Σύνδρομο Asperger σε ενήλικες - Κούραση\nΤο σύνδρομο Asperger αναφέρεται σε διαταραχές του φάσματος του αυτισμού (ASD). Αυτή η παθολογία εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία, αλλά πιο συχνά εντοπίζεται σε ενήλικες. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα παιδιά με σύνδρομο Asperger σπάνια οδηγούνται σε ψυχοθεραπευτές, επειδή η νοημοσύνη τους είναι αρκετά υψηλή, και οι γονείς συχνά εξηγούν την παράξενη συμπεριφορά από χαρακτηριστικά χαρακτήρων. Το σύνδρομο Asperger σε ενήλικες μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να έχουν καλή δουλειά, οικογένεια και παιδιά, μερικοί από αυτούς ακόμη και πολύ επιτυχημένοι σε τομείς που δεν απαιτούν συχνή επικοινωνία με άλλα άτομα, για παράδειγμα, συντήρηση εξοπλισμού ή τεχνολογίας IP. Ωστόσο, οι περισσότεροι από αυτούς, έχουν προβλήματα με την κοινωνική προσαρμογή και την κατανόηση των άλλων, καθώς και σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές..\nΆτομα με σύνδρομο Asperger, εάν στραφούν σε ειδικούς, οφείλεται συνήθως στο αλκοόλ ή σε άλλους επιβλαβείς εθισμούς. Μερικές φορές διαγιγνώσκονται εσφαλμένα ως σχιζοτυπικά, σχιζοειδή, παρανοειδή ή άλλες διαταραχές της προσωπικότητας, καθώς και μη ειδική ψύχωση και κατάθλιψη. Σε αυτήν την περίπτωση, συνιστάται μια θεραπευτική αγωγή που όχι μόνο δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση του ασθενούς. Για να αποφύγετε ένα τέτοιο λάθος, πρέπει να γνωρίζετε τα χαρακτηριστικά της πορείας του συνδρόμου Asperger σε ενήλικες..\nΤο σύνδρομο Asperger είναι μια μορφή αυτισμού, η οποία είναι μια δια βίου δυσλειτουργία που επηρεάζει την αντίληψη ενός ατόμου για τον κόσμο, την επεξεργασία των πληροφοριών που λαμβάνονται και τη στάση απέναντι σε άλλους. Αυτή η παθολογία ονομάζεται συχνά "λανθάνουσα δυσλειτουργία", καθώς είναι αδύνατο να εντοπιστεί με εξωτερικά σημεία.\nΑυτή η ασθένεια μπορεί να έχει διαφορετικές εκδηλώσεις, αλλά συνήθως επηρεάζει τρεις περιοχές:\nκοινωνική επικοινωνία. Οι ασθενείς δυσκολεύονται να κατανοήσουν τον φωνητικό τόνο, τις χειρονομίες, τις εκφράσεις του προσώπου κ.λπ. Είναι δύσκολο για αυτούς τους ανθρώπους να επιλέξουν ένα θέμα για συνομιλία, συχνά δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο συνομιλητής βαριέται με τη συνομιλία. Οι ασθενείς με σύνδρομο Asperger δεν καταλαβαίνουν καθόλου τον σαρκασμό και τα αστεία, δεν αντιλαμβάνονται τις μεταφορές, δεν κατανοούν τα ανέκδοτα. Από τη γέννηση και καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής, ένας ασθενής με σύνδρομο Asperger έχει ασυνήθιστα πρότυπα ομιλίας. Η λεκτική επικοινωνία δεν γίνεται αντιληπτή από ένα τέτοιο άτομο ως μέσο κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Κατά την κατανόησή τους, ο λόγος απαιτείται μόνο για την επικοινωνία συγκεκριμένων γεγονότων και ενεργειών.\nκοινωνική αλληλεπίδραση. Άτομα με αυτό το είδος αυτισμού θέλουν να είναι κοινωνικοί, αλλά λόγω της φύσης της παθολογίας, δεν μπορούν να διατηρήσουν κοινωνικές σχέσεις με άλλους. Το βρίσκουν δύσκολο να γνωρίσουν και να διατηρήσουν φιλίες. Οι ασθενείς δεν καταλαβαίνουν τους κανόνες συμπεριφοράς, τους οποίους άλλοι θεωρούν «άγραφους». Δηλαδή, μπορούν να ξεκινήσουν μια ακατάλληλη συνομιλία ή να βρίσκονται πολύ κοντά στον συνομιλητή κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, παραβιάζοντας τον προσωπικό χώρο του ατόμου. Η συμπεριφορά τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ συχνά λανθασμένη, σύμφωνα με την πλειονότητα των υγιών ανθρώπων.\nκοινωνική φαντασία. Οι δυσκολίες προκύπτουν μόνο στην παρουσίαση της άποψης των άλλων και στην πραγματοποίηση προβλέψεων, ενώ τα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορούν να είναι εξαιρετικοί καλλιτέχνες, μουσικοί ή συγγραφείς.\nΕπιπλέον, αυτό το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από την αγάπη μιας συγκεκριμένης τάξης. Οι ασθενείς δημιουργούν τη δική τους καθημερινή ρουτίνα, η οποία, κατά την κατανόησή τους, καθιστά τον κόσμο λιγότερο συγκεχυμένο. Μπορούν να εργαστούν μόνο σε καθορισμένες ώρες, απρόβλεπτη καθυστέρηση ή καθυστερήσεις στην εργασία προκαλούν μεγάλο ενθουσιασμό και άγχος. Άρρωστοι άνθρωποι περπατούν στο σπίτι, στην εργασία ή στο σχολείο μόνο με έναν τρόπο, και επίσης συμμορφώνονται με άλλα πρότυπα συμπεριφοράς.\nΤο σύνδρομο Asperger συνοδεύεται συχνά από έντονο ενδιαφέρον για μια συγκεκριμένη περιοχή ζωής ή δραστηριότητας. Αυτή η εμμονή επιμένει σε όλη τη ζωή. Ως παιδί, ο ασθενής μπορεί να ενδιαφέρεται για τρένα, υπολογιστές ή κάτι άλλο. Καθώς μεγαλώνουν, αυτοί οι άνθρωποι επικεντρώνονται στην εκμάθηση όλων των σχετικών με το θέμα ενδιαφέροντος. Εάν έχουν ισχυρό κίνητρο, τότε ένα άτομο με σύνδρομο Asperger μπορεί να εργαστεί με επιτυχία στον κύκλο των ενδιαφερόντων του..\nΗ αισθητηριακή αντίληψη εξασθενεί επίσης σε ασθενείς με αυτό το σύνδρομο. Η ευαισθησία μπορεί να είναι πολύ χαμηλή ή πολύ υψηλή. Τις περισσότερες φορές, ένα από τα συστήματα επηρεάζεται: όραση, μυρωδιά, γεύση και αίσθηση αφής. Ωστόσο, σε ορισμένους ασθενείς, καθεμία από αυτές τις λειτουργίες μπορεί να είναι μειωμένη.\nΟι λόγοι για την ανάπτυξη του συνδρόμου Asperger δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. Αλλά οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι δεν υπάρχει ανθρώπινο σφάλμα σε αυτό. Δηλαδή, αυτή η ασθένεια δεν προκύπτει λόγω δυσμενών κοινωνικών συνθηκών ή παιδαγωγικής παραμέλησης. Εμφανίζεται στο στάδιο του εγκεφάλου κατά την προγεννητική περίοδο και κληρονομικοί παράγοντες, κακή οικολογία, μολυσματικές ασθένειες κ.λπ. μπορούν να οδηγήσουν σε διαταραχές στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος..\nΤύποι ενηλίκων με σύνδρομο Asperger\nΌλοι οι ασθενείς με σύνδρομο Asperger μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες, καθεμία από τις οποίες χαρακτηρίζεται από χαρακτηριστικά συμπεριφοράς και θεραπευτική αγωγή:\nΗθοποιός. Ένα άτομο αυτού του τύπου θέλει να έχει σχέσεις με άλλους ανθρώπους. Σε μια προσπάθεια επίτευξης του επιθυμητού στόχου, μαθαίνουν τις κοινωνικές δεξιότητες των υγιών ανθρώπων και απλώς τους αντιγράφουν. Οι γύρω άνθρωποι ουσιαστικά δεν παρατηρούν αποκλίσεις στη συμπεριφορά τους, καθώς οι «ηθοποιοί» προσαρμόζονται αρκετά στη ζωή.\nΑπόβλητος. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ενήλικες με σύνδρομο Asperger που αναζητούν διαπροσωπικές σχέσεις αλλά δυσκολεύονται να βρουν φίλους και να διατηρήσουν φιλίες. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων. Τα "Outcasts" θέλουν πραγματικά να προσαρμοστούν στη ζωή, αλλά δεν μπορούν. Δεδομένου ότι οι ασθενείς συμπεριφέρονται συχνά λανθασμένα και κάπως εκκεντρικά, αυτοί που βρίσκονται γύρω τους αποφεύγουν τη δημιουργία σχέσης μαζί τους. Μεταξύ των ανθρώπων αυτού του τύπου, η κατάθλιψη είναι πιο συχνή · οι ίδιοι ζητούν βοήθεια για την επίλυση των προβλημάτων τους..\nΜοναχικός. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ασθενείς που δεν θέλουν να έχουν διαπροσωπικές σχέσεις. Εξαιρέσεις είναι πολύ στενοί άνθρωποι που δεν αποτελούν κίνδυνο για τον ασθενή. Οι μοναχικοί σχεδόν πάντα επιλέγουν μόνο έναν τύπο μοναχικής δραστηριότητας. Δεν ενδιαφέρονται για τη σεξουαλική πλευρά της ζωής, σπάνια έχουν οικογένειες, είναι ψυχικά ψυχικά και αποσπασμένα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι ότι αποφεύγουν εντελώς την επικοινωνία, αλλά μπορούν να χτίσουν σχέσεις με άλλους σε πνευματική ή επαγγελματική βάση, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τη συναισθηματική εγγύτητα. Οι «Loners» σπάνια αναζητούν εξειδικευμένη ιατρική περίθαλψη, καθώς ο τρόπος ζωής τους δεν προκαλεί πολλά δεινά. Εάν συμβεί αυτό, ο κύριος ρόλος της θεραπείας ανατίθεται στην ψυχοθεραπεία. Οι προσπάθειες των γιατρών θα στοχεύουν στη βελτίωση των δεξιοτήτων αλληλεπίδρασης, της επικοινωνίας, καθώς και στον σχηματισμό και την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης.\nΑνεξάρτητα από τα χαρακτηριστικά της εκδήλωσης του συνδρόμου Asperger, όλοι οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτό αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην καθημερινή ζωή. Πολύ συχνά, αυτός ο τύπος διαταραχής συνοδεύεται από κατάθλιψη, που οδηγεί στην εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας σε ενήλικες με σύνδρομο Asperger είναι πολύ υψηλότερος από ότι σε ασθενείς με άλλους τύπους ψυχικών διαταραχών. Η κατάθλιψη είναι ο βασικός παράγοντας κινδύνου.\nΜόνο ένας έμπειρος ψυχοθεραπευτής ή ψυχίατρος μπορεί να αναγνωρίσει το σύνδρομο Asperger σε ενήλικες. Η διαδικασία ξεκινά με την παρατήρηση της συμπεριφοράς του ασθενούς και τη μελέτη της ιστορίας της ζωής του. Για αυτό, οι ειδικοί μιλούν με συγγενείς και στενούς ανθρώπους του ασθενούς. Αλλά αυτά τα μέτρα από μόνα τους δεν είναι πάντα αρκετά. Τα συμπτώματα της νόσου έχουν πολλά κοινά με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός εσωστρεφή. Ειδικές δοκιμές που έχουν σχεδιαστεί για τον εντοπισμό νευρολογικών διαταραχών και τη σοβαρότητά τους βοηθούν στην ακριβή διάγνωση..\nΌλες οι υπάρχουσες δοκιμές συνήθως χωρίζονται σε διάφορες ομάδες με βάση τον σκοπό τους, για παράδειγμα, για την αξιολόγηση της νοημοσύνης, τον προσδιορισμό του βαθμού της αισθητηριακής ευαισθησίας, τον προσδιορισμό της δημιουργικής φαντασίας και ούτω καθεξής. Αυτές οι ομάδες δοκιμών είναι κατάλληλες για τη διάγνωση του συνδρόμου τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Διαφέρουν μόνο στην πολυπλοκότητα των ερωτήσεων και για τη συνεργασία με νέους ασθενείς, χρησιμοποιούνται ερωτηματολόγια με εικόνες των αγαπημένων τους χαρακτήρων κ.λπ..\nΓια τη διάγνωση του συνδρόμου Asperger σε ενήλικες, χρησιμοποιούνται πιο συχνά τα ακόλουθα ερωτηματολόγια:\nΔοκιμή RAADS-R. Μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του κοινωνικού άγχους, της κατάθλιψης, των ιδεοψυχαναγκαστικών διαταραχών και άλλων ψυχικών διαταραχών. Στον ασθενή προσφέρονται διάφορες καταστάσεις ζωής και επιλογές για πιθανή συμπεριφορά, ο ασθενής πρέπει να υποδείξει τι είναι χαρακτηριστικό γι 'αυτόν.\nΤο τεστ κουίζ Aspie περιλαμβάνει 100 πόντους. Κάθε μία από αυτές τις ερωτήσεις για τον προσδιορισμό της παρουσίας χαρακτηριστικών χαρακτηριστικών του συνδρόμου Asperger, καθώς και για τον προσδιορισμό των πιθανών αιτίων της ανάπτυξής τους..\nΗ κλίμακα του Τορόντο έχει σχεδιαστεί για να αναγνωρίζει μη τυπικές σωματικές αισθήσεις. Επίσης, αυτό το ερωτηματολόγιο θα αποκαλύψει την αδυναμία ερμηνείας μεταφορών και συμβόλων..\nΤο τεστ TAS-20 χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό συναισθηματικών ελλειμμάτων. Χρησιμοποιείται όταν εργάζεστε με ασθενείς διαφορετικών ηλικιακών κατηγοριών. Ο ασθενής θα πρέπει να εκφράσει τα συναισθήματά του που προκύπτουν κατά την προβολή ειδικών επιλεγμένων φωτογραφιών.\nΥπάρχουν διάφοροι τύποι διαγνωστικών κριτηρίων για το σύνδρομο Asperger. Αλλά για να γίνει διάγνωση, απαιτείται να επιβεβαιωθεί η παρουσία των κύριων συμπτωμάτων της παθολογίας για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς και να αποκλειστούν άλλες διαταραχές της προσωπικότητας και η σχιζοφρένεια.\nΔυστυχώς, αυτή η παθολογία είναι ανίατη, καθώς αναπτύσσεται λόγω μη αναστρέψιμων αλλαγών στον εγκέφαλο. Η θεραπεία του συνδρόμου Asperger σε ενήλικες είναι η προσαρμογή των ασθενών στον έξω κόσμο. Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της χρήσης ψυχοθεραπευτικών μεθόδων. Αν ο ασθενής εξηγηθεί τα χαρακτηριστικά της ασθένειάς του, για να διευκρινίσει ό, τι συμβαίνει σε αυτόν, τότε ο ίδιος αρχίζει να αγωνίζεται για θεραπεία.\nΗ φαρμακευτική θεραπεία για το σύνδρομο Asperger χρησιμοποιείται σπάνια. Η χρήση ναρκωτικών δικαιολογείται μόνο εάν ο ασθενής εμφανίσει κατάθλιψη ή άλλα ψυχολογικά προβλήματα.\nΗ φυσικοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βοηθητικές μέθοδοι. Η τακτική σωματική δραστηριότητα έχει θετική επίδραση στη λειτουργία ολόκληρου του σώματος, αλλά επιλέγονται ειδικές ασκήσεις για ασθενείς με σύνδρομο Asperger. Σας επιτρέπουν να βελτιώσετε τον συντονισμό των κινήσεων, να ανακουφίσετε τον μυϊκό τόνο και να αυξήσετε την ικανότητα χειρισμού οικιακών ειδών. Πολύ συχνά, οι θεραπευτικές ασκήσεις συνδυάζονται με μασάζ και διάφορες φυσιοθεραπεία.\nΣτη χώρα μας, τα άτομα με σύνδρομο Asperger δεν θεωρούνται σοβαρά άρρωστα άτομα που χρειάζονται ειδική θεραπεία. Αρκετά καλές ψυχικές ικανότητες επιτρέπουν στους ασθενείς με αυτή τη μορφή της διαταραχής να φροντίζουν και να στηρίζονται. Και όταν αναζητάτε εξειδικευμένη βοήθεια, είναι δυνατόν να επιλύσετε ορισμένα προβλήματα με την κοινωνική αλληλεπίδραση..\nΥπάρχουν πολλά παραδείγματα στην ιστορία όπου τα άτομα με σύνδρομο Asperger έγιναν διάσημα και επιτυχημένα. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Ισαάκ Νεύτωνας, ο Λιούις Κάρολ, η Μαρία Κούρι, ακόμη και ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης θα μπορούσαν να έχουν αυτή τη διαταραχή..\nΟρισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι ο διάσημος σκηνοθέτης ταινιών Steven Spielberg πάσχει από αυτό. Αυτές οι εικασίες βασίζονται στη μελέτη των συνηθειών, του τρόπου ζωής και των συμπεριφορικών χαρακτηριστικών, ενώ δεν έγινε επίσημη διάγνωση των παραπάνω διάσημων ανθρώπων. Αντίθετα, ο ηθοποιός Anthony Hopkins, ο σκηνοθέτης Chris Packham, ο μοτοσικλετιστής Guy Martin, ο μουσικός Gary Newman μιλούν ανοιχτά για τη διάγνωσή τους, η οποία έγινε σε διαφορετικές στιγμές της ζωής τους..\nΑκριβώς επειδή έχετε Asperger's δεν σημαίνει ότι στερείται φαντασίας, δημιουργικότητας, δημιουργικότητας ή φιλοδοξίας. Εάν θέλετε να επιτύχετε κάτι στη ζωή, τότε προσπαθήστε να κάνετε τις «δυνατότητες» σας ισχυρές πλευρές της προσωπικότητας.\nΠρώτα απ 'όλα, αφορά την επιλογή ενός επαγγέλματος. Είναι πολύ σημαντικό ένα άτομο με σύνδρομο ASD ή Asperger's να είναι εκπαιδευμένο στην περιοχή που τους ενδιαφέρει περισσότερο. Είναι απαραίτητο να επιλέξετε μια ειδικότητα λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι με αυτήν την ψυχική διαταραχή, ένα άτομο έχει εξαιρετική μακροχρόνια μνήμη και συχνά προκύπτουν προβλήματα με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη εργασίας. Τα άτομα με ASD μπορούν να συνειδητοποιήσουν επιτυχώς σε τέτοια επαγγέλματα:\nοπτικοί στοχαστές - άτομα που δεν έχουν εξαιρετικές ικανότητες στα μαθηματικά, μπορούν να ασχοληθούν με τον προγραμματισμό υπολογιστών, το σχέδιο, τη φωτογραφία ή το σχεδιασμό, διάφορες χειροτεχνίες ή μικρές επισκευές, δημιουργώντας παιχνίδια στον υπολογιστή. Όλα αυτά τα επαγγέλματα δεν απαιτούν από ένα άτομο να επεξεργαστεί γρήγορα μια μεγάλη ποσότητα πληροφοριών χρησιμοποιώντας βραχυπρόθεσμη μνήμη.\nοι μη οπτικοί στοχαστές έχουν την ικανότητα να λειτουργούν με γεγονότα και αριθμούς, και επίσης έχουν ένα μουσικό ταλέντο. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να είναι αρχειοθέτες, δημοσιογράφοι ή συντάκτες που εργάζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες, συντονιστές μουσικών οργάνων, βιβλιοθηκονόμοι, υπάλληλοι αποθήκης κ.λπ. Θα είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν τις ικανότητές τους στη λογιστική, το τηλεφωνικό μάρκετινγκ ή την επιστημονική εργασία (φυσική, μαθηματικά).\nάτομα με χαμηλό λειτουργικό αυτισμό μπορούν να εργαστούν ως καθαριστές, τοπία, αποθήκες. Είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την προετοιμασία απλού φαγητού σε εστιατόρια γρήγορου φαγητού, με την εργοστασιακή συναρμολόγηση διαφόρων προϊόντων, εισαγωγή δεδομένων και αντιγραφή εγγράφων χρησιμοποιώντας ειδικό εξοπλισμό.\nΤαυτόχρονα, τα άτομα με σύνδρομο Asperger θα πρέπει να αποφεύγουν τα επαγγέλματα που απαιτούν συνεχή χρήση βραχυπρόθεσμης μνήμης εργασίας. Σε αυτά περιλαμβάνονται ταμίες σε ένα κατάστημα, σερβιτόροι, κρουπιέρηδες, στενογράφοι, διαχειριστές, πράκτορες εισιτηρίων, αποστολείς κ.λπ..\nΤα άτομα με αυτή τη διαταραχή πρέπει να καταβάλουν πολλές προσπάθειες για να είναι επιτυχημένα. Ο εργοδότης θα θέλει να έχει έναν τέτοιο υπάλληλο μόνο εάν οι επαγγελματικές του δεξιότητες είναι πολύ υψηλές. Αυτό θα κλείσει τα μάτια στην έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων..\nΑυτός ο τύπος διαταραχής, όπως το σύνδρομο Asperger, δεν είναι θανατηφόρος, αλλά κάνει τη ζωή πολύ δύσκολη για ένα άτομο. Ωστόσο, τα άτομα με ASD μπορούν να γίνουν πλήρη μέλη της κοινωνίας, να ξεκινήσουν μια οικογένεια και να έχουν υγιή παιδιά. Για να το κάνετε αυτό, είναι απαραίτητο να εντοπίσετε το πρόβλημα εγκαίρως και να ξεκινήσετε μια πορεία ψυχοθεραπείας..\nΗ πρόγνωση για το σύνδρομο Asperger είναι ευνοϊκή στις περισσότερες περιπτώσεις. Ας είναι αδύνατο να απαλλαγούμε εντελώς από αυτήν την παθολογία, αλλά μπορείτε να μάθετε να ζείτε με αυτήν την ασθένεια. Ο ασθενής είναι απίθανο να μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνος του · η ποιότητα ζωής μπορεί να βελτιωθεί μόνο με τη βοήθεια ενός έμπειρου ψυχοθεραπευτή που ειδικεύεται στη θεραπεία του αυτισμού και άλλων διαταραχών αυτού του φάσματος..\nΣε ορισμένες χώρες, αυτό το σύνδρομο έπαψε να θεωρείται ανεξάρτητη διάγνωση και θεωρείται ως ένας τύπος διαταραχής του φάσματος του αυτισμού. Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι αυτοί οι εμπειρογνώμονες και πολλοί άνθρωποι με μια τέτοια διαταραχή βλέπουν τους ίδιους τους ίδιους με τον αυτισμό, καθώς δεν έχουν ομιλία και γνωστικές διαταραχές..\nΩστόσο, αυτή η διαταραχή περιπλέκει σοβαρά την καθημερινή ζωή ενός ατόμου και μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην επαγγελματική και προσωπική του ζωή. Εδώ είναι μερικά σημάδια που διακρίνουν συχνά τα άτομα με σύνδρομο Asperger:\n1. Ασυνήθιστος τρόπος ομιλίας. Μπορεί να φαίνεται ότι μιλάτε σε έναν υπολογιστή: ο συνομιλητής σας απελευθερώνει μια ροή γεγονότων πάνω σας, χωρίς παύση και (σχεδόν) δεν σας ακούει. Μερικές φορές τα άτομα με αυτό το σύνδρομο έχουν έναν ασυνήθιστο τόνο φωνής.\n2. Δυσκολία με μη λεκτική επικοινωνία. Μπορεί να παρατηρήσετε ότι ο συνομιλητής σας σχεδόν δεν χρησιμοποιεί χειρονομίες και οι εκφράσεις του προσώπου του δεν είναι πλούσιες..\n3. Έλλειψη επαφής με τα μάτια. Δεν είναι ότι το άτομο με το οποίο μιλάς δεν μπορεί να σε κοιτάξει στα μάτια, αλλά απλώς δεν αισθάνεται την ανάγκη για επαφή με τα μάτια. Εάν στρέψετε την προσοχή του σε αυτό, μπορεί να προσπαθήσει να μην κοιτάξει μακριά και μάλιστα να το παρακάνει, κοιτάζοντας σας πολύ προσεκτικά..\n4. Προβλήματα με την εθιμοτυπία. Ένα τέτοιο άτομο μπορεί να φαίνεται αγενές ή κακομεταχειρημένο, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει μια διαίσθηση που λέει πώς να συμπεριφέρεται σωστά. Για παράδειγμα, μπορεί να απομακρυνθεί και να συνεχίσει την επιχείρησή του χωρίς να ακούσει τι του λέτε, ή να σας προσκαλέσει να δείπνο και να μην έρθει, ή να ανοίξει την πόρτα όταν έρχεστε, να σας κοιτάξει και, χωρίς χαιρετισμό, να πάει στο σπίτι. Οι κανόνες καλής συμπεριφοράς, που γίνονται αποδεκτοί στην κοινωνία, είναι ξένοι γι 'αυτόν.\n5. Η εμμονική εστίαση σε ένα θέμα (συχνά ασυνήθιστο). Μπορεί να μαζέψει ό, τι δεν θα σκέφτονταν να συλλέξουν οι άλλοι, μπορεί να έχει ένα ασυνήθιστο χόμπι, μπορεί να δείξει εμμονικό ενδιαφέρον για κάποιον. Και μιλήστε ασταμάτητα για το θέμα του χόμπι του, μη παρατηρώντας πώς κουράζει τους συνομιλητές του. Μερικές φορές αλλάζει ξαφνικά σε άλλο χόμπι. Εάν έχει χάσει το ενδιαφέρον για το άτομο που λατρεύει, ξαφνικά θα κρυώσει μαζί του..\n6. Αδυναμία κατανόησης των συναισθημάτων ενός άλλου ατόμου. Συχνά θεωρούνται κρύα, αίσθηση, δεν έχουν ενσυναίσθηση. Αλλά δεν είναι ανίκανοι για συμπόνια ή δεν θέλουν να είναι καλοί. Είναι απλώς ότι οι ίδιοι έχουν λιγότερες συναισθηματικές εμπειρίες από τους άλλους. Συχνά δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί άλλοι άνθρωποι είναι τόσο αναστατωμένοι ή ανήσυχοι, και τότε προτιμούν να φύγουν και να το σκέφτονται μόνοι τους..\n7. Υποανάπτυκτες δεξιότητες επικοινωνίας. Μερικές φορές μιλούν ασταμάτητα για τα δικά τους, μη παρατηρώντας ότι άλλοι είναι προσβεβλημένοι ή δεν ενδιαφέρονται πλέον να ακούσουν. Και όταν δεν τους αρέσει κάποιος, διακόπτουν απότομα τη συνομιλία. Μια τέτοια συμπεριφορά από έξω φαίνεται περίεργη.\n8. Αδυναμία να μοιραστούν συναισθήματα. Σας εκπλήσσει όταν ένα γνωστό άτομο, όταν συναντάτε, δεν ρωτάει καν πώς κάνετε και δεν λέει για τις επιτυχίες του; Αλλά είναι ασυνήθιστο για τα άτομα με σύνδρομο Asperger να μοιράζονται συναισθήματα και εντυπώσεις..\n9. Ασπρόμαυρη σκέψη. Μόλις καταλήξουν σε μια συγκεκριμένη γνώμη ή απόφαση, θα τηρήσουν αυτό, ανεξάρτητα από τυχόν επιχειρήματα. Το βρίσκουν δύσκολο να πάρουν την άποψη του άλλου ατόμου.\n10. Έλλειψη ευελιξίας. Αλλάξατε τα σχέδιά σας την τελευταία στιγμή; Για ένα άτομο με Asperger, αυτό είναι ένα τεστ γεμάτο με ψυχολογική υπερφόρτωση, δεν είναι έτοιμος για αυτοσχέδια. Μπορεί να αναστατωθεί από απλά ασήμαντα πράγματα, φαινομενικά δεν αξίζουν προσοχή, ή κάτι που είναι ασυνήθιστο για αυτόν..\n11. Ακολουθώντας μια ρουτίνα. Η δομή και οι καθιερωμένοι κανόνες είναι εξαιρετικά σημαντικοί για αυτόν. Εάν σπάσουν τη ρουτίνα τους, αισθάνονται άβολα και αρχίζουν να πανικοβάλλονται..\n12. Υπερευαισθησία. Μπορεί να είναι πολύ ευαίσθητα στο άγγιγμα και να προσπαθούν να το αποφύγουν με κάθε δυνατό τρόπο, κάνοντας εξαίρεση μόνο για τον σύντροφο. Θα υποχωρήσουν εάν είναι χτυπημένοι στο πίσω μέρος και δεν θα επιτρέψουν στον εαυτό τους να αγκαλιάζονται. Μπορεί επίσης να έχουν και άλλα αυτιστικά χαρακτηριστικά, όπως αυξημένη ευαισθησία στους ήχους, φως και ακόμη και σκληρές ετικέτες στο εσωτερικό των ρούχων τους..\nΜπορεί το σύνδρομο Asperger να αντιμετωπιστεί σε ενήλικες;?\nΔεν υπάρχουν συγκεκριμένα φάρμακα για αυτή τη διαταραχή. Αλλά η ψυχολογική συμβουλευτική σε αυτή την περίπτωση μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη. Ένας ψυχολόγος μπορεί να διδάξει έναν τέτοιο πελάτη να αντιμετωπίσει το άγχος, να χτίσει την επικοινωνία πιο αποτελεσματικά και να αλληλεπιδράσει με άλλους, κάτι που θα διευκολύνει την καθημερινή του ζωή.\n"Διαγνώστηκα με αυτισμό στα 45"\nΜερικές φορές οι άνθρωποι συμπεριφέρονται παράξενα και δεν μπορούν να καταλάβουν ποιος είναι ο λόγος για τις διαφορές τους από τους άλλους. Η δημοσιογράφος Laura James, στα 45, έμαθε ότι είχε αυτισμό. Και βρήκε απαντήσεις σε πολλές ερωτήσεις που την βασανίζουν για πολλά χρόνια.\nBorderliners: έξι συμπτώματα διαταραχής της οριακής προσωπικότητας\nΗ οριακή διαταραχή της προσωπικότητας δεν είναι ακόμη πολύ γνωστή σε εμάς. Εν τω μεταξύ, αυτή η όχι τόσο σπάνια παραβίαση μπορεί να κάνει τη ζωή των ίδιων των συνόρων και, φυσικά, των αγαπημένων τους ανυπόφορων..\nΣύνδρομο Asperger: Σημεία, αιτίες και θεραπεία\nΑκόμα και πριν από 35 χρόνια, ο αυτισμός δεν μελετήθηκε καλά από τους επιστήμονες και δεν είδαν έντονη ανάγκη για αυτό - κατά μέσο όρο, 5 στους 10 χιλιάδες ανθρώπους υπέφεραν από αυτισμό. Ωστόσο, στη συνέχεια, οι γιατροί παρατήρησαν μια απότομη αύξηση τέτοιων διαγνώσεων μεταξύ του πληθυσμού και τώρα για κάθε 150 άτομα, ένας είναι απομονωμένος με αυτισμό. Ο συναγερμός σβήστηκε πολύ γρήγορα και ξεκίνησαν προγράμματα για την έρευνα του αυτισμού και την ανάπτυξη θεραπειών για αυτό. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το φάρμακο έχει σημειώσει ένα σημαντικό άλμα, μέχρι στιγμής τέτοιες παθολογικές καταστάσεις δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Μεταξύ αυτών, το σύνδρομο Asperger διακρίνεται ξεχωριστά..\nΟ Sheldon Cooper είναι ένας από τους πιο διάσημους χαρακτήρες με το σύνδρομο Asperger\nΑυτή η ανθρώπινη κατάσταση πήρε το όνομά της από τον Αυστριακό ψυχίατρο και τον παιδίατρο Hans Asperger, ο οποίος, το 1944, παρατήρησε παιδιά που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν καλά με τους συνομηλίκους τους και έχουν περιορισμένη ενσυναίσθηση. Ο όρος επινοήθηκε από την αγγλική ψυχίατρο Lorna Wing σε μια έκδοση του 1981.\nΗ ιστορία αυτού του συνδρόμου ξεκίνησε πολύ δυστυχώς. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ο Asperger ασκείτο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Παιδιών της Βιέννης. Επέλεξε παιδιά που είχαν σοβαρές ψυχικές διαταραχές και αποκλίσεις και τους έγραψε παραπομπές στην κλινική "Am Spiegelgrund" - γνωστό ότι συμπεριλήφθηκε στο ναζιστικό πρόγραμμα για τον καθαρισμό του έθνους. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, 789 παιδιά πέθαναν εκεί, πολλά από αυτά σκοτώθηκαν.\nΤο σύνδρομο Asperger είναι μια παθολογική κατάσταση ενός ατόμου στο οποίο αποσύρεται και δεν ξέρει πώς να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων. Συχνά χαρακτηρίζεται από την προφορά μακρών μονόλογων με μονότονο τρόπο..\nΜε άλλα λόγια, ένα άτομο με σύνδρομο Asperger αρχίζει να αντιμετωπίζει δυσκολίες στην αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους, δεν θέλει να επικοινωνήσει ξανά. Ένα τέτοιο άτομο, κατά κανόνα, επικεντρώνεται στα δικά του συμφέροντα και συχνά καθορίζεται σε ένα συγκεκριμένο έργο. Ωστόσο, δεν μπορεί να καταλάβει τα κίνητρα και τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων, συχνά τα εξισώνει με "μια άλλη τάξη πλασμάτων".\nΕίναι δύσκολο για ένα άτομο με σύνδρομο Asperger να επικοινωνήσει με άλλους\nΜπορεί να ονομάζεται ασθένεια; Αν και το σύνδρομο Asperger συσχετιζόταν έντονα με τον αυτισμό, όλο και περισσότεροι γιατροί το θεωρούν πλέον ψυχική διαταραχή. Το γεγονός είναι ότι τα άτομα με αυτό το σύνδρομο έχουν συχνά υψηλή νοημοσύνη και είναι πολύ μπροστά από τους συναδέλφους τους στις ψυχικές ικανότητες. Λόγω της προσοχής στη λεπτομέρεια, την αφοσίωση και την αυστηρότητα, αυτά τα παιδιά συχνά αποδεικνύονται ιδιοφυΐες της δουλειάς τους. Το σύνδρομο Asperger ήταν, για παράδειγμα, στους Nikola Tesla και Isaac Newton. διαγνώστηκε επίσης με τον Steve Jobs, τον ιδρυτή της Apple και τον Bill Gates, ο οποίος έγινε επικεφαλής της Microsoft.\nΤο σύνδρομο Asperger παρατηρήθηκε στους Bill Gates και Steve Jobs\nΣημάδια του συνδρόμου Asperger σε παιδιά και ενήλικες\nΤις περισσότερες φορές, το σύνδρομο Asperger διαγιγνώσκεται από ψυχολόγους στα σχολεία, καθώς όταν ένα παιδί είναι στην κοινωνία, μπορεί κανείς να καταλάβει καλά εάν είναι σε θέση να επικοινωνεί κανονικά με τους συνομηλίκους του και να τα κατανοεί ή όχι. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ταξινόμηση των σημείων του συνδρόμου Asperger, αλλά οι επιστήμονες ήταν ακόμη σε θέση να εντοπίσουν τα κύρια..\nΕίναι δύσκολο για ένα άτομο να κάνει φίλους και νέες γνωριμίες.\nΕνδιαφέρεται μόνο για συγκεκριμένα πράγματα.\nΚατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας με άλλο άτομο, μειώνει τα πάντα στο δικό του μονόλογο.\nΞαφνικές περιόδους κατάθλιψης και άγχους.\nΈνα άτομο μιλά μόνο με περιορισμένο αριθμό ατόμων.\nΛίγη χρήση των εκφράσεων και χειρονομιών του προσώπου.\nΑκόμα κι αν ένα άτομο έχει ένα ή περισσότερα από αυτά τα συμπτώματα, δεν μπορεί κανείς να τον διαγνώσει ανεξάρτητα με το σύνδρομο Asperger. Κατά κανόνα, οι ψυχολόγοι και οι νευρολόγοι εργάζονται για να το ταυτοποιήσουν με ένα παιδί (ή έναν ενήλικα, αν και είναι ευκολότερο να το βρουν σε παιδιά).\nΤώρα υπάρχουν πολλές δοκιμές για το σύνδρομο Asperger στο Διαδίκτυο, ένας από αυτούς αναπτύχθηκε από τον ψυχολόγο Simon Baron-Kogan και τους συναδέλφους του από το Cambridge Center for the Study of Autism - μπορείτε να δοκιμάσετε να κάνετε το τεστ συνδρόμου Asperger. Εάν ένα άτομο σκοράρει περισσότερους από 32 βαθμούς σε αυτό, είναι πιθανότερο να έχει σημάδια του συνδρόμου Asperger. Ταυτόχρονα, το τεστ δεν είναι διαγνωστικό εργαλείο, επομένως, σε κάθε περίπτωση, απαιτείται διαβούλευση με γιατρό..\nΓιατί εμφανίζεται το σύνδρομο Asperger?\nΤα παιδιά με σύνδρομο Asperger τείνουν να έχουν υψηλότερη νοημοσύνη\nΠολλοί γιατροί έχουν προσπαθήσει να βρουν την αιτία του συνδρόμου Asperger · έχουν γραφτεί πολλά επιστημονικά έγγραφα σχετικά με αυτό το θέμα, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση για τους λόγους της εμφάνισής του. Πιστεύεται ότι η εμφάνιση της πάθησης σχετίζεται με μια διάσπαση στο Χ χρωμόσωμα - αυτό εξηγεί γιατί το σύνδρομο είναι πιο συχνό στα αγόρια (έχουν ένα Χ χρωμόσωμα και δεν έχουν δεύτερο αντίγραφο όλων των γονιδίων, σε αντίθεση με τα κορίτσια).\nΥπάρχουν επίσης δεδομένα σχετικά με τις επιπτώσεις του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών, αλλά αυτό μπορεί να ειπωθεί για πολλές αποκλίσεις. Για παράδειγμα, η τοξικότητα στον αέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει στο μωρό προβλήματα ανάπτυξης.\nΟι αρνητικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα..\nΩστόσο, μέχρι τώρα δεν έχουν βρεθεί βιοχημικοί, ορμονικοί ή γενετικοί δείκτες που να συνοδεύουν αναμφίβολα αυτήν την κατάσταση. Ούτε μπορεί να εντοπιστεί κατά τη σάρωση του εγκεφάλου. Συνδέεται με αυτά είναι η επιθυμία ορισμένων επιστημόνων να ξεχωρίσουν το σύνδρομο Asperger σε μια ξεχωριστή ταξινόμηση των καταστάσεων και όχι να το χαρακτηρίσουν ως ένα είδος αυτισμού..\nΔιάσημα άτομα με σύνδρομο Asperger\nΕκτός από τους Steve Jobs και Nikola Tesla, για τους οποίους μιλήσαμε νωρίτερα, υπάρχουν αρκετές επιβεβαιωμένες περιπτώσεις συνδρόμου Asperger σε διάσημους ανθρώπους:\nΜεταξύ των σύγχρονων, τα άτομα με σύνδρομο Asperger περιλαμβάνουν επίσης την περιβαλλοντική ακτιβίστρια Greta Thunberg, τον δολοφόνο του Anders Breivik και τον ήρωα της σειράς "The Big Bang Theory" - ο λαμπρός φυσικός Sheldon Cooper.\nΗ ίδια η Greta Thunberg δήλωσε ότι είχε σύνδρομο Asperger\nΠώς να θεραπεύσετε το σύνδρομο Asperger?\nΟι γιατροί συνήθως δεν συνταγογραφούν φάρμακα για άτομα σε αυτήν την κατάσταση. Συνήθως, τα συμπτώματα του συνδρόμου γίνονται λιγότερο έντονα μετά από μαθήματα επικοινωνίας και κοινωνικών δεξιοτήτων - τα παιδιά βοηθούν να κατανοήσουν άλλους ανθρώπους. Οι ψυχοδραστικές ουσίες συνταγογραφούνται για σοβαρό άγχος και υπερκινητικότητα, και εάν το παιδί έχει λεπτές διαταραχές του κινητικού χεριού, το οποίο μερικές φορές βρίσκεται επίσης στο σύνδρομο Asperger, χρησιμοποιείται φυσική θεραπεία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τέτοια παιδιά έχουν προβλήματα με την ομιλία - τραύλισμα ή πρόβλημα με κάποιους ήχους, το οποίο διορθώνεται κυρίως από έναν λογοθεραπευτή.\nΣυνήθως τα παιδιά γίνονται πιο κοινωνικά μετά από ειδικές δραστηριότητες.\nΔεδομένου ότι το σύνδρομο Asperger δεν μπορεί να ονομάζεται 100% ασθένεια ή κάποιο είδος ανωμαλίας, πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτό το σύνδρομο δεν πρέπει να θεωρείται διαταραχή, αλλά αποδίδεται στα ατομικά χαρακτηριστικά ενός ατόμου. Αυτό το εξηγεί από το γεγονός ότι ακόμη και αν ένα άτομο δεν έχει πολύ επαφή με ανθρώπους, και δεν υπάρχει μεγάλο όφελος από αυτόν στον κοινωνικό κόσμο, αυτό το χαρακτηριστικό του επιτρέπει να επιτύχει επιτυχία στα μαθηματικά, τη μηχανική, τη μουσική και άλλες επιστήμες που απαιτούν επιμονή και συγκέντρωση. Και το παράδειγμα των Steve Jobs, Bill Gates και Mozart το αποδεικνύουν σαφώς..\nΝαι, μου φαίνεται επίσης ότι το 2020 πηγαίνει πολύ μακριά, αλλά οι ειδήσεις είναι ειδήσεις και οι ιοί είναι ιοί. Έτσι, στις αρχές Ιουλίου, η κινεζική πρεσβεία στο Καζακστάν προειδοποίησε για ξέσπασμα «άγνωστης πνευμονίας» στη χώρα. Αυτό συνέβη αφότου οι αρχές του Καζακστάν ανέφεραν κρούσματα πνευμονίας τον Ιούνιο, προκαλώντας ανησυχία στο κοινό. Το γεγονός είναι ότι πριν [...]\nΣύμφωνα με τους επιστήμονες, υπάρχουν περισσότερα από 500 χιλιάδες νησιά στον πλανήτη μας. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται κοντά στην Ιαπωνία, την Ινδονησία, τις Φιλιππίνες, τη Νορβηγία και άλλες χώρες. Κατά την άποψή μας, τα νησιά φαίνεται να είναι παραδεισένια μέρη όπου μεγαλώνουν φοίνικες και τραγουδούν εξωτικά πουλιά. Ωστόσο, υπάρχουν νησιά στον κόσμο που σίγουρα δεν θα θέλατε να φτάσετε. Πατώντας σε αυτά τα οικόπεδα, [...]\nΓια πολύ καιρό, η πανούκλα έχει προκαλέσει πανικό στους ανθρώπους. Ο "Μαύρος Θάνατος", όπως λέγεται στην αρχαιότητα μόνο τον VI αιώνα, σκότωσε 100 εκατομμύρια ανθρώπους - απλά σκεφτείτε αυτούς τους αριθμούς. Ορισμένες πολιτείες, όπως η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ήταν σχεδόν άδειες: από το 1346 έως το 1351, ο μεγάλος λοιμός κατέστρεψε τη ζωή τουλάχιστον 24 εκατομμυρίων Ευρωπαίων. ΣΕ […]\nΣημεία και συμπτώματα του συνδρόμου Asperger σε ενήλικες\nΤο σύνδρομο Asperger είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στην επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Τα άτομα με σύνδρομο Asperger έχουν συνήθως μέση ή πάνω από τη μέση νοημοσύνη, αλλά μπορεί να έχουν δυσκολία σε ορισμένες περιοχές της ζωής τους.\nΤο 2013, η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση ταξινόμησε το σύνδρομο Asperger ως διαταραχή φάσματος αυτισμού (ASD).\nΟ αυτισμός είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στην επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση, καθώς και από χαρακτηριστικά σημάδια συμπεριφοράς.\nΟι γιατροί πιστεύουν ότι το Asperger's βρίσκεται στο τέλος του φάσματος του αυτισμού. Μια έρευνα του 2019 για μελέτες σημειώνει ότι ο επιπολασμός του συνδρόμου Asperger στην παιδική ηλικία είναι 0,02 έως 0,03%. Τα αγόρια έχουν τρεις έως τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν Asperger από τα κορίτσια.\nΣύνδρομο Asperger: Συμπτώματα και σημάδια σε ενήλικες\nΣε ενήλικες, το σύνδρομο Asperger μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες στους ακόλουθους τομείς:\nρύθμιση και ερμηνεία των συναισθημάτων\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger συχνά πρέπει να προσαρμοστούν στον κόσμο γύρω τους και συχνά κρύβουν τα συμπτώματά τους.\nΜερικά πιθανά συμπτώματα του συνδρόμου Asperger στην ενηλικίωση:\nΟι ενήλικες με σύνδρομο Asperger δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις τους σε καταστάσεις ή γεγονότα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ακατάλληλες αντιδράσεις ή συναισθηματικές εκρήξεις. Μπορεί επίσης να έχουν δυσκολία στην κατανόηση των συναισθηματικών εμπειριών των άλλων. Ως αποτέλεσμα, ένα άτομο με σύνδρομο Asperger μπορεί να έχει δυσκολία να εκφράσει την ενσυναίσθηση..\nΤο σύνδρομο Asperger μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες με τις ακόλουθες πτυχές της επικοινωνίας:\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορεί να έχουν δυσκολία να παρατηρήσουν ή να ερμηνεύσουν μη λεκτικά στοιχεία, όπως:\nΕίναι δύσκολο να κάνουν οπτική επαφή με άλλα άτομα. Μπορεί να κάνει τη μη λεκτική επικοινωνία ακόμη πιο δύσκολη..\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορεί να δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να επεξεργαστούν τη γλώσσα. Συγκεκριμένα, μπορούν να παράγουν επαναλαμβανόμενη ή ρομποτική ομιλία που στερείται τονισμού..\nΕπειδή τα άτομα με ASD έχουν δυσκολία στη λεκτική και τη μη λεκτική επικοινωνία, μπορεί να δυσκολευτούν τις κοινωνικές καταστάσεις..\nΤα άτομα με ASD τείνουν να αγαπούν τη ρουτίνα και να αντιδρούν αρνητικά στην αλλαγή. Έχουν επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και μπορεί να συμπεριφέρονται διαφορετικά ως απόκριση στα αισθητήρια ερεθίσματα. Τα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητα σε αισθήσεις όπως φως, ήχος ή αφή. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να του αρέσει τα έντονα φώτα ή να ενοχλείται από ήχο που δεν ενοχλεί άλλους ανθρώπους..\nΆλλα σημεία και συμπτώματα\nΜερικά άτομα με σύνδρομο Asperger ενδέχεται να εμφανίσουν πρόσθετα σημεία και συμπτώματα.\nΤα άτομα με ASD συχνά εστιάζουν σε ένα συγκεκριμένο θέμα ενδιαφέροντος και συχνά ασχολούνται με έναν μονόλογο σχετικά με αυτό το θέμα. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν αυτόν τον τύπο εστίασης ως εμμονή. Ωστόσο, η έντονη συγκέντρωση μπορεί να είναι επωφελής, ειδικά στο σχολείο ή στο χώρο εργασίας. Η έντονη εστίαση επιτρέπει στους ανθρώπους να επικεντρώνονται σε ένα πρόβλημα για μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.\nΜια μελέτη του 2016 διαπίστωσε ότι τα προβλήματα συντονισμού είναι πιο κοινά σε ενήλικες με ASD. Αυτά τα προβλήματα μπορεί να προκαλέσουν διαφορές στο βάδισμα ενός ατόμου ή σε δυσκολίες κινητήρα, όπως όταν γράφετε ή κουμπώνετε ρούχα..\nΈλλειψη στενών φιλιών\nΜερικά άτομα με σύνδρομο Asperger δυσκολεύονται να δημιουργήσουν ή να διατηρήσουν στενές φιλίες. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε δυσκολία επικοινωνίας με άλλα άτομα ή χειρισμό συναισθημάτων άλλων ανθρώπων. Μερικά άτομα με σύνδρομο Asperger προτιμούν επίσης τις μοναχικές δραστηριότητες από τις ομαδικές δραστηριότητες. Είναι δύσκολο να δημιουργηθούν στενοί δεσμοί με άλλους..\nΗ θεραπεία για το σύνδρομο Asperger και άλλες μορφές αυτισμού περιλαμβάνει βοήθεια στην αντιμετώπιση συμπτωμάτων και προβλημάτων.\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger ενδέχεται να αντιμετωπίσουν τα ακόλουθα προβλήματα στην καθημερινή τους ζωή:\nΗ γνωστική συμπεριφορική θεραπεία (CBT) είναι ένας τύπος ψυχοθεραπείας που μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο να διαχειριστεί τα συμπτώματά του. Η CBT περιλαμβάνει την αλλαγή της σκέψης για να αλλάξει τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά. Μια ανασκόπηση του 2018 διαπίστωσε ότι η CBT μπορεί επίσης να ανακουφίσει τα συμπτώματα άγχους σε άτομα με ASD και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD).\nΈνας λογοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει άτομα με σύνδρομο Asperger να λύσουν προβλήματα με ρομποτική ή επαναλαμβανόμενη ομιλία. Ο γιατρός μπορεί να διδάξει στους ανθρώπους να μιλούν με τονισμό και να αλλάζουν τον τόνο τους.\nΜπορεί να είναι χρήσιμο για άτομα με σύνδρομο Asperger να συνδεθούν με άλλους που έχουν επίσης ASD. Η υποστήριξη από ομοτίμους μπορεί να γίνει διαδικτυακά ή αυτοπροσώπως σε συναντήσεις υποστήριξης.\nΤα συνταγογραφούμενα φάρμακα μπορούν να ανακουφίσουν τις συννοσηρές καταστάσεις, όπως:\nΜερικά άτομα με ASD μπορεί να επωφεληθούν από την επαγγελματική θεραπεία. Αυτός ο τύπος θεραπείας βοηθά το άτομο να ασφαλίσει ή να διατηρήσει την εργασία του ή να εργαστεί σε άλλα ζητήματα που σχετίζονται με τη σταδιοδρομία. Τους επιτρέπει επίσης να διερευνήσουν τις επιλογές τους για περαιτέρω εκπαίδευση και εθελοντισμό..\nΣύνδρομο Asperger - αιτίες εμφάνισης\nΔεν υπάρχει καμία γνωστή αιτία ASD. Είναι πιθανό ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι, όπως η γενετική και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες..\nΠαράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει σύνδρομο Asperger ή άλλες μορφές αυτισμού:\nέχουν οικογενειακό ιστορικό ASD\nΜερικές πιθανές επιπλοκές του συνδρόμου Asperger περιλαμβάνουν:\nδυσκολίες στις ρομαντικές και οικογενειακές σχέσεις\nδυσκολίες στο σχολείο ή στην εργασία\nΤα άτομα με ASD μπορεί να έχουν συννοσηρές καταστάσεις, όπως:\nΜελέτες πιστεύουν ότι η κατάθλιψη είναι μία από τις πιο σημαντικές συννοσηρές καταστάσεις σε άτομα με ASD. Η κατάθλιψη μπορεί να προκύψει από δυσκολίες στην προσωπική ή επαγγελματική ζωή ενός ατόμου.\nΔιάγνωση του συνδρόμου Asperger σε ενήλικες\nΗ διάγνωση του συνδρόμου Asperger στην ενηλικίωση μπορεί να είναι δύσκολη. Επειδή το σύνδρομο Asperger βρίσκεται στο τέλος του φάσματος του αυτισμού, τα συμπτώματά του είναι δύσκολο να αναγνωριστούν. Επιπλέον, πολλοί ενήλικες με σύνδρομο Asperger μπορεί να κρύψουν τα σημεία και τα συμπτώματα του συνδρόμου.\nΠρος το παρόν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα τεστ ή διαγνωστικά κριτήρια για τη διάγνωση του συνδρόμου Asperger σε ενήλικες. Ο γιατρός μπορεί να παραπέμψει το άτομο σε ψυχολόγο ή ψυχίατρο, ο οποίος θα του ρωτήσει για τα συμπτώματα στην ενηλικίωση και την παιδική ηλικία και θα μιλήσει με μέλη της οικογένειας.\nΤο σύνδρομο Asperger σε ενήλικες προκαλεί συνήθως προβλήματα στην επικοινωνία, ρύθμιση και ερμηνεία συναισθημάτων, κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και συμπεριφοράς. Τα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορεί επίσης να βιώσουν άλλες καταστάσεις, όπως κατάθλιψη, άγχος ή OCD. Ωστόσο, πολλά άτομα με σύνδρομο Asperger τα πηγαίνουν καλά στο χώρο εργασίας. Τείνουν να έχουν μέση έως πάνω μέση ευφυΐα, ισχυρές λεκτικές δεξιότητες και εξαιρετικές δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Ενήλικες που πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν σύνδρομο Asperger θα πρέπει να μιλήσουν με το γιατρό τους.\nΤι είναι το σύνδρομο Asperger και πώς να το παρατηρήσετε εγκαίρως\nΕάν το παιδί δεν κοιτάζει στα μάτια και δεν τρώει τίποτα άλλο από τα συνηθισμένα πιάτα, αυτά μπορεί να είναι συμπτώματα.\nΤο σύνδρομο Asperger είναι μία από αυτές τις καταπληκτικές διαταραχές που μια μέρα ξαφνικά έγινε μοντέρνα. Η διάδοση αυτής της κατάστασης ξεκίνησε με το "Rain Man", που κυκλοφόρησε το 1988 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα - αρκεί να θυμηθούμε το διάσημο "χαριτωμένο πρόβλημα με τον Sheldon Cooper και το" Cute Autism "των αυτιστών": Sheldon Cooper από το "The Big Bang Theory" ή Sagu Noren από τη σειρά "The Bridge".\nΈνα λαμπρό μυαλό, προσεκτική σκέψη, η ικανότητα λήψης μη τυποποιημένων προσεγγίσεων, σε συνδυασμό με την ευθεία που συνορεύει με την απληστία και την αδυναμία να ακολουθήσουν κοινωνικούς κανόνες - τα άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο Asperger συχνά μοιάζουν πραγματικά με αυτό. Ωστόσο, ο κινηματογράφος, όπως πάντα, δεν δείχνει τα πάντα..\nΤο σύνδρομο Asperger είναι τέσσερις φορές πιο συχνό στα αγόρια από ό, τι στα κορίτσια.\nΟ Lifehacker ανακάλυψε τα κύρια σημεία σχετικά με την παραβίαση που προωθεί η τηλεοπτική σειρά.\nΑυτό είναι το όνομα ενός από τους τύπους αυτισμού. Πιο συγκεκριμένα, το ονόμασαν. Το 2013, το βιβλίο αναφοράς όλων των ψυχιάτρων στον κόσμο - "Διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών" (DSM-5) - άλλαξε την ταξινόμηση DSM-5 και Autism: Frequently Asked Questions "και η έννοια του" συνδρόμου Asperger "εξαφανίστηκε επίσημα.\nΤεχνικά, δεν υπάρχει τέτοια διάγνωση σήμερα. Το σύνδρομο Asperger έχει γίνει μέρος μιας ευρύτερης κατηγορίας διαταραχών φάσματος αυτισμού (ASD).\nΩστόσο, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται το όνομα του συνδρόμου. Για το λόγο ότι διαφέρει από πολλές άλλες παραλλαγές ASD. Πρώτα απ 'όλα, εκείνοι που σχετίζονται με υψηλής λειτουργικής ψυχικής υγείας: τύποι ASD συνδρόμου Aspergers - δηλαδή, εκείνοι στους οποίους διατηρείται η νοημοσύνη και τα "αυτιστικά" συμπτώματα δεν είναι πολύ έντονα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα άτομα με σύνδρομο Asperger πάσχουν από κοινωνική αναπηρία, καθιστώντας δύσκολο για αυτούς να κατανοήσουν και να αλληλεπιδράσουν με άλλους..\nΠώς να αναγνωρίσετε το σύνδρομο Asperger\nΤα κουδούνια συναγερμού μπορούν να παρατηρηθούν ήδη στους πρώτους μήνες της ζωής. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά συμπτώματα του τι πρέπει να γνωρίζετε για το σύνδρομο Asperger είναι η έλλειψη επαφής με τα μάτια. Επίσης, το μωρό μπορεί να είναι πιο άβολο, αμήχανο από τους συνομηλίκους του..\nΑλλά τα κύρια σημάδια του συνδρόμου Asperger εμφανίζονται γύρω στο δεύτερο έτος της ζωής - όταν ένα παιδί αναμένεται να αρχίσει να επικοινωνεί με άλλους. Εδώ είναι μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα που εκδηλώνεται με αυτόν τον τύπο ASD με:\nΜηχανική ομιλία. Δεν έχει ρυθμό και τονισμό, η φωνή ακούγεται ομοιόμορφη και μονότονη. Μερικά παιδιά μιλούν πάντα πολύ δυνατά.\nΣτερεότυπα. Αυτό είναι το όνομα για επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες ή μονότονα ενδιαφέροντα. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να παίξει με αυτοκίνητα για ώρες, παρατάσσοντάς τα σε μια ατελείωτη σειρά. Το κύριο χαρακτηριστικό των στερεοτύπων στο σύνδρομο Asperger είναι η άκαμπτη τάξη. Τα αντικείμενα που παίζει το παιδί τοποθετούνται πάντα σε αυστηρά καθορισμένα μέρη, αριθμούνται ή ταξινομούνται με άλλο τρόπο..\nΗ τάση να δημιουργούνται τελετές και να ακολουθούνται μεθοδικά. Ένα παιδί, για παράδειγμα, πηγαίνει πάντα στο νηπιαγωγείο με τον ίδιο τρόπο. Και ρίχνει ένα ξέσπασμα αν η μαμά προσπαθεί να προτείνει ένα διαφορετικό μονοπάτι. Τρώει σούπα από ένα συγκεκριμένο πιάτο - και αρνείται να φάει από ένα άλλο. Βάζει τα παπούτσια σε ένα μόνο επιλεγμένο μέρος... Οποιαδήποτε απόκλιση από το τελετουργικό προκαλεί μια ανεξέλεγκτη συναισθηματική αντίδραση.\nΈλλειψη συναισθήματος στην κανονική επικοινωνία. Το παιδί δεν καταλαβαίνει τα αστεία και δεν τα γελάει. Δεν χαμογελά όταν είναι ευτυχισμένος. Είναι αδύνατο να "ανακατεύεις".\nΑδυναμία αναγνώρισης συναισθημάτων σε άλλους ανθρώπους. Ένα τέτοιο άτομο δεν παρατηρεί κοινωνικά στοιχεία που είναι προφανή στους άλλους. Για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνει πότε είναι θυμωμένοι μαζί του.\nΠροβλήματα απόστασης. Ένα παιδί με σύνδρομο Asperger μπορεί να μην γνωρίζει ότι πλησιάζει άσκοπα στο άλλο άτομο κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας. Για άλλα παιδιά, τέτοια απροσεξία και εισβολή στον προσωπικό χώρο μπορεί να είναι τρομακτικά..\nΈλλειψη παιχνιδιών ρόλων. Η σκέψη βασίζεται στη λογική, οπότε τα φανταστικά παιχνίδια είναι ακατανόητα και δεν ενδιαφέρονται για ένα παιδί.\nΤα αναφερόμενα συμπτώματα μπορεί να είναι έντονα ή θαμπά. Μερικές φορές γίνονται προφανείς μόνο καθώς μεγαλώνουν - όταν οι απαιτήσεις του ανθρώπινου περιβάλλοντος γίνονται πιο περίπλοκες..\nΓιατί είναι επικίνδυνο το σύνδρομο Asperger;\nΓενικά, αυτό το υποείδος του ASD δεν αποτελεί κίνδυνο για τη ζωή. Τα παιδιά με σύνδρομο Asperger μεγαλώνουν συχνότερα, αν και δεν είναι αρκετά τυπικά, "με ειδικά χαρακτηριστικά", αλλά είναι ικανά για ανεξάρτητη διαβίωση ενηλίκων.\nΩστόσο, υπάρχει επίσης μια σκοτεινή πλευρά. Η αμερικανίδα συγγραφέας Lydia Netzer, μητέρα ενός από τα παιδιά με το σύνδρομο, συγκρίνοντας τον «χαριτωμένο αυτισμό» του Sheldon Cooper με μια πραγματική διαταραχή, περιέγραψε το φαινόμενο σαν το πρόβλημα με τον Sheldon Cooper και το «Cute Autism»:\n«Οι χαρακτήρες (όπως Sheldon - Ed.) [...] δημιουργούν μια μη ρεαλιστική προσδοκία ότι οι αυτιστικοί άνθρωποι θα φαίνονται γοητευτικοί και περίεργοι για τους άλλους, κάτι που θα τους κάνει τελικά κοινωνικά επιτυχημένους. Αλλά στην πραγματική ζωή αυτό δεν θα συμβεί. […] Ο αυτισμός μπορεί να είναι όμορφος, μαγικός, ακόμη και λαμπρός, αλλά επίσης φωνάζει, πονάει και συγκρούεται με τον κόσμο ξανά και ξανά. ".\nΗ υστερική και η νευρική βλάβη κρύβονται πίσω από την οθόνη του συνδρόμου - όταν κάτι δεν πηγαίνει σύμφωνα με τους καθιερωμένους κανόνες. Τα παιδιά με τη διαταραχή δείχνουν συχνά επιθετικότητα που απευθύνεται σε αυτά..\nΔεν θα υπάρξει ποτέ επεισόδιο με τον νεαρό Sheldon, στο οποίο το αγόρι γροθιζόταν στο πρόσωπο μέχρι αιματηρές μώλωπες και λυγμούς, επειδή ο τελευταίος φίλος του αποφάσισε ότι ήταν πολύ παράξενος και απομακρύνθηκε από αυτόν. Οι συγγραφείς δεν θα το επιτρέψουν.\nΜια κοινή συνέπεια της μη τυπικής συμπεριφοράς είναι η γελοιοποίηση, η απόρριψη και η απόρριψη από άλλους. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση του παιδιού. Οδηγεί στην ανάπτυξη άλλων διαταραχών - άγχους ή κατάθλιψης. Μια άλλη απόχρωση είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, ο φόβος των ανθρώπων, η αδυναμία δημιουργίας και διατήρησης μακροχρόνιων σχέσεων.\nΓια αυτούς τους λόγους, το σύνδρομο Asperger χρειάζεται διόρθωση..\nΠώς να αντιμετωπίσετε το σύνδρομο Asperger\nΕάν ένας γονέας πιστεύει ότι ένα παιδί έχει συμπτώματα ASD, είναι σημαντικό να μιλήσετε με έναν παιδίατρο για το συντομότερο δυνατό. Ο γιατρός θα κάνει μια επιπλέον εξέταση, θα μιλήσει με τον ίδιο τον ασθενή. Και, εάν είναι απαραίτητο, θα εκδώσει παραπομπή σε εξειδικευμένο ειδικό. Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, αυτό μπορεί να είναι:\nΨυχολόγος. Βοηθά στη διάγνωση προβλημάτων με συναισθήματα και συμπεριφορά και συνιστά πώς να τα ξεπεράσουμε..\nΝευρολόγος. Αυτός ο γιατρός εντοπίζει διάφορες διαταραχές του εγκεφάλου..\nΔιορθωτικός δάσκαλος. Ειδικεύεται σε δυσκολίες ομιλίας και άλλα αναπτυξιακά θέματα.\nΨυχίατρος. Έμπειρος σε προβλήματα ψυχικής υγείας και συνταγογραφεί φάρμακα για την αντιμετώπισή τους.\nΔεν υπάρχει καθολική προσέγγιση στη θεραπεία του συνδρόμου Asperger. Για ορισμένα παιδιά, αρκεί να ακολουθήσετε μια πορεία διόρθωσης της λογοθεραπείας, η οποία θα βελτιώσει τις δεξιότητες επικοινωνίας. Κάποιοι θα επωφεληθούν από την κατάρτιση κοινωνικών δεξιοτήτων. Κάποιος χρειάζεται γνωστική συμπεριφορική θεραπεία.\nΤα φάρμακα χρησιμοποιούνται σπάνια για τη θεραπεία του συνδρόμου Asperger. Συνιστώνται κυρίως για τη διόρθωση μεμονωμένων συμπτωμάτων - για παράδειγμα, αυξημένο άγχος ή υπερκινητικότητα.\nΛοιπόν, και καλά νέα. Εάν οι γονείς ανέλαβαν τη διόρθωση εγκαίρως, μέχρι την ενηλικίωση, το σύνδρομο Asperger σε πολλές περιπτώσεις γίνεται σχεδόν αδιάκριτο. Απομένουν μόνο τα πλεονεκτήματα: υψηλή νοημοσύνη Κατανόηση των συμπτωμάτων του Asperger σε ενήλικες, η ικανότητα εστίασης σε μια ενδιαφέρουσα εργασία, αγάπη για την τάξη και άγχος τήρησης των προγραμμάτων. Και αυτό είναι μια μεγάλη αφετηρία για επιτυχία στη ζωή..\nΤι είναι το σύνδρομο Asperger και ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας?\nΤι είναι το σύνδρομο Asperger / ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας?\nΤο Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικού (NINDS), τμήμα του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ, ορίζει το σύνδρομο Asperger ως αναπτυξιακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:\n- τήρηση επαναλαμβανόμενων ρουτίνων ή τελετών\n- χαρακτηριστικά του λόγου και της γλώσσας, όπως υπερβολικά επίσημος τρόπος ομιλίας ή μονότονος λόγος, ή κυριολεκτική αντίληψη των στροφών του λόγου ·\n- κοινωνικά και συναισθηματικά ακατάλληλη συμπεριφορά και αδυναμία επιτυχούς αλληλεπίδρασης με συνομηλίκους ·\n- προβλήματα με τη μη λεκτική επικοινωνία, συμπεριλαμβανομένων περιορισμένων χειρονομιών, ανεπαρκών ή ακατάλληλων εκφράσεων του προσώπου, ή περίεργο, παγωμένο βλέμμα ·\nΑδεξιότητα και κακός συντονισμός κινητήρα.\nΑκολουθεί η ιστορία του συνδρόμου Asperger, σύμφωνα με το NINDS. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα αυτήν τη διαταραχή και τη σημασία της διάγνωσης για το παιδί και την οικογένειά σας..\nΤο 1944, ένας Αυστριακός παιδίατρος με το όνομα Hans Asperger παρατήρησε τέσσερα παιδιά στην πρακτική του που είχαν δυσκολίες με την κοινωνική ένταξη. Αν και η νοημοσύνη τους φάνηκε να είναι φυσιολογική, τα παιδιά στερούνται μη λεκτικών δεξιοτήτων επικοινωνίας, την ικανότητα να δείχνουν ενσυναίσθηση προς τους συνομηλίκους τους και ήταν φυσικά αμήχανα. Η ομιλία τους ήταν είτε δύσκολη είτε υπερβολικά επίσημη, οι συνομιλίες τους κυριαρχούσαν από ένα ολοκαίνουργιο ενδιαφέρον για ένα μόνο θέμα..\nΟι παρατηρήσεις του Asperger, που δημοσιεύθηκαν στα γερμανικά, ήταν σε μεγάλο βαθμό άγνωστες μέχρι το 1981, όταν ένας Βρετανός γιατρός με το όνομα Lorna Wing δημοσίευσε μια σειρά αναφορών περιπτώσεων παιδιών με παρόμοια συμπτώματα. Κάλεσε αυτά τα συμπτώματα σύνδρομο Asperger. Τα έργα του Wing έγιναν πολύ δημοφιλή και διαδεδομένα. Το σύνδρομο Asperger αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή διαταραχή και διάγνωση το 1992, όταν συμπεριλήφθηκε στη δέκατη έκδοση της Διεθνούς Ταξινόμησης Νοσημάτων (ICD-10), ενός διαγνωστικού εγχειριδίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Τον ίδιο χρόνο, η διάγνωση συμπεριλήφθηκε στην τέταρτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (DSM-IV).\nΤα άτομα που έχουν διαγνωστεί με αυτισμό ή διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, που έχουν φυσιολογικές γνωστικές ικανότητες και που είχαν σημαντική καθυστέρηση στην απόκτηση γλώσσας κατά την παιδική ηλικία είναι πολύ παρόμοια με τα άτομα με Asperger. Ο εξαιρετικά λειτουργικός αυτισμός και το σύνδρομο Asperger έχουν κοινά συμπτώματα και τα άτομα με αυτές τις διαγνώσεις επωφελούνται από τις ίδιες θεραπευτικές προσεγγίσεις.\nΠοια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου Asperger / του αυτισμού υψηλής λειτουργίας?\nΠολύ συχνά, το σύνδρομο Asperger δεν διαγιγνώσκεται μέχρι τη σχολική ηλικία. Σε αντίθεση με τον αυτισμό, το σύνδρομο Asperger καθορίζεται κυρίως από την κοινωνική αλληλεπίδραση του παιδιού. Τα παιδιά με σύνδρομο Asperger αναπτύσσουν τυπική ομιλία και το λεξιλόγιό τους είναι συχνά πάνω από το μέσο όρο. Ωστόσο, μπορεί να διαπιστώσετε ότι όταν το παιδί σας αλληλεπιδρά με άλλα άτομα, έχει δυσκολία ή ακατάλληλη χρήση των δεξιοτήτων του λόγου. Λόγω της έγκαιρης απόκτησης ομιλίας, τα συμπτώματα του συνδρόμου Asperger σε νεαρή ηλικία είναι δύσκολο να διακριθούν από άλλες διαταραχές συμπεριφοράς όπως η διαταραχή υπερκινητικότητας έλλειψης προσοχής (ADHD). Ως αποτέλεσμα, το παιδί σας μπορεί αρχικά να διαγνωστεί με ΔΕΠΥ, εφόσον τα προβλήματα που σχετίζονται με την αδυναμία κοινωνικοποίησης δεν εμφανίζονται..\nΑκολουθεί μια λίστα συμπτωμάτων που μπορεί να υπάρχουν σε παιδιά με σύνδρομο Asperger:\n- το παιδί αλληλεπιδρά πολύ σπάνια με άλλα άτομα ή συμπεριφέρεται ακατάλληλα σε κοινωνικές καταστάσεις ·\n- "ρομποτική" ή επαναλαμβανόμενη ομιλία.\n- οι μη λεκτικές δεξιότητες επικοινωνίας είναι κάτω του μέσου όρου, ταυτόχρονα, οι δεξιότητες λεκτικής επικοινωνίας είναι μέσες ή πάνω από τον μέσο όρο ·\n- την τάση να μιλάς περισσότερο για τον εαυτό σου παρά για άλλους.\n- αδυναμία κατανόησης θεμάτων ή φράσεων που θεωρούνται «κοινή γνώση» ·\n- ανεπαρκής επαφή με τα μάτια ή ανταλλαγή φράσεων κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας.\n- εμμονή με συγκεκριμένα και ασυνήθιστα θέματα ·\n- μονόπλευρος τρόπος ομιλίας,\n- αδέξιες κινήσεις και / ή τρόπους.\nΈνα από τα πιο εμφανή και καθοριστικά χαρακτηριστικά του συνδρόμου Asperger είναι η υπερβολική εστίαση σε ένα θέμα. Αυτά μπορεί να είναι απλά πράγματα - όπως ψυγεία ή ο καιρός - ή περίπλοκα θέματα όπως η βασιλεία του Προέδρου Franklin Delano Roosevelt κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Τα παιδιά δείχνουν αυξημένη προσοχή σε αυτά τα θέματα, προσπαθούν να μάθουν ό, τι είναι δυνατό για αυτό το θέμα - όλα τα πιθανά γεγονότα και λεπτομέρειες. Ως αποτέλεσμα, γίνονται πραγματικοί εμπειρογνώμονες στον αγαπημένο τους τομέα..\nΤα παιδιά με σύνδρομο Asperger μπορούν να μιμηθούν μονόπλευρες συνομιλίες με άλλους, ενώ μιλούν μόνο για γεγονότα που σχετίζονται με το ενδιαφέρον τους. Μπορεί να μην γνωρίζουν καν πώς να μιλούν για κάτι άλλο, ή μπορεί να μην μπορούν να ακούσουν και να κατανοήσουν τις απαντήσεις των συνομιλητών. Το παιδί σας μπορεί να μην καταλάβει ότι οι συνομιλητές του έχουν σταματήσει να ακούνε για μεγάλο χρονικό διάστημα ή δεν καταλαβαίνουν τίποτα για αυτό το θέμα..\nΈνα άλλο σύμπτωμα του συνδρόμου Asperger είναι η αδυναμία κατανόησης των ενεργειών, των λέξεων ή της συμπεριφοράς των άλλων. Τα άτομα με σύνδρομο Asperger πολύ συχνά δεν καταλαβαίνουν το χιούμορ ή τις κρυφές έννοιες ορισμένων φράσεων ή ενεργειών άλλων. Οι χειρονομίες ή οι εκφράσεις του προσώπου - όπως το χαμόγελο, το συνοφρύωμα ή "έρχονται εδώ" - μπορεί να μην έχουν νόημα για ένα παιδί με Asperger's επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν μη λεκτικά στοιχεία. Αυτό κάνει τον κοινωνικό κόσμο πολύ συγκεχυμένο και κουραστικό γι 'αυτόν. Επιπλέον, τα άτομα με σύνδρομο Asperger δυσκολεύονται να δουν την κατάσταση μέσα από τα μάτια ενός άλλου ατόμου. Αυτή η ανικανότητα τους καθιστά δύσκολο να προβλέψουν ή να κατανοήσουν τις ενέργειες των άλλων. Επιπλέον, τα άτομα με σύνδρομο Asperger συχνά, αν και όχι πάντα, δυσκολεύονται να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους..\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορεί να έχουν ασυνήθιστα ή περίεργα πρότυπα ομιλίας. Μπορεί να μιλούν πολύ δυνατά, μονότονα, ή με περίεργη προφορά. Αυτοί οι άνθρωποι δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις κοινωνικές καταστάσεις και, ως εκ τούτου, δεν γνωρίζουν ποιο θέμα συνομιλίας ή τρόπου ομιλίας είναι κατάλληλο για μια συγκεκριμένη κατάσταση ή είναι ακατάλληλο. Για παράδειγμα, ένα παιδί μιλάει πάντα δυνατά, πηγαίνει στην εκκλησία και συνεχίζει να μιλά πολύ δυνατά, χωρίς να καταλαβαίνει ότι πρέπει να μιλά πιο ήσυχα.\nΈνα άλλο κοινό σύμπτωμα του συνδρόμου Asperger είναι οι δύσκολες κινήσεις ή η καθυστέρηση στην ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων. Μπορεί να υπάρχει ασυνήθιστο βάδισμα ή κακός συντονισμός κινητήρα. Αν και αυτοί οι άνθρωποι είναι συχνά πολύ έξυπνοι και παρουσιάζουν προηγμένες γλωσσικές δεξιότητες, μπορεί απλά να μην είναι σε θέση να πιάσουν μια μπάλα ή να μάθουν πώς να πηδούν σε ένα τραμπολίνο, παρά τις πολλές προσπάθειες να τους διδάξουν πώς να το κάνουν..\nΕίναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν παρουσιάζουν όλα τα άτομα με σύνδρομο Asperger καθένα από τα παραπάνω συμπτώματα - η παρουσία ή η σοβαρότητα κάθε συμπτώματος είναι ιδιαίτερα ατομική, παρά τη γενική διάγνωση. Επιπλέον, ανεξάρτητα από ορισμένα ή όλα τα παραπάνω συμπτώματα, κάθε άτομο με αυτισμό έχει τα δικά του ταλέντα ή δυνατότητες..\nΤι προκαλεί το σύνδρομο Asperger / τον αυτισμό υψηλής λειτουργίας?\nΕίναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού δεν είναι μόνο μία διαταραχή με μία αιτία. Αντίθετα, είναι μια ομάδα παρόμοιων διαταραχών με διαφορετικές αιτίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το σύνδρομο Asperger / ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας προκαλείται από ένα συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων κινδύνου. Πολλά γονίδια πιθανότατα σχετίζονται με το σύνδρομο Asperger / τον αυτισμό με υψηλή λειτουργικότητα. Υποτίθεται ότι αυτά τα γονίδια αλληλεπιδρούν με περιβαλλοντικούς παράγοντες. Μεγάλο μέρος της έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη εξετάζει γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που οδηγούν στην ανάπτυξη παραγόντων αυτισμού..\nΥπάρχουν αρκετοί μύθοι για άτομα με σύνδρομο Asperger / Αυτισμό με υψηλή λειτουργικότητα. Δεν μπορεί να προκληθεί από γονείς, λάθη από γονείς ή συναισθηματικό τραύμα στην πρώιμη παιδική ηλικία. Το σύνδρομο Asperger / ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας είναι μια νευροβιολογική διαταραχή που δεν είναι αποτέλεσμα εμπειριών στη ζωή ενός παιδιού.\nΠλεονεκτήματα και αδυναμίες του συνδρόμου Asperger\nΑυτή είναι μόνο η πιο γενική λίστα. Για κάθε δύναμη ή πρόβλημα, μπορείτε να βρείτε παραδείγματα ατόμων για τα οποία ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Για παράδειγμα, η αδεξιότητα είναι ένα πολύ κοινό πρόβλημα. Ωστόσο, ορισμένα άτομα με σύνδρομο Asperger έχουν ταλέντο για κίνηση - για παράδειγμα, μπορεί να είναι χαρισματικοί χορευτές..\n- προσοχή στη λεπτομέρεια;\n- υψηλό ταλέντο σε έναν τομέα ·\n- σε βάθος έρευνα για το θέμα ενδιαφέροντος, που αποτελούν εγκυκλοπαιδικές γνώσεις ·\n- μια τάση για λογική συλλογιστική (χρήσιμη σε καταστάσεις όπου τα συναισθήματα μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις) ·\n- λιγότερο ανήσυχοι για το τι σκέφτονται οι άλλοι για αυτούς (μπορεί να είναι τόσο ισχυρό όσο και αδύναμο σημείο) ·\n- ανεξαρτησία σκέψης. Συχνά οδηγεί σε νέες "ιδέες", χάρη σε μια νέα ματιά σε αντικείμενα, ιδέες και έννοιες.\n- συχνά: ανέπτυξε οπτική αντίληψη (σκέψη με τη μορφή εικόνων ή βίντεο).\n- συχνά: ευγλωττία (μια τάση για λεπτομερείς περιγραφές, η οποία είναι χρήσιμη εάν πρέπει να δείξετε το δρόμο σε ένα χαμένο άτομο).\n- να ακούτε άλλους ανθρώπους χωρίς κρίση.\n- συχνά: μέσος όρος ή πάνω από το μέσο όρο νοημοσύνης.\n- κατανόηση της «γενικής» εικόνας ·\n- "ανομοιογένεια" στις δεξιότητες ·\n- κίνητρο για δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με την περιοχή ενδιαφέροντος ·\n- συχνά: αντίληψη των συναισθημάτων των άλλων\n- η αντίληψη των άγραφων κανόνων κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Μπορεί να μάθει αυτούς τους κανόνες μέσω άμεσης διδασκαλίας και κοινωνικών ιστοριών όπως Power Cards (Gagnon, 2004).\n- δυσκολίες στην αντίληψη ορισμένων τρόπων - ακουστική, κινητική, κ.ο.κ.\n- Δυσκολία στην αναγνώριση και γενίκευση σημαντικών πληροφοριών σε μια συνομιλία.\n- προβλήματα της αισθητηριακής ολοκλήρωσης, όταν οι εισερχόμενες πληροφορίες δεν καταγράφονται ή παραμορφώνονται πλήρως. Δυσκολία αγνόησης του θορύβου στο παρασκήνιο\n- Δυσκολία γενίκευσης εννοιών και δεξιοτήτων.\n- Δυσκολία έκφρασης ενσυναίσθησης με τρόπο που αναμένεται και κατανοητός από τους άλλους.\n- βλάβες στην εκτελεστική λειτουργία που οδηγούν σε δυσκολίες στο σχεδιασμό μακροπρόθεσμων εργασιών.\nΕκτελεστική λειτουργία και ψυχική θεωρία\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger / Αυτισμό υψηλής λειτουργίας συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα που σχετίζονται με την αδυναμία τους να αναγνωρίσουν συγκεκριμένες κοινωνικές ενδείξεις και δεξιότητες. Μπορεί να έχουν δυσκολία στην επεξεργασία μεγάλων ποσοτήτων πληροφοριών και στην επικοινωνία με άλλα άτομα. Αυτά τα προβλήματα συνδέονται με δύο βασικά προβλήματα - τη διαταραχή της εκτελεστικής λειτουργίας και τη θεωρία της ψυχικής.\nΗ εκτελεστική λειτουργία είναι δεξιότητες όπως η οργάνωση, ο προγραμματισμός, η διατήρηση της εστίασης στην εργασία που βρίσκεται στο χέρι και η καταστολή ακατάλληλων παρορμήσεων. Η θεωρία του νου είναι η ικανότητα να καταλαβαίνουμε τι σκέφτονται και αισθάνονται οι άλλοι και πώς σχετίζεται με το ίδιο το άτομο. Και τα δύο αυτά ζητήματα επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ατόμων με σύνδρομο Asperger..\nΟι δυσκολίες στην εκτελεστική λειτουργία μπορούν να εκδηλωθούν με διαφορετικούς τρόπους. Μερικοί άνθρωποι δίνουν προσοχή στις μικρότερες λεπτομέρειες, αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν πώς να συνδυάσουν αυτές τις λεπτομέρειες σε μια μεγάλη εικόνα. Άλλοι δυσκολεύονται να επικεντρωθούν σε ένα πράγμα ή να οργανώσουν τις σκέψεις και τις ενέργειές τους. Οι δυσκολίες στην εκτελεστική λειτουργία συχνά συνδέονται με τον κακή έλεγχο της ώθησης. Ο Temple Grandin είπε κάποτε, "Δεν μπορώ να κρατήσω μερικές από τις πληροφορίες στο μυαλό μου ενώ σχεδιάζω το επόμενο βήμα στη σειρά." Τα άτομα με σύνδρομο Asperger έχουν συχνά κακές εκτελεστικές ικανότητες όπως σχεδιασμό, αλληλουχία και αυτορρύθμιση.\nΠροβλήματα με τη διανοητική θεωρία είναι η αδυναμία ενός ατόμου να κατανοήσει ή να ορίσει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις προθέσεις των άλλων. Τα άτομα με σύνδρομο Asperger / Αυτισμό υψηλής λειτουργίας συχνά δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα των άλλων, που μερικές φορές αναφέρεται ως «τύφλωση του μυαλού». Ως αποτέλεσμα αυτής της τύφλωσης, τα άτομα με σύνδρομο Asperger συχνά δεν καταλαβαίνουν εάν οι ενέργειες άλλων είναι σκόπιμες ή ακούσιες..\nΑυτά τα προβλήματα συχνά οδηγούν τους άλλους να πιστεύουν ότι το άτομο με σύνδρομο Asperger δεν συμπαθεί με αυτά ή τα κατανοεί και αυτό περιπλέκει τις κοινωνικές καταστάσεις..\nΈνα έλλειμμα στη διανοητική θεωρία έχει συχνά μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή των ατόμων με σύνδρομο Asperger. Στο σύνδρομο Asperger and Troubled Moments, η Brenda Smith Miles και ο Jack Southwick απεικονίζουν τα ακόλουθα προβλήματα που σχετίζονται με τη διανοητική θεωρία:\n1. Δυσκολίες στην εξήγηση της συμπεριφοράς κάποιου άλλου.\n2. Δυσκολία στην κατανόηση των συναισθημάτων των άλλων.\n3. Δυσκολία πρόβλεψης της συμπεριφοράς ή της συναισθηματικής κατάστασης κάποιου άλλου.\n4. Προβλήματα με την κατανόηση της άποψης κάποιου άλλου.\n5. Προβλήματα με την κατανόηση των προθέσεων των άλλων.\n6. Αντιμετωπίζοντας προβλήματα με το πώς η συμπεριφορά σας επηρεάζει τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων.\n7. Προβλήματα με ενωμένη προσοχή στην ομάδα και άλλους άγραφους κοινωνικούς κανόνες.\n8. Αποτυχία διάκρισης της φαντασίας από το γεγονός.\nΟι Ozonoff, Dawson και McPartland, στο βιβλίο τους A Parent's Guide to Asperger Syndrome and High Functioning Autism, προσφέρουν πολλές οδηγίες για να βοηθήσουν τα παιδιά με σύνδρομο Asperger / High Funinging Autism στην τάξη. Προσφέρουν τις ακόλουθες οδηγίες για την αντιμετώπιση προβλημάτων λειτουργίας των στελεχών:\n- Συμπληρώστε το σημειωματάριό σας καθημερινά, το οποίο μπορείτε να κάνετε στο σπίτι και στο σχολείο. Έτσι, όλα τα μέρη θα γνωρίζουν τι δουλειά πρέπει να κάνει το παιδί και ποια είναι η επιτυχία του.\n- Είναι καλύτερα να χωρίσετε μεγάλα καθήκοντα για το παιδί σε μικρά μέρη, με καθένα από τα οποία το παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει εύκολα.\n- για αυτοοργάνωση, το παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί ημερολόγια ή φορητούς υπολογιστές.\n- είναι καλύτερο για το παιδί να εκτυπώσει το πρόγραμμα των μαθημάτων για το σπίτι και μαζί του.\n- πρέπει να διαθέσετε αρκετό χρόνο για οδηγίες, επανάληψη οδηγιών και ατομική βοήθεια στον μαθητή.\n- στην τάξη, το παιδί τοποθετείται καλύτερα μπροστά από τον δάσκαλο και μακριά από όλες τις περισπασμούς.\nΣύνδρομο Asperger και αυτισμός - υπάρχει διαφορά;?\nΜόλις διαγνωστεί, μπορεί να έχετε πολλές ερωτήσεις και να προσπαθήσετε να βρείτε απαντήσεις σε αυτές. Ένα τέτοιο ερώτημα είναι πόσο παρόμοιο ή διαφορετικό είναι το σύνδρομο Asperger από άλλες διαταραχές του φάσματος του αυτισμού; Το σύνδρομο Asperger είναι μέρος του φάσματος του αυτισμού, αλλά η διαφορά είναι στην πρώιμη ανάπτυξη του λόγου. Αυτό κάνει το σύνδρομο Asperger να ξεχωρίζει από άλλες διεισδυτικές αναπτυξιακές διαταραχές..\nΤο σύνδρομο Asperger και ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας περιγράφονται συχνά ως η ίδια διάγνωση. Αν και τώρα θεωρούνται δύο διαφορετικές διαγνώσεις, υπάρχει μια συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με το πόσο απαραίτητο είναι αυτό. Είναι πιθανό στο μέλλον να συνδυαστούν σε μία κατηγορία. Τα άτομα με αυτισμό υψηλής λειτουργίας και το σύνδρομο Asperger έχουν μέση ή πάνω από τη μέση νοημοσύνη, αλλά μπορεί να έχουν δυσκολίες με την κοινωνική αλληλεπίδραση και την επικοινωνία.\nΗ διάγνωση μπορεί να προκαλέσει σύγχυση για τον γονέα και το παιδί, καθώς οι όροι δεν είναι σαφώς καθορισμένοι. Είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι το σύνδρομο Asperger και ο αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας, σε γενικές γραμμές, εκδηλώνουν το ίδιο και απαιτούν τις ίδιες θεραπευτικές προσεγγίσεις..\nΗ κύρια διαφορά είναι ότι ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας διαγιγνώσκεται μόνο εάν το παιδί είχε καθυστέρηση ομιλίας στην πρώιμη παιδική ηλικία, ενώ στο Asperger, το παιδί δεν είχε σημαντική καθυστέρηση στην ομιλία..\nΤι κοινό έχουν το σύνδρομο Asperger με τον κλασικό αυτισμό;\nΣύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικού, τα παιδιά με σύνδρομο Asperger δυσκολεύονται να εντοπίσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, όπως τα παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργίας. Έχουν δυσκολία στην επικοινωνία με άλλα άτομα, συχνά δεν διατηρούν επαφή με τα μάτια και δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις εκφράσεις και τις χειρονομίες του προσώπου των άλλων. Πολλά παιδιά με σύνδρομο Asperger σφίγγουν τα χέρια τους, μια συμπεριφορά που παρατηρείται συχνά στον κλασικό αυτισμό. Η ομιλία τους στερείται συναισθηματικού χρωματισμού (ή έχουν άλλα χαρακτηριστικά του λόγου). χρειάζονται ένα άκαμπτο πρόγραμμα? έχουν έντονο, ακόμη και ιδεοληπτικό ενδιαφέρον για ένα συγκεκριμένο θέμα, με αποτέλεσμα να γίνουν πραγματικοί εμπειρογνώμονες σε αυτόν τον τομέα. Συχνά παρουσιάζουν αυξημένη ευαισθησία σε διάφορα ερεθίσματα, όπως ήχους, ρούχα ή τρόφιμα..\nΠώς το σύνδρομο Asperger / ο αυτισμός υψηλής λειτουργίας διαφέρει από τον κλασικό αυτισμό?\nΣε σύγκριση με τον κλασικό αυτισμό, τα παιδιά με σύνδρομο Asperger / Highism Function Autism έχουν φυσιολογικό IQ. Συχνά φαίνεται στους γύρω τους τα ίδια παιδιά με όλους τους άλλους, με εξαίρεση την κοινωνική αμηχανία και όχι πλήρως κατανοητούς τρόπους. Αυτός είναι ο λόγος που οι επαγγελματίες του τομέα της υγείας ενδέχεται να μην παρατηρήσουν το σύνδρομο Asperger / τον αυτισμό υψηλής λειτουργίας σε νέους ασθενείς ή μπορεί να διαγνώσουν εσφαλμένα. Τα συμπτώματα γίνονται εμφανή αργότερα, όταν το παιδί αρχίζει να χρειάζεται πολύπλοκες κοινωνικές δεξιότητες - για παράδειγμα, επικοινωνία με τους συνομηλίκους. Αυτό εξηγεί γιατί οι γονείς παιδιών με σύνδρομο Asperger ζητούν βοήθεια αργότερα από ό, τι για πιο εμφανή συμπτώματα σε νεαρή ηλικία..\nΘα ήταν πολύ βολικό και εύκολο να δείξετε το δάχτυλό σας στη λίστα των διαγνώσεων και να πείτε, "Αυτό είναι το πρόβλημα." αλλά στη ζωή είναι σχεδόν ποτέ βολικό και εύκολο.\nΠαρεμπιπτόντως, είναι πραγματικά καλή ιδέα να γράψετε για έναν φίλο 31 ετών)\nΣυνεχίζει να φωνάζει ότι φαίνεται να αισθάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά, είτε κατάθλιψη, είτε κάτι από την κατηγορία που περιγράφεται στην ανάρτηση, ή ίσως όλα ταυτόχρονα. Και του απαντώ: "Ναι, ηλίθιοι, απλά δεν κάνετε δικαιολογίες με φανταστικές πληγές και μην κατακλύζετε τους ανθρώπους γύρω σας με τις εφευρέσεις σας"..\nΣτην πραγματικότητα, είχε μια ενδιαφέρουσα υπόθεση: για 8 χρόνια έχει έναν ανιψιό που ζει σε άλλη πόλη και έρχεται σε διακοπές. Η φυλή, όπως όλα τα παιδιά, λατρεύει να παίζει με παιχνίδια στον υπολογιστή, και ο φίλος του παρέχει ευγενικά έναν υπολογιστή και μια βιβλιοθήκη κατάλληλων παιχνιδιών για όλη τη γειτονιά. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα αρκετό και ο ανιψιός συχνά ζητά από τον θείο να παίξει μαζί του. Μερικές φορές ένας φίλος μπορεί να αντισταθεί, μερικές φορές όχι..\nΈτσι, το κείμενο είναι ήδη dofig, αλλά η ουσία μόλις ξεκινά τώρα.\nΈνας φίλος αγαπά έναν ανιψιό, αλλά ο ανιψιός του αγαπά την οικογένειά του, αλλά βλέποντας τις δραστηριότητές του ο ανιψιός ενός φίλου είναι πολύ εξοργισμένος, επειδή ο ανιψιός είναι νέος ηλίθιος, όλοι είναι έτσι σε αυτήν την ηλικία, περνάει, πρέπει να είστε υπομονετικοί.\nΑλλά το πιο σκουπίδια, από το οποίο ένας φίλος είναι απλά ahui, είναι ότι ένας φίλος στα 31 του χρόνια βλέπει μια πλήρη αλληλογραφία της συμπεριφοράς ενός νεαρού dolbaeb με το πώς αισθάνεται ένας φίλος μέσα σε όλη την ώρα και αφήνει μόνο στο σπίτι.\nΙσχυρό εσωτερικό παιδί, αν ο Βέρνης.\nΑυτό υπόσχεται ορισμένα σοβαρά προβλήματα μετά από 30 χρόνια ζωής.?\nΓι 'αυτό λέω σε έναν φίλο "μην στρίβετε, αλλά όλοι το έχουν", προφανώς δεν έχω δίκιο?\nΈτσι δουλεύει ένας φίλος για 10 χρόνια, αισθάνεται αρκετά φυσιολογικός, επικοινωνεί κανονικά με τους ανθρώπους στη δουλειά. είναι αλήθεια, σκύλα, ο συνομιλητής δεν μοιάζει ποτέ, και το παρατήρησα από έξω, σημείωσε στον εαυτό μου ότι μοιάζει με κάποιο σχιζοειδές αυτές τις στιγμές.\n. παρόλο που υπάρχει ένα ακόμη πράγμα, ο Ροδάκη τον πιέζει όλο και πιο συχνά στον τοίχο και ρωτάει "Cho; Πότε είναι το κορίτσι; Πότε είναι η οικογένεια; Πότε είναι τα παιδιά;" Ένας φίλος αστειεύεται, "Γαμώ, η ψυχολογική μου ηλικία είναι στο επίπεδο ενός νηπιαγωγείου! Τι είδους κορίτσια, τι είδους οικογένεια έχει ένας νεαρός χαζός; Χαχαχα" και όλοι οι Ροδάκι είναι τόσο "Χαχαχα", νομίζουν ότι αυτό είναι αστείο)\nΑπό την άλλη πλευρά, 31 ετών, ο φίλος δεν πρόκειται να αλλάξει.\nSoryan, κάνω ερωτήσεις) Δεν θα το κάνω.\nΟι ASD δεν προχωρούν. Οπότε όχι, πιο σοβαρά προβλήματα από ό, τι υπάρχουν ήδη, δεν πρέπει να περιμένετε.\nΩ, ευχαριστώ, αυτή η απάντηση είναι ακόμη πιο χρήσιμη από ό, τι περίμενα. )\nΈνας φίλος αισθάνεται καλά, αλλά το να συγκρίνεις τον εαυτό του με τους άλλους είναι ένα τέχνασμα; : Δ\nΛοιπόν, η απάντησή μου είναι η ίδια: Δεν πιστεύω πραγματικά στα ναρκωτικά, αλλά πιστεύω στην ψυχοθεραπεία «συζήτηση». Κατά συνέπεια, πρώτα απ 'όλα, σας συμβουλεύω πάντα να το δοκιμάσετε..\nΚαι γράψτε, pozh, εάν, φυσικά, το θέμα είναι γνωστό, τουλάχιστον εν συντομία, τι συνήθως λαμβάνεται από τα ναρκωτικά και πώς πρέπει γενικά να λειτουργεί?\nΕίναι απλώς ότι αν υπάρχει κάτι με αλλαγή στη συνείδηση αποκλειστικά κάτω από τα ναρκωτικά, δεν είναι πραγματικά πηγή.\nΗ αυτιστική απόσυρση δεν θεραπεύεται, αλλά τα φάρμακα βοηθούν στη μείωση των δευτερογενών συμπτωμάτων: κατάθλιψη (αντικαταθλιπτικά), άγχος (αγχολυτικά), πανικός (ηρεμιστικά) κ.λπ..\nΤώρα είμαι λίγο πολύ ικανός να κινηθώ χωρίς να πιάσω έπιπλα και κουφώματα. Αλλά ακόμα δεν μου αρέσει.\nΈνας από τους καλύτερους ειδικούς σε αυτά τα θέματα.\nΜικρά βήματα. Συνέχιση\nΘα συνεχίσω να γράφω λίγο για το ASD, και πώς ζούμε μαζί του. Γράφω για την εμπειρία μου σε απλή γλώσσα.\nΟ καιρός στην περιοχή μας είναι όμορφος, η ζέστη τελειώνει, οι βροχές αρχίζουν να πέφτουν, η κυβέρνηση και ο πληθυσμός καταπολεμούν επιτυχώς το COVID19.\nΤα μέτρα καραντίνας μας έχουν επηρεάσει επίσης, το σχολείο είναι κλειστό, ακολουθούμε τους γενικούς κανόνες και μένουμε στο σπίτι. Η εργασία σταματά, το βαγόνι.\nΜια καλή ευκαιρία να είσαι μαζί και να αφιερώσεις χρόνο στη δουλειά με το παιδί σου, κάτι που χρησιμοποιούμε.\nΣτην πραγματικότητα, για τα επιτεύγματά μας και πώς το κάναμε.\nΗ μικρότερη κόρη μου έχει αυτισμό, και στην περίπτωσή μας, αυτό εκφράζεται, μεταξύ άλλων, στην άρνηση νέου φαγητού.\nΓια τον Σεπτέμβριο του 2019, η διατροφή του παιδιού περιελάμβανε τα ακόλουθα τρόφιμα\n- γάλα φρούτων τριών τύπων και μόνο σε συγκεκριμένη συσκευασία και από συγκεκριμένο κατασκευαστή. Το ίδιο γάλα, αλλά σε φιάλες ή σε συσκευασία 1 λίτρου - κατηγορηματική άρνηση\nΣτην οικογένειά μας, τα γεύματα οργανώνονται με έναν τρόπο ντόλτ, δεν υπάρχει τίποτα όπως πρωινό-μεσημεριανό γεύμα-δείπνο σε ένα πρόγραμμα και η διατροφή για ένα παιδί 3 ετών είναι πολύ κακή.\nΚαι εισαγάγαμε έναν κανόνα - μία φορά την ημέρα όλοι μαζευόμαστε και τρώμε μαζί. Σε μια αυστηρά καθορισμένη ώρα, ο μόνος έγκυρος λόγος που δεν εμφανίζεται στο τραπέζι είναι, ξέρετε ☺\nΕπίσης, αυτή τη στιγμή, απαγορεύονται τηλεοράσεις / τηλέφωνα / Διαδίκτυο και άλλες περισπασμούς..\nΜέσα σε δύο μήνες, καθόμασταν όλοι μαζί στο τραπέζι, βάζουμε σε ένα πιάτο ακριβώς το ίδιο φαγητό που βάζουμε για τον εαυτό μας και περάσαμε το μεσημεριανό γεύμα, παρατηρώντας προσεκτικά όλα όσα συνέβαινε στο παιδί, χωρίς να παρεμβαίνουμε και χωρίς να ρίχνουμε "γονική αγάπη και φροντίδα" στο παιδί.\nΣτην αρχή αυτού του ταξιδιού, η κόρη δεν καθόταν πάντα στο τραπέζι, και ακόμα κι αν το έκανε, χρειάστηκε 5 λεπτά στην καλύτερη περίπτωση..\nΜετά από μερικές εβδομάδες, η κόρη άρχισε να αγγίζει το φαγητό. Μιμηθείτε τι κάνουμε. Παίξτε με φαγητό. Κάθε επίχρισμα σάλτσας στην επιφάνεια του τραπεζιού και το σκούπισμα των λιπαρών λαβών σε οποιοδήποτε αντικείμενο που μας άρεσε θεωρείται δεδομένο, δεν το προσέξαμε και δεν «τεντώσαμε» το παιδί με κανέναν τρόπο. Απλά επιτρέποντάς της να κάνει απολύτως ό, τι θέλει και με κάθε δυνατό τρόπο την υποστήριξε σε αυτό.\nΑπό καιρό σε καιρό επιβράδυνσα τη γυναίκα μου: - «Α, αγαπητέ, παρακαλώ μην πηγαίνετε στο παιδί. Ας είναι. Κάνει. Οτι. Τι. Θέλει. ΠΑΡΑΚΑΛΩ. Θα το καθαρίσω αργότερα. Δείπνομε με την κόρη μας ακριβώς όπως γευματίζουμε με τους ενήλικες συγγενείς ή φίλους μας. Φανταστείτε ότι η κόρη μας το μεσημέρι είναι, για παράδειγμα, η θεία σου. "\nΜετά από 3 εβδομάδες, το παιδί είχε ένα πλήρες γεύμα μαζί μας. Κάθισε μαζί μας σε ένα κοινό τραπέζι, έπαιζε με φαγητό και μου έτρωγε, μετά τη γυναίκα μου. Αλλά δεν έτρωγε.\nΜετά από άλλες 3 εβδομάδες, δοκίμασε ένα μικροσκοπικό κομμάτι κέικ ψαριού.\n"Λοταρία!" - Είπα, πηδώντας μέχρι το ταβάνι Για τις επόμενες δύο εβδομάδες τρώγαμε κέικ ψαριών κάθε μέρα.\nΕδώ θα σημειώσω ότι κάθε φορά που μαγειρεύουμε κάτι καινούργιο και ένα - μαγειρεμένο - φαγητό. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα ότι η σούπα μαγειρεύεται για 3 ημέρες, ή κάποιο είδος πιάτου προετοιμάζεται για μελλοντική χρήση.\nΠαράλληλα με αυτό, άρχισαν να έρχονται καλά νέα από το σχολείο - ο διευθυντής και ο ιδιοκτήτης του σχολείου μας συναντούσαν περιοδικά με χαρούμενο ενθουσιασμό όταν πήραμε την κόρη μας και πετάξαμε: Φαντάζεσαι !? Έφαγε ένα κομμάτι κέικ σήμερα! " Ή: «Σήμερα η κόρη σου έφαγε κέικ ρυζιού με όλους! Είναι πολύ δροσερό! Ο σεφ μας θα σας στείλει μια συνταγή, προσπαθήστε να το μαγειρέψετε στο σπίτι! "\nΓενικά, δεν υπάρχουν προβλήματα στο σχολείο μας και όλο το προσωπικό συμμετέχει ενεργά στη ζωή των ειδικών παιδιών, εκ των οποίων υπάρχουν δύο ακόμη άτομα στην ομάδα της κόρης μου - ένα αγόρι με σοβαρή μορφή αυτισμού + εγκεφαλική παράλυση και αναπτυξιακή καθυστέρηση και ένα κορίτσι με ήπια μορφή. Υπάρχουν περίπου 30 άτομα στην ομάδα. Και η ομάδα χωρίζεται σε 2 υποομάδες. Θυμηθείτε την περίοδο που ήμασταν στη Ρωσία για δουλειές για αρκετούς μήνες και πώς μας κλοτσιές "ξέρετε, θα στείλατε την κόρη σας σε οικοτροφείο για τέτοια παιδιά, αλλά δεν χρειάζεται να πάτε στο νηπιαγωγείο μας και δεν θα μπορέσουμε να σας διδάξουμε πια" τα ίδια μαζικά σχόλια shitguards στις προηγούμενες δημοσιεύσεις μου, ότι "αυτό είναι σωστό, τίποτα, atata-ololo, και γενικά pish-pysch", είμαι πεπεισμένος ότι πηγαίνουμε με τον σωστό δρόμο. Θα επιστρέψω σε αυτό λίγο αργότερα..\nΓενικά, δύο μήνες μετά την εισαγωγή της παράδοσης της υποχρεωτικής συγκέντρωσης στο τραπέζι, η κόρη άρχισε να τρώει 4 νέα προϊόντα.\n... και σταμάτησε να τρώει χυλό. Καθόλου.\nΌταν γράφω - άρχισα να τρώω - αυτό σημαίνει ότι έχει εμφανιστεί μια σταθερή συνήθεια. Και παρόλο που αυτό δεν λειτούργησε πάντα, και το ποσό ήταν κυρίως μικροσκοπικό, ήταν μια νίκη.\nΜαζί με αυτό, συνεχίστηκε η θεραπεία με ΑΒΑ, συγκεντρώσαμε επίσης στο τραπέζι, πειραματιστήκαμε με προϊόντα και παρατηρήσαμε.\nΜια σημαντική στιγμή που ένιωσα και κατάλαβα - και βρήκα έναν κανόνα που είναι καλό να χρησιμοποιώ κατ 'αρχήν στη ζωή: «Παρατηρήστε και βοηθήστε. Αν σας ρωτήσουν. Μην ρωτάτε - ΜΗΝ ΑΡΧΕΤΕ με τη φροντίδα, την αγάπη και τη γνώμη σας "\nΣτα τέλη Φεβρουαρίου, πήραμε μαζί στροφές από κάποιο είδος «κρύου» (όχι, όχι COVID, περάσαμε τις δοκιμές, όλα ήταν καλά), το παιδί είχε ακόμα υπολειμματικό βήχα για μερικές εβδομάδες και στη συνέχεια συνέβη ένας μικρός υπολογιστής.\nΤο παιδί άρχισε να κοιμάται πολύ άσχημα, και ήταν προφανές ότι τα πόδια της πονόδονταν, δηλαδή τον αστράγαλο και τα γόνατα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας όλα ήταν καλά, το παιδί ήταν ενεργό, κολύμπι στη θάλασσα, τρέξιμο, παιχνίδι. Το βράδυ, το μασάζ βοήθησε πολύ + Κάλεσα τον γιατρό μας (παιδίατρο) και για αρχή μόλις μίλησα, περιγράφοντας τα συμπτώματα. Το παιδί είναι μεγάλο + αναπτύσσεται ενεργά, οπότε ο γιατρός αποφάσισε ότι αυξάνει τους πόνους και γενικά χαλαρώσαμε.\nΗ δυσκολία εδώ είναι ότι το παιδί ουσιαστικά δεν μιλάει και δεν μπορεί να εξηγήσει τι πονάει.\nΗ κατάσταση επιδεινώθηκε και αν νωρίτερα ήταν μόνο πόνος στα πόδια πριν κοιμηθεί, ένα πρωί η κόρη δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι. Παρατηρώντας την επιδείνωση, οδηγήσαμε ήδη στο νοσοκομείο και περάσαμε εξετάσεις, έπρεπε να γίνουν για 3 ημέρες, στην πραγματικότητα - μια εβδομάδα λόγω της κατάστασης με το COVID.\nΤη στιγμή της παραλαβής των εξετάσεων, η κόρη ουσιαστικά δεν μπορούσε να περπατήσει.\nΤο νοσοκομείο είπε: παιδιά, ναι, η κατάσταση είναι δυσάρεστη, αλλά ας περιμένουμε τις εξετάσεις, γιατί η εξέταση και η εξέταση δεν έδειξαν τίποτα. Μετρήστε τη θερμοκρασία του παιδιού, προσέξτε, μπορεί να εξακολουθεί να αυξάνεται πόνους + ίσως δεν έχει ήδη βλάψει, μόνο στην περίπτωση ενός αυτιστικού παιδιού, ο πόνος θα μπορούσε να την τρομάξει και άλλαξε το μοντέλο συμπεριφοράς της.\nΤα παιχνίδια μας στο κρεβάτι δεν προκάλεσαν πόνο, αν και αγωνιστήκαμε αστεία και παίξαμε γαργαλητά, το παιδί χρησιμοποίησε ενεργά τα πόδια του με σοβαρό φορτίο κ.λπ..\nΩς αποτέλεσμα των δοκιμών και των εξετάσεών μας, έγινε μια διάγνωση και μας συνταγογραφήθηκαν φάρμακα και ο επικεφαλής ιατρός είπε ότι το παιδί χρειάζεται πρωτεΐνη. Στα ρωσικά - κρέας. ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟΣ!\nΣτη συνέχεια εμφανίστηκε μια νέα εργασία - πώς να δώσετε φάρμακο στο παιδί; Και πώς να παρέχετε αυτήν την πολύ πρωτεΐνη.\nΤα φάρμακα έπρεπε να αναμιχθούν σε μιλκσέικ και η πρωτεΐνη, όπως αποδεικνύεται, πωλείται ως φόρμουλα. Πήραμε ένα πακέτο με ένα κοκτέιλ, χύσαμε τα περιεχόμενα μέσω ενός σωλήνα, φτιάξαμε ένα μείγμα σε ένα μπλέντερ, εμπλουτίζοντάς το με πρωτεΐνη και χύσαμε πίσω. + Έφτιαξα ζυμαρικά με αυγά που προστέθηκαν στη ζύμη και πειραματίστηκα με φαγητό με κάθε δυνατό τρόπο. Μετά από μερικές εβδομάδες, το παιδί επέστρεψε στην κανονική ζωή. Ο γιατρός είπε - είσαι υπέροχος συνάδελφος, όλα είναι καλά μαζί σου fine\nΗ κόρη δοκίμασε επίσης, και αν νωρίτερα αυτά ήταν μικροσκοπικά κομμάτια που έσκισε τα κέικ ψαριών, τότε μέχρι τα τέλη Μαρτίου είχε ήδη ξεπεράσει ολόκληρο το παϊδάκι, που είναι περίπου 100 γραμμάρια! Νίκη!\nΗ διατροφή περιλάμβανε επίσης τα ακόλουθα τρόφιμα\n- ομελέτα (καλοψημένη πρωτεΐνη)\nΤαυτόχρονα, το παιδί συμμετέχει πλήρως στην προετοιμασία της σαλάτας (εδώ γράφω αυτές τις γραμμές και πριν από 10 λεπτά, η κόρη μου ήρθε σε εμένα, πήρε το χέρι μου, με πήρε στην κουζίνα-τραπεζαρία, κάθισε στο τραπέζι, πήρε τη σαλάτα και τις ντομάτες από το ψυγείο, έπλυνε το μαρούλι και την ντομάτα και κόψαμε τη σαλάτα της μαζί)\nΑπό τις δεξιότητες για μισό χρόνο από τις καθημερινές μας συγκεντρώσεις στο δείπνο, δημιουργήθηκε ένα πολύ σημαντικό - ένα ενδιαφέρον για νέα φαγητά.\nΚαι συνειδητοποίησα τη σημασία αυτού πριν από τρεις εβδομάδες.\nΈχουμε προγραμματίσει πολλά πράγματα, όπως ένα ταξίδι στα μαγαζιά με την αγορά τροφίμων για 10 ημέρες, καθώς αγοράζουμε κρέας, ψάρι και όλα τα είδη παντοπωλείων και οικιακών ειδών παγκοσμίως και σε ένα μικρό κατάστημα χονδρικής - αυτό είναι κερδοφόρο και βολικό και φρούτα και λαχανικά και αγοράζουμε φρέσκα θαλασσινά κάθε μέρα, και γενικά δεν είχαμε χρόνο για μεσημεριανό γεύμα, ήθελα να φάω κάτι.\nΣταματήσαμε σε ένα εστιατόριο αλυσίδας όπου μαγειρεύουν ένα υπέροχο κοτόπουλο (όχι KFC, μια τοπική μάρκα, και πολύ πιο νόστιμο και φθηνότερο), πήρα ένα κοτόπουλο, δύο μισά τραγανό κοτόπουλο και δύο μερίδες τηγανητό κοτόπουλο.\nΛοιπόν, ξεκινήσαμε να τρώμε στο δρόμο☺\nΗ κόρη ζήτησε ένα κομμάτι κοτόπουλο, φυσικά, το έδωσα.\nΚαι το έφαγε, και ένα τόσο μεγάλο κομμάτι.\nΞέρετε, είναι δύσκολο να καθίσετε και να προσποιηθείτε ότι δεν συμβαίνει τίποτα όταν μέσα σας χαίρεστε και χαίρεστε. Και τότε η κόρη ζήτησε μια γκετζά. Και το έφαγα. 6 ή 7 κομμάτια.\nΣυνήθως τρώω 10-15 κομμάτια.\nΥπάρχει ένα άλλο σημαντικό σημείο εδώ. Το Gedza είναι κολλημένο σε ξύλινα ραβδιά, με τα κεμπάπ, και τηγανίζεται σε λάδι. Η κόρη ενδιαφερόταν για μια τέτοια μερίδα φαγητού, επειδή τα ρολά της άνοιξης δεν της ενδιαφέρουν, αλλά φυτεύονται σε ένα ξύλινο ραβδί - tadaaaam - ένα άλλο προϊόν στη διατροφή - ρολά της άνοιξης.\nΕδώ περιέγραψα την κύρια διατροφική γραμμή, αλλά γενικά, η δίαιτα από τον Σεπτέμβριο έχει γίνει αυτή:\n- τηγανητό gedza με κοτόπουλο\n- τηγανητά ρολά της άνοιξης\n- παγωτό σάντουιτς με μπισκότα Oreo\nΛοιπόν, γενικά, για την επιτυχία.\n1. Η θεραπεία με ABA δίνει καλά αποτελέσματα στην περίπτωσή μας, και αν στην αρχή ήταν δύσκολο να αναδιαμορφωθεί ολόκληρος ο ρυθμός της ζωής, τώρα έχει ενσωματωθεί τόσο οργανικά στην καθημερινή μας ρουτίνα που δεν το παρατηρούμε. Δημιουργείται μια ομοιότητα προφορικής επαφής.\n2. Το παιδί άρχισε να πηγαίνει στο γιογιό, αλλά τώρα υπάρχουν δυσκολίες, κάτι φοβισμένο, οπότε για τον δεύτερο μήνα το αντιμετωπίζουμε χρησιμοποιώντας διάφορες προσεγγίσεις. Σε κάθε περίπτωση, κατά τη στιγμή της εγκατάλειψης του ποτ, η ικανότητα ήταν σταθερή και επεξεργασμένη, επομένως υπομονή και εργασία, εργασία και υπομονή\n3. Καταπληκτική επιτυχία στο φαγητό.\n4. Άρχισα να σκέφτομαι και να οργανώνω ένα στρατόπεδο για γονείς παιδιών με ASD και τα παιδιά τους. Είναι κυρίως για τους γονείς. Μέχρι στιγμής, θέλω να κάνω το πρώτο στρατόπεδο το καλοκαίρι του 2021-22. Ήδη ολοκληρώθηκε - το ζήτημα της διαμονής που πληροί όλες τις απαιτήσεις και τα τρόφιμα έχει επιλυθεί. Υπάρχουν ειδικοί. Το πρόγραμμα γράφεται. Όλα δεν είναι γρήγορα, γιατί χρειάζονται πολλή προετοιμασία και χρήματα, και τα τραβάω μόνοι μου. Σήμερα βλέπω τη μορφή ως εξής: 10-12 παιδιά με ASD και τους γονείς τους, 2 εβδομάδες.\nΠαρέχω 2-3 ειδικούς τάξης από τη Ρωσία και, κατά 99%, θα υπάρχουν μερικοί ακόμη ειδικοί από άλλες χώρες, διαμονή και γεύματα σε μορφή πρωινού-δείπνου. Πυκνό πρόγραμμα.\nΟι γονείς μας παρέχουν μόνο την πτήση. Ίσως, σε ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις, να είμαι σε θέση να μαζέψω χρήματα για εισιτήρια. Τι θα κάνουμε? Μαθαίνοντας να ζείτε με ASD. Ζήστε πλήρως και ευτυχισμένα.\nΚαι μετά θα δούμε.\nΣύνδρομο Asperger: Άρρωστοι ή άλλοι?\nΌλοι μας έχουμε συναντήσει «περίεργους» ανθρώπους τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας. Σίγουρα έπρεπε να συναντήσετε περαστικούς στο δρόμο με μια ανεξάρτητη έκφραση στα πρόσωπά τους, τα περιπλανώμενα μάτια, ντυμένα άνετα. με ένα ασυνήθιστο, κάπως άβολο, «μηχανικό» βάδισμα, μερικές φορές μουρμουρίζοντας κάτι στον εαυτό τους. Και ξεχάσατε αυτήν τη συνάντηση - ποτέ δεν γνωρίζετε ότι υπάρχουν ασυνήθιστοι άνθρωποι. Και δεν συνειδητοποιήσατε ότι μπορεί να έχετε αντιμετωπίσει έναν φορέα ψυχοπαθολογικού φαινομένου όπως το σύνδρομο Asperger.\nΗ διαταραχή πήρε το όνομά της από τον Αυστριακό ψυχίατρο και παιδίατρο Hans Asperger, ο οποίος, το 1944, περιέγραψε παιδιά με έλλειψη μη λεκτικής (χωρίς λέξη) επικοινωνίας, περιορισμένη συναισθηματική ανταπόκριση σε άλλους και σωματική αμηχανία. Ο ίδιος ο Asperger χρησιμοποίησε τον όρο "αυτιστική ψυχοπάθεια".\nΟ όρος Σύνδρομο Asperger επινοήθηκε από τον Άγγλο ψυχίατρο Lorna Wing σε μια έκδοση του 1981. Η σύγχρονη ιδέα του συνδρόμου εμφανίστηκε επίσης το 1981, και στις αρχές της δεκαετίας του '90 αναπτύχθηκαν διαγνωστικά πρότυπα.\nΣύμφωνα με τη Βρετανική Εθνική Αυτιστική Εταιρεία, ο επιπολασμός του συνδρόμου Asperger με IQ 70 και άνω (IQ κάτω από 70 - διανοητική καθυστέρηση) είναι 3,6 ανά 1000 άτομα και 9,1 ανά 1000 όλων των συνδρόμων φάσματος αυτισμού..\nΤο σύνδρομο Asperger είναι μία από τις πιο κοινές αναπτυξιακές διαταραχές της ψυχής, που χαρακτηρίζεται από σοβαρές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση, καθώς και από ένα περιορισμένο, στερεότυπο, επαναλαμβανόμενο ρεπερτόριο ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων. Διαφέρει από τον αυτισμό ελλείψει γενικής καθυστέρησης ή καθυστέρησης στην ομιλία και γνωστική (διανοητική) ανάπτυξη. Είναι κυρίως κοινωνική κοινωνικότητα που υποφέρει. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται συχνά από σοβαρή κινητική αδεξιότητα. Οι διαταραχές παραμένουν στην εφηβεία και την ενηλικίωση.\nΔιεθνής ταξινόμηση ασθενειών, δέκατη αναθεώρηση (ICD-10)\n"Blind Sighted": Συμπτώματα και σημεία του συνδρόμου Asperger\nΗ ακριβής αιτία του συνδρόμου σε παιδιά και ενήλικες παραμένει άγνωστη. Ωστόσο, διάφορες μελέτες δείχνουν ότι προκαλείται από ένα συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στην ανάπτυξη νευρικών οδών στον εγκέφαλο που σχετίζονται με τη σκέψη και τη συμπεριφορά. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για τους μηχανισμούς ανάπτυξης του συνδρόμου, οι οποίοι, εν συντομία, βασίζονται σε υποθέσεις σχετικά με την έλλειψη λειτουργικότητας διαφόρων ομάδων νευρώνων και, κατά συνέπεια, σε παραβιάσεις στη διαδικασία επεξεργασίας πληροφοριών. Είναι γνωστό μόνο ότι η εκπαίδευση και οι κοινωνικές συνθήκες δεν έχουν καμία σχέση με αυτήν..\nΚατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο ιατρικό ινστιτούτο, ένας από τους μέντορες χρησιμοποίησε μια μεταφορά που περιγράφει την αντίληψη του κόσμου από έναν αυτιστικό: «Φανταστείτε ότι βλέπετε την επίσημη κατάσταση, το χρώμα, το σχήμα τους, αλλά δεν παρατηρείτε τις λεπτομέρειες και τα ημίτονα, τις σκιές των αντικειμένων. Ξέρετε ότι υπάρχουν, αλλά για εσάς προσωπικά, είναι αόρατα και αδιάφορα. Αλλά μπορείτε να διακρίνετε πρωτοφανή βάθη και ομορφιές όπου όλοι γύρω σας δεν τις παρατηρούν. Και η έλλειψη κατανόησης των ανθρώπων, η τύφλωσή τους - δυσαρεστημένοι και εξοργισμένοι. Μιλάτε διαφορετικές γλώσσες, αλλά παρά τις προσπάθειές σας, ποτέ δεν θα μπορείτε να μάθετε και να καταλάβετε ο ένας τον άλλον... ".\nΑυτό το παράδειγμα χαρακτηρίζει την προοπτική του αυτιστικού: αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα διαφορετικά από εμάς. Όχι καλύτερα και όχι χειρότερα - απλά διαφορετικά, και δεν φαίνεται καθόλου «ανώμαλο» ή άρρωστο για τον εαυτό του.\nΤα παιδιά και οι ενήλικες με σύνδρομο Asperger (αυτοαποκαλούνται Aspie ή Aspergian) έχουν δύο κύρια προβλήματα: συναισθηματική και επικοινωνία. Οι Ασπί δεν φαίνεται να "βλέπουν", δεν αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων, αν και γνωρίζουν για την ύπαρξή τους. Για παράδειγμα, το να είσαι σε παρέα και να ακούσεις ένα αστείο, η ασπίδα, η απόλυτη κατανόηση της έννοιας του τι ειπώθηκε, δεν θα μοιραστεί τη γενική διασκέδαση, γιατί δεν θα παρατηρήσει την αλλαγή στη διάθεση των άλλων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει συναισθήματα, αλλά δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει, είναι δύσκολο γι 'αυτόν να τα εκφράσει. Επομένως, το ασπι, ακόμη και με υψηλή νοημοσύνη, μπορεί να συναντηθεί ως ευαίσθητο ή αδύναμο..\nΈνα άλλο πρόβλημα είναι η διακοπή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Οι άνθρωποι επικοινωνούν όχι μόνο στο λεκτικό επίπεδο. Κοιτάζοντας τον συνομιλητή, «διαβάζουμε» αυτόματα τον τονισμό του, τις εκφράσεις του προσώπου, τις χειρονομίες, τη γλώσσα του σώματος και αναλύουμε υποσυνείδητα τις συλλεγόμενες πληροφορίες, συνάγουμε συμπεράσματα. Οι Aspies δυσκολεύονται να ερμηνεύσουν σημεία που οι περισσότεροι άνθρωποι επεξεργάζονται αυτόματα. Μπορούν να αναλύσουν τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις που βλέπουν, να διατυπώσουν κανόνες συμπεριφοράς και να εφαρμόσουν αυτούς τους κανόνες με περίεργους τρόπους, όπως να αναγκάσουν τον εαυτό τους να κάνουν επαφή με τα μάτια. Ως αποτέλεσμα, οι συμπεριφορές τους φαίνονται άκαμπτοι ή κοινωνικά αφελείς. Η παρανόηση μπορεί να οδηγήσει τους ασπεργούς σε έντονο άγχος, ανησυχία και σύγχυση..\nΟι Aspies δεν μπορούν να δημιουργήσουν φιλίες, δεν επιδιώκουν να μοιραστούν ευχαρίστηση ή επιτεύγματα με άλλους (για παράδειγμα, δείχνοντας σε άλλους κάτι που κόβει το ενδιαφέρον τους).\nΤα άτομα με σύνδρομο Asperger δεν αποσύρονται όσο εκείνα με σοβαρό αυτισμό. αυτοί, αν και αδέξιοι, αλληλεπιδρούν με άλλους. Για παράδειγμα, μπορεί να ξεκινήσουν έναν μακρύ μονόλογο σχετικά με το χόμπι τους χωρίς να παρατηρήσουν την επιθυμία του συνομιλητή να αλλάξει το θέμα της συνομιλίας ή να το τερματίσει. Ορισμένα Aspies παρουσιάζουν επιλεκτική σιγή, μιλώντας πάρα πολύ με οικογένειες ή μεμονωμένους γνωστούς και αγνοώντας εντελώς όλους τους άλλους. Άλλοι συμφωνούν να μιλήσουν μόνο σε αυτούς που τους αρέσουν.\nΣε μια προσπάθεια να κάνουν τον κόσμο λιγότερο βρώμικο και μπερδεμένο, τα άτομα με σύνδρομο Asperger συχνά θέτουν τους δικούς τους κανόνες και ρουτίνες και επιμένουν σε αυτούς. Τα μικρά παιδιά, για παράδειγμα, μπορεί να απαιτούν να πάνε πάντοτε στο σχολείο στην ίδια διαδρομή. Στην τάξη, είναι απογοητευμένοι από μια ξαφνική αλλαγή στο πρόγραμμά τους. Οι Aspies δομούν συχνά την καθημερινή τους ρουτίνα σύμφωνα με ένα πρότυπο. Για παράδειγμα, εάν εργάζονται σε συγκεκριμένες ώρες, απροσδόκητες καθυστερήσεις στην εργασία ή από την εργασία μπορεί να τους προκαλέσουν άγχος, ενθουσιασμό.\nΗ επιδίωξη στενών συγκεκριμένων ενδιαφερόντων είναι το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του συνδρόμου. Οι Aspies μπορούν να συλλέξουν όγκους λεπτομερών πληροφοριών για θέματα όπως δεδομένα κλίματος ή ονόματα αστεριών χωρίς να λάβουν αυτές τις πληροφορίες σε ευρύτερο πλαίσιο. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να απομνημονεύσει αριθμούς μοντέλων κάμερας με μικρό ενδιαφέρον στη φωτογραφία. Αυτή η συμπεριφορά γίνεται εμφανής ήδη από 5-6 ετών. Τα ενδιαφέροντα μπορούν να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου, γίνονται πιο ασυνήθιστα και συγκεντρωμένα, και συχνά αρχίζουν να επικρατούν στην κοινωνική αλληλεπίδραση σε τέτοιο βαθμό που ολόκληρη η οικογένεια συμμετέχει στη συλλογή και επεξεργασία πληροφοριών. Με τον σωστό συνδυασμό περιστάσεων και επιτυχημένης εργασίας με την Aspi, μπορούν να αναπτυχθούν ενδιαφέροντα και δεξιότητες έτσι ώστε οι ασπεργικοί να μπορούν να μελετήσουν ή να εργαστούν, ωστόσο, ακόμα στον κύκλο των αγαπημένων τους πραγμάτων.\nΣτο σύνδρομο Asperger δεν υπάρχει σημαντική καθυστέρηση στην ανάπτυξη γλωσσικών ικανοτήτων γενικά, αλλά η απόκτηση και η χρήση της γλώσσας είναι συχνά άτυπη. Αυτές οι αποκλίσεις περιλαμβάνουν:\n* ασυνήθιστες μεταφορές, κατανοητές μόνο από το ηχείο.\n* παθιασμένη, επίσημη ομιλία.\nΕίναι επίσης αδύνατο να μην παρατηρήσετε την ασυνήθιστη ένταση, τον τονισμό, τον ρυθμό και τους τόνους στην ομιλία. Τα παιδιά της Aspie υποφέρουν ιδιαίτερα από παρεξήγηση της επικοινωνίας, όπως χιούμορ, ειρωνεία, πειράγματα.\nΠρος το παρόν δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για το σύνδρομο Asperger. Τα παιδιά με το σύνδρομο γίνονται απλώς Aspergian ενήλικοι. Ωστόσο, καθώς η γνώση σχετικά με το ψυχοπαθολογικό φαινόμενο επεκτείνεται συνεχώς, εμφανίζονται νέες μέθοδοι προσαρμογής και οι φιλοδοξίες έχουν όλο και περισσότερες ευκαιρίες να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Ένας συνδυασμός φαρμακευτικής και μη φαρμακευτικής θεραπείας και περιβαλλοντικής διόρθωσης μπορεί να είναι αποτελεσματικός για συννοσηρές καταστάσεις και συμπτώματα, όπως κλινική κατάθλιψη, άγχος, απροσεξία και επιθετικότητα. Έχει αποδειχθεί ότι τα άτυπα αντιψυχωσικά μπορούν να ανακουφίσουν τα συνοδευτικά συμπτώματα του συνδρόμου Asperger. Επίσης, αυτή η ομάδα ναρκωτικών είναι σε θέση να βελτιώσει την ικανότητα δημιουργίας κοινωνικών συνδέσεων. Τα αντικαταθλιπτικά από την επιλεκτική ομάδα αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στη θεραπεία περιορισμένων και επαναλαμβανόμενων ενδιαφερόντων και συμπεριφορών. Ωστόσο, με τη φαρμακευτική θεραπεία, πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί: τα άτομα με σύνδρομο Asperger μπορεί να μην καταλαβαίνουν τις αλλαγές στην εσωτερική τους κατάσταση, να μην μπορούν να εκφράσουν συναισθήματα, οπότε ο γιατρός διατρέχει τον κίνδυνο να μην παρατηρήσει τις παρενέργειες και ακόμη και τις επιπλοκές που προκαλεί η θεραπεία..\nΟι μη φαρμακολογικές θεραπείες περιλαμβάνουν διάφορα προγράμματα κατάρτισης κοινωνικών δεξιοτήτων, γνωστική συμπεριφορική θεραπεία για τη διαχείριση του άγχους, άσκηση για τη βελτίωση της αισθητηριακής ολοκλήρωσης και του κινητικού συντονισμού.\nΟ αυτισμός ή όχι?\nΠιθανώς το πιο αμφιλεγόμενο ερώτημα που πολλοί ερευνητές ασχολούνται σήμερα είναι αν θα θεωρήσουν το σύνδρομο Asperger ως μορφή αυτισμού. Και οι δύο ασθένειες μελετώνται σήμερα. αφιερώνονται σε βουνά μονογραφιών που περιέχουν περισσότερες από δώδεκα αντικρουόμενες υποθέσεις. Υπάρχουν όμως περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Για παράδειγμα, δεν είναι γνωστό εάν αυτό το σύνδρομο διαφέρει από τον αυστηρό λειτουργικό (δηλαδή ήπιο, ήπιο) αυτισμό. Υπάρχει υπερβολική υποκειμενικότητα των ερευνητών στην αξιολόγηση αυτών των καταστάσεων.\nΟι ασπεργικοί είναι αυτιστικοί\nΟι περισσότεροι ειδικοί τείνουν να ερμηνεύουν το σύνδρομο Asperger ως τους πιο ήπιους, από κλινική άποψη, τύπους αυτισμού. Αυτό υποστηρίζεται από την παρουσία όλων των αυτιστικών δεικτών στο Aspie, αν και σε πολύ πιο ήπια μορφή. Θα δώσω παραδείγματα από τη δική μου πρακτική για να δείξω τη διαφορά..\nΟ τελευταίος από τους ασθενείς που έλαβα με διάγνωση του «παιδικού αυτισμού» (μόλις μια εβδομάδα πριν από αυτό το γράψιμο) είναι ένας νεαρός άνδρας 30 ετών, ένα άτομο με ειδικές ανάγκες της ομάδας Ι. Ήρθε στη δεξίωση συνοδευόμενη από τη γιαγιά του. ήταν απολύτως ανίκανος για ανεξάρτητη δράση. Ένας τεράστιος νεαρός άνδρας περίπου δύο μέτρων, τσαλακωμένος, κάθισε σε μια καρέκλα και κοίταξε δειλά το πάτωμα, αποφεύγοντας την επαφή με τα μάτια. Έδωσε την εντύπωση ενός γίγαντα δύο ετών, τρομοκρατημένος στο άκρο από το νέο περιβάλλον. Μετά από 15 λεπτά κατάφερα να ανακαλύψω ότι ο ασθενής λατρεύει να ακούει μουσική, μετά το οποίο καταφέραμε να κοροϊδεύουμε ένα παιδικό τραγούδι στη χορωδία. Αυτό τελείωσε την παραγωγική επικοινωνία με τον ασθενή. Ο αυστηρός αυτισμός οδήγησε σε πραγματική άνοια και πλήρη κοινωνική αδυναμία.\nΚαι έτσι έμοιαζε ένας δεκαπεντάχρονος μαθητής της Ασπρίας στη ρεσεψιόν. Το αγόρι ήταν όμορφα ντυμένο. Μπήκα στο γραφείο με ένα ελαφρώς «ξύλινο» βάδισμα. χωρίς να κοιτάζει στα μάτια - χαιρέτησε, ζήτησε άδεια να καθίσει. Τότε συμπεριφέρθηκε αδιάφορα, δίνοντας στη μητέρα του την ευκαιρία να μιλήσει για τα προβλήματα. Δεν με ενδιέφερε η συνομιλία. Σηκώθηκε, και αισθητά, μόνο μία φορά, όταν παρατήρησε μια παλιά τηλεόραση στη γωνία του δωματίου. Ρώτησα αν ήταν δυνατόν να δούμε. έσπευσε στο "κουτί", αφαίρεσε με προσοχή το καπάκι, τράβηξε γύρω του και εξέδωσε την ετυμηγορία: η τηλεόραση λειτουργεί, πρέπει να αντικαταστήσετε μερικές λάμπες. Τα μάτια του άνδρα καίγονταν. Τότε κάθισε πάλι και - αποσυνδέθηκε από αυτό που συνέβαινε. Απάντησα σωστά στις ερωτήσεις, αλλά επίσημα. Από μια συνομιλία με τη μητέρα του, έγινε σαφές ότι ο ασθενής διαβάζει πολλά, πηγαίνει στο σχολείο, αλλά απαντά μόνο γραπτώς. Πρακτικά δεν αλληλεπιδρά με άλλα παιδιά, αλλά το μάθημα είναι καλό: τα παιδιά τον αντιμετωπίζουν με κατανόηση, τον συνοδεύουν στο σπίτι μετά το σχολείο, έτσι ώστε να μην μπει σε μπελάδες λόγω απουσίας. Στη ζωή ενός εφήβου, υπάρχει μόνο ένα, αλλά παντοδύναμο ενδιαφέρον: τηλεοράσεις. Γνωρίζει τα πάντα γι 'αυτούς, κατανοεί διεξοδικά, μιλάει για αυτά με ευχαρίστηση, μπορεί να στροβιλίζεται στην τεχνολογία για ώρες.\nΝιώθεις τη διαφορά; Δείτε τις ομοιότητες; Καταλαβαίνετε το πρόβλημα?\nΟ ίδιος ο Asperger, στο περιβάλλον των ναζιστικών ευγενικών, υπερασπίστηκε έντονα την αξία των αυτιστικών ατόμων. Έγραψε: «Είμαστε πεπεισμένοι... ότι οι αυτιστικοί άνθρωποι έχουν μια συγκεκριμένη θέση στο σώμα της κοινωνικής κοινότητας. Κάνουν τη δουλειά τους καλά, ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, και μιλάμε για ανθρώπους που βίωσαν τις μεγαλύτερες δυσκολίες στην παιδική ηλικία και προκάλεσαν ανείπωτο άγχος σε εκείνους που τους φρόντιζαν. " Ο Asperger χαρακτήρισε τους νέους ασθενείς του «μικρούς καθηγητές» και πίστευε ότι ορισμένοι από αυτούς, λόγω της αρχικής τους σκέψης, θα μπορούσαν να επιδείξουν εξαιρετικά επιτεύγματα στο μέλλον..\nΟρισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι το σύνδρομο Asperger μπορεί να θεωρηθεί ως διαφορετικό γνωστικό ύφος παρά ως εξασθένιση ή αναπηρία και ότι, όπως η ομοφυλοφιλία, θα πρέπει να εξαιρεθεί από τη διεθνή ταξινόμηση των ασθενειών. Σε ένα άρθρο του 2002, ο Άγγλος ψυχίατρος Simon Baron-Cohen έγραψε για άτομα με σύνδρομο Asperger: «Στον κοινωνικό κόσμο, υπάρχει ελάχιστο όφελος από την επαγρύπνηση στη λεπτομέρεια, αλλά στους κόσμους των μαθηματικών, της πληροφορικής, της μουσικής, της γλωσσολογίας, της μηχανικής, αυτή η δυνατότητα μπορεί να μετατρέψει την αποτυχία σε επιτυχία». Ο Baron-Cohen δίνει μόνο δύο λόγους για τους οποίους το σύνδρομο Asperger μπορεί να θεωρηθεί ασθένεια: η παροχή ειδικής υποστήριξης και η αναγνώριση πρώιμων σημείων επιδείνωσης της ευημερίας σε αυτούς τους ασθενείς. Τα στοιχεία για την υγεία των ασπεργικών περιλαμβάνουν επίσης το γεγονός ότι έχουν μια ιδιαίτερη κουλτούρα στη μέση τους, η οποία αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω της επιτυχίας της αποκατάστασης τέτοιων ασθενών στη Δύση και της απίστευτης προόδου στην ανάπτυξη των επικοινωνιών..\nΟι ασπεργικοί υποστηρίζουν ότι οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού θεωρούνται στην κοινωνία ως σύνθετα σύνδρομα, αντί για ασθένειες που πρέπει να θεραπευτούν. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης δεν συμφωνούν ότι υπάρχει κάποια ιδανική διαμόρφωση του εγκεφάλου, οποιαδήποτε απόκλιση από την οποία είναι παθολογία. προωθούν μια ανοχή για αυτό που ονομάζεται νευροδιαφορετικότητα. Αυτές οι απόψεις βρίσκονται στο επίκεντρο του κινήματος για τα δικαιώματα του αυτισμού. Αλλά ακόμη και σε αυτό το περιβάλλον, υπάρχει μια αντίθεση μεταξύ της στάσης των ενηλίκων με το σύνδρομο Asperger, οι οποίοι είναι περήφανοι για την ταυτότητά τους και δεν θέλουν να υποβληθούν σε θεραπεία, και τη στάση των γονέων των παιδιών με σύνδρομο Asperger, οι οποίοι συνήθως συμφωνούν στη στήριξη της φαρμακευτικής αγωγής για τα παιδιά τους..\nΓια εκείνους που δεν πάσχουν από Asperger ή άλλες διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, τα άτομα με Asperger αναφέρονται ως «νευροτυπικά». Ένας άλλος όρος αργκό είναι το κουέβι, από τη λέξη θεραπεία - «για να θεραπεύσει». Αυτός είναι ο ειρωνικός όρος για εκείνους που πιστεύουν ότι τα άτομα με σύνδρομο Asperger πρέπει να «θεραπευτούν».\nΟ κύριος λόγος για την προσοχή στο σύνδρομο Asperger είναι η κοινωνική του πτυχή: είναι άρρωστοι ή «διαφορετικοί», για να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν ή για να τους επιτρέψουν να επιλέξουν τη δική τους πορεία, παρατηρώντας από έξω; Δεν υπάρχει ακόμη απάντηση. Δεν θα κρύψω το γεγονός ότι, ως ασκούμενος ιατρός, θεωρώ ο ίδιος το σύνδρομο μια ασθένεια για την οποία είναι απαραίτητο να αναζητήσω θεραπεία. Ωστόσο, θέλω η κοινή λογική να επικρατήσει στον πλανήτη μας.\nΑπάντηση στην ανάρτηση "Life of a Autistic Adult"\nΔεν είχα αυτισμό. Αναπτύχθηκα, μεγάλωσα, έζησα κανονικά. Είχα φίλους. Δούλεψα διαφορετικές δουλειές, επικοινωνούσα με ανθρώπους. Μίλησα με τα κορίτσια. Ακόμη και παντρεύτηκε.\nΟ αυτισμός είναι όταν ένα παιδί γρατσουνίζει το δέρμα μέχρι να αιμορραγεί. Όταν δαγκώνει τη μαμά. Όταν είναι υστερικός επειδή ένας ξένος μπήκε στο διαμέρισμα.\nΈτσι, την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου, είχα την ευκαιρία να εκδώσω ένα βιβλίο για το θέμα του αυτισμού στην εργασία..\nΤο θέμα είναι τέτοιο που ο πελάτης ζήτησε από το βιβλίο όχι μόνο να ελέγξει τα κόμματα και την ομορφιά της συλλαβής, αλλά και να εξετάσει το υλικό με ένα αρχείο.\nΠήγα σε άρθρα google, wikipedia, γιατρός Komarovsky.\nΚαι μετά ξαφνικά καλύψαμε. Όπως οι ήρωες του Jerome K. Jerome, βρήκα μια ασθένεια για την οποία διάβασα.\nΚαι έτσι φαίνεται να γελάω με την καχυποψία μου, αλλά το αίσθημα του φωτισμού δεν εξασθενεί με κανέναν τρόπο.\nΣκέφτηκα ότι είχα μόνο ευαίσθητα αυτιά, γι 'αυτό έπρεπε να τα καλύπτω συνεχώς όταν ο μπαμπάς ακούει μουσική δυνατά στο διαμέρισμα. Στον κινηματογράφο, ακούστηκαν εκρήξεις από ηχεία. Τα κορίτσια της τάξης φώναζαν σε πλήθος. Το μετρό έφτανε.\nΑλλά όχι. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό του ASD (Autism Spectrum Disorder)..\nΌταν έπεσα από τα πόδια μου αφού περπατούσα στο παζάρι / εμπορικό κέντρο, ονομάστηκε αισθητηριακή υπερφόρτωση. Έχυσα τόσα μάνα και νεύρα σε ένα προστατευτικό κουκούλι από όλους αυτούς τους ανθρώπους που η μπαταρία ήταν άδεια.\nΜου άρεσε πολύ να βγάζω το ρυθμό με τα δάχτυλά μου. Αλλά έκανε τους ανθρώπους γύρω του να είναι άφοβοι και έμαθα να βάζω το ρυθμό με τα δόντια μου στο κλειστό στόμα μου..\nΣκέφτομαι όλη μου τη ζωή - είμαι πολύ πολύ μουσικός. Αλλά όχι. Αυτό δεν είναι ο κανόνας, ο Malysheva δεν εγκρίνει.\nΔεν κοίταξα στα μάτια, γιατί στο ζωικό βασίλειο είναι επιθετικότητα. κάπου το διάβασα.\nΌταν ήμουν μαθητής, καθόμουν σε ένα μεγάλο διάλειμμα στο γραφείο κάποιου άλλου. Υπήρχε μόνο ένα κατάστημα, αλλά το γραφείο μας δεν είχε. Και κάποιο παιδί ρώτησε αν έχω σημειώσεις για το θέμα; Είχαν μια εξέταση εκεί με δύναμη και κύριο, και πριν μπουν, έπρεπε να ταιριάξει τις γνώσεις για ολόκληρο το εξάμηνο σε 5 λεπτά.\nΞεφυλλίζοντας το σημειωματάριό μου. Ερμήνευα την πολύ αδέξια γραφή μου. Επεξήγηση λεζάντων σε πίνακες.\nΟ τύπος μου ζήτησε να του δανείσω ένα σημειωματάριο μαζί του στο γραφείο. Κατεβαίνει, κυματίζει ένα σημειωματάριο, όπως αυτή είναι η σύνοψή του, το παραδίδει και στην έξοδο θα το επιστρέψει σε μένα.\nΔεν ήξερα πώς να αρνηθώ. Συμφωνώ. Για τον υπόλοιπο χρόνο, δεν βγήκε. Περίμενα λίγο περισσότερο, ήταν αργά για το ζευγάρι μου. Μετά από ένα ζευγάρι, γύρισε πάλι αμέσως. και συνειδητοποίησα ότι για όλη την ώρα της επικοινωνίας, δεν κοίταξα ποτέ το άτομο, πόσο μάλλον στα μάτια, δεν κοίταξα καθόλου.\nΑρα αυτο ειναι. Όχι έτσι με τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Δεν χρειάζεται να κάνουν ένα σούπερ κατόρθωμα για να δουν ένα άτομο.\nΗ μητέρα είχε έναν συνεχή πονοκέφαλο για να με ταΐσει.\nΔεν έφαγα μπορς γιατί είναι κόκκινο. Δεν έτρωγα κολοκυθάκια και μελιτζάνες γιατί είναι γλοιώδεις. Τα κρεμμύδια είναι αηδιαστικά πικρά. Το κέτσαπ είναι αηδιαστικό γλυκό. Αναγνώρισα το λάχανο και τα καρότα μόνο ωμά. Διάλεξα το νόστιμο πιλάφι της μητέρας μου, αποφεύγοντας προσεκτικά τα καρότα. Ο Ράσολνικ δεν έτρωγε λόγω του γεγονότος ότι είναι «ξινός».\nΦτιάξαμε φαγητό σε τηγάνια, έτσι ώστε ταυτόχρονα για αρκετές ημέρες νωρίτερα. Εάν αυτό ήταν κάτι που δεν αναγνώρισα, τότε την επόμενη εβδομάδα τρώω ψωμί και τσάι..\nΞαφνικά. Η παράξενη επιλεκτικότητα στα τρόφιμα είναι ένα από τα πιο εμφανή συμπτώματα της ASD. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με αυτή τη γραμμή, είχε διαγνωστεί ακόμη και μία φορά.\nΚαι το γεγονός ότι μου αρέσει να χορεύω στα μαγαζιά και να τραγουδάω τραγούδια - είμαι εγώ ξανά, όχι επειδή είμαι μουσικός, αλλά επειδή κρύβω σε ένα κέλυφος. Νεύρα. Εξωγήινο περιβάλλον.\nΕίπα ότι αγαπώ τη μητέρα μου γιατί ήταν συνηθισμένο.\nΤέλος πάντων, υπήρχε πρόβλημα με τα συναισθήματα.\nΑπεικόνισα συναισθήματα που ταιριάζουν στην κατάσταση, αλλά μέσα του ήταν ακριβώς και δεν με νοιάζει.\nΌχι όταν ο μπαμπάς φώναξε, φοβόμουν ειλικρινά. Όταν κτύπησα, έκλαψα ειλικρινά.\nΑλλά όταν έπρεπε να είμαι λυπημένος που η γιαγιά μου πέθανε - καλά, εντάξει. Λαμβάνω.\nΌταν ο παππούς μου πέθανε, πολλοί άνθρωποι έτρεξαν στο διαμέρισμα, τα ονειρεύτηκα στο μπαλκόνι και περίμενα να φύγουν με ένα φέρετρο στο νεκροταφείο. Τότε περπατούσα μόνος μου σε ένα άδειο διαμέρισμα και ήταν δροσερό.\nΈνιωσα σαν τον Χάρι Πότερ στον κόσμο των μάγων.\nΕξωγήινο. Το Nichrome δεν κατανοεί τους νόμους και τις αρχές. Παρατηρώ συνεχώς τα πάντα γύρω μου για να καταλάβω τι είδους παιχνίδι διεξάγεται.\nΚαι για όλους τους άλλους είναι αυτονόητο.\nΕίδα πως οι άνθρωποι, που ήθελαν να με εξαπατήσουν, πρόδωσαν τον εαυτό τους στο πρόσωπο και τη φωνή. Και παρασύρθηκα. Σε τελική ανάλυση, αυτός ο κόσμος είναι έτσι.\nΈχω διαβάσει έναν τεράστιο αριθμό συλλογών αστείων και κατάλαβα πού και πώς αστειεύονται οι άνθρωποι. Θα μπορούσα να ενεργοποιήσω τη λειτουργία για να μιλήσω σαν αστεία. Το ονόμασα "αστείο ενός βήματος". Όσοι είναι απλούστεροι, απλώς το patsol έπεσαν από την ανεπιτήδευτη ομιλία μου. Και θεωρήθηκα πολύ αστείο και πνευματώδες.\nΚάποτε με τα αγόρια, καθαρά για την παρέα το βράδυ, περπατούσα στο νηπιαγωγείο, όπου ήταν μεθυσμένοι. Υπήρχε λίγο ποτό, οπότε δεν πήγαν όλοι. Δεν είμαι πότες, θα μπορούσα.\nΌταν επιστρέψαμε στην είσοδο, τα κορίτσια από το πάρτι μας άρχισαν να ρωτούν πού ήμασταν, εάν είχαν καταναλώσει αλκοόλ στον αρουραίο?\nΤα αγόρια άρχισαν να συγκλονίζουν και να μορφαστούν, να παραμορφώσουν την ομιλία τους. Λοιπόν, είμαι μαζί τους. Τα κορίτσια αξιολόγησαν προσεκτικά την υποκριτική μας και αποφάσισαν ότι έπινα σίγουρα, και τα αγόρια παίζουν τον ανόητο, πεζοπορία.\nΌταν ο μπαμπάς πέθανε, ήμουν εξίσου διχασμένος. Χάλασε τις επιφανειακές μας σχέσεις μαζί του, αλλά δεν είχα βαθιά συναισθήματα.\nΌταν η γάτα που ζούσε μαζί μας για 14 χρόνια πέθανε, δεν με νοιάζει.\nΔεν μπορούσα να καταλάβω ποια είναι η ουσία της τιμωρίας, όταν σε ταινίες σχετικά με τη φυλακή κάποιος από το κοινό κελί φυλακίζεται μόνος του. Θα υπήρχε ένα άλλο βιβλίο και θα υπήρχε παράδεισος.\nΞαφνικά μου άρεσε αυτό που είχε ο μπαμπάς στο μυαλό του όταν φώναξε στις καρδιές του, "Γιατί, όλα τα παιδιά κάθονταν σε ένα πάρτι τσαγιού σαν παιδιά, και εσείς μόνοι σαν μια οξιά!"\nΚαι αυτό μου έλεγαν μερικές φορές ανόητο.\nΔεν αποδίδω σημασία. Μαζί μας, ηλίθιοι, ηλίθιοι, ηλίθιοι και άλλες ετικέτες ρίχτηκαν μόνο με αυτόν τον τρόπο. Αλλά ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ήταν στην περίπτωσή μου κάτι τέτοιο.\nΚαι κατάλαβα τα περιοδικά θαυμαστικά της μητέρας "Ω, πώς θα ζήσεις!"\nΛοιπόν, αυτό είναι. Ήμουν πολύ έκπληκτος και έκπληκτος, έχοντας διαγνώσει τον εαυτό μου.\nΚαι μετά συνειδητοποίησα ότι επουλώσαμε το μερίδιο του λιονταριού από όλα αυτά τα σκατά.\nΉμουν τυχερός που συνάντησα έναν ψυχολόγο που κατέχει πονηρό ψυχολογικό kung fu. Πήγα σε αυτόν για ένα χρόνο. Σταμάτησε μόνο επειδή ο οικογενειακός προϋπολογισμός εξαντλήθηκε. Ο δρόμος είναι τώρα ψυχολογική μαγεία.\nΛοιπόν, τώρα εγώ ξέρω πώς να κάνω μαγεία με κάποιο τρόπο. Συνεπώς, συνέχισε να εργάζεται για τον εαυτό του.\nΜπορώ να κοιτάζω ανθρώπους στο μάτι.\nΣταμάτησα να αρνούμαι νέα ρούχα. Πριν, κάθε νέο κουρέλι = άγχος και κακή διάθεση. Τράβηξα μια φωτογραφία στο διαβατήριό μου δύο φορές με το ίδιο τζιν πουκάμισο, παρόλο που ήταν ήδη ξεφτισμένο και γεμάτο νήματα.\nΣε γενικές γραμμές, έγινα πολύ πιο εύκολο να αντιληφθώ όλα τα νέα. Εμπειρία, αισθήσεις.\nΤρώω σχεδόν τα πάντα. Νομίζω ότι υπάρχει επίσης μεγάλη αξία για τη γυναίκα μου. Γνωρίζει το μαγειρικό kung fu και ήταν σε θέση να αποκαταστήσει πολλά.\nΓέλιο. Ω, πώς έχει αλλάξει. Ήταν μια μετρημένη και πρόβα απόκριση. Ένιωσα ένα εσωτερικό γέλιο, αλλά μπορούσα να το εκφράσω μόνο με απομνημονευμένες τεχνικές.\nΤώρα το γέλιο ξεφεύγει ανεξέλεγκτα. Σαν να συμπιέζετε μια ντομάτα και πασπαλίζει.\nΚαι επίσης αυτές οι γελοίες προεξοχές είναι πολύ δυνατές. Η γυναίκα από τη συνήθεια πέταξε δυνατά στο αυτί. Τώρα κάθεται λίγο διαφορετικά δίπλα μου. Από τηνselsel.\nΗ φωνή μου άλλαξε. Ένας εσωτερικός σφιγκτήρας κάποιου είδους έχει φύγει. Δεν έκανα μετρήσεις, αλλά ένιωσα ότι έγινε πιο ανθηρή, βροντή.\nΣτο ένατο έτος του γάμου, η γυναίκα περίμενε μέχρι που ο σύζυγός της την ερωτεύτηκε.\nΌχι εδώ «ανέλαβε την ευθύνη», «νοιάζεται», «ικανοποιεί τα αιτήματα», «ικανοποιεί τις ανάγκες». Ήταν. Νόμιζα ότι ήταν αυτό.\nΑυτό είναι σωστό με το συναίσθημα. Πιθανότατα οφείλεται στο γεγονός ότι οι βίδες ήταν στριμμένες στο κεφάλι και σε ορμονικό επίπεδο η εικόνα άλλαξε.\nΕίχαμε το πρώτο μας φιλί, τελικά. Ευθεία με ένα συναίσθημα, και όχι μόνο ένα στόμα χείλη, όπως ήταν πάντα πριν.\nΚαι άρχισε επίσης να κλαίει σε συγκινητικές στιγμές.\nΚαι παρεμπιπτόντως, επίσης θυμώθηκα έντονα και συναισθηματικά, αλλά χωρίς ψυχώ.\nΣυνήθιζα να καταπιώ όλο τον θυμό και να τον καταπιέζω. Αλλά ταυτόχρονα μπορούσε να φανταστεί σιωπηλά τις εικόνες των τρομερών αντιποίνων. Πολλές φορές φαντάστηκα πώς να κολλήσω σιωπηλά ένα μαχαίρι στο συκώτι, μετά την επόμενη επιτυχία του.\nΓια όσους έχουν διαβάσει μέχρι τώρα θα σας πω κάτι πολύ προσωπικό. Αν και είχα στάνταρ 49,5 pikabush, τα χρησιμοποίησα χωρίς σπινθήρα. Και μετά την επόμενη μελέτη, στο μυαλό μου ο επόμενος κόμβος λειτούργησε όπως έπρεπε και όλα άλλαξαν. Ούτε καν. Δεν έχει αλλάξει, αλλά εμφανίστηκε. Εάν όλοι οι άνθρωποι είναι έτσι, τότε καταλαβαίνω γιατί η ανθρωπότητα είναι τόσο εμμονή με αυτό το θέμα. Αυτό είναι πραγματικά δροσερό και δροσερό. Είναι ωραίο πώς!\nΤώρα, ίσως, αν και δεν θα σταματήσω να καταδικάζω τις γυναικείες και τους άπιστους συζύγους, τώρα θα καταλάβω καλύτερα τι τους οδήγησε.\nΑλλά δεν ήξερα καν ότι το σύστημά μου ήταν με λάθη. Σκέφτηκα ότι ήταν απλό, είμαι τόσο καλός φίλος και πολύ ώριμος εσωτερικά. και ηλικία ήδη. για 35. Εξοικονόμηση ενέργειας. Δεν ξοδεύω σε μικροπράγματα. Θα συναντώ μία φορά κάθε 3-4 εβδομάδες έτσι ώστε η καθαρά σύζυγος να μην λιμοκτονεί.\nΚαι μετά, όπως κάποιο παιδί που πήρε δωρεάν.\nΜερικές φορές υπάρχουν στιγμές που με πέφτουν πίσω. Με ενδιαφέρει να δω τα μοτίβα στα δάχτυλά μου και θέλω να χορέψω.\nΕάν είστε κουρασμένοι και νευρικοί.\nΚαθώς ξεκουράζομαι, βγαίνω και πάλι από την υπόθεση.\nΤο επίσημο φάρμακο δεν θεραπεύει την ASD. Οποιεσδήποτε σχετικές δραστηριότητες όπως μασάζ, δελφίνια κ.λπ. είναι απλώς να μην καθίζεις ακίνητα. Και από πού προέρχεται, δεν ξέρει επίσης.\nΓνωρίζω μια ψυχολογική θεία που βοηθά. Δουλεύει με μητέρες, δεν αγγίζει το παιδί. Βοηθά τις μητέρες να ξεφορτωθούν τις κατσαρίδες από το κεφάλι τους και ξαφνικά τα παιδιά γίνονται καλύτερα. Μερικοί φαίνεται να έχουν καταργήσει ακόμη και τη διάγνωση. Στην πραγματικότητα, αρχικά δεν ασχολήθηκε με τον αυτισμό. Λίγοι πελάτες σημείωσαν, εκτός από τις δικές τους βελτιώσεις, και βελτιώσεις στα παιδιά. Και αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα ξεχωριστά.\nΔεν πήγα σε αυτήν, δεν ξέρω τι δίνει εκεί. Αλλά στην προσωπική μου περίπτωση, η θεωρία της έγινε πραγματικότητα ότι το κεφάλι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Θα συνεχίσω να πασπαλίζω με ψυχολογία. Η μητέρα αρνήθηκε να συμμετάσχει και έστειλε nafig. Είναι αδύνατο να παραδεχτεί ότι το "μου δεν αρέσει σε όλους" δεν είναι καθαρά δικό μου πρόβλημα, αλλά έβαλε και το χέρι της.\nΔεν ξέρω πότε θα μπορέσω να πω σταθερά ότι τα θεράπευσα όλα. Υπάρχει όμως πρόοδος. Και είναι χαρούμενος.\nΚάτι κοινότοπο στο τέλος: το RAS δεν είναι πρόταση. Συμβουλεύω όλους τους ASD να βρουν έναν κατάλληλο ψυχολόγο. Παρόλο που, όταν κάθεστε μέσα στο κέλυφος, δεν το αισθάνεστε. Υπάρχει μόνο ένα αίσθημα της πιο άγριας, καθολικής μοναξιάς, και ταυτόχρονα - μια μεγάλη επιθυμία για όλους γύρω να πετάξουν το σκατά αποφασιστικά, γιατί μόνοι σας.\nΑλλά όταν βγαίνετε από το κουκούλι, γίνεται ενδιαφέρον να γνωρίσετε τον κόσμο και να ζήσετε γενικά.\nΗ ζωή ενός αυτιστικού ενήλικα\nΠρόσφατα, συχνά γράφουν εδώ πώς είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί με αυτιστικές διαταραχές. Αλλά δεν υπήρχαν δημοσιεύσεις από ενήλικες με αυτό το σύνδρομο..\nΣαν να μην μεγαλώνουν και να ζουν ενήλικες.\nΉθελα να σας πω πώς οι αυτιστικοί άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει ζουν, αν και δεν έχω μια ισχυρή διαταραχή, εκτός από αυτό, ήμουν καλά εκπαιδευμένος από την κοινωνία, κάπως, αλλά αφομοιώθηκα.\nΤην εποχή της παιδικής μου ηλικίας, δεν ήξεραν κανένα "Aspergers", απλά υπήρχε ένα βίαιο, ή παράξενο ή όχι όπως όλοι οι άλλοι, ένα εκκεντρικό παιδί. Χωρίς θεραπεία, φάρμακα, καθιερωμένα σχήματα. Έχω γεννήσει και ζήσει. Επομένως, οι γονείς μου δεν αναγνωρίζουν ακόμη τη διάγνωσή μου, αν και επιβεβαιώνεται. «Δεν είσαι όπως όλοι οι άλλοι, βρεις τον εαυτό σου και όλα θα πάνε καλά». Αλλά δεν έχει βελτιωθεί για περισσότερα από 30 χρόνια και δεν λειτούργησε για να βρω τον εαυτό μου.\nΔυστυχώς, δεν πήρα ιδιαίτερες ικανότητες από τη φύση, ίσως γι 'αυτό έχω το σύνδρομο σε ήπια μορφή. Δεν έχω εμμονή με κάτι, έχω μάθει να διατηρώ επαφή με τα μάτια όταν μιλάω (ένα δυσάρεστο πράγμα, αλλά για κάποιο λόγο είναι σημαντικό για τους ανθρώπους). Δεν μπορώ να αντέξω δυνατούς ήχους, μουσική και ταινίες - σε μια σχεδόν ακουστική λειτουργία. Ρυθμικά επαναλαμβανόμενοι ήχοι - κλικ, χτύπημα, βήχας - μπορεί να οδηγήσουν σε βλάβη. Υπάρχει έντονη ευαισθησία στις μυρωδιές, και ίσως η τεράστια συλλογή αρωμάτων και αρωμάτων μου είναι επίσης ένα είδος εμμονής. Λατρεύω τα πάντα λαμπερά. Αυτό ονομάζεται παιδικότητα, αλλά ο στοχασμός της λαμπρότητας και του παιχνιδιού του φωτός με ηρεμεί.\nΔεν μπερδεύομαι δημοτικά, κρατώ. Αλλά με μια ισχυρή υπερφόρτωση, αρχίζει να τρέμει, τρέμει, ζάλη και σχεδόν λιποθυμία.\nΣχεδόν όλες οι ζωντανές επαφές με άτομα εμπίπτουν σε «σοβαρή υπερφόρτωση» - επικοινωνία για περισσότερα από 20 λεπτά με άγνωστα άτομα ή όταν συμβαίνουν δυσάρεστες συγκρούσεις και πρέπει να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας, να αποδείξετε κάτι, να υπερασπιστείτε προφορικά. Δεν μπορώ να μείνω στο πλήθος για μεγάλο χρονικό διάστημα - καταστήματα κατά τη διάρκεια των διακοπών, των εορτασμών, των συναυλιών, των εκδηλώσεων είναι σωματικά οδυνηρό για μένα, μέχρι κράμπες και ναυτία.\nΕπομένως, προσπαθώ να αποφύγω τη ζωντανή επικοινωνία. Ναι, και δεν μου δίνεται. Δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω και να κατανοήσω αυτές τις πολύπλοκες συνδέσεις σχέσεων, αποδεκτές παρατηρήσεις, αστεία, ευγενικά πλαίσια και κανόνες. Όλα αυτά αλλάζουν από άτομο σε άτομο, είναι αδύνατο να συναχθεί σαφής λογική. Και σε 7 περιπτώσεις από τις 10 θα πω κάτι λάθος και θα είμαι ένοχος.\nΚαι το αίσθημα ενοχής είναι ακατανόητο για μένα. Το γεγονός ότι είναι κάτι κακό - η κοινωνία μου ενσταλάζει. Η μαμά έλεγε στην παιδική ηλικία "κάνεις λάθος, το δικό σου λάθος, τιμωρείται." Η τιμωρία ήταν πραγματική, απτή - επομένως κατανοητή. Το αίσθημα ενοχής που ήθελαν να με διδάξουν - όχι. Και αν σε περίπτωση σωματικής βλάβης ή άμεσων προσβολών, κατάλαβα τα πάντα, πονάει τους ανθρώπους να χάσουν τα πράγματα, πονάει τους ανθρώπους όταν άλλοι λένε ειλικρινά κακά λόγια γι 'αυτούς. Αλλά τι φταίω εγώ εάν εκφράσω τη γνώμη μου για αφηρημένα πράγματα που δεν αφορούν κανέναν προσωπικά; Ποιο είναι το δικό μου λάθος, αν δεν θέλω να πάω στο τραπέζι των συγγενών μου, απλά δεν θέλω, έχω άλλα πράγματα να κάνω, αλλά "είσαι ένα κακό, κακομελές κορίτσι, κρατήστε την ενοχή σας." Το αίσθημα της ενοχής είναι ασυνήθιστο, μεγαλώνει τεχνητά και είναι πολύ δυσάρεστο, σε τελική ανάλυση, πρέπει να νιώσετε κάτι που σας κατακλύζει, έτσι ώστε όσοι γύρω σας είναι ικανοποιημένοι με την άγνωστη υπεροχή τους. Επομένως, δεν αισθάνομαι ποτέ ένοχος, αλλά παρατηρώ ένα σιωπηλό μποϊκοτάζ αυτού από τους ανθρώπους, και προσποιούμαι ότι καταλαβαίνω τα πάντα και πραγματοποιώ τις παραδοσιακές χειρονομίες του ένοχου - συγγνώμη, θλίψη, υποσχέσεις, εύκολη εισπνοή..\nΠολύπλοκα συναισθήματα για έναν πλήρη αυτισμό. Σε αυτό είναι ευκολότερο για αυτούς, δεν μπορούν να αφομοιωθούν με αυτόν τον τρόπο, επομένως δεν προσπαθούν. Εν μέρει πετυχαίνω.\nΕπίσης, δεν με ενδιαφέρει γενικά το σεξ και δεν είναι κατανοητό. Η επιθυμία απουσιάζει εντελώς. Αυτό είναι πιθανώς το μεγαλύτερο μείον, καθώς οι στενές σχέσεις στηρίζονται σε αυτήν την πτυχή, δημιουργούνται οικογένειες και ένα άτομο δεν είναι πλέον μόνο του, αλλά ένα κελί της κοινωνίας. Και πρέπει να δημιουργήσετε ένα κελί, αυτό είναι ένα "μοντέλο ευτυχίας".\nΠαρά την έλλειψη επιθυμίας, είχα δύο φορές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής ζωής. Εδώ υιοθέτησα τη συμπεριφορά των άλλων - ταινίες, ιστορίες στο Διαδίκτυο, φόρουμ, πορνό - αφού όλοι πετυχαίνουν, στη συνέχεια με βάση αυτά που είδα και έμαθα, ήλπιζα ότι θα μπορούσα να υποστηρίξω την απαραίτητη, "σωστή" εικόνα του κοριτσιού. Αλλά μετά από λίγο, συναισθηματικά και ψυχολογικά, δεν μπορούσα να το αντέξω, ωστόσο, το να κάνω σεξ χωρίς να νιώσω τίποτα και να μην καταλάβω γιατί χρειαζόταν καθόλου είναι εξαιρετικά δύσκολο, ταπεινωτικό και δυσάρεστο. Και στις διαθέσιμες στο κοινό πληροφορίες για πολλές καθημερινές πτυχές της σχέσης δεν αναφέρθηκαν. Έλειψα συχνά δεδομένα και οδηγίες για δράση. Όπου τα κορίτσια κατανοούν διαισθητικά τι να κάνουν, κολλάω, δεν υπάρχουν οδηγίες.\nΤώρα είμαι 31 ετών, εργάζομαι ως ελεύθερος επαγγελματίας στο σπίτι. Δεν επικοινωνώ με κανέναν ζωντανά. Σπάνια τηλεφωνώ στους γονείς μου. Είναι βαρύ καθήκον, δεν ξέρω τι να τους μιλήσω, δεν μου αρέσουν. Πολύ τρομακτικές λέξεις για τους περισσότερους ανθρώπους. Αλλά δεν το κάνω. Δεν αγαπώ κανέναν, αυτό είναι το συναίσθημα που είναι απρόσιτο και ακατανόητο για μένα. Με ένα άτομο μπορεί να είναι άνετο, ζεστό, άνετο, ασφαλές, αστείο. Αλλά τώρα υπάρχει ένας άντρας, αύριο όχι, δεν θα είμαι λυπημένος. Αλλά η αγάπη έχει άλλες ευθύνες.\nΔεν έχω πραγματικούς ή εικονικούς φίλους. Η επικοινωνία μου ακόμη και στο Διαδίκτυο είναι σύντομη, εβδομαδιαία ή το πολύ δύο μήνες, τότε οι άνθρωποι φεύγουν. Είναι δύσκολο για μένα μαζί μου, δεν με ενδιαφέρει.\nΌλη τη ζωή μου ήθελα να γίνω όπως όλοι οι άλλοι, να γνωρίσω αυτές τις απλές, ανθρώπινες χαρές. Κατανοήστε τους, νιώστε τους. Νομίζω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να ζήσεις έτσι.\nΕίμαι άνετα; Οχι. Είμαι στην θάλασσα. Η ζωή με περνά με έντονα συναισθήματα, λάμψεις, συναισθήματα, αισθήσεις. Το κοιτάζω από το πλάι, σαν να βγαίνει από μια βιτρίνα. Και καταλαβαίνω - υπάρχει κάτι εκεί, απίστευτο, ισχυρό, ενδιαφέρον, προσιτό σε όλους, αλλά όχι σε μένα. Στέκομαι εδώ σε πλήρη, αλλά όχι εθελοντική απομόνωση. Αυτή η επιλογή έγινε από τη φύση, αλλά μου φταίει.\nΑκόμα κι αν άνθρωποι σαν κι εμένα προσαρμοστούν, δεν θα μπορούν να συνειδητοποιήσουν πλήρως τη ζωή. Θα έχουν τη δική τους ζωή. Αλλά στο πλαίσιο των άλλων, θα είναι πενιχρό, ανόητο και περιορισμένο. Και θα υπάρχει επίσης ατελείωτη πίεση από κατηγορίες ότι δεν είστε οι ίδιοι, ότι δεν αισθάνεστε τι κάνει ο καθένας..\nΔεν ξέρω με ποιο συμπέρασμα να τελειώσω τη θέση. Αλλά ήθελα να κάνω τα πάντα για να αποκαλύψω τη ζωή των αυτιστών. Ελπίζω να λειτούργησε λίγο.\nSocionics - τύποι προσωπικότητας ανθρώπων\nΠώς να καταλάβετε ότι ένας άντρας Λέων σας αρέσει, αλλά κρύβει τα συναισθήματά του\nΔύσπνοια μετά το φαγητό: αιτίες, συμπτώματα και λύσεις\nStuttering: Αιτίες, μύθοι, θεραπείες και πρακτικές συμβουλές\nΜέθοδοι θεραπείας του αλκοολισμού με λαϊκές θεραπείες στο σπίτι\nΔισκία "Evening" dragee: σύνθεση, ενδείξεις, οδηγίες χρήσης, παρενέργειες, αντενδείξεις, σχόλια\nΕκδηλώσεις διαταραχής υπερκινητικότητας ελλείμματος προσοχής σε ενήλικες\nΚρυπτογενής επιληψία - αναζήτηση "βρείτε την αιτία, κάντε μια διάγνωση!"\nΣτάδια ανάπτυξης αλκοολισμού και μεθόδων θεραπείας\nΤο σύνδρομο απόσυρσης αλκοόλ είναι μια πολύπλοκη αντίδραση του σώματος, η οποία εκδηλώνεται ως αποτέλεσμα της διακοπής ή της μείωσης της δόσης αλκοόλ που προκάλεσε εθισμό. Ο αυξημένος κίνδυνος του συνδρόμου σχετίζεται με την πρόσληψη ψυχοδραστικών ουσιών όπως φάρμακα, καπνός, αιθανόλη.\nΤι είναι η αποκατάσταση της τοξικομανίας\nΔεν είναι συμβατά με το shpa και το αλκοόλ?\nΤριγενής νευραλγία (νόσος Fosergill, νευραλγία τριδύμου, νευραλγία τριδύμου)