Φαγητό μετά το μπάνιο στις Κυκλάδες | ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΕστιατόρια, Μεζεδοπωλεία, Foodie Guide, Ψαροταβέρνες/Ουζερί, Υπόλοιπη Ελλάδα\n10 νησιά, 10 εκλεκτές ταβέρνες πάνω στο κύμα.\n↘ «Aegean Deli» - Πάρος\n↘ «Πέτρινο» - Νάξος\nΟ σεφ Κωνσταντής Χουζούρης εμπνέεται όχι μόνο από την πλούσια αξιώτικη μαγειρική παράδοση, αλλά και από τις γαστρονομικές συνήθειες των αρχαίων ημών προγόνων. Οι αναζητήσεις του τον έχουν οδηγήσει στη δημιουργία πιάτων όπως ο αρχαίος μυτλωτός (κοπανιστή Νάξου, σκόρδο, ρεικόμελο), ο μαύρος χοίρος με μελωμένα ρεβίθια και οξύμελι, το ημιάγριο ντόπιο κατσικάκι με καρότο και αρσενικό Νάξου τριετούς παλαίωσης. Και όλα αυτά με την άμμο στα πόδια. Πλάκα, Τ/22850-41.589\n↘ «Σάββας» - Σύρος\n↘ «Reeza» - Μύκονος\nΤο κοσμικό ξενοδοχείο Rocabella βάζει τον φαντεζί χώρο και ο σεφ Γκίκας Ξενάκης, γνωστός από το αθηναϊκό Aleria, βάζει την τέχνη του και υπογράφει ένα δημιουργικό μενού υψηλού επιπέδου με αέρα κυκλαδίτικο, ελληνικό. Το αποτέλεσμα; Το Reeza, το εστιατόριο του ξενοδοχείου, είναι ένας πολύ ενδιαφέρων all day γαστρονομικός προορισμός, μια ανάσα απ’ την ακρογιαλιά του Αγίου Στεφάνου. Δοκιμάστε το «δυνατό» ριζότο με αρσενικό Νάξου και φιστίκια Αιγίνης και τα σουτζουκάκια με κρέμα μελιτζάνας και γιαούρτι. Αγιος Στέφανος, Τ/22890-28.930\n↘ «Τσικάλι» - Σίφνος\nΚλασική αξία, αγαπημένο στέκι ντόπιων και παραθεριστών. Ο ιδιοκτήτης Γιώργος Φρατζέσκαρος μαγειρεύει με υλικά δικής του παραγωγής: ζαρζαβατικά από το μποστάνι του, κρεατικά και τυριά από τη φάρμα του. Κάτω από την παχιά σκιά που κάνουν τα αρμυρίκια, δοκιμάστε τις πίτες του, το ριγανάτο κουνέλι δικής τους εκτροφής, το μαστέλο -κατσικάκι στο τσικάλι- και οπωσδήποτε τα λαδερά ημέρας. Γλυκαθείτε με λεμονόπιτες και αμυγδαλόπιτες.\n↘ «Αρμενάκι» - Μήλος\n↘ «Κατίνα» - Σαντορίνη\nΟικογενειακή ταβέρνα στο μικρό κολπάκι στο Αμμούδι, κάτω από την Οία, που φημίζεται για την αστακομακαρονάδα της. Δοκιμάστε, επίσης, τους φημισμένους τραγανούς ντοματοκεφτέδες, χρυσαφένιες πατάτες τηγανητές, μυρωδάτο τζατζίκι και χωριάτικη σαλάτα με χλωροτύρι. Ψαράκι φυσικά ολόφρεσκο, από το καΐκι στα κάρβουνα.\nΑμμούδι, Οία, Τ/22860-71.280\n↘ «Της Καλής» - Σέριφος\nΣτο Λιβάδι, στα τραπεζάκια δίπλα στη θάλασσα, δοκιμάζουμε τις νοστιμιές που ετοιμάζει η σεφ και ιδιοκτήτρια Καλή Κοντογιάννη. Σπεσιαλιτέ της η αστακομακαρονάδα και η κακαβιά. Αξίζει να δοκιμάσετε επίσης τη σκορπίνα με ρεβίθια ή όποιο άλλο ψάρι βγάλουν τα καΐκια. Λιβάδι, Τ/22810-52.301\n↘ «Μαργαρίτα» - Ανάφη\nΕποπτεύοντας την πανέμορφη παραλία του Κλεισιδίου, θα γευτείτε χταποδάκι με ντοματοσαλάτα και κάππαρη και σούπερ αναφιώτικο τυρί. Το ψωμί ζυμώνεται καθημερινά με βιολογικά άλευρα, το ίδιο και τα ζυμαρικά, που γίνονται σκορδομακάρονα, μακαρονάδα του ψαρά κ.ά. Αν υπάρχει ντόπιο κατσικάκι, παραγγείλτε το χωρίς σκέψη. Παραλία Κλεισίδι, Τ/22860-61.237\n↘ «Μαραθιά» - Τήνος\nΑγιος Φωκάς, Τ/22830-22.343


Όταν γινόμαστε μια οντότητα | LastNightIDreamtThatSomebodyLovedMe\nΌταν γινόμαστε μια οντότητα\nΟ αέρας που φτάνει σ’ εμάς από ψηλά, είναι δροσερός, τραγανιστός, προδιαθέτει μια υπέροχη καλοκαιρινή μέρα, μια καλά υποσχόμενη καλοκαιρινή μέρα… Παραμερίζοντας μ’ ένα φύσημα τα σύννεφα, σαν να είναι κουρτίνες, ο χορός της ζεστής ακτινοβολίας του ήλιου μετατρέπει το χρώμα του ουρανού από γκρι σε ανοιχτό μπλε… Ένα αχνό φως φωτίζει το περίγραμμα του προσώπου σου, κάνοντάς με να πιστεύω ακόμα πιο πολύ πως είσαι ένας άγγελος που έπεσε στη γη… Κάτω από τα σκεπάσματα, τα άκρα μας περιπλέκονται… Φέρνοντας τα χείλια μου μια ανάσα από το μέτωπό σου, θαυμάζω τη μοναδική μυρωδιά των μαλλιών σου. Μη αχνή ζεστασιά καταφτάνει στο λαιμό μου, προερχόμενη αποκλειστικά από το στόμα σου, από την ανάσα σου. Φυσώ τη δική μου ανάσα στα βλέφαρά σου και στη συνέχεια σε φιλώ στο μάγουλο. Λατρεύω την απαλή επιδερμίδα σου αμέσως μετά το ξύρισμα… Η αίσθηση αυτή ανακατεύει τα συναισθήματά μου… κι αλλάζει σχεδόν αμέσως τη διάθεσή μου. Ξυπνώ βίαια μόνο και μόνο για να ζήσω τη στιγμή αυτή… τη στιγμή που θ’ ανοίξεις τα χέρια σου για να χασμουρηθείς και θα βρω την ευκαιρία να χωθώ στην αγκαλιά σου… Είναι αδύνατο να μη δελεαστώ από την αδυναμία σου να αντιδράσεις, όντας αγουροξυπνημένος. Φέρνω τα χείλια μου πιο κοντά στο πηγούνι σου και το κορμί μου πιο κοντά στο δικό σου. Η απόσταση που μας χωρίζει είναι όσο το πάχος του υφάσματος δυο μπλουζών… Κοιμήθηκες φορώντας μια από τις δικές μου μπλούζες, λέγοντας ότι σου αρκεί για να μ’ έχεις και να με αισθάνεσαι κοντά σου. Το ίδιο ακριβώς έκανα κι εγώ! Από σήμερα και τούδε η μπλούζα μου θα μυρίζει το άρωμα της σάρκας σου και το ύφασμα της, όσο φθαρμένο κι αν είναι, θα χαϊδεύει και θα διατηρεί το σχήμα του κορμιού σου…\nΠάνω από τη μπλούζα τρίβω τις ρόγες σου και η καρδιά μου φτερουγίζει… Την τραβάω προς τα πάνω ψάχνοντας να βρω έστω κι ένα ψεγάδι πάνω σου, πάνω στη τέλεια μορφή σου… Οι βλεφαρίδες σου φτερουγίζουν κι αυτό φαντάζομαι πως είναι αρκετό για ν’ αρχίσω να ταξιδεύω στο στήθος σου ή ακόμα και στους σπονδύλους σου χρησιμοποιώντας την τεχνική που έχουν αναπτύξει τα δάχτυλά μου… Ένα βουητό κυριαρχεί στα αυτιά μου…\nΤη στιγμή αυτή, το πιο σημαντικό για μένα είναι να κερδίσουμε το δικαίωμα να χτυπούν μ’ ένα ενιαίο χτύπο οι καρδιές μας. Οι μπούκλες σου σαρώνονται στην απείθαρχη πνοή της ανάσας μου… Μ’ ένα πλήθος σκέψεων στο κεφάλι μου και πλήρης συναισθημάτων, έντονων συναισθημάτων, φιλώ τα χείλη σου τρυφερά. Αισθάνομαι την ένταση να κυριεύει το κορμί σου. Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τη ζεστασιά του κορμιού σου. Οι καρδιές μας χτυπούν αρμονικά… χτυπούν πιο γρήγορα από το φυσιολογικό ρυθμό… Αφήνοντας τα δάχτυλά μου να βοσκήσουν πάνω σου, μετρώ τις φλέβες κάτω από το δέρμα σου… Μου αρέσει που σε κάθε σημείο συναντώ πότε ένα λακκάκι, πότε μια φακίδα, πότε μια ουλή… Καταγράφω τα αποτελέσματα σ’ ένα χάρτη καλά κρυμμένο στον εγκέφαλό μου. Κάθε αναζήτηση τροφοδοτεί την επιθυμία μου να σε γνωρίσω όσο καλύτερα γίνεται…\nΤα χείλια σου χαμογελούν ενάντια στα δικά μου… Η θερμοκρασία, αναμφισβήτητα, αυξάνεται… Από τα μάτια σου πετάγονται σπινθήρες. Δεν μπορώ να περιγράψω το μέγεθος της έξαψης, κοιτώντας σε. Μένω να σε θαυμάζω. Κάπου – κάπου αισθάνομαι την ανάσα σου να μετακινείται πάνω μου και να συνοδεύουν το ανεπάντεχο ταξίδι των δαχτύλων σου. Η υπέροχη μυρωδιά των μαλλιών σου πρωταγωνιστεί σε παιχνίδια διεκδίκησης. Ένα υπόκωφο μουγκρητό βγαίνει από το στόμα σου.\nΣε καμία περίπτωση δεν μπορεί να πει κάποιος από τους δυο μας πότε τελειώνει το ένα φιλί και πότε το άλλο αρχίζει… Η βραχνή, χαμηλόφωνη φωνή σου αποκαλύπτει πολλά από τα σχέδια και τα μυστικά σου. Τ’ αφήνω να ωριμάσουν… Ψέματα! Απλά τα φιλιά σου, ξεδιπλώνοντας όλο το πάθος έχουν γίνει ένα με τη δίνη του σάλιου μου όταν βουτάς τη γλώσσας σου μέσα στο στόμα μου.\nΦέρνω το κορμί μου πάνω στο δικό σου…\nΓινόμαστε μια οντότητα μ’ ένα τρόπο απλό, αλλά μαγικό. Δεν υπάρχει ούτε μια διακριτή διαφορά από το ένα άκρο έως το άλλο. Ανησυχώ μήπως υπάρξει μια ανατομική λεπτομέρεια που θα εμποδίσει τη συγχώνευση αυτή.\nΦιλώ τα χείλη σου, απαλά, και πάλι. Τα βλέφαρά μου βαραίνουν από την ευδαιμονία… όταν όμως ανοίγουν μένω να παρακολουθώ τις κόρες των ματιών σου να διευρύνονται σε κάθε διείσδυση. Το μόνο που μένει να κάνω είναι να κρατώ σφιχτά το κορμί σου μέχρι να ολοκληρωθεί όλο αυτό μ’ ένα τρόπο μοναδικά εντυπωσιακό…\n2 thoughts on “Όταν γινόμαστε μια οντότητα”\nmaria agaph said:\nΙουνίου 7, 2013 στο 15:37\nη καλυτερη εικονα θα κατεστρεφε την περιγραφη.\n……καταθεση ψυχης …εισαι υπεροχος!!\nΙουνίου 7, 2013 στο 19:23


OS X 10.10 |Ανανεωμένος σχεδιασμός χωρίς να συγχωνευτεί με το iOS – www.appleteam.gr\n76\tVIEWS\t0\t28 Ιανουαρίου 2014 10:00 ΠΜ\tΑΠΟ\tVAILAS A.\nΜε αφορμή την 30η επέτειο του Mac την περασμένη εβδομάδα, ο Jason Snell του Macworld πήρε συνέντευξη από τους Phil Schiller, Craig Federighi και Bud Tribble της Apple, όπου αναφέρθηκαν τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον του Mac. Ολόκληρη η συνέντευξη παρουσιάζει ενδιαφέρον και αξίζει να τη διαβάσετε, όμως το κομμάτι όπου τα στελέχη της Apple υποστηρίζουν πως η συγχώνευση του iOS με το OS X αποτελεί «σπατάλη ενέργειας», είναι αυτό που ξεχωρίζει.\nΦυσικά, είναι φανερό ότι τα στελέχη της Apple «στοχοποιούν» τη Microsoft, τα Windows 8, τη σειρά των προϊόντων Surface, καθώς και τα νέα Chromebooks της Google με δυνατότητες αφής. Στη Microsoft είναι γνωστό ότι πιστεύουν πως τα λειτουργικά συστήματα πρέπει να είναι ίδια, ανεξαρτήτως της συσκευής στην οποία τρέχουν. Από την άλλη πλευρά, η Apple έχει δύο εντελώς διαφορετικά λειτουργικά συστήματα: ένα για το iPad και το iPhone και ένα για το Mac. Ο Federighi εξηγεί το γιατί:\nΚαταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι η Apple πιστεύει προφανώς πως υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ του σχεδιασμού των δύο αυτών προϊόντων. Θυμηθείτε, μέχρι τη στιγμή που ο Scott Forstall απολύθηκε, τόσο το OS X Mountain Lion όσο και το iOS 6 ήταν γεμάτα με το παρόμοιο – και φρικτό κατά γενική ομολογία – λινό. Τώρα που ο Jony Ive έχει βάλει τη σφραγίδα του στο iOS, το φυσικό επόμενο είναι να κάνει το ίδιο και στην επόμενη έκδοση του OS X.\nΑλλά, λογικά, δε θα δούμε κάτι τόσο διαφορετικό…ακόμα.\nΣίγουρα, το OS X 10.10 (με την κωδική ονομασία «Syrah» και build number 14Z109) θα διαθέτει ορισμένες από τις βελτιώσεις του iOS 7, όπως οι βελτιωμένες ειδοποιήσεις (και ίσως συμβατότητα με το AirDrop του iOS και το Siri – με τα οποία η εταιρεία πειραματίζεται για μήνες και χρόνια αντίστοιχα), αλλά είναι δύσκολο να δούμε τον ολοκληρωτικό ανασχεδιασμό που είδαμε στο iOS 7, τουλάχιστον για φέτος.\nΕπίσης, αναμένεται να υπάρχουν κάποια tweaks στο περιβάλλον χρήσης που θα το καταστήσουν πιο «επίπεδο», όμως όχι στο βαθμό του iOS 7. Επιπλέον, κάποια blur και translucency εφέ θα υιοθετηθούν και στο OS X 10.10, σε συμπληρωματικό και όχι κεντρικό επίπεδο. Θα δούμε, λογικά, λίγο περισσότερο λευκό, πιο καθορισμένες γραμμές μενού και πιο τετραγωνισμένα window controls, αλλά θα είναι μεγάλη έκπληξη να χρησιμοποιηθεί μια νέα «παλέτα» γεμάτη χρώμα καθώς και νέος σχεδιασμός για κάθε μία εφαρμογή και το εικονίδιο της ξεχωριστά.\nΕπομένως, ας μην περιμένουμε ο σχεδιασμός του OS X και του iOS να συγχωνευτούν φέτος. Το 2014 θα είναι περισσότερο ένα μεταβατικό έτος για το Mac OS. Μια μετάβαση σε πιο επίπεδο design, αλλά χωρίς δραματικές αλλαγές.


Αξιολόγηση παιχνιδιών PS Plus Ιουνίου 2021 | PSaddict.gr\nΑξιολόγηση παιχνιδιών PS Plus Ιουνίου 2021\nΈνας ακόμα αρκετά καλός μήνας για την υπηρεσία του PS Plus με τρία παιχνίδια, το ένα για το PS5 και τα δύο για το PS4 (μέσω backwards compatibility παίζουν και στο PS5). Τα δύο από αυτά είναι καινούριες κυκλοφορίες και είναι θετικό το γεγονός ότι δεν τα έχει ήδη αγοράσει κάποιος. Για να τα δούμε πιο αναλυτικά και φυσικά μη ξεχνάτε στο τέλος να ψηφίζετε αξιολογώντας και εσείς τον μήνα, γιατί η άποψη σας μετράει!\nΘυμηθείτε όλα τα παιχνίδια που έχουν δοθεί στο PS Plus πατώντας εδώ.\nΜπορεί να μην αποτελεί κάποιον ΑΑΑ τίτλο, αλλά πρόκειται για ένα αρκετά αξιόλογο co op παιχνίδι και τι καλύτερο από το να μπορέσετε να το παίξετε με τους φίλους σας μέσω του PS Plus. O ένας έχει το ρόλο του πράκτορα και ο άλλος το ρόλο του hacker με την επικοινωνία να είναι απαραίτητη για να λύσετε τα puzzle. Δεν έχει μεγάλη διάρκεια και έχει κάποια τεχνικά προβλήματα, αλλά αξίζει να το δοκιμάσετε. Στο metacritic έχει μέσο όρο 75 και κοστίζει στο PS Store €16.99\nΈνα αξιόλογο Star Wars παιχνίδι με αερομαχίες, που δεν είχε την μεγάλη εμπορική επιτυχία, ωστόσο έχει μια ακόμα ευκαιρία μέσω του PS Plus. Περιορισμένο τόσο σε έκταση όσο και σε περιεχόμενο, προσφέρει μια μεστή, εντυπωσιακή και αυθεντική Star Wars με άψογο τεχνικό τομέα, απολαυστικό multiplayer και εξαιρετική υποστήριξη PSVR. Στο review μας το είχαμε βαθμολογήσει με 7,5, στο metacritic έχει μέσο όρο 79 και κοστίζει στο PS Store €39.99\nVirtua Fighter V: Ultimate Showdown PS4\nΠολύ καλό remaster ενός κλασικού fighting τίτλου της Sega. Μπορεί το είδος να έχει εξελιχθεί, ωστόσο οι fans των 3D fighting και του franchise, σίγουρα αξίζει να το δοκιμάσουν στη καλύτερη του μορφή μέχρι σήμερα. Στο metacritic έχει μέσο όρο 79 και κοστίζει στο PS Store €29.99 με το Legendary pack\nΑξιόλογος και ο Ιούνιος στο PS Plus με αρκετά καλές επιλογές από τη Sony. Μπορεί να μην υπάρχει ο τεράστιος ΑΑΑ τίτλος, όπως στους προηγούμενους μήνες, ωστόσο έχουμε στη διάθεση μας τρεις αξιόλογους τίτλους για το είδος τους. Οι δύο όπως προείπαμε δίνονται και day one στην υπηρεσία, οπότε κανείς δε τα έχει αγοράσει, ενώ το Star Wars Squadrons είχε περάσει σχετικά απαρατήρητο, όταν πρωτοκυκλοφόρησε πέρσι, οπότε η πλειοψηφία θα το δοκιμάσει για πρώτη φορά.\nTags: Operation: TangoPS PlusStar Wars: SquadronsVirtua Fighter 5


4863 Δημοσιεύσεις • Σελίδα 226 από 325 • 1 ... 223, 224, 225, 226, 227, 228, 229 ... 325\nαπό Dimg4 » Τετ 11 Σεπ 2019, 22:50\nΜαλιστα, μαθαμε πως το να μην εισαι ουγκανος στο επιπεδο της χαβουζας σε κανει ευαισθητο.\nαπό sourmenetes » Τετ 11 Σεπ 2019, 23:06\nΤο ότι ψειρίζετε τη μαϊμού σε οτιδήποτε,ποιος εκλασε ποιος έφτυσε ποιος εβηξε, σε γενικό επίπεδο μιλάω, τι νόημα βγάζει;;\nΟι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουν. Όπως 100 χρόνια εδώ μέσα οι ίδιοι θα τσακώνονται και για τα ίδια θέματα, αλλά τόσα χρόνια και ο κάθε Σαββίδης θα ανεβάζει τα στορυ του.\nΔεν είναι το πρόβλημα του ΠΑΟΚ τα στορυ. Επίσης όποιος κουράζετε ας μην ακολουθεί. Ας ακολουθεί μόνο την ομάδα!! Είναι πολύ πιο χρήσιμο!!\nΑναλύσεις επί αναλύσεων για τα στορυ...\nΔε χρειάζεται κάθε μέρα να βρίσκουμε κάτι για να τσακωθούμε!\nαπό Ksenitemenos4 » Τετ 11 Σεπ 2019, 23:25\nDimg4 έγραψε: Μαλιστα, μαθαμε πως το να μην εισαι ουγκανος στο επιπεδο της χαβουζας σε κανει ευαισθητο.\nτι σχεση εχει το επιπεδο του γιωργη με το επιπεδο της χαβουζας ακριβως?\nαπό Dimg4 » Τετ 11 Σεπ 2019, 23:32\nΞενιτεμενε αν και παντα διαλεγεις να απαντησεις ισα ισα για την αντιπαραθεση, θα απαντησω. Καποιες φορες ο γιωργης παρασυρεται και ξεχναει τι εκπροσωπει. Αυτο\nαπό Ksenitemenos4 » Τετ 11 Σεπ 2019, 23:37\nκαμια αντιπαραθεση, και με αυτο που λες τωρα δεν διαφωνω...το να γινεται συγκριση με το επιπεδο της χαβουζας ομως ειναι τελειως διαφορετικο\nαπό Μπαρκαρούτσος » Σάβ 14 Σεπ 2019, 11:14\nΡε παιδιά, δεν καταλαβαίνω..\nΑφού ο Καραπαπάρας έχει φύγει από την ΠΑΕ γαύρος επίσημα, γιατί ο Σαββίδης κάθεται και του απαντά; Ως τι; Αν είναι, ας απαντάει και στον red_hell_7, στον thryleontas1925, τον Νίκο Βουρλιώτη.. Ή καλύτερα στον Τσουκαλά, αυτό θα βγάλει τουλάχιστον γέλιο!!\nΣτην τελική, Instagram έχουν αμφότεροι (ο δικός μας και ο Καραπαπάς), ας τα λύσουν με pm..\nαπό hasio_john » Σάβ 14 Σεπ 2019, 11:22\nΚαλά έκανε και απάντησε στο παχύδερμο ... Πέρα από αυτό, υπάρχουν άνθρωποι πλέον που είναι ενεργοί στα social media και ένας από αυτούς είναι και ο Γιώργος! ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ η ιδιότητά του σαν μέλος και ιδιοκτήτης της ομάδας, δεν του αναιρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί και το ... φετίχ του! Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.\nΕγώ προσωπικά δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι υποβαθμίζει κάτι με το ν' απαντάει ή να χρησιμοποιεί τα media!\nΊσια ίσα που τον γουστάρω που δεν αφήνει να πέσει τίποτα κάτω.\nαπό paokovios1974 » Σάβ 14 Σεπ 2019, 11:56\nΖαντός έγραψε: Ρε παιδιά, δεν καταλαβαίνω..\nΑντιπροεδρος της παε ειναι, ποσο πιο θεσμικος ο καραπαπαρας?\nαπό abc_o_ karpouzas » Σάβ 14 Σεπ 2019, 11:56\nεγω παλι δεν μπορω να καταλαβω τι ειναι αυτο που σας ενοχλει με τις ...κουβεντες..που κανει ο γιωργος στα σοσιαλ μιντια...\nζαντε ποτε ρε εφυγε ο καραπαπαρας απο τον γαυρο???\nΑπο thessports.gr: Τα... ασυμμάζευτα της «επίσκεψης» της Λίνας Σουλούκου στο βαν του VAR, πριν από το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Αστέρα Τρίπολης (δείτε εδώ), προσπαθεί να μαζέψει ο Κώστας Καραπαπάς, αποδεικνύοντας πως ο ΠΑΟΚ του έχει γίνει έμμονη ιδέα.\nΟ, αντιπρόεδρος πλέον, της ΠΑΕ Ολυμπιακός με το γνωστό του ύφος, έκανε «επίθεση» στον Δικέφαλο, τον Ιβάν Σαββίδη, τον Μάκη Γκαγκάτση και το... PAOK TV.\nαπό icue » Σάβ 14 Σεπ 2019, 12:00\nΑν δεν κανω λαθος ο Καραπαπας ειναι πλεον αντιπροεδρος του γαυρου. Δεν εφυγε απο την παε, απλα τον αλλαξαν ποστο.\nΑπο εκει και περα καλως ή κακως (κακως για εμενα) τα σοσιαλ τα μιντια εχουν μπει για τα καλα στη ζωη μας. Δεν ειναι λυση ουτε να το κλεισει, αλλα ουτε και να ειναι απο το πρωι μεχρι το βραδυ απο πανω και να γραφει. Εμενα προσωπικα μου αρεσει που απανταει σε φασεις σε οπαδους ξεκαθαρα, με ενα ναι ή με ενα οχι, αλλα δεν μου αρεσει που ποσταρει μονο και μονο για να ποσταρει λες και αν δεν γραψει για καμια εβδομαδα θα τον κατηγορησει κανεις οτι δεν ασχολειται. Αλλα δεν με ενοχλει. Αυτο που με ενοχλει ειναι συγκεκριμενα σαιτ που οτι και να γραψει το βαζουν σαν ειδηση και μαλιστα με κωμικοτραγικα επικους τιτλους.\nαπό paok re niamou » Σάβ 14 Σεπ 2019, 12:04\nζαντε απο που και ως που εφυγε ο κουραδας απο την παε κοκα ?\nΣου ξεφευγουν κατα λαθος ?\nΓιωργο και γιατρε γλεντατε τους οπου τους βρειτε ....\nΗ αντικειμενικοτητα και το συνδρομο της στοκχολμης μας μαρανε ......\nαπό barlow4 » Σάβ 14 Σεπ 2019, 12:09\nδεν ειναι ουτε αντικειμενικοτητα ουτε συνδρομο στοκχολμης.Για το καλο μας πρεπει να τους γραφουμε στα @@ μας.\nΟλος αυτος ο φανατισμος εχει μονο ενα θυμα παντα.Τον ΠΑΟΚ.Αυτοι δεν την πληρωνουν ποτε.\nΧτυπηματα σε αυτους μονο υπογεια και αν γινειται κατω απο τη ζωνη.Φθορα σε αυτους τους πουστηδες.οχι σε εμας.\nαπό Μπαρκαρούτσος » Σάβ 14 Σεπ 2019, 12:15\nΟκ οκ οκ οκ παιδιά μη βαράτε, μόλις είχα ξυπνήσει!\nαπό paok re niamou » Σάβ 14 Σεπ 2019, 12:42\nΔεν εχεις αδικο Κεν αλλα δεν εχεις και δικιο.....\nΚαπου πρεπει να σηκωνουμε και εμεις αναστημα γιατι το πολυ το κυριλε δεν φερνει παντα αποτελεσμα οταν εχεις να κανεις με τον υποκοσμο. Ετσι για να ταρακουνιουνται λιγο και να μπαινουν καπως στη θεση τους.\nΕχω βαρεθει να ειρωνευονται την ομαδα μου και τα στελεχη τους χωρις να παιρνουν απαντηση\nαπό eorptol1 » Σάβ 14 Σεπ 2019, 12:46\nΖαντός έγραψε: Οκ οκ οκ οκ παιδιά μη βαράτε, μόλις είχα ξυπνήσει!\nΜα γιαυτο τον κάλεσαν και σε απολογία για πρόσφατες δηλώσεις του....\nΤελευταία επεξεργασία από eorptol1 και Σάβ 14 Σεπ 2019, 14:51, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά


Sửa đổi All4Home Το Traditional συνδυάζει ελατήριο τύπου. – WikiVay - Cẩm nang vay tiền online\nSửa đổi All4Home Το Traditional συνδυάζει ελατήριο τύπου.\nΟ Ληξιαρχοσ Τησ Αργολιδασ

Το Basic συνδυάζει ελατήριο τύπου bonnel, κοκοφοίνικα ή πεπ[http://www.gameinformer.com/search/searchresults.aspx?q=%CE%B9%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF ιεσμένο] βαμβάκι (αναλόγως με την προτίμηση σας) και μαλακό η μέτριο-σκληρό βαμβάκι, (επίσης αναλόγως με την προτίμηση σας) είναι υγιεινό και αξιόπιστο στρώμα. Μπορείτε να ρυθμίσετε τον Browser σας, να σας ενημερώνει κάθε φορά πριν γίνει η λήψη ενός cookie και να αποφασίζετε εσείς τη λήψη του ή την απόρριψή του. Βρείτε στην μεγάλη ποικιλία στρώματα κάμπινγκ που σας εξασφαλίζουν άνεση και ευελιξία. Κατοικούσαν στις ακτές του ωκεανού, στη Δύση, σε ένα σπήλαιο κοντά στα σύνορα του Άδη.

Συνιστάτε ιδιαίτερα για άτομα μιας ηλικίας, που πρέπει να απολαμβάνουν τον ύπνο και την ηρεμία τους - Στρώμα με LATEX: Στρώματα ``Latex Ορθοπεδικά``. Όταν τελειώσει ο βιολογικός καθαρισμός σαλονιού, τα έπιπλά σας θα στεγνώσουν γρήγορα έτσι ώστε να μπορέσετε να τα χρησιμοποιήσετε ξανά όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Στρώματα απλά ή ενισχυμένα. Απόρριψη της αίτησης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα. Θα είναι μια πολύ χειρότερη κρίση από την προηγούμενη. Εκτός από την προστασία έναντι της κρούσης, αυτές οι ιδιότητες, καθιστούν επίσης το Memory Foam πολύ άνετo. Αυτό που μου έχει μείνει από εκείνη την εποχή (ήμουν επτά χρονών) είναι οι αφίσες που υπήρχαν στο σπίτι μας.

Τα στρώματά μας είναι φτιαγμένα με ποιότητα και από τα καλύτερα υλικά. Ο βολβός θα πρέπει να έχει ρίζες στον πυθμένα ή τους ρίζες των φυματίων. Οι εξωτερικές διαστάσεις του κρεβατιού είναι 9 εκατοστά απο τη διάσταση του στρώματος. Το σχέδιο του υφάσματος πιθανόν να διαφέρει από αυτό της φωτογραφίας, χωρίς να επηρεάζει την ποιότητα του εμπορεύματος.

Ναι , στα μετρα του συναγερμου, οταν ο συναγερμος μετα που 200 χρονια τουρτζικα αποφάσισε οτι πρεπει να να παρουσιασει(επιτέλους) συγκεκριμενα μετρα για την οικονομια. If you have any concerns about the place and how to use linea strom, [https://Www.Marketstrom.gr/%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%84%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1 please click the next website page],, you can get in touch with us at our web-page. Τα στρώματα αφρού μνήμης, αγκαλιάζουν το σώμα σας και προσφέρουν μια μοναδική, εργονομικά κατάλληλη υποστήριξη.

Αυτό πάντως που είναι σίγουρο είναι πως δεν είχε αυτό τον χρόνο, οι συνθήκες ήταν εξαιρετικά επείγουσες και κανένας σχεδόν δεν ήταν διατεθειμένος να αφήσει να περάσουν καμιά 20αριά χρόνια μέχρι να αρχίσει η όποια βελτίωση στα νούμερα να αντανακλάται και στην ψυχολογία του κόσμου, στην αίσθηση που είχε για την οικονομική κατάσταση.\nLấy từ “https://wikivay.com/All4Home_Το_Traditional_συνδυάζει_ελατήριο_τύπου.”


Η παραλία αυτή συναγωνίζεται σε κάλλος τις πιο φημισμένες παραλίες του κόσμου, γι’ αυτό <> και το όνομα τους! Αυτή τη φορά η Μητέρα-Φύση σε συνεργασία με τον ανθρώπινο παράγοντα, έστω κι από λάθος, δημιούργησαν κάτι μοναδικό. Βλέπετε, οι Σεϋχέλλες διαμορφώθηκαν έτσι εξαιτίας μιας κατολίσθησης βράχων κατά τη διάρκεια των εργασιών για τη διάνοιξη ενός τούνελ.\nΜην παραλείψετε να επισκεφθείτε το Να, 3,5 χλμ. από τον Αρμενιστή και δυτικά αυτού, όπου βρίσκονται και τα ερείπια του Ναού της Ταυροπόλου Αρτέμιδος και η Προκυμαία από το αρχαίο λιμάνι. Μετά την περιήγηση σας κάντε μια βουτιά στη γραφική παραλία του Να και αφήστε το μάτι σας να χορτάσει ομορφιές και χρώματα!\nΗ Ικαρία κατοικείται από την προϊστορική εποχή αλλά ενδιαφέρον αρχίζει να παρουσιάζει από τον 15° αιώνα, τον αιώνα των πειρατών με προεξέχοντα τον Χαϊρεντιν Μπαρμπαρόσα που ήταν ο φόβος και ο τρόμος στο Αιγαίο.\nΟ πλούτος και η ποικιλία των πολιτιστικών πόρων της περιοχής του Δήμου Ραχών και των οικισμών, παρέχουν πλήθος ευκαιρίες για εναλλακτικές εμπειρίες διακοπών. Ο επισκέπτης μπορεί να περιπλανηθεί στα <> -πευκοδάση- ή να εξερευνήσει τα φαράγγια κοντά στους ποταμούς, τα ρέματα και τις λίμνες τις βραχώδης ακτές ή ακόμη να θαυμάσει την αρχιτεκτονική των παλαιών παραδοσιακών σπιτιών.\nΗ Ικαρία έχει πολλά απόμακρα πανέμορφα μέρη. Θα προτείναμε την εξερεύνηση κάθε μέρους του νησιού για να ανακαλύψετε τα χωριά και τους οικισμούς στα δάση και τις πεδινές περιοχές καθώς και τις απομακρυσμένες παραλίες\nΚαλως ηλθατε στο νέο μας δικτυακό τόπο για την Ικαρία\nΕδώ θα βρείτε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται ο επισκέπτης για να περάσει ευχάριστα και απρόσκοπτα τις διακοπές του.


GREENTEX, Ενδύματα από δεύτερο χέρι, μεταχειρισμένα ρούχα, μεταχειρισμένα ρούχα χονδρική, εξαγωγές μεταχειρισμενα ρούχα στο EUROPAGES. - Europages\nΤαξινομούμε με μεγάλη προσοχή και εξάγουμε την καλύτερη ποιότητα ενδυμάτων από δεύτερο χέρι, λευκά είδη οικιακής χρήσης και υποδήματα. Επεξεργαζόμαστε την υψηλότερη ποιότητα εμπορευμάτων από το Ηνωμένο Βασίλειο και παράγουμε υψηλής ποιότητας προϊόντα. Έχουμε επικεντρωθεί στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο κρατάμε πιστούς και ικανοποιημένους πελάτες. Βρισκόμαστε στην Αθήνα, Ελλάδα και κάνουμε εξαγωγές σε όλο τον κόσμο (Αφρική, Μέση Ανατολή, Ανατολική Ευρώπη κλπ). Η ομάδα πωλήσεών μας είναι πάντα ανοιχτή για επικοινωνία και έτοιμη να προσφέρει οποιαδήποτε πληροφορία στους πιθανούς πελάτες μας. Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας www.greentexgroup.com και να παρακολουθήσετε τα βίντεο των προϊόντων μας. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία χρειαστείτε.\nWe Collect, We sort, We export ・ Apr 11, 2017 ・ Ανάγνωση περισσότερων Open In New icon\nμεταχειρισμένα ρούχα χονδρική\nεξαγωγές μεταχειρισμενα ρούχα\nΕξαγωγές μεταχειρισμενα ρουχα στην Αφρική\nΗ εταιρεία DIALA ξεκίνησε την δραστηριότητα της τον Δεκέμβρη 2019. Η επιχείρηση βρίσκεται σήμερα στον αρ. 15 οδός Louis Dumont - 01200 Valserhone. Η εταιρεία Diala αναπτύσσεται στον τομέα : εμπόριο χονδρικής, εκτός από αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες και εξειδικεύεται στην πώληση ενδυμάτων από δεύτερο χέρι και στο ξεπούλημα. Για περισσότερες πληροφορίες, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας!\nΚαπαρντίνες γυναικείες, ελαφριές (ανοιξιάτικες)\nTshirts Μακό Γυναικεία Μακρυμάνικα\nΜακό γυναικεία μακρυμάνικα Ιδανικός κωδικός για να προετοιμαστείτε για την Άνοιξη!


 Gellie (41)\nΕμφανίζονται τα στοιχεία 1-32 από σύνολο 61\nΚανονική τιμή 23,50 € -23,4% Τιμή 18,00 €\nΚανονική τιμή 45,00 € -35,56% Τιμή 29,00 €\nΤο Gellie Acrygel δημιουργήθηκε για να διευκολύνει την εργασία των nail artists.\nΔιαθέτει τα θετικά στοιχεία του ακρυλικού και του gel χωρίς να έχει τα αρνητικά τους.\nΠιο σκληρό απο το τζέλ αλλά ταυτόχρονα πιο εύκαμπτο, χωρίς να μετακινείται από το νύχι πριν τον πολυμερισμό.\nΧωρίς την έντονη μυρωδιά του ακρυλικού και χωρίς σκόνη κατά την διάρκεια του λιμαρίσματος.\nΑπλώνεται με την βοήθεια cleaner ώστε να μην κολλάει το πινέλο στο τζέλ. Πολυμερίζεται σε Uv και led.\nΑπαιτείται μια λεπτή στρώση Gellie base coat ή Gellie rubber base coat.


Επιστροφή γνωστού ηθοποιού στον ΑΝΤ1\nΟ ΑΝΤ1 φέτος έχει επενδύσει εκτός από τα ριάλιτι που θα δούμε στο δεύτερο μισό της σεζόν, στην Ελληνική μυθοπλασία. Το κανάλι του Αμαρουσίου με τα καινούρια σίριαλ του θέλει να κερδίσει το κοινό. Στο πλαίσιο αυτό έχουμε και αρκετές επιστροφές. Ανάμεσα σε άλλες είναι η εκείνη του Γεράσιμου Γεννατά.\nΟ γνωστός κωμικός έχει κερδίσει το τηλεοπτικό κοινό με τις συμμετοχές του σε πολλές επιτυχημένες σειρές τα τελευταία χρόνια με τελευταία να είναι η παρουσία του στη σειρά του ΣΚΑΙ ''θα γίνει της πολυκατοικίας. Μετά το πέρας λοιπόν αυτής της σειράς θα μετακομίσει στον ΑΝΤ1.\nΣύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού ''Μytv'' και ρεπορτάζ του Δημήτρη Μουλόπουλο, η επόμενη τηλεοπτική δουλειά του ταλαντούχου ηθοποιού θα είναι στο πλευρό του Γιάννη Μπέζου στο σίριαλ ''Παρουσιάστε'' που έχει κάνει πρεμιέρα την προηγούμενη εβδομάδα.\nΟ ηθοποιός θα υποδυθεί έναν οικονομικό υπάλληλο του Υπουργείου Οικονομικών, με σκοπό να ανακαλύψει τις διάφορες παρανομίες που υπάρχουν στον Ελληνικό Στρατό.\nΈτσι θα επισκεφτεί και το στρατόπεδο του Γούλα αλλά και αυτό του Σκορδά. Η συνύπαρξη του με τον Γιάννη Μπέζο είναι κάτι που περιμένουμε με ανυπομονησία.\nBig Brother: Αποχώρησε η Χριστίνα Ορφανίδου 24 Οκτ 2020\nΈλλη Κυριακίδου: Πως την αποχαιρέτησε ο Ανδρέας Γεωργίου ? 23 Οκτ 2020\nΠοιοι κέρδισαν χτες τη μάχη της τηλεθέασης; 21 Οκτ 2020\nΔεν θα υπάρξει τρίτος κύκλος στις Άγριες Μέλισσες δηλώνει η σεναριογράφος της σειράς 18 Οκτ 2020\nGNTM: Αποχώρησε ο Παναγιώτης Πέτσας 13 Οκτ 2020


Κώστας Μαυρουδής: Ιουλίου 2010\nΚώστας Μαυρουδής, Με εισιτήριο επιστροφής, β΄έκδοση αναθεωρημένη, Πλέθρον 1999, σελ. 110.\nΣημειώσεις χαρακτηρίζει τα κείμενα αυτού του βιβλίου, που εκδόθηκε στην πρώτη του έκδοση από την Εστία το 1983, ο Κώστας Μαυρουδής. Πολύ μετριόφρων χαρακτηρισμός, που συνειρμικά ανακαλεί τις πανεπιστημιακές σημειώσεις των φοιτητικών μας χρόνων, και που σημαίνει, σύμφωνα με τον ορισμό του Λεξικού Φυτράκη που το έχω πρόχειρο σε ηλεκτρονική μορφή, «σύντομη καταγραφή γεγονότων ή πληροφοριών». Αυτό τον ταπεινό ορισμό τον αναδεικνύει ο Μαυρουδής με τις «σημειώσεις» του, που μπορεί να είναι σύντομες, όμως δεν είναι απλές καταγραφές. Το γεγονός ή η πληροφορία αναδεικνύεται, συγκρίνεται, γενικεύεται, οδηγεί τον συγγραφέα σε συλλογισμούς.\nΟι σημειώσεις, που σε μεταγενέστερα βιβλία του Μαυρουδή όπως «Η ζωή με εχθρούς» γίνονται σύντομες σαν αφορισμοί, ή μάλλον αληθινοί αφορισμοί, αποτελούν μια υφολογική πρωτοτυπία τόσο σπάνια, που αναδεικνύεται σε ειδολογική. Δεν έχω υπόψη μου άλλο συγγραφέα που να γράφει κάτι ανάλογο ή παρόμοιο.\nΈχουμε παρουσιάσει όλα τα βιβλία του Μαυρουδή μετά από αυτή τη δεύτερη έκδοση του «Εισιτηρίου επιστροφής» (το βιβλίο το βρήκαμε και το αγοράσαμε στο παζάρι της Κλαυθώνος), που θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως terminus post quem, μετά από το οποίο με τον Κώστα μας συνδέει μια φιλία, και περιλαμβάνομαι στον κύκλο των φίλων του στους οποίους χαρίζει κάθε καινούριο του βιβλίο. Τα έχω παρουσιάσει όλα, και φοβάμαι ότι θα επαναλάβω πράγματα που έχω ήδη πει, πράγμα που μου συμβαίνει με κάθε καινούριο βιβλίο φίλου που παρουσιάζω. Και ενώ σε αυτούς κάποιες αλλαγές στο ύφος μπορούν να θεωρηθούν ως αποτέλεσμα επιλογής, το ύφος του Μαυρουδή δεν μπορεί να αλλάξει, γιατί απορρέει άμεσα από τον χαρακτήρα του. Και ο χαρακτήρας του Μαυρουδή είναι ο χαρακτήρας του εστέτ, ενός εστέτ με την καλή έννοια μια και ο όρος έχει φορτισθεί στην πορεία του και με αρνητικές συνδηλώσεις, ενός εστέτ που μπορεί να βρίσκει την ομορφιά και το ξεχωριστό σε πράγματα που για τον πολύ κόσμο θα περνούσαν απαρατήρητα, και να τα αναδεικνύει στην ιδιαιτερότητά τους με την ποιητικότητα της γραφής του-ας μην ξεχνάμε ότι ο Μαυρουδής στη λογοτεχνία εμφανίζεται ως ποιητής. Αυτό λοιπόν που σκέφτομαι να κάνω είναι να προβώ σε μια κατηγοριοποίηση των σημειώσεων, μια καταλογράφησή τους, που ισχύει και για τα επόμενα έργα του.\nΑ. Σχολιασμός πάνω σε μια απουσία.\n«Από μικρός αναρωτιόμουν γιατί στον κινηματογράφο ή στα μυθιστορήματα, τα πρόσωπα ποτέ δεν εμφανίζονταν κατά την πιο ιδιωτική στιγμή τους, στην τουαλέτα» (σελ. 15).\nΘα απαντήσω, σχολιάζοντας τη σημείωσή του: Γιατί το επεισόδιο ενός ήρωα στην τουαλέτα σπάνια είναι πυρηνικό, κατά την Ρολάν Μπαρτ ορολογία, δηλαδή σπάνια πυροδοτεί τη δράση. Όταν την πυροδοτεί, τότε εμφανίζεται. Δέστε την πανέμορφη Κάθριν Χάιγκλ στην τουαλέτα στο the killers (μην το χάσετε, παίζεται ακόμη στα village cinemas στο Mall). Δίπλα καραδοκεί ο δολοφόνος.\nΓιατί άραγε η τουαλέτα να είναι ταμπού; Ας γράψουμε λοιπόν για την τουαλέτα, και για έναν ακόμη λόγο, για τη σύμπτωση, ή για την τηλεπάθεια. Προχθές το βράδυ, πριν κοιμηθώ, άρχισα να διαβάζω το «Με εισιτήριο επιστροφής». Την επομένη με πήρε ο Κώστας τηλέφωνο. Δεν το σήκωσα. Ήμουν στην τουαλέτα. Μετά, είδα την αναγνώριση. Τον πήρα τηλέφωνο, μιλούσε. Τον ξαναπήρα, είχε φύγει. Τον πήρα και σήμερα να κάνω διάλειμμα από αυτή την βιβλιοκριτική, δεν ήταν σπίτι. Θα αναρτήσω αυτή τη βιβλιοκριτική στο blog μου μετά τις 12 το βράδυ (είπαμε, μια την ημέρα), και θα του κάνω copy στον τοίχο του στο facebook το link. (Τελικά το αναρτώ από την Κρήτη, κάθε φορά πριν την αναχώρηση υπάρχουν ένα σωρό εκκρεμότητες).\nΒ. Ο χρόνος\nΒα. Η μνήμη\n«Ένα εισιτήριο επιστροφής, δύο ατόμων, από την Τήνο με το Λητώ, επιμελώς φυλαγμένο. 1966;\nΠώς να θυμηθώ ποιος ήταν ο δεύτερος; Κι όμως, αυτό προσπάθησα να διασώσω, με τη σημασία που φαίνεται να είχε» (σελ. 23).\nΞαναδιαβάζοντας τις βιβλιοκριτικές που έγραψα, βρίσκω στη «Στενογραφία» το παρακάτω:\n«Και ποια είναι η μεγαλύτερη πυκνότητα; Η λέξη που τίθεται για να λειτουργήσει με τους συνειρμούς της. «Ο Τιτανικός» (σελ. 144). Αυτό και μόνο. Ένας συνειρμός, ανοίκειος, που δημιουργείται σε μένα είναι η βιασμένη παρθένα που στη συνέχεια εκτελεί ο βιαστής της».\nΟ συνειρμός έχει χαθεί. Δεν θυμάμαι ποια τίποτα για τη βιασμένη παρθένα και το βιαστή της. Όπως ο Κώστας που δεν μπορεί να θυμηθεί ποιος ήταν ο δεύτερος στο εισιτήριο επιστροφής δύο ατόμων.\nΒβ. Ο πραγματικός και ο φιλμικός (θεατρικός, μυθιστορηματικός κ.λπ. χρόνος).\n«Τότε εμφανίζεται το μικρό ερπετό (μια σαύρα προφανώς), που έχοντας βγει από τα φυτά, στη βάση της οθόνης, τρέχει κάθετα πάνω στο πανί, εκεί ακριβώς όπου βρίσκονται τα όρια του δρόμου της ταινίας. Για κάποιες στιγμές, αυτή η «διασταύρωση» του φιλμικού και του πραγματικού κόσμου υπονομεύει την ανεξαρτησία του πρώτου, καταργώντας την αφοσίωση και τη μέθεξη του θεατή, που θα υπάρξουν και πάλι, όταν το ερπετό αποσυρθεί ή πέσει και η κινηματογραφική εικόνα συνεχίσει, ανενόχλητη από εξωτερικές παρεμβολές, την εξέλιξή της» (σελ. 30).\nΣε ένα βίντεο που μου έδωσε μαθητής μου σε μια μαθητική παράσταση του «Ορέστη» όπου ο ίδιος έπαιζε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είδα ξαφνικά ένα σκυλί να διασχίζει αγέρωχο τη σκηνή, που δεν ήταν άλλη από το προαύλιο του Βαρβακείου. Ο πραγματικός χρόνος υπονομεύει πάντα, δυνητικά, τον «αφηγηματικό» χρόνο. Τα σκυλιά από τις απέναντι πολυκατοικίες δυστυχώς υπονομεύουν περισσότερο τον ύπνο μου από το μυθιστορηματικό χρόνο ενός μυθιστορήματος που διαβάζω.\nΒγ. Η ανάκληση του παρωχημένου χρόνου.\n«Βγάλαμε το χαλί του μεγάλου δωματίου. Κάτω απ’ τη βιβλιοθήκη ένας παλιός σπόρος καρπουζιού μας αιφνιδιάζει, συνοψίζοντας κάποιο άγνωστο περασμένο καλοκαίρι» (σελ. 40)\nΓ. Το γεγονός\nΓα. Το ξεχωριστό, «ανοίκειο» γεγονός:\n«Μια σκηνή. Ο μικρός πολεμιστής στην αίθουσα του σινεμά, πηδώντας τα καθίσματα, ανεβαίνει στην οθόνη την ώρα που φαίνεται η κυρία να κάνει μπάνιο. Προσπαθεί να την αγγίξει στα πόδια, στα μαλλιά, να πιάσει το νερό. Ρίχνει το πανί της οθόνης. Η προβολή συνεχίζεται στον τοίχο» (σελ. 24)\nΚαι μια ανοίκεια σκηνή, από τις δικές μου αναμνήσεις. Βρισκόμαστε στο θερινό Σινέ Αστέρια στο χωριό μου, Κάτω Χωριό Ιεράπετρας, λίγο πριν τη χούντα. Είναι διάλειμμα. Ο μικρός της παρέας, ο Νικολής, έχει αποκοιμηθεί. Κάποιος από μας σκύβει και του ψιθυρίζει στο αυτί. «Νικολή, κατούρα να πας για ύπνο». Αυτός ξεκουμπώνεται, σαν υπνωτισμένος, όπως καθόταν στο κάθισμα, βγάζει έξω το πουλί του και κατουράει. Γελάγαμε πνιχτά, για να μην τον ξυπνήσουμε και χάσουμε το θέαμα.\nΚαι ένα ακόμη, από το βιβλίο του Μαυρουδή.\n«Κινηματογράφος Μπροντγουέη. Πώς κατάφερε αυτό το ασήμαντο κορίτσι που καθόταν μπροστά μου, παρά την τεράστια μυωπία του, με μόνο μιαν αυθόρμητη, ασαφή κίνηση του χεριού στη μύτη του, να γίνει, ξαφνικά, και έξω από κάθε δυνατότητα ερμηνείας, θηλυκό;» (σελ. 33).\nΓβ. Το ξεχωριστό, χιουμοριστικό γεγονός:\n«‘Αυτό δεν είναι τίποτα. Πού να ’βλεπες το άλλο…’ (Μιλούσαν δυο τυφλοί μικροπωλητές στην πλατεία Κοτζιά» (σελ. 67).\nΓγ. Η ξεχωριστή, «ανοίκεια» εικόνα:\n«Στο δρόμο. Η πενηντάρα κυρία, με μαντήλι πράσινο, δεμένο στο κεφάλι, και κοντινό φόντο ακριβώς πίσω της (μεγάλα πράσινα γράμματα) το «ΖΕΙ» του τοίχου, σε μια τυχαία και έξοχη χρωματική συμφωνία (σελ. 36).\n«Στη μνήμη, και η γνωστότερη, η πιο οικεία περιοχή, φαίνεται να γίνεται αφαίρεση, ύπαρξη δυνητική, μέσα απ’ την ταρίχευσή της. Ένα τέτοιο τοπίο μνήμης δε διαφέρει απ’ το αποτέλεσμα που παράγει η εικόνα του έργου Τέχνης» (σελ. 29).\nΗ Τέχνη και η πραγματικότητα συμφύρονται κάποτε στη μνήμη όταν βλέπεις την πραγματικότητα με τα μάτια της τέχνης. Μαθητής, χειμώνα, στην Ιεράπετρα, στην εκδρομή στον άγιο Ανδρέα, έβλεπα το κίτρινο άνθος από τα ξινίδια (δεν ξέρω τη λέξη στα νέα ελληνικά, μόνο στα κρητικά) και το τοπίο μπροστά μου γινόταν πίνακας του Βαν Γκονγκ.\n«Υπήρχαμε όλοι και κινούμασταν σ’ εκείνον τον αφόρητο καύσωνα. Ήταν σαν να αναπτύσσονταν κάποιοι περίεργοι δεσμοί μεταξύ μας… Όπως πλησιάζονται εκείνοι που βαδίζουν κάτω απ’ το ίδιο λάβαρο, στις διαδηλώσεις» (σελ. 57).\nΔ. Ο αφοριστής ψαρεύει αφορισμούς.\n«‘Η κυρία και ο Ναύτης’ της Λ. Βερτμύλλερ, στο Αχιλλεύς. Απ’ όλη την ταινία κρατώ μια φράση: ‘Όσοι άλλαξαν τον κόσμο είχαν υπηρετικό προσωπικό» (σελ. 34).\nΧθες βράδυ είδα το «Μουσταφά», το πολυσυζητημένο στην Τουρκία ντοκιμαντέρ για τον Κεμάλ Ατατούρκ (ο οποίος, σημειωτέον, άλλαξε την Τουρκία, και φυσικά είχε υπηρετικό προσωπικό). Από όλη την ταινία κρατώ κι εγώ μια φράση του Ατατούρκ: «Κουμαντάρισα πολλούς στρατούς, αλλά τις γυναίκες δεν κατάφερα να τις κουμαντάρω». Το είπε όταν χώρισε τη γυναίκα του, σε ένα γάμο που κράτησε μόλις τρία χρόνια.\nΕ. Η φαντασία καλπάζει.\n«Κάπου στη συζήτηση ακούγεται η λέξη ‘πλειστάκις’. Αλήθεια, πώς θα φανταζόσουν τον ‘πλειστάκις’- τη ρωτώ-αν ήταν άνδρας; Δεν θα ’ταν ένας μακρύς, αδύνατος, ίσως και με ψιλό λαϊκό μουστακάκι;» (σελ. 37).\nΕγώ δεν αναρωτήθηκα ποτέ, αλλά, μια και το έφερε η κουβέντα, εγώ τον φαντάζομαι με κρητική βράκα και κεφαλομάντηλο, να παίζει λύρα (βιολεντσέλο με τίποτα). Είναι ο Πλειστάκης, το κης με ήτα, όπως Δερμιτζάκης.\nΣΤ. Η ανάδειξη ποιητικά του καθημερινού γεγονότος.\n«4 μ.μ, 12 Ιουλίου. Το τεράστιο φορτηγό πέρασε αργά στην άπνοια της παραλίας, φορτωμένο με άχυρο. Κίτρινα δεμάτια φτιαγμένα από κάποια μηχανή, που κατάφερε να παραλλάξει το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά αυτού του υλικού, μεταβάλλοντας την ανάλαφρη απειθαρχία του σε σφιχτούς ορθογώνιους όγκους» (σελ. 39).\nΖ. Σκέψεις και συλλογισμοί.\n«Ηλίθιοι, περνούν καθημερινά μπροστά από χίλια μήλα που πέφτουν, χωρίς να υποψιάζονται τίποτε για τη βαρύτητα» (σελ. 44).\nΟύτε και αυτοί που κάνουν καθημερινά μπάνιο (όχι ντουζ) στις μπανιέρες τους υποψιάζονται για την άνωση.\nΗ. Η ανάδειξη της λεπτομέρειας\n«Φωτογραφία στο Paris-Match. Είναι εκτέλεση στην Τεχεράνη. Το σώμα έχει γείρει στον πάσαλο. Αστράφτει το ρολόι του εκτελεσμένου, απ’ το φλας» (σελ. 48).\nΑυτές πια οι εκτελέσεις στην Τεχεράνη! Δεν προλαβαίνω να υπογράφω για καταδικασμένους σε θάνατο, και, το πιο φρικιαστικό, για γυναίκες καταδικασμένες σε θάνατο με λιθοβολισμό. Ο μεσαίωνας εκεί καλά κρατεί.\nΤο βιβλίο κλείνει με μια αυτόνομη ενότητα «Σημειώσεις για το χιόνι», όπου ο Μαυρουδής αναφέρεται σε αναμνήσεις του που σχετίζονται με το χιόνι αλλά και σε αποσπάσματα λογοτεχνικών έργων όπου γίνεται λόγος για το χιόνι ή σε κινηματογραφικά πλάνα όπου εμφανίζεται το χιόνι. Στο πρώτο κείμενο, παραθέτοντας ένα απόσπασμα από τη «Συναισθηματική αγωγή» του Φλωμπέρ, σχολιάζοντάς το δίνει και το στίγμα της αισθητικής του, μιας μινιμαλιστικής αισθητικής που βλέπει με θαυμασμό, σαν με τα μάτια ενός μικρού παιδιού, το μικρό, το καθημερινό, το ασήμαντο.\n«Η αναφορά όμως του χιονισμένου κουβά της αυλής – παρέκβαση στη διήγηση κι ασήμαντη λεπτομέρεια στην εξέλιξη της σκηνής – κέρδισε τη σημασία της. Δεν είναι σκηνική λεπτομέρεια. Είναι η αυτονομημένη σημασία του μικρού, που καλεί τον αναγνώριση της απόλυτης-με τα υπόλοιπα στοιχεία-ισοτιμίας του» (σελ. 85).\nΘα σταματήσουμε εδώ, σε αυτό το απόσπασμα, που συνοψίζει την αισθητική του εστέτ Κώστα Μαυρουδή, για να μείνει σαν τελευταία εντύπωση στον αναγνώστη.\nΑναρτήθηκε από Costas Mavroudis στις 9:12 π.μ. 2 σχόλια:\nΣτο εστιατόριο του νέου μουσείου τρως και φεύγεις χωρίς να ξέρεις, στο τέλος, απο που ενσταλάχτηκε η γαλήνη που σε διατρέχει. Αν ήταν, σκέπτεσαι, απ'τον απέναντι βράχο, θα ένοιωθες το ίδιο και αλλού. Καταλαβαίνεις, το απλό. Οι αλλοδαποί γύρω σου ψιθυρίζουν (ή σιωπούν) ήρεμοι, νηφάλιοι, συμφιλιωμένοι με το χώρο και τον εαυτό τους. Έχει αποκλειστεί το αυτόχθον. Σωπαίνει η εικόνα του. Βρίσκεσαι σε μια ξένη χώρα.\nΑναρτήθηκε από Costas Mavroudis στις 7:31 μ.μ. 5 σχόλια:\n[Έξι σύντομες αφηγήσεις]\nΤα κέιμενα αυτά του Κώστα Μαυρουδή θα δημοσιευτούν στο Βήμα Ιδεών τον Αύγουστο\n1. Έχουν περάσει δεκαετίες αφότου είδα το ντοκιμαντέρ του Βέρνερ Χέρτζοκ «Στη χώρα της σιωπής και του σκότους». Οι τρόφιμοι ενός ιδρύματος τυφλών και κωφαλάλων πετούσαν πάνω απ’ τις Άλπεις. Ένας συνοδός τούς περιέγραφε την εικόνα του βουνού με το τυφλό αλφάβητο (σημεία-αγγίγματα στην παλάμη). Ο καθένας μετέδιδε το τοπίο στο διπλανό του, με τον ίδιο τρόπο. Το θυμήθηκα ένα πολύ ζεστό μεσημέρι στο κέντρο του Ρίμινι, στο στενό δρόμο που οδηγεί από την πλατεία των Τριών Μαρτύρων στην Αψίδα του Αυγούστου. Δέκα νέοι, τυφλοί και των δύο φύλων, περπατούσαν πίσω μου. Πιθανόν ήταν εκπαιδευτικός περίπατος, γιατί άκουσα να ζητούν από κάποιον να αγγίξει το πρώτο πράγμα που θα εύρισκε μπροστά του και να το περιγράψει στους άλλους. Εκείνος σταμάτησε μπροστά σε ένα κυρτό, με πλούσια διακόσμηση, κιγκλίδωμα παραθύρου. Άρχισε να μιλά για τα σχήματα που άγγιζε. Είχε συναντήσει κι άλλη φορά, είπε, τόσο κομψά μοτίβα. Από την παρέα του διπλανού καφενείου είδα έναν σκύλο που αποσπάστηκε και τον πλησίασε, ενώ ακόμα εκείνος ψηλαφούσε. Άρχισε να μυρίζει τα παπούτσια και το παντελόνι του. Ο τυφλός, σκύβοντας λίγο, τον χάιδεψε από το κεφάλι μέχρι την ουρά, που κουνιόταν φιλικά. «Ένα κανελί Λαμπραντόρ», δήλωσε με βεβαιότητα. Δεν απευθυνόταν τόσο στους άλλους όσο στην αδιακρισία τού κατασκόπου, που είχε μείνει άναυδος μ’ αυτό που άκουσε. «Πώς σου φαίνεται, περίεργε», σαν να του έλεγε, «που το άτυπο μάτι τής αφής έχει την ίδια βεβαιότητα με την όρασή σου»;\n2. Εκλογές του 1953. Τότε που ηττήθηκε η συμμαχία του Κέντρου και ήρθε στην εξουσία με τεράστια πλειοψηφία εδρών ο Αλέξανδρος Παπάγος. Άκουγα προσεκτικά για μια προεκλογική συγκέντρωση του Πλαστήρα. Oύτε ένας ακροατής, μου έλεγαν, δεν απασχολούσε τα χέρια του με κομπολόι. Κυρίως, όμως, πουθενά στο κέντρο ή τις παρυφές της πλατείας, δεν εμφανίστηκε (ήταν αδιανόητο να κινηθεί μέσα στο πυκνό, συμπαγές πλήθος) έστω και ένας αδέσποτος σκύλος, παρουσία ανυπερθέτως ανιχνεύσιμη στα πολυπρόσωπα δημόσια γεγονότα. Η παρατήρηση είναι καίρια. Ακόμα και στις εικόνες του 1919 (με την ενθουσιώδη υποδοχή του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη), αλλά και στις κινηματογραφημένες οδομαχίες το Δεκέμβριο του 1944, εντοπίζεται οπωσδήποτε η διέλευση ενός αδέσποτου σκύλου. Το ίδιο και στην καταγραμμένη μαρτυρία με τη γρήγορη κίνηση (όταν ο ελληνικός στρατός εισέρχεται το 1913 στα Ιωάννινα, ή όταν ο Χασάν Ταξίν Αγάς παραδίδει στον βασιλέα Κωνσταντίνο τη Θεσσαλονίκη). Κάποτε το περιπλανώμενο ζώο ακολουθεί ή διασχίζει το πλήθος. Άλλοτε εμβολίζει καθέτως μια φάλαγγα κουρασμένων στρατιωτών που παρελαύνουν στη μόλις κατακτημένη πόλη και, όχι σπάνια, βρίσκεται καθισμένο στο πρώτο πλάνο, κοιτάζοντας μετωπικά το φακό. Σ’ αυτή τη στάση, το 1927 στο Παρίσι, φωτογραφήθηκε ένας περαστικός σκύλος στα πόδια τού θρυλικού αεροπόρου Τσαρλς Λίντμπεργκ, που μιλούσε στους δημοσιογράφους μπροστά στο ξενοδοχείο του. Με τον ίδιο περίπου τρόπο κοιτάζει ο σκύλος στον πίνακα Κηδεία στην Ορνάν, του Γκιστάβ Κουρμπέ. Σαν υπαινιγμός, δηλαδή, της απόλυτης αμεριμνησίας που δείχνει η μη σκεπτόμενη φύση για τα ανθρώπινα.\n3. Ζώντας χωρίς διακοπή στην Αθήνα, συνάντησα τα ίδια πρόσωπα με διαφορετικό ρόλο, διαφορετική ηλικία, και βέβαια σε άλλα συμφραζόμενα. Τον αστυνομικό που είδα νέο το 1972 (είχε συλλάβει στον κήπο τού Μουσείου ένα φίλο από την Πάντειο), τον αναγνώρισα τη δεκαετία του ’80, σε ένα Τμήμα της Κηφισιάς. Δέκα χρόνια αργότερα, με ακριβά ρούχα, τον είδα δύο φορές ως πελάτη στον ημιώροφο ενός κεντρικού ξενοδοχείου. Συμπέρανα ότι δούλευε πια για τις Πληροφορίες. Το 1990 διασταυρώθηκα μαζί του στις παρυφές μιας προεκλογικής συγκεντρώσεως. Κρατούσε, μάλιστα, την κομματική σημαιούλα με το δαυλό. Δεν δυσκολεύτηκα να τον γνωρίσω ούτε και την επόμενη δεκαετία, μολονότι μια πάρεση του είχε παραμορφώσει κωμικά το στόμα και την έκφραση. Ήταν λίγο πριν τους Ολυμπιακούς του 2004, στην είσοδο του Βασιλικού Κήπου. Προσπαθούσε, κρατώντας μια σακούλα με τροφές, να πλησιάσει τρεις αδέσποτους σκύλους. «Δηλητηριάζει σκύλους», σκέφτηκα αμέσως, καθώς είχα ακούσει για ένα σχέδιο απαλλαγής της Αθήνας από τα αδέσποτα. Πλησίασα για να βεβαιώσω την υποψία. Να δω (και τι θα έκανα άραγε σ’ αυτή την περίπτωση;) αν οι σκύλοι θα εμφάνιζαν τα συμπτώματα του μαρτυρίου: αφρό από το στόμα, σπασμούς πόνου, στάσεις σαν εκείνες που έχουν στα εκμαγεία της Πομπηίας. Έφαγαν με βουλιμία, τον κοίταξαν για λίγο στα μάτια και χάθηκαν στον κήπο. Ήμουν, λοιπόν, μάρτυρας του σατανικού σχεδίου για την εκκαθάριση της ολυμπιακής πόλης ή συνέβαινε κάτι αλτρουιστικό και ανακόλουθο με την ιστορία ενός προσώπου διχασμένου; Αν ίσχυε το πρώτο, γιατί ο δράστης έδειξε τόση τρυφερότητα μεταγγίζοντας την τροφή; Αν πάλι τα ζώα τον γνώριζαν, για ποιο λόγο έμειναν επιφυλακτικά όταν τα πλησίασε; Αλίμονο, ούτε εκείνη τη στιγμή ούτε και τώρα έχω διευκρινίσει αν ήταν ένα υπηρεσιακό ανοσιούργημα ή μια ζωόφιλη αφοσίωση που κατεδάφιζε την παλιά εικόνα. Και επειδή βλέπουμε μόνον αν δίνουμε νόημα σε ό,τι συμβαίνει, «Τι είχε γίνει με τους σκύλους;», ρωτώ ακόμα το παλιό γεγονός που μίλησε με αποσιωπήσεις, όπως κάνει συχνά και η λογοτεχνία όταν παίζει με τη σχετικότητα και το αδιάγνωστο της αλήθειας.\n4. Κάτι με είχε χαροποιήσει και δεν ήθελα να περάσω σιωπηλός από το μικρό πάρκο. Χωρίς να καθίσω στο παγκάκι, άρχισα προσχηματικά μια συζήτηση με τους δύο ηλικιωμένους άνδρες που ήταν εκεί. Ο ένας κρατούσε τον Ερμή, υπέργηρο Γκριφόν, και ο άλλος ένα λευκό Κανίς. «Μάλλον δεν θα βρέξει», δήλωσα σταματώντας μπροστά τους. Εκείνος που κρατούσε τον Ερμή με κοίταξε επιφυλακτικός και με κάποια καθυστέρηση μου είπε ότι δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση, άκουγε πάντοτε από την προηγούμενη τον καιρό. «Τη δεκαετία του ’50, στην Πάτρα», παρενέβη ο κύριος με το Κανίς, «ξέραμε πως ο γκρίζος ουρανός, που άρχιζε από το βόρειο Ιόνιο και έφτανε μέχρι την Κυλλήνη, σήμαινε τουλάχιστον τριήμερη βροχόπτωση». Αποφάσισα να μετατοπίσω τη συζήτηση στο γηραλέο ζώο. «Φαίνεται πολύ ηλικιωμένος», είπα. «Μα βέβαια. Είναι 15 ετών. Βαδίζει δύσκολα, έχει πρόβλημα καρδιάς, βαρηκοΐας και νεφρών. Μένουμε όμως δίπλα», διευκρίνισε ο ηλικιωμένος άνδρας χαϊδεύοντας το κεφάλι του ζώου. «Είναι η μοναδική του μετακίνηση». Δεν του άρεσε η υπερβολή της οδύνης μου, γιατί αμέσως, με ενοχλημένο ύφος, που είχε συγχρόνως μια λογιότητα, πρόσθεσε. «Ο σκύλος είναι αθάνατος! Δεν είναι δική μου η σκέψις. Το έχει πει ένας Γάλλος συγγραφέας του περασμένου αιώνος. Πεθαίνουν μόνον εκείνοι που το γνωρίζουν». Ο κύριος με το Κανίς άκουγε με θαυμασμό το φίλο του, που συνέχισε. «Ο Ερμής αγνοεί το τέλος, όπως τo δάσος δεν γνωρίζει τίποτε για το πριονιστήριο. Έζησε και πεθαίνει ερήμην του χρόνου. Αν το σκεφθείτε, σε λίγο θα υποβάλω σε ευθανασία μιαν απολύτως ανύποπτη, δηλαδή μιαν αθάνατη ύπαρξη».\n5. «Την παραμονή των Χριστουγέννων εορτάζουν τα ζώα». «Πώς εορτάζουν;» ρώτησε η θεία μου (μια παπαδιαμαντική χήρα, αφοσιωμένη στο άναμμα καντηλιών σε μακρινά εξωκκλήσια). Είχαμε εκδράμει σε μιαν εξοχή γι αυτό το σκοπό, το απόγευμα της 24ης Δεκεμβρίου του 1957. Ανάψαμε με ευλάβεια τα τέσσερα καντήλια στο ναΰδριο της Αγίας Κυριακής, ψάλλαμε το «Την γέννησίν σου Χριστέ», και επιστρέφαμε ευτυχισμένοι. Η άποψη για την ημέρα που πρέπει να τιμώνται τα ζώα ανήκε σε μια ηλικιωμένη γυναίκα, καθολική στο δόγμα, που συναντήσαμε επιστρέφοντας, με πέντε αδέσποτους σκύλους να την ακολουθούν. Ήταν γνωστή. Μια απλοϊκή καρδιά, που είχε αφιερώσει απόλυτα τη ζωή της στα τετράποδα. Περπατούσε δύσκολα, μιλούσε με τη βαριά προφορά των χωριών και ζούσε καθαρίζοντας σχολεία, σπίτια και δημόσια κτίρια. Κάθε πρωί, όπου κι αν πήγαινε, έσερνε πίσω της μια λεγεώνα πεινασμένους σκύλους, και είναι βέβαιο ότι για χάρη τους (ή εξαιτίας τους) έμεινε μόνη στη ζωή. Συνέχισε. «Επειδή τα ζώα ζέσταναν με το χνώτο τους τη φάτνη, πρέπει σήμερα να το ανταποδίδουμε». Δεν είχα ακούσει πουθενά την ιδέα της ανταμοιβής. Ούτε την έμφαση στο θερμαντικό ρόλο των τετραπόδων της φάτνης. Πολύ αργότερα, δηλαδή τώρα, στους ναούς της Δύσης, απέναντι σε Γεννήσεις φτιαγμένες από σπουδαίους ζωγράφους (αλλά και υποδεέστερες, με ελάχιστη σημασία), ανατρέχω πάντα στη σύντομη συνάντηση της παραμονής, στην ανακοίνωση της άτυπης επετείου, και βέβαια στη γυναίκα με τους σκύλους. Αν έγραφα σε αιώνες που επέτρεπαν ηχηρούς συμβολισμούς, θα μπορούσα να την εγκαταστήσω σε ένα σκηνικό (όπως έκανε ο Πορφύρας για τον Παπαδιαμάντη), συντροφιά με την απειρία των σκύλων της. Σε μιαν ανενόχλητη διάρκεια, που είναι το αδύνατο αίτημα όλων των αφοσιώσεων.\n6. Ένας σλοβένος αρχαιολόγος μού είχε διηγηθεί για τα πεσμένα πιάτα που είχε βρει στην κουζίνα ενός αρχαίου σπιτιού. Δεν θυμάμαι σε ποιο νησί της Δαλματίας. «Αποικία της Πάρου», διευκρίνισε η γυναίκα του. «Άρχισε να ρίχνει πάνω σ’ ένα χαλί δικά μας πιάτα, μήπως καταλάβει από ποια γωνία και τι ύψος τα αρχαία πήραν τη θέση που είχαν». Θυμήθηκα το περιστατικό στο Μοναστηράκι, καθώς τέσσερα μέτρα κάτω απ’ τα πόδια μου, οι φοιτητές της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής καθάριζαν με χειρουργική προσοχή το έδαφος και κοσκίνιζαν με υπομονή το χώμα. Έμεναν χοντροί σβόλοι και θραύσματα κεραμεικών, που ελέγχονταν ή απομακρύνονταν. Ανάμεσα στα πρόσωπα εκείνα, έφτασαν και άρχισαν να περιφέρονται δύο αδέσποτοι σκύλοι. Πέρασαν αργά τις τάφρους, είδαν το χώρο, τις μικροσκοπικές σκαπάνες, τις χειράμαξες, αναποφάσιστοι αν πρέπει να καταλήξουν στη σκιά των αρχαίων τοίχων ή κάτω από τις ομπρέλες των αρχαιολόγων. Ήταν σαν δαιμόνια της καθημερινότητας που κατέβηκαν στον παλιό κόσμο, νομίζοντας ότι κι αυτός ανήκει στο τρέχον. Όλα τούς φαίνονταν σύγχρονα και ανιχνεύσιμα. Ακόμα και τα άγνωστα ονόματα των φοιτητών που διάβασαν με την όσφρηση: Μακ Κάρσον, Μπάρτον, Χάου, Γκαρσία, Κίνγκσλεϊ. Χωρίς παρελθόν και μέριμνα για το χρόνο, είχαν βρεθεί ανύποπτοι σε ένα σιωπηλό βάθος που μόλις παραβιαζόταν. Ήταν αδύνατον να το ξεχωρίσουν από τους δρόμους με τα ογκώδη, επάλληλα στρώματα των οσμών, την ακατανόητη κίνηση, τη βασανιστική μέριμνα της τροφής.\nΟι πίνακες είναι του Alex Colville\nΑναρτήθηκε από Costas Mavroudis στις 5:30 μ.μ. 5 σχόλια:\nΜου έλεγαν ότι η διαρκής μεταβολή στην εικόνα της Ομόνοιας (1900-2010) αντιστοιχεί στα στάδια της κοινωνικής μας υποβάθμισης. Ότι τα εκφράζει. Η παρατήρηση ισχύει. Η έκπτωση, πράγματι, εμφανίζεται. Με όρους της επιστήμης θα τη λέγαμε "Η καταβύθιση του αστισμού". Με όρους δικούς μας " Η κυριαρχία της χυδαιότητας".\nΑναρτήθηκε από Costas Mavroudis στις 3:22 μ.μ. 5 σχόλια:\nMatthew Arnold : Η παραλία του Ντόβερ\nΗ θάλασσα είναι ήρεμη απόψε.\nΗ παλίρροια είναι στο ψηλότερο σημείο της,\nη σελήνη απλώνει το φως της ευγενικά\nΠάνω από τα στενά· στη γαλλική ακτή το φως\nΤρεμοπαίζει και χάνεται· οι βράχοι της Αγγλίας υψώνονται,\nΑχνοφώτιστοι και αχανείς, πέρα στον ήσυχο κόλπο.\nΈλα στο παράθυρο, είναι γλυκός ο νυχτερινός αέρας!\nΜονάχα, απ’ τη μακριά αφρισμένη γραμμή\nΕκεί που η θάλασσα ενώνεται με τη χλωμή απ’ το φεγγαρόφωτο στεριά,\nΆκουσε! Φτάνει η βραχνή βουή\nΑπό τα βότσαλα που τα κύματα παρασύρουν, τα πετούν\nΚαι τα επιστρέφουν ψηλά στην παραλία,\nΑρχίζουν, και σταματούν, κι έπειτα ξαναρχίζουν,\nΧαμηλώνουν τρέμοντας την ορμή τους, και φέρνουν\nΤην αιώνια μουσική της λύπης.\nΠολλά χρόνια πριν ο Σοφοκλής\nΤην άκουσε στο Αιγαίο, και του έφερε\nΣτο νου τη θολή άμπωτη και πλημμυρίδα\nΤης ανθρώπινης δυστυχίας· κι εμείς\nΒρίσκουμε στον ήχο της μια σκέψη,\nΑκούγοντάς τον πλάι σ’ αυτήν τη μακρινή βόρεια θάλασσα.\nΗ Θάλασσα της Πίστης\nΉταν κάποτε κι εκείνη στο πιο ψηλό σημείο της, κι οι ακτές της γήινης σφαίρας\nΕκτείνονταν σαν τις πτυχώσεις μιας λαμπρής γιρλάντας.\nΌμως τώρα ακούω μονάχα\nΤη μελαγχολία της, το μακρόσυρτο βουητό της που εξασθενεί,\nπου οπισθοχωρεί, κάτω από την ανάσα\nΤου νυχτερινού αέρα, χαμηλά, πέρα από τα αχανή και ζοφερά όρια\nΚαι τα γυμνά χαλίκια του κόσμου.\nΑ, αγάπη μου, ας είμαστε ειλικρινείς\nΟ ένας με τον άλλο! Γιατί ο κόσμος, που μοιάζει\nΝα απλώνεται μπροστά μας σαν χώρα ονειρική,\nΤόσο πλούσια, τόσο όμορφη, τόσο καινούργια,\nΔεν έχει στην πραγματικότητα ούτε χαρά, ούτε αγάπη, ούτε φως,\nΟύτε βεβαιότητα, ούτε ειρήνη, ούτε βοήθεια για τον πόνο·\nΚαι είμαστε εδώ σαν πάνω σε σκοτεινή πεδιάδα\nΑνάστατοι από μπερδεμένα σήματα για μάχη ή για φυγή,\nΌπου τυφλοί στρατοί συγκρούονται τη νύχτα.\nΑπόδοση για Το Δέντρο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΒΟΣ\nΑναρτήθηκε από Costas Mavroudis στις 2:02 π.μ. 6 σχόλια:\nΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ-ΡΟΥΚ: Παράλληλη ανάγνωση ποίησης [σελ. 9] • ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ: Ο Καρυωτάκης και οι Σάτιρες [σελ. 12] • ΚΟΥΛΑ ΑΔΑΛΟΓΛΟΥ: Απόπειρες αισιοδοξίας και η σάτιρα... [σελ. 16] • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΜΑΟΣ: «Ήρωες Χρόνοι» [σελ. 20] • ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΡΘΑΛΙΤΗΣ: Ο δαιμονισμένος αρλεκίνος [σελ. 29] • ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ: Αγαπητέ Βύρωνα Λεοντάρη [σελ. 33] • ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ενεπλάκη στη δημόσια σάτιρα [σελ. 41] • ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΛΚΟΥ: Ο Κώστας Καρυωτάκης ενώπιον των ορίων... [σελ. 44] • Κ. Θ. ΔΗΜΑΡΑΣ: Κ. Γ. Καρυωτάκης [σελ. 49] • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΡΟΥΛΗΣ: Ο Καρυωτάκης στον βωμό του Σεφέρη [σελ. 53] • ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Ο Κ. Γ. Καρυωτάκης στο περιοδικό Ελλaς το 1913 [σελ. 63] • ΒΙΚΤΩΡ ΙΒΑΝΟΒΙΤΣ: Παραναγνώσεις σε κλίμακα λευκού [σελ. 67] • ΠΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ: Η πορεία [σελ. 75] • ΠΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ: Ο Καρυωτάκης [σελ. 79] • ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ: Καρυωτάκης, ειρωνεία, σήμερα [σελ. 83] • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΚΟΡΗΣ: Ο Κ. Γ. Καρυωτάκης ως πρόδρομος... [σελ. 87] • ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΤΣΙΟΣ: Ένα ποιητικό «ξεπροβόδισμα» [σελ. 91] • ΤΙΜΟΣ ΜΑΛΑΝΟΣ: Είναι ποιητής ο Καρυωτάκης; [σελ. 96] • ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ: Η ποιητική της οδύνης [σελ. 99] • Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εξάρσεις και υφέσεις [σελ. 105] • ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ: Ίδιοι άνθρωποι, άλλες εποχές... [σελ. 110] • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κριτικές πιστολιές [σελ. 114] • ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΡΟΖΑΝΗΣ: Ένα ποίημα σε παρένθεση [σελ. 122] • ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ: Ο λυσσαλέος περίπατος ενός ποιητή [σελ. 126] • ΣΥΜΕΩΝ Γρ. ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΥ: Ο Καρυωτάκης και η παλινωδία... [σελ. 130] • ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ο Καρυωτάκης, μαρτυρία και διαμαρτυρία [σελ. 134] • ΜΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ: Οι αυτόχειρες και οι φίλοι τους [σελ. 138] • ΕΛΛΗ ΦΙΛΟΚΥΠΡΟΥ: Η ποίηση του Καρυωτάκη στη σκιά των ωρών [σελ. 142] • ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ: Από τον Ζιλ Λαφόργκ στον Τ. Σ. Έλιοτ... [σελ. 148] • ΛΙΤΣΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ: Ρομαντική ανάγνωση [σελ. 153] • ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ένας «γραφιάς» στα Ηλύσια Πεδία [σελ. 157] • ΤΑΣΟΣ ΨΑΡΡΑΣ: Η χυδαία πράξη... [σελ. 161] • ΧΑΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ: Η επίταση του σαρκασμού [σελ. 175]• ΦΕΪΣΜΠΟΥΚ [σελ. 181] • ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ [σελ. 187] • ΤΑ ΦΥΛΛΑ [σελ. 201]\nΑναρτήθηκε από Costas Mavroudis στις 4:01 μ.μ. 12 σχόλια:\n_ Στο εστιατόριο του νέου μουσείου τρως και φεύγε...


Κεφάλαιο 1, Συνέχεια #4\nΑφού φάγαμε στην ωραία παραλία της Ζαχάρως πήραμε το δρόμο της επιστροφής στη Δάφνη. Η κούραση του ταξιδιού είναι έντονη και μόλις έκανα ένα ντουζ ξάπλωσα για ύπνο.\nΚεφάλαιο 2, Συνέχεια #5\nΕίναι Παρασκεύη, 28 Ιουνίου. Ξύπνησα κοντά στις 8 το βράδυ. Πρέπει να πάω στο Σιμόπουλο για το τραπέζι πριν το γάμο. Μεγάλο τραπέζι και φαγητό ανάλογο με την περίσταση. Και του πουλιού το γάλα.\nΤα αδέρφια μου, Γεράσιμος και Γεωργία, έχουν «γίνει θυσία» ενώ τρέχουν δεξιά και αριστερά να εξυπηρετήσουν. Εκεί η οικογένεια του Νίκου που έφτασε αφού είχε διανυκτερεύσει στην Αθήνα. Επίσης του άλλου μου ανιψιού του Δημήτρη με την ιατρό σύζυγό του και τον Άγι (δεν είναι ορθογραφικό λάθος, είναι από το Άγις), το γιό τους. Να σημειώσω ότι ο Δημήτρης που έχει ΜΒΑ ήταν στο χορευτικό του Γιώργου Παπαδόπουλου στη Βοστώνη «Υιοί και Θυγατέρες του Μεγάλου Αλεξάνδρου» και για χρόνια τώρα μένει στην Ελλάδα μόνιμα, είναι στέλεχος εταιρείας.\nΟ ανιψιός μας ο Μπάμπης με τη Σία… Άλλοι συγγενείς. Ο κουμπάρος του αυριανού γαμπρού Γιώργου με συγγενείς του. Να σημειώσω ότι ο Γιώργος είναι ο μόνος από τα τρία αγόρια του Γεράσιμου και της Γεωργίας που γεννήθηκε στην Ελλάδα. Ο Νίκος και ο Δημήτρης έχουν γεννηθεί στο Lowell, Massachusetts.\nΜάλιστα ο Δημήτρης ήταν το πρώτο νεογέννητο στην περιφέρεια της Μασαχουσέτης αφού γεννήθηκε λίγο μετά τα μεσάνυκτα την πρωτοχρονιά. Οπότε μεταξύ των άλλων εορτάζουμε την ίδια ημέρα. Ο Δημήτρης τα γενέθλιά του και εγώ τη γιορτή μου.\nΟ Άγις ήταν ο διασκεδαστής της βραδιάς. Παρ’ ότι είναι πέντε χρονών έχει «μυαλό ξυράφι» και είναι ετοιμόλογος.\nΠέρασε και αυτή η βραδιά όμορφα, οικογενειακά με αστεία και χωρατά και εύθυμο κλίμα.\nΤην άλλη μέρα, Σάββατο, πήγα στη λαϊκή αγορά της Αμαλιάδας. Εδώ γίνεται χαμός από παραγωγούς, επιχειρηματίες και πελάτες. Είναι μία οργανωμένη αγορά με πάρα πολλούς εμπόρους με γεωργικά προϊόντα, φρούτα, λαχανικά, άνθη.\nΠαρά κάτω είναι δεκάδες έμποροι με χίλια δύο πράγματα. Ρούχα, παπούτσια, ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά είδη. Ότι φανταστείς το έχουν. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι το εμπόριο έχει περάσει στους Ρομά και οικονομικούς μετανάστες.\nΑφού γεμίσαμε το αυτοκίνητο με το Γιώργο και τη Χριστίνα. Περάσαμε από τα ψαράδικα και πήραμε ψάρια. Φρεσκότατα και σχετικά φτηνά.\nΣήμερα επέλεξα να μην πάω για μπάνιο στη θάλασσα.\nΜετά το μεσημέρι φόρεσα το κουστούμι και τη γραβάτα και πίσω στο Σιμόπουλο. Στις 6:00μμ είναι το ραντεβού της αναχώρησης για το γάμο. Έφτασα στο σπίτι του Γεράσιμου λίγο πριν τις 6:00 εκεί ήταν πολύ κόσμος. Όλοι «σημαιοστολισμένοι» με άσπρες κορδέλες στα αυτοκίνητα. Παίρνω στροφή και το αυτοκίνητο κοιτάζει προς την Αμαλιάδα όπου θα γίνει ο γάμος στον Άγιο Τρύφωνα παρακαλώ!\nΧαιρετούρες, ασπασμοί με φίλους και συγγενείς.\nΚάποιοι μου βάζουν άσπρες κορδέλες στο αυτοκίνητο και σε λίγο ξεκινάει η πομπή. Κορναρίσματα, αλλά με σταθερή ταχύτητα σε 20 λεπτά είμαστε έξω από το ναό του Αγίου Τρύφωνα στην Αμαλιάδα. Ένας περικαλλής ναός, με μεγάλο προαύλιο, αίθουσα δίπλα από το ναό με ουρητήρια παρακαλώ και ο ναός με κλιματισμό. Εδώ είδα πολλούς από το Σιμόπουλο και την γύρω περιοχή που είχα να τους δω χρόνια. Χειραψίες, ασπασμοί, τι κάνεις, πως είσαι…\nΈμαθα ότι ο παπάς στον Άγιο Γεώργιο του Καλίτσα που ήθελε το ζευγάρι να γίνει ο γάμος τους απέπεμψε (τους έδειξε την πόρτα)! Τάχα δεν είχε κλιματισμό ο ναός! Μα είναι δυνατόν! Και όμως! Άραγε ο Μητροπολίτης Γερμανός το ξέρει; Είμαι σίγουρος όμως ότι θα το μάθει! Δεν μπορεί ο κάθε παπάς να χαράσσει το δρόμο της Ορθοδοξίας, απλά πρέπει να ακολουθεί. Και όταν δεν έχει χρόνο να κάνει ένα μυστήριο να πάει να μονάσει και όχι να «διώχνει» με τον τρόπο του νέους ανθρώπους. Καθαρές κουβέντες.\nΕκεί στο προαύλιο περιμένουμε τη νύφη και την παρέα της. Ο Γιώργος καλοντυμένος, σαν γαμπρός που λένε, με την ανθοδέσμη και ο κουμπάρος δίπλα του. Μετά από κάπου 15 λεπτά αναμονή ακούγονται κόρνες από αυτοκίνητα που πλησιάζουν. Έρχονται.\nΣε λίγο ξεπρόβαλε η Σοφία, η νύφη, με τους γονείς της, τους συγγενείς και φίλους.\nΟ πατέρας της Σοφίας παρέδωσε την Σοφία στο γαμπρό που τον ασπάστηκε και μπήκαν στο ναό ενώ όλοι οι άλλοι ακολουθήσαμε. Στην Αμερική ο πατέρας δίνει τη νύφη στο γαμπρό εντός του ναού.\nΌσοι χώρεσαν μπήκαν μέσα καλώς, αλλά πολλοί έμειναν απ’ έξω. Δεν ξέρω εάν τους έπιανε το λιβάνι ή ήθελαν να κουβεντιάσουν! Πάντως ο Άγιος Τρύφωνας ήταν μικρός για αυτό το μεγάλο γάμο.\nΤο ζευγάρι με τον κουμπάρο τους γονείς και τέσσερεις παπάδες, μεταξύ αυτών και ένας παλιός μου φίλος, ο παπά-Νίκος «ο ζυγουράκιας» ανέβηκαν κοντά στο ιερό ενώ εμείς μείναμε πίσω.\nΟ κλιματισμός δούλευε και όλα ήταν ευχάριστα. «… Αρραβωνιάζεται ο δούλος του Θεού Γεώργιος, τη δούλη του Θεού Σοφία εις το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος… Αρραβωνιάζεται η δούλη του Θεού Σοφία, το δούλο του Θεού Γεώργιο… Στέφεται ο δούλος του Θεού Γεώργιος τη δούλη του Θεού Σοφία…»\nΕάν καμιά φορά, οι "λεπτεπίλεπτοι" ψάξουν τι λέει το ευαγγέλιο και η θρησκεία ζήτω που καήκαμε!\nΟι γραφές γράφτηκαν αιώνες, χιλιάδες χρόνια πριν… Σήμερα όμως είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα… Μπράβο στο Γιώργο και τη Σοφία που ενώνουν το δρόμο τους εδώ στην εκκλησία και όχι σε κάποιο δημαρχείο. Ίσως κάποτε να με κρίνουν και μένα σαν θρησκόληπτο! Δεν θα τα ισοπεδώσουμε όμως όλα, όχι βέβαια.\nΆντε τώρα ο Γιώργος και η Σοφία να έπαιρναν «ανάποδες» και αφού ο παπάς στον Αη Γιώργη στου Καλίτσα τους έδειξε άλλους ναούς να μην έκαναν θρησκευτικό γάμο, έτσι από καπρίτσιο. Αύριο θα παντρευτούν οι δύο αδελφές της Σοφίας, άραγε θα πάνε στον Αι Γιώργη; Αυτά είναι μεγάλο λάθος του παπά από τον Αι Γιώργη. Βέβαια δεν είναι όλοι το ίδιο αλλά σίγουρα ο Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός πρέπει να επέμβει.\nΤώρα όμως εδώ στον Άγιο Τρύφωνα όλα είναι όμορφα. Το ζευγάρι, οι γονείς και όλοι οι προσκεκλημένοι. Ο μικρός Άγις ξέφυγε από την μητέρα του και ανέβηκε στο δεσποτικό! Στο τέλος του μυστηρίου του γάμου βγαίνουμε έξω και ακολουθούν οι νεόνυμφοι όπου τους ρίξαμε ρύζι (είχαν πολλά σακουλάκια με ρύζι στην έξοδο από το ναό). Κάποιοι θέλουν να «περιποιηθούν» το γαμπρό και μάλλον να τον «πληρώσουν» και άνοιξαν τις μπομπονιέρες και έβγαλαν τα κουφέτα και τα πετούν στο γαμπρό. Είναι ένα παλιό έθιμο να πετούν κουφέτα. Καλά που καταργήθηκε γιατί γινόντουσαν ατυχήματα. Εδώ δεν πετούν για να κτυπήσουν το γαμπρό ή την νύφη αλλά απλά για το έθιμο.\nΌσοι είναι για φωτογραφίες παραμένουν και εμείς μπαίνουμε στα αυτοκίνητα με κατεύθυνση το κέντρο Δεμίρης στη Μαραθιά. Έχω ξεχάσει το δρόμο και ακολουθώ τον ανιψιό μου Χαράλαμπο (Μπάμπη) με την σύζυγό του Σία όπου επιβαίνουν σε ένα καμπριολέ (ανοικτό αυτοκίνητο). Ευθεία, δεξιά προς Κουρούτα, δεξιά στην εθνική οδό και σε 10 λεπτά ήμαστε στο «Κέντρο Δεμίρης». Φτάσαμε από τους πρώτους αφού ο χώρος στάθμευσης είναι άδειος. Σε λίγο όμως άρχισαν να έρχονται οι προσκεκλημένοι.\nΣτην είσοδο, έξω από το κέντρο υπάρχουν ποτά και γλυκίσματα. Κάναμε πηγαδάκια και κρατώντας το ποτό συνομιλούσαμε με συγγενείς, φίλους και γνωστούς για διάφορα. Για το γάμο, τις εκλογές, την Αμερική... Αφού μετά από αρκετή ώρα άνοιξαν οι πόρτες του κέντρου μπήκαμε μέσα και καθίσαμε στις θέσεις μας. Στο τραπέζι που με είχαν βάλει ήταν ο Μπάμπης και η Σία και συγγενείς από το σόϊ της νύφης μου της Γεωργίας ενώ στο δίπλα τραπέζι ήταν οι οικογένειες των αδελφών του Γιώργου, του γαμπρού, οι οικογένειες του Νίκου και του Δημήτρη.\nΈφτασαν τα ορεκτικά και ποτά. Μετά από λίγη ώρα έφτασε και η «γαμήλια παρέα» που κάθισε στο κεντρικό τραπέζι. Χαμός έγινε κατά την είσοδο ενώ σχεδόν αμέσως άρχισε ο χορός των νεονύμφων. Ακολούθησε το φαγητό, τα γλυκά, τα ποτά. Όλα άφθονα και ωραία.΄ Συνέχεια κτυπούσαμε τα πιάτα με τα μαχαιροπίρουνα για να «ξυπνήσουμε» τους νεόνυμφους να φιληθούν.\nΜετά το φαγητό άρχισε το «τρικούβερτο» γλέντι. Καλαματιανό, συρτό, τσάμικο, τσιφτετέλι, ζεϊμπέκικο, νησιώτικα, ηπειρώτικα… αλλά και λίγη ξένη μουσική… μέχρι και τη Μακαρένα.\nΣε κάποιο σημείο και βλέποντας τον πατέρα της νύφης να καπνίζει βγάλαμε τα κουτιά με τα πούρα και «ντουμάνιασε» το κέντρο. Έρχεται ένας «επιτετραμμένος» και μου κάνει παρατήρησή. «Εγώ δώρο έκανα, δεν τους είπα να τα ανάψουν» του λέω με το Μπάμπη να έχει ξεκαρδιστεί στα γέλια. Τελικά δεν έγινε παρεξήγηση. Τι παρεξήγηση δηλαδή ήταν κάπου 400 άτομα στο τραπέζι και όλοι είχαν κέφι. Και το κέφι προερχόταν από τη νύφη και το γαμπρό αλλά και τους συγγενείς.\nΉταν περασμένες 4:30 το πρωί όταν σηκώθηκα να φύγω. Ξέρω ότι Σάβατο βράδυ στη διασταύρωση με Κουρούτα η αστυνομία κάνει μπλόκο για αλκοτέστ οπότε για καλό και για κακό πήρα ένα δρόμο αριστερά που μου είπε ο Μπάμπης και μετά ευθεία και βγήκα στην Αμαλιάδα στη θέση Ανεμόμυλος και από εκεί ένα γρήγορο ντουζ και μετά για ύπνο. Είπα μέσα μου σήμερα θα κοιμηθώ μέχρι αργά. Εμένα μου λες…


Άντον Πάνεκουκ – Εργασία και Ελεύθερος Χρόνος | ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ\n← Άντον Πάνεκουκ – Επιστολή στο περιοδικό Socialisme ou Barbarie (Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα)\nΆντον Πάνεκουκ – Η Εργασία στο Σοσιαλισμό →\nΟ σύντροφος Rabasseire στο Funken του Φεβρουαρίου του 1955, ως συμπλήρωση στο άρθρο μου “Η Εργασία στο Σοσιαλισμό” (Funken Nr.11, Νοέμβριος 1954), παρέπεμψε στο έργο του Πωλ Λαφάργκ με τον τίτλο “Δικαίωμα στην Τεμπελιά”. Όταν είχε πρωτοεμφανιστεί αυτό το βιβλιαράκι στα πρώτα χρόνια του σοσιαλισμού μας είχε ενθουσιάσει, καθώς φώτιζε το χαρακτήρα της εργασίας με τρόπο διαφορετικό από την υπόλοιπη σοσιαλιστική γραμματεία. Όταν ο σ. Rabasseire παίρνει την τεμπελιά και τονίζει ότι είναι ένα δικαίωμα του ανθρώπου, πρέπει με τη σειρά μας να αναλογιστούμε ότι η αναγκαιότητα της εργασίας δεν επιβάλλεται πάνω μας λόγω μιας “ηθικής της εργασίας”, αλλά από την ίδια τη φύση των πραγμάτων. Μπορεί η εργασία μέσω της εκμετάλλευσης να έχει καταλήξει να είναι μια αφόρητη τυραννία, όμως αρχικά δεν ήταν παρά μια προσταγή της φύσης. Πρέπει να εργαζόμαστε επειδή τρεφόμαστε, και επειδή χρειαζόμαστε ρούχα για την αντιμετώπιση του κρύου. Ας προσπαθήσει όποιος θέλει να διεκδικήσει το δικαίωμά του στη τεμπελιά ενάντια στη φύση! Η τεμπελιά μπορεί να είναι μια απόλαυση· αλλά ως σύστημα ζωής σημαίνει ότι κάποιος άλλος πρέπει να εργάζεται για σένα.\nΗ σχέση του ανθρώπου με την εργασία εξαρτάται κατά πρώτο λόγο από το κλίμα. Λόγω της κουβανικής του καταγωγής ο Λαφάργκ ήξερε από πρώτο χέρι πόσο δύσκολη και εξαντλητική είναι κάθε δραστηριότητα σε θερμό κλίμα. Επειδή εκεί οι ανάγκες είναι λίγες και η φύση δίνει τα δώρα της πλουσιοπάροχα, ο άνθρωπος μπορεί να ακολουθήσει την ενστικτώδη τάση του για αδράνεια –σε κάθε περίπτωση, αυτά ίσχυαν μέχρι που ήρθαν οι λευκοί κύριοι επιβάλλοντας την καταναγκαστική εργασία. Όταν οι σοσιαλιστές όπως ο Rabasseire, λες και “ξεπήδησαν από τη ρομανική κουλτούρα”, γράφουν λιγότερο για την εργασία και περισσότερο για την τεμπελιά και την ανάπαυση, τούτο συμβαίνει επειδή το εύκρατο κλίμα της νότιας Ευρώπης τους σαγηνεύει με απολαύσεις. Και η βιβλική ρήση “με τον ιδρώτα του μετώπου σου” προήλθε από θερμές περιοχές.\nΑντίθετα, στο μετρίως ψυχρό κλίμα της κεντρικής Ευρώπης, μόνο με κοπιώδη εργασία μπορεί να κερδηθούν τα αναγκαία προς το ζην από τη φύση. Εδώ η τεχνική, ο καρπός της πνευματικής εργασίας, εμφανίζεται ως δύναμη απελευθέρωσης. “Η μηχανή είναι η μεγάλη απελευθερώτρια του ανθρώπου από τη σκλαβιά”. “Η μηχανή έχει μια διττή αποστολή: να αυξήσει την παραγωγή, και άρα και τα αγαθά — και ταυτόχρονα να ελαττώσει και να κάνει πιο εύκολη την εργασία. Με την αύξηση της παραγωγής η μηχανή θα συντρίψει την ανέχεια — με την μείωση της εργασίας τη σκλαβιά.” Έτσι εκφράζει ο R. N. Coudenhove Kalergi, ο γνωστός υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ενοποίησης, στο αξιόλογο βιβλίο του Επανάσταση μέσω της Τεχνικής τη σημασία της τεχνικής προόδου. Δεν είναι σοσιαλιστής και δεν αναγνωρίζει την πάλη των τάξεων· γι’ αυτό πρέπει να συμπληρώσουμε αυτά που λέει: οι μηχανές στα χέρια του κεφαλαίου έχουν οξύνει τη σκλαβιά της εργασίας, ενώ οι μηχανές στα χέρια των εργατών θα καταργήσουν την ανέχεια μαζί με τη σκλαβιά της εργασίας.\nΟ σύντροφος Rabasseire συμπεραίνει από το “Δικαίωμα στην Τεμπελιά” το πρακτικό αίτημα της μείωσης του χρόνου εργασίας. Αυτό που φέρνει η αύξηση της παραγωγικότητας ως προς την εργασία δεν είναι απλώς μια μείωση του χρόνου εργασίας, αλλά ακόμη, και πιο σημαντικά, η δυνατότητα να διαμορφώσουμε τη ζωή μας στη βάση νέων αρχών. Ας μην ξεχνάμε ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα δεν είναι απλά αποτέλεσμα του εξαναγκασμού της πείνας. Αποτελεί την δραστηριοποίηση των λειτουργιών της ζωής ως χρήση των οργάνων του σώματος, ως εξάσκηση των μυών, του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου. Αυτή η δραστηριοποίηση αποτελεί άμεση ανάγκη για τον οργανισμό, τόσο στον άνθρωπο όσο στα ζώα. Η ευλογία της τεχνικής δε συνίσταται στην αύξηση του χρόνου που σπαταλιέται στη μακάρια απραξία, αλλά στον εμπλουτισμό της ζωής με νέες μορφές δραστηριότητας. Για το μεμονωμένο άτομο αύξηση του ελεύθερου χρόνου σημαίνει τη δυνατότητα να τον αφιερώσει κατά τη βούλησή του στην απόλαυση της γαλήνης, στη σοβαρή μελέτη, στα σπορ, στις τέχνες κ.ο.κ. Για την εργατική τάξη ως ολότητα, το πράγμα έχει αλλιώς. Ο καπιταλισμός έχει από καιρό κατανοήσει ότι η μείωση του χρόνου εργασίας γεννά νέες δυνατότητες και νέα καθήκοντα για τον ίδιο. Ο καπιταλισμός δημιούργησε έτσι έναν τεράστιο μηχανισμό εκπαίδευσης, και μια ολόκληρη βιομηχανία διασκέδασης. Η τελευταία πιάνεται από την ανάγκη ανάπαυσης των μαζών, και παρέχοντάς τες ανώφελες και επιπόλαιες τέρψεις τις παρασύρει σε ακίνδυνα για τον καπιταλισμό μονοπάτια. Ακόμη και ο εργάτης που διψά για γνώση θα ικανοποιήσει αυτή τη δίψα με “κουλτούρα”, δηλ. με αστική κουλτούρα, η οποία τον προσδένει στον καπιταλισμό και τον κάνει να μη σκέφτεται την ταξική πάλη. Το κεφάλαιο δεν κυβερνά τους εργάτες μόνο κατά τη διάρκεια της εργασίας, αλλά και κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου. Όλη τους η ζωή, όλη τους η ημέρα, βρίσκεται υπό την εξουσία του κεφαλαίου.\nΑυτό θα αλλάξει μόνον όταν οι εργάτες κατακτήσουν την εξουσία, έχοντας άμεσα στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής. Περιττό να πούμε ότι αυτή η κατάκτηση δε θα ολοκληρωθεί με μια κίνηση, αλλά θα αφορά σε μια ολόκληρη περίοδο κοινωνικής ανατροπής. Ακόμη, αυτή η κατάκτηση είναι το αντίθετο της κρατικοποίησης της παραγωγής. Μου φαίνεται ότι ο σύντροφος Rabasseire δεν έχει συνειδητοποιήσει επαρκώς τη διαφορά ανάμεσα σε έναν ηπιότερο λόγω μεταρρυθμίσεων (πχ. μείωση του χρόνου εργασίας) καπιταλισμό, και σε μια σοσιαλιστική οργάνωση της κοινωνίας. Όταν οι εργάτες θα έχουν στα χέρια τους την παραγωγή και θα μπορούν να καθορίζουν τα της εργασίας τους, θα τους φανεί παιχνιδάκι η παραγωγή ενός πλεονάσματος για όλους. Όμως ο πραγματικός τους στόχος θα είναι η οργάνωση της τεχνικής με τέτοιον τρόπο ώστε η ανθρωπότητα να απελευθερωθεί από κάθε καταπίεση. Αλλού έχω επιχειρήσει να σκιαγραφήσω λεπτομερέστερα αυτή τη διαδικασία.\n Το γερμανικό κείμενο μπορεί να βρεθεί στην ακόλουθη διεύθυνση: http://marxists.org/deutsch/archiv/pannekoek/1955/05/arbeit.htm\nΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΑΟΛΗ, ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΕΟΚΑ\nΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ): ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΣΠΙΣΗ ΤΗΣ\nΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΡΥΩΤΗΣ – ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ «ΠΑΤΕΡΑ» ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ ΠΡΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (ΜΕ ΧΑΡΤΕΣ)\nΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ: ΜΙΑ ΒΕΒΑΙΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ\nΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ;\nΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΑΤΡΕΩΝ!\nΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΙΚΩΣ ΦΟΒΙΚΟΙ ΕΝΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ\n5η ΜΑΡΤΙΟΥ 2018: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΙ ΧΑΜΠΑΡΙ\nΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ\nΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ;\nΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ – ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ\nΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ! – ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ\nΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΠΕΙΛΗ\nΑΛΛΟΥ ΤΑ ΚΑΚΑΡΙΣΜΑΤΑ… – ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ\nΤΟ ΒΑΘΥ ΤΡΑΥΜΑ ΜΙΑΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ\nΟΙ «ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΟΙ ΟΧΛΟΙ»\nΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ, του Μιχαήλ Μπακούνιν\nΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ – 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1921 ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΕΜΑΛΙΣΤΩΝ ΣΤΟ ΚΟΛΕΓΙΟ «ΑΝΑΤΟΛΙΑ» ΤΗΣ ΜΕΡΖΙΦΟΥΝΤΑΣ\nΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ): Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ\nΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΒΩΝ\nΠΡΙΝ ΑΠΟ 75 ΧΡΟΝΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!\nΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΩΑΝΝΗ ΜΑΖΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ\nΟΤΑΝ ΒΡΙΖΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΕ ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΣΟΥ: «Δὲν εἶναι δυνατὸν Ἕλλην νὰ ἐκφράζεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον διὰ τὴν πατρίδα του»!\nΑρχείο Επιλέξτε μήνα Μαρτίου 2018 Φεβρουαρίου 2018 Ιανουαρίου 2018 Δεκέμβριος 2017 Νοέμβριος 2017 Οκτώβριος 2017 Σεπτεμβρίου 2017 Αύγουστος 2017 Ιουλίου 2017 Ιουνίου 2017 Μαΐου 2017 Απρίλιος 2017 Μαρτίου 2017 Φεβρουαρίου 2017 Ιανουαρίου 2017 Νοέμβριος 2016 Οκτώβριος 2016 Σεπτεμβρίου 2016 Αύγουστος 2016 Ιουλίου 2016 Ιουνίου 2016 Μαΐου 2016 Απρίλιος 2016 Μαρτίου 2016 Φεβρουαρίου 2016 Ιανουαρίου 2016 Δεκέμβριος 2015 Νοέμβριος 2015 Οκτώβριος 2015 Σεπτεμβρίου 2015 Αύγουστος 2015 Ιουλίου 2015 Ιουνίου 2015 Μαΐου 2015 Απρίλιος 2015 Μαρτίου 2015 Φεβρουαρίου 2015 Ιανουαρίου 2015 Δεκέμβριος 2014 Νοέμβριος 2014 Οκτώβριος 2014 Σεπτεμβρίου 2014 Αύγουστος 2014 Ιουλίου 2014 Ιουνίου 2014 Μαΐου 2014 Απρίλιος 2014 Μαρτίου 2014 Φεβρουαρίου 2014 Ιανουαρίου 2014 Δεκέμβριος 2013 Νοέμβριος 2013 Οκτώβριος 2013 Σεπτεμβρίου 2013 Αύγουστος 2013 Ιουλίου 2013 Ιουνίου 2013 Μαΐου 2013 Απρίλιος 2013 Ιανουαρίου 2013 Δεκέμβριος 2012 Νοέμβριος 2012 Οκτώβριος 2012 Σεπτεμβρίου 2012 Ιουλίου 2012 Ιουνίου 2012 Μαΐου 2012 Απρίλιος 2012 Μαρτίου 2012 Φεβρουαρίου 2012 Δεκέμβριος 2011 Νοέμβριος 2011 Οκτώβριος 2011 Ιανουαρίου 2010


Ολυμπιακός Champions League | Κουίζ Προκριματικών | bwin\nΑρχική » ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ » Quiz » Quiz: Ο Ολυμπιακός των προκριματικών!\nPolydoros Papadopoulos | 21.08.2019\nΕνα ερυθρόλευκο κουίζ με το βλέμμα στους… ομίλους του Champions League. H bwin news σας βάζει σε ρυθμούς πλέι οφ λίγο πριν τα ραντεβού του Ολυμπιακού με την Κράσνονταρ.\nΔυο βήματα από τ’ αστέρια, δυο βήματα από τον απόλυτο θρίαμβο! Ο Ολυμπιακός άφησε εκτός Ευρώπης την Πλζεν, εξασφάλισε την είσοδό του στους ομίλους του Europa League, όμως το όνειρο δεν είναι άλλο από την επιστροφή του στους κορυφαίους της Ευρώπης. Οι Πειραιώτες έκαναν το μεγάλο βήμα με δυο νίκες απέναντι στη Μπασακσεχίρ και πλέον σε δυο ραντεβού με την Κράσνονταρ καλούνται να ξεδιπλώσουν την εμπειρία τους και να βρεθούν στους ομίλους του Champions League.\nΤι λέει όμως η παράδοση; Πόσες φορές είδαν απέναντί τους ομάδες από τη Ρωσία; Τι κάνουν οι Πειραιώτες στα προκριματικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, αλλά και σε αυτή του Europa League. Δέκα ερυθρόλευκες ερωτήσεις για στιγμές με έντονες συγκινήσεις, αλλά και απογοητεύσεις. Από την Ανόρθωση το 1998 στην Κράσνονταρ το 2019!\nΌλες οι αποδόσεις Champions League εδώ! |21+\nΓιουνγκ Μπόις – Ερυθρός Αστέρας: Με φόρα οι Σέρβοι!\nΣάντσο: Το πιο λαμπρό αστέρι της Ντόρτμουντ!