Θέσεις Εργασίας για Μηχανικούς Παραγωγής στο ΤΕΙ Ηπείρου | ΕΣΠΑ ΕΡΓΑΣΙΑ\nΘέσεις Εργασίας για Μηχανικούς Παραγωγής στο ΤΕΙ Ηπείρου\nTo Εκπαιδευτικο Ιδρύμα Ηπείρου eνδιαφέρεται να συνεργαστεί με έναν (1) μεταπτυχιακό – διδακτορικό φοιτητή ως Ερευνητή – Συνεργάτη για τις ανάγκες του έργου «ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ ΙΙΙ: ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΤΟ ΤΕΙ ΗΠΕΙΡΟΥ», Υποέργο με α/α 5 και τίτλο: «(MoSiCoSS) Μοντελοποίηση, Προσομοίωση και Έλεγχος Σύνθετων Ευφυών Κατασκευών» που συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και Εθνικούς πόρους μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.\nΑντικείμενο Έργου: Ανάπτυξη τεχνικών ασαφούς ελέγχου για το βέλτιστο σχεδιασμό και τον έλεγχο ευφυών κατασκευών. Βελτιστοποίηση παραμέτρων ελέγχου και εφαρμογές.\n1. Δίπλωμα Μηχανικού Παραγωγής και Διοίκησης\n2. Γνώσεις σε τεχνικές ασαφούς ελέγχου (fuzzy control).\n3. Γνώσεις σε Προγραμματισμό με γλώσσα τεχνικών υπολογισμών MATLAB\n4. Αποδεδειγμένη σχετική εμπειρία.\nΟι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλλουν αίτηση συνοδευόμενη από δύο (2) αντίγραφα του βιογραφικού σημειώματος και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά / αποδεικτικά σε εσώκλειστο φάκελο μέχρι την 6/4/2015 και ώρα 11:30 π.μ. στη διεύθυνση: Ειδικός Λογαριασμός Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, Κτίριο Διοίκησης, Γέφυρα Αράχθου, 471 00 – ΑΡΤΑ.\nΠροηγούμενες δημοσιεύσειςΑλλαγές στα ΚΤΕΟ- Τι θα γίνει με τους οδηγούς που αποφεύγουν συστηματικά να προσκομίσουν για τεχνικό έλεγχο τα οχήματά τουςΕπόμενες δημοσιεύσεις«Παγώνουν» με τροπολογία οι αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα


Πηλιορείτικο γιορτινό τραπέζι - Φαγητό - αθηνόραμα umami\nΠηλιορείτικο γιορτινό τραπέζι\nΦωτογράφηση: Γιώργος Δρακόπουλος 01/12/1997\nStyling: Κατερίνα Λυκουρέση 01/12/1997\nΤα όμορφα χωριά όμορφα τρέφονται: Στο Πήλιο και στο Βόλο, τα Χριστούγεννα, τρώνε αλλιώς. Πέντε αυθεντικές παραδοσιακές συνταγές – και μια έκπληξη – για να δείτε τους ουρανούς να αγάλλονται.\nΕδώ σε τούτες τις αυλές, τες μαρμαροστρωμένες, εδώ χουν χίλια πρόβατα και τρεις χιλιάδες γίδια. Σαν κάνουν τον ανήφορο, γιομίζ ο λόγγος όλος, σαν πιάσουν τον κατήφορο, γιομίζει ο κάμπος όλος.Σαν το μυρμήγκι περπατούν, σαν το μελίσσι βάζουν, σαν τον αφρό της θάλασσας αφρίζουν τα καρδάρια. Εμείς ολίγα τα παμε κι ο Θιος να τ αβγαταίνει.\n(Κάλαντα της περιοχής του Πηλίου).\nΔεν υπάρχει περιοχή της Ελλάδας, όπου να μη βρίσκουμε -αν ψάξουμε επίμονα- ένα σωρό διαφορετικά μαγειρέματα για τις γιορτές. Δυστυχώς, τα περισσότερα τοπικά φαγητά χάνονται, γιατί κανείς σχεδόν από εκείνους που ασχολούνται με την ιστορία και τη λαογραφία του τόπου τους, δεν θεωρεί σημαντικό κεφάλαιο τη γαστρονομική παράδοση. Έτσι, έχει παραληφθεί από τα τοπικά ιστορικά και λαογραφικά βιβλία που εκδίδονται και κυκλοφορούν στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας. Χάνονται, λοιπόν, τα παραδοσιακά φαγητά των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, καθώς τα ισοπέδωσε η ξενόφερτη γεμιστή γαλοπούλα, και μάλιστα εκείνη η ξυλιασμένη κατεψυγμένη αμερικάνικη, με το θερμόμετρο.\nΣτα χωριά του Πηλίου και στη Μαγνησία γενικότερα -περιοχή μάλλον εύφορη και κοσμοπολίτικη, με τα όμορφα αρχοντικά των πλουσίων από την Αίγυπτο- βρίσκουμε ένα πολύ ενδιαφέρον μίγμα λόγιων και λαϊκών φαγητών, μερικά από τα οποία δεν συναντάμε αλλού στην Ελλάδα. Από την άλλη μεριά, και εδώ, όπως και στις πιο πολλές χώρες των βορείων ακτών της Μεσογείου, οι τελευταίες μέρες του χρόνου και οι μεγάλες γιορτές που τις συνοδεύουν συμπίπτουν με τα χοιροσφάγια. Στα περισσότερα σπίτια τρέφεται χοίρος, που σφάζεται λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, και το μεγαλύτερο μέρος του κρέατος και του λίπους του διατηρείται με διάφορους τρόπους, για να χρησιμοποιηθεί τους επόμενους κρύους μήνες, όταν δεν υπάρχουν, λόγω του χιονιού και του κρύου, άλλου είδους θρεπτικά τρόφιμα. Ο πασπαλάς, στη Μαγνησία διαφέρει από αυτόν που φτιάχνεται σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αφού εκτός από χοιρινό περιέχει και κρέας γίδας, αλλά και πράσα που συνηθίζονται πολύ το χειμώνα σε ολόκληρο το Θεσσαλικό κάμπο.\nΜε πράσα και χοιρινό γίνεται τα Χριστούγεννα, στις Μηλιές και σε άλλα χωριά του Πηλίου, και το μπομπάρι, μίγμα από σπασμένο στάρι (πληγούρι) -ή, ρύζι στις μέρες μας- με χοιρινό κρέας και πράσα, που μπαίνει σαν γέμιση στο παχύ έντερο του χοίρου και ψήνεται στο φούρνο ή στο τζάκι, γυρισμένο σαν σαλίγκαρος στο τσουκάλι. Το χοιρινό πρασοσέλινο, με τα πράσινα φύλλα του σέλινου, και αργότερα με σελινόριζα και πράσα, μπόλικο πιπέρι και μια πηχτή σάλτσα αβγολέμονο, είναι ένα ακόμη φαγητό που μαγειρευόταν τη μέρα των Χριστουγέννων στη Σούρπη και σε άλλα χωριά γύρω από το Βόλο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σαράντα μέρες πριν από τα Χριστούγεννα έχουμε τη μεγάλη νηστεία, όπου οι Χριστιανοί αποφεύγουν το κρέας και τα παράγωγά του. «Όταν γυρίζαμε νωρίς το πρωί των Χριστουγέννων από την εκκλησία, σπάζοντας τη νηστεία, η μάνα μας έφτιαχνε τηγανητά κομματάκια χοιρινού", θυμάται η πεθερά μου, που μεγάλωσε στη Σούρπη. Τηγανητό χοιρινό, μαζί με το σπιτικό κοκκινέλι, προσφερόταν και στους επισκέπτες τις γιορταστικές μέρες, μετά τον πατροπαράδοτο μπακλαβά. Το φαγητό, που ακούγεται ευτελές στις μέρες μας, ήταν κάτι το εντελώς εξαιρετικό για τις παλιότερες γενιές, οι οποίες μεγάλωσαν τρώγοντας κρέας μόνο τις μεγάλες γιορτές, και στα πιο εύπορα σπίτια ίσως μια-δυο φορές την εβδομάδα. Το πάντα ακριβό και δυσεύρετο κρέας δεν τρωγόταν σχεδόν ποτέ σκέτο, αλλά μαγειρευόταν με διάφορα λαχανικά, έτσι ώστε μικρή ποσότητα να χορτάσει όλη την οικογένεια.\nΈνα από τα πιο ασυνήθιστα φαγητά -αληθινή έκπληξη- που βρήκα να μαγειρεύεται στην περιοχή αυτή, είναι η ψητή μοσχαροκεφαλή, Τυλιγμένη σε πέντε κόλλες λαδόχαρτο, ολόκληρη η μοσχαροκεφαλή, τοποθετείται σε σιγανό φούρνο (100 βαθμοί στους σημερινούς ηλεκτρικούς), από το απόγευμα της προηγουμένης, και βγαίνει την επομένη το μεσημέρι για να σερβιριστεί στο γιορταστικό τραπέζι. Σήμερα, που όλο και περισσότεροι αγοράζουν το κρέας τους συσκευασμένο από το σουπερμάρκετ, κοντεύουμε να ξεχάσουμε τα εντόσθια, τα ακροπόδαρα και το κεφάλι των ζώων, που οι πρόγονοί μας -και οι Γάλλοι σήμερα- από τα αρχαία χρόνια θεωρούσαν ότι ήταν τα πιο εκλεκτά μέρη των ζώων.\nΕκτός από το χοιρινό και το μοσχάρι, τα Χριστούγεννα έχουν την τιμητική τους και τα κοτόπουλα, Μην ξεχνάτε ότι σχεδόν μέχρι τη δεκαετία του 60 θεωρούνταν στην Ελλάδα από τα πιο ακριβά και εκλεκτά κρεατικά. Η κότα γεμιστή στην κατσαρόλα, ίσως να οφείλεται σε κάποια ευρωπαϊκή επιρροή, που όμως προσαρμόστηκε στα καθ ημάς. Οι χωριάτικες κότες, με το μυώδες σώμα, είναι απολύτως ακατάλληλες για να γίνουν ψητές. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, τις έβραζαν πρώτα και μετά τις έψηναν. Στη Μαγνησία, η κότα γεμιστή με τα εντόσθιά της, μαζί με ρύκι, κουκουνάρι και τα εξαιρετικά ντόπια κάστανα, βράζεται μέσα στην κατσαρόλα και γίνεται τρυφερή και νόστιμη, ενώ το ζουμί της, με λίγο επιπλέον ρύζι, σερβίρεται ως σούπα. Η ίδια πρακτική ακολουθείται από πολλούς Βολιώτες μέχρι σήμερα και για τη γεμιστή γαλοπούλα των Χριστουγέννων.\nΑπό τα παραδοσιακά γλυκά των ημερών, στην περιοχή της Μαγνησίας δεσπόζει ο μπακλαβάς, που δεν λείπει από κανενός είδους γιορταστικό τραπέζι Τον φτιάχνουν στους αρραβώνες, στους γάμους, στα βαφτίσια και βέβαια τα Χριστούγεννα, με τα εξαιρετικά καρύδια του Πηλίου. Τον φτιάχνουν ακόμα και τις μέρες της νηστείας, αλείφοντας τα φύλλα με ελαιόλαδο, όπως γινόταν από παλιά στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας. Μπόλικο καρύδι, ανακατωμένο με κανέλα, περιέχουν και τα γεμιστά μελομακάρονα της περιοχής.\nΗ γλυκιά πίτα της Πρωτοχρονιάς, που μέσα της κρύβονται νομίσματα και άλλα σημαδιακά αντικείμενα για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να μαντέψουν την τύχη τους, είχε στη Σούρπη και σε άλλα χωριά της Μαγνησίας τη μορφή ψωμιού γεμιστού με σύκα. «Δεν είχαμε τότε ζάχαρη, βούτυρο και άλλα υλικά για να κάνουμε πλούσιες πίτες όπως σήμερα, κι έτσι βάζαμε μια στρώση σύκα μέσα στο ψωμί για να το γλυκάνουμε», θυμάται η πεθερά μου. Στο ψωμί αυτό, έκρυβαν ένα φύλλο από πουρνάρι, που όποιος το έβρισκε σήμαινε ότι θα γίνει βοσκός, ένα άχυρο που σήμαινε ότι εκείνος που θα το έβρισκε θα γινόταν γεωργός, και ένα κομματάκι από κλήμα που υπονοούσε τον αμπελουργό. Κι αν τα αντικείμενα τύχαιναν σε κορίτσια, πίστευαν ότι θα παντρεύονταν άντρες με τα αντίστοιχα επαγγέλματα. Υπήρχε πάντα και κάποιο νόμισμα στην πίτα αυτή και εκείνος που θα το πετύχαινε θα ήταν ο πιο τυχερός της χρονιάς. Το κεντρικό κομμάτι, με το σταυρό, πάντοτε πήγαινε στο νοικοκύρη του σπιτιού.\nΤηγανητά χοιρινά μεζεδάκια


Κορονοϊός: Χωρίς Τσιόδρα η σημερινή ενημέρωση - Ποιος λοιμωξιολόγος θα είναι μαζί με τον Χαρδαλιά | ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ 106,9 FM\nΚορονοϊός: Χωρίς Τσιόδρα η σημερινή ενημέρωση – Ποιος λοιμωξιολόγος θα είναι μαζί με τον Χαρδαλιά\nΧωρίς τον Σωτήρη Τσιόδρα θα πραγματοποιηθεί η σημερινή ενημέρωση για τον κορονοϊό. Η ενημέρωση θα γίνει στις 18:00, από τον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων Νίκο Χαρδαλιά και τον επίκουρο Καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, Γκίκα Μαγιορκίνη. Στην τελευταία ενημέρωση δεν ήταν ούτε ο κ. Τσιόδρας, ούτε ο κ. Μαγιορκίνης, και στο πλευρό του κ. Χαρδαλιά βρισκόταν ο καθηγητής παθολογίας και λοιμωξιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Χαράλαμπος Γώγος.\nΠροηγούμενο Προηγούμενο Ξάνθη: Νέα τροπή στο θρίλερ της εξαφάνισης 14χρονης\nΕπόμενο Επόμενο Eφημερίδα Turkiye: Σε περίπτωση πολέμου μισθοφόροι από Συρία θα πολεμήσουν εναντίον Ελλάδας


Κίνα εργοστάσιο των 16000 βαθιά Groove ένσφαιροι, 16000 ανοιχτά βαθιά Groove ένσφαιροι\nΠεριγραφή:,,16000 βαθύ αυλάκι ρουλεμάν,16000 ανοιχτό βαθύ αυλάκι ρουλεμάν,Βαθύ ρουλεμάν 16000 λεπτό τοίχωμα,Βαθιά του Groove ένσφαιροι 2Rs 16000\n,,16000 βαθύ αυλάκι ρουλεμάν,16000 ανοιχτό βαθύ αυλάκι ρουλεμάν,Βαθύ ρουλεμάν 16000 λεπτό τοίχωμα,Βαθιά του Groove ένσφαιροι 2Rs 16000\nHome > Προϊόντα > Βαθύ αυλάκι ρουλεμάν > 16000 σειρά βαθύ αυλάκι ρουλεμάν\nΚατηγορία προϊόντος της 16000 σειρά βαθύ αυλάκι ρουλεμάν, είμαστε εξειδικευμένο κατασκευαστές από την Κίνα, , προμηθευτών / εργοστάσιο, χονδρική υψηλής ποιότητας προϊόντα της 16000 βαθύ αυλάκι ρουλεμάν Ε & Α και την κατασκευή, έχουμε την τέλεια εξυπηρέτηση μετά την πώληση και τεχνική υποστήριξη. Προσβλέπω στη συνεργασία σας!\nΚίνα 16000 σειρά βαθύ αυλάκι ρουλεμάν Προμηθευτές\n16000 σειρά Βαθύς ένσφαιρος τριβέας αυλακιού είναι μια παραλλαγή της σειράς 6000 βαθύ αυλάκι ρουλεμάν. Λόγω της ελαφρύτερο και λεπτότερο πλάτος, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερες απαιτήσεις σε μερικά μηχανήματα. Είναι επίσης διαθέσιμο σε υψηλή δύναμη και ταχύτητα περιβάλλον μέσα στην ονομαστική σειρά. Εύρος εσωτερική διάμετρος: 30mm - 130mm, εξωτερική διάμετρο εύρος: Εύρος 55mm - 200mm, πλάτος: 9mm - 12mm, βάρος: 0.093 kg - 1.868 kg, βασικό δυναμικό φορτίο Βαθμολογία CR: 11.26KN-79.70KN, βασικού στατικό φορτίο Βαθμολογία ΕΤΠ: 7.35KN-79.20KN (πρότυπα internation).\nZhejiang Huanyu φέρουν Co.Ltd είναι μια επαγγελματική σειρά 16000 βαθιά του groove ένσφαιροι κατασκευή. Τα προϊόντα μας εγκρίνει υψηλό στάνταρ γαμιετεεφηβεςοικογενιαποδιατεραστιος χάλυβα και σφυρηλάτηση, spheroidizing, θερμικής επεξεργασίας και ψύξης τεχνολογία επεξεργασίας για προχωρημένους. Η ποιότητα των προϊόντων μας μπορεί να φτάσει έως P5 και P4, δόνηση μπορεί να φτάσει το V2 και V3, υπολειμματική Ωστενίτης είναι λιγότερο από 5%. Μαζικής εξατομίκευσης είναι επίσης διαθέσιμη. Επίσης παρέχουμε καλή υπηρεσία και γρήγορη παράδοση.\nΒαθύ ρουλεμάν 16000 λεπτό τοίχωμα


Το «ευχαριστώ» του Σπύρου Παπαδόπουλου στον Δημήτρη Μητροπάνο - Newsbeast\nΤο «ευχαριστώ» του Σπύρου Παπαδόπουλου στον Δημήτρη Μητροπάνο\nΤα συγκινητικά λόγια του παρουσιαστή στην έναρξη του «Στην υγειά μας ρε παιδιά»\nΠρεμιέρα έκανε το βράδυ του Σαββάτου η εκπομπή «Στην υγειά μας ρε παιδιά» για 14η χρονιά. Αυτή τη φορά, ο Σπύρος Παπαδόπουλος καλησπέρισε τους τηλεθεατές μέσα από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ με ένα αφιέρωμα στον αξέχαστο Δημήτρη Μητροπάνο. Και ήταν η δική του φωνή, μέσα από τη συναυλία που είχε δώσει στο Ηρώδειο το 2009 που έκανε την μουσική έναρξη της εκπομπής.\n«Πολύ καλησπέρα σας. Καλησπέρα στους Έλληνες απανταχού. Καλό φθινόπωρο. 14ος χρόνος φέτος “Στην υγειά μας” εφεξής από εδώ, από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ. Τα γνωστά θα κάνουμε. Θα προσπαθούμε να σας ομορφαίνουμε τα Σαββατόβραδα, να μαζευόμαστε εδώ ωραίες παρέες, να τραγουδάμε, να γελάμε, να λέμε ιστορίες, να θυμόμαστε και να μην ξεχνάμε.\nΗ τετράωρη ψυχαγωγική εκπομπή σκαρφάλωσε σε τέταρτο μέχρι και το 37,9% συγκεντρώνοντας ποσοστό 31,2% στο γενικό σύνολο. Στο δυναμικό κοινό 15 – 44 σημείωσε 22,9%.


Σκληρό – Νεκρός ο 34χρονος ταλαντούχος ποιητής Χρήστος Διαμαντής - BadBoy.gr\nHome / ΚΟΙΝΩΝΙΑ / Σκληρό – Νεκρός ο 34χρονος ταλαντούχος ποιητής Χρήστος Διαμαντής\nΣκληρό – Νεκρός ο 34χρονος ταλαντούχος ποιητής Χρήστος Διαμαντής\nΗ είδηση του θανάτου του νεαρού ποιητή βύθισε στο πένθος τους συγγενείς, φίλους και την τοπική κοινωνία της Καρδίτσας. Του τόπου καταγωγής του. Τι συνέβη;\nΟ Χρήστος Διαμαντής είχε νοσήσει από κορονοϊό στις αρχές Νοεμβρίου.\nΝοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Καρδίτσας, όπου και διασωληνώθηκε εκτός ΜΕΘ και στη συνέχεια από τις 19 Νοεμβρίου μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας όπου δυστυχώς χθες κατέληξε.\nΟ άτυχος άντρας διακρίνονταν για την καλλιτεχνική του φύση, έχοντας γράψει τρεις ποιητικές συλλογές, μουσικές για τραγούδια και θεατρικά έργα, ενώ ήταν καθηγητής μουσικολογίας στα Τρίκαλα. Αφήνει πίσω του την αγαπημένη του σύζυγο και τη μικρή του κόρη.


Φθηνές πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία από 13€ - KAYAK\nΒρείτε φθηνές πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nCFU — Ιταλία\nΨάχνετε φθηνή πτήση; Το 25% των χρηστών μας βρήκε εισιτήρια με επιστροφή για την πτήση από Κέρκυρα προς Ιταλία στις εξής τιμές ή και φθηνότερα: προς Ρώμη, απλή μετάβαση 39€ - με επιστροφή 41€\nΟι μήνες υψηλής ζήτησης είναι ο Ιούλιος, ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος. Ο φθηνότερος μήνας για να πετάξετε προς Ιταλία είναι ο Φεβρουάριος.\nΠόσο διαρκεί η πτήση προς Ιταλία από Κέρκυρα;\nΠτήσεις προς Μιλάνο 1ώ 58λ\nΠτήσεις προς Νάπολη 1ώ 12λ\nΠτήσεις προς Μπέργκαμο 1ώ 55λ\nΠτήσεις προς Ρώμη 1ώ 25λ\nΠοιες αεροπορικές εταιρείες πετούν προς Ιταλία;\nΗ Ryanair πετά συχνότερα προς Cagliari από Κέρκυρα. Κατά κανόνα, οι ITA Airways, easyJet και Wizz Air πετούν συχνότερα προς Ιταλία.\nΠοιες αεροπορικές εταιρείες έχουν ευέλικτη πολιτική ακύρωσης για τις πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία λόγω της πανδημίας COVID-19;\nΟι easyJet, Ryanair και Wizz Air έχουν καταργήσει τα τέλη αλλαγής και ακύρωσης στις πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία. Επιβεβαιώστε τις πολιτικές στη σελίδα του παρόχου.\nΠώς βρίσκει η KAYAK τόσο χαμηλές τιμές για πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία;\nH KAYAK είναι μια μηχανή αναζήτησης για ταξίδια. Αυτό σημαίνει ότι ψάχνουμε σε όλο το διαδίκτυο για να βρούμε τις καλύτερες τιμές για τους χρήστες μας. Λαμβάνουμε πάνω από 2 δισεκατομμύρια αναζητήσεις πτήσεων κάθε χρόνο και έτσι μπορούμε να βρούμε ποικιλία τιμών και επιλογών για πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία.\nΠώς μπορεί να με βοηθήσει το εργαλείο Πρόβλεψης Τιμών της KAYAK να διαλέξω τη σωστή στιγμή για να αγοράσω αεροπορικό εισιτήριο από Κέρκυρα προς Ιταλία;\nΤο εργαλείο Πρόβλεψης Τιμών για πτήσεις της KAYAK χρησιμοποιεί ιστορικά δεδομένα για να καθορίσει αν η τιμή για μια πτήση από Κέρκυρα προς Ιταλία θα αλλάξει εντός των επόμενων 7 ημερών, προκειμένου οι ταξιδιώτες να γνωρίζουν αν πρέπει να περιμένουν ή να κάνουν κράτηση.\nΠώς λειτουργεί το KAYAK Mix για πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία;\nΤο KAYAK Mix σάς επιτρέπει να συνδυάσετε εισιτήρια απλής μετάβασης για να εξοικονομήσετε χρήματα σε σχέση με το κλασικό εισιτήριο με επιστροφή. Έτσι, μπορείτε να πετάξετε από Κέρκυρα προς Ιταλία με μια αεροπορική εταιρεία και να επιστρέψετε με μια άλλη.\nΠώς λειτουργούν οι "ευέλικτες ημερομηνίες" της KAYAK και γιατί να τις επιλέξω κατά την αναζήτηση πτήσης από Κέρκυρα προς Ιταλία;\nΚάποιες φορές, τα σχέδιά μας για ταξίδι δεν είναι τόσο δεσμευτικά. Εάν έχετε ευελιξία, με τις ευέλικτες ημερομηνίες μπορείτε να δείτε όλες τις επιλογές πτήσεων από Κέρκυρα προς Ιταλία έως και 3 ημέρες πριν/μετά από τις ημερομηνίες της προτίμησής σας. Για να μπορείτε να επιλέξετε τις πτήσεις που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες σας.\nΟι 5 κορυφαίες αεροπορικές για την πτήση Κέρκυρα Αερολιμένας Κερκύρας - Ιταλία\nΜειονεκτήματα: "Flight from Toronto to Ottawa was delayed for more than two hours. We spent two hours sitting on the plane/tarmac. Air Canada sucks."\nΜειονεκτήματα: "More food favorites"\nΜειονεκτήματα: "Not well organized and food is unhealthy"\nΜειονεκτήματα: "I didn't like missing my flight"\nΜειονεκτήματα: "No option for food"\nΜέτρα ασφαλείας αεροπορικών εταιρειών για πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΟι αεροπορικές εταιρείες που πραγματοποιούν την πτήση από Κέρκυρα προς Ιταλία έχουν θέσει σε εφαρμογή μέτρα ασφαλείας και προσαρμοσμένες πολιτικές για να εξυπηρετήσουν καλύτερα τις ανάγκες των επιβατών. Οι πολιτικές ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα την αεροπορική.\nΚαθημερινός καθαρισμός, εγκατάσταση φίλτρων HEPA στην καμπίνα στις πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΗ χρήση της μάσκας στην καμπίνα είναι υποχρεωτική, παρέχονται μάσκες στις πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΟι μεσαίες θέσεις δεν είναι διαθέσιμες για κράτηση από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΤεστ αντισωμάτων, τεστ για συμπτώματα στις πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΚατάργηση χρέωσης αλλαγής. Αναζητήστε ευέλικτες πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΚάντε κράτηση για φθηνές πτήσεις από Κέρκυρα προς Ιταλία\nΚέρκυρα - Ιταλία Πτήσεις\nΙταλία - Κέρκυρα\nΒρείτε πτήσεις προς Ιταλία στην KAYAK. Βρείτε φθηνά εισιτήρια προς όλους τους προορισμούς στην πόλη Ιταλία από Κέρκυρα. Η KAYAK ψάχνει σε εκατοντάδες ταξιδιωτικές ιστοσελίδες για να σας βοηθήσει να βρείτε φθηνά αεροπορικά εισιτήρια και να κάνετε κράτηση της πτήσης που σας ταιριάζει καλύτερα. Με την KAYAK μπορείτε επίσης να συγκρίνετε τιμές αεροπορικών εισιτηρίων για πτήσεις της τελευταίας στιγμής προς όλους τους προορισμούς στην πόλη Ιταλία από Κέρκυρα.


Φέρτε το κινέζικο στο σπίτι σας\nΠρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015, 08:10\nΤο κινέζικο φαγητό μπορεί να μην είναι η πιο συνηθισμένη κουζίνα στην χώρα μας, ωστόσο μετράει αρκετούς θαυμαστές που συνήθως το απολαμβάνουν στα αντίστοιχα εστιατόρια. Αν σας αρέσει το κινέζικο αλλά δεν θέλετε να πληρώνετε πολλά χρήματα, τότε δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε τις συνταγές που σας προτείνουμε… είμαστε σίγουροι πως θα ξετρελαθείτε!\nΌταν αρχίσει να βράζει, σκεπάστε την κατσαρόλα και χαμηλώστε τη φωτιά στο σιγανό. Για να γίνει πολύ τρυφερό το μοσχαράκι και να δέσει η σάλτσα αφήστε να σιγοβράσουν για 1,5 ώρα περίπου. Σερβίρετε με ρύζι.\nΚινέζικα noodles με γαρίδες και κόλιανδρο\n24 γαρίδες καθαρισμένες\n3 κ.σ. κόλιανδρο ψιλοκομμένο\n1/2 φλιτζ. σόγια\nΛίγο τζίντερ σκόνη\nΑν αγοράσετε τις γαρίδες ολόκληρες, αφαιρείτε με μία οδοντογλυφίδα το εντεράκι της από τη πίσω πλευρά. Τις πλένετε και τις στραγγίζετε.\nΨιλοκόβετε τον κολίανδρο. Καθαρίζετε, πλένετε και ψιλοκόβετε το φρέσκο κρεμμυδάκι. Βάζετε τα noodles να βράσουν για όσο χρόνο λέει το πακέτο, προσθέτοντας στη κατσαρόλα αλάτι και λίγο ελαιόλαδο.\nΤαυτόχρονα βάζετε σε ένα μεγάλο τηγάνι ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτετε τις γαρίδες με το φρέσκο κρεμμύδι. Τα τσιγαρίζετε σε μέτρια φωτιά για 3-4 λεπτά, ανακατεύοντας ανά διαστήματα.\nΠροσθέτετε τη σόγια και συνεχίζετε το τσιγάρισμα για 2 λεπτά ακόμα. Προσθέτετε το ξίδι, ανακατεύετε και προσθέτετε 1 φλιτζάνι νερό από τα noodles που βράζουν. Προσθέτετε πιπέρι, λίγο αλάτι γιατί η σόγια είναι αλμυρή, το κόλιανδρο και συνεχίζετε μέχρι να εξατμιστούν τα μισά υγρά. Αποσύρετε από τη φωτιά.\nΑποσύρετε τα noodles, τα στραγγίζετε, του ρίχνετε λίγο κρύο νερό και τα ξαναβάζετε στη κατσαρόλα. Ρίχνετε στην κατσαρόλα τις γαρίδες με τη σάλτσα, ανακατεύετε και είστε έτοιμοι.\nΤελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015, 08:16\nΦεύγει οριστικά ο Σέρχιο Ράμος απ’ τη Ρεάλ Μαδρίτης\nΥγιεινές μπάρες σοκολάτας με φυστικοβούτυρο από τον Δημήτρη Μακρυνιώτη\nΠώς να φτιάξετε το λαχταριστό ιρλανδικό τιραμισού\nEuro 2020: Καταγγελία για ομοφοβικό πανό στην «Puskas Arena»


Seat Mii electric | Documento\nΔιαβάζετε: SEAT MII ELECTRIC\n16.06.2019 | 15:03\nΣτην παρουσίαση του Mii electric, του πρώτου ηλεκτρικού αυτοκινήτου της προχώρησε η Seat, με το εν λόγω μοντέλο να συνδυάζει κομψότητα, χαμηλό κόστος και φιλικότητα προς το περιβάλλον.\nΧάρη στις συμπαγείς διαστάσεις του, το Mii electric έχει σχεδιαστεί για πορεία στην πόλη και τα προάστιά της. Το εξωτερικό διακοσμείται με την εισαγωγή λογότυπου στο πίσω μέρος, αυτοκόλλητων στα πλευρά και ζάντες 16 ιντσών σε απόχρωση ματ cosmo grey.\nΕσωτερικά, το αυτοκίνητο διαθέτει νέο ταμπλό με Seat IML foil, φωτισμό καμπίνας, σπορ και θερμαινόμενα καθίσματα και μαύρο δερμάτινο τιμόνι, λεβιέ ταχυτήτων και χειρόφρενο. Στον στάνταρ εξοπλισμό υπάρχει η λειτουργία Lane Assist, ενώ αλλαγές υπάρχουν και κάτω από το καπό.\nΟ ηλεκτρικός κινητήρας του Mii αποδίδει 61 kW (83PS) ισχύ και 212Nm ροπή. Η μπαταρία ιόντων-λιθίου 36,8 kWh, παρέχει αυτονομία έως και 260 χιλιόμετρα με μία μόνο φόρτιση, βάση του κύκλου WLTP.\nΤο όχημα αποτελεί το πρώτο που περιλαμβάνει το Seat Connect για πρόσβαση και διαχείριση του οχήματος μέσω smartphone, με τους οδηγούς να μπορούν να ελέγξουν τη θέση στάθμευσης, την κατάσταση του οχήματος και άλλα πολλά.\nΤο Mii electric απευθύνεται τόσο σε πελάτες λιανικής όσο και σε στόλους, ενώ υπάρχει δυνατότητα μηνιαίας μίσθωσής του.\nΠροσωρινά τεχνικά χαρακτηριστικά\nΧωρητικότητα: 36,8 kWh\nΧρόνος φόρτισης σε AC 7,2 kW έως 80%: Περίπου 4 ώρες\nΧρόνος φόρτισης σε DC 40kW έως 80%: 1 ώρα\nΑυτονομία: 260χλμ. (WLTP)\nΕπιτάχυνση: 0-50 χ.α.ω. σε 3,9 δλ.\nΤελική ταχύτητα: 130 χ.α.ω.\nΧωρητικότητα χώρου αποσκευών: 250 λίτρα (έως 923 λίτρα με αναδίπλωση πίσω καθισμάτων).


Exin: Συνεχίζεται η αναζήτηση επενδυτών για Εθνική Ασφαλιστική!\nΟ πλειοδότης για την απόκτηση του 75% της μεγαλύτερης ασφαλιστικής ενημέρωσε την ΤτΕ ότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η συζήτηση για την είσοδο νέων βασικών μετόχων στο σχήμα. Η απάντηση της Pimco στο Euro2day.gr και τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα.\nΔημοσιεύθηκε: 31 Ιανουαρίου 2018 - 12:29\nΆπραγη θα παρέλθει, όπως όλα δείχνουν, άλλη μια προθεσμία για την κατάθεση από την Exin πλήρους φακέλου για την εξαγορά του 75% της Εθνικής Ασφαλιστικής, καθώς η εταιρεία που πλειοδότησε στον σχετικό διαγωνισμό συνεχίζει να αναζητά, οκτώ μήνες μετά, βασικούς επενδυτές που θα χρηματοδοτήσουν το deal.\nΗ Exin είχε ενημερώσει, σύμφωνα με πληροφορίες, Εθνική Τράπεζα και Τράπεζα της Ελλάδος πως στα τέλη του τρέχοντος μήνα θα ήταν σε θέση να καταθέσει πλήρη φάκελο στην ΤτΕ, ο οποίος θα εμπεριείχε την ομάδα των βασικών επενδυτών.\nΤο τέλος του μήνα ήρθε και η Exin δεν κατέθεσε φάκελο. Περιορίστηκε σε μια επιστολή, με την οποία ενημέρωσε την TτE ότι συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις με δυνητικούς επενδυτές.\nΤο Euro2day.gr απευθύνθηκε χθες στην PIMCO ρωτώντας, αρμοδίως, αν όντως υπήρξε σύγκληση της επενδυτικής επιτροπής στις 29 Ιανουαρίου. Η απάντηση της εταιρείας περιορίστηκε στο «ουδέν σχόλιο».\nΥπό τα παραπάνω δεδομένα, η Exin ή πρέπει να δείξει το χρήμα (σ.σ. το σχήμα των βασικών επενδυτών) αρμοδίως ή έστω να παράσχει ξεκάθαρες διευκρινίσεις:\nΌπως έχει γράψει το Euro2day.gr, αν η TτE θέλει δύο μήνες για να ελέγξει έναν πλήρη φάκελο, αυτός πρέπει να κατατεθεί στις αρχές του επόμενου μήνα, ώστε να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση πριν την ολοκλήρωση του stress test και η συναλλαγή να συνυπολογιστεί στο stress test.\nΑυτή είναι η τελευταία παράταση που μπορούσε να δώσει και έδωσε η Εθνική.


Star Wars: H Daisy Ridley λέει ότι θα σταματήσει ως Rey μετά το Episode IX - Star Wars: Episode 9\nStar Wars: H Daisy Ridley λέει ότι θα σταματήσει ως Rey μετά το Episode IX\nStar Wars: Episode 9 / 01/12/2017\nΊσως ξανά σε τριάντα χρόνια...\nΗ Daisy Ridley βλέπει το τέλος του ρόλου της ως Rey στο "Star Wars" μετά το "Episode IX".\nΣε συνέντευξη της στο Rolling Stone, η Ridley είπε ότι αναμένει να τελειώσει με το "Star Wars" μετά την κυκλοφορία του επεισοδίου 9 το 2019. Η Ridley πιστεύει ότι η τρίτη ταινία της νέας τριλογίας θα είναι ο τέλειος τρόπος για να τελειώσει η ιστορία της Rey.\n"Είμαι πολύ, πολύ ενθουσιασμένη να τελειώσω την τρίτη και να μαζευτούν τα πάντα, γιατί τελικά, αυτό για το οποίο υπέγραψα ήταν τρεις ταινίες", είπε η Ridley. "Οπότε στο μυαλό μου, είναι τρεις ταινίες. Νομίζω ότι θα νιώσουμε ότι είναι η σωστή στιγμή για να τελειώσει".\nΠαρ' όλα αυτά, η Ridley δεν έχει αφήσει εκτός την πιθανότητα επιστροφής στο franchise στο μακρινό μέλλον. "Ποιος ξέρει", λέει η Ridley. "Ειλικρινά νιώθω ότι ο κόσμος μπορεί να έχει τελειώσει σε 30 χρόνια, οπότε αν σε 30 χρόνια δεν ζούμε σε μια σειρά από υπόγεια συνδεδεμένα κελιά, τότε ναι. Ίσως. Αλλά και πάλι, ποιος ξέρει".\nΜπορείτε να δείτε την Ridley ως Rey στο "Star Wars: The Last Jedi" στις 14 Δεκεμβρίου.


HOTEL MARTINET (La Thuile, Ιταλία) - Κριτικές και σύγκριση τιμών - TripAdvisor\nΞενοδοχεία κοντά σε: Hotel Martinet\nLa Thuile: Θέρετρα σπα\nΞενοδοχεία κοντά σε: Il Mulino Disco Pub\nΞενοδοχεία κοντά σε: Only Ski\nΞενοδοχεία κοντά σε: Rafting La Thuile\nHotel Martinet: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Hotel Martinet\nΕνημερώσεις: La Thuile\nHotel Martinet, La Thuile - Κριτικές\nΔείτε και τα 10 ξενοδοχεία (La Thuile)\nΝο 1 από 10 ξενοδοχεία για: La Thuile\nFrazione Petite Golette 159, 11016 La Thuile, Ιταλία\nFrazione Petite Golette 159, 11016 La Thuile Ιταλία\nΑεροδρόμιο Σιόν67 χλμ\nΑεροδρόμιο Τορίνο79 χλμ\n10 λεπτΠεριοχές Φυσικής Ομορφιάς και Άγριας Ζωής\nΟ/Η Trond A M έγραψε μια κριτική\nΠολύ καλό, φθηνό και καθαρά δωμάτια συμπεριλαμβανομένου του μπάνιου. Η θέα προς το ποτάμι ήταν καταπληκτικό. Το ίδιο το κτίριο ήταν αρκετά ωραία τόσο εσωτερικά και εξωτερικά. Το προσωπικό ήταν πολύ εξυπηρετικό, φιλόξενο και generelly θετική στάση (όπως η La Thuile, γενικά).…\nΟ/Η Henry C έγραψε μια κριτική\nΔεν μπορώ να προτείνω αυτό το μέρος αρκετά -- υπνοδωμάτιο και μπάνιο άλλαξε και τα έπλεναν κάθε μέρα 7 μπαλκόνι θέα στις πίστες του σκι, μπορείτε να την υποδοχή στο πίσω μέρος του· το μόνο που μπορούν να απολαύσουν ευρωπαϊκό πρωινό κάθε πρωί, το προσωπικό και ο ιδιοκτήτης…\nΟ/Η Mmuller2016 έγραψε μια κριτική\nΕξαιρετικό ξενοδοχείο. Σκι εκτός πίστας από απευθείας στο ξενοδοχείο\nΘαυμάσιο και φιλόξενο ξενοδοχείο σε μια πολύ καλή τιμή. Βρίσκεται κοντά σε σημεία ενδιαφέροντος όπως: πίστα και μπορείτε να κάνετε σκι στο σπίτι το απόγευμα. Χαλαρή και φιλικοί ιδιοκτήτες resultat σε καλή ατμόσφαιρα σε αυτό το ξενοδοχείο. Πρωινό είναι απλό αλλά επαρκές. Το…\nΟ/Η Albia-Newton έγραψε μια κριτική\nΦανταστικό ξενοδοχείο οικογενειακής διαχείρισης\nΈνα πολύ ωραίο και φιλικό ξενοδοχείο. Οικογενειακή επιχείρηση - και οικογένειες. Τα δωμάτια είναι άνετα και ζεστά. Τα δωμάτια καθαρίζονταν καθημερινά με καθαρές πετσέτες καθημερινά. Η τιμή δωματίου περιλαμβάνει ένα υπέροχο πρωινό εξυπηρετούν τον εαυτό σας. Υπάρχει ένα κέντρο…\nΟ/Η Etienne R έγραψε μια κριτική\nΘα μπορούσαμε να μην πιστέψετε ότι αυτό έχει καταταχθεί ως 2 star. Φανταστικό κόσμο, πολύ φιλικό, ωραία δωμάτια, υπέροχο πρωινό. Συνολικά περισσότερα από ό,τι αναμέναμε με αυτή την τιμή. Είναι σε μικρή απόσταση με τα πόδια από το λιφτ του σκι και την πόλη αλλά δεν είναι καθόλου…\nΟ/Η Otagano δημοσίευσε μια φωτογραφία\nΟ/Η Ulrico C δημοσίευσε μια φωτογραφία\nΟ/Η Famiglia_viaggiante4 δημοσίευσε μια φωτογραφία\nΗ φωτογραφία προστέθηκε από τη διεύθυνσηHotel Martinet\nCamera doppi con bagno e tv\nΟ/Η Massimo B έκανε μια ερώτηση\nFate ristorante?se si posso avere prezzi relativi a u na cena?\nΑπάντηση από: Killy M\nSalve, spiacenti, ma non disponiamo di ristorante. Cordiali saluti\n101 $ - 103 $ (Βάσει των μέσων τιμών για ένα Στάνταρ δωμάτιο)\nΙταλίαΚοιλάδα της ΑόστηςLa Thuile


Όμορφο παχύφυτο πλευρά του βοείου κρέατος είναι δύσκολο να νικηθούν. Δοκιμάστε αυτά τα μοσχαρίσια παϊδάκια BBQ είτε μαγειρεύοντας σε κλειστό ταψί BBQ και τελειώνοντας στη σχάρα ή μαγειρέψτε σε μέτρια σχάρα από την αρχή. Αυτά είναι εγγυημένα μια μεγάλη επιτυχία στην οικογένεια.\nΜοσχαρίσια παϊδάκια BBQ\nΧρόνος μαγειρέματος: 150 λεπτά\nΠακέτο μοσχαρίσιο παϊδάκι, τρίψτε με αλάτι το προηγούμενο βράδυ\n1 κουτί 16 ουγκιών ζωμό κοτόπουλου\n3/4 φλιτζανιού κρεμμύδι, θρυμματισμένο\nΜετά τη νύχτα, μουλιάζουμε σε αλάτι. Αφαιρέστε, ξεπλύνετε και στεγνώστε τα, εάν μπορείτε να μαρινάρετε τα παϊδάκια για 3 ώρες.\nΑνακατεύουμε όλα τα παραπάνω υλικά και τα απλώνουμε ομοιόμορφα πάνω από το μοσχαρίσιο παϊδάκι.\nΤοποθετήστε τα παϊδάκια σε ένα μεταλλικό ταψί, καλύψτε και τοποθετήστε τα σε μπάρμπεκιου.\nΜαγειρέψτε σκεπασμένο για 1 ώρα. Προσθέστε επιπλέον νερό εάν πιστεύετε ότι χρειάζεται περισσότερα υγρά σε οποιοδήποτε στάδιο.\nΠαίρνουμε παϊδάκια από το ταψί και τα τοποθετούμε στη σχάρα. Τα αλείφουμε και συνεχίζουμε το μαγείρεμα μέχρι να ροδίσουν και να γλασάρουν οι σάλτσες.\nΕναλλακτικά, μπορείτε να τα μαγειρέψετε στη σχάρα από την αρχή, απλώς ψήνοντας τακτικά, και πώς θα μαγειρεύατε συνήθως το κρέας στη θερμοκρασία του γκριλ στους 275 βαθμούς περίπου, όχι πιο ζεστό, για περίπου 1 ώρα έως 1/2 ώρα.


Art Living: Σαλίνα Γαβαλά - Art Podcast\nArt Living: Σαλίνα Γαβαλά\nArt Living: Σαλίνα Γαβαλά https://artpodcast.gr/wp-content/uploads/2021/02/art-living-salina-gavala.png 1280 720 Art Podcast Art Podcast https://artpodcast.gr/wp-content/uploads/2021/02/art-living-salina-gavala.png 22/02/2021 14/11/2021\nΓράφει η Σαλίνα Γαβαλά (τραγουδοποιός – ηθοποιός – συγγραφέας).\nΑπό τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήξερα τι θέλω. Ήξερα ποια ήμουν. Ηθοποιός έλεγα θα γίνω όταν μεγαλώσω. Κι έγραφα το όνομα μου στα τετράδια, με μεγάλα, χρωματιστά γράμματα και στα μάτια μου αναβόσβηνε σαν μαρκίζα. Και κάθε Σαββατοκύριακο έδινα παραστάσεις, στη βεράντα και με έβλεπε η γειτονιά. Θα πληρώνουμε για να σε δούμε σε λίγα χρόνια, μου λέγανε. Κι εγώ υποσχόμουν προσκλήσεις διαρκείας.\nΈβαζα και τις κούκλες μου να παίζουν ρόλους, στα κουκλόσπιτα, με τα αυτοκίνητα, τα άλογα και τον υπέροχο σύζυγο. Και ζούσαν αυτές τις ιστορίες που ήθελα να ζήσω εγώ…\nΕγώ δεν υπήρξα τόσο τυχερή. Από το δικό μου παραμύθι έλειπε ένας βασικός ήρωας, ο πατέρας. Είχε χωρίσει με τη μητέρα μου όταν ήμουνα μικρή, έτσι ήμασταν οι δυο μας, (αδέρφια δεν είχα) και ο άντρας – πρότυπο ήταν πάντα μια θολή φιγούρα. Όσο και να τον έψαχνα μες στους εφηβικούς μου έρωτες, δεν τον αναγνώριζα ποτέ. Ίσως να φταίει που δεν έμαθα να κυνηγάω, παρά μόνο όνειρα. Πάντως όσα τείχη κι αν έχτισα μεγαλώνοντας, δεν με κυνήγησαν ούτε κουρσάροι, ούτε ιππότες.\n«Τώρα το ξέρω πως εκείνο που αξίζει δεν είναι η φήμη ή η δόξα, μήτε εκείνα που ονειρευόμαστε αλλά το να μάθεις πως να κάνεις υπομονη.» (γλάρος Τσέχοφ)\nΈπρεπε να περάσουν χρόνια μετά τις εξετάσεις του θεάτρου για να μάθω τελικά τη λέξη υπομονή…\nΤην έμαθα, περιμένοντας τον μεγάλο έρωτα,\nΑυτόν που από παιδί έβαζα πάνω απ’ όλα\nΑυτόν για τον οποίο ένιωθα ότι γεννήθηκα\nΑυτόν για τον οποίο ετοιμαζόμουνα και περίμενα να με κάνει ευτυχισμένη…\nΤο θέατρο, που με ταλαιπώρησε όσο κανείς. Πιο πολύ κι από τους άντρες.\nΔεν ξέρω τελικά αν με πρόδωσε αυτό, ή αν με κέρδισε ένα νεότερο όνειρο…\nΠάντως κάπου στα μισά του δρόμου, το άφησα για τη μουσική.\nΈτσι είναι και τα όνειρα σαν τους ανθρώπους, αν κάποιο δεν σε θέλει, κάποιο άλλο σε ερωτεύεται….\nΤώρα πια δύσκολα εμπιστεύομαι το χρόνο, όπως και τους ανθρώπους. Ξέρω πως θα περάσει κι αυτός. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν με πειράζει όμως…Γιατί έμαθα να αγαπώ τις μέρες, τις στιγμές. Νιώθω πως είναι πιο ξεκάθαρες. Πιο αθώες απ’ το χρόνο. Ο χρόνος σου υπόσχεται, η στιγμή στο δίνει. Έτσι θέλω να μετράω τη ζωή μου. Με στιγμές, όχι με χρόνια.\nArt Living: Βασιλική Θεοδώρου\nArt Living: Γιάννης Καφάτος


Είναι αγοράκι 16 μηνών και δεν μιλάει - Page 3 - Νεογνά & Μωρά: Ανάπτυξη, Ψυχολογία, Συμπεριφορά - Parents.org.gr\nΣχεδόν 17 μηνών εμάς η μικρή μας, προχθές συζητήσαμε με την παιδίατρο για το θέμα της ομιλίας καθώς εξαρχής είχε μια καθυστέρηση ως προς αυτό το κομμάτι (είχα γράψει σε άλλο θέμα αν θυμάστε για το μπαμπαλισμα).\nΜας είπε στους 18 μήνες κατά μέσο όρο (το τονισε θέλοντας να πει ότι κάποια λένε λιγότερα κ κάποια περισσότερα) θέλει να έχουμε 6 λέξεις. Εννοείται όχι τέλειες λέξεις, αλλα να καταλαβαίνουμε ότι ο συγκεκριμένος ήχος σημαίνει κάτι συγκεκριμένο. Και στα δύο έτη, περίπου 20 λέξεις και συνδυασμό δύο λέξεων πχ "μαμά μαμ".\n13 ώρες πρίν, Μαγκυ222 είπε:\nΚαλησπέρα! Η κόρη μου είναι 18 μηνών και κάτι, ενώ στους 16 μήνες έλεγε παρά πολύ λίγες λέξεις και αυτές μισές ( μπαμπά - μπα , μαμα -μα , νερό - vε, τατα , μάμ ) τώρα δεν λέει τίποτα! Καταλαβαίνει τα πάντα, ότι της ζητήσουμε το φέρνει, αναγνωρίζει ζώα κτλ.δείχνει όλα τα σημεία του σώματος της αλλά δεν μιλάει καθόλου, παρά μόνο έρχεται μας παίρνει από το χέρι και μας δείχνει αυτό που θέλει! Είμαι στα πατώματα από τη στεναχώρια μου, Κλαίω συνέχεια. Τι να κάνω να βοηθήσω το παιδί μου; Είναι φυσιολογικό αυτό το πισογυρίσματα; Όσοι τη βλέπουν λένε να μην ανησυχώ θα μιλήσει, εμενα η καρδιά μου πάει να σπάσει, βλέπω τα αλλά παιδάκια της ηλικίας της που λένε μαμα, και η δικιά μου τίποτα! Συγγνώμη για το σεντόνι\nΚαλησπέρα,όπως αναφέρθηκε και σε άλλα σχόλια κάθε παιδί έχει το ρυθμό του,στη θέση σας αν με στεναχώρουσε τόσο πολυ το γεγονός πως δεν μιλάει και πως έχει σταματήσει να λέει κάποιες λέξεις που ήδη έλεγε θα πήγαινα το παιδί σε ένα γιατρό για είμαι ήσυχη.\n19 ώρες πρίν, Μαγκυ222 είπε:\nτα ζωακια θεωρουvται λεξεις σε αυτηv τηv ηλικια. Επισης ειvαι φυσιολογικο vα σταματαvε vα λεvε τις λεξεις που λεγαv πιο μωρα κ vα ετοιμαζοvται vα πουv vεες λεξεις. Μεχρι τα 2.5 ολα ειvαι φυσιολογικα κ σε γιατρο vα πας μοvο τηv αvτιληψη θα κοιταξει δηλαδη αυτο που λες αv δειχvει πιο πολυ κ αv μοιραζετε μαζι σας με το βλεμμα εμπειριες. Τοσο vωρις ο αvαπτυξιολογος σπιτι σου θα σε στειλει κθα σου πει ελα σε καvεvα εξαμηvο παλι. Οποτε αφου καvει ολα τα υπολοιπα η ομιλια μηv σε απασχολει προς το παροv.\nΑπλώς πρέπει να του δίνετε συνεχώς ερεθίσματα... Παιδάκια.. Συγκεκριμενα παιχνίδια με στοχοθεσία τον λόγο, οχι απλώς του μιλάμε... Και παιδικο θα βοηθούσε πολυ


ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ: Σταύρο Δήμα, μήπως είσαι ακόμη ζαλισμένος από το χαστούκι της Μαρίκας;\nΚαμαρώστε το μεγαλείο της υποκρισίας του αντισυνταγματικού τόξου, όπως αυτό αντικατοπτρίζεται εξόχως στο πρόσωπο του Σταύρου Δήμα. Μόλις χθες ο θλιβερός αυτός υποψήφιος της Χούντας Βενιζέλου-Σαμαρά, υποδέχθηκε με χαρά τις ψήφους των συναλλασσόμενων με το αντεθνικό Καθεστώς Ε. Μπούκουρα και Χ. Αλεξόπουλου. Συναλλασσόμενων διότι τους παραχωρήθηκε η ελευθερία τους με αντάλλαγμα την στήριξη του υποψηφίου της Χούντας. Προφανώς ο Σταύρος Δήμας συντάσσεται με τις αστείες δηλώσεις Μπούκουρα μετά την χθεσινή διαδικασία: δέχεται τη στήριξη του συμπατριώτη του, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι εκείνος εξελέγη βουλευτής με την ψήφο Χρυσαυγιτών!\nΤο σημαντικότερο όμως στοιχείο της καθ' όλα υποκριτικής και παραπλανητικής δήλωσης Δήμα, είναι το εξής: ποιος είναι αυτός ο πολιτικός νάνος που μαζεύει χαστούκια από τη Μαρίκα Μητσοτάκη και τολμά να περιφρονεί την ψήφο πεντακοσίων και πλέον χιλιάδων Ελλήνων;\nΕκείνος που περιφρονεί τον Ελληνικό Λαό, είναι αναπόφευκτο να βουλιάξει μαζί με τη Χούντα των ξενόδουλων που τον πρότεινε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συνεπώς και δίχως υπερβολή, μετά το χαστούκι της Μαρίκας, έρχεται νέο χαστούκι για τον Σ. Δήμα, εκείνο του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος και της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού!


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΛΙΜΟΥ ΣΤΗ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ: Ανάπτυξη των πόλεων σε Βυζάντιο και Δύση και πνευματική παραγωγή κατά τον Μεσαίωνα\nΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΛΙΜΟΥ ΣΤΗ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ\nΑνάπτυξη των πόλεων σε Βυζάντιο και Δύση και πνευματική παραγωγή κατά τον Μεσαίωνα\nΣτις παραδόσεις Ιστορίας στην τάξη "αφήσαμε" την Ευρώπη στα μέσα του 9ου μ.Χ. αιώνα, όταν οι διάδοχοι του Καρλομάγνου έθεταν τις βάσεις για την 'εν σπέρματι' διαμόρφωση εθνικών κρατών. Το πείραμα αυτό, όπως είδαμε, απέτυχε, για να επανεμφανιστεί ως τάση στα μέσα του 13ου αιώνα, κατά την πρώιμη Αναγέννηση. Στο μεταξύ, η πολιτικοκοινωνική κατάσταση στο Βυζάντιο διαμορφωνόταν με βάση της σχέσεις της Αυτοκρατορίας με τους εξωτερικούς εχθρούς. Κατά τις περιόδους "σχετικής" ειρήνευσης, οι κάτοικοι της βυζαντινής αυτοκρατορίας ευημερούσαν, ως ένα βαθμό, η δε αξιοποίηση των Σκλαβηνιών και των άλλων εγκαταστάσεων αλλοφύλων στο έδαφος της Αυτοκρατορίας απέδιδε καρπούς στην οικονομία και την άμυνα του κράτους που "υπολειπόταν" από τη συνεχή απώλεια εδαφών. Με άλλα λόγια, η σταδιακή συρρίκνωση της επικράτειας μπορεί μεν να απέβαινε εις βάρος της λάμψης και της ισχύος που η Αυτοκρατορία ανακλούσε στη συνείδηση των κατοίκων της, ωστόσο δεν επιβάρυνε τον κρατικό έλεγχο της οικονομίας και των συναλλαγών: αντίθετα, τον ευνοούσε, με αποτέλεσμα την καλύτερη συλλογή των φόρων και τη δημογραφική αύξηση των πόλεων. Ανακεφαλαιώνοντας, μπορεί κανείς να ισχυριστεί με αρκετή δόση βεβαιότητας πως το δεύτερο ήμισυ του 9ου μ.Χ. αιώνα, και πιο συγκεκριμένα η περίοδος 867-1081, ήταν για το βυζαντινό κράτος εποχή μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης. Η αναπροσάρτηση μερικών από τις χαμένες περιοχές των Βαλκανίων, της Μικράς Ασίας, της Συρίας και της Κρήτης, και η δημογραφική αύξηση, που πραγματοποιήθηκαν από τον 9ο αιώνα ως τα χρόνια του Βασίλειου Β' (976-1025), ήταν παράγοντες που επέδρασαν πολύ ευνοϊκά στην οικονομία.\nΣτον χάρτη αυτόν του 12ου αιώνα μπορεί κανείς να δει την κατάσταση των συνόρων στην Ευρώπη μέχρι τις Σταυροφορίες. Συγκεκριμένα η "ρωμαϊκή αυτοκρατορία" του Βυζαντίου φαντάζει απολύτως συρρικνωμένη. Αυτό, ωστόσο, δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα: μιλάμε για την έναρξη της Υστεροβυζαντινής φάσης, δηλαδή για μια τελευταία αναλαμπή της κρατικής υπόστασης του Βυζαντίου, που θα προκαλέσει τον φθόνο και τον ανταγωνισμό των δυτικών, σε όλα τα επίπεδα. Αυτός ο φθόνος και η τάση ανταγωνισμού θα εκδηλωθεί τόσο στον έλεγχο των θαλάσσιων εμπορικών οδών, όσο και στο θέμα των τελωνειακών δασμών και της αμφισβήτησης της βυζαντινής κυριαρχίας σε όλα τα επίπεδα. Μια πρώτη εκδήλωση αυτής της παρεμβατικής τάσης των δυτικών θα είναι το "πρώτο σχίσμα" του Φωτίου με τον Πάπα, κατά τον 9ον αιώνα, που θα προκύψει ως η (εύλογη) αγανάκτηση του βυζαντινού αρχιεπισκόπου για την απροκάλυπτη παρέμβαση του Πάπα στη διαδικασία εκχριστιανισμού και προσεταιρισμού των Βουλγάρων του Βόρη.\n"Η Βιβλιοθήκη του Φωτίου, η "Μυριόβιβλος", είναι καθρέπτης των αναλυομένων μετά των μαθητών του και αξιολογουμένων συγγραμμάτων της κλασσικής και μεσαιωνικής περιόδου" (Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 12, στ. 27) Κατά τη δεύτερη περίοδο της Εικονομαχίας (815-843), η οικογένεια του Φωτίου υπέστη διώξεις για τα εικονοφιλικά της φρονήματα, ενώ ο ίδιος ο Φώτιος αφορίστηκε για την προσήλωσή του στην τιμή των εικόνων. Μετά όμως τον θρίαμβο τής Ορθοδοξίας (843) και την οριστική αναστήλωση των εικόνων, αποκαταστάθηκε στην εκκλησιαστική κοινωνία και στα χρόνια του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (842-867) πήρε διάφορα αυλικά αξιώματα, φέροντας εις πέρας δύσκολες και υπεύθυνες αποστολές. Όταν στο θρόνο της Κων/πόλεως ανερχόταν ο Φώτιος, στον παπικό θρόνο είχε μόλις ανέλθει ο πάπας Νικόλαος Α΄ (858-867) άνθρωπος φιλόδοξος ο οποίος φρόντιζε να προβάλλει το Παπικό πρωτείο ακόμη και με χρήση χαλκευμένων κειμένων. Καθώς η άνοδος του Φωτίου πραγματοποιήθηκε, όταν ο προηγούμενος Πατριάρχης, Ιγνάτιος, είχε εξοριστεί από τον αυτοκράτορα και οντάς στην εξορία αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό πίεση, οι υποστηρικτές του Ιγνατίου, αρνούμενοι να δεχτούν ως νόμιμη αυτή την παραίτηση, θεωρούσαν τον Φώτιο ως σφετεριστή. Ο Νικόλαος θεώρησε την ευκαιρία μοναδική για να καταστεί ρυθμιστής των εσωτερικών αντιθέσεων της Ανατολής, και να επιβάλει τα απορρέοντα από το διεκδικούμενο παπικό πρωτείο δικαιώματα στους πατριάρχες της Ανατολής. Επιπλέον, θα μπορούσε να λύσει το ζήτημα της εκκλησιαστικής (και έμμεσα της πολιτικής) εξάρτησης της Καλαβρίας, της Σικελίας και του Ιλλυρικού (δυτικής Βαλκανικής), που πριν ενάμιση σχεδόν αιώνα είχαν αποσπαστεί από τη σφαίρα επιρροής της Ρώμης.\nΌταν ο Φώτιος έστειλε μια επιστολή στον Πάπα για να του γνωστοποιήσει την ανάρρησή του σε αρχιρπίσκοπο, ο Νικόλαος δήλωσε πως, "πριν αναγνωρίσει τον Φώτιο, θα ήθελε να παρακολουθήσει καλύτερα τη διαμάχη μεταξύ του νέου Πατριάρχη και του κύκλου του Ιγνατίου". Γι' αυτό το 861 έστειλε αντιπροσώπους του στην Κωνσταντινούπολη. Ο Φώτιος που δεν ήθελε νέες διαμάχες, υποδέχτηκε με σεβασμό τους αντιπροσώπους (λεγάτους), προσκαλώντας τους μάλιστα να προεδρεύσουν στη Σύνοδο που συνεκλήθη στην Κωνσταντινούπολη για να ρυθμίσει το θέμα που ανέκυψε μεταξύ αυτού και του Ιγνατίου. Οι λεγάτοι συμφώνησαν και τελικά, μαζί με την υπόλοιπη Σύνοδο αποφάσισαν πως ο Φώτιος ήταν ο νόμιμος Πατριάρχης. Οταν όμως οι λεγάτοι επέστρεψαν στη Ρώμη, ο Νικόλαος διακήρυξε πως είχαν υπερβεί την εξουσία που διέθεταν και γι' αυτό αποκήρυξε την απόφασή τους.\nΉταν προφανές πως ο Νικόλαος υπολόγιζε ότι το καθεστώς του Ιγνατίου θα ήταν ευνοϊκότερο και ασθενέστερο σε σχέση με του Φωτίου και θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα σχέδιά του. Έτσι, δύο χρόνια μετά (863), μία σύνοδος που συνήλθε στη Ρώμη αθώωσε τον Ιγνάτιο και κατεδίκασε τον Φώτιο, σε μία ανήκουστη επέμβαση της Δυτικής στα διοικητικά της Ανατολικής Εκκλησίας. Το πλήγμα αυτό, μαζί με την όξυνση των διεκδικήσεων του Πάπα στη Βουλγαρία, ανάγκασε τον Φώτιο ν' ανταποδώσει: δεν μπορούσε βεβαίως να αμφισβήτησει την εκλογή του Νικολάου ως μή αρμόδιος να κάνει κάτι τέτοιο, οπότε έπρεπε να μετακίνησει το όλο θέμα στον δογματικό τομέα, και κυρίως, στο μέγα ζήτημα του Filioque (Φιλιόκβε). Όλο αυτό το διπλωματικό επεισόδιο, βέβαια, απηχούσε τη δυσαρέσκεια του Πάπα για τον προσεταιρισμό των Βουλγάρων από το Βυζάντιο.\nΤο έτος 867 ο Φώτιος ανέλαβε δράση. Έγραψε μια Εγκύκλιο Επιστολή στους άλλους Πατριάρχες της Ανατολής, καταγγέλλοντας το Filioque και αυτούς που το χρησιμοποιούν. Αν και κάποιοι ιστορικοί θεωρούν ατυχή την επίθεση προς τον Πάπα, στην πραγματικότητα, ο Φώτιος εξωτερίκευε τις σκέψεις του επάνω σε ένα ζήτημα που ο Καρλομάγνος και οι σύμβουλοι του πριν από εβδομήντα χρόνια είχαν αναδείξει σε αντικείμενο διαμάχης, και τώρα ερχόταν στο προσκήνιο με την επικείμενη εισαγωγή του Filioque στη Βουλγαρία μαζί με άλλες λατινικές καινοτομίες που κατήγγειλαν οι βυζαντινοί ιεραπόστολοι. Μετά την αποστολή της επιστολής, ο Φώτιος συνεκάλεσε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία αφόρισε τον Πάπα Νικόλαο, χαρακτηρίζοντάς τον αιρετικό. Σε αυτό το χρονικό σημείο, λοιπόν, επήλθε το λεγόμενο "πρώτο σχίσμα"μεταξύ των δύο εκκλησιών, της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης Ανατολικής.\nΛίγο μετά από τον Φώτιο, και με την έναρξη της επόμενης δυναστείας, η αναπροσάρτηση κάποιων εδαφών από τη Μακεδονική δυναστεία σήμανε για το κράτος αύξηση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών: είχε πάλι στη διάθεσή του περιφέρειες σημαντικές οικονομικά, που παραδοσιακά εκμεταλλευόταν (κυρίως αγροτικά). Η ειρήνευση και η δημογραφική ανάπτυξη σήμαναν αύξηση και του παραγωγικού πληθυσμού. Τέλος, η κρατική παρέμβαση, η οργάνωση και ο έλεγχος έδωσαν ώθηση και έθεσαν στέρεες βάσεις για τη μεγάλη ανάπτυξη της αστικής οικονομίας. Κατά την περίοδο των διαδόχων του Βασιλείου Β', η κατάσταση άρχισε να μεταστρέφεται εις βάρος της αυτοκρατορίας, η οποία είχε υπερβεί τις δυνάμεις της. Ως το 1081, το Βυζάντιο έχασε αρκετό έδαφος (μεγάλο μέρος της Μικράς Ασίας και όλες τις αρχαίες κτήσεις του στη νότια Ιταλία), με τις ανάλογες οικονομικές απώλειες, κυρίως στον τομέα του εμπορίου. Στον τομέα των δημόσιων οικονομικών επίσης άρχισαν σιγά σιγά να διαφαίνονται προβλήματα που θα εμφανιστούν καθαρά στους επόμενους αιώνες και θα επηρεάσουν καθοριστικά το μέλλον της αυτοκρατορίας. Ο σημαντικότερος παράγοντας που επηρέασε την αγροτική παραγωγή και οικονομία του βυζαντινού κράτους ήταν η δημογραφική ανάπτυξη: η αύξηση του πληθυσμού οδήγησε και στην αύξηση των εκμεταλλεύσιμων αγροτικά γαιών. Έτσι, το χρονικό διάστημα μεταξύ 9ου και πρώτου μισού του 11ου αιώνα ήταν μια περίοδος μεγάλης ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας. Επιπλέον, από τα μέσα του 9ου αιώνα, η βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν και πάλι σε θέση να εξασφαλίσει τα σύνορά της και να προστατεύσει τους κατοίκους της, με αποτέλεσμα η αγορά και εκμετάλλευση γης να γίνει μια σίγουρη και κερδοφόρα οικονομική επένδυση για τους υπηκόους του κράτους. Οι διαθέσεις των πιο πλούσιων απ' αυτούς, οι οποίοι έτειναν να συγκεντρώνουν πολύ μεγάλες εκτάσεις γης στα χέρια τους, γίνονταν όλο και πιο απειλητικές. Έτσι, άρχισε την περίοδο αυτή (867-1081) μια φάση ανταγωνισμού ανάμεσα στους μεγάλους γαιοκτήμονες, τους δυνατούς, όπως ονομάζονταν, και τους ελεύθερους μικρούς καλλιεργητές της γης, τους πένητες, που κυριαρχούσαν στο διάστημα 610-867.Από τα μέσα του 11ου αιώνα, ωστόσο, άρχισε μια περίοδος τελμάτωσης. Οι μικροϊδιοκτήτες, από τη μια, δεν μπορούσαν και οι μεγαλογαιοκτήμονες, από την άλλη, δεν ήταν πρόθυμοι να αυξήσουν σημαντικά την αγροτική παραγωγή, με αποτέλεσμα αυτή να παρουσιάσει ύφεση. Αυτή, βέβαια, η αλλαγή δεν παύει να εντάσσεται σ' ένα γενικά θετικό πλαίσιο καθώς έχει αυξηθεί η ποσότητα της γης υπό αγροτική εκμετάλλευση. Η αξιοποίηση της βυζαντινής γης (ιδιόκτητης ή μη) συνίστατο σε δραστηριότητα κυρίως γεωργική και κτηνοτροφική, αλλά επίσης δασοπονική, υλοτομική και αλιευτική. Η απόκρουση, κατά τον 8ο, 9ο και 10ο αιώνα, των εχθρικών επιδρομών που είχαν κλονίσει τη βυζαντινή αυτοκρατορία και αναστατώσει την οικονομική και κοινωνική ζωή της, επέφερε αλλαγές στην εσωτερική ζωή του κράτους και, κατά συνέπεια, στην κοινωνία. Οι αλλαγές αυτές άρχισαν να φαίνονται στα χρόνια των Μακεδόνων αυτοκρατόρων, που κυρίως με τα μέτρα τους υπέρ των ελεύθερων μικροκαλλιεργητών, συντέλεσαν στη διαμόρφωση μιας περισσότερο σταθερής κοινωνίας. Αυτή παρέμεινε στη βάση της αγροτική, όπως άλλωστε οι περισσότερες μεσαιωνικές κοινωνίες. Οικονομικές δραστηριότητες αστικού χαρακτήρα αναπτύχθηκαν μόνο σε κάποιες πόλεις που στην περίοδο αυτή της Μέσης Βυζαντινής εποχής (867-1081) άρχισαν γενικά να αναδιοργανώνονται. Η διάκριση σε τάξεις εξακολούθησε να υπάρχει, παγιώθηκε μάλιστα κατά κάποιον τρόπο με τη νομοθεσία των Μακεδόνων, ενώ ταυτόχρονα συστηματοποιήθηκε επίσημα η ιεραρχία των βυζαντινών αξιωματούχων με τα λεγόμενα "Τακτικά". Χαρακτηριστική της περιόδου υπήρξε η ενίσχυση της θέσης της Εκκλησίας και του μοναχισμού μετά τη λήξη της Εικονομαχίας. Επίσης, στη βυζαντινή ύπαιθρο κυριάρχησε η πάλη μεταξύ δυνατών και αδυνάτων, που οδήγησε στη νίκη των πρώτων, οι οποίοι κυριάρχησαν στη βυζαντινή κοινωνία από τα τέλη της περιόδου αυτής.\nΗ μετατροπή των πόλεων σε κάστρα κατά την πρώτη περίοδο της Μέσης Βυζαντινής εποχής (610-867) επέδρασε στην εξέλιξη της αστικής ζωής. Ο πληθυσμός των πόλεων μειώθηκε, η τοπική αυτοδιοίκηση αποδυναμώθηκε και η κοινωνική δομή διαμορφώθηκε σύμφωνα με τις νέες συνθήκες. Η επιτυχής απόκρουση όμως των εχθρικών επιδρομών, κυρίως από τους Μακεδόνες αυτοκράτορες, και η εξυγίανση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής που ακολούθησε οδήγησαν στην αναδιοργάνωση και ανάπτυξη των πόλεων, το 10ο κυρίως αιώνα. Αστικού χαρακτήρα οικονομικές δραστηριότητες αναπτύχθηκαν κυρίως στις βαλκανικές πόλεις της αυτοκρατορίας, ενώ στη Μικρά Ασία, με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι πόλεις διατήρησαν αγροτικό χαρακτήρα και υστέρησαν εμφανώς ως προς την αστική ανάπτυξη. Και, φυσικά, προς την ευδοκίμηση αυτού του τύπου πολιτισμού που συνήθως ονομάζουμε ΥΣΤΕΡΟΒΥΖΑΝΤΙΝΟ.\nΟι εμπορικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες στις πόλεις ανακόπτονταν από τα κρατικά μονοπώλια και τον κρατικό παρεμβατισμό. Ο κρατικός έλεγχος επιτυγχανόταν με τη συντεχνιακή οργάνωση της βιοτεχνίας και του εμπορίου. Οι πληροφορίες μας για την οργάνωση αυτή προέρχονται από το "Επαρχικό Βιβλίο" του Λέοντα ΣΤ΄ Σοφού, που περιλάμβανε διατάξεις σχετικές με την οργάνωση και τον έλεγχο των συντεχνιών της Κωνσταντινούπολης, οι οποίες ανήκαν στη δικαιοδοσία του επάρχου της πόλεως. Όλοι οι επαγγελματίες έπρεπε να είναι γραμμένοι μόνο σε ένα σωματείο, το οποίο και εξέλεγε τον πρόεδρό του. Oι ώρες εργασίας και οι μισθοί των εργατών ήταν καθορισμένα, ενώ η είσοδος νέων μελών στο σωματείο γινόταν με καταβολή ορισμένου ποσού. Επιπλέον, κάθε σωματείο είχε συγκεκριμένη θέση στο χώρο της αγοράς. Σκοπός της συντεχνιακής οργάνωσης ήταν η προστασία τόσο του κράτους όσο και των καταναλωτών, με τον έλεγχο των τιμών των τροφίμων και αγαθών της αγοράς της Πρωτεύουσας. Δε γνωρίζουμε, ωστόσο, αν η οργάνωση αυτή εφαρμοζόταν και σε άλλες πόλεις της αυτοκρατορίας. Προς το τέλος της περιόδου, η συντεχνιακή οργάνωση άρχισε να παρακμάζει, ενώ από τον 11ο ήδη αιώνα έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά "αδελφότητες" που συνδέονταν όμως με ενοριακές εκκλησίες ή με μοναστήρια πόλεων, μια οργάνωση που συναντιέται εκτός από την Κωνσταντινούπολη και σε επαρχιακές πόλεις.\n•7 Μαρτίου 961 μ.Χ. :Ο Νικηφόρος Φωκάς απελευθερώνει την Κρήτη από τους Άραβες •Οι Ούγγροι εισβάλλουν στη Βουλγαρία και φτάνουν μέχρι τα βυζαντινά εδάφη. Ηττώνται από τον Μαριανό Αργυρό.\n962 μ.Χ: Η Ιταλία βρίσκεται πάλι σε πολιτικές αναταραχές όταν ο Βερεγγάριος ενοχλεί τα βόρεια παπικά εδάφη ο πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ καλεί τον Όθωνα για βοήθεια και τον στέφει Ρωμαίο αυτοκράτορα και φύλακα της περιουσίας των εκκλησιαστικών εδαφών:: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΡΑΪΧ! Όταν ο Όθων ανακατέλαβε τα παπικά εδάφη από τον Βερεγγάριο και εγκατέλειψε την Ρώμη ο πάπας φοβήθηκε την ισχύ του αυτοκράτορα και συνωμότησε εναντίον του με το Βυζάντιο και τους Ούγγρους. Ο Όθων επέστρεψε στην Ρώμη τον Νοέμβριο του 963 συγκάλεσε Σύνοδο με την οποία κήρυξε έκπτωτο τον πάπα Ιωάννη ΙΒ΄ τοποθετώντας στη θέση του τον Λέοντα Θ΄, όταν ο αυτοκράτορας εγκατέλειψε την Ρώμη ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους οπαδούς του και σε αυτούς του Ιωάννη. Ο Ιωάννης άρχισε να αφορίζει όσους τον εκθρόνισαν αναγκάζοντας τον αυτοκράτορα να επανέλθει για τρίτη φορά. Τον Ιούλιο του 964 εκθρόνισε τον πάπα Βενέδικτο Ε΄, που τον είχε τοποθετήσει ο Ιωάννης, ο οποίος είχε πεθάνει δύο μήνες νωρίτερα, πήρε υπόσχεση από τους κατοίκους της Ρώμης να μην εκλέξουν ποτέ νέο πάπα χωρίς την αυτοκρατορική έγκριση. Συνέχισε να κάνει εκστρατείες στην Ιταλία (966 - 972) και το 972 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Α΄ Τσιμισκής του αναγνώρισε τον αυτοκρατορικό τίτλο, ενώ συμφώνησε να δώσει την ανιψιά του, Θεοφανώ, ως σύζυγο στον γιο και διάδοχό του, Όθωνα Β΄.\n963.16 Μαρτίου:Ο πεντάχρονος Βασίλειος Β’αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου, με συναυτοκράτορα τον αδελφό του Κωνσταντίνο.\n•4 Ιουνίου-2 Οκτωβρίου:Ο Γερμανός αυτοκράτορας Όθων Α΄ (962-973) απέστειλε στην Κωνσταντινούπολη τον λομβαρδικής καταγωγής Λιουτπράνδο, επίσκοπο Κρεμώνας, ώστε να διαπραγματευτεί με τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά το συνοικέσιο του γιου του, Όθωνα Β΄, με την αρχοντοπούλα Θεοφανώ. Η κακή ωστόσο συμπεριφορά που φαίνεται ότι επέδειξαν οι βυζαντινές αρχές απέναντι στον Λιουτπράνδο, λόγω του ότι πήγε εκεί ως εκπρόσωπος του Γερμανού ηγεμόνα, ενός σφετεριστή της ρωμαϊκής νομιμότητας, τον εξόργισε και έγραψε μια άκρως εμπαθή και σφόδρα επικριτική αναφορά για το ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη με τον λατινικό τίτλο: “De Legatione Constantinopolitana”Αναπτύσσονται τα δυτικά στερεότυπα κατά του Βυζαντίου: κατά τον Λιουτπράνδο: "...Ο Νικηφόρος είναι ένα πλάσμα πραγματικά τερατώδες, πυγμαίος με τεράστιο κεφάλι, με μάτια σαν του τυφλοπόντικα, με γενειάδα κοντή, πλατιά, πυκνή, ασπριδερή. Το μέτωπό του είναι ένα δάκτυλο πλατύ, η κόμη ατίθαση και άγρια στολίζει το άγριο πρόσωπο σαν να ήταν Ίοπας. Το δέρμα του είναι μαυριδερό σαν να ήταν Αιθίοπας. Είναι κοιλαράς με αδύνατους γλουτούς. Τα μπούτια είναι μεγάλα, δυσανάλογα με το κοντό του ανάστημα, τα πόδια του πλατιά. Φορούσε έναν παλιό χωριάτικο μανδύα, ξεφτισμένο και βρωμερό, και υποδήματα Σικυώνια. Ο λόγος του είναι θρασύς, αλλά ο νους του σαν της αλεπούς και σαv τον Οδυσσέα είναι επίορκος και ψευταράς,χωριάτης, κατσικοπόδαρος, κερατάς, γυναικωτός, μαλλιαρός, άξεστος, βάρβαρος, βάναυσος, «περπατά σαν γριά και έχει κατσικίσια μούρη». Συνεχίζοντας, ο Λιουτπράνδος αποφαίνεται: "Ο βασιλιάς των Ελλήνων είναι μαλλιαρός, φοράει χλαμύδα με μακριά μανίκια και γυναικείο μανδύα, είναι ψεύτης, απατεώνας, αδυσώπητος, πονηρή αλεπού, υπερόπτης, ψευδοταπεινόφρων, τσιγκούνης, πλεονέκτης, τρώει σκόρδο, κρεμμύδια και πράσα και πίνει βάλνιον. Απεναντίας, ο βασιλιάς των Φράγκων είναι καλοκουρεμένος, δεν φοράει γυναικεία ρούχα, σκεπάζει το κεφάλι του, είναι ειλικρινής, δεν εξαπατά κανέναν, είναι πολυεύσπλαχνος όταν πρέπει, αυστηρός όταν χρειάζεται, πάντα πραγματικά ταπεινόφρων, ποτέ του φιλάργυρος, δεν τρώει σκόρδο, κρεμμύδια και πράσα για να κάνει οικονομία στα ζώα"(Λιουτπράνδος της Κρεμώνας, Πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη του Νικηφόρου Φωκά, Αθήνα 1997, σ. 26 και Μαρτιάλης, 14).\n971.Εκστρατεία του Τζιμισκή εναντίον των Ρώσων-κυριεύει την Πρεσλάβα και αιχμαλωτίζει τον Σβιατοσλάβο στο Δορύστολο.\n•972.14 Απριλίου:Στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης ο γιος του γερμανού αυτοκράτορα, Όθων Β’,παντρεύεται τη Βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ.\nΜε καταγωγή τις Σκανδιναβικές χώρες, κυρίως τη Σουηδία, τη Νορβηγία, και αργότερα την Ισλανδία και την Αγγλία, οι άνδρες της Βαράγγιας Φρουράς, του επίλεκτου σώματος του Βυζαντινού Αυτοκρατορικού στρατού κατά τον 10ο, τον 11ο και τον 12ο αιώνα, διαδραμάτισαν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η λέξη Βαράγγοι ετυμολογείται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι είναι απλώς μια Βυζαντινή παραλλαγή της λέξης «Φράκγοι», αλλά το πιθανότερο είναι ότι προέρχεται από τις αρχαίες Νορδικές λέξεις «var», δηλαδή ορκίζομαι , και gengi, δηλαδή σύντροφοι, δύο λέξεις που θα μπορούσαμε να αποδώσουμε μαζί με την Ελληνική λέξη αδελφοποιητοί. Ως ιδρυτές της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, αλλά και ως αφοσιωμένοι μισθοφόροι των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, έμειναν στην ιστορία για τη γενναιότητά τους, το πολεμικό τους φρόνημα, αλλά και τη βαρβαρική τους συμπεριφορά. Αν και οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι οι Βαράγγοι κατάγονταν αρχικά από τις Σκανδιναβικές χώρες, και κυρίως την περιοχή της Σουηδίας γύρω από τη λίμνη Μέλερ, υπάρχουν και αρκετοί μελετητές, κυρίως Ρώσοι, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι αυτοί ήταν κυρίως Σλαβικής καταγωγής. Σε κάθε περίπτωση, η πρώτη αναφορά στους Βαράγγους ή Βάριαγκς, όπως ονομάζονταν στα Σλαβικά, προέρχεται από το λεγόμενο Αρχικό Ρωσικό Χρονικό, ένα χειρόγραφο με την ιστορία των Ρώσων ή Ρως του Κιέβου από το 850 ως το 1110, γραμμένο από κάποιον μοναχό Νέστορα περί το 1113: «Οι Λίακ (Πολωνοί), οι Πρώσοι και οι Τσουντ (πρόγονοι των Φινλανδών και των Εσθονών) ζουν γύρω από την Βαράγγια Θάλασσα (Βαλτική). Οι Βαράγγοι κατοικούν επίσης στις ακτές της ίδιας θάλασσας, και επεκτείνονται ανατολικά μέχρι το μερδικό του Σημ (εννοεί το γιο του Νώε, ο οποίος κληρονόμησε σύμφωνα με την παράδοση την Ασία). Γιατί κι αυτοί ζουν στα δυτικά, πλάι σε αυτή την θάλασσα, μέχρι τις χώρες των Άγγλων και των Γάλλων. Κι αυτό, επειδή και τα ακόλουθα έθνη αποτελούν μέρος της φυλής του Ιάφεθ (του γιου του Νώε που κληρονόμησε την Ευρώπη): Οι Βαράγγοι, οι Σουηδοί, οι Νορμανδοί, οι Γκοτλάνδιοι, οι Ρώσοι, οι Άγγλοι, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί, οι Ρωμαίοι, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βενετοί, οι Γενοβέζοι και άλλοι». Το ίδιο χρονικό αναφέρει ότι αν και οι λαοί της σημερινής Ουκρανίας πλήρωναν φόρο υποτελείας στους Βαράγγους, τελικά κατάφεραν να τους εκδιώξουν και να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους. Σύντομα όμως, το 6370 από κτίσεως κόσμου (δηλαδή το 862 μ.Χ.), οι έριδες μεταξύ των τοπικών φυλών ήταν τόσο μεγάλες ώστε αποφάσισαν να καλέσουν και πάλι τους ισχυρούς Βαράγγους για να τους κυβερνήσουν. Πέρασαν λοιπόν τη θάλασσα, και πήγαν να βρουν τους Βαράγγους Ρως. Αυτούς τους συγκεκριμένους Βαράγγους τους ονόμαζαν Ρως (Ρώσους) όπως κάποιοι άλλοι ονομάζονται Σουηδοί, και άλλοι Νορμανδοί, Άγγλοι και Γκοτλάνδιοι. Ύστερα είπαν στους Ρως: ''Η χώρα μας είναι μεγάλη και πλούσια, αλλά δεν υπάρχει τάξη εκεί. Ελάτε να την κυβερνήσετε και να βασιλέψετε''. Επέλεξαν τρεις αδελφούς με τις οικογένειές τους και αυτοί πήραν μαζί τους όλους του Ρως και μετανάστευσαν. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία, ο Ρούρικ, εγκαταστάθηκε στο Νόβγκοροντ, ο δεύτερος, ο Σίνεους, στο Μπελουζέρο, και ο τρίτος, ο Τρουβόρ, στο Ίζμπορσκς. Εξαιτίας αυτών των Βαράγγων, η περιοχή του Νόβγκοροντ έγινε γνωστή ως χώρα των Ρως (Ρώσων). Ωστόσο, οι ιστορικές και οι αρχαιολογικές έρευνες αποδεικνύουν ότι η εξάπλωση των Βαράγγων στη Ουκρανία ήταν σταδιακή, και είχε ξεκινήσει ήδη από τον 8ο αιώνα. Με τους Βυζαντινούς, οι Βαράγγοι δημιούργησαν ιδιαίτερες εμπορικές σχέσεις, τουλάχιστον κατά τις περιόδους που δεν έκαναν επιδρομές εναντίον τους. Σύμφωνα με το Βασικό Χρονικό, ο κάθε έμπορος μπορούσε να παραμείνει και να τρέφεται στην Κωνσταντινούπολη επί έξι μήνες, με τον όρο να διαμένει αποκλειστικά στη συνοικία του Αγίου Μάμαντος και να αποφεύγει τη βία. Τα εμπορεύματά τους ήταν κυρίως γουναρικά, μέλι και δούλοι. Τα ονόματα που αναφέρονται παραπέμπουν σαφώς στη Σκανδιναβική καταγωγή τους: Κάρλι, Βέρμουντρ, Γκόντι, Ανγκαντίρ, Φάστι.\nΗ Εμπορική οδός Βαράγγων - Ελλήνων (ή του Δνείπερου) είναι όρος που χρησιμοποιείται από τους ιστορικούς για να περιγράψει την εμπορική δραστηριότητα μεταξύ των Βαράγγων και των Βυζαντινών κατά το Μεσαίωνα. Υπήρξε μία από τις δύο βασικές εμπορικές γραμμές των Βαράγγων - η άλλη ήταν η Οδός του Βόλγα. Η πρώτη φορά που υπάρχει γραπτή αναφορά στην Εμπορική Οδό Βαράγγων - Ελλήνων είναι στο Ρωσικό Πρώτο Χρονικό. Οι συνέπειές της όμως είχαν παρατηρηθεί νωρίτερα, όταν οι Βυζαντινοί κατέγραψαν την ύπαρξη ενός νέου λαού στα βόρειά τους, των Βαράγγων. Αν και σήμερα για κάποιους λαούς η ονομασία Βάραγγος είναι συνώνυμο του Βίκινγκ, οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν αυτόν τον όρο μόνο για τους Σκανδιναβούς που εγκαταστάθηκαν και βασίλευσαν στη Ρωσία. Πιθανώς η Οδός πρωτοξεκίνησε στα τέλη του 8ου αιώνα μ.Χ., όταν Βάραγγοι εξερευνητές κατευθύνθηκαν προς τα ανατολικά και τα νότια, αναζητώντας σκλάβους αλλά και εμπορικά αγαθά. Η σημασία της για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ιστορία είναι τεράστια. Η εγκατάσταση των Βαράγγων ανάμεσα στους ανατολικούς Σλάβους, η ίδρυση του κράτους των Ρως (πρώτο Ρωσικό βασίλειο) και η ανάπτυξή του, ίσως να μην είχαν συμβεί ποτέ εάν δεν υπήρχε η Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων. Η Οδός άρχισε να ατονεί στα τέλη του 11ου αιώνα, όταν το κράτος των Ρως απέκτησε ισχυρότερους δεσμούς με τη δυτική Ευρώπη και έστρεψε προς εκεί τα εμπορικά ενδιαφέροντά του, ενώ το Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε φάση αποσύνθεσης. Σταμάτησε οριστικά με την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204. Το εμπόριο διεξαγόταν από τους Βαράγγους, με τρόπο που θυμίζει τα καραβάνια της Ανατολής, και κάλυπτε μία τεράστια περιοχή περνώντας μέσα από δεκάδες διαφορετικές φυλές και πόλεις. Σε κάθε σημείο αγοράζονταν και πωλούνταν νέα αγαθά. Η διαδρομή ξεκινούσε με πλοία από Σκανδιναβικά εμπορικά κέντρα, όπως η Μπίρκα και το Γκότλαντ, και εκμεταλλευόταν στο έπακρο το υδάτινο ανάγλυφο της βορειοδυτικής και κεντρικής Ρωσίας.\nΟι βυζαντινές πόλεις είχαν κατεξοχήν αγροτικό χαρακτήρα. Ένα μεγάλο μέρος δηλαδή του πληθυσμού τους ασχολείτο με τη γεωργία. Μόνο κάποια μεγάλα αστικά κέντρα της Βαλκανικής και της Μικράς Ασίας, όπως η Θεσσαλονίκη, το Δυρράχιο, η Αδριανούπολη, η Ηράκλεια, το Αμόριο, η Σμύρνη και η Τραπεζούντα, παρέμειναν σημαντικοί συγκοινωνιακοί και εμπορικοί κόμβοι στο διοικητικό και στρατιωτικό σύστημα των θεμάτων.Η διοίκηση των πόλεων εξαρτιόταν και σ' αυτή την περίοδο (867-1081) από την Κωνσταντινούπολη. Από το 10ο αιώνα τοποθετούνταν επικεφαλής της φρουράς πολλών πόλεων στρατηγοί, που αναμφίβολα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη δημόσια ζωή. Επιπλέον, ενεργό ρόλο στις αστικές λειτουργίες διαδραμάτιζαν οι εκκλησιαστικές αρχές, οι επίσκοποι δηλαδή και μητροπολίτες, μαζί με κάποιους από τους επιφανείς και πλούσιους κατοίκους κάθε πόλης, που αναφέρονται στις πηγές ως πρωτεύοντες, κτήτορες, οικήτορες και άρχοντες. Εκτός από τους κοσμικούς, τους εκκλησιαστικούς άρχοντες και τους πλούσιους αστούς που ασχολούνταν με τις τέχνες και το εμπόριο, η ανώτερη τάξη των πόλεων περιλάμβανε επίσης τους μεγαλογαιοκτήμονες, που προτιμούσαν να περνούν το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου μακριά από τα κτήματά τους, στις αστικές κατοικίες τους. Ο αστικός πληθυσμός συμπληρωνόταν από τους υπαλλήλους της διοίκησης, τους υπόλοιπους αστούς κτηματίες και τον απλό λαό. Ο τελευταίος είχε πολιτική ισχύ που αναγνωριζόταν από τους αυτοκράτορες, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις απευθύνονταν στο λαό της Κωνσταντινούπολης και στη σύγκλητο. Επιπλέον, συχνές συγκλήσεις λαϊκών συνελεύσεων και συμβουλίων συνέχισαν να μαρτυρούνται στις πόλεις τον 11ο, αλλά και το 12ο αιώνα, παρά την απαγόρευσή τους από το Λέοντα Στ' Σοφό (886-912).\nΤα κυριότερα προϊόντα (σε παρένθεση η περιοχή προέλευσης) ήταν τα ακόλουθα: Όπλα, χειροποίητα αγαθά (Σκανδιναβία). Κεχριμπάρι (Βαλτική). Ξυλεία, γούνες, μέλι, κερί (Λάντογκα, Νόβγκοροντ). Ψωμί, χειροποίητα αγαθά, ασημένια νομίσματα (Κίεβο). Κρασί, μπαχαρικά, πολυτελή υφάσματα, εικόνες, βιβλία (Βυζαντινή Αυτοκρατορία).\nΗ πολεοδομική οργάνωση των βυζαντινών πόλεων στην περίοδο που μελετάμε (9ος-11ος αιώνας) δεν πρέπει να έδινε πολλές δυνατότητες για συγκεντρώσεις αστικού χαρακτήρα. Σε αυτό συνηγορεί και η αρχιτεκτονική των σπιτιών, που ήταν κλειστά με εσωτερική αυλή, γεγονός που υποδηλώνει ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής τους ζωής οι Βυζαντινοί το περνούσαν μέσα στα σπίτια τους. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι πρέπει να αποκλείσουμε τη συναναστροφή τους στις αγορές και τη συμμετοχή τους σε διάφορες δημόσιες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, που τους ξεκούραζαν από τον καθημερινό κάματο. Αυτές ποίκιλλαν ανάλογα με την κοινωνική θέση των Βυζαντινών και εκτείνονταν από τις μεγαλοπρεπείς τελετές της αυτοκρατορικής και πατριαρχικής αυλής ως την παρακολούθηση των θεαμάτων του ιπποδρόμου και τη συναναστροφή στα λουτρά και τις ταβέρνες ή τη συμμετοχή στις εποχιακές πανηγύρεις.\nΟι "Νεαρές" των Μακεδόνων αυτοκρατόρων αποτελούν τη βασική πηγή από την οποία αντλούμε πληροφορίες για την κοινωνική διαστρωμάτωση στις πόλεις και την ύπαιθρο στην περίοδο αυτή της Μέσης Βυζαντινής εποχής (867-1081).\nΗ νίκη της Ορθοδοξίας, μετά την αναστήλωση των εικόνων το 843, οδήγησε στην ενίσχυση του γοήτρου της Εκκλησίας και του μοναχισμού. Η θρησκευτικότητα που χαρακτήριζε τη βυζαντινή κοινωνία εκδηλώθηκε πιο έντονα μετά τους διωγμούς, με δωρεές προς την Εκκλησία. Παρατηρήθηκε έτσι αύξηση της εκκλησιαστικής ακίνητης περιουσίας, ενώ ιδιαίτερη ακμή γνώρισαν τα μοναστήρια, που με τόση θέρμη είχαν υπερασπιστεί την Ορθοδοξία. Ο 10ος αιώνας ήταν η εποχή ίδρυσης των μεγάλων μοναστηριών στη βυζαντινή επαρχία. Ιδρύονταν όλο και περισσότερες μονές, ενώ έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους ή σταθεροποίησαν την οργάνωσή τους και οι λεγόμενες "μοναχικές δημοκρατίες" του Αγίου Όρους στον 'Aθω, του Λάτρου στη δυτική Μικρασία, της Καππαδοκίας δυτικά της Καισάρειας, του Σινά και των Μετεώρων. Τα οργανωμένα μοναστήρια είτε βρίσκονταν στην πόλη είτε στην ερημιά, είχαν και κάποια κοινωνική ή φιλανθρωπική αποστολή. Πολλά από τα βυζαντινά έργα τέχνης εξαρτώνταν και συντηρούνταν από μοναστήρια. Ειδικά επιφορτισμένοι μοναχοί, ο ξενοδόχος και ο νοσοκόμος, πρόσφεραν υπηρεσίες σε συναδέλφους τους ή επισκέπτες.\nΒασικό χαρακτηριστικό της βυζαντινής κοινωνίας σε όλη την περίοδο της ιστορίας της, εκτός από την ανισότητα, υπήρξε η κινητικότητα, καθώς κύριο κριτήριο για τη διάκριση σε τάξεις ήταν πάντα ο πλούτος με συνέπεια το πέρασμα από τη μια τάξη στην άλλη να είναι εφικτό. Η "Νεαρά" του Βασιλείου Β' (976-1025), το 996, δίνει ένα παράδειγμα αδύνατου που έγινε δυνατός. Ο Φιλοκάλης λοιπόν ήταν ένας φτωχός και ειρηνικός χωρικός που εκπλήρωνε τις υποχρεώσεις του προς το κράτος, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας στην οποία ανήκε. Με τον καιρό όμως απέκτησε αξιώματα και, όταν έγινε πρωτοσπαθάριος, πήρε σταδιακά την κυριότητα όλης της κοινότητας. Ο αυτοκράτορας, επιθυμώντας να απομακρύνει από την αγροτική κοινότητα τον κίνδυνο που προερχόταν από τους αδύνατους που έγιναν δυνατοί, κατέστρεψε από τα θεμέλια όλα τα πολυτελή κτήρια του Φιλοκάλη και τον επανέφερε στην κατάσταση του απλού χωρικού, αφήνοντάς του μόνον όση γη κατείχε αρχικά και επιστρέφοντας στους αδύνατους ό,τι τους ανήκε. Παρά το γεγονός ότι ένας αδύνατος μπορούσε να γίνει δυνατός ή το αντίθετο, ο κανόνας ήθελε τους Bυζαντινούς να γεννιούνται δυνατοί ή αδύνατοι οικονομικά και να πεθαίνουν στην ίδια κατάσταση, οι τελευταίοι μάλιστα μετά από μια ζωή σκληρών μόχθων.\nΚύριο χαρακτηριστικό μιας μεσαιωνικής κοινωνίας όπως η βυζαντινή, ήταν η οργάνωση των ανθρώπων που ασκούσαν το ίδιο επάγγελμα σε σωματεία, τις λεγόμενες "συντεχνίες" ή συστήματα. Η εκλογή κάποιου επαγγέλματος ήταν ελεύθερη για τους πολίτες, ενώ η είσοδος στην αντίστοιχη συντεχνία γινόταν ύστερα από έλεγχο των ικανοτήτων του υποψηφίου. Αυτό το σύστημα υποχρέωνε τους επαγγελματίες να περιφρουρήσουν τα δικαιώματα και τα κέρδη τους και επέτρεπε στο κράτος να ελέγχει τις εμπορικές, βιοτεχνικές και άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες των πολιτών και να παρεμβαίνει σ' αυτές. Οι συντεχνίες βρίσκονταν υπό το συνεχή και αυστηρό έλεγχο του κράτους ως προς τη λειτουργία, τη δραστηριότητα και τα προϊόντα που παρήγαν ή διακινούσαν, μέσω κρατικών αξιωματούχων: των εξάρχων και των προστατών στην επαρχία και του επάρχου της πόλεως στην Κωνσταντινούπολη. Οι παραβάσεις των κρατικών διατάξεων επέφεραν μια μεγάλη ποικιλία ποινών, τις οποίες επέβαλλε ο έπαρχος και το προσωπικό της υπηρεσίας του. Από το όνομα του επάρχου της Κωνσταντινούπολης πήρε το όνομά του το "Επαρχικό Βιβλίο" του αυτοκράτορα Λέοντα Στ' Σοφού. Πρόκειται για μια συλλογή νομοθετικών κειμένων που κυκλοφόρησε πιθανόν την άνοιξη του 912 και αναφέρεται σε 21 συντεχνίες, από αυτές που λειτουργούσαν εκείνη την εποχή στην πρωτεύουσα. Οι συντεχνίες αυτές περιλάμβαναν επαγγελματίες που ασχολούνταν με την κατασκευή ή/και το εμπόριο υφασμάτων (λινών και μεταξωτών), τροφίμων και άλλων προϊόντων (αρωμάτων, χρωμάτων, κεριών, σαπουνιών), με οικοδομικά έργα, με συμβολαιογραφικές πράξεις και με τραπεζικές συναλλαγές. Από τις διατάξεις του προκύπτει ότι η συντεχνιακή οργάνωση στόχο είχε να εξασφαλίσει δύο βασικές αναγκαιότητες: τον έλεγχο των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των πολιτών και γενικότερα της αστικής οικονομίας, και την ευταξία στους διάφορους επαγγελματικούς κλάδους και στις μεταξύ τους σχέσεις.\nΣτο Βυζάντιο το εμπόριο ήταν οργανωμένο σε συντεχνίες από τα χρόνια του Κωνσταντίνου. Σε συντεχνίες ήταν οργανωμένοι οι χρυσοχόοι, οι ράφτες, οι έμποροι μεταξιού, οι κατασκευαστές και οι έμποροι μεταξωτών υφασμάτων, οι αρωματοπώλες, οι σαπωνοποιοί, οι κηροποιοί, οι παντοπώλες, οι κρεοπώλες, οι ιχθυέμποροι, οι αρτοποιοί, οι εργολάβοι οικοδομών και πολλοί άλλοι επαγγελματίες. Επικεφαλής της συντεχνίας ήταν ο πρόεδρος που εκλεγόταν από τα μέλη της αλλά το κράτος διόριζε δίπλα στον πρόεδρο και έναν διοικητικό υπάλληλο που ασκούσε έλεγχο στο εσωτερικό της συντεχνίας. Για να γίνει κανείς δεκτός σε μια συντεχνία έπρεπε πρώτα να προταθεί από πέντε μέλη της κι ύστερα να πάρει έγκριση από τον έπαρχο. Επίσης τις πρώτες ύλες που θα χρειαζόταν, τα εμπορεύματα που είχε δικαίωμα να πουλάει, τη μεγαλύτερη ποσότητα πρώτων υλών που θα μπορούσε να προμηθευτεί και τα όρια του κέρδους του, όλα αυτά τα καθόριζε ο έπαρχος. Ειδικοί ελεγκτές επισκέπτονταν τακτικά τα καταστήματα και ελέγχαν αν ο επαγγελματίας τηρούσε όλες αυτές τις προϋποθέσεις.\nΑπό τον 10ο αιώνα, η αγροτική κοινότητα παρουσιάζεται αλλοιωμένη σε σχέση με την προηγούμενή της σύνθεση και σε πολλές περιπτώσεις υπό την απόλυτη κυριαρχία της μεγάλης ιδιοκτησίας. Οι "εξαρτημένοι καλλιεργητές" της γης ή πάροικοι, όπως ονομάζονταν τότε, καλλιεργούσαν γη την οποία μίσθωναν με διάφορα συμβόλαια. Κάποιοι από αυτούς ονομάζονταν, με βάση τους όρους των συμβολαίων αυτών, ημισειαστές και μορτίτες. Οι ημισειαστές καλλιεργούσαν τη γη με μέσα του γαιοκτήμονα, παραχωρούσαν σ' αυτόν το ήμισυ της παραγωγής και κρατούσαν για τον εαυτό τους το υπόλοιπο. Οι μορτίτες καλλιεργούσαν τη γη με δικά τους μέσα, έδιναν στον γαιοκτήμονα το 1/10 της παραγωγής (το οποίο οι Βυζαντινοί ονόμαζαν μορτή) και κρατούσαν για τον εαυτό τους τα 9/10. Επίσης, την περίοδο αυτή κάποιοι πάροικοι ήταν γνωστοί με ονόματα ανάλογα με τα κτήματα στα οποία δούλευαν ως μισθωτές-εργάτες. Οι εκκλησιαστικοί πάροικοι δούλευαν σε κτήματα της Εκκλησίας και οι δημοσιακοί σε κρατικά κτήματα. Υπήρχαν επίσης οι υποστατικοί πάροικοι, που καλλιεργούσαν ξένα κτήματα αλλά είχαν παράλληλα και δική τους ιδιοκτησία, ήταν δηλαδή πάροικοι ως προς το ένα μέρος των κτημάτων που καλλιεργούσαν και ελεύθεροι καλλιεργητές ως προς το άλλο. Αν και οι τελευταίοι συγκαταλέγονταν στους εύπορους γεωργούς, πολλοί από τους παροίκους γενικά ζούσαν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Η έλλειψη εργατικών χεριών, που ήταν μια μόνιμη κατάσταση στο Μεσαίωνα, ανάγκαζε τους παροίκους όχι μόνο να καλλιεργούν το κομμάτι της γης το οποίο είχαν μισθώσει, αλλά ταυτόχρονα να προσφέρουν πρόσθετες υπηρεσίες στον ιδιοκτήτη της γης και στο κράτος, τις γνωστές αγγαρείες. Έτσι, μεγάλο μέρος της συνολικής δουλειάς έπεφτε στους ώμους τους.\nΟ ΔΥΤΙΚΟΣ ΦΕΟΥΔΑΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ\nΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ\nΠΡΩΙΜΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ\nΟ Ρομπέρ Φοσιέ υποστηρίζει πως βασική αιτία της αύξησης του πληθυσμού ήταν η σημαντική κλιματολογική μεταβολή που παρατηρήθηκε στην Ευρώπη από τον 10ον αιώνα, η οποία είχε θετικά αποτελέσματα στην Δυτική Ευρώπη, όπως την άνοδο της στάθμης των υδάτων, βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και τακτική ηλιοφάνεια. Οι καλύτερες σοδειές που συνεπάγονται αυτές οι αλλαγές, δεν αλλάζουν το γεγονός ότι πρόσκαιρες κλιματολογικές εκδηλώσεις (ξηρασία, πλημμύρες) συνεχίζουν να προκαλούν λιμούς. Παρατηρώντας το γεγονός ότι αυτή η δημογραφική αύξηση δεν εντοπίζεται σε μια μικρή χρονική περίοδο, αλλά συνεχίζεται και τους επόμενους δύο αιώνες, είναι φανερό ότι οι όποιες αλλαγές συνετέλεσαν στην αύξηση του πληθυσμού από τον 10ο αιώνα, δεν είναι και οι αποκλειστικές αιτίες αυτής της αύξησης. Όπως αναφέρουν και οι Bernstein και Milz, η αύξηση της αγροτικής παραγωγής αποδόθηκε από ιστορικούς και στην τεχνολογική εξέλιξη της αγροτικής οικονομίας (πετάλωμα και λαιμαριά για τα άλογα, ζυγοτράχηλος για τα βόδια, υδρόμυλος, εξέλιξη της μεταλλουργίας). Πολλές όμως από αυτές τις τεχνολογικές γνώσεις είχαν κατακτηθεί και πριν από τον 10ο αιώνα, ή ακόμα και από την αρχαιότητα, αλλά η χρήση τους δεν ήταν ευρέως διαδεδομένη. Η αυξανόμενη ζήτηση ήταν αυτή που ώθησε στη διάδοση και την εξέλιξη των τεχνικών αυτών και όχι η τεχνολογική εξέλιξη την αύξηση της παραγωγής. Αυτή όμως η αύξηση ήταν απαραίτητη για τη συντήρηση του συνεχώς αυξανόμενου πληθυσμού και χωρίς αυτήν δε θα μπορούσαμε να μιλάμε για δημογραφική έκρηξη. Συνεπώς, η δυνατότητα αύξησης της παραγωγής μπορεί να θεωρηθεί ένα ακόμα, αν όχι άμεσο, έμμεσο αίτιο της αύξησης του πληθυσμού. Θα μπορούσαμε ακόμα να αναφέρουμε τη διαδικασία ανάδρασης που δημιουργείται υπό ευνοϊκές συνθήκες όπως η σχετική ειρήνη και οι καλές κλιματολογικές συνθήκες: η αύξηση του πληθυσμού ωθεί σε αύξηση της παραγωγής με διάφορα μέσα (όπως οι εκχερσώσεις). Οι αλλαγές αυτές με τη σειρά τους οδηγούν σε νέα αύξηση του πληθυσμού, καθώς μεγαλύτερος πληθυσμός μπορεί να τραφεί ικανοποιητικά αλλά έχει και στη διάθεσή του περισσότερα μέσα (αλλά και ανάγκη) για αύξηση της παραγωγής.\nΚατά τον 9ο και 10ο αιώνα η Μεσόγειος ταλαιπωρείται από τις επιδρομές των Σαρακηνών, ενώ οι κάτοικοι εγκαταλείπουν τα παράλια για να καταφύγουν στα υψώματα». Η ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο δεν είναι ασφαλής καθώς οι Άραβες κατακτούν τις Βαλεαρίδες, την Κορσική και την Σικελία, το 932 κατακτούν την Γένοβα και φτάνουν μέχρι τους αυχένες των Άλπεων. Στη Βόρεια Θάλασσα και τον Ατλαντικό, οι σκανδιναβικές επιδρομές δημιουργούν κι εκεί ανασφάλεια. Οι Σκανδιναβοί λεηλατούν τα παράλια, εγκαθιστούν στρατόπεδα στις εκβολές των ποταμών και ανεβαίνοντας τους ποταμούς φτάνουν μέχρι και σε πολιορκίες πόλεων.\nΣτα ανατολικά, γύρω στα μέσα του 9ου αιώνα, οι Μαγυάροι, πιεζόμενοι από τους Πετσενέγκους Τούρκους, μετακινούνται δυτικά και εξαπολύουν φονικές και ληστρικές επιδρομές σε πολλές περιοχές της Ευρώπης. Είναι φανερό ότι οι συνθήκες στην Ευρώπη του 9 ου και 10ου αιώνα δεν ευνοούσαν την ανάπτυξη του εμπορίου. Παρ' όλα αυτά, ήδη από αυτήν την περίοδο παρατηρούνται ενδείξεις αναβίωσης του εμπορίου. Το σχετικά περιορισμένο εμπόριο με τις μουσουλμανικές μητροπόλεις (όπως περιγράφεται από τον Le Goff) φαίνεται να επέδρασε ως μεταφορά (ή διατήρηση) «τεχνογνωσίας»: Όταν οι συνθήκες γίνανε πιο ευνοϊκές για την ανάπτυξη του εμπορίου, οι έμποροι της Δύσης ήταν σε θέση να κατανοήσουν τις δυνατότητες που τους έδινε η επιστροφή της ασφάλειας στους εμπορικούς δρόμους και να δώσουν μια πιο άμεση ώθηση στην ανάπτυξη του εμπορίου. Στην αντίθετη περίπτωση, όπου δηλαδή το εμπόριο θα ήταν πολύ πιο περιορισμένο, θα χρειαζόταν λογικά περισσότερος χρόνος για μια αισθητή ανάκαμψη. Η αύξηση της αγροτικής παραγωγής και του πληθυσμού καθώς και η ανάκαμψη του εμπορίου αποτέλεσαν τις βάσεις της ανάπτυξης των πόλεων από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα. Υπήρξαν και άλλοι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν την ανάπτυξη, πολλές φορές μάλιστα διαφορετικοί σε κάθε περίπτωση. Οι δύο αυτές αλλαγές όμως φαίνεται πως υπήρξαν απαραίτητες προϋποθέσεις για αυτήν την ανάπτυξη. Η αύξηση της αγροτικής παραγωγής και του πληθυσμού συνοδεύεται από ένα κύμα εκχερσώσεων, καθώς παρ' όλη τη βελτίωση των σοδειών υφίσταται η ανάγκη μεγαλύτερων καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Οι εκχερσώσεις αποτελούν αρχικά μικρής έκτασης πρωτοβουλίες αγροτών, αργότερα όμως (τέλη 11ου αιώνα) ιδρύονται πολλές «νέες πόλεις» με προσχεδιασμένο τρόπο. Οι γαιοκτήμονες βλέπουν θετικά τις εκχερσώσεις, μια και τους αποφέρουν εισόδημα από εδάφη που μέχρι τότε δεν ήταν παραγωγικά. Έτσι, αρχικά ενθαρρύνουν τις εκχερσώσεις προσφέροντας ευνοϊκούς όρους χρήσης της γης (όπως σταθερό ενοίκιο) σε αυτούς που θα αναλάμβαναν να εκχερσώσουν ή να αποξηράνουν γη και μετά να την καλλιεργήσουν.\nΗ αύξηση της παραγωγής δίνει πλέον τη δυνατότητα στους αγρότες να δημιουργούν κάποια αποθέματα, τα οποία μπορούν να ανταλλαχθούν στην κοντινή πόλη με προϊόντα της βιοτεχνίας και του εμπορίου. Έτσι οι αγρότες έρχονται σε επαφή με την ανταλλακτική οικονομία. Καθώς ο πληθυσμός αυξάνεται και μαζί του αυξάνεται και το μέγεθος των πόλεων, οι πόλεις αλληλεπιδρούν με το αγροτικό τους περιβάλλον. Οι εκχερσώσεις και η απόδοση γύρω από τις πόλεις αυξάνονται για να καλύψουν τις ανάγκες των πόλεων και οι πόλεις μεγαλώνουν μέσα στο ευνοϊκό για αυτές αγροτικό περιβάλλον, προσελκύοντας ταυτόχρονα και ανθρώπους από τις γύρω αγροτικές περιοχές. Η αγροτική ανάπτυξη δεν είναι δηλαδή πλέον μόνο αίτιο ανάπτυξης των πόλεων, αλλά και αποτέλεσμα αυτής. Παρ' όλο λοιπόν που «...το τείχος μιας πόλης είναι σύνορο, και μάλιστα το πιο ισχυρό που γνώριζε εκείνη η εποχή», η πόλη και η ύπαιθρος γύρω της αναπτύσσονται παράλληλα, τόσο πληθυσμιακά όσο και οικονομικά, ανταλλάσσοντας προϊόντα, χρήμα και ανθρώπους. Δεν είναι λοιπόν απόλυτα βέβαιο το ότι η κυριαρχία των Αράβων στη Μεσόγειο αποτέλεσε το κύριο αίτιο της επιβράδυνσης του εμπορίου της Δύσης, όσο και στην άποψη ότι υπήρξε μια ρήξη στην πληθυσμιακή συνέχεια των πόλεων, με την εμπορική δραστηριότητα να ανακάμπτει με πρωταγωνιστές ξένους εμπόρους που εγκαθίστανται κοντά στις παλιές πόλεις. Το σημαντικό είναι ότι η ανάπτυξη των πόλεων δεν θα μπορούσε να γίνει όσο το εμπόριο συναντούσε δυσκολίες. Οι πόλεις, με την μορφή που πήραν την συγκεκριμένη περίοδο, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν αυτόνομα, όπως οι χωροδεσποτείες ή οι πόλεις του πρώιμου Μεσαίωνα. Η αύξηση του πληθυσμού τους απαιτεί την τόνωση του τοπικού εμπορίου με τις γύρω αγροτικές περιοχές. Από την άλλη, η φύση των δραστηριοτήτων που συγκεντρώνουν προϋποθέτει την ανάπτυξη του εμπορίου, τόσο του τοπικού όσο και του πιο μακρινού. Ενώ οι πόλεις του πρώιμου Μεσαίωνα οφείλουν την σημασία τους σε μια διοικητική λειτουργία (που σιγά σιγά ατροφεί) ή στην παρουσία ενός επισκόπου, οι πόλεις του μέσου Μεσαίωνα βασίζονται στις υπηρεσίες προς την ανταλλακτική οικονομία (για παράδειγμα τραπεζίτες) και αργότερα στην παραγωγική τους δραστηριότητα, καθώς αρχίζει να αναπτύσσεται η βιοτεχνία. Το γεγονός ότι οι πιο έντονα αστικοποιημένες περιοχές βρίσκονται εκεί όπου καταλήγουν εμπορικοί (χερσαίοι και θαλάσσιοι) δρόμοι, αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο για τον ρόλο του εμπορίου στην ανάπτυξη των πόλεων.\nΠέρα από τις αλλαγές που αποτέλεσαν την βάση και έδωσαν ώθηση στην ανάπτυξη των πόλεων, υπήρξαν και άλλοι, επιμέρους παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην ανάπτυξη συγκεκριμένων πόλεων. Λόγοι όπως η εγκατάσταση ενός μοναστηριού, η ανάγκη για ειρήνη και ασφάλεια, ή στρατηγικοί λόγοι, όπως ο γερμανικός εποικισμός που οδήγησε στη δημιουργία νέων πόλεων στα ανατολικά. Η ανάπτυξη των πόλεων συνδυάζεται με την εμφάνιση μιας νέας τάξης, της τάξης που η ύπαρξή της είναι άμεσα συνυφασμένη με την ανάπτυξη του εμπορίου, της βιοτεχνίας και των δραστηριοτήτων των σχετικών με το χρήμα. Είναι αναγκαία μια μετατόπιση εξουσιών που θα εξυπηρετεί καλύτερα τις νέες λειτουργίες της πόλης. Παρατηρείται έτσι το φαινόμενο πολλές πόλεις να διεκδικούν και να αποσπούν λιγότερο ή περισσότερο εκτεταμένα δικαιώματα αυτοδιοίκησης. Οι διεκδικήσεις αυτές σε πολλές πόλεις προέρχονται από μια ένωση κατοίκων δεμένων με όρκο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι πόλεις με τις πιο διευρυμένες ελευθερίες να αποκαλούνται «κοινότητες» ή «κομμούνες». Το γεγονός ότι σε πολλές πόλεις συμμετείχε στην κοινότητα ολόκληρος ο αστικός πληθυσμός μπορεί εκ πρώτης όψεως να δώσει την εντύπωση ότι την συγκεκριμένη περίοδο εκδηλώθηκε μια «επανάσταση των αστών». Οι παλιοί φορείς της εξουσίας - επίσκοποι, εφημέριοι, κληρικοί των καθεδρικών ναών, μοναχοί, χωροδεσπότες, ιππότες, πρωτότοκοι γιοί ευγενών οικογενειών που μετανάστευσαν στην πόλη – συνυπάρχουν με τη νέα άρχουσα τάξη. Παράλληλα, υπάρχει μια ταξική διαστρωμάτωση που οφείλεται στις μεγάλες διαφορές περιουσίας. Δίπλα στην αστική αριστοκρατία και στους πλούσιους μεγαλέμπορους αστούς, δημιουργείται μια «μεσοαστική» τάξη που αποτελείται από βιοτέχνες, μικρεμπόρους, γραφιάδες κ.α. Τεχνίτες και υπάλληλοι αποτελούν τον «κοσμάκη» (popolo minuto) και ακόμα πιο κάτω οι απόκληροι της αστικής κοινωνίας - ξεριζωμένοι αγρότες, δραπέτες, θύματα του λοιμού ή της ανασφάλειας κλπ. Φαίνεται λοιπόν ότι στις περισσότερες πόλεις κυριαρχούσε μια ολιγαρχία εύπορων εμπόρων, η οποία δεν συγκρούεται με την παλιά αριστοκρατία για ν’ αποκτήσει προνόμια και ελευθερίες, αλλά συνεργάζεται με αυτή για τη διατήρηση της ισχύος στα χέρια των πλουσιότερων. Η εξουσία, ακόμη και μετά την εμφάνιση του κοινοτικού κινήματος, παραμένει στα χέρια μιας ολιγαρχίας που προέρχεται από τη συνεργασία της αριστοκρατίας της γης και της νέας «αριστοκρατίας του χρήματος» και η οποία αποτελεί μέρος του φεουδαρχικού συστήματος χωρίς να έρχεται σε αντίθεση μαζί του.\nΗ φεουδαρχία, ως σύστημα, είχε αγροτική βάση. Ήταν ένα σύστημα κατοχής και εκμετάλλευσης γης. Η ανάπτυξη των πόλεων μεταξύ 11ου και 13ου αιώνα λειτούργησε φεουδαρχικά, όμως μακροπρόθεσμα, η αστική τάξη υπονόμευσε σταδιακά την φεουδαρχία ενσωματούμενη στο υπάρχον φεουδαρχικό σύστημα, επιβάλλοντας την κυριαρχία της στη γύρω περιοχή και στους μικρούς χωροδεσπότες και υποκαθιστώντας στην πόλη την παραδοσιακή εξουσία του ηγεμόνα με μια ολιγαρχική εξουσία. Αντίθετα, η πολιτική του Βυζαντίου, ήδη από την εποχή του Βασίλειου του Β' των Μακεδόνων, προσανατολιζόταν συστηματικά στην καταπολέμηση της μεγάλης γαιοκτησίας και στον τακτικό αναδασμό της γης στους μικρούς καλλιεργητές. Αυτό δεν σημαίνει πως στο Βυζάντιο δεν υπήρξαν οι Δυνατοί, δηλαδή οι μεγαλοτσιφλικάδες: απλώς η όλη κρατική δομή δεν ευνοούσε την ανάπτυξη της ιδιοκτησίας τεράστιων εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης. Και ο λόγος, προφανώς, ήταν η συνεχής απειλή που οι "Δυνατοί" συνιστούσαν για τη συνοχή της αυτοκρατορικής ισχύος. Το Βυζάντιο ήταν αυτοκρατορία, και ως αυτοκρατορία θα έληγε τις μέρες του στον ιστορικό χάρτη.\nΣε κάθε είδος βιοτεχνίας η αντίστοιχη συντεχνία κανόνιζε τους όρους εργασίας, τα όρια των μισθών, τις τιμές πωλήσεως και τα νόμιμα κέρδη. Κανένας άνδρας δεν μπορούσε να είναι μέλος σε περισσότερες από μία συντεχνίες και μάλιστα δεν ήταν υποχρεωμένος να ανήκει και σ' αυτή τη μία. Για να γίνει κανείς μέλος μια συντεχνίας έπρεπε να πληρούνται μερικοί όροι. Οι δύο πρώτοι απ' αυτούς ήταν : να ήταν ειδικευμένος τεχνίτης στο είδος του και να πληρώνει κάποιο ποσό σαν δικαίωμα εγγραφής. Δεν ήταν απόλυτα αναγκαίο ο γιός να ακολουθεί το επάγγελμα του πατέρα, πάντως στην περίπτωση που διαδέχονταν τον πατέρα του στην ίδια δουλειά η εισδοχή του στη συντεχνία δεν ήταν αυτονόητη. Επικεφαλής της συντεχνίας ήταν ο πρόεδρος που εκλεγόταν από τα μέλη της και που έπρεπε να εγκριθεί από τον έπαρχο, ο οποίος ασκούσε έλεγχο στο εσωτερικό της συντεχνίας. Ο τελευταίος διορίζει επίσης κι έναν βοηθό του που ανήκει στην υπαλληλία της επαρχιακής διοικήσεως. Για να γίνει κανείς δεκτός σε μια συντεχνία έπρεπε πρώτα να υποβάλλει στον έπαρχο μια αίτηση, η οποία έπρεπε να υποστηρίζεται από τουλάχιστον πέντε τιτλούχα μέλη της συντεχνίας, τα οποία εγγυώνται από ηθική και υλική πλευρά, για την τιμιότητα και της επαγγελματικές ικανότητες του υποψηφίου. Αν τελικά η αίτηση του γίνει δεκτή, θα πάρει άδεια να ασκεί το εκλεγμένο από τον ίδιο επάγγελμα και θα κληθεί να καταθέσει στο Δημόσιο Ταμείο ένα δικαίωμα εγγραφής, που ποικίλλει ανάλογα με τη συντεχνία. Ύστερα από αυτό θα μπορέσει να ανοίξει το κατάστημά του. Αλλά δεν θα εκλέξει ο ίδιος τη θέση του. Αυτή θα καθορισθεί από τον έπαρχο, στην περιοχή που βρίσκονται και οι άλλοι έμποροι και τεχνίτες που ασκούν το ίδιο επάγγελμα. Επίσης τις πρώτες ύλες που θα χρειαζόταν, τα εμπορεύματα που είχε δικαίωμα να πουλάει, τη μάξιμουμ ποσότητα που θα μπορούσε να προμηθευτεί και τα όρια του κέρδους του, τον προμηθευτή στον οποίο πρέπει να απευθυνθεί, όλα αυτά τα καθόριζε ο έπαρχος. Επιπλέον, τα εμπορεύματα, όπως και τα προϊόντα της εργασίας του, πριν περάσουν στην αγορά, έπρεπε να σφραγιστούν από τους υπαλλήλους της «νομαρχιακής διοικήσεως». Αυτό ήταν μια υποχρεωτική διαδικασία, που δεν επέτρεπε καμία εξαίρεση. Ειδικοί ελεγκτές επισκέπτονταν τακτικά τα καταστήματα και έλεγχαν αν ο επαγγελματίας τηρούσε όλες αυτές τις προϋποθέσεις. Οι χώροι, όπου διεξαγόταν το εμπόριο ήταν συνήθως αρκετά μικροί και δεν μπορούσαν να χωρέσουν περισσότερα από πέντε ή έξη άτομα. Ένα χαμηλό τραπέζι, πάνω στο οποίο είναι αραδιασμένα τα εμπορεύματα, χωρίζει τους πελάτες από το εσωτερικό του καταστήματος, όπου στέκεται ο καταστηματάρχης και ενδεχομένως οι υπάλληλοι του ή οι εργάτες του. Όταν πρόκειται για προϊόντα τρεχούσης καταναλώσεως, ο έμπορος μπορεί να τα εκθέσει έξω, μπροστά στην είσοδο του καταστήματος του. ΠΩΛΗΤΕΣ ΨΩΜΙΟΥ Στο Βυζάντιο η παραγωγή και η πώληση ήταν αυστηρά διαχωρισμένες και τα περιθώρια του κέρδους καθορισμένα από το κράτος, έτσι γινόταν πρακτικά αδύνατη η ανάπτυξη μεγάλων εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων με αποτέλεσμα να γίνεται αδύνατη η συσσώρευση μεγάλων περιουσιών, οι οποίες παρέμειναν για αιώνες αποκλειστικότητα των ευγενών και του κλήρου. Οι παραγωγοί και οι επιχειρηματίες , εφ' όσον δεν έκαναν εμπορικές πράξεις παράνομες -πράγμα καθόλου σπάνιο- όφειλαν να περιοριστούν σ' ένα μέτριο κέρδος. Για παράδειγμα ένα χρυσοχόος, στον οποίο απαγορεύεται να αγοράσει για τις ανάγκες τις δουλειάς του, περισσότερες από μία λίβρα χρυσού την κάθε φορά, είτε πρόκειται το μέταλλο να υποβληθεί σε επεξεργασία, είτε όχι, δεν μπορεί να αγοράσει δεύτερη, πριν αποδείξει ότι χρησιμοποίησε ολοκληρωτικά την πρώτη. Απ' αυτό προερχόταν μια σημαντική καθυστέρηση του ρυθμού της παραγωγής και μια αισθητή ελάττωση της εμπορικής αποδόσεως της επιχειρήσεως. Ανάλογους περιορισμούς είχαν και άλλοι επαγγελματίες. Οι ιχθυέμποροι πωλούσαν τα ψάρια τους στην τιμή που όριζε το κράτος, οι παντοπώλες είχαν καθορισμένα ποσοστά κέρδους (16 με 17%), ενώ οι έμποροι μεταξιού αγόραζαν το ακατέργαστο μετάξι από τους παραγωγούς χωρίς να έχουν δικαίωμα να το κατεργαστούν οι ίδιοι. Ήταν υποχρεωμένοι να το μεταπωλούν στους κατεργαστές μεταξιού (καταρτάριους). Αλλά και οι καταρτάριοι είχαν τους δικούς τους περιορισμούς. Έπρεπε πρώτα να δηλώσουν την ποσότητα του μεταξιού που ήθελαν να κατεργαστούν και να βεβαιώσουν ότι διέθεταν τα αναγκαία κεφάλαια. Στη συνέχεια αναλάμβαναν τα κρατικά εργαστήρια βαφής του μεταξιού, ενώ υπεύθυνοι για τη λιανική πώληση ήταν ειδικοί έμποροι μεταξωτών υφασμάτων που είχαν το δικαίωμα να πωλούν μόνο μεταξωτά υφάσματα.\nΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΑΛΙΕΩΝ Κάθε συντεχνία αγόραζε τις πρώτες ύλες που χρειάζονταν όλα τα μέλη της και ύστερα τις διένεμε σ' αυτά. Τα έτοιμα προϊόντα κάθε βιοτεχνίας προωθούνταν για πώληση σε ορισμένα σημεία της πόλεως που είχαν με ακρίβεια προκαθορισθεί. Μόνο οι παντοπώλες ήταν ελεύθεροι να ανοίξουν το κατάστημά τους σ' οποιονδήποτε δρόμο, γιατί αυτοί πουλούσαν είδη πρώτης ανάγκης: τυρί, λάδι, βούτυρο, αλεύρι, μέλι, κρέας, ψάρια, παστά, λαχανικά. Οι αγρότες επίσης είχαν άδεια να πουλούν απ' ευθείας τα προϊόντα τους στους καταναλωτές. Πλανόδιοι τέλος μικροπωλητές έκαναν ζωηρό εμπόριο μεταχειρισμένων, δευτέρας ποιότητας υφασμάτων. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΛΙΝΘΩΝ Οι μισθοί κανονίζονταν μέσω των συντεχνιών. Διατηρούνταν εξαιρετικά χαμηλοί. Εν πάση περιπτώσει μέχρι τα τέλη του 6ου αι. τα μέλη των συντεχνιών έπαιρναν μόνο ένα μέρος του μισθού τους σε χρήμα κι ένα σημαντικό μέρος σε είδος. Πολλά μέλη των συντεχνιών εργάζονταν στα σπίτια τους, όπου βοηθούνταν από τις γυναίκες τους, από υπαλλήλους ή μαθητευομένους. Παραβίαση του θεσμού της συντεχνίας τιμωρούνταν με πρόστιμο ή ακρωτηριασμό ή απομάκρυνση από το επάγγελμα. Η απομάκρυνση πάντως από τη συντεχνία δεν συνεπαγόταν μόνιμη ανεργία καθώς υπήρχε η δυνατότητα προσφοράς χειρωνακτικής εργασίας σε οποιονδήποτε τη χρειαζόταν, ενώ πολλοί ( μεταλλουργοί, λινουφαντουργοί, υποδηματοποιοί) κατέφευγαν σε μοναστήρια. Κατά την πρώτη φάση της Βυζαντινής ιστορίας τα πιο σπουδαία εργαστήρια που κατασκεύαζαν πανάκριβα αντικείμενα (διαμαντικά, μεταξωτά) είχαν ιδρυθεί μέσα στον περίβολο των Ανακτόρων της Κωνσταντινουπόλεως. Οι συντεχνίες που τα είχαν αναλάβει για να εργάζονται σ' αυτά χαρακτηρίζονταν αυτοκρατορικές και είχαν το προβάδισμα έναντι των άλλων συντεχνιών. Δική τους προνομιακή αρμοδιότητα ήταν να στολίζουν με παραπετάσματα πορφυρομέταξα και με στολίδια από χρυσάφι κι ασήμι την εξέδρα που χρησιμοποιούσε ο αυτοκράτορας, όταν επισκεπτόταν μια συντεχνία. Μάλιστα, κατά την πρώτη περίοδο της Βυζαντινής μεταξοβιοτεχνίας, η βιοτεχνία του μεταξιού ελέγχονταν από πέντε τουλάχιστο συντεχνίες. Μία περιελάμβανε τους εμπόρους-εισαγωγείς της πρώτης ύλης, άλλη εκείνους που έφεραν έτοιμα μεταξωτά υφάσματα ή έτοιμα φορέματα, μια τρίτη αποτελούσαν οι νηματουργοί και υφαντουργοί, σε τέταρτη ανήκαν οι βαφείς και την πέμπτη σχετική συντεχνία αποτελούσαν εκείνοι που πουλούσαν τα μεταξωτά υφάσματα. Πάντως οι εργάτες κεραμεικής και βυρσοδεψίας αποτελούσαν τις μεγαλύτερες συντεχνίες στη χώρα. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΒΑΛΤΕΡ ΖΕΡΑΡ,Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ,ΔΗΜ. Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΑ,ΑΘΗΝΑ 1999 RICE TALBOT TAMARA,O ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ,ΔΗΜ. Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΑ,ΑΘΗΝΑ 1980 Norwich, J.J. "Byzantium", Vol. II-The Apogee Vasiliev, A. "History of the Byzantine Empire, 324–1453" Ostrogorsky, G. "History of the Byzantine State"\n1034 μ.Χ. Ο δεκαεννιάχροννος πρίγκηπας Χάραλντ Sigurdsson (ο μελλοντικός Hardrada της Νορβηγίας) εισέρχεται στην Αυτοκρατορική υπηρεσία του Βυζαντίου, μαζί με 500 Βάραγγους πολεμιστές. Σύμφωνα με τον χρονικοχράφο Snorri Sturlusson, « Ο Χάραλντ υπηρέτησε στις γαλέρες με τη δύναμη που πήγε στη Ελληνική θάλασσα ». Οι πληροφορίες για τη σταδιοδρομία του Χάραλντ στην Βυζαντινή υπηρεσία είναι ελλιπείς και συχνά αναξιόπιστες, ιδιαίτερα οι αναφορές Σκανδιναυικών θρύλων (Sagas). Υπάρχουν ενδείξεις ότι πολέμησε τους Άραβες και τους Πετσενέγους (Σκύθες), και ίσως επισκέφτηκε την Ιερουσαλήμ. Υπηρέτησε σίγουρα στη Σικελία και τη Βουλγαρία, και ίσως σε επιχειρίσεις εναντίον Αράβων πειρατών. 1038 - 1041 μ.Χ. Η Ιταλική πόλη του Μπάρι επαναστάτησε ενάντια στην Αυτοκρατορική εξουσία το 1038, για να ακολουθηθεί το 1040 από την Mottola. Το Μπάρι ανακατελήφθη εκ νέου το ίδιο έτος, και ο νέος κατεπάνω Μιχαήλ Δοκειανός, είχε Βάραγγους στο στρατό του. Οι Σκανδιναυικοί θρύλοι αναφέρουν ότι ο Χάραλντ συμπεριλανβανόταν σε αυτόν το στρατό. Υπάρχουν αναφορές ότι πολέμησε ενάντια σε Λογγοβάρδους (Λομβαρδούς) και Φράγκους (Νορμανδούς).\nΣκηνές από την καθημερινή ζωή στον Μεσαίωνα: το Λονδίνο θεμελιώνεται βάσει μιας πρώτης γέφυρας που χτίστηκε πάνω από τον Τάμεση:\nΗ εικόνα χρονολογείται γύρω στο 1150 και απεικονίζει αξιωματούχους που δέχονται και ζυγίζουν τα νομίσματα των φορολογούμενων στο Ουέστμίνστερ της Αγγλίας.\nΑπεικόνιση από το βιβλίο ασμάτων Cantigas de Santa Maria, χρονολογείται γύρω στο 1280 και βρέθηκε στο μοναστήρι του El Escorial. Οι τρουβέροι παίζουν μουσική και αφηγούνται.\nΕικόνα από το Tacuinum Sanitatis, ένα μεσαιωνικό εγχειρίδιο Ιατρικής που χρονολογείται πριν από το 1400 και απεικονίζει χωρικό να μαζεύει τη σοδειά μαζί με την κόρη του.\nΓαλλοφλαμανδική εικόνα του 1275 που απεικονίζει ζευγάρι να παίρνει το μπάνιο του. Η υγιεινή είναι ένδειξη πολιτισμού στον Μεσαίωνα.\nΣτην απεικόνιση αυτή του 1491 ένας χειρουργός βγάζει την πέτρα από τη χολή ενός ασθενούς.\nΞυλογλυπτική του 1491 από το βιβλίο του Jacob Meydenbach "Hortus Sanitatis" ("Κήπος της Υγείας") που απεικονίζει καθαρμό με Τυριακό ενώ τα φίδια τρώνε πουλιά και τα αυγά τους. Το δηλητήριο που χρησιμοποιούσαν οι μεσαιωνικοί γιατροί ονομαζόταν Τυριακόν και θεράπευε από δάγκωμα φιδιού.\nΕικόνα του 1250: ένας Ιππότης αιφνιδιάζει μια Λαίδη στο μπάνιο της.\nΑπεικόνιση που χρονολογείται γύρω στο 1340 από το "Ρομάντζο του Αλεξάνδρου": ρούχα που έχουν μολυνθεί από την πανούκλα.\nΑπεικόνιση της περιόδου 1390-1400 από το Tacuinum Sanitatis - μια γυναίκα κουνάει απειλητικά ένα ξύλο για να διώξει το σκυλί που πίνει το γάλα λίγο μετά την παρασκευή τυριού. Κρέας, τυρί και δημητριακά συνθέτουν τη μεσαιωνική δίαιτα των εύπορων τάξεων.\nΑπεικόνιση λεχώνας του πρώιμου δέκατου τέταρτου αιώνα: στον Μεσαίωνα ήταν τεράστιο το ποσοστό της θνησιμότητας των γυναικών κατά τη γέννα.\nΜεταφορά βρεφών σε καλάθια, όπως απεικονίζεται γύρω στα 1338-44.\nΕπίσκοπος παντρεύει ζευγάρι στον πρώιμο δέκατο τέταρτο αιώνα (Αρχείο της Ταραθόνα, Ισπανία).\nΑπεικόνιση μεταξύ 1338 και 1344 από τη "Σύντομη Ιστορία της Βρετανίας" του John Richard Green: παιδιά σχολείου διαβάζουν τα βιβλία τους.\nΑπεικόνιση γύρω στα 1450 χωρικών που δειπνούν στο χωριό Moegeldorf της Γερμανίας.\nΕικόνα του δέκατου τέταρτου αιώνα από το Tacuinum Sanitatis που απεικονίζει οικιακές εργασίες.\nΕικόνα του 1450 που απεικονίζει τη γιορτή του "Μεσοκαλόκαιρου" (Midsummer Night).\nΑρχές δεκάτου τετάρτου αιώνα: τέσσερεις άνδρες παίζουν το παιχνίδι 'bob-apple", που σύντομα εντάσσεται στους εορτασμούς της παραμονής των Αγίων Πάντων (Halloween).\nΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΑΡΟΛΙΓΓΕΙΑ ΕΥΡΩΠΗ\nΚατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, οι ρωμαϊκές πολιτισμικές παραδόσεις συνέχισαν να κυριαρχούν στη Γαλατία νοτίως του γερμανικού γλωσσικού συνόρου. Ο κλήρος προσπάθησε να περιορίσει την εκπαίδευση αποκλειστικά στις επισκοπικές και μοναστικές σχολές, πιστεύοντας ότι σκοπός της μάθησης ήταν η μελέτη των μυστηρίων του Θεού. Ο βασιλιάς Χιλπέριχος Α' της Νευστρίας (561-684) έγραψε λατινική ποίηση και ύμνους και επιχείρησε, χωρίς όμως να το πετύχει, να προσθέσει τέσσερα ελληνικά γράμματα στο λατινικό αλφάβητο. Η διαταγή του να διδάσκεται αυτή η αλλαγή σε όλους τους μαθητές των πόλεων υποδηλώνει ότι υπήρχε μεγάλος αριθμός μαθητών. Αυτό το αμάρτημα της οίησης, σε συνδυασμό με τις απόπειρές του να θέσει την Εκκλησία υπό κοσμική εποπτεία, ανάγκασε τον Γρηγόριο της Τουρ να τον επικρίνει για ντιλεταντισμό και να τον συγκρίνει με τον Νέρωνα. Στη γερμανική Ευρώπη αναπτύχθηκε προφορική λογοτεχνική παραγωγή, βασισμένη στις τοπικές διαλέκτους. Πολλά ποιήματα μελοποιήθηκαν και τελικά αποτυπώθηκαν γραπτώς. Συνήθως τα ποιήματα αυτά μιλούσαν για περιπλανήσεις, πολέμους και για δεσμούς συγγένειας και φιλίας. Η Μπαλάντα του Χίλντεμπραντ, από την οποία σώζεται ένα απόσπασμα, αναφέρεται σε έναν πατέρα και τον γιο του, που χωρίστηκαν όταν το παιδί ήταν βρέφος, επειδή ο πατέρας έπρεπε να φύγει μακριά, μαζί με τον άρχοντά του, τον Θεοδώριχο, για να γλιτώσει από τον Οδόακρο. Αργότερα, όταν ο ενήλικος πλέον γιος ακολούθησε τον δικό του άρχοντα, πατέρας και γιος ανακάλυψαν ότι πολεμούσαν μεταξύ τους.\nΗ ανάπτυξη της λογοτεχνίας στις τοπικές γλώσσες σημειώθηκε πρώτα στη Βρετανία, όπου η λατινική λογοτεχνική παράδοση είχε εισαχθεί με κάποια καθυστέρηση. Διασώζονται αρκετά δείγματα κελτικής και αγγλοσαξονικής λυρικής ποίησης. Τα περισσότερα έργα, μερικά από τα οποία είναι υψηλής αισθητικής αξίας, είναι ανώνυμα. Ο «Περιπλανώμενος» μιλά για έναν άνδρα, πιθανόν φυγόδικο, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του και να στερηθεί τους συγγενείς του. Το απόσπασμα «Το Ερείπιο» γράφτηκε με ελεγειακή διάθεση από κάποιον παρατηρητή των ερειπίων της ρωμαϊκής πόλης Μπαθ (Aquae Calidae). To πιο διάσημο έργο στην καθομιλουμένη κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα είναι ο Βεοβούλφος, τον οποίο προφανώς τραγουδούσαν βάρδοι επί ολόκληρες γενιές μέχρι την καταγραφή του, στις αρχές του 8ου αιώνα, στη βόρεια Αγγλία. Πιθανόν ο συγγραφέας του να ήταν χριστιανός, αλλά το περιβάλλον είναι παγανιστικό σκανδιναβικό· επιπλέον, αν και το ποίημα είναι γραμμένο σε αρχαία αγγλικά, οι Άγγλοι δεν αναφέρονται διόλου. Ο ήρωας Βεοβούλφος ήταν ένας νεαρός πολεμιστής των Γιάετ στην υπηρεσία του βασιλιά Χρόθγκαρ των Δανών. Έσωσε το βασίλειο του κυρίου του σκοτώνοντας ένα τέρας ονόματι Γκρέντελ, και μετά τη μητέρα του τέρατος, σε μια τρομερή υποβρύχια μονομαχία μέσα σε μια λίμνη. Αφού έτσι απέκτησε φήμη, ο Βεοβούλφος επέστρεψε στη δική του φυλή, τους Γιάετ, και έγινε βασιλιάς. Όταν ήταν πια γέρος σκότωσε έναν δράκο που λυμαινόταν τη γη του, αλλά στην ύστατη αναμέτρηση πληγώθηκε θανάσιμα.\nBlodeuwedd: Η ΨΕΎΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ-ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΟΥΑΛΙΚΟΥ ΜΥΘΟΥ\nΈνας ουαλικός μύθος με τον τίτλο "Spoils of Annwn" αφηγείται την επιδρομή του Αρθούρου στον Άλλο Κόσμο (Annwn) και παραπέμπει στην ομηρική "Νέκυια".\nΟ Oenghus mac Oc ήταν ιρλανδικός θεός της Νεότητας,γιος των θεϊκών μορφών Daghdha και Boann. Η μάνα του Boann ήταν ήδη έγκυος στον Oenghus όταν παντρεύτηκε, και το παράνομο ζευγάρι εραστών που ήταν οι γονείς του μπόρεσαν, με τη συνεργία του Ήλιου, να κρύψουν τη μοιχεία από τον σύζυγο της μητέρας, τον Nechtan.\nRhiannon η Νύμφη των Αλόγων Το πρώτο μέρος του έπους "Mabinogion" αφηγείται την ιστορία του Pwyll, άρχοντα της νοτιοδυτικής Ουαλίας, που ερωτεύτηκε τη νύμφη των αλόγων Rhiannon και μαζί της απέκτησε τον Pryderi ("φροντίδα των αλόγων").\nΗ ιστορία του Ιερού Δισκοπότηρου\nΤο Holy Grail υποτίθεται πως ήταν το ποτήρι του Μυστικού Δείπνου που χρησιμοποίησε ο Ιησούς. Η πρώτη λογοτεχνική χρήση του δισκοπότηρου έγινε από τον συγγραφέα Chrétien de Troyes στο έργο του Πάρσιφαλ (Perceval), που γράφτηκε ανάμεσα στο 1181 και το 1190.\nΟι μύθοι του Αγίου Δισκοπότηρου κυριαρχούν στη μεσαιωνική φιλολογία.\nAccording to myth, King Arthur’s wizard Merlin still roams Glastonbury Tor. © Alamy Μεσαιωνική "ταπισερί" που ονομάζεται "Ο θρύλος του Άγιου Δισκοπότηρου", έχει ύψος δυόμισι μέτρα και σχεδόν επτά μέτρα μήκος. Εκτίθεται στο Μουσείο Τέχνης του Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας.\nΑρθούρος και Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης\nΟ βασιλιάς Αρθούρος (Arturus) θρυλούται πως ήταν επικεφαλής των ηρωϊκών πολεμιστών που ηγήθηκαν της αντίστασης των Βρετανών κατά των επιδρομέων Σαξόνων, ανάμεσα στον πέμπτο και τον έκτο αιώνα μ.Χ.\nΣύμφωνα με τον ποιητή του δέκατου τρίτου αιώνα Layamon, ο Αρθούρος παρήγγειλε σε ξυλουργό την Στρογγυλή Τράπεζα, που χωρούσε 1,600 άνδρες της αδελφότητάς του.\nO Mάγος Μέρλιν είναι εξέχουσα μορφή των ιστοριών των σχετικών με τον Αρθούρο.\nΗ νύμφη Armorica αναφέρεται ως νεράιδα στη "Ζωή του Μέρλιν" που συνέγραψε το 1150 ο μεσαιωνικός μυθουργός Geoffrey of Monmouth.\nΠρώιμοι κελτικοί μύθοι ήδη ανέφεραν το Holy Grail, δίνοντας έδαφος σε αφηγήσεις για ήρωες που ξυπνούσαν τους νεκρούς και υπερνικούσαν τα φυσικά φαινόμενα. Οι 150 Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης ξεκίνησαν τον αγώνα τους για επανεύρεση του Άγιου Δισκοπότηρου όταν αυτό εμφανίστηκε, στη γιορτή της Πεντηκοστής, στον ιππότη Camelot. Από τους ιππότες αυτούς κατόρθωσαν τον στόχο τους μόνον ο Σερ Galahad, ο Πάρσιφαλ και ο Σερ Bors.\nΟ ποιητής Chrétien de Troyes αφηγείται τον έρωτα του Λάνσελοτ με την Γκουίνεβιρ. (εικονογραφία από τον "Θάνατο του Αρθούρου")\nΕπτά μύθοι για τον Ρομπέν των Δασών\nΕπινοημένος, αρχετυπικός ήρωας που αντιπροσωπεύει τον τύπο του "εγκληματία" των μέσων του δέκατου τρίτου αιώνα. Τοποθετείται στην εποχή της βασιλείας του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και αντιτίθεται στον Ιωάννη τον Ακτήμονα, πρόδρομο της δυναστείας των Τυδώρ. Παρουσιάζεται ως φιλάνθρωπος που δίνει τα κλοπιμαία του στους φτωχούς χωρικούς, ή ως εκτοπισμένος ευγενής του Χάτιγκτον. Σχετική μεσαιωνική μπαλάντα είναι το τραγούδι "The Lyttle Geste of Robyn Hode", που γράφτηκε μεταξύ του 1492 και του 1510.\n1880: ο Ρομπέν των Δασών και η Λαίδη Μάριον.\nΥποτίθεται ότι η σορός του Ρομπέν βρίσκεται στο Kirklees Priory του Yorkshire.\nΗ παρέα του Ρομπέν των Δασών είναι αντιπροσωπευτική των καταπιεσμένων κοινωνικών τάξεων της Αγγλίας εκείνης της εποχής.\nΠερίπου 1600: ο Ρόμπιν Χουντ παρέα με τον έκπτωτο ιερέα Τζωνάκη (Little John).\nΑναρτήθηκε από flamencologio στις 10:10 μ.μ.\nΓια την Αλληγορία στον Πιέρο ντελα Φραντσέσκα\nΕργασία για τους μαθητές που θα ασχοληθούν με την ...\nΠρόσκληση γονέων και κηδεμόνων για αύριο, Παρασκευ...\nΔιαδικτυακοί σύνδεσμοι για τα παιδιά που θα ασχολη...\nΓια τους μαθητές που θα ασχοληθούν με τη Μουσική σ...\nΟι συντεχνίες στις ιταλικές πόλεις\nH Iταλία από τον 11ο έως τον 15ο αιώνα μ.Χ. Πνευμα...\nΤα πολιτικοκοινωνικά γεγονότα μεταξύ των 12ου και ...\nΘεωρητική σκευή του Μεσαίωνα\nΑνάπτυξη των πόλεων σε Βυζάντιο και Δύση και πνευμ...