Pieniądz niejałowy i jałowy monetaryzm\nPieniądz nie jest jałowy. Stwierdzenie "jałowy" ma sugerować, że pieniądz jako podstawowy wynalazek cywilizacyjny nie przynosi efektów społeczeństwu. Gdyby tak rzeczywiście było, rynek już dawno zrezygnowałby z pieniądza.\nPieniądz to znakomity wynalazek, bez którego Krzysztof Mazur nie byłby w stanie napisać polemiki do mojego artykułu. Bez pieniądza społeczeństwo pozostaje na prymitywnym poziomie gospodarczym, gdzie dominuje wymiana towar za towar, a podział pracy jest utrudniony. Przy barterze dwie zainteresowane strony muszą spełnić warunek zbieżności potrzeb. Jak rozwiązać problem śpiewaka operowego, który chce kupić jajka? Jak ekonomista ma kupić chleb? Jak filozof ma kupić buty? Jak Eistein ma zatrudnić kogoś do sprzątania mu domu? Jak publicysta tygodnika "Najwyższy Czas!" ma zdobyć lekarstwa? Widzimy wyraźnie, że takie transakcje byłyby niezwykle trudne do wykonania bez pieniądza przez problem zbieżności potrzeb. Niemniej jednak, kiedy pojawi się pieniądz, sytuacja zmienia się radykalnie. Teraz każdy z tych specyficznych zawodów sprzedaje swoje usługi bezpośrednio zainteresowanym, a ci płacą mu dobrem, za które on nabędzie rzecz przez siebie pożądaną.\nW ten sposób wykształca się wymiana pośrednia. Ekonomista wykłada uczniom na tematy gospodarcze i w zamian od nich zdobywa dobro, za które kupi chleb. Takie dobra właśnie stają się "pieniędzmi", ponieważ nie służą ani do produkcji, ani konsumpcji. Służą jako środek wymiany między jednostkami. Dzięki takiemu zabiegowi znacznie poszerza się pole do specjalizacji. Podział pracy zaczyna kwitnąć, ponieważ znika problem zbieżności potrzeb. Oprócz tego ułatwiona jest akumulacja kapitału: od teraz nie jestem inwestorem mając 10 jabłek, 2 skrzynki, 3 rowery, 6 pracowników. Od teraz mam określoną sumę pieniędzy, za które mogę nabyć dokładnie te rzeczy, jakie do inwestycji będą mi potrzebne. Nie trzeba dodawać, że akumulowanie kapitału umożliwia jeszcze dalszy podział pracy i pogłębiania specjalizacji.\nNie dość, że jako kapitalista mogę zakupywać niezbędne dobra inwestycyjne, pracę i ziemię, to na dodatek mogę kalkulować. Jestem w stanie porównać wielkość nakładów w stosunku do wielkości wyników. Mierzę pieniądzem koszty, jakie ponoszę, i odejmuje je od przychodów obliczając różnicę. Dzięki temu jestem w stanie stwierdzić, czy spełniam potrzeby konsumenta w sposób satysfakcjonujący w stosunku do innych biznesów na rynku. Mechanizm zysków i strat obrazuje, czy środki, jakie zakupiłem po aktualnych cenach przyniosły konsumentowi satysfakcję, czy też konsumenci zdecydowali się na kupno innych dóbr, produkowanych przez konkurentów. Zatem bez pieniądza nie ma także przedsiębiorczości.\nPamiętamy wykład Carl Megnera i tezę o tym, że wartość dóbr wyższego rzędu, czyli dóbr produkcyjnych, zależy tylko i wyłącznie od oczekiwanej wartości dóbr niższego rzędu, jakie wyprodukują. "Oczekiwana wartość" jest tworzona przez prywatnych właścicieli, przez przedsiębiorców, którzy "spekulują", "oczekują", czyli konkretniej mówiąc wyceniają czynniki produkcji w zależności, od tego, jakich spodziewają się zysków przy ich użyciu. Jeśli na przykład zakupiłem pracę i ziemię za 100 złotych, a produkt sprzedałem za 99 złotych, to wyraźnie widać, że zmarnotrawiłem środki. Ale zadajmy sobie pytanie: skąd to się bierze?\nSprzedaż po 99 bierze się oczywiście z gustów konsumenta. Konsumenci nie byli zbytnio zainteresowani moim produktem i skierowali swoje zainteresowanie na produkty bardziej im potrzebne. To oznacza, że praca i ziemią, jakie zatrudniłem po 100, zostały zmarnotrawione i powinny pójść na produkcję dóbr zaspokajających inne bardziej naglące potrzeby. Ten mechanizm obrazuje, jacy przedsiębiorcy są dobrzy, a jacy źli. Mechanizm zysków i strat jest możliwy tylko i wyłącznie przy istnieniu pieniądza.\nTeraz zastanówmy się jeszcze, co by było, gdybyśmy całkowicie wyeliminowali niepewność z naszego świata. Załóżmy, że wszyscy dokładnie jesteśmy w stanie przewidzieć co nas spotka jutro, pojutrze, za rok, za godzinę etc. Nie potrzebowalibyśmy pieniądza w ogóle! Skoro wiem, że na przykład muszę jutro zakupić o określonej godzinie chleb, to po co mam dzisiaj po wypłacie trzymać pieniądze w kieszeni? Zaraz po zarobieniu ich umieszczę je w jednodniowym projekcie inwestycyjnym tak, aby jutro tuż przed zakupem chleba, otrzymać trochę więcej grosza niż mam po zarobieniu. W takim świecie nikt nie trzymałby pieniądza jako dobra natychmiastowo płynnego (czyli takiego, jakie może praktycznie w każdej chwili zostać zamienione na dobro konsumpcyjne lub produkcyjne), ponieważ wiedziałby, kiedy dokładnie chce ten pieniądzu upłynnić.\nDlatego też żaden z nas nie trzymałby pieniądza w kieszeni, na koncie, w szafce, tylko natychmiast by się pieniądza pozbywał. Popyt na pieniądz malałby w sposób zastraszający, a jak wiemy zgodnie z prawem popytu, niższy popyt prowadzi do spadku ceny. Cena pieniądza leciałaby na łeb na szyję, czyli spadałaby jego siła nabywcza (pamiętamy, że cena pieniądza to siła nabywcza, a nie stopa procentowa jak mówią Keynesiści). Ceny dóbr i usług leciałyby nonstop w górę. W świecie pewnym, gdzie doskonale znamy naszą przyszłość, pieniądz spełnia funkcję tylko numeraire, stateczną jednostką rozliczeniową, a nie środkiem wymiany (Mises, Human Action).\nPodsumujmy zatem. Pieniądz to podstawowa rzecz, jaka umożliwia nam funkcjonowanie w świecie niepewnym. Pieniądz także to podstawowy wynalazek cywilizacji, pchający do przodu podział pracy. Pieniądz umożliwia także skuteczne przeprowadzanie inwestycji i akumulowanie kapitału, a więc dalszy rozwój cywilizacji. Stopa procentowa, jaka reguluje poziom inwestycji jest sprowadzana do pieniężnej postaci np. 100 w zamian za 110 za rok (stopa 10%). Gdyby nie było pieniądza, każde dobro miałoby swoją stopę i niemożliwe byłoby sprowadzenie jej wspólnego mianownika (10 jabłek za 11 jabłek za rok, 10 gruszek za 15 za rok, 10 malin za 13 za rok - i jak policzyć stopę?). Pieniądz również umożliwia przeprowadzenie kalkulacji. Jeśli w przypadku A miałem następujące dobra: 1 samochód, 4 szyny, 8 szklanek, 4 pietruszki, a rok później w przypadku B: 4 skrzynki, 30 książek, 14 świateł i 18 rzodkiewek, to skąd mogę wiedzieć, czy osiągnąłem zyski czy poniosłem straty? Nie mogę. W gospodarce monetarnej po prostu sprawdzam ile mam pieniędzy, a ile ich wcześnie wydałem i łatwo widzę różnicę między przypadkiem A i B.\nTo by było na tyle, jeśli chodzi o nieekonomiczne stwierdzenia typu "pieniądz jest jałowy". Bez pieniądza, nie ma życia. Jeśli Krzysztof Mazur uważa, że pieniądz nie gra głównej roli w procesie wymiany, tworzenia, produkcji, konsumpcji, czyli po prostu życia na co dzień, to ciekawe, co tę rolę gra? I jeśli rzeczywiście kasa jest jałowa, to ja się z chęcią jego pieniędzmi zaopiekuje. Chodzę na tyle długo po świecie, że zdążyłem się zorientować o witalnej roli pieniądza.\nWarto także zwrócić uwagę na fragment laborystycznej teorii wartości, jaka pojawiła się w artykule autora: "Prawdziwą wartość tworzy jedynie praca". Po naukach Austriaków, Czytelnicy "Strony Prokapitalistycznej" doskonale sobie zdają sprawę, że praca nie tworzy wartości. Nie tworzy jej kapitał i nie tworzy jej ziemia. "Wartość" bierze się z tego, że jakieś dobro jest w stanie zaspokoić naszą potrzebę. Z tego i tylko i wyłącznie z tego, z niczego innego. Praca, ziemia, kapitał to tylko środki do realizacji tego celu. Natomiast sama wartość wynika właśnie z tego, że coś jest dobrem użytecznym dla konsumenta. Poprawne zdanie brzmi: praca tworzy (nie sama, wraz z ziemią i kapitałem) dobro, które może mieć wartość.\nPrawo Saya mówi, że dobra wymieniają się za dobra. Aby cokolwiek pożądać (popyt), najpierw potrzebna jest wcześniej produkcja (podaż). Nie można konsumować bez produkowania. Właściciel dobra A, najpierw musi wyprodukować podaż dobra A, które sprzeda i dopiero potem jest w stanie zademonstrować swój popyt na dobra B, C, D. To nie ma nic wspólnego z "pracą" jako czynnikiem produkcji. Jeśli jestem właścicielem ziemi, to mogę ją wynajmować (podaż) i pozyskać pieniądze, za które zakupię sobie jakieś dobra (popyt stworzony przez sprzedaną wcześniej podaż). Stąd właśnie Keynesiści się mylą, ponieważ konsumpcja nie tworzy możliwości pożądania (popytu). Konsumpcja niszczy tę możliwość. Skonsumowanie jest zniszczeniem oszczędności. Oszczędność zaś jest źródłem popytu, ponieważ dzięki niej można czegoś pożądać (Say, Traktat).\nNastępnie Krzysztof Mazur przeskakuje na Fishera. Tutaj wypada zacytować cały fragment:\nDlatego dziwić może interpretacja M.Machaja sprowadzająca teorię Fischera do pochwały dodruku pieniądza, gdyż w rzeczywistości jest na odwrót. To właśnie keynesiści nie mogąc wprost zanegować równania Fischera zaproponowali aby równanie to odczytywać "od tyłu" i tym samym uzasadnić swoją metodę na pobudzanie popytu poprzez dodruk papieru.\nFisher pochwala druk pieniądza i zaraz w skrócie przedstawimy jego teorię, aby ostatecznie się z nią rozprawić. Na początek jeszcze przypomnijmy zasadę dotyczącą pieniądza: pieniądz jest dobrem pośrednim pełniącym funkcję środka wymiany. Zatem nie jest ani dobrem konsumpcyjnym, czyli ostatecznie zjadanym, ani dobrem kapitałowym zużywanym w produkcji. Stąd w przeciwieństwie do wszystkich innych dóbr, pieniądz nie jest pożądany ze względu na swoją fizyczną ilość, realną rzeczywistą obfitość, tylko jest pożądany ze względu na swoją siłę nabywczą. W pewnych skrajnych przypadkach ilość może odegrać rolę, ale to nie zmienia zasadniczo naszej analizy (na przykład do transakcji mniejszych, kupna zapałek, złoto się nie nadaje, potrzebne są jakieś monety groszowe; o to nie ma się co martwić, z pomocą przyjdzie rynek).\nZwiększając ilość bułek zwiększamy ilość konsumowanych bułek czyli bardziej zaspokajamy potrzeby głodu. Jeśli na rynek wejdą nowe bułki, to mamy więcej ich "użytkowników". Zatem nowi "użytkownicy" nie zabierają niczego poprzednim, bowiem tamci nadal mogą się pożywiać dostępną żywnością (chociaż niewątpliwie zmieni się cena bułek). Analogicznie jest z dobrami produkcyjnymi. Jeśli zwiększamy ilość maszyn produkujących samochody, to w ten sposób rośnie potencjał produkcyjny kraju, przez co całe społeczeństwo ma się lepiej. Nowe maszyny, jakie trafiają na rynek, nie niszczą poprzednich. Owszem, wpłyną na ich ceny, ale rosnący zasób kapitału oznacza bogacące się ogółem społeczeństwo.\nW przypadku pieniądza liczy się tylko jego cena czyli tylko jego siła nabywcza, a nie fizyczna ilość jak w przypadku dóbr konsumpcyjnych czy inwestycyjnych. Zatem nowe pieniądze, podobnie jak przy każdym innym dobrze, prowadzą do zmiany cen, do spadku wartości trzymanych przez wszystkich jednostek pieniężnych. Nowe maszyny, również prowadzą do spadku cen maszyn, ale jest ich fizycznie więcej, toteż społeczeństwo może wytworzyć więcej bogactwa. Nowe bułki prowadzą do spadku cen bułek, ale jest ich przez to więcej, toteż społeczeństwo może skuteczniej zaspokajać potrzeby głodu. Natomiast nowe pieniądze prowadzą po prostu do spadku ceny pieniądza tj. do rozwodnienia jego siły nabywczej. Tyle i nic więcej. Zwiększona podaż pieniądza zmniejsza jego wartość, gdyż jego fizyczna ilość nie gra roli. Nikt nie zjada banknotów, ani nie napędza nimi pieców. Pieniądz jest warty tylko dlatego, że ma siłę nabywczą i ta właśnie siła nabywcza spada przy rosnącym druku pieniądza.\nJeśli wydrukujemy nowe pieniądze, to otrzymają je określeni ludzie. Właśnie dzięki temu zabiegowi będą mogli zwiększyć swoją konsumpcję bez produkowania. Pytanie brzmi: jak to ma się do prawa Saya? Jak to możliwe, skoro ustaliliśmy, że nie może być konsumpcji bez produkcji? Skoro najpierw trzeba coś wyprodukować (podaż), aby mieć możliwość pożądania dóbr na rynku (popyt)? Odpowiedź jest jasna: korzystający z druku pieniądza mogą zwiększać swoją konsumpcję, ponieważ korzystają z produkcji innych ludzi. Czyści producenci dostarczają na rynek dóbr i usług, które służą konsumentom i w zamian za to otrzymują pieniądze, za jakie sami zaopatrzą się w pożądane przez siebie rzeczy. Jednakże ich siła nabywcza spadnie na skutek zwiększonej podaży, zatem drukujący zakupi sobie towary dzięki temu, że część bogactwa czystym producentów zostanie przez niego skonsumowana. Właśnie dlatego inflacja (czyli druk pieniądza) jest ukrytym podatkiem. Bo pewne osoby mogą konsumować (nowe pieniądze) czyli zgłaszać na rynku popyt, przez to że odebrana zostanie część popytu ludzi, którzy go stworzyli (sprzedana podaż). Nawet jeśli drukujący nie przeje bezpośrednio wydrukowanych pieniędzy i rozpocznie z nich inwestycję. Wtedy i tak jego kroki nie wynikają z oszczędności, tylko z redystrybucji bogactwa, a więc odebrania go innym ludziom wbrew ich woli.\nTeraz możemy przejść do równania Fishera, które wygląda z sposób następujący:\nM oznacza zasób pieniądza, V jest "szybkością obiegu pieniądza", P to "ogólny poziom cen", a T wolumen wymiany czyli liczba dóbr wymienianych na pieniądz. Oznacza to, że jeśli przemnożymy liczbę pieniądza przez "prędkość", jaką obiega całą gospodarkę, to wielkość ta będzie zawsze równa średniemu poziomowi cen przemnożonemu przez liczbę dóbr, na jakie pieniądz jest wymieniany. Z pozoru rzecz wydaje się w porządku, w swojej książce Fisher podaje przykład na poziomie jednej transakcji, wymiany 10 funtów cukru w zamian za 70 centów. W tym przypadku:\nM=70 zł. (podaż pieniądza), V=1 (szybkość obiegu), P=7 zł/funt (poziom ceny), T=10 funtów (wolumen).\nWidzimy zatem, że równanie jest zwykłą nieużyteczną tautologią. Można to trywialnie podsumować: wydawane pieniądze = pieniądze otrzymywane. Stąd też albo jest to żadna nowina, jaka nam nie pomoże zbytnio, albo jest to nowina, jaka poprowadzi nas w złą stronę, jeśli zaczniemy w oparciu o nią budować teorię. Każdy ekonomista, który wymyśli coś takiego, ma ciągotki, aby znacznie poszerzyć aparat, jaki stworzył. Fisher rozciąga ten wzór na całą gospodarkę, czyniąc z V "szybkość obiegu" pieniądza w przeciągu roku, a z P robi "ogólny poziom cen" liczony koszykiem rozmaitych dóbr, ustalonym w oparciu o statystyki. Wielkość T zostaje zastąpiona Y, czyli dochodem, tudzież po prostu PKB. W ten sposób dochodzi do wniosku, że podaż pieniądza przemnożona przez wskaźnik "szybkości" jest równa "poziomowi cen" przemnożonemu przez produkt (darujemy sobie głębsze dywagacje nad równaniem dotyczącego tego, w jakich jednostkach może być "szybkość" oraz co może być mnożone przez poziom cen).\nPierwszy błąd Fishera to założenie, że w trakcie transakcji występuje równość wartości. Dobrze wiemy, że 70 złotych wcale nie są równe 10 funtom cukru tylko są nierówne dla każdej ze stron wymiany, bo właśnie dlatego to wymiany dochodzi. Jedna strona bardziej wartościuje cukier w stosunku do pieniędzy, a druga vice versa. Dlatego dochodzi w ogóle do handlu. Proszę, proszę, Menger obala klasyczny paradygmat w 1871 i wystarczy 40 lat, aby prominentny ekonomista, uważający siebie za subiektywistę, stworzył aparat zaprzeczający nierówności wymiany przy transakcji. W 1911 roku Irving Fisher napisał kilka artykułów w American Economic Review jak również książkę pod tytułem The Purchasing Power of Money: Its determination and relation to credit, interest and crises. Od tego czasu będzie kojarzony głównie ze swoim słynnym równaniem ilustrującym ilościową teorię pieniądza, na bazie której profesor Friedman skonstruuje swoją teorię i dostanie Nobla.\nAle tak naprawdę, jak zauważa Murray Rothbard, ta równość nic nam nie mówi. Sama konstrukcja równości może nam powiedzieć o tożsamości matematycznej, ale nie powie nam nic o wartościach i tym, jak aktorzy wartościują różne części składowe. Równie dobrze możemy skonstruować następujący wzór ilościowej teorii pieniądza:\nM*V = P*T + A*(B/A) - B + C0- 1\nGdzie, A = liczba oczu Mateusza Machaja, B = liczba koszul Krzysztofa Mazura, C = liczba osób, która w trakcie pisania tego przeze mnie zjada szpinak. Nadal równanie pozostaje spełnione i wszystko się zgadza. I nadal jest to zwykłe równanie matematyczne, jakie nic mówi nam absolutnie nic o zależnościach, ani o tym, co wpływa na co.\nMimo to Fisher wyciąga wnioski ze swojego równania, chociaż są one nieuprawnione. Jedyne, co jest prawdziwe w równaniu to fakt: liczba wydawanych pieniędzy jest równa liczbie otrzymywanych pieniędzy. Równanie nic nie mówi nam o tym, co to jest popyt na pieniądz i jak jest determinowany. Równanie po prostu mówi nam, że 70 centów=70 centów. Brawo! Nie ma to jak odkrywczość naukowa.\nTo, że zachodzi równość matematyczna, to jeszcze nie oznacza, że cokolwiek powoduje cokolwiek w naszym wzorze. Twierdzenie, że na przykład popyt na pieniądz zależy od którejś z tych wielkości we wzorze Fishera w oparciu o li tylko ten wzór, jest tak samo uzasadnione jak twierdzenie, że popyt na pieniądz zależy od liczby osób konsumujących aktualnie szpinak, liczby koszul Krzysztofa Mazura i oczu Mateusza Machaja. Aby przestudiować zależności, musimy analizować zachowania ludzkie, ludzkie działanie, human action, a nie stworzone przez nas matematyczne równania, które są li tylko arytmetyczną tautologią.\nKolejny błąd Fishera to dwie absurdalne wielkości: "szybkość obiegu" i "średni poziom cen". Nie ma czegoś takiego jak "szybkość obiegu", ponieważ to sugeruje błędnie, że decyzje gospodarcze aktorów rynkowych są regulowany jakimś automatycznym wskaźnikiem. Pieniądz "nie obiega" gospodarki, tylko zmienia właściciela. To zasadnicza różnica, bowiem w każdej danej chwili pieniądz znajduje się w czyimś saldzie gotówkowym i nie płynie przez żadne gospodarcze rury. Kiedy dochodzi do wymiany "towar za pieniądz", to towar przechodzi od osoby A do osoby B, a pieniądz przechodzi od B do A. Widzimy zatem, że popyt zależy od indywidualnych preferencji aktorów rynkowych, którzy wartościują kolejne jednostki pieniądza, jaki trafia do ich kieszeni. Właśnie w ten sposób Mises zintegrował teorię wartości z teorią monetarną. Sprawdzanie "szybkości obiegu" jest mylące i nasuwa błędne analogie.\nMimo to właśnie "średni poziom cen" jest największą zbrodnią intelektualną, jakiej mógł się dopuścić ekonomista uważany za subiektywistę. Jak się liczy ten koszyczek? Ano pierwszym krokiem jest skupienie się na dobrach konsumpcyjnych zakupywanych przez gospodarstwa domowe. Statystycznie sprawdza się procent pieniędzy wydawanych na wódkę, na chleb, na mieszkania, na samochód etc. W wyniku "zmierzenia" poszczególnych wydatków, przypisane są im wybrane wagi. Suma tychże wag wynosi jeden zgodnie z wymogami ekonometrycznymi.\nWyjaśniając laikowi: sprowadźmy sytuację do biednego gospodarstwa domowego, jakie wydaje większość pieniędzy na jedzenie, a pozostałą niewielką część na inne wydatki. Powiedzmy, że wydaje ta osoba 90% na chleb za złotówkę, a 10% na cukierki za 2 złote (upraszczam sytuację, żebyśmy się zbyt długo nie obracali w tej matematyce, która nam do niczego nie posłuży poza ilustracją błędnych tez monetarystów). Jak liczymy "koszyk"? Wyciągamy średnią, ale nie zwykła średnią arytmetyczną, tylko ważoną, przypisując wagi poszczególnym dobrom w zależności od struktury wydatkowej. I tak cena chleba jest ważniejsza w "koszyku" i dostaje wagę 0,9 , natomiast cukierki mniej ważne dostają wagę 0,1. Teraz liczymy "średni poziom cen": 0,9*1 + 0,1*2 = 1,1. Widzimy, że jeśli chleb podrożeje o złotówkę, to wpływ na koszyk będzie zdecydowanie większy niż zdrożenie o złotówkę cukierków. Kiedy za rok podniosą się jakieś ceny (lub spadną) zmierzymy znowu "średni poziom cen" i w ten sposób wyliczymy procentową różnicę między dniem dzisiejszym a tym za rok (tak się liczy dzisiaj wskaźnik inflacji).\nW ten sposób profesor Fisher rozszerza swoją analizę na całość gospodarki i bierze pod uwagę więcej dóbr konsumpcyjnych, na jakie gospodarstwa wydają pieniądze. Następnie w oparciu o wzór stwierdza, że "szybkość obiegu jest stała" i autorytarnie sobie decyduje, że "średni koszyk cen" ma być stały i nie zmieniający się: (zaznaczone wartości na czarno są stabilne):\nM*V = P*PKB\nTeraz Irving Fisher, jak to mówi Friedman jeden z największych ekonomistów, których wyprodukowała Ameryka, zauważa, że aby "poziom cen" pozostał stabilny w miarę jak rośnie produkcja, należy zwiększać podaż pieniądza, aby ceny nie spadały. W ten sposób każdy kraj ma prowadzić swoją własną politykę pieniężną i stabilizować "koszyk", aby tak rozumiana inflacja była zerowa. Toteż nie ma nic dziwnego w moich wypowiedziach na temat tez monetarystów: ich celem jest drukowania pieniądza o określony stały przyrost rok rocznie, aby "koszyk" pozostawała stabilny, a "wartość pieniądza" pozostawała niezmieniona.\nKeynesizm natomiast ma zdecydowanie bardziej skomplikowany aparat niż zwykłe równanie Fishera, ponieważ skupia się na takich rzeczach jak "mnożnik", "optymalna płaca", "sztywność nominalna", "popyt efektywny", "niedobór popytu", "paradoks zapobiegliwości", "pułapka płynności", "zwierzęce instynkty" itd. Aparat Keynesistów jest znacznie bogatszy niż monetarystów (co oczywiście nie oznacza, że jest słuszny) i nie da się go prosto wsadzić w równanie Fishera. Chociaż można się pokusić o prostą ilustrację. Keynesiści uważają, że P jest cały czas stałe, bo ceny nie drgają i dlatego zwiększając M, rośnie PKB, a zatem popyt, zatrudnienie itd. Tak samo uważają monetaryści do czasu aż nie pojawi się wzrost cen. Stąd monetaryści są Keynesistami do momentu, gdy przyrost PKB zostanie wyrównany równoległym przyrostem "poziomu cen" tak, aby ten nie spadał na skutek rozwoju (cokolwiek miałoby to znaczyć). Nawiasem mówiąc lata 70 oznaczają krach systemu keynesistowskiego, ponieważ stała się rzecz niezrozumiała: rosły ceny i bezrobocie. Nastąpiła silna inflacyjna recesja; coś, co nigdy w świecie Keynesistów nie mogło zaistnieć i było permanentnie odrzucane jako niemożliwość.\nNa początek warto podważyć naukowy fundament teorii monetarystycznej. Przyjrzyjmy się troszkę bliżej ekonomicznym okiem na "średni poziom cen". Cóż to takiego i w czym jest to wyrażane? Jest to rzekoma "wartość pieniądza". Świetnie, ale w jakiej jednostce wyrażana: w uśrednianych cenach dóbr konsumpcyjnych. Zatem "wartość pieniądza" jest mierzona w... jednostkach pieniądza. Dosyć ciekawe podejście, aby wartość pietruszki mierzyć wartością pietruszki. Fisher chce mierzyć wartość pieniądza sumując rozmaite dobra, ale ponieważ nie wie, jak dodać do siebie samochody, cebulę, tytoń etc. to zamienia je z powrotem na ceny wyrażane w pieniądzu po to, aby... wskazać wartość pieniądza. Interesujący fenomen, z pewnością, aczkolwiek ten punkt teorii mamy za sobą: monetaryzm nie wyjaśnia wartości pieniądza tylko udaje że to robi (Hoppe, How Fiat Money is Possible?).\nOczywiście austriacka odpowiedź jest inna niż podejście głównego nurtu. Pieniądz jest wartościowany przez jednostki w transakcjach w zamian za dobra, jakie Ci oferują. Standardowe mikroekonomiczne transakcje generują system cenowy, jaki umożliwia sprowadzanie wszystkich cen do wspólnego pieniężnego mianownika. To jak bardzo chcemy trzymać pieniądz, albo aktualnie posiadany, albo ten który dopiero trafi do naszych kieszeni, określa jego wartość. Stąd wartość pieniądza to paleta wielu wymian, możliwości zamiany w każdej chwili pieniądza na jakieś dobro. Książkę, chleb, samochód, młotek, cokolwiek. Właśnie ta "rynkowość" (czyli pożądanie przez wszystkich aktorów rynkowych, Menger, Principles) nadaje pieniądzowi wartość. W żadnym wypadku nie jest to jakiś "średni poziom cen", a jest to cały wachlarz cen. Stąd "średni poziom cen" jest pustą statystyczną wielkością, która ani nie niesie ze sobą żadnej wartości teoretycznej, ani nie powie nam zbyt wiele o rzeczywistości. Wprost przeciwnie: może nas zwieźć na skrzydła monetaryzmu-keynesizmu.\nWiemy już, że "ogólny poziom cen" nie odzwierciedla wartości pieniądza i nie pokazuje zdecentralizowanego charakteru wymiany. Każda gospodyni domowa może wymyślić swój własny koszyk i sama określać swoje własne wydatki. W ten sposób właśnie Mises uzasadniał, iż statystyczne gromadzenie danych dotyczących indywidualnych wielkości tylko sprawia wrażenie naukowości, a w rzeczywistości nie ma związku z realnym procesem gospodarczym.\nTeraz pomyślmy dalej. Dlaczego spełniać warunek Fishera? Dlaczego mamy "stabilizować" koszyk? Załóżmy już nawet, że rzeczywiście ten koszyk ma jakiś sens, to dlaczego mamy go stabilizować? Jeśli na rynku pojawiają się nowe produkty, doskonalone są procesy kapitalistyczne, to naturalne jest że spadają ceny, bowiem kapitalistyczny system to masowa produkcji dla masowego konsumenta. Dlaczego ceny mają nie spaść? Co jest złego w spadających cenach pod wpływem wzrostu produktywności?\nMylą się ci, którzy sądzą, iż zakłóca to ekonomiczną kalkulację. Ceny nie mają być "stabilne" (zresztą nie ma takiej możliwości, aby były), tylko mają być rynkowe. Bowiem jak są rynkowe, to są przewidywalne przez aktorów rynkowych, którzy uwzględniają wahania siły nabywczej w aktualnej strukturze cenowej. Na przykład, jeśli okazuje się, że nagle odkryto dodatkowe złoża złota, jakie zostaną wydobyte w przeciągu roku, to oczekiwania aktorów rynkowych prowadzą do wzrostu cen. Skoro bowiem oczekują wzrostu cen na skutek większej ilości pieniądza, to zaczynają pieniądz szybciej wydawać zanim ceny się podniosą, prowadząc w ten sposób do przyspieszenia procesu dostosowawczego i szybszego wzrostu cen (jak każda spekulacja zresztą). Tak samo, jeśli przewiduje się, że spadną zdecydowanie ceny w jakiejś branży, to aktualne ceny akcji w tej branży, zaczynają uwzględniać plany na przyszłość i ceny lecą w dół już dzisiaj.\nW spadających cenach nie ma nic złego, o czym może się przekonać każdy użytkownik komputera. Malejące ceny są efektem działań wolnego rynku i nie widzę powodu, dla którego należy krytykować taki stan rzeczy. Stąd nadal chęć "stabilizacji koszyka" jest dla nas nadal niezrozumiała.\nNastępny problem to kwestia nacjonalizacji pieniądza. Aby przeprowadzić operację "stabilizacji", konieczne jest popieranie głębokiego interwencjonizmu państwowego w system bankowości i systemu pieniężnego. Czy należy uznać to za krok właściwy? Irving Fisher rozpisuje się w swojej książce, że tak, to jest słuszne, bowiem tak jak państwo dba o jednostki miar i wag, tak samo ma dbać o "jednostkę pieniężną" (chociaż jak widzieliśmy to żadna jednostka, bowiem trudno nazwać wyrażenie jakieś wartości w jej jednostkach jednostką). Milton Friedman, który widzi kilka poważnych miejsc, gdzie państwo ma interweniować w gospodarkę, właśnie tutaj zaznacza jasno, że opowiada się za etatyzmem. Dostarczyć "monetarne otoczenie" czyli po prostu przejąć całkowicie rynek pieniężny. Jaka moralność kryje się za takim podejściem, tego już nie wiemy, bowiem profesor Friedman, podobnie jak reszta Szkoły Chicagowskiej nie opiera swoich teorii na uniwersalnej teorii własności.\nKolejna kwestia to kursy walutowe. W systemie takim mamy znacjonalizowane waluty krajowe i każdy z krajów angażuje się w politykę pieniężną prowadząc do wahań swojej waluty. Przez to osłabiona jest wymiana międzynarodowa, co powinno niepokoić każdego zwolennika wolnego handlu. Jeśli na świecie mamy jeden pieniądz, wymiana jest zintegrowana (nie myślę tutaj oczywiście o dolarze, euro ani o "mundo" czy też niczym takim, tylko po prostu o rynkowym pieniądzu czyli kruszcu). Jeśli mamy wiele walut, to wymiana jest osłabiona i krajom łatwiej się angażować z politykę merkantylistyczną.\nInna jeszcze pretensja do koncepcji monetarystów to całkowicie sztuczny i absolutnie nienaukowy podział świata na "kraje". Tak samo jest to zauważalne we wszelkich teoriach "międzynarodowych stosunków gospodarczych". Teoria ekonomiczna jest jedna i jest stosowalna do krajów, województw, miast, rodzin, kontynentów. Nie ma potrzeby dostarczać nowej teorii dla wymiany międzynarodowej. Ale cóż począć, skoro dla monetarystów i Keynesistów odseparowanie sfery mikro od makro jest na porządku dziennym. Niemniej jednak jest to podejście błędne i podział na kraje, z których każda "stabilizuje" swoją walutę, jest arbitralny. A dlaczego każde województwo ma nie mieć swojej waluty i nie stabilizować koszyka? Dlaczego nie każde miasto? Dlaczego nie każda wioska? Dlaczego nie każda osoba? Jaka jest zasadnicza ekonomiczna różnica między sztucznym politycznym tworem a mniejszą jednostką terytorialną? Wyraźnie widać, że monetarystyczna teoria jest autorytarna do bólu (podobnie zresztą jak analizy propodażowca Roberta Mundella, laureata Nagordy Nobla piszącego o "optymalnych obszarach walutowych", cokolwiek miałoby to znaczyć). Koncepcja "stabilizacji" indeksu cenowego prowadzi w konsekwencji do absurdu, jaki widać wyżej. Niech każdy ma własną walutę i ją "stabilizuje". Wtedy podział pracy by się skończył niezwykle szybko, a każdy z nas umarłby z głodu. Podejście jest zupełnie nie do pomyślenia i tak samo powinniśmy traktować propozycje monetarystów na podział krajów na bloki walutowe, z których każdy wojuje na narodowe pieniądze. Różnica jest tylko w rozmiarze, zasada pozostaje ta sama.\nJeszcze inny problem to naiwna wiara w państwo. Monopol ma to do siebie, że tworzony jest po to, aby utrzymywać przywileje i czerpać z tego profity. Tak samo jest z pieniądzem. Jeśli państwo wprowadza monopol na emisję pieniądza i nacjonalizuje go, to tylko naiwniak będzie sądził, że robi to po to, aby cokolwiek stabilizować. Ma to taki sam związek jak tworzenie przez państwo feudalnego kartelu prawników, którzy będą "stabilizować" ceny za usługi radcowskie. Monopol to monopol i oznacza korzyści dla wybranych. Tak samo działa państwo: tak, aby zapewnić sobie kolejne źródło finansowania. Nie po to państwo tworzy monopol, aby potem odcinać sobie żyłę i ograniczać się w drukowaniu pieniądza tylko do przyrostu PKB. Profesor Friedman od czasu do czasu, tak powiedzmy raz na 10 lat, wyraża swoje rozczarowanie tym, że żaden bank centralny nie dostosował się do jego zaleceń i słynnej reguły kilku procent rocznie. Cóż. Dla Austriaków nie ma w tym nic dziwnego.\nKolejna sprawa to kwestia czysto techniczna. O ile procent ma przyrastać podaż pieniądza? Odpowiedzi monetarystów wahają się od 3-5%. To ile zatem? 3% czy 5%? Różnica jest niemała. I jak mają te pieniądze wpływać do gospodarki? Z miesięcznymi aktualizacjami czy rocznymi? Czy jednym ruchem na koniec roku czy 12 razy na koniec miesiąca? I z którego wskaźnika podaży pieniądza ma korzystać bank centralny? M1? M2? M2-A? M3? M4? MZM? Czy uwzględniać jakieś MMMF (specyficzne fundusze)?\nOdpowiedź Austriaków jest również prosta. Należy przywrócić wolny rynek pieniądza i pozostawić to mechanizmowi rynkowemu oraz instytucjom tworzony na bazie dobrowolnych umów i poszanowania prawa własności. Lokaty natychmiastowe pozostają zatrzymane w skarbcu i nie są wydawane innym podmiotom rynkowym na jakąkolwiek działalność. Lokaty terminowe są przeznaczane przez banki i inne instytucje kredytowe w rozmaite projekty inwestycyjne z zaznaczeniem, kto jest aktualnym właścicielem pieniądza i kiedy nadchodzi okres spłaty (w wieku XX pojawiła się moda na tworzenie lokat terminowych z procentem, które wcale terminowe nie są, bo banki zastrzegają, że pieniądze są cały czas do odebrania i jednocześnie je pożyczają; to dalej jest ekspansja kredytowa, bowiem to li tylko zmiana nazwy z "na żądanie" na "terminowa do odebrania w każdej chwili" - prakseologicznie nie ma różnicy).\nI ostatni, ale chyba najważniejszy dla makroekonomii problem: efekt Cantillona. Tak samo jak Fisherologia pomija zupełnie kwestię tego, że ceny są indywidualne i mają charakter zdecentralizowany, nie mający związku z "P", tak samo zapomina o tym, że pieniądze nie wchodzą do gospodarki nierówno. Jeśli zwiększamy podaż pieniądza, to nowe pieniądze nie wchodzą równiusieńko do gospodarki i nie sprawiają, że wszystkie ceny skaczą o tyle samo. Takim naiwnym monetarystą był Ralph Hawtrey; Friedman jest zdecydowanie zbyt inteligentną osobą, aby powtarzać jego błędy, dlatego zauważa efekty Cantillona, które nazywa "efektami pierwszej rundy". Niemniej jednak zapomina o nich całkowicie i wraca z powrotem do swoich ekonometrycznych wyliczeń.\nMimo to zdarza mu się napomknąć od czasu do czasu na temat zmian cel relatywnych. Przecież, jeśli pieniądze trafiają najpierw do mnie, to ja je wydaję i ja korzystam. "P" skoczy powiedzmy o 5%, ale to nie oznacza, że wszyscy mają pieniądze warte o 5% mniej. To oznacza, że całe moje bogactwo zostało zbudowane na konsumowaniu kapitału innych ludzi, a nie ma mojej kreatywności. Inni stracą w zależności od tego, kiedy do nich te pieniądze dotrą. W ten sposób "helikopter Friedmana" pomija ważne mikroekonomiczne problemy i skupia się na wysoce zagregowanych wielkościach.\nNajwiększą jednak niesprawiedliwością profesora Friedmana jest twierdzenie wraz z współautorką Anną Schwartz w Monetary Trends (1982), że chociaż "efekty pierwszorundowe" się pojawiają, to jednak żaden autor nie wykazał tego systematycznie w oparciu o dane. Chociaż jak wiemy, to nie dane, tylko poprawna teoria się liczy, to jednak Friedman mógł nie zapominać o niesamowitym dziele Murraya Rothbarda America's great Depression, w którym możemy dokładnie zobaczyć w oparciu o dane, że austriacka teoria o zakłóceniu relatywnych cen ma za sobą poparcie empiryczne. Nie ma wątpliwości, że Milton Friedman zna tę książkę, bowiem z jej powodu, miał przyjemność się kiedyś zdenerwować. Poza tym Friedman mógłby chociaż zajrzeć do mainstreamowego NBER, gdzie Fryderk Mills prowadził badania potwierdzające większy wpływ pieniądza na rynek kapitałowy niż konsumpcyjny (Skousen, Structure of Production).\nTo tyle, jeśli chodzi o monetaryzm, który jak zauważa pewien internauta, nie ma drugiej nogi, na jakiej może stać. Wystarczy go leciutko pchnąć i już upada.\nWróćmy do tekstu Krzysztofa Mazura:\npoprzestawanie na stwierdzeniu, że większa wydajność, zwiększa produkcję i obniża ceny jest połowiczne, gdyż z podstawowego schematu określającego wpływ popytu i podaży na określenie ceny równowagi wynika, że zwiększenie podaży obniża cenę, czego skutkiem może być zwiększony popyt, gdyż na "tańsze" dobra stać więcej osób, w związku z tym następuje przesunięcie krzywej popytu co może umożliwić powrót ceny do poprzedniego poziomu ale przy wyższym popycie i podaży a to na skutek wzrostu zasobności portfeli nabywców.\nTo raczej nie jest poprzestawanie, a raczej dokładne analizowanie zależności popyt-podaż. Natomiast autor w swojej wypowiedz pomieszał kwestię "zwiększonego popytu" (przesunięcie się całej krzywej popytu) ze "zwiększonym popytem przy niższej cenie" (czyli poruszaniem się po niezmienionej krzywej popytu). Gdyby rzeczywiście serio potraktować te tezę, to cena jakiegoś dobra nigdy nie może spaść na skutek rosnącej podaży, bo wpadamy w paradoks: rośnie podaż, spada cena, rośnie popyt, a jak rośnie popyt, to rośnie cena. W rzeczywistości przy wzroście podaży, zaczyna spadać cena, a zwiększa się "liczba pożądana" (funkcja popytu się nie zmienia; przesuwamy się wewnątrz funkcji).\nZresztą popatrzmy na to od rynku pieniądza. Jeśli zwiększa się liczba dóbr i usług, to oznacza wzrost popytu na pieniądz, bowiem poszerza się znacznie struktura gospodarcza i więcej aktorów rynkowych pragnie posiadać w swoim saldzie gotówkowym pieniądze. Popyt na pieniądz rośnie, co przy stałej podaży pieniądza (lub niewiele się zmieniającej, jak złoto), oznacza wzrost jego ceny czyli siły nabywczej. A więc wraz ze wzrostem spadają ceny, co nawet widać w nieszczęsnym równaniu Fishera.\nNa koniec jeszcze warto poruszyć kwestię procentu, o jakiej pisał w artykule Krzysztof Mazur. Procent nie wynika z ryzyka; sam procent bierze się z bardziej fundamentalnej siły aniżeli ryzyko. Nawet jeśli nie ma ryzyka, to procent i tak jest, bo człowiek wartościuje inaczej środki niż cele (inaczej dobra dzisiejsze, a inaczej przyszłe). Natomiast uwaga następująca jest istotna:\nW odniesieniu do polemicznego tekstu M.Machaja opublikowanego w "NCz" a dotyczącego lichwy należy zwrócić uwagę, że opłaty za korzystanie z maszyny nazywamy czynszem dzierżawnym, wypłaty z tytułu posiadania akcji to dywidenda, nadwyżka ze sprzedaży książki ponad koszty wytworzenia i sprzedaży to właśnie zysk a korzyści z wypożyczenia środków pieniężnych jako jednego z aktywów to właśnie oprocentowanie a relacja tych korzyści do wielkości pożyczonego kapitału to stopa procentowa i faktycznie stopa procentowa odnosi się jedynie do pieniądza, gdyż jest to określenie na cenę pieniądza a chyba po to wymyślamy sobie różne terminy żeby pewne rzeczy systematyzować i wiedzieć o czym rozmawiamy a nie po to by zależnie od potrzeby raz "procentowaniem" nazywać zyski ze sprzedaży, innym razem czynsz za wydzierżawienie komuś środka trwałego a jeszcze innym oprocentowanie kredytu.\nWszystkie te rzeczy są stopą procentową. Jeśli zakupuję maszynę i zaczynam ją sprzedawać, to dostaję "renty" za wynajem. Różnica między rentą a zakupem to właśnie procent. Tak samo jest z biznesem. Zakupuję środki produkcji, inwestuję kapitał, jaki tworzy produkt sprzedawany po jakiejś cenie. Różnica jest procentem. Stopa procentowa jest zyskiem, jaki występuje w każdej branży w każdym elemencie oznaczającym inwestycję w coś dzisiaj po to, aby mieć zysk za jakiś czas. Oczywiście zysk nie jest jednolity, bo świat jest pełen zmian i nie ma żadnej magicznej równowagi na realnym rynku. Jednakże gdybyśmy się znowu pokusili o czyste teoretyzowanie, aby zrozumieć działanie pewnych sił, to się przekonamy, jak wygląda świat pewny.\nGdyby wszystko było przewidywalne w 100%, to kapitał rozpłynąłby się równo po wszystkich branżach i procent z tytułu renty maszyny byłby taki sam jak procent bankowy (nie uwzględniamy tutaj takich elementów jak na przykład zarządzanie, zysk dla właściciela etc.). Jeśli bowiem wynajem maszyny byłby bardziej opłacalny niż pożyczanie na procent, to kapitał przeniósłby się w branżę pożyczania maszyn wyrównując zyski.\nArtykuł Krzysztofa Mazura poruszał jeszcze inne kwestie, między innymi o bankach islamskich (które rzekomo partycypują w stratach, podczas gdy przeprowadzają tak mocną inwigilację klientów, że aż strach), na które akurat tutaj już nie ma miejsca.\nCo do samego systemu bankowego, to wiadomo, że jest on dzisiaj przeetatyzowany za sprawą polityki pieniężnej i fiskalnej. Stąd niezbędna jest jego natychmiastowa reforma w stronę likwidacji Rady Polityki Pieniężnej (ale oczywiście nie zrobienia z niej ministerstwa). To chyba tyle i zapraszam jak zawsze do dyskusji. Najchętniej widziałbym jakiegoś zagorzałego monetarystę, który jest gotów dzielnie bronić tez profesora Friedmana.\n(18 sierpnia 2003)


Bancovo » Opinie i doÅ›wiadczenia klientÃ³w 2021\nBANCOVO to pierwsza i jedyna w Polsce platforma, na której porównasz rzeczywiste oferty kredytów bankowych i pozabankowych. KaÅ¼da inna porównywarka, da Ci do wyboru jedynie reklamy, które z reguÅ‚y niewiele majÄ… wspólnego z ostatecznÄ… ofertÄ…. Na tej platformie porównasz oferty za darmo i bez zobowiÄ…zaÅ„. A jeÅ›li, któraÅ› z ofert przypadnie Ci do gustu, to umowÄ™ podpiszesz przez Internet – bez wizyty w placówce, czy oczekiwania na kuriera z umowÄ…. DziÄ™ki temu, pieniÄ…dze moÅ¼esz otrzymaÄ‡ na konto nawet w 15 minut.\n• Po raz pierwszy w Polsce dostajesz do porównania prawdziwe oferty, a nie wykaz reklam jak w tradycyjnych porównywarkach\n• Nie musisz odwiedzaÄ‡ kilku banków albo innych instytucji, Å¼eby wybraÄ‡ najlepszÄ… ofertÄ™\n• PieniÄ…dze moÅ¼esz otrzymaÄ‡ na konto od rÄ™ki\n• Porównujesz oferty za darmo i bez zobowiÄ…zaÅ„\n• 100% przez internet – w zaleÅ¼noÅ›ci od wybranego kredytodawcy\n• Do wyboru oferty banków i instytucji poÅ¼yczkowych – na jednej platformie\nPlatforma na miarÄ™ ery cyfrowej\nBANCOVO ma w planach pozyskanie jak najwiÄ™kszej liczby wspóÅ‚pracujÄ…cych banków oraz instytucji finansowych. To wyraz zrozumienia dla oczekiwaÅ„ potencjalnych konsumentów, którzy sÄ… przyzwyczajeni do duÅ¼ego wyboru produktów. NarzÄ™dzie ma bowiem pozwalaÄ‡ klientowi na wybór oferty, która najpeÅ‚niej odpowiada jego potrzebom. Docelowo, platforma bÄ™dzie prezentowaÅ‚a nie tylko oferty poÅ¼yczek i kredytów, ale równieÅ¼ miÄ™dzy innymi produkty hipoteczne .\nBANCOVO to niesztampowy ruch na rynku finansowym, który zrodziÅ‚o zrozumienie dla potrzeb wspóÅ‚czesnego klienta, który chce nie tylko swobodnie przeglÄ…daÄ‡ i zestawiaÄ‡ oferty kredytów i poÅ¼yczek, ale równieÅ¼ korzystaÄ‡ z podobnych produktów za poÅ›rednictwem kilku klikniÄ™Ä‡ myszki. Komfort uÅ¼ytkowania, obecnoÅ›Ä‡ banków i firm poÅ¼yczkowych na jednej platfomie i oszczÄ™dnoÅ›Ä‡ czasu.\nDla kogo jest poÅ¼yczka ratalna?\nKto moÅ¼e otrzymaÄ‡ poÅ¼yczkÄ™ ratalnÄ…? Wymagania wobec poÅ¼yczkobiorcy to kwestia wysoce indywidualna, uzaleÅ¼niona od oczekiwaÅ„ konkretnego poÅ¼yczkodawcy. MoÅ¼e siÄ™ zdarzyÄ‡, Å¼e dany poÅ¼yczkodawca zdecyduje siÄ™, na przykÅ‚ad, na wprowadzenie ograniczeÅ„ wiekowych. PoÅ¼yczka ratalna moÅ¼e okazaÄ‡ siÄ™ rozwiÄ…zaniem dla osób, którym zaleÅ¼y na dÅ‚uÅ¼szym okresie spÅ‚aty oraz zamierzajÄ… poÅ¼yczyÄ‡ wiÄ™kszÄ… kwotÄ™.\nPoÅ¼yczka ratalna: zalety\nWiesz juÅ¼, czym charakteryzuje siÄ™ poÅ¼yczka ratalna i na jakiej zasadzie odbywa siÄ™ regulacja zadÅ‚uÅ¼enia. WyjaÅ›niliÅ›my sobie równieÅ¼, Å¼e do zalet takiej poÅ¼yczki naleÅ¼y fakt, Å¼e spÅ‚acasz jÄ… w ratach i moÅ¼na w jej ramach poÅ¼yczyÄ‡ wiÄ™kszÄ… kwotÄ™. Musisz jednak pamiÄ™taÄ‡, Å¼e kaÅ¼da decyzja finansowa to powaÅ¼ne zobowiÄ…zanie, dlatego wziÄ™cie poÅ¼yczki ratalnej to krok, który powinnaÅ›/powinieneÅ› bardzo dobrze przemyÅ›leÄ‡. Zastanów siÄ™: czy staÄ‡ CiÄ™ na to, by skorzystaÄ‡ z podobnej opcji? JeÅ›li podjÄ™Å‚aÅ›/podjÄ…Å‚eÅ› ostatecznÄ… decyzjÄ™ i zamierzasz wziÄ…Ä‡ poÅ¼yczkÄ™ ratalnÄ…, doÅ‚óÅ¼ wszelkich staraÅ„, by wybraÄ‡ moÅ¼liwie jak najbardziej korzystnÄ… dla siebie ofertÄ™, miÄ™dzy innymi, dokÅ‚adnie przeanalizuj warunki poszczególnych propozycji, sprawdÅº wszystkie koszty i opÅ‚aty. Twoje finansowe bezpieczeÅ„stwo powinno mieÄ‡ dla Ciebie priorytetowe znaczenie!\nByÅ‚eÅ›/-aÅ› klientem BANCOVO.pl? JesteÅ› zadowolony/-a z usÅ‚ug? Podziel siÄ™ swoim doÅ›wiadczeniem z innymi.\nTwoja opinia naprawdÄ™ ma znacznie!\nNapisz wlasną opinię o Bancovo\nCzy Bancovo jest firmą godną zaufania?\nObecnie mamy 0 opinii klientów o Bancovo. Firma otrzymała średnią ocenę w wysokości 10/10, a 100% recenzentów wskazało, że ponownie kupiliby produkt tej marki.\nJakie usługi lub produkty oferuje Bancovo?\nBancovo działa głównie w kategorii Pożyczki, a dokładniej w Mortgages, Loans, Loan Comparison sites.\nSpodobały ci się recenzje? Jeżeli tak, to złóż zamówienie bez wahania na Bancovo . Jeżeli nie, możesz znaleźć wiele innych brands na naszej stronie.\nCzytaj opinie i zobacz Bancovo


Męskość. Opowieść o uzależnieniu - Łukasz Chotkowski\nAutorka zdjęcia na okładce: Magda Hueckel\nDebiutancka powieść znanego dramaturga współpracującego z Mają Kleczewską, współautora spektakli granych na całym świecie (m. in. Wściekłości wg Elfriede Jelinek pokazywanej na Biennale w Wenecji).\nAkcja książki dzieje się w ciągu kilkunastu godzin w czasie medytacji w aśramie w Nepalu. Bohater, trzydziestopięcioletni warszawiak pochodzenia żydowskiego, przygląda się różnym aspektom podróży, która funkcjonuje zarówno w wymiarze przestrzennym, jak i jako wyprawa w głąb własnego umysłu, przez meandry wspomnień. Mężczyzna konfrontuje się z umierającym na raka ojcem, pierwszym rozwodem i powikłanymi doświadczeniami z kobietami. Podejmuje próby przekroczenia własnego wstydu, który przestaje jawić się jako deprecjonujący . W sposób okrutny dla samego siebie stopniowo wyzwala się spod presji stereotypowego wzorca męskości. W procesie obserwacji umysłu odkrywa, że jego prawdziwym źródłem siły nie jest zakorzeniona w świadomości „męska odwaga”, równoznaczna z brawurą, ale samoakceptacja słabości. Uważność bohatera bierze swój początek w obserwacji ciała. Powtarzające się jak mantra opisy warunków atmosferycznych i oddechu w trakcie medytacji stanowią swoiste stacje – jedyne stałe punkty w drodze „do siebie”.


Super Wings. Moja pierwsza rysowanka książka outlet w sklepie Bee.pl\n> Mama i dziecko > Książeczki dla dzieci > Kolorowanki i malowanki > Super Wings. Moja pierwsza rysowanka\nSuper Wings. Moja pierwsza rysowanka Outlet\n„Moja Pierwsza Rysowanka” to idealna książeczka dla Twojego maluszka. Duże obrazki i ulubieni bohaterowie to gwarancja dobrej zabawy. Dodatkowo specjalnie zaznaczone kontury ułatwią dziecku rysowanie po śladzie, a barwne linie pomogą wybrać właściwy kolor kredki. To znakomite początki kreatywności...\n„Moja Pierwsza Rysowanka” to idealna książeczka dla Twojego maluszka. Duże obrazki i ulubieni bohaterowie to gwarancja dobrej zabawy. Dodatkowo specjalnie zaznaczone kontury ułatwią dziecku rysowanie po śladzie, a barwne linie pomogą wybrać właściwy kolor kredki. To znakomite początki kreatywności smyka i rozbudzanie jego wyobraźni.\nSzczegóły - Super Wings. Moja pierwsza rysowanka\nWymiary: 22.0x21.8x0.6 cm


PiS chce dymisji ministra skarbu Aleksandra Grada - Polityka - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\nPiS chce dymisji ministra skarbu Aleksandra Grada\n31 marca 2011, 12:45 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nPiS chce dymisji ministra skarbu Aleksandra Grada / AP / Czarek Sokolowski\nPrezes PiS Jarosław Kaczyński zapowiedział złożenie wniosku o wotum nieufności wobec ministra skarbu Aleksandra Grada. Lider PiS radykalnie sprzeciwił się prywatyzacji Lotosu. Zarzucił ministrowi złe prowadzenie prywatyzacji i niewłaściwy nadzór nad majątkiem państwa.\nKaczyński powiedział, że powodem złożenia wniosku jest prywatyzacja Lotosu, w której mogą uczestniczyć Rosjanie. "My jesteśmy radykalnie przeciwko temu. I ze względów związanych z bezpieczeństwem państwa (...) i ze względów związanych można powiedzieć z kondycją i statusem naszego narodu" - powiedział.\nSkrytykował Grada za całokształt działań w ciągu prawie trzech i pół roku. Zarzucił mu źle prowadzoną prywatyzację, niewłaściwy nadzór nad majątkiem skarbu państwa, "tego rodzaju klęski, w istocie afery, jak np. sprawa stoczni".\nJego zdaniem, w normalnym systemie politycznym, gdzie istnieje mechanizm kontroli i gdzie władza nie może sobie pozwolić na kompromitację, takie działania doprowadziłyby do odsunięcia takiego ministra. "W Polsce takiego mechanizmu niestety w tej chwili nie ma. Trzeba go substytuować tymi wnioskami o wotum nieufności" - mówił.\nminister Grad Kaczyńśki dymisja :PiS\nSpór o Lotos. "Tusk powinien wiedzieć, że to cacuszko i perełka"\nResort skarbu pcha swoich ludzi do państwowych spółek\nKaczyński: Wydarzyło się coś, co będę przeżywał do końca życia\nŚwięta racja i uzasadniony wniosek.\nżałoba do końca świata...\nA ja chcę by nastąpił k o n i e c kwakolenia! Bawią się w piaskownicy zamiast pracować dla kraju! Juz ja na Was "zagłosuję".\nChcieć to on sobie może !\nCzy jest jakiś minister, którego PiS by nie chciał dymisji ?\nPosłów PiS to najlepiej odizolować od społeczeństwa bo to grozi wojną domową jak tak dalej pójdzie\nProponuję mocniejsze leki lub podwójną dawkę\nNajgorszy ze wszystkiego jest ten balagan w ministerstwie. Niepelne i bledne wykazy zasobow skarbu panstwa przygotowywane sa na tabelkach w excelu, nie istnieje zaden sensowny system online, a sam Grad nie wie jaka iloscia czego ma zarzadzac. Istnieje zatem podejrzenie, ze moze tam odchodzic niezle lodziarstwo dla kolesi.


Narzędzia - strona 1 - Częstochowa - KBC Kubicki\nWśród naszych towarów, stanowiących niezbędne wyposażenie pracowników, dostępne są różnorodne narzędzia, takie jak młotki, zestawy kluczy, wiertła, wyciskacze do mas, uchwyty do narzynek, tarcze do szlifowania oraz wiele innych, przydatnych produktów.\nDostępne w naszej ofercie młotki są impregnowane naturalnymi substancjami na bazie oleju lnianego, który zapewnia im wieloletnią trwałość i chroni drewno przed wilgocią. Ich głowica została wykonana ze stali kolejowej.\nPosiadamy także uniwersalne tarcze, które swoje zastosowanie znajdują podczas przecinania np. stali i blach.\nW ofercie mamy także zestawy kluczy nasadowych, które różnią się między sobą ilością elementów. Każdy z nich posiada szeroki wybór końcówek oraz wytrzymałe pudełko, dzięki któremu ich transport będzie znacznie łatwiejszy.\nDłuto płaskie sds plus 40 x 250\nGwintownik ręczny (różne rozmiary)\nLatarka inspekcyjna portwest pa78\nLatarka powodziowa porwest pa80\nMłotek ślusarski z drewnianym trzonkiem (100g - 5000g)\nNarzynka ręczna (różne rozmiary)\nSiekiera z drewnianym trzonkiem 2000g\nSiekiera z trzonkiem fiberglass 1500g\nSkładany nóż monterski fest\nSkładany nóż monterski snm-01\nWyciskacz do mas 230mm\nLatarka życia wielofunkcyjne urządzenie awaryjne alz


100 zł na Pyszne.pl za kredyt w Santander Bank – JakOszczedzic.pl\n100 zł na Pyszne.pl za kredyt w Santander Bank\nprzez Darek 24 kwietnia, 2019, 8:48 am\nRuszyła promocja produktów kredytowych w Santander Bank Polska.\nDo zgarnięcia jest bon o wartości 100 zł na Pyszne.pl w zamian za skorzystanie z produktu kredytowego w Santander. Prawdopodobnie wybierając kartę Visa Pajacyk będzie można dodatkowo otrzymać 291 zł na Allegro (w postaci Monet Allegro).\nMoże to być kredyt gotówkowy (RRSO 13,63%), kredyt w rachunku (RRSO 10,39%) lub karta kredytowa, której RRSO może wynieść 0% lub maksymalnie 14,24%.\nNajkorzystniej będzie skorzystać właśnie z karty kredytowej, której wydanie jest darmowe i nie zapłacimy również za pierwszy rok prowadzenia karty po spełnieniu prostego warunku wykonania 10 płatności kartą w ciągu 3 miesięcy od wydania karty.\nPrzypomnę natomiast, że całkiem niedawno można było zgarnąć 291 zł na Allegro za kartę kredytową Santander, tym samym obecna promocja jest raczej słaba (nie dość, że niższa premia to jeszcze tylko do serwisu Pyszne.pl).\nPromocja trwać będzie do 5 maja 2019 r. lub do wyczerpania puli 650 nagród.\nZobacz też inne promocje kart kredytowych:\n400 zł na Allegro.pl za kartę Citibank\n400 zł do Morele.net za kartę BNP Paribas\nPromocja przeznaczona jest dla osób, które posiadają konto osobiste w Santander oraz bank udostępnił im w usłudze Santander Internet lub Santander Mobile ofertę kredytową (kredyt gotówkowy, kredyt w rachunku płatniczym lub kartę kredytową).\nDodatkowo najpóźniej w dniu rejestracji trzeba posiadać aktywny Elektroniczny Kanał Kontaktu (można sprawdzić w bankowości elektronicznej -> Ustawienia -> Dane i zgody -> forma otrzymywanie korespondencji) oraz wyrażone zgody na kontakt telefoniczny i przetwarzanie danych w celach marketingowych oraz zgodę na otrzymywanie informacji handlowych.\nOsobiście polecam wyłącznie kartę kredytową, za skorzystanie z której możemy nie zapłacić ani grosza.\nJak otrzymać 100 zł na Pyszne.pl?\nDo 5 maja 2019 r. lub do wyczerpania puli 650 nagród przejdź na dedykowaną stronę promocji i wypełnij formularz rejestracyjny akceptując regulamin promocji i wyrażając zgodę na przetwarzanie danych osobowych w celu realizacji promocji.\nNastępnie poprzez aplikację mobilną lub system bankowości elektronicznej złóż wniosek o kartę kredytową. Po otrzymaniu pozytywnej decyzji kredytowej zawrzyj umowę za pośrednictwem usług Santander internet lub Santander mobile.\nTo wszystko! Nagrodę otrzymamy za samo założenie produktu kredytowego. Trzeba przyznać, że warunki są więc banalnie proste.\nNagrodę otrzyma pierwszych 650 osób, które jako pierwsze spełnią powyższe warunki promocji. Zostanie ona przesłana za pomocą wiadomości e-mail nie później niż do 17 maja 2019 r.\nKarta kredytowa Visa Pajacyk w Santander\nCześć zysku z płatności tą kartą zostanie przekazana przez Santander na program Pajacyk, prowadzony przez Polską Akcję Humanitarną, od 1998 finansuje posiłki w szkołach i placówkach środowiskowych dla dzieci z najuboższych rodzin w Polsce.\nWydanie karty Visa Silver może kosztować 90 zł za pierwszy rok. Jednak wystarczy wykonać 10 transakcji w ciągu 3 miesięcy od przyznania karty, a pierwszy rok prowadzenia karty otrzymamy za 0 zł.\nRegulamin promocji „Wyklikaj ofertę banku online”\nPoprzedni artykuł Lokata Wiosenna 3,5% bez haczyków w Idea Bank!\nNastępny artykuł Ostatnia chwila na rekordowe 1700 zł premii za iKonto Biznes w Alior Bank!


Million Colors: Biosiarczkowy Krem do cery tłustej, usuwający niedoskonałości skóry\nBalneokosmetyk z leczniczą, najsilniejszą na świecie wodą siarczkową, borowiną, oczarem i ekstraktem z kory wierzby do cery tłustej i mieszanej, ze skłonnością do zmian trądzikowych.\nDoskonały jako baza pod makijaż.Dzięki regularnemu stosowaniu skóra odzyskuje równowagę i piękny, zdrowy wygląd. Niedoskonałości stają się mniej widoczne, a powierzchnia skóry – gładka i równa.\nSposób użycia: krem nanieść na dokładnie oczyszczoną skórę i delikatnie wmasować. Stosować na dzień i na noc.\nNie powoduje podrażnień, nie wysusza skóry.\nWiadomą rzeczą jest, że przy testowaniu kremu potrzeba sporo czasu, aby zobaczyć pierwsze rezultaty. Tego czasu miałam bardzo dużo na wyrobienie sobie rzetelnej opinii na jego temat. Krem zaliczam do tych wydajnych, pod względem konsystencji. Potrzeba go naprawdę niewiele, bo fajnie ślizga się po naszej skórze, a po chwili od razu wchłania. Nie zauważyłam, aby tworzył film na cerze, pomimo tego, że czasami nakładałam sobie jego grubszą warstwę.\nPierwsze efekty zauważyłam po 3 tygodniach od rozpoczęcia stosowania, rzeczywiście moje niedoskonałości zmniejszyły się, a skóra przy tym była fajnie nawilżona a nie przesuszona jak przy tego typu kremach. Zmniejszył ilość widocznych porów, a co najważniejsze moja skóra dostała zastrzyku energii, nie jest już taka szara i nijaka. Krem nie klei się, jedne co mi w nim przeszkadza to zapach. Jak nigdy nie czepiam się do zapachu, bo każdy mi się podoba i nie jestem wybredną osobą co do tego, to tu zapach strasznie mi przeszkadza. Krem jest dobry pod makijaż, a nawet potęguje bardziej jego przyczepność. Kosmetyk nie jest testowany na zwierzętach i posiada długi okres ważności. Koszt takiego kremu to 41 zł.\nOceniam go na 5-/5\nJoanna Gałysa 8 grudnia 2013 13:32\nbardzo fajnie zapowiada się ten krem. Powiedz mi kochana, czy na początku ten kremik Cię nie uczulił ? Rzeczywiście ma fajną konsystencję, widać że wystarczy na długo! Masz bardzo ładne paznokcie, czekam na post o ich pielęgnacji! Musisz go dodać koniecznie!\nKróliczek Doświadczalny 8 grudnia 2013 13:51\nWydaje się ciekawy, choćby przez ilość i moc substancji aktywnych:) Ciekawe czy działa też przy mocniejszym trądziku\nBerenika Testuje 8 grudnia 2013 15:13\nGreg and Mika 8 grudnia 2013 16:13\nPierwsze słyszymy o tej marce, zaraz bliżej się przyjrzymy :)\nszymon zakrzewski 8 grudnia 2013 16:33\nraczej nie używam takich produktów ;p\nmiraga 8 grudnia 2013 18:49\nDobrze, że się spisał.\nżaneta serocka 8 grudnia 2013 22:28\nja uwielbiam takie konsystencje. nigdy nie miałam kremu z siarką ale moja cera sprawia mi ostatnio trochę problemów i może wypróbuję.\nhttp://blog.udziewczyn.pl/ 9 grudnia 2013 13:31\nja mam cerę normalną,więc u mnie by się nie sprawdził\nklaudia K 9 grudnia 2013 18:00\nwłaśnie tego szukałam <3\nz twojej opini wynika zę spisuje on sie dobrze więc ci zaufam i przetestuje :D\nInopportune . 9 grudnia 2013 19:40\nKinga K. 11 grudnia 2013 10:28\nznalazłam Cie na fb ( obs. za obs)\nblizniaczka09 11 grudnia 2013 12:33\nNigdy nie widziałam kosmetyków z tej firmy fajnie,że się sprawdził ;)\nnotalldone 30 grudnia 2013 17:27\nTo coś dla mnie. Posiadam cerę tłustą więc u mnie pewnie by się sprawdził.\nKlaudia 28 stycznia 2014 10:29\nDziękuje za komentarz :)Będę zaglądać częściej:))http://chicabombb.blogspot.com/\nBiosiarczkowy Krem do cery tłustej, usuwający nied...


Opiekun medyczny i podwyżki? Nie wszyscy popierają protest? O części z nich w ogóle … | Portal Kontrowersje.com.pl\nOpiekun medyczny i podwyżki? Nie wszyscy popierają protest? O części z nich w ogóle …\n… medyczny dostanie nowe kompetencje. Oto, co może teraz LISTA · Opiekun medyczny. To koniec zawodu w Polsce? Nowe zasady kształcenia budzą kontrowersje …\nCmentarz dla zwierząt w Częstochowie nie powstanie? Nie wszyscy mieszkańcy popierają ten ... 18/09/2020


“Żelbeton” – coś nad nami wisi. – Polaczek\n“Żelbeton” – coś nad nami wisi.\nDlaczego "Żelbeton" a nie Żelbet?\nDlaczego "Żelbeton" a nie Żelbet? Zapytał poirytowany inżynier, pochopnie choć słusznie. Zatem spieszę wyjaśnić iż ta pieśń to nie hymn budowlańców, z całym szacunkiem dla branży. Żelbeton to celowa zabawa słowami. Żel to plastik, galareta, tipsy, implanty, folia. Idąc głębiej, powierzchowność w relacjach. Beton to pancerz, schron i brak troski o środowisko. To wszystko w dużym skrócie. Większość podobnych ułomności ma źródło w ludzkim umyśle, dlatego symbolicznie zamurowaliśmy głowę bohatera naszego klipu.\nNasze otoczenie to powietrze, którym oddychamy, ziemia po której stąpamy ale także mentalność grupy, w której dorastamy czy determinacja środowiska zawodowego. Próbując to wszystko wrzucić do jednego worka i nazwać jednym słowem, pokusiłem się o to mało optymistycznie nastrajające połączenie. "ŻELBETON". Niestety jak bym nie kombinował, szło w złą stronę. Może to obiektywny punkt widzenia, może zmęczenie telemediatorem i chaosem informacji. Mam jednak obawy, że to nadchodzący, wielkimi krokami, kryzys ekologiczny i mentalny.\nKażdy orze jak może. Niektórzy probują blokować wyniszczające planetę prace budowlane. Inni przykuwają się do drzew. Są też tacy którzy wyśpiewują złowieszcze pieśni. W sumie większość z nas coś w tym temacie sygnalizuje, no może poza tymi z betonowa głową. Choć w sumie i oni mają przebłyski. Tak czy inaczej, gołym okiem widać, że to za mało. Dajmy z siebie więcej.\n“SUPLE” – geneza klipu\n© 2017 Polaczek. All Rights Reserved.


– Wszystko co powinieneś o niej wiedzieć!\nMedyczna marihuana jest wykorzystana na różne sposoby. Wykorzystywana jest jako wyciągi olejowe z konopii które są przyjmowane doustnie, podjęzykowe lub stosowane miejscowo. Wykorzystywana jest też jako składnik do odparowania lub gotowania. Dzięki temu są uzyskiwane oleje, które sa bogate w CBD oraz wysokiej jakości zawartości THC – są bardzo silne oraz skuteczne.\nOprócz oleju wykorzystywana jest jako Herbata – w postaci naparu. Zawiera ona znaczącą ilosć CBD i THC- herbata z marihuany nie odurza, ponieważ kwasy kannabinoidowe nie wiążą się z receptorami w mózgu. CBDA i THCA wydają się mieć znaczące właściwości lecznicze, jednak na tych związkach nie przeprowadzono jeszcze tak wielu badań.\nOprócz tego niewykorzystywanie medycznej marihuany to soki, jako zwykłe przysłowiowe puszczenie sobie dymka, parowanie, areozole podjęzykowe, maści do stosowania miejscowego, a także jako produkty spożywcze.\nEfekty przy doustnie zażytej marihuanie mogą trwać od 4 do 6 godzin – znacznie dłużej niż po wdychanej marihuanie. Jednocześnie pojawienie się pierwszych efektów jest znacznie wolniejsze (30-90 minut) niż po wdychaniu marihuany lub w aerozolach podjęzykowych. Powolny początek i długi czas działania powodują, że produkty spożywcze dobrze nadają się do leczenia chorób przewlekłych, które wymagają stałej dawki leku w ciągu dnia. Największym ryzykiem z doustnego przyjmowania medycznej marihuany jest przedawkowanie(szczególnie w przypadku THC).


Być razem w Kościele – rozmowa z bp. Galbasem | eKAI\nEłcka Być razem w Kościele – rozmowa z bp. Galbasem\n23 października 2021 | 18:11 | Renata Różańska | Ełk Ⓒ Ⓟ\nBp Adrian Galbas: – Słowo „synod” oznacza dosłownie tyle co „wspólna droga” i to właściwie wyjaśnia już wszystko. Polega on właśnie na tym, że Kościół chce wspólnotowo rozeznać, co Duch Święty mówi do niego na konkretnym etapie dziejów. Praktyka ta w Kościele była przez całe wieki rozwinięta mniej lub bardziej, a duży renesans synodu nastąpił po Soborze Watykańskim II. Od tamtego czasu, mieliśmy 15 Zwyczajnych Zgromadzeń, które dotyczyły konkretnych spraw: powołań, małżeństwa, rodzin, osób konsekrowanych, poszczególnych kontynentów czy ostatnio młodzieży i Kościoła w Amazonii. Synody te kończyły się zwykle ogłoszeniem przez papieża konkretnej adhortacji.\n– Synod to przede wszystkim słuchanie. Najpierw słuchanie tego, co odkrywam jako wewnętrzną mowę Boga, jako głos Ducha Świętego do mnie i we mnie, a potem słuchanie tego, co mówi mój bliźni, dzieląc się w ten sposób swoim rozeznaniem.\n– Najpierw ich zaprosić. Każdy chyba ma wokół siebie osobę, która przestała praktykować, dla której Kościół przestał być ważny, nie jest już autorytetem. Synod jest okazją, by indywidualnie takie osoby zaprosić, by podzieliły się odpowiedzią choćby tylko na jedno pytanie: dlaczego tak się stało? Każda diecezja mogłaby też zaprosić do refleksji tych, którzy dokonali apostazji; katecheta tych, którzy przestali uczęszczać na lekcję religii; proboszcz wysłać specjalny list do tych, którzy nie przyjmują go po kolędzie. Jest sporo dróg dotarcia do takich osób.\n– Zachęcam do lektury trzech najważniejszych: Dokumentu Przygotowawczego, Vademecum oraz przemówienia papieża Franciszka do diecezji rzymskiej, które wygłosił w połowie września. Wszystkie trzy są bardzo proste i zrozumiałe także dla osób bez szczególnego wykształcenia teologicznego, a jednocześnie są bardzo konkretne. Wszystkie też są dostępne w sieci.\n– Cała rzecz będzie polegała na tym, aby jesienią i zimą, w każdej parafii odbyły się spotkania synodalne, w których każdy będzie mógł uczestniczyć. Będzie to odbywało się to w zespołach maksymalnie 12-osobowych. Czyli im większa parafia tym więcej takich zespołów powinno powstać i to w różnych „kluczach”. Te zespoły będą miały czas, żeby: po pierwsze wspólnie się pomodlić, po drugie odnieść się do pytań, które są zawarte są we wspomnianych wcześniej dokumentach i w końcu by postawić własne pytania i szukać na nie odpowiedzi. To ważne, że nie trzeba ograniczać się tylko do tego co proponuje Sekretariat Synodu, bo jest to, co zrozumiałe, dość ogólne. Synod nikogo nie chce ograniczać.\n– Bardzo dużą. Jest wielką szansę dla Kościoła. Także dla Kościoła w Polsce. Dokumenty synodalne mocno podkreślają, że synod nie ma być tylko wydarzeniem kilkutygodniowym, ale stałym, zwyczajnym i normalnym sposobem rozeznawania w Kościele, czyli żeby Kościół, na każdym poziomie był synodalny, a nie klerykalny. Najtrudniejsze jest zrezygnowanie ze złych, klerykalnych zwyczajów, które są mocno obecne w mentalności i praktyce duszpasterskiej. To my, duchowni, musimy zrozumieć, że świecki to w Kościele nie przedmiot i nie robot. Świecki to podmiot. Podmiot apostolstwa, jak pięknie mówią dokumenty soborowe, które mają już grubo ponad pół wieku. Wierzę, że małymi krokami uda się to zrobić, a przykład parafii i innych kościelnych środowisk, w których to działa i się sprawdza będzie pobudzający dla innych.\n– Jeżeli człowiek jest zniechęcony do drogi zanim ją zacznie, to pewnie niewiele da się zrobić, ale i tak trzeba próbować. Chodzi o to, by tych wszystkich nieufnych, oburzonych, zawiedzionych, także tych obojętnych wobec Kościoła, spróbować namówić do synodalnego spotkania. Choćby jednego. Jeśli nie zechcą to szkoda, ale ważne, byśmy mogli uczciwie powtórzyć frazę z filmu „Lot na kukułczym gniazdem”: nie udało się, ale przynajmniej spróbowałem. Najgorzej jest jak się w ogóle nie spróbuje.\nTagi: abp Adrian Galbas ełk synod


Przeprowadzone od początku kwietnia do początku czerwca 2017 roku badania archeologiczno-architektoniczne na terenie głównego członu zamku w Unisławiu (domu zamkowego/zamku wysokiego) dostarczyły całkowicie nowych źródeł (archeologicznych, architektonicznych), do rekonstrukcji przekształceń terenu warowni, jej formy architektonicznej i układu przestrzennego oraz chronologii. W trakcie dwumiesięcznych badań eksplorowano sześć wykopów badawczych, zakładając je w miejscach, które, jak można było sądzić z układu anomalii geofizycznych, mogły wnieść istotną wiedzę do poznania rozplanowania murów zamku. Ponadto wykonano kilkadziesiąt odwiertów w czterech osiach (w tym przez całą fosę) i dokonano obserwacji układu nawarstwień dostępnych na osuniętych stokach wzgórza od południa i zachodu.\nW efekcie ustalono, że pierwotny układ wzgórza był odmienny od obecnego. Od zachodu sięgało ono kilkadziesiąt metrów dalej, w kierunku doliny Wisły. Zostało ono zniszczone m.in. w efekcie pozyskiwania i wywożenia ziemi. Od południa uległo natomiast naturalnej erozji na skutek spływu wody sąsiednią doliną. Obecne płaskie plateau wzniesienia na którym wznosił się zamek wysoki jest, przede wszystkim, efektem działalności człowieka w okresie średniowiecza. Pierwotnie kulminacja wzgórza znajdowała się w południowo-wschodniej części wyniesienia i znajdowało się niemal na tym samym poziomie co dziś. Kulminacja ta ciągnęła się w kierunku wschodnim, wzdłuż południowej krawędzi wzgórza (przedzamczu I), wtórnie przecięta fosą. Po północno-zachodniej stronie owej kulminacji (teren zamku wysokiego), poziom naturalny opadał do ok 4 m poniżej obecnego poziomu terenu, tworząc łagodne wypłaszczenie przed właściwym stokiem znajdującym się od zachodu i północy.\nW obniżeniu tym, w jednym z wykopów, odnotowano warstwę osadniczą z XI wieku, co wskazuje na to, że obszar ten był wykorzystywany w schyłkowym okresie funkcjonowania grodu, znajdującego się 800 m na północny wschód od zamku.\nDzięki badaniom wiemy już dziś, że pierwsza krzyżacka warownia została w tym miejscu wzniesiona w związku z powołaniem w latach 80. XIII wieku komturstwa unisławskiego. Była to drewniano-ziemna forteca, otoczona wałem ziemnym, która zajmowała obszar nieco mniejszy niż późniejszy zamek murowany. Funkcjonowała w takiej postaci jeszcze w 1 ćwierci XIV wieku. To podczas jej istnienia ówczesny poziom terenu podniósł się o 2-3 m.\nMurowany dom zamkowy (zamek wysoki) powstał w 2. ćwierci lub połowie XIV wieku, zapewne w związku z powołaniem wówczas w Unisławiu urzędu prokuratora. Zamek ten został zniszczony podczas wojny trzynastoletniej, po czym miejsce to zostało całkowicie opuszczone. Tym samym, znane z nowożytnych inwentarzy, dwory biskupie musiały znajdować się w zupełnie innym miejscu. Mimo, że blisko 1/4 zamku wysokiego uległa zniszczeniu wraz z osuwiskami skarpy, możliwa jest dziś jego przybliżona rekonstrukcja. Dom zamkowy prezentował typową formę siedziby niższego rangą urzędnika krzyżackiego. Składał się z głównego budynku, o wymiarach rzutu ok. 16 × 30 m (dom najpewniej w typie wieżowym - Festes Haus), poprzedzonego od północy i wschodu międzymurzem. Mury zamku wzniesiono na fundamentach arkadowych, z pewnością ze względu na małą stabilność gruntu. W narożniku północno-wschodnim wznosił się drewniany budynek kuchni.\nW swej ostatecznej postaci, pod koniec XIV wieku, północne międzymurze zamku zajmował mniejszy budynek, a międzymurze wschodnie pełniło rolę niewielkiego dziedzińca. Od tej strony znajdował się także, wysunięty przed obwód, budynek bramny. Zamek otaczał sztucznie ukształtowany taras, a od strony przedzamcza (wschodniej) cypel odcinała fosa.\nLokalizacja głównych elementów osadniczych: (fot. M. Bogacki).\nOgólny widok terenu domu zamkowego (po lewej) i przedzamcza I (w centrum); z tyłu po prawej teren grodziska wczesnośredniowiecznego (fot. M. Wiewióra)\nRzut domu zamkowego (zamku wysokiego) z zaznaczeniem przybliżonego zasięgu warowni drewniano-ziemnej (oprac. B. Wasik).\nWidok na teren zespołu zamkowego (fot. B. Wasik).\nProfil wału ziemnego z końca XIII wieku (fot. B. Wasik).\nFundament arkadowy głównego budynku zamkowego z połowy XIV wieku (fot. B. Wasik).\nPiec w kuchni (fot. B. Wasik).


Jaką wybrać fryzurę? - Fajne miejsca w Zakopanem\n« Co zrobić z uszkodzonym turbo - Noclegi w Zakopanem poszukiwane »\nBardzo często wybierając fryzurę popełniamy błąd. Dlaczego tak się dzieje? Nie znamy się na tym i idziemy do fryzjera, który nie ma doświadczenia. Wtedy, jeśli my chcemy fryzurę to on nie powie nam, że to nam w ogóle nie będzie pasowało.\nDopiero jak zobaczymy się na samym końcu w lustrze to jesteśmy przerażeni. Włosy odrosną, ale jednak przez te kilka tygodni trzeba będzie z tym czymś na głowie chodzić. Lepszym rozwiązaniem byłoby zgłosić się do fryzjera koty zna się o wiele lepiej na pracy, jaką wykonuje.\nMa szkolenia za sobą, wie, co modne, wie też jak dopasować fryzurę żeby każda osoba była zadowolona. Przecież fryzurę dopasujemy się do kształtu głowy i nie ma jednej, która pasuje każdemu. To, dlatego koleżanka w krótkich włosach wygląda bardzo dobrze, a my nie. U jednego z mężczyzn łysa głowa wygląda dobrze, a u innego nie, dlatego fryzjer powinien to wszystko sprawdzić i ocenić, co tutaj można będzie dopasować. Dla kogoś z dużym doświadczeniem nie jest to trudne, bo jest mistrzem fryzjerstwa i my, jeśli chcemy być pewni, że to, co mamy na głowie nam pasuje to musimy się do kogoś takiego zgłosić.\nWizyta w najlepszym salonie fryzjerskim\nTaki salon fryzjerki znajduje się w Krakowie. Trafiamy do mistrza fryzjerstwa i jego teamu i oni naprawdę są bardzo dobrze przygotowani. Wiemy, że z tego salonu fryzjerskiego na pewno wyjdziemy zadowoleni. Doświadczenie i obycie w świecie dają im szanse na znalezienie dokładnie takiej fryzury, w jakiej my będziemy się czuć bardzo dobrze. Ich oferta jest bardzo dobrze przygotowana i dopasowana do potrzeb kobiet, mężczyzn i dzieci. Mając ich do pomocy wiemy, że na głowie będziemy mieć coś modnego. Na stronie internetowej salon fryzjerski skaczmarzyk.pl znajdziemy właśnie taki salon fryzjerski. Kraków to piękne miasto, dlatego trzeba tam jechać, a zanim wyjdziemy na Rynek Główny odwiedzamy ten salon fryzjerki i robimy sobie na głowie modną, światową fryzurę. Wtedy będziemy zwracać na siebie uwagę ludzi z całego świata, którzy tam cały czas przebywają.\nDate: 23-09-2019, 11:50


Barwny dworzec autobusowy w Wieliczce. To unikat w skali Polski [ZDJĘCIA] | Gazeta Krakowska\nJolanta Białek 6 czerwca 2021, 15:44\nBudowa barwnego dworca autobusowego w Wieliczce dobiega końca. Obiekt wzniesiony za 5,5 mln zł zostanie otwarty podczas wakacji 2021 zdjęcia: UMiG Wieliczka\nMiejski dworzec autobusowy wart 5,5 mln zł powstał w ramach ostatniego etapu ogromnego programu transportowego realizowanego w gminie Wieliczka od kilku lat, z pomocą funduszy unijnych.\n- W obiekcie o powierzchni użytkowej blisko 600 mkw. zlokalizowana będzie poczekalnia dla pasażerów (na parterze) wraz z częścią sanitarną. Na piętrze przewidziano pomieszczenia administracyjne, związane z obsługą dworca i z przeznaczeniem dla kierowców, a także punkty gastronomiczne i usługowe oraz punkt informacji turystycznej - podaje Urząd Miasta w Wieliczce.\nBudynek dworca, który ulokowano w centrum Wieliczki, a więc w strefie ochrony konserwatorskiej, powstał w całości - łącznie z detalami architektonicznymi i dachem krytym dachówką w ostrych barwach, a nawet wielkością budynku - w oparciu o zalecenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.\nWznoszenie dworca trwa od września 2020 roku. Inwestycja pochłonie 5,5 mln zł, część tej kwoty pokryje dotacja unijna. Barwny obiekt ma zostać otwarty podczas tegorocznych wakacji.\nMateriał oryginalny: Barwny dworzec autobusowy w Wieliczce. To unikat w skali Polski [ZDJĘCIA] - Dziennik Polski\nSam ja 08.06.2021 08:43:04\nCoś okropnego! Ale tak to jest jak wieś ze światłami leczy swoje kompleksy takimi unikatami! A Pani konserwator z Krakowa już od chyba trzech lat "pięknie" zapisuje się w historii małopolskich konserwatorów zabytków.\nNo, nie wiem... 07.06.2021 18:24:40\nNo oryginalny pomysł z tym dachem -- ale czy potraktowanie dachówki jako "mozaiki" faktycznie czyni z tego budynku taki znowu "unikat"?\nKarol 07.06.2021 16:42:14\nRhw 07.06.2021 08:27:13\nTAK TO JEST "unikat" TAK SAMO JAK BURMISTRZ I KONSERWATOR ZABYTKÓW same "unikaty" !\nTen obiekt kompletnie nie pasuje do otoczenia po prostu "wyje" estetycznie !


Misty świt w pięknych wzgórzach - Fototapeta samoprzylepna - Decor Mint\nKrajobrazy to niekwestionowany hit, jeśli chodzi o motyw pojawiający się na dekoracjach Do jadalni Do łazienki Do salonu (także na obrazach i plakatach). Pozwoli na uzyskanie nie tylko niepowtarzalnego klimatu wnętrza, ale i optycznie powiększy je, sprawi, że wyda się ono większe, bardziej przestronne.\nNie bez znaczenia pozostaje też łatwość montażu samej samoprzylepnej. W przypadku produktu Misty świt w pięknych wzgórzach gwarantuje ją materiał z klejem. Tkanina ta pozwala na szybką i łatwą aplikację na ścianę, a także bezproblemowe wprowadzenie korekty do 10 minut po powieszeniu na dobrze przygotowanym gruncie.. Fototapeta została wydrukowana w technologii lateksowej na materiale o matowym wykończeniu i wyjątkowej trwałości. W razie potrzeby dekorację można czyścić wodą.


Matka Puchatka – blog Marzeny Gaczoł: "Metoda", czyli 15/33\nByć może uczucia to po prostu inny zestaw zmysłów, których brak jest rekompensowany precyzyjnym słuchem, wzrokiem, dotykiem, powonieniem i wyobraźnią.\nCzytałam i Milczenie owiec, i Nostalgię anioła. To świetne książki, które na długo zapadają w pamięć, pozostawiając w czytelniku coś takiego, czego nie można się pozbyć – te historie siedzą w głowie przez lata, są jedyne w swoim rodzaju. Połączenie tych dwóch książek kusi, obiecując potężne zaczytanie. Metoda autorstwa Shannon Kirk miała być taką niesamowitą historią, co – po części – udało się osiągnąć autorce. Na pewno zapamiętam tę intrygę, ale niekoniecznie trafiła ona w mój gust.\nI kto tu jest okrutny?\nTylu zwyrodnialców chodzi po tym świecie, a w głowie każdego z nich rodzi się inny, paskudny plan...\nMotyw porwania nastolatki jest dość częsty w literaturze, a jednak wciąż chwyta za serducho i mocno wstrząsa światem czytelnika. Zazwyczaj uprowadzenie nie ogranicza się do samego faktu wyrwania dziewczyny z jej środowiska – tu chodzi o coś więcej. Powody porwania mogą być różne, chociaż najczęściej wszystko sprawdza się do wykorzystania seksualnego lub przeznaczenia dziewczyny na handel, a w konsekwencji do świadczenia "usług" wbrew woli. Czasem bywa tak, że ten temat zostaje ugryziony z innej strony, bo może się przecież zdarzyć, że to nie porwana jest najważniejsza.\nDziewczyna w zaawansowanej ciąży zostaje uprowadzona, a następnie zamknięta w pokoju i zdana na łaskę swego oprawcy. To od niego zależy, kiedy dostanie posiłek czy będzie mogła skorzystać z toalety. On wyznacza jej godziny snu, czas na prysznic (no, tu z nazewnictwem zaszalałam) czy decyduje o tym, co znajdzie się w jej celi. Ona ma tylko donosić ciążę, bo tu właśnie o dziecko chodzi, dziewczyna jest nieważna.\n(...) czasami powstrzymujemy się od wyciągnięcia nieuchronnych wniosków, ponieważ nie jesteśmy gotowi wykonać czekającego nas zadania. Nasza świadomość zamyka się przed namacalną wiedzą.\nPozornie wszystko idzie jak po maśle, jak zawsze w takich przypadkach – to nie pierwsza taka akcja, więc można śmiało stwierdzić, że porywacz ma już doświadczenie. Nie spodziewa się jednak, że tym razem będzie inaczej, ponieważ dziewczyna, którą przetrzymuje w zamknięciu, z pospolitą nastolatką ma niewiele wspólnego. Kiedy porywacz robi swoje, ona knuje, wylicza i wprowadza powoli w życie swój plan. Wie, że jeśli się odpowiednio postara, może uciec, ale chce dać porządną nauczkę porywaczowi i, jak się okazuje, wszystkim osobom, które są zamieszane w jej sprawę. Ona wcale nie jest bezbronna, a jej największym atutem jest niesamowicie rozwinięty umysł.\nDlaczego 15/33? To część oryginalnego tytułu, a liczby te mają ogromne znaczenie dla treści, ale nic więcej Wam nie powiem, bo warto wejść w ten świat bez konkretnych wskazówek.\nŁatwo jest przedobrzyć\nKsiążka budzi we mnie tak niesamowicie skraje odczucia, że trudno mi jednoznacznie stwierdzić, czy bardziej mnie fascynowała, czy denerwowała. Doszłam do wniosku, że w końcu dostałam to, czego często mi w opowieści brakuje, a kiedy już to mam, okazuje się, że to wcale nie jest takie wspaniałe. Czy coś, co jest zaletą, może być jednocześnie wadą?\nCo należy zaznaczyć, to fakt, że ta historia wciąga, momentami wstrząsa (oj, bywa tu ciężko), a do tego czyta się ją może nie lekko, ale płynnie – narracja jest pierwszoosobowa, ale na dwa głosy: jeden należy do porwanej dziewczyny, drugi do detektywa, który był zamieszany w akcję poszukiwawczą. Wypowiedzi bohaterów są zróżnicowane pod względem językowym, co uważam za ogromny plus – nie na jedno kopyto.\nBohaterów mamy tu wielu, chociaż tylko tych dwoje – detektyw i nastolatka – wprowadza nas w sytuację. Pozostali to postacie drugoplanowe, których obecność nie pozostaje jednak bez znaczenia dla akcji. Każdy ma tu swoją rolę do odegrania, bohaterowie nie pojawiają się w tej historii przypadkowo.\nPrzekleństwo tej książki polega na tym, że bohaterowie są bardzo zróżnicowani – z jednej strony to doskonałe posunięcie, ponieważ nie znajdziemy tu kalek, ale z drugiej... ten sposób ich różnicowania jest mocno przerysowany. W tej historii nie ma zwykłych ludzi, każdy jest bardzo specyficzny, a często te jego cechy są po prostu przejaskrawione, przez co postać staje się kompletnie nierealna.\nMamy tu do czynienia z dziewczyną o nieprzeciętnym intelekcie, która potrafi wyłączyć uczucia – i to jest w porządku, bo takie silne bohaterki są potrzebne, ale kiedy czytam, że dziewczyna w ciąży ani razu nie nasikała do wiadra, ale dzielnie korzystała z toalety, kiedy porywacz jej na to pozwolił – jakoś nie do końca mnie to przekonuje. Umysł to jedno, ale ciało? Detektyw jest obdarzony doskonałym wzrokiem, jego partnerka zmysłem powonienia, porywacz ma pewne nietypowe przyzwyczajenia, nawet zwykły, pospolity chłop okazuje się być dość nieprzeciętny. Takie nagromadzenie różności na pewno nie pozwala się nam nudzić, bohaterowie są szczególni, różni, wyjątkowi, a jednak mnie to przytłoczyło. Brakowało mi normalności i pospolitości.\nMetodę jednak polecam, ponieważ to historia, która niesamowicie wciąga, przy czym wymaga od czytelnika rozpracowania planu – towarzyszymy nastolatce w jej działaniach, zastanawiamy się, w jaki sposób wybrnie z tej sytuacji i czy wszystko dobrze się skończy. Szokują nas działania porywaczy, interesuje to, co dzieje się w głowie dziewczyny, a jeszcze bardziej detektywa, który początkowo wydaje się nam nie na miejscu.\nMetoda to dobra opowieść, która dostarczy Wam mnóstwa przeróżnych emocji. Dawno tak bardzo nie lubiłam głównej bohaterki, ale co trzeba jej oddać to to, że jest jedyna w swoim rodzaju – bardzo ciekawa kreacja.\nZa tę moc przeróżnych doznań dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka. To było ciekawe doświadczenie.\nAutorka: Matka Puchatka o 10:55:00\nKategoria: 2017, Kirk, Prószyński i S-ka


Philips HD7546 - opinie, recenzje użytkowników, ekspertów, porównanie cen. - alaTest.pl\nalaTest zebrał i przeanalizował 679 opinii użytkowników z magazynów i stron. Oceniającym podoba się wygląd i rozmiar. Cena jest również bardzo dobra.\nfunkcjonalności, wydajności, ceny, rozmiaru, wyglądu\nEksperci oceniają ten produkt na 95/100 a użytkownicy na 85/100. Przeanalizowaliśmy te oceny, wiek produktu i inne czynniki, ale ilość ocenionych opinii dla tego produktu jest zbyt mała, aby obliczyć wiarygodne alaScore™.\nWyświetlane 1 - 10 z 12 Pokaż opinie: po polsku | z innych krajów (602)\nZostałam obdarowana w/w expresem i jestem zadowolona. Łatwy w obsłudze, cichy i do tego kawa nawet po 3h jest ciepła, nie gorąca. Najważniejsze, że dorą kawę uzyskujemy cicho i szybko :) Ładnie prezentuje się w kuchni, powłoka zobowiązuje do...\nCichy, szybki, ładny, lekki\nCzyszczenie wnętrza dzbanka\njestem bardzo zadowolony miałem już wiele ekspresów ale jak dotąd żaden nie spełniał moich oczekiwań polecam go bardzo gorąco co do sklepu też jestem zadowolony gdyż szybko została zrealizowana przesyłka a na to właśnie liczyłem\nszybko przy kawe nietłukący dzbanek elegancki wygląg sam wyłancza sie po zaparzeniu kawy\nEkspres do kawy, ten taki praktyczny i znany od lat, klasyczna konstrukcja jest tutaj niezwykle wygodna i niezwykle wytrzymała. Oczywiście działanie filtrowe może przeszkadzać, ale idzie się przyzwyczaić, przyrządza szybko dobrą kawę w bardzo dużym...\nKupiłam dla rodziców w prezencie. Szybko parzy kawę, termos długo utrzymuje ciepło, można go zdjąć z podstawki i postawić zamknięty na stole bądź zabrać na piknik. Dość łatwo się czyści, szybko obsługuje. Brdzo stylowy i nowoczesny design.Zapłaciłam...\nłatwość czyszczenia, łatwość użycia, duży dzbanek, stylowy\nbardzo dlugo trzyma cieplo. w miare cicho i krótko pracuje, nie tlukacy sie dzbanek jestem bardzo zadowolona-polecam\nMoja dziewczyna ma taki czajnik więc miałem z nim do czynienia. Chciałbym taki mieć lecz jest dość drogi. Ale według mnie jest wart swojej ceny. Nadaje się idealnie na domowe imprezy. Expres jest pojemny i może się podobać wizualnie. Jedyna wada to...\nłatwość czyszczenia, duży dzbanek, dużo funkcji, stylowy\nIdealny ekspres dla każdego\nEkspres używam już od ponad roku, kawę robię przynajmniej raz dziennie i złego słowa nie mogę powiedzieć o tym produkcie. Na dobrą kawę nie trzeba długo czekać, a co ważne ekspres automatycznie się wyłącza po przelaniu wody. Specjalny mechanizm...\nszybkość parzenia, łatwość czyszczenia, atrakcyjny wygląd ;\nszybkość parzenia, łatwość czyszczenia, atrakcyjny wygląd\nKupiłem i potwierdzam opinie przedmówców, poręczny, wydajny dla domowego użytku, dobry wybór !\nprosty ; nietłukący dzbanek-termos ; wydajna grzałka ; łatwy do demontażu i mycia ; samoczynny wyłacznik\njakość plastykowych nie jest najwyższych lotów (kształt i wykończenie krawędzi)\nSzukałam niedrogiego,ze stali szklachetnej, dobrej firmy a nie jakiejś tam "kogucik" a przede wszystkim nietłukącego. I znalazłam. Uzytkuję go już 1,5 roku i to naprawdę często, i jestem bardzo zadowolona. Na kawe nie trzeba długo czekać , a sam...\ndługo trzyma temperaturę ; ergonomiczny kształt ; dobrze "trzyma sie" w ręce ; odporny na uderzenia ; nietłukący ; łatwy w obsłudze ; generalnie łatwy do umycia\ndo wad ale niezbyt waznych mozna zaliczyc fakt iż drudno domyć w środku sam dzbanek\nPorównanie cen Philips HD7546\nPhilips Ekspres do kawy Philips „Grind & Brew HD7769...\nDzięki ekspresowi nowej generacji Philips „Grind & Brew“ będziesz mógł cieszyć się wyśmienitą kawą nie tylk... 749.00zł DO SKLEPU Philips Ekspres do kawy Philips „HD6554/60“


Wszyscy etapowi zwycięzcy Tour de France 2020 - oglądaj wideo TVN24\nMaximilian Schachmann wygrał lotn... 01:25\nMaximilian Schachmann wygrał lotną premię na ostatnim etapie Tour de France\nRoglić nie dał rady! Słoweniec st... 02:36\nPrzed rozpoczęciem 20. etapu Tour de France Primoż Roglić miał prawie minutę przewagi w klasyfikacji generalnej nad drugim Tadejem Pogacarem. To jednak było za mało, gdyż Słoweniec z Jumbo-Visma stracił prawie dwie minuty do najlepszego na czasówce Pogacara i to właśnie kolarz UAE-Team Emirates zosał nowym liderem wyścigu.\nPogacar wygrał 20. etap Tour de F... 01:34\nNieprawdopodobny występ Tadeja Pogacara na 20. etapie Tour de France. Słoweniec nie tylko wygrał indywidualną jazdę na czas, ale również został nowym liderem wyścigu i tym samym w zasadzie zapewnił sobie triumf w 107. edycji Wielkiej Pętli. Zobacz finisz Pogacara.


Zakwaterowanie kempingowe do wyboru | Kemping Bijar\nOpcje zakwaterownia w parku kempingowym Bijar\nPark kempingowy Bijar jest położony blisko zabytkowej miejscowości Osor, który zdobył drugie miejsce za ekologię i urok, nagrodę przyznawaną przez Stowarzyszenie Kempingowe we Włoszech. Stowarzyszenie to razem z Gośćmi kempingu rozpoznali działania i inwestycje jakie ten maly kemping włożył w ekologię i ochronę środowiska. Obóz Bijar jest małym polem namiotowym przeznaczonym dla rodzin z dziećmi, gdzie bedziesz mógł się cieszyć ciszą i spokojem wyspy Cres.\nWiele opcji kempingowego zakwaterowania\nMożesz znależć zakwaterowanie w części rozparcelowanej lub nie rozparcelowanej. Wybierz między trzema rodzajami działek w obozie Bijar. Wybierz wysokiej jakości działki Superior, jeżeli chcesz się cieszyć widokiem na morze i dostępem do podłączeń wszystkich urządzeń w trakcie pobytu. Działki Premium, Komfort i Standard, są ułożone kaskadowo w cieniu gestęgo lasu sosnowego z podlączeniem do prądu i/lub wody w zależnosci od rodzaju działki.\nJeżeli nie masz swojego własnego namiotu czy przyczepy kempingowej obóz Bijar oferuje możliwość wynajęcia przyczepy kempingowej lub w domki kempingowe na terenie parku. Ten rodzaj zakwaterowania jest w pełni wyposażony, aby zapewnić Państwu relaksujący odpoczynek w otoczeniu przyrody.\nPrzejeżdzający Goście lub Ci którzy po prostu nie zdecydowali się na rezerwację miejsc mogą znaleźć miejsce w części nie rozparcelowanej parku. W takiej sytuacji mogą wybrać sobie sami miejsce lub za pomocą personelu.\nMiłośnicy wysp Cres i Lošinj, a także miasta Osor, którzy są wdzięczni za znajdujące się tu piękne krajobrazy, mają opcje rocznego ryczałtu na działkę na terenie kempingu Bijar.\nZakwaterowanie w parku kmpingowym:\nNa działkach Superior\nNa działkach Premium\nNa działkach Komfort\nNa działkach Standard\nW domki kempingowe\nW przyczepach kempingowym do wynajęcia\nNa terenie nie rozparcelowanym\nPojemność całkowita: 750 osób\nPowierzchnia kempingu: 5 hektarów\nOsor 11°C pogodnie, w ciągu dnia słonecznie Stacja meteorologiczna Kamp Bijar


Nałęcz Clinic Piotrowicka 91/6, Katowice - opinie o przychodniach, telefony, adresy www\nAdres: Piotrowicka 91/6, 40-724, Katowice PL\nStrona www: www.klinikanalecz.pl\nTelefon kontaktowy: 506 902 845\nNałęcz Clinic to oferta wysokiej klasy usług medycznych, które obejmują chirurgię plastyczną, medycynę estetyczną, dietetykę, kosmetologię, zabiegi na ciało oraz IntraJect, czyli skalpel plazmowy. Nałęcz Clinic to placówka, która korzysta z innowacyjnych rozwiązań, które są skuteczne i bezpieczne dla pacjenta. To połączenie medycyny konwencjonalnej z terapia komórkami macierzystymi oraz niekonwencjonalnymi metodami terapeutycznymi.\nW ramach chirurgii plastycznej, w klinice świadczony jest pełen zakres usług o tym charakterze. W ramach medycyny estetycznej oferta kliniki to między innymi botox, wypełniacze, mezoterapia igłowa, lipoliza iniekcyjna, osocze bogatopłytkowe, nici liftingujące. W zakresie kosmetologii oferta kliniki przedstawia się następująco: termolifting, karboksyterapia, mikrodermabrazja, peeling ziołowy, podologia, zamykanie naczynek, depilacja laserowa, peelingi chemiczne i ziołowe, mezoterapia mikroigłowa.\nKadra placówki to wykwalifikowani specjaliści, którzy mogą poszczycić się wieloma sukcesami w ramach swojej praktyki. Zapewniają oni pacjentom realizacje leczenia i zabiegu na najwyższym poziomie i w oparciu o odpowiednie standardy. Każdy pacjent może tutaj liczyć na opiekę fachową i pełen komfort w trakcie wizyty.\nponiedziałek - piątek: 10 - 20.\nIstnieje także możliwość umówienia wizyty poza godzinami otwarcia gabinetu.\nOPINIE INNYCH Nałęcz Clinic


Czy wierzysz w Boga? | Prosto Z Serca\n“…A sprawiedliwy z wiary żyć będzie.” – List św Pawła do Rzymian 1:17\nCzy masz czasami wątpliwości dotyczące Boga?\nWiększość ludzi odpowiada na to pytanie twierdząco. Pozwól, że opowiem Ci o ciągle powracających do mnie słowach wzbudzających pewne wątpliwości: “Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.” Mam wątpliwości czy Bóg zawsze istniał? Skąd wziął się Bóg? Co robił przed stworzeniem nieba i ziemi? Czy Ty również zadajesz sobie takie pytania?\nSłowa rozpoczynające księgę Genesis “Na początku Bóg…” stają się równocześnie czynnikiem wpływającym na umacnienie mojej wiary. W pierwszym rozdziale Ewangelii wg. św. Jana możemy przeczytać: “Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo…A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.” Słowo stało się ciałem w osobie Jezusa Chrystusa, który poprzez swoje życie pokazał, jaki jest Bóg. Ze względu na Jego śmierć na krzyżu ja dzisiaj mogę widzieć i doświadczać Bożej miłości. Ze względu na Jego zmartwychwstanie mogę wierzyć, że Bóg ma moc dokonać wszystkiego, co zamierzy.\nJezus powstał z martwych, a ja zmagam się z różnymi pytaniami na temat Boga, na które prawdopodobnie nigdy nie znajdę racjonalnej odpowiedzi. Bóg jest Bogiem, a ja jestem człowiekiem i moje poznanie jest ograniczone. Wszyscy mamy różne wątpliwości i pytania na temat Boga. Obyśmy umieli znaleźć nasze zaspokojenie w Chrystusie, który jest uosobieniem Słowa prawdy.


Rzeszów: Zamek Lubomirskich przestanie być sądem - Super Express\nTo będzie jedna z najważniejszych zmian na kulturowej mapie Rzeszowa. Właśnie powstał list intencyjny w sprawie Zamku Lubomirskich, który wkrótce ma przestać pełnić funkcję sądu. Ten zostanie przeniesiony do nowego budynku, który z kolei ma powstać przy ulicy Dołowej.\nTo będzie jedna z najważniejszych zmian na kulturowej mapie Rzeszowa. Właśnie powstał list intencyjny w sprawie Zamku Lubomirskich, który wkrótce ma przestać pełnić funkcję sądu. Ten zostanie przeniesiony do nowego budynku, który z kolei ma powstać przy ulicy Dołowej. "To historyczny dzień" - mówi Marcin Warchoł, podsekretarz stanu Ministerstwa Sprawiedliwości, który uczestniczył w konferencji zorganizowanej w ratuszu.\nTu został podpisany list intencyjny w sprawie przekazania miastu Zamku Lubomirskich. W zamian miasto przekaże działkę przy ulicy Dołowej na budowę nowego budynku sądu.\nDlatego też w przeciągu kilku najbliższych tygodni ma powstać Wojewódzka Rada Kultury. Ta będzie miała jedno zadanie - przygotowanie koncepcji stworzenia z Zamku Lubomirskich prężnie działającej instytucji kultury. W radzie zasiądą specjaliści z każdej dziedziny kultury i sztuki.\nNa razie jednak w tej sprawie jest więcej pytań niż odpowiedzi. Nie wiadomo, kiedy ma to nastąpić, ani jakie koszty wybudowania nowego sądu poniesie miasto. Optymistyczna wersja zakłada, że nowy budynek sądu zostanie oddany do użytku w 2022 roku.


Bartłomiej Baranowski 07.01.2016 09:46\nZa cenę 9 milionów złotych, możemy nabyć wspaniałą rezydencję w okolicy cieśniny Gibraltarskiej. W pełnej słońca Hiszpanii nie musicie się obawiać wysokich zmian temperatury. Zwłaszcza, że do dyspozycji macie basen. 440 metrów kwadratowych powierzchni zapewnią uczucie przestrzeni. Nieruchomość jest w pełni wyposażona - posiada 5 sypialni i cztery łazienki, tak aby każdy z mieszkańców miał zapewniony odpowiedni komfort. W pobliżu piękna plaża o złocistym piasku. Czego, więcej chcieć?\nPiękne, błękitne morze to dla wielu synonim luksusu. Trzeba to szybko uciąć. Luksusem jest dopiero posiadanie willi nad takim morzem oraz basenu z widokiem na jego bezkres. Ta posiadłość poza zniewalającym widokiem i basenem niczym dla króla życia, posiada również w pełni wyposażone SPA. Nic, tylko kupować! A cena to "jedyne" 8 milionów złotych z małym haczykiem.\nPoprzednia oferta była zbyt daleko morza? W takim razie może ta będzie lepsza? 20 metrów od morza! Budynek w stylu modernistycznym jest przewidziany dla prawdziwych smakoszy architektury. Ciężko się jednak skupić na budynku, skoro tuż zza oknem jest złocisty piasek i wspaniała toń błękitnego morza. A gdyby jakimś cudem pogoda się popsuła, budynek jest wyposażony we własną strefę SPA. Wszystkie te przyjemności kosztują 8 milionów złotych.\nTeraz pora na "wyższą" półkę cenową. Wyjeżdżamy z Hiszpanii i trafiamy do słonecznej Francji! A konkretnie do miasta znanego z jednego z największych festiwali filmowych. Czyli do Cannes, gdzie znajduje się opisywana nieruchomość. Wspaniały budynek i elegancka bryła wraz z ładnie urządzonym ogrodem z którego widać morze. Rezydencja posiada wszystkie możliwe udogodnienia i jej koszt to skromne 17 milionów złotych.\nZnowu wracamy do Hiszpanii, ale tym razem i próg cenowy jest nieco inny. Za opisywaną nieruchomość trzeba zapłacić ponad 21 milionów złotych. No prawie, 22 miliony. Ale w zamian otrzymujemy wspaniałą willę w Costa Del Sol w Hiszpanii z widokiem na morze, 24 godzinnym serwisem, prywatną salą gimnastyczną, sauną i strefą SPA. A jeżeli te atuty nadal nie rekompensują ceny, to dodajmy iż średnia temperatura w Costa Del Sol to 25 stopni.\nNa koniec wracamy do Francji. To właśnie tutaj znajduje się dom jak z marzenia. Z prywatnym dostępem do lazurowego morza wszystko wydaje się łatwiejsze. 400 metrowa posiadłość posiada wszystko to, co może być potrzebne w życiu. Dostęp do morza, basen, 120 metrowy taras z widokiem na morze, master bedroom z balkonem (tak, z widokiem na morze) oraz klimatyzację na całej powierzchni nieruchomości. O niezwykłej urodzie budynku nawet nie trzeba wspominać, bo ten klasyczny wygląd jest bezapelacyjny. A ile trzeba zapłacić za przyjemność nazywania się właścicielem tego przybytku? Trochę ponad 21 milionów złotych. Warto!