ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – Second Look\nΕτικέτα: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ\nΔεκέμβριος 18, 2018 Δεκέμβριος 18, 2018 Posted in Food and Travel,Συνταγές... Αλλιώς - Foodies' HutTagged Christmas,ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ,ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ,ΣΟΚΟΛΑΤΑ,ΤΡΟΥΦΑΚΙΑ,ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,partyΣχολιάστε\nΔεκέμβριος 10, 2018 Δεκέμβριος 8, 2018 Posted in Carrer and FinanceTagged ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ,ΚΑΡΙΕΡΑ,ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣχολιάστε\nΕίσαι από εκείνους που εύχονται να είχε η μέρα πέντε-έξι παραπάνω ώρες ή έστω να μην χρειάζονταν ύπνο για να μπορούν να εκμεταλλεύονται όλο το 24ωρο;\nΔυστυχώς, τίποτε από τα παραπάνω είναι εφικτό, άρα εμείς οι πολυάσχολοι πρέπει να καταφύγουμε σε άλλους τρόπους για να κερδίζουμε χρόνο και να χωράμε όχι μόνο τις υποχρεώσεις, αλλά και όσα αγαπάμε μέσα στην μέρα μας.\n#1 Κάνε ένα ημερήσιο πρόγραμμα και μάλιστα προγραμμάτισε μέσα σε αυτό και τον προσωπικό σου χρόνο, είτε είναι η γυμναστική σου είτε ένα ποτάκι μετά την δουλειά.\n#2 Καθόρισε συγκεκριμένο χρόνο για κάθε εργασία.\n#3 Χρησιμοποίησε ένα ημερολόγιο, κατά προτίμηση στο κινητό σου, καθώς μπορείς να ορίζεις και ειδοποιήσεις.\n#4 Χρησιμοποίησε μια ατζέντα για να καταγράφεις όσα το μυαλό σου δεν θα συγκρατεί. Έτσι, μπορείς να κατανέμεις τις υποχρεώσεις σου καλύτερα.\n#5 Σημείωνε τις προθεσμίες σου.\n#6 Μάθε να λες «όχι», με άλλα λόγια μην αναλαμβάνεις περισσότερα από όσα μπορείς να φέρεις εις πέρας. Δεν είσαι υπερήρωας κι απλά θα καταλήξεις να πιεστείς και ίσως να απογοητεύσεις τον εαυτό σου και τους άλλους.\n#7 Βάλε στόχο να φθάνεις νωρίτερα όπου έχεις να πας.\n#8 Θέσε σαφή χρονικά πλαίσια στην μέρα και τις δραστηριότητές σου.\n#9 Έχε το ρολόι σου σε εμφανές σημείο, ώστε να μην χάσεις την αίσθηση του χρόνου όντας συγκεντρωμένος-η σε κάτι.\n#10 Προγραμμάτισε ειδοποιήσεις 15 λεπτά νωρίτερα. (Έτσι θα φθάνεις στην ώρα σου ή και νωρίτερα που λέγαμε στο #7.)\n#11 Συγκεντρώσου. Δύσκολο μεν , αλλά δες εδώ:\n#12 Περιόρισε τους περισπασμούς – θόρυβο, ειδοποιήσεις στο κινητό, ενοχλητικές ερωτήσεις κτλ.\n# 13 Παρακολούθησε πώς και πού περνάς τον χρόνο σου, ώστε να κάνεις τις απαραίτητες αλλαγές και διορθώσεις.\n#14 Μην κολλάς στις ασήμαντες λεπτομέρειες. Better done than perfect!\n#15 Θέσε προτεραιότητες. Συνήθως, δύο τρία ή πέντε πράγματα θα είναι πιο σημαντικά σε μια βδομάδα, ενώ άλλα μπορούν να περιμένουν χωρίς να χαθεί ο κόσμος.\n#16 Μοίρασε τις αρμοδιότητες και ζήτησε βοήθεια όπου την χρειάζεσαι. Δεν μπορείς και δεν χρειάζεται να κάνεις τα πάντα, ακόμη κι αν θες να σιγουρευτείς πως θα γίνουν όλα όπως τα θες.\n#17 Ομαδοποίησε τις υποχρεώσεις σου και κάνε τις όλες μαζί, για να κερδίζεις χρόνο.\n#18 Ελαχιστοποίησε όσα σου τρώνε πολύτιμο χρόνο, όπως το ατελείωτο σκρολάρισμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.\n#19 Αποσυνδέσου ή χάσου από προσώπου γης όταν είναι απαραίτητο.\n#20 Άφησε ελεύθερο χρόνο για χαλάρωση μεταξύ των διαφόρων tasks.\nΞέχνα το multi-tasking. Το single-tasking ήρθε για να μείνει\nΙουλίου 17, 2018 Posted in Second ThoughtsTagged ΒΙΒΛΙΑ,ΓΕΛΙΟ,ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ,γενέθλια2 Σχόλια\nΑπρίλιος 23, 2018 Απρίλιος 22, 2018 Posted in Second ThoughtsTagged ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ,ΒΙΒΛΙΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ2 Σχόλια\nΟι σειρές που θα δεις σύντομα\nΜαρτίου 27, 2018 Απρίλιος 18, 2018 Posted in Second ThoughtsTagged ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ,ΣΕΙΡΕΣ1 σχόλιο\nNέοι κύκλοι από γνωστές μας σειρές κυκλοφορούν σύντομα. Αντίο, κόσμε.\nΟ μόνος λόγος που το αναφέρουμε πρώτο είναι πως το δεύτερο μέρος του έβδομου κύκλου βγαίνει στις 28 Μαρτίου. Ατσαλάκωτα κοστούμια, πανάκριβες killer γόβες και δικαστικές νίκες πάντα και παντού. Τι κι αν άρχισε ως η φαντασίωση του κάθε ταλαίπωρου δικηγόρου, το σενάριο έχει ξεχειλώσει αρκετά, ακόμα και για το φανατικό του κοινό. Όμως, είναι αρκετά εύπεπτη επιλογή, όταν έχεις ξεμείνει από άλλες ιδέες ή θέλεις να κάνεις ένα διάλειμμα από τις πιο hype σειρές. Άλλωστε, είναι η τελευταία εμφάνιση και της Meghan Markle, πριν τα παρατήσει όλα και πάει να γίνει πριγκίπισσα.\nSuits Season 7B Promo (HD) (via YouTube)\nΤι να πρωτοπούμε για αυτό το ανατριχιαστικό αριστούργημα; Αφού ο 1ος κύκλος μάζεψε αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων και Χρυσή Σφαίρα, η περιπέτεια της πρωταγωνίστριας Offred στο δυστοπικό σύμπαν της Gilead (μέρος των πρώην ΗΠΑ που έχει καταληφθεί από ακραίους) συνεχίζεται στις 25 Απριλίου. Πλέον, το σενάριο απομακρύνεται από το βιβλίο της Margaret Atwood, η συγγραφέας όμως συμμετέχει ενεργά στην δημιουργία της σειράς. Το τελευταίο trailer είναι πολλά υποσχόμενο:\nTHE HANDMAID’S TALE Season 2 Official Trailer # 2 (2018) (via YouTube)\nΗ σειρά αυτή βάλθηκε να εξερευνεί με πρωτότυπο τρόπο το χρονικό μιας απιστίας, δηλαδή από τις δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες των πρωταγωνιστών. Από τότε εξελίχθηκε πολύ αναλύοντας τους χαρακτήρες και τις συνέπειες των επιλογών τους. Αν και το κοινό του δεν πολυευχαριστήθηκε το τέλος της 3ης σεζόν (δεν κάνουμε, όμως, spoilers), αναμένουμε την 4η στις 17 Ιουνίου, καθώς και την έλευση νέων προσώπων που θα συμπληρώσουν το βασικό καστ.\nΑν δεν το έχετε δει καθόλου, ιδού το trailer του 1ου κύκλου:\nThe Affair | ‘The Story Begins’ Trailer | Season 1 (via YouTube)\nΣειρά σου τώρα: ποιες είναι οι αγαπημένες σου σειρές και ποιες οι «ένοχες απολαύσεις» σου; Ακολούθησε μας στο Facebook και το Pinterest για πολλά και διάφορα!\nΜαρτίου 26, 2018 Απρίλιος 18, 2018 Posted in Carrer and FinanceTagged commute,ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ,ΕΠΙΤΥΧΙΑ,ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ2 Σχόλια


Ποιοί συντάσσονται στις εκλογές με το Ποτάμι | Πολιτική Ειδήσεις\nΠοιοί συντάσσονται στις εκλογές με το Ποτάμι\nΤις προεκλογικές συνεργασίες του Ποταμιού παρουσίασε ο Σταύρος Θεοδωράκης. Αύριο στη δημοσιότητα οι λίστες του κόμματος.\nΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM published 04 Σεπ. 15 (15:18)\nΚόμματα αλλά και προσωπικότητες που θα συνεργαστούν με το Ποτάμι παραουσίασε σήμερα ο Σταύρος Θεοδωράκης, ενώ έγινε γνωστό ότι οι λίστες του κόμματος θα δοθούν αύριο Σάββατο στη δημοσιότητα.\nΚατα τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο κ.Θεοδωράκης επανέλαβε τη θέση του ότι η κυβέρνηση που θα συγκροτηθεί μετά τις εκλογές θα πρέπει να εκφράζει το 51% τπου εκλογικού σώματος, ώστε να υπάρχει ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συμμαχία.\nΑναφερόμενος στους υπουργούς της «επόμενης μέρας» και ρίχνοντας εμμέσως βολές κατά του ΣΥΡΙΖΑ, είπε πως «δεν θα πάμε πίσω στο παλιό, πίσω στους υπουργούς του προηγούμενου επταμήνου». Κάλεσε δε τους κυρίους Τσίπρα και Μεϊμαράκη να πουν προεκλογικά ποιούς προορίζουν για υπουργούς, κάτι που θα κάνει σύντομα και ο ίδιος.\nΟ εκπρόσωπος των «Μεταρρυθμιστών», που θα συμπορευθεί με το Ποτάμι, Σπύρος Λυκούδης, τόνισε μεταξύ άλλων ότι «αισθανόμαστε τόσο δεμένοι με το Ποτάμι, που νιώθουμε ένα», ενώ υπογράμμισε ότι το κόμμα αυτό έχει κάνει πράξη αυτά που λέει.\nΟ Θεόδωρος Σκυλακάκης, εκπρόσωπος της «Δράσης», που θα έχει μια -μη εκλόγιμη- θέση στο Επικρατείας τόνισε ότι «δίνεται μια ευκαιρία να δούμε γιατί φτάσαμε εδώ και να βρούμε με τι τρόπο θα μπορέσουμε να το αλλάξουμε».\nΟ Γιώργος Βλάχος από το το σχήμα «Μπροστά» ανέφερε ότι «πάμε μπροστά με συνεργασίες», ενώ τη στήριξη στο κόμμα ανακοίνωσε και η Λενιώ Μυρβίλη από τους Πράσινους, η οποία θα είναι στην Α' Αθήνας.\nΑκόμα, στις συνεργασίες θα είναι μεταξύ άλλων ο Γιώργος Χρονάς, η Ρίκα Βαγιάννη στη Μαγνησία, ο Κώστας Παταβούκας στα Τρίκαλα, ο Γιώργος Λαμπράκης, ο Αντώνης Καφετζόπουλος, η Μαρία Νταλιάνη και η Γιώτα Φέστα.


Βέρνμπλουμ ο "εκλεκτός" του φετινού καλοκαιριού - OlympiaSports.gr\nΒέρνμπλουμ ο "εκλεκτός" του φετινού καλοκαιριού\nΟ Σουηδός μέσος, Πόντους Βέρνμπλουμ, συνεχίζει να είναι ο νο1 μεταγραφικός στόχος του Δικέφαλου και το Sport24.gr εξηγεί γιατί η ομάδα της Θεσσαλονίκης τα δίνει όλα για την απόκτηση του.\nΤην επομένη της ευρείας σύσκεψης για τα μεταγραφικά που συγκάλεσε ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης ο ΠΑΟΚ άπλωσε τα ρέστα του στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Πόντους Βέρνμπλουμ.\nΌλοι όσοι συμμετείχαν στη σύσκεψη στο "Μακεδονία Παλάς" ήταν σύμφωνοι ότι ο Σουηδός είναι εξαιρετική περίπτωση για την ομάδα τους και πως θα πρέπει να γίνει ότι είναι δυνατόν για να πειστεί να μετακομίσει στην Τούμπα.\nΤην ίδια άποψη έχουν και στην οικογένεια Σαββίδη και ο τεχνικός διευθυντής του "Δικεφάλου", Λούμπος Μίχελ και ο προπονητής της ομάδας, Ραζβάν Λουτσέσκου. Ότι ο Βέρνμπλουμ είναι ο ποδοσφαιριστής που δείχνει το επίπεδο στο οποίο θέλει να φτάσει ο ΠΑΟΚ.\nΓια το Λουτσέσκου η επιλογή είναι εύκολη. Ο 32χρονος Βέρνμπλουμ έχει αγωνιστικά τα στοιχεία που λείπουν από τους Σάκχοφ και Κάνιας και όσα έχουν και οι δύο μαζί. Είναι περισσότερο γρήγορος και ανασταλτικά πιο συνεπής από τον Ουκρανό και βοηθά περισσότερο στην ανάπτυξη πατώντας στην αντίπαλη πολύ περισσότερο από τον Κάνιας.\nΕπιπλέον ο Σουηδός με την εμπειρία του έχει και καλές τοποθετήσεις που τον κάνουν πολύ επικίνδυνο στις στημένες φάσεις, μια ικανότητα πολύ σημαντική για το Ρουμάνο τεχνικό του "Δικέφαλου". Αγωνιστικά ο Βέρνμπλουμ έχει όλο το πακέτο που χρειάζεται η μεσαία γραμμή του ΠΑΟΚ για να ανέβει ένα επίπεδο παραπάνω.\nΓια τον Ιβάν Σαββίδη και τη διοίκηση η απόκτηση του Σουηδού δείχνει να είναι αυτοσκοπός. Εφόσον τα πράγματα κυλήσουν όπως τα περιμένουν στον ΠΑΟΚ και δεν προκύψει ανταγωνιστής από κάποιο από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης η απόκτηση του θα είναι ένα ηχηρό μήνυμα προς όλους. Θα δείξει την διάθεση του Ιβάν Σαββίδη να ενισχύσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ομάδα και ότι κάνει πράξη τη δήλωση για απεριόριστο μπάτζετ.\nΘα είναι μια απόδειξη ότι στον ΠΑΟΚ υπάρχει μεγάλη οικονομική δυνατότητα και διάθεση για ενίσχυση της ομάδας ενόψει της διεκδίκησης του στόχου για την είσοδο της στους ομίλους του Champions League. Επιπλέον επικοινωνιακά με τον Βέρνμπλουμ στην Τούμπα ο ΠΑΟΚ θα δείξει σε όλους ότι τους παίκτες που θέλει τους φέρνει στο ελληνικό πρωτάθλημα.\nΜε την προσφορά του Δικέφαλου να έχει ξεπεράσει μαζί με τα μπόνους τα 5.500.000 ευρώ για έναν παίκτη μάλιστα που δεν δεσμεύεται με συμβόλαιο είναι φανερό ότι ο Πόντους Βέρνμπλουμ είναι ο "εκλεκτός" της ομάδας της Θεσσαλονίκης στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο. Και αυτό άσχετα με το γεγονός ότι προτεραιότητα τους φαίνεται να είναι η απόκτηση ενός επιθετικού.


Panathinaikos Press: Κάνουμε την υπέρβαση με την μαχητική ψυχή\nΚάνουμε την υπέρβαση με την μαχητική ψυχή\nΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ | Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ\nΗ ομάδα δεν μπόρεσε ούτε στο τρίτο σερί δύσκολο ματς να νικήσει και έχασε με 2-3 από τον Πάοκ στην Κυψέλη και έτσι τερμάτισε τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος στην έκτη θέση με 18 βαθμούς, 5 νίκες και 6 ήττες.\nΑυτό όμως είναι η μια ανάγνωση.\nΣίγουρα δεν αρέσει σε κανέναν μας να χάνουμε από τον Ολυμπιακό και τον Πάοκ στην έδρα μας, αλλά αν κοιτάξει κάποιος τα\nπράγματα ρεαλιστικά, τότε μόνο να χαμογελάει μπορεί με αυτά που έχουν δει τα μάτια μας μέχρι στιγμής από την ομάδα.\nΠρώτον, έχουμε ξεπεράσει το μαρτύριο των τελευταίων χρόνων να κυνηγάμε την παραμονή μας στην Α1 και κοιτάμε σε ψηλότερες θέσεις και γιατί όχι ακόμη και στο πλασάρισμα στην πρώτη τετράδα. Κι ας θεωρείται υπέρβαση.\nΔεύτερον, εκτός του ματς με τον Άρη στην Θεσσαλονίκη και τον Παμβοχαϊκό στην Κυψέλη, η ομάδα παίζει τουλάχιστον αυτό που μπορεί, δεν αδικεί τον εαυτό της και κυρίως παλεύει όλα τα ματς και αυτό φάνηκε στα δύο ντέρμπι με Ολυμπιακό και Πάοκ που ενώ έχανε με 0-2 τα διεκδίκησε μέχρι το 5o σετ.\nΤρίτον, η διοίκηση είναι δίπλα στην ομάδα και αυτό φάνηκε και τώρα που ενίσχυσε την ομάδα με τις προσθήκες του Μπέλου και του Παπαδόπουλου.\nΜέχρι στιγμής λοιπόν η ομάδα μόνο ευχάριστα μας εκπλήσσει και αν συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς, τότε η κατάταξη στην πρώτη τετράδα μπορεί να θεωρηθεί εφικτός στόχος. Αλλά το κυριότερο είναι πως το τμήμα επιτέλους μπήκε σε ένα πρόγραμμα, οι επιλογές της διοίκησης και του προπονητή βγαίνουν και με την κατάλληλη προσοχή στο μέλλον -και αν υπάρξουν και τίποτα ...δώρα-χορηγίες- μπορούμε να κοιτάξουμε ξανά το πρωτάθλημα σαν Παναθηναϊκός.\nPosted by Panathinaikos Press at 4:23 π.μ.


the many faces of life: 01/02/2008\n► Μάιος (19)\n▼ Φεβρουάριος (16)\nΚόκκινη πλατεία *\nΖυγός: ζώδιο του αέρα\nΜου μίλησε! *\nΞεκόλλα... *Σύντομη Ιστορία Νο 4*\nάγνοια = ευτυχία?\nΗ ζωή με την Ζούμπη\nΑν είναι κάτι που υπάρχει σε μεγάλη ποικιλία εδώ, είναι σίγουρα τα εστιατόρια. Ότι κουζίνα επιθυμήσει κανείς, θα τη βρει το δίχως άλλο. Και ότι ώρα θέλει. Από κουζίνα αργεντινής (υπέροχα στέικ) και αφρικανική (οικολογική ζέβρα φιλέτο) μέχρι πολυνησιακή (γαλοπούλα με μάνγκο) και ινδική (φανταστικά κάρυ κοτόπουλο) και φυσικά ιαπωνική. Αυτό που κάνει εντύπωση όμως, είναι το πάθος των Μοσχοβιτών με τα σούσι: ότι κουζίνα κι αν φτιάχνει το μαγαζί, πάντα υπάρχουν σούσι στο μενού! Ακόμα και σε καφετέριες που συνήθως πάει κάποιος για κάνα τοστάκι και καφέ, σερβίρουν και σούσι. Αν ερχόμουν μαζί Του, θα τρελαινόταν στα σίγουρα, αλλά δεν το βλέπω να συμβαίνει στο σύντομο μέλλον... (εδώ στο μακρινό μέλλον και δεν το βλέπω)\nΕκεί που συνήθιζα να λέω ότι δε φεύγει κανείς από την Κύπρο χωρίς να έχει πάρει πεντέξη κιλάκια, τελικά θα το λέω για τη Μόσχα αυτό. Γιατί σε όσα εστιατόρια κι αν πήγα, οι κουζίνα είναι εξαιρετική! Και το εκπληκτικό είναι ότι και η εξυπηρέτηση είναι άψογη. Πάνε ανεπιστρεπτί οι μέρες της σοβιετικής εξυπηρέτησης, που οι υπάλληλοι έδιναν την εντύπωση πως, σε όποιο κατάστημα κι αν έμπαινες, τους χρωστάς. Τώρα πια, τα γκαρσόνια ξεσκίζονται να εξυπηρετήσουν, αλλά χωρίς την επιτακτική επιμονή για φιλοδώρημα, που συναντάει κανείς στις ΗΠΑ. Φυσικά, με το αζημίωτο.\nΔε ξέρω τι μισθούς δίνουν στο προσωπικό εδώ, αλλά οι τιμές είναι αρκούντως τσουχτερές. Εκτός από τα ταχυφαγεία και άλλα μέρη που σερβίρουν πρόχειρο φαγητό, όλα τα άλλα εστιατόρια χρεώνουν περί τα €50 με €60 το πιάτο. Κι αυτό, χωρίς αλκοόλ, μόνο με νερό ή αναψυκτικό.\nΧτες για παράδειγμα πήγα στο εστιατόριο «Μάρκετ» που ειδικεύεται στα ψαρικά και λοιπά θαλασσινά. Ευτυχώς, μας έκαναν το τραπέζι, γιατί από ότι είδα στον λογαριασμό, για 5 άτομα, η χρέωση ήταν €584 παρακαλώ! Αλλά, όλα, μα όλα, ήταν υπέροχα: από το διάκοσμο, και γενικά το χώρο, την εξυπηρέτηση που ήταν άψογη (ανά πάσα στιγμή, υπήρχε κοντά στο τραπέζι μας τουλάχιστον ένα άτομο) και φυσικά τα πιάτα που ήταν καταπληκτικότατα: από τα ορεκτικά και τις σούπες, μέχρι τις σαλάτες και τα ψωμάκια και φυσικά τα κυρίως πιάτα, μια πανδαισία χρωμάτων και γεύσεων. Αυτό που ξεχώρισα όμως, ήταν τα χτένια με λευκή σάλτσα: γιαμ!\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 13:13 0 σχόλια\nΕτικέτες καθημερινά, ταξίδι\n* Σήμερα θα αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν. Άλλωστε, μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις.\nΥΓ: άραγε θα έρθουμε ποτέ με Αυτόν εδώ?...\nΥΓ2: το δεύτερο μέρος του «Δύο» κανονικά έπρεπε να «έβγαινε» σήμερα, αλλά λόγω φόρτου εργασίας δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Επιφυλάσσομαι.\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 13:12 0 σχόλια\nΑυτό είναι γνωστό, εως και πάρα πολύ γνωστό.\nΠίσω από τον αρκούντως «άγριο» χαρακτήρα, το βρισίδι, τα «τερατάκια», τα αίματα, το τεράστιο, πανύψηλο, αδιαπέραστο τείχος, το σκληρό προσωπείο, ποιος κρύβεται? Και γιατί κρύβεται? Από τι κρύβεται? Τι φοβάται? Φοβάται κάτι? Προς τι η αλλοτρίωση?\nΉ μήπως θα έπρεπε να ρωτάω «Ποιος τον κρύβει?»...\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 14:28 2 σχόλια\nΚαλά, μιλάμε εδωπέρα ο κόσμος δεν παίζεται! Άμα ακούσεις το τι πληρώνουν για να αγοράσουν μια στέγη να έχουν πάνω από το κεφάλι τους, θα σου φύγει το καφάσι! Τρελά λεφτά. Μέχρι και πέντε χιλιάδες δολάρια το τετραγωνικό μέτρο. Ναι, ναι, τόσο απίστευτα.\nΕννοείται ότι πιο έξω από το κέντρο, οι τιμές είναι κάπως πιο λογικές. Για παράδειγμα, σε μία ώρα απόσταση από την πόλη, μπορεί κανείς κάλλιστα να βρει διαμέρισμα προς χίλια δολάρια το τετραγωνικό. Εντελώς τζάμπα δηλαδή! Εκεί λοιπόν που νομίζαμε ότι μόνο σε μας είναι οι τιμές δολοφονικές, έρχεται αυτή η ανακουφιστική είδηση και μας καλμάρει τα νεύρα, μην τρελαθούμε εντελώς.\nΦυσικά, εντάξει, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, στο κέντρο βρίσκει κανείς πολύ όμορφα διαμερίσματα με καταπληκτική θέα και υπέροχο σχεδιασμό, χλίδα που δεν φαντάζεται κανείς, άμεση και άνετη πρόσβαση στο δίκτυο συγκοινωνίας και μέσων μαζικής μεταφοράς, αλλά και κοντά σε πολυκαταστήματα, σουπερμάρκετ, σινεμά, μπαράκια, κλαμπ, θέατρα, για να μη μιλήσω και για τα πάμπολλα σημεία συνάθροισης «ενδιαφέροντων» ανθρώπων...\nΕννοείται κιόλας ότι με τον φιλοδυτικισμό που διακρίνει τους Μοσχοβίτες, από την πόρτα του σπιτιού τους μέχρι και την τουαλέτα, τα πάντα έχουν σφραγίδα μεγάλων οίκων της Ευρώπης και της Αμερικής. Τίποτα το ρωσικό δεν μπαίνει μέσα στα σπίτια τους. Ακόμα και για γάλα να πάει κανείς, θα βρει γαλλικό, φινλανδικό, γερμανικό, αλλά όχι ρωσικό γάλα.\nΦυσικά, τι να το κάνεις το σπίτι, άμα δεν υπάρχει Εκείνος, μου λες?...\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 13:10 0 σχόλια\nΜου έστειλε σήμερα την καινούρια του ηλεκτρονική διεύθυνση. Με ένα σύντομο μήνυμα, χωρίς να λεει πολλά, απλά μου ανακοίνωσε την επιθυμία του να τον προσθέσω στις επαφές μου στο ΜΣΝ. Για να μιλήσουμε? Να πούμε τι τελικά? Υπάρχει κι από την πλευρά του επιθυμία επανασύνδεσης? Θέλω! Και πολύ μάλιστα. Εκεί που είχε πει ότι δεν υπήρχε πιθανότητα επανασύνδεσης στο σύντομο μέλλον, το να μου στείλει την καινούρια του διεύθυνση, είναι (για μένα) πολύ θετικό σημάδι!\nΑπό την άλλη, τα αλλάζει όλα: ηλεκτρονική διεύθυνση, ιστολόγιο, προφίλ στο Φέησμπουκ... Μαζί με αυτά θα αλλάξει και ο ίδιος? Γιατί? Προς τα που? Για ποιο λόγο? Από ποιόν άραγε θέλει να ξεφύγει???...\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 17:40 0 σχόλια\nΞυπνάω λοιπόν κι εγώ, στις 1 μετά τα μεσάνυχτα, παίρνω τη βαλίτσα που ήδη έχω ετοιμάσει και φτάνω στο αεροδρόμιο με μεγάλη χαρά, γιατί, ως γνωστόν, τρελαίνομαι να πετάω. Κι αφού δεν μπορώ να πετάω αισθηματικά (αφού μου έκοψαν τις φτερούγες) ας πετάω τουλάχιστον σωματικά. Δε βαριέσαι, κάτι είναι κι αυτό και είναι και το μόνο σίγουρο ότι θα το πετύχεις. Γιατί το άλλο... Χώρια το ότι έχεις πάντα ομαλή προσγείωση. Δεν παίζει σε μια πτήση να σε προσγειώσουν χωρίς καν να το ξέρεις. Κάτι θα δεις. Κάτι θα καταλάβεις. Αλλά και ανώμαλη προσγείωση να κάνεις, είτε που θα γίνεις υπερδιάσημος (καλή ώρα τα τυπάκια απ τη σειρά «Λοστ» που λιώνουν για πάρτη τους όλοι), είτε θα πας μια και καλή: τη φάση του «πληγωμένος και δεν γυρνάει καν να σε κοιτάξει κανείς» σίγουρα δεν την περνάς. Για αυτό λοιπόν κι εγώ, γουστάρω με τρέλα να ταξιδεύω αεροπορικώς.\nΜετά τις γνώριμες και σύντομες διαδικασίες, μπαίνω στην ουρά για τον έλεγχο διαβατηρίων και μετά στη άλλη ουρά για τον έλεγχο ασφαλείας. Πάω να περάσω και «μπιπ»: το μηχάνημα δε με θέλει.\n-Φοράς ζώνη? (πέφτει η πρώτη ερώτηση του υπεύθυνου)\n-Ναι, του απαντάω εγώ.\n-Να την βγάλεις κύριε και να ξαναπεράσεις.\nΔεν σχολιάζω τον ενικό, τύπου είμαστε φιλαράκια, βγάζω τη ζώνη και ξαναπερνώ. «Μπίπ» πάλι.\n-Βγάλε και τα παπούτσια σου.\nΟ ενικός συνεχίζεται ακάθεκτος. Δεν την έχω δει κάπως και ούτε νομίζω ότι μου χρωστάει το σύμπαν. Αλλά κάποια τυπικά πράγματα πρέπει να τηρούνται. Κι επειδή το κόβω ότι ο υπεύθυνος είναι ζώο και δεν καταλαβαίνει από αυτά, αποφασίζω να του την πω αλλιώς:\n-Με αυτά τα συγκεκριμένα παπούτσια έχω περάσει πάμπολλους ελέγχους ασφαλείας χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.\n-Αυτά θα είναι. Βγάλε τα και θα είσαι οκ.\nΔε γαμιέται, σκέφτομαι, και πάω παραδίπλα να τα βγάλω. Ενώ τα έχω ήδη λύσει, κοιτάζω τριγύρω αλλά πουθενά παντοφλίτσες μιας χρήσεως όπως όλα τα αεροδρόμια του «αναπτυγμένου» κόσμου.\n-Συγνώμη κιόλας, αλλά που θα πατήσω άμα βγάλω τα παπούτσια μου?\n-Μα δε βλέπεις, υπάρχει χαλάκι ακριβώς κάτω από το μηχάνημα ελέγχου.\n-Ναι αλλά το συγκεκριμένο χαλάκι το πατάνε όλοι με τα παπούτσια τους και θα περάσω εγώ με τις κάλτσες? Που ξέρω που έχει πατήσει ο καθένας?\nΚαι εισπράττω την αποστομωτική απάντηση:\n-Αν θέλεις να πετάξεις να τα βγάλεις, αλλιώς δε γίνεται! (που συνοδευόταν και με το ανάλογο υφάκι υπεροψίας βεβαίως. Ότι και καλά «εγώ ελέγχω την κατάσταση εδώ πέρα, σ’αρέσει, δε σ’αρέσει». Ο ενικός πια, κεκτημένο δικαίωμα του)\n-Μπορείτε παρακαλώ να μου φωνάξετε τον προϊστάμενο σας παρακαλώ?\n-Κύριε, έχουμε πολλή δουλειά εδώ και ο προϊστάμενος είναι απασχολημένος. (με εκνευρισμό αυτή τη φορά)\n-Κοίτα φίλε, ή που θα τον φωνάξεις, ή που θα τον φωνάξω εγώ. Διάλεξε.\nΟπότε ο φίλος μας, βάζει την ουρά στα σκέλια και φωνάζει τον προϊστάμενο του, ο οποίος έρχεται αμέσως. Του εξηγώ την κατάσταση και, αφού μου απολογηθεί για τη συμπεριφορά του υφισταμένου του, με αφήνει να περάσω χωρίς περαιτέρω διατυπώσεις. Ούτε που γύρισα να τον κοιτάξω καθώς του έκανε παρατήρηση μπροστά σε όλους τους υπόλοιπους επιβάτες.\nΜετά από μια ομαλότατη πτήση, με τη γνωστή κι εξυπηρετική φροντίδα των Τσέχων, φτάνω στο, μικρό μεν, καθαρότατο και πολύ λειτουργικό δε, αεροδρόμιο της Πράγας. Την αράζω στην άνετη και ήσυχη αίθουσα επιβατών και διαβάζω ξένο τύπο που παρέχεται δωρεάν. Πριν καν να το καταλάβω, περνάει ένα τρίωρο και επιβιβάζομαι στην πτήση μου προς Μόσχα, όπου και φτάνω μετά από δυόμισι ώρες και καταλήγω στο ταξί όπου ρίχνω κι ένα υπνάκο κατά τη διάρκεια της 50λεπτης διαδρομής μέχρι το κέντρο της πόλης που βρίσκεται το διαμέρισμα μου.\nΑν και υπερσύγχρονο όταν χτίστηκε το 1979, για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων του 1980, το κυρίως αεροδρόμιο της Μόσχας «Σιερεμέτιεβο», έχει αρχίσει πια να δείχνει τα χρονάκια του και χρήζει επειγόντως ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού. Δεν έχει ούτε καν μια κανονική σύνδεση με την πόλη. Ο ανυποψίαστος επιβάτης, θα καταλήξει να τον γδάρουν οι οδηγοί ταξί, κι αυτό αν τα καταφέρει να συνεννοηθεί μαζί τους ως προς το που θέλει να πάει. Ο μέσος Ρώσος άνω των 35 δεν ξέρει παρά τα πολύ βασικά αγγλικά.\nΔεν είναι διόλου περίεργο λοιπόν που πολλές αεροπορικές εταιρείες έχουν μεταφέρει τις εργασίες τους στο, μικρότερο, αλλά νεότερο, «Ντομοντέντοβο» νότια της Μόσχας, με πολύ καλές εγκαταστάσεις και εύκολη και φτηνή σύνδεση με το κέντρο της πόλης. Όσο για τα άλλα τρία αεροδρόμια της Μόσχας, καλύτερα να μην τα αναφέρω καν. Μόνο για εσωτερικές πτήσεις και μόνο για τους ντόπιους. Περισσότερο Ασία θυμίζουν, παρά Ευρώπη.\nΑναμένω λοιπόν με αγωνία το 3ο τέρμιναλ στο «Σιερεμέτιεβο» καθώς και τη σύνδεση με το μετρό για να μου γίνει το μηνιαίο ταξίδι προς ανατολάς, ακόμα πιο άνετο και γρήγορο.\nΚατά τη διάρκεια της δεύτερης πτήσης, έβγαλα και μερικές φωτογραφίες για να τις βλέπω να χαίρομαι όταν έχω προσγειωθεί.\nΔάση γύρω από τη Μόσχα Προάστιο της Μόσχας Ο αυτοκινητόδρομος που οδηγεί στο αεροδρόμιο Άποψη του αεροδρομίου λίγο πριν την προσγείωση Το κεντρικό κτήριο του αεροδρομίου Εργασίες για το τέρμιναλ 3 Καταλήξαμε ακριβώς δίπλα από αυτό\nΥγ.: Αλήθεια, πως θα περάσω αυτή την επίσκεψη χωρίς έστω την φωνή Του?...\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 18:08 0 σχόλια\n...........................................και τώρα τι?\n* Μονολεκτικός ήταν. Φοβισμένος? Ντρέπεται? Κρύβεται? Προφυλάγεται? Απαλλάσσεται? Με προστατεύει? Από τι? Από ποιον? Εγώ πάντως το χάρηκα. Χαμογελάω!\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 06:35 6 σχόλια\nΚαι τελικά προς τι όλη αυτή η φασαρία στο ψάξιμο για το «τέλειο» ταίρι; Υπάρχει άραγε; Αξίζει άραγε ο κόπος; Υπάρχει άραγε νόημα; Κι όταν τον βρεις, μετά τι; Προς τα που; Υπάρχουν άραγε εγγυήσεις; Πόσο σημαντική είναι η εξωτερική εμφάνιση; Η εσωτερική επικοινωνία; Η σεξουαλική χημεία; Τα κοινά ενδιαφέροντα; Κι αν μια καλή πρωία τα μαζέψει και φύγει χωρίς κανένα λόγο; Τα χάνεις αυτά που έχεις επενδύσει; Σου μένουν; Τα ξανακερδίζεις; Τον εαυτό σου τον βρίσκεις; Αν δεν επένδυες; Αν το είχες πάρει πιο χαλαρά; Θα ‘ταν άραγε καλύτερα; Ή μήπως θα το ζούσες λιγότερο; Μήπως γενικά θα ζούσες λιγότερο; Μήπως άραγε θα ζήσεις περισσότερο ή καλύτερα αν τα παίρνεις όλα στο πιο χαλαρό; Κι αν φύγεις εσύ μια μέρα; Αν αρρωστήσεις; Αν πεθάνεις; Αν απλά φύγεις; Θα σε πει «γαϊδούρι» και «μαλάκα»; Θα δείξει κατανόηση; Καλύτερα να φύγεις εσύ πριν σε παρατήσει για να μην πληγωθείς; Να σταματήσω καλύτερα να τα σκέφτομαι όλα μπας και βρω την υγειά μου; Ουφ!...\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 13:47 7 σχόλια\n(αναδημοσίευση από «αλλού»)\nΓνωρίστηκαν σ' ένα πάρτι γενεθλίων. Με μια φίλη του είχε πάει Αυτός, η οποία του είπε, με νόημα, ότι θα 'χει κι άλλα αγόρια εκεί κι Εκείνος πήγε μετά από πρόσκληση του εορτάζοντος.\nΑν γνωριζόντουσαν οπουδήποτε αλλού, κανείς απ' τους δυο δεν θα 'χε την παραμικρή ιδέα για την σεξουαλικότητα του άλλου. Όμως λίγο το ψιθύρισμα της φίλης, λίγο οι παραινέσεις του γιορτάρη, γνωρίστηκαν και άρχισαν να μιλούν.\nΌσο περνούσε η ώρα, τόσο περισσότερο καταλάβαιναν ότι ταίριαζαν. Κι όσο περισσότερο ταίριαζαν, τόσο περισσότερο αγνοούσαν τους υπόλοιπους παρευρισκομένους. Τα βρήκαν σε όλα. Σε όλους τους τομείς. Μουσική. Αθλητισμός. Θέατρο. Χόμπι. Βιβλία. Κινηματογράφος. Ακόμα και στο σεξ.\nΗ ώρα περνούσε. Ο κόσμος αραίωνε. Αποχαιρετούσαν σιγά σιγά τον οικοδεσπότη και πήγαινάν σπιτάκια τους. Οι δυο τους όμως, ούτε που κατάλαβαν για πότε έμειναν μόνοι στο σαλόνι. Για πότε ο εορτάζοντας άρχισε να συμμαζεύει το σπίτι. Για πότε η φίλη πήγε να τον βοηθήσει στην κουζίνα με τα πιάτα. Ο κόσμος τους όλος ήταν στα μάτια του συνομιλητή τους. Είχαν βυθιστεί ο ένας στην ψυχή του άλλου.\nΚάποια στιγμή η μουσική έσβησε. Τα φώτα άναψαν. Ένα διακριτικό βήξιμο ακούστηκε από την άλλη άκρη του σαλονιού. Ο ένας κοκκίνισε αμέσως. Ο άλλος χαμογέλασε κάτω απ τα μαύρα μουστάκια του. Μετά έβαλαν και οι δυο τα γέλια.\n«Τι έγινε παιδιά; Όλα καλά;» είπε ο γιορτάρης.\n«Όλα μια χαρά!» είπε ο μυστακιοφόρος.\nΗ φίλη είχε φύγει κάνα δεκάλεπτο πριν.\n«Ώρα να πηγαίνω κι εγώ σιγά σιγά...» είπε ο ντροπαλός.\n«Πως θα πας σπίτι σου;» τον ρώτησε ο άλλος.\nΣαν καλός οικοδεσπότης, ο τρίτος είπε «Μπορείς να μείνεις εδώ ρε άμα θες.»\n«Όχι, είναι εντάξει. Θα πάρω ένα ταξί και θα πάω σπίτι.»\n«Έλα τώρα ρε συ, θα σε πάω εγώ.» του χαμογέλασε ο άλλος.\nΜε ένα χαμόγελο κι ένα κοκκίνισμα, η πρόταση έγινε αποδεκτή.\nΑφού έπεσαν οι καληνύχτες, οι δυο άντρες μπήκαν στο ασανσέρ. Στον κλειστό χώρο, τα δυο κορμιά ήρθαν κοντά, πολύ κοντά. Και επήλθε μια άβολη σιωπή. Αλλά κανείς δεν έκανε κίνηση.\nΣτη διαδρομή τα παιδιά μίλαγαν περί ανέμων και υδάτων. Ποτέ άλλοτε, είκοσι λεπτά δεν πέρασαν τόσο γρήγορα.\n«Εδώ μένω. Μπορείς να σταματήσεις δίπλα απ’ το κίτρινο αυτοκίνητο.»\nΟ άλλος τον κοίταζε έντονα στα μάτια. «Σ’ ευχαριστώ πολύ. Πέρασα υπέροχα.»\n«Μα κι εγώ!»\nΑνοίγει την πόρτα και στο τσακ πριν βγει ακούει «Επ! Περίμενε λίγο.»\nΓυρνάει και πριν προλάβει να καταλάβει τι γίνεται, να σου που πέφτει το φιλί στο μάγουλο. Η καρδιά του να πάει να σπάσει. Η αναπνοή του να ’ρχεται με ταχύτατους ρυθμούς. Κοιτάει τον άλλον να του χαμογελάει και βγαίνει βιαστικά απ’ το αμάξι. «Ευτυχώς που δεν έγινε τίποτα άλλο...» σκέφτηκε.\n«Τι; Δεν πήρες τηλέφωνο; Μα καλά, πόσο μαλάκας είσαι;» του είπε ο κολλητός την επομένη το πρωί. Και μετά κι άλλο βρισίδι. Δεν είχε τι να απαντήσει. Λίγο ότι ήταν πάντα του ντροπαλός. Λίγο ότι ένοιωθε πολύ περήφανος για να τα κάνει αυτά. Λίγο ότι δεν ένοιωθε σίγουρος. Λίγο απ’ όλα και αρκετό από κανένα.\n«Τουλάχιστον έχεις τρόπο να τον βρεις, σωστά; Να πάρεις την φίλη σου να ζητήσει απ’ τον τυπά που έκανε το πάρτι το τηλέφωνό του, ρε! Ακούς, ρε; Ακούς;»\nΔεν άκουγε. Το μυαλό του είχε θολώσει. Τα μάτια του είχαν μαυρίσει. Τα αυτιά του είχαν κλείσει. Μετά από λίγο έκλεισε και το τηλέφωνο.\nΣτο άλλο σπίτι ο άλλος να ακούει «Αν δεν ήσουνα δυο κεφάλια ψηλότερός μου μαλάκα, θα σου ’ριχνα πολύ άγριες φάπες, ακούς;»\nΚαι στο καπάκι «Κοίτα ρε να αφήνει τέτοιο αγόρι να του ξεφύγει! Κι εμείς να τα ψάχνουμε με το κεράκι...»\n«Άμα ήθελε, ας το ζήταγε αυτός! Ορίστε μας! Θα μου τα πρήζετε πολύ ώρα ακόμη; Καλά καλά δεν έχει ανοίξει το μάτι μου και σας έχω και γκαρίζετε κι από πάνω! Για καφέ σας κάλεσα, όχι για κήρυγμα.»\n«Σιγά το πρήξιμο ρε! Άμα είχες αρχίδια, θα του όρμαγες ρεεεε!»\nΌλα κι όλα, αλλά αυτό δεν μπορούσε να το αφήσει να περάσει έτσι. Κατεβάζει αμέσως το σώβρακο και λέει «Τα βλέπεις ρε, ή θες να στα φέρω πάνω στη μούρη σου για να το διαπιστώσεις;»\nΟι δυο φίλοι του ξεράθηκαν στα γέλια. Ο ένας μάλιστα τον πείραζε «Ω ναι παιδαρά μου! Δώσε μου τ’ αρχίδια σου! Πω πω τι μεγάλα που είναι!» και γέλασε ακόμα πιο δυνατά.\nΝευριασμένος μάζεψε τα «οικογενειακά κειμήλια» και πήγε στην κουζίνα να φτιάξει καφέ. Τα χαχανητά των φίλων του ακούγονταν ως εκεί και του τρυπούσαν τ’ αυτιά. Γιατί δεν ζήτησε να συναντηθούν; Γιατί δεν πήρε έστω το τηλέφωνό του; Από την άλλη, ήξερε που έμενε. Αφού αυτός τον πήγε σπίτι του. Αλλά σε ποια πολυκατοικία; Σε ποιον όροφο; Σκατά τα ’κανε πάλι! Όσες φορές είχε απλά καύλες, μια χαρά τα κατάφερνε. Μέτραγε δεκάδες εμπειρίες, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Άμα τον ενδιέφερε όμως ο άλλος, αντιδρούσε λες κι ήτανε η πρώτη του φορά.\nΟ καιρός πέρασε. Η δουλειά του ενός και τα μαθήματα του άλλου, τους κρατούσαν απορροφημένους και απασχολημένους. Κι όταν δεν ήταν απορροφημένοι με αυτά, σκεφτόντουσαν ο ένας τον άλλον. Αλλά οι παρέες, οι φίλοι, οι οικογένειες, τους αποσπούσαν την προσοχή. Κι όταν δεν τους την αποσπούσαν, σκεφτόντουσαν ο ένας τον άλλον. Τα γυμναστήρια, οι καφέδες, τα σινεμά, τα κλαμπ, τους γέμιζαν τις ώρες τους. Κι όταν είχαν άδειες ώρες, σκεφτόντουσαν ο ένας τον άλλον.\nΟ χρόνος, αμείλικτος όπως πάντα, έλιωσε τα χιόνια, πρασίνισε τα πάρκα, έφερε τα χελιδόνια, άνθισε τα λουλούδια, ανέβασε τις θερμοκρασίες. Αλλά στο μυαλό και των δυο τους ερχόταν πάντα ο άλλος.\nΤα σακάκια φυλάχτηκαν, τα παλτά μπήκαν στο σπα ναφθαλίνης, οι πετσέτες θαλάσσης βγήκαν και πλύθηκαν και λιάστηκαν. Αλλά ο ένας δεν έβγαινε από το μυαλό του άλλου και ο άλλος δεν έβγαινε από το μυαλό του πρώτου.\n«Θα περάσω στις 11 να σε πάρω να πάμε παραλία και δεν το συζητώ, ακούς;»\n«Είπαμε με τα παιδιά να πάμε για κολύμπι και θα ’ρθεις, θέλοντας και μη!»\nΚαι με αυτές τις δυο προτάσεις, στήθηκε το σκηνικό για την επόμενη συνάντηση τους.\nΥΓ1: Αυτή είναι μια ιστορία και μόνο μια ιστορία και απλά μια ιστορία και τίποτα άλλο από μια ιστορία. Δεν υπάρχουν κρυμμένα νοήματα, ούτε μηνύματα, ούτε παθήματα.\nΥΓ2: Όπως λέει και ένας γνωστός μου «Persons attempting to find a motive in this narrative will be prosecuted; persons attempting to find a moral in it will be banished; persons attempting to find a plot in it will be shot.»\nΥΓ3: Είναι μια φανταστική ιστορία. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, είτε εν ζωή είτε όχι, είναι απολύτως συμπτωματική.\nΥΓ4: Κανένα ζώο δεν πληγώθηκε ή κακομεταχειρίστηκε ή θανατώθηκε σε αυτή την ιστορία. Κατέχω πιστοποιητικό της Εταιρείας Προστασίας Ζώων και είναι στην διάθεση οποιουδήποτε επιθυμεί να το εξετάσει.\nΥΓ5: Το καλόν το πράμαν αρκεί να φανεί.\nΥΓ7: το δεύτερο μέρος την επόμενη βδομάδα.\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 21:24 3 σχόλια\nΈνας φανταστικός διάλογος, που δεν έγινε ποτέ (?)\nΜπήκε στο δωμάτιο του. Το μυαλό του ήταν μπερδεμένο. Σκεφτόταν κι έγραφε. Έγραφε και σκεφτόταν. Όλα ανακατεμένα. Όλα συγχυσμένα. Αν τον είχε τώρα κοντά του? Θα άλλαζε άραγε κάτι? Τον ήθελε! Ω ναι, τον ήθελε. Μπορούσε να τον έχει? Σίγουρα ναι. Αυτό ήταν ξεκάθαρο. Τι να έκανε? Πως να του έλεγε αυτά που είχε στο μυαλό?\nΜπήκε στο δωμάτιο του. Στο μυαλό του, τον είχε απέναντι του. Κι ας ήταν στα χιλιόμετρα μακριά. Δεν τον κοίταζε. Κι εκεί να ήταν, δεν θα τον κοίταζε. Δεν ήθελα καν να γυρίσει τα μάτια του προς αυτόν.\n«Είσαι καταπληκτικός, απίστευτος. Σε θέλω πολύ. Αλλά πρέπει να φύγεις. Αποφάσισα ότι πρέπει να φύγεις.»\n-Είσαι αυτό που θέλω μάλλον. Και το ξέρω γαμώτο, το ξέρω.\n«Δε θα έπρεπε να έχουμε μυστικά, σωστά? Άρα πρέπει να σου το πω. Θα έπρεπε να σου το πω.»\n-Δε θα σου πω τίποτα. Γιατί θέλω να με αφήσεις ρε.\n«Ετοιμάσου να ξεκολλήσεις ταχύτατα, ακούς? Πρέπει να με διευκολύνεις και να ξεκολλήσεις από μόνος σου.»\n-Φύγε, φύγε, φύγε. Δεν θέλω, αλλά *πρέπει* να φύγεις! Για το καλό σου. Για το καλό μου, και καλά...\nΔεν μπορούσε να μην τον σκέφτεται. Και ήταν σίγουρος πως ο άλλος, στον ύπνο του, τον σκεφτόταν επίσης. Γιατί το έκανε αυτό? Γιατί? Γιατί? Γιατί? Και γιατί σκεφτόταν κι έγραφε αυτά που έγραφε? Γιατί, γιατί, γιατί? Ήταν ίσως θέμα εμφάνισης? Χαρακτήρα? Σεξουαλικής έλξης? Χημείας? Γιατί άφηνε τον εαυτό του να καταστρέψει κάτι τόσο όμορφο? Γιατί? Γιατί?\n«Καλά, το ξέρω πως δεν πρέπει να έχουμε μυστικά. Το ξέρω πως πρέπει να μιλάμε μεταξύ μας. Αλλά δε θα το κάνω αυτό τώρα. Δεν μπορώ να το κάνω. Αν το κάνω, είμαι σίγουρος πως θα μου δείξεις το φως. Είμαι σίγουρος πως θα μου αλλάξεις την γνώμη. Αλλά έχω ήδη πάρει την απόφαση μου. Θα φύγω. Και θέλω να φύγεις κι εσύ.»\n-Στεναχωριέμαι που δεν μου μιλάς ανοιχτά. Αλλά δεν θέλω να φύγω. Και δεν θα φύγω.\n«Εσύ μου αξίζεις, εσένα θέλω. Θα σε κάνω να φύγεις όμως. Εγώ σίγουρα θα φύγω πάντως. Δοκίμασε τις αντοχές μου.»\n-Πες μου. Έστω μια πρόταση. Έστω ένα λόγο. Με μια πρόταση μπορούμε να πούμε πολλά. Πες μου γιατί πρέπει να φύγω. Δώσε μου ένα λόγο.\n«Φύγε ρε μαλάκα. Για το καλό σου στο λέω. Ε, καλά, και για το δικό μου καλό. Φύγε λέμε. Δεν καταλαβαίνεις ελληνικά? Οκ τότε, πάρε το και στα αγγλικά: Fuck you. Go away and don't come back. Επειδή δηλαδή έτυχε να έχω μια στιγμή πνευματικής διαύγειας και να ρίξω στάχτη στα μάτια μου και να πιστέψω πως είμαι άξιος για κάτι νέο, εσύ έπρεπε να με πιστέψεις?»\n-Στην ελληνική γλώσσα, έστω και ένα ρήμα αποτελεί πρόταση, οπότε ιδού η πρόταση: μίλα μου!\n«Γιατί δεν φεύγεις? Δεν έχεις εγωισμό? Φύγε... Το κάνω για σένα... Φύγε αναθεματισμένε. Με έστω και ένα γαμημένο email μπορεί κανείς να δώσει όποιες εξηγήσεις χρειάζονται.»\n-Δεν είναι λόγος αυτός. Ένα λόγος πες μου. Με 3 λέξεις.\n-Μη με φοβάσαι. Μη με φοβάσαι. Γιατί με φοβάσαι???\n«Είπα να στο απλοποιήσω. Αλλά και με 3 λέξεις μπορώ. Όχι, συγνώμη, πέντε: άκου που σου λέω, ξεκόλλα.»\n-Δεν τα εννοείς αυτά. Ακούς??? Εγώ δεν τα ακούω. Δεν τα εννοείς. Δεν βρίσκω καμιά αφορμή σε αυτά που λες και γράφεις για να ξεκολλήσω. Οπότε περιμένω100 και βάλε λέξεις. Λογικές. Με νόημα και αιτία. Λέξεις που θα με κάνουν να ξεκολλήσω. Λέξεις που θα με βοηθήσουν να καταλάβω γιατί πρέπει να ξεκολλήσω. Γιατί δεν είναι θέμα το αν θα ξεκολλήσω ή όχι. Είναι θέμα αν θα ξεκολλήσω με αιτία ή όχι. Και να μου δώσεις δύο ή τρεις, δεν θέλω να σε αφήσω. Το έχω αποφασίσει.\n«Να σου κάνω ορισμένες ερωτήσεις??? Σαν παίγνιο?»\n-Να μου κάνεις όσες ερωτήσεις θες. Για να καταλάβω γιατί πονάς. Γιατί μου λες να φύγω ενώ θες να μείνω.\nΣιγά σιγά ξεκίνησαν οι ερωτήσεις. Οι απαντήσεις ήταν μονολεκτικές. Άλλες του ερχόντουσαν αμέσως. Άλλες ήθελαν σκέψη. Κάποιες φορές ακούστηκαν και ναι ακολουθούμενα από όχι και μετά πάλι ναι και πάλι όχι... Το μυαλό του ήταν πολύ μπερδεμένο. Πάρα πολύ μπερδεμένο.\nΛεπτά. Ώρες. Μέρες. Βδομάδες. Μήνες? Χρόνος... ο άτιμος ο χρόνος. Ο καλός ο χρόνος. Ο αμείλικτος ο χρόνος.\n-Μπορούμε να το ξεχάσουμε όλο αυτό?\n«Ήταν λάθος μου. Στιγμιαίος φόβος. Στιγμιαία ανασφάλεια. Μπορεί να κράτησε πολύ, αλλά απλά ήθελα να φανώ, και καλά, δυνατός. Πως το κατάλαβες όμως??? Γιατί με καταλαβαίνεις πάντα?\n-Ποιό??? Δεν θυμάμαι να είπαμε κάτι. Αφού μόλις τώρα αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε. Πας καλά???\n«Τα έχω ήδη πετάξει στο κουτί του χωρόχρονου και έχει ήδη χαθεί.... Βλάκα μου... Ε βλάκα μου...»\n-Με λες και «βλάκα» από πάνω? Σα δε ντρέπεσαι λέω εγώ. Εμένα λες «βλάκα»? Εμένα που σε αγαπάω τόσο?\n«Το ξέρω ότι με αγαπάς. Το ξέρω.»\n-Κι εσύ? Εσύ με αγαπάς?\n«Εγώ... Εγώ ξέρεις δεν.... Κοίτα...»\nΟ ένας χάθηκε αμέσως στην αγκαλιά του άλλου. Πήγανε σιγά σιγά στο κρεβάτι. Και αποκοιμηθήκανε αμέσως. Χωρίς σκέψεις. Χωρίς άλλα λόγια. Απλά αποκοιμηθήκανε. Και αύριο...\nΌταν μας πιάνουν φόβοι και κρίσεις, καλό είναι να κοιτάμε την φωτογραφία επάνω. Γιατί μπορεί να χανόμαστε που και που σε ένα μεγάλο σύννεφο αμφιβολιών, αλλά πάντα υπάρχει μια γέφυρα από κάτω μας να μας κρατάει. Έστω και αν δεν την βλέπουμε. Το γεγονός πως δεν μπορούμε να δούμε κάτι στιγμιαία δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται.\nΤο να το βάζουμε στα πόδια είναι εύκολο. Το να μένουμε σταθεροί είναι το πιο δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Όπου υπάρχει θέληση πραγματική όλα τα αλλά είναι περιττά.\nΚαι το πιο σημαντικό: τίποτα δεν είναι ότι φαίνεται. Πρέπει πάντα να κοιτάμε τι βρίσκεται από κάτω....\nΈβαλα τον εγωισμό μου κάτω?\nΘα το ξανάκανα?\nΘα το καταλάβει όλο αυτό?\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 11:44 0 σχόλια\nΠολλές φορές αναρωτιέμαι πόσο ευτυχισμένοι γινόμαστε όσο προχωράμε. Ίσως όχι τόσο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά πιο πολύ σαν κοινωνία και σαν ανθρωπότητα. Μήπως τελικά όσα πιο πολλά μαθαίνουμε, τόσο πιο πολύ σκλαβωνόμαστε? Μήπως η άγνοια να είναι ευτυχία?\nΑν δεν ξέρεις ότι υπάρχουν πλυντήρια, πλένεις στο χέρι και είσαι και πολύ καλά μάλιστα. Αν δεν ξέρεις ότι βγήκε το ολοκαίνουριο μοντέλο του τάδε προϊόντος, ούτε το επιθυμείς, αλλά ούτε και στεναχωριέσαι που δεν μπορείς να το αποκτήσεις. Αν δεν διαβάζεις τα διάφορα περιοδικά, δεν γνωρίζεις για καμιά καινοτομία, και συνεπώς, δεν την επιθυμείς. Αν δεν ξέρεις ότι υπάρχουν καταπληκτικές ομορφιές πέρα από τα σύνορα της χώρας σου, δεν έχεις τον παραμικρό λόγο να ταξιδέψεις, και σίγουρα δεν σου λείπει άμα δεν μπορείς να ταξιδέψεις.\nΑν δεν γνωρίσεις ποτέ Εκείνον, είσαι και πολύ χαρούμενος κιόλας με όσους σε περιβάλλουν. Ρε μήπως τελικά η άγνοια όντως να είναι ευτυχία?\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 21:28 2 σχόλια\nΔεν υπήρξα θρήσκος ποτέ μου. Με εξαίρεση τις μέρες πριν φύγει για το τελευταίο του ταξίδι ο Μλέκο, δεν προσευχήθηκα ποτέ στη ζωή μου. Ακόμα και τότε, το έκανα περισσότερο ως τελευταία, απεγνωσμένη κίνηση, παρά ως ελπίδα σωτηρίας. Στις ορθόδοξες εκκλησίες που επισκέφτηκα, σε Ελλάδα και Κύπρο, ποτέ δεν ένοιωσα κατάνυξη. Αντίθετα, την πρώτη φορά που ένοιωσα ένα κάποιο δέος, ήταν σε μια καθολική εκκλησία στην Κέρκυρα.\nΜετά, στα διάφορα μου ταξίδια στην Ευρώπη, διαπίστωσα ότι είναι απείρως πιο κατανυκτική η ατμόσφαιρα στις εκκλησίες εκεί. Ακόμα και σε βουδιστικό και ινδουιστικό ναό που επισκέφτηκα, ένοιωσα πιο κοντά στην όποια υπέρτατη δύναμη υπάρχει, παρά σε οποιαδήποτε ορθόδοξη εκκλησία έχω μπει. Μπορεί και να με κατατρέχει ακατάσχετη ξενομανία, ποιος ξέρει?...\nΈτσι κι αλλιώς, δεν είναι αυτός ο λόγος που γράφω σήμερα. Αυτή εδώ η ανάρτηση δεν έχει να κάνει με τα όποια «θεία». Εδώ αναφέρομαι στην ανθρώπινη δύναμη και στην πεποίθηση ότι ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος, μπορεί να κάνει θαύματα, αν πιστέψει στον εαυτό του. Αν πιστέψει στην δύναμη που κρύβουμε μέσα μας να υπερνικούμε τα όποια εμπόδια μας φέρνει στο δρόμο μας η ζωή. Κι όλα αυτά, από ένα τραγουδάκι που έχω στο iPod κι ακούω συχνά με την Mariah Carey και την Whitney Houston. Και ελπίζω Εσύ, (Εσύ με το κεφαλαίο έψιλον) ακόμα κι αν δεν το έχεις ακούσει ποτέ, να με καταλάβεις.\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 14:43 2 σχόλια\nΑυτό το όνομα νομίζω της πάει. Και γλύκα είναι, και στρουμπουλή είναι, και σε λιβάδι την βρήκα, και απίστευτη πλάκα έχει. Και χαδιάρα, χαδιάρα πολύ, μέχρι σκασμού. Κάτι λίγο όπως Εκείνον, αλλά όχι ακριβώς σε αυτό τον βαθμό. Και σίγουρα, ούτε φιλάει όπως Εκείνος. Ούτε καν δαγκώνει όπως Εκείνος.\nΜε ξύπνησε σήμερα στις 5.55. Δηλαδή, πέντε λεπτά πριν το ξυπνητήρι. Τελικά το κόβω να πέφτει σε παντελή αχρηστία το ξυπνητηράκι μου. Με δυο πόδια πάνω στο κρεβάτι και τη μουσούδα της να με κοιτάει επίμονα, είναι να μη σηκωθεί κανείς πάραυτα? Μετά τα πρώτα χαδάκια, ντύνομαι και πάμε στην κουζίνα. Αυτή κατευθείαν στην πόρτα. «Να μην πιω πρώτα λίγο χυμό γκρέιπφρουτ κυρία Ζούμπη?» Μου ρίχνει μια απαξιωτική ματιά και γυρνάει την πλάτη σε μένα, συνεχίζοντας να κοιτάει την πόρτα.\nΠάω κοντά της με το λουράκι της. Αυτή να τρελαίνεται και να κουνάει την υποτυπώδη ουρά της μανιασμένα. Δεν δέχεται όμως να της το φορέσω. «Τι θα γίνει κυρία? Πως θα βγούμε έξω δίχως λουρί? Το ξερς ότι έχεις τρομοκρατική όψη. Άσε το ότι εγώ σε βρίσκω πανέμορφη. Δε γίνεται, το λουράκι θα μπει για να βγούμε βόλτα.» Κάθεται υπομονετικά να της το φορέσω. Με το που ανοίγει η πόρτα πετάγεται χείμαρρος έξω.\nΑφού κατουρήσει σε όλα τα δεντράκια του δρόμου, προχωράμε στα αδειανά οικόπεδα της περιοχής για να ρίξουμε κι ένα καλό χέσιμο. «Και τώρα, θα σε δω πόσο καλή είσαι στα κακοτράχαλα τα βουνά!» και κατεβαίνουμε τον μικρό λοφίσκο της περιοχής. Τι τρέλα και τι χαρά, δεν περιγράφεται! Και να με πιάνουν οι σκέψεις. «Μα καλά, εσένα δεν σε έβγαζαν βόλτα καθημερινά? Δεν είχες την ευκαιρία να εξερευνήσεις βράχια και λαγκάδια?» Αλλά το μεγάλο σοκ το παίρνω στον δρόμο της επιστροφής.\nΚαθώς περνάμε δίπλα από ένα ψηλό τοίχο, η Ζούμπη σκύβει το κεφάλι κατατρομαγμένη και περπατάει με τα πόδια λυγισμένα τέρμα. Η κοιλιά της σχεδόν ακουμπάει το πεζοδρόμιο. «Μα τι είπα? Τι έκανα?» Α την κακομοίρα, θα την είχαν είτε πολύ αυστηρά, είτε με πολλή κακοποίηση... Αισθάνομαι διπλά χαρούμενος που την βρήκα και την περιμάζεψα.\nΜε το που μπαίνουμε στο σπίτι, πάει κατευθείαν στο μπολ με το νερό της και μετά στο χαλάκι της στην κουζίνα να με κοιτάει με μισό μάτι καθώς ετοιμάζω πρόγευμα. Πάω για ντους και μέχρι να βγω την βρίσκω στο χαλάκι του υπνοδωματίου να ροχαλίζει ήδη! Ντύνομαι ήσυχα και φεύγω.\nΤο μεσημέρι, με το που μπαίνω στο σπίτι, την βρίσκω σε στάση παιχνιδιού, με τα μπροστινά πόδια να ακουμπάνε πλήρως το πάτωμα και τη μουσούδα να χαμογελάει. Ω ναι, χαμογελάν τα μπουλντόγκ! Τσεκάρω όλο το σπίτι και διαπιστώνω ότι εκτός από όμορφη και πανέξυπνη, η Ζούμπη είναι επίσης και πεντακάθαρη. Καλού κακού όμως, μετά το γεύμα βγαίνουμε έξω και πάμε για βόλτα για να είμαι ήσυχος ότι και το απόγευμα θα βρω το σπίτι καθαρό. Αυτή τη φορά, η βόλτα μας μας πάει σε καινούριες περιοχές. Τις εξερευνά με προσοχή και επιστρέφουμε σπίτι για το καθιερωμένο πια άδειασμα του μπολ με το νερό και ύπνο βαθύ.\nΣτο δρόμο προς τη δουλειά, περνάω από τις γνωστές μου φίλες στο κατάστημα κατοικίδιων, που χαίρονται με τα νέα μου και εκπλήσσονται κι αυτές με τον τρόπο που αλληλοβρεθήκαμε με την Ζούμπη. Το απόγεμα στο γραφείο περνάει γρήγορα και είμαι πάλι κοντά της κι αυτή πάλι με περιμένει ακριβώς πίσω από την πόρτα στη γνωστή πια χαδιαροπαιχνιδιάρα στάση. Αρχίζω να μαγειρεύω και τη βλέπω να τριγυρνάει ολόκληρη την κουζίνα με τη μύτη ψηλά και να ψάχνει την εστία του μεθυστικού αρώματος. Δε βαριέσαι, για πρώτο βράδυ, θα φάμε το ίδιο φαγητό. Η ξηρά σκυλοτροφή μπορεί να περιμένει!\nΑφού βεβαιώνομαι ότι το ρύζι με κρέας έχει κρυώσει ικανοποιητικά, πάω με την κατσαρόλα και με μια ξύλινη κουτάλα πάνω από το μπολ της για να της βάλω να φάει. Αυτή φυσικά να έχει πια ξετρελαθεί με τη μυρωδιά και να τρέχει πίσω μου. Γυρνάω και της λέω «Θα πρέπει να περιμένεις λίγο ακόμη κυρία, δεν έχει κρυώσει ακόμη εντελώς.» αλλά αυτό που αντικρίζω μου παγώνει το αίμα! Όπως με ακολουθούσε, με το που με βλέπει με την κουτάλα στο χέρι, σκύβει πάλι το κεφάλι, το πηγούνι της ακουμπάει στο πάτωμα, μου γυρνάει την πλάτη και αρχίζει να απομακρύνεται σιγά σιγά. «Μα που πας καλή μου? Δικό σου είναι όλο αυτό!» Όσο την ακολουθώ, τόσο φεύγει. Με το που βάζω την κουτάλα στην κατσαρόλα, αλλάζει σχεδόν αμέσως ύφος και τρέχει στο μπολ της! Με την γνωστή λαιμαργία των μπουλντόγκ, το φαγητό εξαφανίζεται σε μερικά δευτερόλεπτα και πριν καν πάω στην κουζίνα είναι από πίσω μου και γλύφει τα χείλη της.\nΟι απόψεις μου περί κακοποίησης εδραιώνονται και γίνομαι ακόμα πιο σίγουρος για το ότι δε θα ψάξω καν να βρω το σπίτι της. Θα την κρατήσω κοντά μου!\nΑφού δούμε μαζί τηλεόραση και διαβάσουμε λίγο (με συχνές διακοπές για χαδιαρίσματα), κάθομαι στον υπολογιστή να ελέγξω τα μηνύματα μου και να δω την κίνηση Του κι αν έχει γράψει τίποτα καινούριο. Σε λίγο την κάνουμε για ύπνο με πολλή ικανοποίηση. Αυτή σίγουρα βλέπει πράσινα λιβάδια με παχιές αγελάδες και μπόλικα σκυλιά για τρελό παιγνίδι. Εγώ πάλι, το γνωστό πια όνειρο, με δυο άλλα ζωάκια...\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 22:25 2 σχόλια\nΔεν πηγαίνω καθημερινά να ελέγξω την πρόοδο των εργασιών του νέου μου σπιτιού. Ούτε καν κάθε εβδομάδα δεν πάω. Όχι πως δεν πρέπει ή πως δε θέλω, αλλά δεν προλαβαίνω. Σήμερα λοιπόν, ενόψει της απουσίας μου για δυο βδομάδες στη Μόσχα, έπρεπε να πάω.\nΦτάνω λοιπόν εκεί και, με το τελευταίο φως της μέρας, καταφέρνω να δω ότι όλα βαίνουν καλώς. Εκεί που ετοιμάζομαι να φύγω, την βλέπω. Μέσα σε κάτι χορταράκια, λες και ψάχνει κάτι. Λες και έχασε κάτι. Αλλά το σώμα της είναι στραμμένο προς εμένα. «Λες να έρχεται προς το σπίτι μου να μου κάνει επίσκεψη?» σκέφτομαι. Μετά το ξανασκέφτομαι και αρχίζω να πιστεύω ότι έχω παραισθήσεις. Κάπου θα έχω σκοντάψει στην οικοδομή, έχω πέσει χάμω αναίσθητος και το μυαλό μου ταξιδεύει. «Δεν είναι δυνατόν! Μα τόσο πολύ μου λείπει?» Και μετά «Δε γαμιέται, έτσι κι αλλιώς, οι γείτονες δε με γνωρίζουν ακόμη!» και κάθομαι στα γόνατα και φωνάζω:\nΣηκώνει το κεφάλι, με κοιτάει και αρχίζει να τρέχει προς το μέρος μου! Μα είναι ολόιδιος ο δικός μου!!! Ίδια ράτσα. Ίδιο χρώμα. Ίδια καφετιά βούλα στην πλάτη. Έρχεται κοντά μου και είναι όλο γλύκα. Θέλει χάδια. Παιχνίδια. Ένα δυνατό φύσημα κρύου αέρα με κάνει να συνειδητοποιήσω ότι δεν ονειρεύομαι. Εξ άλλου, η συγκεκριμένη είναι θηλυκό. Μετά από λίγο, σηκώνομαι και κοιτάω γύρω. Δεν αφήνει κανείς ένα γλυκύτατο μπουλντόγκ να τρέχει στους κάμπους και τα λιβάδια! Κάπου εκεί θα είναι κάποιος που την έχει βγάλει βόλτα. Δε γίνεται αλλιώς. Ούτε κολάρο έχει, ούτε αναγνωριστικό τατουάζ. Ίσως έχει τσιπ. Θα μας πει ο Γιώργος ο κτηνίατρος μεθαύριο τη Δευτέρα, αν δεν ακούσουμε κάτι μέχρι τότε.\nΕν τω μεταξύ, δε φαίνεται κανείς να είναι μαζί της. Σκύβω και τη χαϊδεύω, όπως επιτακτικά το ζητάει. Μου κάνει πλάκα ο Θεός? Ένα αντίγραφο του Μλέκο να έρθει να με βρει. Είναι πολύ σκληρό αστείο, αν είναι όντως έτσι... Τα λεπτά περνούν και η σκυλίτσα δεν απομακρύνεται. Και τι θα κάνω τώρα? Εδώ και μερικές μέρες, ξαναέπιασαν τα κρύα. Και ψιλοβρέχει κιόλας.\nΔε θέλει και πολύ. Με το που ανοίγω την πόρτα, τσουπ μέσα στο αυτοκίνητο κι αυτή. Στρογγυλοκάθισε και περιμένει να ξεκινήσω τη μηχανή. Κι αφού το θέλει κι αυτή, πάμε σπίτι. Μετά την υποχρεωτική εξερεύνηση όοοοολου του σπιτιού, («μπας και κρύβονται τίποτα λιχουδιές σε καμιά γωνιά?» «είναι κάνας εχθρός πουθενά?» κ.ο.κ.) πίνει λίγο νερό στο μπολ του Μλέκο και την αράζει μπροστά στα πόδια μου στην κουζίνα και ξεκινάει το γνωστό μπουλντογκίστικο ροχαλητό που τόσο μ’ άρεσε πάντα. Κι εγώ να φτιάχνω τσάι και να αρχίζω τις σκέψεις...\n«Αυτό τώρα είναι σημάδι? Ποιος μου την έστειλε? Την έστειλε κανείς? Αυτή με βρήκε? Είμαι ο μόνος άνθρωπος που δεν πήρε σκύλο, αλλά ένας σκύλος με «πήρε»? Και γιατί τώρα? Αν τα πράματα ήταν αλλιώς με Εκείνον, θα ήμουν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένος. Θα είχα ότι ονειρευόμουν. Ότι Του είχα πει τις προάλλες στο τηλέφωνο ότι θέλω για να «ολοκληρωθώ» σ’ αυτή τη ζωή: σπίτι (σε μερικούς μήνες), σκυλάκι και «Γατί». Πως γέλαγε τότε... Πόσο Του είχε αρέσει αυτό! Πόσο μου είχε αρέσει κι εμένα αυτό. Ρε λες να το κανόνισε Εκείνος να μου έρθει η σκυλίτσα? Λες να το οργάνωσε για να έχω κάποιον να μου κρατάει συντροφιά τώρα που Εκείνος αποφάσισε να φύγει? Μάλλον παραλογίζομαι. Και δεν έχω πιει καν! Από την άλλη βέβαια, μπορεί και να την πέταξαν στον δρόμο, να την έβγαλαν στο «χαλάκι» όπως εμένα και απλά να μας έφερε η ζωή κοντά να υποστηρίξουμε ο ένας τον άλλον... Ποιος ξέρει.»\nΜε τούτα και με κείνα, η κυρία ξύπνησε κι άρχισε να οσμίζεται το πάτωμα. Πάω και «ξεθάβω» το κολάρο και το λουρί του Μλέκο. Τα κοιτάω και τον ξανασκέφτομαι. Πόσο μου λείπει... Δεν θα τον πειράξει που θα τα φορέσω στην κυρία Άγνωστη. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα τον πειράξει!\nΒγαίνουμε για βόλτα και αφού η κυρία «σημαδέψει» την τριγύρω περιοχή, πάμε σπίτι και αρχίζουμε να ετοιμάζουμε το δείπνο. Το δικό της και το δικό μου. Καθώς τρωει την κοιτάω. Άραγε έχει παιδάκια δικά της? Άραγε έχει παιδιά στο σπίτι από όπου (ξ)έφυγε? Θα τους λείπει σίγουρα. Πρέπει οπωσδήποτε να βρούμε το σπίτι της. Αν νοιώθουν κι εκείνοι όπως ένοιωθα εγώ πέρσι όταν ο Μλέκο έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι, θα ‘ναι πολύ χάλια αυτή τη στιγμή. Πρέπει οπωσδήποτε να βρούμε το σπίτι της! Ελπίζω να έχει τσιπ ή να γνωρίζουν κάτι στο κτηνιατρείο.\nΜεθαύριο τη Δευτέρα θα πάμε στο γιατρό.\n* σύμφωνα με τον Βουδισμό, έτσι ονομάζεται ο αέναος κύκλος μετενσαρκώσεων που κάνει μια «ψυχή» μέχρι να φτάσει στο ιδεατό Νιρβάνα.\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 22:05 6 σχόλια\n.............................................................................................Να το γράψω?\n........................Να μην το γράψω?\n.......................................................Θα το λάβει?\n......................Θα το ανοίξει?\n...................................................Θα το διαβάσει?\n........................................................................................................Θα το πετάξει?\n..............................Θα το σκίσει?\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 06:23 10 σχόλια\nΜια φίλη με κάλεσε πριν μερικούς μήνες σε ένα παζαράκι βιβλίων. Με την έμπειρη καθοδήγηση της γλυκιάς Θέμιδος, πήρα αρκετά βιβλία. Με κέρδισε η Θέμις χωρίς να την έχω δει ποτέ πριν στη ζωή μου. Την εμπιστεύτηκα απόλυτα στις προτάσεις της. Σχεδόν τυφλά. Πολύ λίγα "βέτο" της έβαλα. Όταν πια δεν χώραγαν άλλα βιβλία τα χέρια μου, πήγα στο ταμείο. Λίγο οι γιορτές, λίγο οι δουλειές, λίγο τα γκομενικά, άργησα να τα διαβάσω. Τελικά χτες τέλειωσα την ανάγνωση ενός από αυτά, το "Kisscut" της Karin Slaughter, απόσπασμα του οποίου παραθέτω πιο κάτω:\nShe was silent, listening to the in and out of his breath as the machine pushed air into his lungs. Of course Mark did not respond to her, and again she felt foolish. Why did Hank do this with Sibyl? What did it accomplish, telling her things? It was like talking to the wind. It was really just talking to yourself.\nLena laughed, realizing that of course this was why Hank did it. Talking to someone who could not answer you, who could not voice concern or disapproval or anger or hatred, was the ultimate freedom. You could say anything you wanted without fear of repercussion.\nΔεν είναι σίγουρα αυτός ο λόγος που με κάνει να γράφω σήμερα. Μάλλον η αφορμή και ο καταλύτης ήταν το απόσπασμα αυτό. Ελπίζω να μ' αρέσει. Μόνο ο χρόνος θα δείξει.\nΑναρτήθηκε από Αρκούρης στις 07:38 4 σχόλια


Όλες οι καταθέσεις: Η Ξ. Δημητρίου, η μισή αλήθεια και ποιος φύτεψε φακέλους του Καρούζου στην Οικ. Εισαγγελία | eReportaz\n10:15 Σάββατο 28 Μαΐου 2022\n5" Ανάγνωση eReportaz Team, 18/05/2020, 12:32\nΗρήση ότι το «ψέμα ενδεχομένως είναι προτιμότερο από τη μισή αλήθεια» επαληθεύτηκε με την κατάθεση της πρώην εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ξένης Δημητρίου, στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής.\nΗ δυσεξήγητη επιλογή τής κ. Δημητρίου να εμπλέξει σε απόπειρα απόκρυψης στοιχείων του Καρούζος-gate και τη φερόμενη εμπλοκή των πρώην υπουργών της κυβέρνησης Καραμανλή, κ.κ. Μεϊμαράκη, Λιάπη και Βουλγαράκη, τον πρώην Οικονομικό Εισαγγελέα, Παναγιώτη Αθανασίου, προσέφερε πεδίον δόξης λαμπρόν στην αντιπολίτευση και τα φίλια Μέσα να περάσουν στην «αντεπίθεση». Πηχυαίοι τίτλοι όπως «Σεισμός στο πολιτικό σκηνικό από την αποκάλυψη Δημητρίου για τρεις πρώην υπουργούς της ΝΔ με offshore» μετέτρεψαν τις επιλεκτικέςδιαρροές σε εντυπωσιακά πρωτοσέλιδα. Ο ισχυρισμός της κ. Δημητρίου ότι «ο κ. Αθανασίου κρατούσε για τρία χρόνια (2014 έως 2017) υπόθεση που αφορούσε offshore εταιρείες τριών βουλευτών της ΝΔ που είχαν χρηματίσει υπουργοί» καθώς και ότι «…υπήρχε υλικό σε δεκάδες φακέλους με πολλά στοιχεία.\nΠροανακριτική: Τα άσφαιρα πυρά της Ξ. Δημητρίου και το σκάνδαλο Καρούζου\nΥπόθεση Καρούζου: Εισαγγελική πρόταση για παραπομπή έξι κατηγορουμένων. Απαλλαγή για τους τραπεζίτες\nΑυτό το υλικό εστάλη από τον αντικαταστάτη του Π. Αθανασίου, κ. Μπρη στην κ. Ράικου για συσχέτιση. Τελικά, διαπιστώθηκε ότι η δικογραφία που είχε ζητήσει η Ελ. Ράικου να συσχετισθεί, ήταν δική της δικογραφία και γνώριζε από τότε το θέμα», αποτέλεσε ένα άσφαιρο, πλην εντυπωσιακό, πυροτέχνημα.\nΟ φάκελος της υπόθεσης που βρίσκεται στη διάθεση της «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ» όζει από πλούσιο παρασκήνιο για το τι πραγματικά συνέβη με τα στοιχεία της υπόθεσης Καρούζου. Οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν και καταγγέλθηκαν εγγράφως στα αρμόδια όργανα της Δικαιοσύνης προκαλούν ερωτήματα για τη στάση της πρώην εισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Και αυτό γιατί, όπως επεσήμαναν δικαστικές πηγές, είναι αδιανόητο η πρώην επικεφαλής του Ανώτατου Δικαστηρίου να συμπεριφέρεται ωσάν πρωταγωνίστρια «λαϊκής παράστασης» και όχι ως ουσιώδης μάρτυρας που σέβεται το θεσμικό του ρόλο σε μια υπόθεση η οποία απασχολεί το πανελλήνιο.\nΗ κ. Δημητρίου γνώριζε καλύτερα από τον καθένα ότι η δήθεν απόκρυψη σημαντικών στοιχείων της υπόθεσης Καρούζου από τον πρώην Οικονομικό Εισαγγελέα αποδείχτηκε «φούσκα» μετά την πειθαρχική έρευνα που διενεργήθηκε από τον αρεοπαγίτη Ιωάννη Φιοράκη επί ημερών της. Γνώριζε επίσης ότι η πειθαρχική διαδικασία την οποία η ίδια εκίνησε στις 7 Νοεμβρίου 2017 κρατήθηκε «κρυφή» μέχρι τις 22 Μαρτίου 2018 από τον ελεγχόμενο Αθανασίου αλλά και από τα μέλη του 15μελους Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου που εκείνη την ημέρα έκριναν το θέμα της προαγωγής του σε εισαγγελέα Εφετών. Από τα πρακτικά της συνεδρίασης αλλά και τις έγγραφες εξηγήσεις του εισαγγελέα προκύπτει ότι η προκαταρκτική πειθαρχική εξέταση λειτούργησε ως «κρυφό όπλο» της κ. Δημητρίου καθώς την ώρα του Συμβουλίου γνωστοποίησε την ύπαρξη έρευνας ξαφνιάζοντας τους πάντες ακόμη και τον εισηγητή κ. Δασούλα. Γνώστες του παρασκηνίου εξηγούν στη «Μ» ότι απώτερος στόχος ήταν να παραλειφθεί ο κ. Αθανασίου και να προαχθούν άλλοι συνάδελφοί του οι οποίοι έπονταν. Ωστόσο, η απόφαση του ΑΔΣ να διακόψει και να συνεδριάσει εκ νέου τον Απρίλιο (23/4/2018) ματαίωσε το σχέδιο που εξυφαινόταν. Στο μεσοδιάστημα η πειθαρχική έρευνα απάλλαξε τον κ. Αθανασίου και αποκάλυψε ότι οι τρεις, συγκεκριμένοι, φάκελοι «φυτεύτηκαν» σε ντουλάπα της Οικονομικής Εισαγγελίας μετά την ολοκλήρωση της θητείας του. Και τότε στη νέα συνεδρίαση του ΑΔΣ η κ. Δημητρίου «θυμήθηκε» ότι ο συνάδελφός της δεν έπρεπε να προαχθεί καθώς δεν είχε ταξιδέψει στη Χάγη σε μια συνάντηση εισαγγελέων για τα Panama Papers. «Ωστόσο κατά την ίδια συνεδρίαση η κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έθεσε πάλι όλως αιφνιδίως νέο θέμα σχετικά με το γεγονός της μη μετάβασής μου στη Χάγη το διήμερο 2 έως 3 Απριλίου 2017… Τελικά, για το θέμα αυτό, παρόλο που δεν αποτελούσε αντικείμενο της αρνητικής έκθεσης που στο μεταξύ μου είχε κοινοποιηθεί από τον εισηγητή αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, Δημήτριο Δασούλα κρίθηκα μη προακτέος με πλειοψηφία 13 κατά και δυο υπέρ…», αναφέρει ο κ. Αθανασίου στην προσφυγή που κατέθεσε ενώπιον της Ολομέλειας του Α.Π., η οποία ουσιαστικά άδειασε το λόγο που επικαλέστηκε η κ. Δημητρίου και με συντριπτική πλειοψηφία προήγαγε τον κ. Αθανασίου.\nΟι ανώτατοι δικαστές δέχτηκαν ότι η ακύρωση της προγραμματισμένης μετάβασής του το διήμερο 2 και 3 Απριλίου 2017 έγινε εξαιτίας ενός αιφνίδιου προσωπικού προβλήματος που αντιμετώπισε καθώς και ότι «η μη μετάβασή του στη Χάγη δεν είχε καμία υπηρεσιακή συνέπεια εφόσον εκεί μετέβησαν οι επίκουροι εισαγγελείς Ελένη Τουλουπάκη και Χρήστος Ντζούρας».\nΤο ερώτημα βέβαια για τον τρόπο που οι τρεις φάκελοι βρέθηκαν (χωρίς πρωτόκολλο) στην ντουλάπα της Οικονομικής Εισαγγελίας μετά την αποχώρηση του κ. Αθανασίου είναι εύλογο. Οι απαντήσεις δίνονται από τις καταθέσεις που έδωσαν οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης στον κ. Φιοράκη. Από αυτές προκύπτει ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία εστάλησαν (φαινομενικά) από την εισαγγελία Διαφθοράς προς την Οικονομική Εισαγγελία το 2014 για υπόθεση που διερευνούσε η πρώτη(!) δεν είχαν πρωτοκολληθεί, με την εισαγγελία Διαφθοράς (το 2018) να αναφέρει εγγράφως ότι από το αρχείο της υπηρεσίας δεν προκύπτει ο τρόπος διαβίβασής τους! Εισαγγελικές πηγές εξηγούσαν στη «Μ» ότι το πιθανότερο σενάριο είναι να έγινε λάθος στην αποστολή τους καθώς προορίζονταν για την ανάκριση που το 2014 βρισκόταν σε εξέλιξη. Αξιοσημείωτο πάντως είναι ότι από εμπιστευτικό έγγραφο που βρίσκεται στη διάθεση της «Μ» προκύπτει ότι δύο από τους τρεις φακέλους περιείχαν στοιχεία για offshore εταιρείες για τις οποίες ήδη από το 2014 ο πρώην Οικονομικός Εισαγγελέας είχε διατάξει προκαταρκτική έρευνα η οποία –πιθανότατα- ακόμη διενεργείται από το ΣΔΟΕ, ενώ ο τρίτος περιείχε άσχετα στοιχεία με καταγγελίες ενός ιδιώτη σχετικά με αγοραπωλησίες στη Βουλιαγμένη και τη Γλυφάδα στην οποία πάντως φέρεται να εμπλέκονται γνωστοί εκκλησιαστικοί παράγοντες και εφοπλιστές!\nΟι φάκελοι του Καρούζος-GATE\n«ΕΙΧΕ ΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ»\nΣτο πλαίσιο της πειθαρχικής έρευνας κατέθεσαν, μεταξύ άλλων, οι κ.κ. Παναγιώτης Αθανασίου, Γαληνός Μπρης (ο οποίος βρήκε τους φακέλους), η Γεωργία Χουντάλα, η οποία εκείνη την περίοδο ήταν αποκλειστικά υπεύθυνη για τη διαμόρφωση του γραφείου της Οικονομικής Εισαγγελίας, η Αγγελική Σπίνου, η οποία υπηρετεί ακόμη και σήμερα ως δικαστική γραμματέας της Εισαγγελίας και η Αγγελική Μπελιά, η οποία μέχρι το Μάιο του 2017 υπηρετούσε ως γραμματέας στην εισαγγελία Διαφθοράς. Στις καταθέσεις τους οι πρώην Οικονομική εισαγγελείς αλλά και η κ. Χουντάλα ομονοούν ότι υπεύθυνη για την πρωτοκόλληση των εισερχόμενων και εξερχόμενων εγγράφων ήταν η κ. Σπίνου.\nΑναφερόμενος στη μυστηριώδη εμφάνιση των τριών φακέλων ο πρώην αναπληρωτής Οικονομικός Εισαγγελέας, Γαληνός Μπρης, ο οποίος τους εντόπισε μετά την αποχώρηση του Παναγιώτη Αθανασίου επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη ποινική δικογραφία δεν εκκρεμούσε ενώπιον της εισαγγελίας Οικονομικού Εγκλήματος καθώς την είχε χειριστεί η εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς η οποία και είχε ασκήσει τη σχετική δίωξη. «… Το περιεχόμενο των δύο εκ των τριών φακέλων όπως προέκυψε από έρευνα που πραγματοποιήσαμε, αφορά offshore εταιρείες για τις οποίες είχε παραγγελθεί από το Μάιο του 2014 από τον κ. Αθανασίου με παραγγελία του προς τον Προϊστάμενο ΠΔ Αττικής του ΣΔΟΕ, η διενέργεια ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης… Σε έναν από τους τρεις φακέλους υπήρχε, προφανώς από παραδρομή, και η από 27-11-2012 καταγγελία του Νικόλαου Τσιρίκου, η οποία είχε διαβιβαστεί από τον τότε εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος κ. Γρηγόρη Πεπόνη στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών…». Εξηγώντας τη διαδικασία εισαγωγής εγγράφων στην Οικονομική Εισαγγελία ο κ. Μπρης «έδειξε» την κ. Σπίνου. «Κατά κανόνα οι δικογραφίες αποστέλλονται με το ταχυδρομείο, παραλαμβάνονται από τους επιμελητές, πρωτοκολλούνται και παραδίδονται προς χρέωση στον εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος. Αν δεν κάνω λάθος, το 2014, με την πρωτοκόλληση των εγγράφων εξερχομένων και εισερχομένων αλλά και με τα εν γένει καθήκοντα γραμματειακής υποστήριξης του γραφείου ασχολείτο η γραμματέας Αγγελική Σπίνου, η οποία παραμένει έως και σήμερα». Ερωτώμενος, δε, πως εξηγείται το γεγονός ότι το σχετικό διαβιβαστικό αλλά και οι τρεις φάκελοι βρέθηκαν χωρίς αριθμό πρωτοκόλλου στη ντουλάπα επεσήμανε ότι παρά την έρευνα που έγινε «δεν μπορέσαμε να διακριβώσουμε πως έγινε αυτό».\nΑκόμα πιο αποκαλυπτική για το πώς βρέθηκαν οι μπλε φάκελοι στις ντουλάπες είναι μέσω της κατάθεσής της η Γεωργία Χουντάλα. Η μάρτυρας περιγράφει λεπτομερώς τη διαδικασία πρωτοκόλλησης των εγγράφων ενώ κατέθεσε ότι λίγες ημέρες πριν την αποχώρηση τού κ. Αθανασίου από την υπηρεσία καθάρισε η ίδια την ντουλάπα χωρίς να εντοπίσει τους ογκώδεις φακέλους! Η κ. Χουντάλα εξήγησε ότι υπήρχε ειδικό γραφείο για τα εισερχόμενα έγγραφα όπου οι υπάλληλοι παραλάμβαναν, άνοιγαν και πρωτοκολλούσαν εισερχόμενα και εξερχόμενα έγγραφα ηλεκτρονικά. «Στη συνέχεια παρέδιδαν την αλληλογραφία στην κ. Σπίνου… Στη συνέχεια την όλη αλληλογραφία αξιολογούσε η κ. Σπίνου… Ολα τα παραπάνω πρωτοκολλούνταν και αξιολογούνταν από την κ. Σπίνου… Υπήρχαν περιπτώσεις που υπάλληλοι άλλων υπηρεσιών προσκόμιζαν κάποιους εμπιστευτικούς κλειστούς φακέλους για τον κ. Εισαγγελέα τους οποίους παραλάμβανε, άνοιγε και πρωτοκολλούσε η κ. Σπίνου…». Μάλιστα, η κ. Χουντάλα κατέθεσε ότι 15 ημέρες πριν την αποχώρηση του κ. Αθανασίου από το γραφείο του Οικονομικού Εισαγγελέα επισκέφθηκε μαζί του γραφεία «και αφού ανοίξαμε όλα τα ντουλάπια πετάξαμε αρκετά αντικείμενα (εφημερίδες, φλιτζάνια). Ελάχιστα έγγραφα έμειναν για τον καταστροφέα, επρόκειτο για φωτοτυπίες αρχειοθετημένων δικογραφιών και τα ντουλάπια δίπλα από το γραφείο του παρέμειναν παντελώς άδεια». Επιπλέον, η μάρτυρας εξήγησε ότι στις συγκεκριμένες ντουλάπες για τις οποίες δεν υπήρχαν κλειδιά και ήταν ξεκλείδωτες, ενώ κλειδιά των γραφείων των εισαγγελέων είχε η κ. Σπίνου αλλά και οι δικαστικοί υπάλληλοι.\nΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ\nΜια διαφορετική διαδικασία από αυτήν που περιέγραψε ο πρώην αναπληρωτής Οικονομικός Εισαγγελέας, Γαληνός Μπρης αλλά και η υπεύθυνη των γραφείων, Σοφία Χουντάλα σε ό,τι αφορά την πρωτοκόλληση των εγγράφων, «αποκάλυψε» η γραμματέας της Οικ. Εισαγγελίας, Αγγελική Σπίνου, η οποία πάντως επεσήμανε ότι την περίοδο που βρέθηκαν οι τρεις φάκελοι βρισκόταν σε άδεια. Σε κατάθεσή της στις 4/4/2018 ενώπιον της αντιπροέδρου του Α.Π. Χρυσούλας Παρασκευά η δικαστική υπάλληλος υποστήριξε ότι την περίοδο που ήταν προϊστάμενος ο κ. Αθανασίου «την αλληλογραφία που έπαιρναν οι υπάλληλοί μας από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου, από τις θυρίδες των εισαγγελέων που τηρούνταν στην εισαγγελία Εφετών καθώς και από την εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς, την έδιναν πρώτα στον κ. Αθανασίου. Αφού, δε, εκείνος πρώτα τους μελετούσε, στη συνέχεια και αφού έδιδε τον προσήκοντα χαρακτηρισμό, έδιδε οδηγίες για το πώς θα πρωτοκολληθούν και ποιος θα είναι ο περαιτέρω χειρισμός…». Μάλιστα, η κ. Σπίνου κατέθεσε ότι στις συγκεκριμένες ντουλάπες είχαν πρόσβαση μόνο ο Οικονομικός Εισαγγελέας και ο αναπληρωτής του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Αθανασίου έχει ήδη προσφύγει με μήνυση για ψευδορκία σε βάρος της κ. Σπίνου με την υπόθεση να μην έχει εκδικαστεί ακόμα.\n1. Η κατάθεση της υπεύθυνης διαμόρφωσης των εισαγγελικών Γραφείων.\n2. Η κατάθεση του Γαληνού Μπρη.\n3. Η κατάθεση της κα Σπίνου\nΣκάνδαλο Καρούζου: Πού χάθηκε η έρευνα για τα γλυκά;\nΟ Ιωάννης Καρούζος και η πρώην σύζυγός του, Ρεβέκκα Σκαφτούρου\nΠολλά ερωτήματα για τον τρόπο που διενεργήθηκε η έρευνα για την υπόθεση Καρούζου ανακύπτουν από την επιστολή-κόλαφο του βασικού μάρτυρα της υπόθεσης, Ιωσήφ Λιβανoύ, στις 8 Ιανουαρίου 2018 στον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα αλλά και την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Στην πολυσέλιδη επιστολή που είχε αποκαλύψει το eReportaz, ο κ. Λιβανός έκανε λόγο για εσκεμμένη υποβάθμιση του σκανδάλου καθώς από τις 138 καταγγελλόμενες υποθέσεις στο ακροατήριο του Β’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων έφτασαν μόλις δύο, εκείνες της εταιρείας Φάντομ.\nΜάλιστα, είχε αναφερθεί σε όλα όσα έχουν ακουστεί στην δικαστική αίθουσα όπου εκδικάστηκε η υπόθεση. Εκεί, μάρτυρες έκαναν λόγο για κουτιά με «γλυκά» τα οποία κατέληγαν στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, αλλά και σχέσεις που είχε το ζεύγος Καρούζου με ανώτερους εισαγγελείς. «Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις ίδιες αυτές ερωτήσεις των κατηγορουμένων προς την Ταμία του δικού τους Ομίλου δια του στόματος του συνηγόρου τους (βασικού κατηγορούμενου Ιωάννη Καρούζου).\nΕγινε, λοιπόν, ερώτηση στο ακροατήριο δια του συνηγόρου του Ιωάννη Καρούζου για «κουτιά με γλυκά που είχαν διπλούς πάτους», τα οποία περιείχαν χρήματα και αποστέλλονταν στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας αλλά και «σε άλλους».\nΑν δεν είναι μίζες και μαύρο χρήμα από μαύρη μεταξύ τους συνεργασία, τότε τι είναι τα χρήματα αυτά (σε χαρτονομίσματα των 500 ευρώ) που στέλνονταν από τον όμιλο Καρούζου;». Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες η εισαγγελία Διαφθοράς μετά τις νέες καταγγελίες Λιβανού αλλά και όσα ακούστηκαν στο ακροατήριο ξεκίνησε τη διενέργεια νέας εισαγγελικής έρευνας. Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Λιβανός κλήθηκε να καταθέσει συνολικά τρεις φορές στους εισαγγελείς. Ωστόσο, μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστο πού βρίσκεται η έρευνα. Συνεργάτες της «Μ» επικοινώνησαν την εισαγγελία Διαφθοράς ρωτώντας σχετικά ωστόσο στελέχη της δήλωσαν «άγνοια» για την υπόθεση.\nEurovision με… κορωνοϊό - Η τηλεθέαση


Δεκαετής επιμήκυνση του χρέους, μεταμνημονιακή εποπτεία και 15 δις στα ταμεία - Εφημερίδα Κεφαλονιά\nHome > ΒΑΣΙΚΟ ΘΕΜΑ > Δεκαετής επιμήκυνση του χρέους, μεταμνημονιακή εποπτεία και 15 δις στα ταμεία\nΤο Μουντιαλικού τύπου ρητό «και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί» θυμίζει η συμφωνία του Eurogroup για την Ελλάδα. Βάσει της συμφωνίας, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεσμεύονται για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022, αλλά κυρίως, για πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 2% για σχεδόν 40 χρόνια, από το 2023 έως το 2060.\nΗ χώρα μας έτσι δεσμεύεται για μια σφιχτή περιοριστική πολιτική σε βάθος δεκαετιών (υψηλοί άμεσοι και έμμεσοι φορολογικοί συντελεστές – χαμηλές συντάξεις και παροχές) την οποία εξαρχής επεδίωκαν οι θεσμοί. Παράλληλα, η «αφοσίωση» της Αθήνας στις μεταρρυθμίσεις για τυχόν «πισωγυρίσματα» θα κρίνεται ανά τρίμηνο, καθώς θα βρίσκεται σε καθεστώς «ενισχυμένης εποπτείας». Η μεταμνημονιακή εποπτεία δηλαδή είναι ουσιαστικά η ίδια που ίσχυε και κατά την περίοδο των μνημονίων. Οι θεσμοί, περιλαμβανομένου του ΔΝΤ, θα υποβάλλουν την έκθεσή τους στο Eurogroup και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ θα εισηγούνται διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση που διαπιστώνουν παρεκκλίσεις. Παράλληλα, όπως επιθυμούσε το Βερολίνο, η οριστική βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, καθώς βάσει του ανακοινωθέντος, θα επανεξεταστεί από το 2032, και εάν είναι απαραίτητο τότε θα ληφθούν περαιτέρω μέτρα.\nΗ (μη) απόφαση για το μακροπρόθεσμο ορίζοντα του χρέους, που πιθανόν να έχει επιπτώσεις στην έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, αφήνει έτσι το Ταμείο εκτός χρηματοδοτικής συμμετοχής. Η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ διευκρίνισε πως στο θέμα αυτό διατηρεί ακόμα «επιφυλάξεις». Αλλά και ο πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, εκτίμησε πως τα μέτρα ελάφρυνσης θα βελτιώσουν την βιωσιμότητα του χρέους «μεσοπρόθεσμα», χωρίς να αναφερθεί καθόλου στην μεταγενέστερη περίοδο. Από την συμφωνία απουσιάζει και η γαλλική ρήτρα ανάπτυξης, που θα συνέδεε το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους με την πορεία της ελληνικής οικονομίας την οποία η κυβέρνηση είχε υποστηρίξει. Επίσης στο ανακοινωθέν γίνεται αναφορά στις περικοπές συντάξεων από 1ης Ιανουαρίου 2019 και τη μείωση αφορολόγητου από 1ης Ιανουαρίου 2020, ύψους 5 δισ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά την αγορά εργασίας, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στην «περιφρούρηση» της ανταγωνιστικότητας βάσει της νομοθεσίας του 2012, η οποία δεν αφήνει περιθώρια για ιδιαίτερες μισθολογικές βελτιώσεις.\nΣύμφωνα πάντα με το ανακοινωθέν, προβλέπεται δεκαετής επιμήκυνση της μέσης διάρκειας ορισμένων δανείων του δεύτερου μνημονίου που ανέρχονται σε περίπου στα 100 δισ. ευρώ, καθώς και δεκαετής παράταση της περιόδου χάριτος πριν αρχίσει η αποπληρωμή τους. Η δόση που θα λάβει η Ελλάδα θα είναι 15 δισ. ευρώ. Η συμφωνία του Eurogroup αναμένεται να προκαλέσει εντός της ημέρας τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. Πηγές του Μαξίμου έκαναν λόγο πάντως για μια «ιστορική συμφωνία, απολύτως πειστική, που εξασφαλίζει την πρόσβαση στις αγορές βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα και βάζει οριστικό τέλος στην μνημονιακή περίοδο». Με πανηγυρικούς τόνους υποδέχθηκε τη συμφωνία του Eurogroup ο υπουργός Άμυνας και πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος, κάνοντας λόγο για «τέλος της εποχής των μνημονίων», «νέα ημέρα» και «απελευθέρωση των Ελλήνων». «Η κυβέρνηση είναι ευχαριστημένη με τη συμφωνία. Το χρέος είναι πια βιώσιμο», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών ΕυκλείδηςΤσακαλώτος μετά τη συνεδρίαση της Ευρωομάδας, παραδέχθηκε όμως ότι τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα συνιστούν σκληρό προαπαιτούμενο.


Πάντα μικρή αναρωτιόμουνα γιατί τις μπαλίτσες με ινδοκάρυδο τις λέγανε μεθυσμένα και όχι απλά κουλουράκια με ινδοκάρυδο. Τελικά μεγάλωσα και...\nΚορίτσια μου αγαπημένα! Μέχρι στιγμής παράπονο από την νηστεία δεν έχουμε, μιας και οι συνταγές έρχονται η μια μετά την άλλη. Αυτό που λείπε...\nΤα νόστιμα σοκολατάκια του κυρίου Πρέσβη θα κάνουμε σήμερα, μιας και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τα λατρεύει! Φανταζόσουν ποτέ ότι θα μπ...\nΗ νηστεία θέλει καλοπέραση και για αυτό προσωπικά είναι η καλύτερη φάση για να δημιουργήσεις στην κουζίνα. Σήμερα θα σου δείξω πως να κάνει...\nΤο δυσκολότερο πράγμα στην νηστεία δεν είναι το τι θα μαγειρέψεις. Το πιο δύσκολο είναι το γλυκό. Καλή η κουβερτούρα που είναι νηστίσιμη, α...


Μεγαλώνουμε τους ενήλικες του μέλλοντος - Aspa Online\nΤην έκφραση “Aha moment” την πρωτοάκουσα από την Όπρα. Η Όπρα μιλάει συχνά σε αυτά τα “aha moments” που έχουμε όλοι στη ζωή, δηλαδή στις στιγμές “αποκάλυψης” που συνειδητοποιούμε κάτι και λέμε “Aha! Αυτό είναι. Εύρηκα!”\nΘα μπορούσε να παραλληλιστεί με τη λάμπα που ανάβει πάνω από το κεφάλι του ήρωα σε ένα καρτούν!\nΤις προάλλες άκουγα μια παλιά συνέντευξη που είχε πάρει ο Anthony Robbins από τον προπονητή του μπάσκετ John Wooden. Είναι σπουδαίο να μπορείς να ακούς θρυλικές προσωπικότητες να μοιράζονται τις σκέψεις τους και τις απόψεις τους για τη ζωή.\nΚάποια στιγμή αναφέρθηκε στον δικό του παλιό προπονητή του μπάσκετ Piggy Lambert. Στο τέλος μιας χρονιάς που ήταν γεμάτη επιτυχίες, οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Lambert αν ήταν περήφανος για τη δουλειά που είχε κάνει εκείνη τη χρονιά. Και εκείνος απάντησε: “Δε θα το γνωρίζω για 20 χρόνια. Σημασία έχει τι θα κάνουν οι αθλητές σου αφού φύγουν από την επίβλεψή σου. Αυτό θα καθορίσει αν έχεις κάνει καλή δουλειά ή όχι.”\nΦαντάζομαι ότι οι δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί, οι προπονητές που διαβάζουν αυτές τις γραμμές συσχετίζονται ιδιαίτερα με αυτή τη σκέψη. ΤΟ ίδιο όμως (αν όχι περισσότερο) θα πρέπει να συσχετιστούμε κι εμείς οι γονείς! Τεράστιο Aha moment! Καμιά φορά ξεχνάμε πόσο σημαντικά είναι αυτά που κάνουμε κάθε μέρα για τα παιδιά μας. Ακόμα και τα απλά καθημερινά, ακόμα και το μαγείρεμα, το βραδινό καληνύχτισμα ή ο χρόνος που αφιερώνουμε για να δούμε μαζί τους το αγαπημένο τους youtube βίντεο.\nΞεχνάμε ότι οι συζητήσεις που κάνουμε σήμερα με τα παιδιά μας διαμορφώνουν το τρόπο σκέψης τους και ότι η επίδρασή που έχουμε στη ζωή τους θα διαρκέσει μια ζωή. Μεγαλώνουμε τους ενήλικες του μέλλοντος. Μεγαλώνουμε τους συζύγους ή τις συζύγους άλλων ανθρώπων. Μεγαλώνουμε τους γονείς των μωρών που θα γεννηθούν σε τη δεκαετία του 2020, του 2030 ή και αργότερα.\nΈτσι, όταν το βράδυ πέφτουμε για ύπνο κουρασμένοι νιώθοντας ότι η μέρα έφυγε και “δεν κάναμε τίποτα”, ας υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας ότι τίποτα από αυτά που κάνουμε για τα παιδιά μας δεν πηγαίνει χαμένο. Απλά θα φανεί σε 20 χρόνια.\n“Τίποτα από αυτά που κάνουμε για τα παιδιά μας δεν πηγαίνει χαμένο. Απλά θα φανεί σε 20 χρόνια.” Ευχαριστώ Άσπα για όλα τα βράδια θα πάω για ύπνο κατάκοπη αλλά χωρίς αυτό το ακυρωτικό και ενοχικό “και τί έκανα και κουράστηκα;” Θα το βάλω και στον τοίχο μου (fb) και θα το πω σε όλες τις φίλες μου! Ευχαριστώ, για ακόμα μια φορά, δηλαδή 🙂 Μάγδα\nΜάγδα κι εγώ σε ευχαριστώ! Καλή μας ξεκούραση και… μπράβο μας! 🙂


everything you know is wrong: Τζαστ ντου ιτ\nΡίξε και για μένα μία, βρε παιδί μου.\n(και κάνω κι ένα πείραμα για το πώς δουλεύει το Google Reader, συμπαθάτε με)\nΚατέβα στην Αθήνα, ωρέ, πούχουμε κάτι μπόλικους, παχουλούς-παχουλούς, του γάλακτος, να ρίξομε κάνα ρυζόγαλο, να ξεχαρμανιάσομε!\nΔεν δουλεύει πανάθεμά το.\nΤεσπά, ρίξτου μια και για μένα όταν τον δεις.\nΔύτη, έχω κι εγώ γκουγκλ ρίντερ, ψάξε με με το μέηλ μου, το χανεηντάιβερ ατ τζιμέηλ τελεία κομ, νομίζω θα με βρείς...\nΣκύλε, μετά την (επ)Ανάσταση, θα κατέβω, στο υπόσχομαι! (τα ρυζόγαλα θα τα φάμε όμως...)\nΕγώ έχω ιδιαίτερο άχτι τους πασόκους-του-φέισμπουκ (στο οποίο δεν έχω λογαριασμό, αλλά φαντάζομαι you get my drift).\nΝαι, Head Charge, ως σοσιαλιστές τα πάνε καλά με τα... σόσιαλ μίντια.\nΤαξικότατο το μίσος.\nΚαι προσθέτω (για τους 60αρηδες που λες)\nΕκανε παρέα με τον Αρκουδέα\nΣκατά στον τάφο του Αντρέα\nτέλειο πασοκικο τραγουδάκι\nΕπιτέλους! Δεν είμαι η μόνη σε αυτό το σύμπαν. Έχω το ίδιο σύνδρομο από τις 6 Δεκέμβρη 2009 και το όργιο καταστολής στη Θεσσαλονίκη. Τουλάχιστον, την επόμενη μέρα και πριν προλάβουν να μπουν οι μπάτσοι στο άσυλο, πήγαμε και τραμπουκίσαμε πασπιτάκια που το έβαλαν στα πόδια και σπάσαμε ένα σωρό τραπεζάκια και σκίσαμε ένα σωρό αφισούλες. Λειτούργησε εξισορροπητικά, δε λέω...\n...τελικά, τι είναι ο Πασόκος; Γιατί γύρισε την πλάτη ο Πασόκος στην παράταξή του όλα αυτά τα χρόνια; Αν συνέβαινε αυτό, θα το δεχόμουν να με πουν μαλάκα, έλα όμως που επειδή συνομιλώ με πασόκους (λογικό), ένα έχω να πω: το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα βήμα πριν τη διάλυση. Και έρχεται η Δεξιά και κυβερνάει... Και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην λέει ότι αυτή ήταν η χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε ποτέ! Δεν καταλαβαίνω γιατί τα βάζετε τόσο πολύ με τα μέτρα. Όχι, δεν ζηλεύω τους δημ.υπαλλ. επειδή δουλεύουν λίγο. Κι όταν μιλούσα τις προάλλες για στατιστική, δώσε μου λίγο χρόνο Πάνο, θα τους βρω τους αριθμούς. Τους αριθμούς που λένε για πληρωμένες υπερωρίες και τα λοιπά. Γιατί δηλαδή ρε παιδιά στον ιδιωτικό τομέα να ζούμε τα ωράρια του τρόμου και να νιώθεις υποχρεωμένος, να πρέπει να δουλέψεις, να πρέπει να είσαι καλός... όταν την ίδια ώρα πληρώνονται ένα σωρό εικονικές υπερωρίες... Που είναι ρε γαμώτο μου ο γιατρός του ΙΚΑ που τον ψάχνω κάθε μήνα στα ιατρεία και εμφανίζεται όπου γουστάρει, ο γιατρός-τριτοθεσίτης; Τέλος πάντων, η θεωρία είναι πάρα πολύ καλή και φυσικά, όταν ασκείς αντιπολίτευση, δουλειά σου είναι να βγάλεις άχρηστη την κυβέρνηση, έλα όμως που βιάζεσαι, Πάνο! Ο πολιτικός και η πολιτική που ασκεί, οι συνέπειες αλλά και τ' αποτελέσματα, ΘΑ ΦΑΝΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Το κοντινό μέλλον. Δηλαδή, τι θα άλλαζε αν ήταν κάποιος άλλον στη θέση του Γιωργάκη; Τίποτα, γιατί έχουμε πιάσει πάτο. Και ο πάτος δνε χρεώνεται αποκλειστικά σε καμία κυβέρνηση (εξάλλου και οι δύο είναι τα ίδια σκατά). Όχι ότι χάψαμε κανένα παραμύθι. Δηλαδή, τι να έβγαινε να έλεγε ο τύπος, άμα κυβερνήσω θα σας πάρω τα σώβρακα γιατί δεν γίνεται αλλιώς;! Και ποιος (μαλάκας) θα τον ψήφιζε;! Κάτι ήξερε ο Κωστάκης που άφησε τη σκυτάλη... αξιοπρεπώς (γιατί ήταν μεγάλο το αγγούρι, κορόιδο ήταν;). Λοιπόν, άμα κάποιος (άλλος και όχι το ΠΑΣΟΣ) έχει να προτείνει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΚΑΤΙ, πολλοί πασόκοι θα το ακολουθήσουν. Δεν είναι και τόσο πρόβατα οι πασόκοι, το αντίθετο μάλιστα. Οι διαφωνίες είναι πολλές. Αλλά μην βιαζόμαστε, νομίζω ότι είμαστε λίγο άδικοι... με την ίδια ευκολία θάψαμε ένα ολόκληρο κράτος-λες και φταίει η Γερμανίδα για όλο το κράτος-και για την πολιτική που ασκεί. Έλα μωρέ. Οι οικονομολόγοι το είχαν δει το πράμα να έρχεται. Ο Γιωργάκης θα κάνει τη δουλειά του και μάλλον, θα καεί. Γιατί θα "κάψει" πιθανώς όλη την Ελλάδα. Είναι έτσι όμως ή μήπως να περιμένουμε κανά δυο χρόνια;\n(είμαι πολύ κουρασμένη και δεν εκφράστηκα και πάρα πολύ καλά, θέλω να πω κι άλλα, αλλά βρε Πάνο, έλεος, φαίνεσαι να'χεις βαρύ χέρι, εγώ προσωπικά, καθόλου δεν θα'θελα να τις φάω από σένα!! Βρε μήπως θύμωσες τελικά που έχασε ο ΜΠΑΟΚ και όλα τα άλλα είναι ένα πρόσχημα;!\nO METEΩΡΙΤΗΣ είμαι\n(ο μόνος πασόκος που μπαίνει εδώ μέσα!!) αλλά δεν ξέρω τι γίνεται με τα σχόλια. Γαμιούνται κι αυτά, όπως όλα (έχω πολλά νεύρα λέμε).\nΤο μίσος είναι ξεκάθαρα ταξικό από όποια πλευρα και αν το δεις. Αρχικά γιατί οι ΠΑΣΟΚοι αποτελούν από μόνοι τους μια ξεχωριστή τάξη, αυτή που όλοι αγαπήσαμε στη δεκαετία του 80, αυτή που προσπάθησε να φάει ό,τι προλάβει και τώρα ξερνάει όσα έφαγε στη νέα γενιά, στα παιδιά της. Το ξερατό της είναι όχι μόνο η οικονομική παρακαταθήκη της σάπιας οικονομίας-μηδενικής ανάπτυξης αλλά και το κληροδότημα της σκυλάδικης αισθητικής και της ανάπτυξης "ντου γιου λάικ μαντμαζέλ δε γκρις" της Μελίνας και του γκρικ συρτάκι. Αυτή η γενιά συγκρότησε ξεκάθαρα μια τάξη, με συγκεκριμένους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους, με όμοια συμπεριφορά και αισθητική. Αυτή η τάξη συνεχίζεικαι κυβερνάει τόσο συμβολικά (Παπανδρέου), όσο και ιδεολογικά (για παράδειγμα η Διαμαντοπούλου, κλασικό δείγμα πολιτικής καριέρας από τα 24 μέσω κλαδικών του ΠΑΣΟΚ) με λίγο αμπαλάζ πιο τεχνοκρατικό.\nΜετεωρίτη αν το ΠΑΣΟΚ έλεγε προεκλογικά τη μισή αλήθεια, απλώς δε θα ήταν κυβέρνηση. Όλα τα άλλα είναι να χαμε να λέγαμε. Τώρα αν ο κάθε ΠΑΣΟΚος δε θεωρεί ότι εξαπατήθηκε προεκλογικά, δεν εκπλήσσομαι. Εδώ από τόσα στελέχη επέλεξε τον Γιωργάκη για αρχηγό μόνο και μόνο επειδή είναι παιδί του Ανδρέα. Οι μόνοι που δεν ευθύνονται για τη σφαγή είναι τα πρόβατα: περιμένουν καρτερικά το μαχαίρι του τσοπάνη, πρόβατα είναι.\nΕίναι μέχρι να τα πάρουν στο κρανίο τα πρόβατα, αλλά και πάλι φοβάμαι ότι θα πλακωθούν μεταξύ τους... ήδη...\nΠού σε πάν’…., πού πας…!;\n( …..Λιόσια ανάμεσα και Κολονάκι\nοι Γραικοπώλες μας εχάσαν τη μορφή τους…..\nκαι…., στης Υποταγής το ‘’Θέατρο’’…., ‘’βαρβάτοι’’….,\nπαίζουν οικτροί τους Διγενείς….,\nπουλώντας την ψυχής τους….,…..\nστα ξενικά τα καλντερίμια…..\nμε Ερπετά ‘γίναν τακίμια….! )\nδεν το ξεκουνάς….!\nΤ’ Όνειρό σου βρόχος\nστην ψυχή σου…., ‘’μπόχος’’….,\nπου τον προσκυνάς….,…..\nμούμια…., δεν ξυπνάς….!\nΜια ζωή…., ζωή λες κι είναι….,\nνα…., σε πάνε….. και σε φέρνουν….,\nχωρίς σκληρή σου αντίσταση….,…..\nκι από αλλού προσμένεις…., χάννε….,\nνα σου έρθει Ανάσταση….!.....\nΆντε, μαριονέτα, ξύπνα….!\n( …..ω σεις….. του λαού ‘’Μαντάμες’’….,\nστρινγκς σας πρέπουνε….. και ‘’λάμες’’….,\n’’τους πατήσατε το γκάζι’’….,\nθα –σας γίνουν ‘’καμικάζι’’….! )\n…..Η πληγή σου τρέχει…..\nκι η ψυχή σου φεύγει….,\nάντε, μαριονέτα, ξύπνα….,\nμελλοθάνατε της Γης….!\nΘύτες είναι οι Αρχοί….,\nθύμα συ αυτοδοτό….,\nέσκυψες με υποταγή….,\nσα σφαχτάρι το σβερκιό….,\nαχ, σε ‘’προγραφές’’ σε έχουν….,\nνα, σκουπίδι του Χαμού….!\n‘’Χτύπα’’ τη ζωή –σου….,\nμες στ’ ‘’απλό’’, πια, ζήσε….,\nσώστης τρόπος είναι ένας….:\nέξω απ’ το ‘’λούκι’’ βγες….!.....\nΚίρκη τους βαρά τα ντέφια....!\n…..Στης αρκούδας το σκοπό…..\nστήσανε τρελό χορό....,\nΚίρκη τους βαρά τα ντέφια…..\nκι έχουν μεθυσμένα κέφια\nκι άρρωστο μυαλό....!\nΒλέπουνε καπνό αγνάντι…..\nκαι σαν θάλασσα το χώμα....,\nτο μεθύσι –τους οικτρό....,\nτη ζημιά βλέπουν καζάντι....,\nη Ιθάκη είναι πτώμα....,\nΣκοτοστέφανο στη Γη\nΚρόνια, φριχτή, αυγή....,\nαπ’ της Νύχτας –τους την πίστα…..\nδείχνουν ‘’προγραφές’’ και λίστα\nσ’ άγνωστη γραφή….!.....\n( …..Στοπ στα τζούφια λόγια\nκι όχι τ’ άτιμα….!..... )\nα υ τ ο τ ρ α υ μ α τ ι σ μ ό ς….!\nΜα, έτσι, του πετύχαιναν\n‘’Ζουν και τ’ αδέσποτα….. και δεν πεθαίνουν…..’’….!\n( ….. Έξω από την Ελλάδα…., ωρέ ‘’νοικιασμένα’’ ανδρείκελα\nτης χξς΄ Καββάλ «Διεθνούς Συνωμοσίας»….! )\n…..«Όποιος πονά….. πάει σε γιατρό…..»….,\nτη γιατρειά του νά ‘βρει….,\nμα συ γιατρειά σου πού να βρεις….,\nπου….. σ’ όποιον πήγες….. άσχετος....,…..\nκαι Δράκουλες οι ‘’σχετικοί’’…..\nπιότερο σε αρρώστησαν….,\n‘’τρελογιατροί’’ -- πολιτικοί…..!\n…..«Τη γνώμη του αλλάζει ο ξύπνιος…..»….,\nμα συ….. πού γνώμη…., ‘’αυτόφτυστε’’….,\nσαν σε πατούν…., να στέκεσαι….!\nΦτύσ’ –τους…., αν θες να ιδείς καλό….,\nκι άντε μυαλό ν’ αλλάξεις κοίτα….,\n…..Καλό –σας ύπνο…., ω πρόσφυγες στις γειτονιές του Άδη….:\nΦίλε Παπατράγε, μωρέ δεν αφήνουμε τους νεκρούς στην ησυχία τους;\nΠάκη Μπόη, σε πάω γιατί έχεις ευαίσθητη ψυχή ρε γαμώτο.\nΑνώνυμη, όχι δεν είσαι μόνη. Αλλά είμαστε λίγοι τελικά. Δυστυχώς.\nΣαλαδίνε, σημερινό δημοσίευμα, σπέσιαλ αφιερωμένο σε σένα: Η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου ήταν η μόνη υπουργός που δεν ζήτησε καμία εξαίρεση για το υπουργείο της και τάχθηκε στο πλευρό του Γ. Παπακωνσταντίνου διατυπώνοντας το εξής σκεπτικό: «Δεν μπορεί ο κάθε υπουργός να ζητά τις εξαιρέσεις του, πρώτον, επειδή ξεχειλώνουμε το φορολογικό νομοσχέδιο και, δεύτερον, επειδή δίνουμε την εικόνα ότι εξυπηρετούμε συντεχνιακά συμφέροντα». Το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου αναμένεται να κατατεθεί εντός της ημέρας στη Βουλή.\nGo-Go, δεν έχεις άδικο. Το ξέρω ότι είμαι άδικος όταν λέω "θέλω να δείρω έναν πασόκο". Το ξέρω ότι δεν είναι λύση. Αλλά αυτό νιώθω, τι να κάνουμε;\nΑλέξανδρε Ζήβα, thanx, να 'σαι καλά.\nΜετεωρίτη γράφεις: "...τελικά, τι είναι ο Πασόκος; Γιατί γύρισε την πλάτη ο Πασόκος στην παράταξή του όλα αυτά τα χρόνια; Αν συνέβαινε αυτό, θα το δεχόμουν να με πουν μαλάκα, έλα όμως που επειδή συνομιλώ με πασόκους (λογικό), ένα έχω να πω: το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα βήμα πριν τη διάλυση. Και έρχεται η Δεξιά και κυβερνάει... "\nΛυπάμαι, εδώ δεν καταλαβαίνω τι εννοείς, εκτός κι αν εννοείς "Δεξιά" την Νέα Δημοκρατία. Διότι και η κυβέρνηση του Σημίτη δεξιά, δεξιότατη ήταν.\nΚαι προσωπικά θεωρώ ότι η χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε ποτέ απ' τον τόπο, η πλέον ανάλγητη, αυτή που έθεσε τις βάσεις για όσα ζούμε σήμερα δεν ήταν η διεφθαρμένη και άχρηστη κυβέρνηση του Κωστάκη, αλλά η διεφθαρμένη και επικίνδυνη και κοινωνικά ανάλγητη κυβέρνηση του Σημίτη.\nΚι επειδή είπες κάτι για το μέλλον και ότι τότε κρίνεται ο κάθε πολιτικός, ε ναι, σήμερα βλέπουμε τα αποτελεσματα της πολιτικής του σοσιαλιστή και πρώην βομβιστή Σημίτη.\nΔεν είναι δουλειά μου να ξέρω τι θα έκανε άλλος σήμερα στη θέση του Γιωργάκη. Ξερω ωστόσο ότι η ανάδειξη του ΓΑΠ στην εξουσία αποτελεί για μένα το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικό σκάνδαλο. Μιλάμε για πρωτοφανή εξαπάτηση του ελληνικού λαού, με χυδαία προεκλογικη παροχολογία, χυδαιότατη, που υποτιμούσε τη νοημοσύνη των Ελληνων. Στη συνέχεια μια εξίσου χυδαία και ενορχηστρωμένη προπαγάνδα απ' τα ΜΜΕ για τα σκληρά μέτρα που είναι αναγκασμένος και πιεσμένος να πάρει ο πρωθυπουργός μας... Σε άλλες χώρες, σε άλλους πολιτισμούς, πολιτικοί που έχουν εξαπατήσει τόσο ανήθικα το λαό κάνουν χαρακίρι.\nΣτην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ, που έχει δημιουργήσει τον πασόκους νεοελλήνους, μαγκιά, κλανιά και εξάτμιση, το κόμμα που έκανε που έκανε καθεστώς τους δημοσίους υπαλλήλους -για να μην το ξεχνάμε αυτό- έρχεται όχι να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος αλλά να καταστείλει κάθε εργατικό κεκτημένο δεκαετιών σε ιδιωτικό και δημοσιο τομέα. Και ο λαός επικροτεί.\nΠραγματικά, αυτές τις μέρες καταλαβαίνω τους αμερικανούς που θέλανε να μετακομίσουνε μετά την εκλογή του Μπους στην προεδρία. Θέλω να φύγω απ' αυτή τη χώρα λέμε. Θέλω να φύγω απ' την ΠΑΣΟΚολάνδη.\nΚαι να εξηγήσω κάτι για τους δημοσίους υπαλλήλους. Δεν τους υπερασπίζομαι συνολικά. Δεν θεωρώ ότι η κατάσταση στο δημόσιο είναι τέλεια. Ομως δεν θεωρώ ότι είναι αυτοί το πρόβλημα της οικονομίας μας, τη στιγμή που έχουν χαριστεί δισεκατομμύρια στις τράπεζες. Η ιστορία με τους δημόσιους υπαλλήλους ήταν ένα έξυπνο εύρημα του ΠΑΣΟΚ για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη: τα μέτρα δεν χτυπάνε μόνο τους δημόσιους υπαλλήλους. Τσακίζουν -στην κυριολεξία- κάθε έννοια μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Ο ελευθερος επαγγλεματίας είναι καταδικασμένος χάρη στο ΠΑΣΟΚ.\nΟ λόγος, τελος, που υπερασπίζομαι τους δημόσιους υπαλλήλους είναι ότι στο εργατικό - εργασιακό επίπεδο αποτελούν την Κερκόπορτα. Αν αλωθούν τα εργατικά κεκτημένα στο δημόσιο, σκέψου τι έχει να γίνει στον ιδιωτικό τομέα.\nΞαναδίνω τα εξής δύο λινκ\nκαι ένα ακόμη, που με εκφράζει σχεδόν απόλυτα\nΑ, και κάτι ακόμη, Φαίη: Δεν είμαι οργισμένος με σένα συγκεκριμένα. Ουτε περιμένω να βγει κάποια άκρη από έναν ηλεκτρονικό διάλογο. Ουτε περίμενα τόσα σχόλια σε αυτό το ποστ. Ούτε έχω τη διάθεση να παρεξηγήσω κανέναν. Απλώς το πώς νιώθω γράφω.\nΝα τους αφήσω, αν και πάντα μου προκαλούσε ένα γελάκι η γκροτέσκα κοπρολαγνική συνθηματολογία :Ρ\nΚατά τα λοιπά συμφωνώ απολύτως μαζί σας αγαπητέ.\n...λειτουργούν πολύ εύκολα οι κοινωνικοί αυτοματισμοί!\n"Θα μας ρωτήσει κανείς, μα εν μέσω κρίσης, θα κάνετε εσείς επένδυση στην παιδεία; Η απάντηση είναι απλή. Ακριβώς επειδή είμαστε μέσα σε μια κρίση, χρειάζεται επένδυση στην παιδεία, χρειάζεται επένδυση στον άνθρωπο. Άρα, λοιπόν, παρότι είναι εξαιρετικά δύσκολες οι συνθήκες, ξέρουμε ότι, όταν θα αναλάβουμε τη διακυβέρνηση του τόπου, οι δεσμεύσεις μας θα ισχύσουν με το παραπάνω για τα θέματα της παιδείας, διότι εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Το 5% για την παιδεία θα το βρούμε οπωσδήποτε. Ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον για την παιδεία, στον πρώτο μας προϋπολογισμό."\nΜετεκλογικά η κυβέρνηση Γιωργάκη θα καταγραφεί περήφανα ως η π΄ρωτη κυβέρνηση που έδωσε τόσα λίγα για την παιδεία. Σήμερα το υπουργείο παιδείας έστειλε ανακοίνωση ότι θα χρηματοδοτεί μόνο ένα μεταπτυχιακό ανά τμήμα από το 2011. Τα υπόλοιπα ή θα πρέπει να συγχωνευτούν ή να κλείσουν.\nΚατά τα άλλα το 5% για την παιδεία θα το βρούμε οπωσδήποτε.\nΘα επανέλθω με ποστ για τη Διαμαντοπούλου μόλις τελειώσω με τις υποχρεώσεις μου. Ήδη νοσταλγώ τον ωραίο Άρη.\nδυο πραγματα που θυμήθηκα απ τη συζητηση:\nτο πρώτο όσον αφορά τα περί αδιεξόδου της οικονομίας και του αναπόφευκτου των μέτρων: http://www.youtube.com/watch?v=AbH1JsOTInk\nτο δεύτερο από τη θέση 25 [οι 2 επομενες συνέχειες στο http://www.tapaidiatisgalarias.org/?page_id=70 ] και μετά συμπεριλαμβάνει και τη συμβολή του μπατσόκ σεόσα γράφετε σαλαδίνε και ΠανΚ: http://www.tapaidiatisgalarias.org/wp-content/uploads/2009/11/mikroast1.pdf\nΠάκη, θεός ο τύπος: πουτ ντάουν δε ούζα!


Με απώλειες έκλεισε το Χρηματιστήριο Αθηνών, το οποίο δεν κατάφερε να διατηρήσει την παραμονή του κοντά στις 780 μονάδες, επιστρέφοντας τελικά στα χαμηλά δεκαημέρου.\nΕιδικότερα, ο Γενικός Δείκτης έκλεισε με απώλειες 1,08% στις 773,52 μονάδες, ενώ σήμερα κινήθηκε μεταξύ 772,40 μονάδων (-1,23%) και 788,94 μονάδων (+0,89%). Ο τζίρος ανήλθε στα 69,3 εκατ. ευρώ και ο όγκος στα 27,5 εκατ. τεμάχια, ενώ μέσω προσυμφωνημένων πράξεων διακινήθηκαν 952 χιλ. τεμάχια.\nΟ δείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης έκλεισε με πτώση 1,01%, στις 1.836,52 μονάδες, ενώ στο -1,06% ολοκλήρωσε τις συναλλαγές ο Mid Cap και στις 1.119,55 μονάδες. Ο τραπεζικός δείκτης έκλεισε με απώλειες 0,13% στις 455,65 μονάδες.\nΣτο ταμπλό τώρα, η ΔΕΗ σημείωσε απώλειες 5,86%, με την Τέρνα Ενεργειακή και την Πειραιώς να ακολουθούν με -3,94% και -3,07% αντίστοιχα. Απώλειες 2,11% σημείωσε η Jumbo, με τις Alpha Bank, Μυτιληναίο, Ελλάκτωρ, Βιοχάλκο, ΕΥΔΑΠ, Σαράντη, ΕΧΑΕ και ΟΛΠ να κλείνουν με πτώση άνω του 1%.\nΉπια πτωτικά έκλεισαν οι ΟΠΑΠ, ΟΤΕ, ΑΔΜΗΕ, Motor Oil, Titan και ΓΕΚ Τέρνα, ενώ ήπια ανοδικά, στον αντίποδα, έκλεισαν οι Coca Cola, Εθνική, Ελληνικά Πετρέλαια, Φουρλής, Λάμδα. Aegean και Eurobank έκλεισαν με κέρδη 1,4% έκαστη.\nΜε άνοδο 0,18% έκλεισε το Χρηματιστήριο Αθηνών


Ποβερισμός και προπαγάνδα - Ας Μιλήσουμε Επιτέλους\nΠοβερισμός και προπαγάνδα\n7/12/2013 08:34:00 π.μ.\nΖούμε την περίοδο της πλήρους δικαίωσης του κοινωνικού «Δαρβινισμού». Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία στην κοινωνία επικρατεί αυτό που επικρατεί και στη φύση. Συγκεκριμένα δικαίωμα επιβίωσης έχουν μόνο οι δυνατοί, όσοι μπορούν να επιβάλλονται απόλυτα σ’ όλους τους άλλους.\nΈνα στοιχείο της άθλιας προπαγάνδας που διαχέεται παντού τελευταία με πολύ καλά αποτελέσματα για τους γκεμπελίσκους, είναι η προβαλλόμενη αξία του «ποβερισμού», δηλαδή ένα είδος λατρείας της φτώχειας. Με επιχειρηματολογία ιερομονάχων του Αγίου Όρους, ότι τάχα πρέπει να είμαστε αρκούντως ολιγαρκείς, όπως οι πρόγονοι μας και να προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα, καθότι δεν μπορούμε να ζούμε πάνω απ’ τις «δυνάμεις» μας, αφού αυτό είναι προνόμιο μόνο Τευτόνων, Γότθων και άλλων «προοδευμένων» Αρίων και ουχί Ελλήνων νεοραγιάδων.\nΠολύ πειστικά μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει αποδεχτεί ότι είναι τόσο άχρηστοι που δεν αξίζουν παρά μόνο επαίνων για τις «θυσίες» τους και τίποτα περισσότερο. Πρέπει να αρκεστούν σε επαίνους των Γερμανών, άντε και μερικών εγχώριων «σωτήρων» και δε χρειάζεται τίποτα άλλο γι’ αυτούς. Ούτε εκπαίδευση, ούτε περίθαλψη, ούτε ασφάλεια, ούτε εργασία, ούτε τίποτα απ’ αυτά που νοθεύουν το πρωτογονισμό των πρωτόπλαστων και τους ωθούν να δαγκώσουν το αμαρτωλό «μήλο» της ευημερίας. Έτσι πρέπει να ζήσουμε για να βρούμε την «ανθρωπιά» μας, κατά τους προπαγανδιστές του ποβερισμού.\nΜε πολύ φυσιολογικό τρόπο πείστηκε ο νεοραγιάς Έλλην ότι ο μόνος σκοπός της ζωής του είναι να πληρώνει τις «υποχρεώσεις» του απέναντι στους δανειστές. Τίποτα άλλο δεν έχει νόημα στη ζωή του. Άλλωστε όταν θα χάσουν όλοι τις δουλειές τους, τις περιουσίες τους, τις αποταμιεύσεις τους όλο και κάποια πολυεθνική θα σκάσει μύτη για να δουλέψουν μερικοί ράβοντας κάποια αθλητικά υποδήματα ή συναρμολογώντας κάποιες ηλεκτρονικές συσκευές. Μήπως όλες αυτές πρέπει να βρίσκονται στο Βιετνάμ και τη Μαλαισία; Μάθετε λοιπόν «Ελληνάκια» να ζείτε φτωχά αλλά τίμια. Αυτό επιτάσσει η «νοικοκυρεμένη» Ευρώπη της αποικιοκρατίας με τους εγχώριους εκπροσώπους τους, που επιμένουν πως οι εκλογές θα είναι καταστροφή (!) και οι νόμοι πρέπει να ισχύουν με μια υπογραφή(!) του κάθε- παντελώς άσχετου- Στουρνάρα. Αποδεχτείτε τη φτώχεια ως συνώνυμη της αξιοπρέπειας και μην έχετε πολλές απαιτήσεις από τη ζωή σας. Είστε πολύ «λίγοι» για να ζείτε όπως ένας φυσιολογικός Ευρωπαίος, προσαρμοστείτε στην αφρικανοποίηση σας, αφού και πολύ σας είναι που υπάρχετε.\nΛοιπόν, πρέπει κάποιοι να φωνάξουν σ’ αυτά τα γελοία ανθρωποειδή πως ο ποβερισμός δεν είναι συνώνυμο της αξιοπρέπειας και ούτε μπορεί να πειστεί κάποιος πως πρότυπο καρτερίας και υπομονής πρέπει να είναι ο οροθετικός στη Μπουργκίνα Φάσο. Όποιος επιμένει να προβάλει τον ποβερισμό, ως «αξία» μπορεί να δώσει πρώτος το παράδειγμα της δικής του φτώχειας και της ένδειας ή ν’ αποσυρθεί στο μοναχισμό πάραυτα. Ως τότε που θ’ απαλλαγούμε οριστικά από εσάς σας χαρίζουμε τους στίχους του Ι. Καμπανέλλη απ’ το «Mεγάλο μας τσίρκο»: