Home staging domu na sprzedaż - WNĘTRZE WIĘCEJ WARTE\nTo była ostatnia realizacja pod koniec ubiegłego roku. Dotyczyła home stagingu domu jednorodzinnego na sprzedaż w Brzesku – niewielkiej miejscowości między Bochnią a Tarnowem, w południowej części kraju, na terenie Małopolski. Dom został wystawiony na sprzedaż kilka miesięcy wcześniej i niestety jego właścicielka miała problem ze znalezieniem na nabywców. Dlaczego? Mogło być kilka przyczyn takiej sytuacji.\nPoczątkowo miałam w planach wyłącznie konsultację. Działam stacjonarnie głównie w Warszawie, ale wtedy akurat przebywałam w tej okolicy na wyjeździe sylwestrowym i mogłam umówić się na bezpośrednie spotkanie w nieruchomości.\nDom wyglądał interesująco i był położony w przepięknej okolicy. Wystawiono go na sprzedaż kilka miesięcy wcześniej, ale nie zanosiło się, aby szybko znalazł nabywców. Właścicielka ustaliła wysoką cenę ofertową, biorąc pod uwagę możliwości i uwarunkowania lokalnego rynku. Nieruchomość posiadała niewątpliwe walory estetyczne, jednakże nie zostały one w pełni wyeksponowane w zamieszczonej ofercie sprzedaży. Oferta zawierała amatorskie zdjęcia nie przygotowanych w żaden sposób pomieszczeń, w dodatku uwzględniono na nich jedynie niektóre wnętrza, przez co oglądający nie mieli właściwego poglądu na temat wielkości domu.\nBudynek był niemal nowy, dlatego niektóre pomieszczenia nie zostały jeszcze wykończone i urządzone. Jego sprzedaż spowodowana została przez nieprzewidziane okoliczności życiowe. Właścicielce bardzo zależało zarówno na czasie, jak i na uzyskaniu jak najwyższej ceny transakcyjnej dla uregulowania rodzinnych zobowiązań.\nW budynku, na potrzeby prezentacji do sprzedaży, brakowało aranżacji kluczowych pomieszczeń – w tym sypialni – a pozostałe wnętrza były nieco zagracone. Zdjęcia zamieszczone w ofercie sprzedaży nie wywierały w związku z tym odpowiedniego wrażenia i nie pokazywały potencjału tej nieruchomości. Wnętrzom brakowało także przytulności, ponieważ właścicielka nie posiadała odpowiednich akcesoriów dekoracyjnych, pozwalających uzyskać taki efekt.\nPodczas konsultacji przekazałam klientce moje spostrzeżenia i sugestie. Odniosła się do nich ze zrozumieniem, jednakże stwierdziła, że nie czuje się na siłach samodzielnie przeprowadzić potrzebnych działań. Poprosiła, abym zajęła się tym osobiście. Problem polegał na tym, że mieliśmy 29 grudnia wieczorem, tuż przed Sylwestrem, a obowiązki wzywały mnie do powrotu do Warszawy niezwłocznie po Nowym Roku. Nie byłam przygotowana na takie zlecenie. Nie miałam też rozeznania odnośnie okolicznych możliwości zakupowych. Ale czułam, że to może się udać, i bardzo mi na tym zależało. Miałam konkretną wizję, determinację i wiarę w powodzenie tego projektu.\nHome staging domu na sprzedaż – błyskawiczna akcja\nPodzieliłam się z klientką swoimi przemyśleniami i pomysłami. Zaakceptowała moją koncepcję, a także zaoferowała wszelką możliwą pomoc i wsparcie. Projekt wystartował 30 grudnia od rana. Najpierw wspólnie wyruszyłyśmy na niezbędne zakupy. Na szczęście w niewielkiej odległości od domu udało się zlokalizować dwa sklepy z akcesoriami dekoracyjnymi i elementami wyposażenia wnętrz. Co więcej, udało mi się znaleźć w tych sklepach niemal wszystko, czego potrzebowałam.\nWśród klientów poszukujących sylwestrowego szampana, balonów i fajerwerków, nasze zakupy – torby pełne poduszek, narzuty i inne elementy dekoracyjne, wzbudziły spore zaskoczenie🙂.\nPo powrocie do nieruchomości, czekały nas porządki i przemeblowanie. Na szczęście dostałam do pomocy ekipę znajomych właścicielki, którzy włączyli się do akcji. Następnie metodycznie, pomieszczenie po pomieszczeniu, przeprowadziłam zaplanowaną metamorfozę wnętrz, połączoną z sesją zdjęciową na potrzeby prezentacji oferty.\nSypialnia przed home stagingiem\nMimo bardzo ograniczonego czasu, niewielkich możliwości zakupowych na miejscu oraz skromnego budżetu na wydatki, projekt home stagingu domu na sprzedaż został zrealizowany w całości, zgodnie z założeniami i w terminie. Prace dotyczyły w sumie siedmiu pomieszczeń, z których trzy wymagały aranżacji od podstaw, a cztery jedynie uporządkowania i stylizacji.\nPokój przed home stagingiem\nPokój po home stagingu\nKuchnia po home stagingu\nPodczas home stagingu wykorzystywałam w maksymalnym stopniu elementy zastane w nieruchomości. Tylko w razie potrzeby uzupełniałam je niezbędnymi akcesoriami i dodatkami, zakupionymi specjalnie na tę okoliczność. W ten sposób całą metamorfozę udało mi się przeprowadzić przy zaangażowaniu bardzo niewielkich środków finansowych, biorąc dodatkowo pod uwagę rozmiary i wartość tej nieruchomości.\nPoddasze przed home stagingiem\nPoddasze po home stagingu\nCała akcja wraz z konsultacją na wstępie, zakupami, odgracaniem, aranżacją oraz sesją zdjęciową, zajęła niecałe 24 godziny🙂.\nEfekty home stagingu w sprzedaży domu\nW niespełna miesiąc po wystawieniu nowej oferty – ze zdjęciami z sesji home stagingowej oraz poprawionym opisem – dom znalazł nabywcę z całkiem innych okolic, któremu ta nieruchomość ogromnie się spodobała. Transakcję sfinalizowano za cenę ofertową, która przekraczała niemal dwukrotnie średni poziom cen w tej okolicy.\nPodobała Ci się ta historia? Podziel się nią ze znajomymi🙂. A może kolejny wpis będzie na temat Twojej nieruchomości?


Granat - symbol życia, zdrowia i obfitości | Poradnia.pl\nGranat - symbol życia, zdrowia i obfitości\nGranat (Punica granatum) to owoc od wieków uznawany za symbol życia, zdrowia i obfitości. Ceniony za walory smakowe, bogaty w ważne dla organizmu substancje, kilka lat temu trafił na listę superowoców. Tym pojęciem określa się owoce o wyjątkowych wartościach prozdrowotnych: odżywczych oraz silnie antyoksydacyjnych (przeciwutleniających).\nAZ Granat, pięciokrotnie skoncentrowany sok z granatu stanowi bogate źródło naturalnych antyutleniaczy (polifenoli). Dostarcza również organizmowi żelaza, kwasów organicznych oraz składników hamujących procesy zapalne.\nPreparat jest bogatym źródłem naturalnych antyoksydantów. Wg "Journal of Agriculture and Food Chemistry" (February 2008) potencjał antyoksydacyjny, czyli zdolność unieszkodliwiania wolnych rodników, soku z granatu stawia go w pierwszym rzędzie wśród soków naturalnych.\nPomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu obniżając ryzyko powstawania zmian miażdżycowych.\nZmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory prostaty i piersi.\nWyciskarka wolnoobrotowa szatkownica Gotie GSJ-610 Exclusive\nTa elegancka i stylowa wyciskarka do owoców i warzyw została zaprojektowana tak, aby sprostać gustom najbardziej wymagających klientów. Powłoka korpusu Black Piano i nietuzinkowy kształt sprawiają, że urządzenie to stanowi interesującą alternatywę dla nudnych, zwyczajnych wyciskarek.


Alter Ego szuka nowych twarzy - info.elblag.pl\n22 minuty temu Informacja Głównego Inspektora Sanitarnego dla osób... »\n09.02.2010, 00:04:00 Rozmiar tekstu: A A A\n- Zapraszamy wszystkich interesujących się teatrem i sztuką aktorską, tych dla których teatr jest czymś więcej, niż tylko miejscem wystawiania spektakli. Pracujemy nad spektaklami, ale także realizujemy wiele happeningów i biesiady poetyckie. Przede wszystkim rozwijamy swoje pasje i zainteresowania. - zachęca Tomasz Walczak, założyciel i opiekun Alter Ego.\nPrzesluchania do zespołu odbędą 15 i 17 lutego o godz. 17:00 - Mała Scena Teatru im. Aleksandra Sewruka w Elblągu. Propozycja kierowana jestd do uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.\nStudentów zaprasza Alter Ego - grupa studencka, która działa od października minionego roku.\nGrupa skupia przede wszystkim byłych alteregowiczow, takich którzy wyjechali z Elbląga, ale powrócili... Teraz są studentami uczelni w Gdańsku i w Elblągu.- wyjaśnia Tomasz Walczak - Dołączyli do nich także studenci PWSZ. Narazie szkolimy się warsztatowo i fizycznie, ale mamy już pomysł na spektakl. Zapraszamy pełnoletnie osoby, najchętniej studentów, ale to nie warunek.\nSpotkanie otwarte dla kandydatów w najbliższy poniedziałek - 15 lutego - godz. 19:00 - Mała Scena - Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu.\nCzłonkowie Alter Ego o swoim zaangażowaniu w działania grupy\nAdrianna Korcz: Dzięki Alter Ego szkolę swoje umiejętności i pozbywam się kompleksów grając na scenie. Mam okazję obserwować pracę w teatrze "od kuchni", poznać aktorów oraz dużo ciekawych osób, na przykład podczas wyjazdów. Cieszę się, że trafiłam właśnie do Alter Ego, bo razem z osobami o podobnych aspiracjach mogę świetnie się bawić i pracować pod czujnym okiem naszego jedynego w swoim rodzaju Mistrza.\nAnna Turzyńska: Uważam że teatr to coś więcej niż sama gra, to uczucia, nowe przyjaźnie. Gdy przedstawiamy np. etiudę pokazujemy jakąś cząstkę siebie, wyrażamy emocje. Często wspominamy, chodzimy na premiery, które są fantastyczne. Gdy wstąpiłam do zespołu Alter Ego poczułam że to wspaniałe, przedstawiać różne etiudy, stwarzać je, grać.\nKinga Sroczyńska: Do Alter Ego wstąpiłam, żeby lepiej poznać teatr, aby grać w spektaklach, występować przed różnymi ludźmi. Poznałam tu wiele ciekawych osób. Jestem na bieżąco ze spektaklami oraz nowościami, które dotyczą teatru. Alter Ego jest świetnym miejscem dla osób, które chcą się pokazać oraz poznać lepiej scenę. Powstało ono również dla ludzi, którzy swoją przyszłość wiążą z aktorstwem. Serdecznie polecam Alter Ego! Można wiele się dowiedzieć, poznać wiele osób oraz przeżyć fajną i ciekawą przygodę!\nWeronika Gwóźdź: Już od roku należę do Teatralnego Studia Młodych Alter Ego. Wstąpiłam tu ponieważ teatr od zawsze mnie interesował. Swoją przyszłość wiążę z aktorstwem, a zajęcia pozwalają mi rozwijać się w tym kierunku. Dają one możliwość bliskiego obcowania ze środowiskiem teatralnym. Nasze spektakle wystawiane są na przeglądach oraz festiwalach w całej Polsce, dzięki czemu mamy kontakt z szerszą publicznością, jest to dla mnie fantastyczna przygoda.\nAnna Miłkowska: Jest to swego rodzaju odskocznia od rzeczywistości, rozwijanie się w kierunku teatralnym. Granie spektakli daje poczucie satysfakcji, spełnienia, radości. Najlepszy moment to koniec przedstawienia - stanie przed publicznością, która bije brawo, której podoba się to, nad czym się ciężko pracowało przez wiele miesięcy. Oczywiście dobre momenty to także praca nad spektaklem, szlifowanie umiejętności, żeby wypaść perfekcyjnie. Praca nad etiudami rozwija wyobraźnię, zmusza do myślenia. Różnego rodzaju festiwale są okazją do pokazania i obejrzenia spektakli grup teatralnych. Napełnia to nasze głowy nowymi pomysłami, także możemy zauważyć błędy i co dobrze odbiera widz na scenie. Czasami, gdy mam dużo zajęć do zrobienia, jestem zmęczona, to przyjście na Alter Ego uczy mnie determinacji, zaangażowania, dodaje mi siły. Gdy przychodzimy na III próbę generalną przedstawienia z "prawdziwymi" aktorami, możemy "podpatrzeć" jak grają profesjonaliści i zwrócić uwagę jakie wskazówki daje reżyser. Podsumowując Alter Ego jest wypełnieniem mojego życia teatralnego. Dzięki niemu spełniło się moje marzenie - występowałam na "prawdziwej" scenie. Chciałabym także zrealizować moje drugie marzenie (o ile będzie to możliwe) statystowania w przedstawieniu z "naszymi" aktorami.\nBeata Turzyńska: Postanowiłam uczęszczać na zajęcia teatralne, ponieważ zawsze się tym interesowałam. Chciałam poczuć na własnej skórze jak to jest być aktorem. Już po pierwszych zajęciach wiedziałam że, właśnie tego szukam. Czerpię ze spotkań bardzo dużo satysfakcji bo jednocześnie uczę się wielu ciekawych rzeczy i poznaję osoby o podobnych zainteresowaniach. Można naprawdę wiele zyskać, zapraszam.


Co na odporność u dziecka? Jak wzmocnić organizm? - wylecz.to\nAgnieszka Zaremba-Wilk lekarz 18 grudnia 2015\nSpadek odporności u dzieci odnotowuje się najczęściej w okresie jesienno-zimowym. Niska odporność u małych dzieci spowodowana jest niepełnym wykształceniem mechanizmów obronnych organizmu. By zwiększyć odporność u dziecka należy zadbać o jego aktywność fizyczną, przeznaczyć odpowiedni czas na odpoczynek i sen. Kluczową rolę zajmują szczepienia. Na odporność dobre są probiotyki, witamina D3 oraz tran.\nOdporność u dziecka – od czego zależy?\nDlaczego dzieci są mniej odporne niż dorośli?\nCo robić, aby dziecko było bardziej odporne?\nSzczepienia i karmienie piersią\nCo na odporność u dziecka? Co podawać dziecku, by zwiększyć odporność?\nOdporność to zdolność organizmu do obrony przed zakażeniami. Odporność jest złożona z szeregu mechanizmów, wśród których część jest wrodzona, część zaś nabyta (np. odporność sztuczna uzyskiwana dzięki szczepieniom ochronnym).\nSezon jesienno-zimowy to czas zwiększonej zapadalności na infekcje. Szczególnie podatne na zachorowania są dzieci, zwłaszcza te przed ukończeniem 6. roku życia. Rodzice często pytają, co zrobić, aby dziecko chorowało rzadziej. Jak wzmocnić odporność dziecka?\nAby wzmacniać odporność u dziecka i zmniejszyć ryzyko zapadania na infekcje, należy dbać o prawidłowy styl życia – zdrową dietę, odpowiednią dawkę ruchu (zwłaszcza na świeżym powietrzu), a także wypoczynku i snu. Jeżeli jest to możliwe, w okresie niemowlęcym, dziecko powinno być karmione piersią. Nie należy zapominać również o odporności sztucznej, którą uzyskuje się przede wszystkim poprzez szczepienia ochronne. Korzystny wpływ na odporność ma także suplementacja witaminy, podawanie probiotyków (zwłaszcza w trakcie i po antybiotykoterapii) oraz tranu.\nDzieci z reguły chorują częściej niż dorośli. Dotyczy to przede wszystkim dzieci do 6. roku życia, zwłaszcza tych, które uczęszczają do żłobków i przedszkoli. Niska odporność u dzieci jest spowodowana tym, że układ immunologiczny, który kształtuje się stopniowo, nie jest jeszcze w pełni dojrzały i zdolny do obrony przed drobnoustrojami.\nDodatkowo, dzieci, które mają często kontakt z rówieśnikami (zwłaszcza w dużych skupiskach ludzi, do jakich należą żłobki i przedszkola), są narażone na częstą ekspozycję na wirusy i bakterie, w związku z czym chorują stosunkowo często. Dzieci mają prawo przechorować do 8 infekcji rocznie – jeżeli są to infekcje łagodne, nie ma powodów do niepokoju.\nNajwięcej zachorowań obserwuje się u dzieci, które jesienią rozpoczęły uczęszczanie do żłobków, przedszkoli i szkół. Rodzice często zadają lekarzom pytanie, co zrobić, aby wzmocnić odporność dziecka i ustrzec je przed częstymi infekcjami. Jakie są sposoby na poprawę odporności?\nPediatrzy, pytani o sposoby na wzmocnienie odporności u dziecka, w pierwszej kolejności wskazują na konieczność odpowiedniej dbałości o zdrowy styl życia całej rodziny.\nDobrze zbilansowana dieta bogata w witaminy i minerały oraz kwasy omega-3, regularne spożywanie śniadań, spożywanie ciepłych posiłków to metody często niedoceniane, ale skuteczne w kształtowaniu prawidłowych mechanizmów immunologicznych. Do diety dziecka warto wprowadzać pokarmy, którym przypisuje się działanie antyseptyczne i wzmacniające odporność, takie jak: cebula, czosnek, miód.\nIstotne znaczenie ma również regularna aktywność fizyczna, która dobrze wpływa na funkcjonowanie całego organizmu. Dziecko hartuje się poprzez częste przebywanie na świeżym powietrzu.\nPisząc o zdrowym stylu życia, nie można zapomnieć o optymalnej ilości snu i odpoczynku. Przemęczony organizm jest zdecydowanie bardziej podatny na zakażenia. Dziecku należy zapewnić spokojny sen i wypoczynek.\nNegatywnie na funkcjonowanie całego organizmu, w tym na odporność, wpływa również stres. Rodzice powinni zadbać o to, aby dziecko nie było przeciążone obowiązkami – musi mieć czas na relaks i na zabawę.\nKonieczna jest również ochrona dzieci przed ekspozycją na czynniki toksyczne, takie jak np. dym tytoniowy.\nO kształtowanie odporności dziecka należy dbać od momentu narodzin. Nie do przecenienia jest karmienie piersią. Wraz z mlekiem matki dzieci otrzymują immunoglobuliny (zwłaszcza z klasy IgA), w związku z czym ich mechanizmy odpornościowe są sprawniejsze niż u dzieci, które w okresie niemowlęcym były karmione sztucznie. W pokarmie kobiecym znajdują się również prebiotyki, które sprzyjają rozwojowi flory fizjologicznej organizmu wpływającej na ochronę przed rozwojem drobnoustrojów – bakterii i wirusów.\nSkuteczną metodą na ochronę przed częścią chorób zakaźnych są szczepienia ochronne. Wśród szczepień ochronnych wyróżniamy: szczepienia obowiązkowe oraz szczepienia zalecane. Dzięki szczepieniom obowiązkowym sporadycznie obserwuje się obecnie zachorowania na takie choroby jak np. odra czy poliomyelitis. Wśród szczepień zalecanych wyróżniamy m.in. szczepienie przeciwko grypie – chorobie, która może mieć bardzo ciężki przebieg i dawać poważne powikłania.\nWitaminie D3 przypisuje się szereg funkcji, m.in. wpływ na kształtowanie układu immunologicznego. Witamina D3 jest produkowana w organizmie człowieka pod wpływem światła słonecznego. W warunkach naszej strefy geograficznej, gdzie liczba dni słonecznych jest stosunkowo niewielka, często stwierdza się jej niedobory. U większości osób, które nie suplementują witaminy D3 jej stężenie w czasie badań oznaczane jest w dolnej granicy normy. Zaleca się zatem suplementację tego, związku zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym, a w sezonie wiosenno-letnim częste przebywanie na słońce.\nProbiotyki to tzw. „dobre bakterie” – drobnoustroje wchodzące w skład flory fizjologicznej przewodu pokarmowego, która bierze udział m.in. w ochronie organizmu przed patogennymi mikroorganizmami. Podawanie probiotyków jest szczególnie ważne w jako osłona w trakcie i po antybiotykoterapii. U dziewczynek i dojrzewających, młodych kobiet probiotyki chronią przed rozwojem infekcji intymnych.\nTran to sposób na wzmocnienie odporności. Dostępny jest w kapsułkach, a także w postaci zawiesiny do picia. Tran dla dzieci ma przyjemny smak. Olej z wątroby morskich ryb bogaty jest w witaminy A i D. Zawiera także kwasy tłuszczowe omega-3. Tran wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego.\nOpublikowano: 26.10.2015; aktualizacja: 18.12.2015


Bank Zachodni WBK w europejskiej czołówce pracodawców | BZ WBK\nBank Zachodni WBK w europejskiej czołówce pracodawców\nOstatnia publikacja: 2018-02-02 11:38\nBank Zachodni WBK po raz kolejny został wyróżniony tytułem Top Employers Polska i Top Employers Europe. Bank doceniono za dbałość o pracowników, w tym zapewnienie im najlepszych warunków do pracy i rozwoju. Certyfikaty, potwierdzające najwyższe standardy zatrudnienia, od ponad 25 lat przyznaje Top Employers Institute.\n– Nasza nowa strategia oparta na haśle „Bank Jaki Chcesz” to zobowiązanie nie tylko wobec naszych klientów, ale też pracowników. Cieszymy się, że zostało to docenione. Wyróżnienie Top Employers to motywacja do dalszej pracy. Konsekwentnie dążymy do tego, aby być najbardziej pożądanym pracodawcą dla osób, które chcą budować i rozwijać swoją karierę w nowoczesnej bankowości – mówi Michał Gajewski, Prezes Zarządu Banku Zachodniego WBK.\nNajlepszy pracodawca, czyli jaki?\nUzyskanie certyfikatu Top Employers Polska przez Bank Zachodni WBK zostało poprzedzone trójetapową procedurą weryfikacyjną, na którą składały się kwestionariusz najlepszych praktyk HR, analiza warunków pracy oraz zewnętrzny audyt. Kryteria brane pod uwagę przez Top Employers Institute to strategia rozwoju talentów, planowanie potrzeb kadrowych, wdrażanie nowych pracowników, szkolenia i rozwój, zarządzanie wynikami, rozwijanie umiejętności przywódczych, rozwój kariery i planowanie sukcesji, wynagrodzenia i świadczenia, kultura. Bank Zachodni WBK i stosowana polityka zatrudnienia wyróżniała się we wszystkich wskazanych obszarach.\nBank Zachodni WBK, jako część Grupy Santander, otrzymał również tytuł Top Employers Europe 2018. Wyróżnienie jest przyznawane organizacjom, które spełniają wysokie standardy badania w co najmniej pięciu krajach, w których działa.\n– Nasze szczegółowe badanie wykazało, że Bank Zachodni WBK jest częścią wąskiej grupy pracodawców, którzy poprawiają warunki pracy na całym świecie. Firmy te troszczą się o swoich pracowników. Teraz, kiedy zdobyły certyfikację Top Employers Europe 2018, mogą słusznie uważać, że znajdują się wśród najlepszych pracodawców świata – podkreśla David Plink, CEO w Top Employers Institute.\n– Wyróżnienia takie jak Top Employers niezmiernie nas cieszą, ponieważ potwierdzają, że w naszej działalności najważniejsi są ludzie, zarówno klienci jak i pracownicy. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że jeżeli odpowiednio zadbamy o naszych pracowników, oni zatroszczą się o klientów. Dlatego wspieramy wszelkie inicjatywy, które pomagają tworzyć przyjazne środowisko pracy. – komentuje przyznanie wyróżnienia Dorota Strojkowska, członek Zarządu Banku Zachodniego WBK.\nNiezależne badanie Top Employers Institute, prowadzone w ponad 100 krajach świata, wskazuje czołowych globalnych pracodawców: tych, którzy tworzą wspaniałe warunki pracy, dbają o talenty i ich rozwój na wszystkich szczeblach organizacji oraz dążą do ciągłego doskonalenia praktyk HR. Bank Zachodni WBK znalazł się wśród 48 przedsiębiorstw wyróżnionych w Polsce oraz należy do elitarnego grona firm, które zdobyły certyfikację Top Employers Europe 2018.


Chcemy, aby dzięki naszym rozwiązaniom dostęp do wody na świecie był łatwiejszy – Zdzisław Iwanejko (WaSH Innovation) – MamStartup\nStrona główna - Ekologia - Chcemy, aby dzięki naszym rozwiązaniom dostęp do wody na świecie był łatwiejszy – Zdzisław Iwanejko (WaSH Innovation)\n– Ludzie w Afryce kupują wodę na kanistry. Czasami to koszt 10$ za metr sześcienny, czyli prawie 40 zł. Biorąc pod uwagę ich zarobki to tak, jakbyśmy pomnożyli razy 100 nasz polski rachunek za wodę. Wtedy trzeba myśleć, czy ja dzisiaj gotuję, piorę, czy się myję – mówi Zdzisław Iwanejko, założyciel firmy WaSH Innovation oferującej, rozwiązania, które pozwalają oszczędnie korzystać z wody w najbardziej spartańskich warunkach.\n#CampTap #dojrzali startupowcy #Ekologia #HandyShattaf #HandyShower #PocketBath #przenośny prysznic #startupowiec 45 plus #WaSH Innovation #Zdzisław Iwanejko


Poczta i dostawa kwiatowa Słupsk - LaFlora.pl\nKupuj bukiety w poczcie z kwiatami w miejscowości Słupsk. Codzienne dostawy świeżych kwiatów, doręczenie kwiatów zero złotych, karteczka z życzeniami 0 złotych, dostawa kwiatów nawet w 2 godz.\nAtrakcyjne kwiaty w Słupsku\nBukiety róż z wysyłką w Słupsku\nWiązanki i wieńce na pogrzeb najpopularniejsze w Słupsku\nPragniesz zrobić komuś niespodziankę i zamówić kwiaty z dostawą w Słupsku? Skorzystaj z naszej kwiaciarni całodobowej, która prężnie działa od 2008 roku. Każdego dnia dostarczamy kwiaty na obszarze miasta oraz okolic. Kwiaty z doręczeniem w Słupsku to pasja, którą rozwijamy dla naszych klientów nieprzerwanie od lat. W naszej kwiaciarni internetowej działają jedynie profesjonalni floryści, realizujący zamówienia zgodnie z najróżniejszymi regionalnymi oraz światowymi trendami. Dowóz kwiatów Słupsk odbywa się już nawet w 2 godziny i nieustannie jest bezpłatna. Chcesz zamówić bukietu na rocznicę? Zamów bukiet czerwone róże, do którego dołączysz karnecik. Już niedługo Dzień Matki? Prześlij dla niej przepięknego storczyka w doniczce. Kompozycje kwiatowe na inną uroczystość? Żaden problem. Realizujemy także wiązanki oraz wieńce pogrzebowe, które doręczamy prosto na ceremonię. Znajdziesz u nas wiązanki na dowolną okazję, dlatego nie czekaj i zaznajom się z naszą ofertą. Zamówienie możesz złożyć poprzez naszą stronę internetową lub przez telefon. Nasze Biuro Obsługi Klienta otwarte jest od poniedziałku do soboty i każdego dnia służy pomocą oraz z chęcią udzieli odpowiedzi na Wasze zapytania. Posiadamy zawsze świeże kwiaty, z których tworzymy dla naszych Klientów śliczne bukiety i kompozycje kwiatowe. Ekspresowe dostarczenie kwiatów do Słupska to tylko nasza kwiaciarnia internetowa. Kup kwiaty jeszcze dziś i przetestuj nas. Kwiaciarnia Słupsk - znajdziesz u nas kwiaty na dowolną uroczystość. Oferta: bukiety kwiatów, kwiaty z dostawą, bukiety róż, róże z dostawą, kwiaty doniczkowe, dostawa kwiatów, kosz róż, kosze kwiatowe, czerwone róże, wieńce pogrzebowe, wiązanki pogrzebowe, kwiaty pogrzebowe, kwiaty na pogrzeb. Zachęcamy do kupna bukietów kwiatowych w sprawdzonej poczcie z kwiatami w miejscowości Słupsk, powiat Słupsk, województwo pomorskie. Mamy lokale , również w innych miejscowościach: Stryków Pyzdry Zator Krośniewice Inne poczty z kwiatami


Co tam się wydarzyło? Niecodzienne zderzenie audi z busem | Przegląd Lubartowski\nHome Informacje Lokalne Co tam się wydarzyło? Niecodzienne zderzenie audi z busem\nCo tam się wydarzyło? Niecodzienne zderzenie audi z busem\nTomasz Wójcik1 kwietnia 2019Lokalne, Na sygnale, Polecane\nCiężko wyobrazić sobie było co takiego wydarzyło się dzisiaj na trasie Kock-Dęblin. W Sobieszynie na drodze wojewódzkiej doszło do zderzenia audi z busem. Widok zaskoczył nie jednego przejeżdżającego w tym miejscu.\nJak wstępnie ustalono, kierujący pojazdem marki Audi podczas wyprzedzania zderzył się pojazdem dostawczym, którego kierowca podejmował manewr skrętu w lewo. Po zderzeniu oba pojazdy wpadły do przydrożnego rowu. W zderzeniu, choć wyglądało bardzo groźnie, nikt poważnie nie ucierpiał.\nPrevious PostTrafiłeś na super okazję taniego sprzętu foto. Uważaj! Może być kradziony - informuje serwis Lublin112 Next PostBrak porozumienia Rządu ze Związkami Nauczycielskimi. Rozmowy przerwane do jutra. Szkoły zamknięte od 8 kwietnia?


Lisizm pragmatyczny: Bracia mniejsi\nPatrząc na bezmyślność właścicieli zwierząt, nie wiem skąd weterynarze biorą do nich cierpliwość, bo ja chyba bym zerwała z moją pokojową naturą w tym zawodzie.\nKalina 18 sierpnia 2017 14:01\nRozum jest towarem od zawsze reglamentowanym...\nlis p. 19 sierpnia 2017 13:38\nA podobno jako gatunek mamy najlepszy rozum dostępny na planecie. Jeśli to prawda, to straszna kicha. Nawet pies się troszczy o chorego kolegę - psa/kota/ludzia - gatunek nieważny. Liczy się, że kolegi się nie zostawia.\nMargarithes 18 sierpnia 2017 23:11\nRaju, za Kaliną, bo nie mam słów.\nlis p. 19 sierpnia 2017 13:41\nA ja bym chciała, aby robienie dzieci i posiadanie zwierząt było możliwe po przejściu weryfikacji. Podejrzewam, że wtedy nie byłoby kotów konających z głodu i dzieci kopiących chore świnki.\nAdam Madulski 20 sierpnia 2017 20:07\nJa również pojąć nie mogę takiego bezmyślnego okrucieństwa i choć przemocą się brzydzę, to lałbym i prał patrząc, czy równo puchnie\nlis p. 22 sierpnia 2017 10:49\nMiewam podobne odczucia\nAgol 23 sierpnia 2017 11:38\nJa tez czasem myślę, że do posiadania dzieci i zwierząt powinny być wymagane specjalne uprawnienia. Na pewno byłoby mniej takich sytuacji, jak opisana powyżej I w jednym ze starszych wpisów, o dziewczynce, która kopnela transporter z chora świnka.\nJestem tu pierwszy raz, rozejrzałam się i jeszcze wpadnę. :) Pozdrawiam, równiez filolog w stanie spoczynku, z tym ze polski, nie klasyczny. ;)\nlis p. 24 sierpnia 2017 08:44\nDzień dobry, miło Cię poznać. Serdecznie zapraszam do czytania, jeśli Ci u mnie dobrze :)


Ogólnopolskie Stowarzyszenie Internowanych i Represjonowanych - Biuletyn 37\nW dniach 15 maja – 3 czerwca 2009 r. na dziedzińcu siedleckiej Kurii Diecezjalnej wyeksponowana została plenerowa wystawa historyczno-edukacyjna zatytułowana „Ofiary stanu wojennego”. Jej celem było przybliżenie mieszkańcom naszego miasta i regionu, a w szczególności młodzieży, prawdy historycznej o okresie stanu wojennego i ofiarach złożonych przez młodych Polaków na rzecz następnych pokoleń. Mottem wystawy był cytat z Pisma św. „...lecz duszy zabić nie mogą...” (Mt 10,26-28). Skąd ta treść? Otóż przygotowując się na pogrzeb zamordowanego przez SB ks. Jerzego Popiełuszki w domu Państwa Andrzejewskich przygotowany został duży kawał biało-czerwonego płótna na transparent. Pomysł tekstu natomiast wyszedł od Janusza Olewińskiego. Z tym transparentem bardzo liczna grupa opozycji siedleckiej wzięła udział w uroczystościach pogrzebowych ks. Jerzego. Nasz transparent z tym mottem wyróżniał się wśród setek innych. Po uroczystościach z Żoliborza tysiące ludzi szło pieszo do centrum Warszawy, a cały tłum prowadzili Siedlczanie ze swoim transparentem na czele.\nHonorowy patronat nad wystawą objął J. E. Ks. Biskup Ordynariusz dr Zbigniew Kiernikowski, natomiast patronat medialny tygodnik Echo Katolickie, dwutygodnik Gazeta Siedlecka, Katolickie Radio Podlasie oraz ogólnopolski tygodnik Nasza Polska.\nOtwarcie wystawy rozpoczęła uroczysta Msza św. w dniu 15 maja br. o godz. 12:00 w siedleckiej Katedrze pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza. Po mszy nastąpiło zwiedzanie wystawy, a o godz. 14:30 spotkanie z pomysłodawcami i twórcami wystawy, przedstawicielami IPN oraz rodzinami zamordowanych w Katolickim Liceum Ogólnokształcącym. Na uroczystość zapraszono młodzież, nauczycieli, wychowawców, przedstawicieli samorządów szkolnych, uczelni, organizacji młodzieżowych, zakłady pracy, związki i inne organizacje wraz z pocztami sztandarowymi oraz mieszkańców miasta i regionu. Szczególne zaproszenie skierowanne zostało do represjonowanych i ich rodzin oraz działaczy antykomunistycznej opozycji.\nWystaw składała się 30 dwustronnych, wolnostojących paneli (wymiar jednego panelu: 225x130 cm, a ciężar całości to prawie 13 ton), pokazujących portrety oraz noty biograficzne osób, które w następstwie nielegalnego wprowadzenia stanu wojennego 13 grudnia 1981 r., straciły życie nie tylko, jako uczestnicy spontanicznych protestów przeciwko zniewoleniu Polsce, ale także całkiem przypadkowo. Jedną z ofiar jest 19-letni maturzysta Wojtek Cielecki z Białej Podlaskiej, zastrzelony bez najmniejszego powodu dnia 2 kwietnia 1982 r. przez patrolujących ulice mundurowych. Historia powstania projektu zaczęła się w r. 1999, kiedy warszawski SPAF zorganizował wystawę „Stan wojenny”. Autorem scenariusza i komisarzem wystawy była Anna Beata Bohdziewicz. Potem do inicjatywy dołączył fotograf Mariusz Hermanowicz. Gromadzono zdjęcia i relacje o okolicznościach śmierci. Wystawę wykonał IPN i jest ona jego własnością. Po raz pierwszy wystawę pokazano na Placu Zamkowym w Warszawie w 25.rocznicę wprowadzenia stanu wojennego.\nEkspozycja wystawy była ważną lekcją historii w naszym Regionie. Pamięć o przeszłości, jej wierność i ukazanie prawdy, jest fundamentem, bez którego nie zbuduje się solidnej przyszłości dla obecnego pokolenia, jak i pokoleń przyszłych. Entuzjastą i pomysłodawcą pokazania będącej własnością IPN wystawy na dziedzińcu siedleckiej Kurii jest przewodniczący Zarządu Stowarzyszenia Janusz Olewiński. Zarząd Stowarzyszenia wyraża wdzięczność J. E. Ks. Biskupowi Ordynariuszowi za wyrażenie zgody na wyeksponowanie wystawy na dziedzińcu Kurii oraz przewodniczeniu Mszy św. w dniu otwarcia wystawy. Podziękowania skierowane są przede wszystkim pod adresem tych nielicznych, którzy przyczynili się do otwarcia wystawy i imprez towarzyszących.\nPodczas przygotowań spotykaliśmy się również z życzliwą niechęcią. Swojej pomocy odmówili m.in. prezydent miasta Białej Podlaskiej p. Andrzej Czapski, starosta bialski p. Łazowski, dyrektor siedleckiego Mostostalu, właściciel firmy CARGIL p. Maciej Zubkieiwcz w Siedlcach, Telekomunikacja Polska S.A. Były tez ciekawe reakcje: właściciel hurtowni elektrycznej w Siedlcach zareagował bardzo nerwowo, jakby go ktoś prądem potraktował. Prezes siedleckiej Spółdzielni Mleczarskiej p. Remiszewski wyjątkowo skutecznie unikał spotkania z przedstawicielami Stowarzyszenia. Zarząd „S” Regionu Mazowsze zaoferował natomiast wsparcie w wys. nie większej niż 2% wszystkich wydatków stawiając warunek m.in. ocenzurowania plakatów. Żaden inny region „S” nawet nie odpowiedział na naszą prośbę. Komisja Krajowa „S”, gdzie wysłano pisma 2-ktornie, maile i przeprowadzono kilka rozmów telefonicznie zapewniała o wsparciu wystawy i... na tym się skończyło. Łącznie skierowanych zostało ok. 350 listów do krajowych central „S” włącznie z Komisją Krajową. Odzew był tylko od najniższych ogniw związku. Odmowę otrzymaliśmy również od Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Rada od początku gwarantowała pokrycie 95% wszystkich kosztów, aby ostatecznie odmówić wszelkiej pomocy. Do tego grona dołączyły kluby parlamentarne PiS, PO i PSL. Poza tym wielbiciele michnikowszczyzny i okrągłego stołu usilnie „pracowali”, aby wystawa nie doszła do skutku. Dlatego Zarząd Stowarzyszenia wyraża głęboką wdzięczność tym nielicznym, którzy przyczynili się do otwarcia wystawy w Siedlcach.\nProgram uroczystego otwarcia wystawy:\ngodz. 12:00 - Uroczysta Msza św. w Katedrze Siedleckiej podprzewodnictwem Biskupa Zbigniewa KiernikowskiegoOrdynariusza Diecezji Siedleckiej\n- przejście na dziedziniec Kurii\ngodz. 13.30 - otwarcie wystawy\n- zwiedzanie wystawy\ngodz. 14:30 - spotkanie z twórcami wystawy i przedstawicielami IPN oraz rodzinami zamordowanych w I Katolickim Liceum Ogólnokształcącym im. Świętej Rodziny.\nPodczas trwania wystawy w Sali Widowiskowej Centrum Kultury i Sztuki w Siedlcach odbyły się wydarzenia towarzyszące:\ngodz. 14:00 - panel dyskusyjny z twórcą i liderem „Solidarności\nWalczącej” Kornelem Morawieckim nt. „dlaczego\nKornel przewracał okrągły stół”\ngodz. 14:00 - panel dyskusyjny z dziennikarzem, publicystą i wykładowcą w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie oraz Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnejw Toruniu p. Stanisławem Michalkiewiczem nt. „okrągły stół - cud nad Wisłą, czy zmowa”\ngodz. 14:00 - panel dyskusyjny z publicystą i wykładowcą historii filozofii na UKSW w Warszawie oraz WSKSiM w Toruniu p. Stanisławem Krajskim nt. „wpływ masonerii na charakter przemian w latach 80-tych”.\nWw. spotkania uświetniał młodzieżowy zespół słowno-muzyczny z Osiedlowego Klubu Trójka w składzie: Joanna Bujalska, Sebastian Kruk, Karolina Marczak, Paula Nasiłowska, Aneta Niedziółka, Iza Niedziółka, Dorota Olewińska, Bartosz Sawicki, pod kierunkiem p. Iwony Moskwiak – nauczycielki ze Szkoły Podst. nr 11.\nStowarzyszenie wyeksponowaniem wystawy IPN zapoczątkowuje cykl spotkań i filmów edukacyjno-patriotycznych, na które zaprasza wszystkich mieszkańców miasta i regionu, a szczególnie młodzież. Będziemy także przygotowywać konkursy\ndla młodzieży o tematyce z okresu stanu wojennego, jak i konkursy piosenek obozowych internowanych.\nInformacje o imprezach podawane będą na afiszach, za pośrednictwem prasy, Katolickiego Radia Podlasie, siedleckiej telewizji itp.\nNa wszystkie ww. imprezy wstęp wolny.\nWystawa spotkała się z bardzo ciepłym przyjęciem przez mieszkańców Regionu oraz uzyskała bardzo wysoką ocenę od przedstawicieli IPN.\nStan wojenny w Polsce wprowadzony został całkowicie nielegalnie dla utrzymania władzy przez komunistów i dla utrzymania się przy tej władzy. Państwo polskie traktowali jak własny folwark, a jego mieszkańców jako swoich poddanych do czerpania korzyści własnych i dla korzyści obcego państwa. Wprowadzony stan wojenny sprzeczny był konstytucją PRL, jak i ówczesnymi przepisami kodeksu karnego. Każda osoba, która wtedy skazywała i oskarżała (sędziowie, prokuratorzy, składy kolegiów ds. wykroczeń, a także świadkowie) czynili to wbrew prawu, czyli w sposób przestępczy. Przestępczy dlatego, że jako osoby zatrudnione w wymiarze sprawiedliwości i znający doskonale prawo, miały świadomość nielegalności stanu wojennego. Również wszyscy komendanci wojewódzcy MO okazali się być przestępcami, ponieważ pozbawiali wolności tysiące Polaków przez internowanie na podstawie nieistniejącego dekretu stanu wojennego. Internowanie jest to osadzenie w specjalnych obozach na czas wojny obywateli państwa nieprzyjacielskiego (por. Encyklopedia Popularna PWN, Warszawa 1962). Tak właśnie traktowani byli internowani działacze opozycji. Najgorszy nawet bandyta wie, za co i na ile lat zostaje skazany. Natomiast osoba internowana pozbawiona była wolności bezterminowo, z możliwością nawet dożywotniego uwięzienia. Internowany pozbawiony był wszelkich praw z odwołaniem się od decyzji internowania włącznie. A bicie i maltretowanie internowanych wcale nie było obce ludowej władzy. Tylko z Siedlec inwalidami, po pobiciu w obozie w Kwidzynie w dniu 14 sierpnia 1982 r. zostali Janusz Olewiński i Ryszard Piekart.\nPrzeciwko amatorom z „Solidarności” rzucono armię SB-eków. Wielu z nich szkolenie przechodziło w ośrodkach KGB w Moskwie. Na spenetrowanie siedleckiej „Solidarności” i ulokowanie w niej konfidentów w latach 1980-1981 SB przeznaczyło około 10 milionów ówczesnych złotych.\nKim jest donosiciel? Jest to osobnik, który dla pieniędzy nawiązywał bardzo bliski kontakt z osobą upatrzoną, pozyskując jego sympatię, zaufanie i życzliwość. Donosiciel był przyczyną i sprawcą wszystkich nieszczęść osoby (i jej rodziny), na którą donosił. W ten sposób przyczyniał się do niepowodzenia zawodowego, zajmowania wyższego stanowiska, kształcenia, życia w godnych i godziwych warunkach. Donosicielstwo powodowało brak pracy lub pracę najgorzej płatną, niemożność podnoszenia kwalifikacji. Donosiciel osaczając swoją ofiarę przyczyniał się do utraty przez nią zdrowia fizycznego, psychicznego, a także życia. Za donosicielstwo otrzymywał bardzo wysokie wynagrodzenie, korzystał też z ogromnych przywilejów. Na krzywdzie innych, ich cierpieniu, łzach i nieszczęściu budował swoją pozycję i majątek. Donosicielami byli ludzie najgorszego sortu, donoszącymi nie z tytułu wykonywanego zawodu, lecz dla zaspokojenia własnych ambicji materialnych czy z donosicielstwa wpisanego w charakter. Donosiciel spełniał rolę haniebną, podłą i ohydną. Na donosicielach i intrygantach opierał się system komunistyczny.\nW DODATKU SPECJALNYM DO ODNOWY (pismo MKZ NSZZ „S” w Siedlcach) w nr 3 z dnia 15.02.1981 r. ukazał się list pt. Spowiedź kapusia. Skierowany on był przede wszystkim do konfidentów SB: „Do niedawna byłem jednym z was. Poznałem dobrze ten smak, a raczej smród współpracy z SB. Czuję się zobowiązany do tego apelu, może trafi w próżnię, może kogoś wzruszy i wylezie z bagna, które kiedyś i ja dobrowolnie wpadłem. Człowiek będący nawet na dnie swej podłości jest nadal człowiekiem, jeśli ma odrobinę uczuć, jeśli została mu iskra sumienia. Ona cię spali, sumienie na pewno cię zagryzie... Mnie sumienie gryzło parę lat. Kilka razy próbowałem się ze współpracy wycofać, czasem zrobiła to butelka koniaku wypita z szefem SB, czasem groźba szantażu. Pomogła mi ta iskra sumienia, która na widok sypanego kolegi, kazała spuścić oczy ku dołowi. Pomógł mi spowiednik przy konfesjonale, gdy na spowiedzi wyznałem to co mnie tyle lat gryzło... Jakże ja wtedy byłem szczęśliwy. Nie zapomnę temu księdzu tego nigdy, że... tak dużo mi pomógł. Od tego czasu jakże lżej mi żyć wśród ludzi. Jeśli... myślisz, że piszę to z własnej wyobraźni podaję cennik, (choć pewno go dobrze znasz) za usługi na rzecz SB:zabićmogą...”\n• za udział w warszawskiej pielgrzymce na Jasną Górę - 5.000,- zł\n• za nawiązanie kontaktu z KOR - 2.000,- zł\n• za nagranie w kościele kazania - 1.000,- zł\n• za nawiązanie kontaktu z osobą\nwskazaną przez SB - 2.000,- zł\n• za kontakt ze Stanisławem Karpikiem\n- 1.000,- zł\n• za każdy inny meldunek, oczywiście\nna piśmie i niekoniecznie prawdziwy\n- od 200 do 1000,- zł\nW sumie... miałem około 20.000,- zł. Jeśli nadal uważasz,że tyle jest warte twe sumienie nigdy nie zaznasz spokoju. „Czarek”.\nTekst powyższy w n-rze 3 „Odnowy nie ukazał się.\nDodatek specjalny został wydany na odrębnej kartce. W DODATKU SPECJALNYM DO ODNOWY nr 3 z dnia 15.02.1981r na samym początku znajdował się zapis: „z przyczyn niezależnych od redakcji, w naszym czasopiśmie nie mógł się ukazać powyższy artykuł – stąd biała plama na stronie 4. Jednak ze względu na jego szczególną wagę zdecydowaliśmy się dołączyć go w formie wkładki”.\nKomuś bardzo zależało, aby „Spowiedź kapusia” nie ujrzała światła dziennego.\nRola Kościoła katolickiego\nPrzetrwanie „Solidarności” i opozycji było możliwe nie ze względu na dopływ do środowisk lewicowych amerykańskich dolarów,ale przede wszystkim dzięki Kościołowi katolickiemu, który przyciągał niczym magnes nie tylko zwolenników „Solidarności”, ale i wielkie rzesze spragnionego wolności polskiego patriotycznego społeczeństwa. To właśnie w Kościele polskim cementowały się różne środowiska polityczne i społeczne. Kościół ogarniał cały naród prowadząc wszechstronną działalność charytatywną, udzielając pomocy wyrzucanym z pracy, więzionym i ich rodzinom. W obiektach kościelnych odbywały się różne spotkania środowisk opozycyjnych, niejednokrotnie tam przechowywano niezależne wydawnictwa, a nawet drukowano. Tam też występowali znani aktorzy scen polskich. Inspiracją dla niezależnych poczynań był Ojciec Święty Jan Paweł II, który jawnie wspierał „Solidarność” upominając się o prawa Narodu. Bezpośrednio po wprowadzeniu stanu wojennego Ojciec Święty powiedział, że jest to potwarz wobec Polskiego Narodu. Niezmierne ważne dla nas były słowa ks. Prymasa Kard. Józefa Glempa. Stanowisko Kościoła z Ojcem Świętym na czele w sprawie stanu wojennego dawały nam ogromną nadzieję i moc wytrwania.\nWizyty Biskupa Ordynariusza Jana Mazura, biskupa Wacława Skomoruchy i naszych kapłanów, stanowiły potwierdzenie stanowiska Kościoła wobec komunistycznej przemocy. Także przywożone (dla każdego internowanego!) przez nich paczek żywnościowych z bułeczkami pieczonymi przez Siostry Sakramentki z Nowych Siedlec cieszyły się ogromnym powodzeniem podczas całego okresu internowania.\nKościół najpierwszy stanął w obronie prześladowanych. Biskup ordynariusz Jan Mazur, jako najpierwszy w Polsce ordynariusz już w cztery dni po wprowadzeniu stanu wojennego powołał do życia Diecezjalny Komitet Pomocy Represjonowanym. Pomocą objęto wszystkich represjonowanych i ich rodziny w diecezji. Pomagano nawet osobom prześladowanym z innych diecezji. Szczególną rolę spełniały Siostry Sakramentki z Nowych Siedlec. Siostry były „duszą” tego Komitetu. Przygotowywały w ogromnych ilościach paczki żywnościowe. U nich można było uzyskać wszelką pomoc. Nikt od Sióstr nie wyszedł niezaspokojony darem duchowym czy rzeczowym. Poprzez Siedlecki Diecezjalny Komitet uzyskiwano oprócz pomocy duchowej, materialną, socjalną, medyczną, a także wypoczynkowo-rehabilitacyjną. W skład Komitetu wchodziła niezbyt liczna grupa licząca maksymalnie do 30 osób. Przewodniczącym Komitetu był niezastąpiony ks. Józef Miszczuk, a jego zastępcami w „terenie” ks. Stanisław Falkowski z Niecieczy i ks. Mieczysław Lipniacki z Białej Podlaskiej. Siedlecki Komitet Pomocy był najsprawniejszy z tego typu organizacji diecezjalnych w kraju, poza Prymasowskim Komitetem obejmującym swym zasięgiem całą Polskę.\nPo co powstało Stowarzyszenie\nOrganizacja nasza powstała z powodu całkowitego zignorowania osób poszkodowanych z „Solidarności” w stanie wojennego przez nowy związek „Solidarność”. Pierwsza autentyczna „Solidarność” Polaków powstała na bazie strajków w lipcu i sierpniu 1980 r. po podpisaniu Porozumień Gdańskich. Obecny związek został powołany na mocy zmowy pomiędzy grupą Wałęsy, a Jaruzelskim i Kiszczakiem (należał do niej m.in. były komendant wojewódzki MO w Siedlcach płk Hipolit Starszak, który stosowną edukację przeszedł w Moskwie uzyskując na dyplomie ocenę bardzo dobrą). Kiszczak proponował reaktywowanie rozwiązanego związku „Solidarność”, czemu oponowała strona „społeczna”. Nasi „rycerze okrągłego stołu” domagali się powołania całkiem nowego związku tworzonego od góry (por. „Droga do okrągłego stołu” Peter Raina, Wydawnictwo von borowiecky Warszawa 1999). Związek ten został zarejestrowany w sądzie w dniu 17 kwietnia 1989 r., jako całkiem nowy związek. Aby zmylić wszystkich przyjął identyczną nazwę, jak ten z r. 1980. Kolejnym krokiem było całkowite wyeliminowanie „starych” działaczy pierwszej „Solidarności” i przejęcie majątku związku. Na sto osób Komisji Krajowej pierwszej „S”, w nowej znalazło się tylko cztery osoby. Zagarnięto majątek w wysokości około miliarda złotych. Odmówiono skutecznej pomocy działaczom opozycji i ich rodzinom, którzy najdotkliwiej odczuli konsekwencje represji komunistycznych w obronie praw człowieka, wolności związkowych i niepodległości Polski. Działaczowi „S” i inwalidzie stanu wojennego „Solidarność” okrągłostołowa odmówiła wsparcia w formie przyznania stypendium dla studiującego dziecka. W uzasadnieniu podano, że pomoc rodzinie osoby represjonowanej możliwa jest dopiero po śmierci członka związku. Inny przykład: matce zamordowanego 21-letniego górnika kopalni „Wujek” odmówiono pomocy polegającej na przyznaniu związkowego prawnika podczas procesu sądowego o zadośćuczynienie za zamordowanie syna. Kobiecie tej odmówiono również udzielenia niewielkiego wsparcia finansowego na odnowienie mieszkania. Działo się to przy szumnie ogłoszonym przez krajowe władze związku ”roku solidarności”. „Pomoc” okrągłostołowego związku jednak istnieje. Utworzono specjalny fundusz pomocowy, co mocno nagłaśniano w swoim czasie. Nie podawano natomiast, jakie środki przeznaczone są na tę pomoc, a przeznaczono na nią odsetki (ok. 4%) z kwoty 1 miliona złotych! Daje to sumę ok. 40 tysięcy złotych rocznie. Licząc tylko 10 tysięcy osób internowanych, to „pomoc” nie wygląda imponująco: wypada po 4, - zł (słownie: cztery złote) dla każdego na cały rok.\nW 20.rocznicę wprowadzenia stanu wojennego środowiska represjonowanych zorganizowały obchody na Jasnej Górze. Zwrócono się do „S” o udział w tych uroczystościach. Komisja\nKrajowa jednak nie tylko nie wzięła udziału w obchodach, ale zakazała swoim strukturom uczestniczenia w tych obchodach.\nNatomiast w 25-rocznię powstania „S” na spotkaniu represjonowanych przewodniczący KK powiedział m.in.: „udział represjonowanych na uroczystościach [25-lecia] jest nieodzowny i konieczny. Chcemy, aby na zjeździe byli przedstawiciele weteranów „Solidarności” najwyżej 10 - 12 osób. Będzie występował Wałęsa, Kwaśniewski. Zrobimy różne gesty dla ludzi, będą odznaczenia dla „zasłużonych”, ale nieliczni je otrzymają... w r. 2000 związek wystosował podziękowanie do bezimiennych bohaterów „S”, co ukazało się w prasie. Medali nie przyznam represjonowanym, bo jeden medal kosztuje aż 30,- zł, a lepszy nawet 70.- zł i jest to za duży koszt dla związku... dyplomów też nie, albo napiszę w internecie listy i każdy, kto chce wydrukuje go i sobie przyzna. Dyplom drogo kosztuje, związku na to nie stać.... Uchwały Krajowego Zjazdu [nr. 15 z 1998r ws. naprawienia wyrządzonych trwałych krzywd represjonowanym działaczom „Solidarności”] nie wykonamy, bo to sprawa polityczna, jak polityczne jest też poparcie związkowców w podjęciu nowelizacji ustaw dla represjonowanych, a związek od polityki odszedł. Wiem, jak uposażono cały aparat komunistyczny, wiem też, w jakich warunkach żyją represjonowani działacze „Solidarności”, ale tym się zajmować nie będziemy, bo to nie nasza sprawa. Nie będę wymagać zaświadczeń z IPN-u od funkcyjnych w „S”, bo nie byłoby komu działać, nikt by nie pozostał w związku...” Wystawy z okazji 25. lecia powstania „Solidarności” eksponowane we wszystkich regionach nie zwierały żadnych treści z dorobku obecnej „S”.\nZwiązek nigdy nie zabiegał o anulowanie haniebnego i nielegalnego dekretu wprowadzającego stan wojenny w Polsce, mimo kierowanych do władz krajowych związku naszych postulatów.\nKto może należeć do Stowarzyszenia\ni jakie są jego cele\nCzłonkami Stowarzyszenia są osoby, które nie sprzeniewierzyły się ideałom „Solidarności” z lat 80-tych, okażą się wiarygodnymi dokumentami, jako osoby pokrzywdzone, jak i osoby działające w szczególności w latach 1980-1989, ale też w latach wcześniejszych i późniejszych w opozycji antykomunistycznej oraz solidarnościowym ruchu związkowym na terenie Polski i represjonowana, szykanowana, dyskryminowana za tę działalność oraz za poglądy, przekonania, przynależność, wyznanie, urodzenie, płeć, wiek, język, pochodzenie, majątek bądź z jakichkolwiek innych przyczyn oraz osoba najbliższej rodziny represjonowanych, szczególnie tych, co utracili życie bądź zmarli lub utracili zdrowie i zostali inwalidami w wyniku represji, a także osoba fizyczna czynnie wspierająca w tym okresie aktywnie działających lub represjonowanych bądź ich rodziny.\nPosiadamy swoje oddziały w kraju. Do naszej organizacjinależą osoby z Warmii i Mazur, Kurpiów, Wybrzeża, Wielkopolski,Śląska, Zamojszczyzny i Mazowsza, a także za granicy.\nCelem naszym jest m.in.:\n1. integracja na płaszczyźnie samopomocy wewnątrzśrodowiskowej Stowarzyszenia, organizacja i promowanie aktywnego uczestnictwa członków, osób represjonowanychi szykanowanych, dyskryminowanych oraz ich rodzin, którzy dotknięci byli represjami w szczególności w latach 1980-1989, a także wcześniejszych i późniejszych w życiu społecznym, politycznym, gospodarczym i religijnym oraz za poglądy, przekonania, przynależność, wyznanie, urodzenie, płeć, wiek, język, pochodzenie, majątek bądź z jakichkolwiek innych przyczyn oraz roztaczanie nad nimi opieki,\n2. rehabilitacja osób dotkniętych prześladowaniami,\naktywne popieranie ich roszczeń o naprawienie\nkrzywd, jakich doznały w latach 1980-1989, a także wcześniejszych i późniejszych oraz występowanie w sprawie naprawienia krzywd wyrządzonych w latach represji systemu totalitarnego w znaczeniu moralnym i wymiarze materialnym, organizowanie działań opiekuńczo-socjalnych na rzecz członków Stowarzyszenia, ich rodzin i osób represjonowanych, wszechstronna pomoc członkom Stowarzyszenia i ich rodzinom oraz osobom represjonowanym i szykanowanym, a w szczególności wspomaganie rzeczowe, materialne osób niepełnosprawnych, które poniosły uszczerbek na zdrowiu w walce o niepodległy byt Państwa Polskiego, wolności związkowe, polityczne, ekonomiczne, religijne itp.,\n3. podtrzymywanie, dokumentowanie, upowszechnianie wartości i tradycji ruchu solidarnościowego i niepodległościowego,\n4. wydawanie własnych biuletynów i korzystanie ze środków przekazu celem przekazywania wiadomości dotyczących prowadzenia działalności kulturalnej, historyczno-dokumentacyjnej, szeroko rozumianego pośrednictwa i doradztwa oraz akcji informacyjno-propagandowej o działalności i celach Stowarzyszenia.\nMimo upływu 20 lat wolnej Polski zdecydowana większość byłych opozycjonistów żyje w bardzo trudnych warunkach materialnych. Nie mówimy o tych, co wpasowali się w dyszle rydwanu okrągłostołowego. Do nas należą ludzie, którzy ponieśli największy wysiłek i koszty w walce z totalitarnym systemem. W nagrodę za to wegetują na głodowych rentach i emeryturach w wys. ok. 500-800 zł. Oprawcy natomiast cieszą się ogromnymi przywilejami rzędu od skromnych 2.500 do kilkunastu tysięcy zł miesięcznie.\nZarząd, jako jedno z podstawowych zadań przyjął doprowadzenie do zadośćuczynienia za wyrządzone trwałe krzywdy i szkody osobom poszkodowanym za działalność na rzecz wolnej i niepodległej Polski. Celem nadrzędnym było przygotowanie projektów ustaw i doprowadzenie do ustawowego rozwiązania problemów środowiska przez uchwalenie tych ustaw. Nasze Stowarzyszenie jest jedyną tego typu organizacją represjonowanych w kraju, która przygotowała projekty ustaw. Jedną z nich jest ustawa z dnia 23.02.1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego oraz ustawy tzw. kombatanckiej. Tylkow tych sprawach wystosowano ponad 4500 pism do najważniejszychosób w Polsce: prezydenta RP, premiera, ministrów, marszałkówsejmu i senatu, szefów klubów parlamentarnych, posłów,senatorów wszystkich kadencji itp. W miesiącu październiku2007r. weszła w życie ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, na podstawie, której kilkadziesiąttysięcy osób uzyskało skromne odszkodowanie lubzadośćuczynienie. Termin jej obowiązywania został przedłużonydzięki naszemu staraniu o kolejny rok, tj. do dnia 18.11.2010 r.\nPonieważ znowelizowana ustawa dyskryminuje represjonowanych, gdyż różnicuje, podtrzymuje degradację wśród poszkodowanych, a także podważa zaufanie do państwa i stanowionego przez nie prawa, została zaskarżona do Trybunału Konstytucyjnego i Rzecznika Praw Obywatelskich, jako sprzeczna z Konstytucją i Konwencją Strasburską w niektórych jej zapisach. Koniunkturalizm prawny ustawodawcy, bowiem drastycznie naruszył zasady państwa prawnego – doszło do niedopuszczalnego na gruncie Konstytucji oraz Europejskiej Konwencji Praw Człowieka fundamentalnego naruszenia samej istoty prawa. Podkreślam, że obywatele RP dzieleni są na równych i równiejszych. Nasze stanowisko podziela I Prezes Sądu Najwyższego, Krajowa Rada Adwokacka i RPO....”\nWnioski i uwagi do ustawy dla represjonowanych\n1. całkowite zniesienie terminu przedawnienia dochodzenia roszczeń, z uwagi na: wiek poszkodowanych, niedozwolonych czynów, które stosowali funkcjonariusze państwa wobec osób niewygodnych politycznie. Przy zwykłej nieważności decyzji administracyjnej, zgodnie z obowiązującym prawem, stosuje się 10-letni termin przedawnienia;\n2. w ustawie nie zostały uwzględnione osoby zwalniane z pracy w tym z dekretu o stanie wojennym oraz zwalniane w latach 60- i 70-tych z powodów politycznych: np. w latach 70-tych wielu pracowników Odlewni i Emalierni z Grudziądza zostało wyrzuconych z pracy za poglądy polityczne. „Wilczy bilet”, czyli art. 52 prawa pracy wlecze się za nimi do tej pory. Wniosek o zadośćuczynienie Leona Żbikowskiego z Mrągowa zwolnionego z dekretu o stanie wojennym i pozostającego bez pracy przez prawie 5 lat sąd okręgowy w Olsztynie\noddalił, jako niepodlegający ustawie;\n3. ustawa pomija osoby pozbawiane wolności na okres 48 godzin, u których dokonywano rewizji i stosowano inne represje;\n4. brak możliwości dochodzenia roszczeń przez osoby represjonowane, nad którymi znęcano się psychicznie, moralnie i fizycznie poprzez: zatrzymania, rewizje w tym brutalne, zastraszanie, inwigilację, pobicia, szantaż, degradacjęw pracy i życiu społecznym oraz nękanie rodziny, coodbiło się na ich zdrowiu, a także wypędzanych z kraju;\n5. ustawa pozwala na stosowanie dowolności przy orzekaniu zadośćuczynienia bądź odszkodowania za 1 dzień pozbawienia wolności. Występuje tu jawna dyskryminacjai segregacja osób więzionych.\nWarto nadmienić, że sądy przyznając zadośćuczynienie kierowały się tym, że osoba internowana w większości przypadków otrzymywała wynagrodzenie. Jednak pobory ówczesne po wprowadzeniu stanu wojennego wzrosły kilkakrotnie, a pensja osoby internowanej pozostawała bez zmian. Taka pensja (pobierana na ogół przez współmałżonka) nie zawsze wystarczyła nawet na przejazd najbliższych na widzenie. Ponadto należy podnieść, że osoba była więziona nie przez osiem, lecz 24 godziny. Słusznym byłoby określenie konkretnej kwoty za każdy dzień pozbawienia wolności, o co wnosiliśmy, jako strona społeczna do projektu wymienionej ustawy. W Niemczech przyjęto kwotę 159 euro za każdy dzień pozbawienia wolności dla osoby represjonowanej przez reżim komunistyczny NRD (Europejski Trybunał Praw Człowieka zasądził na rzecz osoby pozbawionej wolności przez 2 dni w Polsce kwotę 5.000,-zł -Postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku o sygn. akt II Ko 59/08 z dnia 15.05.2008r). Każda szkoda winna być naprawiona, dotyczy to także szkód trwale wyrządzonych z powodów politycznych (konfiskaty mienia, utrata zdrowia, kalectwo, a nawet śmierć). Poszkodowanym nie chodzi, by nagradzać działaczy opozycji za to, co robili (nagrody to pobrali wszyscy pozostali „działacze”), idzie tylko o to, żeby represjonowani nie czuli się ignorowani i wyszydzani, żeby młodzież zobaczyła, że bycie patriotą nie kończy się dla przeżycia szperaniem na śmietniku.\nRównolegle zabiegamy o znowelizowanie ustawy kombatanckiej.\nIstnieje projekt rządowy tej ustawy pn. o uprawnieniach kombatantów, uczestników walki cywilnej lat 1914 – 1945, działaczy opozycji wobec dyktatury komunistycznej oraz niektórych ofiar represji systemów totalitarnych. Do tego projektu, posiadającego liczne uchybienia i braki, przekazaliśmy stronie rządowej i parlamentarnej, w tym Premierowi i Marszałkowi Sejmu, opracowane w oparciu o konsultacje środowisk represjonowanych uwagi i uzupełnienia. Przez ponad 20 lat nie rozwiązano tak prostych spraw.\nDo Parlamentu jak i Premiera wystosowano nasze wnioski, znaczne korzystniejsze od propozycji proponowanych przez władze.\nObecnie jednak Rząd odmówił dalszych prac nad ustawą uzasadniając swoją decyzję kryzysem. Podnieść należy, że nie kierowano się trudną sytuacją gospodarczą państwa, kiedy przyznawano ogromne przywileje aparatowi komunistycznemu,\nuposażając ten aparat na kilka pokoleń.\nZarząd występuje również do Prezydenta RP o przyznanie odznaczeń państwowych. Odznaczenie nie daje przywilejów finansowych, lecz jest wyróżnieniem prestiżowym. Ale art. 19 Kontytucji nakłada obowiązek i wymusza na władzach otoczenie specjalną opieką osób, które walczyły o wolną Polskę. Opieka ta musi mieć charakter trwały, musi też być utrzymywana przez cały okres życia danej osoby. Artykuł 19 stanowi wręcz o odstępstwie i wyjątku od ogólnej zasady przyjętego równego traktowania obywateli, dlatego mówi o wyjątkowym i specjalnym traktowaniu osób, które przyczyniły się do uzyskania upragnionej wolności i niepodległości Polski.\nPrzyznane odznaczenia przez Prezydenta Rzeczypospolitej mogą być w takich sytuacjach niezwykle pomocne.\nDnia 19 marca br. w gm. Bielany pow. Sokołów Podlaski rolnik Franciszek Bieliński otrzymał „Złoty Krzyż Zasługi” przyznany przez Prezydenta RP za działalność opozycyjną. Na uroczystej Sesji Rady Gminy przewodniczący Zarządu Stowarzyszenia Janusz Olewiński wręczając medal powiedziała m.in. że swoją pracę w opozycji F. Bieliński traktował, jako służbę innym i służył sobą samym, a nie dla samego siebie. Dla wspólnego dobra poświęcił swoje i swojej rodziny zdrowie i dobytek, nie oczekiwał awansów, nagród ani przywilejów, był odważny w działaniu na rzecz wolnej i niepodległej Polski oraz przemian demokratycznych w tej części Europy. Dziś żyje w ubóstwie ze zrujnowanym zdrowiem, gdy inni obficie korzystają z jego szczerego i bezinteresownego poświęcenia. Śmiało można rzec, że Franciszek Bieliński obdarował wszystkich wolnością. Wszyscy, więc są jego dłużnikami. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej przyznając p. Bielińskiemu „Złoty Krzyż Zasługi”, potwierdził majestatem Rzeczypospolitej, że obowiązek względem Ojczyzny p. Fr. Bieliński wypełnił z największą gorliwością, starannością i poświęceniem.\nKorzystanie przez władze wszystkich szczebli z owoców pracy osób represjonowanych przy dyskryminacji „dobrodziejów” tych owoców łamie zasady demokratycznego państwa prawa, które są fikcją. Również bezczynność oraz zaniechanie organów władzy poprzez uporczywe uchylanie się od wydania stosownych aktów prawnych jest pogwałceniem Konstytucji, która nakłada obowiązek na władze do poszanowania i ochrony obywateli przed naruszeniem jego wszelkich praw, w tym jego godności, która jest nadrzędną nawet wobec samej Kontytucji. Godność osób represjonowanych od ponad 20 lat jest deptana systematycznie: represjonowani traktowani są jako instrument dla osiągania przez określone środowiska polityczne własnych celów i korzyści, a nie dla represjonowanych, którzy są dla nich tylko przedmiotem. Kolejne wybory do najwyższych władz RP są tego dobitnym dowodem: represjonowani są przedmiotem działań przez ubiegających się o władzę do chwili osiągnięcia tej władzy. Karta Praw Podstawowych UE z r. 2001 w art. 1 stanowi: „Godność człowieka jest nienaruszalna...”. A dotyczy to przecież osób, które dla poszanowania właśnie prawa poświęciły swoje największe dobro. Jesteśmy jedyną organizacją osób represjonowanych, która konsekwentnie i uparcie dąży do poprawy warunków bytu osób represjonowanych i ich rodzin.\nWładze Stowarzyszenia zwróciły się do Prezydenta m. Siedlce o podjęcie stosownych działań na rzecz represjonowanych, współmałżonków i ich uczących się dzieci, i objęcie ich stałą i regularną pomocą socjalną. Miasto Siedlce, jak i inne w Polsce, posiada zaciągnięty „honorowy dług” wobec represjonowanych członków naszej organizacji i ich rodzin. Dług ten wynika z bogacenia się Urzędów kosztem represjonowanych. Polegało to na tym, że Kolegia ds. Wykroczeń z pogwałceniem prawa ferowały wysokie kary pieniężne oraz skazywały na prace publiczne ludzi, którzy przeciwstawiali się totalitarnemu systemowi, pragnęli wolnej i niepodległej Polski. Środowisko represjonowanych oczekuje na realizację przedłożonych postulatów.\nW stanie wojennym audycje Wolnej Europy zaczynały się od cytowania słów z III cz. Dziadów A. Mickiewicza: „Jeśli ja zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie”. My cytujemy je także i teraz.\nW wyniku naszych działań osoba represjonowana przebywająca od kilku lat w przytułku otrzyma niedługo stałe zakwaterowanie i opiekę w domu pomocy.\nW styczniu br. powołana została Komisja Socjalna, która przekaże w tym roku potrzebującym artykuły żywnościowe na kwotę, co najmniej 7.000,-zł.\nStaraniem Zarządu Stowarzyszenia ponad 130 osób uzyskałorenty specjalne i choć są one w niewielkiej wysokości, dlawielu jest to znacząca pomoc, bo pomaga znośniej żyć.\nStowarzyszenie wydaje własny nieregularny biuletyn. Wydanodo tej pory 37 numerów. Obecnie z uwagi na utworzonąstronę internetową (www.internowani-represjonowani-pl.tl) wydawanie biuletynu drukiem zostało przyhamowane.\nO działalności Stowarzyszenia pisuje prasa regionalna, mamy też swoje „pięć minut” w Katolickim Radiu Podlasie.\nRównież, co pewien czas pisze także prasa krajowa. W roku 2004 przewodniczący Janusz Olewiński wziął udział w audycji telewizyjnej TV Puls. W miesiącu maju 2006 r. przewodniczący i w-ce przewodnicząca byli na wielogodzinnej audycji w Radiu Maryja i TV Trwam przedstawiając sytuację represjonowanych. Audycja spotkała się z bardzo szerokim zainteresowaniem ze strony widzów oraz słuchaczy z kraju i zagranicy. Także w roku 2007 przedstawiciele Stowarzyszenia wzięli udział w dyskusji telewizyjnej (TVP 1) na temat lustracji oraz przywilejów służb specjalnych PRL.\nNa spotkaniach środowiskowych spotykamy się, co najmniej raz w roku gdzieś w kraju. Dotychczas takie spotkanie odbyły m.in. w Białymstoku, Częstochowie, Gorlicach, Kozienicach, Mierzwicach nad Bugiem, na Pomorzu, w Radomiu, Siedlcach, Toruniu, Warszawie.\nNiedawno właściciel ośrodka wypoczynkowego Beskidzie Żywieckim zaproponował na dogodnych warunkach użyczenie ośrodka na spotkanie naszego środowiska.\nDorobkiem Stowarzyszenia jest także praca na rzecz\npowstawania oddolnych struktur osób represjonowanych w całym kraju. Bacznie pilnujemy zarazem, aby nie powstała „czapa” nad tymi strukturami – uznajemy jedność w różnorodności. Nie możemy dopuść do jednostajności, mimo, że takie zakusy też istnieją. Potworzone przez aparat „Solidarności” struktury represjonowanych, (aby rozłożyć nasze organizacje\npowstałe oddolnie) za wszelką cenę usiłują „zjednoczyć” wszystkie organizacje represjonowanych. Ich zamiarem jest utworzenie takiej małej „Brukselki” pociąganej za sznurki\nprzez gdańską „S”.\nNa murach naszego miasta wyryte są słowa: „takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”. Za to, więc, co uczynimy dzisiaj, przyszłe pokolenia będą nas błogosławiły albo przeklinały. Dlatego Stowarzyszenie nasze zabiera głos również w sprawach społecznych. Wyraża swoją opinię wobec zajmowania ważnych funkcji i stanowisk publicznych przez osoby skompromitowane służalczością wobec systemu komunistycznego tj. katów i oprawców ludzi, którzy walczyli o wolną Polskę.\nWystępowaliśmy do władz naszego miasta i regionu z apelami, aby podczas naboru na wszelkie funkcje i stanowiska publiczne pierwszym i podstawowym kryterium była ocena kwalifikacji etyczno-moralnych w szczególności: nieskazitelność charakteru, nieposzlakowana i nienaganna opinia, jak też przestrzeganie w dotychczasowym życiu podstawowych zasad etyczno-moralnych.\nZwracaliśmy się do władz RP z wnioskami o dokonanie powszechnego przeglądu kadr. Występowaliśmy, aby ludzie, którzy\nwysługiwali się totalitarnemu systemowi zniewolenia, zostali odsunięci od jakiegokolwiek wpływu na kształtowanie ludzkich charakterów i zachowań, w tym dzieci i młodzieży. Nasze apele kierowaliśmy też do nauczycieli i wychowawców, władz oświatowych i siedleckiej Akademii Podlaskiej, w której znalazło schronienie wielu „spadochroniarzy” ze zlikwidowanych marksistowsko-leninowskich uczelni ideologicznych.\nDomagaliśmy się i nadal domagamy ustawy, która jednym aktem prawnym anuluje wszystkie dyplomy nadane przez Akademię\nSpraw Wewnętrznych, Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR – później Akademię Nauk Społecznych, Wojskową Akademię Polityczną im. Feliksa Dzierżyńskiego oraz dyplomy nadane polskim obywatelom przez odpowiedniki tych „uczelni” w ZSRR i krajach satelickich. Oczekujemy na lustrację środowiska naukowego i akademickiego tj. na odebranie tytułów naukowych tym, których prace doktorskie i habilitacyjne z lat 1944-1990 nie spełniały wymogów wysokiego poziomu naukowego, lecz jedynie komunistyczną propagandę i fałsze historyczne.\nDomagaliśmy się i domagamy wprowadzenia ustawowego zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk w administracji państwowej i samorządowej, stanowisk profesorskich na wyższych uczelniach, stanowisk kierowniczych szkołach wszystkich szczebli, stanowisk kierowniczych w mediach, w szeroko pojętych wymiarze sprawiedliwości, przez byłych członków PZPR.\nDomagamy się też ustawy, która jednym aktem prawnym spowoduje zdegradowanie do najniższego stopnia wszystkich osób odpowiedzialnych za wprowadzenie stanu wojennego w Polsce w r. 1981 oraz wszystkich tych, którzy brali czynny udział w realizacji restrykcyjnych zarządzeń junty wojskowej, w tym także komisarzy wojskowych w fabrykach i zakładach pracy, i także pozbawienie ich wysokich rent i emerytur.\nUznajemy, bowiem że pełnienie najwyższego urzędu jest ogromnym zaszczytem i przywilejem, a osoby, które je piastują, powinny dawać gwarancję przyzwoitości i patriotyzmu.\nNiewłaściwe natomiast decyzje personalne są wysoce demoralizujące szczególnie dla młodego pokolenia, i utwierdzać mogą jedynie w przekonaniu, że uczciwość i poświęcenie dlawłasnej Ojczyzny są nieopłacalne i wręcz naganne.


W poniedziałek w głównym wydaniu „Wiadomości” większość materiałów dotyczyła okoliczności tragicznej śmierci prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza podczas finału WOŚP.\nNiektóre z relacji został mocno skrytykowane przez dziennikarzy i innych widzów. Negatywnie oceniono przede wszystkim materiał, w którym opisano apele rządzących o niewykorzystywanie tej tragedii do celów politycznych oraz wypowiedzi osób publicznych (głównie polityków PO, a także Lecha Wałęsy i Jerzego Owsiaka) jako przykłady mowy nienawiści. W innym materiale zwrócono uwagę, że w niedzielę wieczorem po podaniu informacji o ataku na Adamowicza nie przerwano finału WOŚP, a koncert w Gdańsku mógł być nienależycie zabezpieczony, podobnie jak festiwal Pol'and'Rock.\nCzęść dziennikarzy oceniła te relacje jako skrajnie stronnicze i nierzetelne. Krytyczne opinie na Twitterze wyrazili nie tylko dziennikarze z mediów mało przychylnie nastawionych do TVP, lecz także publicyści „Do Rzeczy”.\nW PiS spierają się, czy Jacek Kurski ma być nadal prezesem Telewizji Polskiej, Kukiz '15 wnioskuje o odwołanie\nCo na to TVP? - Szanowni Państwo, materiał „Wiadomości” o tzw. „mowie nienawiści” prezentował przykłady nieakceptowalnych wypowiedzi polityków - te najbardziej drastyczne, wzywające wprost do stosowania przemocy fizycznej. To było jedyne kryterium doboru tych konkretnych cytatów - tłumaczył we wtorek na Twitterze Jarosław Olechowski, dyrektor Telewizyjnej Agencji Informacyjnej odpowiadającej w TVP za informacje i publicystykę.\nTowarzystwo Dziennikarskie oskarża władze TVP oraz szefów PiS i Kukiz ‘15\nWe wtorek po południu członkowie Towarzystwa Dziennikarskiego wydali oświadczenie zatytułowane „Dość nienawiści w TVP”. - W dniu powszechnej żałoby po zabójstwie prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza „Wiadomości" TVP nadal naruszały standardy etyki dziennikarskiej. Łamały ustawę o radiofonii i telewizji, walcząc z nienawiścią wybranych tylko polityków i nie widząc win innych, a najbardziej - swoich własnych - oceniono w komunikacie.\nPrzypomniano, że w programach informacyjnych stacji ogólnopolskich TVP, a także TVP Gdańsk, Paweł Adamowicz był ostro krytykowany podczas kampanii przed jesiennymi wyborami samorządowymi. Już we wrześniu 2017 roku Adamowicz skierował do Rady Etyki Mediów skargę na działania wobec niego prowadzone przez reportera TVP Info Łukasza Sitka. Dziennikarz po przesłuchaniu polityka przez komisję ds. Amber Gold przeszedł za nim kilkaset metrów na ulicy, zadając pytania z mocnymi tezami zarzucającymi mu udział w aferze tego parabanku.\nNatomiast pod koniec października ub.r. Paweł Adamowicz odmówił udziału w debacie w TVP Gdańsk przed drugą turą wyborów na prezydenta Gdańska. - Zdecydowałem się na bezpośrednią rozmowę z Państwem na Facebooku zamiast udziału w debacie TVPiS. Ostatnie propagandowe programy tej stacji czy zakłócanie szkolnych uroczystości przez pracownika TVP Gdańsk pokazują, że granica przyzwoitości została przekroczona. Na to w mieście wolności i solidarności nie ma zgody! - uzasadnił.\nSzef PSL wzywa Kaczyńskiego do odwołania Kurskiego z TVP. „‘Wiadomości’ nawołują do wojny polsko-polskiej”\n- Wczorajsze „Wiadomości” oskarżając o sianie nienawiści opozycję; nie wspomniały o wystąpieniach polityków PiS, narodowców, Marszu Niepodległości. Stronnicze, oskarżające WOŚP materiały Jakuba Wojtanowskiego, Maksymiliana Maszendy, Bartłomieja Graczaka, Macieja Sawickiego, przedstawiane przez Krzysztofa Ziemca, wzbudziły dziś protesty dziennikarzy o różnych poglądach, a nawet wątpliwości wiernego władzom SDP. My, członkowie Towarzystwa Dziennikarskiego, uważamy że szef Telewizyjnej Agencji Informacyjnej Jarosław Olechowski i prezes TVP Jacek Kurski nie mają dziś moralnego prawa do kierowania mediami publicznymi - stwierdzono w oświadczeniu organizacji.\n- Odpowiedzialność za to, co dzieje się w mediach publicznych ponosi Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, uparcie milcząca, mimo skarg i analiz propagandowego charakteru „Wiadomości”, Rada Mediów Narodowych. Jednak najbardziej odpowiedzialni za tę sytuację są polityczni patroni tych instytucji - Jarosław Kaczyński i Paweł Kukiz. Ich żal po zabójstwie prezydenta Gdańska jest hipokryzją, skoro aprobują to, co dzieje się w podległych im mediach - ocenili członkowie organizacji.\n- Apelując o zaprzestanie nienawiści w życiu publicznym, TVP musi zacząć od siebie - stwierdzili na końcu oświadczenia.\nFormalnie w Radzie Mediów Narodowych, która od połowy 2016 roku odpowiada za mianowanie i odwoływanie władz mediów publicznych Kukiz ’15 ma jednego przedstawiciela, tak samo jak Platforma Obywatelska (większość stanowi troje posłów PiS).\nDlaczego więc w oświadczeniu Towarzystwa Dziennikarskiego wymieniono tylko lidera Kukiz ’15, a nie także szefa PO? - Wiceprezes TVP był rekomendowany przez Kukiz ’15 - stwierdził w odpowiedzi na pytanie Wirtualnemedia.pl Jan Ordyński, członek zarządu Towarzystwa Dziennikarskiego.\nTVP3 osobną jednostką w strukturach Telewizji Polskiej, na jej czele Paweł Gajewski\nJan Pospieszalski: „Warto rozmawiać” może wrócić w maju, po wakacjach odświeżenie formuły\nDołącz do dyskusji: Towarzystwo Dziennikarskie: w TVP nienawiść, najbardziej odpowiadają za to Kaczyński i Kukiz\nNajwieksze zdziwienie budzi że ktoś tam jeszcze do TVP chodzi z polityków (oprócz koalicji PIS-Kukiz) Sami legimityzując ich działania i jeszcze dobrowolnie wystawiajac sie jeszcze TVP. Wczorajsze wiadomosci to było wprost coś obrzydliwego. Niesamowite że po takiej tragedii żadnej refleksji, a wręcz zaostrzenie kursu. Ktoś to zdrowym rozumem jeszcze pojmuje?\nTVN też pokazał jaki jest stronniczy. PO i PiS to jedno to samo, to jest to co nas dzieli i rozrywa naszą ojczyznę i najwyraźniej jest już z późno. Media prócz zastygłego betonu politycznego to największe siedlisko szczucia na siebie, ale cóż o tym cisza.\nTowarzysze Dziennikarze oskarżają. Chów wsobny nadredaktora GW...


fot. LGD „Zakole Dolnej Wisły”\nProgram „Działaj Lokalnie” to przedsięwzięcie Polsko Amerykańskiej Fundacji Wolności z 2000 roku. W założeniu ma on na celu wspieranie i aktywizowanie lokalnych społeczności na wsiach i małych miastach, poprzez projekty obywatelskie.\n21 czerwca dla uczestników szkoleń zostały przygotowane prezentacje, które miały na celu pokazać, na czym polega idea programu. Na nich zaprezentowano nie tylko samą teorię, ale też efekty działań zeszłorocznych grantobiorców.\nŹródło: Lokalna Grupa Działania „Zakole Dolnej Wisły”


Macedonia: tam, gdzie nic nie ma. Resen, Oteševo i Stenje – Mus Mozołu\nMacedonia: tam, gdzie nic nie ma. Resen, Oteševo i Stenje\n22 grudnia 2017 Autor musmozolu, opublikowano w Doliny, Macedonia\nGdzie macedoński diabeł mówi dobranoc? Jak wygląda Europa w ruinie? Czy postapokaliptyczne plaże naprawdę istnieją? Bardzo nurtowały nas te pytania, dlatego udałyśmy się na dworzec autobusowy w Ochrydzie i poprosiłyśmy o bilet do jakiejkolwiek miejscowości w okolicy jeziora Prespa. W ten sposób dotarłyśmy do opustoszałego Resen, równie opustoszałego Oteševa i (niespodzianka!) wyjątkowo opustoszałego Stenje. Wniosek? Opustoszałe miejsca są fajne.\nResen – miasto duchów\nPiękna, turystyczna Ochryda z jej uroczą promenadą, starym miastem i wąskimi uliczkami bardzo nas urzekła, ale nam się chciało mozołu. Kupmy bilet gdziekolwiek i zobaczymy co się stanie! – ten pomysł jest trafiony w 99% przypadków i tak też było tym razem. Pani w kasie dopytywała co prawda kilkukrotnie, czy aby na pewno chcemy jechać gdziekolwiek, a my twardo obstawałyśmy przy swoim. Chwilę później siedziałyśmy już w busiku do Resen, miasta słynącego podobno z garncarstwa i ceramiki. Podobno.\nResen. Dookoła pustki.\nPrzepraszam? Czy ktoś tu mieszka?\nWysiadłyśmy z busika i zapytałyśmy na dworcu, dokąd możemy jechać dalej. Okazało się, że w niedzielę nie pojedziemy nigdzie. Są co prawda jakieś prywatne busiki, ale dopiero za kilka godzin. Udałyśmy się więc na rekonesans i rozpoczęłyśmy spacer po tym mieście duchów. Przechadzałyśmy się pustymi uliczkami, aż dotarłyśmy do miejscowej knajpy, gdzie zaczepiło nas dwóch względnie miłych Macedończyków. Postanowiłyśmy wykorzystać ich jako informację turystyczną – skoro już udało nam się spotkać jakieś żywe istoty, trzeba z nich wycisnąć ile się da! Panowie byli niestety zainteresowani głównie ustaleniem, ile mamy lat i czy mamy mężów, nasza rozmowa nie trwała więc długo. Najważniejsza informacja, jaką wyciągnęłyśmy od względnie miłych panów, to to, że „w Resen nic nie ma”, w Oteševie i Stenje też „nic nie ma”, zresztą nigdzie nic nie ma. Otworzyłam przewodnik i pytałam po kolei o miasteczka w okolicy, odpowiedź była zawsze taka sama. Nie warto jechać. No powiedzcie, czy coś mogło mnie bardziej zachęcić do ruszenia w drogę? 🙂\nW centrum miasta w Resen (to bardzo szumne określenie) napotkałyśmy dziwaczny pomnik, ale udało nam się też odnaleźć postój taksówek. Dopadłyśmy tam przemiłego, starszego pana, który po twardych negocjacjach zgodził się obwieźć nas po okolicy za przyzwoitą cenę. Chciałyśmy jechać do Oteševa i Stenje, nawet jeśli panowie z baru twierdzili, że „nic tam nie ma”. To nie mogła być prawda, wszędzie coś jest, prawda? 🙂\nW Resen jest na przykład opuszczony dworzec autobusowy. O tym nie pisali w przewodniku! A poza tym… Ok, poza tym rzeczywiście nic tam nie ma 🙂\nDziwny pomnik w Resen\nOteševo i opuszczony hotel „Europa”\nOteševo to podobno największe centrum turystyczne nad jeziorem Prespa. Może i tak, ale kiedy słyszysz frazę „centrum turystyczne”, spodziewasz się jakiejś przyjemnej plaży, sympatycznego deptaku, uroczej knajpki… Nic z tych rzeczy. Nasz miły kierowca zatrzymał samochód w jakichś krzakach i orzekł, że to tu. Wysiadłyśmy, rozejrzałyśmy się po okolicy, popatrzyłyśmy po sobie i wtedy przypomniałam sobie, że w przewodniku pisali coś o opuszczonym hotelu Europa, który kiedyś stanowił centrum tego kurortu.\nKazałyśmy więc wieźć się do hotelu Europa. Pan Macedończyk zaczął protestować, a robił to w niezwykle uroczy sposób: wymachiwał rękami i powtarzał, że hotel kaput! hotel kaput! Tego właśnie oczekiwałyśmy. Mieszanką polskiego i macedońskiego ustaliliśmy, że do hotelu da się wejść. Z opowieści kierowcy udało nam się wychwycić także to, że hotel został spalony w ramach mafijnych porachunków. Czy takie miejsce potrzebuje jeszcze jakiejś reklamy?\nWejście do hotelu. Kierowca czeka w samochodzie, a my biegniemy zanurzyć się w ruinie 🙂\nKlatka schodowa. Myślę, że to był kiedyś naprawdę wypasiony hotel.\nPytanie z serii tych poważniejszych\nOpuszczona kręgielnia! Nie próbowałyśmy grać, nie było kul.\nCo się stało ze wszystkimi drzwiami w hotelu? I gdzie jest ściana?\nPozostałości po barze\nW takich miejscach zawsze czekam na chwilę, kiedy w końcu coś spadnie mi na głowę…\nTo, jeśli dobrze pamiętam, była kiedyś kuchnia.\nA tu wyjście z jadalni na taras.\nNasz kierowca przekonywał nas, że Stenje to piękny kurort i jeździ tam dużo turystów. Jedźmy więc i my! Rzeczywiście zrobiło się nieco bardziej turystycznie, ale mimo wszystko było raczej postapokaliptycznie. Na pewno była to częściowo wina pogody – akurat tego dnia zrobiło się nieoczekiwanie dość zimno, a słońce schowało się za chmurami. Któż zapuszcza się w te rejony, skoro i tak woda jest za zimna, aby się pomoczyć?\nStąd już tylko rzut beretem do Albanii, a i do granicy z Grecją blisko. Zawsze z ciekawością pytałam napotkanych Macedończyków o to, co myślą o sąsiadach. Czy Albańczycy są w porządku? A Grecy to dobrzy sąsiedzi? Okazuje się, że nie ma prostych odpowiedzi 🙂 Nawet jeśli spytamy dwie osoby z tej samej miejscowości, czy Grecy są OK, możemy dostać dwie zupełnie sprzeczne odpowiedzi 🙂 Nasz kierowca z jakiegoś powodu wolał Greków od Albańczyków.\nPusta plaża. Gdyby nie było tak zimno i wietrznie, z chęcią bym tu posiedziała.\nJezioro Prespa jest zdecydowanie mniej oblegane przez turystów niż jezioro Ochrydzkie. A przecież też daje radę! 🙂\nMyślę, że gdybyśmy powłóczyły się tu nieco dłużej, mogłybyśmy odkryć jakieś ciekawe zakątki. Ograniczyłyśmy się jednak do półgodzinnej przechadzki nad brzegiem jeziora, bo wiatr traktował nas bezlitośnie, a my nie byłyśmy przygotowane na takie ochłodzenie. Dodatkowo zbierało się na deszcz, który w końcu spadł nam na głowy. Mam nieodparte wrażenie, że mimo wszystko nie odkryłyśmy do końca potencjału Stenje. Trochę nie było jednak czasu na eksplorację, bo nasz kierowca czekał na nas niecierpliwie. Krótka chwila na przegląd ruiny i pora wracać do domu, to znaczy do miasta duchów – Resen.\nOchryda to to nie jest.\nSzybki spacer po Stenje i kolekcja ruin się powiększa.\nTa nieco mało standardowa trasa zwiedzania utwierdziła mnie w przekonaniu, że nie ma miejsc, w których nic nie ma. Choćby to miała być marna ruina, to ja chcę ją zobaczyć. Cieszę się, że mogłam spędzić czas nad spokojnym jeziorem Prespa, z dala od gwarnego tłumu Ochrydy. Miło wspominam konwersacje z naszym kierowcą, który chyba nie do końca rozumiał nasz entuzjazm, zwłaszcza, kiedy chciałyśmy zobaczyć kaput hotel Europa. „Opustoszałość” (jest takie słowo?!) miejsc, które odwiedzałyśmy wynikała zapewne w dużej mierze z faktu, że była niedziela i pogoda właśnie nieco się psuła. Macedonia i w takiej odsłonie jednak bardzo przypadła mi do gustu. Ach, i jeszcze jedna rzecz. W Resen, mieście duchów, po wejściu do knajpy spotkałyśmy taki znak:\nDo tej pory nie jestem pewna, czy to był żart, czy oni tak na serio?\nOtagowane Doliny, Macedonia, Opuszczone miejsca, ruina\nPoprzedni wpisBelgia w ruinie: opuszczone miasto Doel i resztki zamku Miranda\nNastępny wpis2017: przegląd chaotycznych myśli i przygotowania do #RokMozołu 2018\n6 myśli na temat “Macedonia: tam, gdzie nic nie ma. Resen, Oteševo i Stenje”\nŚwietna przygoda! Uwielbiam takie wypady, gdzie nikt nie był i dzięki temu możemy odkryć więcej, bo bez cudzych opinii jest przecież łatwiej.Pozdrowienia: *\n29 grudnia 2017 o 23:52\nCzasem lubię pojechać w nieznane 🙂 Choć mimo wszystko zazwyczaj przygotowuję się do swoich mozołów, przynajmniej z grubsza.\nMonika | Podróżowisko.pl pisze:\n28 grudnia 2017 o 22:48\nUwielbiam takie opuszczone miejsca! Czuć w nich jakąś tajemnicę, historię, którą można odkrywać po swojemu. Może kiedyś zajrzę i do tych odwiedzonych przez Was miejscowości 🙂\n29 grudnia 2017 o 08:46\nTak sobie myślę, że jakby ktoś mi próbował wmówić, że nie warto gdzieś jechać, to chyba bym tam nie pojechała:D Ale podziwiam za upór! Miejsca ciekawe, szczególnie ten opuszczony hotel mnie zainteresował! I naprawdę macie szczęście, że nic nie spadło Wam na głowę!:)\n29 grudnia 2017 o 23:55\nNigdy nie wiadomo – czasem naprawdę nie warto jechać, ale skąd mam wiedzieć, że to akurat ten przypadek? 😉 Więc trzeba pojechać i sprawdzić.\n16 stycznia 2018 o 15:59\nPięknie 🙂 Nie wiem, czy zmierzyłby się z taką przygodą, ale poczytać takie opowieści lubię. Sądzę, że w tym jest esencja podróżowania, że nie ma miejsc, w których nic nie ma\nLeave a Reply to hegemon\tCancel reply\nFrancja: u miłych Francuzów w Lille


Przebarwienia kukurydzy - Strona 6 - Kukurydza - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 29 maj 2014 - 21:33\nPrzebarwienia kukurydzy dokładnie jak kolega wyżej pisze od zimna moze robić sie tez fioletowa\nPrzebarwienia kukurydzy Dzisiaj, 08:39\nNapisany 29 maj 2014 - 21:52\nPrzebarwienia kukurydzy Zimno ogranicza wchłanianie przez rośliny fosforu z gleby, jedyną radą jest zastosowanie nawożenia dolistnego.\nNapisany 29 maj 2014 - 21:54\nPrzebarwienia kukurydzy Jeżeli ma brzegi liści purpurowe i schodzi się to ku środkowi liścia ,to objawy braku fosforu.Jeżeli zastosowałeś takie nawożenie jak piszesz to ,może masz niskie ph. W przypadku całych przebarwień liści to objaw zimna ,choć wątpię bo teraz dosyć wysokie temperatury są nawet nocami. Myślę ,że słabo jest przyswajalny fosfor i ph niskie.Dokarm dolistnie jeśli tak np. FertiAgro Fosforowym i jakiś anty stres typu Tytanit.\nNapisany 29 maj 2014 - 22:05\nPrzebarwienia kukurydzy ewidentnie brak pobierania fosforu. gleba jest za zimna i z pewnoscia za mokra. jaka jest jej kategoria agronomiczna? ewentualnie klasa? jaki rejon Polski? to, ze w tej fazie jest fioletowa, nie bedzie mialo wplywu na plon wiec nie musisz sie przejmowac. nawet jakbys w ogole nie dal fosforu to w warunkach odpowiednich temperatur i wilgotności gleby w tej fazie nie widac jeszcze braku substancji odzywczych. kukurydza nie lubi gleb ciezkich, sa zimne i dlugo sie nagrzewaja, zdecydowanie lepiej rozwijaja sie na lekkich i srednich, oczywiscie jesli nie ma w ciagu roku jakichs suszowych historii.\nNapisany 02 czerwiec 2014 - 14:18\nPrzebarwienia kukurydzy Witam dzisiaj też pryskałem kukurydze rsm i popazyłem ją czy ona się odbije i będzie rosła?\nPrzebarwienia kukurydzy Witam.\nMoja QQ zrobiła się jasnozielona/żółta, barwę zmieniają łodygi oraz liście u nasady, jest ona obecnie w fazie 4-5 liści. Co może być przyczyną?? Czy może to być wina pogody?? temp. obecnie wynosi około 14 st. w dzień\nPrzebarwienia kukurydzy Też to zauważyłem co wyżej kolega napisał :/\nNapisany 03 czerwiec 2014 - 17:53\nPrzebarwienia kukurydzy a testował ktoś z was różnice między rozlewaniem rsmu powschodowo a np dawaniem całej dawki azotu pod agregat? jak tak to jakie efekty zaobserwowaliście ? Bo prawdopodobnie będę kupował większy opryskiwacz i się zastanawiam czy tego mniejszego nie przystosowac do rsm?\nNapisany 03 czerwiec 2014 - 18:47\nPrzebarwienia kukurydzy ja stosuje RSM w kukurydzy, ale jest kilka warunkow: przede wszystkim NIE LAC PO ROŚLINACH!!!!! leje w miedzyrzedzia, kiedy kukurydza jest mniej wiecej do polowy uda. wczesniej korzysta z azotu podanego przedsiewnie. a przedsiewnie daje 2tyg wczesniej mocznik i do siewnika fosforan amonu (polidap). kolego @pawel8868, jaka dawke dales? ktory RSM? o jakim stezeniu?\nNapisany 03 czerwiec 2014 - 20:31\nPrzebarwienia kukurydzy Aaa... więc nie tylko u mnie tak jest , myślałem że przeoczyłem skrzypionkę ale jednak nie to myślę że jest po prostu za zimno i nie daje rady pobierać odpowiedniej dawki nawozu z gleby, zresztą mało słońca=słaba fotosynteza roślin, a wiadomo że pod tym względem kuku lubi jak ją słoneczko rozpieszcza. trzeba poczekać jak się zrobi cieplej to się okaże czy coś innego jednak.\nPrzebarwienia kukurydzy Osobiście stosuje RSM tylko pod agregaty w ilości 500 litrów i jakoś nigdy nie zauważyłem niedoborów azotu.\nPrzebarwienia kukurydzy Witam. Mam problem z moją kukurydzą. Ok. półtora tyg. temu zauważyłam place na polu, gdzie rośliny były niskie, a liście nabierały fioletowego koloru. Stwierdziłem niedobór fosforu i 4 dni temu opryskałem QQ Insolem PK z domieszką Insolu K. dzisiaj nie zauważyłem żadnej poprawy. Czy to normalne, że tak długo trzeba czekać na efekty nawożenia dolistnego i czy ta kukurydza jeszcze się uratuje? PS:Przed siewem dałem ok.60 t obornika, 0,5 t polifoski 4, 0,3 t moczniku ,0,2 t saletrzaku i 0,7 t wapna na 1,5 ha areału; 3 dni po siewie pryskałem Adengo.\nNapisany 08 czerwiec 2014 - 16:54\nPrzebarwienia kukurydzy jaką odmiane posiał bo niektóre tak mają\nEdytowany przez antoni1, 08 czerwiec 2014 - 16:55.\nNapisany 08 czerwiec 2014 - 16:56\nPrzebarwienia kukurydzy Sprawdz ph, na tyle nawozu to mało wapna. Nawozu nawalone a gleba ma niskie ph to i tak nie skorzysta ze składników.\nNapisany 08 czerwiec 2014 - 16:58\nPrzebarwienia kukurydzy Odmiana to San.\nNapisany 08 czerwiec 2014 - 18:49\nPrzebarwienia kukurydzy Takie objawy także pasują do braku potasu, ale oprysk powinien pomóc.\nPrzebarwienia kukurydzy Braki potasu mają inne objawy, może to być dodatkowy niedobór, ale fioletowe liście są typowe dla braku fosforu w roślinie.\nPrzebarwienia kukurydzy Witam , kukurydzy brakuje mikroelementów przede wszystkim siarki i magnezu !\nNapisany 08 czerwiec 2014 - 19:19\nPrzebarwienia kukurydzy Na gwarant brak magnezu.\nNapisany 08 czerwiec 2014 - 19:24\nPrzebarwienia kukurydzy Na gwarant to takie są objawy niedoboru magnezu.