One2One: In-ear μεταφραστής υπόσχεται απόδοση σε 3-5 δεύτερα | Techblog.gr\nΤετάρτη, 14/06/2017 · Λαΐδα Λιμνιάτη Gadgets\nΟι γλώσσες που μεταφράζει είναι Αγγλικά, Ιαπωνικά, Γαλλικά, κινέζικα, Ιταλικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά (Βραζιλίας) Γερμανικά και Κινέζικα.\nΠαρόμοιες προσπάθειες έχουμε δει κι από την Google με τη χρήση μηχανικής μάθησης στο Google Translate\nΥποστηρίζει Wi-Fi και Bluetooth. Θα είναι διαθέσιμο έναντι 179 δολαρίων τον Ιούλιο.\nμεταφραζει τις γλωσσες στα αγγλικα η και μεταξυ τους?\n@aggelos Απ’ότι λέει μεταφράζει τις γλώσσες μεταξύ τους.\nΑλλο ενα ελλιπές κατσαπλιαδικο αρθρο που σε γεμιζει με ερωτηματα αντι απαντήσεωνΠαιδια η παρτε σοβαρα αυτο που κανετε η καντε κατι αλλο


Σκέφτεσαι να μεταβείς στο εξωτερικό με ERASMUS+ κατά το 2017/18; Υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνεις τώρα, πριν την εξεταστική; ΡΩΤΑΣ - ΑΠΑΝΤΑΜΕ\n- Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2017 -\nØ Έχω ενημερωθεί για τις δυνατότητες συμμετοχής στην διακινητικότητα Erasmus+ μέσω του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, και ΝΑΙ, ενδιαφέρομαι. Πώς θα λάβω μέρος;\nΗ περίοδος υποβολής αιτήσεων για σπουδές τοποθετείται συνήθως κατά τον Ιανουάριο ή/και Φεβρουάριο μήνα.\nΟι φοιτητές/τριες που ενδιαφέρονται να υποβάλουν αίτηση για συμμετοχή στη δράση ERASMUS+ κατά το 2017/18, θα ενημερωθούν για την ανακοίνωση της Πρόσκλησης Υποβολής Αιτήσεων από την κ. Κ. Μπάρδα, Γραφείο Διασύνδεσης (τηλ. 210 9549 399) ή/και τo Γραφείο Erasmus (κ. Χαριτοπούλου τηλ. 210 9549 396) τουλάχιστον μέσω ηλ. ταχυδρομείου από την ηλ. διεύθυνση αποστολέα erasmus@hua.gr και από την ιστοσελίδα http://www.erasmus.hua.gr/index.php/el/ .\nΠαράλληλα, διοργανώνεται μια ενημέρωση των φοιτητών.\nΚατά την περίοδο υποβολής των αιτήσεων έχεις υποστήριξη στο Τμήμα σου, από τους αρμόδιους.\nΗ Πρόσκληση Υποβολής Αιτήσεων έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές, συνοδεύεται από ειδικό έντυπο Αίτησης όπου περιγράφονται τα άλλα δικαιολογητικά που συνυποβάλλονται.\nØ Εγώ (προπτυχιακός/η, μεταπτυχιακός/ή φοιτητής/ρια ή υποψ. Διδάκτωρ) ενδιαφέρομαι να συμμετάσχω και να μετακινηθώ στο εξωτερικό στο πλαίσιο του Erasmus+ κατά το εαρινό εξάμηνο του ακαδ. έτους 2017/18. Δεν χρειάζεται να κάνω τίποτε τώρα, σωστά;\nΛΑΘΟΣ ! Και εσύ θα υποβάλεις αίτηση σε απάντηση στην ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ Πρόσκληση που θα δημοσιευθεί προσεχώς.\nØ Πού μπορώ να ενημερωθώ γενικά, πριν την ανακοίνωση της πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων;\nΝα επισκεφθείς πρώτα τον ιστότοπο http://www.erasmus.hua.gr/index.php/el/ , άνοιξε τα διάφορα πεδία, δες επίσης την περσινή πρόσκληση.\nØ Δεν είμαι σίγουρη/σίγουρος ότι θα υποβάλω αίτηση για συμμετοχή, υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνω τώρα;\nΝΑΙ, ΤΩΡΑ, πριν την έναρξη της εξεταστικής του Χειμ. εξ., θα ζητήσεις στην Γραμματεία του κύκλου Σπουδών σου, δύο (2) αντίτυπα πιστοποιητικού αναλυτικής βαθμολογίας (κοινώς "δύο Αναλυτικές"). (Ένα υποβάλλεται στην αίτηση για Erasmus+, το άλλο φυλάσσεται, ίσως χρειασθεί εκ νέου. Σημαντικό είναι να αιτηθούν και τα δύο (2) την ίδια μέρα, ώστε να είναι ακριβώς ίδια.)


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ: ΓΙΑΤΙ Η ΔΥΣΗ ΤΡΕΜΕΙ ΤΟ «ΟΧΙ» ΣΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ\nΗ προσπάθεια να εγκριθεί δεν είναι εύκολη. Στη μάχη και η Μέρκελ. Αλωνίζει ο πρέσβης των ΗΠΑ στη γειτονική χώρα προπαγανδίζοντας υπέρ του «ναι»\nΤο δημοψήφισμα και οι συνταγματικές αλλαγές στα Σκόπια, προκειμένου να κυρωθεί η συμφωνία προδοσίας των Πρεσπών, δεν φαίνεται ότι είναι εύκολη υπόθεση για την κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ και ενισχύεται συνεχώς το ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες στη γειτονική χώρα, κάτι που θα πάει πίσω τη συμφωνία. Την... αγωνία και την αβεβαιότητα του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος καταδεικνύει και η τεράστια προσπάθεια την οποία κάνει η Δύση, και ιδιαίτερα οι ΗΠΑ και η Γερμανία, που «καίγονται» να γίνουν τα Σκόπια μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, να κάμψουν τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και να πείσουν τους Σκοπιανούς να πουν το «ναι» στη συμφωνία.\nΗ Ανγκελα Μέρκελ επρόκειτο να μεταβεί χθες στα Σκόπια, σε συνέχεια της επίσκεψης και των επαφών που είχαν στη γειτονική χώρα (σ.σ.: και κατόπιν στην Ελλάδα) ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ και ο Αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς.\nΟ Αμερικανός πρεσβευτής στα Σκόπια αλωνίζει και προπαγανδίζει το «ναι» στη Συμφωνία των Πρεσπών, με αξιωματούχους των ΗΠΑ να καθοδηγούν τον Ζ. Ζάεφ και, βεβαίως, να προμοτάρουν τα περί «Μακεδονίας» και «μακεδονικής γλώσσας» που εκστομίζουν προκλητικά οι Σκοπιανοί.\nΟ ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς έφτασε μάλιστα στο σημείο να καλέσει τους Σκοπιανούς να ψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών, γιατί, όπως είπε, ρίχνοντας τη «βόμβα», μπορεί να υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα αργότερα και να απαιτηθούν άλλα 25 χρόνια έως ότου υπάρξει νέα ευκαιρία για επίλυση του ονοματολογικού.\nΗ προσπάθεια επίλυσης της διαφοράς με τα Σκόπια, εις βάρος της Ελλάδας, θα εντείνεται ολοένα και περισσότερο όσο πλησιάζει το δημοψήφισμα στις 30 Σεπτεμβρίου.\nΣε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αποκάλυψη «βόμβα» του εγγράφου από τα WikiLeaks, σύμφωνα με το οποίο οι Σκοπιανοί εμφανίζονται να επεδίωκαν από το 2008 το «Βόρεια Μακεδονία» και την «μακεδονική» εθνότητα και γλώσσα. Το έγγραφο αυτό εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση Τσίπρα, που κάνει δεκτές όλες τις αξιώσεις των Σκοπιανών, αλλά έχει και δεύτερη ανάγνωση όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές. Την προσπάθεια εκ μέρους των ΗΠΑ να εκθέσουν τον Γκρούεφσκι και το κόμμα του (σ.σ.: ότι είχε συμφωνήσει στο «Βόρεια Μακεδονία») και να κάμψουν τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας με στόχο να περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών.\nΕνα δύσκολο στοίχημα, καθώς, όπως εξηγούν πηγές του υπουργείου Εξωτερικών, για να έχει... νομιμοποίηση το δημοψήφισμα -αν και συμβουλευτικού χαρακτήρα-, θα πρέπει να συμμετάσχουν σε αυτό ποσοστό άνω του 50% των Σκοπιανών. Η τελευταία απογραφή έδειξε πως οι ψηφοφόροι είναι 1.800.000. Από αυτούς, όμως, περίπου 400.000-500.000 ζουν στο εξωτερικό και είναι αμφίβολο αν θα επιστρέψουν στη χώρα τους για να ψηφίσουν στις 30 Σεπτεμβρίου.\nΑλλοι περίπου 100.000 είναι Βούλγαροι, που σε καμία περίπτωση δεν θέλουν τη συμφωνία, το αντίθετο μάλιστα, θα κινηθούν υπέρ του «όχι», ενώ υπάρχουν και οι Αλβανοί που θέτουν τους δικούς τους όρους και απειλούν με απόσχιση, καθοδηγούμενοι σε έναν βαθμό από την Τουρκία, που δεν θέλει τη συμφωνία, πιστεύοντας ότι θα χάσει τη διείσδυσή της στα Βαλκάνια.\nΤα σενάρια για εκλογές από τον Ζάεφ\nΚαλείται, λοιπόν, η κυβέρνηση Ζάεφ να στείλει στις κάλπες για το δημοψήφισμα πάνω από 900.000 ψηφοφόρους και να εισπράξει το «ναι» από το 50% και πλέον εξ αυτών. Οχι κάτι απλό, όπως άλλωστε και η συνέχεια μετά το δημοψήφισμα.\nΑν καταφέρει η κυβέρνηση των Σκοπίων και επικρατήσει το «ναι» με ποσοστό σημαντικά μεγαλύτερο του 50%, τότε είναι πολύ πιθανό να επιχειρήσει εκλογές με στόχο να κεφαλαιοποιήσει τη νίκη στο δημοψήφισμα και να αυξήσει τα ποσοστά και τους βουλευτές της, εν όψει των συνταγματικών αλλαγών που απαιτούν τα 2/3 των βουλευτών για να περάσουν.\nΑν κερδίσει οριακά το δημοψήφισμα, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα για το Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος μπορεί να συρθεί σε εκλογές υπό το βάρος μίας... αποτυχίας. Υπάρχει και ένα τρίτο ενδεχόμενο, το οποίο μπορεί υπό προϋποθέσεις να καταλήξει και αυτό σε κάλπες. Ποιο είναι; Να κερδίσει με μια σχετικά άνετη πλειοψηφία το δημοψήφισμα, αλλά στη συνέχεια να επαναστατήσουν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης και να μην μπορέσει ο Ζάεφ να περάσει τις αλλαγές στο Σύνταγμα για το «Βόρεια Μακεδονία».\nΣτην εξίσωση, λοιπόν, μπαίνουν πολλοί παράγοντες και γίνεται περίπλοκη, αποδεικνύοντας πως τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη, όπως δείχνει άλλωστε και η μεγάλη ζέση από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία να κλείσει η συμφωνία.\nΑν υπάρξουν εκλογές στα Σκόπια, αυτό σημαίνει πως το χρονοδιάγραμμα θα πάει πίσω τρεις, τέσσερις ή και περισσότερους μήνες. Δεδομένου πως ούτως ή άλλως η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών έχει ήδη μεταφερθεί στο νέο έτος, τότε μπορεί να επιβεβαιωθούν κάποιοι στην κυβέρνηση, όπως ο Πάνος Καμμένος, οι οποίοι επιμένουν ότι δεν θα περάσει από τα Σκόπια η συμφωνία. Αν πάλι αυτό γίνει, τότε ο σκόπελος ΑΝ.ΕΛ. θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος για τον Αλέξη Τσίπρα, αφού ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Π. Καμμένος έχει διαμηνύσει πως δεν πρόκειται να δεχτεί ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» και τον λόγο θα έχει... ο ελληνικός λαός, με δημοψήφισμα ή με εκλογές στην Ελλάδα αυτή τη φορά.\nΑναρτήθηκε από ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ στις 9:34 π.μ.\n"Έσκασε" πριν από λίγο! Βούλευμα - φωτιά στέλνει στο εδώλιο (και πάλι) για κακουργηματική απάτη τον Μαντούβαλο με 2 συγγενείς του! Πως "έφαγαν" 300.000 ευρώ από έναν αστυνομικό! Απαγόρευση εξόδου από την χώρα του επέβαλε ο ανακριτής! - *Του Άρη Σπίνου. **Την ώρα που εκκρεμεί δίκη στο πενταμελές εφετείο κακουργημάτων για τις 15 Δεκεμβρίου με κατηγορούμενο και αυτόν μεταξύ άλλων, με κατα...


"Σύγχρονο" Φροντιστήριο: Σημειώσεις\nΕΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ΒΟΗΘΗΜΑ ΣΤΑ ΛΑΤΙΝΙΚΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ Β΄ ΚΑΙ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ. ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΕ ΠΙΝΑΚΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ\nΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΩΡΙΑΣ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ\nΒασικό συστατικό στοιχείο μιας έκθεσης είναι η παράγραφος, η οποία πρέπει να είναι οργανωμένη και ανεπτυγμένη. Κάθε έκθεση μπορεί να θεωρηθεί ως μία σειρά παραγράφων, που συνδέονται στενά μεταξύ τους. Παρ’ όλο που η παράγραφος είναι μία ενότητα μικρότερη από την έκθεση, ωστόσο και αυτή απαιτεί, όπως και η έκθεση, ένα σχέδιο, με βάση το οποίο θα συγκεντρωθούν οι λεπτομέρειες και θα μπουν σε λογική σειρά.\nΚάθε παράγραφος αποτελείται:\nα) Από τη θεματική πρόταση. Παρουσιάζει την κύρια ιδέα, το θέμα της παραγράφου και καταλαμβάνει μία περίοδο ή μία πρόταση. Συνήθως, βρίσκεται στην αρχή της παραγράφου. Η θεματική πρόταση έχει ως σκοπό τη συγκεκριμενοποίηση του θέματος. Γι’ αυτό θα πρέπει να διατυπώνεται με σαφήνεια και ακρίβεια, έτσι ώστε να χαράζεται ορθή πορεία για την παραπέρα ανάπτυξη.\nβ) Την ανάπτυξη ή τις λεπτομέρειες. Είναι επιμέρους ιδέες με τις οποίες αναπτύσσεται η κύρια ιδέα της θεματικής πρότασης. Οι λεπτομέρειες έχουν ως σκοπό:\n1. Ν’ αναπτύξουν τη θεματική πρόταση.\n2. Να στηρίξουν τη θεματική πρόταση με επιχειρήματα.\nγ) Την πρόταση κατακλείδα. Συνοψίζει όσα έχουν λεχθεί πάνω στην κύρια ιδέα της παραγράφου και ολοκληρώνει τη μορφή της. Πολλές φορές παραλείπεται. Στη θέση της μπορεί να βρίσκεται μια μεταβατική πρόταση ή περίοδος που θα επιτρέπει τη σύνδεση των παραγράφων.\nΗ παράδοση δε σημαίνει απαραίτητα οπισθοδρόμηση.\nΕίναι μια λέξη δυναμική και όχι στατική. Με την παράδοση δεν εννοούμε μόνο τη συντήρηση, το παλιό, αλλά και τη μεταβίβαση των πολιτιστικών αγαθών από την προηγούμενη γενιά στην επόμενη, δηλαδή κληρονομιά. Γι’ αυτό ο όρος παράδοση σημαίνει ταυτόχρονα δύο πράγματα: ό,τι κρατούμε κι ό,τι προσθέτουμε. Κρατούμε πάντα αυτά που έχουμε κληρονομήσει από τους προηγούμενους και προσθέτουμε αυτά που δημιουργούμε.\nΆρα η παράδοση είναι σφάλμα να ταυτίζεται με την οπισθοδρόμηση και τη στατικότητα, αντίθετα θέτει τις βάσεις της πολιτιστική κληρονομιάς.


Uncategorized | Γιάννης Παπαγιάννης. Η προσωπική σελίδα ενός συγγραφέα.\nΌπως ίσως διαπιστώνετε από το παρακάτω απόσπασμα της προδημοσίευσης, το νέο μου μυθιστόρημα κινείται στα πλαίσια των προηγούμενων, με δομικές αναφορές στους μεταμοντέρνους και διαρκείς χρονικές μεταβολές, διαφοροποιείται ωστόσο κι επιχειρεί να συμπεριλάβει σε ενιαίο κείμενο όλα τα έως τώρα λογοτεχνικά ρεύματα. Κλασσική αφήγηση, μεταμοντέρνα δομή, μοντέρνα υφολογία, δοκιμιακή γραφή, εμπλοκή του συγγραφέα ως φυσικού προσώπου στην αφήγηση. Νομίζω ότι πέτυχα τον σκοπό μου. Δεν μπορώ να ξέρω αν θα αρέσει το αποτέλεσμα, όμως αισθάνομαι ικανοποίηση και θεωρώ αυτό το βιβλίο, όχι μόνο το καλύτερο που έχω γράψει, αλλά, τουλάχιστον με την τωρινή μου οπτική, το καλύτερο που θα μπορέσω να γράψω.\nΧειμώνας του 2011.\nΚάθε άνθρωπος έχει μία ιστορία και η ιστορία αυτή είναι για όλους η ίδια.\nΟ συγγραφέας κάθε βιβλίου είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτος.\nΑκριβώς (ήταν, είδε) η στιγμή που, έτοιμος να τον κόψει κομματάκια, να πριονίσει το λαιμό με ένα ηλεκτρικό μαχαίρι κουζίνας. Δεν μπορούσε να διακρίνει τη μορφή γιατί, εν αρχή, υπήρχε σκοτάδι. Οι σκιές, μακριές, λεπτές, έτρεμαν και λύγιζαν στις επιφάνειες σαν σπασμένα χέρια. Έπειτα, κόκκινα τις πρώτες στιγμές χρώματα μπήκαν σαν δάκτυλα μέσα στο μαύρο. Το φεγγαρόφωτο είχε γίνει λοξό και μεταλλικό. Κοίταξε ψηλά κι όλα τα αστέρια κρέμονταν κι από μια κλωστή. Ο ουρανός άνοιξε κι άρχισαν να βγαίνουν κι άλλα χρώματα. Πορτοκαλίτα πρώτα δευτερόλεπτα, έπειτα ένα κίτρινο παράξενο,άρρωστο, ξεφτισμένο. Ο Βασίλης έτρεχε με σβέρκο ίσιο. Δεν έστρεφε το κεφάλι. Ηανάσα του λίγη και γρήγορη. Τα χρώματα έμπαιναν το ένα μετά το άλλο και σχημάτιζαν εικόνα ωσάν να τη σχεδίαζε μουγγό χέρι. Ο δρόμος στην άκρη του χωριού, δίπλα από άσπρους τοίχους και θάλασσα. Τα δένδρα κυλούσαν ανάποδα,γίνονταν διπλά από τις σκιές τους. Ακουγόταν ο αέρας με αόρατο οξύ σφύριγμα σαν φάντασμα ξερό με πνεύμονες ηλικιωμένους. Η πραγματικότητα πλησίαζε, το φως ξημέρωνε, δημιουργούσε την πραγματικότητα, όμως τα φαντάσματα έτριζαν σαν ξερός ηλικιωμένος αέρας. Το οξυγόνο λίγο, ούτε καν δικό του. Η αλήθεια δεν ήταν όπως στις ταινίες. Δεν ήταν ήρωας ταινίας, δεν ήταν καν ήρωας. Οι πνεύμονες στέρεψαν. Γονάτισε. Σκυφτός δίπλα στη θάλασσα, ενώ το χωριό είχε μείνει άψυχο, οι άνθρωποι, τα αδέσποτα σκυλιά κι οι γάτες είχαν χαθεί. Περίμενε, απλά. Εκείνον που τα βήματά του μέσα στ’ αυτιά. Εκείνον που θα έφερνε στο τέλος μια ζωή σύντομη, αλλά δεν ήθελε, δεν έπρεπε ακόμα να τελειώσει, ακόμα, δεν είχε προετοιμαστεί. Ποτέ δεν θα ήταν έτοιμος. Ποτέ κανείς δεν είναι έτοιμος. Έτσι, σκυμμένος, άκουγε τα ξένα μάτια στα σωθικά του, το τρίξιμο από τα παπούτσια. Θα ήθελε να δει το πρόσωπο. Έστω μια στιγμή, τελευταία. Επιθυμούσε το πρόσωπο. Τον χτύπησε ένα δάκτυλο. Όλα έγιναν ξανά σκοτάδι. Το έσχιζε μόνο μια φωτεινή γραμμή κάτω από το παράθυρο. Μια κουρτίνα πετούσε κι έπεφτε μαλακά σαν μέδουσα. Έβγαλε μια φωνή και, έτσι όπως σπασμωδικά τα χέρια, η παλάμη του βρήκε το άλλο χέρι που από πριν υπήρχε, αλλά εκείνος, μέσα στην άλλη του πραγματικότητα, το είχε ξεχάσει. Οι δύο βέρες συγκρούστηκαν. Ο ήχος τους λεπτός και μεταλλικός. Η φωνή του είχε ίσως διάρκεια, εκείνος όμως δεν την άκουσε παρά μισή στιγμή πριν το τέλος της.\n«Σσσσ», είπε η Έρση. «Πέρασε. Πάει».\nΤο πορτατίφ άναψε. Τότε μόνο το ουρλιαχτό ανακλάστηκε τελευταία φορά στους τοίχους κι έπεσε βαρύ σαν κουράδα. Η Έρση, γυμνή κάτω από τη διάφανη νυχτικιά της. Ζέστη περνούσε από το σώμα της προς το δικό του.\n«Πάλι το ίδιο όνειρο»;\nΤο μαξιλάρι του είχε γεμίσει σάλια. Σηκώθηκε, για να πει νερό, αλλά στην πραγματικότητα για να πειστεί ότι η αλήθεια μέσα στην οποία είχε ξυπνήσει ήταν πιο αληθινή. Ύστερα έπεσε πάλι στο κρεβάτι. Κανένα όνειρο δεν ήλθε.\nΟ Γιάννης Παπαγιάννης, συγγραφέας του βιβλίου αυτού, ξυπνάει πολύ άσχημα ένα μεσημέρι του Ιουλίου του 2009 και, στην αρχή, δεν θυμάται το προηγούμενο βράδυ.\nΞύπνησα από έναν ήλιο με πυκνά κρόσσια που έπεφτε παντού. Ακόμα και στα μάτια.\nΤις πρώτες στιγμές, το κεφάλι μου ήταν άδειο. Είχα δει άσχημα όνειρα το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν τα θυμόμουν γιατί τα όνειρα είναι μαλακισμένα και μόλις τα δω το βάζουν στα πόδια. Το κρανίο μου είχε δύο πόνους. Έναν μπροστά, στο κούτελο κι έναν μικρό, σημείο, πίσω από τον αυχένα. Ίσως το αλκοόλ της προηγούμενης νύχτας χτυπούσε για να φύγει. Θυμήθηκα, (δεν ομολόγησα,φυσικά, αργότερα στην αστυνομία),ότι την προηγούμενη νύχτα, είχα, για πρώτη φορά, καπνίσει. Παραισθησιογόνο καπνό, χόρτο. Απλώς είδα πιο καθαρά τα άστρα και τα σύννεφα που κοκκίνιζαν καθώς κρυβόταν το φεγγάρι κι άκουγα πιο ζωηρά τη μουσική, όχι όπως μέσα από ηχεία όπου οι νότες μοιάζουν με κονσερβοκούτια. Θυμήθηκα τις τρεις κοπέλες, τον Βασίλη, τις πιτσιρίκες και, επειδή κάθε θύμηση έφερνε άλλες, τα θυμήθηκα όλα. Θα ήταν καλύτερα να μη θυμόμουν τίποτα.\nΟ Γιάννης Παπαγιάννης, συγγραφέας του βιβλίου αυτού, στην αστυνομία.\nΔεν μου επέτρεψαν να επιστρέψω στο δωμάτιο. Με κλείδωσαν στο κρατητήριο, κοινός κρατούμενος, αυτό ήμουν. Ευτυχώς, τουλάχιστον, δεν μου πέρασαν χειροπέδες. Δεν έγινα ρεζίλι των σκυλιών σε ένα τουριστικό θέρετρο γεμάτο σκυλιά.\nΤο κρατητήριο δεν ήταν καθαρό. Ήταν όμως ήσυχο. Αλλά δεν μπόρεσα να κοιμηθώ γιατί η φασαρία υπήρχε μέσα μου. Το πρωί σηκώθηκα εξαντλημένος γιατί ο εφιάλτης υπήρχε στο ξύπνιο μου, δεν μπορούσα να ξεφύγω.\nΜε οδήγησαν σε ένα σκοτεινό γραφείο. Από το παράθυρο έβλεπα την άκρη της θάλασσας. Είχε σηκωθεί αέρας, γιατί ο αέρας τα καλοκαίρια σηκώνεται σχεδόν κάθε πρωί. Αξιωματικοί της αστυνομίας, με γαλόνια, με καθαρές, σιδερωμένες στολές, με ανέκριναν. Είχαν έρθει μέσα στη νύχτα, ίσως μ’ ελικόπτερο ή σκάφος του λιμενικού. Είχαν ίσως βλασφημήσει, ίσως ξεράσει, είχαν φάτσες κακοφορμισμένες κι εκνευρισμένες, μάλλον δεν είχαν έλθει με ελικόπτερο.\nΗ ανάκριση οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, σε επανάληψη, σε φάρσα. Δεν γνώριζα τίποτε περισσότερο από εκείνα που είχαν ήδη καταγράψει οι (πιο) χαμηλόβαθμοι. Καθένας δεν μπορεί να πει παρά το πολύ αυτό που ξέρει, αν και συνήθως δεν λέμε όλη την αλήθεια, γιατί, αν δεν μείνει ένα κομμάτι για τον εαυτό μας, δεν έχουμε εαυτό κι επίσης επειδή ποτέ δεν γνωρίζουμε ποια είναι η αλήθεια.\nΠίστευα ότι ήξερα, όμως δεν ήξερα αν ήξερα. Οι αξιωματικοί ήξεραν εκείνα που ήξερα και λιγότερα ακόμα. Έμοιαζαν περισσότερο κι από εμένα μπερδεμένοι. Ήμουν αθώος, ισχυρίστηκα, άνθρωποςτου πνεύματος, συγγραφέας, διανοούμενος, επιστήμονας.Έξυσαν το πηγούνι. Προ ετών, υπενθύμισαν, ένας άλλος,γέρων συγγραφέας, είχε σπάσει με σφυρί το κεφάλι άλλου συγγραφέα, επομένως, όπως καταλαβαίνετε, παρ’ ότι αμφισβητήθηκε, σκέφτηκα, η δικαστική απόφαση, δεν το είπα. Τηλεφώνησα στην Άννα, τη δικηγόρο μου. Ευτυχώς, ακόμη δεν είχε φύγει διακοπές. Συνομίλησε με τους αξιωματούχους. Όπως με πληροφόρησαν, όταν έκλεισε η γραμμή, ήταν, νομικά, υποχρεωμένοι, (το γνώριζα), υπό όρους, εφ’ όσον δεν είχαν προκύψει ενοχοποιητικά στοιχεία, να με αφήσουν ελεύθερο. Ωστόσο, επειδή – αυτεπαγγέλτως – θα ακολουθούσε δίκη, καλό ήταν να βρω καλό δικηγόρο, αν και ήδη είχα.\nΕπέστρεψα στο δωμάτιό μου. Στρίμωξα τα ρούχα στη βαλίτσα. Τσαλακωμένα έπιαναν τον ίδιο χώρο όπως κι ατσαλάκωτα.\nΌμως ούτε στην Αθήνα ήταν εύκολο να κοιμηθώ.\nΑπό την αρχή έδειξε τις προθέσεις του εκείνος ο θηλυπρεπής, ο Οκταβιανός. Ο χλεμπονιάρης που είχε προσφέρει τον πισινό του στον Ιούλιο Καίσαρα, γι’ αυτό ο δικτάτορας τον είχε υιοθετήσει.\nΕμείς όμως φερόμασταν ωσάν τυφλοί.\nΕίκοσι χρονών, όταν η σύγκλητος αρνήθηκε να τον κάνει ύπατο, βάδισε με τις λεγεώνες του ενάντια στη Ρώμη ωσάν ενάντια σε εχθρική πόλη. Το πρωτοπαλίκαρό του τράβηξε το σπαθί και είπε στους βουλευτές: «αν δεν τον κάνετε εσείς ύπατο, θα τον κάνει τούτο».\nΌλοι περιμέναμε ότι θα ξεσπάσει η λαϊκή οργή. Αλλά τίποτα δεν έγινε. Όλοι περιμέναμε ο ένας από τον άλλον κι ουδείς έπραξε τίποτα.\nΤι έπαθαν οι Ρωμαίοι, αυτός ο δημοκρατικός λαός που θαύμαζε τους Έλληνες και το πολίτευμά τους, κι ανέχθηκαν τον δικτατορίσκο, τον ασθενικό, τον άκαρδο; Τι έπαθαν εκείνοι που πριν λίγα χρόνια έσφαξαν τον Ιούλιο Καίσαρα όταν κατέλυσε την δημοκρατία; Πώς αποκοιμήθηκαν εκείνοι που με τη δημοκρατία είχαν γίνει ο κυρίαρχος λαός; Πώς ανέχθηκαν αυτόν που τους υποχρέωσε να τον φωνάζουν Αύγουστο κι έδωσε μάλιστα το όνομά του στον καλοκαιρινό μήνα;\nΟυδόλως αντέδρασαν και μοναχά για τον νόμο περί γάμου έκαμαν διαδηλώσεις, οι οποίες είχαν ένα αποτέλεσμα: ο ηγεμόνας αύξησε το όριο της χηρείας στα τρία χρόνια.\nΖεύτηκαν στο ζυγό, όχι μόνο στα 31 χρόνια της εξουσίας του, αλλά και μετά το θάνατό του, αφού ποτέ πια η Ρώμη δεν είδε δημοκρατία κι όσοι ήλθαν μετά από αυτόν, καλύτεροι ή χειρότεροι, ήσαν όλοι δικτάτορες.\nΑς πρόσεχαν όμως οι αποβλακωμένοι Πληβείοι, που έτρεχαν ωσάν ζώα όταν ο αυτοκράτορας πρόσφερε αιματηρά θεάματα, μονομαχίες, ναυμαχίες, κυνήγι άγριων ζώων, αρματοδρομίες. Ερήμωναν τα σπίτια και οι δρόμοι κι εφύλασσαν τις γειτονιές λεγεωνάριοι ώστε οι ληστές να μην επωφεληθούν.\nΜόνο στα λόγια θαύμαζαν τους Έλληνες. Διότι οι Αθηναίοι άνδρες πήγαιναν στους τραγικούς αγώνες και στη βουλή του Δήμου. Όχι σε μονομαχίες κι αρματοδρομίες.\nΑς πρόσεχαν οι ηλίθιοι Ρωμαίοι, ότι μόνοι τους δημιούργησαν τη μοίρα τους.\nΕίχαν δει τα σημάδια των καιρών. Άφησαν όμως ωσάν να είχαν περιπέσει σε νάρκη να πάρουν την εξουσία οι αριστοκράτες και τελείωσε η δημοκρατία μας, για την οποία τόσο αίμα είχε χυθεί.\nΜέσα σε λίγα χρόνια, αυτοί οι πολίτες που είχαν γίνει ζώα, άφησαν να τους κλέψουν όλα όσα είχαν κατακτήσει οι πρόγονοί τους.\nΚι έπειτα, έζησαν αιώνες κόλασης, αυτοί οι ίδιοι Πληβείοι, οι οποίοι έσκυβαν το κεφάλι ωσάν να είχε πέσει επάνω τους συμφορά. Όμως την συμφορά οι ίδιοι την είχαν αφήσει να επιπέσει.\nΟ Αύγουστος κυβέρνησε με χέρι στιβαρό. Από τη δικτατορία του, κανείς δεν μπορούσε να ξεφύγει.\nΚανενός η ζωή δεν ήταν στα δικά του χέρια. Ούτε να επιλέξει τη μοναξιά του δεν μπορούσε. Νόμος του αυτοκράτορα υποχρέωνε άνδρες και γυναίκες να παντρεύονται έπειτα από την ενηλικίωσή τους. Οι χήροι έπρεπε να νυμφευτούν ξανά. Αρχικώς ο νόμος επέβαλλε αμέσως μετά τη χηρεία, έπειτα όμως από τις διαδηλώσεις δόθηκε ένα ανώτατο όριο τρία έτη μετά τον θάνατο του εκλιπόντος. Κι όποιος παραβίαζε το νόμο, οι τιμωρίες δεν ήταν παίξε – γέλασε. Φυλακές δεν υπήρχαν. Αυτή η παλαιά πρόταση του Ιούλιου Καίσαρα είχε περιγελαστεί κι ουδέποτε εφαρμόστηκε. Αυτό έλλειπε, να κάθονται οι εγκληματίες και να τους ταΐζουν. Ή σε εκτελούσαν ή σου έσπαγαν τα πόδια ή σε έριχναν στον Τίβερη σε ένα τσουβάλι μαζί με ένα φίδι, ένα σκύλο και μια μαϊμού.\nΑλίμονο σε όσους παρανόμως επιχειρούσαν να αποφύγουν την εικοσαετή στρατιωτική θητεία. Ένας ιππέας έκοψε τους αντίχειρες των γιών του για να αποφύγουν τη στράτευση. Όλοι θανατώθηκαν και η περιουσία εκποιήθηκε.\nΑλίμονο σε όσους νομιμόφρονες υπηρετούσαν είκοσι χρόνια τη στρατιωτική τους θητεία. Εάν γλίτωναν από τους εχθρούς, δεν γλίτωναν από τον ίδιο τον Αύγουστο. Εάν μια κοορτή υποχωρούσε υπό την πίεση των εχθρών στη διάρκεια της μάχης, μοίραζαν κλήρους στους στρατιώτες κι όσοι είχαν αριθμούς πολλαπλάσιους του 10, εκτελούνταν. Όποιος, σε καιρό ειρήνης, εγκατέλειπε τη θέση του για να επισκεφθεί λίγο τη γυναίκα του, τιμωρούνταν με θάνατο.\nΑλίμονο στους εχθρούς του αυτοκράτορα. Όποιος έστω υπαινικτικά εναντιωνόταν, βασανίζονταν κι έβρισκε άδικο θάνατο.\nΑλίμονο στους φίλους του αυτοκράτορα. Ο πραίτορας Γάλλιος, ενώ του υπέβαλλε τα σέβη του, έκαμε το λάθος να κρατάει κάτω από τον χιτώνα δύο πινακίδια γραφής. Ο Αύγουστος ενόμιζε ότι ήταν ξίφος, αλλά, επειδή ήταν δειλός, δεν τον αντιμετώπισε εκείνη τη στιγμή. Έστειλε αργότερα τους ανθρώπους του, οι οποίοι τον βασάνισαν και, παρ’ ότι δεν ομολόγησε τίποτα, αφού δεν είχε τίποτα να ομολογήσει, τον σκότωσαν.\nΈνας ιππέας ονόματι Πινάριος, κρατούσε σημειώσεις κατά τη διάρκεια λόγου του Οκταβιανού. Ο αυτοκράτορας τον έθαψε ζωντανό επειδή υποψιάστηκε ότι επρόκειτο για κατάσκοπο.\nΟι κάποτε δημοκρατικοί Ρωμαίοι δεν μπορούσαν πια να μιλήσουν παρά μονάχα μετά τον θάνατό τους. Γι’ αυτό έγινε συνήθειο να αναπτύσσουν τις πολιτικές απόψεις τους στις διαθήκες τους, αφού τον νεκρό κανείς δεν μπορούσε να τον τιμωρήσει.\nΑυτά έπαθαν οι Ρωμαίοι επειδή δεν αντιστάθηκαν, αλλά πήγαιναν στον ιππόδρομο και τα θεάματα.\nΑυτά έπαθαν επειδή είχαν κουραστεί και πίστεψαν ότι ο Οκταβιανός θα επιβάλλει νόμο και τάξη. Η αλήθεια ήταν ότι τα τελευταία χρόνια οι Βάρβαροι στα σύνορα αψιμαχούσαν και η Ρώμη είχε γίνει άντρο συμμοριών κι απήγαγαν αθώους πολίτες στη μέση του δρόμου για να τους βάλουν να δουλεύουν δούλοι στα κτήματα γαιοκτημόνων. Κι οι Ρωμαίοι, αντί να καταργήσουν τους γαιοκτήμονες, ανακηρύξαν αυτοκράτορα τον Αύγουστο.\nΑλλά ελίχθηκε κι εκείνος έξυπνα. Είχε διδαχθεί από την δολοφονία του θετού πατέρα του, Ιουλίου Καίσαρα. Δεν διέλυσε τη σύγκλητο. Οι θεσμοί της δημοκρατίας εξακολουθούσαν να λειτουργούν. Απλώς, ήταν άδεια πουκάμισα. Με εκβιασμούς και δωροδοκίες, οι βουλευτές ψήφιζαν πάντοτε αυτό που εκείνος επέβαλλε και με νομικά τερτίπια εφάρμοζε τις αποφάσεις του ακόμη και χωρίς τη ψήφο των βουλευτών. Κι έτσι μπορούσε να κοροϊδεύει τον λαό ότι είχαν ακόμη δημοκρατία, ενώ η δημοκρατία είχε καταργηθεί πολύ καιρό πριν.\nΗ ασφάλεια που μας υποσχέθηκε αποδείχθηκε παραμύθι. Οι Γερμανικές φυλές ξεσηκώθηκαν. Παρέσυραν τρεις λεγεώνες στα δάση τους, 20.000 άνδρες, τους οποίους έσφαξαν μέχρι ενός, αξιωματικούς, οπλίτες, εφέδρους. Από τότε οι Γερμανοί αποσχίστηκαν από το ευεργετικό κράτος μας. Και χρειάστηκε να επιβάλλει ακόμη πιο αυστηρά μέτρα ο Αύγουστος για να μην ξεσηκωθούν οι επαρχίες αλλά και η ίδια η Ρώμη και διαλυθεί η αυτοκρατορία και παντού έβλεπες στρατιώτες έτοιμους να σου βγάλουν τα έντερα εάν μιλούσες, καθώς όσα νομίσαμε ότι θα κερδίσουμε με τη δικτατορία δεν τα κερδίσαμε κι ούτε τάξη ούτε ειρήνη είχαμε, ούτε παντοδύναμοι ήμασταν και, τώρα πια, ούτε ελεύθεροι.\nΚι έτσι κυβέρνησε ο Οκταβιανός πολλά χρόνια, αλλά δεν έκανε ευτυχισμένους ούτε τους άλλους ούτε τον εαυτό του.\nΚι εγώ, ένας γραφέας, είμαι υποχρεωμένος, για να ειπώ αυτά, να συντάξω προηγουμένως τη διαθήκη μου.\nΈνα αριστουργηματικό παιχνίδι με τα κεφάλαια – το βιβλίο διαβάζεται και αγραμμικά – επιτρέπει στον αναγνώστη να γίνει συνδημιουργός. Και φυσικά στο βιβλίο να γίνει για τον καθένα μας, ένα άλλο βιβλίο.\n…γεγονός είναι ότι ο Παπαγιάννης μας παραδίδει ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα και αξιοπρόσεκτα μυθιστορήματα της χρονιάς, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει ένα ιδιαίτερο και ήδη ώριμο συγγραφικό ταλέντο.\nΝίκος Κουνενής, Αυγή, 15/11/2009\nΤαυτόχρονα ο συγγραφέας γράφει ένα μυθιστόρημα για την ίδια την λογοτεχνία, παρασέρνοντας τον αναγνώστη σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι τόσο δομικών στοιχείων όσο και θεωρητικών εννοιών, όπως αυτή της συγγραφικής ιδιοκτησίας, τέχνασμα που συμβάλλει στην πρωτοτυπία του έργου. Όπως ο ένας εκ των ηρώων του επεξεργάζεται και κάνει δημιουργικά μιξάζ με τους ήχους, το ίδιο κάνει και ο Γιάννης Παπαγιάννης με τη λογοτεχνία. Το αποτέλεσμα είναι άκρως ενδιαφέρον και απαιτεί περισσότερες «ηχητικές» επαναλήψεις.\nΜυρτώ Τσελέντη, Culture («Ο κόσμος του επενδυτή»). 17/10/2009.\n…Επιτυγχάνει να εξάψει την περιέργεια του αναγνώστη. Οι γρήγοροι διάλογοι, οι λακωνικές περιγραφές και η αδρή σκιαγράφηση των ηρώων του με μονοκοντυλιές συγκαταλέγονται στα θετικά στοιχεία του\nΚωνσταντίνος Μπούρας, «Βιβλιοθήκη», «Ελευθεροτυπία», 23-10-2009\nΜία ιστορία που κάνει τον αναγνώστη να γελάει αλλά και να εκπλήσσεται. Παίζει με το χρόνο, δημιουργεί ερωτήματα και ανατρέπει. … Όλα τα ερωτήματα στο τέλος θα απαντηθούν, σε ένα φινάλε ανατρεπτικό και δραματικό…\nΒασίλης Λουμπρίνης, «Τα Νέα», 30/6/2009\nΟ ταλαντούχος Παπαγιάννης χρησιμοποιεί αλληγορικά τις πεταλούδες για να μιλήσει για τις μεταμορφώσεις του ανθρώπου και των σχέσεων πέρα από τους νόμους, της ταυτότητας και της λογικής (ίσως μονάχα της δυναμικής ερμηνείας και του έρωτα).\nΤίνα Μανδηλαρά, Big Fish, 11/10/2009\nΟ τίτλος είναι αλληγορικός. Κι όμως ρέει τόσος ρεαλισμός κάτω από τις γραμμές. .. Μέσα από την παραβολή και την ηθελημένη ανακολουθία του, βγάζει ένα παρηγορητικό συμπέρασμα. Ο συγγραφέας δεν αφήνει χωρίς λύτρωση τον αναγνώστη. Κινητήριος μοχλός στην εξέλιξη του μύθου; Η επικοινωνία.\nΙωάννα Κολοβού, «Φιλολογική Βραδυνή», 21/11/2009\nΤο μυθιστόρημα πραγματεύεται την ανθρώπινη επικοινωνία μέσα από ένα λεπτό αστυνομικό τέχνασμα κι αποδεικνύει ότι το μυθιστόρημα δεν έχει ιδιοκτήτη, αλλά κάθε αναγνώστης είναι ιδιοκτήτης.\nΤίνα Πανώριου, «Ραδιοτηλεόραση», 16/10/2009\nΜάλλον ο όρος αστυνομικό μυθιστόρημα είναι αδόκιμος στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού ο συγγραφέας πραγματεύεται ταυτόχρονα τα μυστήρια της ύπαρξης. Εννέα άνθρωποι – αντιήρωες μιας ιστορίας που όσο κλειστοφοβική κι αν μοιάζει, καταλήγει σε διέξοδο.\nΣτέλλα Τουρβά, Grania 20/9/ 2009\nΜεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα κεφάλαια – στο σύνολό τους 87 – του βιβλίου. Το μυθιστόρημα ξεκινάει με το κεφάλαιο 2, μετά πηγαίνει στο τελευταίο, επανέρχεται στο τρίτο… Το ανακάτεμα δεν έχει γίνει τυχαία… Το τέλος, ωστόσο, είναι άκρως ανατρεπτικό.\nΝάντια Γιαννούλη, Metropolis, 8/7/2009\nΜια ιστορία παράξενη, συναρπαστική, ίσως και αστεία, οδηγεί τους αναγνώστες να βρουν τις δικές τους διεξόδους.\nΦίλιππος Πανταζής, «Αδέσμευτος τύπος», 12/7/2009.\nΟ Γιάννης Παπαγιάννης επανέρχεται με το τέταρτο μυθιστόρημά του, με μια ιστορία που κινείται σε αστυνομικούς ρυθμούς, για να αναδείξει όλο τον πλούτο και την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων.\nΌθων Ορφανός, «Free Sunday”, 21/3/2010\nΣτη συνέχεια, κι ενώ ο πρωταγωνιστής και η εξιστόρηση της βιοπολιτείας του (πόσο γλαφυρά περιγράφει τηνεο-ελληνική, θλιβερή πραγματικότητα ο συγγραφέας, μέσω του εργολάβου Κωνσταντίνου Μπασμένου…) προκαλούν, σχεδόν, τη συμπάθεια, καθώς η ιστορία προχωράει και τα άλλα πρόσωπα ξεδιπλώνουν τον καθοριστικό τους ρόλο, συνειδητοποιείς ότι η συγκεκριμένη αφήγηση είναι καταγγελτική, χωρίς, ωστόσο, να αφήνεται σε μια στείρα απαρίθμηση ανήθικων «κατορθωμάτων», αυτών που βούλιαξαν, νομίζοντας ότι πετάνε.\nΛευτέρης Βασιλόπουλος, κοντέινερ | Οκτώβριος 2010\nΗ Κυριακή 9 Μαΐου ήταν μια βραδιά ωραία αλλά, όπως λέει ο στίχος του Αργύρη Χιόνη, επικίνδυνη. Όσοι αψήφησαν τις καθ’ υποψίαν ταραχές και προσήλθαν στο «Έναστρον», παρακολούθησαν την αναλυτική εισήγηση της Μαρώς Τριανταφύλλου, η οποία εξακολουθεί να με εντυπωσιάζει με τις γνώσεις της και τη γεμάτη ζωντάνια παρουσίαση του Νίκου Κουνενή, ο οποίος εξακολουθεί να με ξαφνιάζει με την εφευρετικότητα και την ευγλωτία του. Οι ηθοποιοί Φιλία Κάρλου, Τριαντάφυλλη Μπουτεράκου και, φυσικά, ο Γιάννης Τραμπίδης, χρωμάτισαν με την απαγγελία τους τα αποσπάσματα που οι ίδιοι επέλεξαν και ανέδειξαν μέσα από το όλον. Πολλοί φίλοι, γνωστοί αλλά και άγνωστοι με τίμησαν δια της παρουσίας τους και οφείλω να πω ότι η φωτογραφία αδικεί την εκδήλωση, διότι, επειδή τραβήχτηκε από το πατάρι, δεν απεικονίζει το πατάρι, εις το οποίο κατέφυγαν (άγνωστο για ποιο λόγο) οι περισσότεροι. Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τις σκηνοθέτες Νικολέτα Γούλη και Μαρία Παπαϊωάννου, τον μεταφραστή Παναγιώτη Αρκουδέα, τον ακάματο βιβλιόφιλο και bloger Γιάννη Ρουσιά, τη συγγραφέα Νοέλ Μπάξτερ που απουσίαζε από την παρουσίαση και την Ελλάδα αλλά ήταν ωσάν παρών (κι όχι ωσεί παρών) και όλους όσους παρευρέθηκαν. Μετά τις παρουσιάσεις μου στην Άγκυρα και το Floral, αλλά και στην επαρχία, (Πάτρα, Σύρο), έχω την αίσθηση ότι αυτή ήταν η ευτυχέστερη μέχρι σήμερα βραδιά για το βιβλίο μου.\nΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΝΕΝΗ*\nΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ, Η ασθένεια της πεταλούδας, μυθιστόρημα, εκδόσεις Άγκυρα, σελ. 381\nΈνας γηραιός συλλέκτης ήχων -πρώην επιτυχημένος πολιτικός μηχανικός-, τέσσερις γυναίκες που αναζητούν αδύναμα και χωρίς προσανατολισμό κάποιο νόημα στη ζωή τους, τρεις νέοι άνδρες που επιδίδονται μανιωδώς στο ερωτικό κυνήγι κι ένας συγγραφέας που εκβιάζει παντοιοτρόπως την επιτυχία είναι οι ήρωες του τέταρτου μυθιστορήματος του Γιάννη Παπαγιάννη, με θέμα του τις ρευστές και/ή ακυρωμένες προσωπικές ταυτότητες.\nΜε υπαρξιακή-ψυχολογική στόχευση και στοιχεία αστυνομικής πλοκής, το βιβλίο μάς παρουσιάζει τις αρχικώς παράλληλες και εν τέλει διασταυρούμενες ιστορίες αυτών των ανθρώπων, «παίζοντας» μέσα από μεταφορικές παρεκβάσεις με τη δυνατότητα –και κυρίως την πιθανότητα αδυναμίας- της πεταλούδας να ολοκληρώσει τα στάδια της εξέλιξής της, να μπορέσει τελικά να ανοίξει τα φτερά της, αφήνοντας πίσω της τη μεταβατική μορφή της κάμπιας.\nΣτην εξέλιξη της πλοκής παρακολουθούμε μάταιες και χωρίς προσανατολισμό υπαρξιακές αναζητήσεις, «φραγμένες» επικοινωνίες, ερωτικά παιχνίδια με βίαιη κατάληξη, εναγώνιες προσπάθειες αυτοεπιβεβαίωσης που οδηγούν σε νέα αδιέξοδα, βουβές ή εκρηκτικές αντιπαραθέσεις που, αντί να διευρύνουν, κάνουν περισσότερο ασφυκτικά τα όρια των περίκλειστων κόσμων των ηρώων.\nΕν τέλει, το φαρσικό στοιχείο, στην τραγικότερή του εκδοχή, είναι αυτό που θα ηγεμονεύσει. Οι επιστολές που περιλαμβάνονται σε ένα προς έκδοση λογοτεχνικό βιβλίο θα εκληφθούν ως πραγματικές και θα αποτελέσουν την αιτία για μια άγρια δολοφονία, που θα αποσυνθέσει οριστικά και με απρόσμενο τρόπο το ούτως ή άλλως προβληματικά αρμολογημένο ανθρώπινο παζλ. Στο κλείσιμο του βιβλίου, ο αναγνώστης θα «μπερδευτεί» με ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα τρόπο, αναζητώντας την αλήθεια της λογοτεχνίας μέσα στην πραγματικότητα και της πραγματικότητας μέσα στη λογοτεχνία.\nΕξαιρετικά δουλεμένο από την άποψη της μορφής και της γλώσσας το βιβλίο, καταφέρνει έναν αξιοσημείωτο άθλο: προσδίδει συναρπαστικό ενδιαφέρον στις περιπέτειες χαρακτήρων κάθε άλλο παρά συναρπαστικών. Επιτυχείς οι επιλογές του ενεστώτα χρόνου, και του «κοφτού» μικροπερίοδου λόγου (αντιπροσωπευτικού κατά περίπτωση της κοινωνικής-γλωσσικής ταυτότητας ενός εκάστου των ηρώων), που προσδίδουν στην αφήγηση την περιορισμένη πλην επαρκή αποστασιοποίηση που απαιτείται, προκειμένου να αποφευχθεί η πανταχού παρούσα πιθανότητα διολίσθησης στα μονοπάτια ενός δακρύβρεκτου λυρισμού. Οι χαρακτήρες είναι επαρκώς σμιλεμένοι και τα σπασίματα της χρονικής συνέχειας (η αρίθμηση των κεφαλαίων είναι ασυνεχής, αντίστοιχη των διαρκών «μπρος-πίσω» της αφήγησης) αρτιώνουν τον περίτεχνο και αρκούντως πειραματικό χαρακτήρα της αφήγησης. Η ρισκαδόρικη επιλογή του συγγραφέα να αναθέσει τη συγγραφή των επίμαχων -και ιδιαιτέρως παθιασμένων- γυναικείων επιστολών σε γυναίκα πεζογράφο -τη Τζούλια Γκανάσου- υπήρξε επιτυχής.\nΔιακρίνοντας ωστόσο μέσα στις σελίδες του βιβλίου την επαρκή κοινωνικοποίηση-πολιτικοποίηση του Παπαγιάννη αλλά και την ικανότητά του να παρουσιάζει γοητευτικά και με επάρκεια το ιστορικοκοινωνικό πλαίσιο μιας εποχής (σε ελάχιστες δυστυχώς σελίδες του πρώτου μέρους, αναφερόμενες στην προνασερική και νασερική Αίγυπτο), μένω με το παράπονο ότι ο συγγραφέας αιχμαλωτίστηκε στη συνέχεια από τις αορίστου τόπου και χρόνου ατομικές ταυτότητες των ηρώων του, στερώντας από το βιβλίο του το απαραίτητο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο.\nΑς είναι. Παρά την προαναφερθείσα έλλειψη, γεγονός είναι ότι ο Παπαγιάννης μας παραδίδει ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα και αξιοπρόσεκτα μυθιστορήματα της χρονιάς, αποδεικνύοντας πως διαθέτει ένα ιδιαίτερο, και ήδη ώριμο, συγγραφικό ταλέντο.\nΗ τρομοκρατία των ανθρώπινων σχέσεων\nΕνα αλληγορικό μυθιστόρημα για τις μεταμορφώσεις του καθενός μας μέσα από την «Ασθένεια της πεταλούδας» και τους νόμους των εντόμων υπογράφει ο συγγραφέας Γιάννης Παπαγιάννης «E» 5/9\n«Είσαι μια μαριονέτα, μέσα στα χέρια όμως του απείρου, που ίσως είναι τα χέρια σου». Είναι το μότο-κλειδί που ανοίγει ένα κεφάλαιο, και μέχρι το τέλος του εντέχνως ο Γιάννης Παπαγιάννης εγκιβωτίζει, επίσης, φράσεις-κλειδιά: «Πίστευες πως γκρεμίζοντας εκείνο που χωρίζει, ενώνεις. Και το γκρέμισες εκείνο που χωρίζει. Και τα γκρέμισες όλα. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα χωρίς εκείνο που χωρίζει». «Ο άνθρωπος τα κρίνει όλα από την παρούσα στιγμή. Και δεν καταλαβαίνει ότι κρίνει μόνο μια στιγμή: την παρούσα στιγμή\nΧρησιμοποιώντας ως ιντερμέδια ιστορίες και… εθιμικό δίκαιο που συναντούμε στα… κολλεόπτερα, μας εισάγει παραβολικά και αλληγορικά στις μεταμορφώσεις του ενός ή του μηδενός, στην εσαεί μεταμόρφωση του καθενός μας. Επιλέγοντας για τίτλο του πολύ σοφά «Η ασθένεια της πεταλούδας» και μιλώντας για κάμπιες και πεταλούδες, πάλι για τις ανθρώπινες σχέσεις και τα μπερδεμένα μας μιλά.\nΚλείνοντας το μάτι, τρόπον τινά, στην κουντερική ειρωνεία, (οι «γελοίοι έρωτες» τόσο παρόντες!) και παραπέμποντάς μας σε εκείνες τις αλληγορικά υπέροχες νουβέλες του Ταμπούκι για την τρομοκρατία «Τρεις ασήμαντες ιστορίες χωρίς συμπέρασμα», ο Γιάννης Παπαγιάννης για την τρομοκρατία των ανθρωπίνων σχέσεων μας μιλά. Ναι, η κόλασή μου είναι οι άλλοι, όπως είπε ο Σαρτρ, αλλά και ο παραπλανητικά ασθενικός κι άβουλος εαυτός μου. Προκαλώντας, όμως, ως άλλη πεταλούδα… φράκταλ!\nΞεκινώντας λοιπόν έμπλεος ειρωνείας και παραβολικής διάθεσης ο συγγραφέας αποδεικνύει ότι το εν λόγω… φράκταλ, ήτοι ο συναγερμός στην ανθρώπινη επικοινωνία έχει τη βάση στη χωρητικότητα του εντέρου, αποτελεί ζήτημα του… κώλου, τελικά.\nΟι ήρωες, ο συγγραφέας θύμα και θύτης, παίχτης και πιόνι, που το παίζει θεός, ένας αυταρχικός συλλέκτης ήχων που θα αποτελέσει το άνθος του… κακού, μια επίδοξη συγγραφέας που εμπλέκεται σε επικίνδυνες σχέσεις προκειμένου να μην παραμείνει μόνη, μια Αντιγόνη, μια Ελένη και μια Ντίνα που ασφυκτιά, ένας Μανώλης, ένας Παύλος κι ένας Ανδρέας που χρησιμοποιεί και χρησιμοποιείται, αποτελούν το παζλ της καθημερινής μας ψευδαίσθησης και μοναξιάς.\nΟ Γιώργος, που μπερδεύει την ιστορία του με τη ζωή και γράφει, γιατί άλλο; Για την «Ασθένεια της Πεταλούδας»:\n«Η βασική ιδέα του μυθιστορήματος είναι η μεταμόρφωση. Η αλλαγή. Χρησιμοποίησα το ευτελέστερο αλλά και διαφανέστερο σύμβολο: το έντομο που γεννιέται σκουλήκι, αλλά εξελίσσεται σε ένα από τα εντυπωσιακότερα είδη του μικρόκοσμου». Για να διαπιστώσει και στη ζωή αλλά και στο χαρτί, ότι «Εκτός από τα υγιή, φυσιολογικά έντομα, υπάρχουν και τα άρρωστα. Αυτά που, για διαφόρους λόγους, δεν κατορθώνουν να γίνουν πεταλούδες και πεθαίνουν κλεισμένα στο κουκούλι τους. Αυτά που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με τον εξωτερικό κόσμο και χάνονται». Ακριβώς όπως ο Γιώργος που τα ισχυρίζεται όλα αυτά, κι ενώ ονειρεύεται ως συγγραφέας να γίνει πεταλούδα, εγκλωβίζεται στο ίδιο του το κουκούλι.\nΉ μήπως και δεν εγκλωβίζεται;\nΕνα αριστουργηματικό παιχνίδι με τα κεφάλαια – το βιβλίο διαβάζεται και αγραμμικά – επιτρέπει στον αναγνώστη να γίνει συνδημιουργός. Και φυσικά στο βιβλίο να γίνει για τον καθένα μας, ένα άλλο βιβλίο.\nΚι όμως είναι μια ιστορία σχέσεων σε πρώτο επίπεδο «Η ασθένεια της πεταλούδας», τελικά: Για τη ζωή που δεν ζήσαμε, για την πεταλούδα που δεν επιτρέψαμε ποτέ από την κάμπια του χαρακτήρα μας να γεννηθεί:\n«Για να μπορέσει να προσαρμοστεί στο ρυθμό ανάπτυξής της, η κάμπια είναι υποχρεωμένη ν’ αλλάξει δέρμα αρκετές φορές. Υπάρχουν είδη που τέτοια αλλαγή συμβαίνει μόνο 3 φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Σε άλλα είδη, οι αλλαγές αυτές φτάνουν τις 15… Η τελευταία αλλαγή δέρματος είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Το καινούργιο δέρμα δεν είναι δέρμα κάμπιας αλλά χρυσαλλίδας. Στην πραγματικότητα, τα δερματικά κελιά μιας πεταλούδας είναι τριμορφικά. παρότι έχουν τόσο διαφορετική υφή, η κάμπια, η χρυσαλλίδα και η πεταλούδα έχουν τις ίδιες δερματικές μονάδες!». Eτσι ή αλλιώς, όμως, από τον ίδιο ιστό «όλα τα δερματικά μας κελιά», ο συγγραφέας μας παρηγορεί. Φροντίζοντας να πει τα πιο φονικά και δύσκολα με απίστευτη ειρωνεία και αυτοσαρκασμό. Κατορθώνοντας να μιλά για την ανθρώπινη ψυχή με τους νόμους των εντόμων, να γίνεται ο ίδιος ο συγγραφέας και ήρωας, το πείραμα και το πειραματόζωο, όντας ταυτοχρόνως και ο ερευνητής.\nΤι σχέση έχει η ανθρώπινη επικοινωνία με έναν φόνο; Πόσο μακριά μπορεί να οδηγήσει ο έρωτας; Ένα πιστόλι ζει σε συρτάρι. Ποιος το έκλεψε; Ποιος πυροβόλησε; Είναι πραγματικός ο θάνατος; Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που με χιούμορ και συναίσθημα οδηγεί τον αναγνώστη να βρει τις δικές του διεξόδους.\nΈνας συγγραφέας που συνθέτει το βιβλίο στο οποίο πρωταγωνιστεί.\nΈνα πιστόλι που ζει σε συρτάρι.\nΈνας αυταρχικός συλλέκτης ήχων. Μια θλιμμένη γερόντισσα. Μια προβληματική κόρη.\nΆραγε, πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο έρωτας; Τι θα συμβεί όταν τέσσερις άνθρωποι έχουν χάσει την επικοινωνία τους, τόσο που κι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους; Όταν μια γυναίκα ανακαλύψει ότι ο σύζυγος έχει εξωσυζυγική σχέση; Και, ακόμη περισσότερο, όταν πάθος και συμφέροντα ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και στον φόνο; Πώς θα αντιμετωπίσουν την κρίση όσοι μπορούν ακόμη να μιλήσουν; Ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει; Ποιος θα σκοτώσει; Άραγε, θα πεθάνει κανείς;\nΕννέα πρόσωπα σε μια παράξενη, εφιαλτική αλλά όχι αδιέξοδη ιστορία.\nΆνθρωποι που χάνουν το παιχνίδι και άνθρωποι που χτίζουν νέους κανόνες.\nΜυθιστόρημα ψυχολογικό, αστυνομικό, υπαρξιακό ή ίσως και τα τρία μαζί.\nΟ αναγνώστης πονάει, λυπάται αλλά και χαίρεται βρίσκοντας τις δικές του διεξόδους μαζί με τους ήρωες του βιβλίου.\nΑστείο αλλά και τραγικό. Εκπλήσσει, αλλά και ανακουφίζει. Παίζει με τον χρόνο, δημιουργεί ερωτήματα, ανατρέπει. Πραγματεύεται την ανθρώπινη επικοινωνία μέσα από ένα λεπτό αστυνομικό τέχνασμα κι αποδεικνύει ότι το μυθιστόρημα δεν έχει ιδιοκτήτη, αλλά κάθε αναγνώστης είναι ιδιοκτήτης.\nΟ Γιάννης Παπαγιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά κατάγεται από την Ικαρία. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κι έκανε master στην Πληροφορική. Εργάστηκε σε εταιρείες και σε σχολές πληροφορικής. Διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση ως Καθηγητής Πληροφορικής. Διηγήματά του δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 2003 προβλήθηκε η ταινία μικρού μήκους «ο Τοίχος», βασισμένο σε διήγημά του. Το 2005 το σενάριό του με τίτλο «Σάπια Μήλα» προκρίθηκε στην Α φάση του προγράμματος «μικροφίλμ» της ΕΡΤ.Εξέδωσε τα μυθιστορήματα «Πέντε ώρες», «Η Πικρή Γεύση», «Ο ύπνος περιβάλλει» και "Η Ασθένεια της πεταλούδας" (Άγκυρα 2009).\nΑκάμας. Υποδειγματικά βιβλιόφιλος.\nΗ Ασθένεια της Πεταλούδας: Κριτική στην Αυγή της Κυριακής\nΝάσος Μπράτσος. Η δημοσιογραφική Δύναμη.


Ο τύπος με την μπύρα\nΕίσαι ο Paul, είναι Σάββατο απόγευμα και θέλεις απλά να πιεις το pint σου.\nΣάββατο απόγευμα. Είσαι ο Paul και μένεις στο Λονδίνο. Όλη την εβδομάδα πιθανότατα έχεις χιλιάδες προβλήματα στο κεφάλι σου. Τη δουλειά σου, τον πανικό που επικρατεί στο μετρό, τους ηλίθιους που ψήφισαν το ‘Brexit’, τις μεταγραφές που δεν κάνει ο Αρσέν Βενγκέρ στην Άρσεναλ.\nΌχι όμως το απόγευμα του Σαββάτου. Του συγκεκριμένου Σαββάτου, αλλά και κάθε Σαββάτου. Το Σάββατο το απόγευμα, είσαι ο Paul, μένεις στο Λονδίνο και το μόνο που σε νοιάζει είναι να πιεις μια γαμημένη μπύρα στην παμπ που συχνάζεις με τους φίλους σου.\nΚανένας δεν μπορεί να σου την στερήσει αυτή την μπύρα. Ούτε το αφεντικό που όλη την εβδομάδα σε πήζει για να παραδώσεις εντός της προθεσμίας το πρότζεκτ σου, ούτε ο συνωστισμός στην Piccadilly Line, ούτε η μοιραία ισοπαλία με την Έβερτον, ούτε καν η ψηλή Ισπανίδα από το γραφείο που τη γουστάρεις και ούτε που σε βλέπει.\nΌλα αυτά μπορούν να σου τρώνε σιγά-σιγά την ψυχή σου ξανά από την αρχή μόλις έρθει η Κυριακή. Όχι το Σάββατο το απόγευμα. Το Σάββατο το απόγευμα είσαι ο Paul και θέλεις απλά να πιεις τη μπύρα σου. Και εκείνα τα μαγικά λεπτά, από τη στιγμή που θα την παραγγείλεις μέχρι και τη στιγμή που θα αδειάσεις το pint, θα είσαι αληθινά ευτυχισμένος.\nΜπορεί να μοιάζει θλιβερή η ευτυχία που προέρχεται από ένα απλό pint μπύρας σε μια παμπ του Λονδίνου, όμως είναι η δική σου ευτυχία και δεν την διαπραγματεύεσαι με κανέναν\nΕίναι Σάββατο απόγευμα, είσαι ο Paul και θέλεις απλά να πιεις μια μπύρα. Δεν χρειάζεται να το σκεφτείς πολύ. Θα φορέσεις ένα τζιν, μια τσαλακωμένη μωβ μπλούζα κι ένα καρώ πουκάμισο και θα πας με το λεωφορείο, γιατί το μετρό σε πνίγει λίγο. Δεν θα κοιταχτείς καν στον καθρέφτη, και γυμνός να πήγαινες, και μια εμφάνιση μασκότ με κεφάλι λιονταριού να έβαζες, δεν θα άλλαζε κάτι. Το μόνο που θέλεις πραγματικά, είναι να είναι ελεύθερο το στόμα σου για να μπορεί να υποδεχτεί την μπύρα. Όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν λεπτομέρειες, ειδικά από τη στιγμή που η ψηλή Ισπανίδα δεν θα είναι εκεί.\nΣιγά μην ήταν. Τα Σάββατα το απόγευμα, η ψηλή Ισπανίδα είναι οπουδήποτε αλλού στο Λονδίνο, εκτός από τη ζωή του Paul. Αλλά δεν σε νοιάζει αυτό. Γιατί είσαι ο Paul, είναι Σάββατο απόγευμα και πας να πιεις τη μπύρα σου. Και η ζωή είναι για λίγο ωραία και όλα μοιάζουν απλά. Όλα είναι θολά και το μόνο που αχνοφαίνεται είναι το χρώμα της μπύρας καθώς μπαίνει στο ποτήρι. Καλύτερα που η μπύρα είναι θολή για να μην σου θυμίζει και την αντίθεση με το μελαχρινό χρώμα της Ισπανίδας. Αλλά αρκετά με την Ισπανίδα.\nΠαίρνεις τα κλειδιά σου, το πορτοφόλι σου, το κινητό σου, ρίχνεις μια φευγαλέα ματιά στην αφίσα της Άρσεναλ του 2004 που έχεις πάνω απ’ το κρεβάτι σου, αλλά δεν μελαγχολείς σήμερα, γιατί είναι Σάββατο απόγευμα. Ούτε η ερώτηση του Πορτογάλου συγκατοίκου σου, για το πότε θα πλύνεις επιτέλους τις κατσαρόλες, μπορεί να σε τσαντίσει. Όχι, το μόνο που θα μπορούσε να σε τσαντίσει το Σάββατο το απόγευμα, αυτό και κάθε Σάββατο απόγευμα, είναι αν ξαφνικά έβαζε λουκέτο η παμπ που πηγαίνεις, το αγαπημένο σου μέρος στον κόσμο, η comfort zone σου. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Γιατί η παμπ δεν είναι μια μελαχρινή Ισπανίδα που διαλέγει που θέλει να πάει και ποτέ δεν είσαι εσύ αυτό που διαλέγει. Η παμπ είναι ένα άψυχο κτίριο που δεν έχει βούληση, ούτε κάνει πολλές ερωτήσεις. Η παμπ θα είναι για πάντα εκεί, έτοιμη να σου προσφέρει τη μπύρα σου. Αλλά είπαμε, φτάνει με την Ισπανίδα, συγγνώμη.\nΤο λεωφορείο έρχεται στην ώρα του, εσύ όμως έχεις πάει ήδη 5 λεπτά νωρίτερα στη στάση για να προλάβεις να ακούσεις ολόκληρο το ‘Please, please, please let me get what I want’ των Smiths. Δεν έχει σημασία που είναι Σάββατο απόγευμα κι εσύ είσαι χαρούμενος, μόνο τα λυπητερά τραγούδια σε κάνουν πραγματικά ευτυχισμένο.\nΜπαίνεις στο λεωφορείο, δεν κοιτάζεις τον οδηγό, χτυπάς την Oyster σου και ανεβαίνεις να κάτσεις στον πάνω όροφο. Είσαι ο Paul, μένεις στο Λονδίνο, ακούς Smiths και πας να πιεις την μπύρα σου. Οι φίλοι σου στο γκρουπ του Whatsapp σε ρωτάνε σε πόση ώρα θα είσαι εκεί. Τις υπόλοιπες ημέρες σε ενοχλούν τα γκρουπ του Whatsapp, σχεδόν σε εκνευρίζουν, όχι όμως το Σάββατο το απόγευμα. Απαντάς ότι είσαι στο λεωφορείο και αποφασίζεις να παραδοθείς εντελώς στους Smiths, μέχρι να χρειαστεί να επικοινωνήσεις με οποιοδήποτε ανθρώπινο ον ξανά.\nΈτσι κι αλλιώς, για τη μπύρα πηγαίνεις στην παμπ. Όλα τα υπόλοιπα, οι φίλοι σου, η μουσική, η μυρωδιά από τις κλανιές που δεν μπορεί να την καλύψει η ανύπαρκτη τσιγαρίλα, είναι καλοδεχούμενα παρελκόμενα του pint. Είναι Σάββατο απόγευμα, είσαι ο Paul, μένεις στο Λονδίνο και σε λίγο θα νιώσεις ολοκληρωμένος, θα νιώσεις ότι η ύπαρξή σου έχει νόημα.\nΚατεβαίνεις από το λεωφορείο κι αισθάνεσαι όπως νιώθεις δευτερόλεπτα λίγο πριν από ένα κατούρημα που το κρατούσες ώρα. Η λύτρωση έχει ήδη έρθει. Είσαι ο Paul, είναι Σάββατο απόγευμα και τίποτα δεν μπορεί να σε χωρίσει από την μπύρα σου\nΧαιρετάς τυπικά τους φίλους σου. Χαίρεσαι αληθινά από τους βλέπεις, έχεις να τους δεις μία εβδομάδα, όμως χαίρεσαι περισσότερο που βλέπεις το βαρέλι με τη μπύρα. Γι’ αυτό έχεις πάει στην παμπ, γι’ αυτό φόρεσες τη μωβ μπλούζα και το καρώ πουκάμισο, γι’ αυτό μπήκες στο λεωφορείο. Για ένα ποτήρι γεμάτο από την ξανθιά μπύρα, που δεν είναι η μελαχρινή Ισπανίδα αλλά είπαμε άλλες δύο φορές ότι αυτό δεν σε νοιάζει. Όχι σήμερα, ποτέ το Σάββατο το απόγευμα.\nΗ πρώτη γουλιά είναι όπως ακριβώς την θυμόσουν, όπως ακριβώς ήταν και το περασμένο Σάββατο. Καμία αλλαγή, καμία διαφορά, ίδια γεύση, ίδια ποσότητα αφρού στο χείλος του Paul, ίδια αίσθηση στη γλώσσα. Θα μπορούσες να επαναλαμβάνεις αυτή την κίνηση, σαν ρολόι, για όλα τα υπόλοιπα Σάββατα της ζωής σου.\nΠλέον κρατάς το ποτήρι σταθερά με το δεξί σου χέρι και χωρίς να το καταλαβαίνεις, χαμογελάς. Ούτε που θυμάσαι αν και πότε χαμογέλασες μέσα στην εβδομάδα, ίσως μόνο όταν νόμιζες ότι σε κοίταξε η Ισπανίδα, αλλά δεν παίρνεις και όρκο.\nΌλα έχουν βρει τον σκοπό τους. Είναι Σάββατο βράδυ, είσαι ο Paul, μένεις στο Λονδίνο και πίνεις την μπύρα σου, αισθανόμενος ότι για αυτά τα λεπτά ακριβώς έχεις έρθει στον κόσμο. Και αυτό δεν μπορεί να στο χαλάσει κανένας καριόλης.\nΌταν η αστυνομία μπαίνει στην παμπ και σου ζητάει να φύγεις τρέχοντας γιατί κινδυνεύεις, δεν σκέφτεσαι ούτε την Ισπανίδα, ούτε τους φίλους σου, ούτε τη δουλειά σου, ούτε την αποβολή του Λέμαν στον τελικό με την Μπαρτσελόνα. Σκέφτεσαι μόνο ότι είναι Σάββατο βράδυ, είσαι ο Paul και το μόνο που θέλεις είναι να πιεις την μπύρα σου, και δεν πρόκειται να αφήσεις κανέναν ψυχοπαθή τρομοκράτη να σε σταματήσει.\nΚαι εκείνο ακριβώς το δευτερόλεπτο, είναι που τον έχεις κερδίσει, που του έχεις πει ‘άντε γαμήσου, εγώ είμαι ο Paul και ήρθα να πιω τη μπύρα μου και δεν παίζει να την παρατήσω’ και την παίρνεις μαζί σου γιατί κανένας μαλάκας τρομοκράτης δεν θα σου στερήσει τη μπύρα σου, τη χαρά σου.\nΚαι από εκείνη τη στιγμή, από Paul γίνεσαι ο τύπος με τη μπύρα που είπε στους τρομοκράτες να πάνε να γαμηθούν και μας έδειξε τον τρόπο που θα κερδίσουμε. Cheers ρε Paul\nΚεντρική φωτογραφία: Sky News via AP.


Onavo app για τον έλεγχο του mobile-internet\nWCM Blog δημοσίευση 2012-05-31 09:40:41\nΧάρη στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και την εμφάνιση των smartphones και των tablets, η πρόσβαση στο Internet από το τηλέφωνο αυξάνεται αλματωδώς. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι μπαίνουν στο internet από mobile συσκευές χρησιμοποιώντας wireless επικοινωνίες.\nΥπάρχουν δύο κύριες μέθοδοι για την πρόσβαση στο διαδίκτυο ασύρματα - με WiFi και χρησιμοποιώντας μια σύνδεση που παρέχεται από διάφορους providers υπηρεσιών τηλεφωνίας. Το πρόβλημα είναι ότι γρήγορες και αξιόπιστες WiFi σύνδεσεις δεν υπάρχουν παντού. Τις περισσότερες φορές, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι άνθρωποι πρέπει να στηρίζονται σε πιο αργές και πιο ακριβές συνδέσεις. Γνωρίζοντας ότι οι πελάτες δεν έχουν άλλες επιλογές, ορισμένοι providers προσπαθούν να αποκομίσουν ακόμη περισσότερα κέρδη βάζοντας υψηλές τιμές στις συνδέσεις τους.\nΜπορείτε να μειώσετε τη χρήση του internet από το κινητό σας ή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την Onavo.\nΗ Onavo είναι μια υπηρεσία που θα βοηθήσει τους χρήστες να μειώσουν το "mobile Internet data usage" κάνοντας rerouting της ροής του όγκου των δεδομένων μέσω των server της και συμπιέζοντας τα σε αυτούς. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι χρήστες θα στέλνουν και να λαμβάνουν μικρότερα μεγέθη δεδομένων, οι ιστοσελίδες θα φορτώνουν πιο γρήγορα και το κόστος σύνδεσης θα είναι μικρότερο. Η Onavo ισχυρίζεται ότι η υπηρεσία μπορεί προσφέρει συρρίκνωση του μεγέθους των δεδομένων έως και 80%.\nH Onavo είναι διαθέσιμη για iOS και για Android.\nΗ λειτουργία της Onavo είναι απλή. Δείτε αναλυτικά τα βήματα παρακάτω.\nΑφού εγκαταστήσετε την εφαρμογή, μπορείτε να ξεκινήστε τη λειτουργία.\nΑνοίξτε την εφαρμογή και δημιουργήστε το προσωπικό σας Onavo profile: συμπληρώστε το email σας και έναν προσωπικό κωδικό και πατήστε “Next“.\nΗ Onavo θα πάρει δεδομένα από το διαδίκτυο και θα σας ζητήσει επιβεβαίωση πριν την εγκατάσταση του profile.\nΗ χρήση της υπηρεσίας είναι πολύ εύκολη. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να πατήστε το κουμπί “Turn Savings On” ενώ παράλληλα συνεχίζετε κανονικά τη χρήση του Internet στην συσκευή σας αφήνοντας ανοικτή την εφαρμογή. Η διαδικασία του rerouting και της συμπίεσης γίνονται αυτόματα στο background.\nΜπορείτε να σταματήσετε την υπηρεσία οποιαδήποτε στιγμή πατώντας το κουμπί “Turn Savings Off”.\nΚάποιος μπορεί να ρωτήσει γιατί να απενεργοποιήσουμε μια υπηρεσία η οποία επιταχύνει το webload ενώ παράλληλα μειώνει το κόστος σύνδεσης; Η απάντηση είναι απλή- η διαδικασία συμπίεσης επηρεάζει την ποιότητα των αρχείων και το αποτέλεσμα είναι πιο αισθητό στις φωτογραφίες. Έτσι, αν θέλετε να δείτε εικόνες web στην καλύτερη ποιότητα τους θα πρέπει να απενεργοποιήσετε τη συμπίεση.\nΜετά από λίγα λεπτά χρήσης του app, μπορείτε να πάτε πίσω στο app για να δείτε report. Η Onavo θα σας δείξει πόσα kilobytes (ή ΜΒ) έχετε "κερδίσει" καθώς και το ποσοστό της εξοικονόμησης. Πατήστε "Reports" για να δείτε τις λεπτομέρειες.\nΣτην κατηγορία “Settings” μπορείτε να αλλάξετε το email ή τον κωδικό σας και να κάνετες και άλλε προσαρμογές.\nΚαι βέβαια στα Settings θα βρείτε οδηγίες πως να καταργήσετε τελείως την εφαρμογή.\nΕάν είστε mobile Internet user με πρόγραμμα συμβολαίου και πληρώνετε με ογκοχρέωση η Onavo είναι μια πολύ καλή λύση για να έχετε φθηνό και γρήγορο Internet.


Al Khaleej Hotel Ντουμπάι Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα - ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ για ξενοδοχεία AGODA\nNasser Square, Ντειρά, Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (προβολή χάρτη)\nΣυγνώμη, δεν υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια στο Al Khaleej Hotel για τις επιλεγμένες ημερομηνίες.\n24ωρη υπηρεσία δωματίου VIP παροχές δωματίου ανελκυστήραςΑσύρματη σύνδεση Wi-Fi σε δημόσιους χώρους εγκαταστάσεις για ΑμΕΑ εγκαταστάσεις συνεδριάσεων / επίσημων γευμάτων ενοικίαση ποδηλάτων επιτήρηση παιδιώνεπιχειρησιακό κέντροεστιατόριο καζίνο καταστήματα στο ξενοδοχείοκαφετέρια μεταφορά από/προς το αεροδρόμιομπαρ μπαρ πισίναςνυχτερινό κλαμπ / djξεναγήσειςοικογενειακό δωμάτιοπλυντήριο ρούχων σαλόνι ομορφιάςυπηρεσία δωματίου υπηρεσία μεταφοράς με λεωφορείουποδοχή φιλοξενία κατοικίδιων ζώωνχρηματοκιβώτιοχώρος καπνιζόντων\nΤοποθετημένο στην καρδιά της Ντειρά, το Al Khaleej Hotel είναι το ιδανικό σημείο από όπου μπορείτε να ανακαλύψετε τη Ντουμπάι. Το κέντρο της πόλης είναι μόνο 5.0 Km μακριά και μπορείτε να φτάσετε στο αεροδρόμιο μέσα σε 10 λεπτά. Οι επισκέπτες σίγουρα θα ευχαριστηθούν την περιήγηση στα κορυφαία αξιοθέατα της πόλης: Ντέιρα Κάβερντ Σουκ, Ναίφ Σουκ, Πλατεία Μπανιγιας. Επωφεληθείτε από ένα πλήθος ασυναγώνιστων υπηρεσιών και ανέσεων σε αυτό το ξενοδοχείο της Ντουμπάι. Για να ονομάσουμε μόνο λίγες από τις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου, υπάρχουν τα ανελκυστήρας, καφετέρια, χώρος καπνιζόντων, υποδοχή, Ασύρματη σύνδεση Wi-Fi σε δημόσιους χώρους. Το ξενοδοχείο διαθέτει 103 όμορφα διανεμημένα δωμάτια, που το καθένα περιλαμβάνει in room safe, σύνδεση internet (ασύρματη), ντουζιέρα, κλιματισμός, μίνι μπαρ. Εξάλλου, το ξενοδοχείο διοργανώνει πολλά ψυχαγωγικά δρώμενα έτσι ώστε να έχετε πολλά πράγματα να κάνετε κατά τη διαμονή σας. Όταν ψάχνετε για ένα άνετο και βολικό μέρος για να μείνετε στη Ντουμπάι,το Al Khaleej Hotel γίνεται το σπίτι σας μακριά από το σπίτι σας.\nΧρέωση πρωινού 30 AED\nDown Town Dubai Hotel Apartment Καλό\nΑν αυτό που ψάχνετε είναι ένα ξενοδοχείο σε καλή θέση στη Ντουμπάι, μην ψάχνετε πέρα από το Down...\nCarlton Tower Hotel Καλό\nΣε πολύ καλή τοποθεσία της Ντουμπάι, το Carlton Tower Hotel είναι μια πολύ καλή βάση απ'όπου...\nHallmark Hotel Καλό\nΤοποθετημένο στην καρδιά της Ντειρά, το Hallmark Hotel είναι το ιδανικό σημείο από όπου μπορείτε να...\nRamada Downtown Dubai Deluxe Suites Πολύ καλό\nΤοποθεσία: Ντάουν Τάουν Μπουρτζ Ντουμπάι / Μπίζνες Μπέι\nΚαλοτοποθετημένο στη επαγγελματικές δραστηριότητες, περιήγηση σε αξιοθέατα, εστιατόρια περιοχή της...


Ο τελευταίος διάλογος του Σ.Γκιόλια με τη σύζυγό του - Μαρτυρία στην ΕΛ.ΑΣ "έμεινε" αναξιοποίητη! | Ελλάδα - Ειδήσεις NewsIt.gr\nΟ τελευταίος διάλογος του Σ.Γκιόλια με τη σύζυγό του - Μαρτυρία στην ΕΛ.ΑΣ "έμεινε" αναξιοποίητη!\nΤελευταία ενημέρωση: 25.07.2010 | 12:15\nΠρώτη δημοσίευση: 25.07.2010 | 08:29 Ο τελευταίος διάλογος του Σωκράτη με τη σύζυγο του. Το ψυχογράφημα των τρομοκρατών της Σέχτας. Μαρτυρία από το 2009 που δεν αξιοποιήθηκε σωστά από την ΕΛ.ΑΣ. Πότε θα καταθέσει η χήρα του Σ.Γκιόλια.\nΠλήθος δημοσιευμάτων κάνει σήμερα αναφορά στην δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια. Μαρτυρίες που δεν αξιοποιήθηκαν από την Ελληνική Αστυνομία, ο τελευταίος διάλογος του Σωκράτη με την συζυγό του αλλά και το ψυχογράφημα των τρομοκρατών της "Σέχτας" είναι μερικά από αυτά.\nΤο "Πρώτο Θέμα" κυκλοφορεί σήμερα με εξώφυλλο τον αδικοχαμένο Σωκράτη Γκιόλια να κρατά στην αγκαλιά τον γιο του. Η εφημερίδα παρουσιάζει ρεπορτάζ για το ποιος κρύβεται πίσω από την δολοφονία του δημοσιογράφου καθώς και τα τελευταία λόγια που αντάλλαξε με την συντροφό του.\n"Σωκράτη, είναι κάποιοι που λένε ότι είναι αστυνομικοί, αλλά δεν φοράνε στολές". Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια της γυναίκας του άτυχου δημοσιογράφου λίγο πριν τη δολοφονία του.Το κουδούνι του σπιτιού τους χτύπησε στις 5:30. Η γυναίκα του Σωκράτη σηκώθηκε με το πρώτο χτύπημα. Πήγε στο θυροτηλέφωνο και μέσα από την ασπρόμαυρη οθόνη είδε τρεις άνδρες που φορούσαν καπέλα τύπου τζόκεϊ και ειδοποίησε αμέσως τον Σωκράτη. Σύμφωνα με πληροφορίες από τους αστυνομικούς που κατέφθασαν στον τόπο του εγκλήματος, η γυναίκα του είπε "Σωκράτη, είναι κάποιοι που λένε ότι είναι αστυνομικοί, αλλά δεν φοράνε στολές". Ο δημοσιογράφος φέρεται να της απάντησε πως μπορεί να είναι σεκιουριτάδες ή δημοτικοί αστυνομικοί και κατέβηκε στην είσοδο. Εκεί όμως, ο χάρος του είχε στήσει καρτέρι και ο δημοσιογράφος δεν πρόλαβε να πει λέξη. Με το που έφθασε στην πόρτα της εξόδου, οι εκτελεστές άρχισαν να τον πυροβολούν και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ακούστηκε μια φωνή να λέει "Πάμε, πάμε!".\nΤο ψυχογράφημα των τρομοκρατών της «Σέχτας» Ως «εξτρεμιστές των εξτρεμιστών», οπαδοί του Ρώσου μηδενιστή Σεργκέι Νετσάγιεφ περιγράφονται τα μέλη της «Σέχτας Επαναστατών» σε έκθεση που τον Ιούλιο του 2009 συνέταξαν οι αναλυτές της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας και δημοσιεύει σήμερα η «Καθημερινή της Κυριακής». Αξιολογώντας τη δράση και το περιεχόμενο των προκηρύξεων της οργάνωσης σκιαγραφούν τη «Σέχτα» ως την «πρώτη ελληνική οργάνωση που είναι αμιγώς μηδενιστική, με στόχο το χάος, την αποδομή και την καταστροφή».\nΤην τότε μαρτυρία ακολούθησε ένας πολύμηνος κύκλος τηλεφωνικών παρακολουθήσεων περισσότερων από 40 αντιεξουσιαστών, ποινικών αλλά και κρατουμένων σε τρεις φυλακές της χώρας. Επιπλέον το καλοκαίρι του 2009 πραγματοποιήθηκαν τρεις επιχειρήσεις της Ασφαλείας Αττικής για να συλληφθούν άτομα που πιστεύεται ότι είχαν συνεργασία με την οργάνωση-φάντασμα. Ωστόσο όλες αυτές οι ενέργειες έμειναν χωρίς αντίκρισμα αφενός γιατί δεν συγκεντρώθηκε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο και αφετέρου γιατί πολλοί από τους βασικούς υπόπτους εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Και έτσι η οργάνωση επανεμφανίστηκε ύστερα από 13 μήνες και δύο ημέρες σιωπής, με το καρτέρι θανάτου στον άτυχο δημοσιογράφο...\nΌπως γράφει “Το Βήμα της Κυριακή” η συγκεκριμένη μαρτυρία του νεαρού αντιεξουσιαστή ήταν εκείνη που έδωσε στους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. νέα «ώθηση» στις έρευνες... Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την πηγή πληροφόρησης, η «Σέχτα Επαναστατών» ήταν κυρίως δημιούργημα ενός αντιεξουσιαστή που είχε συλληφθεί για ληστείες τραπεζών και σε αυτή συμμετείχαν δύο αδέλφια από τον Πειραιά: ένας 31χρονος αντιεξουσιαστής που είχε κατηγορηθεί και για ληστείες και μια νεαρή κοπέλα που θεωρείται ιδιαίτερα δραστήρια στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Στον ίδιο κύκλο ανθρώπων συμπεριλαμβάνονταν ένας νεαρός αυστραλιανής καταγωγής και ένας ακόμη 25χρονος, στενός φίλος του κατηγορουμένου για ληστείες τραπεζών.\nΦοβούνται χτύπημα σε δικαστές Δολοφονική ενέργεια κατά δικαστικού είναι ο μεγάλος φόβος της ΕΛ.ΑΣ.ύστερα και από τη δολοφονία του 37χρονου δημοσιογράφουΣωκράτη Γκιόλιαστην Ηλιούπολη. Οι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής και της Ασφάλειας Αττικής,συνεκτιμώντας δεδομένα από προηγούμενες προκηρύξεις της οργάνωσης «Σέχτα Επαναστατών» αλλά και από το γεγονός ότι ολοκληρώνεται η δίκη στην Αμφισσα των δύο αστυνομικών Επαμεινώνδα Κορκονέακαι Βασίλη Σαραλιώτη,που κατηγορούνται για τη δολοφονία του 15χρονουΑλέξη Γρηγορόπουλου , πιθανολογούν ότι ίσως το επικείμενο χτύπημα να αφορά δικαστικό λειτουργό. Γι΄ αυτό και έχουν δοθεί εντολές για τη φρούρηση ατόμων από τον δικαστικό χώρο.


Πρωτοχρονιάτικα: Το κόψιμο της βασιλόπιτας - Santeos\nΠρωτοχρονιάτικα: Το κόψιμο της βασιλόπιτας\nΟι Έλληνες του Πόντου έκοβαν τη βασιλόπιτα το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, την ώρα που άλλαζε ο χρόνος. Πρώτα έβγαζαν της εικόνας το κομμάτ’.Ύστερα του παππού και της γιαγιάς, του πατέρα, της μάνας και των παιδιών, φωνάζοντας ένα ένα με σειρά ηλικίας τα ονόματά τους. Μαζί μ αυτά, έβγαζαν και για τον ξενιτεμένο, αν είχαν, καθώς και για τον ξένο, που τυχόν φίλευαν εκείνη τη βραδιά.\nΕκείνον στον οποίο έπεφτε η παρά τον θεωρούσαν τυχερό και πίστευαν πως η χρονιά του θα πήγαινε καλά. Αν ήταν κοπέλα της ηλικίας για παντρειά, τότε έλεγαν πως «άνοιξε η τύχη της και θα παντρευτεί μέσα στο χρόνο». Καλό σημάδι για όλη την οικογένεια ήταν αν η παρά έπεφτε ’ς σην Παναΐα.\nΜετά το κόψιμο της πίτας και πριν αρχίσουν να τρώνε, ο μεγαλύτερος της οικογένειας έπαιρνε ένα πιάτο μ’ εφτά ζευγάρια καρύδια κι ένα μονό και τα ’ρίχνε τρεις φορές προς τα πάνω λέγοντας: «Εξέβαμεν ας σην κακοχρονίαν κι εσέβαμεν ’ς σην καλοχρονίαν!»\nΆλλοι πάλι έλεγαν: «Εδέβεν ο κακόν χρόνον κ’ έρθεν ο καλόν!»\nΌσα καρύδια έπεφταν μέσα στο ταψί της βασιλόπιτας τα έλεγαν τυχερά πιστεύοντας πως τα ’δωσε ο Αι Βασίλης. Τ’ άλλα, που έπεφταν έξω απ’ το ταψί και σκορπούσαν στο πάτωμα, δεν τα μάζευαν από κάτω, μα τ’ άφηναν εκεί όλη τη νύχτα και, μαζί μ’ αυτά, άφηναν και το τραπέζι, μαζί μ’ ένα κομμάτι βασιλόπιτας για να το φάει ο Άι Βασίλης.\nΜε τα τυχερά καρύδια, που έπεφταν μέσα στο ταψί, καλαντίαζαν την άλλη μέρα τα συγγενικά τους παιδιά και τα δεξιμάτια ’τουν.\nΤη Τσακμάχ' το πεγάδ' (Πιστοφάντων)\nΤο πρωί, εκείνος που θα ξυπνούσε πρώτος, για να πάει να φέρει το καλαντόνερον ας σο πεγάδ’, θα μάζευε όλα τα καρύδια από κάτω και μ’ ένα κομμάτι βασιλόπιτας θα πήγαινε στη βρύση, χωρίς να μιλήσει στο δρόμο.\nΟ πρώτος που θα πήγαινε στη βρύση θ’ άφηνε λίγα κουλούρια για «το στοιχειό της βρύσης» και θα ’παίρνε πίσω τα μισά, «για να γυρίσει πάλι στο σπίτι τους το τυχερό». Ο δεύτερος θα ’παίρνε τα κουλούρια ή τα γλυκά του πρώτου και θ’ άφηνε τα δικά του εκεί για να τα πάρει ο άλλος, που θα πήγαινε μετά απ’ αυτόν.\nΣ’ άλλα χωριά του Πόντου, το καλαντόνερον το ’παιρναν τα μεσάνυχτα, την ώρα που θα χτυπούσε κάποιος την καμπάνα της εκκλησιάς, με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια διαδικασία, χωρίς να μιλήσουν στο δρόμο.\nΤο καλαντόνερον της πρωτοχρονιάς έπρεπε να είναι αμίλητο, Γι’ αυτό κι έπιναν όλοι από λίγο, και το πρωί νίβονταν όλοι με αυτό.\nΣ’ άλλα γύρω χωριά, αντί για κουλούρια και γλυκά, άφηναν λίγα σπυριά σιτάρι για το στοιχειό του πηγαδιού και το νερό το ’παίρνε ο σπιτονοικοκύρης και όχι η γυναίκα του σπιτιού. Γυρίζοντας από τη βρύση με το καλαντόνερον, ράντιζε τα δωμάτια του σπιτιού, το στάβλο με τα ζώα, τ’ αμπάρια με τα γεννήματα και τα βαρέλια με το κρασί. Το γκουγκούμιν με το καλαντόνερον δεν έπρεπε να τ’ ακουμπήσει κάτω εκείνος που θα το ’φερνε από τη βρύση, πριν φτάσει στο σπίτι και πιουν και νιφτούν όλοι απ’ αυτό, «για να μη χάσει τη δύναμή του και το τυχερό που είχε μέσα του».\nΎστερα από τη μεταφορά του καλαντόνερου ο νοικοκύρης του σπιτιού έπαιρνε ένα βόδι από το στάβλο και, αφού το ’δενε με μια τριχιά από τα κέρατα, το τραβούσε στο ισόγειο δωμάτιο του σπιτιού, εκεί όπου συνήθως έμενε όλη η οικογένεια το χειμώνα, και κοίταζαν με ποιο πόδι θα δρασκελούσε το κατώφλι της πόρτας. Αν το βόδι περνούσε με το δεξί, η χρονιά θα πήγαινε πολύ καλά στο σπίτι. Έτσι, σαν έμπαινε μέσα το βόδι, το χάιδευαν, το φιλούσαν και του ’διναν ένα κομμάτι πίτας να φάει. Την ίδια παρατήρηση έκαναν και την ώρα που θα ’βγαίνε το βόδι.\nΤότε, το πρωτογέννητο παιδί του σπιτιού έκοβε ένα χλωρό κλωνάρι καρυδιάς και, καβαλικεύοντάς το σαν άλογο, έμπαινε μέσα στο σπίτι και φώναζε: «Εξέβαμεν ας σην κακοχρονίαν κι εσέβαμεν ’ς σην καλοχωρίαν!»\nΎστερα ζητούσε τροφή και νερό για τ’ άλογο, κι εκείνοι του ’διναν καρύδια, πίτα και χρήματα.\nΤην Πρωτοχρονιά ούτε δάνειζαν ούτε δανείζονταν, «για να μη δανείζονται όλο το χρόνο». Το πρωί έπρεπε να τους κάνει το ποδαρικό κάποιος άλλος από ξένο σπίτι. Γι’ αυτό και φώναζαν κάποιο αγόρι ή κοπελίτσα της γειτονιάς, που θα περνούσε με το δεξί πόδι το κατώφλι της πόρτας, γιατί το μωρόν ανημάρτετον έν’. Και τότε το κερνούσαν γλυκά, λεφτά και διάφορα δώρα.\nΣτα ορεινά χωριά της Τραπεζούντας τα παιδιά, κρατώντας καλαντοκούρια στα χέρια, γύριζαν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν:\nΑρχή κάλαντα, αρχή του χρόνου.\nΑρχή μήλον έν’, αρχή κυδών’ έν’,\nΑρχή βράσανον το μυριγμένον.\nΕμύριστεν ατ’ ο κόσμος όλεν,\nεμύριστεν α κι ο βασιλέας,\nγια μυρίστ’ ατο και συ αφέντη μ’.\nΆι αφέντη μ’ καλέ μ’ αφέντη μ’\nεσύ ’ς σο ταρέσ’ κι εγώ ’ς σην πόρταν,\nφέρον το φετίρ’, θέλω να πάγω.\nΟι νοικοκυρές τους έδιναν τσίρια, λεπτοκάρυα και παράδας. Στην Κερασούντα, όπως μου ’λεγε ο Σταύρος Κεσσόπουλος, που μένει στη Νέα Πεντέλη, όσα παιδιά ήταν τσιράκια (μαθητευόμενα) σε αφεντικά έφτιαχναν στεφάνια από δάφνες ή ελιές και στο κάθε φύλλο κολλούσαν από ένα φουντούκι. Στη μέση του στεφανιού κρεμούσαν ένα πορτοκάλι με μια ασπροκόκκινη κλωστή. Όλα αυτά, αφού τα χρύσωναν με βαράκι, τα ’δεναν με μια κορδέλα, δεμένη σε φιόγκο, και τα πήγαιναν στο αφεντικό, για τα «χρόνια πολλά».


ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ της Φλώρινας και Καστοριά στα κομμάτια τους που δεν έχουν κτηματογραφηθεί κατά το παρελθόν. | Εφημερίδα Κοζάνη efkozani.gr kozani ειδήσεις μικρές αγγελίες δυτική μακεδονία\nHome Εμπορικός Οδηγός Ειδήσεις ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ της Φλώρινας και Καστοριά στα κομμάτια τους που δεν έχουν κτηματογραφηθεί κατά το παρελθόν.\nΠολικές θερμοκρασίες στη Δυτική Μακεδονία. -20 στην Φλώρινα και στα Γρεβενά. -13 η ελάχιστη στην Κοζάνη


Το Wolfenstein: Youngblood θα έχει "Open-ended Level Design" [UPDATE] - Alt-Tab\n[ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ] Η Machine Games και η Arkane Studios, σε συνεργασία με την Sony Playstation δημοσίευσαν ένα νέο σύντομα gameplay trailer για το παιχνίδι:\n[ΑΡΧΙΚΟ] To Wolfenstein: Youngblood πλησιάζει όλο και περισσότερο και ήδη η MachineGames, με την βοήθεια του Playstation και της Bethesda, άρχισε να δίνει στην δημοσιότητα όλο και περισσότερες πληροφορίες για τον τίτλο.\nΑν και θα κάνουμε καιρό να δούμε πιο συγκεκριμένες αναρτήσεις από την ομάδα, η Sony μέσω του επίσημου PlayStation Magazine τεύχους του Ιουλίου 2019 (Τεύχος 162), πήρε συνέντευξη από την ομάδα και πιο συγκεκριμένα από τον παραγωγό του παιχνιδιού Jerk Gustafsson ο οποίος αποκάλυψε ότι ο σχεδιασμός των επιπέδων θα έχει αρκετές ομοιότητες με εκείνους άλλων παιχνιδιών όπως της σειράς Dishonored.\nΟ Jerk δήλωσε:\nΠιστεύω ότι οι παίκτες θα δουν πολλές ομοιότητες με το σχεδιασμό των επιπέδων σε παιχνίδια όπως τα Dishonored, έτσι μπορεί να είναι λίγο διαφορετική εμπειρία, αλλά μπορεί να οφελήσει και το παιχνίδι, ειδικά όταν πρόκειται για την εύρεση διαφορετικών τρόπων να προσεγγίσετε ένα σενάριο μάχης ή μια αποστολή.\nΗ ανοιχτή δομή και το co-op την κατέστησαν έκαναν την αφήγηση λίγο πιο δύσκολη. Νομίζουμε ότι έχουμε μια ισχυρή ιστορία, αλλά είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που κάναμε πριν. Είναι λίγο ελαφρύτερη, όχι μόνο σε τόνο αλλά και όταν πρόκειται για το περιεχόμενοτ ης και νομίζω ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη αλλαγή σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους: η καμπάνια είναι λίγο μικρότερη αλλά ο χρόνος παιχνιδιού είναι μεγαλύτερος.\nΟι παίκτες θα μπορούν να παραμείνουν στο παιχνίδι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα προσθέσουμε επιπλέον side-missions και νέες προκλήσεις μόλις ολοκληρωθεί η εκστρατεία. Υπάρχουν πολλές περισσότερες δραστηριότητες και αποστολές που μπορείτε να κάνετε στο Wolfenstein: Youngblood, σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια της σειράς.\nΜε τα παραπάνω λεγόμενα δεν είναι απίθανο να έχουμε στα χέρια μας ένα ακόμα ‘Live Service’ παιχνίδι με αρκετά Microtransactions και έμφαση στην ποσότητα.\nΗ ομάδα στράφηκε μέτα στο Reddit, όπου διεξήγαγε ένα Reddit AMAστο οποίο ανέλυσε μερικά στοιχεία του Co-op, αλλά και το γεγονός ότι το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει στο Bethesda Store και στο Steam.\nΠιο συγκεκριμένα, ο John Jennings, υπεύθυνος παραγωγής και τεχνολογίας της MachineGames, είπε:\nΜπορώ να απαντήσω σε αυτό. Όχι, το παιχνίδι δεν θα είναι αποκλειστικότητα του Epic Store.\nΕνώ για το Co-op γράφει:\nTo Youngblood σίγουρα θα διατηρήσει τον πυρήνα του Wolfenstein. Η δολοφονία των Ναζί σε πνεύμα συνεργασίας είνα κάτι πραγματικά διασκεδαστικό και οι κόρες του B.J. δείχνουν πραγματικά ότι το μήλο δεν πέφτει μακριά από το δέντρο.\nΗ αδελφή μας θα έρχεται μαζί μας ως ΑΙ σύντροφος όταν παίζουμε μόνοι μας.\nΥπάρχουν ικανότητες που χωρίζονται, αλλά εισαγάγουμε επίσης κάτι που καλούμε ‘Pep Signals’ τα οποία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να στηρίξετε την αδελφή σας κατά τη διάρκεια της μάχης δίνοντας καλύτερα στατιστικά ή αναπληρώνοντας λίγηα από την χαμένη υγεία μας.\nTo Wolfenstein: Youngblood αναμένεται να κυκλοφορήσει για PlayStation 4, Xbox One, Switch, και PC στις 26 Ιουνίου 2019.


Hacking-Unix-Linux-OpenSource σε "κομπιουτερίστικες" ταινίες | OSarena\nΑρχική >Hacking-Unix-Linux-OpenSource σε "κομπιουτερίστικες" ταινίες\nHacking-Unix-Linux-OpenSource σε "κομπιουτερίστικες" ταινίες\nΥποβλήθηκε από constantinos στις Δευ, 20/05/2013 - 20:33.\nOι αξίες της κοινότητας των hackers είναι μια «γενική κοινωνική πρόκληση» που στόχο της έχει "το να πείσει τον καθέναν να συμμετέχει στο δίκτυο και να επωφεληθεί από αυτό, να αισθάνεται υπεύθυνος για μακροπρόθεσμες συνέπειες της κοινωνίας της δικτύου, και να βοηθήσει άμεσα όσους έχουν μείνει στο περιθώριο της επιβίωσης"\nΈχουμε αναφερθεί στο παρελθόν στο θέμα του Hacking και των Hackers, με μια σειρά από άρθρα, τα οποία παραθέτω στο τέλος του άρθρου, ώστε να μην επιμηκυνθεί ο πρόλογος. Στη σημερινή εποχή ο,οτιδήποτε μπορεί να μετατραπεί σε ψηφιοποιημένη πληροφορία.\nΤο σύνολο σχεδόν της ανθρώπινης μνήμης και γνώσης ρέει στα σύγχρονα δίκτυα επικοινωνιών. Η ελεύθερη ροή και η πρόσβαση σε αυτή αποτελεί προαπαιτούμενο και εγγύηση για την ανάπτυξη της ανθρώπινης δημιουργικότητας, την παραγωγή ουσιώδους και αδέσμευτης γνώσης και πολιτισμού, την κοινωνική απελευθέρωση και τη γενικότερη ανθρώπινη πρόοδο. Όπως αναφέρει και το Ομότιμο Μανιφέστο:\nΟ πολιορκητικός κριός του πλήθους, είναι τα Κοινά της Πληροφορίας.\nΌλα αυτά λοιπόν, ήταν αδύνατο να μείνουν έξω από τη σφαίρα του Hollywood. Έγιναν αρκετές ταινίες, με θέμα το hacking και τους υπολογιστές, φυσικά στις περισσότερες κυριάρχησε το life-styling με πολλά κλισέ και σε μερικές περιπτώσεις αρκετή "αμερικανιά", ίσως και σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις να είχαμε και κάποιες ενστάσεις για κάποια από τα νοήματα που περνάει, τα οποία δεν είναι και τόσο αντικειμενικά.\nΣε γενικές γραμμές όμως, δίνεται κάποιο νόημα και εξαρτάται πως θα το δει κάποιος. -Έχουμε αναφερθεί ξανά σε κάτι αντίστοιχο, με το παρόν άρθρο, τ' οποίο αφορά το Unix και το Hacking, στις ταινίες:\nTo Unix στις ταινίες!\nΠιο κάτω θα δούμε εικόνες, από κάποιες εξ' αυτών των ταινιών, όπου φαίνεται καθαρά η χρήση Unix/Linux, Hacking, καθώς και αναφορές στον Ανοιχτό Κώδικα (μα σε καμία περίπτωση δεν αναφέρεται ο Ελεύθερος Κώδικας). Αν και θα μπορούσαν να μπουν αρκετές ταινίες, (κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα Matrix και Tron), προτιμήθηκαν, λιγότερο... φουτουριστικός ταινίες, με πιο άμεση και οικεία προσέγγιση. Οι πιο ενδεικτικές ταινίες του είδους, είναι, η θα μπορούσαμε να την πούμε τριλογία, των (με χρονολογική σειρά): Hackers, Takedown, Antitrust. Άλλωστε, το hacking δεν φοβίζει μόνον, για τις μέχρι τώρα δράσεις και χρήσεις του. Φοβίζει κυρίως για τις απέραντες δυνατότητες που προσφέρει και για τους κινδύνους που εγκυμονεί, πέρα από τα όρια των όσων έχουν αναπτυχθεί μέχρι σήμερα. Οι κίνδυνοι αυτοί σχετίζονται με τις διεθνείς επικοινωνίες και συγκοινωνίες, με την εθνική άμυνα, με την ιδιωτική ζωή και το απόρρητο. Ή μήπως και με την πιθανότητα να μείνει γυμνή η εξουσία και η αυθαιρεσία;\nΣτη πραγματικότητα, το hacking μπορείτε να το βρείτε στα υψηλότερα επίπεδα κάθε επιστήμης ή τέχνης\nΟ Milo Hoffman είναι ένας νεαρός ταλαντούχος προγραμματιστής που μαζί με τον φίλο του Teddy κάνουν τα δικά τους όνειρα για το μέλλον της πληροφορικής. Και ενώ είναι ορκισμένος εχθρός των μονοπωλίων της πληροφορικής. Μια μέρα, όμως, δέχεται μία πρόταση που είναι αδύνατον να αρνηθεί.\nΟ Gary Winston, είναι πρόεδρος και ιδρυτής της εταιρίας NURV, μιας εταιρίας που ετοιμάζει ένα πρόγραμμα που θα καταπλήξει τον κόσμο. Για να είναι όμως έτοιμο έγκαιρα η βοήθεια του Milo είναι απαραίτητη. Εκείνος παίρνει τη σκληρή απόφαση να εγκαταλείψει τον Teddy και να αφοσιωθεί στο Synapse, το πρόγραμμα που ετοιμάζει η NURV. Όταν o Teddy βρίσκεται δολοφονημένος, διάφορες υποψίες αρχίζουν να τον ανησυχούν. Τι ρόλο παίζουν άραγε οι δύο γυναίκες της ζωής του; Είναι πράγματι ειλικρινή τα αισθήματά τους ή πρόκειται απλά για κατασκόπους;\n[δείτε ακομα, σχετικά με το Antitrust: Antitrust… μια προφητική ταινία για τα σχέδια της Microsoft]\n-Διάφορες λεπτομέρειες όταν ο υπολογιστής είναι δράση και φαίνεται το Unix με εντολές του, είναι οι ακόλουθες:\n-Εδώ βλέπουμε τον σπάσιμο του κώδικα του προγράμματος (Synapse) της εταιρείας και την δημοσίευση του στο διαδίκτυο:\n-Και φυσικά η σχετική και άχρωμη (από τον ηθοποιό) ατάκα, στο τέλος της ταινίας:\nΗ πρόσβαση στους υπολογιστές -και οτιδήποτε θα μπορούσε να σε διδάξει κάτι για τον τρόπο που ο κόσμος λειτουργεί- πρέπει να είναι απεριόριστη και απόλυτη\nΗ ταινία είναι βασισμένη στον έναν και μοναδικό πασίγνωστο phreaker της εποχής μας, τον Kevin Mitnick. Στην ταινία διαδραματίζεται το κυνηγητό του FBI προσπαθώντας να πιάσει τον Kevin, με τον τελευταίο να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του αλλά και τεχνικές social engineering (phising) για να τους ξεφεύγει. Η πραγματική καταδίωξη του Mitnick αρχίζει όταν τραβάει την προσοχή ενός άλλου hacker, τον Tsutomu Shimomura. Σε συνεργασία με τις Αρχές και τον John Markoff, ο Shimomura προσπαθεί να εντοπίσει τα ίσχνη του πιο περιβόητου καταζητούμενου στις ΗΠΑ, όταν δύο χρόνια μετά εισβάλουν στο διαμέρισμά του.\nΤο τρομακτικό με την όλη υπόθεση είναι πως η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και πως όλα τα hacks και τα τρικ που σκαρφίζεται ο Mitnick για να προσπεράσει τις δικλείδες προστασίας τα είχε όντως πραγματοποιήσει.\nΗ ταινία που δεν έγινε ποτέ. Από τις πρώτες ημέρες παραγωγής της γνωστά περιοδικά και εφημερίδες αμφισβήτησαν την ύπαρξή της. Παρόλα αυτά, το "Takedown" βασισμένο σε βιβλίο των Tsutomu Shimomura (υπεύθυνος ασφαλείας Η/Υ) και John Markoff (δημοσιογράφος), ήταν έτοιμο το 1999. Όμως καθυστέρησε να προβληθεί στις αίθουσες του κόσμου επειδή έπρεπε πρώτα να αποφυλακιστεί ο κατηγορούμενος Kevin Mitnick, πάνω στον οποίο βασίστηκε η ταινία. Η ιστορία είναι πραγματική αν και στην ταινία υπάρχουν και φανταστικά μέρη για να προστεθεί δράση και αγωνία. Ο γνωστός πια "hacker", επιτίθεται στον υπολογιστή του Shimomura (συγγραφέα του βιβλίου) και αποκτάει αρχεία που δεν έπρεπε.\nΈτσι αρχίζει ένα ανθρωποκυνηγητό από το FBI και την ομάδα του Tsutomu για την εύρεση και φυλάκιση του Mitnick. Βλέπουμε τους ηθοποιούς Skeet Ulrich και Russell Wong να έχουν πραγματικά συλλάβει το ρόλο τους και να δημιουργούν ένα υπερθέαμα ρεαλισμού και περιπέτειας. Ξεκινάμε με τον Kevin να είναι ελεύθερος με αναστολή από την τελευταία του κάθειρξη (ναι, είχε συλληφθεί και άλλες φορές στο παρελθόν!), χωρίς όμως να έχει βάλει μυαλό. Η αστυνομία προσπαθεί να τον παγιδέψει αλλά εκείνος, χρησιμοποιώντας τα κόλπα social engineering για τα οποία είναι γνωστός από τα βιβλία του, πετυχαίνει πάντα αυτό που θέλει. Κάποια στιγμή καταφέρνει να εισβάλλει στον υπολογιστή του “security expert” Shimomura από όπου, εκτός από τα απλά αρχεία, παίρνει και ένα περίεργο κωδικοποιημένο πρόγραμμα. Ο Tsutomu από εκεί και πέρα βάζει σκοπό της ζωής του να συλλάβει τον Kevin πριν η κατάσταση ξεφύγει κι άλλο από τον έλεγχο.\nΗ ταινία περιλαμβάνει αρκετά φανταστικά στοιχεία (όπως την τυχαία συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών πριν τη σύλληψη, που δε συνέβη ποτέ) όμως σε γενικές γραμμές έχει κάποιο βασικό “ρεαλισμό” όσο αφορά τα υπολογιστικά συστήματα που παρουσιάζονται. Με άλλα λόγια, τα τηλεφωνικά καλώδια είναι συνήθως συνδεδεμένα στα PC όταν επιχειρούν dialup access και ο κώδικας της C που εμφανίζεται ίσως και να γινόταν compile :) Δυνατός ο τελευταίος διάλογος Kevin-Tsutomu στη φυλακή, ο οποίος κλείνει με πολύ ώριμο τρόπο την ταινία.\n-Με το που πέφτουν ακομα οι τίτλοι αρχής, σε βάζει στο νόημα:\n-Κάτι ανάμεσα σε Unix και DoS, μα όπως και να έχει ο user την πάτησε:\n-Καλοί οι hackers, μα οι εταιρείες, τα κάνουν όλα, για έναν απώτερο σκοπό, για το καλό μας (κουτά), ασχέτως του τρόπου:\n-Κοινώς γνωστό και απλό, όταν μιλάμε για πειρατεία και επιθέσεις (ας μη παραμυθιαζόμαστε από τους κάθε ψευτο-Anonymous που διαλαλούν από πριν που και τι θα "χτυπήσουν"):\n-Νοσταλγική γραμμή εντολών:\n-Η οπτική του hacker και του cracker, από την πλευρά, ενός στελέχους πολυεθνικής:\n-Η οπτική του hacker, ασχέτως πλευράς, για όσους δεν καταλαβαίνουν την πληροφορική και τους υπολογιστές:\n-Οπτική του hacker/"τρομοκράτη" συνέχεια:\n-Ένας σημαντικός, ίσως ο πιο σημαντικός (ο ίδιος ο σκοπός) του γιατί κάνει κάτι, κάποιος hacker (ασχέτως πλευράς):\n-Και γιατί να δημοσιεύσει στοιχεία, κάποιος "τρομοκράτης/hacker" (κατά την κυβέρνηση);:\n-Πως θα σκεφτόταν ένας hacker, να παγιδεύσει κάποιον άλλον;:\n-MME, Νομοθεσία, κυβέρνηση, αποφάσισαν (και στιγμάτισαν, εκφοβίζοντας τους υπόλοιπους):\nΟ κόσμος είναι γεμάτος από διασκεδαστικά προβλήματα που περιμένουν να λυθούν. Οι hackers εξερευνούν και τους αποκαλούμε εγκληματίες. Αναζητούν τη γνώση και τους αποκαλούμε εγκληματίες.\nΗ πιο γνωστή και πολυσυζητημένη ταινία για υπολογιστές των '90s. Παρουσιάζει την αμερικανική "υποκουλτούρα" της hacking και phreaking σκηνής, έχοντας σαν βάση βιβλία προς wannabe-hackers και το γνωστό "Manifesto" του Mentor.\nΜερικοί από εσάς ή τουλάχιστον όσοι συχνάζετε σε underground hacking forums, θα έχετε δει εκφράσεις και usernames του τύπου: ZeroCool, AcidBurn, Hack the Planet κλπ. Η ταινία Hackers από την οποία προήλθαν όλα αυτά, προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1995 έχει να κάνει με έναν πιτσιρικά ο οποίος γεννήθηκε με το μικρόβιο της πληροφορικής. Το σκηνικό η Νέα Υόρκη, όπου ένας δεκαοχτάχρονος μαθητής μετά από δικαστική ποινή, εξ αιτίας ενός ιού που είχε κάποτε κατασκευάσει, είχε απομακρυνθεί από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τώρα επιστρέφει στην παλιά του τέχνη και τον υπολογιστή του, για να ανακαλύψει πως δεν είναι πια όσο μόνος νόμιζε.\nΜαζί με τους νέους φίλους του θα προσπαθήσουν να σταματήσουν έναν δολοφονικό ιό που σχεδιάστηκε από κάποιον "κυβερνοπειρατή" της "σκοτεινής πλευράς". Η ταινία είναι πολύ ευχάριστη, με κάλο soundtrack και ενδιαφέρον σενάριο (που σύντομα μετά έγινε και βιβλίο). Δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να νομίσει οποιοσδήποτε πως ότι παρουσιάζεται εκεί είναι δυνατόν να συμβεί, επειδή τίποτε δεν είναι όσο απλό φαίνεται.\nΟ Jonny Lee Miller, γνωστός από το Trainspotting και η τώρα πια διάσημη Angelina Jolie (Bone Collector, Gone in 60 seconds), ενσαρκώνουν τους βασικούς hackers της ταινίας, ενώ εμφανίζονται μαζί τους και άλλα γνωστά ονόματα όπως ο Matthew Lillard (Scream) και άλλοι. Αυτή η ταινία δεν άρεσε σε κάποιους οι οποίοι την πήραν πολύ στα σοβαρά και λίγο καιρό μετά την προβολή της στις αμερικάνικες αίθουσες, φρόντισαν να αλλάξουν (παρανόμως) την επίσημη σελίδα της. Η υπεύθυνη εταιρία δε λυπήθηκε καθόλου (=διαφημιστική ευκαιρία), αφού φρόντισε να κρατήσει τη διαφοροποιημένη σελίδα στο on-line αρχείο της. Αρκετά γλυκανάλατη και με δόσεις αληθοφάνειας (και όχι πάντα αλήθειας), είναι σα σύνολο μια ευχάριστη ταινία, λαμβάνοντας υπόψη πως έχει έντονα αμερικάνικα πρότυπα και τα κλασσικά κλισέ.\n-"Η αρχή, αμέσως μετά από μια δυναμική έφοδο των δυνάμεων καταστολής στο σπίτι του "hacker/τρομοκράτη", δίνει το σαφές στίγμα, για το πως τον παρουσιάζει το σύστημα, ο νόμος,και τα υπόλοιπα:\n-Δεκαετία του 90 και το Unix ήταν κυρίαρχο, πως λοιπόν να μη γίνει και άμεση αναφορά;:\nΓια να κάνεις τη φιλοσοφία του Unix δικαίωμα, θα πρέπει να έχεις αυτήν την στάση. Ή εάν κάπου στο δρόμο έχεις ξεχάσει την ουσία, να την ανακτήσεις. Θα πρέπει να νοιάζεσαι. Θα πρέπει να παίζεις. Θα πρέπει να είσαι πρόθυμος να εξερευνήσεις. Eric Raymond\n-Η ακόμα και... μελλοντικές μελλοντικές τεχνολογικές "προβλέψεις":\n-Το κάθε τι που κλειδώνει, ξεκλειδώνει. Σωστά; Πως αρχίζεις όμως;:\n-Δεκαετία 90, μη το ξεχνάμε και η ανακάλυψη πως κάποιος hacker μπήκε στο σύστημα (ελέγχου κυκλοφορίας, στο συγκεκριμένο):\n-Και τι είναι επίσης σημαντικό για έναν hacker, όταν χτυπάει κάποιον μεγάλο στόχο; Μα φυσικά, ν' αφήσει την "ταυτότητα" του:\n-Οι hackers, είναι "κακοί", επειδή::\n-Έτσι τουλάχιστον, λένε κάποιοι:\n-Και πως όχι, αφού η ηθική διαφέρει: :\n-Και όπως πάντα, είναι θέμα οπτικής:\n-Και βέβαια, ποιος μιλάει για θεμιτά μέσα;. Μα και πάλι έχει σημασία η πλευρά:\n-Ηθική και όρια; Μέσα από ένα Μανιφέστο που είναι άκρως αντίθετο με την "ηθική" της εξουσίας:\n-Έχει φυσικά, εξελιχτεί από τότε:\n-Έτσι κι' αλλιώς, το θέμα έχει να κάνει, με τον ποιος δημιουργεί τους νόμους:\n-Kαι εκεί χάνεται η ηθική, προκαλώντας "ευθύνες το αυτονόητο:\n-Μα αυτοί που έχουν την ηθική, έχουν και ότι αυτή συνεπάγεται, όπως αλληλεγγύη (μα και το Διαδίκτυο):\n-Κλείνοντας, ίσως θα ήταν καλό, να συγκρατήσουμε αυτό:\nΕνδεικτικό το παραπάνω δείγμα και ο καθένας, βλέπει τα πάντα (όχι μόνο τον hacker) με την δική του οπτική (η συμφέροντα η σαν θύμα προπαγάνδας). Όπως λέει ο "Bill Gates", στο Antitrust:\nΕίμαστε όλοι κώδικας. Δυαδικοί. Η το 0 η το 1.\nΕίναι ετσι τελικά; Kαι για να προλάβω ερωτήσεις, ναι, τις ταινίες μπορεί να τις βρει όποιος θέλει στο διαδίκτυο, καθώς και ελληνικούς υπότιτλους για όλες.\nH (τυχαία) σειρά με κάποια προηγούμενα άρθρα σχετικά με το Hacking και τους Hackers:\nΗ ηθική του Hacker: Δόκιμο η αδόκιμο;\nΟ ρόλος του Linux στην Κουλτούρα των Hackers\nΑχ αυτοί οι Hackers!\nΚυβερνοεπιθέσεις σε τράπεζες και στο οικονομικό κατεστημένο\nΚυβερνοεπιθέσεις: Η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια, λένε οι ΗΠΑ\nHacking στον ανθρώπινο εγκέφαλο; Και όμως, ναι! [osarena X-Files]\nΜεγαλώνοντας Την Επόμενη Γενιά Χάκερ Του Ανοιχτού Κώδικα\nHack The Life: Tι είναι- πως δημιουργήθηκε\nΣτα πληκτρολόγια αδέλφια. Έχουμε (κυβερνο) πόλεμο!\nZero: Ντοκιμαντέρ για το Hacking στην Ελλάδα\nΜανιφέστο Αντάρτικου Ανοικτής Πρόσβασης (Aaron Swartz memorial)\nΠοιός σκότωσε τον Aaron Swartz;\nοmnia sunt communia – όλα είναι κοινά\nΠερισσότερα, στο thread: Χακτιβισμός.\nRemma (χωρίς επαλήθευση) Μάιος 21, 2013 02:33 ΠΜ\nΞέχασες να βάλεις το "The Social Network" :P\nNekysNemia (χωρίς επαλήθευση) Μάιος 21, 2013 03:33 ΠΜ\nΣτο "swordfish" ένας χάκερ ονομάζεται "Τορβαλντς" και τα κοινά δεν περιορίζονται μόνο στο όνομα του. Θεωρώ ότι αξίζει αναφοράς. Στο Matrix όταν παραβιάζουν το power grid εκμεταλεύονται μια τρύπα του 1999 στο openssh για να αποκτήσουν πρόσβαση και να το ρίξουν. Βέβαια η τρύπα είχε "κλείσει" πριν γυριστεί καν η σκηνή. Θυμάμαι αμυδρά και κάνα-δυο b-movies (δε θυμάμαι τίτλους) με το y2k bug και κάτι linux geeks που "σώζουν" τον κόσμο, κλπ κλπ. Αν θυμηθώ, θα τις γράψω.\nconstantinos Μάιος 21, 2013 23:43 ΜΜ\nΟύτε το swordfish, ούτε άλλη ταινία, αποδίδουν το πνεύμα του χακερ. Το swordfish και το sneakers, είναι σε άλλο επίπεδο και μακρυά από την χακερ κουλτούρα, την οποία έστω και μερικώς αγγίζουν μόνοι οι τρεις πιο πάνω, καθώς και τα Matrix, Tron.\nΣτη συγκεκριμένη ταινία, εμφανίζεται πράγματι στην αρχή ένας Φιλανδός χακερ ονόματι Τορβαλντς, τον οποίον και έφαγαν νωρίς-νωρίς, μέσα στο τμήμα που κρατούταν.


Ευριπίδου 26, Περιστέρι 121 33, Αττικής\nΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Ν ΖΑΓΚΟΥΒΑ - KATIA HAIR STYLING\nΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ!!!!!\nΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ ΚΑΤΙΑ hair styling παρεχει ολοκληρωμενες υπηρεσιες που αφορουν τα μαλλια καθως και υπηρεσιες υψηλου επιπεδου.Σε ενα φιλικο περιβαλλον θα βρειτε επωνυμα προιοντα επαγγελματικης περιποιησης για τα μαλλια, αλλα και επιλεγμενα μπιζου και αξεσουαρ!!! Σας περιμενουμε!!! Τα προιοντα μας ειναι Schwarzkopf-Wella!!!!!!!\nΕυριπίδου 26, Περιστέρι, 12133, ΑΤΤΙΚΗΣ\nKATIA HAIR STYLING,\nΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Ν ΖΑΓΚΟΥΒΑ (+)


δάσκαλος Taboo Sex\nΗ καταπληκτική μαμά είναι καθηγητής αποπνικτικός\nΡώσος καθηγητής & Dude\nΤαμίλ τραχύ σεξ με καθηγητή\n2803\t100% 10:13\nΕφηβικός φοιτητής που χύνεται από τον καθηγητή ταμπού\nΟ καθηγητής της Ακαδημίας Mommysgirl Κάνει τη Μητέρα + Έφηβος Βημάτων Τρώει την Κολπική της\nΕίναι απαραίτητο να έχουμε δάσκαλος ταμπού σεξ βίντεο στο FamilyPorner! Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε κάθε ετικέτα που σχετίζεται με την οικογένεια, ώστε να μπορείτε να επιλέξετε από τεράστιο όγκο, συμπεριλαμβανομένων δάσκαλος πορνό! Μπορεί να φαίνεται ότι το ταμπού πορνό έχει να κάνει με τη μαμά με τον γιο, τον μπαμπά με την κόρη ή την αδελφή με τον αδελφό. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν κάτι συγκεκριμένο. Θέλεις να δεις την αδερφή να πιαστεί να βγαίνει από το αδερφό του; Μπορείτε, επειδή διαθέτουμε τεράστια βάση δεδομένων για οικογενειακές ετικέτες και μπορείτε να φιλτράρετε ό, τι θέλετε με αυτόν τον τρόπο. Σε αυτήν την περίπτωση, μάλλον είστε ψάχνει για δάσκαλο ταμπού πορνόέτσι δεν είναι; Λοιπόν, έχουμε ακριβώς αυτό που ψάχνετε σε αυτήν την ίδια σελίδα. Απολαύστε δάσκαλο και χαρούμενος χτύπημα!


Με τη Σοφία | Protagon.gr\nTι θα κερδίσεις αν αντιδράσεις; Θα χάσεις τη δουλειά σου, θα δυσκολευτείς να βρεις άλλη, θα μείνεις χωρίς χρήματα, χωρίς σπίτι και ένας σωρός από κακοτοπιές σε περιμένουν\nIωάννα Μπαρκούζου 18 Ιανουαρίου 2021, 16:45\nΗ Σοφία Μπεκατώρου αποκάλυψε μια εμπειρία που είχε στοιχειώσει την ζωή της. Υπέστη σεξουαλική κακοποίηση. Από αυτές που συμβαίνουν συχνά στις ζωές των γυναικών. Τίποτα σοκαριστικό, τίποτα καινούργιο. Με τα γυναικεία σώματά να αντικειμενοποιούνται σεξουαλικά οι άντρες ασκούν την σεξουαλική κακοποίηση με την ίδια ευκολία που κάποιος τσιμπάει τις πατάτες από ένα πιάτο που δεν είναι δικό του, κλέβει τον αναπτήρα ενός άλλου, δηλαδή είναι μια πράξη που καλό θα ήταν να αποφύγει κανείς αλλά δεν χάθηκε και ο κόσμος. Για αυτό το λόγο δεν υπάρχουν τα γυναικεία σώματα; Για να ικανοποιούν τις σεξουαλικές ορέξεις των εκάστοτε ανδρών που θα βρεθούν στο διάβα τους;\nΣτο ντοκιμαντέρ του Σκορτσέζε στο Netflix, Let’s Pretend It’s A City, η Φραν Λίμποβιτς (η φανταστική Φραν Λίμποβιτς) μιλάει μεταξύ άλλων και για το κίνημα #metoo το οποίο ξεκίνησε στην Αμερική με το σκάνδαλο Γουάινσταϊν και άλλαξε πολλά. Σύμφωνα με τη Φραν Λίμποβιτς για τις γυναίκες υπήρχε ένα «πριν» και ένα «μετά» αυτού του κινήματος. Το «πριν» ήταν ότι όλες οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις στον εργασιακό χώρο (και όχι μόνο) θεωρούνταν κανονικότητα. Όλοι το ήξεραν. Όλοι ξέρουν. Οπότε τι θα κερδίσεις αν αντιδράσεις; Θα χάσεις την δουλειά σου, θα δυσκολευτείς να βρεις άλλη, θα μείνεις χωρίς χρήματα, χωρίς σπίτι και ένας σωρός από κακοτοπιές σε περιμένουν. Και έτσι ολόκληρες γενιές γυναικών σιωπούσαν κληροδοτώντας με αυτό τον τρόπο την κακοποίηση στις επόμενες γενιές.\nΤο κίνημα αυτό όμως βοήθησε να αλλάξει αυτή η διαδοχή, οι γυναίκες μίλησαν και έπεσε φως πάνω σε ιστορίες που κυλούσαν μόνο από στόμα σε στόμα. Βοήθησε ακόμα τις γυναίκες που δεν είχαν «φωνή», τις καθαρίστριες, τις σερβιτόρες και όλες αυτές που η κακοποίησή τους δεν ενδιέφερε κανέναν και δεν υπήρχε κανείς να τις στηρίξει. Γιατί πλέον υπήρχαν επιπτώσεις. Η κακοποίηση έφερνε επιπτώσεις στον θύτη. Τόσο απλό. Το κύμα του #metoo ήταν μεγάλο αλλά δυστυχώς δεν έφτασε στην μικρή μας χώρα. Εδώ η Σοφία Μπεκατώρου δικάζεται από το λαϊκό δικαστήριο με αισχρές κατηγορίες που ωστόσο έχουμε συνηθίσει να ακούν τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και τις οποίες δεν έχω σκοπό να επαναλάβω. Γιατί αν η κοινωνία δεν καταδικάσει την Σοφία θα πρέπει να αποδεχθεί ότι υπήρξε λειψή και ανίκανη να την προστατεύσει, θα πρέπει να παραδεχτεί ότι γνώριζε για την Σοφία και την κάθε Σοφία και αντί να εμποδίσει την κακοποίηση της, την επέτρεψε. Η Σοφία Μπεκατώρου όμως αποφάσισε να μιλήσει, ούσα σίγουρη τι την περιμένει και να μην κληροδοτήσει στις επόμενες γυναίκες την κακοποίηση.\nΟι ιστορίες είναι πολλές εκεί έξω. Και κάθε ιστορία που ακούγεται βάζει ένα κρίκο στην αλυσίδα που δημιουργείται, αυτή την αλυσίδα που θα χωρίσει το πριν από το μετά. Το «μετά» που η σεξουαλική κακοποίηση δεν θα είναι κανονικότητα, θα είναι έγκλημα. Και ως έγκλημα θα φέρει τιμωρία. Μόνο για τον θύτη όχι για το θύμα.\nΗ Ανιές Βαρντά είχε πει «θα ήθελα να είμαι μια χαρούμενη φεμινίστρια αλλά δυστυχώς είμαι πολύ θυμωμένη». Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε τα καταφέρουμε Ανιές.\nΗ απλότητα και η παιδική αισθητική στα κάλαντα\nΖώντας στην εποχή της εικόνας


Ο χαρακτήρας του Χριστού | Point of view\nHome φιλοσοφία feature Ο χαρακτήρας του Χριστού\nΣτήλη Άλατος 9.5.17 φιλοσοφία , feature Edit\nΝομίζω ότι υπάρχουν πολλά σημεία στα οποία συμφωνώ με τον Χριστό, πολύ περισσότερο από εκείνους που λένε ότι είναι χριστιανοί.\nΔεν ξέρω αν θα μπορούσα να τον ακολουθήσω σε όλα, αλλά θα μπορούσα να πάω μαζί του πολύ πιο μακριά από εκείνους που ισχυρίζονται ότι είναι χριστιανοί.\nΘα θυμάστε αυτό που είπε: "Μη αντιστήναι τω πονηρώ, αλλ' όστις σε ραπίζει εις την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην".\nΑυτό δεν είναι ένας νέος κανόνας, μία νέα αρχή.\nΤο είπαν ο Λάο Τσε και ο Βούδας πεντακόσια ή εξακόσια χρόνια πριν από τον Χριστό.\nΔεν είναι όμως μια αρχή που την υιοθετούν οι χριστιανοί σαν κάτι το αυτονόητο.\nΓια παράδειγμα, δεν αμφιβάλλω ότι ο σημερινός πρωθυπουργός της Αγγλίας είναι ειλικρινής πιστός, αλλά δεν θα σας συμβούλευα να τον χαστουκίσετε.\nΑν το κάνετε, θα διαπιστώσετε ότι θεωρούσε πως η ρήση αυτή έχει μεταφορική σημασία.\nEπειτα, υπάρχει και ένα άλλο σημείο το οποίο θεωρώ έξοχο.\nΘυμάστε ότι ο Χριστός είπε "μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε".\nΔεν νομίζω ότι ο κανόνας αυτός είναι δημοφιλής στα δικαστήρια των χριστιανικών χωρών.\nΓνώρισα πολλούς δικαστές που ήσαν ευσεβείς χριστιανοί, κανένας τους όμως δεν είχε την αίσθηση ότι καταπατούσε τις χριστιανικές αρχές κατά την άσκηση των καθηκόντων του...\nΤέλος, υπάρχει άλλο ένα απόφθεγμα του Χριστού, το οποίο θεωρώ εξίσου σπουδαίο, αλλά δεν πιστεύω ότι αρέσει σε μερικούς χριστιανούς φίλους μας.\nΛέει: "ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δός τοις πτωχοίς".\nΕίναι έξοχο αλλά δεν έχει ευρεία εφαρμογή.\nΘεωρώ ότι όλα αυτά είναι ορθοί κανόνες, αν και είναι λίγο δύσκολο να τα κάνεις πράξη.\nΔεν μπορώ να πω ότι ζω σύμφωνα με αυτές τις αρχές. Αλλά, στο κάτω κάτω, δεν ισχυρίστηκα ότι είμαι ευσεβής χριστιανός.\nΑκούμε συχνά ότι δεν είναι σωστό να στρέφεται κανείς εναντίον της θρησκείας διότι η θρησκεία κάνει τους ανθρώπους ενάρετους.\nEτσι ακούω, αλλά δεν το βλέπω.\nΓνωρίζετε ασφαλώς την παρωδία αυτού του επιχειρήματος στο έργο του Σάμιουελ Μπάτλερ Eριγουον (Erewhon), θα θυμάστε ότι στο Eριγουον υπάρχει κάποιος Χιγκς που φτάνει σε μια μακρινή χώρα και αφού μείνει εκεί για κάμποσο καιρό, το σκάει με έναν αερόστατο.\nΕίκοσι χρόνια αργότερα επιστρέφει σε αυτή τη χώρα και διαπιστώνει οτι οι κάτοικοί της έχουν μία νέα θρησκεία όπου λατρεύουν τον ίδιο με το όνομα "Ο Υιός του Hλιου".\nΛένε ότι ανελήφθη εις τους ουρανούς.\nΜαθαίνει ότι τις προσεχείς ημέρες είναι η εορτή της Αναλήψεως και ακούει τους καθηγητές Χάνκυ και Πάνκυ να λένε μεταξύ τους ότι ποτέ δεν είδαν τον Χιγκς με τα ίδια τους τα μάτια και ελπίζουν να μην τον δουν ποτέ.\nΟ Χίγκς εξοργίζεται, τους πλησιάζει και τους λέει: "Θα ξεσκεπάσω όλη αυτή την απάτη και θα πω στο λαό του Εριγουον ότι εγώ είμαι, ο Χιγκς, ένας κοινός άνθρωπος που πέταξα με ένα αερόστατο".\nΑυτοί του απαντούν: "Δεν πρέπει να το κάνεις αυτό διότι όλοι οι ηθικοί κανόνες εδώ στηρίζονται σε αυτόν τον μύθο και αν μάθουν ότι δεν ανελήφθη στους ουρανούς, θα γίνουν όλοι τους κακοί".\nΟ Χίγκς πείθεται και αναχωρεί χωρίς άλλη συζήτηση.\nΑυτή είναι η βασική ιδέα -ότι αν δεν ήμασταν χριστιανοί, θα ήμασταν όλοι κακοί.\nΜου φαίνεται ότι όσοι το υποστήριξαν αυτό ήταν, στην πλειοψηφία τους, εξαιρετικά κακοί.\nΦαίνεται περίεργο αλλά όσο πιο έντονη είναι η θρησκευτική ζωή σε μία εποχή και όσο πιο βαθιά η δογματική πίστη, τόσο και μεγαλύτερη η σκληρότητα και χειρότερα τα πράγματα.\nΣτις αποκαλούμενες εποχές της πίστης, όταν οι άνθρωποι πίστευαν απόλυτα στη χριστιανική θρησκεία, υπήρχε η Ιερά Εξέταση των βασανιστηρίων.\nΕκατομμύρια άτυχες γυναίκες κατηγορήθηκαν ότι ήσαν μάγισσες και κάηκαν ζωντανές.\nΠολλοί άνθρωποι υπέστησαν τα πάνδεινα στο όνομα της θρησκείας.


Σερβία: Τριπλασιασμός των νέων κρουσμάτων | Ανθρώπινα Νέα\nΣερβία: Τριπλασιασμός των νέων κρουσμάτων\nΣτη Μόσχα, οι Ταλιμπάν\nΡαγδαία αύξηση των ημερήσιων κρουσμάτων καταγράφεται στη Σερβία. Το τελευταίο 24ωρο επιβεβαιώθηκαν 7.488 κρούσματα που είναι τρεις φορές περισσότερα σε σύγκριση με τα ημερησία κρούσματα στις 3 Ιανουαρίου. Η αύξηση αυτή οφείλεται στην επικράτηση της μετάλλαξης ‘’Όμικρον” σε συνδυασμό με την χαλαρότητα που επικράτησε κατά τη διάρκεια των εορτών. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τις επόμενες ημέρες τα ημερήσια κρούσματα θα ξεπεράσουν τα 30.000 μιας και ακολουθεί η γιορτή των Χριστουγέννων που στην Σερβία εορτάζονται, σύμφωνα με το παλαιό Ιουλιανό ημερολόγιο, στις 7 Ιανουαρίου. Θετικό στοιχείο κρίνουν οι επιδημιολόγοι το γεγονός ότι οι σχολικές διακοπές παρατάθηκαν για δύο εβδομάδες και τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά έως τις 24 Ιανουαρίου, οπότε θα περιοριστεί η διασπορά της νόσου. Παρ όλα αυτά πιστεύουν ότι αν δεν υπάρξει αυστηρή τήρηση των περιοριστικών μέτρων ως προς τη χρήση μάσκας και την λειτουργία των καταστημάτων εστίασης και διασκέδασης τότε στα τέλη Ιανουαρίου η κατάσταση θα γίνει δραματική. Ανησυχία εκφράζεται και εξαιτίας του χαμηλού ποσοστού εμβολιασμών που δεν ξεπερνά το 55% ενώ μικρή είναι και η ανταπόκριση για την τρίτη δόση. Από σήμερα κάποια νοσοκομεία στο Βελιγράδι επανέρχονται σε καθεστώς Covid για να αντιμετωπιστεί το νέο κύμα της πανδημίας. Στα νοσοκομεία αναφοράς για τον κορονοϊό νοσηλεύονται 2.194 ασθενείς εκ των οποίων οι 74 είναι διασωληνωμένοι.\nΠροηγούμενο άρθροΣυρία: Επίθεση σημειώθηκε σε βάση του διεθνούς συνασπισμού\nΕπόμενο άρθροΙσπανία: Δύο νεκροί από κατάρρευση στέγης


ΘΕΜΑ: Οι πιο υγιεινές κουζίνες του κόσμου\nΟι πιο υγιεινές κουζίνες του κόσμου\t7 Χρόνια, 7 Μήνες πριν\t#3708\nταξίδι στη γεύση αποτελεί αδιαμφισβήτητα τη βασικότερη αναζήτηση για τους λάτρεις...\nτης «καλής κουζίνας».\nΤι είναι όμως αυτό που κάνει μια κουζίνα «καλή»; Είναι μόνο η απόλαυση ή μήπως και η θρεπτική της αξία; Τρεις από τις πιο υγιεινές κουζίνες του κόσμου, μάς αποκαλύπτουν τα μυστικά τους.\nΧρόνος για την δημιουργία της σελίδας: 2.47 δευτερόλεπτα


Αρχική»Κοινωνία»Εκπαίδευση»Οι ΣΥΝΕΚ Λάρισας για τη μετατροπή των 1ου Γ/Σιου – 1ου ΓΕΛ σε Πειραματικά\nΑπό REPORTER |\t 17 Μαΐου 2021 Εκπαίδευση\nΗ αλαζονεία της εξουσίας της ΝΔ δε μας εκπλήσσει σε τίποτα πλέον. Σε όλα η λογική του αποφασίζομεν και διατάσσομεν είναι η κανονικότητά της. Πρόκειται για λογική που διέπει σύγκορμο όλον τον μηχανισμό της και τις πρακτικές της.\nΤη «θαυμάσαμε» και στο ζήτημα της μετατροπής σχολείων της χώρας μας σε πειραματικά και πρότυπα. Λίγο πολύ θεσμοθέτησαν ως εξής: Αν δεν θέλουν οι σύλλογοι, παρακάμψτε τους, είπαν στα διορισμένα στελέχη τους, και από ό,τι φαίνεται έτσι κι έγινε.\nΕρήμην των συλλόγων και των πολιτών αλλάζουν τη χωροταξία των σχολείων και ανατρέπουν κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα, πετώντας έξω από τις οργανικές τους εκπαιδευτικούς, των οποίων η συμπερίληψη στο σύνολο των υπεραρίθμων επηρεάζει εν τέλει και άλλους/ες συναδέλφους.\nΗ διάχυση της έπαρσης της ΝΔ σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης και διοίκησης έγινε εμφανής και στον τρόπο με τον οποίο απαξιώθηκαν γονείς, εκπαιδευτικοί των δύο σχολείων που μετατράπηκαν σε πειραματικά, εκπρόσωποι γονέων και η ΕΛΜΕ, μαζί με εκπαιδευτικούς των εικαστικών, που πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στη ΔΔΕ Λάρισας. Το διορισμένο στέλεχος της ΝΔ στη θέση της Δ/νσης Β/θμιας Εκπ/σης Λάρισας, η κ. Ζιάκα, δεν παρουσιάστηκε ποτέ για να δώσει τις απαντήσεις που περιμέναμε όλοι/ες στα κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν στη μετατροπή των δύο σχολείων στη Λάρισα σε πειραματικά. Με ποιους όρους επιλέχτηκαν; Τι θα γίνει με το μαθητικό δυναμικό; Με ποιο δικαίωμα αλλάζει το καθεστώς εργασιακής σχέσης όλων των συναδέλφων των δύο σχολείων;\nΗ απόφαση για τη μετατροπή του 1ου Γυμνασίου και του 1ου ΓΕΛ σε πειραματικά ήταν αιφνιδιαστική, έγινε εν κρυπτώ, εισηγήτρια ήταν η ΔΔΕ και υπογραφή έβαλε η Κεραμέως. Αυτή είναι η αλήθεια όσο κι αν γίνεται προσπάθεια να συσκοτισθούν ή/και να μετακυληστούν οι ευθύνες. Ας αναρωτηθούν όλοι ποιόν τελικά εξυπηρετεί να στρέφονται τα φώτα μακριά από τις ευθύνες Υπουργείου, ΔΔΕ.\nΩς παράταξη η θέση μας είναι συγκεκριμένη, εκφρασμένη και ρητά διατυπωμένη σε δημοσιευμένες ανακοινώσεις. Στηρίζουμε τους/τις συναδέλφους μας στον αγώνα τους απέναντι στον αυταρχισμό, τον κυνισμό και την υποκρισία Υπουργείου, ΔΔΕ, που με αδιαφανή κριτήρια και ιδεοληπτική εμμονή προχώρησαν στον χαρακτηρισμό σχολείων σε πειραματικά, χωρίς να έχουν μεριμνήσει προηγουμένως για τη δημιουργία προϋποθέσεων, ώστε αυτά να λειτουργήσουν επιτελώντας τον ουσιαστικό τους ρόλο.\nΒάφτισαν πειραματικά τα σχολεία για να φαίνεται ότι υπερασπίζονται τον θεσμό, για το θεαθήναι. Η ίδρυση πειραματικών σχολείων απαιτεί χρήματα, για τις κτιριακές εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό. Αυτοί αρκέστηκαν στο να διώξουν παιδιά από το παιδαγωγικό τους περιβάλλον και εργαζόμενους/ες από τη θέση τους.\nΩστόσο δεν είδαμε καμία παράταξη να καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις της διοίκησης και δυστυχώς ΔΑΚΕ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ δεν ψήφισαν καν ανακοίνωση στην ΕΛΜΕ Λάρισας για το ζήτημα.\nΕξάλλου με το εργασιακό έκτρωμα που ετοιμάζει η κυβέρνηση έχουν αποδείξει σε όλους μας ότι υπό το πρίσμα του νεοφιλελευθερισμού τους είμαστε όλοι/ες αναλώσιμοι και αναλώσιμες.\nπειραματικά ΣΥΝΕΚ σχολεία


ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ | Ο Σπόρος\nΓια δεύτερη φορά μέσα στον Ιανουάριο ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τάραξε τα νερά του πολιτικού σκηνικού.\nΤην πρώτη η στόχευση ήταν η κυβέρνηση. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει αποτύχει σε τρεΙς τομείς: Πανδημία – Οικονομία – Ενέργεια, οπότε οι εκλογές είναι μονόδρομος. Αυτά όμως τα είπαμε σε προηγούμενο άρθρο μας.\nΤώρα , στράφηκε στο εσωτερικό του κόμματός του. Υπάρχει, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, αναντιστοιχία εκλογικής και κομματικής βάσης, με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να υποαντιπροσωπεύεται στην κομματική δομή, τόσο στις οργανώσεις μελών, όσο και στα καθοδηγητικά όργανα. Επίσης, ο τρόπος λειτουργίας του κόμματος έχει αναφορές στον προηγούμενο αιώνα ή και ακόμα πιο πριν.\nΔεδομένου του χαρακτήρα τους και της συζήτησης που πυροδότησαν, οι προτάσεις του, που θα εγκριθούν (ή όχι) από το συνέδριο στις αρχές τις άνοιξης, αποκτούν ιδιαίτερο βάρος.\nΣυνοπτικά λοιπόν προτείνει για το νέο καταστατικό.\nΕκλογή του Προέδρου και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος από τα μέλη του.\nΊση συμμετοχή Γυναικών – Ανδρών σε όλα τα κομματικά όργανα.\nΠεριορισμένο αριθμό θητειών Βουλευτών – Ευρωβουλευτών.\nΑπλοποίηση διαδικασίας εγγραφών κομματικών μελών.\nΠλήρη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στις κομματικές δραστηριότητες.\nΔιαδικασία εσωκομματικών δημοψηφισμάτων.\nΠροφανώς, δύσκολα θα διαφωνήσει μαζί του κάποιος που δεν ανήκει στο σκληρό παλαιοκομματικό πυρήνα. Ο τελευταίος όμως, επίσης προφανώς, δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Ήδη κατηγορεί τον κ. Τσίπρα ότι θέλει να διαλύσει το κόμμα. Ποιό κόμμα; Μα αυτό που χωρίς Τσίπρα ήταν στο 3%. Μη φοβούνται όμως, αυτό το κόμμα δεν πρόκειται να διαλυθεί, γιατί έχει ήδη … πεθάνει.\nΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10. Για τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Το εγχείρημα αξίζει μεγαλύτερο βαθμό, αλλά αυτό για όταν οι προτάσεις εγκριθούν από το συνέδριο.\nΠροηγούμενο άρθροΗ αναγκαιότητα του Project του Ελληνικού\nΕπόμενο άρθροΣτα φαινόμενα έμφυλης βίας η λύση δεν είναι ο στρουθοκαμηλισμός


Οι Lustin Jane είναι ένα rock συγκρότημα από τη Σπάρτη, με ήδη 4 χρόνια εμπειρίας στην πλάτη τους αφού είναι ενεργοί από το 2012. Η μπάντα αποτελείται από τους George Lioko (κιθάρα-φωνητικά), Sam (κιθάρα), Johny Noil (μπάσο) και Υianni Mitrakos (ντραμς).\nΤον Μάρτιο του 2015 κυκλοφόρησαν το demo τραγούδι τους, ‘Confidence’, ένα αρκετά δυναμικό ντεμπούτο που μας προϊδέασε για το ep που κυκλοφόρησε περίπου έναν χρόνο αργότερα. Στις 30 Μαΐου λοιπόν, οι Lustin Jane μας παρουσίασαν τον ep δίσκο τους ‘Taste’, που περιέχει μόλις τέσσερα κομμάτια με rock/hard-rock χροιά. Μιλάμε για έναν δίσκο με πολλή ενέργεια, catchy riffs και ωραία μελωδική rock γκρούβα που στο τέλος του σε αφήνει να θες κι άλλο. Highlight του δίσκου το τελευταίο του κομμάτι, ‘Will U Be There’, με ρυθμό και μελωδία που σου εντυπώνονται, με αποτέλεσμα να το σιγοτραγουδάς όλη μέρα.\n1. ‘Fast Forward’ 04:28\n2. ‘Modern Slave’ 05:27\n3. ‘Color’ 05:48\n4. ‘Will U Be There’ 05:02


Μπάτμαν: Κυκλοφόρησε το τρέιλερ της ταινίας – Ο Robert Pattinson στη Gotham City – Τα Μαυρόσκυλα\nΜετά από πολλές αναβολές λόγω της πανδημίας του κορονοϊού ο Μπάτμαν επιστρέφει με τον Robert Pattinson (Ρόμπερτ Πάτινσον) να υπόσχεται έναν μοναδικό Σκοτεινό Ιππότη\nby Mavroskyla Team 18 Οκτωβρίου 2021, 3:53 μμ 46 Views\nΜετά από πολλές αναβολές λόγω της πανδημίας του κορονοϊού ο Μπάτμαν επιστρέφει με τον Robert Pattinson (Ρόμπερτ Πάτινσον) να υπόσχεται έναν μοναδικό Σκοτεινό Ιππότη.\nΤο νέο τρέιλερ, που κυκλοφόρησε, κάνει και τους πιο απαιτητικούς να αδημονούν. Μέσα σε λίγες ώρες ξεπέρασε τα 14 εκατ. προβολές στο YouTube, ενώ και στα social media οι φανατικοί οπαδοί του Μπάτμαν εμφανίζονται ανυπόμονοι για τη μεγάλη πρεμιέρα.\nΟ Batman του Ρόμπερτ Πάτινσον, σε σκηνοθεσία Ματ Ριβς, εμφανίζεται ως επιβλητική παρουσία στο Gotham City. Σαγηνευτική είναι και η Ζόε Κράβιτζ ως Catwoman. Στον αντίποδα, αγνώριστος είναι ο Κόλιν Φάρελ ως Penguin. Tα 2:38 δευτερόλεπτα του νέου τρέιλερ, που έδωσε στη δημοσιότητα η Warner Bros προδίδουν μια πολλά υποσχόμενη σκοτεινή περιπέτεια. Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 4 Μαρτίου 2022.\nΠροηγούμενο άρθρο Escape Quiz ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 21\nΕπόμενο Άρθρο The Crown: Τι θα περιλαμβάνει η 5η σεζόν – Το ταξίδι του Καρόλου και της Νταϊάνα


Επαγγελματικών χώρων προς πώληση στην Καναπίτσα - Ακίνητα Flatfy.gr\nΕπαγγελματικών χώρων προς πώληση στην Καναπίτσα\nΠώληση Κατοικίες Κτίριο 200 m2 , ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ Καναπίτσα Δωμάτια: 5 Όροφος: 0 (Ισόγειο) Έτος Κατασκευής: 2008\nΗΜΙΤΕΛΕΣ ΚΤΙΡΙΟ ΣΤΑ ΜΠΕΤΑ . ΙΣΟΓΕΙΟ ΠΑΡΚΙΝ . 1ος ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ 84 Τ.Μ. 2ος ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ 84 Τ.Μ. ΚΑΙ 3ος ΔΩΜΑ 30 Τ.Μ ΠΕΡΙΠΟΥ.\nΠώληση Επαγγελματικά Αποθήκη 153 m2 , ΗΡΑΚΛΕΙΟ Καναπίτσα Δωμάτια: Όροφος: 0 (Ημιυπόγειο) Έτος Κατασκευής:\nΜεγάλος αποθηκευτικος χώρος 153 τ.μ. κατάλληλος και για επαγγελματικη χρήση, φωτεινός 2wc , 2 είσοδοι,ελεύθερο.\nΕπαγγελματικός πώληση; Καναπίτσα\nΕπαγγελματικός πώληση Καναπίτσα village