ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ: ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ - Ὕμνος εἰς Δῆλον (4.55-4.99)\nοὐδ᾽ Ἥρην κοτέουσαν ὑπέτρεσας· ἣ μὲν ἁπάσαις\nδεινὸν ἐπεβρωμᾶτο λεχωίσιν αἳ Διὶ παῖδας\nἐξέφερον, Λητοῖ δὲ διακριδόν, οὕνεκα μούνη\nΖηνὶ τεκεῖν ἤμελλε φιλαίτερον Ἄρεος υἷα.\nτῷ ῥα καὶ αὐτὴ μὲν σκοπιὴν ἔχεν αἰθέρος εἴσω,\n60 σπερχομένη μέγα δή τι καὶ οὐ φατόν, εἶργε δὲ Λητώ\nτειρομένην ὠδῖσι· δύω δέ οἱ εἵατο φρουροί\nγαῖαν ἐποπτεύοντες, ὃ μὲν πέδον ἠπείροιο\nἥμενος ὑψηλῆς κορυφῆς ἔπι Θρήικος Αἵμου\nθοῦρος Ἄρης ἐφύλασσε σὺν ἔντεσι, τὼ δέ οἱ ἵππω\n65 ἑπτάμυχον Βορέαο παρὰ σπέος ηὐλίζοντο·\nἣ δ᾽ ἐπὶ νησάων ἑτέρη σκοπὸς εὐρειάων\nἧστο κόρη Θαύμαντος ἐπαΐξασα Μίμαντι·\nἔνθ᾽ οἳ μὲν πολίεσσιν ὅσαις ἐπεβάλλετο Λητώ\nμίμνον ἀπειλητῆρες, ἀπετρώπων δὲ δέχεσθαι.\n70 φεῦγε μὲν Ἀρκαδίη, φεῦγεν δ᾽ ὄρος ἱερὸν Αὔγης\nΠαρθένιον, φεῦγεν δ᾽ ὁ γέρων μετόπισθε Φενειός·\nφεῦγε δ᾽ ὅλη Πελοπηὶς ὅση παρακέκλιται Ἰσθμῷ,\nἔμπλην Αἰγιαλοῦ γε καὶ Ἄργεος· οὐ γὰρ ἐκείνας\nἀτραπιτοὺς ἐπάτησεν, ἐπεὶ λάχεν Ἴναχον Ἥρη.\n75 φεῦγε καὶ Ἀονίη τὸν ἕνα δρόμον, αἳ δ᾽ ἐφέποντο\nΔίρκη τε Στροφίη τε μελαμψήφιδος ἔχουσαι\nἸσμηνοῦ χέρα πατρός· ὃ δ᾽ εἵπετο πολλὸν ὄπισθεν\nἈσωπὸς βαρύγουνος, ἐπεὶ πεπάλακτο κεραυνῷ.\nἣ δ᾽ ὑποδινηθεῖσα χοροῦ ἀπεπαύσατο νύμφη\n80 αὐτόχθων Μελίη καὶ ὑπόχλοον ἔσχε παρειήν,\nἥλικος ἀσθμαίνουσα περὶ δρυός, ὡς ἴδε χαίτην\nσειομένην Ἑλικῶνος. ἐμαὶ θεαί, εἴπατε, Μοῦσαι,\nἦ ῥ᾽ ἐτεὸν ἐγένοντο τότε δρύες ἡνίκα Νύμφαι;\nΝύμφαι μὲν χαίρουσιν, ὅτε δρύας ὄμβρος ἀέξει,\n85 Νύμφαι δ᾽ αὖ κλαίουσιν, ὅτε δρυσὶ μηκέτι φύλλα.\nταῖς μὲν ἔτ᾽ Ἀπόλλων ὑποκόλπιος αἰνὰ χολώθη,\nφθέγξατο δ᾽ οὐκ ἀτέλεστον ἀπειλήσας ἐπὶ Θήβῃ·\n«Θήβη, τίπτε, τάλαινα, τὸν αὐτίκα πότμον ἐλέγχεις;\nμήπω μή μ᾽ ἀέκοντα βιάζεο μαντεύεσθαι.\n90 οὔπω μοι Πυθῶνι μέλει τριποδήιος ἕδρη,\nοὐδέ τί πω τέθνηκεν ὄφις μέγας, ἀλλ᾽ ἔτι κεῖνο\nθηρίον αἰνογένειον ἀπὸ Πλειστοῖο καθέρπον\nΠαρνησὸν νιφόεντα περιστέφει ἐννέα κύκλοις.\nἀλλ᾽ ἔμπης ἐρέω τι τομώτερον ἢ ἀπὸ δάφνης·\n95 φεῦγε πρόσω· ταχινός σε κιχήσομαι αἵματι λούσων\nτόξον ἐμόν· σὺ δὲ τέκνα κακογλώσσοιο γυναικός\nἔλλαχες. οὐ σύ γ᾽ ἐμεῖο φίλη τροφὸς οὐδὲ Κιθαιρών\nἔσσεται· εὐαγέων δὲ καὶ εὐαγέεσσι μελοίμην.»\nὣς ἄρ᾽ ἔφη· Λητὼ δὲ μετάτροπος αὖτις ἐχώρει.\nΟύτε φοβήθηκες την οργισμένην Ήρα, που ενάντια σ᾽ όλες,\nμε απειλές δεινές, στάθηκε τις λεχώνες, όσες παιδιά απ᾽ το Δίαγεννούσανε, και στη Λητώ ιδιαίτερα, που ήταν η μόνηπου έμελλε να γεννήσει για τον Δία γιον αγαπητότερο απ᾽ τον Άρη.Γιατί η Ήρα, απ᾽ τη σκοπιά που είχε μέσα στον αιθέρα60βιαζότανε να κάμει μέγα και ανείπωτο κακό, τη Λητώ εμποδίζοντας να ξεγεννήσει,κι ας κοιλοπονούσε φοβερά. Και δυο φρουρούς είχεν ορίσεινα εποπτεύουνε τη γη. Ο ένας τις εκτάσεις της στεριάς,στεκάμενος σε κορυφή ψηλή επάνω στο θρακιώτικο τον Αίμο,κι αυτός ο δυνατός ήτανε Άρης πάνοπλος, ενώ οι ίπποι του65αυλίζονταν στο άντρο του Βοριά με τους επτά μυχούς.Και πάνω απ᾽ τα πλατιά νησιά άλλος σκοπός,η κόρη στέκονταν του Θαύμαντα, στον Μίμαντα ανεβασμένη.Και τις πόλεις που η Λητώ πλησίαζεμε απειλές απέτρεπαν να τη δεχτούν.70Την απόφευγεν η Αρκαδία, την απόφευγε και το ιερόν όρος της Αύγης,το Παρθένιον, την απόφευγε κι ο γερο-Φενειός, αφήνοντάς την πίσω,την απόφευγε και όλη η γη του Πέλοπα η κοντινή προς τον Ισθμόεκτός απ᾽ τον Αιγιαλό και τ᾽ Άργος, γιατί η Λητώ στους δρόμους τουςδεν πάτησε, αφού η γη του Ίναχου λαχίδι είναι της Ήρας.75Απόφευγε και της Αονίας το δρόμο γιατί την ακολούθαγανη Δίρκη και η Στροφία, που τον μαυροβότσαλον αναβαστούσανπατέρα τους, τον Ισμηνό, απ᾽ το χέρι. Κι ακολουθούσε πολύ πίσωο Ασωπός με γόνατα βαριά, από τότε που τον χτύπησεν ο κεραυνός.Αποκομμένη, το χορό σταμάτησεν η ντόπια νύμφη80η Μελία, και χλόμιασαν οι παρειές τηςόταν τρομαγμένη είδε τις συνομήλικές της δρυς και τα φυλλώματατου Ελικώνα δυνατά να σειούνται. Πέστε μου θεές μου Μούσες:είναι αλήθεια πως οι δρυς γεννήθηκαν την ίδιαν ώρα με τις Νύμφες τους;Οι Νύμφες χαίρονται όταν η βροχή κάνει τις βελανιδιές να μεγαλώνουν85και πάλι κλαίνε οι Νύμφες όταν οι βελανιδιές δεν έχουν φύλλα.Μαζί τους θύμωσε πολύ κι ο Απόλλωνας, στον κόλπο της μητέρας του όπου βρισκόταν,λέγοντας απειλή κατά της Θήβας, που δεν έμεινεν ατέλεστη:«Θήβα δυστυχισμένη· την τωρινή μου μοίρα τί περιγελάς;Χωρίς να θέλω μη με βιάζεις να μαντέψω εναντίον σου.90Ο τρίποδας της Πυθώνας δε μ᾽ ενδιαφέρει για την ώρα,ούτε πέθανεν ο μέγας όφις, αλλά εκείνο ακόματο δυνατοσάγονο θηρίο έρπει απ᾽ τον Πλειστό,και τον Παρνασσό το χιονισμένο περιζώνει μ᾽ εννιά κύκλους.Θα σου μιλήσω με λόγια κοφτερότερα κι από αυτά της μαντικής δάφνης.95Φύγε· γρήγορα θα σε προφτάσω βάφοντας στο αίμα σουτο τόξο μου· τα τέκνα μιας κακόγλωσσης γυναίκαςσου έλαχαν· και ούτε εσύ φίλη τροφός, ούτε ο Κιθαιρώναςθα μου γίνετε· θα είμαι αγνός για τους αγνούς μονάχα».Αυτά είπε (ο Απόλλωνας) και η Λητώ αποστρέφοντας το πρόσωπο, το δρόμο ξαναπήρε.\nΤο ηθικό πρόβλημα στον Πλάτωνα\nΑυτό, φυσικά, είναι το δόγμα που στην εποχή μας, λίγο πολύ δικαιολογημένα, το έχουμε συνδέσει με τον Νίτσε. «Πραγματικά, γέλασα πολλές φορές με τα ανθρωπάκια που θεωρούσαν ότι οι ίδιοι ήταν καλοί επειδή ήταν κουτσοί»· Όμως, σε όλη την ιστορία της φιλοσοφίας, εκεί που διατυπώνεται αυτό το δόγμα καλύτερα είναι ίσως σε έναν άλλο διάλογο του Πλάτωνα, τον Γοργία (482 κ.ε.), όπου ο σοφιστής Καλλικλής καταδικάζει την ηθική ως επινόηση των αδυνάτων για να εξουδετερώσουν τη δύναμη των ισχυρών.\nΠως αντιμετωπίζει ο Σωκράτης –δηλαδή, ο Πλάτωνας- την προκλητική αυτή θεωρία; Στην αρχή δεν ασχολείται καθόλου. Επισημαίνει ότι η δικαιοσύνη είναι μια σχέση ανάμεσα σε άτομα, που εξαρτάται από την κοινωνική οργάνωση. Και ότι, κατά συνέπεια, μπορεί να μελετηθεί καλύτερα ως μέρος της δομής μιας κοινότητας παρά ως ένα χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς κάποιου. Αν, λέει, μπορούμε να φανταστούμε μια δίκαιη πολιτεία, θα είναι δυνατό να περιγράψουμε καλύτερα ένα δίκαιο άτομο. Ο Πλάτωνας δικαιολογεί αυτή την παρέκβαση με το σκεπτικό πως, όταν ελέγχουμε την όραση κάποιου, τον βάζουμε πρώτα να διαβάσει μεγάλα γράμματα και μετά μικρότερα. Έτσι, υποστηρίζει, είναι πιο εύκολο να αναλύσουμε τη δικαιοσύνη στη μεγάλη κλίμακα της κοινωνίας παρά στη μικρή κλίμακα της ατομικής συμπεριφοράς.\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 4:45 μ.μ.\nΟι επιθυμίες και ο σοφός άνθρωπος\nΩ ξένε, εδώ καλό θα είναι να χρονοτριβήσεις, εδώ το υψηλότερο αγαθό μας είναι η ηδονή.\nΕπιγραφή στην είσοδο του Κήπου\nΟ Ρωμαίος ποιητής και φιλόσοφος Τίτος Λουκρήτιος Κάρος (λατινικά Titus Lucretius Carus) γεννήθηκε περίπου στα 98-94 π.Χ. και πέθανε γύρω στα 55-53 π.Χ. Το μόνο γνωστό του έργο είναι ένα εκτενές φιλοσοφικό ποίημα με τίτλο De Rerum Natura, («Περί της φύσεως των πραγμάτων»). Φαίνεται ότι ολόκληρο το βιβλίο βασίστηκε στην χαμένη επιτομή των τριανταεπτά τόμων που συνέταξε ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Επίκουρος. Τα χειρόγραφα του De Rerum Natura ήταν επί αιώνες θαμμένα στα άδυτα ενός μοναστηριού της νότιας Γερμανίας, ώσπου ανακαλύφθηκαν το 1417. Είναι γνωστό ότι από το τεράστιο και αξιολογότατο συγγραφικό έργο των Επικούρειων σώθηκαν ελάχιστα. Όπως προσπαθήσαμε να δείξουμε σε προηγούμενο άρθρο (δείτε εδώ) τα συγγράμματα τους πολεμήθηκαν συστηματικά σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας.\nΔιακηρυγμένος στόχος του Ρωμαίου Λουκρήτιου ήταν να απαλλάξει το νου των ανθρώπων από τις προκατάληψεις, τις δεισιδαιμονίες και τον φόβο του θανάτου. Σε 7.415 συνολικά στίχους, γίνεται εκτενής αναφορά σε όλες τις απόψεις των Επικούρειων Ο Λουκρήτιος απέρριπτε ως αβάσιμη δεισιδαιμονία την ιδεαλιστική άποψη ότι το Σύμπαν κυβερνάται από θεϊκές παρεμβάσεις ή υπερφυσικές δυνάμεις, όπως θεωρούσε η πλειοψηφία των ανθρώπων του καιρού του. Ο θάνατος για τον Λουκρήτιο δεν ήταν εγγενώς ούτε καλός ούτε κακός, μόνο μία απόλυτη παύση της ύπαρξης, και ο φόβος του θανάτου δεν ήταν παρά μία προβολή επίγειων, καθημερινών φόβων.\nΤο κυνήγι της δόξας\nΣύμφωνα με την αντίληψη των Επικούρειων, το να επιδιώκεις τη δόξα, τον πλούτο και τη δύναμη χωρίς μέτρο είναι αφύσικο, μια συνεχής πηγή ταραχών και δυσφορίας. Ακόμα και όταν ο αδύνατος γίνει δυνατός, ο θνητός άνθρωπος ποτέ δε θα γίνει παντοδύναμος, ούτε θα νικήσει τους φόβους του, με πρώτο το φόβο του θανάτου. Το να είσαι αδύναμος και να θέλεις να γίνεις δυνατός είναι τουλάχιστον εξίσου οδυνηρό με το να είσαι δυνατός και να επιθυμείς την αδύνατη παντοδυναμία. Έτσι εξηγείται πιθανώς και η θρυλούμενη ελαφρά μελαγχολία των μεγάλων ανδρών και γυναικών. Αφού τα έχουν όλα, γιατί δεν αισθάνονται ευτυχισμένοι;\nΜια εικόνα της σοφίας\nΟι γλυκιές κατοικίες των σοφών βρίσκονται αλλού:\n«Σου δίνει τέρψη το να κάθεσαι να παρακολουθείς από τη στεριά τις σκληρές δοκιμασίες του άλλου που παραδέρνει μες στην απέραντη θάλασσα, την ώρα που οι άνεμοι σηκώνουν τα κύματα και την κάνουν να λυσσομανά. Όχι βέβαια γιατί ηδονίζεσαι με τα ξένα βάσανα, μα γιατί είναι γλυκό να βλέπεις από τι κακά έχεις γλυτώσεις εσύ ο ίδιος. Όπως κι είναι ευχάριστο να βλέπεις τις σκληρές μάχες να μαίνονται πέρα στους κάμπους, χωρίς να σε αγγίζει ο κίνδυνος. Τίποτε όμως δεν είναι πιο γλυκό από το να είσαι θρονιασμένος στα ύφη τα οχυρωμένα από τις γνώσεις και τη διδασκαλία των σοφών, κι από τις γαλήνιες αυτές κατοικίες σκύβοντας να ρίχνεις το βλέμμα στους άλλους και να τους βλέπεις να τρέχουν πέρα δώθε, ψάχνοντας στα τυφλά το δρόμο της ζωής, να συναγωνίζονται σε εξυπνάδα, να μαλώνουν για την ευγενή τους καταγωγή, να μοχθούν μέρα και νύχτα και να τσακίζονται να σκαρφαλώσουν στην κορυφή του πλούτου ή να κατακτήσουν την εξουσία.»\nΣε όλες τις ιστορικές εποχές, ο πλούτος που αναζητά η ματαιοδοξία των θνητών θα χάνεται πάντοτε στο άπειρο. Ο Επίκουρος χωρίζει τις επιθυμίες σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: φυσικές και αναγκαίες, φυσικές αλλά όχι αναγκαίες, ούτε φυσικές ούτε αναγκαίες. Για κάθε επιθυμία, μπορούμε να θέσουμε το φαινομενικά απλό ερώτημα, τι θα (μου) συμβεί αν γίνει αυτό που επιθυμώ; και τι θα συμβεί αν δεν γίνει;\n«Ω, κακόμοιρα ανθρώπινα μυαλά και τυφλωμένες καρδιές! Σε τι σκοτάδια, σε τι κινδύνους κυλάει ο λίγος χρόνος της ζωής σας! Δεν ακούτε λοιπόν την κραυγή της φύσης που διαλαλεί την επιθυμία της, από το κορμί να φύγει κάθε πόνος, και το πνεύμα να νιώσει ευδαιμονία ελεύθερη από έγνοιες και αγωνίες;\nΤο βλέπουμε πως δε χρειάζεται το κορμί πολλά πράγματα. Κάθε τι που διώχνει τον πόνο, μπορεί και πολλές απολαύσεις να προσφέρει. Η ίδια η φύση τότε δεν ζητά μεγαλύτερη ευχαρίστηση. Αν το σπίτι δεν έχει χρυσά αγάλματα εφήβων να κρατούν στο δεξί το χέρι αναμμένες δάδες και να φωτίζουν τα νυχτερινά φαγοπότια, αν το σπίτι δεν αστραποβολά από ασήμια και χρυσάφια, αν δεν αντιλαλούν κιθάρες μες στα στολισμένα σαλόνια, εμάς μας είναι αρκετό να ξαπλώνουμε στο τρυφερό χορτάρι, φίλοι με φίλους στην ακροποταμιά, κάτω από τα σκιερά κλαδιά ενός μεγάλου δέντρου μας είναι αρκετό να μπορούμε να διασκεδάζουμε με λίγα έξοδα, ιδίως αν μας χαμογελά ο καιρός, κι η εποχή ραίνει το καταπράσινο χορτάρι με λουλούδια. Ο καυτός πυρετός δεν αφήνει γρηγορότερα το κορμί που ξαπλώνει πάνω σε κεντητά στρώματα και σε άλικες πορφύρες, απ” ό,τι το κορμί που “ναι ξαπλωμένο σ” ένα φτωχικό στρωσίδι.»\nΤο κακό λοιπόν δεν το προξενούν η φτώχεια της φύσης (η της φύσεως ένδεια) αλλά οι αιωνίως ανικανοποίητες ορέξεις των ανθρώπων που σχετίζονται με τις κούφιες ιδέες (η περί τας κενάς δόξας όρεξις). Η φύση παρουσιάζεται γενναιόδωρη αλλά οι ματαιόδοξοι θνητοί δύσκολα εκτιμούν τα δώρα της. Αντίθετα με την γνώμη των πολλών, δεν είναι άπληστο το στομάχι, άπληστη και ψεύτικη είναι η ιδέα ότι μπορεί να γεμίζει συνέχεια (άπληστον ου γαστήρ· δόξα ψευδής υπέρ του γαστρός αορίστου πληρώματος.)\n«Παράβαλε με τις προσφορές άλλων θεών. Η Δήμητρα, καθώς λένε, μας έδωσε το σιτάρι, ο Διόνυσος το κρασί. Μα και δίχως αυτά υπάρχει ζωή κι ακούμε πως και σήμερα ακόμα ζουν λαοί που δεν τα γνωρίζουν. Θα ήταν όμως αδύνατο να ζήσει κανείς ευτυχισμένα δίχως καθαρή καρδιά. Δικαιολογημένα μάς φαίνεται θεός εκείνος που η σοφία του ζωντανή και απλωμένη στα μεγάλα έθνη γαληνεύει τις καρδιές με τις γλυκιές παρηγοριές της ζωής. Αν νομίζεις πως οι άθλοι του Ηρακλή αξίζουν περισσότερο, τότε ξεμακραίνεις πολύ απ” την αλήθεια…» Λουκρήτιος\nΤα πλούτη, η δόξα, η ευγενική καταγωγή και η εξουσία δεν κάνουν τον άνθρωπο ευτυχισμένο:\n«Κι αφού τα πλούτη κι η ευγενική καταγωγή κι η δόξα του θρόνου δεν ωφελούν σε τίποτα το κορμί, θα πρέπει να σκεφτούμε πως ούτε και το πνεύμα ωφελούν. Μήπως τάχα, την ώρα που βλέπεις τις λεγεώνες σου να κάνουν πολεμικές ασκήσεις στο πεδίο του Άρεως και να προελαύνουν ορμητικά, και μήπως, την ώρα που παρακολουθείς τα γυμνάσια του στόλου σου στην ανοιχτή θάλασσα, θα τρομάξουν οι δεισιδαιμονίες σου και θα πάρουν δρόμο και θα φύγει απ” την ψυχή σου ο φόβος του θανάτου, αφήνοντάς την λεύτερη, απαλλαγμένη από το άγχος;»\nΟ σοφός άνθρωπος δεν ασχολείται με την πολιτική, εκτός κι αν υπάρχουν σοβαροί λόγοι. Κατά την εκτίμησή μου, οι Επικούρειοι δεν ήταν τόσο αμέτοχοι στα κοινά όσο παρουσιάζονται συνήθως. Η ίδια η διατύπωση της φιλοσοφίας του δικαίου στάθηκε ριζοσπαστική πολιτική παρέμβαση με διάρκεια αιώνων και ενέπενευσε πολιτικούς αγώνες στους οποίους χύθηκαν ποτάμια αίμα και μελάνι. Μπορούμε άραγε να χαρακτηρίσουμε απολίτικο έναν άνδρα που είπε ότι οι νόμοι φτιάχνονται από τους ανθρώπους και όχι από τους θεούς;\nΟ Λουκρήτιος παρουσιάζει τον θείο Επίκουρο ως τέκνο της δημοκρατικής Αθήνας: «Πρώτη η Αθήνα με το λαμπρό το όνομα, μοίρασε κάποτε στους βασανισμένους θνητούς τις σοδειές των καρπών και ανανέωσε τη ζωή και καθιέρωσε νόμους. Πρώτη χάρισε τις γλυκιές παρηγοριές της ζωής, σαν γέννησε τον άντρα εκείνο τον προικισμένο με τέτοιο πνεύμα, που από τα χείλη του έβγαινε η αλήθεια για το κάθε τι και μολονότι έσβησε το φως της ζωής του, οι θείες ανακαλύψεις του έχουν παντού διαδοθεί κι η δόξα του υψώθηκε ως τα ουράνια.»\nΗ ευτυχία έρχεται στα τα ζύγια του ανθρώπου, στο μέτρο του δυνατού. Το μυαλό των θνητών, σκλαβωμένο από χίλιες έγνοιες, μοιάζει τρύπιο βαρέλι δίχως πάτο:\n«Είδε πως ήταν στο χέρι των ανθρώπων όλα τα απαραίτητα για να ζουν με ασφάλεια, στο μέτρο του δυνατού. Είδε τους δυνατούς με τα πλούτη και τις τιμές, περήφανους ως και για το καλό όνομα των παιδιών τους, κι όμως μες στα σπίτια τους οι καρδιές τους ήσαν γεμάτες αγωνία και το μυαλό τους σκλαβωμένο από τις έγνοιες, και πως αναγκάζονταν να μαλώνουν και να παραπονιούνται πικρά. Και κατάλαβε πως όλο το κακό έβγαινε μέσα από το ίδιο το δοχείο, και πως κάποιο ελάττωμα του τα χαλνούσε όλα όσα έρχονταν να μπουν μέσα του, ως και τα πιο όμορφα. Εν μέρει γιατί ήταν όλο τρύπες και δίχως πάτο κι ήταν αδύνατο να γεμίσει και εν μέρει γιατί οτιδήποτε δεχόταν μέσα, του μετέδιδε μιαν άσχημη γεύση, θα έλεγε κανείς.»\nΗ φυσική φιλοσοφία δεν φτιάχνει κομπασμένους και πολυλογάδες (ου κομπούς ουδέ τη φωνή εργαστικούς παρασκευάζει) ούτε ανθρώπους που κάνουν επίδειξη γνώσεων για να εντυπωσιάζουν τους πολλούς (ουδέ την περιμάχητον παρά τοις πολλοίς παιδείαν ενδεικνυμένους) αλλά προσωπικότητες σοβαρές και αυτάρκεις. Η μελέτη της Φύσης και του Σύμπαντος έχει ως κύριο στόχο να διαλύσει τους παιδικούς φόβους και τις θλιβερές σκέψεις που βασανίζουν τις καρδιές των ανθρώπων:\n«Κι εκείνος απολύμανε τις καρδιές με λόγια γεμάτα αλήθεια, και σήκωσε φράχτες στις επιθυμίες και στους φόβους. Και μας δίδαξε ποιο είναι το υπέρτατο αγαθό που όλοι λαχταρούμε και μας έδειξε τον δρόμο, το πιο σύντομο και ίσιο μονοπάτι για να φτάσουμε εκεί. Έδειξε ποια δυστυχία υπάρχει στα ανθρώπινα πράγματα, πώς γεννιέται και σκορπά παντού με λογιών-λογιών μορφές, τυχαία είτε από φυσική αιτία σύμφωνα με την τάξη που έθεσε το σύμπαν, και δίδαξε από ποιες πόρτες πρέπει να την αντιμετωπίσουμε, και απόδειξε ότι μάταια το ανθρώπινο γένος μηρυκάζει τις θλιβερές σκέψεις. Γιατί όπως τα μικρά παιδιά φοβούνται μες στο σκοτάδι και τρέμουν το καθετί, έτσι κι εμείς φοβούμαστε μες στο φως, τόσες και τόσες φορές, πράγματα που δεν είναι πιο φοβερά από κείνα που τρομάζουν τα παιδιά και που φαντάζονται ότι θα τους συμβούν μες στα σκοτεινά.\nΑυτό το φόβο λοιπόν, αυτά τα σκοτάδια της ψυχής, ας μη περιμένουμε να τα σκορπίσουν οι αχτίδες του ήλιου μήτε τα φωτεινά βέλη της μέρας μόνο η μελέτη κι η ερμηνεία της φύσης μπορεί να τα διαλύσει.»\nΠοια είναι η ανώτατη πνευματική ηδονή; αυτή που αναβλύζει τις στιγμές που η νηφάλια σκέψη (νήφων λογισμός) σκορπίζει τα σκοτάδια της μεταφυσικής και ότι προκαλεί φόβο γίνεται αντικείμενο στοχασμού, έρχεται δηλαδή στα μέτρα του Έλληνα ανθρώπου της κλασικής εποχής. Για τους Επικούρειους, κάθε δραστηριότητα είναι σοφή, όταν έχει ως σκοπό να μάς οδηγήσει στην ευτυχισμένη ζωή. Το βαρύ καθήκον της ευτυχίας ο μεγάλος Έλληνας το πήρε απ” τους θεούς και το έριξε στους ανθρώπους. Ευτυχισμένη ζωή δεν νοείται μέσα στο φόβο· οι αγαπημένοι φίλοι, η ευδαιμονία και η αταραξία του σώματος και της ψυχής είναι η μόνη εγγύηση της ευτυχίας για τους θνητούς. Ο Επίκουρος για τον Λουκρήτιο ήταν θεός αφού ήταν εκείνος που πρώτος βρήκε το νόημα της ζωής, ό,τι σήμερα ονομάζουμε σοφία, εκείνος που με την επιστημοσύνη του άρπαξε τη ζωή μέσα απ” τις τόσες ανεμοζάλες κι από βαθιά σκοτάδια, και την απίθωσε σε τέτοιο γαλήνιο λιμάνι και σε τόσο καθάριο φως\nΜέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα…\nΣκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν…Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απʼ όσες έχω ήδη φάει.\nΕύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 3:57 μ.μ.\nΓιατί αντιστεκόμαστε στην αλλαγή και στη θεραπεία;\nΌλοι έχουμε εικόνες για τον κόσμο μέσα από τις οποίες φιλτράρουμε και αναδιαμορφώνουμε αυτό που συμβαίνει έξω (εξωτερική πραγματικότητα) στη δική μας προσωπική εκδοχή της πραγματικότητας. Αυτά τα «φίλτρα» μέσα από τα οποία αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, επηρεάζονται βέβαια από τα τρέχοντα εξωτερικά γεγονότα.\nΩστόσο, για ένα διάστημα, τα «φίλτρα» λειτουργούν για να απορρίψουν εκάστοτε νέες ή αναδυόμενες αλλαγές στην αντίληψή μας ή στο περιβάλλον.\nΟι νευροεπιστήμες υποδεικνύουν ότι ο εγκέφαλός μας προσλαμβάνει νέες πληροφορίες και τις επεξεργάζεται αφού πρώτα λειτουργήσουν τα προϋπάρχοντα νοητικά φίλτρα. Τα φίλτρα αυτά θα αξιολογήσουν τις πληροφορίες και θα δράσουν είτε για να τις επιβεβαιώσουν σύμφωνα με τις τρέχουσες γνώσεις και πεποιθήσεις, ενισχύοντας έτσι τα αντίστοιχανευρωνικά κυκλώματα ή διευθετώντας την πληροφορία ως νέα ή καινοτόμα.\nΟ ερευνητής Joe Dispensa αναφέρει ότι η νέα και καινοτόμα πληροφορία αντιμετωπίζεται από τον εγκέφαλο ως ένα «συμβάν» το οποίο μπορεί να διατηρήσει στη βραχυπρόθεσμη μνήμη. Η επανάληψη της ίδιας πληροφορίας αντιμετωπίζεται ως «σύμπτωση» η οποία βαθαίνει το εννοιολογικό πλαίσιο (συγκείμενο) της βραχυπρόθεσμης μνήμης και μόνο μετά την τρίτη και επόμενες ίδιες εμπειρίες ο εγκέφαλός μας θα ασχοληθεί πραγματικά για να φτιάξει νέα νευρωνικά κυκλώματα μακροπρόθεσμης μνήμης γύρω από αυτή τη γνώση ή πεποίθηση.\nΕρευνητές νευροεπιστημών όπως ο Bessel Van De Kolk και ο Stephen Porges, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα συναισθήματα που προκύπτουν καθώς ο εγκέφαλος λαμβάνει νέα πληροφορία, θα επηρεάσουν τη διατήρηση και τη νοηματοδότηση αυτής της νέας πληροφορίας.\nΠρέπει να τονίσουμε ότι τα συναισθήματα είναι που ελέγχουν τις βασικές μας πεποιθήσεις παρά η λογική ή οι πληροφορίες. Mελέτες στο πανεπιστήμιο του Yale έδειξαν ότι τα γεγονότα ασκούν μόνο μια μικρή επιρροή στις πεποιθήσεις και στις απόψεις ενός ατόμου και, επίσης, δεν αγγίζουν αυτές τις βαθιά ριζωμένες συναισθηματικά πεποιθήσεις. Η λογική και τα γεγονότα είναι χρήσιμα για να δημιουργηθούν εννοιολογικές συλλήψεις εκεί που δεν υπάρχουν προηγούμενα ισοδύναμα.\nΕίναι ενδιαφέρον ότι τα φίλτρα της πραγματικότητας που είναι θαμμένα στο υποσυνείδητο μυαλό μας μπορεί να αποτελούν εμπόδια για να αλλάξουμε, αφού λειτουργούν ξεσκαρτάροντας τις πληροφορίες που έρχονται σε αντίθεση με αυτό που ήδη πιστεύουμε ή γνωρίζουμε. Έχουμε την τάση να αγνοούμε τις νέες πληροφορίες όταν έρχονται σε αντίθεση με την πεποίθηση που ήδη έχουμε. Μπορούμε εύκολα να μπούμε σε μια μορφή άρνησης ή να παραμείνουμε ασυνείδητοι ως προς τις νέες πληροφορίες που παρουσιάζονται.\nΕπίσης κάποιες φορές «κανονικοποιούμε» νέες απόψεις όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ισχυρές δράσεις και εικόνες όπως η βία, όπου φυσιολογικά υπάρχει ένα ισχυρό συναισθηματικό πλαίσιο. Μπορεί λοιπόν να «παγώσουμε» ως προς το συναισθηματικό πλαίσιο, καθώς κανονικοποιούμε την εμπειρία και την ενσωματώνουμε στην πραγματικότητά μας. Για παράδειγμα, σε χώρες της Μέσης Ανατολής που στράφηκαν ενάντια στο δικό τους πληθυσμό, ο κόσμος υιοθέτησε λίγο πολύ μια πεποίθηση ότι ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος και τον κανονικοποίησαν στην πραγματικότητά τους.\nΌπως φαίνεται, αυτό που κινητοποιεί πραγματικά τους ανθρώπους είναι όταν προκύπτει ένα νέο γεγονός που εγείρει έντονα συναισθήματα ή όταν τα βαθύτερα συστήματα πεποιθήσεών τους μπαίνουν σε κρίση και αμφισβητούνται με κάποιο τρόπο. Για παράδειγμα, όταν σε χώρες της Μέσης Ανατολής έγιναν στοχευμένες σφαγές άμαχου πληθυσμού και άλλες θηριωδίες, ο λαός εξέφρασε την κατακραυγή του και εξεγέρθηκε. Αυτά τα γεγονότα ταρακούνησαν τους ανθρώπους, βγάζοντάς τους από τον εφησυχασμό τους καθώς παρουσίαζαν τον πόλεμο σε ένα νέο πλαίσιο όπου παραβιάζονται βασικές αξίες. Η συνειδητή στόχευση αθώων γυναικών και παιδιών δεν εμπίπτει στους κανόνες του πολέμου. Αυτή η αλλαγή στο πλαίσιο, παρέκαμψε τα «φίλτρα» καθώς πυροδότησε προστατευτικές πεποιθήσεις σχετικά με την διατεταγμένη δολοφονία αθώων γυναικών και παιδιών.\nΕρευνητές όπως ο Αντόνιο Demasi, έχουν δείξει ότι για πολλά άλλα συνήθη γεγονότα,υπάρχει στον εγκέφαλό μας μια βάση αντίστασης σε νέα εισερχόμενα δεδομένα που ίσως είναι γενετικά προκαθορισμένη. Όλοι μας μπορεί να απορρίψουμε νέα δεδομένα όταν παρουσιάζονται και αντ’ αυτού να ανατρέξουμε πίσω στην ασφάλεια της ήδη υπάρχουσας άποψης που έχουμε για την τρέχουσα πραγματικότητα. Αυτή είναι μια συνήθης παρατήρηση που κάνουμε στο πλαίσιο της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας.\nΈνα μέρος του εγκεφάλου που είναι γνωστό ως πρόσθιος φλοιός του προσαγωγίου, έχει συσχετισθεί με τη διαμόρφωση της αντίληψης στους ανθρώπους. Η έρευνα δείχνει ότι αυτό το τμήμα του εγκεφάλου φαίνεται να επεξεργάζεται τμήματα των εισερχόμενων δεδομένων που είναι ασύμφωνα με τρέχουσες πεποιθήσεις και να αναστέλλει την απομνημόνευση των νέων ορθών δεδομένων και εννοιών. Αυτή η διαδικασία ενεργοποιεί επίσης τονπλαγιοπίσθιο προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου που φαίνεται να καταστέλλει την περαιτέρω επεξεργασία των αισθητηριακών δεδομένων. Οπότε, το να διατηρείς ένα ανοιχτό μυαλό, στην πραγματικότητα δεν είναι σύμφωνο με τη φύση μας και πρέπει να καλλιεργηθεί. Η δογματική ή τυφλή προσήλωση στις απόψεις φαίνεται να είναι μια ασυνείδητη βάση του εαυτού που ενεργοποιεί αυτή την περιοχή του εγκεφάλου.\nΣτη θεραπεία βλέπουμε συχνά άτομα που διατηρούν ακλόνητες απόψεις για την πραγματικότητα της ζωής οι οποίες ωστόσο δεν είναι ορθές ή προσαρμοστικές ή δεν υποστηρίζονται από τα γεγονότα. Όταν τους εξηγείς τα γεγονότα, τους παρουσιάζεις βιβλία ή αξιόπιστα επιχειρήματα, γνέφουν καταφατικά, όμως απλά δεν λαμβάνουν υπόψη τις πληροφορίες. Έχουν την τάση να «ξεχνούν» να κάνουν την «εργασία» ή τη διερεύνηση που προτείνουμε ανάμεσα στις συνεδρίες και αντιστέκονται παθητικά στην αλλαγή. Μια μορφή φιλτραρίσματος φαίνεται να αποτρέπει αυτές τις νέες πληροφορίες να ριζώσουν στην δική τους πραγματικότητα.\nΑυτοί οι άνθρωποι συχνά λένε «τίποτα δεν λειτουργεί σε μένα» ή «κανείς δεν μπόρεσε να με βοηθήσει». Έχουν την τάση να ρίχνουν την ευθύνη έξω από τον εαυτό τους και αδυνατούν να δουν πώς η ίδια τους η φύση λειτουργεί ενάντια στην αλλαγή και στην ικανότητα να αφομοιώσουν νέες ιδέες. Όλοι χρειάζεται να έχουμε επίγνωση της δικής μας φύσης, καθώς μπορεί να σαμποτάρει (υποσυνείδητα) την εξέλιξή μας.\nΠολλοί άνθρωποι ταρακουνιούνται και βγαίνουν από τον εφησυχασμό τους μόνο όταν προκύψει μια κρίση ή ένα έντονα φορτισμένο συναισθηματικά γεγονός. Μπορεί να αρρωστήσουν βαριά, να αντιμετωπίσουν το θάνατο, να χάσουν το σύντροφό τους ή τη δουλειά τους, να κατηγορηθούν για κάτι λόγω μιας προηγουμένως μη συνειδητοποιημένης συμπεριφοράς, να εκδηλώσουν έναν εθισμό ή διαταραχή προσωπικότητας.\nΑυτή η μορφή της στασιμότητας και αδράνειας που περιγράψαμε μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη θέσπιση μιας καθημερινής «τελετουργίας» ώστε να παρακαμφθεί το ενδεχόμενο φιλτράρισμα και να βαθύνουν οι νέες πεποιθήσεις που εξυπηρετούν το θεραπευτικό ρόλο.\nΌλοι χρειαζόμαστε έναν τρόπο για να ξεπεράσουμε την έμφυτη τάση στον εγκέφαλό μας, η οποία περιορίζει την πραγματικότητά μας στις τρέχουσες πεποιθήσεις. Δεν είναι εύκολη δουλειά καθώς η ανθρώπινη προδιάθεσή μας είναι να κάνουμε αυτό που υπάρχει έξω να ταιριάξει με τη δική μας εκδοχή της πραγματικότητας. Η πρόκληση για το θεραπευόμενο είναι να αποτινάξει την παλιά πραγματικότητα η οποία κατά κάποιο τρόπο δεν τον εξυπηρετεί πλέον και η οποία είναι και ο λόγος που τον οδήγησε στη θεραπεία.\nΗ πρακτική του διαλογισμού και της ενσυνειδητότητας, μπορεί να μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε μια πιο θετική νοοτροπία και μια συνειδητή επίγνωση των νοητικών μας διεργασιών. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αδράνεια του νου μας και να εργαστούμε σκληρά για να μετασχηματίσουμε τη συνειδητότητά μας, αναδιαμορφώνοντας τα φίλτρα μας και δημιουργώντας πιο προσαρμοστικές πεποιθήσεις και συμπεράσματα για τον εαυτό μας, τους άλλους και τη ζωή. Αυτό είναι ουσιαστικά ένα δια βίου έργο, καθώς ποτέ ουσιαστικά δεν φτάνουμε σε κάποιο ορόσημο αλλά συνεχίζουμε να επεκτείνουμε τη συνειδητότητα και το άνοιγμά μας ό,που είναι δυνατόν σε νέες πεποιθήσεις και δυνατότητες, εφόσον είμαστε σε θέση να σταματήσουμε να τις μπλοκάρουμε και αρχίζουμε να τις αφήνουμε να περνάνε μέσα μας.\nΤα πράγματα που αναζητάμε είναι πάντα εκεί μπροστά μας, εάν είμαστε σε θέση να τα δούμε. Τα βλέπουμε όταν έχουμε σταματήσει το φιλτράρισμα τους μέσω του υποσυνείδητου νου που υποστηρίζεται από περιττές παλιές πεποιθήσεις.\nΟι νευροεπιστήμες δείχνουν ότι μπορούμε να αλλάξουμε συνήθειες και μπορούμε να δουλέψουμε ενεργά με τους εαυτούς μας για να κάνουμε την εμπειρία της ζωής μας πιο ευτυχή. Θα ήταν λοιπόν πολύ βοηθητικό να αναρωτηθείτε, τι υπάρχει στη δική σας πραγματικότητα που φιλτράρει και απομακρύνει όσα θα ήταν πιο ωφέλιμα για σας αν τους επιτρέπατε να περάσουν;\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 3:10 μ.μ.\nΗ μοχθηρία δεν αποβλέπει στο βάσανο του άλλου καθ' εαυτό, αλλά στη δική μας απόλαυση, για παράδειγμα στην απόλαυση του αισθήματος της εκδίκησης ή μιας έντονης διέγερσης των νεύρων.\nΚάθε πείραγμα δείχνει πως μας δίνει ευχαρίστηση να απελευθερώνουμε τη δύναμή μας πάνω στον άλλο και πως δοκιμάζουμε ένα πολύ ευχάριστο συναίσθημα υπεροχής. Είναι λοιπόν ανήθικο το να αντλείς ευχαρίστηση πάνω στη βάση της απαρέσκειας των άλλων; Είναι διαβολική η Schadenfreude (χαιρέκακη ευχαρίστηση με τον πόνο του άλλου), όπως λέει ο Σοπενάουερ; Λοιπόν, μέσα στη φύση αντλούμε ευχαρίστηση σπάζοντας κλαδιά, πετώντας πέτρες, παλεύοντας με άγρια ζώα, προκειμένου να αποκτήσουμε επίγνωση της δύναμής μας.\nΕίναι λοιπόν η γνώση ότι κάποιος άλλος υποφέρει από μας αυτή που κάνει ανήθικο το ίδιο πράγμα για το οποίο νιώθουμε σε άλλη περίπτωση ανεύθυνοι; Μα αν δεν είχε κανείς αυτή τη γνώση, δεν θα είχε αυτήν την ευχαρίστηση με την ανωτερότητά του, την οποία μπορεί να ανακαλύψει μόνο στο βάσανο του άλλου, στο πείραγμα λόγου χάρη. Κάθε ευχαρίστηση καθ' εαυτή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή από πού έρχεται η απόφαση ότι για να 'χει ευχαρίστηση ο άνθρωπος πρέπει να μην προκαλεί απαρέσκεια στους άλλους; Αποκλειστικά από την οπτική γωνία της ωφέλειας, δηλαδή από εκτίμηση των συνεπειών, της ενδεχόμενης απαρέσκειας, αν το ζημιωμένο πρόσωπο ή στη θέση του το κράτος, ζητήσει να ανταποδώσει τα ίσα και να εκδικηθεί μόνο αυτό μπορεί να δώσει την αρχική βάση για να αποποιηθεί κανείς τέτοιες πράξεις.\nΟ οίκτος αποβλέπει στην ευχαρίστηση του άλλου τόσο λίγο όσο αποβλέπει η μοχθηρία στον πόνο του άλλου καθ' εαυτόν. Γιατί στον οίκτο περιέχονται τουλάχιστον δύο (ίσως πολύ περισσότερα) στοιχεία προσωπικής ευχαρίστησης, και γι' αυτό ο οίκτος είναι αυτοϊκανοποίηση. Το πρώτο στοιχείο είναι η ευχαρίστηση της συγκίνησης (το είδος του οίκτου που συναντάμε στην τραγωδία) και το δεύτερο, όταν ο οίκτος μας οδηγεί να δράσουμε, είναι η ευχαρίστηση της ικανοποίησης στην άσκηση της δύναμης, Αν, επιπρόσθετα, ένα πρόσωπο που υποφέρει είναι πολύ κοντά μας, απομακρύνουμε τον πόνο που νιώθουμε οι ίδιοι κάνοντας πράξεις ευσπλαχνίας.\nΜε εξαίρεση ορισμένους φιλοσόφους, οι άνθρωποι έβαζαν τον οίκτο μάλλον χαμηλά στην ιεραρχία των ηθικών αισθημάτων, και καλά έκαναν.\nFriedrich Nietzsche, Ανθρώπινο πολύ Ανθρώπινο\nΑμφιλεγόμενο, πολυσυζητημένο, πολύπλοκα αποκαλυπτικό, απλοποιημένο αλλά όχι απλό το ερωτηματολόγιο των 37 περίπου ερωτήσεων γνωστό ως ερωτηματολόγιο του Προυστ χρησιμοποιείται εδώ και 120 περίπου χρόνια με αρκετές διαφοροποιήσεις "α λα καρτ" και προκαλεί αμείωτο ενδιαφέρον.\nΑποδίδεται στον συγγραφέα του περίφημου "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" Μαρσέλ Προυστ, αν και η έρευνα καταλήγει ότι ο Προυστ απλώς απάντησε σ’ αυτό.\nΑρέσει, διαβάζεται (κρυφά απ’ όσους το κριτικάρουν) είναι μόδα, έχει κοφτό τέμπο και σίγουρα αναδεικνύει κρυμμένο χιούμορ και ενδιαφέρουσες πλευρές της καθημερινότητάς (μας, σας).\nΚαι συμβάλλει στο να αλληλο-γνωριστούνε καλύτερα οι άνθρωποι…\nΣε ότι αφορά τις απαντήσεις λέγεται και γράφεται ότι υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία βρίσκεται ένα αγγλικό λεύκωμα με τίτλο Confessions. An Album to Record Thoughts, Feelings &c., που ανήκε στην Aντουανέτ Φωρ φίλη του Προυστ δημοσίευσε ο γιός της Αντρέ Μπερζ και τις χρονολογεί γύρω στα 1884. Και άλλη μία με άλλες απαντήσεις τις οποίες ο ίδιος ο Προυστ τιτλοφορεί Marcel Proust par lui-mκme και τοποθετούνται χρονικά γύρω από το 1890.\nΑκολουθούν οι ερωτήσεις της Αντουανέτας Φωρ και οι θεωρούμενες ως αυθεντικές απαντήσεις του Προυστ (μεταφρασμένα από το αγγλικό κείμενο):\n– Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας;\nΗ ανάγκη να με αγαπούν. Πιο συγκεκριμένα, η ανάγκη να με χαϊδεύουν και να με κακομαθαίνουν, πολύ περισσότερο από την ανάγκη να με θαυμάζουν\n– Ποια αρετή προτιμάτε σ’ έναν άντρα;\nΤο να είναι γοητευτικός σαν γυναίκα\n– Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα;\nΤο να έχει αντρικές αρετές, και να είναι ειλικρινής στις φιλίες της.\n– Τι εκτιμάτε περισσότερο στους φίλους σας;\n– Το βασικό σας ελάττωμα;\n– Η βασική σας απασχόληση;\n– Τι είναι για σας ευτυχία;\nΦοβάμαι πως αυτό που σκέφτομαι δεν είναι τόσο μεγάλο, αλλά ταυτόχρονα δεν τολμώ να το ξεστομίσω, φοβάμαι πως αν το πω θα το καταστρέψω.\n– Τι είναι για σας δυστυχία;\n– Αν δεν ήσασταν ο εαυτός σας, ποιος θα θέλατε να ήσασταν;\n– Ποιος θα ήταν για σας ο ιδανικός τόπος για να ζήσετε;\nΜία χώρα όπου όσα μου αρέσουν θα υλοποιούνταν με έναν μαγικό τρόπο, και όπου η τρυφερότητα πάντα θα έβρισκε ανταπόδοση.\n– Το αγαπημένο σας χρώμα;\n– Το αγαπημένο σας λουλούδι;\nΌποιο αγαπάει ο άνθρωπος με τον οποίο είμαι ερωτευμένος, και μετά, όλα τα υπόλοιπα..\n– Το αγαπημένο σας πουλί;\n– Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;\n– Οι αγαπημένοι σας ποιητές\nΟ Μποντλέρ και ο Αλφρέντ ντε Βινί.\n– Οι αγαπημένοι σας ήρωες από την λογοτεχνία;\n– Οι αγαπημένες σας ηρωίδες από την λογοτεχνία;\n– Οι αγαπημένοι σας συνθέτες;\n– Οι αγαπημένοι σας ζωγράφοι;\n– Οι ήρωες σας από την πραγματική ζωή;\nΟ κύριος Νταρλού και ο κύριος Μπουτρού.\n– Ποιες ιστορικές προσωπικότητες αντιπαθείτε περισσότερο;\n– Οι αγαπημένες σας ηρωίδες από την παγκόσμια ιστορία;\n– Το αγαπημένο σας όνομα;\nΈχω ένα κάθε φορά…\n– Τι μισείτε περισσότερο;\nΌτι μου κάνει κακό.\n– Ποιο στρατιωτικό γεγονός θαυμάζετε περισσότερο;\nΤην στρατιωτική μου θητεία!\n– Με ποιο φυσικό ταλέντο θα θέλατε να είστε προικισμένος;\n– Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;\nΒελτιωμένος – και αγαπημένος.\n– Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό;\nΒαρεμάρα που αναγκάστηκα να σκεφτώ τόσο πολύ γύρω από τον εαυτό μου για να απαντήσω σε όλες αυτές τις ερωτήσεις.\n– Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;\n– Το αγαπημένο σας "motto";\nΑν το πω, φοβάμαι ότι θα μου φέρει ατυχία…\nΗ “Σκοτεινή” πλευρά των Χριστουγέννων\nΜέσα στην γιορτινή και χαρούμενη ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων παραμονεύουν τέρατα και πλάσματα που δεν θα θέλατε να τα συναντήσετε στον δρόμο σας. Σύμφωνα με λαογραφικούς μύθους και παραδόσεις ανά τον κόσμο τα πιο γνωστά και τρομακτικά από αυτά είναι τα ακόλουθα:\nΟι καλικάντζαροι είναι όντα που εμφανίζονται στη γη την παραμονή των Χριστουγέννων, για δώδεκα ημέρες μέχρι τα Θεοφάνια που γίνεται ο Αγιασμός των Υδάτων. Οι Αρχαίοι πίστευαν πως όταν οι νεκροί εύρισκαν την πόρτα του Άδη ανοιχτή, έβγαιναν στον πάνω κόσμο και τριγυρνούσαν παντού. Ο αρχαιολόγος Κωνσταντίνος Ρωμαίος υποστήριξε την άποψη πως οι καλικάντζαροι προέρχονται από τις αρχαίες Κήρες δηλαδή τις ψυχές των νεκρών. Εικάζεται πως ζουν τον περισσότερο καιρό μέσα σε σπήλαια, στα έγκατα της γης. Την ημέρα κοιμούνται γιατί φοβούνται τον ήλιο. Όλο τον χρόνο προσπαθούν να πριονίσουν το δέντρο της ζωής, παγκόσμιο σύμβολο ενός νοητού συνδέσμου μεταξύ ουρανού, Γης και κάτω κόσμου. Θεωρούνται μοχθηρά και πονηρά όντα, όμως δεν μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους παρά μόνο να τους πειράξουν, ενοχλήσουν ή να τους φοβερίσουν. Ανεβαίνουν στους ώμους των ανθρώπων που συναντούν τη νύχτα και προσπαθούν να τους πνίξουν ή να τους παρασύρουν σε χορό.\nΚάθε περιοχή της Ελλάδας έχει τα δικά της έθιμα σχετικά με την εμφάνισή των καλικάντζαρων. Στα Επτάνησα πιστεύουν ότι είναι αόρατες δυνάμεις που μπορούν να κάνουν δεκάδες κακά. Υπάρχει επίσης η δοξασία ότι, αν κάποιος μιλήσει σε καλικάντζαρο, αυτός μπορεί να του πάρει την ομιλία.Ο λαός τους φαντάζεται με διάφορες μορφές κατά περιοχή με κοινό γνώρισμα την ασχήμια τους. Περιγράφονται ως κακομούτσουνοι σιχαμένοι, κουτσοί και στραβομούρηδες. Είναι άσχημα, μαυριδερά, και τριχωτά όντα με κατακόκκινα γουρλωτά μάτια, μακριά χέρια με νύχια γαμψά, έχουν μεγάλα δόντια, μυτερά αυτιά και ουρά όμοια με αυτή του διαβόλου.\nΟι Καλικάντζαροι έχουν πολλά ονόματα, όπως: Καρκάντζαροι, Σκαρικατζέρια, Καρκατζέλια, Κολλιτσαρδοί, Πλανήταροι, (Κύπρος), Κάηδες(Σύμη),Καλλισπούδηδες,Χρυσαφεντάδοι(Πόντος),Παγανά, Τσαγκάρτα, Σκαλικαντζούρια, Καρκαντζάλια, Ξωτικά, Τζόγες, Βερβελούδες,Καζούρια,Ντρουμέγκες,Λυκοκαντζάνια,Μαλλιέρηδες,Κατσιμπουχέρηδες,Σταχτομπούτηδες,Κατσικοπόδαροι,Τρικλοπόδηδες, Λαγάφτηδες,Αφορίτες, Κουλάφτηδες κλπ.Αρχηγός τους είναι ο Μανδρακούκος, ο πιο επικίνδυνος απ’ όλους. Είναι κοντόχοντρος,τραγοπόδαρος, καραφλός, ασχημομούρης. Ο Κωλοβελόνης, που είναι αδύνατος και σουβλερός σαν μακαρόνι και περνά από κλειδαρότρυπες και χαραμάδες. Ο Κοψαχείλης με τεράστια κοφτερά δόντια, που κρέμονται από το στόμα του. Ο Μαγάρας, με την τεράστια κοιλιά του, ο οποίος μαγαρίζει όλα τα φαγητά και τα γλυκά.Καθένας είναι ξεχωριστός και έχει ένα ελάττωμα. Άλλοι Καλικάντζαροι είναι ο Μαλαγάνας, ο Τρικλοπόδης, ο Πλανήταρος, ο Μαλαπέρδας, ο Βατρακούκος, ο Καταχανάς, ο Περίδρομος, ο Κουλοχέρης, ο Παρωρίτης, ο Γούρλος, ο Κοψομεσίτης, ο Στραβολαίμης, ο Κατσικοπόδαρος, ο Παγανός.\nΗ τροφή τους είναι κυρίως σκουλήκια, βάτραχοι, φίδια, ποντίκια κ.ά. Η πιο αγαπημένη τους τροφή είναι το παστό χοιρινό. Εκείνοι που θέλουν να τους καλοπιάσουν τους αφήνουν τηγανίτες και λουκουμάδες. Όταν όμως πιάσουν κανένα από αυτούς τον δένουν και τον υποχρεώνουν να μετρήσει τις τρύπες του κόσκινου!Ανεβαίνουν στα δένδρα, πηδούν από στέγη σε στέγη, σπάζουν κεραμίδια, κάνουν φασαρία και ζημιές. Άμα βρουν ευκαιρία κατεβαίνουν από τις καμινάδες στα σπίτια και μαγαρίζουν ό,τι βρούνε. Κλέβουν τα εδέσματα του Δωδεκαήμερου από τους ανθρώπους ή μέσα από τα σπίτια τους.\nΤα αποτρεπτικά μέσα που λαμβάνονται κατά των Καλικάντζαρων είναι α) το σημείο του Σταυρού. Σε πολλά χωριά της Πελοποννήσου, από τη μέρα των Χριστουγέννων ζωγραφίζουν σε όλες τις πόρτες και τα παράθυρα του σπιτιού ένα σταυρό με κάρβουνο.\nγ) η απαγγελία του «Πάτερ ημών» τρεις φορές.\nδ) Λιβάνισμα, χαϊμαλιά πίσω από τη πόρτα, μια τούφα λυχνάρι κρέμασμα του φυτού Χρυσοβασιλίτσα, αλάτι στη φωτιά.\nε ) Η φωτιά.\nΣτη Χίο, την παραμονή των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού φέρνει μέσα στο σπίτι ένα μεγάλο ξύλο. Το «Χριστόξυλο» όπως το λένε, το ραίνουν με αμύγδαλα και καρύδια που μαζεύουν τα παιδιά και τα τρώνε. Κατόπιν η νοικοκυρά βάζει το κούτσουρο στο τζάκι όπου θα καίγεται συνέχεια όλο το δωδεκαήμερο. Τη στάχτη που θα μαζέψουν τη ρίχνουν στις τέσσερις γωνιές του σπιτιού για να προστατεύει από τα δαιμόνια.\nΑπό την παγωμένη Ισλανδία, η πιο τρομακτική φιγούρα που συνδέεται με τα Χριστούγεννα από τον 17ο αιώνα είναι η Grýla. H φρικιαστική αυτή γυναίκα έχει οπλές για πόδια, μεγάλα αυτιά, ρυτιδιασμένο πρόσωπο και ουρά. Ζει στην περιοχή DimmuBorgir lava fields κοντά στη λίμνη Myvatn. Απαγάγει τα άτακτα παιδιά, τα βάζει στο σακί της και όταν γυρίσει στην σπηλιά της τα βράζει ζωντανά. H Grýla είχε δυο σύζυγούς τον Gustur και τον Boli ενώ ο τρίτος της σύζυγος ο Leppalúdi, θεωρείται ο πατέρας των 13 The Yule Lads. Την μάγισσα συντροφεύει ένα διαβολικό μαύρο κατοικίδιο, που ονομάζεται Yuletide Cat.\nThe Yule Lads, Ισλανδία\nΤα παιδιά στην Ισλανδία αφήνουν έξω από το παράθυρο κάθε βράδυ, για 13 νύχτες πριν τα Χριστούγεννα ένα παπούτσι. Εάν ήταν καλά παιδιά the Yule Lads τους έχουν αφήσει ένα δώρο. Στην αντίθετη περίπτωση μια χαλασμένη πατάτα.\nΤα ονόματα τους τα οποία είναι: Sheep Cote Clog, Gully Gawk, Stubby, Spoon Licker, Pot Scraper, BowlLicker,Door Slammer, Skyr Gobbler, Sausage Swiper, Window Peeper, Doorway Sniffer, Meat Hook, Candle Stealer, βασίζονται σε ένα χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς τους.\nΘεωρούνται σκανδαλιάρηδες και μικροεγκληματίες, κλέβουν φαγητό και μητέρα τους είναι η τρομερή Grýla.\nΤhe Yule Cat, Jólakötturinn, Ισλανδία\nΟ γιγάντιος γάτος είναι αιμοδιψής και έρχεται να καταβροχθίσει όσους δεν δούλεψαν την προηγουμένη χρονιά. Όσοι δούλεψαν σκληρά θα ανταμειφθούν και κατά συνέπεια θα αποκτήσουν καινούργια ρούχα. Οι υπόλοιποι θα έχουν αντιμετωπίσουν τον τρομακτικό γάτο με την ακόρεστη πείνα για ανθρώπινη σάρκα.\nΚανείς δεν ξέρει ακριβώς πως προέκυψε ο μύθος του Jólakötturinn. Οι ιστορικοί της λαογραφίας πιστεύουν ότι προέρχεται από τον Μεσαίωνα για να φοβερίσει τους χωρικούς έτσι ώστε να ολοκληρώσουν τις δουλειές τους πριν τα Χριστούγεννα.\nΥπάρχει ένα ποίημα από τον Ισλανδό ποιητή Jóhannes úr Kötlum (1899–1972): You all know the YuleCat. And that Cat was huge indeed. People didn’t know where he came from or where he went. (…) He roamed at large, hungry and evil in the freezing Yule snow. In every home people shuddered at his name.\nΕπίσης κυκλοφορεί και ένα τραγούδι about the Christmas Cat, οποίο ερμηνεύει η διάσημη τραγουδίστρια Bjork.\nΣύμφωνα με το έθιμο, o Saint Nicholas πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι, μαζί με τον Krampus. Εάν κάποιο από τα παιδιά ήταν καλό καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου, θα πάρει δώρα. Εάν όχι, o Krampus το απαγάγει και το σέρνει στα καζάνια της Κόλασης. Κάποια από αυτά τα πετάει σε παγωμένα ποτάμια, άλλα τα τρώει.\nO Krampus είναι ο γιός της θεάς των Viking, Hel, ένας δαίμονας, με τεράστια γλώσσα, κέρατα και κυνόδοντες, διχαλωτές οπλές, μια σατανική μορφή.\nΣτις χώρες γύρω από τις Άλπεις, (Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λίχτενσταϊν, Μονακό, Σλοβενία και Ελβετία) την παραμονή της γιορτής του St. Nicholas, (6 Δεκεμβρίου) γνωστή ως Krampusnacht, Krampus Night, άνθρωποι μεταμφιεσμένοι ως δαίμονες βγαίνουν στους δρόμους, πίνουν και φοβερίζουν τους περαστικούς με μαστίγια και αλυσίδες.Υπάρχει comic και ταινία Krampus 2015\nΟ Belsnickel, ένας ερημίτης ξυλοκόπος εμφανίζεται μερικές βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα. Είναι ντυμένος με παλιά βρώμικα γούνινα ρούχα, πάντα σε σκούρα χρώματα, κρύβει το πρόσωπο του με μια γενειάδα και φοράει μια ζώνη που έχει κρεμάσει πάνω κουδούνια.\nΣτο ένα χέρι κρατάει μια βέργα για να δείρει τα παιδιά που ήταν άτακτα, και στο άλλο ένα σάκο με γλυκά, φρούτα, καρύδια, για τα φρόνιμα παιδιά. Συνοδεύει και αυτός τον Saint Nicholas.\nΟ ξυλοκόπος λένε ότι έσερνε τα άτακτα παιδιά στο δάσος και τα έδερνε, ή τα απήγαγε από το κρεβάτι τους και δεν τα επέστρεφε ποτέ στους γονείς τους. Ωστόσο, ο Belsnickel, έδινε στα παιδιά την ευκαιρία να επανορθώσουν εάν το άξιζαν και τους ζητούσε να χορέψουν, να τραγουδήσουν ή να του απαγγείλουν ποιήματα.\nPère Fouettard, Γαλλία\nΣύμφωνα με τον θρύλο ο Le Père Fouettard εμφανίστηκε το 1150 και ήταν χασάπης. Ζούσε με την γυναίκα του σε ένα μικρό χωριό της Γαλλίας. Μια μέρα συνάντησαν τρία νεαρά αγόρια, τα προσκάλεσαν σπίτι τους, με σκοπό να τους ληστέψουν. Τους έδωσαν δηλητηριασμένα γλυκά και ο Père τους έκοψε το λαιμό και τους τεμάχισε. Όταν ο St. Nicholas έμαθε για αυτή την αποτρόπαια πράξη, έφερε τα αγόρια πίσω στη ζωή. Καταδίκασε τον Père Fouettard να τον υπηρετεί αιώνια, και να διανέμει κάρβουνο.\n“Père Fouettard” είναι γνωστός ως “The Whipping Father”, ή “Knecht Ruprecht” στη Γερμανία, “Père La Pouque” στη Νορμανδία “Hans Trapp” στο l’Alsace , “Hanscrouf” στο Βέλγιο. Συνήθως απεικονίζεται να φοράει μακρύ παλτό, να έχει γένια και να κρατάει ένα μαστίγιο ή βέργα για να δέρνει τα άτακτα παιδιά την ημέρα του St. Nicholas. Όποιος του πει ψέματα του κόβει την γλώσσα.\nThe Tomten, Σκαδιναβία\nΤο πλάσμα αυτό από την Σκανδιναβική λαογραφία που μοιάζει με νάνο (gnome) ζει σε λόφους κοντά σε νεκροταφεία. Το Tomten φροντίζει, προστατεύει και βοηθάει αλλά εξαγριώνεται εύκολα. Σε περίπτωση που θυμώσει, μπορεί να τρελάνει τους ανθρώπους με τα κόλπα του και φτάνει στο σημείο να τους δαγκώσει. Το δάγκωμα του είναι δηλητηριώδες και οδηγεί στον θάνατο. Την παραμονή των Χριστουγέννων καλύτερα να αφήσετε ένα δώρο και φαγητό στο κήπο σας για το παράξενο αυτό πλάσμα.\nFrau Perchta, Αυστρία\nΗ Frau Perchta (ή Berchta), γνωστή ως “the belly-splitter,” είναι μια μορφή βγαλμένη από την Γερμανική Μυθολογία. Αρχικά δεν συνδεόταν με τα Χριστούγεννα. Ήταν μια θεότητα που ζούσε στις Άλπεις, τις εποχές που επικρατούσε ο Παγανισμός. Το όνομα της τρομοκρατεί τα παιδιά στην Αυστρία και στην Βαυαρία. Εμφανίζεται κατά την διάρκεια των Χριστουγέννων, συγκεκριμένα, την 12ή νύχτα. Τριγυρνάει στην γη πετώντας και όσοι ήταν άπληστοι και τεμπέληδες, τους σκίζει το στομάχι και τους βγάζει τα έντερα, τα οποία αντικαθιστά με πέτρες, σκουπίδια και σανό. Όσοι ήταν γενναιόδωροι και εργατικοί τους δίνει ασημένια νομίσματα.\nΤα δαιμονικά τέρατα γνωστά ως Straggele είναι βοηθοί της Frau Perchta .Tρώνε τα αποφάγια από τις γιορτές και κάποιες φορές όταν συναντούν κακά παιδιά, ως τιμωρία κλέβουν τα δώρα τους, τους βασανίζουν και τους κάνουν κομμάτια.\nLa Befana, Ιταλία\nΣε αντίθεση με τη Frau Perchta, ή Befana, είναι μια καλή μάγισσα. Σύμφωνα με μια Ιταλική Χριστουγεννιάτικη παράδοση που έχει τις ρίζες της στον 13ο αιώνα η μάγισσα “La Befana” (προερχόμενη από τη λέξη Θεοφάνεια) εμφανίζεται για να επανορθώσει για το λάθος της.Οι 3 Μάγοι στην αναζήτησή τους για τον μικρό Ιησού, ρώτησαν τη “La Befana” αν μπορούσε να τους βοηθήσει. Αρχικά εκείνη αρνήθηκε. Στη συνέχεια το μετάνιωσε και έψαξε να βρει τους 3 Μάγους και τον μικρό Ιησού, αλλά δεν τα κατάφερε.\nΑπό τότε, κάθε χρόνο στις 5 Ιανουαρίου, πετάει με τη σκούπα της και μοιράζει δώρα σε όλα τα παιδιά, ελπίζοντας ότι κάποιο από αυτά είναι ο Χριστός. Γεμίζει τις κάλτσες των καλών παιδιών με δώρα, γλυκά (caramele) ή φρούτα ενώ τις κάλτσες των κακών παιδιών με κάρβουνα (carbone), κρεμμύδια ή σκόρδο.\nMari Lwyd – The Zombie Christmas Horse, Ουαλία\nΗ Mari Lwyd είναι ένα άλογο zombie που περιπλανιέται ανάμεσα στους ζωντανούς, για να τους υπενθυμίζει το λόγο ύπαρξης τους. Συμβολίζει την επιστροφή από τον Κάτω Κόσμο και την προσμονή του νέου έτους.Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι παράδοση στην Ουαλία, να φτιάχνουν ένα άλογο μαριονέτα που έχει σκελετό για κεφάλι και είναι καλυμμένο με ένα άσπρο πανί.\nΤο ομοίωμα της Mari Lwyd μαζί με άλλους παρευρισκόμενους, πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδάνε ένα τραγούδι το οποίο λέει: “Open your doors, Let us come and play, It’s cold here in the snow, At Christmastide” και ζητάνε να τους αφήσουν να μπούνε μέσα.Σύμφωνα με τους Κέλτες, το άλογο είναι σύμβολο δύναμης και γονιμότητας. Η Θεά Rhiannon που προστάτευε το φεγγάρι, τα άλογα, τα πουλιά είχε ένα μεγαλοπρεπές άσπρο άλογο.\nΓια να κρατήσετε έξω το άλογο zombie,πρέπει να το νικήσετε σε ένα παιχνίδι με ερωτήσεις ευστροφίας. Συνήθως η Mari Lwyd προσκαλείται μέσα στο σπίτι γιατί θεωρείται ότι φέρνει καλή τύχη και διώχνει τα υπόλοιπα κακά πνεύματα.\nΗ Snegurochka, the Snow Maiden είναι ένα όμορφο ξανθό κορίτσι, που φοράει μπλε γούνινα ρούχα, στέμμα και συνοδεύει τον Ded Moroz (Grandfather Frost), αντίστοιχος του Άγιου Βασίλη. Μαζί ταξιδεύουν και μοιράζουν δώρα στα παιδιά.Σύμφωνα με ένα Ρωσικό παραμύθι, μια οικογένεια που δεν είχε παιδιά, έφτιαξε ένα κορίτσι από χιόνι το οποίο ζωντάνεψε. Οι συγχωριανοί της ανάβουν φωτιές και η Show Maiden όταν πηδάει πάνω από την φωτιά λιώνει και εξαφανίζεται.Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, βασισμένη στο έργο “The Snow Maiden” 1873 του θεατρικού συγγραφέα Alexander Ostrovsky με μουσική του Tchaikovsky ενώ είναι μια ice queen, όταν ερωτεύτηκε κάποιον άντρα, η καρδιά της έλιωσε στην κυριολεξία.\nΟιδιπόδειο σύμπλεγμα & νευρώσεις\nΗ κύρια αιτία των νευρώσεων στους ενήλικες πηγάζει από το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα σύμφωνα με τον Ζίγκμουντ Φρόυντ. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εκδηλώνονται με σοβαρά νευρωσικό τρόπο, αλλά μέσα σε όνειρα, σε ολισθήματα της γλώσσας, σε εφήμερους παραλογισμούς. Ο Φρόυντ, διατύπωσε τη θεωρία της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης με κύριο άξονα το «Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα» που είναι ο έρωτας του γιου προς τη μητέρα. Στην ηλικία των τριών έως έξι ετών, το αγόρι αναπτύσσει μια έντονη σεξουαλική επιθυμία για τη μητέρα, αναπτύσσοντας παράλληλα μίσος και φόβο για τον πατέρα και την επιθυμία να τον αντικαταστήσει.\nΤο μίσος απορρέει από την δύναμη και την εξουσία που έχει ο πατέρας και έτσι η πατροκτονία γίνεται συχνά το θέμα των ονείρων και φαντασιώσεών του.\nΗ επίλυση του συμπλέγματος επιτυγχάνεται, όταν το παιδί αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει με αποτέλεσμα στη συνέχεια να ταυτίζεται μαζί του.\nΣύμφωνα με τον Φρόιντ, δεν επιλύεται ποτέ το Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα και ενδέχεται να επανεμφανιστεί στην εφηβεία, όπου το μίσος και η αιμομικτική σεξουαλική επιθυμία καλύπτονται. Ο Φρόιντ περιγράφει το νευρωσικό ενδεχόμενο του συμπλέγματος, λέγοντας ότι είναι η κύρια αιτία των νευρώσεων και τα υπολείμματα που παραμένουν στο ασυνείδητο, δημιουργούν την προδιάθεση για τη μετέπειτα ανάπτυξη των νευρώσεων στον ενήλικα.\nΟ όρος Οιδιπόδειο σύμπλεγμα\nΤον όρο εισήγαγε ο Σίγκμουντ Φρόυντ βασισμένος στον μύθο του Οιδίποδα, ο οποίος, χωρίς να το γνωρίζει, σκότωσε τον πατέρα του Λάιο και παντρεύτηκε τη μητέρα του Ιοκάστη. Σύμφωνα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ το οιδιπόδειο σύμπλεγμα είναι συχνό φυλογενετικό φαινόμενο το οποίο ωστόσο είναι πηγή έντονων τύψεων στους ανθρώπους.\nΑν η μοίρα του μας συγκινεί, είναι επειδή θα μπορούσε να ήταν και δική μας μοίρα, επειδή το μαντείο έχει επιτάξει πριν από τη γέννησή μας την ίδια κατάρα για μας όπως γι’αυτόν. Για όλους μας ίσως η μοίρα έχει ορίσει να στρέψουμε την πρώτη σεξουαλική μας παρόρμηση προς την μητέρα, μας πείθουν γι’αυτό τα όνειρα μας.\nΗ κλασσική θεωρία αναφέρει πως η επιτυχής επίλυση του οιδιπόδειου συμπλέγματος είναι επιθυμητή και είναι το κλειδί των σεξουαλικών ρόλων και της σεξουαλικής ταυτότητας.\nΟ Φρόυντ έλεγε πως τα αγόρια και τα κορίτσια αντιμετωπίζουν διαφορετικά το σύμπλεγμα ως αποτέλεσμα του άγχους του ευνουχισμού που περνάει το αγόρι καθώς και της απογοήτευσης του κοριτσιού επειδή δεν έχει πέος. Επίσης ανέφερε πως η μη σωστή επίλυση του οιδιπόδειου συμπλέγματος μπορούσε να οδηγήσει έναν άνθρωπο σε νεύρωση, παιδοφιλία και ομοφυλοφιλία.\n5 «επιστημονικοί» τρόποι να πείτε όχι αυτές τις γιορτές!\nΜπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλό μας να συνηθίσει να λέει «όχι» αντί για «ναι» στις διάφορες παρακλήσεις.\nΕίναι συνηθισμένο να αισθάνεστε υπερφορτωμένοι στο τέλος της χρονιάς. Η Christine Carter εξηγεί τον τρόπο να θέσουμε (ευγενικά) κάποια όρια. Ήρθε η ώρα να κάνετε εξάσκηση στο να λέτε όχι. Πολλοί από εμάς λέμε συχνά «ναι» σε προσκλήσεις, χάρες και απαιτήσεις προκειμένου να αποφύγουμε τη δυσκολία και την περίπτωση να έρθουμε σε αμηχανία με το να απαντήσουμε αρνητικά, σύμφωνα με την έρευνα των ψυχολόγων του Columbia Francis Flynn και Vanessa Lake. Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι να κάνουμε τις αρνήσεις να μας φαίνονται πιο ανεκτές. Παρακάτω θα βρείτε στρατηγικές να λέτε «όχι» (χωρίς να αναστατωθείτε υπερβολικά εσείς και οι άλλοι) σε πέντε διαφορετικές περιστάσεις.\n1. Σας ζητούν να δουλέψετε ως αργά, ενώ εσείς σχεδιάζατε να ξοδέψετε λίγο χρόνο για τον εαυτό σας, όπως για παράδειγμα να βγαίνατε μια βόλτα με το σκύλο σας.\nΕίναι δύσκολο να αρνηθείτε μια πρόταση όταν οι λόγοι για τους οποίους το κάνετε είναι αόριστοι, ασαφείς ή φαινομενικά ασήμαντοι ειδικά στην περίπτωση που χρειάζεται να απολογηθείτε αυτοπροσώπως. Μια εξυπηρετική στρατηγική είναι να κάνετε τις δικαιολογίες σας πιο σαφείς και συγκεκριμένες. Η απάντηση «μα, δε θα γυμναστώ αρκετά σήμερα», μπορεί να φαίνεται αδύναμη ως εξήγηση της άρνησης. Αλλά αν καταφέρετε να δεσμεύσετε χρόνο στο ημερολόγιό σας για δραστηριότητες όπως «αναρρίχηση με το Γιάννη» θα μπορέσετε να γνωρίζετε χωρίς αμφιβολία αν και πότε είστε ελεύθεροι να εργαστείτε ως αργά. Έτσι, θα μπορέσετε να πείτε «όχι» με μεγαλύτερη σιγουριά – για παράδειγμα, «έχω κανονίσει για απόψε αλλά θα μπορούσα να βοηθήσω το Σαββατοκύριακο αν με χρειάζεσαι». Επιπλέον, όταν έχετε ήδη καταγράψει τις επείγουσες υποχρεώσεις σας στο ημερολόγιό σας θα έχετε τη δυνατότητα να γνωρίζετε πότε πραγματικά έχετε χρόνο να διαθέσετε για να βοηθήσετε. Μπορείτε να προσφερθείτε να βοηθήσετε στον ελεύθερό σας χρόνο και έτσι να καταφέρετε να λέτε «όχι» με μεγαλύτερη ευκολία.\n2. Μια επιτροπή, ομάδα, αθλητικός σύλλογος να ζητούν να αναλάβετε μεγαλύτερο μερίδιο της δουλειάς γιατί είναι όλοι «πολύ απασχολημένοι».\nΤο να αρνηθείτε κάτι σε μια ομάδα ανθρώπων μπορεί να είναι ιδιαιτέρως δύσκολο καθώς διακινδυνεύετε να δυσαρεστήσετε όχι μόνον έναν άνθρωπο αλλά πολλούς. Παρ’ όλα αυτά, δε χρειάζεται να ανησυχείτε τόσο. Οι ψυχολόγοι ισχυρίζονται ότι υπάρχει η θεωρία της προκατάληψης της αυστηρότητας, που σημαίνει ότι συχνά πιστεύουμε λανθασμένα ότι οι άλλοι άνθρωποι θα μας κρίνουν πιο αρνητικά από ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα σας κρίνουν αρνητικά αν πείτε όχι και μάλιστα τείνουν να σας σέβονται περισσότερο όταν είστε σε θέση να θέσετε υγιή όρια.\nΠοιος είναι ο καλύτερος τρόπος να πείτε όχι σε αυτή την κατάσταση; Πάρτε το χρόνο σας να ανακαλέσετε το συναίσθημα του σεβασμού προς τον εαυτό σας, εκείνο που θα θέλατε να νιώθουν και οι άλλοι για σας. Χρειάζεται σθένος ώστε να αναγνωρίσετε τις δικές σας ανάγκες και προτεραιότητες ως ισάξιες με εκείνες της ομάδας, ωστόσο μακροχρόνια, θα αισθανθείτε καλύτερα από ότι αν είχατε αφεθεί να σας «βάλουν τρικλοποδιά». Στη συνέχεια φερθείτε με ειλικρίνεια και πείτε: «Λυπάμαι, αλλά δε μπορώ να αναλάβω περισσότερα από ότι συνήθως αυτή την εβδομάδα».\n3. Σας έχουν προσκαλέσει σε ένα πάρτι και μπαίνετε στον πειρασμό να πάτε αλλά είστε κουρασμένοι και υποψιάζεστε ότι μπορεί να αρρωστήσετε.\nΕμείς, τα ανθρώπινα όντα, επιλέγουμε συχνά αυτό που μας ευχαριστεί «εδώ και τώρα» και απορρίπτουμε εκείνο που θα μας κάνει καλό μακροχρόνια, ειδικά αν η παρούσα επιλογή υπόσχεται τόση διασκέδαση όπως μια πρόσκληση σε ένα πάρτι. Μπορούμε να παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις οραματιζόμενοι το μέλλον όσο πιο καθαρά μπορούμε αντί να σκεφτόμαστε τι χάνουμε στο παρόν. Σκεφτείτε την τελευταία φορά που χάσατε τον ύπνο σας για να πάτε σε κάποιο πάρτι. Φέρτε στο μυαλό σας τα γεγονότα όσο πιο καθαρά μπορείτε. Πώς αισθανόσαστε την επόμενη μέρα;\nΑναρωτηθείτε: Πώς θα νιώθω και πώς θα φαίνομαι αύριο το πρωί αν δεν ξεκουραστώ αρκετά απόψε; Επιστρατεύστε την κρυστάλλινή σας μπάλα για να δώσετε την απάντηση: «Αυτή τη στιγμή, θέλω πολύ να έρθω μαζί σου στο πάρτι περισσότερο από όσο φαντάζεσαι. Αλλά ξέρω ότι θα το μετανιώσω αν έρθω γιατί μπορώ να δω στο μέλλον και ξέρω ότι δε θα μπορώ να λειτουργήσω αύριο».\n4. Έχετε ήδη ένα υπερφορτωμένο πρόγραμμα.\nΜοιάζει αντιφατικό, αλλά η έλλειψη χρόνου μας δυσκολεύει ακόμα περισσότερο να διαχειριστούμε τον περιορισμένο μας χρόνο, σύμφωνα με τον ειδικό στο συμπεριφορισμό επιστήμονα του Harvard Sendhil Mullainathan και τον οικονομολόγο του Princeton Eldar Shafir. Στο βιβλίο τους «Scarcity: Too Little Means So Much», («Σπανιότητα: Πολύ λίγα σημαίνουν πάρα πολλά»), εξηγούν ότι όσο περισσότερο πολυάσχολοι είμαστε τόσο περισσότερο δυσκολευόμαστε να αρνηθούμε το επόμενο αίτημα. Η λύση; Θυμηθείτε τους λόγους για τους οποίους θα αρνηθείτε σε κάποιον κάτι πριν να τους χρειαστείτε: «Μακάρι να μπορούσα, αλλά δε μπορώ να αναλάβω επιπλέον αρμοδιότητες αυτή την εβδομάδα». Όταν νιώθουμε αγχωμένοι και κουρασμένοι, τείνουμε να αντιδρούμε «ως συνήθως», δηλαδή με τον τρόπο που είμαστε συνηθισμένοι να το κάνουμε. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλό μας να συνηθίσει να λέει «όχι» αντί για «ναι» στις διάφορες παρακλήσεις, κάνοντας πρόβα μια κατάλληλη απάντηση για την περίπτωση που οι άνθρωποι θα μας ζητήσουν κάποια χάρη. Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν καταστρώνουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο πριν μας απευθύνουν κάποιο αίτημα, είναι πολύ πιο πιθανό στο μέλλον να καταφέρουμε να συμπεριφερθούμε σύμφωνα με τις αρχικές μας προθέσεις.\n5. Κάποιος σας ζητά να του κάνετε μια παράτυπη εξυπηρέτηση, όπως να τον καλύψετε για να φύγει από τη δουλειά.\nΟι Αμερικάνοι τείνουν να θαυμάζουν τους ισχυρούς χαρακτήρες που δεν υποχωρούν υπό τις πιέσεις του περιβάλλοντός τους, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι εύκολο να αρνηθεί κάποιος ένα «ανήθικο» αίτημα. Μια σειρά ερευνών που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Personality and Social Psychology Bulletin», ψυχολόγοι ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να προτείνουν σε αγνώστους να κάνουν παράτυπες πράξεις- όπως να μουτζουρώσουν ένα βιβλίο που ανήκε σε δημόσια βιβλιοθήκη γράφοντας τη λέξη «πίκλα» πάνω του. Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους στους οποίους ζητήθηκε να κάνουν κάτι τέτοιο, το έκαναν. Το να αρνηθεί κάποιος μια τέτοια παραίνεση είναι ακόμα δυσκολότερη όταν αυτή προέρχεται από ένα φίλο. Προκειμένου να αρνηθούμε, χρειάζεται να προκρίνουμε τις αξίες μας πριν από οτιδήποτε άλλο και να υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας -και τους φίλους μας- τι είναι πιο σημαντικό.\nΣε αυτή την περίπτωση, δυο πράγματα είναι τα πιο σημαντικά: 1) η συμπόνια μας για τα προβλήματα του φίλου μας και 2) η ακεραιότητά μας. Επομένως, ας εκφράσουμε και τα δυο. Πείτε «όχι» ξεκάθαρα και επαναλάβατε τις ίδιες λέξεις αν είναι απαραίτητο: «Λυπάμαι που δυσκολεύεσαι και μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω. Αλλά δε μπορώ να πω ψέματα για χάρη σου. Η ακεραιότητα είναι σημαντική για μένα». Μπορεί να είναι δύσκολο για το φίλο σας να ακούσει μια άρνηση, όσο δύσκολο είναι και για σας να την αρθρώσετε. Μείνετε σταθεροί στην απόφασή σας. Επαναλαμβάνοντας τις ίδιες λέξεις κάθε φορά, δείχνετε στο φίλο σας ότι δεν πρόκειται να επηρεαστείτε από εκείνον όσο και αν σας πιέσει.\nΘυμηθείτε την τελευταία φορά που είπατε όχι, ακόμα και αν σας ήταν δύσκολο. Ποια στρατηγική χρησιμοποιήσατε;\nΗ Ψυχολογία των γιορτών: Οικογένεια, προσδοκίες, εντάσεις και φόβοι\nΗ άρνηση του εορτασμού, ή και η θλίψη που προκύπτει, είναι μια αντίδραση στην ασφυκτική πίεση που μας ασκούν οι εσωτερικευμένες μας φωνές.\nΑνέκαθεν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χαρακτηρίζονταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι περισσότεροι τις ταυτίζουν με συναισθήματα χαράς, ελπίδας, αγάπης, ζεστασιάς, αισιοδοξίας, γιατί θα έρθουν κοντά με αγαπημένα πρόσωπα, θα προσφέρουν και θα πάρουν φροντίδα και αναγνώριση, θα διασκεδάσουν, θα απολαύσουν αγαπημένα φαγητά και γλυκά. Τα Χριστούγεννα ασφαλώς είναι μια σπουδαία οικογενειακή γιορτή, αφιερωμένη περισσότερο στα παιδιά. Οι μέρες των σχολικών διακοπών, η μαγεία του στολισμού και όλες αυτές οι προετοιμασίες, τα ήθη και τα έθιμα, σημαδεύουν ανεξίτηλα την παιδική ζωή με υπέροχες, νοσταλγικές αναμνήσεις. Παραδόσεις, λοιπόν, χριστουγεννιάτικες, αν και εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους και συνήθειες, έχουν μια παγκόσμια κυρίαρχη τελετουργική έκφραση: τη συνάντηση των περισσότερων μελών της ευρείας οικογένειας γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.\nΥπάρχει, όμως, και μία μεγάλη αριθμητικά μερίδα ανθρώπων, που οι συγκεκριμένες γιορτές τους δυσκολεύουν πολύ και τους φορτίζουν με άγχος, νεύρα, θλίψη και μελαγχολία. Γιατί; Η απάντηση είναι πολυδιάστατη. Βρίσκεται στον συμβολισμό της γιορτής των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, και στους τρόπους με τους οποίους υποδεχόμαστε ψυχικά αυτές τις γιορτές. Στις προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας και τους άλλους. Στα πρακτικά, ψυχικά και υπαρξιακά κωλύματα που μας συνδέουν με τα Χριστούγεννα, αλλά κυρίως στις γνωστές και στις λιγότερο γνωστές και σε μας τους ίδιους, στάσεις που έχουμε απέναντι στα παραπάνω.\nΟι προσδοκίες των άλλων από μας, η κυριαρχία των «πρέπει» και τα ανεπίγνωστα «θέλω»\nΟι γιορτές συνοδεύονται από αρκετές τελετουργικές εκδηλώσεις και συνήθειες. Από εσωτερικευμένες «φωνές» και επιταγές. («Τι πρέπει να κάνω για να περάσω καλά; Τι πρέπει να κάνω για να περάσουν καλά οι άλλοι; Τι περιμένουν τα μέλη της οικογένειάς μου από μένα; Τι οφείλω να αγοράσω στα παιδιά, στους γονείς, στα αδέρφια; Τι πρέπει να φορέσω για ξεχωρίσω;/ να περάσω απαρατήρητη;/ πως πρεπει να φερθώ στο πάρτι; Πως θα τα καταφέρω να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι; Θέλω να είμαι σωστή απέναντι σε όλους, κ.λ.π.)\nΌταν τις γιορτές τις συνδέουμε με αμέτρητα «πρέπει» και καταναγκασμούς, όταν υπερφορτώνουμε το πρόγραμμα μας με πάρα πολλές υποχρεώσεις και δεν φροντίζουμε καθόλου τον εαυτό μας, όταν δεν ακούμε τα προσωπικά μας «θέλω» και τις πραγματικές μας ανάγκες, είναι αναμενόμενο να θέλουμε να περάσουν σαν νερό αυτές οι δύο εορταστικές εβδομάδες, για να «γλυτώσουμε από τα βασανιστήρια». Ακόμα κι αν κάποιος είναι αποφασισμένος ότι δεν τον αφορά το κυνήγι του υπερκαταναλωτισμού των γιορτών, και δεν επιθυμεί να ενδώσει σ αυτόν, είναι πολύ δύσκολο να μην επηρεαστεί από την μαζική προσδοκία των γιορτινών ημερών. Γιατί οι γιορτές αυτό δημιουργούν: προσδοκίες. Και ακόμα και η άρνηση του εορτασμού ή και η θλίψη και η μελαγχολία που προκύπτει συχνά από αυτές, δεν παύουν να είναι μια αντίδραση στην ασφυκτική πίεση που μας ασκούν οι εσωτερικευμένες φωνές. Οι προσδοκίες που έχουμε «καταπιεί» από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά, ορίζουν τι χρειάζεται να γίνει μέσα στις γιορτές για να πάνε τα πράγματα «όπως πρέπει», αλλά όχι κατ’ ανάγκη όπως χρειάζεται για είμαστε χαρούμενοι.\nΣυχνά στις οικογενειακές συγκεντρώσεις μέσα στις γιορτές (ειδικά αυτές που γίνονται «κατ’ ανάγκην», και όταν οι άνθρωποι έχουν να βρεθούν καιρό) αναδύονται δυσάρεστα συναισθήματα για άλλα πρόσωπα της οικογένειας και πολλές φορές μέσα από κουβέντες προκύπτουν παρεξηγήσεις που καταλήγουν και σε τσακωμούς.\nΟι άνθρωποι που έχοντας οι ίδιοι «χαθεί» μέσα στην καθημερινότητα του χρόνου που τελειώνει, κι έχοντας χαθεί -σχεσιακά μιλώντας- και με τους δικούς τους, περιμένουν τις γιορτές για να συσφίξουν τις σχέσεις τους. Ελπίζουν ότι θα αποκαταστήσουν μέσα σε λίγες μέρες ό,τι έχασαν, παρασυρμένοι στην λήθη της καθημερινότητας, όλες τις προηγούμενες μέρες του χρόνου. Ελπίζουν πως η μονότονη και άδεια τους ζωή θα γεμίσει, θα αλλάξει, θα μεταμορφωθεί, όπως μεταμορφώνονται οι δρόμοι και οι πλατείες που στολίζονται με φώτα και λαμπιόνια. Η ελπίδα όμως δημιουργεί άγχος. Ο φόβος για αποτυχία και για -ακόμα μεγαλύτερη- μοναξιά μεγαλώνει, μαζί με τις προσδοκίες που έχουμε «να είναι φέτος όλα διαφορετικά…». Γι’ αυτό μεγαλώνει και η ένταση στις διαπροσωπικές σχέσεις, και κυρίως στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, αφού σε αυτές τις σχέσεις μας εναπόκεινται οι μεγαλύτερες προσδοκίες μας για ψυχική αποκατάσταση κι ευτυχία.\nΑπ’ την μια, συχνά, άτομα, μέλη μιας οικογένειας, περιμένοντας υποσυνείδητα ότι θα απογοητευτούν και δεν θα βρουν την θαλπωρή και την φροντίδα που επιθυμούν στο οικείο τους περιβάλλον και στις κοντινές φιλικές τους σχέσεις, δημιουργούν εντάσεις και τσακωμούς, ώστε να επαληθευτεί η προϋπάρχουσα αίσθηση απογοήτευσης και ματαίωσης. Από την άλλη, όσο κανείς, επιθυμώντας την διαπροσωπική συνεύρεση, κι έχοντας την ανάγκη της αγκαλιάς -συμβολικής και φυσικής- του άλλου, προσπαθεί να τον πλησιάσει, μέσα στο κλίμα της «ζεστασιάς» των γιορτινών ημερών, τόσο μπορεί να αισθάνεται αυτό το πλησίασμα σαν κάτι επικίνδυνο, αφού ενέχει την πιθανότητα της ματαίωσης και μπορεί να ανατρέψει την -ούτως ή άλλως- προβληματική του ψυχική ισορροπία. Το βασικό πρόβλημα σ’ αυτήν την περίπτωση είναι πως συνήθως δεν έχει επίγνωση των συναισθημάτων του ο άνθρωπος που φοβάται την εγγύτητα. Κι έτσι, βιώνει το κάλεσμα στην εγγύτητα -που ούτως ή άλλως εμπεριέχουν αυτές οι γιορτές- ως ασφυκτικό και απαιτητικό, ιδιαίτερα αν προϋπάρχει σύγχυση στην δομή της προσωπικότητας του και της οικογένειάς του.\nΣτο τέλος της ημέρας, ακόμα κι αν ο άνθρωπος βρει την ιδανική κατάσταση που ψάχνει στο εορταστικό περιβάλλον της οικογένειάς του, της συντροφικής ή της φιλικής του σχέσης υπάρχει πάντοτε ο υποσυνείδητος φόβος ότι θα την χάσει, και θα βρεθεί πάλι απογοητευμένος και μόνος. Έτσι, συχνά πολλά άτομα έχουν την τάση να δημιουργούν διαπροσωπικές εντάσεις αυτήν την περίοδο. Εντάσεις που λειτουργούν στην συνείδηση τους ως «ζώνη ασφαλείας», η οποία θέτει μια εσωτερική απόσταση ανάμεσα στον εαυτό τους και τον άλλον άνθρωπο. Ώστε να μην απογοητευτούν σε περίπτωση που το πλησίασμα δεν πετύχει.\nΟ Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο ήρωας του μυθιστορήματος,\nυποβάλλεται σε ένα είδος μεταμόρφωσης\nαπό την άγνοια στην συνειδητοποίηση.\nΩς κομμάτι του πολιτιστικού μύθου, ο Ντίκενς (Charles Dickens) στην Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (A Christmas Carol) περιλαμβάνει αρχετυπικές εικόνες και μοτίβα. Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο οποίος είναι ο ήρωας του μυθιστορήματος υποβάλλεται σε ένα είδος μεταμόρφωσης από την άγνοια στην συνειδητοποίηση. Η διαδικασία εξατομίκευσης με τους όρους του Γιουνγκ ξεκινά με μια ιστορία φαντασμάτων. Τον Σκρουτζ επισκέπτονται με τη σειρά, το φάντασμα του παλιού του φίλου του Τζεικομπ Μάρλεϊ. Μιλά με τον Σκρουτζ για τη ζωή και τα λάθη του, θέλει και ελπίζει να τον σώσει από την τιμωρία του Θεού. Λέει στον Σκρουτζ ότι θα τον επισκεφτούν τρία πνεύματα, σε όρους Γιουνγκ, είναι δυνατόν να πούμε ότι τα τρία πνεύματα αντιπροσωπεύουν το «Άγιο Πνεύμα». Η τριάδα αποτελείται από τις εικόνες του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος στο Χριστιανισμό. Για τον Γιουνγκ, το σύνολο των ψυχολογικών εμπειριών εκφράζεται σε χριστιανική τριάδα, «οι τριαδικές εικόνες είναι δυναμικές. Συνεπάγονται την αύξηση και την ανάπτυξη» (Gates, 1994, σελ.314).\nΌταν συναντά το φάντασμα των Χριστουγέννων του Παρελθόντος, έχει τη δυνατότητα να πάει σε ένα ταξίδι στο παρελθόν. Παρακολουθεί τις ημέρες του σχολείου, όπου βλέπει ότι είναι παραμελημένος από τον πατέρα του και αναγκάζεται να μένει στο σχολείο ενώ οι άλλοι μαθητές πάνε πίσω στο σπίτι τους. Από μια Γιουνγιανή σκοπιά «ήταν ένας χρόνος χωρίς κριτική σκέψη ή ηθική σύγκρουση» (Gates, σελ.314). Μετά παρουσιάζεται ως νεαρός όπου απογοητέυει την κοπέλα που «αγαπά» και αυτό συμβαίνει επειδή ο Σκρουτζ είναι ένας άπληστος νέος άνδρας που αγαπά τα χρήματα περισσότερο από όλα. Για τον Γιουνγκ, το δεύτερο στάδιο της θείας τριάδας είναι το στάδιο του γιου. «Το στάδιο του γιου έρχεται ως το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εμφάνισης της συνείδησης, η οποία δημιουργεί μια κατάσταση σύγκρουσης, με τη συμμετοχή μια οξείας συνειδητοποίησης των αντιθέσεων» (Gates, σελ.314). Έτσι, δεν είναι αθώος πια σε αυτό το στάδιο. Έχει λερωθεί πνευματικά, του έχουν γίνει έμμονη ιδέα οι υλικές αξίες σε βάρος των ανθρώπινων σχέσεων. Ωστόσο, ο Σκρουτζ έχει επίγνωση των συναισθημάτων του στο παρελθόν και βαθιές τύψεις για την κακή στάση και τη συμπεριφορά του σε εκείνους τους χρόνους.\nΤο φάντασμα των Χριστουγέννων του Παρόντος, ένας μαγευτικός γίγαντας ντυμένος με μια πράσινη γούνα-ρόμπα, συνοδεύει τον Σκρουτζ στην οικογένεια του υπαλλήλου του Κράτσιτ που ετοιμάζεται για τα Χριστούγεννα και προετοιμάζει μια μικρή γιορτή στο σπίτι. Αυτό το δεύτερο πνεύμα, εμφανίζεται με μια πράσινη ρόμπα και σύμφωνα με τον Γιουνγκ, τα χρώματα ανήκουν στις αρχετυπικές εικόνες. Ως χρώμα, το πράσινο αντιπροσωπεύει την ανάπτυξη, την αίσθηση, τη γονιμότητα σε μια θετική έννοια, ενώ συνδέεται με το θάνατο και την αποσύνθεση στο αρνητικό πλαίσιο (Guerin, 1992, σελ.151). Το δεύτερο Πνεύμα είναι το σύμβολο της καλοσύνης και η τύχη αλλάζει την κατεύθυνση της επιλογής για τον Σκρουτζ. Είναι σαφές ότι δεν θα τιμωρηθεί μετά το θάνατό του, όπως o Μάρλει, αν επιλέξει να είναι ένας καλός και αγαθός άνθρωπος. Όταν ο Σκρουτζ αντιμετωπίζει τον ανάπηρο γιο του Κράτσιτ, τον Τιμ, ανησυχεί και αναστατώνεται πολύ. Ο Τιμ είναι τόσο θαρραλέος ώστε η ευγένεια και η ταπεινότητα του ζεσταίνει την καρδιά του Σκρουτζ. Όντας μια αρχετυπική εικόνα, το «πράσινο» παρουσιάζει την επίδρασή του στον Σκρουτζ και ο μετασχηματισμός του εαυτού αρχίζει να εμφανίζεται στην ψυχή του.\nΜε το φάντασμα των Χριστουγέννων του Μέλλοντος, ο Σκρουτζ γίνεται μάρτυρας μυστηριωδών σκηνών και ακούει την ιστορία του πρόσφατου θανάτου ενός ανώνυμου άνδρα. Ο Σκρουτζ βλέπει ότι ορισμένοι επιχειρηματίες μιλούν για τα προσωπικά ελαττώματα του νεκρού, όπως τσιγκουνιά και αδικία. Ανακαλύπτει το που θα καταλήξει εαν συνεχίσει να συμπεριφέρεται άσχημα και προσβλητικά στους ανθρώπους. Υπόσχεται στο Πνεύμα ότι θα τιμά τα Χριστούγεννα με όλη του την καρδιά και θα γίνει ένας καλός και ευαίσθητος άνθρωπος προς τους άλλους ανθρώπους. Όταν ξυπνά ο ίδιος καταλαβαίνει ότι είναι ακόμα ζωντανός και βρίσκεται στο κρεβάτι του. Είναι τόσο ευγνώμων γι’ αυτό και στέλνει μια μεγάλη γαλοπούλα για τα Χριστούγεννα στην οικογένεια του Κράτσιτ. Κατόπιν, πηγαίνει στο σπίτι του ανηψού του, Φρεντ για να μπει στο πνεύμα των Χριστουγέννων αμέσως. Έτσι, το νεοαποκτηθέν πνεύμα των Χριστουγέννων τον κάνει ευγενικό και φιλάνθρωπο. Αυτό το στάδιο είναι το στάδιο του «Αγίου Πνεύματος» κατα την οπτική και ανάλυση κατά Γιουνγκ. Ο Σκρουτζ έχει πάρει ένα διαφορετικό μήνυμα σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εξατομίκευσής του, το οποίο είναι ένα ταξίδι του ήρωα από την άγνοια στην συνειδητοποίηση. Επιτέλους, μετατρέπεται σε μια πολύ ευγενική και καλή μορφή ανθρώπου. Πρόκειται για ένα είδος πνευματικής μεταμόρφωσης. Για τον Γιουνγκ «συνεπάγεται μια επιστροφή του είδους στο πρώτο στάδιο, αλλά διαφορετική από αυτό το στάδιο στο ότι είναι εμπλουτισμένη με το λόγο και τον προβληματισμό που αποκτήθηκε κατά το δεύτερο στάδιο. Το τρίτο στάδιο, αυτό της εξατομίκευσης, απαιτεί τη θυσία των γνωστών και την κατάκτηση της ανεξαρτησίας» (Gates, σελ.314).\nΟ Γιούνγκ εξηγεί ότι η εξατομίκευση είναι η διαδικασία της αναγνώρισης και αν ένα άτομο αναγνωρίζει συνειδητά τις διάφορες πτυχές του συνόλου του εαυτού του, τόσο τις θετικές πλευρές όσο και τις αρνητικές, τότε ωριμάζει. Αυτή η αυτο-αναγνώριση απαιτεί ένα αξιόλογο θάρρος και μεγάλη εντιμότητα, αν τελικά κάποιος είναι να μεταμορφωθεί σε ένα καλά ισορροπημένο άτομο (Guerin, σελ.168). Ο Σκρουτζ διαδέχεται στις προσπάθειές του να είναι ένα καλά ισορροπημένο άτομο με τη βοήθεια των τριών πνευμάτων. Πράγματι, το «τρία» και η σειρά, αντιπροσωπεύει το φως, την πνευματική εγρήγορση και την ενότητα, όπως η ενότητα της Αγίας Τριάδας του Γιουνγκ στην αρχετυπική κριτική (σελ.151).\nΈτσι, ο Σκρουτζ κερδίζει μια πνευματική εγρήγορση όταν συναντά τρία πνεύματα. Τελικά επιστρέφει στην παιδική αθωότητά του, αφού έχει παρατηρήσει πόσο άπληστος ήταν και το τι είχε συμβεί. Πρέπει να θυσιάσει την απληστία και τον εγωισμό του και να γίνει ένα καλά ισορροπημένο άτομο, το οποίο να είναι σε ειρήνη με τον εαυτό του και με την κοινωνία. Σαν αρχέτυπικός ήρωας, ο Σκρουτζ αντιπροσωπεύει την έναρξη και τη μεταμόρφωση. Για τον Γιουνγκ, οι φάσεις της έναρξης είναι ο διαχωρισμός, η «μετατροπή» και η επιστροφή, αντίστοιχα (σελ.154). Ο Σκρουτζ πρώτα διαταράσσεται από το φάντασμα, τον παλιό του φίλο και πρέπει να διαχωριστεί από την παλιά εγωιστική ζωή του. Η μεταμόρφωσή του από την ανωριμότητα στην κοινωνική και πνευματική ωριμότητα κερδίζει μια προοπτική αισιιοδοξίας για τη ζωή και τους ανθρώπους. Μέσα από τη σύγκρουση των αντιθέτων, η ψυχολογική μεταμόρφωση του εαυτού του Σκρουτζ βρίσκει τα αναγκαία για το δικό του μετασχηματισμό με το συλλογικό ασυνείδητο τρόπο. Για τον Γιουνγκ, «Η ψυχή επιτυγχάνει τη μετατροπή μέσω της δημιουργίας των συμβόλων που είναι ικανά να φέρουν μαζί αντίθετες πλευρές του εαυτού» (Sugg, σελ.145).\nΕν κατακλείδι, ο Γιουνγκ και τα αρχέτυπα παρουσιάζονται και σαν λογοτεχνικά στοιχεία που έχουν παγκόσμια σημασία και φέρουν ορισμένες έννοιες και επιπτώσεις σε ένα λογοτεχνικό κείμενο και στο μυαλό του αναγνώστη. Έτσι, γίνεται σαφές ότι του Ντίκενς η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία ως λογοτεχνικό έργο μπορεί να ερμηνευθεί υπό το φως της αρχετυπικής κριτικής σε συσχετισμό με την ψυχανάλυση, μέσα από μια διεπιστημονική προσέγγιση, διότι το μυθιστόρημα είναι γεμάτο από ψυχολογικά περιεχόμενα, σχέδια, μοτίβα, εικόνες και διαθέτει μυθική/αρχετυπική διάσταση.\n▼ 22 Δεκ (17)\nΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ: ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ - Ὕμνος εἰς Δῆλον (...\nΓιατί αντιστεκόμαστε στην αλλαγή και στη θεραπεία;...\nΗ Ψυχολογία των γιορτών: Οικογένεια, προσδοκίες, ε...\nΈνας ταχύτατα περιστρεφόμενος πυρήνας μέσα σε παλι...\nΓιατί το ψυχρό και νεκρό φεγγάρι είχε ακόμα μαγνητ...\nΤο ήπιον στην αρχαία ελληνική σκέψη


ΥΨΗΛΟΙ ΔΡΟΜΟΙ | Περιοδικό Αρχιτεκτονικής Τοπίου - Ιστολόγιο\nΑρχική σελίδαατλαντικόςΥΨΗΛΟΙ ΔΡΟΜΟΙ | Περιοδικό Αρχιτεκτονικής Τοπίου\nΥΨΗΛΟΙ ΔΡΟΜΟΙ | Περιοδικό Αρχιτεκτονικής Τοπίου\n9 Αυγούστου 2018 από το LAM Staff\nΣτο Miami Beach, η ανύψωση των δρόμων δεν είναι χωρίς αυξανόμενους πόνους.\nΑντιμέτωπη με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, η πόλη του Μαϊάμι Μπιτς σηκώνεται από το νερό—ένας δρόμος τη φορά. Ξεκινώντας με τις γειτονιές με το χαμηλότερο υψόμετρο, η πόλη έχει ανυψώσει δεκάδες δρόμους τα τελευταία χρόνια, ορισμένοι έως και δύο πόδια. Το έργο των 500 εκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο περιλαμβάνει επίσης νέες αντλίες όμβριων υδάτων, είναι μια συντονισμένη προσπάθεια για την πρόληψη των πλημμυρών μακροπρόθεσμα. Βραχυπρόθεσμα, ωστόσο, η ταχεία άνοδος του δημόσιου δικαιώματος διέλευσης φέρνει στην πόλη νέες προκλήσεις.\nΜερικές από αυτές τις προκλήσεις, όπως οι αντλίες που μπορεί να αποτύχουν κατά τη διάρκεια διακοπών ρεύματος, είναι μηχανικές. Άλλα είναι νόμιμα. Όταν ένα εστιατόριο πλημμύρισε, η ασφαλιστική της εταιρεία αρχικά αρνήθηκε να καλύψει ζημιές αφού χαρακτήρισε την τραπεζαρία του εστιατορίου ως «υπόγειο», καθώς ήταν πλέον χαμηλότερη από την γύρω κατηγορία. (Η πόλη εγκατέστησε γεννήτριες για να λύσει το πρώτο πρόβλημα και υποστήριξε εκ μέρους του ιδιοκτήτη του εστιατορίου, του οποίου ο ισχυρισμός τελικά εγκρίθηκε, να λύσει το δεύτερο.) Άλλες προκλήσεις περιλαμβάνουν το σχεδιασμό του δημόσιου χώρου. Πώς επηρεάζουν οι υπερυψωμένοι δρόμοι την κινητικότητα ή τον χαρακτήρα μιας γειτονιάς; Σε περιοχές με νεότερη ανάπτυξη, το υψόμετρο του δρόμου είναι ανεπαίσθητο, λέει ο Έρικ Κάρπεντερ, διευθυντής δημοσίων έργων της πόλης, καθώς οι νέες κατασκευές κατασκευάζονται με υψηλότερα πρότυπα πλημμύρας. Αλλά σε μέρη όπου ο νέος δρόμος πλησιάζει παλαιότερες εμπορικές εξελίξεις με μηδενική οπισθοδρόμηση, η πόλη συχνά αναγκάζεται να σχεδιάσει ένα πεζοδρόμιο σε χωριστά επίπεδα, το οποίο αλλάζει τον χαρακτήρα του δρόμου.\nΕπιλογές για αποχετευτικά σχέδια, με ακίνητα που βρίσκονται κάτω από το επίπεδο του νέου δρόμου (δεξιά πλευρά). Η εικόνα είναι ευγενική προσφορά του City of Miami Beach.\nΗ μεγαλύτερη ανησυχία μεταξύ των ιδιοκτητών ακινήτων είναι ότι οι υπερυψωμένοι δρόμοι θα εκτρέψουν το νερό στις ιδιοκτησίες τους και θα επιδεινώσουν τις πλημμύρες που επρόκειτο να αποτρέψουν. Ο Carpenter λέει ότι η πόλη αξιολογεί κάθε ιδιοκτησία και ότι σε περιπτώσεις όπου το υψόμετρο του πρώτου ορόφου ενός κτιρίου είναι κάτω από το δρόμο, η πόλη θα εγκαταστήσει αποχετεύσεις για να συνδέσει το ακίνητο με το δημοτικό σύστημα όμβριων υδάτων. Μένει όμως να φανεί εάν μια τέτοια στρατηγική μπορεί να λειτουργήσει σε εξαιρετικά μεταβλητές συνθήκες. «Υπάρχουν εκατό διαφορετικοί τρόποι που το πράγμα δεν μπορεί να λειτουργήσει», λέει ο Barry Miller, ASLA, διευθυντής στο Savino & Miller Design Studio, του σχεδίου ομβρίων. Σε γενικές γραμμές, ο Miller υποστηρίζει τις προσπάθειες της πόλης και επαινεί την ηγεσία της πόλης για την ανάληψη δράσης. Αλλά πιστεύει επίσης ότι η προσέγγιση θα μπορούσε να είναι πιο λεπτή. «Χρησιμοποιούν δυναμίτη όπου χρειάζονται νυστέρι».\nΣτη γειτονιά Sunset Harbor του Μαϊάμι Μπιτς, οι δρόμοι έχουν ανυψωθεί για να μετριαστούν οι πλημμύρες. Ορισμένα ακίνητα παραμένουν στην αρχική τους βαθμίδα. Η εικόνα είναι ευγενική προσφορά του City of Miami Beach.\nΗ πιο σημαντική χαμένη ευκαιρία, σύμφωνα με τους Savino & Miller και μια συμβουλευτική επιτροπή που συγκλήθηκε από την πόλη, είναι η πλήρης ενσωμάτωση πράσινων υποδομών παράλληλα με τους νέους δρόμους. Ο Rodney Knowles, διευθυντής του τμήματος Greenspace του Μαϊάμι Μπιτς, αναγνωρίζει ότι η πόλη άργησε να ενσωματώσει στρατηγικές τοπίου στο έργο ανύψωσης των δρόμων της πόλης, αλλά λέει ότι το τμήμα του έχει αρχίσει να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στην αρχική διαδικασία σχεδιασμού. Η ύφανση περισσότερων πλημμυρικών τοπίων στο Miami Beach είναι κάτι που η Savino & Miller προτιμούσε εδώ και χρόνια. «Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι», λέει η Adriana Savino, η άλλη διευθύντρια του στούντιο. «Επειδή η αλήθεια είναι ότι ζούμε με ένα σφουγγάρι, και το σφουγγάρι πλημμυρίζει, και αυτό θα απαιτήσει να ξανασκεφτούμε τον τρόπο που ζούμε εδώ».\nΟι γειτονιές στα κίτρινα θα έχουν τους δρόμους τους υψηλούς τα επόμενα χρόνια. Η εικόνα είναι ευγενική προσφορά του City of Miami Beach.\nTimothy A. Schuler, εκδότης του Now, μπορείτε να επικοινωνήσετε στη διεύθυνση [email protected] και στο Twitter @Timothy_Schuler.\nPosted in ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ, ΠΟΛΕΙΣ, ΚΛΙΜΑ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΣΤΟ ΘΕΜΑ, ΤΩΡΑ, ΩΚΕΑΝΟΙ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑ, ΔΡΟΜΟΙ, ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ | Με ετικέτα: ACCESSIBILITY, Adriana Savino, Barry Miller, Eric Carpenter, πλημμύρες, Φλόριντα, πράσινη υποδομή, Greenspace Division, αρχιτέκτονας τοπίου, Αρχιτεκτονική τοπίου, σχεδιασμός τοπίου, Miami Beach, υπερυψωμένοι δρόμοι, RESILIENCE, Rodney Knowles, Savino & Miller Design Studio, θάλασσα άνοδος στάθμης, Πεζοδρόμιο, σφουγγάρι, όμβρια, ΔΡΟΜΟΙ, τοπία, Timothy A. Schuler | 1 σχόλιο\nΠροηγούμενη ανάρτησηΕΤΟΙΜΟΙ, ΣΕΤ, ΚΟΛΥΜΠΙ | Περιοδικό Αρχιτεκτονικής Τοπίου\nΕπόμενη ανάρτηση Η ΠΟΛΗ ΠΟΛΩΜΕΝΗ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ


Τιμωρήθηκαν διαιτητές και παρατηρητής του Δούκας-Φαίακας - CorfuPress.com\nΗ ΚΕΔ της ΟΧΕ συνεδρίασε και βάσει του βίντεο της αναμέτρησης του αγώνα Δούκας-Φαίακας τιμώρησε τόσο τους διαιτητές όσο και τον παρατηρητή της συνάντησης.\nΤι λέει ο Φαίακας\nΑπό τη μεριά της η κερκυραϊκή ομάδα εξέδωσε ανακοίνωση αναφερόμενη στις αποφάσεις της ΚΕΔ να τιμωρήσει διαιτητές και παρατηρητή από τον αγώνα της με το Δούκα.\nΣυγκεκριμένα, ο Φαίακας αναφέρει:\nΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΔΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΦΟΡΗ ΑΔΙΚΙΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ\nΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΘΕΤΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ,ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ Κ.ΚΑΤΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ, ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ε.Δ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΑΛΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΧΕΙΡΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ.\nΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ Η ΖΗΜΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ,ΕΙΝΑΙ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ PLAY-OUT ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ.\nΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΕΙΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥΣ.\nΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ Α1 HANDBALL PREMIER.\nΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟ “ΟΝΕΙΡΟ” ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ.\nΡΩΤΑΜΕ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΑΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΘΑ ΥΠΟΒΙΒΑΣΤΕΙ Η’ ΟΧΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ?\nΕΝΑ ΡΗΤΟΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΠΟΤΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.\nΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΜΕ ΧΥΔΑΙΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ .ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ


ΟΡΑΜΑ ΔΗΜΟΥ ΛΑΓΚΑΔΑ: ΝΕΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ\nΝΕΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ\nΚλείσαμε οχτώ χρόνια δημοσιεύσεων. Κερδίσαμε τον πόλεμο. Συνεχίζουμε τις μάχες....\n''Όπως από την πρώτη δημοσίευσή μας, σας είχαμε υποσχεθεί, προσπαθούμε να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, με νηφαλιότητα και χωρίς ιδιοτέλεια. Παραμένουμε έξω από την λεγόμενη διαπλοκή συμφερόντων και ενάντια στους ψευδεπίγραφους διαχωρισμούς στο πολιτικό, επιχειρηματικό, πνευματικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.''\nΤον Μάιο του 2018 γιορτάσαμε οχτώ χρόνια από όταν αποφασίσαμε να υπογράψουμε μαζί σας το μέλλον. Τότε ήταν ελάχιστοι αυτοί που πίστευαν ότι θα τα καταφέρουμε. Ορισμένοι έβαζαν και στοιχήματα ότι θα αποτύχουμε. Δεν γνώριζαν την τρέλα μας. Για την έγκυρη, καθαρή, αδέσμευτη και τίμια ενημέρωση.\nΌπως και τότε, παραμένουμε μία παρέα, μια ισχυρή ομάδα που δεν φοβόμαστε να πάμε, όταν χρειαστεί κόντρα στο ρεύμα. Όπως από την πρώτη δημοσίευση σας είχαμε υποσχεθεί, προσπαθούμε να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, με νηφαλιότητα και χωρίς ιδιοτέλεια.\nΠαραμένουμε έξω από την λεγόμενη διαπλοκή συμφερόντων και ενάντια στους ψευδεπίγραφους διαχωρισμούς στο πολιτικό, επιχειρηματικό, πνευματικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.\nΔεν είμαστε δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στον Τύπο. Γι'αυτό και είμαστε δυνατοί. Γι'αυτό και θα πετύχουμε, γράψαμε στο πρώτο μας σημείωμα.\nΔεν αποκρύπτουμε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ηλεκτρονικής εφημερίδας μας. Είμαστε ξεκάθαροι. Είμαστε οικονομικά εύρωστοι, γεγονός που μας επιτρέπει να είμαστε και πραγματικά ανεξάρτητοι. Επιμένουμε στην αντικειμενική ενημέρωση, απορρίπτοντας χρηματικές επιταγές που θέλουν να καλύψουν τις φωνές αντιπάλων.\nΊσως να ήμασταν υπεραισιόδοξοι. Το είχαμε όμως ανάγκη για να μπορέσουμε να σταθούμε σ'ένα σύστημα εξουσίας αφιλόξενο και εχθρικό προς οτιδήποτε νέο και εκτός οριζόντων.\nΜετά από οχτώ χρόνια η υπόσχεση που σας δώσαμε παραμένει επίκαιρη.\nΓι'αυτό και την επαναλαμβάνουμε. Όχι για να τη θυμηθούμε, αλλά για να ανανεώσουμε τη δέσμευση απέναντί σας. Ξέρουμε ότι ορισμένοι προσπαθούν να κλείσουν το σύστημα της αφιλτράριστης και χωρίς σκοπιμότητες πληροφόρησής των πολιτών για τα συμβαίνοντα, τα τεκταινόμενα και τα μελλούμενα.\nΘα είμαστε αλληλέγγυοι με οποιονδήποτε και οτιδήποτε υπερασπίζεται και προωθεί την ανάπτυξη, την ευημερία, τον εκσυγχρονισμό, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την πνευματική ανάταση του τόπου.\nΘα είμαστε επικριτικοί και όταν χρειάζεται πολεμικοί σε καθετί που συντηρεί την αφασία, την μιζέρια και το τέλμα στον δημόσιο βίο των Ελλήνων.\nΛένε ότι οι πρώτες 10.000 δημοσιεύσεις είναι οι δύσκολες. Μετά να είμαστε γεροί κι αν δεν πέσουμε όπως ο Σερ στα νύχια του Ταρζάν, θα βγούμε ευδοκίμως στη σύνταξη.\nΣτην ίδια πάντα γραμμή, με έναν πάντα σκοπό, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών της ενωμένης Ευρώπης και των απανταχού κατοίκων του παγκόσμιου χωριού που λέγεται πλανήτης Γη.\nΕκτός από την εγχώρια και διεθνή πολιτική, οικονομία και διπλωματία για μας προτεραιότητα έχουν ο πολιτισμός, η οικολογία και όλα τα σύγχρονα ρεύματα και κινήματα κριτικής. Σ' αυτά θα επικεντρώσουμε τη γραφή μας και θα τα αναδείξουμε.\nΤο εγχείρημα ήταν δύσκολο, όμως αποδείξαμε ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Και τα καταφέραμε.\nΣτην πορεία άλλαξαν αρκετά. Νομίζουμε προς το καλύτερο. Νέες ιδέες έκαναν το ''Όραμα Ζωής'' την καλύτερη και ισχυρότερη ηλεκτρονική εφημερίδα της Επαρχίας Λαγκαδά.\nΚάθε ημέρα παρέχουμε άμεση ενημέρωση στους πολίτες.\nΕπιπλέον είμαστε μια υγιής ομάδα με ισχυρή βάση που ονειρεύεται να υπογράψει κι άλλα συμβόλαιο με το μέλλον και μαζί σας. Ίσως και σύντομα. Γιατί συνεχίζει να ονειρεύεται. Γιατί θέλει να ξεφύγει από την μιζέρια, την μετριοκρατία, την αφασία και τη τιποτοφροσύνη που καθηλώνουν τον τόπο και πληγώνουν το δημότη. Γιατί θέλει να συμβάλει στην δημιουργία και την ανάδειξη των υγιών ανορθωτικών δυνάμεων του τόπου που θα δουλέψουν για την αναμόρφωση του και την ισχυροποίηση του στο νέο ευρωπαϊκό και παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.\nΚυρίως όμως θα προσπαθούμε να ανεβάζουμε συνεχώς την ποιότητα του Ο.Ζ. ώστε να ελέγχουμε αποτελεσματικότερα την εξουσία.\nΑυτή είναι η αποστολή μας. Κι αυτή θα προσπαθούμε κάθε ημέρα να φέρουμε εις πέρας. Ξέρουμε ότι οι προσεγγίσεις μας πρέπει να παίρνουν μία απόφαση που να αρμονίζεται με τον φοβερό ρυθμό του καιρού μας. Ενός καιρού όπου το να μιλάς για τα αυτονόητα είναι σχεδόν έγκλημα.\nΌμως εμείς θα σβήσουμε το ένατο κεράκι, γιατί διαβάζουμε μέσα από τα πρόσωπα ο ένας του άλλου και γράφουμε μέσα από τις φλέβες μας. Αυτό μας έχει πάρει πολλές ζωές για να το καταφέρουμε. Δεν μπορούμε να το εγκαταλείψουμε.


Ανόρθωση – ΑΕΛ 0-0: Μετά από 5 χρόνια και πάλι στην Ευρώπη!, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy\nΑνόρθωση – ΑΕΛ 0-0: Μετά από 5 χρόνια και πάλι στην Ευρώπη!\nΚαι μαθηματικά στην Ευρώπη η Ανόρθωση\n28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018 - 21:05\nΣ’ ένα ανοικτό αγώνα με καλές στιγμές και γρήγορο ρυθμό, Ανόρθωση και ΑΕΛ έμεινα στον 0-0. Αυτό σημαίνει και μαθηματικά πως η Ανόρθωση είναι στην Ευρώπη. Μια εξέλιξη που σαφώς αφήνει ικανοποιημένη την Ανόρθωση ο στόχος της Ευρώπης επιτευχθεί και μαθηματικά.\nΜε τον σημερινό βαθμό η Ανόρθωση είναι και μαθηματικά στην Ευρώπη!\nΠιο δυνατά μπήκε η ΑΕΛ στο πρώτο ημίχρονο. Μόλις στο 3’ ο Ρομάν βρέθηκε σε καλή θέση στην περιοχή, δοκίμασε το πόδι του όμως ο Σίφο ήταν εκεί ώστε να βάλει κόντρα και να διώξει σε κόρνερ. Στο 11’ ο Σοάρες εκτέλεσε με δύναμη ένα φάουλ από αρκετή απόσταση με τον Αρούς να μπλοκάρει σταθερά. Πέντε λεπτά αργότερα ο Τόρες βρέθηκε σε πολύ καλή θέση στην περιοχή, όμως του σουτ ήταν απελπιστικά άστοχο. Η Ανόρθωση άργησε να βρει την πρώτη της επίθεση καθώς στο 33’ μια κεφαλιά του Ντούρις πέρασε έξω. Στο επόμενο λεπτό ο Ράγιο έφυγε σε τετ α τετ, έκανε τη λόμπα, νίκησε τον Βοζίνια, όμως η μπάλα δεν του έκανε το χατήρι και πέρασε έξω. Τελευταία φάση στο πρώτο ημίχρονο ήρθε στο 44’ όταν ο Σοάρες δοκίμασε το πόδι του με τη μπάλα να φεύγει έξω.\nΣτο δεύτερο μέρος η Ανόρθωση ήταν αυτή που μπήκε πιο δυνατά. Μόλις στο 49’ ο Ντούρις έχασε καλή ευκαιρία, όταν με το κεφάλι δεν κατάφερε να βρει την εστία. Τρία λεπτά αργότερα ο Βοζίνια έκανε λάθος πάσα στον Ντούρις, αυτός όπλισε για το σουτ, όμως ο Λαφράνς τελευταία στιγμή τον πρόλαβε. Στο 68’ ο Στρούνα έκανε το δυνατό σουτ, όμως ο Βοζίνια έπεσε σωστά στη γωνιά του και μάζεψε. Από εκεί και πέρα το παιχνίδι άνοιξε, χωρίς όμως να υπάρχουν οι πολλές τελικές. Επόμενη καλή στιγμή ήρθε στο 82’ όταν ο Αμπντουλάγιεφ έκανε το δυνατό διαγώνιο σουτ, με τη μπάλα όμως να φεύγει λίγο έξω. Στο επόμενο λεπτό ο Τόρες έδωσε έξυπνα στον Τεξέιρα που ήταν στην περιοχή με τον Αρούς όμως να κάνει σωστή έξοδο. Στα τελευταία λεπτά η ΑΕΛ πίεζε ψηλά γιατί ήθελε το τέρμα. Τελικά αυτό δεν ήρθε και η Ανόρθωση είναι και μαθηματικά στην Ευρώπη.\nΑνόρθωση (Λέβι): Ζήτησε απ’ τους παίκτες του γρήγορες κινήσεις και εναλλαγή της μπάλας κάτι που δεν έγινε απ’ την αρχή του αγώνα. Αυτό εκνεύρισε τον Λέβι που συνεχώς έδινε οδηγίες στους ποδοσφαιριστές του. Απ’ το 30’ και έπειτα η Ανόρθωση ήταν πολύ πιο επικίνδυνη απ’ την ΑΕΛ.\nΑΕΛ (Κέρκεζ): Ψηλή πίεση και γρήγορη αλλαγή παιχνιδιού ζήτησε ο Κέρκεζ. Αυτό και έπραξαν οι ποδοσφαιριστές στην αρχή του αγώνα και γι’ αυτό και έχασε κάποιες καλές ευκαιρίες. Στην πορεία η Ανόρθωση ισορρόπησε το παιχνίδι, και έγινε και πιο απειλητική. Έτσι ο Κέρκεζ έδινε συνεχώς οδηγίες στους παίκτες του ιδίως για το πως θα βγαίνουν μπροστά.\nΑνόρθωση: Ο Ιγκιεμπόρ και ο Βίκτορ έκαναν ένα πολύ μυαλωμένο παιχνίδι. Είχαν θετική παρουσία, όπως και ο Στρούνα απ’ την ώρα που πέρασε στο παιχνίδι.\nΑΕΛ: Ο Λαφράνς είχε μερικές πολύ σημαντικές άμυνες και σταμάτησε αρκετές φορές του παίκτες της Ανόρθωσης. Θετικός ήταν και ο Γκαμπιονέτα ο οποίος είναι με διαφορά ο πιο ποιοτικός ποδοσφαιριστής της ΑΕΛ. Απ’ τη σ\nΑνόρθωση: Ο Ντούρις έχασε αρκετές ευκαιρίες για να σκοράρει, αν και όλες ήταν δύσκολες, ενώ την πιο ξεκάθαρη ευκαιρία την έχασε ο Ράγιο που θα έπρεπε να σκοράρει.\nΑΕΛ: Ο Τόρες δεν έκανε το καλύτερο του παιχνίδι αν και ήταν στις φάσεις και πάλεψε. Η ποιότητα του είναι τέτοια που με τη σημερινή εμφάνιση δεν την έδειξε στο γήπεδο και αυτό ήταν πρόβλημα\nΘετικός ο διαιτητής καθώς έπαιξε δεν έκρινε σε καμιά περίπτωση το αποτέλεσμα και η μεγάλη πλειονότητα των αποφάσεων του ήταν σωστές. Κάποια μικρά λαθάκια δεν έλειψαν όμως σε καμιά περίπτωση μπορεί να κριθεί αρνητικά η σημερινή διαιτησία.\nΑνόρθωση (Λέβι): Χάρους, Κοφί, Πράνιτς (53' Στρούνα), Σίλντενφελντ, Ντουγκλάο, Ιγκιεμπόρ, Βίκτορ, Ράγιος, Παλάνγκα (62' Αμπντουλάγιεφ), Σισέ (82' Γκάντσεφ), Ντούρις\nΑΕΛ (Κέρκεζ): Βοζίνια, Τειξέιρα, Αβραάμ, Γκαμπιονέτα (80' Σίλβα), Λαφράνς, Τόρες, Ρομάν (62' Τεξέιρα), Ηλία (69' Σασί), Κυριάκου, Σοάρες, Ζντραβκόφσκι\nΚίτρινες Κάρτες: Παλάνκα, Ράγιο, Ιγκιεμπόρ (3η) / Ζντραβκόφσκι, Τόρες\nΑνόρθωση | ΑΕΛ | Πρωτάθλημα\nΑνόρθωση: Κρατάει το εισιτήριο και ονειρεύεται\nΑνόρθωση: Με στόχο την πρώτη νίκη μετά τον… Νίκο Φρούσο


Αποφράξεις αποχετεύσεων Άλιμος, Αποφρακτική Αττικής, ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ ΣΕ ΑΛΙΜΟ\nΗ εταιρία Αποφρακτική Αλίμου αναλαμβάνει αποφράξεις αποχετεύσεων, καθαρισμούς αγωγών, αποφράξεις και πλύσιμο στεγανών, στην περιοχή του Αλίμου. Στην διάθεση μας έχουμε σύγχρονο στόλο φορτηγών και μηχανημάτων πιεστικών, ηλεκτρικίνητων και αντλιοφόρων έτσι ώστε να μπορούμε να εξυπηρετήσουμε και τους πιο απαιτητικούς πελάτες. Διαθέτουμε ωστόσο κάμερες ενδοσκόπησης αποχετευτικών δικτύων για των εντοπισμό προβλημάτων όπως σπασίματα, καθιζήσεις και διαρροές. Μπορεί επιπλέον να γίνει αντιγραφή της ενδοσκόπησης σε ψηφιακό δίσκο εφόσον προτύτερα έχει ενημερωθεί ο τεχνικός μας. Για αποφράξεις αποχετεύσεων Αλίμος καλέστε μας και θα σας εξυπηρετήσουμε άμεσα.\nΈχοντας 20ετή εμπειρία η Αποφρακτική Αλίμου αναλαμβάνει με συνέπεια, επαγγλματισμό και υπευθυνότητα όλες τις αποφράξεις αποχετεύσεων στην περιοχή Άλιμος είτε πρόκειται για ιδιώτη, βιομηχανία, δημόσια υπηρεσία, κατοικία, εργοστάσιο, κατάστημα, ακόμα και πλοίο.\nΌντας πρωτοπόρος εταιρία στον Ελλαδικό χώρο στις αποφράξεις αποχετεύσεων, στο καθαρισμό αγωγών και στο πλύσιμο στεγανών, η εταιρία Αποφράξεις Αττικής πραγματοποιεί αποφράξεις στον Άλιμο και Αττική με τιμές που ξεκινούν από 20 ευρώ. Ενδεικτικές περιοχές κάλυψης:\nΜε σημείο αναφοράς την πολυετή εμπειρία μας, η εταιρία Αποφρακτική Αλίμου παρέχει αξιόπιστες υπηρεσίες με έμπειρο τεχνικό προσωπικό στο δίκτυο πελατών της και έτσι έχει χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης στον τομέα των αποφράξεων:\nΑντιμετωπίζετε προβλήματα με την αποχέτευση του νεροχύτη σας; Όποιο αποχετευτικό πρόβλημα και να σας απασχολεί η εταιρεία μας μπορεί να σας εξυπηρετήση με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα και την πλέον κατάλληλη τεχνογνοσία στον Άλιμο.\nΗ εταιρεία μας μπορεί να αναλάβει την μηνιαία συντήρηση του αποχετευτικού σας δικτύου στον Άλιμο ώστε να αποφύγετε πιθανά προβλήματα φραγής των σωληνώσεων και να υπάρχει πάντα η επίβλεψη του αποχετευτικού σας δικτύου.\nTags: Αποφράξεις Άλιμος, Αποφράξεις Αποχετεύσεων Άλιμος | ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΑΛΙΜΟΣ


Φθηνά παπούτσια Vienty | Paratiritirio.gr Φθηνά παπούτσια Vienty\nHome » Vienty\nΦθηνά παπούτσια Vienty\nΕύρος Τιμής: 42.5€ - 140.1€ 22 παπούτσια\nΜπότες για την πόλη Vienty –\nΜπότες για την πόλη Vienty – Beige Διαθέσιμο για γυναίκες.\nΜπότες για την πόλη Vienty – Green Διαθέσιμο για γυναίκες.\nΜποτίνια Vienty –\nΜποτίνια Vienty – Brown Διαθέσιμο για γυναίκες.\n144 € 92.4 €Περισσότερα »\nΜποτίνια Vienty – Beige Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty –\nMules Vienty – Black Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty – Brown Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty – Beige Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty – Yellow Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty – Άσπρο Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty – Ροζ Διαθέσιμο για γυναίκες.\nMules Vienty – Green Διαθέσιμο για γυναίκες.\nΜποτίνια Vienty – Multicolour Διαθέσιμο για γυναίκες.


Hellsingland Underground | Greek Rebels\nΈχοντας κυκλοφορήσει έναν δίσκο αριστούργημα μέσα στο 2012 ονόματι “Evil Will Prevail” ήταν αδύνατο να μην ζητήσω μια συνέντευξη. Προερχόμενοι από την Σουηδία, η οποία ομολογουμένως μας έχει συνηθίσει σε τελείως διαφορετικά ακούσματα, το να βγάζεις έναν καθαρά Ροκ δίσκο είναι ίσως παρακινδυνευμένο. Βέβαια οι Σουηδοί Hellsingland Underground κάνουν όχι απλά καλά αυτό που κάνουν, αλλά με συνείδηση και φυσικά ειλικρίνεια και εντιμότητα. Για εμένα το “Evil Will Prevail” ήταν ο rock δίσκος της χρονιάς, οπότε κρίνω την παρακάτω συνέντευξη άκρως απολαυστική και αποκαλυπτική. Ελπίζω στο μέλλον να περάσουν και από τη χώρα μας, μιας και τέτοιες μπάντες πιστεύω πως τις χρειαζόμαστε όλοι μας. Η συνέντευξη που μας παρέθεσε ο τραγουδιστής της μπάντας, Charlie Granberg, βρίσκεται στην διάθεση σας στη διάθεσή σας!\nΚαλησπέρα! Είμαι ο Γιώργος από το Greek Rebels Web Magazine! Καταρχάς συγχαρητήρια για την δισκάρα που βγάλατε… Θα μας πείτε δύο λόγια για τους Hellsingland Underground καθώς και για το τελευταίο σας πόνημα με τίτλο “Evil Will Prevail”;\nΚαλησπέρα. Σε ευχαριστούμε πολύ! Χαιρόμαστε που σου άρεσε ο δίσκος. Οι Hellsingland Underground δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 2006 όταν επέστρεψα στην γενέτειρα μου, την πόλη Ljusdal, μετά από πολλά χρόνια που έμενα στην Στοκχόλμη. Τότε πίστευα πως η μουσική είχε τελειώσει για εμένα. Ήμουνα σε μπάντες από την ηλικία των 12 και ποτέ δεν είχα βρει τα σωστά ή κατάλληλα άτομα για να παίξω μαζί τους, μέχρι βέβαια την στιγμή που δημιούργησα τους Hellsingland Underground. Το “Evil Will Prevail” είναι ο τρίτος κατά σειρά δίσκος μας και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με αυτόν. Είμαστε βέβαια το ίδιο ευχαριστημένοι και με τους προηγούμενους 2, αλλά γι αυτόν τον δίσκο δουλέψαμε λιγάκι διαφορετικά. Πήρε περισσότερο χρόνο σαν διαδικασία γραψίματος, σύνθεσης κτλ. Είναι ίσως και λίγο πιο πολιτικοποιημένος στιχουργικά από ότι τα δύο προηγούμενα άλμπουμ μας. Όχι βέβαια ότι είναι ένας καθαρά «πολιτικός» δίσκος αλλά κατάλαβες νομίζω τι εννοώ. Είναι ξέρεις και λίγο δύσκολο στις μέρες μας να μην γράψεις και για όλα αυτά τα άσχημα που συμβαίνουν ανά τον κόσμο.\nΌσο και να μην το θέλω δυστυχώς η εποχή επιβάλλει να βάζουμε ταμπέλες στην μουσική για λόγους marketing και διαφήμισης… Εσείς πως θα χαρακτηρίζατε την μουσική σας;\nΕμείς θα λέγαμε πως παίζουμε απλά κλασσικό rock με μια πινελιά μπάντας που απλά τζαμάρει. Ααα επίσης πρόσθεσε λιγάκι από Country και Folk. Νομίζω δηλαδή! Απλά ξέρεις γράφουμε την μουσική που αρέσει σε εμάς να ακούμε.\nΌντας λίγο «ρομαντικός» όσων αφορά την δισκογραφία κοιτάω πάντα οτιδήποτε έχει να κάνει με έναν δίσκο. Από το εικαστικό του εξώφυλλου μέχρι την παραγωγή και τους στίχους και όλα αυτά που σχετίζονται με όλα αυτά. Το εξώφυλλο σας είναι στα μάτια μου θα το ζήλευε πολύς κόσμος. Θα μου πείτε λίγα λόγια γι’ αυτό;\nΠιστεύω πως όλοι μας δουλεύουμε πάνω κάτω το ίδιο μέσα στην μπάντα. Το οτιδήποτε έχει να κάνει με το άλμπουμ μας έχει και μια σκέψη από πίσω του. Δεν μπορώ ξέρεις να καταλάβω γιατί τη σημερινή εποχή υπάρχουν μπάντες οι οποίες απλά τα δίνουν όλα στη μουσική και δεν δίνουν δεκάρα για όλο το υπόλοιπο πακέτο. Πιστεύω πως τα πάντα που έχουν να κάνουν με ένα δίσκο, από το εξώφυλλο μέχρι το τελικό πακετάκι, να αντλούν και να εκπέμπουν το συναίσθημα και τις εικόνες που θέλεις να δημιουργήσεις. Τώρα όσων αφορά το “Evil Will Prevail” χρησιμοποιήσαμε έναν παλιό πίνακα ενός Ισπανού καλλιτέχνη, του Luis Ricardo Falero. Ο συγκεκριμένος πίνακας ονομάζεται “The Departure Of The Witches” και ξέρεις όταν πριν λίγο καιρό έπεσα πάνω του το πρώτο πράγμα που είπα είναι πως ο πίνακας φώναζε το όνομά μας.\nΗ μουσική σας με ταξιδεύει σε μονοπάτια των Pink Floyd παρέα με Ac/Dc, Guns N Roses, Lynyrd Skynyrd και γενικά οτιδήποτε εκείνης της περιόδου. Θα μας πείτε κάποιες από τις δικές σας προτιμήσεις – επιρροές;\nΠιστεύω πως αυτή η περιγραφή ήταν ότι έπρεπε. Έπεσες διάνα που λέμε. Μας αρέσουν πάρα πολύ αυτές οι μπάντες. Βέβαια πριν τους Lynyrd Skynyrd αν μπορούσα να διαλέξω θα έβαζα και τους The Allman Brothers. Για εμένα προσωπικά η σύνθεση και το γράψιμο μουσικής και κομματιών πρέπει να γίνεται σοφά. Είμαι πολύ επηρεασμένος από τον Bob Dylan, τον Neil Young και τον Bruce Springsteen. Ειδικά στην συγγραφή των στίχων. Στο να δίνεις δηλαδή μια εικόνα ή ακόμα και μια ταινία με μοναδικό όπλο τους στίχους σου. Αλλά ακούμε το οποιοδήποτε είδος μουσικής. Μεγαλώσαμε ξέρεις όλοι σαν μεταλλάδες τις δεκαετίες των 80’s και των 90’s. Οπότε καταλαβαίνεις. Motorhead, AC/DC, Thin Lizzy, Iron Maiden και ούτω καθεξής. Όσο μεγαλώναμε νομίζω πως όλοι μας αρχίσαμε να ακούμε σχεδόν τα πάντα. Από The Cure, The Doors, Beatles, Rolling Stones μέχρι και τα σημερινά. Καταλαβαίνεις. Μπορεί βέβαια αυτό να αποτελέσει και έκπληξη για κάποιους αλλά εγώ ακούω και πολύ Hip-Hop. Και πολλές φορές τείνω να γράφω Rap στίχους για Ροκ κομμάτια. Δεν μου αρέσει τόσο η μουσική όσο το τι κάνουν οι Ράπερ με τις λέξεις.\nΚατάγεστε από την Σουηδία. Μία χώρα που μέχρι στιγμής μας έχει μεν συνηθίσει σε μελωδικά πράγματα αλλά όχι σε τόσο soft μουσικές! Πως το καταφέρατε να βγάλετε έναν δίσκο ο οποίος συνδυάζει το Σουηδικό στοιχείο μαζί όμως με το αμερικανικό – αγγλικό; (όσων αφορά την μουσική)\nΝομίζω πως έχει να κάνει με το ότι σε όλες τις προηγούμενες μπάντες με τις οποίες έχουμε παίξει λέγαμε πως απλά είμαστε μια rock ή μια metal μπάντα οπότε αυτή τη μουσική γράφουμε απλά. Αλλά με τους Hellsingland Underground απλά θέλουμε να φτιάχνουμε ωραία μουσική. Αυτό ξέρεις δεν έχει να κάνει και με το τι είδη μπορεί να περικλείει ή με το πώς θα ακούγεται. Έτσι απλά συνδυάζουμε όλες μας τις επιρροές και το φέρνουμε στον ήχο των Hellsingland underground. Υπάρχει πολύ μεγάλη Folk παράδοση εδώ στο Hälsingland που μένω οπότε νομίζω πως είναι κάτι που κουβαλάει ο καθένας μας από την πρώτη στιγμή που βυζαίνουμε το γάλα από τη μητέρα μας.\nΓια εμένα ο δίσκος σας είναι ο καλύτερος rock δίσκος της χρονιάς. Γενικά είστε ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα; Τι κριτικές έχετε λάβει μέχρι στιγμής από τον κόσμο;\nΣε ευχαριστούμε πραγματικά πολύ. Είναι ξέρεις πολύ όμορφο να ακούς ότι ο δίσκος σου είναι πολύ καλός. Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα. Είναι απλά ότι καλύτερο θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει για τον δίσκο και απλά το κάναμε. Και ξέρεις οι κριτικές είναι πάρα πολύ καλές μέχρι τώρα. Αλλά είμαστε και λίγο κακομαθημένοι πλέον με όλες αυτές τις καλές κριτικές που έρχονται! Έτσι συνέβη και με τους δύο προηγούμενους δίσκους μας. Μάλλον πρέπει να κάνουμε κάτι καλά και σωστά… Δεν εξηγείται αλλιώς!\nΘα αλλάζατε κάτι όσων αφορούν τα του δίσκου; Ίσως κάτι από το παρελθόν;\nΌχι. Δεν θα αλλάζαμε κάτι. Βγήκε όπως βγήκε και απλά αυτό είναι! Αλλά ίσως και να είναι πολύ νωρίς ακόμα για να πω αν θα άλλαζα κάτι. Μπορείς να με ρωτήσεις σε κάνα δύο χρόνια από τώρα πάλι αν θες. Στο δεύτερο δίσκο μας το “Madness & Grace” υπάρχουν δύο κομμάτια που νομίζω πως δεν βγήκαν έτσι όπως ακριβώς θα μπορούσαν να βγουν. Θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα. Ίσως να έπρεπε να είχαμε 9 κομμάτια αντί για 11 βέβαια. Ένα τραγούδι που λέγεται “Poor Boy” και το ομώνυμο το :Madness & Grace”. Είναι καλά κομμάτια αλλά κατά περίεργο τρόπο δεν βγήκαν τόσο καλά όσο τα άκουγα εγώ μέσα στο κεφάλι μου.\nΥπήρξε κανένα περίεργο περιστατικό κατά την διάρκεια της σύνθεσης και των ηχογραφήσεων που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;\nΝομίζω πως μου είναι δύσκολο να πω κάτι τέτοιο. Ξέρεις σε μικρές ομάδες ανθρώπων και κυρίως μεταξύ αυτών, πολλές φορές υπάρχει και αναπτύσσεται ένα πολύ περίεργο είδος χιούμορ και τρόπος με τον οποίο μιλάς ή ενεργείς που σίγουρα όσοι είναι έξω από αυτό θα το βρουν περίεργο. Αλλά για εμάς είναι απλά αυτό που είμαστε. Βέβαια υπήρξαν αρκετοί καυγάδες. Όχι βέβαια σωματικοί αλλά λεκτικοί. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει όταν 6 άνθρωποι είναι μαζεμένοι και θέλουν να κάνουν το καλύτερο δυνατό άλμπουμ; Έχουμε πολύ υψηλούς στόχους γι αυτή την μπάντα και συγκρίνουμε τους εαυτούς μας μόνο με ότι καλύτερο κυκλοφορεί εκεί έξω. Θέλαμε ο δίσκος μας να μπορέσει να σταθεί δίπλα σε όλους τους δίσκους των αγαπημένων μας συγκροτημάτων χωρίς να φοβόμαστε ή να ντρεπόμαστε γι αυτόν.\nΜέσα στο 2013 βλέπω πως έχετε ήδη κανονίσει κάποια live shows κυρίως σε Σουηδία και Ισπανία. Υπάρχουν σχέδια για άλλα live; Κάποια Ευρωπαϊκή περιοδεία ίσως;\nΝαι. Τα πράγματα τώρα τελευταία έχουν αρχίσει να κυλάνε αρκετά καλά θα έλεγα για εμάς. Ειδικά μετά από ένα καταστροφικό φθινόπωρο του 2012. λίγο μετά από όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ έπρεπε να ακυρώσουμε 16 shows της ευρωπαϊκής περιοδείας μας λόγω κάποιων συνθηκών που δεν είχαν να κάνουν με εμάς για να το πω όσο πιο ευγενικά γίνεται! Στο τέλος καταλήξαμε να τα σπάσουμε με την Γερμανική εταιρία που κανόνιζε τα live μας και γι αυτό θα προσπαθήσουμε να πάμε και στην Γερμανία και στις γύρω χώρες πολύ σύντομα! Και ίσως και στην Ελλάδα! Πράγμα το οποίο θα ήταν φανταστικό.\nΓενικά πάντως βλέπω πως τα περισσότερα σας είναι στην Γερμανία και την Σουηδία μέχρι στιγμής! Πόσο δύσκολο είναι για μια μπάντα του είδους να μπορέσει να κλείσει κάποιο καλό Show σε κάποιες άλλες χώρες;\nΌπως σου είπα είχαμε συνεργασία με ένα Γερμανικό πρακτορείο το οποίο μας έκλεινε όλα αυτά τα χρόνια εμφανίσεις εκεί. Τόσο σε φεστιβάλ όσο και σε μικρότερους χώρους και club. Επίσης έχουμε και ένα Σουηδικό πρακτορείο και γι αυτό πιστεύω πως είναι πιο εύκολο για εμάς να παίζουμε περισσότερο σε αυτές τις χώρες. Είμαστε όμως πολύ χαρούμενοι γι αυτήν την περιοδεία στην Ισπανία και ανυπομονούμε πάρα πολύ να δώσουμε αυτά τα 12 shows τον Σεπτέμβριο. Αυτό μας το έκλεισε το Ισπανικό πρακτορείο με το οποίο συνεργαζόμαστε. Παίζουμε όπου ο κόσμος το ζητήσει. Αν ένα ελληνικό πρακτορείο για παράδειγμα θελήσει να συνεργαστεί με εμάς και ενδιαφερθεί γι αυτό είναι απολύτως σίγουρο πως θα κάνουμε και στην Ελλάδα ένα tour. Όμως πιστεύω πως για το Σουηδικό πρακτορείο μας είναι δύσκολο να κανονίσει ένα τέτοιο tour.\nΥπάρχει κάποια χώρα που θα θέλατε να παίξετε στο μέλλον;\nΌχι κάτι συγκεκριμένο! Θέλουμε απλά να πάμε όσο το δυνατόν σε περισσότερες πόλεις και χώρες του κόσμου. Δεν μας πειράζει το που! Μέχρι τώρα είχαμε εμφανίσεις μόνο σε χώρες ανά την Ευρώπη: Γερμανία, Σουηδία, Αυστρία, Ολλανδία και Νορβηγία, έτσι θα ήταν υπέροχο να πάμε και σε διάφορες άλλες χώρες στο εγγύς μέλλον. Η Ιαπωνία για παράδειγμα θα ήταν καταπληκτική χώρα στο να πάμε επειδή η κουλτούρα της και ο πολιτισμός της διαφέρουν κατά πολύ από όσα εμείς γνωρίζουμε. Στις Η.Π.Α επίσης και φυσικά στην Ελλάδα!\nΚάποιο περιστατικό από τις ζωντανές εμφανίσεις σας που να σας έχει μείνει αποτυπωμένο;\nΥπήρξαν τόσες πολλές μαγικές στιγμές γενικά όλα αυτά τα χρόνια που δεν μου έρχεται κάτι συγκεκριμένο. Είχαμε παίξει για παράδειγμα σε μία φυλακή υψηλής προστασίας στην Γερμανία. Θυμάμαι ήμασταν όλοι πολύ φοβισμένοι πριν αρχίσουμε να παίζουμε, αλλά μόλις ξεκινήσαμε και είδαμε πως οι κρατούμενοι εκεί μπήκαν αμέσως στο κλίμα του live, αμέσως μας φάνηκε πως ήταν απλά ακόμα ένα show μας! Ήταν φοβερό πάντως.\nΤι πρέπει να περιμένει κάποιος από τους Hellsngland Underground σε ένα live τους;\nΝα περιμένει πολύ ενέργεια. Συνήθως αναμιγνυόμαστε και με τον κόσμο και βρισκόμαστε ανάμεσα τους χοροπηδώντας μαζί τους κατά την διάρκεια της συναυλίας. Είμαστε πολύ κοινωνικοί όπου και αν παίξουμε! Θέλουμε να νιώθει ο οποιοσδήποτε βρίσκεται στα show μας ότι αποτελεί μέρος αυτών!\nΕυχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας! Και πάλι συγχαρητήρια για την δισκάρα που βγάλατε! Οι τελευταίες λέξεις είναι δικές σας για τους απανταχού Fan σας καθώς και για τους Έλληνες οπαδούς σας.. (εγώ πάντως σίγουρα πλέον είμαι από τους φανατικούς)\nΣε ευχαριστούμε πολύ! Θα ήταν πραγματικά απίθανο και όμορφο να μπορέσουμε κάποια στιγμή να έρθουμε και στην Ελλάδα. Ξέρω ‘ότι έχουμε κάποιους φαν εκεί! Δεν έχω πάει ποτέ μου στην Ελλάδα ούτε για διακοπές κι έτσι θα ήταν υπέροχο να την επισκεφτώ και να παίξουμε και λίγο rock & roll για να κουνηθούμε όλοι μαζί! Σίγουρα κάποια στιγμή! Αυτό πάρτε το ως υπόσχεση! Σκοπεύουμε να μείνουμε για λίγο καιρό στην μουσική, έτσι εκτός κι αν ο κόσμος καταστραφεί ή αν κάποιος από εμάς πεθάνει τότε σίγουρα θα μας δείτε κάπου!\nCharlie Granberg – Τραγούδι, Φυσαρμόνικα\nMats Olsson – Κιθάρα, Δεύτερα Φωνητικά\nPeter Henriksson – Κιθάρα, Δεύτερα Φωνητικά\nHenning Winnberg – Πιάνο, Όργανο\nMartin Karlsson – Μπάσο\nPatrik Jansson – Τύμπανα, Κρουστά