Τα όρια της ευγένειας... • e-steki\nH kalypso έγραψε: στις 22:18, 05-03-09:\nΚαι έλεγα λοιπόν τι θα κάνω που έχω πονοκέφαλο και δε μπορώ να διαβάσω για το μάθημα που δίνω αύριο...\nΚαι ακριβώς εκείνη την ώρα χτυπάει το τηλέφωνο. sms\nΤο δεύτερο μέσα σε τρεις μέρες, από ένα άτομο που δεν γνωρίζω καλά καλά , που απλά τυχαίνει να είμαστε στην ίδια σχολή, που το συμπαθώ αλλά δεν με ενδιαφέρει να έχω καμία σχέση μαζί του περαν του τα λέμε στο μάθημα και πάμε για έναν καφέ με την παρέα.\nΟ λόγος; Ήθελε να με πάρει τηλ για να μου πει τελικώς κάτι άσχετο για έναν καθηγητή (το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να μου πει αύριο το πρωί στη σχολή), και επί τη ευκαιρία να μου πει ότι θα πάει αύριο για καφέ με έναν φίλο του και αν δεν έχω κανονίσει κάτι να πάω μαζί τους. Τρίτη φορά this week. :S\nΗ αρχή της πιο ...κοντινής γνωριμίας μας έγινε μία φορά την προηγούμενη εβδομάδα που δίναμε μαζί ένα μάθημα και που κάθισα να τον ακούσω σε κάτι παράπονα που είχε για έναν άλλο συμφοιτητή μας. Σε κάποια φάση πετάει ένα "να πάμε για κανέναν καφέ καμία μέρα", κι εγώ από ευγένεια απάντησα "ναι αμε γιατί όχι". Δεν περίμενα να το δέσει και κόμπο και σε κάθε ευκαιρία που βρέθηκε αυτή την εβδομάδα να κάνει τα απίστευτα για να μου πει να πάμε για καφέ/ποτό ή ο,τιδήποτε. :X\nI was just being nice.\nΣας έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο;\nΠολλές φορές λέμε σε όποιον έρχεται επίσκεψη "σαν στο σπίτι σου"- τι γίνεται όμως όταν εκείνος το παρεξηγεί και αρχίζει και φέρεται πραγματικά σαν να ήταν στο σπίτι του;\nΠοια είναι τα όρια της ευγένειας;.. Και τι τελικά θα έπρεπε να πούμε εμείς σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ώστε και να μην είμαστε αγενείς, αλλά και να δώσουμε στον άλλο να καταλάβει ότι ...μέχρι ενός σημείου.\nπς. Αν υπάρχει άλλο τέτοιο θέμα, σχωράτε με- δεν είδα κάτι...\nπς2. όλως περιέργως μου πέρασε ο πονοκέφαλος μόλις τελείωσα να γράφω το ποστ!\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη kalypso : 05-03-09 στις 22:24.\nO fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε: στις 23:05, 05-03-09:\nΒασικά σπάνια συναντάω άτομα που παρεξηγούν τις προθέσεις μου και αυτό για τον εξής απλό λόγο:\nΌταν λέω κάτι το εννοώ!\nΝομίζω ότι έχεις ένα θέμα με αυτό και βρίσκω πολύ λογικό να περιμένει κάποιος ο οποίος του απαντάς "ναι αμέ γιατί όχι" στην ερώτηση "πάμε κάνα καφέ;", να πάρει λίγο παραπάνω αέρα. Καλό θα ήταν να αρχίσεις να λες απλά αυτό που πραγματικά θες.\nΑν θες απλά να είσαι "nice" τότε να δέχεσαι τις συνέπειες του να είσαι έτσι.\nΜπορείς ξέρεις να μη σηκώνεις το τηλέφωνο όταν ξέρεις ότι δεν σε ενδιαφέρει ένα άτομο και πρόκειται να σε "πρήξει". Θα το πάρει το μήνυμα.\nQsLv, Γίδι, Lorien, Neraida, Μελιώ, roumana, xanp\nH kalypso έγραψε: στις 23:17, 05-03-09:\nΜα κι εγώ όταν το είπα το εννοούσα.\nΑλλά δεν εννοούσα τώρα, αύριο, την άλλη εβδομάδα - αλλά αν κάτσει κάποια στιγμή, γιατί όχι, να πάμε.\nΤο θέμα είναι να μη φτάνουμε σε σημείο να μη σηκώνουμε το τηλ ρε συ χελωνίτσε\nΚαι το θέμα το άνοιξα όχι για μενα προσωπικά,\nμα για να μου πείτε κι εσείς παρόμοια περιστατικά που ενδεχομένως να σας έτυχαν, και τι κάνατε. Παράδειγμα ήταν!\nπς. Ναι, έχω ένα θεματάκι με την ευγένεια- δεν το παλεύω :p\nH Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε: στις 01:56, 06-03-09:\nΠροφανώς αυτός το πήρε κυριολεκτικά... και να 'ναι καλά το παιδί, δηλαδή, απλά φιλικός είναι!\nΚαταλαβαίνω βέβαια τι εννοείς, αλλά μη σκας κιόλας. Δείξε κάποιες φορές ότι δεν είσαι και τόσο διαθέσιμη, μπορεί μόλις βγει αυτή η πίεση από πάνω σου να θελήσεις κι εσύ ένα καφέ μαζί τους!\nH Neraida Twisted Mind... έγραψε: στις 15:42, 06-03-09:\nΣυμφωνω με Φαν...\nΛεμε κατι οταν το νοιωθουμε και οχι γιατι ετσι πρεπει ή επειδη θα βγουμε μια δεδομενη στιγμη απο μια δυασαρεστη κατασταση, διοτι αυτη η "ευγενεια" μας θα μας επιφερει περισσοτερες δυσαρεστες στιγμες, οπως η προαναφερθεισα.\nΠροσωπικα ουτε καλημερα δε λεω εαν δεν την εννοω ή δεν τη νοιωθω και δεν εξαιρω απο αυτη μου την αντιμετωπιση ουτε καν συγγενεις μου.\nΠροτιμω να με χαρακτηρισουν ξινη, παρα ψευτικη.\nLorien, Μελιώ, Palladin\nH Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε: στις 17:59, 06-03-09:\nkalypso μου φρόντισε να το συνηθίσεις, γιατί δεν είναι απλά ένα ελάττωμα που εσύ βλέπεις, αλλά μια συμπεριφορά που πηγάζει από πιο βαθιά.\nΕίναι στοιχείο του χαρακτήρα σου και που αν θέλεις τη γνώμη μου δύσκολα θα το αλλάξεις.\nΠροσωπικά επειδή προσπάθησα να το διορθώσω όταν έφτασα στο σημείο να καταπιέζομαι από αυτό, κατέληξα στο ότι πετυχημένα δεν πρόκειται ποτέ να το κάνω γιατί δε μου βγαίνει και γιατί στην τελική μου δίνει περισσότερη ικανοποίηση το να φέρομαι έτσι, παρά το αντίθετο.\nΕίσαι με μια φίλη σου και ο ίδιος σας ζητάει να πάτε για καφέ. Μείνε σιωπηλή για λίγο, αν δε μιλήσει η φιλενάδα και ετοιμάζεται το "ναι αμέ" να βγει, σκούντησέ την για να το αναλάβει αυτή.\nΑπό την άλλη επειδή θέτεις όρια ευγένειας να πω πως η υπερβολική ευγένεια με ενοχλεί πολύ. Μπορώ εύκολα να χαρακτηρίσω κάποιον που χρησιμοποιεί κλισέ εκφράσεις, μόνο και μόνο για να γίνει συμπαθής υποκριτή κι αυτό που πετυχαίνει είναι να μου περάσει ευγενικά αδιάφορος.\nfandago, Neraida, Lorien, kalypso, Μελιώ\nH Ophelia έγραψε: στις 19:32, 06-03-09:\nΔυστυχώς, μερικοί άνθρωποι παίρνουν περισσότερο θάρρος από ότι πρέπει παρεξηγώντας την ευγένεια ή το ενδιαφέρον που μπορεί να τους δείξεις…το οτι σαν χαρακτήρας είσαι ανοιχτός και φιλικός δεν μπορώ να σε συμβουλεύσω να το αλλάξεις. Απλά προσπάθησε, όσο μπορείς, να προσέχεις τις πράξεις και τα λεγόμενα σου ώστε να μην υπάρχουν πολλά περιθώρια παρεξήγησης. Όχι βέβαια ότι και αυτό είναι απόλυτο, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που παρανοούν ή παρεξηγούν… Κατά τ' άλλα συμφωνώ με Ηρώ.\nΈχω πάθει κάτι ανάλογο, λίγο πιο χοντρό βέβαια πέρσι...\nΕίχαμε στο φροντιστήριο ένα παιδί στην τάξη το οποίο ήταν λίγο αντικοινωνικό να το πω; Μουντρούχο να το πω; Μια τέτοια κατάσταση…να φανταστείτε δύο χρόνια ήμασταν στην ίδια τάξη και πέρα από τα τυπικά δεν μιλάγαμε καθόλου. Γενικά είχα παρατηρήσει ότι ήταν λίγο στον κόσμο του, δεν έκανε παρέα με κανέναν και ακόμα και στα διαλλείματα καθόταν μόνος του και άκουγε μουσική.\nΕ, μια μέρα που είχα πάει νωρίτερα στο φροντιστήριο για ένα τεστ τον είδα χάλια, μόνο του σε ένα παγκάκι, να κοιτάει στο υπερπέραν… Αν και δεν μιλάγαμε, είπα αμαρτία είναι μωρέ ας πάω να δω αν είναι καλά ο καημένος. Η αλήθεια είναι ότι είχε χοντρό θεματάκι -χωρίζανε οι γονείς του- και καθίσαμε να μου πει τον πόνο του. Επειδή εκείνη την εποχή ήταν φρέσκο και το διαζύγιο των γονιών του αμορεμίου, ήμουν κάπως ευαισθητοποιημένη με το θέμα και ήξερα πώς να τον χειριστώ.\nΚατά τα άλλα ήταν συμπαθέστατο παιδάκι – συζητώντας μάλιστα, ανακάλυψα ότι είχαμε και αρκετά κοντινά μουσικά γούστα- απλά λίγο αντικοινωνικό… Έκανα και μια προσπάθεια να του γνωρίσω τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης, μπας και κοινωνικοποιηθεί καθόλου και είχα χαρεί πολύ γιατί είχε αρχίσει να δένει με μερικούς. Βέβαια, είχε αρχίσει να γίνεται και ιδιαίτερα φορτικός σε εμένα. Όποτε με έβλεπε, τσουυυυπ, ερχόταν δίπλα μου, μου έπιανε την κουβέντα, μου έλεγε πόσο πολύ χαιρόταν που με είχε φίλη του και κάτι τέτοια. Και κάποιο τζιμάνι από την τάξη πάει και του δίνει το τηλέφωνο μου…από εδώ αρχίζει ο γολγοθάς!! Άρχισε να με παίρνει τηλέφωνο κάτι κουλές ώρες, πότε να θέλει να μιλήσουμε περί ανέμων και υδάτων, πότε να τον πιάνουν τα υπαρξιακά του, πότε να μου βάζει τραγούδια, να μου στέλνει κάτι περίεργα μηνύματα στο κινητό…να προσπαθώ εγώ να του εξηγήσω οτί δεν γίνεται από την μια στιγμή στην άλλη να γίνουμε κολλητάρια και να σταματήσει να είναι τόσο πιεστικός, τίποτα! Να τα έχει πάρει και ο Δημήτρης στο κρανίο -πραγματικά, από τις ελάχιστες φορές που η ζήλια του είχε κάποιον λόγο ύπαρξης- ο οποίος να μου λέει: ʽʼδεν μπορεί, για να σου στέλνει τέτοια μηνύματα, θα του έχεις δώσει θάρρος και εσύ!ʼʼ.\nΝα προσπαθώ πάλι να του εξηγήσω ότι η συμπεριφορά του με φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση, και με τους φίλους μου, και με την σχέση μου και με την οικογένεια μου (έπαιρνε στο σταθερό 2 η ώρα την νύχτα για να δει αν είμαι καλά ), τίποτα αυτός, στον κόσμο του. Ε, του το ʽπα μια, δυο, τρεις (!) φορές και μετά αναγκαστικά τον έβρισα. Από τότε, ούτε μου ξαναμίλησε, ούτε μου ξανατηλεφώνησε, τίποτα…και είναι κρίμα γιατί, εξʼ αρχής τον είχα συμπαθήσει και δεν τον είχα πλησιάσει γιατί έπρεπε, πραγματικά ενδιαφερόμουν για ʽκείνον και ήθελα να τον βοηθήσω όσο μπορούσα!\nH kalypso έγραψε: στις 02:54, 07-03-09:\nΠρόσεξε- έθεσα το θέμα με τη σκέψη ότι η ευγένεια δεν χρησιμοποιείται για να με βγάλει από μία άβολη κατάσταση, μα πραγματικά επειδή το νιώθω. Άλλο το θα πω σε κάποιον "ναι εντάξει" αλλά θα εννοώ στην ουσία "ξεφορτώσου μας" :S\nκαι άλλο, εντελώς διαφορετικό το να πω σε κάποιον "αμέ, γιατί όχι", αλλά αυτό να είναι εντελώς στα πλαίσια του φιλικού και της παρέας, με κάποια όμως όρια.\nΔεν θεωρώ ότι με αυτή μου τη φράση δίνω το έναυσμα στον άλλο να με θεωρήσει κολλητάρι του, και πραγματικά ψάχνω να βρω την αιτία που μερικά άτομα θεωρούν ότι μόλις τους δείξεις ότι σου φαίνονται συμπαθείς ας πούμε- και αυτό είναι κάτι που το δείχνω σε αρκετό κόσμο, με την προϋπόθεση φυσικά ότι ισχύει, εννοείται- παίρνουν θάρρος και φέρονται σαν να είναι τα άτομα με τα οποία γνωριζόσουν μια ζωή και έχετε κοινές αναμνήσεις, εμπειρίες- πράγματα να σας συνδέουν.\nΜα αφού δεν. Αυτοί οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν πού ακριβώς βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή μεταξύ φίλου και γνωστού και να καταλαβαίνουν πότε την ξεπερνούν;\nΊσως μου φαίνεται λίγο περίεργο, γιατί εγώ η ίδια δεν το κάνω. Δεν θα γνωρίσω κάποιον στο άσχετο, χωρίς να έχουμε μιλήσει ποτέ πάνω από 10 λεπτά και μετά σε κάθε ευκαιρία (είτε υπάρχει, είτε τη δημιουργώ εγώ) να προσπαθήσω να έχω συχνή επαφή και επικοινωνία μαζί του. Αν είναι να έχω επαφή με κάποιο άτομο, αυτό θα έρθει από μόνο του- δεν χρειάζεται να force it...\nΕλπίζω να έγινα λίγο πιο ξεκάθαρη ως προς το τι εννοούσα, τώρα.\nΗρούλι συμφωνώ απόλυτα με το τελευταίο. Αν λες κάτι και δεν το εννοείς, φαίνεται. Ειδικά αμα είσαι και τόσο κακός ψεύτης όπως εγώ, τότε κάνει μπαμ (και σκάει )\nΑπό εκεί και περα, αυτό είναι ένα κομμάτι του χαρακτήρα μου- πες το ελλάττωμα, μα δεν έχω σκοπό να αλλάξω τον εαυτό μου σε αυτό το κομμάτι, επειδή κάποια άτομα καταχρώνται την όποια ευγένεια και την όποια ανέχεια δείχνω. Και η αλήθεια είναι πως αυτό το πράγμα μπορεί να το αντέξω επ άπειρον... Θα μου σπάσουν τα νεύρα, δεν θα λέω τίποτα, και ίσως σε κάποια φάση όταν όοολα τα περιθώριά μου θα έχουν εξαντληθεί μπορεί να κάνω αυτό που περιγράφει η Μάρα. Μα μόνο αν έχω εξαντλήσει όλους τους άλλους τρόπους.\nΘεωρώ ότι το να είσαι ευγενής και να προσέχεις λίγο τα λόγια σου σε τιμά, και τιμά και τον όποιον έχεις απέναντί σου. Ακόμα και να θεωρώ κάποιον τον χειρότερο και τον πιο αντιπαθή άνθρωπο στον κόσμο, δεν πρόκειται να του μιλήσω σαν να ήταν τέτοιος- γιατί κατ αρχάς αυτό χαρακτηρίζει εμένα και κατα δεύτερον κρατάω τη γνώμη μου για τον εαυτό μ.\nΔεν θεωρώ ότι γίνεται συζήτηση σε τέτοια βάση- η καλημέρα είναι για όλους, από κει και περα το "τι κάνεις" θα το πω μόνο σε αυτούς που με ενδιαφέρει να μάθω αν είναι καλά.\n@Μάρα: Είναι ίσως η μόνη που μου έδωσε μία απάντηση στην οποία μέσα αναγνώρισα όλα αυτά που σκέφτομαι και νιώθω εγώ, όταν συμβαίνει αυτό το πράγμα. Ο εκνευρισμός κλιμακώνεται και πραγματικά δεν ξέρεις πώς να αντιμετωπίσεις τον άλλο, γιατί μονίμως σκέφτεσαι "Μα εγώ πρέπει να γίνω το γαιδούρι και να του το πω, από μόνος/η του/της δεν το καταλαβαίνει;.."\nΚουκλί μάλλον συμβαίνει σε πολλούς από εμάς τελικά- υπομονή και πολλές πολλές ανάσες, για όσους δεν έχουμε το Κρητικό να βγαίνει από μέσα μας και να τους τα λέμε έτσι σταράτα, όπως ίσως θα έπρεπε. (α βρε χελωνίτσε)\nΟυφ, με έχει προβληματίσει το θέμα θα έλεγα. Δεν φαίνεται ε; :p\nΕυχαριστώ για την ανταπόκριση βρε γκάιζ- χαίρομαι να ακούω γνώμες στους ομολογουμένως λίγο άκυρους προβληματισμούς μου..!\nΚαληνύχτες, for now\nH Katerina Kechaya αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Δημοσιογράφος . Έχει γράψει 53 μηνύματα.\nH Katerina Kechaya έγραψε: στις 02:51, 08-03-09:\nKαλημέρα και από μένα.\nΔιάβασα με προσοχή το θέμα και ομολογώ οτι με κέντρισε.\nΚυρίως όμως με έθλιψε.\nΣαφώς και τα όρια της ευγένειας, οφείλει ο καθένας από εμάς να τα γνωρίζει και να τα επιμηκύνει ή να τα περιορίζει ανάλογα με τις περιστάσεις και τον άνθρωπο που έχει απεναντί του.\nΣυγχωράτε με όμως, έχω μια μικρή ένσταση.\nΌταν δείχνεις σε ένα άτομο, ότι το συμπαθείς και επιδιώκεις, είτε συμμετέχεις σε μια συζήτηση μαζί του, πως προσδοκάς μετά πως το άτομο αυτό θα αγνοήσει τις καλοπροαίρετες κατά τα άλλα προθέσεις σου και θα σε απομακρύνει; ή θα σε πλησιάζει μόνο όταν εσύ δίνεις το πράσινο φώς;\n-να ξεκαθαρίσω σε αυτό το σημείο, πως παρότι γράφω στο πρώτο πρόσωπο, δε σημαίνει πως απευθύνομαι αποκλειστικά, στη δημιουργό του thread, απλώς με διευκολύνει κατά τη γραφή.-\nΟι άνθρωποι δεν είναι πιόνια. Και ούτε κανένας από εμάς δύναται, να καθορίσει ο ίδιος τη στάση κάποιου άλλου. Αν μη τι άλλο, ζούμε σε μια εποχή, που οι φιλίες όλο και βουλιάζουν και εμείς τις διώχνουμε παραπέρα;\nΈχοντας βρέθει κάμποσες φορές και στις δύο θέσεις, μπορώ να πω με σιγουριά πως όταν ένας άνθρωπος "πιέζει", συνήθως αμύνεται, απέναντι στην εγκατάλειψη του άλλου.\nΤι θέλω να πω με αυτό; Όσοι δεν αντέχουν την πίεση, ας μη δίνουν θάρρος. Ακόμα και αν πρόκειται για απλή ευγένεια. Κάποιος μπορεί να θέλει απλώς να συντηρήσει το κάρμα του, όντας ευγενικός, κάποιος άλλος όμως, όντας μόνος, μπορεί να την αρπάξει την ευγένεια και να την ξεσκονίσει. (μεταξύ μας και καλά θα κάνει!!)\nΠροσοχή λοιπόν, στα δικά μας όρια, πριν αρχίσουμε να σχολιάζουμε των άλλων.\nΥ.Γ. Μάρα Κουταμάρα, γενικώς μου είσαι πολύ συμπαθής. Αυτό το "καημένος", όμως ήταν άρες ...μάρες.\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Katerina Kechaya : 08-03-09 στις 03:35.\nSubject to change, iJohnnyCash, Neraida, roumana, Tsipouro, fandago, flyer\nH Μελιώ το παπί έκανε πιπί στο Μισισιπή και έγραψε: στις 04:40, 08-03-09:\nΤα όρια είναι σίγουρα προσωπική υπόθεση του καθενός , όμως μπορεί όσο κι αν εσύ τα θέτεις ο άλλος να μην τα αντιλαμβάνεται πάντα .\nΜήνυμα που εστάλη δεν είναι απαραίτητα και μήνυμα που ελήφθη .\nΥπάρχει δυστυχώς διάχυτη η αντίληψη πως όταν μια γυναίκα λέει όχι το κάνει από νάζι και τάχαμου και δεν το εννοεί . Κι όμως γυρίζει , το εννοεί .\nΘα συμφωνήσω με αρκετούς προλλαλήσαντες πως γενικά δείχνω ξεκάθαρα τα όρια μου στους άλλους , όταν λέω κάτι το εννοώ , (χαλαρά αρκετοί γείτονες , γνωστοί και κυρίως συγγενείς θα με χαρακτηρίζουν ξινίλα και απόμακρη ), και παλεύω τις όποιες ανασφάλειες μου να τις λύνω στο βαθμό που γίνεται μόνη μου , κι όχι μέσα από ένα διάχυτο … ίσως .. μη τυχόν και μείνω μόνη μου κανα σαββατόβραδο οπότε άσε τον τύπο /ισσα να τον/την έχουμε στη καβάντζα ( για αποθεματικό ).\nΚαι μη μου πείτε πως δεν ισχύει αυτό σε πολλά άτομα , δηλαδή δεν είναι μόνο η ευγένεια που τα κάνει να μην είναι τόσο ξεκάθαρα στις προθέσεις τους .\nΑπό την άλλη όμως μπορεί και μεις οι ίδιοι να μην ξέρουμε ακόμα τι ακριβώς θέλουμε από τον άλλον φιλία , σχέση , ένα γειά ή και τίποτα από όλα αυτά ?? Εκεί θέλει προσοχή τουλάχιστον μέχρι να βγάλουμε μια άκρη στο τι θέλουμε ακριβώς .\nΠαρόλα αυτά όμως , παρόλο που μπορεί να είσαι όσο πιο ξεκάθαρος γίνεται , πρωτίστως μέσα σου για το τι ζητάς από τον άλλον αλλά και να το εξωτερικεύεις υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν όρια .\nΤο μόνο που αναγνωρίζουν είναι η ανασφάλεια τους που τους καλεί να κρεμαστούν από όποιον βρουν μπροστά τους σύνδρομο ραταπλάν , τον κλωτσάς και εκείνος σκέφτεται : αυτός με αγαπάει !!\nΕίναι λίγοι αλλά υπάρχουν , άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και παρόλο που και εκείνους θα τους ενοχλούσε π.χ. ένα άσχετο τηλεφώνημα στις 3 το ξημέρωμα για να πουν ένα « γεια » ενώ ποτέ δεν δόθηκε το τηλέφωνο ( πάντα όμως υπάρχουν καλοθελητάδες ) ούτε βέβαια και κανένα άλλο δικαίωμα .\nΕκεί δεν θέλει ούτε ίσως , ούτε θα δούμε , θέλει ΟΧΙ σαν της 28ης Οκτωβρίου .\nΑς μην είμαστε απόλυτοι λοιπόν , γνωρίζω περίπτωση φίλης μου που ο τύπος την παρακολουθούσε επί μήνες την έστηνε έξω από το σπίτι της παρόλο που τον συγκεκριμένο άνθρωπο δεν τον ήξερε ούτε είχαν ανταλλάξει ποτέ κουβέντα . Ούτε η αστυνομία δεν τον πτόησε .\nΓνωρίζω επίσης προσωπική μου περίπτωση ατόμου που ενώ ήξερε πως είχα σχέση , είχα αρνηθεί πολλάκις τις προτάσεις του , και είχα σταματήσει προ πολλού να του λέω έστω και την τυπική καλημέρα εκείνος βρήκε τον φίλο μου , για να του πει να κάνει πέρα διότι όπως χαρακτηριστικά του ομολόγησε : « Είναι το κάρμα μου ». Κι εμένα ήταν το δράμα μου αλλά τι να πεις . Αργότερα έμαθα πως δεν ήμουν το μόνο υποψήφιο κάρμα –χάρμα , το είχε κάνει σε αρκετές κοπέλες .\nΔυστυχώς ζούμε σε μια εποχή διάχυτης φιλίας , μοιράζουμε τα μειλ μας δεξιά κι αριστερά , κάνουμε στο φεις φίλους , που στο δρόμο δεν τους λέμε ούτε γειά , δίνουμε το μσν μας όπου λάχει κι όμως τελικά δεν ξέρουμε ούτε αν θέλουμε να πούμε έστω μια καλημέρα με όλα αυτά τα άτομα . Γιατί έτσι κάνουν όλοι , γιατί το ζητούμενο είναι να μαζέψεις 1000 φίλους στο φεις κι ας τους σιχαινόσουν αν τους γνώριζες από κοντά .\nΜάλλον χρειάζεται να σκεφτούμε και να αναθεωρήσουμε λιγάκι τη στάση μας απέναντι στο τι εννοούμε γνωριμία , φιλία , ευγένεια .\nΥγ : Να προσθέσω κι εγώ πως όπου χρησιμοποίησα α’ ενικό δεν απευθυνόμουν συγκεκριμένα σε κανέναν.\nΔεσμώτης, Corpse Bride, Neraida, nikolas17, Tsipouro, fandago\nO Δεσμώτης έγραψε: στις 06:39, 08-03-09:\nΓνωρίζω επίσης προσωπική μου περίπτωση ατόμου που ενώ ήξερε πως είχα σχέση , είχα αρνηθεί πολλάκις τις προτάσεις του , και είχα σταματήσει προ πολλού να του λέω έστω και την τυπική καλημέρα εκείνος βρήκε τον φίλο μου , για να του πει να κάνει πέρα διότι όπως χαρακτηριστικά του ομολόγησε : « Είναι το κάρμα μου ». Κι εμένα ήταν το δράμα μου αλλά τι να πεις .\nΤο λέει και το άσμα:\nΚάρμα μου, κάρμα μου φτιαγμένο από χυλό...\n..μου κάνεις ο,τι θέλεις το Μελιώ.\nH fielda έγραψε: στις 12:22, 08-03-09:\nΔιάβασα όλες τις απαντήσεις και δεν μπορώ να πω ότι διαφωνώ πλήρως με κάποια. Όλοι δίκιο έχετε που λέτε ότι πρέπει να είσαι ειλικρινής και όταν λες κάτι να το εννοείς για να μην υπάρχει περιθώριο παρεξήγησης από τον άλλον σχετικά με τις προθέσεις σου.\nΠαρόλα αυτά δε βρίσκω κάτι το μεμπτό σε αυτό που έκανες καλυψούλι μου. Δεν μπορώ με τίποτα τους καταπιεστικούς ανθρώπους, με τίποτα όμως. Το συγκεκριμένο άτομο είπες ότι το ξέρεις μία εβδομάδα πάνω κάτω. Βασιζόμενη λοιπόν σε αυτό θεωρώ αρκετά καταπιεστική τη συμπεριφορά του όσον αφορά τα τηλέφωνα και τις προτάσεις για να βγείτε. Σε αντίστοιχη περίπτωση κι εγώ θα ήμουν θετική στο να βγούμε όταν το πρότεινε αλλά αν έβλεπα ότι μέσα σε μία εβδομάδα με έχει παρει τόσες φορές τηλέφωνο για να μου πει άσχετα και by the way να πάμε και για καφέ, θα με ενοχλούσε και μένα.\nΣε γενικές γραμμές είμαι θετική στο να γνωρίζω καινούρια άτομα και δε βάζω φρένο σε κάποιον χωρίς να τον γνωρίσω πρώτα και δω ότι δε μου ταιριάζει. Έχει τύχει κι εγώ να πω σε κάποια άτομα να πάμε για καφέ που απλά μιλούσαμε στο μάθημα στη σχολή και είδα ότι περνάω ωραία μαζί τους. Αν θυμάμαι καλά ούτε καν ανταλλάξαμε κινητά τότε ( ). Δε θα ήθελα ποτέ να νιώσω ότι ενοχλώ και γίνομαι φόρτωμα στον άλλον όπως δε θέλω αντίστοιχα να γίνονται σε μένα.\nΆρα λοιπόν, όταν βλέπεις ότι ένα άτομο σε φέρνει τόσο συχνά σε δύσκολη θέση μάλλον δεν μπορείς να είσαι απλά ευγενικός. Πρέπει να γίνεις πιο σαφής όσον αφορά τις προθέσεις σου, είτε αυτό σημαίνει ότι θα του λες όχι μέχρι να βαρεθεί να σε παίρνει τηλέφωνο είτε να του ξεκαθαρίσεις ότι ήσουν απλά ευγενική μαζί του όταν δέχτηκες να πας για καφέ μαζί του.\nΥΓ: Ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά την ευγένεια. Μπορεί για κάποιον η ευγένεια να σημαίνει ότι είσαι απλά τυπικός και όχι αγενής αλλά μπορεί για κάποιον άλλον η ευγένεια να ταυτίζεται σχεδόν με τη διαχυτικότητα. Δεν μπορούμε να κρίνουμε ούτε τους μεν ούτε τους δε. Απλά καλό θα ήταν να λάβουμε τα μέτρα μας για να μπορέσουμε να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις\nkalypso, roumana, Μελιώ\nH Corpse Bride έγραψε: στις 13:04, 08-03-09:\nΕχω καταληξει οτι καθε περιπτωση ειναι μοναδικη, και σε καποιους ανθρωπους πρεπει απλα να μη φερομαστε συναισθηματικα αλλα οπως πραγματικα νιωθουμε.\nΤο να πεις "θα κανονισουμε καποια στιγμη που θα χω περισσοτερο χρονο γιατι δεν ειναι καλη περιοδος τωρα" ή "θα σε παρω εγω τηλεφωνο οταν μπορω", για τον Α μπορει να σημαινει αυτο που οντως λες, για τον Β μπορει να σημαινει "μηπως εχει χρονο τωρα και το ξεχασε;", "μηπως θελει λιγη περισσοτερη επιμονη;", μηπως, μηπως, μηπως. Οταν μιλαμε για ενα τυπακι λοιπον, που το πιθανοτερο ειναι οτι του αρεσεις, το βρισκω λογικο να αρπαζει καθε ευκαιρια απ'τα μαλλια ακομα κι αν καταλαβαινει τι σημαινει η ευγενεια σου (μαλιστα ειμαι σιγουρη πως αν εκανε ενα θεματακι εδω και περιεγραφε την κατασταση οπως τη βλεπει απ'την πλευρα του, αρκετοι θα εγραφαν "να επιμεινεις, ποτε δεν ξερεις" κλπ κλπ.., αρα δεν τη θεωρω και τοσο περιεργη τη σταση του).\nΣτο αν μας εχει τυχει..εχω μια δραματικη ιστορια να διηγηθω, με μια τυπισσα που ηθελε να γινουμε μπεστ φρεντζ φορεβα. Ηταν πολυ ψαγμενο ατομο, με πραγματα να πεις, πραγματα να ακουσεις, κι ειχε παντα να πει μια καλη ιστορια για ολα. Αυτα στους πρωτους 2-3 καφεδες.. Μετα αναπτυχθηκε σε ολο της το μεγαλειο, με επαιρνε τηλεφωνο για να μου πει καθε φορα ενα καινουριο (φανταστικο?) συναισθηματικο δραμα, η εξιστορηση του οποιου κρατουσε ωρες, εμφανιζοταν απ'το πουθενα στο σπιτι μου για να πιουμε καφεδακι (ενω εγω μπορει να παρεδιδα μαθημα και να μουν μες στις φουριες), ερχοταν απ'το σπιτι με το αυτοκινητο της να με "απαγαγει" να παμε για μπανιο με τους φιλους της.. και αλλα τετοια μυστηρια. Η λυση ηταν η γαιδουρια. Δεν σηκωνα τηλεφωνα, δεν εμπαινα μσν, δεν ημουν εκει για κανεναν απο εκει κι απ'ολα ελειπα :X Δεν το καταλαβε την πρωτη, δεν το καταλαβε την τεταρτη, την 89764396η δεν ειχε αλλη επιλογη. Μετα απ'αυτο κατεληξα οτι τα ορια της ευγενειας μου σταματουν εκει που τελειωνουν τα ορια της αξιοπρεπειας του αλλου. Κι επισης το ενστικτο σου λεει τι πρεπει να κανεις. Οσο γλυκο και "ουαο, νιωθει οτι ειμαστε πολυ κοντα για να μου εξιστορει την ιστορια της ζωης της".. ε απλα δεν ειναι φυσιολογικο αυτο να γινεται στον 2ο καφε. Αν ο αλλος σου βγαζει κατι που δε σ'αρεσει, τοτε ειναι μια καλη χρονικα στιγμη να αρχισεις να τρεχεις αντι να επιβεβαιωθεις με τον φορτικοτερο τροπο.\n(Πρεπει να ναι το μεγαλυτερο ποστ που χω γραψει εβερ, ποση φλυαρια θε μου :X)\nΓίδι, WhiteDrum, Resident Evil, Phoebe, Vkey, kalypso, Κακή Επιρροή, roumana, Tsipouro, Ηρώ, Μελιώ, fandago, fantasmenos\nH Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 16:11, 08-03-09:\nΟσο γλυκο και "ουαο, νιωθει οτι ειμαστε πολυ κοντα για να μου εξιστορει την ιστορια της ζωης της".. ε απλα δεν ειναι φυσιολογικο αυτο να γινεται στον 2ο καφε.\nάσχετο αλλά πρέπει να το πω....\nπροσωπικά έχει τύχει να πω την ιστορία της ζωής μου και στον πρώτο καφέ\nδε σκέφτηκα ποτέ ότι αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αρνητικά\nIsiliel, Subject to change, Επιμηθέας, underwater\nH kalypso έγραψε: στις 18:10, 08-03-09:\nΤο σκέφτηκα αρκετά αυτό που λέει εδώ η ΚουΕ, γιατί κι εγώ έχει τύχει να πω σε άτομα που γνώριζα πολύ λίγο, πολύ προσωπικά μου πράγματα και σκέψεις τις οποίες δύσκολα θα φανέρωνα σε ανθρώπους που τους γνωρίζω χρόνια ολόκληρα. Και με παίδεψε λίγο ομολογώ, γιατί καταλαβαίνω συνήθως πότε το κλίμα που δημιουργεί η αλληλεπίδραση με τον απέναντι σηκώνει τέτοιου είδους "εξομολογήσεις"- αν και δεν ξέρω πώς και γιατί το καταλαβαίνω αυτό. :S\nΝομίζω τελικά ότι το να ανοιχτείς σε κάποιον που γνωρίζεις ελάχιστα είναι συνισταμένη δύο πραγμάτων- το ένα είναι ότι πολύ πιο εύκολα ανοιγόμαστε σε ανθρώπους που δε γνωρίζουμε, γιατί φοβόμαστε πως αν πούμε κάποια πράγματα σε ανθρώπους που βλέπουμε κάθε μέρα ίσως κατα βάθος να αλλάξουν γνώμη για εμάς ή ότι θα μας κρίνουν- αρνητικά τις περισσότερες φορές. Ενώ κάποιος που δεν μας ξέρει, θα είναι και πιο αντικειμενικός και θα μας δώσει συμβουλές που δεν περιέχουν το "στα λεγα εγώ" ή δεν θα συγκρίνει καταστάσεις, βασιζόμενος σε πράγματα που ήδη γνωρίζει για εμάς.\nΤο δεύτερο είναι το αν το πρόσωπο που έχουμε απέναντί μας, μας το βγάζει αυτό. Αν κάποιος είναι απλά ευγενικός αλλά δεν ενδιαφέρεται να ακούσει, πιστεύω ότι φαίνεται- το καταλαβαίνουμε αν απλά περιμένει να τελειώσουμε ή αν πραγματικά θέλει να μας ακούσει και ίσως να μας πει και τη γνώμη του πάνω στο συγκεκριμένο θέμα που μας απασχολεί.\nΑυτό που μου δείχνει εμένα αν ο άλλος θέλει να συζητήσει σε πιο προσωπικό επίπεδο, είναι αν αρχίσει εκείνος να μου λέει τα δικά του πρώτος. Οπότε αν νιώθω κι εγώ άνετα θα του ανοιχτώ κι εγώ. Αν αρχίσει να μου λέει τα δικά του, αλλά εγώ δεν θέλω για τον χ ψ λόγο να μπω σε προσωπικές συζητήσεις μαζί του, θα τον ακούσω και θα του δώσω ίσως μία λύση μα θα αλλάξω θέμα μετά κατευθείαν. Νομίζω το μήνυμα είναι ξεκάθαρο σε αυτή την περίπτωση.\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη kalypso : 08-03-09 στις 18:16.\nH Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 18:34, 08-03-09:\nΚαλυψούδι δεν έχω διαβάσει τις υπόλοιπες απαντήσεις πλην του πρώτου ποστ, οπότε δεν ξέρω αν κάποιος το ανέφερε ήδη, αλλά νομίζω πως ο συγκεκριμένος απλά σε γουστάρει και ψάχνει ευκαιρίες για να βγείτε μόνοι σας..\nH kalypso έγραψε: στις 18:38, 08-03-09:\nΤο έθεσα ως γενικότερο φαινόμενο που παρατηρείται Καγιράκι. Ας πούμε από κοπέλα σε κοπέλα ή ενδεχομένως από αγόρι σε αγόρι- στα πλαίσια των κοινωνικών σχέσεων δηλαδή.\nH Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 19:08, 08-03-09:\nΩς γενικό φαινόμενο προσωπικά δεν μου έχει συμβεί πάντως, όχι σε τέτοια έκταση τουλάχιστον, εκτός αν υπήρχε κάτι περισσότερο από πίσω σαν αυτό που σου είπα στο προηγούμενο ποστ.\nH Ophelia έγραψε: στις 14:49, 09-03-09:\nΑυτό το "καημένος", όμως ήταν άρες ...μάρες.\nΜπαααα...αν τον έβλεπες πως ήταν, αλήθεια, θλίψη θα σου προκαλούσε!! Το ''καημένος'' δεν το είπα με την έννοια: ''κοίτα τον μωρέ τον καημένο, πως είναι!!'', με όρεξη χλευασμού δηλαδή, αλλά πραγματικά, όταν βλέπεις έναν άνθρωπο που διατηρεί ένα απόμακρο, tough στυλάκι τύπου ''δεν έχω ανάγκη να κάνω παρέα με κανέναν σας'', να κλαίει σε μια γωνιά σαν μωρό, δεν μπορεί να μην σου προκαλλέσει λύπη -όπως και γενικά το να δεις έναν άνθρωπο να κλαίει. Με αυτήν την έννοια το είπα...\nΠάντως Καλυψούδι το ενδεχόμενο να σε γουστάρει ο μεσιέ, σκέψου το...χωρίς αυτό να σημαίνει οτι πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει!\nH Neraida Twisted Mind... έγραψε: στις 17:35, 09-03-09:\nΣε αυτο θα συμφωνησω και εγω, φανταζει και το πιθανοτερο...\nΠερί πληθυντικού ευγενείας - Από Subject to change\nΤο θέμα έχει λάβει 165 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Κοινωνικές Σχέσεις και Οικογένεια.\nΤο τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 04-03-18 στις 18:44.


εγώ το ραδιόφωνο, γεννήθηκα στις αρχές του 1900 και πρώτη φορά μετέδωσα ραδιοφωνική εκπομπή το 1920 στην Νέα Υόρκη.\nΗ μουσική που έπαιξα άρεσε πολύ στο κόσμο και άρχισαν να ψάχνουν να αγοράσουν ραδιόφωνο. Βοήθησα κυρίως στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο με την μετάδοση νέων συμπληρώνοντας τις εφημερίδες.\nΤο 1923 έφτασα στην Ελλάδα ,με αρκετά χρόνια καθυστέρησης ,και εγκαταστάθηκα στη Θεσσαλονίκη. 20 ολόκληρα χρόνια λειτούργησα στην πόλη μεταδίδοντας εκπομπές και θεατρικούς διαλόγους.\nΌταν εμφανίστηκε η τηλεόραση οι άνθρωποι με παράτησαν , αλλά στις αρχές της δεκαετίας το ’50, ξανά επέστρεψα στα σπίτια τους με την βοήθεια του Rock ‘n Roll.\nΈγινα σημαντικό μέσω ενημέρωσης και πληροφόρησης για την Ελλάδα όταν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου δημιούργησαν έναν ραδιοφωνικό σταθμό με συνθήματα κατά της Χούντας.\nΑχ…….. αυτή είναι η ιστορία μου, όλο το βράδυ την σκεφτόμουν …. καλή ημέρα…. ΖΖΖΖΖΖΖΖΖ………………..>>\nΕυθυμία Χ ΣΤ2\nΑναρτήθηκε από 9ο Δημοτικό Σχ Πτολεμαΐδας Τμήμα ΣΤ1 στις 7:17 π.μ.\nΤΑ ΦΥΤΑ ΜΑΣ 2\n"Gracias, Grecia" - "Ευχαριστούμε Ελλάδα"\nΟ Αστερίξ και το χρέος


Αίσιο τέλος στην εξαφάνιση της Αντωνίας - Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, η εφηβεία σε ίδρυμα και ο γάμος - ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ\nΣΥΝΕΙΔΗΣΗΕλλαδαΑίσιο τέλος στην εξαφάνιση της Αντωνίας – Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, η εφηβεία σε ίδρυμα και ο γάμος\nΑίσιο τέλος στην εξαφάνιση της Αντωνίας – Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, η εφηβεία σε ίδρυμα και ο γάμος\n24 Αυγ 2020 12:30 24 Αυγ 2020 ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Ελλαδα\nΑίσιο τέλος είχε η περιπέτεια της 27χρονης Αντωνίας, για την οποία είχε δηλωθεί εξαφάνιση από τις 12 Αυγούστου, καθώς βρέθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας στο Ηράκλειο και για προληπτικούς λόγους μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Την εξαφάνιση είχε δηλώσει ο σύζυγος της 27χρονης, η οποία είναι, μάλιστα και μητέρα τεσσάρων παιδιών.\n«Γιάννη μου, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη, αλλά δεν αντέχω άλλο. Εχω αντέξει πολλά έως σήμερα, αλλά αυτή τη φορά χτύπησαν κάπου που πονούσε πολύ! Θέλω να ξέρεις πως παρά το ότι μαλώναμε συνέχεια για το αν φταίνε οι δικοί σου, κι ας με κούραζε αυτή η υπερβολική παιδικότητά σου, εγώ σε αγάπησα πολύ και σε αγαπάω πολύ! Δεν θα ξεχάσω αυτά τα μάτια πώς με κοίταξαν την πρώτη μέρα που γνωριστήκαμε γιατί ακριβώς με το ίδιο βλέμμα με κοιτούσες ως σήμερα! Μου άρεσε να βλέπω στα μάτια σου να με θαυμάζεις και να μου δείχνεις πόσο σημαντική είμαι για σένα! Αυτή η αγκαλιά σου θα μου λείψει πολύ! Δεν μας άφησαν όμως ήσυχους. Σ’ ευχαριστώ για τα τρία πλασματάκια που μου χάρισες, σ’ ευχαριστώ γι’ αυτή την όμορφη οικογένεια που μου έδωσες. Πάρε τα κορίτσια μας πίσω και γιάτρεψε την ψυχούλα τους… σε χρειάζονται πολύ! Επίσης θέλω να σου πω να αγαπάς πολύ την Ελπίδα γιατί χάρη σε εκείνη εγώ σε έβαλα στη ζωή μας και σε αγαπάει πολύ! Σας αγαπάω πάρα πολύ! Αντωνία…». Εκατόν εβδομήντα τέσσερις λέξεις σε ένα γράμμα αποχωρισμού. Με τη λέξη «αγάπη» να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά σε χρόνο ενεστώτα και παρελθοντικό. Για το μετά, ούτε κουβέντα. Για το ύστερα, ούτε συλλαβή. Το σήμερα και το χθες μοιάζουν σ’ αυτό το γράμμα πολύ βαριά για να σηκώσουν την ελπίδα του αύριο. Η γυναίκα που το υπογράφει παραθέτει στο τέλος του τα επώνυμα των κοινωνικών λειτουργών που θεωρεί υπεύθυνους για τον αποχωρισμό από τα παιδιά της. Δεν μοιάζει να την απασχολεί αν ήταν ικανή να τα μεγαλώσει… φτάνει που είναι μάνα, αρκεί που υποφέρει. Λίγο παραδίπλα, σχεδιάζει μια καρδιά και κλείνει μέσα της τα αρχικά των ονομάτων της οικογένειάς της… Και ύστερα κλείνει πίσω της την πόρτα…\nΗταν πριν από 27 χρόνια όταν η Αντωνία ήρθε στον κόσμο, σε κάποιο χωριό της Λάρισας. Οι γονείς της, ομογενείς από την Αλβανία, δεν ήξεραν ή δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν την ευαίσθητη ψυχοσύνθεση ενός κοριτσιού που αναζητούσε απεγνωσμένα την αγάπη. Περίπου στα 14 της χρόνια η Αντωνία φεύγει από το σπίτι της. Σύμφωνα με μαρτυρίες δεν αντέχει πολλά – κάποιοι θα πουν πως ήταν εύθραυστη σαν κλαράκι ακόμη και στις λίγες διαφωνίες που είχε με τους γονείς της και κάποιοι τρίτοι θα κάνουν λόγο για πολλά ψυχολογικά προβλήματα που δεν αντιμετωπίστηκαν εγκαίρως, μετατρέποντας την έφηβη Αντωνία σε ένα καζάνι έτοιμο να εκραγεί. Η Αντωνία ζητάει βοήθεια, σύμφωνα με φήμες ένας πολύ γνωστός ηθοποιός της την προσφέρει και λίγο αργότερα βρίσκεται εσώκλειστη σε κάποιο ίδρυμα στο Ηράκλειο της Κρήτης: «Δεν μπορούσαμε με τίποτα να την κάνουμε καλά. Ηταν πολύ δύσκολο παιδί, οι προστριβές ήταν πολλές, και κάπως έτσι έφυγε μακριά μας», θυμάται σήμερα ο πατέρας της, Δημήτρης, επιστρέφοντας νοερά σ’ εκείνα τα χρόνια.\nΤο «δύσκολο παιδί» με την ακατανόητη συμπεριφορά και τις αδικαιολόγητες για τους δικούς της εκρήξεις μέσα στο ίδρυμα μοιάζει να είναι πιο ευτυχισμένο από ποτέ. Εκεί μπορεί ελεύθερα να ζωγραφίσει και να ακούσει μουσική, δεν χρειάζεται να δουλέψει, ούτε φοβάται την τιμωρία. Μπορεί να μην έχει την ελευθερία που κάθε έφηβη αναζητά, έχει όμως την ασφάλεια και την ηρεμία που κάθε παιδί δικαιούται. Μένει εκεί μέχρι τα 18 της χρόνια και όταν φτάνει η στιγμή να βγει στον κόσμο αισθάνεται πιο δυνατή από ποτέ. Μέσα της, ωστόσο, υπάρχει ένα κενό. Μια τρύπα που όποτε δεν φυσάει μέσα της ο άνεμος της αγάπης αισθάνεται να την πονάει βαθιά. Εναν χρόνο αργότερα, στα 19 της, η Αντωνία γνωρίζει έναν άνδρα από την Κρήτη μέσω κάποιας φίλης της. Κάποιοι τη συμβουλεύουν να μη μείνει μαζί του, ότι το μέλλον της στο πλάι του δεν θα είναι απλώς δύσκολο, αλλά ανύπαρκτο. Εκείνη δεν ακούει κανέναν. Ούτε τους φίλους της, αλλά ούτε και τους γονείς της, οι οποίοι επιμένουν λέγοντάς της: «Φύγε μακριά, δεν κάνει για σένα». Λίγους μόλις μήνες μετά τη γνωριμία τους έρχεται στον κόσμο ένα κοριτσάκι, το οποίο σήμερα είναι 8 ετών. Της δίνουν το όνομα Ελπίδα, η Αντωνία μοιάζει για πρώτη φορά να έχει βρει τη δική της… Η τελευταία χάνεται όταν η εικασία «φύγε μακριά, δεν κάνει για σένα» μετατρέπεται σε σκληρή πραγματικότητα. Στο φευγιό δεν είναι αυτή τη φορά μόνη, αλλά με ένα μωρό, το οποίο πρέπει πάση θυσία να μεγαλώσει καλά. Μάνα και κόρη περνούν δύσκολα, τα χρήματα είναι ελάχιστα και οι φίλοι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Δουλεύει σε κάποιο καφενείο-ουζερί, τη βοηθούν οι γείτονες και η εκκλησία, κάποιες στιγμές είναι έτοιμη να εγκαταλείψει, η ύπαρξη του μωρού ωστόσο της δίνει δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσει.\nΠαρά τις όποιες δυσκολίες, τον πρώτο καιρό του γάμου του το ζευγάρι δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα ικανό να ανακόψει τα σχέδια μιας ισορροπημένης πορείας. Ο Γιάννης κάνει κάποια μεροκάματα, η Αντωνία μένει σπίτι φροντίζοντας τα δύο πλέον κορίτσια, ενώ θα ακολουθήσουν άλλες δύο κόρες, με τις ευθύνες και τις ανάγκες να βαραίνουν τον εύθραυστο κόσμο της, μέχρι τη στιγμή που αυτός ραγίζει. Η Αντωνία δεν είναι καλά. Μοιάζει να χάνεται στο δικό της σύμπαν, είναι διαρκώς άκεφη και κουρασμένη. Αντί για βοήθεια αισθάνεται να λαμβάνει διαρκώς πικρόχολα σχόλια και διαρκείς επικρίσεις, όλα της μοιάζουν βουνό, όλα είναι βουνό. Ο Γιάννης της λέει να επισκεφθεί κάποιον ειδικό, εκείνη τον ακούει και η νοσηλεία της σε ψυχιατρική κλινική του Ηρακλείου κρίνεται αναγκαία. Μετά από κάποιο διάστημα η Αντωνία επιστρέφει στο σπίτι της. Μοιάζει να είναι καλύτερα, ωστόσο τα προβλήματα οδηγούν σε συγκρούσεις και οι συγκρούσεις σε αδιέξοδο. Η δεύτερη φορά που μπήκε σε ψυχιατρική κλινική ήταν πέρσι το καλοκαίρι, όταν η κατάθλιψη την έχει καταβάλει ολοκληρωτικά. Οι κρίσεις πανικού διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ αντιμετωπίζει πλέον και σοβαρό πρόβλημα με τον θυρεοειδή της. Τα πάντα μέσα της έχουν πλέον αποσυντονιστεί…\nΟλο αυτό το διάστημα ο Γιάννης προσπαθεί να σταθεί όρθιος, αλλά οι δυσκολίες δεν τον αφήνουν. Τα οικονομικά είναι πενιχρά, το μεγάλωμα τεσσάρων παιδιών μοιάζει με άθλο που γίνεται ολοένα και πιο απαιτητικός: «Τα μεροκάματα έβγαιναν με δυσκολία. Πούλησα ένα κτήμα για να εξοικονομήσω κάποια χρήματα, έχω ένα δάνειο που με πνίγει, ήθελα να φτιάξω το σπίτι, να ξεχρεώσω τη ΔΕΗ, έτρεχα σαν τρελός, και μέσα σε όλα αυτά ερχόμουν κάθε λίγο και λιγάκι αντιμέτωπος με τις επισκέψεις κοινωνικών λειτουργών», λέει, και συνεχίζει: «Πέρσι το καλοκαίρι είχα μαζέψει όλα τα πράγματα του σπιτιού σε μια άκρη προκειμένου να μονώσω την ταράτσα για να μην έχουμε υγρασία, όταν χτύπησε ξανά την πόρτα κάποια κοινωνική λειτουργός. Μου είπε πως τα παιδιά δεν μπορούν να ζουν σε οικοδομήσιμο χώρο, ότι αυτό δεν είναι σπίτι αλλά κέντρο φιλοξενίας, πως θα υποφέρουν μαζί μας και ότι πρέπει να μπουν σε κάποιο ίδρυμα. Τους παρακαλέσαμε, τους ικετέψαμε να μη μας πάρουν τα παιδιά, αλλά ήταν ανένδοτοι. Την επιμέλεια των παιδιών μέχρι να πάνε στο ίδρυμα την είχε η γιαγιά και η θεία μου μέσω συγγενικής αναδοχής, εγώ δεν έχω γονείς, έχασα τη μάνα μου όταν ήμουν δυόμισι ετών και αν ζούσε ο πατέρας μου δεν θα είχε επιτρέψει ποτέ κάτι τέτοιο. Μετά από αυτό η Αντωνία κατέρρευσε. Της έλειπαν αφάνταστα τα παιδιά, δεν μπορούσε να διανοηθεί τη ζωή της χωρίς αυτά. Δεν έπρεπε να μας τα στερήσουν. Μπορούσαν, αν ήθελαν, να μας βοηθήσουν, να μας βρουν μια δουλειά, όχι να μας στερήσουν τα παιδιά μας. Δεν είμαστε ούτε ρεμάλια, ούτε χασικλήδες, ούτε δολοφόνοι. Ποτέ δεν τα κακοποιήσαμε, ποτέ δεν τα βρίσαμε. Ναι. Υπήρχαν δυσκολίες, αλλά πολλά παιδιά μεγάλωσαν και μεγαλώνουν με δυσκολίες. Στο τραπέζι υπήρχε πάντα ένα πιάτο φαγητό και στα δωμάτια ένα κρεβάτι στρωμένο. Μ’ αυτό το πράγμα που έκαναν ήταν σαν να μας σκότωναν… Ζωντανοί νεκροί ήμασταν τον τελευταίο χρόνο. Χωρίς τα παιδιά μας φτάσαμε στα πρόθυρα της τρέλας».


Γιατί θα ψηφίσω στις εκλογές.. – Γρηγορία Ευριπίδου\nΑναρτήθηκε από τον/τηνgregoriaevripidou 21 Μαΐου, 2016 Δημοσιεύθηκε στηνUncategorizedΕτικέτες:Εκλογές,βουλευτικές εκλογές\nΓιατί να ψηφίσω στις εκλογές; Ένα ερώτημα που συναντούμε όλοι συνεχώς μπροστά μας και το οποίο ίσως να βασανίζει κάποιους από εμάς. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γιατί θα έπρεπε κάποιος να πάει στην κάλπη και με το χέρι στην καρδιά και την κριτική του σκέψη στο επίκεντρο, να ψηφίσει με γνώμονα το μέλλον του.\nΚατ’ αρχήν πρέπει να αντιληφθούμε ότι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι δεν αποτελεί κάτι το δεδομένο του οποίου η άσκηση εξαρτάται από την διακριτική ευχέρεια του καθενός, αλλά αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό πολιτικό δικαίωμα το οποίο έχει κατακτήσει ο κάθε πολίτης στο δημοκρατικό πολίτευμα. Ένα δικαίωμα το οποίο κατακτήθηκε με πολλούς αγώνες και αίμα. Ένα δικαίωμα που για πολλούς λαούς της υφηλίου παραμένει διακαής πόθος.\nΑκόμη και σήμερα, πρεπει να παλεύουμε για να ακουστούμε και να αποδείξουμε σε όλους όσους μας θέλουν άβουλα όντα, χωρίς κριτική σκέψη ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας και μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό τόσο η ποιότητα της όσο και τα εμπόδια της. Είναι καθήκον μας λοιπόν να ερευνήσουμε τα άτομα που μετέχουν, τις θέσεις και τις απόψεις του, το παρελθόν και το παρόν τους για να τους χρήσουμε αντιπροσώπους μας. Κανένας δεν θα είναι άμοιρος ευθυνών από την στιγμή που απέχει.\nΣε αυτές τις εκλογές αν θέλουμε να κάνουμε τη διαφορά να πάμε οπωσδήποτε να ψηφίσουμε περιορίζοντας στο ελάχιστο την αποχή έτσι ώστε η βούληση του λαού να εκφραστεί όσο το δυνατό καθαρότερα. Μόνο που θα πρέπει να προσέλθουμε στην κάλπη πιο ώριμοι, διδαγμένοι από τα λάθη του πολιτικού συστήματος και τα δικά μας, σκεπτόμενοι και προβληματισμένοι με γνώμονα το συλλογικό Πάνω από όλα βέβαια πρέπει να καταλάβουμε ότι το καθήκον μας ως πολίτες δεν εξαντλείται μόνο σε μία ψήφο μια φορά στο τόσο, αλλά ότι απαιτεί περισσότερη και καθημερινή πολιτική δράση σε πολλαπλό πεδίο, τόσο στα μικρά, όσο και στα μεγάλα… Ο καναπές, η οθόνη του υπολογιστή και τα πηγαδάκια στα καφενεία δεν φέρνουν την αλλαγή και δεν διορθώνουν τα πράγματα. Ούτε τα κομματικά στεγανά δείχνουν τον σωστό δρόμο. Τα όνειρα και το μέλλον δεν είναι χρωματισμένα και σημαιοστολισμένα με συνθήματα. Γι’ αυτά πρέπει σήμερα να αποφασίσουμε για το αύριο που θέλουμε…


Τέλος για τους Keep Shelly In Athens!\n"Oι Keep Shelly in Athens δεν υπάρχουν πια", λέει η Sarah P., "New EXCITING things are coming", διαβάζουμε στο twitter της μπάντας... Λύστε το γρίφο...\nΔημοσίευση: 18 Ιανουαρίου 2014\nΈνα από τα ελληνικά σχήματα που κατάφεραν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους εκτός συνόρων, οι Keep Shelly In Athens τερματίζουν την πορεία τους κάπου εδώ. Προς το παρόν και τουλάχιστον με τη σύνθεση του σχήματος μέχρι τώρα.\nΜε την ανακοίνωσή της, η Sarah P. έθεσε τον εαυτό της ενός group, αναφέροντας όμως ότι οι Keep Shelly in Athens δεν υπάρχουν πια: “Όλα τα ωραία πράγματα πρέπει να τελειώσουν. Ήρθε η στιγμή για να αντιμετωπίσω νέες προκλήσεις, οπότε οι Keep Shelly in Athens δεν υπάρχουν πια. Όχι τουλάχιστον με τη μορφή που γνωρίζατε και τουλάχιστον ελπίζω να αγαπήσατε. Ο RΠR κι εγώ τελειώνουμε το ταξίδι των KSiA. Σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη, ήταν το παν για μένα. Όλες οι συναυλίες, οι συνεντεύξεις, τα γνώριμα πρόσωπα… υπέροχες αναμνήσεις για μια ολόκληρη ζωή. Ελπίζω οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά σύντομα. Αγάπη, Sarah P.”\nΒέβαια, κάποιες ώρες αργότερα, στο twitter της μπάντας, διαβάσαμε τα εξής: KeepShelly in Athens @keepshellyinath > New EXCITING things are coming!!


Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016 17:05\nΔΑΣΚΑΛΑ, αριστούχος πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ. με Μεταπτυχιακό στις Γραφοκινητικές Δεξιότητες και διδακτική εμπειρία αναλαμβάνει τη διδασκαλία παιδιών δημοτικού. Τιμές πολύ προσιτές!! Τηλ.6978607742\nΠαρασκευή, 19 Αυγούστου 2016 11:06\nΕΜΠΕΙΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ, ΜΕ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ, ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & ΛΥΚΕΙΟΥ. ΤΙΜΕΣ ΠΡΟΣΙΤΕΣ!!! ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6978699241\nΠαρασκευή, 19 Αυγούστου 2016 11:04\nΚαθηγητής Πληροφορικής με πολυετή εμπειρία, παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα Προγραμματισμου(ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ), Προγραμματισμού & Δικτύων(ΕΠΑΛ). Παραδίδονται και θερινά μαθήματα. ΤΙΜΕΣ ΠΡΟΣΙΤΕΣ!!! Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6980277108 www.pclearn.eu\nΤρίτη, 16 Αυγούστου 2016 14:58\nΔευτέρα, 01 Αυγούστου 2016 15:39\nΚαθηγήτρια Φιλόλογος με πολυετή διδακτική εμπειρία, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Πατρών, παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου. Παρέχονται δωρεάν σημειώσεις. Τιμές: Δημοτικό 4 Ευρώ/ ώρα, Γυμνάσιο 5 Ευρώ/ώρα, Α Λυκείου 6 Ευρώ /ώρα, Β Λυκείου 7 Ευρώ/ώρα, Γ Λυκείου - Προετοιμασία για Πανελλήνιες 8 Ευρώ/ώρα. Τηλ. Επικοινωνίας: 6937362447\nΠέμπτη, 07 Ιουλίου 2016 14:16\nΕΜΠΕΙΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ, ΜΕ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ, ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & ΛΥΚΕΙΟΥ. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΕΡΙΝΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΙΜΕΣ ΠΡΟΣΙΤΕΣ!!! ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6978699241\nΠΤΥΧΙΟΎΧΟΣ ΦΙΛΌΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΔΊΔΕΙ ΙΔΙΑΊΤΕΡΑ ΜΑΘΉΜΑΤΑ ΣΕ ΜΑΘΗΤΈΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ,ΓΥΜΝΑΣΊΟΥ,ΛΥΚΕΙΟΥ.ΠΟΛΥΕΤΉΣ ΠΕΙΡΑ.ΠΟΛΎ ΠΡΟΣΙΤΈΣ ΤΙΜΈΣ ΑΠΌ 5€/ΩΡΑ.ΥΠΕΎΘΥΝΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΊΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΓΙΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΆΣΕΙΣ.ΔΩΡΕΑΝ ΠΛΟΎΣΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΌ ΥΛΙΚΌ.ΤΗΛΈΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΊΑΣ 6983783187\nΠέμπτη, 26 Μαΐου 2016 19:34\nΚαθηγητης Οικονομολογος Α.Π.Θ με μεταπτυχιακες σπουδες και πολυετη φροντιστηριακη εμπειρια παραδιδει ιδιαιτερα μαθηματα αοθ-αοδε σε μαθητες Γ λυκειου. Παρεχονται σημειωσεις και προσθετο υλικο.Κος Τασος 2321054382\nΤετάρτη, 25 Μαΐου 2016 14:50


Ατύχημα με αυτοκίνητο; Μάθε τι πρέπει να κάνεις! - Cyprus Insurance News\nΑυτοκινητιστικά ατυχήματα συμβαίνουν καθημερινά στους δρόμους μας. Άλλα μικρά και ασήμαντα και άλλα μεγαλύτερα με τραυματισμούς ή σε κάποιες περιπτώσεις δυστυχώς θανατηφόρα. Στην σημερινή εποχή που ζούμε με την κίνηση στους δρόμους να είναι αυξημένη σχεδόν όλες τις ώρες και λαμβάνοντας υπόψη τον σύγχρονο τρόπο ζωής που περιλαμβάνει άγχος και το στρες, ένα ατύχημα με αυτοκίνητο δεν είναι σπάνιο φαινόμενο!\nΕίναι σημαντικό σε αυτές τις περιπτώσεις να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε αφού πολλές φορές η άγνοια μας για κάποια θέματα μπορεί να κάνει την όλη εμπειρία του ατυχήματος πολύ χειρότερη σε σχέση με το εάν κάναμε κάποια απλά πράγματα.\nΤι πρέπει λοιπόν να κάνουμε μετά από ένα ατύχημα;\nΜην πανικοβληθείτε. Είναι σημαντικό να μείνετε ήρεμοι και ο πανικός δεν θα σας προσφέρει απολύτως τίποτα. Το ατύχημα έγινε και δεν υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε για να το αλλάξετε. Εκείνο που είναι στο χέρι σας είναι ο τρόπος που θα το διαχειριστείτε τόσο πρακτικά όσο και συναισθηματικά. Γι’ αυτό και το να μείνουμε ήρεμοι είναι ένας σημαντικός παράγοντας.\nΤα σίδερα φτιάχνονται λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις! Γι’ αυτό σημαντικό είναι να δούμε αν είμαστε τραυματισμένοι, εμείς, οι επιβάτες μας αλλά και οι επιβαίνοντες του άλλου οχήματος. Σε τέτοια περίπτωση και αφού χρειάζεται καλέστε ασθενοφόρο (112 ή 199).\nΕπικοινωνήστε αμέσως με την ασφαλιστική σας εταιρεία στα τηλέφωνα που σας έχει δώσει για την Φροντίδα Ατυχήματος. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα αφού η εταιρεία σας θα στείλει συνεργάτη/αντιπρόσωπο στην σκηνή και θα αναλάβει από εκεί όλη την διαδικασία για εσάς.\nΜην αναλάβετε καμία ευθύνη. Ο καθορισμός της ευθύνης ενός ατυχήματος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που έχουν να κάνουν με τις συνθήκες του ατυχήματος και τις περισσότερες φορές βασίζονται σε προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις. Παράγοντες που εμείς ως καταναλωτές δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Εσείς απλά δώστε όλες τις πληροφορίες για τις συνθήκες του ατυχήματος στην εταιρεία σας και βεβαιωθείτε ότι θα σας ενημερώσουν για την έκβαση του ατυχήματος.\nΣε περίπτωση τώρα που για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι εφικτό να επικοινωνήσετε με την εταιρεία σας κάντε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του ατυχήματος και φωτογραφήστε τη σκηνή με το τηλέφωνο σας. Σημειώστε ώρα και τοποθεσία ατυχήματος και σημειώστε στοιχεία για τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους στο ατύχημα.\nΚλείνοντας να τονίσουμε όπως αναφέρει και ο Σύνδεσμος Ασφαλιστικών Εταιρειών, δεν πρέπει να ενδώσετε σε πιέσεις και υποσχέσεις ατόμων που εμφανίζονται στη σκηνή και σας υπόσχονται εξασφάλιση αποζημίωσης που δεν δικαιούστε ή μεγαλύτερη αποζημίωση σε σχέση με τις ζημιές που έχετε υποστεί. Να θυμάστε ότι οι ψευδείς δηλώσεις συνιστούν αδίκημα και διώκονται με βάση το νόμο.\nΣυνοψίζοντας, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι μείνουμε ψύχραιμοι και να καλέσουμε την εταιρεία μας για να αναλάβει την όλη διαδικασία για εμάς.\ntags: ατυχήματα Χρηστικά\nprevious Toyota: Δυναμική είσοδο στον κλάδο ασφάλισης αυτοκινήτου! Φιλοδοξίες για επέκτασή της και στον κλάδο περιουσίας\nnext Στην Altius Insurance το ομαδικό σχέδιο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των υπαλλήλων διάφορων δήμων


Avatonpress: Πρόταση Ιατρικών Συλλόγων της Μακεδονίας και Επαγγελματικών Ενώσεων για τις νέες συμβάσεις του ΕΟΠΥΥ\nΠαρασκευή, 30 Αυγούστου 2019 4:49 μ.μ.\nΠρόταση Ιατρικών Συλλόγων της Μακεδονίας και Επαγγελματικών Ενώσεων\nγια τις νέες συμβάσεις του ΕΟΠΥΥ\nΕίναι πλέον αντιληπτό ότι η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας δυσκολεύεται να οικοδομήσει την πολυπόθητη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, διότι ο ιατρικός κόσμος απέρριψε τις προσβλητικές συμβάσεις εργασίας που του προτάθηκαν. Από τους χίλιους ιατρούς που ζητούν στα ΤΟ.Μ.Υ. μόλις διακόσιοι δέχτηκαν να συμμετάσχουν και όπως φαίνεται η προσέλευση για τις συμβάσεις οικογενειακών ιατρών επίκειται πενιχρή.\nΗ αποτυχία του Υπουργείου οφείλεται στη λανθασμένη αντίληψη της πραγματικότητας και στην αδυναμία κατανόησης του ιατρικού κόσμου ειδικά εκτός του δημοσίου.\n(Η υπεροψία της εξουσίας σε συνδυασμό με τις ιδεοαναγκαστικές αντιλήψεις που περιστρέφονται εμμονικά γύρω και ενάντια από το κέρδος τους οδηγούν σε εσφαλμένες κινήσεις ιεραρχώντας πρώτα το δωρεάν και μετά την ποιότητα.)\nΕπειδή εμείς ως θεσμοί θεωρούμε ότι η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι αναγκαία στον τόπο μας, παραθέτουμε προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν την πολιτεία να απεμπλακεί από το αδιέξοδο, και εναρμονίζονται με την καθημερινή πραγματικότητα των ιατρών.\n1) Διασφάλιση της ελεύθερης επιλογής οικογενειακού γιατρού καθώς και γιατρών ειδικοτήτων μέσα από ένα δίκτυο στο οποίο θα εντάσσονται όσοι το επιθυμούν με μακροχρόνια πρόβλεψη εναρμόνισης αναλογίας οικογενειακών ιατρών και πληθυσμού .\nα) Οριοθέτηση ενιαίου ηλεκτρονικού αλγορίθμου διαχείρισης ασθενών και πρωτοκόλλων αντιμετώπισης που θα εφαρμόζεται από όλους τους οικογενειακούς ιατρούς. Θεσμοθέτηση ηλεκτρονικού φακέλου ασθενών, η τήρηση του οποίου θα είναι ευθύνη του οικογενειακού ιατρού και η ενημέρωσή του υποχρέωση και των ειδικών ιατρών που τυχόν εξετάζουν τον ασθενή.\n· Ίση μεταχείριση των πολιτών τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα .\n· Πραγματικά ελεύθερη επιλογή οικογενειακού ιατρού και όχι κατευθυνόμενη και εξαναγκαστική όπως είναι τώρα .\n2) Να δημιουργηθεί ένα παράλληλο δίκτυο ιατρών λοιπών ειδικοτήτων που θα συνεργάζεται καθετοποιημένα με το δίκτυο οικογενειών ιατρών και θα έχουν παρόμοιες εργασιακές σχέσεις με τους οικογενειακούς ιατρούς .\n3) Δυνατότητα παραπομπής όλων των ιατρών σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια νοσηλευτικά ιδρύματα του ΕΣΥ και του ιδιωτικού τομέα με ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου και αξιολόγησης παραπομπών .\n4) Έμπρακτος σεβασμός στο έργο των συμβαλλόμενων ιατρών με αξιοπρεπή και δίκαιη αμοιβή\nΤήρηση αρχείων (δεδομένου ότι θα ζητηθούν πιστοποιήσεις για τήρηση του στο άμεσο μέλλον)\nΠιστοποιήσεις που χρειάζονται τα ιατρεία\nΑπασχόληση γραμματειακής υποστήριξης\nγ) Με όσους ιατρούς λοιπών ειδικοτήτων συνάπτει συμβάσεις ο ΕΟΠΥΥ να προπληρώνει τις επισκέψεις που αγοράζει.\nδ) Στους οικογενειακούς ιατρούς με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας να προβλέπεται η πληρωμή άδειας 30 εργάσιμων καθώς και ασφαλιστικές εισφορές εργοδότου από τον ΕΟΠΥΥ όπως προβλέπει ο νόμος\n5) Ορθολογική κατανομή πόρων. Δεν είναι δυνατόν ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. να έχει διαχειριστικά έξοδα 176 εκατομμύρια ετησίως και για την παροχή υγείας στους πολίτες να διατίθενται μόνο 90 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτεία αντιμετωπίζει το ίδιο εξευτελιστικά ιατρούς και πολίτες. Επίσης οι πόροι πρέπει να κατανέμονται ισόρροπα προς τους ασθενείς ανεξαρτήτως αν αυτοί επιθυμούν να εξυπηρετούνται από δημόσιες δομές ή συμβεβλημένους ιατρούς. Στην συγκεκριμένη συγκυρία και καθώς το πείραμα των ΤΟΜΥ δε φαίνεται να επιτυγχάνει, ζητούμε οι πόροι του ΕΣΠΑ να ανακατανεμηθούν προς τον ΕΟΠΥΥ.\nΜε τις παραπάνω προτάσεις θεωρούμε ότι είναι εφικτή η προσέλευση και η ένταξη με κανόνες όλων των ιατρών στο σύστημα καθώς και η ελεύθερη επιλογή οικογενειακού και ειδικού ιατρού .\nΣε ένα κόσμο που η ιατρική γνώση εξειδικεύεται συνεχώς οι πρωτοβάθμιοι και εξειδικευμένοι ιατροί θα πρέπει να είναι σε άμεση συνεργασία για το καλό των πολιτών.\nΣτην Ελλάδα του σήμερα όπου υπάρχει πληθώρα ιατρών ειδικοτήτων αυτό είναι εφικτό και αποτελεί παγκόσμιο προνόμιο για τους Έλληνες πολίτες εάν υπάρξει η έμπνευση και η πολιτική βούληση.\nΤέλος απευθυνόμενοι προς τους συναδέλφους τονίζουμε ότι η επιλογή των συμβάσεων που προτείνει ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σήμερα, υποβαθμίζει την εργασία σας και κατ’ επέκταση την επαγγελματική σας φήμη που δύσκολα θα επαναφέρετε όταν ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. θα σας ανακοινώσει πως δεν θα σας χρειάζεται πλέον .\nΈνωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Θεσσαλονίκης, πρόεδρος Καλούδη Ελισσάβετ


Δημοφάντης: Ελληνικά ακούμε πλέον μόνο στην εκκλησία…\nΑν έχετε κουράγιο, αν δεν φοβάστε, αν θέλετε να αντιληφθείτε πόσο «περίπατο» έχουν πάει όλες αυτές οι σαπουνόφουσκες περί «ανθρωπισμού», «δικαιωματισμού», «αλληλεγγύης» ( οι ειλικρινείς σαπουνόφουσκες και όχι εκείνες των ΜΚΟ που είναι γεμάτες δολλάρια και ευρώ) κάντε ένα βράδυ μια βόλτα προς την πλατεία Βικτωρίας…\nΗ πλατεία Βικτωρίας (και άλλα σημεία των Αθηνών», είναι το «πώμα» της Μόριας. Το μπουκάλι του «μεταναστευτικού» γεμίζει στα νησιά και το «πώμα», ένα πώμα που ξεβιδώνει εύκολα και σπανίως βιδώνει, βρίσκεται στην Αθήνα!\nΧθες άκουγα τους «ξερόλες» των «πρωινάδικων» σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Τους καταλαβαίνω, υπήρξα και εγώ «ξερόλας»επί πολλά χρόνια και με μεγάλη ακροαματικότητα. Και οφείλω να ομολογήσω ότι στην προσπάθειά σου να «γεμίσεις» τα καθημερινά τρίωρα, θα πεις και πράγματα τα οποία δεν θα έλεγες υπό άλλες συνθήκες. Μόνο που τότε δεν είχαμε το «μεταναστευτικό», αυτή την πληγή στα πλευρά της χώρας, η οποία έχει από καιρό κακοφορμίσει…\nΤους έβλεπα, λοιπόν, να κουνούν το δάχτυλο στην κυβέρνηση, να μιλούν για «αίσχος», να επικαλούνται τον ανθρωπισμό και τα δικαιώματα των «προσφύγων» (πρόσφυγες είναι η ελάχιστη μειοψηφία εκείνων που εισέρχονται απρόσκλητοι στην χώρα και κολλούν σαν τις βδέλλες σε ένα σώμα αναιμικό, που δεν έχει αίμα για να εξυπηρετήσει τις δικές του οργανικές ανάγκες) και να οδύρονται για το «ρεζιλίκι» της χώρας μας διεθνώς.\nΚαταλαβαίνετε πού έχουμε φθάσει; Εδώ και μια δεκαετία έχει κηρυχθεί και διεξάγεται εναντίον της χώρας μας ένας διαβρωτικός πόλεμος, έχει αλλοιωθεί ο κοινωνικός μας ιστός, έχουν εγκατασταθεί στην χώρα εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι κάθε στιγμή διακηρύσσουν ότι «δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα» και εμείς ομφαλοσκοπούμε…\nΈχουμε αποδεχθεί ένα διεθνές «κουλουβάχατο», έχουμε υποκύψει στον ευρωπαϊκό εκβιασμό, έχουμε αποδεχθεί την μετατροπή των νησιών μας σε αποθήκες ψυχών και φθάνουμε σε σημείο να απολογούμεθα επειδή δεν προσφέρουμε στους απρόσκλητους επισκέπτες μας τις ανέσεις τις οποίες δικαιούνται!\nΦυσικά, οι λιγότερο υπεύθυνοι από όλους για το «κουλουβάχατο» (τί όμορφη και εκφραστική λέξη) είναι οι «μετανάστες». Αλλού βρίσκονται οι ευθύνες και καλό θα είναι να μαθαίνει ο κόσμος ποιές συμφωνίες έχουμε υπογράψει ως χώρα, τί λένε αυτές οι συμφωνίες και ποιός και πότε τις έχει υπογράψει!\nΠροχθές, βρέθηκα στην Παλαιά Κοκκινιά για θλιβερό καθήκον και συναντήθηκα με παλιούς φίλους και φίλες, οι οποίοι μου είπαν μερικά ενδιαφέροντα. Πολλά σπίτια και διαμερίσματα, έχουν ενοικιαστεί από την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ και διατίθενται -με αργούς ρυθμούς- σε πρόσφυγες και μετανάστες. Για ένα διαμέρισμα 80 τετραγωνικών, το μίσθωμα είναι 300 ευρώ τον μήνα και καταβάλλεται ανά τρίμηνο.\n«Η Παλιά Κοκκινιά έχει γίνει Πακιστάν! Πάει η γειτονιά που ήξερες. Ελληνικά ακούμε πλέον μόνο στην εκκλησία! Ο Ερντογάν στέλνει Πακιστανούς πιλότους στα νησιά μας κι εμείς τους έχουμε εδώ και τους καμαρώουμε. Κι αν τους κάνεις καμιά παρατήρηση, μπορεί να βρεις σκασμένα τα λάστιχα του αυτοκινήτου σου!» μου είπε παλαιά φίλη. Απέφυγα τα σχόλια, αλλά εισέπραξα οργή και απογοήτευση. Είναι και αυτή μια απο τις πλευρές του «μεταναστευτικού». Ας την έχουν υπ’όψιν τους οι κυβερνώντες…


Ο «Ορλάντο» μεταμορφώνεται στο Αγγέλων Βήμα! - MusicCorner.gr\nΑρχική MC3 Ο «Ορλάντο» μεταμορφώνεται στο Αγγέλων Βήμα!\nΟ «Ορλάντο» μεταμορφώνεται στο Αγγέλων Βήμα!\nΤο θέατρο, δεν είναι ποτέ ίδιο. Αλλάζει ανάλογα με το έργο και τους ηθοποιούς, τον χώρο και τον χρόνο. Το δικό μου θέατρο, αξίζει να το βλέπεις μεταξύ Δευτέρας και Πέμπτης, να ξεκλέβεις λίγο χρόνο απ’ την τρέλα της ζωής σου καθώς κάθεσαι αναπαυτικά μπροστά από τη σκηνή, όταν όλοι οι άλλοι ετοιμάζονται για ύπνο μετά από δουλειά.\nΣτο Αγγέλων Βήμα, στην καρδιά της Αθήνας, κάθε Δευτερότριτο έρχεται ο «Ορλάντο» της Βιρτζίνια Γουλφ, να μας ταξιδέψει σ’ έναν αέναο χωροχρόνο. Η σπουδαία μυθιστοριογράφος, πλάθει έναν κόσμο που κανείς δεν πεθαίνει και όλα αλλάζουν μορφή. Ένα παιχνίδι μεταμορφώσεων, αναγκαίο για την συνέχιση της ύπαρξης των ηρώων.\nΗ Αμαλία Αρσένη στον ρόλο του Ορλάντο, αποδεικνύει για ακόμη μια φορά σε όσους την έχουμε παρακολουθήσει στα προηγούμενα βήματα της, ότι είναι μια σπουδαία ηθοποιός που υπηρετεί με σεβασμό, ρόλους-πρόκληση. Εύπλαστη και χωρίς υπερβολές, κερδίζει το θεατή που με έναν τρόπο νιώθει οικεία τη φιγούρα της. Από αγόρι σε κορίτσι και από αριστοκράτης σε φτωχός, ο Ορλάντο ζει τριακόσια χρόνια παραμένοντας πάντα τριάντα χρονών.\nΟ Χρήστος Καπενής και ο Ρίνο Τζάνι, με εντυπωσιακή κίνηση και εκφραστικότητα βρίσκονται στη σκηνή καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, αλλάζοντας και αυτοί με τη σειρά τους πρόσωπα ταξιδεύοντας στο χρόνο, μεταμορφώνοντας ταυτόχρονα τα σκηνικά της παράστασης, απλά και περίτεχνα.\nΗ Λίλλυ Μελεμέ, σκηνοθέτης της παράστασης αλλά και η βασίλισσα της σκηνής του Ορλάντο, καθώς και η Σεβίνα Μαραγκού συμπληρώνουν τους ήρωες του έργου φορτίζοντας και αποφορτίζοντας ταυτόχρονα την υπόθεση του έργου.\nΗ προσωπικότητα και η πορεία ζωής της Βιρτζίνια Γουλφ, αποτυπώνεται σε όλο το έργο. Η κατάθλιψη, η σεξουαλική αμφιθυμία η ανάγκη για εύρεση του πιο αληθινού εαυτού μας, είναι σίγουρα μια πραγματικότητα που ταξιδεύει μαζί με τον Ορλάντο στους αιώνες. Πολλαπλοί ρόλοι, το άγχος του να είσαι αποδεκτός, ανάγκη για ομορφιά και ταξίδια σε Δύση και Ανατολή. Μια διαρκής αναζήτηση της αυτογνωσίας, σ’ έναν κόσμο γεμάτο πλαστές ανάγκες, σε μια κοινωνία χωρίς ποιητές.\nΈνα δύσκολο και απαιτητικό έργο, που δε σταματά να ασκεί γοητεία σε όλους εμάς που φανταστήκαμε ένα βράδυ το πρωί να μας βρει άλλους, μακριά από σεμνοτυφισμούς και αυθεντίες . Να δείτε τον «Ορλάντο», σε αυτόν τον υπέροχο χώρο που «ανεβαίνει», να εντυπωσιαστείτε με νέους ανθρώπους που με το πιο ευγενικό θράσος δε φοβούνται να αναμετρηθούν με έργα σταθμούς, κερδίζοντας το χειροκρότημα.\nΠερισσότερες πληροφορίες για τη παράσταση, δείτε στο σχετικό δελτίο τύπου…


Ε Μ ΠΡΟ Σ... για Ανάπτυξη !: Μην κοροϊδεύετε τον κόσμο κ. Τσίπρα...\nΠολύ ορθά ένα από τα πρώτα νομοσχέδια που φέρνει στη Βουλή η κυβέρνηση είναι αυτό της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης.\nΥπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που αυτήν την περίοδο δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν ούτε τα βασικά της διατροφής και της στέγης...\nΣύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το κόστος των προωθούμενων διατάξεων για την ανθρωπιστική κρίση ανέρχεται στα 200,3 εκατ. ευρώ....\nΒλέπε: Το νομοσχέδιο της ανθρωπιστικής Κρίσης...\nΣτη χώρα η ανεργία βρίσκεται πάνω από το 25% και αφορά περίπου 1,5 εκατ. άτομα. Αν οι συνθήκες ακραίας φτώχειας αφορούν π.χ. 200.000 ανθρώπους, τότε στον καθένα αναλογούν περί τα 2,75 ευρώ την ημέρα.\nΑρκούν το πολύ για ένα σουβλάκι και σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται για κάποιο αποτελεσματικό σχέδιο αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης.\nΜάλλον αποτελεί επικοινωνιακό τέχνασμα το οποίο αν συνδυαστεί με το «τροφείο» των 6 ευρώ σε υπαλλήλους κρατικών επιχειρήσεων με μέσο μεικτό μισθό περί τα 4.500 ευρώ το μήνα, συνιστά μνημείο υποκρισίας.\nΤο κύμα της ανθρωπιστικής κρίσης στη χώρα μας δεν θα αντιμετωπιζόταν ούτε αν αντί των 200 εκατ. από τον κρατικό προϋπολογισμό εξασφαλίζονταν 500 εκατ. ή 1 δισ. ευρώ.\nΗ ανθρωπιστική κρίση είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας της ελληνικής οικονομίας να δημιουργήσει θέσεις εργασίας.\nΑν δεν αρθούν τα εμπόδια δημιουργίας θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα η εξαθλίωση θα αφορά όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και πολύ γρήγορα θα ακουμπήσει και τον πυρήνα των πελατών της κομματοκρατίας που σιτίζεται πέριξ του κράτους είτε με αργομισθίες (μη αξιολογούμενης ανταποδοτικότητας εργασία) είτε με πρόωρες συντάξεις.\nΑπό τα 3 εκατ. συνταξιούχων το ένα τρίτο περίπου είναι κάτω του εθνικού ορίου συνταξιοδότησης και απορροφά 8-9 δισ. ευρώ το χρόνο.\nΟι κακοί χειρισμοί, οι λάθος πολιτικές επιλογές και οι ιδεολογικές αγκυλώσεις της παρούσας αριστερής κυβέρνησης θα δημιουργήσουν συνθήκες έκρηξης της ανθρωπιστικής κρίσης τους επόμενους μήνες.\nΗ έκρηξη της ανθρωπιστικής κρίσης θα προκύψει σαν συνέπεια της αύξησης της ανεργίας που επωάζεται από την επιδείνωση της οικονομικής δυσπραγίας των τελευταίων μηνών.\nΗ ζημιά που κάνει η κυβέρνηση στην οικονομία λόγω της καθυστέρησης των διαπραγματεύσεων με τους Εταίρους στην Ευρωζώνη θα σύρει εντός της διακεκαυμένης ζώνης της ανθρωπιστικής κρίσης εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες.\nΘα αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα, για το πώς η άγνοια βασικών κανόνων της οικονομικής συμπεριφοράς και δραστηριότητας, μπορεί να προκαλέσει ζημιά ενώ οι προθέσεις είναι βέβαιο πως είναι καλές...\nΠροχθές ο Υπουργός Επικρατείας κ. Φλαμπουράρης ανέφερε τα εξής στον κομματικό ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο»:\n«Φλαμπουράρης: Θα αλλάξουμε οπωσδήποτε τις διοικήσεις των τραπεζών. Με διοίκηση υπό δημόσιο έλεγχο οι τράπεζες πρέπει να χρηματοδοτήσουν μικρομεσαίες εταιρείες, δηλώνει ο υπ. Επικρατείας...».\nΕίναι προφανές πως η αντίληψη που έχει ο κ. υπουργός για το πώς λειτουργούν οι τράπεζες είναι λανθασμένη. Έχει σαν σημείο αναφοράς τα δεδομένα της κλειστής οικονομίας της δεκαετίας του ’50 ή κάποιου οικονομικού μοντέλου σαν αυτού της Κούβας.\nΟ ίδιος φαίνεται πιστεύει, όπως και το σύνολο του οικονομικού επιτελείου, πως αν αλλάξει τις διοικήσεις με άλλες που θα είναι φιλικές ή ελεγχόμενες από το κόμμα και την κυβέρνηση, αυτές θα ανοίξουν τα ταμεία και θα μοιράσουν χρήματα και έτσι θα προκύψει η ανάπτυξη.\nΗ αδυναμία των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την οικονομία δεν προκύπτει από την απουσία σχετικής βούλησης των διοικήσεων αλλά από την απουσία καταθέσεων.\nΔηλώσεις σαν αυτή του κ. Φλαμπουράρη, αντί να εμπεδώσουν ένα κλίμα εμπιστοσύνης που θα επιτρέψει στους καταθέτες να νιώσουν ασφαλείς και να επιστρέψουν τα χρήματά τους στις τράπεζες λειτουργούν προς την αντίθετη κατεύθυνση.\nΠοιος εχέφρων θα εμπιστευθεί τους κόπους της ζωής του σε μια τράπεζα η οποία διοικείται από κάποιον ανίδεο κομματικό αφισσοκολητή ή κάποιον τραπεζικό ο οποίος θα δίνει δάνεια κατ’ εντολή της κυβέρνησης.\nΟι τράπεζες προκειμένου να συγκεντρώνουν καταθέσεις πρέπει να έχουν την εμπιστοσύνη του κοινού και της οικονομίας. Για να έχουν την εμπιστοσύνη θα πρέπει να εργάζονται με αυστηρά τραπεζικά κριτήρια.\nΔηλαδή, να εξετάζουν αυστηρά ποιες επιχειρήσεις θα δανειοδοτούν έτσι ώστε αυτές να είναι βιώσιμες και να καταφέρουν να επιστρέψουν τα δάνεια με κέρδος. Μόνο έτσι δεν θα χαθούν τα χρήματα που έχουν εμπιστευτεί οι καταθέτες.\nΌταν ο πρώτος τη τάξει Υπουργός λέει πως θα αλλάξει τις διοικήσεις και θα επιβάλλει στις νέες να χρηματοδοτήσουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις με κριτήρια «θολά» από οικονομική σκοπιά, αντί να βοηθήσει την κατάσταση στην οικονομία την επιδεινώνει... Αντί να προσελκύει καταθέσεις τις απομακρύνει.\nΑυτός είναι ακόμη ένας από τους λόγους που πιστεύω πως η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται και σύντομα θα οδηγηθεί σε συνολική κατάρρευση. Υπάρχουν δεκάδες άλλοι λάθος χειρισμοί, κακές πολιτικές και ιδεολογικές αγκυλώσεις που συνδράμουν προς την ίδια κατεύθυνση.\nΘεωρώ ανήθικο το γεγονός πως η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το σημαντικό θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης με όρους επικοινωνίας και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.


Εντός 4 μηνών ο νέος ανελκυστήρας στη Ακρόπολη - ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr\nΑρχική > ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ > Εντός 4 μηνών ο νέος ανελκυστήρας στη Ακρόπολη\nΟμόφωνα πέρασαν από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο την Τετάρτη και οι τρεις μελέτες, που αφορούν στην εγκατάσταση του νέου ανελκυστήρα, στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης.\nΣημαντική διαφοροποίηση σε σχέση με το υπάρχον σύστημα αποτελεί το γεγονός ότι ο νέος ανελκυστήρας θα εκκινεί από το επίπεδο του αρχαίου Περιπάτου, στη βόρεια κλιτύ της Ακρόπολης και θα μεταφέρει τους επισκέπτες, απευθείας στον ιερό βράχο.\nΜετά από τη έγκριση του ΚΑΣ ο ανάδοχος οφείλει να παραδώσει πλήρως και σε λειτουργία τον ανελκυστήρα εντός 4 μηνών, ήτοι έως την 19η Ιουνίου. «Ο χρόνος ήδη μετρά αντίστροφα», όπως σχολίασε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λίνα Μενδώνη.\nTagged ακρόπολη ανελκυστήρας


Δε θα πιστεύετε στ’ αυτιά σας! Zoom in στον ΗΧΟ και άλλα νέα. | LG Blog\nΔε θα πιστεύετε στ’ αυτιά σας! Zoom in στον ΗΧΟ και άλλα νέα.\nΤα νέα για το νέο 3D Home Theater BH9520TW που κυκλοφόρησε είναι συγκλονιστικά και δεν τα έχετε ξανακούσει πουθενά! Τώρα η εμπειρία της 3D ταινίας στο σπίτι είναι πιο διαδραστική από ποτέ τόσο για τα μάτια, όσο και για τα αυτιά σας. Ας δούμε πώς και γιατί!\n3D Sound Zoom! Μιλάμε για εμπειρία ήχου 3D, απόλυτα συγχρονισμένη με τις 3D εικόνες που πλημμυρίζουν την οθόνη, κάνοντας zoom in και zoom out ανάλογα με το βάθος του 3D… Κι όμως γίνεται και είναι το κάτι άλλο! LG Smart TV Δε χορταίνουμε να τα λέμε… Πλήθος ποιοτικών επιλογών lifestyle, διαδραστικά παιχνίδια και VOD υπηρεσίες με φίλους και οικογένεια χάρη στη μοναδική τηλεόραση LG Smart. Και τι δεν κάνει! Ασύρματο Audio Streaming Απολαύστε την αγαπημένη σας μουσική από το smartphone σας ή σε οποιαδήποτε συσκευή διαθέτει Bluetooth™ μέσω του συστήματος LG Home Theater με ασύρματο ηχητικό streaming. Τι άλλο θέλετε πια! Ηχείο Κάθετης προβολής (3D) Βιώστε μία εντελώς νέα διάσταση στον ήχο καθώς τα Ηχεία Κάθετης Προβολής 3D διαχέουν τον ήχο προς τα πάνω, γεμίζοντας το χώρο με πλούσιους, γεμάτους ήχους που ζωντανεύουν στο σαλόνι σας! LG Sound Gallery Επτά ηχητικά στιλ θα σου πω για να διαλέξεις το σκοπό… Απολαύστε την απόλυτη υπεροχή του ήχου με LG Sound Gallery, που σας παρέχει την επιλογή μεταξύ επτά ηχητικών στιλ για να διαλέξετε την τέλεια ακουστική εμπειρία. Smart Share Μοιραστείτε άνετα, ασύρματα αρχεία με το Smart Share! Απολαύστε εύκολα περιεχόμενο αποθηκευμένο στις ψηφιακές συσκευές σας, όπως τα PCs, τα laptops, τα smartphones και ακόμα περισσότερα… Και όλα αυτά στην οθόνη της τηλεόρασής σας! Το καλύτερο… Είστε έτοιμοι να τα δείτε όλα; Στο παρακάτω βιντεάκι, δείτε αναλυτικά την λειτουργία 3D Sound Zooming! http://www.youtube.com/watch?v=m2aosMnjvNQ\n3D, Home Theater, Sound Zoom, Smart, TV, Share


Ιωάννης Παπαζήσης - Βανέσα Αδαμοπούλου: Ο γιος τους Ιάσονας μεγάλωσε και είναι ίδιος ο πατέρας του\nΙωάννης Παπαζήσης – Βανέσα Αδαμοπούλου: Ο γιος τους Ιάσονας μεγάλωσε και είναι ίδιος ο πατέρας του\nby Δημήτρης Μπιτολάς 22/07/2020 19:26 1989\nΙωάννης Παπαζήσης: Ο γνωστός ηθοποιός και η Βανέσα Αδαμοπούλου διατηρούν χαμηλό προφίλ, όσον αφορά την προσωπικοί ζωή τους. Τόσο ο Έλληνας ηθοποιός, όσο και η Βανέσα Αδαμοπούλου είναι ενεργοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ωστόσο, οι πιο πολλές από τις αναρτήσεις τους σχετίζονται με τη δουλειά τους. Από εκεί και πέρα, πολύ λίγες αναρτήσεις είναι εκείνες, οι οποίες ασχολούνται με την καθημερινότητα της οικογένειάς τους.\nΙωάννης Παπαζήσης: Ο γιος του Έλληνα ηθοποιού θα γίνει πέντε ετών\nΟ γιος του Ιωάννη και της Βανέσας ονομάζεται Ιάσονας. Ο ίδιος σε περίπου έναν μήνα θα γιορτάσει τα πέμπτα γενέθλιά του και όπως διαπιστώνουμε βλέποντας και τις τελευταίες φωτογραφίες του που έχουν δημοσιεύσει οι γονείς του, έχει μεγαλώσει πολύ και είναι ίδιος ο μπαμπάς του.\nΙωάννης Παπαζήσης: Ακολουθούν πέντε φωτογραφίες, με τον γιο του διάσημου Έλληνα ηθοποιού\nΙωάννης Παπαζήσης: Οι υπόλοιπες φωτογραφίες, με τον γιο του διάσημου Έλληνα ηθοποιού\n03/05/2021 22:03 210\nΓΙΟΣΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΠΑΖΗΣΗΗΘΟΠΟΙΟΣΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ


Νέα iPhone: Ακόμη πιο ακριβά, λιγότερο επαναστατικά - Volosday.gr - Το ενημερωτικό site της Μαγνησίας\n13 Σεπτεμβρίου 2018073\nΑδίκως περίμεναν οι ταγμένοι φίλοι της Apple και των iPhone κάτι στ’ αλήθεια επαναστατικό, όπως επί των ημερών του αειμνήστου θαυματοποιού Steve Jobs. Η τελευταία γενιά των smartphone της Apple είναι μεν βελτιωμένη σε σχέση με την προηγούμενη, σε καμία περίπτωση όμως δεν συνιστά ριζοσπαστική διαφοροποίηση. Η ολοκαίνουργια τριάδα των Xs, Xs Max και XR αποτελεί φυσική συνέχεια του περσινού iPhone 8 και κυρίως του X, με το οποίο η Apple έσπασε το φράγμα-ταμπού των 1.000 δολαρίων στην τιμή πώλησης.\nΟ Α12, το μικρότερο τσιπ που έχει τοποθετηθεί ποτέ σε smarphone και αποτελεί πρωτοπορία για την Apple εφόσον μόνο αυτή το διαθέτει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα, έχει μέγεθος μόλις 7 δισεκατομμυριοστά του μέτρου. Βρίσκεται στην καρδιά ενός εγκεφάλου με 6πυρηνη CPU, 4πυρηνη GPU και 8πυρηνης διάταξης για μηχανική εκμάθηση (ή αλλιώς τεχνητής νοημοσύνης).\nΕπιπλέον, τα Xs και Xs Max έχουν εφοδιαστεί με πιο ανθεκτικά υλικά σε ό,τι αφορά στην κατασκευή του εξωτερικού τους περιβλήματος. Και αντέχουν πλέον έως και 30 λεπτά… κατάδυσης σε νερό βάθους μέχρι 2 μέτρων.\nΠροπηλακισμός και καταδίωξη Τρικαλινών Εφοριακών στην Kαρδίτσα\n28 Οκτωβρίου 2015068\nΟι 5 πιο ακριβοπληρωμένες συνοδοί πολυτελείας του κόσμου (photos)\n25 Ιουλίου 20170245\n28 Μαΐου 2016048