WALTER BENJAMIN ΟΚΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ - PDF\nWALTER BENJAMIN ΟΚΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ\nDownload "WALTER BENJAMIN ΟΚΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ"\n1 WALTER BENJAMIN ΟΚΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Βάλτερ Μπένγιαµιν γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1892 στο Βερολίνο κι αυτοκτόνησε στις 26 Σεπτεµβρίου 1940 στα ισπανικά σύνορα, για να µην πέσει στα χέρια της Γκεστάπο. Τα κυριότερα έργα του είναι: GOETHES WAHL VERWANDTSCHAFTEN (Οι εκλεκτικές συγγένειες του Γκαίτε) URSPRUNG DES DEUTSCHEN TRAUERSPIELS (Προέλευση της γερµανικής τραγωδίας) DAS KUNSTWERK IM ZEITALTER SEINER TECHNISCHEN REPRODUZIERBARKEIT (Το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιµότητάς του) EINBAHNSTRASSE (Μονόδροµος) BERLINER KINDHEIT UM NEUNZEHNHUNDERT (Η παιδική ηλικία του Βερολίνου γύρω στα 1900) Και διάφορα δοκίµια, που ανήκουν στην ηµιτελή και αποσπασµατική εργασία του PARIS, DIE HAUPSTADT DES 19, JAHRHUNDERTS (Παρίσι, η πρωτεύουσα του 19 ου αιώνα)\n2 Α ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ\n3 Η θεµελίωση των καλών τεχνών και η καθιέρωση των διαφόρων τύπων τους ανάγεται σε µία εποχή που διέφερε ριζικά απ τη δική µας και σε ανθρώπους που η εξουσία τους πάνω στα πράγµατα και τις καταστάσεις ήταν µηδαµινή σε σύγκριση µε τη δική µας. Όµως η εκπληκτική ανάπτυξη, που γνώρισαν τα µέσα µας ως προς την προσαρµοστική τους ικανότητα και την ακρίβεια τους, µας ανοίγει για το εγγύτερο µέλλον την προοπτική των πιο ριζικών αλλαγών στην αρχαία βιοµηχανία του Ωραίου. Σ' όλες τις τέχνες υπάρχει µία υλική πλευρά, που δεν µπορεί πια να αντιµετωπίζεται όπως πρώτα. δεν µπορεί πια να ξεφύγει από τις επιδράσεις της σύγχρονης επιστήµης και της σύγχρονης πρακτικής. Εδώ και είκοσι χρόνια ούτε η ύλη, ούτε ο χώρος ούτε ο χρόνος είναι πια αυτό που ανέκαθεν ήσαν. Πρέπει να περιµένει κανείς πως καινοτοµίες τόσο µεγάλες θα µεταβάλλουν ολόκληρη την τεχνική των τεχνών, θα επηρεάσουν έτσι ακόµα και την έµπνευση και τελικά ίσως φτάσουν στο σηµείο ν' αλλάξουν ακόµα και την ίδια την έννοια της τέχνης κατά τον πιο γοητευτικό τρόπο. Πωλ Βαλερύ, PIECES SUR L ART, Παρίσι (LA CONQUETTE DE L UBIQUITE) Πρόλογος Όταν ο Μαρξ επιχείρησε την ανάλυση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ο τρόπος αυτός παραγωγής βρισκόταν στις απαρχές του. Ο Μαρξ κατέστρωσε το εγχείρηµά του έτσι που να αποκτήσει προγνωστική αξία. Ανάτρεξε στις θεµελιακές σχέσεις της καπιταλιστικής παραγωγής και τις παράστησε έτσι ώστε να προκύψει από αυτές τι έπρεπε να περιµένει κανείς µελλοντικά από τον καπιταλισµό. Προέκυψε πως από αυτόν δεν έπρεπε να περιµένει κανείς µόνο µία όλο και εντονότερη εκµετάλλευση των προλετάριων, αλλά, τελικά, επίσης και τη δηµιουργία των προϋποθέσεων, που θα κάνουν εφικτή την κατάργησή του. Η αλλαγή του εποικοδοµήµατος, που γίνεται πολύ βραδύτερα από την αλλαγή της υλικής βάσης, χρειάστηκε πάνω από µισό αιώνα για να επιβάλλει στη συνείδηση, σ' όλα τα πολιτιστικά επίπεδα, την αλλαγή των συνθηκών παραγωγής. Μόλις σήµερα µπορούµε να αποφανθούµε µε ποια µορφή έγινε αυτό. Οι αποφάνσεις αυτές πρέπει να ικανοποιούν ορισµένες απαιτήσεις.\n4 Αλλά στις απαιτήσεις αυτές δεν αντιστοιχούν τόσο πολύ θέσεις σχετικά µε την τέχνη του προλεταριάτου µετά την κατάληψη της εξουσίας, για να µη µιλήσουµε καθόλου για την τέχνη στην αταξική κοινωνία, όσο µάλλον θέσεις σχετικά µε τις εξελικτικές τάσεις της τέχνης υπό τις σηµερινές συνθήκες παραγωγής. Η διαλεκτική τούτων των συνθηκών γίνεται αισθητή στο εποικοδόµηµα όχι λιγότερο απ' όσο στην οικονοµία. Γι' αυτό θα ήταν λάθος να υποτιµήσει κανείς τη µαχητική αξία τέτοιων θέσεων. Παραµερίζουν µία σειρά ξεπερασµένες έννοιες - όπως δηµιουργικότητα και ιδιοφυία, αιώνια αξία και µυστικό-, έννοιες που η ανεξέλεγκτη (και τη στιγµή αυτή δυσεξέλεγκτη) χρήση τους οδηγεί στην επεξεργασία των καλλιτεχνικών δεδοµένων µε φασιστικό πνεύµα. Οι έννοιες που θα εισαγάγω παρακάτω και που είναι καινούριες στη θεωρία της τέχνης διαφέρουν απ' τις πιο τρέχουσες κατά το ότι είναι τελείως απρόσφορες για τους σκοπούς του φασισµού. Αντίθετα είναι πρόσφορες για τη διατύπωση επαναστατικών αιτηµάτων στην πολιτική που αφορά την τέχνη. 1 Κατά βάση το έργο της τέχνης ήταν πάντα αναπαραγώγιµο. Ότι έφτιαξαν άνθρωποι, µπορούσαν πάντα να το αποµιµηθούν άνθρωποι. Η ανάπλαση αυτή γινόταν από µαθητές για να εξασκηθούν στην τέχνη, από δασκάλους για τη διάδοση των έργων, και τέλος από διψασµένους για κέρδος τρίτους. Αντίθετα, η τεχνική αναπαραγωγιµότητα του έργου τέχνης είναι κάτι το καινούριο, που καθιερώνεται στην ιστορία κατά διαλείµµατα και µε ώσεις που απέχουν χρονικά πολύ η µία από την άλλη, αλλά µε όλο και µεγαλύτερη ένταση. Οι Έλληνες δεν γνώριζαν παρά µόνο δύο διαδικασίες τεχνικής αναπαραγωγής έργων τέχνης: τη χύτευση και την κοπή. Μπρούτζοι, τερακότες και νοµίσµατα ήταν τα µόνα έργα τέχνης που οι Έλληνες µπορούσαν να κατασκευάσουν µαζικά. Όλα τα όλα ήταν «µοναδικά» και δεν µπορούσαν να αναπαραχθούν τεχνικά. Με την ξυλογραφία έγινε για πρώτη φορά αναπαραγώγιµη η γραφική τέχνη. πέρασε πολύς καιρός πριν, µε την τυπογραφία, γίνει αναπαραγώγιµη και η γραφή. Είναι γνωστές οι τεράστιες αλλαγές που έφερε στη φιλολογία η τυπογραφία, η τεχνική αναπαραγωγιµότητα της γραφής. Αλλά δεν είναι παρά µία, αν και ιδιαίτερα σηµαντική, περίπτωση του φαινοµένου, που εξετάζουµε εδώ σε κοσµοϊστορική κλίµακα. Στην ξυλογραφία, έρχονται να προστεθούν,\n5 κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η χαλκογραφία και η τσιγκογραφία, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα προστίθεται και η λιθογραφία. Με τη λιθογραφία η τεχνική της αναπαραγωγής φτάνει σ ένα θεµελιακά καινούριο στάδιο. Η πολύ πιο ακριβής διαδικασία, που διακρίνει την αποτύπωση ενός σχεδίου πάνω σε µία πέτρα από την εγχάραξή του σ' ένα ξύλο ή την εντύπωσή του σε µία χάλκινη πλάκα, έδωσε στη γραφική τέχνη για πρώτη φορά τη δυνατότητα να διοχετεύει τα προϊόντα της στην αγορά όχι µόνο µαζικά (όπως πρώτα), αλλά και σε διαρκώς καινούριες µορφές. Η λιθογραφία χάρισε στη γραφική τέχνη την ικανότητα να συνοδεύει εικονογραφικά την καθηµερινή ζωή. Άρχισε να συµβαδίζει µε την τυπογραφία. Ενώ όµως βρισκόταν σ' αυτή την απαρχή, υπερφαλαγγίστηκε, λίγες µόλις δεκαετίες µετά την εφεύρεση της λιθογραφίας, απ τη φωτογραφία. Με τη φωτογραφία το χέρι αποδεσµεύτηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της εικονογραφικής αναπαραγωγής απ τα σπουδαιότερα καλλιτεχνικά καθήκοντα, που τώρα πια περιέρχονται στο µάτι που κοιτάζει µέσα στον αντικειµενικό φακό. Μια και το µάτι συλλαµβάνει ταχύτερα απ όσο ζωγραφίζει το χέρι, η διαδικασία της εικονογραφικής αναπαραγωγής επιταχύνθηκε τόσο αφάνταστα, που µπορούσε πια να συµβαδίζει µε την οµιλία. Ο οπερατέρ φιξάρει τις εικόνες στο στούντιο µε την ίδια ταχύτητα µε την οποία µιλάει ο ηθοποιός. Αν στη λιθογραφία ήταν κρυµµένη εν δυνάµει η εικονογραφηµένη εφηµερίδα, στη φωτογραφία ήταν κρυµµένος ο οµιλών κινηµατογράφος. Η τεχνική αναπαραγωγή του ήχου πρωτοεπιχειρήθηκε στα τέλη του περασµένου αιώνα. Οι συγκλίνουσες αυτές προσπάθειες έκαναν να διαγραφεί µία κατάσταση, που ο Πωλ Βαλερύ χαρακτηρίζει µε τη φράση: "Όπως το νερό, το γκάζι και το ηλεκτρικό ρεύµα µε µία σχεδόν ανεπαίσθητη κίνησή µας έρχονται από µακριά στο σπίτι µας για να µας υπηρετήσουν, έτσι θα εφοδιαζόµαστε µε εικόνες και ήχους που, µε µία µικρή κίνηση, σχεδόν µε ένα νεύµα, θα µπαίνουν σε λειτουργία και µε τον ίδιο τρόπο θα µας αφήνουν πάλι" (1). Γύρω στα 1900 η τεχνική αναπαραγωγή είχε φτάσει σ' ένα επίπεδο, στο οποίο όχι µόνο άρχισε να κάνει αντικείµενό της το σύνολο των παραδοσιακών έργων τέχνης και να υποβάλλει την επίδρασή τους στις πιο βαθιές αλλαγές, αλλά κατέκτησε και µία δική της θέση στις καλλιτεχνικές µεθόδους. Για τη µελέτη αυτού του επιπέδου τίποτα δεν είναι διαφωτιστικότερο απ' το τι επιπτώσεις είχαν οι δύο διαφορετικές εκφάνσεις της - η αναπαραγωγή του\n6 έργου τέχνης και ο κινηµατογράφος - στην τέχνη µε την παραδοσιακή της µορφή. 2 Ακόµα και από το πιο τέλειο αντίγραφο λείπει ένα πράγµα: το "εδώ" και "τώρα" του έργου τέχνης - η ανεπανάληπτη παρουσία του στον τόπο, στον οποίο βρίσκεται. Αλλά αυτή ακριβώς η ανεπανάληπτη παρουσία, και µόνο αυτή, ήταν το αντικείµενο της ιστορίας ενός δεδοµένου έργου τέχνης κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του. Στην ιστορία αυτή ανήκουν τόσο οι αλλοιώσεις, που έπαθε η φυσική δοµή του στο πέρασµα του χρόνου, όσο και οι εναλλασσόµενες ιδιοκτησιακές σχέσεις στις οποίες ενδεχοµένως ενεπλάκη (2). Οι πρώτες ανιχνεύονται µόνο µε χηµικές ή φυσικές αναλύσεις, που δεν είναι δυνατό να γίνουν πάνω στο αντίγραφο. η ανίχνευση των δεύτερων είναι αντικείµενο µίας παράδοσης, που η παρακολούθησή της δεν µπορεί παρά να ξεκινήσει απ' το πρωτότυπο. Το "εδώ" και "τώρα" του πρωτότυπου αποτελεί την έννοια της γνησιότητάς του. Οι χηµικές αναλύσεις της πατίνας ενός µπρούτζινου έργου τέχνης µπορούν να βοηθήσουν στην εξακρίβωση της γνησιότητάς του. κατ' ανάλογο τρόπο η απόδειξη πως ένα ορισµένο χειρόγραφο του Μεσαίωνα προέρχεται από ένα αρχείο του 15ου αιώνα µπορεί να βοηθήσει στην εξακρίβωση της γνησιότητάς του. Ολόκληρος ο τοµέας της γνησιότητας ξεφεύγει από την τεχνική - και φυσικά όχι µόνο από την τεχνική αναπαραγωγιµότητα (3). Αλλά ενώ το γνήσιο διατηρεί ακέραιο το κύρος του απέναντι στο χειροποίητο αντίγραφο, που κατά κανόνα στιγµατίζει σαν πλαστό, δεν συµβαίνει το ίδιο και µε το τεχνικό αντίγραφο. Οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος είναι πως το τεχνικό αντίγραφο αποδεικνύεται περισσότερο αυτόνοµο απέναντι στο πρωτότυπο απ όσο το χειροποίητο. Με τη φωτογραφία, λόγου χάρη, µπορεί να τονίσει απόψεις του πρωτότυπου, που είναι προσιτές µόνο σ ένα ρυθµιζόµενο φακό που διαλέγει κατά βούληση την οπτική γωνία του, όχι όµως και στο ανθρώπινο µάτι, ή µπορεί µε τη βοήθεια ορισµένων µεθόδων, όπως η µεγέθυνση ή το ρελαντί, να συγκρατήσει εικόνες που ξεφεύγουν ολότελα απ' τη φυσική οπτική. Ο δεύτερος λόγος είναι πως η τεχνική αναπαραγωγή µπορεί να µεταφέρει το αντίγραφο του πρωτότυπου σε συνθήκες, που δεν είναι εφικτές στο ίδιο το πρωτότυπο. Πάνω απ' όλα του δίνει τη δυνατότητα να\n7 πηγαίνει αυτό το ίδιο στο θεατή ή τον ακροατή, είτε µε τη µορφή της φωτογραφίας είτε µε τη µορφή της πλάκας γραµµοφώνου. Ο καθεδρικός ναός φεύγει απ' τη θέση του για να εγκατασταθεί στο στούντιο του φιλότεχνου. το χορωδιακό έργο, που εκτελούνταν σε µία κλειστή αίθουσα ή στο ύπαιθρο, µπορεί να το ακούσει κανείς στο δωµάτιό του. Οι συνθήκες, στις οποίες µπορεί να µεταφερθεί το προϊόν της τεχνικής αναπαραγωγής του έργου τέχνης, µπορεί κατά τα άλλα να αφήνουν άθικτη την υπόσταση του έργου τέχνης - πάντως όµως εξουδετερώνουν το "εδώ" και "τώρα" του. Αν και αυτό δεν ισχύει διόλου µόνο για το έργο τέχνης, αλλά και για ένα τοπίο π.χ., που περνάει µπροστά στον θεατή µίας ταινίας, ωστόσο το γεγονός αυτό θίγει έναν εξαιρετικά ευαίσθητο πυρήνα στο αντικείµενο της τέχνης, έναν πυρήνα που τόσο εύθικτο δεν έχει κανένα φυσικό αντικείµενο. Πρόκειται για τη γνησιότητά του. Η γνησιότητα ενός πράγµατος είναι το σύνολο όλων των στοιχείων του που έχουν εξαρχής διηνεκή χαρακτήρα, απ' την υλική αντοχή του ως την αξία του σαν ιστορικής µαρτυρίας. Εφόσον η τελευταία στηρίζεται στην πρώτη, µε το αντίγραφο, όπου η πρώτη ανεξαρτητοποιείται απ' τον άνθρωπο, κλονίζεται και η τελευταία, δηλαδή η αξία του αντικειµένου σαν ιστορικής µαρτυρίας. Βέβαια µόνο αυτή κλονίζεται. εκείνο όµως που κλονίζεται µε τη µορφή της είναι το κύρος του αντικειµένου (4). Αυτό που χάνεται µ αυτόν τον τρόπο µπορεί να το συνοψίσει κανείς µε την έννοια της «αίγλης» (AURA) και να πει: αυτό που παρακµάζει στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιµότητας του έργου τέχνης είναι η αίγλη του. Το γεγονός αυτό είναι ενδεικτικό. η σηµασία του ξεπερνάει τα όρια της τέχνης. Η τεχνική της αναπαραγωγής, θα µπορούσαµε να το διατυπώσουµε, αποσπά το προϊόν της αναπαραγωγής από το χώρο της παράδοσης. Πολλαπλασιάζοντας τον αριθµό των αντιγράφων, βάζει στη θέση της µοναδιαίας παρουσίας του τη µαζική παρουσία του. Και επιτρέποντας στο αντίγραφο να πάει να συναντήσει το άτοµο στην εκάστοτε κατάστασή του, κάνει το προϊόν της αναπαραγωγής επίκαιρο. Τα δύο αυτά προτσές οδηγούν σ ένα ισχυρό κλονισµό του παραδοσιακού έναν κλονισµό της παράδοσης, που είναι η άλλη όψη της σηµερινής κρίσης και ανανέωσης της ανθρωπότητας. Έχουν στενότατη σχέση µε τα µαζικά κινήµατα των ηµερών µας. Ο ισχυρότερος εκπρόσωπός τους είναι ο κινηµατογράφος. Η κοινωνική σηµασία του ακόµα και στην πιο θετική\n8 της µορφή, και ακριβώς µάλιστα σ' αυτή, δεν είναι νοητή χωρίς αυτή τη διαβρωτική, καθαρτήρια πλευρά του: τη διάλυση της αξίας της παράδοσης στην πολιτιστική κληρονοµιά. Το φαινόµενο αυτό πουθενά αλλού δεν είναι τόσο κατάδηλο όσο στις µεγάλες ιστορικές ταινίες. Κατακτά όλο και καινούριους χώρους, κι όταν ο Άµπελ Γκανς αναφωνεί το 1927 ενθουσιασµένος : "Οι Σαίξπηρ, οι Ρέµπραντ, οι Μπετόβεν θα γυρίζουν ταινίες... όλοι οι θρύλοι, όλες οι µυθολογίες κι όλοι οι µύθοι, όλοι οι θρησκευτικοί µύστες, ακόµα κι όλες οι θρησκείες... περιµένουν την κινηµατογραφική τους ανάσταση, και οι ήρωες στριµώχνονται στις πύλες" (5), δίνει χωρίς βέβαια να έχει αυτή την πρόθεση, το σύνθηµα για εκτεταµένη ανατροπή. 3 Μαζί µε τον τρόπο ύπαρξης των ανθρώπινων κοινωνιών αλλάζει, κατά µεγάλες χρονικές περιόδους, και ο τρόπος µε τον οποίο οι αισθήσεις των ανθρώπων αντιλαµβάνονται τον κόσµο. Ο τρόπος, µε τον οποίο οργανώνεται η αισθητηριακή αντίληψη του ανθρώπου το µέσο, µε το οποίο γίνεται -, δεν καθορίζεται µόνο από φυσικούς, αλλά και από ιστορικούς παράγοντες. Η εποχή της µετανάστευσης των λαών, στην οποία δηµιουργήθηκε η υστερορωµαϊκή καλλιτεχνική βιοµηχανία και η «Γένεση της Βιέννης» 1, δεν είχε µόνο διαφορετική τέχνη από την αρχαιότητα, αλλά και διαφορετική αισθητηριακή αντίληψη. Οι ιστορικοί της σχολής της Βιέννης, ο Ρήγκελ και ο Βίκχοφ, που αντιτάχθηκαν στο βάρος της κλασικής παράδοσης, κάτω από το οποίο έµενε θαµµένη κάθε τέχνη, ήταν οι πρώτοι που σκέφτηκαν να εξαγάγουν απ' την παράδοση τούτη συµπεράσµατα για την οργάνωση της αισθητηριακής αντίληψης στην εποχή, κατά την οποία αυτή η παράδοση ήταν ακόµα ζωντανή. Όσο όµως βαρυσήµαντες κι αν ήταν οι διαπιστώσεις τους, είχαν το όριό τους στο ότι οι ερευνητές αυτοί αρκέστηκαν να καταδείξουν τη σηµειολογία που χαρακτήριζε την αισθητηριακή αντίληψη στην υστερορωµαϊκή εποχή. εν προσπάθησαν - και ίσως δεν µπορούσαν - να δείξουν τις κοινωνικές µεταβολές, που εκδηλώνονταν σ' αυτές τις αλλαγές της 1 Εικονογραφηµένο χειρόγραφο, που γράφτηκε γύρω στα 500 µ.χ. στην Αντιόχεια ή στην Κωνσταντινούπολη και πραγµατεύεται το πρώτο βιβλίο του Μωυσή, απ τα συµβάντα στον Παράδεισο µέχρι τον θάνατο του Ιακώβ. Ονοµάζεται έτσι απ τον τόπο όπου φυλάγεται. (ΣτΜ)\n9 αισθητηριακής αντίληψης. Σήµερα οι προϋποθέσεις για την κατανόηση αυτού του συσχετισµού είναι ευνοϊκότερες. Κι αν οι αλλαγές στο µέσο της αισθητηριακής αντίληψης που ξεχωρίζει στην εποχή µας είναι δυνατό να κατανοηθούν σαν παρακµή της αίγλης, µπορεί κανείς να καταδείξει τις κοινωνικές προϋποθέσεις αυτής της παρακµής. Είναι σκόπιµο να διασαφηνίσουµε την έννοια της αίγλης, που προτείναµε παραπάνω για ιστορικά αντικείµενα, παραβάλλοντάς την µε την έννοια της αίγλης των φυσικών αντικειµένων. Ορίζουµε την τελευταία αυτή ως το ανεπανάληπτο όραµα ενός χώρου που φαίνεται µακρινός, όσο κοντινός κι αν είναι. Όταν ένα καλοκαιρινό αποµεσήµερο κοιτάζουµε ακίνητοι µία οροσειρά στον ορίζοντα ή ένα κλαρί, που ρίχνει πάνω µας τη σκιά του, ανασαίνουµε την αίγλη των βουνών, του κλαριού. Με τη βοήθεια αυτής της περιγραφής εύκολα µπορούµε να καταλάβουµε την κοινωνική εξάρτηση της σηµερινής παρακµής της αίγλης. Βασίζεται σε δύο περιστάσεις, που και οι δύο σχετίζονται µε την όλο και µεγαλύτερη σηµασία των µαζών στη σηµερινή ζωή. ηλαδή, το να φέρουν πιο κοντά τους τα πράγµατα από άποψη χώρου και ανθρώπινης εγγύτητας είναι µία επιθυµία των σύγχρονων µαζών (6) εξίσου φλογερή όσο και η τάση τους να ξεπεράσουν το ανεπανάληπτο µίας δεδοµένης κατάστασης διαµέσου της αναπαραγωγής της. Καθηµερινά επιβάλλεται όλο και πιο αναπότρεπτα η ανάγκη να διαφεντεύει κανείς το αντικείµενο µε την εικόνα, ή µάλλον µε το αντίγραφο της εικόνας, µε την αναπαραγωγή. Και είναι σαφής η διαφορά του αντιγράφου, όπως υλοποιείται µε την εικονογραφηµένη εφηµερίδα και τα κινηµατογραφικά επίκαιρα, απ' την εικόνα. Στην τελευταία, η µοναδικότητα και η διάρκεια είναι τόσο στενά συνυφασµένες µεταξύ τους όσο και η παροδικότητα και η επαναληπτότητα στο πρώτο. Η απογύµνωση του αντικειµένου απ το περίβληµά του, η διάλυση της αίγλης, αποτελούν τη σηµειολογία µίας αισθητηριακής αντίληψης, της οποίας το αίσθηµα για το οµοειδές στον κόσµο έχει αυξηθεί σε τέτοιο βαθµό που µπορεί, χάρη στην αναπαραγωγή, να αποσπάσει αυτό το στοιχείο του οµοειδούς ακόµα και απ το ανεπανάληπτο. Έτσι εκδηλώνεται στον τοµέα των αισθήσεων αυτό που στον τοµέα της θεωρίας γίνεται αντιληπτό σαν αύξηση της σηµασίας της στατιστικής. Η προσαρµογή της πραγµατικότητας στις µάζες και των µαζών στην πραγµατικότητα είναι ένα γεγονός µε ανυπολόγιστη βαρύτητα τόσο για τη σκέψη όσο και για τις αισθήσεις.\n10 4 Η µοναδικότητα του έργου τέχνης ταυτίζεται µε την ενσωµάτωσή του στο πλέγµα της παράδοσης. Βέβαια, η ίδια αυτή η παράδοση είναι κάτι το ολότελα ζωντανό και εξαιρετικά µεταβλητό. Ένα αρχαίο άγαλµα της Αφροδίτης, για παράδειγµα, ήταν ενταγµένο σε διαφορετικό πλέγµα παραδόσεων για τους Έλληνες, που το έκαναν αντικείµενο λατρείας, απ' ότι για τους κληρικούς του Μεσαίωνα, που το έβλεπαν σαν ένα απαίσιο είδωλο. Αυτό όµως που αντιµετώπιζαν εξίσου και οι µεν και οι δε ήταν η µοναδικότητα του, µ' άλλα λόγια η αίγλη του. Ο πρωταρχικός τρόπος ενσωµάτωσης του έργου τέχνης στο πλέγµα της παράδοσης εκδηλωνόταν µε τη λατρεία. Όπως ξέρουµε, τα αρχαιότερα έργα τέχνης δηµιουργήθηκαν για να εξυπηρετήσουν µία τελετουργία, που πρώτα ήταν µαγική και κατόπιν έγινε θρησκευτική. Έχει αποφασιστική σηµασία το γεγονός πως ο αγλαϊκός αυτός τρόπος ύπαρξης του έργου τέχνης ποτέ δεν απαλλάσσεται ολότελα απ' την τελετουργική λειτουργία του (7). Μ' άλλα λόγια: η µοναδική αξία του γνήσιου έργου τέχνης θεµελιώνεται στο τελετουργικό, στο οποίο τούτο το έργο τέχνης είχε την αρχική και πρώτη του χρηστική αξία. Όσο έµµεσα και κι αν εκδηλώνεται αυτή, µπορεί να εντοπιστεί ακόµα και στις πιο κοσµικές µορφές της λατρείας του ωραίου σαν µία αποθρησκευτικοποιηµένη τελετουργία (8). Η κοσµική λατρεία του ωραίου, που εκδηλώνεται µε την Αναγέννηση για να κυριαρχήσει επί τρεις αιώνες, αφήνει, µετά τη λήξη αυτής της περιόδου και µε τον πρώτο δυνατό κλονισµό που τη βρήκε, να φανούν καθαρά τα θεµέλια τούτα. Όταν δηλαδή, µε την εµφάνιση του πρώτου πραγµατικά επαναστατικού αναπαραγωγικού µέσου, της φωτογραφίας (ταυτόχρονα µε τη χαραυγή του σοσιαλισµού), η τέχνη ένιωσε να πλησιάζει η κρίση, που έπειτα από άλλα εκατό χρόνια έγινε πια έκδηλη, αντέδρασε µε τη θεωρία της "τέχνης για την τέχνη" (L'art pour l' art), που είναι µία θεολογία της τέχνης. Από αυτήν προήλθε στη συνέχεια ακριβώς µία αρνητική θεολογία µε τη µορφή της ιδέας της "καθαρής" τέχνης, που αρνείται όχι µόνο κάθε κοινωνική λειτουργία, αλλά και κάθε εξάρτηση από ένα υλικό αντικείµενο σαν µοτίβο (στην ποίηση ο Μαλαρµέ ήταν ο πρώτος που έφτασε σε αυτό το σηµείο). Η υπογράµµιση της σηµασίας αυτών των συσχετισµών είναι απαραίτητη για την εξέταση του έργου τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιµότητάς\n11 του. Γιατί οδηγούν σε µία διαπίστωση, που εδώ έχει βασική σηµασία: η τεχνική αναπαραγωγιµότητα του έργου τέχνης το χειραφετεί για πρώτη φορά στην παγκόσµια ιστορία απ' την παρασιτική παρουσία του στην τελετουργία. Το αναπαραγόµενο έργο τέχνης γίνεται σε όλο και µεγαλύτερο βαθµό η αναπαραγωγή ενός έργου τέχνης προορισµένου να αναπαράγεται (9). Από τη φωτογραφική πλάκα, για παράδειγµα, µπορούµε να βγάλουµε ένα πλήθος αντίγραφα. δεν έχει νόηµα να ρωτήσει κανείς ποιο είναι το γνήσιο αντίγραφο. Τη στιγµή όµως που το µέτρο της γνησιότητας στην καλλιτεχνική παραγωγή αχρηστεύεται, ανατρέπεται κι ολόκληρη η λειτουργία της τέχνης. Τη θέση της θεµελίωσής της στην τελετουργία την παίρνει η θεµελίωσή της σε µία άλλη πράξη: δηλαδή η θεµελίωσή της στην πολιτική. 5 Η αντιµετώπιση των έργων τέχνης γίνεται µε διάφορες σηµασιολογικές αποχρώσεις, που βρίσκονται ανάµεσα σε δύο πόλους. Ο ένας απ τους πόλους αυτούς είναι η λατρευτική αξία (Kultwert), ο άλλος η εκθετική αξία (Ausstellungswert) του έργου τέχνης (10). Η καλλιτεχνική παραγωγή αρχίζει µε δηµιουργήµατα που εξυπηρετούν τη λατρεία. Μπορούµε να δεχτούµε για τα δηµιουργήµατα αυτά πως είναι σηµαντικότερο να υπάρχουν παρά να βλέπονται. Το ελάφι, που ζωγραφίζει ο άνθρωπος της λίθινης εποχής στους τοίχους της σπηλιάς του, είναι ένα µαγικό όργανο. Μπορεί να το εκθέτει µπροστά στους συνανθρώπους του, αλλά κατά κύριο λόγο το προορίζει για τα πνεύµατα. Η λατρευτική αξία καθεαυτή φαίνεται σήµερα πως τείνει να επιβάλλει την απόκρυψη του έργου τέχνης: ορισµένα αγάλµατα της θεότητας µόνο στον ιερέα είναι προσιτά, στο άδυτο. Ορισµένες "µαντόνες" µένουν κρυµµένες σχεδόν όλο το χρόνο, ορισµένα γλυπτά σε µεσαιωνικούς ναούς είναι αόρατα για τον παρατηρητή που στέκεται στο έδαφος. Με τη χειραφέτηση των µεµονωµένων καλλιτεχνικών δηµιουργιών απ' τους κόλπους της τελετουργίας αυξάνουν κι οι ευκαιρίες για την έκθεση των προϊόντων τους. Η εκθεσιµότητα µιας προσωπογραφίας, που µπορεί να µεταφερθεί εδώ και εκεί, είναι µεγαλύτερη απ' την εκθεσιµότητα ενός αγάλµατος, που έχει για έδρα του το εσωτερικό του ναού. Η εκθεσιµότητα του ζωγραφικού πίνακα είναι µεγαλύτερη απ' την εκθεσιµότητα του µωσαϊκού ή της τοιχογραφίας, που προηγήθηκαν απ αυτόν. Κι αν η εκθεσιµότητα της θείας λειτουργίας αρχικά\n12 δεν ήταν ίσως µικρότερη απ την εκθεσιµότητα µίας συµφωνικής συναυλίας, ωστόσο η συµφωνική συναυλία δηµιουργήθηκε τη στιγµή που η εκθεσιµότητα της υποσχόταν να γίνει µεγαλύτερη απ εκείνη της λειτουργίας. Με τις διάφορες µεθόδους τεχνικής αναπαραγωγής του έργου τέχνης η εκθεσιµότητά του αυξήθηκε σε τέτοιο πελώριο βαθµό, ώστε η ποσοτική µετατόπιση ανάµεσα στους δυό του πόλους, παρόµοια όπως και στην προϊστορική εποχή, µετατρέπεται σε µία ποιοτική αλλαγή της φύσης του. Όπως δηλαδή στην προϊστορική εποχή το έργο τέχνης, µε το απόλυτο βάρος που δινόταν στη λατρευτική του αξία, έγινε κατά κύριο λόγο όργανο της µαγείας, το οποίο κατά κάποιο τρόπο µόνον αργότερα αναγνωρίστηκε σαν έργο τέχνης, έτσι και σήµερα, µε το απόλυτο βάρος που δίνεται στην εκθετική του αξία, το έργο τέχνης γίνεται ένα δηµιούργηµα µε ολότελα καινούριες λειτουργίες, απ' τις οποίες η συνειδητή σε µας, δηλαδή η καλλιτεχνική, διακρίνεται ως εκείνη που αργότερα πιθανότατα θα θεωρηθεί δευτερεύουσα (11). Εκείνο που είναι βέβαιο είναι πως η φωτογραφία σήµερα και στη συνέχεια ο κινηµατογράφος µας δίνουν τις πιο ισχυρές λαβές γι' αυτή την υπόθεση. 6 Με τη φωτογραφία, η εκθετική αξία αρχίζει σε όλο το µήκος του µετώπου ν' απωθεί τη λατρευτική αξία. Η τελευταία αυτή όµως δεν υποχωρεί χωρίς αντίσταση. Πιάνει ένα τελευταίο ταµπούρι, και το ταµπούρι αυτό είναι το ανθρώπινο πρόσωπο. εν είναι καθόλου τυχαίο που το πορτραίτο βρίσκεται στο επίκεντρο του πρώτου σταδίου της φωτογραφικής τέχνης. Στην καλλιέργεια της ανάµνησης των µακρινών ή πεθαµένων προσφιλών µας προσώπων η λατρευτική αξία της εικόνας βρίσκει το τελευταίο της καταφύγιο. Στη φευγαλέα έκφραση ενός ανθρώπινου προσώπου στις παλιότερες φωτογραφίες λειτουργεί για τελευταία φορά η "αίγλη". Αυτό ακριβώς αποτελεί τη µελαγχολική και απαράµιλλη οµορφιά τους. Εκεί όµως που ο άνθρωπος αποσύρεται απ τη φωτογραφία, η εκθετική αξία εµφανίζεται για πρώτη φορά ανώτερη απ' τη λατρευτική. Στην υλοποίηση αυτής της µετατόπισης έγκειται η ασύγκριτη σηµασία του Άτζε, που φωτογράφησε τους έρηµους δρόµους του Παρισιού γύρω στα Πολύ σωστά είπαν γι' αυτόν πως τους φωτογράφησε σαν τον τόπο ενός εγκλήµατος. Και ο τόπος του εγκλήµατος\n13 είναι πάντα άδειος από ανθρώπους. Η φωτογράφησή του γίνεται εξαιτίας των ενδείξεων που µπορεί να παράσχει. Με τον Άτζε οι φωτογραφίες αρχίζουν να γίνονται αποδεικτικά στοιχεία στο ιστορικό προτσές. Αυτό ακριβώς αποτελεί την κρυµµένη πολιτική σηµασία τους. Χωρίς αµφιβολία απαιτούν απ' το θεατή µία αντιµετώπιση, µε µία ορισµένη έννοια. Η ελευθέρια ενατένιση δεν είναι και πολύ πρόσφορη γι' αυτές. Ανησυχούν τον παρατηρητή. αισθάνεται πως πρέπει να αναζητήσει έναν ορισµένο δρόµο για να φτάσει στην κατανόησή τους. Ταυτόχρονα, οι εικονογραφηµένες εφηµερίδες αρχίζουν να του στήνουν τέτοιους "οδοδείκτες". εν έχει σηµασία αν είναι σωστοί ή λαθεµένοι. Με τις εικονογραφηµένες εφηµερίδες γίνεται για πρώτη φορά απαραίτητη η λεζάντα. Και είναι φανερό πως η λεζάντα έχει ένα ολότελα διαφορετικό χαρακτήρα απ' τον τίτλο ενός πίνακα. Οι οδηγίες, που δίνει η λεζάντα στον παρατηρητή των εικόνων της εικονογραφηµένης εφηµερίδας, γίνονται πολύ σύντοµα ακόµα πιο ακριβείς κι επιτακτικές µε τον κινηµατογράφο, όπου η κατανόηση κάθε µεµονωµένης εικόνας φαίνεται να υπαγορεύεται απ' την ακολουθία όλων των προηγούµενων εικόνων. 7 Η µάχη που έγινε τον 19 ο αιώνα ανάµεσα στη ζωγραφική και τη φωτογραφία γύρω από την καλλιτεχνική αξία των προϊόντων τους φαίνεται σήµερα αλλόκοτη και ακατανόητη. Αυτό όµως δε µειώνει τη σηµασία της, αντίθετα µάλιστα µάλλον την υπογραµµίζει. Πράγµατι, η διαµάχη αυτή ήταν η έκφραση µίας κοσµοϊστορικής αλλαγής την οποία κανένας από τους δύο αντιπάλους δεν είχε συνειδητοποιήσει καθεαυτή. Καθώς η εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιµότητας της απάλλαξε την τέχνη από τα λατρευτικά της θεµέλια, διαλύθηκε µια για πάντα η επίφαση της αυτονοµίας της. Όµως η µεταβολή στη λειτουργία της τέχνης, που προέκυπτε µ' αυτό τον τρόπο, βρισκόταν έξω από το οπτικό πεδίο του αιώνα. Ακόµα και στον 20 ο αιώνα, που γνώρισε την ανάπτυξη του κινηµατογράφου, έµεινε για πολύ καιρό ασυνειδητοποίητη. Καθώς από προηγούµενα είχε ξοδευτεί µάταια πολλή φαιά ουσία για την απάντηση στο ερώτηµα αν η φωτογραφία είναι τέχνη - χωρίς πρώτα να θέσει κανείς το ερώτηµα αν µε την εφεύρεση της φωτογραφίας δεν είχε αλλάξει ο συνολικός χαρακτήρας της τέχνης - οι θεωρητικοί του κινηµατογράφου γρήγορα ασπάσθηκαν την ανάλογη βεβιασµένη προβληµατική. Αλλά οι\n14 δυσκολίες που δηµιούργησε η φωτογραφία στην παραδοσιακή αισθητική ήταν παιχνιδάκι σε σύγκριση µ' εκείνες που της επιφύλασσε ο κινηµατογράφος. Έτσι εξηγείται η τυφλή βιαιότητα, που χαρακτηρίζει τις απαρχές της θεωρίας του κινηµατογράφου. Έτσι, ο Άµπελ Γκανς, για παράδειγµα, συγκρίνει τον κινηµατογράφο µε τα ιερογλυφικά.: "Να λοιπόν που, εξαιτίας µίας εξαιρετικά παράδοξης επιστροφής στο παρελθόν, ξαναφθάσαµε στο εκφραστικό επίπεδο των Αιγυπτίων... Η γλώσσα των εικόνων δεν έχει ωριµάσει ακόµα, γιατί τα µάτια µας δεν είναι ικανά να την κατανοήσουν. εν υπάρχει ακόµα αρκετός σεβασµός, δεν υπάρχει ακόµα αρκετή λατρεία για ότι εκφράζεται µε αυτήν" (12). Και ο Σεβερέν Μαρς πάλι γράφει: "Σε ποια τέχνη επιφυλάχτηκε ένα όνειρο, που... να ήταν ποιητικότερο και ταυτόχρονα αληθινότερο! Αν τον δούµε από αυτή τη σκοπιά ο κινηµατογράφος θα ήταν ένα ασύγκριτο εκφραστικό µέσο και στην ατµόσφαιρά του θα µπορούσαν να κινηθούν µονάχα άτοµα µε το πιο υψηλό φρόνηµα, στις πιο ολοκληρωµένες και πιο µυστικές στιγµές της ζωής τους» (13). Απ τη µεριά του πάλι ο Αλεξάντρ Αρνού κλείνει µια φαντασία για τον βωµό κινηµατογράφο µε το ερώτηµα: «Και µήπως όλες τούτες οι τολµηρές περιγραφές, που χρησιµοποιήσαµε εδώ, δεν καταλήγουν στον ορισµό της προσευχής;» (14). Είναι πολύ διδακτικό να βλέπουµε πως η προσπάθεια να καταξιωθεί ο κινηµατογράφος σαν τέχνη αναγκάζει αυτούς τους θεωρητικούς να του αποδίδουν µε ανήκουστη απερισκεψία λατρευτικά στοιχεία. Κι ωστόσο την εποχή που δηµοσιεύτηκαν τούτοι οι συλλογισµοί υπήρχαν έργα όπως το L OPINION PUBLIQUE («Η κοινή γνώµη») και το LA RUE EVERS L OR («Η έφοδος προς το χρυσάφι»). Αυτό δεν εµποδίζει τον Άµπελ Γκανς να κάνει σύγκριση µε τα ιερογλυφικά, κι ο Σεβερέν Μαρς µιλάει για τον κινηµατογράφο όπως θα µιλούσε κανείς για πίνακες του Φρα Αντζέλικο. Χαρακτηριστικό είναι πως και σήµερα αντιδραστικοί ιδιαίτερα συγγραφείς αναζητούν τη σηµασία του κινηµατογράφου στην ίδια κατεύθυνση, αν όχι ακριβώς στο ιερουργικό τουλάχιστον στο υπερφυσικό. Με αφορµή την κινηµατογράφηση του «Όνειρου καλοκαιρινής νύχτας» απ τον Ράινχαρντ, ο Βέρφελ διαπιστώνει πως χωρίς αµφιβολία η στείρα αντιγραφή του εξωτερικού κόσµου µε τους δρόµους του, τους εσωτερικούς του χώρους, τους σταθµούς, τα εστιατόρια, τ αυτοκίνητα και τις παραλίες είναι αυτή που εµπόδιζε ως τώρα την άνοδο του κινηµατογράφου στο βασίλειο της τέχνης. «Ο κινηµατογράφος δεν κατάλαβε\n15 ακόµα το αληθινό νόηµά του, τις πραγµατικές του δυνατότητες Αυτές βρίσκονται στη µοναδική του δύναµη να εκφράζει µε φυσικά µέσα και µε απαράµιλλη πειστικότητα το ονειρικό, το θαυµάσιο, το υπερφυσικό» (15). 8 Στην τελική µορφή της η καλλιτεχνική ερµηνεία του ηθοποιού του θεάτρου παρουσιάζεται στο κοινό απ αυτόν τον ίδιο προσωπικά. αντίθετα, η ερµηνεία του ηθοποιού του κινηµατογράφου παρουσιάζεται στο κοινό µέσω µιας µηχανής. Αυτό το τελευταίο έχει δυο συνέπειες. Η µηχανή, που φέρνει µπροστά στο κοινό την ερµηνεία του ηθοποιού του κινηµατογράφου, δεν είναι υποχρεωµένη να σέβεται αυτή την ερµηνεία σαν σύνολο. Κάτω απ τη διεύθυνση του οπερατέρ «παίρνει θέση» ασταµάτητα απέναντι σ αυτή την ερµηνεία. Η ακολουθία των «τοποθετήσεων» αυτών, που συνθέτει ο κάτερ απ το υλικό που του παραδόθηκε, αποτελεί την έτοιµη ταινία. Η ταινία αυτή περιλαµβάνει έναν ορισµένο αριθµό από κινήσεις, που δεν µπορεί παρά ν αναγνωριστούν σαν κινήσεις της κάµερας χωρίς να µιλήσουµε καθόλου για ειδικές λήψεις όπως τα γκρο πλαν. Έτσι, η ερµηνεία του ηθοποιού υποβάλλεται σε µια σειρά από οπτικά τεστ. Αυτή είναι η πρώτη συνέπεια του γεγονότος πως η ερµηνεία του ηθοποιού του κινηµατογράφου προβάλλεται µέσω της µηχανής. Η δεύτερη συνέπεια είναι πως ο ηθοποιός του κινηµατογράφου, µια και δεν παρουσιάζει ο ίδιος την ερµηνεία του στο κοινό, χάνει τη δυνατότητα που έχει ο ηθοποιός του θεάτρου να προσαρµόζει την ερµηνεία του στο κοινό κατά τη διάρκεια της παράστασης. Μ αυτό τον τρόπο το κοινό παίρνει τη στάση ενός γνωµοδότη, που δεν επηρεάζεται από καµιά προσωπική επαφή µε τον ηθοποιό. Ταυτίζεται µε τον ηθοποιό µόνο µέσω της ταύτισής του µε τη µηχανή. Υιοθετεί συνεπώς τη στάση της µηχανής: εξετάζει (16). Η στάση αυτή δεν είναι από εκείνες, στις οποίες µπορούν να υποβληθούν οι λατρευτικές αξίες. 9 Ο κινηµατογράφος ενδιαφέρεται πολύ λιγότερο να υποδύεται ο ηθοποιός µπροστά στο κοινό ένα άλλο πρόσωπο απ το να υποδύεται τον εαυτό του µπροστά στη µηχανή. Ένας απ τους πρώτους που αισθάνθηκαν αυτή την αλλαγή της λειτουργίας του ηθοποιού, εξαιτίας του ελέγχου της ερµηνείας του\n16 απ τη µηχανή, ήταν ο Πιραντέλο. Η σηµασία των παρατηρήσεων, που κάνει σχετικά στο µυθιστόρηµά του «Γυρίζουµε ταινία», δεν µειώνεται και πολύ απ το ότι περιορίζονται να τονίσουν την αρνητική πλευρά του πράγµατος. Κι ακόµα λιγότερο απ' ότι αναφέρονται στον βωβό κινηµατογράφο. Γιατί σ' αυτό το θέµα ο οµιλών κινηµατογράφος δεν άλλαξε τίποτα το βασικό. Εκείνο που παραµένει καθοριστικό είναι πως ο ηθοποιός παίζει για µία µηχανή ή, στην περίπτωση του οµιλούντος, για δύο. "Ο ηθοποιός του κινηµατογράφου", γράφει ο Πιραντέλο, "αισθάνεται σαν εξόριστος. Εξόριστος όχι µόνο από τη σκηνή, αλλά κι από το ίδιο του το πρόσωπο. Με άφατη δυσφορία νιώθει το ανεξήγητο κενό που δηµιουργείται καθώς το σώµα του καταντάει µία αρρωστηµένη ύπαρξη, καθώς εξατµίζεται και αποστερείται την οντότητά του, τη ζωή του, τη φωνή του και τους ήχους που παράγει καθώς κινείται, για να µεταβληθεί σε µία βουβή εικόνα, που τρέµει µία στιγµή στο πανί και χάνεται µετά στη σιωπή... Το µηχανηµατάκι θα παίξει µπροστά στο κοινό µε τη δική του σκιά. ενώ αυτός πρέπει να αρκεστεί να παίξει µπροστά στο µηχανηµατάκι αυτό" (17). Μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει το ίδιο γεγονός µε τον ακόλουθο τρόπο: για πρώτη φορά - κι αυτό είναι το έργο του κινηµατογράφου - ο άνθρωπος είναι σε θέση να επιδράσει µε όλη του την προσωπικότητα ζωντανή, αλλά χωρίς την "αίγλη" της. Γιατί η αίγλη συνδέεται µε το "εδώ" και το "τώρα" του ανθρώπου. εν µπορεί να υπάρξει οµοίωµά της. Η αίγλη, που περιβάλλει στην σκηνή τον Μάκβεθ, δεν µπορεί να διαχωριστεί από την αίγλη που για το ζωντανό κοινό περιβάλλει τον ηθοποιό που παίζει τον Μάκβεθ. Όµως η ιδιοµορφία της κινηµατογραφικής λήψης στο στούντιο έγκειται στο ότι στη θέση του κοινού τοποθετεί τη µηχανή. Έτσι, η αίγλη που περιβάλλει τον ερµηνευτή δεν µπορεί παρά να διαλυθεί και µαζί της ταυτόχρονα και η αίγλη που περιβάλλει τον ερµηνευόµενο. Το ότι ίσα-ίσα ένας δραµατουργός, όπως ο Πιραντέλο, εντοπίζει άθελά του στην ιδιοµορφία του κινηµατογράφου την αιτία της κρίσης που βλέπουµε να µαστίζει το θέατρο, δεν είναι εκπληκτικό. εν υπάρχει εντονότερη αντίθεση προς το έργο τέχνης που επηρεάζεται απ' την τεχνική αναπαραγωγή ή και προέρχεται απ' αυτήν - όπως η κινηµατογραφική ταινία - από αυτή του θεάτρου. Οποιαδήποτε εµπεριστατωµένη εξέταση το επιβεβαιώνει αυτό. Ειδικοί πάνω στα θέµατα αυτά παρατηρητές έχουν διαπιστώσει από πολλού πως ο ηθοποιός του κινηµατογράφου "σχεδόν πάντα επιτυγχάνει την\n17 καλύτερη απόδοση, όταν παίζει όσο γίνεται λιγότερο»... Η τελευταία εξέλιξη εντοπίστηκε από τον Άρνχαϊµ το 1932 στο «να χρησιµοποιείται ο ηθοποιός σαν ένα εξάρτηµα, που επιλέγει κανείς χαρακτηριστικά και... τοποθετεί στην κατάλληλη θέση» (18). Με τούτο σχετίζεται στενότατα κάτι άλλο. Ο ηθοποιός, που δρα πάνω στη σκηνή, ταυτίζεται µε το ρόλο του. Ο ηθοποιός του κινηµατογράφου πολύ συχνά δεν το καταφέρνει. Η ερµηνεία του δεν είναι καθόλου ενιαία, αλλά αποτελείται από πολλές µεµονωµένες επιδόσεις. Πλάι σε τυχαίους παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη, όπως το νοίκι του στούντιο, η διαθεσιµότητα του παρτεναίρ, το ντεκόρ, κτλ., υπάρχουν στοιχειώδεις αναγκαιότητες της µηχανής, που αποσυνθέτουν το παίξιµο του ηθοποιού σε µία σειρά από συναρµολογήσιµα επεισόδια. Πρόκειται πάνω απ' όλα για το φωτισµό, που η εγκατάστασή του κάνει αναγκαίο να επιτυγχάνεται η αναπαράσταση ενός περιστατικού, που στην οθόνη εµφανίζεται ενιαίο και σύντοµο, µε µία σειρά από µεµονωµένες λήψεις, που πολλές φορές διαρκούν στο στούντιο πολλές ώρες. Χωρίς να αναφέρουµε πιο προφανείς περιπτώσεις µοντάζ. Έτσι ένα πήδηµα απ' το παράθυρο µπορεί να γυριστεί στο στούντιο µε τη µορφή ενός πηδήµατος από το ικρίωµα, ενώ η φυγή που επακολουθεί, αν το φέρει η ανάγκη, να γυριστεί εβδοµάδες αργότερα σε εξωτερικό χώρο. Εξάλλου είναι εύκολο να αναφέρει κανείς ακόµα πιο παράδοξες περιπτώσεις. Μπορεί να ζητηθεί από τον ηθοποιό να τροµάξει έπειτα από ένα χτύπηµα στην πόρτα. Ίσως ο ηθοποιός να µην απέδωσε ικανοποιητικά αυτή την αντίδραση. Τότε ο σκηνοθέτης µπορεί να καταφύγει στο εξής µέσο: κάποια φορά, που ο ηθοποιός βρίσκεται πάλι στο στούντιο, να βάλει να πυροβολήσουν πίσω από την πλάτη του χωρίς να τον προειδοποιήσουν. Το τρόµαγµα του ηθοποιού εκείνη τη στιγµή µπορεί να κινηµατογραφηθεί και µονταριστεί στο φιλµ. Τίποτα δε δείχνει καθαρότερα πως η τέχνη έχει ξεφύγει από το βασίλειο της ωραίας επίφασης, που µέχρι τώρα θεωρούνταν ως ο µόνος χώρος όπου µπορούσε να ευδοκιµήσει. 10 Η αµηχανία του ηθοποιού µπροστά στη µηχανή, όπως την περιγράφει ο Πιραντέλο, έχει κατά βάση την ίδια φύση όπως η αµηχανία του ανθρώπου µπροστά στο είδωλό του στον καθρέφτη. Μόνο που τώρα το είδωλο µπορεί να αποχωριστεί από αυτόν και να µεταφερθεί. Και να µεταφερθεί πού;\n18 Μπροστά στο κοινό (19). Η συνείδηση τούτου του γεγονότος δεν αφήνει τον ηθοποιό του κινηµατογράφου ούτε στιγµή. Ο ηθοποιός του κινηµατογράφου ξέρει πως, καθώς στέκεται µπροστά στο φακό της κάµερας, έχει να κάνει σε τελευταία ανάλυση µε το κοινό: το κοινό των καταναλωτών, που αποτελούν την αγορά. Η αγορά αυτή, στην οποία αποτείνεται όχι µόνο µε την εργατική του δύναµη, αλλά µε όλο του το είναι, του είναι, τη στιγµή της προσπάθειάς του που προορίζεται γι' αυτήν, το ίδιο απρόσιτη όσο και σ' ένα οποιοδήποτε είδος που κατασκευάζεται σ' ένα εργοστάσιο. Άραγε το γεγονός αυτό δεν είναι συνυπεύθυνο για το άγχος, τον καινούριο φόβο που, σύµφωνα µε τον Πιραντέλο, κυριεύει τον ηθοποιό µπροστά στο φακό; Ο κινηµατογράφος απαντάει στη συρρίκνωση της αίγλης µε µία τεχνητή προβολή της PERSONALITY έξω από το στούντιο, η λατρεία του σταρ, που καλλιεργείται απ το κινηµατογραφικό κεφάλαιο, συντηρεί τη γοητεία της προσωπικότητας, που από καιρό πια δεν έγκειται παρά µόνο στη σαθρή γοητεία του εµπορευµατικού της χαρακτήρα. Όσο το κινηµατογραφικό κεφάλαιο κρατάει τα ηνία, δεν µπορεί κατά κανόνα να καταλογιστεί στον σηµερινό κινηµατογράφο καµία άλλη επαναστατική υπηρεσία εκτός από την προώθηση µίας επαναστατικής κριτικής των παραδοσιακών αντιλήψεων περί τέχνης. εν αµφισβητούµε ότι, σε ειδικές περιπτώσεις, ο σηµερινός κινηµατογράφος µπορεί, πέρα από αυτό, να ευνοήσει µία επαναστατική κριτική των κοινωνικών συνθηκών, ακόµα µάλιστα και των κατεστηµένων σχέσεων ιδιοκτησίας. Αλλά το σηµείο τούτο αποτελεί το κέντρο βάρους τούτης της µελέτης εξίσου λίγο όσο και της δυτικοευρωπαϊκής κινηµατογραφικής παραγωγής. Με την τεχνική του κινηµατογράφου, ακριβώς όπως και µε την τεχνική του αθλητισµού, σχετίζεται το γεγονός πως καθένας αντιµετωπίζει τις επιδόσεις τους σχεδόν σαν ειδήµονας. εν χρειάζεται παρά ν' ακούσει κανείς µία παρέα από νεαρούς εφηµεριδοπώλες να συζητούν τ' αποτελέσµατα µίας ποδηλατοδροµίας, ακουµπώντας στα ποδήλατά τους, για να κατανοήσει αυτό το γεγονός. εν είναι τυχαίο που πολλοί εκδότες εφηµερίδων οργανώνουν αγώνες µεταξύ των εφηµεριδοπωλών τους. Οι αγώνες αυτοί προκαλούν ζωηρό ενδιαφέρον µεταξύ των συµµετεχόντων. Γιατί ο νικητής σε αυτές τις διοργανώσεις έχει µία ευκαιρία να γίνει από εφηµεριδοπώλης ποδηλάτης. Έτσι και τα κινηµατογραφικά επίκαιρα, για παράδειγµα, δίνουν στον καθένα\n19 µία ευκαιρία να γίνει από απλός διαβάτης κοµπάρσος στο σινεµά. Μπορεί µάλιστα έτσι, κάτω από ορισµένες συνθήκες, να δει τον εαυτό του ακόµα και σ ένα έργο τέχνης ας σκεφτούµε το «Τρία τραγούδια για το Λένιν» του Βερτώφ ή το BORINAGE του Ίβεν. Κάθε σύγχρονος άνθρωπος µπορεί να προβάλλει την αξίωση να κινηµατογραφηθεί. Την αξίωση αυτή την παραστατικοποιεί άριστα µία µατιά στην ιστορική θέση της σηµερινής φιλολογίας. Επί αιώνες τα πράγµατα στη φιλολογία ήσαν έτσι, ώστε σ ένα µικρό αριθµό από γράφοντες αντιστοιχούσε ένας χιλιάδες φορές µεγαλύτερος αριθµός από αναγνώστες. Οπότε, γύρω στα τέλη του περασµένου αιώνα, συνέβη µία αλλαγή. Με την όλο και µεγαλύτερη διάδοση του Τύπου, που έθετε στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού κάθε τόσο και καινούρια πολιτικά, θρησκευτικά, επιστηµονικά, επαγγελµατικά, τοπικά όργανα, άρχισαν να παίρνουν όλο και µεγαλύτερα τµήµατα του αναγνωστικού κοινού - στην αρχή σποραδικά - στη µεριά των γραφόντων. Η διαδικασία αυτή άρχισε όταν τους άνοιξε ο ηµερήσιος Τύπος το γραµµατοκιβώτιο του, κι όπως είναι σήµερα τα πράγµατα δεν υπάρχει σχεδόν κανένας Ευρωπαίος που να µετέχει στο εργασιακό κύκλωµα και που να µη βρίσκει, καταρχήν, κάποια ευκαιρία για να δηµοσιεύσει κάποια εµπειρία απ' τη δουλειά του, ένα παράπονο, ένα ρεπορτάζ ή κάτι παρόµοιο. Μ αυτόν τον τρόπο η διάκριση ανάµεσα σε συγγραφέα και κοινό είναι στα πρόθυρα της απώλειας του θεµελιακού της χαρακτήρα. Καταλήγει να γίνει µία λειτουργική διάκριση, που παραλλάζει από περίπτωση σε περίπτωση. Ο αναγνώστης είναι κάθε στιγµή έτοιµος να γίνει γράφων. Σαν εµπειρογνώµονας, που έγινε κατανάγκη σ ένα εξαιρετικά εξειδικευµένο κύκλωµα εργασίας - έστω και σαν εµπειρογνώµονας πάνω σε µία επιµέρους διαδικασία -, αποκτά πρόσβαση στο χώρο των συγγραφέων. Στη Σοβιετική Ένωση µιλάει η ίδια η εργασία. Και η αναπαράστασή της µε λόγια αποτελεί ένα µέρος από την ικανότητα, που είναι απαραίτητη για την επιτέλεσή της. Η φιλολογική αρµοδιότητα δεν θεµελιώνεται πια στην ειδική, αλλά στην πολυτεχνική εκπαίδευση, κι έτσι γίνεται κοινό κτήµα (20). Όλα αυτά ισχύουν αναµφίβολα και για τον κινηµατογράφο, όπου µετατοπίσεις, που στην φιλολογία διάρκεσαν αιώνες ολόκληρους, επιτελέστηκαν στη διάρκεια µίας δεκαετίας. Γιατί στην πράξη του κινηµατογράφου - ιδιαίτερα του ρωσικού - η µετατόπιση αυτή έχει σε ορισµένα σηµεία ήδη πραγµατοποιηθεί.\n20 Ένα µέρος από τους ηθοποιούς που βλέπουµε στις ρώσικες ταινίες δεν είναι ηθοποιοί µε τη δική µας έννοια, αλλά άνθρωποι που υποδύονται τους εαυτούς τους - και µάλιστα κατά κύριο λόγο στο προτσές της εργασίας τους. Στη υτική Ευρώπη η καπιταλιστική εκµετάλλευση του κινηµατογράφου απαγορεύει την εκπλήρωση του νόµιµου αιτήµατος που προβάλλει ο σηµερινός άνθρωπος για αναπαραγωγή του εαυτού του. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η κινηµατογραφική βιοµηχανία έχει κάθε συµφέρον να υποθάλπει τη συµµετοχή των µαζών µε χιµαιρικές ιδέες και διφορούµενους συλλογισµούς. 11 Μία κινηµατογραφική λήψη, και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για οµιλούσα ταινία, παρουσιάζει ένα θέαµα, που ποτέ και πουθενά πριν δεν ήταν νοητό. Αποτελεί µία διαδικασία, στην οποία δεν υπάρχει ούτε µία σκοπιά, απ' όπου ο µηχανισµός λήψης που δεν ανήκει στην υπόθεση της ταινίας καθεαυτή - οι φωτιστικές συσκευές, το επιτελείο των τεχνικών, κτλ. - να µην υποπίπτει στην αντίληψη του παρατηρητή (εκτός και αν η κόρη του µατιού του µπορεί να συντονιστεί µε τη µηχανή λήψης ). Το γεγονός αυτό - περισσότερο από κάθε άλλο - κάνει τις οµοιότητες που ενδεχοµένως υπάρχουν ανάµεσα σε µία σκηνή στο στούντιο και σε µία σκηνή στο παλκοσένικο επιφανειακές και ασήµαντες. Το θέατρο γνωρίζει καταρχήν τη θέση, απ όπου τα τεκταινόµενα πάνω στη σκηνή δεν µπορούν εύκολα να αναγνωριστούν σαν επίπλαστα. Στη σκηνή της κινηµατογραφικής λήψης δεν υπάρχει τέτοια θέση. Η επίπλαστη φύση της κινηµατογραφικής ταινίας είναι φύση δεύτερου βαθµού: είναι αποτέλεσµα του κατ. Αυτό σηµαίνει: Στο κινηµατογραφικό στούντιο η µηχανή έχει διεισδύσει τόσο βαθιά στην πραγµατικότητα, ώστε η γνήσια, η απαλλαγµένη απ' το ξένο σώµα της µηχανής άποψή της είναι αποτέλεσµα µίας ειδικής διαδικασίας, δηλαδή της λήψης απ' τη φωτογραφική µηχανή και του µονταρίσµατος της εικόνας µε άλλες εικόνες του ίδιου είδους. Η απαλλαγµένη από τη µεσολάβηση της µηχανής άποψη της πραγµατικότητας γίνεται εδώ η πιο τεχνητή της άποψη, και το θέαµα της άµεσης πραγµατικότητας γίνεται γαλάζιο λουλούδι στη χώρα της τεχνολογίας. Η κατάσταση αυτή, που τόσο διαφέρει από εκείνη του θεάτρου, γίνεται ακόµα πιο διαφωτιστική όταν συγκριθεί µε την κατάσταση που επικρατεί στη ζωγραφική. Εδώ πρέπει να ρωτήσουµε: ποια σχέση έχει ο οπερατέρ µε το\n21 ζωγράφο; Για να απαντήσουµε, ας µας επιτραπεί µία βοηθητική κατασκευή, που στηρίζεται στην έννοια του χειρουργού. Ο χειρουργός παριστάνει τον ένα πόλο µίας διάταξης, στης οποίας τον άλλο πόλο στέκει ο µάγος. Η στάση του µάγου, που γιατρεύει έναν άρρωστο µε την επίθεση του χεριού του, διαφέρει απ' τη στάση του χειρουργού, που κάνει επέµβαση στο εσωτερικού του αρρώστου. Ο µάγος διατηρεί τη φυσική απόσταση ανάµεσα σ' αυτόν και τον άρρωστο. ακριβέστερα, την ελαττώνει πολύ λίγο µε την επίθεση του χεριού του και τη µεγαλώνει πολύ µε το κύρος του. Ο χειρουργός ενεργεί αντίστροφα: ελαττώνει πολύ την απόσταση από τον άρρωστο - διεισδύοντας στο εσωτερικό του - και τη µεγαλώνει λίγο - µε την προφυλακτικότητα, µε την οποία κινείται το χέρι του ανάµεσα στα όργανα. Με δύο λόγια: σε αντίθεση µε τον µάγο (του οποίου προέκταση είναι ο πρακτικός γιατρός) ο χειρουργός στην κρίσιµη στιγµή αρνείται να αντιµετωπίσει τον άρρωστο σαν άνθρωπος τον άνθρωπο. αντί γι' αυτό διεισδύει χειρουργικά µέσα του. Η σχέση του µάγου µε το χειρουργό είναι η σχέση του ζωγράφου µε τον οπερατέρ. Ο ζωγράφος τηρεί κατά την εργασία του µία φυσική απόσταση από το αντικείµενο, ο οπερατέρ αντίθετα διεισδύει βαθιά στο πλέγµα των αντικειµένων (21). Οι εικόνες που αποκοµίζουν οι δυο τους διαφέρουν αφάνταστα. Η εικόνα του ζωγράφου είναι ολοκληρωµένη, η εικόνα του οπερατέρ είναι κατακερµατισµένη και τα κοµµάτια της πρέπει να συναρµολογηθούν σύµφωνα µε ένα καινούριο νόµο. Γι' αυτό το λόγο η κινηµατογραφική απεικόνιση της πραγµατικότητας είναι ασύγκριτα σηµαντικότερη για τον σηµερινό άνθρωπο, γιατί δίνει την απαλλαγµένη απ' τη µεσολάβηση της µηχανής άποψη της πραγµατικότητας, που ο σηµερινός άνθρωπος έχει δικαίωµα να ζητήσει απ' το έργο τέχνης, ακριβώς χάρη στην εντονότατη διαπλοκή της µε τη µηχανή. 12 Η τεχνική αναπαραγωγιµότητα του έργου τέχνης αλλάζει τη σχέση της µάζας µε την τέχνη. Από οπισθοδροµική, όπως για παράδειγµα µπροστά σ έναν Πικάσο, η σχέση αυτή γίνεται προοδευτική, όπως για παράδειγµα µπροστά σ έναν Τσάπλιν. Η προοδευτική συµπεριφορά εν προκειµένω χαρακτηρίζεται απ το ότι η ψυχαγωγία κατά τη θέαση και βίωση συνδέεται άµεσα και στενά µε τη στάση του εµπειρογνώµονα κριτή. Η σύνδεση αυτή είναι µία σηµαντική\n22 κοινωνική ένδειξη. Γιατί όσο περισσότερο µειώνεται η κοινωνική σηµασία µιας τέχνης, τόσο περισσότερο διαχωρίζονται η κριτική και η απολαυσιακή στάση του κοινού. Το συµβατικό απολαµβάνεται άκριτα, το πραγµατικά καινούριο κριτικάρεται µ αντιπάθεια. Στον κινηµατογράφο η κριτική και η απολαυσιακή στάση του κοινού συµπίπτουν. Και µάλιστα το αποφασιστικό γεγονός στην προκειµένη περίπτωση είναι πως στην αίθουσα του κινηµατογράφου περισσότερο απ οπουδήποτε αλλού οι αντιδράσεις των µεµονωµένων ατόµων, το άθροισµα των οποίων αποτελεί τη µαζική αντίδραση του κοινού, καθορίζονται εκ των προτέρων απ την άµεσα επικείµενη µαζικοποίησή τους. Και καθώς εκδηλώνονται, αυτοελέγχονται. Κι εδώ επίσης η σύγκριση µε τη ζωγραφική είναι χρήσιµη. Ο ζωγραφικός πίνακας πρόβαλε πάντα το έντονο αίτηµα να παρατηρείται από έναν ή από λίγους. Η ταυτόχρονη θέαση ζωγραφικών πινάκων από ένα µεγάλο κοινό, πράγµα που γινόταν στον 19 ο αιώνα, είναι ένα από τα πρώτα συµπτώµατα της κρίσης της ζωγραφικής, που καθόλου δεν προκλήθηκε µόνο από τη φωτογραφία, αλλά σχετικά ανεξάρτητα απ' αυτήν, εξαιτίας της απαίτησης που πρόβαλε τώρα το έργο τέχνης πάνω στη µάζα. Απ την ίδια της τη φύση η ζωγραφική δεν είναι σε θέση ν αποτελέσει αντικείµενο ταυτόχρονης συλλογικής αντιµετώπισης, όπως συνέβαινε ανέκαθεν µε την αρχιτεκτονική, όπως συνέβαινε άλλοτε µε το έπος, όπως συµβαίνει σήµερα µε την κινηµατογραφική ταινία. Κι όσο λίγο κι αν από το γεγονός αυτό καθεαυτό µπορούµε να βγάλουµε συµπεράσµατα για τον κοινωνικό ρόλο της ζωγραφικής, ωστόσο εµφανίζεται σαν ένα σοβαρό µειονέκτηµα αυτή τη στιγµή, που η ζωγραφική, εξαιτίας ειδικών περιστάσεων και κατά κάποιο τρόπο αντίθετα µε τη φύση της, αντιµετωπίζει άµεσα τις µάζες. Στις εκκλησίες και τα µοναστήρια του Μεσαίωνα και στις πριγκηπικές αυλές ως τα τέλη του 18ου αιώνα η συλλογική θέαση ζωγραφικών πινάκων δεν γινόταν ταυτόχρονα, αλλά µε τη µεσολάβηση ιεραρχικών διαβαθµίσεων. Αν αυτό άλλαξε, εκδηλώνεται µ' αυτόν τον τρόπο η ιδιόµορφη σύγκρουση, στην οποία ενεπλάκη η ζωγραφική εξαιτίας της τεχνικής αναπαραγωγιµότητας της εικόνας. Αλλά όσο και αν επιχείρησαν να τη φέρουν κοντά στις µάζες σε γκαλερί και σε σαλόνια, δεν υπήρχε κανένας τρόπος να αυτοοργανωθούν και να αυτοελεγχθούν οι µάζες κατά τη θέασή της (22). Έτσι, είναι αναπόφευκτο\n23 το ίδιο κοινό, που αντιδρά προοδευτικά µπροστά σε µία γκροτέσκα ταινία, να γίνεται οπισθοδροµικό µπροστά στον σουρεαλισµό. 13 Τα χαρακτηριστικά της κινηµατογραφικής ταινίας δεν βρίσκονται µόνο στον τρόπο, µε τον οποίο ο άνθρωπος τοποθετείται απέναντι στη µηχανή λήψης, αλλά και στον τρόπο που µε τη βοήθεια αυτής της µηχανής απεικονίζει τον κόσµο. Μια µατιά στη φυσιολογία των αισθήσεων µας υπογραµµίζει την ικανότητα της µηχανής να εξερευνά. Μία µατιά στη ψυχανάλυση υπογραµµίζει αυτή την ικανότητα από άλλη πλευρά. Πράγµατι, ο κινηµατογράφος εµπλούτισε τον κόσµο των ανθρώπινων αισθήσεων µε µεθόδους, που µπορούν να παραλληλιστούν µε τις µεθόδους της φροϋδικής θεωρίας. Πριν από πενήντα χρόνια ένα γλωσσικό λάθος κατά την οµιλία περνούσε λίγο πολύ απαρατήρητο. Αν άνοιγε µονοµιάς βαθύτερες προοπτικές στην οµιλία, που προηγουµένως κυλούσε σε επιφανειακό επίπεδο, αυτό γινόταν κατ' εξαίρεση. Με την "Ψυχοπαθολογία της καθηµερινής ζωής" όλα αυτά άλλαξαν. Το έργο αυτό αποµόνωσε και ταυτόχρονα έκανε αναλύσιµα πράγµατα, που προηγουµένως συµπλέανε απαρατήρητα στο πλατύ ρεύµα του αισθητού. Ο κινηµατογράφος, σ όλο το πλάτος του οπτικού αισθητού κόσµου, και τώρα και του ακουστικού επίσης, είχε σαν συνέπεια µία παρόµοια εµβάθυνση της αισθητηριακής αντίληψης. Το ότι τα κινηµατογραφικά έργα είναι πολύ ακριβέστερα και µπορούν να αναλυθούν από πολύ περισσότερες σκοπιές απ' ότι τα ζωγραφικά ή τα θεατρικά έργα, δεν είναι παρά η άλλη πλευρά αυτού του γεγονότος. Ως προς τη ζωγραφική, εκείνο που κάνει πιο αναλυτικό το κινηµατογραφικό έργο είναι η ασύγκριτα ακριβέστερη περιγραφή της δεδοµένης κατάστασης. Ως προς το θέατρο, η µεγαλύτερη αναλυτικότητα του κινηµατογραφικού έργου οφείλεται στη µεγαλύτερη δυνατότητά του να αποµονώνει. Το γεγονός αυτό έχει - πράγµα που αποτελεί την κύρια σηµασία του - την τάση να προάγει τη διείσδυση της επιστήµης στην τέχνη και το αντίστροφο. Πράγµατι, είναι σχεδόν αδύνατο πια να καθορίσει κανείς, προκειµένου για µία στάση, που διαγράφεται καθαρά µέσα στα πλαίσια µίας ορισµένης κατάστασης όπως ένας µυς στο σώµα, για ποιο λόγο µας συναρπάζει: χάρη στην καλλιτεχνική αξία της ή χάρη στην επιστηµονική αξιοποιησιµότητά της. Μια από τις επαναστατικές λειτουργίες του\n24 κινηµατογράφου θα είναι η κατάδειξη της ταυτότητας ανάµεσα στην καλλιτεχνική και την επιστηµονική αξιοποίηση της φωτογραφίας, που προηγουµένως διαχωρίζονταν συνήθως (23). Ο κινηµατογράφος, ενώ απ τη µία µεριά, µε τα "γκρο-πλαν", µε τον τονισµό κρυµµένων λεπτοµερειών στα αντικείµενα καθηµερινής χρήσης, µε την εξερεύνηση συνηθισµένων χώρων κάτω από τη µεγαλοφυή καθοδήγηση του φακού, αυξάνει την κατανόηση των αναγκαιοτήτων, που διέπουν την ύπαρξη µας, καταφέρνει απ την άλλη µεριά να µας εξασφαλίσει τεράστια και αφάνταστη ελευθερία κινήσεων! Τα καπηλειά και οι λεωφόροι µας, τα γραφεία και τα επιπλωµένα µας δωµάτια, οι σιδηροδροµικοί µας σταθµοί και τα εργοστάσιά µας έδειχναν να µας περικυκλώνουν ασφυκτικά. Και να που ήρθε ο κινηµατογράφος κι ανατίναξε αυτή τη φυλακή µε το δυναµίτη των δεκάτων του δευτερολέπτου, κι έτσι τώρα εµείς, ανάµεσα στα σκόρπια συντρίµµια της, ξεκινάµε αµέριµνοι για ταξίδια γεµάτα περιπέτειες. Με το γκρο-πλαν διαστέλλεται ο χώρος, µε το ρελαντί η κίνηση. Και καθώς η µεγέθυνση δεν είναι µόνο µία απλή διασαφήνιση αυτού που έτσι κι αλλιώς βλέπει κανείς ασαφώς, αλλά φέρνει στο φως ολότελα καινούριες δοµές της ύλης, έτσι και το ρελαντί δεν περιορίζεται να φέρει στο φως γνωστές κινήσεις, αλλά ανακαλύπτει σ' αυτές τις γνωστές ολότελα άγνωστες, "που δεν εµφανίζονται µε κανένα τρόπο σαν επιβραδύνσεις γρήγορων κινήσεων, αλλά σαν διολισθήσεις, σαν αιωρήσεις, σαν υπερκόσµιες κινήσεις" (24). Έτσι γίνεται φανερό πως η φύση που µιλάει στην κάµερα δεν είναι η ίδια µ αυτή που µιλάει στο µάτι. Είναι διαφορετική κυρίως για το λόγο πως στη θέση ενός χώρου, που διυφαίνεται µε το συνειδητό του ανθρώπου, µπαίνει ένας χώρος που συνυφαίνεται µε το ασυνείδητό του. Όσο συνηθισµένο κι αν είναι να συνειδητοποιήσει κανείς, έστω και χονδρικά, το βάδισµα των ανθρώπων, ωστόσο δεν ξέρει τίποτα για τη στάση τους στο κλάσµα του δευτερολέπτου που γίνεται ο διασκελισµός. Όσο κι αν µας είναι οικεία χονδρικά η κίνηση που κάνουµε για να πιάσουµε τον αναπτήρα ή το κουτάλι, δεν ξέρουµε ωστόσο σχεδόν τίποτα για το τι συµβαίνει ανάµεσα στο χέρι και στο µέταλλο, κι ακόµα λιγότερο για το πώς σχετίζεται αυτό µε τις διάφορες θυµικές καταστάσεις, στις οποίες βρισκόµαστε. Εδώ επεµβαίνει η κάµερα µε τα βοηθητικά της µέσα, τα ζουµ, τα στοπ-καρέ, την αποµόνωση, την επιτάχυνση και την επιβράδυνσή


Τα dos και τα don’ts της πετυχημένης δίαιτας | e-pharm.gr\nΤα dos και τα don’ts της πετυχημένης δίαιτας\nΑκολούθησε τους παρακάτω κανόνες για να πετύχει η δίαιτα σου.\nΜην αφήσετε τον εαυτό σας να λιμοκτονήσει\nΣίγουρα αν ακολουθείτε μια αυστηρή δίαιτα θα χάσετε κιλά. Όμως έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα κιλά που χάνονται προέρχονται από μυϊκό ιστό και όχι από λίπος. Ενώ αν τρώτε κάθε 3 ώρες , χάνετε βάρος και συγκεκριμένα λίπος, αφού ο μεταβολισμός σας είναι σε εγρήγορση.\nΝα προσέχετε τα νυχτερινά σνακ\nΜπορεί στο δείπνο να τρώτε ισορροπημένα, αλλά όταν καθίσετε στον καναπέ και χαλαρώσετε να καταστρέψετε τα πάντα. Και τι εννοώ με αυτό; Για παράδειγμα αν εκεί που παρακολουθείτε τηλεόραση καταβροχθίσετε και μια σακούλα πατατάκια ή ένα πακέτο με τα αγαπημένα σας μπισκότα, τότε τα κιλά είναι αναπόφευκτα. Μια καλή λύση είναι να μην αγοράζετε παχυντικά σνακ ή να τα κρύβετε σε μέρος που δεν είναι εμφανές!\nΔιάβασε επίσης: 13+1 μυστικά για να χάσετε βάρος!\nΜη φοβάστε να σταματήσετε το κάπνισμα.\nΗ διακοπή καπνίσματος είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορείτε να κάνετε στον εαυτό σας. Μην αφήνετε τον φόβο σας για αύξηση βάρους να λειτουργεί κατασταλτικά. Εάν ανησυχείτε ότι κόβοντας το κάπνισμα θα πάρετε κιλά, τότε ξεκινήστε γυμναστική και υιοθετήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής.\nΝα οργανώσετε την κουζίνα σας\nΈνα υγιές βάρος επιτυγχάνετε με υγιείς αγορές. Χρησιμοποιείστε μια λίστα με ψώνια, ώστε όταν θα πάτε σούπερ μάρκετ να μην κάνετε αυθόρμητες αγορές, οι οποίες συνήθως είναι και θερμιδογόνες. Επίσης, φροντίστε πριν πάτε για ψώνια να έχετε φάει πιο πριν . ώστε να μην πεινάτε γιατί τότε είναι που παρασυρόμαστε πιο εύκολα,\nΜην αφήσετε μια γκάφα να καταστρέψει τη προσπάθεια σας.\nΞέρω ότι όταν κάνετε μια δίαιτα, ένα λάθος μπορεί να σας αποθαρρύνει και να χάσετε τον έλεγχο. Όμως, δεν πρέπει να απογοητεύεστε, ακόμα και αν η προηγούμενη νύχτα συνοδεύτηκε από μια διατροφική ατασθαλία. Συνεχίστε κανονικά το πρόγραμμα διατροφή σας την επόμενη μέρα.\nΔιάβασε επίσης: Υγιεινά σνακ που πρέπει να έχουμε στο σπίτι!\nΟι άνθρωποι μερικές φορές μπερδεύουν τη δίψα με την πείνα. Έτσι μπορεί να καταλήξετε να καταναλώνετε περισσότερες θερμίδες από αυτές που χρειάζεστε, ενώ στη πραγματικότητα απλά διψάτε. Αν δεν σας αρέσει το νερό προσθέστε μια φέτα λεμόνι, για να του δώσετε γεύση.\nΟι διατροφολόγοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι σωστό να στερούμαστε και να αποκλείουμε ομάδες τροφών κατά τη διάρκεια μιας δίαιτας. Κι όμως η ελάττωση συγκεκριμένων τροφών μπορεί να αποφέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στην προσπάθεια μας.


Εξοικονόμηση νερού και ενέργειας | Dixan®\nΠώς να εξοικονομήσετε νερό και ενέργεια\nΤα μικρά πράγματα μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά! Σχεδόν το 80% της ενεργειακής κατανάλωσης και του αποτυπώματος άνθρακα των απορρυπαντικών προκύπτει από τη φάση χρήσης, δηλαδή τη διαδικασία πλύσης στο σπίτι. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ενέργεια που χρειάζεται για τη θέρμανση του νερού στο πλυντήριο.\nΜικρές προσαρμογές ως προς την επιλογή του προγράμματος πλύσης και τη φόρτωση του μηχανήματος μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας.\nΠλύνετε σε χαμηλές θερμοκρασίες και μειώστε τον αντίκτυπό σας στην κλιματική αλλαγή\nΜε την πάροδο των ετών, έχουμε βελτιώσει σημαντικά τη σύνθεση των προϊόντων Dixan προκειμένου να διασφαλίζουμε κορυφαία απόδοση πλύσης ακόμα και σε χαμηλές θερμοκρασίες.\nΧάρη στη σύνθεση Cold Wash (κρύα πλύση), μπορείτε να πλένετε τα ρούχα σας σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και να απολαμβάνετε φρεσκοπλυμένα ρούχα εξοικονομώντας έως και 60€ σε ενεργειακές δαπάνες κάθε χρόνο. Επιλέγοντας να πλύνετε στους 30°, μπορείτε επίσης να μειώσετε κατά 50% τον αντίκτυπο του πλυντηρίου σας στην κλιματική αλλαγή.\nΦορτώστε όσο το δυνατόν περισσότερα ρούχα στο πλυντήριο και εξοικονομήστε χρήματα\nΗ φόρτωση όσο το δυνατόν περισσότερων ρούχων στο πλυντήριο συμβάλλει όχι μόνο στην εξοικονόμηση νερού, αλλά και χρημάτων.\nΠρογραμματίζοντας τη συχνότητα που βάζετε πλυντήριο, ταξινομώντας και συγκεντρώνοντας ρούχα με παρόμοιους λεκέδες μπορείτε να αποφύγετε τους κύκλους πλύσης με μισογεμάτο κάδο και, έτσι, να εξοικονομήσετε απορρυπαντικό αλλά έως και 70% των ετήσιων δαπανών σας σε ηλεκτρικό ρεύμα.\nΥπολογίστε το προσωπικό σας αποτύπωμα στο περιβάλλον\nΑφιερώστε λίγα λεπτά και δοκιμάστε την εφαρμογή που έχει αναπτυχθεί ειδικά από τη Henkel και το Ινστιτούτο Wuppertal (Γερμανία) για να μάθετε πώς οι επιλογές σας επηρεάζουν το προσωπικό σας αποτύπωμα άνθρακα. Με τη βοήθεια αυτής της εφαρμογής μπορείτε γρήγορα να προσδιορίσετε το οικολογικό σας αποτύπωμα.


Βίλχεμ Ράιχ - Αϊτός και κότες - Remulko | Ιστοροές σκέψης\n“Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αϊτός άμα έκλωθε αυγά μιας κότας; Αρχικά ο αϊτός νομίζει ότι θα κλωσήσει μικρά αετόπουλα που θα μεγαλώσουν. Μα εκείνο που βγαίνει από τα αυγά δεν είναι παρά μικρά κοτόπουλα. Απελπισμένος ο αϊτός εξακολουθεί να ελπίζει πως τα κοτόπουλα θα γίνουν αϊτοί. Μα που τέτοιο πράμα!\nΤελικά δε βγαίνουν παρά κότες που κακαρίζουν.\nΌταν ο αϊτός διαπιστώνει κάτι τέτοιο βρίσκεται στο δίλημμα αν πρέπει να καταβροχθίσει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν. Μα συγκρατείται. Κι’ ό,τι τον κάνει να συγκρατηθεί είναι μια μικρή ελπίδα· πως ανάμεσα στα τόσα κοτόπουλα, μπορεί κάποτε να βρεθεί ένα αετόπουλο, ικανό σαν εκείνον τον ίδιο, ένα αετόπουλο που από την ψηλή φωλιά του θ’ ατενίζει μακριά κόσμους καινούριους, σκέψεις καινούριες, καινούρια σχήματα ζωής.\nΜόνο αυτή η ανεπαίσθητη ελπίδα κρατάει το λυπημένο, τον αποξενωμένο αϊτό από την απόφασή του να φάει όλα τα κοτόπουλα και όλες τις κότες που κακαρίζουν, και που δεν βλέπουν ότι τα κλωσάει ένας αϊτός, δεν καταλαβαίνουν ότι ζούνε σ’ ένα ψηλό, απόμακρο βράχο, μακριά από τις υγρές και σκοτεινές κοιλάδες. Δεν ατενίζουν την απόσταση, όπως κάνει ο απομονωμένος αϊτός. Μόνο καταβροχθίζουν και καταβροχθίζουν, όλο καταβροχθίζουν ό,τι φέρνει ο αϊτός στη φωλιά.\nΟι κότες και τα κοτόπουλα άφησαν τον αϊτό να τα ζεστάνει κάτω από τα μεγάλα και δυνατά του φτερά όταν απ’ όξω κροτάλιζε η βροχή και αναβροντούσαν οι καταιγίδες που ‘κείνος άντεχε δίχως καμιά προστασία. Όταν τα πράματα γίνονταν σκληρότερα, του πέταγαν μικρές μυτερές πέτρες από κάποια ενέδρα για να τον χτυπήσουν και να τον πληγώσουν.\nΌταν ο αϊτός αντιλήφθηκε την κακοήθεια ετούτη, πρώτη του αντίδραση ήταν να τα ξεσχίσει σε χίλια κομμάτια. Μα το ξανασκέφτηκε κι’ άρχισε να τα λυπάται. Κάποτε, έλπισε, θα βρισκόταν – έπρεπε να βρεθεί – ανάμεσα στα τόσα κοντόφθαλμα κοτόπουλα που κακάριζαν και καταβρόχθιζαν ό,τι έλαχε μπροστά τους, ένας μικρός αϊτός σαν τον ίδιο του τον εαυτό.\nΟ μοναχός αϊτός μέχρι σήμερα δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα. Κι’ εξακολουθεί να κλωσάει κοτόπουλα.\nΔεν θέλεις να γίνεις αϊτός, Ανθρωπάκο. Γιαυτό σε τρώνε τα όρνεα.\nΦοβάσαι τους αϊτούς κι’ έτσι ζεις κοπαδιαστά και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι.\nΓιατί μερικά από τα κοτόπουλα σου έχουν κλωσήσει αυγά όρνεων.\nΚαι τα όρνεά σου έχουνε γίνει οι Φύρερ σου ενάντια στους αϊτούς, τους αϊτούς που θελήσανε να σε οδηγήσουν σε μακρινότερες, πιο υποσχετικές αποστάσεις.\nΤα όρνεα σε δίδαξαν να τρως ψοφίμια και να ‘σαι ικανοποιημένος με ελάχιστα σπειριά σιτάρι.\nΣ’ έμαθαν και να ορύεσαι “Ζήτω, ζήτω, Μέγα Όρνεο!”. Τώρα λιμοκτονείς και πεθαίνεις κι’ ακόμη φοβάσαι τους αϊτούς που κλωσάνε τα κοτόπουλά σου.”\nΑπόσπασμα από το βιβλίο “Άκου ανθρωπάκο” του Βίλχελμ Ράιχ\nΠηγή, φωτογραφία: antikleidi\nχρήσιμοι σύνδεσμοι:Η γη του Αχέροντα θύμισε Άνοιξη\n«Το ψαράκι της γυάλας» – Μάριος Χάκας


Σελίδα για άλλες σελίδες: Ο eAnagnostis για το Game of Thrones\nΚαλημέρα σε όλους! Εδώ στα Γιάννενα συνεχίζεται μέχρι την Πέμπτη η 17η έκθεση βιβλίου, ενώ παράλληλα ετοιμάζω στις βορειοδυτικές ένα δικό μου βιβλίο για τον καύσωνα.\nΤο εξαιρετικό άρθρο που ακολουθεί για το Game of Thrones αναδημοσιεύεται από το blog Ηλεκτρονικός Αναγνώστης (που διαχειρίζεται ο Μιχάλης Καλαμαράς). Πολλοί θα γνωρίζετε τη σειρά, της οποίας ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε την Κυριακή. Για μένα είναι ίσως η καλύτερη σειρά που έχω παρακολουθήσει, ενώ και το πρώτο βιβλίο του Martin είναι εξαιρετικό.\n"Το Game of Thrones σε ebook ή μετά από την ανάγνωση 3.000 σελίδων στο Kindle"\nΤο "A Game of Thrones" είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς επικής φαντασίας "A Song of Ice and Fire" (Amazon) του Αμερικανού συγγραφέα βιβλίων φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου George R. R. Martin. Το "A Game of Thrones" κυκλοφόρησε το 1996, για να ακολουθήσουν τα "A Clash of Kings" (1998), "A Storm of Swords" (2000) και "A Feast for Crows" (2005), ενώ στις 12 Ιουλίου αναμένεται το 5ο βιβλίο "A Dance with Dragons" (Amazon). Συνολικά έχει ανακοινωθεί ότι θα κυκλοφορήσουν 7 βιβλία αντί για τα 3 που είχαν σχεδιαστεί αρχικά.\nΟ χωρισμός του "τραγουδιού του πάγου και της φωτιάς" σε βιβλία οφείλεται τόσο σε εμπορικούς λόγους, καθώς ακόμα και έτσι το κάθε βιβλίο εκτείνεται από 700 έως 1200 σελίδες, όσο και στο ότι ο συγγραφέας δεν έχει ολοκληρώσει όλη την ιστορία.\nΤο θέμα του "τραγουδιού του πάγου και της φωτιάς", όπως υπαινίσσεται και ο τίτλος του πρώτου βιβλίου, είναι το "παιχνίδι των θρόνων", οι πόλεμοι και οι δολοπλοκίες για το ποια οικογένεια θα κυριαρχήσει και ποιος θα καθίσει στο "σιδερένιο θρόνο" του βασιλιά και των 7 βασιλείων του Westeros. Όμως όσο άρχοντες και ιππότες είναι απασχολημένοι με τις μάχες τους και το μοίρασμα αξιωμάτων και γης, πολλοί μεγαλύτεροι, σκοτεινοί και υπερφυσικοί κίνδυνοι κάνουν την (επαν)εμφάνισή τους και απειλούν ολόκληρη την ανθρωπότητα.\nΚάθε κεφάλαιο διηγείται την ιστορία και προχωράει την αφήγηση μέσα από τα μάτια ενός από τους (πολλούς) πρωταγωνιστές. Αυτό επιτρέπει όχι μόνο να ξεκινούν διαφορετικά νήματα στην αφήγηση που στη συνέχεια πλέκονται μεταξύ τους, αλλά μας δίνει και το ίδιο γεγονός από άλλη οπτική γωνία. Τι σημαίνει π.χ. ο πόλεμος για τους άρχοντες που διεκδικούν το "σιδερένιο θρόνο" και τι για τον άμαχο πληθυσμό; Πώς είναι η ζωή στο μπουντρούμι ενός κάστρου και πώς στην αίθουσα του θρόνου; Πώς ζει μια πόρνη, πώς ένας απλός στρατιώτης ή ένας χωρικός και πώς ο βασιλιάς και η αυλή του;\nΌσοι πιθανόν δε γνωρίζουν το είδος των μυθιστoρημάτων επικής φαντασίας παραξενεύονται λογικά με την έκταση των βιβλίων. Δε θα μπορούσε να μας πει ο συγγραφέας αυτό που θέλει με πιο ευσύνοπτο τρόπο; Πόσο μάλλον όταν προστίθενται διαρκώς περισσότεροι τόμοι που εκδίδονται με αρκετά χρόνια απόσταση μεταξύ τους και η ιστορία δε φαίνεται να έχει ένα ορατό τέλος. Η επική φαντασία όμως, πέρα από ήρωες και μάχες και τη σωτηρία του κόσμου, έχει ως χαρακτηριστικό της αυτήν την εκτενή, αναλυτική αφήγηση. Και σε αυτό μοιάζει, τηρουμένων των αναλογιών, με τα κλασικά έπη: το ζήτημα δεν είναι να πει κανείς απλά μια ιστορία, αλλά η αφήγηση και η ανάγνωση υπάρχει για την απόλαυση της αφήγησης και της ανάγνωσης, κάτι που ισχύει και για τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" του Τόλκιν.\nΤα 3 πρώτα βιβλία του "τραγουδιού του πάγου και της φωτιάς" που διάβασα σε ηλεκτρονική μορφή αντιστοιχούν σε 3.000 σελίδες των τυπωμένων βιβλίων σε μορφή paperback. Ανάλογα βέβαια με την έκδοση (paperback ή hardback, ΗΠΑ ή Βρετανία) ο αριθμός των σελίδων διαφέρει, προς τα πάνω ή προς τα κάτω, αλλά σημασία έχει, πιστεύω, η τάξη μεγέθους, όχι ο ακριβής αριθμός. Πρόκεται, σε κάθε περίπτωση, για ένα ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό σελίδων, μεγαλύτερο απ' ό,τι έχω διαβάσει ποτέ σε ηλεκτρονική μορφή, και μάλιστα στα αγγλικά.\nΜε τα κοσμήματα και τα αρχιγράμμα στο κάθε κεφάλαιο το e-book αναπαράγει πλήρως την τυπογραφία του τυπωμένου βιβλίου. Πάντως, θα ήταν ενδιαφέρον - και εύκολο- το e-book να συμπεριλαβάνει και επιπλέον υλικό: π.χ. τα εναλλακτικά εξώφυλλα που έχουν δημιουργηθεί για τα βιβλία στις διαδοχικές τους εκδόσεις ή ζωγραφικές απεικονίσεις των σκηνών και των προσώπων όπως τα έχουν φανταστεί διάφοροι καλλιτέχνες διαβάζοντας τα βιβλία.\nΕτικέτες Μιχάλης Καλαμαράς, eAnagnostis, game of thrones


Bergmann Kord: Νέα τεχνική πρόσθεσης μαλλιών σε ογκολογικούς ασθενείς - ΤΑ ΝΕΑ\ntanea.gr > Υγεία > Bergmann Kord: Νέα τεχνική πρόσθεσης μαλλιών σε ογκολογικούς ασθενείς\nBergmann Kord: Νέα τεχνική πρόσθεσης μαλλιών σε ογκολογικούς ασθενείς\nΜία νέα, καινοτόμο τεχνική για την αποκατάσταση του τριχωτού της κεφαλής των υπό χημειοθεραπεία ή ακτινοβόληση ασθενών θα παρουσιάσει η BERGMANN KORD στις 26 & 27 Σεπτεμβρίου 2010 στο επιστημονικό κέντρο της κλινικής στο Χαλάνδρι. Την παρουσίαση, καθώς και το σεμινάριο εκπαίδευσης που θα ακολουθήσει, θα παρακολουθήσουν οι συνεργάτες της BERGMANN KORD & εξειδικευμένοι τεχνικοί πρόσθεσης μαλλιών από διάφορες χώρες (Γερμανία, Αυστρία, Μεγ. Βρετανία, Βραζιλία κα).\nΗ νέα τεχνική αποκατάστασης μαλλιών αποτελεί το πρώτο προϊόν στον κόσμο που εγκρίθηκε από τον FDA - τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων & Φαρμάκων- ως ιατρικό προϊόν αποκατάστασης των μαλλιών (με αριθμό έγκρισης 9058337) και εφαρμόζεται ήδη σε Ελλάδα & Κύπρο αποκλειστικά από την κλινική μαλλιών BERGMANN KORD.\nΗ νέα τεχνική HOS-2 εξασφαλίζει περισσότερες δυνατότητες σε σχέση με τις περούκες παθήσεων, όπως απόλυτη σταθερότητα & μόνιμη εφαρμογή, διατήρηση της αρχικής εικόνας των μαλλιών, φυσικότητα, δυνατότητα για διαφορετικά στυλ χτενίσματος, βαφής κα. Καλύπτει επομένως τις υψηλές απαιτήσεις για αποτέλεσμα που δεν γίνεται αντιληπτό, γεγονός που συνδράμει στο να νιώθουν οι ασθενείς καλύτερα και να μπορούν να ζουν μια φυσιολογική ζωή.\nΩς η πρώτη κλινική μαλλιών στην Ελλάδα, η BERGMANN KORD εξειδικεύεται από το 1979 στην αντιμετώπιση της τριχόπτωσης, εφαρμόζοντας χειρουργικές & μη χειρουργικές λύσεις για την αποκατάσταση των μαλλιών.\nΟι ειδικοί της BERGMANN KORD στην Ελλάδα & την Κύπρο παραμένουν στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου για να παρέχουν όλη την απαραίτητη πληροφόρηση σχετικά με τη νέα τεχνική πρόσθεσης μαλλιών HOS-2.\nΔημιουργώντας το 1979 το πρώτο επιστημονικό κέντρο αντιμετώπισης της τριχόπτωσης στην Ελλάδα, η κλινική μαλλιών BERGMANN KORD αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο εξειδικευμένα κέντρα μεταμόσχευσης μαλλιών παγκοσμίως.\nΣυνδυάζοντας τεχνολογία αιχμής και state-of-the-art know-how, η BERGMANN KORD προσφέρει τις πιο εξελιγμένες επιστημονικές λύσεις για την τριχόπτωση μέσω της εφαρμογής εξειδικευμένων ιατρικών πρωτοκόλλων & τεχνικών.\nΗ πρώτη μεταμόσχευση μαλλιών στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε από το ιατρικό επιτελείο της BERGMANN KORD και μέχρι σήμερα στο ενεργητικό της κλινικής καταγράφονται οι περισσότερες μεταμοσχεύσεις μαλλιών στην Ελλάδα - περισσότερες από 60.000.\nΗ BERGMANN KORD διαθέτει επιστημονικά κέντρα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Ρόδο, Λευκωσία & Λεμεσό.


Γιατί πρέπει να ενημερώσω το πρόγραμμα περιήγησής μου;\nΞέρουμε ότι οι πελάτες βρίσκουν τα σχόλια πολύ χρήσιμα όταν κάνουν αναζήτηση online. Έτσι διαγράφουμε σχόλια μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις: Σε περίπτωση μη\nΑνάλογα με την κράτηση, έχετε πλέον την επιλογή είτε να αλλάξετε τις ημερομηνίες της κράτησης είτε να ζητήσετε αλλαγή στις ημερομηνίες κράτησης. Αν έχετε\nΣημειώστε ότι δεν είναι το ίδιο με την εγγύηση ζημιών ή την προέγκριση για τις πιστωτικές κάρτες. Προκαταβολή/προπληρωμή είναι όταν χρεώνετε τον επισκέπτη για


Κοινωνία της ανοησίας... - Medium.gr\n(Για το θέμα των ηλεκτρονικών παιχνιδιών η κυβέρνηση) είχε μόνο μια ιδέα κι αυτή ήταν λάθος... Παράφραση από ρήση του βρετανού πολιτικού Βενιαμίν Ντισραέλι (Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν», εκδόσεις Καστανιώτη)\nΗ Ελλάδα πρέπει να είναι η μόνη χώρα που ελπίζει ότι ο δρόμος προς την κοινωνία της πληροφορίας περνά με σβηστούς υπολογιστές. Μετά την απόφαση σταθμός του τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης που κήρυξε αντισυνταγματικό το νόμο 3037/2002 (ορθότερο θα ήταν να τον κηρύξει απλώς ηλίθιο νόμο) που απαγορεύει όλα τα ηλεκτρονικά παιγνίδια σε ιδιωτικούς ή δημόσιους χώρους, υπάρχει έφεση από τον Αντιεισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης κ. Στέλιο Γκρόζο και η δίωξη οδεύει πάλι προς τα δικαστήρια.\nΟ νόμος αυτός είναι τόσο εξόφθαλμα ανόητος (πέρα από αντισυνταγματικός) που είναι αδύνατον να σταθεί σε οποιοδήποτε δικαστήριο, οποιασδήποτε δυτικής χώρας. Μόνο που μέχρι να το πάρουν χαμπάρι στο ΥΠΕΘΟ ότι γελοιοποιούν διεθνώς τη χώρα με την ανοησία τους, κάποιοι φουκαράδες των internet café θα πληρώσουν τη νύφη.\nΜία λύση υπάρχει κ. Χριστοδουλάκη. Δημόσια και χωρίς τσιριμονιές να πάρετε το νόμο πίσω. Η κοινωνία της πληροφορίας την οποία ευαγγελίζεστε, τα δισεκατομμύρια που δίνετε σε επιδοτήσεις για προώθηση των υπολογιστών σε επιχειρήσεις και σχολεία είναι στον αέρα εφόσον επικρέμεται η δαμόκλειος σπάθη ενός νομοθετικού προϊόντος που βρίθει ανοησίας. Μεθαυρίο μπορεί να οδηγηθούν στα δικαστήρια ακόμη και διευθυντές σχολείων, οι οποίοι χρηματοδοτήθηκαν από το υπουργείο σας για να αποκτήσουν υπολογιστές, κι αυτοί οι υπολογιστές αναγκαστικά εμπεριέχουν στο λειτουργικό τους ηλεκτρονικά παιγνίδια.\nΠριν από χρόνια ο αμερικανός πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν είπε: «Η κυβέρνηση είναι σαν ένα μεγάλο μωρό. Ένας μεγάλος πεπτικός σωλήνας ο οποίος έχει μεγάλη όρεξη στο ένα άκρο και καθόλου υπευθυνότητα στο άλλο».(Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν», εκδόσεις Καστανιώτη) Να σκεφτείτε ότι ο κ. Ρίγκαν δεν ήξερε καν την ελληνική κυβέρνηση η οποία κατέθεσε και πέρασε το παρακάτω νόμο:\nΝΟΜΟΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 3037 (ΦΕΚ Α΄ 174/30-7-2002) 'Αρθρο 2: Απαγόρευση διενεργείας η εγκατάστασης παιγνίων. Απαγορεύεται η διεξαγωγή των υπό στοιχεία β, γ και δ. του άρθρου 1 παιγνίων περιλαμβανομένων και των υπολογιστών σε δημοσία γενικά κέντρα όπως ξενοδοχεία, καφενεία, αίθουσες αναγνωρισμένων σωματείων κάθε φύσης, και σε κάθε άλλο δημόσιο η ιδιωτικό χώρο. Επίσης απαγορεύεται η εγκατάσταση των παιγνίων αυτών.\nΟ νόμος αυτός δεν έπρεπε να υπάρχει. Κάποιοι ήδη ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια. Πολίτες της χώρας, και φορολογούμενοι...\nΔημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 21.9.2002


ΑΛΗΘΕΙΑ: Οκτωβρίου 2015\nΜε επιτυχία ολοκληρώθηκε, η πρώτη ομιλία, στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 40 χρόνια λειτουργίας της ΘΡΑΚΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ.\nΤην ομιλία με θέμα ''Προβλήματα λόγου και ομιλίας και οι επιπτώσεις στη σχολική ζωή'' παρουσίασε η πτυχιούχος λογοθεραπευτής με ειδίκευση στην Ειδική Αγωγή κ.α Αυγή - Μαρία Αγγελοπούλου (μέλος του συλλόγου λογοπαθολόγων -λογοθεραπευτών Ελλάδας).\nΤην ευχαριστούμε θερμά, ευχόμενοι μια λαμπρή και άξια πορεία στην επιστήμη της λογοθεραπείας.\n59η ΔΙΑΝΟΜΗ ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ στην Κατερίνη: Απορρυπαντικά / Χαρτικά\nΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΙΕΡΙΑΣ: Στήριξη στην απεργία των εργαζομένων\nΤην Κυριακή 1 Νοέμβρη τα καταστήματα θα λειτουργήσουν ακόμα μια φορά, στο πλαίσιο της νομοθεσίας που ψήφισαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και το οποίο προβλέπει την ελεύθερη λειτουργία των εμπορικών επιχειρήσεων για 8 Κυριακές το χρόνο.\nΈγινε έθιμο το γλέντι κάθε χρόνο στο ρακοκάζανο του Γιώργου Αδάμου στο Κίτρος (Πύδνα) Πιερίας.\nΣτο ρακοκάζανο του κ. Αδάμου στο Κίτρος (Πύδνα) Πιερίας την στιγμή της αλλαγή της βράσης στον άμβυκα, ο έμπειρος αμβυκέρης κ. Γιώργος Αδάμος και ο συνεργάτης της Αντιπεριφερειάρχη Πιερίας κα. Σοφίας Μαυρίδου, κ. Δημήτρης Ρουκάς, άριστοι γνώστες και οι δύο των μυστικών της παραγωγής του καλού τσίπουρου.\nΣάββατο 10:00το πρωί με δημοτικό συμβούλιο.\nΞεκίνησε με το καλωσόρισμα τον νέο δημοτικό σύμβουλο κ. Ραδα Σπύρο που κατέλαβε την θέση του Χρήστου Γιαννούλης που παραιτήθηκε πρόσφατα.\nΣτην ομιλία του ο Δήμαρχος Κατερίνης κ. Σάββας Χιονιδης ευχαρίστησε τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου για την συμπαράσταση τους στο πένθος του από τον χαμό της αδερφής του.\nΟι μαθησιακές δυσκολίες (μέρος Γ’)- Αλεξία. Της Λογοθεραπεύτριας Ξένιας Ουσάκοβα\nΟ κ. Κλιγκόπουλος Στέλιος για την παρουσία του ΠΑΜΕ στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και τις δηλώσεις των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. «Παίζουν θέατρο οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ!» (Βίντεο)\nΟ κύριος Κλιγκόπουλος Στέλιος ξεκαθάρισε πρώτα ότι η συγκεκριμένη παρουσία τους στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν ήταν μια διαμαρτυρία αλλά μια μαζική εξόρμηση ενημέρωσης του κόσμου για την απεργία της 12ης Νοεμβρίου.\nΚαι για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που δήλωσαν ότι χαίρονται που είδαν εργαζόμενους να διαμαρτύρονται ο κ. Κλιγκόπουλος είπε:\n«Αυτό είναι μια υποκρισία! Δεν είναι δυνατόν να λες ότι χαίρεσαι για μια διαμαρτυρία όταν εσύ ο ίδιος ψηφίζεις τον σφαγιασμό των εργατικών δικαιωμάτων! Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και αυτή είναι η πραγματικότητα, πολιτεύονται με όπλο το ψέμα, την υποκρισία και τον θεατρινισμό. Παίζουν θέατρο!»\nΔείτε εδώ τι είχαν δηλώσει οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μετά το τέλος της παρέλασης:\nΣυνέντευξη του Συνδικάτου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν.Πιερίας "Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ" και της Σωματειακής Επιτροπής Εργαζομένων στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. (Βίντεο)\nΙδιαίτερη δυναμική δείχνει να παίρνει η πρωτοβουλία των εργαζομένων στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, τα γνωστά «πεντάμηνα».\nΗ επιτροπή που δημιουργήθηκε, ενημερώνει τους εργαζόμενους για τα δικαιώματα τους και προωθεί τα αιτήματα τους στους αρμόδιους φορείς.\nΣτην συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στα ΜΜΕ της πόλης μας η επιτροπή αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα αλλαγής του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και προς αυτή την κατεύθυνση δηλώνει ότι θα αγωνιστεί.\nΗ επιτροπή κατήγγειλε ότι υπάρχει ένα κλίμα τρομοκρατίας στον Δήμο Κατερίνης και εκβιασμού των εργαζομένων, ώστε να κάνουν εργασίες πέρα των καθηκόντων τους.\nΕκδήλωση στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Κατερίνης με θέμα το σχολικό εκφοβισμό.(Φωτογραφίες-Βίντεο)\nΜια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κατερίνης με θέμα το σχολικό εκφοβισμό.\nΤην εκδήλωση επιμελήθηκε ο εκπαιδευτικός κ. Αντώνης Βλάγκας μαζί με τους μαθητές και μαθήτριες της Ε2 τάξης του σχολείου.\nΟι μικροί μαθητές παρουσίασαν στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου το τι είναι σχολικός εκφοβισμός, τις αιτίες του, τις συνέπειες και το πώς πρέπει να αντιδρούν σε παρόμοιες καταστάσεις.\n3ο Φιλανθρωπικό Τουρνουά Ποδοσφαίρου Ενστόλων Νομού Πιερίας, με σύνθημα «οι ένστολοι βάζουνε γκολ στη συνεχόμενη κρίση» (Φωτογραφίες)\nΠραγματοποιήθηκε σήμερα το 3ο Τουρνουά Ποδοσφαίρου Ένστολων Ν. Πιερίας στο Β΄ Δ.Α.Κ.\nΤο Τουρνουά είχε ιδιαίτερη σημασία και συμβολισμό αφού συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, είδη ρουχισμού και παιχνίδια που παραδόθηκαν στην Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης & Πλαταμώνος που είχε υπό την αιγίδα της και την διοργάνωση.\nΤρόφιμα και ρουχισμό προσέφερε και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 15ου Δημοτικού Σχολείου Κατερίνης.\nΣτο 3ο Τουρνουά συμμετείχαν η Αστυνομία, το Λιμενικό, η Πυροσβεστική και ο Στρατός, και έγινε παρουσία του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη κ. Γεώργιου και των επικεφαλής των τεσσάρων σωμάτων.\nΝικήτρια αναδείχτηκε η ομάδα της Αστυνομίας και το κύπελλο απένειμε στους νικητές ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Γεώργιος.\nΌσον αφορά τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:\nΕλένη Τζήκα: το «Σχολειό μου αγαπημένο» είναι ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από καμία παιδική βιβλιοθήκη.\nΕπανακυκλοφόρησε φέτος (σχολικό έτος 2015-16) το Ανθολόγιο της Φανής Τσεντικίδου-Ζέττα.\nΗ έκδοση ενός τέτοιου βιβλίου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για όλους και ιδιαίτερα για μας τους εκπαιδευτικούς.\nΗ Φανή απέδειξε ότι ο δάσκαλος δεν αποποιείται της ιδιότητάς του, ακόμα κι αν φύγει απ’ το σχολείο.\nΦυσικά απέκτησε πλούσια πείρα απ’ την θητεία της στην εκπαίδευση. Γιατί η Φανή δεν υπήρξε μια συνηθισμένη δασκάλα. Είχα την ευκαιρία να το διαπιστώσω ιδίοις όμμασι ως καλεσμένη σε διάφορες πολύ ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που διοργάνωσε η ίδια. Άνοιξε έτσι τις πόρτες του Σχολείου στον κόσμο, στην Τέχνη, στη Λογοτεχνία, στην Ιστορία, στο Θέατρο, σ’ ό,τι πιο υψηλό δημιούργησε το ανθρώπινο πνεύμα ανά τους αιώνες. Γι’ αυτό έκανε κοινωνούς τους μαθητές της σε έργα μεγάλων δημιουργών, αρχαίων Ελλήνων σοφών, και γενικά αυτών που άλλαξαν την τύχη του κόσμου κι έσπρωξαν τον ήλιο λίγο πιο ψηλά.\nΤο Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2015 και ώρα 18:00 μ.μ. σας προσκαλούμε στην ομιλία με θέμα ''Προβλήματα λόγου και ομιλίας και οι επιπτώσεις στη σχολική ζωή'' , στην αίθουσα του Πολιτιστικού μας Κέντρου, από την πτυχιούχο λογοθεραπευτή κ.α Αυγή- Μαρία Αγγελοπούλου\n(Μέλος του συλλόγου λογοπαθολόγων –λογοθεραπευτών Ελλάδας).\n<<40 χρόνια ΘΡΑΚΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ>>\nΟ υποψήφιος Πρόεδρος της ΝΔ κ. Κυριάκος Μητσοτάκης την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015 στην Κατερίνη.\n19.15 μ.μ. Επίσκεψη στα γραφεία της ΝΟ.Δ.Ε. Πιερίας.\n19.45μ.μ. Επίσκεψη στο Δήμαρχο Κατερίνης\n20.30μ.μ. Κεντρική ομιλία στο Συνεδριακό κέντρο του Δήμου Κατερίνης "ΕΚΑΒΗ" (επάνω αίθουσα).\nΗ Λαϊκή Ενότητα Πιερίας καλεί σε συνέλευση τα μέλη και τους φίλους της την ΔΕΥΤΕΡΑ 2/11 και ώρα 18:00 στο Εργατικό Κέντρο Κατερίνης\nΗ Λαϊκή Ενότητα Πιερίας καλεί σε συνέλευση τα μέλη και τους φίλους της την ΔΕΥΤΕΡΑ 2/11 και ώρα 18:00 στο Εργατικό Κέντρο Κατερίνης για να διαμορφώσουμε από κοινού του άξονες δράσης μας το επόμενο κρίσιμο διάστημα. Στη συνέλευση θα γίνει εκλογή συντονιστικού οργάνου καθώς και αντιπροσώπων για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο στην Αθήνα.\nΗ ομάδα μπάσκετ του Βατανιακού - Σάρισα αντιμετωπίζει την Κρύα Βρύση στην Κατερίνη\nΕντός έδρας συνεχίζει τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις η ομάδα μπάσκετ του Βατανιακού - Σάρισα, αντιμετωπίζοντας την ομάδα του ΓΑΣ Μέγας Αλέξανδρος από την Κρύα Βρύση.\nΟ αγώνας θα διεξαχθεί το Σάββατο, 31 Οκτωβρίου, στις 18:00 το απόγευμα στο Β΄ΔΑΚ.\nΗ ομάδα μπάσκετ της πόλης μας μετά από το κακό της ξεκίνημα, ψάχνει την πρώτη της νίκη για τη φετινή αγωνιστική περίοδο. Σε αυτή την προσπάθεια περιμένει την θερμή υποστήριξη του φίλαθλου κόσμου της πόλης μας, όπως συνέβη στο προηγούμενο εντός έδρας αγώνα μας.\nΗ κ.Ελισσάβετ ( Μπέττυ) Σκούφα, βουλεύτρια Πιερίας, κατέθεσε ερώτηση, που συνυπέγραψαν και οι βουλευτές του Νομού με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α κ. Αστέριος Καστόρης και κ. Χαρίλαος Τζαμακλής, με θέμα: Επιστροφή αρχαιολογικών θησαυρών Βόρειας Πιερίας. Αξιοποίηση και ανάδειξή τους μέσω των μουσειακών χώρων της Βόρειας Πιερίας.\nΗ ερώτηση κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων τη 27η Οκτωβρίου, προς τους κ.κ. Υπουργούς Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, με στόχο, να συμβάλει στην ενίσχυση της προσπάθειας των τοπικών φορέων ώστε το τεράστιο αρχαιολογικό υλικό που είναι διασκορπισμένο να συγκεντρωθεί και να στεγαστεί με την συνδρομή των αρμόδιων υπουργείων στον τόπο που δικαιωματικά ανήκει. Από μεριάς τους οι τρείς συνυπογράφοντες βουλευτές πιστεύουν ότι το έργο αυτό θα αναδείξει την Β. Πιερία ως τουριστικό προορισμό αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, συμβάλλοντας και στον εθνικό σχέδιο τουρισμού.\nΑκολουθεί το πλήρες κείμενο με τις υπογραφές των βουλευτών\nΆδεια λειτουργίας σε ιδιώτες, μη φαρμακοποιούς, για φαρμακεία τα οποία θα λειτουργούν ως Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης προβλέπει το σχέδιο της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που κατατίθεται προς έγκριση στο EuroWorking Group για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των φαρμακείων. Η ΚΥΑ είδε το φως της δημοσιότητας σήμερα Πέμπτη.\nΕιδικότερα, τα φαρμακεία των ιδιωτών θα λειτουργούν ως Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης -που θα πρέπει να έχουν συσταθεί πριν την χορήγηση της άδειας λειτουργίας. Σε αυτές τις ΕΠΕ θα πρέπει να συμμετέχει υποχρεωτικά ως εταίρος με ποσοστό τουλάχιστον 20% φαρμακοποιός, ο οποίος ορίζεται υπεύθυνος για τη λειτουργία του φαρμακείου.\nΈντονη είναι η αντίδραση του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου για την ΚΥΑ, που σε ανακοίνωσή του κάνει λόγο για «παράδοση άνευ όρων σε καρτέλ και off-shore εταιρείες».\nΠρόσκληση ενδιαφέροντος για συνεργασία με έναν (1) ΠΕ ιατρό ειδικότητας Παιδιατρικής για ένα έτος με καθεστώς έκδοσης δελτίου απόδειξης παροχήςυπηρεσιών για τις παρεχόμενες υπηρεσίες του στο Γ.Ν Κατερίνης\nΣας καλούμε σε τακτική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν.3852/2010, που θα γίνει στις 31 Οκτωβρίου 2015, ημέρα Σάββατο και ώρα 10:00 π.μ. στην αίθουσα συνεδριάσεων Δημοτικού Συμβουλίου, στο Δημαρχείο Κατερίνης, για συζήτηση και λήψη απόφασης στα εξής θέματα:\nΣας προσκαλούμε στην ανοικτή συζήτηση-διαβούλευση που διοργανώνει η ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ Πιερίας και το τμήμα Περιβάλλοντος με την συμμετοχή των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ της Πιερίας στην αίθουσα εκδηλώσεων του κοινοτικού καταστήματος Μεθώνης το ΣΑΒΒΑΤΟ 31.10.2015 στις 6 μμ με θέμα:\n«Πρέπει να πιάνουν τα χέρια σου» λέει, ενώ μιλά με ευαισθησία και λεπτομέρεια, για τις δημιουργίες του στους μαθητές σχολείων, που περιεργάζονται τα κομψοτεχνήματά του με θαυμασμό. Αφορμή για την συνάντησή μας με τον δημιουργό στάθηκε η έκθεση του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ν.Πιερίας, η οποία φιλοξενήθηκε στην Αστική Σχολή.\nΣήμερα Παρασκευή 30/10/15 και ώρα 13:00 στο χώρο της Λαϊκής Επιτροπής Κατερίνης (πρώην κυλικείο παλαιού Νοσοκομείου), το Συνδικάτο Ιδ. Υπαλλήλων Ν. Πιερίας ''Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ'' και η Σωματειακή Επιτροπή Εργαζομένων στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, σας προσκαλούν σε συνέντευξη τύπου.\nΠληθαίνουν οι κινητοποιήσεις των μαθητών στην Κατερίνη.\nΑποχή και πορεία των μαθητών/τριών του 4ου Γενικού Λυκείου Κατερίνης σε λίγο.\nΜουσικοχορευτικές εκδηλώσεις από πολιτιστικούς συλλόγους στην Πλατεία Ελευθερίας Κατερίνης για την επέτειο του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου 1940 (Βίντεο)\nΠρόσκληση στην παρουσίαση του ανθο-ημερο-λογίου «ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ» της Φανής Τσεντικίδου-Ζέττα\nΗ Διεύθυνση, το Διδακτικό Προσωπικό και το Διοικητικό Συμβούλιο των Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων των Δημοτικών Σχολείων Κατερίνης, 2ου και 15ου , με την καρδιά ανοικτή και με αγάπη για το παιδί προσκαλούν εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς, βιβλιο…ευαίσθητους και φιλομαθείς στην παρουσίαση του ανθο-ημερο-λογίου «ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ» της κας Φανής Τσεντικίδου-Ζέττα, εκπαιδευτικού, διπλωματούχου παιδαγωγού, την Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015 στις 7.00 μ.μ. στην αίθουσα πολιτισμού του 2ου Δημοτικού Σχολείου.\nΣτη συζήτηση για το βιβλίο συμμετέχουν οι κες: Μαργαρίτα Αμανατίδου, Υπεύθυνη σχολ. δραστηριοτήτων Π.Ε. Πιερίας, Μαριάννα Τσάπουρνα, δασκάλα και οι μαθήτριες: Χρύσα Κανταρτζή, Μαρία-Κλαίρη Λιακοπούλου.\nΟι Δ/ντές των Σχολείων Οι Πρόεδροι των Συλλόγων\nΝίκος Ναχόπουλος Έφη Μπίσμπα Κώστας Μισαηλίδης Μιχάλης Κανταρτζής\nΝέα διάκριση για τους αθλητές των συλλόγων Πολεμιστές Πύδνας και ΓΑΣ Ολύμπιος!\nΜε 7 χρυσά επέστρεψαν από το πανελλήνιο διασυλλογικό πρωτάθλημα μαχητικών αθλημάτων που έλαβε χώρα στην Καρδίτσα στις 24 -10 οι αθλητές των συλλόγων Πολεμιστές Πύδνας και ΓΑΣ Ολύμπιος Μαχητής Παπαδόπουλος, Άρης Κατηρτζόγλου Παύλος και Σταυρίδης Νίκος. Προπονήτρια τους η επί σειρά ετών πρωταθλήτρια Βαβύλα Αναστασία\nΜουσικοχορευτικές εκδηλώσεις από πολιτιστικούς συλ...\nΠρόσκληση στην παρουσίαση του ανθο-ημερο-λογίου «Σ...\nΝέα διάκριση για τους αθλητές των συλλόγων Πολεμισ...


Αποστολέας Θέμα: Αεροπλάνο (Αναγνώστηκε 6287 φορές)\n« Απάντηση #15 στις: 28 Οκτώβριος, 2012, 21:10:19 μμ »\nΊσως ένα αμπαλάρισμα με χαρτόνι και μπόλικη ταινία επικουρικά δεν θα έκανε κακό\n« Απάντηση #16 στις: 28 Οκτώβριος, 2012, 22:29:32 μμ »\nΠαράθεση από: eliasfot στις 28 Οκτώβριος, 2012, 21:05:32 μμ\nΠαράθεση από: pcpgunner στις 28 Οκτώβριος, 2012, 20:49:10 μμ\nΠαράθεση από: eliasfot στις 28 Οκτώβριος, 2012, 17:34:17 μμ\nκαι αυτές που δεν έχουν κλειδαριά επάνω συνήθως έχουν δυο τρύπες στην χειρολαβή για να περάσει λουκέτο\nναι και θα εχει ασφαλεια απο τις τρυπες αυτες με το λουκετακι.\nΌση ασφάλεια έχει και μια βαλίτσα με αντίστοιχο λουκέτο\nΔεν ανησυχώ για την ασφάλεια, αλλά δεν μπορώ να βρω καμιά τέτοια θήκη.\nCometa Mod. 220 4.5mm\n« Απάντηση #17 στις: 28 Οκτώβριος, 2012, 23:12:46 μμ »\nκαι αυτη εχει http://www.airgunshop.gr/index.php?dispatch=products.view&product_id=31066\n« Απάντηση #18 στις: 28 Οκτώβριος, 2012, 23:14:57 μμ »\nΠαράθεση από: eliasfot στις 28 Οκτώβριος, 2012, 23:12:46 μμ\nνόμιζα για άλλο λόγο ήταν εκεί οι τρύπες :-P\n« Απάντηση #19 στις: 25 Ιανουάριος, 2013, 23:29:56 μμ »\nΓενικά: Ο επιβάτης παραδίδει το όπλο στον έλεγχο εισητηρίων αφου πρώτα έχει αποδίξει την νόμιμη κατοχή και οπλοφορία. (άδειες)\nΕκδίδεται ετικέτα αποσκευής για το όπλο και ξεχωριστή για τα πυρομαχικά. (το όπλο αδειάζει μπροστά στον υπάλληλο check in ή αποδυκνείεται ότι είναι αδειο)\nΣυμπληρώνεται φόρμα και ετικέτα SECURITY ITEM αφού συμπληρωθούν τα στοιχεία του επιβάτη ,αριθμός πτήσης και αεροδρόμιο προορισμού και η ετικέτα επικολάται στη συσκευασία του όπλου και των πυρομαχικών. Τα φυσίγγια πρέπει να είναι συσκευασμένα σε ξύλινο ή μεταλικό κιβώτιο έως 5 κιλά.\nΤο 1ο αντίγραφο της φόρμας με τις προτότυπες υπογραφές παραδίδεται στον επιβάτη και τα αντίγραφα αρχειοθετούνται.\nΤό παραλαμβάνει υπάλληλος ο οποίος θα το μεταφέρει στ α/φος. Το περνάει πρώτα X-RAY από το προσωπικό ασφάλειας του αερολημένα και τοποθετήται πράσινο sticker. Οι συσκευασίες μεταφέρονται στο α/φος. Τοποθετούνται σε εγκεκριμένο χώρο αποσκευών και ενημερώνεται ο κυβερνήτης. Ενοείται ότι δέν υπάρχει πρόσβαση από τους επιβάτες σε αυτόν το χώρο αποσκευών.\nΚατά την άφιξη ο υπάλληλος μετά από ενημέρωση παραλαμβάνει το όπλο και τα πυρομάχικά και τα μεταφέρει στο χώρο των αφίξεων Lost & Found. Το όπλο παραδίδεται στον επιβάτη εφόσον διασταυρωθούν τα στοιχεία στην ετικέτα TAGS που συμπληρώθηκε και την φόρμα και τα αποκόματα που έχει ό επιβάτης. Στη συνέχια υπογράφει στο κάτω μέρος της φόρμας την δίνει στον υπάλληλο και παραλαμβάνει το όπλο και τα πυρομαχικά. Γιά EXTRA SCHENGEN προορισμούς πρέπει να δηλώσει ο επιβάτης το όπλο στο τελωνείο.\nΣε κάθε περίπτωση ενημερώνεται η αστυνομία. Ο υπάλληλος που μετέφερε το όπλο στο α/φος περιμένει εκεί μέχρι να κλείσει η πόρτα του χώρου αποσκευών και μετά στέλνει σήμα στον σταθμό του προορισμού με όλα τα σχετικά στοιχεία.\nΌλα αυτά από τα εγχειρίδια των αεροπορικών εταιριών που είναι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή και την κατα τόπους νομοθεσία.\nΟπότε τουλάχιστον από διαχείρηση τα όπλα μας δεν κυνδινεύουν.\n« Απάντηση #20 στις: 25 Ιανουάριος, 2013, 23:40:50 μμ »\nΤα οπλα δεν κινδυνευουν,εμεις κινδυνευουμε.\n« Απάντηση #21 στις: 25 Ιανουάριος, 2013, 23:56:17 μμ »\nΟπότε παίζει να εμφανιστώ στο Σχιστό shooting club με το 90ράκι μου.....\nΤον άλλο μήνα .....\nΓιατί μερικοί "τραγουδάνε" εριστικά.....\nOPEN SIGHTS ONLY.....\nΤούτο το μήνα ,τον απο πάνω,τον από πάνω,τον παραπάνω.....\nΑφιερωμένο στον ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΩΝ ΑΥΛΩΝ....\n« Απάντηση #22 στις: 29 Σεπτέμβριος, 2013, 12:47:12 μμ »\nΠαράθεση από: antonios στις 25 Ιανουάριος, 2013, 23:29:56 μμ\nκαι αμα θελει κανεις να παει ΑΥστραλια Καναδα η Αμερικη τι ισχυει τοτε? Ξερετε ? Επισησ μηπως υπαρχει κινδυνοσ εκρηξης σε πσπ αν εχει ας πουμε 100 μπαρ μεσα?\n« Απάντηση #23 στις: 29 Σεπτέμβριος, 2013, 13:07:37 μμ »\nΟ παγκόσμιος αεροπορικός κανονισμός, δεν επιτρέπει την μεταφορά δοχείων υπό πίεση.\nΑδειάζεις τη φιάλη και είσαι ΟΚ.\n« Απάντηση #24 στις: 29 Σεπτέμβριος, 2013, 18:54:38 μμ »\nειδικά για αμερική υπάρχει εξτρα πρόβλημα. δεν αρκει το δοχείο να μην είναι υπο πίεση. η TSA σε αρκετά αεροδρόμία (ανάλογα και με τον υπάλληλο) ζητά και να είναι ανοικτή η μπουκάλα (κάτι αδύνατον). Αρκετοί σκοπευτές στην αμερική ταχυδρομούν τους κυλίνδρους τους στον τόπο διεξαγωγής του αγώνα για να αποφύγουν τα προβλήματα με την TSA.\nTSA = ομοσπονδιακή υπηρεσία για ασφάλεια μεταφορών ( απόρροια της 9/11 )


Αυξήθηκε ο πληθυσμός των γερανών στην Κερκίνη – InfoNews24\nΟι γερανοί (Cranes / Grus grus) αυξήθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης. Τουλάχιστον 52 ξεκινούν την αναζήτηση τροφής συνήθως με το πρώτο φως, η οποία και μπορεί να κρατήσει μέχρι αργά το απόγευμα.\nΣυνήθως δύο ημέρες πριν από την έναρξη της αποδημίας, τα πτηνά παρουσιάζουν ανήσυχη συμπεριφορά. Φωνάζουν και «χορεύουν» περισσότερο, έχουν διαταραγμένο ρυθμό κατά τη διάρκεια των βραδινών τους πτήσεων πάνω από τις θέσεις κουρνιάσματος και είναι εξιταρισμένα.\nΑνεξάρτητα από το γεγονός ότι ένα ζευγάρι μπορεί να είναι μαζί για πολλά χρόνια, τα τελετουργικά ερωτοτροπίας λαμβάνουν χώρα από το ζεύγος κάθε άνοιξη. Ο «χορός» τους εκφράζει πολύπλοκες κοινωνικές σχέσεις και μπορεί να συμβεί σχεδόν σε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, αλλά εντείνεται κατά την αναπαραγωγική περίοδο.\n(Φωτογραφία από τη σελίδα του Εθνικού Πάρκου Λίμνης Κερκίνης)


Σύνδεση Viva Wallet με Woocommerce - Codnext Software\nΣύνδεση Viva Wallet με Woocommerce\nKατεβάζετε και κάνετε εγκατάσταση το πρόσθετο, που επιτρέπει τις online πληρωμές απευθείας από τη σελίδα της Viva Wallet, στον ιστότοπό σας που υποστηρίζεται από το WooCommerce μέσω του Διαχειριστή WordPress.\nΕάν δεν έχετε ήδη, εγγραφείτε και δημιουργήστε ένα λογαριασμό στο Viva Wallet.\nΜόλις συνδεθείτε στο λογαριασμό σας, μεταβείτε στις Settings →API access και μετακινηθείτε προς τα κάτω στην ενότητα WooCommerce Credentials.\nΚάντε κλικ στην επιλογή Generate a pair of credentials. Φροντίστε να αντιγράψετε το Client ID και το Client secret στο πρόχειρο σας (ή να διατηρήσετε ένα προσωρινό αντίγραφο κάπου ασφαλές).\nΕπιστρέψτε στον πίνακα ελέγχου του Διαχειριστή WordPress του ιστότοπού σας και μεταβείτε στο WooCommerce → Ρυθμίσεις → Πληρωμές .\nΣτην κορυφή αυτής της σελίδας, θα δείτε το πλαίσιο Ενεργοποίηση Viva Wallet – επιλέξτε το.\nΕάν θέλετε να δοκιμάσετε πριν ξεκινήσετε, επιλέξτε επίσης το πλαίσιο Ενεργοποίηση Demo λειτουργίας. Αφήστε μη επιλεγμένο για να αρχίσετε να δέχεστε πληρωμές στον ιστότοπό σας.\nΣτη συνέχεια, εάν δεν ενεργοποιήσατε τη λειτουργία demo, συμπληρώστε το πεδίο Live Client ID και το Live Client Secret (που αποκτήσατε νωρίτερα από το λογαριασμό σας στο Viva Wallet) στα Live mode credentials fields.\nΕάν ενεργοποιήσατε τη λειτουργία demo, συμπληρώστε το Demo Client ID και το Demo Client Secret (αποκτήθηκε νωρίτερα από τον λογαριασμό σας στο Viva Wallet) στα Demo mode credentials fields.\nΣτη συνέχεια, μπορείτε να ρυθμίσετε πρόσθετες λειτουργίες – όπως λογότυπα καρτών, περιγραφή και εμφάνιση κατάστασης παραγγελίας – επιλέγοντας το πλαίσιο Εμφάνιση προηγμένων ρυθμίσεων.\nΠατήστε το κουμπί Αποθήκευση αλλαγών μόλις τελειώσετε. Θα εμφανιστεί ένα μήνυμα επιβεβαίωσης, ο οποίος θα εμφανίζει τον κώδικα πληρωμής που έχει ρυθμίσει το πρόσθετο αυτόματα στον λογαριασμό σας στο Viva Wallet.\nΑυτό είναι, είστε πλέον έτοιμοι να αρχίσετε να λαμβάνετε πληρωμές.\nPrevΠροηγούμενοΠώς να δημιουργήσετε κουπόνια στο Woocommerce\nΕπόμενοΠροτάσεις μετά την κατασκευή του e-shop σαςNext


Στάθης Δρογώσης για νεκρούς της Marfin: «Τους θεωρήσαμε παράπλευρες απώλειες - Ντροπή μας»\n06/05/2018, 18:48 44\n«Συνένοχοι είμαστε όλοι όσοι κοιμόμαστε ήσυχοι χωρίς να έχουν πιαστεί οι φονιάδες» έγραψε ο τραγουδοποιός που συμμετείχε στην πορεία\nΜε αφορμή την επέτειο οκτώ ετών από την τραγωδία της Marfin, ο τραγουδοποιός Στάθης Δρογώσης, που ήταν εκείνη την ημέρα στην πορεία, έκανε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση. Συγκλεκριμένα, στην ανάρτησή του σημείωσε:\nΠάλι καλά, μόνο 8 χρόνια σου πήρε να καταλάβεις πόσο φριχτό είναι να είσαι έγκυος και να καίγεσαι ζωντανή; πόσο φριχτό είναι εσύ να ζεις και οι δικοί σου να έχουν καεί άδικα και οι δαιμονισμένοι απ έξω να φωνάζουν; σε καμιά πενήντα εκατομμύρια χρόνια ίσως καταλάβεις τί είναι ο κομμουνισμός, μπορεί να μας λύσεις και καμιά εξίσωση, ίσως ερμηνεύσεις και τον δίσκο της Φαιστού, δεν υπάρχει αριστερά και κκε, υπάρχει κομμουνισμός και ο κομμουνισμός έχει κάνει εκατομμύρια εγκλήματα είναι η πλέμπα της ανθρωπότητας σαπίλα σκέτη, να τον χαίρεστε, λοβοτομημένα κορόιδα, σας έχει κάψει εντελώς το μυαλό ο κομμουνισμός, δεν λυπάστε ούτε τα έντερα σας πώς είναι δυνατόν να λυπηθείτε και να συμπονέσετε τον συνάνθρωπο σας με τόσο δηλητηριασμένα μυαλά, ασυνείδητοι και αποβλακωμένοι, μικρά παιδιά και έκλαιγαν για τους συνανθρώπους μας της Μαρφίν κι εσύ χρειάστηκες 8 χρόνια;; 8 χρόνια για να κατανοήσεις το αυτονόητο;;; και έχει μερικούς εδώ μέσα να σου δίνουν συγχαρητήρια για την ΄΄αυτοκριτική ΄΄σου;;\nΜπράβο στον κύριο για την αυτοκριτική του!!!. Στις μέρες μας είναι δύσκολο να παραδεχόμαστε λάθη και ευθύνες και συνήθως "δραπετεύουμε¨αναζητώντας ενόχους σε τρίτους.\nΣυμφωνώ με τον προλαλησαντα ότι χρειάζεται θάρρος για να μιλήσει με αυτό τον τρόπο. Όμως για μας τους μη-αριστερους η περιγραφή για τον τρόπο που σκέφτηκε, αυτός αλλά κυρίως οι φίλοι του, το ότι ήταν τόσο δυακολο για τον ίδιο να παραδεχτεί τις ενοχές του, το ότι ήταν και είναι αδύνατο για τους συντρόφους του να αντιληφθούν τις έμμεσες ευθύνες τους στο να δικαιολογούν και να ανέχονται τέτοιες πραξεις, για μας είναι ένα χαστούκι στο σκοταδι, μια ψυχρολουσια στον τρόπο που αντλαμβανομαστε τον διπλανό ανθρωπο. Γιατί δεν διανοουμαστε (παρότι το υποπτευομαστε) τις διαστάσεις του μίσους και της εμπάθειας που διαπνέει κάποιες μεγάλες κατηγορίες αριστερών. Οι κεντροδεξιοι ούτε κατά διάνοια δεν σκεφτόμαστε με αντίστοιχο τρόπο και μάλιστα στη συνειδησή μας αλλά και στις κουβέντες μας καταδικάσαμε ενέργειες όπως η δολοφονία του Φυσσα. Δεν τις καταδικάσαμε απλώς ως ρεφλέξ από τα θύματα της μαρφην, ή για τα προσχηματα. Τις καταδικάσαμε ειλικρινα ως κακό πολιτικό πολιτισμό, κακά ήθη που καλλιεργούν μίσος και εμπάθεια τύπου Συρίας και Ν. Αμερικής. Έχουμε βαρεθει, οι αριστεροί να μας αποκαλούν συλλήβδην πρόβατα και καναπεδακιδες επειδή πιστεύουμε στο διάλογο και έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς τον "πόλεμο" που θεωρούν ότι διεξάγουν. Η παραδοχη του Δρογοση είναι μια τρανταχτή αποδειξη ότι έχουμε δίκιο. Είναι γελοίο οι αριστεροί να μάχονται για ένα καλλίτερο κόσμο δήθεν, όταν είναι διαποτισμένοι από μίσος για το 50%-80% του πληθυσμού. Δηλαδή πώς πηθεις κάποιον για το δίκιο του αγωνα σου μισοντας τον; Βγάζει νόημα; Πώς φτιάχνεις ένα καλλίτερο κόσμο μισοντας το μισό πληθυσμό;\nΟχι μονο για τους τρεις νεκρους, αλλα και για τον φοβο που εσπειρε αυτη η ενεργεια στον απλο πολιτη και τον εκανε να κλειστει φοβικα στο σπιτι του. Γιατι δεν νοιωθει δολοφονος, ουτε ηθελε ποτε να ταυτιστει με οσους ασπαστηκαν τους θανατους αυτους σαν φυσικο επακολουθο. Επρεπε να περασουν κοντα οχτω χρονια, με κυβερνηση πλεον αυτους που εκαψαν την μαρφιν και εκτελουν ταξικο πολεμο καθε μερα απο υπουργικους θωκους, για να ξαναμαζευτει παλι τοσος κοσμος στο Συνταγμα. Και μπορει να ηταν η Μακεδονια αφορμη, αλλα δεν ηταν μονο αυτος ο λογος.\nΚανένα έλεος και λύπηση σε όσους ευθύνονται για τον θάνατο αθώων εργαζομένων. Κανένα έλεος στους μεταμεληθέντες σε ύποπτο χρόνο, όπως ο συγκεκριμένος τύπος με τα κροκοδείλια δάκρυα. Κάπου στην Αθήνα υπάρχει μια μάνα που κλαίει την πεθαμένη κόρη και το αγέννητο εγγόνι της. Τέλος η ανοχή.\nΜπράβο στο παιδί. Πολύ απλά ας σταματήσουμε να είμαστε προβατάκια κ ας σηκώνουμε ανάστημα σε καθετί λάθος που βλέπουμε, από όπου κι αν προέρχεται\nΓια οσους ειχαν αμφιβολιες: η αριστερα παντα ηταν και θα ειναι σε πολεμο με τους υπολοιπους. Οι ιδιοι το ειπαν "η μαζι μας η εναντιον μας", οι ιδιοι το ειπαν "με τα μετρα θα υποφερουν καποιοι που δεν ειναι στο εκλογικο μας ακροατηριο". Οι ιδιοι φτιαχνουν τον κομματικο τους στρατο, επιπλεον απο τους Πασοκους που πηραν μεταγραφες. Οι ιδιοι εκπαιδευουν ετοιμοπολεμα ταγματα κρουσης στα Εξαρχεια. Μην γελιεστε (οσοι δεν εισαστε απο δαυτους). Υπαρχει μονιμος πολεμος που δεν αποσκοπει μονο στη νικη, ουτε καν στην ολοκληρωτικη νικη (οπως ξεφυγε της Μπετουλας). Αποσκοπει στην εξολοθρευση του αντιπαλου, Μαδουρο-στυλ. (Εκει που εκαναν σεμιναριο, ντε!) Δυστυχως, για την γαγγραινα η λυση ειναι μια. Κοβεις το κομματι και το καις. Τσαουσεσκου, Μουσολινι, Χιτλερ. Και με μια καλη δικη μετα για τους συνεργατες.\nΓενναία παραδοχή. Οι δολοφόνοι είναι οι κουκουλοφόροι που έριξαν μολότοφ στην τράπεζα. Άραγε νιώθουν τύψεις? Αυτοί που φώναζαν "κάψτε τους", πως νιώθουν? Αυτοί που εμπόδιζαν την πυροσβεστική να φτάσει στο σημείο? Ακόμα- ακόμα αυτοί που αδιάφορα συνέχιζαν το δρόμο τους ενώ οι άνθρωποι πνίγονταν από τον καπνό στα μπαλκόνια? Και κυρίως αυτοί που έσπειραν το τυφλό μίσος ,πως νιώθουν άραγε?\nΆν έχει αναστολές σημαίνει ότι δέν είναι αρκετά αριστερός. Αριστερά σημαίνει, όπως δηλώνουν καί οι ίδιοι καί όπως βεβαιώνουν τά ευαγγέλιά τους, μίσος ταξικό, καμία εθνική ενότητα, κρεμάλα στούς φασίστες υπονοώντας όσους σκέφτονται εθνικά. Νομίζω χρειάζεται ταχέως επανακατήχηση.\nΠοιος ηταν πρωθυπουργος εκεινη την εποχη?Ποιος ηταν υπουργος Δημ. Ταξης?Προστασιας του Πολιτη,Αρχηγος της Αστυνομιας,Αρχηγος της Πυροσβεστικης?Εστω οτι τους εκαψε ο Τσιπρας.Αυτοι τι κανανε?Ξυνανε τα ........... τους.Γι αυτο φαγανε μαυρο που θα το θυμουνται σ ολη τους τη ζωη.\nΟ τρομοκρατης Τσιπρας, Τοσκας, Καμμενος, Κοτζιας, θα φανε μαυρο....φερετρο


Ο κόσμος το ΄χει τούμπανο ... κι εμείς κρυφό καμάρι!: Ευάγγελος Βενιζέλος: Επανιδρύθηκε μία σχέση εμπιστοσύνης\nΕυάγγελος Βενιζέλος: Επανιδρύθηκε μία σχέση εμπιστοσύνης\nΣήμερα επανιδρύθηκε μία σχέση εμπιστοσύνης, τόνισε στις πρώτες του δηλώσεις μετά το τέλος της εσωκομματικής διαδικασίας, ο Ευάγγελος Βενιζέλος. «Αναλαμβάνω την ευθύνη να ηγηθώ της προσπάθειας για την αναγέννηση της παράταξης, αλλά και για τη διαμόρφωση του εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας». «Αναλαμβάνω την ευθύνη να ηγηθώ μιας συλλογικής προσπάθειας που δεν αφήνει απ'έξω κανέναν», υπογράμμισε, στέλνοντας μήνυμα συσπείρωσης και ενότητας.\nΣήμερα, πρόσθεσε, είναι μία ανοιξιάτικη μέρα ανατροπής των εντυπώσεων που κάποιοι συστηματικά καλλιέργησαν και επεσήμανε ότι με τη σημερινή διαδικασία το ΠΑΣΟΚ συμμετείχε σε\nμία μεγάλη άσκηση πολιτικής και οργανωτικής ετοιμότητας.\n«Εχω πλήρη συνείδηση των λαθών, των καθυστερήσεων και των παραλείψεων, είναι διαχρονικά μεγάλη η ευθύνη μας για πράγματα που ειπώθηκαν και δεν έγιναν ή για πράγματα που έγιναν χωρίς να έχουν ειπωθεί. ... ξέρω πόση είναι η πίκρα, ξέρω ότι σε κάθε οικογένεια υπάρχει ένας άνεργος, ξέρω τι σημαίνει να μειώνεται η σύνταξη», ανέφερε μεταξύ άλλων ο νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κάνοντας εκ νέου αυτοκριτική. Η χώρα, συνέχισε, μπήκε σε μία δοκιμασία, αλλά τώρα υπάρχει και πάλι ελπίδα επανόδου σε τροχιά ανάπτυξης, χρειάζεται, όμως, δουλειά, σχέδιο, ενότητα, να σπάσουμε αγκυλώσεις.\nΕκτιμήσεις για πάνω από 200.000\nΕν τω μεταξύ άρχισε και η ροή των αποτελεσμάτων της σημερινή εκλογικής διαδικασίας. Με καταμετρημένο το 25% ψήφισαν 49.742, εκ των οποίων 48.142 -ήτοι ποσοστό 96,78%- τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στην Ιπποκράτους, ο αριθμός των ψηφισάντων μπορεί και να ξεπεράσει τις 200.000\nΣτην Α' εκλογική περιφέρεια της Θεσσαλονίκης ψήφισαν 14.010 άτομα. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έλαβε 13.770 ψήφους και βρέθηκαν 191 λευκά και 49 άκυρα ψηφοδέλτια.\nΣτη Β' περιφέρεια Θεσσαλονίκης ψήφισαν 7.575 άτομα, ο κ. Βενιζέλος έλαβε 7.487 ψήφους, ενώ βρέθηκαν 69 λευκά και 19 άκυρα ψηφοδέλτια.\nΣυνολικά στις δύο περιφέρειες ψήφισαν 21.497, έναντι 65.000 στις εσωκομματικές εκλογές του 2007.\nΑμέσως μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων, ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε συνάντηση στα γραφεία της Ιπποκράτους με τον Γιώργο Παπανδρέου.\nΌπως έγινε γνωστό, η τελετή παράδοσης - παραλαβής θα γίνει τη Δευτέρα στις 15.00. Κατά την αποχώρησή του από τα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ, στις 21.00, ο κ. Παπανδρέου πέρασε και από την αίθουσα Τύπου για να χαιρετήσει τους δημοσιογράφους, τους οποίους πληροφόρησε για τη διαδικασία που θα λάβει χώρα αμέσως μετά τη συνάντηση του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο.\nΑκολουθεί το πλήρες κείμενο της δήλωσης του Ευάγγελου Βενιζέλου:\nΞέρω πολύ καλά πόσο μεγάλη είναι η δυσαρέσκεια, η πίκρα, η πίεση που υφίστανται όλες οι ελληνικές οικογένειες, όλες οι ηλικίες. Ξέρω ότι σε κάθε σπίτι υπάρχει ένας τουλάχιστον άνεργος. Ξέρω τι σημαίνει να μην υπάρχει δουλειά στο μαγαζί. Τι σημαίνει να μειώνεται η σύνταξη. Τι σημαίνει να φοβάσαι μην χάσεις την δουλειά σου σε ηλικία που είναι δύσκολη η προσαρμογή. Τι σημαίνει να νιώθει η νέα γενιά ότι έχει αδικηθεί, ότι τα πράγματα είναι γι αυτήν πολύ πιο δύσκολα.\nΦίλες και φίλοι, αναλαμβάνω σήμερα την ευθύνη να ηγηθώ μιας συλλογικής προσπάθειας που δεν αφήνει απ έξω κανέναν, κανέναν πρόθυμο, έτοιμο και ικανό να βοηθήσει στην ριζική ανανέωση, στην αναγέννηση της παράταξης και στο Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης και Ανόρθωσης της Ελλάδας.\n«Οι συνήθεις διαπιστώσεις, οι μικρές δόσεις αυτοκριτικής και οι μεγαλόστομες υποσχέσεις της νέας ηγεσίας δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει στην ίδια πορεία», σχολίασε για τις δηλώσεις του κ. Βενιζέλου η Δημοκρατική Συμμαχία, ξεκαθαρίζοντας πως «η αλλαγή ηγεσίας δεν μειώνει τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησής του, στην οποία συμμετείχε ο κ. Βενιζέλος, για το γεγονός ότι η Ελλάδα έφτασε στο χείλος της καταστροφής».\nΑναρτήθηκε από kryfokamari.blogspot.com στις 22:26\nΟριστική διακοπή στο ντέρμπι\nΑποστασιοποίηση Παπανδρέου από τον νέο πρόεδρο του...\nΕυάγγελος Βενιζέλος: Επανιδρύθηκε μία σχέση εμπιστ...\nΑυτόκλητοι «προστάτες» της δημόσιας τάξης\nΕπικίνδυνο για τον εγκέφαλο το ροχαλητό\nΝέα αναβάθμιση για το Google Earth\nΑστυνομικοί θα ελέγχουν τσάντες πολιτών στην παρέλ...\nΣήμα ποιότητας «ελληνικής μεσογειακής κουζίνας»\nΝΔ: Επιβεβαιώνεται ότι ο ΠΑΣΟΚ «φούσκωσε» σκόπιμα ...\nΕκλογές ΠΑΣΟΚ: Μικροένταση στα Βριλήσσια\nΨήφος στον Ευάγγελο Βενιζέλο από την ανεξάρτητη Μ....\nΓ. Παπανδρέου: Πιο ηλιόλουστες μέρες για την επόμε...\nΠΑΣΟΚ: Ικανοποιητική η προσέλευση στα εκλογικά κέν...\nΕυάγγελος Βενιζέλος: Το ΠΑΣΟΚ ξαναβρίσκει τον εαυτ...\nΟ καιρός στις 18.03.2012