REFERATY - Oficjalna Strona Oddziału Świętokrzyskiego PTTK im. St. Jeżewskiego w Ostrowcu Św Al. 3-ego Maja 5, tel. (41) 265-25-24\nZ ŻYCIA ODDZIAŁU > KONGRES KRAJOZNAWSTWA POLSKIEGO\nReferaty wygłoszone na Sejmiku Krajoznawczym,\nzorganizowanym w Kielcach w dniu 26 października 2019 roku,\npod hasłem ,,Krajoznawstwo w Świętokrzyskiem - wczoraj, dziś i jutro"\nKRAJOZNAWSTWO I TURYSTYKA MŁODZIEŻOWA\nW ODDZIALE PTTK IM. STANISŁAWA JEŻEWSKIEGO W OSTROWCU ŚWIĘTOKRZYSKIM\n„Krajoznawstwo jest zdobywaniem wiedzy o kraju drogą wędrówek i wycieczek…Każdy krajoznawca musi być turystą, bo bez podróży po kraju nie ma krajoznawstwa, ale nie każdy turysta jest krajoznawcą”. Myśli definiujące krajoznawstwo i turystykę Mieczysława Orłowicza, nestora turystyki polskiej, wybitnego krajoznawcy, autora wielu przewodników, który pieszo przemierzył tysiące kilometrów, Tomasz Wągrowski wyłuskał w zbiorach Archiwum Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, opracował i wydał z okazji 130. rocznicy urodzin w publikacji „Mieczysław Orłowicz na szlakach Gór Świętokrzyskich”.\nOddział nasz od początku istnienia łączy te dwa aspekty, turystykę i krajoznawstwo, tak było, gdy Oddział PTK w 1914 roku, zorganizował pierwszą wycieczkę do Nietuliska, tak było po powstaniu PTTK i tak jest nadal. Każdy rajd ma swój temat wiodący. Na program rajdu składa się przejście trasy pieszej, zwiedzanie obiektów dziedzictwa kulturowego, konkurs krajoznawczy i ognisko turystyczne na zakończenie. Każdy uczestnik rajdu otrzymuje pamiątkowy znaczek - plakietkę. W okresie od 1974 roku, kiedy formalnie zorganizowano pierwszy rajd z regulaminem, znaczkiem rajdowym i ogniskiem, inicjowano organizację nowych rajdów, jedne przetrwały, niektórych organizacji zaniechano. Obecnie oddział organizuje sześć dużych rajdów, w których uczestniczy od stu do trzystu osób, w większości dzieci i młodzież szkolna pod opieką wychowawców oraz trzy mniejsze imprezy organizowane przez Koło Przewodników Świętokrzyskich, w których bierze udział od dwudziestu do pięćdziesięciu osób.\nRajd Zimowy, organizowany od 1993 roku, na przełomie stycznia i lutego, od 2013 roku jako Rajd Zimowy Szlakiem Powstania Styczniowego, w głównych celach ma poznanie postaci dowódców powstańczych, miejsc bitew i potyczek, mogił i pomników powstańczych. W tym roku na trasie 27. rajdu znalazł się Grabowiec, w okresie powstania styczniowego niewielkie miasteczko, w którym 16 kwietnia 1863 roku miało miejsce spotkanie Dionizego Czachowskiego z oddziałami Grylińskiego i Łopackiego. Rajd rozpoczął się na rynku pod pamiątkową tablicą umieszczoną w 150. rocznicę wybuchu powstania, następnie uczestnicy odwiedzili na cmentarzu parafialnym grób powstańca, oficera przybocznego Czachowskiego - Karola Sypuły oraz pomnik i zbiorową mogiłę żołnierzy Wojska Polskiego poległych we wrześniu 1939 roku w bitwie pod Iłżą. Zwiedzili także wczesnobarokowy kościół pw. św. Mikołaja. Trasa piesza rajdu prowadziła leśnymi drogami i duktami Puszczy Iłżeckiej, którymi ponad sto pięćdziesiąt lat temu prowadził swoich powstańców pułkownik Dionizy Czachowski, tymi samymi którymi po bitwie pod Iłżą, wycofywali się żołnierze września 1939 roku, a potem w czasie wojny wędrowali partyzanci Armii Krajowej Oddziału „Potoka” i innych formacji. Przy leśnym dukcie zwanym Gościńcem Ostrowieckim, w dawnych czasach pełniącym rolę szlaku handlowego z północy na południe, stoi na polanie pomnik poświęcony poległym w obławie hitlerowskiej partyzantom kapitana Wincentego Tomasika –„Potoka”. Dalej, przy tym samym gościńcu, mogiła nieznanego powstańca styczniowego. Dla uczczenia pamięci poległych bohaterów, na grobach zapalono znicze. Po pokonaniu pieszej trasy, rajd zakończył się ogniskiem na terenie Centrum Edukacji Przyrodniczej im. bp Jana Chrapka w Marculach.\nW poprzednich latach była na trasie Nowa Słupia, miejsce bitwy „Pod Skałką” generała Mariana Langiewicza z Moskalami, upamiętnione pomnikiem na cmentarzu kościelnym przez podpułkownika, księdza Walentego Ślusarczyka, proboszcza parafii Nowa Słupia w latach 1960 – 1978, znanego kolekcjonera. I wejście na Święty Krzyż, gdzie również toczyły się walki, a w krypcie grobowej Oleśnickich spoczywa powstaniec styczniowy. Była na trasie Kaplica, nieistniejąca wieś przy trakcie iłżeckim z zabytkową kaplicą, wzniesioną w 1430 roku przez biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego, na której znajduje się umieszczona przez Patrona naszego Oddziału piaskowcowa płyta. Wyryty napis na płycie „MIEJSCE WALK POWSTAŃCÓW 1863 r.”, upamiętnia zwycięską bitwę Kality – Rębajło pod Lubienią 17 stycznia 1864 roku. Była Czarna Glina, mała śródleśna wieś, miejsce koncentracji oddziałów powstańczych, z kapliczką, w której wg tradycji ksiądz Kacper Kotkowski, naczelnik cywilny powstania, odprawiał msze święte dla powstańców. Był na trasie Tarłów, dawne miasto z wczesnobarokowym kościołem, w czasie powstania styczniowego, znane z pobytów Dionizego Czachowskiego i szpitala powstańczego. W murze okalającym kościół, tablica upamiętniająca udział mieszkańców w powstaniu, a na cmentarzu liczne mogiły powstańców. Był Sudół, miejsce zwycięskiej bitwy pułkownik Dionizego Czachowskiego z Moskalami.\nW bitwie zwanej „Bitwą pod Jeziórkiem”, 5 maja 1863 roku zginął znany pogromca Polaków mjr Klewcow. Miejsce bitwy upamiętnia pomnik z żeliwną tablicą na głazie narzutowym.\nW niedalekim sąsiedztwie pomnika, przy niebieskim szlaku pieszym w kierunku Kaplicy, mogiła powstańcza, w kierunku Krzemionek, Polana Dionizego Czachowskiego z pomnikowymi dębami pamiętającymi czasy powstania. Był na trasie Jawor Solecki, gdzie zginął z rąk dragonów, generał Dionizy Czachowski, miejsce śmierci upamiętnia obelisk wystawiony przez księdza Jana Wiśniewskiego, znanego krajoznawcę.\nRajd Primaaprilisowy, organizowany od 1974 roku na przełomie marca i kwietnia, poświęcony jest poznawaniu świata przyrody. Trasy rajdu wytyczane przez Świętokrzyski Park Narodowy, Parki Krajobrazowe, rezerwaty przyrody umożliwiają poznanie osobliwości przyrody ożywionej i nieożywionej. Nie sposób wyliczyć miejsc przez które prowadziły trasy rajdowe od przeszło czterdziestu lat, warto wspomnieć, że trasa pierwszego prowadziła do Bodzechowa przez Lisiny Bodzechowskie, rezerwat utworzony dla ochrony naturalnego lasu, pozostałości Puszczy Sandomierskiej, z dziesiątkami pomnikowych drzew i roślin chronionych. Kilka razy powtarzały się trasy w okolicach Bałtowa z dwoma leśnymi rezerwatami „Modrzewie” – ze stanowiskami modrzewia i „Ulów” z aleją pomnikowych dębów. Były trasy w okolicy Nowej Słupi i Świętej Katarzyny ze zwiedzaniem Świętokrzyskiego Parku Narodowego i Muzeum Przyrodniczo - Leśnego. Powtarzały się trasy w okolicach Nietuliska, gdzie przy niebieskim szlaku pieszym, rośnie pomnikowa lipa szerokolistna, a przy budynku szkoły można podziwiać granitoidowy głaz narzutowy. Były Doły Biskupie z pomnikami przyrody w dawnych kamieniołomach: odsłonięcia geologiczne skał triasowych w kamieniołomie dolomitów dewońskich i ścianą kamieniołomu piaskowca z licznymi skamieniałościami. Do ciekawych tras rajdowych należy zaliczyć nadwiślańskie okolice Solca nad Wisłą i Zawichostu, z malowniczymi zboczami Wisły, porośniętymi mozaiką roślin chronionych, oraz zaroślami wiklinowymi nad brzegiem rzeki, dającymi ostoję licznym gatunkom ptaków. Były trasy w okolicach Iłży, przez tereny Puszczy Iłżeckiej z rezerwatem Piotrowe Pole i ze zwiedzaniem arboretum w Marculach, gdzie króluje dąb Marcel.Trasy rajdu przebiegały również w okolicach Brodów, Krynek i Lubieni, z rezerwatami przyrody: „Skały pod Adamowem”, „Skały w Krynkach”, „Rosochacz”.\nW tym roku, trasa czterdziestego szóstego rajdu prowadziła z Brodów, nad zalewem, gdzie na zboczach wzgórza rozsiane wychodnie piaskowców dolnotriasowych zachwycały swoimi kształtami i barwami i dalej przez rezerwat „Skały pod Adamowem” utworzony dla ochrony kilometrowej długości wychodni skał dolnotriasowych z różnorakimi formami baszt, ambon, okapów, kazalnic, urwisk, grzybów skalnych i stuletnim borem sosnowo-dębowym. Rajd zakończył się ogniskiem przy leśniczówce Lubienia, od której rozpoczyna się ścieżka dydaktyczna wytyczona po rezerwacie „Rosochacz”. Nie można nie wspomnieć o powtarzających się trasach rajdu prowadzących przez Krzemionki, z unikalnymi w skali światowej neolitycznymi kopalniami krzemienia pasiastego.\nW 2000 roku, z okazji obchodów 85. rocznicy Bitwy pod Konarami, zorganizowano pierwszy Rajd Legionowym Szlakiem. Uczestnicy rajdu byli obecni na uroczystości odsłonięcia obelisku w Konarach upamiętniającego bitwę. Krwawe boje w dolinie Koprzywianki toczyły się od 16 do 25 maja 1915 roku, między Pierwszą Brygadą Legionów dowodzoną przez Józefa Piłsudskiego, a wojskami rosyjskimi. Przez lata, uczestnicy rajdów przetarli wiele tras przez pola, zagajniki i wąwozy, na których rozegrała się bitwa, po drodze odnajdując zapomniane, wojenne mogiły, od Konar, gdzie mieścił się sztab bitwy, po Góry Pęchowskie z pomnikiem i cmentarzem legionistów. Były również trasy poświęcone wybitnym postaciom legionowym, przez Ruszkowiec, miejsce urodzenia Władysława Beliny – Prażmowskiego, twórcy kawalerii Legionów Polskich i Usarzów, gdzie urodził się Antoni Jabłoński najmłodszy ułan „siódemki Beliny”. Były rajdy z trasami w okolicach Tarłowa i Wólki Tarłowskiej, miejsca bitwy o „Redutę Tarłowską”, w której wsławił się walecznością późniejszy marszałek Rzeczypospolitej Edward Rydz - Śmigły. Miejsce bitwy upamiętnia pomnik, a polegli w bitwie legioniści spoczywają na cmentarzu parafialnym w Tarłowie. Była trasa ze Słowika, z mostem na Bobrzy im. Kapitana Kazimierza „Herwina” Piątka, przez Pierścienicę do Kielc, pod pomnik „Czwórki Legionowej”, ze zwiedzaniem Sanktuarium Marszałka Józefa Piłsudskiego. Był na trasie cmentarz wojenny z I wojny światowej w Opatowie z pomnikiem kapitana Franciszka Pększyc „Grudzińskiego” na środku cmentarza, na którym w dwudziestu dwóch zbiorowych mogiłach oznaczonych krzyżami maltańskimi, spoczywają polegli żołnierze armii niemieckiej, austro – węgierskiej i rosyjskiej. Były Iwaniska, gdzie na cmentarz wojenny z 1915 roku, prowadzi zabytkowa brama wejściowa zdobiona wykutymi w kamieniu orłami: polskim, rosyjskim i austro – węgierskim, a na grobach legionistów polskich, żołnierzy austro - węgierskich i rosyjskich, w 1945 roku pochowano 4000 żołnierzy armii radzieckiej, poległych w walkach o przyczółek baranowsko – sandomierski. Był rajd w okolicach Iłży, gdzie na polach wsi Pakosław, stoi pomnik upamiętniający miejsce tragicznej bitwy z 19 na 20 maja 1915 roku, w której u boku armii rosyjskiej walczył liczący 1000 żołnierzy Legion Puławski.\nWe wrześniu, Oddział Świętokrzyski PTTK w Kielcach wspólnie z Diecezją Kielecką organizują Świętokrzyski Rajd Pielgrzymkowy. Głównym celem rajdu jest oddanie czci Relikwiom Drzewa Krzyża Świętego, promowanie piękna przyrody, historii i dziedzictwa kulturowego Gór Świętokrzyskich i województwa świętokrzyskiego oraz popularyzacja Sanktuarium na Świętym Krzyżu. Pierwszy rajd zorganizowany w 2000 roku dla uczczenia dwóch tysięcy lat chrześcijaństwa na świecie i tysiąca na Łyścu, z tysiącem turystów - pielgrzymów, rozwinął się do masowej imprezy, przekraczającej parokrotnie pięć tysięcy uczestników. Turyści zgrupowani przy naszym oddziale, biorą udział w rajdach od pierwszego, a od piątego Oddział ma swój współudział w organizacji, obsługując jadą z tras. Przewodnicy z Ostrowca Świętokrzyskiego prowadzili trasy: „Dworską” z Chybic przez Chełmową Górę i Nową Słupię, „Rudną” z Łagowa przez Płucki i Kobylą Górę, „Jeleniowską” z Piórkowa przez Jeleniowską i Kobylą Górę, „Romańską” z Grzegorzowic przez Chełmową Górę i Nową Słupię, „Hutniczą” z Nowej Słupi przez Wólkę Milanowską i Kobylą Górę i „Widokową” ze Skoszyna przez Starą i Nową Słupię. Trasy są liczne, w ubiegłym roku na trasie „Widokowej” wędrowało 639 turystów - pielgrzymów. Trudno przy takiej ilości osób dotrzeć z informacją krajoznawczą do każdego, ale krajobrazy, osobliwości przyrody i widoki nawet na nienazwane pasma, i szczyty górskie zachwycają swym pięknem. Kontakt z przyrodą, pełna życzliwości i przyjaźni atmosfera na szlaku wycisza i ubogaca. Na zakończenie, u stóp najstarszego polskiego sanktuarium, uczestnictwo w polowej Mszy Świętej, celebrowanej przez biskupów trzech diecezji: kieleckiej, radomskiej i sandomierskiej, umacnia duchowo. Każdy, kto chociaż raz, jako uczestnik, pielgrzymkowego rajdu, dotarł na szczyt Łyśca w sercu Gór Świętokrzyskich, nie zapomni tego magicznego miejsca.\nPierwszy Rajd Śladami Patrona Oddziału, zorganizowany w 1991 roku, wpisany był w program uroczystości nadania Oddziałowi PTTK imienia Stanisława Jeżewskiego. Na siedzibie Oddziału odsłonięto wówczas płytę pamiątkową, z płaskorzeźbionym wizerunkiem Patrona i tekstem: „W HOŁDZIE STANISŁAWOWI JEŻEWSKIMU /1898 – 1989/ HONOROWEMU CZŁONKOWI PTTK, WYBITNEMU KRAJOZNAWCY, NAUCZYCIELOWI, ŻOŁNIERZOWI OBU WOJEN ŚWIATOWYCH I WOJNY 1920 R., HONOROWEMU KUSTOSZOWI MUZEUM W OSTROWCU ŚWIĘTOKRZYSKIM, KAWALEROWI KRZYŻA ORDERU POLONIA RESTITUTA. PTTK W OSTROWCU ŚWIĘTOKRZYSKIM 1991 R.”. Trasa pierwszego rajdu prowadziła z Bałtowa przez Magonie do Muzeum Archeologicznego i Rezerwatu Krzemionki, miejsca które Stanisław Jeżewski przez lata otaczał opieką jako wieloletni przewodniczący Komisji Opieki nad Zabytkami. Październikowy rajd, którego głównym celem jest przybliżenie sylwetki Patrona, w kolejnych latach wszedł do stałego kalendarza imprez, a Krzemionki na trasie powtarzały się kilkakrotnie. Często trasy prowadziły turystycznym szlakiem pieszym niebieskim: Tarłów - Święty Krzyż, który nosi imię Stanisława Jeżewskiego. Były trasy przez miejsca związane z powstaniem styczniowym: Czarna Glina, Bodzechów, Sudół, oznakowane przez Stanisława Jeżewskiego żeliwnymi tablicami z napisem: „MIEJSCE WALK POWSTAŃCZYCH 1863 R. OSTROWIEC dn. 1 XI 1970 r.”, bo tylko na taki pozwoliła ówczesna cenzura. Była Kaplica, gdzie na gotyckiej kaplicy zawiesił piaskowcową płytę. Stanisław Jeżewski, dokonał tego z własnej inicjatywy i własnych funduszy, jako wnuk powstańców styczniowych, spłacił „święty dług” wobec walczących o wolność ojczyzny powstańców. Był na trasie Pawłów, wieś w której na cmentarzu parafialnym pochowani są rodzice Stanisława Jeżewskiego i Wąchock, gdzie uczęszczał do gimnazjum. Były Grzegorzowie, w których ukrywał się w czasie wojny, jako żołnierz Armii Krajowej, szef Referatu Prasy i Propagandy Obwodu Opatowskiego AK. Były Podgrodzie i Bałtów, miejscowości położone nad Kamienną, zachwycające pięknym przełomem w skałach wapienno - jurajskich, ulubione miejsca Patrona. Trasa ubiegłorocznego rajdu prowadziła z Krynek z zabytkowym kościołem i modrzewiową bramą, przez rezerwat „Skały w Krynkach” nad Zalew Wióry. Po dotarciu nad zalew rozpalono ognisko turystyczne. Znad zalewu, który spiętrza wody Świśliny i Pokrzywianki rozciąga się piękny widok na okolicę. Widać Szeligi\ni nieistniejący przysiółek Kobiałki, miejsce urodzenia Patrona.\nDługą historię ma również organizowany w listopadzie złaz, w latach 1981 – 1993 jako Złaz Jesienny, a od 1994 Złaz Jesienny Szlakiem Majora Ponurego. Głównym celem złazu jest uczczenie pamięci legendarnego dowódcy AK majora Jana Piwnika „Ponurego”, oraz poznanie miejsc walk partyzanckich Armii Krajowej na Ziemi Świętokrzyskiej. Trasy złazu wielokrotnie prowadziły przez Janowice, wieś w której 31 sierpnia 1912 roku w rodzinie chłopskiej urodził się późniejszy kapitan Wojska Polskiego i aspirant Policji Państwowej Jan Piwnik. Był Michniów, pierwsza siedziba sztabu Świętokrzyskich Zgrupowań AK, wieś za współpracę z partyzantami dwukrotnie spacyfikowana i spalona przez Niemców. W odbudowanej po wojnie wsi pomnik na masowej mogile kryjącej szczątki ofiar pacyfikacji i poruszający pomnik – „Pieta Michniowska” dłuta Wacława Staweckiego, oraz pozostające od wielu lat w fazie budowy Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskich. Był Kamień Michniowski, wzgórze w Paśmie Sieradowickim, rezerwat z wychodniami skał piaskowca triasowego z jaskinią szczelinową, która służyła za schronienie powstańcom styczniowym i partyzantom II wojny światowej, zwana „Jaskinią Ponurego”. Był na trasie Suchedniów, gdzie w niemieckiej fabryce uzbrojenia produkowano dla partyzantów karabiny maszynowe - steny i Skarżysko – Kamienna z młynem Cioka, gdzie miało miejsce konspiracyjne spotkanie ,,Ponurego” z szefem Kedywu KG AK – pułkownikiem Emilem Fieldorfem „Nilem”. Były trasy przez Wykus - uroczysko w Lasach Siekierzyńskich, w czasie wojny baza Świętokrzyskich Zgrupowań Partyzanckich Armii Krajowej „Ponurego” – „Nurta”. Na polanie, w miejscu partyzanckiego obozu, pomnik – kapliczka, na której ścianach cegiełki z pseudonimami poległych w czasie wojny partyzantów, wokół po lesie rozsiane liczne mogiły partyzanckie i grób przy kapliczce, w której w 1994 roku złożono prochy zmarłego na obczyźnie Eugeniusza Kaszyńskiego ,,Nurta”, komendanta Zgrupowania nr I, a po odwołaniu „Ponurego” dowódcy nad całymi Zgrupowaniami Świętokrzyskimi AK. Był Niekłań Wielki i Wielka Wieś, teren działania II Zgrupowania Partyzanckiego podporucznika „Robota” – Waldemara Szwieca i miejsce jego śmierci. I Nagorzyce, gdzie na cmentarzu przy nowoczesnym kościele, spoczywa zmarły po wojnie, kapitan Stanisław Pałac „Mariański”, dowódca Zgrupowania nr III . Jego ostatnią wolą był pochówek w miejscu, skąd rozciąga się widok na Pasmo Jeleniowskie i Szczytniak, teren działania podległych mu oddziałów. Był Wąchock, z pomnikiem „Ponurego” na rynku i zabytkowym zespołem klasztornym Cystersów, którego mury, po ponad czterdziestu latach starań rodziny i podkomendnych z partyzantki, stały się miejscem ostatecznego spoczynku Jana Piwnika „Ponurego”, poległego w 1944 roku w ataku na pozycje niemieckie na Nowogródczyźnie. Powtarzał się Szczytniak w Paśmie Jeleniowskim, miejsce ostatniej koncentracji Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponurego”- „Nurta”. Złaz w 2018 roku idealnie wpisał się w realizację hasła PTTK „Na Szlakach Niepodległości”. Trasa prowadziła czarnym szlakiem turystycznym z Piórkowa przez Szczytniak do Nowego Skoszyna. W Piórkowie uczestnicy złazu zwiedzili kościół z zabytkowym prezbiterium, dawną osiemnastowieczną kaplicą dworską biskupów włocławskich i zatrzymali się przy „Piórkowianie u Kaczora” – prywatnym muzeum Kazimierza Kaczora, na którego posesji oprócz plenerowej ekspozycji dawnych sprzętów, można było zobaczyć źródła rzeki Piórkowianki. Na Szczytniaku podziwiano gołoborze, odsłonięcia kwarcytów górnokambryjskich i drzewostan bukowo - jodłowy, pozostałości pierwotnej puszczy. Pod krzyżem upamiętniającym ostatnią koncentrację Zgrupowań AK i partyzancka mszę świętą w Dniu Niepodległości 1943 roku, zapalono znicze i odmówiono modlitwę za poległych partyzantów. Modlono się słowami wiersza, Henryki Żelazko „Emilii”, w czasie wojny łączniczki i sanitariuszki, „Litania Świętokrzyska” - Matko łaski Bożej z obozu Ponurego / Wsłuchana w pieśń jodłową płynącą borami / Módl się za nami. Ognisko turystyczne rozpalono w Skoszynie na terenie Schroniska Brata Alberta, domu opieki dla ludzi starych, samotnych i niepełnosprawnych, dla których uczestnicy złazu przygotowali własnoręcznie wykonane upominki.\nKoło Przewodników, od czterech lat organizuje Krzemionkowski Rajd. Celem rajdu jest promowanie neolitycznych kopalni krzemienia pasiastego, uznanych w 1994 roku za Pomnik Historii, a w 2019 wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Rajd połączony z piknikiem „Krzemionkowskie Spotkania z Epoką Kamienia”, organizowanym przez Muzeum Historyczno – Archeologiczne, przybliża uczestnikom odkryte w 1922 roku przez geologa Jana Samsonowicza neolityczne kopalnie krzemienia i pracę prahistorycznych górników. Zwiedzanie podziemnej trasy turystycznej z oryginalnymi wyrobiskami i skansenu neolitycznej osady oraz udział w warsztatach i pokazach archeologicznych, daje dogłębny obraz pracy prahistorycznego człowieka. Poznawczy charakter mają również trasy piesze rajdu, które wytyczane są przez miejsca związane z neolitycznym górnictwem. Gawroniec, osadę produkcyjną, w której produkowano siekiery charakteryzujące się piękną pasiastą strukturą, oraz Borownię, Śródborze, Koryciznę, Rudę Kościelną ze śladami odkrywkowych kopalni krzemienia.\nPierwszy Rajd Szlakami Bitwy Bodzechowskiej, zorganizowany w 150. rocznicę powstania styczniowego, kontynuowany w latach kolejnych, ma na celu przybliżenie historii bitwy, w której z przeważającymi siłami Rosjan walczył oddział powstańczy pod dowództwem generała Józefa Hauke – Bosaka. W bitwie, która rozegrała na polach Bodzechowa 16 grudnia 1863 roku, ciężko ranny pułkownik Zygmunt Chmieleński został po bitwie aresztowany i skazany na śmierć przez rozstrzelanie. Wydarzenie upamiętnia żeliwna tablica, pierwotnie umieszczona na budynku kolejowym, w 2013 roku, przeniesiona na skwer przed kościołem. Trasy rajdu prowadzą przez miejsca związane z bitwą. Denków, gdzie na cmentarzu pochowani są polegli\nw bitwie powstańcy. Klimkiewiczów - dzielnicę Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie mieścił się szpital powstańczy, do którego przetransportowywano rannych. Czarną Glinę, z leśnymi mogiłami powstańców.\nRajd Sylwestrowy, organizowany od 1978 roku, z udziałem turystów, którzy chcą pożegnać odchodzący Stary i powitać Nowy Rok w plenerze. Na program rajdu składa się przejście trasy pieszej, najczęściej prowadzącej przez lasy, które w zimowej szacie, przy świetle księżyca i pochodni prezentują się wspaniale. Na zakończenie spotkanie przy ognisku ze śpiewem kolęd i piosenek turystycznych.\nWśród imprez, które przeszły do historii były organizowane w latach 1982 – 1999 Rajdy Szlakami Miejsc Pamięci Narodowej. Kwietniowe trasy rajdu w Miesiącu Pamięci Narodowej były okazją do przedstawienia znaczących wydarzeń w historii naszego narodu, oddania hołdu bohaterom i poznania miejsc związanych z walkami o niepodległość. Trasy pierwszego i drugiego rajdu, zorganizowanych w czasie stanu wojennego, prowadziły do Małachowa, pod pomnik w miejscu walki oddziału GL „Sokoła” z niemiecką żandarmerią, w której zginęło 15 gwardzistów i 4 członków sztabu okręgu GL i do Wiktoryna, gdzie znajdowała się Zagroda Pamięci Narodowej – ekspozycja przedstawiająca działalność PPR, AL i GL.\nW następnych latach pojawiły się na trasie Janowice, miejsce urodzenia Jana Piwnika „Ponurego”, legendarnego partyzanta Armii Krajowej, Opatów – miasto dwóch bitew w czasie powstania styczniowego, Iłża pamiętna klęską w pierwszych dniach września 1939 roku, Solec nad Wisłą, z kwaterą wojenną żołnierzy września 1939 roku na cmentarzu ,,Na Piaskach” i Wykus – uroczysko w Lasach Siekierzyńskich, w czasie II wojny światowej obóz Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponury” – „Nurt”.\nDo historii przeszła również organizacja w latach 1982 – 1996 czerwcowych Rajdów Nocnych. Marszruta najczęściej prowadziła leśnymi duktami i kończyła się około północy, przy szkołach w Janiku, Bałtowie, Dołach Biskupich, Nietulisku, Kolonii Miłkowskiej i Waśniowie, gdzie na boisku można było rozpalić ognisko, a dla zmęczonych nocną wędrówką znaleźć wolną podłogę na korytarzu, by na własnym materacu, urządzić drzemkę.\nKrótką historię ma także Rajd „Uśmiech Dziecka”, organizowany w latach 1992 – 1996 z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka, który skierowany był do przedszkolaków i młodszych klas szkół podstawowych. Po przejściu krótkiej trasy pieszej na zakończenie było ognisko z konkursami, zabawami i upominkami. Uczestnicy tych czterech rajdów, wędrując po najbliższej okolicy Ostrowca Świętokrzyskiego zwiedzili ruiny walcowni w Nietulisku, neolityczne kopalnie krzemienia w Krzemionkach, zabytkową, gotycką kaplicę przy trakcie iłżeckim i drewniany kościół w Dębowej Woli.\nWędrówki Krajoznawcze, organizowane w latach 2002 – 2012 miały specyficzny charakter, w programie czerwcowej imprezy było przejście niedługiego odcinka trasy pieszej z bogatym programem krajoznawczym. Uczestnicy wędrówek zwiedzili najciekawsze atrakcje województwa świętokrzyskiego i dawnego kieleckiego. Był Oblęgorek ze zwiedzaniem muzeum Henryka Sienkiewicza i Ciekoty u podnóża Radostowej, miejsce w którym lata dziecinne i młodzieńcze spędził Stefan Żeromski. Poznali średniowieczne miasta z cennymi zabytkami architektury: Sandomierz, Opatów, Szydłów, Szydłowiec, Zawichost, Koprzywnicę, Solec nad Wisłą, Iłżę. Nie zabrakło również na trasie Krzemionek z neolitycznymi kopalniami krzemienia pasiastego.\nDługą i ciekawą historię ma rajd organizowany w latach 1973 - 1995 przez SKKT – PTTK „Łaziki” przy Państwowym Zakładzie Wychowawczym, obecnym Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym. W pierwszych latach pod nazwą Rajd Ziemi Kieleckiej, w następnych jako Ogólnopolski Rajd Wychowanków SOSW. W pierwszym uczestniczyli podopieczni placówek wychowawczych z ówczesnego województwa kieleckiego, w następnych z całej Polski. Przyjeżdżały grupy z Krakowa, Warszawy, Wrocławia, Opola, Przemyśla, Kielc, Radomia, Pilicy, Nysy, Głubczyc i z innych miejscowości. Byli wychowankowie z niepełnosprawnością ruchową, intelektualną, głuchoniemi, niewidomi i niedowidzący, którzy przez dotyk poznawali zwiedzane obiekty. Trasy rajdu najczęściej prowadziły przez Góry Świętokrzyskie. Kilka rajdów odbyło się pod hasłem Krzemionki. Były rajdy w okolicach Sielpi Wielkiej, Szydłowa, Buska Zdroju. W roku obchodów 190. rocznicy insurekcji kościuszkowskiej trasy rajdu prowadziły do Racławic. Szczególnie w pamięci uczestników i organizatorów, zapisał się rajd zorganizowany w 1976 roku. Trzydniowe trasy prowadziły przez Góry Świętokrzyskie. Noclegi zapewniono w stodołach na sianie. Uczestniczyło w nim na kilku trasach ponad sześćset uczestników. Zakończenie odbyło się w Bodzentynie nad Psarką. Przy ognisku występowały drużyny z programem artystycznym, były śpiewy piosenek turystycznych i tańce, a drużyny głuchoniemych dały piękny występ gimnastyczny.\nW latach 1986 – 1991 SKKT - PTTK przy Zakładowej Szkole Odzieżowej „Wólczanki” organizowało Rajd Szkół Odzieżowych. Uczestniczyli w nim uczniowie zaprzyjaźnionych szkół odzieżowych. Uczestnictwo w rajdach było okazją do poznania najbliższej okolicy Ostrowca Świętokrzyskiego, Gór Świętokrzyskich, zabytków Opatowa i Sandomierza oraz walorów przyrodniczych Roztoczańskiego Parku Narodowego. Miejscami zakończenia rajdów były: Nowa Słupia, Krzemionki, Opatów, Ćmielów, Sandomierz i Zwierzyniec.\nPrzesłanką do zorganizowania pierwszego konkursu „Moja Ojczyzna w Dolinie Kamiennej” były planowane na rok 1997 obchody 400 - lecia założenia naszego miasta – Ostrowca Świętokrzyskiego. Konkurs w następnych latach stał się etapem oddziałowym Ogólnopolskiego Młodzieżowego Konkursu Krajoznawczego „Poznajemy Ojcowiznę” organizowanego przez Radę Programową do spraw Młodzieży Szkolnej Zarządu Głównego PTTK. Głównymi celami konkursu jest zachęcenie dzieci i młodzieży do poznawania Ziemi Ojczystej, jej przeszłości i teraźniejszości, promowanie Małych Ojczyzn, dziedzictwa narodowego oraz osiągnięć czasów współczesnych. Uczestnictwo w konkursie zachęca do pogłębiania wiedzy o miejscu zamieszkania, poznawania obiektów zabytkowych, miejsc pamięci, dziejów swojej rodziny, jej tradycji i zwyczajów, losów bliskich i postaci zasłużonych dla regionu. Rozwija umiejętności dostrzegania otaczającego piękna, uczy pasji poznawania i dokumentowania piórem i obrazem poznawanych obiektów. Przez minione dwadzieścia trzy lata uczniowie wszystkich typów szkół z Ostrowca Świętokrzyskiego, Ćmielowa, Bodzechowa, Bałtowa, Kunowa, Nietuliska, Mominy, Pętkowic, Szewny, Szwarszowic i Ożarowa złożyli na konkurs ponad tysiąc prac. Były wśród nich bardzo ciekawe opracowania, nagradzane przez organizatorów w etapie oddziałowym i wojewódzkim, zauważane i nagradzane również na centralnym etapie konkursu. O różnorodności tematów podejmowanych w pracach, mówią same tytuły: „Jan Pękalski ps. Molenda, Borowy – w walce o wolność ojczyzny”, „Mieszkańcy Ziemi Kunowskiej w walce o niepodległość Polski”, „Historia mojego dziadka”, „Może mnie kto usłyszy… historia Zbigniewa Kabaty”, „Szlakiem Majora Jana Piwnika”, „Z pamięci bliskich utkana jest nasza tożsamość”, „Egzamin polskości w Kazachstanie”, „Rutka Muszkies – ostrowczanka, która przeżyła Auschwitz”, „Żołnierz spod Monte Casino”, „Stary Garbów – rodzinne gniazdo Zawiszy Czarnego”, „Na pożółkłej, starej fotografii…”, „Chocimiów natchnieniem poety”, „Ja i moje korzenie”, „Janików – moja ojczyzna”, „Ciekawe miejsca i ciekawi ludzie…”. Należy podkreślić, że w procesie tworzenia prac konkursowych, mają ogromny wkład zarówno autorzy jak i ich opiekunowie, nauczyciele i rodzice.\nOrganizatorzy krajoznawstwa i turystyki w Oddziale PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim, mają nadzieję, że ich działalność rozbudza wśród młodych turystów zamiłowanie do poznawania kraju i przyczynia się do wychowania w poszanowaniu dla polskiego dziedzictwa kulturowego.\nMateriały archiwalne Oddziału PTTK im. St. Jeżewskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim\nWKŁAD OSTROWIECKICH KRAJOZNAWCÓW\nW POZNANIE I OCHRONĘ NEOLITYCZNYCH KOPALNI KRZEMIENIA PASIASTEGO\n„Krzemionki są jednym z niewielu najświetniejszych pomników dziecięctwa współczesnej\ncywilizowanej ludzkości. Zabytek doniosłością swą sięga daleko poza granice Polski.\nZnaczenie jego jest duże nie tylko dla dziejów ogólnych kultury i dla historii górnictwa,\nlecz i dla architektury i sztuki rysowniczej, znajomości religii minionych, a nadto dla\nkrajoznawstwa polskiego i dla wielkiej turystyki."\nStefan Krukowski 1933\nOdkrycie kopalni krzemienia pasiastego w Krzemionkach miało miejsce 19 lipca 1922 roku. Podczas prac terenowych mających na celu wykonanie mapy geologicznej powiatu opatowskiego, 34-letni wówczas Jan Samsonowicz dotarł na pola wsi Magoń (dziś Magonie). Zobaczył tam pas ziemi „usłany gęsto dołkami”. Po zapoznaniu się z charakterem wyrobisk i podziemnych chodników oraz rozmowach z miejscowymi wapiennikarzami był pewien, że są to prehistoryczne kopalnie krzemienia. Był pierwszym naukowcem, który docenił wartość odkrycia i zaapelował o roztoczenie opieki nad zabytkiem.\nJan Samsonowicz powiadomił o swoim odkryciu swojego przyjaciela, archeologa Stefana Krukowskiego, który już w 1923 roku dotarł do Krzemionek wraz ze swoim uczniem Zygmuntem Szmitem. W czasie kilkudniowej inspekcji obaj archeolodzy zebrali kilka skrzyń zabytków krzemiennych.\nJan Samsonowicz na fotografii z lat 1917-1920. Ze zbiorów PMA.\nOdkrycie prehistorycznych kopalni krzemienia pasiastego w Krzemionkach żywo zainteresowało ostrowieckich krajoznawców. Oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Ostrowcu powstał 13 września 1913 r. Pod koniec tego roku liczył 164 członków. Po zawierusze I wojny światowej Oddział PTK w Ostrowcu jesienią 1924 r. wznowił działalność.\nW dniach 3 – 17 września 1925 roku z inicjatywy Mieczysława Radwana, dzięki staraniom ostrowieckich krajoznawców, zorganizowano wyprawę naukową do neolitycznych kopalni krzemienia w Krzemionkach. Wyprawa sfinansowana została przez Oddział Ostrowiecki Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Badaniami kierował Józef Żurowski, Państwowy Konserwator Zabytków Prehistorycznych Okręgu Zachodnio –Małopolskiego i Śląskiego. W wyprawie uczestniczył odkrywca kopalni Jan Samsonowicz. Rozpoczęły się pierwsze archeologiczne prace wykopaliskowe w Krzemionkach. Odgruzowano podziemia 7 szybów, zapoznano się z aktualnie niszczonymi zrobami i obszarem całego pola górniczego. Naliczono wówczas ponad 500 szybów. Badania dokumentował fotograficznie Tadeusz Rekwirowicz. Zgromadzone podczas wyprawy eksponaty dały początek zbiorom tworzącego się muzeum. Zostały one udostępnione dla zwiedzających już 24 października 1926 r. w Muzeum PTK w Ostrowcu, którego oficjalne otwarcie nastąpiło 21 marca 1927 roku.\nOdgruzowane w czasie tej ekspedycji naukowej podziemia zostały całkowicie zniszczone przez miejscowych wapiennikarzy podczas nieobecności badaczy, a badane od powierzchni obiekty zostały zasypane. To pokazało brak odpowiedniej ochrony prawnej, a tym samym bezradność ówczesnych władz konserwatorskich, krajoznawców w sytuacji niszczenia zabytków znajdujących się na terenie prywatnym. Odkryte prze Jana Samsonowicza kopalnie krzemienia znajdowały się na gruntach niedawno powstałej ubogiej kolonii, a później wsi Krzemionki. Zajęła ona tereny po wycince lasu w latach 1911 – 1914. Część pola górniczego była nadal pokryta przez tzw. las bodzechowski.\nKrzemionki, fragment prehistorycznego pola górniczego. Ze zbiorów PMA.\nStało się oczywiste, że najpilniejszym problemem jest stworzenie na terenie kopalni krzemienia ścisłego rezerwatu archeologicznego i jego ochrona wobec postępujących zniszczeń. Już w 1926 roku Mieczysław Radwan był propagatorem idei utworzenia w Krzemionkach rezerwatu archeologicznego. Ostrowiecki Oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego opracował plan przyszłego rezerwatu. W artykule „O Krzemionkach Opatowskich”, który ukazał się w 1926 roku na łamach organu PTK, miesięcznika „Ziemia”, Mieczysław Radwan tak pisał o Krzemionkach:\n„Pierwszy odruch to zabezpieczyć od zagłady ten zabytek, odbudować go, udostępnić dla zwiedzających. Żywa fantazja rysowała przed nami obraz wielotysięcznych rzesz turystów z całego świata, którzy przyjadą zwiedzać pracownie przedhistoryczne i podziwiać inteligencję ówczesnego górnika”.\nPod koniec 1926 roku podjęto w Krzemionkach kolejne badania archeologiczne, których kierownikiem z ramienia Państwowego Grona Konserwatorów był Zygmunt Szmit. Roboty wykopaliskowe zostały wykonane tylko w niewielkim stopniu gdyż Zarząd Oddziału Ostrowieckiego PTK, finansujący te badania, nie mógł dostarczyć obiecanej pomocy technicznej. Badaniom nie sprzyjały też mróz i silne opady śniegu.\nDziałaniom ostrowieckich krajoznawców i archeologów mającym na celu poznanie , a zwłaszcza ochronę prehistorycznych kopalni krzemienia w Krzemionkach w sukurs przyszło Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o opiece nad zabytkami. Rozporządzenie podpisane przez prof. Ignacego Mościckiego, wydane z mocą ustawy, pozwalało na podejmowanie badań i ochronę zabytków znajdujących się na terenach prywatnych.\nW 1929 roku utworzono rezerwat archeologiczny. Teren kopalni został częściowo wykupiony z rąk prywatnych i ogrodzony, zatrudniono stałego strażnika rezerwatu.\nDziałania te były efektem zaangażowania i wysiłków ostrowieckich krajoznawców, również finansowych, oraz powstałego w 1928 r. Państwowego Muzeum Archeologicznego. Wysiedlenie na inne tereny mieszkańców wsi Krzemionki z obszaru kopalni i terenów bezpośrednio przyległych rozpoczęte w 1929 r., ostatecznie zakończono w latach 60-tych XX wieku. Jest to do dziś jedyny w Polsce przypadek, kiedy dla dobra stanowiska archeologicznego przesiedlono całą wieś.\nPomimo przejęcia w 1928 r. opieki nad kopalniami w Krzemionkach przez Państwowe Muzeum Archeologiczne, Ostrowiecki Oddział PTK nadal sprawował patronat nad zabytkiem. W 1930 roku Oddział przeznaczył kwotę 150 zł na prowadzenie badań i zabezpieczenie kopalni. Jeden z czołowych działaczy PTK w Ostrowcu, Tadeusz Rekwirowicz w tym samym roku dokumentuje fotograficznie kopalnie w Krzemionkach.\nKrzemionki, fragment wyrobiska odsłoniętego przez J. Żurowskiego. Fot. Tadeusz Rekwirowicz 1926.\nZnaczącą rolę w poznawaniu i ochronie neolitycznych kopalni krzemienia pasiastego w Krzemionkach odegrali ostrowieccy krajoznawcy również w okresie po II wojnie światowej. W 1960 roku Oddział PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim przejął w użytkowanie i opiekę rezerwat archeologiczny w Krzemionkach, a od 1967 roku w imieniu Zarządu Oddziału sprawował ją przewodniczący Komisji Opieki nad Zabytkami Stanisław Jeżewski.\nW 1966 roku Eugeniusz Dziewulski, członek Zarządu Oddziału PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim, jako delegat województwa kieleckiego uczestniczył w Kongresie Kultury Polskiej w Warszawie. W wystąpieniu swoim omówił stan badań oraz znaczenie dla nauki polskiej prehistorycznych kopalń w Krzemionkach.\nStanisław Jeżewski i Edmund Ginter, członkowie Komisji Opieki nad Zabytkami, w 1968 r. uczestniczyli w naradzie zorganizowanej w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie, poświęconej losom neolitycznych kopalni w Krzemionkach. W tym samym roku Oddział PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim umieścił tablice informacyjne o Krzemionkach na dworcu PKS i PKP oraz na ulicy Siennieńskiej przy trasie na Krzemionki.\n1 czerwca 1969 roku Oddział PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim przejął obsługę ruchu turystycznego po neolitycznych kopalniach krzemienia pasiastego w Krzemionkach.\nDo zwiedzania udostępniono dwa szyby oraz zbiory muzealne. Dla bezpieczeństwa zwiedzających zapewniono: kombinezony, hełmy, lampki górnicze. Zorganizowano kurs przewodnicki. Uprawnienia przewodnika na teren miasta Ostrowca Świętokrzyskiego i okolic oraz Muzeum Archeologicznego w Krzemionkach uzyskało 12 osób.\nUczestnicy Kursu na Przewodników Terenowych – 1971. Fot. ze zbiorów Koła Przewodników przy Oddziale Świętokrzyskim PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nOd czasu odkrycia prehistorycznych kopalni krzemienia w Krzemionkach ich terenem administrowały różne instytucje:\n1. 1922 – 1928 r. – tereny prywatne.\n2. 1929 – 1952 r.– Państwowe Muzeum Archeologiczne.\n3. 1953 – 1967 r. – Wojewódzki Konserwator Zabytków w Kielcach.\n4. 1968 – 1978 r. – Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie.\n5. 1979 r. – Muzeum Historyczno-Archeologiczne w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nOd czasu przejęcia zarządzania terenem kopalni krzemienia w Krzemionkach przez Muzeum Historyczno-Archeologiczne w Ostrowcu Świętokrzyskim ostrowieccy krajoznawcy ściśle\nwspółpracują z Muzeum, a ich działalność przejawia się w trzech głównych obszarach: działalności przewodnickiej, organizowaniu wydarzeń turystycznych i corocznego Rajdu Krzemionkowskiego.\nPo czasie gdy krajoznawcy i przewodnicy ostrowieccy samodzielnie oprowadzali po rezerwacie archeologicznym w Krzemionkach, obsługę przewodnicką przejęli etatowi pracownicy Muzeum Historyczno-Archeologicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Przewodnicy skupieni w Kole Przewodników Oddziału Świętokrzyskiego PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim są zatrudniani w Muzeum w sezonie turystycznym. Mogą również oprowadzać po trasie turystycznej w Krzemionkach za zgodą dyrektora Muzeum.\nOd początku udostępnienia neolitycznych kopalni krzemienia w Krzemionkach ostrowieccy krajoznawcy skupieni w Polskim Towarzystwie Krajoznawczym, a później w Polskim Towarzystwie Turystyczno – Krajoznawczym, organizowali i uczestniczyli w ważnych wydarzenia o zasięgu regionalnym i ogólnopolskim, które odbywały się w Krzemionkach. Oto przykłady organizacji takich wydarzeń, począwszy od 1980 roku:\n1. 13 - 14 września 1980 r. – X Wojewódzki Zlot Przodowników Turystyki Pieszej.\n2. 11 czerwca 1985 r. – otwarcie pierwszej trasy turystycznej.\nOtwarcie Trasy Turystycznej – Krzemionki 11.06.1985 r. Fot. ze zbiorów Koła Przewodników przy Oddziale Świętokrzyskim PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim.\n3. 27 – 28 września 1991 r. – I Rajd Śladami Patrona Oddziału – „Krzemionki 1991”.\n4. 7 czerwca 2002 r. – I Wędrówki Krajoznawcze – „Krzemionki 2002”.\n5. 10 marca 2012 r. – XX Rajd Zimowy „Krzemionki 2012”.\n6. 25 – 26 października 2014 r. – 50-lecie Koła Przewodników Oddziału Świętokrzyskiego PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nKrzemionki. 50-lecie Koła Przewodników Oddziału Świętokrzyskiego PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nFot. ze zbiorów Koła Przewodników przy Oddziale Świętokrzyskim PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nPomysł organizacji Rajdu Krzemionkowskiego zrodził się w czasie przygotowań do „Krzemionkowskich Spotkań z Epoką Kamienia” w 2016 r. Przez dwa lata był jednym z elementów tych spotkań, a od 2018 r. Rajd Krzemionkowski organizowany jest przez Koło Przewodników PTTK w Ostrowcu Świętokrzyskim. Rajd organizowany jest w sobotę najbliższą dacie odkrycia kopalni krzemienia w Krzemionkach, czyli 19 lipca. W 2019 r. IV Krzemionkowski Rajd prowadził przez „Gawroniec”, Borownię, Stoki Stare, Magonie do Krzemionek, gdzie tradycyjnie było jego zakończenie.\nI Rajd Krzemionkowski 2016 r.\n6 lipca 2019 r. „Krzemionkowski Region Prehistorycznego Wydobycia Krzemienia Pasiastego został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wpis ma charakter seryjny i obejmuje 4 stanowiska archeologiczne: trzy pola eksploatacyjne: „Krzemionki Opatowskie”, „Borownię” i „Koryciznę” oraz osadę górniczą „Gawroniec”.\nKrzemionkowski Region Pradziejowego Górnictwa Krzemienia Pasiastego.\nWpis zawiera zalecenia dla państwa – strony związane z ochroną i zarządzaniem dobrem o światowym znaczeniu. Najważniejszym z nich jest utworzenie parku kulturowego obejmującego wszystkie cztery miejsca i ich strefy buforowe. To trudne zadanie dla rządu, samorządu lokalnego, społeczności lokalnej, Muzeum Historyczno-Archeologicznego\nw Ostrowcu Świętokrzyskim. Idea tworzenia i funkcjonowania parku kulturowego w społeczności lokalnej jest nieznana i budzi obawy. Pewną rolę w budowaniu świadomości wartości dziedzictwa kulturowego i konieczności jego ochrony, wśród mieszkańców powiatu ostrowieckiego, powiatu opatowskiego i całego regionu świętokrzyskiego, mogą odegrać ostrowieccy krajoznawcy.


Spodnie Skiturowe Nieprzemakalne Dynafit Radical 2 - petrol, Kolor • Salewa24.pl\nSpodnie Skiturowe Nieprzemakalne Dynafit Radical 2 - petrol\nLekkie spodnie skitourowe wykonane z oddychającego laminatu Gore-Tex® C-Knit.\nOszczędzasz 41% (728,96 zł).\nSpodnie Dynafit RADICAL 2 GTX W PNT\nSpodnie Radical GORE-TEX® Touring Pant to gwarancja suchej skóry nawet w warunkach mocnego opadu śniegu. Zastosowany laminat GORE-TEX® C-Knit jest niezwykle wytrzymały, a przy tym bardzo miły dla skóry dzięki miękkiej stronie wewnętrznej. Ponadto z tyłu spodni - tam, gdzie mają one kontakt z plecakiem - zintegrowano panel z ekstremalnie oddychającego laminatu GORE-TEX® Active, co umożliwia szybsze odparowywanie potu. Spodnie można precyzyjnie dopasować do sylwetki za pomocą zlokalizowanych na biodrach zapięć velcro, a szelki przymocować do dedykowanych szlufek w pasie. Dół nogawki wzmocniono dla skutecznej ochrony przed ostrymi krawędziami. Dzięki zamkowi nogawkę można też poszerzyć, by jak najlepiej układała się na butach skitourowych zarówno na podejściach, jak i w trakcie zjazdów. Zintegrowane ochraniacze zapobiegają przedostawaniu się śniegu do buta podczas dynamicznej jazdy. Spodnie doskonale współgrają z kurtką Radical GORE-TEX® Jacket – razem tworzą wyjątkowy, techniczny zestaw skitourowy.\nProudukt wyposażony w regulację nogawki\nGORE-TEX® ACTIVE 2.0 HIGOS 3L 96 BS (100%PA)


„Art of Murder: Klątwa Lalkarza” – recenzja gry | Technopolis\nGRA, KTÓRA SIĘ ROZMYŚLIŁA\nNicole Bonnet nie miała udanego debiutu, ale dopisało jej szczęście. Pierwsza gra z jej udziałem mało kogo zachwyciła, jednak łaskawy producent postanowił dać jej kolejną szansę. Trzeba przyznać, że zapewnił Nicole komfortowe warunki, bo zanim jeszcze wyszła druga część jej przygód, już wiemy, że trwają prace nad trzecią. Gdyby była dziewczyną z krwi i kości, na pewno huczałoby od plotek i domysłów, jak to sobie załatwiła.\nNa szczęście jest postacią wirtualną, więc możemy się tylko domyślać, że zadziałało tu swoiście rozumiane „prawo serii”, czyli obowiązująca ostatnio tendencja do wydawania gier przygodowych w epizodach. Podoba nam się czy nie, dalszy ciąg nastąpi. To może lepiej niech nam się spodoba?\nGdy czekaliśmy na drugi epizod, Nicole wybrała się na urlop. Kto grał w Rytuał Skorpiona, na pewno dostrzegł, jak incognito zwiedzała Maltę. City Interactive pracuje równolegle nad dwoma cyklami gier przygodowych, które najwyraźniej łączy to samo uniwersum; Sylvie Leroux, bohaterka Rytuału, po powrocie do Paryża wpadła z rewizytą „na plan” Art of Murder, gdzie panie zostały sobie przedstawione. Czy przyjdzie nam kiedyś prowadzić obydwie postaci w jednej grze?\nScreen z gry Art of Murder: Klątwa Lalkarza\nGdyby tak się stało, na Nicole spadnie zapewne cały ciężar rozwiązywania problemów, zwłaszcza technicznych. Ta dziewczyna to prawdziwa „złota rączka”: naprawi szlifierkę i wentylator, poradzi sobie z bezpiecznikami i akumulatorem, a jej hobby to uruchomianie niesprawnych pojazdów. Prawdziwy wzór do naśladowania dla współczesnych niezależnych kobiet: piękna (jak Angelina Jolie), zaradna, samodzielna. Wcale nie narzekam, przecież wiem: chciałyśmy emancypacji, to ją mamy…\nPrzyznam, że kilkakrotnie jej pomysłowość mnie zaskakiwała i szukając rozwiązania problemu, słyszałam komentarz: „trial and error, they say” albo „think! think!”. Myślenie tu akurat nie na wiele się zdało, ale jak to w przygodówkach inwentarzowych bywa, metoda prób i błędów nigdy nie zawiodła. W grze znajdziemy też parę zadań czasowych, ale śpieszę uspokoić ich przeciwników, że nie ma się czego obawiać. Stanowią mało stresujące urozmaicenie i spokojnie można je wykonać w tempie spacerowym. Zauważyłam też próbę skonstruowania nieco ambitniejszej zagadki (finałowa mapa), ale wypadło to dość żałośnie.\nTo kolejna gra zawierająca szereg ułatwień, których wielu graczy się domagało, ale moim zdaniem – na naszą wspólną zgubę. Nie podobały im się trudne wysublimowane zagadki (np. w Schizmach) – teraz mają nieskomplikowane zadania inwentarzowe. Narzekali na pixel-hunting – tu wystarczy jedno kliknięcie, by wyświetliły się wszystkie aktywne punkty na ekranie. Nużyło ich błądzenie po lokacjach – oto przed nami mapka (uwaga: w postaci GPS-u!), gdzie aktywne jest tylko to miejsce, w które powinniśmy się udać. A w dalszej fazie gry już nie bawimy się w formalności – bohaterka sama decyduje, dokąd jechać (Marsylia, Kuba), nawet nam nie tłumacząc dlaczego. Coraz łatwiej, coraz wygodniej, tylko jakoś… coraz mniej przygodówki w przygodówce.\nJednym z zarzutów wobec pierwszej części Art of Murder było nieudolne naśladowanie Still Life, gry sprzed kilku lat, w której agentka FBI tropiła seryjnego mordercę. Część drugą łączy z tym samym źródłem motyw malarskich inspiracji zbrodniarza. Nie robiłabym zarzutu z wtórności pomysłu (już tytuł cyklu mówi o „sztuce”), gdyby przynajmniej został ciekawie wykorzystany. Tymczasem najwyraźniej w trakcie produkcji gdzieś się zawieruszył.\nPierwsze miejsce zbrodni prezentuje się ciekawie: widzimy upozowane ciało ofiary, wiemy, jaki obraz „zainspirował” mordercę, przyglądamy się lalce oraz innym tropom pozostawionym przez sprawcę. Zaczyna nas intrygować, co za umysł się za tym kryje, a zarazem budzi się nadzieja na mroczny psychologiczny thriller kryminalny. Nic z tego. W następnych przypadkach zobaczymy tylko z daleka jakieś udrapowane zwłoki, wzorowane na bliżej nieokreślonych obrazach, a laleczki zbieramy chyba tylko po to, by uzasadnić tytuł gry. Ostateczne wytłumaczenie całej historii brzmi nieco pokrętnie i mało przekonująco z psychologicznego punktu widzenia.\nPoczątek gry zapowiada też realistyczną konwencję i profesjonalne dochodzenie w stylu Crime Scene Investigation. Nasza agentka FBI poczyniła spore postępy i nie popełnia już banalnych błędów w sztuce. Niczego nie tknie gołymi rękami, demonstracyjnie pakuje co się da w foliowe koszulki, robi dokumentację fotograficzną, pilnie pobiera próbki, a odciski palców potrafi zebrać nawet bez niezbędnego wyposażenia. Po co to wszystko, skoro nigdy nie dowiemy się, co z tych poszlak wynika? Po co telefon, który nie na wiele się przyda? Tyle się trzeba nabiedzić z uruchomieniem laptopa, by go potem bezsensownie stracić?\nOd pewnego momentu konwencja gry zmienia się na awanturniczą, co może dodaje dynamiki, ale cierpi na tym logika. Nicole podejmuje irracjonalne decyzje, pojawiają się rozwiązania typu deus ex machina (interwencja Nicka), zamiast typowo przygodowych interakcji coraz więcej wstawek filmowych (bójki, ucieczki itp.). Znowu wracamy do zaklętego kręgu kina klasy B; akcja toczy się wartko – jak na przygodówkę, rzecz jasna – ale lepiej nie zastanawiać się nad sensem wydarzeń.\nPoza Nicole zapamiętam z tej gry chyba tylko komisarza Pety z Paryża. Jest pierwszą osobą, jaką spotykamy, a zarazem jedyną, z którą bohaterka nawiązuje (z lekka iskrzącą) relację, którą da się jakoś scharakteryzować, która wreszcie ma rozpoznawalną twarz. Pozostałe postaci to wtopieni w tło statyści bez twarzy, bez osobowości.\nZaczęłam jedną grę, a skończyłam inną. Wyglądało to trochę tak, jakby ktoś zaplanował wydać określony tytuł w ustalonym terminie, choćby się waliło i paliło. Zaczyna od ciekawego pomysłu, a bliżej terminu idzie na skróty, byle nie zawalić planu. Widać, że potencjał jest. Trudno powiedzieć, czy tym razem zabrakło czasu, czy solidnej fabuły.\nW porównaniu do wprawki dla przedszkolaków, jaką był Rytuał Skorpiona, Klątwa Lalkarza reprezentuje kolejny kroczek w przygodowej edukacji: rozgrywka jest dłuższa, bo w kilku miejscach trzeba nie tyle pomyśleć, co trochę „pokombinować”. Obydwie dostarczają przyzwoitej, ładnie opakowanej, niezobowiązującej rozrywki bez większych ambicji. A ja wolałabym dłużej poczekać na jedną grę naprawdę dobrą, a najchętniej – wybitną, niż zagrać w tym samym czasie w dwie przeciętne. Przynajmniej tak to wygląda z punktu widzenia gracza.\nZalety: Atrakcyjne wizualnie lokacje, atrakcyjna wizualnie i zaradna życiowo bohaterka,\ndla amatorów – sporo zagadek inwentarzowych.\nWady: Zaczyna się dużo lepiej, niż kończy.\nDla rodziców: Brak widoku krwi i nie ma specjalnie drastycznych scen, ale poszukiwanie seryjnego mordercy z definicji nie jest zajęciem dla dzieci; PEGI 16+.\nWymagania sprzętowe gry Art of Murder: Klątwa Lalkarza: Procesot Pentium III 1 GHz , 256 MB RAM, karta grafiki z 32 MB, 1 GB wolnej przestrzeni na dysku twardym.\n„Art of Murder: Klątwa Lalkarza” – gra przygodowa, w polskiej wersji językowej; dystrybucja CITY Interactive; 2008; cena 47,90 PLN


Dodany dnia 20.08.2013 19:23\nNie wszyscy ¶lizgoni byli ¼li, ale na pewno wiêkszo¶æ. Mugoli i szlamy traktowali jak nêdzne szumowiny nie maj±ce prawa ¿yæ. ;-)\nUwa¿am, ¿e przydzia³ do Slytherinu nie jest hañb± - ¶lizgoni s± sprytni, przebiegli... Ale mniej tolerancyjni ni¿ np. prawi i uczciwi puchoni. W temacie 3/4 wypowiadaj±cych siê to ¶lizgoni, u których Slytherin raczej siê nie spotka ze zbyt negatywn± opini±... Jak mia³am 7 lat uwa¿a³am, ¿e do tego domu trafiaj± tylko ¼li, a cechami ¶lizgonów jest wredno¶æ :-D. Teraz jednak jestem trochê m±drzejsza. Ale wci±¿ jestem zagorza³± gryfonk±.\nAle wywy¿szanie czysto¶ci krwi oczywi¶cie jest z³e... To tak, jakbym ja by³a bogat±, rozpuszczon± gwiazd± popu i nie tolerowa³a biedniejszych.\nZgadzam siê co do Cho. Nie przepadam za t± postaci±.\nGdybym trafi³a do Slytherinu nie opu¶ci³abym strony. Je¶li bym tam trafi³a, znaczy³oby, ¿e mam trochê ¶lizgoñskich cech. ;D We mnie jest po trochu ka¿dego domu, ale najwiêcej Gryffindoru. ;-D\nGryffindor - odwa¿ni, dzielni, szlachetni\nSlytherin - sprytni, przebiegli, szanuj±cy czyst± krew\nRavenclav - m±drzy, b³yskotliwi, pracowici\nHufflepuff - uczciwi, pomocni, mili, pracowici\nDodany dnia 21.08.2013 15:29\nMoim zdaniem Rowling zrobi³a krzywdê dwóm domom - Slytherinowi i Hufflepuffowi. Slytherin gromadzi ludzi ambitnych - co samo w sobie nie jest z³e (o ile nie jest to d±¿enie do celu po trupach), spryt te¿ przydaje siê w ¿yciu. Natomiast w ksi±¿ce s± pokazani jako "ci ¼li". Nie ma ¯ADNEGO uczynnego ¦lizgona - a nie wierzê, ¿e takich nie by³o, spryt i ambicja nie przekre¶la uczynno¶ci. Wszyscy s± okropni, z³o¶liwi, z ponurymi minami, brutalni itp. Pani Rowling w wieeeelu momentach w ksi±¿kach gardzi stereotypami, a tymczasem w przypadku przydzia³u do domów sama z ka¿d± ksi±¿k± umacnia³a stereotypy, o których dowiedzieli¶my siê ju¿ w Kamieniu.\nTo samo zreszt± w przypadku Hufflepuffu, który jest tak nieziemsko nijaki, ¿e (tak jak kto¶ tu wcze¶niej powiedzia³) równie dobrze ksi±¿ka mog³aby siê obej¶æ bez tego domu. Wystarczy poczytaæ posty nieszczê¶liwych z powodu przydzia³u, nowoprzydzielonych Puchonów w pokoju wspólnym na pottermore. Dopiero na Pottermore - w mowie powitalnej prefekta Hufflepuffu - mo¿na przekonaæ siê jak fajny jest to dom i gdybym sz³a do Hogwartu, na pewno popros³abym Tiarê o przydzia³ w³a¶nie tam.\nDodany dnia 21.08.2013 16:59\nBo Slytherin mia³ przypiêt± ³atkê, nie wa¿ne jaki by³e¶ lub co sob± reprezentowa³e¶ je¶li trafi³e¶ do Slytheinu musia³e¶ byæ z³y. I je¶li na pocz±tku dosta³e¶ taka ³atkê, po co siê trudziæ i to zmieniaæ ( i tak wiêkszo¶æ by w to nie uwierzy³a ) Z t± uczyno¶ci± jest ró¿nie, nie widzia³am by Gryffindor pomaga³ jakiemu¶ innemu domowi.Raczej ka¿dy trzyma³ siê swojego.\nA co do ¶lizgonów, przecie¿ Andromeda by³a ¶lizgonk±, wysz³a za mugola i chyba nie by³a taka z³a. Nastepny Horacy - mo¿e trochê pazerny, ale na pewno nie przeszed³ na stronê ciemno¶ci.\nDodany dnia 21.08.2013 17:33\nA¿ siê wypowiem. Czyta³am czê¶æ wypowiedzi, ale zwyczajnie nie mam si³y. Dlatego je¶li bêdê powtarzaæ za innymi, to wybaczcie.\nNie jeden raz pisa³am, ¿e dla mnie ten ca³y podzia³ uczniów na podstawie cech osobowo¶ci jest totalnie bez sensu. Odwaga, spryt, m±dro¶æ, pracowito¶æ - to wszystko wykszta³ca siê u nas z wiekiem.\nDlatego dla mnie nie by³o ¿adnego ¦lizgona zacnego, dobrego, wspania³ego. Oni zwyczajnie nie mogli tacy byæ, bo wychowywali siê w towarzystwie, gdzie odwaga, po¶wiêcenia czy uczciwo¶æ traktowane by³y jak co¶ ¶mierdz±cego. Jestem z kolei pewna, ¿e gdyby nie Tiara, gdyby nie ten ca³y durny podzia³ na domy, to pewnie te osoby, które trafi³y do Slytha, mog³yby byæ naprawdê fantastycznymi osobami.\nNie rozumiem te¿ jak mo¿na uznawaæ te cechy domu za fajne - spryt, przebieg³o¶æ i ambicja. Oczywi¶cie, one mogê byæ pozytywne, ale nie w takim kontek¶cie, w jakim pokaza³a to Rowling. Ambicja ¦lizgonów by³a zwyczajnie chora, ich spryt najczê¶ciej dotyczy³ dwulicowo¶ci (bo du¿a czê¶æ ¦lizgonów zosta³a przedstawiona jako pó³g³ówki).\nNie zgadzam siê równie¿ z tym, ¿e ¦miercio¿ercy przy³±czyli siê do Voldemorta ze strachu. Oni mo¿e sikali w gacie, kiedy chcieli od niego uciec. Ale jako¶ ciê¿ko mi sobie wyobraziæ Voldemorta, który puka do drzwi Mafoy'ów i mówi - Hej, masz zostaæ moim zwolennikiem albo ciê zabijê. Jestem pewna, ¿e Lucjusz sam chcia³ byæ ¦miercio¿erc±, tylko by³ za g³upi by domy¶liæ siê, na co siê pisze.\nDodany dnia 21.08.2013 17:51\nDlatego dla mnie nie by³o ¿adnego ¦lizgona zacnego, dobrego, wspania³ego.\nWcze¶niej wymieni³am dwie osoby, teraz nastêpne.Severus Snape - by³ ¶lizgonem i wcale nie by³ bogaty, zrobi³ ¼le ale zrozumia³ wszystko i jak dla mnie on zrobi³ wiêcej ni¿ caly prawy Gryff razem wziêty.Regulus - ile trzeba odwagi by sprzeciwic siê Voldziowi, i zrobiæ co¶ takiego.\nZ twoich wypowiedzi wynika, ¿e ¶lizgoni nie maj± dobrych cech.To znaczy, ¿e te¿ nie potrafi± kochaæ?Przyja¼niæ siê?\nTo wynika z tego, ¿e ca³y Slyht jest z³y a pozosta³e domy s± o dobre i nie maj± ¿adnych wad.\nDodany dnia 21.08.2013 17:54\nBo Slytherin mia³ przypiêt± ³atkê, nie wa¿ne jaki by³e¶ lub co sob± reprezentowa³e¶ je¶li trafi³e¶ do Slytheinu musia³e¶ byæ z³y.\nNo ja siê z tym nie zgadzam, szczególnie w kontek¶cie postaci, które stworzy³a Rowling. W ksi±¿ce nigdzie nie by³o bohatera, który wyró¿nia³by siê innymi cechami ni¿ te typowo ¶lizgoñskie.\nSiê zgadzam, jak nigdy.\nNikt nie napisa³ (chyba) ¿e reszta domów jest idealna. Snape'a i Regulusa poznajemy w innych sytuacjach ni¿ szkolne - poza tym dla tego pierwszego pewnie te¿ nie by³oby ratunku, gdyby nie Dumbledore.\nCo do tej odwagi Regulusa... Najpierw by³ idiot±, ¿e siê do niego przy³±czyæ, no to trudno, trzeba pó¼niej siê zdecydowaæ, jak± ¶cie¿k± siê idzie.\nEdytowane przez fuerte dnia 21.08.2013 18:23\nDodany dnia 21.08.2013 19:44\nTak siê tylko wtr±cê:\nCo do tej odwagi Regulusa... Najpierw by³ idiot±, ¿e siê do niego przy³±czyæ, no to trudno, trzeba pó¼niej siê zdecydowaæ, jak± ¶cie¿k± siê idzie\nMy¶lê, ¿e to nie do koñca jest prawda. Nie zapominajmy w jakiej rodzinie wychowa³ siê Regulus. Oni od dawien dawna, od pokoleñ wrêcz byli wierni idea³om, które propagowa³ Voldemort. Uznawali wy³±cznie czysto¶æ krwi i tak dalej. Wiêc my¶lê, ¿e Regulus po prostu by³ od ma³ego nauczany, ¿e tacy przywódcy jak Riddle s± jedynymi s³usznymi i ¿e to zaszczyt takim s³u¿yæ. I b³agam, nie kontrargumentujcie tego postaci± Syriusza. Syriusz mia³ szczê¶cie, pozna³ Pottera z którym siê zaprzyja¼ni³ a Potter by³ po stronie dobra. Dodatkowo by³ buntownikiem i mia³ na pieñku z rodzin±, wiêc by³ jakby anty wszystkim co oni mu próbowali wpajaæ. Ma³y Regulus za to, by³ chyba raczej takim oczkiem w ich g³owie i nie mia³ tyle szczê¶cia by zaprzyja¼niæ siê z kim¶ i zaufaæ tak, by zmieniæ podej¶cie do czego¶, w czym by³ wychowywany. Nie mam racji? ;D\nDodany dnia 21.08.2013 20:12\nNie rozumiem te¿ jak mo¿na uznawaæ te cechy domu za fajne - spryt, przebieg³o¶æ i ambicja. Oczywi¶cie, one mogê byæ pozytywne, ale nie w takim kontek¶cie, w jakim pokaza³a to Rowling.\nA i owszem, mo¿na te cechy uwa¿aæ... mo¿e nie tyle za fajne, co przydatne... w ka¿dym razie jak napisa³a¶, nie w kontek¶cie, w jakim to pokaza³a Rowling. Spryt pomaga dostosowaæ siê do nowej sytuacji, ambicja sprzyja rozwojowi osobistemu. Hermiona te¿ by³a ambitna, chcia³a byæ pierwsza we wszystkim, a przecie¿ nie by³o w tym nic z³ego - z wyj±tkiem tego, ¿e wkurza³a tym innych, a niepotrzebnie, bo np. Neville'owi pomaga³a w lekcjach, ch³opakom poprawia³a wypracowania itp.\nRównie dobrze mo¿na powiedzieæ, ¿e odwaga jest negatywna - bo mniej inteligentny odwa¿ny z brakiem instynktu samozachowawczego mo¿e sobie zrobiæ krzywdê. Te cechy moim zdaniem s± pozytywne, trzeba tylko umieæ z nich korzystaæ.\nTiara nie dzieli³a na podstawie osobowo¶ci, tylko niektórych cech. Ró¿nych osobowo¶ci w obrêbie ka¿dego domu by³o od groma i jeszcze trochê. Umieszczenie w jednej wie¿y samych odwa¿nych uczniów nie sprawi³o, ¿e wszyscy mieli tak± sam± osobowo¶æ. Do tego ka¿da cecha domu, do którego byli przydzieleni, u ka¿dego w ró¿nym stopniu siê uzewnêtrznia³a.\nEdytowane przez Christina dnia 28.02.2014 16:42\nDodany dnia 21.08.2013 21:05\nNie wiem sk±d pojawi³y siê te tendencje do wybielania postaci Severusa. Mo¿e i on by³ w stanie kochaæ, ale nie zapominajmy, ¿e gdyby nie jego uczucie do Lily, to Harry'ego mia³by gdzie¶. Tak samo jak Dumbledore'a i ca³± resztê. Poza tym jedna rzecz nie usprawiedliwi tego, co robi³. A nas³a³ Voldemorta na niewinnego ch³opca. Wiedzia³, ¿e je¶li przeka¿e mu tajemnice o przepowiedni to ska¿e na ¶mieræ jak±¶ rodzinê, czy to go powstrzyma³o? Nie. Dopiero gdy dowiedzia³ siê, ¿e chodzi o jego dawn± mi³o¶æ to nagle obudzi³o siê w nim uczucie skruchy. A podejrzewam, ¿e gdyby Czarny Pan zgodzi³ siê nie zabijaæ Lily, to nie mia³by nic przeciwko zabiciu Jamesa i Harry'ego.\nNawet jego pó¼niejsze dzia³ania nie nale¿a³y do dobrych, a on sam nie przeszed³ wewnêtrznej przemiany - wystarczy spojrzeæ na to, jak traktowa³ Neville'a.\nTutaj zgadzam siê z Fuer - on nie by³ postaci± dobr±, ale ciekaw±.\nA Regulus jest w³a¶nie wybitnym przyk³adem tego, jak ¶lizgoñskie przekonania mog± zniszczyæ ¿ycie. Jemu zniszczy³y, w koñcu umar³.\nTego nie napisa³am i bynajmniej nie mam takiego zamiaru. Oni potrafili kochaæ, chocia¿ w wielu przypadkach to wci±¿ by³a mi³o¶æ samolubna. Posiadali dobre cechy, tak jak ka¿dy. Ale ¿adnej z nich nie determinowa³ ani nie rozwija³ Slyth. Bardziej bym napisa³a, ¿e ten cechy w jaki¶ sposób nie umar³y mimo przydzia³u do tego domu.\nProszê nie wk³adaæ mi do ust s³ów, których nie napisa³am. Temat dotyczy konkretnie Slytherinu. Jak chcesz rozwa¿yæ cechy pozosta³ych domów, to zak³adamy inny temat.\nSyriusz mia³ szczê¶cie, pozna³ Pottera z którym siê zaprzyja¼ni³ a Potter by³ po stronie dobra. Dodatkowo by³ buntownikiem i mia³ na pieñku z rodzin±, wiêc by³ jakby anty wszystkim co oni mu próbowali wpajaæ.\nNie nazwa³abym tego w ten sposób. Byæ mo¿e i Syriusz wybra³ Gryffindore na z³o¶æ rodzicom, ale nikt nie zaprzeczy, ¿e ten dom po prostu do niego pasowa³... chocia¿ z drugiej strony jak po 7 latach przebywania w takim towarzystwie móg³by nie pasowaæ - to jest to o czym mówi³am. Ten ca³y przydzia³ to jaka¶ kpina.\nA i owszem, mo¿na te cechy uwa¿aæ... mo¿e nie tyle za fajne, co przydatne... w ka¿dym razie jak napisa³a¶, nie w kontek¶cie, w jakim to pokaza³a Rowling.\nNo w³a¶nie tylko my rozmawiamy o obrazie, jaki stworzy³a JKR.\nPoza tym te cechy mog± byæ przydatne, ale nie na tyle, by je wyznaczaæ na g³ówn±, domow± cechê.\nTiara nie dzieli³a na podstawie osobowo¶ci, tylko niektorych cech. Ró¿nych osobowo¶ci w obrêbie ka¿dego domu by³o od groma i jeszcze trochê. Umieszczenie w jednej wie¿y samych odwa¿nych uczniów nie sprawi³o, ¿e wszyscy mieli tak± sam± osobowo¶æ. Do tego ka¿da cecha domu, do którego byli przydzieleni, u ka¿dego w ró¿nym stopniu siê uzewnêtrznia³a.\nJu¿ to pisa³am, ale - trzeba byæ naprawdê odpornym, by nie ulegaæ wp³ywom innych uczniów. A je¶li ludzie w twoim otoczeniu uznaj± tchórzostwo za m±dro¶æ, a czyst± krew za podstawowy wyró¿nik ludzi, to ty te¿ tak robisz. Nie wiem, na podstawie jakich cech wyró¿nia³a tiara, to nie mia³o sensu. Kto¶ mo¿e byæ w wieku 11 lat przebieg³y, ale w wieku 18 ju¿ nie... co¶ innego stanie siê wa¿niejsze.\nDodany dnia 21.08.2013 21:35\nMoim zdaniem Rowling zrobi³a krzywdê dwóm domom - Slytherinowi i Hufflepuffowi. Slytherin gromadzi ludzi ambitnych - co samo w sobie nie jest z³e (o ile nie jest to d±¿enie do celu po trupach), spryt te¿ przydaje siê w ¿yciu. Natomiast w ksi±¿ce s± pokazani jako "ci ¼li". Nie ma ¯ADNEGO uczynnego ¦lizgona - a nie wierzê, ¿e takich nie by³o, spryt i ambicja nie przekre¶la uczynno¶ci. Wszyscy s± okropni, z³o¶liwi, z ponurymi minami, brutalni itp.\nTo nie jest wcale prawda. Slughorn by³ przecie¿ ¶lizgonem i opiekunem tego domu! A by³ to cz³owiek bardzo sympatyczny! Mimo swoich wielu wad to dobry czarodziej, dobry cz³owiek i do tego nigdy nie faworyzowa³ ¶lizgonów. Moim zdaniem to jest przyk³ad fajnego ¶lizgona\nDodany dnia 21.08.2013 21:37\nJu¿ to pisa³am, ale - trzeba byæ naprawdê odpornym, by nie ulegaæ wp³ywom innych uczniów. A je¶li ludzie w twoim otoczeniu uznaj± tchórzostwo za m±dro¶æ, a czyst± krew za podstawowy wyró¿nik ludzi, to ty te¿ tak robisz.\nPewnie, ¿e jest presja otoczenia i zwykle m³odzi ludzie jej ulegaj± (potrzeba akceptacji itp.). Ale nie wierzê, ¿e 100% ¦lizgonów mia³o identyczne pogl±dy. Przecie¿ nawet z rozmów w pokoju wspólnym czy dormitorium mo¿na podzieliæ ludzi wg pogl±dów i zawsze bêd± tworzy³y siê dwa obozy o przeciwnych pogl±dach.\nKto¶ mo¿e byæ w wieku 11 lat przebieg³y, ale w wieku 18 ju¿ nie... co¶ innego stanie siê wa¿niejsze\nMy¶lê, ¿e Tiara nie tyle patrzy³a na cechy w chwili obecnej, ale jakby wiedzia³a, ¿e gdzie¶ w g³êbi drzemi± jakie¶ warto¶ci, które mo¿na wydobyæ przy sprzyjaj±cych okoliczno¶ciach (taki Neville, który dopiero pokaza³ mêstwo w ostatniej ksi±¿ce). Tiara to nie szklana kula, ale to ci±gle rekwizyt z Hogwartu i my¶lê, ¿e jak±¶ tak± moc magiczn± mog³a mieæ\nDodany dnia 21.08.2013 21:48\nTo nie jest prawda. Krukonem by³ te¿ Davis i wszyscy mówili, ¿e to tylko taki przystojniak. W Ravencawie ceni siê inteligencjê. Dlatego wszyscy tam trafili. Cho nie by³a wcale g³upi± trzpiotk±! Bêdê jej broniæ. S³uchajcie nie popadajcie w stereotypy. To, ¿e kto¶ jest ³adniutki nie znaczy, ¿e jest kretynem. Nie poznali¶my jej inteligencji tak na prawdê ale by³a dobr± czarownic± i chêtnie walczy³a.\nA Luna pokaza³a swój intelekt w 7 czê¶ci otwieraj±c pokój wspólny.\nInteligencja to nie jest tylko wyg³aszanie teorii ani wielka wiedza. To b³yskotliwo¶æ i zaradno¶æ, poczucie humoru. A Ci krukoni z pewno¶ci± to mieli. Co do Cedrika i tej opcji! Ja to rozumiem! Myslicie, ze czemu tak p³aka³a ? Ale do tego tez trzeba moim zdaniem dorosn±æ trochê. Dziewczyna by³a zakochana w kim¶ kto umar³ i zacz±³ jej siê podobaæ kto¶ inny. To s± ogromne wyrzuty sumienia i ból. Uczucie jak zdrada. Nie ma w tym nic fa³szywego.\nDodany dnia 21.08.2013 22:03\nNie rozumiem jednej rzeczy - niektóre z Was pisz±, ¿e nie ka¿dy ¦lizgon posiada³ te cechy. Pewnie tak by³o, ale Rowling takiej postaci nie opisa³a. Alette ju¿ siê odnios³a do Severusa, ¿e on wcale nie by³ dobry i te¿ nie do koñca rozumia³am to uznanie go przez Harry'ego za jakiego¶ wspania³ego cz³owieka. Bo o ile Snape pokaza³ siê tak¿e z dobrej strony, to zrobi³ to z egoistycznych pobudek, a nie dlatego, ¿e by³ szlachetny. By³ interesuj±cy, na pewno uzdolniony i m±dry, ale oprócz tego by³ te¿ gnid±. I to, ¿e dba³ o Harry'ego wcale tego nie zmienia, bo to przez niego Voldemort dowiedzia³ siê o przepowiedni i de facto to on skaza³ Potterów na ¶mieræ. Po¶rednio, ale jednak.\nJedyna postaæ, która nie by³a do szpiku ko¶ci z³a to faktycznie Slughorn, z którego ust nie p³ynê³y has³a o czysto¶ci krwi i szlamach, nie brata³ siê te¿ z Voldemortem.\nAle co do uczniów w szkole... Nie bêdê gdybaæ, kto mia³ dobre serce, a kto nie. Rowling przedstawi³a Slytherin jako dom o najbardziej zatwardzia³ych pogl±dach, taki, w którym ma³o kto siê wychyla z odmiennym zdaniem i gdzie trafiaj± dzieciaki wychowane w rodzinach zwolenników Voldemorta. I nie wiem, na jakiej podstawie mam z tym polemizowaæ, skoro nie by³o ani jednego przypadku, kiedy jaki¶ ¦lizgon zachowa³ siê szlachetnie.\nDodany dnia 21.08.2013 22:16\nA mam takie pytanie, czy ¶lizgonem nie by³ przypadkiem Lockhart?\nS³uchajcie co jest z³ego, ¿e oni mieli takie pogl±dy tak na serio ? To jest jak w normalnym ¿yciu. Jest masa ludzi z którymi nie chcia³abym byæ w jednym domu! To jest jak z polityk±. To, ¿e kto¶ ma inne pogl±dy ni¿ Ty nie znaczy, ¿e s± z³e. Nie znacie weso³ych rasistów? Sympatycznych homofobów? To, ¿e ich charakteryzowa³y te pogl±dy nie czyni z sympatyków czystej krwi domowych tyranów. Dobrze, ¿e mieli w³asny dom gdzie czuli siê szczê¶liwi.\nDodany dnia 21.08.2013 22:20\nNo nie wiem, mo¿e dla kogo¶ to nie ma znaczenia, ale dla mnie ma du¿e. Zw³aszcza, ¿e je¶li chodzi o czysto¶æ krwi, to ich pogl±dy rzutowa³y na ¿ycie codzienne i "szlam" w¶ród przyjació³ nie mieli. Albo nie chcieli siê z takimi lud¼mi przyja¼niæ i mia³o dla nich znaczenie pochodzenie, czy grubo¶æ portfela.\nLockhart by³ w Ravenclawie.\nDodany dnia 21.08.2013 22:27\nNo nie mieli w¶ród nich przyjació³ ale czy rasista bêdzie kiedykolwiek przyjacielem kogo¶ kto jest inny ni¿ on? Nie. Na tym to polega. Ka¿dy znas zna takich ludzi i na codzien nam to nawet nie przeszkadza. Ale jakby zebrac wszystkich w jednym miejscu i trzymaæ tam 7 lat to oczywiste, ¿e jeszcze bardziej sami napêdzaj± siê w tych pogl±dach. Pieni±dze nie maj± z tym raczej nic wspólnego. Snape by³ biedny, Voldemort te¿. A w pozosta³ych domach by³o wielu bogatych uczniów np Cho, Cedrik czy Oliver.\nDodany dnia 21.08.2013 22:33\nA no w³a¶nie bogactwo, chyba nigdzie nie by³o powiedziane, ¿e rody czystej krwi musz± byæ bogate. A tu przedstawili¶cie jak by bogactwo by³o wa¿ne dla Slyth, tak na prawdê wiemy tylko, ¿e Malfoyowie mieli pieni±dze. A o innych uczniach? Mo¿emy siê tylko domy¶laæ jaki mieli stan konta.\nBardzo nie podoba mi siê to, jak Jo podzieli³a uczniów na obozy Slytherin i Pozosta³e Domy. Posz³a na ³atwiznê wsadzaj±c ca³y dom do jednego wora i przylepiaj±c ³atkê z³ych. Dlaczego ¶miercio¿ercy wywodzili siê wy³±cznie ze Slytha? Dlaczego nie z Huffa czy Rava? Zawsze mnie to gdzie¶ uwiera³o. Wszyscy ¼li to Slytherinu, jakby to by³ jaki¶ gang.\nAnn Mia, pieni±dze maj± tyle wspólnego, ¿e Slytherin ceni³ czysto¶æ krwi. Wiêkszo¶æ czystokrwistych to stare rody czarodziejów na wysokim stanowisku. Dlatego pieni±dze te¿ siê w Slytherinie licz±.\nDodany dnia 21.08.2013 22:41\nPowtórzê jeszcze raz - dla kogo¶ mo¿e to byæ nieistotne, ale piszê ze swojego punktu widzenia, a mnie by takie co¶ przeszkadza³o. S± sprawy, na które mo¿emy nie zwracaæ uwagi przyja¼ni±c siê z kim¶, ale s± takie, które ju¿ trochê przeszkadzaj±. Nie chcia³abym siê przyja¼niæ z kim¶, kto uwa¿a, ¿e kogo¶ odmiennej orientacji, wyznania, czy koloru skóry nale¿y powybijaæ w pierony i jeszcze w dodatku gada o tym na prawo i lewo.\nBo przepraszam, ale czy nie podobnie by³o ze ¦lizgonami? Widzieli Hermionê - darli jadaczkê, ¿e szlama, Weasleyów - ¿e biedni i zdrajcy krwi. Oni mieli na tym punkcie fio³a; nie twierdzê, ¿e wy³±cznie ze swojej winy, bo du¿o do powiedzenia mieli rodzice, ale jednak. Pomijam ju¿ fakt, ¿e jak siê jest nastolatkiem, to takie ci±g³e wyzwiska i dokuczanie bardzo mocno siadaj± na psychikê. Wiêc, o ile bêd±c uczniami w wiêkszo¶ci nie robili nie wiadomo jak okropnych rzeczy, to wieczne wytykanie komu¶, ¿e jest gorszy bo nie jest czystej krwi, albo nie ma pieniêdzy, wiêc jest nic nie warty te¿ na pewno nie przesz³o bez echa.\nW pozosta³ych domach te¿ byli bogaci, no pewnie, ale nie bardzo rozumiem, jaki to ma zwi±zek. Ja nie twierdzê nigdzie, ¿e bogactwo to jest co¶ z³ego, ale ¿e dla ¦lizgonów mia³o znaczenie. Dla kogo¶ z innego domu byæ mo¿e te¿, nie twierdzê, ¿e nie. Tak samo jak nie twierdzê, ¿e wszystkich dupków ze szko³y umieszczano w Slytherinie, a inne domy by³y wolne od wredot.\nDodany dnia 21.08.2013 22:54\nNp McLaggen by³ kretynem a gryfonem ;p Ale nie jest powiedziane, ¿e ¶miercio¿ercy to tylko ¶lizgoni. Jedyne co by³o to, ¿e wiêkszo¶æ z tych co siê kumplowali ze Snape'm nimi zosta³a. My¶lê, ¿e mogli byæ nawet ¶miercio¿ercy z Gryffindoru.


Zupowy detoks - Grazia\nSkładniki: 1 l bulionu warzywnego, 4 średnie cebule, 2 ząbki czosnku, 1/2 kg białej fasoli w ziarnach, 3 łyżki oliwy z oliwek, sól, pieprz, 2 gałązki rozmarynu\nFasolę zalej wodą i mocz przez 12 godzin. W miarę możliwości zmień wodę w trakcie namaczania, a potem wodę wylej. Czosnek i cebulę obierz z łupin. Cebulę pokrój w dużą kostkę, czosnek drobno poszatkuj.\nW garnku rozgrzej oliwę, dodaj cebulę i rozmaryn w całości. Duś na wolnym ogniu 10-15 min, mieszając. Dodaj fasolę i czosnek, wlej bulion i gotuj pod przykryciem ok. 50 min, aż fasola będzie miękka. Wyjmij rozmaryn, zmiksuj zupę do konsystencji, która ci odpowiada.\nPodgrzej i dopraw.\nJesteś tu: Grazia › Styl życia › Zupowy detoks


Objawy odstawienia kofeiny po zaprzestaniu picia kawy czy coli. | Dr Jacek Roik\nDość często osoby, które z jakiegoś powodu nie sięgnęły po codzienną porcję kawy czy coli, wspominają o bólu głowy, zmęczeniu, problemach z koncentracją uwagi oraz zmniejszeniu dostępnych pokładów energii. Są to objawy odstawienia kofeiny. Naukowcy z dwóch amerykańskich uczelni jako pierwsi zbadali mechanizmy biologiczne leżące u ich podłoża (Psychopharmacology).\nAkademicy ze szkół medycznych University of Vermont oraz Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa przyjrzeli się elektrycznej aktywności mózgu oraz przepływowi krwi. Uczestnikom eksperymentu podawano kapsułki z kofeiną bądź placebo. Następnie badano ich elektroencefalografem oraz ultrasonografem. Wszyscy wypełniali też samoopisowe kwestionariusze.\nU osób, które zażyły placebo, odnotowano wzrost prędkości przepływu krwi oraz zmiany w EEG. Amerykanie uważają, że pierwsze z wymienionych zjawisk prowadzi do bólu głowy, zaś nasilenie rytmu theta w zapisie aktywności mózgu można z kolei powiązać z uczuciem zmęczenia. Wszystko to znalazło pokrycie w danych dostarczonych przez samych zainteresowanych. Pozbawieni nagle kofeiny ochotnicy wspominali o wyczerpaniu, zmęczeniu czy spowolnieniu.\nWbrew temu, co sądzą kawosze, nasze studium nie wykazało istnienia różnic między wolontariuszami zażywającymi przez dłuższy czas placebo i kofeinę. Oznacza to, że regularna konsumpcja kofeiny nie zapewnia żadnych dodatkowych zysków netto [...] ? przekonuje dr Stacey Sigmon. W takiej sytuacji warto chyba pomyśleć o innych sposobach „dobudzania się”.\nKategorie: Ogólna. Tagi: ból głowy, kawa, kofeina., mechanizmy biologiczne, objawy, odstawienie, zmęczenie. Autor: roik. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n3 myśli nt. „Objawy odstawienia kofeiny po zaprzestaniu picia kawy czy coli.”\ndfn, Lipiec 11, 2009 o 3:32 pm :\nZ tą kawą to prawda. Dziennie piję 2 „duże”. Ostatnio po południu/wieczorem nie wypiłem i rano ból głowy. Tydzień temu też nie wypiłem po południu/wieczorem i znów ból :9\nKrzysztof, Lipiec 17, 2010 o 1:47 pm :\nOsobiście nie pijam kawy ponieważ szkodzi mi, ale w zamian przyjmuję czystą kofeinę farmaceutyczną w dawkach średnio 300-500mg/dzień i zawsze po zaniechaniu jednej dawki czuję się dość mocno osłabiony oraz śpiący (dosłownie mógłbym spać cały czas) jednakże nie potwierdzam że przyjmowanie kofeiny nie daje tak zwanego zysku netto ponieważ w momencie kiedy przyjmuję ją regularnie jestem w stanie lepiej sobie zorganizować dzień oraz myśli mi się nieporównywalnie lepiej. Wychodzi (u mnie) że podczas brania kofeiny mózg mi pracuje tak jak bym używał procesora pentium4 3ghz a bez kofeiny jak bym się przesiadł na pentium3 1ghz.\nYareczku, Listopad 27, 2010 o 10:56 am :\nzamiast kawy piętnaście pompek, dziesięć przysiadów, i kilkanaście brzuszków i będziecie zasuwać cały dzień jak odrzutowce;) i to bez żadnego wydatku. jak nie macie kawy to w kawiarniach 10 złotych malutka kawka kosztuje, codziennie taką a miesięcznie 300 zł się wydaje. ja nie palę ale jak ktoś jeszcze fajeczki to + 300 = 600zł ja za tyle muszę żyć cały miesiąc. a w kawce i w fajeczkach raczej malutko jest wartości odżywczych. pozdro od studencika.;)


BMF 501 - BAIER TEAM\n> BMF 501\nFrezarka do muru - frezowanie gotowych kanałów do 30 mm szerokości i 38 mm głębokości.\nWał frezarki o podwójnym łożysku, ustawiony pod kątem 20° umożliwia łatwą instalację przewodów i pustych rur.\nŁatwa zmiana głębokości.\nDuże, lekko pracujące i łatwo wymienialne walce bieżne z przodu i z tyłu.\nObudowa przekładni oraz pokrywa silnika wykonane są jako stabilny, lakierowany proszkowo odlew ciśnieniowy aluminium.\nBezpyłowa dzięki odsysaniu.\nBezpieczna dzięki blokadzie silnika i włącznika, w przypadku wystąpienia przeciążeń.\nOszczędna ze względu na dużą prędkość frezowania oraz frezy z twardego metalu, które w razie konieczności można naostrzyć.\nTrwała, gdyż silnik i przekładnia chronione są od pyłu.\nLiczba obrotowa 1.200 Upm\nSzerokość frezu 13 - 30 mm\nGłębokość frezu 23 - 38 mm\nFrezarka do muru BMF 501\nw metalowej skrzynce transportowej z odsysaniem pyłu\nz odsysaniem pyłu AS, bez frezów\nw zestawie z eurofrezem 25, odsysanie pyłu\nGłębokość frezu: 25 - 35 mm / Szerokość frezu: 20 mm\nGłębokość frezu: 25 - 38 mm / Szerokość frezu: 25 mm\nGłębokość frezu: 23 - 35 mm / Szerokość frezu: 13 mm\nGłębokość frezu: 23 - 35 mm / Szerokość frezu: 18 mm\nGłębokość frezu: 23 - 35 mm / Szerokość frezu: 22 mm\nGłębokość frezu: 23 - 35 mm / Szerokość frezu: 30 mm\nFrez 3 do KS\nFrez 67 do KS\nPodkładki aluminiowe (10 szt.)\nPokrywa odsysania pyłu (Ø 38 mm)\nPokrywa odsysania pyłu (AS) do większej siły ssania (Ø 38 mm)\nTarcze diamentowe bruzdownica gniazda diamentowe ostrza wiercenie na mokro wiercenie na sucho


Jak zatrzymać urodę chwili? - Wmkiw\nCarpe diem, czyli chwytaj dzień – to nie tylko słowa, ale sposób bycia. Ponadczasowa potrzeba tkwiąca w człowieku, który od zawsze potrzebował czuć w sercu prawdę i głębię uczuć. Okazuje się, że niektóre sprawy są uniwersalne – przekraczają granice epok. Podobnie jak przed wiekami, także dzisiaj chcemy istnieć naprawdę – maksymalnie i ze wszystkich sił. Niosą nas uczucia i wydarzenia, przedsięwzięcia i działania. Wybieramy się na spektakularne wyprawy i uprawiamy ekstremalne sporty – żeby poczuć autentyzm bycia.\nJeśli już przeżyliśmy niezwykłą chwilę, to warto ją zatrzymać na zawsze. Na cewe-fotoksiazka.pl dowiemy się, w jaki sposób to zrobić, wykorzystując prywatne zdjęcia. Wyjątkową opowieść należy zachować na zawsze, ujmując ją poprzez obrazy. Na przykład elegancka fotoksiążka ślubna – przepięknie wyrazi poezję miłości. Albo książka skomponowana ze zdjęć zrobionych podczas wysokogórskiej wycieczki. W ten sposób opowieści wynikają z naszego życia.\nSpektakularne momenty w naszym życiu warto też pokazać we wnętrzach w postaci wielkoformatowych obrazów. Wówczas dekoracje staną się efektem autentycznego scenariusza, który udało się zrealizować. Piękne momenty ozdobią przestrzeń lepiej niż najbardziej efektowne dodatki wnętrzarskie.\nNawet najbardziej wymyślne aranżacje wydają się puste, gdy nie wynikają z prawdziwej egzystencji. Należy poszukiwać rzeczy, które do głębi zmieniają coś w przestrzeni i w nas samych – przedmiotów osobistych, oryginalnych i niepowtarzalnych.\nNiech piękne chwile powracają do nas ze zwielokrotnioną siłą. Szczególnie, gdy dopada nas pesymizm szarych dni. Oderwijmy się od nich, zamyślając się nad wielkim zdjęciem, umieszczonym w sypialni czy w gabinecie. Wszędzie warto się oderwać na chwilę od przyziemnych spraw i skierować ku głębszym wartościom.\nTags cewe fotoksiążkafotokalendarzefotoksiążkafotoksiążka ślubnafotoobrazy\nJazda konna – przygoda na całe życie


Wzorzec FCI | Owczarek australijski – Aussie – Baza danych\nStrona głównaSportyEgzaminy PTObedience wg ASCAObedience wg FCIZawody PTO stroniePolityka CookieWeryfikacja danychEkipaBazaPsyReproduktorSukiWszystkieMiotyJak wybrać psaPlanowane miotyHodowleStatystykaWystawyZdrowie rasyOczyCEACEA – przebadane (DNA)Zaćma (HSF4)HSF4 – przebadane (DNA)prcd-PRA – przebadane (DNA)MDR1MDR1 – przebadane (DNA)DysplazjaED – przebadaneHD – przebadaneAnaliza rodowodówBadaniaProgram „Zdrowy Aussie”Lista laboratoriówzdrowie w skrócieWzorce rasyWzorzec FCIWzorzec AKCWzorzec ASCAWzorzec ASCA – komantarzIlustrowany wzorzec ASCA str.1Ilustrowany wzorzec ASCA str.2Wzorzec stylu pracy (projekt ASCA)UmaszczeniaWstępKolor czekoladowyGen marmurkowatościKolory oczuPodpalaniaBiałe znaczeniaKolory niestandardoweGeny umaszczeń\nStrona główna › Wzorce rasy › Wzorzec FCI Wzorzec FCI\nPublikacja 5 września 2012 przez anmarka\t—\nBrak komentarzy ↓ WZORZEC FCI\natrakcyjny wygląd, które to cechy od początku zapewniały im podziw. Pomimo, że każdy osobnik ma jedyny w swoim rodzaju kolor i znaczenia, wszystkie owczarki australijskie wykazują niezrównane przywiązanie do swoich rodzin. Liczne zalety tej rasy zapewniły im popularność. WYGLĄD OGÓLNY: Owczarek australijski jest zbudowany harmonijnie, o lekko wydłużonej sylwetce, umiarkowanej wielkości i kości, jego umaszczenie zapewnia różnorodność i indywidualność. Jest żywy i uważny, zwinny i zręczny, mocny i muskularny bez śladu ociężałości. Posiada szatę o umiarkowanej długości i grubości. Ogon cięty lub naturalnie krótki.\nGŁOWA: Głowa o czystych liniach, mocna i sucha. Powinna być proporcjonlna do reszty ciała. MÓZGOCZASZKA: CZASZKA:\nNOS: Psy błękitno-marmurkowe i czarne mają czarną pigmentację nosa (i warg). Psy czekoladowo-marmurkowe i czekoladowe mają wątrobianą (brązową) pigmentację nosa (i warg). U marmurków dopuszcza się małe różowe plamki, które jednak nie powinny przekraczać 25% powierzchni nosa u psów powyżej 1 roku życia. Jeśli przekrzaczają, jest to poważna wada. KUFA: Równej długości lub nieco krótsza niż mózgoczaszka. Oglądane z boku, kufa i czaszka tworzą równoległe linie, rozdzielone przez umiarkowany, dobrze wyrażony stop. Kufa zwęża się lekko w kierunku nosa i jest zaokrąglona na końcu. ZĘBY: Pełny zestaw mocnych, białych zębów. Zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy.\npłatek róży. Uszy stojące lub obwisłe są poważną wadą. SZYJA: Mocna, umiarkowanej długości, lekko łukowata, dobrze\nŚRÓDRĘCZE: Średniej długości, bardzo lekko pochylone. „Kciuki” (pierwsze palce) mogą być usunięte. ŁAPY: Owalne, zwarte, o dobrze wysklepionych palcach. Poduszki grube i elastyczne.\nKOŃCZYNY TYLNE: Szerokość tyłu jest równa szerokości przodu mierzonej w barkach. Kątowanie miednicy i uda odpowiada kątowaniu łopatki i ramienia i tworzy w przybliżeniu kąt prosty. STAWY KOLANOWE: Dobrze kątowane.\nŚRÓDSTOPIA: Krótkie, prostopadłe do ziemi, oglądane od tyłu są równoległe do siebie. Wilcze pazury muszą być usunięte. ŁAPY: Owalne, zwarte, o dobrze wysklepionych palcach. Poduszki grube i elastyczne. RUCH: Owczarek australijski porusza się płynnie, swobodnie i bez wysiłku. Ruch jest pełen zwinności, wydajny. Kończyny przednie i tylne poruszają się prosto i równolegle. Przy większej prędkości łapy (przednie i tylne) zbiegają się w kierunku linii środka ciężkości, podczas gdy grzbit pozostaje mocny i poziomy. Owczarek australijski musi być zwinny i zdolny do gwałtownych zmian kierunku i rodzaju ruchu.\nSZATA: Średniej grubości, włos prosty lub falisty, odporny na warunki atmosferyczne, średnio długi. Grubość podszerstka różni się w zależności od klimatu. Włos jest krótki i gładki na głowie, uszach, przodzie kończyn przednich i na śródstopiach. Tył kończyn przednich i portki posiadają umiarkowane pióro. Występuje umiarkowana grzywa i kryza, mocniej wyrażone u psów niż u suk. Szata nietypowa jest poważną wadą. UMASZCZENIE: Kolor błękitno-marmurkowy, czarny, czekoladowo-marmurkowy, czekoladowy – wszystkie z lub bez białych znaczeń i/lub podpalania. Żaden z kolorów nie jest preferowany. Biały kołnierz nie przekracza punktu kłębu na skórze. Biały jest dopuszczalny na szyi (w postaci częściowego lub pełnego kołnierza), piersi, nogach, spodzie pyska, jako strzałka na głowie, a także na brzuchu, przy czym nie może wykraczać na boki dalej niż 4 cale (ok. 11 cm) ponad poziomą linię poprowadzoną od łokcia. Kolor biały nie powinien dominować na głowie, a oczy powinny być w pełni otoczone przez kolor i pigment. Marmurki wraz z wiekiem charakterystycznie ciemnieją.\nWADY: Każde odstępstwo od w/w punktów powinno być uważane za wadę, a sposób jej traktowania powinien być proporcjonalny do wielkości wady. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Agresja lub nadmierna lękliwość. Przodozgryz lub tyłozgryz. Utrata kontaktu spowodowana przez krótkie środkowe siekacze w prawidłowym skądinąd zgryzie nie powinna być uznana za przodozgryz. Zęby złamane lub utracone w wyniku wypadku nie powinny być uznawane za wadę.\nDodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedziMusisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.\t© 2016\nOwczarek australijski – Aussie – Baza danych ↑\nAutorzy: Anna Stelmach, Jacek Klęczar Pomysłodawca: Urszula Charytonik Responsive Theme\nStrona używa plików cookiesAkceptuję.Więcej informacji


Kiedy wybierać druk offsetowy, a kiedy cyfrowy? | danceplace\nKiedy wybierać druk offsetowy, a kiedy cyfrowy?\n22 lutego 2019 1 marca 2019 Zofia Poligrafia\nDużą partię ulotek lub plakatów możemy wydrukować metodą cyfrową lub offsetową. Jeśli masz do wydrukowania dużą liczbę jakichś druków (ulotek lub plakatów), najlepiej skorzystać z usług firmy specjalizującej się w poligrafii i introligatorstwie. W większości z nich będziemy mieli możliwość wybrania, czy chcemy, aby nasze materiały zostały wydrukowane metodą cyfrową lub offsetową. Każda z nich ma swoje zalety i wady.\nWyższą jakość wydruku zapewni nam metoda offsetowa, ale jest też ona odpowiednio droga. Wymaga stworzenia specjalnej formy drukowej dla każdego wzoru. Druk offsetowy opłaca się tylko przy zamówieniu większej partii druków (powyżej tysiąca stron). Wadą tej metody druku jest też dość długi czas wykonania – wymaga wcześniejszego przygotowania formy drukowej.\nZnacznie szybciej potrzebne nam ulotki i plakaty wydrukujemy metodą cyfrową. Jest to możliwe praktycznie od razu – wystarczy dostarczyć firmie poligraficznej plik z projektem. Jakość wydruku będzie dobra, ale nie aż tak jak w przypadku druku offsetowego. Jeśli chodzi o cenę, to w przypadku wysokich nakładów lepiej wybrać druk offsetowy.\nDruk cyfrowy będzie bardziej opłacalny, jeśli do wydrukowania mamy kilkadziesiąt czy kilkaset stron.\nwysięgnik koszowy poznań www.hoergertshausen-obb.de\nWystarczy plecak i dobry namiot\nChilijska pustynia najsuchszym miejscem Ziemi


Long 4 Lashes, serum przyspieszające wzrost rzęs, 3 ml | eapteka.pl\nSerum przyspieszające wzrost rzęs.\nodkąd zaczęłam używać tego serum nie musze zakładać sztucznych rzęs, po pół roku stosowania wyraźnie widac jak mi rzęsy się wzmocniły i tak nie wypadaja\nPrzy regularnym stosowaniu rzęsy ewidentnie wzmacniają się i wydłużają. Super odzywka\nPrzedłużałam rzęsy u kosmetyczki ale nie warto, to serum pomaga rośnięciu rzęs dużo mniejszym kosztem i bez wychodzenia z domu, i piękniej wyglądają :)\nJeden z najlepszych produktów na rynku, moje gęste, długie rzęsy są na to dowodem, świetnie nawilża, polecam!\nRzęsy rosną po nim bardzo szybko, świetny wybór za tę cenę. Nawilża idealnie, polecam!!\nMiałam problemy ze słabymi rzęsami po przedłużaniu, a serum nie dość że je wzmocniło to wyrosły mocniejsze i dłuższe , wystarczy stosować regularnie\nLong 4 lashes jest rewelacyjne jak na wypadanie rzęs, efekty widac, zamawiam zaraz ten srodek na brwi. Warto\nJakie serum do rzęs pokochały blogerki? TOP 3!\nKażda z nas marzy o długich, ciemnych i gęstych rzęsach − czyż nie mam racji? Żeby cieszyć się prawdziwymi firanami na rzęsach, sięgnij po odpowiednie serum do rzęs, które pobudzi ich wzrost. Zobacz, jakie serum do rzęs pokochały blogerki! Oto TOP 3. Jak długo żyją rzęsy? Niestety wiele z Twoich codziennych zabiegów stylizacji rzęs, które teoretycznie mają sprawić, że będą one długie i gęste, tylko je osłabia....


Jak ustalić koszt remontu? | Budowa i Remont\n← Jak rozmieścić okna w pokojach?\nDlaczego grzejniki umieszczamy pod oknami? →\nPlanujesz remont, ale nie wiesz czy wystarczy Ci funduszy? Nic się nie martw, w dzisiejszych wpisie pomogę Ci wycenić koszt remontu i wtedy będziesz już wszystko wiedział. Po pierwsze musisz ustalić zakres prac. A mianowicie, jeśli chcesz remontować łazienkę, to co trzeba będzie zmienić. Przykładowo, nowa podłoga, malowanie ścian, wymiana szafek, wymiana prysznica. Każdą taką czynność musisz wypisać. Jak już masz wszystkie z nich, to każdą dokładniej rozpisujesz. A mianowicie jeśli mamy nową podłogę to rozpisujesz to tak: zerwanie podłogi, wyczyszczenie i wyrównanie podłoża, położenie nowych płytek, położenie fugi. I dopiero do tych czynności dopisujesz co musi wykonać specjalista i jakie materiały będą potrzebne. Mniej więcej też ile danego materiału będzie trzeba i w ten sposób możesz oszacować koszt nie tylko materiałów ale również robocizny profesjonalisty. OCzywiście pamiętaj, że część czynności możesz wykonać sam jeśli masz na to czas, dzięki temu zaoszczędzić budżet domowy. Czy to nie jest dobre rozwiązanie?


Hodowla lasu - Nadleśnictwo Wielbark - Lasy Państwowe\n14.06.2019 | Karolina Remuszko\nSzkółka leśna nadleśnictwa Wielbark produkuje sadzonki drzew leśnych na powierzchni ponad 600 arów. Zaspokaja to potrzeby nadleśnictwa oraz częściowo właścicieli okolicznych lasów prywatnych. Nasiona sosny używane na szkółce pochodzą z tutejszych drzewostanów nasiennych – nadleśnictwo ma ponad 90 ha gospodarczych drzewostanów nasiennych (GDN) oraz jeden drzewostan wydzielony (WDN) o powierzchni 12 ha.\nOdnowienia obejmują przeciętnie 100 ha na rok. Wyjątkiem był rok 2013, kiedy to odnowiono dodatkowo ponad 90 ha powierzchni zniszczonej w latach 2008 i 2009 na skutek katastrofalnych wichur.\nKolejną czynnością jest pielęgnacja upraw – czyli wykaszanie chwastów w sytuacji gdy uniemożliwiają one wzrost sadzonek.\nW kolejnych fazach życia drzewostanu wykonuje się cięcia pielęgnacyjne: czyszczenia wczesne (w uprawach), czyszczenia późne (w młodnikach), trzebieże wczesne i późne.\nWykonanie czynności hodowlanych w roku 2018 przedstawia poniższa tabela\nw tym naturalne:


- Bitcoins k wygladaja\nGłówny łańcuch czarny składa się z najdłuższej serii bloków poczynając od bloku genezy zielonego na aktualnym bloku kończąc. Jest to bezprecedensowa cecha na skalę światową. Ryzyko, które niesie ze sobą bitcoin Według wielu specjalistów waluta bitcoin może być wykorzystywana do prania brudnych pieniędzy — a wszystko to z powodu jej podstawowej zalety, czyli anonimowości użytkowników. W tym czasie transakcje są jednak odpowiednio organizowane — dzielone na bloki. System ten przechowuje informację o stanie posiadania w umownych jednostkach kryptowaluty.\nCo to jest kryptowaluta? O kryptowalutach mamy jeszcze Bitcoins k wygladaja pojęcie.\nBitcoin to w końcu temat, który w mediach technologicznych regularnie wypływa co jakiś czas czy to w formie wiadomości pozytywnych i wielkich wzrostów czy też wieści czysto negatywnych, informujących o kosmicznych spadkach wartości kryptowaluty.\nJeżeli już coś się nam obiło o uszy, to najczęściej myślimy, że to po prostu wirtualne pieniądze lub system transakcyjny Transakcje opcji udostepniania hain internecie.\nKryptowaluty to przede wszystkim jednak przełomowa technologia internetowa, a używanie jej jako środka płatniczego to tylko jedno z jej możliwych zastosowań. Kryptowaluta to system księgowy bazujący na sieci peer-to-peer, czyli w pełni rozproszony, nie posiadający centralnej jednostki, organizacji lub miejsca, które go kontroluje.\nSystem ten przechowuje informację o stanie posiadania w umownych jednostkach kryptowaluty. Stan posiadania danej kryptowaluty związany jest z poszczególnymi indywidualnymi portfelami, przypisanymi do konkretnego użytkownika. Kontrolę nad portfelem ma wyłącznie posiadacz odpowiadającego mu zaszyfrowanego klucza prywatnego. Zaawansowane metody matematyczne i kryptograficzne uniemożliwiają podwójne wydanie kryptowaluty, podrobienie lub kradzież.\nJaki problem rozwiązuje Bitcoin i dlaczego rośnie jego popularność?\nKryptowaluta jest pierwszym wynalazkiem w systemie finansowym, który został opracowany poza instytucjami finansowymi, nawet bez współpracy z nimi. Jest nowatorski, prosty i nie wykorzystuje istniejących systemów finansowych. Co więcej, stanowi zagrożenie dla status quo systemu finansowego. Kryptowaluta jest przez większość krajów na świecie uznawana za jednostkę walutową.\nObecnie notowanych jest ponad kryptowalut na kilkunastu specjalnych giełdach. Najpopularniejszą z kryptowalut jest bitcoin. Co to jest bitcoin?\nJak działa Bitcoin? Rozwiązanie technologiczno-ekonomiczno-społeczne o tyle przełomowe, że z pomocą kryptografii i zastosowanych technologii rozwiązujące problem tzw. Ciekawostką może być fakt, że mimo kilku prób związanych z odkryciem prawdziwej tożsamości twórcy Bitcoina, do tej pory nie ma pewności co do tego, kim prawdziwy Satoshi Nakamoto jest.\nBitcoin symbol BTC jest kryptowalutą, pierwszą walutą cyfrową na świecie. Do obsługi transakcji z wykorzystaniem bitcoin można używać publicznych kanałów, jak punkty handlowe, kantory, banki i internet.\nU podstaw idei bitcoin leży blockchain łańcuchu bloków. Blockchain to otwarta siećdo której dostęp może uzyskać każdy — za pomocą prostych aplikacji, giełd czy punktów handlowych.\nCzytaj więcej Bitcoin — czym jest i jak go używać? Wolna waluta, waluta internetu, pieniądze wirtualne — to nazwy, którymi określa się Bitcoin. System zdecentralizowanej waluty, niezależnej od jakiejkolwiek instytucji wydaje się pomysłem na miarę XXI wieku — czy jest szansa, aby Bitcoin był powszechnie używany? Skąd wziął się Bitcoin BTC?\nDzięki zapisowi w łańcuchu bloków, żaden bitcoin nie zostanie wydany podwójnie, ukradziony czy zmieniony, zaś transakcje są publiczne i całą ich historię można przejrzeć i zweryfikować. Łańcucha bloków, jako księgi rachunkowej transakcji, nie da się podrobić, liczba bitcoin jest bowiem ograniczona i nigdy nie będzie ich więcej, niż ustalono to na początku. Transakcje zapisane w łańcuchu bloków są nieodwracalne.\nTechnologia ta opiera się na sieci peer-to-peer bez centralnych komputerów, systemów zarządzających i weryfikujących transakcje. Każdy komputer w sieci może brać udział w przesyłaniu i uwierzytelnianiu transakcji. Bitcoin może zostać zapisany na komputerze osobistym w formie pliku księgi transakcji lub przetrzymywany w prowadzonym przez osoby trzecie zewnętrznym serwisie.\nLiczba bitcoinów jest stała i wynosi 21 mln, co ogranicza inflację i deflację. Każdy bitcoin dzieli się na milionów mniejszych jednostek, zwanych satoshi. Obecnie listopad kurs jednego bitcoin to ok USD. W ciągu ostatnich 4 lat wzrósł do tego poziomu z ok.\n1. Liczba Bitcoinów jest ograniczona - może ich istnieć "tylko" 21 milionów\nKto jest ojcem bitcoina? W grudniu roku amerykańskie portale Wired i Gizmondo, zasugerowały, iż twórcą bitcoina może być australijski przedsiębiorca z branży IT — Craig Steven Wrightktóry potwierdził, że pod pseudonimem Satoshi Nakamoto stworzył bitcoin.\nNiemniej jednak społeczność bitcoin uważa, że to nieprawda i że pod tym pseudonimem kryje się grupa naukowców, matematyków i kryptografów.\nW księgach transakcji można przechowywać dowolne typy transakcji. Nie ma znaczenia, czy bitcoin reprezentuje walutę, mienie, nieruchomości, czy akcje. Użytkownicy mogą sami decydować, co dana jednostka bitcoin reprezentuje. Każdy bitcoin jak i satoshi jest indywidualnie identyfikowalny i programowalny. Oznacza to, że użytkownicy mogą przypisać różne właściwości do każdej, indywidualnej jednostki.\nZ tego powodu, ta krypto waluta to znacznie więcej, niż tylko pieniądze i płatności. Zasady zachowania bitcoinów mogą być również programowane według potrzeb.\nMogą być samoczynnie kasowane po upływie terminu ważności, mogą Bitcoins k wygladaja zamieniane, mogą automatycznie wracać do właściciela, jeśli odbiorca nie spełni zakładanych parametrów.\nBitcoiny mają wartość, Bitcoins k wygladaja ciągle rosnąca grupa ludzi uważa, że technologia, w oparciu o którą działa bitcoin, blockchain ma wartość, która nieustannie rośnie. Chociaż bitcoin staje się z roku na rok coraz bardziej pełnoprawnym, akceptowalnym przez rządy różnych krajów środkiem płatniczym, wartość waluty jest kreowana przez kupców, którzy akceptują bitcoin w swoich transakcjach.\nBitcoin - czym jest i jak działa? 8 ciekawostek na 8-lecie najpopularniejszej kryptowaluty\nZdobadz legite Bitcoin Org\nIle wynosi bitkoin\n2-dniowa strategia RSI


Podejście sensoryczne w diagnozie i terapii dzieci z zaburzeniami rozwoju - Medycyna i zdrowie - Warszawa - Studia podyplomowe z zakresu medycyny i zdrowia\nKontakt mgr Gabriela Nowińska\n+48 604 217 400\n+48 22 535 01 44\nWyższa Szkoła Rehabilitacji w Warszawie (8)\nStudia podyplomowe Podejście sensoryczne w diagnozie i terapii dzieci z zaburzeniami umożliwiają zdobycie wiedzy na temat najnowszych standardów diagnozy procesów integracji sensorycznej oraz tworzenia programów terapeutycznych dla dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju i w różnym wieku.\nCelem studiów jest wykształcenie absolwenta – terapeuty integracji sensorycznej, który nabędzie i umiejętnie wykorzysta szereg technik pracy z dziećmi z różnymi zaburzeniami rozwoju oraz zdobędzie szeroką wiedzę na temat wielu mechanizmów regulujących zachowanie dziecka. W trakcie nauki student zdobędzie praktyczną wiedzę na temat funkcjonalnej pracy z dzieckiem z zaburzeniami ruchowymi i nauczy się rozpoznawać wczesne objawy określonych zaburzeń rozwoju u dzieci, a także nabędzie wiedzę na temat najnowszych standardów diagnozy procesów integracji sensorycznej oraz tworzenia programów terapeutycznych dla dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju i w różnym wieku. Wszystkie zajęcia prowadzone są przez wykładowców – praktyków, którzy przekazywaną wiedzę wzbogacą licznymi studiami przypadków, filmami i zdjęciami, co pozwoli na zbudowanie pełniejszej bazy wiedzy każdego z uczestników studiów.\nZajęcia w dużej mierze mają charakter praktyczny, dlatego też wymagana jest obecność na większości zajęć. Praktyczne wskazówki wykładowców pozwolą studentowi na lepsze i pełniejsze poszerzenie swoich umiejętności terapeutycznych. Wykładowcami studiów są nauczyciele metody integracji sensorycznej, metody Vojty, psycholodzy, pedagodzy, psychiatrzy, fizjoterapeuci oraz lekarze z wieloletnim doświadczeniem zawodowym. Uczelnia współpracuje z najlepszymi ośrodkami terapeutycznymi w Polsce. Jest to najwybitniejsza kadra, odznaczającą się zarówno ogromną wiedzą teoretyczną, jak i nieocenionym doświadczeniem praktycznym. Dzięki temu, wszystkie zajęcia osadzone są na konkretnej pracy z pacjentem, a nie jedynie na dostępnej powszechnie literaturze, co zapewnia naukę na najwyższym poziomie.\nWarunkiem ukończenia studiów podyplomowych i otrzymania świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, jest zaliczenie wszystkich cząstkowych zaliczeń, obecności na zajęciach oraz napisanie końcowej pracy zaliczeniowej, a także rozliczenie z dziekanatem studiów podyplomowych.\nStudia podyplomowe Psychodietetyka prowadzone przez Wyższą Szkołę Rehabilitacji łączącą w programie nauczania wiedzę medyczną dotyczącą żywienia i zdrowia z wiedzą psychologiczną. Multidyscyplinarne…\nCałkowita wysokość czesnego (w PLN) 5600\nDodatkowe wymagania dla kandydatów dresatami studiów podyplomowych są absolwenci studiów wyższych o kierunkach: fizjoterapia, psychologia, pedagogika, logopedia, wychowanie fizyczne, którzy jednocześnie mają ukończony I i II stopień kursu kwalifikacyjnego na terapeutę integracji sensorycznej.\nWspółrzędne geograficzne: (52.2262631,20.94565979999993)\nId Ogłoszenia: 259\nWygasa: 2018-12-13 10:11:00\nMedyczne studia podyplomowe\nProgram studiów podyplomowych związane z medycyną i zdrowiem zostały przygotowane z myślą o pracownikach prywatnych i publicznych placówek medycznych, fizjoterapeutach oraz osobach, które w codziennej pracy mają do czynienia z prawem medycznym.\nW tej kategorii znajdziesz programy podyplomowe związane z rehabilitacją, dietetyką, fizjoterapią, szeroko pojętą promocją oraz ochroną zdrowia, a także zarządzanie i kierowaniem placówką medyczną. Słuchacze studiów podyplomowych skoncentrowanych na medycynie mają okazję na uzyskanie dodatkowych kwalifikacji potrzebnych w codziennej pracy, a także uzyskaniu dodatkowych kompetencji, gwarantujących lepsze warunki zatrudnienia i zarobki.