Kongo - relacja z wyprawy i informacje praktyczne\nKongo - Informacje praktyczne\nZobacz również relację z Kongo: Moto Angola 2012.\nKongo nieodparcie kojarzy się z „jądrem ciemności” i chociaż jest przedsionkiem do tego dużego Konga, ze stolicą w Kinszasie, Republika Kongo kusi. Zwłaszcza tych, którzy lubią podróżować z dala od utartych szlaków.\nKongo jest mniej więcej takiej samej wielkości, co Polska, z tym, że zamieszkuje go dziesięciokrotnie mniej ludzi. Kraj rozciąga się szerokim na około 300 km łukiem od Republiki Środkowoafrykańskiej do Atlantyku - zakreślając dystans około 1 200 km. Większość kraju jest płaska, porośnięta dżunglą na północy i sawannami na południu.\nKongo leży w tej samej strefie czasowej, co Polska, z wyjątkiem czasu letniego, którego w Kongo się nie stosuje - od kwietnia do października czas jest tutaj przesunięty o godzinę wcześniej w stosunku do Polski (12:00 w Kongo jest o 13:00 w Polsce). Wszystkie sąsiednie kraje stosują ten sam czas, co Kongo, więc podczas przekraczania granic nie trzeba przestawiać zegarków (w Demokratycznej Republice Kongo są dwie strefy czasowe - na wschodzie czas jest przesunięty o dodatkową godzinę).\nDługość dnia w Kongo nie zmienia się znacznie w trakcie roku - dzień trwa tutaj prawie 13 godzin - świta koło 6 rano, zmierzcha o 19.\nW Kongo obserwuje się wyraźny podział na pory suche i deszczowe, uwarunkowane pozycją słońca nad horyzontem - gdy jest w zenicie, słońce napędza cyrkulację wody w przyrodzie, wtedy pada najwięcej. Zimą, gdy słońce jest najbardziej na południu i latem, gdy sięga zwrotnika Raka na północy, deszczy jest najmniej. Opady mają charakter miejscowy i są ograniczone w czasie, choć będąc pod chmurą może się zdawać, że cały świat pada. Temperatura nie zmienia się znacznie w ciągu roku, oscylując wokół 25°C przy wysokiej wilgotności.\nKongo wymaga od przyjezdnych posiadania odpowiedniej wizy, którą można zdobyć w jednej z ambasad krajów ościennych lub europejskich, jak również bezpośrednio na przejściach granicznych.\nNajbliżej Polski znajduje się Ambasada Kongo w Berlinie - www.konsulat-kongo.de, Grabbeallee 47, 13156 Berlin, tel. +49 30 49 40 07 53, czynny od 10:00 do 16:00. Wizę można załatwić korespondencyjnie wysyłając do ambasady wymienione niżej dokumenty. Wiza gotowa jest po dwóch dniach.\nWypełniony formularz (do pobrania ze strony ambasady - link powyżej)\n80 euro za wizę dwutygodniową lub 155 za trzymiesięczną\nAmbasady Konga można znaleźć we wszystkich sąsiednich krajach. W należącej do Angoli enklawie Kabinda, Kongo ambasady nie posiada. Wizy bez problemu można między innymi zdobyć w Libreville (Gabon) za 15 000 i Yaounde (Kamerun) za 50 000 FCFA.\nJedynym znanym mi przejściem granicznym, na którym wizy na pewno są dostępne jest granica na drodze z Leconi (Gabon) do Okoyo. Wiza kosztuje tutaj 20 000 (dwu tygodniowa) lub 70 000 FCFA (miesięczna) - ceny orientacyjne, zależne od humoru urzędnika. Teoretycznie, wizy można zdobyć również na innych przejściach, w tym na lotnisku w Brazzaville.\nPełna lista ambasad Konga na świecie oraz państw obcych w Kongo dostępna jest na stronie Congo-Site.\nAmbasada w Brazzaville (róg Ave Independence i Ave Nelson Mandela) znana jest z kaprysów - czasami wizy wydawane są w trzy godziny a czasami proces ten może trwać kilka dni. Wiza kosztuje 35 000 FCFA a do jej uzyskania potrzebne są dwa zdjęcia, kopia paszportu oraz kopia wizy i pieczątek wjazdowych do Republiki Konga.\nPrzekraczając granice Konga może zostać skontrolowana ważność szczepienia przeciw żółtej febrze. Szczepienia wykonują w Polsce Sanepidy (Stacje Sanitarno-Epidemiologiczne; adresy i telefony do placówek Sanepidu można znaleźć na stronie Państwowej Inspekcji Sanitarnej), lub niektóre oddziały specjalistyczne szpitali.\nZagrożenie malarią występuje na całym obszarze Konga. Na północy zagrożenie to jest wysokie przez cały rok, na południu jest mniejsze w porze suchej (od października do sierpnia). O zapobieganiu tej chorobie napisałem w części Malaria w Afryce.\nPozostałe zagrożenia dla zdrowia w Kongo to polio (choroba Heinego-Medina, warto się zaszczepić przed wyjazdem), cholera (choroba brudnych rąk, której można uniknąć stosując podstawowe zasady higieny), Ebola (do lokalnych, acz gwałtownych epidemii, dochodzi po kontakcie z dziczyzną) oraz wścieklizna (tylko w przypadku bezpośrednich kontaktów ze zwierzętami).\nNajobszerniejszym przewodnikiem po Kongo jest przewodnik Bradt „Congo” - opisuje on oba Konga, Republikę Kongo i Demokratyczną Republikę Kongo. Poza nim, rozdział o Kongo znajduje się w przewodniku Lonely Planet „Africa”.\nTak, jak w przypadku przewodników, tylko jedna mapa na rynku obejmuje swym zasięgiem tylko Republikę Konga. Jest to „Congo” wydawnictwa IGN w skali 1:1 000 000. Dwie pozostałe mapy obejmują większe połacie Afryki. „Kongo” z Reise Know-How, w skali 2 000 000, obejmuje zasięgiem oba Konga. „Africa North & West - 741” wydawnictwa Michelin, w skali 1:4 000 000 obejmuje całą Afrykę od czwartego równoleżnika na południe, w tym oba Konga.\nZobacz również mapę satelitarną Kongo na Google Maps.\nWalutą Konga jest Frank Afryki Centralnej (dalej FCFA), o symbolu międzynarodowym XAF. Jest to ten sam frank, który obowiązuje w sąsiednim Gabonie, Kamerunie i Republice Środkowoafrykańskiej (oraz w Czadzie i Gwinei Równikowej). Franka FCFA nie należy mylić z Frankiem Afryki Zachodniej (XOF), który choć ma identyczną wartość nie funkcjonuje w obiegu na równi z FCFA.\nKurs FCFA względem euro jest stały i ustalony oficjalnie na 656 FCFA za 1 euro, lecz w praktyce jest niższy. Bieżące kursy wymiany (stan na grudzień 2010):\n1 $ = 460 FCFA\n1 £ = 725 FCFA\nDewizy wymienia się w bankach. Bankomaty można znaleźć tylko w Brazzaville.\nKongo jest obecnie relatywnie spokojne polityczne. Ruchy rebelianckie (w tym grupa znana pod nazwą „Ninja”), które niepokoiły niektóre części kraju są dzisiaj (rok 2010) nieaktywne. Przed wyjazdem warto jednak prześledzić najnowsze Wiadomości z Kongo.\nTradycyjnie, regionem podwyższonego ryzyka jest departament Pool (na wschód od Brazzaville, zwłaszcza na drogach z Brazzaville do Mindouli). W regionie tym zdarzają się sporadyczne napady, również na pociągi łączące Brazzaville z Pointe-Noire. Potencjalnie niebezpiecznie może być również wzdłuż północnego odcinka rzeki Ubangi, w prowincji Likouala, gdzie schronienia szukają uchodźcy z konfliktu w Demokratycznej Republice Konga - zdarzają się tutaj napady na przepływające rzeką łodzie.\nZagrożenie drobną przestępczością jest niskie, warto jednak zachować ostrożność w okolicach portów Brazzaville i Pointe-Noire. W Brazzaville najłatwiej natrafić na złoczyńców w północnych dzielnicach miasta, na wschód od lotniska - szwendanie się tutaj samemu po zmroku jest ryzykowne.\nJęzyk angielski jest w Kongo mało popularny, wśród języków europejskich prym wiedzie francuski, który jest też językiem urzędowym. W Kongo można usłyszeć 62 języki rodzime, z których trzy najpopularniejsze to Kituba (południe), Koongo (departament Pool) i Teke (środkowa część kraju, na północ od Brazzaville).\nDostęp do Internetu w Kongo jest mocno ograniczony, kafejki internetowe można znaleźć właściwie tylko w największych miastach. W innych miejscach Internet można czasami znaleźć na misjach katolickich. W Brazzaville godzina połączenia z Internetem kosztuje około 1 000 FCFA.\nNumer kierunkowy do Konga to 242. Z tradycyjnego telefonu można skorzystać na poczcie, ale dużo bardziej popularna jest telefonia komórkowa - na zasięg można liczyć w każdym mieście.\nZain (Airtel, dawniej Celtel)\nLokalna karta SIM (do jej użycia potrzebny jest telefon ze zdjętym SIM lockiem) kosztuje 1 000 FCFA. Korzystanie z lokalnego numeru telefonu jest dużo tańsze, niż korzystanie z roamingu. Koszt wysłania jednego SMSa do Polski to 75 FCFA, minuta rozmowy kosztuje 99 FCFA.\nZ czterech największych polskich operatorów telefonii komórkowej tylko Era nie ma umowy roamingowej z operatorem w Kongo (być może Play również - na stronie Play jest informacja, jakoby sieć umożliwiała połączenia z Kongo w sieci Orange - sęk w tym, że takiej sieci w Kongo nie ma). Użytkownicy sieci Plus i Orange mogą realizować połączenia z Konga korzystając z sieci Zain.\nPoza głównymi drogami asfaltowymi, których w Kongo jest tylko kilka, podróżowanie przez Kongo lądem jest ciężkie i czasochłonne. Głównymi drogami sporadycznie kursują minibusy. Na gorszych drogach głównym środkiem transportu są ciężarówki. Uzupełnieniem systemu komunikacji na wschodzie kraju są rzeki Kongo i Ubangi.\nW Kongo podróżowałem kupionym w Kamerunie motocyklem. Do wwozu jednośladu na teren Konga wystarczą dokumenty, otrzymane wraz z jego zakupem. Jedyny dodatkowy koszt to deklaracja celna, wypełniana zaraz za granicą, która kosztuje 5 000 FCFA. Litr benzyny kosztuje od 595 (na stacjach paliw), poprzez 750 (z butelek), do 3 000 FCFA (na głębokiej prowincji).\nMotocykl sprzedałem w Brazzaville na targu w Poto-Poto za 200 000 FCFA.\nPoza bardzo dobrym odcinkiem drogi asfaltowej z Owando do Brazzaville i kilkoma, krótkimi fragmentami dróg w okolicach Point-Noire, przemieszczanie się motocyklem przez Kongo jest trudne i długotrwałe. Drogi są grząskie z powodu piachu lub błota, tylko czasami jazda po nich nie wymaga koncentracji. Dodatkowym utrudnieniem są koleiny, które w skrajnych przypadkach mogą zmieścić cały motocykl.\nPozytywny aspekt podróży przez Kongo to zupełny brak jakichkolwiek kontroli na drogach. Czekpointy zostały niedawno zniesione ukazem prezydenta.\nWybór hoteli w Kongo jest skromny. W zasadzie w każdym miasteczku da się znaleźć hotelik dla miejscowych, w którym oprócz łóżka i dachu nad głową jest niewiele więcej. Nocleg w takich miejscach kosztuje około 4 000 FCFA za pokój. Rzecz jasna w stolicy, Brazzaville, sprawa ma się inaczej i można znaleźć coś na każdy gust i każdą kieszeń.\nGniazdka elektryczne w Kongo są typu europejskiego, takie same, jak w Polsce. Napięcie w sieci wynosi 230 V.\nKuchnia Kongo nie wnosi wielu niespodzianek do tej, którą znamy z innych krajów regionu i byłych kolonii francuskich. Podstawą posiłków jest najczęściej maniok, ryż lub makaron, którym towarzyszy wybór dodatków - mięsa, warzyw lub ryb.\nFlagowym piwem Konga jest pięcioprocentowy Ngok´, z krokodylem na etykiecie. Pozostałe trzy marki to Mützig (5%), Primus (5%) i ciemny Turbo King (6%). Butelki z piwem mają w Kongo pojemność 0.65 l.\nWszystkie ceny w FCFA: woda 0.5l - 300, piwo - od 800 do 1 000, bagietka - od 100 do 125, udko kurczaka - 300, posiłek w taniej restauracji - około 1 500, płyta CD z muzyką - 1 000.\nKompleksowe mycie - 2 000.\nOkoyo jest jednym z tych miast, które na mapie wyglądają na duże a w istocie ledwo można nazwać je miastami. Gdyby nie pojedyncze światła żarówek i czerwone lampki na maszcie anteny GSM, po zmroku można by przejechać przez Okoyo nie wiedząc, że to właśnie tu. Centrum Okoyo stanowi mały bazar, wokół którego jest kilka sklepików. Nieopodal, przy głównej drodze mieści się posterunek policji, w którym należy obowiązkowo się zarejestrować (darmowo).\nW Okoyo nie ma prądu, poza tym z generatorów. Nie ma ani jednej kafejki internetowej. Nie ma stacji benzynowej - paliwo kupuje się na bazarze z beczki. Jest zasięg GSM w sieci MTN.\nJedynym miejscem, w którym w Okoyo można spędzić noc jest Misja Ewangelicka (Mission Evangelique). Pokój z dużym łóżkiem i moskitierą kosztuje 5 000 FCFA. Po zmroku prąd dostarczany jest przez trzy godziny z generatora a wodę pod prysznic zamawia się na wiadra. W cenie pokoju jest skromne wyżywienie (na zasadzie poczęstunku, gdy wszyscy jedzą).\nW sąsiedztwie bazaru jest mały lokal, w którym miejscowi spożywają piwo. Być może od czasu do czasu można tu również coś przekąsić, ale na pewno nie codzienne. Bazar jest dobrym miejscem zaopatrzenia w bagietki, warzywa i konserwy.\nDroga do granicy z Gabonem i dalej do Leconi opisana jest w części dotyczącej Gabonu. Dalej, w głąb Konga, wbrew temu, co mówią miejscowi, droga wcale nie jest dużo lepsza, lecz tylko trochę. W samym Okoyo jest kilkusetmetrowy odcinek asfaltu, który zapowiada zmiany na lepsze - Chińczycy budują prawdopodobnie drogę, która kiedyś połączy asfaltem Brazzaville z Gabonem.\nMiasteczko trochę większe od Okoyo, w którym da się wyróżnić główną ulicę i przyklejony doń bazar.\nW Boundji nie ma Internetu.\nBoundji może pochwalić się przynajmniej jednym hotelem. Pokój z łazienką na zewnątrz (beczka z wodą) kosztuje 3 000 FCFA. Hotel położony jest kilkaset metrów od głównej drogi, mniej więcej w środku miasta.\nPoza hotelem, w którym również można zjeść i wypić, strawę i trunki serwuje kilka małych lokali przy głównej drodze oraz w sąsiedztwie bazaru.\nZ Boundji do głównej, asfaltowej drogi przez Kongo jest 51 km kiepskiej drogi. Po deszczach odcinek ten może być równie kiepski, jak wszystkie inne gruntowe trakty Konga. W Obouya zaczyna się asfalt, którym można pojechać 66 km na północ do Owando, bądź 450 na południe, do Brazzaville. W Obouya na skrzyżowaniu jest stacja benzynowa i mała oberża.\nStosunkowo duże miasteczko na 315 kilometrze od Brazzaville. Centralnym punktem Gambomy jest bazar, schowany nieco z boku głównej ulicy.\nZa szpitalem, po zachodniej stronie miasta, mieści się misja katolicka (Mission Catholique), kierowana przez polskiego misjonarza. Jest to jedyne miejsce w mieście, w którym można liczyć na dostęp do Internetu.\nLokalna stacja benzynowa zaopatrzona bywa w tanie paliwo tylko przez krótkie momenty. Zaraz po dostawie paliwo zakupują miejscowi handlarze, którzy potem sprzedają je drożej z butelek.\nW Gamboma jest kilka tanich hotelików, wszystkie bardzo podobne do siebie. Nocleg w jednym z nich kosztuje 5 000 FCFA. Za tą cenę otrzymałem obszerny pokój bez łazienki. Toaleta na zewnątrz odstraszała tysiącami robaków, dosłownie wylewającymi się z kloacznego otworu. Prąd i światło z generatora dostępne od 19:00 do 23:00.\nNa gościnę można również liczyć na terenie prowadzonej przez Polaka misji katolickiej.\nKilka lokali gastronomicznych znajduje się w sąsiedztwie bazaru, włączając w to wszystkie hotele, które specjalizują się w upijaniu miejscowych pijaków.\nPrzez Gamboma wiedzie główna droga kraju, o transport na północ bądź południe jest więc łatwo. Do Okoyo można również pojechać boczną drogą, na skróty. Jest to jednak droga gruntowa, którą przejazd może zająć kilka dni.\nW każdym przewodniku jest napisane, że w porównaniu z Kinszasą po drugiej stronie rzeki, Brazzaville to bardzo przyjemne miasto. Jest to prawda. Spacerując promenadą - Le Corniche - Kinszasa rozpościera się po drugiej stronie rzeki (w tym miejscu Kongo ma około dwóch kilometrów szerokości). Kinszasa to metropolia, Brazzaville zaś to bardzo duże miasto.\nŻegluga w dół Konga za Brazzaville jest niemożliwa ze względu na przełom rzeki. By zobaczyć wodny kocioł (rapides), trzeba podjechać za miasto i wysiąść przy moście. Za mostem szutrowa droga prowadzi do punktu widokowego i małej restauracji, można tu również popływać wynajętą łodzią. Po drodze warto zatrzymać się na głównym bazarze miasta - Marche Total, gdzie w różnych jego sekcjach można podpatrzeć, co kupują miejscowi. Wśród ciekawostek zauważyłem suszone gąsienice (rzekomo działają na potencję) i żywe, włochate robaki. Niestety, bazar w Brazzaville jest najbardziej brudnym z bazarów, jakie do tej pory w Afryce widziałem.\nOkoło 25 km drogą N2 na północ od Brazzaville znajduje się skrzyżowanie, z którego nitka asfaltu biegnie w stronę rzeki (zjazd oznaczony jest drogowskazem z „touristique” w nazwie). Droga ta prowadzi do kompleksu sportowego z basenem, położnym nad samą rzeką Kongo. Czyste pokoje z klimatyzacją kosztują tutaj od 40 000 FCFA, warto tu jednak się zatrzymać dla samej kontemplacji rzeki, z dala od miejskiego zgiełku. Korzystanie z basenu kosztuje 5 000 FCFA, możliwe jest również zaaranżowanie łodzi i krótkiej wycieczki na rzece.\nBlisko centrum, w hotelu Petit Logis (znanym również pod wcześniejszą nazwą - Hotel du Centre) pokoje kosztują od 40 000 FCFA. W cenie: klimatyzacja, telewizor, ciepła woda i śniadanie.\nDobrze poszukawszy, w Brazzaville można znaleźć również tanie hotele, od 3 000 FCFA za łóżko.\nW centrum Brazzaville bez trudu można odnaleźć tanie knajpki, jak również restauracje, ciastkarnie i pizzerie.\nPodstawą transportu miejskiego są zielone taksówki, które można wynająć tylko dla siebie lub dosiąść się do takiej, która jedzie w naszym kierunku (taksówka zbiorowa). Przejazd wynajętą taksówką przez miasto kosztuje od 500 do 2 000 FCFA, w zależności od długości kursu.\nZ Brazzaville do Kinszasy można przedostać się albo promem, albo motorówką (canot rapide). Promy pokonują tą trasę kilka razy dziennie, motorówki, które zabierają na pokład po kilkanaście osób, odpływają częściej. Bilety na motorówkę kosztują 11 000 FCFA, kupuje się je w biurze biletowym a nie u portowych cwaniaków. Poza kosztem biletów, należy jeszcze opłacić podatek wyjazdowy (redevance de sortie) - 1 200 FCFA, podatek portowy (vignette sur passagers) - 200 FCFA i opłatę za sztukę bagażu (colis) - 150 FCFA. Wszyscy płacą również po 2 000 FCFA urzędnikowi stemplującemu paszporty i drugiemu, który wypisuje deklaracje walutowe.\nSama przeprawa motorówką jest szybka, formalności po drugiej stronie rzeki, opisałem w części dotyczącej Demokratycznej Republiki Konga.


Trzy narody z Królową Wolności na beskidzkim...\nkultura.wiara.pl » Góralskie klimaty » Trzy narody z Królową Wolności na beskidzkim trójstyku\nAlina Świeży-Sobel /Foto Gość\tMsza św. przy polowym ołtarzu na Trójstyku\nJak zgodnie podkreślali stali uczestnicy międzynarodowych modlitw na trójstyku, mimo deszczowej aury na beskidzkiej granicznej polanie wierni z trzech państw spotkali się tak samo licznie, jak w poprzednich latach. - Nikogo deszcz nie przestraszył - mówili górale z Polski, Czech i Słowacji. Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tUlewny deszcz nie przeszkodził w polowej modlitwie\nW procesjach, z modlitwą, dotarli tu z trzech stron: z Jaworzynki-Trzycatka, Hrčavy i Černego. Eucharystii przewodniczył bp Tomáš Galis z Żyliny, homilię wygłosił bp Piotr Greger z Bielska-Białej, a słowo pozdrowienia skierował bp František Lobkowicz z Ostrawy. Przy ołtarzu stanął też pochodzący z Cieszyna bp Tadeusz Kusy z Republiki Środkowoafrykańskiej, który prosił o modlitwę w intencji nękanych przez wojnę mieszkańców tego kraju. Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tW modlitwie uczestniczyli m.in. bp Piotr Greger (z lewej) i bp Tadeusz Kusy\nPrzywołując ewangeliczną scenę Zwiastowania NMP bp P. Greger mówił, że Bóg szanuje ludzką wolność, pozostawiając Maryi dobrowolną decyzję o całkowitym oddaniu się Bożym planom zbawienia. - Wolna wola, oprócz grzechu, jest jedyną rzeczywistością, która jest naprawdę nasza. Zdolność i możliwość decydowania Bóg pozostawia nam na zawsze i dlatego jest ona doskonałym darem, jaki możemy Bogu ofiarować. I to uczyniła Maryja, całkowicie i dobrowolnie oddając Bogu swoją wolę - mówił bp Greger. Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tHomilię wygłosił bp Piotr Greger\n- Mowa o wolności w tym miejscu nabiera szczególnego znaczenia - dodał kaznodzieja. - Geograficzne położenie granic trzech państw, tzw. trójstyk, jest dowodem, jak cenny jest dar wolności. Nieopodal miejsca naszej modlitwy, na kładce łączącej dwa brzegi niewielkiego strumyka, ludzie oddali życie w imię pragnienia oddychania duchem wolności. Dla nich wolność była postawiona na równi z wartością ludzkiego życia.\nJak mówił, współczesne doświadczenia pokazują też, że chociaż człowiek pragnie wolności, to jednocześnie ucieka przed nią, obawiając się ryzyka, które niesie ze sobą. - Może być więc taka wolność, zwracająca się przeciwko człowiekowi, która faktycznie prowadzi do zniewolenia - kontynuował kaznodzieja, przestrzegając przed zafałszowaniem wolności. - Dlatego wołamy, Najświętsza Maryjo Panno, Matko Kościoła, Ty jesteś Królową Wolności, gdyż niweczysz fałszywą wolność, która czyni nas, ludzi, niewolnikami namiętności. To Ty objawiasz nam wielkość daru wolności, wymawiając słowo pełne zawierzenia i bezgranicznego zaufania wobec Bożych planów - mówił bp P. Greger. Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tDary ofiarne odbiera bp Tomáš Galis\n- Dziękujmy dziś Bogu za to, że granice nas nie rozdzieliły - i za wszystkie dobrodziejstwa, którymi nas nieustannie obdarza. I za opiekę Maryi - podkreślał bp Tomáš Galis.\nKs. Marek Modzelewski, administrator parafii MB Frydeckiej na Trzycatku, dziękując wszystkim zgromadzonym za dar wspólnej modlitwy, słowa wdzięczności skierował pod adresem czuwających nad przygotowaniem liturgii przedstawicieli diecezji żylińskiej. Dziękował też zaangażowanym w przygotowanie miejsca modlitwy parafianom z Trzycatka, którzy pracowali całą gromadą, przy udziale m.in. Pawła Jałowiczora i Mariana Stańki. Ks. Modzelewski dziękował także wspierającej śpiewy "Małej Jetelince" i czuwającym nad bezpieczeństwem strażakom. Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tZa przygotowanie uroczystej modlitwy dziekował ks. Marek Modzelewski z Trzycatka\nPodziękowania wygłosili również obecni na Mszy św. przedstawiciele władz różnych szczebli. - Cieszę się, że mimo niezbyt dobrej pogody wszyscy przyszliście. To, że tutaj jesteście, to najlepszy dowód, że modlitewne spotkanie jest potrzebne - mówił wiceminister Stanisław Szwed. Henryk Gazurek, wójt Istebnej, przypominał, że w miejscu granic, które kiedyś były bardzo pilnie strzeżone, rozwija się dziś bardzo dobra współpraca między trzema państwami i trzema narodami. - Łączy nas wiara, miłość do Boga i człowieka oraz ogromny szacunek do wolności: to pokazuje, w jakim dziś miejscu jesteśmy - mówił H. Gazurek, słowa wdzięczności kierując do inicjatorów podjętej przed laty wspólnej modlitwy: Jana Gazura czy Józefa Poloka. Dziękował za entuzjazm bp Tomasa Galisa, starosty Pawła Gomoli z Černego i innych... Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tZa wspólne działanie i modlitwe dziekował m.in. wójt Istebnej Henryk Gazurek\nRadości z jubileuszowej dziesiątej modlitwy nie krył jeden z jej pomysłodawców, wieloletni samorządowiec, dziś sołtys w Koniakowie Jan Gazur. Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\tJan Gazur z Koniakowa, jeden z pomysłodawców modlitwy trzech narodów\n- To ogromne przeżycie, bo wciąż pamiętam i tę pierwszą modlitwę, i wszystkie rozmowy z biskupami, które ją poprzedziły. Było to nasze pragnienie, żeby do tej rozwijającej się bardzo dobrze współpracy w dziedzinie materialnej: budowy dróg czy innych inwestycji, doszła modlitwa i współpraca ducha. Kiedy w tym deszczu jest nas tu tylu, trudno się nie cieszyć. Dla mnie wzruszenie tym większe, że jest tu też biskup misjonarz z Afryki, gdzie pracował i zginął w 1990 r. mój brat - ks. Jakub... - mówił J. Gazur. A chwilę później stanął do wspólnej przyjacielskiej fotografii, do której ustawiali się samorządowcy-sąsiedzi z trzech państw...\ndodane 27.08.2018 10:39\nTAGI| BP FRANCISZEK LOBKOWICZ,\tBP PIOTR GREGER,\tBP TADEUSZ KUSY,\tBP TOMÁŠ GALIS,\tJAWORZYNKA-TRZYCATEK,\tTRÓJSTYK\n10. modlitwa trzech narodów na Trójstyku w Jaworzynce-Trzycatku - 2018 | Karpaty jutra w Istebnej\nPrawdziwa historia Krwawej Marii\nTrudno posądzać angielską historyczkę, autorkę książki „Maria Tudor”, o katolickie sympatie.\nOd czasu obejrzenia „Guczy”, płyty Markovicia kupuję w ciemno.\nMikromedytacje muzyczne #1\nWóz zbrojny Leonarda da Vinci\nProjektowane przez da Vinci ocalały wyłącznie na rysunkach.\nW filmie fabularnym twórca polskiej opery narodowej pojawił się... tylko dwukrotnie.\nRada ojca Leona.\nZachwyca od pierwszych dźwięków. Hipnotyzuje. To album pełen oddechu, skupienia.\nGdy miał wyjść na wolność, Polskę ogarnęła nerwowa atmosfera.\nW kinach oglądać możemy film o świętym, który narobił "większego rabanu jako martwy niż żywy".\nMarka zamiast autora\nKontynuowanie popularnych serii książkowych przez innych autorów staje się coraz częstszym zjawiskiem.


#610 – blog\nZ jednej pracy przy komputerze przesiadam się do drugiej. Takie życie. Ten nadmiar komputera zaczął mi w ostatnim czasie nieco doskwierać. Rzadziej czytam blogi albo oglądam rzeczy w internecie z czystej przyjemności. Pogorszył mi się trochę wzrok. Teraz niczym Harry Potter albo rodowity pan Hilary zaraz po przebudzeniu błądzę ręką gdzieś nieopodal w poszukiwaniu okularów. Wcześniej nie musiałam nosić okularów jeszcze w piżamce. Chodziłam w domu bez, a zakładałam tylko przy wyjściu na miasto albo nawet już siedząc na wykładzie, tylko przy przepisywaniu.\nMój największy dalekosiężny plan to napisać pracę magisterską na papierze. Oszczędzam tym samym czas i moje oczy. Pisząc na papierze można pisać wszędzie – w pociągu, tramwaju, wieczorem w łóżku, tuż po przebudzeniu w łóżku, w legendarnych kawiarniach, jeśli już bardzo chcesz, a nawet u fryzjera, kiedy pani maszynką lekko podreparowuje ci tył.\nNie mam takiego wspaniałego nowoczesnego komputerka. Małego laptopika, który jest lżejszy niż butelka wody. Mam normalny, przyciężkawy laptop, którego szczerze nie chce mi się targać ze sobą, a po co się ograniczać? Najlżejszy ze wszystkiego jest i tak papier.\nTechnologia nie istnieje w moim życiu. Nie mam telewizora. Od kilku tygodni chodzę do Cafe Nöö oglądać Tatort w niedzielę o 20:15. Komórka mnie za bardzo nie interesuje, korzystam z niej tylko jak ja chcę do kogoś zadzwonić. Znacznie trudniej dodzwonić się do mnie. Jest tylko komputer. Blogi, słowo pisane, prenumerata Wyborczej i Trójka.\nDzisiaj jadę do Lipska na spotkanie autorskie ze Szczepanem Twardochem. Wczoraj była Joanna Bator, która jest niezwykle urzekającą kobietą. W Lipsku trwają właśnie targi książki, a w Polskim Instytucie organizowane są w ramach tego spotkania z polskimi autorami. Całkiem sympatyczna uciecha, polecam. Julian chciał poczytać Drach w niemieckim tłumaczeniu, po tym jak już skończył Morfinę. Chciałam ją nawet tam kupić i może nawet dać do podpisania, ale ładne wydanie w twardej oprawie kosztowało 23€ i trochę poskąpiłam. Normalnie w księgarni też tyle kosztuje. Ale i tak jestem ciut za skąpa. może dzisiaj się uda.


Labiryntarium - Spływ kajakowy Nysą Łużycką z Gubina do ujścia do Odry\nSpływ kajakowy Nysą Łużycką z Gubina do ujścia do Odry\nSpływ kajakowy : Gubin - Budoradz - Coschen - Żytowań - Ratzdorf - Kosarzyn\nZnamy już fragmenty Bobru i Nysy Kłodzkiej, tym razem przyszedł czas na Nysę Łużycką, którą w przeciwieństwie do poprzednich spływów pokonaliśmy kajakami. Na tę przygodę wybraliśmy się z firmą z Kosarzyna, która w swojej ofercie na stronie www.kajaki-gubin.pl ma 14 tras na 7 rzekach w różnych stopniach trudności. Nasza trasa należy do łatwych (chodziło nam właśnie o pełny relaks), bez przenosek, bez większych przeszkód ze spokojną i dość płytką wodą. Czas od wyjazdu z bazy w Kosarzynie, do powrotu do bazy to 3 godziny z zegarkiem w ręku. Obsługa miła i bezproblemowa, serdecznie polecamy spływy z tą firmą.\nWidok z mostu pomiędzy Guben/Gubin na Wyspę Teatralną z której wyruszymy w trasę\nZdjęcie satelitarne GoogleMap, duże czerwone koło wskazuje most pomiędzy niemiecką i polską częścią Gubina, mniejsze koło i strzałka wskazują miejsce z którego wyruszamy kajakami w dół rzeki\nTo miejsce na Wyspie Teatralnej w Gubinie wskazywała strzałka, za murkiem czekają kajaki\nSłup graniczny z numerem kolejnym 408\nZdjęcie satelitarne GoogleMap z oznaczonymi na czerwono startem w Gubinie i metą tuż przed dopływem Nysy Łużyckiej do Odry, oraz z oznaczonym na niebiesko fragmentem Nysy Łużyckiej, który jest jednocześnie linią granicy pomiędzy Polską a Niemcami\nI już na wodzie...\nSpojrzenie wstecz, w kierunku kładki pieszej i dalej mostu drogowego pomiędzy Gubinem a Guben\nPrzed nami wystające z wody drewniane pale\nSą to pozostałości mostu Aschenbach, kilkadziesiąt metrów od tarasów na Wyspie teatralnej, skąd wyruszyliśmy\nNiespełna 200 metrów dalej widać pozostałość kolejnego mostu, tym razem betonowego\nPozostałość Mostu Północnego, zniszczony w trakcie działań wojennych\nPozostały filar mostu po niemieckiej stronie Nysy Łużyckiej\nTo właśnie przy Moście Północnym znajduje się jedyne na Nysie Łużyckiej miejsce, gdzie poczujesz 0,1 mg adrenaliny :D\nZostawiamy Gubin i Guben oddając się wakacyjnemu relaksowi\nNa granicy obu miast w kierunku północnym znajduje się most kolejowy na linii kolejowej nr 358 łączącej stację Zbąszynek z przejściem granicznym Gubin‑Guben\nCzyli był kiedyś drugi tor...\nOd tej pory możemy spotkać ewentualnie jakiegoś wędkarza przy brzegu albo bobry, zimorodki i czaple siwe. Organizatorzy zaalarmowali, że można zauważyć tu także zółwia błotnego...\nTrzeba też trochę pofocić\nBrzegi rzeki pozbawiane są supergęstwin ze względu na to, że jest to granica państw\nNo i mamy czaplę siwą... Trzeba ją jeszcze upolować, znaczy się sfotografować :)\nKo dużo fotografuje, ten w tyle zostaje...\nNo to tu upolowaliśmy czaplę. Zdawała się nas prowadzić do celu (tak jakby dało się zabłądzić). Startowała, odlatywała na 100 - 150 m i czekała gdy dopłyniemy i tak w kółko prawie przez godzinę...\nTu - w powiększeniu fragmentu powyższej foty - ponownie startująca czapla siwa\nOdrobina Amazonki na Nysie Łużyckiej\nWyglądały jak młode łabędzie (brzydkie kaczątka), ale pięknej mamy nigdzie nie było\nCałkiem nowy most łączący Polskę z Niemcami ok 10 km na północ od Gubina w Żytowaniu i niemieckim Coschen o pięknej nazwie "Łużycka Fala"\nCzapla wciąż z nami - siedzi na gałęzi\nWzdłuż wschodniej granicy biegnie szlak rowerowy Odra – Nysa. Jest to międzynarodowy szlak rowerowy łączący czeską część Gór Izerskich (źródła Nysy Łużyckiej) z niemiecką częścią bałtyckiej wyspy Uznam blisko Świnoujścia. Szlak liczy sobie 628 kilometrów - w większości po terenie wolnym od ruchu samochodowego. Tu widzimy rowerzystów na tym szlaku rowerowym, jadących w kierunku północnym.\nNasza czapla w locie\nTo było pożegnanie, czapla odleciała i nie wróciła\nBoja rzeczna zielona hmm... Oznacza lewą stronę szlaku żeglownego...\nJest i przeszkoda :D\nTablica na drzewie informująca, że za 5 minut dotrzemy do mety\nNa dużym drzewie tablica z napisem META. Po prawej widać busa z przyczepą na kajaki. Pierwszy kajak już prawie na mecie\nJeden już na brzegu, drugi dobija...\nKilkadziesiąt metrów dalej Nysa Łużycka wpada do Odry (pisaliśmy o tym szczególnym miejscu TUTAJ)\nI już na brzegu. Po drugiej stronie niemiecki Ratzdorf. Organizator zapina kajaki na przyczepie i za chwilę wracamy do bazy w Kosarzynie. Do zobaczenia na innych Waszych trasach...


Zespół Placówek Oświatowych w Złotej był jedną z dwudziestu szkół w całej Polsce w których odbył się turniej „SKSonTour”. W piątek blisko czterystu uczniów z całego regionu próbowało swoich sił na 10 różnych stanowiskach sportowych.\npiątek, 10 maj 2019 12:24\nPomoc żywnościowa w gminie Złota\nOsiemset osób w gminie Złota korzysta obecnie z programu pomocy żywnościowej. To o dwieście osób mniej niż w poprzednim roku. Paczki podopiecznym trzy razy w roku dostarczają pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej.\nwtorek, 05 marzec 2019 12:39\nSeniorzy w Złotej wdzięczni za nowy budynek dla klubu\nPo kilku miesiącach remontu budynek gospodarczy zmienił się w nowocześnie wyposażony i tętniący życiem Dom Seniora w gminie Złota. To nie tylko pomieszczenia, to drugi dom dla trzydziestu osób, wciąż spragnionych życia.\nponiedziałek, 04 marzec 2019 13:52\nSportowe wydarzenie roku w Złotej\nW Hali Sportowej w Złotej odbyła się jedenasta już edycja Ogólnopolskiego Turnieju w Gimnastycznym Trójboju Sprawnościowym.\nponiedziałek, 28 styczeń 2019 09:45\nOgólnopolski Turniej w Gimnastycznym Trójboju Sprawnościowym w Złotej\nW Hali Sportowej w Złotej odbyła się jedenasta już edycja Ogólnopolskiego Turnieju w Gimnastycznym Trójboju Sprawnościowym. Oprócz rywalizacji czysto sportowej, w konkurencjach opartych na masie własnego ciała, imprezie towarzyszyły także różnego rodzaju pokazy sportowe i zręcznościowe. Jak co roku zobaczyć można było takie konkurencje jak podciąganie na drążku, skłony tułowia, inaczej mówiąc brzuszki, pompki na komendę, czy pompki.\nsobota, 26 styczeń 2019 14:12\nPierwszy Klub Seniora w gminie Złota już gotowy\nW gminie Złota będzie to pierwszy Klub Seniora. Pod koniec listopada zakończono prace remontowe w budynku gospodarczym przeznaczonym na działalność seniorów.\nsobota, 24 listopad 2018 12:16\nSamorząd Gminy Złota w czwartek rozpoczął nową kadencję\nUroczyste ślubowanie radnych, zaprzysiężenie burmistrza i wybór prezydium. W czwartek Rada Gminy Złotej rozpoczęła nową kadencję 2018-2023.\nInstalacje fotowoltaiczne w gminie Złota\nW gminie Złota powstaną mikroinstalacje fotowoltaiczne dla obiektów użyteczności publicznej.\nSą fundusze na budowę boiska w Złotej\nW gminie Złota powstanie pełnowymiarowe boisko zewnętrzne przy Zespole Placówek Oświatowych.\nczwartek, 15 listopad 2018 13:18\nW Złotej trwa remont budynku dla seniorów\nczwartek, 27 wrzesień 2018 10:59\nZłota poprawia standard dróg lokalnych\nW gminie Złota realizowany jest program „ASFALTOWA DROGA DO KAŻDEGO SIEDLISKA".\nśroda, 26 wrzesień 2018 15:08\nDożynki powiatu pińczowskiego świętowano w Złotej. Z powodu niesprzyjającej pogody główne uroczystości przeniesiono do gminnej hali sportowej, tam odbyła się oficjalna i obrzędowa część dożynek, niestety bez tradycyjnych wieńców.\nponiedziałek, 27 sierpień 2018 14:23


FoodCare promuje markę Black w nadmorskich kurortach - Detal\nFoodCare promuje markę Black w nadmorskich kurortach\nAutor: dlahandlu.pl/pr 7 lipca 2011 15:00\nMarka Black będzie tego lata szczególnie widoczna na polskim wybrzeżu. Sampling zielonego Mojito oraz klasycznego smaku Black w czarnych puszkach prowadzony będzie od Helu przez Chałupy, Władysławowo, Sopot, Rewal i Łebę aż po Darłówek, Mielno i Międzyzdroje.\nMarka codziennie pojawiać się będzie w innej miejscowości, każdą z nich odwiedzając tego lata aż czterokrotnie, zaś ubrane w jego strój hostessy rozdadzą nad polskim morzem łącznie ponad milion puszek. Akcję samplingową wspierać będzie reklama zewnętrzna z wykorzystaniem billboardów i specjalnych wakacyjnych nośników ustawianych przy wejściach na plaże.\nAktywne budowanie świadomości marki Black wesprze także realizowany wspólnie z Radiem Eska projekt Summer City. W trakcie jego trwania napoje Black towarzyszyć będą słuchaczom w trakcie najważniejszych lokalnych wydarzeń we wszystkich ośrodkach, do których dotrą specjalne ekipy Summer City, czyli w miastach aglomeracji śląskiej, Bydgoszczy, Koszalinie, Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Toruniu, Trójmieście, Warszawie i Wrocławiu.\nSwoją obecność w trakcie imprez tegorocznego lata marka Black już zaznaczyła mocnym akcentem w trakcie zakończonego niedawno Orange Warsaw Festival, w czasie krakowskich Wianków oraz gdyńskiego Opener'a. W czasie nadchodzących letnich miesięcy planowane są także samplingi m.in. w czasie takich festiwali, jak kołobrzeski Sunrise, bydgoski ArtPop czy krakowski Coke Live Music.\nFood Care RSS Black RSS promocja RSS\nrenia 2012-08-14 09:50:11\nOj macie racje, ta reklama z Tysonem to rzeczywiscie jakieś wielkie nieporozumienie i kompletna klapa.\nizzz 2012-08-14 09:49:07\nI tak zaliczyli totalna klapę ale przez to ze wzięli Tysona do reklamy. Nic im z tego i tak nie wyszło.\nblogkupca.pl 2012-06-03 16:23:54\nIdiotyzm marketingowy. W miejscach gdzie się wypoczywa, relaksuje i zbija bąki po pracy w czasie urlopu, sprzedajmy energetyk, napój który ma nas pobudzić do zwiększonej pracy i do zwiększonego wysiłku? Paranoja!