Η ευθύνη της (και ένα παράδοξα επίκαιρο χρονογράφημα του Κ. Βάρναλη) « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Μηνολόγιον μηνός Μαΐου\nΌλες οι τσάντες της Ευρώπης »\nΗ ευθύνη της (και ένα παράδοξα επίκαιρο χρονογράφημα του Κ. Βάρναλη)\nPosted by sarant στο 2 Μαΐου, 2018\nΣυζητήθηκε πολύ, στα καναλια και στα κοινωνικά μέσα, η υπόθεση της νεαρής στη Νέα Σμύρνη που έκρυψε την εγκυμοσύνη της απο την μητέρα της και τον περίγυρό της και, όταν τελικά γέννησε, μέσα στον πανικό της πέταξε το νεογέννητο στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας της.\nΑπό τις συζητήσεις αυτές πρόσεξα ένα άρθρο του φίλου Άκη Γαβριηλίδη, στο ιστολόγιό του. Διερωτάται ο Α.Γ. «τι θα έπρεπε να είχε κάνει η κοινωνία» για να μη σκοτωθεί το βρέφος. Παρατηρεί, και σωστά, ότι «η πεποίθηση ότι κάθε φαινόμενο –ιδίως κάθε αρνητικό/ παθολογικό/ δυσάρεστο φαινόμενο- έχει «κοινωνικά αίτια» … είναι καταρχήν και κατά βάση υγιής και χρήσιμη» αλλά επισημαίνει ότι «Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες το αντανακλαστικό να αναζητάμε τις «ευρύτερες κοινωνικές αιτίες» βραχυκυκλώνει και απολήγει σε έναν αφελή κοινωνιολογισμό, αν όχι σε μία απολογητική ταυτολογία» -και αυτο θεωρει ότι συνέβη στην περίπτωση της παιδοκτονίας στη Νέα Σμύρνη.\nΝα κάνουμε μια παρένθεση ορολογίας επειδή είδα να υποστηρίζεται κάπου αλλού ότι έχουμε «βρεφοκτονία». Ο όρος «παιδοκτονία» ειναι ακριβώς αυτός που χρησιμοποιείται απο τον Ποινικό Κώδικα, ο οποίος στο άρθρο 303 αναφέρει: Παιδοκτονία. Μητέρα που με πρόθεση σκότωσε το παιδί της κατά τον τοκετό ή μετά τον τοκετό, αλλά ενώ εξακολουθούσε ακόμη η διατάραξη του οργανισμού της από τον τοκετό τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Αν συγκρίνετε με άλλα είδη ανθρωποκτονίας, φαίνεται ότι η αντιμετωπιση από πλευράς ποινών είναι, και σωστά πιστεύω, επιεικέστερη.\nΕπιστρέφω στο αρθρο του Γαβριηλίδη. Ο συγγραφέας συνεχίζει απαριθμώντας τρεις λόγους που επικαλέστηκαν όσοι υποστήριξαν ότι «φταίει η κοινωνία»:\nα) Διότι δεν έχει [η κοινωνία] θεσπίσει επαρκή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.\nβ) Διότι δεν έχει δημιουργήσει αρκετούς βρεφονηπιακούς σταθμούς.\nγ) Διότι είναι «πατριαρχική», και έτσι ενθαρρύνει τους (δυνάμει) πατεράδες να συμπεριφέρονται ανεύθυνα, επιρρίπτει ασύμμετρα ευθύνες στις μητέρες για μια εγκυμοσύνη που κρίνεται άτοπη και δεν τους παρέχει ηθικά και τεχνικά τη δυνατότητα να την διακόψουν.\nΑπορρίπτει οτι υπάρχει αιτιώδης σχέση ανάμεσα στους λόγους αυτούς και στην παιδοκτονία, διότι «η φερόμενη ως αιτία ήταν (και είναι) διαρκώς παρούσα, αλλά το φερόμενο ως αποτέλεσμα παρήχθη μόνον άπαξ. Η «κοινωνία» όλα αυτά τα χρόνια ήταν η ίδια, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο «πατριαρχική» ή «σεξιστική», με το ίδιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα και με τον ίδιο αριθμό παιδικών σταθμών. Ωστόσο, ουδέποτε τα τελευταία πολλά χρόνια είχε συμβεί μία κοπέλα με αυτό το κοινωνιολογικό προφίλ να θανατώσει το βρέφος της διά της έκθεσης.»\nΚαταλαβαίνω τις ενστάσεις του συντάκτη, αλλά αναρωτιέμαι μήπως περναει στην άλλη άκρη. Άλλωστε, δεν είμαι βέβαιος ότι ισχύει το βασικό του επιχείρημα, ότι «ουδέποτε, εδώ και πολλά χρόνια, έχει συμβεί παρόμοιο περιστατικό με [φερόμενη ως] δράστιδα μια κοπέλα με αυτο το κοινωνιολογικό προφίλ».\nΕίναι όμως σίγουρο αυτό; Πολλες υποθέσεις έκθεσης και θανάτωσης βρεφών δεν εξιχνιάζονται -για παράδειγμα, ξέρουμε τάχα το «κοινωνιολογικό προφίλ» των υπαίτιων για το βρέφος που βρέθηκε νεκρό στα τέλη Φεβρουαρίου στην Πετρουπολη; Ίσως να σφάλλω αλλά νομίζω πως η υπόθεση δεν έχει διαλευκανθεί, το ίδιο και η περυσινή με το βρέφος που βρέθηκε σε χωματερή στη Λάρισα. Θα πει κάποιος ότι, και χωρίς να ξέρουμε την ταυτότητα των υπεύθυνων, δεν ειναι ιδιο το προφίλ αφού στη μια περιπτωση έχουμε μια μικροαστική συνοικία, στην αλλη μια εργατική και στην τρίτη μια επαρχιακή πόλη, αλλά δεν νομίζω πως το μικρό αναγκαστικα δειγμα μας επιδέχεται τόση ανάλυση.\nΈπειτα, η νεαρή της Νέας Σμύρνης, στο απολογητικό της υπόμνημα (δεν βάζω λινκ) αναφέρει: «Το τεστ εγκυμοσύνης βγήκε θετικό. Αρχικώς αισθάνθηκα υπέροχα και τόσο όμορφα. Αμέσως απευθύνθηκα στον Δ., φυσικό πατέρα του κυοφορούμενου, καθώς ήμουν σε θέση με πάσα βεβαιότητα να προσδιορίσω τον πατέρα αυτού, βεβαιότητα που αντλείται από δύο γεγονότα: Πρώτον, ήταν ο μοναδικός με τον οποίο διατηρούσα ερωτικό δεσμό και δεύτερον, κατά τις συνευρέσεις μας δεν κάναμε χρήση αντισυλληπτικών μεθόδων.\nΛόγω και της εμφανίσεως μου στην προσπάθεια μου να διατηρήσω τον σύντροφό μου είχα αποδεχθεί την επιθυμία του για μια πιο ελεύθερη σεξουαλική επαφή, όπως μου ζήταγε επίμονα. (…)\nΤον κάλεσα τηλεφωνικώς λοιπόν και μόλις του ανακοίνωσα το γεγονός, μου έκλεισε το τηλέφωνο! Προσπάθησα πλείστες φορές να επικοινωνήσω μαζί του, όμως καμία δεν εστέφθη από επιτυχία. Ο Δ. δεν απάντησε σε καμία από τις κλήσεις μου.»\nΤο υπόμνημα είναι βέβαια γραμμένο από δικηγόρο, όμως αν δεχτούμε τα λεγόμενά του αναδεικνύεται η ευθύνη αφενός του πατέρα και αφετέρου της κοινωνίας, ας πούμε σε σχέση με το ότι δεν υπάρχει συστηματική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στο σχολείο, που να εντυπωνει στους εφηβους και τις έφηβες την ανάγκη να χρησιμοποιούν προφυλακτικό στις επαφές τους.\nΟπότε, νομίζω ότι δεν μπορούμε να αρνηθούμε ούτε την ευθύνη του πατέρα, ούτε την κοινωνική διάσταση, χωρίς αυτό να απαλλάσσει και τη μητέρα από τη δική της ευθύνη.\nΤο τραγικό συμβάν μού έφερε στο νου ένα χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη, που το έχω συμπεριλάβει στον τομο «Αστυνομικά», που κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα. Ο τόμος αυτός, κατά σύμπτωση, θα παρουσιαστεί την επόμενη εβδομάδα -δείτε στο τέλος τις λεπτομέρειες.\nΤο χρονογράφημα του Βάρναλη δημοσιεύτηκε στην Πρωία στις 21.9.1943 και περιγράφει ένα περιστατικό παρόμοιο με το πρόσφατο της Νέας Σμύρνης. Οι συνθηκες έχουν αλλάξει σε όλα, η θέση της γυναίκας σήμερα είναι πολύ διαφορετική, προς το καλύτερο, διαφορετικό είναι και το προφιλ των δύο γυναικών, ωστόσο το αδύνατο μέρος στην ιστορία εξακολουθεί να ειναι το ίδιο. Και ο τίτλος του χρονογραφήματος, «Η ευθύνη της» μου φαίνεται πως ταιριάζει και στο πρόσφατο συμβάν.\nΗ ευθύνη της\nΠιθανό να πέρασε η επικαιρότητα, μα το ζήτημα είναι παντοτινό. Ήτανε δεκάξι χρονών, άμαθη του κόσμου, ίσως όμορφη, ίσως όχι, πάντως νέα―τρυφερό πλάσμα―και «κουρέλι» ―αφού ήτανε υπηρέτρια. Ήρθε από το χαμώγι του χωριού της κι ανέβηκε στο ψηλό διαμέρισμα της πολυκατοικίας. Όλ’ η πολιτεία ήτανε άγνωστος κόσμος. Αλλά πιο άγνωστος ήτανε ο μέσα της κόσμος. Κι αυτός στα τελευταία την έφαγε.\nΤις πλαγιές των βουνών, με τα θυμάρια και τα θάμνα, τα πρόβατα και οι κότες, τ’ αντικατέστησε η λεωφόρο με την άσφαλτο, τα καμιόνια και η αμαρτωλή νύχτα. Δεκάξι χρονών! Μοναχή και «κουρέλι»! Δεν άξιζε τίποτα και δόθηκε για το τίποτα στον πρώτο ξελογιαστή. Παλιά ιστορία, που ίσως θα την ήξερε μονάχη αν δεν ακολουθούσαν οι φυσικές συνέπειες.\nΈκανε παιδί. Μια κουβέντα. Όλη η ζωή της αναποδογυρίστηκε. Ούτε να το κρύψει το μωρό, ούτε να το φανερώσει μπορούσε. Να το κρύψει στο δωμάτιό της! Μήπως ήτανε κανένα σακούλι μπλιγούρι από το χωριό; Το μωρό φώναζε, θα την έπαιρνε γρήγορα χαμπάρι η κυρία. Και τότε; Πάει. Θα τη διώχνανε. Στο δρόμο μ’ ένα αίσχος στην αγκαλιά. Ούτε θα μπορούσε να ξαναβρεί άλλο σπίτι για να δουλέψει, ούτε και στους δρόμους να γυρίζει! Κι όταν θα το μάθαινε στο χωριό ο πατέρας ή ο αδερφός, θα τη σκοτώνανε. Αυτή η συνήθεια υπάρχει στον τόπο. Να ξεπλένεται η τιμή της οικογενείας με το αίμα της φταίχτρας. Όσο για τον φταίχτη αυτός είναι λεύτερος να βρει άλλο «κουρέλι» να το κουρελιάσει.\nΚανείς δεν μπορούσε ν’ αμφιβάλλει πως τ’ αγαπούσε το παιδί της. Το ένστιχτο της μητρικής στοργής είναι δυνατότερο κι από τον έρωτα κι από το θάνατο. Πώς λοιπόν αποφάσισε να πετάξει το σπλάχνο της από το μπαλκόνι στο δρόμο; Δεν το αποφάσισε. Τη σπρώξανε στο έγκλημα οι άλλοι, η κοινή γνώμη.\nΠοιος φταίει τώρα; Εκείνη ή εμείς; Κι όμως ακουστήκανε τόσες «ιερές αγαναχτήσεις» στον τύπο για τη νέα Μήδεια. Δηλαδή οι υπεύθυνοι ζητάνε και ρέστα.\nΓια να προστατευτεί ο θεσμός της οικογενείας, που είναι το κύτταρο του κοινωνικού βίου, τιμωρούμε τη γυναίκα κι αφήνουμε ατιμώρητο τον άντρα. Είναι σωστό αυτό; Να τιμωρούμε δηλαδή το αδύνατο μέρος και ν’ αθωώνουμε το δυνατό―εκείνον που έχει και πείρα της ερωτικής ζωής και μεγαλύτερη θέληση, ώστε να μην κάνει το κακό.\nΜε την ετεροβαρή ετούτη αυστηρότητα των νόμων και της κοινωνικής γνώμης, αντί να περιορίσουμε αυτού του είδους τα εγκλήματα, τα ευκολύνουμε. Αν ο νόμος σ’ αυτές τις περιστάσεις αναζητούσε τον πατέρα του παιδιού, τότε πολύ ολίγοι θα τ’ αποφασίζανε ν’ απατήσουν ένα αθώο κορίτσι. Αλλ’ αφού δε γίνεται αυτό, θα έπρεπε να γίνεται το άλλο: η κοινωνία να ανέχεται, αν όχι να προστατεύει, τα εξώγαμα παιδιά. Αλλά για να φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο της προόδου, θα περάσουν ακόμα πολλά χρόνια. Θυμάμαι στο Παρίσι μια φοιτήτρια, που πήγε στην αστυνομία να βγάλει ταυτότητα.\n―Πόσο χρονών είσαστε;\n―Πόσα παιδιά έχετε;\n―Μα αφού σας είπα πως δεν είμαι παντρεμένη;\n―Τι σημασία έχει!\nΑυτού είναι το ζήτημα. Να μην έχει σημασία!\nΑφού όμως δίνουμε σημασία, τότε να μη ζητάμε λόγο από τις άτυχες γυναίκες, γιατί δίνουνε κι αυτές περισσότερη σημασία από μας.\nΑσφαλώς κάθε γυναίκα, που δεν μπορεί ούτε να κρύψει τον καρπό του ανόμου έρωτά της ούτε να τον φανερώσει (αυτό γίνεται όταν δεν έχει ανάγκη από κανένα) και καταφεύγει είτε στην έκτρωση και πεθαίνει κι η ίδια, ή στο έγκλημα και σκοτώνει το μωρό, ενεργεί με τέλειο θόλωμα του μυαλού σαν το κυνηγημένο αγρίμι. Κι αφού αθωώνουμε τους αδερφούς που σκοτώνουνε για λόγους τιμής, πρέπει να είμαστε πολύ επιεικείς και στις γυναίκες, που δεν ξέρουνε τι κάνουν στην εσχάτη τους απελπισία στο χείλος της αβύσσου!\nΤο βιβλίο «Αστυνομικά» που περιέχει 265 χρονογραφήματα του Κ. Βάρναλη με θέματα από το αστυνομικό δελτίο, θα παρουσιαστεί, μαζί με όλα τα άλλα πρόσφατα βιβλία του εκδοτικού οίκου «Αρχείο», την άλλη Πέμπτη, 10 Μαΐου, στις 7 μμ, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη. Θα μιλήσω κι εγώ και θα χαρω να σας δω. Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση, εδώ.\nThis entry was posted on 2 Μαΐου, 2018 στις 08:40\tand is filed under Βάρναλης, Δύο φύλα, Επικαιρότητα, Εκδηλώσεις, Κοινωνία, Μεταμπλόγκειν, Χρονογραφήματα. Με ετικέτα: Άκης Γαβριηλίδης, Νέα Σμύρνη, Πρωία, εκδόσεις Αρχείο. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n209 Σχόλια προς “Η ευθύνη της (και ένα παράδοξα επίκαιρο χρονογράφημα του Κ. Βάρναλη)”\n2 Μαΐου, 2018 στις 08:43\n2 Μαΐου, 2018 στις 08:44\nΓειά σου Γς εννοούσα. Γειά σου ΠΑΟΚ… Τζι εννοούσα\n2 Μαΐου, 2018 στις 08:46\nΣήμερα θα ποδοσφαιρολογήσω κι εγώ\nΘέλω να μου βρείτε ένα πιστόλι, μπας και κατέβω σε κανένα γήπεδο, να πάρουμε κανένα πρωτάθληα κι εμείς οι Εορδαϊκοί\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:00\nΤραγικὰ ἐπίκαιρο τὸ χρονογράφημα μετὰ ἀπὸ 75 χρόνια.\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:08\nΥποθέτω ότι το χρονογράφημα του Βάρναλη είχε αφετηρία κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, του οποίου περισσότερα στοιχεία δίνονται στο βιβλίο; (Κάθε «αστυνομικό» και το σασπένς του… Να θυμίσω μόνο ότι κι ο ‘Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα είχε αφετηρία πραγματικό γεγονός, παρμένο απ’ τις εφημερίδες).\nΩραία ευκαιρία της συνάντησης στη Γεννάδειο! (Με ενδιαφέρει και ο Αγαμέμνων Σλήμαν, για να είμαι ειλικρινής…)\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:11\nΜοναχή και «κουρέλι»!\nΠροφανώς αναφέρεται στο έργο του Ντάριο Νικοντέμι «τοΚουρέλι» μεγάλη θεατρική επιτυχία της Κυβέλης το1915 που φαίνεται ότι παιζόταν συχνά στο ελληνικό θέατρο και ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στο ελληνικό κοινό, ακόμα και στην Αμερική που με ντόπιους ηθοποιούς το έπαιξε η Αλίκη το 1939.\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:17\nΕπί τη Παγκοσμίω Ημέρα των Ιστολογίων μάλλον θα έπρεπε να ευχηθούμε να τα εκατοστήσετε!\nΗ ευθύνη της (του Κώστα Βάρναλη ). – samikefalonias said\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:18\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:22\nKαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχολια -και χρόνια μας πολλα, όπως θυμίζει ο Γ.Λ. στο 7.\n6 Καλά λες.\n5 Το χρονογραφημα ειχε αφετηρία συγκεκριμένο γεγονος, αλλά στο βιβλίο, για να μην αυξηθούν οι ήδη πάρα πολλές σημειώσεις, επέλεξα να μην παραθέτω στοιχεία για τα συμβάντα που στάθηκαν αφορμή για χρονογραφήματα παρά μόνο αν ήταν απαραίτητο για την κατανόηση ή αν πρόκειται για κάποιο πολύκροτο γεγονός που ακόμα και σήμερα αναφέρεται (πχ το σιδέρωμα της Σπυριδούλας ή το έγκλημα της Βουλιαγμένης)\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:26\nΒλέπω τώρα στα λουλούδια μου ένα περιστέρι που κάθεται με τις ώρες σε μια πέργκολα και φυλάει σκοπιά. Δήθεν αδιάφορα.\nΚαι καλά. Σε τα μας; Λες και δεν έχω πάρει χαμπάρι την κυρά του που εκεί πίσω από κάτι γλάστρες εκκολάπτει τα δύο πιτσουνάκια τους.\nΝα υπάρχουν λέτε και στα περιστέρια ασυνείδητοι μπαμπάδες;\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:29\nΌταν μια φοιτήτρια 22 ετών, εν έτει 2018 στην Ελλάδα, φτάνει στη βρεφοκτονίαή παιδότοπο, δεν μπορούμε στα σοβαρά να μιλάμε για ευθύνες της κοινωνίας, έλλειψη σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και βρεφονηπιακών σταθμών. Συμφωνώ ότι οι ηθικολογίες δεν χρειάζονται, αλλά και ο πολίτης δεν είναι λούτρινο ζωάκι, μόνο με δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις και με την απαίτηση να τον νταντεύει το κράτος.\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:30\nή παιδοκτονία, τι παιδότοπο, ρε κορέκτορα.\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:34\nΔεν ξέρω βέβαια όλες τις λεπτομέρειες με το θέμα του άρθρου, αλλά θα πω κάτι σχετικο.\nΕπειδή συνέζησα για τρία χρονια με γυναίκα που είχε εξώγαμο παιδί, (το βρήκα δύο ετών ηδη, μη μου το φορτώσει ο Γς) έζησα από κοντα τις αντιδράσεις του περιγύρου της. Όχι βέβαια τις άμεσες.\nΚατ’ αρχήν επρόκειτο για γιατρό οικονομκά ελεύθερη και με δικό της σπίτι. Ε΄χε σχετιστεί από τα φοιτητικά της χρόνια με κάποιον έγγαμο μεγαλογιατρό, όχι πολύ γνωστό, αλλά το παιδί το έκανε με άλλον, επίσης έγγαμο μεγαλογιατρο και πολύ πιο γνωστό στην εποχή του και την περιοχή του.\nΥπήρχε και μια φωτογραφία του τραπεζιου που έγινε για τη βάφτιση, όπου φαίνεται ο νονός να είναι ευτυχής. Πρέπει να ήταν ανοιχτος άνθρωπος, τουλάχιστον ως προς αυτό.\nΟ πρώτος την αποδέχτηκε και πάλι, και μάλιστα βάφτισε το παιδί. Ο δεύτερος, μολονότι όλη η πειραϊκή κοινωνία ήξερε το γεγονός, το αρνήθηκε μέχρι που αοδείχτηκε η πατρότητα γονιδιακά. Εξευτελιζόταν ενώπιον των δικαστηρίων επί χρόνια, όπου όλοι ήξεραν ότι ψεύδεται. Έκανα δε, ο δεύτερος, ό,τι περνούσε από το χέρι του, για να μην οφεληθεί τίποτα το παιδί του. Αντιθέτως ο πρώτος την υποστήριξε με διάφορους τρόπους.\nΗ δική μας σχέση ήταν μάλλον ατυχής και γι’ αυτό διακόπηκε έγκαιρα, με δική μου (μάλλον) πρωτοβουλία, ή απλώς ‘έτσι ήρθαν τα πράγματα’. Το παιδάκι βεβαίως το συμπαθούσα (σε αντίθεση με τη μητέρα του) και είμαι ευτυχής που σήμερα είναι ευτυχισμένη με μια φυσιολογική έγγαμη ζωή.\nΔεν έζησα την εποχή της αποκάλυψης της εξώγαμης εγγυμοσύνης προς τον πατέρα της, έναν απλό, τρυφερό, συμπαθητικό άνθρωπο, που το κατάπιε αχώνευτο και ήταν πάντα αγχωμένος με το ζήτημα, περιμένοντας κάποτε η κόρη του να παντρευτεί κάποιον, για να καλυφθεί το θέμα. Δεν ευτύχησε να το δει.\nΗ μητέρα της το έμαθε μαζί με τις αδερφές της, (το νέο κατ’ ουσίαν ήταν ότι είχε αποφασισει να κρατήσει το παιδί) που παρά τον σχετικώς ‘λαϊκό κοινωνικό περίγυρο’ φαίνεται πως το δέχτηκαν ψύχραιμα (;) Στον πατερα η αποκάλυψη έγινε με μια φωτογραφία στην οποία η έγκυος έπαιζε με τον ανιψιό της, σε προφίλ, όπου φαινόταν η σχεδόν τελειόμηνη εγκυμοσύνη της. Δεν ξέρω πώς αντέδρασε ο ανθρωπος αρχικά, δεν εκδηλωνόταν κατόπιν, άλλωστε εγώ του ήμουν σχετικά άγνωστος και αντιπαθής εφοσον δεν αποφάσιζα να παντρευτώ την κόρη του, είχαε και μια μικρή διένεξη επ’ αυτού για κάποια λεπτομέρεια που δεν είναι του παρόντος, αλλά το αναφέρω για να τονίσω ότι «ναι, μεν δεν την σκότωσε» αλλά «και ποτέ δεν το δέχτηκε πραγματικά».\nΣτην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο (σε συνδυασμό και με το χρονογράφημα του Βάρναλη) πρέπει να δουμε κατ’ αρχήν το γεγονός ότι ο φυσικός πατέρας βγάζει μεν την ουρά του έξω, αλλά και δεν είναι φυσικός αυτουργός του φόνου. Αυτό είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα για τον επιμερισμό των ευθυνών και της τιμωρίας.\nΜε την πρόσφατη περίπτωση, τα περί σεξουαλικής αγωγής κλπ είναι σαχλαμάρες, υπάρχουν δυο ερωτηματα: Η οικογένεια έσπρωξε την κόρη να το κάνει…. ίσως να της υπέβαλε και την ιδέα, ή η κόρη το έκανε για να ξεμπερδεύει από τη φασαρία ενός παιδιού σήμερα κι ενός εξώγαμου αύριο.\nκαι τα περί ‘μητρικού φίλτρου’, ιδίς αν δε έχεις ζήσει το παιδί… τ’ ακούω βερέσέ.\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:49\nΠόσα παιδιά αυτή την στιγμή παύουν να υπάρχουν και δεν θα γίνουν ποτέ παιδιά…\nΤα περισσότερα κοινή συναινέσει των γονέων τους.\nΚι είναι γμτ κι εκείνο το δημογραφικό μας που σε δυο τρεις δεκαετίες θα είμαστε δεν θα είμαστε 7 εκατομύρια [ναι αλήθεια] κι οι απέναντί μας 20 φορές περισσότεροι.\nΝτάξει μωρέ, ποιος τους γαμεί αυτούς; [που έτσι κι αλλοιώς θα μας γαμήσουν]\nΛεώ «εκ βαθέων» βλέπω σήμερα. Και προσπαθώ να κρατηθώ\n2 Μαΐου, 2018 στις 09:53\nΓια την παιδοκτόνο Μαρία Φαρράρ\nΜαρία Φαρράρ, γεννηθείσα τον Απρίλιον,\nανήλικη, ορφανή, ραχιτική, όψεως κοινής,\nλευκού ως τώρα ποινικού μητρώου,\nεσκότωσε το παιδί της ως εξής:\nΣ ενα κατώϊ-λέει-σαν ήταν δυό μηνών,\nνα το ξεφορτωθεί προσπάθησε όπως όπως,\nμε δυο ενέσεις που της έκανε μιά γριά.\nΠόνεσε, λέει, πολύ-όμως χαμένος κόπος.\nΑλλά εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,\nγιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνοια.\nΠλήρωσε ωστόσο-λέει-ότι είχε συμφωνήσει.\nΣφιχτόδενε με πάνες την κοιλιά της,\nτσίπουρο έπινε με πιπέρι, αλλά το μόνο\nπου πέτυχε ήταν να γδαρθούν τα σωθικά της.\nΤο φούσκωμα φαινόταν πιά ξεκάθαρα,\nκι αβάσταχτα πονούσε όταν σφουγγάριζε.\nΨήλωσε, ωστόσο-λέει. Και προσεύχονταν\nστην Παναγιά και τάματα της χάριζε.\nΌμως εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,\nΜα οι προσευχές της πήγαιναν του κάκου.\nΠολλά ζητούσε, ως φαίνεται. Κι ολοένα\nστον όρθο ζαλιζόταν, κρύος την έλουζε ιδρώτας\nκαθώς γονατιστή παρακαλούσε την Παρθένα.\nΑλλά κατάφερε να μην την πάρουν είδηση\nωσότου ζύγωσε η ώρα να γεννήσει,\nγιατί κανείς ποτέ δεν φανταζότανε\nπως μια τόσο άχαρη κοπέλα είχε αμαρτήσει.\nΚι εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,\nΤη μέρα κείνη-λέει-τη χαραυγή,\nκαθώς, σκουπίζοντας τις σκάλες, είχε σκύψει,\nάγρια νύχια της ξέσκισαν την κοιλιά.\nΩστόσο μπόρεσε τους πόνους της να κρύψει.\nΟλημερίς σουρνόταν τη μπουγάδα απλώνοντας\nκι έσπαζε το κεφάλι της ώσπου να νιώσει\nπως έφτανε της γέννας της η ώρα. Κι έτρεμε\nη καρδιά της σαν, αργά, τράβηξε να ξαπλώσει.\nΜα την ξαναφώναξαν πριν να καλογείρει:\nχιόνι είχε κι έπρεπε αυτή να το σκουπίσει.\nΚαι σκούπιζε ως τις έντεκα. Μια ατελείωτη ήταν μέρα.\nΤη νύχτα μόνο μπόρεσε ήσυχα να γεννήσει.\nΚαι γέννησε-όπως λέει- ένα αγόρι.\nΌμοιο ήταν μ όλα τ άλλα αγόρια.\nΜόνο αυτή δεν ήταν σαν τις άλλες μάνες.\nΑλλά για τούτο δεν της πρέπει κατηγόρια.\nΑφήστε τη, λοιπόν, ν’ αποτελειώσει\nτην ιστορία για κείνο το παιδί\n(λέει πως δεν θέλει τίποτα να κρύψει),\nκι έτσι θα δούμε τι ειμ εγώ και τι είσαι συ.\nΛέει πως μόλις πήγε στο κρεβάτι,\nαναγούλες την πιάσανε και ρίγη.\nΜονάχη, αλαφιασμένη τι θα γίνει,\nμε κόπο τις φωνές της κρυφοπνίγει.\nΜ όσες τις απόμειναν δυνάμεις\n-η κάμαρα της ήταν κιόλας παγωμένη-\nσύρθηκε ως τον απόπατο (μα πότε,\nδε θυμάται πια) κι εκεί παρατημένη,\nγέννησε τα χαράματα. Κι ήτανε λέει,\nολότελα χαμένη κι ένιωθε πια να κοκαλώνει,\nμόλις μπορούσε να κρατήσει το παιδί της,\nγιατί μες στη σοφίτα τρύπωνε το χιόνι.\nΚαι τότε, πριν στην κάμαρα γυρίσει\n-μόνο τότε-να κλαίει αρχινάει το παιδί.\nΚι εκείνη φρένιασε τόσο, καθώς λέει,\nπου με τις δύο γροθιές της, σαν τυφλή,\nτο χτύπαε και το χτύπαε μέχρι να βουβαθεί.\nΚαι τότε, πήρε το πεθαμένο της μωρό\nμες στο κρεβάτι ώσπου να ξημερώσει,\nκαι το πρωί το κρυψε μες στο πλυσταριό.\nΜαρία Φαρράρ, γεννημένη έναν Απρίλη,\nστου Μάισσεν πέθανε τη φυλακή,\nτου κάθε ανθρώπου τις αδυναμίες ιστορεί.\nΣεις που γεννάτε σε κρεβάτια πεντακάθαρα\nκαι «ευλογημένες» λέτε της κοιλιάς σας ο καρπός\nμη ρίχτε στους αδύναμους τ ανάθεμα.\nΒαρύ ήτανε το κρίμα της, μα ο πόνος της πικρός.\nΓι αυτό, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,\nΤο διάβασα και με συγκλόνισε.\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:04\nεδώ με πλήρη κοινωνικο-οικονομική κάλυψη και με την βοήθεια συντρόφου/γονιών/πεθερικών κλπ. κλπ. στρεσάρονται ιδιαίτερα οι μητέρες, ιδίως κατά την κύηση, αμέσως μετά τον τοκετό και τα πρώτα χρόνια μετά, πόσο μάλλον οι γυναίκες στην περίπτωση της απόρριψης από την κοινωνία/συγγενείς/περιβάλλον και με τον πατέρα να γίνεται Λούης… Τι λέμε τώρα…\nΑυτό ούτε δικαιολογεί το έγκλημα της βρεφοκτονίας κλπ. ούτε μειώνει τις ευθύνες (ούτε της γυναίκας, ούτε του πατέρα, τον οποίο θεωρώ συναυτουργό).\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:15\n15 A μπράβο!\n16 Πόσο λίγοι όμως μιλούν για τις ευθύνες του πατέρα;\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:21\n10, Γιάννης Κουβάτσος said: «Όταν μια φοιτήτρια 22 ετών, εν έτει 2018 στην Ελλάδα, φτάνει στη βρεφοκτονίαή παιδότοπο, δεν μπορούμε στα σοβαρά να μιλάμε για ευθύνες της κοινωνίας, έλλειψη σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και βρεφονηπιακών σταθμών. Συμφωνώ ότι οι ηθικολογίες δεν χρειάζονται, αλλά και ο πολίτης δεν είναι λούτρινο ζωάκι, μόνο με δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις και με την απαίτηση να τον νταντεύει το κράτος».\n# Σε ότι αφορά την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, έχω τη γνώμη ότι πρέπει να γίνεται σε ευρύ πλαίσιο: Σε ένα μάθημα Υγιεινής του Σώματος, ή καλλίτερα Σωματολογίας από ειδικούς επιστήμονες. Τα παιδιά (από εφτά έως …δεκαεφτά και έτι περαιτέρω) θα δίνουν μεγαλύτερη προσοχή όταν καταλάβουν ότι ο εκπαιδευτής ξέρει πολύ περισσότερα από τη χρήση αντισυλληπτικού ή προφυλακτικού, πολύ περισσότερα από τα καθαυτό σεξουαλικά, όπως π.χ, για τους εμβολιασμούς, την υγιεινή διατροφή, την εκγύμναση του σώματος, τις πιθανότητες για καίριες σωματικές βλάβες λόγω έκτρωσης, την αξία μιας ζωής που έρχεται-όπως κι αν έρχεται, κλπ, κλπ.\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:24\nΚαι μετά το ποίημα και μια ιστοριούλα. Σε γειτονιά της Δραπετσώνας. Μια κοπέλα μένει έγκυος εκτός γάμου. Οι γονείς της την στηρίζουνε αλλά η γειτονιά λέει πολλά και μπροστά κι από πίσω. Ένας μόνο πήρε το μέρος της, αλλά του λένε πως είν’ απέξω απ’ το χορό και για να ήταν η κόρη του και ντροπιάζεται η γειτονιά κλπ. Οι γονείς παίρνουν την κοπέλα και μετακομίζουν. Ο «ένας» μένει και τα λέει στους υπόλοιπους χύμα.\nΠερνάν τα χρόνια και ξαφνικά η κόρη του (που βρίσκεται μακριά) μένει έγκυος. Γάμος δεν υπήρχε και διστάζει να του το πει. Το μαθαίνει από την υποψήφια συμπεθέρα που δεν θέλει να γίνει ο γάμος και τον παίρνει για να τον βρίσει. Αιφνιδιάζεται (δεν ήταν ενήμερος, να είναι προετοιμασμένος) αλλά η απάντησή του παρόμοια με παλιά. Η κόρη του είναι μεγάλη και μπορεί ν’ αποφασίσει μόνη της για την συνέχεια. Τηλέφωνο δε επιτόπου να της το πει και της ίδιας. Πέρα από το παράπονο γιατί δεν τόχε ήδη μάθει, η τοποθέτησή του: «Διάλεξε τι θέλεις να κάνεις κι εγώ είμαι μαζί σου σε όποια απόφαση πάρεις. Ό,τι και ν’ αποφασίσεις, εγώ είμαι δίπλα σου»\nΤΟ βγάζω το καπέλο.\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:27\nΤου βγάζω το καπέλο. όχι ΤΟ\nστο τέλος του 19 (κι ας έχει πεθάνει ο άνθρωπος).\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:29\nΑσφαλώς έτσι είναι! Και πολύ ευγενικά τα λες!\nΚαι μόνο η τοποθέτηση των λέξεων «κοινωνία», «πατριαρχική» και «σεξιστική» εντός εισαγωγικών (στο κείμενο του Γαβριηλίδη) τα λέει όλα. Και τι υπέροχο επιχείρημα (μνημείο επιχειρηματολογικής πενίας): «η περίπτωση είναι μοναδική». Όχι, η ψυχοδιανοητική τυφλότητα του συντάκτη του άρθρου είναι μοναδική: αυτή η περίπτωση δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου, η πλέον ακραία εξέλιξη μιας σειράς από αναρίθμητες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες ή εκτρώσεις, που το αξιολύπητο τούτο άρθρο φιλότιμα βοηθά, με τα ακαδημαϊκά αλατισμένα φληναφήματά του, να συνεχίσουν να μένουν στο σκοτάδι.\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:30\n19 Αυτή πρέπει να είναι η στάση του γονιού, πράγματι.\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:31\nΑρα δεν μπορείς να του το βγάλεις. Βγάλε το δικό σου 😉\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:33\nΚουϊζάκι, σε ποιο κλασικό και ιδιαίτερα βαρύ θεατρικό έργο, έχουμε βρεφοκτονία;\nΓια βοήθεια, το έργο ανέβηκε πρώτη φορά στις αρχές του 20ού αιώνα.\n2 Μαΐου, 2018 στις 10:36\nΔιορθώστε το, πάμε στα τέλη του 19ου αιώνα, ακόμα και στην Ελλάδα που ανέβηκε.\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:00\nΒρωμάει από όπου κι αν το πιάσεις… ζούμε σε κοινωνία που δεν έχει φραγμούς και που επιτρέπει στους ισχυρούς όλων των ειδών να εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες των ανίσχυρων… ο «ωραίος» που επιβάλλει τις σεξουλικές του επιθυμίες παραβλέποντας τις συνέπειες στην\nσύντροφό του θυμίζει πολλές αντίστοιχες καταστάσεις στην κοινωνία\nΠέρισυ λόγω των διατάξεων υποβιβάστηκε με συνοπτικέ διαδικασίες ο Ηρακλής. Φέτος θέλουν να αλλάξουν εκ των υστέρων κανονισμούς και ό,τι άλλο τους κατέβει στο κεφάλι για να μην υποβιβαστεί ο βάζελος\nΣωστό γιατί δεν πιστεύω να θεωρείτε πως όλοι είναι ίσοι…τι διάολο, αυτό μας έλειπε τώρα, κομμουνιστές είμαστε ;\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:04\n26. Ηρέμησε , δεν χρειάζεσαι ιατρική βοήθεια…ακόμα.\nΔοκίμασε να βάψεις το σπίτι σου πράσινο και να γεμίσεις τους τοίχους αφίσες με τον Λουκανίδη, το Ζάετς και το Σαραβάκο. ϊσως μια γερή δόση ομοιοπαθητικής να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις το κόμπλεξ με την μπανάθα.\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:10\nΕπειδή δεν ήμαστε στο 1920 ούτε σε κάποιον απομονωμένο, με λίγες οικογένειες, κτηνοτροφικό ή αγροτικό οικισμό, αλλά στη Νέα Σμύρνη, το φταίει η κοινωνία και ο κρατικός μηχανισμός δεν το δέχομαι. Την ουσία του προβλήματος την άγγιξε η κοπέλα με το «Λόγω και της εμφανίσεως μου στην προσπάθεια μου να διατηρήσω τον σύντροφό μου είχα αποδεχθεί την επιθυμία του για μια πιο ελεύθερη σεξουαλική επαφή, όπως μου ζήταγε επίμονα». Τι είχε η εμφάνισή της; Δεδομένου ότι εικόνες του προσώπου της (και σωστά) δεν επιτρέπεται να δημοσιοποιούνται, αλλά κρίνοντας από τις εικόνες όπως έχουν δημοσιοποιηθεί επεξεργασμένες, το πιθανότερο είναι ότι δεν κάλυπτε τις υψηλές απαιτήσεις των προτύπων του life style, που όμως δεν προέρχονται από την κοινωνία αλλά της επιβάλλονται για εμπορικούς λόγους μέσω των ΜΜΕ. Ακόμη κι έτσι όμως, αφού αποφάσισε να συνευρίσκεται χωρίς προφύλαξη για να μην τον χάσει (τον εραστή μοντέλων), γιατί δεν φρόντισε να προστατευτεί από τον κίνδυνο να μείνει έγκυος; Μια συζήτηση με γυναικολόγο ή σε ένα φαρμακείο θα αρκούσε.\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:19\nΠοιος εχει μεταφρασει τη Μαρια Φαρραρ;\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:21\nΣτό θέμα αύτό είχε αναφερθεί καί ό Ντοστογιέφσκυ , αλλά δέν ξέρω σέ ποιό βιβλίο του .\n» Τό άν μιά έγκυος γυναίκα πού σκοτώνει τό παιδί της τελή ύπό τίς συνθήκες φυσιολογικού άνθρώπου κατά τήν διάρκεια τής έγκυμοσύνης, ώστε νά δικασθή μέ τούς συνήθεις νόμους–έρώτημα πού έθεσε ό Ντοστογιέφσκυ κάποτε –, δέν είναι έρώτημα «νομικών γνώσεων»…\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:23\n29. Μάριος Πλωρίτης\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:27\n28 Η επιμονή του αγοριού για απροφύλακτες επαφές, αν όντως υπηρξε, δεν είναι κάτι που μπορεί να μην υπήρχε αν είχαμε σεξουαλική διαπαιδαγώγηση;\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:28\n@ 30 : Κοντά είσαι, διπλανή πόρτα !\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:32\nΕίναι η «Δύναμη του Σκοταδιού» του Λέον (sic όπως του Τιμολέων 🙂 ) Τολστόι. Δεν το έχω δει το έργο, αλλά κάποτε ήταν να το παίξουμε ερασιτεχνικά. Ε, από την πρώτη ανάγνωση, απορρίφθηκε… Ωστόσο στην Ελλάδα ανεβαίνει συχνά – με παρεμβάσεις κόντρα στην ηλικία του, βεβαίως…\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:33\n« Και τότε; Πάει. Θα τη διώχνανε. Στο δρόμο μ’ ένα αίσχος στην αγκαλιά.»\nΜε τη ζωή της καταστραμένη θα λέγαμε σήμερα.\nΜόνο που σήμερα, αν δεν το σκότωνε, δεν θα καταστρεφόταν η ζωή της. Αντίθετα τώρα είναι που καταστράφηκε η ζωή της. Και δεν μιλώ για τα 10 χρόνια κάθειρξη.\nΗ Κοινωνία σήμερα καταδικάζει τη θανάτωση του εξώγαμου πολύ περισσότερο από ότι καταδικάζει τη γέννηση του.\nΜπορεί να μην είμαστε ικανοποιημένοι με το βαθμο προστασίας που υπάρχει σήμερα αλλά και ιδρύματα υπάρχουν και κοινωνικές υπηρεσίες ( δομές ντε) ακόμα και στο επίπεδο Δήμου υπάρχουν και κοινωνικοί λειτουργοί και επιδόματα, διευκολύνσεις, προβλέψεις για τις μονογονεϊκές οικογένειες, για γυναίκες που θέλουν να διακόψουν την εγκυμοσύνη τους, που δεν θέλουν να μεγαλώσουν οι ίδιες το παιδί τους και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Να τα κάνουμε καλύτερα, συμφωνώ. Όπως για παράδειγμα όταν προτείνεται μια καλύτερη διαδικασία αναδοχής να μη την απορρίπτουμε άμα περιλαμβάνει το σύμφωνο συμβίωσης (επειδή, δήθεν, δεν θα απορρίπτεται η αναδοχή από ομόφυλα). Παράλληλα διαφωνώ με τον Κουβάτσο στο 11 «ο πολίτης δεν είναι λούτρινο ζωάκι, μόνο με δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις και με την απαίτηση να τον νταντεύει το κράτος.» Το Κράτος οφείλει να παρέχει όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμα χωρίς να νοιάζεται αν το «αξίζει» ή το «εκμεταλλεύεται» ο πολίτης.\nΕγώ, λοιπόν, συμφωνώ με τον Γαβριηλίδη που «απορρίπτει ότι υπάρχει αιτιώδης σχέση ανάμεσα στους λόγους αυτούς και στην παιδοκτονία.» Το επιχείρημά του «η φερόμενη ως αιτία ήταν (και είναι) διαρκώς παρούσα, αλλά το φερόμενο ως αποτέλεσμα παρήχθη μόνον άπαξ.» μπορεί να είναι λάθος αλλά πριν τον του ρίξουμε κατακέφαλα ένα Βάρναλη και ένα Μπρεχτ να βάλουμε και κάνα επιχείρημα ότι η ανεπαρκής σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η έλλειψη παιδικών σταθμών και η Πατριαρχία είναι η αιτία τέτοιων πράξεων.\nΗ αλήθεια είναι πως κάποιοι παραλληλισμοί απαιτούν άλλα πράγματα για να γίνουν αντιληπτοί… ποιό κόμπλεξ ; οι καιροί άλλαξαν κι αρνείσαι να το δεις\nΔεν είναι μόνο η εγκυμοσύνη αλλά και τα αφροδίσια… προφανώς της τόχε ξεκόψει και προφανώς αλλού δεν έβρισκε τέτοια «κατανόηση», ενω με αυτήν το έπαιζε σπουδαίος\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:39\n# 32, 35\nΣοβαρά πιστεύετε πως η σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση θα μπορούσε να επικρατήσει της μαγκιάς που είχε λόγω κοινωνίικού περίγυρου «αφού μπορώ να επιβάλλω τις ορέξεις μου, θα το κάνω»\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:50\nΣτη συγκεκριμένη περίπτωση ρίχνω λιγότερο φταίξιμο στον βιολογικό πατέρα σε σχέση με την κοπέλα. Μια κοπέλα σήμερα, μπροστά σε τέτοια διλήμματα (εκτός αν και η ίδια συνειδητά δεν θέλει τη χρήση προφυλακτικού), αν δεν συμφωνεί απλά φεύγει, όποιος και αν είναι ο άλλος. Αν πάλι αποφασίσει να μείνει, και δεν θέλει να συλλάβει, αυτή οφείλει να δει πώς θα το εξασφαλίσει (τουλάχιστον μέχρι να βγει αντρικό αντισυλληπτικό χάπι) και βέβαια δικαιούται να του ζητήσει να συνδράμει οικονομικά στο κόστος της μεθόδου. Αν το ρισκάρει ποιος άλλος εκτός από αυτήν φταίει;\nΔηλαδή αν της ζήταγε να τη δέρνει με μαστίγιο κ.λπ (γιατί είναι βίαιος σαδιστής) κατά τη διάρκεια των επαφών τους και αυτή δεχόταν, για να μην τον χάσει, μόνο αυτός θα έφταιγε αν τις έσπαγε κανένα παΐδι;\nΝίκο (στο σχόλιο 34), μπορεί κάποιος να μην μπορεί με προφυλακτικό και αυτό δεν είναι σήμερα θέμα διαπαιδαγώγησης για ενήλικες στην Αθήνα και συμβαίνει. Επειδή δεν είναι μόνον η εγκυμοσύνη, αλλά και ένα σωρό αρρώστιες, σε αυτή την περίπτωση οφείλει να συζητήσει, με τις συντρόφους που θα θέλουν να είναι μαζί του, πώς δεν θα κινδυνέψουν από αρρώστιες και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Γνωρίζω τέτοιο άτομο που κάνει μόνο μακροχρόνιες μονογαμικές σχέσεις και επίσης τις εξετάσεις υγείας του τους τις δείχνει και απαιτεί να βλέπει τις δικές τους.\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:51\n#0:Λόγω και της εμφανίσεως μου στην προσπάθεια μου να διατηρήσω τον σύντροφό μου είχα αποδεχθεί την επιθυμία του για μια πιο ελεύθερη σεξουαλική επαφή, όπως μου ζήταγε επίμονα.\nΤραγικό. Διπλά τραγικό.\nΑπό τη μια ο άντρας που ζητάει επίμονα «μια πιο ελεύθερη σεξουαλική επαφή». Γιατί άραγε; Ποτέ, μα ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω την επιμονή κάποιων αντρών για σεξ χωρίς προφυλάξεις. Για μεγαλύτερη απόλαυση, λέει ο μύθος, αλλά για μένα είναι πέρα για πέρα μύθος.\nΚαι αν υποθέσουμε ότι το προφυλακτικό στερεί από τον άντρα ένα μέρος της απόλαυσης, τα αντισυλληπτικά τι ακριβώς «κακό» κάνουν;\nΗ ανευθυνότητα και ο φιλοτομαρισμός σε όλο τους το μεγαλείο…\nΑπό την άλλη η κοπέλα, που για να μην χάσει τον φίλο της, και «λόγω και της εμφανίσεώς της» ενδίδει στην απαίτηση αυτή του άντρα.\nΤι πρόβλημα είχε η εμφάνισή της; Σε κάποιες φωτογραφίες που είδα στην τηλεόραση, αν και με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου, μια χαρά κοπέλα μου φάνηκε.\nΑλλά κι αν ακόμα υποθέσουμε ότι είχε ένα εμφανισιακό μειονέκτημα (ποιος το κρίνει αυτό άραγε; ) το να ενδίδει στις απαιτήσεις του «για να μην τον χάσει» είναι, επιτρέψτε μου τον χαρακτηρισμό, άρρωστο. Και δείχνει με τραγικό τρόπο με πόσα κόμπλεξ έχει φορτώσει τα νέα κορίτσια το κοινωνικό μας σύστημα, σε όλες του τις εκφράσεις (οικογένεια, σχολείο, κοινωνικός περίγυρος, μίντια)\nΣυμφωνώ με την ανάλυση του Νικοκύρη αλλά και τις επισημάνσεις του Γιάννη Κουβάτσου. Η κοινωνία σαφώς και δεν είναι άμοιρη ευθυνών, αλλά και το άτομο έχει κι αυτό τη δική του ευθύνη, έχει γνώση και κρίση και οφείλει να προστατεύσει τον εαυτό του.\n2 Μαΐου, 2018 στις 11:58\n36 Προφανώς είναι και τα ΣΜΔ (όπως τα λένε τα αφροδίσια οι σημερινοί νέοι)\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:09\nΑν και τα αντισυλληπτικά χάπια θεωρείται ότι έφεραν τη σεξουαλική επανάσταση, με τα χρόνια αποδείχτηκε ότι στην καθημερινή χρήση τους δεν είναι άμοιρα πρόκλησης σοβαρών βλαβών στο γυναικείο οργανισμό…\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:12\n(σχόλιο 36) το είδα μετά και το ν. 38 όπου νομίζω ότι απάντησα.\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:25\nΜια παρατήρηση σε διάφορα σχόλια προηγουμένως, σχετικά με τον ρόλο του σχολείου/εκπαίδευσης στη σεξ. διαπαιδαγώγηση:\nΑπό το σπίτι/οικογένεια, μάνα/πατέρα ξεκινά (και συνεχίζει). Αυτοί βλέπουν/βιώνουν την εξέλιξη του παιδιού και αναλόγως συνδράμουν/συμβουλεύουν. Το σχολείο ενισχυτικά/επικουρικά ή πρωταρχικά εκεί που «λείπει» η συνδρομή της οικογένειας. (Πού ΄σαι ρε Λάμπρο σήμερα; 🙂 ).\nΣτο θέμα της κοπελιάς που συζητούμε, από όσα γράφτηκαν, είναι εμφανής η απουσία (και) στα προηγούμενα χρόνια της ζωής της τής μητέρας της (ή/και του πατέρα της). Δεν είχε καταλάβει τίποτα, λέει. Έστω πως την έβλεπε λίγο, λόγω αποστάσεως κλπ. Το να μην πει τίποτα το κορίτσι, σε κανένα γονιό, δείχνει πόσο καλή ήταν η επικοινωνία/σχέση που είχαν μαζί της!\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:35\nΚαι παρενθετικά, μέσα στην τραγικότητά του, ένα μεζεδάκι από ραδιοφωνικό δελτίο του ΣΚΑΪ, «Μάχη με μια σπάνια μορφή καρκίνου δίνει ο άλλοτε Δανός ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Ρενέ Χένρικσεν»…\nΚαθόσον είναι γνωστό ότι περνώντας από τον Παναθηναϊκό γίνεσαι … Σουηδός !\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:43\nΚι ἕνα ἄσχετο σχόλιο.\nἘπεισοδιακὲς οἱ δυὸ προηγούμενες νύχτες στὴ γειτονιά μου.\nΧτές, μᾶς ταρακούνησαν τὰ 4,1 ρίχτερ στὶς δώδεκα παρὰ δέκα.\nΠροχτές, μᾶς ξύπνησαν στὶς δύο παρὰ εἴκοσι οἱ πιστολιές ποὺ σκότωσαν τὸν πρώην ἀστυνομικό· ἔξω ἀπὸ τὴν ταβέρνα τοῦ Κρητικοῦ, μόλις 50 μέτρα ἀπὸ τὸ σπίτι μου. Τὰ νέα τὰ μάθαμε ἀπὸ φίλους ποὺ τὰ εἶδαν στὴν τηλεόραση, χτὲς τὸ πρωί, καὶ ἀναγνώρισαν τὸ μέρος.\nΘλιβερὴ διαπίστωση: ἕνας ἄνθρωπος σκοτώθηκε δίπλα μας καὶ τὸ μάθαμε ἀπὸ τὴν τηλεόραση!\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:46\nΑσχετο, αλλά μόλις έμαθα σπό την TV τι είναι τα λεσσεπσιανά ψάρια.\nΝαι, από τον Ferdinand de Lesseps που έφτιαξε την Διώρυγα του Σουέζ.\nΑν δεν ξέρετε, γκουγκλίζονται.\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:49\nΝαι μόνο που έλεγαν Παλλήνη. Παλλήνη είναι κει πάνω στα Γλυκά Νερά[;]\n2 Μαΐου, 2018 στις 12:52\nΤα αντισυλληπτικά ίσως είναι η καλύτερα μελετημένη ουσία στην ιστορία της Ιατρικής, αφ’ενός λόγω των ετών που έχουν χρησιμοποιηθεί, αφ’ετέρου δε λόγω του τεράστιου αριθμού των γυναικών που τα χρησιμοποιούν ή τα έχουν χρησιμοποιήσει.\nΠρακτικώς οι κίνδυνοι από την χρήση τους ιδίως στις νεαρές ηλικίες είναι αμελητέοι.\nΟι Άγγλοι για να γίνει αντιληπτό το ποσοστό επικινδυνότητας του αντισυλληπτικού χαπιού, όταν αυτό πρωτοβγήκε και για την χρήση του από ηλικίες άνω των 35 ετών που υπήρχε σχετική αντένδειξη, έλεγαν πως με το χάπι μια γυναίκα κινδυνεύει το ίδιο σαν να κάθεται στην διπλανή από τον οδηγό θέση. Ποια γυναίκα σκέφτηκε ποτέ αυτόν τον κίνδυνο μπαίνοντας σε ένα αυτοκίνητο;\nΠάνος με πεζά said:\n» …Καθόσον είναι γνωστό ότι περνώντας από τον Παναθηναϊκό γίνεσαι … Σουηδός !\nΜὲ τόσα ποὺ χρωστάει ὁ ΠΑΟ (δανεικὰ κι ἀγύριστα) μᾶλλον Δανοὶ πρέπει νὰ γίνονται· τοὐλάχιστον ὅσοι ἀγωνίστηκαν πρόσφατα. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα …ὁ Ζέκα. 🙂\n2 Μαΐου, 2018 στις 13:10\nΠάλι στην τηλεόραση. Τώρα\nΒγήκαν οι διάφοροι στην Ξάνθη για την μεγάλη πυρκαγιά και μίλησαν για το τι έγινε. Και τι μέλει γενέσθαι.\nΣτο τέλος ένας παππάς, αρχιμανδρίτης, μητροπολίτης, Δεν πρόσεξα\n-Εγώ τους υποσχέθηκα να έρθω μια μέρα να τους κάνω ένα ευχέλαιο …\n[Να γλείφουν τα δάχτυλά τους]\n2 Μαΐου, 2018 στις 13:12\nΤαπεινή μου γνώμη:\nΗ κοπέλα -έστω και αργά- θέλει κανάκεμα και ψυχολογική υποστήριξη. Στη φυλακή θα απογίνει. Οι άμεσα εμπλεκόμενοι ένα χέρι γερό ξύλο.\n(πλάκα κάνω για το τελευταίο)\n2 Μαΐου, 2018 στις 13:34\n@47. Γιάννη, τὰ Γλυκὰ Νερὰ εἶναι πάνω ἀπὸ τὴ Λεωφ. Λαυρίου καὶ ὑπάγονται στὸ Δῆμο Παιανίας. Ἡ δική μας γειτονιά, ἡ Κάντζα, εἶναι κάτω ἀπὸ τὴ Λαυρίου καὶ ὑπάγεται στὸ Δῆμο Παλλήνης.\nάσε, ο Τιμολέων έμαθε χθες την σφαιροποίηση των τροφών. Αν είχα διαγνώσει εγκαίρως πού θα κατέληγε, θα τον είχα διαγράψει προ πολλού απ’ τη ζωή μου…\n2 Μαΐου, 2018 στις 13:40\nΚάτω απ την Λεωφόρο. Νόμιζα ότι ο δρόμος που λέγανε ήταν πάνω.\nΞεκαθάρισμα λογαριασμών λένε. Δεν πιστεύω να είσαι μπλεγμένος\n2 Μαΐου, 2018 στις 13:41\n54 -> 52\n2 Μαΐου, 2018 στις 13:43\nΩς πολίτης, γονέας και εκπαιδευτικός έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όντως φταίει η κοινωνία. Το κράτος, το σχολείο, η οικογένεια φταίνε, διότι δεν εκπαιδεύουν σωστά τα μέλη τους, δεν τους δίνουν σε ικανοποιητικό βαθμό τις κοινωνικές δεξιότητες που πρέπει να έχει ο πολίτης, ώστε να είναι υπεύθυνος και λειτουργικός. Και, το κυριότερο, τα αποτρέπουν από την ουσιαστική ενηλικίωση, που συνεπάγεται ανάληψη υποχρεώσεων και λογοδοσία για τις πράξεις τους.\nΗ κοπέλα πρέπει να είναι γεματούλα για να περάσει απαρατήρητη η εγκυμοσύνη. Αλλά γενικά οι συνθήκες έχουν κάτι το περίεργο. Οι γονείς παρόντες-απόντες, σίγουρα είναι πολλά τα οποία (πολύ σωστά) δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Και καλό θα ήταν να βοηθήσουμε να ξεχαστεί η υπόθεση από τα μύδια.\nΔεκαέξι (16) χρόνια με αναστολή, δεν το χωράει το μυαλό μου. Ένα, δύο, τρία χρόνια με αναστολή το καταλαβαίνω. Αλλά 16;\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:10\nΛίγα στοιχεία ακόμα για το Κουρέλι, που το αναφέρει δύο φορές ο Βάρναλης, γιατί ήταν πασίγνωστο έργο στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.\nΣήμερα ο Νικοντέμι έχει περάσει στην γενική λήθη, ακόμη και εντός Ιταλίας.\nΗ ταινία «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», η οποία γυρίστηκε το 1953 από την Finos Film αποτελεί κινηματογραφική διασκευή αυτού του θεατρικού έργου του Νικοντέμι. Τη διασκευή έκανε ο Ντίνος Δημόπουλος, ο οποίος εκτός από το σενάριο έκανε και τη σκηνοθεσία, στην πρώτη του συνεργασία με τον Φίνο. Ο πρώτος τίτλος που έδωσε στην ταινία ήταν «Το σπουργιτάκι», για να τη μετονομάσει στη συνέχεια στον τελικό της τίτλο, «Οι ουρανοί είναι δικοί μας». Αυτό που δεν είναι γνωστό για την ταινία είναι ότι τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ήταν να παίξουν η Έλλη Λαμπέτη, ο Δημήτρης Χορν και ο Γιώργος Παππάς, αλλά για άγνωστους λόγους στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν από την Αντιγόνη Βαλάκου (πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση!),, το Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον Αλέκο Αλεξανδράκη. Η υπόθεση της ταινίας ήταν η εξής: Μια μικρή και φτωχή κοπέλα (το «σπουργιτάκι», όπως είναι το χαϊδευτικό της) ζει με την άρρωστη θετή γιαγιά της, όταν γνωρίζει και ερωτεύεται έναν απότακτο της Πολεμικής Αεροπορίας. Φίλος του είναι ένας σμήναρχος της Αεροπορίας. Αυτός με τη γυναίκα του έχουν χάσει το κοριτσάκι τους εδώ και αρκετά χρόνια. Μετά από σειρά δραματικών εξελίξεων – τα οποία παρόλο που προϊδεάζουν για το αποτέλεσμα, διατηρούν την αγωνία – , τελικά αποδεικνύεται πως η φτωχή κοπέλα ήταν η κόρη τους. Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1953-1954, έκοψε 44.156 εισιτήρια και βρέθηκε στην 8η θέση ανάμεσα στις 21 ταινίες της σεζόν\nΣυμμετείχαν ακόμα οι Αλέκα Κατσέλη, Αθανασία Μουστάκα, Θανάσης Τζενεράλης, Νίκος Καζής, Κούλης Στολίγκας, Γιώργος Βλαχόπουλος, Ερρίκος Κονταρίνης,Δέσποινα Παναγιωτίδου, Ιουλία Σωτηράκη, Κώστας Στράντζαλης, Γιώργος Γιολδάσης, Σοφία Αρσένη, Κώστας Παπαχρήστος, Νίκη Αλατσατιανού. Το μοντάζ ήταν του Ντίνου Κατσουρίδη και η μουσική του Μάνου Χατζηδάκι.\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:11\n57 Νομίζω πως έχει ξαναγίνει.\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:12\nLands, το κοινωνικό κράτος οφείλει να προσφέρει πολλά αλλά όχι τα πάντα. Οφείλει να προσφέρει δημόσια ασφάλεια, παιδεία, υγεία, να συμπαραστέκεται στον άνεργο και στον όντως αναξιοπαθούντα, αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να ενθαρρύνει την τεμπελιά, την ανοησία και την ανευθυνότητα. Εκτός αν μας αρέσει να ζούμε σε κοινωνία ισόβιων ανηλίκων που π.χ. καπνίζουν αρειμανίως καμιά σαρανταριά χρόνια και ύστερα κάνουν αγωγή για αποζημίωση, επειδή έπαθαν καρκίνο του πνεύμονος. Κράτος πρόνοιας δεν σημαίνει κράτος νταντέματος και αποβλακωτικής μέριμνας.\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:29\nΤο κοινωνιολογικό προφίλ το χρησιμοποιούμε για να ελαφρύνει η θέση κάποιου. Το αντίθετο που κάνει εδώ ο κ Γαβριηλίδης μου φαίνεται εκδικητικό. Δεν έχει νομίζω θέση σε τέτοια ιστορία.\nΤα παιδιά σήμερα παραμένουν παιδιά στη σκέψη πολύ αφότου πάψουν να είναι παιδιά. Νομίζω αυτό πρέπει να το λάβει κανείς υπόψη.\nΣε τελευταία ανάλυση δε μπορώ να καταλάβω σε τι θα βοηθήσει τη συγκεκριμένη κοπέλα η τιμωρία κι η φυλακή. Ή σε τι θα βοηθήσει την κοινωνία η τιμωρία της. Ή πώς θα προλάβουμε παρόμοια περιστατικά με το άρθρο του κ Γαβριηλίδη. Αυτά θα έπρεπε να μας απασχολούν.\nΚάθε γυναίκα όταν γεννά βρίσκεται σε σύγχυση αυτό βέβαια δεν περιμένω να το καταλάβει ο κ Γαβριηλίδης. Αλλά θα έπρεπε έστω να υποκριθεί πως το κατανοεί\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:37\nΗ Λαμπέτη, ο Χορν κι ο Παπάς δεν έπαιξαν στην ταινία διότι προτίμησαν να γυρίσουν το Κυριακάτικο Ξύπνημα του Κακογιάννη, εγκαινιάζοντας έτσι τη συνεργασία τους κ δίνοντας στο σκηνοθέτη την ευκαιρία που έψαχνε να γυρίσει την πρώτη του ταινία.\nΗ ταινία δε, γυρίστηκε κατά τη συνηθισμένη τακτική της εποχής εκείνης, για να διαφημίσουν οι τρεις πρωταγωνιστές τη θεατρική τους σύμπραξη. Ο Δημόπουλος έμεινε με την ταινία στο χέρι και κατέφυγε στο στανταρακι εμπορικό δίδυμο Αλεξανδράκης Βαλάκου. Πήρε κ τον Κωνσταντάρα κι είδε θεού πρόσωπο ο άνθρωπος.\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:38\nΑθωώθηκε η Σώτη. Σωστή απόφαση και κακώς παραπέμφθηκε σε δίκη, κατά τη γνώμη μου:\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:40\nΚαι ο οδηγός που εγκαταλείπει το θύμα του βρίσκεται σε σύγχυση και πανικό.\nΈχω διαφωνήσει με κάθε λέξη που έχει γράψει στο παρελθόν ο Άκης Γ. (μεταξύ άλλων ότι το μεταναστευτικό είναι θετική εξέλιξη γιατί θα μεταμορφώσει την Ευρώπη κλπ κλπ, από μνήμης όλα αυτά, πιστεύω όμως ότι δεν τον αδικώ) και βέβαια συνεχίζω να διαφωνώ και με αυτά που γράφει τώρα για το συγκεκριμένο γεγονός. Όχι ότι δεν υπάρχουν, το πιθανότερο, πολλές αιτίες, προσωπικές και κοινωνικές που διασταυρώνονται και παράγουν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα έγραφα τέτοιο κομμάτι ειδικά στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, (αλλά και σε οποιαδήποτε συγκυρία) που να ακυρώνει/μηδενίζει εντελώς την κοινωνική διάσταση και να θάβει ουσιαστικά τον αδύναμο, μιλώντας για επιθετικότητα που δεν μπορεί να ελεγχθεί κλπ κλπ. Εϊναι απλά λάθος. Το άτομο αισθάνεται μόνο του, χωρίς στήριξη ούτε από την κοινωνία ούτε από το κράτος ούτε από τους συγγενείς, και αυτό είναι η βασική αιτία και είναι αιτία κοινωνική για όσους θέλουν επιχειρήματα. Ας μου επιτραπεί όμως μία μία ευρύτερη «εξήγηση» της στάσης του ΑΓ. Κατατάσσω τον ΑΓ στους λεγόμενους μεταμοντέρνους, που αρνούνται κάθε μεγάλη αφήγηση, κάθε προσπάθεια συνολικής (οι ίδιοι θα χρησιμοποιούσαν τον όρο ολοκληρωτικής) ερμηνείας των φαινομένων. Η τάση αυτή καταλήγει σε έναν παντοδύναμο υποκειμενισμό ως εξήγηση ή καλύτερα, ως αδυναμία εξήγησης όλων των φαινομένων και σε μια αδυναμία να διατυπώσουμε την παραμικρή συγκροτημένη ερμηνεία, αφού όλα ανάγονται σε ένα χαοτικό υποκείμενο, έρμαιο των παθών του και ανίκανο να συμμορφωθεί με την στοιχειώδη λογική και φυσικά «ελεύθερο», με «ελεύθερη» βούληση. Όμως η αδυναμία ερμηνείας που πρεσβεύουν οι μεταμοντέρνοι, και το είδος αυτό της «ελευθερίας» που επίσης πρεσβεύουν, οδηγεί κατά την ταπεινή μου γνώμη και σε αδυναμία οιασδήποτε συγκροτημένης προοπτικής. Τελικά, ο μεταμοντερνισμός συνηγορεί πάντα υπέρ της υπάρχουσας κατάστασης και ποτέ υπέρ της αλλαγής της, πράγμα που τον κάνει ισοδύναμο (κατ΄ αποτέλεσμα τουλάχιστον) του πιο ακραίου συντηρητισμού, όμοιου στην ουσία του με επιχειρήματα ακροδεξιάς προέλευσης, παρά το δήθεν προωθημένο κάποιων απόψεων των θιασωτών του. Συγγνώμη αν κούρασα. Συμφωνώ και με το 51 ως προς το τι πρέπει άμεσα να γίνει με την γυναίκα.\nΕδώ ένα απαύγασμα της σκέψης του συγκεκριμένου. Το βάζω μόνο για να τεκμηριώσω κάπως τον χαρακτηρισμό μεταμοντέρνος που του έδωσα. Για περισσότερα μπορείτε να περιηγηθείτε στο ιστολόγιό του. https://nomadicuniversality.com/2018/01/16/%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CF%8E%CE%BD/#more-4838\nΥΓ Αν έγραφα σε όσους συμφωνούν μαζί του : «Να μην σας τύχει», προφανώς θα ήμουν λαϊκιστής ή κάτι τέτοιο.\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:56\nΑς βάλουμε λίγη μουσική να χαλαρώσουμε\n2 Μαΐου, 2018 στις 14:58\n«δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο τα άτομα και οι οικογένειές τους» AΓ ;;; Όχι, Μάργκαρετ Θάτσερ.\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:03\nΕπειδή σε κείμενό της ανέφερε και μια ρήση του Μάρκο Πόλο\nΚαι πολύ … μάρκος ο μηνυτής της ο Δημητράς\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:05\nΜερικά που έχω ακούσει από φίλες κ συγγενισες μου\n» Νόμιζα πως θα μου πάρουν το μωρό κ θα φύγουν»\n» Κοιτούσα το παιδί κ έκλαιγα γιατί πίστευα πως μου είναι εντελώς αδύνατον να το μεγαλώσω»\n» Είχα τύψεις γιατί ένιωθα πως δεν το αγαπάω κ μετάνιωσα που το έκανα»\nΑυτά ενδεικτικά. Μπορώ να λέω μέχρι μεθαύριο δεν έχει νόημα. Να σημειώσω μόνο πως οι γυναίκες που είπαν τα πιο πάνω γέννησαν σε προστατευμένα περιβάλλοντα, με άντρα δίπλα τους, με μαμά, πεθερικά, ανθοδέσμες, δωμάτιο δικό τους, μαίες να τις βοηθούν, αδερφές και θείες, ευχές και μπαλόνια, ρουχακια άσπρα που μοσχομυριζαν.\nΗ εξίσωση της γυναίκας που γεννά με τον οδηγό που προκαλεί τροχαίο να με συγχωρείτε αλλά δεν έχει βάση. Το χάος που προκαλούν οι ορμόνες έχει κ διάρκεια κ δεν συγκρίνεται με την τρομάρα. Αυτό φυσικά πως να το καταλάβει ένας άντρας…\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:08\nΔηλαδή, η σύγχυση του τοκετού προκάλεσε την εκπαραθύρωση του μωρού ή ο πανικός από τις ευθύνες που τώρα πια ήταν χειροπιαστές;\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:16\n69-70 Υπάρχει και αυτή η παράμετρος.\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:24\nΔε γνωρίζω κάτι περισσότερο από όσα ξέρετε για την ιστορία. Μπορεί να το είχε αποφασίσει από τα πριν. Μπορεί να τρομοκρατήθηκε μόλις το είδε. Αυτά που ξέρουμε είναι πως μια κοπέλα ενήλικη ( σύμφωνοι) έκρυψε από όλον της τον περίγυρο κ από την οικογένεια της την εγκυμοσύνη της. Ο πατέρας την εγκατέλειψε στην τύχη της. Ίσως να διατηρούσε την ελπίδα πως θα γυρνούσε κ για αυτό δεν διέκοψε την κύηση. Δεν το ξέρω.\nΓέννησε σα ζώο στο σπίτι της μονη.\nΔε μπορώ να μπω στην ψυχολογία της ούτε στο μυαλό της εγώ που έχω κάνει παιδιά. Και λέω πάλι: τι θα ωφελήσει η τιμωρία της;\nΗ μήπως η επόμενη θα πει α, δε ρισκάρω τη φυλακή ας το πω της μαμάς μου; Η μήπως τόσο πολύ στραβωθηκαμε να πιστέψουμε πως δε θα υπάρξει επόμενη;\nΚαι κάτι τελευταίο. Ο άνθρωπος που την άφησε έγκυο θα δικαστεί; Αυτός που λογικά θα είναι επίσης ενήλικος δεν έπρεπε να ενημερώνεται για την εξέλιξη της ιστορίας; Δεν είχε χρέος να τη βοηθήσει έστω κι αν αυτό σήμαινε να μιλήσει ο ίδιος στη μητέρα της; Τι έκανε; Τίποτα.Δεν το πέταξε λέει αυτός. Όλα καλώς καμωμένα\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:29\nΗ επιλόχεια κατάθλιψη, ελληνικά μπέιμπι μπλουζ, μπορεί να συσχετιστεί με την παιδοκτονία, δεν εξηγεί όμως όλα όσα προηγήθηκαν.\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:41\nΣε κανένα σχόλιο δεν έκρινα την κοπέλα, γιατί δεν είμαι στη θέση της και δεν μου αρέσουν οι ηθικολογίες, δεν προσφέρουν τίποτα εκτός από καλυμμένη υποκρισία. Αλλά μη φτάσουμε και στο άλλο άκρο, ψάχνοντας αγωνιωδώς για δικαιολογίες. Και, για να γίνω λίγο γραφικός, η γιαγιά μου έκανε δέκα τοκετούς κάτω απ’ την ελιά στη Μάνη, αφαλόκοβε μόνη της και συνέχιζε τη δουλειά της. Είχε – δεν είχε κατάθλιψη, δεν προλάβαινε να το σκεφτεί, είχε να νοιαστεί πολλούς για πολλά.\n2 Μαΐου, 2018 στις 15:47\nΦυσικά και δεν εξηγεί. Λέω ότι δε μπορεί μία γυναίκα που μόλις γέννησε να αντιμετωπίζεται όπως όλοι.\nΗ γνώμη μου είναι πως η κοπέλα δεν είχε ιδέα τι έκανε ούτε πριν ούτε μετά. Το εύκολο είναι να την πετάξουν σε ένα κελί και το διαδικτυακό ανάθεμα ακόμα ευκολότερο. Πιστεύω πως χρειάζεται βοήθεια.\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:08\nΑνάλογο περιστατικό είχε συμβεί στα μέσα του 1990, από εκεί και το τραγούδι….\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:28\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:31\n@28, 32 κ.ά.:\nΡε παιδιά, ναι, έχουμε έλλειμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, αλλά!!! Δεν είναι δυνατόν να μην ξέρεις ότι με το σεξ πιάνεις παιδάκια, και με προφυλακτικό μειώνονται κατακόρυφα οι πιθανότητες!\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:32\nΜερικά παιδιά έπρεπε ο πελαργός να μην τα παραδίδει ή να τα παίρνει πίσω γμτ\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:45\n76 Δεν το θυμάμαι αυτό το περιστατικό.\n78 Δεν είναι εκεί το θέμα. Θα μπορούσαν τα σχολεία να ενσταλάζουν στους εφήβους και τις έφηβες την απόλυτη ανάγκη χρήσης προφυλακτικού.\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:47\nΑυτός που φταίει λιγότερο από όλους είναι η κοπέλα. «Λιγότερο», όχι «καθόλου», για να προλάβω τους πυροβολισμούς… Μπορεί κανείς να βρεί ή να ρίξει ευθύνη σε όλα τα επίπεδα, από την κοινωνία στο σχολείο, από τους γονείς στους γείτονες. Στον σύντροφο της πάντως που τις έκλεινε το τηλέφωνο και έβγαλε την ουρά του απόξω, αφού πρώτα την «έβαλε μέσα» απαιτώντας ή επιβάλλοντας τα γούστα του, το θυμικό μου μου λέει πως του αξίζει τουλάχιστον ευνουχισμός. Και ευτυχώς δεν θα είμαι εγώ ο δικαστής, γιατί φόβος μεν δεν υπάρχει, το δε πάθος κοχλάζει.\nΔεν είμαι νομικός και δεν ξέρω τί ποινές έχει ο νόμος για τέτοιες περιπτώσεις – αλλά γιά κάθε χρόνο που θα ρίξουν στην κοπέλα, πρέπει να ρίξουν τουλάχιστον το ίδιο και στο σύντροφο της. Η μία χτύπησε έναν πεζό με το αμάξι, ο άλλος την έσπρωξε να τον αφήσουν και να φύγουν… Ένοχος είναι τόσο αυτός που ρίχνει την βόμβα, όσο και αυτός που την φτιάχνει. Όποιος αποποιείται την ευθύνη του ωστόσο είναι κατάπτυστος. Και ειδικά όταν βρίσκεται σε θέση ισχύος.\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:49\n@77 : Εύγε!\nΘυμάμαι σε μία ταινία τον ήρωα να λέει «γιά να έχεις αυτοκίνητο, να χτίσεις σπίτι, ακόμη και να έχεις σκύλο χρειάζεσαι άδεια – το παιδί, απλά σου τυχαίνει»\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:56\n80: Όλοι γνωρίζουν για το προφυλακτικό σήμερα. Όπως και ότι πρέπει να φοράνε κράνος στο κεφάλι και όχι στον αγκώνα πάνω στη μηχανή, ζώνη στο αυτοκίνητο κλπ. Στην εποχή της πληροφόρησης ζούμε, αλίμονο. Αλλά πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που, ενώ γνωρίζουν το σωστό, επιμένουν στο λάθος. Και κάπου εκεί καραδοκεί το έγκλημα, εναντίον του εαυτού τους ή εναντίον άλλων, όπως στην προκειμένη περίπτωση.\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:19\nΚαλησπέρα, πολύ ενδιαφέρον το σημερινό θέμα, αρκετοί οι προβληματισμοί. Αραδιάζω τις σκέψεις μου:\n-Δεν αντιδρούν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο σε ένα ερέθισμα. Μερικούς μπορεί να τους βρίσεις ή να τους χτυπήσεις και να μην ιδρώσει τ’ αυτί τους, άλλους τους κοιτάζεις στραβά και βάζουν τα κλάματα. Συνεπώς, δεν έχουν νόημα οι συγκρίσεις «γιατί ο Α έκανε έτσι αφού ο Β που αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα έκανε αλλιώς».\n-Το ερέθισμα στη σημερινή συζήτηση είναι μια γέννα, που από μόνη της είναι δύσκολη υπόθεση, ακόμη και σε ιδανικές συνθήκες.\n-Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι μια υπαρκτή κατάσταση που αφορά το 10-15% των γυναικών κατά τη λοχεία. Σε σημαντικό ποσοστό αυτών των γυναικών, 75-80% δε γίνεται διάγνωση. Η αυτοκτονία ή η παιδοκτονία είναι δύο ενδεχόμενα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης. Αν και σπάνια (όχι και πάρα πολύ, μια μελέτη που βρήκα εύκολα εδώ δίνει συσχέτιση των θανάτων στα παιδιά προσχολικής ηλικίας με την επιλόχει κατάθλιψη των μητέρων τους), η τραγικότητά τους και η συναισθηματική φόρτιση που προκαλούν τα φέρνει πάντα στο προσκήνιο.\n-Το αρχέτυπο της Μήδειας, όπως και του Οιδίποδα, μας δείχνει πως το φαινόμενο δεν είναι περιορισμένο σε μία κοινωνία ή εποχή μόνο.\n-Η πίεση του κοινωνικού περιβάλλοντος είναι προφανώς παράγοντας που επιδεινώνει σημαντικά την κατάσταση, αλλά σε καμία περίπτωση δε φτάνει σήμερα στα επίπεδα που περιγράφουν οι ιστορίες του Μπρεχτ και του Βάρναλη.\n-Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση μπορεί να δώσει ένα ελάχιστο υπόβαθρο «τεχνικών» γνώσεων για τις επιλογές που έχει κανείς, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην απομυθοποίηση του σεξ, αλλά το πρόβλημα εδώ δεν είναι θέμα πρακτικών γνώσεων αλλά ηθικής (με την ευρεία έννοια του όρου) αντιμετώπισης μιας κατάστασης. Η κοπέλα δε φαίνεται να μη γνώριζε για την αντισύλληψη, αλλά να πιέστηκε να μην τη χρησιμοποιήσει, έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δραματικά μεγαλύτερο ρόλο έχει η οικογένεια που μεγάλωσε την κοπέλα κτγμ από αυτόν που την εγκατέλειψε.\nΣυμμαζεύοντας όλα τα παραπάνω, και με βασικό δεδομένο πως κρίνουμε με όσα έχουν κυκλοφορήσει μέσω του τύπου, θεωρώ φυσικά πως δύσκολα θα έδινε κανείς σημαντικό κομμάτι της ευθύνης στην κοπέλα. Θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί με τρόπο αντίστοιχο με αυτόν ενός υποψήφιου αυτόχειρα. Η κατάθλιψη, επιλόχεια ή όχι, είναι ασθένεια, άλλες φορές διαχειρίσιμη κι άλλες όχι, που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο, συνηθέστερα του πάσχοντα, αλλά επηρεάζει και το περιβάλλον του.\nΤο βάρος πέφτει περισσότερο στο κοινωνικό περιβάλλον, ξεκινώντας από την οικογένεια κυρίως. Το πώς επιμερίζεται θέλει αρκετά σεντόνια για να το αναλύσει κανείς, αλλά νομίζω δε χρειάζεται.\nΦοβάμαι όμως πως παρόμοια περιστατικά θα εξακολουθήσουν να συμβαίνουν, ακόμη και κάτω από ιδανικές συνθήκες, καθώς παρατηρούνται και σε χώρες στις οποίες η μονογονεϊκή ανατροφή παιδιών δεν είναι στίγμα εδώ και δεκαετίες.\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:20\nΑύτό πού φταίει ,είναι αύτό έφταιγε καί παλαιότερα . Η άνυπαρξία κοινωνικού Κράτους καί ή σεμνοτυφία τής έλληνοχριστιανικής μας ίδεολογίας…Καί ή πονηριά τού ελληνικού Κράτους.\n«Η φτωχή λοιπόν κόρη τής σήμερον , άφού δέν έχει τήν προίκα , προκειμένου νά μήν μείνη γεροντοκόρη, είναι ύποχρεωμένη νά έπενδύση κοινωνικά όσα ένδεχομένως «χαρίσματα»\nτής έδωσε ή Φύση ή ό Θεός . Τούτο σημαίνει ότι έξ «άπαλών όνύχων» πρέπει νά άποκτήση τήν δέουσα έμπειρία περί τά «έρωτικά» , δηλ. τήν δέουσα δολιότητα έναντι τού άρρενος , ώστε νά καταφέρη είς ήλικίαν γάμου νά «τυλίξη» κανέναν καί νά μήν «μείνει στό ράφι» (Οί κουβέντες τού λαού δέν είναι άναίτιες). Η έμπειρία όμως ώς γνωστόν στά πράγματα τής ζωής άποκτάται διά τής πρακτικής.\nΜπορούμε συνεπώς βασίμως νά ύποθέσωμε ότι στά λαϊκά στρώματα ένα κοριτσάκι 16ή 17 έτών έχει περίπου τήν αύτήν σεξουαλικήν έμπειρία μέ τήν μαμά της…Οτι είναι άναγκασμένο νά τήν έχη παρά τίς έμφάνειες τών πραγμάτων…\nΓιά τά πράγματα αύτά δέν μπορούν νά ύπάρξουν «στατιστικές» , διότι είναι πράγματα λογικής καί όχι «θεωρίας» . Οταν ό έρωτας μεταβάλλεται σέ κοινωνικήν έπιχείρηση , είναι περιττόν νά ένδιαφερώμαστε γιά τήν «φιλοσοφικήν διακρίβωση» τών «άρχών» τής περί «προσώπου» ήθικής , ύπό ποίες προϋποθέσεις δηλ. άρχίζει ένας γάμος μεταξύ «προσώπων» ώς «μυστήριο» . Θά ήταν έπίσης καί άσκοπο νά συζητήσωμε περί τών συνταγματικώς κατωχυρωμένων «έλευθεριών τού άτόμου» ώς πρός αύτόν τόν τομέα . Πρέπει όμως νά άντιληφθούμε τίς έπιπτώσεις πού έχει μιά τέτοια κατάσταση γιά τήν ύγιεινή τών μεγάλων στρωμάτων τού πληθυσμού τών πόλεων . Διότι τό κοριτσάκι πού έναλλάσει τά τσιγάρα μέ τούς φίλους της είναι προφανές ότι ώς μαθήτρια άποφεύγει νά πάη στόν γιατρό καί νά τό «μάθουν»!\nΚαί πάλι άκριβείς στατιστικές περί τών άφροδισίων νόσων στήν Ελλάδα είναι άδύνατον νά ύπάρξουν.\nΣτούς λόγους πρέπει νά προσθέσωμε καί «στόχους» παλαιότερης «κοινωνικής πολιτικής» τού έλληνικού Κράτους . Μετά τήν μικρασιατική καταστροφή καί τήν έλλειψη πόρων , τά άφροδίσια νοσήματα μετεβλήθησαν σέ «κοινωνική μομφή» . Μέσα στήν σεμνοτυφία τής έλληνοχριστιανικής μας ίδεολογίας , δέν ήταν καθόλου δύσκολο . Αντί νά ύπάρξουν νοσοκομεία καί περίθαλψη , ώφειλαν οί άλλοι νά άπομονώσουν κοινωνικά τόν άσθενή , όπότε τό κράτος δέν χρειαζόταν νά ξοδέψει δεκάρα.»\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:21\nΗ κόρη μου είναι 35 και ανύπαντρη. Καποτε μου είπε, μεταξύ αστείου και σοβαρού, οτι θα κάνει παιδι εκτος γάμου. Δεν θα ήταν η επιλογή μου, αλλά το προτιμώ από το να ην κάνει καθόλου. Δυστυχώς δεν το έκανε ακομα… και σήερα θα το ήθελα πολύ, έστω κι έτσι.\nΣυνειδητά λέω έστω κι έτσι.\nΑλλά μια γυναίκα 22 ετών που σκοτώνει το παιδί που γέννησε, το έχει προγραμματίσει κατά τη διάρκεια της εγυμοσύνης. Είναι αστείο να πιστεύουμε ότι ηταν έγκυος αλλ’α αγνοούσε ότι κάποια στιγμή θα βρισκόταν μ’ ένα μωρό στα χέρια.\nΚατ’ εμέ το ‘πανικοβλήθηκε’ και το ‘αβοήθητη’ είναι παραμύθι γι’ αγρίους. Εννιά μηνες περιορίστηκε σε κάποια τηλεφωνήατα προς τον λεγάμενο; Γιατί δεν τον κατάγγελε για εγκατάλειψη; Ας πήγαινε να τον βρει, ας του έδινε μια σφαλιάρα και ας φώναζε το 100. Εξ ανάγκης θα τους αντάάλλασσαν τα στοιχεία ή θα τους οδηγούσαν στον εισαγγελέα.\nΆκουσα πως είναι 22 χρονώ. Δέχεται κανείς από άτομο 22 χρονώ τέτοια συμπεριφορά; Σαράντα χρόνια είχα μπροστά μου και συνανστρεφόμουν άτομα 20-24 ετών. Κάνουν διάφορες ηλιθιότητες αλλά όχι αυτό. Και δεν το αποκαλούμε έγκλημα!\nΚαι είναι λάθος ότι δεν καλύπτεται η άμβλωση. Γίνεται επισημότατα σε κρατικά νοσοκομεία χωρίς άλλες διατυπώσεις.\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:29\n@63:Κουβάτσε, μήπως θες να πεις ότι:\n1. Η αγωγή του Δημητρά δεν έβγαζε νόημα;\n(προσωπικά από τότε που έγινε η αγωγή ψάχνω να βρω τι εννοεί)\n2. Βάσει του παντελώς αστήρικτου κατηγορητηρίου και της αναμενόμενης αθώωσης έκαναν τη μισάνθρωπη μαλάκω ήρωα;\nΦταίω εγώ μετά να ψάχνομαι;\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:36\nΕκπομπή της Τατιάνας στο «Ε».\nΝα για υαλουργικό, ουπς, υαλουρονικό οξύ, φυτικα βλαστοκύταρα και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το ΕΚΠΑ.\nΠου ανάλυσε το ανθρώπινο DNA [για πάρτι ή σε συνεργασία με την διαφημιζόμενη εταιρεία]. Και τι προέκυψε; Οτι οι Ελληνίδες δεν είναι Σουηδέζες[!].\nΚατά τα άλλα. Για ρυτίδες καλλυντικά φτιάχνει η εταιρεία\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:44\nΕ, ναι, η αγωγή του Δημητρά θυμίζει όσα συζητάμε ακόμα περί αντισημιτισμού. Ο καθένας θα μπορεί να τραβάει όποιον διαφωνεί μαζί του στα δικαστήρια, θεωρώντας ρατσιστικές τις απόψεις του. Με λίγη κακή θέληση μπορεί να βρει πάτημα για κάτι τέτοιο.\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:49\nΣτην Τηλεόραση πάλι. Τώρα.\nΣτην Αδριανούπολη ένας Τούρκος με ένα σκαπτικό όχημα μπήκε στο Ελληνικό έδαφος.\nΕ, να μην ήθελε ο σαμποτέρ να πάει στην Θεσσαλονίκη για να μας γκρεμίσει το Λευκό Πύργο;\nΑν μάλιστα είχαμε κρατήσει κι άλλον ένα μεθυσμένο Τούρκο που μπήκε μέσα κατα λάθος και τον στείλαμε πίσω, τώρα θα είχαμε ισοπαλία\n2 Μαΐου, 2018 στις 17:53\n>έκαναν τη μισάνθρωπη μαλάκω ήρωα;\n2 Μαΐου, 2018 στις 18:57\nΤο ότι έχει ευθύνη η συγκεκριμένη άγαμη μητέρα, δεν χωρά συζήτηση. Το μέγεθος της ευθύνης ποικίλει. Εξαρτάται από το ψυχικό της υπόβαθρο, από την ψυχική και συναισθηματική κατάσταση που βρισκόταν κατά τη διάρκεια του τοκετού, από το οικογενειακό και κοινωνικό της περιβάλλον και από την σχέση της με τον βιολογικό πατέρα. Έτσι η ποινή της μπορεί να ξεκινάει από το ακαταλόγιστο και να είναι ελάχιστη ή καθόλου, μέχρι να πέταξε το παιδί σκόπιμα και υστερόβουλα για να συνεχίσει χωρίς υποχρεώσεις να απολαμβάνει τη ζωή της μέχρι να τυλίξει κανένα άλλο κορόιδο και να είναι η ανώτατη προβλεπόμενη.\nΓια τον βιολογικό πατέρα, αναλογικά, και σε αυτόν οι ευθύνες μπορεί να ποικίλουν. Από την περίπτωση να είναι ένας αδίστακτος «αρσενικός», καθίκι και αλήτης μέχρι να μην γνωρίζει αν όντως εξ αιτίας του έμεινε έγγειος η κοπέλα. Κάπου πήρε το αυτί μου στην τηλεόραση ότι κάποιος φίλος της δήλωσε ότι τη γνώρισε το φθινόπωρο και η κοπέλα ήταν έγγειος από το καλοκαίρι. Αναλογικές πρέπει να είναι και οι ποινές για τον ίδιο εδώ.\nΘεωρώ ότι εκτός από τους πρωταγωνιστές, μεγάλη ευθύνη έχει το οικογενειακό περιβάλλον της κοπέλας. Αν δεν το ήξεραν, φταίνε για την αγωγή που έδωσαν στο παιδί τους, αν το ήξεραν, είναι συνένοχοι.\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:01\nέγγυος, γκαστρωμένη ρε γμτ όχι γήινη\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:13\nΤο φαινόμενο της βρεφοκτονίας ή παιδοκτονίας είναι αρχαιότατο. Στη λογοτεχνία μας εκτός από την Μήδεια ας μην ξεχνάμε και την Φραγκογιαννού, του ΄Αγιου των γραμμάτων μας, του κυρ-Αλέκου. Εδώ ο κυρ-Αλέκος δεν επέτρεψε να παραδοθεί η βρεφοκτόνος στην δικαιοδοσία της ανθρώπινης δικαιοσύνης, αλλά ούτε από τον Θεό να λάβει την συγχώρεση, δεν έφτασε στο εκκλησάκι, την παρέσυρε το ρέμα.\nΑς είμαστε και μεις ανάλογα προσεκτικοί και επιεικείς προς την σημερινή κατηγορούμενη.\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:17\nΜείνε μαζί μου έγκυος\nείμαι πολύ φερέγγυος\nΗταν το μοτο του Τμήματος Εγγύων Βελτιώσεων\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:19\n> > Θα μπορούσαν τα σχολεία να ενσταλάζουν στους εφήβους και τις έφηβες την απόλυτη ανάγκη χρήσης προφυλακτικού.\nΩραία, έχεις δίκιο εδώ Νίκο.Όντως για άλλα θέματα, όπως ο ρατσισμός, 14χρονοι-15χρονοι μαθητές μού έχουν πει ότι έχουν πολύ περισσότερες εμπειρίες από διδασκαλίες κατά του ρατσισμού παρά από ρατσιστικά πρότυπα (τέλος πάντων ότι με το λέγε-λέγε κάτι τούς έχει μείνει, αυτό θέλω να πω). Θα μπορούσε πράγματι, και θα έπρεπε ασυζητητί, να γίνεται το ίδιο και με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.\n(Αλλά και πάλι ρε γμτ: είμαστε πίσω, αλλά δεν είμαστε και στο μηδέν! Αδικαιολόγητο το βρίσκω, και κυρίως από την πλευρά του άντρα βέβαια.)\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:26\nΕίχε «ευγενή» κίνητρα η Φραγκογιαννού, Κώστα, ανιδιοτελή. Ήθελε να γλιτώσει τα θηλυκά από τη μαύρη μοίρα που τα περίμενε και που η ίδια την ήξερε καλά, από πρώτο χέρι. Είχε ψηλώσει ο νους της. Εδώ έχουμε μάλλον άλλη περίπτωση, αλλά εννοείται πως η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική σ’ αυτές τις περιπτώσεις.\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:29\n48. Ν’ αγιάσει ο στόμας σου Αθεόφοβε !\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:47\nΟυ να μου χαθείτε φαρισαίοι υποκριτές!\nΦωνάζω εκ του ασφαλούς, ότι δεν είμαι εις εξ υμών [!]\nΝαι βρε έχω σε έναν φοριαμό ένα ντοσιέ ταξινομημένους τους φακέλους με τις διάφορες διακοπές κυήσεως.\nΣτα πόδια τους έπεφτα για να μην το κάνουν. Αλλά εις μάτην. Η επιλογή τους ήταν διαφορετική.\n-Θα είχαμε τώρα 22 χρονών παιδί μου έλεγε με παράπονο η άλλη προχτές.\n-Να μωρή [μούτζα]\nΤέλος πάντων, παντρεύτηκα για να σώσω τον πρώτο μου γιο.\nΤα λέω όλα αυτά [μισοαστεία μισοσοβαρά] γιατί σίγουρα δώσατε την συγκατάθεσή σας σε παρόμοιες περιπτώσεις, επιμένατε σε άλλες ή προσπαθήσατε [που είναι και το χειρότερο] να αποποιηθείτε των ευθυνών σας.\n2 Μαΐου, 2018 στις 19:52\n97 Ναι, Γιάννη, εξηγεί τα αίτια και τα κίνητρα ο Α.Π., δεν δικαιολογεί όμως το έγκλημα. Γι’ αυτό ούτε οι χωροφύλακες την πιάνουν αλλά και ούτε στο εκκλησάκι φτάνει.\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:01\n> > Τα λέω όλα αυτά [μισοαστεία μισοσοβαρά] γιατί σίγουρα δώσατε την συγκατάθεσή σας σε παρόμοιες περιπτώσεις, επιμένατε σε άλλες ή προσπαθήσατε [που είναι και το χειρότερο] να αποποιηθείτε των ευθυνών σας.\n> > …διακοπές κυήσεως. Στα πόδια τους έπεφτα για να μην το κάνουν. Αλλά εις μάτην. Η επιλογή τους ήταν διαφορετική.\nΕεε… όταν λέμε επιλογή δεν εννοούμε να κρατήσεις ή να ρίξεις το παιδί. Πρωτίστως εννοούμε να πιάσεις ή να μην πιάσεις παιδί.\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:04\n61 κ.ά. Δεν διαφωνώ στα πιο πολλά από αυτά που γράφετε αλλά αυτό το «Κάθε γυναίκα όταν γεννά βρίσκεται σε σύγχυση» στο 61, είναι λάθος\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:09\n94 Κάπως με ξενίζει το κυρ-Αλέκος για τον Παπαδιαμάντη, με πηγαίνει περισσότερο στο τραγούδι του Ζαμπέτα.\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:11\n>Εεε… όταν λέμε επιλογή δεν εννοούμε να κρατήσεις ή να ρίξεις το παιδί. Πρωτίστως εννοούμε να πιάσεις ή να μην πιάσεις παιδί.\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:15\n-Άγιε Νικόλα βόηθα με.\n-Βάλε κι εσύ το χέρι σου!\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:21\nΑν και δεν είναι ελαφρό το θέμα, ας το ελαφρύνουμε λίγο (φινάλε του πενταλέπτου).\nΩραία σκηνή για το μοίρασμα των ευθυνών, για κομωδία και για την εποχή του βέβαια.\nΣκέτο Αλέκος ή κυρ Αλέξανδρος. 😊\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:22\nκωμωδία, βέβαια (παραλίγο κομοδίνο… 🙂 )\n2 Μαΐου, 2018 στις 20:29\n!03 Νκοκύρη, είναι μια προσωπική ιστορία. Όταν πρωτοεπισκέφτηκα το σπίτι του Παπαδιαμάντη στη Σκιάθο, πριν 40+ χρόνια, ήταν σαν ξεναγός μια απλή κυρία, ανηψιά του Α.Π. Δεν ήξερε και πολλά γράμματα, έτσι φαινόταν. Καθώς μας ξεναγούσε έλεγε σε ιδιωματική διάλεκτο: «Ιδώ κοιμόταν η κυρ-Αλέκος, ιδώ ήταν το γραφείο του…» Το πήραμε στο καλαμπούρι και από τότε η προσφώνηση κυρ-Αλέκος μου είναι συμπαθής και συνήθης.\n2 Μαΐου, 2018 στις 21:44\n2 Μαΐου, 2018 στις 21:46\nΚατηγορείτε όλοι τον Τζι, αλλά από τις 9.30 που άρχισε το ποδόσφαιρο, κανένα σχόλιο 🙂\n2 Μαΐου, 2018 στις 21:52\n111 Μα δεν τον κατηγοράμε ότι *δεν* κάνει σχόλια 🙂\n2 Μαΐου, 2018 στις 21:59\n112 Εννοώ όλοι ποδόσφαιρο βλέπουν, αλλά κατά τα άλλα δεν τους ενδιαφέρει αυτούς το ποδόσφαιρο!!!\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:06\nΤο θέμα φέρνει αμηχανία. Χωρίς εμπειρία και γνώσεις (δικαστής, ψυχολόγος, γιατρός …) και δίχως σαφή εικόνα του περιστατικού ο καθείς κινδυνεύει να να αμολήσει κακοήθειες, κουτουράδες ή τζάμπα συμπάθεια.\nΕχω μερικές ερωτήσεις:\n1) Υπάρχουν στοιχεία για τη συχνότητα παρόμοιων περιστατικών;\n2) Υπάρχουν στοιχεία για τον αριθμό των μονογονεικών οικογενειών στην Ελλάδα λόγω μη αναγνώρισης του παιδιού από τον πατέρα;\n3) Γνωρίζει κανείς πόσα βρέφη παραδίδονται στο ορφανοτροφείο από τη μητέρα τους καθ’ έτος;\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:09\nΠου είναι οι θαμώνισσες (θαμινές;) σήμερα και μιλούν μόνο οι θαμώνες;\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:34\n111 Σιγά μην βλέπουμε ποδόσφαιρο 🙂 Έχουμε και βιβλιοθήκες…\n114β: Πέδη, ρώτα και τον Λε Πα… (στο τέλος βέβαια αναγκάστηκε, αλλά αυτό είναι δευτερεύον…) 🙂\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:37\n114 – 1 Αυτό που δεν έχουμε υπολογίσει είναι τα περιστατικά εκείνα που δε μαθεύονται ποτέ.\nΤο πρόχειρο ψάξιμο στη βιβλιογραφία όμως που έκανα νωρίτερα (δεν είναι το αντικείμενό μου, συνεπώς με κάθε επιφύλαξη) δείχνει πως υπάρχει συσχέτιση της παιδικής θνησιμότητας σε προσχολικές ηλικίες με την επιλόχεια κατάθλιψη της μητέρας.\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:40\n116 α Ετοιμάζεσαι για τον ηπειρώτη; 🙂\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:43\n118: 🙂 🙂\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:50\n#113: Εμένα μ’ ενδιαφέρει Κώστα και θα κάνω ένα καθαρά ποδοσφαιρικό σχόλιο, και όχι σαν τον Τζι που μιλάει για ποδόσφαιρο και μας λέει πως τα σχόλιά του είναι πολιτικά: 🙂\nΤεράστια συγκίνηση για την μεγάλη Λίβερπουλ, που 13 χρόνια μετά το «έπος» της Κωνσταντινούπολης θα βρεθεί και πάλι στον μεγάλο τελικό του CL.\nΜε μια ομαδάρα φέτος, προκρίθηκε πανάξια πριν από λίγο απέναντι σε μια επίσης σπουδαία ομάδα, την Ρόμα, που το πάλεψε ηρωικά μέχρι το τέλος.\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:53\nΠροσωπικα μου εκανε εντυπωση η ανωριμοτητα και των δυο. Τοσο της μανας οσο και του πατερα. Κρινω την μανα γιατι τις δικες της δηλωσεις διαβασα. Σαν να ηταν 16χρονο. Να μην ειχε προσωπικη βουληση. Ολο για την μανα της κτλ. Μα στα 22; Ποσο ανωριμοι ειμαστε οι Ελληνες γενικα που και στα 60 τον νταντευει η μανα του. Προσωπικα βλεπω μια κοινωνια ανωριμη και ανευθυνη.\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:55\n115 Έλα ντε! Αν και μίλησαν μερικές κυρίες\n120: Εμ, με το προηγούμενο 5-2, η Ρόμα έφτασε μεν στην πηγή αλλά νερό ήπιαν άλλοι …\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:57\nΑργά για να διαβάσω όλα τα σχόλια απόψε αλλά τσέκαρα με το κοντρόλ εφ τη λέξη νοοτροπία και μάλλον δεν την ανάφερε κανείς ως τώρα. Στη Φιλλανδία πχ η πολιτεία προικοδοτεί όλα τα παιδιά που έρχονται στον κόσμο με όλο τον αναγκαίο εξοπλισμό και σε περίπτωση δεύτερού παιδιού οι γονείς ή ο μονογονιός μπορεί να επιλέξει να πάρει χρήματα αντί των χρειαζομένων. Όταν η πολιτεία είναι θετική δημιουργείται και η σωστή νοοτροπία για την αποδοχή εξώγαμων παιδιών . Επιτρέψετε μου να πω για την εμπειρία που είχα σχετικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Στην πέμπτη τάξη είχαμε το μάθημα της βιολογίας και καθηγητής μας ήταν ο ποιητής και γιατρός Κύπρος Χρυσάνθης. Μια μέρα λοιπόν μας ανακοίνωσαν ότι θα μας έκανε σεξουαλική διαπαιδγώγηση αντί του μαθήματος. Μαζεφτήκαμε πρώτα όλα τα κορίτσια της πέμπτης στην ιστορική αίθουσα εκδηλώσεων του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Μας είπε πολλά ο ΚΧ. Αυτό που θυμάμαι μέχρι σήμερα είναι η παρομοίωση του σεξ εκτός γάμου με φαγητό πεταμένο στα σκουπίδια. Συγκεκριμένα είπε ότι είναι σαν να αρνούμαστε να φάμε το ωραίο και καθαρό φαγητό που ετοιμάζει η μητέρα μας και ψάχνουμε στους καλάθους απορρυμάτων να βρούμε κάτι να φάμε. Αργότερα όμως κάποιοι και κάποιες από μας πήγαμε στον οργανισμό οικογενειακού προγραμματισμού (μη κυβερνητικός οργανισμός) και μας μίλησαν κάποιοι ειδικοί, γιατροί, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και κάπως μετριάστηκε το κακό. Μάθαμε και κάποια πράκτικά πράγματα για την προστασία/ προληψη κοκ. Θεόσταλτος ο ΟΟΠ για μια εποχή που ήταν όλα ταμπού\n2 Μαΐου, 2018 στις 22:59\nΚώστα, δεν είπαμε ότι δεν μας αρέσει το ποδόσφαιρο. Είπαμε να περιορίσουμε τα ποδοσφαιρικά, και κυρίως τα οπαδικά-χουλιγκανικά, σχόλια, για να μην κουράζουμε τους υπόλοιπους σχολιαστές. Μπράβο λοιπόν στη μεγάλη Λίβερπουλ, που πάει σε άλλον ένα ν τελικό, μπράβο και στην άλλη μου συμπάθεια τη Ρόμα, αντίπαλο δέος της φασιστολάτσιο, που παραλίγο να πετύχει και άλλο θαύμα. Φυσικά, το κύπελλο θα το πάρει μάλλον η Ρεάλ, που θα παίξει ως συνήθως με 14 εναντίον 11.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:04\nΚώστα την ήττα φοβούνται γιαυτό δεν εκτίθενται…άμα χάνει ο ΠΑΟΚ (στο γήπεδο εννοείται) εμφανίζονται, άμα είναι να πανηγυρίσουνε κανένα χάρτινο τρέχουν στο γήπεδο…κλασσικοί ανώριμοι του λεκανοπεδίου φίλαθλοι, άλλο νάσαι ΠΑΟΚg’s, πάνω από αυτά, να βλέπεις το ποδόσφαιρο σαν πολιτική τοποθέτηση και να διερωτάσαι τι λέγανε Τσίπρας και Μαρινάκης σε τόσα κρυφά τετ α τετ ; Μήπως αν πρέπει να παίζει ο Νικολάου ή ο Ρομαό στόπερ στον ΟΣΦΠ ;\nΥπενθυμίζω πως ο Μαρινάκης είναι αγκάθι στην διαφαινόμενη συνεργασία ΝΔ- Σύριζα…ήδη διευκρινίστηκε πως ο Μαρινάκης είναι κουμπάρος της Ντόρας όχι του Κούλη με τον οποίον δεν έχει καμιά σχέση, ούτε η Ντόρα άλλωστε…\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:09\nΑς παραβλέψουμε το γεγονός πως αντί να διδάσκονται τα παιδιά από την βρεφική ηλικία μέχρι την ενηλικίωσή τους σεξουαλική αγωγή, διδάσκονται θρησκευτικά που δημιουργούν σεξουαλικά ψυχασθενείς, πως η θρησκόληπτη πουριτανική ελληνική κοινωνία, ονομάζει τα παιδιά εκτός γάμου μπάσταρδα, και πολλά άλλα, κι ας θέσουμε μερικά καίρια ερωτήματα κατά την γνώμη μου.\nΠόσοι γονείς γεννούν συνειδητά παιδιά; πόσοι γνωρίζουν πώς να τα μεγαλώσουν χωρίς σωματική και ψυχολογική βία; πόσοι έχουν πραγματική επαφή μαζί τους μέχρι την ενηλικίωσή τους; πόσοι έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη τους ώστε να τους εκμυστηρεύονται ΟΛΑ τα προβλήματά τους; (όχι τα μυστικά τους).\nΠόσοι τα μεγάλωσαν με σεξουαλική διαπαιδαγώγηση;\nΠόσοι τα ενημέρωσαν από την πρώτη εφηβική ηλικία για τα ωφέλη αλλά και τους κινδύνους της σεξουαλικής επαφής;\nΠόσοι τα ενημέρωσαν διεξοδικά για τα μέτρα αντισύλληψης και για τους λόγους που ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να τα παίρνουν;\nΠόσοι χάρηκαν όταν έμαθαν πως η κόρη τους έκανε πρώτη φορά σέξ; πόσοι το έμαθαν άμεσα από τις ίδιες;\nΌσοι είναι εντάξει μ’ αυτά τα ερωτήματα, μπορούν να κατηγορήσουν την κοπέλα αν και είναι βέβαιο πως θεωρούν ενόχους τους γονείς και των δύο, οι υπόλοιποι που την κατηγορούν, το καλύτερο που έχουν να κάνουν, είναι να πάνε να πνιγούν.\nΥ.Γ – Ποιά η διαφορά του ανήλικου με του ενήλικου; Η προφανής απάντηση, είναι η ηλικία, ΕΙΝΑΙ;\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:10\nΚυριε Σαραντακο δεν εχει διδαχθει η αισθηση της ευθυνης. Ειναι πιο σημαντικο. Απο ανευθυνοτητα νοσουμε.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:14\nΑλέξης, Γιάννης Κουβάτσος, Τζι, εγώ ότι μάμησα, μάμησα, μην περιμένετε άλλα σχόλια για ποδόσφαιρο, συνεχίστε τον αγώνα μόνοι σας 🙂\n126: (τέλος) Ε ναι,. καμία σχέση!\nΑκομη και σημερα υπαρχουν πολλες γυναικες που ειναι διαθεσιμες να γινουν θυματα για να ειναι με καποιον. Υπαρχει πολλη βρωμα κατω απο το χαλι.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:15\nΕχουν αλλαξει κι αυτα. Υπαρχουν συγχρονα που δεν προκαλουν προβληματα.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:17\nΕνώ η Λίβερπουλ που δεν έδωσε βάρος της πέναλτυ και κόκκινη ο μύωψ ο διαιτητής στο 60 να βλέπαμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος, παίζει με 9….\nΟλοι οι ποδοσφαιροάσχετοι με την Ρεάλ τάχουνε γιατί τους είπανε οι δημοσιογράφοι πως η Μπαρτσελιώμα είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο και το πίστεψαν. Και δεν είδαν πως χρόοονια τώρα όταν δεν παίζει στο ισπανικό πρωτάθλημα που την υπερευνοούν για εθνικούς λόγους και βγαίνει στην Ευρώπη ρεζιλεύεται σαν φτάσει στους 8\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:19\nΗ μικρή ατύχησε στην επιλογή ερωτικού παρτενέρ αφού φυσικά ατύχησε πρώτα σε γονιό/γονιούς. Τί σόι μάνα είναι είν αυτή (συγκατοικούσαν κιόλας λέει!) που δεν κατάλαβε ούτε τη φουσκωμένη της κοιλιά ούτε τη φουσκωμένη της ψυχή;\nΌλα θα ήταν αλλιώς, τίποτε δε θα συνέβαινε ή θα γινόταν το καλύτερο (που δεν είναι για μένα η τεκνοποιία κάτω από αυτές τις συνθήκες) αν το κορίτσι αυτό δεν είχε μάνα «αλλουβρέχει». Θύμα όλων στο 100 τοις εκατό η μικρή. Τα ηλίθια μιμίδια δεν τα βάζω στην κουβέντα, ούτε τους γραφιάδες/τσεκούρια.\nΉταν χοντρή τώρα είναι και φόνισσα. 😦\nΜια νοερή φτυσιά στις μούρες των κατεχάρηδων λαϊκών δικαστών.\nΤο δε μαλακισμένο ,ο σπερμορίχτης είναι γνωστό είδος/ζωάκι ,ου να μου χαθεί.\nΞέρουμε τις μονογονεϊκές το 2011 αλλά όχι και το λόγο της μονογονεϊκότητας.\n4.438 μονογονεϊκές οικογένειες αποτελούμενες από πατέρα με παιδί-ιά στο ίδιο νοικοκυριό και\n389.337 μονογονεϊκές οικογένειες αποτελούμενες από μητέρα με παιδί-ιά στο ίδιο νοικοκυριό.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:20\nΒολευει μοα κοινωνια ανευθυνων.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:21\n130: Ουπς, ξένος δάκτυλος 🙂 , εδώ μετά το ξόρκι!\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:37\nΟ μόνος αθώος 100% σ’ αυτήν την υπόθεση είναι το βρέφος στον ακάλυπτο. Κατά τ’ άλλα μπορούμε να λέμε ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του και άκρη να μη βρίσκουμε στον αιώνα τον άπαντα. Και μπορούμε, επειδή, για καλό μας ή για κακό μας, δεν βρεθήκαμε ωρών ή ημερών σε κάποιον ακάλυπτο ή σκουπιδοντενεκέ ή βόθρο.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:39\nΚαι Λεσκόβ τη Λέδη Μάκβεθ Μτσενσκ από την ειδησεογραφία την εμπνεύστηκε και ήταν αρκετά σκληρός με την ηρωίδα. Ο Σοστακόβιτς τη λυπήθηκε κάπως και την έκανε πιο συμπαθητική (και τραγική) φιγούρα στην όπερά του.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:44\n# 135 – δεν θα έπρεπε να υπάρχει μεγάλη δυσκολία (φερειπείν από κάνα ρεπορτάζ-έρευνα δημοσιογράφου που ρώτησε κι έψαξε δυο-τρεις μερες στα κιτάπια των υπουργείων εσωτ, και κοιν. ασφαλίσεων) να βρεθούν τα σχετικά στοιχεία: α) από τα δημοτολόγια (εγγραφή χωρίς δήλωση του πατέρα) β) ακόμη και στις περιπτώσεις που το παιδί είναι αρχικά αναγνωρισμένο από τον πατέρα αλλά παρατημένο στην πράξη, μητέρα και παιδί θα έχουν καταχωρηθεί σε καταλόγους διαφόρων υπηρεσιών, φαντάζομαι …\nα προπό: προβλέπονται ή όχι διευκολύνσεις (τέλος πάντων, δεν περιμένω και πολλά …) στις μοναχές μητέρες;\nΓια το 1) του #114 όποιος είναι σχετικός με τα αρχεία ποινικών αδικημάτων θα το βρει στο πι και φι.\nΤι λέτε, φαντάζεστε ότι είναι πολλές οι περιπτώσεις καθ’ έτος σαν αυτή του παρόντος τραγικού συμβάντος;\nΓια το 3) #114 δεν δίνουν στοιχεία οι υπηρεσίες του αρμόδιου υπουργείου;\nΈχουμε κάποιον σχετικό με τα παραπάνω ζητήματα σχολιαστή να μας καθοδηγήσει;\nΠερίεργη όμως η κοινωνία. Εδώ έγινε διπλός φόνος ενός ζευγαριού και πολλοί με πρώτες και καλύτερες τις εφημερίδες καθημερινή και πολίτης ενοχοποίησαν το 15χρονο παιδί της οικογένειας επειδή ήταν υιοθετημένο. Πριν καν συμππληρώσει τις έρευνες της η αστυνομία.\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:48\nΚι εμένα μου έκανε εντύπωση αυτό, μα πόσο προκατάληψη και «ειδήμονες στην εξιχνίαση» υπάρχουν;\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:51\n# 135 – δεν ευχαρίστησα. Παράλειψη.\nΛησμόνησα επίσης να σημειώσω ότι από τα στοιχεία που βρήκες δεν είναι φανερό πόσες οικογένειες είναι μονογονεικές λόγω θανάτου του γονέα … Πάντως οι μονογονεικές οικογένειες με μητέρα με παιδιά ηλικίας μέχρι 6 ετών (βλ. Πιν. 8), δηλ. νέες γυναίκες και μάλλον νέοι πατεράδες, πιθανά εν ζωή, υπερτερούν σε αναλογία 4:1 σε σχέση με τις μονογονεικές με μόνο γονέα τον πατέρα και αγγίζουν το 1% του συνόλου (της αυτής κατηγορίας, υποθέτω).\n2 Μαΐου, 2018 στις 23:58\nστις 12μισυ το πρωί σε φωνάζουμε, στις 11 το βράδυ μας καταδέχεσαι…\n3 Μαΐου, 2018 στις 00:03\n141 Λ. Κάποιος τουιτάρησε ότι στην αρχή, ως ύποπτο (κατά το μοχθηρό μιντιακό πλήθος) τον έλεγα 15χρονο υιοθετημένο γιο και μετά όταν βρήκαν τους ενόχους, ήταν ο άτυχος γιος…\n«Μια νέα γυναίκα» είναι μια συμπαθητική γαλλική ταινία νέας εσοδείας ,2017, που είχε και εγκυμοσύνη νεαρής άγαμης ανώριμης κοπέλας με κακή σχέση με τη μητέρα της. http://www.athinorama.gr/cinema/movie/mia_nea_gunaika-10060099.html\n3 Μαΐου, 2018 στις 00:06\n127 Πόσοι γονείς γεννούν συνειδητά παιδιά;\nΛάμπρο, πρώτος παράγοντας αναπαραγωγής είναι οι γενετήσιες ορμές, το κάτω κεφάλι αποφασίζει 🙂\nΠαλιά λέγαμε αστειευόμενοι:\n– Γιατί γεννήθηκες, ρε;\n– Για μιάμιση δραχμή (τόσο είχε το προφυλακτικό τότε).\nή το άλλο:\nγέρος: πάλι σκώθκεις βλοημένε;\nγριά: να γυρίσω γέροντα;\nγέρος: δε λέου ισένα μαρή, τουν αέρα λέου.\n3 Μαΐου, 2018 στις 00:27\nΟι περιπτώσεις που διαβάζουμε στον τύπο είναι συνήθως εγκαταλείψεις βρεφών αλλά σπάνια δολοφονίες.\nΜία του 2014 http://www.toxwni.gr/ellada/15439-ileia-gennise-stin-toualeta-kai-petakse-to-vrefos-sta-skoupidia\nΜα έγραψα οτι δεν ξέρουμε τους λόγους.\nΛογικό να υπερτερούν οι γυναίκες, αν σκεφτούμε οτι σε περίπτωση διαζυγίου τα παιδιά συνήθως τα κρατάει η μητέρα. Έπειτα υπάρχουν και γυναίκες που εγκυμονούν με σπερματέγχυση, με σπέρμα δότη.\n3 Μαΐου, 2018 στις 00:51\n# 147β – δηλ. λες ότι στον Πίνακα συγκαταλέγονται και οι περιπτωσεις των διαζευγμένων γονέων (με το λογικό ποσοστό του10% επί του συνόλου των περιπτώσεων, τώρα που το κοιτάζω καλύτερα). Ορθόν. Επομένως, τζίφος.\n3 Μαΐου, 2018 στις 00:53\n# 147 α – φαντάζομαι ότι θα είναι εξαιρετικά σπάνιες οι περιπτώσεις σαν και την παρούσα. Οπότε, φοβαμαι, ότι οι φιλιππικές υπεργενικεύσεις σε μερικά σχόλια είναι άτοπες.\n3 Μαΐου, 2018 στις 01:16\nΔες κι εδώ κάποια νούμερα για την εγκατάλειψη βρεφών στα δυο δημόσια μαιευτήρια της Αθήνας.\n3 Μαΐου, 2018 στις 01:36\n>εγώ ότι μάμησα, μάμησα\nΣιγά ρε μαμιά!\n3 Μαΐου, 2018 στις 03:48\nΜετράνε και οι ερωτικές σχέσεις τώρα ;\n3 Μαΐου, 2018 στις 04:06\nEμένα πάντως με έχει στενοχωρήσει αυτό το «λόγω της εμφανίσεώς μου». Γιατί όταν ήμουνα 22 (και 1.70, 64 κιλά) ήμουνα τόσο σίγουρη ότι ήμουνα χοντρή και ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν έδειχναν πολύ ενδιαφέρον οι άντρες, που θα μπορούσα να είχα κάνει κι εγώ τις $#^@#$ τη μικρής με τον φίλο της. Και δεν είμαι η μόνη τέτοια περίπτωση. Οι μισές σχεδόν κοπέλλες που ήξερα απο τα 15 μέχρι τα 30 μου έκαναν μονίμως δίαιτες, ήξεραν τις θερμίδες κάθε φαγητού και ανησυχούσαν για την εμφάνισή τους (προφανώς επειδή καμία δεν χρειαζόταν να χάσει πανω απο πεντέξι κιλά οι δίαιτες αποτύχαιναν και φτου κι απ’την αρχή). Μιλάμε για γυναίκες που ήταν φοιτηριες, επαγγελματίες κλπ. Δηλαδή δεν υπήρχε ζήτημα γνώσεων. Για πολλές από αυτές είμαι σίγουρη ότι η ανασφάλεια σχετικά με την εμφάνιση επεκτεινόταν και στο πώς φέρονταν στις σχέσεις τους- θυμάμαι κάποια που μου είχε πει ότι απαιτούσε απολυτο σκοτάδι στο σεξ για να μην δει ο φίλος της τις ατέλειές της, άλλη που σηκώνόταν αγρια χαράματα να βαφτεί, πριν ξυπνήσει ο γκόμενος και έβγαζε το μακιγιάζ όταν αυτός είχε κοιμηθεί, γιατί φοβόταν ότι αν τη δει χωρίς μακιγιάζ δεν θα του αρέσει το θέαμα, κι άλλες τέτοιες ιστορίες, που προφανώς δεν τις αντιλαμβάνονται οι άρρενες σχολιαστές. Ναι, το ξέρω ότι καμία από αυτές δεν έφτασε να εγκαταλήψει νεογέννητο, αλλά αυτό είναι καθαρά συσσώρευση πολλών συμπτώσεων που δημιούργησαν τις ειδικές συνθήκες.\nΝα πιάσουμε τώρα και τους Έλληνες, αφού πιάσαμε τις Ελληνίδες. Ε, λοιπόν. δε νομίζω να έχω συναντήσει ΕΝΑΝ για δείγμα, που να θέλει να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό χωρίς να του ζητηθεί. Η δικαιολογία όλων είναι ότι δεν μπορούν κλπ κλπ. Τώρα, δεδομένου ότι δεν έχω παρατηρήσει παρόμοιο πρόβλημα στους αλλοδαπούς, αναρωτιέμαι πώς και δεν έχει ασχοληθεί κανένας γιατρός να βρει τί πρόβλημα υπάρχει με το πέος των Ελλήνων που κάνει τη χρήση προφυλακτικού προβληματική (διότι προφανώς για να παραπονιούνται μόνο οι Έλληνες, το πρόβλημα μάλλον έχει ερευνητικό ενδιαφέρον. Ίσως για κανέναν ψυχίατρο 🙂\nΤώρα, για το συγκεκριμένο ζήτημα. Πρώτα για την κοπέλλα: θεωρώ ότι η ποινή που προβλέπει ο νόμος είναι ιδιαίτερα αυστηρή και κατάλοιπο της αυστηρής πατριαρχιας. Αν πέρναγε από το χέρι μου θα την έστελνα έξι μήνες μ’ενα χρόνο σε ένα ψυχιατρείο να συνέρθει. Για τον πατέρα του παιδιού, δυστυχώς η εγκατάλειψη εγκύου είναι κατ’εγκλιση, αλλά του αξίζει να τον κυνηγήσεις, αν μη τί άλλο, για να τρομάξουν κι άλλα χαζοχαρούμενα. Αν γινόταν θα κυνηγούσα και τη φιλενάδα της, που έμαθε οτι η κολλητή της είναι έγκυος και το έβαλε στα πόδια. Δεν καταλαβαίνω τί ανώριμη συμεπριφορά είναι αυτή για άτομο αυτής της ηλικίας. Δηλαδή μιλάμε η κοπέλλα πέτυχε στο λαχείο γονείς και φίλες και γκόμενους.\nΓια τους γονείς της κοπέλλας δυστυχώς δεν προβλέπεται καμιά τιμωρία, κι απο το λίγο που είδα δηλώσεις της μητέρας της μου φάνηκε ότι δεν έχει αντιληφθεί ότι έχει μερίδιο μεγάλο στην ευθύνη (και ναι, πολύ με ενόχλησε που η μητέρα της είπε ότι η κόρη της είναι χοντρή, να από πού της μπήκε η ιδέα της μικρής ότι δεν είναι εμφανίσιμη, στο σπίτι γίνεται η ζημιά). Όσο για τους γονείς του νεαρού, αν το ξέρουν, πάω στοίχημα ότι χαίρονται που τη γλύτωσε ο γιόκας τους και δεν έμπλεξε χειρότερα μ’αυτήν την τρελλή εγκληματία. Άλλωστε αγόρι είναι, δεν μπορείς να το ελέγξεις (κλασσική δικαιολογία των μαμάδων) και, είναι άντρας ρε, τις γκαστρώνει όλες ο μπαγάσας (κλασσική αντίδραση των μπαμπάδων). Και για τους τέσσερεις γονείς βεβαίως χρειάζεται ένα χέρι ξύλο, γιατί μεγάλωσαν χαζά παιδιά που έφτασαν είκοσι χρονών και συμπεριφέρονται σα να είναι δεκαπέντε.\nΟσο για την ευρύτερη κοινωνία, όλοι οι προαναφερθέντες μέλη της είναι, και επηρεάζονται από αυτήν. Η κοινωνία έχει αποφασίσει ότι υπάρχει «σωστή» ηλικία για κάθε δραστηριότητα (στα 22 είσαι πολύ μικρός για οικογενειακές ευθύνες π.χ., αλλά δεν είσαι πολύ μικρός για να πηδάς ό,τι κινείται). Όσο τα αγόρια μεγαλώνουν με την ιδέα ότι μέχρι τα 30-35 πρέπει να ζουν το φόβο ότι θα τους τυλίξει κάποια σουρλουλού ενώ τα κορίτσια με την ιδέα ότι πρέπει να ικανοποιούν κάθε απαίτηση του συντρόφου τους για να καταφέρουν να τον τυλίξουν, δεν θα δούμε προκοπή. Κι αυτό δεν βλέπω να έχει αλλάξει παρόλες τις ρομαντικές βλακείες που λένε όλοι όταν τους ρωτάς, περί σεβασμού, ισότητας κλπ.\n3 Μαΐου, 2018 στις 05:05\nΠάντως έχω γνωρίσει αρκετές που τις ενοχλεί το προφυλακτικό ή ιδέα του. Είναι θέμα εμπιστοσύνης στον σύντροφό τους και όχι τόσο αντισύλληψης ή χρήση του.\n3 Μαΐου, 2018 στις 05:21\nΚι ήταν η φίλη μου η Α. η πατρινιά που ήθελε όντως να τον τυλίξει. Κι αυτός το ήξερε κι όλο με το προφυλακτικό ήταν.\nΚι αυτή τα τρύπαγε κρυφά. Αλλά αυτός πάντα αγόραζε καινούργια. Σαν τις τράπουλες απ το περίπτερο κι όχι τις σημαδεμένες.\nΚι αυτή επέμενε. Επαιρνε τις χρησιμοποιημένες και προσπαθούσε να κάνει ιν σίτου φερτιλιζέισιον.\nΜε τούτα και με τ άλλα γκαστρώθηκε κι έγινε ο γκόμενος Τούρκος. Μέχρι κι η κανονική του γκόμενα ήρθε να την φοβίσει για να κάνει έκτρωση Και μετά σιωπή ασυρμάτου.\nΑυτή όμως του έκανε μήνυση και την βοήθησα με το τεστ πατρότητος που είχε διατάξει το δικαστήριο. Αρνιόταν ότι είχε κάποια σχέση με το παιδί και δεν ήρθε για το τεστ που σήμαινε ότι έχασε την υπόθεση και άρχισε να πληρώνει τα κερατιάτικα.\nΕίναι σήμερα κοντά στα 30 μηχανολόγος με πιετσντί και μια γκομενάρα άλλο πράγμα. Τον καμαρώνουμε.\nΚι όσο για τον άλλο πήγαινε κρυφά στο σχολείο του γιου του για να τον δει από τα κάγκελα. Αργότερα άρχισε τα παρακαλετά αλλά βρήκε τοίχο κι από τον γιο του γι αυτά που είχε κάνει στη μάνα του και τον ίδιο.\n3 Μαΐου, 2018 στις 06:23\n@89: «Φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι»\nΤο παραπάνω λέγεται ότι το είπε ο Μάρκο Πόλο (ο γνωστός) 😀 και το χρησιμοποίησε η μουρλιέγκω για να κάνει ίσωμα όλους τους μουσουλμάνους.\n(η αρχική ανάρτηση στην έγκριτη AV έχει κατέβει)\nΌσο το είπε αυτό ο Μάρκο Πόλο, άλλο τόσο είπα εγώ το «vae victis», ξερωγώ. 😛\n3 Μαΐου, 2018 στις 06:27\nΔηλαδή, Σοφία, φταίνε και πρέπει να κυνηγηθούν οι πάντες, εκτός από αυτήν που εκσφενδόνισε το βρέφος στον ακάλυπτο;\n3 Μαΐου, 2018 στις 07:02\n#142: Δυστυχώς Γιάννη αυτό δεν το είπαν μόνο τα (επάρατα) ΜΜΕ αλλά το είπαν (είπαμε) και πολλοί από μας. Ή τουλάχιστον το σκέφτηκαν… 😦\nΚαι μιλάω για τις πρώτες 1-2 μέρες, όταν η είδηση παρουσιαζόταν ουδέτερα από τα ΜΜΕ χωρίς να αφήνονται υπονοούμενα για τον 15χρονο.\nΚι όμως πολλοί κρυφομουρμούριζαν στις μεταξύ τους κουβέντες ότι «μάλλον ο γιος πρέπει να τους σκότωσε». Βλέπεις είχε την ατυχία να είναι όχι μόνο υιοθετημένος αλλά και «Ρωσσάκι» όπως λεγόταν υπογείως από τους ψιθυριστές του κώλου… 😡\n3 Μαΐου, 2018 στις 07:11\n#157: Εννοείται πως ένα άτομο 22 χρόνων σαφώς και ευθύνεται για τις πράξεις του και πρέπει να λογοδοτεί γι’ αυτές.\nΗ Σοφία στο #153, πολύ ορθά κατά τη γνώμη μου, επισημαίνει τις αιτίες που δημιουργούν τέτοια άτομα, αλλά και όλο τον ασφυκτικό κοινωνικό περίγυρο υπό την πίεση του οποίου συμβαίνουν όλα αυτά.\n3 Μαΐου, 2018 στις 07:31\nΔεν νομίζω η κοινωνία της Ν. Σμύρνης να νοιάζεται για τα εξώγαμα του γείτονα, παρ’ όλο που είναι σαν μεγάλο χωριό μέσα στην Αθήνα. Εϊναι αστειότητα να λέμε ότι φταίει η κοινωνία κλπ στην συγκεκριμένη περίπτωση στο συγκεκριμένο μέρος με τις συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες.\nΑν κάτι φταίει είναι το χυμαδιό των γονιών, η μάνα που δεν πήρε μυρωδιά τίποτε (αναρωτιέται κανείς αν συναντιόταν ποτέ με την κόρη), ο πατέρας αόρατος και ο μάλλον μηδενικός κοινωνικός περίγυρος από όσο μπόρεσα αντιληφθώ παρά ο δήθεν εχθρικός. 22 χρόνων φοιτήτρια και ψηφοφόρος (να τα λέμε κι αυτά) δεν ήξερε από πού να ζητήσει βοήθεια; Γ@@@ το ίντερνέτ μου μέσα! Πόσο πιο διακριτικά να ψάξει για βοήθεια και αφθονία πληροφοριών; Κι έπειτα τί απόφαση ήταν αυτή: Αποφάσισε να το κρατήσει αλλά τελικά μετάνοιωσε…. Δεν καταλαβαίνουν μερικοί ότι σε μερικά πράγματα δεν υπάρχει reload;\nΤα μόνα ελαφρυντικά κατ’ εμέ είναι οι ανύπαρκτοι γονείς και η έλλειψη κοινού νου (το ακαταλόγιστο επί το λαϊκότερο). Και τί να την καταδικάσει κανείς τώρα; Μόνη της καταδίκασε τον εαυτό της για πάντα. Δεν έχει νόημα ούτε δικαστήριο ούτε τίποτε, μόνο η ψυχιατρική και η Εκκλησία μπορούν να συνδράμουν ψυχολογικά (όσο κι αν δεν αρέσει το δεύτερο) για να έχει μία υποφερτή ζωή στο εξής.\n3 Μαΐου, 2018 στις 07:37\n155 «Και με πήγε στη μάνα του, Γιώργο, για να με γνωρίσει, μετά από τόσον καιρό που ήμαστε μαζί. Εκείνη, χαμόγελα, συμπάθεια, μέχρι να με ξεμοναχιάσει και να μου πει «κανόνισε να μην του κάνεις κανένα παιδί για να τον τυλίξεις, δε μασάμε χόρτο…» Μπήκα σε πειρασμό αλλά δεν της είπα πως είχα κάνει έκτρωση πριν από μια βδομάδα, κρυφά, ακριβώς γιατί δεν ήθελα να είναι μαζί μου από υποχρέωση».\nΦίλη μου, φοιτήτρια τότε, προ αμνημονεύτων, κατά τα λοιπά ψιλοαπένταρη και μόνη, χωρίς υποστήριξη από το σπίτι.\nΕπειδή υπάρχουν κι άλλες όψεις στο νόμισμα.\n3 Μαΐου, 2018 στις 07:56\nΑνοιξε την πόρτα με το κλειδί της. Ευθεία,στο τέλος του διαδρόμου ήταν η κουζίνα κι αυτός με γυρισμένη πλάτη μαγείρευε φασολάκια.. Ηρθε δίπλα του και χωρίς να τον καλημερίσει του είπε σιγανά «Είμαι εγκυος». Δεν είδε ούτε μια σύσπαση στο πρόσωπό του, ήταν φανερό πως το περίμενε. Του είχε μπει στο μυαλό όταν σταμάτησε νάρχεται σπίτι του εδώ και 40 μέρες. «Είμαι εγκυος» του ξανάπε. Συνέχισε να ανακατεύει το φαΐ χωρίς να την κοιτάζει. «Εχω ένα φίλο γιατρό για την έκτρωση και τα λεφτά μισά-μισά, κι οι δυο φταίμε» της είπε. Εφυγε χωρίς να μιλήσει. Την ξανάδε μήνες μετά με φουσκωμένη κοιλιά, αγκαζέ με τον ευτυχή σύντροφό της.\nΑπό το διήγημα πολύ πικρή, πολύ μικρή μου αγάπη\n3 Μαΐου, 2018 στις 08:01\nΗ ελληνική κοινωνία νομίζω ότι είναι μπερδεμένη ως προς το τι είναι προοδευτικό, τι είναι συντηρητικό και τι είναι οπισθοδρομικό. Εξαιτίας αυτής της σύγχυσης είτε αποφεύγονται οδηγίες πρακτικού χαρακτήρα προς την κοινωνία από τους ειδικούς (από φόβο ίσως για να μη θεωρηθεί ότι επιχειρείται χειραγώγηση) είτε επικεντρωνόμαστε στο έλασσον και αγνοούμε το μείζον. Το έλασσον στην περίπτωσή μας είναι η ελευθερία επιλογών που πρέπει να έχει ο άνθρωπος και το μείζον είναι να επισημαίνονται οι συνέπειες των επιλογών. Το τελευταίο αποφεύγεται να εξεταστεί τάχα για να μη αναιρεθεί το πρώτο.\nΕίναι υποτίθεται προοδευτικό να φέρει η κόρη μας τον σύντροφό της και μελλοντικό σύζυγο και εμείς ως γονείς να μην ενδιαφερθούμε για να μάθουμε κατά το κοινώς λεγόμενο «από που κρατάει η σκούφια του». Να οδηγείται λοιπόν στον γάμο και μετά αρχίζουν να αναφύονται διάφορα προβλήματα τα οποία θα μπορούσαν να προβλεφθούν.\nΈρχεται εδώ η τάχα προοδευτική θεώρηση που λέει: Έχω εμπιστοσύνη στο παιδί μου. Λες και οι…προοδευτικοί δεν κάνουν λάθη.\nΑπό το σημερινό θέμα αυτό που εγώ κατάλαβα είναι ότι τόσο η μάνα (πατέρας δεν εμφανίστηκε;) όσο και η κόρη, μαζί βεβαίως και ο…δράστης (δυστυχώς η κοινωνία δεν απαξιώνει όσο θα έπρεπε το…κατόρθωμά του),πορεύονταν με ένα σωρό λάθος αντιλήψεις και δεν είχαν βοήθεια από την ίδια την οργανωμένη κοινωνία ώστε να αναιρέσουν αυτές τις αντιλήψεις.\nΚτγμ αυτά τα προβλήματα είναι απότοκα του μικροαστισμού από τον οποίο μαστίζεται η ελληνική κοινωνία. Μικροαστισμός ο οποίος παρατηρείται ακόμη και στα πιο μορφωμένα στρώματα της κοινωνίας. Ίσως κατ εξοχήν σε αυτά!\n3 Μαΐου, 2018 στις 08:18\n144 – Δεν ήθελα να σχολιάσω γι’ αυτό το θέμα, μ’ εκνευρίζει πολύ η υποκρισία των άμεμπτων κατηγόρων κι έχω ήδη διαολοστείλει αρκετούς γνωστούς μου που έχουν υποτυπώδη επαφή με τα ενήλικα παιδιά τους, (την γνωστή χατηρική εκ μέρους των παιδιών) κι είπα να το κάνω όταν θα ήμουν πιο ήρεμος για να μην αδικήσω κάποιους.\nΕιλικρινά τώρα, πιστεύει κανείς πως αυτή η γυναίκα, είναι ενήλικη; το πιστεύει για τον «χτυπάω και φεύγω»; μήπως για τους γονείς τους; Η ηλικία είναι το μέτρο της ενηλικίωσης ή η ωριμότητα; Δημιουργεί αυτή η τεχνητή κοινωνία ώριμους ανθρώπους σε οποιαδήποτε ηλικία; Είναι αυτή η κοινωνία που ζούμε ενήλικη; Λειτουργεί ώριμα; Αν ναί, τότε αξίζει πυροβολισμός στον αυχένα στην 22χρονη γυναίκα, αν όχι, θα πρέπει να αναλάβουν τις ανάλογες ευθύνες όλοι οι υπεύθυνοι και να τιμωρηθούν αναλόγως, ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ.\nΤο εύκολο, είναι να δείχνουμε με το δάχτυλο τον ένοχο, το δύσκολο, είναι να το κάνουμε στον καθρέφτη.\nΥ.Γ – Σε κάθε περίπτωση, το βρέφος μέσα στην ατυχία του, τελικά στάθηκε πολύ τυχερό.\n146 – Όταν η θρησκόληπτη πατριαρχική κοινωνία θεωρεί πρωτεύον να σκοτώσει η να καταπιέσει και να καταστείλει όσο μπορεί αυτές τις γενετήσιες ορμές από την βρεφική ηλικία ακόμη αρρωσταίνοντας τους ανθρώπους, είναι λογικό να αποφασίζει το κάτω κεφάλι και το πάνω να είναι ακατοίκητο, το βλέπουμε καθημερινά άλλωστε στην κοινωνία, ο παραλογισμός, είναι να ρίχνουμε την ευθύνη στο επάνω κεφάλι για τις ενέργειες του κάτω, σκέτη ψυχασθένεια.\n3 Μαΐου, 2018 στις 08:26\n160 Η κύρια ευθύνη είναι της οικογένειας, φυσικά, αλλά όχι για την αδιαφορία τους τους τελευταίους μήνες. Για την αδιαφορία τους στην παιδική ηλικία και την εφηβεία, κυρίως, όταν το παιδί έφτιαχνε την είκόνα του εαυτού του, την προσωπικότητά του. Αν ήταν όλο καταφρόνια και το φόρτωναν με ενοχές, το τι και πώς θα σκάσει σα σύμπτωμα αργότερα, από το να κάνει αυτό που έκανε ή να μην κάνει καθόλου σχέσεις ή παιδιά, είναι θέμα χρόνου.\nΟι επιλογές υπό την πίεση ενός ψυχολογικού προβλήματος δεν εξετάζονται με την κοινή λογική. Ο καπνιστής ξέρει πως του κάνει κακό το τσιγάρο, κι ο κάθε εθισμένος το ίδιο, δεν είναι όμως εύκολο να λύσει τα προβλήματα αυτά κανείς, ακόμη κι αν το θέλει, χωρίς υποστήριξη ή μεγάλη ψυχική δύναμη. Μπορεί να είναι ο ευφυέστερος άνθρωπος στην παρέα του, δεν λύνονται όμως όλα τα προβλήματα με την ευφυΐα. Μπορεί να είναι κανείς δυστυχισμένος έχοντας IQ 160.\nΕυθύνη έχουν και οι δάσκαλου/καθηγητές στις αντίστοιχες ηλικίες, που θα έπρεπε να παρέμβουν με τον τρόπο τους αν έβλεπαν τα συμπτώματα παραμέλησης. Για τα δικά μας δεδομένα αυτό ακούγεται σαν ανέκδοτο, αφενός επειδή αμφιβάλλω σφόδρα αν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι, αφετέρου γιατί κι οι ίδιοι είναι αδιάφοροι, στο ίδιο ποσοστό που είναι αδιάφορος ο κάθε υπάλληλος που περιμένει να τελειώσει το ωράριό του για να φύγει, ώστε να εισπράττει το μηνιάτικό του. Δεν είναι όλοι, δεν είναι απαραίτητα πλειοψηφία, αρκούν πεντέξι στην πορεία ενός παιδιού στην εκπαίδευση για να κάνουν τη ζημιά.\nΌσο για τη συνδρομή της Εκκλησίας, νομίζω συνέδραμε αρκετά για να φτιάξει τα ενοχικά σύνδρομα (της πόρνης που γίνεται φόνισσα μη αντέχοντας το στίγμα της μάνας του μπάσταρδου). Αφού τη γεμίσει ενοχές για τις αμαρτίες της, θα της προσφέρει κι ένα μοναστήρι για να περάσει την υπόλοιπη ζωή της μετανοώντας.\nΌλα τα παραπάνω, ξαναλέω, είναι μια υπόθεση με βάση αυτά που ακούμε και διαβάζουμε, μια συζήτηση με αφορμή ένα γεγονός τις λεπτομέρειες του οποίου κανείς δεν ξέρει. Δε βλάπτει όμως η ανταλλαγή των απόψεων και η θέαση από πολλές οπτικές γωνίες με την αφορμή αυτή. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους, εγώ πάντως κοιτάζω και λίγο τη δική μου την καμπούρα, με ειλικρίνια και κριτικό πνεύμα, για να δω τι κάνω καλά και τι στραβά.\n153 Γεια σου Σοφία, συμφωνώ με τα περισσότερα που λες.\n162 Ωραίο είναι αυτό.\n3 Μαΐου, 2018 στις 09:04\n«Να πιάσουμε τώρα και τους Έλληνες, αφού πιάσαμε τις Ελληνίδες. Ε, λοιπόν. δε νομίζω να έχω συναντήσει ΕΝΑΝ για δείγμα, που να θέλει να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό χωρίς να του ζητηθεί. Η δικαιολογία όλων είναι ότι δεν μπορούν κλπ κλπ. Τώρα, δεδομένου ότι δεν έχω παρατηρήσει παρόμοιο πρόβλημα στους αλλοδαπούς, αναρωτιέμαι πώς και δεν έχει ασχοληθεί κανένας γιατρός να βρει τί πρόβλημα υπάρχει με το πέος των Ελλήνων που κάνει τη χρήση προφυλακτικού προβληματική (διότι προφανώς για να παραπονιούνται μόνο οι Έλληνες, το πρόβλημα μάλλον έχει ερευνητικό ενδιαφέρον. Ίσως για κανέναν ψυχίατρο»\nΡατσιστικό; (Στα όρια του συνθήματος (που κοσμεί αρκετούς τοίχους): «οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική, είναι έλληνες καθημερινοί»). Παρεμπιπτόντως σε ένα συνέδριο, παλαιότερα, σε αφρικανική χώρα, που το έιτζ θερίζει, με θέμα το πώς θα προωθήσουν τη χρήση προφυλακτικών, πολλοί γιατροί από τη χώρα απαντούσαν ότι ποτέ δεν θα μασούσαν τσίχλα με το περιτύλιγμα. Επίσης το 76% των γερμανών (αφορά και τα δύο φύλα) σε σχέση δεν χρησιμοποιεί προφυλακτικό. Μάλιστα στη γερμανία έχει ποινικοποιηθεί η μη χρήση προφυλακτικού στους οίκους ανοχής. Γιατί το γερμανικό κράτος ποινικοποίησε τη μη χρήση του προφυλακτικού στους οίκους ανοχής; Εδώ αν θυμάμαι ποινικοποιήθηκε η μη χρήση του στους οίκους ανοχής μετά που βρέθηκε μια ιερόδουλος στην οδό Φυλής, φορές του HIV, που δεχόταν πελάτες (καλοί μ….κες βέβαια) χωρίς προφυλακτικό.\n3 Μαΐου, 2018 στις 09:49\nΌχι ρατσιστικό, Γιώργο. Μπορείς να βρίζεις τους άντρες όσο θέλεις, να τους καταλογίζεις τα πάντα, χωρίς κίνδυνο να χαρακτηριστείς ρατσιστής/ρατσίστρια. Αν πεις κάτι για γυναίκα, τότε είσαι φαλλοκρατικό γουρούνι. Σαν τον αντισημιτισμό ένα πράγμα. 😊\n3 Μαΐου, 2018 στις 10:22\n# 156 – Πρόσεξες το επιχείρημα της εισαγγελέα;\nΜε τέτοια μυαλά, θέσεις και πρκαταλήψεις των (συντριπτικά περισσότερων) δικαστικών, ακόμη κι αν η βλαμμένη είχε φάει τρεις μουσουλμάνους, επηρεασμένη από αυτό που της είπε ο Μάρκο Πλο στον ύπνο της, θα έτρωγε 25 χρόνια …\n3 Μαΐου, 2018 στις 10:23\n167: Όχι, χιουμοριστικό. Και βασισμένο σε προσωπικές εμπειρίες, οι οποίες βεβαίως δεν αποτελούν στατιστική μελέτη, αλλά κοίτα ρε συμπτωσάρα, όλοι οι Έλληνες που έχω γνωρίσει (με τη βιβλική έννοια) είχαν πρόβλημα, όλοι οι αλλοδαποί δεν είχαν.\nΕπίσης, να αναφέρω ότι δεν νομίζω ούτε εγώ ότι ενδιαφέρεται πλέον και τόσο η κοινωνία γενικώς και αορίστως για το εξώγαμο του γείτονα- αν μη τί άλλο από ευγένεια θα κρατήσουν απόσταση κλπ κλπ. Αλλά σε επίπεδο στενού κύκλου θα υπάρχει ενδιαφέρον και κουτσομπολιό, κι αυτόν το στενότερο κύκλο είναι που φοβούνται όλοι. Ναι, δεν είμαστε στην εποχή που τα εξώγαμα δεν βαπτίζονταν και δεν είχαν όνομα και πιστοποιητικό γέννησης (αυτό τό ειχα δει σε μια παλιά ελληνική ταινία), αλλά απέχουμε πολύ κι από την κοινωνία που προωθεί την ωριμότητα και την ανάληψη ευθυνών.\nΠρόσφατα μου έλεγε γνωστή μου ότι ελαβε συμβουλη να μείνει έγκυος για να αναγκάσει τον φίλο της να την παντρευτεί. Κι αναρωτιόμασταν αν πραγματικά κι εκείνη κι εγώ έχουμε πάρει στραβά κάποια πράγματα, γι’αυτό μέχρι στιγμής δεν έχουμε παντρευτεί. Αν δηλαδή τελικά είναι βλακείες τα περί γάμος ισόν συντροφικότητα, αγάπη, αλληλουποστήριξη κλπ κλπ και στην πραγματικότητα είναι ο καθένας για τον εαυτό του και μια απάτη που τη ζεις στο ίδιο σου το σπίτι κάθε μέρα όλη σου τη ζωή.\n3 Μαΐου, 2018 στις 13:44\n157. >>αυτήν που εκσφενδόνισε το βρέφος\nΤο εκσφενδόνισε; Δεν το έριξε-γκρέμισε-πέταξε;\nΘα ήσουν καταπέλτης ως ένορκος 😦 .\n3 Μαΐου, 2018 στις 14:10\n171: Αυτός μόνο ανωμοτί καταθέτει 🙂\n3 Μαΐου, 2018 στις 14:24\nΑπό διηγήσεις γυναικών γεννημένων χοντρικά στο διάστημα 1905-1925 σε ορεινό χωριό της Ηπείρου, έχω κατηγοριοποιήσει τις αντιδράσεις σε περιπτώσεις αθέλητης εγκυμοσύνης στις παρακάτω ενέργειες:\n1) [Σε παντρεμένες μόνο] Προσποιείσαι ότι το παιδί είναι του άντρα σου, είτε τον απάτησες είτε σε βίασαν* και δεν μαθεύτηκε.\n2) Το βρέφος θανατώνεται αμέσως μετά τη γέννηση με ασφυξία.*\n3) Το βρέφος δίνεται αμέσως μετά τη γέννα σε έμπιστο άνθρωπο (στην περίπτωσή μας ήταν πάντα ο ίδιος για 50-60 χρόνια) ο οποίος το μετέφερε στα Γιάννενα όπου το παρέδιδε στη Μητρόπολη. Από εκεί το παραλάμβαναν φτωχές γυναίκες που το ανέτρεφαν μέχρι της ενηλικιώσεως με έξοδα της Μητρόπολης (οι λεγόμενες «μπαστομάνες»).\nΤα παραπάνω ίσχυαν από την τουρκοκρατία μέχρι τον πόλεμο ή το 1950 περίπου. Στη δεκαετία του 1930 άρχισαν και οι πρώτες απόπειρες εκτρώσεων, κυρίως σε παντρεμένες και με τη συναίνεση του συζύγου (ασχέτως τίνος ήταν το παιδί).\n* Η αθέλητη σεξουαλική συνεύρεση από την πλευρά της γυναίκας ενείχε μια μοιρολατρία, με την έννοια ότι αν έμενε θηλυκό μόνο του με άντρα δεν έφταιγε αυτή για ό,τι θα συνέβαινε. Ο άντρας (σύζυγος/πατέρας/αδερφός) έπρεπε να προσέξει να μην αφήσει τη γυναίκα με άλλον άντρα αμφιβόλου ηθικής που θα την πλησίαζε σεξουαλικά. Για τούτο, ενώ βιασμοί συνέβαιναν, η σωματική βία με την έννοια του ξυλοδαρμού ήταν σπάνια έως ανύπαρκτη. Και με έκπληξη και λύπη γράφω ότι σε περισσότερες του αναμενόμενου περιπτώσεις πεθεροί πλησίαζαν τις νύφες τους…\n* Η βρεφοκτονία των θηλέων μετά τη γέννα, μαζί με την ελλιπή φροντίδα, θεωρούνται ο κυριότερος λόγος για τον οποίο στις προβιομηχανικές καταμετρήσεις πληθυσμού οι γυναίκες είναι πάντα λιγότερες από τους άντρες.\n3 Μαΐου, 2018 στις 15:08\n173 Πολύ ενδιαφέροντα!\nΩς προς το τελευταίο, δες αριθμό γεννήσεων αγοριών και κοριτσιών σε Ινδία\n3 Μαΐου, 2018 στις 15:34\nΜπα, Έφη…Είμαι συναισθηματικός τύπος και θα με τούμπαρε με το κλάμα της και τη συντριβή της η κστηγορουμένη. Ιδίως αν ένιωθα ότι είναι γνήσια…Αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει: πάει το μωρό. Αυτό δεν είχε ούτε καν πρώτη ευκαιρία.\n3 Μαΐου, 2018 στις 17:00\nΚλικ στη χρονολογία και μετά στο δημοσίευμα. Γράφουμε το μέιλ μας και σε δευτερόλεπτα μας στέλνουν το πεντέφι. Μόλις πήρα του 1920.\nσ. 12 http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00016.pdf\nΜόνο στη Ρούμελη υπερτερούν αισθητά οι άντρες παρά τους πολέμους και τη μετανάστευση.\n3 Μαΐου, 2018 στις 17:37\n1880 Ηπειρος θεσσαλία άρτι προσαρτηθείσες\nκοριτσ. 2.916 🙂\nClick to access GRESYE_02_0101_00001.pdf\n3 Μαΐου, 2018 στις 17:57\n177: Είναι και 86 άτομα >από 100 ετών 🙂\n3 Μαΐου, 2018 στις 18:40\n3 Μαΐου, 2018 στις 18:59\nΗ απογραφή είναι του 1881, εγώ το στρογγύλεψα. Βλέπουμε και τα χωριά με τα παλιά ονόματα.\nΔιάβασε την εισαγωγή.\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:13\n180 ο.κ. , δεν άνοιξα το λινκ, εγώ το έχω σε ανάτυπο αυτό.\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:39\n# 173 – ενδιαφέρουσες -και εικονοκλαστικές- πληροφορίες.\nΦαντάζομαι ότι όχι μόνο η παιδική εκμετάλλευση αλλά και η παιδοκτονία ήταν μέρος του τρόπου ζωής σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες μέχρι πρόσφατα (και σε πολλές περιοχές του πλανήτη και σήμερα).\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:41\nΜε τη βάσιμη υποθεση ότι σε πολλές σημερινές κοινωνίες δεν γίνεται πια θηλεοκτονία (Ν/κύρη και φιλόλογοι: πάει ο όρος;),\nπαρατηρείστε στα στατιστικά των γεννησεων (δείτε Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα κλπ) ότι υπάρχει μια ελαφρά διαφορά στο ποσοστό γεννήσεων των δύο φύλων (περί τη μια ποσοστιαία μονάδα) με προβάδισμα στο αρσενικό.\n(Μας βρίσκεται εύκαιρος κανας βιολόγος στο ιστολόγιο;)\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:42\nΣαν πολλές αγορομάνες δεν είχε η Λάρισσα;\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:45\n# 183 – Να αποφευχθουν απαντήσεις του στυλ ότι η φύση προβλέπει ότι οι αρσενικοί θα φάνε το κεφάλι τους μεταξύ τους στα γήπεδα και στον πόλεμο, θα αφήσουν τα κόκκαλά τους στο δρόμο με τα παλιοσιδερα ή ως μεγάλων εραστών θα τους φάνε οι γυναίκες και τα ποτά, στα κωλάδικα, εννοώ.\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:51\n184 Ε, οι Λαρισαίο έλεγαν ότι είναι πιο βαρβάτοι 🙂 Η λαϊκή σοφία το ερμήνευε ότι η θεία πρόνοια ή η φύση φροντίζει να είναι πιο πολλά τα αγόρια, γιατί πάνε στον πόλεμο και σκοτώνονται… τι να ω εγώ παραπάνω;\n3 Μαΐου, 2018 στις 19:54\nΩχ! με πρόλαβε ο Πεδης\n3 Μαΐου, 2018 στις 20:05\nΣε μια στατιστική που είχα κοιτάξει, έλεγε πως στην Ελλάδα οι άνδρες ήταν περισσότεροι ως το 1996. Τα κορίτσια δεν τα σκότωναν γιατί αυτό ήταν μεγάλη αμαρτία. Απλά τα φρόντιζαν λιγότερο και πέθαιναν από τις κακουχίες. Στην Κατοχή ταΐζανε και φροντίζανε περισσότερο τα αγόρια για να μεγαλώσουν και να βοηθάνε στις δουλειές και όχι μόνο , ενώ τα κορίτσια όχι τόσο. Στην αρχαιότητα και στα πρωτοβυζαντινά χρόνια , τα ανεπιθύμητα παιδιά , τα εξέθεταν στο ύπαιθρο. Αν τα ήθελε κάποιος αγροτοποιμένας τα μάζευε, αλλιώς πέθαιναν. Μέχρι που έβγαλε νόμο ο Ιουστινιανός και το απαγόρεψε.\n3 Μαΐου, 2018 στις 20:11\nΤη δεκαετία του ’60, που ένας ξάδερφός μου γέννησε αγόρι στη Γερμανία, είχε προταθεί η μέθοδος των αραιών επαφών, μία φορά το μήνα και χωρίς ενδιάμεση κατανάλωση σπέρματος 🙂 Επειδή τα σπερματοζωάρια με Υ χρωμόσωμα είναι πιο ζωηρά αλλά λιγότερο ανθεκτικά, απαιτείται γερή ποσότητα σπέρματος.\nΗ μέθοδος βασίστηκε στην παρατήρηση οτι κατα τη διάρκεια των πολέμων(βλ. επαφή, όταν ο φαντάρος έπαιρνε άδεια) και αμέσως μετά τους πολέμους γεννιούνταν περισσότερα αγόρια, για να υπάρχει ισορροπία.\nΑν αυτό αληθεύει, κάτι άλλο συνέβαινε με τους Λαρισαίους.\n3 Μαΐου, 2018 στις 20:17\n189 Αυτό ισχύει για τους άλλους που δεν έχουν γερό σπέρμα, δεν αφορά εμάς 🙂\n3 Μαΐου, 2018 στις 20:27\n3 Μαΐου, 2018 στις 20:38\nΑμίν Μααλούφ, Ο πρώτος αιώνας μετά τη Βεατρίκη\nΚαι ψάχνοντας το λινκ, έπεσα πάνω σ’ αυτό: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3470827\n3 Μαΐου, 2018 στις 20:52\n@ 190 ΚΩΣΤΑΣ\nΑυτό ισχύει για τους άλλους που δεν έχουν γερό σπέρμα, δεν αφορά εμάς\nKάτι τέτοιο ;\n3 Μαΐου, 2018 στις 21:06\n193 φίλε Ρίβα 🙂 🙂\nΣυγνώμη, παράλειψή μου, και οι Μανιάτες είναι σαν εμάς, όχι σαν τους άλλους 🙂\n3 Μαΐου, 2018 στις 21:29\nΣτη Λάρισα δεν ευδοκιμούσαν τέτοια κουκιά. Περνούσε ο Ζητιάνος και πουλούσε στις γυναίκες σερνικοβότανο.\n3 Μαΐου, 2018 στις 21:48\n195 Αν κάπου-κάπου τύχαινε και κάποιος ολιγόσπερμος, έτρεχε στον κομπογιανίτη βοτανολόγο της περιοχής για το σερνικοβότανο ή στις γύφτισσες. Αυτές βάζαν την υποψήφια προς κύηση κάτω από ένα καζάνι, χτυπούσαν και φώναζαν: ντούκου ντούκου το καζάνι, σερνικό παιδί να κάνει. Και όταν σταματούσαν έλεγαν ότι η υποψήφια δεν πρέπει να βγει απ’ το καζάνι πριν περάσει τουλάχιστο μια ώρα. Εν τω μεταξύ, το σπίτι είχε λεηλατηθεί από τις υπόλοιπες γύφτισσες!!!\nΌταν επιστρέψει ο Σαραντάκος θα μας διαγράψει, το ιστολόγιό του είναι σοβαρό και σαν πολλές… σοφίες γράψαμε 🙂\n3 Μαΐου, 2018 στις 22:01\nΡίβα, μήπως έχεις ακούσει το παρακάτω;\nτο ποτάμι ήταν βαθύ\nκι η κοπέλα μοναχή,\nτο φουστάνι να κρατεί;\nή τον φούτσο να εμποδεί;\nορέ, σαν να τα ‘θελε η ξεκωλιάρα μου φαίνεται.\nΤο άκουσα ως μανιάτικη ιστορία.\n3 Μαΐου, 2018 στις 22:16\n193: Τραγικές οι επιπτώσεις της άνοιξης στον Ρίβα!\nΌπως με ειδοποιούν απ΄το κοντρόλ, ετοιμάζεται να πάει για ψάρεμα… 🙂 🙂\n3 Μαΐου, 2018 στις 22:24\nΔεν είναι πολιτικώς ορθό το σχόλιό σου, Κώστα: Ρομά λέμε, όχι γύφτισσες. 😊\n3 Μαΐου, 2018 στις 22:34\n199 Γιάννη, μετά την απαλλαγή της Σώτης, πήρα θάρρος 🙂\nΑς διορθώσουν πρώτα την πολιτιστική μας κληρονομιά!\n3 Μαΐου, 2018 στις 22:37\nΜε τη φόρα που έχουν πάρει, θα τη «διορθώσουν» κι αυτήν. 😊\n3 Μαΐου, 2018 στις 22:40\nκανένα εμβριθές σχόλιο για την διαφορά στη συχνότητα γέννησης των δύο φύλων;\nΝα παρατηρείται το ίδιο και σε άλλα θηλαστικά (σε ποια);\n3 Μαΐου, 2018 στις 23:10\n@197. Κώστα, στὰ Θερμιὰ τὸ λέγανε κάπως διαφορετικά:\nΕἶντα* νὰ κάμω μάνα; Τὴ ξερὴ του νὰ παντῶ*; Τὸ βρακί μου νὰ βαστῶ;\nὭσπου νὰ μπήξω τὴ φωνή, μοῦ τὸν ἔκαμε χωνί.\nΘυμήθηκα καὶ μιάν ἔκφραση ποὺ ἄκουσα στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ ᾿60, στὰ Θερμιά:\nὉ ἄντρας εἶναι ἀπ᾿ τὸ ζητούνι κι ἡ γυναίκα ἀπ᾿ τὸ κρατούνι.\n3 Μαΐου, 2018 στις 23:14\n@203. *εἶντα; = τί;\nπαντῶ=ἐμποδίζω τὴ διέλευση, κλείνω τὸν δρόμο (συνήθως σὲ ζῶα)\n3 Μαΐου, 2018 στις 23:21\n203 Μάλλον, θα κυκλοφορεί σε πολλές παραλλαγές, Δημήτρη.\n3 Μαΐου, 2018 στις 23:31\n198 – Εμ, αυτά κάνει η επιβεβλημένη από την θρησκεία σεξουαλική αποχή, γέμισε ο τόπος ψαράδες με αποτέλεσμα να έχουμε και δημογραφικό πρόβλημα και να έχουν λιγοστέψει τα ψάρια στο Αιγαίο.☺\nΓ…….ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕ, στα 25 ευρώ έφτασαν τα μπαρμπούνια!!!☺\n4 Μαΐου, 2018 στις 00:03\n# 191 – 1ο λικνο: πολλές εξηγήσεις, καμιά εξήγηση.\n(Για τη μικρή διαφορά στα ποσοστά των δύο φύλων στη γέννηση.)\n16 Μαΐου, 2018 στις 23:30\nΚι άλλο θύμα της κακούργας κοινωνίας http://www.efsyn.gr/arthro/entopistike-i-mitera-poy-epnixe-vrefos-stin-petroypoli\n23 Μαΐου, 2018 στις 11:21\nΈνα ενδιαφέρον σχετικό άρθρο από την Αυγή, όπου έχουμε μια ανάλογη (με του Βάρναλη) εξιστόρηση, τριάντα χρόνια νωρίτερα, του Αντρέ Ζιντ, για τη Γαλλία