Τα πάντα για τον ηλεκτρολόγο :: Μεταφορά Electricalsite Μοιραστείτε |\nΘέμα: Μεταφορά Electricalsite Δευ Αυγ 15, 2011 7:09 pm\nΗ διαχειριστική ομάδα του Εlectricalsite αποφάσισε την μεταφορά του electricalsite στο www.iq-mart.com με μεγαλύτερο εύρος θεμάτων, ταχύτερο server, δικό του domain και γρηγορότερες απαντήσεις. Συγκεκριμένα η θεματική ενότητα με τα ηλεκτρολογικά βρίσκεται εδώ Ηλεκτρολογικά Θέματα\nΘα χαρούμε να σας δούμε στο καινούργιο μας site το οποίο ασχολείται γενικά με την τεχνολογία και φυσικά με την ηλεκτρολογία και την ηλεκτρονική. Με προγράμματα που διευκολύνουν ηλεκτρολόγους και γενικά για όλους τους χρήστες. Η βοήθειά σας στο έργο μας είναι πολύτιμη!\nΜε εκτίμηση η διαχειριστική ομάδα iQ-Mart\nΤα πάντα για τον ηλεκτρολόγο :: Μεταφορά Electricalsite


Ο Σύλλογος Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας στον Μητροπολίτη Καστορίας (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ) - AboutKastoria.gr\nΟ Σύλλογος Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας στον Μητροπολίτη Καστορίας (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ)\n23/12/2015 23/12/2015 Stefanos 0 Σχόλια επισκεψη, καστορια, Μητροπολίτης Καστορίας, Σκλήρυνση κατά Πλάκας, σύλλογος\nΜέλη του Συλλόγου Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας επισκέφτηκαν τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ, για να ευχηθούν,\nνα πάρουν την ευχή της Εκκλησίας και να φιλήσουν το χέρι του Επισκόπου τους.\nΟ Σεβασμιώτατος τους ευχαρίστησε γιατί θέλησαν να επισκεφτούν την Μητρόπολη και τον Δεσπότη τους και με δάκρυα στα μάτια ο Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ, ευχήθηκε να τους χαρίζει ο Χριστός μας την υγεία και πλούσια τα εγκόσμια και υπερκόσμια αγαθά του.\nΣυγκινητική ήταν επίσης η στιγμή που ένα μέλος του Συλλόγου, θέλησε να ψάλλει μαζί με τον Σεβασμιώτατο τις Καταβασίες των Χριστουγέννων, ενώ φεύγοντας τους δήλωσε χαρακτηριστικά, «Η πόρτα του Επισκοπείου και της καρδιάς μου είναι πάντοτε ανοιχτή».\n← Ένταση στο δημοτικό συμβούλιο σχετικά με το Υδατοδρόμιο στη λίμνη της Καστοριάς\nΚαστοριά: Σύλληψη 2 καταστηματαρχών →\nΠλήθος κόσμου στο Πολιτικό Γραφείο της Μαρίας Αντωνίου για κάλαντα και ανταλλαγή ευχών


Ο Βασιλιας Των Λιονταριων Array - Lion King (blu-ray) - Κινουμενα σχεδια (DVD.08411)\nΑρχική > Ταινίες DVD - Blu Ray > Κινούμενα Σχέδια > Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ - LION KING (BLU-RAY)\nΟ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ - LION KING (BLU-RAY)\nΗ αναμονή τελείωσε! Ξαναζήστε την πιο αγαπημένη κλασσική περιπέτεια κινουμένων σχεδίων ακολουθώντας το μικρό ατρόμητο λιονταράκι, Σίμπα, που γεννήθηκε για να γίνει βασιλιάς! Η μαγευτική ιστορία του μικρού λιονταριού θα σας ταξιδέψει στο μεγαλείο του "Κύκλου της ζωής" συντροφιά με αξιολάτρευτους ήρωες, και θα σας γεμίσει την καρδιά σας συγκίνηση αλλά και μεγάλη χαρά. Απολαύστε μοναδικές σκηνές όπως ο ξεκαρδιστικός χορός "Χακούνα Μτάτα" με τον Τιμόν και τον Πούμπα αλλά και τη στιγμή που ο Σίμπα παίρνει τη θέση που του αξίζει στην κορυφή του Περήφανου Βράχου. Μαγευτικά κινούμενα σχέδια, αξέχαστη μουσική που τιμήθηκε με 2 Oscar (Καλύτερης Μουσικής & Καλύτερο Τραγούδι 1995) και μια πολύτιμη ιστορία που παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο, έρχονται στις οθόνες σας.\nΟ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ - LION KING (BLU-RAY) (DVD.08411)\nΟ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ - LION KING (BLU-RAY) DVD.08411 DVD.08411 SONY PICTURES SONY PICTURES ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ Κατηγορία: ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ •SONY PICTURES στην κατηγορία ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ Παραγωγή: SONY PICTURES Η αναμονή τελείωσε! Ξαναζήστε την πιο αγαπημένη κλασσική περιπέτεια κινουμένων σχεδίων ακολουθώντας το μικρό ατρόμητο λιονταράκι, Σίμπα, που γεννήθηκε για να γίνει βασιλιάς! Η μαγευτική ιστορία του μικρού λιονταριού θα σας ταξιδέψει στο μεγαλείο του "Κύκλου της ζωής" συντροφιά με αξιολάτρευτους ήρωες, και θα σας γεμίσει την καρδιά σας συγκίνηση αλλά και μεγάλη χαρά. Απολαύστε μοναδικές σκηνές όπως ο ξεκαρδιστικός χορός "Χακούνα Μτάτα" με τον Τιμόν και τον Πούμπα αλλά και τη στιγμή που ο Σίμπα παίρνει τη θέση που του αξίζει στην κορυφή του Περήφανου Βράχου. Μαγευτικά κινούμενα σχέδια, αξέχαστη μουσική που τιμήθηκε με 2 Oscar (Καλύτερης Μουσικής & Καλύτερο Τραγούδι 1995) και μια πολύτιμη ιστορία που παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο, έρχονται στις οθόνες σας. Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ - LION KING (BLU-RAY)


Ninja Δράκος στολή για αγόρια Νίνζα με κουκούλα\nNinja Δράκος στολή για αγόρια με κουκούλα. Η αποκριάτικη Στολή Νίντζα Περιλαμβάνει: Φόρμα, Μπλούζα, Κουκούλα, Ζωνάρι, ασημένια δεσίματα. Δεν Περιλαμβάνει το Σπαθί. Για παιδιά ηλικίας έως δώδεκα ετών.\nΚωδικός Προϊόντος: CL-407


Προσφέροντας μοντέρνα δωμάτια, το συμπαθητικό Azur Hotel απέχει μόνο 2.2 χλμ από Pramousquier. Διαθέτει υπηρεσία καθαρισμού δωματίου και υπηρεσία διανομής εφημερίδων, καθώς και θυρίδα ασφαλείας, μηχανή αυτόματης πώλησης και αποθήκευση αποσκευών.\nΤο ξενοδοχείο είναι περίπου 20 λεπτά με τα πόδια μακριά από Aiguebelle.\nΜε πανοραμική θέα στη θάλασσα, 23 δωμάτια προσφέρουν κεντρική θέρμανση, τηλεόραση με πολλά κανάλια, μίνι ψυγείο, προσωπικό υπολογιστή και γραφείο εργασίας καθώς και ιδιωτικά μπάνια εξοπλισμένα με ντους, προϊόντα περιποίησης και μεγάλες πετσέτες μπάνιου.\nΟ χώρος είναι αξιοσημείωτος για την κατάλληλη τοποθεσία του μόλις 15-λεπτά οδηκώς από το αεροδρόμιο La Mole.\nΟι γονείς θα βρουν υπηρεσία φύλαξης παιδιών, παιδότοπο και αίθουσα παιχνιδιών για τα παιδιά τους. Στο ξενοδοχείο έχει πεζοπορία και πίνγκ-πόνγκ. Στα είδη αναψυχής θα βρείτε χώρο για ηλιοθεραπεία, πισίνα και βιβλιοθήκη.\nEvalia Apts 3*, Ανισσαράς\nPark Beach 3*, Λεμεσός\nξενοδοχείο επιμενίδης 3*, Aγία Μαρίνα\nAnatolia 4*, Θεσσαλονίκη\nDelfin Hvar 2*, Hvar Island\nEngl 3*, Ίνσμπρουκ\nLavan 4*, Λουβέν\nSavoy 4*, Γκράντο\nCosta 3*, Σαν Τζιοβάνι Ροτόντο\nStrandhotel Luv 4*, Timmendorfer Strand


Προσωπικότητες – Ποταμιού\nΟ Νεόφυτος Ροδινός, o σημαντικός λόγιος και συγγραφέας του ελληνισμού κατά τον 17 ο αιώνα, γεννήθηκε στο χωριό Ποταμιού περί το 1579 και πέθανε περί το 1660. Ας μάθουμε, όμως, περισσότερα για τη ζωή του Νεόφυτου Ροδινού:\n1592-1599: Έζησε στη Λευκωσία όπου και παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή του κύπριου λογίου Λεόντιου Ευστρατίου.\n1599-1602: Καλογέρεψε στο σιναΐτικο μετόχι της Αγίας Αικατερίνης στα Χανιά, αλλά πιθανόν και στο ομώνυμο μοναστήρι στο Σινά. Με την παραμονή του μάλιστα στο τελευταίο Μοναστήρι συνδέεται και το επώνυμο «Σιναΐτης» με το οποίο αργότερα υπογράφει τα έργα του. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του ηγούμενου του σιναΐτικου μοναστηριού των Χανίων Ιωάννη Μούρτζινου, μετέβηκε στη Βενετία για να γίνει βοηθός και μαθητής του Μαργουνίου. Επιπρόσθετα, μαθήτευσε και κοντά στον Γαβριήλ Σεβήρο, από τον οποίο έμαθε αρκετά περί της εκκλησιαστικής τάξεως. Το 1602, πέθανε ο δάσκαλος και προστάτης του, Μαργούνιος, επιμελήθηκε τη μεταθανάτια έκδοση του έργου του και αποφάσισε να επιστρέψει στην Κύπρο.\n1603-1606: Ίδρυσε κάποια σχολή στην Κύπρο με σκοπό να διδάξει γράμματα στους συμπατριώτες του που ζούσαν κάτω από τον τουρκικό ζυγό. Αυτή η προσπάθειά του δεν ευόδωσε, γι’ αυτό και εγκατέλειψε απογοητευμένος ξανά τον τόπο του.\n1606-1611: Στη συνέχεια, πήγε στην Πάτμο και με τη βοήθεια του εκεί ηγούμενου της Μονής, Νικηφόρου Χαρτοφύλακα, επέστρεψε στην Ιταλία, μετά από μια σύντομη περιπλάνηση στη Θράκη, για να συνεχίσει τις σπουδές του στο κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου στη Ρώμη (1607). Τότε, άλλαξε και δόγμα και από ορθόδοξος έγινε Καθολικός. Το 1611, ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Ρώμη και την ίδια χρονιά, πήγε στην Ισπανία.\n1611-1655: Το 1611, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα (Ισπανία), όπου σπούδασε φιλοσοφία, ενώ ταυτόχρονα εργάστηκε στο ίδιο πανεπιστήμιο ως καθηγητής των ελληνικών, περιόδευσε στην Ισπανία κι έκανε έρευνες σε βιβλιοθήκες και σε αρχεία μοναστηριών. Ακολούθως, έκανε πολλά ταξίδια και έζησε σε πολλούς τόπους. Πιο κάτω, παρουσιάζονται οι τόποι που επισκέφθηκε και έζησε:\nΓαλλία: Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην περιοχή του Δελφινάτου Σάντο Σπίριτο, κοντά στη Λυών.\nΠεριοδείες στη νότια Ευρώπη: Κατά τις οποίες γνώρισε πολλούς λογίους, κληρικούς και σοφούς\nΠορτογαλία: Έζησε κυρίως στην Κοΐμβρα και παρακολούθησε μαθήματα στο ιστορικό πανεπιστήμιο της.\nΠολωνία, Ελλάδα και άλλες περιοχές των Βαλκανίων: Η Λατινική Εκκλησία με σκοπό τον προσηλυτισμό Ορθοδόξων ή άλλων στον Καθολικισμό, τον έστειλε στην Πολωνία, στην Ελλάδα κι άλλες περιοχές των Βαλκανίων. Στην Πολωνία χειροτονήθηκε ιερέας. Στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, η προσφορά του ήταν σημαντική. Συγκεκριμένα, ηΜεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, γράφει: «Εργαζόμενος ως διαφωτιστής περισσότερο των υποδούλων Ελλήνων παρά ως προπαγανδιστής του Καθολικισμού, ονειρευόταν την ώρα της απελευθέρωσης και δίδασκε, φαίνεται, προς αυτή την κατεύθυνση. Γι αυτό και σύντομα προσέχθηκε η δραστηριότητα του από τους Τούρκους, με αποτέλεσμα να υποστεί σκληρούς διωγμούς, μάλιστα να συλληφθεί από τους Τούρκους και να πωληθεί ως δούλος». Μετά την επέμβαση της Δημοκρατίας της Βενετίας, απελευθερώθηκε και φυγαδεύτηκε πίσω στην Ιταλία.\nΝεάπολη, περιοχή της Χειμάρας: Εγκαταστάθηκε στη Νεάπολη, διορίστηκε ιερέας στην εκεί ελληνική εκκλησία και ήταν δάσκαλος στην εκεί δημοτική σχολή. Το χρονικό διάστημα που παρέμεινε στη Νεάπολη δεν είναι γνωστό, αλλά είναι γνωστό πως το 1630 βρισκόταν σε μια νέα αποστολή προπαγάνδας και διαφωτισμού στην περιοχή της Χειμάρρας και, περί το 1645, επέστρεψε στη Νεάπολη.\nΉπειρο και Αλβανία: Πραγματοποίησε περιοδεία και διαφωτιστικό έργο στην Ήπειρο και στην Αλβανία, με άγνωστη χρονική διάρκεια. Προσπάθησε μάλιστα να ιδρύσει σχολεία για να συμβάλει στη μόρφωση των ελληνόπουλων. Σύμφωνα με τον ίδιο, παρέμεινε στα Ιωάννινα, στη Χειμάρρα και την Πωγωνιατή. Στα Ιωάννινα, μάλιστα, γνώρισε τον συμπατριώτη του ιεράρχη, λόγιο και διαφωτιστή, Ιλαρίωνα Κιγάλα, που έγινε και αρχιεπίσκοπος Κύπρου.\n1655-1660: Το 1655 βρισκόταν στη Νεάπολη, σε αρκετά προχωρημένη ηλικία. Τα τελευταία, όμως χρόνια της ζωής του, φαίνεται ότι τα πέρασε στην πατρίδα του και συγκεκριμένα στο Μοναστήρι του Κύκκου.\nΔιαφωτιστικό έργο στον υπόδουλο Ελληνισμό\nΓια το Διαφωτιστικό έργο του Ροδινού, αναφέρονται στη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, τα ακόλουθα:\n«Το διαφωτιστικό έργο του Νεόφυτου Ροδινού σε διάφορα τμήματα του υπόδουλου Ελληνισμού υπήρξε σημαντικό και τον καθιστά πρωτοπόρο και φωτισμένο δάσκαλο. Η προσπάθειά του να προωθήσει την εκπαίδευση, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, φανερώνει την ευρύτητα αντιλήψεως που τον διέκρινε, δεδομένου ότι θεωρούσε την παιδεία ως απαραίτητη υποδομή για το μέλλον του Ελληνισμού. Η αγάπη του επίσης προς την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κύπρο, υπήρξε πολύ μεγάλη. Παράλληλα, στα πολλά μέρη που είχε επισκεφθεί, έκαμε έρευνες και βρήκε χειρόγραφα και ιστορικό κι εκκλησιαστικό υλικό που σχετιζόταν προς την Κύπρο ή πρόσωπα κυπριακής καταγωγής. Το κυριότερο, εξ άλλου, έργο του, σημαντική μελέτη της εποχής εκείνης που είχε επίσης μεγάλη σημασία για τον διαφωτισμό των συμπατριωτών του, είναι άμεσα σχετιζόμενο προς την Κύπρο…. Από τον τίτλο και μόνο του έργου αυτού του Νεόφυτου Ροδινού, που το έγραψε στο τέλος της ζωής του, καταφαίνεται η προσπάθεια να πληροφορήσει τους συμπατριώτες του και γενικότερα κάθε αναγνώστη, ότι η Κύπρος είχε ένα λαμπρό ιστορικό παρελθόν, ότι υπήρξε πατρίδα σημαντικών ανθρώπων, κι ότι της αξίζει καλύτερη τύχη από τη σκλαβιά και την εξαθλίωση» (Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, τ.2, σ.98-99).\nΈνα σημαντικό στοιχείο του συγγραφικού έργου του Νεόφυτου Ροδινού ήταν ότι έγραφε στην απλή δημοτική γλώσσα της εποχής του, ακολουθώντας τον δάσκαλό του Μαργούνιο.\nΤα έργα του Νεόφυτου Ροδινού χωρίζονται κυρίως σε τρεις κατηγορίες: εκκλησιαστικά, μεταφραστικά, και λογογραφικά. Σώζονται επίσης μερικά επιγράμματα του Ροδινού στη βιβλιοθήκη του Βατικανού.\nΜεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, τ,8, εκδ. Φιλόκυπρος, 1988


Ηλίας Ανδριόπουλος: Ο Συνθέτης της "Άλλης Ελλάδας" Α' Μέρος\nΗλίας Ανδριόπουλος: Ο Συνθέτης της «Άλλης Ελλάδας» Α’ Μέρος\nΈνα σύντομο βιογραφικό για έναν μεγάλο μελοποιό…\nΠοιος είναι άραγε ο Συνθέτης που κατάφερε να γεμίσει εδώ και τέσσερις δεκαετίες τα αναλόγια των μουσικών με έργα και νότες μιας ιδιαίτερης ελληνικότητας που όμοιά της ποτέ ξανά δεν είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε;\nΠοιος είναι άραγε ο μουσικός που έγραψε μερικά από τα ωραιότερα λαϊκά και λυρικά «μνημεία» της ελληνικής μουσικής; Ποιος είναι ο Συνθέτης που έγραψε τα αριστουργήματα «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες», «Σαντορίνη», «Τι τραγούδι να σου γράψω», «Αυτές οι ξένες αγκαλιές», «Πλατεία Βάθης», «Πουλιά στα χίλια χρώματα», «Ο έρωτας»;\nΠοιος είναι αυτός ο ευαίσθητος δημιουργός που ενώ συνέχισε τη μεγάλη μουσική επανάσταση που ξεκίνησαν οι Θεοδωράκης, Χατζιδάκης και αργότερα οι Ξαρχάκος, Λοίζος, Λεοντής και άλλοι… κατάφερε ταυτόχρονα να φτάσει σε μια μουσική που ηχεί εντελώς προσωπική;\nΠοιος είναι αυτός ο χαμηλών τόνων, σοβαρός, αυθεντικά λαϊκός, πηγαίος και όμορφος στην έκφρασή του Συνθέτης που κατάφερε να εδραιωθεί όταν δίπλα του υπήρχαν μερικά ήδη πολύ ηχηρά ονόματα που είχαν κερδίσει την αναγνώριση εξαιτίας του μεγάλου τους έργου;\nΠοιος είναι εν τέλει αυτός ο Συνθέτης που πίστεψε βαθύτατα στην τεράστια δύναμη που προσφέρει στην ψυχή του ανθρώπου η μεγάλη ποίηση και η μουσική που την συνοδεύει και τελικά την αναδεικνύει;\nΗ ζωή του πριν και μετά τη Μουσική\nΟ Ηλίας Ανδριόπουλος γεννήθηκε το 1950 στο χωριό Λατζόι Ηλείας το οποίο βρίσκεται δίπλα στην αρχαία Ολυμπία. Σε αυτόν τον τόπο έζησε τα πρώτα του χρόνια, τα παιδικά αλλά και τα μαθητικά.\nΜε το πέρας των σπουδών του Γυμνασίου όμως τον βρίσκουμε πια στην Αθήνα. Εκεί τη μέρα εργάζεται για να μπορέσει να επιβιώσει μα παράλληλα έχει ήδη αποφασίσει να ξεκινήσει μουσικές σπουδές. Μετά τον κάματο της δύσκολης μέρας αφιερώνεται στη μουσική για να μπορέσει αργότερα και μετά από βαθύ πνευματικό κόπο να αποκτήσει τα δικά του μουσικά φτερά και να γίνει ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικότητας…\nΓίνεται σπουδαστής στου Ελληνικού Ωδείου και ένας από τους γνωστούς και άξιους δασκάλους του θα είναι ο Αντίοχος Ευαγγελάτος.\nΦυσικά, τα επόμενα χρόνια επιχειρεί να γράψει μια σειρά από τραγούδια. Τα πρώτα από αυτά είχαν βέβαια έναν πειραματικό χαρακτήρα. Ωστόσο, πολλά από αυτά (που μάλιστα γράφτηκαν κατά την περίοδο που υπηρετούσε ως στρατιώτης, δηλαδή το 1970-72) δεν κυκλοφόρησαν ποτέ καθώς εκείνη την εποχή ήταν ακόμα στα πράγματα η δικτατορία των Συνταγματαρχών.\nΗ μεγάλη συνθετική άνοδος\nΣταδιακά, ωστόσο, αποφασίζει να κάνει την απόπειρα να δημιουργήσει μουσική. Και σε αυτή την απόφαση σημαντικό ρόλο έπαιξαν ο πιανίστας και ενορχηστρωτής Τάσος Καρακατσάνης, ο ερμηνευτής Γιώργος Ζωγράφος μα και ο.. μεγάλος Μάνος Χατζιδάκης που όπως φαίνεται τον ενθάρρυνε να βγει μπροστά…\nΤην περίοδο της Μεταπολίτευσης συνεχίζει τη μεγάλη του προσπάθεια να γράψει μια μουσική που θα είναι ολότελα προσωπική στο ύφος. Το 1975, ο Μάνος Κατράκης παρουσιάζει στο αθηναϊκό κοινό τον νέο συνθέτη στο θέατρο «Ακροπόλ» και έτσι πραγματοποιείται η πρώτη του συναυλία. Με ερμηνευτή τον Νίκο Ξυλούρη… – Μια πολύ καλή και ποιοτική πορεία έχει ήδη ξεκινήσει.\nΓρήγορα κυκλοφορεί και ο πρώτος του δίσκος σε ποίηση Σεφέρη. Ο δίσκος είχε το όνομα «Κύκλος Σεφέρη» και αποτελείτο από μια σειρά τραγουδιών που ερμήνευε και πάλι ο Ξυλούρης. Στην ουσία, με το δίσκο αυτό ξεδιπλωνόταν η νεανική ματιά του καλλιτέχνη για την εποχή.\nΤο 1978 μάλιστα κυκλοφορεί και δεύτερος δίσκος του συνθέτη αυτή τη φορά με τίτλο «Εικόνες» (με τραγούδια και κάποια ορχηστρικά κομμάτια) και σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου και Νίκου Γκάτσου. Γιατί όμως χρησιμοποιήθηκε το όνομα «εικόνες»; Μα επειδή επρόκειτο για εικόνες της Ελλάδας και για μια μουσική από την αρχή ως το τέλος με ελληνοκεντρική! και βέβαια δεν ήταν τυχαίο ότι προερχόταν από ένα ντοκιμαντέρ που θα πρόβαλλε τις ελληνικές ομορφιές στο εξωτερικό.\nΤο 1978 μάλιστα γράφει και το «Κονσέρτο για Σαντούρι και Ορχήστρα» το οποίο παρουσίασε στο Λυκαβηττό με σολίστ τον Αριστείδη Μόσχο.\nΤα χρόνια αυτά πια ο συνθέτης ήταν σε συνεχή ανοδική πορεία αλλά πολύ σημαντικό ρόλο στην σταδιακή καθιέρωσή του στα μουσικά πράγματα της Ελλάδας έπαιξαν και οι τρεις συναυλίες που έγιναν τον Αύγουστο του 1978 στο Θέατρο του Λυκαβηττού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.\nΤο 1979 όμως θα είναι μια πολύ σημαντική χρονιά και για τη σταδιοδρομία του δημιουργού αλλά και για την ελληνική μουσική. Τη χρονιά εκείνη κυκλοφορεί ο τρίτος του δίσκος ο οποίος έκανε καταπληκτική εντύπωση και τα τραγούδια του παίζονται ως σήμερα και μάλλον θα παραμείνουν διαχρονικά και αναλλοίωτα μέσα στον ελληνικό μουσικό χρόνο…\nΗ μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη\nΕπρόκειτο για τα θρυλικά και μελωδικότατα Γράμματα στο Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά. Μα ο ταλαντούχος και ιδιαίτερος συνθέτης δεν επαναπαύεται στην ξαφνική του δόξα. Και γι’ αυτό κυκλοφορεί το 1980 δύο ακόμα πολύ σημαντικούς δίσκους: «Τα λαϊκά προάστια» και τα «Τα λαϊκά μου». Οι δουλειές μάλιστα αυτές είναι πολύ επιτυχημένες αλλά όχι και οι τελευταίες του Ηλ. Ανδριόπουλου.\nΤο 1982 βγαίνει ο δίσκος «Περιπλάνηση» και το 1984 το υπέροχο ελληνικό έργο «Προσανατολισμοί» που βασιζόταν πάνω σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και προέρχεται από την ομότιτλη ποιητική συλλογή του νομπελίστα ποιητή. Μετά μάλιστα από αυτή τη μεγάλη επιτυχία, το 1985 κάνει ακόμα έναν δίσκο, τις «Ξένες Πόρτες» του οποίου τους στίχους των περισσότερων τραγουδιών υπογράφει ο Μάνος Ελευθερίου. Το 1989 δημιουργεί το έργο «Τα λόγια της Αγάπης», το 1992 το «Μουσικό τοπίο» και το 1997 τη «Λαική Ανθολογία».\nΣτην πορεία του όμως εξέδωσε και άλλους σημαντικούς δίσκους: Όπως τους «Αργονάυτες» το 1998, το έργο «Ωδαί» το 2003, «Μικρή Επίδαυρος» (ζωντανή ηχογράφηση), «Ο πρώτος Ύμνος», «Ο φιλόπατρις».\nΑλλά πέρα από αυτές τις χειροπιαστές δουλιές, ο Ανδριόπουλος έχει γράψει και ορισμένα έργα λόγιας μορφής τα οποία δεν ήταν εφικτό ως τώρα να εκδοθούν. Συγκεκριμένα, μιλάμε για τη Συμφωνιέτα «Αντάυγειες», τη «Μουσική για βιολοντσέλο και ορχήστρα», τη σονάτα «Ελληνικό Καλοκαίρι» και τα «Επιθαλάμια».\nΑκόμα, το 1988 ο μεγάλος κλασικός κιθαρίστας Γεράσιμος Μηλιαρέσης ερμήνευσε «15 τραγούδια του Ηλία Ανδριόπουλου» καταφέρνοντας να τα αναπλάσει με τη δεξιοτεχνία του.\n«Όπλο» του οι μεγάλες λαϊκές και λυρικές φωνές της χώρας\nΚαταπληκτικές βέβαια ήταν και οι συνεργασίες του με μεγάλους Έλληνες τραγουδιστές! Στον κατάλογο των συνεργασιών η Σωτηρία Μπέλλου, ο Νίκος Ξυλούρης, ο Μανώλης Μητσιάς, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Αντώνης Καλογιάννης, η Νένα Βενετσάνου, ο Νίκος Δημητράτος, η Μαρία Δημητριάδη μα και νεότεροι όπως η Ιωάννα Φόρτη και ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος…\nΑγαπημένος των ορχηστρών σε Ελλάδα και εξωτερικό\nΚαι βέβαια δεν είναι μόνο οι μεγάλοι ερμηνευτές που πλαισίωσαν το έργο του. Μεγάλες ορχήστρες του εξωτερικού και της χώρας μας παρουσίασαν κατά καιρούς το έργο του. Μεταξύ αυτών, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, η Ορχήστρα των Χρωμάτων, η Suisse Romande της Γενεύης, η English Players του Λονδίνου, η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ) κ.λπ.\nΟι μεγάλοι συναυλιακοί χώροι ανοιχτοί στην ολόφωτη μουσική του\nΌλες δε, αυτές οι εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν πάντοτε σε πολύ σημαντικούς καλλιτεχνικούς χώρους όπως η Alte Oper της Φραγκφούρτης, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το Queen Elizabeth Hall του Λονδίνου, η Αρχαία Ολυμπία, το αρχαίο Ωδείο της Πάτρας, το Victoria Hall της Γενεύης, το Berwaldhallen της Στοκχόλμης, το WDR της Κολωνίας, το Auditorium Sain Germain και το Casino de Paris στο Παρίσι, αλλά και η Βerwaldhallen στην Στοκχόλμη, ή η WDR στην Κολωνία, για να θυμηθούμε απλώς μερικούς από τους πολύ σημαντικούς συναυλιακούς χώρους.\nΑκόμα, ο Ηλ. Ανδριόπουλος υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ (1994-1997), Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας (1997-1999) και πρόεδρος της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών 2010-2013).\nΟ συγγραφέας Ανδριόπουλος\nΌμως, έχει εκδόσει και δύο βιβλία. Το πρώτο το 1997 από τις εκδόσεις «Κέδρος» με τον τίτλο «Αφήγηση των ήχων» και το οποίο περιέχει 50 επιφυλλίδες που δημοσίευσε ο συνθέτης στα «Νέα» από το 1989 έως το 1997.\nΚαι το δεύτερο εκδόθηκε πρόσφατα με τον τίτλο «Αντι-ηχήσεις» (εκδ. Μαΐστρος) και περιλαμβάνει δέκα δοκίμια με θέματα σχετικά με την τέχνη, τον πολιτισμό και τις συνθήκες που επηρεάζουν την πνευματική δημιουργία στον τόπο μας. Συνοδεύεται μάλιστα από ένα CD με δυο οργανικές συνθέσεις του και δύο ανέκδοτα τραγούδια με τη Σωτηρία Μπέλλου.\nΤέλος, έχει δώσει διαλέξεις στα Αγγλικά Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και East Anglia (Νόριτς).\nΗ Δισκογραφία του Ηλία Ανδριόπουλου:\n«Κύκλος Σεφέρη» 1976\n«Κοντσέρτο για σαντούρι και ορχήστρα» 1978\n«Παναθηναϊκός-Συναυλία 1η» 1979\n«Γράμματα στον Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά» 1979\n«Λαϊκά Προάστια» 1980\n«Τα Λαϊκά μου» 1980\n«Ξένες Πόρτες» 1985\n«Τα τελευταία σήματα» 1986\n«Ο Γεράσιμος Μηλιαρέσης παίζει Ηλία Ανδριόπουλο» 1988\n«Τα λόγια της αγάπης» 1989\n«Μουσικό Τοπίο» 1992\n«Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη σε έργα Ηλία Ανδριόπουλου» 1996\n«Ωδαί + Μουσική για σαντούρι» 2007\nΜια ματιά στην ουσία της σκέψης και της δημιουργικότητας του Συνθέτη\nΟ Ηλία ο Ανδριόπουλος ήταν ακριβώς η περίπτωση του παιδιού που πριν καταφέρει να δημιουργήσει, έζησε στο πλαίσιο πάρα πολύ δύσκολων συνθηκών που υπήρχαν τη δεκαετία του 50’ και του 60’ στη χώρα.\nΑπό τη μία πλευρά, η δικτατορία δεν άφηνε περιθώρια ελευθερίας στους νέους της εποχής. Από την άλλη, οι κοινωνικές συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες για το μεγαλύτερο κομμάτι της τότε ελληνικής νεολαίας και η ίδια η εποχή δεν πρόσεφερε παρά μικρές δυνατότητες σε έναν νέο που ήθελε να μορφωθεί και να δημιουργήσει.\nΠαρά ταύτα, ο Ανδριόπουλος ξεκίνησε από την επαρχία για να έρθει στην Αθήνα με μεγάλα όνειρα, με μεγάλη όρεξη και διάθεση.\nΌμως, αυτό που νιώθει ο Έλληνας ακροατής που γνωρίζει καλά αυτή την πατρίδα είναι πως στον Ηλία Ανδριόπουλο έχει επιδράσει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο το ελληνικό φως, τα ελληνικά μάρμαρα, η φύση, η θάλασσα, ο ήλιος, τα τοπία, η ιστορία και τόσα άλλα όμορφα ελληνικά στοιχεία.\nΠεριπλέχθηκαν και συνήχησαν όλα αυτά μαζί και όταν ο Συνθέτης μελέτησε σε βάθος τον ελληνικό πολιτισμό, τότε προέκυψε μία εντελώς καινούρια και εκτυφλωτικά όμορφη δημιουργία!\nΜια δημιουργία για την οποία μίλησε ο Εθνικός μας Συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης και είπε: «Η Μουσική του Ηλία Ανδριόπουλου, αποκαλύπτει εικόνες, ελληνικές δηλαδή εικόνες»… κάτι που ο Ανδριόπουλος βέβαια θεώρησε εξαιρετικά τιμητικό.\nΕίχε όμως από πολύ νωρίς ξεκαθαρίσει κάτι πολύ σημαντικό! Θεωρούσε και θεωρεί ότι είναι εντελώς διαφορετική η Ελλάδα των καλλιτεχνών, των ποιητών, των μουσικών, των ζωγράφων, των συγγραφέων, από την Ελλάδα των οικονομολόγων, των οικονομολογούντων, των πολιτικών και των συστημικών δημοσιογράφων.\nΟ Ανδριόπουλος – όπως λέει – πάσχιζε και δημιουργούσε πάντα για την «Άλλη Ελλάδα», για την ιδεατή Ελλάδα και όχι για την τρέχουσα. – Άλλωστε, είναι αλήθεια ότι αν ο Έλληνας επιθυμεί να κοιτάξει βαθιά και να ανακαλύψει τον εαυτό του αλλά και τη χώρα στην οποία ζει, δεν έχει παρά να ανακαλύψει τα μεγάλα πνευματικά έργα, αυτά της παράδοσης μα και τα νεότερα που σαφέστατα δεν υπολείπονται σε αξία.\nΘεωρεί όμως ταυτόχρονα ο Συνθέτης ότι στην εποχή του δεν ήταν όλα αρνητικά! Και γι’ αυτό όταν μιλά για την τότε ελληνική κοινωνία, μιλά για μια πολύ πιο αθώα κοινωνία και για μια νεολαία που πραγματικά – σε ένα μεγάλο μέρος της – ήθελε να μεταμορφώσει τα πάντα και να οδηγήσει σε κάτι καινούριο. Σαν έφηβος έζησε την τυραννία της δικτατορίας και ένιωθε από τότε πόσο η ελληνική κοινωνία ήθελε να πετάξει από πάνω της αυτή την κατάσταση και να φέρει στην επιφάνεια ένα καθεστώς προοδευτικό και πραγματικά δημοκρατικό!\nΤην εποχή ακόμα της δικτατορίας, παράλληλα με τα ιστορικά και κοινωνικά αιτήματα, αναδεικνυόταν λίγο λίγο και το καλλιτεχνικό αίτημα. Άλλωστε, η σημαντική και φιλελεύθερη τέχνη ήταν απαγορευμένη!\nΟ Ηλίας Ανδριόπουλος μπόρεσε να βρει μια όμορφη θέση στα μουσικά πράγματα αφενός με πολύ μεγάλο κόπο, αφετέρου με ευτυχές δεδομένο ότι υπήρχε ακριβώς το καλλιτεχνικό αίτημα, μια μεγάλη τάση δηλαδή ενός ποιοτικού κοινού να σταθεί πιστό σε καλλιτέχνες που το τιμούσαν με την προσφορά των μεγάλων έργων τους.\nΜια παράλληλη όμως και μεγάλη αγωνία του ήταν και το πώς θα καταφέρει να ανακαλύψει την προσωπική του μουσική γλώσσα. Κάτι που για κάθε καλλιτέχνη αποτελεί το δυσκολότερο ζητούμενο.\nΤελικά, ο Ανδριόπουλος είναι εμφανές ότι εντός του έφερε μια μουσική που ήταν πολύ διαφορετική και που έβγαινε από μέσα του αβίαστα, σαν ένα όμορφο ποτάμι που τα νερά του δροσίζουν τη φύση και τους ανθρώπους της.\nΑυτά ήταν τα πρώτα στοιχεία που διαμόρφωσαν τον Ηλία Ανδριόπουλο! Μα η σκέψη του, η ελληνοκεντρική του διάθεση, η ομορφιά της μουσικής του γλώσσας είναι τέτοια.. που θα ολοκληρώσουμε τον αφιέρωμά μας σε αυτόν σε ένα δεύτερο μέρος ώστε να παρουσιάσουμε με πληρότητα – και με τη δική μας ματιά – την καλλιτεχνική προσφορά του στον τόπο και στις γενιές που θα κληρονομήσουν το έργο του.\nΟκτώβριος 11, 2017 Οκτώβριος 19, 2017 mkalafati8_20v3afluΗλίας Ανδριόπουλος,Προτεινόμενα Άρθρα\nΠροηγούμενο Προηγούμενο άρθρο: Peter J. Bowler – Iwan Rhys Morus: Η ιστορία της νεότερης επιστήμης\nΕπόμενο Επόμενο άρθρο: Μουσείο Παιχνιδιών από το Μουσείο Μπενάκη


425 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Dopamine Rose 7ml 425 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Dopamine Rose 7ml 425 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Dopamine Rose 7ml\nNeon ροζ απόχρωση με κόκκινους τόνους.\nΈνα μπουκέτο λουλούδια, προσφέρει χαμόγελα και ευτυχία. Όπως τα λουλούδια , έτσι και η απόχρωση Dopamine Rose Semilac θα κάνει την μέρα σας πιο ευχάριστη, γεμάτη ενέργεια και αυτοπεποίθηση! Θα ανθίσετε όπως ένα τριαντάφυλλο και θα γίνετε πυγή έμπνευσης για άλλες γυναίκες. Νιώστε την θετική του ενέργεια και ανακαλύψτε πόσο εύκολα μπορείτε να την μεταφέρετε και στους άλλους!\nYou're reviewing: 425 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Dopamine Rose 7ml


ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ\nΣειρά εκδηλώσεων για τα Χριστούγεννα προετοιμάζει ο Δήμος Πολυγύρου.\nΣτις 15 και 16 Δεκεμβρίου τα παιδικά χορευτικά τμήματα του Λαογραφικού Ομίλου Πολυγύρου θα παρουσιάσουν παραδοσιακούς χορούς στο Δημοτικό Θέατρο Πολυγύρου.\nΣτις 21 Δεκεμβρίου το πρόγραμμα περιλαμβάνει συναυλία – σύμπραξη χορωδιών (Μικτή Χορωδία Πολυγύρου, Παιδική Χορωδία Πολυγύρου και «Φυτώριο» της παιδικής χορωδίας Πολυγύρου) στο Δημοτικό Θέατρο.\nΤην επόμενη μέρα στον.... ίδιο χώρο θα παρουσιαστεί η κωμωδία «Η Γιαγιά» ενώ στις 23 και 24 Δεκεμβρίου το Τοπικό Συμβούλιο Πολυγύρου διοργανώνει εκδηλώσεις στην πρωτεύουσα του νομού (Προαύλιο Δημαρχείου και Έξι Βρύσες) με παράλληλο στόχο την τόνωση της τοπικής αγοράς. Ταυτόχρονα προχωρά στη συγκέντρωση τροφίμων για άπορες οικογένειες του Δήμου.\nΚατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων η Δημοτική Βιβλιοθήκη Πολυγύρου θα πραγματοποιήσει την πρώτη της εκδήλωση που απευθύνεται σε παιδιά με ανάγνωση παραμυθιών.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι από 21 Δεκεμβρίου έως 3 Ιανουαρίου τα παιδιά στη Γαλάτιστα, την Παλαιόχωρα και την Ορμύλια θα διασκεδάσουν με καρουζελ, που θα λειτουργούν τις απογευματινές ώρες. Την παραμονή των Χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς τα καρουζελ θα είναι ανοιχτά για τα παιδιά και δύο ώρες το πρωί.\nΑναρτήθηκε από ΦΡΑΓΜΑ στις 11/18/2012 12:43:00 π.μ.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ, ΝΑ ΔΕΙΤΕ, ΠΟΙΟΙ, ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΣΥΜΜΑΧΟΙ, ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ. ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΣΒΗΣΟΥΝ. ΗΡΘΑΝ ΛΟΙΠΟΝ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ, ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΟΥΝ, ΟΙ ΚΟΠΡΙΤΕΣ, ΟΙ ΠΙΣΩΓΛΕΝΤΗΔΕΣ, ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΣΑΞΟΝΕΣ, ΔΙΚΑΣΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ. ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΔΙΚΑΣΟΥΜΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΔΙΚΑΣΤΕΣ. ΟΧΙ ΔΙΟΤΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΔΙΚΑΣΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΔΙΟΤΙ ΔΙΚΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΑΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ ΤΗΣ ΕΒΡΑΙΟΜΟΓΓΟΛΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ, ΠΟΥ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΚΥΒΕΝΗΣΗ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΑΘΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ, ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ.\nEingestellt von andromedios um 4:58 μ.μ.\nΑναρτήθηκε από captainpontios στις 10:47 π.μ.\nBlogger 30 Σεπτεμβρίου 2017 - 11:43 π.μ.\nΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ ΧΑΟΣ" Θ...\nΕΔΩ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΧΟΛΙΑ. ...\nΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ ΧΑΟΣ" Η...\nΑΝΑΔΗΜΙΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ Χ...


Οι Σπιτικές Λιχουδιές στρώνουν το τραπέζι του Σαββατοκύριακου! - Limnos Report - Ενημερωτικό Ψυχαγωγικό website για την Λήμνο\nΑρχική ΛΗΜΝΟΣ Οι Σπιτικές Λιχουδιές στρώνουν το τραπέζι του Σαββατοκύριακου!\nΟι Σπιτικές Λιχουδιές στρώνουν το τραπέζι του Σαββατοκύριακου!\nΣάββατο, 14 Δεκεμβρίου, 2019 1:07 μμ\nΓιορτινό Σαββατοκύριακο στο νησί, ευκαιρία για μια βόλτα στην Νέα Κούταλη για ένα μεσημεριανό πλούσιο τραπέζι στο εστιατόριο «Σπιτικές Λιχουδιές» με υπέροχα εδέσματα.\nΗ διαρκής αναζήτηση του chef για κορυφαία ελληνική πρώτη ύλη αποφέρει καρπούς, έφτασε μέχρι την μακρινή Λίμνη Κερκίνη, όπου συνάντησε παραγωγό με βιολογικής εκτροφής βουβάλια και φέρνουν στις «Σπιτικές Λιχουδιές» την μοναδική burrata με γέμιση κρέμας γάλακτος και mozzarela απο 100% βουβαλίσιο γάλα.\nΠροϊόντα ευεργετικής σημασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, και σε όσους έχουν αλλεργικά προβλήματα!\nΔύο νέα πιάτα, σας περιμένουν να τα γευτείτε & να τα απολαύσετε!\nΤηλέφωνο: 2254 092500\nΔιεύθηνση: Λιμάνι Νέας Κούταλης, Λήμνος 81400


Καιρός σε Ungwan Alu ⛅ (Kebbi), νιγηρία - Πρόγνωση καιρού - el.ViewWeather.com\n12.28°N / 4.413°E ~246m asl 12:09\nΤελευταία ενημέρωση πρόγνωσης καιρού: Τρι, Ιούλ 14 06:38 GMT+1 (Africa/Lagos)\t 0.205s\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 32 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 23 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1011 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι πολύ υψηλή.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 33 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 22 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι ελαφριά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1009 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι υψηλή.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 28 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 24 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 4043 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι .\nγεωγραφικό πλάτος: 12.28905 και γεωγραφικό μήκος: 4.413900\nΤοπική ώρα (Africa/Lagos | GMT +1): 12:09\nΟ Ήλιος ανατέλλει: 06:25 - Ο Ήλιος δύει: 19:11\nΔιάγραμμα Ungwan Alu\nΚοντά Ungwan Alu\nΚαιρός σε Ungwan Swala - 1 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Yuttu - 1 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Danwarai - 2 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Kale - 3 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Aliero Hill - 4 km - λόφο\nΚαιρός σε Ungwan Sani - 4 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Yuttu Hill - 4 km - λόφο\nΚαιρός σε Gumbulu - 6 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Bami - 6 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Ungwan Danmemuna - 6 km - πυκνοκατοικημένη χώρα


Let It Be | Φτιάξε χούμους, εύκολο, πεντανόστιμο και υγιεινό\nΕίναι ένα από τα πιο γνωστά πιάτα της κουζίνας της Μέσης Ανατολής που εξαιτίας της απλότητας και της νοστιμιάς του τα τελευταία χρόνια έχει κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο.\nΠρόκειται για ένα από τα αγαπημένα μου εδέσματα. Αίσθηση βουτυράτη, ελαφρώς ξινή και όσο πρέπει πικάντικη, στην οποία το ταχίνι χαρίζει μια σουσαμένια υπόγευση. Απλώς το λατρεύω! Μου αρέσει σαν ντιπ μαζί με κρύα λαχανικά το καλοκαίρι (καρότα, πιπεριές, αγγούρι, τα αγαπημένα μου) και σε σάντουιτς το χειμώνα αντί για βούτυρο ή μαγιονέζα. Αν και σήμερα θεωρείται κατεξοχήν πιάτο του αραβικού κόσμου (χούμους άλλωστε σημαίνει ρεβύθι, στα αραβικά) εντούτοις από πολλούς θεωρείται ότι προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα και Αίγυπτο. Φυσικά κανέναν δεν απασχολεί η προέλευσή του όταν το απολαμβάνει σερβιρισμένο πάνω σε μικρά τριγωνάκια ζεστής φρυγανισμένης αραβικής πίτας.\nΕίναι πραγματικά πολύ εύκολο ντιπ. Το μόνο που χρειάζεται είναι να θυμηθώ να μουσκέψω από την προηγούμενη λίγα ρεβίθια.\n200 γρ ρεβίθια καλύτερα χωρίς φλοιό γιατί αλλιώς θα πρέπει να τον αφαιρέσω μόνη μου και ποιος θέλει να το κάνει αυτό;.\n1 σκελίδα σκόρδο (ή ανάλογα με τα γούστα σου)\nΜουσκεύω τα ρεβίθια από το προηγούμενο βράδυ και τα βράζω καλά, σχεδόν να λιώσουν. Τα σουρώνω και μετράω να πάρω 2 ποτήρια από τα βρασμένα ρεβίθια. Βάζω όλα τα υλικά σε ένα μπλεντεράκι (εκτός από το λεμόνι) και τα χτυπάω για 3-5 λεπτά περίπου ώστε να έχω ένα βελούδινο, λείο αποτέλεσμα. Δοκιμάζω και διορθώνω προσθέτοντας αλάτι, σκόρδο ή χυμό λεμόνι. Υπάρχουν πολλοί που δεν τους αρέσει το ελαφρώς ξινούτσικο του λεμονιού, εγώ πάντως το λατρεύω ιδίως σε συνδυασμό με το ταχίνι.\nΓιατί είναι υγιεινό\nΕφοδιάζει τον οργανισμό με τις απαραίτητες φυτικές ίνες, ωφέλιμα λιπαρά, βιταμίνες ιδίως Α, Ε και C, καθώς και με μαγνήσιο, σίδηρο, φολικό οξύ και κάλιο. Ειδικότερα:\nΤα ρεβίθια όπως και τα άλλα όσπρια βοηθούν στον έλεγχο της ινσουλίνης και αποτρέπουν τις απότομες αυξομειώσεις της γλυκόζης στο αίμα.\nΤο ταχίνι όπως και το σουσάμι από το οποίο προέρχεται έχει αντιοξειδωτικές, αντιγηραντικές και αντιυπερτασιακές ιδιότητες, βοηθά στην καταπολέμηση της χοληστερίνης και στην αντιμετώπιση του διαβήτη.\nΤο εξτρά παρθένο ελαιόλαδο είναι ένα από τα πιο υγιεινά λάδια και έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ η τακτική του κατανάλωση προάγει την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος.\nΤο σκόρδο σύμφωνα με πολλές έρευνες έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες. Είναι αντιφλεγμονώδες, αντιμικροβιακό, βοηθά στον έλεγχο του διαβήτη, στην ομαλή λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, δρα προστατευτικά ενάντια σε κάποιες μορφές καρκίνου.\nΤζένιφερ Λόπεζ: Δες την εμφάνισή της που διχάζει τους φαν της\nletitsia 7 Αυγούστου 2018


Το αν είσαι οπαδός της nutella, της merenda ή αναποφάσιστος δεν με αφορά. Νομίζω, όμως, ότι όλοι συμφωνούμε ότι είναι άκρως απολαυστικό να την τρως με το κουτάλι απευθείας από το βαζάκι. Την αγαπάμε από μικρά παιδιά και πάνω σε μια ταπεινή φέτα ψωμί (ή στην καλύτερη τσουρέκι!) γίνεται το αγαπημένο ...\nΕ Π Ε Σ Τ Ρ Ε Ψ Α ! Έλειψα καιρό αλλά τώρα γύρισα για να μείνω. Έκανα μια έκτακτη εμφάνιση κάπου στα μέσα Ιουλίου και μετά… δεν ντρέπομαι να το πω, τεμπέλιασα. Κάπου-κάπου το κάνω κι αυτό. Είχα ανάγκη να «αποτοξινωθώ» απ' όλα όσα κάνω τον υπόλοιπο χρόνο. ...\nΥπάρχουν αναρίθμητες συνταγές για cookies και πιστέψτε με, είμαι διατεθειμένη να δοκιμάσω όσες περισσότερες μπορώ. Γιατί να το κρύψω άλλωστε; Έχω μεγάλη αδυναμία σε cookies, μπισκότα, κουλουράκια κι όλα τα συναφή. Αν για κάποιο αδιανόητο λόγο ήμουν αναγκασμένη να μην τρώω τίποτα από τα παραπάνω, θα ...\n14 Σχόλια / Filed In: Cookies, Μπισκότα & Κουλουράκια, Με σοκολάτα\nTagged: Ελαιόλαδο, Σοκολάτα, Χωρίς βούτυρο\nΠρωινό ή επιδόρπιο; Δημητριακά, γιαούρτι, γάλα, μέλι, σοκολάτα… Τα υλικά σε παραπέμπουν, χωρίς δεύτερη σκέψη, στο πρώτο. Ο τίτλος και οι φωτογραφίες μαρτυρούν πως πρόκειται, χωρίς αμφιβολία, για το δεύτερο. Μια άκρως σοκολατένια τούρτα ...


Σήμερα γιορτάζει ο Παναθηναϊκός! - Leoforos.gr\nΣήμερα γιορτάζει ο Παναθηναϊκός!\nΟ Νίκος Συρίγος γράφει για το ημερολόγιο που δείχνει Πέτρου και Παύλου, ενώ θα έπρεπε να δείχνει Πέτρου και Παύλου… Παναθηναϊκού!\nΣήμερα είναι μεγάλη μέρα για την Ορθοδοξία. Γιορτάζουν οι Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος. Θαρρώ όμως πως είναι μεγάλη μέρα και για τον Παναθηναϊκό. Λόγω Παύλου. Παύλου Γιαννακόπουλου. Του ανθρώπου που οραματίστηκε και δημιούργησε την καλύτερη ομάδα που έχει γνωρίσει ποτέ τούτος εδώ ο τόπος, την πιο επιτυχημένη στην Ιστορία του ελληνικού αθλητισμού: Τον μπασκετικό Παναθηναϊκό.\nΤο μεγαλύτερο ωστόσο παράσημο του Παύλου Γιαννακόπουλου δεν είναι αυτό. Παρά το γεγονός ότι-στην Ελλάδα της αμφισβήτησης- ακόμη κι αν δεν είσαι Παναθηναϊκός δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς του λόγου το αληθές, ο άνθρωπος που γιορτάζει σήμερα έχει πετύχει κάτι πολύ μεγαλύτερο από τους τίτλους που κατέκτησε με το τριφύλλι: Έχει το σεβασμό όλων. Έναν σεβασμό που δεν του χαρίστηκε αλλά τον κατέκτησε με το σπαθί του. Και τον κατέκτησε στηριζόμενος στις παλιές, ξεκάθαρες αντρικές αξίες: Την μπέσα και την ειλικρίνεια. Το καθαρό βλέμμα. Απέναντι και στους φίλους και στους αντιπάλους. Τόσο απλά.


963XL Black HP μελάνι συμβατό OLD CHIP , 2000 σελίδες- Papilio.gr\n963XL Black HP μελάνι συμβατό OLD CHIP\nΚωδικός OEM μελανιού: 3JA30AE, HP 963XL BLACK\n3JA30AE, HP 963XL BLACK\nΠΡΟΪΟΝ ΜΕ ΠΑΛΙΑ ΈΚΔΟΣΗ CHIP. ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕ ΔΟΥΛΕΨΕΙ.\n963XL Black HP μελάνι συμβατό OLD CHIP ποσότητα\nΠαρήγγειλε το στις επόμενες 21 Ω 55 λ 31 δ και θα το έχεις στις 30 Ιουνίου (εξαιρούνται Ανατολική Αττική, Ασπρόπυργος, Ελευσίνα)\nΚωδικός προϊόντος: 3JA30AE-OLD Κατηγορίες: HP Συμβατά μελάνια, Συμβατά Μελάνια\nΚωδικός OEM μελανιού: 3JA30AE, HP 963XL\nΗ συμβατή κασέτα μελάνης HP 963XL υψηλής χωρητικότητας είναι μια γρήγορη, αποτελεσματική και έξυπνη κασέτα μελανιού που εξασφαλίζει ότι όλες οι απαιτήσεις εκτύπωσης της επιχείρησης σας ή του γραφείου σας. Μπορείτε να εκτυπώσετε εύκολα έγγραφα κειμένου σε μεγάλους όγκους, ειδικά εάν εργάζεστε από ένα γραφείο στο σπίτι ή χρειάζεστε εκτυπώσεις για τα σχολικά, κολέγια ή πανεπιστημιακά σας έργα.\nΑυτό συμβαίνει επειδή το μελάνι 3JA30AE σας προσφέρει μια καλή απόδοση περίπου 2.000 σελίδων. Κάθε εκτύπωση είναι ζωντανή και καθαρή, με έντονο μαύρο κείμενο που αντέχει στη σημείωση με highlighter και άλλους εξωτερικούς παράγόντες. Αυτό το προϊόν επίσης δε ξεθωριάζει. Η συμβατή κασέτα μελανιού υψηλής χωρητικότητας HP 963XL BLACK είναι ένα αξιόπιστο προϊόν που προσφέρει υψηλής ποιότητας και ανθεκτικές εκτυπώσεις που αντέχουν τη δοκιμασία του χρόνου.\nΤο μελάνι 963XL black μελάνι είναι συμβατό με\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “963XL Black HP μελάνι συμβατό OLD CHIP” Ακύρωση απάντησης


Η Αλήθεια του Χριστού κι ο δικός μας Φαρισαϊσμός – Ιερά Μητρόπολις Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος\nσχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 4 Δεκεμβρίου 2016\n(θεραπεία Συγκύπτουσας γυναίκας, Λουκ. ιγ’, 10-17)\nΣήμερα θεράπευσε ο Ιησούς τη Συγκύπτουσα γυναίκα. Τηνε θεράπευσε αν και ήταν Σάββατο, μέρα ανάπαυσης κατοχυρωμένη απ’ το Νόμο. Δέχτηκε τη κριτική του Αρχισυνάγωγου για τη παραβίαση αυτή του θρησκευτικού νόμου. Ο Ιησούς του απάντησε.\nΜε τι δυναμικότητα καλεί ο Χριστός στη μίμηση της φιλανθρωπίας Του! Δεν καταπατά το Νόμο, αλλά να τον υπερβαίνει. Είχε πει άλλωστε ότι δεν ήρθε για να καταλύσει το Νόμο και τους Προφήτες αλλά να τους ολοκληρώσει. Ο Κύριος τίποτε δεν κατέλυσε. Μόνο τον θάνατο… κι όταν καταλύεται ο θάνατος, τα πάντα μεταμορφώνονται. Ο Χριστός μπορεί να θαυματουργεί το Σάββατο γιατί είναι ο ίδιος ο δημιουργός του Σαββάτου. Το Σάββατο επίσης απαγορεύεται να ταΐσει κανείς ακόμα και τα ζωντανά του, πράγμα που καταπατά το Νόμο (να, τι πράγματα καταπατούν το νόμο…) ενώ για να το αναφέρει ο Ιησούς ως παράδειγμα στην απάντησή του, υπάρχει σίγουρα κάποιο προηγούμενο: για να το απαγορεύει ο Νόμος, σίγουρα θα συνέβαινε. Η υποκρισία των Ιουδαίων είχε φτάσει σε υπέρτατο βαθμό! Πιστοί στο Νόμο δεν τάιζαν οι ίδοι τα ζωντανά τους, πλήρωναν αλλόθρησκους για να το πράξουν..\nΟ Χριστός θεραπεύει τη γυναίκα παρ’ ότι ήταν Σάββατο, ο αρχισυνάγωγος όμως, όπως κάθε “καλός” υποκριτής, δεν τα βάζει με τον ίδιο τον Ιησού. Πράττει όπως οι περισσότεροι από εμάς: πισώπλατα. Ο δάσκαλος του Νόμου των Εβραίων διαμαρτύρεται για την καταπάτηση του Σαββάτου από τον Ιησού, όχι πρόσωπο με πρόσωπο, πράγμα που θα έκανε ένας άνθρωπος ο οποίος είναι σίγουρος για τον εαυτό του, αλλά διαμαρτύρεται στο λαό κατά του Ιησού. Ο Χριστός όμως δείχνει σ’ εμένα κι εσένα, τι πρέπει να κάνουμε όταν είμαστε σίγουροι γι’ αυτά που πιστεύουμε: ακούει την διαμαρτυρία του επικριτή του και απαντά στον ίδιο, χωρίς να τον κρίνει, όπως ο έπραξε ο υποκριτής. Ο Ιησούς ποτέ δεν έκρινε πρόσωπα αλλά την κακή συνήθεια και την εμμονική κατάσταση που χτίζει της υποκρισίας την μάσκα. Ο Χριστός δεν θα στηλίτευε ποτέ κανένα πρόσωπο, αφού κάθε ένας πλάστηκε από τον ίδιο, άρα είναι παιδί Του, η θέση του είναι στην αγκαλιά του Πατέρα κι όχι μακριά απ’ Αυτόν.\nΌταν απευθύνεται στους Φαρισαίους, τους αποκαλεί υποκριτές μα δεν ονομάζει κατ᾽ όνομα κανέναν. Εμείς μοιάζουμε ωστόσο πλιότερο στους Φαρισαίους παρά στον Ιησού. Έχουμε μια νοητή “ντουντούκα” στο χέρι κι ό, τι δεν μας μοιάζει, θέλουμε να το πετάξουμε στη φωτιά και να καεί, ξεχνώντας ότι η κλίση μας είναι ταξιδέψουμε τον Χριστό στον κόσμο και να γίνουμε ευαγγέλια ζωντανά, ώστε η ζωή μας να είναι τέτοια που να διδάσκει Χριστό κι όχι φαρισαϊσμό. Μας κάλεσεν ο Χριστός και μας έκανε Χριστιανούς ώστε στις πληγές των άλλων να ρίχνουμε βάλσαμο κι όχι αλάτι. Το αλάτι είναι που κάνει τις πληγές να πονούν κι όταν κανείς πονάει, κοιτά τον πόνο του και τίποτε άλλο. Αν θέλουμε να μοιράζουμε πόνο γιατί έτσι αισθανόμαστε απ’ τους άλλους ανώτεροι, σαν τους Φαρισαίους, τότε δεν πρεσβεύουμε Χριστό αλλά τον εαυτό μας.\nΜήνυμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Γαβριήλ... Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: μια ζωή...


Καταδικάζουν την επίθεση στα γραφεία του Εθνικού Γ.Μώραλης, Ν. Βλαχάκος, Ν. Μπελαβίλας | Εφημερίδα Κοινωνική | Νέα Πειραιάς\nΚαταδικάζουν την επίθεση στα γραφεία του Εθνικού Γ.Μώραλης, Ν. Βλαχάκος, Ν. Μπελαβίλας\nΧθες βράδυ υπήρξε οργανωμένη μαζική δολοφονική επίθεση προς ένα ιστορικό σωματείο της πόλης. Ο Σύνδεσμος Φιλάθλων του Εθνικού καταγγέλλει ότι μια ομάδα όχι 2-3 άτομα αλλά μία εκατοντάδα επιτέθηκαν, μαχαίρωσαν, έσπασαν γραφεία και αυτοκίνητα στην Καστέλα, αφήνοντας ευτυχώς μόνο τραυματίες!\nΠοιοι είναι αυτοί οι οποίοι κυκλοφορούσαν χθες βράδυ στον Πειραιά με καπνογόνα, φωτοβολίδες, μαχαίρια και λοστούς; Από που ξεκίνησαν και πως περιφέρονταν ανενόχλητοι στην πόλη; Ποιοι άνδρες της ΕΛΑΣ τους παρακολουθούσαν γιατί δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι μία πομπή 100 ατόμων περιφερόταν και η αστυνομία δεν είχε καταλάβει τίποτα; Ποιοι ήσαν τελικά αυτοί οι οποίοι πραγματοποίησαν τη δολοφονική επίθεση στη γιορτή πίτας και στα γραφεία του Εθνικού; Απαιτούμε να υπάρξει άμεση ανακοίνωση της ΕΛΑΣ, να διαλευκανθεί αμέσως ποιοι την οργάνωσαν και την πραγματοποίησαν, να υπάρξει άμεση σύλληψη και τιμωρία των δραστών.


Μάχη κατά του ρατσισμού στην Αγγλία | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροΕυρώπηΑγγλίαΜάχη κατά του ρατσισμού στην Αγγλία Κοινοποιήστε\nΜάχη κατά του ρατσισμού στην Αγγλία\tΣυντάκτης: Onsports team\nΤα πολύ συχνά πλέον φαινόμενα ρατσιστικών επιθέσεων στην Αγγλία, οδήγησαν την Ενωση των Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών στην απόφαση να πάρει έξτρα μέτρα για να καταπολεμήσει αυτό το φαινόμενο.\tΗ φετινή σεζόν είναι από τις χειρότερες των τελευταίων ετών στο Νησί σε ό,τι αφορά τις ρατσιστικές επιθέσεις, είτε από ποδοσφαιριστές σε συναδέλφους τους, είτε από οπαδούς σε παίκτες μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η Ενωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών εξέφρασε αρχικά την ανησυχία της γι αυτή την έξαρση και αποφάσισε τελικά να πάρει μέτρα καταρτίζοντας νέα στρατηγική για την καταπολέμηση του φαινομένου. Αυτό τουλάχιστον υποστήριξε ο υπεύθυνος της Ενωσης, Γκόρντον Τέιλορ. «Δεν έχουμε επιστρέψει στις παλιές, κακές μέρες, αλλά το τελευταίο διάστημα έχουν συμβεί διάφορα δυσάρεστα περιστατικά που κάνουν κακό στο ποδόσφαιρο. Εχουν αυξηθεί για παράδειγμα οι επιθέσεις μέσω Twitter στους μαύρους ποδοσφαιριστές. Καμία άλλη χώρα δεν φιλοξενεί ποδοσφαιριστές από τόσα διαφορετικά μέρη της γης όσο η Αγγλία. Και δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι εμείς ήμασταν ανέκαθεν πρωτοπόροι στην καταπολέμηση του ρατσισμού. Το ποδόσφαιρο έχει κάνει πολλά βήματα μπροστά τα τελευταία χρόνια σε ό,τι αφορά την μάχη κατά του ρατσισμού και πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας προς αυτή την κατεύθυνση. Δουλεύουμε αυτές τις μέρες για να ολοκληρώσουμε το πλάνο με τη στρατηγική που θα εφαρμόσουμε και σύντομα θα γνωστοποιήσουμε τις κινήσεις»\tΚατηγορία: Αγγλία


Οι σέξι μεταμορφώσεις της Νατάσας Καλογρίδη! Έγινε μελαχρινή; - Tlife.gr\n02.02.2013 | 14:09\nΟι σέξι μεταμορφώσεις της Νατάσας Καλογρίδη! Έγινε μελαχρινή;\nΠρεμιέρα στο Fix είχαν χθες το βράδυ οι πρωταγωνιστές της “Οντισιόν” του Αλέξανδρου Ρήγα μαζί με τον Νίκο Μακρόπουλο και η Νατάσα Καλογρίδη κατάφερε για μια ακόμη φορά να ξεχωρίσει με το ιδιαίτερο λουκ της.\nΗ γνωστή ηθοποιός που φημίζεται για τις σέξυ και ανατρεπτικές εμφανίσεις της βρέθηκε on stage με τέσσερα διαφορετικά outfits και μαύρα μαλλιά. Αξίζει να αναφέρουμε πως σε όλα της τα σκετς, η Νατάσα ήταν σέξυ και αποκαλυπτική.\nΛευκές και μαύρες διαφάνειες, καυτά σορτσάκια και εντυπωσιακά κορμάκια ήταν μερικά από τα ρούχα που επέλεξε και έφεραν την υπογραφή των Celebrity Skin, ενώ για μια ακόμη φορά μας ξάφνιασε με την αλλαγή στα μαλλιά.\nΗ Νατάσα εμφανίστηκε με μαύρο μακρύ καρέ και έκανε τον κόσμο να απορήσει με την ξαφνική αλλαγή στο λουκ της. Βέβαια, αυτό έγινε μόνο για τις ανάγκες του έργο και με τη χρήση ειδικής περούκας, αφού αργότερα την είδαμε στη σκηνή με το κανονικό μακρύ ξανθό μαλλί της.


Μπακογιάννης: Η Αθήνα αποκτά νέα κουλτούρα για να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις του 21ου αιώνα | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr\nO Κώστας Μπακογιάννης / Φωτογραφία: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ-EUROKINISSI\nΣε πάνελ του Forum CEO Initiative 2021, που για τρίτη χρονιά φέτος διοργανώνεται από το Fortune Greece, μίλησε σήμερα (23/11) ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης.\n«Για πολλά χρόνια ήμασταν όμηροι ταμπού και ιδεοληψιών. Λέγαμε το "καλό δημόσιο", ο "κακός ιδιωτικός τομέας" ή το αντίστροφο. Εγώ λέω ότι "δεν έχει σημασία τι χρώμα έχει η γάτα, αρκεί να πιάνει τα ποντίκια"», τόνισε ο κ. Μπακογιάννης.\nΑκόμη, υπογράμμισε ότι η κουλτούρα τής συνεργασίας είναι το μέλλον και αυτό το μέλλον είναι ήδη εδώ. «Μέσω του προγράμματος "Υιοθέτησε την Πόλη σου", έχουμε συνεργαστεί με περισσότερες από 130 εταιρείες, ιδρύματα φορείς και έχουμε πετύχει από ένα Pocket Park μέχρι την πλατεία Ομονοίας. Αυτή η νέα κουλτούρα, η νέα νοοτροπία, είναι το μέλλον», είπε.\nΣύμφωνα με τον δήμαρχο Αθηναίων, η πόλη θα μπορέσει επιτέλους να μπει στον 21ο αιώνα με τη συνεργασία όλων: πολιτών, φορέων, επιχειρήσεων. «Η σκληρή αλήθεια είναι ότι προερχόμαστε από μια δεκαετία κρίσης και ατολμίας και τώρα θα πρέπει να τρέξουμε, ώστε να μπορέσουμε να αναπληρώσουμε τον χαμένο χρόνο», υπογράμμισε.\nΣτη συνέχεια αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες δράσεις και έργα του δήμου προς αυτή την κατεύθυνση, οι οποίες είναι: «Μέσω της νέας μας ψηφιακής πλατφόρμας https://eservices.cityofathens.gr/, είπε, σήμερα διαθέτουμε περίπου 120 νέες ψηφιακές υπηρεσίες. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε αλλάξει πλήρως τη σχέση ανάμεσα στον δημότη και τον δήμο.\nΕνα δεύτερο παράδειγμα, είναι οι αισθητήρες στις ράμπες. Οσοι κινούμαστε στην Αθήνα, γνωρίζουμε πολύ καλά το πρόβλημα. Δεν μπορούμε, όμως, να έχουμε σε κάθε γωνία ένα δημοτικό αστυνομικό. Αλλά, μπορούμε -και αυτό σας το υπόσχομαι σήμερα- να έχουμε, από τις αρχές Δεκεμβρίου, 1.000 αισθητήρες σε 1.000 ράμπες, ώστε να μπορεί άμεσα να ενημερώνεται η Δημοτική Αστυνομία.\nΤο τρίτο παράδειγμα έχει να κάνει με τον ηλεκτροφωτισμό. Η πόλη μας, δυστυχώς, έχει κενά. Εμείς έχουμε ήδη προχωρήσει και θα συμβασιοποιήσουμε το έργο τον ερχόμενο Φεβρουάριο ή Μάρτιο. Είναι ένα πολύ μεγάλο έργο ύψους 53,6 εκατ. ευρώ: 43.000 φωτιστικά στην πόλη αλλάζουν και γίνονται led, επομένως θα έχουμε σημαντική ενεργειακή αναβάθμιση.\nΤαυτόχρονα, θα έχουμε "έξυπνο" φωτισμό, δηλαδή, δεν θα περιμένουμε πλέον να δηλωθεί μια βλάβη, θα την εντοπίζουμε αυτόματα και τέλος, θα έχουμε τεράστια εξοικονόμηση πόρων μέσα στην επόμενη δεκαετία».\nΜπακογιάννης: Ραντεβού τα Χριστούγεννα του 2022 για τον Μεγάλο Περίπατο\nΑπαντώντας σε ερώτηση για το project του Μεγάλου Περιπάτου, ο κ. Μπακογιάννης έδωσε «ραντεβού τα Χριστούγεννα. Οχι αυτά τα Χριστούγεννα, αλλά τα επόμενα, όταν θα έχουν ολοκληρωθεί τα έργα μας γιατί προχωράμε με τον σχεδιασμό μας, βήμα προς βήμα. Πρώτο βήμα ήταν η πλατεία Ομονοίας, που είναι μία νέα πλατεία. Εχει αλλάξει εντελώς η φύση της δεύτερης μεγάλης πλατείας της πόλης. Δεύτερο βήμα, είναι η πλατεία Συντάγματος. Μιλάμε για τον πράσινο, βιώσιμο επανασχεδιασμό τής κάτω πλευράς τής πλατείας. Σε 2-3 μήνες το αργότερο θα έχει ολοκληρωθεί\nΤρίτο βήμα, είναι η νέα Πανεπιστημίου, η οποία θα ξεκινήσει το Σαββατοκύριακο και θα έχει ολοκληρωθεί τους επόμενους 14 μήνες. Συνολικά ο στόχος μας, που δεν είναι μόνο δικός μας, είναι ένα όραμα πολεοδόμων και χωροτακτών από τη δεκαετία του '80, όταν πρώτη φορά τέθηκε από τον Αντώνη Τρίτση, συνοψίζεται ως εξής: Η επανένωση της πλατείας Συντάγματος με την πλατεία Ομονοίας, ώστε να μπορέσει να χτυπήσει ξανά η καρδιά του εμπορικού κέντρου, να μπορέσει να χτυπήσει ξανά η καρδιά της Αθήνας».\nΤέλος, ο δήμαρχος Αθηναίων σε ερώτηση για την πρωτοβουλία του δήμου Αθηναίων να ορίσει Chief Heat Officer, στα πρότυπα του Μαϊάμι των ΗΠΑ, ανέφερε: «Για εμάς, η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης είναι στην "καρδιά" κάθε απόφασης. Εχει να κάνει με το πλακάκι στο πεζοδρόμιο, με τα pocket parks που δεν αλλάζουν μία πόλη, αλλά αλλάζουν μία γειτονιά. Έχει να κάνει με τα νέα δέντρα που φυτεύουμε, -για παράδειγμα, θα φυτέψουμε περισσότερα από 80 νέα μεγάλα δέντρα στην Πανεπιστημίου και περίπου 30 στο Σύνταγμα. Εχει, επίσης, να κάνει με τον τρόπο που λειτουργούμε και υλοποιούμε έργα στον Λόφο του Λυκαβηττού, στον Εθνικό Κήπο, ή αυτά που αναμένονται στον Λόφο Στρέφη και στην Ακαδημία Πλάτωνος. Για εμάς αυτή είναι μία νέα φιλοσοφία, μία νέα προσέγγιση».\nΣτο πάνελ συμμετείχαν επίσης ο Βασίλης Σταύρου, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΑΒ Βασιλόπουλος, η Μαρία Αναργύρου Νίκολιτς, γενική διευθύντρια της Coca Cola Τρία Εψιλον Ελλάδας και Κύπρου και η Μαίρη Βαλσαμά, γενική διευθύντρια Laundry & Home Care της Henkel Ελλάδας και Κύπρου, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένες πρακτικές που ακολουθούν σήμερα οι εταιρείες τους γύρω από την κυκλική οικονομία.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Κώστας Μπακογιάννης Δήμος Αθηναίων Αθήνα προκλήσεις έργα Μεγάλος Περίπατος


Via De Amicis 3, Cervia, Ιταλία\nΤο Hotel Palladio βρίσκεται κοντά σε αμμώδη παραλία.\nΤο Hotel Palladio βρίσκεται 20 λεπτά με τα πόδια από το κέντρο της πόλης Cervia. Στην περιοχή του ξενοδοχείο θα βρείτε εστιατόρια και θεματικό πάρκο.\nMirabilandia βρίσκεται 14 χλμ από το ξενοδοχείο και Μουσείο Φρεντερίκο Φελίνι είναι περίπου 27 χλμ μακριά.\nΤο Hotel Palladio προσφέρει 27 δωμάτια εξοπλισμένα με μίνι μπαρ, μπαλκόνι, ντουλάπα, πρέσα παντελονιών και DVD player μαζί με όλα τα αξιοθέατα της πόλης Cervia σε εύκολη πρόσβαση. Στα μπάνια διατίθενται ντους, σεσουάρ και μπιντέ.\nΟ σταθμός του τρένου Cervia είναι 15 λεπτά με τα πόδια μακριά από το ξενοδοχείο. Το αεροδρόμιο La Spreta απέχει 25 λεπτά οδικώς.\nHotel Palladio, Ιταλία\nHotel La Plage Κατόλικα\nHotel Villa Enea Κατόλικα\nAgriturismo Perugini Τσεζένα\nDomus San Martino Πιατσέντζα\nPorto Platanias Village 4 αστέρων Θέρετρο\nWall Art 4 αστέρων Ξενοδοχείο\nμανώλης 3 αστέρων Ξενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nBay 4 αστέρων Ξενοδοχείο\nHostel24 Bed&breakfast 2 αστέρων Hostel\nEspadon 3 αστέρων Ξενοδοχείο\nNarore Bed and Breakfast\nStefanos Place 3 αστέρων Ξενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nCima D'oro 2 αστέρων Ξενοδοχείο\nGemini 3 αστέρων Ξενοδοχείο\nMajestic Spa 4 αστέρων Ξενοδοχείο


Θεωρείται ότι ξέρετε απλά Μαθηματικά; Δοκιμάστε αυτό το τεστ αν τολμάτε! ~ ΒΙΟΛΟΓΙΑonline.gr\nΘεωρείται ότι ξέρετε απλά Μαθηματικά; Δοκιμάστε αυτό το τεστ αν τολμάτε!\nΓια εσάς που έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που τελειώσατε το σχολείο, αλλά και για εσάς που ήδη πάτε ή τελειώσατε πρόσφατα, παρουσιάζουμε ένα τεστ μαθηματικών με πολύ βασικές εξισώσεις.\nΘα σας θυμίσει σίγουρα το σχολείο. Πιστεύετε ότι ξέρετε μαθηματικά; Μπορείτε να περάσετε την "βάση";\nΠατήστε την μπλε μπάρα “Let's Play” και ξεκινήστε...


Ο Κώστας Φλωκατούλας αποκαλύπτει πρώτη φορά για το "Καφέ της Χαράς"!\nΗΟΜΕ News Ο Κωστας Φλωκατουλας αποκαλυπτει πρωτη φορα για το “Καφε της Χαρας”!\nΟ Κώστας Φλωκατούλας αποκαλύπτει πρώτη φορά για το “Καφέ της Χαράς”!\nΤο μπακάλικο στο “Καφέ της Χαράς” ήταν πραγματικό μπακάλικο. Όταν κάναμε τα γυρίσματα, σε κάθε “στοπ” έμπαινε μέσα κάποιος για να ψωνίσει. Εμείς περιμέναμε, αγόραζε, έφευγε και συνεχίζαμε το γύρισμα. Ήταν καταπληκτικό αυτό. Όχι απλώς δεν μας ενοχλούσε, αλλά ήταν πάρα πολύ ωραίο. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ που σταματάγαμε για να ψωνίσει ο άλλος. Ήταν πάρα πολύ ωραίο”.\nΕτικέτες ΚΩΣΤΑΣ ΦΛΟΚΑΤΟΥΛΑΣ,ΤΟ ΚΑΦΕ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ


Σήμερα έχασα το κινητό μου και για 1 ώρα ήμουν χωρίς κινητό. Το βρήκανε όμως και μου το έδωσαν. Είχα φτάσει στην στάση του τραμ και περίμενα όταν μου το έδωσαν. Ευτυχώς που είχα χάσει το προηγούμενο τραμ αλλιώς δεν θα είχα το κινητό μου τώρα αλλά θα το έπαιρνα το μεσημέρι και θα ήμουν όλο το πρωί χωρίς το κινητό μου. Η ζωή, έστω και για 1 ώρα μόνο, χωρίς το κινητό είναι παράξενη. Ένιωθα ότι κάτι έλειπε, σαν να μην είχα φορέσει παλτό μια κρύα μέρα. Για εμένα που δεν ακούω το κινητό είναι κάτι παραπάνω από ένα τηλέφωνο. Είναι ένας σύνδεσμος με τον κόσμο γύρω μου, ένα παράθυρο στον κόσμο. Από τότε που δημιουργήθηκαν τα γραπτά μηνύματα (sms) μπορώ πλέον να επικοινωνώ με την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τον σύντροφο μου άμεσα χωρίς την έμμεση επικοινωνία μέσω της μητέρας μου όπως συνέβαινε στην εποχή προ κινητών και των sms. Κανονίζω πλέον μόνη μου τις συναντήσεις μου, τις δουλειές μου κλπ. Το να χάσω το κινητό μου λοιπόν είναι σαν να χάνω την φωνή μου. Υπάρχουν βέβαια τρόποι επικοινωνίας, όπως την εποχή προ sms και ιδίως τώρα πια με το ιντερνέτ υπάρχει ακόμα καλύτερος τρόπος επικοινωνίας όπου υπάρχει άμεση επικοινωνία χωρίς να είναι μέσω κάποιου άλλου ανθρώπου. Ωστόσο το κινητό τελικά είναι για μένα αναντικατάστατο διότι είναι η δική μου άμεση, απευθείας, χωρίς εμπόδια, φωνή μου. Αν κάποιος δυσκολεύεται να επικοινωνήσει μαζί μου με sms και προτιμάει τηλέφωνο, η αλήθεια είναι ότι στεναχωριέμαι πολύ γιατί αναγκάζομαι να βρίσκω τρόπους έμμεσης επικοινωνίας, δηλαδή τηλεφώνημα μέσω κάποιου άλλου ανθρώπου. Αυτό με κάνει να νιώθω ότι χάνω την δική μου φωνή. Η λειτουργία των sms στο κινητό λοιπόν είναι πάρα πολύ σημαντική για μένα που δεν ακούω. Ευχαριστώ τον εφευρέτη των sms στα κινητά και ευχαριστώ θερμά τον άνθρωπο που πρώτος από όλους είδε τι μπορεί να μου προσφέρει το κινητό και με παρακίνησε σε εποχή που κανείς δεν είχε κινητό και θεωρούνταν αντικείμενο πολυτελείας να πάρω κινητό για να μπορώ να επικοινωνώ.\nΑναρτήθηκε από Pashya στις 11:45 μ.μ. 1 σχόλια\nαπό την Ismini Pashya\nΔιάφορες σκέψεις σχετικά με την αποδοχή και αυτοαποδοχή της κώφωσης και των κωφών γενικά.\nΣτην εποχή μας που η τεχνολογία έχει αλματώδη πρόοδο, τα κινητά έχουν σημαντική παρουσία στην ζωή μας. Όλοι μας πλέον επικοινωνούμε με τα κινητά, είτε τηλεφωνικά, είτε μέσω γραπτών μηνυμάτων (sms). Η δημιουργία των συγκεκριμένων μηνυμάτων έδωσε στους κωφούς – βαρήκοους την «πολυτέλεια» της απευθείας επικοινωνίας. Οι παλιοί κωφοί-βαρήκοοι που έζησαν πριν την εποχή του φαξ αλλά και την εποχή του φαξ θα καταλάβουν γιατί έβαλα σε εισαγωγικά την λέξη πολυτέλεια. Διότι μπορεί η νέα γενιά κωφών – βαρηκόων να θεωρεί αυτονόητο το κινητό με γραπτά μηνύματα, κάποτε όμως μόνο αυτονόητο δεν ήταν.\nΔεν θέλω όμως να μιλήσω για τα κινητά. Για άλλο θέμα θέλω να μιλήσω. Ωστόσο το κινητό είναι η αφορμή για το θέμα που μιλάω εδώ. Μέσω του κινητού μπορώ πλέον να ανταλλάσσω ιδέες και απόψεις σχετικά με διάφορα γεγονότα κι ας είναι μικρή η έκταση των γραπτών μηνυμάτων.\nΠριν αρκετό καιρό μιλούσα μέσω sms με έναν κωφό φίλο μου σχετικά με έναν άλλο κωφό που είχε γνωρίσει διαδικτυακά και που του έκαναν εντύπωση οι απόψεις του συγκεκριμένου ανθρώπου. Η συζήτηση μεταξύ μας στο κινητό με έκανε να κάνω διάφορες σκέψεις τόσο για την έννοια της αυτοαποδοχής όσο και της αποδοχής της κώφωσης και των κωφών γενικά.\nΟ συγκεκριμένος κωφός που γνώρισε ο φίλος μου διαδικτυακά, έλεγε ότι επειδή μεγάλωσε σε περιβάλλον ακουόντων δεν έτυχε ποτέ του να κάνει παρέα με άλλους κωφούς στην ζωή του και ότι ο μοναχικός αγώνας επιβίωσης στον κόσμο των ακουόντων του είναι ευχάριστος. Ο φίλος μου εξεπλάγην με τις απόψεις του συγκεκριμένου ατόμου διότι πίστευε ότι όλοι οι κωφοί – βαρήκοοι σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας συναναστρέφονται κάποια στιγμή με άλλους κωφούς – βαρήκοους.\nΟι πρώτες μου σκέψεις, τις οποίες και τις είπα αμέσως στον φίλο μου, ήταν ότι εξαρτάται από το που μένει κάποιος κωφός – βαρήκοος. Αν για παράδειγμα μένει στην επαρχία, τότε κατά πάσα πιθανότητα να μην υπάρχουν εκεί άλλοι κωφοί – βαρήκοοι ούτως ώστε να έχει ευκαιρίες συναναστροφής μαζί τους. Αν όμως απλά δεν θέλει γενικώς καμία συναναστροφή με άλλους κωφούς – βαρήκοους και κατά κάποιο τρόπο διαχωρίζει τον εαυτό του από τους κωφούς, είναι άλλο θέμα.\nΚαθώς έγραφα στον φίλο μου στο κινητό αυτό το τελευταίο, σχετικά με τον διαχωρισμό του εαυτού μας από άλλους κωφούς – βαρήκοους όντας κωφοί – βαρήκοοι οι ίδιοι μας, έγινε ένα «κλικ» μέσα μου και θυμήθηκα μια ιστορία από τα παιδικά μου χρόνια. Αυτή την ιστορία την είπα στον φίλο μου συνοπτικά για να του εξηγήσω πως πιθανώς μπορεί να σκέφτονται κάποιοι άνθρωποι, όπως σκεφτόμουν εγώ η ίδια όταν ήμουν μικρή χωρίς μάλιστα να το αντιλαμβάνομαι καθόλου.\nΤην συγκεκριμένη ιστορία δεν την θυμάμαι παρά μόνο αμυδρά. Η μητέρα μου την θύμισε κάποια στιγμή πριν μερικά χρόνια και μου είχε πει κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με το συμβάν τότε. Ο λόγος για τον οποίο δεν θυμάμαι την συγκεκριμένη ιστορία είναι επειδή αποτέλεσε τραυματική εμπειρία για μένα και το παιδικό μυαλό μου την απέβαλλε από το νου μου τελείως.\nΌπως έχω ξαναπεί παλιότερα σε άλλες ιστορίες εδώ, μεγάλωσα σε περιβάλλον ακουόντων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα βεβαίως να μην έκανα παρέα με άλλα παιδάκια κωφά ή βαρήκοα. Ήξερα μερικά που ήταν μαθητές της αείμνηστης δασκάλας μου που με έμαθε να μιλάω, αλλά μένανε μακριά και τα έβλεπα που και που. Τα παιδικά μου χρόνια από ηλικία δυόμισι με τριών ετών ξεκίνησαν δύσκολα, με εμένα να κάνω κάθε μέρα σχεδόν μάθημα λογοθεραπείας με την δασκάλα μου για να μάθω να μιλάω και να μπορώ να επικοινωνώ με το περιβάλλον γύρω μου. Τα άλλα παιδάκια που ήταν μαθητές της δασκάλας μου, κι εκείνα μαθαίνανε να μιλάνε όπως εγώ. Συνεπώς ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με εμένα.\nΩστόσο φαίνεται λίγο σκληρό για ένα παιδάκι, να κάνει κάθε μέρα μάθημα, πρωί και απόγεμα, ακόμα και αν είναι σε μορφή παιχνιδιού. Με αυτό το σκεπτικό οι γονείς μου αναρωτιόντουσαν τι θα ήταν καλύτερο για εμένα. Να συνεχίσω στο «κανονικό» σχολείο όπου ήμουν με ακούοντα παιδάκια ή να με πάνε σε κάποιο «ειδικό» σχολείο όπως λέγανε τότε τα σχολεία κωφών;\nΤότε είχανε μια φίλη που εργαζόταν στο Εθνικό Ίδρυμα Κωφών στους Αμπελοκήπους και την ρωτήσανε για μένα. Εκείνη τους είπε να πάμε εκεί να δουν οι γονείς μου κι εγώ τον χώρο και τα παιδάκια. Οι γονείς μου με το σκεπτικό ότι θα ήταν καλύτερα για μένα και πιο εύκολα στο σχολείο κωφών, επειδή δεν θα είχα να αγωνίζομαι να επιβιώνω με τα ακούοντα παιδάκια, αποφασίσανε να πάμε μια επίσκεψη να δούμε τον χώρο και τα παιδάκια. Αν θυμάμαι καλά αυτό πρέπει να έγινε όταν ήμουν δημοτικό, πιθανώς γύρω στην 2α Δημοτικού.\nΣίγουρα θα σκέφτεστε ότι θα ήταν πολύ ωραίο για ένα κωφό παιδάκι που δεν έχει γνωρίσει άλλα κωφά παιδάκια, να πάει στο σχολείο τους και να τα γνωρίσει και να παίξει μαζί τους. Μάλλον κάπως έτσι σκεφτήκανε και οι γονείς μου και ξεκινήσαμε για το Ίδρυμα.\nΌπως έχω ήδη πει, δεν θυμάμαι πολλά από αυτή την επίσκεψη. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι είχα τρομοκρατηθεί! Κυριολεκτικά με είχε πιάσει πανικός! Ήθελα να φύγω από εκεί!\nΜπορεί να ξαφνιάζεστε για αυτό και να ξαφνιαστείτε ακόμα περισσότερο αν μάθετε ποιος ήταν ο λόγος για αυτό. Δεν θυμάμαι για ποιο λόγο είχα πανικοβληθεί αλλά η μαμά μου δυο χρόνια πριν περίπου, μου είπε τις αντιδράσεις μου και τι είχα πει τότε και από εκεί έχω καταλήξει σήμερα ποιος ήταν ο λόγος πανικού μου.\nΟ λόγος ήταν ότι στην ουσία δεν είχα αυτοαποδοχή και αποδοχή της κατάστασης μου ως κωφό παιδάκι. Και αν το πάμε παραπέρα, είχα την αίσθηση «ακύρωσης» του αγώνα που έδινα τότε γενικά.\nΕξηγούμαι: τότε που είχαμε πάει, υπενθυμίζω ότι τα μόνα παιδάκια σαν εμένα που ήξερα, δηλαδή κωφά – βαρήκοα παιδάκια που μαθαίνανε όπως εγώ, λογοθεραπεία. Στο Ίδρυμα όμως τα παιδάκια μιλάγανε μεταξύ τους με νοηματική γλώσσα. Ήταν η ώρα διαλείμματος και τα έβλεπα να τρέχουν από εδώ και εκεί και να κάνουν περίεργες χειρονομίες και να κάνουν κάτι παράξενες γκριμάτσες ενώ από τα χείλη τους δεν καταλάβαινα απολύτως τίποτα. Τότε δεν ήξερα, δεν είχα ιδέα τι είναι η νοηματική γλώσσα, δεν ήξερα ότι έχει δικό της συντακτικό, δική της δομή και ότι οι εκφράσεις που έπαιρνα εγώ σαν γκριμάτσες έχουν ένα συγκεκριμένο νόημα που είναι συμπληρωματικό κάποιων λέξεων ή εκφράσεων της νοηματικής γλώσσας. Τότε δεν ήταν όπως είναι σήμερα στην εποχή μας, που στην τηλεόραση υπάρχουν καθημερινά ειδήσεις στην νοηματική γλώσσα και ο κάθε άσχετος όπως ήμουν εγώ τότε, μπορεί να δει λίγο πολύ πως είναι αυτή η γλώσσα. Η μαμά μου, μου είπε ότι τότε είχα πει στην φίλη των γονιών μου, που ήταν καθηγήτρια εκεί: «εγώ δεν είμαι σαν αυτά» δίνοντας μάλιστα έμφαση στην λέξη «αυτά» και μάλιστα με κάποια αποστροφή εννοώντας τα κωφά παιδάκια που νοηματίζανε στην γλώσσα τους. Η απάντησή της ήταν αυτή ακριβώς που έπρεπε, αλλά εγώ τότε δεν ήθελα, δεν ήμουν έτοιμη να καταλάβω. Η απάντησή της ήταν: «Τα παιδάκια αυτά είναι ακριβώς όπως εσύ».\nΗ απάντησή της ήταν αυτή που έπρεπε, διότι μπορεί η νοηματική γλώσσα να μην ήταν η μητρική μου γλώσσα, μπορεί να είχα μεγαλώσει σε περιβάλλον ακουόντων αλλά ναι, ήμουν ένα κωφό παιδάκι σαν αυτά. Ήμουν όπως κι εκείνα, ένα παιδάκι με ελλείψεις, ένα παιδάκι διαφορετικό από τα άλλα παιδάκια, μέσα σε μια κοινωνία όπου οι περισσότεροι φαίνονται να είναι αρτιμελείς.\nΩστόσο την εποχή που μεγάλωσα υπήρχε η έννοια ένταξης του κωφού παιδιού μέσα στην κοινωνία περισσότερο από ότι είναι τώρα. Και τώρα υπάρχει η έννοια αυτή αλλά κάπως στο πιο χαλαρό, με την έννοια ότι το παιδάκι εντάσσεται στην κοινωνία κρατώντας όμως όσο το δυνατόν τις δικές του ξεχωριστές ιδιαιτερότητες και αναπτύσσοντάς τες με τους καλύτερους για το ίδιο, τρόπους.\nΤότε λοιπόν που ήμουν μικρή κατέβαλλα τεράστια προσπάθεια να είμαι σαν τα άλλα παιδάκια που ήταν γύρω μου. Δηλαδή, να είμαι σαν τα ακούοντα παιδάκια. Βλέποντας λοιπόν τα κωφά παιδάκια, τρομοκρατήθηκα διότι θα έπρεπε από την μια μεριά να αποδεχτώ ότι δεν είμαι σαν τα άλλα παιδάκια, δεν είμαι ένα παιδάκι που ακούει. Να αποδεχτώ ότι είμαι ένα διαφορετικό παιδάκι, ένα παιδάκι με ελλείψεις, ένα κωφό παιδάκι. Από την άλλη μεριά τρομοκρατήθηκα γιατί προφανώς ένιωσα ότι «ακυρωνόταν» όλη η κοσμοθεωρία και ο αγώνας που είχα μέχρι τότε.\nΔεν μου είχε πει κανείς ότι θα μπορούσα να τα συνδυάσω όλα. Ίσως γιατί δεν ξέρανε τότε ότι θα μπορούσε να γίνει αυτή η σύζευξη. Δηλαδή να συνδυάσω την νοηματική με την λογοθεραπεία. Τα ακούοντα παιδάκια με τα κωφά παιδάκια. Την αυτοαποδοχή του εαυτού μου όπως είναι, ένα κωφό παιδάκι και την αποδοχή των άλλων κωφών παιδιών ως παιδιών που είναι ακριβώς σαν εμένα κι ας μην έχουν κάνει λογοθεραπεία και μιλάνε με νοηματική. Να αποδεχτώ ότι υπάρχει μια άλλη γλώσσα, μια διαφορετική γλώσσα που είναι όπως τα αγγλικά ή τα γαλλικά ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Να αποδεχτώ ότι κάποια παιδάκια ή άνθρωποι νιώθουν πιο άνετα με αυτή την γλώσσα κι όχι με λογοθεραπεία γιατί ίσως μάλιστα να μην υπήρχε και η οικονομική δυνατότητα για μαθήματα λογοθεραπείας. Να αποδεχτώ ότι είμαι ένα κωφό παιδάκι που μαθαίνει λογοθεραπεία, ότι κάνει ένα μεγάλο αγώνα και ότι αυτός ο αγώνας δεν ακυρώνεται επειδή υπάρχει η νοηματική γλώσσα. Να αποδεχτώ ότι τόσο η λογοθεραπεία όσο και η νοηματική αποτελούν μέσα επικοινωνίας, διαφορετικά βέβαια αλλά με ίδιο στόχο. Να αποδεχτώ ότι δεν είμαι «μοναδική» αλλά ίδια και ίση με άλλα παιδάκια που δεν ακούγανε ανεξάρτητα αν μιλάγανε με λογοθεραπεία ή νοηματική.\nΕπιφανειακά φαινόταν ότι αποδεχόμουν τον εαυτό μου σαν κωφό παιδάκι επειδή δεχόμουνα να μάθω να μιλάω σωστά με την λογοθεραπεία. Όμως βαθιά μέσα μου δεν είχα αποδεχτεί τον εαυτό μου, δεν ήμουν έτοιμη για αυτό. Η επίσκεψη στο Ίδρυμα ήταν ένα «χαστούκι» για μένα. Ωστόσο για πολλούς λόγους, για την δική μου εξέλιξη ως άνθρωπος αλλά και ως ψυχή στην εξέλιξη, έπρεπε να είμαι σε κανονικό σχολείο. Έπρεπε να είμαι το «διαφορετικό» ανάμεσα στα άλλα παιδιά. Έπρεπε να είμαι η μύγα μέσα στο γάλα.\nΤώρα πια σκέφτομαι ότι δεν είναι τυχαίο που ήθελα να μείνω στο συγκεκριμένο σχολείο κι ας ήταν πολύ δύσκολη για μένα η επιβίωση στον κόσμο των ακουόντων του περιβάλλοντός μου και ειδικά του σχολείου αυτού.\nΤι θέλω να πω; Βασικά η κοινωνία μας παλιά είχε την νοοτροπία ότι το «διαφορετικό», το εξοστρακίζουμε, το διώχνουμε, δεν το θέλουμε ή το κρύβουμε. Όλοι μας πρέπει να είμαστε το ίδιο. Τότε η κοινωνία μας μεγάλωνε όλους μας με την έννοια, την πεποίθηση, τον προγραμματισμό της μη διαφορετικότητας. Δηλαδή έπρεπε να είμαστε όλοι ίδιοι, πανομοιότυποι, να μην ξεχωρίζουμε. Αυτοί οι όροι με τους οποίους μας μεγάλωνε η κοινωνία κάποτε, έχουν εξομαλυνθεί τώρα πια.\nΤότε αυτούς τους όρους τους ακολουθούσαν οι περισσότεροι συμμαθητές μου πολύ πιστά. Στο δημοτικό δεν υπήρχε τόσο πολύ αυτό, υπήρχε η αποδοχή της «διαφορετικότητας» εφόσον μάλιστα υπήρχε κάποιο άλλο αντιστάθμισμα όπως έχω περιγράψει στην άλλη μου ιστορία «Η ζωή είναι απλή, εμείς την κάνουμε περίπλοκη». Αργότερα όμως στο γυμνάσιο και ιδιαίτερα στο λύκειο υπήρχε πάρα πολύ η έννοια της πανομοτυπίας. Έπρεπε να φοράμε όλοι τα ίδια ρούχα, τα ίδια παπούτσια, κοινώς τις ίδιες (ακριβές) μάρκες, να έχουμε ίδια μαλλιά σχεδόν και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο ίδιο έπρεπε να έχουμε. Αν κάτι επάνω μας ήταν διαφορετικό τότε τρώγαμε «κράξιμο». Θέλοντας λοιπόν όλοι μας να «ανήκουμε» σε μια ομάδα ανθρώπων για να μην νιώθουμε μόνοι μας, κατά κάποιο τρόπο απαρνιόμασταν κάτι πολύ σημαντικό. Τον ίδιο μας τον εαυτό μας.\nΤουλάχιστον αυτό συνέβαινε με εμένα. Ήμουν που ήμουν ένα «διαφορετικό» παιδί, ένα κωφό παιδί, έπρεπε να έχω παρόμοιες αντιδράσεις και να φοράω παρόμοια ρούχα ή να έχω παρόμοια μαλλιά με τα άλλα παιδιά για να νιώθω ότι «ανήκω» στο σύνολο. Δεν είχα ιδέα ποιά ήμουν, αφού δεν μπορούσα να δω κατ΄ αρχάς ποια είμαι στην πραγματικότητα. Αν δεν μπορούσα να το δω, τότε πως μπορούσα και να το αποδεχτώ;\nΞεκίνησα σαν παιδί προσπαθώντας να είμαι κάτι άλλο, μην μπορώντας να αποδεχτώ εμένα την ίδια από πρακτική άποψη. Από την άποψη της κώφωσης. Συνέχισα αργότερα πάλι να προσπαθώ να είμαι κάτι άλλο αλλά όχι από την άποψη της κώφωσης, αλλά από την άποψη της ένταξης μου σε μια ομάδα ανθρώπων κρύβοντας ακόμα και από εμένα την ίδια το ποια είμαι στην πραγματικότητα. Κρύβοντας ποια συναισθήματα είχα, ποιες απόψεις δικές μου είχα και ποιες ιδέες είχα. Κατέληξα να μην εκφράζω ποια είμαι πραγματικά, προσπαθώντας πάλι να είμαι κάτι άλλο για να νιώθω ότι «ανήκω» σε μια ομάδα, συνεπώς να αξίζω. Δεν μπορούσα να το πάω παραπέρα, να αποδεχτώ εμένα την ίδια σαν άνθρωπο πέρα από την ιδιαιτερότητα της κώφωσης και να καταλάβω ότι στην ουσία δεν είχα καμία ανάγκη να «ανήκω» σε κάποια ομάδα ανθρώπων για να νιώθω ότι αξίζω.\nΔεν μπορώ να πω ότι τώρα έχω πλήρη αυτοαποδοχή του εαυτού μου. Για να φτάσει κανείς σε ένα τέτοιο βαθμό προϋποθέτει ότι έχει δουλέψει πάρα, μα πάρα πολύ τον εαυτό του. Προσπαθώ όμως πολύ να δουλέψω τον εαυτό μου και θέλω να πιστεύω ότι έχω φτάσει σε ένα σημείο όπου αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είμαι σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αποδέχομαι ότι δεν ακούω, ότι δεν μπορώ να μιλήσω στο τηλέφωνο, ότι δεν ακούω τα πουλάκια να κελαηδούν. Αυτό όμως δεν με ορίζει σαν άνθρωπο. Η κώφωση τελικά δεν με ορίζει σαν άνθρωπο ή σαν ψυχή στην εξέλιξη. Απλώς αποτέλεσε ένα σημαντικό εργαλείο για την αποδοχή του εαυτού μου όπως είμαι με τις ευαισθησίες μου, τα συναισθήματά μου, τις πεποιθήσεις μου, τις ιδέες και τις απόψεις μου. Ένα σημαντικό εργαλείο για την εξέλιξη της ψυχής μου.\nΕυγνωμονώ την κώφωση που με έκανε και με κάνει να αγαπάω την «διαφορετικότητα» και να είμαι πιο υπομονετική και πιο «ανοιχτή» ως προς αυτήν.\nΕυγνωμονώ την κοινωνία των ακουόντων που μεγάλωσα, ευγνωμονώ το περιβάλλον του σχολείου μου που μεγάλωσα που με δίδαξε με τον πιο δύσκολο τρόπο την αποδοχή του εαυτού μου.\nΕυγνωμονώ εμένα την ίδια που θέλησα να περάσω όλες αυτές τις δυσκολίες που πέρασα, οι οποίες πιθανώς να μην ήταν στην πραγματικότητα τόσο δύσκολες και απλά τα έβλεπα έτσι τότε, σαν ένα τεράστιο βουνό. Τώρα πιστεύω ότι αν γύριζα τον χρόνο πίσω, ότι θα τα έβλεπα με άλλο μάτι, πιθανώς σαν ένα απλό λοφάκι.\nΕυγνωμονώ τους φίλους μου, τους γνωστούς μου που πέρασαν και έφυγαν από την ζωή μου και αυτούς που υπάρχουν ακόμα στην ζωή μου γιατί ο καθένας τους μου δίνει κάτι διαφορετικό και με βοηθάει με τον τρόπο του να προχωράω στο δικό μου μονοπάτι της εξέλιξης της ψυχής μου.\nΕυγνωμονώ τους γονείς μου για τις επιλογές που έκαναν. Μπορεί τώρα να πιστεύετε ότι πράξατε λάθος και ότι έπρεπε να είχατε κάνει τα πράγματα αλλιώς. Όμως σας λέω ότι κάνατε αυτό που έπρεπε να κάνετε για να μπορέσω εγώ να περάσω από το μονοπάτι που είχε επιλεχθεί για μένα. Δεν γινόταν αλλιώς, έτσι έπρεπε να γίνει. Και έτσι θα συνεχίσει να γίνεται γιατί ακόμα μαθαίνω, όπως κι εσείς. Όπως όλοι μας.\nΌλα αυτά που έγραψα παραπάνω, είναι καθαρά βιωματικά, καθαρά δικές μου σκέψεις και απόψεις. Είναι αυτά που νιώθω βαθιά μέσα στην καρδιά μου. Όλα αυτά υπήρχαν μέσα μου πολλά χρόνια και μόνο τώρα βγήκαν στην επιφάνεια γιατί είμαι πλέον έτοιμη να τα δω, να τα αποδεχτώ και να τα μοιραστώ. Δεν είναι εύκολο για μένα να βλέπω ότι ενώ νόμιζα ότι αποδεχόμουν τον εαυτό μου, στην πραγματικότητα είχα μια επιφανειακή αυτοαποδοχή του εαυτού μου. Δεν είμαι σίγουρη αν και τώρα αποδέχομαι πλήρως τον εαυτό μου όπως είναι. Δεν ξέρω. Θα μάθω όμως. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα μου πάρει, αλλά θα μάθω.\nΚαι όλοι όσοι νιώθετε ότι δεν αγαπάτε τον εαυτό σας, ότι πρέπει να είστε κάποιος άλλος, για να σας αγαπούνε, ξεχάστε το. Αγαπήστε τον εαυτό σας, αποδεχτείτε τον όπως ακριβώς είναι, με τις ιδέες του, τα πιστεύω του, τις πεποιθήσεις του, την μοναδικότητά του. Ακόμα κι αν έχετε κάτι πρακτικά «διαφορετικό» όπως εγώ είχα την κώφωση, αποδεχτείτε το, αγαπήστε το. Αγαπήστε τον εαυτό σας όπως είναι και αποδεχτείτε τον γιατί ο καθένας μας είναι διαφορετικός και μοναδικός ανεξάρτητα από το αν έχει κώφωση ή οτιδήποτε άλλο. Και είμαστε ευλογημένοι για αυτό και με αυτό.\nΑναρτήθηκε από Maria Morgaine στις 5:21 π.μ. 2 σχόλια\nΕτικέτες Επιφανειακή Αυτοαποδοχή, Κουφοεμπειρίες\nRa – cheese – m\nαπό την Ε. Πλα.\nΡατσισμός. Βαρύγδουπος ο ήχος της λέξης, ε;\nΠόσο εύκολα όμως τολμάμε να την ξεστομίσουμε κ πόσο δύσκολο παραδεχόμαστε ότι οι ίδιοι είμαστε ρατσιστές.\nΩ, ναι, όλοι. Και εγώ, και εσύ, και εσείς. Όλοι, ανεξαιρέτως.\nΌχι; Να σας πω τότε.\nΠοιος από εσάς ποτέ μα ποτέ στη ζωή του (τον καλώ να φιλήσει και σταυρό) ΔΕΝ έχει δείξει έστω και έναν μικρό μορφασμό\nστη θέα ενός παχύσαρκου, κακάσχημου, ανάπηρου; Ενός ναρκομανή, αλλοδαπού, άστεγου;\nΩραία. Να το πω κ έτσι. Ποιος από εσάς ποτέ μα ποτέ δεν έχει φρικάρει στη θέα μιας τρύπιας κάλτσας κ δεν έχει σκεφτεί :\n«Τι γύφτος, δεν μπορεί να πάρει μια κάλτσα;» ή\n«Το καημένο, δεν έχει λεφτά;»\nή δεν έχει πει ποτέ : «Είσαι ξανθιά.» ;\nΩραία. Δεν έχεις φρικάρει ποτέ όταν βλέπεις κάτι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ (ακόμα και συνηθισμένο στην καθημερινή ζωή,\nπ.χ. ένα παμπάλαιο αυτοκίνητο έχοντας το της τελευταίας χρονιάς) ; Ποτέ; Ούτε για μια στιγμή;\nΟύτε όταν ήσουν μικρότερος/η; Έστω και εάν μετά σας πιάσανε κ σας εξήγησαν – ή έστω προσπάθησαν - οι μεγαλύτεροι;\nΝα σας πω για εμένα. Είμαι Κωφή. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κάποιος στην πρώτη επαφή είναι :\n«Γιατί μιλάει έτσι;»\n«Αααα, το καημένο, δεν ακούει.»\n«Ω, έχει πρόβλημα αντίληψης, να μιλάω πιο δυνατά/πιο αργά να καταλάβει»\n«Έχει πρόβλημα η γκόμενα»\n«Πω, και γαμώ. Δεν ακούει, αλλά μιλά»Κ πολλά άλλα. Αστεία ε? Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ γελάω κάθε φορά. Ή και κλαίω.\nΡατσισμό γενικώς που έχω δεχτεί και συνεχίζεται αυτό..τι να σας λέω. Ξέρετε εσείς, ε;\nΕίναι όμως και κάτι άλλο, που ανακαλύπτω συνεχώς. Είμαι και εγώ η ίδια ρατσίστρια. Η πρώτη μου σκέψη όταν βλέπω ναρκομανείς ή Πακιστανούς είναι «Πρόσεχε τα νώτα σου».\nΚαι εκεί είναι που με πιάνω στα πράσα κ θέλω να με πλακώσω στις σφαλιάρες όπως ο Κατσιδιάρης την Κανέλλη.\nΝτροπή μου. Εγώ που ανήκω σε μειονότητα; Κι όμως..\nΑλλά όπως είπα και πριν, το να πεις ή να «ασκήσεις» τον ρατσισμό, είναι το ίδιο εύκολο με το να φας ένα κομμάτι τυρί.\nΕξού και το λογοπαίγνιο. Πόσοι δεν τρώτε φέτα; Πόσοι τρώτε μόνο φέτα ή ανθότυρο; Πόσοι δεν τρώτε καθόλου τυρί;\nΑκριβώς. Δεν φρικάρεις με τους περίεργους, φρικάρεις με τους ανάπηρους- δεν σου αρέσει η φέτα τρως όλα τα άλλα τυριά.\nΉ και το ανάποδο. Ή ακόμα χειρότερα, δεν ξέρεις καν τι σημαίνει ρατσισμός, δεν το δέχεται το μυαλουδάκι σου – όλοι είμαστε ίσοι.\nΔεν ανέχεσαι τα γαλακτοκομικά.\nΕδώ ερχόμαστε. Ύστερα από μια βιωματική εμπειρία που είχα πολύ πρόσφατα, στο μυαλό το δικό μου κόλλησε η λέξη ra-cheese-m. Ρατσιιιζμ. Έχει πλάκα να το λες. Έχει πλάκα να κοροϊδεύεις τους διαφορετικούς.\nΈχει πλάκα να λες ανέκδοτα για τις ξανθιές και τους Πόντιους. Πολλά έχουν πλάκα.\nΓια αυτούς όμως που υποχρεώνονται να το φάνε το σιχαμένο τυρί, δεν έχει καθόλου πλάκα.\nΑπέχοντας ή μετέχοντας σε μειονότητα, όλοι βιώνουμε τον ρατσισμό – ανεξαιρέτως ηλικίας.\nΉ ακόμα χειρότερα αναγκάζουμε κάποιον άλλον να τον βιώσει. Του δίνουμε εμείς το τυρί να το φάει με το ζόρι,\nέστω και εάν εμάς δεν μας αρέσει να το τρώμε.\nΘέλουμε δε θέλουμε, έτσι είναι η ζωή. Διορθώνεται όμως;\nΕγώ πιστεύω ότι διορθώνεται. Εάν φας σκέτο το τυρί, καμιά φορά δεν είναι ωραίο. Αν το φας όμως με ψωμί ή ζαμπόν ή σε πίτσα πάνω, τότε ναι διορθώνεται η γεύση του.\nΉ μπορούμε απλά να αλλάξουμε τρόπο διατροφής, επιλέγοντας τον σωστό. Όποιος κ αν είναι αυτός.\nΈτσι και αλλιώς, ότι δεν μας "σκοτώνει" μας κάνει πιο δυνατούς.\nΑναρτήθηκε από Maria Morgaine στις 6:07 π.μ. 1 σχόλια\nΕτικέτες Κουφοεμπειρίες, Ρατσισμός\n© Yannis Séféroglou. Ecueil.2012.\nAνεξήγητο. Δεν μπορείς να εξηγήσεις το γιατί και το πώς. Ενώ όλα έδειχναν στη σωστή τους θέση: η ζωή σου τεκμηριωμένη, η εργασία σου εντατική, ο φόβος σου ξεπερασμένος. Και η μαγεία της στιγμής, αυτή η ευφορία που πήγε να εξερευνήσει και να αναζητήσει βαθιά μέσα σου τους πιο κρυφούς και αφάνταστους σου πόρους, την έζησες και την ένοιωσες εις τα άδυτα της ψυχής σου.\nΚαι μπαμ ! πόρτα κλειστή ! Μένεις αποσβολωμένη στο κατώφλι ! Με τίποτα δεν καταλαβαίνεις. Μεταξύ του ναι και του όχι, μεταξύ του περνάς ή δεν περνάς, δεν πέρασες — τελεία και παύλα. Μένει ο πόνος να γρονθοκοπάς την κλειστή πόρτα, ο πόνος του να είσαι αόρατη. Μένει ο πόνος της σιωπής που σου επιβλήθηκε. Mένει απλά, ο πόνος.\nΤο να σου λέω πως δεν υπάρχει κάτι να καταλάβεις, μικρό μου, πως έτσι έχουν τα πράγματα, πως έτσι είναι η ζωή ή οποία συμβαίνει να είναι – και - βάναυση, δεν θα σε ανακουφίσει. Το να σου πιπιλάνε το μυαλό με φιλοσοφίες του στυλ η ζωή δεν έχει νόημα παρά αυτό που της αποδίδεις, είναι υπερβολικά θεωρητικό και δεν σταματάει τα χτυπήματα που δέχεσαι κατάκαρδα. Το να σου ψιθυρίζουν πως δεν είναι τόσο σοβαρό, πως πρόκειται απλά για μια άσχημη περίοδο, πως με το χρόνο θα ξεχάσεις, πως οι δυσκολίες θα σε δυναμώνουν, δεν φέρνει παρηγοριά σ’αυτήν την τεράστια λύπη που λέγεται απογοήτευση.\nΟπότε κλάψε, γλυκιά μου, κλάψε και βγάλε όσα δάκρυα μπορείς από το σώμα σου επειδή είναι άδικο και επειδή δεν βλέπεις τι θα μπορούσες να είχες κάνει καλύτερα, τι θα μπορέσεις να κάνεις από δω και πέρα. Κλάψε με λυγμούς και αποκοιμήσου πάνω στον πόνο σου. Εδώ είμαι εγώ και φυλάσσω τον ύπνο σου.\nΌταν ξυπνήσεις, θα έχουν στεγνώσει τα δάκρυα. Αλλά θα έχει μείνει στο στόμα αυτή η πικρή γεύση που αρκεί από μόνη της για να σου χαλάσει την ημέρα, την εβδομάδα, ακόμα και τη ζωή σου. Η απογοήτευση παρέμεινε, μέσα σου, ταλαντεύεται μεταξύ της ήττας και της αναθεώρησης του εαυτού σου, μεταξύ της βούλησης να τα παρατήσεις πίσω σου και να τα βροντήξεις όλα. Σαν ένα κατεβατό βρισιών που θες να ξεστομίσεις. Σαν μια βία που συσσωρεύεται μέσα σου χωρίς να ξέρει εναντίων ποιου να στραφεί. Απελπισία. Θλίψη. Απογοήτευση.\nΣτην αγάπη, μιλάμε για πίκρανση. Όταν προσφέρουμε τόσα πολλά, από τον εαυτό μας, από την καρδιά και το αίμα μας, μπορούμε σαφώς να μιλάμε για αγάπη. Ναι, έδωσες τα πάντα, ότι μπορούσες να δώσεις με ηρωικό τρόπο. Ναι, πάλι δεν καταλαβαίνεις αλλά θα πρέπει να αποδεχθείς πως δεν πρόκειται να λάβεις απάντηση. Ναι, σαφώς έχεις μπερδευτεί. Και απογοητευτεί.\nΟπότε, επεξεργάσου την απογοήτευση σου από λίγο πιο κοντά και δάμασε την σαν να ήταν ένα θηρίο. Σκέψου πως δεν πρέπει να έχεις τύψεις, ακριβώς γιατί η αγάπη είναι εκείνη που σε έφερε μέχρι εδώ. Αυτή η δοκιμή σου είναι άξια θαυμασμού από μόνη της και αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί έναν γιγαντιαίο βήμα που έκανες από μόνη σου προς τους άλλους. Σκέψου επίσης πως η απογοήτευση βρίσκει τη ρίζα της μόνο από τον ίδιο τον εαυτό μας, πως την αναγνωρίζουμε χάρη στην εσωτερική ορμή που μας σπρώχνει προς τον άλλον και που συντρίβεται στους ύφαλους της ύπαρξης του. Κυρίως, σκέψου πως πρέπει να προχωρήσεις, να συνεχίσεις.\nΚαι εγώ σου λέω : «συνέχισε, συνέχισε, γλυκιά μου, αλλιώς είμαι χαμένη».\nΜετάφραση: Ελλη Καρλαούζου-Γκαστόν\nΠρώτη δημοσίευση: http://www.editionsbrandon.com/Les_Editions_Brandon_Greek/Epikairoteta/Entrees/2013/3/24_Porta_kleiste.html\nΑναρτήθηκε από Maria Morgaine στις 5:55 π.μ. 1 σχόλια\nΕτικέτες Κουφοεμπειρίες, Πόρτα Κλειστή\nΜουσική και κώφωση!\nαπό την Ελισάβετ - Frezia (όπως το έγραψε)\nΣας παραξενεύει ο τίτλος? Θα μου πείτε τι σχέση έχουν αυτά τα δύο?\nΠάντα αγαπούσα τη μουσική και τα τραγούδια,όταν ήμουν παιδί ο Πατέρας μου έπαιζε μαντολίνο, ήταν το χόμπι του. Με ότι καταπιανόταν μέσα στο σπίτι, το έκανε πάντα τραγουδώντας. Κι εγώ από κοντά ήμουν όλο...αυτιά.\nΜέχρι που ήρθε η εποχή της εφηβείας μου και τα αυτιά μου...παροπλίστηκαν.\nΚαι τότε επιστράτευα τα μάτια μου να παρακολουθούν κάθε κίνηση κάθε κούνημα και τρέμουλο.\nΔεν σταμάτησα να πηγαίνω, θέατρο συναυλία κ.λ.\nΚαθόμουν στις πρώτες σειρές κι εστίαζα τα μάτια μου στον μαέστρο προσπαθώντας να μεταφράσω τις κινήσεις του και το κούνημα της μπαγκέτας, ήμουνα τόσο συγκεντρωμένη σαν σε ύπνωση και έχανα κάθε επαφή με το περιβάλλον, όλο το περιβάλλον εκτός από αυτό της ορχήστρας.\nΌλα τα άκουγα με τα αυτιά της φαντασίας. Όταν φυσούσε αέρας, έβλεπα τα δέντρα και φανταζόμουν τα φύλλα να θροϊζουν. Ακόμα και τα κύματα της Θάλασσας τα συσχέτιζα με τους ήχους, τα μεγάλα κύματα με την πολύ φασαρία, τα μικρά κύματα με την ησυχία...\nΏσπου κάποτε ήρθε η... Αγία Τεχνολογία κι έκανε το θαύμα της με το κοχλιακό και ξαναβρήκα την "ακοή" μου.\nΑπό τότε το παλεύω διαρκώς. Το πρώτο πράγμα όμως που έκανα ήταν να ακούω συνέχεια μουσική. Με τα τραγούδια που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια δεν είχα πρόβλημα. Με τα καινούρια όμως, μου έρχεται πιο εύκολο να διαβάζω τους στίχους συγχρόνως.\nΘυμάμαι...πολύ το ευχαριστήθηκα όταν για επαγγελματικούς λόγους έτυχε να βρίσκομαι για λίγες μέρες στο Παρίσι. Φυσικά συνδίασα το ταξίδι με την ανάλογη επίσκεψη σε μερικά αξιοθέατα της πόλης.\nΑπό τις πρώτες μου επιλογές ήταν μία επίσκεψη στην όπερα της πόλης. Ήμουν με τη φίλη μου και θαυμάζαμε την όπερα από έξω. Θέλαμε πολύ να τη δούμε και από μέσα πως ήταν, εκείνη την ώρα όμως είχε παράσταση και δεν μας επέτρεπαν να μπούμε.\nΟπότε κάναμε μεταβολή κι ετοιμαζόμασταν να φύγουμε σκεπτόμενες να έρθουμε κάποια άλλη ώρα. Έτυχε όμως, να βγαίνουν από την είσοδο ένα ζευγάρι Γάλλων, που έδειχναν σαν την προσωποίηση της κομψότητας και της ευγένειας. Δεν ξέραμε για ποιο λόγο αποχωρούσαν, πιθανόν να ήταν μέλη της διεύθυνσης. Αυτό δεν τους εμπόδιζε όμως από το να μας δώσουν δύο εισιτήρια στο χέρι κι οπότε μας επέτρεψαν να περάσουμε κάνοντας μας και υπόκλιση!\nΜας πλησίασε ένας ταξιθέτης με φράκο και μας οδήγησε σε ένα θεωρείο ακριβώς απέναντι από τη σκηνή. Όταν σηκώθηκε η αυλαία εμφανίστηκε μια πολυάνθρωπη Ορχήστρα, με βιολιά και με.......!!!\nΦανταστείτε μόνοι σας πως ένιωσα ακούγοντας τη μουσική στην πασίγνωστη όπερα των Παρισίων και μάλιστα εντελώς απροετοίμαστη.\n(το γλυπτό στην αρχή και ο πίνακας είναι έργα του ΗΕΝΚ VAN BOEKEL ©)\nΑναρτήθηκε από Maria Morgaine στις 10:19 π.μ. 15 σχόλια\nΕτικέτες Κουφοεμπειρίες, Μουσική\nΜουσική για μένα σημαίνει Κίνηση\nαπό την Maria Morgaine\nΔεν είναι έτσι ο τονισμός.\nΠερισσότερο σαν: ένα...και δύο...και τρία, τέσ-σε-ρα...........πέντε..και έξι...επτά..και-οχτώ.\nΣαν το “ζει και ζει και ζει και ζει”1 πιο μακρόσυρτα.\nΚλείνουμε τα πόδια. Φέρνουμε το μπρος πίσω, στροφούλα, αφήνουμε τη μπάρα, κατεβάζουμε όοοοοομορφα τα χέρια κι αυτό ήταν. Επαναλαμβάνουμε την άσκηση από την άλλη πλευρά τώρα.\nΚάπως έτσι άκουγα τη μουσική στις ασκήσεις μπαλέτου.\nΤο πλήκτρο του πιάνου ακουγόταν. Η εναλλαγή των χεριών στα πλήκτρα ναι. Η αρμονία ναι. Ο ρυθμός ναι. Η αλλαγή πλήκτρου και τόνου, αν δεν πρόσεχα πάρα πολύ να ακούσω με τη λιγοστή ακοή μου, δεν είχε καμία διαφορά για μένα.\nΚι αν πρόσεχα, θα έχανα τη συγκέντρωση για την άσκηση.\nΚι αν έχανα την άσκηση, θα έχανα την ουσία του χορού.\nΑνακάλυψα τη μουσική μέσα από το χορό. Βίωσα το μεγαλείο της μουσικής για το οποίο όλοι μιλάνε και όλοι αναζητούνε, μοιράζονται, εμπνέονται, κλαίνε, χαίρονται, ακόμη θυμούνται μέσα από αυτό. Το βίωσα μέσα από τη μουσική που έβγαινε εσωτερικά. Τη μουσική που έβγαινε από μέσα μου και την τραγουδούσα μέσω του χορού.\nΛένε πως τα παιδιά από εμβρυακή ακόμη ηλικία αναζητάνε και αντιδρούνε στη μουσική. Δεν ξέρω αν πρόλαβα να αντιδράσω ποτέ. Η μουσική δεν σήμαινε ποτέ κάτι ιδιαίτερο για μένα. Ειδικά όταν έχεις βαριά νευροαισθητήρια βαρηκοΐα από τη γέννηση σχεδόν, σίγουρα μπορώ να πω ότι δεν μαγεύομαι από τη μουσική με τον ίδιο τρόπο που για κάποιους είναι το ναρκωτικό τους.\nΧάρη στα τελευταίας τεχνολογίας ακουστικά που φορούσα, άκουγα κάτι από εκείνο το ιδιαίτερο που λέγεται μουσική. Πως είχε ένα ρυθμό, μια αρμονία, ένα τονισμό. Τίποτα παραπάνω. Τα υπόλοιπα μπορούσαν να περάσουν από πάνω μου χωρίς να με αγγίξουν αν και είμαι σίγουρη πως μπορούσα να τα νιώσω κάπου βαθιά, σε ένα πιο υποσυνείδητο επίπεδο.\nΝα ακούσω τα λόγια του τραγουδιού, να ξεχωρίσω τις λέξεις μεταξύ τους, για μένα πάρα πολύ δύσκολο. Μόνο άμα ήξερα το τραγούδι απ' έξω (και ναι συγκρατούσα πολλά τραγούδια που μου έκαναν κάτι, ειδικά τα λόγια τους) ή άμα διάβαζα τους στίχους ταυτόχρονα. Ακόμα και τώρα χαίρομαι όταν πετυχαίνω ένα τραγούδι με ενσωματωμένους τους στίχους του που να παίζονται παράλληλα, την ίδια ακριβώς στιγμή που τραγουδιούνται. Νιώθω ότι μπορώ να καταλάβω ακόμη περισσότερα. Και να χαίρομαι περισσότερα, ένα κομμάτι της μαγείας.\nΗ αληθινή μαγεία όμως ήταν μέσα μου. Μέσα μου ήταν που ανακάλυψα και τη μουσική και όχι από εξωτερικά ερεθίσματα. Ήταν μια ροή που έβγαινε από μέσα μου. Μια κίνηση που αντιλαμβανόμουν με άλλες αισθήσεις, πότε ρεαλιστικές πότε όχι.\nΑνακάλυψα πως μπορούσα να ακούω με την όραση, την αφή αλλά και μια εσωτερική δόνηση. Η όσφρηση είναι υπό δοκιμή. Η γεύση δεν έφτασε ακόμη. Ο ρυθμός όμως υπήρχε, μπορούσα να τον αισθανθώ παντού και δεν χρειαζόταν αυτί για αυτό. Και αυτό είναι για μένα η μουσική, μια κίνηση, ένας αληθινός ρυθμός.\nΞεκίνησα το χορό από πολύ μικρή ηλικία κι ενώ μπορεί να χάνω την ισορροπία σε καθημερινά πράγματα, δεν την έχανα στο χορό. Στο μπαλέτο μετρούσα με ρυθμό από μέσα μου και ασυναίσθητα. Αν έκλεινα τα μάτια, ήταν ακόμη καλύτερα, δεν ξέφευγα καν από τη μουσική, χωρίς να ξέρω ακριβώς γιατί. Δεν ένιωθα όμως σίγουρη, άμα σου λείπει η ακοή δεν νιώθεις ποτέ σίγουρος για πολύ ώρα με κλειστά τα μάτια γιατί είναι σαν στερείσαι ταυτόχρονα δύο αισθήσεις και μόνο με την όραση. Φαύλος κύκλος γιατί κλείνοντας τα μάτια, απλά αφηνόμουν περισσότερο. Ένιωθα τις δονήσεις σίγουρα από το πάτωμα αλλά ήταν σαν να ακολουθούσα ακόμα καλύτερα το ρυθμό της μουσικής.\nΣπανίως χόρευα σόλο ή μπροστά από όλες. Δεν μπορούσα να κλείνω τα μάτια τελείως εκεί ή να μετράω συνέχεια εσωτερικά. Το να βλέπω την υπόλοιπη ομάδα και η συνεργασία μαζί της μου έδινε μια υποστήριξη ότι θα εκτελούσα τέλεια χωρίς να ξεφεύγω από το ρυθμό της μουσικής.\nΣτα όνειρά μου όμως πάντα χόρευα σόλο. Γιατί εκεί όλα γίνονταν ένα. Μουσική, χορός, αρμονία, δεν έχει σημασία. Το έβγαζα από μέσα μου κι αφηνόμουν. Και πάντα έδενε και το αποτέλεσμα ήταν μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του. Ίσως παραγίνομαι ποιητική. Αλλά ήταν μια ολότητα με την οποία δεν ήμουν καν εγώ, ήμουν απλά ένα.\nΑνακάλυψα και το ρυθμό του τουμπερλεκιού. Τα μπάσα και οι χαμηλές δονήσεις ήταν ανέκαθεν πιο προσεγγιτά για μένα. Ίσως δεν είναι τυχαίο που μια από τις καλύτερες περκασιονίστες στον κόσμο είναι ολότελα κωφή.2 Το χτύπημα -νταμ νταμ νταμ...ντάμπαντούμπα νταμπαντούμπα νταμ νταμ νταμ- είναι πιο κοντά στο σώμα μου, μπαίνει από τα πόδια και τα χέρια, κορυφώνεται στην καρδιά και εκρηγνύεται μες στο κεφάλι μου που ψάχνει τρόπο να λυτρωθεί. Και μόνο μέσω της κίνησης προσφέρεται, σε παρασύρει ολόκληρα στην κίνηση. Γιατί δεν μπορείς να το κρατήσεις πολύ μέσα σου, ψάχνει τρόπο να βρεις να το επικοινωνήσεις.\nΚι έτσι γνώρισα τους ανατολίτικους χορούς και το οριεντάλ που μεν η σκληραγώγησή του δεν διαφέρει πολύ από του μπαλέτου, η μουσική όμως, ναι καταλαβαίνω τη διαφορά στις δυο μελωδίες. Η μία είναι πιο λυρική, ή άλλη πιο γήινη. Απλά αφήνομαι σε αυτήν που αισθάνομαι καλύτερα. Εξάλλου για μένα η μουσική είναι κίνηση. Και πολλές φορές χορεύω ξυπόλυτη.\nΠρώτη δημοσίευση: http://in2music.gr/xray-box/item/212-pws-antilamvanomaste-thn-mousiki-xwris-na-akoume\n1Τραγούδι “Ο Βασιλιάς Ήλιος” από ποίημα του Ο. Ελύτη.\n2 Ο “περκασιονίστας” είναι η μεταφορά του αγγλικού "percussionist" που είναι ο μουσικός που πάιζει κρουστά όργανα. Η Evelyn Glennie είναι σκοτσέζα βιρτουόζος περκασιονίστας. Ήταν η πρώτη πλήρους απασχόλησης περκασιονίστας σε σόλο κρουστών του 20ού αιώνα. Έχασε πλήρως την ακοή της σε ηλικία 12 ετών. Μερικές φορές παίζει ξυπόλυτη για να “αισθάνεται” τη μουσική καλύτερα. Η ζωή της παρουσιάζεται και στο ντοκιμαντέρ: “Touch the Sound”.\nΑναρτήθηκε από Maria Morgaine στις 12:59 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Κουφοεμπειρίες, Μουσική, Μουσική σημαίνει Κίνηση, Πολυμορφία\nΛόγω της δεινής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας, η Πολιτεία κάνει τις γνωστές σε όλους μας περικοπές και αδυνατεί πλέον να χρηματοδοτήσει τις αποστολές των αθλητών στις φετινές διοργανώσεις της Παγκόσμιας και Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αθλητισμού Κωφών. Για το λόγο αυτό ενεργοί πολίτες της Αθήνας οι οποίοι δεν ανήκουν σε κάποιον φορέα, πήραν την πρωτοβουλία και διοργάνωσαν μια μεγάλη συναυλία με φιλανθρωπικό σκοπό, η οποία έλαβε χώρα στην Αρχιτεκτονική στο Γκάζι, την Τετάρτη που μας πέρασε. Τα έσοδα δόθηκαν εξ’ ολοκλήρου στην Ε.Ο.Α.Κ., ώστε να ενισχυθούν με αυτόν τον τρόπο οι ομάδες και να καταφέρουν να συμμετάσχουν στις φετινές διοργανώσεις. Δέκα ελληνικά συγκροτήματα και καλλιτέχνες, η οργανωτική ομάδα και πολλοί εθελοντές συνέβαλαν στο να πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη συναυλία και να θυμίσουν σε όλους όσους παρευρεθήκαμε ότι δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι είμαστε άνθρωποι και πρέπει να είμαστε δίπλα σε όσους συνανθρώπους μας μας χρειάζονται.\nΑναρτήθηκε από Maria Morgaine στις 3:58 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Κουφοσυναυλίες, Κριτική, Πολυμορφία


Αβόλευτος: Οι Δίκαοι του Albert Camus.\nΟι Δίκαοι του Albert Camus.\nΠραγματοποιήθηκε η ομιλία του Νίκου Λυγερού με θέμα «Οι Δίκαοι του Albert Camus» στις 6 Μαρτίου, στο Βοτανοποιείο – Τεϊοποιείο «Παιώνια» στο Θησείο, Αθήνας. Στην παρουσίαση και ανάλυση του θεατρικού έργου «Οι Δίκαιοι» εντάχθηκαν επιλεκτικές σκηνές από το έργο, με συνοδεία πιάνου από τον Μπόντα Βαγγέλη. Στο ρόλο της Ντόρας: Σβέτα Σταμπολίδου, της Μεγάλης Δούκισας: Ραπτοπούλου Όλγα, του Στεπάν:Μπόντας Βαγγέλης, του Καλιάγιεφ: Νίκος Λυγερός. O Albert Camus δεν ήταν φτιαγμένος να γράφει για έναν εφήμερο χειμώνα. Ήταν ο συγγραφέας του αιωνίου θέρους. Εκείνος του οποίου το...\nσυγγραφικό έργο είναι φωτεινό όπως η αυγή, όμορφο όπως το λυκόφως. Όμως, από το 1905, ο Ivan Kaliayev είχε μια συνάντηση, πάνω σε τούτη τη γη, μαζί του. Και Οι Δίκαιοι εκφράζουν αυτή τη νοητική συνάντηση. Δίχως διανθίσματα, χωρίς περιττολογίες, ο Albert Camus περιορίζεται στο να περιγράφει την ουσία, από φόβο μήπως προδώσει αυτή τη χαμένη υπόθεση. Αυτή την ομορφιά εις αναζήτησιν της αγνότητας, της οποίας ο συλλογισμός έμοιαζε παράλογος. Ιδού γιατί ο συγγραφέας του Μύθου τού Σισύφου δεν μπορούσε παρά να ενδιαφέρεται γι' αυτή την επανάσταση για τη ζωή, αυτή την επανάσταση που έδωσε μια ευκαιρία στη ζωή. Επομένως, Οι Δίκαιοι δεν είναι μια δημιουργία εκ του μηδενός, ούτε και ένας ύμνος στον μηδενισμό. Αυτό το έργο είναι μια πνευματική ανασύνθεση της πραγματικότητας, μία ευαίσθητη επανεγγραφή της ιστορίας, εξ ου και η θέληση που ανυψώθηκε στον Albert Camus να καταστήσει αληθοφανές αυτό που είναι αλήθεια. Οι Δίκαιοι, αυτές οι μεγάλες σκιές που υποστηρίζουν τον ήλιο τής δικαιοσύνης, είναι σαν κίονες ελληνικών ναών. Είναι σχεδιασμένοι με τρόπο ώστε οι νοητικές προβολές τους αναδύονται στο ανθρώπινο μάτι όπως είναι στην πραγματικότητα: αγνοί, ευθείς και άκαμπτοι. Έχοντες συνείδηση πως δεν μπορούν να στέκονται στο ύψος της ιδέας, παρά μόνο δια της θυσίας τους, εκπληρώνονται μέσα σε αυτή την ακραία σύλληψη. Από αυτό το σύνολο απελευθερώνεται μία ανάγκη: εκείνη της κατανόησης του ανθρώπινου μέσα σε ό,τι έχει περισσότερο βάθος. Και μέσα σε τούτη την αμετάκλητη διαδικασία, μέσα από τον θεατράνθρωπο που αντιπροσωπεύει ο Albert Camus, αναδύεται η επανάσταση του πρώτου ανθρώπου, ο οποίος, χάρη στον θάνατό του, πετυχαίνει την αθανασία.


Το «φωτεινό» προς αποφυγήν παράδειγμα της Ινδίας | in.gr\nΤο «φωτεινό» προς αποφυγήν παράδειγμα της Ινδίας\n28 Απριλίου 2021, 14:14\nΠώς η πολυπληθής χώρα μετατράπηκε σε επίγεια κόλαση\nΑν σήμερα υπάρχει μια επίγεια κόλαση τότε αυτή είναι η Ινδία.\nΑπό την έναρξη της πανδημίας, πολλές χώρες και πόλεις στον κόσμο είχαν, για κάποιο διάστημα, το θλιβερό προνόμιο να συγκεντρώνουν τα φώτα της δημοσιότητας λόγω της ραγδαίας αύξησης νεκρών και νέων κρουσμάτων που εμφάνιζαν.\nΑυτό όμως που συμβαίνει τις ημέρες αυτές στην Ινδία δεν έχει προηγούμενο.\nTα χθεσινά νέα κρούσματα κορωνοϊού άγγιξαν τις 363 χιλιάδες, ενώ μόνο χθες έχασαν τη ζωή τους από τον ιό αυτό 3.285 άνθρωποι.\n«Τα κρεματόρια είναι γεμάτα από σορούς, είναι σαν να εξελίσσεται ένας πόλεμος. Φωτιές καίνε παντού. Σε πολλές περιοχές γίνονται μεγάλες αποτεφρώσεις, δέκα – δέκα, ταυτόχρονα, και τη νύχτα, σε συγκεκριμένες περιοχές, ο ουρανός λάμπει»\nΤα λόγια αυτά ανήκουν στον νέο διευθυντή του γραφείου των New York times στο Νέο Δελχί, Jeffrey Gettleman, ο οποίος ζει με την οικογένειά του στην ινδική πρωτεύουσα.\n«Η αρρώστια και ο θάνατος βρίσκονται παντού», γράφει ο Gettleman προσθέτοντας\n«Κάθομαι στο διαμέρισμά μου και περιμένω να κολλήσω. Έτσι νιώθεις αυτήν τη στιγμή στο Νέο Δελχί, με την χειρότερη επιδείνωση της κρίσης του κορωνοϊού παγκοσμίως να εξελίσσεται γύρω μας. Ο κορωνοϊός είναι εκεί έξω, εγώ είμαι μέσα και νιώθω ότι είναι απλώς θέμα χρόνου, προτού αρρωστήσω κι εγώ».\nΤο Νέο Δελχί είναι μια πόλη 20 εκατομμυρίων κατοίκων και ο δείκτης θετικότητας που καταγράφηκε σε αυτήν, λίγες ημέρες πριν, ήταν στο καταστροφικό 36%. Υπολογίζεται δηλαδή, ότι μόνο στο Νέο Δελχί περίπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι, έχουν προσβληθεί από τον ιό.\nΤα νοσοκομεία της χώρας αδυνατούν να περιθάλψουν νέα περιστατικά. Δεν έχουν ούτε το προσωπικό, ούτε τον εξοπλισμό, ούτε το ιατροφαρμακευτικό υλικό για να ανταπεξέλθουν σε μιας τέτοιου μεγέθους έκρηξη της πανδημίας. Κόσμος πεθαίνει σε αυτοκίνητα και πεζοδρόμια έξω από τα νοσοκομεία περιμένοντας να νοσηλευτεί.\nΤην κατάσταση κάνει ακόμα δραματικότερη η μηδαμινή πρόοδος στο μέτωπο των εμβολιασμών. Λόγω του όγκου του πληθυσμού άλλα και άλλων παραγόντων. οι εμβολιασμοί 1ης δόσης, σύμφωνα με τους New York Times δεν ξεπερνούν το 10% του πληθυσμού και οι εμβολιασμοί 2ης δόσης βρίσκονται στο απογοητευτικό 1.6%, παρά το γεγονός ότι δύο εμβόλια παράγονται εντός Ινδίας.\nΓια να έχουμε ένα οικείο μέτρο σύγκρισης, στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, οι πάνω από 2 εκατομμύρια εμβολιασμοί 1ης δόσης αντιστοιχούν περίπου στο 19% του πληθυσμού και οι σχεδόν 900 χιλιάδες εμβολιασμοί 2ης δόσης στο 8%.\nΚι όμως η κατάσταση στην Ινδία, που τώρα αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση κορωνοϊου που αντιμετώπισε ποτέ χώρα από την έναρξη της πανδημίας, δεν ήταν πάντα έτσι. Μάλιστα σε προηγούμενα κύματα εξάπλωσης του ιού, ήταν αυτή που έστελνε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, υλικά και εξοπλισμό, για να βοηθήσει άλλες χώρες που είχαν ανάγκη, ανάμεσα στις οποίες ήταν και οι ΗΠΑ.\nΣύμφωνα με τους επιστήμονες η ραγδαία αυτή επιδείνωση της πανδημίας στην Ινδία δεν οφείλεται μόνο στις μεταλλάξεις του ιού αλλά και στον εφησυχασμό.\nΗ μαρτυρία του Jeffrey Gettleman είναι ενδεικτική\n«Η Ινδία τα πήγαινε καλά μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες. Τουλάχιστον επιφανειακά. (…) Έκανα ρεπορτάζ, έξω, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, οδηγώντας μέσα σε πόλεις στην Κεντρική Ινδία.\n»Κανένας – και εννοώ κανένας, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών, δεν φορούσε μάσκα. Ήταν σαν η χώρα να είπε στον εαυτό της, ενώ το δεύτερο κύμα υψωνόταν: Μην ανησυχείτε το έχουμε».\nΤο ελπιδοφόρο είναι ότι η διεθνής κοινότητα δεν φαίνεται να μένει άπραγη απέναντι στο δράμα του ινδικού λαού και έτσι συντονίζονται προσπάθειες αποστολής κάθε δυνατής βοήθειας.\nΗ Ινδία που εφησύχασε, που δεν πίστεψε στις μάσκες και δεν κατάφερε να εμβολιάσει εγκαίρως τους πολίτες της, μέσα σε λίγες εβδομάδες βρέθηκε από το «Μην ανησυχείτε το έχουμε» στο να καίει τους χιλιάδες νεκρούς της σε αυτοσχέδια αποτεφρωτήρια στους δρόμους.\nΟ εφησυχασμός κρύβεται παντού, πόσο μάλλον εκεί που τα μέτρα αίρονται και οι προσπάθειες για επιστροφή στην κανονικότητα προχωρούν.\nΚι επειδή κανένας λαός δεν δικαιούται να ισχυρίζεται ότι είναι σοφότερος ή προσεκτικότερος από κάποιον άλλον, ο λόγος και ο τραγικός τρόπος που «φωτίζεται» αυτές τις νύχτες το Νέο Δελχί θα πρέπει να είναι παράδειγμα προς αποφυγήν για όλους μας.\nΟι 200.000 έλληνες 30άρηδες που έκλεισαν ραντεβού για εμβόλιο, από την πρώτη κιόλας ημέρα που άνοιξε η πλατφόρμα, δείχνουν τον δρόμο.\nOT FORUM Michael Kratsios στο OT FORUM: Πρέπει να συνεργαστούμε οι Δημοκρατίες στα θέματα τεχνολογίας 3 λεπτά πριν\nΕλλάδα Σε κλίμα συγκίνησης η κηδεία του Κωνσταντίνου Τζούμα στο Α’ Νεκροταφείο 5 λεπτά πριν\nΔιπλωματία Σύντομο τετ α τετ Δένδια - Ερντογάν στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ 17 λεπτά πριν\nΚοινοποίηση: Το «φωτεινό» προς αποφυγήν παράδειγμα της Ινδίας


[email protected] (Enikonomia.gr) http://www.enikonomia.gr/my-money/230498,ktimatologio-apo-to-spiti-ti-allazei-stis-ilektronikes-ypiresies-.html http://media.enikonomia.gr/data/photos/resized/125_230498_d69600d508-a046186bf56e1632.jpg Νέες ηλεκτρονικές υπηρεσίες αναμένεται να προστεθούν μέσα στο επόμενο διάστημα... 2/4/2020 10:18:55 AM 2/4/2020 10:18:55 AM\nδημοσιεύθηκε: 04/02/2020 10:18\nΣύμφωνα με την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να κάνουν “κλικ”στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Κτηματολογίου ( www.ktimatologio.gr) και στη συνέχεια ένα ακόμη” κλικ “ στο πλαίσιο eΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ /Ηλεκτρονικές υπηρεσίες).\nΤα αρχεία. Παράλληλα από το Κτηματολόγιο έχουν δρομολογήσει ψηφιοποίηση των αρχείων των υποθηκοφυλακείων με τεχνικές "έξυπνης νοημοσύνης". Η ψηφιοποίηση του 1 δισ. σελίδων θα γίνει με δύο διαγωνισμούς και χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά κονδύλια. Η σύνταξη των τευχών αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος του χρόνου και θα γίνουν με δύο διαγωνισμούς (με τον πρώτο να αφορά στην ψηφιοποίηση του 10%- 15% των αρχείων).\n#ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ #ΑΛΛΑΓΕΣ #ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ #ΑΚΙΝΗΤΑ


Αρχική Μετάβαση στο περιεχόμενο\nMain Menu Αρχική ΦυτοπροστασίαΓενικές Πληροφορίες ΦυτώνΝέα - ΕπικαιρότηταΔιάφοραΕπικοινωνίαΙσολογισμός 2012Ισολογισμός 2013Ισολογισμός 2014Ισολογισμός 2015\nΤυχαία εικόνα Αρχική Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μας!\nΚατηγορία: Uncategorised\tΔημοσιεύτηκε στις Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014 11:26\tΓράφτηκε από τον/την ΦΑΡΜΑ ΕΠΕ\tΕμφανίσεις: 2118\tΚαλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα της ΦΑΡΜΑ ΕΠΕ - ΦΑΝΙΑΔΗΣ ΦΩΤΗΣ. Μπορείτε να πλοηγηθείτε σε αυτήν μέσω του διπλανού μενού. Σε αυτήν θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες για διάφορα γεωργικά θέματα. Καλή πλοήγηση λοιπόν...!\nΚατηγορία: Uncategorised\tΔημοσιεύτηκε στις Πέμπτη, 05 Μαρτίου 2015 18:17\tΓράφτηκε από τον/την ΦΑΡΜΑ ΕΠΕ\tΕμφανίσεις: 1079\tΦΑΡΜΑ ΜΟΝ. ΕΠΕ\n5ο χλμ. Νάουσας-Βέροιας\nΟ σκοπός του παρόντος site είναι ενημερωτικός και μόνο. Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε αυτό έχουν διασταυρωθεί με πολλές επιστημονικές και εμπειρικές πηγές και παρέχονται καλόπιστα και με τη βεβαιότητα πως είναι ορθές, έγκυρες και προπαντός χρήσιμες στον επισκέπτη. Ενδεχομένως όμως να υπάρχουν παραλείψεις ή ανακρίβειες τις οποίες αγνοούμε. Γι’ αυτό, οι υπεύθυνοι του site ουδεμία ευθύνη φέρουν για τυχόν βλάβες ή αστοχίες από εφαρμογές ή αποφάσεις που λήφθηκαν με βάση τις πληροφορίες που παρουσιάζονται σε αυτές τις ιστοσελίδες ή σε ιστοσελίδες στις οποίες παραπέμπουν.\nΜε την υποστήριξη του Ioannidis®


"Greece has soul"- Ο εναέριος χορός της Κατερίνας Σολδάτου στη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου αφιερωμένος στην χθεσινή μας επέτειο και το μήνυμα της\n“Greece has soul”- Ο εναέριος χορός της Κατερίνας Σολδάτου στη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου αφιερωμένος στην χθεσινή μας επέτειο και το μήνυμα της\nΜία από τις θεαματικότερες χορογραφίες του κόσμου, η οποία πήρε διεθνείς διαστάσεις πριν ακόμη ολοκληρωθεί σαν οπτικοποιημένο προϊόν, είναι αυτή της Κατερίνας Σολδάτου στη Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης». Πρόκειται για ένα κοινό εγχείρημα της ξεχωριστής aerial dancer και των ανθρώπων της Γέφυρας, δομημένο γύρω από μία επέτειο με ξεκάθαρο συμβολισμό: Το χτίσιμο γεφυρών μεταξύ Ελλήνων και την ένωσή τους σε κοινή προσπάθεια για την προκοπή της πατρίδας. Στην κατεύθυνση αυτή ήταν και η επιλογή των εθνικών χρωμάτων που προέβλεπε το σενάριο, έτσι όπως αυτό προτάθηκε από την πλευρά της ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε.: Λευκό μακρύ ύφασμα 15 μέτρων που κυμάτισε μεταξύ του γαλάζιου του Κορινθιακού Κόλπου και του γαλάζιου του ουρανού, μαζί με την ολόσωμη μπλε φόρμα της Κατερίνας, που έφερε το σήμα της εθνικής μας Γέφυρας.\nΩστόσο η performance δεν περιορίστηκε μόνο στον ανοιχτό χώρο, αλλά επεκτάθηκε και στο εσωτερικό του ψηλότερου πυλώνα της Γέφυρας, συνολικού ύψους που αγγίζει τα 300 μέτρα από τον πυθμένα της θάλασσας ως την κορυφή του. Η συγκεκριμένη επιλογή, αποτέλεσε το δεύτερο (επίσης έμφορτο συμβολισμού) σκέλος του σεναρίου, αφού για κάποιον που βρίσκεται στον πυθμένα, η μόνη οδός προς το φως αποκαλύπτεται όταν αυτός σηκώσει τα μάτια του ψηλά. Σε αυτή την περίπτωση, το βλέμμα του προς την κορυφή και τη διέξοδο, συναντούσε πάλι τη γαλανόλευκη performer, η οποία δεν έκρυψε πως η εμπειρία της εντός του πυλώνα υπήρξε γι’ αυτήν ένα έντονο συναίσθημα ανάτασης ψυχής. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο συγκεκριμένος κύκλος καλλιτεχνικών δρωμένων της Κατερίνας Σολδάτου έχει τον τίτλο(Η Ελλάδα έχει ψυχή) και στοχεύει στην ανάδειξη της ελληνικής ιστορίας και της προστασίας του περιβάλλοντος.\nΗ Κατερίνα Σολδάτου περιγράφει την εμπειρία της με τα παρακάτω λόγια: «Η ιδέα ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙΣ ΨΥΧΗ αποτελεί πηγή έμπνευσης για κάθε φιλόδοξο άνθρωπο.\nΈχει κύριους στόχους την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση του κοινού, την υπενθύμιση της σπουδαιότητας της τέχνης και την ανάδειξη προορισμών απαράμιλλης ομορφιάς και μεγάλης ιστορικής σημασίας της Ελλάδος. Μέσω του εναέριου χορού σε μεγάλα ύψη καταφέρνουμε -μαζί με την ομάδα μου- να ξεπερνάμε κάθε φορά τον εαυτό μας και δημιουργούμε ανεξίτηλες εντυπώσεις με φωτογραφίες και βίντεο που κάνουν τον γύρο του κόσμου κερδίζοντας το ενδιαφέρον των μεγαλύτερων ειδησεογραφικών πρακτορείων.\nΈνα από πολλά τεχνικά χαρακτηριστικά μοναδικότητας σε γέφυρα παγκοσμίως είναι και οι πυλώνες της, στοιχείο ιδιαίτερης σημασίας, μιας και το εσωτερικό τους είναι προσβάσιμο έως τον πυθμένα της θάλασσας. Επομένως, η δεύτερη χορογραφία ήταν κάτω από την επιφάνεια του νερού και σε ύψος 60 μέτρων καθιστώντας το γεγονός ακόμη ένα ρεκόρ για τις χορογραφίες μου.\nΑξιοσημείωτη ήταν και η ακουστική χώρου, με την οποία πειραματίστηκα για πρώτη φορά, τραγουδώντας παράλληλα με τη χορογραφία. Η ιδιαίτερη κατασκευή της Γέφυρας, τα ιδιαίτερα τεχνικά χαρακτηριστικά της και η θεμελίωση σε δυσχερή θέση από γεωφυσικής άποψης έχουν και ένα δεύτερο νόημα στον χορό που επέλεξα. Η επιλογή της Γέφυρας για τις εναέριες χορογραφίες συμβολίζει και τη σημασία της ένωσης των Ελλήνων, αλλά και όλων των ανθρώπων.\nΗ αλληλεγγύη, η εμπιστοσύνη και η αγάπη μπορεί να ακούγονται απλά πράγματα, αλλά είναι δύσκολο να γίνουν πραγματικότητα στις ημέρες μας. Αυτό οφείλεται σε εμάς τους ίδιους, στις ελληνικές και διεθνείς συγκυρίες και στον «σύγχρονο» τρόπο ζωής που δημιουργεί περισσότερα τείχη παρά γέφυρες. Σημαντικές τοποθεσίες που έχουν ήδη καταγραφεί στο ιστορικό του εγχειρήματος αποτελούν οι γέφυρες της Χαλκίδας, της Κορίνθου και της Τατάρνας των Αγράφων, οι βράχοι των Μετεώρων, το Ναυάγιο της Ζακύνθου και η χαράδρα του Βίκου».