Χωρίς Γέφυρες: 14. Ωχ! Ο πατέρας μου!\n- Σου πάνε τα μαλλιά έτσι!\nΟ Στράτος βρισκόταν στο δωμάτιο μου και στεκόταν πίσω μου την ώρα που έφτιαχνα τα μαλλιά μου λίγο πριν φύγουμε για να γιορτάσουμε τα γενέθλιά του.\n- Μπανάνα το λένε το χτένισμα;\nΤον κοίταξα περίεργα μέσα απ’ τον καθρέπτη. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ένας άντρας στην ηλικία του Στράτου θα γνώριζε από γυναικεία χτενίσματα! Το γνωστό σινιών που οι παλιές ονόμαζαν ‘μπανάνα’ ήταν το χτένισμα μου για απόψε. Ήταν ένα απ’ τα καλά χτενίσματα και βολικά για τις γυναίκες με μακριά μαλλιά. Και τα δικά μου ήταν μακριά και μιας κι έκανε ζέστη αποφάσισα να τα μαζέψω επάνω. Ο Στράτος επέμενε να στέκεται πίσω μου με τα χέρια στις τσέπες και παρακολουθούσε ότι έκανα. Δεν τον ενοχλούσε που το δωμάτιο δεν φαινόταν απ’ το σύννεφο της λακ και του αρώματός μου. Και μου άρεσε και με ενοχλούσε. Με έκανε να αισθάνομαι όμορφα. Δεν υπήρξε άλλη φορά στην ζωή μου που κάποιος άνδρας να πρόσεχε που έφτιαχνα τα μαλλιά μου ή μακιγιαριζόμουν. Ο Στράτος ετοιμάστηκε γρήγορα και δεν προτίμησε να καθίσει με τον αδερφό μου στην αυλή μέχρι να τελειώσω, αλλά ήθελε να με κοιτάζει. Δεν ξέρω ήταν σαν κάτι να ήθελε να μου πει και προφανώς δεν έβρισκε τον τρόπο. Ένοιωθα απίστευτα άδεια για να ασχοληθώ περισσότερο. Δεν του μιλούσα και τον άφηνα να με κοιτά. Διόρθωσα τις λεπτομέρειες στο μακιγιάζ μου και κοίταξα το άψογο κεφάλι μου για τυχόν ατέλειες.\n- Μπορείς να βγεις λίγο έξω; Ζήτησα απ’ τον Στράτο μιας και ήθελα να βάλω τα καλά μου.\n- Ενοχλώ ε; Μου είπε με παραπονιάρικο τόνο.\n- Πρέπει να αλλάξω ρούχα. Αν δεν έχεις αντίρρηση. Του είπα ενοχλημένη.\nΔεν τον έπαιρνε να επιμείνει γιατί λίγα μέτρα πιο κει καραδοκούσε ο αδερφός μου! Κούνησε το κεφάλι του δείχνοντας πως με κατανοούσε και βγήκε απ’ το δωμάτιο μου χωρίς να βγάλει κουβέντα. Έκλεισα την πόρτα πίσω του και κοιτούσα την σκιά του απ’ το θολό ανάγλυφο τζάμι της να απομακρύνεται. Η αλήθεια είναι ότι τον ήθελα στο δωμάτιο μου, αλλά ντρεπόμουν εκεί μπροστά του να αρχίσω να αλλάζω ρούχα. Δεν είχα την οικειότητα, αλλά δεν ντρεπόμουν γι’ αυτό. Ντρεπόμουν για το σώμα μου. Το ολόσωμο μαγιό που φορούσα καθημερινά στην θάλασσα δεν φανέρωνε το πώς ήμουν στην πραγματικότητα. Τα πλευρά μου φαίνονταν και μπορούσα να τα μετρήσω ένα – ένα και η κοιλιά μου είχε ρουφηχτεί απ’ την ασιτία. Ήμουν μερικά βήματα απ’ την εικόνα που δίνει η νευρική ανορεξία. Τα πόδια, τα χέρια και το στήθος μου ευτυχώς λόγω της συνεχούς κινήσεως –ποδήλατο και κολύμπι- ήταν γυμνασμένα και σφιχτά. Το δε πρόσωπό μου είχε χάσει την λάμψη του κι ενώ ήταν οβάλ το σχήμα του χανόταν απ’ τα πεσμένα ζυγωματικά και την ελαφριά χαλάρωση στον λαιμό. Εκείνη την στιγμή στον καθρέπτη μου δεν αντίκριζα την εικόνα μιας εικοσιτετράχρονης κοπέλας, αλλά μιας μεσήλικης γυναίκας. Αν κάτι έσωζε την εμφάνιση μου εκείνη την στιγμή ήταν το χτένισμα και το άψογο μακιγιάζ που εξαφάνισαν ως διά μαγείας τις ατέλειες απ’ το πρόσωπό μου. Πρόσθεσα λίγο ρουζ παραπάνω στα ζυγωματικά και τώρα έδειχνα ακόμη καλύτερα, μιας και είχα χάσει το χρώμα μου. Αναρωτιόμουν που να οφειλόταν όλο αυτό που έβλεπα. Ήταν άραγε μια κρυφή επιθυμία να δημιουργήσω το τέλειο σώμα ή ήταν αυτοτιμωρία για όσα χρόνια άφησα και χάθηκαν έτσι αποκλείοντας κάθε ευκαιρία γνωριμίας με άλλους ανθρώπους και που τώρα κρεμόμουν απ’ τον Στράτο για να ζήσω όσα δεν έζησα; Εικοσιτέσσερα χρόνια ζωής που τα περισσότερα από αυτά χάθηκαν για έναν εφηβικό ενθουσιασμό που τον έλεγαν Γιώργο. Κι ο Στράτος ήδη πατούσε τα είκοσι και χαιρόταν κάθε στιγμή της ζωής του ρουφώντας και την τελευταία σταγόνα της. Αυτός ήταν ο λόγος που με γοήτευε. Αν κάτι με κρατούσε δυνατή ήταν ο δικός του τρόπος που φερόταν στην ζωή.\nΑπομακρύνθηκα απ’ τον καθρέπτη. Δεν άντεχα να με βλέπω έτσι όπως ήμουν. Τα εσώρουχα έδειχναν πολύ γελοία επάνω μου. Μου φαίνονταν τεράστια και ασχημάτιστα! Έβγαλα απ’ τον σάκο μου το κίτρινο μεσάτο πουκαμισάκι μου και την μαύρη παντελόνα. Τα φόρεσα αμέσως και ξαναγύρισα στον καθρέπτη για επιθεώρηση. Διαπίστωσα πως είχα λεπτύνει πολύ στην μέση. Ήδη το καρφάκι της ζώνης της παντελόνας μπήκε μια τρύπα πιο μέσα. Η εξωτερική μου εικόνα έδειχνε άψογη, αλλά μέσα μου ήμουν ακόμη πιο χάλια βλέποντας αυτό που δεν είχα προσέξει τόσες μέρες στον καθρέπτη.\n- Αργείς πολύ; Άκουσα ξαφνικά την φωνή του Γιάννη.\n- Όχι! Σε πέντε λεπτά θα 'μαι έτοιμη. Του φώναξα.\n- Γυναίκες! Τι περιμένεις; Καμιά τους δεν είναι έτοιμη στην ώρα της…\nΆκουσα έξω ακριβώς απ’ το δωμάτιό μου τον Στράτο. Γύρισα τα μάτια μου στην πόρτα και διακρινόταν η σκιά του απ’ το τζάμι. Γιατί στεκόταν εκεί; Τι περίμενε; Μήπως περίμενε να γράψει στο μυαλό του την πρώτη εικόνα που θα έπαιρνε από μένα ανοίγοντας την πόρτα του δωματίου μου; Τον ενδιέφερα λοιπόν! Ήθελε να δει πως θα εμφανιζόμουν! Τι φορούσα, αν το χτένισμά μου ήταν αυτό που είδε λίγο πριν, αν το πρόσωπό μου ήταν όμορφα μακιγιαρισμένο, αν φορούσα το άρωμα που του άρεσε! Έσφιξα την ζώνη της παντελόνας μου και φόρεσα τα πέδιλα μου. Έριξα μια τελευταία ματιά στον καθρέπτη και μου άρεσε αυτό που έβλεπα. Να άρεσα και σε αυτόν το ίδιο; Κουβέντιαζε με τον αδερφό μου και ήταν αφοσιωμένος όταν άνοιξα απότομα την πόρτα. Γύρισε αμέσως και με κοίταξε. Ολοκλήρωσε γρήγορα την φράση της κουβέντας του και πλέον το βλέμμα του ήρθε και καρφώθηκε επάνω μου. Ότι κίνηση και να έκανα εκείνο με ακολουθούσε.\nΕίπα βγαίνοντας απ’ το δωμάτιο μου, ενώ ο Στράτος με κοιτούσε σαν να με έβλεπε για πρώτη φορά. Έδειχνε γοητευμένος; Ίσως να μην είχε συνηθίσει τις διαφορετικές εμφανίσεις και ίσως οι αλλαγές που έκανα πότε – πότε τον ξάφνιαζαν ευχάριστα.\n- Επιτέλους! Άκουσα τον αδερφό μου απ’ την βεράντα.\nΞαναμπήκα στο δωμάτιό μου για να πάρω χρήματα αυτή την φορά και ο Στράτος με ακολούθησε κατά πόδας. Ένοιωσα να με έχει πλησιάσει πάρα πολύ και νόμιζα ότι δεν είχα οξυγόνο να αναπνεύσω άλλο:\n- Είσαι πολύ όμορφη απόψε! Μου είπε γλυκά και ψιθυριστά.\n«Για σένα έγινα όμορφη. Γιορτάζεις και θέλω να ‘μαι όμορφη» σκέφτηκα και του χαμογέλασα, λέγοντας ένα ξερό ‘ευχαριστώ’.\n- Τι έγινε; Θα ξεκινήσουμε καμιά φορά; Συνέχισε να διαμαρτύρεται ο αδερφός μου απ’ την βεράντα.\n- Πες ότι ήδη έχουμε ξεκινήσει. Του είπα βγαίνοντας απ’ το σπίτι.\nΟ Στράτος ακολούθησε και κατέβηκε στην αυλή. Με κοίταζε απ’ την κορυφή μέχρι τα νύχια. Αισθανόμουν ότι η εικόνα μου τον ευχαριστούσε. Εμένα όμως δεν με ευχαριστούσε, γιατί κάτω απ’ τα ρούχα μου κρυβόταν η δυσάρεστή μου αλήθεια!\n- Καλά ρε φίλε γιατί τόση βιασύνη; Ρώτησε τελικά τον Γιάννη την στιγμή που κλείδωνε την αυλόπορτα.\n- Δεν θέλω να στήσω τον άνθρωπο. Δικαιολογήθηκε ο αδερφός μου.\nΚρατήθηκα να μην γελάσω. Ο Γιάννης είχε βρει το καλό ψέμα πως είχε κανονίσει μ’ ένα φίλο του και έπρεπε να τον περιμένει στον οικισμό, γιατί ο φίλος του δεν ήξερε την περιοχή! Κι ο Στράτος σαν χάνος το έχαψε!\nΗ διαδρομή μας μέχρι τον οικισμό θα γινόταν με τα ποδαράκια μας. Μισή ώρα στο νερό με κανονικό βάδισμα θέλαμε. Σε περίπτωση που το ρίχναμε στην καλή χαρά και το κέφι και παίζαμε τότε ένα σαραντάλεπτο θα το θέλαμε! Ενώ με το ποδήλατο έφτανε ένα δεκάλεπτο το πολύ. Ο Γιάννης από ώρα αναρωτιόταν αν ήταν καλό να κάνει την διαδρομή με το ποδήλατο –κάτι που ευχόμουν- αλλά κι απ’ την άλλη χάρη της παρέας δεν ήθελε να μας αφήνει πίσω. Κι έπρεπε κι εμείς να βαδίσουμε βάση των επιθυμιών του αδερφού μου. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Στην ουσία ο λόγος που βιαζόταν ο Γιάννης ήταν ότι ήθελε να βρίσκεται νωρίτερα στον οικισμό ώστε ο Στράτος να ‘ναι εκεί που πρέπει πριν εμφανιστούν οι δικοί του. Σε διαφορετική περίπτωση θα χαλούσε η έκπληξη. Ο σκοπός ήταν να τους δει όλους ξαφνικά μπροστά του. Προχωρούσαμε και το ‘χαμε ρίξει στην κουβέντα. Μάλλον ο αδερφός μου με τον Στράτο, γιατί εγώ δεν είχα να πω κάτι. Όμως δεν ήταν αυτό, γιατί δεν ξέρω διαισθανόμουν ότι κάτι θα συνέβαινε. Κάτι απρόοπτο. Και αυτό δεν με έκανε να αισθάνομαι καλά. Άλλωστε με τους δικούς του μόνο μια φορά είχα συναντηθεί κι έτσι δεν θα αισθανόμουν άνετα στην αποψινή επίσκεψή τους. Κάτι μου δημιουργούσε έναν ανεξήγητο φόβο που δεν μπορούσα να μαντέψω από τι θα προερχόταν. Είχα χώσει τα χέρια στις τσέπες της παντελόνας μου και περπατούσα στην άκρη του δρόμου σχεδόν μπροστά από τους συνοδούς μου με σκυμμένο το κεφάλι. Και ξάφνου ο Στράτος άρχισε να επιδίδετε σε ένα περίεργο παιχνίδι που εκείνη την στιγμή το έβρισκα εντελώς ενοχλητικό: φρόντιζε να είναι συνεχώς δίπλα μου. Όπου κι αν πήγαινα: δίπλα στον Γιάννη, πίσω απ’ τον Γιάννη, μπροστά απ’ τον Γιάννη, ο Στράτος ήταν δίπλα μου. Δεν ξέρω τι τον είχε πιάσει και το έκανε και δεν στεκόταν δίπλα στον φίλο του να κουβεντιάζουν ότι κουβέντιαζαν. Θεωρούσα ότι ήταν πολύ χαζό αυτό που έκανε και δεν έφταιγε σε τίποτε ο αδερφός μου να παίζουμε το ‘γύρω γύρω όλοι’! Αποφάσισα να προχωρώ μόνο σε ένα σημείο του δρόμου και να μην λοξοδρομώ κι ας έκανε ότι ήθελε. Ας στεκόταν όπου ήθελε. Δεν είχα διάθεση να ψυχολογήσω αυτό που έκανε. Ήξερα ότι ήταν ένας τρόπος να μου αποσπά την προσοχή όταν διαπίστωνε ότι δεν την είχε αλλά δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Το μυαλό μου δεν βρισκόταν εκεί. Είδε ότι δεν ήμουν σε διάθεση ώστε να δέχομαι το οτιδήποτε από αυτόν δείχνοντας του ότι με ενοχλούσε όπως έκανα τις άλλες βραδιές. Ήταν μεν το παιχνίδι μας, αλλά για απόψε τουλάχιστον ότι και να έκανε η προσοχή μου δεν μπορούσε να στραφεί σε αυτόν. Αισθανόμουν εντελώς μόνη κι εντελώς αποξενωμένη. Ο Στράτος ήταν εκεί, αλλά η παρουσία του ήταν για μένα σαν να βρισκόταν μίλια μακριά.\nΦτάσαμε στον οικισμό χωρίς να το καταλάβουμε. Ο Γιάννης έδειχνε ανακουφισμένος που φτάσαμε εγκαίρως. Είχε τον χρόνο να τακτοποιήσει το οτιδήποτε! Στρίψαμε προς την παραλία και πήγαμε στην καφετέρια. Καθίσαμε σε ένα τραπέζι στον περίβολο της καφετέριας και που ο αδερφός μου είχε την ορατότητα για να ξέρει ποιο θα είναι το αμέσως επόμενο βήμα του. Κοίταξα το ρολόι μου και είδα ότι η ώρα είχε σχεδόν φτάσει. Δεν ξέρω κι αν οι επισκέπτες μας είχαν φτάσει. Παρόλα αυτά διατηρήσαμε την ψυχραιμία μας. Παραγγείλαμε τους καφέδες μας. Ο Στράτος επέμεινε να ρωτά πότε θα ερχόταν ο φίλος του Γιάννη και τι θα γινόταν στην συνέχεια κλπ. Ο Γιάννης έβρισκε τις κατάλληλες απαντήσεις για να τον γεμίζει ψέμα κι εκείνος να το τρώει! Κάθισα αμίλητη και προσπαθούσα να φανταστώ το έκπληκτο πρόσωπο του Στράτου βλέποντάς τους όλους ξαφνικά μπροστά του. Άραγε… Άραγε να ερχόταν κι αυτή η Τόνια μαζί τους; Άραγε το πακέτο της έκπληξης να περιελάμβανε κι εκείνη; Αυτό ήταν που φοβόμουν τελικά. Αλλά και πάλι… Δεν ξέρω! Ότι και να γινόταν απόψε έπρεπε να το υποστώ με στωικότητα. Αυτή η κοπέλα είχε άμεση προτεραιότητα στην ζωή του Στράτου κι όχι εγώ. Θα έπρεπε να φανώ δυνατή σε όποια εικόνα και να έβλεπα. Είτε την αγκάλιαζε, είτε την φιλούσε εκεί μπροστά μου. Όμως… όχι! Δεν ήταν αυτό που με φόβιζε! Κάτι άλλο θα συνέβαινε απόψε και δεν ξέρω τι! Ο Γιάννης απομακρύνθηκε για λίγο από κοντά μας για να κάνει έναν γρήγορο έλεγχο. Υπολόγιζε την ώρα που ξεκίνησαν οι γονείς του Στράτου απ’ το σπίτι τους μέχρι εδώ πάνω και θεωρούσε ότι πλησίαζαν, αν δεν είχαν φτάσει ήδη.\n- Δεν είσαι ιδιαίτερα ομιλητική σήμερα! Διαπίστωσε ο Στράτος τα λίγα δευτερόλεπτα που μείναμε μόνοι μας και με ρώτησε αν με απασχολούσε κάτι.\nΝα του πω τι άραγε; Ότι «ξέρεις σήμερα θα έρθουν οι δικοί σου και οι φίλοι σου και φοβάμαι ότι θα είναι μαζί τους και η Τόνια». Δεν πήγαινε να του το πω. Δεν είχα το θάρρος να μιλήσω έτσι ανοιχτά για έναν απ’ τους φόβους μου. Τι άλλο να του έλεγα; Ότι είχα κάποιο περίεργα δυνατό προαίσθημα πως κάτι θα γινόταν; Και πάλι δεν ήταν η ώρα να λέω κάτι τέτοια υπερφυσικά!\n- Καλά είμαι! Είπα τελικά αναστενάζοντας. Ήταν σαν να ήθελα να βγάλω από μέσα μου κάθε αρνητική σκέψη που είχα στο μυαλό.\nΟ Στράτος με κοιτούσε στα μάτια περιμένοντας προφανώς να του δώσω εξηγήσεις γιατί μάλλον δεν με πίστεψε, αλλά προτίμησα να χαζέψω στον αγώνα μπιτς-βόλεϊ μιας ομάδας νεαρών ανδρών στην ακτή. Το φως της μέρας χανόταν κι αυτοί έπαιζαν απτόητοι το παιχνίδι τους.\n- Ποιος είναι ο φίλος που περιμένεις ρε Γιάννη; Κρυφό μας τον έχεις; Ρώτησε ο Στράτος τον αδερφό μου με το που ο Γιάννης κάθισε στο κάθισμά του επιστρέφοντας απ’ τον έλεγχο.\n- Τον γείτονά μου τον Κώστα περιμένω. Τον ξέρεις;\n«Το σόι σου και τους φίλους σου» απάντησε η σκέψη μου, χωρίς να πάρω τα μάτια μου απ’ το παιχνίδι στην ακτή.\n- Τον ξέρω. Έτυχε κάποια στιγμή που μου τον γνώρισες. Απάντησε ο Στράτος.\nΚατέφθασε ο σερβιτόρος φέρνοντας τους καφέδες μας. Κοίταξα το ρολόι μου. Σε λίγη ώρα μάλλον θα σηκωνόταν η αυλαία και θα αποκαλυπτόταν αυτό που εγώ φοβόμουν. Αναστέναξα πιο βαθιά πίνοντας μια γουλιά απ’ τον παγωμένο φραπέ μου.\n- Με συγχωρείτε νομίζω ότι τον πήρε το μάτι μου. Πάω να του μιλήσω και να τον φέρω εδώ.\nΟ Γιάννης σχεδόν αμέσως εξαφανίστηκε. Και ξαναμείναμε μόνοι με τον Στράτο. Τον κοίταξα. Δεν με κοίταξε. Προτίμησε να ρίξει το βλέμμα του στις καλλίγραμμες κοπέλες που έπαιζαν ρακέτες πιο μπροστά απ’ την παρέα του μπιτς-βόλεϊ. Και δεν είχε καν την ευαισθησία να μην σχολιάσει τα τέλεια σώματά τους. Μ’ έκανε να νοιώσω απαίσια και μειονεκτικά, καθώς αμέσως ήρθε στο μυαλό μου η εικόνα του δικού μου σώματος μπροστά στον καθρέπτη νωρίτερα στο σπίτι. Κάρφωσα το βλέμμα μου στο ποτήρι του καφέ μου, αρνούμενη να κοιτάζω τον οποιοδήποτε άνθρωπο ήταν στην ακτή. Νωρίτερα εγώ στο σπίτι μετρούσα τα παΐδια μου κι αυτός με έκανε να αισθάνομαι ακόμη πιο άσχημα για την κατάντια μου. Ο Γιάννης κατέφθασε χαμογελώντας.\n- Που είναι ο Κώστας; Ρώτησε αμέσως ο Στράτος.\n-Του έδειξα έναν χώρο να παρκάρει κι έρχεται. Του είπε αμέσως.\nΟ Στράτος δεν ξαναρώτησε αλλά συνέχισε να σχολιάζει και στον Γιάννη τις κοπέλες της ακτής. Νωρίτερα μου έλεγε πως ήμουν όμορφη και να που τώρα άλλες ήταν οι όμορφες και οι κορμάρες! Σαν δεν ντρεπόταν λίγο. Ευχαρίστως θα τον χαστούκιζα αν δεν ήταν ο Γιάννης μπροστά. Μόνο και μόνο για να καταλάβει το πόσο πολύ με πρόσβαλε εκείνη την στιγμή.\n- Εντάξει; Ρώτησα τον Γιάννη διακόπτοντας τον Στράτο.\nΟ Γιάννης κούνησε καταφατικά το κεφάλι και ήπιε μια μεγάλη γουλιά απ’ τον καφέ του, σχολιάζοντας κι εκείνος με την σειρά του τις κοπέλες στην ακτή. Αισθανόμουν πολύ περίεργα κι εντελώς αποκομμένη απ’ την παρέα μου. Οι νεαροί που έπαιζαν μπιτς-βόλεϊ τα μάζεψαν κι έφυγαν και γενικώς όλοι όσοι κάθονταν στην ακτή τα μάζεψαν κι έφυγαν. Ήταν λες κι όλοι ήταν συνεννοημένοι με τον Γιάννη μιας και ήταν η ώρα της μεγάλης έκπληξης. Ακόμη κι οι κοπέλες που έπαιζαν ρακέτες έφυγαν. Η ακτή έμεινε ξαφνικά έρημη. Τα φώτα κατά μήκος του παραλιακού δρόμου άναψαν και η νύχτα άπλωνε το πρώτο της δίχτυ. Η μουσική απ’ τα ηχεία της καφετέριας θύμιζε άλλες εποχές. Το παλιό κλασσικό ροκ έσπαγε την απόλυτη ησυχία εκείνης της ώρας. Καθόμασταν αμίλητοι και ξαφνικά συνειδητοποιούσα ότι δεν είχαμε κάποια τούρτα ή έστω κάνα γλυκάκι με ένα κεράκι για να γιορτάσουμε την ημέρα του Στράτου. Ζαχαροπλαστείο στην περιοχή δεν υπήρχε και δυστυχώς δεν είχαμε αυτή την μικρή πολυτέλεια ώστε να συμπληρώσουμε την έκπληξη όπως έπρεπε:\n- Ωχ! Ο πατέρας μου!\nΆκουσα ξαφνικά τον Στράτο, ο οποίος πετάχτηκε απ’ το κάθισμά του. Είχε δίκιο, αλλά έπρεπε προς στιγμήν να τον βγάλουμε φαντασιόπληκτο.\n- Ο πατέρας σου; Κάποιο λάθος κάνεις. Τι δουλειά έχει εδώ πάνω Στράτο;\nΤου είπα και πολύ κακώς δεν είχα μαζί μου την φωτογραφική μηχανή μου ν’ απαθανάτιζα την μοναδική στιγμή έκπληξής του αντικρίζοντας την πρώτη εικόνα απ’ το αυτοκίνητο του πατέρα του.\n- Μου φάνηκε πως είδα το αυτοκίνητο του πατέρα μου. Ξαναείπε και κάθισε αργά στο κάθισμα του και με την έκπληξη γραμμένη στο πρόσωπο του.\n- Σου φάνηκε. Μόνο ο πατέρας σου έχει το ίδιο αυτοκίνητο; Συμπλήρωσε ο αδερφός μου.\nΟ Στράτος έδειχνε μπερδεμένος. Κοίταζα την κάθε του κίνηση και ήταν προβλέψιμος: μια γερή γουλιά καφέ στο λαιμό, άνοιγμα του πακέτου με τα τσιγάρα, βγάλσιμο ενός τσιγάρου, τοποθέτηση στα χείλη, φωτιά στο τσιγάρο και τέλος ένα δυνατό ρούφηγμα του πρώτου καπνού. Αυτό το δυνατό ρούφηγμα έδειχνε ότι καθόταν στα καρφιά για κάτι που είδε αλλά και που δεν ήταν σίγουρος ότι αυτό που είδε δεν ήταν κι απόλυτα η πραγματικότητα. Δεν πρόλαβε τραβήξει τον δεύτερο καπνό και ξαναπετάχτηκε απ’ το κάθισμα του:\n- Τώρα δεν κάνω λάθος ότι και να λέτε. Αυτός είναι ο πατέρας μου. Τι δουλειά έχει εδώ;\nΓέλασα. «Όχι πάντως για να παίξετε κυνήγι στην ακτή, αν είχες κάνει ριφιφί στην ταμειακή πριν φύγουμε για διακοπές» σκέφτηκα. Όπως και να ‘χε δεν γινόταν να αρνηθούμε την πραγματικότητα. Ο πατέρας του προσπέρασε την καφετέρια με το βαν του σφυρίζοντάς μας και γελώντας και πηγαίνοντας να το παρκάρει λίγο παρακάτω μπροστά στην ακτή, κάνοντας το ίδιο και το δεύτερο αυτοκίνητο που ακολουθούσε το βαν και που βρίσκονταν μέσα οι φίλες των γονιών του. Ο Στράτος είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό:\n- Ρε μαλάκα τι θέλουν εδώ πάνω οι δικοί μου;\nΔεν ήξερε σε ποιον απευθυνόταν. Εγώ με τον Γιάννη κοιταζόμασταν και γελούσαμε. Δεν είχαμε κάτι να του πούμε. Πόσο μάλλον ο Γιάννης που το ‘χε οργανώσει. Όλα έγιναν αστραπιαία. Ο Στράτος βγήκε απ’ τον περίβολο της καφετέριας και πλησίασε το αυτοκίνητο του πατέρα του με την απορία στο πρόσωπο γραμμένη. Η οποία απορία μετατράπηκε σε μια ανεξήγητη χαρά. Σηκώθηκε κι ο Γιάννης για να τους χαιρετήσει. Εγώ έμεινα πίσω. Ήμουν ένας απλός παρατηρητής μιας χαρούμενης άφιξης που για τον Στράτο ήταν ένα δώρο που θα το θυμόταν για πολλά χρόνια! Είχαν έρθει όλοι: οι γονείς του Στράτου κι η Βάνα η αδερφή του με τον φίλο της τον Γιώργο. Ο φίλος του ο Ηλίας με την αδερφή του την Τόνια και δυο οικογενειακές φίλες: η Χριστίνα κι η Βάσω με τον γιο της, τον πιτσιρικά της παρέας! Ήταν όλοι χαρούμενοι που συνάντησαν τον Στράτο και που τον είδαν αλλαγμένο απ’ την τελευταία φορά που τον είχαν δει. Που να οφειλόταν άραγε η αλλαγή του; Ο Στράτος τους οδήγησε στην καφετέρια. Ήταν μια ζωντανή και θορυβώδης παρέα. Τράβηξαν άλλα δυο τραπεζάκια τα οποία τα ένωσαν με το δικό μας. Τράβηξαν και καρέκλες για να καθίσουν. Ο Στράτος έκανε τις συστάσεις. Όλοι χαρήκαμε μεταξύ μας που μας βλέπαμε και χαιρόμασταν για την γνωριμία με αυτούς που δεν γνωρίζαμε. Ο σερβιτόρος έδειχνε τρελαμένος. Ήταν πολλά τα άτομα κι η κάθε παραγγελία ήταν διαφορετική! Πρέπει να πήγε και να ‘ρθε ίσαμε τρεις τέσσερις φορές με τον δίσκο στον ώμο! Κουβέντιαζαν συνεχώς και προσπαθούσε ο καθένας ξεχωριστά να δώσει τις δικές του εξηγήσεις για το πώς στήθηκε η έκπληξη. Έλεγαν ότι είχαν καλή διαδρομή με εξαίρεση την στιγμή που ο Ηλίας είχε ανοίξει την συρόμενη πόρτα του βαν εν κινήσει και χάθηκαν στον δρόμο τα μισά σχεδόν κεφτεδάκια απ’ το μεγάλο μπολ απ’ τα φαγώσιμα που είχαν, γιατί πεινούσε! Η εικόνα μου φάνηκε πολύ αστεία και ίσως να ήταν η μοναδική στιγμή που χαμογέλασα όσο καθόμουν εκεί σε μιαν άκρη. Δεν ήθελα να ενοχλήσω. Ήταν η στιγμή του Στράτου και το ενδιαφέρον έπρεπε να το μονοπωλούσε αυτός μαζί με τους επισκέπτες του.\n- Μαρίνα πως είναι η θάλασσα εδώ; Με ρώτησε ξαφνικά η αδερφή του η Βάνα.\nΗ Βάνα! Το κορίτσι – ανέκδοτο! Η αιτία που χάλασε μια απ’ τις όμορφες στιγμές που είχα ζήσει παλιότερα με τον αδερφό της. Την κοιτούσα και διαπίστωνα ότι εκείνο το πιτσιρικάκι στο πάρτυ μου ήταν πια μια ολόκληρη όμορφη νεαρή γυναίκα!\n- Καθαρή, βαθιά κι απότομη. Της είπα.\n- Δηλαδή αν πάμε να κάνουμε μπάνιο, κινδυνεύουμε;\n- Αν ξέρεις κολύμπι κι αν δεν φοβάσαι το νερό δεν υπάρχει πρόβλημα. Της είπα.\n- Και δεν χρειάζεται να ανοιχτείς στα βαθιά τέτοια ώρα. Στα δυο μέτρα απ’ την ακτή είσαι στα άπατα. Συμπλήρωσε ο Στράτος.\nΗ Βάνα αγριοκοίταξε τον Στράτο γιατί προφανώς ενοχλήθηκε που διέκοπτε την κουβέντα μας. Ίσως εκείνη είχε δει το πόσο απόμακρη κι αμίλητη ήμουν και θέλησε να με βάλει και μένα στην κουβέντα τους. Ο Γιώργος απ’ την άλλη με όσο μπορούσε να διακρίνει στο σούρουπο του άρεσε και θα ήθελε κάποια στιγμή να έρθει για Σαββατοκύριακο εδώ πάνω για να εξερευνήσει έτσι την περιοχή ώστε αν ήταν όπως το ήθελε το μέρος να ερχόταν για διακοπές. Η Βάνα συμφώνησε μαζί του και θα ήταν καλό να το κανόνιζαν μαζί μας κάποια στιγμή. Δεν θα μου άρεσε αν έπαιρναν την απόφαση να μείνουν τώρα. Δεν ήθελα να πολλαπλασιαστεί ξαφνικά η παρέα κι από τρεις που ήμασταν να γινόμασταν έξι. Ο δε Ηλίας έδειξε ενδιαφέρον για την περιοχή και ξαφνικά είχα γίνει το επίκεντρο του ενδιαφέροντός του. Με ρωτούσε διάφορα για την περιοχή και το πώς ήταν οι διακοπές μας κι αν δεχόμουν να τον φιλοξενήσουμε! Αχ όχι! Δεν το θέλω! Γελούσα ηλίθια κι απέφευγα να απαντήσω. Ο Ηλίας είχε πόση ώρα που προσπαθούσε να μου λέει διάφορα χαζά και να επιμένει να μείνει δυο-τρεις μέρες μαζί μας. Γιατί δεν υπήρχε κάποιος εκείνη την στιγμή να τον σταματήσει και να πάψει να γίνεται τόσο ενοχλητικός; Γιατί δεν επενέβαινε κάποιος και να του το κόψει εξηγώντας του πως δεν είχαμε τον χώρο;\n- Που θα μας πας απόψε; Ακούστηκε η μητέρα του Στράτου να απευθύνεται στον γιο της.\n- Διαλέξτε: κάμπινγκ ή κλαμπ; Είπε ο Στράτος.\n- Θα σας έλεγα να πηγαίναμε στο σπίτι, αλλά θα είμαστε στο σκοτάδι.\nΕίπα από ευγένεια και τους εξήγησα ότι το σπίτι δεν είχε τελειώσει και γι’ αυτό δεν είχε ακόμη συνδεθεί το ηλεκτρικό. Βασικά δεν ήθελα να έρθουν στο σπίτι. Ήταν πολλοί, δεν θα χωρούσαμε και θα έπρεπε να είμαι στο πόδι για να τους εξυπηρετήσω με ότι είχαμε στο σπίτι. Και δεν ήθελα κάτι τέτοιο. Θα έπρεπε με σκυφτό το κεφάλι να υπομείνω όλους αυτούς τους επισκέπτες και να κάνω ότι ήταν δυνατόν για να ‘χουν ευχάριστη διαμονή, για όσο δηλαδή θα έμεναν! Θα ήμουν σαν καλή δούλα στις υπηρεσίες τους! Κανείς απ’ τους άλλους δύο, είτε ο Γιάννης είτε ο Στράτος έλεγαν κάτι. Ο Στράτος είχε δώσει την λύση αυτή για να κεράσει τα ποτά. Δηλαδή να τα κεράσει ο πατέρας του. Όχι γιατί στο σπίτι θα επικρατούσε το μπάχαλο και που τελικά θα ήμουν εγώ αυτή που δεν θα διασκέδαζα.\n- Αν ρίχναμε τα φώτα απ’ τα αυτοκίνητα; Πρότεινε η κυρά Σταυρούλα, η μητέρα του Στράτου.\nΗ γυναίκα είχε δίκιο να θέλει το σπίτι για να βολευτούμε όλοι και να απλώσει την φαγώσιμη ετοιμασία της, όμως δεν χωρούσαμε κι αυτό ήταν ένα γεγονός. Όμως τα φώτα των αυτοκινήτων δεν ήταν λύση. Στην ουσία ντρεπόμουν να τους δείξω ένα γιαπί που του έλειπε το νερό και το ρεύμα μόνο και που όλα μέσα στο σπίτι ήταν πρόχειρα τακτοποιημένα μόνο και μόνο για να διευκολυνόμαστε μεταξύ μας. Ο Στράτος σαν φιλοξενούμενος είχε συμβιβαστεί με όλες τις ελλείψεις του σπιτιού, οι επισκέπτες του θα μπορούσαν για το λίγο που θα έμεναν να συμβιβαστούν; Δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω την απαξίωσή τους. Τουλάχιστον απ’ την αδερφή και τους φίλους του Στράτου.\n- Εγώ έχω καλύτερη ιδέα –είπε ο πατέρας του Στράτου- να μαζευτούμε όλοι εκεί κάτω στην ακτή. Να στρώσουμε το κιλίμι να ρίξουμε και τα φώτα του ενός αυτοκινήτου, βγάζουμε και τους πάγκους απ’ το αυτοκίνητο και θα βολευτούμε μια χαρά όλοι. Στην εξοχή είμαστε άλλωστε!\nΜε έσωσε! Ήταν σαν να διάβασε την σκέψη μου και πριν πω την οποιαδήποτε δικαιολογία με έσωσε στην κατάλληλη στιγμή. Δεν προλάβαμε να τελειώσουμε τους καφέδες και τα αναψυκτικά μας και βρεθήκαμε αμέσως στο ύψος της ακτής προσπαθώντας να φτιάξουμε μια μεριά ιδανική για πικ-νικ με όσα κεφτεδάκια είχαν μείνει στο μπολ, με ψητό κοτόπουλο, τηγανητές πατάτες, σαλάτες και μπόλικες παγωμένες μπύρες που είχαν βάλει με πολλά παγάκια στο ψυγείο εξοχής. Τους ζήλεψα. Ζήλεψα την χαρά που τους έδινε η απλότητα μιας βραδιάς φαγητού με καλή παρέα στην ακτή με το λιγοστό φως απ’ τον κοινοτικό φωτισμό και αυτόν απ’ το αυτοκίνητο τους. Αυτή ήταν η απλότητα της ζωής. Το κιλίμι είχε στρωθεί κι όλοι είχαν βολευτεί αναλόγως κάνοντας και την σχετική φασαρία. Εγώ στεκόμουν όρθια κοντά στο αυτοκίνητο και τους περιεργαζόμουν. Ο Στράτος είχε κάτσει σε έναν πάγκο μαζί με τον πατέρα του, τον Ηλία και τον Γιάννη.\n- Μαρίνα; Εσύ γιατί στέκεσαι εκεί πίσω. Έλα εδώ μαζί μας! Άκουσα τον πατέρα του Στράτου.\n- Ευχαριστώ. Είπα μόνο για να πω κάτι.\n- Πάρε εδώ. Σήμερα γιορτάζουμε τον Στράτο. Είπε και μου έδωσε ένα ποτήρι με παγωμένη μπύρα.\n- Ναι και να τον χαίρεστε. Στράτο χρόνια πολλά. Είπα και σήκωσα το ποτήρι.\nΤου χαμογέλασα και ήπια σχεδόν την μισή μπύρα απ’ το ποτήρι μου. Η μητέρα του είχε γεμίσει ένα πιάτο με ποικιλία απ’ τα φαγώσιμα και μου το έδωσε:\n- Σήμερα τρώμε. Είναι γιορτή! Μου είπε.\nΤης χαμογέλασα. Πήρα το πιάτο κι απλά το κράτησα. Δεν μπορούσα να φάω. Δεν κατέβαινε τίποτε. Τελικά το άφησα κάτω. Ο Στράτος δεν μου έδωσε σημασία στα ‘χρόνια πολλά’ και απλά είχε ένα μπουκάλι μπύρα μαζί του και τριγυρνούσε στην ακτή πότε με τον Ηλία, πότε με τον Γιώργο και την Βάνα και πότε με την Τόνια. Κοίταζα τους άλλους που διασκέδαζαν. Ο Στράτος είχε βάλει μια κασσέττα με ελληνικά στο αυτοκίνητο να παίζει και έτσι οι μεγάλοι άρχισαν να τραγουδάνε και να πειράζουνε πότε – πότε τον Ηλία και πότε τον μικρό γιο της Βάσως που ντρεπόταν να κάνει ένα βήμα πιο κει απ’ την μάνα του! Ο δε Ηλίας είχε να πειράζει εμένα. Όσο κι αν προσπαθούσα να του δείχνω ότι ήθελα την ησυχία μου εκείνος άλλο τόσο γινόταν πιο ενοχλητικός κάνοντας χαζές ερωτήσεις για να κουβεντιάζει μαζί μου.\n- Ηλία σταμάτα να ενοχλείς την κοπέλα! Με έσωσε ξανά ο πατέρας του Στράτου.\nΟ Στράτος πια δεν ήταν μαζί μας. Τριγυρνούσε στην ακτή με τους υπόλοιπους και ξαφνικά τον βλέπω να κάνει περίπατο χέρι – χέρι με την Τόνια, την αδερφή του Ηλία. Ένιωσα έναν πόνο στην καρδιά βλέποντάς τους. Ο Ηλίας συνέχιζε το πείραγμά του, αλλά πια δεν τον άκουγα. Λες και η εικόνα που μόλις έβλεπαν τα μάτια μου είχε βουλώσει τα αυτιά μου. Κάτι μου έλεγε ο πατέρας του Στράτου καθώς μου γέμιζε και πάλι το ποτήρι με μπύρα. Του χαμογέλασα και απλά συνέχισα να έχω το βλέμμα καρφωμένο στον Στράτο και την Τόνια, όσο διακριτικά γινόταν. Γελούσαν, διασκέδαζαν, έπαιζαν και η Τόνια ήταν διαχυτική με τον Στράτο που πια δεν ήξερα τι να σκεφτώ. Ο χωρισμός τους ήταν απλά μια μικρή διακοπή; Μάλλον! Μαρίνα, τελείωσε. Αυτό που έζησες εδώ πάνω, αυτό ήταν. Τελείωσε. Η παράστασή μας έλαβε τέλος. Ήθελα να σηκωθώ και να εξαφανιστώ. Υποκρινόμουν σε όλους εκεί μπροστά. Είχα ένα χαμόγελο καρφιτσωμένο μόνιμα και δεν άντεχα άλλο. Ένοιωθα η ανάσα να μου κόβετε. Ίσως επειδή προσπαθούσα να καταπνίξω το ξέσπασμά μου. Κοίταξα το ρολόι μου. Ήθελα να έφτανε η ώρα που θα έφευγαν όλοι και μαζί του και αυτή. «Μαρίνα σύνελθε, αυτή ειδικά δεν πρόκειται να φύγει. Θα μείνει εδώ κοντά στον Στράτο». Η ψυχή μου είχε γίνει κομμάτια. Χιλιάδες μικροσκοπικά κομματάκια. Με πονούσε να τους βλέπω αγκαλιά να στέκονται μπροστά σε όλους μας:\n- Αύριο θα τηλεφωνήσω σε ανθοπωλείο να στείλουν ανθοδέσμη στην Τόνια. Κανονίστε να πληρωθεί!\nΕίπε ο Στράτος κρατώντας την Τόνια απ’ το χέρι. Είχα κατεβάσει το βλέμμα μου και κοίταζα το ποτήρι μου. Δεν άντεχα να τους βλέπω. Δεν άντεχα και να τον ακούω, να ζητά απ’ τον πατέρα του να πληρώσει την ανθοδέσμη που θα της έστελνε.\n- Τι λες ρε; Και να μας την στείλει πίσω; Απάντησε ο πατέρας του.\n- Δεν θα βάλετε κάρτα. Πρότεινε η Τόνια.\nΕ! Βέβαια. Δεν ήταν απαραίτητη η κάρτα άλλωστε, αφού η ίδια θα την παραλάμβανε.\n- Ναι! Τα κερατιάτικα του Στράτου πληρώνουμε κάθε φορά. Συνέχισε ο πατέρας του.\n- Ας της τηλεφωνήσει και να της εξηγήσει. Απάντησε και πάλι η Τόνια.\nΣήκωσα το κεφάλι μου. «Ας της τηλεφωνήσει και να της εξηγήσει» ηχούσαν τα λόγια της στο κεφάλι μου. Άλλη ήταν η Τόνια του Στράτου; Ή εγώ παράκουσα; Ο Στράτος στεκόταν απέναντί μου σε απόσταση κι είχε βάλει τα χέρια στις τσέπες. Κουβέντιαζε σοβαρά με την Τόνια . Ποιος ξέρει για τι. Μια ανθοδέσμη λοιπόν κάποια Τόνια ίσως παραλάμβανε αύριο. Κι εγώ; Εγώ καθόμουν κι άκουγα. Θέατρο του παραλόγου ήταν αυτό. Γιατί εκεί μπροστά μου να ζητήσει κάτι τέτοιο και να μην το κάνει διακριτικά; Δηλαδή όλες αυτές τις μέρες η φαντασία μου πια είχε ξεπεράσει κάθε όριο και παρερμήνευα την κάθε κίνησή του απέναντί μου, παρερμήνευα τα λόγια του, παρερμήνευσα ακόμη και το φιλί του και την αγκαλιά του. Όλα ήταν ένα ψέμα; Αυτό ήταν όλο; Αυτό ήταν το τέλος; Τώρα καταλάβαινα τι ήταν αυτό που διαισθανόμουν πολύ νωρίτερα. Το τέλος.\nΉμουν σε σύγχυση. Σε πλήρη σύγχυση. Μετά βίας κρατιόμουν να μην δακρύσω. Και το ήθελα όσο τίποτε άλλο εκείνη την στιγμή. Ήθελα να μείνω μόνη μου. Ο αδερφός μου στεκόταν μακριά μου και κοντά στην Βάνα και τον Γιώργο και κουβέντιαζαν. Ποιος ξέρει για τι. Η ώρα δεν έλεγε να περάσει και να φύγουν. Ήθελα να γυρίσω σπίτι και να κλειστώ στο δωμάτιό μου και να κρυφτώ στο σκοτάδι του. Πνιγόμουν. Ήθελα να μείνω μακριά απ’ τον Στράτο. Το κακό που είχε κάνει μέσα μου ήταν πολύ χειρότερο κι απ’ του Γιώργου. Όσα χρόνια χρειάστηκαν με τον Γιώργο για να πληγωθώ στο τέλος, χρειάστηκαν μερικές ώρες στον Στράτο για να μου δώσει με τον τρόπο του την οριστική βολή. Ζήτησα συγγνώμη απ’ τους παραβρισκόμενους, άφησα το ποτήρι με την μπύρα και σηκώθηκα να περπατήσω. Απομακρύνθηκα αρκετά. Εκεί που ήμουν δεν με έβλεπαν. Και ξέσπασα. Έκλαιγα με λυγμούς εκεί μόνη μου, γιατί εγώ ήμουν η ανόητη που αφέθηκα. Ο Στράτος απλά έπαιζε, εγώ γιατί πίστεψα ότι κάτι γινόταν μεταξύ μας; Τι σκατά περίμενα; Αμέσως θυμήθηκα την εικόνα μου στον καθρέπτη του δωματίου μου. «Τι αξίζεις για να σε αγαπήσει κάποιος; Είδες πως είσαι; Σχεδόν σκιά του εαυτού σου είσαι. Ο Στράτος γιατί να ενδιαφερθεί για σένα;». Δεν έφταιγε ο Στράτος, αλλά εγώ και μόνο εγώ. Κοίταζα πέρα στο σκοτάδι της θάλασσας. Έτσι ήταν το μέσα μου. Ένα σκοτάδι. Που δεν ήξερες τι γινόταν και τι βρισκόταν εκεί. Γύρισα το βλέμμα μου και κοίταζα πια την μεγάλη παρέα. Ο Στράτος ξεχώριζε και έδειχνε να ψάχνει ολόγυρα. «Ψάχνεις το παιχνίδι σου;» σκέφτηκα. Γέλασα. «Αυτό είμαι για σένα. Ένα παιχνίδι. Λίγο να χαθώ χάνεις την ευκαιρία της επιβεβαίωσης ότι είσαι επιθυμητός. Τι σκατά παιχνίδι ήταν αυτό; Ποια επιβεβαίωση; Στα είκοσι σου ήθελες επιβεβαίωση;».\nΈπρεπε να γυρίσω πίσω. Και το έκανα. Δεν γινόταν να αρχίσουν να ρωτάνε τι είχε γίνει και είχα χαθεί. Τουλάχιστον όσο έλειπα ας είχαν την εντύπωση πως ήμουν για κατούρημα. Τι πιο ανθρώπινο και κατανοητό; Έφτασα και έκατσα και πάλι στην προηγούμενη θέση μου. Ο Ηλίας συνέχισε να με πιλατεύει και δεν το άντεχα. Ήθελα εκείνη την στιγμή να γυρίσω και να τον πνίξω. Όλοι είχαν κάνει πηγαδάκι. Κι εγώ εκεί να ‘μαι θεατής μιας διαλυμένης γιορτής. Όλοι τριγύριζαν πια. Κι εγώ έπινα μπύρα συνέχεια και συνέχεια. Γέμιζα και ξαναγέμιζα το ποτήρι μου. Ο Στράτος με την Τόνια είχαν χαθεί. Το ίδιο κι ο Γιώργος με την Βάνα. Ποιος ξέρει που είχαν πάει. Δεν με ένοιαζε. Χαμογελούσα και έκανα ότι διασκέδαζα με όλους τους υπόλοιπους. Υποκρινόμουν την χαρούμενη σε μια βραδιά που δεν μου ανήκε. Και που ανήκε σε κάποιον που θεώρησε πως έτσι θα τσαλάκωνε μια και καλή ότι μου έδωσε αυτές τις μέρες εδώ πάνω. Και το κατάφερε. Κατάφερε να τσαλαπατήσει την κάθε μου σκέψη και κάθε συναίσθημα μου. Αυτό ήταν είπαμε: τέλος!\nΕτικέτες Σελίδα 14


6 εναλλακτικές χρήσεις για το μέλι που δεν είχες φανταστεί ποτέ – Mrs Bean\nΗ απόλυτη ενυδάτωση. Αν έχεις ξηρό δέρμα τότε είναι ό,τι καλύτερο για το δέρμα σου. Θα χρειαστείς ένα κουταλάκι της σούπας μέλι και χυμό λεμονιού. Ανακάτεψε τα υλικά σε ένα μπολ και άπλωσε τα πάνω στην επιδερμίδα σου. Άφησε την μάσκα να »δράσει» 10 λεπτά και αφαίρεσέ την με ζεστό νερό. Το μέλι περιέχει ένζυμα που έχουν αντιβακτηριακή δράση, έτσι καθαρίζει το δέρμα σου από τα μαύρα στίγματα.\nΈνα κουταλάκι του γλυκού μέλι αρκεί για να απογειώσει την υγεία των μαλλιών σου. Κάνε ένα μείγμα από μέλι και λίγο ελαιόλαδο. Βάλε το στις άκρες των μαλλιών σου για 20 λεπτά και μετά κάνε το μπάνιο σου. Θα δεις τη διαφορά.\nΠηγή: 6 εναλλακτικές χρήσεις για το μέλι που δεν είχεs φανταστεί ποτέ\nTagged hangover, αφρόλουτρο, επιδερμίδα, επιλογές, λύσεις, μαλλιά, μάσκα, μέλι, νερό, ξηρότητα, ομορφιά, οργανισμός, τσάι, υγεία, χαλαρωτικό, χείλη


Συμβολική δωρεά στο μουσικό σχολείο Κορίνθου από τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Διονύσιο - Lavaron\nΕπίσκεψη στα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως μας πραγματοποίησαν την Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018, η Διευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Κορίνθου κ. Ειρήνη Καραπατά, Καθηγήτρια Μουσικής, συνοδευόμενη υπό των Αιδεσ. π. Δημήτριο Παπαδάκη, Καθηγητή Βυζαντινής Εκκλησιαστικής και Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής, κ. Αγγελική Παπαδοπούλου, Θεολόγο και κ. Ζαχαρία Γιαννακά, Φιλόλογο, για να παραλάβουν μουσικά όργανα και εξοπλισμό κατόπιν σχετικής αιτήσεώς τους στον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Διονύσιο.\nΤο ποσό του 1.300.000€ διατέθηκε για το έργο της Ι.Μ. Κερκύρας το 2017


Ο Παναθηναϊκός θα βρει μπροστά του την αδυναμία του Μπόλονι να εμπνεύσει και να επιβληθεί | Blog - Νίκος Αθανασίου | Gazzetta\nΔεδομένο τρίτο: Πριν καν συμπληρωθεί ο μήνας του μέλιτος που έχει κάθε προπονητής που αναλαμβάνει μία ομάδα μεσούσης της περιόδου, ξεκίνησαν οι πρώτες... ανταρσίες των παικτών του Παναθηναϊκού στο πρόσωπο του Λάζλο Μπόλονι. Στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο στις 7 Νοεμβρίου ο Φεντερίκο Μακέντα γίνεται αλλαγή, ανταλλάζει λόγια με τον προπονητή του και στην συνέχεια νευριασμένος πετάει ένα μπουκάλι.\nΣτο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, ο Χατζηγιοβάνης αντέδρασε και εκείνος κατά την αλλαγή του, στο ημίχρονο υπήρξε έντονος διάλογος του Χουάνκαρ με τον Ρουμάνο προπονητή, ο Μακέντα αντέδρασε σε οδηγίες από τον πάγκο.\nΣτην Τούμπα ήταν η σειρά του Βιγιαφάνιες να τα βάλει με το προπονητικό επιτελείο για την αντικατάσταση του ενώ και πάλι ο Ιταλός επιθετικός γίνεται πρωταγωνιστής σε φραστικό επεισόδιο με τον Κουζνέτσοφ.\nΚοινός παρανομαστής και στα τρία αυτά τα παιχνίδια; Η πορεία και η κατάληξή τους. Είχαν στραβώσει κατά την διάρκειά τους και στο τέλος ο Παναθηναϊκός τα έχασε.\nΔεδομένο τέταρτο: Μέχρι και τα περιστατικά στην Τούμπα, όλα τα υπόλοιπα πειθαρχικά παραπτώματα λύθηκαν με τον διάλογο, κυρίως ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και τα διοικητικά στελέχη της ομάδας. Ο Μπόλονι δεν το πήρε πάνω του, δεν άφησε κανέναν εκτός ενδεκάδας ή αποστολής για να στείλει το μήνυμα σε όλη την ομάδα και αποφάσισε να αναλάβει δράση (με τον εντελώς λάθος τρόπος) με την δημόσια τοποθέτησή του για τον Λούκας Βιγιαφάνιες.\nΑδυνατεί να εμπνεύσει και να επιβληθεί παρά την βελτίωση της ομάδας\nΑπό όσα έχουν καταγραφεί αλλά και από το κλίμα που υπάρχει στο... στρατόπεδο των ποδοσφαιριστών, μέχρι στιγμής ο Λάζλο Μπόλονι δεν έχει καταφέρει να εμπνεύσει τους παίκτες του, δεν έχει μπορέσει να τους πείσει πως έχει τον τρόπο να τους οδηγήσει σε επιτυχίες. Παρά το γεγονός πως μαζί του η ομάδα βελτιώθηκε, έχτισε ένα σερί τριών νικών, ήταν ανταγωνιστική στα ντέρμπι, ο Ρουμάνος δεν έχει κερδίσει τα αποδυτήρια.\nΕδώ είναι και το παράδοξο της υπόθεσης, καθώς βάσει των αποτελεσμάτων και της εικόνας της ομάδας, το αντίθετο θα έπρεπε να συμβαίνει. Αυτή, όμως, είναι η σκληρή πραγματικότητα, η οποία έχει συνοδευτεί και από συμπεριφορές που έγιναν μπροστά στις κάμερες, ώστε κανείς να μην μπορεί να μιλήσει για... σενάρια ή ιστορίες φαντασίας.\nΚαι το χειρότερο όλων είναι πως αντιδρούν παίκτες, οι οποίοι είναι βασικοί και αναντικατάστατοι με τον Ρουμάνο τεχνικό!\nΟ Μπόλονι είναι άλλης εποχής προπονητής, έχει έναν δικό του τρόπο πνευματικής διαχείρισης των παικτών και ίσως αυτά τα δεδομένα να μεγαλώνουν το χάσμα ανάμεσα σε εκείνον και τους ποδοσφαιριστές. Παράλληλα είναι ένας πολύ απαιτητικός άνθρωπος, σε ένα περιβάλλον... καλομαθημένο, που είχε μάθει να ζει χωρίς σοβαρή πίεση, χωρίς στόχους, σε μια γυάλα που δεν ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις που θα είχε ο Παναθηναϊκός υπό φυσιολογικές συνθήκες.\nΗ λύση βρίσκεται στα χέρια του Αλαφούζου και του Ντρεοσί\nΤο πρόβλημα είναι δεδομένο. Και θα πρέπει να βρεθεί άμεση λύση, διότι αργά ή γρήγορα, δεν θα μαζεύεται το πράγμα. Ειδικά αν... κάτσουν δύο-τρία σερί ανεπιτυχή αποτελέσματα. Η λύση, προφανώς, και δεν είναι η αντικατάσταση του προπονητή. Όχι μέχρι να κριθεί από τα αποτελέσματα στο τέλος της σεζόν.\nΗ λύση είναι απλή. Η διοίκηση, ο Αλαφούζος και ο Ντρεοσί θα πρέπει να στείλουν το μήνυμα σε όλη την ομάδα, πως προπονητής τουλάχιστον μέχρι το τέλος της σεζόν θα είναι ο Μπόλονι. Τελεία και παύλα. Είτε αρέσει σε μερικούς πολλούς είτε όχι. Θα πρέπει να τον θωρακίσουν, να τον προστατεύουν τον 67χρονο κόουτς για να μπορέσει να κάνει σωστά την δουλειά.\nΚαι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με κανόνες, με λουριά που θα σφίξουν, με πειθαρχία που θα είναι ίδια για όλους και όχι κατά περίπτωση. Σίγουρα, πάντως, δεν είναι εικόνα ομάδας με υγεία οι γκρίνιες στις αλλαγές, τα μούτρα στα πέναλτι και οι... συσκέψεις για μια εκτέλεση φάουλ έξω από την περιοχή. Και σε αυτά δεν φέρουν ευθύνη μόνο οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές αλλά και η διοίκηση του κλαμπ και φυσικά ο ίδιος ο Μπόλονι...


Εργασία: Για δημιουργική απασχόληση Θεσσαλονίκη - Ιανουάριος 2022 (Tώρα πρόσληψη!) - Jooble\nΕργασία Για δημιουργική απασχόληση Θεσσαλονίκη\n...είναι: 1, 5 ετών στη Θέρμη. Οι υπηρεσίες που επιθυμούμε είναι οι εξής: Φροντίδα βρεφών & νηπίων, Απασχόληση στο σπίτι, Βοηθός στα ταξίδια, Φροντίδα και Φύλαξη, Δημιουργική απασχόληση, Απασχόληση σε άλλη γλώσσα, Οικ. εργασίες γύρω από το παιδί, Αγγλικά. Η απασχόληση είναι...\n...απασχοληθείτε για τουλάχιστον δύο χρόνια μαζί μας κι όχι απλά βραχυπρόθεσμα. Υπηρεσίες : Φύλαξη παιδιού, Απασχόληση στο σπίτι, Φροντίδα και Φύλαξη, Δημιουργική απασχόληση, Οικ. εργασίες γύρω από το παιδί Ωράριο εργασίας: 17.15-21.15 ίσως κατόπιν συνεννοήσεως να...\n..., οργάνωση δραστηριοτήτων (μουσική, χειροτεχνίες, κινητικά παιχνίδια, κηπουρική, ανάγνωση βιβλίων κ.α.) και τακτοποίηση σπιτιού. Δημιουργική, ενημερωμένη, με αγάπη για βιβλία, οργανωτική και εξοικειωμένη με ιδεολογία μοντεσσόρι θα ήταν κάποια από τα χαρακτηριστικά που θα...\n...κέντρο Θεσσαλονίκης. Οι υπηρεσίες που επιθυμούμε είναι οι εξής: Φροντίδα βρεφών & νηπίων, Φύλαξη παιδιού, Απασχόληση στο σπίτι, Φροντίδα και Φύλαξη, Δημιουργική απασχόληση. Η απασχόληση είναι μερική. Η αμοιβή που μπορούμε να διαθέσουμε θα διαμορφωθεί κατόπιν συνεννόησης...\n...Εταιρεία εισαγωγών με έδρα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ζητά να προσλάβει αποθηκάριο ηλικίας έως 45 ετών. Η θέση είναι πλήρους απασχόλησης. Απαραίτητα Προσόντα Ηλικία έως 45 ετών Διάθεση και όρεξη για εργασία Επαγγελματική παρουσία...


Volley League ανδρών: O Γκάβιν Σμιτ αναδείχτηκε MVP της 4ης αγωνιστικής '); });\nVolley League ανδρών: O Γκάβιν Σμιτ αναδείχτηκε MVP της 4ης αγωνιστικής\nΚΩΣΤΑΣ ΧΟΛΙΔΗΣ Κ. ΧΟΛΙΔΗΣ 08.11.2018 | 14:23\nΦΙΛΙΚΟ / ΟΣΦΠ - ΚΗΦΙΣΙΑ(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΜΑΡΚΟΣ ΧΟΥΖΟΥΡΗΣ / EUROKINISSI) EUROKINISSI SPORTS\nO Καναδός διαγώνιος του Ολυμπιακού, Γκάβιν Σμιτ, αναδείχτηκε πολυτιμότερος αθλητής MVP Βίκος Cola της 4ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Volley League 2018-19.\nΣτη νίκη επί του Ηρακλή με 3-2 σετ ο Γκάβιν Σμιτ σημείωσε 30 πόντους με το εντυπωσιακό ποσοστό αποτελεσματικότητας 68%. Συγκεκριμένα είχε 28 τελειωμένες επιθέσεις στις 41 πάσες που πήρε. Εκανε μόλις ένα λάθος στην επίθεση. Σε 21 σερβίς είχε έναν άσσο και τέσσερα χαμένα και πήρε και έναν πόντο από μπλοκ.\nΕπίσης ήταν ο πρωταγωνιστής των επιθέσεων όταν ο Ολυμπιακός έκανε την ανατροπή από το 9-7 υπέρ του Ηρακλή στο 5ο σετ. Είναι η 102η φορά που παίκτης του Ολυμπιακού αναδείχτηκε MVP από το 1998 που καθιερώθηκε ο θεσμός.\nMVP ΒΙKOΣ COLA:Γκάβιν Σμιτ (Καναδός - διαγώνιος - Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.)\nΠασαδόρος:Πάουλο Ρενάν Μπερτασόνι (Μ.Γ.Σ.Α.Ε.Κομοτηνής)\nΔιαγώνιος:Νέλσον Νουάνγκουα (Μ.Γ.Σ.Α.Ε.Κομοτηνής)\nΑκραίοι:Κλίντι Ρίου Ντα Ρόσα (Ηρακλής Πετοσφαίριση 2015), Εβάντρο Ντιάζ (Α.Ο.Φοίνικας Σύρου)\nΛίμπερο:Θάνος Παπαδημητρίου (Γ.Α.Σ.Παμβοχαϊκός)\nΚεντρικοί:Περέιρα Ρενάν (Μ.Γ.Σ.Α.Ε.Κομοτηνής), Αλέξανδρος Τουρνάκης (Γ.Α.Σ.Παμβοχαϊκός)\nΟΙ MVP ΒΙΚΟΣ COLAΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2018-19\n*Η ανάδειξη των κορυφαίων κάθε αγωνιστικής MVP Βίκος Colaγίνεται μέσω των στατιστικών των αγώνων. Λαμβάνονται υπ΄όψη τα index, οι προτάσεις των στατιστικολόγων, τα ποσοστά αποτελεσματικότητας σε επίθεση, σερβίς, υποδοχή, μπλοκ, η κρισιμότητα του αγώνα, ο αριθμός των σετ, η βαθμολογική θέση των ομάδων, το αγωνιστικό και βαθμολογικό ενδιαφέρον της αναμετρησης καθώς και οι πρωτοβουλίες του στο fair play. Επίσης λαμβάνονται υπ΄όψητα δημοσιογραφικά - δεοντολογικά κριτήρια σε συνεργασία με τους υπευθύνους Τύπου των ΤΑΑ και τον υπεύθυνο Τύπου της ΕΣΑΠ.\n*Η ΕΣΑΠ ακολουθώντας την πρακτική των διεθνών διοργανώσεων της FIVB και της CEV αλλά και των κορυφαίων επαγγελματικών πρωταθλημάτων τη σεζόν 2018-19 θα αναδεικνύει τον MVP και την καλύτερη 7αδα κάθε αγωνιστικής. Ο MVP δεν θα συμπεριλαμβάνεται στην καλύτερη 7αδα και θα αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία βράβευσης.Λόγω της μείωσης των ομάδων σε 10 δεν θα ανακοινώνεται δεύτερη καλύτερη ομάδα.


ΕΔΕΣ - «Σκοπός της ανταρτικής αυτής ομάδας είναι αποκλειστικά, η καταπολέμηση του κομμουνισμού στην Ελλάδα»... - Κατιούσα\nΑρχική/Ιστορία/ΕΔΕΣ – «Σκοπός της ανταρτικής αυτής…\nΤα σχόλια είναι περιττά για το ποιοι πολεμούσαν τους Γερμανούς, ποιοι συνεργάζονταν μαζί τους και ποιοι πολεμούσαν τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ…\nΟ ΕΔΕΣ υπήρξε το κυριότερο ένοπλο στήριγμα της ελληνικής αστικής τάξης και του βρετανικού ιμπεριαλισμού στον ελλαδικό χώρο την περίοδο της Κατοχής. Όπως αναφέρουν διάφορες γερμανικές πηγές, ήδη από τα τέλη του 1943 είχε «κλειστεί μια σιωπηρή συμφωνία να μη γίνονται αμοιβαία εχθροπραξίες στην περιοχή των εθνικών ανταρτών» (δηλαδή μεταξύ Γερμανών και ΕΔΕΣ).\nΜε αφορμή την επέτειο, αναδημοσιεύουμε από τον Ριζοσπάστη της 23 του Γενάρη 1998, το παρακάτω άρθρο του Ηλία Αρμάγου:\nΣυνεργάτες των κατακτητών\nΤον τελευταίο καιρό ξεσηκώθηκε μια βρομερή εκστρατεία ενάντια στο ΚΚΕ, της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και του πρωτοκαπετάνιου του, Αρη Βελουχιώτη. Ρίχνοντας λάσπη προσπαθούν να αμαυρώσουν την 80χρονη ιστορία του Κόμματος.\nΌμως αυτό δεν πρόκειται να το καταφέρουν. Η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να αλλοιωθεί. Ποιοι πολέμησαν τους Γερμανούς κατακτητές και ποιοι συνεργάστηκαν μαζί τους, εναντίον της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, το πιστοποιούν ντοκουμέντα που καταγράφω παρακάτω και με μαρτυρίες από τις εφημερίδες της εποχής εκείνης. (“Καθημερινή” 27-7-1944 και 13-8-1944. “Νέα Ευρώπη” Θεσσαλονίκης 25-7-1944).\nΤα φασιστικά τάγματα ασφαλείας, είχαν γενικό αρχηγό το Γερμανό υποστράτηγο των ΕΣ-ΕΣ φον Στροπ και κάτω από τις διαταγές του συγκροτούνται, εξοπλίζονται και μισθοδοτούνται από το γερμανικό στρατό.\n“Το τάγμα εθελοντών “Λεωνίδας” διά της υπογραφής του αρχηγού Λεωνίδα Βρεττάκου, υποχρεούται να υπακούει εις τας διαταγάς του γερμανικού στρατού παρά τη μονάδι 40028. Ο οπλισμός ορίσθει ως εξής: 1.000 τυφέκια, 22 πολυβόλα, 10 όλμοι κ.ά. Ο ιματισμός θα είναι ιταλικός, θα φέρουν κίτρινα περιβραχιόνια με τα διακριτικά ΣΣ εις τον αριστερό βραχίονα.\n– Συμφωνητικό ιδρύσεως τάγματος Κορίνθου: “Εν Κορίνθω τη 27η Φεβρουαρίου 1944”, ακολουθεί κείμενο σύμφωνα με τη διαταγή του Γερμανού διοικητή και ακολουθούν 10 υπογραφές αξιωματικών και 214 οπλιτών. Τελειώνει με το “χάϊ – Χίτλερ” (από το βιβλίο του Η. Στεριόπουλου “Ο Μωριάς στα όπλα”).\n– Διαταγή επιχειρήσεως στρατιωτικής διοίκησης Πάτρας: “Το απόσπασμα θα υπάγεται στο Γερμανό λοχαγό Χ, όστις θα ρυθμίζει τας κινήσεις και δράσεις εν γένει των τμημάτων του αποσπάσματος…” Πάτρα 22-2-1944, ο στρατιωτικός διοικητής Πατρών Ν. Κουρκουλάκος, συνταγματάρχης πεζικού.\nΣτα τάγματα Πατρών προσκολλήθηκε λίγο καιρό πριν την απελευθέρωση και το τάγμα του ταγματάρχη Γ. Καπετσώνη στη Ναύπακτο (ο Καπετσώνης ήταν στο τάγμα του Ψαρρού αρχικά).\n– Ε.Π 107. Διαταγή επιχειρήσεως του Καπετσώνη: “Το τάγμα, μετά γερμανικής δυνάμεως, θέλει ενεργήσει την 16ην τρέχοντος εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του συγκροτήματος υψωμάτων Σκάλας – Παληοσκάλας – Δάφνης…”. Αποτελέσματα της επιχείρησης: “Απώλειαί μας: εις νεκρός, Ζαμπούρας Μιχαήλ, 2 Γερμανοί τραυματίαι. Απώλειαι του ΕΛΑΣ 10 νεκροί. (υπογραφή Γ. Καπετσώνης)”.\nΗ συνεργασία του ΕΔΕΣ με τους φασίστες Αλβανούς, τον Ντ. Μιχαήλοβιτς της Γιουγκοσλαβίας και την Γκεστάπο, διά μέσου και των Αγγλων πρακτόρων, φαίνεται στα ντοκουμέντα από το αρχείο του Ν. Ζέρβα, που έπεσαν στα χέρια του ΕΛΑΣ το φθινόπωρο του 1943, όταν γίνονταν συνδυασμένες επιχειρήσεις ΕΔΕΣ και Γερμανών, εναντίον του ΕΛΑΣ.\nΗ εφημερίδα του Ζέρβα “Επαναστάτης” (φύλλο 21-24) Οκτώβρης 1943, δημοσίευε τηλεγράφημα του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής προς τον Ζέρβα: “Κατόπιν της υπ’ αριθ. 21/312 αναφοράς προς το Γενικόν Στρατηγείον Μέσης Ανατολής, ανακοινώνουμε ότι τούτο υιοθέτησε τον αγώνα των εθνικών ομάδων ΕΔΕΣ και έθεσεν εκτός νόμου τις οργανώσεις ΕΑΜ-ΕΛΑΣ”.\nΤον Οκτώβρη του 1943, ο Νεοζηλανδός λοχαγός Ν. Σκοτ, σύνδεσμος στον ΕΛΑΣ Αττικής, μετείχε στη σύσκεψη με θέμα πώς θα πολεμήσουν τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ, που έγινε στο σπίτι του δημάρχου Γεωργάτου και πήραν μέρος αξιωματικοί των ταγμάτων ασφαλείας, του ΕΔΕΣ, της “Χ” και άλλων προδοτών, με κορυφαίο αξιωματικό της Γκεστάπο.\nΟ λοχαγός του ΕΔΕΣ Αστέριος Μιχαλάκης, πράκτορας των Γερμανών και στενός συνεργάτης του Άγγλου αντισυνταγματάρχη Τομ, έγραφε στις 25 Σεπτέμβρη 1944, στο Γερμανό λοχαγό Στρακ, διοικητή του ΙΙ γραφείου της γερμανικής διοίκησης Αιγαίου: “Να δημιουργηθεί τακτικός στρατός από δυνάμεις του ΕΔΕΣ, με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη ολοκλήρου της Μακεδονίας και την εκμηδένιση των συνεργαζόμενων με τους Ρώσους, Βούλγαρους και τον Τίτο, δυνάμεων του ΕΛΑΣ”.\nΑπό τα αρχεία του ΕΛΑΣ, με χρονολογία 8-9-1944, έγγραφο του Κισά – Μπατζάκ και του Λ. Ιωαννίδη προς τον Τσαούς – Αντών λέει: “Είμεθα όλοι παιδιά του ΕΔΕΣ και το Δ που μας λείπει από το ΕΕΣ, ελπίζουμε με τη βοήθειά σας να το προσθέσουμε το ταχύτερον”.\nΑπό την έκθεση του Γερμανού ανώτερου αξιωματικού της πολεμικής αεροπορίας στην Ελλάδα, αριθ. 208/44, απόρρητο της 28ης Ιούλη 1944: “Κατάσταση ανταρτών του ΕΛΑΣ: Σαμποτάζ, επιθέσεις κατά ελληνικών οργάνων ασφαλείας, εναντίον τμημάτων ευζώνων και κυρίως ενάντια των γραμμών εφοδιασμού μας. Αναμένεται ενέργεια πιο δραστική..\nΟμάδα Ζέρβα: Κρατά ουδέτερη στάση με τον γερμανικό στρατό. Σκοπός της ανταρτικής αυτής ομάδας είναι αποκλειστικά, η καταπολέμηση του κομμουνισμού στην Ελλάδα. Εχει την υποστήριξη των συμμαχών της και των ημετέρων στρατεύματων”.\nΟ συνταγματάρχης Δ. Ψαρρός, με γράμμα του προς τον Στ. Σαράφη, κάνει γνωστό ότι κατέχει στοιχεία πως ο ΕΔΕΣ συνεργάζεται με τους Βουλπιώτη, Ταβουλάρη, Ράλλη, Γκεστάπο και πως αν γίνει συζήτηση στο κοινό Στρατηγείο, είναι έτοιμος να τα καταθέσει. (Στ. Σαράφης στο βιβλίο του “Ο ΕΛΑΣ” σελ. 227).\n– Ανακοίνωση του διοικητού των ταγμάτων ασφαλείας Αγρινίου, ταγματάρχη Τολιόπουλου, στην τοπική εφημερίδα “Δυτική Ελλάς” (φύλλο 11-9-1944) μετά την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων: “Παρελθόντων ήδη των λόγων αποκρύψεως, ανακοινώνω ότι οι αξιωματικοί και άνδρες των ταγμάτων ασφαλείας, είναι ένα και το αυτό με τον ΕΔΕΣ και τον Ν. Ζέρβα”.\nΝομίζω πως τα σχόλια είναι περιττά για το ποιοι πολεμούσαν τους Γερμανούς, ποιοι συνεργάζονταν μαζί τους και ποιοι πολεμούσαν τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ.


10 πράγματα που δεν γνώριζες για το... αιδοίο!\nΓράφτηκε από Αφροδίτη Δ. στην κατηγορία Σεξ & Σχέσεις στις Απρ 30, 2014. 0 Σχόλια\nΝομίζατε πως τα γνωρίζατε όλα για το αιδοίο; Σκεφτείτε ξανά! 10 πράγματα που ΠΡΕΠΕΙ να γνωρίζετε!\n1. Ο καλός οργασμός είναι το αναλγητικό του\nΑπό τις γνωστές εκφράσεις που έχουν μείνει στην παγκόσμια σεξουαλική ιστορία, μετά το κλασσικό «Αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις», ακολουθεί το «Όχι σήμερα. Έχω πονοκέφαλο». Δε ξέρω αν οι δυο αυτές δικαιολογίες χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα ή πλέον κυκλοφορούν διάφορες παραλλαγές τους μέσα στις κρεβατοκάμαρες των ζευγαριών, αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι ένας καλός οργασμός, διώχνει από τον πονοκέφαλο μέχρι τον πυρετό, πολλές φορές και τους μυϊκούς πόνους.\nΓια αυτό δώστε ένα τέλος και μη μας αφήνετε πια να σας κοροϊδεύουμε. Μέχρι κάποια από εμάς να βρει κάτι καλύτερο ως πιο δυνατή δικαιολογία για να αποφύγει το σεξ και το μυριστούν και οι υπόλοιπες, εσείς να επιμένετε για τα οφέλη του σεξ και την ικανότητά του στην απομάκρυνση του πονοκέφαλου και μπορείτε εύκολα να το αποδείξετε, φροντίζοντας να τους χαρίσετε έναν εκπληκτικό οργασμό, για να κλείσετε κάποια στόματα. Ειδικά αυτά που βρίσκονται στα κεφάλια με τον… πονοκέφαλο.\n2. Διαθέτει σύστημα αυτόματου καθαρισμού\nΤα γεννητικά όργανα της γυναίκας, έχουν «σχεδιαστεί» έτσι ώστε να καθαρίζονται από μόνα τους. Ίσως διότι βρίσκονται εσωτερικά του σώματος, σε αντίθεση με τα αντρικά και η Μητέρα Φύση έχει προβλέψει για την υγιεινή τους, ακόμη κι αν δεν πλένονται συχνά – οι πιο τεμπέλες ας μην πάρουν θάρρος και αραιώσουν τα μπανιαρίσματα… -.\nΚι αυτό συμβαίνει σε όλη τη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου της γυναίκας, αλλά ειδικότερα μετά την έμμηνο ρύση. Ακόμη και μετά το σεξ, κάνει την ίδια λειτουργία! Έτσι, το σώμα από μόνο του, βοηθά στην προστασία του γυναικείου κόλπου από μύκητες και βακτήρια. Πάντα βέβαια σε συνδυασμό με τη φροντίδα της προσωπικής μας υγιεινής. Στις περιπτώσεις όμως που ο φυσικός τρόπος καθαρισμού δεν αρκεί ή υπολειτουργεί, τότε ο γιατρός με θεραπευτικές αλοιφές ίσως και με κάποια αντιβίωση, θα σας απαλλάξει από οποιοδήποτε πρόβλημα κι αν παρουσιαστεί στον φυσικό αυτοκαθαρισμό σας.\n3. Δε κρύβει μέσα του μόνο το σημείο G\nΚαιρός να γνωρίσει και το σημείο Α λίγη δόξα! Είναι εξίσου «αποτελεσματικό», βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον τράχηλο της μήτρας, λίγο βαθύτερα από το σημείο G και «ενεργοποιείται» και αυτό με τις ίδιες κινήσεις όπως και το G. Με τη χρήση ενός καλού λιπαντικού η όλη διαδικασία γίνεται πιο εύκολα και δε θα είναι καθόλου επώδυνη ή δυσάρεστη.\n4. «Είμαστε –και είναι- ο,τι τρώμε»\nΈκφραση που δε αφορά μόνο στα κιλά μας αλλά ισχύει και για τις μυρωδιές του σώματος μας κατά συνέπεια και του κόλπου. Ένας υγιής κόλπος έχει μια ορισμένη μυρωδιά –πράγμα φυσικό γιατί και από εκεί γίνονται εκκρίσεις- , αλλά δεν είναι έντονη. Ενώ για παράδειγμα ένας κόλπος με μια λοίμωξη ή κάποια πάθηση, με την πιο έντονη μυρωδιά του, μας κουνάει το καμπανάκι πως χρειάζεται θεραπεία από γιατρό ή ιδιαίτερη προσοχή από πλευράς μας.\nΌμως, δε σημαίνει πάντα πως κάτι δεν πάει καλά. Μπορεί απλά κάτι που φάγαμε να έχει επηρεάσει προσωρινά τη μυρωδιά. Και ας μη τα ρίχνουμε όλα στον καημένο τον παστουρμά. Είναι κι άλλες κατηγορίες τροφών που το προκαλούν, για παράδειγμα κάποια λαχανικά όπως τα σπαράγγια ή τα πικάντικα φαγητά με τα πολλά καρυκεύματα κλπ. Για αυτό, πριν βιαστείτε να ανησυχήσετε, θυμηθείτε πρώτα τι έχετε φάει τις τελευταίες 2-3 ημέρες. Εάν έπειτα αλλάξετε τη διατροφή σας και εξακολουθεί να υπάρχει μια άσχημη μυρωδιά, τότε κλείστε ένα ραντεβού με το γιατρό σας.\n5. Μπορεί να πέσει\nΚαι μιλάμε για τη γυναικολογική κήλη εντός του κόλπου. Οι μύες, το δέρμα και οι σύνδεσμοι που βρίσκονται γύρω από τον κόλπο βοηθούν στην στήριξη των οργάνων και των ιστών μέσα στην περιοχή της λεκάνης. Αυτό είναι το λεγόμενο πυελικό έδαφος, το οποίο αν χάσει τη στηρικτική του ικανότητα, δημιουργείται μια κήλη, η πρόπτωση. Τότε η ουροδόχος κύστη, το παχύ έντερο ή η μήτρα ή ο συνδυασμός αυτών, «πέφτουν» μέσα στον κόλπο και δημιουργούν την αίσθηση πως κάτι… προβάλλει μέσα σε αυτόν. Εδώ, είναι η ιατρική επέμβαση αυτή που θα βοηθήσει την κήλη να μη μεγαλώσει περισσότερο.\n6. Κι όμως. Μπορεί να εκσπερματώσει\nΟι γυναίκες κατά τη διάρκεια του οργασμού μπορούν να εκσπερματώσουν διάφορες ποσότητες υγρών -ορισμένες μάλιστα, πολύ μεγάλες ποσότητες!-. Το επιβεβαιώνει και η επιστήμη η οποία διαχωρίζει και διαφοροποιεί τα συστατικά της γυναικείας εκσπερμάτισης από τα συστατικά των ούρων που προέρχονται αποκλειστικά και μόνο από την ουροδόχο κύστη, προκειμένου να το αποδείξει και να μη γίνονται παρεξηγήσεις και παρερμηνεύσεις, από κάποιους που δε το πιστεύουν.\n7. Διπλασιάζεται όταν ερεθίζεται\nΤα μεγέθη του κόλπου ποικίλλουν από γυναίκα σε γυναίκα. Κατά μέσο όρο το μήκος του κυμαίνεται στα 8 με 10 εκατοστά αλλά όταν ερεθίζεται, το μέγεθος αυτό αυξάνεται μέχρι και στο διπλάσιο. Για αυτό οι άντρες που το γνωρίζουν αυτό, φροντίζουν να ερεθίζουν αρκετά τις συντρόφους τους, έτσι ώστε η διείσδυση μετά να είναι και βαθύτερη και καλύτερη!\n8. Το σεξ τον κρατάει νέο και υγιή\nΌπως ακριβώς κάνει και η γυμναστική για το υπόλοιπο σώμα, έτσι και το σεξ είναι η γυμναστική του κόλπου. Το συχνό σεξ βοηθάει στην ενδυνάμωσή του και τον διατηρεί ακμαίο! Αρκεί να παρατηρήσετε το σώμα σας και τις δυνατότητές του όταν έχετε να ασκηθείτε πολύ καιρό και θα καταλάβετε πως το ίδιο συμβαίνει και με τον κόλπο όταν βρίσκεται σε σεξουαλική αποχή.\n9. Εκκρίνει σκουαλένιο\nΜε μικροσκοπική εξέταση, οι επιστήμονες εντόπισαν στις φυσικές εκκρίσεις του γυναικείου κόλπου το σκουαλένιο, συστατικό ίδιο με αυτό που βρίσκεται στο συκώτι του καρχαρία. Από εκεί άλλωστε πήρε και την ονομασία του, διότι το λατινικό όνομα του καρχαρία είναι squalus. Μπορεί επίσης να βρεθεί σε διάφορα φυτικά έλαια και χρησιμοποιείται στην παρασκευή καλλυντικών για την ενυδάτωση του δέρματος. Πιθανότατα, αυτές του οι ιδιότητες είναι εκείνες που διατηρούν τον κόλπο εύπλαστο και υγρό.\n10. Οι μύες του κόλπου είναι εξαιρετικά δυνατοί\nΠέρα από τη φύση, το απέδειξε και η Ρωσίδα Tatyana Kozhevnikova, που κατάφερε να σηκώσει βάρος 14 κιλών με τον κόλπο της. Και η δύναμη αυτή πηγάζει από την ικανότητα των γυναικών να τους χρησιμοποιούν σε διάφορες περιπτώσεις: και στο σεξ και στη συγκράτηση της ουρήθρας και στις ασκήσεις εγκυμοσύνης και ποιος ξέρει που αλλού μπορεί η κάθε μια… ;)


Σήκωσέ το!... - Times News\nby Times Newsroom 1 26 Νοε 2020\nΜπαίνουμε σιγά – σιγά στην περίοδο των γιορτών. Αικατερίνης χθες, Στυλιανού σήμερα, Ανδρέα στις 30 του μήνα. ‘Αννας, Βαρβάρας, Νικολάου κι έπεται συνέχεια.\nΦέτος μπορεί η διάθεσή μας να μην βρίσκεται στα καλύτερά της, μπορεί κι οι μέρες να μη θυμίζουν τη γιορτινή ατμόσφαιρα άλλων εποχών.\nΜέσα στα πολλά δύσκολα και πιεστικά, όμως, των ημερών, ας αναζητήσουμε τις ευκαιρίες που θα μας δώσουν λίγη χαρά και ξενοιασιά και θα μας προσφέρουν μερικά λεπτά ικανοποίησης και ψυχικής ανάτασης.\nΑυτές τις γιορτινές μέρες το πιο απλό που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να μην μείνουμε μόνο στις απρόσωπες και κοινότυπες διαδικτυακές και με SMS ευχές ή πολύ περισσότερο στην αδιαφορία και τη σιωπή, αλλά να σηκώσουμε το τηλέφωνο. Μπορούμε να δοκιμάσουμε να σχηματίσουμε αριθμούς κλήσης γνωστούς ή λησμονημένους, φιλικούς ή απλώς γνωστούς.\nΑς κάνουμε αυτές τις γιορτές μια ευκαιρία επαφής κι επικοινωνίας με τους ανθρώπους, με τους ανθρώπους μας. Τα τραπεζώματα και τα γλέντια ήταν, ούτως ή άλλως, από καιρό παρελθόν, οι επισκέψεις και τα γλέντια απαγορεύονται, οπότε το τηλέφωνο είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να “συναντηθούμε” νοερά με συγγενείς και φίλους.\nΈνα “χρόνια πολλά”, ένα “πώς περνάς;”, “τι κάνεις;”, ένα απλό “γειά χαρά!” μπορεί να δώσει απέραντη χαρά κι ευχαρίστηση. ‘Εχει τόση θετική ενέργεια, που μπορεί να ζεστάνει τις καρδιές, να γλυκάνει τον πόνο, τη μοναξιά και την απογοήτευση, να ξελαφρώσει από τη μελαγχολία.\nΘα φορτίσει, όμως, περισσότερο με όμορφα συναισθήματα και τη δική μας καρδιά, θα προσφέρει τη χαρά της επαφής, το άκουσμα της της αλληλεγγύης, τη δύναμη των ανθρώπινων. Θα ‘ναι το πιο σημαντικό δώρο και στον εαυτό μας. Θα ‘ναι το καλύτερο “φάρμακο” στην πιο δύσκολη καμπή της πανδημίας, αντίδωρο κι η σωτηρία της ψυχής μαζί.\nΜόνο μαζί μπορούμε να σηκωθούμε. Ας το δοκιμάσουμε!…


Ιαπωνικά παραμύθια: μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου (Μέρος 1ο) — Will o'Wisps\nArt by Hoa Nguyệt – Cổ Kiếm Kỳ Đàm 2\nΔεν ξεκινούν όλα τα παραμύθια με το γνωστό «Μία φορά κι έναν καιρό…», και σίγουρα δεν τελειώνουν πάντα με το «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Σε αυτή την ξεχωριστή, το ίδιο όμορφη όμως κατηγορία ανήκουν και τα περισσότερα παραδοσιακά παραμύθια της Ιαπωνίας. Υπάρχουν αμέτρητες καταγεγραμμένες ιστορίες ήδη μαζεμένες σε ανθολογίες από τις αρχές του 20ου αι. και ως φαίνεται, οι Ιάπωνες, στενά δεμένοι με τις παραδόσεις τους, τις γνωρίζουν και τις τιμούν ακόμα. Πολλές δικαιολογούν κάποια ονομασία μέρους ή θεότητας ενώ άλλες παρουσιάζουν το υπερφυσικό σαν κομμάτι της καθημερινότητας. Όποια και αν είναι η περίπτωση, μαγεύουν με την απλή γλώσσα και την αμεσότητά τους, ενώ περνούν το μήνυμα ή το συναίσθημα που επιθυμούν, απαλά και κοφτά ταυτόχρονα, όπως το κόψιμο του ιαπωνικού σπαθιού.\nΟι δυο κόρες\nΣτην Akita, στην επαρχία Inaba, ζούσε ένας ανεξάρτητος κύριος με δύο κόρες που τον υπηρετούσαν με κάθε ευσέβεια. Εκείνος αγαπούσε το κυνήγι, και έτσι πολύ συχνά διέπραττε την αμαρτία (σύμφωνα με τη διδασκαλία του ιερού Βούδα) να παίρνει μια ζωή. Ποτέ δεν άκουγε τις παραινέσεις των θυγατέρων του. Εκείνες, έχοντας επίγνωση του μέλλοντος κι έντρομες από το τι του επιφύλασσε, προσπάθησαν πολλές φορές να τον αλλάξουν. Πολλά ήταν τα δάκρυα που έριξαν. Τελικά, μια μέρα, αφού τον είχαν παρακαλέσει πιο σκληρά από ποτέ, ο πατέρας, συγκινημένος απ’ τις ικεσίες τους, υποσχέθηκε να μην πυροβολήσει πια. Όμως, μετά από λίγο, κάποιοι από τους γείτονές του ήρθαν να του ζητήσουν να πυροβολήσει δύο πελαργούς. Εύκολα οδηγήθηκε στο να συναινέσει από τη δύναμη της φυσικής του αγάπης για το άθλημα. Όμως απαγόρεψε να πουν λέξη στις κόρες του. Τη νύχτα ξεγλίστρησε στα κρυφά με το όπλο στο χέρι αφότου, όπως φαντάστηκε, είχαν ήδη αποκοιμηθεί.\nΩστόσο, εκείνες είχαν ακούσει τα πάντα κι η μεγαλύτερη αδελφή είπε στη μικρότερη: «Ό,τι και να κάνουμε, ο πατέρας δεν θα ακολουθήσει τη συμβουλή μας και τίποτα δεν μένει τώρα για να τον φέρει σε γνώση της αλήθειας παρά η θυσία μιας από μας. Η νύχτα είναι ευτυχώς χωρίς φεγγάρι, και αν βάλω λευκά ρούχα και πάω στη μεριά του κόλπου, θα με πάρει για πελαργό και θα με σκοτώσει. Εσύ να συνεχίσεις να φροντίζεις τον πατέρα μας με κάθε ευσέβεια». Λέγοντας αυτά, τα μάτια της γέμισαν δάκρυα. Αλλά η νεαρότερη αδελφή, μες στα αναφιλητά της, αναφώνησε: «Εσύ, αδερφή μου, εσύ είσαι η κληρονόμος της οικογένειας. Γι’ αυτό σε παρακαλώ, δέξου να είσαι εσύ αυτή που θα ζήσει και θ’ αφοσιωθεί στον πατέρα, ενώ εγώ θα προσφέρω τη ζωή μου».\nΈτσι, και οι δυο πολέμησαν για τον θάνατο... Η μεγαλύτερη, χωρίς άλλα λόγια, πιάνοντας ένα λευκό ρούχο έτρεξε έξω από το σπίτι. Η μικρότερη, που δεν θέλησε να παραχωρήσει την τιμή, βάζοντας κι εκείνη ένα λευκό φόρεμα, την ακολούθησε προς την ακτή του κόλπου. Εκεί, ανοίγοντας δρόμο ανάμεσα στους θάμνους, συνέχισε η διαφωνία τους για το ποια απ’ τις δύο έπρεπε να είναι εκείνη που θα πεθάνει.\nΕν τω μεταξύ ο πατέρας, κοιτάζοντας γύρω του στο σκοτάδι, είδε κάτι λευκό. Νομίζοντας πως είναι οι πελαργοί, σημάδεψε με τ’ όπλο του, και η βολή βρήκε τον στόχο της, αφού τρύπησε τα πλευρά της μεγαλύτερής του κόρης. Η μικρή, ανήμπορη μες στη θλίψη της, έσκυψε πάνω στο νεκρό σώμα της αδελφής της. Ο πατέρας, που δεν μπορούσε ούτε να φανταστεί τι είχε κάνει, και έκπληκτος που πυροβολώντας τον έναν απ’ τους δυο πελαργούς δεν έκανε τον άλλο να πετάξει μακριά, έριξε και δεύτερο πυροβολισμό στην άλλη λευκή φιγούρα. Καταδικασμένος στην άγνοιά του, χτύπησε και τη δεύτερη κόρη του, όπως την πρώτη. Τρυπημένη στο στήθος, έπεσε δίπλα στην αδερφή της, στο μαλακό γρασίδι.\nΟ πατέρας, ευχαριστημένος με την επιτυχία του, κατέβηκε στους θάμνους για να βρει το θήραμά του. Όμως αλίμονο! Δεν υπήρχαν πελαργοί! Αλίμονο! Όχι, μόνο οι δύο κόρες του! Όλος φόβο, ρώτησε τι σήμαιναν όλα. Τα κορίτσια, αναπνέοντας πια με δυσκολία, του είπαν την απόφασή τους να του δείξουν το έγκλημά του να παίρνεις μια ζωή, κι έτσι με σεβασμό να τον αναγκάσουν να σταματήσει από εκεί. Άφησαν την τελευταία τους πνοή πριν προλάβουν να πουν περισσότερα.\nΕκείνος γέμισε θλίψη και τύψεις. Πήρε τα δύο νεκρά σώματα στην πλάτη του, πίσω στο σπίτι. Καθώς δεν υπήρχε πλέον γυρισμός για ό,τι έγινε, τις τοποθέτησε ευλαβικά σε μια στοίβα από ξύλα κι εκεί κάηκαν, σηκώνοντας καπνό στον απαλό άνεμο. Από τότε έγινε ένας άλλος άνθρωπος. Έχτισε μόνος του ένα μικρό κελί από κλαδιά δέντρων, κοντά στη γέφυρα του χωριού. Τοποθετώντας εκεί τα μνημεία των δύο θυγατέρων του, τελούσε μπροστά τους όλες τις θρησκευτικές τελετουργίες και έγινε ο πιο ευσεβής πιστός του Βούδα. Αυτό κι αν ήταν πραγματική ευσέβεια… ένα αληθινό θαύμα: το ότι αυτά τα κορίτσια έπρεπε να δώσουν τη δική τους ζωή, έτσι ώστε, εξοντώνοντας τον κακό σπόρο στη συμπεριφορά του πατέρα τους σε αυτόν τον κόσμο, να τον φυλάξουν από τον τρομερό καρπό της στον ερχόμενο!\nΕδώ και πολύ καιρό ζούσε στο Yedo ένας κύριος από καλή γενιά και πολύ καλός συνομιλητής. Η σύζυγός του ήταν μια ευγενής και τρυφερή γυναίκα. Η κρυφή του θλίψη, ήταν πως δεν του έδωσε γιους. Όμως του έδωσε μια κόρη, την οποία ονόμασαν O'Yoné, που σημαίνει «Ρύζι στο αυτί». Καθένας τους αγάπησε αυτό το παιδί περισσότερο κι απ’ τη ζωή του και την πρόσεχαν σαν κόρη οφθαλμού. Και το παιδί μεγάλωσε ροδοκόκκινο και λευκό, με μεγάλα μάτια, και ίσιο και λεπτό όπως το πράσινο μπαμπού.\nΌταν η O'Yoné ήταν δώδεκα χρονών, η μητέρα της έπεσε βαριά άρρωστη το φθινόπωρο και πριν καλά καλά ξεθωριάσει το κόκκινο από τα φύλλα του σφενδάμου, εκείνη είχε πια πεθάνει και τη σκέπαζε η γη. Η θλίψη έκανε τον άντρα της σκέτο αγρίμι. Φώναζε δυνατά, χτύπαγε το στήθος του, ξάπλωνε κάτω κι αρνιόταν κάθε παρηγοριά. Για μέρες δεν άφηνε τη φρενήρη αυτή ζωή ούτε κοιμόταν. Το παιδί παρέμενε όμως σιωπηλό.\nΟ χρόνος πέρασε. Εκείνος αναγκαστικά γύρισε στη δουλειά του. Τα χιόνια του χειμώνα έπεσαν και κάλυψαν τον τάφο της συζύγου του. Το μονοπάτι που πήγαινε από το σπίτι του στην κατοικία των νεκρών ήταν κι αυτό καλυμμένο με χιόνι, αδιατάρακτο. Εκτός απ’ τα αχνά χνάρια που είχαν αφήσει δυο παιδικά σανδάλια. Όταν ήρθε η άνοιξη έδεσε τη ρόμπα του και βγήκε για να δει τα άνθη της κερασιάς, αρκετά εύθυμος και γράφοντας ένα ποίημα πάνω σε επιχρυσωμένο χαρτί, που κρέμασε σ’ ένα κλαδί για να φτερουγίζει στον άνεμο. Το ποίημα ήταν ένας έπαινος στην άνοιξη και το σάκε. Αργότερα, φύτεψε το πορτοκαλί άνθος της λησμονιάς και δεν ξανάφερε στη σκέψη του τη σύζυγό του. Αλλά το παιδί θυμόταν.\nArt by youxiandaxia.deviantart.com\nΠριν τελειώσει ακόμα η χρονιά, έφερε μια νέα νύφη στο σπίτι, μια γυναίκα με όμορφο πρόσωπο και μαύρη καρδιά. Αλλά ο άνθρωπος, ο άμοιρος αυτός ανόητος, ήταν τόσο χαρούμενος που εμπιστεύτηκε το παιδί του σ’ αυτήν και πίστευε πως όλα ήταν καλά.\nΌμως, επειδή ο πατέρας της αγαπούσε την O'Yoné, η μητριά της τη μισούσε με ένα ζηλότυπο και θανατηφόρο τρόπο και κάθε μέρα φερόταν σκληρά στο παιδί, του οποίου οι καλοί τρόποι και η υπομονή τη θύμωναν ακόμα περισσότερο. Αλλά λόγω της παρουσίας του πατέρα της δεν τολμούσε να κάνει στην O'Yoné κανένα μεγάλο κακό. Κι έτσι περίμενε, παίρνοντας τον χρόνο της. Το φτωχό παιδί πέρασε τις ημέρες και τις νύχτες του με μαρτύριο και τρομερό φόβο. Αλλά από όλα αυτά δεν είπε κουβέντα στον πατέρα της. Αυτός είναι ο τρόπος των παιδιών.\nΜετά από κάποιο χρονικό διάστημα, έτυχε να καλέσουν τον πατέρα της O'Yoné από τη δουλειά του σε μια μακρινή πόλη. Η πόλη αυτή λεγόταν Kyoto, και απ’ το Yedo ήταν ταξίδι πολλών ημερών με τα πόδια ή με το άλογο. Όμως, καθώς ο άνθρωπος πρέπει να πάει εκεί που παρουσιάζεται ανάγκη, έτσι έπρεπε κι εκείνος και να μείνει εκεί τρία φεγγάρια ή και περισσότερο. Ετοιμάστηκε λοιπόν και εφοδιάστηκε κι εκείνος και οι υπηρέτες που επρόκειτο να πάνε μαζί του με όλα τ’ απαραίτητα. Έτσι ήρθε το τελευταίο βράδυ, προτού φύγει την επομένη νωρίς το πρωί.\nΚάλεσε την O'Yoné και είπε: «Έλα εδώ, λοιπόν, αγαπημένο μου κοριτσάκι». Η O'Yoné πήγε και γονάτισε μπροστά του. «Τι δώρο να σου φέρω από το Κιότο;» είπε. Αλλά εκείνη έσκυψε το κεφάλι και δεν απάντησε. «Απάντησε, λοιπόν, αγενέστατη», την πίεσε.\n«Θα είναι μια χρυσή βεντάλια, ένα τόπι μεταξένιο ύφασμα ή ένα καινούριο obi από κόκκινο μπροκάρ; Μήπως ένας μεγάλος πολεμιστής με ζωγραφιές επάνω του και πολλά αλαφροπούπουλα πετεινάρια;»\nΤότε εκείνη ξέσπασε σε πικρά δάκρυα και την πήρε στα γόνατά του για να την ηρεμήσει. Αλλά έκρυψε το πρόσωπό της με τα μανίκια της κι έκλαψε λες κι η καρδιά της θα ’σπαγε. «Πατέρα, πατέρα», είπε, «μη φύγεις, μη φύγεις!»\n«Όμως, γλυκιά μου, πρέπει», απάντησε, «και σύντομα θα επιστρέψω -τόσο σύντομα, που δεν θα φανεί καν ότι έφυγα, όταν θα είμαι και πάλι εδώ με όμορφα δώρα στα χέρια μου».\n«Πατέρα, πάρε με μαζί σου», είπε.\n«Αλίμονο, τι ζωή για ένα μικρό κορίτσι! Θα περπατήσεις μικρέ προσκυνητή μου, ή θα πας καβάλα στ’ άλογο; Και πώς θα τα βγάλεις πέρα στα πανδοχεία του Kyoto; Όχι, καλή μου, μείνε. Θα είναι μονάχα για λίγο καιρό κι η ευγενική σου μητέρα θα είναι εδώ μαζί σου».\nΖάρωσε στην αγκαλιά του.\n«Πατέρα, αν φύγεις, δεν θα με ξαναδείς».\nΤότε ένα ρίγος διαπέρασε ξαφνικά την καρδιά του, που τον έκανε να σταματήσει. Αλλά δεν του έδωσε σημασία. Τι! Πώς ο ίδιος, ένας ισχυρός ώριμος άνδρας, να κυριαρχείται από τις φαντασιώσεις ενός παιδιού; Κατέβασε την O'Yoné απαλά από πάνω του, κι εκείνη γλίστρησε μακριά σιωπηλά σαν σκιά.\nΤο πρωί όμως ήρθε σ’ εκείνον πριν απ’ την αυγή με ένα μικρό φλάουτο στο χέρι της, από μπαμπού γυαλισμένο καλά. «Το έκανα η ίδια, μπαμπού απ’ το χωράφι που είναι πίσω από τον κήπο μας. Το έκανα για σένα. Καθώς δεν μπορείς να πάρεις εμένα μαζί σου, πάρε αυτό το μικρό φλάουτο, αξιότιμε πατέρα. Παίξε καμιά φορά, αν θες, και φέρε με στη σκέψη σου», είπε. Τότε το τύλιξε σε ένα μαντήλι από λευκό μετάξι, το ’δεσε με ένα κόκκινο κορδόνι και το έδωσε στον πατέρα της, που το έβαλε στο μανίκι του. Μετά από αυτό ξεκίνησε το ταξίδι του, παίρνοντας τον δρόμο για το Kyoto. Όπως έφευγε, γύρισε και κοίταξε πίσω τρεις φορές και είδε την κόρη του να στέκεται στην πόρτα, κοιτάζοντας προς το μέρος του. Τότε ο δρόμος έστριψε και δεν την είδε πια.\nΗ ζωή στην πόλη του Kyoto ήταν σπουδαία και όμορφη και έτσι ο πατέρας της O'Yoné τη συνήθισε γρήγορα. Ασχολιόταν με τη δουλειά του κατά τη διάρκεια της ημέρας, που πήγαινε πολύ καλά και με τη διασκέδασή του το βράδυ, ενώ τη νύχτα κοιμόταν ήσυχα κι έτσι ο χρόνος περνούσε ωραία και λίγο σκέφτηκε το Yedo, το σπίτι του ή το παιδί του. Δύο φεγγάρια πέρασαν, και τρία, και δεν έκανε σχέδια για επιστροφή.\nΈνα απόγευμα που ετοιμαζόταν να πάει σε ένα σπουδαίο δείπνο με φίλους του και καθώς έψαχνε στο στήθος του για μια όμορφη μεταξωτή hakama που σκόπευε να φορέσει ως τιμή στη γιορτή, βρήκε το μικρό φλάουτο, που όλο αυτόν τον καιρό ήταν κρυμμένο στο μανίκι του ταξιδιωτικού του ρούχου. Το έβγαλε από το κοκκινόλευκο μαντήλι και, όπως τότε, αισθάνθηκε μια περίεργη παγωμάρα, ένα ψυχρό ρίγος αγκιστρώθηκε στην καρδιά του. Ένιωσε σαν σε όνειρο. Έβαλε το φλάουτο στα χείλη του, κι από εκεί ήρθε ένας μακρόσυρτος θρήνος.\nΤο πέταξε επάνω στο χαλί και χτύπησε τα χέρια του για τον υπηρέτη. Του είπε ότι δεν θα ’βγαινε εκείνο το βράδυ. Δεν ήταν καλά, και θα έμενε μόνος. Μετά από αρκετή ώρα άπλωσε το χέρι του για το φλάουτο. Και πάλι αυτή η μακρά, μελαγχολική κραυγή. Τραντάχτηκε από το κεφάλι ως τα πόδια, αλλά φύσηξε στη φλογέρα. «Γύρνα στο Yedo... Γύρνα στο Yedo... Πατέρα! Πατέρα!» Η τρεμουλιαστή παιδική φωνή έγινε κραυγή και στη συνέχεια έσπασε.\nΈνα φριχτό προαίσθημα τον κατέλαβε και ένιωσε διαφορετικός από πριν. Έτρεξε μακριά από το σπίτι και από την πόλη και ταξίδευε μέρα και νύχτα, αρνούμενος τον ύπνο και το φαγητό. Ήταν τόσο χλωμός και αγριωπός, που ο κόσμος τον θεωρούσε τρελό και έφευγε μακριά του ή τον έβλεπε σαν βασανισμένο απ’ τους θεούς. Τελικά, έφτασε στο τέλος του ταξιδιού του, εξασθενημένος από την κορυφή ως τα νύχια, με πόδια ματωμένα και μισοπεθαμένος απ’ την κούραση.\nΗ σύζυγός του τον συνάντησε στην πύλη.\n«Πού είναι το παιδί;» τη ρώτησε.\n«Το παιδί;» απάντησε.\n«Ναι, το παιδί… το παιδί μου... πού είναι;» φώναξε με αγωνία.\nΗ γυναίκα γέλασε: «Λοιπόν, κύριε μου, πώς πρέπει να το ξέρω; Είναι χωμένη μέσα στα βιβλία της ή είναι στον κήπο ή κοιμάται ή μπορεί να έχει πάει μαζί με τους φίλους της να παίξει ή…»\n«Αρκετά!» φώναξε. «Τέρμα με όλα αυτά. Μίλα, πού είναι το παιδί μου;»\nΤότε εκείνη τρόμαξε. «Στο χωράφι με τα μπαμπού» είπε, κοιτάζοντας τον με γουρλωμένα μάτια.\nΟ άντρας έτρεξε εκεί ψάχνοντας την O'Yoné ανάμεσα στους πράσινους μίσχους των μπαμπού. Αλλά δεν τη βρήκε. Φώναξε, «Yoné! Yoné!» και πάλι, «Yoné! Yoné!» Αλλά δεν πήρε καμία απάντηση. Μόνο ο άνεμος αναστέναξε στα ξηρά φύλλα μπαμπού. Τότε ένιωσε στο μανίκι του τον μικρό αυλό και τον έφερε απαλά στα χείλη του. Ένας αχνός αναστεναγμός. Στη συνέχεια μια φωνή, λεπτή και θλιβερή:\n«Πατέρα, αγαπημένε μου πατέρα, η κακή μητριά μου με σκότωσε. Τρία φεγγάρια πάνε από τότε που με σκότωσε. Με έθαψε στο ξέφωτο του χωραφιού με τα μπαμπού. Μπορεί να βρεις τα οστά μου. Όσο για μένα, δεν θα με ξαναδείς ποτέ πια, ποτέ...»\nΜε το ίδιο του το σπαθί ο άντρας απέδωσε δικαιοσύνη και σκότωσε την πονηρή σύζυγό του, παίρνοντας εκδίκηση για τον θάνατο του αθώου του παιδιού. Ύστερα, ντύθηκε με χοντρό άσπρο ένδυμα, κι ένα μεγάλο καπέλο από ρυζάχυρο που σκίαζε το πρόσωπό του. Πήρε κι ένα ραβδί και ένα ψάθινο παλτό, έδεσε τα σανδάλια στα πόδια του και ξεκίνησε για τα ιερά μέρη της Ιαπωνίας, ως προσκυνητής.\nΚαι έφερε μαζί του τον μικρό αυλό, σε μια πτυχή του ρούχου του, πάνω στο στήθος του.\nΜια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένα μικρό παιδί, που ο πατέρας του ήταν Ιάπωνας πρέσβης στην αυλή της Κίνας και η μητέρα του μια Κινέζα κυρά. Όταν το παιδί ήταν ακόμα βρέφος, ο πατέρας διατάχθηκε να επιστρέψει στη χώρα του. Οπότε είπε στη γυναίκα του: «Υπόσχομαι να σε θυμάμαι και να σου στέλνω γράμματα με τον πρέσβη που θα με διαδεχτεί. Όσο για το παιδί μας, θα στείλω κάποιον να το πάρει όταν σταματήσει πια να χρειάζεται το μητρικό σου γάλα». Λέγοντας αυτά, έφυγε…\nΟι διπλωμάτες έρχονταν κι έφευγαν με έναν χρόνο τουλάχιστον διαφορά ανάμεσά τους, όμως κανένα γράμμα δεν ήρθε στην Κινέζα κυρά από τον σύζυγό της. Στο τέλος, εξαντλημένη πια από την αναμονή και τη θλίψη, πήρε το παιδί από το χέρι και με οδύνη το οδήγησε ως την ακροθαλασσιά, όπου πέρασε στον λαιμό του μια επιγραφή που έφερε τα παρακάτω λόγια: «Ο γιός του Ιάπωνα πρέσβη». Τότε το έριξε στη θάλασσα προς το Ιαπωνικό Αρχιπέλαγος, σίγουρη μέσα της πως ο πατρικός δεσμός θα ήταν άρρηκτος κι έτσι πατέρας και γιος θα ξανασυναντιόνταν.\nΜια μέρα που ο πρώην πρέσβης ήταν με τ’ άλογό του στην ακτή της Naniwa, εκεί που πολύ αργότερα χτίστηκε η πόλη της Osaka, είδε να επιπλέει κάτι στ’ ανοιχτά, που έμοιαζε με μικρό νησάκι. Όλο και πλησίαζε και εκείνος το κοίταζε έντονα, γεμάτος περιέργεια. Δεν υπήρχε πλέον αμφιβολία ότι επρόκειτο για ένα μικρό παιδί. Γεμάτος έκπληξη, σταμάτησε τ’ άλογό του για να το παρατηρήσει. Εκείνο, πλέοντας, ερχόταν όλο και πιο κοντά. Τελικά, όταν η ορατότητα ήταν πια τέλεια, εμφανίστηκε ξεκάθαρα η εικόνα ενός όμορφου μικρού αγοριού, που θα ‘ταν δε θα ‘ταν τεσσάρων χρονών, και που μετέφεραν πάνω τους τα κύματα.\nΠαρατηρώντας το από κοντά, φάνηκε πως το αγόρι καβαλούσε γενναία τη ράχη ενός γιγαντιαίου ψαριού. Όταν ο παράξενος αυτός καβαλάρης ξεπέζεψε, ο πρέσβης διέταξε τους ακολούθους του να τον περιμαζέψουν, όπου όμως ιδού! Η επιγραφή γύρω από τον λαιμό του που έλεγε «Ο γιος του Ιάπωνα πρέσβη».\n«Φυσικά!» αναφώνησε. «Δεν μπορεί παρά να είναι ο ίδιος μου ο γιος. Η μητέρα του, γεμάτη θυμό που δεν έλαβε γράμμα μου, θα πρέπει να τον έριξε στη θάλασσα. Και τώρα, χάρη στον αδιάλυτο δεσμό που δένει τους γονείς με τα παιδιά, έφτασε σε μένα ασφαλής, πάνω στην πλάτη ενός ψαριού». Το μικρό πλάσμα μπήκε αμέσως στην καρδιά του, το πήρε και το φρόντισε με περίσσεια στοργή.\nΣτον επόμενο πρέσβη που θα υπηρετούσε στην κινέζικη αυλή, εμπιστεύτηκε ένα γράμμα για τη γυναίκα του, όπου της διηγούνταν τα πάντα με λεπτομέρειες. Κι εκείνη, που πλέον θεωρούσε πως το παιδί είχε πεθάνει, αναθάρρησε όλο\nχαρά με τη θαυμαστή του σωτηρία.\nΤο αγόρι μεγάλωσε κι έγινε άντρας, και η καλλιγραφία του θεωρήθηκε απ’ τις πιο όμορφες. Επειδή σώθηκε από ένα ψάρι, του δόθηκε το όνομα “Fishsave”.\nΟι ιστορίες παραδίδονται σε ελεύθερη μετάφραση.\nChild-Life in Japan and Japanese Child Stories by Mrs. M. Chaplin Ayrton (1901)\n(Fishsave and The two daughters)\nΙστορίεςΕιρήνη Μανωλάκου August 23, 2017 Ιαπωνία, παραμύθια, μύθοι, ιστορίες, φανταστικό, fairytales, japan, willow, japanese\nΙστορίεςΑγνή Σιούλα August 26, 2017 φαντασία, φαντασιτκό, φανταστικού, φανταστικός, κένταυρος, μονόκερως, unicorn, cave, σπηλιά, μυστήρια


ΠΑΣΟΚ Λέσβου «Απαιτούμε την εξαίρεση από την κατάργηση του μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α.» - LesvosPost.com\nΠΑΣΟΚ Λέσβου «Απαιτούμε την εξαίρεση από την κατάργηση του μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α.»\nΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ ΛΕΣΒΟΥ ΓΙΑ Φ.Π.Α.\nΓραμματέας Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Λέσβου


Ιστορίες Μια έκθεση φωτογραφίας στις Σελλάδες\nΑρχές της δεκαετίας του 70. Μαζί με την Αθηνά, τη Ντίνα, τη Ρούλα, τον Ηλία, το Μήτσο και τον Χρήστο πήγα κι εγώ στο φροντιστήριο του Βασίλη Τζουβάρα, του Βασιλάκη όπως πειραχτικά τον λέγαμε. Ένα φροντιστήριο με τα θρανία του, τον πίνακά του, τα διαλείμματα του. Μια ακόμα ευκαιρία να βρεθούμε και να παίξουμε παρά να μάθουμε\nΓυρνώντας στα χρόνια εκείνα το μυαλό μου εστιάζει σ ένα μικρό αντικείμενο\nΈνα μαγικό κουτί με το οποίο ο Βασίλης απαθανάτιζε τη ζωή στις Σελλάδες το ΄60 και το ΄70\nΑπό τότε πέρασαν τα χρόνια. Η φωτογραφία έγινε το πάθος μου. Από 15 χρονών φωτογραφίζω συνέχεια. Πολλές φωτογραφικές μηχανές πέρασαν από τα χέρια μου. Χιλιάδες φωτογραφίες έχω βγάλει. Κι μαζί με το πάθος της φωτογραφίας ήρθε και η μανία της συλλογής παλιών φωτογραφιών. Φωτογραφίες από πλανόδιους φωτογράφους που βρέθηκαν σε μπαούλα και συρτάρια παππούδων και συγγενών\nΤα τελευταία χρόνια ήθελα με κάποιο τρόπο να δείξω αυτές τις φωτογραφίες. Κάθε χρονιά που περνούσε όλο και κάτι τύχαινε\nΦέτος πήρα την απόφαση:\nΜια έκθεση φωτογραφίας στις Σελλάδες, στο Πολιτιστικό Κέντρο, με τη συνεργασία του Πολιτιστικού Συλλόγου Σελλάδων «ο Πυρσός», εκεί γύρω στο δεκαπενταύγουστο. Με δυο θέματα:\nΑ. Ο κόσμος που έφυγε. (Οι φωτογραφίες του Βασίλη  Απ το `30 μέχρι το `70)\nΒ. Μπακάλικο. (πράγματα και πρόσωπα)\nΣτον κόσμο που έφυγε 50 φωτογραφίες που έβγαλε ο Βασίλης Τζουβάρας, κυρίως τη δεκαετία του 70, με πρόσωπα και γωνιές του χωριού μας. Τις είχε φυλαγμένες η γυναίκα του, η Μαρία, όλα αυτά τα χρόνια και θέλω πολύ να την ευχαριστήσω που μου τις δάνεισε για να τις ανατυπώσω. Ταυτόχρονα 150 φωτογραφίες και από το δικό μου αρχείο, η πιο παλιά από τη δεκαετία του 30, μέχρι και το 1975.\nΣτο μπακάλικο φωτογραφίες δικές μου από το μπακάλικο του χωριού. Βγαλμένες το καλοκαίρι και τα Χριστούγεννα του 2002.\nΦωτογραφίες από γωνιές και πράγματα. Πράγματα ασήμαντα, καθημερινά. Ίσως αυτή η ασημαντότητά τους με έκανε να τις τυπώσω με χρώμα\nΚαι πρόσωπα. Ασπρόμαυρες φωτογραφίες με πόζες φυσικές, όχι στημένες\nΠρόσωπα σκυμμένα που μετράνε τα ρέστα που βάζουν τα ψώνια στις σακούλες, άλλοτε σοβαρά, άλλοτε γελαστά\nΕικόνες που επαναλαμβάνονται καθημερινά...\nΣτη σελίδα ΕΔΩ είναι μερικές δικές μου φωτογραφίες από την έκθεση,\nκι ΕΔΩ κάποιες παλιές φωτογραφίες από το χωριό (κυρίως από το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον)


τα τρία κλειστά συστήματα της ανθρώπινης συνθήκης :: Antonio Νimertis\nΑρχική Σελίδα > Ελιγμοί Εσωτερικής Δράσης 3 > τα τρία κλειστά συστήματα της ανθρώπινης συνθήκης\nΌσον αφορά την ‘τρέλα’, εδώ εγκυμονούν πολλοί κίνδυνοι. Και απαιτείται από τον μελετητή προσοχή μεγίστη και ‘βήματα γαλής’. Κι αυτό γιατί βεβαίως η ίδια η λέξη ‘τρέλα’ αποτελεί ένα αχανές σύμπαν που εμπεριέχει ορισμούς και ορίσματα, κατηγορήματα, έννοιες, κλινικούς όρους, ιατρικές συνδηλώσεις και συνεκδοχές και βεβαίως την απολύτως υποκειμενική θεώρηση της τρέλας. Το τι σημαίνει τελικώς ‘τρέλα’ για τον καθένα είναι περίπου αχαρτογράφητο. Αν κάποιος ερωτηθεί στο δρόμο ‘τι είναι η τρέλα;’ ίσως δυσκολευτεί πολύ να απαντήσει. Είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται σαν καραμέλα απ’όλους –όπως η άλλη λέξη-σύμπαν ‘Θεός’- αλλά όταν καλείσαι να γίνεις συγκεκριμένος αναγκάζεσαι να αντλήσεις από τις προσωπικές σου εμπειρίες και μόνον. Κι αυτό σού αφήνει μια πικρή γεύση εκκρεμότητας και αμηχανίας στα χείλη. Έτσι λοιπόν, εδώ αναγκάζομαι να ορίσω την ‘τρέλα’ ως μια γενικότερη πνευματική αλλά και βιο-οργανική διάσταση όπου όλες οι συνήθεις ορίζουσες και όλες οι συμπαγείς έννοιες που η παράδοση και ‘τα συνήθεια’ του βίου έχουν παραδώσει στο άτομο βρίσκονται σε μια διαρκή κατάσταση ‘ρευστότητας’. Τίποτα δεν είναι αμιγές, ατόφιο, καθαρό, διάφανο και φωταυγές. Τίποτα δεν είναι βέβαιο, έμπεδο, ακλόνητο, διαρκές, συνεχές, περίφρακτο. Σε αυτή την αέναη ροϊκότητα όλος ο οργανισμός, πασχίζει να επιβιώσει μέσα από μια και σε μια ονειρώδη, γνοφώδη, σκοτεινή ή ημισκότεινη ‘πραγματικότητα’ εν μέσω πολλών άλλων ‘πραγματικοτήτων’. Κάθε έννοια διάδρασης με οτιδήποτε έχει περίπου ακυρωθεί και κάθε έννοια επικοινωνίας ακόμη και με απλούς όρους με οτιδήποτε έξω από το μυστικό δωμάτιο καταλήγει σε παταγώδη αποτυχία. Ο ‘τρελός’ εδώ λοιπόν ομοιούται με τον άνθρωπο εκείνο που βρίσκεται σε έναν άγνωστο πλανήτη ανάμεσα σε άγνωστες οντότητες που ομιλούν μια άγνωστη γλώσσα. Πασχίζει να γεωδαιτήσει εαυτόν, να σχηματίσει στην ουσία εκ νέου έναν συνεκτικό εαυτό με αλλότρια υλικά και νέα δεδομένα. Ο αγών είναι τρομερός, ενεργοβόρος και άνισος.\nΑνέφερα κιόλας από την πρώτη παράγραφο πως το μοναδικό υπερσύνολο που ως ομπρέλα σκέπει και στεγάζει τούτα τα κλειστά συστήματα είναι το λεγόμενο θρησκευτικό γεγονός. Το γεγονός του θρησκεύειν. Η ίδια η θρησκευτικότητα ως εγγενής δράση του ανθρωπίνου είναι. Διαφορετικά θα μπορούσε να το προσεγγίσει κανείς με μερική επιτυχία ως εκζήτηση του ιερού. Η εκζήτηση του ιερού είναι μια μεγάλη, πολυδιάστατη θεώρηση που δεν ταυτίζεται όμως απολύτως με τη θρησκευτικότητα. Κι αυτό γιατί η εκζήτηση του ιερού είναι μια εγγενώς ενεργητική δράση του πνεύματος ενώ η θρησκευτικότητα πολλές φορές αναπαύεται στον εκστατικό προσευχητικό μονόλογο του είναι. Η θρησκευτικότητα στην ακραία της εκδοχή αποτελεί ένα μυστικιστικό γεγονός και ο μυστικός εαυτός ποθεί την εκστατική αναρπαγή και την μεταρσίωση. Θα μπορούσε να εικονίσει ενδεχομένως κάποιος τον εκζητητή του ιερού με έναν πολεμιστή του φωτός και τον θρησκεύοντα με έναν ασκητή που έχει αναχωρήσει και εγκατοικεί στο μονήρες κελί του.


Η Αθήνα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η μητέρα του δυτικού πολιτισμού. Κάθε χρόνο η ελληνική πρωτεύουσα προσελκύει πλήθος τουριστών που έρχονται, για να επισκεφτούν τα ιστορικά μνημεία της, τα οποία εδώ και αιώνες αποτελούν σύμβολα του παγκόσμιου πολιτισμού. Από τους ναούς και τα μουσεία της ως τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των κατοίκων της, η Αθήνα είναι γεμάτη ιστορία.\nΗ Ακρόπολη αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αξιοθέατα στον κόσμο. Αυτός ο ιερός, λευκός βράχος που έχει κιτρινίσει λίγο με το πέρασμα του χρόνου αντιπροσωπεύει το πού γεννήθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Η αρχαία ακρόπολη περιέχει κάποια κτήρια σπουδαίας ιστορικής σημασίας, όπως τον Παρθενώνα, ο οποίος είναι ένας ναός αφιερωμένος στη θεά Αθηνά, την προστάτιδα την Αθήνας. Η Ακρόπολη βρίσκεται σε ένα λόφο που έχει θέα προς την καρδιά της Αθήνας και κυριαρχεί στον ορίζοντα της πόλης εδώ και 2.000 χρόνια.\nΠέρα από την καρδιά της Πλάκας που είναι γεμάτη με τουρίστες, θα βρείτε τη συνοικία των Αναφιώτικων. Αυτή η ήσυχη γειτονιά που μοιάζει με χωριό έχει στενούς και ελικοειδείς δρόμους που διατρέχουν κατοικημένες περιοχές με χαριτωμένα σπιτάκια. Στα Αναφιώτικα επικρατεί τόσο πολύ ησυχία που συχνά το μόνο σημάδι ότι υπάρχουν άνθρωποι εδώ είναι τα σκοινιά με τα απλωμένα ρούχα. Αυτά τα ρούχα, καθώς και τα μπαλκόνια και οι σκεπές με τα διάφορα χρώματα, δίνουν σε αυτή τη γραφική γειτονιά της Αθήνας μια ζωντανή νότα.\nΟ Ναός του Ολυμπίου Διός είναι ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα. Το χτίσιμό του ξεκίνησε γύρω στο 590 π.Χ. και χρειάστηκαν 700 χρόνια για την ολοκλήρωσή του. Το τελικό αποτέλεσμα άξιζε τη μακρά αναμονή, καθώς οι 104 κορινθιακοί κίονες στήριζαν ένα θαύμα της μηχανικής και αρχιτεκτονικής. Σήμερα σώζονται 15 από αυτούς τους κίονες, διατηρώντας τη γιγαντιαία δομή που δέσποζε εδώ και αιώνες στην Αθήνα. Αυτό το μεγαλειώδες κτήριο βρίσκεται στην καρδιά της Αθήνας, στην Πλάκα, κοντά στο Σύνταγμα.\nΤο Θέατρο του Διονύσου είναι ένα πολύ ιστορικό μέρος, καθώς εδώ ακριβώς εκτελέστηκαν οι παραστάσεις των έργων του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη. Στο απόγειό του το θέατρο είχε 17.000 θεατές σε 64 κερκίδες, εκ των οποίων σήμερα παραμένουν ανέπαφες μόνο οι 20. Σε αυτή η δομή από πέτρα και μάρμαρο πραγματοποιούνταν εορτασμοί προς τιμήν του θεού Διονύσου, τον θεό της συγκομιδής των σταφυλιών και του οίνου. Αυτό που προκαλεί θαυμασμό σε αυτό το θέατρο είναι ότι χτίστηκε, ώστε να έχει τη βέλτιστη ακουστική. Η επιδεξιότητα με την οποία χτίστηκε είχε ως αποτέλεσμα η ακουστική του να θεωρείται τέλεια ακόμη και όταν στις μέρες μας πραγματοποιήθηκαν εκεί δοκιμές με σύγχρονα μέσα.\nΑν θέλετε να δείτε πώς θα φαίνονταν όλα αυτά τα θαυμαστά ερείπια της Αθήνας στο απόγειο της δόξας τους, μπορείτε να επισκεφτείτε το Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Εδώ θα πραγματοποιήσετε ένα ταξίδι εικονικής πραγματικότητας στην αρχαία Αθήνα. Σε αυτόν τον κινηματογράφο υψηλής τεχνολογίας με το χαμηλό θόλο θα περιηγηθείτε στην Αρχαία Αγορά, ενώ η "μηχανή του χρόνου" με τρισδιάστατες οθόνες από το πάτωμα ως το ταβάνι προβάλλει αρχαιοελληνικά μνημεία, καθώς και ελληνικές στολές.\nΑθήνα - Προσφορές ξενοδοχείων\nThe Athens Green Suites4 αστέρων64€51€\nErgon House4 αστέρων161€137€\nMET34 Athens4 αστέρων288€95€\nΔείτε όλες τις προσφορές ξενοδοχείων για Αθήνα\nΓουδί - Αναζήτηση ξενοδοχείων\nΜοναστηράκι - Αναζήτηση ξενοδοχείων\nΠλάκα - Αναζήτηση ξενοδοχείων\nΑθήνα - Κλείστε το τέλειο ταξίδι\nΑπό 2450 ξενοδοχεία.


Ακραία φτώχεια και εξαθλίωση εξαπλώνονται ραγδαία στη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας - Drepani.gr - Argyrades.gr - news\nΑκραία φτώχεια και εξαθλίωση εξαπλώνονται ραγδαία στη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας\nΚαββαδίας March 22, 2021\t122\nΠολιτικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες καρατομούνται\nΣε όλο τον κόσμο, οι λαοί δοκιμάζονται σκληρά, από το δεύτερο πανδημικό κύμα, με τις κυβερνήσεις να ασκούν την ίδια –με μικρές παραλλαγές– εγκληματική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Ο ζόφος που καταπλακώνει τον πλανήτη εντείνεται ανησυχητικά, καθώς η κατακόρυφη πτώση της οικονομικής δραστηριότητας -λόγω των απανωτών λοκντάουν- τροφοδοτεί και ενισχύει την παγκόσμια οικονομική αστάθεια και κρίση.\nΗ ανεργία γιγαντώνεται. Η φτώχεια εξαπλώνεται. Οι ουρές στα συσσίτια μακραίνουν. Οι άστεγοι πληθαίνουν με πρωτόγνωρους ρυθμούς. Τα εργασιακά δικαιώματα δέχονται νέα σκληρά χτυπήματα. Η εκ περιτροπής εργασία, η υποαπασχόληση, η μαύρη εργασία εκτοπίζουν την κανονική εργασία. Νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων προωθούνται. Αμέτρητες μικρομεσαίες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο. Τα χρέη των λαϊκών οικογενειών εκτινάσσονται. Πολιτικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες καρατομούνται.\nΗ τρομοκρατική προπαγάνδα και το ανελέητο ιδεολογικό σφυροκόπημα, η διασπορά της ανασφάλειας και του φόβου, τα αυταρχικά μέτρα εγκλεισμού, περιορισμού και ασφυκτικού ελέγχου των λαών είναι κοινή πλέον πολιτική των κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο. Αστυνομίες, ειδικές δυνάμεις, στρατοί, πολιτοφυλακές επιτηρούν την προστασία -τάχα- της υγείας των πολιτών, με πρόστιμα, συλλήψεις, εξωφρενική ασυδοσία, ανοιχτή βία και καταστολή.\nΣτις “έκτακτες” συνθήκες της πανδημίας, η ανελευθερία και ο εκφοβισμός, ο καταναγκασμός και οι “ασκήσεις” μαζικής πειθάρχησης παρουσιάζονται σαν αναγκαίοι όροι για την αντιμετώπισή της. Στην πραγματικότητα, επιχειρείται η συγκάλυψη των εγκληματικών ευθυνών της παγκόσμιας ολιγαρχίας και όλων των κυβερνήσεών της για την, εδώ και χρόνια, αποδόμηση των δημόσιων συστημάτων υγείας και την εμμονή τους σε αυτή την πολιτική. Κάνουν τα πάντα ώστε ο ιδιωτικός τομέας υγείας και οι μεγάλες πολυεθνικές της φαρμακοβιομηχανίας να συνεχίζουν να κερδοσκοπούν ασύστολα σε βάρος της ανθρωπότητας. Και τα εμβόλια, από εργαλείο αντιμετώπισης της πανδημίας, αναδεικνύονται σε μέσο ασύστολης κερδοσκοπίας και οικονομικού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού και επιρροής, σε εργαλείο πολιτικής διάσωσης των ανάλγητων κυβερνήσεων.\nΠαράλληλα, λαμβάνονται μέτρα εκφασισμού της δημόσιας ζωής και συγκεντρώνεται “πολύτιμη πείρα” για τις λαϊκές αντιδράσεις και εξεγέρσεις, που αναπόφευκτα θα ξεσπάσουν στο σκοτεινό αύριο που προετοιμάζουν. Ενδεικτικό των όσων επιβουλεύονται είναι το νομοσχέδιο που υιοθέτησε το γαλλικό κοινοβούλιο -με τις ψήφους όλων των δεξιών παρατάξεων, από τους μακρονικούς έως την άκρα δεξιά– για τη “συνολική ασφάλεια”, το οποίο ποινικοποιεί την καταγραφή και μετάδοση της αστυνομικής βίας από “μη δημοσιογράφους” βιντεογράφους και φωτογράφους (ανεξάρτητα αν, υπό το κράτος των συνεχών κινητοποιήσεων αναδιπλώθηκε προς στιγμήν η κυβέρνηση)!\nΚαι δεν είναι μόνο στο “λίκνο της αστικής δημοκρατίας” που έχει επιβληθεί ένα στρατοκρατικό καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”, με κατάργηση θεμελιωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σε ολόκληρο τον πλανήτη πληθαίνουν και, σταδιακά, επικρατούν συνθήκες ακραίου αυταρχισμού και αχαλίνωτης βίας.\nΜετά από δέκα χρόνια σφοδρής αντιλαϊκής πολιτικής που σάρωσε τις οικονομικές, κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις των λαών στο λεγόμενο ανεπτυγμένο κόσμο, ένα νέο κεφάλαιο οδυνηρών επιπτώσεων, που αγγίζει και πλήττει κάθε πτυχή της ζωής, ανοίγει. Με άλλοθι, πρόσχημα και όχημα την πανδημία, οι αστικές τάξεις, για να προστατεύσουν και να διασφαλίσουν τον πλούτο και τα συμφέροντά τους, απεργάζονται νέα δεινά και νέα δεσμά κατά των λαών τους.\nΟ καπιταλισμός έχει περάσει ανεπίστρεπτα στην παρακμιακή φάση και δείχνει το εκμεταλλευτικό του πρόσωπο στην πιο άγρια μορφή. Η καπιταλιστική εκμετάλλευση και βαρβαρότητα απογειώνονται. Οι ταξικές ανισότητες και αντιθέσεις παροξύνονται. Η ακραία φτώχεια και εξαθλίωση επεκτείνονται ραγδαία στη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας. Ακραίος πλούτος συγκεντρώνεται σε μια αχόρταγη, άθλια μειοψηφία πλουτοκρατών. Με πρώτες-πρώτες τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες, που πραγματοποιούν ασύλληπτα κέρδη, εν μέσω σφοδρής επέλασης της πανδημίας.\n– Στη χώρα μας, η πανδημία εμφανίστηκε σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία. Ενώ η δεκαετής μνημονιακή πολιτική, που σάρωσε τη χώρα και το λαό, έχει εδραιωθεί και συνεχίζεται. Ενώ η ιμπεριαλιστική ανάμειξη και επικυριαρχία γράφουν, συνεχώς, νέες σκοτεινές σελίδες στην ιστορία του τόπου μας. Ενώ διανύουμε μια φάση μεγάλης κλιμάκωσης της τουρκικής επιθετικότητας.\n– Σε αυτές τις συνθήκες, της υγειονομικής, οικονομικής, εθνικής και ανθρωπιστικής κρίσης, η κυβέρνηση της ΝΔ επιταχύνει τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Επιχειρεί να επιβάλει συνθήκες αγριότερης οικονομικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ξεθεμελιώνει όσες εργασιακές κατακτήσεις έχουν απομείνει από την υπερδεκαετή μνημονιακή επέλαση, προετοιμάζει πυρετωδώς την αρπαγή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας από τις τράπεζες και τα funds.\n– Ταυτόχρονα, προχωρεί στην οικοδόμηση ενός σκληρού αστυνομικού κράτους. Η διαρκής επίκληση του δόγματος ≪νόμος, τάξη και ασφάλεια≫, οι συνεχείς συκοφαντικές επιθέσεις ενάντια στη νεολαία, στις απεργίες των εργαζομένων και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και διεκδικήσεις τους, συντονίζονται με την ενίσχυση του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου και των βάρβαρων κατασταλτικών μηχανισμών. Ο πολιτικός αυταρχισμός και η εκτεταμένη ακραία καταστολή κλιμακώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Τα κρούσματα αστυνομικής βαρβαρότητας πληθαίνουν, το κέντρο της Αθήνας ΜΑΤοκρατείται, “ευέλικτα” αστυνομικά σώματα τρομοκρατούν οι καταδρομικές έφοδοι διαδέχονται η μια την άλλη Η ανοικτή αστυνομοκρατία είναι στην ημερήσια διάταξη.\n– Η αντιδραστική Δεξιά, η παράταξη που συνδέεται και ταυτίζεται με τις πιο μαύρες ιστορικές περιόδους της χώρας μας, εμφανίζεται αμείλικτη, αποφασισμένη να πάρει τη μεγάλη ρεβάνς για όλες τις οικονομικές, συνδικαλιστικές και δημοκρατικές κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος μετά την πτώση της δικτατορίας. Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ο νόμος για τις διαδηλώσεις, το αντεργατικό – αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο, αποτελούν ευθείες βολές στη δυνατότητα των φοιτητών, των εργαζομένων, του λαού να αγωνίζονται και να διεκδικούν. Η φετινή επέτειος της λαϊκής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, σε συνθήκες πανδημίας, αποτέλεσε το έδαφος και την ευκαιρία για τη μεγάλη δοκιμή των αντιδραστικών σχεδιασμών της ελληνικής ολιγαρχίας και της κυβέρνησής της. Η πρωτοφανής κινητοποίηση των ΜΑΤ, των ειδικών κατασταλτικών σωμάτων και της αστυνομίας, οι αύρες, οι κρότου λάμψεις και τα χημικά επιστρατεύθηκαν για την άγρια πανελλαδική καταστολή των δεκάδων συγκεντρώσεων, για αθρόες προσαγωγές και συλλήψεις, για τη μαζική επιβολή προστίμων. Τα ίδια συνέβησαν με τις συγκεντρώσεις της απεργίας 26/11 και των εκδηλώσεων μνήμης για τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου στις 6/12.\nΗ πανδημία αποτελεί πρόφαση και άλλοθι για την παγκόσμια και εγχώρια επιβολή συνθηκών πολιτικού αυταρχισμού και εκφασισμού της δημόσιας ζωής. Ο στόχος της παγκόσμιας και εγχώριας ολιγαρχίας, των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων, ο πραγματικός τους εχθρός είναι ο “εσωτερικός εχθρός”, ο λαός και η νεολαία, οι πρωτοπόρες δυνάμεις της κοινωνίας. Δεν νοιάζονται για την υγεία, την ασφάλεια και την προκοπή των λαών. Νοιάζονται μόνο να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου, για να μπορούν ανεμπόδιστοι να υλοποιούν την αντιδραστική τους πολιτική. Καθώς η μεγάλη υγειονομική και οικονομική κρίση τροφοδοτεί έναν παγκόσμιο κύκλο λαϊκής διαμαρτυρίας, καθώς οι εστίες αντίστασης πολλαπλασιάζονται και οι λαοί αφυπνίζονται, θέλουν να ανακόψουν και να καταστείλουν αυτές τις διεργασίες. Η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών αναδεικνύεται σε ζήτημα πρώτης γραμμής, στην Ελλάδα και παγκοσμίως.\nΣτη φωτογραφία του “εξωφύλλου”: διαδήλωση στο Παρίσι, Δεκέμβρης ’19, για το ασφαλιστικό. Στο πλακάτ: “η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο”.\n« Ελληνοτουρκικά: «Οδικός χάρτης» και …1821 Ο κοροναϊός οδήγησε εκατομμύρια κατοίκους της Αφρικής σε ακραία φτώχεια. Για παράδειγμα στην Κένυα τα παιδιά υποσιτίζονται ακόμη και σε μικρομεσαίες οικογένειες. »


Θα αγωνιστεί και το 2017 ο Πακιάο!\nΘα αγωνιστεί και το 2017 ο Πακιάο! από Πολίτης Sports article http://politis.com.cy/article/tha-agonisti-ke-to-2017-o-pakiao Ο Μάνι Πακιάο σκοπεύει να αγωνιστεί και το 2017 και συνεχίζει να επιζητά τη μεγάλη ρεβάνς κόντρα στον Φλόιντ Μεϊγουέδερ... 29.01.2017 14:45\nΠολίτης Sports, 29.01.2017\nΟ Μάνι Πακιάο σκοπεύει να αγωνιστεί και το 2017 και συνεχίζει να επιζητά τη μεγάλη ρεβάνς κόντρα στον Φλόιντ Μεϊγουέδερ...\nΟ Μάνι Πακιάο σκοπεύει να αγωνιστεί και το 2017, όπως δήλωσε ο ίδιος στο Τόκιο, στα εγκαίνια ενός ακόμη γυμναστηρίου με το όνομα του, και συνεχίζει να επιζητά τη μεγάλη ρεβάνς κόντρα στον Φλόιντ Μεϊγουέδερ. Ο Πακιάο, ένας από τους σύγχρονους θρύλους της παγκόσμιας επαγγελματικής πυγμαχίας, ήταν ο μεγάλος νικητής στη μεγάλη επιστροφή του στα ρινγκ, λίγους μήνες μετά την ανακοίνωση του πως αποσύρεται.\nΣτο μεταξύ η κυβέρνηση της πολιτείας Κουίνσλαντ στην Αυστραλία ξεκίνησε τις επαφές με τον ατζέντη του Πακιάο για τη διοργάνωση ενός αγώνα, τον προσεχή Απρίλιο, κόντρα στον τοπικό ήρωα της πυγμαχίας, Τζεφ Χορν. «Κάνουμε τα πάντα για τον αγώνα αυτό, που θα είναι μεγάλο γεγονός για την παγκόσμια πυγμαχία», δήλωσε σχετικά η υπουργός τουρισμού της πολιτείας, Κέιτ Τζόουνς.\nΣύμφωνα με τον σχεδιασμό ο αγώνας θα γίνει στο «Suncorp Stadium» του Μπρισμπέιν, χωρητικότητας 52 χιλιάδων θέσεων. Ο 37χρονος πρωταθλητής των ημιβαρέων βαρών από τις Φιλιππίνες, ο μοναδικός στην ιστορία που έχει κατακτήσει έντεκα παγκόσμιους τίτλους (εννιά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής) και ο μόνος που έχει πάρει τίτλους σε επτά διαφορετικές κατηγορίες (!), νίκησε στο Λας Βέγκας τον Αμερικανό παγκόσμιο πρωταθλητή, Τζέσι Βάργκας, στα σημεία, με ομόφωνη απόφαση των κριτών και του πήρε τον τίτλο. Συνολικά ο Πακιάο έχει 59 νίκες σε 67 μάχες, ενώ από την πλευρά του ο Χορν έχει 16 νίκες σε 17 παιχνίδια.\nΠαράξενα στον αθλητισμό Μάνι Πακιάο


Jumbo: Αύξηση 17% στις πωλήσεις το πεντάμηνο - Υποχώρηση 4,5% τον Μάιο - Fpress.gr\n07 Ιουν 2022 - 20:42\nΥποχώρηση 4,5% κατέγραψαν οι πωλήσεις του Ομίλου JUMBO τον Μάιο 2022 σε σχέση με τον αντίστοιχο περσυνό μήνα, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.\nΚατά συνέπεια στο πρώτο 5μηνο του 2022, οι πωλήσεις του Ομίλου, καταγράφουν συνολική αύξηση κατά +17% (έναντι αύξησης +25% κατά το τετράμηνο του 2022), όπως αναφέρει η εταιρεία σε σχετική ανακοίνωση.\nΟι πωλήσεις του Μαΐου 2022 συγκρίνονται με την ισχυρή ζήτηση του Μαΐου του 2021 αμέσως μετά το πολύμηνο κλείσιμο των καταστημάτων κατά τους χειμερινούς μήνες και τους αυστηρούς περιορισμούς που ακολούθησαν στην Ελλάδα.\nΕπίσης, η αρρυθμία που προκάλεσαν τα αλλεπάλληλα lockdown λιμανιών στην Κίνα λόγω του Covid-19, μαζί με τις απεργιακές κινητοποιήσεις στα ελληνικά λιμάνια, επιδείνωσαν την τροφοδοσία της αγοράς προκαλώντας καθυστερήσεις στην παράδοση προϊόντων.\nΕλλάδα: Για τον Μάιο 2022, οι καθαρές πωλήσεις της μητρικής εταιρείας (χωρίς να υπολογίζονται οι ενδοεταιρικές συναλλαγές), παρουσίασαν μείωση κατά -9% περίπου σε σχέση με τον Μάιο του 2021.\nΣυνολικά για το πεντάμηνο του 2022, οι καθαρές πωλήσεις της μητρικής εταιρείας -χωρίς τις ενδοεταιρικές συναλλαγές- παρουσίασαν αύξηση κατά +29% περίπου σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό πεντάμηνο.\nΚύπρος: Οι πωλήσεις κατά τον Μάιου του 2022 αυξήθηκαν κατά +31% περίπου, σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα. Υπενθυμίζεται ότι το σύνολο του δικτύου παρέμεινε κλειστό κατά την πρώτη εβδομάδα του Μαΐου πέρυσι.\nΣυνολικά οι πωλήσεις στην Κύπρο για το πεντάμηνο του 2022 είναι αυξημένες κατά +29% περίπου, σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό πεντάμηνο.\nΒουλγαρία: Οι πωλήσεις του δικτύου κατέγραψαν μείωση κατά -5% περίπου τον Μάιο του 2022, σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα.\nΣυνολικά οι πωλήσεις στη Βουλγαρία για το πεντάμηνο του 2022 είναι μειωμένες κατά -0,8% περίπου, σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό πεντάμηνο.\nΡουμανία: Οι πωλήσεις του δικτύου ήταν μειωμένες κατά -6% περίπου τον Μάιο του 2022, σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα.\nΣυνολικά οι πωλήσεις στη Ρουμανία για το πεντάμηνο του 2022 είναι μειωμένες κατά -8% περίπου, σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό πεντάμηνο.\nΗ ισχυρή και υγιής οικονομική θέση του Ομίλου συνεχίζει να αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι του αβέβαιου επιχειρηματικού περιβάλλοντος.\nΑναλλοίωτες παραμένουν οι στρατηγικές επιλογές για συνέχιση του επενδυτικού προγράμματος, την σταθερή επιβράβευση των μετόχων-συνεταίρων με υψηλές μερισματικές αποδόσεις και τον σεβασμό προς τον καταναλωτή.\nΗ διοίκηση της εταιρείας είχε διαβεβαιώσει τους μετόχους-συνεταίρους κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης ότι πρόθεση της είναι να διατηρηθεί στο ακέραιο η μερισματική πολιτική του 2021 και κατά το 2022 με την καταβολή συνολικού μερίσματος 0,77 EUR/ μετοχή.\nΠέραν του μικτού ποσού 0,3850 ευρώ ανά μετοχή που αποφασίστηκε και διανεμήθηκε τον Ιανουάριο του 2022, στις 8 Ιουνίου καταβάλλεται και το υπόλοιπο 0,3850 ευρώ ανά μετοχή και πάλι με τη μορφή έκτακτης χρηματικής διανομής.\nΤα κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) του Ομίλου το 2021 ανήλθαν σε 304,99…


Πώς να δοκιμάσετε μια κάρτα ασύρματου δικτύου · Gexos Πώς να δοκιμάσετε μια κάρτα ασύρματου δικτύου | Gexos\nΠώς να δοκιμάσετε μια κάρτα ασύρματου δικτύου\nΗ κάρτα ασύρματου δικτύου είναι μια συσκευή που χρησιμοποιείται για να επιτρέπει στον υπολογιστή να στέλνει και να λαμβάνει ένα ασύρματο σήμα για επικοινωνία σε ένα δίκτυο. Μετά την εγκατάσταση της ασύρματης κάρτας σας, θα θελήσετε φυσικά να τη δοκιμάσετε για να δείτε εάν η εγκατάσταση ήταν επιτυχής. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους, οπότε επιλέξτε τις μεθόδους που σας ταιριάζουν περισσότερο. Η διαδικασία δοκιμής δεν θα διαρκέσει περισσότερο από 10 έως 20 λεπτά.\nΕλέγξτε εάν η ασύρματη κάρτα αναγνωρίζεται σωστά από τον υπολογιστή. Μεταβείτε στο μενού “Έναρξη”, στη συνέχεια στον “Πίνακα Ελέγχου” και στη συνέχεια στη “Διαχείριση συσκευών”. Από εκεί, ανοίξτε την επιλογή “Προσαρμογείς δικτύου”. Θα πρέπει να δείτε την ασύρματη κάρτα σας στη λίστα. Κάντε διπλό κλικ πάνω της και ο υπολογιστής πρέπει να εμφανίσει το μύνημα “αυτή η συσκευή λειτουργεί σωστά.”\nΕλέγξτε την ασύρματη κάρτα σας βλέποντας αν μπορείτε να εντοπίσετε ασύρματα δίκτυα. Μεταβείτε στο μενού “Έναρξη” και μετά στον “Πίνακα Ελέγχου” και μετά στο “Κέντρο δικτύου και κοινής χρήσης”. Κάντε κλικ στην επιλογή “Σύνδεση σε δίκτυο”. Τα διαθέσιμα ασύρματα δίκτυα στη γειτονιά σας θα πρέπει να εμφανίζονται στην οθόνη. Λάβετε υπόψη ότι αυτό θα λειτουργήσει μόνο εάν έχετε ήδη δημιουργήσει το δικό σας δίκτυο ή εάν οι γείτονές σας διαθέτουν ασύρματο δίκτυο, οπότε μην ανησυχείτε εάν δεν μπορείτε να δείτε κανένα δίκτυο.\nΕκτελείτε την εντολή ping σε ιστότοπους για να ελέγξετε την ικανότητα της ασύρματης κάρτας σας εάν είστε συνδεδεμένοι σε δίκτυο και στο Διαδίκτυο. Κάνοντας “ping” σε ένα ιστότοπο στέλνουμε ένα μικρό κομμάτι δεδομένων στον ιστότοπο και μετράμε τον χρόνο που απαιτείται για την επιστροφή των δεδομένων. Ολοκληρώστε αυτό το βήμα μεταβαίνοντας στο μενού “Έναρξη” και, στη συνέχεια, πληκτρολογώντας “cmd” στο πλαίσιο αναζήτησης. Κάντε κλικ στο πρόγραμμα “cmd”. Στη γραμμή εντολών, πληκτρολογήστε “ping” ακολουθούμενο από κενό και το όνομα ενός ιστότοπου (π.χ. “ping www.google.com”). Εάν όλα τα δοκιμαστικά πακέτα σας αποστέλλονται και λαμβάνονται χωρίς πρόβλημα, η κάρτα σας λειτουργεί καλά.