργού Υγείας Γ. Παμπορίδη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα καταφέρει να πετύχει συνεργασίες για να περάσει στον δεύτερο γύρο.\nΗ συζήτηση για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας έχει ανοίξει και στην αντιπολίτευση, με τον γ.γ. του ΑΚΕΛ, Στ. Στεφάνου, να δηλώνει ότι το κόμμα του είναι ανοιχτό σε συνεργασίες, με στόχο να φύγει ο ΔΗΣΥ από την εξουσία, ενώ σε τροχιά συζήτησης συνεργασιών μπαίνει και το ΔΗΚΟ.\nΕΥΡΩΠΗ 12.05.2022, 12:53\nΥποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της Κύπρου ο τέως ΥΠΕΞ Νίκος Χριστοδουλίδης\nΤην ανεξάρτητη «κάθοδό» του στον εκλογικό στίβο τον Μάρτιο του 2023 για την ανάδειξη του νέου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανακοίνωσε ο τέως υπουργός Εξωτερικών της χώρας.\nΕΥΡΩΠΗ 04.02.2018, 10:36\nΔεύτερος γύρος με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά\nToν νέο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας εκλέγουν σήμερα χιλιάδες Κύπριοι. Οι δύο μονομάχοι των β' γύρου των εκλογών είναι ο Νίκος Αναστασιάδης που στηρίζεται από το ΔΗΣΥ και ο Σταύρος Μαλάς, που στηρίζεται...\nΕπιστροφή της Άγκυρας στη ρητορική κατά της Ε.Ε. για την Ανατολική Μεσόγειο\nΗ Τουρκία χαρακτηρίζει εκτός πραγματικότητας το κείμενο για τη «Στρατηγική Πυξίδα», στο οποίο συμφώνησαν οι υπουργοί Εξωτερικών της Ε.Ε., και επιτίθεται σε Ελλάδα και Κύπρο.


εν Λέσβω: Οι σπόροι της καταστροφής: ο διαβολικός κόσμος της γενετικής τροποποίησης\nΑπό τον F. William Engdahl*\nσυμβουλίων. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει πειστικά έναν διαβολικό κόσμο των κερδών μέσω πολιτικής ίντριγκας, κρατικής διαφθοράς και εξαναγκασμού, όπου η γενετική τροποποίηση και η κατοχύρωση μέσω διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας των μορφών της ζωής χρησιμοποιούνται για να αποκτήσει αυτός ο διαβολικός κόσμος τον παγκόσμιο έλεγχο πάνω στην παραγωγή τροφίμων. Το βιβλίο γράφεται συχνά σαν μια ιστορία εγκλήματος, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει. Γι 'αυτό είναι αυτό που είναι.\nΗ προσεκτικά υποστηριζόμενη κριτική του Engdahl πηγαίνει πολύ πέρα από τις συνηθισμένες διαμάχες γύρω από την πρακτική της γενετικής τροποποίησης ως επιστημονική τεχνική. Το βιβλίο είναι ένα μάτι-ανοιχτήρι, ένα πρέπει-να-διαβαστεί από όλους εκείνους που αγωνίζονται για την υπόθεση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο.\n«Κατέχουμε περίπου το 50% του πλούτου στον κόσμο, ενώ αποτελούμε μόνο το 6,3% του πληθυσμού του. Αυτή η διαφορά είναι ιδιαίτερα μεγάλη μεταξύ ημών και των λαών της Ασίας. Σε αυτή την κατάσταση, δεν μπορούμε παρά να είμαστε το αντικείμενο του φθόνου και της δυσαρέσκειας. Το πραγματικό καθήκον μας κατά την προσεχή περίοδο είναι να επινοήσουμε ένα πρότυπο σχέσεων το οποίο θα μας επιτρέψει να διατηρήσουμε αυτή τη κατάσταση ανισότητας, χωρίς να μειώσουμε την εθνική μας ασφάλεια.\nΓια να πετύχουμε, θα πρέπει να ξεχάσουμε κάθε είδους συναισθηματισμών και ονειροφαντασιών και να επικεντρώσουμε την προσοχή μας παντού στους άμεσους εθνικούς σκοπούς μας.\nΔεν θα επιτρέψουμε να παρασυρθούμε από την πολυτέλεια του αλτρουισμού και της πλανητικής ευτυχίας».\n- George Kennan, ανώτερος αξιωματούχος σχεδιασμού του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, 1948\nΤο παρόν βιβλίο είναι η συνέχεια του πρώτου τόμου, «Ένας αιώνας πολέμου: η αγγλοαμερικανική πολιτική πετρελαίου και η Νέα Παγκόσμια Τάξη». Χαράζει μια δεύτερη λεπτή κόκκινη γραμμή της εξουσίας. Πρόκειται για τον έλεγχο του ίδιου του θεμέλιου της ανθρώπινης επιβίωσης δηλαδή του άρτου του επιούσιου. Ο άνθρωπος ο οποίος υπηρέτησε τα συμφέροντα της μεταπολεμικής εγκαταστημένης αμερικανικής ελίτ στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, και συμβόλισε την ωμήrealpolitik της, ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ. Κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Κίσινγκερ, ένας μακρόβιος επαγγελματίας του γεωπολιτικού «Ισοζυγίου Εξουσίας» (Balance of Power) και ένας άνθρωπος με περισσότερο από ένα απλό μερίδιο στις συνωμοσίες κάτω από τη ζώνη του, ανακοίνωσε το σχέδιο του για την παγκόσμια κυριαρχία: «Ελέγξετε το πετρελαίου και θα ελέγχετε τα έθνη. Ελέγξετε τα τρόφιμα, και θα ελέγχετε τους λαούς».\nΕτικέτες ΓΤΟ, Νέα Παγκόσμια Τάξη, τροφές


Ο Ερντογάν σε χριστιανική εκκλησία στο Φανάρι παρέα με τον Μπορίσοφ • Η Άποψη\nΑπό Μ.Μ.\t 13:52 - 08/01/2018 Τελευταία Ενημέρωση 13:56 - 08/01/2018\nΣε χριστιανική εκκλησία στο Φανάρι βρέθηκε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δίπλα στον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Βούλγαρο πρωθυπουργό Μπόικο Μπορίσοφ.\nΟ Τούρκος πρόεδρος απηύθυνε χαιρετισμό σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε μετά τον αγιασμό στον περιβάλλοντα χώρο του ναού. Χαιρετισμό απηύθυνε και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ καθώς και ο πρόεδρος της Εκκλησιαστικής Επιτροπής της Βουλγαρικής Παροικίας, Βασίλειος Λιάζε.\nΤον Αγιασμό των θυρανοιξίων του ανακαινισθέντος Ιερού Ναού του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκεται στην περιοχή του Φαναρίου, πολύ κοντά στην Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση που του απηύθυνε η Εκκλησιαστική Επιτροπή της Βουλγαρικής Παροικίας της Πόλεως.\nΚωνσταντινούποληΡετζέπ Ταγίπ Ερντογάν


Izzy Gaia Γκριλιέρα 28cm\nΓκριλιέρα Izzy Gaia 28cm από χυτό αλουμίνιο (πάχους 5mm), τριπλά ενισχυμένη εσωτερική αντικολλητική επίστρωση PFLUON ETERNUM, ιδιαίτερα ανθεκτική στη σκληρή χρήση, χωρίς PFOA, χωρίς κάδμιο και χωρίς μόλυβδο.\nWestinghouse Τηγάνι 30cm 21114 Επικάλυψη Πέτρας\nΔιάμετρος: 30 cm. • Κατασκευασμένα από αλουμίνιο. • Κατάλληλο για όλες τις εστίες (Ηλεκτρικές, κεραμικές, γκαζιου, επαγωγικές). • Υγιεινό μαγείρεμα χωρίς λίπη. • Ομοιόμορφο ψήσιμο του φαγητού. • Δεν απελευθερώνονται τοξικά (PFOA FREE). • Βάση τριών επιστρώσεων • Επικάλυψη πέτρας (η επικάλυψη πέτρας το κάνει πιο ανθεκτικό και εύκολο στον καθαρισμό). •...\nIzzy Gaia 20cm 223280 Αντικολλητικό Τηγάνι\nΑντικολλητικό τηγάνι Izzy Gaia διαμέτρου 20cm από χυτό αλουμίνιο (πάχους 5mm), τριπλά ενισχυμένη εσωτερική αντικολλητική επίστρωση PFLUON ETERNUM, ιδιαίτερα ανθεκτική στη σκληρή χρήση, χωρίς PFOA, χωρίς κάδμιο και χωρίς μόλυβδο.\nIzzy Gaia 24cm 223281 Αντικολλητικό Τηγάνι\nΑντικολλητικό τηγάνι Izzy Gaia διαμέτρου 24cm από χυτό αλουμίνιο (πάχους 5mm), τριπλά ενισχυμένη εσωτερική αντικολλητική επίστρωση PFLUON ETERNUM, ιδιαίτερα ανθεκτική στη σκληρή χρήση, χωρίς PFOA, χωρίς κάδμιο και χωρίς μόλυβδο.\nIzzy Infinity 304 Σωτέζα 28cm\nΑνοξείδωτο ατσάλι υψηλής ποιότητας 304 Γυάλινο καπάκι Ειδικά ενισχυμένος πάτος τύπου “capsule” για ταχύτερη συσσώρευση και ομοιόμορφη κατανομή της θερμότητας Εργονομικές χειρολαβές “Soft -Touch” με όψη ξύλου, για σταθερό κράτημα και άνετο χειρισμό Χείλος ροής για άδειασμα των υγρών με ακρίβεια Κατάλληλα για όλες τις εστίες: επαγωγικές, ηλεκτρικές,...\nIzzy Gaia 28cm 223283 Αντικολλητικό Τηγάνι\nΑντικολλητικό τηγάνι Izzy Gaia διαμέτρου 28cm από χυτό αλουμίνιο (πάχους 5mm), τριπλά ενισχυμένη εσωτερική αντικολλητική επίστρωση PFLUON ETERNUM, ιδιαίτερα ανθεκτική στη σκληρή χρήση, χωρίς PFOA, χωρίς κάδμιο και χωρίς μόλυβδο.\nWestinghouse Τηγάνι 26cm 21112 Επικάλυψη Πέτρας\nΔιάμετρος: 26 cm. • Κατασκευασμένα από αλουμίνιο. • Κατάλληλο για όλες τις εστίες (Ηλεκτρικές, κεραμικές, γκαζιου, επαγωγικές). • Υγιεινό μαγείρεμα χωρίς λίπη. • Ομοιόμορφο ψήσιμο του φαγητού. • Δεν απελευθερώνονται τοξικά (PFOA FREE). • Βάση τριών επιστρώσεων • Επικάλυψη πέτρας (η επικάλυψη πέτρας το κάνει πιο ανθεκτικό και εύκολο στον καθαρισμό). •...\nWestinghouse Τηγάνι 28cm 21113 Επικάλυψη Πέτρας\nΔιάμετρος: 28 cm. • Κατασκευασμένα από αλουμίνιο. • Κατάλληλο για όλες τις εστίες (Ηλεκτρικές, κεραμικές, γκαζιου, επαγωγικές). • Υγιεινό μαγείρεμα χωρίς λίπη. • Ομοιόμορφο ψήσιμο του φαγητού. • Δεν απελευθερώνονται τοξικά (PFOA FREE). • Βάση τριών επιστρώσεων • Επικάλυψη πέτρας (η επικάλυψη πέτρας το κάνει πιο ανθεκτικό και εύκολο στον καθαρισμό). •...\nIzzy Onyx 28cm 223483 Αντικολλητικό Τηγάνι\nΤριπλά ενισχυμένη εσωτερική αντικολλητική επίστρωση GRANITE STONE, ιδιαίτερα ανθεκτική στη σκληρή χρήση Ξεχωριστό σφυρήλατο design Εργονομικές λαβές βακελίτη “Velvet-Touch” για σταθερό κράτημα και άνετο μαγείρεμα Χωρίς PFOA, χωρίς κάδμιο, χωρίς μόλυβδο Τριπλά ενισχυμένη εξωτερική επίστρωση, ανθεκτική στις υψηλές θερμοκρασίες Ανοξείδωτος διπλός πάτος...\nIzzy Onyx 26cm 223482 Αντικολλητικό Τηγάνι\nIzzy Onyx 30cm 223484 Αντικολλητικό Τηγάνι\nPyrex Optima 24cm. Αντικολλητικό βαθύ τηγάνι διαμέτρου 24εκ, με λαβή από βακελίτη, Forged Aluminium με πάχος 3,8 mm, soft touch επίστρωση για σταθερό κράτημα και μαύρη εξωτερική επίστρωση ανθεκτική στις υψηλές θερμοκρασίες


Mama-Farma: Τι σε κόφτει?\nmaria oopsblogara 24 Μαΐου 2016 - 4:19 μ.μ.\nΠρώτα απ' όλα, οι φωτογραφίες σου πολύ ωραίες! Πες μου κιόλας ότι είναι δικά σου τα λουλούδια να πρασινίσω... Στο προκείμενο τώρα. Και λίγα του είπες του κυρίου. Εγώ νομίζω θα μίλαγα ως κυρία της Τρούμπας σε αντίστοιχη περίπτωση. Σέβομαι και είμαι ευγενική με όλους, το θεωρώ το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να μου κάνει κάποιος, αλλά σε τέτοια κραυγαλέα αγένεια και έλλειψη τακτ βγάζω καπνούς. Και λίγα του είπες! Άκου εκεί θράσος!\nNiki Pap 25 Μαΐου 2016 - 1:49 μ.μ.\nΘα στο πω, δικά μου είναι!!\nΒρε κι άλλα μπορούσα να του πω αλλά, επίπεδο που λέει και η αδερφή μου!\nM Koutsom 25 Μαΐου 2016 - 10:34 π.μ.\nΕ δεν πάμε καθόλου καλά...μα τι θράσος βρε παιδί μου? Είναι δυνατόν να ξεστομίζει κάποιος κάτι τέτοιο? Και στην τελική, τι τον νοιάζει τον καθένα, για τις δικές σου επιλογές? Δεν μπορώ να καταλάβω την κακία και την αγένεια των ανθρώπων! Άστους να λένε Νίκη μου, μην πτοείσαι...καλημέρα\nNiki Pap 25 Μαΐου 2016 - 1:51 μ.μ.\nΜπα δεν πτοούμαι Μαρία μου!! Από την άλλη λέω ότι μπορεί να την πάτησε κι αυτός και κάηκε!\nDespoina Apazoglou 25 Μαΐου 2016 - 12:42 μ.μ.\nΠοιος νοιάζεται πραγματικά τι λέει ο κόσμος;Έλεος με τον καθένα που βρίσκει περισσότερο ενδιαφέρον στις ζωές των άλλων.Ειλικρινά δεν με απασχολεί και έμενα καθόλου η γνώμη των άλλων και πόσο μάλλον η κακοπροαίρετη.Νίκη γερά με τσαμπουκά! :-P\nNiki Pap 25 Μαΐου 2016 - 1:53 μ.μ.\nΔέσποινα πραγματικά ξέρω άτομα που ότι κάνουν σκέφτονται το "μα τι θα πει ο κόσμος". Απλά έχω καταλάβει πως αυτοί που ασχολούνται με τους άλλους κρύβουν πολλήηηη κακία μέσα τους!\nEleana-My Home My Memories 27 Μαΐου 2016 - 2:11 π.μ.\nΚαλά έχω μείνει με ανοιχτό το στόμα.. τι είπε το άτομο??? Συγγνώμη οι φίλοι που τον έφεραν δε είπαν κάτι εκείνη την στιγμή? ο άντρας σου ήταν εκεί? μιλάμε θα είχα βγει έξω από τα ρούχα μου και δεν ξέρω τι θα άκουγε..\nΤελευταία έχω ξενερώσει τρελά με τους ανθρώπους. Έχω βαρεθεί να λέει ο καθένας την μ@@@@@ του και να το παίζει έξυπνος. Τελικά επιβεβαιώνομαι στο τι καλά που κάνω και απομακρύνομαι από τους περισσότερους, χειρότερα είναι να τους έχεις γύρω σου να σου σπάνε τα νεύρα και την ηρεμία της οικογένειας σου. Διάβασα την ανάρτηση και σε μέρα που τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο οπότε φούντωσα παραπάνω. Φιλιά Νίκη μου!\nNiki Pap 27 Μαΐου 2016 - 8:15 μ.μ.\nΤι να πω Ελεάνα μου...από τη μία λέω ότι οκ τη γνώμη μας τη λέμε αλλά όχι έτσι από την άλλη ποιος είναι ο καθένας που θα πει τη γνώμη του στον άλλον.\nΜα και εσύ βλέπεις τέτοιον τίτλο και μπαίνεις να διαβάσεις με νεύρα?!?!\nMissFree Mommy 31 Μαΐου 2016 - 4:36 μ.μ.\nΜα τι θράσος;;;Αυτό που ο καθένας λέει τι γνώμη του χωρίς καν την ζητήσεις με κάνει έξω φρενών!!!Η αντίδραση σου αναμενόμενη Νίκη μου.Εγώ δεν ξέρω τι θα έκανα στη θέση σου!!!\nNiki Pap 31 Μαΐου 2016 - 5:15 μ.μ.\nΕλευθερία μου τώρα που το σκέφτομαι πολύ ψύχραιμη ήμουν νομίζω!!!


Στο πλευρό του πρώτου σκηνοθετικού ντεμπούτου της πολυβραβευμένης και με Όσκαρ ηθοποιού Halle Berry, οι παραγωγοί Πάρις Κασιδόκωστας –Λάτσης και Τέρυ Ντούγκας μέσω του Hercules Film Fund.\nΗ ταινία «Bruised» έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο τον Σεπτέμβριο 2020 και στις 24 Νοεμβρίου 2021 άρχισε η προβολή της από το Netflix. Το νέο εγχείρημα των Ελλήνων παραγωγών αποτελεί την πρώτη επιλογή των συνδρομητών της πλατφόρμας σε πολλές χώρες του κόσμου ενώ εμφανίζεται και στο ΤΟΠ 10 της Ελλάδας.\nΤο «Bruised» αφηγείται την ιστορία της Jackie Justice (Halle Berry), μιας μαχήτριας πολεμικών τεχνών που εγκαταλείπει το άθλημα ταπεινωμένη. Χρόνια μετά τον τελευταίο της αγώνα, πείθεται από τον μάνατζερ και φίλο της Desi (Adan Canto) να λάβει μέρος σε έναν παράνομο αγώνα εναντίον μιας κορυφαίας αθλήτριας MMA. Σε αυτόν τον αγώνα, η Τζάκι τραβάει την προσοχή ενός προαγωγού πάλης (Shamier Anderson) που της υπόσχεται μια ζωή πίσω στο ρινγκ. Σύντομα όμως αντιμετωπίζει την απροσδόκητη επιστροφή του Manny (Danny Boyd, Jr.), του 6χρονου γιου της, τον οποίο είχε δώσει για υιοθεσία.\nΑυτή η δραματική ταινία σκηνοθετείται από την ηθοποιό Halle Berry σε σενάριο της Michelle Rosenfarb.\nΠρωταγωνιστούν οι : Halle Berry, Adan Canto, Shamier Anderson, Adriane Lenox, Sheila Atim και Stephen McKinley Henderson.\nΓια το soundtrack της ταινίας συνεργάστηκαν κορυφαίες γυναίκες δημιουργοί όπως η Cardi B και η H.E.R.\nΠαραγωγοί της ταινίας είναι Paris Kassidokostas-Latsis, Terry Dougas, Guymon Casady, Brad Feinstein, Linda Gottlieb, Gillian Hormel, Basil Iwanyk και Erica Lee.\nΕτικέτες: bruised, hercules film fund\nLive η ενημέρωση από Θεοδωρίδου και Θεμιστοκλέους για το Εθνικό Σχέδιο εμβολιαστικής κάλυψης


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΡΙΤΕΚΝΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ (ΝΟΜΟΥ) ΑΤΤΙΚΗΣ: Ιταλία: Δώρο ένα αγροτεμάχιο σε όλες τις οικογένειες που αποκτούν τρίτο παιδί!!!\nΙταλία: Δώρο ένα αγροτεμάχιο σε όλες τις οικογένειες που αποκτούν τρίτο παιδί!!!\nΗ κυβέρνηση της Ιταλίας θέλει να ενθαρρύνει τη γεννητικότητα προσφέροντας ένα αγροτεμάχιο στους γονείς που θα αποκτήσουν μέσα στα επόμενα χρόνια τρίτο παιδί.\nΟ υπουργός Οικογένειας, εξέφρασε την υποστήριξή του στο μέτρο αυτό, διευκρινίζοντας πάντως πως δεν θα αφορά, παρά τα παντρεμένα ζευγάρια που είναι εγκατεστημένα στην Ιταλία εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια.\nΣύμφωνα με το κύριο αγροτικό συνδικάτο της χώρας, το κράτος εξακολουθεί να διαθέτει πέντε εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, η συνολική αξία των οποίων υπολογίζεται σε σχεδόν 10 δισεκατομμύρια ευρώ.\nΑναρτήθηκε από ΘΕΟΚΛΗΤΗ ΜΕΣΟΥΡΙΔΟΥ ΤΡΙΤΕΚΝΟΙ στις 9:06 μ.μ.


ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ SISSEL BALANCEFIT ΜΠΛΕ - ΕΙΔΗ YOGA PILATES | Plus4u\nΈκπτωση: 29.15 € - 10% = 26.24 €\nΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ SISSEL BALANCEFIT ΜΠΛΕ\nΠολύ λειτουργική συσκευή εκγύμνασης για την βελτίωση της ισορροπίας, του φυσικού προσανατολισμού και του κυκλοφορικού. Κατάλληλο για μυϊκή ενδυνάμωση και μασάζ των πελμάτων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στατικά και δυναμικά. Διαθέτει βαλβίδα για συμπλήρωση αέρα. Διάμετρος: 34 cm. Διατίθεται και σε κόκκινη απόχρωση.\n118001434: ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ SISSEL BALANCEFIT ΚΟΚΚΙΝΗ\nΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ SISSEL BALANCEFIT ΜΠΛΕ 118001435 SISSEL SISSEL ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ SISSEL BALANCEFIT ΜΠΛΕ\n26.24 ΕΙΔΗ YOGA PILATES


Κατερίνα Πισσώνη - Ξαγαρά: Η Πηγή στέλνει το μήνυμα νίκης του Κώστα Μαράβα! - Trikala Focus\nHot NewsΤρίκαλαΚατερίνα Πισσώνη – Ξαγαρά: Η Πηγή στέλνει το μήνυμα νίκης του Κώστα Μαράβα!\nΈτοιμη για την μάχη της “Μεγάλης Πουλιάνας” δηλώνει η δυναμική υποψήφια τοπική σύμβουλος Κατερίνα Πισσώνη – Ξαγαρά. Η επιλογή του Κώστα Μαράβα στο πρόσωπο της Κατερίνας αντανακλά την βούληση του Δημάρχου Πύλης να βγουν στο προσκήνιο νέες γυναίκες με οργανωτική διάθεση και ανεξάντλητη εθελοντική προσφορά, όπως κάνει όλα αυτά τα χρόνια η Κατερίνα Πισσωνη – Ξαγαρά με αγάπη για προσφορά στο χωριό της. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το καρναβάλι Πηγής που αναβίωσε με επιτυχία μετά από πολλά χρόνια αδράνειας;\nΠροσηλωμένη λοιπόν, στον βασικό στόχο της επικράτησης του Κώστα Μαράβα από την πρώτη Κυριακή, ή μαχητική Κατερίνα δίνει τον αγώνα της πόρτα-πόρτα με τους συγχωριανούς της να βλέπουν μια υποψηφιότητα ικανή να βάλει την Πηγή σε νέα ρότα. Η Κατερίνα Πισσώνη-Ξαγαρά έχει τελειώσει ΑΤΕΙ ΔΙΟΊΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗΣ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΤΕΙ ΛΑΡΙΣΑΣ καθώς και τη Νοσηλευτική Σχολή Του ΓΕΝΙΚΟΎ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΟΥ Τρικάλων.


Δυναμικές Ταξινομήσεις | Excel Λύσεις\n← Ημερομηνίες Πάσχα, Ορθόδοξου, Καθολικού, παλαιού Ιουλιανού, για όλα τα έτη\nΠαίζοντας με τις λέξεις →\nPosted on 25 Αυγούστου, 2011\tby vioannis\nΣυναρτήσεις φύλου για αρίθμηση αλφαβητικής ταξινόμησης.\nΣτη στήλη Α και στα κελιά Α1 έως Α100 έχετε ένα κατάλογο ονομάτων (αλφαριθμητικών) που δεν είναι αλφαβητικά ταξινομημένος. Μπορείτε σε μια διπλανή στήλη, με συναρτήσεις φύλλου, να δημιουργήσετε μια αρίθμηση ώστε σε κάθε αλφαριθμητικό να αντιστοιχεί ο αριθμός της σειράς που θα είχε σε μια ταξινόμηση φθίνουσα ή αύξουσα. Ας δούμε τις συναρτήσεις:\nΑποδίδει την σειρά αύξουσας αλφαβητικής ταξινόμησης. Τα διπλότυπα αποδίδονται με τον ίδιο αριθμό. Μπορείτε να αρχίσετε την αρίθμηση, από όποιο αριθμό θέλετε, αν αλλάξετε το αρχικό 1 της συνάρτησης.\nΤο ίδιο, αλλά για φθίνουσα ταξινόμηση.\nΑποδίδει την σειρά αύξουσας αλφαβητικής ταξινόμησης. Τα διπλότυπα αποδίδονται με διαδοχικούς αριθμούς.\nΑποδίδει την σειρά αύξουσας αλφαβητικής ταξινόμησης. Τα διπλότυπα αποδίδονται με τον ίδιο αριθμό όχι όμως τον αύξοντα της πρώτης εμφάνισης, αλλά τον αύξοντα της τελευταίας.\nΟι συναρτήσεις αυτές είναι για στατικά δεδομένα στην περιοχή Α1:Α100.\nΑν τα δεδομένα σας είναι δυναμικά και συνεχώς προσθέτετε νέες εγγραφές στην στήλη Α τότε τροποποιήστε τις συναρτήσεις ώστε να συμπεριλαμβάνουν τις νέες εγγραφές: αντικαταστήστε το όρισμα $A$1:$A$100 με το: OFFSET($A$1;0;0;COUNTA(A:A);1)\nΈνα πιο ρεαλιστικό παράδειγμα:\nΤα δεδομένα σας είναι στη στήλη Α, με πρώτη εγγραφή στο κελί Α2 και τις επόμενες να ακολουθούν, στη δε στήλη προσθέτονται συνεχώς νέα στοιχεία. Θέλετε μια αρίθμηση αύξουσας ταξινόμησης με τα διπλότυπα να αποδίδονται με διαδοχικούς αριθμούς. Στο κελί D2 εισάγετε την συνάρτηση:\nκαι την αντιγράφετε αρκετά κάτω στα κελιά της στήλης D. Τώρα κάθε φορά που εισάγετε μια νέα εγγραφή στη στήλη Α, όλοι οι αριθμοί της στήλης D αναπροσαρμόζονται και οι νέα εγγραφή αποκτά τον αριθμό ταξινόμησης της. Δέστε όλα τα παραπάνω στο excel βιβλίο: SortFunctions\nΔυναμική ταξινόμηση με συναρτήσεις.\nΟι παραπάνω συναρτήσεις μπορούν να σας βοηθήσουν να ταξινομήσετε τα δεδομένα μιας στήλης δυναμικά.\nΈχετε αλφαριθμητικά δεδομένα στη στήλη Α τα οποία δεν είναι ταξινομημένα και συνεχώς προσθέτετε νέες εγγραφές. Θέλετε σε μια άλλη στήλη (ας πούμε στην F) οι ίδιες οι εγγραφές της στήλης Α να εμφανίζονται ταξινομημένες και καθώς συνεχώς προσθέτετε νέες εγγραφές ή τροποποιείτε παλιές εγγραφές στην Α , η F αυτόματα να αναδιατάσσεται και να αναταξινομείται.\nΣτη στήλη Ε και στο κελί Ε2 (τα αρχικά δεδομένα αρχίζουν από το κελί Α2) εισάγετε τη συνάρτηση:\nκαι την αντιγράφετε αρκετά κάτω στην Ε. Η συνάρτηση αυτή αποδίδει την σειρά αλφαβητικής ταξινόμησης των κελιών της Α, με τα διπλότυπα να αποδίδονται με διαδοχικούς αριθμούς. (βλέπε και πιο πάνω).\nΣτο κελί F2 εισάγετε την συνάρτηση:\nκαι την αντιγράφετε αρκετά κάτω στην F, (όσο κάτω αντιγράψατε και την Ε2)\nΌλα είναι έτοιμα. Οι εγγραφές της στήλη Α είναι τώρα ταξινομημένες στην στήλη F, κάθε αλλαγή στα δεδομένα της Α θα απεικονίζεται άμεσα στη F και κάθε νέα εγγραφή στην Α θα βρίσκει την σωστή ταξινομημένη θέση της στην F.\nΑν θέλετε φθίνουσα ταξινόμηση, δεν έχετε παρά να αλλάξετε στην τύπο της στήλης Ε, το σύμβολο του «μεγαλύτερου» (>) με το σύμβολο του «μικρότερου» (<). Τίποτε άλλο! Η μέθοδος αυτή ταξινομεί κείμενο, αριθμούς, ημερομηνίες, λογικές τιμές, και τιμές που επιστρέφουν από συναρτήσεις˙ αποτυγχάνει μόνο σε σφάλματα.\nΜπορείτε, ακόμα, να αντικαταστήσετε τα ορίσματα OFFSET(…..) με καθορισμένα ονόματα και οι 2 παραπάνω τύποι να απλοποιηθούν αρκετά. Καθορίστε τα ονόματα:\nκαι οι συναρτήσεις των κελιών Ε2 και F2 θα γίνουν αντίστοιχα:\nΔέστε παραδείγματα στο excel βιβλίο: SortFunctions\nΔυναμική ταξινόμηση μιας στήλης με βάση τα ποσοτικά δεδομένα μιας άλλης.\nΣτα κελιά Α1: Α100 έχετε μια λίστα ονομάτων (ας πούμε σπουδαστών) και στα κελιά Β1:Β100 την βαθμολογία τους. Θέλετε σε μια νέα στήλη να δημιουργήσετε μια δυναμική ταξινόμηση των σπουδαστών, ώστε οι αλλαγές στην βαθμολογία ή οι προσθαφαιρέσεις στον κατάλογο των σπουδαστών να αντικατοπτρίζεται άμεσα στην ταξινόμηση. Το πρόβλημα αυτό αν δεν υπάρχουν ίδιες βαθμολογίες (διπλότυπα) στη στήλη Β είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα «αριστερού» vlookup το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί:\nόπου στα κελιά C1:C100 έχετε εισάγει μια συνεχή αρίθμηση 1,2,3,4,…100. Αν μάλιστα η βαθμολογία είναι αριστερά της στήλης των ονομάτων, είναι ένα απλό πρόβλημα vlookup.\nΣτην πράξη όμως είναι απίθανο στην στήλη των ποσοτικών δεδομένων (βαθμών) να μην υπάρχουν διπλότυπα και τότε η προηγούμενοι τύποι θα αποτύχουν. (Για κάθε ομάδα διπλότυπων θα επιστρέψει το ίδιο όνομα).\nΤο πρόβλημα μπορεί να λυθεί αν πρόσκαιρα αλλοιώσετε τα ποσοτικά δεδομένα της στήλης Β, προσθέτοντας ή αφαιρώντας μια μικρή μεταβλητή ποσότητα η οποία θα εξασφαλίσει ότι τα διπλότυπα θα διαφοροποιηθούν και παράλληλα δεν θα δημιουργήσετε με την πρόσθεση η την αφαίρεση νέα διπλότυπα.\nΑς το δούμε στην πράξη:\nΣτις στήλες Α και Β έχετε τα δεδομένα σας, ονόματα και βαθμοί, αντίστοιχα.\nΣτο κελί D2 εισάγετε τη συνάρτηση:\nΟ αριθμός του κελιού Β2 αυξήθηκε κατά την ποσότητα ROW()/10^7)=2/10000000= =0,0000002 . Όταν θα αντιγράψετε την συνάρτηση πιο κάτω στα κελιά της D θα έχετε μεταβολές: για το D3= 0,0000003, για το D4 =0,0000004 κλπ για το κελί D5000= 0,0005000 και για το D50000= 0,0050000. Οι δεκαδικοί αυτοί λοιπόν, ακόμα και αν τα δεδομένα σας φτάνουν τις 50.000, είναι διαφορετικοί για κάθε κελί και παραμένουν πέρα από το τρίτο δεκαδικό. Άρα διαφοροποιούν όλα τα ποσοτικά δεδομένα της στήλης Β και δεν δημιουργούν νέα διπλότυπα αφού τα αρχικά δεδομένα είναι αριθμοί με 2 δεκαδικά. Αν τα αρχικά δεδομένα σας έχουν πιο πολλά δεκαδικά ή είναι εκατοντάδες χιλιάδες, απλά αυξήστε στον τύπο τον εκθέτη του 10.\nΣτη συνέχεια εισάγετε 2 καθορισμένα ονόματα:\n(Τα ονόματα δεν είναι απαραίτητα, αλλά θα κάνουν πιο κατανοητούς και πιο απλούς τους τύπους που θα ακολουθήσουν)\nΣτο κελί Ε2 εισάγετε τον τύπο:\nΗ συνάρτηση αυτή ταξινομεί τις τροποποιημένες βαθμολογίες σε φθίνουσα ταξινόμηση. Το όρισμα ROW()-ROW($E$1) αποδίδει στη θέση αυτή 1 και πιο κάτω θα αποδώσει 2, 3, 4,…. δημιουργεί δηλαδή μια συνεχή αρίθμηση. (Σημειώνω για όσους τυχόν ανησυχούν ότι η ROW() θα είναι ευμετάβλητη σε εισαγωγές νέων γραμμών, ότι στη μορφή ROW()-ROW($E$1) δεν είναι! Δοκιμάστε το!)\nΣτο κελί G2 εισάγετε τον τύπο:\nΟ τύπος αυτός κάνει την τελική ταξινόμηση. Είναι ένα «αριστερό» VLOOKUP με την CHOOSE να αναλαμβάνει την δημιουργία του table_array. (**)\nΣτο κελί Η2 εισάγετε την συνάρτηση:\nη οποία επαναφέρει τους βαθμούς στην αρχική τους μορφή.\nΤέλος αντιγράψτε της συναρτήσεις των κελιών D2, E2, G2, H2 αρκετά κάτω, όσο εκτιμάτε ότι θα σας χρειαστεί. Είστε έτοιμοι! Καθώς προσθέτετε ή τροποποιείτε στοιχεία στις στήλες Α και Β, αυτόματα αναπροσαρμόζονται οι G και Η (και οι D, E). Προσθέστε δεδομένα στις Α και Β ή αλλάξτε κάποιους βαθμούς και θα το δείτε.\nΓια μία αύξουσα ταξινόμηση απλά αλλάξτε στη στήλη Ε την συνάρτηση LARGE με τη SMALL.\n(**) Για την ικανότητα της συνάρτησης CHOOSE να επιστρέφει πίνακα και να «απογειώνει» κυριολεκτικά την VLOOKUP δέστε προηγούμενο σημείωμα: Ένας πρωτότυπος τόπος χρήσης της συνάρτησης CHOOSE.\nΚαι μια αναλυτική παρουσίαση στο PDF αρχείο: CHOOSE and VLOOKUP in excel\nThis entry was posted in excel, Συναρτήσεις φύλλου and tagged excel, συναρτήσεις φύλλου excel, Δυναμική Ταξινόμηση στο excel. Bookmark the permalink.\n3 Responses to Δυναμικές Ταξινομήσεις\nΟ/Η JGPat2013 λέει:\n7 Ιανουαρίου, 2013 στο 15:54\nΚαλημέρα, Καλή Χρονιά και Χρόνια Πολλά και Καλά!\nΈχω ένα πρόβλημα και ζητώ τη βοήθειά σας. Έχω διάφορες στήλες σε ένα φύλλο στις οποίες προσθέτω συνεχώς νέα στοιχειά και τις ταξινομώ. Όταν έρχεται η ώρα να δουλέψω με το φύλλο δεν θυμάμαι αν έχω κάνει την ταξινόμηση, ούτε μπορώ να το δω με το μάτι γιατί οι στήλες είναι μεγάλες. Για να βεβαιωθώ ξανακάνω τις ταξινομήσεις από την αρχή. Υπάρχει τρόπος να ξέρω αμέσως ότι μια στήλη είναι ταξινομημένη.\n7 Ιανουαρίου, 2013 στο 19:20\nΠάρα πολύ ωραίο ερώτημα! Ναι, μπορεί μια συνάρτηση (συνάρτηση φύλλου) να παρακολουθεί αν μία στήλη είναι ταξινομημένη. Επειδή το ερώτημα πιθανά να ενδιαφέρει και άλλους φίλους του ιστολογίου, αξίζει τον κόπο να γίνει μια χωριστή ανάρτηση. Ελπίζω πολύ σύντομα να έχεις την απάντησή σου.\nΠαράθεμα: Είναι η στήλη ταξινομημένη; | Excel Λύσεις