Olga Gitkiewicz 'Nie zdążę'\nBiblioteka planszówek\tPonowne otwarcie\tBibliografia Katowic\tSpis powszechny 2021\tCzytaj dla odmiany\nOpublikowano: 26 Kwi. 2020\n„Nie zdążę” to druga książka w dorobku Olgi Gitkiewicz. Jej debiut „Nie hańbi” był poruszającym obrazem polskiego rynku pracy. Tym razem autorka porusza równie poważny problem wykluczenia komunikacyjnego, które dotyka przede wszystkim mieszkańców mniejszych miejscowości na terenie całej Polski.\nAutorka rysuje szeroką perspektywę problemu – skupia się zarówno na transporcie kolejowym, jak i prywatnych przewoźnikach busów. Opisuje też trudną codzienność ludzi odciętych od zawieszanych i wygaszanych połączeń PKS, których być albo nie być zależy od posiadania samochodu.\nGitkiewicz porusza tematy niezwykle trudne, nie uciekając przy tym od krytyki przedstawicieli rządu i lokalnych włodarzy. Problem transportu w Polsce to także absurdy rodem z PRL, brak kompleksowych rozwiązań, wieczna „spychologia” i konflikty interesów.\nZ reportażu wyłania się pesymistyczny obraz na najbliższe lata. Dalsza likwidacja nierentownych połączeń powodować będzie powiększanie się tzw. białych plam komunikacyjnych. Tym samym pogłębiać się będzie przepaść między dużymi i dobrze skomunikowanymi ośrodkami miejskimi, a małymi miejscowościami.


Jesteś tutaj Strona główna T2 ponownie łupem Polaków\nW niedzielę 26 czerwca zakończyła się BAJA CARPATHIA – STALOWA WOLA. Rajd który był jednocześnie 3 rundą RMPST, 2 rundą Pucharu FIA CEZ oraz 1 rundą RAJDOWEGO PUCHARU POLSKI CROSS COUNTRY. Dodatkowo swoje mistrzowskie zawody rozegrali zawodnicy z Czech, Słowacji i Węgier. Na starcie stanęło 50 ekip w tym aż 18 z Polski.\nPodczas trzech dni rajdu zawodnicy pokonali 9 odcinków specjalnych o łącznej długości 350 km. Najdłuższy i zarazem najtrudniejszy OS miał około 87 km. Teren po którym przebiegała trasa rajdu był bardzo urozmaicony. Były szybkie szutry, leśne dukty i to z czego słynie BAJA CARPATHIA czyli długie piaszczyste odcinki. Taka konfiguracja trasy wymaga od zawodników pełnej koncentracji i perfekcyjnego przygotowania pojazdów i z pewnością preferuje zawodników z dobrym przygotowaniem rajdowym. Oznakowanie odcinków specjalnych było wręcz perfekcyjne. Na oznakowanie i zabezpieczenie organizatorzy zużyli ponad 60 km taśmy. Dzięki temu podczas trwania rajdu zawodnicy nie mieli problemów z nawigacją. Trzeba przyznać, że ta część działań rajdowych jest na BAJA CARPATHIA zawsze na najwyższym poziomie. Z całą pewnością zawodnicy nie mogli narzekać na wybór terenów rajdowych. Ze względu na fakt, że trasa nie należała do łatwych, wielu zawodników nie ukończyło tej rundy. Ponadto sobotnia deszczowa pogoda dała się wszystkim mocno we znaki, zwłaszcza na leśnych duktach, które po opadach zrobiły się trochę śliskie. Ci którzy założyli opony MT z całą pewnością dokonali najlepszego wyboru.\nBaza rajdu usytuowana była w centrum miasta i nielada atrakcję dla kibiców i mieszkańców Stalowej Woli. Parc ferme zlokalizowany był tuż obok strefy serwisowej, a dokładnie rzecz ujmując po drugiej stronie ulicy. Takie rozwiązanie pozwalało zawodnikom szybko i sprawnie oddawać auta, a ponadto było kolejną atrakcją dla kibiców. W końcu samochody rajdowe nie parkują codziennie w centrum miasta, i to jeszcze w takiej ilości. Piątkowy popołudniowy prolog przyciągnął rzesze kibiców.\nPOLACY W GRUPIE T1\nKONRAD SOBECKI / RAFAŁ MARTON\n6 miejsce w grupie i klasyfikacji generalnej\nBardzo dobry start i zacięta walka z naprawdę szybkimi zawodnikami. Jednak żeby walczyć o podium potrzebny jest już im tylko mocniejszy samochód. Cieszy nas też, że Rafał wybrał zawody rangi mistrzowskiej.\nMARCIN KRUSZEWICZ / SERAFIN PIOTR\n7 miejsce w grupie i klasyfikacji generalnej\nDzięki dobrej technice jazdy uplasowali się tak wysoko. Ich samochód świetnie radził sobie na piaszczystych odcinkach trasy.\nWOJCIECH KOZIŃSKI / SYLWESTER SZUSTKIEWICZ\n11 miejsce w grupie i 19 klasyfikacji generalnej\nTo ich drugi start po powrocie do ścigania. Walczyli do samego końca przetaczając swój samochód przez linię mety.\nPIOTR DOMOWNIK / JANUSZ JANDROWICZ\n12 w grupie i 20 miejsce w klasyfikacji generalnej\nChciałoby się powiedzieć że idzie im coraz lepiej, jednak jak na razie utrzymują tą samą pozycję. Mamy nadzieję, że jako byli Mistrzowie RMPST w końcu pokażą co potrafią. My ze swojej strony życzymy im znalezienia w ich aucie trochę mocy. Może czas odwiedzić Tor Wyścigów na Służewcu, tam koni z pewnością nie brakuje. Trzymamy kciuki za ich następne starty i za poszukiwania.\nWŁODZIMIERZ GRAJEK / JAKUB MROCZKOWSKI\n13 miejsce w grupie i 21 miejsce w klasyfikacji generalnej\nJechali naprawdę dobrze i szybko. Mieli szansę na bardzo dobrą lokatę. Jednak awaria amortyzatora spowodowała spadek na dalszą pozycję.\nSŁAWOMIR WASIAK / MARCIN GRYDZIUSZKO\nDARIUSZ ŻYŁA / MAŁGORZATA ŻYŁA\nJANASZKIEWICZ MAREK / GRZEGORZ SUROWIEC\nNie ukończyli rajdu.\nPOLACY W GRUPIE T2\nPAWEŁ MOLGO / WOJCIECH KRUPA\n1 miejsce w grupie i 10 miejsce w klasyfikacji generalnej\nGratulujemy wyniku. Jest to pierwsze zwycięstwo poparte naprawdę dobrą jazdą.\nPIOTR CHODZEŃ / PIOTR BINAŚ\n2 miejsce w grupie i 12 miejsce w klasyfikacji generalnej\nZespół potwierdza, że wysoka pozycja zajęta podczas pierwszej rundy na węgrzech, nie była przypadkowa, a treningi pod okiem Krzysztofa Hołowczyca przynoszą rezultaty.\nZBIGNIEW WIĘCŁAWEK / RYSZARD WIĘCŁAWEK\n3 miejsce w grupie i 13 miejsce w klasyfikacji generalnej\nUdany występ. Narzekali na dużą ilość piaszczystych odcinków, ale podium zdobyli.\nGRZEGORZ SZWAGRZYK / MACIEJ MARTON\n4 miejsce w grupie i 16 miejsce w klasyfikacji generalnej\nTym razem nie udało się wygrać. Tradycyjnie nie pozwoliła na to awaria samochodu. Czas pomyśleć o nowym.\nJULIUSZ SOCHOŃ / JACEK BUCZKO\n5 miejsce w grupie i 23 miejsce w klasyfikacji generalnej\nTo pierwszy start tej załogi w RMPST. W swoim debiucie udało im się dojechać do mety i zdobyć pierwsze punkty.\nALEKSANDER SACHANBIŃSKI / ARKADIUSZ RABIEGA\n6 miejsce w grupie i 24 miejsce w klasyfikacji generalnej\nNajbardziej pechowa załoga zawodów w grupie T2. „Kapeć” 100 metrów po starcie prologu, zblokowana skrzynia biegów i na koniec ukręcony wał. Mimo tak wielu trudności dojechali do mety. Podziękowania za zachowanie fair play czyli pomoc innym zawodnikom na trasie rajdu.\nPOLACY W GRUPIE TH\nROBERT ŁYŻWA / MICHAŁ KROTIUK\n1 miejsce w grupie i 9 miejsce w klasyfikacji generalnej\nPojechali rewelacyjnie. Wysoka pozycja w klasyfikacji generalnej świadczy o ich dużych umiejętnościach i klasie.\nZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ ZE STALOWA WOLA BAJA CARPATHIA 2011\nFoto: Robert Godlewski RMPST.H31.pl\nSłowa kluczowe: rmpst rajdy terenowe rajdy cross country


/ Partnerzy medialni\nCinema.pl jest nowoczesną platformą, służącą rozmowie o fascynującym świecie filmu. Celem Portalu jest promocja zarówno kina, ale nie zapominamy też o telewizji i teatrze. Jesteśmy wszędzie tam, gdzie mają miejsce wydarzenia istotne w świecie filmu, teatru i TV: warsztaty, plany zdjęciowe, debaty o przyszłości kina, festiwale, konferencje prasowe, premiery. W newsach, reportażach, wywiadach, fotorelacjach, recenzjach publikowanych na stronach Portalu, znajdziecie wszystko to, czym żyje branża filmowa i nie tylko.\nSerwis dlaStudenta.pl jest największym w Polsce portalem skierowanym do studentów, absolwentów uczelni wyższych oraz szkół średnich. Co miesiąc dociera do ponad miliona osób w wieku 18-35 lat.\nPortal powstał w 2003 roku jako serwis skierowany wrocławskich studentów. Obecnie jest obecny w 22 ośrodkach akademickich w Polsce. dlaStudenta.pl to gigantyczne kompendium wiedzy o wszystkim, czego potrzebuje student – od oferty edukacyjnej uczelni wyższych i szkół językowych, poprzez oferty pracy i mieszkań do wynajęcia, informacje o wydarzeniach kulturalnych, po treści life-style’owe i autorskie komentarze redakcji. Od samego początku był on tworzony zgodnie z zasadą „studenci dla studentów", co zawsze gwarantowało rzetelność, autentyczność i odpowiedni styl prezentowanych informacji.\nDziałalność dlaStudenta.pl została doceniona podczas konkursu WebStarFestival – w 2008 roku otrzymał nagrodę Webstar Internatów oraz wyróżnienie Akademii Internetu w kategorii „Kultura”, a dwa lata później sięgnął po Webstara Internautów w kategorii Edukacja i Praca.\nFilmweb to największy w Polsce i drugi w Europie portal filmowy. Jest drugą na świecie największą bazą filmową, a także pierwszym źródłem informacji o filmie w polskim Internecie. Z powodzeniem łączy w sobie olbrzymią społeczność i profesjonalną redakcję. W 2011 roku Filmweb zdobył nagrody Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz MediaTorów za promowanie ambitnej krytyki filmowej w Internecie. Jest także laureatem nagród za aplikacje mobilne: Mobile Trends Awards 2013 w kategorii „Rozrywka” oraz Appaward 2013 za aplikacje Filmwebu na systemy iOS i Android w kategorii „Media”.\nGazetaprawna.pl to serwis internetowy dostarczający swoim czytelnikom profesjonalnie przygotowane informacje prawno–gospodarcze. Unikatowe treści tworzone wedle dewizy „Patrzymy obiektywnie, piszemy odpowiedzialnie” na przestrzeni lat zyskały rzeszę wiernych odbiorców. Strona, pomimo swojego specjalistycznego ukierunkowania, zawiera także serwisy tematyczne takie jak Kultura czy Turystyka, gdzie wysokiej jakości materiały spotykają się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Gazetaprawa.pl trzy lata z rzędu zdobywała nagrodę Webstar Akademii Internetu, a w 2007 r. dodatkowo nagrodę Webstar Internautów.\nGłos Gdyni działa od 2015 roku. To strona internetowa gdyńskiej społeczności, a także ośrodek informacyjny i opiniotwórczy w mieście. W portalu znajdziecie także wywiady i teksty prawne przygotowane przez Fundację Legalna Kultura.\nGrupa Wirtualna Polska – wiodąca platforma medialna online w Polsce i jeden z największych podmiotów na rynku e-reklamy. Partner pierwszego wyboru, dostarczający informacje, rozrywkę, usługi, inspirujący w codziennych decyzjach. Wydawca internetowy najbardziej angażujący mobilnie. Lider kategorii „Biznes, finanse, prawo”, „Komunikacja”, „Styl życia”, „Nowe technologie”. Realizując strategię dostarczania wysokiej klasy, jakościowych treści, GWP konsekwentnie rozwija serwisy, które odwiedza 18,1 milionów internautów miesięcznie (za: Megapanel PBI/ Gemius, grudzień 2015).\nBezpłatna gazeta skierowana do mieszkańców powiatu otwockiego. Jej zadaniem jest, dostarczenie mieszkańcom praktycznych i użytecznych informacji na temat miejsca, w którym żyją, zachęcając przy tym do wyjścia z domu i aktywnego spędzania czasu. Podpowiada jak korzystać z oferty miasta i pomaga czytelnikowi odnaleźć swoje miejsce w społeczności lokalnej. Znajdziecie w niej także materiały przygotowane przez Legalną Kulturę.\nInformacje z Twojego miasta w Internecie. iGazetyInternetowe.pl to sieć gazet, które możesz czytać w każdym miejscu w Polsce, Europie i na świecie. Wystarczy tylko połączenie z Internetem, by być na bieżąco z informacjami z Twojego regionu. Na każdym portalu znajdziecie dodatek specjalny "Legalna Kultura", w którym publikowane są artykuły przygotowane przez Fundację Legalna Kultura.\nikrotoszyn.pl | ijarocin.pl | ipleszew.pl | ikalisz.pl | iostrowwlkp.pl | igostyn.pl\nJazzSoul.pl jest portalem, który istnieje od marca 2011 roku. Od samego początku skupia się na muzyce niszowej, za którą nadal uważany jest jazz, soul i pochodne od tych gatunków. Prócz bieżących informacji o w/w muzyce, czytelnik znajdzie recenzje płyt, książek, filmów jak również zapowiedzi koncertów, relację i fotorelację z nich. Staramy się zadowolić naszego czytelnika jak tylko możemy, dlatego często organizowane są konkursy, w których można wybrać bilety na koncerty oraz płyty CD. Redakcję tworzą osoby, które kochają muzykę i nie wyobrażają sobie życia bez niej, ponadto jesteśmy stroną non-profit, tak więc wszystkie działania, które prowadzimy finansujemy sami.\nO.pl Polski Portal Kultury został założony w 1998 roku. Od tego czasu nieprzerwanie informuje o najważniejszych wydarzeniach kulturalnych w Polsce oraz aktywnie uczestniczy w promocji kultury i kształtowaniu opinii publicznej. Stanowi przestrzeń wymiany myśli, idei i wartości między środowiskami twórczymi, instytucjami kultury a użytkownikami – „obywatelami kultury”. Swoją szeroką działalnością O.pl obejmuje świat sztuk wizualnych, fotografii, literatury, filmu, teatru, muzyki, designu i architektury.\nOgólnopolska telewizja komercyjna, która od momentu powstania systematycznie rozbudowuje swoją ofertę programową. Kanały tematyczne tworzone i emitowane pod marką Polsatu przyciągają widzów o zróżnicowanych zainteresowaniach. Polsat jako pierwszy w kraju wydawca komercyjny otrzymał koncesję na nadawanie programu telewizyjnego na całą Polskę. Obecnie jest to jeden z najchętniej oglądanych kanałów telewizji komercyjnej w Polsce.\nPolskie Radio to największe publiczne radio w Polsce. Od 1925 roku zapewnia Polakom powszechny dostęp do dorobku narodowej i światowej kultury oraz nauki, edukuje i informuje, tworząc wspólnotę języka, idei i wartości. Polskie Radio w swoich programach prezentuje szeroki wachlarz tematyczny. Obok serwisów informacyjnych Polskie Radio emituje autorskie audycje muzyczne, programy publicystyczne, popularnonaukowe, edukacyjne, zdrowotne, społeczne, rozrywkowe, religijne, familijne oraz słuchowiska i reportaże, które zdobywają prestiżowe nagrody w kraju i za granicą.\nBogatą ofertę programową prezentują cztery komplementarne, w pełni uzupełniające się ogólnopolskie anteny kierowane do różnych grup słuchaczy – Program 1, 2, 3, 4, a także Polskie Radio dla Zagranicy. Polskie Radio uruchomiło również cyfrowe PR24, Radio Rytm i Polskie Radio Dzieciom. Portal polskieradio.pl udostępnia unikatowe serwisy specjalne, materiały archiwalne, multimedia, a także umożliwia słuchanie wszystkich anten. Od 2013 roku wszystkich Programów Polskiego Radia można słuchać również cyfrowo, w technologii DAB+.\nRadio Kampus to warszawska rozgłośnia tworzona przez młodych ludzi z pasją, w której każdy może spróbować swoich sił – wystarczy tylko chcieć!\nGramy muzykę alternatywną, niemainstreamową, od indie rocka do dance hallu przez base. Mamy bardzo szeroki format profilu muzycznego i wyznaczamy nowe trendy. Jesteśmy opiniotwórczy. Na naszej antenie jest miejsce dla wielu środowisk. Szczególnie dużo miejsca poświęcamy tematom dotyczących studentów i ich problemów.\nRozmawiamy także o przestrzeni miejskiej, streetarcie, wydarzeniach kulturalnych i miejskich sportach. Naszą misją jest docieranie do kreatywnych i dynamicznych ludzi. Chcemy być obecni\ni aktywni w życiu miasta, dlatego promujemy i wspieramy warszawskie imprezy i koncerty. Zależy nam na rozpowszechnianiu dobrej jakości niszowych eventów, zespołów i wydarzeń kulturalnych.\nRMF Classic jest muzyczną stacją, obecną w 20 największych miastach Polski. Dzięki starannie dobranemu połączeniu muzyki filmowej i klasycznej, wiarygodnym serwisom informacyjnym i tematycznej różnorodności pasm programowych przyciąga grono wyjątkowych i lojalnych słuchaczy. To intrygujące połączenie muzyki i dobrego smaku z najnowszymi informacjami ze świata sztuki, designu i nowych technologii. Stacja często gości na swojej antenie znakomitości polskiego życia kulturalnego i wiele innych ciekawych postaci. Organizuje także prestiżowy plebiscyt MocArty RMF Classic. Każdego dnia w całej Polsce 635 tysięcy osób słucha RMF Classic. Słuchacze stacji to wyjątkowo atrakcyjna grupa docelowa: osoby zamożne, wykształcone, mieszkańcy największych miast w Polsce. 68,5% spośród nich osiąga dochody gospodarstwa domowego powyżej 3 tys. złotych, 58,2% spośród nich ma wyższe wykształcenie. 61,6% słuchaczy RMF Classic mieszka w miastach powyżej 200 tys. mieszkańców.\nŹródło: Radio Track, Kantar Millward Brown; 02.2017–04.2017; zasięg dzienny; TG: ogół badanych; próba: 20744; struktura słuchaczy według zasięgu dziennego RMF Classic; 05.2016–04.2017; próba: 2858.\nTelewizja Polska to lider na polskim rynku telewizyjnym, który od wielu lat skutecznie łączy realizację misji informowania, edukowania i zapewniania rozrywki, z adresowaną do wszystkich widzów, urozmaiconą ofertą programową. TVP serwuje kulturę na najwyższym poziomie, największe sportowe emocje i najlepszą rozrywkę.\nRolą telewizji publicznej jest również promowanie i wspieranie polskiej kultury. Służąc kulturze i jej twórcom, TVP wypracowała sobie pozycję jednej z najważniejszych instytucji promujących kulturę narodową. Jako jedyny nadawca w Polsce produkujemy i nadajemy unikatowy Teatr Telewizji o kilkudziesięcioletniej tradycji.\nPonad 6 tysięcy programów TVP dostępnych jest także poprzez interaktywną stronę internetową w trybie na żądanie oraz codziennie na żywo na stronie www.tvp.pl.\nTVN to czołowy program telewizyjny na polskim rynku oraz jedna z najdynamiczniej rozwijających się stacji telewizyjnych w Europie. TVN oferuje wysokiej jakości programy rozrywkowe oraz rzetelne i niezależne audycje informacyjne i publicystyczne. Atrakcyjna oferta programowa TVN tworzy wizerunek nowoczesnej, dynamicznej i innowacyjnej telewizji. Siłą marki jest również jej wiarygodność, na co bezpośredni wpływ mają rzetelne programy informacyjne i publicystyczne.\nKanał poświęcony jest tematyce artystyczno-kulturalnej i skupia się na różnych dyscyplinach sztuki, takich jak kino, teatr, muzyka czy sztuki wizualne.\nTVP Kultura oprócz realizacji swojej strategii programowej od 2012 roku stała się producentem wykonawczym bezpośrednich relacji z ważnych wydarzeń kulturalnych, festiwali i koncertów, m.in. Nagród Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Gali 30-lecia Zeszytów Literackich, czy tegorocznej edycji Festiwalu Filmowego w Gdyni.\nW 2006 roku TVP Kultura została nagrodzona Hot Bird TV Award (zwanym „telewizyjnym Oscarem”) jako najlepszy europejski kanał tematyczny w kategorii Kultura / Edukacja.\nZET Chilli to niezmiennie stacja o charakterze muzyczno-kulturalnym, prezentująca starannie wyselekcjonowane brzmienia w klimacie około jazzowo-chilloutowym. Dostępna jest przez aplikacje internetowe na iOS oraz Android, dzięki którym można jej słuchać z dowolnego miejsca na świecie za pomocą takich urządzeń jak smartfon, tablet, czy laptop.\nPartnerzy medialni - na skróty\nCinema.pl DlaStudenta.pl Filmweb Gazetaprawna.pl Głos Gdyni Grupa Wirtualna Polska Halootwock.pl iGazetyInternetowe.pl JazzSoul.pl Komputer Świat naTemat.pl O.pl Polsat Polska Press Grupa Polskie Radio Radio Kampus RMF Classic Telewizja Polska TVN TVP Kultura ZET Chilli


Rozczarowani - poznajcie bohaterów serialu animowanego dla dorosłych\nRozczarowani (źródło: Netflix; edycja: Popkulturyści)\nod Dariusz Filipek 30 lipca 2018, 02:38 129 Views 0 Comments\nNetflix zaprezentował trzy krótkie materiały z bohaterami serialu Rozczarowani. Za tą świetnie zapowiadającą się kreskówką dla dorosłych, stoi Matt Groenening, twórca Futuramy i Simpsonów.\nJednak tym razem Groenening nie zabiera nas w kosmos ani nie opowiada o życiu na przedmieściach. Przyszedł czas na totalną zmianę klimatu i odwiedziny baśniowej krainy, gdzie ciągle nachlana księżniczka Bean, pakuje się nieustannie w kłopoty wraz ze swoimi niepoprawnymi towarzyszami – elfem Elfo oraz demonem Luci.\nPierwszy 10-odcinkowy sezon serialu Rozczarowani zadebiutuje w serwisie Netflix już 17 sierpnia. Nieco wcześniej możecie spodziewać się mojej recenzji. Widziałem kilka odcinków i… Chociaż bardzo chcę, niestety na razie nie mogę nic więcej napisać. Cierpliwości.\nRozczarowani w serwisie Netflix\nDisenchantmentNetfliNetflix OrignalNetflix sierpień 2018RozczarowaniRozczarowani (201(Rozczarowani NetflixRozczarowaniserilseriale animowane dla dorosłychseriale sierpień 2018


[Warszawa] Hotel Moxy na Pradze już otwarty - Projekt Inwestor – Bądź na bieżąco z inwestycjami w Polsce\nHotel Moxy Warsaw Praga powstał w dawnej destylarni, należącej do Warszawskiej Wytwórni Wódek „Koneser”. Część zabytkowych elementów zostało zachowanych i wkomponowanych w designerski wystrój hotelu.\nW podpoznańskiej gminie Swarzędz, powstaje projekt magazynowy o powierzchni 22,2 tys. mkw. To wspólne przedsięwzięcie firm 7R z Liebrecht & wooD.\n[Warszawa] „Excellent” Koneser\nCentrum Praskie Koneser otrzymało certyfikaty BREEAM Interim 2013 New Construction w kategoriach Offices oraz Retail na poziomie „Excellent”.


Bransoleta CHÉRIE 2 - bransoletki - inne - Pakamera.pl\nbransoleta z kolekcji CHÉRIE\ngięta własną metodą, każdy egzemplarz minimalnie różni się od drugiego\ngrubość bransolety ok 0,5 cm\n- Produkty z mosiądzu mogą ulegać naturalnym procesom utleniania i zmieniać barwę, jednak nie jest to proces nieodwracalny.\n- U niektórych osób (posiadających infekcje w organizmie, przeziębionych lub chorych ) może występować barwienie palca na czarno pierścionkiem,jest to jednak proces,który ustępuje wraz z chorobą i nie jest podstawą reklamacji.\n- Produkty nie mogą być zakładane w trakcie prac domowych, aby nie narażać ich na uszkodzenia mechaniczne lub chemiczne, nie powinny być prane, czyszczone środkami chemicznymi nie przeznaczonymi do konkretnego metalu, nie powinny mieć kontaktu z alkoholem, środkami żrącymi, rozpuszczalnikami, barwnikami. Z uwagi na niestandardowe surowce wykorzystane w produktach, zakazuje się kontaktu Produktów z wodą (np. zakaz kąpieli).\n/ Wszelkie reklamacje zgłaszane przez Klienta, wynikające z n\nNr przedmiotu : 2399818\nbransoletki - inne bransoleta modułowa bransoletka CHÉRIE mosiężna biżuteria mosiężna bransoletka POLA ZAG\nPOLA ZAG159,00 PLN\nNjuta bransoletka 3\nLUNE bransoleta LO3\nBransoleta CHÉRIE 1\nBransoleta CHÉRIE 3\nNjuta Bransoleta 5 stal


Miley Cyrus świeci nagim biustem na Instagramie (FOTO+VIDEO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Miley Cyrus » Miley Cyrus świeci nagim biustem na Instagramie (FOTO+VIDEO)\nCzy Miley Cyrus przestanie być kontrowrsyjna? Jeśli tak, to na pewno szybko to nie nastąpi. Jakiś czas temu gwiazda wylądowała w szpitalu z powodu uczulenia na leki, teraz wraca i to w "wielkim" stylu.\nNa Instagramie Cyrus pojawiła się seria kolejnych zdjęć i filmików. Jest twerkanie, są głupie miny, wygłupy w toalecie, demolka i... pierś wyskakująca ze stroju kąpielowego.\nJazda bez trzymanki? Wypadnięcie z zakrętu to tylko kwestia czasu?\nIncydent na Eurowizji z Rosją w tle (VIDEO)\nKhloe Kardashian jest bardzo dumna z tej części ciała (FOTO)\nNie chodzi o pupę. To u nich rodzinne - pupa Kim Kardashian nie jest jedyną, która przyciąga uwagę. Podobnymi wymiarami może się pochwalić Khloe Kardashian. Celebrytka, której po rozpadzie związku bardzo spodobało się dbanie o ... czytaj więcej\nZwiązek Alamuddin z Clooneyem miał wielu przeciwników\nWszystko na marne? Najnowsza i - jak wiele wskazuje - ostatnia wybranka George'a Clooneya, z którą gwiazdor jest już zaręczony, ma w swoim życiu mężczyznę niezbyt zadowolonego z takiego obrotu spraw, jaki miał niedawno miejsce. ... czytaj więcej


Czarter jachtu Drait 48 (4 Pers) Jacht motorowy in Drachten - Holandia\nJacht motorowy Jednokadłubowy Bez skipera 2003\n2Kabiny 4Koje 1,05 mZanurzenie 12 mDługość 2Toalety\nRenal 40 Drait 48 (4 Pers) De Drait https://media.yachtbooker.com/images/800x533/custom/35574/Drait_48_Renal_40_boot_huren_friesland_pic1.jpg 35574 35574 https://www.yachtbooker.pl//krajow/holandia/drachten/yachtcharter-de-drait-b-v/renal-40-35574\nKrajów > Holandia > Drachten > Renal 40 Drait 48 (4 Pers)\nWyobraź sobie swoje wakacje żeglarskie na tym wspaniałym Jacht motorowy. Renal 40 jest zarządzany przez firmę czarterową w Drachten. Został on zbudowany w roku 2003 przez stocznię De Drait i zapewnia komfort wymagany do przyjemnego rejsu. Na tym 2 kabinach Jacht motorowy znajdują się kabiny dla Ciebie i Twoich gości. Ogółem są to 4 łóżka i 2 toalety. Możesz rozpocząć czarter jachtu marzeń na tym jachcie od Jachthaven de Drait. Holandia i jego cel podróży Holland / Friesland czekają na odkrycie przez Ciebie.\nWyślemy Ci najlepsze oferty na łódź Renal 40. Wybierz żądany okres, klikając kalendarz po prawej stronie. Aby uzyskać więcej informacji na temat jachtu Renal 40, wystarczy wysłać zapytanie o czarter za pomocą poniższego formularza. Nasz ekspert skontaktuje się z Tobą jak najszybciej.


Wydrukowano w: Problemy zdrowia psychicznego kobiet, red. J. Meder, z serii Biblioteka Psychiatrii Polskiej, Kraków 2003, str. - PDF\nWydrukowano w: Problemy zdrowia psychicznego kobiet, red. J. Meder, z serii Biblioteka Psychiatrii Polskiej, Kraków 2003, str.\nDownload "Wydrukowano w: Problemy zdrowia psychicznego kobiet, red. J. Meder, z serii Biblioteka Psychiatrii Polskiej, Kraków 2003, str."\n1 Konsekwencje aborcji KONSEKWENCJE ABORCJI U KOBIET Witold Simon Wydrukowano w: Problemy zdrowia psychicznego kobiet, red. J. Meder, z serii Biblioteka Psychiatrii Polskiej, Kraków 2003, str Wstęp i zarys tła historycznego Częściej niż tematem dysputy lekarzy i psychologów, częściej niż celem badań naukowych, problematyka aborcji staje się przedmiotem zażartej dyskusji religijno-filozoficznej bądź polityczno-ideologicznej, zaś towarzyszące tym sporom emocje niewątpliwie utrudniają racjonalne i rzeczowe przyjrzenie się konsekwencjom tej procedury. Silne kontrowersje wokół tego tematu miały miejsce już w starożytności. Platon ( p.n.e.) w swoim "Państwie" próbując określić normy, którymi powinno się kierować społeczeństwo, napisał: "Żeby najlepiej ani jeden owoc takiego stosunku, nie ujrzał światła dziennego, jeżeliby się zalągł, a gdyby jednak na świat przyszedł jakoś wbrew usiłowaniom, to położyć go gdzieś tak, żeby nie było pożywienia dla takiego."  Dopuszczał on możliwość aborcji, przede wszystkim gdy do poczęcia doszło w wyniku kazirodztwa lub gdy matka miała więcej niż 40, a ojciec więcej niż 50 lat. Innego zdania był Hipokrates ( p.n.e.). Bardzo jasno sformułował granice, których lekarz nie powinien przekraczać: "Nikomu, nawet na żądanie, nie dam śmiercionośnej trucizny, ani nikomu nie będę jej doradzał, podobnie też nie dam nigdy niewieście środka poronnego."  Było to nowatorskie podejście, wyraźnie określające co jest praktyką lekarską, a co nią już nie jest. Przed Hipokratesem bowiem praca lekarza wiązała się ze świadczeniem usług zgodnych z życzeniem osób, które je opłacały i polegała zarówno na uzdrawianiu jak i na zabijaniu. Nie jest celem niniejszego rozdziału szczegółowe przedstawienie historycznych uwarunkowań stosunku społeczeństwa wobec aborcji. Zainteresowany czytelnik może znaleźć więcej informacji np. u Kisa.  Warto jednak wspomnieć, że pierwsze wzmianki o stosowaniu i zalecaniu środków poronnych pochodzą z tekstów chińskich z 2700 roku p.n.e.  Patrząc na bliższe nam czasy, jeszcze w wydanym w 1987 roku DSM-III-R , wymieniano aborcję jako jeden ze stresorów doprowadzających do Zespołu Stresu Pourazowego. Z następnego opracowania DSM-IV aborcja została wycofana, choć nie przedstawiono żadnych danych naukowych na poparcie tej decyzji. Skala zjawiska Tematyka aborcji budzi silne emocje po części dlatego, że nie jest to sporadyczne zjawisko, które można by zmarginalizować. Z danych Światowej Organizacji Zdrowia  wynika, że rocznie na świecie dokonywanych jest 53 mln aborcji. Zdaniem Ney a  70 % Amerykanek dokonało aborcji, a 21 % Amerykanek poddało się więcej niż jednej aborcji . Jeśli idzie o inne nacje: 75 % Rosjanek  i blisko 70% Dunek  dokonało aborcji. Z danych GUS  wynika, że w Polsce, tylko w latach miało miejsce aborcji, wobec prawie 11 mln urodzonych dzieci. Patrząc na te liczby wydaje się niezmiernie ważne, by zastanowić się nad różnorodnymi psychiatrycznymi i psychologicznymi konsekwencjami aborcji u kobiet. Tym bardziej, że tematyka ta jest rzadko poruszana w podręcznikach ginekologicznych lub psychiatrycznych. Przyczyny dla których kobiety poddają się aborcji\n2 Z badań Adler  wynika, że 60% aborcji dokonują kobiety poniżej 25 r.ż., 82% ma miejsce u kobiet stanu wolnego - w tym 63% to panny, a 52% aborcji dotyczy pierwszych ciąż. Z kolei Major  podaje, że do 89,3 % aborcji dochodzi w wyniku "kompletnie przypadkowych ciąż". Dane te oznaczają, że większość kobiet decydujących się na aborcję, wybiera ją z tzw. wskazań "społecznych", kiedy nie pragną one urodzić poczętego dziecka, gdyż są same, młode lub mają inne plany. Rzeczywiste czy też ujawniane przez kobiety przyczyny poddania się aborcji mogą być różnorakie. Ney  stwierdza, że brak rzeczywistego wsparcia ze strony partnera jest głównym czynnikiem powodującym, że kobieta decyduje się na ten krok. Z analitycznego punktu widzenia można założyć, że nierozwiązane konflikty wewnętrzne i interpersonalne, zarówno te bieżące jak i z przeszłości, projektowane na poczęte dziecko powodują, że kobieta decyduje się na aborcję. Mechanizmy obronne i wydarzenia wyzwalające Istnienie Zespołu Poaborcyjnego jest kwestią kontrowersyjną. Warto się przy tym zastanowić, czy jego pojawienie się świadczy o patologii, czy jest raczej prawidłową i naturalną, reakcją. Zdaniem Starowicza  brak reakcji w postaci żalu po zabiegu jest patologią. Natomiast naturalne jest pojawienie się poczucia winy oraz złości projektowanej na partnera i służbę zdrowia. Oznacza to, że obojętność lub radość po aborcji świadczyć może o głębokim zaburzeniu kobiety. W porównywalnej sytuacji np. trzęsienia ziemi czy powodzi - zespół interwencyjny będzie się bardzo martwił o osobę, która po takim wydarzeniu stwierdzi: "Nic mi nie jest. Jestem wręcz szczęśliwy, że tak się stało." Niemniej, wiele kobiet deklaruje, że nie doświadcza opisanych poniżej następstw aborcji. Precyzyjniej rzecz ujmując, nie doświadczają ich cały czas, wszystkich na raz i w maksymalnym natężeniu. Wytłumaczyć to można działaniem silnych mechanizmów obronnych, mających na co dzień zapewnić kobiecie w miarę sprawne funkcjonowanie i spowodować odcięcie się od wewnętrznego zamętu, spowodowanego urazowym doświadczeniem aborcji. Zdaniem Reardona  najczęstszym, bo charakterystycznym dla 63% kobiet z doświadczeniem aborcji, jest zaprzeczanie znaczeniu tego wydarzeniu lub nawet temu, że miało ono miejsce. Do innych często pojawiających się mechanizmów obronnych należą: racjonalizacja - np. przekonanie, że skoro prawo na coś zezwala, to osoba nie powinna odczuwać jakiegokolwiek dyskomfortu; kompulsywne zajęcia - np. rzucenie się w wir pracy, podróży, seksu, zakupów; projekcja - agresji, poczucia winy i odpowiedzialności na otoczenie, np. partnera, lekarza; zastępcze odreagowywanie - jako próba pomagania innym bez gruntownego rozwiązania własnych problemów; retoryka oraz aktywność religijna i ideologiczna - powtarzające się spowiedzi, modlitwy o uzdrowienie lub rytuały oczyszczające; odrętwienie - przyjmowanie środków nasennych, przeciwdepresyjnych, nadużywanie alkoholu i narkotyków. Pomimo stosowania mechanizmów obronnych, pojawiają się są takie sytuacje w życiu kobiety, kiedy szczególnie jest ona narażona na doświadczanie niszczących następstw aborcji: rocznice: poczęcia, aborcji, niedoszłych urodzinach dziecka, zjawiska typu flashback - retrospektywne przebłyski stanowiące nawrót silnych doznań z przeszłości, śmierć w rodzinie i inne straty, kolejne poczęcia, wejście w fazę prokreacji własnych żyjących dzieci, urodzenie się wnuków, widok dzieci w wieku, w którym powinno być to nieurodzone.\n3 Nasilenie objawów i konfliktów Zespołu Poaborcyjnego zależy od wielu czynników, głównie od: czasu trwania ciąży, rodzaju procedury aborcyjnej, liczby i rodzaju wcześniejszych innych strat, skłonności do racjonalizowania i zaprzeczania, zewnętrznych przyczyn aborcji oraz od dostępności pomocy ze strony najbliższych i profesjonalistów. Konsekwencje aborcji, składające się na Zespół Poaborcyjny, mogą być czworakiego rodzaju: psychologiczne, psychiatryczne, somatyczne i duchowe. W niniejszym rozdziale zostaną omówione trzy pierwsze. Następstwa psychologiczne Aborcja może doprowadzić do poważnych następstw psychologicznych, które niszcząco wpływają na obraz własnej osoby oraz na relacje z otoczeniem. Do najpoważniejszych konsekwencji należą: żałoba patologiczna [24,53] - Żałoba po śmierci lub stracie jest doświadczeniem naturalnym i koniecznym dla dalszego prawidłowego funkcjonowania osoby. W sytuacji prawidłowo przebiegającej żałoby, osoba wraca do aktywnego życia przechodząc przez opisane przez Kubler-Ross  fazy: załamanie psychiczne i zaprzeczanie, gniew, negocjowanie, depresja, pogodzenie się. Od żałoby o naturalnym przebiegu żałoba patologiczna, szczególnie w kontekście aborcji, różni się tym, że jej proces jest często przerwany lub nie zapoczątkowany. Istnieją po temu różne powody. Jeden z poważniejszych to psychologiczny proces odczłowieczania dziecka poprzez określanie go skądinąd medycznymi terminami płód", zarodek", tkanka", co niewątpliwie utrudnia odżałowanie i opłakanie straty syna czy córki. Nakłada się na to niemożność przeżycia fizycznego i wzrokowego kontaktu z nieżyjącym dzieckiem, a co za tym idzie brak udziału w ceremonii pogrzebowej. Kolejny utrudniający przeżycie żałoby fakt wiąże się z tym, że kobieta przyczyniła się do tej straty i może przeżywać silną ambiwalencję odnośnie własnej roli w tym wydarzeniu. Ważny wpływ na sposób przeżywania żałoby w wyniku aborcji ma traktowanie tego wydarzenia przez nią oraz otoczenie jako tematu tabu, nie poruszanego z obawy przed potępieniem lub wyśmianiem. Nie należy również zapominać o tym, że niektórzy profesjonaliści nie wiedzą jak postępować z kobietami po tego rodzaju doświadczeniach i zbyt często ograniczają swe działania do przepisania leków nasennych i przeciwdepresyjne. Pozostawić to może kobietę rozdartą, bez osiągnięcia reorientacji, z pozornym tylko pogodzeniem i znikomą adaptacją do nowej sytuacji. Tymczasem nierozwiązana żałoba może prowadzić do poczucia winy, depresji, depresji poporodowej przy następnym porodzie. Częstym następstwem jest silna złość, szczególnie jeżeli żałoba zatrzymała się na etapie żałoby związanej z gniewem. Nierzadko pojawia się poczucie pogrążenia w chaosie i rozpaczy oraz odrętwienie emocjonalne. Kennell  opisał cechy niedokończonej żałoby po stracie prokreacyjnej: smutek, utrata apetytu, trudności z zaśnięciem, narastająca irytacja, nadmierne natrętne zajmowanie się straconym dzieckiem i czasami silna tęsknota za nim, niezdolność do ponownego zajęcia się normalną aktywnością. Faza dezorganizacji może przeciągać się w czasie i trwać różnie długo. wina patologiczna - poczucie winy jest naturalnym przeżyciem o biologicznym podłożu. Przeżywanie winy może zapobiec powtarzaniu się tragicznych wydarzeń, prowadzić do pojednania i choć nie jest to łatwe uczucie, jednak może pobudzać osobę do rozwoju. W kontekście aborcji przeżywanie winy łatwo staje się patologiczne na co najmniej cztery sposoby. Wina nie uznana, może zostać nadmiernie zaniżona i w efekcie być źródłem zaburzonych relacji z ludźmi. Stłumiona wina może doprowadzić do problemów psychosomatycznych. Zaakceptowana wina, lecz bez rozpoczętego procesu pojednania - czyli innymi słowy skonfrontowana, lecz nie urealniona wina - przyczynia się do wszechogarniającego smutku, płaczu, pesymizmu, karania samego siebie, depresji, a nawet\n4 samobójstwa. Uznana za ważną, lecz nie wyrażona, wina może doprowadzić do niszczących i raniących zachowań wobec siebie i otoczenia. Z poczuciem winy patologicznej związana jest nieumiejętność przebaczenia sobie, Bogu, lekarzom, partnerowi, etc. Według różnych autorów silne poczucie winy występuje u 37%  przez 73%  do 92%  kobiet po aborcji. Warto szczególnie zwrócić uwagę na dane z Japonii , gdzie dostęp do aborcji jest bardzo ułatwiony, a religia szintoizmu jej nie potępia. Można więc wysnuć wniosek, że przeżywanie poczucia winy po aborcji nie zależy od stanu prawnego ani od rodzaju wyznawanej religii. obniżone poczucie własnej wartości - obecne u 81% kobiet po aborcji , towarzyszy patologicznemu poczuciu winy. Odpowiada częściowo za wycofanie się jednostki z aktywności, za nierealizowanie zamierzonych celów oraz poczucie porażki życiowej. zmniejszone poczucie zaufania do samej siebie - doświadcza go 75% kobiet po aborcji . Skutkuje to trudnościami w obdarzeniu zaufaniem różnych osób: partnera, rodziców, personelu medycznego, prawodawców.  Pojawia się dojmujące uczucie słabości, bezradności i beznadziei. poczucie wstydu  - dotyczące podjęcia decyzji o aborcji, odcięcie się od przeżywanych emocji doświadcza 92 %  kobiet po aborcji. Czasami emocje są bardzo silne, nieoczekiwane i skrajnie zmienne, co przyczynia się do narastania poczucia chaosu w kobiecie. Nierzadko takim stanom towarzyszą koszmary senne oraz zjawisko flashback. trudności w przeżywaniu i akceptacji własnego ciała - w kontekście zarówno fizjologicznym, jak estetycznym i seksualnym. zaburzenia sfery seksualnej promiskuityzm cechuje 30-50% kobiet po aborcji [8,67] można to rozumieć jako próbę znalezienia innego partnera, który być może inaczej niż poprzedni udzieli wsparcia kobiecie. Kobieta kierowana popędem biologicznym oraz przede wszystkim mająca nierozwiązany konflikt wewnętrzny, odtwarza go, angażując się w kolejny związek seksualny, często wybierając równie niewspierającego mężczyznę jak ten poprzedni. Z obserwacji klinicznych wynika, że czasami osoba chcąc się ukarać poprzez przypadkowy seks, naraża się na zarażenie HIV. oziębłość - rozumiana jako niechęć do współżycia, ból przy stosunku, utrata zdolności do przeżywania satysfakcji seksualnej, odraza, strach, wstręt do mężczyzn. Doświadcza jej 50-69% kobiet po aborcji. [16,33,67] rozpad związków - według niektórych autorów  dotyczy około 80% par, gdzie kobieta dokonała aborcji. To może wydawać się zaskakujące, szczególnie gdy się weźmie pod uwagę, że wiele kobiet, decyduje się na aborcję chcąc zatrzymać partnera przy sobie. Kobiecie po aborcji trudno jest utworzyć satysfakcjonującą i trwałą więź z mężczyzną. Być może wynika to z poaborcyjnego niższego poczucia własnej wartości, nieufności, opisanych powyżej dysfunkcji seksualnych, nadużywania substancji, większej depresji i wycofywania się z życia towarzyskiego. odtwarzanie wydarzenia - 45% aborcji ma miejsce u kobiet, które już raz to zrobiły. Kobiety z doświadczeniem aborcji mają 4 razy większe prawdopodobieństwo ponownego dokonania aborcji w następnej ciąży, niż te bez aborcji w życiorysie.  Wynika to z niższego poczucia wartości, także jako rodzica, mieszanych uczuć co do następnej ciąży i nasilonej aktywności seksualnej kobiet po aborcji. Przy kolejnym poczęciu kobieta ponownie będzie doświadczać konfliktów z poprzedniej ciąży, np.: urodzić czy nie; przyjąć dziecko czy pozostać z partnerem. Powtarzanie aborcji przez kobietę, można rozumieć jako próbę samoukarania się lub jako podświadomą nadzieję, że tym razem zrozumie ona przyczyny tragedii, a ponownie wystawiając się na źródło lęku przezwycięży strach.\n5 stosunek do żyjących dzieci - decyzja kobiety o dokonaniu aborcji ma wpływ także na jej relację z żyjącymi dzieci. Jeżeli ciąża zakończy się porodem, rodzicom łatwiej jest się związać z następnymi dziećmi i przyjąć je takimi, jakie one są. Jeżeli ma miejsce aborcja, to w następnej ciąży, nawet jeżeli będzie decyzja o urodzeniu dziecka, więź może być naznaczona lękiem, co niewątpliwie może się przenieść na czas po porodzie. Znane jest określenie "dziecko zastępcze."  Takim mianem można określić dziecko, które zostało poczęte i urodzone zanim kobieta rozwiązała konflikty dotyczące wcześniejszego zmarłego dziecka, zwiększa się wtedy prawdopodobieństwo, iż będzie ona projektować na żyjące potomstwo wyobrażone, wyidealizowane cechy nieżyjącego dziecka. Doprowadza to do nieadekwatnego traktowania dzieci i gorszego wiązanie się dziecka zastępczego z matką. By móc nawiązać relację z nowym obiektem, tj. kolejnym żywym dzieckiem niezbędne jest domknięcie procesu żałoby oraz rozwiązanie towarzyszących konfliktów. Dopiero to daje szansę na odłączenie się od utraconego obiektu, jakim jest zmarłe dziecko. Tymczasem rodzice często mają wobec dzieci zastępczych nierealistyczne, zawyżone lub zaniżone, oczekiwania [38,40] Często traktują je w sposób nadopiekuńczy [24,38] Gdy żyjące dziecko zaczyna chorować, matka odczuwa nieadekwatny, przeważnie nadmierny, lęk o jego zdrowie, wiedząc o tym, że w przeszłości straciła już np. jednego potomka. Matka przesadnie dba o zaspokojenie materialnych i fizjologicznych potrzeb dziecka, ale z drugiej strony nie potrafi okazać mu swoich uczuć, jest dla niego emocjonalnie niedostępna. Obie postawy: nadopiekuńczości i nierealistycznych oczekiwań mogą prowadzić do frustracji, kiedy dziecko nie spełnia oczekiwań rodziców. Frustracja może zaś wieść do przemocy słownej i fizycznej lub zaniedbania [9,49] Z obserwacji Ney a  wynika, że kobieta po doświadczeniu aborcji, będzie w większym stopniu stosowała przemoc wobec swych żyjących dzieci, niż ta, która nigdy aborcji nie miała. 64,75% kobiet z doświadczeniem aborcji stosuje bardzo nasiloną przemoc wobec swego dziecka, podczas gdy spośród kobiet bez tej traumy tylko 35,25%. Przemoc tę można tłumaczyć zmniejszonym mechanizmem kontroli agresji własnej rodzica [53,61] oraz osłabieniem więzi matki z dzieckiem. Lieh-Mak  badała korelacje pomiędzy nieszczęśliwym dzieciństwem (rozumianym między innymi jako brak wsparcia, bezpieczeństwa, afirmacji i akceptacji) a decyzją o przerwaniu ciąży. Wśród osób, które podjęły decyzję o aborcji nieszczęśliwe dzieciństwo występowało u 20% badanych. Spośród tych, którzy nigdy na aborcję się nie zdecydowali tylko u 5%. Pojawienie się przemocy i zaniedbania na skutek wcześniejszej aborcji można prześledzić na następujących przykładach: Złość, smutek, lęk itp. są częstsze u kobiet po aborcji niż u tych, które jej nie doświadczyły. Reakcja smutku jest najbardziej skorelowana z zaniedbywaniem emocjonalnym przez kobietę jej żyjących dzieci. Złość doświadczana przez kobietę koreluje z przemocą słowną wobec kolejnych dzieci, na równi z przemocą fizyczną, natomiast lęk z zaniedbaniem fizycznym . Im więcej strat ciąży doświadczy kobieta, tym więcej dolegliwości somatycznych zgłasza. Zły stan zdrowia matki może sprzyjać zaniedbaniu dzieci, które są pod jej opieką . Depresja poporodowa, często spotęgowana przez wcześniejszą aborcję, doprowadza do gorszej więzi matki z dzieckiem, więzi opartej na lęku. Może to doprowadzić do zaniedbania dziecka oraz przemocy wynikającej z niespełnienia przez dziecko nierealistycznych oczekiwań rodziców. Stany depresyjne występujące u matki po dokonaniu aborcji mogą powodować, że żyjące dzieci będą sobie przypisywać winę za złe samopoczucie matki. To zaś może przyczynić się do ich samokarania się lub wycofywania się ze spontanicznej z nią relacji. Kobieta po dokonaniu aborcji przeżywa skomplikowaną żałobę po stracie, co czyni ją mniej świadomą potrzeb swoich dzieci i mniej zdolną, aby je adekwatnie zaspokajać. Dokonanie aborcji powoduje rzadsze dotykanie dziecka oraz szybszą rezygnację z karmienia\n6 piersią, co prowadzi do zaniedbania potrzeb fizjologicznych oraz potrzeby kontaktu fizycznego żyjącego potomstwa z matką. Odcięcie się od uczuć złości, winy i bólu po aborcji, powoduje zahamowanie asertywności własnej oraz hamuje asertywność dzieci, co czyni je łatwymi ofiarami przemocy. W wyniku przyczynienia się do śmierci dziecka, dochodzi do osłabienia instynktownego mechanizmu kontrolującego własną agresję, i nawet nadmierna nieustanna kontrola swego gniewu czasem nie zdoła powstrzymać rodziców od wybuchu złości, co może mieć dla dziecka nawet skutki śmiertelne. Kobieta po aborcji czuje wiele złości wobec mężczyzn. Gdyby partner był dojrzały i udzielił jej wsparcia akceptując zaistniałą ciążę, prawdopodobnie nie zabiłaby swego dziecka. Kobieta wyraża również podświadomą złość w stosunku do rodziców, szczególnie jeżeli zaniedbywali ją, odrzucali lub stosowali przemoc w dzieciństwie. Agresja wynikająca z tej podświadomej złości jest często kierowana na dzieci nienarodzone i te już urodzone. Z kolei to jak doświadczenie przemocy we wczesnym okresie życia kobiety wiąże się z późniejszymi decyzjami aborcyjnymi można zauważyć w następujących sytuacjach: Kobiety, które w dzieciństwie doświadczyły przemocy seksualnej z większym prawdopodobieństwem niż pozostałe są skłonne dokonać aborcji w trudnej sytuacji . Kobiety, które doświadczyły przemocy seksualnej mogą chcieć dokonać aborcji, by odzyskać kontrolę nad swym ciałem ( To moje ciało, nic mu do tego"). Osoba zaniedbana i doświadczona przemocą w dzieciństwie, chce przed tym samym ustrzec swe dzieci, co w dużej mierze może wpłynąć na decyzję za aborcją. Agresja i poczucie skrzywdzenia wynikające z doznanego zaniedbania czy przemocy ze strony własnych rodziców, są przenoszone na dziecko nienarodzone, czyni się z niego kozła ofiarnego, co może doprowadzić do aborcji. Kobiety dokonują projekcji wobec nienarodzonych dzieci, widzą w nich cechy seksualnych partnerów Nie chcę, by był zły jak on." Na podjęcie decyzji o aborcji może też mieć znaczący wpływ doświadczenie wcześniejszego zaniedbania: Osoba opuszczona i zaniedbana przez rodziców w dzieciństwie, przeżywa lęk przed odrzuceniem ze strony partnera i często sama odchodzi lub straszy opuszczeniem, jeżeli nie otrzyma zgody na aborcję. Odczuwając brak zabawy w dzieciństwie, kobieta lub mężczyzna przejawia chęć zabawy za wszelką cenę, np. poprzez podróże i odrzuca rolę rodzica, co może doprowadzić do aborcji dziecka, które stało się przeszkodą na drodze do zaspokojenia zaniedbanych potrzeb. Zaniedbanie emocjonalno-intelektualne powoduje gorszy rozwój intelektualny oraz bardziej pesymistyczne spojrzenie w przyszłość, stąd większe prawdopodobieństwo aborcji z tzw. przyczyn społecznych. Wszystko to może prowadzić do gorszego wiązania się emocjonalnego i fizycznego z żyjącymi dziećmi.  Można to zaobserwować u kobiet, którym trudno przytulać nowonarodzone dzieci, które wykorzystują pierwszą okazję do odstawienia noworodka od piersi. Nie dziwią w tym kontekście wyniki badań Wallersteina , który stwierdził u 50% osób z doświadczeniem aborcji poczucie bycia złym rodzicem. Osoby, które na co dzień są przekonane o swej dysfunkcyjności, mogą dokonywać takich wyborów życiowych, że dochodzi niejako do potwierdzenia ich przekonania o samych sobie. Istotna dla zrozumienia mechanizmów psychopatologicznych wydaje się analiza odczuć i konfliktów kobiety, która nie tylko w pewnym momencie swego życia zdecydowała się na aborcję, ale także pochodzi z rodziny, gdzie aborcja miała miejsce. Zjawisko to jest opisane poniżej, przy okazji analizy konsekwencji jakie bezpośrednio ponoszą dzieci urodzone w rodzinie, gdzie miała miejsce aborcja.\n7 Następstwa psychiatryczne Zdaniem Babikiana  choroby psychiczne są przeciwwskazaniem do aborcji. Aborcja zaostrza bowiem przebieg wcześniejszej choroby psychicznej, zarówno schizofrenii, depresji jak i zaburzeń nerwicowych. Częstszej opieki psychiatrycznej wymagają też kobiety po aborcji niż te, które jej nie doświadczyły. Jak wynika z badań Davida  kobiety samotne po aborcji (a takie kobiety właśnie, jak pokazano powyżej, najczęściej ją wybierają) 3,7 razy częściej niż po porodzie trafiają na oddziały psychiatryczne. Na częstsze przyjęcie do szpitala psychiatrycznego szczególnie narażone są nastolatki, kobiety po rozwodach i wdowy oraz te z więcej niż 1 aborcją [22,66]. Przyjęcia do szpitala psychiatrycznego wzrastają wraz z liczbą aborcji: bez aborcji - 1,9%, 1 aborcja - 3,4%, 2 aborcje - 4%, 3 aborcje - 6,9%.  Nie obserwuje się podobnego zjawiska w przypadku wzrostu liczby urodzonych dzieci. Z 5- letniego retrospektywnego badania  wynika, że 25% kobiet po aborcji leczy się psychiatrycznie ambulatoryjnie - w porównaniu z 3% ogólnej populacji. W tym kontekście warto rozważyć psychiatryczne następstwa aborcji: depresja - według niektórych autorów obecna u 3/4 kobiet po aborcji [40,60,52]. Kobiety, które abortowały pierwszą ciążę, mają o 138% większe prawdopodobieństwo zapadnięcia na depresję w porównaniu z tymi, które urodziły.  Depresja może doprowadzić do wycofania się z ról społecznych, myśli i czynów samobójczych. Pojawia się niekiedy patologiczna identyfikacja ze zmarłym dzieckiem, znaczna ambiwalencja wobec niego oraz nieuświadomiony gniew. W kontekście strat prokreacyjnych, stany depresyjne nierzadko zbyt szybko są leczone farmakologiczne, co powoduje, że kobiety nie uczą się radzenia sobie z trudną sytuacją, a ich organizm przyzwyczaja się do zewnętrznego źródła emocji. Depresja może spowodować załamanie się układu immunologicznego, co zwiększa prawdopodobieństwo infekcji oraz nowotworów. Po aborcji częściej występuje depresja poporodowa oraz trudności w emocjonalnym i fizycznym wiązaniu się z dziećmi w kolejnych ciążach [20,35] lęk [14,52] - różnie opisywany, jako lęk przed podjęciem funkcji rodzicielskich, lęk wolnopłynący, lęk napadowy, lęk przed nadciągającą katastrofą. Różnego rodzaju reakcje nerwicowe - występują u 44%  do 98% kobiet po aborcji  Kobiety, które usunęły ciążę, przeżywają strach przed kolejną, obawiając się kolejnych trudności i niepowodzeń. Pojawić się mogą: nadmierna nieśmiałość, potrzeba ciągłego upewniania się, znaczne napięcie i niezdolność do relaksu. Przyczynia się to do powstania lękowych więzi z partnerem i dziećmi. zaburzony sen [53,51] - występuje u 36%  do 58 %  kobiet po aborcji. Przejawia się w bezsenności, trudnościach z zasypianiem, płytkim śnie. W koszmarach sennych kobiety słyszą w nich krzyk dziecka lub widzą je, wybudzają się lub boją się zasnąć, śpią płytko i w efekcie cierpią na bezsenność. Często proszą lekarzy o coraz większe dawki lub nowe środki nasenne. Niektóre z nich skracają fazę snu REM odpowiedzialną między innymi za powstawanie marzeń sennych. Jest to niekorzystne, ponieważ marzenia senne stanowią cenne źródło informacji przekazywanych przez podświadomość. tendencje autodestrukcyjne - przejawiają się np. poprzez szybką jazdę samochodem, używanie narkotyków, agresję wobec własnego ciała. gorsza pamięć  - czasami osiągająca skalę amnezji dysocjacyjnej, może być rozumiana jako dążenie do nie pamiętania trudnych wydarzeń. choroby psychosomatyczne [16,33,52] - liczne doniesienia sugerują, że w wyniku aborcji kobiety mogą cierpieć na następujące ich rodzaje: anoreksja - często rozumiana jako zagłodzenie się na śmierć w ramach wymierzonej sobie kary za aborcję, bulimia, (oba rodzaje zaburzeń jedzenia obecne u 39% kobiet po aborcji) [60,67] astma, reumatoidalne zapalenie stawów [16, 52, 54, 67] W rocznice aborcji często odczuwane są, bez przyczyn organicznych, bóle piersi, miednicy i brzucha.\n8 Istnieją doniesienia łączące aborcję z pojawieniem się objawów schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i zespołu natręctw. [4, 35] samobójstwo - można rozumieć jako próbę abortowania siebie , jako próbę ukarania siebie w sytuacji nierozwiązanej patologicznej winy, czasami jako przejaw bardzo silnego popędu podążenia za dzieckiem. Tendencje samobójcze w ciągu 5 lat po aborcji przejawia 56-65% kobiet [67,60], faktycznych prób dokonuje 28-31%, 18% podjęło próby samobójcze więcej niż raz, często wiele lat po dokonaniu aborcji. Porównując aborcję z porodem i poronieniem, po aborcji samobójstwa mają miejsce 5,8 razy częściej niż po porodzie, oraz 1,9 razy częściej niż po poronieniu . Z badań Hilgersa  skupionych na związku aborcji i samobójstwa wynika, że kobiety w ciąży, w tym i te nie radzące sobie z kryzysem przez nią wywołanym, są znacząco statystycznie mniej skłonne dokonać samobójstwa niż kobiety, które nie są w ciąży. Może to prowadzić do konkluzji, że ciąża i urodzenie dziecka zmniejsza ryzyko samobójstwa.  uzależnienia - różnego rodzaju zdarzają się 5 razy częściej u kobiet po aborcji niż po porodzie oraz 4 razy częściej po aborcji niż po poronieniu . Jeśli idzie o alkohol, to 53-61% kobiet po aborcji ma problemy z nadużywaniem tej substancji. Aborcja, po której następuje uzależnienie od alkoholu, sprzyja przemocy, rozpadom związków, wypadkom samochodowym i utracie pracy.  Uzależnienie od nikotynizmu stwierdza się 2 razy częściej po aborcji niż w populacji kobiet bez tego doświadczenia. . Kobiety po aborcji są także bardziej skłonne do palenia w trakcie następnej ciąży, co zwiększa ryzyko śmierci okołoporodowej lub malformacji . Lekomanię, a szczególnie uzależnienie od benzodiazepin ze względu na ich działanie nasenne i uspokajające, stwierdza się u 30% kobiet po aborcji . Z doniesień kazuistycznych  wynika rozpoczęcie uzależnienia od narkotyków po dokonanej aborcji. Następstwa somatyczne Następstwa somatyczne są rozległe, a ich szczegółowe omawianie nie jest przedmiotem tej pracy. Należy jednakże pamiętać, że każdy problem somatyczny posiada jednocześnie komponentę psychologiczną, która może w znacznym stopniu dezorganizować funkcjonowanie. W wyniku aborcji pojawiają się następujące konsekwencje dotyczące przebiegu następnych ciąż: poronienia 22 % , porody przedwczesne , niskie wagi urodzonych dzieci, wady wrodzone noworodków, ciąże pozamaciczne, odklejenie łożyska, zatrzymanie łożyska, a czasami bezpłodność. Rozpatrując następstwa dotyczące dróg rodnych należy wspomnieć o: pęknięciu szyjki, zarośnięciu jamy macicy (zespół Aschermana), perforacji macicy, nowotworach szyjki i jajnika. Częste są infekcje bakteryjne o różnym nasileniu aż do zapalenia otrzewnej, mają one miejsce u 49% kobiet z doświadczeniem aborcji  Szczególną uwagę pośród następstw somatycznych zwraca 30% wzrost ryzyka zachorowalności na raka piersi po dokonaniu aborcji. Liczba ta jest wynikiem meta-analizy 33 światowych badań dotyczących medycznych następstw aborcji . Z innych następstw somatycznych należy przede wszystkim pamiętać o: wzmożonym narażeniu na konflikt Rh oraz o gorszym przechodzeniu klimakterium. Śmiertelność w wyniku aborcji wynosi według danych WHO  tys. rocznie na świecie, czyli pomiędzy 0,09% a 0,2% aborcji kończy się śmiercią. Najczęstszą przyczynę śmierci jest Zespół Wewnątrznaczyniowego Wykrzepiania. Generalnie, po dokonaniu aborcji słabnie ogólny stan zdrowia kobiety [10,52]. Ze wszystkich rodzajów ciąży, ta która kończy się aborcją ma najbardziej negatywny wpływ na zdrowie matki. Kobiety po aborcji o wiele częściej odwiedzają lekarza niż te, które aborcji nie doświadczyły . Różnego rodzaju zabiegów ginekologicznych kobiety po aborcji\n9 potrzebują 4 razy częściej niż te, które jej nie doświadczyły . Konsekwencje aborcji u dzieci, mężczyzn i personelu medycznego Należy zaznaczyć, że nie tylko kobieta doświadcza następstw wynikających z aborcji. Jak opisano powyżej, aborcja wywiera znaczący wpływ na stosunek kobiety wobec jej żyjących dzieci. Te z kolei mogą doświadczać objawów i konfliktów opisanych jako Zespół Osoby Ocalonej od/po Aborcji. Ney opisał kilka jego rodzajów , występujących w sytuacji gdy: osoba przeżyła próbę dokonania na niej aborcji, osoba będąca w ciąży bliźniaczej przeżyła aborcję swego bliźniaka, matka osoby, która się urodziła dokonała aborcji przed lub po jej urodzeniu, osoba urodziła się w kraju o statystycznie wysokim prawdopodobieństwie aborcji, np. w Chinach, mimo zaplanowania nie doszło do aborcji osoby, np. z powodów finansowych. Mimo że nie w każdym przypadku zdarzyła się aborcja, jednak wszędzie mamy do czynienia z jakąś formą odrzucenia dziecka, groźbą unicestwienia przed urodzeniem lub podważeniem sensu istnienia. Osoba ocalona została skazana na działanie sił, które kompletnie poza nią decydowały o jej życiu lub śmierci. Dziecko urodzone po wcześniejszej stracie prokreacyjnej obciążone jest, jak pisano powyżej, ryzykiem bycia dzieckiem zastępczym. Jego dzieciństwo może być naznaczone lękiem i depresją ze strony rodziców, ich nierealistycznymi oczekiwaniami i fantazjami związanymi z niedokończoną żałobą. Dziecko takie może za wszelką cenę, z podświadomej obawy przed radykalnym odrzuceniem, chcieć zadowolić rodziców, często kosztem niespełnienia własnych talentów. Późniejsze symptomy i konflikty [18,38,52] takiego dziecka to przede wszystkim: zaburzona tożsamość własnej osoby - w tym niepewność co do własnej seksualności i nierealistyczna ocena własnych możliwości, wynikająca częściowo z mieszanych komunikatów ze strony rodziców, powodujących w niej zamęt i wiele wątpliwości na własny temat, co czyni ją podatną na przemoc słowną; lęk - przede wszystkim podstawowy lęk przed odrzuceniem, przejawiający się głównie poprzez koszmary senne, których częstym motywem jest nadciągająca katastrofa, także poprzez ograniczoną lękiem eksplorację otoczenia i obawę przed wyrażaniem swoich myśli i uczuć. Do pozostałych konfliktów osoby ocalonej należą: pesymizm, nieufność wobec rodziców i lekarzy, agresja wobec otoczenia, nieumiejętność udzielania pomocy innym, słabe związki z innymi i trudności w wyrażaniu empatii; silne tendencje autodestrukcyjne, trudności w dotrzymywaniu zobowiązań, tendencje do odwlekania, zmniejszone poczucie bezpieczeństwa i własnej wartości, co częściowo tłumaczy zwiększającą się liczbę samobójstw wśród nastolatków. Uciekając od zamętu wewnętrznego dzieci ocalone często wybierają świat marzeń, fantazji lub apatię jako bezpieczniejsze lub atrakcyjniejsze niż rzeczywistość. Nierzadko ten świat jest oparty na alkoholu, środkach uspokajających, grach komputerowych, narkotykach. Czasami dzieci wierzą, że są częściowo odpowiedzialne za śmierć spowodowaną aborcją rodzeństwa. Może pojawić się u żyjącego dziecka silne poczucie winy za fakt, że żyje i odczucie jakby życia za brata czy siostrę, a co za tym idzie przekonanie, że nie zasługuje ona na to by się cieszyć życiem oraz poczucie winy, za nie realizowanie własnych talentów. Jest to szczególnie obciążające, gdy dziecko rodzi się koło niedoszłych rocznicy urodzin poprzedniego martwego brata lub siostry. Podczas zbierania wywiadu od kobiety, a później w trakcie terapii, szczególnie istotne jest więc zdanie sobie sprawy, że może ona przeżywać konflikty związane nie tylko z doświadczeniem aborcji własnych dzieci, lecz także z faktem urodzenia się w rodzinie, gdzie\n10 jej rodzeństwo było abortowane. Jest wtedy ona bardzo podatna na odtwarzanie traumatycznych konfliktów w swoim dorosłym życiu. Osoby pochodzące z takich rodzin, faktycznie często same decydują się na aborcję. Po części wynika to z ich słabszej integracji fizycznej. Ich rodzice rzadziej ich dotykali, przytulali, matki krócej karmiły piersią. Wstydzić się będą więc swego ciała i jego seksualności. Nie chcąc mieć dzieci wybierają aborcję lub zachowania homoseksualne. Jeśli idzie o mężczyzn, to Gordon  sugeruje, że aborcja jest przeżyciem traumatycznym także dla wielu z nich. Prawo, które zezwala kobietom wybrać aborcję a pozbawia mężczyzn decydowania o przyszłości swych poczętych dzieci wywołuje w nich podświadomą agresję i złość. W tej sytuacji mężczyzna nie pozwoli sobie związać się z dzieckiem, a także nie będzie wspierał kobiety, która wtedy jest bardziej skłonna dokonać aborcji. Doświadczają oni wtedy lęku, bezsilności, poczucia winy, rozżalenia i wewnętrznego zamieszania - czyli symptomów podobnych jak u kobiet po aborcji, za wyjątkiem objawów somatycznych . Ponadto mężczyźni odczuwają olbrzymią frustrację tracąc poczucie męskości, gdyż nie zdołali ochronić swej rodziny i swego dziecka w sytuacji trudnej, kryzysowej. Obawa, że każde współżycie doprowadzić może do poczęcia oraz jeszcze jednego koszmaru podejmowania decyzji, może przyczynić się do powstania impotencji. Z drugiej strony, ojcowie po aborcji swych dzieci często nie pozwalają sobie na przeżywanie żalu, złości i rozpaczy w obawie o bycie uznanym za nienormalnych. Dopiero po latach, gdy mężczyzna chciałby przekazać komuś swoje doświadczenia życiowe i wartości, zaczyna odczuwać brak dziecka.  Aborcja jest dla mężczyzny szczególnie traumatycznym doświadczeniem, jeżeli chciał on, by dziecko się urodziło. Istnieją doniesienia opisujące problemy psychologiczne personelu medycznego asystującego przy aborcji: ginekologów, pielęgniarek, psychologów i psychiatrów. Wśród konsekwencji wymienia się: przygnębienie, zdenerwowanie, używki, agresję, cynizm w stosunku do pacjentów, brak szacunku dla swojej pracy i siebie, frustrację, kryzys identyfikacji jako lekarza lub położnej. [46,51] Rozpatrując więc zdrowie psychiczne kobiet pracujących w tych zawodach należy wziąć pod uwagę także ich doświadczenia zawodowe i związane z nimi konflikty wewnętrzne. Dynamika konsekwencji aborcji w zestawieniu z Zespołem Stresu Pourazowego Na aborcję i jej konsekwencje można spojrzeć na dwa sposoby. W ujęciu analitycznym, można rozpatrywać ją jako efekt pewnych nierozwiązanych konfliktów wewnętrznych, które następnie są projektowane na poczęte dziecko. W konwencji stresu, można rozpatrzyć dynamikę następstw aborcji w zestawieniu z Zespołem Stresu Pourazowego (PTSD). Z danych Barnard  wynika, że u 19% kobiet po aborcji może się rozwinąć PTSD. Ok. 50% doświadczała wielu, choć nie wszystkich, objawów PTSD, a u 20-40% poziom natężenia stresu i nasilenie zachowań unikających były od umiarkowanego do wysokiego. Zestawiając dynamikę Zespołu Poaborcyjnego z PTSD, należy poczynić dwie uwagi. Po pierwsze, Zespół Poaborcyjny wpisuje się w ten rodzaj PTSD, który jest związany z bezpośrednim działaniem człowieka (wojny, egzekucje, zamachy, obozy koncentracyjne, porwania itp.). Jak wiadomo osoba poddana działaniom takich bodźców będzie bardziej zaburzona niż w sytuacji, gdy bodźce związane są z naturą (trzęsienia ziemi, powodzie, wybuchy wulkanów, epidemie itp.). Po drugie w porównaniu z innymi rodzajami PTSD, to właśnie w przypadku aborcji osoba przyczynia się w nieporównywalnie większym stopniu do późniejszych następstw. Może to oznaczać, że poziom objawów podczas poszczególnych etapów PTSD będzie jeszcze bardziej nasilony. Poniższy schemat pokazuje dynamikę konsekwencji aborcji. Po wydarzeniu jakim jest aborcja, pojawiają się u osoby liczne reminiscencje w postaci powtarzających się myśli i\n11 wyobrażeń nt. zdarzenia. Często jeżeli są one uporczywe i nieprzyjemne, osoba stara się je wyprzeć, ale tematyka aborcji powraca w koszmarach sennych. Występuje wtedy projektowanie na otoczenie złości oraz przekonanie o zagrożeniu gwałtowną śmiercią. Te dwa zjawiska są powiązane z napadami paniki, nadmierną łatwą drażliwością, wybuchami gniewu i wściekłości. W wyniku rozlicznych reakcji wyzwalających, głównie sytuacji rocznicowych oraz zjawisk typu flashback, bodziec przed którym osoba starała się uciec przebija się i pojawia się, przeważnie niespodziewanie, ból psychiczny. Polega on głównie na poczuciu bezradności, poczuciu utraty kontroli nad własnym życiem. Jednocześnie mogą się nagle pojawiać silne emocje, bez jasnego, dla osoby je przeżywającej, powiązania z faktami. Jest to tak trudne do zniesienia, że osoba stara się na różne sposoby uniknąć wspomnień związanych z aborcją oraz informacji na jej temat. Może to z jednej strony doprowadzić do silnych nieadekwatnych reakcji emocjonalnych, z drugiej do stłumienia emocji, odrętwienia, anhedonii, zaburzeń pamięci po amnezję dysocjacyjną włącznie. W efekcie osoba odcina się od otoczenia i coraz mniej aktywności sprawia jej przyjemność. Z drugiej strony kobieta przeżywa wybuchy agresji do partnera, napady paniki i silną niechęć do seksu. U niektórych osób, szczególnie tych, które doświadczyły wielu aborcji, może po latach dojść do trwałej zmiany osobowości. Krytyka krytyki Zespołu Poaborcyjnego Powstało wiele prac [1,43,62], których autorzy podważają istnienie Zespołu Poaborcyjnego lub nawet twierdzą, że aborcja jest korzystnym wydarzeniem dla kobiety. W badaniach tych da się jednak dostrzec wiele błędów metodologicznych. Przede wszystkim, zdecydowana większość autorów badała kobiety jedynie w okresie od 2 godzin, czasami kilku tygodni, do 6 miesięcy po aborcji, bez uwzględnienia reakcji rocznicowych. Tymczasem sytuacje rocznicowe w znacznym stopniu przyczyniają się do pogorszenia stanu psychicznego kobiety po aborcji. Kolejnym błędem metodologicznym jest tendencyjna terminologia. W rozdawanych kwestionariuszach używano terminów: płód", zamiast dziecko - co prowadzi do odczłowieczenia utraconego dziecka, a poprzez to sprzyja przerwaniu procesu żałoby i jego patologizacji; oraz terapeutyczna aborcja" - sugerując badanej osobie, że wydarzenie miało charakter leczniczy, co niewątpliwie wpływa na rodzaj udzielanych odpowiedzi. Zdaniem niektórych autorów [1,41,43], 64-78% kobiet po aborcji odczuwa ulgę, zadowolenie, poczucie kontroli nad życiem. Autorzy owi postulują więc, że aborcji nie należy traktować jako znaczącej straty. W badaniach tych oprócz braku uwzględnienia reakcji rocznicowych i nie uwzględnieniu dłuższego okresu badań niż 6 miesięcy, nie wzięto również pod uwagę roli mechanizmu zaprzeczania oraz 40-60% odmowy udziału w badaniach. Jak można założyć, to właśnie wśród tych 40-60% znajdują się kobiety, które doświadczyły aborcję jako zjawisko pełne wstydu, winy lub żalu. Ponadto ok.70% wskaźnik ulgi można tłumaczyć mechanizmem nagradzającym i przynoszącym ulgę, który się pojawia niemal zawsze po podjęciu jakiejkolwiek trudnej decyzji. Kolejny istotny czynnik pomijany przez wspomnianych autorów to istnienie Zespołu Przedaborcyjnego u kobiet, które rozważają aborcję [56,64]. Charakteryzuje się on: dużym napięciem, niepokojem, silną drażliwością, bezsennością, myślami natrętnymi, płaczliwością, zaciętością, otamowaniem emocji. Nie dziwi więc, że po dokonaniu decyzji, jakiejkolwiek zresztą decyzji, pojawia się poczucie ulgi, zadowolenia. Jest jednak ono krótkotrwałe. Poczucie kontroli nad własnym życiem, może być natomiast szczególnie ważne dla osób, które na co dzień lub w dzieciństwie były tej kontroli pozbawione, poprzez przemoc i zaniedbanie. Aborcja może więc być przez nie postrzegana jako próba bezpośredniego rozwiązania problemu w obecnej lub przeszłej relacji. Należy to wiązać z projekcją na dziecko cech partnera i rodziców oraz własnych nieakceptowanych cech.\n12 W opisanych badaniach skupiano się na pokazaniu, że kobiety, które odrzucały ciążę, nie mają trudności psychicznych, nie badano zaś tych, które zostały zmuszone do aborcji. Twierdzono, że nie przeżywają trudności psychicznych kobiety, które odrzucały ciążę (szczególnie w porównaniu z kobietami po udanych porodach) natomiast mają większe problemy te, które urodziły. W swej analizie autorzy nie ustalili jednak jaki procent grupy kobiet rodzących stanowiły takie kobiety, które wcześniej miały aborcje a urodzenie żywego dziecka nasiliło w nich nierozwiązane a wcześniej stłumione konflikty. Liczne są też nieuprawnione wnioskowania. We wnioskach wymienieni autorzy pisali, że po aborcji obserwuje się "dojrzewanie i przyjmowanie postawy człowieka dorosłego". Nie uwzględniali jednak możliwości adaptacyjnych jednostki nawet do najtrudniejszych sytuacji. Na podstawie obserwowanych zdolności adaptacyjnych wnioskowano, że sama procedura jest korzystna i nie urazowa. [1,41,43,62] Wnioskowano również, że niechciana ciąża jest kryzysem dla kobiety i zakładali, że aborcja redukuje stres wywołany ciążą.  Tymczasem w pewnym sensie każda ciąża jest kryzysem, wymusza bowiem reorientację postaw, przekonań i zachowań rodziców. Russo  choć twierdzi, że istnieje zależności pomiędzy aborcją a większym całościowym poczuciem własnej wartości, to pomija, że z jej badań wynika, że kobiety po więcej niż jednej aborcji mają znacząco niskie poczucie wartości i identyfikują się ze zdaniem: "Nie mam z czego być dumna." Zakładano  skądinąd zresztą słusznie, że nielegalne przerywanie ciąży jest bardziej stresujące niż legalne - jako że istnieje możliwość większych powikłań somatycznych a z drugiej strony interwencji policji. I wnioskowano, że legalna aborcja jako rozwiązanie problemu niepożądanej ciąży, nie powoduje zagrożeń dla zdrowia psychicznego większości pacjentek." Wnioski Aborcja, choć jest powszechnym zjawiskiem, którego następstwem są liczne konflikty psychologiczne i objawy psychiatryczne oraz somatyczne, rzadko jest analizowana w podręcznikach ginekologicznych lub psychiatrycznych. Tymczasem psychiatrzy i wszyscy lekarze kierujący na aborcję powinni pamiętać, że aborcja zaostrza wcześniejszą chorobę psychiczną oraz że nie rozwiązuje ona ukrytych problemów, które decydowały o jej wyborze. Tzw. "społeczne" argumenty często oznaczają albo bardzo trudną bieżącą sytuację kobiety np. materialną, mieszkaniową lub interpersonalną, albo napięcie i stres związane z Zespołem Przedaborcyjnym. Zamiast więc kierować kobietę na aborcję należy podjąć próbę udzielenia jej pomocy np. w ramach interwencji kryzysowej, w rozwiązaniu ukrytych konfliktów (np. relacji z partnerem). Nie należy natomiast poprzez aborcję dążyć do chwilowego zredukowania stresu Zespołu Przedaborcyjnego. Wybór aborcji z tzw. przyczyn "społecznych" nie spowoduje również, że długoterminowo poprawi się społeczna sytuacja kobiety. W tym kontekście aborcja nie jest więc terapeutycznym doświadczeniem. Przyczyny Zespołu Poaborcyjnego mają charakter fizjologiczno-psychologiczny wynikający z gwałtownego przerwania przemian zachodzących w organizmie matki po poczęciu dziecka. Osoby, które doświadczyły w dzieciństwie przemocy i zaniedbania, w życiu dorosłym częściej doświadczają aborcji. Ci, którzy mają nierozwiązane konflikty towarzyszące aborcji są bardziej skłonni, by się przyczynić do zaniedbania i przemocy wobec własnych dzieci. Aborcja nie jest więc korzystna dla kogokolwiek: kobiety, mężczyzny, dzieci poczętych, dzieci urodzonych ani personelu medycznego. Przed podjęciem decyzji o aborcji, powinno się informować kobiety i ich partnerów o możliwych patologicznych następstwach. Ta tematyka powinna być również szerzej omawiana w podręcznikach i stanowić przedmiot nauczania psychologów, psychoterapeutów i lekarzy różnych specjalności, aby mogli oni nie tylko lepiej diagnozować problemy osób z doświadczeniem aborcji, ale i skuteczniej im pomagać. Niewątpliwie niezbędne są dalsze badania, które ostatecznie unaocznią skalę i obraz zjawiska.\n13 Powinny one uwzględniać dużą grupę badawczą, różne rodzaje zabiegów aborcyjnych i długoterminowe ich konsekwencje. Na dziś nie ma badań dowodzących korzystnych długofalowych skutków aborcji. Nie wykazano np. korzyści, poza krótkotrwałą ulgą, dotyczących aborcji ciąż spowodowanych kazirodztwem lub gwałtem. Nie ma więc podstaw naukowych czy terapeutycznych dla jej przeprowadzania. W tradycji medycznej dopuszczalne jest stosowanie tylko takich leków i przeprowadzanie tylko takich zabiegów, których długofalową skuteczność potwierdzają liczne obserwacje kliniczne oraz weryfikują pozytywnie wyniki wielu badań naukowych. W przypadku jakichkolwiek rozbieżności preparaty są wycofywane z rynku, a zabiegi przestają mieć miejsce. Dobrze obrazuje to historia z leczeniem haloperidolem kobiet ciężarnych . Duże badania retrospektywne nie stwierdzały jego działania teratogennego. Jednakże wobec licznych kazuistycznych doniesień świadczących o wielu wadach wrodzonych powstałych pod jego wpływem, Amerykańska Komisja Żywności i Leków zabroniła podawania go kobietom w ciąży. Logika nakazuje podobne traktowanie aborcji. Piśmiennictwo: Adler N.E., David H.P., Major B.N., Roth S.H., Russo N.F, Wyatt G.E.: Psychologiczne aspekty przerywania ciąży. Nowiny Psychologiczne, 1994, 1, Amy J.J.: Zwięzły rys historii aborcji. Referat wygłoszony podczas XIII Światowego Kongresu Ginekologii i Położnictwa, Singapur, 1991 Appleby L.: Suicide during pregnancy and in the first postnatal year. BMJ 1991, 302, Ashton J.R.: Psychological Outcome of Induced Abortion. Br. J. Obstet. Gynecol., 1980, 87, Babikian H.N.: Abortion. in Kaplan H., Freedman A.M.(Eds.): Comprehensive Textbook of Psychiatry. Williams and Wilkins, 1975, Badgley R.F.: Report of the Committee of the Operation of the Abortion Law. Ottawa Supply and Services, 1977, Barnard C.: The Long-Term Psychological Effects of Abortion. Institute for Pregnancy Loss, Portsmouth 1990 Belsey E., Greer H., Lal S., Lewis S., Beard R.: Predictive Factors in Emotional Response to Abortion Social Science and Medicine 1977, 11, Benedict M.I.: The association of childhood sexual abuse with depressive symptoms during pregnancy and selected pregnancy outcomes. Child Abuse and Neglect 1999, 23 (7), Berkeley D., Humphreys P.L., Davidson D.: Demands made on general practice by women before and after an abortion. J Royal Coll Gen Pract 1984, 34, Binyon M.: Abortion Worries The Soviets. The Age, Melbourne, July 1981 Borg S., Lasker J.: When Pregnancy Fails: Families Coping with Miscarriage, Stillbirth and Infant Death. Beacon Press, Boston Bourne S., Lewis E.: Delayed psychological effects of perinatal deaths: the next pregnancy and the next generation. BMJ 1984, 289, Bradley C.F.: Abortion and Subsequent Pregnancy. Can. J. Psychiatr. 1984, 49, Brind J.: Induced Abortion as an Independent Risk Factor for Breast Cancer: Comprehensive Review and Meta-analysis J Epidemiol Community Health 1996, 50, Broome A.: Termination of Pregnancy. Psychology and Gynaecological Problems, Tavistock, London, 1984 Calef V.: Hostility of parents of children: some notes on fertility, child abuse and abortion. Int J Psychanal Psychother 1972, 1, Cavenar J.O., Spaulding J.G., Sullivan J.L.: Child s Reaction to Mothers Abortion, Case\n14 Report Military Med 1979, 144, Chazan B.: Medyczne następstwa przerywania ciąży. Studia Demograficzne 1993, 1 (111), Colman A.D., Colman L.L.: Pregnancy: The Psychological Experience. New York, Herder and Herder 1971 Costello A., Gardner S.L., Merenstein G.B.: Perinatal grief and loss. J. Perinatal, 1988, 8, David H., Rasmussen N., Holst E.: Postpartum and Postabortion Psychotic Reactions. Family Planning Perspectives 1981, 13, Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders III-R, Amer Psychiatric Press, Washington D.C Forrest G.C., Standish E., Baum J.D.: Support After Perinatal Death: A Study of Support and Counselling After Perinatal Bereavement. BMJ 1982, 285, Gil J.: Wpływ sztucznego poronienia ciąży na losy przyszłych ciąż i stan noworodka, praca doktorska Biblioteka AM Kraków 1985 Gissler M., Hemminki E., Lonnqvist J: Suicides after pregnancy in Finland, : register linkage study. BMJ 1994, 313, Gordon R.A., Kilpatrick C.: A program of group counseling for men who accompany women seeking legal abortions. Community Mental Health Journal, 1978, 13, Główny Urząd Statystyczny: Rocznik Demograficzny, w: Sprawozdanie Rady Ministrów z realizacji w roku 1999 Ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku "O planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży Henshaw S.K., Forrest J.D., Van Vort J.: Abortion services in the United States 1984 and Family Planning Perspectives 1987, 19, Hilgers G.: New Perspective on Human Abortion New York, University Press of America 1981 Hipokrates: Przysięga Biblioteki Głównej Akademii Medycznej w Warszawie - zasoby internetowe Kaczmar E. Psychologiczna analiza zaburzeń występujących po przerwaniu ciąży. Studia nad Rodziną 1998, 2, Kennell J.H., Slyster H., Klaus M.H. The Mourning Response of Parents to The Death of A Newborn. N. Engl. J. Med. 1970, 283, Kis J.: Aborcja Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN 1993 Klaus M.H., Kennell J.H.. Maternal Infant Bonding CV Mosby, 1976 Kokoszka W.: Psychogenne następstwa sztucznego przerywania ciąży, praca doktorska, maszynopis, Kraków 1965, w: Pabian J.: Zaburzenia psychiczne po zabiegach przerywania ciąży. XXXII Naukowy Zjazd Psychiatrów Polskich - materiały zjazdowe 1976, Kornas-Biela D.: Psychospołeczne konsekwencje aborcji u ojców. Głos dla Życia 1999, 11-12, Krell R., Rabkin L.: Effects of Sibling Death on The Surviving Child, A Family Perspective Fam Process 1979, 18, Kubler-Ross E.: On Death and Dying. New York, Macmillan 1969 Kumar R., Robson K.: Previous Induced Abortion and Ante-natal Depression in Primiparae: A Preliminary Report of Survey of Mental Health in Pregnancy. Psychol Med 1990, 8, Lazarus A.: Psychiartic Sequelae of Legalized Elective First Trimester Abortion. J Psychosom Obs and Gyn 1985, 4, Lieh-Mak F.: Husbands of Abortion Applicants: a Comparison with Husbands of Women who Complete their Pregnancies. Social Psych. 1979, 14, Major B.: Attributions, expectations and coping with abortion. J Person Social Psychol 1985,\n15 48, ; Martin F.: An Overview: Maternal Nicotine and Caffeine Consumption and Offspring Outcome. Neurobehavioral Toxicology and Tetrology 1982, 4(4), Mattiessen P.C.: The Interaction Between Legalisation of Abortion And Contraception In Denmark. WHO, Stat Q 1979, 32, McDermott J.F., Char E.F.: Abortion repeal in Hawaii: an unexpected crisis in health care. Am J Orthopsychiatry 1971, 41, Meirik N.: Outcome of First Delivery After 2nd Trimester Two Stage Induced Abortion: A Controlled Cohort Study. Acta Obst and Gyn Scandinavia 1984, 63 (1), Minoro M.(ed): Japan s Experience in Family Planning - Past and Presence. Tokyo, Family Planning Federation of Japan 1967, w: Babikian H.N.: Abortion. in Kaplan H., Freedman A.M.(Eds.): Comprehensive Textbook of Psychiatry. Williams and Wilkins, 1975, Ney P.G., Fung T., Wickett A.R.: Relationship Between Induced Abortion and Child Abuse and Neglect: Four Studies; Pre- and Perinatal Psychology Journal, 1993, 8 (1), Ney P.G., Peeters M.A.: Abortion Survivors Victoria, Pioneer Publishing 1993 Ney P.G., Peeters M.A.: The Centurion s Pathway Victoria, Pioneer Publishing 1997 Ney P.G., Wickett A.R., Beaman-Dodd C.: The Effects of Pregnancy Loss on Women s Health Soc.Sci.Med. 1994; 38, Ney P.G.: Deeply Damaged Victoria, Pioneer Publishing 1997 O Grady J.P.: Obstetrics: Psychological and psychiatric syndromes. Elsevier Science Publishing 1992 Oro A.S., Dixon S.D.: Perinatal Cocaine and Methamphetamine Exposure Maternal and Neo-Natal Correlates. J Pediatrics 1978, 111, Ostrowska K.: Aborcja - niektóre problemy psychologiczne. Nowiny Psychologiczne 1994, 1, Papaevangelou G.: Pregnancy Following Interruption of Pregancy. J Ob Gyn British Commonwealth 1973, 80, Payne E.C., Kravitz A.R., Notman M.T., Anderson J.V.: Outcome Following Therapeutic Abortion Arch Gen Psychiatry 1976, 33, Platon: Państwo Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1958, księga V.IX.461.C Reardon D.C.: Psychological Reactions Reported After Abortion The Post-Abortion Review 1994, 2 (3), 4-8 Rue V.: Trauma symptoms postabortion: a preliminary analysis of U.S. and Russian data. Third International Congress: Psychological Effects of Abortion", Rome 1996 Russo N., Zierck K.: Abortion, childbearing and women well-being. Profess Psychol Res Pract 1992, 23(4), Rzewuska M.: Leczenie zaburzeń psychicznych. Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2000 Senay E.C.: Therapeutic Abortion. Clinical Aspects. Arch Gen Psychiat 1970, 23, Sikorski R., Baszak E.: Medyczne skutki aborcji. Służba Życiu 1994, 1, 6-8 Somers R.: Risk of admission to psychiatric institutions among Danish women who experienced induced abortion: An analysis based upon record linkage. PH.D. dissertation Los Angeles: University of Southern California Dissertation Abstracts International 1979, w: Reardon D.C.: Psychological Reactions Reported After Abortion The Post-Abortion Review 1994, 2 (3), 4-8 Speckhard A., Rue V.: Postabortion Syndrome: An Emerging Public Health Concern. J Soc Issues 1992, 42 (3), , w: w: Reardon D.C.: Psychological Reactions Reported After Abortion The Post-Abortion Review 1994, 2 (3), 4-8 Starowicz L.: Dzwon bez echa. Życie i myśl. 1973, 8-9, w: Dolińska-Zygmunt G.: Wybrane psychologiczne aspekty zabiegu przerywania ciąży ze wskazań społecznych. Acta Universit\n16 Wratislaviensis, 1992, 1215, Tietze C., Bongaarts J.: Fertility Rates And Abortion Rates. Simulation Family Limitations. Studies in Family Planning 1975, Wallerstein J.S.: Psychological Sequelae of Therapeutic Abortion in Young Unmarried Women. Arch Gener Psychiatry 1972, 27, WHO: Complications des avortements, directives techniques et gestionnaires pour la prévention et la traitement. Genéve 1997 adres do korespondencji: Witold Simon Klinika Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii ul. Sobieskiego 1/ Warszawa


Maleją w Europie niespłacalne pożyczki - Finanse - rp.pl\nWielkość niespłacanych w terminie (przeterminowanych, NPL) pożyczek zmalała w Unii o połowę od 2015 r., ale są one nadal duże w Grecji i na Cyprze — podał Europejski Urząd Bankowy EBA.\nTego rodzaju pożyczki niezwracane w terminie przez małe firmy lub osoby fizyczne, także o mało prawdopodobnym zwrocie, stały się ogromnym obciążeniem dla wielu banków po globalnym kryzysie finansowym w 2008-9 r. Ich nagromadzenie zaszkodziło rentowności banków, ograniczyło ich możliwości udzielania kredytów.\nŁączna wielkość NPL w bankach UE zmalała w czerwcu 2019 do 636 mld euro, do 3 proc. łącznej puli, z 1,15 bln w czerwcu 2015, gdy stanowiły 6 proc. — podał urząd z Londynu na podstawie danych ze 150 unijnych banków, na które przypada 80 proc. łącznych aktywów.\nGeneralny spadek jest wynikiem działań interwencyjnych organów nadzoru, determinacji politycznej we właściwym zajęciu się tym problemem, z pobudzenia wzrostu gospodarczego i z niskich stóp procentowych — wyjaśnił EBA.\nŚredni poziom takich pożyczek w bloku zmalał o połowę, ale w niektórych krajach jest nadal duży. W Grecji ten w wskaźnik wyniósł w czerwcu 39,2 proc., na Cyprze 21,5 proc., a w 5 dalszych krajach był powyżej 5 proc. — odnotował Reuter. W 2015 r. 10 krajów Unii miało dwucyfrowy wskaźnik tzw. bad debts.\nNajwiększą poprawę w likwidowaniu takich pożyczek zanotowały Włochy — o 145 mld euro w ciągu 4 lat (w czerwcu 2015 było to 17 proc., teraz ok. 9 proc.), przed Hiszpanią (81 mld), W. Brytanią (60 mld) i Niemcami (43 mld).\n„Są podejmowane istotne inicjatywy w dalszym redukowaniu przestarzałych aktywów na poziomie europejskim i w konkretnych krajach” — stwierdził EBA i dodał, że przy obecnym spowolnieniu gospodarki banki powinny uważnie pilnować jakości swych aktywów, aby dawać sobie radę z NPL.


Gąsiewska w Playboyu? To zdjęcie mówi wszystko | wLocie.pl\n28 lipca 2019 28 lipca 2019 adminPlotki o gwiazdach / TOP / Wiadomości\nWiktoria Gąsiewska podzieliła się na portalu Instagram ciekawym zdjęciem zrobionym w redakcji magazyny „Playboy”, czy zobaczymy ją nago na rozkładówce? Fani bardzo by tego chcieli. Młoda gwiazda TVP i seriali „Rodzinka.pl” oraz „M jak miłość” jest w tej chwili jedną z najpopularniejszych aktorek młodego pokolenia i ma wielu wielbicieli, którzy chętnie zobaczyliby ją w odważniejszej sesji.\nWiktoria Gąsiewska w budynku gdzie mieści się redakcja magazynu Playboy, czy to zapowiedź przyszłej sesji zdjęciowej, w której zobaczymy młodą gwiazdę nago? Z pewnością jest to marzenie nie jednego jej fana.\nMłoda gwiazda pierwsze kroki w swej karierze aktorskiej stawiała bardzo wcześnie. Zagrała z kultowym serialu Polsatu „Rodzina zastępcza”, ale dopiero rola przyjaciółki Kuby Boskiego w serialu produkowanym przez TVP „Rodzinka.pl” przyniosła jej naprawdę duży rozgłos. Teraz aktorka gra również jedną z głównych ról w serialu „M jak miłość”.\nGąsiewska nago dla magazynu Playboy?!\nZdjęcie na Instagramie rozpaliło wyobraźnię wielu wielbicieli Wiktorii Gąsiewskiej, ale trzeba pamiętać, że w tym samym budynku znajdują się także biura innych czasopism niż Playboy, czy CKM. Mowa tu o Cosmopolitan, Voyage, czy Joy, więc niekoniecznie musi to być rozbierana sesja dla któregoś z męskich czasopism.\nFanów mimo wszystko rozpiera ciekawość i zadają pytania, czy to będzie sesja zdjęciowa dla Playboya, wielu komentuje, że to już najwyższy czas.\n„Czekamy na sesje w Playboyu”\n„Pozowanie do Playboya będzie? Szacuneczek. Z pewnością kupiłbym wydanie”\n„Kiedy, kiedy, KIEEEEEDY!!!!”\nNiestety Wiktoria Gąsiewska rozwiała wątpliwości odpowiadając na jeden z komentarzy: „niee ?” i tym samym druzgocąc nadzieję jej fanów.\nGąsiewska nago, Instagram, Playboy, Rodzinka.pl, TVP, Wiktoria Gąsiewska\nSzok! Kasia Warnke ogolona na łyso i... Będziesz w szoku


Torba Paris szara - Little Heroes Karolina Rybicka\nTorby Good night from PARIS\nCzęsto podróżujesz? Masz małego lub średniego psa, który szybko się męczy lub po prostu chcesz, by Twój zwierzak mógł z Toba chodzić na zakupy? Potrzebujesz w takim razie odpowiedniej torby. Odpowiedniej tzn. takiej, która będzie nie tylko pięknie wyglądała, ale będzie przede wszystkim wygodna do noszenia. Nawet najlżejszy pies czy kot po chwili noszenia staje się odczuwalny dla naszego ramienia. Torby PARIS są stworzone tak, by ciężar Twojego zwierzaka był najmniej odczuwalny dla Ciebie, a mu było w środku wygodnie.\nZ zewnątrz torba uszyta jest z bardzo praktycznych i zarazem luksusowych materiałów z drapowaniem. Maja one mniejszą wchłanialność wody, brudu i kurzu niż tradycyjne materiały, dlatego deszcz czy codzienne zanieczyszczenia nie będą tak szybko się wchłaniały w jej powierzchnię. Kunsztu całości dodaje piękny haft z koroną z logo marki.\nDla wygody psa i kota wnętrze torby uszyte jest z niezwykle miękkiego aksamitu, do którego Twój zwierzak z przyjemnością się wtuli. Ergonomiczne wycięcie sprawi, że Twój zwierzak będzie mógł wystawić głowę i patrzeć gdzie razem z Tobą podróżuje.\nDla bezpieczeństwa zamontowaliśmy smycz wewnątrz torby aby Twój pupil został podpięty do szelek lub smyczy i nie wyskoczył z torby. Najważniejszą wygodą są jednak dwa udogodnienia – obszycie rączek aby nie wrzynały się w nasze ramie czy ręce a także drugi, dłuższy pas dzięki któremu możesz nosić torbę nie tylko na ramieniu, ale także przewieszoną przez ciało. Dłuższy pas jest odpinany, wiec w każdej chwili możesz go zdjąć lub doczepić.\nTorba ma specjalne usztywnienie, dzięki któremu pies lub kot ważący od 1 – 6 kg będzie w niej stabilnie leżał, co daje komfort także osobie noszącą torbę.


EVOLITE Synephrine 6% 60 kaps - cena 24,90 zł | Sklep internetowy Sport-Max\nSynefryna to alkaloid, który występuje w owocach cytrusowych jako związek chemiczny, które zwiemy potocznie "gorzką pomarańczą". Jest ona wykorzystywana do tworzenia m.in. suplementów diety dla sportowców.\nSuplement diety Synephrine marki Evolite Nutrition zawiera wysokiej jakości synefrynę pozyskiwaną z owoców gorzkich pomarańczy w kapsułkach. Sam owoc jest pochodzenia azjatyckiego, choć występuje również w innych regionach. To właśnie z ich skórki najczęściej wyodrębniana jest synefryna. Warto również dodać, że należy ona do grupy termogeników czyli takiej która przyspiesza spalanie tkanki tłuszczowej co oznacza że jest rewelacyjnym wsparciem w procesie odchudzania.\nzwiększenie przepustowości serca\nStosuj 1 kapsułkę 1 raz dziennie.


Bilety Lotnicze | Tanie Bilety lotnicze Ryanair\nCięcia w liniach lotniczych Ryanair\nRyanair należy do najpopularniejszych, niskobudżetowych przewoźników. W Polsce od wielu lat przoduje na listach linii lotniczych najczęściej wykorzystywanych podczas wzmożonego ruchu jak święta czy okres wakacyjny. Hity cenowe zachęcają do bukowania biletów a także gromadzą rzesze stałych klientów. Mimo różnych zmian, które są różnie komentowane przez badaczy rynku Ryanair wciąż przoduje na listach linii lotniczych. Niestety duża konkurencja a także różne komplikacje na rynku lotniczym sprawiają, że wiele Ryanair podjął decyzję o cieciu niektórych połączeń w swojej siatce.\nJuż od tej jesieni będzie zlikwidowane połączenie Dublin-Cork. Na decyzje wpłynęły zbyt wysokie opłaty, które musiał ponieść Ryanair na rzecz lotniska w Dublinie. Kolejnym powodem była poprawa stanu dróg lądowych między tymi miastami, stąd wielu pasażerów rezygnowało z usług linii lotniczej. Trasę Cork-Dublin Ryanair obsługuje już od sześciu lat. Tanie bilety jakie oferował irlandzki przewoźnik sprawiły, że wiele innych linii wycofało się z działalności na tej trasie. Obecnie turyści, którzy planowali lot na tym odcinku od listopada otrzymaj wryto kosztów za bilety lotnicze i będą musieli poszukać innej linii.\nKolejną trasa z której rezygnuje Ryanair jest Gdańsk-Frankfurt. Irlandzkie linie w czasie wakacyjnym obsługiwały tę trasę aż trzy razy w tygodniu, wcześniej samoloty latały tam dwukrotnie w czasie siedmiu dniu. Z usług Ryanaira na tym odcinku korzystało prawie 50 000 pasażerów. Linie rezygnują z tego połączenia z powodu podatku wprowadzonego przez niemieckie lotniska. Od niedawana do biletu lotniczego dodaje się cenę ośmiu euro, co sprawia że tanie latanie okazuje się być drogim, a tym sposobem tanie linie lotnicze zostają pozbawione pasażerów. Przez wprowadzenie niekorzystnego podatku Ryanair zawiesił prawie sto różnych połączeń na naszym kontynencie.\nTags: biletów, bilety lotnicze, dublin cork, gdańsk frankfurt, linii lotniczej, ryanair, ryanaira, tanie linie lotnicze\nMonday, September 5th, 2011 Linie Lotnicze Comments Off


Ronaldo ujawnia zaskakującą historię. Usłyszał od Griezmanna: "Nienawidzę cię!" - Sport WP SportoweFakty\nFrancuz wybrany został najlepszym piłkarzem Euro 2016, ale nie zdobył tego, o czym marzył - mistrzostwa Starego Kontynentu. Wygrała Portugalia z CR7 w składzie. Krótko po finale obaj piłkarze przypadkowo trafili na siebie na wakacjach.\nMichał Fabian 21 Listopada 2016, 22:57\nW najnowszym wydaniu "France Football" (data wydania - 22.11.) zamieszczony został obszerny wywiad z Cristiano Ronaldo, wielkim faworytem do zdobycia "Złotej Piłki" za rok 2016. Jeszcze zanim magazyn trafił do kiosków, w sieci ukazało się kilka fragmentów wywiadu. Głośno jest zwłaszcza o cytacie z okładki, na której widnieje Portugalczyk z pucharem za wygraną w mistrzostwach Europy. Jego reprezentacja pokonała w finale, po dogrywce, Francję 1:0.\nW oczy rzuca się tytuł: "Griezmann powiedział mi: Nienawidzę cię!".\nFrance Football Cover | 'Griezmann told me I hate you ' (Cristiano in an interview with France Football that will be released tomorrow) pic.twitter.com/Uyqbcvb22w\n— Real Madrid Info (@RMadridInfo) 21 listopada 2016\nFinał Euro 2016: Portugalia mistrzem Europy! Drużyna wyręczyła Ronaldo\nGwiazdor Realu Madryt opowiedział dziennikarzom "France Football" nieznaną dotąd historię. Po finale Euro 2016, który zakończył się dla niego przedwcześnie (z powodu kontuzji kolana), odpoczywał na wakacjach w USA. Przypadkowo spotkał na Florydzie wspomnianego Antoine'a Griezmanna. Portugalczyk relacjonuje, jak zachował się zawodnik Atletico Madryt i reprezentacji Francji.\n- To zabawne, bo krótko po finale, na wakacjach w Miami, spotkałem Antoine'a Griezmanna w restauracji, gdzie jadł kolację ze swoją narzeczoną. Podszedł do mojego stolika i powiedział z uśmieszkiem: "Cristiano, nienawidzę cię!" - opowiada Ronaldo.\nGriezmann ma ku temu powody. W tym roku przegrał dwa mecze o trofea z drużynami, w których występował Ronaldo: najpierw majowy finał Ligi Mistrzów (Real pokonał Atletico po rzutach karnych), a następnie wspomniany pojedynek o złoty medal Euro 2016.\nJakby tego było mało, Ronaldo błysnął w ostatnich derbach Madrytu. Strzelił trzy gole, a Real pokonał na wyjeździe Atletico z Griezmannem w składzie 3:0.\nAtletico - Real: Królewscy panują w Madrycie! Ronaldo wciąż jest wielki!\nW najnowszym wydaniu "France Football" CR7 wraca także do kontuzji, której doznał w finale z Francją. - Nie mogłem zgiąć nogi. Wtedy zdałem sobie sprawę, że to nie będzie taki finał, o jakim marzyłem. Nie mogłem kontynuować gry - wspomina.\nZOBACZ WIDEO: #dziejesiewsporcie: uderzenie z półobrotu. Piękny gol zawodniczki City\nKtórego piłkarza cenisz wyżej?\nImisirah 21-11 23:31 Zgłoś komentarz\nO mazgajek się poskarżył, że go ktoś nie pocałował w tyłek na dzień dobry . Krysia nie lej łez ... jakoś to rozchodzisz :D\nSportowyBar Piłka nożna Real Madryt Atletico Madryt Cristiano Ronaldo Liga Mistrzów Euro 2016 Antoine Griezmann


Pomysł na makijaż GLAMOUR w stylu Blake Lively - Glamki.se.pl\nUroda glamki.se.pl Uroda Pomysł na makijaż Pomysł na makijaż GLAMOUR w stylu Blake Lively\nBalke Lively: makijaż glamour\nPomysł na makijaż GLAMOUR w stylu Blake Lively\nBlake Lively na premierze filmu Savages wyglądała zniewalająco. Czy może być coś bardziej glamour niż hollywoodzkie blond loki, seksowne czerwone usta i to spojrzenie spod długich rzęs? Ty też możesz tak wyglądać - dowiedz się, jak wykonać makijaż w stylu Blake Lively.\nTagi: blake lively, czerwona szminka, czerwone usta, jak zrobić makijaż, makijaz oczu, makijaż glamour, makijaż na gwiazdę, makijaż oczu, makijaż ust makijaz blake lively, trendy jesień zima 2012\nGłówną rolę w makijażu Balke Lively grają usta. Czerwona szminka w sekundę dodaje seksapilu i sprawia, że nie można oderwać wzroku od ich właścicielki. Jeśli jesteś blondynką, tak jak nasza gwiazda, wybieraj czerwienie z domieszką pomarańczu. Czerwone usta nie znoszą konkurencji, więc makijaż oczu powinien być minimalistyczny. Podkreśl górną powiekę czarną kreską, możesz ją delikatnie rozetrzeć, by uzyskać łagodniejszy przydymiony efekt. Wewnętrzne kąciki oczu oraz dolną linię rzęs podkreśl złocistym cieniem, który wspaniale rozświetli spojrzenie. Złoto idealnie pasuje do soczystej czerwieni. Nie zapominaj o bazie, a więc o nieskazitelnym makijażu cery. Wyraźny makijaż ust potrzebuje idealnego tła. Koniecznie wykończ makijaż sypkim, rozświetlającym pudrem, który jest delikatniejszy od tego w kamieniu. Na koniec porządnie wytuszuj rzęsy i... gotowe możesz ruszać na czerwony dywan!\nfot: BULLS, Materiały Prasowe\nZdjęcia: Materiały Prasowe BULLS\nPublikacja: 23.10.2012, Aktualizacja: 25.10.2012\nBlake Lively uwielbia modę. Jak gwiazda ...\nBlake Lively ma doskonałe wyczucie stylu, w końcu nie bez powodu uznawana jest za ikonę mody. Jest ambasadorką znanych marek, a kampanie z jej udziałem są uważane za jedne z ciekawszych. Zobaczcie ...\nKreacje Blake Lively na festiwalu w ...\nBlake Lively z pewnością zdobędzie tytuł najlepiej ubranej gwiazdy podczas 67. Festiwalu Filmowego w Cannes. Jej kreacje nie tylko zachwycają, ale też inspirują. Zobaczcie dotychczasowe suknie Blake Lively z Cannes!\nBlake Lively w sukni Gucci Premiere. ...\nBlake Lively znów zachwyciła na czerwonym dywanie! Gwiazda wybrała bordową suknię Gucci Premiere. Zobaczcie stylizację Blake Lively z Festiwalu Filmowego w Cannes.


Błyszcząca sukienka Jessiki Biel najlepszą stylizacją na ceremonii Emmy Awards? | Zeberka\nemmy 2017 jessica biel stylizacje gwiazd\nW nocy z niedzieli na poniedziałek odbyło się sześćdziesiąte dziewiąte rozdanie nagród Emmy. Na czerwonym dywanie pojawiło się mnóstwo gwiazd, które zachwycały stylizacjami. Wśród nich znalazła się 35-letnia Jessica Biel.\nPostawiła na odważną suknię do ziemi i romantyczną fryzurę. Przepiękna srebrna suknia Ralph and Russo z cielistymi akcentami prezentowała się rewelacyjnie, zwłaszcza że aktorka uzupełniła stylizację ciekawymi, skromnymi dodatkami. Srebrne sandałki na szpilce, diamentowe kolczyki i prosta kopertówka nie przytłoczyły sukienki. Mocno wycięty dekolt odsłonił biust aktorki. Odcięcie w talii podkreśliło jej smukłą sylwetkę.\nZOBACZ TEŻ: JESSICA BIEL WYPROWADZA PSY W SPORTOWYCH ZESTAWACH\nO fryzurę Jessici zadbał stylista Adir Abergel. Romantycznie upięte, spływające falami na jedno ramię włosy, wyglądały majestatycznie. Makijaż wykonała Kara Yoshimoto Bua, która delikatnie podkreśliła urodę aktorki. Brązowy cień do powiek i szminka w kolorze nude sprawiły, że tego wieczora to sukienka grała pierwsze skrzypce.\nZłośliwi twierdzą, że w głęboko wyciętym dekolcie zabrakło biustu. Według nas wyglądała szykownie i była jedną z najlepiej ubranych gwiazd na czerwonym dywanie Emmy 2017.\nMaja Bohosiewicz została… JEDNOROŻCEM! Czujemy, że ten czepek kąpielowy…


Przepis na na dania obiadowe z wieprzowiny - myTaste.pl\nSycące i aromatyczne danie obiadowe. Idealne na chłodniejsze dni. kostka mięsna,. Tak przygotowane mięso rozpuszcza się w\nW czasie tygodnia pracy, jako kobieta pracująca, lubię proste i niewymagające dużej ilości czasu dania obiadowe\nWieprzowina w curry!\nMiejmy jednak na uwadze, że ciepła jesień przejdzie w tą nieprzyjemną, chłodną, mokrą i mglistą, a wtedy jak znalazł będą gorące, rozgrzewające dania\nW przerwie pomiędzy wielkanocnymi daniami na chwile przeniosłam się do Chin, a to za przyczyną akcji zorganizowanej przez Darię pod tytułem Wspólne gotowanie z Formułą - Chiny\nPyszne kawałki mięsa z łopatki duszone w miodzie i musztardzie, idealne jako danie obiadowe. Całość mieszamy z miodem, musztardą, majerankiem, papryką słodką oraz solimy i pieprzymy do smaku oraz odstawiamy przykryte do zamarynowania na około godzinę\njak zrobić pasztet z wieprzowiny\nMożna też podać je po prostu z ziemniakami albo ryżem jako danie obiadowe. Część sosu jaki wytworzył się w garnku podczas pieczenie dodałam od razu do rozdrobnionego mięsa a resztę zlałam później dolewałam przy odgrzewaniu bo przecież całej wieprzowiny od razu nie zjedliśmy\n, który ją bardzo lubi, możemy cieszyć się tym delikatnym mięskiem w wielu daniach i odsłonach. Po niedawnej propozycji na śniadaniowe wykorzystanie szarpanej wieprzowiny, czyli pulled pork, w kanapce z jajkiem, pora na opcję obiadową\nUsmażone kawałki wieprzowiny przekładamy do rondla. Jesienną porą taki gulasz będzie idealnym, bogatym daniem na obiad czy wczesną kolację\nŻeberka duszone w kapuście to pyszne danie, choć na pewno dość kaloryczne, ale raz się żyje. Powinna sięgać mniej więcej połowy wysokości kapusty\nUwielbiam golonkę pieczona w piwie. Skórkę ukośnie ponacinać w kilku miejscach. Nie robię jej zbyt często\nKolejna świetna propozycja na obiad- czyli schab duszony w warzywach i delikatnym sosie. Mięsko wyszło mięciutkie, świetnie doprawiony sosik z dużą ilością marchewki oraz ziemniaczki z koperkiem


Marek Nowakowski i inni. Oblicza realizmu w prozie polskiej XX i XXI wieku - Opracowanie zbiorowe | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nMarek Nowakowski i inni. Oblicza realizmu w prozie polskiej XX i XXI wieku (okładka miękka)\nTom Nowakowski i inni koncentruje się na autorze Trampoliny. Choć jego osoba stanowi rdzeń refleksji literaturoznawczej, to jej nie ogranicza i nie wyczerpuje. Naszym zamierzeniem było poszerzenie pola analizy o pisarzy wywodzących się z pokolenia „Współczesności” oraz młodych, nawiązujących do poetyki realizmu Nowakowskiego i jego rówieśników – Marka Hłaski, Janusza Krasińskiego, Andrzeja Brychta, Bogdana Wojdowskiego czy Jana Himilsbacha. W centrum namysłu badawczego umieściliśmy niezwykle pojemną kategorię realizmu; kategorię, choć intuicyjnie wyczuwalną, to trudną do precyzyjnego określenia. Realizm bowiem ma wiele obliczy.\nTytuł: Marek Nowakowski i inni. Oblicza realizmu w prozie polskiej XX i XXI wieku\nWymiary produktu [mm]: 148 x 25 x 209\nWłaśnie zrecenzowałem Marek Nowakowski i inni. Oblicza realizmu w prozie polskiej XX i XXI wieku