Video Game Awards 2015 - zapowiedzi\nHome » Wydarzenia » Video Game Awards 2015 – zapowiedzi\nVideo Game Awards 2015 – zapowiedzi\n4 grudnia 2015 Mikołaj Łodo 0 Wydarzenia,\nImpreza Video Game Awards ma już dość długą tradycję. Wcześniej, od 2003 do 2013 roku miało miejsce Spike Video Games Awards, których Video Game Awards jest następcą. Co łączy te dwie imprezy? Tematyka i ludzie odpowiedzialni za organizację imprezy: gry oraz Geoff Keighley.\nWspomniana osoba to jeden z najbardziej znanych dziennikarzy w branży rozrywki elektronicznej, z imponująco długim stażem na rynku – począwszy od początku legendarnego serwisu GameTrailers, skończywszy na współpracy z wieloma różnymi redakcjami i organizacji kilku wydarzeń, z których Spike Video Game Awards było najbardziej kontrowersyjnym. Dlaczego kontrowersyjnym?\nPonieważ Geoff Keighley miał nieco inną wizję imprezy, na której są rozdawane najbardziej prestiżowe nagrody w branży; nie chciał, żeby skupiała się tylko i wyłącznie dookoła przeszłości oraz gier, które już wyszły, ale chciał również pokazać nowe, nadchodzące tytuły. W związku z tym na Spike Video Game Awards pojawili się sponsorzy, przedstawiciele producentów, a także sami developerzy z nowymi tytułami do pokazania. Spike Video Game Awards, znane też jako VGX, ostatni raz miały miejsce w 2013 roku. Do tej pory, wraz z nagrodami pokazywano najbardziej prestiżowe zapowiedzi gier: na VGX po raz pierwszy zostały zapowiedziane takie tytuły jak Bioshock Infinite, Hitman Absolution, Mass Effect 3, The Last of Us, Wiedźmin 3, Phantom Pain czy Stick of Truth. Na scenie VGX stawały takie osobistości jak Hideo Kojima, Ken Levine, Cliff Bleszinski czy sam Tim Schafer. Video Game Awards jest bezpośrednim spadkobiercą (mimo innej nazwy) tej imprezy, przejmując prawie wszystkie tradycje od swojego poprzednika. Organizatorem pozostał Geoff Keighley i nadal to jedne z najważniejszych nagród dla gier; zrezygnowano jedynie (niestety) z pomysłu Hall of Fame, do którego zdążyła się dostać tylko jedna gra.\nTegorocznym zwyciezcą Video Game Awards, jako gra roku został Wiedźmin 3, a obok niego uplasował się Bloodborne, Phantom Pain, Mario Maker i Fallout 4. Można oczywiście debatować nad tym, kto zasłużył na zwycięstwo najbardziej, ale polscy miłośnicy gier na pewno są dumni z wygranej Białego Wilka.\nJednak nagrody to nie wszystko – jak wcześniej wspominałem, zapowiedzi są równie istotną częścią wydarzenia, zwłaszcza, że sami twórcy zazwyczaj są obecni na imprezie, a tradycja VGX ciągnie się od ponad 10 lat. Wcześniej, gdy event miał swoje pierwsze odsłony, widzowie i niezależni dziennikarze zarzucali organizatorom stronniczość oraz promowanie konkretnych kandytatów. Jest w tym odrobina prawdy, sami patroni byli kilkukrotnie zamieszani w ustawianie ocen dla różnych gier według producenta (pamiętna afera z Eidos oraz Tomb Raider), ale zawsze na VGX przeważała obiektywna opinia i liczyło się to, że wydarzenie również pomaga rozwijać branżę oraz promować nowe tytuły.\nW tym roku zostały zapowiedziane naprawdę ważne gry, których obecność może uratować całą branżę, zmierzającą małymi krokami w stronę stagnacji. No dobra, jedna gra.\nMowa, oczywiście, o Psychonauts 2, kontynuacji legendarnej gry Tima Schafera o tytułowych psychonautach i zwiedzaniu przez nich różnych… umysłów. To bardzo nietypowy platformer połączony z odrobiną akcji i zagadek logicznych, który do tej pory jest jedną z najwyżej ocenianych produkcji tego rodzaju. Fenomen tego tytułu polega na tym, że pomimo bycia wydawanym przez komercyjne przedsiębiorstwo, udało mu się zachować niezależność i do teraz Psychonauts jest wymieniane jako bardzo duża, ale niezależna gra, której istnienie przyczyniło się do powstania sceny Indie. To zdecydowanie tytuł, którego nie spodziewałem się już zobaczyć, a jego zapowiedź jest najprzyjemniejszą niespodzianką tego roku.\nKolejne ważne ogłoszenie dotyczyło Uncharted 4, jednak przy ilości trailerów i fragmentów rozgrywki, które już posiadamy, nowe urywki ze scenek nie robią już takiego wrażenia. Dostaliśmy bardzo ładną i dopracowaną zapowiedź, składającą się z krótkiej cut-scenki, która pokazuje jak dokładnie są wykonane postaci w nowym Uncharted, jednak nic poza tym.\nGodnym uwagi tytułem może być Where The Water Tastes Like Wine – zapowiada się na unikalną, niezależną produkcję, jednak na razie bardzo mało wiemy o samej rozgrywce. Trailer prezentuje się bardzo ładnie, wyraźnie odnosząc się do stylistyki Dzikiego Zachodu, o czym świadczy też podpis, że tytuł zostanie wyprodukowany w Stanach Zjednoczonych. Ciekawe, jak zmienia się rynek elektronicznej rozrywki – podział między Wschodem, a Zachodem staje się coraz bardziej wyraźny.\nZostał też pokazany nowy trailer Far Cry Primal i Quantum Break, ale o obu tych tytułach wiemy już sporo, a jakikolwiek werdykt (ze względu na specyfikę rozgrywki) będziemy mogli wydać jak dostaniemy pełne gry do rąk. Oprócz tego zostało zapowiedziane nowe Shaq Fu – następca jednej z najgorszych gier wszechczasów, w której występował sam Shaqille O’Neil.\nDostaliśmy też zapowiedzi dwóch nowych serii przygodowych od Telltale Games: jednej, która pozostała w uniwersum Walking Dead – własnej serii dla jednej z najbardziej uwielbianych przez fanów postaci, czyli Michonne. Walking Dead: Michonne powinno zadebiutować w 2016 roku i przypomnieć graczom jak zaczynało swoją karierę Telltale Games. Oprócz tego dostaniemy serię przygodową od Telltale o Batmanie, jednak o niej nie wiemy nic oprócz tego co zostało pokazane w zapowiedzi (czyli niewiele).\nOstatnie miejsce na liście zapowiedzi ma ogrom dodatków pokazanych na tegorocznych Video Game Awards i… kolejny remaster. Z najważniejszych zapowiedzi tego rodzaju można wymienić duży dodatek fabularny do Tomb Raider oraz garść rozszerzeń do Halo 5. Zapowiedź DLC do Tomb Raider jest o tyle ciekawa, że główna oś fabularna kręci się dookoła Baby Yagi, ważnego elementu folkloru wchodniego, zwłaszcza słowiańskiego. Dodatek zapowiada się elektryzująco, czego nie można powiedzieć o kolejnych mapach do Halo 5. Wspomniany remaster to oczywiście reedycja unrealowego Shadow Complex, który niebawem zadebiutuje na nowych konsolach.\nNależy wspomnieć również o wystąpieniu Reggie’go Fils-Aime i jego przemówieniu poświęconu pamięci Satoru Iwaty. Szef Nintendo of America opowiedział o swojej znajomości oraz pracy z Satoru Iwatą, który był dla niego jedną z najważniejszych postaci w historii całej rozrywki elektronicznej. Iwata był wszechstronnym człowiekiem, znającym tajniki nie tylko programowania i tworzenia software’u, ale też budowy hardware’u oraz zarządania firmą od strony biznesowej. Jego odejście to nie tylko strata dla Nintendo, ale dla całej branży skupionej wokół gier.\nPodsumowując tegoroczne Video Game Awards, można powiedzieć, że nadchodzą nowe czasy dla rozgrywki elektronicznej. Powrót do najbardziej zasłużonych przedstawicieli gier niezależnych, takich jak Psychonauts zwiastuje potrzebę pójścia w nowym kierunku, który niekoniecznie jest zbieżny z coraz większym zalewem sequeli i remasterów triple-A. No i cieszy główna wygrana największej polskiej gry w historii – Wiedźmina 3.\nPrevious: Mikro projektor od Philipsa\nNext: ZTE A1, czyli najtańszy smartfon na świecie z czytnikiem linii papilarnych


Zaczarowana huśtawka - Page 2\nTemat: Zaczarowana huśtawka 12.03.16 1:37\nWygodna, miękka i niepozorna, pomimo delikatnego wyglądu jest w stanie unieść naprawdę solidny ciężar. Przytwierdzona do olbrzymiego dębu, wyłożona miękkimi jedwabnymi poduszkami, znajdująca się nieco na uboczu, wydaje się idealnym miejscem na odpoczynek. Kiedy ktoś w niej siada i zaczyna się bujać, huśtawka zaczyna grać melodię odpowiednią do nastroju, myśli oraz wspomnień zabawiającej się osoby.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 21.06.17 21:14\n-Rodzina udaje, że ten fakt mojego życia nie istnieje- Odpowiedziała zgodnie z prawdą, i pomimo wszystko ponownie się uśmiechnęła lekko. Niemal do perfekcji opanowała zarzynanie niektórych emocji. Prawda była taka, że nie raz i nie dwa łzy same cisnęły się jej do oczu. Brak poparcia ze strony rodziny strasznie ją zasmucał. Ile razy miała ochotę wrócić do domu i porozmawiać z matką o tym co wydarzyło się, wyżalić, czy też opisać swoje uczucia. Prawda była taka, że pomimo tego iż otaczało ją mnóstwo osób była przy tym bardzo samotna. Osamotniona w swoim postrzeganiu świata. Jedyny ojciec zawsze popierał ją w tym co robiła. Liczyło się dla niego to aby jego córeczka była szczęśliwa, chociaż sam do końca nie popierał pomysłu z zostaniem aurorem, ze względu na to, że wiedział jak niebezpieczny jest to zawód. Mimo to nie podcinał jej skrzydeł. Dziewczyna była rzadkim okazem wychowanym na wolności. Gdyby dała się zamknąć w klatce byłaby zaiste interesującym okazem. Chociaż, nawet w tej chwili wzbudza nierzadko sensację innych ludzi. Czy to arystokratów, czy zwykłych zjadaczy chleba.\n-Obawiam się, że jeszcze trochę nauki przede mną za nim wyślą mnie na poważną misję- Nie oczekiwała, że będzie miała lżej tylko ze względu na swój status społeczny, ale spodziewała się tego, że chociaż w pracy spojrzą na nią w zupełnie inny sposób. Niestety nawet tam spotykała się ze słowami krytyki, a jeszcze inni zakładali się często o to ile taka drobinka jak ona tam wytrzyma. Krótko mówiąc miała cały czas pod górkę, ale dzielnie szła nie zatrzymała się nawet na chwilę. W końcu aby chwycić swoje marzenie bardzo często trzeba zapłacić, tylko nie zawsze znamy cenę od razu. Szkoda, gdybyśmy wiedzieli co możemy stracić w chwili gnania za marzeniami mielibyśmy szansę wycofać się, wrócić do starego życia.\n-Nigdy nie mówiłam, że małżeństwo oznacza byciem nieszczęśliwym- Odpowiedziała spokojnie przytulając książkę do klatki piersiowej.\n-Jeżeli dojdzie do mojego zamążpójścia to tylko na moich zasadach oraz z człowiekiem którego znam i naprawdę kocham- Myśl, że miałaby spędzić resztę życia z człowiekiem którego nie jest w stanie pokochać, i jeszcze mieć z nim potomstwo, była dla dziewczyny nie do zniesienia. Równie dobrze mogłaby popełnić samobójstwo. Doskonale wiedziała jakie było małżeństwo jej rodziców. Jej ojciec nawet nie kochał swojej żony, co też po prostu jej powiedział aby ta się nie łudziła. Potrafili spierać się o najmniejszą pierdołę, oraz wierność ojca mogłaby zostać poddana mocnej dyskusji.\n-Na szczęście ze względu na zawód jaki mam nadzieję wykonywać, prędzej pisane mi staropanieństwo, niż piękny dowrek- Już dawno pogodziła się z tym faktem. To była jedna z cen które przyjdzie jej zapłacić za swoje marzenia. Z perspektywy biernego obserwatora faktycznie Aurora przetracała swój potencjał. Ładna jest z niej dziewczyna, dobrze urodzona, i na pewno gdyby tylko trochę bardziej się postarała to byłaby idealną damą, żoną, a później matką. Niestety oznaczało to odstawienie na bok swojej dumy, a dziewczyna jako arystokratka miała jej aż za dużo.\n-To dobrze, że rodzina męża ciebie zaakceptowała... oczywiście nie mam tutaj na myśli niczego złego- Poprawiła się od razu zdając sobie sprawę z tego jak mogłoby to zabrzmieć.\n-Chodzi o to, że w kręgach arystokracji różnie przyjmuje się osoby spoza niej.- Mówiła prawdę, mężczyźni pod tym kątem mieli znacznie prościej niż kobiety. Młoda dama musiała nieźle się namęczyć aby albo rodzina męża ją zaakceptowała a zaraz potem cała reszta szlachetnie urodzonych czarodziejów i czarownic.\n-Dobrze, że się odnalazłaś w tym wszystkim- Aurora naprawdę martwiła się o koleżankę. Znała ją na tyle aby móc powiedzieć, że jej los naprawdę nie był jej w żaden sposób obojętny, i za każdym razem kiedy widywały się na jakiś spotkaniach ukradkiem obserwowała jej zachowanie gotowa chrząknąć, albo stuknąć ją w nogę w chwili kiedy ta mogłaby się zapomnieć.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 21.06.17 22:28\nLyra skinęła głową. Zdawała sobie sprawę, że zawód aurora był źle widziany dla szlachetnie urodzonej kobiety, że rodzina Aurory mogła nie być zachwycona jej wyborem, tym, że zamiast być damą, tak jak chcieli, marzyła o tak ryzykownym i niebezpiecznym zajęciu. Pewne życiowe wybory pociągały jednak za sobą konsekwencje i sama wiedziała o tym doskonale – niektórzy członkowie jej rodziny także nie do końca zaakceptowali jej fascynację szlacheckim światem i zgodę na aranżowany ślub zaproponowany przez Traversów poszukujących małżonki dla swojego syna. Także musiała zapłacić pewną cenę za swoje marzenia i naiwność, choć wcześniej wierzyła, że to wszystko dało się pogodzić, że jej stare i nowe życie nie musiały się wykluczać. Mimo to nie zawróciła, chociaż o konflikcie z bratem wciąż myślała z żalem, nawet jeśli nadal miała pewne oparcie w matce, która zaakceptowała jej nowe życie. Lyra nie chciała jednak rezygnować z czegoś, w co wierzyła i czego pragnęła, i z pokorą dźwigała konsekwencje swojego wyboru. Niewielu jednak o tym wiedziało, bo nie lubiła mówić o tych sprawach.\nNawet jeśli nie wiedziała dokładnie, jak wyglądały realia kursu, zdawała sobie sprawę, że musiał być bardzo trudny, szczególnie dla młodej kobiety. Nie tylko pod względem wymagających zadań i umiejętności, które należało przyswoić, ale też relacji ze współaurorami wątpiącymi w to, że sobie poradzi. Mimo że Lyra nie podjęłaby takiego wyboru, w jakiś sposób podziwiała tę upartą walkę o marzenia mimo przeciwności.\n- Jeszcze przyjdzie twój czas – powiedziała tylko, mając nadzieję, że zderzenie z pierwszym poważnym zadaniem nie będzie dla lady Greengrass bolesne.\nKwestia małżeństwa była bardziej drażliwa; mimo swoich korzeni i braku niechęci do czarodziejów o innym statusie krwi Lyra zdążyła już pojąć, że szlachetnie urodzone panny powinny poślubiać równie szlachetnych mężczyzn i dbanie o to było dla rodów ważniejsze niż miłość. Jakkolwiek krzywdzące to było, rozumiała zasadność aranżowanych małżeństw i nie negowała ich, dlatego uniosła brwi na słowa Aurory.\n- Co wtedy z twoją rodziną? Zapewne chcą dla ciebie jak najlepiej. Naprawdę byłabyś gotowa wyrzec się wszystkiego dla... miłości do osoby, której oni nie zaakceptują? – zapytała; kilka lat temu zapewne nie odczułaby żadnego zgorszenia, ale teraz już wiedziała, że to niestosowne. Nawet wśród tych liberalnych rodów, który nie ziały na każdym kroku pogardą, a niekiedy wręcz nienawiścią do osób niżej urodzonych. I chociaż sama w pewnym sensie miała wybór, na pewno większy niż Aurora, wybrała aranżowane małżeństwo. Sama weszła do złotej klatki, nawet jeśli uparcie nie chciała zobaczyć jej prętów odcinających ją od dawnej wolności. – Nie chciałabym zostać starą panną. Żyć smutno, samotnie, nie mieć męża... Dzieci... – Póki co posiadanie dzieci wciąż postrzegała w kategorii nieco bardziej odległej przyszłości, ale chciałaby kiedyś je mieć, móc patrzeć, jak dorastają i zapewnić im to, czego sama nie miała. Nie wiedziała jeszcze, że już nosiła w sobie owoc małżeństwa. – Są dla mnie naprawdę mili i pomagają mi, gdy mam jakiś problem. – Lyra także polubiła bliskich Glaucusa. Byli naprawdę w porządku wobec niej nawet mimo faktu, że pochodziła ze zubożałego rodu. – Chciałabyś może któregoś dnia obejrzeć moje obrazy? Oczywiście w takim momencie, kiedy nie będziesz mieć żadnych innych zajęć – zaproponowała nagle, gdy zdała sobie sprawę, że konwersacja niepokojąco zaczęła zbaczać na dość grząski grunt różnic w poglądach. Aurora pewnie jeszcze z Hogwartu mogła zapamiętać wyjątkowe zamiłowanie Lyry do sztuki, które później przerodziło się w coś poważniejszego i dziś dziewczę zajmowało się malarstwem zawodowo.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 21.06.17 22:58\nAurora była dziwnym człowiekiem. Można by opisać ją na wiele sposobów, ale dzięki temu jej życie było niezwykle barwne. Była nieśmiała, słaba, szczęśliwa i przeklęta jednocześnie. Na przemian można było o niej powiedzieć, że była bogata i bidna. Pozostaje pytanie czego tak naprawdę szukała, i czy to czego pragnęła nie zacznie jej wyniszczać od środka. Dziewczyna teraz grała w naprawdę niebezpieczną grę, zapisując się na kurs aurorski można rzecz, że poprosiła samą śmierć do tańca, a ta urzeczona jej lekkością postanowiła dalej kontynuować ten teatrzyk. Czekając, aż ta niewinna dziewczynka sama wpadanie w jej ramiona.\n-Jeżeli moja rodzina naprawdę chce dla mnie jak najlepiej- Zaczęła i uśmiechnęła się lekko. Widziała już te różnice pomiędzy sobą a dziewczyną z którą przyszło jej dyskutować. Tradycja nie zawsze była dobra, i czasami przychodził czas na to aby zrobić wreszcie coś nowego.\n-To pozostawią moje życie w moich rękach i po prostu mi zaufają, że wiem co robię- Powiedzieć, że Aurora była egoistką to nie grzech ani ujma, to była prawda. Od kiedy pamięć sięga dziewczyna była wpatrzona w siebie, i w ojca. Dla niego byłaby gotowa skoczyć w ogień, dla siebie również jak kolwiek by to głupio nie zabrzmiało.\n-Jeżeli mi się przytrafi, że się zakocham, i nawet jeżeli będzie to arystokrata, to dla niego będę gotowa rzucić aurorstwo i zostać prawdziwą damą, żoną i matką- Jednocześnie miała też pewne wymagania. Poświęcenie za poświęcenie. Mężczyźnie w którym się zakocha jest w stanie oddać dosłownie wszystko, ale nie może żądać jej wolności. I to byłby jedyny warunek który musiałby zostać spełniony. Poświęcenie jej nie były obce, więc przychodził z dziecinną łatwością. Chociaż teraz mówiła o swoim podejściu planach na przyszłość. Świat jest na tyle zabawny, że to co planujemy nigdy tak naprawdę nam nie wychodzi, więc ciekawe jakie to rozczarowanie czeka Aurorę.\n-Trzeba czasami wyrzec się pewnych rzeczy aby osiągnąć swój cel. Rzadko dostajemy wszystko to czego pragniemy- Rudzielec na chwilę obecną mógłby powiedzieć, że jest życiowo spełnione. Chociaż Aurorze zostało jeszcze mnóstwo walk do stoczenie, i czy była gotowa na ewentualne ofiary, które każda wojna za sobą ciągnęła.\n-Dalej malujesz?- Zapytała się retorycznie. Naturalnie skoro zapraszała ją do obejrzenia jej dzieł to pewne, że malowała. Faktycznie w szkole kilka razy pokazywała jej swój szkicownik, a Aurora udawała, że niezwykle na tym się zna. Nie jedna guwernantka usiłowała wpoić w dziewczynę wiedzę o sztuce, ale malarstwo wyjątkowo topornie jej wchodziło. Po prostu jakoś nigdy nie żywiła zbyt wielkiej miłości do malarstwa.\n-Z wielką przyjemnością kiedyś obejrzę twoje dzieła. Pewnie w domu ozdabiają każdą ścianę- Jakoś tak się jej zawsze kojarzyło, że artyści lubią przyozdabiać swoje domu swoimi dziełami, po co nie wiedziała. Lady Greengrass zazwyczaj nigdy się nie podobało to co robiła, i nigdy by nikomu tego nie pokazywała, tak była dla siebie zdecydowanie zbyt krytycznie nastawiona.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 0:37\nTak naprawdę Lyra też nie wiedziała, czego pragnie i do czego ostatecznie zawiedzie ją dokonany wybór. Pod pewnymi względami była jak dziecko we mgle. Naiwne, zakompleksione, przejmujące się opinią otoczenia i zwyczajnie zagubione w tym nowym, dorosłym życiu. Po skończeniu Hogwartu została rzucona na głęboką wodę i musiała szybko nauczyć się w niej poruszać, jeśli nie chciała, żeby to wszystko całkowicie ją przytłoczyło. Karmiła się złudzeniami i chciała wierzyć, że wszystko będzie dobrze i była na właściwej drodze do odnalezienia swojego miejsca w świecie.\nMiała wrażenie, że Aurora była gotowa wyrzec się wszystkiego, co miała dla swojej upragnionej wolności i możliwości decydowania o sobie samodzielnie. Ale, chociaż Lyra nie została wychowana w duchu tych prawdziwie szlacheckich wartości, w jakiś dziwny sposób rozumiała ważność dbania o tradycję i o zachowanie rodu. Spojrzała na nią sceptycznie, choć w środku czuła pewną rozbieżność między wartościami obecnymi w jej rodzinnym domu, a tymi obecnymi w szlacheckim świecie, do którego w pełni dołączyła po ślubie. Między starym a nowym istniał pewien rozdźwięk, ale przecież chciała być częścią tego świata. Dlatego skwitowała wypowiedź koleżanki milczeniem, nie potrafiąc jednoznacznie ani zaaprobować, ani zanegować jej słów. Własnego wyboru już dokonała.\nW swoim małżeństwie miała dużo swobód. Mogła malować, a także utrzymywać relacje z dotychczasowymi znajomymi. Do tej pory nigdy nie zaznała ze strony męża przymusu ani presji, więc było to dla niej pewną abstrakcją, ich związek od początku opierał się na tym, że oprócz wspólnej sfery życia każde posiadało też swoją własną. Było to dla Lyry o tyle dobre, że dużo łatwiej było jej wejść w nową rzeczywistość wiedząc, że nie musi wyrzekać się tego, co było dla niej ważne.\n- Więc mam nadzieję, że właśnie takiego szlachcica spotkasz na swojej drodze – powiedziała, naprawdę życząc jej tego, by spełnieniu obowiązku towarzyszyła miłość, której tak pragnęła. Lyra znała jeszcze kilka innych szczęśliwych małżeństw, którym udało się pogodzić spełnienie obowiązku ze znalezieniem własnego szczęścia. – O tym też miałam okazję się przekonać – skwitowała jej kolejne słowa, ale nie rozwinęła swojej myśli, nie chcąc opowiadać o cenie, którą zapłaciła dokonując swojego wyboru. Później z ulgą powitała zmianę tematu. Łatwiej było nie rozmawiać o poglądach, a sztuka wydawała się dużo bardziej neutralna.\n- Oczywiście, że maluję. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym w życiu robić coś innego niż szukać spełnienia jako artystka. – Wyprostowała się dumnie. Sztuka była dla niej czymś więcej niż tylko kolorami na płótnie i pędzlem w jej dłoni. Sztuka była w niej odkąd pamiętała, towarzyszyła jej od dzieciństwa. Nawet jej magia ujawniła się w niej właśnie podczas malowania. Być może był to znak, że Lyrze pisana była właśnie taka droga, choć musiały minąć lata, zanim pojęła, że jej pasja może stać się czymś więcej. Chociaż jej matki nie było stać na prywatnych nauczycieli, młódka malowała lepiej niż te wszystkie dziewczęta, które odebrały odpowiednie przygotowanie. Po prostu miała w sobie talent i sama nauczyła się prawie wszystkiego, co umiała, przynajmniej jeśli chodzi o umiejętności praktyczne. Nie potrafiła za to grać na żadnym instrumencie ani pięknie pisać, ale nikt nie mógł być dobry we wszystkim. - Aż tyle jeszcze ich nie namalowałam. – Dworek podarowany jej i Glaucusowi może nie był bardzo duży, ale pokrycie jego ścian obrazami Lyry zajęłoby wiele czasu, zresztą w części pomieszczeń wisiały już obrazy umieszczone tam przez członków rodu mieszkających tam w przeszłości. Lyra miała jednak własną pracownię, gdzie malowała, ponadto wykonywała obrazy na zamówienie a także uczestniczyła w wernisażach. – Ale jeśli chcesz, chętnie zaproszę cię na wystawę moich prac, którą nie tak dawno otwarto w jednej z londyńskich galerii. Wernisaż już się zakończył, ale moje obrazy wciąż wchodzą w skład wiosennej ekspozycji w jednej z sal – dodała nie bez dumy; w końcu możliwość wystawienia obrazów w galerii to było coś. Zwłaszcza dla młódki, która w ubiegłe wakacje była zaledwie malarką uliczną dopiero czekającą na odkrycie.\n- Może przejdziemy się kawałek? Te ogrody wyglądają naprawdę zachęcająco – zaproponowała po chwili; do tej pory rozmawiały w pobliżu huśtawki, ale wokół rozciągała się całkiem ładna przestrzeń pełna kwiatów i unoszących się w powietrzu motyli. Była to wprost wymarzona sceneria do przechadzki, zwłaszcza po długiej zimie i ponurym, szarym przedwiośniu. W którymś momencie na jej piegowatym policzku przysiadł jeden z motyli i odleciał dopiero, gdy Lyra roześmiała się cicho. Nie chciała myśleć o ciężkich i przygnębiających tematach, rodzących dylematy i spięcia. Przecież nie po to się spotkały.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 0:59\nZmiany tematu dla Aurory nie były niczym nowym czy też skomplikowanym. Można powiedzieć, że nawet sama chwilami niezwykle cieszyła się z tego, że nie musi ciągnąć jakiegoś tematu w nieskończoność, tym bardziej w chwili kiedy zdawała sobie sprawę z tego, że zostanie niezrozumiana przez drugą osobę. Z resztą tego typu dyskusje zawsze były przypisane bardziej do mężczyzn niż kobiet, i z tym Aurora wyjątkowo się zgadzała. Kobiety były zbyt emocjonalne i z drobnego nieporozumienia potrafiły zrobić dramę na skalę światową. Chociaż ona sama umiała wysłuchać drugiego człowieka i nie podważać jego sposobu życia. Jedyne co robiła to opisywała swój pogląd na konkretną sprawę i w taki sposób kończyły się jakie kolwiek konwersacje. W końcu każdy był kowalem własnego losu, i nie wypada wpychać się do tego życia na siłę.\nNo to zmieniły temat na typowo damski, a raczej taki który damom jak najbardziej przystoi. Szkoda tylko, że sama Aurora nie mogła się za mocno wypowiadać. Ona i sztuka to jak ogień i woda, jakoś ze sobą żyją i dzielą ten świat, ale tak naprawdę nigdy się ze sobą nie połączą. Mimo wszystko młoda dama umiała docenić czyiś talent czy też ciężką pracę włożoną w stworzenie kolejnego arcydzieła. A tym bardziej umiała to docenić kiedy chodziło to obrazy jej koleżanki ze szkoły.\n-Chętnie się wybiorę. Byłaby to przyjemna odskocznia od polowania na czarnoksiężników- Nie ukrywała, że czasami była zmęczona tym, i chwilami też przez jej głowę przebiegała myśl aby zrezygnować, i zacząć wieść spokojne życie, ale jej nieustępliwa natura oraz duma nie pozwoliły by na poddanie się. Sam trening był niezwykle wyczerpujący, i dopiero teraz tak naprawdę zaczynała poznawać smak prawdziwego życia aurora, oraz docierały do niej pewne fakty o których wcześniej nawet nie myślała. Chociaż taka, że jej szansa na śmierć ze starości w ciepłym łóżku spadnie diametralnie. No, ale kto w tak młodym wieku myślał by o śmierci.\n-Na pewno było to niezwykle huczne wydarzenie?- Zapytała się zaciekawiona. W zasadzie każde wydarzenie w szlacheckich rodach było huczne. Od narodzin zacząwszy na samej śmierci skończywszy. Dziewczyna miała chwilami nawet wrażenie, że całe życie arystokracji to jeden wielki bankiet na którym świętuje się... no właśnie do końca nie wiadomo co, więc na siłę znajdowano jakąś okazję, a takich było naprawdę sporo. Tylko za biegiem czasu zaczęło to być strasznie nudne. Wszystko wyglądało dokładnie tak samo, nie było żadnych niespodzianek. Nawet tematy często się powtarzały bo przez granice dobrego wychowania jednocześnie zmniejszała się ilość interesujących aspektów które można było poruszyć podczas rozmowy.\n-Chętnie się jeszcze raz przejdę. W domu oczekują mnie dopiero wieczorem- Powiedziała i pstryknęła dwa razy palcami, a do niej zaraz podbiegł skrzat domowy i ukłonił się nisko, zamiatając niemal nosem i uszami ziemię przed rozmówczynią Aurory.\n-Dla matki jest to jedyny sposób na kontrolowanie tego co robię. Cóż zgadzam się na to, bo przynajmniej mam towarzysza- Przekazała skrzatowi książkę którą dzierżyła w swoich dłoniach, a ten bez słowa po prostu ją wziął i taszczył za Lady Greengras. Ona sama szybkim ruchem ręki odgarnęła kosmyk rudych włosów na plecy i delikatnym i pełnym gracji ruchem dłoni zachęciła Lyre do tego aby w końcu ruszyły się z miejsca i poszły przed siebie. Aurora poruszała się powoli, z dłońmi splecionymi przed sobą. Żółta suknia falowała delikatnie na wietrze, oraz na skutek ruchu dziewczyny, a od kamiennej posadzki niosło się echo niewielkich obcasików które stykały się z podłożem.\n-Jak wyglądał twój ślub, jestem tego niezwykle ciekawa. A najbardziej twojej kreacji- Dziewczyna lubiła patrzeć na ładnie ubrane kobiety, ale ona sama przeklinała chwilę kiedy matka wcisnęła ją w gorset i jedną z tych sukien. Było to strasznie niewygodne, i tak bardzo do niej nie pasujące.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 12:58\nTo akurat był dla dziewczęcia nieco dziwny aspekt szlacheckiego życia, musząc baczyć na słowa i na to, co wypada, a czego nie. Zawsze była nieśmiała i wiedziała, że pewnych rzeczy nie należy lub wręcz nie wypada poruszać, ale teraz musiała bardziej uważać, przynajmniej przy osobach spoza najbliższego, najbardziej zaufanego grona. To było trochę niezręczne, nawet jeśli rozmowy o różnicach w poglądach rzeczywiście stanowiły dość grząski i niepewny grunt, na który Lyra trochę obawiała się zbaczać. Nie była zbyt wprawnym rozmówcą, łatwo radzącym sobie nawet z trudnymi tematami. Wtedy często po prostu się gubiła i wpadała w zakłopotanie.\n- Więc zapraszam. Czasami sama tam zaglądam, wystawa została naprawdę ładnie przygotowana – przyznała. Lubiła patrzeć z boku, jak zwiedzający oglądają jej obrazy, chociaż w galerii były też ciekawe dzieła innych twórców, przychodzili tam też inni twórcy z którymi można było porozmawiać. Ale chyba każdy artysta lubił, gdy jego prace były podziwiane przez innych. Także Lyra to lubiła i jednocześnie była bardzo wrażliwa na krytykę. Parę dni wcześniej podczas takiej wizyty w galerii spotkała jednak swojego innego szkolnego przyjaciela, z którym jej relacje trochę się skomplikowały. Zarumieniła się na to wspomnienie.\n- Czy ja wiem, czy huczne? To nie był tak duży wernisaż jak ten, na którym debiutowałam w listopadzie. Ale było trochę gości, którzy przyszli podziwiać nową ekspozycję – przyznała. Oczywiście była obecna na otwarciu i mimo tego, że bycie w centrum uwagi zawsze ją przerażało, musiała być dumna ze swoich twórczych sukcesów i zauważenia w tak młodym wieku.\nPo chwili ruszyły na krótki spacer po okolicznym ogrodzie. Po kolejnych słowach Aurory Lyra zdała sobie sprawę, że dzisiejszego dnia nikt jej nie oczekuje. Mąż wypłynął na morską wyprawę, a jego bliscy mieszkali w dworku kilka kilometrów dalej. Czekał na nią tylko kot i zajmujące się posiadłością skrzaty.\n- Tak... Na mnie też czekają – powiedziała jednak, patrząc, jak do Aurory podchodzi skrzat zapewne przysłany z nią przez jej rodzinę. Lyra w niezamężnym stanie nie była tak pilnowana, choćby z tego względu, że w jej rodzinnym domu nie było skrzatów. To akurat była jedna z nielicznych dobrych stron biedy, że mogła przeżyć dzieciństwo i młodość bez pilnowania na każdym kroku. Skrzat przysłany przez matkę Aurory zapewne poinformuje ją później o każdym posunięciu córki, ale tak widocznie wyglądało życie prawdziwych szlachcianek.\nNa pytanie o ślub zamyśliła się, przywołując te wspomnienia. Ślub miał miejsce pod koniec grudnia, został przyspieszony przez wzgląd na chorobę jego matki, która na szczęście aktualnie dochodziła do siebie, ale wtedy nic nie było takie pewne. Odbył się w dworku w Norfolk, w którym później Lyra zamieszkała z mężem, musząc przestawić się z życia w skromnych warunkach na życie prawdziwej szlachcianki.\n- Ślub był... naprawdę niezwykły. Chociaż nie widziałam w swoim życiu zbyt wielu ślubów, więc nie mam wielkiego porównania – zaczęła, przywołując w myślach wspomnienie siebie idącej w stronę przyszłego męża, czekającego na nią obok mistrza ceremonii, przed którym chwilę później złożyli przysięgę małżeńską. – Sala balowa została pięknie przystrojona w morskie motywy Traversów... Ale moja suknia była dosyć skromna – zarumieniła się; powody były całkiem oczywiste, matki Lyry nie było stać na wymyślną kreację, więc przerobiła i odnowiła dla niej swoją własną suknię ślubną. Dziewczę doceniało ten gest i starania matki, by wyglądała jak najpiękniej, ale zapewne i tak wypadała blado w porównaniu do innych panien młodych. – Ale to nie ona była dla mnie najważniejsza tamtego dnia. Idąc przez salę pełną gości w stronę przyszłego męża myślałam głównie o tym, jak będzie wyglądać nasze wspólne życie i czy odnajdę się wśród Traversów. – Było to i tak bardzo pobieżne streszczenie uczuć i emocji, które odczuwała tamtego dnia. Świeżo po konflikcie z bratem, świadoma tego, że jej życie bardzo się zmieni, i że odtąd będzie je spędzać już nie jako panna Weasley, a jako lady Travers, będzie żoną starszego mężczyzny, którego lubiła, ale w którym nie była zakochana. Takie zmiany zawsze były trudne, i zapewne były takie także w przypadku panien z innych rodów, które nagle przechodziły pod pieczę innej rodziny. Tak przynajmniej jej się wydawało. Po chwili jednak spojrzała na Aurorę, zastanawiając się, jak to będzie wyglądać w jej przypadku. Czy postawi na swoim w kwestii wyboru męża, czy może pewnego dnia nie będzie mieć innego wyjścia jak tylko dostosować się do woli rodu?\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 15:21\nOstatnio w otoczeniu Aurory odbywały się głównie śluby, przez co jej rodzina jeszcze bardziej suszyła jej głowę. Miała dwadzieścia lat, a więc idealny wiek aby albo sama znalazła sobie kandydata, albo aby to oni zrobili, z czego nie raz i nie dwa zaznaczali, że sami woleli by wybrać dla niej męża. Longbottom i Greengrass niezwykle szanowali tradycje, i pod tym kątem te dwa rody do siebie pasowały.\n-Ja widziałam aż za nad to- Mruknęła cicho. I żaden nie różnił się od ciebie niczym specjalnym. Każda tego typu uroczystość dla dziewczyny była kopią poprzedniej. Cóż trzeba zacząć od tego, że życie arystokratek jest kopią dnia poprzedniego. Mało się dzieje ekscytujących rzeczy, a przynajmniej dla Aurory bo ona idąc w ślady ojca chciała czegoś więcej. Chciała wrażeń w tym życiu, może wyjechać nie mówiąc o tym nikomu i wrócić równie nie zapowiedzianie, albo na cyrkowej linie patrzeć z góry na świat, albo wejść na lód i sprawdzić jak długo ją utrzyma. Chciała to wszystko zrobić nie słysząc za każdym razem czym ryzykuje.\n-Nie stresowałaś się?- Zapytała się zaciekawiona. Gdyby to był jej ślub nie było do końca powiedziane czy by w ogóle pokazała się gościom. Byłoby całkiem możliwe, że by stchórzyła i po prostu uciekła nie bacząc na ewentualne konsekwencje jakie mogłyby wyniknąć z takiego ośmieszenia rodziny. I w zasadzie dlaczego tak interesuje się ślubami. Pewnie dlatego, że najnormalniej w świecie nie wie o czym ma rozmawiać z arystokratkami. O kursie na aurora nie bardzo ma jak rozmawiać, ponieważ miała już dosyć tych spojrzeń zdziwienia i zażenowania. Nie chciało się jej już po raz milionowy próbować przekonać ludzi do swoich racji, bo doskonale wiedziała, że na nic to się zda. Cóż jeżeli wpadło się między wrony, i to nie z własnej woli, to też już krakać jak one.\n-W sumie jakoś nie bardzo kojarzę twojego małżonka. Znaczy nazwisko jak najbardziej mi znane, ale sam człowiek już nie- Nic dziwnego, dziewczyna rzadko przywiązywała wagę do wyglądu ludzi. Jeżeli ktoś nie wypalił się w jej pamięci swoją osobowością, to twarzy tym bardziej nie zapamięta. Często spotykała się z oburzeniem niektórych osób, które z prawdziwą złością mówili, że przecież powinna ich pamiętać, ale prawda była taka, że nie dali od siebie kompletnie niczego na tyle wartościowego aby ich rudzielec uznał za godnych pamiętania.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 16:14\nLyra była w swoim życiu może na kilku ślubach, w tym na własnym. Nie dało się nie zgodzić z tym, że wyglądały podobnie, a rody zazwyczaj starały się zaprezentować z jak najlepszej strony. Taka była jednak tradycja i nie było sensu narzekać, zresztą dla Lyry szlacheckie okazje wciąż jawiły się jako wielkie wydarzenia, a jej własny ślub bez wątpienia był dla niej najważniejszym z nich. Nie odczuwała też nudy i monotonii, ale była osóbką, która nie potrzebowała mocnych wrażeń i wystarczało jej to, co miała. Dlatego ewentualne ograniczenia nie były na tym etapie tak bolesne, skoro mogła robić wszystko to, co najbardziej lubiła. W ostatnich miesiącach i tak miała aż nadto wrażeń, zarówno tych pozytywnych jak i negatywnych, i naprawdę nie trzeba jej było niczego więcej, pragnęła głównie spokoju. No, może brakowało jej tylko możliwości zobaczenia trochę świata poza Anglią, ten znała bowiem tylko z książek i opowieści męża, ale Glaucus obiecał, że kiedyś zabierze ją na jakąś wyprawę, kiedy już zwalczy w sobie lęk przed wodą. Wcześniej nie miałaby takiej szansy, ale teraz mogła skrycie marzyć o tym, że pewnego dnia mąż pokaże jej miejsca, o których dotychczas tylko jej opowiadał.\n- Oczywiście, że się stresowałam – przyznała. Ale kto by się nie stresował w takiej sytuacji? Lyra była delikatna i podatna na stres, tym bardziej w sytuacji gdy było to wydarzenie mający realny wpływ na jej życie. W dodatku ślub spadł na nią tak szybko, ale z perspektywy czasu coraz bardziej doceniała to wszystko i dziwiła się swoim dawnym obawom, które (jak dotąd) okazywały się bezpodstawne.\n- Skończył Hogwart zanim my tam trafiłyśmy – przyznała. Glaucus był od niej dwanaście lat starszy, dawno ukończył szkołę zanim znalazła się tam Lyra. – Poznaliśmy się dopiero gdy już opuściłam szkołę i zamieszkałam w Londynie. Podszedł do mnie na Pokątnej w czasach, gdy sprzedawałam tam swoje obrazy – dodała po chwili, przypominając sobie te okoliczności, tamte upalne lipcowe dni, tłoczną i gwarną ulicę Pokątną i chłód ściany budynku, obok którego malowała. Siadała na małym, chybotliwym stołeczku obok sztalugi, obok stało kilka obrazów, które wystawiała, licząc że je sprzeda lub zachęci kogoś do złożenia indywidualnego zamówienia. I jednego z takich dni pojawił się tam on, zainteresował się jej obrazami i od tamtego czasu utrzymywali pozytywne relacje, a Glaucus kupował od niej obrazy, a czasami nawet podarowywał jej przybory do malowania. Być może jego bliscy dowiedzieli się o tej znajomości, a może był to przypadek, w każdym razie pod koniec sierpnia zadecydowano o ich zaręczeniu. Lyra czasami zastanawiała się nad tym, dlaczego wybrano właśnie ją, chociaż na pewno nie była jedyną wolną młódką. Do głowy przychodziła jej głównie metamorfomagia, rzadka zdolność, którą posiadała, a która była ceniona przez ród Travers. Pocieszający był jednak fakt, że przynajmniej zdążyła poznać narzeczonego przed zaręczynami, a nie dopiero w dniu, w którym założył jej na palec pierścionek. Nie wszystkie dziewczęta miały taką szansę.\n- Kto wie, może w twoim życiu też już jest taki ktoś, na kogo teraz nie zwracasz większej uwagi, a kto pewnego dnia okaże się kimś bardzo ważnym? – zauważyła po chwili. Gdy poznała przyszłego męża, nigdy nawet nie przeszło jej przez myśl, że pół roku później będzie jego żoną. Życie potrafiło zaskakiwać.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 16:51\nDziewczyna wysłuchiwała jej opowieści z lekkim uśmiechem na twarzy. Chciała czy nie musiała przyznać, że okoliczności zapoznania były conajmniej interesujące, i było to coś co raczej odbiegało od typowych zapoznań dobrze urodzonych czarownic i czarodziejów. W normalnych okolicznościach takie zapoznania miały miały głównie miejsce albo na sbatach, albo podczas jakiś rodzinnych spotkań, albo innych okazji kiedy to czarodzieje się ze sobą spotykali.\n-Trochę jak w bajce...- Aurora po przez ilość przeczytanych książek oraz poezji miała zdecydowanie duszę romantyczki, która niezwykle lubiła takie opowieści. Ona biedna malarka, bez grosza przy duszy, a on bogaty arystokrata. Nie ukrywała, że w takich chwilach wracała jej wiara w kręgi swoich znajomych. Przyjęli Lyre być może bez większych zgrzytów, chociaż Aurora nie znała dokładnie sprawy, ale z tego co zdążyła opowiedzieć jej koleżanka wywnioskowała, że raczej obyło się bez złośliwości ze strony jej nowej rodziny. A to zdarzało się nie zwykle rzadko. Gdyby Lyra wżeniła się w rodzinę Aurory sprawa wyglądałaby mniej więcej podobnie... z wyjątkiem jej babki. Kobieta ta była prawdziwą damą, która nie wybaczała najmniejszych uchybień od etykiety, i dla niej najpewniej nie liczyłoby się to, że dziewczyna nie miała wcześniej większego kontaktu z etykietą szlachecką. Musiałaby to umieć i nie podlegałoby to żadnej dyskusji.\n-I w sumie dobrze, że się dogadujecie pomimo znaczącej różnicy wieku- Chociaż wśród arystokracji wiek wydawał się tak naprawdę nie mieć większego znaczenia. Naturalnie, że im młodsza była kandydatka na żonę tym było lepiej. Dobrze było kiedy partnerka była młodsza, mężczyzna za to bez przeszkód mógł być bardzo często o wiele starszy.\n-Wiesz... nie posiadam raczej takiej ilości znajomych aby wśród nich znalazł się ktoś taki- To prawda, raczej nikt z Aurorą jakoś nigdy nie chciał się zaprzyjaźnić, było to spowodowane tym, że bardzo często była uważana jako ta dziwna. Kochała to co innych przerażało. Od małego dziecka potrafiła mówić o niektórych rzeczach z taką lekkością, że niektórych to najnormalniej w świecie przerażało. Cóż nie ma w tym nic dziwnego, skoro dziewczyna uważa, że gdyby doszło do małżeństwa z rozsądku najpewniej sama by siebie zabiła, a dla niej był to niezwykle romantyczny czyn. Nie do końca żyła w realiach tego świata, bardzo często wydawała się być oddzielona od innych ludzi grubą szybą, zupełnie tak jak by wszyscy przez to mieli zobaczyć jak bardzo ta się różni od nich. A samej zainteresowanej wydawało się to kompletnie nie przeszkadzać. Nie chciała się zmieniać, ani też nie pozwoli na to aby kto kolwiek chciał ją zmienić. Lubiła siebie za to jaka jest, w taki sposób wychował ją ojciec, i jak najbardziej chciała to praktykować, chociaż rodzina bardzo często usiłowała jej wyperswadować do czego może prowadzić taka podstawa. Aurora tym się nie przejmowała, liczyło się to aby biec przed siebie, nie patrząc na nikogo.\n-Miałaś dużo odwagi aby pokazać ludziom swoje dzieła. Ja na pewno bym się na coś takiego nie zdobyła... pewnie dlatego, że większość osób by nie zrozumiało tego co czasami stworzę- Pisała czasami dziecinne wiersze, które naiwnie nazywała poezją. Czy były one na tyle dobre aby móc je ukazać światu... być może tak, ale ludzie którzy by to czytali na pewno by nie zrozumieli jej przekazu. Dlatego też jej dziennik w którym to znajdowały się jej wiersze, był zamknięty pod kluczem w jednej z szuflad jej toaletki.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 18:16\nPewnie tak było najczęściej, ale nie zawsze, jak widać na przykładzie Lyry, która przyszłego narzeczonego poznała właśnie na Pokątnej. Na sabatach, w których miała okazję uczestniczyć, trzymała się z boku. Raczej nie spodziewała się też, że tak młodo zostanie mężatką, dlatego nie przyglądała się twarzom mężczyzn, zastanawiając się, kogo z nich przyjdzie jej poślubić. Zaręczyny nadeszły zanim zdążyła zacząć poważniej myśleć nad takimi sprawami.\n- Tak... Ale wtedy nie spodziewałam się tego, co później wyniknie z tej znajomości. Cieszyła mnie możliwość rozmowy z każdą osobą zainteresowaną moimi obrazami, a on wydawał się... wyjątkowo miły i przyjaźnie nastawiony – przyznała, wciąż z rumieńcem na nakrapianej buzi. Można było jednak rzeczywiście uznać takie okoliczności za romantyczne: młodziutka i uboga malarka uliczna zauważona przez przystojnego, światowego szlachcica. Tyle że wtedy Lyra w ogóle tak na to nie patrzyła; nigdy nie była szczególnie romantyczną duszą. Chociaż miała skłonności do pewnego marzycielstwa, nie obejmowało to romantyczności, w czasach szkolnych nigdy nawet nie oglądała się za chłopcami. Nie zauważyła nawet tego, że jej najlepszy przyjaciel ze szkolnej ławy wydawał być się w niej zakochany, co niedawno jej wyznał, budząc w niej zakłopotanie. Wiedziała przecież, że jej miejsce było u boku męża, to on był jej teraźniejszością i przyszłością. Zaręczając ich najwyraźniej nie patrzono też na różnicę wieku, ale na szczęście nie była tak mocno odczuwalna, chyba że w kwestii życiowego doświadczenia. Lyra niecały rok po skończeniu Hogwartu nie miała szans przeżyć tyle co jej małżonek.\n- Może jeszcze się znajdą. Jak widać, nawet na Pokątnej można spotkać miłego i uprzejmego szlachcica. Masz jeszcze trochę czasu. – Ostatecznie wiele panien wychodziło za mąż w wieku trochę późniejszym niż dwadzieścia lat. I nie było powiedziane, że tylko na sabatach można było zawierać nowe znajomości, wbrew pozorom szlachetnie urodzeni mieli też życie poza balami i salonami. – Co prawda ostatnimi czasy Pokątna nie jest już tak przyjaznym miejscem jak w ubiegłe wakacje, ale... – urwała, zamyślając się. Pewne rzeczy wydawały się zmieniać, sama Lyra częściej myślała o Pokątnej z niepokojem i po pewnym wydarzeniu ograniczyła wizyty tam do niezbędnego minimum, a przygodę z ulicznym malarstwem zakończyła jeszcze pod koniec października.\n- Cóż... Czułam, że malarstwo to coś, co chciałabym robić w życiu, a żeby zostać prawdziwą malarką musiałam w końcu wyjść ze swoimi obrazami do ludzi – powiedziała po chwili. – Każdy postrzega sztukę inaczej, na swój własny sposób i to jest ciekawe. – Chociaż trzeba też było liczyć się z tym, że nie każdemu podobała się jej twórczość. Malowała jednak w sposób dosyć klasyczny, tak, by zadowolić wybredne szlacheckie gusta nie lubiące nowości i zmian w ich ustalonym, skostniałym światopoglądzie. – Ale nie ma też nic złego w tworzeniu jakiejkolwiek sztuki tylko dla siebie, jeśli tylko sprawia ci to przyjemność. – Nie brakowało przecież osób, które tworzyły wyłącznie dla własnej przyjemności i dotyczyło to nie tylko malowania. Lyra też przez większość życia tak robiła, nadal czerpała z malowania dużo szczęścia, ale teraz była to dla niej również praca.\nZamyśliła się, przygryzając lekko wargę i wpatrując się przez chwili w zaczarowaną huśtawkę, od której już trochę się oddaliły podczas swojej przechadzki.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 19:14\n-Wiele wydarzeń w naszym życiu bardzo często prowadzi nas do zupełnie innego finału niż byśmy się spodziewali- Zaśmiała się cicho. W jej wypadku też tak było. Jeszcze kilka lat temu nie sądziła, że będzie na kursie aurorskim. Sądziła, że z ojcem będzie podróżować po świecie, a tutaj czar prysł, i musiała sama dalej poznawać to życie i cieszyć się nim.\n-Jedyne co mi pozostaje w tej chwili to życzyć ci szczęścia, i aby dobry los nadal miał cię w opiece- Skinęła lekko głową w kierunku swojej rozmówczyni, ale nie skupiła się na niej zbyt długo, bowiem jej oczy przykuł inny widok.\n-Jakie cudne kwiaty- Niemal podskoczyła w miejscu po czym podciągnęła lekko sukienkę, aby przez przypadek nie nastąpić na skrawek materiału i z gracją podbiegła do pięknego klombu niebieskich dzwonków, które aktualnie były podlewanie zaczarowaną konewką, która wisiała nad nimi w powietrzu. Dziewczyna uklękła na ziemi wyłożonej ładnym kamieniem kompletnie nie przejmując się tym, że jej suknia w tej chwili właśnie zbiera warstwę ziemi. Skrzat tylko jęknął cicho na widok tego, świadom tego, że po powrocie do domu czeka go kolejna partia prania. Ubrania Aurory nie wiedzieć dlaczego trzeba było prać najczęściej. Pewnie było to spowodowane tym, że zawsze pchała się tam gdzie damie nie do końca wypadało.\n-Dzwonki to moje ulubione kwiaty, a niebieski ukochany kolor- Nie dało się dziewczynie odmówić tego, że była jednocześnie niezwykle dziewczęca, gdyby tylko trochę bardziej miała na uwadze panowanie nad swoim wybuchowym temperamentem. Rudzielec podparł dłońmi głowę i po prostu przyglądała się tym pięknym kwiatom zupełnie tak jak by widziała je dopiero po raz pierwszy, a przecież był to popularny okaz. Nawet w ogrodzie ich dworku ojciec zasadził parę kwiatów tego gatunku, a dziewczyna codziennie rano szła do ogrodu aby zebrać piękny bukiet, który później znalazł się w wazonie w jej pokoju.\nDziewczyna kompletnie teraz nie zdawała sobie sprawy z tego, że na pewno jej zachowanie nie spotkało by się z poparciem jej rodziny. Przecież damie nie wypada tak klęczeć na ziemi i zachwycać się jak małe dziecko. Powinna doceniać piękna w raczej stonowany sposób, ale nie dbała teraz o to, nie dbała nawet o to czy jej rozmówczyni zniechęci się do niej.\n-Ah....-Westchnęła cicho -Niektóre z okazów tych kwiatów widziałam tylko w książkach, oraz na rycinach które papcio przywoził ze swoich wypraw- Aurora z wiekiem robiła się coraz bardziej sentymentalna, i tego nie dało się ukryć, oraz coraz bardziej przypominała w zachowaniu swojego ojca.\n-Pamiętam jak w ogrodzie kiedyś zamontował równoważnie. Zawsze chciałam nauczyć się chodzić po linie. Matka uznała, że to byłoby zbyt niebezpieczne, dlatego też chodziłam po wąskiej desce- Ile to razy z niej spadła, i zrobiła sobie małą krzywdę tego nawet ona nie zliczy, ale były to jej najpiękniejsze wspomnienia bezwątpienia.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 21:24\nLyra uśmiechnęła się blado. Miała nadzieję że od teraz wszystko już będzie w porządku. Że w końcu całkowicie przywyknie do swojej nowej roli i będzie dobrą żoną, a później matką małych Traversów, w międzyczasie spełniając się jako malarka. Był to odpowiedni zawód dla jej obecnej pozycji.\n- Tak, są przepiękne – zgodziła się, patrząc, jak Aurora podwija rąbek sukienki i podbiega do niebieskich kwiatów które rosły nieopodal. Nie zamierzała jednak jej za to ganić, przecież sama przez większość życia zachowywała się podobnie, nawet jeśli po ślubie musiała się bardziej pilnować z tego typu zachowaniami, przynajmniej w miejscach publicznych. Zwalczając w sobie ochotę równie spontanicznego podbiegnięcia do kwiatów, podeszła do nich spokojniejszym krokiem, delikatnie muskając dłonią ich duże, niebieskie pąki. – Też lubię ten kolor – odparła; wbrew pozorom nie miało to większego związku z tym, że niebieski był kolorem Traversów, bo już wcześniej był to jeden z jej ulubionych kolorów, kojarzący jej się z czystym niebem w słoneczny dzień, a takie niebo nie było codziennym widokiem w ich deszczowym kraju, gdzie o wiele częściej można było zaobserwować różne odcienie szarości niż niebieskiego. – Podobają mi się. Chociaż muszę przyznać, że ogród w Norfolk też jest całkiem urokliwy. – Mogła go zobaczyć dopiero teraz, na wiosnę, bo kiedy w grudniu wyszła za mąż i zamieszkała w nowym miejscu, roślinność była pogrążona w zimowym śnie i niekiedy pokrywała ją nawet warstewka śniegu. Ogród był niebo zapuszczony przez to, że przed ich zamieszkaniem tam dworek przez pewien czas był niezamieszkały, ale skrzaty dbały, by szybko doprowadzić go do porządku.\n- Też nie miałam okazji widzieć wielu z nich na własne oczy. Magiczne zioła poznałam na lekcjach zielarstwa w Hogwarcie, ale inne kwiaty oglądałam głównie właśnie tutaj lub na ilustracjach w książkach. Wiele rzeczy znam tylko z ilustracji... – westchnęła cicho, żałując, że tak niewiele miała okazję widzieć w swoim życiu. W porównaniu do męża oraz męskich członków jego rodziny, z których wielu było magicznymi żeglarzami i przemierzało wody świata, widziała naprawdę bardzo mało. W końcu nigdy nie opuściła kraju.\n- Ja w dzieciństwie poznałam chyba wszystkie łąki otaczające nasz domek... I uczyłam się latać na miotle, którą jako dziecko znalazłam na strychu – przyznała. Miała dużo swobody, a kiedy bracia wyjeżdżali do Hogwartu, musiała umieć sama się sobą zająć. Mama też bywała zajęta, w końcu po tym, jak ojciec zniknął w czasach dzieciństwa Lyry, musiała sama zająć się domem i trójką dzieci. I jednocześnie musiała też sama zadbać o podstawową edukację Lyry, bo nie było jej stać na guwernantkę. – To były całkiem miłe czasy. – Wtedy jeszcze nie zdawała sobie sprawy z tego, że odstawała od rówieśników i mogła cieszyć się tym wszystkim co miała bez poczucia bycia gorszą, biedniejszą od innych. Mogła być szczęśliwym, beztroskim dzieckiem odkrywającym swoje pasje i wyczekującym na wyjazd do Hogwartu. – Czasami chciałabym tak po prostu być znowu dzieckiem – dodała po chwili. Była młodziutka, w środku wciąż nie czuła się w pełni dorosłą kobietą, wciąż było w niej sporo z dziecka, a jednak musiała szybko dorosnąć i dostosować się do nowej rzeczywistości. – Masz jeszcze jakieś wspomnienia, które wyjątkowo dobrze pamiętasz?\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 21:52\nStrofowanie Aurory w tej chwili nie byłoby czymś dobrym. W przeciągu sekundy ta przyjemna dyskusja mogła zamienić się w istne piekło. Dziewczyna nienawidziła kiedy ktoś usiłował jej zwracać uwagę na to co robi, oraz w jaki sposób to robi. Chciała po prostu zaznaczyć, że jest na tyle dorosła aby móc o sobie decydować.\n-To podobnie jak ja- Powiedziała spokojnie, po czym usiadła sobie na murku zakładając zgrabnie nogę na nogę i przekładając włosy przez ramię, aby przez przypadek na nich nie usiąść.\n-Nim decyzja o moim wyjeździe zapadnie, będę musiała mocno walczyć z rodziną. Nie spodoba im się pomysł podróżowania po świecie i to jeszcze samotnie. Matka nie zostawi posiadłości a siostra męża, ale kiedyś osiągnę to, przekonam ich do wszystkiego. Tylko nie wszystko od razu- Doskonale wiedziała, że jeżeli zacznie żądać zbyt wielu zmian naraz to nic z tego nie będzie. Zmiany dla wielu ludzi bardzo często są trudne, dlatego należy je wprowadzać powoli i z rozwagą, aby nie wywoływać zbędnego zamieszania. Największym jej wrogiem jest babka, która w tej chwili tak naprawdę dzierży w swojej dłoni wszystko, oraz prawo do pilnowania tego aby jej wnuczka wyrosła na damę, oraz aby potem dobrze wyszła za mąż.\n-Mogłaś nim zostać...- Mruknęła cicho, ale nie miała najmniejszego zamiaru rozwijać tej myśli. Po prostu nie chciała znowu wracać do tego samego tematu, tym bardziej, że chyba nie raz i nie dwa wyraziła się jasno co do pomysłu koleżanki. Czasami nawet żałowała, że nie powiedziała jej od razu o minusach wejścia na salony, ale uznała, że lepiej będzie jak ta sama na własnej skórze się o tym przekona. W końcu kiedy rodzice nam mówią aby nie dotykać ognia i tak to zrobimy. Zakazy zawsze rodziły chęć ich łamania, a przynajmniej tak było w wypadku Aurory. Im mniej rzeczy było jej wolno robić tym bardziej do nich lgnęła. Zdecydowanie była niepokorną szlachcianką.\n-Pamiętam jak ojciec przerywał nudne lekcja z guwernantką i zabierał mnie na spacer. Wspinałam się na drzewa, albo zrywaliśmy owoce- Dziewczyna za życia ojca miała szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo. Wówczas nie musiała przejmować się skomplikowaną etykietą, czy innymi mało istotnymi obowiązkami.\n-Albo jak organizował w ogrodzie spotkania poetyckie. To były zabawy. Śmiano się, śpiewano, czytano poezję, pito piwo- Wspomnienie nieżyjącego ojca zawsze napawało ją swego rodzaju nadzieją na to, że i dla niej kiedyś nadejdą lepsze dni.\n-Wtedy byłam dziewczynką, w zwiewnej sukience z kolorowymi wstążkami we włosach. Nawet nie wiesz jak bardzo chciałabym być taka jak mój papcio- Dążyła do tego bez przerwy. Salony arystokratów ją by zabiły, kompletnie się tam nie odnajdywała, to nie było dla niej. Chociaż mogłoby się wydawać, że tak naprawdę nie chciała dużo, z perspektywy biernego obserwatora było to chyba nawet więcej niż ktoś mógł jej dać. Aurora nadal była dzieckiem które nie do końca zdawało sobie sprawę z konsekwencji działań jakie podejmuje, chociaż starała się udawać mądrzejszą niż jest w rzeczywistości, to o ludziach i świecie wiedziała niewiele. Ojciec wychował ja w miłości i szacunku do wszystkich ludzi, nie zdawała sobie sprawy z tego jak niektórzy potrafią być podli.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 22:25\nW przeciwieństwie do Aurory Lyra nie poszukiwała większej niezależności. Wręcz przeciwnie, starała się jak najlepiej dostosować do nowej rzeczywistości, nawet jeśli oznaczało to wyzbycie się niektórych przyzwyczajeń, które nie uchodziły kobiecie zamężnej, i starała się popełniać jak najmniej gaf.\n- Kobiety nie powinny podróżować same tak daleko – zauważyła, marszcząc piegowaty nosek i spoglądając na koleżankę sceptycznie, zdziwiona że coś takiego w ogóle przyszło jej do głowy. Było to niestosowne i niebezpieczne, Lyra zdawała sobie z tego sprawę nawet w czasach przed ślubem. Kobieta, wybierając się w nowe, nieznane miejsca powinna mieć towarzystwo. Demonstrowanie światu swojej samodzielności i zaradności nie było pożądane. Lyra nie wyobrażała sobie, że mogłaby wyruszyć w daleką podróż bez małżonka. – Może twój przyszły mąż zabierze cię w jakieś ładne miejsce. Lub ktoś spośród twoich krewnych? – Na pewno nie wszyscy Greengrassowie byli tak drętwi, jak wydawała się ich przedstawiać Aurora.\n- Nie – rzekła cicho, ledwie słyszalnie, po czym dodała nieco głośniej: – Nie mogłam, a każdy etap kiedyś musi się zakończyć.\nWiedziała że Aurora była sceptyczna, jeśli chodzi o jej decyzję o przyjęciu aranżowanych zaręczyn, ale nawet mimo utraty dzieciństwa Lyra nie żałowała tego, co zrobiła, bo tak zrobić należało. Nie do niej należało kwestionowanie takich decyzji, nie potrafiłaby zresztą zdobyć się na taką butę i arogancję, by odmówić Traversom.\nPoczuła lekkie ukłucie zazdrości, gdy Aurora zaczęła mówić o ojcu. Swojego własnego prawie nie pamiętała, zniknął gdy była dzieckiem, i z czasem jego wspomnienia zatarły się w jej głowie i zdążyła już przywyknąć do myśli, że od dawna był martwy, kiedy nagle ubiegłego lata wrócił mocno odmieniony. Ich relacje nigdy się nie poprawiły, ten nowy ojciec był dla niej praktycznie obcym człowiekiem i zabrakło go w tak ważnym etapie jej życia, jakim było dorastanie. Nie potrafiła w pełni mu ufać, mając poczucie, że ich zostawił. Niemniej jednak często zazdrościła tym, którzy mieli ze swoimi ojcami dobre relacje, chociaż nie mówiła o tym głośno, jako że o takich rzeczach mówić nie wypadało.\n- To pewnie dobre wspomnienia. Zresztą z perspektywy czasu wiele wspomnień nawet najbardziej zwyczajnych sytuacji potrafi nabrać nowego, sentymentalnego znaczenia. – Lyra miała dużo takich wspomnień z dzieciństwa, Hogwartu oraz z czasów już po ukończeniu szkoły. Nawet z jej małżeńskim życiem wiązało się kilka takich sentymentalnych drobnostek.\nWestchnęła cicho, nagle spoglądając w niebo i zdając sobie sprawę z upływu czasu; mimo coraz dłuższych dni słońce było na niebie coraz niżej. Nawet jeśli nie było jej małżonka, nie powinna przesadzać z późnymi powrotami, poza tym czekały na nią obrazy, a terminy ukończenia i oddania dwóch zamówień nieubłagalnie się zbliżały.\n- Chyba powinnam niedługo wracać – powiedziała więc po chwili, spoglądając ukradkiem na Aurorę.\nTemat: Re: Zaczarowana huśtawka 22.06.17 22:47\nAurora doskonale zrozumiała, że nie ma sensu w szukaniu zrozumienia nawet u tej dziewczyny która jeszcze do niedawna była tak bardzo zwyczajna, i to właśnie było piękne. Dlatego też przyjęła typową dla siebie minę, którą chciała czy nie musiała wyćwiczyć. Poruszania się sprawnie w obydwu światach było dla Aurory jedynym wyjściem aby jakoś przeżyć. Dlatego też nie było dla niej problemem przyjęcia typowej dla damy miny. Lekko uniesione kąciki ust, plecy pięknie wyprostowane, głowa uniesiona wysoko, tak aby nikt nie miał wątpliwości, że ma do czynienia z kobietą która swoją dumę posiada.\n-Najpewniej masz rację...- Odpowiedziała krótko wstając z miejsca i posyłając delikatny uśmiech swojej rozmówczyni. Lady Greengrass wcale nie chodziło o typowe zwiedzanie, o spędzanie godzin w jakiejś nudnej kawiarence. To miała na miejscu. Chciała przeżyć jakąś niesamowitą przygodę. Chciała zamknąć oczy, zakręcić globusem, i pojechać do miejsca na które wskazała. Nie przejmować się bagażem, ani tym w jaki sposób tam dotrze. Chciała wspiąć się na piramidę nawet jeżeli będzie to oznaczać złamanie jakiegoś zakazu, chociaż raz przeżyć platoniczną miłość... bez zobowiązań. Poczuć prawdziwy pęd wiatru na swojej twarzy, i zostawić Londyn i Anglie gdzieś za sobą, a wraz z tym wszystkie problemy i troski. Dla niektórych mogły to być tylko dziecięce marzenia, ale dla Aurory to było ważne, a przez to równie realne.\nNie odniosła się już w żaden sposób do zachowania dzieciństwa. Po prostu wiedziała, że Lyra była również kolejną osobą która jej nie zrozumie, spętana przez innych arystokratów, zbyt słaba osobowościowo aby tupnąć noga i postawić na swoim. Dlatego też jednocześnie stwarzała doskonałą partię do manipulacji. Jeżeli w tych kręgach nie ma dostatecznie silnego charakteru nie skończy dobrze. A najgorszym wypadku będzie marionetką na sznurkach, i ktoś inny będzie za nie ciągnąć.\n-Uwierz mi, że nie wszystkie. Niektóre z perspektywy czasu wydają mi się być coraz bardziej nieludzkie i podłe- Wszystkie jej dobre wspomnienia tak naprawdę były związane tylko z ojcem, z tym człowiekiem który jak nikt inny ją rozumiał. Przy matce i babce czuła się jak klacz którą należy dobrze sprzedać. W końcu kto odbiera dziecko rodzicom, aby poddać je żmudnym lekcjom które były wręcz porównywalne do tortury.\n-Masz rację robi się późno, a ja powinnam była wstąpić jeszcze na chwilę na pokątną- Powiedziała i skinęła głową na skrzata który od razu do niej podbiegł, trzymając się niemal kurczowo jej sukienki.\n-Miło było się z tobą spotkać... liczę na nadarzenie się ponownie takiej okazji- Grzeczności były ważne... nie ważne czy ktoś tak naprawdę myślał. Arystokracja... świat wyuczonych regułek.\n-Idziemy...- Zarządziła po czym ruszyła przed siebie w takim tempie, że skrzat ledwo co za nią nadążał. Zawsze tak szybko szła... marsz był dobry dla zdrowia i serca, a serce to mięsień nad którym należało bez ustanku pracować.


Drobne AGD przydatne w kuchni | Domup\nDzięki dobremu wyposażeniu codzienne gotowanie stanie się przyjemnością. Przeczytaj, jakie urządzenia drobnego gospodarstwa domowego warto mieć w swojej kuchni i wybierz odpowiednie dla siebie.\nCzajnik to podstawowe wyposażenie kuchni, którego nie trzeba nikomu przedstawiać. Warto zainteresować się nowymi modelami i postawić na droższy, szklany dzbanek, po którym widać, kiedy należy oczyścić go z kamienia. Modele z podświetleniem dają nie tylko ciekawy efekt wizualny, ale także informują o temperaturze wody, co może być przydatne przy parzeniu liściastej herbaty.\nEkspres i akcesoria do parzenia kawy\nNa rynku jest szeroki wybór ekspresów do kawy w różnych zakresach cenowych. Już za niewielką cenę możesz znaleźć dobrą kawiarkę albo ekspres przelewowy, dzięki któremu na dobre zapomnisz o piciu kawy rozpuszczalnej. Jeśli szukasz funkcjonalnego ekspresu do kuchni, który będzie posiadał wbudowany młynek do mielenia ziaren i funkcję spieniania mleka, zwróć uwagę na modele ciśnieniowe. Koneserzy kawy i modnego wystroju wnętrz z pewnością zachwycą się linią najnowszych ekspresów w stylistyce vintage.\nSokowirówka i wyciskarka obrotowa\nJeśli lubisz soki ze świeżo wyciśniętych owoców i smoothie z warzyw liściastych, w Twojej kuchni nie powinno zabraknąć sokowirówki albo wyciskarki wolnoobrotowej. Dzięki tym sprzętom łatwiej i szybciej przygotujesz ulubione soki z cytrusów. Sokowirówki przeciskają owoce i warzywa przez sitka albo rozdrabniają je ostrzami, natomiast wyciskarki obrotowe wolno ugniatają owoce, dzięki czemu sok jest mniej utleniony i zawiera więcej witamin. Wybierz model dostosowany do Twoich potrzeb i ciesz się sokami bez konserwantów.\nDobrej jakości maszynka sprawdzi się zarówno do mielenia mięsa, jak i do szatkowania warzyw. To niezbędny gadżet dla fanów zdrowego odżywiania, którzy chcą wiedzieć, z czego są przygotowane ich potrawy i wolą przygotować je sami. Elektryczna maszynka szybko zmieli mięso wieprzowe na kotlety albo poszatkuje warzywa do zupy.\nPiekarniczek lub opiekacz do kanapek\nUrządzenia tego typu przydają się do podgrzania jedzenia jako alternatywa dla wolno nagrzewającego się piekarnika. Warto mieć w kuchni elektryczny opiekacz, który sprawi, że kanapki będą smaczne i chrupiące. Możesz wybrać model, który będzie miał opcję regulowania temperatury i będzie łatwy w czyszczeniu. Nowoczesne opiekacze posiadają wymienne wkłady, dzięki czemu jedno urządzenie może być wykorzystywane jako opiekacz do kanapek, gofrownica czy grill do warzyw. Wielofunkcyjny model sprawdzi się zarówno na wyjazd, jak i do minimalistycznej kuchni.\nDobry blender przyda się do przygotowywania zup, sosów, koktajli i ciasta na wypieki. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się modele posiadające funkcję kruszenia lodu, do których można wrzucać mieszanki mrożonych owoców. Kupując blender kielichowy, zwróć uwagę, jaką moc ma oglądany przez Ciebie model oraz czy można myć go w zmywarce.\nCoraz więcej osób decyduje się na zakup robota kuchennego ze względu na jego szerokie spektrum możliwości. Urządzenie może oferować funkcje, takie jak m.in.: krojenie, siekanie, rozdrabnianie, tarcie warzyw, mieszanie, miksowanie, a nawet zagniatanie ciasta. Dzięki temu przygotowanie różnych potraw przebiega dużo szybciej i nie wymaga wysiłku. Szeroki wybór drobnych sprzętów gospodarstwa domowego znajdziesz na agdhome.pl\nPoprzedni artykuł Jak dbać o rolety zewnętrzne? Czym czyścić?\nNastępny artykuł Jak usunąć żółte plamy z białych ubrań?


Pramolan - skład, działanie, wskazania, przeciwwskazania i dawkowanie\nPramolan to lek o działaniu uspokajającym i przeciwlękowym. Stosowanie tego preparatu wpływa także na poprawienie nastroju. Substancją czynną leku Pramolan jest dichlorowodorek opipramolu, czyli związek należący do inhibitorów wychwytu zwrotnego monoamin. Jakie są wskazania i przeciwwskazania do zastosowania leku Pramolan? Jak we właściwy sposób dawkować ten preparat? Czy jego stosowanie może powodować działania niepożądane?\nAfobam to lek, który stosowany jest zazwyczaj w leczeniu psychiatrycznym. To preparat dostępny wyłącznie na receptę. Działa przede wszystkim nasennie, przeciwlękowo oraz uspokajająco. Lekarz może przepisać pacjentowi lek Afobam przy zdiagnozowaniu stanów lękowych czy depresji. Jak działa lek Afobam oraz jakie jakie substancje zawiera w swoim składzie? Kiedy zastosowanie leku jest przeciwwskazane? Jakie środki ostrożności należy zachować podczas przyjmowania leku? Jak prawidłowo dawkować lek Afobam? Czy warto sięgnąć po jego zamienniki?


Blog TechManiacHD: Telewizja EPG -> Telewizja Polska (SD-XBMC)\nTelewizja EPG -> Telewizja Polska (SD-XBMC)\nTelewizja Polska (SD-XBMC)\nWtyczka ta jest niezwykle rozbudowana. Znajdziemy w niej serwisy z filmami, serialami, mnóstwo serwisów VOD (wideo na żądanie) czy również kilka z telewizją. Niestety wiele tej telewizji we wtyczce nie zaznamy... co jest odrobinę mylące zważywszy na samą jej nazwę.\nZdaniem użytkowników lepszą alternatywą jest wtyczka MrKnow w której jest większa szansa na znalezienie darmowej polskiej telewizji. Obie te wtyczki omawiam i prezentuję w filmie [Kodi cz.2] z którym można zapoznać się po kliknięciu w TEN LINK.\nW razie pytań czy problemów związanych z wtyczką można wejść na oficjalną stronę oraz forum które dostępne są pod adresem:\nAutor: TechManiacHD YouTube o 20:24:00


Jedlak: Zgrzyty w amerykańskim silniku to zła wróżba dla świata - GazetaPrawna.pl\nJedlak: Zgrzyty w amerykańskim silniku to zła wróżba dla świata\nGdyby Amerykanie postanowili powrócić do praktyki QE z ostatnich kilku lat, rachuby innych krajów, w tym Europy, bardzo by się skomplikowały. / ShutterStock\nW opinii wielu ekonomistów globalna gospodarka miała do niedawna poważny problem, bo dobrze funkcjonował tylko jeden jej silnik: USA. Teraz jednak problem może być jeszcze większy – nie jest pewne, czy amerykański silnik pracuje jeszcze miarowo i na dostatecznie wysokich obrotach. A inne wciąż nie działają przecież tak, jak należy. Na tym nie koniec. Przypadek Stanów Zjednoczonych, których gospodarkę postawiła na nogi eksperymentalna terapia, zastosowana potem u innych pacjentów zarażonych kryzysem finansowym, zadłużeniowym i wreszcie gospodarczym, może wskazywać, że – wbrew pozorom – w dłuższym terminie leki nie działają, a choroba wraca jakiś czas po ich odstawieniu. Jeśli tak jest naprawdę, przyszłość należy widzieć w ciemnych barwach.\nMiejmy nadzieję, że to błąd lub incydent\nTempo rozwoju gospodarczego spadło w USA w I kw. do 0,2 proc. w ujęciu zaannualizowanym (w poprzednich kilkunastu kwartałach oscylowało najczęściej na poziomie 2–5 proc.). To słaby wynik. Spodziewano się co najmniej 1 proc. Gorszy rezultat jest tłumaczony czynnikami jednorazowymi czy przejściowymi (np. ostra zima). Ale nie przesadzajmy: autorzy prognoz zdawali sobie przecież sprawę z różnych okoliczności, w tym także wysokości zasp w Bostonie, a mimo to mocno się pomylili w wyliczeniach. Bardziej niż pogoda zaskoczyła ich gospodarka – która w ostatnich kilku latach raz po raz mimo generalnie bardzo dobrej kondycji dostaje zadyszki: w I kw. 2014 r. PKB przecież spadł. Być może teraz mamy do czynienia tylko z kolejną, krótkotrwałą i dziwaczną zadyszką (specyficzną arytmią w pozytywnym trendzie), incydentem – ostatnie wskaźniki, np. te o zamówieniach czy przewidywanej koniunkturze w sektorze usług, są obiecujące. Ewentualnie z błędem statystycznym – dane dotyczące PKB będą jeszcze dwukrotnie precyzowane (z tym że na razie większy od spodziewanego marcowy deficyt w handlu zagranicznym sugeruje raczej zmianę in minus). Tak czy inaczej czujność jest wskazana. Bo coś się jednak zmieniło.\nWcześniejsze wyniki osiągano dzięki (a w każdym razie w warunkach) ogromnej stymulacji monetarnej – drukowania dolarów (luzowanie ilościowe, quantitative easing, czyli QE) przez bank centralny, który przejmował papiery wartościowe, zwłaszcza obligacje rządowe, od banków i innych inwestorów, napychając im kieszenie pieniędzmi, z którymi ci musieli coś zrobić. Kupowali więc np. aktywa na rynkach finansowych, w tym na giełdach, powodując wzrost cen. Tym samym rosła zamożność Amerykanów, jednocześnie spadały ich obciążenia związane z regulowaniem długów (skup papierów dłużnych przez Fed sprawiał, że rosły ich ceny, a zmniejszała się rentowność, na podstawie której wyznaczane jest oprocentowanie m.in. kredytów hipotecznych). Jednocześnie rząd cieszył się wyjątkowo tanim finansowaniem i niskimi kosztami obsługi zobowiązań.\nŚrodowisko zerowych stóp procentowych i luzowania ilościowego (w sumie zaowocowało ono wyprodukowaniem ponad 3,6 bln dol. i zwiększeniem bilansu Fed do 4,5 bln dol.) przez kilka lat tworzyło cieplarniany klimat dla dłużników i właścicieli różnych aktywów. W realnej gospodarce poprawa następowała powoli i długi czas nie była tak spektakularna, jak oczekiwano (problemem okazało się powiązanie druku dolarów z akcją kredytową, tj. z podażą kredytu i popytem na niego; innymi słowy pieniądze nie płynęły tam, gdzie najchętniej by je widziano). W końcu jednak uratowanie instytucji finansowych i następnie poprawa losu inwestorów oraz dłużników musiała wpłynąć pozytywnie na koniunkturę gospodarczą.\nSilnik zaczął pracować szybko. Wyraźny rozwój stał się faktem – jednak, być może, właśnie został zatrzymany. Czy dlatego, że odcięto dopływ paliwa? Przypomnijmy: kilka miesięcy temu program QE został wygaszony, nie jest już źródłem kreacji pieniędzy. Na razie też jednak w żadnej mierze się z niego nie wycofano. Dolary, które Fed odzyskuje (wykup papierów przez emitentów), trafiają tam, gdzie na początku – na wtórny rynek obligacji rządowych. Bilans banku centralnego się nie kurczy. Jednak decyzja o zatrzymaniu drukarek wystarczyła, by spowodować duże umocnienie dolara. To zaś w dużej mierze – chyba większej niż ostra zima – może odpowiadać za kłopoty amerykańskiej gospodarki. Strach pomyśleć, co by się stało, gdyby Fed zaczął rzeczywiście „odkręcać” luzowanie ilościowe – a przecież kiedyś musi do tego dojść. Jest też pytanie bardziej aktualne: co się wydarzy, jeśli zadyszka z I kw. nie okaże się tylko niemiłym incydentem, arytmią lub błędem statystycznym? Czy Fed, rozważający wciąż zaostrzenie polityki monetarnej i podwyżki stóp procentowych, zacznie się zastanawiać nad odłożeniem tych decyzji w czasie, a może i nad ponownym uruchomieniem drukarek? Na razie nic na to nie wskazuje. Przeciwnie. Ostatni komunikat Komitetu Otwartego Rynku Fed sugeruje wyraźnie, że czas pierwszej po wieloletniej przerwie podwyżki się zbliża. Najwyraźniej bank centralny na razie nie obawia się o kondycję gospodarki, spodziewa się wzrostu cen i dalszej poprawy na rynku pracy. Zapewne wie lepiej. Ale, po pierwsze, nie jest przecież tak, że nigdy się nie myli – bynajmniej. Po drugie, kto zagwarantuje, że nie zmieni zdania pod wpływem kolejnych złych danych? Gdyby w ostatecznym rezultacie zaczęto rozważać powrót do QE, trzeba by było uznać, że znaleźliśmy się w pułapce bez wyjścia. Kreujemy pieniądz, gospodarka rośnie. Nie ma kreacji, po wzroście zostaje wspomnienie. Przypominałoby to jednak nakręcanie spirali. Prędzej czy później musiałaby pęknąć, czyniąc niewyobrażalne spustoszenia. Przedawkowanie leku zawsze kończy się dla pacjenta dramatycznie.\nAle alternatywa nie wygląda dużo lepiej. Jeśli samo wstrzymanie QE (i umocnienie dolara) miałoby oznaczać spowolnienie, które potrwa dłużej niż kilka miesięcy (podkreślam: jeśli), to nieuchronnie napięcia w gospodarce zaczną rosnąć i się kumulować. W takiej sytuacji mogłoby się okazać, że nawet bez zapowiadanej podwyżki stóp wiele z tego, co osiągnięto dotychczas dzięki luzowaniu, może się obrócić wniwecz. Sprawdziłaby się zapowiedź ekspertów uważających, że w ostatnich latach kupiliśmy czas, ale nie znaleźliśmy rozwiązania kłopotów. Lekarstwo działało przez pewien okres, ale najwyraźniej łagodziło tylko objawy, nie likwidując przyczyn choroby. Dlatego po jego odstawieniu kłopoty wracają.\nInne kraje się nie zniechęcają\nPisałem niedawno, że drogą wytyczoną przez USA i Fed poszły inne największe gospodarki i choćby dlatego obserwacja tego, co się dzieje w Stanach Zjednoczonych, jest tak ważna. Japonia, Wielka Brytania, a w końcu od niedawna i strefa euro liczą, że w ich wypadku zerowe stopy procentowe oraz luzowanie ilościowe to właściwa odpowiedź na wyzwania i gwarancja ożywienia gospodarki oraz wprowadzenia jej na ścieżkę trwałego wzrostu. Dane z USA za kolejne kwartały rozstrzygną, czy na dłuższą metę takie myślenie to wishful thinking, czy nie. Warto mieć to z tyłu głowy, gdy już teraz oceniamy np. decyzje Europejskiego Banku Centralnego.\nJest też jeszcze jedno niebezpieczeństwo. Gdyby Amerykanie postanowili powrócić do praktyki QE z ostatnich kilku lat, rachuby innych krajów, w tym Europy, bardzo by się skomplikowały. Rzecz w tym, że drukowanie pieniędzy daje na rynku walutowym przewagę drukującemu zasadniczo tylko do czasu, gdy jego partnerzy nie robią tego samego... Powstałoby błędne koło – lepiej chyba sobie nawet nie wyobrażać, do czego mogłoby prowadzić.\nA jeśli Amerykanie tego nie zrobią i np. rzeczywiście podwyższą stopy, nawet gdyby ceną miało być spowolnienie czy osuwanie się gospodarki? Cóż, specyfika (i wielkość) amerykańskiego silnika jest taka, że gdy nie pracuje miarowo na przyzwoitych obrotach, cały mechanizm globalnej gospodarki zaczyna się psuć. Inaczej mówiąc, nie wierzmy w trwałe i wyraźne ożywienie w Europie, znakomitą koniunkturę i hossę w sytuacji, gdy w USA pojawi się i zadomowi stagnacja lub tym bardziej recesja.\nOczywiście, trzeba liczyć na to, że wyniki za I kw. to wypadek przy pracy, chwilowe kłopoty lub wspomniany brak statystycznej precyzji. Na razie nie ma jednak przekonujących dowodów na to, że tak właśnie jest. Pozostają więc obawa i niepokój.\nTym większe, że inne znaczące w skali międzynarodowej silniki nie pracują wcale lepiej niż kilka czy kilkanaście miesięcy temu. Chiny mają coraz większe problemy. Spada tempo rozwoju, pogłębiają się kłopoty na rynku kredytowym (zadłużenie bardzo spuchło), wskaźniki wyprzedzające, zapowiadające koniunkturę na najbliższe miesiące, nie prezentują się dobrze. Winą za to oficjalnie i przez niektórych ekspertów obarczany jest m.in. silny juan. Ten sam, który przez Amerykanów, w tym administrację USA, oskarżany jest od dawna (także w ostatnim czasie) o to, że jest wciąż za słaby. MFW mówi pojednawczo, że chińska waluta jest nieco niedowartościowana. Brak zgody co do relacji walutowych nie wróży dobrze próbom wspólnego zaradzenia globalnej nierównowadze i globalnym wyzwaniom. Japonia mimo usilnych prób nie zdołała włączyć wyższego biegu i nadal boryka się z tymi samymi problemami, jak przed epoką premiera Abe: niski wzrost (mniejszy od oczekiwań i prognoz, w tym ujemna roczna dynamika w końcówce 2014 r.), wysokie zadłużenie etc. Rzeczywistość nie spełnia pokładanych w niej nadziei? Odpowiedzią na to jest więcej stymulacji i jenów na rynku. Ale przesądzających sprawę efektów wciąż brakuje, nie mówiąc o tym, by miały być trwałe. Teraz wszyscy spodziewają się przełomu w gospodarce europejskiej – dzięki przeszło bilionowi euro pompowanemu systematycznie na rynki przez EBC. Niestety, jeśli jedyny dotąd sprawny silnik globalnej ekonomii rzeczywiście zaczyna szwankować, to są to płonne nadzieje.\nGdy amerykański silnik nie pracuje miarowo na przyzwoitych obrotach, cały mechanizm globalnej gospodarki zaczyna się psuć. Nie wierzmy w trwałe i wyraźne ożywienie w Europie, w sytuacji gdy w USA pojawi się i zadomowi stagnacja lub tym bardziej recesja\ngospodarka TDNDGP DZIENNIK TDNDGP import biznes


Archiwa: Odżywianie - Modne stylizacje\nEkologiczne przetwory, które pozwalają zmniejszyć wagę\nKiedy właśnie uświadomiłaś sobie, że szybko zbliżają się wakacyjne miesiące, w Ty masz jeszcze parę zbędnych kilogramów po zimie, wtedy na pewno powinnaś przejrzeć nasz artykuł na temat zdrowego trybu życia oraz właściwego odżywiania. Na początek bez wątpienia musisz sobie zdać sprawę z faktu, że żadna cudowna dieta Ci nie pomoże kiedy nie zmienisz swojego poprzedniego stylu życia. Kiedy chcesz na dobre zrzucić dodatkowe kilogramy, wówczas powinnaś poczytać nieco o zdrowej żywności i wprowadzić ją do swojego tradycyjnego jadłospisu.\nPosted in: Czyżby dieta?, Poradnik zdrowotny\tTagged: głód, Odżywianie, ryż\nJakiego typu dania są najzdrowsze dla naszego ciała?\nDzisiaj bardzo modne stało się zdrowe odżywianie – kiedy Ty również uległeś tej modzie i starasz się, aby w Twojej lodówce znajdowały się praktycznie tylko produkty, bez wątpliwości zdajesz sobie także sprawę z tego, jak wiele trzeba poświęcić na zakupy takich ekologicznych produktów. Oczywiście niewątpliwie jest to o wiele trudniejsze i bardziej pracochłonne niż dokonywanie tradycyjnych zakupów w supermarkecie, jednak niewątpliwie opłaca się poświęcić trochę czasu na to, aby odszukać dobre źródło zdrowych produktów.\nPosted in: Czyżby dieta?, Poradnik zdrowotny\tTagged: Odżywianie, oleje, pieczywo\nSzukanie wskazówek o zdrowiu w Sieci to świetny pomysł\nTo fajnie, że ciągle jesteśmy w stanie zwiększać własną wiedzę na temat medycyny. W końcu im większa wiedza o chociażby prewencji, zdrowym stylu życia, etc., to tym tak jakby automatycznie powiększa się w naszym społeczeństwie liczba takich osób, które nie skarżą się na problemy ze zdrowiem. No wiadomo: co prawda wiedza to akurat nie wszystko, lecz trzeba zaakceptować, iż najczęściej ktoś kto ma wiedzę o zdrowiu, zwiększa szanse na radosne, bo zdrowe życie. Trudno w akurat owej teorii poszukiwać ściemy.\nPosted in: Poradnik zdrowotny\tTagged: choroby, Odżywianie, porady, teorie, zdrowie


Katastrofa w Smoleńsku w świetle praw fizyki - blog Zygmunt Białas\nKatastrofa w Smoleńsku w świetle praw fizyki\n17 maja 2011, 23:04 3171 odsłon\nPodziel się Udostęnij Wykop Skomentuj220 Udostępnij\nProf. dr hab. inż. Zdzisław Śloderbach jest pracownikiem naukowym na Politechnice Opolskiej i specjalizuje się w takich dziedzinach jak mechanika ciała stałego, wytrzymałość materiałów oraz teoria sprężystości i plastyczności. Dzisiejszy portal nowyekran.pl zamieścił wywiad z naukowcem zatytułowany "Zjawisk fizycznych i myślenia logicznego nie da się oszukać".\nOtóż po katastrofie w Smoleńsku kadłub tupolewa, wykonany z duraluminium, powinien rozpaść się na kilka części i powyginać, a nie rozerwać na drobne kawałki. Z nauki o wytrzymałości materiałów oraz z wiedzy o wielu wypadkach lotniczych wnioskuje Zdzisław Śloderbach, "że musiała być inna przyczyna takiej destrukcji samolotu aniżeli zetknięcie samolotu z ziemią przy locie koszącym. Taką przyczyną mogła być tylko nietypowa, niekonwencjonalna eksplozja. Wszystko wskazuje, że mogła to być eksplozja ładunku tzw. termobarycznego."\nTakże wersja MAK, jakoby samolot uderzył w ziemię w pozycji odwróconej, jest nie do utrzymania w świetle praw fizyki. W wyniku kolizji maszyny o masie prawie 100 ton przy prędkości około 300 km/godz. z wątłą brzozą nie mogła nastąpić utrata lewego skrzydła, skutkiem czego samolot miał wykonać tzw. półbeczkę. Na zdjęciach widać, że koła tupolewa są pokryte błotem (miały więc kontakt z ziemią), i widać też, że zarówno dół, jak i góra kadłuba zostały rozerwane na drobne części.\nProf. Zdzisław Śloderbach wyraża zdziwienie, że polskie stacje telewizyjne nie zapraszają specjalistów znających się na wytrzymałości materiałów, aerodynamice i kinetyce lotów. Tacy są na wydziałach lotniczych na Politechnice Warszawskiej oraz Politechnice Rzeszowskiej. Jedynym znanym ekspertem w tych dziedzinach, wypowiadającym się publicznie o katastrofie smoleńskiej, jest prof. Mirosław Dakowski. Opolski wykładowca wysoko ceni uczonego o uznanej sławie i renomie. Mówi o nim tak:\n"Prof. Mirosław Dakowski wie, co pisze i się z nim utożsamiam, zgadzam i popieram jego wersję. Zjawisk fizycznych i myślenia logicznego nie da się oszukać, i prędzej czy później prawda o tej katastrofie samolotu (zamachu???) zostanie wytłumaczona."\nOpublikowano: 17 maja 2011, 23:04\nPodziel się Udostęnij Wykop Skomentuj220


STAŃ TWARZĄ W TWARZ ZE SWOIMI LĘKAMI\nIntensywna gra akcji w połączeniu z klasycznym survival horror\nPrzetrwaj mrożące krew w żyłach pojedynki w nieustającej walce o przetrwanie, która staje się coraz bardziej i bardziej przerażająca, ustanawiając nowe standardy dla gatunku. Eksploracja przerażającego otoczenia jest uzupełniana przez wciągające łamigłówki, których rozwiązywanie tak bardzo pokochali fani gry.\nSpotęgowane napięcie mrożące krew w żyłach\nSilnik RE tworzy fotorealistyczną, apokaliptyczną scenerię, w której groteskowe zombie, przerażające stworzenia i uporczywy stalker czyhają na Ciebie za każdym ciemnym rogiem.\nWidok z kamery przez ramię i zmodernizowany system sterowania to aktualizacje, którym został poddany ten klasyk z gatunku survival horror z 1999 roku. Dzięki czemu gracze znajdują się w samym środku każdej krwawej potyczki i przerażających scen podczas poruszania się po ruinach Raccoon City.\nInna strona Raccoon City\nPoznaj inną perspektywę na niegdyś tętniące życiem miasto, koszmarny wybuch epidemii spowodowanej przez wirusa T, broń biologiczną opracowaną przez Umbrella Corporation.\nPrzy zakupie Resident Evil 3 otrzymujesz dostęp do asymetrycznej rozgrywki online 4 vs. 1 w trybie multiplayer. Tryb Resistance oferuje zarówno rozgrywkę opartą na współpracy, jak i współzawodnictwie, w której gracze mogą kreować własne doświadczenia związane z horrorem przetrwania w uniwersum Resident Evil.\nJill Valentine jest jedną z ostatnich osób pozostających w Raccoon City, która była świadkiem okrucieństw popełnionych przez Umbrella. Aby ją powstrzymać, Umbrella wypuszcza swoją ostateczną, tajną broń: Nemesis!\nZawiera również tryb Resident Evil Resistance, nową wieloosobową grę online 1 vs 4, osadzoną w uniwersum Resident Evil.\nZawiera tryb Resident Evil Resistance, nową grę wieloosobową 1 vs 4 online, osadzoną w uniwersum Resident Evil, w którym czterech ocalałych walczy przeciwko złowrogiemu mózgowi.\nDwie klasyczne gry z gatunku horror survivalowy ponownie opracowane i połączone w jednym niewiarygodnym pakiecie. Ten pakiet zawiera gry Resident Evil 3, nagradzaną w 2019 roku grę Resident Evil 2 oraz wieloosobową grę online Resident Evil Resistance.


PRZETARG NA: Dostawa magnetronów dla potrzeb stacji radarowych - Gospodarka morska\nPRZETARG NA: Dostawa magnetronów dla potrzeb stacji radarowych\nnumery tel.: tel. 58 524 20 90, faks 58 524 27 00 lub 524 27 04\nOpis: Dostawa magnetronów dla potrzeb stacji radarowych Zautomatyzowanego Systemu Radarowego Nadzoru polskich obszarów morskich (ZSRN)\nPrzedmiotem zamówienia jest dostawa 8 szt. magnetronów do stacji radarowych Zautomatyzowanego Systemu Radarowego Nadzoru polskich obszarów morskich TERMA SCANTER 2001\nKomenda Morskiego Oddziału Strazy Granicznej, 80-563 Gdąńsk, ul. Oliwska 35, kancelaria 35, - II pietro\nTermin składania: 2019-06-04\nOkreślenie warunków: Zamawiający wymaga, aby Wykonawca wykonał należycie w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej dwie dostawy magnetronów do stacji radarowych.\nwykazu wykonanych dostaw w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert - a jeżeli okres działalności jest krótszy - w tym okresie, z podaniem ich wartości, przedmiotu, dat wykonania i podmiotów, na rzecz których dostawy zostały wykonane oraz załączeniem dowodów, czy zostały wykonane należycie. Ww. dokumenty należy złożyć w oryginale lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem.\n2) oferowana dostawa odpowiada wymaganiom określonym przez Zamawiającego, tj: kart katalogowych oferowanych magnetronów uwzględniających wymagania zawarte w opisie przedmiotu zamówienia i zawierających co najmniej informacje w zakresie: - częstotliwości roboczej (ang. Operating frequency), - minimalnej wyjściowej mocy szczytowej (ang. Minimum peak output power), - rodzaju zastosowanego magnesu (ang. Magnet), - rodzaju zastosowanego chłodzenia. Karty katalogowe muszą być dostosowane do potrzeb Zamawiającego zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia, stanowiącym załącznik nr 1 do Specyfikacji.\nWykonawca może w celu potwierdzenia spełniania warunku udziału w postępowaniu polegać na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego łączących go z nimi stosunków prawnych. Podmiot, na którego zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej polega Wykonawca, musi spełniać warunek udziału w postępowaniu w całości. Wykonawca, który powołuje się na zasoby innych podmiotów, musi wykazać brak istnienia wobec nich podstaw wykluczenia z postępowania. Wykonawca, który powołuje się na zasoby podmiotu trzeciego, do oferty załącza zobowiązanie podmiotu trzeciego do oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów na potrzeby realizacji zamówienia.\ngwarancja na dostarczone magnetrony 30,00\nczas dostawy nowego magnetronu w przypadku stwierdzenia wady dostarczonego magnetronu 10,00\nKod CPV: 32352100-6\nNumer dokumentu: 550121-N-2019, 6/ZP/2019\nŹródło: Biuletyn Zamówień Publicznych - z dnia 2019-05-22 r


„ZIARNA 2015” | Niedziela.pl\nNiedziela Ogólnopolska 36/2015, str. 37\nStudio Filmowe „N” we współpracy z Europejską Fundacją „ZIARNA” ogłasza konkurs na opowiadanie współczesne inspirowane Ewangelią i duchowością chrześcijańską „ZIARNA 2015”. Opowiadanie winno prezentować ciekawy konflikt, wyraziste postaci i zaskakującą pointę.\nDo konkursu należy zgłaszać teksty w języku polskim autorów z Polski i zagranicy. Teksty autorów zagranicznych napisane w języku innym niż polski winny być przesłane w wersji oryginalnej i tłumaczeniu na język polski. Tekst nie powinien przekraczać 15 stron znormalizowanego maszynopisu (jedna strona to tysiąc osiemset znaków ze spacjami), nie może być wcześniej publikowany (także w Internecie) ani prezentowany szerzej w jakiejkolwiek innej formie. Autor może zgłosić dwa teksty. Każdy tekst wymaga oddzielnego zgłoszenia.\nPrace konkursowe należy nadsyłać do 15 września 2015 r. Nominacje do Nagrody „Złote Ziarno” zostaną ogłoszone do 30 listopada 2015 r. Rozstrzygnięcie konkursu i ogłoszenie wyników nastąpi do 31 grudnia 2015 r. Szczegółowy regulamin konkursu jest dostępny na stronie internetowej Organizatora: www.filmstudio.com.pl.


Tabletki niskoskładnikowe - Na pytanie odpowiada Redakcja abcZdrowie | WP abcZdrowie\nChciałabym się dowiedzieć, czy tabletki antykoncepcyjne niskoskładnikowe dają taka samą skuteczność co tabletki o większej ilości hormonów? Czy skuteczność tabletek zależy od ilości zawartych hormonów? Z góry dziękuję za odpowiedź!\nNie, nie ma różnicy w działaniu antykoncepcyjnym między preparatami nisko- a wysokodawkowymi (nie licząc przypadków kobiet otyłych, kiedy to tabletki niskodawkowe rzeczywiście mogą być bardziej zawodne). Dawkę hormonów sukcesywnie zmniejszano, aż do powstania preparatów niskodawkowych, po to by zmniejszyć nasilenie działań niepożądanych, przy utrzymaniu działania antykoncepcyjnego.\nBiorę tabletki i mam bardzo skąpy okres. Powinnam się tym martwić? – odpowiada Redakcja abcZdrowie\nCzy podczas brania tabletek antykoncepcyjnych jest sens zabezpieczania sie prezerwatywą? – odpowiada Redakcja abcZdrowie\nCzy tabletki antykoncepcyjne zadziałają mimo zbyt wczesnego ich przyjęcia? – odpowiada Lek. Aneta Zwierzchowska\nPigułki antykoncepcyjne jednofazowe • Pigułki antykoncepcyjne dwufazowe • Sztuczne metody antykoncepcji • Wady i zalety antykoncepcji hormonalnej • Tabletki antykoncepcyjne - rodzaje, zalety i wady • Zapomniana tabletka antykoncepcyjna • Co dzieje się z kobietą podczas stosowania antykoncepcji? • Antykoncepcja hormonalna • Antykoncepcja hormonalna • Tabletki antykoncepcyjne - rodzaje, zalety i wady


skich, czy to jest t - -= ALL SPORTS =-\nskich, czy to jest t\nWysłany: Wto 9:10, 25 Mar 2014 Temat postu: A ja mam pytanie o Q10 w Piekarach ĹlÄ\nUĹźywaj max do 3 tabletek dziennie. [link widoczny dla zalogowanych] Kolor idealnie dobrany nie tylko do karnacji ale i do temperamentu. jedynÄ\nNarazie moge ylko powiedzieÄ Ĺźe jestem bardzo mile zaskoczona obsĹuga podejĹciem i zaangarzowaniem i to Ĺźe kiedy pojawiam sie w klinice wita mnie dr Broma jakbym byĹa wyjatkowym pacjetem. [link widoczny dla zalogowanych] 3.\nSprĂłbowaĹam na dzikie miÄso.rewelacja. czy uda mi siÄ zrobiÄ taki rĂłĹź na czarny wĹosach ( dodam, Ĺźe jest to nie jest mĂłj naturalny - farbowany) ?????/ Crush Test Dummies \_Mmmmm Mmmmm Mmmmmm\_ jeszcze pĂłĹ roku temu temu bym siÄ nad tym zastanowiĹa ale teraz rozsÄ\ndek mam wielki do najeri - zgadza sie, ze mozesz nie znac takiego miasta, sama nie wiem czy takie istnieje. [link widoczny dla zalogowanych]\n?? sluchajcie, powiedzcie mi, czy to,ze moj mÄ\nz przychodzi piany zawsze w weekendy a czasami lekko wypity po pracy to jest alkoholizm? Niedlugo tez skonczy mi sie kontrakt i wracam do Polski. Mi siÄ bardziej podoba Mucha chociaĹź figury nie ma najlepszej mrĂłwka brawooooooooo piÄknie powiedziane nic dodaÄ nic ujÄ\nÄ GĹownie przy urazach miÄĹni, ĹciÄgien, ale takĹźe na skĂłze. Ale na wizazu nie ma zbyt pochlebnych opinii o tych kosmetykach wiec chyba jednak zostane przy schwarzkopf bc


robert karaś - Pudelek\nRobert Karaś to polski triathlonista, mistrz świata oraz rekordzista świata na dystansach Ironmana, podwójnego Ironmana i potrójnego Ironmana. Prywatnie jest także partnerem aktorki Agnieszki Włodarczyk.\nImię i nazwisko: Robert Karaś\nRobert Karaś. Ironman\nRobert Karaś zaczął karierę triathlonisty w wieku 23 lat. Wcześniej miał do czynienia ze sportem, ale sam przyznawał, że tego nie lubił. Dostał się do Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Gdańsku, ale z powodu wielokrotnego opuszczania treningów został z niej wyrzucony. Dopiero dzięki triathlonowi zaczął poważnie traktować sport.\nZanim wyczynowo zajął się triathlonem, miał na koncie także jedną próbę w tym sporcie, jednak skończyła się ona skręconym kolanem i zerwanym więzadłem krzyżowym. Dopiero pod opieką trenera Marcina Florka zaczął odnosić pierwsze sukcesy, które przyszły dość szybko. Zaledwie po pół roku wystartował w formule Ironmana, który pokonał w niecałe 10 godzin (3,86 km pływania, 180,2 km jazdy na rowerze i 42,2 km biegu).\nNajwiększe sukcesy sportowe zaczął osiągać w 2017 roku. Wówczas podczas zawodów Double Ultra Triathlon w Emsdetten w Niemczech zdobył tytuł mistrza świata i rekordzisty świata na dystansie podwójnego Ironmana (7,6 km pływania, 360 km jazdy na rowerze i 84,4 km biegu), który pokonał w 19 godzin i 44 minuty. Karaś poprawił jednak swój wynik dwa lata później. Podczas tych samych zawodów (ale organizowanych w Poniewieżu na Litwie) osiągnął czas 18 godzin i 44 minut.\nW 2018 roku zdobył tytuł mistrza świata i rekordzisty świata na dystansie potrójnego Ironmana (11,4 km pływania, 540 km jazdy na rowerze i 126,6 km biegu). Podczas zawodów w Lensahn w Niemczech osiągnął wówczas czas 30 godzin i 48 minut.\nRobert Karaś. Brat\nBratem Roberta Karasia jest Sebastian Karaś, który także jest triathlonistą i znajduje się pod trenerską opieką Roberta. Sebastian Karaś ma jednak także spore osiągnięcia sportowe, m.in. ustanowił nowy rekord Polski w pokonaniu kanału La Manche oraz w 24-godzinnym pływaniu na basenie, a w 2017 roku przepłynął Bałtyk wpław.\nRobert Karaś. Żona\nW 2009 roku Robert Karaś, pracując jako ratownik, poznał swoją przyszłą żonę, Natalię Ćwik, która jest instruktorem pływania. Do ślubu doszło w roku 2012, jednak para rozstała się kilka lat później.\nW lipcu 2020 roku aktorka Agnieszka Włodarczyk potwierdziła, że jest nową partnerką Roberta Karasia. Aktorka wystąpiła w takich serialach jak „13 posterunek”, „Na dobre i na złe” czy „Świat według Kiepskich”. Pojawiła się także w filmach, np. w „Sarze” czy „E=mc2”, choć w 2002 roku tygodnik „Wprost” umieścił ją w rankingu najgorszych polskich aktorów filmowych. Włodarczyk występowała również w wielu programach telewizyjnych, np. w „Jak oni śpiewają”, „Gwiazdy tańczą na lodzie”, „Twoja twarz brzmi znajomo” czy „Azja Express”.\n28 stycznia 2021 roku Robert Karaś i Agnieszka Włodarczyk potwierdzili w swoich mediach społecznościowych, że spodziewają się dziecka.\nDzień Ojca. Ci mężczyźni nie boją się pokazywać prawdziwego tacierzyństwa: "To najpiękniejsza przygoda" (ZDJĘCIA)\n23 czerwca w Polsce obchodzimy Dzień Ojca. Wśród gwiazd jest sporo panów, którzy spełniają się w roli rodzica i odgrywają kluczową rolę w wychowaniu...\nRobert Karaś nie wystąpi w FAME MMA przez KONTUZJĘ! "Czekają mnie 3 miesiące przerwy"\n"Życie bywa przewrotne" - napisał na Instagramie Robert Karaś, który już za kilka dni miał się zmierzyć w oktagonie z youtuberem Adamem Josefem....\nRobert Karaś wspomina, jak przegrał 100 TYSIĘCY ZŁOTYCH w kasynie: "Poszedłem za całą wypłatę i WSZYSTKO PRZEJ*BAŁEM"\nRobert Karaś był kolejnym gościem Żurnalisty, u którego opowiedział o zmaganiach z własnym "demonem". Jak twierdzi, jedna z przegranych bitew z...\nAgnieszka Włodarczyk pozdrawia bogobojnych rodaków z Dubaju: "Święta spędziliśmy ZUPEŁNIE NORMALNIE"\nAgnieszka Włodarczyk i Robert Karaś niedawno wyjechali do Dubaju, gdzie spędzają tegoroczne święta. Aktorka przyznała, że nie celebrowali ich w...\nAgnieszka Włodarczyk i Robert Karaś ZNÓW wyjechali z Polski! "Jesteśmy tutaj NA DŁUGO"\nNiedługo po powrocie z hiszpańskiej Marbelli Agnieszka Włodarczyk i jej ukochany wybrali się w kolejną podróż. Celebrytka już zapowiedziała, że i tym...\nAgnieszka Włodarczyk odpowiada na gratulacje po ślubie, którego nie wzięła: "Leć do żony, kochanki, kobiety i NIE SIEDŹ NA MOIM INSTAGRAMIE"\nPod fotografią Milana z dziadkami pojawiło się kilka komentarzy od internautów, według których w związku z tym, że Agnieszka Włodarczyk i Robert Karaś...\nSmutna Agnieszka Włodarczyk ŻEGNA przyjaciela na Instagramie: "Kiedyś wszyscy się ZNOWU SPOTKAMY" (FOTO)\nAgnieszka Włodarczyk straciła ukochanego kota Bronka, któremu za wspólne lata postanowiła podziękować za pośrednictwem mediów społecznościowych....\nTuż po powrocie ze słonecznej Hiszpanii Agnieszka Włodarczyk i Robert Karaś zagościli w studio "Dzień dobry TVN". Podczas wizyty para opowiedziała o...\nAgnieszka Włodarczyk z Milanem na rękach przytomnie o późnym macierzyństwie: "Nie wiadomo, czy DOCZEKAM WNUKÓW"\nAgnieszka Włodarczyk w najnowszym wpisie postanowiła wybiec nieco w przyszłość, zastanawiając się, jak to będzie, gdy jej obecnie 4-miesięczny syn...\nRobert Karaś rozpływa się nad Agnieszką Włodarczyk i małym Milanem: "Moje szczęścia" (ZDJĘCIA)\nRobert Karaś postanowił pochwalić się w sieci rodzinną sielanką. Sportowiec zaprezentował obserwatorom zdjęcia, na których czule całuje Agnieszkę...\nAgnieszka Włodarczyk rezyduje obecnie w słonecznej Hiszpanii, skąd drwi z pogłosek, jakoby doklejała się do zdjęć okolicznych widoków. Teraz znalazła...\nBeztroska Agnieszka Włodarczyk pozdrawia z Hiszpanii: "Nowe miejsce NA DŁUŻEJ" (ZDJĘCIA)\nAgnieszka Włodarczyk spełniła swoje marzenie i wspólnie z rodziną porzuciła zimny polski klimat na rzecz hiszpańskiego słońca. "Morze, góry,...


Kwiaciarnia Łódź. Kwiaty na telefon.\n» Kwiaciarnia Łódź. Kwiaty na telefon.\nSkontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: kwiaciarnia-lodz.com.pl Link nie działa/spam ? Dodano: 10 12 2011r. Wyświetleń: 535\nCeny w naszej kwiaciarni są najniższe, niższe niż w poczta, a kwiatowa kompozycja jest zawsze unikalna, jedyna w swoim rodzaju. Obszar naszej kwiaciarni obejmuje przede wszystkim całą Łódź, Pabianice, Zgierz, Konstantynów Łódzki, Andrespol, Aleksandrów Łódzki, Tomaszów Mazowiecki, Piotrków Trybunalski, Brzeziny, Koluszki i Łask. Nasz kurier kwiatowy doręczy świeże kwiaty tego samego dnia w każde miejsce, wybrane przez naszego klienta, który zamawia przesyłkę kwiatową. Kwiatowe niespodzianki zamawiane są 24/h, 7dni/tydzień. Zamawiane kwiaty są zawsze najwyższej jakości i świeżości. Poczta kurierska, kwiatowa przesyłka, dostawa kuriera kwiatowego jest zawsze na najwyższym poziomie, gdzie po doręczeniu kwiatowej niespodzianki, kurier kwiatowy dzwoni do osoby zamawiającej z informacją, że zamówione kwiaty zostały doręczone w miejsce gdzie zostało napisane w formularzu zamówienia naszej kwiaciarni. Kwiaciarni jest dużo, ale my jesteśmy nietypową kwiaciarnia, ponieważ mamy zawsze świeże kwiaty z magazynu naszego dostawcy kwiatowego. Nie oszczędzamy na jakości, zależy nam na bardzo dobrej opinii naszych przesyłek kwiatowych. Kwiaty nie mogą być stare, zawsze wysyłamy do naszych klientów świeże i pachnące przesyłki kwiatowe, bukiety kwiatowe, wiązanki kwiatowe, kompozycje kwiatowe dla biur w Łodzi i nie tylko, wiązanki pogrzebowe w Łodzi i nie tylko, wieńce pogrzebowe w Łodzi i nie tylko. Bileciki na naszych przesyłkach kwiatowych są załączane za darmo. Kwiaty nasze zawsze robią wielkie wrażenie na osobach obdarowanych i są później ponownie zamawiane przez osoby zamawiające kwiaty, ponieważ jesteśmy solidną kwiaciarnią z którą warto współpracować. Zamówienie i płatności są w naszej kwiaciarni online, czyli wszystko dzieje się w klika chwil na stronie internetowej naszej kwiaciarni. Kwiaciarnie w Łodzi mają lidera ? my nim jesteśmy!\nkwiaciarnia łódź, kwiaciarnie łódź, wiązanki łódź, kwiaciarnia internetowa łódź, kwiaty na telefon, kwiaciarnia w łodzi, kurier kwiatowy łódź, wieńce pogrzebowe łódź, poczta łódź, walentynki łódź, dostawa kwiatów łódź, kwiaty łódź