Επιλογή Android TV Box - Σελίδα 503 - Home Cinema - Insomnia.gr\nΣελίδα 503 από 557\nΆλλη μία ερώτηση και συγγνώμη αν κουράζω, το Beelink Gt KING αξίζει την διαφορά χρημάτων (σε σχέση πχ με το X96 Air 60ευρώ πάνω) ώστε να έχω το κεφάλι μου ήσυχο ή θα πρέπει και σε εκείνο να ασχοληθώ με custom rom για να αξίζει?\nΣαν μαμά Ρομ δεν αξίζει πάρα πολύ , σαν τεχνικά χαρακτηριστικά είναι τούμπανο με τον s922x.\nΕπεξ/σία 20 Ιανουαρίου από makis1024\nΣε mi box μπορούμε να βαλουμε apple tv?\n5 ώρες πριν, kost90 είπε\nαν θελεις netflix 4k το xiaomi mibox s ειναι μονοδρομος.\n11 ώρες πριν, cac είπε\nΔες εδώ https://www.apple.com/gr/apple-tv-app/devices/\nRoku και amazon fire tv βλέπω μόνο σαν ανεξάρτητες συσκευές πέρα από τις υποστηριζόμενες τηλεοράσεις.\nΕχω το TV Box A95X F3 Air Amlogic S905x3 που τρεχει Android 9.0.\nΤο προβλημα ειναι οτι δε μπορω να ανοιξω links απο streaming sites οπως livetv, vip league κλπ, ειτε σε default browser ειτε σε chrome. Εχω ψαξει αρκετα αλλα δε μπορεσα να βρω καποια λυση.\nΕλπιζω να μην ειμαι off-topic.\n4 λεπτά πριν, Gregx13 είπε\nμηπως να βάλεις τον browser σε desktop mode? (να νομίζει το site ότι το εμπιστεύτηκε desktop)\nΣτον firefox μπορεις να βάλεις και ublock origin (add blocker είναι αυτό)\nTo εχω δοκιμασει και αυτο (destop mode) αλλα τιποτα. Θα δοκιμασω τον firefox με ublock origin που προτεινεις.\nΒάλε google chrome έκδοση 78.0.3904.96 και απενεργοποίησε τις αυτόματες ενημερώσεις από το playstore για την συγκεκριμένη εφαρμογή να μην κάνει ενημέρωση μετά που θα την εγκαταστήσεις αυτόματα. Αφαίρεσε όμως πριν την τυχόν προηγούμενη τελευταία εφαρμογή του Google Chrome που έχεις τώρα πάνω.\n24 λεπτά πριν, makis1024 είπε\nτη συγκεκριμενη εκδοση που λες θα τη κατεβασω απ το playstore ;\n6 ώρες πριν, makis1024 είπε\nΕυχαριστώ πολυ. Κατέβασα τη συγκεκριμένη έκδοση και τώρα παίζει κανονικά !\nΕχω αυτο το ρημαδι...\nυπαρχει καποια custom rom ωστε να το κανω να δουλευει αξιοπρεπως?\nΗ φάση με το playstore στο X96max είναι ότι δεν μπορείς να κατεβάσεις εφαρμογή από εκεί αλλά όσες τις έχεις κατεβάσει πχ μέσω apptoid οι ενημερώσεις γίνονται μετά από το playstore κανονικά . Το X96mini δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα να δω τι γίνεται.


Ομοιοπαθητική θεραπεία στα Παιδιά - Selides\nYou are at:Home»Articles»Ομοιοπαθητική θεραπεία στα Παιδιά\nΗ συμβολή της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής στις χειμωνιάτικες λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας\nτου Σπύρου Α. Κυβέλλου – Ιατρού Γενικής Ιατρικής-Ομοιοπαθητικού\nΈνα μεγάλο ποσοστό των ασθενών που προσφεύγουν στα Ομοιοπαθητικά ιατρεία όλης της χώρας, είναι αυτοί της βρεφικής και παιδικής ηλικίας. Όλο και περισσότεροι γονείς εμπιστεύονται την πρόληψη και τη θεραπεία των παιδιών τους σε Ομοιοπαθητικούς ιατρούς, κυρίως συστημένοι από άλλους γονείς, που έχουν ήδη δει τα ευεργετικά αποτελέσματα αυτής της θαυμαστής θεραπευτικής στα δικά τους παιδιά. Επίσης τελευταία, βάσει επίσης των συστάσεων αυτών, ή και ύστερα από άλλου είδους ενημέρωση (διαδίκτυο, ΜΜΕ), πολλοί γονείς προσφεύγουν στα Ομοιοπαθητικά ιατρεία, προκειμένου να καταγραφεί το ιστορικό των παιδιών τους ώστε να έχουν την απαιτούμενη πρόληψη υγείας από πλευράς Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, σε συνεργασία πάντα με την κλασσική παιδιατρική.\nΜία καθοριστική δράση της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής στα νεογνά και βρέφη είναι η αντιμετώπιση των πρώτων χειμερινών λοιμώξεων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθούμε στο γεγονός ότι στην Ελλάδα παρατηρείται να είναι πολύ πιο αβασάνιστη η χορήγηση αντιβιοτικών φαρμάκων. Η άγνοια και ο φόβος των γονέων καθώς και η ανάγκη για γρήγορη και άμεση αντιμετώπιση του περιστατικού, συντελούν συχνά στη χορήγηση αντιβιοτικών φαρμάκων κατά τη διάρκεια των πρώτων ιογενών λοιμώξεων, που θα όφειλαν να αντιμετωπιστούν αλλιώς. Η διατήρηση όμως της φυσιολογικής χλωρίδας και άμυνας του οργανισμού, είναι αυτή που θα συντελέσει μακροπρόθεσμα στην καλή υγεία του παιδιού. Η αντιμετώπιση των πρώτων λοιμώξεων καθορίζει καταλυτικά και την αντιμετώπιση των επόμενων. Σε ένα παιδί που του έχει χορηγηθεί αντιβίωση στην πρώτη ιογενή ωτίτιδα αυξάνονται γεωμετρικά οι πιθανότητες να ξανακάνει ωτίτιδα λόγω της διαταραχής της χλωρίδας. Παράλληλα οι επόμενες ωτίτιδες είναι πιο πιθανό να είναι βακτηριδιακής αιτιολογίας, λόγω αυτής της διαταραχής και να απαιτούν ακόμα περισσότερο τη χρήση αντιβιοτικών. Το ίδιο συμβαίνει με τη χορήγηση κοτρικοστεροειδών στην πρώτη ιογενή λαρυγγίτιδα. Η δεύτερη λαρυγγίτιδα θα είναι πιο σοβαρή και θα είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί χωρίς κορτικοστεροειδή, ενώ οι επόμενες θα απαιτούν άμεση χορήγηση αυτών. Η διαδικασία αυτή αναιρείται με την άμεση έγκαιρη χορήγηση του απαιτούμενου Ομοιοπαθητικού φαρμάκου από την πρώτη κιόλας λοίμωξη. Η ενίσχυση και η εκπαίδευση του ανοσοποιητικού συστήματος του βρέφους και του παιδιού που συντελείται κατά τη διάρκεια της Ομοιοπαθητικής θεραπείας, οδηγεί στην μακροχρόνια αποφυγή των υποτροπιαζουσών λοιμώξεων. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση των πρώτων λοιμώξεων στην βρεφική ηλικία με την Ομοιοπαθητική θεραπεία, μειώνει δραματικά την πιθανότητα επανεμφάνισής τους.\nΕίναι πολύ σημαντικό το γεγονός να κατανοήσουμε ότι στην βρεφική και παιδική ηλικία ο εγκέφαλος και το ανοσοποιητικό σύστημα απαιτούν εκπαίδευση. Ανάλογα με τις πληροφορίες που εξωγενώς θα λάβουν από το περιβάλλον, θα αντιδρούν και στη συνέχεια. Κανείς μας δεν θα περίμενε, από ένα παιδί που προσπαθεί να μάθει να σκέπτεται μαθηματικά να τα καταφέρει, εάν κάθε φορά του δίναμε έτοιμη τη λύση ενός αριθμητικού προβλήματος. Η εκκρίσεις των βλεννογόνων και ο πυρετός των πρώτων παιδικών λοιμώξεων είναι ενδείξεις μίας αρχέγονης άμυνας, της κυτταρικής λεγόμενης ανοσίας, όταν αυτή αντιδρά και κινητοποιείται προς την σωστή κατεύθυνση. Σε ένα λογικό θεραπευτικό σύστημα, αυτές οι προσπάθειες πρέπει να ενισχυθούν προς την «όμοια» κατεύθυνση όπως ακριβώς κάνει το ομοιοπαθητικό φάρμακο και όχι να κατασταλλούν άκαιρα. Πλήθος παθοφυσιολογικών ενδείξεων μας υποδεικνύουν ότι, για παράδειγμα σε ένα υγιές ανοσολογικό σύστημα, ο πυρετός δεν πρέπει να πέφτει απότομα και ιδιαίτερα την στιγμή που ανεβαίνει. Τα «μυξιάρικα» παιδιά της κατοχής, επέζησαν των πνευμονιών και της φυματίωσης. Και αυτό διότι θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο ανθρώπινος οργανισμός δεν κάνει τίποτα τυχαία. Αντίθετα παλεύει για επιβίωση παράγοντας συμπτώματα. Ο καλύτερος δε ορισμός του συμπτώματος θα ήταν: η κλινική ένδειξη της αγωνιώδους προσπάθειας του οργανισμού να μην αναγκαστεί να παράγει ακόμα χειρότερα συμπτώματα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα παιδιά με ιστορικό χρήσης πολλών αντιβιώσεων, αναπτύσσουν ραγδαία το λεγόμενο μετα-λοιμώδες άσθμα, που δεν είναι τίποτα άλλο από την ένδειξη αδυναμίας του οργανισμού να παλέψει έναν ιό στις πύλες εισόδου του ανώτερου αναπνευστικού, στα σύνορα θα λέγαμε, οπότε αναγκάζεται να τον παλέψει στο κατώτερο αναπνευστικό, στα μετόπισθεν. Όσο πιο βαρύ είναι το μετα-λοιμώδες άσθμα στο παιδί, τόσο αυτό αδυνατεί να παράγει ρινικές βλέννες και υψηλό πυρετό. Κατά την διάρκεια της θεραπείας ενός τέτοιου περιστατικού με την Ομοιοπαθητική, η αντίστροφη πορεία λαμβάνει χώρα ξανά. Σύντομα το παιδί παράγει βλέννες και μάχεται τον ιό σε επίπεδο ανώτερου αναπνευστικού, ενώ απαλλάσσεται από το άσθμα. Με την συνέχιση της αγωγής, το ανοσοποιητικό σύστημα δυναμώνει ακόμη περισσότερο. Έκτοτε αρχίζει μία μακροχρόνια ανθεκτικότητα του οργανισμού στην έλευση των λοιμώξεων, που γνωρίζουν καλά οι γονείς, που έχουν επιλέξει από μικρή ηλικία για τα παιδιά τους την Ομοιοπαθητική θεραπεία σαν προληπτική και θεραπευτική αγωγή.\nομοιοπαθητική παιδικές λοιμώξεις Σπύρος Κυβέλλος


Πλήρης ταύτιση Ρένγκλινγκ με ΔΝΤ για τα μέτρα 3,6 δισ | Οικονομία Ειδήσεις\nΜε την πλευρά ΔΝΤ ο Ρένγκλινγκ για τα έξτρα 3,5 δισ\nΣτο πλευρό του ΔΝΤ στέκεται καθαρά ο επικεφαλής του ESM και στέλνει μήνυμα στην Αθήνα ότι ο ESM δεν εκταμιεύει δόση χωρίς όρους.\nΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM published 27 Απρ. 16 (15:47)\nΤο μέρος του ΔΝΤ και αποστάσεις από την Κομισιόν παίρνει καθαρά ο Κλάους Ρένγκλινγκ σε ότι αφορά τα προληπτικά μέτρα που ζητούνται από την Αθήνα και στέλνει μήνυμα στην κυβέρνηση ότι ο ESM είναι σαν το ΔΝΤ και δεν εκταμιεύει δόση χωρίς όρους.\nΣε σχέση με την θέση του προέδρου της Κομισιόν Ζ.Κλ.Γιούνκερ όπως αυτή εκφράστηκε τη Μ.Τετάρτη ότι είναι «παράλογο» να ζητείται η λήψη των προληπτικών μέτρων ο κ. Ρέγκλινγκ ανέφερε αφοπλιστικά « Εάν η Κομισιόν έχει δίκιο, τότε δεν χρειάζεται να εφαρμοστούν».\nΗ Αθήνα θα πρέπει να κάνει αυτό που οφείλει\nΚατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο πρακτορείο Bloomberg ο κ. Ρέγκλινγκ ανέφερε πως δεν υπάρχει επαρκής πρόοδος ώστε να συγκληθεί Eurogroup.\nΥπογράμμισε ότι είναι αδύνατον να γνωρίζουμε ποιες προβλέψεις είναι σωστές, του ΔΝΤ ή της Κομισιόν, για την Ελλάδα. «Ολοι ξέρουμε ότι οι προβλέψεις ενέχουν μεγάλη αβεβαιότητα, ακόμη και για φέτος. Πρέπει να υπάρξει μια συμφωνία για το τι θα συμβεί ως το 2018», τόνισε.\nO ΕSM είναι σαν το ΔΝΤ, από αυτή την άποψη. Δεν μπορούμε να εκταμιεύσουμε δόσεις χωρίς όρους. Η Αθήνα θα πρέπει να κάνει αυτό που οφείλει\nΟπως ανέφερε, η Ελλάδα πρέπει να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται για να φτάσουμε στους στόχους που συμφωνήθηκαν πέρυσι το καλοκαίρι.\n«O ΕSM είναι σαν το ΔΝΤ, από αυτή την άποψη. Δεν μπορούμε να εκταμιεύσουμε δόσεις χωρίς όρους. Η Αθήνα θα πρέπει να κάνει αυτό που οφείλει», υπογράμμισε.\nΣχετικά με τις διαφορές μεταξύ των θεσμών, διευκρίνισε ότι το ζήτημα δεν είναι «εάν ο ένας έχει δίκιο και ο άλλος άδικο» και σημείωσε ότι σ’ αυτή τη φάση πρέπει να «προτείνουμε ορισμένα προληπτικά μέτρα».\n«Εάν η Κομισιόν έχει δίκιο, τότε δεν χρειάζεται να εφαρμοστούν» έσπευσε να επισημάνει.\nΓιούνκερ: παράλογο το πακέτο προληπτικών μέτρων\nΟ πρόεδρος της Κομισιόν μιλώντας στο κολέγιο των επιτρόπων χαρακτήρισε παράλογο και αντισυνταγματικό το πακέτο προληπτικών μέτρων που ζητείται από την Ελλάδα και εκτίμησε ότι υπονομεύεται η ευρωζώνη από την πλευρά του ΔΝΤ.\n«Η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει άλλα μέτρα...Πρέπει να σταθούμε δίπλα στους Έλληνες και να βοηθήσουμε», είπε ο πρόεδρος της Κομισιόν, ο οποίος, όπως ανέφεραν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, συντάχθηκε και με την πρόταση Τουσκ για άμεση σύγκληση του έκτακτου Eurogroup.\nΦέρεται να είπε επίσης ότι έχουμε φτάσει στο 95% της συμφωνίας και πρέπει να φτάσουμε πάρα πολύ γρήγορα στο 100% της συμφωνίας.\nΠληροφορίες αναφέρουν ότι έχει οριστεί τηλεφωνικό ραντεβού Τσίπρα - Γιούνκερ στις 17:00 το απόγευμα της Μ.Τετάρτης και η σύγκληση του Εurogroup θα γίνει την Τρίτη μετά το Πάσχα. .


Κατά την διάρκεια της σημερινής ομιλίας του στην Βουλή, ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε μεταξύ άλλων και τα εξής:\nΚυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες λίγες εκατοντάδες μέτρα από το σημείο που βρισκόμαστε, τρεις συμπολίτες μας έχασαν τη ζωή τους. Σε επεισόδιο τυφλής βίας, τρεις αθώοι άνθρωποι. Το τραγικό αυτό περιστατικό, μας συγκλονίζει. Ταυτόχρονα, όμως, μας υπενθυμίζει ότι αυτό που φοβόμασταν, έχει αρχίσει ήδη να συμβαίνει. Οφείλουμε να αφουγκραστούμε την κοινωνία που σήμερα, κύριε πρωθυπουργέ, δεν ανέμενε από εσάς, σε τέτοιες ώρες δύσκολες, αυτή την πρωτόγνωρη όξυνση που προσφέρατε με την ομιλία σας. Δεν πειράζει! Η αμηχανία σας και οι ευθύνες σας που μας φέρατε ως εδώ, δημιουργούν την ανάγκη για να έχετε αυτή την πολιτική σήμερα. Είναι η αμηχανία που σας γυρίζει πίσω στο παλιό ΠΑΣΟΚ, φοβάμαι. Εμείς οφείλουμε να κατανοήσουμε τα αδιέξοδα, στα οποία έχει οδηγηθεί η χώρα. Και οφείλουμε να τη βγάλουμε από τα αδιέξοδα αυτά. Οι διαφορές μας είναι μεγάλες, αλλά τίποτα δεν είναι σπουδαιότερο από την ανάγκη να βρει η τόπος την εμπιστοσύνη του στο μέλλον.\nOrestios 06/05/2010 20:57:20\nΗ δεξιά ριζοσπαστικοποιείται.\nΗ Μεταπολίτευση της Γενιάς του Πολυτεχνίου πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια μαζί με όλα τα σύμβολα και τα πρόσωπα.\nΗ Νέα Ελλάδα είναι εδώ μαζί τον Αντώνη.\nAlex 06/05/2010 21:00:31\nΠΕΤΡΟΣ ΧΑΣΑΠΗΣ 06/05/2010 21:21:10\nΑς μας πει τώρα κάποιος αν συμφωνεί να αφήσουμε αυτό το διαφθαρμένο πολιτικό σύστημα, που μας έφτασε ως εδώ, να συνεχίσει αυτό το ίδιο να διαχειρίζεται τα δάνεια που θα έρχονται και τις αιματηρές στερήσεις μας; Οι διάφοροι κρατικοδίαιτοι ολιγάρχες και οι πολιτικοί υφιστάμενοί τους, ακονίζουν τα δόντια τους για νέες μάσες, από τα κατοχικά δάνεια που θα μας χορηγούν το ΔΝΤ και τα κράτη της ευρωζώνης.


Μαθήματα στιλ από την Angelina Jolie και τις κόρες της στο κόκκινο χαλί\nDaniele Venturelli/Daniele Venturelli/WireImage/Getty Images/Ideal Image\nΗ Angelina Jolie συνεχίζει τις λαμπερές εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί. Μετά τo Los Angeles, η ταινία “Eternals”, έκανε πρεμιέρα στο 16ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Ρώμη την Κυριακή 24 Οκτωβρίου. Την ταινία σκηνοθετεί η βραβευμένη με Όσκαρ σκηνοθέτις, Chloé Zhao, και εκτός από την Jolie πρωταγωνιστούν οι Salma Hayek, Kit Harington και Gemma Chan.\nΜετά το sculptured dress σε γήινες αποχρώσεις η Angelina Jolie στράφηκε στη διαχρονική γοητεία των metallics. Περπάτησε στο κόκκινο χαλί φορώντας ένα μάξι strapless column dress με ντραπέ μπούστο, σε metallic silver απόχρωση του οίκου Versace. Τα μαλλιά της ήταν χτενισμένα ίσια κάτω με χωρίστρα στο πλάι ενώ τα μόνα κοσμήματα που επέλεξε ήταν ένα ζευγάρι εντυπωσιακά σκουλαρίκια. H 46χρονη ηθοποιός έκανε μία φανταστική εμφάνιση και όπως πολύ σωστά την χαρακτήρισε η Donatella Versace στο Instagram, έμοιαζε σαν αρχαία θεά.\nΗ ηθοποιός περπάτησε στο κόκκινο χαλί μαζί με τις δύο κόρες της, τη 16χρονη Zahara και τη 15χρονη Shiloh. Η Zahara εμφανίστηκε με ένα λευκό φόρεμα με metallic χρυσές λεπτομέρειες ενώ η Shiloh προτίμησε ένα little black dress με ένα ζευγάρι leopard sneakers, βάζοντας έτσι τη δική της αισθητική σε αυτή τη red carpet εμφάνιση. Και οι τρεις τους ήταν υπέροχες.\nΗ Angelina Jolie με metallic silver dress Versace είναι μια αληθινή υπερηρωίδα\nΤα metallics στις Fall/Winter 21 συλλογές\nΤα metallics, αν και δεν αποτελούν νέα τάση, τα είδαμε να πρωταγωνιστούν στις Fall/Winter 21 συλλογές των Balmain, Gucci, Dior, Balenciaga και Chanel. Μετά από τόσο καιρό που μείναμε σπίτι φορώντας φόρμες και άνετα πουλόβερ, οι σχεδιαστές μάς παροτρύνουν να βγούμε έξω φορώντας λαμπερά ρούχα. Παγιέτες, μεταλιζέ υφάσματα, μικροσκοπικά κρύσταλλα πάνω σε ρούχα και ό,τι γυαλίζει και προσφέρει ένα λαμπερό αποτέλεσμα. Η εμφάνιση της Angelina Jolie με αυτό το φανταστικό φόρεμα είναι ένα καλό παράδειγμα.


Αντιγριπικό εμβόλιο: Ποιοι πρέπει να το κάνουν - Ολόκληρη η εγκύκλιος | KEDE NEWS\nΑντιγριπικό εμβόλιο: Ποιοι πρέπει να το κάνουν - Ολόκληρη η εγκύκλιος\nΕΙΔΗΣΕΙΣ 29.09.20 | 11:01\nΟλόκληρη η εγκύκλιος για το αντιγριπικό εμβόλιο - Εμβολιασμός των υγειονομικών\nΟ αποτελεσματικότερος τρόπος πρόληψης είναι ο εμβολιασμός με το αντιγριπικό εμβόλιο, το οποίο, όταν χορηγηθεί σωστά και έγκαιρα, προφυλάσσει από τη μετάδοση του ιού.\nΠοιοι θα πρέπει να κάνουν το αντιγριπικό εμβόλιο\n2. Παιδιά (6 μηνών και άνω) και ενήλικες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες ή χρόνια νοσήματα: Χρόνια νοσήματα αναπνευστικού, όπως άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Καρδιακή νόσο με σοβαρή αιμοδυναμική διαταραχή. Ανοσοκαταστολή (κληρονομική ή επίκτητη). Μεταμόσχευση οργάνων και μεταμόσχευση μυελού των οστών. Δρεπανοκυτταρική αναιμία (και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες). Σακχαρώδη διαβήτη ή άλλο χρόνιο μεταβολικό νόσημα. Χρόνια νεφροπάθεια. Χρόνιες παθήσεις ήπατος. Νευρολογικά -νευρομυϊκά νοσήματα. Σύνδρομο Down\nΤο αντιγριπικό εμβόλιο πρέπει να χορηγείται έγκαιρα και πριν την έναρξη της συνήθους περιόδου εμφάνισης της έξαρσης των κρουσμάτων γρίπης, δεδομένου ότι απαιτούνται περίπου 2 εβδομάδες για την επίτευξη ανοσολογικής απάντησης. Κατά προτίμηση, ο εμβολιασμός θα πρέπει να ολοκληρώνεται τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες προς της ενάρξεως του ετήσιου επιδημικού κύματος της γρίπης στην Ελλάδα (δηλαδή στα μέσα-μέχρι τέλος Νοεμβρίου).\nΕπιπρόσθετα, ο εμβολιασμός συνεχίζεται καθ' όλη τη διάρκεια της εποχικής γρίπης για άτομα για τα οποία ενδείκνυται ο εμβολιασμός και δεν πρόλαβαν να εμβολιαστούν εγκαίρως.


Πρόγραμμα για όγκο που κάνουν και οι αστέρες (του σινεμά)!\nFitness Μαϊ 13, 2016\nΑρκετοί σταρ της τηλεόρασης και του κινηματογράφου προτού αναλάβουν κάποιον ρόλο σε επικές σειρές τύπου Games of Thrones δεν μαθαίνουν μόνον το σενάριο, περνούν ώρες στο γυμναστήριο για να φτιάξουν ΤΟ σώμα. Μπορείς κι εσύ να κλέψεις τα μυστικά τους.\nΚάνε αυτή την κυκλική προπόνηση που περιλαμβάνει έξι ασκήσεις χωρίς διαλείμματα ενδιάμεσα για να αυξήσεις τον όγκο και την αντοχή σου και να αποκτήσεις κοιλιακούς με γράμμωση και δυνατά πόδια. Ξεκίνα με 2 γύρους και φτάσε σταδιακά μέχρι τους έξι. Πολύ βασικό να κρατάς σφιγμένους τους κοιλιακούς σου και να κάνεις λιγότερα διαλείμματα. Ο συνολικός χρόνος άσκησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 20 λεπτά. Εννοείται ότι κάνεις προθέρμανση και αποθεραπεία.\nΠρόγραμμα για όγκο (σταδιακά θα φτάνεις τις επαναλήψεις)\n1 Έλξεις σε μονόζυγο - 1 σετ με 12 επαναλήψεις\n2 Push ups - 1 σετ με 12 επαναλήψεις\n3 Squats - 1 σετ με 10 επαναλήψεις\n5 Downward dog push-up – 1 σετ με 19 επαναλήψεις (είναι η στάση «σκύλος της γιόγκα» που καταλήγει σε push-up)\n6 Σπριντ στο διάδρομο για 40 δευτερόλεπτα σε απότομη κλίση με ξεκούραση 10 δευτερολέπτων – 20 φορές\nΜετά ξεκινούν τα βάρη. Αν δεν αυξήσεις τα κιλά, δεν πρόκειται να δεις τίποτα. Κατέβα στις τρεις με πέντε επαναλήψεις και τα σετ των δύο με πέντε επαναλήψεων.\nΓενικά το μυστικό στον όγκο προπόνσης είναι ένας γυμναστής. Αυτός θα σου πει πότε και πως θα αυξήσεις τα φορτία.\nΠρωτεΐνη: Το μυστικό για να αποκτήσεις όγκο, εκτός από το να αυξήσεις την πρωτεΐνη στα γεύματά σου είναι να καταναλώνεις και ροφήματα πρωτεΐνης μεταξύ των γευμάτων για να ενισχύσεις την ημερήσια πρόσληψή της.\nΈχε στο μυαλό σου τον κλασσικό κανόνα διατροφής: 1,5 γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους = 120 γραμμάρια πρωτεΐνης. Αν είσαι 80 κιλά = Μία χοιρινή 500 γραμμαρίων ή 500 γραμμάρια τόνο.\nΜία τυπική μέρα διατροφής: αυγά και βρόμη το πρωί, μπριζόλα ή κοτόπουλο ή γαλοπούλα με λαχανικά το μεσημέρι, κάτι παρόμοιο και το βράδυ. Ενδιάμεσα σνακ για ενέργεια.\nΕπίσης αν θέλεις να πάρεις σημαντικό μυϊκό όγκο, κατανάλωνε τουλάχιστον 36 θερμίδες ανά κιλό σωματικού βάρους.\nΕπιπλέον τρώγε τουλάχιστον 2 γραμμάρια υδατάνθρακες ανά κιλό σωματικού βάρους για να αυξήσεις και την τετοστερόνη σου. Συμβουλή: είναι πολύ σημαντικό να ζητήσεις τη βοήθεια ενός διαιτολόγου ο οποίος θα σχεδιάσει ένα πρόγραμμα διατροφής που να δουλεύει σε σένα.\nΣυμπληρώματα διατροφής: για να λαμβάνεις όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεσαι για γρηγορότερη μυϊκή ενδυνάμωση και αποκατάσταση. Για ανάρρωση θέλεις διακλαδισμένα αμινοξέα (BCAA). Υπάρχουν σε συμπληρώματα διατροφής, υπάρχουν και στις φακές.\nΠρόγραμμα για όγκο που κάνουν και οι αστέρες (του σινεμά)! αύξηση δύναμη μυς μυική μάζα σώμα κορμί έλξεις σπριντ κοιλιακοί πόδια push ups αντοχή


Η ταινία "Νεράιδα Στυλίδας Μνήμες και Αφηγήσεις" στο Φεστιβάλ Αγών — Stilida.com\nΔημοσιεύτηκε 15 Οκτ 2016, 09:35 / ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ\nΚάθε δύο χρόνια η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΑΓΩΝ διοργανώνει τη Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου… και πέρα από τη Μεσόγειο.\nΦέτος στο Φεστιβάλ Αγών και στα πλαίσια της 10ης Διεθνούς Συνάντησης Αρχαιολογικής Ταινίας θα προβληθεί και η ταινία ” Νεράιδα Στυλίδας Μνήμες και Αφηγήσεις” της Ελένης Μεγαγιάννη, προέδρου του Συλλόγου Γυναικών Νεράιδας Στυλίδας.\nΠρόκειται για μια τριλογία όπου καταγράφονται τα ήθη και τα έθιμα, ο παραδοσιακός τρόπος ζωής και εν γένει η ζωή του χωριού Νεράιδα μέσα από τις αφηγήσεις των κατοίκων.\nΣτο πρώτο μέρος περιγράφονται τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα οι κάτοικοι μέσα από μια μοναδική στο είδος της αναπαράσταση.\nΣτο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο Νερόμυλος και τα ερείπιά του στο Σαπουνόρεμα, και στο τρίτο μέρος οι Σαρακατσάνοι της περιοχής αναλύουν την αρχιτεκτονική μορφή της οικίας τους, πώς κατασκευαζόταν, δηλαδή, το κονάκι τους.\nΣκηνοθεσία: ΕΛΕΝΗ Π. ΜΕΓΑΓΙΑΝΝΗ\nΠαραγωγή: ΕΛΕΝΗ Π. ΜΕΓΑΓΙΑΝΝΗ\nΗμέρες προβολών: 19/10 και ώρα 16:15, 21/10 12:00, 23/10 15:00 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου Κεραμεικός.\nΑΓΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕΓΑΓΙΑΝΝΗ ΕΛΕΝΗ ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΝΕΡΑΪΔΑ ΣΤΥΛΙΔΑΣ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΑΙΟΙ\nΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ\nΦωτογραφίες από τα εγκαίνια του Μουσείου Λαϊκού Πολιτισμού στη Νεράιδα Στυλίδας\nΠεριορίζονται οι ώρες άρδευσης στη Νεράιδα


Θάνος Καλλίρης για Ναταλία Γερμανού: “Έπαθε παράκρουση, πέρασα δύσκολες μέρες…”Gpop.gr\nΜέσα από την εκπομπή “Dot.” έκανε μια αναδρομή στο παρελθόν ο Θάνος Καλλίρης.\nΣυγκεκριμένα ο τραγουδιστής αποκάλυψε, θυμήθηκε και αφηγήθηκε ιστορίες που κρύβονται πίσω από επιτυχημένα video clip που έκανε.\nΜάλιστα, ο Θάνος Καλλίρης μεταξύ άλλων ο θυμήθηκε τη χρονιά που γύρισε το video clip του τραγουδιού του “Αγαπούλα μου γεια” με τη Ζέτα Λογοθέτη και ότι η Ναταλία Γερμανού είχε ζηλέψει τη σκηνή με το φιλί τους.\n«Βρισκόμαστε στο 1992 όπου γυρίζω το video clip για το “αγαπούλα μου γεια” με τη νεαρή τότε Ζέτα Λογοθέτη, όπου έχουμε ένα φιλί που όταν το είδε η Ναταλία Γερμανού που είχαμε σχέση τότε, έπαθε παράκρουση. Πέρασα δύσκολες μέρες, αλλά το ξεπεράσαμε», είπε ο Θάνος Καλλίρης.\nΕνώ ένα άλλο σημείο της εκπομπής, ο Θάνος Καλλίρης δήλωσε πως η Ναταλία Γερμανού είχε πρωταγωνιστήσει στο video clip του τραγουδιού “Φεύγω”: «Η Ναταλία ήθελε να μαρκάρει τον χώρο της και η έκπληξη είναι ότι στα ντραμς έπαιζε ο Φοίβος».\nΗ Αγγελική Νικολουλη αποκαλύπτει τι έγινε και ο Θάνος…\nPrevious Post: Survivor: Ο Πάνος Καλίδης αποκάλυψε ποιους παίκτες περίμενε να αποχωρήσουν πριν τον Τριαντάφυλλο\nNext Post: Σπύρος Μπιμπίλας: «Μετά χαράς θα έπαιζα στις ΆγριεςΜέλισσες ακόμη και με μικρό ρόλο»


Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΑΣ ΡΗΓΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 – ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΡΗΓΑΣ" ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ\nΗ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΑΣ ΡΗΓΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011\n7 Μαρτίου 2011 12 Απριλίου 2017 Fotios Katsikas\nΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΑΣ ΡΗΓΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ Δ.Σ. ΚΑΙ Ε.Ε.\nΟ Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΑΣ ΡΗΓΑΣ κος Θεοφανίδης Θεοδόσιος καλεί τα Μέλη του ΑΣ ΡΗΓΑΣ σε Τακτική Γενική Συνέλευση το Σάββατο 12.3.11 και ώρα 19.30 στα Γραφεία της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης (στη Θύρα 13 του Καυτανζογλείου Σταδίου) με θέμα: Την Εκλογή Δ.Σ. και Ε.Ε.\nΣε περίπτωση που δεν θα υπάρξει απαρτία η εκλογή θα επαναληφθεί τη ΔΕΥΤΕΡΑ 14-3-11 και ώρα 19.30 στον ίδιο χώρο.\nΠαρακαλούνται οι γονείς των αθλητών μας και οι φίλοι να βοηθήσουν στη λειτουργία του Συλλόγου.\nΟι φίλοι/γονείς βοηθούν το Σύλλογο :\nΕίτε με το να γίνουν Ενεργά Μέλη του Συλλόγου,\nΕίτε με το να συμμετέχουν ως υποψήφιοι για το Δ.Σ. και την Ε.Ε.,\nΕίτε με το να παραμένουν κοντά ως σύμβουλοι και να συμμετέχουν στις αποφάσεις του Συλλόγου.\nα) Για να εγγραφείτε στα Ενεργά Μέλη του Συλλόγου θα πρέπει να καταβάλλετε (5 €) ως δικαίωμα Εγγραφής στο Σύλλογο.\nβ) Για να αποκτήσετε Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι θα πρέπει να είστε Ενεργά Μέλη και τακτοποιημένα οικονομικά στο Σύλλογο (Ετήσια συνδρομή Μελών 10 €).\nγ) Όσοι/ες επιθυμείτε να βοηθήσετε συμμετέχοντας στο Νέο Δ.Σ. ή την Ε.Ε., παρακαλείστε να το δηλώσετε στον προπονητή κ. Φώτη Κατσίκα, είτε με άμεση επαφή στην προπόνηση, είτε τηλεφωνικά (6932-626625), είτε ηλεκτρονικά fotkatsi@phed.auth.gr\nΟι υποψηφιότητες, σύμφωνα με το Καταστατικό του Συλλόγου, κατατίθενται μέχρι την ημέρα της Γενικής Συνέλευσης δηλαδή μέχρι τις 14:00 του Σαββάτου 12.3.2011.\nΓνωρίστε το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο και την Εξελεγκτική Επιτροπή του ΑΣ ΡΗΓΑΣ για τα έτη 2009-2011.\n1) Το Διοικητικό Συμβούλιο … 2) Το Δ.Σ. και η Εξελεγκτική Επιτροπή .


Survivor - Βόμβα: Αλλάζει ο τρόπος αποχώρησης! Δεν θα είναι υποψήφιος αυτός που θέλουν οι παίκτες αλλά... - Clickmag.gr\nSurvivor – Βόμβα: Αλλάζει ο τρόπος αποχώρησης! Δεν θα είναι υποψήφιος αυτός που θέλουν οι παίκτες αλλά…\nPublished on 1 Ιουνίου 2018\nΤο Clickmag είναι πάλι εδώ με νέες καυτές αποκαλύψεις από το Survivor!\nΑπό την πρώτη μέρα μέχρι και σήμερα, από τον πρώτο κιόλας κύκλο του ριάλιτι, σας έχουμε μεταφέρει όλο το παρασκήνιο από τον Άγιο Δομίνικο και την κοινή παραλία Διασήμων και Μαχητών!\nΣήμερα επανερχόμαστε με μια νέα αποκαλύψη που θα ανατρέψει τα δεδομένα στο Survivor! Ως γνωστόν πρόκειται για το παιχνίδι των ανατροπών! Όσο και να έχουμε επιχειρήσει οι Μαχητές να διώξουν από το παιχνίδι την Ροδάνθη, εκείνη είναι επτάψυχη και ίσως με την τελευταία αλλαγή που έρχεται να καταφέρει να φτάσει μέχρι και τον τελικό!\nΗ Ροδάνθη είναι ιδιαίτερα αγαπητή στον κόσμο και σ’ αυτό και παίζει η ηλικία της! Είναι 19 χρονών, έχει πολλούς φίλους και φίλες από την σχολή και όσα να ναι οι πιτσιρικάδες ψηφίσουν πιο εύκολα σε τέτοιου είδους ριάλιτι!\nΠάμε τώρα να σας αποκαλύψουμε που θέλουμε να πάμε την όλη αυτή συζύτηση! Πέρσι θα θυμάστε ότι πάνω κάτω σ’ αυτή την εποχή ο Σάκης Τανιμανίδης ανακοίνωσε στους παίκτες ότι θα γίνει μια συνολική 24ωρη ψηφοφορία με όλους τους παίκτες που είχαν παραμείνει μέσα και όποιος έχανε την ασυλία θα έφευγε αυτόματα ο τελευταίος στις ψήφους από το παιχνίδι!\nΠότε θα γίνει αυτό φέτος; Σύμφωνα με πληροφορίες του Athensmagazine.gr αλλά και με βάση ότι έγινε πέρσι αυτό θα συμβεί σε δυο εβδομάδες από σήμερα, όταν θα αποχωρήσουν ακόμα 2 παίκτες και ο αριθμός των παικτών γίνει μονοψήφιος! Τότε αυτόματα θα είναι υποψήφιοι όλοι κάθε φορά και ο τελευταίος, εφόσον δεν καταφέρει να εξασφαλίσει ατομική ασυλία, θα είναι υποψήφιος προς αποχώρηση! Εκεί μάλιστα θα μάθουμε και τους παίκτες που θα πάνε απευθείας στον τελικό!\nΘυμηθείτε τι είχε γίνει πέρσι όταν ο Σάκης Τανιμανίδης ανακοίνωσε στους παίκτες την 24ωρη ψηφοφορία:\nΑποκλειστικό – Survivor! Στημένη η αποχώρηση του Νάσου; Τα ποσοστά στην δημοσιότητα…\nSurvivor Panorama: Ο αδερφός της Κατερίνας Δαλάκα αποκαλύπτει την πιο δύσκολη στιγμή στο Survivor! «Φοβηθήκαμε πολύ όταν…» (Video)


Γεννιέται ο Γκούσταβ Μάλερ. Αυστριακός συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας. Το διάστημα 1875 - 1878 σπούδασε στο Ωδείο της Βιέννης. Από το 1880 άρχισε η σταδιοδρομία του ως μαέστρου. Διηύθυνε τις μεγαλύτερες ορχήστρες της Ευρώπης όπως της Πράγας, της Βουδαπέστης, του Αμβούργου. Από το 1897 ως το 1907 ήταν ο διευθυντής της Αυτοκρατορικής Ορχήστρας της Βιέννης. Στη συνέχεια πήγε στην Αμερική όπου διηύθυνε την ορχήστρα της Μετροπόλιταν Οπερας και στη συνέχεια τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης. Ηταν ο ιδανικός ερμηνευτής των λυρικών έργων του Μπετόβεν, του Μότσαρτ και του Βάγκνερ. Υπήρξε όμως και λαμπρός συνθέτης συμφωνικής μουσικής.\nPramnos.net :: Ευρετήριο\nΗ ώρα είναι 07/07/2022 18:52\nPramnos.net Αρχική σελίδα Μηνύματα των τελευταίων 24 ωρών\nPramnos On - Line\nΑνακοινώσεις και νέα σχετικά με την σελίδα μας.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 50 447 24/07/2012 02:38\nΕρωτήσεις για προβλήματα και απορίες σχετικές με την σελίδα μας.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 29 267 12/11/2016 18:14\nΠροτάσεις - Σχόλια\nΓια να μάθουμε τη γνώμη σας για το site.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 18 230 10/12/2016 17:34\nΕδώ μπορείτε να βάζετε ανακοινώσεις που θα είναι ορατές από το ημερολόγιο του site.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 54 65 22/07/2015 22:24\nΕλεύθερες συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων... εδώ δεν υπάρχει συγκεκριμένο θέμα.\nΣυντονιστές giota, kokkinos, Moderators 447 23532 07/08/2017 18:26\nΠροβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα.\nΣυντονιστές giota, kokkinos, Moderators 213 1127 28/04/2017 18:44\nΓνωριμία χρηστών - Σχέσεις\nΕδώ μπορούμε να μιλάμε μεταξύ μας... έτσι, για να γνωριστούμε\nΣυντονιστές giota, kokkinos, Moderators 91 2196 04/06/2017 22:38\nΕκλογές, κόμματα, με φρου-φρου κι αρώματα!\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 274 1116 13/10/2017 22:22\nΓράψτε μας τη γνώμη σας για την κατάσταση που επικρατεί στον Ελληνικό ή παγκόσμιο αθλητικό χώρο, για την ομάδα σας και για ότι άλλο αφορά τον αθλητισμό.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 54 653 25/03/2017 23:40\nΕδώ μπορείτε να γράψετε συνταγές και απορίες μαγειρικής, καθώς και σχόλια για την ενότητα "Μαγειρική". Μπορείτε επίσης να ζητήσετε μια συνταγή και η Pocahontas (που είναι υπεύθυνη για τον συγκεκριμένο τομέα) θα σας βοηθήσει.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 38 350 12/05/2017 17:51\nΦιλοσοφία - Θεολογία\nΦιλοσοφικές και θεολογικές συζητήσεις.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 38 1053 16/08/2017 18:31\nΗ/Υ, Εφαρμογές & Προγραμματισμός, Internet\nΤο πιο δημοφιλές λειτουργικό σύστημα και οι εφαρμογές του.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 22 95 13/09/2017 23:27\nΣυζητήσεις που αφορούν άμεσα το Linux και το Unix.\nΣυντονιστές kokkinos, MarioSal, Moderators 31 142 15/05/2009 16:58\nΠρογραμματισμός - Web Development\nΖητήματα προγραμματισμού, web development και web design μπορούν να συζητηθούν εδώ.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 52 193 20/05/2015 07:38\nForum που επιτρέπει στους επισκέπτες την συζήτηση γύρω από τα computer games, Multiplayer Gaming\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 33 231 30/05/2014 15:31\nΝέα, προβλήματα και λύσεις που αφορούν το Hardware των H/Y.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 11 64 04/03/2011 18:59\nΕδώ μπορείτε να προτείνετε όμορφα site που μπορεί να ενδιαφέρουν τους επισκέπτες μας, ή να δηλώσετε το site σας και να δείτε τις γνώμες τους.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 240 1067 30/07/2017 18:47\nΈνα Forum αφιερωμένο στην μουσική\nΣυντονιστές kokkinos, Tr3LaRaS, Moderators 319 3229 20/06/2015 17:14\nΘέματα σχετικά με τις τελευταίες ταινίες, αλλά και ότι αφορά την έβδομη τέχνη γενικά.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 76 636 14/03/2016 17:27\nΏρα να δούμε τη βιβλιοθήκη μας\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 132 4359 05/09/2017 12:21\nΜια περιοχή αφιερωμένη στην τέχνη της φωτογραφίας.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 89 812 13/04/2015 03:26\nPramnos On - Line Vortals\nΈνα Ακίνδυνο Forum Το επίσημο forum του site www.trypes.tk\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 26 48 10/04/2007 17:36\nΣυζητήσεις που αφορούν την Ικαρία και τους κάτοικους του νησιού.\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 180 1533 17/09/2016 07:58\nΤο forum του Fake-News.net\nΣυντονιστής kokkinos 6 9 11/09/2011 00:18\nLet's just chat...\nΣυντονιστές kokkinos, Moderators 45 206 01/09/2014 21:10\nΝα σημειωθούν όλες οι Δ.Συζητήσεις ως αναγνωσμένες Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες\nΤα μέλη μας έχουν δημοσιεύσει συνολικά 44615 θέματα\nΤα μέλη μας είναι συνολικά 4257\nΤο νέο μέλος στις συζητήσεις μας είναι ο/η urumef\n1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης [ Διαχειριστής ] [ Συντονιστής ]\nΠερισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 311, στις 31/01/2005 20:00\nΤα δεδομένα αυτά προέρχονται από χρήστες που συνδεθήκανε τα τελευταία πέντε λεπτά\nΌνομα μέλους: Κωδικός: Να γίνεται η σύνδεση αυτόματα σε κάθε μου επίσκεψη\nΥπάρχουν νέες δημοσιεύσεις Δεν υπάρχουν νέες δημοσιεύσεις Η Δ.Συζήτηση είναι κλειδωμένη


Τι παραμύθι να διαλέξω; - BEBEMOU\nΤι παραμύθι να διαλέξω;\nΈνα βιβλίο που θα ταξιδέψει μικρούς και μεγάλους στον μαγικό κόσμο των γραμμάτων\nΣου έχει τύχει να πας στο βιβλιοπωλείο και να μην ξέρεις ποιο παραμύθι να διαλέξεις;\nΉ να μην βρίσκεις το συγκεκριμένο θέμα που ψάχνεις;\nΔιερωτήθηκες ποτέ ποιο βιβλίο θεωρείται κατάλληλο και εκπαιδευτικό; Σκέφτηκες ποτέ με ποιο τρόπο μπορείς εσύ να βοηθήσεις ένα παιδί να μάθει τα γράμματα;\nΑυτά ήταν κάποια ερωτήματα που προβλημάτιζαν και εμένα, ενώ σπούδαζα στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κύπρου. Σαν εκπαιδευτικός συνειδητοποίησα πως είναι δύσκολο να βρεις ένα χρήσιμο «εργαλείο», ειδικά όσον αφορά ένα θέμα τόσο σοβαρό και διαχρονικό, όπως την εκμάθηση του αλφαβήτου. Επίσης συμμερίστηκα την αγωνία και δυσκολία που αντιμετώπιζαν οι γονείς μέχρι να βρουν ένα καλό, εκπαιδευτικό βιβλίο /παραμύθι. Έτσι, αποφάσισα να δημιουργήσω ένα ολοκληρωμένο υλικό που θα κάνει τη μάθηση για τα παιδιά, ευχάριστη και αποτελεσματική. Τότε ακριβώς, ξεκίνησε και το ταξίδι των «Ηρώων της αβ».\nΟνομάζομαι Μαλεβή Μανέντη και είμαι συγγραφέας, εικονογράφος και εκπαιδευτικός. Ασχολήθηκα με την εκπαίδευση σε όλο της το φάσμα. Εργάστηκα ως νηπιαγωγός στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ως υπεύθυνη για την εκπαίδευση ενηλίκων σε εταιρείες, αλλά και ως e-learning developer, δημιουργώντας προγράμματα για τη μάθηση εξ αποστάσεως.\nΤο παιδικό βιβλίο «Οι ήρωες της αβ», είναι το πρώτο μου συγγραφικό δημιούργημα, το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου. Αποτελεί ένα εκπαιδευτικό βιβλίο, εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας και έχει σαν στόχο τη διδασκαλία του αλφαβήτου.\nΣε αυτό πρωταγωνιστούν 24 εικονογραφημένοι ήρωες, οι οποίοι ενσωματώνονται στο σχήμα του κάθε γράμματος ξεχωριστά, για να ενισχύσουν την οπτική απεικόνιση. Τον κάθε ήρωα, πλαισιώνει μια ιστορία/παραμύθι (μια ιστορία για κάθε γράμμα). Στο τέλος κάθε ιστορίας, ο μαθητής παίρνει ενεργό ρόλο στη μάθηση και καλείται να λύσει γρίφους και δραστηριότητες, για να βοηθήσει τον ήρωα. Παράλληλα βελτιώνονται οι προαναγνωστικές δεξιοτήτες των παιδιών, δηλαδή η αντίληψη της σωστής φοράς των γραμμάτων και η εξάσκηση του λεπτού κινητικού συντονισμού. Με άλλα λόγια, θα διδαχθούν τον σωστό τρόπο γραφής των γραμμμάτων και θα ενεργοποιήσουν τους κατάλληλους κινητικούς μηχανισμούς που προαπαιτούνται για την κατάκτηση της γραφής.\n«Οι ήρωες της αβ» αποτελούν το μεταφορικό μέσο, που θα ταξιδέψουν εσένα και το παιδί σου στον μαγικό κόσμο των γραμμάτων. Θα ταξιδέψετε σε 24 παραμυθένιους προορισμούς και θα περάσετε από διάφορα μονοπάτια, λύνοντας γρίφους και ασκήσεις. Τέλος, θα βοηθήσετε το παιδί σας να κατακτήσει τις ΣΟΥΠΕΡ δυνάμεις της γραφής και της ανάγνωσης!\nΓια περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το βιβλίο, καθώς και τα σημεία πώλησης επικοινωνήστε μαζί μας ή πατήστε ΕΔΩ:\nBy: Μαλεβή Μανέντη συγγραφέας, εικονογράφος και εκπαιδευτικός\nH Disney έδωσε στη δημοσιότητα το πρώτο trailer του «Ψυχρά και Ανάποδα 2» (Video)\nThe Mum and Baby Centre - Ένας χώρος πρότυπο ανοίγει σύντομα\nΓιατί είναι σημαντικό να παίζουμε με τα παιδιά μας;\nΑν θέλετε παιδιά χαρούμενα και επιτυχημένα τότε ταξιδέψτε μαζί τους\nThe Desserts Festival 2019 - Επιδόρπια και γεύσεις από ολόκληρο τον κόσμο


Το CineDoc δίνει βήμα στα ντοκιμαντέρ μέσα από ενδιαφέρουσες προβολές\nΤο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος και ο κινηματογράφος ΔΑΝΑΟΣ γίνονται το σπίτι για βραβευμένα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ υπό την επιμέλεια μιας σινεφίλ ομάδας.\nΒραβευμένα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ βρίσκουν το σπίτι τους στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος και τον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις (Θεσσαλονική, Βόλος, Αμαλιάδα) και νησιά της χώρας, χάρη στη δράση του CineDoc. Υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια της Ρέα Αποστολίδη και της Αύρας Γεωργίου, μια σινεφίλ κοινότητα φέρνει στο προσκήνιο ενδιαφέρουσες ιστορίες που ενημερώνουν, εκπαιδεύουν και φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά.\nΤο CineDoc, που φέτος διανύει την 14η χρονιά, ιδρύθηκε από την Ρέα Αποστολίδη παραγωγό της Anemon Productions και την Αύρα Γεωργίου ανεξάρτητη σκηνοθέτιδα ντοκιμαντέρ. Μετά τη γνωριμία τους στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ανακάλυψαν ότι μοιράζονταν την ίδια έλλειψη μιας σταθερής παρουσίας του Ντοκιμαντέρ στην Αθήνα κι έτσι αποφάσισαν να την καλύψουν δημιουργώντας τον εν λόγω θεσμό.\nΜέλος του ευρωπαϊκού δικτύου Moving Docs, το CineDoc έχει επεκταθεί από το 2017 στο να φέρει το σινεμά πιο κοντά και στις μικρότερες ηλικίες, καθώς διοργανώνει το Φεστιβάλ Παιδικού και Νεανικού Κινηματογράφου CineDoc Kids. Ο κινηματογράφος επεκτείνεται πέραν της μεγάλης οθόνης, με τις προβολές να συνοδεύονται από παράλληλες εκδηλώσεις, που έχουν ως στόχο να ενθαρρύνουν τον διάλογο και να εμπνεύσουν συλλογικές δράσεις.\nΠολιτισμός, επιστήμη, τέχνη, κοινωνία αποτελούν τους πυλώνες γύρω από τους οποίους κινούνται οι προβολές, που έχουν μόνο έναν στόχο: να ενώσουν και να χαροποιήσουν τους λάτρεις του καλού σινεμά.\nΗ φιλοσοφία του CineDoc\n«Θέλαμε να υπάρχει σταθερή προσφορά ντοκιμαντέρ στο κοινό. Αυτός ήταν ένας από τους βασικότερους στόχους μας, γιατί είναι σπάνιες οι φορές και λίγα τα ντοκιμαντέρ που βρίσκουν διανομή. Τα βλέπουμε στα φεστιβάλ και μετά χάνονται. Για αυτό και οι προβολές του CineDoc απλώνονται σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας όπως είναι η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος και η Αμαλιάδα, ώστε να βρίσκουν οι ταινίες το μεγαλύτερο δυνατό κοινό. Επιπλέον, εδώ και δυο χρόνια, προβάλλουμε ντοκιμαντέρ αλλά και παιδικές ταινίες μυθοπλασίας σε πάνω από 15 νησιά της Ελλάδος κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών. Παράλληλα έχουμε ξεκινήσει ένα δίκτυο σε σχολεία που μοιράζεται χωρίς χρέωση ντοκιμαντέρ και ταινίες για παιδιά» εξηγούν οι δημιουργοί του CineDoc.\nΤο CineDoc επιδιώκει κυρίως να προβάλλει ταινίες υψηλής αισθητικής για να δώσει την ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει το ενδιαφέρον για το σύγχρονο ντοκιμαντέρ ξεφεύγοντας από την προκατάληψη ότι είναι ένα είδος που προσφέρει μόνο στεγνές πληροφορίες για το θέμα που πραγματεύεται.\nΑντίθετα, είναι, όπως λέει η Ρέα και η Αύρα: «είδος πλούσιο που μπορεί να εμπνεύσει και να ευαισθητοποιήσει το κοινό στον τρόπο που βλέπει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του, να νιώσει ότι έχει κερδίσει κάτι σαν θεατής και σαν άνθρωπος. Γι αυτό και το μότο μας είναι ‘βλέπουμε τον κόσμο αλλιώς’». Μετά τις προβολές οργανώνονται συζητήσεις στην αίθουσα δίνοντας την ευκαιρία για διάλογο έτσι ώστε το κοινό να εκφράσει τη γνώμη του να μοιραστεί προσωπικά βιώματα και να επεκτείνει τις γνώσεις του για το εκάστοτε θέμα.\nΚινηματογράφος και πανδημία\nCine-Doc 2016-17: Moving Docs panel discussion with refugee teachers of the Hope School of Scaramagas Refugee Camp, the Piraeus Open School for Immigrants and Unicef, in Athens, on September 21, 2016 / Cine-Doc 2016-17: Συζήτηση με δασκάλους του Hope School του προσφυγικού καταυλισμού του Σκαραμαγκά, του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά και της Unicef, στην Αθήνα, στις 21 Σεπτεμβρίου, 2016\n«Η αλήθεια είναι ότι αυτά τα δύο χρόνια ήταν τραυματικά τόσο για μας τους διοργανωτές όσο και για το κοινό που αντιμετώπισε -και αντιμετωπίζει- αρκετές δυσκολίες προκειμένου να έρθει στις αίθουσες. Απ’ ό,τι φαίνεται τα πράγματα βαίνουν προς το καλύτερο κι ελπίζουμε ότι το κοινό θα υποστηρίξει την επιλογή του να πηγαίνει σινεμά και να βλέπει ταινίες σαν μια κοινωνική εκδήλωση. Έτσι προσπαθούμε να αφουγκραστούμε τις ανάγκες του και να προτείνουμε ταινίες που είναι μέσα στα ενδιαφέροντά του. Στοχεύουμε επίσης να στηρίξουμε το ελληνικό ντοκιμαντέρ που αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια τόσο για την παραγωγή όσο και για τη διανομή του».\nΓια τις δημιουργούς του CineDoc, το σινεμά είναι τρόπος ζωής, δεδομένης φυσικά και της δραστηριότητάς τους. «Οπωσδήποτε, η σκοτεινή αίθουσα με τη μεγάλη οθόνη προσφέρει ιδανικές συνθήκες συγκέντρωσης και απόλαυσης της ταινίας. Πέρα απ’ αυτό όμως η συνεύρεση του κοινού και η εμπειρία της κοινής θέασης είναι κοινωνικά πολύ πιο δημιουργική από την κατ’ ιδίαν θέαση».\n«Είναι στ’ αλήθεια συγκινητικό να παρακολουθείς το κοινό να συμμετέχει και να βγαίνει ενθουσιασμένο από την αίθουσα. Πολλούς θεατές τους γνωρίζουμε πλέον γιατί τους αρέσουν οι επιλογές και έρχονται συστηματικά στις προβολές μας και αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε παρά τις δυσκολίες των καιρών. Πιστεύουμε στη δυναμική κοινωνικοποίησης που προσφέρει η κινηματογραφική αίθουσα και η συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συντελεστών της ταινίας και των θεατών. Είναι πάντα μια αυθύπαρκτη εμπειρία που τη δημιουργούμε όλοι μαζί».\nΤην αρχή για τον μήνα Φεβρουάριο κάνει το ντοκιμαντέρ Χρόνης Μπότσογλου, που αποτελεί ουσιαστικά μια αναδρομή στη ζωή και το έργο ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους.\nΟ Χρόνης Μπότσογλου σχεδιάζει με το μολύβι του, τις πρώτες γραμμές μίας προσωπογραφίας σε λευκό χαρτί. Ο σκηνοθέτης Φρέντυ Βιανέλλης τον παρακολουθεί, καταγράφει τη δημιουργία και, πιάνοντας το νήμα του σχεδίου, ανατρέχει στην εικαστική περιπέτεια της ζωής του καλλιτέχνη. Εργα από τα τελευταία 30 χρόνια, μερικά ξαναδουλεμένα, λάδια, γύψος, υδατοχρώματα, συνθέτουν αυτό το εικαστικό γεγονός.\nΟ σπουδαίος ζωγράφος επιβεβαιώνει με κάθε του κίνηση ότι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της σύγχρονης τέχνης στη χώρα μας και έναν από τους κορυφαίους ζωγράφους της μεταπολεμικής γενιάς και πρόσωπο «κλειδί» στην αναδιοργάνωση της ΑΣΚΤ (ως καθηγητής και πρύτανης) τη δεκαετία του’90. Συνοδοιπόροι σε αυτή την σπάνια καταγραφή είναι οι ομότεχνοί του, Μάκης Θεοφυλακτόπουλος, Γιάννης Ψυχοπαίδης, Γιώργος Χουλιαράς, Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης και ο συλλέκτης Σωτήρης Φέλιος.\nΓια τους ενδιαφερόμενους, μετά την προβολή στο Γαλλικό Ινστιτοούτο θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη Φρέντυ Βιανέλλη, τον Χρήστο Λάζο (συγγραφέα και κριτικό τέχνης), τον Γιώργο Μυλωνά (Ιστορικό Τέχνης) και την Ελένη Μπότσογλου (Καθηγήτρια Φιλόλογος), σύζυγος του ζωγράφου.\nΤετάρτη 9/2, 20:00 – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, Σίνα 31, Αθήνα\nΚυριακή 13/2, 16:00 – Κινηματογράφος ΔΑΝΑΟΣ, Λεωφ. Κηφισίας 109, Αθήνα\nΟι 7 καλύτερες ταινίες που ανεβαίνουν τον Φεβρουάριο στο Netflix


Mitomycin-S Kiowa - οδηγίες χρήσης, ενδείξεις, δόσεις\nΤο Mitomycin-S Kiowa είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία κακοήθων όγκων.\nΤο mitomycin-S Kiov παράγεται με τη μορφή σκόνης για την παρασκευή διαλύματος ένεσης: κρύσταλλοι κυανό-ιώδες ή κρυσταλλική σκόνη (σε φιαλίδια 2, 10 ή 20 mg, 10 φιαλίδια έκαστη, 2 mg ανά κουτί, 1 φιάλη 10 ή 20 mg έκαστη σε κουτί χαρτοκιβωτίων).\nΔραστικό συστατικό: μιτομυκίνη - 2, 10 ή 20 mg.\nΒοηθητικό συστατικό: χλωριούχο νάτριο.\nΤο μιτομυκίνη-C Kiov χρησιμοποιείται για τη θεραπεία τέτοιων κακοήθων νεοπλασμάτων όπως: καρκίνο του στομάχου, του παγκρέατος, του ήπατος, των χολικών αγωγών, του παχέος εντέρου και του ορθού, του οισοφάγου, του μαστού, του τραχήλου, του ενδομητρίου, του αιδοίου, της ουροδόχου κύστης, πυέλου, κακοήθων όγκων κεφαλής και τραχήλου, μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, μεσοθηλίωμα.\nΣημαντική αναστολή της λειτουργίας του μυελού των οστών.\nΑυξημένη αιμορραγία, αιμορραγικές διαταραχές.\nΤο Mitomycin-S Kiova χρησιμοποιείται με προσοχή κατά την παιδική ηλικία, με οξείες μολυσματικές ασθένειες βακτηριακής, ιικής ή μυκητιακής αιτιολογίας.\nΤο διάλυμα που παρασκευάστηκε από Mitomycin-S Kiowa εγχύεται ενδο-εγκεφαλικά (όγκοι ουροδόχου κύστης) ή ενδοφλεβίως σε ένα ρεύμα. Επιτρέπεται η εισαγωγή του φαρμάκου ενδοπεριτοναϊκά, ενδοπλευρικά, ενδοαρτηριακά (εάν είναι απαραίτητο).\nΓια την παρασκευή του διαλύματος, η σκόνη διαλύεται με νερό για ένεση σε συγκέντρωση 0,4 mg ανά 1 ml.\nΗ δοσολογία του φαρμάκου καθορίζεται από τον ιατρό ξεχωριστά. Αυτό καθορίζεται από τις ενδείξεις που χρησιμοποιούνται από το σχήμα της αντικαρκινικής αγωγής, την κατάσταση του ασθενούς.\n20 mg ανά 1 m 2 ενδοφλεβίως 1 φορά σε 28-42 ημέρες.\nΣε 2 mg ανά 1 m 2 ενδοφλεβίως σε 1-5 και 8-12 ημέρες κάθε 28-42 ημέρες.\nΣε 10 mg ανά 1 m 2 ενδοφλεβίως σε 1 ημέρα κάθε 42-56 ημέρες σε συνδυασμό με άλλα κυτταροστατικά.\nΣε 30-40 mg σε 30-60 ml (σε συγκέντρωση όχι μεγαλύτερη από 1 mg ανά 1 ml) ενός αποστειρωμένου υδατικού διαλύματος ενδοκυστικά εβδομαδιαίως, για 42-56 ημέρες και στη συνέχεια μηνιαία για 6 μήνες.\nΛόγω του γεγονότος ότι η μιτομυκίνη μπορεί να προκαλέσει σωρευτική μυελοκαταστολή, η δόση του φαρμάκου στις επόμενες χορηγήσεις συνιστάται να προσαρμόζεται ανάλογα με τη σοβαρότητα της λειτουργίας του μυελού των οστών.\nΑνάλογα με τις ελάχιστες παραμέτρους αίματος μετά την εισαγωγή της προηγούμενης δόσης Mitomycin-C Kiov συνιστάται να χρησιμοποιηθεί ως εξής:\n100% της δόσης: με την τιμή των λευκοκυττάρων> 3000, των αιμοπεταλίων> 75000,\n70% της δόσης: με την τιμή των λευκοκυττάρων στην περιοχή 2000-2999, τα αιμοπετάλια - 25000-74999.\n50% της δόσης: με την τιμή λευκοκυττάρων <2000, αιμοπεταλίων <25000.\nΣτην περίπτωση που παρατηρείται ανάκτηση των παραμέτρων αίματος (λευκοκύτταρα έως 4000 / mm 3 και αιμοπεταλίων έως 100000 / mm 3 αίματος) πριν από την έναρξη της επόμενης προγραμματισμένης πορείας θεραπείας, το φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί σε μια προσαρμοσμένη δόση. Όταν χρησιμοποιείτε το Mitomycin-C Kiov σε συνδυασμό με άλλα μυελοκατασταλτικά φάρμακα, συνιστάται η προσαρμογή της δόσης του.\nΚατά τη διάρκεια της χρήσης του Mitomycin-C Kiov, μπορεί να εμφανιστούν διαταραχές από μέρους ορισμένων συστημάτων του σώματος:\nΑιμοποιητικό σύστημα: αναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, συσσωρευμένη μυελοκαταστολή.\nΑναπνευστικό σύστημα: διηθήσεις στους πνεύμονες, ξηρός βήχας, δύσπνοια.\nΟυροποιητικό σύστημα: αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο, συνοδευόμενο κυρίως από ανυρική μορφή οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία με κατακερματισμό ερυθροκυττάρων, θρομβοκυτοπενία (λιγότερο συχνά - αυξημένη αρτηριακή πίεση, νευροπάθεια, συγκοπή, πνευμονικό οίδημα, αυξημένη κρεατινίνη στον ορό.\nΠεπτικό σύστημα: μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία, διάρροια, ανορεξία, ναυτία, έμετος, οισοφαγίτιδα ή στοματίτιδα.\nΠροσθετικά δέρματος και δέρματος: μοβ λωρίδες στα νύχια, μερικές φορές δερματικό εξάνθημα ή έλκος, αναστρέψιμη αλωπεκία.\nΚαρδιαγγειακό σύστημα: ανάπτυξη ή επιδείνωση της πορείας της καρδιακής ανεπάρκειας (σε ασθενείς που έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπεία με doxorubicin), μείωση της συσταλτικότητας του μυοκαρδίου.\nΤοπικές αντιδράσεις: θρομβοφλεβίτιδα, εάν το διάλυμα πέσει κάτω από το δέρμα - πόνος, ερυθρότητα, φλεγμονή του υποδόριου λιπώδους ιστού, νέκρωση,\nΆλλοι: κόπωση, αδυναμία, πυρετός, μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα στα δάχτυλα και τα δάχτυλα των ποδιών.\nΓια ενδοκυστική χορήγηση: εξάνθημα και κνησμός στα χέρια και στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, ατροφία της ουροδόχου κύστης, αιματουρία και άλλα συμπτώματα τοπικού ερεθισμού, κυστίτιδα, αυξημένη συχνότητα ούρησης, νυκτερινή ενούρηση, δυσουρικές διαταραχές, ερεθισμός του ουροποιητικού συστήματος.\nΤο Mitomycin-C Kiova συνιστάται να χρησιμοποιείται υπό την επίβλεψη ιατρού με εμπειρία στην εργασία με αντικαρκινικά φάρμακα.\nΓια ενδοφλέβια χρήση, το διάλυμα εγχέεται μόνο αργά, εμποδίζοντας το να εισέλθει στον εξωσωματικό χώρο.\nΚατά τη διάρκεια της θεραπείας και για 56 ημέρες μετά τον τερματισμό της, πρέπει να παρακολουθούνται οι δείκτες περιφερικών αίματος και συγκεντρώσεων κρεατινίνης και ουρίας στον ορό.\nΚατά τη διάρκεια της θεραπείας και για 3 μήνες μετά τον τερματισμό της, οι άνδρες και οι γυναίκες θα πρέπει να χρησιμοποιούν αξιόπιστες μεθόδους αντισύλληψης.\nΌταν χρησιμοποιείται μιτομυκίνη σε συνδυασμό με θεραπεία ακτινοβολίας ή φάρμακα που έχουν νεφροτοξική και μυελοτοξική επίδραση, η τοξικότητα μπορεί να αυξηθεί.\nΣε περίπτωση προκαταρκτικής ή ταυτόχρονης χορήγησης του φαρμάκου σε ασθενείς που λαμβάνουν βινκα αλκαλοειδή ή οξυγονοθεραπεία (μείγμα εισπνοής με περιεκτικότητα σε οξυγόνο πάνω από 50%), μπορεί να αναπτυχθεί σύνδρομο αναπνευστικής δυσφορίας.\nΟι ασθενείς που έχουν λάβει προηγουμένως θεραπεία με doxorubicin μπορεί να αναπτύξουν συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια με τη χρήση μιτομυκίνης.


Παραιτήθηκε, υπέρ του γιού της, η βασίλισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας - Γρεβενά – ΝΕΑ- ΕΙΔΗΣΕΙΣ – news- Grebena live GREVENA TV - O No 1 Ραδιοφωνικός σταθμός της Δυτικής Μακεδονίας με έδρα τα Γρεβενά\n« Μάθετε τα πάντα για την ομοιοπαθητική- Ποιες ασθένειες θεραπεύει\nΚΤΗΜΑ ΑΝΟΙΞΗΣ ΓΡΕΒΕΝΩΝ Α.Ε.: Επίσκεψη Εθνικών αντιπροσωπειών, παρουσία του Βουλευτή Γρεβενών Τιμολέοντα Κοψαχείλη »\nΠαραιτήθηκε, υπέρ του γιού της, η βασίλισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας\nΟ πρίγκηπας Γουιλιέλμος – Αλέξανδρος θα είναι ο πρώτος άνδρας μονάρχης της Ολλανδίας τα τελευταία 100 χρόνια\nΣτα 75 χρόνια της, η βασίλισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας ανακοίνωσε ότι παραιτείται του θρόνου για να παραδώσει το μοναρχικό σκήπτρο στον γιο της, πρίγκηπα Γουιλιέλμο – Αλέξανδρο. Το ίδιο είχε κάνει η μητέρα της Τζουλιάνα, πριν από 32 χρόνια, όταν η Βεατρίκη ανέβηκε στον ολλανδικό θρόνο.\nΗ βασίλισσα έκανε την ανακοίνωση σε τηλεοπτικό διάγγελμα προς το έθνος, το βράδυ της Δευτέρας. Ακολούθησε διάγγελμα του πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε.\n«Οι περισσότεροι Ολλανδοί ονειρεύονται να γίνουν 65 ετών για να μπορούν να βγουν στην σύνταξη. Η βασίλισσα Βεατρίκη θα γίνει 75 ετών την Πέμπτη, αλλά εξακολουθούσε να εργάζεται πυρετωδώς. Πόσο θα άντεχε; Ημασταν βέβαιοι ότι δεν θα αργούσε η διαδοχή», γράφει η εφημερίδα Reformatorisch Dagblad.\nΑντιθέτως με τη Βρετανία, όπου η βασίλισσα Eλισάβετ δεν φαίνεται καθόλου διατεθειμένη ακόμη να παραδώσει τα ηνία στον γιο της Κάρολο, οι βασίλισσες της Ολλανδίας έχουν παράδοση να «κάνουν τόπο» στη νεότερη γενιά.\nΗ Βεατρίκη βούτηξε από νωρίς στα βαθιά: την ημέρα της στέψης της, το 1980, έγιναν μεγάλες διαδηλώσεις αστέγων καταληψιών, όπως είχε γίνει και 14 χρόνια νωρίτερα, την ημέρα του γάμου της με τον τον πρίγκιπα Κλάους.\nΗ μοναρχία είναι δημοφιλής στην Ολλανδία. Το 79% των Ολλανδών στηρίζει τη βασιλική οικογένεια, και μόνο μία ισχνή μειοψηφία θα ήθελε να μειωθεί και άλλο ο ήδη περιορισμένος ρόλος της βασίλισσας στις διαπραγματεύσεις μεταξύ κομμάτων για τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνασπισμού.\nΗ Βεατρίκη σπούδασε πολιτικές επιστήμες και μιλάει αρκετές γλώσσες. Εργατική, σοβαρή, αλλά χωρίς τη γοητεία της μητέρας της Τζουλιάνα, αναγκάστηκε να δουλέψει μεθοδικά για να κατακτήσει τις καρδιές των υπηκόων της. Ολοι της αναγνωρίζουν ότι κατάφερε να βοηθήσει τη βασιλική οικογένεια να ξεπεράσει σειρά σκανδάλων, και να διατηρήσει τη δημοτικότητά της.\nΟ πρίγκηπας Γουλιέλμος-Αλέξανδρος είχε τη φήμη πλέϊ μπόϊ. Στο παρελθόν είχε απασχολήσει πολλές φορές τα πρωτοσέλιδα ολλανδικού Τύπου με την αγάπη του για τα γρήγορα αυτοκίνητα και τις εντυπωσιακές γυναίκες.\nΑλλά την τελευταία δεκαετία μοιάζει να έχει αναλάβει πιο σοβαρά τα καθήκοντά του. Είναι πρόεδρος επιτροπής του ΟΗΕ για το νερό και συνεργάζεται με την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.\nΟ πρίγκιπας θα λάβει το όνομα βασιλιάς Γουιλιέλμος Δ΄ και θα είναι ο πρώτος άνδρας μονάρχης της Ολλανδίας, ύστερα από έναν ολόκληρο αιώνα, κατά τον οποίο βασίλεψαν τέσσερις γυναίκες.\nΠαντρεύτηκε το 2002 μία κοινή θνητή, την Μαξίμα Ζορεγκουιέτα από την Αργεντινή. Ο γάμος του προκάλεσε αντιδράσεις εξαιτίας της συμμετοχής του πατέρα της νύφης στην αιμοσταγή δικτατορία της Αργεντινής κατά την περίοδο 1976 – 1983.\nThis entry was posted on Τρίτη, Ιανουάριος 29th, 2013 at 14:18 and is filed under ΚΟΣΜΟΣ, ΠΑΡΑΞΕΝΑ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.


Ιδιαίτερη έμφαση έδινε ο ίδιος ο Φιδέλ Κάστρο και το Κίνημα 26 Ιούλη στην ενότητα των αγωνιστών, στην ενότητα των επαναστατών, στην υπέρβαση των διενέξεων και των αντιπαραθέσεων του παρελθόντος. Έγραφε χαρακτηριστικά σε προκήρυξή του ο Κάστρο: “Το Κίνημα της 26ης Ιουλίου απευθύνει μια θερμή πρόσκληση για να πυκνώσει τις γραμμές του και είναι έτοιμο να δεχτεί με ανοιχτές αγκάλες όλους τους ειλικρινείς επαναστάτες της Κούβας, χωρίς καμιά επιφύλαξη, απ' όποιο κόμμα κι αν προέρχονται, και χωρίς να λογαριάζει τις τυχόν διχόνοιες που εκδηλωθήκανε κατά το παρελθόν”.\nΈχει σημασία να τονιστεί ότι το Κίνημα 26 Ιούλη δεν ήταν μόνο ένα ένοπλο κίνημα. Φυσικά ο αντάρτικος στρατός έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή της δικτατορίας και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Ο Κάστρο είχε απόλυτη συνείδηση αυτής της αναγκαιότητας. Όμως το αντάρτικο κίνημα δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς ένα πλατύ δίχτυ παράνομων οργανώσεων στις πόλεις και στα χωριά το οποίο τροφοδοτούσε πολιτικά αλλά και υλικά τους αντάρτες. Ακόμη και η επίθεση στην Μονκάδα δεν ήταν ένοπλος τυχοδιωκτισμός αλλά είχε ως στόχο την πρόκληση λαϊκής εξέγερσης για την οποία εκτιμούσαν ότι οι συνειδήσεις είχαν ωριμάσει. Όπως έχει τονίσει ο Φ. Κάστρο “εμείς (ενν. οι αντάρτες – ΔΚ) όμως ανήκαμε σ' ένα κίνημα, στο Κίνημα 26 του Ιούλη, που είχε εθνική διοίκηση η οποία λειτουργούσε ολόπλευρα. Η διοίκηση αυτή είχε όλη την ευθύνη του Κινήματος, στον κάμπο και στις πόλεις”.\nΟ δεύτερος σημαντικός στόχος της επανάστασης θα ήταν οι μεγάλοι γαιοκτήμονες. Η ταξική σύνθεση της κουβανικής κοινωνίας αποτελούνταν κατά πλειοψηφία από αγρότες. Άρα τα δικά τους αιτήματα είχαν προτεραιότητα να ικανοποιηθούν. Διακηρυσσόταν ότι θα δοθούν τίτλοι γης στους αγρότες. Έπρεπε γι' αυτό “να τεθούν εκτός νόμου οι μεγάλες γαιοκτησίες”. Στο στόχαστρο των επαναστατών ετίθεντο και οι πολυεθνικές των ΗΠΑ, “οι εκτάσεις της United Fruit Company και της West Indies” οι οποίες ήταν από τους βασικούς μεγαλογαιοκτήμονες. Άρα, και μόνο από αυτό, η επανάσταση αποκτούσε αντικειμενικά αντιιμπεριαλιστική αιχμή.\nΑπό τα παραπάνω διαγράφεται με απόλυτη ευκρίνεια οι κοινωνικές συμμαχίες αλλά και οι άμεσοι στόχοι της επανάστασης. Η επανάσταση ήταν αντιδικτατορική, αντιιμπεριαλιστική, αντιολιγαρχική. Όπως έλεγε ο Φιδέλ Κάστρο στην ομιλία του στο 1ο συνέδριο του νέου ΚΚ Κούβας το 1975, “σε κάθε στάδιο του αγώνα εξαγγέλλονταν και πραγματοποιούνταν εκείνοι ακριβώς οι στόχοι για τους οποίους το επαναστατικό κίνημα και ο λαός είχαν αποκτήσει την ανάλογη ωριμότητα. Αν είχαμε διακηρύξει τον σοσιαλισμό στη διάρκεια του αγώνα της εξέγερσης, αυτό δεν θα είχε γίνει κατανοητό από το λαό... Την εποχή εκείνη η ανατροπή της αιμοσταγούς τυραννίας του Μπατίστα καθώς και το πρόγραμμα της Μονκάδα συσπείρωναν ολόκληρο τον λαό. Αργότερα, όταν η επανάσταση, δυνατή και νικηφόρα, δεν δίστασε να συνεχίσει την πορεία της προς τα εμπρός, ορισμένοι ισχυρίστηκαν ότι προδόθηκε, χωρίς να σκεφτούν ότι η πραγματική προδοσία θα ήταν να σταματούσε η επανάσταση στα μισά του δρόμου”.\nΌπως τόνιζε ο Φ. Κάστρο, “είχαμε επίσης και μια στρατηγική, ένα πρόγραμμα σε στάδια... Σε μια πρώτη φάση, ένα πρόγραμμα που τεχνικά θα μπορούσαμε να ονομάσουμε πρόγραμμα εθνικής απελευθέρωση, εθνικής ανεξαρτησίας. Συνίστατο σε μια σειρά προωθημένες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, που ακολουθούσαν τελικά, σε μια καθορισμένη στιγμή, νέα μέτρα που θα μπορούσαν να έχουν σοσιαλιστικό χαρακτήρα”.\nΑμέσως μετά την ανατροπή της δικτατορίας, ο λαός δεν ήταν ακόμη έτοιμος για βαθύτερες και ριζοσπαστικότερες αλλαγές. “Τα μονοπώλια, οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και οι αστοί παρέμεναν κύριοι της χώρας... Η λέξη “σοσιαλισμός” τρόμαζε πολλούς συμπολίτες μας... Η ύπαρξη ενός σχετικά σημαντικού μικροαστικού στρώματος στην κοινωνία μας σε συνδυασμό με την πολιτιστική καθυστέρηση και τον αναλφαβητισμό, διευκόλυναν την πολιτική δουλειά του ιμπεριαλισμού και των κυρίαρχων τάξεων”. Ωστόσο, “ο αγώνας ανέπτυξε τη συνείδηση των μαζών κατά τρόπο καταπληκτικό. Έκανε τους ανθρώπους να δουν, μέσα σε λίγους μόνο μήνες, αυτό που επί δεκαετίες ανελέητης ιμπεριαλιστικής-αστικής εκμετάλλευσης δεν είχε γίνει κατανοητό παρά μόνο από μια μειοψηφία”.\nΈλεγε σχετικά ο Φ. Κάστρο: “αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε να υπερτερήσει η δική μας οργάνωση, το δικό μας Κίνημα, σαν κλειδί της Επανάστασης. Μπορούσαμε να πούμε: Ωραία, είμαστε πιο δυνατοί από τις υπόλοιπες οργανώσεις, ας μην μοιραστούμε τις υπευθυνότητες, ας τις αναλάβουμε όλες μόνοι μας. Αυτό έχει συμβεί αναρίθμητες φορές στην ιστορία, σχεδόν χωρίς εξαίρεση. Δεν ακολουθήσαμε όμως αυτό το δρόμο... Ο πρώτος σεχταρισμός που αρχίζω να καταπολεμώ ήταν ο σεχταρισμός εκείνων που είχαμε πολεμήσει μαζί στα βουνά... Η δεύτερη σεχταριστική τάση που χρειάστηκε να καταπολεμήσουμε, ήταν η τάση της οργάνωσής μας, σε σχέση με τις άλλες οργανώσεις, που είχαν μικρότερη δύναμη, ήταν πιο μικρές... Εμείς, την αρχή της ενότητας την εφαρμόσαμε με όλες τις οργανώσεις...Γιατί δώσαμε σε όλους την ευκαιρία”.\nΑλλά ακόμη και αστικοδημοκρατικές δυνάμεις καλούσε σε σύμπλευση το Κίνημα της 26 Ιούλη κατά τη διάρκεια του αντιδικτατορικού αγώνα, με πιο περιορισμένους, ελάχιστους στόχους. Αυτοί ήταν η παράλληλη προσπάθεια για την πτώση της δικτατορίας και την προκήρυξη ελεύθερων εκλογών. “Αλλά υπήρχαν ακόμη και τα υπόλοιπα κόμματα και οργανώσεις που ήταν ενάντια στον Μπατίστα, παρ' όλο που δεν είχαν πάρει μέρος στον ένοπλο αγώνα. Μίλησα με όλες τις οργανώσεις, με όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων και των παλιών κομμάτων, των κομμάτων που είχαν χάσει την υπόληψή τους... Ούτε με αυτά δεν θελήσαμε να είμαστε σεχταριστές. Υψώσαμε τη σημαία της ενότητας όλων των δυνάμεων. Ας πούμε, αν το 95% του λαού ήταν με την Επανάσταση, και το Κίνημα της 26 Ιούλη μπορούσε να έχει το 85% ή το 90% του κόσμου, κι αν ακόμη ήταν ένα 10% ή το 5% που είχαν οι υπόλοιποι, εμείς είπαμε: Χρειάζεται αυτό το 5%, χρειάζεται η ενότητα. Γιατί η ενότητα δεν είναι μόνο ζήτημα ποσοτικό, είναι και ζήτημα ποιοτικό σε μια επανάσταση. Δεν μετράω αν τα υπόλοιπα κόμματα αντιστοιχούν στο 10% ή στο 15% της δύναμης. Όχι. Λέω ότι τα υπόλοιπα κόμματα δίνουν ποιότητα στην επανάσταση, γιατί αυτό σημαίνει ενότητα, αυτή είναι η αρχή της ενότητας. Αν δεν υπερισχύει η ενότητα, όχι μόνο χωρίζεσαι από τα υπόλοιπα κόμματα, αλλά δημιουργούνται διαιρέσεις και μέσα στους κόλπους της ίδιας σου της οργάνωσης”.\nΟ Φ. Κάστρο και το Κίνημα 26 Ιούλη κατέβαλαν προσπάθειες στη λογική της μέγιστης δυνατής ενότητας και της πρόκλησης ρηγμάτων στο στρατόπεδο του εχθρού, ακόμη και μέσα στο αστικό κράτος. Στην απολογία του στο δικαστήριο Ο Κάστρο διαχώριζε την ηγεσία του στρατού και της δικτατορίας από τους στρατιώτες, τις συνθήκες εκμετάλλευσης των οποίων καταγγέλλει στο δικαστήριο. Αλλά και στους αξιωματικούς προκαλεί ρωγμές: “Κι επειδή πάνω απ' όλα θέλω να είμαι δίκαιος, δεν μπορώ να θεωρήσω ότι όλοι οι στρατιωτικοί συναινούν με αυτά τα εγκλήματα. Το στίγμα και η ντροπή αυτών των πράξεων βαραίνει ορισμένους προδότες και αχρείους ενώ κάθε έντιμος και αξιοπρεπής αξιωματικός που αγαπά την καριέρα του και τη στολή του έχει το καθήκον να απαιτήσει και να αγωνιστεί ώστε να ξεπλυθεί αυτό το στίγμα...”. Με ανάλογο τρόπο και επιδιώξεις απευθυνόταν στους δικαστές και στους εισαγγελείς.


Οδοιπορικό στις πατρίδες του χρόνου | Η Εφημερίδα των Συντακτών\nΒΙΚΥ ΤΣΕΛΕΠΙΔΟΥ «Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι;» Μυθιστόρημα, Νεφέλη, 2017, Σελ. 392\nΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 05.11.2017, 06:16\nΦτάνοντας στο τέλος της ανάγνωσης του μυθιστορήματος της Βίκυς Τσελεπίδου «Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι;» από τις εκδόσεις Νεφέλη, διαβάζουμε: «Αναρωτιέμαι, κύριε καθηγητά, μήπως τελικά "πατρίδα" είναι ο "τόπος" ο ιδανικός που θες να φτάσεις, αυτό που κουβαλάς μες στο κεφάλι σου, το δέντρο το φανταστικό καρπός του οποίου θα ήθελες να ήσουν; Αυτό.... ή απλά η μουριά στην αυλή των παππούδων σου;».\nΠόσες πατρίδες μπορεί ν’ αντέξει ένας άνθρωπος; Πόσο σημαντικό είναι να ανήκει κάπου κανείς, να ορίζει τον χώρο όπου μπορεί να κινηθεί και να σκεφτεί ελεύθερα; Τι ρόλο έχει η ατομικότητα στο πέρασμα της Ιστορίας; Συντρίβεται ακολουθώντας μια πορεία σαν τα μυρμήγκια ή αντιστέκεται καθώς το αίμα κοχλάζει στον ρυθμό ενός νταϊρέ, αναζητώντας δικαίωση και ταυτότητα; Ερωτήματα που αναδύονται χάρη στην ιδιαίτερη πρισματική τεχνική της αφήγησης.\nΤο μυθιστόρημα αφορά μια οικογένεια προσφύγων από την Καππαδοκία που εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Δράμα. Κεντρικό πρόσωπο η Αναστασία, ένα σύμβολο της πολύπαθης γενιάς που ρίζωσε στον ελλαδικό χώρο με την ανταλλαγή και μετακίνηση πληθυσμών την οποία βίωσε ψυχικά ως ξερίζωμα, ανεστιότητα. Σ’ αυτή την ανοιχτή πληγή της μνήμης είχε μοναδικό της αποκούμπι έναν «Γιορδάνη» από τον οποίο άρχιζε και στον οποίο τελείωνε κάθε ιστορία από τη Μικρά Ασία, «λες και πατρίδα της όλη ήταν ο Ιορδάνης».\nΑν η Αναστασία είναι το σύμβολο μιας εποχής που διαμόρφωσε την ταυτότητα του νέου ελληνικού έθνους, η εγγονή της η Λουκία, αφηγήτρια του μυθιστορήματος, είναι η κληρονόμος αυτής της συνείδησης που πρέπει να την κρίνει και να την εντάξει στο σύγχρονο περιβάλλον.\nΑναζητώντας τον εαυτό της, δημιουργεί σχέσεις στις οποίες υπόκειται σε συναισθηματική και σωματική κακοποίηση. Τα αποσπάσματα μιας ψυχοθεραπεύτριας για τα θέματα των κυριαρχικών και εξαρτητικών σχέσεων συνδιαλέγονται με την ιστορία του ξεριζωμού των Μικρασιατών και τον τρόπο ένταξής τους στην ελληνική κοινωνία της εποχής. Ο ξεριζωμός από μια πατρίδα κληρονομείται γενεαλογικά ως ξεριζωμός από έναν εαυτό.\nΤο μυθιστόρημα όμως δεν μένει στη Μικρασία του '23 και στην αμέσως διαμορφωθείσα κατάσταση της Ελλάδας μετά την ανταλλαγή. Είναι σύγχρονο. Τα γεγονότα της Ιστορίας φτάνουν ως απόηχοι των εμπειριών των πολλών προσώπων της αφήγησης.\nΣυντελείται ένα οδοιπορικό από την Καππαδοκία ώς το Λονδίνο και τη Μαγιόρκα. Από τη συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών στις συνθήκες προστασίας του περιβάλλοντος. Ανάμεσα στις διευθετήσεις του ιστορικού χρόνου παρεμβάλλονται ειδήσεις για το τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο, αγγελτήρια, αφηγήσεις προσφύγων, στίχοι και παραδοσιακά τραγούδια, αποφάσεις δικαστηρίων, άρθρα του Αστικού Κώδικα. Μια ποικιλία γνώσεων και απόψεων εντός του κειμενικού σώματος που αναγκάζει τον αναγνώστη να στρέφει τη σκέψη του αλλού. Πίσω όμως από τα διάφορα, φαινομενικά άσχετα παραθέματα, υπάρχει ένα λεπτό κοινό νήμα σύνδεσης για τη σχετικότητα αυτών που θεωρούμε σταθερές.\nΗ συγγραφέας σ’ ένα πολύ όμορφο κεφάλαιο με τίτλο «Αιώρα» γράφει: «Η λέξη "αιώρα" μοιάζει με τη λέξη "χώρα" που μοιάζει πολύ με τη λέξη "τώρα" που έχει μέσα της τη λέξη "ώρα", κατάληξη ανορθόγραφη της λέξης "σύνορα". Και αποδώ και αποκεί, από το ένα σημείο στο άλλο, μετατοπίζεται συνεχώς η αιώρα, η χώρα, η ώρα».\nΑλλά και αφηγηματικά συντελείται ένα λογοτεχνικό οδοιπορικό. Η αφήγηση, πότε γραμμική, πότε σπειροειδής, εντάσσει έναν αγωνιώδη μελοδραματισμό στο υφολογικό περιεχόμενο του πολύτροπου αυτού μυθιστορήματος ακόμη και με εικόνες μαγικού ρεαλισμού.\nΤο μυθιστόρημα της Βίκυς Τσελεπίδου, χωρίς να είναι ιστορικό, αναδεικνύει τις γκρίζες περιοχές του χρόνου και των γεγονότων. Τις αντιφάσεις και τις εξαρτήσεις. Την πολιτική και τις ιδέες. Δείχνει πόσο δύσκολο είναι να αποδεχθεί τελικά κανείς μια πατρίδα που φτιάχτηκε στα χαρτιά και όχι από το χώμα που κάποτε πατούσε. Σε αυτό τον ιστορικό χρόνο τοποθετεί την ατομική ύπαρξη που κουβαλάει τραύματα και χάσματα γενεών κι απεγνωσμένα ζητά μια αναγνώριση ελευθερίας. Οπως λέει η ίδια, «...κι έτσι γίνεται και λέμε μετά πως τους γονείς, τους παππούδες και τους πιο καλούς προγόνους μας, σαν παραφουσκωμένες μπάμπουσκες τους κουβαλάμε μέσα μας - όλο και πιο συρρικνωμένους, όλο και πιο συμπυκνωμένους καθώς ο καιρός περνά και η μια μπάμπουσκα τρώει την άλλη».\nΖητήσαμε από την Ελένη Παπαργυρίου (επίκουρη καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών) και τους στενούς συνεργάτες του Ανοιχτού Βιβλίου, κριτικούς και φιλολόγους Γ.Ν. Περαντωνάκη και...\nΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 04.10.2020, 14:40\nΠρόγευση ξένης πεζογραφίας\nΣτο «Ανοιχτό Βιβλίο» («Φθινοπωρινό πεζογραφικό ψηφιδωτό», 19-20 Σεπτεμβρίου) 18 Ελληνες συγγραφείς παρουσίασαν τα υπό έκδοση βιβλία τους. Σήμερα 23 έμπειροι και καταξιωμένοι μεταφραστές μάς δίνουν μια πρόγευση...


Πολιτική τέχνη και ακτιβισμός: συνέντευξη με τον Πάρι Λεγάκη - Skra punk Πολιτική τέχνη και ακτιβισμός: συνέντευξη με τον Πάρι Λεγάκη - Skra punk\nΣΚΡΑ-punk February 5, 2017\n- By ΣΚΡΑ-punk - Feb 5, 2017 1\nΟ χώρος και οι πολιτικές που δημιουργούνται γύρω από αυτόν δεν είναι ένα πρωτοεμφανιζόμενο αντικείμενο φιλοσοφικών, επιστημονικών και καλλιτεχνικών αναζητήσεων, αλλά τα τελευταία χρόνια αναδύεται ολοένα και εμβληματικότερα στο προσκήνιο πολλών δημόσιων συζητήσεων. Από το μεταναστευτικό και τη συζήτηση για το Δουβλίνο ΙΙ, μέχρι την αποτίμηση του ρόλου των social media και τη γενική αμηχανία μπροστά σε ζητήματα διαδικτυακής ιδιωτικότητας, φαίνεται ξανά και ξανά πως ο χώρος δεν ήταν ποτέ απλώς κάτι εντός του οποίου κάποια συμβάντα αποκτούσαν πολιτικό νόημα, αλλά –πολύ περισσότερο– κάτι που συμμετέχει το ίδιο ενεργά στην παραγωγή νοήματος.\nΓνωρίσαμε τον Πάρι Λεγάκη μέσω της παρουσίασης του νέου του project με τίτλο «BIRDS» στο Μουσείο Μπενάκη, στο πλαίσιο της έκθεσης [out]topias, που διήρκεσε από τις 22 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 20 Νοεμβρίου του 2016. Αναφορικά με τον χώρο, στο project του εξετάζει πώς ένας συγκεκριμένος χώρος, αυτός των Εξαρχείων, επιδρά στην επικοινωνία μεταξύ προσφύγων και ντόπιων κατοίκων. Όμως το να το ορίσει κανείς ως «ένα ερευνητικό project με αφορμή το μεταναστευτικό» ή «για τα Εξάρχεια» θα σήμαινε εθελοτυφλία απέναντι σε ευρύτερα διακυβεύματα που σχετίζονται με αυτό και θίγουν τις δυνατότητες της τέχνης για πολιτική δράση.\nΔύο όροι που επανέρχονταν συνεχώς στο λεξιλόγιο του Λεγάκη, κατά την παρουσίασή του, ήταν η «αποτελεσματικότητα» της «πολιτικής τέχνης». Επιστρέφοντας από την ομιλία στο Μουσείο Μπενάκη, ανέτρεξα στην προσωπική του διαδικτυακή σελίδα για να αποκτήσω μια καθαρή εικόνα για τις θεωρητικές του προσεγγίσεις. Ανάμεσα σε αυτά που μου κέντρισαν την προσοχή ήταν ένα κείμενο με τίτλο “Claim Your Anger: A Manifesto on Politics and Political Art”. Διαβάζοντας για προβλήματα, όπως η ιδιωτικοποίηση και ο αυτοεγκλεισμός της τέχνης σε περιβάλλοντα των ελίτ, αλλά και για την ανάγκη συμβολής της στην κατασκευή ενός κοινού φαντασιακού, σχηματιζόταν μια εικόνα από δικούς μου προβληματισμούς, οράματα και διαψεύσεις γύρω από τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης.\nΣε μια προσπάθεια να αποκτήσουμε μια ευκρινέστερη εικόνα για το έργο του, καλέσαμε τον Λεγάκη στα γραφεία του ΣΚΡΑ-punk, ώστε να μας μιλήσει για τις θεωρητικές προϋποθέσεις και αξιώσεις της πολιτικής τέχνης, για την εμπειρία του ως καλλιτέχνη και για τα σχέδιά του για το 2017.\nΣτη συνέντευξη συμμετείχαν η Μαρία Βασιλάκου και ο Γιώργος Σινιοράκης, στον οποίο οφείλουμε και τη φωτογραφική της κάλυψη.\nΝίκος Θεοδωρόπουλος: Ας ξεκινήσουμε με κάποιες βασικές συστάσεις: πολυμεσικός καλλιτέχνης, ακτιβιστής και θεωρητικός που αναζητεί τρόπους έτσι ώστε η τέχνη να καταστεί ωφέλιμη για την κοινωνία και την πολιτική. Πώς συμπλέκονται αυτές οι τρεις ιδιότητες; υπερισχύει κάποια ανάμεσά τους; κι εντέλει, γιατί η τέχνη ως ακτιβισμός;\nΠάρις Λεγάκης: Ίσως υπερισχύει ως ένα βαθμό η ιδιότητα του καλλιτέχνη, λόγω του ότι έχω περισσότερη εμπειρία όλα αυτά τα χρόνια κι έχω περάσει από πολλά στάδια, όπως η ζωγραφική, η γλυπτική απ’ την Καλών Τεχνών όπου ήμουν εδώ πέρα και τα τελευταία δέκα χρόνια κινούμαι σε διάφορους χώρους –γι’ αυτό και το πολυμεσικός. Το «ακτιβιστής» για μένα είναι περισσότερο το πώς κινούμαι στην καθημερινότητά μου· από την εμφάνισή μου, τον τρόπο επικοινωνίας, τον τρόπο δράσης, τα πάντα είναι για μένα ακτιβισμός κι όχι συγκεκριμένα κάτι που κάνω σε μια ιδιαίτερη περίπτωση.\nΚι όσον αφορά το «θεωρητικός», νομίζω ότι μου έχει βγει τον τελευταίο καιρό, επειδή έκανα ένα θεωρητικό μεταπτυχιακό στη Νέα Υόρκη, το ’15, όπου στην ουσία έβαλα τις γνώσεις που είχα αποκομίσει όλο αυτό τον καιρό κάτω και τις εξέφρασα γραπτώς, με λόγο. Οπότε εκεί πέρα μου βγήκαν αρκετά πράγματα που ήρθανε να συμπληρώσουνε την πράξη και η πράξη να συμπληρώσει τη θεωρία –κι αυτό ήταν στην ουσία που δημιούργησε και το μανιφέστο.\nΝΘ: Στο «Claim Your Anger» υπάρχουν αναφορές στον χώρο της φιλοσοφίας (μεταξύ άλλων στους Πλάτωνα, Jacques Rancière και Roland Barthes). Τι είδους επιρροή έχουν ασκήσει πρώτα στο μανιφέστο και έπειτα στο έργο σου;\nΠΛ: Όπως γράφω και μέσα στο μανιφέστο, κάποιος ο οποίος είναι σε μια πολιτική αναζήτηση και λειτουργεί σε κάποια καλλιτεχνικά πλαίσια, θα πρέπει ως έναν βαθμό να φέρνει σε επικοινωνία την τέχνη, τη φιλοσοφία και την πολιτική –πρόκειται για το politicality, όπως το έχω αναφέρει. Κι αυτό το τρίγωνο, για μένα, ισχύει ότι θα πρέπει να επανέρχεται.\nΤώρα, κάποια πράγματα, όπως έχει πει, ας πούμε, η Hannah Arendt, ότι η δράση (action) δεν είναι απλά δράση, αλλά είναι πολιτική δράση, είναι πολύ σημαντικά για μένα· ότι πρέπει δηλαδή κάποιος να σκέφτεται την πολιτική σύνθεση που έχει η οποιαδήποτε δράση. Γιατί, ναι, λίγο πολύ, όλα συνδέονται με την πολιτική –αν και για μένα δεν είναι όλα πολιτικά. Για εμένα, δηλαδή, το μανιφέστο στην ουσία λειτουργεί ως φιλτράρισμα για το τι είναι πολιτικό και τι δεν είναι πολιτικό.\nΝΘ: Να μέναμε λίγο σε αυτό το κομμάτι.\nΜαρία Βασιλάκου: Η «πολιτική τέχνη» θα έλεγες ότι αφορά το περιεχόμενο ενός καλλιτεχνικού έργου ή την ερμηνεία του; Θεωρείς δηλαδή ότι ένα έργο μπορεί να ‘χει πολιτικό περιεχόμενο ή μπορείς να το ερμηνεύσεις πολιτικά; Ή μπορεί να έχει αποτέλεσμα σε πολιτικό επίπεδο;\nΠΛ: Όχι, δεν είναι το θέμα της ερμηνείας, σίγουρα. Για μένα, υπάρχει ένας διαχωρισμός που κάνω για την πολιτική τέχνη σήμερα, για τον λόγο ακριβώς ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχει μπει ο ακτιβισμός περισσότερο στην καθημερινότητα των «κοινωνιών», του κόσμου, των ανθρώπων –κι αυτό αυτομάτως έχει δώσει μια διαφορετική δυναμική στην πολιτική τέχνη. Κι εκεί πέρα είναι όπου δανείζομαι στην ουσία από την Tania Bruguera μία έκφραση που λέει ότι η πολιτική τέχνη σήμερα δεν θα ‘πρεπε να μιλάει για την πολιτική (“does not talk about politics”), αλλά να λειτουργεί πολιτικά (“it works politically”).\nΈνα πολύ απλό παράδειγμα για να καταλάβουμε τον διαχωρισμό: η Guernica, ας πούμε, του Picasso, που θεωρείται ένα καθεαυτόν έργο πολιτικό για την εποχή του, για μένα σήμερα δεν είναι «πολιτικό»· το βάζω σε εισαγωγικά και εξηγώ: όχι ότι δεν είναι πολιτικό, αλλά ότι δεν φτάνει την πολιτική σημασία και την πολιτική ουσία που θα έπρεπε να φτάνει σήμερα.\nΜΒ: Έχει αλλάξει η χρήση του δηλαδή.\nΝΘ: Ή το κοινό.\nΠΛ: Δεν έχει αλλάξει η χρήση του έργου· έχει αλλάξει η ανάγκη. Ποια είναι τώρα αυτή η ανάγκη;\nΌταν βλέπουμε ένα έργο, μία προτομή λ.χ. ενός ηγέτη και θεωρούμε ότι αυτό είναι πολιτικό έργο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το έργο αυτό μιλάει για την πολιτική, αλλά για μένα μπαίνουνε άλλες ερμηνείες, όπως «σε ποιον επικοινωνείται αυτό το έργο;», οπότε τίθεται το θέμα του χώρου –των γκαλερί, ας πούμε, και των μουσείων– και το τι θέλει να επικοινωνήσει: το επικοινωνεί δηλαδή μέσα από ένα κείμενο; Και ποιος θα κάτσει να διαβάσει αυτό το κείμενο; Οπότε τίθεται το θέμα της αποτελεσματικότητας του έργου· της επιρροής του δηλαδή και το κατά πόσον, ας πούμε, μπορεί να επηρεάσει με κάποιον άλφα τρόπο το κοινό.\nΜΒ: Πιστεύεις ότι υπάρχουν μορφές τέχνης που είναι πιο εύληπτες από το κοινό; Έχω παρατηρήσει ότι η λογοτεχνία, που έχει δηλαδή να κάνει με λέξεις, καταναλώνεται πιο εύκολα από ένα βίντεο ή μια περφόρμανς. Ο λόγος έχει βαρύτητα στην τέχνη ή κάθε μορφή τέχνης έχει την ίδια δύναμη ως προς την επιρροή;\nΠΛ: Κοίτα να δεις, σίγουρα δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι. Τι είναι η πολιτική; Στην ουσία, είναι σχέσεις που δημιουργούνται· σίγουρα το βιβλίο επηρεάζει τον άνθρωπο, αλλά πρέπει να το βάλουμε σε ένα ευρύτερο, πολιτικό πλαίσιο, αφού μας ενδιαφέρει η πολιτική.\nΑπό τη στιγμή που μιλάμε λοιπόν στο πλαίσιο της πολιτικής, νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι να έρχεται ο κόσμος σε επαφή μεταξύ του –και επομένως οι μορφές τέχνης, οι οποίες φέρνουνε σε επαφή τον κόσμο. Οπότε ένα σημαντικό στοιχείο της πολιτικής τέχνης είναι ακριβώς αυτό: να φέρνει σε επικοινωνία τον κόσμο. Ναι μεν μπορεί η λογοτεχνία να αγγίζει θέματα πολιτικά, να μιλάει δηλαδή για την πολιτική, αλλά δεν λειτουργεί άμεσα πολιτικά, δεν δρα, στην ουσία.\nΜΒ: Δεν υπάρχει αλληλεπίδραση του έργου με το κοινό;\nΠΛ: Η αλληλεπίδραση υπάρχει· το βιβλίο επιδρά πάνω στον αναγνώστη. Αλλά, ταυτόχρονα, όταν είσαι με άλλους ανθρώπους, υπάρχει μια ζύμωση, δεν είναι μονόδρομη η επικοινωνία. Το βιβλίο σού δίνει πληροφορία κι εσύ τη δέχεσαι και τη μεταφράζεις μες στο κεφάλι σου· όταν είσαι με άλλον κόσμο μαζί, εκείνη τη στιγμή καλείσαι να δεχθείς και να δώσεις –ιδιαίτερα σε μια πολιτική συζήτηση– και να είσαι πολιτικά ενεργός, να απαντήσεις ώστε να δημιουργηθεί αυτή η πολιτική· η πολιτική είναι δηλαδή στην ουσία αυτό το πράγμα.\nΝΘ: Αυτό φέρνει στην επιφάνεια και ένα ζήτημα που θίγεται στο Claim Your Anger: την ιδιωτικοποίηση της τέχνης και την υποβάθμισή της σε ένα ακόμη προϊόν και άλλοθι της αγοράς. Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη, ποιες διεξόδους φέρνει η τέχνη και η πολιτική τέχνη συγκεκριμένα;\nΠΛ: Προς το παρόν, καμία [χαχαχα]. Νομίζω ότι η πολιτική τέχνη –αλλά και η τέχνη η ίδια– έχει εμπορευματοποιηθεί. Οπότε στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης κοινωνίας, αυτό που προωθείται είναι η δυνατότητα της ελευθερίας της έκφρασης, είτε του καλλιτέχνη είτε των συμμετεχόντων. Έχουμε από τη μία μεριά την ελευθερία δηλαδή, η οποία όμως προωθείται από μία φιλελεύθερη νοοτροπία ως κάτι το οποίο προσφέρει ο καπιταλισμός, έτσι; Από την άλλη, αυτή η ελευθερία δεν σημαίνει την ισότητα: μεταξύ των συμμετεχόντων, μεταξύ του καλλιτέχνη και του κοινού. Για μένα, με άλλα λόγια, ως ένα βαθμό προσφέρει μια «ψευδαισθητική» ελευθερία, η οποία αυτομάτως παρουσιάζεται και στα πλαίσια της δημοκρατίας (άρα δημοκρατία = ελευθερία), χωρίς να υπάρχει ισότητα.\nΝΘ: Έχουμε άρα να κάνουμε με μια συνθήκη ή κάτι πρακτικό, που παρατηρούμε σε συγκεκριμένα έργα κι έχει να κάνει με τον χώρο, τον εγκλεισμό δηλαδή σε γκαλερί ή τον θεσμικό προσεταιρισμό καλλιτεχνικών έργων;\nΠΛ: Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα, γιατί ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία και οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι: από τη μία πρέπει να ζήσουνε και το ιδανικό θα ήταν να μπορούν να ζήσουνε μέσα από αυτό που τους αρέσει να κάνουν, από την τέχνη τους δηλαδή –που σημαίνει ότι αυτόματα πρέπει να διαπραγματευθούν πάρα πολλά πράγματα– κι από την άλλη, ιδιαίτερα για την πολιτική τέχνη, φαντάζομαι ότι οι ευαισθητοποιημένοι καλλιτέχνες προσπαθούν μέσα από την τέχνη τους να επηρεάσουν κάποια πράγματα. Κι εκεί τίθεται το ερώτημα: πώς μπορείς να επηρεάσεις τα πράγματα, χωρίς λ.χ. να επιχορηγείσαι από μεγάλα ιδιωτικά ιδρύματα.\nΔεν ξέρω πώς γίνεται, για να πω την αλήθεια· νομίζω ότι είναι μεγάλος προβληματισμός, αλλά αυτό δεν αφορά μόνο την τέχνη, έτσι; Ως ένα βαθμό, θα πρέπει να αντιληφθούμε τη συνθήκη στην οποία ζούμε: άνθρωποι, οι οποίοι εναντιώνονται, έστω και μέσα τους, στον καπιταλισμό και τη νεοφιλελεύθερη συνθήκη για την οποία μιλάμε. Παρολαυτά, η ανάγκη για δουλειά υπάρχει … Πολλοί φίλοι μου δουλεύουν σε ΜΚΟ. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση, σίγουρα. Εκεί ζυγίζεις περισσότερο το κατά πόσο το έργο σου μπορεί να είναι ωφέλιμο, αποτελεσματικό (το αποτελεσματικό είναι το ωφέλιμο, στην ουσία), σε σχέση με αυτό που έρχεσαι εσύ ηθικά να αποφασίσεις· από τη μια δηλαδή είναι η ηθική για μένα κι από την άλλη η ωφελιμότητα του έργου. Παρολαυτά, η ηθική αντιμετώπιση έχει να κάνει με το αν είναι κάτι «καλό» ή «κακό». Πώς θα μπορούσαμε να αποφύγουμε μια τέτοια «κατασκευή», το τι θεωρείται καλό και τι κακό; Νομίζω πως θα πρέπει η ηθική να αντικατασταθεί με την έννοια του «συνετός». Το τι δηλαδή θεωρεί κάποιος ορθό με τη δική του κρίση.\nΝΘ: Στην κουβέντα για τον χώρο: η μουσειοποίηση ενός έργου είναι κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική του ωφελιμότητα; Ως προς το άνοιγμα στο δημόσιο μάτι δηλαδή, ο ρόλος του μουσείου είναι κάτι που η πολιτική τέχνη αποκλείει ή τον δέχεται υπό όρους;\nΠΛ: Νομίζω ότι αυτή την ιδέα της μουσειοποίησης δεν θα την έβαζα δίπλα δίπλα με την έννοια της αποτελεσματικότητας. Για μένα έχει πολύ μεγάλη σημασία η έννοια της συμμετοχής σήμερα, της προσωπικής εμπειρίας. Στο έργο που παρουσίασα στο Μουσείο Μπενάκη με τα παράθυρα, νομίζω ότι η ίδια η επιρροή συνέβη τη στιγμή της δράσης. Η καταγραφή μετά και η προβολή της, ας πούμε, σε έναν χώρο, είτε αυτός είναι μουσείο είτε γκαλερί, νομίζω ότι δεν μπορεί να έχει την ίδια επίδραση με την ίδια τη δράση· πόσω μάλλον όταν σκεφτούμε ότι ζούμε σε μια ψηφιακή εποχή όπου τα πάντα επικοινωνούνται μέσα από τα μίντια. Οπότε αυτή η υπερπληροφόρηση νομίζω ότι έχει ως ένα βαθμό «σκοτώσει» τα συναισθήματα. Κι εδώ είναι όπου το προσωπικό βίωμα μπορεί να κινητοποιήσει πραγματικά τον άνθρωπο, ενεργοποιώντας του τα συναισθήματα, τη σκέψη και τη μνήμη ακόμη.\nBy traverse of social borders – My home is open for you from Paris Legakis_Nefel on Vimeo.\nΜΒ: Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν έχει άμεση σχέση με τις τέχνες. Τι μπορείς να κάνεις για αυτό το μέρος, ώστε να πάρει το μήνυμα που θέλει να προσφέρει η τέχνη; Πώς το κινητοποιείς;\nΠΛ: Ε, εκεί είναι το θέμα της πολιτικής τέχνης σήμερα και του τι κάνει γι’ αυτό το πράγμα. Όταν δηλαδή κρατάς την τέχνη μέσα σε έναν ιδιωτικό χώρο, στο μουσείο και στην γκαλερί, σίγουρα απευθύνεται σε ένα πολύ μικρό κοινό, σε αυτούς οι οποίοι ενδιαφέρονται για την τέχνη και πηγαίνουνε σε χώρους αντίστοιχους. Όταν βγαίνει στον δημόσιο χώρο, αυτόματα αυτό το κοινό μεγαλώνει και σαν ποσότητα και σαν ποιότητα, γίνεται δηλαδή πιο ποικιλόμορφο. Κι ένα τρίτο στάδιο, για μένα, είναι να πας πραγματικά εσύ στα σπίτια, στις δουλειές και να επιζητήσεις την επικοινωνία με τους ανθρώπους –δεν χρειάζεται πάντα, αλλά το σημαντικό μεταξύ της δημόσιας τέχνης (public art) και της τέχνης που παρουσιάζεται μέσα σε ιδιωτικούς χώρους, νομίζω ότι είναι το θέμα του κοινού που διαφοροποιείται. Και στον δημόσιο χώρο το κοινό θα σε κρίνει· όταν ο καλλιτέχνης βγαίνει στον δημόσιο χώρο, αυτόματα μπαίνει σε μια πιο επικίνδυνη, θα έλεγα, ζώνη.\nΜΒ: Σαν να επεμβαίνει στον χώρο τους;\nΠΛ: Όχι στον χώρο τους –δεν θα το έλεγα, γιατί είναι δημόσιος, θεωρητικά είναι «ουδέτερος», δεν ανοίκει σε κάποιον. Απλώς αυτή η «ουδετερότητα» δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να δράσει και να αντιδράσει. Ενώ ο ιδιωτικός χώρος, των μουσείων και των γκαλερί, ίσως σε περιορίζει σε έναν καθωσπρεπισμό και στάση αποδοχής: «αυτό μου πλασάρουν, είτε μου αρέσει είτε όχι, το βλέπω, φεύγω». Νομίζω ότι στον δημόσιο χώρο, ο καθένας που βιώνει κάτι μπορεί να αντιδράσει πολύ πιο εύκολα και άμεσα –κι αυτή είναι η επικινδυνότητα των καλλιτεχνών που δουλεύουν με τον δημόσιο χώρο.\nΑυτό έχει και την αντίθετη όμως όψη: από τη μία μπορεί να αποδεχτούν τον καλλιτέχνη και ό,τι κάνει ή μπορούν πραγματικά να εναντιωθούν σε αυτόν. Είναι κρίσιμη η γραμμή, στην ουσία, όχι καλό ή κακό.\nΜΒ: Είναι θεμιτή και η απόρριψη και η αποδοχή.\nΠΛ: Δεν είμαι σίγουρος αν είναι θεμιτά· έχει να κάνει και με το έργο. Αν ο άλλος δηλαδή σε πάρει στο κυνήγι, δεν είναι θεμιτό, έτσι; [χαχαχα] Γίνεται κι αυτό: οι Femen, οι γυναίκες, οι οποίες παίζουνε στα όρια μεταξύ πολιτική τέχνης και ακτιβισμού, έχουν κυνηγηθεί πολλές φορές.\nΜΒ: Έχοντας βγει και στο εξωτερικό, βλέπεις διαφορές στο κοινό εδώ και έξω; Στο τι ζητούν και στο πώς αντιδρούν;\nΠΛ: Δεν ξέρω πώς να το προσεγγίσω αυτό, αλλά νομίζω πως μπορώ να το περιγράψω. Πέρα, άλλωστε, από ένα έργο που είχα κάνει στη Θεσσαλονίκη, δεν έχω κάνει εδώ ένα έργο με το οποίο να μπορώ να συγκρίνω τα δεδομένα. Γενικότερα στο εξωτερικό, η τέχνη είναι πολύ πιο πειραματική, είτε σε εσωτερικούς είτε σε δημόσιους χώρους. Οπότε αυτός ο πειραματισμός φέρνει σε διαφορετικές καταστάσεις τους καλλιτέχνες και το κοινό.\nΤώρα, ναι, νομίζω ότι αυτή η εμπειρία τούς έχει κάνει ως ένα βαθμό πιο ανοιχτούς. Ας πούμε, με άτομα που μιλάω εδώ πέρα για συμμετοχικές performance με κατοίκους λ.χ., πολύ λίγοι το βλέπουνε ως κάτι που μπορεί να το ‘χουν ξανακούσει ή μπορεί να σκεφτούν ότι μπορεί να γίνει. Κι αυτό έχει, νομίζω, να κάνει με το ότι ο πειραματισμός στην Ελλάδα –στα πλαίσια της τέχνης– υστερεί.\nΜΒ: Νομίζω –και διόρθωσέ με αν κάνω λάθος– ότι αναζητούμε λίγο το ωραιοποιημένο στην τέχνη κι αυτό είναι που μας αποτρέπει από τον πειραματισμό και να πάρουμε ένα ρίσκο σε ό,τι ζητάμε και θέλουμε να δούμε. Θέλουμε να είναι κάτι ωραίο για να το πούμε τέχνη· το ωραίο είναι υποκειμενικό για τον καθένα, αλλά το κάτι λίγο πιο μακριά, στη βιτρίνα. Και μας αρέσει και λίγο αυτό της γκαλερί και του μουσείου, γιατί το βλέπουμε σε μια απόσταση από εμάς.\nΠΛ: Μα δεν είναι τυχαίο αυτό που συζητήσαμε στην αρχή, ότι η σχολή Καλών Τεχνών –για μένα– είναι οπισθοδρομική ως ένα βαθμό, έτσι; Ότι δηλαδή για να μπει κάποιος στη σχολή οι εξετάσεις βασίζονται στο σχέδιο κυρίως και την ζωγραφική. Δεν είναι καθόλου τυχαίο.\nΝΘ: Το αίτημα για αποτελεσματικότητα ή ωφελιμότητα κι αυτό το άνοιγμα της πολιτικής τέχνης προς τον δημόσιο χώρο συνδέεται κατά βάση με ένα αίτημα αλλαγής του κόσμου; κι αν ναι, θα λέγαμε πως η τέχνη διατηρεί μια ιδιαίτερη σχέση με την Αριστερά;\nΠΛ: Το ένα πράγμα που νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον να πούμε είναι ότι η τέχνη, αυτό που μπορεί να κάνει δεν είναι να αλλάξει τον κόσμο· αυτό που μπορεί να κάνει η τέχνη είναι να φανερώνει, στην ουσία, το φαντασιακό. Κι αυτό βέβαια είναι και κινητήρια δύναμη–ανάλογα με το πώς συμβαίνει– για τους ανθρώπους: να ξαναφαντάζονται, να ονειρεύονται, να κινητοποιούνται, να ελπίζουνε κτλ. Τώρα, το να αλλάξεις τον κόσμο (το social change, ας πούμε, που χρησιμοποιείται) είναι μια έκφραση αρκετά βαρυσήμαντη, αλλά από πολλούς καλλιτέχνες χρησιμοποιείται, θέλω να ελπίζω, με έναν αρκετά «ήπιο» τρόπο: μπορείς να επηρεάσεις ανθρώπους στη γειτονιά σου κι όχι ντε και καλά να αλλάξεις τον κόσμο, μια κι έξω.\nΤο άλλο είναι πως το φαντασιακό το συνδέουμε συνήθως με ένα φαντασιακό στα πλαίσια μιας αριστερής αντίληψης, αλλά ξεχνάμε πως φαντασιακό έχει και ο φασισμός. Το φαντασιακό δηλαδή μπορεί να υπάρξει από διαφορετικές προσεγγίσεις. Η διαφορά είναι πως το φαντασιακό του φασισμού βασίζεται σε μια κάθετη αντίληψη των πραγμάτων και επομένως στην ιεραρχία (αρχηγός-Θεός και ακόλουθοι), ενώ το φαντασιακό της αριστεράς (γενικευμένα) βασίζεται σε μια οριζόντια αντίληψη, αυτή της ισότητας.\nΝΘ: Δύο λόγια για τον όρο we-magine, με τον οποίο κλείνεις το μανιφέστο.\nΠΛ: Δεν υπάρχει για μένα “i-magine”, υπάρχει μόνο “we-magine”. Και την απόστροφο δηλαδή θα πρέπει να τη βγάλουμε, είναι κάτι που σκέφτομαι να αλλάξω στη δεύτερη έκδοσή του· θέλω να γράψω άλλες δύο θέσεις, βασικά.\nΓια μένα, όσον αφορά το φαντασιακό, λαμβάνοντας υπόψη ότι είμαστε κοινωνικά όντα, ζώντας πολιτικά, υπάρχει το “i-” μέσα σε ένα “we-magine”· υπάρχει δηλαδή αυτό το individuality μέσα στο multitude, γι’ αυτό και ενοποιείται το “we-magine”, το «εμείς» με τη «φαντασία».\nΝΘ: Αυτό φέρνει όμως την αισθητική σε δεύτερη μοίρα; Είναι κάτι που εξ ορισμού θυσιάζεται όταν προχωράς στη λογική του συλλογικού;\nΠΛ: Αυτό ερευνώ: όταν θέλεις να εμπλέξεις σε μια δράση, μια performance ένα ποικιλόμορφο κοινό από καλλιτέχνες μέχρι ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν κάποια εμπειρία, αλλά θέλουν να βιώσουν, να λάβουν μέρος, να συμ-βάλουν, να διαμορφώσουν και να μπουν μέσα σε μια τέτοια διαδικασία, αυτόματα νομίζω ότι η ωραιοποίηση που ένας καλλιτέχνης μόνος του, ο οποίος είναι ο σούπερ ντούπερ, θα το έκανε στην εντέλεια, στην πένα, νομίζω ότι εκεί πέρα μπαίνουνε και άλλα θέματα ως πρωτεύοντα. Μπαίνει η συλλογικότητα, το πώς διακυβεύεις τη θέση σου ως μονάδα μέσα στο σύνολο, το πώς τοποθετείσαι εσύ μέσα σε ένα γκρουπ. Αυτή είναι η σημασία της πολιτικής τέχνης για μένα κι όχι η ωραιοποίηση, γι’ αυτό κι έρχεται και σ’ ένα δεύτερο βαθμό.\nΝΘ: Οπότε εφόσον βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής τέχνης είναι να εκθέτει και τον ίδιο τον συμμετέχοντα –σε αντίθεση με μορφές τέχνης, ακόμη και πειραματικές, που τον αντιμετωπίζουν ως θεατή–, θα λέγαμε πως η κουβέντα για υψηλή έναντι λαϊκής ή μαζικής κουλτούρας είναι κάτι που δεν αφορά την πολιτική τέχνη ή είναι κάτι που η πολιτική τέχνη προσπαθεί να αποδομήσει;\nΠΛ: Έρχονται, βασικά, άλλα πράγματα ως προτεραιότητα. Τι εννοούμε υψηλή τέχνη; Θα λέγαμε ότι είναι αυτή που απευθύνεται σε πλουσίους, σε ελίτ; Αν εννοούμε αυτό ως υψηλή τέχνη, τότε αυτή η τέχνη της συμμετοχικότητας και της συλλογικότητας και του «διαμερισμού του αισθητού», όπως το λέει ο Rancière, νομίζω ότι δεν την ενδιαφέρει, αυτή δηλαδή η κοσμική πλευρά. Και γιατί να την ενδιαφέρει άλλωστε;\nΝΘ: Κάνω την ερώτηση βλέποντας με το ένα μάτι προς τον ρόλο του ποπ στην τέχνη και κατά πόσο συνιστά ένα κίνδυνο για την ίδια ή έναν παράγοντα εκδημοκρατισμού της. Τι είδους σχέσεις έχει, λοιπόν, η πολιτική τέχνη με την ποπ κουλτούρα; Είναι σχέση σύγκρουσης, αντίθεσης; Μοιράζεται κάποια κοινά χαρακτηριστικά;\nΠΛ: Για μένα, η πολιτική τέχνη έρχεται να αντικρούσει την πολιτική. Έρχεται σε dissensus, έρχεται σε σύγκρουση και ταυτόχρονα μέσα από αυτή τη σύγκρουση καλείται να φανερώσει κάτι άλλο που η ίδια η πολιτική αποκρύπτει. Να φανερώσει μια διαφορετική «αλήθεια».\nΕ, η ποπ δεν νομίζω ότι έχει κάποιο τέτοιο στόχο. Δεν νομίζω ότι έρχεται σε σύγκρουση με την πολιτική, ούτε την ενδιαφέρει να φανερώσει κάτι άλλο που δεν υπάρχει μέσα σε πολιτικό πλαίσιο. Ίσως περισσότερο την ενδιαφέρει να ωραιοποιήσει, να αισθητικοποιήσει –δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να την ενδιαφέρει.\nΣτιγμιότυπο από τη βιντεοσκοπημένη performance με τίτλο “Ants”, του Πάρι Λεγάκη. (Από την προσωπική του σελίδα)\nΜΒ: Να σε ρωτήσω κάτι ακόμα, σχετικά με τον τίτλο του μανιφέστου. Χρησιμοποιείς τη λέξη «θυμός» στον τίτλο· σκέφτομαι πως ο θυμός είναι κάτι πιο παρορμητικό· δεν είναι κάτι σταθερό και μπορεί να φύγει μετά από λίγο. Γιατί επιλέγεις αυτή τη λέξη κι όχι μια πιο σταθερή και λογική σαν έννοια;\nΠΛ: Τίποτα δεν μένει για πάντα [χαχαχα]. Νομίζω ότι ο θυμός μπορεί να είναι πολύ «παραγωγικός» και «ωφέλιμος»· νομίζω ότι πραγματικά χρειάζεται και θα τον διαφοροποιήσω από την οργή. Η οργή είναι αυτή που μπαίνει σε μια παράκρουση που δεν αντιλαμβάνεται, δεν διαχωρίζει και συνδέεται πολλές φορές με μια καταστροφική μανία, ενώ ο θυμός μπορεί να διεκδικήσει. Ξέρει κάποιος γιατί είναι θυμωμένος. Υπάρχει μια διαφορά όχι ως προς την πηγή των δύο, αλλά την κατεύθυνση.\nΥπάρχουν δηλαδή για μένα, δύο ειδών κατευθύνσεις σχετικά με τον θυμό –κι αυτό είναι κάτι που θέλω να προσθέσω και στις νέες θέσεις στο μανιφέστο. Νομίζω ότι από τη μία είναι αυτή η μορφή του θυμού που πηγαίνει προς μία όχι αναγκαστικά καταστροφική κατεύθυνση, αλλά του «δεν με νοιάζει και δεν λογαριάζω τίποτα» και από την άλλη ο θυμός ο οποίος κατευθύνεται προς κάτι συνειδητό: «ξέρω για τι πράγμα είμαι θυμωμένος» (σε αντίθεση με την οργή που ξεχνά, ο θυμός θυμάται) «και βάζω και τα όριά μου». Ο θυμός για μένα έχει όρια –και το όριο αυτό ίσως να μην έχει να κάνει με το ότι θυμώνω μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά περισσότερο με το ότι ξέρω πως δεν θέλω να κάνω κακό εκεί όπου δεν χρειάζεται· έχω συνείδηση δηλαδή.\nΜΒ: Ο θυμός δηλαδή ως η κινητήρια δύναμη για κάτι δημιουργικό;\nΠΛ: Ναι, για μένα ο θυμός μπορεί να λειτουργήσει ως μεταφραστική δύναμη, ως φίλτρο. Έρχεται να μεταμορφώσει κάτι που έχει δημιουργηθεί ως δράση ή αντίδραση –μάλλον περισσότερο με αντίδραση έχει να κάνει ο θυμός, ως πηγή εκκίνησης– σε κάτι γόνιμο.\nΓιώργος Σινιοράκης: Πιστεύεις ότι αυτοί που ασχολούνται με την τέχνη σε κάθε της έκφανση μπορεί πολλές φορές υποσυνείδητα να το κάνουν χρησιμοθηρικά; Για παράδειγμα, βλέπουμε παλαιότερα φωτογραφικά άλμπουμ ανθρώπων του δυτικού κόσμου από σκλάβους ή φυλές στην Αφρική. Αυτό γινόταν στα πλαίσια ανθρωπολογικής έρευνας και στη συνέχεια επέστρεφαν και τα εκδίδανε και μέχρι τώρα είναι οι άνθρωποι αυτοί είναι γνωστοί. Αντίστοιχα, τώρα το μεταναστευτικό έχει γίνει ένα θέμα λίγο «της μόδας». Θα πάρουμε δηλαδή όλοι μια κάμερα, θα πάμε, θα βγάλουμε φωτογραφίες, θα τις ανεβάσουμε στο facebook, θα πάρουμε likes. Πιστεύεις ότι όλο αυτό είναι επικίνδυνο, ότι μπορεί γίνει υποσυνείδητα και χωρίς τη συγκατάθεσή μας;\nΠΛ: Εννοείται ότι ισχύει και το κάνει πάρα πολύς κόσμος. Ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη ΜΚΟ όπου ο ένας σπρώχνει τον άλλον για το ποιος θα πάει πρώτος να βγάλει φωτογραφία, να την ανεβάσει για να δείξει ότι «εμείς το κάναμε και εμείς βοηθήσαμε» κοκ.. Αλλά νομίζω ότι αυτό δεν θα έπρεπε να μας κάνει να πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι και ΜΚΟ που δεν θέλουν να βοηθήσουνε ουσιαστικά στην κατάσταση που επικρατεί. Νομίζω ότι η περίοδος όπου ζούμε έχει να κάνει πάρα πολύ με το να μπορούμε να εξασκήσουμε την ικανότητα να διακρίνουμε πραγματικά το ποιος προσπαθεί να επωφεληθεί από αυτή την κατάσταση για προσωπικούς λόγους και το ποιος το κάνει ουσιαστικά για να συμβάλει με κάποιον τρόπο σε αυτό το πρόβλημα. Και σε εμένα το βλέπω, ότι στις καταστάσεις που αντιμετωπίζω είναι κάτι που εξασκώ μέσα από την καθημερινότητα, που μιλάω ας πούμε με τους φίλους μου. Έχω κάνει πολλά λάθη σχετικά με το πως εκφράζομαι πολλές φορές για τους μετανάστες. Αλλά το θέμα είναι ότι το αντιλαμβάνομαι, το δέχομαι, έκανα λάθος και συνεχίζω.\nΤο εξώφυλλο της παρουσίασης του “BIRDS project” στο Μουσείο Μπενάκη.\nΜΒ: Μιας και το πήγες σε προσωπικό επίπεδο, θες να μας μιλήσεις για αυτό που ετοιμάζεις για το 2017, για το νέο σου project που αφορά τους πρόσφυγες;\nΠΛ: Είναι ένα project που στην ουσία ελπίζει να ξεκινήσει μέσα από μία έρευνα για τις σχέσεις που διαμορφώνονται στην γειτονιά τον Εξαρχείων, εφόσον μένω και εγώ στα Εξάρχεια και αυτό είναι που με παρακίνησε στην ανάπτυξη της ιδέας, για το πώς αυτές οι σχέσεις διαμορφώνονται σύμφωνα με τις νέες συνθήκες του τελευταίου ενός χρόνου, λόγω του μεταναστευτικού. Από εκεί ξεκίνησε, αυτή ήταν η κεντρική ιδέα.\nΑυτό μπαίνει σε ένα πλαίσιο από μία προσωπική παρατήρηση που έκανα από τον προσωπικό μου χώρο, το σπίτι μου, επειδή μένω σε μία ταράτσα στα Εξάρχεια κι από εκεί άρχισα να παρατηρώ τα πουλιά στις ταράτσες. Μίλησα με κάποιους ορνιθολόγους και μου είπαν ότι όντως σε μεταναστευτικές περιόδους (την άνοιξη που μας πέρασε) παρατηρούνται χελιδόνια -και περιστέρια- στις ταράτσες. Από τη μία μεριά λοιπόν έγινε αυθόρμητα στο μυαλό μου η συσχέτιση των μεταναστευτικών πουλιών με τους μετανάστες και των ντόπιων πουλιών με τους ντόπιους κατοίκους και, από την άλλη, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μέσα από αυτή την δυνατότητα που είχα στις ταράτσες είναι ότι μπορούσα να βλέπω το ηλιοβασίλεμα. Για μένα, ο ορίζοντας και το ηλιοβασίλεμα συμβολίζουνε τη φαντασία: στον ορίζοντα μπορείς να φανταστείς κάτι νέο να γεννιέται.\nΑυτά ήταν τα στοιχεία τα οποία συνέθεσα ώστε να δομήσω ένα πλαίσιο για αυτό το έργο. Τώρα, αυτά τα σημεία που έχω βάλει νομίζω ότι είναι αρκετά ανοιχτά προς συζήτηση. Απ’ ό,τι είδα και στην πρώτη παρουσίαση που έκανα στο Μουσείο Μπενάκη, άλλοι τα υποστηρίζουν, πιστεύουν ότι χρειάζονται αυτά τα σημεία, τη συσχέτιση δηλαδή των πουλιών και των ανθρώπων. Ποια είναι αυτή; Tα πουλιά που πετάνε με τη δυνατότητα του ανθρώπου να αφήσει τη σκέψη του να πετάξει, να ξανα-φανταστεί. Οπότε γίνεται η συσχέτιση της φαντασίας και του πετάγματος των πουλιών. Ταυτόχρονα με ενδιαφέρουν πάρα πολύ οι ταράτσες ως το όριο μεταξύ ουρανού και γης όπου μπορείς και ξαναβλέπεις το φαντασιακό και μπορείς να ονειρευτείς κάτι νέο. Οπότε με ενδιαφέρει αν αυτοί οι τόποι όπου μπορείς να ξαναφανταστείς κάτι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να κινητοποιήσουνε κάτι μέσα στους ανθρώπους.\nΜΒ: Το πέρασμα από το υλικό στο μη υλικό δηλαδή; Σαν όριο θα έλεγες;\nΠΛ: Υλικό και μη υλικό, ε; Ναι, ισχύει και αυτή η συσχέτιση. Έβλεπα και μια ανακοίνωση των κατοίκων των Εξαρχείων λόγω της 6ης Δεκέμβρη και της πορείας για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, ότι πλέον έχουν απηυδήσει με αυτή την αντίδραση και τα καψίματα της γειτονιάς μετά την πορεία, με το ότι εκείνοι εισπνέουν τα δακρυγόνα και εκφράζουν την αντίθεσή τους μέχρι ένα σημείο με το πώς έχει εξελιχθεί αυτό. Οπότε ίσως ήταν ενδιαφέρον να συζητηθεί σε μία επόμενη παρουσίαση του έργου το τι σηματοδοτούν, τι συμβολίζουν οι δρόμοι και η κάτω επιφάνεια της γειτονιάς και το τι θα μπορούσαν να συμβολίζουν οι ταράτσες. Νομίζω το ενδιαφέρον είναι να δούμε ποια είναι η σχέση αυτών των δύο: γιατί ο κόσμος φοβάται; Και εγώ αισθάνομαι ότι υπάρχει φόβος και εγώ νιώθω πολλές φορές απειλή. Θέτονται πολλά ερωτήματα στη γειτονιά για το πως αναπτύσσονται οι σχέσεις. Και το ενδιαφέρον είναι ότι δεν τίθεται μονάχα η σχέση μεταξύ των κατοίκων και των μεταναστών αλλά τίθενται και οι σχέσεις ανάμεσα στους κατοίκους. Και ελπίζω αν συνεχίσει το έργο να τεθούνε και θέματα για το πώς το βλέπει ο κόσμος που μένει στα Εξάρχεια.\nΝΘ: Οπότε είναι και κάτι που έχει να κάνει συγκεκριμένα με τα Εξάρχεια.\nΠΛ: Nαι για εμένα είναι τοποειδικό (site-specific)· δεν θα έκανα το ίδιο έργο στα Πετράλωνα, την Κηφισιά, την Κυψέλη –και με όλες τις δυσκολίες και τις ευκολίες που έχει. Γιατί τα Εξάρχεια είναι ένας χώρος όπου από τη μία είναι λίγο πολύ φιλόξενος προς τους μετανάστες, από την άλλη όμως έχει δημιουργήσει μία κλειστότητα στο τι επιτρέπεται και τι όχι. Οπότε νομίζω ότι το έργο από τη μία μπορεί να ωφεληθεί ώστε να φέρει κάποιους κατοίκους και κάποιους μετανάστες σε επικοινωνία, από την άλλη νομίζω ότι θα υπάρξουνε προβλήματα που θα έρθουνε στην επιφάνεια από τη στιγμή που έρχεται η τέχνη σε έναν αρκετά ριζοσπαστικό χώρο. Η τέχνη με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που προτείνει το έργο αυτό –όχι πως δεν υπάρχει τέχνη στα Εξάρχεια.\nΑπό τα προσχέδια του “BIRDS” (Πηγή: http://locusexoticus.blogspot.gr/)\nΝΘ: Τι πρόκειται συγκεκριμένα να περιλαμβάνει το Birds ως project;\nΠΛ: Θα σου πω για τη δομή του, γιατί δεν υπάρχει κάποια τελική μορφή και κάπως με τη φαντασία μου για το πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί από εκεί κι έπειτα.\nΈγινε μια πρώτη παρουσίαση στο Μπενάκη κι εκεί πέρα είχε πολύ ενδιαφέρον η συζήτηση που δημιουργήθηκε. Νομίζω ότι ο τρόπος που θα ήθελα να συνεχίσω είναι να δημιουργήσω μια σειρά παρουσιάσεων του έργου σε διαφορετικούς χώρους στα Εξάρχεια, στη γειτονιά, όπως στη συνέλευση κατοίκων Εξαρχείων, να παρουσιάσω την ιδέα μου και να ανοίξω μία συζήτηση εκεί, να πάω σε δομές φιλοξενίας μεταναστών που έχουν ξεκινήσει από αναρχικές ή αριστερές πρωτοβουλίες, αλλά και από τους ίδιους τους μετανάστες. Θα με ενδιέφερε να δω τη διαφορετική αντιμετώπιση του έργου. Δεν ξέρω αυτό πού θα με βγάλει –ίσως να δω και νέα πράγματα. Σίγουρα θέλω να πάω στο Στέκι Μεταναστών, οπότε τους επόμενους δύο μήνες (Ιανουάριο, Φεβρουάριο, δεν ξέρω αν χρειαστεί και παραπάνω), θα κάνω μια σειρά παρουσιάσεων του έργου, με σκοπό τα ερωτήματα που αναδύονται κάθε φορά να έρχονται στην επόμενη συζήτηση, ως εξέλιξη της προηγούμενης· οπότε την επόμενη φορά θα παρουσιάσω περιληπτικά το τι συζητήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη κι από εκεί η συζήτηση να πάει στο επόμενο στάδιο.\nΑυτό είναι το πρώτο στάδιο. Ένα δεύτερο στάδιο θα ήταν, αν ενδιαφερθεί κάποιος κόσμος μέσα από αυτές τις παρουσιάσεις, να δημιουργηθούν κάποιες ερευνητικές ομάδες, ώστε να ξεχυθούμε στη γειτονιά και να αρχίσουμε να μιλάμε όντως με κόσμο. Θα ήθελα τουλάχιστον ερευνητικά να μαζέψω ένα μεγάλο σε ποσότητα υλικό.\nΚι ένα τρίτο στάδιο: αυτό το ερευνητικό υλικό τι το κάνω μετά; Γιατί για μένα δεν είναι μονάχα η έρευνα· το θέμα είναι μέσα από αυτή την έρευνα να δημιουργηθούν δράσεις –όπως και να πάρεις την έννοια της δράσης: είτε εργαστήρια είτε συζητήσεις είτε φαγητά είτε συνελεύσεις είτε οτιδήποτε– που να φέρνουν τον κόσμο της γειτονιάς σε επαφή και να συζητηθούν αυτά τα πράγματα με ένα αρκετά –ελπίζω– μεγάλο κοινό, να μεγαλώσουν δηλαδή οι μικρές συζητήσεις, να έρθουν σε μια πιο μεγάλη συζήτηση για τη γειτονιά.\nΝΘ: Θα έχει μια τελική μορφή λοιπόν που θα περιλαμβάνει κάποιες συζητήσεις, performances σε ταράτσες και θα συνοδεύεται από το ερευνητικό υλικό, όπως φωτογραφίες και ηχογραφήσεις;\nΠΛ: Κοίτα να δεις, η ιδέα μου είναι μετά από όλη την έρευνα, κάνοντας όλη αυτή τη συσχέτιση με τα μεταναστευτικά πουλιά και το φαντασιακό, να γίνουν κάποιες δράσεις στις ταράτσες των πολυκατοικιών. Έχει δημιουργηθεί μέσα μου μια λογική ότι για να πάρεις άδεια για να ανέβεις στις ταράτσες, θα πρέπει να περάσεις με τους κατοίκους· ούτως ή άλλως θα περάσεις από τη διαδικασία να μιλήσεις μαζί τους, να πεις τι πρέπει να κάνεις κι εκεί πέρα είναι που θα επιδιώξεις να τους εμπλέξεις κιόλας. Δεν θέλεις απλά να πάρεις άδεια, δεν θέλεις απλά να τους καλέσεις να δούνε τι γίνεται· θέλεις ουσιαστικά να τους πεις ότι κάνουμε αυτό κι αυτό και θέλουμε να το κάνουμε μαζί. Κι αν αυτό συμβεί, σημαίνει ότι οι κάτοικοι θα πρέπει να ανοίξουν ως ένα βαθμό τα σπίτια τους, την είσοδο δηλαδή της πολυκατοικίας, που έχει να κάνει και με το άνοιγμα της προσωπικότητας και της καρδιάς. Πολλά ερωτηματικά γι’ αυτά στις μέρες που ζούμε· αλλά η έρευνα θα τα δείξει αυτά και νομίζω πως είτε πετύχουν κάποιες performances στις ταράτσες είτε όχι, ελπίζω αυτή η έρευνα να είναι σημαντική και ουσιαστική. Για μένα, το έργο είναι αφορμή για την έρευνα, αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα.\nΜΒ: Σε αυτό το project, από τη στιγμή της σύλληψης, για ποιο λόγο επέλεξες την ομάδα των μεταναστών κι όχι κάποια άλλη μειονότητα ή κοινωνική ομάδα (π.χ. άστεγοι);\nΠΛ: Καλώς ή κακώς νομίζω ότι η υπάρχουσα επικαιρική συνθήκη έχει επηρεάσει την καθημερινότητά μας, στη γειτονιά. Αυτό νομίζω πως είναι που με κινητοποίησε. Το ότι δηλαδή κατεβαίνω στην πολυκατοικία μου και βλέπω μετανάστες να περνάνε … δεν ήμουν συνηθισμένος σε αυτό. Με τους άστεγους, ως ένα βαθμό, ήμουν –κι έχει όντως να κάνει με τη συνήθεια.\nΑν μπορούσα να κάνω με τους άστεγους; θα μπορούσα. Και νομίζω πως θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν και στο έργο· γιατί είναι κάτοικοι. Για μένα είναι προπαντός η έννοια της γειτονιάς: δεν περιορίζεται στους κατοίκους και τους μετανάστες και σε αυτούς που έχουν σπίτια και αυτούς που δεν έχουνε. Είναι ποιοι βρίσκονται στην ευρύτερη γειτονιά.\nΝΘ: Κάποια λόγια σαν επίλογος: πώς βοήθησε η ομιλία της τελευταίας Κυριακής στο Μουσείο Μπενάκη, μετά την παρουσίαση του project, στον σχεδιασμό του;\nΠΛ: Νομίζω ότι με βοήθησε πάρα πολύ κι ίσως να μου ξεκαθάρισε λιγάκι το πώς θέλω να συνεχίσω. Αυτή την ιδέα δηλαδή –που θέλω τώρα– να κάνω μια σειρά παρουσιάσεων στη γειτονιά δεν την είχα πολύ υπόψη, αλλά είδα ότι ένα τέτοιο έργο, από τη στιγμή όπου ήθελα κι εγώ να εμπλέξω ένα μεγάλο αριθμό ατόμων, ο πιο λογικός τρόπος είναι να το παρουσιάσω και φυσικά να δεχτώ αλλαγές. Και νομίζω ότι αυτό είναι βασικά μια μεγάλη πρόκληση για μένα και τουλάχιστον θεωρητικά είμαι πρόθυμος να τραβήξω· μακάρι δηλαδή να δω κόσμο να εμπλέκεται και να αλλάζει και το project, ελπίζοντας ότι θα δημιουργηθεί κάτι, έτσι; Όχι απλά να πει κάποιος ότι δεν μου αρέσει και να το αφήσω στην άκρη να καταστραφεί όλο.\nΉταν επίσης πάρα πολύ ενδιαφέρουσα γιατί ξεκαθάρισε για μένα ότι το έργο έχει δύο πτυχές: από τη μία την έρευνα για τους κατοίκους –το πιο ανθρωπολογικό ίσως κομμάτι– κι από την άλλη την έρευνα την πιο καλλιτεχνική: εφόσον ένας καλλιτέχνης έρχεται και προτείνει μία καινούρια ιδέα, το πώς μπορεί να διαπραγματευτεί τον ρόλο του τι είναι πολιτικό στην τέχνη σήμερα. Οπότε τίθεται ένα άλλο πεδίο έρευνας, όσον αφορά την τέχνη και την πολιτική σήμερα. Ανοίγεις [τη σκόπευση], κάνεις μία πρόταση σε ένα ευρύτερο κοινό κι εκεί πρέπει, στην ουσία, να διαπραγματευτείς αλλαγές, τη θέση σου, ιεραρχικές θέσεις· πράγματα που έχω ξαναβιώσει ως ένα βαθμό, αλλά πάντα θεωρούσα ότι μπορούσα να το οδηγήσω μέχρι ένα σημείο. Τώρα δεν είμαι σίγουρος αν χρειάζεται μια κατευθυντήρια γραμμή ή θα έπρεπε να την επανεξετάσω. Στο έργο με τα παράθυρα στη Βαϊμάρη –το Birds συσχετίζεται με αυτό πάρα πολύ και είναι στην ουσία συνέχειά του– είχα εμπλέξει 150 άτομα κι είχα κάνει μία έρευνα χτυπώντας τις πόρτες των κατοίκων και των καταστηματαρχών που ζούσαν και δουλεύαν γύρω από την πλατεία, αλλά το θέμα είναι ότι τη γραμμή του project την είχα. Τους ζήτησα στις 6, όταν χτυπήσει η καμπάνα, να ανοίξουν τα παράθυρα και να εκφράσουν αυτό που θέλουν. Ή και να μην τα ανοίξουν –κι αυτό για μένα ήταν μέσα στο project, οπότε δημιουργεί αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις του καθενός κι αφήνει να δείξει τις αντιπαραθέσεις ή τις συμφωνίες στην κατάσταση. Στο Birds project το ερώτημα που τίθεται είναι εξαρχής αν αυτή η δομή χρειάζεται ή όχι· εγώ δεν είμαι σίγουρος.\nΝΘ: Έχει ακόμη άρα ανοιχτό χαρακτήρα στη δομή του, βασίζεται σε μία έρευνα με προφορική μαρτυρία, εικόνα και ποια άλλα μέσα;\nΠΛ: Προφορική κυρίως. Η εικόνα θα συζητηθεί· βασικά θα ήθελα κυρίως να συνεργαστώ με ανθρωπολόγους γι’ αυτό το έργο και από άλλες ειδικότητες, με αρχιτέκτονες λ.χ., γιατί έχει να κάνει με τις ταράτσες. Δεν είμαι σίγουρος αν η κάμερα χρειάζεται να μπει σε όλο αυτό· ίσως και να δούμε σταδιακά τι χρειάζεται και τι όχι.\nΝΘ: Πώς έχεις στο μυαλό σου να διαχειριστείς αυτό το υλικό μετά την ολοκλήρωση της έρευνάς σου, σε τελείως πρακτικό επίπεδο;\nΠΛ: Αυτό που με ενδιαφέρει μέχρι στιγμής είναι οι συζητήσεις που θα δημιουργηθούν σαν συνέχεια μετά το Μουσείο Μπενάκη εδώ πέρα στη γειτονιά. Θα ήθελα να τις καταγράψω με βίντεο και να υπάρξει μία σειρά που θα δείχνει την εξέλιξη της αρχικής πρότασης, πώς έφτασε να γίνει, για ποιους λόγους σταμάτησε, αν σταματήσει, ή για ποιους λόγους συνεχίστηκε. Το βίντεο βοηθάει πάρα πολύ σε αυτό· θα μπορούσε να είναι βέβαια και σε μορφή βιβλίου.\nΑλλά νομίζω ότι το βίντεο με εκφράζει σε αυτό το project: και για να είναι προσβάσιμο σε όλους, ως ανοιχτή πληροφορία και το πώς, ας πούμε, ελπίζοντας σε ένα τέτοιο project συλλογικό –έτσι τουλάχιστον όπως το σκέφτομαι– και πολιτικό, που θέτει τέτοια ερωτήματα, πολιτικά δηλαδή: πώς άλλαξε στην πορεία του, τι προβληματισμούς έφερε στην επιφάνεια, πώς εξελίχθηκε κτλ.\nΝΘ: Ευχόμαστε να πετύχει!\nΜΒ: Σ’ ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη συζήτηση.\nΠΛ: Εγώ ευχαριστώ!\n← Η αγροτική ουτοπία του Stardew Valley\nΤο Stranger Things, η αναβίωση των ’80s και η νίκη των outcasts →