Informacje ogólne - Gmina Białopole\n- Strzelecki Park Krajobrazowy – utworzony został w 1983 r. Na terenie gminy znajduje się fragment parku o powierzchni 3.630 ha.\n- Grabowiecko – Strzelecki Obszar Chronionego Krajobrazu – na terenie gminy położony jest obszar o powierzchni 4.440 ha.\n- Cztery dęby szypułkowe w miejscowości Busieniec.\n- Nisza źródłowa o powierzchni 0,16 ha w miejscowości Buśno.\n- Zbiorowisko roślin stepowych „Wisienka stepowa” o powierzchni 1,30 ha w miejscowości Teresin.\n- Zbiorowisko roślin stepowych „Kamieniołom” o powierzchni 0,98 ha w miejscowości Teresin.\n- inne - 14.


F054 F054001A Krups Odkamieniacz do ekspresu - north.pl\nOdkamieniacz do ekspresu Krups F054 F054001A\n13500 Wyślemy pojutrze\n1590 Wyślemy we wtorek\nTabletki czyszczące do ekspresu Krups XS3000 XS300010\nPłyn do czyszczenia obiegu mleka do ekspresu 200ml Krups XS900010\nDlaczego odkamienianie ekspresu jest takie ważne?\nKawa z ekspresu niezaprzeczalnie kojarzy się z przepysznym smakiem, aromatycznym zapachem oraz pobudzającą mocą, która pozwala przetrwać ciężki dzień. Urządzenia do jej parzenia są nowoczesne oraz wygodne, dlatego bardzo łatwo można przyzwyczaić się do ich bezproblemowego działania. Ot, jedno kliknięcie i kawa gotowa! Ale czy zawsze?\nNiestety - czasami może zdarzyć się tak, że urządzenie niespodziewanie zawiedzie i napar przestanie smakować dobrze, a jego zapach również będzie pozostawiał wiele do życzenia. Skąd bierze się ten problem?\nWinne są wapienne osady, które zbierają się wewnątrz ekspresu. Ich nagromadzenie to naturalna kolej rzeczy, wynikająca z pracy urządzenia przy użyciu wody. Dlatego właśnie trzeba regularnie przeprowadzać proces odkamieniania.\nOdkamieniacz do ekspresu Krups - dodatkowe informacje\nW opakowaniu znajdują się dwie saszetki z preparatem odkamieniającym (po 40 g każda). Ich sposób użycia zależy od rodzaju posiadanego ekspresu, więc przed przystąpieniem do czyszczenia należy zapoznać się z instrukcją obsługi urządzenia.\nDostępny w naszej ofercie odkamieniacz może być używany do ekspresów marki Moulinex, Krups, Rowenta. Podczas aplikacji zaleca się zachować szczególną ostrożność, gdyż środek jest drażniący dla oczu.\nZalety użytkowania produktu:\nSkutecznie eliminuje wapienne osady nie tylko z ekspresów do kawy, ale również dzbanków do parzenia oraz czajników,\nPoprawia smak kawy,\nPrzedłuża żywotność urządzenia i zmniejsza możliwość wystąpienia awarii.


Dobre jedzenie nie musi być drogie. Jak jeść zdrowo i niedrogo? - Extra Płońsk Wiadomości\nDobre jedzenie nie musi być drogie. Jak jeść zdrowo…\nDobre jedzenie nie musi być drogie. Jak jeść zdrowo i niedrogo?\nPrawidłowe odżywianie to bardzo ważny element zdrowego trybu życia. Nie wszyscy jednak o tym pamiętają, a jedną z głównych przyczyn takiego postępowania są ceny żywności. Jednak zdrowo nie musi znaczyć drogo.\nOtyłość coraz bardziej powszechna\nKonsekwencją niezdrowego odżywiania oraz współczesnego trybu życia jest otyłość. Niestety, dotyka ona coraz większą grupę ludzi. Polska wśród osób dorosłych jest pod tym względem na piątym miejscu na świecie. 64% mężczyzn i 49% kobiet w naszym kraju zmaga się z otyłością. To bardzo alarmujące dane, zwłaszcza że problem ten dotyczy także dzieci. Obecnie aż 22% z nich w wieku szkolnym ma nadwagą lub otyłością. Taki stan rzeczy to efekt nieprawidłowego odżywiania. Jemy dużo małowartościowego jedzenia, pełnego konserwantów oraz różnego rodzaju wzmacniaczy smaku i zapachu. Wszystko przez to, że żyjemy w ciągłym biegu i na wszystko brakuje nam czasu. Aktywność fizyczna też kuleje, wszędzie jeździmy samochodem, w pracy siedzimy za biurkiem. Wszystkie te czynniki wpływają negatywnie na nasze zdrowie. Pamiętajmy, że otyłość jest bardzo groźna i powoduje różne choroby. Możemy do nich zaliczyć przede wszystkim cukrzycę, miażdżycę, zawały serca, nowotwory, czy kamicę żółciową. Problemów z nadwagą nie powinno więc się lekceważyć. Dla naszego dobra musimy zadbać o aktywność fizyczną oraz odpowiednie odżywianie. I wcale nie trzeba kupować produktów reklamowanych jako „eko”, które rujnują budżet niejednej rodziny.\nDobre jedzenie – pięć posiłków dziennie\nZmieniając nawyki żywieniowe nie musimy wcale dokonywać drastycznych zmian. Co więcej, nie są one nawet wskazane. Najlepiej zacząć od tego, by jeść pięć posiłków dziennie. Regularne odżywianie jest bowiem pierwszym krokiem do sukcesu. Pamiętajmy, że śniadanie jest pierwszym i najważniejszym posiłkiem w ciągu dnia. Musi ono więc być zdrowe i sycące. Kolejne posiłki spożywane regularnie w odstępach około czterech godzin pozwolą unormować pracę organizmu i przyspieszyć nasz metabolizm. W ten sposób przez cały dzień będziemy dysponowali energią, która pozwoli nam wykonywać nasze codzienne zadania. Dobre jedzenie to także zróżnicowane jedzenie. Wykorzystujmy więc zarówno warzywa i owoce, ale także produkty zbożowe, czy mleko. Jedzenie poza domem także może być zdrowe. Nie brakuje bowiem restauracji, które przygotowują posiłki z wysokiej jakości produktów. Musimy tylko dobrze poszukać. W niektórych punktach bez problemu otrzymamy także informację o składzie i produktach wykorzystanych do konkretnych potraw. Jeśli wykluczymy śmieciowe jedzenie z naszej diety, a włączymy do niej aktywność fizyczną, możemy odnieść osobisty sukces.


ONZ przyjęło rezolucję o militaryzacji Krymu - WP Wiadomości\nZgromadzenie Ogólne ONZ (Organizacji Narodów Zjednoczonych) przyjęło rezolucję dotyczącą militaryzacji Krymu. Dokument autorstwa Ukrainy poparło ponad 60 krajów, ale większość członków Zgromadzenia Ogólnego wstrzymała się od głosu.\nŹródło: Wikimedia Commons CC BY-SA, Fot: Anton Holoborodko (CC BY-SA 3.0)\nRezolucja dotyczy "militaryzacji Krymu i Sewastopola, a także części Morza Czarnego i Morza Azowskiego" i wyraża "poważne zaniepokojenie w związku ze stopniową militaryzacją Krymu przez Federację Rosyjską jako mocarstwo okupujące". Autorem dokument jest Ukraina, która też z niepokojem patrzy na prowadzone na Krymie "liczne ćwiczenia wojskowe rosyjskich sił zbrojnych".\n- To może podważyć bezpieczeństwo regionalne, a także pociągnąć za sobą znaczące długoterminowe negatywne konsekwencje dla środowiska - czytamy w dokumencie.\nZa przyjęciem rezolucji głosowało 66 krajów członkowskich Zgromadzenia Ogólnego ONZ, 19 było przeciw, a aż 72 (czyli większość) wstrzymały się od głosu. Tym samym strona rosyjska została wezwana do "zaprzestania destabilizacji na półwyspie i dostarczania broni nuklearnej "na terytorium Ukrainy"".\nRosja krytykuje przyjęcie rezolucji przez ONZ\nRosja negatywnie przyjęła wiadomość o rezolucji ONZ w sprawie militaryzacji Krymu.\n- Grupa państw członkowskich ONZ, przede wszystkim z NATO i UE, zachęca Ukraińców do popełniania nowych zbrodni i prowokacji w imię zachodnich ambicji politycznych - pisał na Twitterze Dmitrij Polanskij, zastępca stałego przedstawiciela Rosji przy ONZ.\nKrym stał się nowym rosyjskim regionem po referendum w 2014 roku. Prawie 97 procent wyborców opowiedziało się za dołączeniem do Rosji. Aneksja Krymu jest przez większość państw potępiana.


Urząd Miasta Zakopane i Tatrzański Park Narodowy przygotował darmowe sadzonki drzew i krzewów rodzimych gatunków. Aby je otrzymać, należy przynieść odpady, które zamiast do pieca trafią do recyklingu (kartony i opakowania kartonowe, tektura, czasopisma kolorowe, itp., tworzywa sztuczne, meble drewniane lakierowane lub pokryte farbą). Chcemy w ten sposób zwrócić uwagę na problem spalania śmieci (odpadów) i jego szkodliwy wpływ na nasze zdrowie.\nOdpady będzie można oddawać w dniach 6 - 31 marca br. w punkcie selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (PSZOK) przy ul. Wojdyły 25 (Olcza) w Zakopanem, od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:00 do 17:00 oraz w soboty w godzinach od 7:00 do 13:00. W zamian za makulaturę, plastikowe butelki, folie i meble drewniane lakierowane lub pokryte farbą (odpady wielkogabarytowe), mieszkańcy otrzymają kupony uprawniające do odbioru sadzonek roślin, w ramach akcji zaplanowanej na 20 i 21 kwietnia 2018 r. W sobotę 21 kwietnia br. na terenie Dolnej Równi Krupowej w rejonie parkingu Urzędu Miasta Zakopane mieszkańcy będą mogli wymienić kupony na sadzonki roślin.\nMEBLE DREWNIANE LAKIEROWANE LUB POKRYTE FARBĄ (odpady wielkogabarytowe), z zastrzeżeniem, że w ramach akcji liczba oddawanych odpadów wielkogabarytowych nie może przekroczyć 5 szt. mebli na wszystkich mieszkańców zamieszkujących tę samą nieruchomość. Odpady wielkogabarytowe będą odbierane wyłącznie od właścicieli nieruchomości zamieszkałych.\nZASADY ODDAWANIA ODPADÓW W PUNKCIE PSZOK:\nOddawanie odpadów przez właścicieli nieruchomości odbywa się w trybie samoobsługi (do rozładunku odpadów dostarczonych luzem zobowiązany jest ich dostawca) pod nadzorem pracownika PSZOK-u. Pracownik PSZOK-u rejestruje osobę dostarczającą odpady, rodzaj oraz ilość odpadów, następnie kieruje mieszkańca do odpowiednich kontenerów celem samodzielnego umieszczenia w nich poszczególnych odpadów. Na podstawie ilości odebranych odpadów pracownik PSZOK-u wydaje kupon uprawniający mieszkańców do odbioru sadzonek roślin.\nDodatkowo w dniu akcji edukacyjnej dla dzieci przewidziano konkurs ekologiczny, w którym nagrodami także będą wybrane sadzonki roślin (klon jawor, jodła pospolita, buk pospolity) udostępniane przez TPN.\nSADZONKI ROŚLIN DOSTĘPNE W RAMACH AKCJI SADZENIA DRZEW I KRZEWÓW RODZIMYCH W ZAKOPANEM:\n1. Oprócz węgla i drewna można w nich spalić wszystko, łącznie ze śmieciami. Niestety ten niechlubny proceder jest w Polsce powszechny. Statystyki pokazują, że w aż 30% gospodarstw domowych w naszym kraju dochodzi do notorycznego spalania odpadów. Podczas tego zjawiska do atmosfery dostaje się wiele bardzo szkodliwych dla zdrowia substancji:\nspalając plastik powstaje rakotwórcza i mutagenna substancja z grupy WWA- benzo(a)piren,\n2. Wszyscy mamy wpływ na to, jak dużo tych szkodliwych substancji powstaje - decyduje o tym co i w jakich kotłach spalamy.\n3. Spalanie śmieci jest zjawiskiem bardzo niekorzystnym, powoduje powstawanie smogu i zanieczyszczeń chemicznych. Jest zabronione prawem, grożą za nie wysokie kary.\n4. Postępujmy nowocześnie i mądrze, zgodnie z wymaganiami środowiskowymi żebyśmy żyli zdrowo i NIE PALMY ŚMIECI !!!\na w szczególności: kartonów np. ze sklepu, kawałków drewnianych mebli, parkietów,ram okiennych, foli i butelek plastikowych


12 najlepszych noclegów w pobliżu Kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej w Murzasichlu, noclegi Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej w Murzasichlu - Meteor\nStrona główna Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej w Murzasichlu\nNoclegi w pobliżu Kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej w Murzasichlu\nKościółek w Murzasichlu jest pięknym, estetycznym oraz świetnie zachowanym budynkiem wykonanym z drewna w pełni góralskim stylu, który cieszy swoim niepowtarzalnym wyglądem od około 62 lat. Powstanie tego cudownego obiektu architektonicznego było efektem społecznej inicjatywy mieszkańców kilku okolicznych miejscowości. Będąc w Murzasichlu warto zobaczyć tą perełkę drewnianej architektury.\nTo, co zdecydowanie cieszy oko, to nietuzinkowa struktura budowli. Bez wątpienia na pierwszy plan wysuwa się dach z ciemnego drewna krytego gontem, który styka się z ziemią. Dopiero potem wzrok wychwytuje front, czyli drzwi wejściowe z niewielkim daszkiem, które wykonane są nie z czarnego, lecz z jasnego drewna. To nieczęsto spotykane rozwiązanie poprzez kontrast tworzy niezapominany klimat i charakter całej budowli.\nCała świątynie jest bardzo spójnie wkomponowana w otaczający ją krajobraz. Otóż na tło składają się drzewa iglaste i kamienno – drewniany murek. Wieżyczkę z malutkim krzyżem ufundowała pani Doktor Nowicka – germanistka, która podczas II Wojny Światowej utraciła rodzinę z rąk Nazistów.\nW samym wnętrzu zdecydowanie warto zobaczyć co najmniej trzy najważniejsze dzieła. Tabernakulum wykonane na wzór motywów skrzyń podhalańskich, Tryptyk w Ołtarzu Głównym, który jest pomniejszoną kopią XV-wiecznego tryptyku z Opatówka oraz Ołtarz Męki Pańskiej wykonany przez ludowego rzeźbiarza Józefa Janosa z Dębna. Nie można również nie wspomnieć o przepięknych witrażach, jak i stacjach drogi krzyżowej, które zostały wykonane przez uzdolnionego artystę ludowego Jana Jachymiaka pochodzącego z wsi Tylmanowa.\nPrzydatne wskazówki dla zwiedzających\nCzęsto zdarza się, że podczas niektórych mszy czy uroczystości występują regionalne zespoły z Murzasichla – warto o tym pamiętać, wybierając się na zwiedzanie kościoła. Msze święte rozpoczynają się w sobotę o godzinie 18:00. W sezonie (lipiec i sierpień) godzina zostaje przesunięta na 19:30. W niedziele i święta msze odbywają się o 8:00, 11:00 i 17:00. W sezonie (lipiec i sierpień) msza z godz. 17:00 zostaje przesunięta na 20:00.\nPolecane obiekty w pobliżu Kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej w Murzasichlu


Torba Pokrowiec na buty narciarskie ATOMIC A Bag Bright Red/Black 2020 Pokrowce Sklep narciarski SnowSport.pl\nTagiNarty Fischer ProgressorButy narciarskie damskieButy na szeroką łydkęAtomic Hawx PrimeNarty damskie Völkl FlairButy tylnowłazoweNarty zjazdowe męskieWiązania z Grip WalkNarty damskieVolkl RTM\nTagiButy snowboardowe damskieSnowboard do naukiWiązania FlowDeska BurtonButy do snowboarduButy snowboardowe wyprzedażButy snowboardowe BurtonWiązania snowboardowe BurtonButy snowboardowe dziecięceDeska do snowboardu\nTagiRękawice na nartySpodnie narciarskie męskieSpodnie narciarskie damskieSkarpety termoaktywneBielizna na nartyNarty dla dzieciKalesony narciarskiePrezenty dla snowboardzistówRękawice snowboardowe z ochraniaczamiPrezenty dla narciarzy\nTagiGogle z fotochromemGogle na nocną jazdęTorba na buty narciarskiePrezenty dla snowboardzistówPokrowiec na snowboardKask Salomon dla dzieciKask dla chłopcaButy do nartPokrowce na nartyNarty dla dzieci\nTagiWalizka DakinePrezenty dla narciarzyButy snowboardowe BurtonPrezenty dla snowboardzistówTorba na kółkachNerka Dakine\nTagiOkulary na nartyPrezenty dla snowboardzistówOkulary przeciwsłoneczneTrampki DCSneakersy DCOkulary na rowerButy miejskie\nTorba Pokrowiec na buty narciarskie ATOMIC A Bag Bright Red/Black 2020\nStrona główna » Akcesoria » Pokrowce » Produkt nr 25084\nTorba Pokrowiec na buty narciarskie ATOMIC A Bag Bright Red/Black 2020 to najprostszy model torby na buty Atomic. Jest to też uniwersalna torba sportowa, którą można używać przez cały rok. Opcja typu roll-top dostosowuje się do pożądanego rozmiaru.\nKod producenta: AL5044620\nTorba Pokrowiec na buty narciarskie ATOMIC A Bag Bright Red/Black 2020 to najprostszy model torby na buty od Atomic, ale jeżeli szukasz po prostu torby sportowej, to też jest to świetna opcja. Posiada otwarcie typu roll-top i dostosuje się do takiego rozmiaru, jakiego akurat potrzebujesz.\nCechy Torba Pokrowiec na buty narciarskie ATOMIC A Bag Bright Red/Black 2020:\nGłówny przedział bagażowy\n365 dni użytkowania\nRoll Top Otwór, aby dostosować rozmiar\n600D powlekany poli PU\nWolne od PCW\nOpinie o Torba Pokrowiec na buty narciarskie ATOMIC A Bag Bright Red/Black 2020:\n31 % (26 PLN)


Husarz w nowej odsłonie - fotorelacja\nlp, Rynek Kolejowy ⚫ 04.04.2012 ⚫ 174\nDziś o godzinie 11:27 na stację Warszawa Wschodnia wjechał pociąg Jan Kiepura, prowadzony przez lokomotywę Husarz. To pierwsza spośród około 20 pomalowanych na Euro 2012 lokomotyw spółki PKP Intercity.\nJak „Rynek Kolejowy” informował w poniedziałek, z okazji Euro 2012 dziesięć lokomotyw Husarz oraz dziesięć lokomotyw EP09 zostanie oklejonych w biało-czerwonych barwach. Najprawdopodobniej za kilka tygodni spółka PKP Intercity zorganizuje konferencję prasową w tej sprawie. „Rynek Kolejowy” ustalił, że szesnaście lokomotyw będzie miało barwy krajów, które biorą udział w Mistrzostwach Europy w Piłce Nożnej, a na czterech znajdą się zdjęcia polskich stadionów, na których rozegrane będą mecze w czasie mistrzostw.\nPrzedstawione zdjęcie prezentuje lokomotywę Husarz prowadzącą pociąg Euro Night Jan Kiepura.\nAby przejść do fotorelacji, kliknij tutaj.\n2012-04-04 15:36:03 Autor: użytkownik polskich kolei\nokropne. pop***doliło kogoś na miescie?\n2012-04-04 15:47:46 Autor: lysypr\nnie pomalowanych a obklejonych winylem czy innym świństwem...\nPomysł z Austrii coś przypadł do gustu naszym kochanym kierownikom. Już niebawem zaczną obklejać całe pociągi reklamami jak autobusy w miastach.\n2012-04-04 15:56:47 Autor: red\nCzemu 1251 a nie Eu44 ?\n2012-04-04 16:26:40 Autor: Robert Wyszyński\nBardzo ładny! Nawet mógłby taki zostać sobie na troszkę dłużej.\nMam pytanie: Husarzy jest tylko 10, to które drużyny i kraje zostaną \_"zdegradowane\_" do oklejenia 6 Epok? :-) Hi, hi? Bo na Epokach to dopiero będzie szał!\n2012-04-04 16:49:20 Autor: Darek Dołubizno\nTak ciężko było zrobić \_"fotografowi\_" Rynkowi Kolejowemu jeszcze jednego zdjęcia/zbliżenia (zamiast wielu podobnych ujęć) TAK ISTOTNEGO SZCZEGĂŁU jakim jest napis:\nJedziemy z Wami - w każdym z naszych pociągów\nNa tym loku, to o wiele ważniejsze niż bzdurny slogan: \_"KOLEJ PORUSZA KIBICĂW\_"...\n2012-04-04 16:54:45 Autor: tyg\nGrecja jest na \_"dziewiątce\_"\n2012-04-04 17:08:38 Autor: largo\nzbiorową histerię związaną z świętem \_"kiboli\_" uważam za rozpoczętą !\n2012-04-04 17:14:02 Autor: E6ACT\nCzy on będzie codziennie jeździł na EN Jan Kiepura ?\nNajbardziej mnie interesują obiegi tej lokomotywy w dniach 4-8.04.2012\n2012-04-04 18:19:14 Autor: jatal.\nTo kod przewoźnika.\n2012-04-04 19:04:59 Autor: Mr44\nI teraz nastapi podmiana lokomotyw Tarusa na Vectrona\nEU44-001 Crown Prince of Licheń Stary na Vectron 193 901 Spirit of Old Lichen\nEU44-002 Crown Princess of Licheń Stary na Vectron 193 902 Spirit of Old Lichen\nI pewne EU44-001 i EU44-002 trafią na złom po Euro ( konflikt serologiczny na ostoi między suwerenami i narodem suwerenów ).\n2012-04-04 19:07:19 Autor: jsbi\ndopiero po obejrzeniu wszystkich zdjęć zorientowałem się że to wschodnia.\nMasz racje że to bardzo źle ze strony fotografa.\n2012-04-04 19:21:27 Autor: Ratel\nNiestety co do do pamięci zmarłych tragicznie Kolegów maszynistów, to o ile wszystkim wiadomo, zginęło trzech a nie dwóch maszynistów, którzy byli maszynistami i kolegami, wywodzącymi się z tego samego PKP i tego samego fachu.\nByć może nawet kiedyś razem jeździli, może zmieniali się, przed podziałem PKP.\nTak więc piękna i słuszna inicjatywa okazała się w rezultacie zwykłym faux pas.\n2012-04-04 19:26:03 Autor: Ratel\nBardzo dobry pomysł z oklejeniem Husarza,\nPrzynajmniej w tym temacie możemy być przygotowani na najwyższym Europejskim poziomie i należy się z tego cieszyć, a nie marudzić, bo poza tym mamy raczej mało powodów do radości jeśli chodzi o przygotowania i organizację Euro 2012.\nCo do zdjęć, to czepiacie się - ja bym nie udostępnił żadnego i tyle byście widzieli...\n2012-04-04 19:52:41 Autor: Mr44\nEU44-001 Crown Prince of Licheń Stary będzie Vectron 193 951 Emperor of Poland,\nEU44-002 Crown Princess of Licheń Stary będzie Vectron 193 952 Empress of Poland\nI dwa Vectrony brakujące dla Austrii:\nVectron 193 921 Empress of Austria za OBB 1016 001-8 Empress of Austria\nVectron 193 922 Emperor of Austria za OBB 1016 002-6 Emperor of Austria\n2012-04-04 20:32:57 Autor: Maurycy_\nSzybko będzię zmiana malowania jak odpadniemy po 1. rundzie ...\nod razu proponuję kolor czarny z wielkim krzyżem z przodu\n2012-04-04 21:13:31 Autor: Kuc\nTe malowanie czerwone, szczególnie w fazie koalicji mapy z flagą, kojarzy mi się nieodparcie z wizją że owa lokomotywa wbija się 160 w tłum kibiców stojących na torach talk że zakrwawione flaki tryskają na wszystkie strony brudząc m. in. białe boki - dla mnie jest to jakaś rzeźnicka wizja kolorystyki.\n2012-04-04 22:02:23 Autor:\nA może pomalować na żółto, bo na kolei żółte jest gów.. .\n2012-04-04 22:12:09 Autor: .\nwidziałem to na żywo...no coment:/\n2012-04-04 22:13:23 Autor: jurasN\n@@Darek Dołubizno, jsbi - nie macie Koledzy racji. RK już to pokazał:\n@Ratel: A może PR ma coś w tej sprawie w zanadrzu? Ja bym się IC w tej sprawie nie czepiał.\n2012-04-04 22:13:53 Autor:\nĹťadne malowanie nie zmieni faktu, że Husarze to najbrzydsze lokomotywy jakie kiedykolwiek jeździły po świecie. Ale nikt nie krytykuje, bo to niemieckie, a niemieckie jest święte.\nZa do dyskutować o produktach Newagu czy Pesy, nasi rodacy mogą całe wieki. A raczej opluwać.\n2012-04-04 23:29:23 Autor: Ratel\nJuż napisałem o co chodzi i jasno to wynika z mojej wypowiedzi.\nMaszynista to maszynista, niezależnie czy z PR czy z IC.\nW dobrym tonie jeżeli już, należało uczcić wszystkich trzech kolegów...\n2012-04-04 23:56:03 Autor: Ratel\nautor: anonim ---.neoplus.adsl.tpnet.p\nA mnie Taurus/Husarz się podoba i jest faktycznie co chwalić, to bardzo dobre lokomotywy, co uzasadnia fakt ich dużej liczby w całej europie u różnych przewoźników państwowych i prywatnych.\nAle to także kwestia gustu, a o gustach się nie rozmawia.\nJeśli chodzi o Polskie produkty, to długo i skutecznie pracowano nad tym, żeby zniszczyć to co Polskie i dalej się to rozkłada na łopatki to co jeszcze zostało, w zamian powstają wspomniane przez Ciebie manufaktury.\nPrzykładem niech będą lokomotywy EP09 z nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi, podobnymi do stosowanych już w 1982 roku w Niemieckich lokach serii 112 i 143, m.in: śrubowe sprężarki, flexy, brak czopów skrętu, hamulec ED, UPZ, ogrzewane szyby, nawiewy, później klima - rozwiązania które trzeba było tylko dopracować, a mało komu nad tym później zależało.\nTeraz robi się dosłownie plastikową tandetę o mordach szerszenia...\n2012-04-05 00:25:35 Autor: Maurycy_\nnie ma co dyskutować z anonimem - to dziwny rodzaj estety\nTaurus/Husarz to dobra lokomotywa zarówno dla ruchu pasażerskiego i towarowego\nkilka lat temu oglądałem je /wtedy jeszcze DB/ na linii Gotthard z pociągami właśnie towarowymi i w podwójnej trakcji radziły sobie tak samo ze składem co 2 x Re460 często z popychem.\nA co do wyglądu - dla mnie najpiękniejszym elektrowozem jest E18...ale ...\nA Taurus - może urodą nie grzeszy, ale ... jedni lubią schabowe, drudzy - jak im nogi śmierdzą ...\n2012-04-05 07:54:16 Autor: Gubernator Kalifornii\nSuper to wygląda! Nie wiedziałem, że będą też barwy innych krajów. Wspominałem o tym, że w Austrii tak było - wspaniały pomysł.\nZ czym ty masz problem????????????? Już w jednym artykule wystarczająco mocno wytłuszczono informację o dedykacji wraz z mega zoomem na ten napis!!!\nSkopiuj sobie stamtąd zdjęcie na kompa i zrób z niego tapetę pulpit, a nie wyjeżdżasz z kompletnie pustym komentarzem\n2012-04-05 09:28:29 Autor: Szkodnik84\nA ja mam takie pytanie troszkę z innej beczki aczkolwiek też dotyczy Euro. Kiedy ktoś zdradzi jakiś rozkład jazdy dodatkowych pociągów na Euro??? Chyba, że takowych jeszcze nie ma i nikt na to nie wpadł żeby były. W takim tempie to wszyscy znajdą alternatywne dojazdy i kolej będzie sobie stała pusta bo nie będzie komu tym jechać!!!\n2012-04-05 10:17:58 Autor: EU\nnie pasuje i tyle !!!\n2012-04-05 12:13:24 Autor: tomek9999\nwidac wcale nie ma takiej biedy jak wydawane sa pieniądze na bzdury\n2012-04-05 12:22:06 Autor:\nĹťadna lokomotywa, w której dziesiątki kilowatów energii są marnowane w postaci ciepła na elektronice zamieniającej prąd DC na AC, nie jest dobra. Czy stoi, czy jedzie, to wiatraki w tym Siemensie wyją jak w siódemce przy starcie z 30 węglarkami. To jest postęp?\n2012-04-07 02:40:39 Autor: n2\nBy tak Dragona pożyczyli i obkleili - o wiele bardziej zasługuje na te barwy.\nNo ale do tego to trzeba by główkować a nie papugować.\nPS: -> Darek Dołubizno - może zainstaluj Operę? Poza tym kadry są różne, co najwyżej pliki za bardzo ściśnięte.\nJantar Bis - dodatkowy pociąg nad morze 337\nPKP kupi kolejne Darty z pieniędzy za PKP Energetykę? 256\nTrzech wykonawców chce przebudować dworce Toruń Wschodni i Miasto 754\nKońskie: Semafory kształtowe zostaną zastąpione świetlnymi 2,6k\nKraków: Sierpień dużo lepszy od lipca. Blisko 0,5 mln pasażerów 496\nRusza rozbudowa dróg i torów w rejonie Nabrzeża Przemysłowego w Porcie Gdańsk 941\nKraków. Historyczne detale na linii średnicowej 1,9k\nPoznań: Interaktywne znaczniki dla niewidomych na trasie na Naramowice 207\nEl Al wznowiły rejsy na trasie Tel Awiw - Warszawa 478\nChorzów: Będzie nowy wiadukt nad torami kolejowymi? 812\nRosja: Do Czerepowca przyjechały pierwsze nowe tramwaje 871\nPociągi na Ukrainę wciąż w zawieszeniu 2,4k\nSpółka PKP Cargo chce wozić ziemniaki na Madagaskar 3,9k\nBiałystok: Którędy pobiegnie kolejowa obwodnica? 4,9k\nWrocław: Prace na Legnickiej i kolejny etap remontu na św. Mikołaja 499\nLeasingodawcy Belavii z UE na celowniku rządu Litwy 816\nKoleje Dolnośląskie chcą jeździć komercyjnie do Świnoujścia i Zakopanego! 12,3k\nZobacz jak działa magazyn energii PKP Energetyki [film] 2k\nKoleje Mazowieckie w X edycji Narodowego Czytania 190


Keto placki na maślance\nCały dzień zależy od śniadania i nie chodzi tutaj oto czy da Ci ono energię bo w keto każde ogromną siłę a oto czy twoje kubki smakowe spowodują uśmiech na Twojej twarzy. Dlatego polecam te placuszki bo dzięki nim twój dzień od samego początku będzie pełen radości. SKŁADNIKI 2 jajka 4 białka 120 g maślanki 40 g mąki kokosowej ekstrakt waniliowy łyżeczka proszku do pieczenia cynamon 40 g erytrytolu 20 g oleju kokosowego do smażenia do dekoracji 80 g ubitej śmietany 30 % 100 g malin SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Ubij dwa oddzielone białka jaj ze szczyptą soli na sztywno Wymieszaj wszystkie pozostałe mokre składniki w innej misce. W innej misce wymieszaj suche składniki. Dodaj suche składniki do mokrych i mieszaj, aż dobrze się połączą. Dodać ubite białka do ciasta, delikatnie Lekko posmaruj patelnię olejem Wlej ¼ szklanki ciasta na patelnię, lekko poruszając, aby równomiernie rozprowadzić. Smaż, aż bąbelki będą widoczne na górze, odwróć i smaż drugą stronę na złoty kolor. MAKRO KCAL 9\nkETO PIECZEŃ W BOCZKU\nRarytas dla mięsożerców którym sam jestem. Kiedyś przez 5 lat nie jadłem mięsa a teraz zastanawiam się po co to robiłem przecież to jest tak pyszne. Przez to straciłem kilka lat smacznego jedzenia :) Dziękuję Stwórcy za krowy i świnki bo są cudowne i bardzo dobrze ich mięso wpływa na moją siłę, wygląd i testosteron :) Dzisiaj w moim menu pieczeń w boczku z serem w środku. Danie o wyrazistym smaku i łatwe w przyrządzeniu a do tego pełne mocy. SKŁADNIKI 700 g mielonego wieprzowo - wołowego 220 g boczku w plastrach 30 g mąki kokosowej 120 g sera cheddar 250 g pieczarek 100 g cebuli 1 jajko 40 musztardy sól pieprz tymianek SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Ułóż boczek na dnie formy tak żeby później zawinąć mięso Mięso wymieszaj z resztą składników oprócz sera Wyłóż połowę mięsa na boczek dodaj starty ser i przykryj mięsem. zawiń boczkiem Nagrzej piekarnik do 200 stopni wstaw pieczeń i piecz 30 minut MAKRO KCAL 2880 BIAŁKO 212 g TŁUSZCZ 211 g WĘGLOWODANY 27 g\nketo pudding czekoladowy\nKażdy kocha desery i dlatego tez ludzie często boją się przejść na dietę ketogeniczną bo nie chcą ich stracić. Jednak niewiedzą że na keto desery są dużo lepsze i przede wszystkim zdrowe a najlepsze jest to że nierośnie od nich dupa :) Przedstawiam wam jeden z moich ulubionych deserów a jest to pudding czekoladowy z bitą śmietaną i malinami ale można użyć innych owoców dozwolonych w ketozie np. truskawek, jagód a czy jak dodasz innych z większą ilością węglowodanów to coś się stanie. Oczywiście że nie wszystko zależy od ilości. SKŁADNIKI na cztery porcje 500 ml napoju migdałowego 100 g czekolady gorzkiej 85% 40 g erytrytolu ekstrakt waniliowy a najlepiej laska wanilii 15 g żelatyny 100 g śmietany 30 % 50 g malin SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Mleko wlewamy do garnka, dodajemy erytrytol i zagotowujemy. Laskę wanilii kroimy na pół i dodajemy do gorącego mleka. Do składników dodajemy namoczoną żelatynę, całość dokładnie mieszamy. Do ugotowanej masy dodajemy czekoladę i mieszamy Po wy\nKeto krem z pora i kalafiora\nDawno nie jadłem dobrej zupy a ta jest wyjątkowa. Krem z kalafiora i porów z dodatkiem suszonych pomidorów, wędzonego łososia i tłustego twarogu. Więc jak widać jest to mieszanka wielu smaków jednak takich które doskonale się ze sobą łączą. Na pewno ten posiłek zostanie z Tobą na dłużej :) SKŁADNIKI na 4 porcje 420 g pora 300 g kalafiora 200 g śmietany 30% ziarna kolendry gałka muszkatałowa 100 g pomidorów suszonych w oliwie 100 g cebuli 100 g łososia wędzonego 150 g twarożku mój ulubiony 50 g oliwy z oliwek lubczyk 3 liście laurowe sól pieprz 2 l rosołu drobiowo wołowego SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Garnek z odrobiną oleju delikatnie podgrzewamy. Na rozgrzany olej dodajemy 3 liście laurowe oraz por. Warzywa smażymy, co jakiś czas mieszając. Składniki posypujemy niewielką ilością soli i odrobiną białego, mielonego pieprzu, szczyptą gałki muszkatołowej oraz roztartymi w moździerzu ziarnami kolendry. Do warzyw dodajemy starty kalafior, chwilę smażymy, następnie zalewamy bulionem, tak\nketo cukiniowe spaghetti z mięsem i gorgonzolą\nWiele osób przechodzących na keto martwi się właśnie o spaghetti że już nigdy nie zjedzą tak pysznej potrawy. Ja często sam używam makaronu z zielonego groszku lub właśnie zrobionego z cukinii, nadaje się on idealnie. Dzisiejszy przepis to mieszanka wielu smaków od mięsa poprzez rybę i pleśniowy ser. Może wydawać się to dziwne ale polecam spróbować będziesz na pewno zaskoczony smakiem i potrawa ta zostanie stałą pozycją w twoim menu. SKŁADNIKI na dwie porcje 50 g marchwi 50 g selera naciowego 25 g cebuli ząbek czosnku 250 g mięsa mielonego tymianek 50 g smalcu 40 g sardynek w oleju 200 g cukinii 100 g śmietany 30m % 50 g gorgonzoli 100 g kiełbasy chorizo sól pieprz 200 ml rosołu SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Mięso przekładamy do miski, doprawiamy solą i pieprzem. Mieszamy. Kiełbasę kroimy w plasterki. Na patelni rozgrzewamy smalec, przesmażamy kiełbasę i mięso, cały czas mieszając. Do przesmażonego mięsa dodajemy pokrojony czosnek. Mieszamy. Suszony tymianek rozcieramy w dłoniach i dodajem\nKeto piersi z ricottą i pieczarkami\nPiersi z kurczaka nie są najlepszym daniem jeżeli chodzi o kuchnię ketogeniczną, ponieważ są chude a do tego kojarzą nam się z suchym mięsem. Jednak odpowiednio przyrządzone są soczyste, tłuste i pełne różnorodnych smaków. Dość często bywają u mnie w kuchni powodem tego jest to że można je łatwo kupić z ekologicznych hodowli bez antybiotyków. Przepis który tu podaję jest pełen smaków i na pewno zostanie z Tobą na dłużej. SKŁADNIKI na dwie porcje 250 g piersi z kurczaka 35 g oliwy z oliwek 250 g pieczarek 2 ząbki czosnku 50 g cebuli natka pietruszki 2 żółtka 50 g szynki szwarcdzwaldzkiej kilka listków szałwi 30 g masła 200 g śmietany 30 % 100 g sera ricotta sól pieprz gałka muszkatałowa SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Na patelni rozgrzewamy połowę oliwy z oliwek. Na mocno rozgrzanej oliwie podsmażamy połowę pieczarek, doprawiamy niewielką ilością soli, mieszamy, podsmażamy. Gdy pieczarki puszczą wodę, dodajemy posiekany ząbek czosnku i cebulę. Całość podsmażamy przez 3 minuty, następnie przekład\nKeto kotlety z sosem pomidorowo-orzechowym\nKotlety z dużą ilością świeżego tymianku to kwintesencja smaku. Do tego sos pomidorowy z masłem orzechowym. Mieszanka tych smaków na pewno zaskoczy cię pozytywnie. Proste i szybkie danie a kubki smakowe eksplodują z zachwytu. SKŁADNIKI na sześć porcji 1 kg mielonego mięsa pęczek świeżego tymianku 1 jajko 1 cebula 2 puszki pomidorów 2 łyżki masła orzechowego sól pieprz 400 g zielonej fasolki 100 g smalcu 100 g masła SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Tymianek siekamy i razem z jajkiem dodajemy do mięsa. Doprawiamy i dokładnie mieszamy, formujemy 6 kotletów. Na patelni rozgrzewamy smalec i smażymy kotlety po 3 minuty z każdej strony. Zdejmujemy z patelni. Cebulę siekamy i podsmażamy na tłuszczu który został z kotletów. Dodajemy pomidory i masło orzechowe. Solimy i pieprzymy. Do sosu dodajemy wody i wkładamy kotlety, dusimy 25 minut. Gotujemy fasolkę i podajemy ją z masłem. MAKRO na jedną porcję KCAL 799 BIAŁKO 38,6 g TŁUSZCZ 65,2 g WĘGLOWODANY 21,4 g\nJak byłem na węglozie miałem kilka słabości między innymi babeczki z budyniem, lody czy wuzetki po prostu je kochałem. Teraz od ponad roku ich nie jadłem i trochę się stęskniłem. Dlatego postanowiłem je zrobić i uważam że wyszły jeszcze lepsze niż te co kupowałem, na pewno są dużo mniej słodkie a to może dziwne ale mi przeszkadzało. Ten przepis zostanie zemną na długo jest szybki i pyszny. SKŁADNIKI na 5 porcji 40 g masła 80 g maki kokosowej łyżeczka proszku do pieczenia 40 g śmietany 30 % 4 jajka 1 kg śmietany 36 % 2 opakowania śmietan fix 30 g erytrytolu 20 g powideł śliwkowych bez cukru 100 g śmietany 30 % 100 g czekolady gorzkiej 90 % 4 łyżki wody SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Roztapiamy masło, mieszamy z mąką, i 40 g śmietany 30 %, proszkiem, wodą i dwoma jakami. Wymieszane w miseczkach najlepiej prostokątnych wstawiamy do mikrofali na 3 minuty. Później po ostygnięciu przekrawamy na pół. Jedną połowę smarujemy powidłami. Bardzo zimną śmietanę 36% ubić z erytrytol\nKeto golonka na kiszonej kapuście\nRaj dla ketogeników i Prawdziwych mężczyzn, nie tych co jedzą tylko kurczaki i ryż. To są osoby pozbawione testosteronu 😀 Tylko cholesterol daje moc i siłę i dzięki niemu syntezowany jest właśnie testosteron. Więc nie dość że pyszne jedzenie to zrobi z Ciebie prawdziwego dzika. Więc jak chcesz mieć prawdziwe jaja to tylko tłuste i zdrowe jedzenie a kurczaka zostaw w spokoju niech sobie biega. SKŁADNIKI na 4 porcje 1 kg golonki wieprzowej 1/2 kg kapusty kiszonej 250 g boczku 1 kiełbasy myśliwskie 4 ząbków czosnku 600 g kalafiora 50 g masła 50 g smalcu cebula kminek sól pieprz majeranek SPOSÓB PRZYGOTOWANIA Na patelni rozgrzewamy smalec i smażę na nim golonki z każdej strony po 5 minut. Zdejmujemy z patelni. Kiełbasę i boczek kroimy w kostkę i wrzucamy na tłuszcz po golonkach smażymy około 5 minut Dodajemy pokrojoną cebul i czosnek. Wyciskam kapustę i drobniej kroimy, wrzucam na patelnie. Smażymy około 5 minut Dobrze doprawiamy i podlewamy wodą. Na kapust\nKeto mój cały dzień jedzenia\nMam dużo pytań jeżeli chodzi o mój jadłospis. Dlatego postanowiłem pokazać Wam jak wygląda mój cały dzień jedzenia. Jest to dzień lenia w którym regeneruję się, jednak nie zmieniam w nim makro jest takie jak ustaliłem wcześniej. 2460 KCAL 141 g BIAŁKA 189 g TŁUSZCZU 50 g WĘGLOWODANÓW Jadam dwa lub jeden posiłek, wszystko zależy od organizmu czego w danym momencie potrzebuje. Pierwszy posiłek jest najbardziej kaloryczny i ma najwięcej tłuszczu który daje mi energię na cały dzień. Drugie danie jest wysokobiałkowe z dodatkiem węglowodanów dzięki temu moje mięśnie dużo szybciej się regenerują. Co też ważne jeżeli ostatni posiłek będzie właśnie taki to ułatwi nam zaśnięcie i da lepszy dłuższy sen a mi jest to bardzo potrzebne. Po tych posiłkach wypijam dwie kawy najczęściej kuloodporne na dobicie tłuszczy. Robię je różnego rodzaju wszystko zależy jakie makro było danego posiłku i czy robię trening czy nie. Często jest ona z żółtkami, masłem, olejem mct jeżeli przed treningiem i śm


Jaką lodówkę Amica chłodziarkę w klasie energetycznej A wysoką (powyżej 185 cm) w kolorze białym wybrać?\nStrona główna > Jaką lodówkę wybrać? > Amica > chłodziarka > klasa energetyczna A > wysoka (powyżej 185 cm) > w kolorze białym\nLodówka Amica chłodziarka klasa energetyczna A wysoka (powyżej 185 cm) w kolorze białym to polski akcent w kuchni. Dobry akcent, bo Amica oferuje nowoczesne urządzenia, w szerokiej gamie produktów, z różnego rodzaju systemami elektronicznymi.\nLodówka Amica chłodziarka klasa energetyczna A wysoka (powyżej 185 cm) w kolorze białym - wybrane oferty:\nJaka lodówka Amica chłodziarka klasa energetyczna A wysoka (powyżej 185 cm) w kolorze białym - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaką lodówkę wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany lodówką Amica chłodziarka klasa energetyczna A wysoka (powyżej 185 cm) w kolorze białym. Poniżej prezentujemy dalszy podział tych lodówek. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy lodówek dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.


mój mąż i ja - Nexto - ebooki, audiobooki, prasa, książki, muzyka, filmy, zabawki. Publikacje elektroniczne w formacie dla Kindle mobi, PocketBook epub a także pdf i mp3\nMój mąż potwór – ebook\nJak długo można być traktowaną jak zwierzę, katowaną i narażaną na śmierć, żeby uciec od ukochanego? Miała osiemnaście lat, kiedy w rodzinnym Quebecu poznała pełnego uroku i tajemniczej charyzmy arabskiego studenta. Wyjechała z nim w jego rodzinne strony do Afryki, na najwspanialszą wycieczkę życia. Potem był ślub. Nie zauważyła, kiedy zdobył nad nią władzę, która zmieniła jej życie w piekło. Jej...\nTo nie jest mój mąż – audiobook\nZ miłości do córki / Mój mąż potwór – książka\nTina Nash Ingrid Falaise\nTe historie zdarzyły się naprawdę i tylko cudem nie zakończyły tragedią. Z miłości do córki W 2007 roku Libijczyk, brutalny były mąż Sarah Taylor uprowadził ich czteroletnią córeczkę do Trypolisu. A Sarah dobrze wiedziała, że jeszcze żadne dziecko porwane przez ojca do Libii nie wróciło do matki do Anglii. Ale nie zamierzała się z tym pogodzić. Sprzedała dom, zostawiła wszystko, co kochała: rodzinę,...\nTo trzecie – ebook


Książkowe nowości tygodnia. Patronat LC - Lubimyczytać.pl\nOto szczęśliwa siódemka tego tygodnia. W najnowszych książkach z patronatem lubimyczytać.pl znalazły się zarówno thrillery i historie o miłości, jak i najnowsza opowieść pióra B.A. Paris. Coś dla siebie znajdą także nastolatki! Poza tym prawdziwa gratka czeka fanów słonecznej Italii – ponad 600 stron opowieści o włoskiej kuchni i kulturze!\n„Kochaj albo jedź” Penny Reid, tłumaczenie: Danuta Górska (wyd. Prószyński i S-ka)\nJessica odkrywa, że pociąga ją nie mężczyzna, w którym kochała się jako nastolatka, ale jego brat bliźniak. On jednak ma własne plany…\nJessica od najmłodszych lat kochała się w Beau, rudobrodym przystojniaku... dopóki nie odkryła, że tak naprawdę pociąga ją jego brat bliźniak, Duane. Beau jest miły, życzliwy, uczynny i zawsze uśmiechnięty, podczas gdy Duane jest ponury, arogancki i milkliwy. Ale jest też zabójczo seksowny i ku swojemu zaskoczeniu Jessica nie potrafi mu się oprzeć. Wbrew woli zakochuje się coraz bardziej, chociaż jej życiowe plany nie przewidują żadnych stałych związków. Tymczasem Duane ma własne plany, niekoniecznie zgodne z jej marzeniami. W dodatku wplątał się w kryminalną aferę z miejscowym gangiem motocyklowym, a Jessica jest córką szeryfa. Jeśli tych dwoje ma być razem, któreś musi ustąpić. Konflikt narasta, burza uczuć szaleje...\n„Zastraszeni” Joanna Dulewicz (wyd. Czwarta Strona)\nNiedługo po awansie w szeregach policji Patryk Wroński ma poprowadzić wyjątkowo trudną sprawę. W województwie świętokrzyskim na przestrzeni kilku miesięcy zostają odnalezione kolejne fragmenty ludzkiego ciała. Trop prowadzi do byłego ormowca, którego trzydzieści lat wcześniej podejrzewano o dokonanie podobnej zbrodni. Ofiarą był wówczas brat inspektor Leny Chmiel – przełożonej Wrońskiego.\n„Witamy w Ballyfrann” Deirdre Sullivan (wyd. IUVI)\nBliźniaczki Madeline i Catlin przenoszą się do Ballyfrann, położonego na górskim odludziu miasteczka cieszącego się złą sławą – od wielu pokoleń dochodzi tu do tajemniczych zaginięć dziewcząt. Stare zamczysko, a którym teraz mieszkają, też nie sprawia wrażenia miejsca nadmiernie przyjaznego…\nZ sióstr Catlin zawsze była tą bardziej przebojową, a Maddy przywykła do życia w jej cieniu. Jednak przeprowadzka do Ballyfrann wszystko zmienia – Catlin odnajduje miłość, Maddy zaś zaczyna odkrywać w sobie potężne moce, których istnienia wcześniej nie przeczuwała. Czeka ją wyprawa w głąb samej siebie, jeśli chce pomóc siostrze, której grozi, że to dziwne miasteczko skradnie jej coś znacznie cenniejszego niż serce. Czeka ją także wyprawa w przeszłość swojej rodziny – a to niekoniecznie bywa przyjemne…\nLudzka dusza jest jednak pełna tajemnic. To, co z pozoru wydaje się słuszne i dobre, okazuje się groźniejsze, niż się im wydawało. W Ballyfrann nikt nie może czuć się bezpieczny…\n„Odwet” Gretchen McNeil (wyd. IUVI)\nPołączenie „Pretty Little Liars” z „Całkiem zabawną historią”.\nPełen napięcia thriller i jednocześnie dowcipna historia czterech krańcowo różnych dziewcząt, które połączyły swoje siły, aby odegrać się na szkolnych prześladowcach. Nie przewidziały jednak, że gra stanie się bardzo ryzykowna i przysporzy im śmiertelnych wrogów…\nBree, Olivia, Kitty i Margot nie mają ze sobą nic wspólnego – a przynajmniej tak właśnie mają myśleć uczniowie i pracownicy ich liceum. Dziewczyny mają różne życiowe cele, innych przyjaciół i diametralnie odmienny styl życia. Łączy je jedno: wszystkie należą do Don't Get Mad (Zamiast Gniewu), tajnego stowarzyszenia, które anonimowo bierze odwet na szkolnych prześladowcach, złośliwych koleżankach i wrednych nauczycielach.\nKiedy ostatni cel ich zemsty zostaje znaleziony martwy z zakrwawioną kartką z napisem „DGM" w dłoniach, do dziewczyn dociera, że wcale nie są tak anonimowe, jak im się wydawało. I że teraz ktoś chce wziąć odwet na nich. Pojawiają się kolejne wskazujące na nie poszlaki, policja zacieśnia krąg podejrzanych… i dziewczyny mają naprawdę wiele do stracenia.\n„Dublerka” Sophie Hannah, Clare Mackintosh, B.A. Paris, Holly Brown (wyd. Albatros)\nJak daleko się posuniesz, by chronić swoją córkę? Cztery matki muszą ustalić, co naprawdę zagraża ich córkom – zanim będzie za późno. Córki Carolyn, Bronnie, Elise i Kendall przyjaźnią się i uczą w Akademii Sztuk Performatywnych imienia Orly Flynn. Rok temu zgrana grupka przyjaciółek rozpadła się – doszło między nimi brutalnej kłótni, ale dziewczynki już sobie wybaczyły i znów są nierozłączne. Jednak ich matki wciąż nie potrafią przejść nad tym do porządku dziennego. Szczególnie, że w szkole pojawiło się nowe zagrożenie i nowa tajemnicza uczennica. Wtedy matki postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. Jednak, żeby odkryć prawdę, będą musiały zaryzykować, że na jaw wyjdą ich własne pilnie strzeżone sekrety…\n„Sekrety włoskiej kuchni” Elena Kostioukovitch, tłumaczenie: Jan Jackowicz (wyd. Albatros)\n„Nie ufam już nikomu” Klaudia Muniak (wyd. Wydawnictwo Kobiece)\nGdy codzienność jest przepełniona podejrzeniami, możesz zapomnieć o normalnym życiu…\nIga, świeżo upieczona mama, od lat cierpi na silne zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Po porodzie decyduje się na nowoczesną terapię. Chip wszczepiony w jej ramię, sterowany przez aplikację w telefonie jest dopiero po fazie testów. Mimo to Iga bez wahania podejmuje leczenie – jest współtwórczynią tej innowacyjnej metody i wie, że nic jej nie grozi.\nCo jest prawdą, a co tylko wytworem jej wyobraźni? Kto jest odpowiedzialny za obrażenia dziecka? Ona sama, apodyktyczna matka, kochający mąż czy oddana przyjaciółka? W końcu Iga przestaje ufać komukolwiek i zaczyna wątpić w prawidłowe działanie opracowanej przez siebie terapii…\nEgzotyka na wyciągnięcie ręki, czyli o książkach, które uczą patrzeć\n8 książek na medal (olimpijski)\nZastraszeni się wydaje ciekawą.


Konstytucja (czasem) chroni przed podaniem hasła - Technologia - Forum Kopalni Wiedzy\n"John Doe" to okreslenie, ktore mozna przetlumaczyc jako "Jan Kowalski" lub "Jan Nowak" i oznacza TYPOWEGO OBYWATELA ...\nTymczasem Piąta Poprawka zabrania zmuszania obywateli do składania obciążających ich zeznań.\nDodajmy chodzi o Amerykańską Konstytucję , nasza pozwala na wszystko a jak nie pasuje to się ją zmienia.\nOznacza raczej anonimowego obywatela lub jest odpowiednikiem naszego NN. Nie można tego użyć w znaczeniu "Jan Kowalski", bo jak u nas napiszesz "proces przeciwko Janowi Kowalskiemu", to nie oznacza to procesu przeciwko osobie anonimowej. U nas tak to nie funkcjonuje.\nU nas nie zmienia się konstytucji. U nas mamy magiczną frazę "szczegóły okresli ustawa", dzęki czemu nasza konstytucja nie chroni naszych praw.\nNo tak. To TK stoi na straży i ma być gwarantem, ale Sejm go może przegłosować więc wychodzi, że nie jest\nJuż nie może. Ale z TK taki gwarant jak.... Przykładem niech będą wyroki, w których TK stwierdza, że ustawa jest niezgodna z Konstytucją RP, ale przez jakiś czas może obowiązywać.\nSejm MÓGŁ (a nie może) odrzucać uchwały TK.\nPoza tym: co to za rÓżnica, czy zmieniasz konstytucję, czy dodajesz do niej poprawki? Czyżbyś nie był do końca obiektywny, dziwnym trafem jak zwykle na korzyść USA?\nWybaczcie, najwyraźniej prawo zmienia się dla mnie zbyt szybko.\nNo właśnie o tym pisałem, że już Sejm nie może przegłosowywać. I nie mÓwię o zmianie konstytucji. Bo akurat nasza to się cała nadaje do wymiany. MÓwię o tym, że nasza praktycznie niczego nie gwarantuje, właśnie dzięki tym wszystkim wyjątkom dotyczącym przepisÓw, ktÓrych "szczegÓły określa ustawa".\nA jeśli chodzi o samo poprawianie konstytucji. To w USA jest ono trudniejsze niż w Polsce, dzięki czemu ich konstytucja jest czymś bardziej trwałym niż nasza. Chociaż, oczywiście, ze względu na to,że u nas parlament może sobie ustalić dowolne "szczegÓły" w ustawach, a TK zezwala nawet na działanie ustaw, ktÓre sam uznał za sprzeczne z Konstytucją, to nie ma potrzeby zmiany samej Konstytucji.\nPS. I co zepsułeś forum? Co to za wielkie "Ó" się robi w odpowiedzi na TwÓj post? W innych postach tak nie ma. Zepsułeś, psuju.\nEhehe, ale słaaaabe macie forum, spsuło się ;P\nAkurat co do naszej Konstytucji jest tak, że określa ona konkretne ramy, natomiast szczegóły zawsze określa ustawa, nawet jeśli nie jest to napisane wprost. Gdyb było inaczej, konstytucja żadnego kraju nie byłaby konstytucją, a jedynie ustawą. Mówiąc szczerze, nie rozumiem w czym problem.\nPoza tym trudno oczekiwać, żeby nasza Konstytucja była niezmienna od dnia uchwalenia Konstytucji 3 Maja, skoro po drodze mieliśmy kilka rewolucji ustrojowych i byliśmy zaangażowani w kilka wojen, a potem ponosiliśmy ich konsekwencje. Mimo wszystko, jako osoba zapatrzona w ideały demokracji, powinieneś pamiętać, że to naród wybrał ludzi, którzy tę konstytucję zmieniali - a więc to nie konstytucje są winne, tylko ludzie, którzy wybrali ich późniejszych twórców.


Peeling skóry podstawą pielęgnacji oczyszczającej sobota, 07 maja 2011 13:58\nSkocz do komentarzyPeeling to rodzaj zabiegu stosowany zarówno na twarz, jak i na ciało. Jego podstawowym zadaniem jest usuwanie zanieczyszczeń i martwego naskórka, dzięki czemu skóra szybciej się regeneruje, poprawia się jej ukrwienie, koloryt, wygląda zdrowo i młodziej. Zabieg taki wykonujemy raz w tygodniu, na oczyszczonej i osuszonej skórze, najlepiej po ciepłej kąpieli gdy skóra jest rozgrzana i rozpulchniona. Przed zabiegiem należy zwilżyć dłonie by łatwiej rozprowadzić kosmetyk. Regularnie warto stosować peelingi drobnoziarniste, gdyż są one łagodniejsze. Raz do dwóch razy w miesiącu możemy zastosować peeling gruboziarnisty, dającyefekt mocnego złuszczenia. Wszystko zależy jednak od rodzaju skóry i jej indywidualnych preferencji - skóra wrażliwa nie powinna być narażana na zbyt intensywne oczyszczanie i ścieranie, należy ją więc z oczywistych względów traktować z większą łagodnością.\nTagi: peeling, enzymatyczny, dermokosmetyki, oczyszczanie, cera, demakijażWięcej na ten temat\nPytamy.pl Co jest podstawą egzystencji na Ziemi? Jak...\nKobieta Naturalny peeling z fiołków\nczwartek, 25 maja 2017Licznik odwiedzin: 5 206 O moim bloogu


Czeka nas rewolucja na rynku mieszkań w Warszawie? Na razie ratusz zaprasza na warsztaty - Zachodnie Mazowsze\nRusza nabór do Inkubatora Mieszkania 2030 – specjalnego procesu, w którym mają powstać rozwiązania i pomysły, jak poprawić sytuację na rynku najmu w Warszawie. Efekty konsultacji staną się częścią powstającego programu mieszkaniowego.\nFot. pixabay.com. Dzięki projektowi w Warszawie mają powstać nowe mieszkania komunalne i socjalne.\n– Chcemy do roku 2030 zbudować 15 tys. mieszkań miejskich, dlatego że to jest najważniejsza potrzeba. Naszym wyzwaniem jest przygotowanie oferty dla każdego, kto zdecyduje się żyć w Warszawie – bez względu na wiek czy dochody. Chodzi przede wszystkim o osoby, które nie mogą pozwolić sobie na kupno lub wynajem mieszkania na rynku komercyjnym – zapewniała w grudniu ubiegłego roku prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.\nW jaki sposób władze stolicy chcą osiągnąć tak ambitny cel? Chodzi o wdrożenie w życie programu Mieszkania 2030, a ten, jak zapewniają urzędnicy, ma być tworzony we współpracy z mieszkańcami. Ma on stworzyć wytyczne dla nowej polityki mieszkaniowej. Jej celem jest doprowadzenie do powstania szerokiej oferty mieszkaniowej odpowiedniej do potrzeb oraz zasobów wszystkich mieszkańców. Chodzi tu głównie o rozwój budownictwa socjalnego m.in. dla osób zagrożonych wykluczeniem oraz komunalnego dla tych o niskich dochodach. Poszerzona zostanie również oferta Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS) dla osób, których dochody są za wysokie, aby uzyskać mieszkanie komunalne, ale zbyt niskie, aby otrzymać kredyt na kupno własnego. Ponadto w planach jest rozwój najmu komercyjnego dla osób o wyższych dochodach, mieszkania będą budowane zarówno przez miejskie spółki, jak i sektor prywatny.\nTo właśnie w tym celu zorganizowano Inkubator Mieszkania 2030 – specjalny proces, w którym powstaną rozwiązania i pomysły jak poprawić sytuację na rynku najmu w Warszawie. Rozwiązania te mają zaprojektować nie specjaliści, lecz sami warszawiacy. Dzieląc się swoim doświadczeniem, przy wsparciu ekspertów, w ciągu trzech tygodni będą pracować nad rozwiązaniami najbardziej odpowiadającymi ich potrzebom. Wspólnie wypracowany program ma zostać przyjęty przez Radę Warszawy jeszcze w tym roku.\nDo udziału w Inkubatorze zaproszone są osoby, które:\n• wynajmują lub wynajmowały mieszkanie w Warszawie,\n• interesują się miastem i chcą zmieniać je na lepsze.\nCo istotne, aby wziąć udział w warsztatach, nie trzeba znać się na rynku najmu i nie trzeba być specjalistą.\nInkubator Mieszkania2030 potrwa od 24.01 do 17.02. W tym czasie odbędą się trzy warsztaty:\n• 24 stycznia, wtorek (17.30-20.30) – wprowadzenie wszystkich w tematykę rynku najmu i opracowanie założeń do projektów oraz przygotowanie do prowadzenia badań\n• 4 lutego, sobota (10.30-16.00) – prezentacja pomysłów dotyczących konkretnych rozwiązań, które miasto może realizować w ramach swojej polityki\n• 10 lutego, piątek (17.30-20.30) – omówienie propozycji rozwiązań z ekspertami, którzy podpowiedzą, na co warto zwrócić uwagę\nPo warsztatach do 17 lutego uczestnicy wspólnie zdecydują, jakie rozwiązania chcą rekomendować do włączenia do programu Mieszkania 2030. W czasie trwania projektu organizatorzy zapewniają wsparcie ekspertów i mentorów. Będzie też można korzystać z przestrzeni do spotkań w Marzycielach i Rzemieślnikach. Domu Innowacji Społecznych. (ul. Bracka 25, III p.).\nOrganizatorem Inkubatora jest Centrum Komunikacji Społecznej m.st. Warszawy. Więcej informacji o programie Mieszkania2030 na www.mieszkania2030.um.warszawa.pl.


HOTEL GARDEN (Andalo, Włochy) - opinie o hotel oraz ceny - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Hotel Garden\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Hotel Garden\nAtrakcje w pobliżu obiektu Hotel Garden\nKanał o podróżach: Andalo\nHotel Garden opinie, Andalo\nNr 19 wśród 47 hoteli w lokalizacji Andalo\nViale Trento, 19, 38010 Andalo, Włochy\n#19 z 47 hoteli w lokalizacji: Andalo\nViale Trento, 19, 38010 Andalo Włochy\nVerona Airport79 km\nUżytkownik sacarad napisał recenzję lut 2019\nKluż-Napoka, Rumunia53 przesłane treści7 podziękowań\nJazda na nartach w Andalo w Garden\nMieliśmy tydzień w Garden Hotel w Andalo podczas ferii narciarskich. Ponieważ jesteśmy 4-osobową rodziną, mamy apartament na czwartym piętrze, który był dla nas idealnym wyborem. Obiadokolacja była również dobrym wyborem, a jedzenie było bardzo dobre. Oczyścić i wyleczyć ze…\nUżytkownik verzeaandreeam napisał recenzję mar 2018\nKluż-Napoka, Rumunia1 przesłana treść\nŚwietny hotel, wspaniałe wakacje !!!!\nByłem z moją rodziną i innymi przyjaciółmi w tym hotelu i zatrzymałem się na 10 dni. pracownicy są bardzo mili i przyjaźni, pokoje są ciepłe i czyste, bardzo dobre jedzenie veeryyyyyyy. przystanek autobusowy znajduje się przed hotelem co 20 minut, a stoki narciarskie są wspaniałe\nUżytkownik Silviu D napisał recenzję sty 2018\nNiesamowity Nowy Rok w Andalo\nLa terza volta w quattro anni che siamo stati al Garden Hotel di Andalo. L'hotel ha un ambiente rustico, perfetto per una vacanza sulla neve con amici o famiglia. Il bar fantastico. Matteo e Ioana sono la gente la pi accérieres e cordiale che abbiamo mai avuto il piacere di…\nUżytkownik AMO333 napisał recenzję lut 2017\nKluż-Napoka, Rumunia3 przesłane treści\nDoskonały okres wakacyjny\nMieszkaliśmy w Garden Hotel na tydzień i to było piękne przeżycie. Personel był bardzo przyjazny i szybko odpowiedział na nasze prośby. Cały hotel jest bardzo czysty, a pokoje są takie jak na zdjęciach, rustykalny klimat. Jest tam złapać ;) można umieścić na kilka funtów,…\nUżytkownik Dornicka napisał recenzję gru 2016\nPrague, Hlavni Mesto Praha, Czech Republic62 przesłane treści26 podziękowań\nŁadne, ale zimne hotel\nSpędziłem tam dwa dni z moim 6 letnim synkiem. Poszliśmy do Paganella na narty z niskich kosztach podróży. Hotel jest ładny, spokojny, położony niedaleko od centrum miasta. Jest to rodzinny hotel - to było zaskakujące, że rzeczy nie zawsze przyjazny. Pokój był ok na krótki pobyt…


"Ugotuj mi tato" Tomasz Jakubiak, Joanna Jakubiak - recenzja | kruche babeczki\nBeata wtorek, czerwca 19, 2018 7 książki dla dzieci i o dzieciach , książki kucharskie , nowe\nHmmm takiej książki chyba jeszcze nie było, no nie przypominam sobie. Może skleroza już u mnie się zaczęła, ale żadna książka dla taty nie przychodzi mi do głowy :-) Książka według mnie to strzał w dziesiątkę, bo wielu panów, którzy zostają ze swoimi pociechami jak mama idzie do pracy w końcu będą mogli przygotować smaczne i zdrowe posiłki dla swoich dzieci, mogą też oczywiście razem z dziećmi co będzie jeszcze większą frajdą dla obu stron :-)\nAutorzy książki zadbali o to, żeby przepisy uwzględniały wszystkie dziecięce diety, unikają oni cukru w potrawach, a każdy zamieszczony przepis jest dokładnie opracowany i nie jest trudny w przygotowaniu. Książka składa się z następujących rozdziałów: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, zdrowe fast foody, słodkie, zdrowe, pitne. Na końcu książki znajdziemy notes i indeks przepisów. W książce co nie zdarza się często w książkach kucharskich znajdziemy też propozycje wspólnych zabaw, które mają na celu edukację dzieci i rodziców w temacie kulinarnym i nie tylko. Każdy przepis zawiera informacje ile porcji liczy, pod spodem znajdziemy porady autorów dotyczące przepisu, tego jak zachęcić dziecko do przygotowywania go razem z nami, żeby była to zabawa. Oznaczone są też przepisy bez cukru, bez glutenu, czy bez laktozy. Przepisy, które nam bardzo przypadły do gustu i które będzie mąż przygotowywał razem z dziećmi to: orzechowa wariacja, jaglanka układanka, owocowe jo jo, naleśniki jak u babci, zupa cytrynowa, zakręceni szpinakiem, kuroburger, szybkie ciasto marchewkowe z odpadów po soku, czy sok na wyciszenie :-)\nAutorzy w książce namawiają i odkreślają jak ważny jest udział dzieci w przygotowywaniu dań. Zachęcają i dzieci i tatusiów do tego piękne zdjęcia wykonanych potraw. Myślę, że z taką książką każdy tata udoskonali swój warsztat kulinarny i przyrządzi pyszny posiłek nie tylko dla dzieci, ale zaskoczy też żonę :-) To świetna pozycja, która była potrzebna na rynku. Pięknie wydana, wszystko bardzo czytelnie i zrozumiale opisane, przepisy proste, bardzo smaczne i pomysłowe. Większość będziemy musieli wypróbować.\nTytuł: "Ugotuj mi tato"\nSajjida Blog 19 czerwca 2018 10:44\nFajny pomysł na książkę! :)\nEla Dziurkowska 19 czerwca 2018 13:06\nCiekawy pomysł na książkę. Warto żeby ojcowie spędzali więcej czasu z dziećmi, a ta książeczka daje im taką możliwość :)\nzyciejakpomarancze 19 czerwca 2018 14:42\nksiążka pięknie wykonana :) i sama inicjatywa super- tata w kuchni też może sobie dobrze radzić :D\nMarcepanowy Kącik 19 czerwca 2018 15:17\nFajny tytuł :) dlaczego to mama, ma zawsze gotować :)\nDrzemiące Piękno 19 czerwca 2018 20:38\nFajna i z pewnością nie jeden ojciec by skorzystał z chęcią :)\nChujowa Pani Domu 20 czerwca 2018 10:02\nBardzo fajna książka i świetny tytuł :)\nKlaudia Jaroszewska-Kotradii - Koci Punkt Widzenia 20 czerwca 2018 12:21


Dom na górze wyd. Wilga - Świat Tomskiego by Natalia\nDom na górze wyd. Wilga\n2019-01-19 swiattomskiego Maluchy czytają,Przygody z książką,Recenzje, porady\nMam wrażenie, że ostatnio książki dla dzieci poruszają wiele poważniejsze tematy niż książki, które obecnie wydawane są dla dorosłych. Mam przyjemność napisać dziś o pięknie wydanej i poruszającej historii, której autorką jest Ali Standish. Pisarka debiutująca obecnie na polskim rynku wydawniczym. Dom na górze to historia o samotności, o budowaniu murów i o tym, że warto mieć otwarte serce.\nW małej wiosce żyje sobie dziewczynka o imieniu Yasmeen. Wychowuje ją wuj, który bardzo chce ochronić dziewczynkę przed wszelkim niebezpieczeństwem. Jednak ona ma naturę odkrywcy, interesuje ją co jest po drugiej stronie lasu, nie ma w sobie lęku przed tym, co nieznane. Podczas jednej z wielu tajemniczych wypraw znajduje niedźwiadka. Postanawia się z nim zaprzyjaźnić. Jednak gdy niedźwiedź dorasta mieszkańcy wioski zaczynają bać się zagrożenia jakim może być. Postanawiają wybudować mur, który oddzieli ich od niebezpieczeństwa. Yasmeen wraz z Gwiazdkiem wyruszają w świat, chcą odnaleźć nowe miejsce do zamieszkania.\n„Musimy się bronić! Znajdziemy bestię. I otoczymy nasze miasteczko drewnianym płotem, żeby obcy nie mogli się tutaj wedrzeć!”\nJest to niesamowicie wielowymiarowa historia. Dom na górze będzie rozumiany inaczej przez każdą grupę wiekową. Młodsze dziecko będzie skupiało się na pięknych, nietypowych, kolorowych ilustracjach. Starsze będzie już doszukiwało się ukrytych sensów, a dorosły właściwie na każdej stronie znajdzie coś, co skłoni go do refleksji.\nPierwszy motyw, który warto rozważyć to ochrona dziewczynki przed niebezpieczeństwem. Troska wujka o dziecko jest tak duża, że skłania nas do zastanowienia czy my przypadkiem się też tak nie zachowujemy w stosunku do swoich dzieci. Czy nie zabijamy w nich chęci eksplorowania świata? Czy naszą ciągłą troską nie zamykamy ich otwartego serca? Autorka pokazuje negatywne zachowania ludzi, którzy w imię „walki z nieznanym” polują na zwierzęta, wycinają drzewa, coraz brutalniej ingerują w przyrodę, co w efekcie obróci się przeciwko nim. Dorośli bezmyślnie walczą „z nieznanym” bez chwili refleksji o źródło tych lęków – najczęściej boimy się tego, czego nie znamy, a gdyby tak otworzyć się, odnaleźć w sobie tą odwagę i spojrzeć na świat na nowo?\nMiłość, dobro, chęć niesienie pomocy są tutaj postawione na piedestale. Dobro wraca. Jeśli obdarzymy kogoś uśmiechem, wyciągniemy do kogoś pomocną dłoń to się nam wróci z nawiązką.\n„Chłopak miał racje. To miłość do Gwiazdka zmusiła ją do opuszczenia rodzinnego miasteczka, a on dał jej odwagę, by dojść aż tutaj. Może miłość i odwaga często są tym samym, pomyślała.”\nLubisz czytać ze swoim dzieckiem? Koniecznie kliknij >>tutaj<<\nKlasyka lektur szkolnych Piotruś Pan i Wendy, Mała…\nDom na górze książka książka dla dzieci powieść liryczna wydawnictwo Wilga\n15 myśli na temat “Dom na górze wyd. Wilga”\n2019-01-19 o 19:39\nPatrząc na te bajki, to każdy, kto ma jakąś wrażliwość i talent do słów może wydać podobną.\n2019-01-19 o 20:51\nZapowiada się naprawdę ciekawa propozycja 🙂\n2019-01-19 o 21:25\ntaka książka przydałaby się nie jednej osobie co nie odróżnia dobra od zła !! chętnie bym córce taką sprezentowała i czytała 🙂\n2019-01-19 o 21:41\nKsiążka wygląda na interesującą, a oprawa graficzna jest urocza 😉\n2019-01-20 o 19:07\nOprawa graficzna przyciąga wzrok każdego.\n2019-01-20 o 11:16\nBardzo ładnie ilustrowana książeczka.\n2019-01-20 o 17:20\nWOW! 🙂 Miałyśmy kiedyś bardzo podobną książeczkę. Musimy ją odkopać! Ta jest równie super 🙂\n2019-01-20 o 21:13\nPiękna książeczka. Mojemu synkowi by się spodobała 🙂\n2019-01-22 o 09:14\n2019-01-21 o 00:34\nŚwietna pozycja, przede wszystkim recenzja zachęca do przeczytania i zagłębienia się w fabułę. Pozdrawiam\nCiesze się, że recenzja Ci się spodobała.\n2019-01-23 o 14:31\nBrzmi ciekawie i dość wielowymiarowo. Super. Nie do końca trafia do mnie szata graficzna – ale bez dramatu 🙂 po prostu wole inna kreskę.\n2019-01-24 o 10:19\nNo, fajna bajeczka 🙂\n2019-01-24 o 11:29\nPiękna książeczka no i jaka kolorowe ilustracje!!\n2019-01-29 o 08:07\nrzeczywiście ciekawa się ona wydaje\nSmart shopping Kupuj świadomie! Żyj zdrowiej! Doktor Ania wyd. Burda\nBiznes Junior Alexander\nPani K. zaczyna od nowa Dwukropek\n"Głęboko zasmucona położyła się na moim łó\nNajprzyjemniejsze puzzle jakie układałam🧩 Ide\nSkąd wiadomo, że Tomek tu był? Po zostawionej o\nJak bardzo lubię książki z @dreams_wydawnictwo\nCzy jest ktoś kto lubi chodzić do dentysty? 🦷\nKażde dziecko przeżywa okres fascynacji robarala\nKto ma ochotę na dużo testosteronu, seksapilu i\nKobieta ma prawo decydować o sobie. Kobieta daje\nMartyna o Pani K. zaczyna od nowa Dwukropek\nczerwonafilizanka o Pani K. zaczyna od nowa Dwukropek\nswiattomskiego o Pani K. zaczyna od nowa Dwukropek\nswiattomskiego o Najpiękniejszy sen Dreams


Żywienie zwierząt - kotów i psów - Strona 13 z 13 - Karma dla psa i kota - mokra i sucha\nW jaki sposób zakupić drapak dla kota? Zamierzając się na posiadanie kota, potrzebujemy mieć świadomość, iż drapanie to jego własny odruch i podświadomy sposób na pozbycie się martwej, zużytej tkanki. Jeśli Twój kot posiada tendencję do rysowania rozmaitych domowych przestrzeni,…\nPosted on 18 września 2018 • Jaroslaw Krol\nDrapak dla kotów – jaki zakupić? Koty posiadają szpony, które nie doglądane zaczynają męczyć oraz tworzyć ból. Zatem którykolwiek z nich ma prawdziwą potrzebę drapania dzięki której ostrzy sobie pazury i przy możliwości znaczy prywatny teren. Przy zaspokajaniu tej oczywistej…\nPosted on 17 września 2018 • Jaroslaw Krol\nKażdemu właścicielowi psa zdarza się nie mieć ochoty na spacer z pupilem. Powinniśmy jednak pamiętać o zapewnieniu swojemu podopiecznemu odpowiedniej ilości ruchu na świeżym powietrzu. Na tyle na ile jest to możliwe. Zarówno mały jak i duży pies musi się…\nPosted on 23 sierpnia 2018 • Jaroslaw Krol\nFurminator jest to słowo, które wielu osobom raczej niewiele mówi. Biorąc pod uwagę konstrukcję słowa można domyślać się, że jest to jakieś urządzenie do eliminacji futra (fur = futro, minator = eliminator), ale mogą to być jedynie przypuszczenia. Czym zatem…\nPosted on 21 sierpnia 2018 • Jaroslaw Krol


Wojna według Karskiego - Tomasz Łubieński - ebook - Legimi online\nWojna według Karskiego ebook\nISBN: 978-83-244-1044-6 (EPUB); 978-83-244-1044-6 (MOBI)\nCopyright © by Tomasz Łubieński\nJan Kozielewski-Karski urodził się w mieście Łodzi, na kilka miesięcy przed I światową wojną. To znaczy wcale nie tak dawno temu, bo skutki tej wielkiej wojny przeżywamy do dzisiaj. Przede wszystkim w postaci kolejnej, o ćwierć wieku zaledwie późniejszej wojny światowej II. Która poprzedziła i uformowała naszą lekkomyślną epokę: międzynarodowy pokój zamiast na rozbrojeniu opiera się raczej na chwiejnej równowadze, nieprzyjaznych dla siebie, wzajemnie odstraszających się sił. Tyle co do następstw historycznego czasu, w którym Karski się rodzi. A co się tyczy miejsca urodzenia przyszłego bohatera, miasto Łódź to na tle innych miast polskich miasto wyjątkowe. Nie stoczono tutaj żadnych osławionych bitew. Nie powstały w Łodzi drugorzędne nawet, historyczne zabytki, z wyjątkiem eklektycznych pałaców fabrykanckich oraz osiedli robotniczych, z których najstarsze budowały rodziny Scheiblerów i Grohmanów w pobliżu swoich fabryk i pałaców, wiążąc w ten sposób załogi z właścicielami.\nTo miasto wyrasta w pośpiechu, można by powiedzieć, nigdzie i z niczego, chaotycznie i dynamicznie. Na obszarze kilku, potem kilkunastu dość przypadkowych wsi. Nad zasobnymi wówczas w wodę (zbudowano tam piętnaście młynów wodnych) potrzebną dla przemysłu rzeczkami Łódką (stąd w herbie miasta łódka z wiosłem), Jasieniem, Olechówką, Nerem, Brzozą. W sumie doliczono się ich ponad dziewiętnastu. Większość z nich płynie dziś pod ziemią. I trochę podobnie jak to się działo onegdaj i dzieje właściwie nadal w Ameryce, każdy do Łodzi skądś przybywał. Zostawiał za sobą, raczej już na dobre, inne, swoje uprzednie życie. Decydując się na ryzykowną, ale obiecującą łódzką przyszłość, łódzki los. Więc zamieszkali w Łodzi od dawna, czyli od zawsze, to znaczy od wczoraj, Polacy, Żydzi, Niemcy, Rosjanie. A także pojedynczo awanturnicy przemysłu włókienniczego z całej Europy. Wszyscy, co samo przez się zrozumiałe, różnili się pod każdym względem. To biedni, to bogaci. Raz szczęściarze, raz pechowcy. Wyzyskiwacze, więc również wyzyskiwani. Jedni bez drugich nie mogą istnieć, wiadomo. W 1939 roku miasto Łódź ma sześćset tysięcy mieszkańców. Sto lat wcześniej osada Łódź liczyła ich sześciuset.\nTaka praktyczna łódzka lekcja bezwzględnej, emocjonującej demokracji pobierana we wczesnej łódzkiej szkole życia przyda się Karskiemu. Kiedy w kilka dziesiątków lat później rozczarowany Europą, która, gdyby nie Ameryka, rady nie dałaby sobie ze swoimi zbrodniczymi utopiami, faszyzmem i komunizmem, decyduje się zostać Amerykaninem. I w Ameryce, także dzięki swoim najwcześniejszym łódzkim doświadczeniom, łatwiej się odnajdzie. Bo też do amerykańskiego stylu życia jest Karski dobrze predysponowany. Budując swoją karierę politologa i historyka współczesnej dyplomacji na bardzo prestiżowym katolickim uniwersytecie Georgetown w Waszyngtonie. Stając się cenionym ekspertem od komunizmu dla agend rządu amerykańskiego, znajduje Karski jeszcze fantazję i energię, aby zająć się remontowaniem i sprzedawaniem starych domów. Bo zdaje sobie trzeźwo sprawę, że w Stanach Zjednoczonych Ameryki intelektualiście, humaniście, weteranowi wojny światowej, który co więcej, zasłużenie stał się od niedawna posiadaczem upragnionego amerykańskiego obywatelstwa, tym bardziej wypada być niezależnym finansowo. I tę swoją ambicję zawdzięcza Karski także niełatwemu łódzkiemu życiu w domu, gdzie się wychował. Jest najmłodszy spośród ośmiorga dzieci skromnego rzemieślnika, parającego się kaletnictwem: ojciec wcześnie go odumiera. Wychowa matka religijnie i najstarszy brat Marian politycznie.\nKozielewscy, takie nic specjalnie nieznaczące nazwisko (Karski to jedno z nazwisk przybranych przez naszego bohatera w czasie wojny, które pozostanie z nim na zawsze), mieszkają w dzielnicy, która nie posiada jeszcze kanalizacji. Biedna i brudna wspominana jest bez zbytniego sentymentu, ale też bez snobistycznej zgrozy z punktu widzenia obywatela zachodniego świata, którym, z czasem, w wersji amerykańskiej, miał się stać Karski. W każdym razie wydaje się, że z całej podróży życia po różnych lądach i morzach, którą sądzone było odbyć Karskiemu, nie zatrzymał dla siebie jakiegoś pejzażu, który uznałby za godniejszy wspominania. Być może dlatego, że widział ich zbyt wiele, tłoczyły się jeden ciekawszy i piękniejszy od drugiego. Ale żaden z nich nie przypominał pierwszego adresu: Łódź, Kilińskiego 11.\nW czynszowej kamienicy (która istnieje do dzisiaj i której widokiem wzruszał się podobno Karski podczas swoich powojennych wizyt w Łodzi) ubogimi sąsiadami Kozielewskich byli Żydzi. Ale wbrew temu, co próbowalibyśmy sobie dzisiaj nagminnie wyobrażać, tej drobnomieszczańskiej, rzemieślniczej polskiej rodziny antysemityzm się nie ima. Słowem, na pytanie, czy był i jest w Polsce antysemityzm, przyszły emisariusz mógłby odpowiedzieć: tak, ale nie w moim domu. Poza tym owa wielodzietna rodzina walcząca z niedostatkiem jest religijna. Głównie za sprawą matki najmłodszy syn, przyszły Jan Karski, będzie gorliwym katolikiem do końca życia. Wcześnie zostaje zapisany do Sodalicji Mariańskiej. Pani Walentyna Kozielewska, z domu Burawska, urodziła ośmioro dzieci, przez całe życie zajmowała się domem, była zatem, można powiedzieć, kobietą tradycyjną. Nie miała jednak, jak się wydaje, oczywiście nie ma na ten temat żadnych dokumentów, większych trudności z uznaniem za oczywistą prawdę, że nie tylko sam Chrystus był Żydem, lecz również jego Matka Boska. Z czym do dziś nie bardzo chcą się pogodzić wyznawcy Kościoła polsko-endeckiego. I kiedy mówi się im o tym, reagują spontanicznie: nie, to już przesada. Co więcej Żydem był także każdy z dwunastu apostołów, w tym co najmniej dwóch ewangelistów. Oczywiście z apostołem Judaszem włącznie. Choć sylwetka Judasza jako Żyda dla wielu chrześcijan byłaby ogromnie wdzięczna, przekonywająca, bo pasowałaby do tradycyjnych wyobrażeń, które łatwo zmieniają się w uprzedzenia, a te z kolei we wrogie stereotypy. Istnieje jednak, na całe szczęście, piękna i słuszna tradycja traktowania Żydów jako starszych braci w wierze, łączenie i godzenie Starego z Nowym Testamentem. Słowem judeochrześcijaństwo. Które to pojednawcze i twórcze określenie przez całe życie było bliskie gorliwemu polako-katolikowi Janowi Karskiemu. Jak również wielu jego wybitnym, odważnym, również intelektualnie, towarzyszom broni. Między innymi Janowi Nowakowi-Jeziorańskiemu i Władysławowi Bartoszewskiemu.\nSłowem ani z Sodalicji, ani tym bardziej z domu nie wyniesie Karski toksycznego dla katolickiej polskiej duszy przeświadczenia, że to Żydzi zamordowali nam Chrystusa Pana. Szczęśliwie też podejmuje przyszły Karski naukę w dobrym gimnazjum, które w swoim czasie przybierze imię marszałka Józefa Piłsudskiego. Ostatnio, przy okazji zbliżającej się stuletniej rocznicy istnienia szkoły, jej dyrekcja powołuje się z dumą na szczególną tradycję. Otóż religii mieli uczyć tutaj, niejako do wyboru, równorzędnie ksiądz, pop i rabin. Oczywiście decyzję podejmował ojciec rodziny: rzymski katolik, prawosławny czy starozakonny. Karski o tym szkolnym pluralizmie religijnym nie wspomina. Rzecz ze współczesnego punktu widzenia może wydać się egzotyczna czy mało wiarygodna, ale przecież w ówczesnej Łodzi mogła się wydarzyć. Miał Karski na podwórku, a potem w gimnazjum wielu kolegów Żydów: dobrze pamiętał niektórych z nich po imieniu ze szkolnych anegdot. Te zaś pozostają niepowtarzalne, niezrozumiałe dla innych, do końca życia. I nic ich nie zastąpi.\nJózef Czapski, z którym miałem okazję gawędzić o czasach sprzed I wojny światowej i rewolucji, powiedział mi kiedyś, że czuje się jak Indianin, ostatni z plemienia. Bo już nikt nie żyje z jego rocznika w gimnazjum w Mińsku Białoruskim. Nie ma z kim wspomnieć, co działo się na dużej przerwie ostatniego dnia, no wtedy, przed wakacjami, o co tak naprawdę śmiertelnie na całe życie pokłócili się chłopcy z przedostatniej ławki. I kto na niego doniósł, że na przerwie rozmawiał po polsku, co przecież było surowo niedozwolone w rosyjskiej apuchtinowskiej szkole. Tym bardziej na dalekich kresach. Pewna pani z rosyjskiej Polonii, na przyjęciu w polskiej ambasadzie, w pięknym futrze, powiedziała mi z dumą, że pochodzi z kresów. Z jakich dokładniej kresów? Z Petersburga. A uczeń Giedroyć, który chodził do tego samego gimnazjum mińskiego, co Czapski? Też nic nie pamiętał? Naiwne pytanie. Bez żartów. Chodził o kilka klas niżej, nikt nie zwracał wtedy na niego uwagi. Nie miał Jerzy Giedroyć pojęcia o pewnych sprawach, to nie jego wina, że urodził się za późno. Więc nie miał do niego Józef Czapski pytań ani pretensji o pamięć.\nCo się tyczy łódzkich Rosjan, rzeczywiście wyjechali z miasta jeszcze w czasie I wojny światowej i zaraz potem, głównie wojskowi i urzędnicy. Ale zostali ci zwyczajni Rosjanie, pracujący na ogół w przemyśle włókienniczym. Zresztą dokąd niby mieliby się udać? Rosję ogarnęła pożoga wojny domowej zakończonej zwycięstwem bolszewików. A Łódź to nie Warszawa, gdzie rozebrano cegła po cegle sobór Aleksandra Newskiego na placu Saskim. Jako symbol rosyjskiego panowania. Kiedy poświęcano sobór, antagonista Lwa Tołstoja, mistyk Jan Kronsztadzki wygłosił przemówienie, w którym przepowiadał, że sobór będzie stał w Warszawie tyle czasu, ile trwać tam będzie rosyjskie panowanie. I przepowiednia się sprawdziła. Sobór rozebrano, nie zwracając należytej uwagi na relikwie świątyni. Freski oraz mozaiki Wiktora Wasniecowa. Te ostatnie częściowo przeniesiono do głównej warszawskiej cerkwi św. Marii Magdaleny. Natomiast rosyjska Łódź nie zniknęła z nastaniem polskiej niepodległości. Utrzymały się też łódzkie cerkwie, w tym najpiękniejsza z nich, w pobliżu dworca kolejowego Łódź Kaliska. Widok tej cerkwi sprawił, że przyszły wielki malarz, Jerzy Nowosielski, przechodząc tamtędy, nawrócił się, to znaczy wrócił do swojej prawosławnej wiary.\nDobre wspomnienia ze szkoły międzywojennej wyniósł również mecenas Edward Kossoy, rodem z Radomia, rówieśnik Karskiego. Wypada przyznać, że dla Karskiego i Kossoya, z roczników urodzonych blisko wybuchu wojny światowej, kształconych w pierwszych latach niepodległości, skromność należała do cnót z powodzeniem wpajanych w szkole. Jan Karski, bohater, do którego określenie, że był bez skazy, pasuje jak mało do kogo, który mógłby personifikować piękną Mickiewiczowską frazę „dawnych Polaków duma i szlachetność”, powiedział o sobie: „Ja sam nie znaczyłem nic. Najważniejsza była moja misja”. Kossoy zatytułował swoją książkę Na marginesie.\nTen margines, jeśli trzymać się dalej poligraficznej metafory, był dramatycznie bogaty. Po krótkiej, szczęśliwej radomsko-warszawskiej młodości zagłada rodziny w Treblince. Dwa lata gułagu. Opuszcza Kossoy dom niewoli w szeregach armii Andersa. Oficjalnie, to jest za wiedzą dowództwa, podobnie jak Menachem Begin, kapral podchorąży we wrześniowej kampanii, zwalnia się z polskiego wojska. Wstępuje do paramilitarnej terrorystycznej organizacji Irgun, bierze udział w wojnie, której wynikiem było powstanie państwa Izrael. Nic dziwnego, że w jego genewskim domu przykuwały uwagę portrety bohaterów tej wojny Menachema Begina i Mosze Dajana, później wybitnych polityków. A także twórców państwa żydowskiego, Ben Guriona i Goldy Meir. Wszystkie zdjęcia opatrzone dedykacjami dla gospodarza. Wydaje się, że Kossoy powołany był do misji specjalnych, podobnie zresztą jak Jan Karski.\nA więc rzeczywiście w pewnym okresie swojego życia, ze względów służbowych, Kossoy pozostawał „na marginesie”. Po pewnym czasie wrócił do zawodu prawnika, walcząc o odszkodowania dla ofiar i rodzin ofiar Holokaustu. Początkowo nie chciał mieszkać w Niemczech. Potem stopniowo doszedł do przeświadczenia, że tam również znajdzie wielu porządnych ludzi. Jak mówił Jan Karski, „Nie ma narodów lepszych ani gorszych, są lepsze albo gorsze rządy”. I może też Karskiemu bliskie, jako judeo-chrześcijańskie w duchu, mogłoby się wydać to, co Kossoy uważał za przesłanie, jakie wynikało z burzliwego życia, które wiódł „na marginesie”. Otóż (dopytałem się o to, sceptyczny wobec owego „marginesu”) według mecenasa, należy przede wszystkim ludziom pomagać. A wtedy wolno spodziewać się wzajemnie pomocy, to znaczy mieć taką nadzieję, która się częściej sprawdza. Czyli wolno przypuścić, że podobne myśli, którymi Jan Karski podzielił się publicznie w łódzkim Teatrze Wielkim 27 czerwca 1997 roku, podczas ceremonii wręczania mu tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego, spodobałyby się mecenasowi Kossoyowi. Nie wiem, czy się osobiście znali. Ale to niewykluczone. Na pewno dobrze by się rozumieli.\nKossoy, o rok starszy od Karskiego, maturę, odpowiednio rok wcześniej, zdał w roku 1930 w gimnazjum im. Tytusa Chałubińskiego w Radomiu. Wspominał swoją szkołę z sentymentem i wdzięcznością, bo jeszcze nie dotknął jej antysemityzm: następne roczniki maturalne nie były już od niego wolne. Zdążył ukończyć prawo na Uniwersytecie Warszawskim, zanim zaczęły się tam ataki na studentów żydowskich. Ale był też świadkiem pocieszających wydarzeń, kiedy to bojówkarzom z Obozu Narodowo-Radykalnego i Falangi zastąpili drogę tragarze i rzeźnicy z Nalewek, zmuszając żyletkarzy i pałkarzy do sromotnego odwrotu. Takie zwycięstwa nad jedną czy drugą sfaszyzowaną bandą, którą tworzyli przedstawiciele stołecznego lumpenproletariatu i synalkowie tzw. dobrych mieszczańskich czy drobnomieszczańskich rodzin, zachował we wdzięcznej pamięci również Marek Holzman z Borysławia, przyszły znany fotograf, który przyjechał do Warszawy na studia, ale szybko (nadchodziła wojna) powrócił w rodzinne strony i tam przetrwał Zagładę. Podobnie Jerzy Szapiro wspominał, jak ratował go żydowski lud Warszawy. Ale żeby po wojnie mógł zostać wybitnym neurologiem, musiał przeżyć koszmar getta i długi czas w kryjówce pod podłogą, razem z ojcem dentystą, którą ofiarował im szlachetny pacjent ojca w Wawrze pod Warszawą.\nOpowiadał mi, że antysemickie awantury, których doświadczył na uniwersytecie jako student pierwszego roku medycyny, getto ławkowe, bicie i kaleczenie żydowskich studentek przez bandytów z ONR uzbrojonych w laski z żyletkami, były dla niego gorszym doświadczeniem niż cała okupacja, kiedy wiedziało się, kim był śmiertelny wróg. Na szczęście zapamiętał też dzień, w którym ogłoszono, że Anglia i Francja przystępują do wojny solidarnie z Polską. Entuzjastyczne tłumy wyległy wówczas na ulice, minister Józef Beck kłaniał się z balkonu Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Jerzy Szapiro mógł poczuć się dumnym stuprocentowym polskim patriotą. Tak jak oficer rezerwy wojska polskiego, w kampanii 1939 roku, dowódca sekcji karabinów maszynowych Marian Brandys. Który na ćwiczeniach nie ukrywał swojej tożsamości, co więcej nie wypierał się też liberalnych poglądów. Po przegranej bitwie pod Kockiem, ostatniej bitwie września, współopłakiwał Polskę jak nigdy wcześniej ani potem.\nByło ich, jak wspominał, trzech żołnierzy armii Rzeczpospolitej, zrozpaczonych synów ziemi łódzkiej, ziemi obiecanej. Niemiec, Polak i Żyd, wszyscy z Łodzi, gdzie urodził się jeszcze jeden syn tej ziemi, piękny Polak, przyszły bohater, Jan Karski.\nWśród Żydów z Radomia, którzy zdążyli trafić do Paryża przed wojną, żywotna była legenda „Czerwonego Radomia”: pisano o tym mieście powieści i piosenki. Kossoyowi, któremu po ukończeniu prawa w Warszawie sprzyjało szczęście w interesach, lewicowe sympatie mogły wydawać się dość odległe. Czuł się w Polsce dobrze, wyglądał na młodego postawnego szlachcica. A na wszelki wypadek nosił ze sobą tęgą laskę. Ale wolnościowy klimat Radomia, miasta, w którym tradycyjnie mocny PPS współrządził z Bundem, sprzyjał także wszelkiemu innemu życiu, również żydowskiemu. Dwukrotnie prezydentem Radomia był Józef Grzecznarowski, wybitny rewolucjonista z 1905 roku. Znał osobiście Lenina i Trockiego. Wspominał, że Trocki, jako płomienny mówca, był bezlitosny dla wrogów, ale także wobec ludzkich słabości. Natomiast Lenin potrafił zjednywać sobie zwykłych żołnierzy czy proletariuszy. Szczerze przejmował się ich kłopotami, jak potem powtarzano w szeregach i tak powstawała legenda ludzkiego Lenina. Wykorzystał ją Michaił Zoszczenko, pisząc opowiadania o spotkaniach Lenina z prostymi ludźmi, które traktowano na serio, choć być może miały charakter parodystyczny. Najlepiej, rzecz jasna, Grzecznarowski znał Piłsudskiego. Był wielokrotnie sądzony i skazywany m.in. na karę śmierci i dożywotnią katorgę. Ostatecznie przedostał się do Polski. Pod kierowanym przez niego komisarycznym zarządem robotniczy „Czerwony Radom” opowiedział się w 1920 roku patriotycznie za sprawą niepodległości. Józef Grzecznarowski był z tego dumny do końca swojego długiego życia. Chociaż w następnych latach nie unikał konfliktów z sanacją. A po wojnie dawał się wykorzystywać władzy ludowej na oficjalnych uroczystościach jako wzorowy weteran ruchu robotniczego.\nŁódź i Radom mają ze sobą wiele wspólnego: tradycję klasy robotniczej, która potrafi walczyć o swoje prawa, a przy okazji interesy całego narodu. Ziemia obiecana to Łódź trochę wcześniejsza od Łodzi Karskiego. Strajkowej broni w Łodzi i Radomiu nie złożono po wojnie i zmianie ustroju, choć próbowano milicyjnymi metodami przekonać robotników, że przecież absurdalne jest strajkować przeciw sobie. Łódzkie włókniarki nie dały się zwieść fałszywym pochlebstwom, kiedy utrata pracy, obniżenie zarobków groziło ich rodzinom. A w Radomiu zbuntowało się przecież przeciwko władzy pseudoludowej całe miasto.\nPo wojnie Radom pozostał w pamięci wielu Żydów zamieszkałych w Paryżu niby jakiś większy sztetl. Żydzi byli, niezależnie od tego, co ich tam spotykało, patriotami swoich małych miasteczek. Mieszkanka Izraela, dotrzymując obietnicy danej zmarłemu mężowi, przyjechała do Polski, aby zobaczyć Parczew, który według niego był najpiękniejszym miasteczkiem na świecie, bo tam właśnie się poznali.\nUdokumentowana obecność Żydów w Radomiu sięga XVI wieku. Więc może nieprzypadkowo w połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku nakręcono w Polsce film dokumentalny, który w jakimś sensie koresponduje, poprzedza, przy zachowaniu proporcji, Shoah Lanzmanna. Oto młody francuski reżyser, potomek żydowskiej rodziny z Radomia, odwiedza mieszkanie, w którym niegdyś mieszkali jego dziadkowie. Aktualni lokatorzy nie są zachwyceni narzuconą sytuacją, tym bardziej że wizyta była, można powiedzieć, oficjalnie filmowana przez ekipę z Interpressu, instytucji zajmującej się propagandą na zagranicę. A więc rządowej, czyli choć skierowanej na zewnątrz, powiązanej ze sprawami wewnętrznymi. Film dwuznaczny, bo sprzeczne były intencje reżysera i pomoc Interpressu. Oglądałem ten film w żydowskim klubie w Paryżu w dzielnicy Le Marais, dokąd zaprowadził mnie bywalec klubu, mój przyjaciel. Klub prowadził miły człowiek, Józef Mariensztrass, który mówił po polsku nie gorzej ode mnie.\nPrzed zapowiedzianą z góry i nieodwołalną wizytą w mieszkaniu ekipa filmowała sceny z miasta. Między innymi przepytano meneli spod pobliskiego sklepu z piwem na okoliczność niegdysiejszych tamtejszych Żydów. Czy się w ogóle o nich pamięta? Tak, mieszkały tu jakieś Żydki. A co się z nimi stało? Zamiast odpowiedzi, dające wiele do myślenia głupawe uśmiechy. Czy zwróciłeś uwagę, upewniała się moja piękna sąsiadka, z napięciem wpatrzona w ekran, jakie ci wszyscy Polacy mają bestialskie gęby? Rzeczywiście kontrast był uderzający między grupą chasydów na starych fotografiach i brzydkim współczesnym dworcowym tłumem. Przypomniałem sobie w tym momencie, jak mój kolega, wybitny fotograf, samorzutnie zrezygnował z pomysłu uwiecznienia zapyziałych rodaków na przystanku tramwajowym o wczesnej godzinie. Bo, jego zdaniem, mało powiedzieć, że wyglądali nieciekawie.\nKlubowa publiczność była oburzona rzeczywistością przedstawioną na filmie. Tylko pewien staruszek z wąsami à la Piłsudski (przypadek? nie sądzę) bronił Radomia. To nie Polacy w ogóle, ale Polacy – endecy byli wrogami Żydów, upierał się. Ale, ale! – zakrzyczała go płomiennie rudowłosa dziewczyna: jeśli ktoś jeszcze łudzi się, że Polacy zmienili stosunek do Żydów, że nauczyli się czegoś po Holokauście, niech wybierze się na film reżysera Wajdy Ziemia Obiecana, żeby tam zobaczyć między innymi odrażającą rozpustną żydowską kobietę i śmiesznego młodego żydowskiego człowieka interesu, któremu miejskie kundle obgryzają białe pończoszki.\nI Andrzej Wajda, wojownik zaprawiony w bojach z cenzurą i opinią publiczną, uległ dla świętego spokoju i politycznej poprawności. Wyciął świetną scenę z Danielem Olbrychskim, cynicznym pankiem, i niewierną żydowską żoną Kaliną Jędrusik. Na tę postać oburzał się w prywatnej rozmowie ze mną historyk mieszkający w Paryżu, pochodzący z Polski Jean Charles Szurek. Po wielu powojennych latach, ostatnio, fala oburzenia na niegdysiejszy obyczajowy folklor między dwoma narodami dotarła do Polski. Ludzie z przedwojennych pokoleń bawili się szmoncesami, od niedawna stało się to w Polsce wysoce niepoprawne. Nie mógłby zaistnieć od dziesiątków już lat w teatrze Syrena król szmoncesu Lopek Krukowski, który wrócił do kraju stęskniony za warszawską publicznością. W kabarecie Dudek doprowadzali do ataków śmiechu skeczemSęk napisanym przez Konrada Toma jeszcze w 1926 roku warszawscy aktorzy Edward Dziewoński i Wiesław Michnikowski, niemiłosiernie żydłacząc. Było to w latach 1964–1975 i jakoś inteligencka publiczność nie brała pod uwagę, że w 1968 roku doszło do wydarzeń marcowych.\nKobiety żydowskie miały w przedwojennych mediach (filmach czy kabaretach) status sekssymbolu, poczynając od opiewanej w piosence Rebeki. Odpowiadającą męską figurą byli ułani. Może dlatego między innymi „nienawidził poeta ułana bardziej niżeli bohema filistra”, jak wspominał przedwojenne obyczaje Czesław Miłosz. Jego rówieśnik Lech Pietrzak, dziennikarz, mój przyjaciel, obywatel miasta Kazimierza nad Wisłą, wspominał, że kiedy ułan Dzidzio Koziebrodzki szedł przez rynek, ciągnąc za sobą wiszącą na rapciach, hałasującą na kocich łbach szablę, we wszystkich oknach sterczały zafascynowane tym obrazem i dźwiękiem młode Żydówki. Pietrzak, człowiek elegancki, nie określał ich doznań.\nDziś, po wojnie, powojniu, wydarzeniach marcowych i książkach, które zostały określone jako nowa polska szkoła pisania o Holokauście (dotychczas istniała polska szkoła filmowa oraz polska szkoła plakatu, które zyskały europejskie uznanie), wydaje się to wszystko nieprawdopodobne. I wysoce niepoprawne. Wręcz nieprzyzwoite. Nawet sentymentalne unoszenie się nad chałką, zachwycanie się karpiem po żydowsku. A co dopiero powiedzieć na temat sztuki Franza Werfla Jacobowsky i pułkownik, która była przebojem w Polsce i w Europie, napisanej pod koniec wojny i wystawianej po wojnie. Jest to polsko-żydowska wersja jednego z najbardziej popularnych schematów komediowych z głębszymi treściami. Do tej wielkiej rodziny należą również Don Kichot i Sancho Pansa oraz Don Juan i Sganarel, inaczej mówiąc, Don Giovanni i Leporello. Pułkownik, grany zresztą przez niemieckiego gwiazdora Curda Jürgensa, jest lekkomyślnym i brawurowym żołnierzem samochwałą, polskim pułkownikiem (który w wielu filmach nosił niemiecki mundur nie gorzej niż Stanisław Mikulski), a jego ordynans, Żyd, spryciarzem i filozofem. Z punktu widzenia tego, co wiemy i piszemy obecnie na temat stosunków między naszymi narodami, idea tej popularnej komedii wydaje się absurdalna i absolutnie niedopuszczalna.\nPo maturze Jan Kozielewski wyjeżdża na studia do Wilna. Jak przystało na dobrego syna, którym jest, w towarzystwie matki. Wkrótce przenosi się do Lwowa, ponieważ brat Marian, pierworodny syn państwa Kozielewskich, lubiany osobiście przez Piłsudskiego, obiecujący funkcjonariusz policji państwowej, zostaje mianowany komendantem w tym mieście. Starszy od najmłodszego braciszka Jana o lat siedemnaście zastępuje mu ojca. Wychowuje go. Również politycznie. I świeci patriotycznym przykładem. Można powiedzieć od chwili przyjścia Jana na świat. Bo w tymże 1914 roku siedemnastoletni Marian ucieka do Legionów. Bez butów, które matka przezornie schowała przed nim, żeby tę ucieczkę uniemożliwić. Ale potem pani Walentyna Kozielewska mówi o Piłsudskim nie inaczej jak ojciec ojczyzny. A Piłsudski wprawdzie dobrotliwie, po ojcowsku, zruga Mariana za nieposłuszeństwo wobec matki, ale zapamięta chłopca i najwidoczniej śledzi jego drogę służbową. Skoro w 1934 roku trzydziestosiedmioletniego awansuje na podpułkownika, czyli podinspektora policji i przenosi ze Lwowa do Warszawy. Na stanowisko stołecznego komendanta.\nMarian Kozielewski ma już za sobą służbę w Legionach i wojnę z bolszewikami. Jego najmłodszy brat, Jan Karski, będzie służył przez całą II wojnę światową w eleganckim ubraniu. Chyba że wchodził ryzykownie do warszawskiego getta i obozu w Izbicy Lubelskiej albo przedostawał się przez granicę górami. Garnitury, koszule będą mu szyli krawcy w Paryżu, Budapeszcie i Madrycie, co z przyjemnością odnotowuje. Stąd może przez jakiś czas dodatkowy kompleks Jana Kozielewskiego w stosunku do brata legionisty Mariana Kozielewskiego, żołnierza I wojny światowej. Legioniści walczyli w karpackich okopach, żarły ich wszy i ziemne robactwo, a w tym czasie w miastach eleganccy młodzi ludzie cieszyli się życiem. Dlatego później tak smakowała młodym weteranom kariera, luksus, kobiety, władza przede wszystkim. I mówiono, że Pierwsza Brygada rozrasta się w dywizję.\nMarian Kozielewski, ranny w legionowych bojach, wielokrotnie odznaczony, odkomenderowany z wojska do policji, pracuje przez wiele lat na prowincji. Kolejno: Kozienice, Włoszczowa, Opatów, Będzin. Słowem, poznaje życie policyjne od podstaw. Delegowany na trudny, kresowy teren, co jest dowodem zaufania, obejmuje stanowisko komendanta powiatowego w Nowogródku. I tamże szefa urzędu śledczego, co na pewno nie bywa miłe ani eleganckie, ale niewątpliwie z nadgranicznego, państwowotwórczego punktu widzenia konieczne. I znów w Będzinie, tym razem jako komendant powiatowy, a wkrótce potem wojewódzki we Lwowie. Wreszcie Warszawa.\nSłowem kariera, do której według nieżyczliwych kolegów z resortu miał wyraźne zamiłowanie. Związany poza tym z wywiadem, co umożliwiało mu działania zakulisowe. Przyszły Jan Karski wie, że wszystko zawdzięcza bratu, doskonale usytuowanemu w młodszym pokoleniu piłsudczyków trzymających władzę. Możliwości wielomiesięcznych podróży zagranicznych, odbywania praktyk dyplomatycznych w polskich przedstawicielstwach. Oficjalnie mówiło się też o nauce języków, ale niewątpliwie ludzie kompetentni poznali się na wybitnych, rzadkich predyspozycjach Jana Karskiego (znakomita prezencja, niezawodna pamięć, absolutna lojalność) do wykonywania zadań związanych z wywiadem. Doktor Karol Poznański, konsul generalny w Londynie, pisze o Karskim taką służbową, laurkową opinię: „jest człowiekiem bardzo zdolnym i inteligentnym; posiada silnie rozwinięty zmysł obserwacyjny i dużą łatwość uczenia się; umysł analityczny, dużo zmysłu krytycznego; na swój wiek jest bardzo poważny; pod względem charakteru – skromny, prawy, ideowy i odważny; jako urzędnik – bardzo obowiązkowy i zdyscyplinowany; niezmiernie pracowity i sumienny; posiada duże zamiłowanie do pracy społecznej, do której podchodzi z wielkim entuzjazmem; jest doskonałym mówcą, towarzysko miły i gładki, dobry kolega”. Na konkursie krasomówczym, który na wydziale prawa Uniwersytetu Lwowskiego zorganizowano na parę lat przed wojną, Kozielewski, przyszły Karski, wziął pierwszą nagrodę za mowę oskarżycielską przeciw Ludwikowi XVI.\nA więc najpierw praktyka w wieloetnicznych Czerniowcach. Następnie Opole, ważny ośrodek polskiego wywiadu na Niemcy. Stamtąd odbywa przyszły młody dyplomata wielce pouczającą wycieczkę na parteitag w Norymberdze. Na tej brunatnej imprezie dziennikarz „Wiadomości Literackich” Antoni Sobański, wielki przyjaciel kultury niemieckiej, pozbył się wszelkiej słabości dla neopogańskiej faszystowskiej ideologii politycznej, kultu młodości w wydaniu Hitlerjugend i morderczego optymizmu co do najbliższej przyszłości Niemiec. Wystarczyła mu scena nocnego palenia książek, której najwidoczniej nie doświadczył Jan Kozielewski. Natomiast znalazł się Kozielewski, świecący przykładem praktykant na placówce w Opolu, przywódca, według niektórych życiorysowych wersji, piłsudczykowskiego Legionu Młodych we Lwowie, w składzie delegacji młodzieży polskiej na spotkanie z Hermannem Goeringiem, który uważany był w Warszawie za propolskiego polityka w najbliższym otoczeniu Hitlera. Wolno przypuszczać, że spotkanie przebiegło w sympatycznej atmosferze, po to w końcu zostało zorganizowane. Zgodnie z polityką wzajemnych, zapewne nieszczerych i oczywiście nietrwałych uśmiechów między dyplomatami sąsiednich krajów w pierwszej połowie lat trzydziestych.


Mamusiowe asany. Starostwo zaprasza na warsztaty jogi - Radomsko24.pl\nMamusiowe asany. Starostwo zaprasza na warsztaty jogi\nMama bywa czasem mocno zapracowana, zmęczona, zestresowana, zdenerwowana, ale… zrelaksowana? Podobno to niemożliwe - zwłaszcza jeśli ma małe dzieci. Dlatego radomszczańskie starostwo chce podarować Mamom niezwykły prezent – 90 minut tylko dla Nich, 5.400 sekund koncentracji na swoim wnętrzu, oddechu, wyciszenia ciała i umysłu.\nWychowanie dziecka to duży stres – niezależnie od rodzicielskiego stażu i doświadczenia.\n- Z okazji Ich święta chcemy ofiarować Mamom odrobinę wytchnienia: chwilę wyciszenia podczas zajęć relaksacyjnych i oddechowych z elementami jogi. To czas, który Mamy będą miały tylko dla siebie i będą mogły wykorzystać go z korzyścią dla swojego ciała, umysłu i emocji. Celem zajęć jest połączenie relaksu, odprężenia i zabawy z poprawieniem kondycji i polepszeniem samopoczucia każdej z Mam – wyjaśnia wicestarosta, Jakub Jędrzejczak.\nCzytaj też: Podaruj Mamie leśne marzenia. Starostwo zaprasza na bezpłatne warsztaty\nMasz ochotę spróbować jogi, ale właściwie nie czujesz się przekonana do pomysłu wyginania ciała w dziwnych pozycjach? Sprawdź sama. Na „Mamusiowe asany” radomszczańskie starostwo zaprasza 29 maja do Dworu w Żytnie - nowej, unikalnej odsłony historycznej posiadłości, architektonicznej perłynaszego powiatu.\nZajęcia poprowadzi doświadczona instruktorka – Marta Kociniak. Bez znaczenia jest stopień zaawansowania jogowego. Każdą z asan można – a nawet należy - dostosować do możliwości ciała osoby ćwiczącej. Podczas wykonywania ćwiczeń koncentrujmy się wyłącznie na nas samych, a nie na tym, co robi na macie nasza sąsiadka.\nZajęcia ukierunkowane będą na wzmocnienie mięśni, przede wszystkim brzucha i pleców (również tych głębokich, z którymi w trakcie ciąży i po porodzie sprawiają największe problemy), kształtowanie prawidłowej postawy ciała, odciążenia kręgosłupa, poprawę kondycji i wysmuklenie sylwetki.\nBezpłatne warsztaty odbędą się 29 maja w parku Dworu w Żytnie w dwóch dwudziestoosobowych grupach: o godz. 9.00 i 11.00.\nZe względu na ograniczoną liczbę miejsc i obostrzenia sanitarne Mamy zainteresowane uczestnictwem w zajęciach proszone są o wcześniejsze zapisy pod nr telefonu (44) 685 89 78 w godzinach pracy Starostwa Powiatowego w Radomsku (7.30 – 15.30).\nradomsko powiat radomszczański starostwo radomsko joga warsztaty dwór żytno


ATP Antalya: Marcos Baghdatis zasłabł na korcie. Adrian Mannarino i Yuichi Sugita zagrają o pierwszy tytuł - Sport WP SportoweFakty\nMarcos Baghdatis zasłabł w czasie gry w półfinałowym pojedynku rozgrywanego na kortach trawiastych turnieju ATP World Tour 250 w Antlayi. Finałowym rywalem Japończyka będzie Adrian Mannarino, który w piątek pokonał Andreasa Seppiego.\nMarcin Motyka 30 Czerwca 2017, 16:42\nGdy słupek rtęci wskazuje 42 stopnie Celsjusza, a na zegarze widnieje godzina 12:00, gra w tenisa jest ostatnią rzeczą, o jakiej można myśleć. A w takich warunkach Marcos Baghdatis i Yuichi Sugita rywalizowali w półfinale turnieju ATP w Antlayi. Upał był piekielny i niestety zebrał swoje żniwo.\nW szóstym gemie trzeciego seta Baghdatis bezwładnie upadł na kort. Sytuacja wyglądała dramatycznie, bowiem tenisista miał wyraźny problem, by podnieść się z placu gry. Cypryjczykiem natychmiast zaopiekowały się służby medyczne, a kontynuowaniu gry nie było mowy. Musiał skreczować z powodu odwodnienia.\nWłaśnie w takich nieprzyjemnych okolicznościach 28-letni Sugita wywalczył pierwszy w karierze awans do finału turnieju rangi ATP World Tour. Rywalem Japończyka w meczu o tytuł będzie Adrian Mannarino.\nUnfortunately, the 40+ degree heat has forced Marcos Baghdatis to retire.\nJapan's Yuichi Sugita advances to the final...#AntalyaOpen pic.twitter.com/vPN5NsI5R7\n— Tennis TV (@TennisTV) 30 czerwca 2017\nFrancuz w piątek uporał się z Andreasem Seppim, który w I rundzie wyeliminował Kamila Majchrzaka. Mannarino wygrał 6:4, 6:4 w 92 minuty, serwując pięć asów i wykorzystując trzy z dziewięciu piłek na przełamanie. Dla 29-latka ze Soizy to trzeci finał imprezy głównego cyklu. Dwa poprzednie rozegrał w 2015 roku w Auckland oraz w Bogocie i oba przegrał.\nSobotni finał (początek o godz. 16:30 czasu polskiego) będzie pierwszą konfrontacją na poziomie ATP World Tour pomiędzy Sugitą a Mannarino. Obaj mieli już jednak okazję, by grać przeciw sobie. W 2012 roku I rundzie rozgrywanego na trawie challengera w Nottingham zwyciężył Japończyk, natomiast w kwietniu w kwalifikacjach zawodów w Monte Carlo lepszy okazał się Francuz.\nKreczem zakończył się również finał debla. Para Oliver Marach / Mate Pavić przy stanie 5:7, 1:4 poddała mecz z Robertem Lindstedtem i Aisamem-ul-Haqiem Qureshim, dla których to pierwszy wspólny tytuł w karierach. Ogółem Szwed wywalczył 20. deblowe mistrzostwo, natomiast Pakistańczyk - 14.\nYuichi Sugita (Japonia) - Marcos Baghdatis (Cypr) 6:3, 6:7(7), 4:1 i krecz\nRobert Lindstedt (Szwecja, 1) / Aisam-ul-Haq Qureshi (Pakistan, 1) - Oliver Marach (Austria, 2) / Mate Pavić (Chorwacja, 2) 7:5, 4:1 i krecz\nKto wygra turniej ATP w Antalyi?\nTurcja Antalya Tenis ATP Andreas Seppi Marcos Baghdatis Adrian Mannarino Yuichi Sugita ATP Antalya Mate Pavić Oliver Marach Aisam-ul-Haq Qureshi Robert Lindstedt


Nie będzie niespodzianek w Formule 1. Dyrektor Williamsa pewny swego - WP SportoweFakty\nGdy przed sezonem 2009 wprowadzono zmiany w przepisach Formuły 1, Ross Brawn znalazł w nich lukę, dzięki której jego ekipa i Jenson Button zostali mistrzami świata. Paddy Lowe uważa, że w tym roku nie dojdzie do takiej sytuacji.\nŁukasz Kuczera 03 Stycznia 2019, 11:54\nZdrowie Michaela Schumachera to temat tabu. Znajomi nie chcą się wypowiadać\nW roku 2009 w Formule 1 doszło do znaczących zmian w przepisach. Nowa aerodynamika miała ułatwić wyprzedzanie i uczynić wyścigi ciekawszymi. W praktyce modyfikacje okazały się szansą dla niektórych zespołów. Największym wygranym nowego regulaminu okazał się Ross Brawn, bo jego zespół wygrał w cuglach tytuł mistrzowski, a Jenson Button został mistrzem świata. Wszystko za sprawą kontrowersyjnego dyfuzora.\nObecnie wszyscy zapomnieli o dokonaniach Brawna, ale równo dekadę później w F1 dochodzi do kolejnej zmiany w przepisach. Od nowego sezonu obowiązywać będzie uproszczona aerodynamika, która ma ułatwić jazdę bezpośrednio za rywalem. Dzięki temu kibice mają zobaczyć więcej walki koło w koło.\nCzy to oznacza, że ponownie ktoś może znaleźć lukę w przepisach i znokautować rywali? Paddy Lowe podchodzi do tego sceptycznie. - Zespoły, a przynajmniej część z nich, były dość otwarte w tej kwestii. Gotowe na to, by rzucić wszystkie karty na stół i uniknąć pojawienia się jakichś luk regulaminowych. Nowe przepisy są bardzo restrykcyjne. Mam nadzieję, że inni widzą to tak samo. Robimy jednak wszystko, by zyskać jak największą wydajność z nowych przednich skrzydeł - powiedział dyrektor techniczny Williamsa.\nZdaniem Brytyjczyka, zespoły chcą uniknąć przepychanek w sprawach regulaminowych, dlatego nie będziemy mieć powtórki z 2009 roku, gdy długo kwestionowano podwójny dyfuzor w samochodach Brawna, Williamsa czy Toyoty. - Myślę, że teraz ekipy chcą mieć jasność. Wolą uniknąć kłótni na temat przepisów, gdy pojawimy się na pierwszym wyścigu w Australii. Dlatego wszyscy chcieli, aby jak najjaśniej wyjaśnić kwestie regulaminowe. Dzięki temu każdy wie nad czym może pracować - dodał Lowe.\nPodobnie sprawę widzi Andrew Green z Racing Point. - To zbiór przepisów, nad którym każdy pracuje. Nie ma tam wielkich luk. Mogą się pojawić jedynie jakieś mniejsze rzeczy, ale nie jest to co wywołałoby rewolucję. To tylko pokazuje jak trudno napisać przepisy poświęcone aerodynamice. Im bardziej rygorystyczne się stają, tym dłuższe się stają i bardziej skomplikowane - ocenił dyrektor techniczny ekipy z Silverstone.\nCzy nowa aerodynamika pozytywnie wpłynie na rywalizację w F1?\nFormuła 1 McLaren Racing Point Williams Wyścigi samochodowe Sporty motorowe Jenson Button Wielka Brytania Ross Brawn Paddy Lowe Andrew Green