Dymek: Sto dni telewizji narodowej\nW mediach trwa kolejny miesiąc rewolucji. Kto idzie w górę, a kto w dół?\nPo „wrogim przejęciu” mediów publicznych przez Prawo i Sprawiedliwość za pomocą tzw. małej ustawy medialnej nie brakowało głosów oburzenia i sprzeciwu. Pośpiechem i impetem zmiany zainteresowała się większość – nie tylko branżowych – tytułów prasowych; telewidzki i widzowie zagłosowali pilotami, część odpłynęła; co radykalniejsze głosy na platformach społecznościowych mówiły o „mediach reżimowych”, ale były też głosy przeciwne – o mediach „nareszcie polskich”.\nZmiany w mediach publicznych były tematem kilkutysięcznego protestu KOD-u na pl. Powstańców Warszawy – skąd nadaje informacyjny kanał Telewizji Polskiej, TVP Info. Przemawiali znani z mediów komentatorzy i dziennikarze: Tomasz Lis, Ewa Wanat, Sławomir Sierakowski, Paulina Młynarska. Treść przemówień była zróżnicowana: od oskarżeń większości rządzącej o dyktatorskie zapędy, przed podkreślanie naruszenia standardów i brak poszanowania dla prawa, po dalej problematyczną kwestię niedoreprezentowania kobiet na publicznych antenach.\nNowej obsady bronią oczywiście politycy PiS i media bliskie rządowi. Głosy podzieliły się dość przewidywalny sposób, ale intensywność krytyki jest (tak jak i wprowadzanych zmian) największa od przynajmniej dekady. Głos zabierają także międzynarodowe zrzeszenia i stowarzyszenia dziennikarskie, jak wtedy, kiedy przy mediach majstrowali Orban czy Berlusconi. Zmiana – nawet jeśli niektórzy argumentują, że to „dobra zmiana” – ma rewolucyjny charakter.\nW najnowszej odsłonie cyklicznego konfliktu o charakter Polskiego Radia i Telewizji znów obecne są trzy podstawowe problemy. Po pierwsze, upolitycznienie mediów i związany z nim nepotyzm. Po drugie, ideologiczny skręt i wykluczenie głosów innych niż zbieżne z linią partii rządzącej. Po trzecie, sytuacja pracownic i pracowników TVP, zwolnień i posunięć dyscyplinarnych.\nPrzy okazji stu dni „nowej” telewizji publicznej (a zwłaszcza TVP Info jako głównego kanału informacyjnego) można dokonać pierwszej diagnozy, jak dotkliwe są to problemy, skąd się wzięły i czy trwające zmiany mogą je pogłębić?\nTelewizja jeszcze bardziej partyjna\nZmieniające się u steru władzy partie w podejściu do mediów różniły się tym, jak długo były w stanie powściągnąć apetyt na zaludnienie Woronicza swoimi dziennikarzami, wydawczyniami programów, prezenterkami, dyrektorami i prezesami oraz tym, jak długo i skutecznie udawało się im pozorować niezainteresowanie czy niechęć do ingerowania w treść ukazującej się na antenie TVP publicystyki i informacji. Ujmując to inaczej: nie było ekipy, która nie chciała bezpośredniego wpływu na telewizję, ale bywały w przeszłości próby zmian rozgrywane bez tryumfalizmu, wzięcia mediów na własność i żenującej pompy „odbicia” anteny, bez czołobitnych pokazów lojalności przez aspirujących do posad i rewanżyzmu względem zwalnianych. W dzisiejszej sytuacji nie tylko obserwujemy wszystko to co powyżej, ale również w nowych okolicznościach, które zmieniają percepcję zmian w TVP – przez co wydają się jeszcze bardziej karykaturalne, niż są w rzeczywistości.\nRobert Kowalski opowiadał, jak kilkanaście lat temu pożegnał się z telewizją publiczną po odmowie emitowania kolejnych relacji z gospodarskich wizyt – „pieczenia baranów”, jak sam to nazwał – polityków Polskiego Stronnictwa Ludowego, które wówczas dostało do rad nadzorczych i dyrektorskim gabinetów. Czy sugerowanie – a nawet wręcz suflowanie – dziennikarzom materiałów o niewielkiej wartości informacyjnej, za to cennych z punktu widzenia partyjnej agitacji, to próba wpływania na zawartość programu i jednocześnie polityczny nacisk na dziennikarzy i dziennikarki? Niewątpliwie, i to dość prymitywny.\nDlaczego zatem anegdota Kowalskiego służy dziś jako barwna ilustracja dość siermiężnych zabiegów z przeszłości, ale to Prawo i Sprawiedliwość uchodzi za faktycznego kata telewizyjnej niezależności?\nPierwsza rzecz to zerwanie z dotychczas obowiązującą, konwencjonalną zasadą partyjnego parytetu w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji i zarządzania poprzez wybranych na zasadach analogicznego parytetu prezesów i dyrektorów. Brzmi skomplikowanie? Chodzi o to, że partia – dajmy na to PSL z anegdoty Kowalskiego – mogła liczyć na „swoje” miejsca w KRRiT i „swoich” dyrektorów, nawet gdy nie rządziła. Obowiązywała kadencyjność, a wielu osobom z politycznej nominacji pozwalano doczekać końca umowy na stołku. I partie (w liczbie mnogiej) starały się pilnować swoich interesów – dziś partie zastępuje jedna partia, i jest to nowość. Jeszcze dziesięć lat temu – gdy PiS po raz pierwszy wchodził do mediów – ten konwencjonalny kompromis, jakkolwiek zgniły, uznawano za obowiązujący. Prezeską KRRiT została – po bojach z Trybunałem Konstytucyjnym – Elżbieta Kruk z PiS-u, w telewizji odnalazł się też niesławny dyrektor Farfał z LPR-u, swoje wzięła Samoobrona. Zresztą, PO „odziedziczyło” część nominatów jeszcze z czasów SLD. To działa w obie strony, bo gdy Platforma była już właściwie pewna porażki w wyborach 2015 roku, na odchodnym zatrudniano jeszcze na dobrych posadach ludzi, o których nawet telewizyjni stażyści mówili że są „od Siemoniaka” albo „od Kosiniaka”. Na pewno nie gwarantowało to obiektywności i niezależności, ale ten partyjny mechanizm – przy wszystkich swoich patologiach i klientelizmie, który generował – gwarantował, że telewizja przy swoim upolitycznieniu nie stanie się wprost własnością rządu. PiS zerwało z mechanizmem patologicznym, ale wcale nie widać, aby miał go zastąpić lepszym.\nDziś TVP znajduje się pod kuratelą Ministerstwa Skarbu, to on powołuje i odwołuje prezesów – więc stało się też rządową własnością w sensie dosłownym. System hybrydowy – ani do końca rządowa, ani do końca niezależna – został porzucony. Wygrał model telewizji rządu, co powoduje, że żadna z partii opozycji nie znajduje umiaru w krytyce – wiedzą, że w TVP nie mają nic „swojego”, czego warto by było pilnować. I dotyczy to wszystkich partii: PO i PSL zostaną z TVP wyrugowane, SLD nie ma już w parlamencie, Nowoczesna i Razem jako nowe partie nigdy nie uczestniczyły przy podziale medialnego tortu. Grający rolę cichego koalicjanta Kukiz’15 jako jedyne ugrupowanie może liczyć na to, że jeszcze będzie miał na telewizję wpływ – stąd rzucane niby mimochodem przez przedstawicieli tej partii uwagi o tym, aby przy zmianie Konstytucji lub pierwszej możliwej okazji wprowadzić mechanizmy dające opozycji reprezentację w różnych wybieralnych ciałach – jak na przykład KRRiT, rady nadzorcze czy programowe.\nNowe kadry pilnie poszukiwane\nPowód drugi, dla którego dzisiejsze przejęcie i upartyjnienie telewizji tak szokuje, to jego ostentacyjność. Jeszcze parę lat temu można było założyć, że spora część pojawiających się w telewizji osób będzie dla szerokiego grona anonimowa, a śledzenie każdej dyrektorskiej nominacji to rzecz zdecydowanie zbyt nudna dla ogólnokrajowej publiki. Tyle że do polityki – a już z pewnością po prawej stronie – zaangażowano z całą mocą media społecznościowe. Każdy trzydziestolatek, który dzięki PiS może się sprawdzić w fotelu dyrektora, zdąży to obwieścić followersom i jednocześnie stworzyć okazję krytykom obecnej władzy do lustracji wszystkich głupich i skandalicznych wypowiedzi z przeszłości, które przechował Twitter i Facebook. „Co oni wypisywali na twitterze” – to już właściwie stała dziennikarska formułka przywoływana przy każdej kolejnej kontrowersyjnej nominacji. Parafrazując Gila Scotta-Herona : This Revolution Is Televised.\nZdecydowanie trudniej dziś ukryć towarzyskie, rodzinne i polityczne powiązania, które są tłem wielu nominacji w TVP. Nie żeby ich kiedyś nie było – ale nigdy nie było tak łatwo się o nich dowiedzieć.\nNepotyzm i kolesiostwo, o które podejrzewano niegdyś władzę przy nominacjach, należało udowodnić – dziś po prostu same biją w oczy. To budzi zrozumiałe zgorszenie – bo nawet jeśli standardów trzymano się dość umownie, to jednak wymagano, aby przez hipokryzję składać hołd cnocie. Dziś nikt nie udaje, że nie ma bezpośredniego związku między przychylną PiS-owi publicystyką i funkcjonowaniem w jego orbicie a awansami. Spoza wąskiego kręgu publicystów „Wsieci”, „Gazety Polskiej” czy „TV Republika” można zliczyć kilka nazwisk, które trafiły do telewizji z rekomendacją inną niż gwarancja partyjnej lojalności: Marcin Pieńkowski, wcześniej dobrze poinformowany i drobiazgowy dziennikarz „Rzeczpospolitej”, hipster z „Frondy Lux” Mateusz Matyszkowicz czy daleki od radykalizmu Piotr Gursztyn, który wcześniej prowadził choćby program w „RDC” za czasów Ewy Wanat.\nNawet jednak, jeśli odkreślić całe tło, które zmienia postrzeganie dzisiejszego TVP – i wyostrza ocenę – to należy powiedzieć, że zmiany personalne dokonywane przez PiS są po prostu bardziej głębokie i gwałtowne niż te poprzedników. Śmieszno-strasznym dowodem na to, jak szybko wyczerpały się rezerwy kadrowe i możliwość dalszej rotacji personelu, jest fakt, że z TVP Info cały czas żegnają się kolejni pracownicy, a prawicowe kanały, które PiS potraktowało jak ławkę rezerwowych do awansów w TVP i Polskim Radio, już teraz w trybie pilnym poszukują poprzez ogłoszenia prasowe ludzi na stanowiska od oświetleniowca po wydawcę programu. Zwolnienia i przenosiny do innych redakcji, co jest jednak precedensem, obejmują zarówno telewizyjnych seniorów i seniorki, których poprzednie zmiany oszczędziły, jak i ludzi, których nie widać na antenie – o swoją pracę obawiają się także na przykład pracownice księgowości. Na razie odroczono w czasie dalsze „rozmowy z kierownictwem”, ale niewykluczone, że pomysł obligatoryjnych, indywidualnych rozmów z pracownikami w celu oceny ich dalszej przydatności dla „dobrej zmiany” w TVP jeszcze wróci.\nCzy ideowe wahadło w TVP rzeczywiście bujało się z prawa na lewo w zależności od tego, kto był prezesem? I jeśli tak, jak głęboki był to wychył? I czy rzeczywiście, jak deklarują bliscy PiS-owi publicyści i politycy partii rządzącej, „głosy patriotyczne” były wykluczane?\nWeźmy pod uwagę zmiany zarówno w obsadzie programów publicystycznych, jak i zapraszanych do nich gości. Żaden lewicowy publicysta czy publicystka w ostatniej dekadzie nie dostał swojego programu polityczno-społecznego w TVP – mimo rozpowszechnionego wśród, szczególnie tych młodszych, prawicowo zorientowanych obserwatorów, poglądu, że telewizja była wyjątkowo „zalewaczona” (nie mówiąc już o tym, że nikt nie dostał kontroli nad całym pasmem czy redakcją – co dzieje się dziś w drugą stronę). Maksimum dostępu do anteny, jaki miała lewica – weźmy za probierz osoby ze środowiska „Krytyki Politycznej”, rzekomo o wielkich wpływach i posłuchu u poprzednich ekip rządzących telewizją – to kilka programów przez kilkanaście lat. Kinga Dunin, Sławomir Sierakowski i Kazimiera Szczuka prowadzili „Dobre książki” i „Lepsze książki”, dużo później, bo w 2015 roku emitowany był prowadzony przez Macieja Gdulę, Michała Kozłowskiego i Magdalenę Szcześniak program „Nie wierzę politykom”, w regionalnej rozgłośni polskiego radia, RDC do czasu dobrej zmiany emitowana była „Niedziela Filozofów” Tomasza Stawiszyńskiego. To standardowy pakiet: kultura, społeczeństwo i filozofia – z dala jednak od kreowania codziennego przekazu „Wiadomości” czy sterowania telewizyjną publicystyką.\nLewicowego charakteru – w sensie wartości, poglądu na gospodarkę czy świeckość państwa – informacje w telewizji nie miały nigdy, nawet jeśli momentami telewizja jawnie sprzyjała SLD i prezydentowi Kwaśniewskiemu. To jednak nie to samo.\nProwadzący kojarzeni z prawicą, liberalnym centrum i lewicą byli w różnych proporcjach obecni w każdej kolejnej telewizyjnej ekipie. Niektórzy, jak Jan Pospieszalski, przychodzili i odchodzili, lepiej lub gorzej odnajdując się w zmiennych okolicznościach. Pospieszalski „przetrwał” cztery lata rządów PO, choć zniknął z anteny szybko po tym, jak PO mogła już mianować prezesa. Inni, jak Piotr Kraśko, byli obecni bez większych kontrowersji przez prawie cała historię III RP, zaś kadencja budzącego być może największe emocje (ale i zdobywającego olbrzymią widownię) Tomasza Lisa właściwie pokrywała się z rządami PO. Po pierwszych miesiącach urzędowania prezesa Jacka Kurskiego z anten telewizji znikną jednak właściwie wszyscy prowadzący choćby luźno kojarzeni z lewicą. Być może anegdotycznym, ale wiele mówiącym, świadectwem tego przechylenia jest to, że w nowym programie „Cztery Strony” TVP Info – podzielonym między czterech, w założeniu różnorodnych światopoglądowo prowadzących – lewicę reprezentuje Marcin Celiński z liberalnego i wolnorynkowego „Liberte”. Określenie go jako dziennikarza „lewicowego pisma” przy okazji zapowiedzi nowego programu – co zrobił między innymi portal Wirtualnemedia.pl – bawi nawet jego samego. Co ciekawe, „Cztery Strony” wchodzą na antenie w miejsce zwolnione przez Jana Ordyńskiego. Więcej śladów choćby markowanego pluralizmu brak.\nO ile jednak dobór prowadzących daje się jeszcze potraktować jako następny odcinek znanych już praktyk, to szturmu prawicowych publicystów – również traktowanego jako „odbicie” TVP po latach „uciszania” i „wykluczania” – na każdy możliwy program ukryć się po prostu nie da. Niektórzy komentują dosłownie każdy temat – od polityki zagranicznej, przez gospodarkę po kulturę i historię. Inni, co wcześniej się nie zdarzało, bo TVP stara się gości rotować, występują co drugi dzień, codziennie lub – w skrajnym przypadku – dwa razy w ciągu dnia plus jeszcze udzielają wypowiedzi do „Wiadomości”. Częściowo tylko da się wytłumaczyć to niechęcią do goszczenia w „nowej” telewizji na przykład dziennikarzy „Gazety Wyborczej” – przypomnijmy bojkot zapowiedziany (i ogłoszony na antenie) przez Wojciecha Czuchnowskiego. Miejsca dla przedstawicielek i przedstawicieli nurtów innych niż prawica po prostu jest coraz mniej – w większości nowych programów obecność jednego (na troje, czworo lub pięcioro) gościa lub gościni spoza twardej prawicy uznawana jest za wystarczającą do spełnienia ustawowego kryterium pluralizmu.\nJak powiedziała mi jedna z wydawczyń odpowiadających za publicystykę na antenie TVP: „Za lewicę robi u nas teraz «Rzeczpospolita»”.\nGrono dyskutujących poszerzyło się zdecydowanie, ale w jedną stronę. Na przykład o reprezentantów Ruchu Narodowego – „ekspertem” komentującym jeden z marszy KOD-u był Marian Kowalski, który w wywiadach określa KOD mianem „ubecji” i wyraża nadzieje, że demonstrujących rozgoni policja. Przy ostatniej zaś manifestacji KOD-u dyrekcji bardzo zależało, żeby jedynym komentującym był Rafał Ziemkiewicz, bo – jak tłumaczył portalowi wpolityce dyrektor Telewizyjnej Agencji Informacyjnej, Mariusz Pilis :\nKOD jest stroną konfliktu w Polsce, jednoznacznie komentuje obecne rządy i jednoznacznie wspiera opozycję. Nie ma powodu, by jeszcze w studiu wspierał ktoś ich postulaty. Odwrotnie – rzetelność dziennikarska nakazuje, że skoro tam rząd bez litości krytykują, do czego mają prawo, to my musimy dorzucić do tego inny punkt widzenia. Rafał Ziemkiewicz miał spełnić tę rolę. Widz otrzymałby w ten sposób pluralistyczny i pełny przekaz.\nNie przybyło reprezentantów szerokiej lewicy – „Nowego Obywatela”, „Kontaktu”, „Bez Dogmatu”, osób bliskich Razem. Z innych środowisk, co można traktować jako próbę złagodzenia rażących dysproporcji, w TVP Info stosunkowo częściej goszczą redaktorzy portalu 300polityka czy „Kultury Liberalnej” – które zapewniają okazjonalną obecność politycznego centrum w debacie prowadzonej na antenie publicznej telewizji. Szerokiego centrum było w telewizji zazwyczaj całkiem sporo, ale i tu wyznaczane są granice. W jednym z bardziej prestiżowych i profesjonalnie przygotowanych programów publicystycznych TVP w weekend, by nie zaistniała przewaga publicystów centrowych lub liberalnych nad prawicą… dostawiono krzesło i zamiast tradycyjnej trójki w programie dyskutowało czterech rozmówców. Na nowe miejsce zaproszono publicystę, który jeszcze tego samego dnia dostał pracę w TVP.\nOddanie właściwie całej dyskusji prawicy dokonuje się otwarcie i bez poczucia wstydu – ale stojąca za nim legenda rzekomego „wykluczania głosów patriotycznych” jest po prostu fałszywa.\nZ prawicy – posłużę się tu tylko trzema nazwiskami rozmówców, z którymi sam się w TVP Info, za czasów prezesa nominowanego przez koalicję PO-PSL, spotkałem – pojawiali się i Łukasz Warzecha, i Samuel Pereira, i bracia Karnowscy. Komentatorami na publicznych antenach byli redaktorzy „Wsieci”, „Uważam Rze” i „Frondy”. Mateusz Matyszkowicz był gościem mediów publicznych, zanim został szefem jednego z kanałów – trudno mówić tu o wykluczeniu czy sekowaniu. „Czarna lista” – o ile istnieje w jakikolwiek sformalizowany sposób – konstruowana była w oparciu jedynie o to, czy goście przychodzili na antenę trzeźwi, potrafili wyraźnie mówić do mikrofonu i powstrzymywali się od obrażania współrozmówców. Nie było też zazwyczaj problemu z tym, aby w jednym programie – nawet za rządów PO – komentatorami jakiegoś wydarzenia lub gośćmi byli i Piotr Semka, i Rafał Ziemkiewicz, i Antoni Dudek. Nieznane pozostają próby imiennego blokowania konkretnych gości w oparciu o ich afiliacje z tą czy inną redakcją. Choć na przykład kojarzeni z prawicą piosenkarze estradowi, których lata największej kariery przypadły na schyłkowy PRL, udzielają wywiadów, w którzy twierdzą, że sam fakt braku ich piosenek na antenie TVP dziś jest tożsamy z cenzurą.\nMichał Rachoń po objęciu funkcji szefa publicystyki w telewizji mówił w wywiadzie dla portalu Wirtualnemedia.pl:\nOd swoich pracowników wymagam, żeby każdy program dawał możliwość poznania przekroju różnych poglądów zarówno konserwatywnych, reprezentowanych np. przez „Do Rzeczy”, „W Sieci” „Gazetę Polską”, jak i liberalnych, których przedstawicielami są „Gazeta Wyborcza”, „Polityka” czy „Krytyka Polityczna”. Te środowiska mają prawo się ścierać, a obowiązkiem telewizji publicznej jest zapewnienie platformy do tego sporu.\nRealizację tej obietnicy poddają pod wątpliwość sami pracownicy, zarówno w rozmowach nieoficjalnych, jak i w wypowiedziach dla prasy. Zbierający głosy byłych dziennikarzy i dziennikarek telewizji materiał „Kamerę z dachu zdjąć” w „Gazecie Wyborczej” cytuje:\nZ tymi gośćmi od początku był problem. Nie wolno zapraszać Dziewulskiego, bo komuch, Sierakowskiego, bo… tu padło wulgarne słowo. Kazali Targalskiego, Kanię, Gmyza, Ziemkiewicza, Semkę, braci Karnowskich.\nIntuicja – ale i informacje, które uzyskałem od aktualnych i byłych pracowników TVP potwierdzają te obawy: za prezesury Kurskiego wybranych osób po prostu zapraszać się nie będzie w oparciu o osobiste antypatie szefów redakcji. Albo inaczej: grono osób uznawanych za „dopuszczalne” się zmniejszy. Choć dla aktualnej i przyszłej nieobecności głosów innych niż prawicowe jest też poboczne, dość prozaiczne wytłumaczenie: po kolejnych zwolnieniach wydawczyń z publicznych kanałów, ich miejsce zajmie najprawdopodobniej kolejny nabór z TV Republika i absolwenci szkoły Rydzyka. A ci, po prostu, nie mają w swoich notesach numerów do zbyt wielu komentatorów o innych niż własne poglądach, ani rozeznania w polskiej debacie – kolejne tygodnie dostarczają zresztą coraz to zabawniejszych dowodów na brak kompetencji ludzi odpowiedzialnych za dobór gości.\nNie są więc w ostatnich miesiącach rzadkością telefony o treści „Czy może mi dać pan numer do lewicy” lub poszukiwanie potencjalnych rozmówców poprzez wpisywanie w Google hasła „Krytyka Polityczna redaktor”.\nZaproszenie na dywanik\nNajgorzej jednak przedstawia się sytuacja w samym zespole. Proces jeszcze szybszej wymiany kadr może dodatkowo sprawia, że nowi i dotychczasowi pracownicy TVP często nie znajdują wspólnego języka, i mają radykalnie odmienne cele. Wśród podstawowych problemów jest ten, że nowi idą w realizacji propagandowych celów nawet dalej, niż wymaga tego od nich kierownictwo. Mówi się, że najbardziej zapalne materiały przygotowywane do serwisów informacyjnych mają taki charakter nie z powodu odgórnych wytycznych, ale z chęci wykazania się reporterów – wcześniejszych pracowników mediów prawicy. Bardziej doświadczeni koledzy mówią na zespół nowych „Wiadomości” po prostu… „TV Republika”. Ci robią więcej i idą dalej – bo widzą w swoim radykalizmie szansę na zaistnienie i dłuższe zagrzanie miejsca pracy pod rządami Kurskiego, a przy okazji wyrobienie sobie nazwiska. To z kolei budzi irytację tych, którzy w ostatnich latach – a przede wszystkim za kadencji prezesa Brauna – zostali albo wypchnięci na samozatrudnienie, albo zatrudnieni na umowach czasowych, bo wiedzą, że są w stanie zagwarantować sobie pewniejszych losów. Ani profesjonalizm, ani nawet skłonność do wyjścia naprzeciw domniemanym oczekiwaniom Kurskiego nie jest dla nich dostępną drogą. „Dywaniki” u szefów stały się nową, upokarzającą metodą utrzymywania dyscypliny. Najmniej chronieni są właśnie ci, których twarzy nie znają widzowie i nie zapewnili sobie w porę miękkiego lądowania.\nO swoim zwolnieniu z „Panoramy” Radosław Masłowski pisał:\nBył wrzask, groźby i epitety, a po kilkuminutowej tyradzie pełnej bluzgów i przekleństw (co wprawiło w zdumienie mimowolnych świadków tej rozmowy) usłyszałem, że powodem mojego zwolnienia jest fakt, że spóźniłem się z materiałem na emisję. Oczywiście materiał tego dnia ukazał się o czasie .\nJak zostali zwolnieni, opisywali w oświadczeniu też Agata Całkowska, Łukasz Kowalski i Patryk Zalasiński:\nW obecności zespołu TVP Info 15 marca 2016 dyrektor TAI Mariusz Pilis oświadczył: „To jest ostatni moment, kiedy w Telewizji Publicznej panuje jakakolwiek ideologia. Tych, którzy zamierzają poprzeć te panie, zapraszam do sekretariatu”.\nAtmosfera jest więc fatalna, a dotychczasowym pracownikom (zarówno antenowym, jak i nie) pozostaje albo zaciśnięcie zębów, albo rezygnacja.\nTo, że niektórzy postanowili jednak zostać, prowadzi do ostrych konfliktów personalnych – mówi się, że dawni znajomi, którzy się z publiczną telewizją pożegnali, po prostu przestali odbierać telefony od Krzysztofa Ziemca, który dalej prowadzi serwisy informacyjne, choć już nie z Pałacem Kultury, a Zamkiem Królewskim w tle. Na całej tej sytuacji mogą oczywiście zyskać tylko kanały prywatne, które już chętnie przejmują co lepszych reporterów, dziennikarki i prowadzących.\nCo z tego zostanie po kolejnych kilku latach? Przy tym tempie zmian albo najsilniejsza i najchętniej oglądana telewizja radykalnej prawicy w Europie – FOX news za pieniądze podatników – albo masa upadłościowa, której nie będzie nawet komu kupić w ramach prywatyzacji, którą przeprowadzi kolejna władza. Wiadomo na pewno, że telewizji będzie dalej do miana „publicznej” – złośliwi mówią, że „P” w tytule zostanie, ale oznaczać będzie już tylko PiS. Odpowiedzialność za tę sytuację spada oczywiście nie tylko na bieżącą władzę, przeciwnie – wiele patologii rosło przez lata – ale owoce dobrej zmiany w TVP są na razie mizerne – nie zyskują na niej widzowie, a sytuacja pracownicza się tylko pogarsza, z wyjątkiem kilku szczęśliwców. Rewolucja przecież dopiero się zaczyna…\n**Dziennik Opinii nr 106/2016 (1256)


Filtr cząstek stałych DPF Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nTurboAutoSerwis > Filtr cząstek stałych – DPF / FAP > Usuwanie filtra cząstek stałych Fiat > Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nFiltr cząstek stałych DPF Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nW większości nowoczesnych samochodów typu diesel jest montowany filtr DPF, który ma za zadanie sprzyjać ochronie środowiska. Jak on działa? Filtr cząstek stałych w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM przetwarza, podobnie jak ma to miejsce w zwykłym katalizatorze, szkodliwe gazy spalinowe. Oprócz tego wyłapuje on mikrocząsteczki sadzy, jakie powstają podczas prasy silnika i gromadzi je aż do pewnego poziomu, a następnie automatycznie się oczyszcza poprzez wypalenie wspomnianych mikrocząsteczek. Proces ten powinien odbywać się, co kilka tysięcy kilometrów i aby był on możliwy, auto powinno jechać ze stałą prędkością, bez zmiany biegów, za to na wysokich obrotach. Trudno o takie warunki, kiedy auto pokonuje niewielkie dystanse i często stoi w korkach. Konstrukcja większości filtrów jest niedopracowana, co powoduje liczne problemy, a niekiedy nawet uniemożliwia normalną jazdę samochodem. Oprócz tego warto wspomnieć, że niesprawny filtr może znacznie bardziej zaszkodzić środowisku, niż jazda autem, który w ogóle go nie posiada. Dlatego też tak wiele osób decyduje się na usuwanie DPF w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM.\nObjawy problemów z filtrem DPF Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nUsuwanie filtra DPF Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nCzyszczenie i regeneracja DPF Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nZaślepienie EGR Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nNerwowa praca silnika na wolnych obrotach i przy niewielkim obciążeniu może świadczyć o niesprawnym zaworze EGR w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM, czyli zaworze recyrkulacji spalin. W efekcie zwiększa się spalanie, filtr cząstek stałych zostaje zapchany, a silnik może zostać unieruchomiony. Aby temu zapobiec oferujemy czyszczenie lub wymianę zaworu EGR w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM oraz kolektora dolotowego, a na życzenie klienta zaślepiamy zawór EGR, dzięki czemu do kolektora nie dostają się spaliny i nie brudzą całego układu.\nKody błędów układu EGR w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nKlapy wirowe kolektora w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM\nW naszym warsztacie oferujemy kompleksową usługę usunięcia klap wirowych z Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM. W pierwszej kolejności diagnozujemy stan całego układu klap wirowych. Następnie demontaż kolektora i usuwanie klap. Kolejnym etapem jest dokładne oczyszczanie elementów składowych. Na koniec następuje modyfikacja oprogramowania sterownika. Rekomendujemy prewencyjne usuwanie klap wirowych z Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM ze względu na niebezpieczeństwo, jakie stwarzają one dla jednostki napędowej. Nie warto czekać do momentu, kiedy koszty będą wielokrotnie większe niż usługa profesjonalnego usunięcia tego elementu. Z pełną odpowiedzialnością jesteśmy w stanie zagwarantować, że skutki tej operacji dla pojazdu oraz jego właściciela są tylko i wyłącznie pozytywne.\nKody błędów niesprawnych klap wirowych w Fiat Punto 1.3 MultiJet 90 KM


Spotkanie nauczycieli przyrody w Brodnicy\nW czwartek 18 maja 2017 r. w Gimnazjum nr 1 w Brodnicy odbyło się spotkanie nauczycieli przedmiotów przyrodniczych: „Propozycje zajęć w terenie przyszkolnym”. Pomysłodawczyni spotkania, Ewa Filipska, przedstawiła genezę podjętych w jej szkole działań, zmierzających do rewitalizacji dawnego ogrodu szkolnego, który zaczął przypominać tajemniczy ogród ze znanej książki.\nOgólnopolski Konkurs Poetycki im. Gustawa Zielińskiego organizowany corocznie przez Miejsko-Gminną Bibliotekę Publiczną w Skępemwiąże się nierozerwalnie z poetyckimi tradycjami Skępego. Stąd pochodził Gustaw Zieliński (1809-1881), patron konkursu i najwybitniejszy ze skępskich twórców. Za jego sprawą powstały takie utwory jak: "Kirgiz", "Manuela" czy też liryczny wiersz "Wisienki".\nKujawsko - Pomorskie konkursy edukacyjne rozstrzygnięte\nMiło nam przekazać wszystkim zainteresowanym informacje o rozstrzygnięciu\nVII edycji Kujawsko-Pomorskiego Festiwalu Gimnazjalnych Projektów Edukacyjnych\npt. „Strategia Rozwoju Mojego Miasta (Wsi) do 2025 r.”\nV Wojewódzkiego Konkursu Astronomicznego dla uczniów szkół Województwa Kujawsko-Pomorskiego\nII Wojewódzkiego Konkursu dla nauczycieli szkół z terenu Województwa Kujawsko-Pomorskiego\n„Opisz! Nagraj! Wygraj!Tablice interaktywne w nowoczesnej szkole”\n26 maja 2017 r. już po raz drugi odbyło się spotkanie w Nauczycielskim Klubie Dyskusyjnym. Po lekcjach Nowomiejska 15A.\n100 lat Bydgoskiego Harcerstwa\nZakończyła się kolejna Noc Muzeów i śmiało można powiedzieć, że była to jedna z najbardziej udanych imprez tego typu w Muzeum Oświaty przy Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej im. Mariana Rejewskiego w Bydgoszczy. Nieprzebrane tłumy gości, w szczególności bydgoskich harcerzy zagościło w progach Muzeum.\nWarsztaty w zakresie nauczania niesienia pierwszej pomocy w Szkole Rzemiosła\nJuż po raz kolejny „Medyk” angażuje się w różnego rodzaju wydarzenia w regionie. Wszystko z myślą o bezpieczeństwie i edukacji w zakresie niesienia pierwszej pomocy.\nRadość Ambasadorem Dzieci, Wiedza Azymutem Nowoczesności\nZespół Szkół im. Ziemi kujawskiej w Dąbrowie Biskupiej po raz kolejny realizuje projekt współpracy międzynarodowej, Erasmus+. Działanie zaplanowane jest na lata 2016-2018. Koordynatorem projektu jest Krzysztof Walczak. Partnerami są szkoły: Ankara Yenimahalle Ataturk Ortaokulu z Turcji, Cristo Crucificado z Hiszpanii, Osnovna Skola Fran Koncelak Drnje z Chorwacji.\nKujawsko-Pomorskie Centrum Edukacji we Włocławku już po raz szósty zorganizowało konferencję zatytułowaną „Edukacja w cyfrowym wymiarze – programowanie czas zacząć!”. To cieszące się dużym zainteresowaniem nauczycieli przedsięwzięcie dotyczące nowoczesnych technologii w nauczaniu honorowym patronatem objął Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego Piotra Całbeckiego.\nW Astrobazie Kruszwica ruszyły warsztaty dla przedszkolaków z miasta i okolic.\nWydział Innowacyjnych Projektów Edukacyjnych Urzędu Marszałkowskiego w Toruniu wraz z Astrobazą w Radziejowie uruchomił cykl zajęć warsztatowych dla dzieci z Publicznego Przedszkola nr 1 w Radziejowie. Spotkania odbywać się będą w maju i czerwcu 2017 r. Astrobazę odwiedzi około 170 młodych mieszkańców miasta i okolic.\nAktywizacja zawodowa osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu\nW Kujawsko-Pomorskim Centrum Edukacji Nauczycieli we Włocławku 12 maja 2017 r. odbyło się seminarium Aktywizacja zawodowa osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.Z pedagogami i doradcami zawodowymi spotkał się Szymon Kukanów - psycholog, psychotraumatolog, certyfikowany terapeuta EMDR, współautor Modelu programu aktywizacji społecznej i zawodowej osób z Zespołem Aspegera i wysokofunkcjonujących osób z autyzmem.\nBy język łączył, nie wykluczał\nKujawsko-Pomorskie Centrum Edukacji Nauczycieli we Włocławku zaprasza na kolejne spotkanie klubu dyskusyjnego Po lekcjach. Nowomiejska 15A.\nStrefa masażu podczas „Biegu Piastowskiego”\nX edycja Biegu Piastowskiego odbyła się 13 maja 2017 roku. Trasa półmaratonu biegła z Kruszwicy (spod Mysiej Wieży) do Inowrocławia (Stadion Miejski im. Olimpijczyków). Z okazji jubileuszu imprezę wzbogacono w tym roku o bieg na 10 kilometrów: "Dyszka na Dyszkę", którego trasa w większości przebiega przez Park Solankowy i najbliższe okolice. Na dwóch dystansach wystartowało ponad 1000 osób.\n10 maja 2017 roku w Kujawsko-Pomorskim Centrum Edukacji Nauczycieli w Bydgoszczy odbyło się siódme spotkanie z nowoczesnymi technologiami, które zatytułowano: Uczeń „zaprogramowany”. Całość podzielono na część konferencyjną i warsztatową. Tematyka odpowiadała na potrzeby rozwijania kompetencji informatycznych dzieci i młodzieży (podstawowy kierunek realizacji polityki oświatowej państwa) oraz wdrażania nowej podstawy programowej z informatyki. W spotkaniu uczestniczyło ponad 80 nauczycieli województwa kujawsko-pomorskiego. Wśród zaproszonych gości-prelegentów były nauczycielki z Zespołu Szkół nr 21 w Bydgoszczy: Barbara Cichocka (nauczyciel matematyki i informatyki), Dorota Preus (nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej i zajęć komputerowych) oraz przedstawiciele wydawnictwa interaktywnego Learnetic - Ariel Wrona, Beata Janeczko i Patrycja Maj.\nSpotkanie z twórczością Ryszarda Milczewskiego-Bruna\nDziś (17 maja) w Muzeum im. ks. dr. Władysława Łęgi w Grudziądzu odbędzie się pierwsze spotkanie z cyklu „Pamiętamy o (nie)zapomnianych”, którego celem jest przypomnienie o wyjątkowych osobach pochodzących z regionu – artystach, naukowcach, społecznikach. Pierwszym bohaterem będzie grudziądzki poeta Ryszard Milczewski-Bruno.\nPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Mariana Rejewskiego w Bydgoszczy zaprasza do udziału w konkursie „Niech połączy nas książka! Książka, którą polecam mojemu uczniowi. Książka, którą polecam mojemu nauczycielowi”, skierowanym do nauczycieli i uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych województwa kujawsko-pomorskiego, którzy prześlą do organizatora nagranie filmu w formacie MP4, z ustną prezentacją wybranej przez siebie książki, metodą booktalkingu; wypowiedź nie może przekroczyć 7 minut.\nSeminarium pod hasłem „Bezpieczne wakacje”\nSpotkanie z cyklu „Porozmawiajmy o...”, pod hasłem „Bezpieczne wakacje”, odbędzie się 10 maja 2017 roku (środa), o godzinie 9 00 w Sali 320(II piętro) w siedzibie Medyczno-Społecznego Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Inowrocławiu ul: Narutowicza 53.\nDo konsultacji projekt Regulaminu przyznawania stypendiów dla uczniów w ramach projektu „Prymus Pomorza i Kujaw” na rok szkolny 2017/2018\nZarząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego 4 maja 2017 r. Uchwałą Nr 17/763/17 skierował projekt Regulaminu przyznawania stypendiów dla uczniów w ramach projektu „Prymus Pomorza i Kujaw” na rok szkolny 2017/2018 do konsultacji.Podmiotami uprawnionymi do zgłaszania uwag są organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.


Jeśli naprawdę interesuje Ciebie oświetlenie sufitowe, sufity podwieszane bądź oświetlenie ledowe, powinieneś jak najbardziej wstąpić na stronę www.oswietleniowki.pl. Pod tym adresem masz możliwość zakupić potrzebne w każdym domu i mieszkaniu oświetlenie. W ...\nOgrodzenia, bramy Kraków - ogrodzenia-jawien.pl »\nFirma Pszczółka - Ogrodzenia zajmuję się produkcją bram oraz ogrodzeń. W ofercie firmy możecie Państwo znaleźć siatki ogrodzeniowe, panele ogrodzeniowe, słupki, podmurówki oraz wszystkie akcesoria do montażu ogrodzeń. Kompleksowy montaż ogrodzeń panelowych, ...\nMeble na zamówienie Warszawa BIELMEB »\nTworzymy meble na wymiar specjalnie dla Twojego domu. Stworzymy projekt specjalnie dla Ciebie i dopasujemy go do Twojego mieszkania i Twoich potrzeb. Działamy na terenie miasta Warszawa. Wykonujemy:Meble kuchenne,Szafy wnękowe,Meble łazienkowe,Zabudowy wnęk,Szklane ...\nChciałbyś, aby Twoje wnętrze było jedyne w swoim rodzaju i odzwierciedlało Twoją natura? Śni Ci się kuchnia, która byłaby inna niż wszystkie? A może masz konkretną sugestię na to, co chcesz na ...\nPompy ciepła - Centrum OZE »\nCentrum OZE w Gliwicach to największy w Polsce salon sprzedaży urządzeń produkujących energię ze źródeł odnawialnych. W naszej ofercie między innymi znajdziesz pompy ciepła. Pompy ciepła ogrzewają dom wykorzystując naturalne ciepło ziemi, ...\nMTB Jasiński - parapety śląskie »\nFirma MTB Jasiński specjalizuje się w sprzedaży materiałów budowlanych, w tym przede wszystkim stolarki drzwiowej. W bogatym asortymencie produktów klienci będą mogli znaleźć w szczególności drzwi, okna, czy też bramy garażowe i ...


Jak nagrywać rozmowy przez telefon? | sklep etuo.pl\nPonieważ poszczególne kraje na świecie w różny sposób regulują kwestię prawną nagrywania rozmów, większość nowych modeli telefonów (z Androidem Pie lub nowszym, a także z iOS-em 13 lub nowszym) nie posiada funkcji nagrywania rozmowy. Rozwiązaniem pozostaje wówczas ręczna modernizacja oprogramowania lub pobranie stosownej aplikacji.\nNagrywanie rozmów – czy jest legalne?\nZanim przystąpisz do nagrywania rozmowy telefonicznej, upewnij się, że nie działasz wbrew prawu. Nie ma znaczenia, czy nagrywanie rozmowy przez telefon ma pomóc Ci w udowodnieniu oszustwa, czy też zagwarantować możliwość wrócenia do ważnych informacji, które padły podczas konwersacji. W świetle polskiego prawa zawsze musisz powiadomić rozmówcę o nagrywaniu rozmowy, a on zawsze musi wyrazić na to zgodę. Nagrywanie rozmowy pomimo braku wyrażenia na to zgody stanowi naruszenie dóbr osobistych. Co równie ważne, nagrywać rozmowę może wyłącznie jej uczestnik. Jeżeli robi to osoba trzecia, niebiorąca udziału w komunikacji, wówczas uznawane jest to za przestępstwo. Jeśli natomiast nagrywający bez zgody rozmówcy był uczestnikiem rozmowy, może zostać wystosowany przeciw niemu pozew w ramach odpowiedzialności cywilnej.\nJak nagrywać rozmowy na iPhone?\nSklep App Store udostępnia wiele aplikacji do nagrywania rozmów. Część z nich oferuje nagrywanie wyłącznie połączeń przychodzących, a inne także nagrywanie połączeń wychodzących. Wśród aplikacji znajdują się wersje darmowe, odpłatne lub z bezpłatnym okresem próbnym. Jedna z popularniejszych aplikacji to TapeACall. Pozwala na nagrywanie rozmów przychodzących i wychodzących o dowolnej długości, które można zapisywać jako pliki MP3, na przykład w chmurze.\nAby nagrać rozmowę przychodzącą poprzez iPhone’a:\n1. Odbierz połączenie telefoniczne.\n2. Otwórz aplikację TapeACall.\n3. Naciśnij duży przycisk nagrywania na środku ekranu, a następnie stuknij napis „Zadzwoń”.\n4. Wybierz przycisk „Połącz połączenia”. Wówczas linia TapeACall zostanie dołączona do prowadzonej przez Ciebie rozmowy i będzie nagrywać cały jej przebieg, dopóki się nie rozłączysz.\nŻeby zarejestrować połączenie wychodzące na iPhonie:\n1. Najpierw otwórz aplikację. 2. Naciśnij duży przycisk nagrywania na środku ekranu, a następnie stuknij napis „Zadzwoń”. 3. Wybierz opcję „Dodaj połączenie”, aby skontaktować się z kontaktem, z którym rozmowę chcesz nagrać. 4. Po odebraniu Twojego połączenia przez rozmówcę stuknij przycisk „Połącz rozmowy”. Nagrywanie będzie trwać, dopóki się nie rozłączysz.\nJak nagrywać rozmowy w Huawei?\nNajnowszy interfejs dla smartfonów marki Huawei nie oferuje funkcji nagrywania rozmów, która była jednak wcześniej dostępna. Użytkownicy telefonów, którzy chcą ją przywrócić na swoim urządzeniu, mają taką możliwość, instalując stosowny patch. Należy pobrać plik Android Package Kit z funkcją nagrywania, która była dostępna w interfejsie EMUI 11.0.0.109, a następnie zainstalować go na swoim telefonie. Wówczas nagrywanie rozmów jest bardzo proste:\n1. Stuknij zieloną ikonkę słuchawki w lewym dolnym rogu ekranu głównego.\n2. Otworzysz rejestr połączeń wraz z klawiaturą numeryczną. Stuknij trzy pionowe kropki w prawym górnym rogu wyświetlacza.\n4. W ustawieniach ogólnych, pod opcją „Scalenia rejestru połączeń”, powinna pojawić się dodatkowa opcja „Nagrywania połączeń”. Wybierz ją, a następnie ustaw jako aktywną.\n5. Zadzwoń pod wybrany przez siebie numer.\n6. Po nawiązaniu połączenia na ekranie Twojego telefonu obok opcji klawiatury numerycznej czy też kalendarza powinien pojawić się przycisk nagrywania.\n7. Stuknij przycisk nagrywania, aby rozpocząć rejestrację rozmowy. Nagrywanie skończy się automatycznie po rozłączeniu.\nJak nagrywać rozmowy w telefonie Samsung?\nPosiadaczom smartfonów marki Samsung w celu nagrywania rozmów telefonicznych najłatwiej będzie posłużyć się stosowną aplikacją. Dobry wybór stanowi apka o nazwie Rejestrator Połączeń, która jest dostępna w sklepie Google Play. Po pobraniu i instalacji należy udzielić aplikacji wszystkich niezbędnych uprawnień, między innymi do mikrofonu, kontaktów oraz nagrywania rozmów na określonej wersji systemu operacyjnego Android.\n1. Wykonaj połączenie poprzez aplikację Rejestrator Połączeń, wpisując numer telefonu lub wybierając rozmówcę z listy kontaktów.\n2. Podczas rozmowy będziesz widzieć małą ikonkę informującą o nagrywaniu połączenia i możliwości przerwania nagrywania.\n3. Po rozłączeniu możesz odsłuchać rozmowę w aplikacji, przechodząc do zakładki „Nagrania”.\n4. Zarejestrowaną rozmowę możesz dowolnie opisać, edytować, a także zapisać w chmurze.\nJak nagrywać rozmowy w telefonie Xiaomi?\nSmartfony marki Xiaomi sprzedawane na polski rynek od sierpnia 2019 roku korzystają z oprogramowania MIUI dostosowanego do globalnych wymogów Google, a zatem nie mają już dostępnej funkcji nagrywania rozmów. W tym przypadku rozwiązaniem może być skorzystanie ze specjalnej wersji systemu operacyjnego, która uwzględnia poprzednią aplikację telefonu z aktywną funkcją nagrywania rozmów. Wymaga to odblokowania bootloadera w urządzeniu, a także pobranie z zaufanego źródła pliku z udoskonalonym MIUI, wykorzystując do jego instalacji aplikację MiFlash do formatowania telefonu. Gdy instalacja przebiegnie pomyślnie:\n1. Uruchom aplikację Telefon w swoim Xiaomi.\n2. Stuknij trzy paski na ekranie, które znajdują się po lewej zielonej słuchawki telefonu.\n3. Wybierz opcję „Nagrywanie połączeń”.\n4. Zaznacz „Automatyczne nagrywanie”.\n5. Od tej pory wszystkie rozmowy przeprowadzane poprzez smartfon będą zapisywane w postaci plików dźwiękowych.\nJak nagrywać rozmowy na Messengerze?\nNa dany moment nagrywanie rozmów prowadzonych poprzez aplikację Messenger lub inne komunikatory na smartfonach nie jest możliwe. Możesz natomiast nagrać obraz z rozmowy wideo bez ścieżki dźwiękowej, posługując się aplikacją do nagrywania ekranu w swoim smartfonie. Pozwala na to na przykład aplikacja Screen Recorder dostępna do pobrania w sklepie Google Play.


Viaplay Nordic Entertainment Group NENT Group Viaplay Group zmiana nazwy serwis streamingowy\nSpółka informuje w komunikacie, że to działanie jest odzwierciedleniem strategicznego ukierunkowania firmy na usługi serwisu streamingowego Viaplay, trwającą ekspansję międzynarodową oraz dalszy rozwój działalności w krajach skandynawskich. W Polsce serwis Viaplay działa od sierpnia ub.r.\n21 krajów z Viaplay do końca przyszłego roku\nDo końca 2023 roku platforma streamingowa Viaplay ma być obecna w co najmniej 21 krajach, w tym na co najmniej 16 rynkach z bezpośrednią ofertą dla odbiorców platformy Viaplay oraz na co najmniej 5 rynkach partnerskich z ofertą Viaplay Select. Viaplay Group planuje pozyskać 12 milionów subskrybentów Viaplay do końca 2025 roku.\n- Od teraz jesteśmy Viaplay Group – uważam, że to właściwy krok we właściwym kierunku dla tak szybko rozwijającej się globalnej marki. Platforma Viaplay jest obecna na naszych wszystkich rynkach, jest naszą najbardziej rozpoznawalną marką i największą jednostką generującą przychody grupy. Ta zmiana przyniesie korzyści całej firmie i uczyni ją jeszcze bardziej rozpoznawalną, a nasza strategia stanie się jeszcze bardziej transparentna. Jest to kamień milowy dla naszych pracowników, partnerów, inwestorów i wszystkich osób związanych z Viaplay Group – czołowym graczem na międzynarodowym rynku streamingu - stwierdził Anders Jensen, Prezes i Dyrektor Generalny Viaplay Group.\nZobacz także: Viaplay krytykowana za problemy techniczne w czasie finału Ligi Europy\nViaplay oferuje w ramach Viaplay Originals międzynarodowe filmy i seriale, treści dla dzieci i transmisje sportowe na żywo w krajach skandynawskich, bałtyckich, w Polsce i w Holandii. W naszym kraju znakiem rozpoznawczym serwisu są transmisje z rozgrywek Bundesligi, gal KSW, a od nowego sezonu także Premier League. W Stanach Zjednoczonych Viaplay oferuje skandynawskie produkcje, jak i wybrane filmy oraz seriale wyprodukowane przez firmy z innych krajów. Usługa Viaplay Select daje możliwość skorzystania z wybranych treści premium za pośrednictwem platform partnerskich na wybranych rynkach. W kwietniu br. została uruchomiona na japońskiej platformie WOWOW. W 2022 roku Viaplay rozpocznie działalność w Wielkiej Brytanii, oferując tam m.in. transmisje sportowe. Do 2023 roku usługa pojawi się również w Kanadzie, Niemczech, Austrii i w Szwajcarii.\nInne spółki skandynawskiej firmy także zmieniły nazwę\nSpółki należące do Viaplay Group, które zajmują się sprzedażą programów radiowych i reklam zostały przemianowane na Viaplay Group Radio i Viaplay Group Ad Sales. Działalność studyjna firmy nosi nazwę Viaplay Studios od września 2021 roku. W krajach nordyckich Viaplay Group posiada także linearne kanały telewizyjne. To m.in. V Sport, V Series, V Film. Do czerwca 2020 roku te stacje zamiast V używały nazwy Viasat, nawiązując do emisji satelitarnej.\nZ badania Mediapanel wynika, że w kwietniu br. platformę Viaplay odwiedziło w Polsce 1,29 mln użytkowników. Według sprawozdania finansowego właściciela Viaplay platforma na koniec marca br. poza Skandynawią miała 1,208 mln subskrybentów, z czego większość w Holandii, w której wystartowała z początkiem marca. Kwartalne przychody platformy poszły w górę o 28,7 proc. do 1,2 mld koron szwedzkich, to największy pion biznesowy koncernu NENT Group.\nViaplay Nordic Entertainment Group\nDołącz do dyskusji: Właściciel Viaplay zmienił nazwę\nViaplay który wykupuje to pomyłka. Sieć internetowa na prowincji gdzie mieszkam, to katastrofa. W czasie korzystania np mecz czy film ukazuje się kółeczko i napis brak wi fi czyli sygnału. Ostatnio oglądając mecz Bayernu zdarzyło się to 25 razy. Złożyłem przysięgę ze jeśli to się nie zmieni za dwa miesiące z viaplay rezygnuje. Kolejny problem to fatalna technika przekazy Viaplay i ukazującą się plansza że wiedzą że jest przerwa ale szukają sposobu na jej usunięcie. Na szczęście przy obecnych cenach 34 zł to nie dużo bo byle jaka pizza kosztuje więcej. Zobaczymy poczekamy.


Frédéric Mitterrand – Wikipedia, wolna encyklopedia\nFrédéric Mitterrand (ur. 21 sierpnia 1947 w Paryżu) – francuski filmowiec, od 2009 do 2012 minister kultury i komunikacji w rządzie François Fillona.\nData i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1947\nMinister szkolnictwa wyższego i nauki Francji\nPoprzednik Christine Albanel\nNastępca Aurélie Filippetti\nSyn Roberta Mitterranda, brata François Mitterranda, socjalistycznego prezydenta Francji. Ukończył historię i geografię na Université de Paris X, został też absolwentem Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu.\nW swojej karierze zawodowej pracował jako aktor filmowy i telewizyjny (debiutując w 1960 jako Frédéric Robert), scenarzysta, producent. Wyreżyserował m.in. film Madame Butterfly z 1995. Od lat 80. prowadził w różnych stacjach liczne programy telewizyjne. Współpracował z TV5, a później także z pierwszym francuskim gejowskim kanałem Pink TV (sam jest jawnym homoseksualistą). Od lat 70. działał na rzecz praw mniejszości seksualnych.\nW latach 90. przystąpił do centrolewicowego Ruchu Radykałów Lewicy, ugrupowania współpracującego z Partią Socjalistyczną. Dwa lata później poparł jednak kandydaturę Jacques’a Chiraca w wyborach prezydenckich, mających wyłonić następcę jego wuja.\nW 2008 prezydent Nicolas Sarkozy powierzył mu stanowisko dyrektora Akademii Francuskiej w Rzymie (Académie de France à Rome). 23 czerwca 2009 przyjął propozycję wejścia do tworzonego przez centroprawicową Unię na rzecz Ruchu Ludowego i jej koalicjantów rządu. W gabinecie François Fillona został ministrem kultury i komunikacji. Ponownie powołany na tę funkcję w trzecim gabinecie François Fillona. Realizując wytyczne prezydenta Nicolasa Sarkozy’ego, rozpoczął konsultacje w sprawie utworzenia Domu Historii Francji. Zakończył urzędowanie 15 maja 2012.\n↑ Angelique Chrisafis: Frédéric Mitterrand adds colour to Nicolas Sarkozy rainbow cabinet (ang.). bbc.co.uk, 23 czerwca 2009.\n↑ Sarkozy makes Mitterrand minister (ang.). bbc.co.uk, 24 czerwca 2009.\n↑ Frédéric Mitterrand nommé à la Villa Médicis (fr.). lexpress.fr, 4 czerwca 2008.\nFrédéric Mitterrand w bazie IMDb (ang.)\nISNI: 0000 0001 2096 1173\nOpen Library: OL3161929A\nOstatnio edytowano 20 sty 2018 o 08:33


Michael Kors MK3264 - emodi.pl moda i styl\nZegarek żeński Michael Kors MK3264 Slim Runway przedstawiamy model Michael Kors MK3264 Slim Runway. Zegarki Michael Kors to czasomierze oraz męskie. Kolekcje cechują się rozmaitością stylu i użycia.\nWyróżniamy zegarki sportowe, zegarki tradycyjne oraz takie, które pasują praktycznie na każdą okazję i do każdej kreacji. Bezawaryjny oraz szczególnie staranny mechanizm kwarcowy zaimplementowany w zegarku zezwala na swobodne użytkowanie.\nGranica błędu precyzyjności pomiaru czasu jest o niemało niższa niżeli w zegarkach mechanicznych. Układ jest zasilany baterią, dzięki czemu zegarka nie trzeba nakręcać, działa ciszej, a niższa waga powoduje, że noszenie jest komfortowe i komfortowe.\nChoć wodoszczelność 5 ATM umożliwia kontakt wodą np. W trakcie kąpieli, nie zaleca się zanurzać czasomierza pod powierzchnię wody. Należy mieć na uwadze, aby nie nastawiać godziny w pobliżu wilgoci, gdyż może dojść do kondensacji pary wodnej.\nJeśli szukasz uniwersalnego,szczególnie lubianego i błyskotliwego zegarka będzie to nieprzeciętny dobór. Czasomierz perfekcyjnie pasuje na każdą okazję. Jest również genialnym pomysłem na prezent. Zamów zegarek w sprawdzonym i zaufanym sklepie.\nWszystkie produkty w naszym sklepie są oryginalne. Zaufało nam już spore grono Klientów. Do każdego zamówienia wystawiana jest karta gwarancyjna. Posiadamy bardzo konkurencyjne ceny, profesjonalną i rzeczową obsługę oraz serwis.\nproponujemy wyjątkowo niemało bezpiecznych i sprawdzonych kanałów płatności i mnóstwo możliwości dostawy. Jeśli szukasz zegarka na podarunek i masz problem z wyborem, kup Voucher Prezentowy na wybraną sumę i daj wybór osobie obdarowanej!


50 propozycji na: Fryzury z wygolonym tyłem głowy - KobietaMag.pl\n50 propozycji na: Fryzury z wygolonym spodem\nModne fryzury z wygolonym tyłem głowy – obejrzyjcie przegląd najmodniejszych propozycji w tym roku. Fantazyjne wzorki dodadzą Waszemu lookowi drapieżności: możecie wybierać wzory kwiaty, geometryczne wzory czy rozety. Mniejszy lub większy rozmiar. Obejrzyj i zainspiruj się!\nFryzury te pasują do każdego koloru włosów, jednak z uwagi na kontrast między kolorem skóry a włosami – są bardziej widoczne u brunetek. Wygolony tył jest doskonały do zrównoważenia gęstej grzywki. Także tradycyjnej fryzurze bob można dodać przysłowiowego pazura, decydując się na wygolony spód i dodatkowy wzór. Którą fryzurę wybieracie?\nFryzury z wygolonym spodem – przegląd pomysłów\n(117 głosów, średnia: 3,74 z 5)\nFryzury na lato – pokaz Moschino i DSquared2\nlinea 8 sierpnia 2016 14:29\nJeszcze niedawno modny był wygolony bok i chyba ten pomysł z bokiem bardziej mi się podobał, aczkolwiek z tyłu też jest ładnie, pod warunkiem że nie jest to przesadzone. Jakis delikatny motyw może nawet fajnie wyglądać, oczywiście raczej pasuje to młodym. Ja już sie nie łapię na takie szaleństwa.\nJoanna007 8 sierpnia 2016 16:05\nDla mnie ta fryzura jest okropna. Z pewnością już wolę wygolony bok chociaż sobie bym tego nie zrobiła. Ale żeby wygolić tył głowy to absolutnie na to bym nie wpadła;p\nmonicitia 9 sierpnia 2016 00:08\ncdddd 8 marca 2018 19:11\nEmotikonka 8 sierpnia 2016 14:57\nCiekawa jestem jak włosy później odrastają po czymś takim 🙂 Czy nie ciężko ich doprowadzić do porządku.\nmartucha180 8 sierpnia 2016 18:59\nmonicitia 9 sierpnia 2016 00:10\nTo chyba tak jak tatuaż. Jedni będą się zachwycać, a inni nienawidzić…\nTereniasz 9 sierpnia 2016 00:13\nObrzydliwe, tak jak tatuaże.\nJoanna007 9 sierpnia 2016 09:09\nWolę tatuaże chociaż tego również sobie bym nie zrobiła. U kogoś mi się podobają i lubię popatrzeć na wytatuowanych facetów, ale nie chciałabym aby mój facet pokryty był obrazkami;p Teraz mogłoby być fajnie, ale to jednak zostaje na całe życie.\nlola.92 9 sierpnia 2016 21:53\nŁadnie to wygląda, chętnie na to popatrzę, ale sama nigdy nie zdecyduję się na tak odważne cięcie, lubię swoje proste, długie, może i nudne włosy, ale dobrze mi z nimi 🙂 ale też nie ukrywam, że wygolone wzorki faktycznie ciekawie wyglądają.\nmalgosia 11 sierpnia 2016 09:03\nBardzo mi się podoba. O wiele lepiej jak wygolony bok, wzory świetne, taki tatuaż, który odrośnie i zniknie.Myślę,że wkrótce to będzie hit.\nmarra 11 sierpnia 2016 18:41\nMam takie samo zdanie 🙂 Świetne i oryginalne fryzury.\nJaworka 12 sierpnia 2016 09:53\nNie jest tak źle wygolony tył będzie pasował nastolatkom bardziej niz dojrzałym kobietom chociaż w wielkich miastach nikt niczemu się nie dziwi mi nawet się podoba to takie golenie w formie artystycznej jeśli jest się brunetem to wtedy to ładnie wygląda a wolę to niż przekłute różne części ciala\nAneta 25 sierpnia 2016 13:56\nPatryk 17 grudnia 2018 21:56\nKupił bym bluzę ale czemu takie drugie a dziś bym kupil\nStrona główna → Uroda → 50 propozycji na: Fryzury z wygolonym spodem


Pożycz auto od dealera i nie martw się niczym - AutoMotoSport.com.pl - Wszystko co związane z motoryzacją\nAutoMotoSport.com.pl - Wszystko co związane z motoryzacją > Bez kategorii > Pożycz auto od dealera i nie martw się niczym\nW naszym kraju już na dobre zadomowiła się usługa wynajmu długoterminowego samochodów. Praktycznie wszystkie salony dealerskie mają już coś takiego w swojej ofercie. Zanim napiszemy na ten temat więcej to jeszcze podkreślmy, że z takiego wynajmu mogą skorzystać zarówno osoby prywatne jak i przedsiębiorcy. Jest to naprawdę super sprawa, ale wszystko zależy od indywidualnego podejście. Dzisiaj nie trzeba mieć za wiele pieniędzy, żeby jeździć nowym samochodem. Wszystko dzięki możliwościom leasingu oraz właśnie wynajmu długoterminowego. Nad leasingiem w tradycyjnej formie nie będziemy się za wiele rozpisywać, chociaż w pewnym sensie jest on również rodzajem wynajmu samochodu na dłuższy okres. Leasing do nie dawna można było wziąć tylko na firmę. Dzisiaj jest już dostępna opcja leasingu konsumenckiego. Wynajem długoterminowy samochodów bezpośrednio od dealera jest oferowany najczęściej firmom. Jest jednak kilka marek samochodów, które wynająć mogą w salonach również klienci indywidualni. No dobrze, teraz pora przejść do konkretnych wiadomości i najważniejszych informacji na ten temat. Skupmy się na wynajmie dla przedsiębiorców i firm, ponieważ klienci indywidualni to jedynie odsetek pośród wszystkich klientów. Dzięki usłudze wynajmu długoterminowego każdy przedsiębiorca może wyjechać z salonu nowym samochodem płacąc za niego jedynie miesięczne raty. Nie chcemy się za bardzo skupiać na konkretnych kosztach i cenach za tą usługę, bo te zależą od marki pojazdu oraz od salonu dealerskiego. W każdym razie klient wpłaca pierwszą wpłatę, która zazwyczaj oscyluje wokół dwudziestu procent wartości samochodu. Pierwsza wpłata ma wpływ na wysokość miesięcznych rat. Im większa wpłata na początku wynajmu tym mniejsze raty miesięczne. W każdym razie opłata wstępna może być, ale nie musi, a wszystko zależy od indywidualnie uzgodnionych warunków. Na początku trzeba również zadeklarować okres wynajmu. Zazwyczaj jest to od dwóch do czterech lat. Na koniec okresu wynajmu ustalana jest kwota wykupu. Może ona zostać określona na początku, ale nie musi. Wynajem długoterminowy ma to do siebie, że kwota wykupu jest wartością rynkową samochodu, którym jeździliśmy. I tu jest zasadnicza różnica pomiędzy zwykłym leasingiem, gdzie wykup jest symboliczny. Przy wynajmie samochodu na długi termin wykup jest raczej mało nieopłacalny. O wiele bardziej opłaci się po prostu wziąć nowy samochód na kolejny wynajem.\nNo dobrze, ale skoro nie opłaci się za bardzo wykupywać samochodu na własność, to co się właściwie w tym opłaci? Taka forma wypożyczenia samochodu ma wbrew pozorom bardzo dużo plusów. Z łatwością możemy oszacować koszty eksploatacji takiego samochodu, ponieważ pokrywa je salon samochodowy czy raczej dealer. Podobnie ma się kwestia z takimi kosztami jak wymiana opon czy przeglądy rejestracyjne. Wszelkie naprawy również są po stronie dealera. Nam nie pozostaje nic innego jak jeździć autem i go tankować. W tradycyjnym leasingu wszystkie koszty pokrywa osoba użytkująca samochód. Nie można też nie napisać o ubezpieczeniu pojazdu. W wynajmie koszt ubezpieczenia samochodu to również koszt dla dealera a nie użytkownika. To wszystko sprawia, że samochodem naprawdę jeździ się bezstresowo. Nie trzeba się martwić, że nagle trzeba będzie dokonać jakiejś drogiej naprawy w samochodzie. Nie trzeba się też zastanawiać nad rosnącymi cenami ubezpieczeń. Po prostu w ramach jednej miesięcznej raty mamy to wszystko zapewnione w pakiecie. Czyli z góry wiemy, ile kosztuje Nas jazda Naszym firmowym samochodem. To naprawdę praktyczne rozwiązanie. Tylko, że to jest rozwiązanie, przy którym nie warto kalkulować i się nad nim mocniej zastanawiać. Bo jeśli by się w tym zagłębić to może się okazać, że korzystniej wyszedłby Nas jednak tradycyjny leasing.\nPrzy wynajmie długoterminowym jest kilka rzeczy, o których koniecznie trzeba pamiętać. Przede wszystkim kwestia limitu kilometrów, jakie planuje się przejechać w ciągu roku. Niestety, ale w tym przypadku ma to bardzo duże znaczenie. Na podstawie deklaracji dotyczącej kilometrów ustalana jest zarówno miesięczna opłata jak i końcowa kwota wykupu. Bo na wartość rynkową auta w dniu wykupu wpływ będzie miał właśnie przebieg, jaki realnie zrobimy. Jednak zadeklarowanego limitu musimy przestrzegać, bo w przeciwnym razie dealer może na Nas nałożyć sporą opłatę dodatkową. Drugą kwestią jest udział własny w szkodzie wyrządzonej takim wynajmowanym pojazdem. Tutaj trzeba się dobrze zorientować i wszystkiego dowiedzieć przed wynajęciem samochodu. Te auta są zawsze dobrze ubezpieczone a mimo to ich użytkownik bardzo często musi się dołożyć do zniwelowana wyrządzonej szkody. To jest akurat dziwne, ale nie wszystkie salony dealerskie stosują taki warunek wynajmu długoterminowego. Nie mniej jednak szczerze doradzamy sprawdzenie wszystkiego, co jest napisane na umowie. Żeby potem nie okazało się, że trzeba będzie zapłacić niemałą kwotę, kiedy spowodujemy kolizję bądź wypadek.\nReasumując to wynajem długoterminowy jest dobrym rozwiązaniem dla tych, którzy chcą wsiąść w samochód i po prostu jeździć. Na pewno nie jest to opcja dla tych, którzy dokładnie liczą każdy firmowy pieniądz. Jest to tez całkiem dobre rozwiązanie, kiedy nie chcemy potem zajmować się sprzedażą samochodu. Bo tutaj w przeciwieństwie do normalnego leasingu nie ma konieczności wykupywania samochodu. Zamiast wykupienia auta, które się użytkowało, można sobie sprawić zupełnie nowy samochód. To też jest duży plus, bo sprzedawanie auta używanego nie należy do najłatwiejszych czynności. Na pewno jest to bardzo ciekawa usługa, ale skorzystanie z niej trzeba sobie dobrze przemyśleć, a najlepiej to po prostu przeliczyć.


Przed premierą: Lords of War: Władcy Wojny - Orkowie kontra Krasnoludy - Mirosław 'Tycjan' Gucwa ZnadPlanszy.pl Przed premierą: Lords of War: Władcy Wojny - Orkowie kontra Krasnoludy - Mirosław 'Tycjan' Gucwa\nPudełko, a w zasadzie jego wielkość, może zaskoczyć. Po chwili zastanowienia jednak to uczucie mija, bo czego można się spodziewać po opakowaniu dla dwóch talii kart. Wewnątrz znajdziemy jeszcze składaną papierową planszę i instrukcję. Czyli zero pustego powietrza i pudełko od razu staje się praktycznie i poręczne.\n„Lords of War” to gra karciana, przeznaczona dla dwóch osób. Nie wiem jak ty, ale ja na tego typu tytuły zawsze czekam, bo to mój ulubiony wariant liczby graczy. Miałem jednak pewien problem jak przekonać Monię do zagrania w Lordsów. Kiedyś wspominałem, że ona niekoniecznie przepada za klimatami fantasy, a już orkowie szczególnie jej nie przypadły do gustu. Nie wiem czy to wina ekranizacji Władcy Pierścieni, czy też Warhammera: Inwazji, ale ja mam w przypadku takich gier problem z namówieniem jej do zagrania.\nTekst powstał na podstawie wersji angielskiej. Na dole znajdziecie przykładowe polskie karty.\nMam nadzieję, że ty nie masz takich zmartwień i otoczka fabularna „Lords of War” nie będzie przeszkodą. Ja zawsze podchodzę do sprawy w sposób mało klimatyczny i przedstawiam grę jako zestaw mechanizmów, co przy Moni – miłośniczce eurogier zawsze się sprawdza. Oprawy graficznej nie przeskoczymy, ale z tym można żyć, byle była ona przyjemna dla oka.\nNa szczęście jest tak i tutaj, bo grafika ładnie przedstawia fantastyczny świat w jakim przyjdzie nam toczyć boje naszymi jednostkami. Jednostkami, bo to ich wizerunki znajdują się na kartach. Jako stratedzy musimy nimi pokierować i poprowadzić do zwycięstwa.\nPrzyznaję, że nie znam uniwersum w jakim osadzona jest gra, ale i tobie nie będzie to konieczne do miłego spędzenia z nią czasu. Wprawdzie ilustracje na kartach są bardzo klimatyczne, to jednak oprócz walorów artystycznych nie wnoszą nic do rozgrywki, ale lubiącym w grach klimat na pewno pomogą się w niego wczuć. Czyli każdy powinien być zadowolony.\nCo innego elementy widoczne na kartach. Te już wyraźnie pokazują cel gry i bardzo dobrze spisują się jako wyznaczniki zdolności naszych wojowników.\nOczywiście walczący muszą mieć obronę i jest tak też i w tym przypadku. Każda z jednostek ma określoną wartość takiej obrony, która uzależniona jest od rodzaju jednostki. Jak w każdym wojsku są słabsi i silniejsi.\nPrawdziwa zabawa zaczyna się kiedy zaczniesz widzieć w kartach walczące jednostki, które potrafią zadawać ciosy na boki, do przodu, do tyłu i po skosach. Ich zasięg pokazany jest za pomocą strzałek, które umieszczono na krawędziach i w rogach kart. Tutaj, podobnie jak przy obronie, mają one różne zakresy liczbowe, obrazujące siłę ciosu, ale również i specyfikę walki danej jednostki. Jednostki zadają ciosy w różnych kierunkach, o różnej sile i nie znajdziesz wśród swoich jednostek żadnej, która posiadałaby pełny zakres i siłę ataku. Przeważnie każdy typ jednostki posiada swoje specyficzne ciosy, które pokazane są właśnie za pomocą określonego układu kierunku zadawanych obrażeń i ich siły.\nWojownicy podzieleni są na klasy i rangi. Ta pierwsza określa sposób prowadzenia walki. Znajdziesz tu tradycyjną piechotę sprawdzającą się w podstawowej walce wręcz, kawalerię zdolną do szybkiego zadawania ciosu i ucieczki, włóczników, którzy oprócz zadawania ran na odległość, jako jedyni potrafią związać na stałe wspomnianą kawalerię, potężnych berserkerów, którzy podczas szału bitewnego zdolni są stoczyć walkę z kilkoma przeciwnikami oraz artylerię, rażącą wrogie jednostki na odległość.\nO sile i unikalności jednostki decyduje jej ranga. Grę zaczynamy z jedynym generałem na ręce (w sumie 6 kart), ale oprócz tego znajdziesz w niej dowódców, specjalistów, elitę, weteranów, szeregowców i zwykłych rekrutów.\nJak widzisz, cała ta układanka widoczna na kartach składa się w obraz przemyślanej i zróżnicowanej armii zamkniętej w 36 karcianej talii.\nJak jest wojsko, to muszą być bitwy, a tych tutaj znajdziesz sporo. Rozgrywa się je na dołączonej mapie podzielonej na 42 pola (6×7). Może nie powala ona jakością i estetów mogą trochę zrazić widoczne na niej zagięcia, ale po pewnym czasie przestaje się to zauważać, bo to, co się na niej dzieje jest na tyle absorbujące, że jakość planszy przestaje mieć znaczenie.\nGra nastawiona jest na walkę i jej mechanika praktycznie nie pozwala na bieganie po planszy i dłużyzny związane z przygotowaniami prowadzonymi przez graczy stroniących od siłowego rozwiązywania problemów. Autorzy wręcz nakazują walczyć, ponieważ jedną z trzech faz tury gracza jest właśnie rozpatrywanie walk.\nAle żeby do nich mogło dojść, to na planszy powinny pojawić się jednostki. Na początku swojej tury musisz wystawić jedną kartę w taki sposób, aby sąsiadowała ona bokiem lub rogiem z wrogą kartą, a dodatkowo musi ona ją jeszcze „wiązać walką”, czyli wskazywać na nią jedną ze swoich kierunków ataku – strzałek.\nJak widać, kiedy następuje faza ataku, to w bardzo dużej liczbie przypadków walka jest nieunikniona. Nasze jednostki aż rwą się do niej i szkoda marnować ich potencjał. Zwłaszcza, że oprócz zwykłych wojaków wyszkolonych w walce wręcz będziesz miał do dyspozycji kilka jednostek specjalnych.\nBardzo ważną funkcję strategiczną odgrywają tutaj jednostki wsparcia, które warto zagrywać w sposób szczególnie przemyślany. Są to jednostki, które jako jedyne mogą być wystawione oprócz sposobu standardowego, tylko w sąsiedztwie przyjaznej jednostki. Dzięki takiemu wyłożeniu nie są one bezpośrednio związane walką, ale można je wykorzystać do innych celów: artyleria będzie mogła atakować przeciwników na odległość (ponad naszymi zastępami), a włócznicy zajmą się ochroną naszych kart, zabezpieczając ich słabsze, pozbawione ataku strony. Ci ostatni są też najlepszym sposobem na związanie zwrotnej kawalerii, ale o tym za chwilę.\nPrzed jej omówieniem muszę najpierw przybliżyć ostatni etap tury, czyli „umocnienie”. Po rozpatrzeniu walki dobierasz do sześciu kart na rękę i masz tutaj wybór: możesz wziąć kartę normalnie z talii, ale możesz też odwołać swoją jednostkę z pola walki. Musi być ona jednak po pierwsze niezwiązana walką, musi być przynajmniej jedną turę na planszy i w dodatku nie może być sprawcą eliminacji wrogiej jednostki w tej turze.\nTutaj na scenę wkracza (wjeżdża?) kawaleria, która jako jedyna może zostać odwołana na rękę nawet kiedy jest związana walką. Jest to zwrotna formacja i taka zdolność jest najbardziej uzasadniona. Problem ma jedynie ze wspomnianymi wcześniej włócznikami, bo ci są nieugięci i kiedy to oni ją wiążą, to nie ma szans na odwrót.\nNa koniec zostawiłem berserkerów. Jeśli dobrze ich wykorzystasz, to obserwowanie ich rajdu to czysta przyjemność. Oczywiście przeciwnik odbiera to inaczej). Berserker po zadaniu śmiertelnego ciosu, w tej samej turze podąża na zwolnione miejsce na mapie i tam może ponownie zaatakować kolejną jednostkę. Ci zawodnicy to prawdziwe bestie wojny.\nJak widzisz, masz w ręku sprawnie działającą maszynkę do prowadzenia walk, więc nie musisz się jej obawiać, jeżeli tylko podejdziesz do niej z głową. Tutaj planowanie ma duże znaczenia. Wysłanie najsilniejszej jednostki bez odpowiedniego pomysłu na wykorzystanie jej możliwości i/lub wsparcia, może się dla niej bardzo szybko źle skończyć. Sprawcą tego może być nawet bardzo słaby przeciwnik, który sprytnie wykorzysta słabe strony naszego herosa.\nBitwy są szybkie i nie wymagają zapamiętywania masy reguł. Porównujemy siłę ataku z obroną jednostki i jeżeli jest ona większa, to wroga jednostka ginie. W innym przypadku nic się nie dzieje. Dynamiki i emocji dodaje tu reguła rozgrywania walk jednocześnie z każdej strony, czyli w jednej fazie walki walczą wszystkie związane jednostki obu stron konfliktu.\nSpróbujcie to zobaczyć oczami wyobraźni. Wystawiasz jednostkę, teraz ścierają się obie wystawione i związane walką armie, następuje odwrót tych słabszych, zbytnio odsłoniętych lub zwyczajne nadejście wsparcia (dobieranie kart). Teraz tura przeciwnika i jego kolej wystawienia jednostki, ponownie wszyscy ruszają do boju. I tak tura za turą, aż wykończysz 4 dowódców lub 20 jednostek przeciwnika.\nTak, na planszy czuć dynamikę i jest to wielka zaleta tej gry. Wprawdzie nie dostaniesz tutaj indywidualnych zdolności jednostek popartych obszernym opisem na kartach oraz brak tu magii, to jednak te proste zasady, oparte na zwykłej sile fizycznej, bardzo dobrze sprawdzają się wśród osób, które z reguły stronią od tego typu gier. Różne kierunki ataku jednostek i ich zdolności (jakie piękne żniwo zbiera nieatakowana artyleria!) spodobają się w zasadzie każdemu. Nawet moja Monia dobrze się w tutaj bawi, a ona nie jest miłośniczką gier opartych na walce. Taki typ gracza będzie widział tutaj ciekawe zasady, opcje i rozwiązania, a taki jak ja, któremu łatwiej puszczać wodze fantazji, zobaczy atakujące zastępy orków, które krążą po terenie bitwy i szukają dobrego miejsca, aby zetrzeć się z brodatymi krasnoludami, wsłuchując się przy tym w fruwające nad nimi chmury strzał…\nTrochę mnie z tym klimatem poniosło, ale chyba przekaz jest jasny. „Lords of War” to dynamiczny i nieskomplikowany bitewniak ukryty w karcianej mechanice. Gra powinna się spodobać każdemu, a że zasady ma łatwe i szybkie do wytłumaczenia, to odnajdą się tutaj nawet początkujący.\nJeżeli gra ci się spodoba, ale po jakimś czasie zaczniesz patrzeć na swoich orków/krasnoludów ze znużeniem, to nie musisz się martwić, bo Galakta wyda wkrótce dwie kolejne gry z serii: „Jaszczuroludzie kontra Elfy” oraz „Templariusze kontra Nieumarli”. Lato zapowiada się walecznie.\nGra w ramach opcjonalnych wariatów umożliwia prowadzenie walk bez planszy, zwiększenie długości gry, personalizację armii (świadomy wybór jednostek i wielorasowość) oraz tryb rozgrywki dla 3, 4, 6 graczy (kilka egzemplarzy gier). Nie wypróbowałem, bo wariant podstawowy jest dla mnie idealny.\nPrzykładowe karty z polskiego wydania Galakty\nOpisywana w tekście gra została przekazane przez wydawnictwo Galakta\nTagi: Galakta, Lords of War, Lords of War: Władcy Wojny, Lords of War: Władcy Wojny - Orkowie kontra Krasnoludy, Martin Vaux, Nick Street\nhttp://miroslawgucwa.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/12/2015/06/LordsOffWar-orkowie-krasnol.png 320 840 Mirosław 'Tycjan' Gucwa https://miroslawgucwa.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/12/2013/06/znadplanszy-miroslawgucwa.png Mirosław 'Tycjan' Gucwa2015-06-27 13:31:012021-01-16 19:14:50Przed premierą: Lords of War: Władcy Wojny – Orkowie kontra Krasnoludy\nSzalona misja. Szalona zabawa flamastrem Ekspres VI: Martwa Zima: Gra rozdroży


Polaka na Ukrainie zmusili do wywieszenia banderowskiej flagi, którą wcześniej zdjął [+VIDEO] » Kresy\nPolak zmuszony do wywieszenia banderowskiej flagi na Ukrainie. Fot. facebook\n9 lutego 2018 /16 komentarzy/w Polska, społeczeństwo, Ukraina, Wydarzenia /Przez Marek Trojan\nDo zdarzenia doszło we wsi Mikuliczyn w obwodzie iwano-frankiwskim (stanisławowskim). Polak pojechał tam na urlop wypoczynkowy. W domu turystycznym, w którym mieszkał, wywieszona była wysoko niebiesko-żółta flaga Ukrainy, a obok niej – czerwono-czarna flaga OUN-UPA.\nPolak zdjął z balkonu flagę OUN-UPA. Właściciel hotelu zareagował i kazał mu natychmiast wywiesić z powrotem. Polak nie chciał tego zrobić. Po pewnym czasie, ociągając się, lekko wywiesił flagę OUN-UPA. Właściciel żądał jednak, by wywiesił ją tak wysoko, jak była, bo inaczej „dostaniesz wp..dol”.\n– Wywieś ją wysoko, tak jak była, tam, gdzie żółto-niebieska [flaga] – słychać na nagraniu, opublikowanym w sieci. Polak nie chciał tego zrobić, więc Ukrainiec popędzał go i zaczął mu grozić:\n– Dalej, dalej! Bo zaraz przyjadą ATOszniki [weterani z Donbasu- red.], chłopaki, to ty już tam zostaniesz!\nW końcu Polak odwiesił flagę OUN-UPA na miejsce. – Proszę bardzo, Polak wywiesił nam czerwono-czarną flagę! – kpił Ukrainiec.\nNagranie wideo ze zdarzenia zamieszczono wczoraj w sieci. Na Facebooku szybko zyskało wielką popularność. Ma ponad 11 tys. udostępnień, 4,4 tys. „lajków” oraz ponad 290 tys. wyświetleń. W komentarzach Ukraińcy chwalą właściciela hotelu, który zmusił Polaka do odwieszenia czerwono-czarnej flagi na miejsce. Komentujący krytykowali zarazem zachowanie Polaka. Niektórzy w sieci pisali, że „Polaka trzeba wychować”.\nPrzed wojną, w okresie II RP Mikuliczyn należał do Polski. Był siedzibą gminy, a także miejscowością uzdrowiskową.\nObozrevatel.com / facebook.com / Kresy.pl\nTagi: banderyzm, Donbas, facebook, flaga OUN-UPA, Iwano-Frankiwsk, Mikuliczyn, neobanderowcy, Obozrevatel, OUN, Polacy, Stanisławów, UPA, Wojna w Donbasie\nBiedni, prześladowani Ukraińcy, na których uwziął się cały Świat, a Polska szczególnie…\n9 lutego 2018 10:19\nJakież larum by się podniosło, gdyby jakiegoś Ukraińca w Polsce zmuszono do wywieszenia polskiej flagi, np. w rocznicę Obrony Lwowa, a jeśli ociągałby się z wykonaniem polecenia, zagrożono by wezwaniem narodowców z ONR i delikatną sugestią w tle, że żywy z tego nie wyjdzie. Piekło już siedziałby na dywaniku w ukraińskim MSZ i kajał się stokrotnie. A tu, cisza, spokój, nic się nie dzieje…\n9 lutego 2018 10:22\n@Wolyn1943 TVN24 jak na twoje zawołanie wysmarował newsa o niewpuszczeniu na teren reaktora elektrowni 13-latki podczas wycieczki szkolnej, ponoć pochodzącej z Ukrainy… a więc jednak! Dyskryminacja Ukraińców u nas to już epidemia! Polska zaściankiem Europy! Nie ważne, że są przepisy o bezpieczeństwie obiektów wojskowo-strategicznych, liczy sie że Polacy znów niegościnni względem Ukraińców… ponoć strażnicy mieli wątpliwości co do nazwiska, ale by były jaja gdyby się okazało, że wzieli ta dziewczynkę za Rosjankę i dlatego nie chcieli wpuścic… ale wtedy nie było by afery i artykułu na tvn-ie, te dotyczą tylko przypadku krzywdzenia Ukraińców, bo to jest trendy temat.\n9 lutego 2018 13:03\nNo niestety… możemy się zapluć wyzwiskami, ale są u siebie i mogą sobie wieszać flagi jakie chcą. Odwracając sytuację: my jesteśmy u siebie i możemy gloryfikacji banderyzmu na naszej ziemi zabronić. I wielkość doznanych krzywd nie ma tu żadnego znaczenie.\n9 lutego 2018 10:23\nTu nie chodzi o wywieszenie flagi banderowskiej, ale o to że zmusili do tego Polaka, grożąc mu (w razie odmowy) utratą zdrowia lub życia. Albo oddasz hołd banderyzmowi albo zginiesz – czy to jest sytuacja, jaką można tolerować, bo są u siebie, więc wszystko im wolno? Dość ponury żart… Mam nadzieję, że jednak ukraiński ambasador zostanie wezwany do polskiego MSZ i zostanie mu wręczona stosowna nota z żądaniem (nie prośbą!) zapewnienia bezpieczeństwa polskim turystom przebywającym na Ukrainie! Tak, wiem, rozmarzyłem się…\n9 lutego 2018 10:35\n@Wolyn1943 Zmusili go,gdyż on tą flagę ściągnął.Inaczej by to wyglądało gdyby kazali ją zawiesić ,tylko dlatego ,że był Polakiem.Poza tym,to co bandersyny wieszają u siebie jest ich sprawą.Inaczej gdy taka szmata pojawi się na terenie Polski.Trzeba działać szybko,oraz skutecznie.I nie reagować na pojękiwania ZUwP.\n9 lutego 2018 10:49\nJeżeli ów turysta zatrzymał się tam na nocleg i dostał pokój, nie wiedząc, że powiewa na jego balkonie banderowska flaga, którą zdjął (zachowując przy tym flagę ukraińską!), bo Polakowi nie przystoi spać pod czarno-czerwonymi symbolami, to tylko dobrze o nim świadczy. Przynajmniej trafił się jakiś świadomy rodak odwiedzający ziemię stanisławowską. Gospodarz powinien uszanować wrażliwość polskiego gościa, który nie nocuje u niego przecież za darmo, i na czas jego pobytu sam zdjąć drażliwą flagę. Cały problem polega na tym, że na Polaku wymuszono powtórne wywieszenie banderowskiej flagi, grożąc mu dość niewybrednie konsekwencjami, jakie go spotkają w razie odmowy. Więc to nie jest kwestia „u siebie mogą robić, co chcą”. Mordować też mogą, bo są u siebie, a dopiero po przyjeździe do Polski już nie?\nSwoją drogą, w takiej sytuacji należałoby natychmiast opuścić motel, rezygnując z dalszego pobytu i mam cichą nadzieję, że ten Polak tak zrobił.\n9 lutego 2018 11:16\n@Wolyn1943 Ja, nienawidzący banderyzmu Polak,nie zapuszczam się w tamte rejony.A skoro on tam pojechał ,to powinien przewidzieć ,że taka flaga może wisieć nad jego balkonem.\n@jwu Zgadzam się, jadąc do Małopolski Wschodniej czy na Wołyń musimy liczyć się z obecnością banderowszczyzny, póki co, nie jesteśmy w stanie nic na to poradzić. Jednak nie pojechanie tam z tego powodu, jest chyba złą strategią. Idąc tym tropem, na mogiłach ukraińskiego ludobójstwa nigdy nie zapłonęłyby znicze pamięci.\n9 lutego 2018 13:12\n@Wolyn1943 Zgoda .Odnośnie wyjazdów na Ukrainę, byłem tam dwa razy. W czasach gdy o banderyzmie nie mówiono wcale.Kiedy na ulicach Lwowa ,Czerniowiec i Stanisławowa ,można było swobodnie rozmawiać po polsku z Polakami tam mieszkającymi.Teraz nie mam takiej potrzeby by odwiedzać banderalandu.A jeżeli chodzi o upamiętnienia ,trzeba pamiętać i przekazywać potomnym.Szkoda że na cmentarzach w Polsce nie ma takich miejsc (podobnie jak mają sybiracy),gdzie można zapalić świeczkę w intencji pomordowanych kresowiaków.Bo wkrótce ,podróże do miejsc kaźni, mogą zostać zabronione ?\n9 lutego 2018 13:57\nTrudno mi pojąć, po co Polacy tam jeżdżą.\n9 lutego 2018 10:27\nPetro Tyma mógłby dopisac ten incydent do swojej kroniki prześladowań ukraińców – ech …\n9 lutego 2018 12:11\nZakaz wjazdu dla sympatycznego właściciela do strefy Schengen na pewno sprawi mu przyjemność . Wiedział kogo gości i umieścił tą flagę świadomie. Ciekawe jakie biuro podróży gościa reklamowało.\n9 lutego 2018 17:55\n@tagore Ale jak poznać nazwisko właściciela i nazwę hotelu?\n9 lutego 2018 21:42\n@Tutejszym Jestem jeszcze ciekaw rozmowy z tym domniemanym Polakiem. Może to taka ustawka była ku pokrzepieniu banderowskich serc?\n10 lutego 2018 09:52\nNie wierzę do końca w to, że Polak po zdjęciu tej czarno-czerwonej szmaty – powiesił by ją ponownie po groźbach jakiegoś banderowskiego śmiecia – też wyczówam tu jakąś ustawkę. Normalny Polak, by go olał, albo nawet mu odpowiedział w odpowiednim tonie.\n11 lutego 2018 03:23\n„Gazeta Wyborcza” publikuje list „do przyjaciół Żydów”.... YouTube: Nie ma dowodów na rosyjskie ingerencje w trakcie B...


Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 6 – Medycyna i prawo medyczne\nSpośród 117 dzieci z autoimmunologią choroby trzewnej, 113 było pozytywnych dla TGA2 i przeciwciał endomysowych, 3 były pozytywne dla przeciwciał antygliadyny IgG z niedoborem IgA, a było dodatnie dla przeciwciał antygliadyny IgA. Spośród tych 117 dzieci, 112 przeszło biopsję jelita cienkiego; rodzice pozostałych 5 dzieci (wszyscy byli dodatni pod względem TGA2 i przeciwciał endomizycznych) wprowadzili dietę bezglutenową. Tych 5 pacjentów miało charakter objawowy, a ich objawy uległy poprawie dzięki stosowaniu diety bezglutenowej; dlatego zostali włączeni do grupy dzieci z jawną chorobą trzewną. Spośród 112 dzieci, które przeszły biopsję jelita cienkiego, 86 miało klasyfikację Marsh 2 lub wyższą (5 dzieci miało wynik 2, 6 miało wynik 3a, 33 miało wynik 3b, a 42 miało wynik 3c) i otrzymała diagnozę jawnej choroby trzewnej. W sumie 26 dzieci miało klasyfikację Marsh wynoszącą 0 (15 dzieci) lub (11 dzieci) i otrzymało diagnozę potencjalnej choroby trzewnej. Czteroletnia obserwacja po pierwszej biopsji wykazała, że 19 z tych 26 dzieci miało normalizację poziomu przeciwciał w surowicy, 2 miało zmienne poziomy przeciwciał, a 3 zaczęło otrzymywać dietę bezglutenową na podstawie wyboru rodzicielskiego. Pozostałe 2 osoby przeszły biopsję po raz drugi i stwierdzono, że mają zmiany o klasyfikacji Marsh wynoszącej 3; w związku z tym zostali ponownie zaklasyfikowani jako osoby z celiakią. Wyniki badań\nRyc. 1. Ryc. 1. Estymaty Kaplan-Meier z jawnej celiakii u dzieci z genotypami HLA wysokiego ryzyka, według wieku. Linie przerywane przedstawiają 95% przedziały ufności.\nOgólnie rzecz biorąc, w wieku 10 lat, wśród dzieci z rodzinnym ryzykiem celiakii, częstość autoimmunizacji celiakii wynosiła 16,5% (u 117 z 707 dzieci), a częstość występowania jawnej choroby trzewnej wynosiła 13,2%. W wieku 10 lat wśród dzieci, u których stwierdzono występowanie rodzinnego ryzyka i genotypu HLA predysponującego do celiakii w okresie niemowlęcym, częstość występowania autoimmunologii z celiakią wynosiła 21,1%, a częstość występowania jawnej choroby trzewnej wynosiła 16,8% (ryc. 1). ). Celiakia autoimmunologiczna rozwinęła się u 37,9% dzieci z genotypami wysokiego ryzyka HLA w porównaniu z 19,2% dzieci z genotypami HLA standardowego ryzyka (współczynnik ryzyka, 0,5; 95% przedział ufności [CI], 0,3 do 0,7; P = 0,001) (Rys. S2A w dodatkowym dodatku). Choroba trzewna typu Overt rozwinęła się u 25,8% dzieci z genotypami wysokiego ryzyka HLA w porównaniu z 15,8% dzieci z genotypami HLA standardowego ryzyka (współczynnik ryzyka, 0,6, 95% CI, 0,3 do 1,0, P = 0,05) (ryc. S2B w Dodatku Uzupełniającym).\nRycina 2. Rycina 2. Szacunki Kaplan a-Meiera dotyczące autoimmunizacji celiakii (CDA) i przedwczesnej celiakii według grupy analitycznej\n[więcej w: wojewódzka przychodnia dermatologiczna bydgoszcz, egzema wikipedia, hydrofity ]\nPowiązane tematy z artykułem: egzema wikipedia hydrofity wojewódzka przychodnia dermatologiczna bydgoszcz\nTeoria fizyko-chemiczna Bardziej uzasadniona jest teoria fizyko-chemiczna emigracji leukocytów, która powstała w zarysach jeszcze przed teorią biologiczną i znalazła znów swoich zwolenników na podstawie wyników nowszych badań. Chemotakeis zaczęto tłumaczyć zmianami napięcia powierzchniowego . Teoria,ta przedstawia się w ten sposób, że w miejscu uszkodzenia komórek powstają ciała, które działają na napięcie powierzchniowe leukocytów, obniżając je […]


I liga: Pierwszy mecz Stali w Mielcu. Powinien być zwycięski\nStal - Podbeskidzie (Stal wygra, obie strzelą)\nW piątkowym meczu pierwszej ligi Stal podejmie na własnym stadionie Podbeskidzie Bielsko-Biała. Zespół prowadzony przez Artura Skowronka po raz pierwszy w tym sezonie zagra przed własną publicznością. Goście nie wygrali trzech ostatnich spotkań i mają małe szanse, by przełamać złą passę.\nTo będzie piąte spotkanie pomiędzy tymi drużynami. Żadne nie zakończyło się remisem. dwa spotkania wygrała Stal, dwa Podbeskidzie. W poprzednim sezonie w Mielcu goście wygrali aż 4:0, w Bielsku-Białej także wygrali przyjezdni 3:2. Po czterech kolejkach Podbeskidzie jest tuż nad strefą spadkową, Stal zajmuje siódmą pozycję.\nDla Stali będzie to pierwsze spotkanie w tym sezonie u siebie. Ze względu na budowę podgrzewania boiska pierwsze cztery mecze musiała zagrać na wyjeździe. Zaczęło się dość obiecująco, od zwycięstwa z Garbarnią Kraków. Później były dwie porażki: z Puszczą Niepołomice i Wartą Poznań, a w poprzedniej kolejce wygrana nad Bytovią Bytów.\n– Rywale byli bardzo niewdzięczni. Ta seria pokazała, że liga jest bardzo wyrównana. Trzeba grać na sto procent swoich możliwości, punkty trzeba wyszarpać. Dobrze, że zespół tego doświadczył już na początku ligi – powiedział w rozmowie z oficjalną stroną klubu trener Artur Skowronek.\nWedług bukmacherów spotkanie nie ma zdecydowanego faworyta. Kurs na zwycięstwo gospodarzy w Etoto wynosi 2.45, a na sukces gości 2.70. Stawka na remis to 3.30. Według nas w piątkowy wieczór w Mielcu kibice obejrzą sporo goli. Powyżej 2.5 – 2.15, obie strzelą 1.95. Stal preferuje ofensywny styl gry, dlatego zaryzykujemy, że wygra ten mecz, a obie drużyny zdobędą bramkę 4.65. Początek spotkania godzina 20.30.\ntyp Stal - Podbeskidzie


Archiwa: zabiegi • Pasjonaci mody\nAktualnie zróżnicowanie usług kosmetycznych powoduje, że coraz entuzjastyczniej z nich użytkujemy i znajdujemy najodpowiedniejsze dla siebie zabiegi.\nW porze wiosennej w gabinetach kosmetologicznych ogromną popularnością cieszą się interwencje kosmetyczne, które pozwolą modelować smukłą figurę. Na zabiegi te decydują się z chęcią na równi mężczyźni, ale i kobiety. Z tego powodu warto samemu skusić się na tego typu interwencję, aby prezentować się jak najlepiej latem.\nWygląd może być dla nowoczesnych ludzi niezwykle ważny. Gotowi jesteśmy podjąć się rozmaitych działań, żeby prezentować się pięknie i być miło odbieranym w oczach innych. Klarowne jest, że w szczególności zwracają na to uwagę kobiety i przykładają wszelakich wysiłków, żeby każdego dnia zachwycać swoją osobą. Z wielu z kolei powodów nie możemy cieszyć się ładną cerą oraz smukłą sylwetką.\nFryzura często stanowi dla niektórych ludzi pretekst do kompleksów. Mamy względem nich mniejsze, lub nieco większe zastrzeżenia, ale nikt nie chce czuć dyskomfortu, który powstaje przez to, że źle czujemy się z naszym wyglądem.\nNie ma tak właściwie jednego uniwersalnego sposobu na poprawienie urody. Świetnym sposobem będzie wybranie takiego gabinetu medycyny estetycznej, w jakim jest wybór wielu możliwości terapeutycznych. Nie jedynie z tego powodu, iż jest tam większy wachlarz możliwości, przez co lepiej możemy zindywidualizować ofertę, lecz również z tego powodu, że dobra dla jednego pacjenta metoda, nie daje zadowalających wyników dla innego.\nProducenci urządzeń do gabinetów kosmetycznych dbają o jak najwyższą jakość oraz znakomity poziom wykonania oferowanych sprzętów. Eksperci z branży kosmetycznej znają się dobrze na tym, jak urządzenia kosmetyczne powinny się prezentować oraz jakie funkcje pełnić. Funkcjonalne urządzenia użyteczne kosmetologom w szczególnym stopniu umożliwiają prędkie, a przede wszystkim w stu procentach bezpieczne przeprowadzanie zabiegów różnego rodzaju. Skuteczność jest dla producentów najważniejsza!\nPanujące dzisiaj ponadprzeciętne skupienie na urodzie i prezencji wywołuje powstawanie coraz to bardziej nowoczesnych kosmetyków upiększających a także profesjonalnych zabiegów, które maskują oznaki starości. Fachowcy medycyny plastycznej przeprowadzają na co dzień wiele zabiegów związanych z wyrównaniem skóry buzi czy wyeliminowaniem zmarszczek.\nBardzo dobrym sposobem likwidowania zmarszczek jest aplikacja iniekcji substancjami bez ryzyka je wypełniającymi, przykładowo hydroxyapatytem wapnia. To substancja w sposób naturalny i w identycznej postaci spotkać można nie tylko we wszelkich rodzajach tkanek, ale także u wszelkich gatunków.\nMedycyna estetyczna uważana jest obecnie za ten dział medycyny, który uległ bardzo dużej modernizacji. Najchętniej sięga ona po przeróżne nowości i nie obawia się tego, co jeszcze mało znane. Obecnie z zastosowaniem medycyny estetycznej każda przedstawicielka płci pięknej może zaprezentować się wspaniale.\nW tych czasach wyjątkowo popularne są zabiegi dla urody, jakie przeprowadza się w salonach kosmetycznych. To przekłada się na to, że powstaje coraz więcej tego typu punktów usługowych.\nProblemy z ruszaniem się należą do tych najgorszych. Człowiek nie mogąc wykonać samodzielnie paru kroków jest skazany albo na kule ortopedyczne lub jest skazany na leżenie. Dlatego tak istotne jest to, co może zdziałać współczesna medycyna. Wiadomo, że problemy z poruszaniem się mogą powstać z różnych powodów i nie w każdym przypadku odpowiednim rozwiązaniem jest endoproteza, ale w dużej ilości przypadków czy to endoproteza biodra, czy endoproteza kolana sprawiły, że ludzie na powrót mogli iść na swoich nogach.\nNieinwazyjna metoda, kasująca problemy z opornym tłuszczem a także obwisłą skórą stosowana również przy niedyspozycjach takich jak: zastoje limfy, uczucie ciężkich nóg a także w celu rozluźnienia mięśni to endermologia LPG Warszawa to miasto w którym bez kłopotu odszukamy gabinet proponujący takie zabiegi.\nPreferowane przez pracujących aktualnie w naszym kraju oraz poza granicami specjalistów w zakresie kosmetologii sprzęty i narzędzia muszą być testowane. O to właśnie dbają producenci, którzy ciągle starają się o uzyskiwanie kolejnych certyfikatów.\nDzisiaj niemałym zaciekawieniem cieszą się różne zabiegi poprawiające to, jak wyglądamy. Nie trzeba jednak z nimi przesadzać, ale dawkować sobie takie upiększanie z zachowaniem wszelkich środków bezpieczeństwa oraz zdrowego rozsądku. Zabieg określany jako hydrabrazja znany jest wśród specjalistów i korzystających z usług osób jako mikrodermabrazja wodna. Bazuje przede wszystkim na czyszczeniu cery w określonych etapach. Warto przed zabiegiem zapoznać się z informacjami na ten temat, a informacji w internecie jest wiele.\nMogłoby się zdawać, że na doskonałym wyglądzie zależy tylko nastolatkom. Aktualnie tendencja bardzo się zmienia, bowiem coraz nagminniej to otóż to dojrzałe klientki zamierzają idealnie wyglądać na co dzień.


Jerzy Kamiński – "Pod Prasą" – Oława » 2010 » Październik\nArchiwum dla Paź 2010\nPytają mnie, po ty tam jeździsz, do tej Kirgizji. Przecież tu jest tak ciekawie. Pokazałem parę dni temu śliczne tamtejsze kobiety oraz ich imiona. Mało. Dalej pytają. Oczywiście prosta odpowiedź brzmi tak – bo prowadzę seminarium na temat „Gazeta lokalna buduje społeczeństwo obywatelskie”, ale zdaję sobie sprawę, że to zbyt słabe. Przygotowałem więc parę fotek […]\nNajwyraźniej kandydaci na wójtów i burmistrzów nie są zainteresowani bezpośrednim kontaktem z internautami. Zaledwie dwóch odważyło się na takie spotkania w sieci (Regiec i Pawłowicz). Prawie zdecydował się Franciszek Październik, ale ostatecznie nie był zainteresowany blogiem przedwyborczym na naszej stronie (gratis). Inni nawet nie udawali zainteresowania. Trudno. Nie dotrą do tysięcy internautów, którzy regularnie odwiedzają […]\nNiby żadna sensacja, by specjalista doświadczony. Zwłaszcza w promowaniu. Zupełnie innego znaczenia nabiera jednak list, jaki wysłał do redakcji w ramach polemiki z Pawłowiczem (skróty opublikowaliśmy). Teraz wiem, dlaczego tak bardzo promował siebie, swoje osiągnięcia, co czasem dziwnie się miało do wypowiedzi Pawłowicza. A że robił to w godzinach pracy, na sprzęcie urzędu i wysyłał […]\nWróciłem i… jestem w szoku\nTak, po prostu w szoku. Z paru powodów. Gdy tylko wróciłem do kraju, już na lotnisku ze wszystkich stron zaatakowała mnie informacja o „mordzie łódzkim”. W Oławie dowaliła mnie wieść, że nie żyje Witek Witkowski – barwna, artystyczna, ciekawa postać oławska – to na pewno duża strata. Wciąż nie mogę uwierzyć. Poznałem go jako swojego […]\nPrzez dwa tygodnie nie ma mnie tutaj, bo jestem w Azji, gdzie (chyba już tradycyjnie) prowadzę seminarium dla kirgiskich dziennikarzy. Ponieważ będę dość wysoko, w miejscach bez dostępu do internetu albo z jego znacznym ogranizaczeniem, czasowo zawieszam swoje wpisy – proszę też nie komentować, bo raczej nie zamieszczę komentarzy z przyczyn oczywistych. Oprócz pracy wyjazd […]\nNapisał do mnie niejaki Octopus Velvet: „Z tymi blogami to trochę myślenie życzeniowe. Prowadzący je niewygodnych wpisów po prostu nie publikują. Pytanie w związku z tym: czy blog może założyć nie kandydujący i nie upartyjniony wyborca, który zada kandydatom trochę trudnych pytań?”. Bloga w okresie wyborczym akurat mu nie założymy, bo już obiecaliśmy to kandydatom […]\nYou are currently browsing the blog archives for the Paź 2010.


Auto Szrot Ferdynand – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Ferdynand\nChcesz jakościowych części samochodowych? Natrafiłeś na idealne miejsce – Auto szrot Ferdynand. U nas namierzysz przede wszystkim auto części – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zachęcamy do skorzystania z naszego asortymentu wszystkich zainteresowanych dobrą jakością i niewiarygodnie niską ceną. Na to składają się wymagania, które spełnia nasz auto szrot Ferdynand.\nSKUP AUT Ferdynand\nAUTA ZŁOM Ferdynand\nDobierz spośród bardzo dużej ilości części używanych do swojego pojazdu. Z powodu wielkiej ilości części w magazynach możemy zaproponować Ci kilka egzemplarzy poszczególnego podezespołu – w ten sposób wybierzesz to, co najbardziej Ci się podoba.\nJeżeli samochód na części to coś, czego Ci potrzeba, to w naszym asortymencie znajdziesz dokładnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż pojazdy w naszym magazynie liczone są w tysiącach. Co więcej, na każdy z produktów z naszego szrotu może być przyznana gwarancja – nie tylko rozruchowa. Wspomniana wcześniej gwarancja na pewno zapewni bezpieczeństwo i spokój – nawet w przypadku części samochodowych, które się często psują. Zaznajom się z jakością naszych produktów i skorzystaj z naszej oferty natychmiast. Dzięki dużej liczbie samochodów na terenie naszego szrotu możemy zaproponować Wam niezwykle wielką ilość części w niskich cenach.\nNa szrot Ferdynand znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.


EkoEksperymenty: Zupa z pokrzyw.\nByła sałatka, był pokrzywowy szpinak. Ba! Było nawet pesto. A wciąż nie było zupy. Powiem szczerze, że wymyślenie przepisu tego przepisu było dla mnie wyzwaniem. Nigdy wcześniej nie jadłam zupy z pokrzyw (mimo, że słyszałam, że takie się robi) i pełna obaw podchodziłam do nowego eksperymentu. Okazało się, że trzeba postawić na składniki proste, wszak pokrzywa najlepiej komponuje się z ziemniakami i czosnkiem.\n100 g listków młodej pokrzywy\n2-4 łyżki dobrej jakości oleju\nZiemniaki umyć, obrać i pokroić na kawałki. Ugotować w bulionie z liśćmi laurowymi aż zmiękną.\nEtykiety: bezglutenowe, pokrzywa, przepis, ziemniaki\nmamanaturalnie 16 kwietnia 2016 22:45\nEkoEksperymenty 17 kwietnia 2016 19:01\nKasia Sarna 20 kwietnia 2016 20:10\nUwielbiam zupę z pokrzywy i teraz gdy sezon się już zaczął jem ją przynajmniej raz w tygodniu, pyyycha. Ywoja wygląda bardzo smacznie.