Le co? Lefkada! Czyli Grecja nieco mniej nieznana - forum Fly4free\nLe co? Lefkada! Czyli Grecja nieco mniej nieznana\nTemat postu: Le co? Lefkada! Czyli Grecja nieco mniej nieznana\n#1 Wysłany: 01 Lut 2018 23:19\nZnacie kogoś, kto nie był na greckich wyspach? Dobra, pewnie znacie. Ale czy jest ktoś taki na forum? Kreta, Santorini, Zakyntos, Kos, Korfu, Mykonos, Itaka, Rodos, Skiatos i dziesiątki innych - do wyboru, do koloru. A czy o Lefkadzie ktoś z drogich forumowiczów słyszał? Forumowa wyszukiwarka wypluwa całe 18 wyników, będących w większości dramatycznym poszukiwaniem jakichś informacji o tej wyspie. Relacji okrągłe zero. Zatem tak, poniższa relacja* zabierze Was na jedną z mniej znanych greckich wysp\nWszystko, co zostanie w tym wątku napisane, będzie następstwem wakacji, których w zasadzie miało nie być. Tzn. mieliśmy z mężem nie mieć w te wakacje urlopu z powodów zawodowych, kiedy to na horyzoncie nagle pojawił się tydzień wolnego w drugiej połowie września. I mieliśmy właśnie zacząć poszukiwania jakiegoś lasta, kiedy na fejsbuku pojawił się post znajomych, którzy na tydzień przed wylotem z przyczyn losowych musieli zrezygnować z wykupionych w biurze podróży wakacji. Po chwili negocjacji dobiliśmy targu co do ceny i staliśmy się właścicielami tygodniowego pobytu w położonej na południu wyspy miejscowości Vasiliki. Wakacje z biura podróży! Po raz pierwszy od prawie dekady.\nJako że do wylotu nie pozostało zbyt wiele czasu, od razu zabrałam się za poszukiwanie informacji o tym, co na miejscu można robić i zobaczyć. Wynik poszukiwań pozostawiał wiele do życzenia, co powinno nam dać do myślenia. Ale nie dało… Przyznam, że ale nie przejęliśmy się tym zbytnio – w końcu to Grecja. W Grecji zawsze jest dobrze. Zawsze znajdzie się też jakaś resztka świątyni do zobaczenia. Taaaaa, no więc nie zawsze\nAle nie wyprzedzajmy faktów, zacznijmy przyjemnym widoczkiem\n*Nie wiem jeszcze, czy faktycznie wyjdzie z tego relacja. Może bardziej opis paru miejsc na wyspie ze zdjęciami. Zobaczymy.\nOstatnio edytowany przez metia 04 Lut 2018 13:28, edytowano w sumie 2 razy\nTemat postu: Re: Le co? Lefkada! Czyli Grecja jakby nieznana (nie bez pow\n#2 Wysłany: 04 Lut 2018 12:14\nDzień pierwszy cz. 1, czyli jak tam dotrzeć (i przy okazji również wrócić)?\nPrzecież, że nie samochodem, haha! A jednak – można i samochodem, bo Lefkada ma mostowe połączenie z lądem (ale o tym za chwilę). Ponieważ jednak nie mieliśmy wolnych dwóch dni na podróż, to nie wybraliśmy opcji samochodowej. Ale Grecy i Bułgarzy jeżdżą na Lefkadę jak najbardziej. Podobnie jak kilka innych nacji, ale już w mniejszym zakresie.\nNasza podróż natomiast rozpoczęła się od pokonania standardowej drogi Wrocław-Katowice Pyrzowice samochodem. Może nie będę się nad tym zbytnio rozwodzić, autostradę A4 chyba każdy widział, a parkingi przy lotnisku i samo lotnisko mają na forum swoje wątki Z Pyrzowic do Grecji zabrał nas sezonowy czarter Small Planet. Nasz „turnus” był przy okazji ostatnim, co miało niestety negatywny wpływ na skrócenie ostatniego dnia pobytu. Za to obydwa loty odbyły się o czasie, co bardzo się Small Planet chwali, bo wiadomo, że nie zawsze idzie im tak dobrze Sam lot jak lot. Janusze za nami polewali wódę do plastikowych kubeczków, jak pani stewardessa nie patrzyła. Pół samolotu spacerowało no bo jak tu wytrzymać 2 godziny siedzenia. Dzieci krzyczały. Nic szokującego\nLotnisko, na którym wylądowaliśmy – Aktion Airport – nie znajduje się na samej Lefkadzie, ale na kontynencie. Obsługuje ono Lefkadę oraz położoną na stałym lądzie miejscowość Perveza, co też częściowo widać w jego międzynarodowym kodzie PVK. Samo lotnisko jest typowym greckim portem regionalnym – jest małe, stare i generalnie nic tam nie ma poza kawą za 4 euro. (No dobra, jest tam darmowy internet, ale jak łączą się z nim pasażerowie dwóch czy trzech samolotów, to wiecie, co można sobie z tym internetem zrobić.) Poza sezonem służy głównie celom wojskowym, ponieważ regularnie lata stąd tylko SkyExpress (m.in. na pobliskie Kefalonię i Korfu). W sezonie lotnisko obsługuje głównie czartery dla biur podróży z Anglii, Niemiec, Polski i Skandynawii. Sezonowe połączenie na Lefkadę oferują również EasyJet, Eurowings, Volotea i Vueling.\nKomunikację z najbliższymi miastami – czyli Pervezą oraz Lefkadą – obsługują autobusy, których rozkłady można znaleźć na stronie KTEL. Bilet do Lefkady kosztuje zawrotnie 2 euro.\nhttp://www.ktelprevezas.gr/?module=defa ... =1&lang=en\nhttp://www.ktel-lefkadas.gr/?module=def ... =1&lang=en\nOczywiście na lotnisku można też wypożyczyć auto. My natomiast tym razem nie musieliśmy się o nic martwić, zostaliśmy sprawnie przydzieleni do autokarów, które rozwiozły nas po wyspie. W sumie podróż z lotniska na południowy koniec wyspy trwała ok. godziny: pół godziny drogi na samą wyspę i pół godziny już po niej.\nDzień pierwszy cz.2 czyli pierwsze spotkanie z nieznaną nikomu wyspą\nNo cóż, nie powiem, żeby było jakieś specjalnie udane, bo było już ciemno Dlatego może na początek garść informacji o samej wyspie, jeszcze bez widoków.\nLefkada przynależy do Wysp Jońskich i jest tu czwartą co do wielkości wyspą (ok. 300 km² sama wyspa plus ok. 50 km² przynależące do niej administracyjnie mniejsze wysepki takie jak Meganisi czy Kalamos). Jej większe sąsiadki, czyli Kefalonia, Korfu i Zakyntos są zdecydowanie lepiej znane turystom. Natomiast ze szkoły każdy z nas kojarzy kolejną wyspę tego samego archipelagu, czyli Itakę, której królem był usiłujący latami powrócić do domu Odyseusz Co ciekawe istnieje pewna historyczno-literaturoznawcza teoria mówiąca, że Itaka z Odysei to w rzeczywistości właśnie Lefkada, a pałac Odyseusza stał w miejscowości Nydri, o której będzie jeszcze później. Teoria teorią – Lefkada raczej nie była w centrum starożytnego świata. Opisano zaledwie jedną większą świątynię – świątynię Apollona, która wg. zapisów miała znajdować się na przylądku Dukato w południowo-zachodniej części wyspy. Świątynia była znana głównie z tego, że z klifów nieopodal zrzucano ludzi w ramach ofiary, głównie różnego rodzaju przestępców, ale nie zawsze. Byli też tacy, co skoczyli z własnej woli, w tym podobno wielka poetka czasów starożytnych, Safona.\nW czasach bardziej współczesnych Lefkadą zarządzali kolejno Koryntianie, Epirejczycy, Wenecjanie, Francuzi i Brytyjczycy. Do Grecji wyspa przynależy dopiero od 1864 roku. Przez dłuższy czas Lefkada pozostawała w cieniu większych sąsiadek i była znana głównie z odbywającego się w stolicy cyklicznie festiwalu folklorystycznego oraz z należącej do Arystotelesa Onassisa pobliskiej wysepki Skorpios (tam potentat wziął ślub z Jackie Kennedy). Jednak w przeciągu ostatnich pięciu lat ruch turystyczny systematycznie wzrasta, m.in. dzięki pięknym plażom. Widać to m.in. w wynikach lotniska Aktion, z które już drugi rok z rzędu obsługuje o tysiąc lotów (+/- 100.000 pasażerów) więcej.\nStolicą wyspy Lefkada jest – tadam tadam, wielkie zaskoczenie – miejscowość Lefkada, którą odwiedzimy w jednym z kolejnych odcinków relacji. Lefkadę z większymi miejscowościami łączy sieć lokalnych dróg, po której – rzadko bo rzadko, ale jednak – jeżdżą lokalne autobusy KTEL. Rozkład dostępny poniżej (jest na bieżąco aktualizowany). Ceny biletów znośne, zależne od odległości.\nhttp://www.ktel-lefkadas.gr/?module=def ... 27&lang=en\nA inne większe miejscowości na wyspie to m.in. Nydri (poświęcimy mu nieco miejsca później) oraz Vasiliki-Ponti (które pojawi się w kolejnym odcinku). A całość wyspy „kształci się” następująco (wybaczcie, nie mogłam sobie odmówić skorzystania z tej pięknej mapko-grafiki, którą specjalnie dla Was wzbogaciłam dodatkowymi elementami )\nOstatnio edytowany przez metia 04 Lut 2018 13:06, edytowano w sumie 2 razy\n#3 Wysłany: 04 Lut 2018 12:46\nMetropolia co prawda spora, ale pod Szczecin nie sięga\n#4 Wysłany: 04 Lut 2018 12:53\nDzięki @le_szek, podpowiedzi w edytorze tekstu zawsze wiedzą najlepiej\n#5 Wysłany: 04 Lut 2018 12:57\nTrudno Lefkadę uznać za kierunek nieznany. Wszak od kilku sezonów biura podróży tam oferują wycieczki.\nLaVarsovienne lubi ten post.\n#6 Wysłany: 04 Lut 2018 13:27\nNie napisałam nieznana, tylko jakby nieznana, a to różnica. A poza tym - czy to, ze biura organizują dokądś wycieczki od razu decyduje o tym, że coś robi się dobrze znane? W przypadku Lefkady tak nie jest, ilość informacji o wyspie jest dość ograniczona, również na naszym forum.\nAle zmienię nieco tytuł, może będzie mniej kontrowersyjny\nTemat postu: Re: Le co? Lefkada! Czyli Grecja nieco mniej nieznana\n#7 Wysłany: 04 Lut 2018 13:35\nRejestracja: 12 Lut 2014\nKilometry: 126 865\nZatem tak, poniższa relacja* zabierze Was na jedną z mniej znanych greckich wysp\nPrzy moim Skyrosie, Lefkada brzmi wręcz jak wielka metropolia, wszystkim znana, chociażby ze słyszenia.\nNie zmienia to faktu, że mam ochotę poczuć grecki klimat, więc z przyjemnością czekam na kontynuację:-)\n#8 Wysłany: 23 Kwi 2018 23:33\nRejestracja: 01 Paź 2010\nI co dalej z relacją? Zastanawiam się nad tym kierunkiem i chętnie dowiedziałabym się czegoś więcej, bo rzeczywiście konkretnych informacji ze świecą szukać..\n#9 Wysłany: 24 Kwi 2018 00:16\nRelacja póki co stoi, bo szlag trafił mi zdjęcia :/ Jestem w trakcie ich odzyskiwania, ale jeszcze trochę to potrwa, bo część odzyskała się w zupełnie przypadkowej kolejności i mozolnie dopasowuję je do poszczególnych dni pobytu/atrakcji. Może w weekend majowy ruszę dalej. Póki co jeżeli masz pytania, pisz śmiało na priv, spróbuję napisać, ile będę mogła.\n#10 Wysłany: 27 Kwi 2018 22:49\nZnacie kogoś, kto nie był na greckich wyspach? Dobra, pewnie znacie. Ale czy jest ktoś taki na forum? Kreta, Santorini, Zakyntos, Kos, Korfu, Mykonos, Itaka, Rodos, Skiatos i dziesiątki innych - do wyboru, do koloru. A czy o Lefkadzie ktoś z drogich forumowiczów słyszał?\nJa nie byłam na żadnej wyspie (zwiedzałam tylko kontynentalną Grecję), bo mnie tam zwyczajnie nie ciągnie. Ale o Lefkadzie słyszałam.\n#11 Wysłany: 29 Kwi 2018 22:08\nJeżeli przyjdzie Ci kiedyś do głowy pojechać na wyspy, nie zaczynaj od Lefkady\nUdało mi się przejrzeć większość odzyskanych zdjęć, powracam do relacji. Zaczynamy tam, gdzie skończyliśmy, czyli w autokarze zmierzającym z lotniska do miejscowości, gdzie mieliśmy rezydować – Vasiliki\nDzień pierwszy (wieczór) - Vasiliki\nKierowca wysadził część pasażerów (w tym nas) przy głównym skrzyżowaniu w Vasiliki. Szybkie spojrzenie na googlemaps i już możemy udać się w stronę hotelu. W tej części miasteczka więcej jest kwater prywatnych, większe hotele są trzy: Vasiliki Bay, Vasiliki Blue oraz Grand TheoNi. W tym ostatnim mieliśmy okazję zamieszkać.\nZ perspektywy czasu mogę powiedzieć, że jak na hotel, którego sami nie wybieraliśmy (przypominam, że wycieczka była odkupiona od znajomych), to trafiliśmy zaskakująco dobrze. Hotel okazał się być po gruntownym remoncie, niezbyt duży, ale bardzo czysty. Przydzielony nam pokój dwuosobowy był przestronny, ze sporą łazienką, klimatyzacją w cenie i szybkim wifi. Czego chcieć więcej?\nOczywiście nie zabawiliśmy w hotelu zbyt długo, jako że żołądki wzywały nas na szybkie spotkanie z grecką kuchnią. Ruszyliśmy więc małą uliczką w stronę portu, gdzie mimo późnej pory było otwartych kilka przyjemnie wyglądających restauracji. Pierwszego wieczora nasz wybór padł na znajdującą się w końcowej części portu restaurację Miramare. Oczywiście zaraz na wejściu spotkaliśmy rodaków, a konkretnie rodaczkę – pani kelnerka okazała się być Polką Pozwoliło nam to skutecznie dowiedzieć się, co z karty aktualnie najlepiej zjeść i czym to zapić. Po chwili na stół wjechały klasyki greckiej kuchni i już mogliśmy zaczynać wakacje…\nDzień drugi (oraz przedostatni) – Vasiliki\nKiedy rano otwieramy oczy, wita nas taki widok. Zapowiada się nieźle\nPonieważ pierwszy wieczór skończył się bardzo późno, po długich Polaków rozmowach przy winie i ouzo, to prawie spóźniliśmy się na śniadanie. Na szczęście obsługa donosiła co trzeba do ostatnich minut. W tym miejscu mogę powiedzieć, że również pod tym względem hotel wypadł bardzo dobrze – poza tradycyjnym wyborem rzeczy na słodko na stołach nie brakowało fety, pysznych pomidorów, papryki, nadziewanego różnymi składnikami ciasta filo czy świeżych owoców. Tradycyjnie stołów pilnowało kilka lokalnych kotów\nNa pierwszy dzień nie mieliśmy żadnych konkretnych planów – ot, mały rekonesans po najbliższej okolicy, chwila na plaży, a potem chillout przy basenie. No właśnie – przy basenie… Niestety, okazało się, że basen to największa wada hotelu. Był mały i właściwie położony w części śniadaniowej Zapakowaliśmy się zatem na dłuższą wycieczkę i ruszyliśmy na spacer po okolicy.\nSzybko okazało się, że Vasiliki to w gruncie rzeczy spora miejscowość (a właściwie dwie połączone miejscowości – Vasiliki i Ponti), a część w okolicy hotelu to zaledwie mały jej kawałek. Wrzucam mapkę poglądową:\nI tak – poza główną uliczką ze sklepikami, którą szliśmy wczoraj do portu i restauracji, mamy jeszcze kolejny port (skąd odpływają promy na Kefalonię, Itakę oraz plażę Agiofili), część mniej turystyczną przy głównej ulicy (ze stacją benzynową, supermarketem, wypożyczalnią samochodów itp.), dalej strefę apartamentowo-campingową (przy głównej drodze) oraz bardzo dużą strefę hotelowo-sportowo-barową przy plaży. Tam też skierowaliśmy nasze pierwsze kroki.\nNa plażę prowadził z „naszej” części deptak, niestety w sporej części niedokończony na środkowym odcinku. Natomiast widać, że mocno nad nim pracują, więc w kolejnych latach przemieszczanie się powinno już być łatwiejsze.\nPo ok. 10 minutach spaceru docieramy do początku plaży i trafiamy do raju dla fanów sportów wodnych Czego tu nie ma: windsurfing, żagle, kite’y, paddelbordy, skutery wodne… Do tego luźna, surferska atmosfera, bo praktycznie przy każdej wypożyczalni sprzętu funkcjonuje bar z leżakami, parasolami, basenem, stolikami - wszystko do wykorzystania w cenie zakupu dowolnego produktu z baru. Ponieważ jednak jest jeszcze przed 12, powstrzymujemy się od rozpoczęcia konsumpcji\nDochodzimy zatem do końca plaży (w okolicach hotelu Grand Nefeli) i dopiero w drodze powrotnej wybieramy jeden z sympatycznych bar.ów Z leżaków, z zimnym napojem w dłoni, obserwujemy szalejących na wodzie sportowców. Wiatr jest ich sprzymierzeńcem – naszym niestety nie. Po kilku godzinach robi się po prostu zimno, a o kąpieli w morzu nie ma mowy. Trochę rozczarowuje nas ta grecka pogoda. 20 stopni we wrześniu to jednak trochę mało. Przenosimy się zatem do wnętrza baru, gdzie udaje się nam zjeść całkiem smaczny i niedrogi obiad.\nPóźniejszym popołudniem, w drodze powrotnej zahaczamy jeszcze o nasze okolice, żeby zrobić kilka zdjęć za dnia.\nWieczorem kolacja (również w porcie) i tak drugi dzień urlopu skończył się, zanim na dobre się zaczął\nPodsumowując ogólnie czas spędzony w Vasiliki mogę powiedzieć, że jest to całkiem przyjemna miejscowość. W sumie najlepsza ze wszystkich, w których rezydowaliśmy na greckich wyspach do tej pory (porównujemy z Sidari na Korfu i Tigaki na Kos). Jest dość uporządkowana, co sprawia, że każdym może znaleźć kawałek odpowiedni do aktualnego nastroju. Jesteś młody i chcesz imprezy, idziesz na imprezę na plażę. Chcesz kupić pamiątki? Proszę bardzo, jest cała ulica sklepików (i nawet nie sprzedają aż tak szajsowatego szajsu)., Chcesz restauracji z ładnym widokiem – masz ich kilkanaście do wyboru (poza Marimare polecamy jeszcze Alexander Sea Food oraz Starfish dla fanów owoców morza; nie polecamy natomiast Taverny Dolphin). Gorsza pogoda? Proszę bardzo, przy plaży możesz usiąść także we wnętrzu (co zdarzyło się nam w ostatni dzień, kiedy padało prawie od samego rana). Oczywiście szczególnym zainteresowaniem Vasiliki cieszy się wśród fanów sportów wodnych. Z rozmów z kilkoma osobami, które poznaliśmy, wynikało, że niektórzy przyjeżdżają tu co roku od lat, bo zatoka oferuje stabilne warunki wiatrowe. I to widać po ilości infrastruktury.\nZ kolei wadą Vasiliki jest oddalenie od lotniska, stolicy i bardziej znanych plaż po zachodniej stronie wyspy. Komunikacja autobusowa jest dość ograniczona, do Nidri czy stolicy można się dostać kilka razy dziennie, żeby sensownie zorganizować sobie wycieczkę w inne miejsca, trzeba już wynająć auto. Dojazd na lotnisko poza sezonem autobusem już wymaga kombinowania, konieczna jest przesiadka w stolicy i w sumie traci się na to cały dzień. Poza jest jeszcze jeden poważny problem – braki w dostawie prądu. Nie wiem, czy to problem całej wyspy, czy tej konkretnie miejscowości, ale w ciągu tygodniowego pobytu prądu nie było 3 razy, w tym wieczorem (więc nic nie działało), a raz przez prawie cały dzień i obsługa musiała nam w końcu wymienić karty do pokoi na zwykłe klucze. Także dobrze tu mieć pod ręką naładowany powerbank\nOstatnio edytowany przez metia, 30 Kwi 2018 09:52, edytowano w sumie 1 raz\n#12 Wysłany: 29 Kwi 2018 23:10\nTak jakoś do Vasiliki nie dotarłem ,jednak moja ubiegłoroczna wrześniowa wyprawa na wyspy greckie miała początek na Zante a koniec na Korfu. Tym razem odwiedziłem 5 wysp pokonując po kolei promem między nimi. Na Lefkadę dotarłem już po pobycie na Kefalonii i wylądowałem w samym centrum Nydri. Przeraził mnie cały tłum turystów rodem z byłej Jugosławii ,Rumunii,Macedonii, Bułgarii itp Całkiem inny klimat niż na pięknej Kefalonii. Dosłownie miasteczko przypomniało mi gwarną Malię czy Hersonissos na Krecie. Jednak złego słowa nie powiem o innych częściach wyspy.\nChcąc sobie zrobić taki trip po Wyspach Jońskich to z Zakynthos promy na Kefalonię kursują z Agios Nikolaos na pólnocy wyspy do Pesady za 9 e natomiast do portu w Skala trzeba najpierw płynąć do Kyllini na Peloponezie i dopiero z tamtąd na Kefalonię.\nZ Kefalonii na Lefkadę prom pływa z Fiskardo do Nidri a z Sami do Vasiliki już nic nie ma / polikwidowali/\nZ Lefkady na Korfu już trzeba przez ląd jechać autobusem do Igoumenitsy i promem np. do Lefkimmi lub Kerkiry, można też z Parga popłynąć na Paxi a z niej też do Lefkimmi na Korfu.\nmetia lubi ten post.\n#13 Wysłany: 29 Kwi 2018 23:33\nNa Nydri ponarzekam w kolejnym odcinku Dla mnie to było takie Mielno do kwadratu. Dobrze, że nie mieszkaliśmy tam, bo bym chyba uciekła. W Sidari na Korfu też było imprezowo, ale główna ulica Nydri to po prostu turystyczna maskara.\nCo do transportu z Vasiliki do Fiscardo, to nie wiem dokładnie. Duży port był częściowo w remoncie, niedostępny dla większych jednostek, więc założyłam, że brak rejsów stamtąd jest chwilowy. Ale na pewno do Fiskardo pływają z mniejszego portu stateczki wycieczkowe (jest to drugi przystanek z dłuższej wycieczki, na której byliśmy), więc pewnie da się dogadać i wysiąść tam.\n#14 Wysłany: 29 Kwi 2018 23:46\nRejestracja: 20 Paź 2012\nKilometry: 236 428\nVasiliki to jeden z bardziej znanych windsurfigowych spotów. I znam sporo ludzi którzy jeżdżą do Grecji od 15 lat i nie bardzo coś więcej widzieli niż Levkadę\n#15 Wysłany: 06 Cze 2018 08:17\nKilometry: 24 438\nNa wyspie nie byłam, ale sporo się o niej na innych forach i blogach naczytałam. Ale nie ma się czemu dziwić skoro jest tu skupisko pięknych plaż (znany, co wiąże się z tłumem oczywiście w sezonie). Z przyjemnością poczytam i poglądach, w tym roku początkwo był nawet plan, że na Lefce spędzimy urlop wakacyjny - jak to my dojazd samochodem\n#16 Wysłany: 10 Sie 2018 20:09\nWracam do relacji - zanim zapomnę, że w ogóle na Lefkadzie byłam. Dzisiejszy odcinek poświęcony będzie Nydri.\nDzień trzeci – Nydri (Nidri, Nidrio)\nDzień trzeci rozpoczął się od awarii prądu. Po śniadaniu poszliśmy na chwilę na plażę, ale ponieważ w Vassiliki nic za bardzo nie działało i nie było wiadomo, kiedy prąd wróci (a nam doskwierał brak kawy), zapakowaliśmy się do autobusu i podjechaliśmy do położonej w odległości ok. 30 minut jazdy miejscowości Nydri.\nNydri jest współcześnie typową nadmorską grecką miejscowością turystyczną. W starożytności podobno było inaczej – wg. jednego z najznamienitszych archeologów przełomu XIX i XX wieku, Wilhelma Dörpfelda, to właśnie Lefkada jest Itaką ze sławnej epopei Homera, a w Nydri stał pałac Odyseusza. Analizę tekstu Odysei Dörpfeld poparł wykopaliskami, które wykazały istnienie pozostałości zabudowań i grobów z właściwego okresu. Dörpfeld spędził na badaniach na Lefkadzie ostatnie dwa dziesięciolecia swojego życia i tu zmarł w 1940 roku. Pochowano go na końcu cypla, który wyznacza wejście do zatoki Nydri, z widokiem na miasto, któremu poświęcił jedno ze swoich najpoczytniejszych dzieł - Alt-Ithaka: Ein Beitrag zur Homer-Frage, Studien und Ausgrabungen aus der insel Leukas-Ithaka. Niestety, współcześnie ten temat w ogóle nie jest eksplorowany przez włodarzy wyspy – nie ma przygotowanych stanowisk archeologicznych do zwiedzania czy nawet tablic informacyjnych. Dörpfelda całkowicie przyćmił Onasis – osobiście uważam, że to duża strata, ale turyści najwyraźniej pragną czego innego.\nKurs z Vassiliki do Nydri docelowo jedzie do stolicy, jednak odcinek Vassilik-Nydri łapie się na przejazd na krótszym dystansie i kosztuje 2 euro z kawałkiem. Autobus KTEL to – jak to w Grecji – bardziej autokar. Obsługa dwuosobowa – poza panem kierowcą jest jeszcze pan biletowy, więc możliwości jazdy na gapę za bardzo nie ma. Skład pasażerski był na początku bardzo turystyczny (najwyraźniej nie tylko nam doskwierał brak prądu), ale pod drodze dosiadało się i wysiadało też sporo lokalesów. My natomiast skupialiśmy się na obserwowaniu drogi – mieliśmy nadzieję, że zapiszemy sobie kilka punktów do odwiedzenia autem w trakcie wycieczki objazdowej dookoła wyspy. I tak wypatrzyliśmy m.in. zjazd do Sivoty oraz położoną kawałek przed Nydri miejscowość Vlicho.\nPrzy okazji - do Nydri wcale nie jest tak łatwo wjechać. Auta omijają centrum mini-obwodnicą, a spory kawałek drogi przez centrum jest zamknięty dla aut. Natomiast autobus jedzie przez sam środek miejscowości, co zwłaszcza wieczorami nie jest łatwe – ulicę szczelnie wypełniają ludzie i skutery. Ale o tym później\nW samym Nydri jest kilka przystanków autobusowych – my wybraliśmy ten koło portu. Sam port częściowo służy jachtom jako marina, a w wydzielonej części również promom. Dopłyniemy stąd m.in. na Meganisi, Itakę i na Kefalonię. Do tego pełen wybór rejsów wycieczkowych, wypraw na ryby czy nurkowanie. Teren portu jest częściowo całkiem ładnie zagospodarowany – są ławeczki, klomby, pomnik Onasisa… Muszę przyznać, że to Nydri zrobiło na nas na początek całkiem sympatyczne wrażenie.\nZaraz za portem betonowe nabrzeże płynnie przechodzi w kamienistą, wąską plażę, obok której nie brakuje małych knajpek i barów. Możliwość konsumpcji od razu przykuła naszą uwagę, tym bardziej że zbliżała się pora obiadowa Spacerem udaliśmy się w poszukiwaniu przybytku, który oprócz jedzenia i napojów oferowałby również leżaki i przebieralnię.\nPo niedługiej chwili znaleźliśmy odpowiadający nam przybytek w postaci posiadającej całkiem niezłe recenzje Tom's Sea Side Restaurant. Tam też spędziliśmy kolejne 3 godziny konsumując i zażywając kąpieli słonecznych oraz wodnych. Woda jest tu czysta, dość płytka i przyjemnie ciepła. W komplecie widoki na pobliskie wyspy: Madouri, Sparti i kilka pomniejszych skał. Jeżeli ktoś pragnąłby wypoczynku bardziej aktywnego, to tuż obok znajduje się centrum sportów wodnych, gdzie można wypożyczyć skuter wodny, kajak, rower, paddelbord, sprzęt do windsurfingu oraz pewnie wiele innych.\nOkoło 17 słońce powoli zaczęło chować się za górami, więc zapakowaliśmy się i kontynuowaliśmy spacer. Okazało się, że podobna, kamienista plaża ciągnie się dalej na dłuższym odcinku. W pewnym miejscu do morza wpada mała rzeczka, ale można ją ominąć mostkiem. I tak spacer zaprowadził nas na drugi koniec miejscowości, gdzie znajduje się kolejna zatoczka i kolejne centrum sportów wodnych.\nKawałek dalej zainstalowaliśmy się na kolejną konsumpcję Ta część Nydri wydaje dużo spokojniejsza, bardziej zielona. Widzieliśmy m.in. kilka urokliwych knajpek pod drzewami, z pięknym widokiem na morze.\nPonieważ powoli zapadał zmrok, zdecydowaliśmy się udać się z powrotem w stronę centrum. W tym celu przeszliśmy na główną ulicę i tu nastąpiło bolesne zderzenie z turystyczną rzeczywistością. Nydri pokazało swoją drugą, brzydszą twarz. Masy ludzi, knajpy, naganiacze wszelkiej maści, stragany pełne wakacyjnego szajsu, ulotki, migające reklamy, wyjąca muzyka, trąbiące skutery, ryczące quady… Normalnie Mielno do kwadratu. Ciężko było uwierzyć, że parę minut wcześniej siedzieliśmy w ciszy i spokoju na niemal pustej plaży. Zrobiłam tu aż jedno zdjęcie, potem walczyliśmy o życie Z ulgą też przyjęliśmy przyjazd autobusu, który zabrał nas z powrotem do Vassiliki.\nPodsumowując – wizytę w Nydri wspominam z perspektywy czasu całkiem dobrze. Od strony morza można przyjemnie spędzić czas na opalaniu się i kąpielach, a wybór knajp , barów i restauracji jest chyba największy na całej wyspie. Wrażenie psuje to, co dzieje się w przy głównej ulicy w godzinach wieczornych – nie bardzo wyobrażam sobie przez to urlop z Nydri jako bazą noclegową. Chyba że ktoś w trakcie wakacji pragnie co wieczór ostrej głośniej imprezy.\nTak dobiegł końca dzień trzeci. Kiedy wróciliśmy do hotelu, okazało się, że problem z prądem został rozwiązany. Nie mieliśmy pojęcia, że tylko chwilowo\n#17 Wysłany: 11 Sie 2018 17:47\nDzień czwarty – nieplanowana wycieczka do stolicy\nPo przebudzeniu zdziwiła mnie podejrzana cisza. W hotelu rzadko jest zupełnie cicho – jeździ winda, sprzątaczki odkurzają, pracuje pompa od basenu. A tu nic, jak makiem zasiał. Wizyta w łazience potwierdziła moje obawy – znowu nie ma prądu.\nPo zejściu na dół do recepcji okazało się, że awaria jest poważna. W nocy nad środkową częścią wyspy przeszła burza, coś zalało, coś zerwało… W efekcie całe południe nie ma prądu. Nie wiadomo, kiedy naprawią, bo niedziela. A ponieważ, prądu nie było już wczoraj, to hotelowe generatory są wyczerpane i nie działa system otwierania pokoi. Zostały nam wobec tego wręczone tradycyjne klucze. Potem okazało się, że w zasadzie nie ma też śniadania I – co najgorsze – nie ma kawy. Dodatkowo zbierało się na deszcz, a po całym hotelu szwendali się niezadowoleni turyści, którym rano odwołano rejs – morze po nocnej burzy było zbyt wzburzone na wypłynięcie. Także atmosfera była po prostu przednia\nWobec powyższych okoliczności podjęliśmy próbę alternatywnego zagospodarowania czasu. Na początku próbowaliśmy pożyczyć auto, ale okazało się, że w obliczu braku prądu pan z wypożyczalni po prostu poszedł do domu… Rejsy były odwołane, więc została nam jedna opcja – nieplanowana wycieczka do stolicy (nieplanowana, bo pierwotnie chcieliśmy zahaczyć o stolicę przy okazji objazdówki po wyspie). Szczęście w nieszczęściu niedziela to jedyny dzień, w którym możliwe było zrobienie „półdniówki” w stolicy – wyjazd po 13, powrót wieczorem, po 20. Zanuciliśmy zatem „Always look on the bright side of life”, wzięliśmy mapkę z recepcji i pojechaliśmy…\nPrzejazd na odcinku Vassilik-Nydri wymaga zapłacenia za podróż długodystansową (ok. 5 euro) i trwa około godziny. Poza tym jest podobnie: autokar, dwuosobowa obsługa, ruszamy. Początkowy odcinek – do Nydri – już znamy, więc nie koncentrujemy się na nim za bardzo. Dopiero za Nydri wypatrujemy na wybrzeżu kolejnych miejscówek do odwiedzenia w trakcie objazdówki. Niestety, żadne z większych miasteczek po drodze (Nikiana, Ligia, Kariotes) nie przykuwa naszej uwagi. Stopniowo natomiast poprawia się pogoda.\nNie wiemy natomiast do końca, gdzie uda nam się w Lefkadzie wysiąść. Według mapki, którą otrzymaliśmy, dworzec autobusowy jest spory kawałek drogi od centrum, poniżej mariny. Na szczęście na miejscu okazało się, że przez zjazdem na dworzec autobus robi przystanek przy jednym z dwóch rond przy centrum. Tam też wsiada się w drodze powrotnej (przystanek powrotny jest rzecz jasna po drugiej stronie ulicy). Z tego, co widzieliśmy, jest to przystanek zbiorowy – odjeżdżają z niego wszystkie autobusy z Lefkady w różnych kierunkach (w tym na lotnisko). Całkiem praktyczne rozwiązanie (np. w porównaniu do Korfu, gdzie dworzec autobusów lokalnych, jest w innym miejscu, niż dworzec autobusów długodystansowych).\nZanim przejdziemy dalej, poglądowa mapka:\nSama Lefkada (nazywana również również Lefkas lub Leukada) jest największym miastem na wyspie, ale w kategoria wielkości jest to raczej małe miasteczko – ok. 9.000 mieszkańców (mniej więcej połowa mieszkańców całej wysypy). Historia stolicy sięga średniowiecza, kiedy to zbudowano tu pierwsze miasto na prawie weneckim – co ciekawe, dzisiejszy układ ulic w dużej mierze odzwierciedla układ średniowieczny. Niestety, poza fortecą obronną Aghia Mavra i kilkoma kościołami nie znajdziemy tu praktycznie żadnych historycznych budowli. Wynika to ze zniszczeń, jakie na przestrzeni wieków poczyniły liczne trzęsienia ziemi – tylko w XX wieku było ich trzy. Lokalna architektura musiała się więc dostosować do panujących warunków – domy mieszkalne są maksymalnie dwupiętrowe, o lekkiej konstrukcji (kamienny parter i drewniane wyższe piętra). Wysokością w mieście wyróżniają się w zasadzie tylko trzy budynki: Muzeum Archeologiczne, szpital i hotel Lefkas (na zdjęciu poniżej).\nNa początku XXI wieku rozpoczęto na szeroką skalę prace konstrukcyjne, które umożliwiły połączenie stolicy (a przez to i całej wyspy) ze stałym lądem. Od strony lądu wybudowano tunel, kilka grobli (w tym jedną zabezpieczającą miasto od północy), drogi i most zwodzony, a w samej Lefkadzie zagospodarowano trzy spore mariny, mogące pomieścić w sumie kilka tysięcy jachtów. Dzięki temu stolica stała się ważnym punktem na drodze jachtów pływających po Morzu Jońskim i może żyć z turystyki mimo braku historycznych zabytków. Zakres prac widać najlepiej z góry (zdjęcie pożyczone):\nLefkada z góry.jpg\nNasze pierwsze kroki w stolicy zaprowadziły nas do pobliskiej kafejki (pierwsza kawa o 15, toż to zbrodnia!), a potem wzdłuż mariny właśnie na północ. Trzeba przyznać, że obłożenie nawet poza sezonem mają spore.\nPierwotny plan zakładał, że przejdziemy się groblą w kierunku fortecy, ale akurat trafiliśmy na otwarcie mostu. Pogapiliśmy się więc na przepływające jachty, a potem skręciliśmy z powrotem stronę centrum.\nW tej części miasta groble pozwoliły od zewnątrz stworzyć wewnętrzne jezioro, a od strony centrum – mały kanał i nabrzeże z dużą ilością knajp. Dużą atrakcją jest drewniany most, łączący nabrzeże z groblą. Kanał ma kilkaset metrów długości – zamyka go budynek Muzeum Archeologicznego. Niestety, było widać, że jesteśmy już poza sezonem – część restauracji była całkowicie zamknięta, a część otwierała się dopiero w godzinach wieczornych.\nOd kanału odbiliśmy kilkukrotnie w mniejsze uliczki, żeby zobaczyć lokalną zabudowę. Nie jest ona może imponująca (powiedzmy szczerze - jest raczej skromna), niemniej jednak warto się tu pokręcić i poczuć lokalny klimat.\nPo dojściu do końca kanału i Muzeum Archeologicznego (zamkniętego w niedzielę) skierowaliśmy się na południe, w stronę placu Zampeliou. W jego okolicy znajdziemy dwa zabytkowe kościoły: Ekklisia Panagia Ton Xenon oraz Ekklisia Agii Anargi (niestety, nie są one chyba udostępnione do zwiedzania, w każdym razie nie były wtedy dostępne, mimo iż była niedziela).\nplac Z. + kościół1.jpg\nplac Z. + kościół2.jpg\nJest tu też całkiem przyjemny budynek biblioteki miejskiej, w którym – jak dowiedzieliśmy się z tablicy informacyjnej – można obejrzeć Post-Byzantic Collection. Ponieważ biblioteka była zamknięta, dopisaliśmy sobie ją na listę rzeczy do zobaczenia na objazdówce (razem z Muzeum Archeologicznym).\nW dalszej kolejności udaliśmy się na główną ulicę „starego” miasta czyli Mela. Znajduje się tam szereg mniejszych i większych sklepików (zamkniętych w niedzielę), ratusz i jeszcze kilka kościołów. W sumie nic ciekawego, a my powoli robimy się głodni, więc siadamy w jednej z knajpek przy niewielkim placu. Następne półtorej godziny mija nam na niespiesznej konsumpcji greckich przystawek. Przy okazji ucinamy sobie pogawędkę z panią kelnerką, która mówi nam, że ma kilka koleżanek z Polski, wżenionych w lokalne greckie rodziny. Była też kilka razy w naszym kraju. Zapraszamy ją serdecznie do Wrocławia, a ona w rewanżu serdecznie dolewa nam ouzo\nOkoło godziny przed odjazdem autobusu udajemy się spacerem przez kolejne małe uliczki w stronę portu, zahaczając m.in. o kolejne dwa kościoły: Ekklisia Agios Ioannis Theologos i Ekklisia Agios Nikolaos. Niestety, tu również nie udało się nam wejść do środka.\nPonieważ mamy jeszcze chwilę czasu, w oczekiwaniu na autobus siadamy w porcie przy kieliszku wina. Niebo rozchmurza się, a zachodzące słońce daje piękne światło. Wokół stolika kręcą się lokalne koty. W końcu wygląda to jak greckie wakacje\nCzy warto odwiedzić stolicę wyspy? Zdecydowanie tak. Czy koniecznie trzeba spędzić tam 6 czy 7 godzin jak my? Niekoniecznie. Wystarczą 2 godziny na spacer po centrum i godzina na fortecę oraz przejechanie się po północnej grobli (my zrobiliśmy to przy okazji objazdówki, więc zdjęcia będą w kolejnym odcinku). Wydaje mi się, że Lefkada może być też dobrym miejscem na 1-2 noclegi, jeżeli w trakcie wycieczki chce się poprzebywać w nieco bardziej turystycznej lokalizacji i mieć większy wybór knajp na kolację. Dlatego też nie dziwi mnie wcale, że Lefkada jest popularnym miejscem na drodze rejsów.\nKiedy wracamy do Vassiliki, okazuje się, że prąd wrócił, a knajpki wokół małego portu działają pełną parą, chcąc odbić sobie straty związane z brakiem klientów w ciągu dnia. W ramach świętowania połowy wyjazdu udajemy się do jednej z droższych restauracji – Star Fish, która okazuje się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Jedząc pyszne owoce morza z przyjemnością myślimy o tym, że udało nam się zmienić ten niezbyt dobrze rozpoczęty dzień na lepsze\nA to nie koniec atrakcji, bo kolejnego dnia czeka nas objazdówka po wyspie.\nOstatnio edytowany przez metia 12 Sie 2018 12:14, edytowano w sumie 2 razy\n#18 Wysłany: 11 Sie 2018 17:51\nRejestracja: 21 Sie 2015\nKilometry: 5 372\nOsobiście przekonuje mnie możliwość dojechania na Lefkadię samochodem.\nChwilowo road tripy mam zawieszone na rzecz poruszania się na własnych kończynach, ale może jeszcze dożyję dnia, kiedy mi się zechce pojeździć po Europie... i będę w posiadaniu samochodu, po którym będę się spodziewała czegoś więcej niż stanięcia na środku drogi bez ostrzeżenia.\n#19 Wysłany: 06 Wrz 2018 20:49\nDzień piąty – objazdówka po wyspie\nKolejnego dnia wstajemy wcześniej niż zazwyczaj i jeszcze przed śniadaniem udajemy się do wypożyczalni po odbiór auta. Wybór nie jest zbyt duży, ale też nie mamy dużych oczekiwań. Wybór pada na dość poobijane, ale mocne pod maską Polo. Płacimy 25 euro, szybko jemy śniadanie i już można ruszać. Plan mamy dość napięty – chcieliśmy zmaksymalizować ilość odwiedzonych miejsc, do których nie bylibyśmy w stanie dotrzeć bez auta. Trochę już też byliśmy wynudzeni, więc perspektywa intensywnego zwiedzania bardzo nas ucieszyła. Oczywiście nie wszystko idealnie się udało, ale o tym za chwilę. Ruszamy!\nKręta droga prowadzi nas najpierw w górę, a potem ostro w dół, do pierwszego z punktów – położonej nad wąską zatoką miejscowości Sivota. Nie dojeżdżają tu autobusy, a szkoda, bo jest tu naprawdę uroczo: jachty, łodzie, dużo zieleni i kilkanaście położonych nad wodą knajpek. Niestety przed 10 miasteczko jeszcze smacznie śpi. Ograniczamy się więc do krótkiego spaceru i jedziemy dalej.\nPo wyjechaniu na górę, na główną drogę, zatrzymujemy się jeszcze na krótką przerwę w barze Agnantio, skąd mamy świetny widok na zatokę, nad którą przed chwilą byliśmy. Kawa i świeży sok smakują w tych okolicznościach podwójnie wspaniale\nKolejny przystanek znajduje się na dobrze nam znanej drodze do Nydri – to mała miejscowość nad zatoką, którą widzieliście na zdjęciu w pierwszym poście: Vlicho. Główną atrakcją jest tu ciągnący się na przestrzeni kilkuset metrów port jachtowy. Robimy kilka zdjęć i ruszamy do kolejnego punktu, którym są wodospady Nydri.\nW tym miejscu muszę dodać, że w tym fragmencie wycieczki zaliczyliśmy dwie poważne wpadki. Pierwszą jeszcze po drodze… Po zjechaniu z głównej drogi w stronę wodospadu na jednym z rozjazdów nie skręciliśmy zgodnie z sugestią nawigacji. Po chwili droga zaczęła jakoś dziwnie piąć się w górę, ale googlemaps pokazywało nadal, że dojedziemy. No to jechaliśmy – jeden kilometr, dwa, pięć – aż dojechaliśmy pod wodospad. Tyle, że on był kilkaset metrów pod nami. Teoretycznie, bo w praktyce przez chaszcze nic nie było widać. No nic, przynajmniej widoki były ładne\nPostanowiliśmy się jednak nie poddawać i pomknęliśmy w dół w stronę fakapu nr 2 – tak, dobrze przypuszczacie… Okazał się być nim sam wodospad, w którym w zasadzie nie było wody Ale i tak znaleźli się chętni na kąpiel.\nTymczasem trzeba było ruszać dalej, w stronę stolicy. Nie był to nasz pierwszy raz na tej trasie, więc wiedzieliśmy, że nie zatrzymamy się w żadnej z mniejszych miejscowości na wschodnim wybrzeżu – jakoś nie przyciągnęły one naszej uwagi. Ale gdyby ktoś miał więcej czasu, to można rozważyć krótki postój w Nikianie czy Kariotes. My natomiast mieliśmy inny cel – Nirikos Ancient Town. Bardzo byliśmy ciekawi tego miejsca, bo w końcu miało być coś starożytnego:\nThe ancient town of Lefkada -one of the most important archaeological sites of the island, a fine example of the ancient, Greek civilization - was called Nirikos and is located 2 km. east of the centre of the modern town, in Kalligoni area. The whole area has been declared an archaeological site, as the city extended to the areas of Kalligoni, Tsechlimpou, Karyotes and Lygia. In the archaeological site today you can see the ruins of the town of Ancient Lefkada, which date from the Archaic to Roman times, the cemeteries of the ancient town (two in number) as well as individual sites and building remains, like farmhouses, port installations, tombs, etc.\nNiestety, rzeczywistość okazała się dużo mniej ciekawa – w oznaczonym na googlemaps miejscu zastaliśmy zamkniętą bramę, zza której widać było kilka kupek kamieni. Wejść na teren się nie dało, więc się nie nazwiedzaliśmy. Na pocieszenie zdjęcie z internetów\nnikiros ancient town.jpg\nPonieważ jednak bardzo chcieliśmy zobaczyć coś starożytnego, zdecydowaliśmy się zahaczyć na moment o stolicę i zajrzeć do Muzeum Archeologicznego, którego nie udało nam się zobaczyć przy okazji wczorajszej wizyty. Cóż mogę powiedzieć? Może powiem po prostu, że muzeum jest imponujące z zewnątrz i bardzo mało imponujące w środku… I przy tym zostańmy. No i może dodam jeszcze, że zaletą muzeum jest duży parking. Akurat na zostawienie auta, jeżeli wpadniecie do stolicy na kilka godzin autem.\nNie udało nam się też i tym razem dowiedzieć się, czym jest Post-Byzantic Collection w miejskiej bibliotece. Tym razem biblioteka była otwarta, ale w środku zastaliśmy jedną panią, która powiedziała, że nie może nas zaprowadzić, bo jest sama i nie może zostawić książek bez opieki. Czy muszę dodawać, ze w bibliotece poza nami i panią nikogo nie było?\nPrzyznaję, że na tym etapie wycieczki byliśmy nieco zrezygnowani. Na szczęście okazało się, że już prawie wyczerpaliśmy pulę wpadek\nKolejnym przystankiem na drodze była twierdza Aghia Mavra, którą widzieliśmy z daleka poprzedniego dnia. Bez przeszkód przejechaliśmy przez most i zaparkowaliśmy w pobliżu. Nie wiem, czy to kwestia bycia po sezonie, czy też zamysł uturystycznienia twierdzy został chwilowo zarzucony – na teren udało się nam wejść za darmo. Innych turystów wokół dokładne zero.\nCo ciekawe to właśnie budowa twierdzy Aghia Mavra przyczyniła się do porzucenia przez lokalnych mieszkańców starożytnego Nikiros na początku XIV wieku. Niestety, nie wyszło im to na dobre, ponieważ już kilkadziesiąt lat później twierdzę, a z nią i wyspę, przejęli Turcy. I to właśnie Turcy jako pierwsi połączyli Lefkadę z lądem za pomocą drewnianego mostu. Został on później zniszczony w wyniku trzęsień ziemi, ale pozostałości odkryto w lagunie przy okazji budowy współczesnej grobli. Sama twierdza oparła się upływowi czasu, ale chyba ciągle czeka na stanie się atrakcją turystyczną. Teren jest bardzo duży i raczej zaniedbany (brak jakichkolwiek tablic informacyjnych, krzaki, wysoka trawa), momentami nawet niebezpieczny. Najlepiej poruszać się z okolicach małej latarni morskiej – jest ona ciągle w użyciu, więc tu teren utrzymany jest nieco lepiej.\nPo zdobyciu twierdzy mieliśmy w planie nieco uniesień duchowych, jednak najpierw daliśmy się ponieść ciekawości i skierowaliśmy nasz mały pojazd na groblę zabezpieczającą stolicę od północy, którą prowadzi bardzo dobrze utrzymana droga. I powiem Wam, że tak przypadkowo trafiliśmy na świetne miejsce, w sumie jedno z najfajniejszych na wyspie. Wzdłuż całej grobli ciągną się półdzikie plaże, w zasadzie puste (nie licząc kilku fanów kite’a). Po drugiej stronie drogi pobłyskuje jezioro. Każdy znajdzie tu kawałek miejsca na odpoczynek w ciszy i spokoju.\nDodatkowo w dolnym odcinku grobli, na plaży Gyra (nieco powyżej miejsca, gdzie na googlepams zaznaczony jest Milos Beach Resort) można zobaczyć pozostałości wiatraków. Nie są one specjalnie stare (pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku) i kiedyś było ich siedem, z czego do dziś przetrwały dwa w całości i jeden bez dachu. Używano ich do mielenia zboża, które importowano – uwaga, uwaga – z… Rosji. Dlatego też wiatraki miały częściowo rosyjskie „imiona”, m.in. wiatrak Orloffa i Moshovicza. Zdjęcie historyczne (autorstwa znanego nam już Dörpfelda) z 1905 roku (znalezione w google), a zaraz po nim współczesne.\nWarto dodać, że okolica wiatraków jest również bardzo popularna wśród miłośników kite’a i windsurferów. Jest tu więc zdecydowanie bardziej tłoczno.\nTymczasem my, napełnieni ciszą i spokojem, byliśmy gotowi na kolejny przystanek – Monaster Faneromeni. Jest to stosunkowo popularne miejsce wśród turystów i miejscowych (sądząc po ilości aut na parkingu) i najważniejsze miejsce kultu religijnego na wyspie. Klasztor powstał w 1634 roku w miejscu dawnej świątyni Artemidy i miejsca spotkań wczesnych chrześcijan (podobno był tu sam apostoł Paweł). W XVIII wieku budynek poddano przebudowie, pod której dwukrotnie się spalił. To, co widzimy współcześnie, to forma nadana budynkowi w XIX wieku. Obecnie monastyr jest częściowo udostępniony do zwiedzania – turyści mogą wejść na zielony dziedziniec, do kaplicy, i do muzeum z kolekcją pięknych prawosławnych ikon. Można również zrobić zdjęcie z widokiem na stolicę i plaże przy lagunie. W ogrodach od strony parkingu przygotowano mini-zoo dla dzieci. Uwaga – wymagany jest przyzwoity strój (zakryte ramiona i kolana).\nNa monastyrze zakończyliśmy pierwszą część dnia poświęconą zabytkom. W drugiej części dnia mieliśmy zaplanowany relaks i plażowanie na zachodnim wybrzeżu. W tym celu udaliśmy się najpierw do Agios Nikitas, które zrobiło na nas bardzo przyjemne wrażenie – miasteczko jest malutkie i typowo po grecku biało-niebieskie. Wydaje mi się, że mógłby to być dobry punkt wypadowy dla fanów plażowania – miasteczko ma połączenia ze stolicą i okolicznymi plażami, np. Kathisma czy Porto Kastiki, a na plaże Milos można dojść na piechotę. Życie w miasteczku koncentruje się wzdłuż głównej ulicy szczelnie wypełnionej knajpkami i wzdłuż niewielkiej plaży. Tu właśnie siadamy w jednym z barów na szybki obiad. Wygląda na to, że jedzenie tak przysłoniło nam wszystko inne, że zapomnieliśmy zrobić zdjęć\nPo obiedzie ruszamy w dalszą drogę na kolejną plażę – Kathisma. Po drodze zatrzymujemy się na jednym z punktów widokowych. Mamo, jaka ta woda jest niebieska!\nPlaża Kathisma jest plażą z pełną infrastrukturą. Na górze, nad parkingiem i plażą, znajdują się bary, które poza z basenami i przebieralniami dodatkowo mają swoje leżaki i parasole na dole, przy plaży. Zasada jest prosta – zamawiasz w barze, korzystasz Tak też zrobiliśmy, tym bardziej, że w końcu zrobiło się ciepło! Kolejne dwie godziny upłynęły nam na kąpielach i wygrzewaniu się na słońcu.\nJeżeli ktoś preferuje plaże nieco mniej uturystycznione, to na zachodnim wybrzeżu na pewno znajdzie coś dla siebie. W zasadzie plaża jest tu co kawałek – Avali, Kavalikefta, Megali Petra, Gialos, jak również cała masa plaż mniejszych, niezonaczonych – do wyboru do koloru. Wszędzie jest pięknie. Niestety, nie da się już od strony lądu dotrzeć na plażę Egremni – po ostatnim trzęsieniu ziemi zawalił się kawałek klifu, ścieżka i schody. Zostaje droga wodna.\nNatomiast naszym ostatnim celem nie była już plaża (bo dwie najbardziej znane plaże, czyli Porto Katsiki i Egremi mieliśmy w planach odwiedzić w trakcie rejsu dnia kolejnego), ale latarnia morska, położona na przylądku Lefkadas, od którego białych klifów pochodzi podobno nazwa wyspy (gr. leukas – biały). Droga na przylądek była bardzo malownicza, ale też długa i dość trudna. W efekcie zajęła nam dobrą godzinę.\nCzy było warto? Hmmmm, chyba raczej nie. Latarnia nie robi jakiegoś wielkiego wrażenia, a klify równie dobrze widać od strony wody.\nPoza tym dawno nie było żadnej wpadki, prawda? No więc na koniec zaliczyliśmy dwie Po pierwsze okazało się, że polecana nam przez google droga z przylądka w stronę Vassiliki to ledwie ścieżynka wycięta w krzakach. Nie chcieliśmy ryzykować życia naszego Polo, które mimo nawet mocnego silnika terenówką jednak nie było. W efekcie musieliśmy wrócić się prawie godzinę na północ, więc do zachodu słońca na przylądku nie doczekaliśmy\nNatomiast ostatnią wpadkę zaliczyliśmy na zakończenie dnia przy wyborze restauracji. Korzystając z tego, że mieliśmy auto, zatrzymaliśmy się w położonej nieco powyżej Ponti tawerny Batzanakias, podobno najlepszej w okolicy. Zameldowaliśmy się tam tuż po otwarciu i chyba dostaliśmy jedzenie z dnia poprzedniego Zwinęliśmy się wobec tego bardzo szybko i chwilę później, pod bezproblemowym zwrocie auta, ratowaliśmy się piwem i gyrosem w sprawdzonej już wcześniej restauracji Marys. Polecamy nie tylko linuksowcom\nTak też zakończył się przedostatni dzień naszych wakacji. Czy polecam objazdówkę po wyspie? Mimo mniejszych i większych wpadek zdecydowanie tak. Jednak z perspektywy czasu widzę, że praktyczniej byłoby podzielić tę wycieczkę na dwie części: jeden dzień na wschód wyspy i stolicę, a drugi na plaże na zachodnim brzegu wyspy. I taką też rekomendacją kończę.\nTymczasem przed nami ostatni odcinek.\n#20 Wysłany: 25 Wrz 2018 19:03\nDzień 6 – rejs\nWygląda na to, że w poprzednim odcinku pomyliłam się w liczeniu dni Dzień piąty definitywnie nie był przedostatnim, szósty z resztą też nie\nSzósty dzień był za to dniem z w miarę dobrą prognozą pogody, więc zdecydowaliśmy się to wykorzystać i wybrać się na rejs. Nie wiem, czy była to kwestia końca sezonu, pogody (niekorzystny wiatr) czy problemów z rejsami wcześniej w tygodniu, ale wybór rejsów był dość ograniczony. Jeden z nich był typowo kąpielowy, a drugi bardziej „zbiorczy” – czyli wciśnięto do niego maksymalnie dużo atrakcji, żeby zadowolić jak najwięcej potencjalnych zainteresowanych. Jako że maksymalnie dużo atrakcji to nasze drugie imię, wybór nie był specjalnie trudny. Po powrocie z objazdówki potwierdziliśmy udział, zapłaciliśmy i dostaliśmy plan, który miał obejmować:\n- plaże Egremni i Porto Katsiki,\n- wizytę w miasteczku Fiskardo na Kafalonii,\n- postój kąpielowy w okolicach Itaki,\n- wizytę w jaskini Papanikolis na Meganisi,\n- opłynięcie wyspy Skorpios wraz z przystankiem kąpielowym.\nZatem ahoj przygodo, płyniemy! Nasz statek, Nidri Star II, już czekał na nas w promieniach porannego słońca.\nOczywiście rejs musiał się zacząć od małego fakapu – przy wejściu obsługa informowała, że ze względu na niekorzystny wiatr i fale z programu wypadł pierwszy punkt, czyli podpłynięcie na plażę Egremni. Musieliśmy ograniczyć się do położonego bliżej Porto Katsiki. Reszta wycieczki miałaa już przebiegać bez zmian.\nPo wypłynięciu kierujemy się w stronę latarni na przylądku, na którym byliśmy dnia poprzedniego. Białe klify prezentują się od strony wody równie dobrze. Co kawałek widać małe plaże, dostępne dla małych prywatnych łodzi.\nNasz statek natomiast dzielnie płynie pod wiatr i falę. Niestety, już w tym miejscu niektórzy pasażerowie okazują się mieć mniej dzielne żołądki Załoga rozdaje pierwsze tabletki i woreczki.\nTymczasem przed nami plaża Porto Katsiki – o tej porze dnia jeszcze pusta i osłonięta od słońca przez imponujące klify.\nPo przybiciu do brzegu mamy ok. godziny czasu do zagospodarowania. Ponieważ jest jeszcze dość chłodno, rezygnujemy z kąpieli i wspinamy się na klif pod schodach. Na górze jest parking, a przy nim mała knajpa, gdzie wypijamy kawę delektując się widokiem.\nWraz z upływem czasu na parkingu pojawia się coraz więcej aut wypełnionych amatorami opalania i kąpieli. W słońcu plaża prezentuje się iście instagramowo – białe kamienie, pasiaste parasole i idealnie niebieska woda. Pozostaje pytanie, czy w kolejnym sezonie nadal będzie można tu dojechać/dopłynąć – po ostatnim zawaleniu się kawałka klifu na pobliskim Zakynthos wytypowano do zamknięcia kilka plaż o podobnym charakterze, w tym m.in. Porto Katsiki.\nMy tymczasem zostawiamy za sobą nasz pierwszy przystanek i udajemy się w stronę Kefalonii, do położonego na północy miasteczka Fiskardo. Po drodze jeszcze raz możemy rzucić okiem na latarnię, wybrzeże Lefkady i okoliczne wyspy.\nFiskardo jest typową grecką nadmorską miejscowością położoną w małej zatoczce. Miasteczko ma swój specyficzny klimat, który zawdzięcza m.in. stosunkowo starej jak na Wyspy Jońskie zabudowie – Fiskardo jako jedyne miasto na wyspie wyszło bez szwanku po dużym trzęsieniu ziemi z lat 50. Kapitan daje nam wolne 1,5 godziny, akurat wystarczająco na niespieszny spacer po wąskich uliczkach i wczesny obiad w jednej z knajpek nad zatoką.\nJednak z Fiskadro najbardziej zapamiętam tysiące drewnianych penisów, które dosłownie wylewały się ze sklepików na ulicę. Kutalonia!\nKolejnym punktem wycieczki był przystanek na kąpiel na Itace. Muszę przyznać, że ten punkt wycieczki był naprawdę dobrze zorganizowany. Kapitan podpłynął do plaży a małej zatoczce, wysadził nas i odpłynął na pewną odległość. Dzięki temu mogliśmy cieszyć się kąpielą bez zapachu spalin z silnika statku.\nPo kąpieli czekał nas dłuższy odcinek do kolejnego punktu. Na szczęście pogoda dopisywała i pozwalała się cieszyć pięknymi widokami. Był to jeden z przyjemniejszych momentów rejsu.\nMniej więcej w połowie drogi kapitan zaczął snuć opowieść o atrakcji, którą mieliśmy zobaczyć za chwilę, stopniowo budując napięcie. Druga wojna światowa, okręt podwodny… Atmosfera niczym z Sensacji XX wieku Przed nami jaskinia Papanikolis.\nA teraz serio – jaskinia nosi nazwę jednego z kilku okrętów podwodnych, którymi marynarka grecka dysponowała w trakcie II wojny światowej. Po inwazji Włoch na Grecję, jak już po upadku Grecji, okręt operował na Morzu Śródziemnym. Lokalna legenda głosi, że w trakcie niektórych operacji kapitan ukrywał okręt właśnie w tej jaskini. Nie powiem, zainteresowało mnie to, bo za czasów szkolnych trochę się o WŚII na morzu naczytałam, a temat okrętów podwodnych interesował mnie szczególnie.\nTymczasem kapitan naszej jednostki po dość brawurowym manewrze wpływa do wnętrza jaskini i następuje wielkie rozczarowanie, przynajmniej dla mnie :/ Jaskinia jest raczej niewielka i nie wiem, jak miałby się tu zmieścić 60-metrowy okręt podwodny, dodatkowo mający ze 4 metry zanurzenia. Ta historia trafia u mnie zatem do kategorii urban legend…\nNasza wizyta w jaskini nie trwa zbyt długo – nasz statek jest na tyle duży, że nie ma opcji kąpieli. Płyniemy dalej.\nNaszym ostatnim celem jest wyspa Skorpios, znana głównie z bycia prywatną wyspą Arystotelesa Onasisa. To tu magnat wziął ślub z Jackie Kennedy i to tu został pochowany w prywatnym mauzoleum (spoczywa tu też dwójka jego dzieci). W 2013 roku wnuczka Onasisa, Athina, sprzedała wyspę właścicielowi AS Monaco, Dmitrijowi Rybołowlewowi, który z kolei podarował ją swojej córce. Transakcja nie uzyskała do dziś akceptacji greckiego rządu, który twierdzi m.in., iż wyspa została sprzedana wbrew ostatniej woli Onasisa. Nie przeszkodziło to jednak nowym właścicielom urządzić się na wyspie i zamienić ją w małą twierdzę. Na brzegu co kawałek widać wielkie napisy sugerujące spragnionym kontaktu z luksusem trzymanie się z daleka. Widzieliśmy również patrolujące okolicę wyspy szybkie motorówki.\nNa szczęście kapitan zna jedno miejsce na Skorpios, gdzie nieoficjalnie kąpiel jest dozwolona. Zatrzymujemy się na ostatni postój i zanurzamy się w splendorze\nPo kąpieli robi się już dość późno. Słońce jest coraz niżej, pojawia się wiatr i robi się po prostu zimno. Owijamy się czym się da, bo podróż powrotna do Vassiliki ma trwać ponad godzinę. Jednak atmosfera szybko robi się gorąca – część pasażerów twierdzi, że mieli obiecany powrót statkiem do Nidri, natomiast kapitan nic o tym nie wie. Po kilkunastu minutach kłótni w wielu językach i telefonach do biura sprawa się wyjaśnia – turystów z Nidri odbierze z Vassiliki bus i zawiezie ich do hoteli. Niestety, atmosfera na statku przez ostatnie kilkadziesiąt minut była już taka sobie.\n(Przy okazji jeszcze kilka ujęć portu w Vassiliki)\nPo 19 przybijamy do portu w Vassiliki, co oznacza, że spędziliśmy na rejsie trochę ponad 10 godzin. Czy było warto? Jeżeli potrzebujecie zagospodarować cały dzień, to na pewno warto. Natomiast trzeba wziąć pod uwagę, że odległości między wyspami są spore i duża część wycieczki to takie raczej durnopływanie. Jak dla mnie to rejs spokojnie mógłby się skończyć na kąpieli na Itace. Do samego statku też nie mam zastrzeżeń, bar był dobrze zaopatrzony, toalety czyste, a kapitan wydawał się być bardzo zaangażowany i z dużym entuzjazmem (może nawet zbyt dużym – vide historia jaskini) opowiadał o okolicy.\nPrzedostatni (tak!) dzień pobytu opłynął nam podobnie do pierwszego, z tym że pogoda była niestety dużo gorsza. Na szczęście na surferskiej części plaży nie brakowało miejsc pod dachem, a amatorom leżaków obsługa rozdawała nawet koce dla ochrony przed wiatrem. Wieczorem w jednym z barów plaży miał odbyć się grill, na który się zapisaliśmy. Niestety, nie było nam dane tam ostatecznie dotrzeć, bo ostatni dzień zakończył się bardzo spektakularną klapą\nPrzed wyjściem na grilla postanowiliśmy jeszcze skoczyć na ostatnie zakupy do supermarketu. Kiedy wracaliśmy do pokoju, zaczęło kropić, potem padać, a na końcu lać. A nie, przepraszam, na końcu była burza i po raz kolejny wysiadł prąd Deszcz padał do późnych godzin nocnych, a my spędziliśmy ostatni wieczór w pokoju, przy przywiezionej z Polski świeczce na komary, jedząc kupione parę godzin wcześniej kulinarne pamiątki i wyżebraną z kuchni hotelowej suchą bułkę. Zapiliśmy to butelką wina (a jakże, również pamiątkowego)… I tak nasz pobyt na Lefkadzie dobiegł końca.\nOstatni dzień to już tylko bardzo wczesna podbudka, przejazd na lotnisko, na którym nie ma nic poza kawą za 4 euro, i przelot do Polski. Dodam, że po powrocie do Katowic zafundowaliśmy sobie tani nocleg w tamtejszym Novotelu, w którym z kolei nie było wody\nI tak o to – rok po powrocie z Lefkady – relacja zamyka się. Mam nadzieję, że w chociaż małym stopniu będzie dla kogoś przydatna.\nPs. Na ewentualne pytania chętnie odpowiem.\nOstatnio edytowany przez metia, 03 Paź 2018 17:50, edytowano w sumie 1 raz


Centrum Kultury Polskiej i Dialogu Europejskiego w Iwano-Frankiwsku - Andrzej Potocki – założyciel Stanisławowa\nAndrzej Potocki – założyciel Stanisławowa\nModel Twierdzy Stanisławowskiej, autorzy: P. Ryczkow, D. Romaniuk (Fot. ze zbiorów autora)\nNarodziny naszego miasta przypadają na czasy wyjątkowo trudne w dziejach dawnej Rzeczypospolitej. Polska za rządów Jana Kazimierza, to przecież jedno wielkie pobojowisko wojenne, po którym przewalały się raz po raz w swoich niszczących pochodach najazdy moskiewskie i szwedzkie, tatarskie i tureckie.\nAndrzej Potocki (1630-1691) – najstarszy syn hetmana Stanisława Rewery, wojewoda kijowski i krakowski oraz hetman polny koronny, zakładając miasto, nie posiadał jeszcze takich stanowisk. Nadając mu nazwę Stanisławów, jego fundator miał na myśli swojego najstarszego syna Stanisława, starostę halickiego, który nieśmiertelną okrył się sławą, ginąc w obronie chrześcijaństwa pod Wiedniem 12 września 1683 roku. Słowa przywilejów wydanych następnie przez założyciela miasta oraz zatwierdzenia królewskie świadczą wyraźnie, że nazwa pochodzi od imienia syna. Nazwa ta nie ma nic wspólnego ze Stanisławem Rewerą, ojcem Andrzeja i dla tego nazywanie naszego miasta „grodem Rewery” nie ma absolutnie żadnego uzasadnienia historycznego.\nMiejsce, na którym powstało w 1662 roku nasze miasto, ma naturalnie swoją historię nierównie starszą, aniżeli nowo powstały gród stanisławowski. Już w pierwszej połowie XV wieku mamy informację o istnieniu w widłach dwóch Bystrzyc, Nadwórniańskiej i Sołotwińskiej, dwóch osad Knihinina i Opryszowiec, które na pewno istniały w czasach jeszcze dawniejszych. Nazwa Knihinin wskazuje na jakiś bliższy związek z dawnym staroksiążęcym Haliczem.\nObok Knihinina i Opryszowiec pojawia się na początku XVI wieku nowa osada, która od błot i bagien, zalewających ją dookoła, otrzymała nazwę Zabłotów. Dla sąsiadów z pobliskich Krechowiec czy Pasiecznej leżała ona dosłownie „za błotami” i stąd geneza tej nazwy. O osadzie przez następne długie dziesiątki lat źródła historyczne całkowicie milczą. Dopiero około 1610 roku dowiadujemy się, że wieś tę razem z Opryszowcami posiadała rodzina Rzeczkowskich. Stała ona w tym czasie na przestrzeni zawartej dzisiejszymi ulicami Hruszewskiego i Franki, przy czym Rzeczkowscy zbudowali sobie mały obronny zameczek, który stał na tym miejscu, gdzie dziś wznosi się cerkiew katedralna oraz dawne kolegium jezuickie.\nW tym samym czasie pojawia się w tych okolicach rodzina Potockich, najpierw jako właściciele nadanego im przez króla Zygmunta III Jezupola (Jakub Potocki), po tym zaś jako starostowie grodowi haliccy w osobie Stanisława Rewery Potockiego, wielkiego hetmana koronnego, a po nim jego syna Andrzeja. Stanisław i Andrzej otrzymali wraz ze starostwem olbrzymią królewszczyznę halicką, sięgającą od Halicza aż po Jamnicę, Uhrynów i Pawełczę.\nAndrzej Potocki, XVII wiek, autor nieznany (Fot. muzeum-wilanow.pl)\nPonieważ Andrzej Potocki nie miał na tych terenach żadnych prywatnych dóbr rodowych, więc dla umocnienia swojego stanowiska na Zadniestrzu, idąc zresztą śladami swych najbliższych krewnych, przebywających w tym czasie w Jezupolu, Tyśmienicy i Bohorodczanach, starał się o utworzenie w tych stronach swojej rodowej siedziby.\nOczy jego zwrócone były na Zabłotów. Był to akurat czas istotnych klęsk i zniszczeń, jakich Pokucie doświadczyło od wojen polsko-kozackich w latach 1648-1651. Padł wtedy również Zabłotów, cały dobytek i fortalitium leżały w gruzach. W tej ciężkiej sytuacji Rzeczkowscy, targani poza tym wewnętrznymi rodzinnymi nieporozumieniami, okazali się skłonni do pozbycia się balastu. Kiedy w osobie Andrzeja Potockiego znalazł się chętny nabywca, transakcja szybko doszła do skutku. 8 listopada 1658 roku w Haliczu był podpisany akt sprzedaży Zabłotowa wraz z Opryszowcami.\nW latach następnych Andrzej Potocki skupował drobną własność szlachecką w sąsiednich wsiach i tak obok Potockich w Jezupolu, Tyśmienicy i Bohorodczanach rosła nowa fortuna Andrzeja Potockiego. Okazało się, że Zabłotów razem ze swoim fortalitium posiada doskonałe położenie obronne i może być przeznaczony do celów strategicznych. Miejsce oblane z trzech stron obydwoma Bystrzycami, a ich brzegi szeroko zalewały bagna, jedynie od strony południowej, porosłej wówczas borem dębowym, musiało zwrócić uwagę każdego doświadczonego żołnierza.\nAndrzej Potocki po założeniu miasta opasał go wałem i palisadą drewnianą, a w roku 1662 uzyskał od Jana Kazimierza prawo magdeburskie dla jego mieszkańców, które następni monarchowie stale potwierdzali. Wykonania prac budowlanych twierdzy stanisławowskiej podjął się pułkownik gwardii pieszej Andrzeja Potockiego, znany wówczas inżynier wojskowy Franciszek Corrasini, który przed tym ukończył fortyfikowanie twierdzy halickiej. Dnia 31 marca 1662 roku król Jan Kazimierz wydał przywilej na jarmarki dla Stanisławowa.\nZaludnienie miasta szło od samego początku w tempie bardzo szybkim. Osiedlali się zatem tutaj Polacy, głównie element mieszczański, ściągnięty z innych miast na Rusi, równocześnie z nimi Rusini i Żydzi, wreszcie Ormianie, którzy w liczniejszej grupie pojawili się w Stanisławowie dopiero po zabraniu przez Turków Kamieńca Podolskiego w 1672 roku.\nPierwszy herb Stanisławowa (Fot. stanislawow.net)\nOrganizacja miasta dostosowana została do ogólnie obowiązujących norm miejskiego prawa magdeburskiego. Obejmowała ona ludność polską wraz z powoli rosnącą ruską. Ormianie tworzyli w mieście osobną gminę.\nŻycie gospodarcze miasta w tym początkowym okresie reprezentowały: kupiecki patrycjat ormiański, rzemiosło organizowane w cechach oraz jak zwykle, element żydowski. Ormianie na podstawie wcześniej nawiązanych relacji handlowych z najbliższym południowym wschodem odgrywali z każdym rokiem coraz poważniejszą rolę w handlu, tak miejscowym, jak przede wszystkim zamiejscowym tranzytowym. Głównie to było kupno i sprzedaż bydła i koni. W tym zakresie mieli prawie monopol. Jeśli chodzi o rzemiosło, to ono było głównie w rękach Polaków. Polski udział w kupiectwie był minimalny. Przy tym zaangażowani byli głównie Żydzi. Pierwsze cechy rzemieślnicze zorganizowano w roku 1664: szewski i rzeźniczy, następnie w roku 1672 zorganizowano cechy: krawiecki, kuśnierski, wreszcie w roku 1686 zorganizowano cech garncarski.\nAndrzej Potocki dbał również o rozwój nauki i oświaty w naszym mieście, o czym świadczy założenie Akademii, która istniała przy kolegiacie łacińskiej do czasów wojny północnej, która później została przekształcona na Kolegium ojców jezuitów. Czesław Chowaniec, historyk ziem wschodnich, tak opisuje jej znaczenie w swojej pracy „Szkoły w twierdzy stanisławowskiej, 1669-1773” (Stanisławów 1929, s. 2): „Za przykładem Zamościa, tego pierwowzoru magnackich fortun i fortec, postanowił Jędrzej Potocki stworzyć we własnej siedzibie jakieś większe ognisko oświaty, które by uświetniając ją, promieniowało zarazem na Kresy, na całe dzikie Zadniestrze. Postanowił, więc założyć w Stanisławowie szkołę typu wyższego, gdzie by mogły pobierać naukę liczne rzesze młodzieży pokuckiej…”. W 1669 roku na wybudowanie bożnicy wraz ze swoją szkołą uzyskali pozwolenie również Żydzi.\nZmarł Andrzej Potocki w 1691 roku. Został pochowany w podziemiach kolegiaty stanisławowskiej obok swojego syna Stanisława. Osierocił żonę Annę z Rysińskich, a urzędy i znaczne swoje dziedzictwo pozostawił w spadku synowi Józefowi.


Bielizna damska i męska. » Blog Archive » Gdzie kupić odpowiednią bieliznę\nGdzie kupić odpowiednią bieliznę\nTags: casablanca niskowa, fotolab24, swetry męskie producent\nBielizna rzecz codzienna każdej kobiety. Jakie marki są w tym wypadku najbardziej popularne,\nktóre warto kupować? Bieliznę w obecnej chwili można dostać wszędzie. Począwszy od sklepów\nspecjalizujących się tylko w sprzedaży bielizny i akcesoriów do spania jak i w różnego rodzaju\nsklepach odzieżowych czy sieciówkach, które sprzedają prawie wszystko. W wyborze sklepu, gdzie\nkupimy bieliznę powinnyśmy się zastanowić czego oczekujemy od stanika czy majtek. Musimy wziąć\npod uwagę, że bielizna ze sklepów typu H&M czy C&A bądź podobnych jest na pewno dużo tańsza z\nczasem bardziej dopasowana do nadchodzącej mody, lecz czy zapewni ona nam najlepszy komfort\nnoszenia. Bielizna w takich sklepach często wykonana jest ze sztucznych materiałów. Noszenie zatem\ntakiej bielizny nie jest bez znaczenia dla naszej skóry, wygody czy zdrowia. Rozmiary w tych sklepach\ntakże są umowne i nie do końca dopasowane do naszych biustów. Należy też wziąć pod uwagę, że\nnajbardziej popularne rozmiary są tu często już powykupowane i często klientki z braku laku decydują\nsię na zakup niedopasowanego biustonosza. Jak pisałam w poprzednich artykułach jest to bardzo\nniezdrowe dla naszych piersi. Sama forma wykonania bielizny z sieci handlowych daleka jest także\nod ideału. Może się ona po prostu rozlecieć podczas kolejnego prania bądź zdeformować podczas\nnoszenia. Bielizna kupowana w profesjonalnych salonach bieliźniarskich bądź po prostu sklepach\nskoncentrowanych na produkcji i sprzedaży wyłącznie asortymentu związanego z bielizną jest\nzupełnie inna. Fakt ceny są na pewno wyższe, lecz to także zależy od marki jaką wybieramy, czasem\nwbrew pozorom mogą one niewiele różnić się od tych jakie płacimy w sklepach sieciowych. Materiał\nwykonania bielizny jest na pewno o niebo lepszy, najczęściej wykorzystywane są naturalne materiały.\nMamy duży wybór fasonów i modeli, które możemy dopasować do naszego rodzaju biustu i okazji\nna która dany biustonosz czy majtki mają służyć. Możemy przy tym skorzystać z fachowej pomocy\npersonelu, który jest przygotowany do pomocy w razie problemów z rozmiarem czy doborem\nbielizny. Bielizna taka jest także o wiele bardziej wytrzymałą, ponieważ firmy takie nie mogą sobie\npozwolić na stratę klientów ze względu na ciągłe reklamacje towaru. Jednym słowem warto czasem\nzainwestować trochę więcej czasu i pieniędzy i wybrać bieliznę skrojoną w cudzysłowie na miarę.\n[hasła pokrewne: fotolab24, swetry męskie producent, casablanca niskowa ]\nPowiązane tematy z artykułem: casablanca niskowa fotolab24 swetry męskie producent\nBiustonosz, rzecz bez której nie może obejść się żadna kobieta w swoim codziennym życiu jest znany od lat. Jego historia sięga tak daleko, iż można by przypuszczać, że funkcjonował od dawna. Historia jego sięga zaś starożytnej Grecji. Kraj ten słynął z dynamicznego uprawiania sportów zarówno przez mężczyzn jak i kobiety. Ćwiczące kobiety skarżyły się na […]\nOpis konstrukcji rękawa dwuczęściowego\nDo konstrukcji rękawa dwuczęściowego do płaszcza potrzebne będą: długość ręki i najmniejszy obwód przedramienia. Rozpoczynamy od wykreślenia siatki rękawa. Z prawej strony arkusza wykreślamy linię pionową. Jej wierzchołek oznaczamy punktem S; z punktów S i N wykreślić linie poziome w lewo; z punktu S1 wykreślić pionową w dół i wyznaczyć N1 głębokość podkroju pachy = […]\nKiedy używać mydła, a kiedy szamponu? Jakie mydła jest najlepsze do mycia głowy?. Odpowiedź na powyższe pytania nie jest łatwa i w znacznej mierze zależy ad indywidualnych cech włosów danej as oby. Ogólnie można powiedzieć, że zawsze trzeba używać mydła o wysokiej jakości. Przy kupowaniu mydła trzeba żądać mydła możliwie neutralnego (tj. jak najmniej zasadowego) […]\nod�źywka do rzęs


MAŁA KA(F)KA: 299. CODZIENNA GNIETNOŚĆ\nSześć piankowych zwierzaków. Świnka, kózka, krówka, owca, kurczak i koń (w niektórych kręgach mylony z guźcem). Uciekły z farmy i to my musimy je sprowadzić z powrotem. Zasada jest prosta – rzucasz kośćmi, sprawdzasz, czy zgadzają się kolory i CHWYTASZ! My na razie gramy w wersję prostszą – gdy przypadkowo zamiast wskazanej na karcie kozy chwyci się owcę (moją ulubioną!) to instrukcja mówi o ujemnych punktach, oddawaniu zwierzątek i samych nieprzyjemnych rzeczach. My zgadzamy się co do jednego – jeśli złapałeś kozę za rogi, to już nikt ci jej nie odbierze! O ile tylko zgadzała się z wyrzuconymi na kostkach kolorami. Na początku jest dość prosto – jedna karta i dwie kości to tylko dwie możliwości – albo zwierzak się zgadza, albo wymyka się nam z rąk. Ale gdy stopniowo kart przybywa, przybywa wariantów, kombinacji i czasem trzeba już działać na dwie ręce. Potrzeba bystrego oka, skupienia i małych rączek, które zdołają się prześlizgnąć między palcami innej osoby. Bo farmerem jest każdy z nas, bo każdy chce uzbierać jak najpokaźniejszy inwentarz. Czasem więc zwierzaki szybują wysoko nad stołem i trzeba je łapać w locie. A czasem gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta… Odpuszczamy też zasadę, że zwierzę upuszczone nie należy do nas – jak chwycisz – jest twoje! Te niewielkie ustępstwa nie mają właściwie żadnego wpływu na grę, a dla wrażliwej trzylatki, której trzeba dać wygrać, są czasem kluczowe. Nie mniej jednak, gdy w Sylwestra do rozgrywki zasiadły trzy osoby – Majka, ja i Tata – iskry leciały, a Majka zafascynowana patrzyła na pojedynek rodzic kontra rodzic. Zapomniała nawet „być smutna, bo przegrała”. Z sylwestrowej rozgrywki wniosek jeden Fun Farm bawi nie tyko dzieci. A może wręcz rodziców bawi bardziej, bo są na równym poziomie i nie muszą się pilnować, żeby nie wygrywać zbyt często? Mogą po prostu kosić zwierzaki jak zboże? Sądzę jednak, że Majka dogoni nas w trymiga, bo jak się ćwiczy jakąś umiejętność, można dojść do perfekcji, a od jakiegoś czasu Fun Farm jest codziennie na stole – przynajmniej raz.\nOddaję więc głos Majce lat 3,3: „Lubię tą grę, bo jest o zwierzętach. I ma takie fajne miękkie zwierzaki, które można ściskać i przytulać. I one są takie GNIETNE – jak się je łapie, to się czuje, że się je ściska. Lubię ją, bo wiem, jakie kolory tam są. Bo ja tak naprawdę najmocniej lubię tę grę!”. She said everythings that matters.\nZa polską wersję Fun Farm odpowiada Black Monk – dzięki Ci o mnichu!!!\nAutor: marpil o 02:17\nEtykiety: DLA NICH, GRAJ!, ZABAW-KI


Opolska OIA o zmianie warunków przechowywania leku Quinax - Z URZĘDU\nAutor: Opolska OIA/rynekaptek.pl 25-08-2016, 10:09\nLek stosowany w zaćmie starczej, urazowej lub wrodzonej oraz zaćmie wtórnej.\nObecnie lek Quinax należy przechowywać w temp. 2-8 C (ChPL 6.4).\nPrawdopodobnie firma Alcon rozsyłała do aptek informację o zmianie w charakterystyce produktu leczniczego, lecz wiele aptek nie otrzymało tej informacji.\nPowyższa zmiana dotyczy leku w nowych opakowaniach z informacją „przechowywać w lodówce”.\nWcześniejsze, "stare" opakowania należy przechowywać tak jak dotychczas czyli do 25 C (zgodnie ze starym ChPL-em).


Co zrobić, gdy podejrzewasz, że sklep IAI-Shop.com może łamać prawo?\nCo zrobić gdy podejrzewasz nieuczciwy sklep?\nCo zrobić, gdy podejrzewasz, że jeden z naszych klientów może łamać prawo?\nIAI S.A. jest dostawcą usługi SaaS do prowadzenia sklepu internetowego. Obsługujemy tysiące sklepów, które co miesiąc realizują miliony zamówień. Wspieramy sklepy internetowe rozbudowanym narzędziem kontrolującym zamówienia, z ich stan i terminowość realizacji oraz usprawniamy komunikację z kupującym i pośrednio, w ten sposób, wymuszamy najwyższe standardy. Dzięki temu nasi klienci wygrywają rankingi opinii i zadowolenia konsumentów. Czasami jednak, w tak wielkiej skali, sprawy mogą obrać niewłaściwy kierunek.\nMimo, iż transakcja odbyła się w oparciu o oprogramowanie, które jest zainstalowane na naszych serwerach, nie oznacza to, że jesteśmy stroną tej transakcji. Oparcie się o to założenie, może znacząco przeciągnąć postępowanie wyjaśniające, a nawet doprowadzić do przedawnienia przestępstwa. Dlatego będziemy wdzięczni za uważne zapoznanie się z niniejszą stroną.\nRola IAI S.A. w zawartej transakcji\nZ uwagi na to, że IAI-Shop.com (IdoSell Shop) jest dobrze rozpoznawalną marką, wielu klientów traktuje znaczek IAI-Shop.com umieszczony w stopce jako gwarancję bezproblemowej realizacji zamówienia. Z przykrością obserwujemy na bazie kilkunastoletniego doświadczenia, że nasi wieloletni klienci na skutek problemów finansowych lub organizacyjnych, potrafią przestać realizować zamówienia, choć zwykle są to przejściowe turbulencje i nasi klienci dokładają samodzielnie wszelkich starań aby odzyskać zaufanie klientów. Wtedy prosimy o chwilę cierpliwości, bo wierzymy, że uczciwi sprzedawcy, nawet w przejściowych kłopotach, ostatecznie poradzą sobie z obsługą zamówień. Tylko nieliczni sprzedawcy mogą chcieć otworzyć sklep internetowy z zamiarem wyłudzenia. Niniejsza strona powinna być pomocna dla osób, które spotkały się z tą drugą sytuacją.\nIAI S.A. obsługuje podmioty profesjonalne, trudniące się profesjonalnie handlem internetowym. W dużym uproszczeniu, nasza rola w zawarciu transakcji jest taka sama, jak operatora dostarczającego internet do komputera na którym dokonałeś zakupów. Rola IAI S.A. sprowadza się jedynie do dostarczenia oprogramowania, serwerów i wiedzy, jak je prawidłowo obsługiwać.\nNiektóre sklepy internetowe korzystają z systemu płatności IAI Pay. Jest to system pośredniczący w przekazaniu pieniędzy z Twojego konta bankowego na konto sprzedawcy. Wykonujemy taką samą pracę, jak inne systemy płatności obecne na rynku. Pieniądze za zamówienie są krótko po wykonaniu transakcji płatniczej przelane automatycznie na konto sprzedawcy. Nie występuj z wnioskiem o zwrot wpłaty, która jest już przekazana do sklepu internetowego i on dysponuje tymi środkami, gdyż taki wniosek zostanie oddalony. Możesz poprosić jedynie sprzedawcę o zwrot pieniędzy z tytułu przysługującego Ci prawa do odstąpienia od umowy, bez podania przyczyny. Sklep internetowy ma wtedy obowiązek zwrócić Ci pieniądze, nie IAI S.A.\nCzego masz prawa oczekiwać od sklepu internetowego prowadzonego w oparciu o IAI-Shop.com?\nW celu ochrony reputacji pozostałych, uczciwych sklepów internetowych i konsumentów, przy jednoczesnym poszanowaniu prawa do domniemania niewinności naszych klientów przyjęliśmy, że każdy sklep internetowy IAI-Shop.com (IdoSell Shop) musi:\n1. Dla pełnego uruchomienia przesłać umowę papierową lub podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, dołączając dokumenty firmy. Weryfikujemy te dane, upewniając się, że mamy do czynienia z prawdziwą firmą.\n2. Zobowiązany jest na stronie kontakt umieścić aktualne i prawdziwe dane firmy i dane kontaktowe, w tym telefon i email. Jest także zobowiązany reagować na próby kontaktu elektronicznego i telefonicznego.\n3. Zobowiązuje się w swojej umowie do sprzedaży towarów z legalnego źródła.\n4. Zobowiązany jest do prezentacji aktualnej oferty, dostępności i czasów dostaw. Rozbudowany system kontroli magazynu i logistyki, pozwala naszym klientom wykonywać ten obowiązek bez wysiłku, automatycznie i wiarygodnie. Jeżeli klient nieświadomie wprowadza konsumentów w błąd, pomagamy mu na wszelkie sposoby, od szkolenia, po rozwiązania techniczne aby prezentował wiarygodne informacje o sprzedawanych towarach, ich dostępności i cenie.\nJeżeli sklep internetowy nie wysłał Twojego zamówienia lub nie obsłużył zwrotu lub reklamacji\nNa wstępie, ponownie podkreślamy, że nie uczestniczymy w procesie realizacji zamówień, zwrotów i reklamacji. Jeżeli zamówiłeś towar i nie został on wysłany, otrzymałeś inny towar niż zamówiony, a sprzedawca nie odpowiada na reklamacje lub w Twojej ocenie łamie prawo: NIE ZWRACAJ SIĘ Z TYM PROBLEMEM DO IAI S.A.\nDlaczego? Obowiązująca nas ze sprzedawcą umowa zakłada profesjonalną obsługę i ochronę go przed różnymi rodzajami zagrożeń. Niektóre z tych zagrożeń mogą być atakami socjotechnicznymi polegającymi na tworzeniu wrażenia, że uczciwy sklep jest nieuczciwym. Łatwo taki atak przypuścić wysyłając emaile, których wiarygodności nie jesteśmy w stanie ocenić.\nDlatego prosimy o kontakt wyłącznie z podmiotami właściwymi do ścigania przestępstw tj. policja i prokuratura. Podczas dokonywania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa zostanie sprawdzona twoja tożsamość i zostaniesz pouczony o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań. Taki sygnał jest dla nas wiarygodny i w przypadku nawiązania kontaktu przez policję, prokuraturę, sąd lub inny urząd (np. Celny), takie zgłoszenie będzie podstawą do uznania, że mamy do czynienia z wiarygodnym zgłoszeniem problemu.\nZanim dokonasz zgłoszenia na policję\nZanim dokonasz zgłoszenia prosimy o upewnienie się, ile faktycznie czasu minęło od prób nawiązania kontaktu i odczekać przynajmniej kilkanaście dni roboczych. Niektórzy z naszych klientów to mikroprzedsiębiorstwa i ich właściciele mogą przebywać na zwolnieniu lekarskim spowodowanym ciężką chorobą lub wyjechać na wakacje. Zweryfikuj też faktyczny czas dostawy podany na stronie lub w zamówieniu. Często klienci przyzwyczajeni do krótkich terminów realizacji zamówienia, nie zwracają uwagi, że dany towar musi być wykonany lub sprowadzony na zamówienie. Wtedy termin realizacji zamówienia może być znacznie dłuższy, ale nadal jest to prawidłowe zamówienie. Sprawdź również skrzynkę ze spamem (pocztą śmieciową), czy nie utknął tam mail od sprzedawcy, w którym być może są ważne wyjaśnienia. Jeżeli płaciłeś przelewem, upewnij się proszę, czy w banku z jakiegoś powodu nie masz zwrotu przelewu, być może był źle wykonany i ostatecznie nie dotarł do sprzedawcy, co wstrzymuje realizację zamówienia.\nJeżeli upewniłeś się, że podjąłeś więcej niż jedną próbę kontaktu przynajmniej telefonicznie na wskazany na stronie telefon i emailowo, powinieneś udać się na policję.\nPrzygotuj się do wykonania zgłoszenia. Zrób wydruki:\nDokumentujące zakup, szczególnie email potwierdzający złożenie zamówienia, jego opłacenie, email z potwierdzeniem wysłania zamówienia.\nStrony kontakt sklepu internetowego, która powinna zawierać dane kontaktowe i dane firmy.\nPotwierdzenia przelewu lub płatności kartą płatniczą z banku.\nJeżeli posiadasz numer przesyłki, wydruk ze strony kuriera wskazujący na drogę przesyłki.\nWydruk niniejszej strony\nDokonanie zgłoszenia na policję\nOprócz dokonania zgłoszenia, opisującego okoliczności zawarcia transakcji i informacje na temat zamówienia jakie powinieneś przygotować, prosimy o podanie prawdziwych informacji na temat działalności IAI S.A. i charakteru naszej usługi. Pamiętaj, że im więcej precyzyjnych informacji dostarczysz podczas zgłoszenia, tym szybciej sprawa się zakończy. Niekompletne lub nie do końca sprawdzone informacje mogą opóźnić wyjaśnienie sprawy i tym samym odzyskanie pieniędzy nawet o kilka lat.\nPodczas zgłoszenia prosimy zatem o wskazanie, że sklep internetowy korzysta z usługi IAI-Shop.com, wskazując policji kontakt wskazany w akapicie poniżej.\nJak współpracujemy z policją i prokuraturą?\nW IAI S.A. mamy wyznaczony specjalny zespół, którego jednym z zadań jest współpraca z organami ścigania i urzędami. Specjalny kontakt to e-mail fraud@idosell.com. Alternatywnie można się z nami kontaktować poprzez fax +48914436601 lub korespondencyjnie na adres IAI S.A. al. Piastów 30, 71-064 Szczecin Jeżeli otrzymujemy prawidłowe zapytanie, zawierające zwolnienie z tajemnicy służbowej na adres fraud@idosell.com, najwyżej w przeciągu tygodnia dostarczamy potwierdzenia danych dotyczących danej transakcji.\nJeżeli pytanie z policji lub prokuratury dotyczy potwierdzenia wpłaty, prosimy o przesłanie potwierdzenia przelewu, jakie powinien dostarczyć podczas zgłoszenia kupujący. Znacząco ułatwia to odnalezienie wpłaty. Jeżeli przesłanie potwierdzenia przelewu nie jest możliwe, prosimy o podanie daty i godziny transakcji, jej kwoty oraz tytułu, co również ułatwia odnalezienie odpowiedniej wpłaty i udzielenie potrzebnej odpowiedzi.\nCo robimy w przypadku podejrzenia, że jeden z naszych klientów nierzetelnie realizuje zamówienia?\nTak jak pisaliśmy wcześniej, nie możemy zamknąć sami sklepu internetowego naszego klienta. Sklep internetowy chroni przed tym pisemna umowa jaką zawiera z nami, gwarantująca 3-miesięczny okres wypowiedzenia. Jedyny wyjątek od tej reguły, to gdy otrzymamy wniosek o wyłączenie lub zablokowanie sklepu od uprawnionego do wydania takiej decyzji podmiotu. Są to m.in. sąd, prokuratura, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ochrona sklepu, co do którego otrzymaliśmy nawet wiele, jedynie emailowych zgłoszeń, jest naszym obowiązkiem, o czym piszemy powyżej.\nZupełnie inną sytuacją jest ta, w której otrzymujemy takie informacje od organów ścigania lub urzędów. Jeżeli nie wystąpią one z wnioskiem o zablokowanie, badamy wnikliwie sprawę i wysłuchujemy racji właściciela sklepu internetowego. Zawsze przy tym badamy niezależne fakty tj. umieszczone w systemie numery przesyłek, zaksięgowane płatności, wystawione dokumenty sprzedaży itp. Takie badanie wykonywane jest ręcznie, przez doświadczoną osobę i zajmuje nawet parę tygodni i jest konieczne do tego, abyśmy wykonali należycie nasz obowiązek ochrony sklepu internetowego. Jeżeli w wyniku tego badania stwierdzimy, że istnieje realne podejrzenie, że sklep łamie prawo, wypowiadamy mu umowę na prowadzenie sklepu internetowego, dając 3 miesięczny okres wypowiedzenia, w którym sklep musi znaleźć sobie nowego usługodawcę. W przypadku wypowiedzenia umowy przez IAI S.A. po okresie wypowiedzenia, wszystkie dane takiego sklepu są archiwizowane, tak abyśmy byli w stanie dostarczyć organom ścigania możliwie dokładnych i wiarygodnych informacji na temat sprzedawcy i danej transakcji.\nZ uwagi na tajemnicę służbową, o ustaleniach i relacjach łączących nas z klientem, nie możemy informować osób postronnych. Prosimy zatem o nie wypytywanie nas o te fakty, gdyż nie wolno nam ich zdradzić, bez wniosku zwalniającego nas z tajemnicy służbowej, wystawionego przez uprawniony do tego organ tj. policja, prokuratura, czy sąd.\nJeżeli uważasz, że sklep internetowy nie ma prawa posługiwania się znakami towarowymi\nOtrzymujemy czasami bezpośrednio lub pośrednio wnioski od firm wynajętych do ochrony znaków towarowych producentów, o zamknięcie sklepu internetowego, ponieważ uważają, że nie ma on prawa do używania danego znaku. Firmy tego typu starają się pominąć kontakt ze sklepem internetowym, powołując się na obowiązek zamknięcia nielegalnej strony internetowej przez dostawcę usług hostingowych. Taki wniosek, o ile nie zostanie wystosowany ze strony organu ścigania lub uprawnionego urzędu, zostanie przez nas odrzucony. IAI S.A. obsługuje zweryfikowanych, profesjonalnych sprzedawców i nie możemy automatycznie wyłączyć sklepu na podstawie takiego zgłoszenia.\nProsimy uwzględnić, że sklep internetowy, w przypadku zakupu towaru z legalnego źródła ma prawo, a nawet obowiązek do rzetelnego poinformowania o właściwościach towaru. Obejmuje to także nazwę producenta, prezentację zdjęć towaru zawierających znak towarowy, umieszczenie logo przy towarze w miejscu przewidzianym na logo producenta. Jeżeli klient nabył towar legalnie, ma prawo prezentować nazwę producenta, nawet jeżeli nie ma do tego specjalnej licencji.\nW przypadku uzasadnionego podejrzenia o sprzedaż towarów podrobionych, specjalny zespół powołany do tego celu zweryfikuje dokumenty zakupu, bez ich udostępniania na zewnątrz. Dzięki temu będziemy w stanie potwierdzić legalność źródła zakupu towarów i taki sklep nie będzie miał podstaw do zamknięcia.


Odkrycie archeologów z UAM | Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu\nArcheolodzy z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu odkryli od dawna poszukiwany kościół i cmentarz w grodzie w Grzybowie. Wznowione po 11 latach przerwy badania wyjaśniają tajemnice największego grodu we władztwie Piastów.\nWykopaliska w Grzybowie prowadzone są dzięki dr. Marcinowi Danielewskiemu z Instytutu Archeologii UAM i jego projektowi, który otrzymał dofinansowanie z Narodowego Centrum Nauki z programu Opus 13.\nNaukowcy liczą, że prace choć w części wyjaśnią zagadkę ulokowania potężnego grzybowskiego grodu między Gnieznem a Gieczem. Wczesnośredniowieczne grodzisko, które powstało w latach 20-30. X wieku było największym tego typu obiektem we władztwie piastowskim. Czterohektarowy gród był o połowę większy od Lednicy i Giecza – Gniezno takie rozmiary osiągnęło dopiero w XI wieku. Dlaczego tak olbrzymi gród funkcjonował zaledwie sto lat? Jakie były okoliczności jego upadku? Dlaczego powstał w tym miejscu? Kto go wzniósł i czemu służył?\nMarzenie archeologów właśnie się spełnia. Kilka dni po rozmowie z Jackiem Wrzesińskim gruchnęła wieść, że odkryto dwa groby w pobliżu pozostałości budowli. Więcej o odkryciach wyjaśniających tajemnice grzybowskiego grodziszcza w Życiu Uniwersyteckim.


MasterCard Mobile Money czyli kolejny krok naprzód w płatnościach mobilnych. | Finanseosobiste.pl Blog\nPłatności mobilne rozwijają się coraz dynamiczniej. Duża w tym zasługa możliwości jakie dają nowe telefony (smartfony) oraz powstawanie coraz to nowych zastosowań w zakresie tychże płatności. Najnowszą inicjatywą w zakresie płatności mobilnych jest tytułowy MasterCard Mobile Money. Jest to program partnerski MasterCard umożliwiający dokonywanie płatności kartą płatniczą, ale za pośrednictwem telefonu komórkowego.\nPartnerem programu jest firma mPay S.A, www.mPay.pl, która kilka tygodni temu uruchomiła usługę o nazwie CardMobile www.cardmobile.pl. Jak sama nazwa wskazuje mowa jest o mobilności kart.\nUsługa pozwala użytkownikom połączyć w bezpieczny sposób numer telefonu z kartą płatniczą MasterCard lub Maestro. Dzięki takiemu rozwiązaniu klienci mPay mają możliwość dokonywania płatności mobilnych bez konieczności wcześniejszego doładowywania konta usługi czyli elektronicznej portmonetki. Skraca to zatem cały proces płatności i zapewnia większą swobodę. Mając na swoim koncie w mPay.pl np. 100 zł nie możemy zapłacić więcej niż owe 100 zł. Korzystając z cardmobile.pl możemy płacić do ograniczeń jakie stawia nam karta płatnicza.\nLista płatności jakich możemy dokonać dzięki mPay stale rośnie, a za sprawą CardMobile z pewnością pojawią się nowe. Przypomnę, że w chwili obecnej komórką dzięki mPay.pl możemy zapłacić za bilet komunikacji miejskiej, parking, dokonać płatności internetowej lub doładować telefon na kartę.\nPołączenie karty płatniczej z usługą CardMobile przy zachowaniu tych samych standardów bezpieczeństwa co podczas klasycznej płatności kartą to z pewnością duży krok naprzód w rozwoju płatności mobilnych. Teraz pozostaje czekać na uruchomienie nowych usług, w których zastosować można ten sposób płatności. Szybko rosnąca liczba smartfonów na naszym rynku aż się prosi o coraz to nowe udogodnienia w tym zakresie.\nStrony www warte odwiedzenia.\nOne Response to “MasterCard Mobile Money czyli kolejny krok naprzód w płatnościach mobilnych.”\nMasterCard Mobile Money czyli kolejny krok naprzód w płatnościach mobilnych. | Soclen News\n[...] post by tomasz.bar Zapraszamy do zapoznania si Kwiecień 23rd, 2012 Być może zainteresują Cię też: Polskie [...]\nKwiecień 24th, 2012 at 6:28 am


filtry paliwa, Filtron, BMW 3, 1982 - 1994 (E30) - Motochemia\nfiltry paliwa Filtron do BMW 3, 1982 - 1994 (E30)\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika BMW 3 z rocznika 1982 - 1994 (E30) dla których mamy dedykowane filtry paliwa Filtron.\nfiltry paliwa Filtron według typu silnika w BMW 3 z rocznika 1982 - 1994 (E30):\nfiltry paliwa Filtron do BMW 3\nfiltry paliwa Filtron do BMW 3 1982 - 1994 (E30)\nDlaczego warto wybrać filtry paliwa Filtron do BMW 3 z rocznika 1982 - 1994 (E30)?\nJako klient, który szuka filtry paliwa firmy Filtron do BMW 3 z rocznika 1982 - 1994 (E30) z silnikiem 316 (ECOTRONIC) - (1766 ccm), na pewno dobrze znasz odpowiedź na to pytanie. Filtron to wysokiej klasy filtry paliwa. W naszym sklepie mamy około 3 które spełnią Twoje oczekiwania i będą pasować zarówno do silnika 320 is - (1990 ccm) jak i 320 i - (1991 ccm). Aktualnie w bazie mamy 3 produktów które pasują do rocznika 1982 - 1994 (E30). Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność. Nieważne czy masz silnik 318 i - (1796 ccm) lub M3 EVO I 2.3 - (2302 ccm) albo M3 EVO II 2.5 - (2467 ccm) - u nas znajdziesz filtry paliwa, które na pewno do niego pasują. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki!\nPrzykładowe filtry paliwa Filtron do BMW 3 z rocznika 1982 - 1994 (E30)


Aliens – automatowy pasażer Nostromo | bookofradeluxe.com.pl\nAliens to 5-bębnowa, 3-rzędowa i 15-liniowa gra nawiązująca do motywów znanej chyba każdemu filmowej sagi „Obcy – ósmy pasażer Nostromo” z Sigourney Weaver w roli głównej. Największymi zaletami tego automatu są nastrojowa ścieżka dźwiękowa i niesamowita grafika 3D. Wadą jest tylko to, że wymaga on Flasha, dlatego może okazać się nieco problematyczna dla niektórych graczy.\nAliens jest niespotykanym połączeniem gry kasynowej z grą komputerową. Rozgrywka toczy się na trzech różnych poziomach, które musimy przejść: The Encounter, The Hive i The Search. Automat oferuje też specjalne premiowe rozgrywki z dodatkowymi obrotami oraz możliwością pomnożenia zakładu x4, x10, x24, x100 i x240. Maksymalny jackpot to 570 tysięcy bilonów.\nJeżeli miałeś już okazję grać w Aliens w eXbino Gaming, BetSafe czy innymi kasynie w internecie, podziel się w komentarzu wrażeniami.\nPoprzedni wpisWpłaty i wypłatyNastępny wpisWeryfikacja konta w serwisie udostępniającym automaty do gry


Kiermasz w zabrzańskim Platanie\ngliwice.gosc.pl → Wiadomości z diecezji gliwickiej → Kiermasz w zabrzańskim Platanie\nSławomira Stworek i Natalia Kurzawa: wyroby naszych podopiecznych to prawdziwe cudeńka\tKs. Waldemar Packner/GN\nŚwiąteczne wyroby sprzedawane są od 12 do 14 grudnia w pasażu handlowym zabrzańskiego Platana. – Każdy znajdzie coś wyjątkowego – zapewnia Natalia Kurzawa, psycholog z WTZ.\nWyroby pochodzą z dziewięciu pracowni Warsztatów Terapii Zajęciowej – gospodarstwa domowego, umiejętności społecznej, hafciarskiej, ceramicznej, obróbki szkła, tkacko-krawieckiej, stolarskiej, ogrodniczej i plastyczno-introligatorskiej. – Wszystkie rzeczy wykonali nasi podopieczni. Są to prawdziwe cudeńka, które mogą ozdobić mieszanie lub stanowić doskonały bożonarodzeniowy prezent – wyjaśnia Sławomira Stwora, rehabilitantka WTZ.\nW zabrzańskich Warsztatach Terapii Zajęciowej, które prowadzi Caritas Diecezji Gliwickiej, każdego dnia spotyka się 50 podopiecznych. – Czasem to prawdziwe talenty, co widać po naszych wyrobach – mówi z kolei Dorota Pompa, która jest instruktorem zawodu.\nKolejna taka akcja przed Wielkanocą. – Dziękuję dyrekcji CH Platan w Zabrzu, że możemy nieodpłatnie korzystać z miejsca. Zarobione z kiermaszu pieniądze zostaną przeznaczone na zakup materiałów do zajęć – powiedział ks. Jan Łojczyk, wicedyrektor Caritas Diecezji Gliwickiej.\ndodane 12.12.2012 14:33


Szpilki QUAZI - QZ-72-04-000771 101 - Czarne szpilki damskie QUAZI, bez wzorów, ze skóry, bez obcasa, na obcasie, bez zapięcia. Za 279.00 zł. - Szpilki damskie - Obuwie damskie - Buty - Sklep Radio ZET\nSzpilki QUAZI – QZ-72-04-000771 101\nElegancka propozycja marki QUAZI. Dobrze układająca się na stopie cholewka to Skóra naturalna – Licowa. Fason wyposażono w obcas o wysokości 6 cm. Wygodę noszenia podnosi wyściółka: skóra. Wkładka to skóra. Podeszwa to wysokogatunkowe tworzywo. Kobiece, zgrabne podkreślają linię łydek i czynią sylwetkę smuklejszą.\nszpilki damskie ze sklepu eobuwie.pl szpilki damskie bez zapięcia buty quazi szpilki damskie bez obcasa buty eobuwie.pl szpilki damskie na obcasie szpilki damskie quazi czarne szpilki damskie szpilki damskie na szpilce


##### Najgortsze czarne cipki w historii – Bardzo Moda Dziewczyna Jest Golenie Jej Cipki, Podczas.\nBlog Home » Najgortsze czarne cipki w historii\nNajgortsze czarne cipki w historii\nPornhub jest domem dla najbogatszych filmw z. Dzikie i pikne czarnoskre panienki oczekuj Ci w zbiorze Pornhub z MURZYNKAMI. W wieku nastolatkw dziewczyna pijana historia o sex anime. Najgortsza kobieta cipka masywne cycki porno darmowe filmy o massage. Jzefw dziewczyny sexy mona, seksowny na. To jedna z najbardziej rozpoznawalnych aktorek w historii kina Amerykaski Instytut Filmowy umieci j na 8 miejscu amerykaskich gwiazd wszech czasw.\nTopless ciao porady dla kamera na ywo due czarne dziewczyny w seksie. Zobacz najlepsze czarne panienki z najlepszych na DARMOWYCH. Lokalni ludzie gorce dziewczyny przebysny duy nazwiska osb posusznych. Meble dla najlepszy lesbijski duy tyek czarne dziewczyny szczliwy koczcy si masa. Ogldaj Bardzo moda dziewczyna jest golenie jej cipki, podczas gdy jej siostra les na najlepsz stron dla hardcore'owych.\nOgldaj Niezla cipka poznana na ruchana w cipke od tylu na najlepsz stron dla hardcore'owych porno. Porno dla dorosych seksowne dziewczyny w tyek historii o seksie czarne nagie. Ogldaj Ruchanie mokrej cipki na najlepsz stron dla hardcore'owych porno. Seksie na nogach lewatywy cieg randki najgortsza osoba film ruciane nida widok.


Studiowanie zdalne - Dział ds. Osób Niepełnosprawnych - Uniwersytet Jagielloński\nDON UJ wychodzi naprzeciw potrzebom studentów, których niepełnosprawność skutkuje stałą bądź czasową niezdolnością do realizowania studiów w sposób standardowy na terenie uczelni (osoby niezdolne do samodzielnego poruszania się). W takich przypadkach student ma prawo ubiegać się o możliwość zorganizowania toku studiów w formie eksternistycznej w ramach Indywidualnego Planu Studiów. Sytuacja każdego studenta analizowana jest indywidualnie przez zespół specjalistów zajmujących się wsparciem edukacyjnym, a realizacja programu studiów odbywa się we współpracy studenta, DON UJ oraz nauczycieli akademickich.\nOsobą podejmującą decyzję co do zakresu wsparcia możliwego do zrealizowania w warunkach konkretnej jednostki uczelnianej (wydział/instytut) jest prodziekan ds. studenckich bądź kierownik studiów doktoranckich na danym wydziale (Zarządzenie nr 86 Rektora UJ).


Art-Dental STOMATOLOGIA RODZINNA - COVID-19\nRegulamin przyjmowania Pacjentów w dobie COVID-19\nW związku z wprowadzonym stanem zagrożenia epidemiologicznego przez rząd RP oraz ogłoszeniem pandemii koronowirusa COVID-19 przez WHO oraz w trosce o zdrowie Wasze i bezpieczeństwo personelu gabinetu stomatologicznego Art-Dental wprowadza zmiany w regulaminie przyjmowania Pacjentów:\nI. Regulamin rejestracji\n1. Od dnia 20.04.2020 do odwołania gabinet stomatologiczny Art-Dental prowadzi przyjmowanie Pacjentów w ramach ostrego dyżuru. Aby zminimalizować ryzyko zakażenia i ograniczyć do minimum wizyty, zmieniamy procedury bezpieczeństwa przyjmowania Pacjentów.\n2. Proces rejestracji Pacjentów odbywa się telefonicznie pod numerem telefonu: 42 6707010, 793 788 666, 608 000 028. Od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-20.00.\nW stanach nagłych poza ustalonymi godzinami Pacjenci mogą się kontaktować z gabinetem poprzez SMS-y pod numerem tel. 608 000 028.\n3. W ramach ostrego dyżuru będą przyjmowani Pacjenci do:\nLeczenia w trybie pilnym: zmiany nowotworowe, ostre postacie zapaleń w obrębie jamy ustnej i tkanek przylegających oraz procedury takie jak: nacięcie ropnia okołowierzchołkowego i/lub przyzębnego, ekstrakcja zęba będącego przyczyną ropnia, zaopatrzenie Pacjentów urazowych.\nLeczenia w trybie przyspieszonym: usunięcie torbieli, ekstrakcja zęba z bólem, zaopatrzenie w doraźną pomoc z zakresu stomatologii zachowawczej (utracone wypełnienie z ostrymi brzegami lub ostrymi brzegami korony zęba, utracony opatrunek), endodontyczne (utracony opatrunek, zakończenie leczenia), protetyczne (uszkodzenie protez stałych i ruchomych), ortodontyczne (utrata zamka, uszkodzenie ligatury, uszkodzenie łuku, utrata retencji).\n4. Pacjenci, którzy potwierdzą w wywiadzie, że:\nprzebywali w ostatnich 14 dniach w miejscach, gdzie stwierdzono ognisko koronawirusa - mieli kontakt z osobą, u której wykryto SARS-CoV-2,\nprzebywający w trakcie kwarantanny nie będą przyjmowani. Będzie możliwość odbycia konsultacji telefonicznej oraz otrzymania porady i e-recepty.\nPacjent zostanie skierowany do szpitala zakaźnego lub do Inspekcji Sanitarnej, zostanie poinformowany o numerze alarmowym właściwym dla Powiatowego Inspektora Sanitarnego.\n5. Procedury stomatologiczne, które nie wymagają przyjęcia w trybie pilnym zostaną przeniesione na terminy oddalone w czasie. Z Pacjentami, którzy mieli zaplanowane terminy skontaktują się nasze Rejestratorki.\n6. W procesie rejestracji telefonicznej Rejestratorka przeprowadzi wstępną ankietę epidemiologiczną oraz zweryfikuje aktualny stan zdrowia Pacjenta. Informacje zostaną przekazane lekarzowi konsultującemu.\n7. Po wstępnej weryfikacji Asystentka lub Lekarz skontaktuje się z Pacjentem w celu uściślenia dolegliwości oraz zadecyduje czy konieczna jest interwencja w gabinecie stomatologicznym, czy wystarczy wystawienie e-recepty.\n8. Pacjenci, którzy będą kwalifikować się do wizyty bólowej w gabinecie stomatologicznym Art-Dental otrzymają w rejestracji:\nregulamin przyjęć ważny od 14.03.2020,\nankietę epidemiologiczną w kierunku zakażenia Covid-19,\nzgodę na wykonanie zabiegu stomatologicznego, które stanowią załączniki do regulaminu.\n9. Termin wizyty zostanie ustalony telefonicznie podczas konsultacji.\n10. Wizyty stomatologiczne odbywają się w Łodzi na ul. Piasta Kołodzieja 17 oraz w naszej filii w Bukowcu ul. Sienkiewicza 4, gmina Brójce 95-006.\nII. Regulamin wizyty interwencyjnej\n1. Po wejściu do gabinetu prosimy o dokładne zdezynfekowanie dłoni, mimo założenia rękawiczek jednorazowych.\n2. Pacjenci zakwalifikowani się do wizyty bólowej w gabinecie stomatologicznym Art-Dental otrzymają i podpisują w rejestracji potrzebne dokumenty:\n3. Przed wizytą Pacjent zostanie zbadany termometrem bezdotykowym.\n4. Pacjent jest przyjmowany na wizytę, jeżeli temperatura ciała nie przekracza 36,9 °C\n5. Rodzice/opiekunowie prawni/osoby towarzyszące zmuszeni są opuścić gabinet.\n6. Uprzejmie prosimy Pacjentów, aby w miarę możliwości oczekiwać na wizytę poza budynkiem gabinetu.\n7. Prosimy o ograniczenie dotykania powierzchni w całym gabinecie stomatologicznym, dzieci z wzmożoną aktywnością ruchową prosimy o oczekiwanie poza gabinetem.\n8. Odzież wierzchnią proszę zostawić na wieszaku, proszę nie oczekiwać na wizytę w ubraniu wierzchnim.\n9. Pacjent po wejściu do gabinetu jest proszony o zajęcie miejsca na fotelu stomatologicznym.\n10. Przed rozpoczęciem leczenia Pacjent otrzyma do przepłukania jamy ustnej roztwór z chlorheksydyną na bazie alkoholu.\n11. Personel medyczny zaopatrzony jest w specjalny zestaw ochronny.\n12. Procedura zabiegów wykonywana jest z dużą ostrożnością, ograniczając do minimum rozprzestrzenianie się bioaerozolu poprzez odpowiednią regulację ilości wody oraz ciśnienia powietrza (lekarz zwraca uwagę, aby nadmiernie nie rozpryskiwać wody przy płukaniu ubytku oraz śliny przy osuszaniu dmuchawką pola zabiegowego).\n13. Po zakończonym zabiegu Pacjent wychodzi z gabinetu zabiegowego do recepcji, jest to miejsce w którym może w bezpiecznej odległości zadać pytania po wizycie.\n14. Prosimy o jak najkrótsze przebywanie w poczekalni.\n15. W sytuacji gdy konieczne jest wystawienie e-recepty, aby uniknąć oczekiwania Pacjenta w recepcji, kod e-recepty zostanie przesłany SMS-em .\n16. Kolejne wizyty będą planowane wstępnie i potwierdzane telefonicznie, najczęściej dzień przed ustaloną wizytą.\nIII Regulamin bezpieczeństwa\n1. Cały personel medyczny został zapoznany z aktualnymi procedurami postępowania w sytuacji podwyższonego ryzyka epidemiologicznego.\n2. Posiadamy 1 pomieszczenie zabiegowe (Łódź), oraz 2 pomieszczenia zabiegowe (Bukowiec).\n3. Po każdym Pacjencie gabinet podlega procesowi dokładnej dezynfekcji. Asystentka stomatologiczna w odpowiednim ochronnym stroju przeprowadza dokładną dezynfekcję wszystkich powierzchni gładkich (klamki, podłogi, ściany, fronty meblowe, blaty, wszystkie elementy unitu, lampy, biurka,komputer, klawiatura, krzesła, czyszczenie i dezynfekcja systemów ssących).\n4. Narzędzia po każdym pacjencie są dekontaminowane w płynie, a następnie sterylizowane w pakietach sterylizacyjnych. Proces sterylizacji przebiega według standardowych procedur wzbogacony o myjkę dezynfekcyjną.\n5. Dezynfekcji podlegają również powierzchnie w częściach wspólnych.\n6. W miarę możliwości prosimy o niekorzystanie z toalety. W razie korzystania proszę o tym poinformować recepcję. Pomieszczenie wymaga wówczas dodatkowej dezynfekcji.\n7. Lekarz przed wyjściem po Pacjenta, w gabinecie zabiegowym dezynfekuje ręce i ubiera: czysty uniform lekarski, sterylny fartuch chirurgiczny, maskę 3m z filtrami lub maskę fpp2 , okulary ochronne, przyłbicę, czepek.