Ήταν ανάγκη να κλείσουν τα σχολεία; (του Βασίλη Κωνσταντίνου) – m.Φούιτ.gr\nΉταν ανάγκη να κλείσουν τα σχολεία; (του Βασίλη Κωνσταντίνου)\n2 Νοέμβριος 2016 | 21:39\nΣήμερα είναι μέρα ειδική. Το υπουργείο μετά από …τετραήμερο μας δίνει τούς καθηγητές και δασκάλους μία ημέρα άδεια για να ψηφίσουμε! (εννοείτε και να …ανταποδώσουμε!).Όχι για πρόεδρο χώρας, ούτε για πρωθυπουργό, αλλά για εκπροσώπους στα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Αντί να διευκολύνει κάποιους και να τροποποιήσει το πρόγραμμα για να μπορέσουν να ψηφίσουν αυτοί που υπηρετούν σε μακρινές αποστάσεις ,κλείνει τα σχολεία.\nΔυστυχώς μια τακτική που ξεκίνησε από τον Ανδρέα και το ΠΑΣΟΚ και την συνέχισαν όλοι οι υπόλοιποι , να καλοπιάνουμε τους συνδικαλιστές συνεχίζεται. Μόνο αν ασχοληθεί η …τρόικα θα αλλάξει. Γιατί ο λαϊκισμός στην πατρίδα μας “ρίζωσε και ψήλωσε σαν δέντρο”.\nΠροσωπικά ντρέπομαι για κάποιους γονείς που θα πρέπει να εργαστούν και επιβαρύνονται με υποχρέωση στους γνωστούς τους (και όχι μόνο) για να τα φροντίσουν.\nΤο παραπάνω κείμενο βέβαια προσθέτει προβλήματα και σε μένα από κάποιους συναδέλφους που θα αντιδράσουν. Ρωτώ όμως με παράπονο; Γιατί τα αυτονόητα και απλά γίνονται δύσκολα στην χώρα μας; Έδωσε κάποιος υπουργός ένα «προνόμιο» ο άλλος τρέμει να το τροποποιήσει να το εκσυγχρονίσει ή να το καταργήσει για να μην εισπράξει την αποδοκιμασία.\nΚαι ο έχων την καλή θέληση να κάνει κάτι θα εισπράξει ένα μεγαλοπρεπές. ”Άστο, εσύ θα σώσεις μωρέ την Ελλάδα” Κάπως έτσι όμως δεν κατηφορίσαμε;\nΑΠΟΨΗ Βασίλης Κωνσταντίνου ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Παιδεία ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ\nΤέλειες δικαιολογίες όταν έχεις αργήσει στη δουλειά (βίντεο)\nΠριν και Μετά: Οι πιο εντυπωσιακές «μεταμορφώσεις» πόλεων από καλλιτέχνες δρόμου\n3 Νοέμβριος 2016 | 09:38 στις 09:38\nΣυγχαρητήρια κύριε Κωνσταντίνου αν και δεν σας γνωρίζω προσωπικά. Ολα αυτά τα υποτιθέμενα προνόμια για ψηφοθηρικούς σκοπούς πρέπει να ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ για να πάει η χώρα ΜΠΡΟΣΤΑ\n3 Νοέμβριος 2016 | 10:29 στις 10:29\nΘυμίζουν λίγο αυτές οι καταστάσεις απο το λούφα και παραλαγή του στρατού μας\n5 Νοέμβριος 2016 | 09:25 στις 09:25\nΒρίσκω άστοχη και αβανταδόρικη τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, κυρίως ως προς την επιχειρηματολογία της, γιατί ρέπει αβάσταχτα προς τον φτηνό λαϊκισμό. Είναι εύκολο να χαϊδεύουμε τα αφτιά των συμπολιτών μας μεγαλοποιώντας την ασήμαντη λεπτομέρεια και ανάγοντάς την σε μείζον εθνικό ζήτημα, ώστε να απαιτείται η παρέμβαση της …θεάρεστης τρόικας!\nΚι εγώ προσωπικά θα επιθυμούσα να καταργηθούν αυτές οι άσκοπες σχολικές αργίες, αλλά επιτέλους μη βερμπαλίζουμε τόσο επιδεικτικά!\n5 Νοέμβριος 2016 | 10:38 στις 10:38\nΘεωρητικά τα λέτε υπέροχα κα γαργαλάτε ωραία τα ώτα των ακουόντων πλην όμως πέρα απο τη θεωρία ακολουθεί η πράξη.Εργασία και χαρά λοιπόν για να μην βερμπαλίζουμε τόσο επιδεικτικά. Καιρός να καταργηθούν τα προνόμια αυτά του δημοσίου και δείτε λίγο τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα


ΚΑΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ: Ποιος προσέχει Ποιον\nΠοιος προσέχει Ποιον\nΠριν αρκετά χρόνια και 3 μέρες πριν από τα γενέθλια μου η Cruella De Vile μου έκανε ένα πάρτι έκπληξη. H Cruela τρελαινόταν να κάνει πάρτι για οποιοδήποτε λόγο. Έτσι τα γενέθλια μου της ήρθα βολικά για να καλέσει το καλό το κόσμο και να δείξει πόσο με αγαπά. Να μην είμαι κακιά ήταν πολύ γλυκό εκ μέρους της να το κάνει αυτό και την ευχαριστώ για όλα , τα πάρτι και τα ακριβά τα δώρα αλλά δεν ξέρει να εκτιμά τους ανθρώπους και τα αισθήματα τους. Κάποια στιγμή θα το αναλύσω και θα δείτε ότι καθόλου άδικα έχει το τίτλο αυτό της Cruelas.\nΕπειδή ξέρω ότι τρελαίνεται για πάρτι περίμενα ότι κάτι θα έκανε στα γενέθλια μου όπως είχε κάνει την προηγούμενη χρόνια. Εκείνη τη μέρα του πάρτι έκπληξη είχα κλειδωθεί στο δωμάτιο μου από νωρίς και διάβαζα γιατί την άλλη μέρα έγραφα ψυχολογία και το Φρόιντ δεν μπορούσα να το αποστηθίσω με τίποτα το σιχαμένο. Τα γενέθλια μου έπεφταν Σάββατο και είχα επαναπαυτεί. Αφού ήξεραν ότι γράφω, πίστευα ότι δεν θα έκαναν τίποτα νωρίτερα. Που λέτε είχα βάλει πιτζάμες με γατάκια, παντόφλες παπάκια και μαλλιά άστατα λαδωμένα δεμένα στο κεφάλι μου σαν πύργος της Πίζας. Μουρμούριζα συνέχεια και ποτέ ποτέ έλεγα ήμαρτον και τράβαλα το μαλλί μου. Φανταστείτε τι ελεεινή ήμουν. Σε μια φάση ακούω την Cruella να φωνάζει να πάω κάτω για κάτι . Σκέφτομαι …ήμαρτον άσε με να διαβάσω .. το ξερά… έπρεπε να κάτσω στην βιβλιοθήκη εσύ δεν πρόκριτε να με αφήσεις .. πάλι δουλείες πας να με βάλεις να κάνω\nΚατεβαίνω τις σκάλες μες το σκοτάδι, μπαίνω στο σαλόνι και ανοίγουν τα φωτά. Η λέξη έκπληξη είναι πολύ λίγη στην ντροπή που ένιωσα εκείνη τη ώρα. Όλος ο κάλος ο κόσμος εκεί, συγγενείς και φίλοι( φυσικά όχι δική μου φίλοι ). Αφού έμεινα με το στόμα ανοιχτό και όλοι χειροκροτούσα για ότι παρά επέτυχε η έκπληξη . Ζήτησα ταπεινά συγγνώμη για να μπορέσω να κάνω ένα γρήγορο μπάνιο και να γίνω άνθρωπος. Για να έρθω να χαιρετίσω και να κόψω την τούρτα μού σαν άνθρωπος και όχι σαν λαδωμένος ποντικός .Για να μην τα πολύλογο κατέβηκα κάτω πήρα τα δώρα μου και τού Aατσαλάκωτου το χιλιάρικο στην κάρτα συν ένα 3 ήμερο σε σπα .. Με συγκίνησε πολύ που μπόρεσε να μου κάνει ένα δώρο λίγο προσωπικό.. δεν το συνήθιζε. Είχα 2 μέρες να κοιμηθώ για να τα προλάβω όλα, δουλεία , την Cruela με τις καθημερινές απαιτήσεις και την εξεταστική περίοδο. Το Κύριο Μ το είχα συνάντηση πριν από μέρες και του έλεγα πόσο πτώμα ένιωθα έτσι μου πηρέ δώρο για σπα που τελικά δεν πήγα γιατί η Cruela δεν μπορούσε να κάνει χωρίς εμένα για 3 μέρες.\nΣτο πάρτι ήταν και μια ανίψια της Cruelas η Ρ με το άντρα της Κ (H Ρ και ο Κ που έγραψα για την επέτειος γάμου τους lol). Το μονό που μπορώ να πω είναι ότι η Ρ είχε περάσει και από τα δύο φύλα πριν παντρευτεί. Αυτή που λες μου έκανε δώρο με το άντρα της ένα φόρεμα άκρως προκλητικό του τύπου φτηνό προκλητικό . Ανοίγματα παντού, πολύ κοντό, τεράστιο ντεκολτέ και η πλάτη έξω. Ξέρεις από αυτά που σκέπτεσαι ότι τους τελείωσε το ύφασμα η ότι είναι ρούχο πίστας. Όταν μου το έδωσαν μου είπαν να το βάλω το Σάββατο και να πάμε κλάμπινγκ.\nΟ T -Bone όταν το άκουσε ανατρίχιασε. Την Ρ την είχε πάρει από φόβο, εμένα με είχε για πρόβατο όποτε που να με αφήσει να βγω με το λύκους . Όποτε εκείνος αντιπροτείνε να κλείσει το κλαμπ που έκανε το DJ . Έτσι το Σάββατο έκλεισε το κλαμπ. Όποιος ερχόταν και έλεγε το όνομα μου έπινε free ποτά.. Αλλά και ο T -Bone είχε και αυτός το σκοπό του. Είχε βαλθεί να με μεθύσι για να μου ρίξει ένα φίλο του που εγώ μόλις το έβλεπα έπαιρνα δρόμο. Δύστυχος έχω ένα πρόβλημα με το αλκοόλ. Ένα ποτό και είμαι τέζα όποτε δεν πίνω. Ένα ποτό συνήθως το βασανίζω όλο το βραδύ μαζί με πολύ νερό για να μην με λένε ξενέρωτη όχι ότι δεν είμαι στα αλήθεια. Ο Ατσαλάκωτος Κύριος Μ ξέροντας το σχέδιο του φίλου του δεν μπορούσε να το αφήσει έτσι. Έτσι παρόλο την κουράσει του ήρθε και αυτός. Ο ένας πρόσεχε το άλλον, είχε πολύ γέλιο.\nΈτσι το Σάββατο το βραδύ πέρασε τα γενέθλια μου σε κλαμπ σε ιδιωτικό μέρος με μπαρ. Με την Ρ να χορεύει σχεδόν στα πόδια μου και ο διπλανός γουρλωμένος να ρωτά αν αύτη χορεύει για μένα. Εγώ φυσικά του είπα ότι για το άντρας της χορεύει . Ο T- Bone να γεμίζει το ποτήρι μου και εγώ με τέχνη να το αδειάζω στο ποτήρι της Lady T. Εντωμεταξύ την Lady T την είχα κάνει ντέφι ,έπινε το ποτήρι που δεν είχε τελειωμό. Η Lady T φλέρταρε το μπάρμαν και του έκανε κόλπα με το κοτσάνι του κερασιού και τη γλώσσα της για να την κεράσει ποτό. Ένα κόλπο όπου τρως το κερασάκι επιδειχτικά μετά βάζεις το κοτσάνι μέσα στο στόμα και το κάνεις κόμπο με τη γλωσσά … πως γίνεται δεν ξέρω…θα σας γελάσω… Τον Ατσαλάκωτος να τον παίρνει ο ύπνος και κάθε λίγο να με ρώτα αν ζαλίζομαι για να με πάει σπίτι. Να αγριοκοιτάζει το αρπακτικό φίλο του T- Bone. Eγω να πρέπει να το παίζω μισοζαλισμένη και να γελώ στο Aρπακτικό. Εκείνος να πλησιάζει και ο Κύριος Μ να τον σπρώχνει «κατά λάθος». Ένα βραδύ απίθανο με στιγμές απείρου καλούς.\nΚατά της 8το πρωι φύγαμε και πήγαμε ολοι με το Κύριο Μ στο γραφείο μαζί με σακουλές τρόφιμα από ένα σαντουιτσαδικο που ορμίσαμε μέσα . Κατά της 11 γυρίσαμε σπίτι και ξεκουραστήκαμε βασιλικός\nΤελεία γενέθλια με τίτλος ποιος πρόσεχε ποιον λολ. Και μιας και αύριο έχω γενέθλια είπα να το κάνω ποστ. Τα φετινά μου γενέθλια θα είναι πολύ ήσυχα . Κάνεις δεν θα με θυμηθεί μιας και όλη η οικογένεια μου με έχει στην black list της . Παλιά ήμουν το πρόβατο που τους έκανε όλα τα χατίρια μόλις υπεράσπισα το εαυτό μου έγινα το μαύρο πρόβατο lol… χρόνια μου πολλά…\nPosted by MoYsa at 11:20 AM\nRain Tears February 21, 2010 at 12:47 PM\nΧρόνια σου πολλά και κυρίως ευτυχισμένα!\nPrixtis February 21, 2010 at 1:35 PM\nxronia polla koukla ;-)\nAnti-Christos February 22, 2010 at 4:58 PM\nHappy Birthday!! Και ό,τι ποθείς!\nstinkfist March 3, 2010 at 2:13 PM\nXronia Polla kai oti potheis...mia xara mou akoustike to olo skiniko :)\nΡ + Κ=10 Χρονια Μαζι.. Ολεε\nΗ Ινγκα, ο Αντι και η Βαρκελωνη\nΤο Δέντρο και η Σκιά του\nΗ Κάρδια μου..\nΟh Κυριε Μ\nΟ Ατσαλάκωτος Κύριος Μ\nΤα Παρτυ της Lady T\n16 Χρόνια Μετα Θυμάμαι\nΤρελή Ζωγράφος με πολύ χρόνο στα χεριά της , χωρίς έμπνευση και ερώτα , μπήκε έδω να αμπελοφιλοσοφισει, να κάνει σύνοψη του μέχρι τώρα και να αποφασίσει που πάει παρακάτω.


«Tactical Analysis Conference» από τους Γιώργο Γουμάγια και Στέφανο Κρεμέζη - Α.Σ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ\n«Tactical Analysis Conference» από τους Γιώργο Γουμάγια και Στέφανο Κρεμέζη\nΗ πρωτοβουλία «Tactical Analysis Conferences», που ξεκίνησε με την κοινή πρόθεση των Γιώργου Γουμάγια και Στέφανου Κρεμέζη, διοργανώνει το πρώτο της webinar τακτικής ανάλυσης στα τέλη του Νοεμβρίου.\nΠιο συγκεκριμένα, στις 28, 29 και 30 Νοέμβρη, ομιλητές από ομάδες και οργανώσεις απ’ όλον τον κόσμο θα αναλάβουν να μυήσουν προπονητές και γενικότερα ενδιαφερόμενους στα μυστικά της Τακτικής Ανάλυσης στο ποδόσφαιρο.\nΜερικές από τις θεματικές του σεμιναρίου, που θα διεξαχθεί διαδικτυακά, είναι οι τέσσερις φάσεις του αγώνα, εξατομικευμένες τακτικές συμβουλές, σχέση προπονητή και αναλυτή, καθώς και ο ρόλος της ανάλυσης στην αναγνώριση ταλέντων.\nΤα παραπάνω ζητήματα θα κληθούν να αναλύσουν προσωπικότητες από το MBP School of Coaching, προπονητές και αναλυτές από την κυπριακή Πάφο, τη ρωσική Ζενίτ Αγ. Πετρόπουλης και τη φινλανδική Χόνκα.\nΗ συμμετοχή είναι ελεύθερη, με κόστος 100€. Το σεμινάριο διοργανώνεται με υπό την αιγίδα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας.\nΜάθετε περισσότερα στη σελίδα «Tactical Analysis Conferences» στο Facebook.\nΗ οικογένεια του Μακεδονικού είναι περήφανη που δύο πολύ γνώριμα πρόσωπα ξεκινούν μια τόσο ενδιαφέρουσα και δημιουργική πρωτοβουλία. Ο λόγος για τον team manager και υπεύθυνο του τμήματος Scouting του συλλόγου μας, Γιώργο Γουμάγια, αλλά και τον πρώην προπονητή στα τμήματα υποδομών των «πρασίνων» και πρώην γυμναστή της ανδρικής ομάδας, Στέφανο Κρεμέζη.\nΤο τελευταίο αντίο στον Παύλο


Αντί για την Καλαμάτα προσγειώθηκαν στην Αθήνα. Τι συνέβη;\nΑρχική/Ειδήσεις/Οικονομία/Αντί για την Καλαμάτα προσγειώθηκαν στην Αθήνα. Τι συνέβη;\nΠώς μπήκε μπλόκο στην προσγείωση δύο αεροσκαφών στο αεροδρόμιο Καλαμάτας. Οι εταιρίες εξετάζουν τον τρόπο παραλαβής των επιβατών.\nanagnostis newsroom Follow on Twitter Send an email 6 Σεπ 2021 - 08:30Ενημερώθηκε: 6 Σεπ 2021 - 12:35\nΗ κακοκαιρία που έπληξε χθες τμήματα της χώρας στάθηκε εμπόδιο στην προσγείωση δύο αεροσκαφών στον Αερολιμένα της Καλαμάτας. Όπως αναφέρει η ενημερωτική σελίδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «Kalamata Airport Friends»:\n«Δύο πτήσεις Ryan & Easy λόγω αναπτύξεων υψηλών καταιγιδοφόρων νεφών στην περιοχή προσέγγισης δεν μπόρεσαν πριν μια ώρα να προσγειωθούν στον Αερολιμένα Καλαμάτας και προσγειώθηκαν στην Αθήνα. Οι εταιρίες εξετάζουν τον τρόπο παραλαβής των επιβατών. Πληροφορίες από την εταιρία μέσω του φορέα επίγειας εξυπηρέτησης. Ο Αερολιμένας παρέτεινε το ωράριο του για την εξυπηρέτηση της διαδικασίας. Η κακοκαιρία θα συνεχιστεί».\nΠαιδικές ζωγραφιές κάνουν εγκαίνια στο Ναύπλιο\nΠέθανε ο πρώην αντιπρόεδρος της βουλής Παναγιώτης Κρητικός - Είχε γεννηθεί στη Λακωνία


Πώς δουλεύουν τα δίκτυα: Εισαγωγή στο Domain Name System | deltaHacker\nΠώς δουλεύουν τα δίκτυα: Εισαγωγή στο Domain Name System\nPosted by subZraw | 31/07/2015, 00:20 | Published in Premium\nΤο DNS, αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη υποδομή για τη λειτουργία του Internet όπως το γνωρίζουμε, αρκετοί χρήστες πιστεύουν ότι κατανοούν πώς δουλεύει. Εκείνοι όμως που *πραγματικά* ξέρουν είναι σαφώς λιγότεροι. Στην παρούσα μίνι σειρά άρθρων βάζουμε τα πράγματα σε μια σειρά, ξεκινώντας από την αρχή. Στο τέλος της, το κέρδος σας δεν θα είναι μόνο θεωρητικό.\nΣε μια πρώτη προσέγγιση, το Domain Name System ή απλά DNS είναι το δικτυακό σύστημα που κάνει δυνατή τη μετάφραση ονομάτων sites και υπηρεσιών σε διευθύνσεις IP (βλ. εδώ αλλά κι εδώ). Για εμάς, τους ανθρώπους, είναι πολύ πιο εύκολο να θυμόμαστε διευθύνσεις όπως deltahacker.gr ή parabing.com, παρά τετράδες από νούμερα όπως 188.226.190.206 ή 162.243.87.13. Από την άλλη, για τους υπολογιστές νόημα έχουν μόνο τα νούμερα κι όχι τα ονόματα. Το DNS γεφυρώνει αυτό το “χάσμα κατανόησης”, αν θέλετε. Μπορούμε να το φανταζόμαστε ως το address book του Internet. Εμείς ξέρουμε και θυμόμαστε το όνομα μια επαφής, αλλά δεν θυμόμαστε το τηλεφωνικό της νούμερο. Προκειμένου να καλέσουμε την επαφή χρειαζόμαστε το αντίστοιχο νούμερο, οπότε δίνουμε στο address book το όνομα της επαφής κι έτσι βρίσκουμε το νούμερό της.\nΗ προηγούμενη περιγραφή είναι αρκετή ώστε κάποιος να έχει μια πρώτη ιδέα για την αποστολή του DNS. Υπάρχουν βέβαια αρκετές λεπτομέρειες κι αν θέλουμε να μάθουμε τι ακριβώς συμβαίνει παρασκηνιακά, π.χ., προκειμένου να στήσουμε τον δικό μας DNS server, οφείλουμε να εμβαθύνουμε. Για να μη χαθούμε, είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνουν όροι όπως domain name, top level-domain, subdomain, host, name server, zone file κ.ά.\nΤα βασικά κι απαραίτητα\nΤο domain name είναι το όνομα ενός μηχανήματος ή κάποιας υπηρεσίας στο Internet. Για παράδειγμα, το colder.xyz είναι ένα domain name, όπως επίσης και το defiant.gr. Το colder.xyz τυχαίνει να αντιστοιχεί σ’ ένα πειραματικό blog που τρέχουμε σε κάποιον server μας στο cloud (VPS), ενώ το defiant.gr είναι το όνομα ενός άλλου server με Ubuntu, ο οποίος μεταξύ άλλων τρέχει το OpenVPN. Άλλο παράδειγμα: Το deltahacker.gr είναι το domain name που αντιστοιχεί σ’ έναν διαφορετικό server, καθώς και στο site του περιοδικού deltaHacker. Παρατηρήστε ότι άλλοτε μιλάμε γενικά για κάποιο φυσικό ή εικονικό μηχάνημα, ενώ άλλοτε μιλάμε ειδικά για κάποια υπηρεσία (π.χ., web server, OpenVPN server) που προσφέρεται από ένα μηχάνημα. Σε κάθε περίπτωση, το DNS είναι το σύστημα που μας επιτρέπει να θυμόμαστε μόνο το όνομα μιας υπηρεσίας ή ενός μηχανήματος κι όχι την αντίστοιχη αριθμητική διεύθυνση IP. Προκειμένου να επικοινωνήσει ένας υπολογιστής με κάποιον άλλον δικτυακά, χρειάζεται να γνωρίζει το IP του. Χάρη στο DNS, εμείς δεν χρειάζεται καν να σκεφτόμαστε γι’ αυτό.\nΌπως θα δούμε σε λίγο, ένα domain name είναι πιθανό να εμπεριέχει περισσότερες από μία τελείες, οι οποίες είναι σαν να οριοθετούν υποπεριοχές μιας ευρύτερης περιοχής. Ξεκινώντας από τα δεξιά και παρατηρώντας τις τελείες προς τα αριστερά, είναι σαν να προχωράμε από τη γενικότερη περιοχή στην ειδικότερη περιοχή (υποπεριοχή). Το δεξιότερο μέρος (περιοχή) ενός domain name, αυτό δηλαδή που βρίσκεται στα δεξιά της δεξιότερης τελείας, ονομάζεται top-level domain (TLD). Μένοντας στα προηγούμενα παραδείγματα domain names, το TLD του colder.xyz είναι το “xyz”, ενώ το TLD των defiant.gr και deltahacker.gr είναι το “gr”. Εξαιρετικά δημοφιλή top-level domains είναι τα “com”, “net” και “org”. Το “xyz” δεν είναι τόσο δημοφιλές, θα συμφωνήσετε όμως ότι διαθέτει μη-ευκαταφρόνητο coolness factor.\nΑπό τα λίγα που είπαμε ως τώρα γίνεται προφανές ότι το σύστημα DNS είναι ιεραρχικό. Έχουμε, δηλαδή, domains μέσα σε domains (…μέσα σε domains) κ.ο.κ. Στην πράξη βέβαια αυτή η ιεράρχηση δεν συνεχίζεται για πολύ, αλλά η γενική ιδέα είναι ότι έχουμε περιοχές μέσα σε περιοχές ή αλλιώς έχουμε υποπεριοχές περιοχών. Παράδειγμα: Τα parabing.com και google.com είναι και τα δύο subdomains του TLD ονόματι “com”, γι’ αυτό και τα parabing και google χαρακτηρίζονται κι ως second-level domains (SLDs). Τα subdomains ενός TLD ή αλλιώς τα SLDs ονομάζονται απλά “domain names” ή ακόμα πιο απλά “domains”. Ομοίως, ένα domain είναι πιθανό να έχει ένα ή περισσότερα subdomains “από κάτω του”. Το parabing.com, για παράδειγμα, θα μπορούσε να έχει δύο subdomains: το members.parabing.com και το guests.parabing.com. Μπορούμε να φανταστούμε ακόμη πιο ειδικά subdomains: το api.members.parabing.com, στο οποίο θα είχαν πρόσβαση μέλη του parabing.com με δικαίωμα να χρησιμοποιούν προγραμματιστικά υπηρεσίες του site, καθώς και το demo.guests.parabing.com, από το οποίο οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δοκιμάζουν μερικές από τις προσφερόμενες υπηρεσίες του site.\nΈνα subdomain που ορίζει κάποιον server ή κάποια υπηρεσία και δεν αποτελεί απλά ένα νέο “επίπεδο” κάτω από ένα γενικότερο domain, ονομάζεται host. Στο προηγούμενο παράδειγμα, τα api.members.parabing.com και demo.guests.parabing.com θα μπορούσαν να είναι hosts, με τα members.parabing.com και guests.parabing.com να είναι “απλά subdomains” του parabing.com, στα οποία δεν αντιστοιχούν διευθύνσεις IP. Σκεφτείτε το και διαφορετικά: Στα hosts είναι δυνατόν να συνδεόμαστε μέσω του κατάλληλου client, κάτι που δεν συμβαίνει κατ’ ανάγκη και με τα domains και τα subdomains. Αναρωτιέστε μήπως γιατί γράψαμε “κατ’ ανάγκη”; Η πλειονότητα των κατόχων domain name που ταυτόχρονα έχουν κι ένα web site, το διαθέτουν απευθείας μέσω του domain. Για παράδειγμα, οι επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου αρκεί να πληκτρολογούν στη μπάρα διευθύνσεων του web browser το ίδιο το domain name, δηλαδή το deltahacker.gr. Όμως οι αγαπητοί κάτοχοι ενός domain που ταυτόχρονα έχουν και site, σχεδόν πάντα ορίζουν κι ένα host με όνομα “www”. Έτσι κι εμείς, ως υπάκουοι κάτοχοι domain και web site που μάλιστα συμμορφωνόμαστε με τας υποδείξεις, έχουμε ορίσει έναν host με όνομα www.deltahacker.gr. Τα deltahacker.gr και www.deltahacker.gr αντιστοιχούν στο ίδιο IP, επομένως είτε δώσετε τη μία διεύθυνση στον web browser είτε την άλλη, στο ίδιο site θα προσγειωθείτε. Αν κατά τον ορισμό hosts διακατεχόμασταν από μια κάπως επαναστατική διάθεση ή απλά είχαμε όρεξη για trolling, τότε θα μπορούσαμε να μην ορίσουμε κατευθείαν τον host “www”, αλλά πρώτα το subdomain ονόματι thisway2.deltahacker.gr και μετά, κάτω απ’ αυτό, τον host με όνομα www.thisway2.deltahacker.gr, ο οποίος θα είχε IP ίδιο μ’ εκείνο που αντιστοιχεί στο deltahacker.gr.\nΈνα πλήρες domain name, δηλαδή ένα όνομα το οποίο στ’ αριστερά έχει το πιο ειδικό subdomain και στα δεξιά το top-level domain, ονομάζεται fully qualified domain name ή απλά FQDN. Σύμφωνα με τα πρότυπα, κάθε FQDN πρέπει να καταλήγει σε μια τελεία (στα δεξιά του TLD). Για παράδειγμα, το “box.colder.xyz.” είναι ένα FQDN. Σε αρκετές περιπτώσεις, το λογισμικό που ζητά την πληκτρολόγηση FQDN δεν απαιτεί τη συμπερίληψη της δεξιότερης τελείας.\nΠρώτη γνωριμία με τους name servers\nΤο παγκόσμιο σύστημα του DNS δεν θα ήταν και πολύ χρήσιμο χωρίς τους name servers: Πρόκειται για μηχανήματα που άλλη δουλειά δεν κάνουν από το να μεταφράζουν domain names σε διευθύσεις IP. Ανά πάσα στιγμή στο Διαδίκτυο υπάρχουν τόσα πολλά αιτήματα για τέτοιου είδους μεταφράσεις, ώστε κανείς name server, όσο ισχυρός κι αν ήταν, δεν θα μπορούσε να τα εξυπηρετεί όλα. Ακριβώς γι’ αυτό, όταν ένας name server δεν γνωρίζει κάτι για μια αντιστοίχιση της μορφής domain name <---> διεύθυνση IP, ζητά βοήθεια από κάποιον άλλον name server. Θα πούμε σε λίγο πώς επιλέγει ποιος πρέπει να είναι αυτός ο “άλλος”, στον οποίο πρέπει ν’ απευθυνθεί. Είναι επίσης δυνατό για κάποιον name server να μην είναι υπεύθυνος για όλα τα subdomains ενός domain της ευθύνης του, αλλά για ένα υποσύνολο αυτών να έχει αναθέσει την ευθύνη σε άλλους name servers (delegates).\nΈνας name server ενδέχεται να ‘ναι έτσι ρυθμισμένος ώστε ν’ απαντά μόνο σε ερωτήματα για domains της ευθύνης του. Σε μια τέτοια περίπτωση ονομάζεται authoritative-only. Υπάρχουν και πιο διαλλακτικοί name servers, οι οποίοι όταν δεν γνωρίζουν μιαν απάντηση υποδεικνύουν στους πελάτες άλλους servers που πιθανώς ξέρουν. Ίσως επίσης ν’ απαντούν κι αμέσως, συμβουλευόμενοι μια τοπική cache με αντιστοιχίσεις που έχουν ήδη μάθει.\nΠαρεμπιπτόντως, αυτές οι αντιστοιχίες (mappings) μεταξύ domain names και IP addresses βρίσκονται σε αρχεία απλού κειμένου τα οποία ονομάζονται zone files. Γενικά, τα zone files εμπεριέχουν τους διαθέσιμους πόρους (resources) ενός συγκεκριμένου domain — ή έστω πληροφορίες για το πού πρέπει ένας πελάτης ν’ αναζητά τέτοιες πληροφορίες. Αναλυτικότερα, στα zone files έχουμε εγγραφές (records) κι αυτές ενδέχεται να είναι αντιστοιχίες μεταξύ domain names και διευθύνσεων IP, να υποδεικνύουν τους name servers για το domain, να δίνουν τους mail servers του domain κ.ο.κ.\nΠώς λειτουργεί το σύστημα DNS, από ψηλά αλλά αναλυτικά\nΜετά από όλα όσα συζητήσαμε είμαστε πλέον σε θέση να καταλάβουμε πώς δουλεύει το σύστημα DNS. Όπως ήδη αναφέραμε –και βεβαίως διεφάνη–, η δομή του είναι ιεραρχική. Στην κορυφή αυτής της ιεραρχίας έχουμε τους λεγόμενους root servers. Πρόκειται για μηχανήματα που ελέγχονται από διάφορους οργανισμούς, οι οποίοι τελούν υπό την αιγίδα της μη-κερδοσκοπικής ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers). Μη φανταστείτε ότι οι root servers είναι πολλοί: μόλις 13 υπάρχουν σ’ όλον τον πλανήτη! Επειδή βέβαια ο φόρτος εργασίας ανά πάσα στιγμή είναι τεράστιος, για κάθε έναν από τους 13 αυτούς servers υπάρχει κι ένα πλήθος mirrors. Όλοι οι mirrors ενός root server έχουν την ίδια αριθμητική διεύθυνση IP. Κάθε φορά που φτάνει ένα αίτημα σε κάποιον root server, αυτομάτως ανακατευθύνεται στον πλησιέστερο mirror.\nΟι 13 στο πλήθος root name servers καθορίζονται από τα γράμματα a, b, …, m κι έχουν domain names της μορφής γράμμα.root-servers.org. Στο http://root-servers.org υπάρχει αλληλεπιδραστικός χάρτης με τις γεωγραφικές θέσεις των root name servers.\nΗ αποστολή των root servers είναι να δίνουν πληροφορίες για τα top-level domains. Αναλυτικότερα, όταν ένα ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί από name servers “πιο κάτω” στην ιεραρχία του DNS, σύντομα φτάνει σε κάποιον root server. Ας υποθέσουμε ότι ζητείται το IP του box.colder.xyz. Κανείς δεν ξέρει κάτι γι’ αυτό, οπότε αναγκαστικά ερωτάται κάποιος root server. Εκεί ψηλά που βρίσκεται δεν θα μπορούσε ν’ απασχολείται με ασήμαντες λεπτομέρειες, όπως, π.χ., είναι η τήρηση zone file για το colder.xyz. Είναι όμως σε θέση να γνωρίζει ποιος name server “από κάτω του” είναι υπεύθυνος για το “xyz” top-level domain. Απαντά λοιπόν σ’ εκείνον που ρώτησε, λέγοντάς του κάτι σαν “κοίτα, δεν έχω ιδέα για colder και shmolder, ξέρω όμως ότι ο τάδε name server είναι υπεύθυνος για το xyz — πάνε ρώτα ‘κείνον και μη με ζαλίζεις”.\nΗ απάντηση για τον υπεύθυνο του “xyz” δεν είναι καθόλου άχρηστη — κάθε άλλο μάλιστα. Γενικά, οι TLD servers είναι υπεύθυνοι για τα top-level domains και τώρα ο ερωτών γνωρίζει το IP του server για το “xyz”, οπότε του ζητά τη διεύθυνση του box.colder.xyz. Οι TLD servers μπορεί να βρίσκονται κάτω από τους root servers, κι αυτοί όμως είναι αρκετά ψηλά στην ιεραρχία. Από μια τέτοια θέση, στα zone files τους δεν έχουν συμπαντικά ασήμαντες πληροφορίες, όπως, π.χ., είναι το IP του box.colder.xyz. Γνωρίζουν όμως τους name servers που είναι υπεύθυνοι για τα domains κάτω από το TLD της ευθύνης τους. Συνεχίζοντας με το παράδειγμά μας, ο TLD server του “xyz” ξέρει τον name server που είναι υπεύθυνος για το colder.xyz, έτσι υπομονετικά εξηγεί στον πελάτη ότι πρέπει να τσακιστεί και να ρωτήσει τον server με το τάδε IP.\nΟ πελάτης είναι πλέον πολύ κοντά σ’ αυτό που πραγματικά ψάχνει: έχει τη διεύθυνση IP του domain-level name server, ο οποίος στο zone file του έχει όλες τις πληροφορίες για το colder.xyz. Τον ρωτά, λοιπόν, για το box.colder.xyz, εκείνος ψάχνεται λίγο και μετά από κλάσματα του δευτερολέπτου που μοιάζουν με αιωνιότητα διαπιστώνει ότι πράγματι έχει record για το ζητούμενο subdomain. Με ιδιαίτερη προθυμία απαντά στον πελάτη, γνωστοποιώντας του το IP του box.colder.xyz (που είναι το 46.101.173.140 και, παρεμπιπτόντως, έχει χρέη mail server για το colder.xyz — διαβάστε και τη σχετική σειρά άρθων).\nΗ ιεραρχία του DNS όπως φαίνεται μέσα από την ανάλυση του ru.wikipedia.org, της ρωσικής εκδοχής της Wikipedia. (Πηγή: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:DNS-names-ru.svg).\nΤο DNS, όπως το βλέπουν οι πελάτες\nΣτο παράδειγμα που μόλις παρουσιάσαμε, αλλά και σε κάθε περίπτωση που ζητείται η αριθμητική διεύθυνση IP κάποιου domain, το πρόγραμμα-πελάτης δεν ρωτά απευθείας κάποιον name server. Για λόγους οικονομίας, κοιτάζει πρώτα μήπως μπορέσει και βρει αυτό που θέλει τοπικά — και για την ακρίβεια στο αρχείο ονόματι hosts του λειτουργικού. Το συγκεκριμένο αρχείο είναι απλού κειμένου και στα Unixοειδή συστήματα βρίσκεται στον κατάλογο /etc, ενώ στα Windows κάποιοι σκέφτηκαν ότι μια πρέπουσα θέση είναι ο φάκελος C:\_Windows\_System32\_Drivers\_etc. Σε κάθε περίπτωση, στο αρχείο hosts υπάρχουν αντιστοιχίσεις ονομάτων και διευθύνσεων IP που αφορούν στο localhost, αλλά μπορούμε να προσθέσουμε και τις δικές μας. Μάλιστα δεν χρειάζεται καν να βάζουμε υπαρκτά domains. Αν, π.χ., κάποιος το επιθυμεί, κάλλιστα ορίζει ότι το όνομα eyjafjallajokull αντιστοιχεί στη διεύθυνση 192.168.2.254. Γενικά έχουμε μεγάλη ελευθερία με το αρχείο hosts και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να το μπερδεύουμε με τα zone files των name servers. (Θα πούμε περισσότερα γι’ αυτά στο δεύτερο άρθρο της μίνι σειράς μας.) Όταν ο πελάτης δεν βρει αυτό που ψάχνει στο αρχείο hosts, κάτι που είναι πολύ πιθανό, τότε στρέφεται σε κάποιον resolving name server. Δουλειά ενός τέτοιου server είναι να δέχεται ερωτήματα και να τα αποστέλλει σε άλλους name servers. Για την ακρίβεια, οι resolving name servers γνωρίζουν τις διευθύνσεις IP των root servers, ενώ ό,τι μαθαίνουν το διατηρούν για κάποιο χρόνο στην cache που διαθέτουν. Όταν λοιπόν κάποιος πελάτης τούς απευθύνει ένα ερώτημα, πριν ενοχλήσουν τους root servers κοιτάζουν πρώτα στην cache, αφού δεν αποκλείεται να βρουν εκεί την απάντηση. Οι name servers που παρέχουν οι ISPs στους πελάτες είναι resolving, αλλά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τους χρησιμοποιούμε. Αρκετοί, π.χ., προτιμούν τους name servers της Google (8.8.8.8 και 8.8.4.4), οι οποίοι είναι επίσης resolving κι ο καθένας έχει το ελεύθερο να χρησιμοποεί. Κάτι που έχει συμβεί στο παρελθόν –και θα συμβεί ξανά στο μέλλον–, είναι να παρατηρούμε αδυναμία επίσκεψης οποιουδήποτε site, τη στιγμή που η σύνδεσή μας στο Internet δείχνει (και είναι) ενεργή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, αντί για τις αυτόματες ρυθμίσεις αξίζει να επεμβαίνουμε και να δοκιμάζουμε τους name servers της Google ή κάποιας άλλης εταιρείας (κατά νου έχουμε την OpenDNS). Καθόλου δεν αποκλείεται να διαπιστώνουμε ότι το πρόβλημα εξαφανίζεται: Δεν υπήρχε πρόβλημα με τη σύνδεσή μας, αλλά με τους resolving name servers του ISP. Διαβάστε στο δεύτερο άρθρο της σειράς μας πολλά περισσότερα για τα διαφορετικά είδη name servers.\nΧειροκίνητος καθορισμός των (resolving) name servers που χρησιμοποιεί ένα σύστημα με Windows 10. Στο παράδειγμα καθορίζουμε τους name servers της OpenDNS (208.67.222.222 και 208.67.220.220). Σε περιπτώσεις που η σύνδεσή μας στο Internet φαίνεται να είναι ενεργή ωστόσο δεν μπορούμε να επισκεφτούμε κανένα site, ίσως το φταίξιμο να εντοπίζεται στους name servers του ISP. Δεν χάνουμε τίποτε λοιπόν να ορίζουμε άλλους, όπως, π.χ., εκείνους της OpenDNS ή της Google (8.8.8.8, 8.8.4.4).\n046, authoritative name server, DNS, domain name, Domain Name System, domain-level name server, FQDN, fully qualified domain name, host, hosts file, name server, resolving name server, root server, second-level domain, SLD, subdomain, TLD, TLD server, top-level domain\nProxy commands για το SSH και SOCKS tunneling\nsubZraw | 04/02/2018, 14:40 | /dev/random, gratis | 1 Comment\nΚάποια εργαλεία είναι τόσο αξιόπιστα και βολικά, ώστε τα χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά για να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς καν να το σκεφτόμαστε. Σίγουρα είναι εντελώς αναμενόμενη αυτή η στάση, μόνο που μερικές φορές μας εμποδίζει ...read more...\nΥπηρεσία DNS με έμφαση στην ασφάλεια\nsubZraw | 26/11/2017, 17:20 | /dev/random, gratis | 0 Comments\nΤο Quad9 είναι μια νέα πλατφόρμα DNS των IBM, Packet Clearing House και Global Cyber Alliance, σχεδιασμένη με έμφαση την ιδιωτικότητα και κυρίως την ασφάλεια. Ανεξαρτήτως συσκευής ή λειτουργικού συστήματος, οποιοσδήποτε είναι σε θέση να χρησιμοποιεί ...read more...\n2 Responses to “Πώς δουλεύουν τα δίκτυα: Εισαγωγή στο Domain Name System”\ndjmouzz | 21/09/2015 at 22:46\nΠαραδόξως αυτή τη στιγμή το http://www.deltahacker.gr δεν γίνεται resolved (και Server not Found στο Browser) ενώ το deltahacker.gr είναι μια χαρά 188.226.190.206\nsubZraw | 21/09/2015 at 22:55\nΕχμ, όχι και τόσο “παραδόξως”, γιατί τις προάλλες έπαιζα με το DNS panel του provider :/ Προσέθεσα μόλις το κατάλληλο A-record και σε λίγες ώρες οι αλλαγές θα έχουν διαδοθεί στο DNS. Ευχαριστώ για την επισήμανση!


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η Αριστέα Μπουγάτσου απαντά στον "μελλοντικό πρωθυπουργό"\nΗ Αριστέα Μπουγάτσου απαντά στον "μελλοντικό πρωθυπουργό"\nΟ «μελλοντικός πρωθυπουργός» προτίμησε να υποδυθεί το λογιστή, τον ελεγκτή, τον τραπεζίτη, το σύμβουλο έκδοσης, το δικολάβο κ.ά., αντί να απαντήσει στο ερώτημα που... έθεσε προχθές στη Βουλή ο Απόστολος Κακλαμάνης σχετικά με το ποιος θα ωφεληθεί αν κλείσει η «Ελευθεροτυπία».\nΟαντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, αναφερόμενος στο χθεσινό δημοσίευμα της «Ε», με τίτλο «Οι τράπεζες αποφασίζουν ποια ΜΜΕ θα μείνουν», διέθεσε σαράντα γραμμές για μια ανακοίνωση στην οποία:\nΔΕΥΤΕΡΟΝ: Εμφανίζει ο κ. Βενιζέλος εαυτόν ως διωκόμενο από την «Ε» για ό,τι του καταλογίζεται ως προς τον χειρισμό τού μεγάλου πλυντηρίου τής Proton Bank. Τα ίδια θα καταλογίζονταν όμως και σε οποιονδήποτε άλλο Βενιζέλο έπραττε τα ίδια. Δηλαδή σε όποιον υπουργό Οικονομικών έκλεινε τις «μαύρες τρύπες» της Proton με κρατικά λεφτά, με καταθέσεις ύψους 160 εκατ. ευρώ, κατά παράβαση του νόμου και παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των στελεχών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Και μάλιστα τη στιγμή που ο κ. υπουργός είχε γνώση του πλιάτσικου που είχε γίνει στην Proton και από την ΤτΕ και από την Αρχή κατά του Βρόμικου Χρήματος. Ή μήπως ο κ. Βενιζέλος είχε την απαίτηση να τον αποθεώσει η «Ε» όταν στις 3/9 έσπευσε με τροπολογία να καλύψει τις παράνομες πριμοδοτήσεις στην Proton, και μάλιστα με προσθήκη με αναδρομική ισχύ (από το 1997) στο σχετικό νόμο.\nΤΡΙΤΟΝ: Υπερβάλλει ο κ. Βενιζέλος όταν ισχυρίζεται ότι επί ημερών του ασκήθηκε ο δραστικότερος δυνατός έλεγχος της Proton. Η αλήθεια είναι ότι ο τελευταίος έλεγχος της ΤτΕ ολοκληρώθηκε στις 6/6/2011 και ο προηγούμενος στις 9/7/2010. Σε ό,τι αφορά την κρατικοποίηση της Proton με κόστος 1,1 δισ. ευρώ, αυτή ήταν μονόδρομος και άργησε, με συνέπεια να βαρύνει ο λογαριασμός και\nΤΕΤΑΡΤΟΝ: Η ΝΕΠ Εκδόσεις αγόρασε μετοχές από το Χ.Α. -το 12,53% της Χ.Κ. Τεγόπουλος- και όχι από τους βασικούς μετόχους, δανείστηκε κεφάλαια από την Proton Bank χωρίς εξασφαλίσεις και καλύμματα και ως ενέχυρο έβαλε τις μετοχές αυτές. Μήπως οι μετοχές αυτές έχουν περιέλθει, κ. υπουργέ, στη Νέα Proton Bank; Σε ό,τι αφορά τους υπαινιγμούς σας περί του συστήματος Λαυρεντιάδη - Κυριακίδη και των media, επί βασιλείας σας εξελίχθηκε το σχέδιο εφόρμησης στον Τύπο από τον Δεκέμβριο του 2009. Από την «Espresso» ώς τον ΣΚΑΪ, από την «Πήγασος» ώς τον Flash. *\nenet.gr / μέσω kourdistoportocali.com\nΑναρτήθηκε από ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΟΤΙΑ TV στις 20:34


Η Σωστή Επιλογή Βρεφικού Γάλακτος - Pharmacy Management\nΠριν φτάσουμε στην επιλογή συμπληρώματος βρεφικού γάλακτος, οφείλουμε να αποδεχτούμε και να τονίσουμε στους νέους γονείς ότι καμία φόρμουλα βρεφικού γάλακτος δεν μπορεί να συγκριθεί με το μητρικό γάλα, καθώς από τις φόρμουλες βρεφικού γάλακτος, απουσιάζουν σημαντικά αντισώματα που υπάρχουν στο μητρικό γάλα και δρουν προστατευτικά για το μωρό.\nΗ χορήγηση φόρμουλας βρεφικού γάλακτος συστήνεται μόνο σε περιπτώσεις που η μητέρα αδυνατεί να συνεχίσει τον θηλασμό.\nΑκόμα και οι τεχνητές θηλές των μπιμπερό, δεν μπορούν να προσομοιάσουν πλήρως τη μητρική θηλή και να αντικαταστήσουν τη διαδικασία του μητρικού θηλασμού.\nΓια να κατανοήσουμε πλήρως την αξία του μητρικού γάλακτος, αρκεί να σκεφτούμε ότι το γάλα που παράγει η κάθε θηλάζουσα μητέρα, είναι διαφορετικό σε σύσταση από οποιοδήποτε άλλο και εκτός αυτού είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του συγκεκριμένου βρέφους.\nΌσο εξελιγμένη λοιπόν και αν είναι μια φόρμουλα βρεφικού γάλακτος, δεν μπορεί να αντικαταστήσει το μητρικό γάλα.\nΟι βρεφικές φόρμουλες έχουν αναπτυχθεί διότι τα βρέφη, τουλάχιστον μέχρι τον δωδέκατο μήνα της ηλικίας τους, αδυνατούν να καταναλώσουν φρέσκο αγελαδινό γάλα.\nΑυτό συμβαίνει γιατί το αγελαδινό γάλα είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες και ιχνοστοιχεία, τα οποία δεν μπορούν να μεταβολιστούν από τον οργανισμό ενός βρέφους, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται τα νεφρά των βρεφών ή να ερεθίζεται ο εντερικός τους βλεννογόνος.\nΑυτό μπορεί να προκαλέσει από διάρροια μέχρι και απώλεια αίματος με τα κόπρανα.\nΠαράλληλα, το αγελαδινό γάλα περιέχει πολύ περιορισμένες ποσότητες σιδήρου και άλλων βιταμινών, οι οποίες όμως είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των βρεφών.\nΣτην πραγματικότητα, το 80% των βρεφικών γαλάτων, έχουν σαν βάση το αγελαδινό γάλα, το οποίο όμως υφίσταται εκτεταμένη επεξεργασία προκειμένου να μοιάζει όσο το δυνατό στο μητρικό γάλα.\nΠιο συγκεκριμένα, θερμαίνεται για να υδρολυθούν οι πρωτεΐνες και να είναι πιο εύπεπτο από τα βρέφη, προστίθεται λακτόζη για να πλησιάζει στην περιεκτικότητα αυτήν του μητρικού και αντικαθίσταται το ζωικό λίπος με φυτικά, τα οποία είναι καταλληλότερα για την ανάπτυξη των βρεφών.\nΠαράλληλα, το γάλα εμπλουτίζεται με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία που απουσιάζουν από το αγελαδινό όπως ο σίδηρος, η βιταμίνη D και η βιταμίνη Κ2.\nΜε ποια κριτήρια γίνεται η επιλογή του καταλληλότερου βρεφικού γάλακτος;\n- Για την πλειοψηφία των βρεφών που δεν εμφανίζουν προβλήματα αλλεργίας ή άλλων ασθενειών και επιπλοκών, η επιλογή της φόρμουλας που θα χρησιμοποιηθεί δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς τα βρέφη αυτά μπορούν να καταναλώσουν οποιοδήποτε απλό βρεφικό γάλα πρώτης (0 έως 6 μηνών), δεύτερης (7 έως 12 μηνών)και τρίτης βρεφικής ηλικίας αντίστοιχα (12 έως 36 μηνών).\n- Η συμβουλή, τόσο του παιδίατρου όσο και του φαρμακοποιού είναι απαραίτητη, καθώς στο εμπόριο, κυκλοφορούν βιολογικές και μη βιολογικές φόρμουλες από διάφορες εταιρίες και οι γονείς καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε αυτές.\n- Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι η τελική επιλογή του σκευάσματος, θα γίνει από το ίδιο το βρέφος, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που εκφράζουν και αυτά τις γευστικές τους προτιμήσεις.\n- Για όλα τα υπόλοιπα βρέφη που εμφανίζουν οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα, υπεύθυνος για την καθοδήγηση των γονέων στην επιλογή της κατάλληλης ειδικής φόρμουλας είναι αποκλειστικά ο παιδίατρος, ενώ συχνά χρειάζεται και παρακολούθηση από ειδικό παιδογαστρεντερολόγο.\n- Σε περιπτώσεις βρεφών με κάποια ιδιαιτερότητα, το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το βρέφος θα καταναλώνει την ειδική φόρμουλα, καθορίζεται από τον ίδιο τον ιατρό.\nΤο διάστημα αυτό κυμαίνεται συνήθως από 6 μήνες έως 1 έτος.\n- Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μετάβαση από το ειδικό στο απλό γάλα γίνεται σταδιακά, μειώνοντας συνεχώς την ποσότητα του πρώτου και αυξάνοντας την ποσότητα του δεύτερου.\nΑυτή η μεταβατική περίοδος μπορεί να διαρκέσει έως και μερικές εβδομάδες και η χρονική στιγμή όπου το βρέφος θα επανέλθει στη λήψη της απλής φόρμουλας, καθορίζεται από τον ίδιο τον ιατρό.\nΔίνουμε σε βρέφη γάλα από άλλα ζώα εκτός από αγελαδινό;\nΣύμφωνα με Ευρωπαϊκή οδηγία, απαγορεύεται η χορήγηση οποιουδήποτε άλλου γάλακτος εκτός από αγελαδινό σε βρέφη και παιδιά έως 3 ετών, καθώς μπορεί να είναι επιβλαβές για την υγεία τους.\nΑπό το 2013 και μετά, με νεότερη οδηγία, άρχισε να επιτρέπεται και η χρήση κατσικίσιου γάλακτος σε φόρμουλες πρώτης, δεύτερης και τρίτης βρεφικής ηλικίας.


μιχαλης βρ cityzens Καλημέρα γείτονας πρωινό ζωα Αποψη\nΞύπνησε κι έκανε ότι κάνει κάθε πρωί πριν ξεκινήσει για τη δουλειά του. Κατέβηκε κρατώντας το χάρτινο ποτήρι με τον καφέ του. Ήταν ένα κρύο και μουντό πρωινό.\nΣτο παρκινγκ συνάντησε τον γείτονα. Ο χώρος στάθμευσης του αυτοκινήτου του, είναι δίπλα στον δικό του. Δεν γνωρίζει το όνομα του, δεν ξέρει σε ποιο διαμέρισμα κατοικεί μήτε τι καπνό φουμάρει. Ούτε και τον ενδιαφέρει να μάθει.\nΈτυχε να τον πάρει δυο-τρείς φορές το μάτι του, καθώς έφευγε με το βαν του. Σήμερα τον πέτυχε πριν να μπει στο βαν. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αντίκρυσε. Ο πρώτος άνθρωπος της ημέρας του. Πέρασε δίπλα του, στα δυο μέτρα. Τον καλημέρισε. Συνηθίζει να καλημερίζει τους ανθρώπους το πρωί. Συχνά καλημερίζει και τα ζώα, όπου και όταν συναντήσει. Τα ζώα δεν του απαντάνε πίσω αλλά καμιά φορά ανταποκρίνονται με τον τρόπο τους. Ο γείτονας δεν απάντησε. Λέξη δεν έβγαλε. Δεν άλλαξε καν ύφος το πρόσωπό του. Τίποτα. Άφησε την καλημέρα να πέσει κάτω. Ήταν μια απλή, γαμημένη καλημέρα.\nΜπήκε στο αυτοκίνητο του. Από τον καθρέφτη, έβλεπε το βαν να αφήνει τον χώρο στάθμευσης. Ήπιε μια γουλιά απ’ τον ζεστό καφέ του. Κι άλλη μια. «Δεν γαμ…» πήγε να ξεστομίσει μα ίσα που πρόλαβε. Το τράβηξε πίσω. Με τη νέα χρονιά έβαλε στόχο να περιορίσει τις βρισιές. Κατ’ ακρίβεια έβαλε στόχο να μην ξεκινά τις βρισιές τόσο νωρίς το πρωί.\n«Τι λογής άνθρωποι είναι όσοι τους λες καλημέρα και δεν σου απαντάνε;» σκεφτόταν ενώ έβαζε μπρος τη μηχανή του αυτοκινήτου. Ακόμα μια μέρα ξημέρωνε.


ψ υ χ ή μ ο υ: January 2011\nΗ φλούδα του δέντρου (Κάτι σαν παραμύθι)\nΜία φλούδα δέντρου στη θάλασσα.\nΔεν έχει βάρος να βουλιάξει, ούτε πανιά να ταξιδέψει με δική της βούληση.\nΕίναι μόνο μια φλούδα. Μια φλούδα μονάχη.\nΤο ρεύμα του νερού την οδηγεί.\nΗ φλούδα μέσα στη θάλασσα συνεχίζει το ταξίδι της. Χωρίς προορισμό.\nΧωρίς το φόβο του προορισμού.\nΤον φόβο που γεννά η επίγνωση. Τι επίγνωση να έχει μια φλούδα;\nΌλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν της.\nΌταν ακόμα αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου δέντρου στην όχθη του ποταμού. Τότε, είχε και επίγνωση, είχε και φόβους. Είχε αισθήματα.\nΔιατηρεί μια θαμπή μνήμη εκείνου του καιρού.\nΜαζί τα ίχνη της μνήμης ενός πονου, όχι τον πόνο.\nΤο χάραμα που κατέφθασαν οι ξυλοκόποι είχε ομιχλη πυκνή.\nΔε θυμάται τα πρόσωπά τους, ούτε τα χέρια τους. Όλα τα εξαφάνιζε η ομίχλη.\nΌμως θυμάται το τσεκούρι. Το υγρό του μέταλλο. Ένα ένα τα χτυπήματα.\nΤο σώμα του δέντρου να σφαδάζει στους πονους, να αιωρείται για μια μόνο στιγμή, κι ύστερα να πέφτει με πάταγο στην όχθη. Θυμάται το τελευταίο χτύπημα πάνω της.\nΉταν μέρος του άχρηστου εξωτερικόύ φλοιού.\nΤην ξύρισε το τσεκούρι κι ένα χέρι μέσα σ' ένα σκληρό μαύρο γάντι την πέταξε στο νερό.\nΘυμάται με μια μνήμη αχνή σα φανταστική. Δεν έχει καμιά βεβαιότητα σήμερα για όλα αυτά.\nΞέρει μόνο πως ταξιδεύει. Δεν ξέρει τι απέγινε το υπόλοιπο σώμα του δέντρου. Πού το φόρτωσαν. Πού το πήγαν. Τι το έκαναν.\nΗ άγνοια αυτή τής δίνει μια εξέχουσα ελαφρότητα. Μια ανακούφιση. Σαν αναισθησία.\nΤαξιδεύει παραδομένη στα χέρια των στοιχείων και των στοιχειών.\nΑμέριμνη σαν πεθαμένη.\nΔεν την καταπίνει το νερό. Σα να τη σέβεται.\nΔεν τη σηκώνει ο αέρας. Σαν από συστολή στο αθώο σώμα της.\nΤαξιδεύει διχως προορισμό. Δίχως φόβο. Δίχως επίγνωση.\nΜε μιαν εξέχουσα ελαφρότητα σαν άγνοια και μια βαρύτητα εκλεπτυσμένη σαν ερημία.\nΤαξιδεύει απαρατήρητη. Την προσπερνούν ψαράδες, κολυμβητές, οι βουτηχτές της θάλασσας. Κανείς δεν την προσέχει.\nΆξαφνα ένας ερωδιός στέκεται πάνω της να ξαποστάσει.\nΣτο άγγιγμά του φανερώνεται ο προορισμός της.\nΣτο πέταγμά του γεννιέται μέσα της μια στάλα αίσθημα. Κάτι σαν γνώση. Και σαν εκπλήρωση.\nΜέσα στην ακατάπαυστη ροή του νερού, η φλούδα ξεκούρασε ένα πουλί.\nΤαξιδεύει. Υπήρξε σταθμός. Ταξιδεύει. Ένα με τη ροή.\nΤαξιδεύει. Υπήρξε. Ταξιδεύει. Υπάρχει.\nΤαξιδεύει. Πάνω στο νεκρό της σώμα αναπαύτηκε για λίγο η ζωή.\nΤαξιδεύει. Έχει νικήσει το θάνταο. Ταξιδεύει...\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 28.1.11\nΟ άνθρωπος, όσο περνούν τα χρόνια, αλλάζει. Συχνά φτάνει μάλιστα να υιοθετήσει συνήθειες ολοσδιόλου αντίθετες από εκείνες που θεωρούσε συστατικό της ύπαρξής του απο παιδί. Ίσως, γιατί, στα πλαίσια της συνύπαρξής του ως ενήλικας με ενήλικα διαμορφώνει τακτικές αντιπαράθεσης απέναντι στον άλλον, προκειμένου να διασφαλιστεί μια ισορροπία ανάμεσά τους.\nΕνδόμυχα, ανεπαίσθητα, αλλά και ασυνείδητα ένας άνθρωπος περνά στο αντίπαλο στρατόπεδο των πρότερων συνηθειών του. Η ισοοροπία των αντιθέτων είναι λιγότερο εύθραυστη και επίφοβη από εκείνη της σύμπνοιας, της ταύτισης, ακόμη και της ομοψυχίας.\nΗ σύγκρουση και η εκ διαμέτρου διαφορετικότητα συνιστούν εγρήγορση, ανασφάλεια, παιχνίδι. Ένα παιχνίδι όπου ανά πάσα στιγμή όλα παίζονται, όλα διακυβεύονται, τίποτα δεν είναι προβλέψιμο. Εξάλλου, στις σχέσεις που εμπεριέχουν δυναμική, οι προβλέψεις είναι άχρησες, όσο και τα αποτελέσματά τους. Δεν υπάρχει νικητής και ηττημένος. Υπάρχει πορεία.\nΕσύ από παιδί, μεγαλωμένη σε μια πολυπληθή οικογένεια, συνήθισες να μελετάς τα βράδια, έχοντας ενδεχομένως και ολίγον έμφυτη την αδείρητη ανάγκη για υψηλή συγκέντρωση που ευδοκιμεί κυρίως στα ήσυχα κλίματα. Περίμενες να κοιμηθούν όλοι οι άλλοι για να διαβάσεις τα μαθήματά σου και ο παραμικρός ήχος έφτανε στ' αφτιά σου σα βοή σεισμού που ξεκούρδιζε το αρμονικό σου σύμπαν. Θα πρέπει να ήσουν και λίγο ιδιόρρυθμη, ίσως και δύστροπη. Παραδέξου το, τώρα που μεγάλωσες. Ωστόσο, δεν διάβασες ποτέ ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Το κρεβάτι ήταν για τον ύπνο και μόνον γι' αυτόν. Ξεκάθαρα πράγματα. Πάντα σου άρεσαν τα ξεκάθαρα πράγματα. Τόσο απλός ήταν ο νους σου, άλλο τόσο ευθύς ο χαρακτήρας σου.\nΏρες διάβασμα στο μεγάλο τραπέζι της κουζίνας. Πού ευχέρεια για γραφεία τότε;\nΜε τον καιρό, και για λόγους πνευματικής επιβίωσης υποθέτω, κατάφερες να μελετάς και εν μέσω εισβολέων θορύβων εξασκώντας τα όπλα της αυτοσυγκέντρωσης σε σημείο να τους αποκλείεεις εντελώς έξω από το τείχος της ακοής σου. Κάποτε κατατρόμαξες, όταν προσγειώθηκε μια παντούφλα στο κεφάλι σου, προκειμένου να ξυπνήσεις στην πραγματικότητα των εισβολέων, που, μάταια και για πολλή ώρα, επικαλούνταν το όνομά σου. Κανέναν δεν κατάφερες να πείσεις πως δεν τον αγνοούσες επιτηδες. Κανείς δεν πίστεψε πως όντως δεν άκουγες. Γιατί τόσο πικράθηκες τότε, δεν ξέρω.\nΔιατήρησες, όμως, με θρησκευτική ευλάβεια τη συνήθειά σου να μην διαβάζεις ποτέ στο κρεβάτι, κάτι που ήσουν βέβαιη πως δε θα άλλαζε ποτέ στους αιώνες των αιώνων. Όλα άλλαξαν, μαζί τους κι αυτό. Το μόνο που έμεινε ίδιο σ' εσένα είναι η πεποίθησή σου κάθε φορά για κάτι πως δεν πρόκειται ποτέ ν' αλλάξει. Τόσο αφελές και πεισματάρικο ήσουν από μικρό.\nΠαντρεύτηκες, νοικοκυρεύτηκες, η προσφιλής σου συνήθεια παρέμενε ακλόνητα σταθερή στο πέρασμα των πρώτων χρόνων του έγγαμου βίου σου. Η νυκτόβια αντιπαράθεση με τον σύντροφό σου συνεχιζόταν επίσης ακλόνητη για χρόνια, γιατί εκείνος έτυχε να έχει την ακριβώς αντίθετη συνήθεια από σένα. Από παιδί δεν μπορούσε να τον πάρει ο ύπνος αν πρώτα δεν διάβαζε ένα βιβλίο ξαπλωμένος. Αδιανόητο, συμφωνώ, αλλά συμβαίνουν και κάτι τέτοια στη ζωή. Πότε υποχωρούσε ο ένας, πότε ο άλλος, φοβερό μαρτύριο, δεν αντιλέγω, αλλά τι να γίνει, τα έχει αυτά ο γάμος και η συμβίωση, -και δεν είναι και τα πιο δύσκολα, μην υπερβάλλουμε...\nΈλα όμως που ο άνθρωπος αλλάζει όσο περνούν τα χρόνια. Φτάνει μάλιστα κάποτε ν' αποκτήσει συνήθειες ολοσδιόλου αντίθετες από αυτές που είχε στο παρελθόν. Πολλά μπορούν να ευθύνονται γι' αυτή του την αλλαγή. Νομίζω πως κύριο ρόλο έπαιξε στην δική σου περίπτωση η συχνή απουσία του συντρόφου σου σε ταξίδια. Από τη στιγμή λοιπόν, που το αντίπαλλον δέος άρχισε να λείπει, άρχισες κι εσύ να αλλάζεις κατά τρόπο, θα σου το πω τώρα στα ίσα, απαράδεκτο. Απερίσκεπτα, δίχως τύψεις, αλλά ούτε και συναίσθηση, πέρασες στο αντίπαλο στρατόπεδο υιοθετώντας τακτικές του άλλου. Μαζί με διάφορες άλλες μικρουποχωρήσεις, έφτασες στο επαίσχυντο σημείο να διαβάζεις ξαπλωμένη στο κρεβάτι πριν κοιμηθείς. Προχώρησες με ακόμα μεγαλύτερο θράσος στο σημείο να μην μπορείς να κοιμηθείς αν πρώτα δεν διαβάσεις. Γιατί άραγε; Μήπως τελικά οικειοποιούμαστε τις συμπεριφορές του άλλου όταν λείπει προκειμένου να μη μας λείπει ή να μας λείπει λιγότερο; Εσύ ξέρεις...\nΕκείνος λείπει και η άδεια θέση του στο κρεβάτι μεταμορφώνεται αμέσως σε οριζόντια βιβλιοθήκη. Για την ακρίβεια, σε ένα ακόμη γραφείο σου, γιατί γράφεις κιόλας ξαπλωμένη. Το "ένα ακόμη γραφείο" δεν είναι βέβαια σχήμα λόγου. Δεν αφήνεις τραπέζι για τραπέζι του σπιτιού που να μην εκμεταλλευτείς, με αποτέλεσμα όταν ψάχνεις κάτι να πρέπει να το γυρεύεις παντού. Φαίνεται πως εκείνο το τραπέζι της κουζίνας φταίει για όλα. Κάτι σαν κατοχικό σύνδρομο μου μοιάζει...\nΚαι σαν να μην έφταναν όλα αυτά η κακιά συνήθεια επιβουλεύθηκε και κέρδισε και τον μεσημεριανό σου ύπνο. Αυτό συμβαίνει όμως με τις συνήθειες. Έχουν ασυγκράτητες επεκτατικές ορμές.\nΑποτέλεσμα: το προηγούμενο πρόβλημα τώρα πια έχει αποκτήσει εντελώς αντίθετες διαστάσεις. Όταν το αντίπαλον δέος επιστρέφει διεκδικώντας τη θέση του, εσύ λυπάσαι βαθύτατα που πρέπει να αδειάσεις το κρεβατο-γραφείο από τα αγαπημένα σου βιβλία που θα βρεθούν αναγκαστικά στο πατωμα. Αλλά να ήταν μόνον αυτό. Δεν έχεις πλέον κανέναν λόγο αντιπαράθεσης, ούτε και διάθεση γι' αυτήν. Βλέπεις, κάποιοι άνθρωποι μένουν πιστοί στις συνήθειές τους για μια ζωή, -χαρακτηριστικό παράδειγμα ο σύντροφός σου. Κι έτσι οδηγείσαι με βήμα ταχύ σε μια ιδιαίτερα ανησυχητική, αν όχι επιβλαβή, σύμπνοια μαζί του. Διαβάζετε και οι δυο ξαπλωμένοι στο κρεβάτι προτού κοιμηθείτε.\nΌλες αυτές τις εξελίξεις πρέπει να σου πω πως τις παρακολουθώ με άγρυπνο μάτι. Δεν σου κρύβω πως ανησυχώ. Βαθιά μέσα μου ελπιζω πως πολύ σύντομα μια άλλη συνήθεια θα κάνει την φαντασμαγορική της είσοδο στη ζωή σας, προκειμένου να κατακτηθεί εκ νέου η ισσοροπία των αντιθέτων που χάσατε και προσωπικά ευλαβούμαι όπως ξέρεις ιδιαιτέρως. Θα δείξει, έχε το νου σου σε παρακαλώ και ενημέρωνέ με....\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 26.1.11\nΔηλώνω Παρόν! (Σελίδα Αναγνώστες του protagon.gr)\nΌταν συναντώ το Παρόν, όταν εξονυχιστικά το παρατηρώ, ή όταν το φροντίζω επιμελώς επιτρέποντάς του να εισχωρήσει στα μύχια της ύπαρξής μου, η ζωή μου αναγεννάται, η στιγμή μου παίρνει νόημα, και ναι, είναι αληθεια, ευτυχώ.\nΣτον καθρέφτη βλέπω πέρα απ’ τις ρυτίδες μου, το στιλπνό σώμα του αντικειμένου που με υποδέχεται θωπευτικά.\nΣτο φλυτζάνι του καφέ τα σχέδια που αφήνει το κατακάθι ζωγραφίζουν μυστικούς λαβύρινθους και δρόμους απόκρυφους που με προκαλούν να τους περπατήσω.\nΗ ψιλή βροχή γίνεται το ακριβότερο άρωμά μου, και οι λάσπες ηδονικό βούλιαγμα του κορμιού παιχνιδιάρικο.\nΗ οχλαγωγία των δρόμων γεμίζει χρώματα, οι βιαστικοί περαστικοί αστείες γκριμάτσες που με κάνουν να γελώ, κι οι κορνες των αυτοκινήτων κούρδισμα μουσικών πριν το κοντσέρτο που θα παίξουν τα σωθικά μου.\nΤα φθαρμένα έπιπλα μεταμορφώνονται στις πιο πιστές φιλίες μου και τα άπλυτα πιάτα που αγόγγυστα περιμένουν να πλυθούν, το πρότυπο της υπομονής.\nΑφού τα πλύνω, θα τα τακτοποιήσω στα ράφια τους σα μωρά στα κρεβάτια. Τόσο σπλαχνικά.\nΗ πολύχρονη ιστορία τους μου προσφέρει ένα στέρεο παρελθόν. Ένα παρελθόν που δεν είναι διόλου κύημα της φαντασίας μου, αλλά το ψηλαφώ, το μυρίζω, το βλέπω. Είναι σαφές, συγκεκριμένο, αντικειμενικό, αναμφίβολο.\n“Προσεύχομαι στα πράγματα για να μου δώκουν ζωή”, είχε δηλώσει ο Πεντζίκης σε μια του συνέντευξη, και νιώθω στη σάρκα μου το νόημα των λόγων του, πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια...\nΣημείωση: Κάνοντας κλικ πάνω στην τελευταία φράση (πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια...) μπορείτε να διαβάσετε όλο το κείμενό μου, που δημοσιεύτηκε σήμερα στη σελίδα Αναγνωστες του Protagon.gr\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 22.1.11\nΧάρτινα όνειρα, κείμενο: Βασιλική Νευροκοπλή, εικονογράφηση: Αιμιλία Κονταίου, εκδ.Διάπλαση\nΘα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες...\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 20.1.11\nΟδυσσέας Ελύτης - Τα δημόσια και τα ιδιωτικά (απόσπασμα)\n"... Kι ύστερα κακολογούν τους ποιητές ότι δεν έχουν τη δύναμη ν' αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, μόνον κάθονται και ρεμβάζουν. Καλά κάνουν. Να βάζεις με το νου σου αβρά πράγματα, και μάλιστα να τα βλέπεις απ' την ανάποδη, χρειάζεται να 'σαι σκληρός. Ή μήπως αδιάφορη και σκληρή δε δείχνει πάντα να είναι μέσα στις ομορφιές μας η φύση; Ή ζητάει τα αδύνατα; Να εκπληρώσει τον προορισμό της, χωρίς να αφεθεί να κλονιστεί από το χτυποδάρδι μας; Αυτό είναι. Το 'νιωσα δυνατά στον πόλεμο, πάνω στην υποχώρηση του '41, μέσα στο φούντωμα της άνοιξης, όταν έδινα βουτιά στα ριζά των ολάνθιστων σύδεντρων για να καλυφθώ από τα γερμανικά στούκας. Με το μάγουλο στο υγρό χώμα ζητούσα βοήθεια, συμπόνοια, προστασία () να μου ψιθυρίσουν αυτά τα μπουμπουκιασμένα κλωνιά έναν παρήγορο λόγο. Τίποτε. Το μόνο που ζητούσαν ήταν να μου υποβάλλουν το "αιώνιο" που είχαν ταχθεί να αντιπροσωπεύουν.\nΚοντολογίας, να μπορούσαν και τη σημασία των λαών να τη μετράνε όχι από το πόσα κεφάλια διαθέτουν για μακέλεμα, όπως συμβαίνει στις ημέρες μας, αλλά από το πόση ευγένεια παράγουν, ακόμη και κάτω από τις πιο δυσμενείς και βάναυσες συνθήκες, όπως ο δικός μας ο λαός στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όπου το παραμικρό κεντητό πουκάμισο, το πιο φτηνό βαρκάκι, το πιο ταπεινό εκκλησάκι, το τέμπλο, το κιούπι, το χράμι, όλα τους αποπνέανε μιαν αρχοντιά κατά τι ανώτερη των Λουδοβίκων.\nΚουράστηκα να τα λέω. Θα 'θελα να μην είχα πια τίποτα να πω, αλλά πώς () που νιώθω να 'μαι ακόμα γεμάτος, φορτωμένος με τόνους ανέμων, τσουβάλια Ιουλίων, καλαθούνες ανθέων... Τα μωβ ξεχειλίζουν. Τα σκούρα μου κόβουν τους αγκώνες. Πολλά γαιώδη μουλιάζουν τα ρούχα μου. Άλλα, ελαφρότερα, γίνονται στοές, ρόπτρα, γεφυράκια, τρούλοι. Ανάγκη να ξεφορτώσω. Πώς όμως. που αυτά πλέον έγιναν στοιχεία του οργανισμού μου;\nΈτσι και τ' αδειάσω, έσβησα."\nΓια την αντιγραφή, Βασιλική Νευροκοπλή.\nΜητσάκης - Μπέλλου - Αναφορά στο ζεϊμπέκικο\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 18.1.11\nΕτικέτες Αφιέρωμα βίντεο, Κριτική, Μουσική\nΗ ομίχλη [απόσπασμα - Γιώργος Ιωάννου]\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 17.1.11\nΕτικέτες Αφιέρωμα βίντεο, Αφιέρωμα λογοτεχνικό\nΑνδρέας Κάλβος - Ωδή δεκάτη [ΧΧ]\nΟ ΒΩΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ\nΕδώ ηδονάς και ανάπαυσιν\nω φίλοι ας παραιτήσωμεν\nξηρή πέτρα το στρώμα,\nφαρμάκι το ψωμί\nτης δουλείας είναι.\nΕδώ, σαν αναθήματα,\nεις τον βωμόν πλησίον,\nτους συγγενεις, τα τέκνα μας\nαγαπητά, τους γέροντας\nτώρα ας αφήσωμεν.\nΠάντα όσα εις την καρδίαν μας\nείναι ακριβή, δεν πρέπουσιν\nεις άνδρας 'που τρομάζουν\nέμπροσθεν εις ανόητον\nΟύτε η ζωή δεν πρέπει.\nΤρέξατε αδέρφια, τρέξατε\nσύμμετρα ας αποθάνωμεν\nδιά την πατρίδα.\nΑνδρέα Κάλβου, Ωδαί, Κριτική έκδοση Filippo Maria Rontani, Ίκαρος, 1988\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 16.1.11\nΑνεπαισθήτως όπως Θλίψη\nΤο Καλοκαίρι κύλησε-\nΤόσο πια τόσο ανεπαισθήτως\nΠου θα 'λεγες μας Γέλασε-\nΤο Σούρουπο όσο πύκνωνε,\nή σαν να πέρναγε η Φύση\nένα Άσυλο μονάχη Απόγευμα-\nΤο Νύχτωμα νωρίτερα τραβιόταν-\nΈλαμπε ξένο το Πρωί-\nΜε Χάρη αβρή, μα που πονούσε,\nΣαν Επισκέπτης που θ' αναχωρούσε-\nΚι έτσι χωρίς Φτερούγα, και χωρίς\nΧάραγμα Πλοίου στο κύμα\nΑνάλαφρα μέσα στην Ομορφιά\nΤο Θέρος μας δραπέτευσε.\nEmily Dickinson, Το ανεξάντλητα Σημαίνον, 91 Ποιήματα, μτφ. Έλλη Συνοδινού, εκδ. Ιδεόγραμμα, Δεκέμβριος 2006\nΒιογραφικά στοιχεία της ποιήτριας.\nΓεννήθηκε το 1830 στο Άμερστ της Μασσαχουσέτης. Πέθανε το 1886. Τα μόνα ποιήματα που δημοσίευσε σ' ένα περιοδικό της εποχής ήταν έξι ποιήματα που της τα διόρθωσαν τόσο που τα διέστρεψαν. Δεν ξαναέστειλε τίποτα. Όταν πέθανε η αδερφή της βρήκε στο γραφείο της Έμιλλυ 1775 ποιηματα... Μετά από πολλά... το 1950 η κυριότητα των ποιημάτων της επήλθε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και μόνο το 1950 εκδόθηκε η τρίτομη έκδοση των ποιηάτων της. Ζούσε απολυτως κλεισμένη στο σπιτι της βλέποντας τα βουνά... Ήταν πανέξυπνη και είχε χιούμορ, ταξίδεψε ελάχιστα κι αυτό για ιατρικούς λόγους στη Βοστώνη γιατί είχε προβλήματα με τα μάτια της. Ο κόσμος της ήταν η Βίβλος, η τεράστια βιβλιοθήκη του δικηγόρου πατέρα της και οι φίλοι του που έρχονταν στο σπίτι...\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 15.1.11\nΧάι κου μικρά παιδιά\nτην άπορη καρδιά μου\nΦάος στα μάτια\nπου ψάλλουν όλη νύχτα\nτ' άγιο Όνειρο\nΣτην πρώτη λέξη\nέτοιμος στον έρωτα\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 14.1.11\nΕτικέτες Ποίηση, χάι κου\nΣ.Σ.Χαρκιανάκη "Διπλό παλίμψηστο"\nΤο τριμμένο ρούχο\nόχι μόνο του σώματος\nπου εισέπραξε το χειροκρότημα\nαλλά και της ψυχής που θησαύρισε\nΣ.Σ.Χαρκιανάκη, "Άχρονες ώρες", εκδ.Δόμος.\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 13.1.11\n«Αφού μας μέναν παξιμάδια\nτου θεού τ' αργά γελάδια\nΠεινάσαμε στης γης την πλάτη,\nσαν φάγαμε καλά, πέσαμε\nεδώ στα χαμηλά\nανίδεοι και χορτάτοι.»\nΑπομαγνητοφώνησα και αντιγράφω την ερμηνεία του Δημήτρη Λιαντίνη για το συγκεκριμένο ποίημα από την τελευταία του διάλεξη στους φοιτητές του:\n"Τρύγησε την ημέρα. Μη την αφήσεις να πάει χαμένη η κάθε μέρα.\nΌτι χαρές είναι να σου δώσει μη τις αρνηθείς γιατί δε θα τη ξανάβρεις.\nΔεν είναι αναβλητή η ζωή, ούτε αναστρέψιμη.\nΕίναι εκείνο που ο Όμηρος μας το είπε πώς, με το παράδειγμα των βοδιών του Απόλλωνα. Άντε να σας πω κι ένα Σεφέρη τώρα, λέει:\nΟι σύντροφοι στον Άδη. Ποιοι είναι οι σύντροφοι στον Άδη, οι καταδικασμένοι δηλαδή και στη ζωή και στο θάνατο. Σα να μη ζήσανε. Ακούστε τι λέει ο Σεφέρης....(εδώ απαγγέλει το ποίημα)\nΤι σημαίνει εδώ φάγανε τα γελάδια του Ήλιου;\nΤα γελάδια του ήλιου κατά μία έννοια είναι 365.\nΣημαίνει μην αφήσετε, μην σπαταλήσετε άδικα και ανόητα τις μέρες σας.\nΤην κάθε μέρα να την βλέπεις και να την καρπώνεσαι μέσα σε μέτρα.\nΜην την αφήσεις να περνάει γιατί την έχασες. Και δε θα ξαναρθεί.\nΚαι φεύγει κι η άλλη, κι η άλλη, κι η άλλη, τα σβηστά κεριά του Καβάφη, και στο\nτέλος μια απέραντη σειρά από κεράκια σβηστά.\nΛοιπόν, αυτό είναι, να τη χαιρόμαστε τη ζωή. Είναι οδηγία και ευλογία και νόημα και εντολή. Η πιο σπουδαία εντολή,\nας πούμε ελληνική, ενός ελληνικού δεκάλογου. Να τη χαίρεσαι τη ζωή μέσα σε μέτρα όμως χωρίς υπερβολές, χωρίς να φτάνεις στην ύβρι. Αυτό είναι το νόημα, που σημαινει, κατάφαση..."\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 12.1.11\nΔεν πρέπει επιτέλους αυτοί οι παλιότατοι πόνοι\nνα γίνουν πιο γόνιμοι για μας;\nΔεν είναι πια καιρός να ελευθερωθούμε\nαπό κείνο που αγαπάμε\nενώ ακόμη το αγαπάμε\nκαι αναρριγώντας να το ξεπεράσουμε;\nΈτσι καθώς και το βέλος\nτη χορδή του τόξου ξεπερνά,\nώστε στο τίναγμά του συγκεντρωμένο,\nνα γίνει κάτι πιο πολύ απ' τον εαυτό του;\nΓιατί στάση δεν υπάρχει πουθενά.\nΡάινερ Μαρία Ρίλκε, Οι ελεγείες του Ντουίνο, μτφ. Δημήτρης Θ. Γκότσης, εκδ. Αρμός, 2000\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 10.1.11\nΟ Αλ Πατσίνο και το Όσκαρ\nΒλέποντας αυτό το απόσπασμα της συνέντευξης που έδωσε ο Αλ Πατσίνο μετά το Όσκαρ του, γέλασα πολύ.\nΑφού γέλασα, προβληματίστηκα λίγο. Σκέφτηκα, λοιπόν, πως συχνά αυτό που όντως "ερεθίζει", ή "προκαλεί" αν προτιμάτε, δεν είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, τα χαρίσματά του και ο μόχθος του, αλλά η επιτυχία του. Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη.\nΑυτό το βίντεο βγαίνει πρώτο στη λίστα του You Tube αν πατήσετε το όνομα στα ελληνικά αυτού του ηθοποιού, που προσωπικά θεωρώ άφταστο τέρας υποκριτικής. Πέραν του ότι δεν βγαίνει πρώτο κάποιο απόσπασμα από μια ταινία του, αλλά η χιουμοριστική του διήγηση σ' αυτήν την συνέντευξη, είναι ενδιαφέρον τι ακολουθεί ως δεύτερο βίντεο, αμέσως μετά απ' αυτό.\nΔεύτερο, λοιπόν, έρχεται ένα άλλο βίντεο που καλείται: Απομίμηση του Αλ Πατσίνο, όπου ένας παρουσιαστής τον μιμείται, ομολογουμένως πετυχημένα.\nΣτάθηκα απορημένη, σκεφτόμενη πόσο κοντά βαδίζουν σήμερα η αυθεντικότητα με την απομίμησή της, αλλά και πόσο προηγείται μία δημόσια παρουσίαση στην τηλεόραση από την ίδια την καλλιτεχνική πράξη. Αυτές ήταν η δεύτερη και η τρίτη σκέψη μου.\nΊσως κάποιος να ισχυριστί πως όλα αυτά είναι τυχαία, ίσως και να το αποδείξει. Ωστόσο, νομίζω πως δεν απέχουν πολύ, ή πιθανόν να εκφράζουν κιόλας με τον πλέον εμφανή τρόπο, μια σύγχρονη πραγματικότητα. Αυτό αποτελεί ένα πιθανό συμπέρασμα...\nΕτικέτες Αφιέρωμα βίντεο, Αφιέρωμα κινηματογράφος, Προβληματισμοί\nΚαλή σου μέρα Σάββατο!\nΩ, Σάββατο της ζωής μας\nΣάββατο της καρδιάς\nΆνω τελεία της βδομάδας\nκαι εφαλτήριο της Κυριακής\nΦιλί απαλό σαν παιδικό\nστο αφτί της αγιοσύνης\nστα αντιμαχόμενα στρατόπεδα\nτων καθημερινών στιγμών μας\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 8.1.11\nΟ ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ - ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ\nΤο "Reflections" είναι ένα μουσικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1969 σε σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στην Ελλάδα έχουμε δικτατορία και ο Μάνος Χατζιδάκις ζει στη Νέα Υόρκη. Έχει ήδη τιμηθεί με Όσκαρ για την ταινία "Ποτέ την Κυριακή". Έχει γράψει μουσική για το φιλμ του Ηλία Καζάν "America America" και για το "Blue" του Σίλβιο Ναριτζάνο. Η παράσταση "Ilya Darling" (με τη Μελίνα Μερκούρη) έχει ανεβεί στο Μπροντγουέι και το "Χαμόγελο της Τζοκόντας" βρίσκεται στις προθήκες των δισκοπωλείων. Ξένος σε μια χώρα που τη σημαδεύει ο πόλεμος του Βιετνάμ, ο Χατζιδάκις εμπνέεται από τη ροκ σκηνή και από τα κινήματα της αμφισβήτησης και γράφει έναν κύκλο μουσικής και τραγουδιών με αγγλικό στίχο. Το 1969 συνεργάζεται με το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble. Πρόκειται για ένα γκρουπ που πειραματιζόταν μπολιάζοντας με στοιχεία κλασικής μουσικής τη ροκ τραγουδοποιία των sixties. Τότε, λοιπόν, κυκλοφορεί το άλμπουμ "Reflections" («Αντικατοπτρισμοί»). Αποτέλεσμα ένας «κλασικός» πλέον δίσκος με 8 τραγούδια -σε αγγλικούς στίχους μελών του γκρουπ- και 2 ορχηστρικά. Η ανατολίτικη ευγένεια των μελωδιών, η λεπτοδουλειά στην ενορχήστρωση και οι ερμηνείες άφησαν άναυδους όσους ξένους νόμιζαν ότι ο Χατζιδάκις είχε γράψει μόνο τη διεθνώς πιασάρικη μελωδιούλα των «Παιδιών του Πειραιά».\nΤο 1993 ο Μάνος Χατζιδάκις, αφού έχει επιστρέψει στην Ελλάδα, αποφασίζει να εκδώσει ξανά το έργο σε στίχους ελληνικούς του Νίκου Γκάτσου. Ήδη δύο από τα τραγούδια των "Reflections" είχαν αποδοθεί στα ελληνικά και μάλιστα βρίσκοντας πολύ μεγάλη απήχηση στον κόσμο. Πρόκειται για τον «Κεμάλ» και για την «Περιμπανού» (Noble dame). Επίσης το τραγούδι «Πού το πήγαν το παιδί» (με μικροδιαφορές στο στίχο –κυρίως το πέρασμα των ρηματικών τύπων από τον ενεστώτα σε παρατατικό και αόριστο) ήταν γνωστό από την εκτέλεση με τον Γ. Μπιθικώτση. Χαρακτηριστικό είναι ότι και τα 10 τραγούδια ακούγονται τώρα με στίχους, ενώ η αρχική έκδοση του δίσκου στα αγγλικά περιλάμβανε και 2 ορχηστρικά θέματα. Έτσι προκύπτει ο δίσκος «Αντικατοπτρισμοί», που κυκλοφορεί από τον Σείριο, με ερμηνεύτρια την Αλίκη Καγιαλόγλου, διεύθυνση της ορχήστρας από τον ίδιο τον Μ. Χατζιδάκι και ένα πανέμορφο εξώφυλλο του Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα.\nΟ Χατζιδάκις είχε πει για τον δίσκο:\nΤα “Reflections” με την φόρτιση των Ελληνικών στίχων του Γκάτσου έγιναν σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας που θα μπορούσε να είναι κι ένας νέος άντρας μέσα στην επαναστατημένη ατμόσφαιρα αμφισβήτησης που χαρακτήριζε τη Νέα Υόρκη του '68. Έγιναν οι αντικατοπτρισμοί της πόλης και των νέων ανθρώπων της και απαιτούσαν πολυεδρική ερμηνεία γυναίκας με διαφορετικές φωνές, με αντιδράσεις, με όψεις σπασμένες μέσα σε κρύσταλλα. Η Αλίκη Καγιαλόγλου φανερώνεται άξια ερμηνεύτρια, παίζοντας και μεταπηδώντας από το ύφος της Γκρέτα Γκάρμπο στην πληθωρικότητα της Μανιάνι ή την τραγική έξαρση της Κατίνας Παξινού. Με την ερμηνεία της το έργο αποκαλύπτεται. Κι έτσι με την απόσταση του χρόνου και με την ωριμότητα της ερμηνείας φανερώθηκαν ξανά οι "Αντικατοπτρισμοί" στην Αθήνα του ’93.\nπίσω από την παλιά εκκλησιά\nΜέσα στη ζωή\nΜες στην ερημιά τού κόσμου\n«Κάπου υπάρχει θεός»\nΠέντε πεινασμένοι σκύλοι\nπερίμεναν απ' τους πρώτους\nστου ουρανού την άγια τάξη\nτους κρέμασαν στο τσιγκέλι\nΦίλοι σκύλοι μην κλαίτε\nReflections - Manos Hadjidakis & New York Rock & Roll Ensemble \n3. Love her\n4. Dance of the dogs\n7. The three answers\n9. Bitter way\n10. Noble dame\nΑντικατοπτρισμοί - Αλίκη Καγιαλόγλου, Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος \n1. Το τραγούδι της χαμένης Κυριακής\n2. Που πήγαν το παιδί\n3. Πες μου τ' όνομα σου\n4. Ο χορός των σκύλων\n5. Ο κόσμος σου να είμαι εγώ\n7. Τρεις απαντήσεις\n8. Το τραγούδι του δρόμου\n9. Η προσευχή του ακροβάτη\nΠροσωπικό σημείωμα: Γιατί αυτό το μικρό οδοιπορικό σ' αυτό το τραγούδι; Δεν μπορώ να πω πολλά. Μπορώ να πω όμως πως πριν από λίγη ώρα, βγαίνοντας από ένα μαγαζί, μια νεαρή ωραία και εγκάρδια γυναίκα, που με γνωρίζει μόνον "φατσικά", αφού πριν λίγες μέρες μου έφτιαξε, άνευ λόγου και αιτίας, και μου έκανε δώρο ένα σκουλαρίκι μ' ένα φτερό φραγκόκοτας, μαύρο με άσπρες πιτσιλιές, θαυμάσιο, μου εξομολογήθηκε την απίστευτη ζωή της μέσα σε δέκα λεπτά, ξεκινώντας από μια ασήμαντη αφορμή. Όταν τελείωσε είχα βουρκώσει και το μόνο που μπόρεσα να της πω μετά το "ευχαριστώ" ήταν αυτή η φράση του Μάνου και του Γκάτσου: Κάπου υπάρχει Θεός...\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 7.1.11\nΘεοφάνεια και Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης\nΤι σχέση μπορεί να έχουν τα Θεοφάνεια με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη; Τα τελευταία χρόνια, ψηλαφώντας τον Ποιητή της Πεζογραφίας, όπως τον χαρακτήρισε ο Κ.Παλαμάς, για μένα είναι απολύτως συνδεδεμένη η μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης μαζί του. Αυτό συμβαίνει κυρίως εξαιτίας του δοξαστικού της Θ΄ ώρας των Ωρών: “την χείραν σου την αψαμένην”, που έψαλλε λίγο πριν κοιμηθεί. Γι’ αυτό και προτίθεμαι να αναφέρω κάποια γεγονότα της ζωής του, όπως και σκέψεις ή εκτιμήσεις για τον ίδιο ή το έργο του, αρχίζοντας ανάστροφα από τις τελευταίες του στιγμές, τέτοιες μέρες, εκατό χρόνια μετά. Τα γεγονότα που επέλεξα νομίζω πως καταδεικνύουν το ταπεινό του φρόνημα, το σπάνιο ήθος του, την αγάπη του για την πενία και την εγκαρτέρησή της, στο Όνομα του Πατέρα των Φώτων. Το μικρό αυτό αφιέρωμα είναι μέσα από λόγια των ομότεχνών του και κλείνει με δικά του από την αλληλογραφία του.\nO γνωστός οικονόμος της Σκιάθου αείμνηστος π. Γεώργιος Ρήγας σε επιστολή του προς τον εκδότη Ηλ. Δικαίο έγραψε για τα χριστιανικά τέλη του κυρ-Αλεξάνδρου τα παρακάτω που διεξάγονται, όταν ο συγγραφέας ζήτησε να προσέλθει ο ιερεὺς της Σκιάθου παπα-Ανδρέας Μπούρας και οι αδελφές του ζήτησαν να πάει μαζί στο σπίτι κι ο γιατρός. Διηγείται λοιπόν ο π. Γεώργιος Ρήγας :\n«Ὁ Παπαδιαμάντης πρὸ πάντων ἦτο Χριστιανὸς καὶ χριστιανὸς εὐσεβής. Μόλις λοιπὸν εἶδε τὸν ἰατρὸν εἶπεν εἰς αὐτόν: «Τί θέλεις σὺ ἐδῶ;» «Ἦρθα νὰ σὲ δῶ» τοῦ λέγει ὁ ἰατρός. «Νὰ ἡσυχάσης» τοῦ λέγει ὁ ἀσθενής, «ἐγὼ θὰ κάμω πρῶτα τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ ὕστερα νὰ῾ρθῆς ἐσύ»... Μόνος του, ὀλίγας ὥρας πρὶν ἀποθάνη, ἔστειλε νὰ κληθῆ ὁ ἱερεὺς διὰ νὰ κοινωνήση. «Ξεύρεις! Μήπως ἀργότερα δὲν καταπίνω!» ἔλεγεν. Ἦτο ἡ παραμονὴ τοῦ θανάτου του καὶ τότε του ἀπονεμήθηκε τὸ παράσημο τοῦ Σταυροῦ τοῦ Σωτῆρος. Τὴν ἑσπέραν τῆς 2ας Ἰανουαρίου 1911, παραμονὴν τοῦ θανάτου του, «ἀνάψτε ἕνα κηρί», εἶπε «φέρτε μου κι ἕνα ἐκκλησιαστικὸν βιβλίον». Τὸ κηρίο ἠνάφθη, ἐπρόκειτο δὲ νὰ ἔλθῃ καὶ τὸ βιβλίον, ἀλλὰ πάλιν ἀποκαμῶν ὁ Παπαδιαμάντης εἶπεν: «Ἀφῆστε τὸβιβλίο. Ἀπόψε θὰ εἰπῶ ὅσα ἐνθυμοῦμαι ἀπ᾿ἔξω». Καὶ ἤρχισε ψάλλων τρεμουλιαστὰ «τὴν χεῖρα σου τὴν ἀψαμένην...» (πρόκειται για το δοξαστικό της Θ' ώρας των Μ. Ωρών της εορτής τωνΘεοφανείων σε ήχο πλ.α').\nΘα συνεχίσω αναφέροντας την μαρτυρία του Π. Νιρβάνα, που δούλεψε μαζί του στο “ΑΣΤΥ” την περίοδο 1899-1902:\n“Μου μένει εντυπωμένη η πρώτη φορά, που είχε έρθει ν’ αναλάβει υπηρεσία στο γραφείο. Ο κ. Κακλαμάνος, αφού του μίλησε για τη δουλειά, που είχε να κάνει, έφτασε με κάποια επιφύλαξη και στο ζήτημα του μισθού. -Ο μισθός σας θα είναι εκατόν πενήντα δραχμές… του είπε. Ο Παπαδιαμάντης κοντοστάθηκε, σα να έκανε κάποιους υπολογισμούς με το νου του. -Μήπως είναι λίγα, του είπε δειλά ο κ. Κακλαμάνος, έτοιμος ν’ αυξήσει το ποσό, που είχε προτείνει. Τότε άκουσα απ’ τα χείλη του Παπαδιαμάντη τη μοναδικότερη απάντηση που θα μπορούσε να δώσει άνθρωπος σε τέτοια στιγμή. -Πολλές είναι 150… είπε. Με φτάνουνε 100… Και έφυγε” (ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΛΕΤΑΣ βιογραφικό του Παπαδιαμάντη από το βιβλίο “ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΑΠΑΝΤΑ” Εκδόσεις ΓΙΟΒΑΝΗ)\nΟ Κωστής Παλαμάς γράφει για τον Παπαδιαμάντη, “Ακρόπολις”, 4 Ιαν.1911, δανειζόμενος λεπτομερή στοιχεία από τη βιογραφία που σενέταξε ο Ι. Ζερβός στα Άπαντα του συγγραφέα που τυπώθηκαν από τον εκδοτικό οίκο Φέξη στην Αθήνα. Επαναδημοσίευση περιοδικό “Ερουρέμ”, περίοδος Β΄τεύχος 3:\n“Στὴν Ἀθήνα ἔφθασε στὰ εἴκοσί του χρόνια, ὅπου γράφτηκε στὴ Φιλοσοφικὴ σχολή, χωρὶς νὰ παρακολουθεῖ τακτὰ τὰ μαθήματα• ὡς ἐκ τούτου δὲν πῆρε τὸδίπλωμά του. Γιὰ νὰ ζήση κατεγίνετο μὲ μεταφράσεις ἀπὸ τὰ ἀγγλικὰ καὶ τὰ γαλλικὰ γιὰ τὶς ἐφημερίδες. Διάβαζε πολύ, ἡ ἀνάγνωσίς του ἐγίνετο τυχαίως, χωρὶς σύστημα, ἦτο ὅμως συνεχὴς καὶ ἐπίμονος. Θαύμαζε τὸν Ὅμηρο καὶ τὸν Αἰσχύλο σὰν ἄφθαστα πρότυπα τέχνης. Ἐκ τῶν νεωτέρων τοῦ ἦσαν ἀγαπητοί ὁΘερβάντες καὶ ὁ Δίκενς, μὰ τοποθετοῦσε τὸν Σαίξπηρ πάνω ἀπὸ ὅλους.\nΕἰς τὸ πενιχρόν του δωμάτιο, ὅπου συχνὰ δὲν ὑπῆρχε οὔτε τραπέζι —καὶ στὴν περίπτωση αὐτὴ ἔγραφε στὸ πάτωμα— ὑπῆρχεν ἀπαραιτήτως ἕνα κιβώτιον μὲ βιβλία καὶ ἕνα κερί. Τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς τοῦ ἒζησε σὲμεγάλη ἔνδεια. Δὲν ἄντεχε πλέον εἰς τὴν βαρεῖαν δημόσιογραφικὴν ἐργασίαν…\nΟ Γιώργος Σεφέρης θυμάται μια επίσκεψή του στη Σκιάθο, το 1930:\n"Σπίτι του Παπαδιαμάντη. Η γριά αδερφή του έκλαιγε καθώς μας μιλούσε γι’ αυτόν. Λιγνή, ψηλή, μελαχρινή, βυζαντινή ράτσα. Το σπιτάκι καθαρό και ασπρισμένο, μια μεγαλωμένη φωτογραφία του Παπαδιαμάντη κρεμασμένη στον τοίχο στην κάμαρα όπου πέθανε. Από το παράθυρο ως το μικρό σκιαθίτικο τζάμι, ένα στρώμα κατάχαμα σκεπασμένο μ’ ένα κιλίμι. Εκεί πάνω ξεψύχησε (2 Ιανουαρίου), αφού ζήτησε να τον σηκώσουν και να τον καθίσουν κοντά στη φωτιά. Το μόνο βιβλίο του που είδα πάνω στο μικρό τραπέζι, μια φτηνή αγγλική έκδοση (Omnibus) του Σαίξπηρ. (ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ “ΜΕΡΕΣ Α΄” Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ)\nΕίναι εξαιρετική η περιγραφή που δίνει ο Παύλος Νιρβάνας για τον εραστή όχι μόνον του Ακτίστου Φωτός, αλλά και του φυσικού.\n“ΤΟΝ ΕΙΔΑ – αὐτὸ δὲν θὰ τὸ λησμονήσω ποτὲ-» - νὰ τρέχη ὀπίσω ἀπὸτὸν Ἥλιον, ὅπως τρέχει ἕνα μειράκιον ἐρωτευμένον ὀπίσω ἀπὸ τὴν ἐρωμένην του. Ἦτο τὸ θέαμα αὐτὸ ἀπὸ τὰ τραγικώτερα, ποὺ εἶδα εἰς τὴν ζωήν μου· καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι αἰσθητικὴ συγκίνησις ἀπὸ ἔργον τέχνης νὰ μοῦ ἔδωκεν παρομοίου τραγικοῦ τόνον κλονισμόν.\nἮτο ἕνα δειλινὸν φθινοπώρου καὶ ὁ Ἥλιος ἔδυε μελαγχολικὸς ὀπίσω ἀπὸ τὸν βράχον τῆς Ἀκροπόλεως. Εἶδα τότε τὸν Παπαδιαμάντη νὰ βαδίζῃ βιαστικὸς πρὸς τοὺς στύλους τοῦ Ὀλυμπιείου. Καὶ εἶχα τὴν ἀνοησίαν νὰ τὸν καλέσω. Ἐκεῖνος χωρὶς νὰ σταθῇ καθόλου μοῦ εἶπε μὲ μίαν πικρίαν ἀπολύτως τραγικήν…\nΚαὶ ἔτρεχε ὀπίσω ἀπὸ τὸν Ἥλιον, ὁ ὁποῖος ἐκρύπτετο ἤδη ὀπίσω ἀπὸ τὰ βουνὰ τῆς Σαλαμῖνος. Κλεισμένος ἕως τὸ δειλινὸν μέσα εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ἐφημερίδος του, ὅταν ἄφηνε τὸ γραφεῖόν του, δὲν εὕρισκε πλέον τὸν Ἥλιον εἰς τὰς Ἀθήνας.\nΚι ἔτρεχε νὰ τὸν προφθάσῃ εἰς τὸν ἀνοικτὸν ὁρίζοντα, νὰ τὸν ἀντικρύσῃ ὀπίσω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολιν, νὰ τὸν χαιρετίσῃ εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ μακρινοῦ βουνοῦ. Καὶ ἔτρεχεν ὀπίσω ἀπὸτὸν Ἥλιον, χωρὶς νὰ τὸν προφτάνῃ».\nΟ Ελύτης στο βιβλίο του “Η Μαγεία του Παπαδιαμάντη” γράφει:\n“…Nα πού βρίσκεται η αληθινή μαγεία του Παπαδιαμάντη. Δε ζητά να τεντώσει τα νεύρα μας, να σείσει πύργους και να επικαλεστεί τέρατα. Οι νύχτες του, ελαφρές σαν το γιασεμί, ακόμη κι όταν περιέχουν τρικυμίες, πέφτουν επάνω στην ψυχή μας σαν μεγάλες πεταλούδες που αλλάζουν ολοένα θέση, αφήνοντας μια στιγμή να δούμε στα διάκενα τη χρυσή παραλία όπου θα μπορούσαμε να ‘χαμε περπατήσει χωρίς βάρος, χωρίς αμαρτία. Είναι εκεί που βρίσκεται το μεγάλο μυστικό, αυτό το “θα μπορούσαμε” είναι ο οίακας που δε γίνεται να γυρίσει, μόνο μας αφήνει με το χέρι μετέωρο ανάμεσα πίκρα και γοητεία, προσδοκώμενο και άφταστο. “Σα να ‘χανε ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου”…\nΟ Κωστής Μπαστιάς στο δοκίμιό του “Παπαδιαμάντης”, εκδ. Ιωάννη Κ. Μπαστιά, Αθήνα, 1974:\n“Ο Παπαδιαμάντης γεννήθηκε φτωχός, έζησε φτωχός και πέθανε φτωχός. Τραγούδησε τους φτωχούς, και το έργο του στάθηκε το μεγάλο χρονικό της Ελληνικής φτωχολογιάς… Και άλλοι γεννηθήκανε, ζήσανε και πεθάνανε φτωχοί. Και τραγουδήσανε τους φτωχούς χωρίς να μοιάζουνε του Παπαδιαμάντη. Η πνευματική τους στάση ήτανε ριζικά αντίθετη με τη φτώχεια τους. Ήτανε φτωχοί, αλλά ζήσανε και πεθάνανε με τον καϋμό και τη λαχτάρα του πλούτου… Ο άνθρωπος που ζει με τον καϋμό του πλούτου δεν ξεχωρίζει σε τίποτα απ’ τον πλούσιο. Ο πλούτος είναι το ιδανικό του. Για το χρυσάφι χτυπά η καρδιά του… τίποτα δεν σημαίνει αν τέτοιοι άνθρωποι γράφουνε πλήθος ιστορίες για τους φτωχούς. Δε γράφουνε επειδή αγαπάνε τους φτωχούς, αλλά επειδή φτονούνε τους πλούσιους. Οι φτωχοί στα χέρια τους γίνουνται πέτρα για το ανάθεμα που βγαίνει από τα χείλη τους για κείνους που τους λογαριάζουνε αφορμή της αδικίας. Ο λόγος τους, η φωνή τους, δεν είναι τραγούδι, αλλά κατάρα και οργή. Η φτώχεια του Παπαδιαμάντη κι αρκετοί φτωχοί που κινούνται στο έργο του, δεν έχουν τίποτα κοινό μ’ αυτούς τους παραχαράκτες της φτώχειας. Ο Παπαδιαμάντης δεν πέθανε με τον καϋμό του πλούτου. Πέθανε ψέλνοντας, που σημαίνει δοξολογόντας. Τούτο φανερώνει πως ευχαριστούσε τον Πλάστη για όσα τούχε χαρίσει. Τον ευχαριστούσε που τον αξίωσε να γεννηθεί φτωχός, να ζήσει φτωχός και να πεθάνει φτωχός… Και τούτο γιατί το κλειδί της ζωής του Παπαδιαμάντη είναι ο Χριστός. Ο Χριστός γεννήθηκε φτωχός, έζησε φτωχός και πέθανε πάνω στο Σταυρό. Δε χωρούσε λοιπόν στο νου του πως ο άνθρωπος που έκλεισε στη καρδιά του τον Χριστό μπορεί να προσεύχεται στον Ουράνιο Πατέρα και να Του ζητά μαι ζωή διαφορετική από κείνην που έζησε ο Μονογενής Υιός Του.”\nΚαι ο Ζήσιμος Λορεντζάτος γράφει εν κατακλείδι:\n“Η θα πάρουμε στα σοβαρά τον κόσμο που μας παρουσίασε, ολόκληρο όμως τον κόσμο της ορθόδοξης ελληνικής χριστιανοσύνης, ως τις ακρότατες συνέπειες του, και τότε θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τον Παπαδιαμάντη όχι μόνο σαν λογοτέχνη, αλλά σαν πνευματικό μας κεφάλαιο - αυτό δεν ισχυριζόμαστε πως είναι; - η αλλιώς θα γυρίσουμε πίσω στις αισθητικές επιφάνειες, στη «λογοτεχνία» ή στην ψυχολογία των διηγημάτων, και θα θερίσουμε ό,τι σπείραμε: την άσκοπη (l’ art pour l’ art) νεροτριβή της ευαισθησίας μας. Όσοι θέλουν είναι ελεύθεροι να το κάνουν αυτό. Μόνο που χάνουν το δικαίωμα να παίρνουν τον Παπαδιαμάντη στα σοβαρά, η αν τον πάρουν στα σοβαρά, τότε χάνουν το δικαίωμα να παραμερίζουν αφρόντιστα όσα λάτρευε εκείνος και τα είχε κάνει ζωή του, ή να τα θεωρούν μόνο «ποίηση» και «γραφικότητα» και να συνεχίζουν με το αζημίωτο τα ατομικά πάρε δώσε - όσοι άνθρωποι τόσες και εντυπώσεις (impressionisme) - με τις αισθητικές επιφάνειες. Διέξοδος δεν υπάρχει. (Ζήσιμος Λορεντζάτος, Μελέτες, Γαλαξίας, σελ. 166-167).\nΑς κλείσουμε όμως το μικρό αυτό και ελάχιστο της αξίας, -συγγραφικής και πνευματικής-, του Ποιητή της Πεζογραφίας με λίγα λόγια δικά του, από την Αλληλογραφία του, όπως την επιμελήθηκε ο Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, εκδ. Δόμος, Αθήνα, 1992.\nΕν Αθήναις τη 10 9βρίου 1882\nΣεβασταί μοι πάτερ\nΈλαβον την τελευταίαν επιστολήν σας, εν η μοι εγράφετε περί της αφίξεως του Νικολάκη εις Σκίαθον και περί της ασθενείας του πατρός του Νήφωνος κλπ. Συγχρόνως σας έγραψα επιστολήν τινά, ην αγνοώ αν ελάβετε. Μεταγενεστέρον σας δεν έλαβον.\nΈμαθον ότι ο αδελφός μου μετέβη εις Λάρισσαν. Γράψατέ μοι περί τούτου.\nΗ ιδική μου τύχη εν γένει υπάρχει καλλίτερα τώρα, δόξα τω Θεώ. Έχω 100 φράγκα τον μήνα μα όχι πολλήν εργασίαν. Προσπαθώ δε αδιακόπως και περί της επιτυχίας των εξετάσεών μου. Σας παρακαλώ, πάτερ και συ μήτερ μου, να μην έχητε βαρύ παράπονον κατ’ εμού. Ό, τι σας λέγουν να μην το πιστεύετε εύκολα. Να μη δεινοπαθείτε και να έχετε υπομονήν. Ο Θεός είναι μέγας. Αμφιβάλλετε ότι από επτά μηνών εργάζομαι αδιακόπως να συστηθεί επιτροπή διά να μ’ εξετάση και ότι δεν έγεινε μέχρι τούδε; Πιστεύσατέ το είναι η μόνη αλήθεια. Έκτοτε ημπορεί να ευρέθην και εγώ εις σφλομονή και να είπα και κανέναν λόγον επιπόλαιον ότι τέτοιαις εξετάσεις, όπου είναι ρουσφέτι, ας λείπουν, και το ρωμέικο είναι βρώμα κλπ… Σας πέμπτω σήμερον τρία φύλλα της εφημερίδος “Μη χάνεσαι”. Η επιφυλλίς υπό τον τίτλον “Οι Έμποροι των Εθνών” είναι ιδικόν μου έργον. Είναι σατυρική εφημερίς, αλλ’ εγώ δεν σατυρίζω, γράφω επιφυλλίδα ιστορικήν και φιλολογικήν, και τούτο το κάμνω εξ’ ανάγκης διά να λάβω χρήματα, ώστε μη με κατακρίνετε σας παρακαλώ. Ασπάζομαι την δεξιάν σας και της μητρός.\n(Σημείωση της γράφουσας: Παρακαλώ να μου συγχωρεθεί το μονοτονικό σύστημα για τα κείμενα που αντέγραψα ιδιοχείρως από βιβλία).\nΤο κείμενο δημοσιεύτηκε στο www.protagon.gr\nΑναρτήθηκε από Βασιλική Ν. στις 5.1.11\nΕτικέτες Αφιέρωμα λογοτεχνικό, Εορτή, Σκέψεις\nΧάρτινα όνειρα, κείμενο: Βασιλική Νευροκοπλή, εικο...\nΟδυσσέας Ελύτης - Τα δημόσια και τα ιδιωτικά (απόσ...\nΕις μνήμην Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη(4 Μαρτίου 1851 ...\n+ Εἰς μνημόσυνον...