Σουφλί / Έβρος ..: Οι αγρότες πρέπει να δηλώσουν τις γεωτρήσεις τους\nΔηλώσεις για την ενημερωτική εκδήλωση με θέμα τις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού, σε εφαρμογή της Κ.Υ.Α. 150559/10-6-2011 (ΦΕΚ, 1440/ τ.Β’/16-6-2011) και όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Κ.Υ.Α. 110424/11-04-2012 (ΦΕΚ.1190/τ.Β’ /11-04-2012) που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 1 Ιουνίου και ώρα 11:00 π.μ., στην αίθουσα συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου, στο Πολυλειτουργικό Κέντρο του Δήμου Κομοτηνής, έκανε σήμερα ο Αντιπεριφερειάρχης Πρωτογενούς Τομέα Γεώργιος Ούστογλου.\n«Σύμφωνα με την ΚΥΑ, μέχρι τις 16 Ιουνίου, οι αγρότες που κάνουν χρήση αρδευτικών γεωτρήσεων θα πρέπει να υποβάλουν τα δικαιολογητικά τους για να νομιμοποιήσουν τις γεωτρήσεις που κατέχουν. Έπειτα από πολλές πιέσεις προς το Υπουργείο, τόσο από την πλευρά της ΠΑΜΘ, όσο κι από την πλευρά των φορέων, τελικώς δημοσιεύτηκε η νέα ΚΥΑ με την οποία απλοποιούνται στο ελάχιστο οι διαδικασίες που απαιτούνται για την έκδοση των αδειών χρήσης νερού. Θεωρούμε ότι είναι ένα σημαντικό θέμα για τους αγρότες, γιατί μετά το πέρας αυτής της ημερομηνίας θα επιβαρύνονται με πρόστιμα. Το ελάχιστο ποσό που θα τους επιβληθεί θα είναι 200 ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό οργανώσαμε αυτή την ενημερωτική συνάντηση, για την ταχύτερη κι ορθότερη ενημέρωση των ενδιαφερομένων. Η εκδήλωση οργανώνεται σε συνεργασία με τους Δήμους, ΓΟΕΒ, ΤΟΕΒ, και τις υπηρεσίες που θα παραλάβουν τις αιτήσεις.»\nΗ διαφήμιση που έκανε 1.500.000 χρήστες να δακρύσουν


ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΧΑΝΙΩΝ: ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ\nΥπάρχει σίγουρα (συχνά πολύ δύσκολα ή και καθόλου ανιχνεύσιμη από εμάς) αντικειμενική αλήθεια.\nΑλλά πρώτον, καθένας θεωρεί αντικειμενική την δική του υποκειμενικά διαμορφωμένη "αλήθεια".\nΔεύτερον, όπως αποδεικνύεται μέσα από την υπέροχη μα βασανιστική, συνεχώς αντιφάσκουσα με προηγούμενες "αλήθειες" της πορεία της επιστημονικής έρευνας, θεωρίας και πράξης, συχνά μια νέα αλήθεια ανατρέπει ή τροποποιεί προηγούμενη επιστημονική αλήθεια!\nΠόσο μάλλον όσον αφορά θρησκευτικές ή κοινωνικοπολιτικές "αλήθειες"...\nΑυτό σημαίνει ότι όπως η επιστήμη βασίζεται στην ως "τώρα" κάθε φορά ισχύουσα αλήθεια της αλλά δεν κολλάει σ΄αυτή, αμφιβάλλει, αμφισβητεί, κρίνει, πειραματίζεται, διαψεύδεται ή επαληθεύεται μια νέα θεώρηση, επεκτείνει αναιρεί ή αναβαθμίζει την ως χτες αλήθεια της, έτσι ακριβώς κι εμείς πρέπει να αγωνιζόμαστε βασισμένοι σε αξίες ζωής και τωρινές αλήθειες, ερευνώντας όμως αδογμάτιστα και αναζητώντας ολοκλήρωση έστω και με ανατροπή μέρους ή όλης της ως χτες "αλήθειας"μας!\nΚαι βέβαια, αν έτσι νομίζουμε, ας θυσιάζουμε αν χρειαστεί και την ίδια την ζωή μας για την "αλήθεια" μας.\nΌμως είναι πανάθλια εγκληματική διαστροφή το να θυσιάζουμε (θυσιάζουν ιδιοτελέστατα οι κρατούντες) ζωές άλλων ανθρώπων γιαυτήν...\nΑναρτήθηκε από ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΧΑΝΙΩΝ στις 12:28 π.μ.


Περί ευθύνης υπουργών... και άλλα ανέκδοτα - Επίσημη σελίδα των φίλων τού Παναγιώτη Τραϊανού\nΣήμερα είμαστε αντιμέτωποι με όλους αυτούς και το πληρώνουμε ανάλογα. Έχει χαθεί ο έλεγχος και κανένας δεν ελέγχει κανέναν, γιατί απλούστατα δεν έχει πλέον νόημα. Είναι τόσο σάπιο το “ύφασμα”, που, ακόμα και να θέλεις, δεν μπορείς να το “μπαλώσεις”. Κάθε νέο “μπάλωμα” ανοίγει και μια νέα “τρύπα”. Όλα αυτά προέκυψαν από τη γενική ατιμωρησία, η οποία χαρακτήριζε τη δημόσια ζωή τις τελευταίες δεκαετίες και η οποία ήταν το αίτιο να παρασυρθούν οι πάντες σε ένα πρωτοφανές για την ελληνική ιστορία “πλιάτσικο”. Αυτή η ατιμωρησία είναι το αίτιο της σημερινής αθλιότητας και ο νόμος περί της ευθύνης υπουργών είναι το αίτιο αυτής της ατιμωρησίας. Τα όσα συμβαίνουν και λέγονται γύρω από αυτόν τον νόμο είναι αποκαλυπτικά της κατάστασης. Είναι αποκαλυπτικά των όσων συμβαίνουν μέσα αλλά και έξω από τη Βουλή. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλήσαμε για διεφθαρμένους και βλάκες. Δεν μπορεί να υπάρξει νομιμότητα, όταν από αυτούς —οι οποίοι υποτίθεται ελέγχουν την κυβερνητική διαχείριση— οι μισοί είναι απρόθυμοι, λόγω διαφθοράς και οι άλλοι μισοί ανίκανοι, λόγω βλακείας. Όσοι δεν λένε ψέματα, επειδή ως διεφθαρμένοι δεν θέλουν να χάσουν την ασφάλειά τους, λένε ηλιθιότητες, γιατί απλά δεν μπορούν να πουν τίποτε διαφορετικό. Όσοι δεν “βιάζουν” το Σύνταγμα, προκειμένου να παραμείνουν ατιμώρητοι, το “λερώνουν”, γιατί είναι άσχετοι.\nΤο μόνο θετικό, το οποίο προκύπτει εξαιτίας αυτού του άθλιου νόμου περί ευθύνης υπουργών, είναι ότι αποκαλύπτει τι πραγματικά συμβαίνει. Είναι ο απόλυτα αποκαλυπτικός νόμος, για να καταλάβει κάποιος τι συμβαίνει. Να καταλάβει αυτό το οποίο ήδη “ψιθυρίζεται” μέσα στην κοινωνία. Να επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά το αλάνθαστο λαϊκό ένστικτο, το οποίο τους θέλει σήμερα να είναι όλοι συνένοχοι στη διαφθορά. Όλα τα κόμματα της βουλής και όλοι οι πολιτικοί. Αριστεροί και δεξιοί. Προοδευτικοί και συντηρητικοί. Όλοι άθλιοι ψεύτες. Δεν υπάρχει ούτε ένας καθαρός άνθρωπος στη Βουλή, γιατί φρόντισαν τα κόμματα των εθνικών εκδοτών και εργολάβων να κάνουν το κατάλληλο casting πριν τους στείλουν στη Βουλή να “υπερασπιστούν” τα λαϊκά συμφέροντα.\nΓι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για έναν νόμο, ο οποίος μέσα στην αθλιότητά του είναι χρήσιμος, γιατί αποκαλύπτει τα συμβαίνοντα. Εξαιτίας αυτού του νόμου είδαμε τους πάντες να συμμετέχουν στο κοινό έγκλημα. Είδαμε πώς διαπλέκονται παράνομα οι κυρίαρχες εξουσίες σε μια Δημοκρατία, η οποία θέλει διακριτούς και ως εκ τούτου ανεξάρτητους τους ρόλους τους. Είδαμε την Εκτελεστική Εξουσία να επιβάλει φασιστικά τη θέλησή της στη νομοθετική. Την είδαμε να αποσύρει από τις ψηφοφορίες “κοπάδια” βουλευτών, κάθε φορά που η κατά “συνείδηση” ψήφος του βουλευτή δεν ελεγχόταν, εξαιτίας της μυστικότητας της διαδικασίας. Είδαμε μια Δικαστική Εξουσία, η οποία, αντί να ελέγχει την τήρηση του Συντάγματος και των νόμων, έγινε υπηρέτης των “πλανεμένων” παρανόμων. Όλα τα είδαμε εξαιτίας αυτού του νόμου, γιατί οι διεφθαρμένοι, προκειμένου να γλιτώσουν, ήταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα.\nΤώρα, που εκμεταλλεύτηκαν τον νόμο και “έκλεισαν” τα θέματα που τους αφορούσαν, άρχισαν τα ψέματα και τις υποκρισίες. Τώρα, που θεωρούν ότι τα διάφορα Βατοπέδια ή οι Siemens ή τα χρηματιστήρια δεν μπορούν να τους “αγγίξουν”, άρχισαν και πάλι τα γνωστά παραμύθια. Μπροστά σε έναν εξοργισμένο λαό άρχισαν να λένε ψέματα. Άρχισαν πάλι να χύνουν τα κροκοδείλια δάκρυα. Άρχισαν πάλι να αναμασούν τα χιλιοειπωμένα ξύλινα λόγια περί ισονομίας και ισοπολιτείας. Άρχισαν πάλι ν’ αναζητούν τη συνταγματική “αρμονία”. Οι πάντες στους δρόμους και στις πλατείες, για να πείσουν τον λαό ότι αναζητούν “λύση” στο πρόβλημα, το οποίο προκύπτει εξαιτίας αυτού του άθλιου νόμου. Εκ των υστέρων όμως και αφού μέσω αυτού του νόμου έχουν εξασφαλίσει την ατιμωρησία.\nΠροβληματίζεται δήθεν ο Πρωθυπουργός για την αξία αυτού του νόμου. Προβληματίζεται όμως, αφού απάλλαξε μέσω αυτού όλους τους στενούς συνεργάτες του, οι οποίοι εμπλέκονται απευθείας σε σκάνδαλα. Για να φανεί “ειλικρινής” στον προβληματισμό του, δηλώνει την πρόθεσή του να τον αλλάξει, αλλά επικαλείται αδυναμίες, οι οποίες προκύπτουν από τον συνταγματικό νόμο. Δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε αυτόν τον νόμο στην επόμενη Βουλή. Πρέπει να περιμένουμε το διάστημα που προβλέπεται από το Σύνταγμα για την επόμενη αναθεωρητική Βουλή. “Λάτρεις” τους Συντάγματος είναι όλοι τους. Τους έπιασε ο “πόνος” για το Σύνταγμα. Στην πραγματικότητα επενδύουν στο γνωστό …”Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι”. Στις ελληνικές “καλένδες” θα πάνε οι “ειλικρινείς” προγραμματισμοί τους. Θα γλιτώσουν τώρα οι κλέφτες και μετά από τέσσερα χρόνια ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Ποιος θα θυμάται μετά από τέσσερα χρόνια τι έλεγαν αυτοί σήμερα; Τώρα τους ενδιαφέρει να κατευνάσουν τον λαό, γιατί έχουν ανάγκη την ψήφο του. Τώρα τους ενδιαφέρει να τον ηρεμήσουν και να γλιτώσουν οι ίδιοι από την πίεση που μπορεί αυτός να ασκήσει εις βάρος τους.\nΜαζί με τον Πρωθυπουργό και όλα τα κόμματα της “Αριστεράς και της προόδου” στο ίδιο μήκος κύματος. Όλοι υπέρμαχοι της συνταγματικής νομιμότητας. Με πρώτο το ΠΑΣΟΚ —του οποίου να μην ξεχνάμε ότι τα μισά στελέχη βρίσκονται εκτός φυλακής εξαιτίας αυτού του νόμου— όλοι πουλάνε το ίδιο παραμύθι. Όλους τους έπιασε ο “πόνος” να προστατευτεί το Σύνταγμα. Όλοι πήραν τα “όπλα” τους, για να υπερασπιστούν την ισονομία και την ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών. Μεγάλη η “αγωνία” και της “Αριστεράς”. Η “Αριστερά”, εξαιτίας της γνωστής και σχεδόν επαγγελματικής “τιμιότητάς” της, δεν αρκείται στα τετριμμένα των πρωταγωνιστών του δικομματισμού. Προσπαθεί να πετύχει το ακατόρθωτο. Προσπαθεί να βρει “παράπλευρες” πρακτικές, προκειμένου να παρακάμψει τον άθλιο νόμο προς “όφελος” της Δημοκρατίας και των πολιτών. Επειγόντως μάλιστα. Για τέτοια “βιασύνη” μιλάμε.\nΣύμφωνα με την “αλαβάνεια” λογική, θα πρέπει να συμφωνήσουν μεταξύ τους οι κλέφτες, για να διευκολύνουν τη δικαιοσύνη στη σύλληψη των κλεφτών. Αυτό μας λένε τα κόμματα της “ρομαντικής” Αριστεράς. Αναζητούν “συμφωνίες κυρίων”, προκειμένου να παρακαμφθεί ο άθλιος νόμος και να διευκολυνθεί η δικαιοσύνη στο έργο της. Η λειτουργία δηλαδή της δικαιοσύνης επαφίεται στην “κυριοσύνη” των πολιτικών. Η δικαιοσύνη, δηλαδή, που θα αποδοθεί, θα προκύπτει μέσα από τα “παζάρια”, τα οποία θα κάνουν κάθε φορά οι κλέφτες μεταξύ τους. Η “Αριστερά”, επικαλούμενη τους “αγώνες” της για τη Δημοκρατία, θα είναι αυτή που θα εξασφαλίσει το παρασυνταγματικό fair play. Η “ειδική” στη δεοντολογία και στους άγραφους νόμους της κοινωνικής και πολιτικής “ιπποσύνης”. Ο λαός θα πρέπει να “κοιμάται” ήσυχος, όταν αναλαμβάνει να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του η Αριστερά του πολυεκατομμυριούχου Αλαβάνου και της “American college” Παπαρήγα.\nΗ “Αριστερά”, η οποία πάντα “ευθυγραμμίζεται” με τα μεγάλα κόμματα, όταν πρέπει να προστατευτούν τα γνωστά συντεχνιακά συμφέροντα. Η “Αριστερά”, η οποία ψηφίζει πάντα ό,τι οδηγεί σε επιπλέον κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων. Η “Αριστερά”, η οποία ψηφίζει πάντα ό,τι οδηγεί σε είσπραξη “προνομίων” από την πλευρά των πολιτικών. Δεν την είδαμε να διαφωνεί για την παράνομη χρηματοδότηση των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεν την είδαμε να διαφωνεί στον παράνομο έλεγχο των βουλευτικών “πόθεν έσχες” από την ίδια τη Βουλή. Δεν την είδαμε να διαφωνεί για τους εξωφρενικά προνομιακούς και άρα παράνομους όρους, οι οποίοι προβλέπονται για τη συνταξιοδότηση των βουλευτών. Δεν την είδαμε να διαφωνεί για τις παράνομες αυξήσεις των μισθών τους. Δεν την είδαμε να διαφωνεί στα βολέματα των “ημετέρων” και άρα και των δικών της παιδιών. Δεν την είδαμε να διαφωνεί ποτέ σε ό,τι αφορά τα συντεχνιακά συμφέροντα των εξουσιαστών.\nΑκριβώς, επειδή δεν την είδαμε μόνον εμείς, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, η “Αριστερά” σήμερα είναι παντελώς απαξιωμένη. Γι’ αυτόν τον λόγο “βυθίζεται” μαζί με τα κόμματα του δικομματισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιμετωπίζεται από τον λαό ως ένα γνήσια “σάπιο” μέρος ενός “σάπιου” οργανισμού. Ένα γνήσια “σάπιο” μέρος, το οποίο έχει βαρεθεί ο λαός να το βλέπει να πέφτει “θύμα” —πάντα με το αζημίωτο— των “ρομαντισμών” και των “επαναστατική αδεία” αφελειών του. Την “Αριστερά”, η οποία την απουσία της από την κυβερνητική εξουσία την έκανε ένα χρυσό “άλλοθι” για εύκολο πλουτισμό. Την “Αριστερά” ,η οποία δεν άσκησε ποτέ εξουσία, αλλά πάντα φρόντιζε να εξυπηρετεί με το ανάλογο τίμημα αυτούς που την ασκούσαν. Ο δικομματισμός μπορεί να κυβερνούσε τον τόπο, αλλά ο τετρακομματισμός “βασίλευε” στη νομή των κερδών της διαχείρισης. Στη νομή των μιζών, των προμηθειών και των προνομίων. Στην νομή υψηλόμισθων θέσεων στο δημόσιο και όχι μόνο.\nΑυτό πληρώνει τώρα η ανυπόληπτη “Αριστερά” και δικαίως. Η “Αριστερά” των πολυεκατομμυριούχων υπερασπιστών των αδυνάτων. Η “Αριστερά”, που, έχοντας χάσει την επαφή με την ελληνική κοινωνία, “ψαρεύει” πελατεία στα θολά “νερά” των μεταναστών. Η “Αριστερά” των προμηθειών, που ενοχλείται όταν την αμφισβητεί ο “λαουτζίκος”. Η “Αριστερά” των ρεκόρ, εφόσον οι περισσότεροι από τους μισούς σημερινούς υπόδικους για διαφθορά είναι αριστερής “καταγωγής”. Ακόμα και ο “ευσεβής” Ρουσόπουλος δικό της “παιδί” είναι. “Υιοθετημένο” είναι από την “επάρατο” το πρώην Golden Boy της. Και όμως… παρ’ όλ’ αυτά η “Αριστερά” επιμένει ακόμα και σήμερα να εμφανίζεται σαν ο τιμητής των πάντων. Η “αειπάρθενος” δύναμη. “Ζάχαρο” θα πάθουμε από τη “γλυκύτητα” και την “αγνότητα” των προθέσεών της. Δεν μπορεί κάποιοι μονίμως και εκ του ασφαλούς να επαγγέλλονται τις ανθρώπινες και κοινωνικές ευαισθησίες. Δεν μπορεί η κάθε ευαισθησία να γίνεται το “μαγαζάκι” του κάθε “αριστερού”, που θα τρέξει πρώτος να το κατοχυρώσει σαν “ιδιοκτησία”. Δεν μπορεί η “ευαισθησία” αυτή να πωλείται πάντα με στυγνούς επιχειρηματικούς όρους.\nΚάποτε θα πρέπει να σταματήσουμε να ακριβοπληρώνουμε τις αριστερές “ανιδιοτέλειες”. Ακόμα και από τις αρκούδες του Βιτσίου έχει βγάλει χρήματα η “Αριστερά”. Όπου υπάρχει μισθός να τρέχει εξαιτίας μιας “ευαισθησίας”, είναι βέβαιον ότι αυτός καταλήγει σε “αριστερή” τσέπη. Δεν είναι δυνατόν για όλους τους κοινούς Έλληνες η Καρέτα-Καρέτα να είναι χελώνα και για κάποιους “αριστερούς” να είναι το ιδιόκτητο “μαγαζί” τους. Δεν είναι δυνατόν για τους κοινούς Έλληνες το φυσικό περιβάλλον να είναι το σπίτι τους και για κάποιους “αριστερούς” να είναι το νέο οικολογικό Ελντοράντο. Έλεος.\nΑυτοί μας κυβερνούν και δυστυχώς στο θέμα αυτό είμαστε συνυπεύθυνοι της κατάστασης και εμείς οι πολίτες. Εμείς τους ψηφίσαμε και τους τοποθετήσαμε στις θέσεις τους. Εμείς τους δώσαμε εξουσία, αδυνατώντας να τους ελέγξουμε. Αυτό είναι το όλο πρόβλημα. Αυτοί όλοι κάπου στηρίζονται και κάνουν όλα αυτά τα εγκλήματα. Πού στηρίζονται; Στην άγνοια του πολίτη. Στην άγνοια εκείνου, που θεωρητικά —με βάση το Σύνταγμα— είναι ο κυρίαρχος και άρα το “αφεντικό” της Δημοκρατίας μας. Όταν όμως το “αφεντικό” δεν γνωρίζει τα δεδομένα, τότε φυσικό είναι να το “δουλεύουν” οι υπηρέτες του. Αυτό συμβαίνει τώρα. Ο ιδιοκτήτης έχει παραδοθεί στη θέληση των golden boys, στους οποίους ο ίδιος παραχώρησε τη διαχείριση. Ο λαός έχει παραδοθεί στην κυριολεξία στις “ορέξεις” των ακριβοπληρωμένων υπηρετών του, οι οποίοι, βλέποντας την αδυναμία τους, άρχισαν να τον κλέβουν. Επαφίεται στην καλή τους πίστη, η οποία είναι προφανές ότι δεν υπάρχει.\nΚαι όμως υπάρχει λύση, η οποία μπορεί να δοθεί από τους ίδιους τους πολίτες, χωρίς να έχουν την ανάγκη των “αντιπροσώπων” τους. Το ίδιο το Σύνταγμα φροντίζει να τους δίνει τη δυνατότητα να επιλύουν μόνοι τους τόσο σημαντικά προβλήματα, γιατί απλούστατα αυτό το ίδιο φροντίζει να μην χάνει ποτέ ο λαός την κυρίαρχη ιδιότητά του. Για να δώσεις όμως λύση σε ένα πρόβλημα, πρέπει να ξεκινήσεις από τα βασικά. Πρέπει κατ’ αρχήν να κατανοήσεις τα δεδομένα. Το Σύνταγμα δίνει απίστευτες δυνατότητες στον πολίτη. Ο πολίτης όμως γνωρίζει τι ακριβώς δυνατότητες του παρέχονται; Ο πολίτης είναι ο κύριος του Συντάγματος. Γνωρίζει όμως αυτός ο πολίτης το Σύνταγμα; Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά.\nΤο πρώτο πράγμα, που συνήθως δεν γνωρίζει ο πολίτης και αυτό είναι το τραγικότερο, είναι η φύση και η λειτουργία του συνταγματικού νόμου. Τον έχουν “τρομάξει” οι πολιτικοί και οι νομικοί και νομίζει ότι το Σύνταγμα είναι κάτι το περίπλοκο, το οποίο αφορά μόνον τους ίδιους. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν συμβαίνει, γιατί, αν συνέβαινε, απλά δεν θα υπήρχε το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα δεν αποτυπώνει τα πολύπλοκα και άρα ακαταλαβίστικα “δώρα” της εξουσίας προς τον πολίτη. Το Σύνταγμα αποτυπώνει τις απαιτήσεις του πολίτη απέναντι στην εξουσία. Τις δικές του απαιτήσεις, όπως αυτός τις διατύπωσε και τις επέβαλε στην εξουσία με τη βία, ξοδεύοντας το αίμα του στις επαναστάσεις. Περιγράφει τα δικά του οράματα για την κοινωνία, στην οποία κατάφερε και έγινε κυρίαρχος μετά από αιώνια πάλη με σκληρές και αυταρχικές εξουσίες. Περιγράφει τις ασφαλιστικές δικλείδες. τις οποίες αυτός απαίτησε να ισχύουν, εφόσον, λόγω προηγουμένων τραγικών εμπειριών, “πλήρωσε” την απουσία τους.\nΑυτά περιλαμβάνει το Σύνταγμα. Τα απλά, τα οποία ο λαός θεωρεί θεμελιώδη και απαραίτητα, για να ζήσει όπως αυτός επιθυμεί. Αυτά τα οποία ο λαός φώναζε επί αιώνες κι εξακολουθεί να φωνάζει στους δρόμους και στα πεζοδρόμια. Αυτά τα οποία γνωρίζουμε όλοι μας και είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή ν’ αγωνιστούμε για να τα προστατεύσουμε. Αυτά τα οποία προστατεύουμε καθημερινά και δυστυχώς δεν γνωρίζουμε πώς τα “αποτυπώνει” μέσα του το Σύνταγμα. Αυτό είναι το Σύνταγμα. Η “αποτύπωση” σε μορφή νόμου της απαίτησης του πολίτη για ισότητα, ισονομία κλπ.. Την προστασία του πολίτη από τους μηχανισμούς του συστήματος, οι οποίοι έχουν συμφέρον να τον υποτάξουν. Τον έλεγχο της εξουσίας από τον νόμο. Τον έλεγχο του νόμου μέσα από τα “φίλτρα” των δικών του συνταγματικά κατοχυρωμένων απαιτήσεων. Το Σύνταγμα είναι το “Σύμβολο της Πίστεως” για τη “θρησκεία” της Δημοκρατίας. Ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει το σύνολο των όσων το αφορούν. Όταν δεν το γνωρίζει, τότε αποτελεί εύκολο θύμα του κάθε καραγκιόζη, ο οποίος παριστάνει τον πολιτικό ηγέτη.\nΤο κύριο και βασικό, που πρέπει ο πολίτης να γνωρίζει, είναι ότι το Σύνταγμα έχει μεικτή φύση. Δεν έχει ομοιογένεια σ’ ό,τι αφορά τις διατάξεις του και τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά. Αποτελεί μια σύνθεση νόμων, οι οποίοι έχουν διαφορετική ισχύ μεταξύ τους. Υπάρχουν μέσα σ’ αυτό νόμοι, οι οποίοι “αποτυπώνουν” τον πολιτισμό και τη δημοκρατία μας και ως εκ τούτου είναι απαραβίαστοι. Νόμοι, οι οποίοι περιγράφουν τις κατακτήσεις του λαού. Αυτοί είναι νόμοι, οι οποίοι δεν επιδέχονται καμίας μεταβολής και αναθεώρησης. Καμία σχετική ή απόλυτη πλειοψηφία της εκάστοτε αναθεωρητικής Βουλής δεν μπορεί να τους καταργήσει ή να τους μεταβάλει στο ελάχιστο. Νόμοι, οι οποίοι διασφαλίζουν την απόλυτη κυριαρχία του λαού. Νόμοι, οι οποίοι έχουν σχέση με τη “διάκριση” μεταξύ των εξουσιών. Νόμοι, οι οποίοι έχουν σχέση με την προστασία της ανθρώπινης ύπαρξης. Νόμοι, οι οποίοι έχουν σχέση με την ισονομία και την ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών. Νόμοι, οι οποίοι περιορίζουν τα δικαιώματα της εξουσίας απέναντι στον απλό πολίτη. Νόμοι, οι οποίοι απαιτούν πραγματικό αίμα, προκειμένου ν’ αλλάξουν στο ελάχιστο. Νόμους, τους οποίους πρέπει να γνωρίζει υποχρεωτικά ο πολίτης, όπως γνωρίζει την “προπαίδεια”.\nΑυτούς τους απαράβατους νόμους, οι οποίοι “αποτυπώνουν” τον δημοκρατικό πολιτισμό μας, τους πλαισιώνουν δευτερεύοντες νόμοι, οι οποίοι “αποτυπώνουν” την εκάστοτε διαχειριστική λογική του συστήματός μας. Αυτοί είναι νόμοι, οι οποίοι απλά διευκολύνουν την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος. Νόμοι, οι οποίοι έχουν την κανονιστική ισχύ των βασικών συνταγματικών νόμων, αλλά όχι την απόλυτη ισχύ τους. Νόμοι κατ’ όνομα συνταγματικοί, αλλά όχι κατ’ ουσία. Νόμοι, οι οποίοι στην Ελλάδα εύκολα θεσπίζονται ή καταργούνται από την εκάστοτε αναθεωρητική Βουλή με την πλειοψηφία που προβλέπεται από τον νόμο. Νόμοι, οι οποίοι ονομάζονται “τιμής ένεκεν” συνταγματικοί, μόνο και μόνο για να διαφοροποιούνται από την καθημερινή “παραγωγή” της Νομοθετικής Εξουσίας. Από την “παραγωγή” που μπορεί να θεσπιστεί με την ψήφο μερικών μισοκοιμισμένων βουλευτών σε κάποια άγρια μεσάνυκτα ή με μια απλή υπουργική απόφαση.\nΑυτοί οι δευτερεύοντες νόμοι έχουν ως στόχο τη σταθερότητα της λειτουργίας του συστήματος. Σε αναζήτηση αυτής της σταθερότητας ο νομοθέτης “αποφάσισε” ότι …δεν μπορούν αυτοί οι νόμοι να μεταβάλλονται, κάθε φορά που αυτό “βολεύει” μια κυβέρνηση στην εξυπηρέτηση των πολιτικών ή κομματικών συμφερόντων της. Αυτός ο νομοθέτης “αποφάσισε” ότι οι νόμοι αυτοί θα αλλάζουν μέσω κάποιων πολύ συγκεκριμένων διαδικασιών μέσα σε επίσης πολύ συγκεκριμένα ελάχιστα χρονικά όρια. Δευτερεύων νόμος αποφασίζει πότε και μετά από πόσο χρονικό διάστημα θα υπάρχει αναθεωρητική Βουλή. Δευτερεύων νόμος αποφασίζει τη διαδικασία αυτής της αλλαγής. Δευτερεύων νόμος αποφασίζει πόσοι βουλευτές χρειάζονται για μια τέτοια αλλαγή. Δευτερεύων νόμος, δηλαδή, αποφασίζει πότε και με ποιες διαδικασίες μπορεί ν’ αλλάξει και ο ίδιος. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι νόμοι, τους οποίους δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει ο πολίτης, γιατί απλούστατα δεν χρειάζεται να τους γνωρίζει.\nΠοιο όμως είναι το βασικό στοιχείο, το οποίο χαρακτηρίζει τους “διαχειριστικούς” αυτούς νόμους; Ποια είναι η βασική προϋπόθεση, για να υπάρξουν ως νόμοι και να ενταχθούν στο Σύνταγμα; Η βασική προϋπόθεση είναι να μην έρχονται σε σύγκρουση με τους θεμελιώδεις νόμους του Συντάγματος. Ένας τέτοιος δευτερεύων νόμος, αν έρχεται σε “σύγκρουση” με τους πρωτεύοντες νόμους και στην ουσία τους “ακυρώνει”, είναι παράνομος. Είναι ένας νόμος από τη φύση του παράνομος και ως εκ τούτου δεν ισχύει. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, μέσα στη Δημοκρατία μας, όπως αυτή “περιγράφεται” από το Σύνταγμα της ισονομίας και της ισοπολιτείας, να ισχύει ένας νόμος, ο οποίος για παράδειγμα απαγορεύει τον διορισμό στο Δημόσιο όλων των Βορειοελλαδιτών, επειδή έτσι αποφάσισαν σε κάποια αναθεωρητική Βουλή οι πλειοψηφίες που προβλέπονται. Ο νόμος αυτός έρχεται σε σύγκρουση με βασική διάταξη του Συντάγματος και ως εκ τούτου είναι παράνομος. Ένας πολίτης και μόνον, από αυτούς που θίγονται, να τον καταγγείλει, πηγαίνει κατ’ ευθείαν στα σκουπίδια μαζί με τις υπογραφές εκείνων που τον εμπνεύστηκαν και τον ψήφισαν.\nΣ’ αυτό το σημείο βρίσκεται όλο το μυστικό της λειτουργίας του Συντάγματος και βέβαια σ’ αυτό το σημείο έχει εφαρμογή εκείνο το οποίο το Σύνταγμα διασφαλίζει με όλα τα μέσα και είναι η λαϊκή κυριαρχία και βέβαια ο διαχωρισμός των εξουσιών. Το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα στον κάθε πολίτη να ξεκινήσει ακόμα και μόνος του τη διαδικασία να “κριθεί” ένας νόμος για τη νομιμότητά του. Το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα σε μια από τις κυρίαρχες εξουσίες, που είναι η Δικαστική Εξουσία, να “κινείται” —είτε κατ’ έγκληση είτε αυτεπάγγελτα— εναντίον τέτοιων νόμων, προκειμένου να τους ακυρώσει. Όταν ένας παράνομος νόμος —όπως είναι αυτός περί της ευθύνης υπουργών— ισχύει, δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν. Είτε ο λαός “κοιμάται” και αφήνεται από μόνος του να τον εμπαίζουν οι πολιτικοί, είτε η Δικαιοσύνη δεν κάνει το καθήκον της.\nΑντιλαμβανόμαστε ότι ο νόμος περί ευθύνης υπουργών μπορεί ν’ αλλάξει μέσα σε πέντε λεπτά, γιατί απλούστατα είναι παράνομος. Είναι θέμα της Δικαιοσύνης να τον ακυρώσει και όχι της Νομοθετικής Εξουσίας να τον αλλάξει. Αποτελεί αντικείμενο της Δικαιοσύνης να ακυρώσει αυτόν τον νόμο και δεν χρειάζεται να περιμένουμε να κατανοήσουν και ν’ αλλάξουν το “σφάλμα” τους εκείνοι που το διέπραξαν. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε ούτε μία ούτε δύο ούτε χίλιες αναθεωρητικές Βουλές.\nΗ Νομοθετική Εξουσία έχει δικαίωμα να καταργεί, να τροποποιεί ή ν’ αλλάζει νόμους “νόμιμους”. Μπορεί ν’ αλλάξει για παράδειγμα νόμους, οι οποίοι δεν “ξεπερνούν” τα όρια της νομιμότητας και άρα δεν αποτελούν αρμοδιότητα της Δικαστικής Εξουσίας. Νόμους, οι οποίοι “εκφράζουν” τη διαχειριστική λογική της Νομοθετικής Εξουσίας, η οποία υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει τον λαό. Ένας τέτοιος νόμος είναι για παράδειγμα ο νόμος περί ανώτατης παιδείας. Οι εκπρόσωποι του λαού μπορούν ν’ αποφασίσουν αν μπορεί ή δεν μπορεί να υπάρξει ιδιωτική ανώτατη παιδεία. Δικαίωμά τους είναι να το κάνουν και αυτό το δικαίωμα απορρέει από το Σύνταγμα. Αναλαμβάνουν το πολιτικό βάρος της απόφασής τους και αποφασίζουν.\nΟι αποφάσεις τους, εφόσον κριθούν για τη νομιμότητά τους, έχουν το κύρος του συνταγματικού νόμου και ως τέτοιοι εφαρμόζονται για όσο διάστημα ισχύουν. Αν κάποια κυβέρνηση κρίνει στο μέλλον ότι αυτοί οι νόμοι δεν απέδωσαν το αναμενόμενο κέρδος στον λαό, μπορεί να τους επανεξετάσει και να τους καταργήσει ή να τους τροποποιήσει. Η Δικαιοσύνη δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα ν’ αλλάξει αυτούς τους νόμους. Η Δικαιοσύνη έχει αρμοδιότητα να κρίνει μόνον τη νομιμότητα ενός νόμου και όχι τον ίδιο τον νόμο. Η Δικαιοσύνη έχει το “μέτρο” του Συντάγματος και την εξουσία να “μετράει” τους νόμους με βάση αυτό. Μπορεί να ακυρώσει έναν νόμο, ο οποίος ξεπερνά το “μέτρο” του Συντάγματος, αλλά όχι να τον αλλάξει. Ό,τι ξεπερνάει το “μέτρο” μπορεί να το ακυρώσει, ενώ ό,τι είναι εντός του “μέτρου” δεν έχει δικαίωμα να το αγγίζει. Οι εμπνεύσεις νέων νόμων ή οι αλλαγές των υφισταμένων “μετρημένων” νόμων ανήκουν στις αρμοδιότητες της Νομοθετικής Εξουσίας.\nΑπλά πράγματα κοινής βιομηχανικής λογικής. Η Δικαιοσύνη λειτουργεί σαν ένα βιομηχανικό μαχαίρι, το οποίο κινείται σε ένα σταθερό ύψος πάνω από έναν ιμάντα μεταφοράς αντικειμένων. Το Σύνταγμα καθορίζει τον “πήχη” του ύψους, όπου θα κινείται το “μαχαίρι” αυτό. Ό,τι περνάει από τον “ιμάντα”, που μεταφέρει τη νομοθετική “παραγωγή” της Βουλής, δεν πρέπει να ξεπερνάει το μέτρο “ύψους” που επιβάλλει το Σύνταγμα. Από εκεί και πέρα, αν το αντικείμενο, που περνάει κάτω από αυτό, είναι ένας υπολογιστής, ένα βάζο ή μια τούρτα, δεν είναι αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης να το κρίνει. Το “μαχαίρι” της Δικαιοσύνης θα κινείται αιωνίως πέρα δώθε στον αέρα, μέχρι να χρειαστεί να σταματήσει κάποιον “ψηλό” νόμο. “Ψηλότερο” απ’ ό,τι ανέχεται το Σύνταγμα. Με την μόνιμη κίνησή του αποτρέπει τους πονηρούς νομοθέτες, οι οποίοι θα ήθελαν να περάσουν παράνομα ένα “ψηλό” αντικείμενο ή να διορθώσει το σφάλμα αφελών, οι οποίοι εν αγνοία τους δημιούργησαν ένα “ψηλό” αντικείμενο.\nΗ κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών ανήκει στην αρμοδιότητα της Δικαστικής Εξουσίας, γιατί είναι προφανώς παράνομος. Είναι προφανές ότι δεν έχει κριθεί ποτέ για τη νομιμότητά του. Είναι προφανές ότι δεν έχει “μετρηθεί”, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα φαινόταν ξεκάθαρα ότι ξεπερνάει το “μέτρο” του Συντάγματος. Άρα είναι επίσης προφανές ότι μπορεί να ακυρωθεί ανά πάσα στιγμή από τη Δικαιοσύνη, χωρίς να περιμένουμε τη Βουλή και τους “αξιότιμους” πολιτικούς να μας απαλλάξουν από αυτόν. Κατάλαβε ο αναγνώστης πώς μπορούν να λειτουργούν δύο ανεξάρτητες εξουσίες πάνω στο ίδιο αντικείμενο, χωρίς να συγκρούονται ή να αλληλοκαλύπτονται; Ο ένας “παράγει” με την απόλυτη ελευθερία που απαιτεί πάντα η παραγωγή και ο άλλος απλά ελέγχει το τελικό προϊόν σε κάποιες πολύ συγκεκριμένες προδιαγραφές.\nΣτην περίπτωσή μας το αντικείμενο “κόβεται” αυτόματα λόγω “ύψους” και δεν υπάρχει ανάγκη να περιμένουμε τους “παραγωγούς” της Βουλής να μετατρέψουν μια “κατσαρόλα” σε “υπολογιστή”, ώστε να δικαιολογείται καθυστέρηση. Να απαλλάξουμε και τον Καραμανλή από τον “πόνο” του για το Σύνταγμα. Να απαλλάξουμε και την “Αριστερά” από την ανυπομονησία της να βελτιωθεί αυτός ο νόμος. Να την απαλλάξουμε από τα “ιπποτικά” της καθήκοντα να υπερασπιστεί την “ευαισθησία” και τη “δεοντολογία” της εξουσίας. Ο συνταγματικός νόμος είναι αυτός που μας προστατεύει από τον φασισμό της εξουσίας και όχι η “ευαισθησία” των απερίγραπτων Αλαβάνων και των σταλινικών Παπαρήγων. Ο συνταγματικός νόμος, τον οποίο μας χάρισαν οι πρόγονοί μας, δίνοντας το αίμα τους για να τον αποκτήσουν και όχι η ακριβοπληρωμένη “ευαισθησία” των εκατομμυριούχων ηγετών της “Αριστεράς”.\nΗ λύση είναι απλή και βέβαια δεν είναι μία και μοναδική. Είναι τόση μεγάλη η “υπεροχή”, που εξασφαλίζει στον πολίτη το Σύνταγμα της Δημοκρατίας, που μπορεί ανά πάσα στιγμή και με πολλούς τρόπους να διαλύσει όλους εκείνους τους επίορκους πολιτικούς και κρατικούς παράγοντες. Είναι τόσο μεγάλη η “υπεροχή” του πολίτη, που μπορεί ακόμα και μόνος του να ενεργήσει, προκειμένου να το καταφέρει. Είναι τόσο μεγάλη η “υπεροχή” του πολίτη, που είναι “περίεργο” που δεν το έχουν αντιληφθεί οι επιφανείς συνταγματολόγοι της Βουλής. Οι ακριβοπληρωμένοι αντιπρόσωποι του λαού, που τον “υπηρετούν”. Οι στα άνευ ουσίας φλύαροι και φαφλατάδες. Οι επαγγελματίες της πολιτικονομικής “επιστήμης”, όπως ο Βενιζέλος ή ο Λοβέρδος.\nΠηγαίνει ένας πολίτης ή ένα σύνολο πολιτών και καταθέτει μήνυση —για παράβαση καθήκοντος— εις βάρος του Προέδρου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Γιατί; Γιατί δεν εντόπισαν άμεσα και ως εκ τούτου δεν αντιμετώπισαν αποτελεσματικά τον συνταγματικά παράνομο νόμο περί ευθύνης υπουργών. Αυτή είναι η δουλειά τους και γι’ αυτό πληρώνονται. Δεν πληρώνονται για να παριστάνουν τους ανώτατους παράγοντες του ελληνικού κράτους και να πιάνουν τις πρώτες θέσεις στις εκκλησίες και στις παρελάσεις. Δική τους δουλειά ήταν να κινήσουν τις διαδικασίες κρίσης του συγκεκριμένου νόμου και να τον ακυρώσουν. Η δική τους νομομάθεια έπρεπε να προηγείται αυτής του απλού πολίτη και όχι να έπεται. Η δική τους νομομάθεια βάζει τον Άρειο Πάγο “μπροστά” από το κάθε καφενείο, που “δικάζει” ερασιτεχνικά. Σε μια τέτοια περίπτωση ο νόμος θα ακυρωνόταν, χωρίς να έρθει σε σύγκρουση η Δικαστική με τη Νομοθετική Εξουσία. Νύχτα θα ψήφιζαν οι βουλευτές τον παράνομο νόμο, ημέρα θα τον ακύρωνε η Δικαστική Εξουσία. Ο καθένας θα έκανε τη δουλειά που προβλέπεται από το Σύνταγμα να κάνει. Κανένας δεν θα έμπαινε στα “χωράφια” κανενός.\nΟ νόμος είναι προφανέστατα αντισυνταγματικός, εφόσον “ακυρώνει” μία από τις πιο θεμελιώδεις συνταγματικές διατάξεις που υπάρχουν και είναι αυτή η οποία εξασφαλίζει την ισονομία και την ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών. Νόμος, που να διαχωρίζει “εκλεκτούς” βουλευτές από “κοινούς” πολίτες, είναι από τη φύση του αντισυνταγματικός και ως εκ τούτου παράνομος. Νόμος, που να επιτρέπει σε μια συντεχνία επαγγελματιών να απαλλάσσει από τη δικαστική κρίση δικά της μέλη, είναι από τη φύση του αντισυνταγματικός και ως εκ τούτου παράνομος. Οι παράνομοι νόμοι ανήκουν στην αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης να εντοπίζονται και να ακυρώνονται και άρα μια Δικαιοσύνη, που δεν κάνει το καθήκον της, είτε έχει ένοχη ηγεσία είτε ανίκανη.\nΗ “εκκωφαντικά” προφανής παρανομία του συγκεκριμένου νόμου καθιστά προφανή και την ενοχή ή την ανικανότητα των επικεφαλείς της Δικαιοσύνης. Δεν είναι δυνατόν η παρανομία αυτού του νόμου να εντοπίζεται στα καφενεία αυτής της χώρας και να μην εντοπίζεται στον Ναό της Δικαιοσύνης. Δεν είναι δυνατόν να προπηλακίζονται δικαίως οι πολιτικοί από τους πολίτες με κατηγορίες, τις οποίες έπρεπε να τους έχει αποδώσει προ πολλού η Δικαιοσύνη. Γι’ αυτόν τον λόγο κάνεις μήνυση στην ηγεσία της, ώστε να “καταλάβεις” αν είναι ένοχη ή αν απλά “κοιμάται”. Με τη μήνυση την εξαναγκάζεις ν’ αποφανθεί για τη νομιμότητα του νόμου. Να αποφανθεί εγγράφως και εμπεριστατωμένα, γιατί —ως γνωστό— τα γραπτά μένουν και αυτά είναι που κρίνονται. Τα έγγραφα συνοδεύονται από υπογραφές και ως γνωστό οι υπογραφές δεσμεύουν αυτούς που τις βάζουν. Οι υπογραφές συνεπάγονται ευθύνες όλων των τύπων. Ευθύνες ποινικές, αστικές ή και υπηρεσιακές.\nΣε μια τέτοια περίπτωση ο νόμος θα πάει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να κριθεί η νομιμότητά του και αν συμβεί αυτό, είναι βέβαιον ότι θα ακυρωθεί. Άπειροι δικαστές μπορεί να κάνουν τα “κορόιδα” απέναντι σε έναν παράνομο νόμο, αλλά κανένας δεν είναι διατεθειμένος να βάλει την υπογραφή του για να τον “νομιμοποιήσει”. Είναι δεδομένο ότι, αν αυτός ο νόμος φτάσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, θα ακυρωθεί και μάλιστα αυτή η ακύρωση θα έχει από τη φύση της αναδρομική ισχύ. Δεν χρειάζεται δηλαδή καν ν’ αποφασίσει το δικαστήριο για την αναδρομικότητα της απόφασής του. Γιατί; Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση το προστατευτικό “κέλυφος” του νόμου περί ευθύνης υπουργών δεν υφίσταται και οι εγκληματίες παραμένουν τέτοιοι, εφόσον το διάστημα, το οποίο προβλέπεται για όλους τους πολίτες, προκειμένου να παραγραφούν τα εγκλήματά τους, είναι τεράστιο.\nΟ νόμος αναγκαστικά θα μπορεί να πιάσει όλους όσους επωφελήθηκαν από την παρανομία του ακυρωθέντα νόμου για το χρονικό περιθώριο που ο συνταγματικός νόμος προβλέπει για τα εγκλήματα του απλού πολίτη. Το χρονικό περιθώριο των τριάντα και πλέον ετών. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, όλα τα λαμόγια —από την εποχή της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, το Χρηματιστήριο και τον ΟΤΕ— κινδυνεύουν με φυλάκιση. Κινδυνεύουν με άμεση φυλάκιση, ενώ τώρα, κρυβόμενοι πίσω από τον παράνομο νόμο, μας βγάζουν με θράσος τη “γλώσσα” τους. Βγάζουν τη “γλώσσα” σε έναν λαό, ο οποίος είναι από τη φύση του πανίσχυρος και συνταγματικά κυρίαρχος. Θεωρούν ότι βρίσκονται πίσω από τον προστατευτικό “φράχτη” του νόμου και δεν βλέπουν ότι αυτός ο παράνομος “φράχτης” είναι ανοικτός. Δεν βλέπουν ότι προκαλούν ένα εξαγριωμένο “ροντβάιλερ” και σε απόσταση ενός “μέτρου” ο προστατευτικός “φράχτης” τελειώνει.\nΠηγαίνει ένας πολίτης ή ένα σύνολο πολιτών και καταθέτει μήνυση εναντίον των βουλευτών, οι οποίοι συνθέτουν μια εξεταστική ή προανακριτική επιτροπή. Η μήνυση αυτή έχει ως αντικείμενό της την κατηγορία για σύσταση συμμορίας με σκοπό το παράνομο κέρδος. Με βάση το Σύνταγμα και τον νόμο περί ασυμβίβαστου οι άνθρωποι αυτοί εκτός από “εθνοπατέρες” είναι και “επαγγελματίες” στο αντικείμενό τους. Όταν όμως άνθρωποι με την ίδια επαγγελματική ιδιότητα συγκεντρώνονται στον χώρο εργασίας τους, για να “κρίνουν” ομοίους τους και άρα να τους απαλλάξουν από την κρίση της Δικαιοσύνης —η οποία αφορά όλους τους υπόλοιπους πολίτες ή τις συντεχνίες τους— υπάρχει έγκλημα. Η συμμορία αυτή παίρνει τον τίτλο της “παραδικαστικής” και αυτό είναι κάτι το ιδιαίτερα επικίνδυνο γι’ αυτούς που το αποτολμούν. Μιλάμε για εγκληματική δράση, η οποία εξευτελίζει κυρίαρχους θεσμούς της ελληνικής πολιτείας και απειλεί το Σύνταγμα με κατάλυση. Απόπειρα κατάλυσης του Συντάγματος και συμμορία πολιτικών που την πραγματοποιεί και στη συνέχεια επωφελείται από αυτήν, είναι εξόχως επικίνδυνο και ανθυγιεινό γι’ αυτούς που την επιχειρούν.\nΚαι πάλι μια τέτοια μήνυση δρομολογεί την ίδια διαδικασία που περιγράψαμε πιο πάνω. Η Δικαιοσύνη θα πρέπει να κρίνει τους μηνυθέντες και για να το κάνει αυτό θα πρέπει να κρίνει τη νομιμότητα του νόμου, προκειμένου ν’ αποφανθεί γι’ αυτούς. Ο νόμος και σ’ αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να πάει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να κριθεί. Αν κριθεί ο νόμος παράνομος, είναι παράνομοι και όλοι όσοι τον εκμεταλλεύτηκαν, προκειμένου ν’ αποφύγουν τη Δικαιοσύνη, η οποία αφορά τους υπόλοιπους πολίτες στο σύνολό τους.\nΑν κριθεί ο νόμος παράνομος, μαύρο “φίδι” που τους έφαγε τους νεόπλουτους. Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος σ’ αυτήν τη χώρα. Οι νεομεγιστάνες πολιτικοί θα τα ξεχάσουν τα Four Seasons αυτού του Πλανήτη. Μαζί μ’ αυτούς και οι πολυεκατομμυριούχοι και “προωροσυνταξιούχοι” κρατικοί υπάλληλοι θα ψάχνουν να βρουν κατά πού “πέφτει” η Αργεντινή. Θα ψάχνουν να βρουν “κονέ” με τον Σταύρο Κοσκωτά. Χρυσές δουλειές θα κάνουν τα ταξιδιωτικά γραφεία.\nΑυτό το οποίο μας κάνει εντύπωση είναι το εξής: Μας κάνει εντύπωση η αφοβία τους. Σήμερα όλοι αυτοί οι διεφθαρμένοι και οι επίορκοι πολιτικοί, θεωρώντας ότι είναι καβάλα στο “άλογο”, κάνουν ό,τι θέλουν και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Μόνοι τους παρανομούν και μόνοι τους απαλλάσσονται από τις παρανομίες. Μόνοι τους κλέβουν και μόνοι τους “ελέγχουν” τα πόθεν έσχες τους. “Γιάννης κλέβει και Γιάννης μετράει”. Φτάνουν στο σημείο να προκαλούν ευθέως με τον προφανώς παράνομο πλουτισμό τους. Να προκαλούν σε μια περίοδο πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, όπου η φτώχεια αγγίζει εκατομμύρια πολιτών. Αναρωτιόμαστε λοιπόν εμείς το πιο απλό πράγμα. Δεν φοβούνται; Αν μία στο εκατομμύριο αλλάξει χέρια η εξουσία, τι θα γίνει; Τι θα πάθουν όλοι αυτοί, αν ο λαός “αποφασίσει” να δώσει την εξουσία σε κάποιους “άλλους” Έλληνες, οι οποίο δεν συμμετέχουν στην ίδια διαπλοκή συμφερόντων; Σε κάποιους, οι οποίοι δεν έχουν οικονομικές εξαρτήσεις από τους γνωστούς “διαπλεκόμενους” και ως εκ τούτου δεν έχουν λόγο να προστατεύσουν τους υπαλλήλους τους; Σε κάποιους, οι οποίοι δεν κληρονόμησαν τις εξουσίες των πατεράδων τους και ως εκ τούτου δεν τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια απέναντι στους “γόνους” των γνωστών οικογενειών;\nΓι’ αυτόν τον λόγο απορούμε, όπως απορεί και ο κάθε απλός Έλληνας. Τα εγκλήματα της διαφθοράς και της απιστίας προς το Δημόσιο είναι επικίνδυνα εγκλήματα γι’ αυτούς που τα διαπράττουν. Δεν είναι πλημμελήματα με βάση τη λογική του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι ούτε καν κακουργήματα με βάση την πλειοδοτική λογική της ΝΔ. Είναι εγκλήματα κατά του λαού και του Συντάγματος. Τοποθετούν τον εγκληματία σε μια “ζώνη”, όπου τα πάντα είναι σκοτεινά και επικίνδυνα. Σε μια “ζώνη”, όπου ακόμα και η λαϊκή τρομοκρατία μπορεί να βγάλει πιστόλια και να γίνει θανατηφόρα για τους εγκληματίες. Γι’ αυτόν τον λόγο είμαστε “εντυπωσιασμένοι” από την μέχρι απάθειας αφοβία τους. Αν για εγκλήματα, που πολλές φορές ο ίδιος ο λαός τιμωρεί με σφαίρες, επιλέξει να αναδείξει με την ψήφο του ηγεσίες με την ίδια άποψη, τι θα γίνει; Έχουν σκεφτεί όλοι αυτοί το ενδεχόμενο να τελειώσουν τις ζωές τους μέσα στις φυλακές; Να “σαπίσουν” στην κυριολεξία μέσα σ’ αυτές; Πόσο απέχουμε από το να ξανακουστεί η παροιμιώδης φράση …”όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια;”\nΈνα άλλο πράγμα, που μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, είναι η στάση της Δικαστικής Εξουσίας απέναντι σ’ αυτήν την απίστευτη λεηλασία του δημόσιου πλούτου. Κάτι συμβαίνει με αυτήν την εξουσία και τους λειτουργούς της. Δίνουν την εντύπωση ότι δεν κατανοούν τα πράγματα. Όλα τα πράγματα. Ακόμα και τον δικό τους ρόλο. Πρόσφατα διορίστηκε ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου στη θέση του και ακούσαμε με μεγάλη προσοχή τον λόγο του, προσπαθώντας να τον “αποκωδικοποιήσουμε”, ώστε να καταλάβουμε το προσωπικό του “στίγμα”.\nΤον ακούγαμε και δεν πιστεύαμε αυτά που άκουγαν τ’ αυτιά μας. Άλλον λόγο ακούγαμε όταν είχαμε ανοικτά τα μάτια μας και άλλον όταν τα κλείναμε. Τι σημαίνει αυτό το παράδοξο που λέμε; Ακούσαμε τον νεοδιορισθέντα Πρόεδρο του Αρείου Πάγου να καταγγέλλει δημόσια όλα τα κακώς κείμενα, τα οποία αφορούν την πολιτική εξουσία. Να καταγγέλλει τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου και να κάνει αναφορά στην ατιμωρησία που βασιλεύει. Προσπάθησε να “απαλλάξει” τη Δικαιοσύνη από τις κατηγορίες που της προσάπτουν, καταγγέλλοντας σκληρά την πολιτική ηγεσία για τις μεθοδεύσεις της. Κατήγγειλε ακόμα και τον ίδιο τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και τον θεώρησε ως το βασικό αίτιο της σημερινής ατιμωρησίας. Εντόπισε το σύνολο των “αληθειών” που τον αφορούν και αποτελούν το αίτιο της σημερινής “παθογένειας” της διαφθοράς. Όλα όσα είπε ήταν σωστά και θα μπορούσαμε να τα συνυπογράψουμε.\nΌταν λοιπόν κλείναμε τα μάτια μας και δεν βλέπαμε αυτόν που μιλούσε, ακούγαμε έναν θαυμάσιο και ειλικρινή καταγγελτικό λόγο. Αν αυτός ο οποίος μιλούσε ήταν ένας ταξιτζής, θα τον θαυμάζαμε για την οξυδέρκειά του και για το θάρρος του να καταγγείλει την εξουσία. Αν αυτός που μιλούσε ήταν ένας πολιτικός, θα τον ψηφίζαμε, αν μας έπειθε ταυτόχρονα ότι είχε τη διάθεση να παλέψει γι’ αυτά που μας έλεγε. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο οποίος μιλούσε ήταν ο νέος Πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Το πρόβλημα είναι ότι με ανοιχτά τα μάτια δεν καταλαβαίναμε αυτά τα οποία ακούγαμε με τα αυτιά μας. Το πρόβλημα είναι ότι ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν είναι αυτός ο οποίος καταγγέλλει, αλλά αυτός ο οποίος δέχεται τις καταγγελίες των άλλων. Καταγγέλλει αυτός ο οποίος δεν έχει αρμοδιότητα να ενεργήσει και μέσω της καταγγελίας προσπαθεί να εκκινήσει τις ενέργειες των αρμοδίων. Αυτός ο οποίος έχει με βάση τον νόμο την αρμοδιότητα και το δικαίωμα να ενεργεί, δεν μπορεί να καταγγέλλει. Δεν έχει νόημα να καταγγέλλει, εφόσον δεν κρίνεται γι’ αυτά που καταγγέλλει, αλλά γι’ αυτά που πράττει.\nΈνας πολίτης ή ένας πολιτικός, όταν καταγγέλλει οτιδήποτε ή οποιονδήποτε, απευθύνεται στη Δικαστική Εξουσία, για να την αναγκάσει να δράσει, όπως προβλέπεται από τον νόμο. Ο Πρόεδρος του Άρειου Πάγου σε ποιον απεύθυνε την καταγγελία του; Στον Θεό; Αν αυτός ο ίδιος δεν δράσει εναντίον των παράνομων νόμων, ποιος θα δράσει; Ο Άγιος Σάββας; Αν ο ίδιος δεν σπεύσει να ακυρώσει τον παράνομο νόμο περί ευθύνης υπουργών, ποιος θα το κάνει μετά την καταγγελία του; Καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι λέμε; Αν υπήρχε άνθρωπος, ο οποίος να μπορούσε να έχει το σύνολο της εξουσίας που προβλέπει το Σύνταγμα να φέρει ο λαός, αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να απολύσει τον νέο Πρόεδρο αμέσως μετά την εκφώνηση του λόγου του. Γιατί; Γιατί είναι προφανές ότι ο νέος Πρόεδρος δεν γνωρίζει τον ρόλο, τον οποίο αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας. Δεν κατανοεί το αντικείμενό του.\nΕίναι σαν να έχεις προσλάβει έναν νέο σοφέρ, για να οδηγεί το αυτοκίνητό σου και μόλις του δώσεις τα κλειδιά με την εντολή να ξεκινήσει μια κούρσα, αυτός να πάει και να μπει στο πορτμπαγκάζ. Τι θα κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση; Θα του μάθεις εσύ να οδηγεί; Θα του δείξεις εσύ πού είναι το τιμόνι του αυτοκινήτου; Πώς θα τον εμπιστευτείς σε μια θέση, η οποία απαιτεί εξειδίκευση; Τι θα έκανε ένας σώφρων άνθρωπος, ο οποίος μέσα στο αυτοκίνητό του θέλει να βάλει την πολυαγαπημένη του οικογένεια; Θα έκανε το πιο απλό, που είναι και το πιο συνετό. Θα τον έβγαζε από το πορτμπαγκάζ και θα τον απέλυε.\nΚάτι τέτοιο συνέβη με τον νέο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Του έδωσαν τα “κλειδιά” να “οδηγήσει” τη Δικαιοσύνη εκεί όπου προβλέπεται από τον νόμο να πάει και αυτός προτίμησε να μπει στο “πορτμπαγκάζ” της καταγγελίας, η οποία αφορά τους κοινούς επιβαίνοντες. Με τον λόγο του απέδειξε ότι δεν κατανοεί τον ρόλο της θέσης του. Στην πραγματικότητα βρίσκεται σε λάθος θέση. Μπορεί να διεκδικήσει τη θέση του πιο ενεργού πολίτη της χώρας ή του πιο δυναμικού πολιτικού της Βουλής, αλλά όχι αυτήν του Προέδρου του Αρείου Πάγου. Μας τα “είπε” ωραία, καυστικά και γλαφυρά, αλλά εμείς αναζητούμε έναν Πρόεδρο, που, ακόμα και “μουγκός”, να ενεργεί άμεσα και αποτελεσματικά. Έναν πρόεδρο, ο οποίος θα κινεί το “ξίφος” της τυφλής δικαιοσύνης εναντίον των παρανόμων, χωρίς να “βλέπει” ποιος στέκεται απέναντί του. Δεν θέλουμε έναν πρόεδρο “ανοιχτομάτη”, ο οποίος, για να μην “χτυπήσει” τους δικούς του, “ξιφασκεί” με το άπειρο μακριά από τους παρανόμους.\nΚαταλαβαίνει ο αναγνώστης τι λέμε; Η ελληνική Δικαιοσύνη βρίσκεται σήμερα σε πλήρη σύγχυση. Δεν είναι απαραίτητα διεφθαρμένη, όπως πολλοί πιστεύουν. Βρίσκεται σε σύγχυση. Μόνον η σύγχυση μπορεί να δικαιολογήσει αυτά τα οποία βλέπουμε. Την έχει “σακατέψει” ο κομματισμός. Ο παράνομος κομματισμός της. Οι άνθρωποι αυτοί “πιστεύουν” σε κόμματα και ιδεολογίες, ενώ εκ του Συντάγματος είναι υποχρεωμένοι να “πιστεύουν” μόνον στον νόμο. Υπακούουν σε κομματάρχες, ενώ “κομματάρχης” μέσα στο Ναό της Δικαιοσύνης είναι μόνον το Σύνταγμα. Γι’ αυτόν τον λόγο ενεργούν παράλογα και βέβαια παράνομα. Γι’ αυτόν τον λόγο ενεργούν εις βάρος ακόμα και των ίδιων των συμφερόντων τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά η σημερινή εικόνα της Δικαιοσύνης. Δεν μπορεί η απλή διαφθορά να δικαιολογήσει τη συνολική συμπεριφορά της. Δεν είναι δυνατόν να τα “παίρνουν” όλοι, για να έχουν αυτήν την κοινή συλλογική συμπεριφορά. Κοντέινερ με χρήματα θα έπρεπε καθημερινά να ξεφορτώνουν μπροστά από τον Άρειο Πάγο και τα δικαστήρια όλης της χώρας, ώστε να προκαλέσουν αυτό το μαζικό αποτέλεσμα.\nΑποκλείοντας δηλαδή τη διαφθορά ως το κύριο αίτιο αυτής της ομοιογενούς συλλογικής συμπεριφοράς, αναγκαστικά θα πρέπει ν’ αναζητήσουμε αλλού το αίτιο που την προκαλεί. Μόνον ο κομματισμός μπορεί να δικαιολογήσει αυτό το φαινόμενο. Μόνον η γενική συμμετοχή ΟΛΩΝ των υπαρχόντων κομμάτων της Βουλής στη διαφθορά μπορεί να δικαιολογήσει τη συνολική συμπεριφορά της Δικαιοσύνης. Αν δεν συμμετείχαν ΟΛΑ τα κόμματα στη διαφθορά, η Δικαιοσύνη θα είχε ανομοιογενή συμπεριφορά, εφόσον κάποια από τα στελέχη της με “άνωθεν” κομματική εντολή θα ανέπτυσσαν διαφορετική συμπεριφορά προκειμένου ν’ αποκομίσουν κομματικά οφέλη. Για να μην τον κάνουν αυτό, σημαίνει ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν.\nΜόνον ο άκρατος κι ανεξέλεγκτος κομματισμός μπορεί να δικαιολογήσει τη σημερινή εικόνα του συστήματος της Δικαιοσύνης. Για ποιον άλλο λόγο ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου να μην κάνει χρήση των δυνατοτήτων της θέσης του και να επιτεθεί στον παράνομο νόμο, όπως προβλέπεται από τον ρόλο του και να εμφανίζεται να πολιτικολογεί, σαν να είναι αρχηγός κάποιου ιδιόμορφου δικαστικού “κόμματος”; Γιατί δεν κάνει χρήση του νόμου, για να κερδίσει δόξα ο ίδιος και να προστατεύσει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης; Μήπως “χρωστάει” στα κόμματα; Μήπως, επειδή και ο ίδιος επωφελήθηκε στην καριέρα του, εξαιτίας της εξάρτησης της Δικαιοσύνης από τα κόμματα; Γιατί δεν αντιδρά το υπόλοιπο δικαστικό σώμα στον κομματικό διορισμό του, ο οποίος απειλεί την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης; Μήπως και οι υπόλοιποι περιμένουν να έρθει η σειρά τους για μια “εύκολη” καριέρα;\nΓια ποιον λόγο ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου “βιάζεται” να βρει “πλανεμένους” υπουργούς, κάθε φορά που προκύπτουν πολιτικές ευθύνες σε οικονομικά σκάνδαλα; Μήπως επειδή και ο ίδιος επωφελήθηκε στην καριέρα του εξαιτίας της εξάρτησης της Δικαιοσύνης από τα κόμματα; Για ποιον λόγο ένας κοινός δικαστής να ρισκάρει να αθωώσει έναν πολυεκατομμυριούχο διεφθαρμένο κρατικό λειτουργό; Για ποιον λόγο να βάλει το κεφάλι του στον “τορβά” του εγκλήματος για ένα έγκλημα, το οποίο διέπραξε και κονόμησε κάποιος άλλος; Τι άλλο από εκτός από μια κοινή ιδεολογική ή κομματική ταυτότητα μπορεί να συνδέει κάποιους ανθρώπους τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους; Τι άλλο μπορεί να συνδέει έναν δικαστή —ο οποίος έτσι κι αλλιώς θα πληρωθεί τον μισθό του— με κάποιον διεφθαρμένο, που έγινε πλούσιος; Σε τι ανταμοιβή μπορεί να ελπίζει ένας δικαστικός εκτός από αυτήν της εκ του ασφαλούς καριέρας με κομματικές “ευλογίες”; Μόνον έτσι αναπτύσσεται κοινή συλλογική συμπεριφορά. Δρουν κάποιοι με κομματικά κριτήρια και δεν αντιδρούν οι υπόλοιποι εξαιτίας των ίδιων κριτηρίων.\nΟι δικαστές πρέπει να δουν τι συμβαίνει γύρω τους πριν να είναι πολύ αργά. Να προστατεύσουν το κύρος της Δικαιοσύνης και το δικό τους πολύ πριν η κατάσταση ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Μαζί με την “αυτοκάθαρση” που υπόσχονταν —και την οποία ακόμα δεν είδαμε— να προχωρήσουν και στην “αποκομματικοποίηση” της Δικαιοσύνης. Ο κομματικοποιημένος δικαστής είναι πολλαπλάσια πιο επικίνδυνος από τον χειρότερο διεφθαρμένο συνάδερφό του. Ο κομματισμός του δικαστικού σώματος είναι πολλαπλάσια πιο επικίνδυνος από το οποιοδήποτε παραδικαστικό κύκλωμα. Είναι πολύ πιο δύσκολος στον χειρισμό του, γιατί, εν αντιθέσει προς την κοινή διαφθορά, δεν αφήνει πάντα “ίχνη” χρήματος, ώστε να τον εντοπίσεις και να τον πατάξεις. Χρήσιμο γι’ αυτούς θα είναι να ξεκινήσουν τη διαδικασίας γενικής “κάθαρσης”, όπως ακριβώς προβλέπει ο νόμος και ο οποίος σήμερα δεν γίνεται σεβαστός. Μαζί μ’ αυτούς που τα “παίρνουν”, καλά είναι να διώξουν με τις κλωτσιές από το σώμα και όλα τα κομματόσκυλα που απλά “υποστηρίζουν”.\nΟ θεσμός της Δικαιοσύνης είναι ιερός και δεν μπορεί η κοινωνία να λειτουργήσει, όταν αυτός υπολειτουργεί. Όταν η Δικαιοσύνη είναι “ανοιχτομάτα” και αποφασίζει με βάση την ταυτότητα αυτών που στέκονται απέναντί της, η κοινωνία απειλείται με χάος. Όταν η Δικαιοσύνη βλέπει μέσα από κομματικά “γυαλιά”, βαδίζουμε προς το τέλος. Μέχρι πρόσφατα ο θεσμός αυτός ήταν από τους κορυφαίους σ’ ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη που απολάμβανε από τους πολίτες. Σήμερα δεν είναι βέβαιον ότι αυτό συμβαίνει. Όταν από την εμπιστοσύνη ο λαός πάει στην απάθεια, μετά πάει στο μίσος και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν οι λειτουργοί της Θέμιδας. Ο λαός εκ των δεδομένων είναι κυρίαρχος και αλίμονο σε όποιον βρεθεί τη λάθος ώρα να κάνει τα λάθος πράγματα. Επειδή δεν τον χαρακτηρίζει πάντα η γνώση και η ψυχραιμία, είναι πιθανόν να δράσει “άκομψα” και αυτό ποτέ δεν πρέπει να το λησμονούν οι δικαστές.\nΗ Ελλάδα σήμερα είναι ένα “καζάνι” που βράζει και βρίσκεται κοντά στην “έκρηξη”. Ο λαός υποφέρει από μια πρωτοφανή φτώχεια και κάποιοι εξακολουθούν να πλουτίζουν επιδιδόμενοι στο “πλιάτσικο”. Άλλοι με “ιερά” χωράφια, άλλοι με “ανίερες” φρεγάτες και άλλοι με “ευλογημένα” λεωφορεία, όλοι κονομάνε. Αν ανατρέξουμε στα λόγια του νέου Προέδρου του Αρείου Πάγου, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η Δικαιοσύνη γνωρίζει πού βρίσκονται οι κλέφτες. Γνωρίζει η Δικαιοσύνη ότι αυτοί οι κλέφτες κατοικοεδρεύουν στα κόμματα, τα οποία μονοπωλούν την εξουσία. Στα τέσσερα παραδοσιακά και κρατικοδίαιτα κόμματα. Αρκεί όμως το γεγονός ότι γνωρίζει πού βρίσκονται οι κλέφτες, για να κάνει τη δουλειά της; Πώς μέσα σ’ αυτήν την αθλιότητα και τη φτώχεια θα κρίνει η Δικαιοσύνη τα κόμματα, όταν δέχεται από αυτά αυξήσεις της τάξης του 80%; Πώς μπορούν οι δικαστικοί να πείσουν τον λαό ότι δεν είναι συνένοχοι με αυτούς τους κλέφτες, όταν δέχονται “δώρα” αυτού του μεγέθους από τον δημόσιο “κουμπαρά”; Από τον ίδιο “κουμπαρά”, που έχουν λεηλατήσει οι κλέφτες και μοιράζουν μερίδια σε όποιους θεωρούν ότι τους απειλούν;\nΈσπασαν τα χέρια τους οι δικαστικοί, χειροκροτώντας τους πολιτικούς που τους ευεργέτησαν. Πώς θα πείσουν τον λαό ότι μπορούν και να δικάσουν αυτούς τους “ευεργέτες” τους, εάν και εφόσον υπάρξει μια τέτοια ανάγκη; Πώς θα πείσει η γυναίκα του “Καίσαρα” για την ηθική της, όταν σε τέτοια περίοδο οικονομικής κρίσης δέχεται παράνομα δώρα παρανόμων; Σ’ αυτήν την κοινωνία οι πάντες κρίνονται. Ακόμα κι αυτοί που έχουν ως αντικείμενό τους να κρίνουν. Οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες. Αυτοί, οι οποίοι βρίσκονται καβάλα στο “άλογο”, σύντομα θα βρεθούν από κάτω να “ποδοπατούνται” από αυτό. Αυτοί, οι οποίοι επέλεξαν να μπουν στα “πορτμπαγκάζ”, εκεί θα μείνουν μέχρι “ασφυξίας”.\nΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ\nΠρόεδρος της Δημοκρατίας. Ισχύς ή ντεκόρ;


Θέμα Τα κλαδέματα, τα ογκώδη και ο ΦΟΔΣΑ ΑΕ Στερεάς\nΗμερ. καταχώρησης 24/8/2017 12:54:53 μμ\n√ Ολόκληρο το πακέτο των δράσεων, τους προϋπολογισμούς και τις μελέτες σκοπιμότητας των έργων, με ποια προτεραιότητα και ιεράρχηση πρόκειται να ενταχθούν και να χρηματοδοτηθούν από τα 23 εκ∙ και όχι αποσπασματικά. Δεν μπορεί η Περιφέρεια να βγάζει τις προσκλήσεις χωρίς καμιά ιεράρχηση, σχεδιασμό και προγραμματισμό. Ποιος αποφασίζει γι¶ αυτά; Η Περιφέρεια; Το ΔΣ του ΦΟΔΣΑ ΑΕ; Οι δήμοι;\n▪ Για πόσο χρονικό διάστημα θα γίνει η εκχώρηση; Επ' αόριστον;


ΜΑΝΩΛΗΣ ΤΣΙΓΚΟΣ:"Χωρίς τη χειρουργική δεν θα μπορούσα να ζω,χωρίς τη μουσική δεν θα μπορούσα να είμαι ευτυχισμένος!" - Rock Overdose / Rock - Metal Music\nΟ Μανώλης Τσίγκος δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από τους πλέον αναγνωρίσιμους, παραγωγικούς και συνεπείς Έλληνες hard ΄n’ heavy μουσικούς, έχει αφήσει το δικό του στίγμα στη σκηνή, με τους Innerwish, τους Rock ‘N’ RollChildren και πολλά άλλα projects,ενώ έχει γράψει πολλά live χιλιόμετρα σε Ελλάδα και εξωτερικό.\nΕκτός όμως από τη μουσική του ιδιότητα, ο (συνάδελφος) Μανώλης είναι ένας καταπληκτικός Χειρουργός και με βάση και την προσωπική/επαγγελματική εμπειρία του συντάκτη (Η.Π.), ένας από τους καλύτερους της γενιάς του.\nΜε αφορμή τη φιλανθρωπική livestreaming συναυλία της Κυριακής, 3 Ιανουαρίου με τους Rock ‘N’ RollChildren (Diogreektributeband), είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη σχέση Μουσικής και Ιατρικής, με πολλά προσωπικά βιώματα και κάποια…νέα! Απολαύστε!\nLink για το event\nRockOverdose: Καλησπέρα Μανώλη, ελπίζω να είσαι καλά. Πώς είναι αυτή η περίοδος για σένα;\nΜανώλης Τσίγκος: Ηλία μου χαιρετώ και ευχαριστώ πάρα πολύ για την κουβέντα. Είμαι από τους πολύ τυχερούς όλο αυτό το τόσο δύσκολο διάστημα για τους περισσότερους, μιας και λόγω φύσης της δουλειάς μας δεν σταμάτησα καθόλου να εργάζομαι άρα και και να περνώ ένα μεγάλο μέρος της ημέρας εκτός σπιτιού. Το δύσκολο κομμάτι είναι μόνο η αδυναμία συνεύρεσης με τους φίλους και η δυνατότητα να κάνουμε πρόβες. Αλλά μπροστά στις τόσο δύσκολες καταστάσεις που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν οι διπλανοί μας, αυτό είναι ήσσονος σημασίας.\nRockOverdose: Είσαι ένας εξαιρετικός χειρουργός και ταυτόχρονα ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους Έλληνες rock/metal μουσικούς. Πόσο δύσκολα συνδυάζεται η απαιτητική χειρουργική σου ιδιότητα με την ενεργό συμμετοχή σου σε τόσα σημαντικά μουσικά πρότζεκτ;\nΜανώλης Τσίγκος: Η ζωή μου ανέκαθεν ήταν μοιρασμένη στη χειρουργική, τους ασθενείς μου και τη μουσική. Νομίζω ότι όσες φορές και να ξαναγεννιόμουν πάλι ακριβώς τα ίδια θα έκανα. Δεν ξέρω πως τα κατάφερα, νομίζω ότι είμαι υπερβολικά τυχερός, αλλά ανέκαθεν με τον καλό προγραμματισμό μπορούσα και μπορώ να παντρεύω αυτές τις τόσο διαφορετικές συνιστώσες της ζωής μου, έτσι ώστε να συγκλίνουν. Φυσικά και η χειρουργική θα έχει πάντα το μέγιστο αριθμό στην ποσόστωση, αλλά και η μουσική είναι αυτό που τη συμπληρώνει. Χωρίς κάτι εκ των δύο, δε νομίζω ότι θα χαμογελούσα ξανά.\nRockOverdose: Τι πιστεύεις ότι κάνει την πλειοψηφία των ιατρών, όπως έχω διαπιστώσει, να έχουν καλλιτεχνικές δραστηριότητες; Είναι το ότι «ξεδίνουν» ή πιστεύεις ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να ωθήσει έναν άνθρωπο ταυτόχρονα προς αυτές τις δύο κατευθύνσεις;\nΜανώλης Τσίγκος: Όταν η ζωή σου έχει τόση ευθύνη και η πρακτική σου αφορά τις ζωές των συνανθρώπων σου, μοιραία κουβαλάς συναισθηματικό φορτίο που πρέπει να εκτονωθεί. Οπότε τι καλύτερο από την Τέχνη, τι ζωτικότερο!\nRockOverdose: Έχεις να θυμηθείς κάποια φορά που χρειάστηκε να επιλέξεις μεταξύ των δύο σου ιδιοτήτων; Έχεις βρει μια ισορροπία, χωρίς να χάνει κάποιο από τα δυο;\nΜανώλης Τσίγκος: Πάντα όταν θα χρειαστεί να επιλέξω στον προγραμματισμό, η χειρουργική φυσικά και έρχεται πρώτη. Στη ζυγαριά της ζωής οι ασθενείς μου καταλαμβάνουν το 70 - 80% και η μουσική το 20 - 30%. Η ισορροπία αυτή είναι πια δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη επί προσωπικού και είμαι εξαιρετικά τυχερός που μπορώ και τη διατηρώ. Δεν ξεχνώ ποτέ ότι χωρίς τη χειρουργική δεν θα μπορούσα να ζω, είμαι αφοσιωμένος στους ασθενείς και τα προβλήματά τους, αλλά και χωρίς τη μουσική δεν θα μπορούσα να είμαι ευτυχισμένος.\nRockOverdose: Έχει χρειαστεί να φορέσεις «μάσκα» επί σκηνής, ενώ το μυαλό σου είναι σε κάποιο επείγον ή σοβαρό περιστατικό;\nΜανώλης Τσίγκος: Ευτυχώς δεν έχει χρειαστει παρά μόνο 2 - 3 φορές σε 16 χρόνια χειρουργικής πορείας έως τώρα. Η τελευταία ήταν πριν 4 χρόνια. Παίζαμε με RNRChildren στο Αγρίνιο και ένας ασθενής που ήταν στην 6η μετεγχειρητική ημέρα μετά από παγκρεατεκτομή εμφάνισε μια βαριά επιπλοκή. Το live ήταν Σάββατο και εμείς φτάσαμε στο Αγρίνιο αυθημερόν το απόγευμα έτσι ώστε να λείψω λιγότερες από 24 ώρες από την Αθήνα, έχοντας φυσικά αφήσει πίσω τους συνεργάτες μου. Μόλις φθάσαμε στο MetalUnion μου τηλεφωνούν και με ενημερώνουν για την επιπλοκή, μια επιπλοκή που δεν χρειάζονταν χειρουργική παρέμβαση ή τη φυσική μου παρουσία για να αντιμετωπιστεί από τη μία αλλά ήταν αρκετά σοβαρή από την άλλη. Επαιξα όλο το set με το κινητο δίπλα μου και ανοιχτό, και μόλις τελειώσαμε έφυγα, πήγα να αλλάξω και επέστρεψα μόνος στην Αθήνα για να είμαι στο νοσοκομείο το ξημέρωμα. Έχω συμβιβαστεί όμως με αυτό, ξέρω ότι κάποιες λίγες φορές θα συμβεί μιας και η ομάδα μας κάνει εξαιρετικά δύσκολες επεμβάσεις, οπότε δεν παραπονιέμαι. Μόνο οι ασθενείς να πηγαίνουν καλά και εγώ θα είμαι ευτυχής.\nRockOverdose: Το RockinDio είναι μια προσπάθεια να «παντρέψεις» τον μουσικό Μανώλη με τις κοινωνικές και ιατρικές σου ευαισθησίες;\nΜανώλης Τσίγκος: Όλα τα οφείλουμε στο μεγάλο Dio που είχε ο ίδιος ιδιαίτερες κοινωνικές ευαισθησίες και μέγιστη φιλανθρωπική δραστηριότητα. Οπότε το παραδειγμά του αλλά και η εσωτερική ανάγκη της προσφοράς (που είναι κυρίως χαρακτηριστικό της οικογενειακής δοτικότητας την οποία έζησα από μικρός σε κάθε της έκφραση) οδήγησαν στο RockinDio. Η θεώρηση μου για τη ζωή άλλωστε είναι ότι η ουσιαστική αποστολή του ανθρώπου στον πλανήτη είναι η προσφορά, το να κάνεις πάντα το καλό, οπότε το RockinDio είναι ένας σημαντικότατος εκφραστής αυτής της κοσμοθεωρίας. Το πιο σημαντικό με το RockinDio όμως είναι ότι ένωσε ανθρώπους, on και offstage, που έχουν την ίδια άποψη για τον κόσμο.\nRockOverdose: Θα έχεις ακούσει συχνά στον ελληνικό metal χώρο να αναφέρονται σε σένα λέγοντας «ο γιατρός». Θεωρείς ότι αυτό είναι ένας έμμεσος, ίσως και υποσυνείδητος, διαχωρισμός σου λόγω της ιατρικής σου ιδιότητας κατά το «γιατρός, παπάς και δάσκαλος»; Μπορεί να εκφράζει κάποια απομεινάρια… κοινωνικών διαχωρισμών του παρελθόντος βάσει επαγγέλματος, καταγωγής και τάξης;\nΜανώλης Τσίγκος: Δε νομίζω ότι είναι κατάλειπο κοινωνικών διαχωρισμών, ούτε υποσυνείδητο ούτε ενσυνείδητο. Νομίζω ότι είναι ο πιο εύκολος τρόπος να θυμάται κάποιος έναν τρίτο ανάμεσα σε τόσες χιλιάδες γνωστούς που έχει, στους οποίους απευθύνεται με τα ονοματά τους. Απλά όσοι αναφέρονται σε εμάς που διακονούμε την Ιατρική και παράλληλα έχουμε και χόμπυ τη μουσική μας με το προσωνύμιο “ο γιατρός”, μας βοηθούν έτσι ώστε όλοι να ξέρουν σε ποιους αναφέρονται!!\nRockOverdose: Πιστεύεις ότι η εικόνα ενός ιατρού-μουσικού στα social media ή αλλού, ιδίως στον κάπως πιο «έντονο» χώρο του hardrock μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τη γνώμη των ασθενών;\nΜανώλης Τσίγκος: Νομίζω ότι σίγουρα υπάρχει ένας πολύ μικρός αριθμός ασθενών που επηρεάζεται αρνητικά αλλά από τη μία έχω συμβιβαστεί με αυτό και από την άλλη όσο αυξάνονται οι ασθενείς από το μουσικό χώρο που έχουν χειρουργηθεί στην ομάδα μας και όσο ακούγεται το όνομά μας στο κομμάτι της εξειδίκευσής μας, τόσο και οι αρνητικές γνώμες υποστρέφουν.\nRockOverdose: Τι πιστεύεις ότι πηγαίνει λάθος και έχουμε τόσους αρνητές της επιστήμης, με δικές τους απόψεις για θέματα που δεν γνωρίζουν; Ανησυχείς αν θα χάσεις fans ή followers όταν εκφράζεις τις επιστημονικές και κοινωνικές απόψεις σου;\nΜανώλης Τσίγκος: Δεν με ενδιαφέρει ειλικρινά αν θα χάσω τον οποιονδήποτε οπαδό ή ακόλουθο όταν παραθέτω τις επιστημονικές αλήθειες, γιατί ακριβώς δεν εκφράζω την άποψή μου αλλά τα επιστημονικά δημοσιευμένα δεδομένα. Όποιος θέλει να καταλάβει καταλαβαίνει. Νομίζω ότι πολλά έχουν συντελέσει και οδηγήσει στην αμφισβήτηση και στην άρνηση. Η δεδομένη έλλειψη γνώσης της πλειοψηφίας για ότι αφορά το επιστημονικό κομμάτι, η μειωμένη αντιληπτική ικανότητα που αφορά την ανάλυση των δεδομένων, η αδυναμία κατανόησης ότι τα επιστημονικά δεδομένα αλλάζουν καθημερινά, η αποτυχία των επιστημόνων να πείσουν λόγω διαφορετικών απόψεων και μη εκφοράς κατανοητού λόγου, η τρομοκρατία των ΜΜΕ, η ευκολία της εκφοράς γνώμης λόγω της ύπαρξης των μέσων δικτύωσης οπότε και η τάχιστη διασπορά οποιασδήποτε μη στοιχειοθετημένης άποψης, η κούραση από τη διάρκεια του προβλήματος, οι κυβερνητικές δυστοκίες και παλινωδίες.\nRockOverdose: Αν θέλεις πες μας κάποια νέα από τους Innerwish και τα υπόλοιπα projects που συμμετέχεις και ένα μήνυμα προς τους αναγνώστες του Rockoverdose.\nΜανώλης Τσίγκος: Ο νεός δίσκος των Innerwish είναι στα τελειώματα (δύο φορές έχει σταματήσει η ηχογράφηση των φωνητικών λόγω των lockdowns), ο νεός δίσκος BaddKharma ετοιμάζεται (θα ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις στα μέσα του Μάρτη) και αυτήν τη στιγμή κάνουμε songwriting και προπαραγωγή για το ντεμπούτο άλμπουμ των RNRChildren. Yγεία μόνο σε όλους, του χρόνου να μετρηθούμε και να είμαστε όλοι παρόντες, ιδιαίτερη αγάπη και προσοχή στο συνάνθρωπο (ιδιαίτερα στους μεγαλύτερους, στους μη προνομιούχους, στους πάσχοντες και στους μη έχοντες) και δείξτε εμπιστοσύνη στην Επιστήμη, γιατί η Επιστήμη κάνει τον κόσμο μας καλύτερο. Ευχαριστώ πάρα πολύ Ηλία, ευχαριστώ πάρα πολύ το RockOverdose, ευχαριστώ πάρα πολύ τους αναγνώστες σας. Καλή χρονιά σε όλους!\nWritten by Ηλίας Περόγαμβρος\nΣύζυγος η Ιατρική, ερωμένη η Μουσική. Από τα χρόνια της φοίτησης «ψήθηκα» στα FM  και την τελευταία δεκαετία έχω υπάρξει ραδιοφωνικός παραγωγός σε δημοφιλή webradios και συνεργάτης webzines. Έχω ιδιαίτερη αγάπη για τις live συνεντεύξεις και τις εκπομπές που με κέντρο το metal εξερευνούν folk και κινηματογραφικά μονοπάτια που έχουν επηρεάσει ιδιαίτερα και τη μουσική που γράφω από το 1996 (κι ας δισκογραφήθηκε 20 χρόνια μετά!). Αγαπώ ιδιαίτερα να μοιράζομαι σκέψεις, κριτικές, ανταποκρίσεις όταν δεν ψηλαφώ θυρεοειδείς ή δεν προσπαθώ να εξηγήσω λέξεις όπως ο υπεραλδοστερονισμός και η θειική δεϋδροεπιανδροστερόνη. Μετά από ένα μικρό διάλειμμα από την...ερωμένη, με χαρά εντάχθηκα στην ομάδα του Rockoverdose. Η μουσική είναι ψυχοθεραπεία- αγαπώ αυτό το κλισέ, είναι αλήθεια.\nView all posts by: Ηλίας Περόγαμβρος\nΠρόγραμμα και οδηγίες για τη Συναυλία Οικονομικής Ενίσχυσης Πυρόπληκτων – R’n’R Children | Enemy of Reality | Passengers in Panic\nΣυναυλία Οικονομικής Ενίσχυσης Πυρόπληκτων: R’n’R Children | Enemy of Reality | Passengers in Panic!


Ο Βασίλης Ορφανός μάς ξεναγεί στο ALIMOS CLASSIC MOTORBIKE SUNDAY (pics) | InMotion by gazzetta\nΟ κόσμος ξεπέρασε τα 15.000 άτομα όλων των ηλικιών. Θαύμασαν από κοντά όλες τις μοτοσικλέτες της έκθεσης και συνομίλησαν με τους ιδιοκτήτες-κατόχους τους, ακούγοντας πολλές ιστορίες μιας άλλης εποχής και μιας άλλης Ελλάδας. Κάθε μοτοσικλέτα είχε μια ιστορία να πει και παρουσιάστηκαν πάρα πολύ σπάνια μοντέλα, που φωτογραφήθηκαν κατά κόρον. Όλες οι ηλικίες που παραβρέθηκαν θύμιζαν γιορτή. Μια σπάνια γιορτή που είχε πολλά να πει και να θυμίσει στους μεγαλύτερους και να μάθει στους νεότερους.\nΤο κοινό θαύμασε μοτοσικλέτες όπως Ariel, Bianchi, BSA, BMW, Ducati, Floretta, Harley Danidson, Honda, Rubge, Kawasaki, Triumph, Norton, NSU, Morini, Moto Guzzi, MV Augusta, Suzuki, Solex, BMW ezzeta, BSA, Triumf, Zundapp KS 600, KS 750 Millitary, BMW R12, R75, R68, R25, R69, Yamaha κ.α.\nΜεγάλα ονόματα θρύλοι από τους Ελληνικούς αγώνες μοτοσικλέτας όπως Β. Γεωργακόπουλος, Β. Γουρουνάς, ονόματα από παλιούς αντιπροσώπους κλασσικών μοτοσικλετών όπως ο Δ. Παπουτσάς, και σύσσωμο το Προεδρείο της Λέσχης μαζί με τα μέλη της, έδωσαν το παρών σε αυτήν την ιδιαίτερη στατική έκθεση κλασσικών μοτοσικλετών. Αξιοσημείωτη ήταν και η συμμετοχή του Γιάννη Μπλουγουρά που ταξίδεψε οδικώς από τη Γερμανία στην Ελλάδα με την πολεμική του μοτοσικλέτα Zundapp KS 750 Military με σκοπό την συμμετοχή του στη Ρόδο στο Classic Trophy 2021. Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε ένας ηλικιωμένος κύριος από τον Βύρωνα, που ήρθε στην έκθεση, πλησίασε την R12 και αγγίζοντας την φανερά συγκινημένος άρχισε να μας λέει ιστορίες από την μεταπολεμική Ελλάδα του 1945.\nΟι θεατές, ανεξαρτήτως φύλλου και ηλικίας, έδωσαν συγχαρητήρια σε όλους τους εκθέτες για αυτό το σπάνιο θέαμα που είδαν να ξετυλίγεται μπροστά τους. Τα εύσημα όμως και τα συγχαρητήρια ανήκουν και στην Ελληνική Λέσχη Φίλων Κλασσικής Μοτοσυκλέτας, που πλέον συμπληρώνει 30 χρόνια ιστορίας. Μιας ιστορίας που ξεκίνησε το 1990 με αξιόλογες δράσεις. Σε όλα αυτά τα χρόνια, ξεκινώντας από μια παρέα ρομαντικών ανθρώπων που τους ένωσε η αγάπη για τις κλασσικές μοτοσικλέτες, φτάσαμε στο σήμερα. Τα μέλη της λέσχης ξεπερνούν τα 300, καταφέρνοντας να σώσουν και να ανακατασκευάσουν σπάνιες κλασσικές μοτοσικλέτες στην χώρα μας.\nΗ λέσχη είναι πλέον μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φίλων Κλασσικού Αυτοκινήτου και Μοτοσυκλέτας και της FIVA (Παγκόσμια Ομοσπονδία Ιστορικών Οχημάτων). Παράλληλα διοργανώνει σε ετήσια βάση πληθώρα εκδηλώσεων όπως το Classic Trophy που σε ένα μήνα θα πραγματοποιηθεί στη Ρόδο, συμπόσια, καλλιστεία, καλλιτεχνικές βραδιές, ταξίδια και εξορμήσεις τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Ταυτόχρονα πιστοποιεί κλασσικές μοτοσικλέτες, εκδίδει το περιοδικό «Κραδασμοί» για τα μέλη της και πραγματοποιεί δράσεις έντονου κοινωνικού χαρακτήρα, όπως αιμοδοσίες με τράπεζα αίματος, και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις στηρίζοντας ευπαθείς ομάδες.\nΈνα μεγάλο μπράβο σε όλους όσους βοήθησαν να πραγματοποιηθεί αυτή η όμορφη εκδήλωση στο πεζόδρομο του Αλίμου, και εις άλλα με υγεία. Β.Ο.


Menthogel Αποστάτης Μεγάλου Δακτύλου 2τεμ. - It's Care Time\nΑΡΧΙΚΗ > ΓΥΝΑΊΚΑ>ΠΟΔΙΑ & ΧΕΡΙΑ>επιθέματα & προστατευτικά>Menthogel Αποστάτης Μεγάλου Δακτύλου 2τεμ.\nMenthogel Αποστάτης Μεγάλου Δακτύλου 2τεμ.\nMenthogel Αποστάτης μεγάλου δακτύλου Αποστάτης μεγάλου Δακτύλου Ιδιαίτερα μαλακό & αντιολισθιτικό επίθεμα υδρογέλης. Διορθώνει την μετατόπιση προς τα μέσα του μεγάλου δακτύλου επιβοηθώντας το κότσι. Επιπλέον ανακουφίζει απο πίεση & τριβή απο κάλους & σκληρύνσεις μεταξύ των δακτύλων. Φοριέται: με η χωρίς κάλτσα. Συνδυάζεται:με Ref. D Προστ.κότσι μεγ. Δακτ. Οδηγίες χρήσης: Σε ανοιχτές πληγές η δερματικές παθήσεις (ψωρίαση κ.λπ.), σας συνιστούμε όπως πριν την χρήση τους συμβουλευτείτε τον Δερματολόγο σας. Εάν είστε διαβητικός η έχετε κακή κυκλοφορία του αίματος, προτείνουμε όπως κατά τις πρώτες χρήσεις βεβαιωθείτε ότι το προϊόν δεν επιβαρύνει την κυκλοφορία του αίματος. Σε περίπτωση οποιασδήποτε αμφιβολίας συστήνουμε να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Τα προϊόντα ‘’Menthogel’’ είναι ιδανικά και για ρευματικούς ασθενείς και τους πάσχοντες από σφυροδακτυλία, πελματιαία απονευρωσίτιδα, άκανθα και νεύρωμα Morton’s. Συντήρηση-Πλύσιμο: Συστήνουμε να πλένονται καθημερινά με χλιαρό νερό βρύσης & μαλακό σαπούνι. Μετά το στέγνωμα, για καλύτερη προστασία και ανακούφιση να χρησιμοποιούνται με μαλακή φυσική απορροφητική πούδρα (ταλκ). Και τα 10 προϊόντα είναι σχεδιασμένα και εξειδικευμένα για την προστασία & ανακούφιση από την πίεση & την τριβή που δέχεται το πέλμα του ποδιού, οι κάλοι, το κότσι, το μετατάρσιο, η πτέρνα, η καμάρα, τα δάκτυλα.\nMenthogel Προστατευτικό Για Κότσι Μικρού Δακτύλου 2τεμ.\nMenthogel Προστατευτικό Μεταταρσίου 2 τεμ.\nMenthogel Μαξιλαράκι Σφυροδακτυλίας? 2τεμ.\nMenthogel Πατάκι Μεταταρσίου 2τεμ.\nCompeed Blisters Mixpack Διάφορα Επιθέματα Για Φουσκάλες 5 τμχ\nCompeed Επιθέματα για Κάλους Medium 6τεμ.\n6,21 € 4,78 €\nCompeed Επιθέματα Για Φουσκάλες Μικρά 6τεμ.\nCompeed Επιθέματα Για Κάλους Μεσαία 10τεμ.\nCompeed Επιθέματα Για Κάλους Ανάμεσα Στα Δάχτυλα Του Ποδιού 10τεμ.\nCompeed Επιθέματα Για Σκληρύνσεις Μεγάλα 2τεμ.\nCompeed Επιθέματα Για Σκληρύνσεις Μεσαία 6τεμ.\nCompeed Επιθέματα Για Κότσια Medium 5τμχ\nCompeed Επιθέματα Για Φουσκάλες Στα Δάχτυλα Των Ποδιών 8τεμ.\nCompeed Extreme Επιθέματα Για Φουσκάλες Μεσαία 5τεμ.\nGehwol Protective Plaster Thick Προστατευτικό Έμπλαστρο 4τεμ.\n8,54 € 6,32 €\nGehwol Toe Separators Αποστάτης Δακτύλων Ποδιών G Μεγάλο Μέγεθος 3τεμ.\n13,78 € 10,20 €\n11,25 € 8,33 €\nGehwol Toe Pad Cushion Προστατευτικό Κέλυφος G για τα Μικρά Δάκτυλα 1τεμ.\nGehwol Toe Protection Προστατευτικός Δακτύλιος Μεσαίο Μέγεθος 2τεμ.\n13,91 € 10,29 €\nGehwol Toe Protection Ring Προστατευτικός Δακτύλιος Δακτύλων Ποδιού G Μεγάλο Μέγεθος 2τεμ.\nImperial Feet Φουσκάλες Ποδιών 75ml\nGehwol Toe Separators Αποστάτης Δακτύλων Ποδιών G Μεσαίο Μέγεθος 3τεμ.\n12,92 € 9,56 €\nCarnation Corn Caps Γαρυφαλλάκι Επιθέματα Αφαίρεσης Κάλων 5τεμ.\n4,55 € 2,73 €\nCarnation Callous Caps Γαρυφαλλάκι Επιθέματα Αφαίρεσης Κάλων 2τεμ.\nScholl Duroni Επιθέματα Αφαίρεσης Σκληρύνσεων 2τμχ


ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ 2008 "ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ" 1: Σκέψεις πριν την ανάγνωση ενός μεγάλου βιβλίου\nΝαι και μια στάση εκεί που μου κόπηκε η ανάσα κι εκεί που με πήραν τα δάκρυα. Γιατί όχι;\nΕίπαμε. Δύσκολος και παράξενος αναγνώστης είμαι εγώ.\nΤώρα θα μου πεις, αφού το «παίζεις» κι εσύ συγγραφέας, γιατί δεν γράφεις έτσι, όπως απαιτείς απ’ τους άλλους;\nΑμ, δεν ξέρω να γράφω. Άμα ήξερα, δεν θα ήμουνα κι εγώ μια καλή συγγραφέας όπως τόσες άλλες, τις γνωστές; Εγώ γράφω βιώματά μου, όταν το έχω ανάγκη κι όταν μου την δίνει λίγο η ανάγκη της δόξας, βγάζω και κανένα βιβλίο και μετά τρέχω να κρυφτώ, γιατί οι αυτοβιογραφίες "πονάνε".\nΈνα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος, τους συνεργάτες και τους συντελεστές της επιμελημένης αυτής έκδοσης. Ειδικά αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω τον κ. Ηλία Μπαρτζουλιάνο για τη συνεργασία, τις πολύτιμες συμβουλές και τη βοήθεια που μου προσέφερε.\nΤέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ ανήκει δικαιωματικά στην κ. Φωτεινή Σαμαριτάκη που έκανε τη δακτυλογράφηση των χειρογράφων, αποκρυπτογραφώντας τα κάποιες φορές.\nΈφυγε ο Σάκης και ήρθα στα ίσια μου. Ήρθαν κι άλλοι πολλοί πελάτες, αλλά σ’ αυτούς δεν είχα θάρρος να πω:\n«Άντε γρήγορα! Τσίχλες αγοράζετε! Δεν διαλέγετε αυτοκίνητο!»\nΠώ, πω! Με πούντιασες κυρ Νίκο μου! Όχι γιατί έμοιαζα την Κατερίνα που βγήκε γυμνή στο δρόμο, αλλά μπες βγες όλη νύχτα έξω απ’ το περίπτερο, για να εξυπηρετήσω γρήγορα τους πελάτες να φύγουν, δεν φόραγα το μπουφάν, είχε και παγωνιά και την άρπαξα την πούντα!\nΔυο μέρες είμαι άρρωστη κυρ Νίκο μου, αλλά χαλάλι σας!\nΑναρτήθηκε από κυκλάμινο στις 2/11/2008 08:34:00 μ.μ.


Θέση Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (ΕΕΠ) με σύμβαση στην Ειδικότητα «Χημική Μηχανική» για το Τμήμα Χημικών Μηχανικών\nΕιδικός Εκπαιδευτικό Προσωπικό\n•\tΠτυχίο Πανεπιστημίου από Αναγνωρισμένο Πανεπιστήμιο στη Χημική Μηχανική ή τη Μηχανική Διεργασιών.\n•\tΙκανότητα χρήσης της Ελληνικής γλώσσας ως μητρική. Πολύ καλή γνώση της Αγγλικής γλώσσας.\n•\tΔιδακτορικός τίτλος.\n•\tΔιδακτική εμπειρία σε πανεπιστημιακό επίπεδο, πείρα στην οργάνωση εργαστηρίων καθώς και ερευνητικό / συγγραφικό έργο.\n1.\tΠαροχή διδακτικού έργου (διδασκαλία εργαστηριακών μαθημάτων, φροντιστηρίων κλπ), επίβλεψη της εργασίας και πρακτικής άσκησης φοιτητών ή/και αυτόνομη διδασκαλία μαθημάτων (για κατόχους διδακτορικού), ανάλογα με τις ανάγκες του Τμήματος.\n2.\tΑνάπτυξη, οργάνωση και εύρυθμη λειτουργία των εργαστηρίων του Τμήματος.\n1.\tΕπιστολή στην οποία:\n2.\tΒιογραφικό Σημείωμα (στα Αγγλικά ή/και στα Ελληνικά)\n3.\tΚατάλογο δημοσιεύσεων, εάν ισχύει\n4.\tΑποδεικτικά στοιχεία των προσόντων τους\n5.\tΟνόματα και στοιχεία δύο ατόμων από τους οποίους πιθανόν να ζητηθούν συστάσεις\n6.\tΣτοιχεία επικοινωνίας\n•\tΤο ΤΕΠΑΚ εφαρμόζει πολιτική ίσων ευκαιριών στο πλαίσιο των προσλήψεων και στα επακόλουθα στάδια επαγγελματικής σταδιοδρομίας και ενθαρρύνει άτομα και των δύο φύλων όπως υποβάλουν αίτηση για όλα τα επίπεδα στελέχωσης Ακαδημαϊκού και Διοικητικού Προσωπικού.\n•\tΤο Πανεπιστήμιο δεν κάνει καμία διάκριση σε σχέση με τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, το φύλο, την εθνικότητα, την ηλικία, τη σωματική ικανότητα, την οικογενειακή κατάσταση και το σεξουαλικό προσανατολισμό.\nTags: Cyprus University of Technology, work, Εργασία


Ο παππούς με το Πάρκινσον στον οίκο ανοχής: Το σόκιν ανέκδοτο της ημέρας (19/9) - Funny-Περίεργα - Athens magazine\nTο Athensmagazine.gr σας καλημερίζει με το κλασικό ανέκδοτο της ημέρας (19/9) και ελπίζουμε να σας αρέσει όσο και το χθεσινό.\nΈνας γέρος 90 χρονών με Πάρκινσον που έτρεμε ολόκληρος πάει σε έναν οίκο ανοχής. Λέει λοιπόν στην «κυρία» του σπιτιού.\n-Θέλω πέντε γυναίκες.\n-Τι να τις κάνεις ρε παππού εσύ πέντε γυναίκες εσύ τρέμεις ολόκληρος!\n-Δουλειά σου, έχω λεφτά και πληρώνω, θέλω πέντε γυναίκες είπα!\nΤι να κάνει λοιπόν και αυτή του στέλνει πέντε γυναίκες μόλις μπήκαν στο δωμάτιο οι γυναίκες και τους λέει:\n-Η μία θέλω να μου πιάσει το χέρι, η άλλη το άλλο χέρι, η τρίτη το πόδι, η τέταρτη το άλλο πόδι, και η πέμπτη να έρθει και να καθίσει πάνω μου.\nΜόλις τα κάνουν αυτά που τους είπε, λέει ο παππούς.\n-Ωραία, τώρα αφήστε με να τρέμω!\nΚυκλοφόρησε η φήμη στο δάσος, ότι η αρκούδα έχει κάνει μία λίστα με τα ζώα που επιθυμεί να φάει. Και φυσικά επικράτησε ένας πανικός στο δάσος.\nΣτη συνέλευση που κάνανε φοβισμένα τα ζώα, λέει ο λύκος:\n- «Αφήστε, θα πάω να της μιλήσω. Μόνο έτσι θα μάθουμε σίγουρα τι σκοπεύει να κάνει η αρκούδα».\nΌλα τα ζώα συμφώνησαν και ο λύκος ξεκινάει για το σπίτι της αρκούδας. Χτυπάει την πόρτα, του ανοίγει η αρκούδα.\n- Ω! Καλώς το λύκο. Τι κάνεις λύκε;\n- Καλά είμαι, ευχαριστώ. Θα ήθελα να σου μιλήσω. Είναι εύκολο;.\n- Φυσικά λύκε. Πέσμου...\n- Να, (διστακτικά), έχει βγει μια φήμη, ότι έχεις κάνει λίστα με τα ζώα που θα φας. Είναι αλήθεια;\n- «Ναι», λέει η αρκούδα.\n- Μήπως μπορείς να μου πεις αν είμαι μέσα;\n- Μισό λεπτό να δω. Λάμδα, λάμδα, λυ, λυ, λύκος. Ναι, είσαι μέσα.\n- Δηλαδή τώρα πρέπει να με φας;\n- «Ναι λυπάμαι», λέει η αρκούδα και τον τρώει.\nΠανικός επικρατεί στο δάσος όταν γίνετε γνωστό ότι η αρκούδα έφαγε το λύκο.\n- «Μην ανησυχείτε θα πάω εγώ. Με την πονηριά μου, κάτι θα καταφέρω. Σίγουρα», Λέει η αλεπού.\nΠάει στο σπίτι της αρκούδας, χτυπάει την πόρτα και της ανοίγει η αρκούδα.\n- Τι κάνεις αλεπού; Όλα καλά;\n- Μια χαρά. Αρκούδα, άκουσα ότι έχεις κάνει μία λίστα με τα ζώα που θα φας. Αληθεύει;\n- «Ναι», απαντάει η αρκούδα.\n- Μπορείς να μου πεις αν είμαι μέσα;\n- Ασφαλώς. Αλ, αλ, αλε, αλεπού. Είσαι.\n- Δηλαδή τώρα πρέπει να με φας ε;\n- «Ναι», απαντάει η αρκούδα και την τρώει.\nΑφού λοιπόν η αρκούδα έχει φάει τα περισσότερα ζώα, αποφασίζει να πάει να δει την αρκούδα και ο λαγός. Φτάνει έξω από το σπίτι της αρκούδας, χτυπάει την πόρτα και του ανοίγει η αρκούδα..\n- «Τι κάνεις λαγέ; Όλα καλά;», λέει η αρκούδα.\n- Καλά. Αλλά ακούγεται ότι έχεις φτιάξει μία λίστα με τα ζώα που θέλεις να φας. Είναι αλήθεια;\n- «Όντως», απαντάει η αρκούδα.\n- Και εγώ, είμαι μέσα;\n- Μισό λεπτό να δω. λάμδα, λάμδα, λα, λα, λαγός. Ναι, είσαι μέσα.\n- Να σου ζητήσω μια χάρη βρε αρκούδα;\n- Μπορείς να με σβήσεις;\n- «Ασφαλώς», λέει η αρκούδα και τον σβήνει!


Δημοσιεύτηκε: 07 Μάιος 2012, 17:54\nΣώπα ρε!!! :O Δεν το είχα ακούσει το νέο όσο παράξενο κι αν φαίνεται...όπως και νά' χει εδώ είναι ο σύνδεσμος:\nθα μου ήταν χρήσιμο να ακούσω παρατηρήσεις και σχόλια ώστε να βγεί τελικά όσο το δυνατό καλύτερος.\nΔημοσιεύτηκε: 09 Μάιος 2012, 12:53\nΚαλημέρα, ενημερώνω ότι τελείωσα με όσα είχα στο μυαλό μου. Ελπίζω να είναι αρκετά κια να βοηθήσουν. Το pdf μπορείτε να το βρείτε στον παραπάνω σύνδεσμο(προηγούμενο post). Καλή ανάγνωση παιδιά\nΔημοσιεύτηκε: 09 Μάιος 2012, 14:36\nposcore έγραψε: Καλημέρα, ενημερώνω ότι τελείωσα με όσα είχα στο μυαλό μου. Ελπίζω να είναι αρκετά κια να βοηθήσουν. Το pdf μπορείτε να το βρείτε στον παραπάνω σύνδεσμο(προηγούμενο post). Καλή ανάγνωση παιδιά\nΦαίνεται καλή δουλειά.\nEdit: Άνοιξε καλύτερα κάποιο νέο νήμα στην ενότητα "Το σχολείο του Φορουμ" για να μην χαθεί.\nΔημοσιεύτηκε: 09 Μάιος 2012, 14:41\nΕυχαριστούμε για το έγγραφο! Είναι όμορφη δουλειά.\nΈχω μερικά σχόλια για το ίδιο το έγγραφο (χρήση LibreOffice Writer) που θα ήθελα να δούμε πρώτα.\nΔες στο http://ubuntuone.com/3csKPg9jVncqSDWz2lHClo (PDF)\nκαι http://ubuntuone.com/678YlINNJs9fkx9imfbypP (ODT)\n1. χρησιμοποίησα τα πρότυπα/στυλ για τη δημιουργία εγγράφων στο LibreOffice Writer\n2. έγινε χρήση των στυλ στις σελίδες, στις παραγράφους και στις λέξεις. Πατάς F11 για να δεις τα διαθέσιμα στυλ, και επιλέγεις από εκεί.\n3. Δημιούργησα νέο στυλ για παράγραφο τύπου κώδικα, οπότε οι εσοχές, κτλ φτιάχνονται αυτόματα.\n4. Αφαίρεσα για τώρα τις παραγράφους για Windows, MacOS.\n5. Χρησιμοποίησα τη γραμματοσειρά Ubuntu αντί για την Comic Sans.\n6. Έβαλα ελληνική αρίθμηση στα κεφάλαια πρώτου επιπέδου.\nΔημοσιεύτηκε: 09 Μάιος 2012, 16:46\nIlias95 έγραψε: Άνοιξε καλύτερα κάποιο νέο νήμα στην ενότητα "Το σχολείο του Φορουμ" για να μην χαθεί.\nΟκ και ευχαριστώ\nsimosx έγραψε: Ευχαριστούμε για το έγγραφο! Είναι όμορφη δουλειά.\nΈκανα ότι μπορούσα. Προφανώς με τις αλλαγές το κάνουν πιο "επίσημο" κάτι που σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητο Ευχαριστώ! Αξίζει ο κόπος να ανοίξω νέο νήμα και να τα κάνω copy/paste ώστε να φαίνονται σε κάποιο post καθαρά?\nΔημοσιεύτηκε: 09 Μάιος 2012, 16:52\nposcore έγραψε: Έκανα ότι μπορούσα. Προφανώς με τις αλλαγές το κάνουν πιο "επίσημο" κάτι που σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητο Ευχαριστώ! Αξίζει ο κόπος να ανοίξω νέο νήμα και να τα κάνω copy/paste ώστε να φαίνονται σε κάποιο post καθαρά?\nΠράγματι, αξίζει να ανοίξεις νέα δημοσίευση για την ανάπτυξη του κειμένου. Είναι καλό να βοηθήσουν περισσότερα άτομα στο κείμενο.\n1. Η πιο πρόσφατη έκδοση του οδηγού του φόρουμ είναι https://forum.ubuntu-gr.org/viewtopic.php?f=9&t=19319 (2011)\nΤο νήμα αυτό είναι με το κείμενο που γράφτηκε από το προ-περσινό μάθημα. Στο κείμενό σου κάνε αναφορά και στον παραπάνω σύνδεσμο. Έχει κάποιες βελτιώσεις.\n2. Θα ήθελα να απαντήσω σε όποιο ερώτημα έχεις με τη χρήση του LibreOffice Writer, και τη χρήση των στυλ.\nΑπό τι στιγμή που το κείμενο ωριμάσει, είναι εφικτό να μπουν εφέ όπως διαφορετικά χρώματα στις γραμματοσειρές.\nΟπότε, άνοιξε νέα δημοσίευση και παρακολουθούμε εκεί.


Θεσσαλονικη: Ποινές φυλάκισης για τα επεισόδια στην «Ώρα του Διαβόλου» - e-thessalia.gr\n3 Φεβρουαρίου 2020, 19:39 3 Φεβρουαρίου 2020\nΠοινές φυλάκισης 4 και 6 μηνών -με αναστολή- επέβαλλε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης σε δύο νεαρούς άνδρες που κατηγορούνταν για συμμετοχή σε επεισοδιακή διαμαρτυρία διαδηλωτών, τον Οκτώβριο του 2017, έξω από το θέατρο «Αριστοτέλειον».\nΕπρόκειτο για διαμαρτυρία ενάντια στην θεατρική παράσταση «η Ώρα του Διαβόλου», το περιεχόμενο της οποίας χαρακτηρίστηκε από τους διαδηλωτές ως «βλάσφημο».\nΤο δικαστήριο έκρινε ένοχους τους δύο κατηγορούμενους για αντίσταση ενώ τους αθώωσε για μία σειρά από άλλες πράξεις, όπως διατάραξη κοινής ειρήνης και απρόκλητες σωματικές βλάβες. Οι ίδιοι στις απολογίες τους αρνήθηκαν τις πράξεις. Για την ίδια υπόθεση ήταν κατηγορούμενος και τρίτος άνδρας που κρίθηκε αθώος.\nΈνταση σημειώθηκε τον Οκτώβριο του 2017 έξω από το θέατρο «Αριστοτέλειον», στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όταν άτομα που κρατούσαν ελληνικές σημαίες και εικόνες, επιχείρησαν να διακόψουν την παράσταση «Ώρα του Διαβόλου». Τα περίπου 50 άτομα που βρέθηκαν έξω από το θέατρο δήλωσαν μεταξύ άλλων ότι είναι μέλη της οργάνωσης «Ιερός Λόχος».\nεπεισόδιαφυλάκισηΏρα του Διαβόλου\nΠροηγούμενο ΆρθροΦωτιά το μεσημέρι σε αποθήκη στον Αγ.ΟνούφριοΕπόμενο ΆρθροΚοτανίδης: ΕΔΕ για πιθανό ιατρικό λάθος από τους γιατρούς του Γεννηματάς


Με έμπνευση, άποψη και χιούμορ...!!!: Τι μέλλει γενέσθαι το μήνα Σεπτέμβριο για την Ελλάδα; - Όλες οι προβλέψεις\nΤι μέλλει γενέσθαι το μήνα Σεπτέμβριο για την Ελλάδα; - Όλες οι προβλέψεις\n«Όταν οι λαοί ξυπνούν οι τύραννοι πεθαίνουν»\nΦτάσαμε αισίως στον Σεπτέμβριο και μπαίνουμε σε ένα τρίμηνο φωτιά...\nΖητείται εργασία, προοπτική και ελπίδα. Ο κόσμος πονά, μην έχοντας τη δυνατότητα να εργαστεί, βλέποντας την τσέπη του άδεια και τις «υποχρεώσεις» που απορρέουν από το δικαίωμα της ζωής να είναι δυσβάσταχτες. Τα καλύτερα μυαλά φεύγουν στο εξωτερικό, ρίχνοντας μαύρη πέτρα και η κυβέρνηση, με τον προοδευμένο Ποσειδώνα στον 7ο, συνεχίζει να μιλά για «success story». Βέβαια, θα πρέπει να της αναγνωρίσουμε ότι παραμονή της εορτής της Μεγαλόχαρης πέτυχε ένα οικονομικό θαύμα, αυτό του πρωτογενές πλεονάσματος με τακτικές Greek- economics ή αλλιώς «δεν πληρώνω πιστωτές και τα παίρνω από όλους». Όταν όμως χάνεται μια ζωή για 1,20 ευρώ, όταν οι άνεργοι είναι κοντά στα δύο εκατομμύρια και ο λαός σου ζει από τα συσσίτια τότε πρέπει να σωπαίνεις ή να λες κάτι καλύτερο από το δήθεν «όλα πάνε καλά» γιατί όλα τα παραπάνω σε διαψεύδουν.\nΓια να δούμε όμως τι θα μας φέρει ο Σεπτέμβρης, ο τρυγητής.\nΌπως είπαμε και στον πρόλογο μπαίνουμε σε ένα τρίμηνο φωτιά. Επιπλέον πράγματα θα πάψουν να υφίστανται, τουλάχιστον στην μορφή που τα γνωρίζαμε, κι ένα εξ αυτών ίσως είναι και η ίδια η κυβέρνηση. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε πει προ ετών όταν ήταν βουλευτής στο ΛΑ.ΟΣ ότι αν κυβερνήσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. ΑΕ, τότε αγοράστε κονσέρβες και κρυφτείτε στα υπόγεια. «Adoni, the time has come». Ο προοδευμένος Ήλιος θέτει προ των ευθυνών τους πρόσωπα ενώ θα υπάρχουν απειλές παραίτησης και μη ψήφισης μέτρων και νομοσχεδίων. Παράλληλα, όμως μιλάει για την έναρξη μιας περιόδου που ελλοχεύει ο κίνδυνος να την πατήσουμε ως χώρα και ως έθνος. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις εξισώσεις του Άδη και του Βουλκάνους αντίστοιχα θα έχουμε εντάσεις και εκρήξεις βίας αλλά και επιθέσεις σε κτήρια που βρίσκονται υπό κατάληψη ή υπό φρούρηση.\nΟ προοδευμένος Υποθετικός Κρόνος μας μιλά για κυβερνητικές κινήσεις που θα κάνουν το λαό να υποφέρει (πάλι). Επίσης, έχουμε ξανά την ένδειξη για καταστρεπτική πυρκαγιά. Το σημείο της Μηδενικής Κριού δείχνει πως ο κόσμος είναι στα όρια του και απεργίες θα έχουν παλμό, συμμετοχή και διάρκεια. Επιπλέον, θα υπάρξει ένας πόλεμος με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Η χώρα θα γίνει πάλι έκτακτο δελτίο. Ο λαός όσον αφορά τα σπίτια του θα υποστεί αδικία ενώ ο Ζευς μιλά για κάποια έγγραφη δέσμευση κάποιων που θα αλλάξει τις πολιτικές ισορροπίες. Το μεσουράνημα δείχνει πως η πολιτική διπροσωπία θα προκαλέσει μεγάλο χαμό ενώ θα υπάρξουν προβλήματα με ασθενείς και νοσοκομεία.\nΣε οικονομικό επίπεδο, ο Ουρανός μιλά για μια πρόβα τζενεράλε. Αν κάποιοι έχουν πιστέψει το όνειρο της ανάκαμψης με κεφάλαια σε γουάν, ευρώ και δολάρια αντί αυτού θα δουν τα χαράτσια και τους δυσβάσταχτους φόρους που φέρνει η κυβέρνηση. Ο Ποσειδώνας μιλά για αντιρρησίες συνείδησης στους κόλπους της κυβέρνησης. Ειδήσεις που έρχονται στο προσκήνιο χαλούν το σκηνικό επιτυχίας που αυτή έχει στήσει. Η χώρα με τα τωρινά οικονομικά δεδομένα θέλει 8- 10 χρόνια για να βγει στις αγορές, κατά συνέπεια, ζωή με δανεικά, νέα μνημόνια και νέα μέτρα. Κι αν η Γερμανία αρνηθεί και αντιπροτείνει κούρεμα τότε «κλάφτα χαράλαμπε».\nΣτον αντίποδα, η αντιπολίτευση μπαίνει στο δρόμο να δείξει κατά πόσο μπορεί να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Το Μεσουράνημα μιλά για δυναμικές πράξεις, μεγάλες κουβέντες από πλευρά κυβέρνησης που θα φέρουν την έναρξη ενός νέου κοινωνικού αγώνα και πολιτικές αντιπαραθέσεις για σχολεία, σπίτια, απολύσεις και αποκρατικοποιήσεις. Ο αγώνας όμως αυτός μόνο αναίμακτος δεν θα είναι διότι ο προοδευμένος Ερμής μιλά για λόγια που ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα, γεγονός που μεταφράζεται σε αύξηση των ποσοστών της αντιπολίτευσης.\nΣε κυβερνητικό επίπεδο τα ψέματα θα δώσουν και θα πάρουν με τα νομοσχέδια να θυμίζουν υψηλή κοπτοραπτική προκειμένου να ικανοποιηθούν οι αντιρρησίες. Ωστόσο, θεωρώ πως μόνο οι γυναίκες που συμμετέχουν στην κυβέρνηση θα μείνουν στο απυρόβλητο.\nΗ θέση του Δία μιλά για προβλήματα όσον αφορά σε ζητήματα αποκρατικοποιήσεων και θέματα που σχετίζονται με τα πετρέλαια. Οι οικονομικοί μεγιστάνες φαίνεται προτιμούν τα δικά μας πετρέλαια αφού τα δίνουμε κοψοχρονιά. Επικοινωνιακά πολλά λάθη θα προκύψουν καθότι όπως λέει και ο λαός «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια». Διάφορα νομικά τερτίπια θα έρθουν στο προσκήνιο για να πάρουν την ψιλή κυριότητα, τη νομή και κατοχή των σπιτιών του κοσμάκη. Η Ελλάδα από 14 Σεπτεμβρίου μπαίνει σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια.\nΟι πολιτικές εξελίξεις τον Σεπτέμβριο θα είναι καταιγιστικές. Η ελπίδα ωστόσο αποτελεί για τους Έλληνες την ψυχολογική ντόπα προκειμένου να πετύχουμε το αδύνατο . Η ενεργοποίηση του τετραγώνου Ουρανού - Πλούτωνα (που θα κορυφωθεί τον Απρίλιο) θα φέρει απρόβλεπτα γεγονότα με ένα και μόνο σκοπό αυτά που χάνονται πάλι με χρόνια και καιρούς πάλι δικά μας να είναι.


Τα έθιμα του Αγίου Γεωργίου στην Ελλάδα – Μαλεβιζιώτης\nΚατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στις ιπποδρομίες συμμετείχαν δυο ομάδες, μια Χριστιανών και μια μουσουλμάνων, οι οποίοι σεβάστηκαν το έθιμο. Μόνο στον πόλεμο του '40 είχε σταματήσει το έθιμο για δυο χρόνια, καθώς δεν υπήρχαν νέοι στο χωριό για να αγωνιστούν. Στις μέρες μας, οι κάτοικοι της Καλλιόπης και άλλων γειτονικών χωριών, εκτρέφουν και προπονούν άλογα, αποκλειστικά και μόνο για να λάβουν μέρος στις Ιπποδρομίες του Αγίου Γεωργίου. Ο νικητής στεφανώνεται στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και βραβεύεται με ένα συμβολικό ποσό. Αμέσως μετά ανοίγει το χορό στο πανηγύρι που διοργανώνεται στην πλατεία του χωριού.\nΚάθε χρόνο ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου αναβιώνει στο Καστράκι Καλαμπάκας το έθιμο των μαντηλιών, με επίκεντρο το εξωκλήσι του Αη Γιώργη του Μαντηλά.\nΕκεί κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο νεότερο εξωκλήσι του αγίου που βρίσκεται στα ριζά του βράχου, στο ερειπωμένο ομώνυμο μοναστήρι, νέοι ζωσμένοι με εκατοντάδες μαντήλια – τάματα πιστών, σκαρφαλώνουν στο απότομο βράχο με τη βοήθεια σχοινιών. Σκοπός τους να κρεμάσουν τα καινούργια μαντήλια – τάματα και να πάρουν τα περσινά, τα οποία κατεβαίνοντας τα μοιράζουν ως φυλαχτό στους προσκυνητές που παρακολουθούν με δέος την ανάβαση καθώς είναι μια προσπάθεια ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη.\nΕτικέτες: Αγίου ΓεωργίουέθιμαΕλλάδα


VARALIS: Μαρτίου 2008\nΑναρτήθηκε από VARALIS στις 12:11 π.μ. 1 σχόλιο:\nΜέσα από το κελί της φυλακής μας. Ο καθένας μέσα από το κελί της φυλακής του πεινάει τον κόσμο. Πονά τα βράδια και τις μέρες που έρχονται και ο κόσμος παραμένει εκεί έξω. Εκεί που δεν ανήκει και δεν ανήκε ποτέ, αλλά που εκεί είναι το πραγματικό σπίτι και η πατρίδα του.\nΟ καθένας μέσα στη φυλακή του "βγαίνει" για να δει όσα πρόσωπα έχει στο μυαλό του, επίσης φυλακισμένα, αποδυναμωμένα, που τρέχουν συνεχώς στον περίβολο διατρανώνοντας την ελευθερία τους, που συνοψίζεται μόνο στο δικαίωμα να τρέχουν. Το μοίρασμα της μέρας. Και πάλι η επιστροφή στο σπίτι και το κλείσιμο της πόρτας και η μοναξιά που μεγαλώνει τους τείχους και κάνει την φυλακή και τις μέρες μεγαλύτερες.\nΌμως ο φυλακισμένος μισεί την ελευθερία του, δεν την χρειάζεται, όπως δεν χρειαζόμαστε το βάρος της ευθύνης μας, δεν χρειάζεται, δεν χρειαζόμαστε το απροσδιόριστο του χρόνου, αυτό που διαφεύγει όπως η άμμος που περνάει μέσα από τα δάχτυλα του χεριού και φεύγει σε κάποια ανατολή που δεν την είχαμε ζήσει ποτέ. Το ίδιο και ο χώρος, δικό μας δημιούργημα, δεν θα το απαρνηθούμε ποτέ γιατί ο φυλακισμένος δεν μπορεί να ξεχάσει την φυλακή του γιατί δεν είναι αυτός μέσα της, η φυλακή είναι μέσα του και την τρέφει. Γιατί η φυλακή υπάρχει πριν τον φυλακισμένο. Γιατί η φυλακή δεν έχει σίδερα, παράθυρα και φύλακες, γιατί η φυλακή έχει μια πόρτα που είναι ανοικτή, για τον καθένα ξεχωριστά.\n« Χιλιάδες χρόνους περπατάμε. Λέμε τον ουρανό «ουρανό» και τη θάλασσα «θάλασσα». Θ΄ αλλάξουν όλα μια μέρα και εμείς μαζί τους θ’ αλλάξουμε, αλλά η φύση μας ανεπανόρθωτα θα είναι χαραγμένη πάνω στην γεωμετρία που καταφρονέσομε στον Πλάτωνα. Και μεσ’ απ’ αυτήν, όταν σκύβουμε, όπως σκύβουμε καμιά φορά πάνω στα νερά του νησιού μας, θα βρίσκουμε τους ίδιους καστανούς λόφους, όρμους και κάβους, τους ίδιους ανεμόμυλους και τις ίδιες ερημοκλησιές, τα σπιτάκια που ακουμπάνε το ‘να στ’ άλλο, και τα αμπέλια που κοιμούνται σαν μικρά παιδιά, τους τρούλους και τους περιστεριώνες.\nΔεν θέλω να πω αυτά τα ίδια. Θέλω να πώ τις φυσικές και αυθόρμητες κινήσεις της ψυχής που γεννούν και διατάσσουν προς ορισμένη κατεύθυνση την ύλη. Τις ίδιες αναπάλσεις, τις ίδιες ανατάσεις προς το βαθύτερο νόημα ενός ταπεινού Παραδείσου, που είναι ο αληθινός μας εαυτός, το δίκιο μας, η ελευθερία μας, ο δεύτερος και πραγματικός ηθικός μας ήλιος.» Ο. Ελύτης – Μικρός Ναυτίλος\nΑναρτήθηκε από VARALIS στις 10:53 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι ήταν άνθρωποι, ήταν δηλαδή ικανοί να πράξουν και να σκεφτούν κάθε μέρα διαφορετικά, ήταν ικανοί για το καλό και το κακό, ακαταπαύστως. Η ελευθερία τους δεν περιορίζονταν παρά μόνο από τα κοινωνικά δεδομένα, τα οποία ούτως ή άλλως πάντα στηρίζουν όλα αυτά που έχουν πλάσει ως ιδεολογήματα , καθώς είναι γνωστό ότι βλέπουμε όχι αυτό που είναι τριγύρω μας αλλά αυτό που έχουμε στο μυαλό μας.\nΌταν ήρθε η τηλεόραση, λίγο μετά άρχισαν οι διαφημίσεις. Και σκεφθήκαν οι άνθρωποι της τηλεόρασης ότι δεν μπορούμε να μιλάμε κάθε μέρα σε ανθρώπους που βρίσκονται ανάμεσα στην σύγκρουση και που μπορεί να αλλάξουνε γνώμη. Οπότε έπρεπε να δημιουργηθεί ένας κόσμος που να μην έχει γωνίες, που το κακό και το καλό να είναι σχηματοποιημένο και που η ύπαρξη – το όν των φιλοσόφων – να μην προσδιορίζεται από τον καθορισμό της ουσίας αλλά από την αντανάκλαση της ουσίας. Γιατί αυτή η αντανάκλαση ουσιαστικά μπορεί να είναι διαχειρίσιμη. Έτσι πλάστηκε ένας virtual κόσμος από ένα Μέσο που διαχειρίζεται εικόνες ,24 ώρες το 24ωρο. Σε αυτόν τον κόσμο εντασσόμαστε όλοι. Στην αρχή τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κυρίως η τηλεόραση είχαν προορισμό να καταδεικνύουν προβλήματα, που ήταν υπαρκτά. Λίγο αργότερα έγινε κατανοητό ότι δεν αναδείκνυαν πλέον προβλήματα ήταν τα ίδια το πρόβλημα. Σε αυτό το πρόβλημα εντάσσονται τόσο οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αυτά όσο το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας,, που είναι υπό την επήρεια του. Ο μέσος άνθρωπος δεν είναι πλέον ικανός να αποτιμήσει τον κόσμο που ζει αλλά περιμένει από την τηλεόραση να το κάνει. Με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορεί να εκτιμήσει ούτε την ζωή που ζει αλλά περιμένει να βρει κάτι αντίστοιχο σε κάποιο reality, ώστε να συνεχίσει να του επιτρέπεται να ζει.\nΟι άνθρωποι που ζουν μέσα κυρίως οι δημοσιογράφοι – αλλά και οι κομπάρσοι – συνομιλητές τους - είναι σε τραγική θέση. Γράφει ο Bourdieu “ οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι διαθέτουν πολλές κοινές ιδιότητες, όσον αφορά την οικονομική τους κατάσταση αλλά και την προέλευση και την κατάρτισή τους, διαβάζονται μεταξύ τους, βλέπονται μεταξύ τους, συναντιώνται μονίμως μεταξύ τους σε τηλεοπτικές συζητήσεις όπου βλέπουμε και ξαναβλέπουμε πάντα τους ίδιους, έχει αποτελέσματα εγκλεισμού αλλά και, ας μην διστάζουμε να το πούμε, αποτελέσματα λογοκρισίας εξίσου δραστικά με τα αποτελέσματα που έχει μια κεντρική γραφειοκρατία, μια απροκάλυπτη πολιτική παρέμβαση» Και συνεχίζει λίγο πιο κάτω « Η τηλεόραση είναι ένα ελάχιστα αυτόνομο εργαλείο επικοινωνίας, στο οποίο ασκούν πίεση αλλεπάληλοι καταναγκασμοί, που απορρέουν από τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των δημοσιογράφων, σχέσεις ανταγωνισμού αχαλίνωτου, αμείλικτου, που αγγίζουν τα όρια του παραλόγου, που είναι επίσης σχέσεις συνεργείας, αντικειμενικής συνενοχής, θεμελιωμένες στα κοινά συμφέροντα που συνδέονται με την θέση των δημοσιογράφων στο πεδίο συμβολικής παραγωγής, καθώς και με το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι έχουν κοινές γνωστικές δομές, κατηγορίες αντίληψης και εκτίμησης που είναι άμεσα συναρτημένες με την κοινωνική τους προέλευση και με την κατάρτισή τους. …. Ο Πλάτων έλεγε ότι είμαστε ανδρείκελα της θεότητας. Έχουμε την αίσθηση ότι η τηλεόραση είναι μια σφαίρα όπου οι κοινωνικοί φορείς παρ’ όλο που που τηρούν τα προσχήματα της σπουδαιότητας, της ελευθερίας, της αυτονομίας και ακόμη χαίρουν μερικές φορές εξαιρετικής αίγλης (αρκεί να δει κανείς τις τηλεοπτικές ειδήσεις) είναι ανδρείκελα μιας αναγκαιότητας που πρέπει να περιγραφεί, μιας δομής που πρέπει να ανελκυστεί και να έρθει στην επιφάνεια»\nΚαι η αναγκαιότητα αυτή προσδιορίζεται από τις αξίες, της οποίες υιοθετεί. Και η ελληνική αναγκαιότητα από τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι οδηγείται από την αρχή της αντίθεσης. Πιο απλά, αδυνατώ να παραδεχτώ, οποιαδήποτε αξία αν αυτή δεν είναι προϊόν σύγκρουσης. Δηλαδή δεν αναγνωρίζω την αξία μου σε σχέση με τις αρχές που έχω υιοθετήσει αλλά αναγνωρίζω την αξία μου στην συγκρουσιακή σχέση με την αξία του άλλου. Αυτός ο τρόπος σκέψης και πράξης μας οδηγεί στο παράλογο ότι και ο «άλλος» το ίδιο σκέπτεται, ακριβώς, οπότε στην ουσία ακυρώνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, ο οποίος για να πάρει και πάλι αξία θα πρέπει να αντιπαρατεθεί με τον άλλον. Γι’ αυτό το λόγο δεν λύνονται ποτέ τα προβλήματα π.χ. έχουν γίνει ουκ ολίγες αντιπαραθέσεις για την παιδεία αλλά η παραγωγή είναι: 45% λειτουργικός αναλφαβητισμός στις πόλεις, 75% στην επαρχία. Στο ίδιο ακριβώς μοτίβο έχουν γίνει αντιπαραθέσεις για τα τροχαία, τα οποία αυξάνονται συνεχώς. Έχουν γίνει αντιπαραθέσεις για τα ναρκωτικά και συνεχίζουμε να είμαστε πρώτοι στους θανάτους. Τι δείχνει αυτό; Ότι είμαστε μια κοινωνία πρόθυμη να αντιπαρατεθεί και εντελώς απρόθυμη να λύσει τα προβλήματα. Είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε για τον αθλητισμό και για το πρωτάθλημα αλλά εντελώς απρόθυμοι να βάλουμε την φόρμα και να κατέβουμε στο γήπεδο. Πως τώρα, θέλουμε να «λύσουμε» ασφαλιστικό; Μα αυτό ακριβώς δείχνουν όλα στην τηλεόραση, ότι δεν θέλουμε. Θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιους που θέλουν να λύσουν ένα πρόβλημα και που συζητούν για κάποιους που θέλουν να λύσουν το ίδιο πρόβλημα, συζητώντας για κάποιους που επιθυμούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. « Αυτή η πορεία δεν τελειώνει πουθενά και κανένας δεν θα μπορέσει να διαβάσει τι γράφουν οι έγκλειστοι», όπως λέει ο Μπόρχες.\nΤι θα γίνει αύριο όμως όταν οι πραγματικοί άνθρωποι, τα παιδιά που ξεκληρίζουμε με τα αυτοκίνητα και με τα ναρκωτικά, η «πεταμένη» γενιά των 700 ευρώ πάρει μια πέτρα και σπάσει την οθόνη μας; Ποιος είναι ο κόσμος από την άλλη μεριά της τηλεόρασης;\nΑναρτήθηκε από VARALIS στις 12:42 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓια τον Mario Diacono, ποιητή, φίλο,\nΠου βρήκε τις παλιές μου σελίδες\nTaranto Ιούλιος του 1933\nΑυτός ο ήλιος θέλει να μάθουμε καλά ότι η μεγάλη μέρα είναι λεία του.\nΑπ’ τα χαράματα άρχισε να ροδίζει στα τελευταία χόρτα\nΣτον παλιό σταυρό πάνω στην σπαραγμένη πέτρα δεν θα κουραστεί ποτέ να παραχωρεί μια λάμψη ανακουφίζοντας των χεριών το σίδερο, σφυρί και λόγχη, καρφιά και τανάλια.\nΈριξε κεραυνό επάνω σ’ ένα χελιδόνι.\nΑλλά η κυριαρχία του από τις 7 ως τις 19 είναι διακριτική, ώρες ακόμα φιλόξενες.\nΓυάλισε με γλυκύτητα το χώρο τους.\nΟι σκιές που περικλείει και που περιστρέφονται αλλάζουν χρώματα κι από άσπρο βιολετί γίνονται ροζ, δεν είναι παρά σκέψεις ενός νέου περαστικού ερωτευμένου.\nΠερασμένες 7 όλα είναι έρημος γεμάτη, εκτός από την περιπλάνηση θηρίου λαχανιασμένου.\nΔίχως να βρίσκει ανακούφιση, κάθε λίγο, στον πρώτο ερχόμενο καπνό βυθίζει μάταια τη μούρη του.\nΤην ξανασηκώνει παραμένοντας εύπιστο.\nΧωρίς ν’ απελπιστεί φτάνει στο ζενίθ.\nΒρίσκεται κάτω από ένα σκληρό του αέρα που πέφτει αργά χωρίς βάρος όπως πέφτει κανείς μέσα στο όνειρο.\nΕίναι 14:00 επιτέλους.\nΟ τόπος γυμνός γίνεται μια τρύπα στην πίεση των ποδιών έτσι που το θηρίο λαχανιασμένο τρελαίνεται.\nΚι ένα κοπάδι αίγες τρέχουν ή χορεύουν.\nΟ ήλιος άγγιξε χώμα με τα πένθιμα πόδια της αράχνης.\nΒρέθηκε από τον Mario Diacono μέσα σε κάποια παλιά χαρτιά του Ποιητή. Πρέπει να ανήκει στην εποχή του ταξιδιού στην Πούλια το καλοκαίρι του 1933. (Μετ. Νίκος Βαραλής)\nΑναρτήθηκε από VARALIS στις 12:37 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣκεφτόμουν σήμερα, κοιτάζοντας αυτόν τον βροχερό ουρανό πως αν, από μια απρόσμενη χάρη, ξάνοιγε ξαφνικά το γαλάζιο, δεν θα ένοιωθα ούτε έκπληξη ούτε κι ελπίδα. Ακόμα κι η νοσταλγία δεν με πείθει πια. Έχω ξεπεράσει προ πολλού όλα τα στάδια όπου ο άνθρωπος μπορεί ακόμα να βρει μια αιτία για να ζήσει.\nΟι αχανείς ουρανοί από τις καθαρές νύχτες, κι αν ακόμα θα έπρεπε να αποκαλυφθούν για μένα, θα είχαν μια σημασία απόλυσης.\nΔεν γνωρίζεις – και ποιος ξέρει; - αυτή τη δυστυχία του να αισθάνεσαι εγκαταλελειμμένος.\nΕγκαταλελειμμένος ακόμα και από τα ίδια τα πράγματα, κι από το χώμα, ακόμα κι απ’ το μυστήριο των εποχών.\nΧωρίς «πλησίον»! θα ήταν δυνατόν να εποικίσεις τον κόσμο με φανταστικούς φίλους ! αλλά να μην έχεις μεγαλώσει σε καμία χώρα! αλλά να μη μεταφέρεις σε κανένα τόπο τον οικείο αέρα της καταγωγής σου! αλλά να μην περιπλανιέσαι πάντα σ’ εξορία.\nΈχτισα μια χώρα από κρύσταλλο για να πρέπει μοιραία να κατανοήσω, σε κάθε της σημείο, πως δεν ήταν πραγματική.\nΗ ζωή είναι μια σκληρή διαμάχη ταραγμένη από συμφορές πραγματικές και χρειάζεται το χώμα για να ριζώσει, και χρειάζεται τη ζέστη που ωριμάζει κι αρωματίζει, και χρειάζεται το σούρουπο που πλημμυρίζει με μελαγχολία και το πρωί που ανθίζει και παρηγορεί.\nΔεν έχω παρά δρόμους, δρόμους και δρόμους: το άπιαστο γκρι απ’ αυτή την πορεία χωρίς τέλος.\nΜέρος μιας επιστολής που στάλθηκε από το Παρίσι στις 23 Απριλίου 1920 ταυτόχρονα στον Giuseppe Prezzolini και στον Ardengo Soffici. Δημοσιευμένη κι αυτή από τον Luciano Robay στο βιβλίο του «Οι ρίζες της ποίησης του Giuseppe Ungaretti ( Eκδόσεις Ιστορίας και Φιλολογίας, Ρώμη 1962) Μετ: Νίκος Βαραλής\nΑναρτήθηκε από VARALIS στις 10:41 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΥγρός καιρός μ' υγρότατες λέξεις , βρέχει τα ρό από παντού. Κι αναλόγως των συμφώνων οι πέτρες μας. Ισως για αυτό οι λέξεις σήμερα βαραίνουν πιο πολύ απο τα χέρια μας. Καθώς αδυνατούμε να μάθουμε το χέρι, την πέτρα, την πέτρα που πληγώνει το χέρι ή και το χέρι που ρίχνει την πέτρα. Δεν θα ξαναγύρίσει ποτέ πίσω. Το χέρι, λέω, μπορεί αύριο να θρέψει η πληγή και να χαθεί, η πέτρα όμως που έφυγε δεν ξαναγυρίζει πίσω. Για μας τίποτε. Ονόματα μόνο, παράθεση συμφώνων και φωνηέντων, τεχνητώς φονευθέντων, δίχως νόημα. Κι όταν σου λέω βρέχει μην ψάχνεις υγρασίες και τέτοια χαλίκια. Βρέχει σημαίνει ρήμα, δύο σύμφωνα το βι και το ρο, κι ούτε βροχή.\nΕτσι φτάσαμε ώς εδώ. Μασκαρεμένοι από τις λέξεις. Και πίσω τους μια αδειανή σελίδα, απορούσα. Το ον όμως έχει ουσία. Χωρίς ουσία είναι φαινόμενο. Και το φαινόμενο είναι απαθές, ηθικόν, μονότροπον δηλαδή, ανύπαρκτο. Κι αν κάποιος σχολιάζει τα της ουσίας; Κρίμα που καταργήσαμε το σταυρό, την εξορία. Και τα καταργήσαμε γιατί δεν φοβόμαστε πια οτι κάποιος θα εγείρει θέματα ουσίας. Περί της ουσίας, ναι. Θυσιάσαμε την περι-ουσία - που λέει ο άσωτος και τώρα; Βαδίζουμε στο άκυρο την υπαρξή μας και που να μας εύρει ο θάνατος και τι να μας κάνει τους χωρίς λέξεις, τους ανύπαρκτους;\nΚαι το μασκάρεμα, λοιπόν; Μια απεικόνιση του ανύπαρκτου ειδώλου μας. Που πάει να πει η απομίμηση της εικονικής απεικόνισης, αυτής που αναιρεί την ύπαρξη. Ντύνομαι οσα σύμφωνα υγρά έχουν απομείνει θαλερά, ελπίζοντας οτι θα βρέξει τουλάχιστον, στα όνειρα.\nΑναρτήθηκε από VARALIS στις 11:07 μ.μ. 1 σχόλιο:


ορισμός του ουσιαστικού\nΤο ουσιαστικό καθιστά δυνατή την αναγνώριση πραγμάτων, όπως ένα άτομο, ένα ζώο ή ένα άψυχο στοιχείο, καθώς και οι σκέψεις και οι φυσικοί χώροι, για το λόγο αυτό εκφράζονται διαφορετικές ταξινομήσεις ανάλογα με το τι σκοπεύει να αναφερθεί.\nΓραμματική: κατηγορία λέξεων που αποτελούν το αντικείμενο μιας πρότασης και προσδιορίζει άτομα, πράγματα, ζώα\nΗ πιο διαδεδομένη χρήση που έχει η λέξη δίδεται κατόπιν αιτήματος του πεδίου της Γραμματικής και αναφέρεται σε αυτήν την κατηγορία λέξεων που μπορεί να είναι το θέμα μέσα σε μια πρόταση και που επιτρέπει επίσης να προσδιορίσει ή να ονομάσει ένα άτομο, ένα πράγμα, ένα ζώο, μεταξύ άλλων. Περιλαμβάνει μια κατηγορία στη γραμματική που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό όλων των ειδών θεμάτων ή αντικειμένων.\nΤο ουσιαστικό είναι επίσης γνωστό ως όνομα επειδή είναι ακριβώς μια από τις κύριες λειτουργίες του: ονομασία διαφόρων τύπων όντων. Υπάρχει ένα ποικίλο σύμπαν ουσιαστικών που θα αναλύσουμε παρακάτω με την αντίστοιχη λειτουργία τους.\nΤα σωστά ουσιαστικά είναι αυτά που χρησιμοποιούνται όταν ονομάζουν συγκεκριμένα ένα άτομο ή ένα αντικείμενο\n"Μαρία", "Ευρώπη", "Ιταλία" είναι κατάλληλα ουσιαστικά. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά αυτών είναι ότι πρέπει πάντα να γράφονται με κεφαλαίο αρχικό γράμμα. Η μη τήρηση αυτού του κανόνα ορθογραφίας συνεπάγεται την εμφάνιση ορθογραφικού σφάλματος.\nΜια άλλη τάξη είναι τα "κοινά ουσιαστικά", τα οποία χρησιμοποιούνται συνήθως για να καλούν κάθε άτομο, αντικείμενο ή ζώο\n"Dog", "man", "house", "computer" είναι μερικά παραδείγματα αυτών των ουσιαστικών. Κανονικά τα χρησιμοποιούμε για να ορίσουμε όλα αυτά τα πράγματα, άτομα που χρησιμοποιούνται και βρίσκονται καθημερινά. Το γεγονός ότι είναι κοινά ουσιαστικά δίνεται επειδή είναι πράγματα και άνθρωποι που έχουν χαρακτηριστικά που μοιράζονται οι άλλοι, δηλαδή, υπάρχει ένα ζήτημα που τους συνδέει.\nΕν τω μεταξύ, η κύρια διαφορά που παρουσιάζουν με τα προαναφερθέντα, σωστά ουσιαστικά, είναι ότι το τελευταίο εκφράζει κάτι μοναδικό και όχι κοινό. Η Μαρία είναι ένα σωστό ουσιαστικό επειδή είναι μοναδικό, ενώ η γάτα είναι ένα κοινό ουσιαστικό που προσδιορίζει έναν τύπο κατοικιδίου θηλαστικού με ορισμένα χαρακτηριστικά. Τώρα, αν λέμε τη γάτα Mora, θα μιλάμε για μια συγκεκριμένη και μοναδική γάτα.\nΑπό την πλευρά τους, αφηρημένα ουσιαστικά θα είναι αυτά που ανταποκρίνονται σε ιδέες ή συναισθήματα\nΟι αισθήσεις μας δεν μπορούν να τις αντιληφθούν, όπως η περίπτωση της χαράς, του πάθους, του μίσους, της ευτυχίας, μεταξύ άλλων. Από την άλλη πλευρά είναι τα συγκεκριμένα ουσιαστικά που γίνονται αντιληπτά από τις αισθήσεις μας, όπως είναι η περίπτωση ενός «τραπεζιού», μιας «καρέκλας», ενός «φύλλου χαρτιού», μεταξύ άλλων.\nΛογιστές και μη λογιστές\nΟι πρώτες είναι αυτές που είναι πιθανό να απαριθμηθούν: τρεις καρέκλες, τέσσερα τραπέζια, έξι μολύβια, ενώ οι μη μετρήσιμες δεν μπορούν να απαριθμηθούν με κανέναν τρόπο.\nΑτομικά και συλλογικά\nΕίναι μια άλλη τάξη που ονομάζει εκείνους που είναι υπεύθυνοι για την ονομασία ενός συγκεκριμένου όντος και εκείνους που ορίζουν όντα που περιλαμβάνουν άλλα της ίδιας τάξης, αντίστοιχα Έτσι, ο σκύλος θα είναι ένα μεμονωμένο ουσιαστικό που καλεί ένα ειδικό ον και το πακέτο θα είναι ένα συλλογικό ουσιαστικό επειδή ονομάζει όλα τα σκυλιά.\nΠαράγωγα και πρωτόγονα\nΟι πρώτοι καταλαβαίνουν εκείνες που προέρχονται από μια άλλη λέξη, για παράδειγμα "εστιατόριο θαλασσινών", που προέρχεται από "οστρακοειδή". και από την πλευρά τους τα πρωτόγονα δεν προέρχονται από καμία άλλη λέξη, "τάξη" για παράδειγμα.\nΣε μια άλλη ερμηνεία, εκτιμούμε τον όρο ως εργαλείο για να διακρίνουμε κάτι που έχει πραγματική, ανεξάρτητη και ατομική ύπαρξη\nΌταν θέλετε να συνειδητοποιήσετε ότι κάτι παρουσιάζει πραγματική, ανεξάρτητη και ατομική ύπαρξη λέγεται ότι είναι ουσιαστικό.\nΣημασία κάτι ή κάποιον\nΚαι επίσης, εάν η πρόθεση είναι να αναφέρεται στο αναγκαιότητα ή τεράστια σημασία για κάτι ή κάποιον η λέξη ουσιαστικό θα χρησιμοποιηθεί για να αναφέρεται σε αυτό. Για παράδειγμα, "τα νέα ευρήματα της έρευνας ήταν ουσιαστικά για να την προωθήσουν και να πλησιάσουν τον ένοχο."


«Ο Καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία» του Μπρεχτ στο Αλκυονίς - www.mcnews.gr\nΤρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2021 - 6:09:24μ.μ.\nΤον Ιανουάριο του 2017 τιμώντας αυτήν την ιστορική επέτειο η NEW STAR παρουσιάζει την κινηματογραφημένη θεατρική παράσταση του 1983 στο θέατρο BERLINER ENSEMBLE που ίδρυσε ο ίδιος ο Μπρεχτ. Μια εκπληκτική παράσταση με τους σημαντικότερους συντελεστές της εποχής τους. Σκηνοθεσία του Peter Kupke, μουσική: Paul Dessau, φωτογραφία: Bernd Müller, πρωταγωνιστούν: Franziska Troegner, Ekkehard Schall, Hans-Peter Reinecke.\n«Ο Καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία» του Μπρεχτ, είναι από εκείνα τα έργα που συγκινούν το κοινό και αγαπιούνται από αυτό γιατί το θέμα τους είναι απλό, βαθιά ανθρώπινο, πιστό στον άνθρωπο και στη δημιουργική πλευρά του. Ένα λαϊκό παραμύθι, αισθαντικό και καθάριο, τοποθετείται από τον συγγραφέα, μπροστά από το ιστορικό φόντο που είναι -όπως πάντα- άγριο, αδίστακτο και σκοτεινό. Έτσι, κατά τη διάρκεια της δράσης, η εξουσία θα ρίχνει τη βαριά σκιά της πάνω στην παραμυθία , με αποτέλεσμα αυτό που βλέπουμε μια να λούζεται στο φως, μια να χάνεται στο σκοτάδι. Για να μην ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος και τα έργα του είναι καλός και κακός, φωτεινός και σκοτεινός, αγρίμι και ήμερο αρνί.\nΠλέοντας στο ρεύμα της ιστορίας, στην ατομική του βαρκούλα, ο άνθρωπος θα γέρνει πότε από δω, πότε από κει, ώσπου να ισορροπήσει ενώνοντας τον εαυτό του με το μεγάλο, το πλέον ουτοπικό παραμύθι: τη συλλογική παρουσία και δράση. Για να συνεχίσει να μπαίνει στη σκιά της εξουσίας και να βγαίνει από αυτήν, κρατώντας ζωντανή, αν μπορεί, τη δύναμη της αγάπης και άσβεστο μέσα του το κεράκι της ανθρωπιάς και της καλοσύνης.