Καραβάτου-Κατσούλης: «Τα παιδιά σε μαθαίνουν ότι υπάρχει ένα είδος αγάπης που δεν ήξερες» - tromaktiko\nΚαραβάτου-Κατσούλης: «Τα παιδιά σε μαθαίνουν ότι υπάρχει ένα είδος αγάπης που δεν ήξερες»\nΗ Κατερίνα Καραβάτου και ο Κρατερός Κατσούλης μπορεί να δουλεύουν πολύ, αλλά είναι δίπλα στα παιδιά τους σε κάθε δραστηριότητά τους.\nΦροντίζουν να περνάνε χρόνο μαζί τους, να τα διαβάζουν και να παίζουν.\n«Είμαστε δυο τρελοί που τρέχουμε με μοιρασμένα καθήκοντα. Η Αέλια είναι 7 ετών και ο Αρίωνας 2.5. Πρόκειται για δυο υπέροχα παιδιά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν υποχρεώσεις και ανάγκες» είπε η Κατερίνα Καραβάτου και ο Κρατερός Κατσούλης συνέχισε: «Σε αυτή την ηλικία η διαφορά τους είναι μεγάλη και η καθημερινότητά τους διαφορετική. Ο Αρίωνας δεν πηγαίνει ακόμη ούτε προνήπιο. Από την άλλη, η Αέλια είναι στη Δευτέρα δημοτικού και έχει πολύ περισσότερες δραστηριότητες».\n«Διάβασμα, πάρτι, κοινωνική ζωή…. Είμαστε πάντα παρόντες στις δραστηριότητες των παιδιών μας» τόνισε η παρουσιάστρια.\nΠοιος είναι πιο αυστηρός από τους δυο;\nΚρατερός: «Εξαρτάται την περίσταση. Δεν πιστεύουμε στο μοντέλο που υπαγορεύει ότι κάποιος από τους δυο πρέπει να αναλάβει το ρόλο του αυστηρού. Έχουμε μια κοινή γραμμή όσον αφορά το μεγάλωμά τους. Ούτως ή άλλως, μοιραζόμαστε κοινή αίσθηση των πραγμάτων, κάτι που περνάει και στα παιδιά, που ξέρουν τα όριά τους. Βέβαια, ως παιδιά, θα τσεκάρουν τις αντοχές μας, αλλά όλα αυτά βρίσκονται μέσα στις διαδικασίες και στο πλαίσιο της ανατροφής τους. Είναι λογικό».\nΚατερίνα: «Τα παιδιά σε μαθαίνουν ότι υπάρχει ένα είδος αγάπης που δεν ήξερες και βεβαίως ότι έχεις αντοχές που μέχρι τότε δεν φανταζόσουν πως διαθέτεις»\nΚρατερός: «Τα παιδιά με διδάσκουν από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκαν. Κάθε μέρα με μαθαίνουν και κάτι. Είναι ευλογία. Όταν, πριν ακόμη γεννηθεί ο Αρίωνας, είχα θέατρο και τηλεόραση, μου κόστιζε ότι δεν έβλεπα έστω για ένα τέταρτο την Αέλια. Αν δεν βλέπω τα παιδιά μου δεν είμαι καλά. Γι’ αυτό και αποφάσισε φέτος να κάνω λιγότερα πράγματα απ’ ότι στο παρελθόν. Αν είσαι εκεί και παρών δίπλα τους, έχουν να σε μάθουν πολλά πράγματα, τα οποία θα σε εξελίξουν ως προσωπικότητα» εξήγησαν στο people.


Εγκεφαλικό εμφύτευμα που σταματά τον πόνο | i247 News Greece\nΑρχική ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Εγκεφαλικό εμφύτευμα που σταματά τον πόνο\nΈνα εμφύτευμα στον εγκέφαλο μπορεί να ανακουφίζει από τον βραχυχρόνιο και τον χρόνιο πόνο σε τρωκτικά, σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών στο NYU Grossman School of Medicine.\nΤα πειράματα αυτά παρέχουν ένα «blueprint» για την ανάπτυξη εγκεφαλικών εμφυτευμάτων για την αντιμετώπιση συνδρόμων πόνου και άλλων εγκεφαλικών διαταραχών, όπως άγχος, κατάθλιψη και κρίσεις πανικού.\nΗ έρευνα δημοσιεύτηκε στις 21 Ιουνίου στο Nature Biomedical Engineering και δείχνει πως τα πειραματόζωα με τα εμφυτεύματα απομάκρυναν τα πόδια του 40% πιο αργά από πηγές ξαφνικού πόνου σε σχέση με τις φορές που αυτά ήταν απενεργοποιημένα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό υποδεικνύει πως η συσκευή μειώνει την ένταση του πόνου που βιώνουν τα τρωκτικά. Επίσης, τα ζώα που ένιωθαν ξαφνικό ή συνεχή πόνο περνούσαν περισσότερο χρόνο σε έναν θάλαμο όπου η συσκευή ήταν ενεργή από ό,τι σε έναν θάλαμο που δεν ήταν.\nΟι ερευνητές λένε ότι πρόκειται για την πρώτη μελέτη όπου χρησιμοποιείται ένα εγκεφαλικό εμφύτευμα- υπολογιστής για τον εντοπισμό και την ανακούφιση εξάρσεων πόνου σε πραγματικό χρόνο. Επίσης, είναι το πρώτο που στοχεύει τον χρόνιο πόνο, που συχνά εκδηλώνεται χωρίς να προκαλείται από κάποιον γνωστό «διακόπτη/ καταλύτη», σύμφωνα με τους συντελεστές της έρευνας.\n«Τα ευρήματά μας δείχνουν πως αυτό το εμφύτευμα προσφέρει μια αποτελεσματική στρατηγική για την αντιμετώπιση του πόνου, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα είναι παραδοσιακά δύσκολο να εντοπιστούν ή να υπάρξει διαχείρισή τους» είπε ο Τζινγκ Γουάνγκ του NYU Langone, senior study author.\nΕγκεφαλικά εμφυτεύματα- υπολογιστές, που είχαν αναπτυχθεί για την αποτροπή κρίσεων επιληψίας και τον έλεγχο προσθετικών συσκευών, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τέτοιους σκοπούς, σημείωσε ο Γουάνγκ. Η συγκεκριμένη τεχνολογία, γνωστή ως interface εγκεφάλου- μηχανής κλειστού κυκλώματος, εντοπίζει την εγκεφαλική δραστηριότητα σε μια περιοχή του εγκεφάλου που είναι κρίσιμης σημασίας για την επεξεργασία του πόνου. Ένας υπολογιστής που συνδέεται με τη συσκευή εντοπίζει αυτόματα ηλεκτρικά μοτίβα στον εγκέφαλο, που συνδέονται στενά με τον πόνο. Όταν εντοπίζονται ίχνη πόνου, ο υπολογιστής «πυροδοτεί» θεραπευτική διέγερση σε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου για την ανακούφισή του. Η συσκευή ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει πόνος, οπότε ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο κατάχρησης και τις πιθανότητες ανάπτυξης αντοχής στην επίδρασή της. Ακόμη, επειδή δεν δίνει κάποια άλλη «ανταμοιβή» πέρα από την ανακούφιση πόνου, όπως κάνουν τα οπιοειδή, ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος εξάρτησης.\nΠροηγούμενο άρθροΗ παραλλαγή Δέλτα απειλή για την εξάλειψη της πανδημίας, λέει ο δρ Φάουτσι\nΕπόμενο άρθροΕΦΚΑ: Πειθαρχικός έλεγχος για 10 περιπτώσεις ακραίας ταλαιπωρίας ασφαλισμένων (video)


Από το 2.05 στο 1.55 το διπλό του ΠΑΟΚ!\nSunday, 26 November 2017 00:56\nΧωρίς νίκη στα πέντε εκτός έδρας παιχνίδια του πρωταθλήματος ο ΠΑΟΚ όμως στο σημερινό παιχνίδι με τον Πανιώνιο το διπλό από το 2.05 της Παρασκευής υποχώρησε και στο 1.55 ένδειξη ισχυρής αισιοδοξίας για το πρώτο διπλό του "δικεφάλου" μακρυά από την Τούμπα. Ο άσσος του Πανιώνιου από το 3.80 ξεπέρασε και το 6.50 ενώ η ισοπαλία κυμαίνεται από 3.40 ως 3.50. Στα τέρματα το under πιέστηκε στο 1.45 εξέλιξη που δείχνει αισιοδοξία για νίκη των φιλοξενούμενων με τα σκορ 1-0 και 2-0 όμως συγκριτικά το 2.60 του over έχει μεγαλύτερη αξία.\nΣε μια από τις σημαντικότερες αναμετρήσεις της ημέρας η προερχόμενη από 8 νίκες Βαλένθια φιλοξενεί την Μπαρτσελόνα με το διπλό στα επίπεδα του 1.80 ενώ έγιναν κινησεις υπέρ της ισοπαλίας αλλά και του over που χαμήλωσε στο 1.40 και όλα δείχνουν ότι το ντέρμπι κορυφής της Πριμέρα Ντιβιζιόν θα προσφέρει πλούσιο θέαμα.\nΠολλά τα ισχυρά φαβορί στο Καμπιονάτο ανάμεσα τους η Νάπολι, και η Γιουβέντους ενώ ισχυρό προβάδισμα έχουν και οι Ρόμα Μίλαν και Λάτσιο. Πρόκειται για μια καυτή πεντάδα που θα συγκεντρώσει μεγάλα πονταρίσματα σε όλες τις διεθνείς αγορές.\nΣτην Πρέμιερ Λιγκ η Άρσεναλ θα δοκιμαστεί από την σκληροτράχηλη Μπέρνλι ενώ ισχυρό είναι το προβάδισμα της Μάντσεστερ Σίτι που φιλοξενείται από την Χάντερσφιλντ.


Σαρωτικές αλλαγές στην Γ' Λυκείου: Τι θα ισχύσει φέτος στις απολυτήριες εξετάσεις | Newsbomb\n14 Νοεμβρίου 2017 09:21\nΕπανέρχεται ο «Επιτάφιος» του Περικλή στο Λύκειο (είχε καταργηθεί επί υπουργίας Νίκου Φίλη για τη Γ' Λυκείου), ενώ το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε σημαντικές τροποποιήσεις στον τρόπο αξιολόγησης των μαθητών. Ταυτόχρονα, σημειώνει σήμερα (14/11) η εφημερίδα «Έθνος», δημοσιοποιήθηκαν αλλαγές στις απολυτήριες εξετάσεις για την Γ' τάξη, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας και ανακούφισης των μαθητών από τον εξεταστικό μαραθώνιο και την «παπαγαλία».\nΓι' αυτό τον λόγο, το περσινό προεδρικό διάταγμα, (αρ. 46) για την αξιολόγηση των μαθητών λυκείου θα υποστεί σημαντικές τροποποιήσεις, οι οποίες εστιάζονται σε τρία σημεία: α) Δημιουργικές Εργασίες, β) αξιολόγηση της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας Γενικής Παιδείας της Β' τάξης, γ) αξιολόγηση μαθημάτων στη Γ’ Ημερησίου ΓΕΛ και στη Δ' Εσπερινού ΓΕΛ και απολυτήριες εξετάσεις.\nΓια τις απολυτήριες εξετάσεις της Γ' Λυκείου θα ισχύσουν τα εξής: Από φέτος στις απολυτήριες (ενδοσχολικές) εξετάσεις οι μαθητές θα εξετάζονται μόνο σε τέσσερα μαθήματα. Η αλλαγή που αφορά τα μαθήματα των Νέων Ελληνικών (Γλώσσα και Λογοτεχνία) είναι ότι θα συνεξετάζονται την ίδια μέρα και η συνολική διάρκεια της εξέτασης θα είναι τρεις ώρες. Τα θέματα και οι απαντήσεις δίνονται σε ξεχωριστό φύλλο για καθέναν από τους δυο κλάδους και θα αποδίδεται διακριτός βαθμός.\nΣτα συγκεκριμένα μαθήματα προβλέπεται υποχρεωτικό ωριαίο διαγώνισμα μόνο στο 1ο τετράμηνο. Ο βαθμός του απολυτηρίου σε αυτά τα μαθήματα αποτελεί τον μέσο όρο τριών βαθμών, αυτών του 1ου τετράμηνου, του 2ου τετράμηνου και της απολυτήριας εξέτασης. Στα υπόλοιπα μαθήματα της τελευταίας τάξης του ΓΕΛ, πλην της Φυσικής Αγωγής, προβλέπεται ωριαίο διαγώνισμα και στο 1ο και στο 2ο τετράμηνο.\nΟ βαθμός του απολυτηρίου σε αυτά τα μαθήματα αποτελεί τον μέσο όρο δύο βαθμών, αυτών του 1ου και του 2ου τετράμηνου, αναφέρει το δημοσίευμα. Οι περικοπές στα εξεταζόμενα μαθήματα ήταν αναγκαίο να γίνουν προκειμένου οι μαθητές της Γ' τάξης να έχουν χρόνο να προετοιμαστούν καλύτερα για τη συμμετοχή τους στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, μέσω της αύξησης του διδακτικού χρόνου.\nΌσον αφορά στα Αρχαία Γενικής Παιδείας της Β' Λυκείου, εκτός από την επαναφορά του «Επιτάφιου» (είχε αφαιρεθεί από τη διδασκαλία στη Γ’ Λυκείου), αλλαγές γίνονται και στην αξιολόγηση του μαθήματος, καθώς πλέον δεν θα δίνεται έμφαση σε γραμματική και συντακτικό, αλλά στην κατανόηση του κειμένου τόσο όσον αφορά στις προαγωγικές εξετάσεις όσο και κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας μέσα στην τάξη.\nΣτις Α' και Β' Λυκείου, στο εξής οι Δημιουργικές Εργασίες καθιερώνονται ως υποχρεωτικές στο Γενικό Λύκειο, καθώς κρίνεται αναγκαίο να δοθεί βαρύτητα στη δημιουργική σκέψη και δράση. Γι' αυτόν τον λόγο οι συγκεκριμένες εργασίες θα αξιολογούνται από τον εκπαιδευτικό και θα συνεκτιμώνται στην αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή στο αντίστοιχο μάθημα για το τετράμηνο κατά το οποίο κατατίθενται.\nΜαθητές ΠΡΟΣΟΧΗ! Αυτή είναι η μεγάλη αλλαγή στις απουσίες


`Τα ελαιόδεντρα της Κορσικής απειλούνται ως βακτήρια Killer Hits Island - Olive Oil Times\nΗ Xyella fastidiosa (Xf), ο φοβερός δολοφόνος ελιάς, έπληξε το γαλλικό νησί της Κορσικής. Έχουν εντοπιστεί θετικές περιπτώσεις στα φυτά Milkwort της Myrtle-leaf στο Propiano South Corsica και έχουν επιβεβαιωθεί από το Υπουργείο Γεωργίας της Γαλλίας.\nΔείτε επίσης: Πλήρης κάλυψη της επιδημίας Xf\nΟ νομός Corse Sud (Νότια Κορσική) έχει ξεκινήσει ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για να ξεριζώσει τα δέντρα και να απολυμάνει ολόκληρη την περιοχή και εν μέσω φόβων ότι ενδέχεται να προκύψει στο νησί μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη της γειτονικής Πούλιας στην Ιταλία.\nΣήμερα, το νησί διαθέτει 7,000 εκτάρια ελαιώνων, μια ανησυχητική σκέψη για την Κορσική εάν η ασθένεια εξαπλωθεί στα βόρεια του νησιού. Ελαιόδεντρα εδώ εδώ και χιλιάδες χρόνια καλλιεργούνται και η συλλογή ελιών είναι μια παλιά παράδοση για τους ανθρώπους της Κορσικής που βλέπουν την ελιά ως δέντρο της ζωής.\nΗ ηπειρωτική Γαλλία κινδυνεύει επίσης να εξαπλωθεί η επίφοβη ασθένεια, καθώς μέχρι σήμερα η μόνη λύση είναι να ξεριζώσει τα δέντρα. Η Γαλλία μπορεί να υπερηφανεύεται για τέσσερα εκατομμύρια ελαιόδεντρα και να παράγει περίπου 5,000 τόνους ελαιολάδου το 2013/2014.


Ο Νάσαρ καταδικάστηκε πρόσφατα για το μεγαλύτερο σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης στον αμερικανικό αθλητισμό, με τη δικαιοσύνη να εκτιμά τα θύματά του σε τουλάχιστον 265.\nΗ αστυνομία της Μερίντιαν Τάουνσιπ δημοσίευσε την Τετάρτη το βράδυ την έκθεσή της για την έρευνα που διεξήγαγε το 2004. Τότε, η 17χρονη Μπριάν Ράνταλ- Γκέι κατήγγειλε ότι δέχθηκε σεξουαλική επίθεση από τον Νάσαρ.\n«Μας ξέφυγε. Δεν θα κρυφτούμε. Κάναμε λάθος», παραδέχθηκε ο Φρανκ Ουόλς αξιωματούχος της περιοχής. Ο ίδιος και ο διοικητής της αστυνομίας Ντέιβιντ Χολ πρόκειται να ζητήσουν συγγνώμη από την Ράνταλ-Γκέι «για τον τρόπο που η αστυνομία χειρίστηκε την υπόθεση το 2004».\nΤότε η αστυνομία είχε ανακρίνει τον Νάσαρ. Όμως έκλεισε την υπόθεση χωρίς να δώσει συνέχεια, καθώς ο γιατρός κατάφερε να πείσει τους αστυνομικούς ότι εφάρμοσε στη νεαρή μια νέα μέθοδο θεραπείας.\nΟ Χολ δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου χθες ότι η αστυνομία «παραπλανήθηκε» από τον γιατρό, που είχε αναλάβει και την αθλητική ομάδα του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν. «Θα έπρεπε να έχω δώσει (την έρευνα) σε κάποιον άλλο ειδικό», πρόσθεσε παραδεχόμενος ότι έκανε λάθος.\nΗ Ράνταλ- Γκέι και η μητέρα της κατήγγειλαν στις αρχές ότι ο Νάσαρ της χάιδεψε το στήθος και προσπάθησε να τη διεισδύσει με τα δάκτυλά του χωρίς να φορά γάντια.\n«Ένιωσα ότι με αγνοούν», δήλωσε η νεαρή γυναίκα, η οποία είχε απευθυνθεί στον γιατρό για έναν τραυματισμό στη μέση της.\nΤους είχε κάνει και παρουσίαση με power point!\nΟ Νάσαρ είχε δηλώσει στην αστυνομία ότι εφάρμοζε μια νέα μέθοδο θεραπείας, την οποία μάλιστα τους παρουσίασε και με power point.\n«Το κατήγγειλα αμέσως στην αστυνομία και υπέστην εξέταση για βιασμό. Η αστυνομία σε ανέκρινε και είχες το θράσος να του πεις ότι δεν κατάλαβα τη θεραπεία», κατήγγειλε η Ράνταλ-Γκέι στο δικαστήριο στη διάρκεια της δίκης του Νάσαρ.\nΜετά τις καταδίκες του σε τουλάχιστον 100 χρόνια κάθειρξη για τη σεξουαλική κακοποίηση δεκάδων νεαρών γυναικών επί 20 χρόνια και την κατοχή πορνογραφικού υλικού με ανηλίκους, ο πρώην γιατρός της ολυμπιακής ομάδας ενόργανης γυμναστικής δικάζεται από την Τετάρτη και από δικαστήριο στο Μίσιγκαν.\nΈχει δηλώσει ένοχος στις κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση κοριτσιών όταν εργαζόταν στο προπονητικό κέντρο Twistars και κινδυνεύει να καταδικαστεί σε 40 με 125 χρόνια κάθειρξη επιπλέον. Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, τουλάχιστον 65 θύματά του έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν να καταθέσουν εναντίον του.\nMore in this category: « Οργή για την Amazon – Ηλεκτρονικό βραχιολάκι στους εργαζόμενους ελέγχει κάθε τους κίνηση\tΑυτός είναι ο 35χρονος που τεμάχισε και αποκεφάλισε μοντέλο [pic] »


Tele & Data News: Microsoft και Adobe εναντίον της Apple στην μάχη της κινητής τηλεφωνίας\nΗ επιτυχία της Apple στον χώρο της φορητότητας, ιδιαίτερα με το iPhone, αποτελεί πλέον ευθεία απειλή προς όλους τους ανταγωνιστές δύο εκ των μεγαλύτερων είναι η Microsoft και η Adobe. Σύμφωνα με την New York Times πάντως έγινε εκτενής συζήτηση για την απόφαση της Apple να μην επιτρέψει την χρήση του Flash Player στα iPhone και iPad, γεγονός που έχει δημιουργήσει τεράστιο χάσμα μεταξύ της Adobe και της Apple.\nΤο αρθρο της New York Times αναφέρει επίσης πως έγινε κάποια προσέγγιση εξαγοράς της Adobe από την Μicrosoft. Ανάλογη προσέγγιση είχε γίνει και πριν μερικά χρόνια αλλά οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν επειδή μια τέτοια εξαγορά ίσως να εναντιωνόταν στην αμερικάνικη νομοθεσία περι ανταγωνισμού. Η θέση της Microsoft είναι όμως πλέον κατά πολύ μικρότερη σε σχέση με παλιότερα, γεγονός που δίνει άλλες προοτικές στο να γίνει δεκτή μια τέτοια εξαγορά.\nΜια ενδεχόμενη εξαγορά της Adobe από την Microsoft θα έδινε σημαντική υπεραξία στην δεύτερη, όμως το κόστος και το ρίσκο θα ήταν μεγάλο. Η χρηματηστιριακή αξία της Adobe είναι περίπου 15 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που θα κληθεί η Microsoft να καταβάλει αν θελήσει να την αποκτήσει.\nΣύμφωνα με την Financial Times, η περιουσία της Microsoft σε μετρητά ανέρχεται στα 37 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ η χρηματηστιριακή της αξία είναι 200 δισεκατομμύρια. Οι αριθμοί δείχνουν πως μια ολική εξαγορά της Adobe θα αποτελούσε μεγάλο ρίσκο για τον κολοσσό της πληροφορικής.\nΠάντως μετά την δημοσίευση του άρθρου στην New York Times η τιμή της μετοχής της Adobe ανέβηκε κατά 17% σε λίγες μόνο ώρες.


Αρχική slide Τι συζήτησαν Μητσοτάκης και Τουσκ στις Βρυξέλλες για την Τουρκία\nΙσχυρή στήριξη στη χώρα μας για την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας παρέχει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.\nΣτο τετ α τετ με τον νέο Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Ντόναλντ Τουσκ, που είχε πριν από λίγο ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στο περιθώριο της Συνόδου των ηγετών της Ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς στη βελγική πρωτεύουσα επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ότι έχει δημιουργηθεί αρραγές ευρωπαϊκό μέτωπο κατά της Άγκυρας.\nΣτο επίκεντρο βρέθηκε η κλιμακούμενη προκλητική στάση της Τουρκίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Μητσοτάκης ενημέρωσε τον Πρόεδρο του ΕΛΚ και για την πρόσφατη παράνομη «συμφωνία» Λιβύης – Τουρκίας, ενώ αναφέρθηκε σε όλη τη διπλωματική δράση που ανέπτυξε τις τελευταίες μέρες η Αθήνα για την αντιμετώπιση του πολύ σοβαρού ζητήματος.\nΑπό την πλευρά του, ο κ. Τουσκ εξέφρασε την πλήρη στήριξη του ΕΛΚ στην Ελλάδα. Χαρακτήρισε τη συμφωνία παράνομη, προκλητική και ότι δημιουργεί αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή. Πρόσθεσε επίσης πως η Τουρκία οφείλει να σεβαστεί το Δίκαιο της θάλασσας και τους κανόνες καλής γειτονίας απέναντι στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες.\nΠροηγούμενο άρθροΗ κυβέρνηση θέλει, μπορεί όμως;\nΕπόμενο άρθροΕπίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πειραιά ο Ευάγγελος Μυτιληναίος (Photos)


Η Εκδήλωση για τον Οδυσσέα Ελύτη 4/3/2012\nΑρχική σελίδα Δραστηριότητες Εκδηλώσεις Η Εκδήλωση για τον Οδυσσέα Ελύτη 4/3/2012\nΔείτε και το χορευτικό από το you tube\nΕσείς στεριές και θάλασσες: Καλωσόρισ?α από τις ?αθήτριες της Α'\nΓυ?νασίου: Ε. Αλιάι, Χ. Βλαχάκη, Ν. Κάγιο, Ι. Κατσίλα, Ι. Κυριάκου, Τ.\nΜακροδη?ήτρη, Α. Μπουζάνι, Α. Ντέ?α, Σ. Σαγροπούλου, Ε. Σακάλογλου. Μ.\nΤζιρίνη, Α. Τσουντουράκη, Χ.'Χατζή (Επι?έλεια: Ά. Κέκη, καθηγήτρια\nΓαλλικών, Ν. Τσενέ, φιλόλογος)\nΒιογραφικό του Οδυσσέα Ελύτη από τη ?αθήτρια Μ. Σκλιά\nΤου Μικρού Βοριά. Τραγούδι και βίντεο από τους ?αθητές του Β2 (Επι?έλεια:\nΛ. Καρακασίδου, καθηγήτρια Οικιακής Οικονο?ίας)\nΑποσπάσ?ατα από το Μονόγρα??α.: Διαβάζουν οι ?αθητές Σ. Καραθανάσης,\nΕ. Κυριακού, Λ. Τάσση, Μ. Δουρής, Ε. Κουρτέση, Χ. Λιάτης, Π. Τσόκα, Χ.\nΣουραβλάς (Επι?έλεια: Ά. Κέκη, Ν. Τσενέ)\nΜαρίvα. Χ. Πετρογιάννη (τραγούδι), Αθανασία Καρελιώτη (αρ?όνιο)\nΤο Παράποvο Απαγγελία: Ρ. Αντωνάτου (καθηγήτρια Αγγλικών) /\nΤραγούδι: Χ. Πετρογιάννη / Χορός Ξ. Ψαρρού (καθηγήτρια Φυσικής\nΑγωγής), Μ. Παπακωνσταντίνου (?αθήτρια)\nΌλα τα πήρε το καλοκαίρι: Βίντεο από τους ?αθητές του Α1 και την Ο?άδα\nΒιβλιοθήκης (Επι?έλεια: Γαρ. Κοτσίκου, φιλόλογος)\nΧα?αιλέωv. Βίντεο από τους ?αθητές του Γ2 (Επι?έλεια: Ν. Αγάθου,\nΤης αγάπης αί?ατα, Της δικαιοσύνης ήλιε vοητέ, τραγούδια, Σόλο: Δ. Δ ή ?α,\nΧ. Λέκκα, Τ. Μακροδη?ήτρη / Χορωδία: Α. Αποστολόπουλος, Λ. Γραίγου, Ν.\nΚάγιο, Α. Μπουζάνι, Κ. Μακρή, Ε. Μποζιάρη, Ε. Σακάλογλου, Τ. Σούλη / Ορχήστρα: Κ. Αλιφιεράκη, Γ. Μαρούλη (αρ?όνιο), Κ. Ζάκκα (Βιολοντσέλο), Ι.\nΚαλόγηρος (?πουζούκι), Β. Τέγας (κιθάρα), Θ. Φασουλής (Του?πελέκι)\nΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Α. Βόγγλη, ?ε τη συνεργασία της ΚΕΔΩ\nΌ?ορφη και παράξενη πατρίδα: Βίντεο από τους ?αθητές του ΓΙ (επι?έλεια:\nΗ εθελόvτρια: Κεί?ενο της Ξ. Ψαρρού, καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής,\nΔιαβάζουν: Ξ. Ψαρρού, Ά. Κέκη\nΑπ' το ελάχιστο φτάνεις πιο γρήγορα οπουδήποτε: Ο?άδα Σύγχρονου Χορού\nΓΕΛ Αυλώνα & 1 ου Γυ?νασίου Αυλώνα\nΧΟΡΕΥΟΥΝ: Ε. Κυριακού, Μ. Δουρής, Θ. Μαντζιούρας, Κ. Αλιφιεράκη, Ν.\nΑποστολοπούλου, Θ. Δέλιος, Β. Δενδρινός, Ε. Ζαρογκίκα, Κ. Καλύβα, Μ.\nΚολι?άτση, Χ. Κουτσογιάννη, Γ. Μαρούλη, Α. Μπα?παλίου, Α.\nΠαπακωνσταντίνου, Μ. Παπακωνσταντίνου, Μ. Τσακαλίδου, Μ. Σκλιά, Μ.\nΧατζή, Α. Ρούσσου\nΔΕΝΔΡΟ: Χ. Σα?πανάι\nΦΩΝΗ: Χ .. Πετρογιάννη, Ν. Αποστολοπούλου\nΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: Ξ. Ψαρρού\nΚΟΣΤΟΥΜΙΑ / ΣΚΗΝΙΚΑ / ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ:' Σ. Παπαθεοδώρου\n(?αθήτρια), Μ. Κυριακού (γραφίστρια, ?ητέρα ?αθήτριας), Α. Μπερτόλης\n(Μαθη?ατικός), Ο?άδα Κατασκευών Περιβαλλοντικής ?ε υπέυθυνη τη Ν.\nΑγάθου, καθηγήτρια Γερ?ανικών, τα τ?ή?ατα του Γυ?νασίου στο πλαίσιο\nτου ?αθή?ατος των Καλλιτεχνικών ?ε υπεύθυνο τον Χ. Σούλαρη, καθηγητή\nΗΧΟΣ: Γ. Ανυφαντής (Φυσικός), Τ. Τόπι (?αθητής)\nΦΩΤΑ Τ. Αναγνωστόπουλος: Μ. Λέκκας (?αθητές)\nΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ: Λ. Τάσοη, Μ. Σκλιά (?αθήτριες)\nΑΦΙΣΑ: Ν. Ασπρούκος, καθηγητής Πληροφορικής\nΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Λ. Αβντουλάι, Λ. Τάσση (?αθήτριες)\nΒΙΝΤΕΟ: Γ. Μουστάκας, Ε. Κουρτέση, Λ. Τάσση, Π. Τσόκα, Ι. Κατσίλα, Σ.\nΔη?ητριάδη, Μ. Τζιρίνη, Ι. Κυριάκου (?αθητές)\nΚΕΙΜΕΝΑ: Ν. Τσενέ (φιλόλογος)\nΤο παρακάτω κείμενο γράφηκε από την Ξένια Ψαρρού, καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, και διαβάστηκε στην εκδήλωση\n«Γιατί μου είναι αδύνατον να συνεχίσω για πάντα την προσπάθεια πρόσληψης ξένων ταυτοτήτων.\nΓιατί μου είναι αδύνατον να αφομοιωθώ από πρότυπα ξένων ριζών\nΓιατί μου είναι αδύνατον να συνεχίσω να ζω στη σιωπή ενός που δεν έχει ταυτότητα»\nΓι αυτό, δήλωσα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, εθελόντρια στον Μαραθώνιο δρόμο. Για να βρω ποια είμαι και ποια είναι η χώρα μου.\nΉμουν, στην τελετή Αφής της φλόγας.\nΑπό την αρχή αποφάσισα ν΄ακολουθήσω όχι τα σαρκικά μου μάτια αλλά εκείνα της φαντασίας μου γιατί όπως λέει ο Ελύτης:\n«Είναι η απουσία της φαντασίας που μεταβάλλει τον άνθρωπο σε ανάπηρο της πραγματικότητας»\nΟι Αθηναίοι αγωνιστές θαμμένοι σε έναν απλό λόφο από χώμα μ΄ ένα σχοινάκι μόνο γύρω γύρω, ανάμεσα στις ελιές και στα χορταράκια. Η απλότητα ήταν τόσο ελληνική που, αυθαίρετα, αποφάσισα πως εδώ ήταν θαμμένοι και οι 300 του Λεωνίδα. Η σκέψη μου γέμισε ασπίδες και δόρατα προτεταμένα, ιαχές μάχης. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, γιατί το αίμα μου τους αναγνώρισε!\nΚοίταξα γύρω μου? Παρά τον αντίθετο παγερό άνεμο είδα πως οι ελιές και το ταπεινό χορταράκι έκλιναν το φύλλωμά τους προς τον μικρό βωμό! Σα να γονάτιζαν! Άφησα τη θέση μου, ως εθελόντρια του Μαραθωνίου, και πλησίασα την πιο γέρικη ελιά που μου έγνεφε να πάω κοντά της. Δυο από τα κλαδιά της με πήραν αγκαλιά για να βλέπω καλύτερα. Κοιτούσα τον σιωπηλό οπλίτη του χορού που πήγαινε να ανάψει τη φλόγα. Είχα αγωνία για το αν θα ανάψει εκείνη η φλόγα. Αλλά κι η άλλη μέσα στην ψυχή μου που θα με κάνει να αγωνιστώ υπέρ βωμών και εστιών. Για την Ελλάδα την έξω, που πολεμά τον αόρατο πόλεμο των αριθμών και την Ελλάδα τη μέσα, που πολεμά τους δικούς μου Πέρσες και τον δικό μου Εφιάλτη?\nΌμως η φλόγα άναψε! Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, όταν άκουσα τον ψίθυρο της ελιάς στ΄αυτί μου. Μου ψιθύριζε ένα κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη από τον Μικρό Ναυτίλο:\n« Κατοίκησα μια χώρα που ΄βγαινε από την άλλη, την πραγματική, όπως τ΄όνειρο από τα γεγονότα της ζωής μου. Την είπα κι αυτήν Ελλάδα και τη χάραξα πάνω στο χαρτί να τηνε βλέπω. Τόσο λίγη έμοιαζε τόσο άπιαστη. Άλλαζα θέση στα πράγματα για να τα απαλλάξω από κάθε αξία. Ως κι ένα περιβόλι ολόκληρο έβγαλα γιομάτο εσπεριδοειδή που μύριζαν Ηράκλειτο κ Αρχίλοχο. Μα΄ταν η ευωδιά τόση που φοβήθηκα. Κι έπιασα σιγά- σιγά να δένω λόγια σαν διαμαντικά να την καλύψω τη χώρα που αγαπούσα. Μην και κανείς ιδεί το κάλλος. Ή κι υποψιαστεί πως ίσως δεν υπάρχει.»\nΎστερα, η ελιά με άφησε και τυλίχτηκε στη σιωπή των χρόνων της. Μάταια την ρωτούσα τι εννοεί γιατί δεν καταλάβαινα τι σχέση έχω εγώ με όλα αυτά? Εν τω μεταξύ η φλόγα είχε αρχίσει το ταξίδι της στα χέρια ενός παιδιού από δημοτικό σχολείο. Δίπλα του έτρεχε η Μαρία από το σχολείο μας.Ήταν τόσο κοντά στα πρώτα βήματα της φλόγας! Παρά το γεγονός πως θα έμενα στην ιστορία σαν μια κακή εθελόντρια, αποφάσισα να την ακολουθήσω για να την ρωτήσω, τι ένιωσε όντας τόσο κοντά στη φλόγα. Όταν έφτασα εκεί που είχε σταματήσει η Μαρία, με κοίταξε στα μάτια και μου μίλησε ψιθυριστά όπως η ελιά, μ΄ ένα κείμενο του Ο. Ελύτη:\n« Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.»\nΉμουν απελπισμένη γιατί από τον ένα γρίφο έπεφτα στον άλλον. Μάταια προσπαθούσα να συνδέσω όλ΄αυτά μέσα μου, καθώς επιτέλους γυρνούσα πίσω στη θέση μου με πεσμένα τα φτερά. Ξαφνιάστηκα, γιατί αυτές οι λέξεις ξεκίνησαν μιαν εσωτερική λαμπαδηδρομία στα σκοτεινά σοκάκια της ψυχής μου. Το σώμα μου βρισκόταν εκεί που έπρεπε να ΄ναι αλλά η ψυχή μου ακολουθούσε τον λαμπαδηδρόμο μου. Δρόμος δεν υπήρχε αλλά γινόταν από τη φλόγα.\nΌ,τι φώτιζε γινόταν δρόμος.\nΜου ήταν δύσκολο να ξεχωρίσω ποιος ήταν ο εκάστοτε λαμπαδηδρόμος μου μέσα στο σκοτεινό δάσος. Αλλά πολλές φορές διέκρινα τον αδερφό, τη μάνα, τον πατέρα μου, φίλους καλούς και κακούς, αγαπημένους που είχα και που έδιωξα. Νόμιζα πως μετά από τρέξιμο δυο ολόκληρων ημερών, θα έβρισκα αυτό που έψαχνα. Πέρασαν χρόνια πριν καταλάβω τι ψάχνω. Έψαχνα να βρω τους 300 μου? Ζούσαν, είχαν πεθάνει; Που νάταν άραγε αυτά τα δυνατά παλικάρια της ψυχής μου που ξέρουν να φυλάνε Θερμοπύλες; Κι ο Εφιάλτης που ήταν; Σίγουρα αυτός θα ήξερε που είναι οι 300 μου. Έπρεπε οπωσδήποτε να βρω τον Προδότη. Έπρεπε οπωσδήποτε να βρω τον Προδότη μου.Τώρα που το σκέφτομαι τον είχα συναντήσει μερικές φορές σε κάποια ξέφωτα του δάσους αλλά δεν του έδινα σημασία, γιατί έμοιαζε ήρεμος και ευχαριστημένος. Και εκτός των άλλων με χαιρετούσε πάντα φιλικά, λέγοντάς μου να συνεχίσω να τρέχω. Επειδή όλα τα χρόνια έτρεχα γρήγορα να φτάσω ψηλά, ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό η ερώτηση: « Γιατί ο Εφιάλτης ήταν τόσο ευχαριστημένος; Και γιατί τον ενδιέφερε τόσο να συνεχίσω να τρέχω;»\nΏσπου μια μέρα εκεί που έτρεχα πίσω από τη φλόγα ακούω έναν δυνατό ψίθυρο από δεξιά: « Στάσου», μου είπε. Κοιτάζω και βλέπω τη γέρικη ελιά του Τύμβου. Χάρηκα πάρα πολύ που την είδα, παρότι το πυκνό δάσος δεν ήταν ο τόπος της. Μάλλον η ελιά μπορούσε να ταξιδεύει σ΄όλο τον κόσμο! Στάθηκα και λίγες στιγμές πριν την αγκαλιάσω παρατήρησα πως είχε σταθεί και η φλόγα και μάλιστα φώτιζε άπλετα δυο δρόμους. Ήταν τόση, όμως η χαρά μου που χώθηκα στο φύλλωμά της γελώντας σα μικρό παιδί. Με αγκάλιασε τρυφερά σα μια αληθινή μητέρα και μου είπε:\n«Ανοίγονται μπροστά σου δυο δρόμοι. Ο δρόμος της μαϊμούς και ο δρόμος των δένδρων. Η μαϊμού μιμείται στις κατασκευές της τον ξυλουργό που θαυμάζει. Δεν κατασκευάζει όμως τίποτα η μαϊμού- κι ας το νομίζει. Ο άλλος δρόμος είναι διπλής κατευθύνσεως: πάει από τη γη στον ουρανό και αντίστροφα. Για να πάς στον ουρανό, πρέπει να ταπεινωθείς στην όποια γη σου πρώτα. Αυτό κάνουν τα δένδρα. Και για να ταπεινωθείς πρέπει να βρείς τον Εφιάλτη σου».\nΑυτά είπε η ελιά και μεταμορφώθηκε σ ένα δένδρο όπως όλα τ΄άλλα. Έμεινα να στέκομαι ακίνητη μπροστά στους δυο δρόμους. Η νύχτα είχε γίνει μέρα από το φως της φλόγας, κι αυτό με έκανε να αποφασίσω. Άρχισα να περπατώ αργά στο δρόμο των δένδρων. Ο δρόμος ήταν στενός και δύσβατος τόσο που συχνά αναγκαζόμουν να περπατώ γονατιστή μέσα σε χιόνια και καταιγίδες. Η ελιά, όμως, είχε ριζώσει στην ψυχή μου και μου έδινε δύναμη, καθώς πολλές φορές, αποκαμωμένη, σκέφτηκα να γυρίσω πίσω και να πάρω τον εύκολο δρόμο της μαϊμούς. Μια νύχτα, που πρέπει να΄ταν η πιο σκοτεινή, σωριάστηκα με το σώμα μου πληγωμένο από τις κοφτερές πέτρες και σκέφτηκα πως αυτή είναι η τελευταία μου νύχτα πάνω σ αυτή τη γη. Θα πέθαινα χωρίς να βρω τον Προδότη μου, τους 300 μου?\nΞαφνικά, είδα ένα άσπρο περιστέρι μ΄ένα κλαδί ελιάς στο στόμα να πετά πάνω από το πονεμένο μου σώμα και να μου δείχνει κάποιο δρομάκι. Σύρθηκα πίσω του με όση δύναμη μου είχε απομείνει και μετά από λίγη ώρα βρέθηκα σ΄ένα μεγάλο ξέφωτο όπου δέσποζε ένα τεράστιο παλάτι. Μπροστά του καθισμένος σ΄ένα θρόνο, ο Εφιάλτης μου και σ΄ένα κλουβί μέσα στη λάσπη οι 300 μου, αδυνατισμένοι και πονεμένοι. Το περιστέρι καθώς είδε πως ήμουν έτοιμη να ορμίσω, φτερούγισε δυνατά μπροστά μου για να κρυφτώ. Ήμουν τόσο θυμωμένη, με αυτό που έβλεπα, που με κόπο κρύφτηκα πίσω από τον κορμό του δένδρου. Όταν τελικά σταμάτησα να μάχομαι τον αέρα, άρχισα να κλαίω με λυγμούς, ώσπου το περιστέρι άφησε το κλαδάκι της ελιάς μέσα στις χούφτες μου.\nΤότε, ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος μου πλησίασε τη φλόγα σε μια μεγάλη ασπίδα που την προστάτευαν οι ρίζες του δένδρου, και άναψε το εσωτερικό της. Ήταν η ασπίδα του Λεωνίδα μου. Την αναγνώρισα αμέσως. Όλο το βράδυ καθόμουν δίπλα στην άσβεστη εκείνη φλόγα της πατρίδας μου. Άδειασα από λέξεις, προσδοκίες και φιλοδοξίες. Τα ρούχα μου είχαν καταστραφεί αλλά παρά την γύμνια μου δεν κρύωνα καθόλου. Γυμνή μπροστά στη φλόγα της Ελλάδας μου!\nΤότε κατάλαβα πως, όλ΄αυτά τα χρόνια εγώ είχα φτιάξει το παλάτι του Προδότη μου. Πως εγώ τελικά είχα φυλακίσει και υποσιτίσει τους 300 μου κάνοντάς τους ανίκανους για μάχη.Ανίκανους να φυλάξουν Θερμοπύλες. Εν τω μεταξύ, όλα τα άγρια ζώα του δάσους είχαν μαζευτεί γύρω από τη φωτιά και κάθονταν μαζί μου σαν παλιοί φίλοι. Η μάχη μέσα μου ήταν τόσο βίαιη που σκέφτηκα πως η δική τους αγριότητα ήταν μηδαμινή μπροστά σ΄εκείνην των ανθρώπων.\nΗ φλόγα ήταν πιο δυνατή παρά ποτέ! Το περιστέρι άρχισε να φτερουγίζει προς τους 300 μου. Κι εγώ έκανα για πρώτη φορά στη ζωή μου εκείνο που αποφάσισε η Ελλάδα μέσα μου: σήκωσα το αρχαίο δοχείο στα χέρια μου και περπάτησα σταθερά προς τον προδότη μου.΄ Η ΤΑΝ ΄Η ΕΠΙ ΤΑΣ?είπα.\nΤο φως ήταν εκτυφλωτικό και με μιας χάθηκε και το παλάτι και ο εφιάλτης μου. Στη θέση του ήταν η ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Και στη μέση οι 300 μου, με τις ασπίδες και τα δόρατα προτεταμένα, έτοιμοι να υπερασπιστούν τους Βωμούς και τις Εστίες τους.\nΤώρα μπορώ να ξαναφτιάξω την Ελλάδα που μου πρέπει, έτσι όπως ο Ελύτης γράφει:\n« Κοιτάζω τον ασβέστη αντίκρυ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια. Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα: δυο παντελόνια, τέσσερα πουκάμισα, κάτι ασπρόρουχα. Δίπλα, η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. Χάμου, στ΄άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δυο μου σάνταλα. Έχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο.\nΓεννήθηκα για νάχω τόσα.\nΑπό το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Μόνο που΄ναι πιο δύσκολο».\nΓια τον Ελύτη η Ελλάδα δεν είναι κλειστή. Αλλά σαν τελικό στάδιο μύησης, για να ανακαλύψεις το αληθινό πρόσωπο της Ελλάδας, πρέπει να περάσεις από τις Συμπληγάδες, γιατί αυτή η αληθινή Ελλάδα πρόκειται να βρεθεί μόνο από την άλλη πλευρά των Συμπληγάδων. «Και το ότι δεν υπάρχει χρυσόμαλλον δέρας είναι ψέματα», γράφει ο Ελύτης. Οι βράχοι αυτοί, αι Πλανηταί Πέτραι, αντιπροσωπεύουν όλες τις συγκρούσεις και τις αντιθέσεις στις οποίες συνήθως είναι εγκλωβισμένοι και θρυμματισμένη η ζωή μας σ αυτό τον κόσμο και που μας εμποδίζουν να προσεγγίσουμε κάποτε τον αληθινό εαυτό μας: εδώ και εκεί,σωστό και λάθος, παρελθόν και μέλλον. Έχει σωστά ειπωθεί πως ο τοίχος του Παραδείσου, ο τοίχος που μας κρατά έξω από τον Παράδεισο, είναι κατασκευασμένος από αυτές τις συγκρούσεις. Για να μπούμε στον κόσμο στον οποίο μας εμποδίζει να εισέλθουμε πρέπει να περάσουμε πέρα από αυτές τις συγκρούσεις και τις αντιθέσεις μέσα από τους συγκρουόμενους βράχους και να φτάσουμε σ εκείνο που για τα παιδιά είναι φυσικό: την αυθορμησία και την αθωότητα.


"ΣΑΜΙΑΚΟΝ ΒΗΜΑ": ΕΟΔΥ: 18.825 κρούσματα - 91 στη Σάμο\nΕΟΔΥ: 18.825 κρούσματα - 91 στη Σάμο\nΤα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 18.825, εκ των οποίων 91 στη Σάμο.\nΟι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 106, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 23.721 θάνατοι. υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.\nΟ αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 561 (62.4% άνδρες). Η διάμεση ηλικία τους είναι 66 έτη. To 84.0% έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι, 440 (78.43%) είναι ανεμβολίαστοι ή μερικώς εμβολιασμένοι και 121 (21.57%) είναι πλήρως εμβολιασμένοι. Από την αρχή της πανδημίας έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ 4.060 ασθενείς. Οι εισαγωγές2 νέων ασθενών Covid-19 στα νοσοκομεία της επικράτειας είναι 521 (ημερήσια μεταβολή +14.76%). Ο μέσος όρος εισαγωγών του επταημέρου είναι 454 ασθενείς.Η διάμεση ηλικία των κρουσμάτων είναι 35 έτη (εύρος 0.2 έως 106 έτη), ενώ η διάμεση ηλικία των θανόντων είναι 78 έτη (εύρος 0.2 έως 106 έτη).


Αληθινές εικόνες: Δείτε τι συμβαίνει μέσα σε έναν οίκo αvοχής! (ΦΩTO) - PISTEPSETO.NET\nΑληθινές εικόνες: Δείτε τι συμβαίνει μέσα σε έναν οίκo αvοχής! (ΦΩTO)\nΟ φωτογράφος Marc McAndrews πέρασε πέντε χρόνια μέσα στους οίκoυς αvοχής της Nevada για το αφιέρωμά του Nevada Rοse. Πώς είναι η ζωή μέσα σε έναν νόμιμο οίκo αvοχής;\nΠώς περνάει η μέρα αυτών των γυναικών; Ο Marc επισκεπτόταν τους οίκoυς αvοχής τις ώρες που οι πελάτες ακόμα δεν είχαν φτάσει μιας και στόχος του ήταν να αποτυπώσει την καθημερινότητα των γυναικών αυτών και τις στιγμές πριν ξεκινήσει η «εργασία»…


eel.gr - 16o Πανελλήνιο Συνέδριο Logistics\n16o Πανελλήνιο Συνέδριο Logistics\nΚαι συνεχίζοντας ανάφερε, «Αναλαμβάνουμε τις εξής πρωτοβουλίες: Πρώτον, δημιουργούμε ένα κεντρικό σημείο επαφής, με βάση το υπάρχον πλαίσιο, στη Γενική Γραμματεία Μεταφορών, για όλα τα ζητήματα logistics και με αυτονόητη προϋπόθεση την ενδοσυνεννόηση στο υπουργείο. Δεύτερον, ενεργοποιούμε τη Μόνιμη Επιτροπή Logistics, εντός του μηνός, διευρύνοντας παράλληλα τις αρμοδιότητές της και καθιστώντας πιο ουσιαστική τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα. Όλοι γνωρίζουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος και μαζί με αυτόν, οι ελληνικές επιχειρήσεις που αξιοποιούν τέτοιου είδους υπηρεσίες. Η Επιτροπή θα παρουσιάσει ένα Σχέδιο Νόμου που αντιμετωπίζει όλα τα σύγχρονα θέματα των logistics.Τρίτον, παρουσιάζουμε την Εθνική Στρατηγική Logistics. Αξιοποιώντας τη δουλειά που έχει ήδη γίνει σήμερα από τις προηγούμενες Επιτροπές και φυσικά σε στενή συνεργασία με τους φορείς της αγοράς, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα από όλους τις πραγματικές ανάγκες».\nΧορηγοί online επικοινωνίας ήταν οι: Newsbomb.gr, Emea.gr, Metaforespress.gr και Supplychain.gr\nΧορηγός εκτυπώσεων: Pressious Arvanitidis


Βασίλης Τερλέγκας: «Κάθε άνθρωπος κρύβει έναν αλυσοδεμένο δαίμονα κι έναν αλυσοδεμένο άγγελο» | Το Κουτί της Πανδώρας\nΈνας από τους τελευταίους των ένδοξων εποχών του «τραγουδιού της πίστας», που έχει πάθος με την τεχνολογία του ήχου, δίνει στο koutipandoras.gr μία μάλλον διαφορετική - μέχρι τώρα - συνέντευξη\nΑντώνης Μποσκοΐτης 16/11/2020 | 09:05\nΟμολογώ πως την ίδια περίοδο που οι συμμαθητές μου στο λύκειο άκουγαν τα τραγούδια του, εγώ προτιμούσα τους Led Zeppelin και τους Doors. Τσακωνόμασταν, μάλιστα, για το αν θα καταλήγαμε ως παρέα σε ροκάδικο ή σε σκυλάδικο. Μέση λύση δεν υπήρχε, όπως γίνεται σήμερα, που τα στεγανά στη μουσική έχουν καταρριφθεί. Πολύ αργότερα συνειδητοποίησα πως το σκυλάδικο - το «ορίτζιναλ και όχι το δήθεν» που λέει κι ο Πουλικάκος - είναι μέρος μιας αδιαφιλονίκητης μαζικής λαϊκής έκφρασης. Την ήθελα μία συνέντευξη με τον Βασίλη Τερλέγκα, τον τελευταίο της «χρυσής εποχής» του σκυλάδικου των 90s, όπως είπα και του ιδίου. Κι όταν τελικά συναντηθήκαμε από κοντά, στο στούντιο του, στην Παιανία, είδα έναν άνθρωπο εξαιρετικά φοβισμένο με τον κορονοϊό. Είχε λόγους, βέβαια, σαν άνοιξε το πουκάμισο του και είδα την τομή στο στήθος του: Ένα χειρουργείο καρδιάς, που τον εντάσσει σήμερα στις ευπαθείς ομάδες για την πανδημία. «Να γράψεις το όνομα του γιατρού μου» μου ζήτησε και δεν θα μπορούσα να μην το κάνω, καθώς επρόκειτο για τον κορυφαίο καρδιοχειρουργό Ανδρέα Μπαϊρακτάρη, τον άνθρωπο που μέχρι σήμερα έχει παρατείνει επιτυχώς τη ζωή και της ίδιας μου της μάνας.\nΠαρατηρώ μέσα στο στούντιο σας διάφορα μηχανήματα αναλογικού ήχου και αναρωτιέμαι από πότε ξεκίνησε αυτή η στενή σχέση σας με τον ήχο και με την παραγωγή ήχου.\nΌταν λες ότι ασχολείσαι με τη μουσική, το πρώτο πράγμα που φροντίζεις είναι η αρτιότητα του ήχου. Όποτε έκανα τραγούδι που ήταν πρόχειρο, δεν είχε καμία, μα καμία τύχη! Οι άνθρωποι μεταξύ τους συνεννοούνται δια του ήχου. Αυτή τη στιγμή μιλάμε οι δυο μας με τη μετάδοση του ήχου, ο καθένας όμως έχει τη δική του χροιά. Η μουσική είναι το ίδιο ακριβώς με τον τρόπο που μιλάμε: Αν σε κάποιον μιλήσεις με ένταση, θ' αλλάξεις τρόπο. Αν πάλι του μιλήσεις με αγάπη, θα του δώσεις να καταλάβει, ακόμη κι αν του πεις μια κακή κουβέντα.\nΤο ίδιο συμβαίνει με την παραγωγή της μουσικής; Αυτό μου εξηγείτε;\nΗ μουσική είναι γλώσσα ψυχής. Αν εμείς έχουμε τη γλώσσα συνεννόησης των ανθρώπων, υπάρχει και μία αόρατη γλώσσα που είναι η μουσική. Πες ότι θες να βγάλεις μια μουσική ή ένα τραγούδι που θα σε πιάσει συναισθηματικά και θα βγάλει τον καημό από μέσα σου. Μιλάμε για ντέρτια, άρα θα φροντίσεις ο ήχος σου να εκφράσει το συναίσθημα που θες να περάσεις. Είναι η μέθοδος της ψυχοακουστικής.\nΑκούγοντας πάντως τη λέξη «ντέρτια», ο νους μου στο λαϊκό τραγούδι πήγε.\nΑν ντέρτι είναι ο πρωταγωνιστής σ' όσα έχω τραγουδήσει εγώ ή κάποιος άλλος συνάδελφος, ισχύει. Το ίδιο όμως συνέβη και με τα ροκ που τραγούδησα, επειδή το ήθελα μία συγκεκριμένη στιγμή.\nΜ' αρέσει που με πήγατε στο ροκ, γιατί σ' αυτό εδώ το στούντιο έχουν γράψει οι φίλοι μου οι Electric Litany.\nΑ ναι, βέβαια. Και απ' τη Γερμανία έχουν έρθει για να γράψουν ειδικά σ' αυτό το στούντιο. Κι εγώ τους το δίνω, γιατί είναι μερικοί άνθρωποι που σέβονται αυτό το χώρο. Η τεχνογνωσία που έχω να ξέρετε πως δεν είναι σπουδαγμένη, αλλά βιωμένη. Συνήθως κάνω μόνος μου τις μίξεις και την επεξεργασία για να βγάλω ακριβώς την ψυχοακουστική που θέλω ή τον λόγο για τον οποίο τραγουδάω κάθε φορά.\nΛέτε πως δεν έχετε σπουδάσει ηχοληψία, αλλά μιλάμε για ένα πολύ συγκεκριμένο αντικείμενο.\nΚαι απ' τις πιο δύσκολες ηχοληψίες, γιατί τα μηχανήματα που χρησιμοποιούμε είναι τα καλύτερα, κορυφαία.\nΟι «Στροφές», το κομμάτι σας που έκανε πάταγο, έγινε κάτω απ' αυτές τις τόσο ψαγμένες συνθήκες;\nΚαι ακόμη κάνει πάταγο, να πούμε! Η επιτυχία αυτού του τραγουδιού οφείλεται στην καινοτομία της ψυχοακουστικής. Γράψαμε με έναν ενορχηστρωτή, τον Γιάννη Κουρκουμέλλη, που κι αυτός ήταν «άρρωστος» με το θέμα του ήχου και μοιάζαμε πολύ. Το ότι όλα τα τραγούδια απ' αυτό το δίσκο έγιναν σουξέ, οφειλόταν στην ενορχήστρωση και στην έλλειψη ψηφιακού ήχου που χάνεις σε πρώτη και δεύτερη αρμονική, δηλαδή στον αναλογικό ήχο. Δεν είναι τυχαίο που ο δάσκαλος μου έλεγε πως τα πουλάκια κελαηδούν αναλογικά, γι' αυτό και στο συγκεκριμένο άλμπουμ υπάρχουν στιγμές που δεν καταλαβαίνεις ποιος τραγουδιστής τραγουδάει. Καμιά φορά στα στούντιο που πάω, μου λέει ο ηχολήπτης: «Τραγούδα εσύ και θα το φτιάξω εγώ». Τι θα φτιάξεις εσύ; Το φάλτσο; OK, με μηχάνημα το φτιάχνεις! Είσαι εσύ, όμως; Δίνεις ψυχούλα;\nΣυνήθως ότι τραγουδάτε, εδώ δεν το φτιάχνετε;\nΕντάξει, μ' έχουν καλέσει διάφοροι φίλοι, του στυλ «Έλα, Βασιλάκο, πες μας ένα τραγούδι».\nΚαι δεν τους δημιουργείτε θέμα με την τελειομανία σας στον ήχο;\nΕκεί βασίζομαι στο φιλότιμο του ηχολήπτη και του λέω: «Κοίτα κει να το ''φέρεις'' όσο μπορείς, γιατί εγώ μια χάρη έκανα σ' ένα φίλο». Υπάρχουν, έτσι, αρκετοί νέοι, που για λόγους ηθικής και αγάπης προς το πρόσωπο τους, έκανα ντουέτο μαζί τους για να μπορέσουν να κάνουν κάτι. Τώρα θα μου πεις, εσύ δηλαδή είσαι ο αυτόφωτος; Όχι, αυτόφωτος μπορεί να'ναι κι ο άλλος που απλά θέλει μία βοήθεια, όπως και μένα κάποιος με βοήθησε.\nΠοιοι σας βοήθησαν στην καριέρα σας;\nΚαταρχάς το κερί της Παναγίας που έβαλα στην εκκλησία του χωριού μου απ' όταν έφυγα, μικρό παιδί. Από κει και πέρα, έδωσα τις μάχες μόνος μου. Με βοήθησαν πολύ οι πειρατικοί σταθμοί της εποχής, αφού μας κυνηγούσαν τότε κι εγώ δεν ήξερα απ' αυτά τα πράγματα. Ξέρετε, ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του έναν αλυσοδεμένο δαίμονα κι έναν αλυσοδεμένο άγγελο. Εγώ κατάφερα σ' αυτόν τον τομέα να βγάλω τον άγγελο μου έξω και ευχαριστώ το σύμπαν ή τον Θεό - πάρτε το όπως θέλετε - που κατάφερα να το κάνω.\nΗ επιτυχία είναι το τελευταίο πράγμα που μ' ενδιαφέρει κάθε φορά που κάνω κάτι. Δεν μ' ενδιαφέρει αν αρέσει ή δεν αρέσει στον κόσμο, που μια ζωή ήταν κατευθυνόμενος κι ας μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δάχτυλο μας. Η αλήθεια, όμως, δεν κρύβεται.\nΗ αλήθεια που λέει πως σας συμπαθούν όλοι στο χώρο σας και δεν ακούγονται κακά σχόλια για το άτομο σας.\nΌχι, έχω πάρα πολλούς εχθρούς κι έτσι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στο χώρο έχει τελικά μεγαλύτερο κύρος από έναν άλλον που είναι στάνταρ, φλατ.\nΕμένα, πάντως, μου έχουν πει πως στα μαγαζιά που δουλεύατε, φερόσασταν με το σεις και με το σας μέχρι και στον τελευταίο υπάλληλο.\nΜου είναι αδιανόητος ο σνομπισμός. Αν εξετάσουμε καλά το θέμα της ζωής, θα φτάσουμε σ' ένα σημείο ενδοσκόπησης. Πήρα προχθές τον γιο μου να τον πάω μια βόλτα και τράκαρα, το έκανα μπάχαλο το αυτοκίνητο. Θα μπορούσα κάλλιστα αυτή τη στιγμή να μην ήμουν εδώ, άρα σήμερα είμαστε και αύριο δεν είμαστε. Μου λένε ότι έχω ωραία φωνή. OK, αν πάθω κάτι όμως, έναν κάλο - μην πας μακριά - ποιος καλός τραγουδιστής;\nΤο έχετε φιλοσοφήσει, βλέπω.\nΕίναι απλά τα πράγματα. Δεν ξέρω αν αύριο θα ζω, γιατί να'μαι σνομπ; Κάποτε που γινόταν χαμός με την επιτυχία μου, λες και κάτι τρέχει στα γύφτικα, πήγα να πάρω δυο σουβλάκια τυλιχτά. Σταμάτησα σ' ένα συνοικιακό σουβλατζίδικο. Παράγγειλα, μου τα έδωσε ο άνθρωπος, τον πλήρωσα, τον ευχαρίστησα και έκανα να φύγω. «Σας παρακαλώ» μου κάνει, «εσείς, ολόκληρος Τερλέγκας, κι ήρθατε να φάτε εδώ δυο σουβλάκια;» Του απάντησα: «Άνθρωπε μου, να' σαι ευλογημένος, αλλά τι μου λες τώρα;» Στα μαγαζιά, που σας είπαν, δεν είμαι καθόλου καλό παιδί! Έχω κι εγώ τα στραβά μου, όμως δεν μπορώ να μη σεβαστώ τον κόπο του κάθε παιδιού που έρχεται για να βγάλει το μεροκαματάκι του. Γιατί να του μιλήσω άσχημα; Ποιος είμαι εγώ; Ο τραγουδιστής;\nΝαι, ο τραγουδιστής και, μάλιστα, ο βιοπαλαιστής.\nΌχι, δεν ισχύει! Και άκουσε να δεις, ισχύς μου ο άνθρωπος και πίστη μου ο Θεός. Όταν δεν αγαπάς τον άνθρωπο, δεν αγαπάς ούτε τον εαυτό σου! Ειδικά τον εργαζόμενο άνθρωπο, που κανείς δεν τον ρώτησε την εποχή που ζούμε αν έχει φαΐ στο σπίτι του ή να πληρώσει το νοίκι του. Βλέπω διάφορα τρελά, στα οποία μπορεί να τρέξω ή και όχι. Να πάω να τραγουδήσω που δεν μ' ενδιαφέρει για μένα τον ίδιο. Θα τη βγάλω την άκρη και ξέρεις πως θα τη βγάλω; Όπως μ' έμαθε ο πατέρας μου απ' το χωριό να επιζώ, στις δυσκολότερες συνθήκες! Και σε βουνό να μ' αφήσεις, θα επιζήσω, γιατί εκεί γεννήθηκα, στα Καλάβρυτα. Υπάρχουν άνθρωποι, όμως, που δεν ξέρουν πως να επιζήσουν.\nΕκτιμάτε τη φτώχεια, κύριε Τερλέγκα;\nΜα είμαι φτωχός! Είμαι τόσο φτωχός, όσο δεν μπορείς να φανταστείς, γιατί γεννήθηκα μες τη φτώχεια, μεγάλωσα χωρίς να μου λείπει τίποτα, αφού όλα στο χωριό τα φτιάχναμε εμείς κι ήταν δικά μας, αλλά αγαπώ τον φτωχό άνθρωπο. Μόνο αυτός ξέρει τις αξίες της ζωής. Πως να καταλάβει ένας πλούσιος τον συνάνθρωπό του; Το ξαναλέω, ισχύς μου ο άνθρωπος και πίστη μου ο Θεός.\nΤο κατέγραψα, αλλά βλέπω το χώρο σας και σκέφτομαι αυτό που είχατε πει, ότι ήσασταν δυστυχής ως πλούσιος.\nΕίναι αλήθεια. Είχα καβαλήσει ένα καλάμι ή υπέθετα ότι το'χα καβαλήσει και να μην το διέκρινα. Η επιτυχία μπορεί να σου φέρει τόσα πολλά προβλήματα, που μπορείς να χάσεις τον εαυτό σου. Ίσως το χειρότερο πράγμα είναι η επιτυχία, αφού θέλει σωστή διαχείριση. Μη φεύγεις απ' τον άνθρωπο, αγάπα τον πλησίον σου, τον αξιοπαθούντα. Τι άλλο ν' αγαπήσεις, τα σίδερα;\nΤο εξώφυλλο του τρίτου προσωπικού άλμπουμ του Βασίλη Τερλέγκα, «Μοναξιά» (1990)\nΑπαντήστε μου τότε, ποιοι σας πίστεψαν στο ξεκίνημα σας;\nΜη γελιόμαστε, με βοήθησαν άνθρωποι και μένα. Στην πρώτη μου εταιρεία, βρήκα μυστικό χαρτί που έγραφε για μένα: «Καταπληκτική φωνή, δεν πρόκειται για σκύλο». Στην πορεία μού φόρεσαν αυτή την ταμπέλα για να μ' αποδομήσουν, εγώ όμως δεν αποδομήθηκα και ούτε θ' αποδομηθώ εκτός κι αν το θελήσω!\nΤι εννοείτε «μυστικό χαρτί»; Δεν ξέρατε ποιος το είχε γράψει;\nΕίχα πάει το δισκάκι μου και τους είπα: «Παιδιά, αν θέλετε, κυκλοφορήστε το». Το άκουσαν και το χαρτάκι αυτό το άφησε η κυρία Λιάνα Μαλανδρενιώτη, η πρώτη παραγωγός μου.\nΔεν το πιστεύω! Η Μαλανδρενιώτη γράφει ακόμη στην «Εποχή», την εφημερίδα, και υπήρξε το ίδιο βοηθητική και για μένα στη δημοσιογραφία. Εξαιρετικός άνθρωπος.\n(χαμογελάει) Η Λιάνα μού είπε να μην αλλάξω τ' όνομα μου, αν και κακόηχο. Μου έλεγε πως θα το μπερδεύουν, θα λένε Τρελέγκας ή Τερλέγκας και τελικά θα μαθευτώ. Είχε την εταιρεία Intersound, σπουδαία εταιρεία! Μ' αγαπούσε σαν παιδάκι η Λιάνα και το έβλεπα. Όταν μπήκα στο γραφείο της και είδα το δισκάκι μου μ' έναν φάκελλο, πονηρούλης εγώ, τον άνοιξα και διάβασα αυτό που σας είπα.\nΞέρετε τι γίνεται; Απ' την Intersound τότε περνούσε ο συγγραφέας Γιώργος Σκούρτης, ο οποίος ήταν φίλος της Λιάνας και της έδινε στίχους μάλιστα για σκυλάδες. Πιθανώς να του είχε δώσει το δισκάκι σας και να ήταν δικό του το σχόλιο. Σημειωτέον, ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης, επίσης φίλος της Μαλανδρενιώτη, της είχε πει για την εταιρεία της: «Δεν θα λέτε ''Έχω μια εταιρεία κάτω απ' την Ομόνοια, αλλά μια εταιρεία στον ίδιο δρόμο με το Εθνικό Θέατρο''».\n(γελάει) Πιθανώς έγινε όπως το λες, γιατί η Λιάνα είχε στείλει το δισκάκι μου να το ακούσουν πέντε - έξι άλλοι. Το'χε πάρει σοβαρά. Αν δεν πάθαινε ζημιές η γυναίκα, η εταιρεία της θα υπήρχε ακόμη, αν και δεν υπάρχουν πια εταιρείες μετά την επέλαση της ψηφιακούρας! Να γιατί είμαι ενάντιος στον ψηφιακό διάδρομο. Και το λέω εγώ, που έχω τρέλα με τα μηχανήματα και δεν είμαι καθόλου τεχνοφοβικός. Για ν' ακούσω ένα τραγούδι σήμερα δεν θα βάλω CD, αλλά τα ακουστικά για να το ακούσω μέσω του τηλεφώνου μου, που μπορεί και να σκοτωθώ την ώρα που οδηγάω. Εγώ μπορεί να θέλω ν' ακούσω ένα δίσκο του Νταλάρα, αλλά να τον ακούσω ολόκληρο κι άμα μ' αρέσει ένα τραγούδι, να το ακούω συχνά, όπως μου αρέσει πολύ ο συγκεκριμένος συνάδελφος.\nΒασικά μου άρεσε πάρα πολύ ο Μητσιάς, τον οποίο δεν έχω γνωρίσει ποτέ. Μεγάλη φωνή, βυζαντινή. Ίσως από κει να κόλλησα μαζί του, ειδικά όταν είχε βγάλει το «Αχ, έρωτα» του Federico Garcia Lorca και του Λεοντή. Είχα πάθει πλάκα και να φανταστείτε ότι τότε στο χωριό μου η μόνη κουλτούρα ήταν τα κλαρίνα. Δε ντρέπομαι γι' αυτό! Όταν άκουσα τον Μητσιά, περίμενα πότε θα μπει στο ραδιόφωνο το νέο διαφημιστικό της εταιρείας του για να ενημερωθώ. Το ίδιο και για τη Βιτάλη ή την Αλεξίου, τον Νταλάρα και τον Καζαντζίδη. Καλά, άσ' τον τον Καζαντζίδη, ήταν τότε...\nΌχι, ίσα - ίσα, θεός ήτανε! Ο καθένας μας έχει τα δικά του, αλλά στον Καζαντζίδη σεβασμός! Εκεί σηκώνουμε τα χέρια ψηλά!\nΤου είχα φιλήσει το χέρι. Ήταν τσακωμένοι πάλι με τον Νικολόπουλο και εγώ είχα κλείσει το στούντιο του, ο Νικολόπουλος δηλαδή δεν το έδινε στον Καζαντζίδη. Είπε, λοιπόν, ο Καζαντζίδης: «Κοίτα να δεις που δεν μου δίνει στούντιο, γιατί το'χει δώσει σ' ένα παλικάρι, τον Τερλέγκα». Το μαθαίνω εγώ απ' τον ηχολήπτη και λέω: «Δεν μου το λέγατε, ρε παιδιά; Θα έπαιρνα άλλες ώρες, δεν χάλασε ο κόσμος». Αυτός το λέει με τη σειρά του στον Καζαντζίδη, ο οποίος με πιάνει μια μέρα: «Να σου πω, πιτσιρίκο, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ. Είσαι σπουδαίος άνθρωπος». «Εγώ σπουδαίος;» του κάνω, «γιατί;» και του φιλάω το χέρι.\nΣυγκινητικό, έτσι! Το ίδιο έκανα και σε μιαν άλλη τεράστια δημοτική τραγουδίστρια, τη Φιλιώ Πυργάκη. Της φίλησα το χέρι, μ' αγκάλιαζε και μου έλεγε «Αγόρι μου, τι κάνεις;» Προσφάτως έγινε αυτό κιόλας. Η δε φωνή της, καμπάνα!\nΤελικά, απ' όσα μου λέτε, ήσασταν του ποιοτικού λαϊκού.\nΔεν είναι ακριβώς ποιοτικό, όλα είναι ποιοτικά! Έχω πει από Μάνο Ελευθερίου εγώ μέχρι τον χειρότερο, που λέγεται Τερλέγκας!\nΓνωστό ότι είχατε μεγάλη φιλία με τον Μάνο Ελευθερίου.\nΜα δεν μπορούσες να μην αγαπήσεις μια τέτοια μορφή. Λες το όνομα του, φαντάζεσαι έναν ογκόλιθο και βλέπεις έναν άνθρωπο που κάθεται να φάει μαζί σου, όπως κάναμε εμείς εδώ ακριβώς πριν γίνει στούντιο. Τον πήγαινα στο Μαρκόπουλο, σ' ένα σταθμό εδώ πέρα, που έκανε εκπομπές. Είχαμε αναπτύξει μεγάλη φιλία, όπως και με την Ιφιγένεια Γιαννοπούλου. Είχα πει τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου τότε. Σπουδαίες συνεργασίες, δεν υποτιμώ όμως κανέναν άλλο συνάδελφο μουσικό, στιχουργό και συνθέτη.\nΔεν πιστεύετε στον διαχωρισμό εμπορικού και ποιοτικού τραγουδιού.\nΧθες βράδυ παρακολουθούσα τον Κραουνάκη στην τηλεόραση. Έμεινα παγωτό! Καλλιτεχνάρα! Άκουγα κάτι το διαφορετικό και ταυτόχρονα κάτι γεννιόταν μέσα μου, με συνέπαιρνε, που μου' λεγε «Σε εκφράζει, βρε»! Να τον έχει ο Θεός καλά, αλλά αυτό που είδα, που έπαιζε, που μετέδιδε, με κάνει να τον κατατάσσω στους μεγαλύτερους μας καλλιτέχνες. Προσέξτε τι λέω, καλλιτέχνης είναι να δίνεσαι στο κοινό κι αυτουνού το χαιρόταν η ψυχή του. Το έβλεπα! Αν ήμουν κάπου αλλού, θα έπαιρνα ένα ποτήρι ουίσκι να πιω για να διασκεδάσω. Δεν είναι μόνο θέμα ποιότητας, λοιπόν, αλλά και διασκέδασης. Δύο σε ένα, ο καλλιτέχνης πρέπει να κάνει κομμάτια την καρδιά του και να τη δίνει στους ανθρώπους. Δεν τραγούδαγε τίποτα παράξενο ο άνθρωπος, αλλά λαϊκά όμορφα τραγούδια.\nΑληθεύει ότι παίζετε πολλά μουσικά όργανα;\nΓρατζουνάω, πιο πολύ για να φτιάχνω τα τραγούδια μου.\nΑυτοδίδακτος και σαν μουσικός, επομένως.\nΝαι, αν δείτε μέσα, είναι γεμάτο έγχορδα. Βιολί δεν παίζω μόνο, γιατί δεν μπορώ να πατήσω τα μόρια, και πιάνο. Τις βάσεις βάζω εγώ, την ψυχούλα μου, τρία - τέσσερα ακόρντα, όλα τα άλλα τα κάνει ο ενορχηστρωτής. Ακόμη κι αν τρολλάρει εις βάρος μου, θα τον ευχαριστήσω πάρα πολύ.\nΞέρετε, υπήρχε μία ομάδα που με τρολλάριζε και το ήξερα. Μπήκα σφήνα και τους είπα: «Σας ευχαριστώ, παιδιά». Ήταν τόσο έξυπνοι και τόσο διανοούμενοι αυτοί που κανείς δεν καταλάβαινε ότι με τρολλάρανε, εκτός από μένα. Χάρηκα βέβαια για το επίπεδο τους, γιατί κράτησαν ζωντανή τη γλώσσα μας. Μιλάω για τον Σύλλογο Φίλων και Μελέτης Έργου Βασίλη Τερλέγκα. Ξεκίνησαν τρολλάροντας με, αλλά δεν το' βλεπες φανερά. Τώρα πια οι ίδιοι άνθρωποι μπορεί να είναι μαζί μου.\nΠάντως, σήμερα γίνεται χαμός με τις σελίδες που εμφανίζονται στο όνομα ενός καλλιτέχνη, τα φαν κλαμπ κλπ.\nΈχω κι εγώ μια σελίδα, αλλά παρατημένη. Τι να την κάνω;\nΝα λέτε τα νέα σας.\nΔεν έχω βρει τον κατάλληλο άνθρωπο - διαχειριστή. Και δεν μπορώ να βρω έναν που να ξέρει να διαχειρίζεται σωστά την ιστοσελίδα μου, που την έχω και την πληρώνω εδώ και μία δεκαετία.\nΣχολιάστε μου μια παλιότερη σας δήλωση ότι δεν σας αρέσει η λογική των διανοούμενων.\nΕίναι μια αρρώστια η λογική των διανοούμενων. Πιστεύω στη λογική της καρδιάς.\nΔεν οδηγεί σε λάθη αυτή, όμως;\nΑυτή είναι η άποψη μου. Η λογική μπορεί να σε πάει εκεί που δεν περιμένεις, να σου δώσει την επιτυχία, τα πάντα. Άνθρωπο θα σε κάνει, όμως; Όχι. Η καρδιά θα σε κάνει. Όταν πονάς με την καρδιά σου για τον διπλανό σου κι όχι με το νου σου, δε μπαίνεις σε άσκοπους λογισμούς. Λες «Το τάδε σπίτι πεινάει», πας απ' έξω, αφήνεις κάτι και φεύγεις. Η λογική το έκανε ή η καρδιά μου;\nΠεριγράψτε μου τα συναισθήματα σας όταν βλέπατε να βγαίνουν οι πρώτοι δίσκοι σας.\nΉμουν μικρό παιδί ακόμα, άβγαλτο απ' το χωριό και παραμένω έτσι. Τα βινύλια δεν τα κρατούσα εγώ, γιατί τα έβγαζε η εταιρεία. Εγώ τους πήγαινα το πρωτότυπο, εντάξει, το'χα φάει στη μάπα στο στούντιο, τι να ακούσω μετά, τι και πως να αισθανθώ; Ξέρετε πότε ήρθε το μεγάλο συναίσθημα; Μπήκα μια μέρα σ' ένα ταξί και μου πιάνει την κουβέντα ο ταξιτζής: «Ρε πιτσιρικά φιλαράκο, τι δουλειά κάνεις;» Του απάντησα ότι τραγουδάω σ' ένα σκυλάδικο. «Καλά, ν' ακούσεις έναν καινούργιο που έχει βγει» μου κάνει. «Λέει το ''Φεύγω γιατί είσαι θάνατος'' και τραβάει πέντε - έξι μέτρα με την αναπνοή του»! «Σώπα, ρε» απαντάω ξανά, σοκαρισμένος όμως, γιατί εκείνη τη στιγμή εννοούσε εμένα.\nΤου είπατε ότι εσείς το τραγουδάτε;\nΌχι, δεν του είπα τίποτα. Απλά πήγα σπίτι και είπα «Βασίλη, πέτυχες», παρότι ακόμη ήμουν παιδί.\nΣε ποια ηλικία καταλάβατε τι τρέχει με το ταλέντο σας;\nΠοτέ δεν ήμουν κάτι άλλο απ' αυτό που είμαι σήμερα. Πάντα ήμουν ο ατίθασος, ο εξτρίμ, που έκανε ζημιές και φασαρίες, αλλά όλο αυτό στην εφηβεία μου μετατράπηκε σε μία εσωστρέφεια, η οποία βρήκε μόνη διέξοδο στο τραγούδι.\nΕσωστρέφεια στα όρια της μελαγχολίας, της έλλειψης κοινωνικότητας;\nΉταν μια απλή φυσιολογική ροή του ανθρώπου που γεννήθηκε μ' αυτό το χαρακτήρα. Δεν είχα προβλήματα ψυχολογικής φύσεως.\nΔεν σας αρέσει να αναλύετε πολύ τα πράγματα, βλέπω.\nΑντιθέτως, αυτό ήταν το κακό, ότι τα ανέλυα πάρα πολύ. Ίσως γι' αυτό το στόμα μου έκλεισε και βγήκε η ψυχή μου προς τα έξω μ' έναν τρόπο διαφορετικό.\nΜιλάτε για την ευαισθησία του καλλιτέχνη τώρα, να όμως που προτάσσετε τη λογική.\nΔεν μπορείς ν' αποφύγεις ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Η λογική δεν θα πάψει ποτέ για μένα να είναι ένα στερεότυπο.\nΝαι, ένα στερεότυπο που δεν θα πάψει ποτέ για μένα να κυριαρχεί μες το σημερινό μπάχαλο. Κι εγώ άνθρωπος είμαι, θα τη βάλω τη λογική. Τη χρησιμοποιώ στο μέτρο που με βοηθάει, διότι αν ξεφύγω, θα γίνω παράλογος.\nΠου αλλού θα σας έβγαζε η εσωστρέφεια σας, αν όχι στο τραγούδι;\nΔεν ξέρω, πάντως από μικρό παιδί τέτοια βιώματα είχα. Ο παππούς μου μία έψελνε και μία τραγουδούσε. Συγκεκριμένα, επειδή πολέμησε στη Μικρά Ασία, τραγουδούσε μικρασιάτικα, τα οποία έφερε από κει και τα λάτρεψα. Ο πατέρας μου ήταν στο Γράμμο - Βίτσι, στην αντίσταση, τα είχανε δει όλα αυτοί οι άνθρωποι, καταλαβαίνετε.\nΑριστερή οικογένεια, να υποθέσω;\nΔημοκρατική, θα έλεγα, και σίγουρα αντιφασιστική, δεν το συζητώ! Απ' τα Καλάβρυτα είμαστε. Δεν κατάλαβα, θα'μαι και Ναζί; Μαζί μπορεί να'μαι, Ναζί όχι. Κάθε φορά αντικρίζω 1.300 καντήλια και γεννήθηκα ανάμεσα Μεγάλου Σπηλαίου και Αγίας Λαύρας, όπου συνέβη η εκτέλεση. Ξέρετε τι τραγωδία συντελέστηκε στα Καλάβρυτα; Ασύλληπτη! Ποτάμι το αίμα! Τιμούμε το θάνατο κάθε Έλληνα που έπεσε για την πατρίδα, αλλά η σφαγή των Καλαβρύτων ήταν μεγαλύτερη κι απ' αυτή του Διστόμου. Για μένα, φίλε Αντώνη, μόνο ο Καποδίστριας και ο Αθανάσιος Κλάρας από πολιτικούς, μπορώ να καταλάβω ότι ήταν Έλληνες. Μετά από τους Ήρωες του '21, τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, όλοι οι άλλοι διέπονται από κοτζαμπασισμό, εκεί έχουνε μείνει. Έτσι, ποτέ δεν τους κατάλαβα, άντε λίγο τον Πλαστήρα.\nΣας απασχολούσε ανέκαθεν η ιστορία;\nΠάρα πολύ. Κι αν σήμερα δεν προλαβαίνω να διαβάσω, στην ιστορία έπαιρνα πάντα εικοσάρια. Όταν άρχισαν να μου λένε ιστορίες για γαλλικές επαναστάσεις και για δράκουλες, έφυγα, πήγα αλλού. Όπα! Όχι και ότι δεν έγινε τίποτα στη Σμύρνη, είχαμε συνωστισμό δηλαδή. Ο παππούς μου εκεί ήτανε, την έκανε με μια μοτοσικλέτα κλεμμένη από έναν Τούρκο. Δε θα μου πει τώρα ο οποιοσδήποτε, είτε δεξιός, είτε αριστερός, ότι δεν έγινε σφαγή. Δεν γίνεται, ρε παιδιά, ν' αμφισβητήσουμε τη γενοκτονία των Ποντίων, επίσης, πως να το κάνουμε; Η μισή Αθήνα έχει ολόκληρες περιοχές με μικρασιατικά ονόματα.\nΘα σας ταίριαζε, νομίζω, η πατριωτική Αριστερά της Σπίθας του Μίκη Θεοδωράκη.\nΕγώ είμαι ένας άνθρωπος που πιστεύω στην απόλυτη και καθαρή δημοκρατία. Η δημοκρατία είναι δίκοπο μαχαίρι, μπορεί το ναι να γίνει όχι και το όχι, ναι. Μπορεί να βγάλουν νόμους παλαβούς και εξάλλου δεν με εκφράζει καθόλου αυτό το πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα. Πες ότι τρελάθηκε ο κόσμος και αύριο βγει ένας ακραίος. Δηλαδή ότι πει ο Πρωθυπουργός; Δεν έχουμε αντιστάσεις ως λαός; Ο Κασιμάτης λέει σ' ένα βιβλίο του ότι δεν μπορείς να έχεις πρωθυπουργό σε μια μικρή χώρα και να τον έχουν οι Γερμανοί για άλλη μία φορά με το πιστόλι στον κρόταφο. Δεν πιστεύω ότι κάποιος θέλει το κακό της Ελλάδας, σου λένε όμως «Είσαστε που είσαστε υπό κατοχή, ας φάμε τώρα και τα λεφτά σας». Ξέρεις τι χρωστάνε στα Καλάβρυτα; Τίποτα, νέκρα, Σημίτης, θάνατος! Η μόνη ιδεολογία είναι η Δημοκρατία. Εμείς τη φτιάξαμε, την πήραν και την κάνανε αστική δημοκρατία και μας την πασάρανε.\nΜιλάμε για πολιτική, δημοκρατία και δε μπορώ να μη ζητήσω την άποψη σας για τη φυλάκιση της Χρυσής Αυγής.\nΘες την αλήθεια μου; Ευτυχώς που το κάνανε αυτό. Είμαι ένας άνθρωπος, ξέρετε, που έχω βγάλει την κακή φήμη του θρησκόληπτου, ενώ απλά πιστεύω στον Χριστό, στην Αλήθεια. Είμαι χριστιανός ορθόδοξος, άσχετα αν είμαι καλός ή κακός με τον Θεό μου. Οι Ναζί προέρχονται από ένα παγανιστικό μπακγκράουντ. Έχουνε φτάσει σε ακρότητες. Όλα γίνονται με μια ανοχή κάποιων, πίσω απ' τις κλειστές κουρτίνες που εμείς βλέπουμε. Η Χρυσή Αυγή είχε ξεκινήσει σαν υποτιθέμενο κόμμα διαμαρτυρίας αμέσως μετά την είσοδο μας στο ΔΝΤ. Να το πρόβλημα που δημιουργούν οι πολιτικοί και δεν τους πιστεύει ο κόσμος. Που να ήξερε ο χωριάτης στο χωριό τι ήταν αυτοί και από που προέρχονταν; Πάντως, ούτε κομμουνιστής θα δήλωνα, είμαι άνθρωπος της άμεσης δημοκρατίας.\nΔιακόσια να'ναι; Κάπου εκεί, έχω χάσει κι εγώ το λογαριασμό.\nΤα περισσότερα θα τα χαρακτηρίζαμε καψουροτράγουδα.\nΕγώ την καψούρα δεν την υπηρέτησα ποτέ. Εγώ αγάπη μοιράζω, ρε παιδιά. Όταν θέλουμε να διακωμωδήσουμε τον έρωτα ή, σωστότερα, το συναίσθημα της αγάπης, το βαφτίζουμε καψούρα, ντέρτι, καημό. Λέει ο άλλος «Έχω φάει φωτοβολίδα στο κεφάλι». Εντάξει, δεν είναι εκφράσεις αυτές τώρα. Πες ότι είσαι ερωτευμένος, ότι σε γουστάρω, σε θέλω. Φτάνει. Τι θα πει καψούρα; Το λέει κι η λέξη, προέρχεται απ' το κάψιμο.\nΜοιραία, έτσι, ευτελίζεται το τραγούδι;\nΕγώ ποτέ δεν έχω χαρακτηρίσει καψουροτράγουδο ένα τραγούδι συναδέλφου μου. Αγάπης, ναι, έρωτα, κοινωνικό, πολιτικό, δημοτικό που εξυμνεί τη φύση, τον έρωτα και το θάνατο, τα πάντα! Ακόμη και το κέρατο! Να σας πω ένα τέτοιο δημοτικό τραγούδι που έλεγε ο πατέρας μου: «Στον κάμπο εφυτρώσανε δυο όμορφα λουλούδια/ τό'να η αγάπη η παλιά και τ' άλλο μου η καινούργια». Άκου τώρα, ερωτικό δημοτικό τραγούδι.\nΜπορώ να σας διαβάσω στίχους από ένα ποίημα του Νάνου Βαλαωρίτη και να μου τους σχολιάσετε; Λέγεται «Βιβλική σημειολογία» και υποτίθεται ότι κάποιοι έχουν «στριμώξει» ένα κορίτσι (διαβάζω: «αλλά εκείνη κάνοντας το σταυρό της, παρεδόθη ψιθυρίζοντας: «συγχώρεσε με, θεέ μου, επειδή αμαρτάνω οικειοθελώς με αυτούς, με αυτά τα κτήνη που ωστόσο μ' ερεθίζουν τόσο, τι να πω - ντρέπομαι να τ' ομολογήσω - είμαι πολύ αναστατωμένη, τους θέλω διακαώς, τους λαχταρώ κι ας είναι εκείνοι που είναι άγγελοι εξ ουρανού αποδιωγμένοι»).\n(ακούει με προσοχή και στο τέλος δείχνει βουρκωμένος σχεδόν) Τώρα μου κάνεις ψυχανάλυση και το βλέπω. Έτσι όπως το άκουσα, καθορίζει απόλυτα την ανθρώπινη φύση. Με συγκίνησε ο Βαλαωρίτης, γιατί λέει μία αλήθεια, που εγώ την αντιλαμβάνομαι με τον δικό μου τρόπο. Η γυναίκα κόβεται στα δύο, και θέλει και δεν θέλει. Το ένα είναι η ηθική της και τ' άλλο η ανθρώπινη υπόσταση της, άρα έχουμε μια φυσιολογία. Αποδίδει θεϊκή ιδιότητα στους διώκτες της, αλλά στην πραγματικότητα τους γουστάρει. Συγγνώμη, αλλά είναι σαν να λέει ο Βαλαωρίτης πως αν δε μπορείς ν' αποφύγεις έναν βιασμό, απόλαυσε τον. Να γελάσουμε και λίγο, γιατί πολύ το σοβαρέψαμε.\nΔεν φοβάστε μη σας πουν σεξιστή;\nΑς με πουν και σεξιστή και τροτσκιστή κι ότι θέλουν. Ομοφοβικό μη με βγάλεις μόνο, όπως μ' έχουν βγάλει. Συγγνώμη ζήτησα μόνο για μία απρεπή φράση, ότι δεν γουστάρω να τον παίρνει ο γιος μου. Ο ομοφυλόφιλος είναι παιδί του θεού κι αυτός, όλοι κάτω απ' τη γη προερχόμαστε, απ' τη δημιουργία. Δεν μπορώ ως χριστιανός να μη σέβομαι τη δημιουργία του καθενός. Εγώ είπα ότι δεν θα έφευγα και πολύ χαρούμενος απ' αυτόν τον κόσμο αν ο γιος μου γινόταν ομοφυλόφιλος. Θα τον στήριζα; Βεβαίως και θα τον στήριζα και το είπα! Άσε το άλλο, ότι κατέβηκε ο Θεός και μου έφτιαξε το λάστιχο!\nΜ' αυτό είχα πεθάνει στο γέλιο, το ομολογώ.\nΜοιάζω για τρελός; Είπα το εξής: Επειδή δεν το' χω πολύ με το αυτοκίνητο, μια φορά δεν θεώρησα τυχαίο ότι βρέθηκε ένας μες το σκοτάδι και μου έφτιαξε το αυτοκίνητο. Κατέβηκε απ' το αυτοκίνητο του, αυτό έφυγε με τον οδηγό του και τον άφησε εκεί, με αναγνώρισε, φόραγε μια κουκούλα, μου άλλαξε στο τσακ μπαμ τη ρεζέρβα και μου είπε: «Για καλό έγινε, παλικάρι μου, μη στενοχωριέσαι. Μπορεί παρακάτω να έπεφτες κάπου». Γυρνάω να του πω «Δίκιο έχεις» και χάθηκε μες το σκοτάδι, κάπου στον Κόκκινο Μύλο. Επαναλαμβάνω, δεν το θεωρώ τυχαίο, ποτέ δεν είπα όμως ότι κατέβηκε ο Θεός και μου έφτιαξε το λάστιχο. Είναι δυνατόν; Έλεος! Για ποια δημοκρατία και ισονομία πολιτών μιλάμε μετά; Πληρώνω φόρους στον τόπο μου και απαιτώ να μη με χλευάζει κανείς, όπως δεν χλευάζω κι εγώ κανέναν.\nΠέρα απ' την αγανάκτηση σας, αυτό ήταν κομματάκι αστείο σε αντίθεση με τα άλλα περί ομοφυλοφιλίας.\nΞέρετε ότι το βράδυ, στο μαγαζί που τραγούδαγα, ήρθαν και μ' έπιασαν καμιά τριανταριά φίλοι μου καλοί, όλοι ομοφυλόφιλοι; «Είναι τρελοί οι άνθρωποι, εσένα λένε ομοφοβικό;» με ρώταγαν. Για τα παιδιά μου, όμως, έχω το δικαίωμα να λέω την άποψη μου. Μέχρι να πάνε 18 ετών, βέβαια.\nΚι εκείνα, όμως, μάλλον δεν θα ζητήσουν την άδεια σας για το αν γίνουν στρέιτ ή γκέι.\nΝαι, σίγουρα, αλλά όχι στα 15 - 16 τους, που είναι ακόμα στο ψάξιμο. Γι' αυτό είπα ότι έχω γνώμη μέχρι να ενηλικιωθούν. Αν μετά γίνουν, ας γίνουν ότι θέλουν, πατέρας είμαι και θα τα στηρίξω. Και φυλακή να μπει το παιδί μου, και φονιάς να γίνει, ότι και να γίνει, δίπλα του θα είμαι.\nΤο πρόβλημα ίσως ξεκινάει απ' το ότι θεωρείτε την ομοφυλοφιλία σαν κάτι κακό, μεμπτό.\nΈνας φίλος μου, γκέι, γνωστός ηθοποιός κιόλας, ήρθε στο καμαρίνι μου: «Γιατί μου είπες ότι είμαι μια χαρά; Εγώ είμαι δυστυχής, ξέρεις τι έχω περάσει;» Του απάντησα «Γιατί να'σαι δυστυχής μια χαρά παλικάρι;». Μου εξήγησε ότι βλέπει γυναίκα και στρίβουν τα μάτια του, πάνε αλλού. Ότι θέλει να κάνει παιδιά και δεν θα το καταφέρει ποτέ, άρα θα νιώθει δυστυχής. Επέμενα ότι είναι μια χαρά, ότι είναι ελεύθερος άνθρωπος κι αυτό λέει η δημοκρατία. Γιατί εμένα δεν μ' αφήνουν να καθορίσω τα θέλω μου - προσέξτε, τα θέλω μου - για τη ζωή των παιδιών μου; Δεν επιβάλλω τίποτα, είπα απλά τι θα ήθελα. Κι εκεί απάνω πέταξα τη φράση, για την οποία απολογήθηκα.\nΚαι την άλλη μέρα σας στόλισαν από ομοφοβικό έως φασίστα.\n(με έκπληξη) Φασίστα; Γιατί;\nΛόγω μη ανοχής στη διαφορετικότητα.\nΞέρουν όλοι αυτοί τι έχω κάνει εγώ υπέρ των διαφορετικών ανθρώπων; Κανείς δεν ξέρει! Αν εγώ τάισα πενήντα οικογένειες που δεν είχαν να φάνε, γιατί δεν μπορούσε να δουλέψει το παιδί τους, αυτή δεν ήταν διαφορετικότητα; Μην κρίνουμε για να μην κριθούμε. Ούτε εσύ ξέρεις για μένα, ούτε εγώ ξέρω για σένα. Μία απ' τις μεγαλύτερες Ελληνίδες συγγραφείς, την Ιωάννα Καρυστιάνη, τη γνωρίζεις;\nΈχεις διαβάσει τον «Άγιο της μοναξιάς» της, που αναφέρεται στον Τερλέγκα; Για μένα το έγραψε και για το λαϊκό τραγούδι μέσα από μια φανταστική μυθοπλασία. Best seller, πήγα και πήρα πέντε - έξι βιβλία και δεν μου έμεινε κανένα, τα έδωσα σε φίλους. Ποτέ δεν την έχω γνωρίσει, ξέρω όμως ότι ο «Άγιος της μοναξιάς» σε μένα αναφέρεται. Γιατί έγραψε για μένα η γυναίκα αυτή; Με τα τρολλ της, με τα στραβά μου, με τα κακά μου, με τους καπνούς, με τα μπουζούκια, με όλα αυτά! Όμως, έγραψε για μένα και για ν' ασχοληθεί μαζί μου μία Καρυστιάνη, κάτι σημαίνει!\nΜόλις μου περιγράψατε έναν ολόκληρο κόσμο, του σκυλάδικου, σχολείο για κάποιους.\nΕμένα σχολείο μου ήταν το πανηγύρι. Εκεί τραγουδάμε, δεν παίζουμε, όπως κι εδώ με τα αναλογικά. Είσαι στοναριστός, κρυωμένος, φαλτσάρεις λιγάκι; Καλύτερα να μη γράψεις. Διαφορετικά, κάνω τραγουδίστρια και τη θειά μου Νικολάκαινα απ' το χωριό.\nΑλήθεια είναι πως είστε ο τελευταίος της χρυσής εποχής του λεγόμενου «σκυλάδικου».\nΕμένα τα δημοτικά είναι το φόρτε μου. Βάλε ν' ακούσεις την «Ανθολογία Νο 1». Χρησιμοποίησα όργανα α λα παλαιά: Τουμπελέκι, κιθάρα, μπάσο για χαμηλές, λαούτο, βιολί, κλαρίνο, φωνή. Τέλος. Για οχτώ εβδομάδες ήμουν μέσα στα πέντε πρώτα κι έλεγε ο Ρουβάς, που ερχόταν δεύτερος: «Εντάξει, ρε παιδιά, ο Τερλέγκας είναι αυτός και με δημοτικά, δεν είναι κάνας τυχαίος». Μπράβο του! Κι άλλη μια φορά που είπα μια καλή κουβέντα γι' αυτόν, βγήκε και είπε: «Εμένα με στηρίζουν οι λαϊκοί, όπως ο Τερλέγκας». Παιδί ήταν κι αυτός, είχε τις φιλοδοξίες του, όπως κι ο καθένας κάνει τις επιλογές του.\nΕίστε ευχαριστημένος με τη μέχρι τώρα ζωή σας;\nΓιατί μ' έχει καταπονήσει η κακεντρέχεια των ανθρώπων, που εκβάλλει από μέσα τους ο δαίμονας και όχι ο άγγελος. Δέχομαι συνέχεια επιθέσεις.\nΣε καλλιτεχνικό, τι άλλο; Σε προσωπικό με λένε ομοφοβικό, φασίστα, σεξιστή και ότι άλλο είπαμε. Είναι, όμως, που ακόμη δεν έχω τελειώσει και με το όνειρο μου.\nΝαι, έρχεται η μέρα που ξυπνάς και διαλέγεις τον παράδεισο ή την κόλαση.\nΔεν υπάρχουν άμυνες;\nΘα το δω, προς το παρόν δεν το'χω ζήσει. Είμαι σαν το παιδί που δεν θέλει να βγει απ' την κοιλιά της μάνας του, αφού όλα του φαίνονται παράξενα και κλαίει. Μα, αν δεν κλάψει, δεν ζει. Έτσι θα'μαι κι εγώ, όταν θα τελειώσει το όνειρο μου. Για την ώρα, πάντως, έχω καμιά δεκαπενταριά τραγούδια έτοιμα που θα τα ρίξω στο αναλογικό για να βάλω τη φωνή μου από πάνω. Μιλάω για ένα πολυπρόσωπο άλμπουμ. Θα συνεργαστώ ξανά με τον Γιάννη Κουρκουμέλη και βασικά με τον εαυτό μου, καθώς, όπως σας είπα, δεν με νοιάζει πια η επιτυχία. Να μοιράσω την καρδιά μου θέλω στους ανθρώπους.\nΚύριε Τερλέγκα, σας ευχαριστώ.\nΚι εγώ χάρηκα που σε γνώρισα και τα είπαμε.


ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ: Ασχέτως και αν τη χτύπησαν, ο καβγάς έπρεπε να γίνει!\nΑναρτήθηκε από ΑΩ στις 2/08/2011 01:07:00 μ.μ.\nΚΑΛΥΨΩ 9 Φεβρουαρίου 2011 - 10:02 π.μ.\nλυκε λυκε...εισαι εδω;;\nμονο που η κοκκινοσκουφιτσα δεν ηταν για τα δοντια τους..\nΑνώνυμος 9 Φεβρουαρίου 2011 - 11:06 π.μ.\nTous Prokalese poly i kyria.Ontos den tin eixan vrisei mexri pou pire tin astynomia kai arxise na tous leei mages.Ego den eimai kynigos kai eimai enantia sto kynigi alla an me provokarize etsi tha tin ederna.\nΤους προκαλεσαι ασχημα.Αν την ενοχλουν οι παρανομοι κυνηγοι να ενημερωσει τα αρμοδια οργανα και οχι να τραβαει βιντεα.Απο το βιντεο φαινεται οτι δεν την εβρισαν προτου τους προκαλεσει ασχημα.Και αυτα περι απειλης μονη της τα λεει,απλα τα πηραν κρανιο οι τυποι που τους τραβουσε και θα ειπαν καμια μαλακια,αλλα οχι πως θα την σκοτωναν.Ειμαι εναντια στο κυνηγη,το βρισκω πολυ ηλιθιο να σκοτωνεις τα ζωακια αλλα η κυρια ηθελε ξυλο.\nΑΩ 9 Φεβρουαρίου 2011 - 6:21 μ.μ.\nΑΝΩΝΥΜΕ 1 και ΑΝΩΝΥΜΕ 2\nφαίνεται δεν είδατε καλά το video! Και βέβαια την εξύβρισαν και βέβαια επιχείρησαν στο τέλος-ένας εξ αυτών και απόπειρα ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως με το τουτού του, χωρίς πινακίδες. Πρόκειται για τζάμπα μάγκες με ληγμένο εγκέφαλο!\nΌταν έχεις διαφορές με έναν άνθρωπο, δεν επιχειρείς να τον χτυπήσεις, ιδίως αν έχεις δίκιο, επειδή τυχαίνει να είναι γυναίκα και εσύ είσαι άνδρας. Κάνεις απλώς μια κλήση στην αστυνομία, πράγμα που το έκανε εκείνη και όχι αυτοί.\nΑκόμα, όταν μια γυναίκα δε συμφωνεί μαζί μας, την εξυβρίζουμε με λεξούλες του τύπου "καριόλα και πουτάνα", μόνο αν δεν έχουμε επιχειρήματα! Οι τύποι ως ανεγκέφαλοι, διαπράττουν το ένα μετά το άλλο πλημμέλημα και μετά...λαγοί!\nΕπιπλέον, άμα έχουμε νευράκια δεν αμολάμε μαλακίες, αλλά με επιχειρήματα και τεκμήρια αποδεικνύουμε ότι η περιοχή είναι θήρας και δεν επικαλείσαι ότι είσαι της πολεοδομίας, για εκφοβισμό. Αν δε, η κυρία κινηθεί νομικά εναντίον τους, το μόνο που έχουν να επικαλεσθούν είναι η ηλιθιότητά τους, αφού είναι ηλίθιο να κυνηγάς ζωάκια, και έτσι θα έχουν και ελαφρυντικό, ώστε να μην κλειστούν στη φυλακή, αλλά στο Δαφνί!\nΕπίσης, στο blog αυτό, παρακαλείσθε, όπως γράφετε εις ελληνικόν αλφάβητο, εκτός και αν έχετε ξεχάσει την ορθογραφία! Θα δείξουμε κατανόηση.\nΚαι εις άλλα με υγεία, ωραιότατοι ΑΝΩΝΥΜΟΙ...\nΑΩ 9 Φεβρουαρίου 2011 - 6:25 μ.μ.\nΑμ δεν ήταν για τα δόντια τους η Κοκκινοσκουφίτσα, αλλά ούτε και αυτοί ήταν Λύκοι. Οι Λύκοι είναι υπερήφανα ζώα και δεν το βάζουν στα πόδια, κυρίως όταν ξέρουν ότι η περιοχή ενδείκνυται και επιτρέπεται για κυνήγι!Αλλά, τι να περιμένει κανείς. Ένα πράγμα μου κάνει εντύπωση και θα οφείλεται μάλλον σε γενετική ανωμαλία: Εγώ ξέρω ότι τα αρχ...πάνε δυο-δυο! Το τρίτο πούθε ξεφύτρωσε;