Ponad wszystko, ponad siebie: 006. Demaskacja\n– A ten to kto? – zapytała półgłosem Flora, dyskretnie wskazując spojrzeniem, o którego z gości tym razem jej chodziło.\nAndrea podążyła za jej wzrokiem i dojrzała sędziwego, nobliwie wyglądającego czarodzieja w prostej, ale niewątpliwie eleganckiej, ciemnej, połyskującej miękko szacie, która – znając mentalność większości obecnych na ślubie ludzi – kosztowała pewnie fortunę. W pomarszczonej, naznaczonej wątrobowymi plamami dłoni dzierżył rzeźbioną laskę w kolorze kory dębu, z rączką okutą lub wręcz odlaną ze szczerego złota. Długie, sięgające barków, siwe włosy opadały na ramiona niczym nieskazitelnie gładka fala. Wzrok przykuwał jego wydatny, haczykowaty nos, a na widok skrzywionych ust i ciskających gromy oczu mniej śmiali goście pierzchali, bojąc się stanąć ze starcem twarzą w twarz.\n– Arkturus Black – odparła Andrea kątem ust. – Nie wchodź mu w drogę. Podobno ostatnimi czasy trochę zdziwaczał.\n– A kim on jest?\n– To ojciec Oriona Blacka…\nFlora sapnęła z tłumionym rozbawieniem.\n– A Orion to kto?\nAndrea nawet się nie zdziwiła tym pytaniem, chociaż wiedziała, że pośród społeczności czystokrwistych czarodziejów Orion Black był dosyć znaną postacią. Co prawda głównie dzięki swojej szanownej małżonce, która głośno mówiła o swoich radykalnych poglądach na temat mugolaków i cechowała się dosyć wybuchowym charakterem, choć i on nigdy nie chował głowy w piasek. Lecz Flora już tyle razy wykazała się całkowitą ignorancją w znajomości co poniektórych bardziej znanych i poważanych ludzi, że wypominanie jej tego nie miało najmniejszego sensu.\nAndrea rozejrzała się w nadziei, że pośród tłumu gości dojrzy znajomą, sztywno wyprostowaną sylwetkę. Jednak nie mogła go nigdzie znaleźć – nie stał w grupce dyskutujących zawzięcie Malfoyów, nie znajdował się w pobliżu Gerarda Rosiera degustującego właśnie przekąskę z rąk fałszywie uśmiechającej się siostry (Na miejscu wuja bałabym się to jeść, przemknęło jej przez głowę. Ona ma minę, jakby chciała kogoś otruć…), nie towarzyszył rozmawiającym głośno po francusku trzem kobietom w średnim wieku, będącymi bliskimi krewnymi nieżyjącej już babki Rosier...\n– O, spójrz – rozległ się koło jej ucha szept Flory. – Kogo my tu mamy…\nNieopodal, oparty o kolumnę, stał znany im obu doskonale osobnik. Czarne włosy miał zaczesane porządnie, ale na pierwszy rzut oka było widać, że go to denerwowało. Jego ciemne oczy obserwowały obecnych, a na ustach co jakiś czas pojawiał się lekko drwiący uśmieszek.\n– Przynajmniej jego nie musisz mi przedstawiać – dodała niemal wesoło.\nO tak, Syriusza Blacka nie dało się pomylić z nikim innym. Chociaż tutaj, wśród plejady przedstawicieli znamienitych rodów i uznanych w świecie czarodziejskim Brytyjczyków oraz zagranicznych gości, zwracał na siebie mniejszą uwagę niż zazwyczaj. Może też wpływ na to miał fakt, że nie miał u boku swoich przyjaciół.\nAndrea, pomimo że od sześciu lat chodziła z Syriuszem do jednej klasy, nigdy nie miała z nim dobrego kontaktu. Zresztą, jak mogła nawiązać dobry kontakt z chłopcem, który pogardzał Slytherinem, kiedy ona, zagubiona i samotna w Domu Lwa, wciąż myślami uciekała do lochów, gdzie najczęściej przebywał jej brat?\nPóźniej, całe szczęście, miała obok siebie dziarską Florę, z którą funkcjonowanie w Gryffindorze przestało przypominać szkołę przetrwania. Ale nie zmieniało to faktu, że koledzy pokroju Blacka rzucali jej dziwne, nieraz wrogie spojrzenia, a czasem i nie powstrzymywali niewybrednych uwag na temat jej życzliwości dla Ślizgonów. Przynajmniej tyle dobrego, że z biegiem czasu przejmowali się nią coraz rzadziej, zajmując się ciekawszymi zajęciami i gnębiąc bardziej interesujące przypadki…\nAndrea wstrząsnęła głową. Dość rozpamiętywania przeszłości. Patty słusznie zwróciła jej uwagę, że roztrząsanie dawnych uraz i próby interpretowania niezrozumiałych wówczas gestów i zachowań nie miało sensu.\n– Orion Black jest jego ojcem – rzekła spokojnie.\nFlora rzuciła jeszcze jedno spojrzenie na Syriusza. Zmarszczyła brwi.\n– Aha. Czyli jeśli jest jego ojcem, a ojcem ojca jest tamten aspołeczny męczydusza… – zerknęła w stronę Arkturusa, który właśnie wielce sugestywnie uniósł swoją laskę, a na ten widok życzliwie dotąd uśmiechająca się dama wycofała się czym prędzej – To ten tam jest dziadkiem Blacka? Ale numer. Ciekawa rodzinka, nie ma co.\n– Typowa – mruknęła Andrea. Porównała poczet najbliższych krewnych Syriusza ze swoimi i doszła do wniosku, że Flora o jej rodzinie nic bardziej pozytywnego by nie powiedziała. Nie, nie powinno mnie to dziwić, pomyślała, ale mimo wszystko poczuła w sercu ukłucie dziwnego żalu czy irytacji.\n– To ogłaszam wszem i wobec, że zmieniam zdanie o Blacku – dodała Flora, jakby nie słysząc krótkiego komentarza przyjaciółki. Przechwyciła z tacy przechodzącego kelnera kryształowy kieliszek z szampanem. – Jest całkiem w porządku. Jak na wychowanego wśród takich…\nAndrea spojrzała na nią, a w jej oczach pojawił się niespodziewany chłód. Flora zająknęła się, dla kurażu łyknęła musującego wina, po czym dokończyła pośpiesznie i niezgrabnie:\n– … Takich... ee, o. A tam kto stoi?\n– Avery. Byłaś w pierwszej klasie, kiedy skończył Hogwart – odpowiedziała dość sucho.\nNie rozumiała, skąd we Florze brała się ta… zadziorność, ten kompletny brak szacunku dla osób szanowanych. Miała wrażenie, że młoda Rowle sama sobie często nie zdawała sprawy z tego, co mówiła. Te wypowiadane z beztroską, często bardzo niewłaściwe poglądy zwykła ignorować, kładąc je na karb wrodzonego gadulstwa. Ale nie potrafiła pojąć, skąd w głowie jej przyjaciółki brały się tak niepokorne myśli – bo skądś te rzucane czasami niemiłe uszom arystokratów-tradycjonalistów uwagi musiały się brać. I nie mogła pozwolić, aby Flora, jej młodsza koleżanka, obrażała zasłużone – w batalii o czystość krwi – rodziny. W tej chwili czuła się tak urażona, jakby niepozorna uwaga dotyczyła nie Blacków, ale Ericsonów lub Rosierów.\nLecz z drugiej strony Flora potrafiła mówić rozsądnie i Andrea w głębi serca wierzyła, że właśnie tym pragmatycznym i zwyczajowym przekonaniom hołdowała. Dlatego nie minął nawet kwadrans, a zadra w sercu zniknęła, zostawiając po sobie jedynie malutką, ledwie dostrzegalną bliznę.\nZauważyła, że wzrok przyjaciółki podążył ku bardzo wyróżniającej się postaci, która pojawiła się koło jednego ze stołów z przekąskami.\n– To jest moja kuzynka, o której zapewne coś niecoś słyszałaś – Andrea uprzedziła pytanie. – Bellatrix. Bellatrix Lestrange.\nFlora otwarła usta, by coś powiedzieć, ostatecznie jednak nie zdobyła się na nic więcej prócz pojedynczego „aha”.\nTak, Bellatrix zwracała uwagę. Może po części była to zasługa jej niebagatelnej urody – aksamitnie czarne, gładkie, gęste włosy uczesane były w duży kok, a część loków opadała na jej szczupłe ramiona okryte jedynie półprzezroczystą, ciemną koronką; duże, pełne ekspresji oczy zachwycały oprawą długich rzęs; w rysach można było doszukać się podobieństwa do klasycznych wzorców piękna, a szczególnie prosty nos i wyraźnie, lecz nie przesadnie zarysowane kości policzkowe zasługiwały na atencję. Ale, wbrew pozorom, wygląd nie był największym z jej atutów. Niezwykłą bowiem dysponowała mimiką i do perfekcji opanowała sztukę gestykulacji. Gdy opowiadała, zdawała się angażować w to całym sercem; wtedy w jej źrenicach pojawiał się błysk, policzki różowiały, cała postawa świadczyła o przejęciu. Gdy coś ją w czyimś zachowaniu czy słowach poruszyło lub oburzyło, pierś zaczynała unosić się szybko, brwi ściągały się niebezpiecznie, a rozchylone usta wciągały powietrze jakby z trudem. Gdy coś ją rozgniewało… Cóż. Gdy coś ją rozgniewało, każdy, kto choć trochę ją znał, wolał trzymać się od niej z daleka.\nNa szczęście teraz wyglądała na spokojną. Spacerowym krokiem przemierzała salę w towarzystwie swojego męża i rozmawiała z nim leniwie. Andrea zauważyła, że Bellatrix jedynie z rzadka rzucała mu jakiekolwiek spojrzenie – a nawet jeśli już na to się zdobywała, było ono chłodne. Niczym nie przypominało tego żarliwego, pełnego przywiązania spojrzenia Narcyzy, gdy ta patrzyła na Lucjusza.\nCzy to kwestia czasu? Czy Malfoyowie też tak za kilka lat będą się traktować?\nJakoś nie mogła w to uwierzyć. Poza tym, jeżeli dobrze przypominała sobie pewne komentarze czy opowieści, małżeństwo Lestrange’ów od początku do końca było zaaranżowane przez rodziców młodych i jego głównym celem było pozyskanie odpowiednich koneksji i korzyści majątkowe.\nNieopodal mignęła jej sylwetka Evana. Nie zdążyła jednak nawet zwrócić głowy w tamtym kierunku, ponieważ naraz dostrzegła dwoje młodych ludzi zdążających w jej stronę. Kobieta, około dwudziestopięcioletnia, obdarzała wszystkich wokoło promiennymi, lecz niezbyt szczerymi uśmiechami; mężczyzna, na oko trochę od niej starszy, łypał ponuro, a dłoń, w której trzymał kieliszek z budzącym zainteresowanie Flory galliano, zaciskał tak mocno, że nie zdziwiłoby jej, gdyby zaraz pękł na tysiąc drobnych kawałków.\n– Prewettowie – rzuciła kątem ust Andrea. – Agnes i Tobias. Bardzo rozmowni. Uwielbiają literaturę klasyczną.\nW myślach pobłogosławiła ten wysiłek, jaki sobie zadała na zapoznanie się z listą gości i przyswojenie wiedzy na temat cech charakterystycznych wielu z nich. Zauważyła, że jej ostatnie słowa nie nastroiły Flory optymistycznie – mina jej zrzedła, a oczy zaczęły błądzić po komnacie, jakby w poszukiwaniu drogi ucieczki przed parą miłośników klasyki.\nNim jednak zdążyła takową znaleźć, Prewettowie stanęli przed nimi. Agnes, pulchna brunetka, zmierzyła je nieodgadnionym spojrzeniem, za to Tobias zdawał się całkowicie je ignorować, cała swoją uwagę skupiając na likierze w kieliszku.\n– Andrea! – uśmiechnęła się lekko kobieta, jakby dopiero w tej chwili ją rozpoznała. Andrea nie była pewna, czy to wahanie było szczere czy udawane. – Andrea Ericson… Miło cię widzieć.\n– Wzajemnie, pani Prewett. – Zmusiła się do uniesienia kącików ust. – Proszę pozwolić… To Flora Rowle, moja przyjaciółka. Floro, poznaj, proszę…\nO ile dobrze pamiętała, Agnes Prewett i jej mąż utrzymywali przyjazne kontakty z jej matką. Nie wiedziała, jak doszło do nawiązania tej znajomości, ale odniosła wrażenie, że gdzieś smukłej postaci wypatrywali, zatem zapewne bardzo liczyli na jej obecność na weselu.\n– Tak, miło mi państwa poznać – odparła szybko Flora, dygając wdzięcznie. – Jednak proszę mi wybaczyć, ale mój brat chciałby ze mną porozmawiać…\nZ tymi słowy wycofała się i szybkim krokiem zaczęła przemykać pomiędzy gośćmi w kierunku Thorfinna, którego jasna czupryna rzeczywiście pojawiła się na horyzoncie.\n– Powiedz nam, kochana – zagadnęła Agnes Prewett – gdzież twoja matka? Nie widziałam Persei ani podczas ceremonii, ani teraz. Dziwne, pomyślałam wówczas. Prawda, Tobias?\n– Mhm – odmruknął jej mąż nieuważnie. Odstawił pusty kieliszek na najbliższy stół.\n– Niestety moich rodziców tutaj nie ma – odpowiedziała Andrea w sposób jak najbardziej dyplomatyczny.\nNie była pewna, ile mogła im powiedzieć. Zapewne opowiadanie całej historii z zaproszeniami nie było najlepszym pomysłem, a z kolei zbyć ich półsłówkami nie wypadało; wykręcała więc palce w założonych za plecami dłoniach i starała się uprzejmie odpowiadać na pytania, ale z każdą chwilą czuła się coraz bardziej skrępowana. Na szczęście, z czasem Prewettów przyczyny nieobecności Ericsonów przestały interesować, przestali także indagować o to, co u nich słychać i kiedy pozwolili rozmowie potoczyć się swobodnie w kierunku ich ulubionego tematu – literatury – okazało się, że ich towarzystwo nie musiało być kłopotliwe.\nSzybko przekonali się, że i Prewettowie, i Andrea lubili te same książki i cenili tych samych autorów; od znanych powieści przeszli do tekstów filozoficznych i tutaj panna Ericson zaskoczyła ich swoją dociekliwością w studiowaniu tekstów Humptona. Tobias natychmiast dołączył się do dyskusji na jego temat i w jednej chwili zmienił się z mrukliwego introwertyka na wymownego, inteligentnego rozmówcę.\n– Nie spodziewałam się, że w tak młodym wieku dla własnych zainteresowań ktoś ze współczesnego pokolenia pochyla się nad dawnymi myślicielami – powiedziała nagle Agnes. Uśmiechnęła się, ale tym razem, w tym uśmiechu nie było ani grama udawania czy nieszczerości. – Andreo, chylę czoła.\n– Skoro znasz dzieła Heinricha Humptona, może natrafiłaś już i na rozprawy Dwighta Robertsona – rzucił Tobias z nagłą nadzieją. – Znasz tego filozofa?\n– Filozof – prychnęła Agnes. – Cóż to za filozof, mój drogi. Jego poglądy to nie jest…\n– Nie należy się ograniczać – przerwał jej z pewną surowością. – Zatem, Andreo…?\nAndrea zmarszczyła brwi. Była pewna, że kiedyś słyszała to nazwisko, ale nie potrafiła powiedzieć nawet, z jakich czasów ten autor mógł pochodzić. Zawstydzona swoją niewiedzą pokręciła głową.\n– Nie masz czego żałować – rzekła na to Agnes. – Nic nie straciłaś, nie czytając jego dzieł.\n– A ja uważam, że wręcz przeciwnie. Poznając takich radykałów kształtuje się bardziej świadome spojrzenie na współczesne zdarzenia. Zważcie – dodał Prewett, unosząc palec wskazujący – że te słowa, chociaż nie miały takiego celu, mogłyby służyć za niezwykle udaną przestrogę w naszej sytuacji politycznej.\n– Nie sądzę, mój drogi, aby w tej lekturze było cokolwiek dobrego. Nawet, jeśli miałaby służyć jako antyprzykład! Sztuka retoryki Robertsona jest zbyt biegłą i niewprawny czytelnik zamiast doznać oświecenia, może zostać zwiedziony na niewłaściwą drogę.\n– Z dorobku Robertsona czerpali wszyscy twórcy nośnych idei. Nie można go tym samym dyskredytować…\nAndrea nawet nie próbowała im przerwać, aby podpytać, kim właściwie był ów Robertson. Dyskusja robiła się coraz bardziej zacięta, a ona, przenosząc wzrok od Agnes do Tobiasa i z powrotem, miała wrażenie, jakby oglądała mecz tenisa, więc szans na przebicie się nie miała; postanowiła jednak zapamiętać to nazwisko, gdyż sama jego kontrowersyjność ją zainteresowała.\nEvan, zagryzając kolejnym, bliżej nieznanym mu przysmakiem ostry napitek podsunięty przez którąś z dalekich kuzynek, zaczął się zastanawiać, jak długo jeszcze można by znieść to wszechobecne obżarstwo. Sam nie zwykł przekraczać granic w jedzeniu, ale obserwował innych gości i nie umknęło jego uwadze, że ciotce Druelli już odbijało się kawiorem, a stary Yaxley pochłaniał dyskretnie kolejny talerz mięsnych przystawek. Niektórych – jeśli, rzecz jasna, byli na tyle bystrzy i potrafili nie tylko patrzeć na ludzi, ale i z tego patrzenia wysnuwać jakieś wnioski – może zaskoczyłoby, ile skrywanych na co dzień pod płaszczem manier słabości jest obnażanych na weselach. Ale mało kto rozglądał się wokół tak jak Evan; większość była skoncentrowana na sobie, na sprawianiu dobrego wrażenia i zacieśniania opłacalnych znajomości.\nA on widział, jak Cygnus Black, kryjąc się przed żoną, wychylał z lubością kolejny już kieliszek whisky, a na jego policzki wystąpiły charakterystyczne rumieńce; widział, jak Narcyza z uśmiechem przyjmowała kolejne hors-d’euvre w postaci serowych trufli, a potem dyskretnie, ale i z obrzydzeniem, odkładała na bok talerza fragmenty orzechów i naczynie wciskała w ręce pierwszego z brzegu skrzata; widział, jak żona Arkturusa Blacka z kamienną twarzą wkładała parę pustych, srebrnych, zdobionych pucharów do swojej torebki, najwyraźniej potraktowanej zaklęciem Zwiększająco-Zmniejszającym, bo jedynie jego zastosowanie tłumaczyło fakt, że się tam zmieściły…\n– Cześć, Rosier.\nOtrząsnął się z zamyślenia i rozejrzał się w poszukiwaniu właściciela pogodnego głosu. Była nią uśmiechnięta blondynka, ale on jakoś nie potrafił sobie przypomnieć jej imienia.\n– Znamy się? – zapytał więc wprost. To niespodziewane towarzystwo go specjalnie nie ucieszyło. Nie przepadał za rozmowami z dziewczynami bliżej mu nieznanymi, szczególnie dziewczynami o takim głupio radosnym spojrzeniu, a już najbardziej dziewczynami, które nie miały nic mądrego do powiedzenia, a zawsze dysponowały niespożytymi siłami, aby trajkotać na przekór wszystkiemu. Ta na pierwszy rzut oka spełniała dwa z powyższych warunków.\n– Nie wiem, czy mnie kojarzysz, chodzę do Hogwartu i razem z Andreą jestem w Gryffindorze… Flora Rowle. Och, Andrea na pewno coś ci o mnie mówiła, znamy się od dość dawna. Wspominała o tobie parę razy, a jako że zobaczyłam, że stoisz sam, pomyślałam, że może warto byłoby nawiązać nowe…\nTrzeci warunek też spełniała.\n– Słuchaj – przerwał jej bezceremonialnie. – Nie obchodzi mnie, co masz wspólnego z Ericson. Spadaj.\nZamilkła natychmiast. Tak, był to niezawodny sposób na takie typy jak ona. Odwrócił się i spojrzał w kierunku parkietu, na której właśnie zaczynała swój taniec młoda para.\n– Rozumiem – usłyszał za swoimi plecami. Pokręcił głową w duchu. A jednak jego metoda zupełnie skuteczna nie była… – Nie lubisz zbędnego gadania? W porządku, przepraszam.\n– Nie musisz przepraszać – rzucił, żeby nie wyjść na zupełnego gbura. – Nie lubię takich jak ty. Po prostu.\nStanęła obok niego i również spojrzała na wirującą Narcyzę, która poruszała się tak wdzięcznie i bezbłędnie wykonywała kolejne kroki, że wokół zaczęły rozlegać się pojedyncze oklaski.\n– A jeżeli… – zaczęła, lecz tym razem Evan już stracił cierpliwość. Bez słowa odszedł.\n– Twoja siostra ma wkurzające przyjaciółki – mówił w kilka minut później, kiedy razem z Andrew siedzieli przy jednym ze stolików nieopodal orkiestry.\nAndrew spojrzał na niego beznamiętnie.\n– Miałeś okazję poznać…? – zawiesił głos.\n– Rowle bodajże.\n– Okropna. Przyczepiła się jak rzep psiego ogona. Jeszcze za mną szła.\nTakie osoby jak Flora Rowle niezmiennie go irytowały i był z siebie dumny, że nie stracił nad sobą panowania i udało mu się spławić to-to w miarę uprzejmy sposób.\nRozmowa z Andrew się nie kleiła – był dziwnie rozkojarzony, a w końcu po prostu wstał, mruknął coś niewyraźnie i zniknął w mrowiu gości. Za to szybko na jego miejscu pojawił się Rabastan Lestrange – młodszy brat Rudolfa, bardzo do niego podobny. Mieli takie same sylwetki, identyczny kolor włosów i oczu. Ich rysy różniły się nieco od siebie – o ile starszy Lestrange miał je ostre, co podkreślał jeszcze magnetyczny błysk w jego spojrzeniu, o tyle młodszy w tej kwestii niczym specjalnym się nie wyróżniał. Twarz jego można by określić jako dosyć nijaką, co pozwalało mu wtopić się w tłum, kiedy tylko miał ochotę zniknąć i stać się zupełnie niezauważalnym.\nRabastan opadł z rozmachem na krzesło.\n– Gdzie Ericson? – zapytał, ale najwyraźniej mało go to obchodziło, bo nawet nie czekał na odpowiedź. Której i tak Evan nie potrafiłby udzielić. – Zresztą, dobrze, że go tu nie ma. Nie zniósłbym dzisiaj jeszcze pogawędki z nim.\nEvan uśmiechnął się pod nosem.\n– On jest taaki nudny. Chyba bardziej niż ten cały ślub – dodał. Zerknął na Rosiera i dorzucił jeszcze, jakby wyzywająco – No, powiedz, że nie.\n– Nie powiem – odparł spokojnie.\nNa twarzy Lestrange’a nagle pojawiło się zaciekawienie. Pochylił się ku koledze i zapytał ciszej:\n– Słuchaj… A oni teraz siedzą u ciebie, nie? Ericson i ta jego siostra. Poza szkołą też są tacy… – nie dokończył, ale pytanie i tak było jasne.\nEvan obrócił w pamięci te tygodnie, które musiał spędzić z bliźniętami w Anchor. Drobne utarczki, kpiny z ich poczciwości, spacery na wybrzeże, godziny upływające pod znakiem nauk języków. Parsknął śmiechem.\n– Tak – rzucił, z rozbawieniem obserwując niedowierzanie na jego twarzy. – To jest para sztywniaków, Rabastan. Nic się z nich nie da wycisnąć. On – drętwy i napuszony, ona – naiwna poczciwina. Chociaż… właściwie jedno i drugie określenia pasuje do obojga.\n– Specjalnie się nie różnią, co? – Usta Rabastana wygięły się w złośliwym uśmiechu. – Ani wyglądem ani charakterem.\n– Szczególnie wyglądem – podkreślił Evan, co wywołało głuchy rechocik Lestrange’a.\nNa sali rozbrzmiały pierwsze tony walca. Kolejni goście odstawiali kieliszki i odkładali talerze, by potem z uśmiechem podążyć ze swoimi partnerami w stronę parkietu. Niektórzy najwyraźniej nie mieli ochoty brać udziału w tym niezmiennym punkcie programu wesel i zabaw, ale posłuszni twardym zasadom zaciskali zęby i dołączali do pozostałych. Ci, którym wiek lub stan zdrowia nie pozwalał tańczyć, zajmowali miejsca przy najbliższych stolikach, aby mieć dobry widok na tancerzy; wymieniali między sobą ciche uwagi, których treść na zawsze miała pozostać znaną jedynie tym dyskretnym rozmówcom. Bo po co miano rozgłaszać, że żona Arkturusa Blacka powiedziała swojej wiekowej szwagierce, iż zawsze uważała Yaxleyów za kiepskich tancerzy, albo że dziewięćdziesięcioletni pan Prewett zdradził swojemu znajomemu, iż panna młoda próbowała przeforsować pomysł zaproszenia na ślub swojej drugiej siostry, tej zdrajczyni krwi, Andromedy? Takie konstatacje niepotrzebnie zepsułyby doskonałą atmosferę…\nAndrea na dźwięk skrzypiec drgnęła nieznacznie. Nim się spostrzegła, Agnes i Tobias ruszyli do tańca, a ona została sama jak palec, rozglądając się wokół. Wiedziała, ze powinna jak najszybciej pójść w ich ślady, by łamaniem konwenansów nie zwrócić na siebie niepotrzebnej uwagi. Wolnym krokiem ruszyła w stronę wyjścia na werandę, gdyż tam nie tylko wciąż panował lekki rozgardiasz związany z sugestywną przygrywką orkiestry, ale i zgromadziło się najwięcej ludzi.\nNaraz dostrzegła przed sobą znajomą sylwetkę. Evan. Przystanęła.\nOn też ją zauważył – uśmiechnął się kątem ust, oddał kieliszek przechodzącemu z tacą kelnerowi i najwyraźniej miał zamiar do niej podejść. Widząc to, odwróciła się na pięcie. Z mocno bijącym sercem ledwie powstrzymywała się od biegu – potrąciła kogoś, rzuciła krótkie „przepraszam”, prawie wytrąciła nobliwie wyglądającej czarownicy w zdobnym kapeluszu talerzyk z dłoni, ścigana jej pełnymi niezadowolenia uwagami z przepraszającym uśmiechem odsunęła ze swej drogi jakiegoś malca… Obejrzała się, ale Evan zniknął już jej z oczu.\nMiała sobie ten odruch za złe. Zachowała się głupio, nie ulegało to wątpliwości. Ale cóż mogła poradzić, skoro na jego widok z jej głowy rozpierzchły się wszelkie myśli prócz tej jednej, wyrażającej się w trzech dosadnych i jasnych słowach – uciekać jak najprędzej?\nZ drugiej strony nie była zupełnie pozbawiona usprawiedliwienia. Po tym, jak usłyszała jego rozmowę z Rabastanem, miała prawo do nietypowej reakcji na jego widok.\nObawiała się, że za jej plecami – a dla ścisłości: jej i Andrew – mógł mówić o nich różne rzeczy. Jednak co innego podejrzewać, a co innego usłyszeć. Poczuła potworne rozczarowanie, bo w głębi serca wierzyła, że Evan nie tylko sprawiał wrażenie, ale naprawdę ich polubił. A czy kogoś, kogo się lubi, można określać tak lekceważącymi słowami?\nPogrążona we własnych myślach przestała już całkowicie zwracać uwagę na otoczenie. Nie słyszała śmiechów i rozmów, nie patrzyła, dokąd szła.\nPotrąciła kogoś ramieniem. Tak, to musiało się tak skończyć.\n– Proszę – napłynęła natychmiastowa odpowiedź. Nie spodziewała się takiej. Uniosła głowę.\nTymczasem Syriusz Black zlustrował ją rozbawionym spojrzeniem – od unoszącej się w przyspieszonym od zdenerwowania oddechu piersi, przez otwarte szeroko oczy, do rozwianych loków. Zerknął ponad jej ramię i wyciągnął rękę.\n– Zatańczymy? – zapytał, chociaż w jego ustach brzmiało to bardziej jak stwierdzenie. Zresztą, Andrea nie zamierzała odmawiać. Nie w sytuacji, gdy w każdej chwili mogła czekać ją konfrontacja z Evanem.\nDo korowodu par dołączyli jako jedni z ostatnich. Wśród tańczących mignęła Andrei wrzosowa, falbaniasta spódnica Agnes Prewett, nieopodal dostrzegła Andrew z nieznaną jej bliżej kobietą o latynoskiej urodzie, za nimi zauważyła kątem oka Florę z Rabastanem… Poczuła nagłą niechęć na myśl o nim, ale niemal natychmiast przymknęła oczy, starając się wyzbyć negatywnych emocji. Nie chciała już tego rozpamiętywać. Nie teraz.\nSyriusz w tańcu radził sobie dobrze, jak przystało na latorośl uznanej i bogatej rodziny. I dzięki niemu Andrea nie wypadała z rytmu, a jej ruchy nie traciły płynności, pomimo że – szczególnie na początku – była dosyć rozkojarzona. Milczał, ale zdawał się nie skupiać nawet na krokach, zupełnie jakby ich kolejność była dla niego tak naturalna jak w marszu. Jednak myślami był daleko; zauważyła, że wzrok miał lekko nieobecny.\nCiekawe, co go zajmuje, przemknęło jej przez głowę. Nie miała pojęcia, co mogło go pochłaniać; wiedziała o nim niewiele, zaledwie tyle, ile z plotek i własnych, niezbyt uważnych obserwacji. Miał brata, Regulusa, do którego zwykł się nie przyznawać, bo tamten był zagorzałym Ślizgonem; uwielbiał dowcipy, a cały swój wolny czas w szkole spędzał z kolegami, a najczęściej z… jak on miał?... Potterem; nieźle radził sobie na zaklęciach i transmutacji, nie przepadał za swoją rodziną, sądząc po sposobie, w jaki się o niej wyrażał. I to tyle. Nic więcej na jego temat nie wiedziała, a przynajmniej w tej chwili nie przychodziło jej do głowy.\n– Jak mijają wakacje? – usłyszała. Widać wrócił na ziemię i postanowił zagaić, jak to przystało we wspólnym tańcu.\nJednak to proste pytanie zbiło ją z pantałyku. Spojrzała na niego i już miała otworzyć usta, by wydusić z siebie jakąś odpowiedź, może niezbyt zgrabną czy inteligentną, ale towarzysko poprawną, kiedy dotarło do niej, że…\n– Pierwszy raz mnie o coś takiego pytasz – wypowiedziała swoje spostrzeżenie na głos i zaraz potem ugryzła się w język. Nie popisałam się.\n– Bo do tej pory nie było okazji – odparł gładko.\n– W każdym razie całkiem dobrze. A twoje?\nNie wiedziała czemu, ale każde słowo, które wypowiedziała, w sekundę później wydawało się jej niewłaściwym; miała ochotę go zastąpić innym, powiedzieć coś innego, mniej oklepanego, bardziej błyskotliwego, słowem: coś, na czego wspomnienie nie będzie potem miała odruchu spojrzenia w sufit.\n– Nic nadzwyczajnego. – Niemal wzruszył ramionami. – Czekam tylko na początek września.\n– Na powrót do Hogwartu? I lekcje historii magii? – Na to wspomnienie nieco się rozluźniła.\n– To drugie niekoniecznie… – Dostrzegła cień uśmiechu na jego twarzy. – Ale na wyjazd z domu – jak najbardziej. Chciałbym opuścić to ponure mieszkanie i nie wracać tam nigdy więcej.\nTo potwierdziło jej dotychczasowe przesłanki o nie najlepszych kontaktach rodzinnych. Nie odniosła się do jego słów – bardzo chciała wyrazić swoje zdziwienie, może nawet oburzenie; to byłoby zgodne ze wszelkimi zasadami i szacunkiem wobec starszych. Jednak nie potrafiła się do tego zmusić. Co więcej, jego słowa wcale jej nie poruszyły. Wypowiedział je jakby mimochodem, bez mocno zaakcentowanej niechęci. Takim samym tonem mógłby skomentować też wygląd nieba za oknem.\n– A jak wyniki SUM-ów? – zapytała po chwili. – Jesteś z nich zadowolony?\n– O tak. Szczególnie ocena z obrony przed czarną magią mnie zachwyciła. Wybitny… – dorzucił z nieskrywaną dumą. – Będzie jak znalazł…\nZerknął na nią z dziwnym wahaniem i nie dokończył.\n– Jak znalazł na co? – podchwyciła, zaciekawiona.\n– Na walkę z ciemną stroną – rzekł. W jego oczach pojawił się wyzywający błysk; patrzył na nią z wyczekiwaniem pomieszanym z dumą. Odniosła wrażenie, że próbował ją sprowokować, że liczył na próbę sił i marzył o triumfie. Ale ona nie zaperzyła się, nie spojrzała na niego z gniewem ani go nie odczuła.\nW jej duszy za to pojawił się niepokój.\n– Gdzie ty chcesz walczyć? Z kim? – zapytała.\nSyriusz roześmiał się, a w jego głosie usłyszała nieskrywane nuty drwiny i goryczy. Zadrżała.\n– Mamy wojnę, Andrea. Nie zauważyłaś? I nie mam zamiaru patrzeć bezczynnie, jak Śmierciożercy obracają w pył dotychczasowy porządek.\nŚmierciożercy. W jego ustach ten wyraz zabrzmiał złowieszczo, zupełnie jakby zwiastował zło. Zło, które miałoby ogarnąć cały świat i zniszczyć wszystko, co w nim było warte kochania.\n– Ale… – zaczęła, trochę niepewnie – przecież oni chcą walczyć w słusznej sprawie. W obronie nas wszystkich.\n– Czy ty naprawdę tak uważasz?\nWydawało się jej, że jej słowa go zdziwiły. A może rozbawiły? Nie potrafiła tego jednoznacznie określić. Syriusz Black nie próbował nawet skrywać swoich uczuć – pozwalał im odmalowywać się na jego obliczu bez żenady, ale sposób w jaki wykrzywiały się jego usta i unosiły jego brwi powodował, że nie potrafiła go rozczytać. Zupełnie jak gdyby wszystkie emocje – niezależnie od tego, czy była to złość, czy rozczarowanie, czy wesołość – zaprawiał jakąś kpiną, która nieraz zmieniała ich wygląd, upodabniała do innych, nawet niepokrewnych.\nJego pytanie, postawione z taką prostotą, zachwiało jej przekonaniem i nie potrafiła się przez dłuższą chwilę zmusić do odpowiedzi, która – przecież doskonale o tym wiedziała! – była oczywista.\nI nie odpowiedziała. Zamiast tego odwróciła wzrok, by nie widzieć jego twarzy, a przede wszystkim lekkiego uśmieszku pełnego – o ile dobrze interpretowała, a co do tego nie mogła mieć pewności – samozadowolenia.\nKolejne tańce, uznawane za obowiązkowe i tradycyjne (czyli dosyć wiekowe, szczególnie pierwsze z nich), Andrea i Syriusz również zatańczyli razem. Jak do tego doszło? Andrea musiała przyznać, że dosyć prosto. On jej nie odganiał i najwyraźniej jej towarzystwo mu nie przeszkadzało, a ona skrzętnie z tego korzystała, nie chcąc ryzykować spotkania z Evanem lub samotnością przyciągać niepotrzebne spojrzenia. Wolała uniknąć atencji niektórych z obecnych na sali. I zdecydowanie nie pragnęła, aby przypadek pchnął ją znowu w krąg towarzystwa najbliższej rodziny. Kilka razy dostrzegła Andrew – za pierwszym razem on jej nie zauważył, bo był pogrążony w rozmowie z, o ile wzrok jej nie mylił, Rudolfem Lestrange; za drugim ich spojrzenia się spotkały. Kiedy zobaczył, w czyjej asyście odpoczywała po przeforsowanym (zapewne przez kogoś starej daty) kadrylu, odwrócił się i zniknął jej z oczu. Potem przez chwilę widziała go w towarzystwie Evana – byli w doskonałych humorach, a Rosier opowiadał o czymś, gestykulując leniwie.\nWolała nawet nie myśleć, czy padły między nimi jakieś komentarze na jej temat.\n– Syriusz… – odezwała się. Jego imię z trudem przeszło jej przez gardło. No tak, dotychczas nigdy go nie używała, a jeżeli już, to w niezastąpionej asyście jego nazwiska.\nUśmiechnęła się w duchu. Wyobraziła sobie, jak w jej domu by zareagowano, gdyby ktoś usłyszał taką odpowiedź.\n– Nie męczy cię moje towarzystwo?\nDotychczas nie zamienili na osobności nawet słowa, a w dodatku w Hogwarcie odnosiła wrażenie, ze za nią nie przepadał. Skąd ta zmiana?\nSyriusz przeciągnął się i ziewnął.\n– Nudna jesteś – burknął. – Czy jakby mnie męczyło, siedziałbym tutaj?\nUśmiechnęła się lekko, ale bez przekonania – zgarbiła się i spuściła wzrok, w milczeniu zakreślając palcem kółka na nieskazitelnie czystej nóżce kieliszka. Przymiotnik, którego użył, przypomniał jej w jednej sekundzie o zasłyszanej wcześniej rozmowie.\n– Nie lubię mojej rodziny. Nie trawię tych wszystkich krewniaków i nie-krewniaków, tej zgrai zarozumialców. Nie bawią mnie takie spotkania – odezwał się nagle. – Jedynie wujek Alfard jest w miarę normalny. No i ty.\nAni na milimetr nie zmienił swojej pozycji, ani trochę nie zmienił się wyraz jego twarzy. Rzucił jej krótkie spojrzenie i na moment poweselał na widok jej miny.\n– Ale przecież… Przecież… – zaczęła nieskładnie – ja też wyznaję te zasady, co…\n– Błąd. Ty się do nich stosujesz. Dałaś sobie zrobić wodę z mózgu – stwierdził spokojnie, tak jakby była to najzwyczajniejsza rzecz na świecie. – To co innego.\n– To dlatego zaprosiłeś mnie do tańca?\nPrzekrzywił głowę i zakląskał językiem.\n– Chyba tak. Nie wiem. To był odruch.\n– Odruchowo – podkreśliła to słowo – zaprosiłeś mnie do tańca?\nZnowu sprawę postawił prosto. Zerknęła na niego. Z wyraźnym brakiem zainteresowania rozglądał się po sali. Zauważyła, że się lekko skrzywił, gdy jego wzrok padł na stojącą po drugiej stronie parkietu Bellatrix. Była odwrócona do nich tyłem i dyskutowała zawzięcie z parą dziwnie wyglądających czarodziejów – mieli na sobie purpurowe szaty przepasane złotymi łańcuchami, a na głowach wysokie, suto zdobione tiary w tym samym kolorze; ich gęste brody były w lekkim nieładzie.\n– Czy to nie są ci Włosi? – zapytała.\n– Taa – mruknął Syriusz. – I wygląda na to, że mają z naszą kuzynką małe różnice poglądów.\nRzeczywiście, Bellatrix gestykulowała już wręcz agresywnie. Głośna rozmowa nie została niezauważona – już wokół nich utworzył się półkolisty, mały tłumek, który z chwili na chwilę coraz bardziej się powiększał. Nie uszło to uwadze panny młodej; Narcyza już niemal biegła w stronę wzburzonej siostry, a za nią podążał Lucjusz. Cygnus Black przepychał się między gapiami; po chwili półkole zamknęło się w okrąg, skutecznie zasłaniając siedzącym w dość dużym oddaleniu czarodziejom widok na ową scenę.\nSyriusz podniósł się z krzesła i poprawił rąbek szaty zagnieciony od oparcia.\n– Idziesz tam? – wymknęło się Andrei.\n– A tak – potwierdził, według niej trochę za pogodnie jak na zaistniałą sytuację. – Za nic nie przegapiłbym wybuchu Belli. To może być niezłe widowisko. Ba, to b ę d z i e niezłe widowisko. A ty co, zostajesz?\nZawahała się przez moment. Jej tak wściekłość kuzynki nie interesowała. Co więcej, wolała się tego z bliska nie oglądać, ale gdy zobaczyła minę Syriusza – po trosze wyzywającą, po trosze pełną lekceważącego pobłażania – wstała i razem z nim ruszyła w kierunku zbiegowiska.\nDotarli akurat na czas, aby zobaczyć Cygnusa, który chwycił swoją najstarszą córkę za rękę z wyraźnym postanowieniem załagodzenia sytuacji. A to nie zapowiadało się na łatwe zadanie – oczy Bellatrix ciskały błyskawice, na jej pliczki wystąpiły silne rumieńce, a ciężkie, czarne włosy zdawały się emanować elektrycznością. Strząsnęła dłoń ojca niemal z obrzydzeniem, nawet na niego nie patrząc – cały czas spoglądała spod przymrużonych powiek na Włochów, którzy chyba już zrozumieli powagę sytuacji i nieznacznie zbledli.\n– Bellatrix, apeluję o spokój! – powiedział dobitnie Cygnus, a jego lewa ręka powędrowała z pazuchę, gdzie miał schowaną różdżkę. – Bellatrix!\n– Bella… – Narcyza z przekrzywionym welonem podbiegła do siostry i stanęła pomiędzy nią a uczonymi z Padwy. – Bella, proszę cię…\nBellatrix cofnęła się o krok i ciężko dysząc, przeniosła wzrok na pannę młodą. Zdawać by się mogło, ze jej spojrzenie straciło część swojej wściekłości, ale możliwe, że był to jedynie efekt chwilowy.\n– Chcesz wiedzieć, co oni powiedzieli? – rzuciła, a w jej tonie zabrzmiały niebezpieczne nuty zwiastujące prawdziwą burzę. – Chcesz?! – powtórzyła bardziej piskliwie.\nNarcyza drgnęła w naturalnym odruchu ucieczki, ale zaraz opanowała się – uniosła dumnie podbródek, założyła dłonie na piersi, przybierając pozę niewzruszonego posągu. Koło niej pojawił się i Lucjusz, on jednak, rzuciwszy jedno spojrzenie na Lestrange, odsunął się na bezpieczną odległość.\nBellatrix wymierzyła palec w jednego z Włochów i wrzasnęła:\n– Powtórz to! JUŻ!\nW oczach czarodzieja odmalował się autentyczny strach. Cofnął się o krok, chowając się za tęższego towarzysza.\nW tym momencie straciła już nad sobą panowanie. Bez ceregieli odepchnęła ojca, wyminęła siostrę, brutalnie chwyciła przestraszonego Włocha za szatę i przyciągnęła go do siebie, nie zważając na jego bełkotliwe protesty. Gdy znaleźli się twarzą w twarz, zaszamotał się jeszcze gwałtowniej, próbując umknąć przed jej spojrzeniem. Wśród gapiów zapanowało pełne napięcia milczenie, wśród którego rozległ się syczący szept:\n– Powtórz. Powiedz nam wszystkim, jak określiłeś Śmierciożerców. Co sądzisz o czystości krwi. No?\n– Scusi, Signora, mi dispiace… – wydusił z siebie.\n– Cóż to? – zdziwiła się z nagłą łagodnością. – Zapomniałeś angielskiego?\nNim ktokolwiek zdążył mrugnąć, wyszarpnęła różdżkę, przyłożyła ją do jego szyi i krzyknęła wściekle:\n– Ty psie!\n– Bellatrix! – zawołał ostrzegawczo Cygnus, ale wyraźnie obawiał się podejść bliżej.\n– Bella! – Narcyza pobladła. – Bella, signor Onetelli jest słabego zdrowia, jeśli...\nObserwująca tą scenę Andrea zacisnęła bezwiednie dłoń na ręce stojącego obok Syriusza. Miała ochotę zamknąć oczy, by nie widzieć kipiącej gniewem kuzynki, nie widzieć jej dłoni wymierzającej policzek Onetelliemu, nie widzieć nasrożonego Cygnusa, który w tej chwili postanowił stanowczo interweniować i wymierzył różdżkę w stronę Włocha i córki, nie widzieć chwytającej się za serce Narcyzy, nie widzieć zbulwersowanej żony Arkturusa Blacka wykrzykującej pogróżki w stronę obcokrajowców, nie widzieć pozostałych gości komentujących całe zdarzenie, nie widzieć Rudolfa zręcznie obezwładniającego drugiego uczonego…\nA jednak jakaś niezrozumiała siła, jakaś druga strona w jej osobowości kazała jej obserwować całe zajście z kamienną twarzą, odprowadzać wzrokiem Włochów, z którymi salę opuszczał Rudolf, a za nimi drobiąca, zaaferowana Druella.\n– No i koniec przedstawienia… – rzucił Syriusz lekko. – Możesz mnie już puścić.\nAndrea, nieco zawstydzona, zwolniła uchwyt i schowała ręce za plecami, a tymczasem Cygnus uniósł dłoń na znak, że chciałby prosić o chwilę ciszy.\n– Proszę o wybaczenie państwa – zawołał donośnym głosem, wzmocnionym zaklęciem. – Zapomnijmy o tym niemiłym incydencie. Orkiestra, walc dla panny młodej! Narcyzo, mogę cię prosić…?\nWesele przebiegało bez kolejnych zakłóceń w pogodnej atmosferze. Niedużo czasu było potrzeba, aby goście przestali dyskutować na temat zajścia, które miało miejsce – w towarzystwie dobrego szampana, wykwintnych, doskonałych innych napitków oraz wspaniałych potraw trudno rozpamiętuje się nieprzyjemności, gdyż umysł sam z siebie podąża utartą ścieżką naznaczoną chęcią rozpatrywania zagadnień nieskomplikowanych i lekkostrawnych…\n– Ty! Chodź tutaj natychmiast!\nAndrea poczuła silny uścisk długich palców na swoim nadgarstku. Syknęła z bólu. Była pewna, że paznokcie Druelli Black w tym momencie zostawiały na jej skórze nie tylko zaczerwienione, ale i miejscami krwawe ślady.\nCiotka poprowadziła ją ku drzwiom. Kiedy znalazły się w holu przedzielonym ciężką, bogato haftowaną kotarą, zapytała:\n– Ciociu, co się s…\n– Cicho! – przerwała jej ta wpół słowa. – Zaraz się dowiesz.\nAndrea zerknęła na nią. Druella zaciskała usta w wąską linijkę, na jej policzkach pojawiły się niezdrowe, czerwone plamy; kunsztowna fryzura straciła swój urok, loki opadały bezwładnie na ramiona. Odgłos ich kroków na kamiennej posadzce niósł się złowróżbnym echem po pustym korytarzu.\nJakieś przeczucie mówiło pannie Ericson, że dalsze uroki zabawy na sali pełnej gwaru, muzyki i przysmaków nie były przeznaczone dla nich…\nSyl Goldie 15 maja 2014 23:58\nPrzepraszam za poślizg czasowy. Dopiero wróciłam z wakacji. Strasznie spodobał mi się moment kiedy pojawia się Syriusz.\nTak mnie zaciekawiłaś, że normalnie serce mnie zabolało kiedy zorientowałam się, że to już koniec rozdziału. Czekam z niecierpliwoscia na nowy rozdzial!:D\nAranel Black 28 maja 2014 19:35\nCieszę się, że śledzisz tą historię. Obiecuję, że gdy tylko ogarnę wszystkie obowiązki, które mi się teraz zwaliły na głowę, nadrobię zaległości w pisaniu. Może już niedługo... :)\nLilly Potter 29 maja 2014 18:54\nZnalazłam bloga w linkach u panny Riddle. :)\nPowiem, że początkowo jakoś mnie nie zaciekawiło, ale w połowie mnie uderzyło!\nDziewczyno z jaką lekkością piszesz, sposób w jaki piszesz.\nPoczułam takie same motyle w brzuchu, jak wtedy, gdy pierwszy raz w życiu przeczytałam Harry'ego.\nIle tutaj detali, opisów. <3 <3 <3\nJestem ciekawa jak tutaj się wszystko potoczy. Bardzo ciekawi mnie postać Andrei i jeszcze bardziej ciekawi mnie jak rozwiniesz relacje i stosunku między nią a Syriuszem.\nBlog ląduje na liście moich ulubionych. Wrócę!\nAranel Black 29 maja 2014 21:45\nNawet nie wiesz, jaką radość sprawił mi ten komentarz. :) Dziękuję!\nRozdział kolejny jest w trakcie pisania, niewykluczone, że się pojawi niebawem. ;)\ncretivers. 30 sierpnia 2015 16:04\nDzięki Bogu, że przede mną jeszcze rozdział czwarty, bo nie mogłabym znieść braku odzewu po tym zakończeniu. Jak na razie część trzecia jest najlepszą, z jaką miałam styczność na Twoim blogu.\nEvan jest przebiegły jak jaszczurka, coraz mniej go lubię, choć na początku zyskał moje uznanie. Andrew też wydaje się jakiś dziwny, zresztą całe towarzystwo jest zdiwaczałe. Mają niecodzienne maniery, zasady i spartańskie wychowanie. Andrea w ogóle tam nie pasuje i czekam jak rozwinie się jej relacja z Syriuszem. Będzie chyba ciekawie :)\nAranel 30 sierpnia 2015 20:14\nDziękuję Ci za komentarze, naprawdę wiara we mnie wraca, gdy je czytam. Szczególnie że właśnie walczę z końcówką szóstego rozdziału, która nie chce jakoś się ułożyć jak trzeba.\nMam nadzieję, że akcja nie zawiedzie Twoich oczekiwań. :)


Mamut Bułka tarta wrocławska eko 350 g Chili24.pl\n» Mamut Bułka tarta wrocławska eko 350 g\nCena brutto: 4,66 zł 5,63 zł 4.66\nEkologiczna Bułka tarta wrocławska Mamut powstaje z pieczywa ze świeżego pieczywa. Dzięki użyciu świezych bochenków, Bułka tarta wrocławska ma wyjątkowy smak i aromat. To produkt ekologiczny, na bazie ekologicznej mąki pszennej. Tradycyjna Bułka tarta wrocławska ma wiele zastosowań – będzie doskonała na przykład jako panierka do mięsa i warzyw lub zagęstnik zup i sosów.\nmąka pszenna ekologiczna, sól, drożdże.\n1515 kJ/358 kcal, tłuszcz: 31,1 g, w tym kwasy tłuszczowe nasycone: 0,3 g, węglowodany: 70 g, w tym cukry: 3,3 g, białko: 14 g, sól: 0,75 g.


Encyklopedia drzewDaphne mezereum - Wawrzynek wilczełyko encyklopedia drzew\nRodzina: Thymelaeaceae - wawrzynkowate\nNiewielki krzew dorastający do wysokości 1-1,5 m, o pokroju kulistoeliptycznym, luźnym. Pędy słabo rozgałęzione, wyprostowane, sztywne, o szarej korze, bardzo elastyczne.\nLiście lancetowate, długości 3-10 cm i szerokości 1-2 cm, cienkie, jasnozielone. Na wierzchołku krotko i tępo zaostrzone, u nasady klinowate, na krótkim ogonku. Skupione są w górnych odcinkach zeszłorocznych i na tegorocznych pędach. Pędy i liście o charakterystycznym zapachu.\nKwiaty o średnicy 1-1,3 cm, różowe lub różowofioletowe, skupione gęsto po kilka sztuk na zeszłorocznych pędach, intensywnie i charakterystycznie pachnące. Kwitnie bardzo wcześnie, jeśli jest dostatecznie ciepło, to już nawet w końcu grudnia, ale zwykle w marcu lub kwietniu, przed rozwojem liści. Rozwinięte kwiaty wytrzymują spadki temperatury do około -10oC, jeśli temperatura spadnie niżej, to rozwinięte kwiaty brązowieją. Jest to najwcześniej kwitnący krajowy gatunek krzewiasty.\nOwoce kuliste, o średnicy około 8 mm, czerwone, błyszczące, dojrzewają w lipcu. Owoce jak i cała roślina są silnie trujące.\nNaturalnie gatunek występuje w całej Europie oraz w Azji od Kaukazu po Ałtaj i Syberię. W Polsce rozproszony na całym terytorium. U nas gatunek prawnie chroniony.\nCałkowicie odporny na mróz (strefa 3).\nWybredny co do podłoża. Wymaga gleb żyznych, próchnicznych, wilgotnych, świeżych i chłodnych. W podłożu nagrzewającym się rośnie słabo, a nawet zamiera. Najchętniej rośnie w podłożu zasadowym lub obojętnym. Toleruje także podłoże lekko kwaśne. Bardzo wrażliwy na suszę.\nPolecany do ogrodów przydomowych. Ze względu na silnie trujące owoce nie zaleca się go sadzić w miejscach dostępnych dla dzieci lub należy zerwać owoce jeszcze przed dojrzeniem, gdy są zielone.\nNie lubi cięcia, gdyż bardzo słabo się krzewi. Nie lubi także przesadzania, a jeśli jest to konieczne to zawsze wiosną, z dużą bryłą ziemi.\nRoślina miododajna i jest to jeden z pierwszych pożytków dla pszczół. Przyciąga motyle.\nNie wszyscy tolerują jego charakterystyczny zapach, aczkolwiek jest on różny u poszczególnych osobników.\njasnoróżowy, różowy, lila\nroślina trująca, pachnące kwiaty, pachnące liście lub pędy\nEuropa, gatunek krajowy, Syberia, Kaukaz


PH-0A.1 - Puszka hermetyczna - Montersi.pl\nPH-0A.1 - Hermetyczna puszka połączeniowa\nWymiary: 108 x 73 x 56 mm\nPH-0A.1 - Hermetyczna puszka połączeniowa, przeznaczona do montażu natynkowego. Przy jej pomocy możliwa jest realizacja bezpiecznego połączenia kablowego na zewnątrz pomieszczeń. Największymi zaletami puszki są:\nŚruby zamykające wieczko z tworzywa sztucznego\nDodatkowa uszczelka i zaślepki\nPH-0A.1 jest uniwersalna i sprawdza się świetnie w systemach monitoringu, systemach alarmowych, kontroli dostępu, itp. Przykładowo można ją wykorzystać do realizacji połączenia kamer z systemem CCTV lub sygnalizatora z systemem SSWiN.\nWersja "1" nie posiada osłabień na dławiki.\nPuszka cechuje się wysoką klasą szczelności IP44. Dzięki czemu, przy jej pomocy możliwe jest wykonanie bezpiecznego połączenia kabli w warunkach zewnętrznych. Obudowa IP44 zapewnia:\nOchronę przed ciałami obcymi o średnicy 1 mm lub większej\nOchronę przed wodą bryzgającą z dowolnego kierunku\nŚruby z tworzywa sztucznego\nBardzo dużą zaletą puszki PH-0A.1 są wykonane z tworzywa sztucznego, śruby zamykające wieczko. Są one całkowicie odporne na wilgoć i korozje, dzięki czemu puszkę można bezproblemowo otworzyć nawet po kilku latach pracy. Kolejną zaletą puszki jest specjalna uszczelka i zaślepki, które zapewniają dodatkową ochronę przed wilgocią.


Poznań Motor Show 2019 – podsumowanie - w auto motor i sport\nPodczas Motor Show w Poznaniu nie zabrakło gorących premier i elektryzujących samochodów koncepcyjnych, nie zabrakło też redakcji "auto motor i sport". Oto podsumowanie największych targów w Polsce.\nredakcja "amis" 2019-04-03\nTargi motoryzacyjne Poznań Motor Show 2019 dobiegły końca. Czterodniowa impreza, trwająca od 28 do 31 marca, przyciągnęła do Poznania dokładnie 146 718 osób. Dla przypomnienia, rok temu na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich gościło 151 437 osób, a w 2017 roku impreza przyciągnęła łącznie 135 023 osoby.\nZwiedzający mogli zobaczyć ekspozycję przygotowaną przez 170 wystawców. Salon podzielono tematycznie na pięć stref: samochodową, motocyklową, kamperową, a także strefę ciężarówek i car detailingu. Łącznie zaprezentowano ponad 1000 pojazdów, które pomieszczone były w 15 pawilonach. Na targach pokazano 60 modeli premierowych, w tym wiele samochodów koncepcyjnych.\nRelacja z targów Poznań Motor Show 2019 wraz ze zdjęciami premier i informacjami o nich, znalazła się w naszym serwisie specjalnym.\nStoisko redakcji "auto motor i sport"\nJak co roku podczas Poznań Motor Show nie zabrakło redakcji miesięcznika "auto motor i sport". Ponownie rozbiliśmy nasze stoisko w centrum głównej hali, czyli w pawilonie numer 5. Do Poznania przyjeżdżamy z wielu powodów. Nie tylko po to, aby zobaczyć najnowsze modele samochodów (o nowościach poczytacie tutaj), jakie lada chwila trafią do oferty marek w Polsce (i staną na testowej ścieżce w naszym magazynie), ale głównie po to, aby spotkać się z naszymi czytelnikami. I jak co roku nas nie zawiedliście, bo liczba osób zainteresowanych naszą ekspozycją, artykułami w magazynie i samochodami, które ostatnio przetestowaliśmy, jak zawsze przekroczyła nasze wyobrażanie. Wszyscy, którzy wpadli do nas na pogawędkę o samochodach, mogli na chwilę zwolnić i się ochłodzić, bo partner naszego stoiska, firma Soti, zadbał, żeby nie zabrakło Wam butelek z odświeżającą zieloną herbatą.\nNa stoisku w czerwonych barwach, ze ścianami oklejonymi okładkami "auto motor i sport" oraz półkami uginającymi się od egzemplarzy naszego magazynu, które rozdawaliśmy żądnym wiedzy fanom motoryzacji, mogliście spotkać nie tylko redaktorów miesięcznika, ale także ciekawe samochody. Gwiazdą stoiska jak co roku była nagroda w plebiscycie Best Cars 2019 - tym razem uterenowione Subaru XV, które wcześniej wywarło na nas dobre wrażenie w teście (test). To już tradycja, że wśród tysięcy uczestników plebiscytu wybieramy jednego, który podczas Motor Show uroczyście odbiera z rąk redakcji kluczyki do nowego samochodu.\nTuż obok Subaru XV stanęło egzotyczne Ferrari 488 GTB od słynnej polskiej firmy Pachura Moto Center, zajmującej się modyfikacją samochodów. To jednak auto seryjne, które dzięki podwójnie doładowanemu silnikowi V8 o mocy 670 KM rozpędza się do 100 km/h w 3 sekundy i maksymalnie osiąga 330 km/h. Ferrari na targach, mimo że stało w miejscu, przyciągało uwagę fanów grzmiących układem wydechowym marki Akrapovič.\nZadbaliśmy o to, aby nasze stoisko było jeszcze bardziej atrakcyjne niż dotychczas, m.in. dlatego połączyliśmy siły z naszymi kolegami z redakcji Motocykl, którzy zaprezentowali Wam dwa ciekawe jednoślady. Jeden z nich, Aprilia Shiver 900, także stanowił nagrodę dla czytelnika, bo nasi koledzy prowadzą podobny plebiscyt - Best Bikes! Wiemy również, że wielu naszych czytelników jeździ nie tylko samochodem, ale także motocyklem, dlatego na stoisku promowaliśmy szkołę jazdy Motocykl Action Team! W jej ofercie znajdują się szkolenia dla początkujących, ale i zaawansowanych riderów (więcej o ofercie).\nTak jak w ostatnich latach na gościnne występy podczas Motor Show wpadło do nas Michelin, które pełniło rolę naszego partnera. Znana ze swojej aktywności w rajdach i wyścigach firma zaprezentowała na stoisku "auto motor i sport" swoje najnowsze opony. I nie chodzi tylko o te, w które obuto wspomniane Ferrari, ale o dwie całkiem nowe "gumy" do samochodów o wysokich osiągach: Pilot Sport 4 S i Pilot Sport 4 SUV. Ta pierwsza zdążyła zyskać już popularność na całym świecie, ale ta druga to absolutna nowość. Opona sportowa do SUV-ów? Odpowiedzi na pytanie dlaczego Michelin stworzyło taki produkt nie musieliśmy szukać daleko, bo stoisko marki znajdowało się po sąsiedzku - tam spotkaliśmy Krzysztofa Hołowczyca, który opowiedział nam o swoich wrażeniach z testowania najnowszych opon Michelin, na drodze i na torze (patrz wideo poniżej).\nPoznań Motor Show 2019 – pozostałe atrakcje\nOd wielu lat Poznań Motor Show to nie tylko wystawa motoryzacyjna, ale także szereg wydarzeń towarzyszących targom i atrakcji przygotowanych po to, by każdy gość spędził czas miło i w rodzinnej atmosferze.\nWśród atrakcji nich wymienić można:\nmiędzynarodowe zawody Stunt Wars Poland,\nkonkurs, w którym do wygrania był kamper na tydzień,\nkonkurs o Junaka Racer 125,\nstrefa Kobiet Motocyklistek „Speed Ladies”,\nkonkurs w precyzyjnej jeździe kierowców autobusowych,\nBlackZone, czyli wystawa aut tuningowanych,\nPoznań Motorbike Show, czyli wystawa motocykli customowych,\nOgólnopolskie Mistrzostwa Mechaników,\nOgólnopolski Konkurs Wiedzy Samochodowej.\nWystawcy również zadbali o zwiedzających i zaproponowali im wiele atrakcji, jak np. jazdy samochodem w wirtualnej rzeczywistości na urządzeniu VR oraz możliwość wzięcia udziału w wyścigach samochodów elektrycznych sterowanych na podstawie odczytywanych fal mózgowych, nie zabrakło też symulatora dachowania czy jazd testowych najnowszymi modelami samochodów.\nPoznań Motor Show dla profesjonalistów\nTegoroczna impreza odbyła się pod hasłem „Mobilności jutra”, a to znaczy, że poza miejscem na prezentację aut autonomicznych, koncepcyjnych, elektronicznych, hybrydowych\noraz zasilanych wodorem, stworzyła przestrzeń do merytorycznej debaty.\nJuż po raz drugi przy Poznań Motor Show odbył się dwudniowy Kongres Move adresowany do administracji publicznej, samorządów, naukowców, branżystów zrzeszonych wokół idei paliw alternatywnych. Swoją obecnością konferencję uświetnił minister energii – Krzysztof Tchórzewski, Prezydent Poznania Jacek Jaśkowiak, prof. Zdzisław Krasnodębski, Krzysztof Hołowczyc.\nRównolegle z Poznań Motor Show odbywały się targi paliw alternatywnych Alternative Fuels Technology, które adresowane są przede wszystkim do producentów i dystrybutorów instalacji LPG, CNG, LNG, zbiorników paliwowych, rozwiązań technologicznych, wyposażenia stacji tankowania, a także profesjonalistów zajmujących się transportem paliw i wyposażeniem warsztatów.\nWszystkich tych, którzy nie mogą się już doczekać kolejnych premier, śmiałych i futurystycznych konceptów oraz kolejnych pojazdów zasilanych alternatywnie, organizatorzy zapraszają na przyszłoroczną edycję. Kolejne Poznań Motor Show – największe targi motoryzacyjne w Europie Środkowej – startują w dniach 26-29 marca 2020 r.


HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 - Hatchback II 88KM (2008)\nHYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM\nHYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel) (2008)\nWersja była produkowana w 2008 roku. HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II to klasa małe samochodów osobowych.\nMoc maksymalna wynosi 65 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II wynosi 88 KM. Silnik HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II jest rzędowy posiadający 4 cylindry o pojemności 1493 cm3. Na każdy cylinder w silniku HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II przypadają 4 zawory.\nCały układ napędowy HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II osiąga moment obrotowy 215 Nm. HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II posiada napęd przedni a typ paliwa na jaki jeździ HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II to diesel.\nWarto nadmienić, że HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II posiada 5 drzwi, 5 siedzeń a bagażnik ma maksymalną pojemność wynoszącą 977 litrów. Wymiary samochodu: 3825 mm długości, 1665 mm szerokości, 1490 mm wysokości.\nOpinie o HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel)\nDane techniczne HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel)\nWymiary HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel)\nWyposażenie HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel)\nAirbag kierowcy 2008 Standard\nLusterka prawe i lewe ust. elektrycznie 2008 Standard (indywidualny)\nLusterka prawe i lewe ust. mechanicznie 2008 Standard\nWspomaganie kierownicy zależne od prędkości 2008 Standard\nFelgi stalowe 14 z ogumieniem 165/65 2008 Standard (indywidualny)\nWykończenie konsoli przedniej w aluminium 2008 Standard\nInstalacja radiowa + 2 głośniki 2008 Standard (indywidualny)\nLakier mica 2008 Standard (w pakiecie) 1 400 PLN\nLusterka boczne ustawiane elektrycznie 2008 Standard\nAktywne zagłówki - przód 2008 Standard\nLampki do czytania z przodu 2008 Standard\nCena HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel)\nmaj 2008 - sierpień 2008 43 000 PLN\nZdjęcia HYUNDAI Getz 1.5 CRDi Euro 2008 Hatchback II 88KM (diesel)\nHYUNDAI Genesis 2.0 TCI Premium Coupe I 210KM (benzyna)\nHYUNDAI i30 1.4 T-GDI Comfort DCT Kombi Wagon III 140KM (benzyna)


Długość roku: 380 lokalnych dni\nZonama Sekot była żywą, zdolną do podróży w przestrzeni kosmicznej planetą. Zonama to nazwa globu, a Sekot to jej żywa inteligencja. Powstała w galaktyce Yuuzhan Vongów z planety Yuuzhan’tar, kiedy ta została zniszczona po wojnie cremleviańskiej.\nZonama Sekot była planetą, którą pokrywały lasy tropikalne i dżungle. Na biegunach rozciągały się lodowce, a wzdłuż równika znajdowało się kilka rzek, jezior i małych mórz.\nPierwszymi osadnikami Zonamy Sekot byli czarnowłosi Ferroańscy koloniści i czerwonoskórzy Langhesi. Zasiedlili oni żywy świat w 89 BBY. Planeta była pod rządami Magistra. On odkrył Sekot i postanowił nauczyć jej swojej doktryny Mocy – Potencjum. W czasach Republiki Galaktycznej Zonama Sekot miała być podobno kolebką najszybszych statków w galaktyce. Rycerz Jedi Obi-Wan Kenobi i jego Padawan, Anakin Skywalker przybyli tam by znaleźć Jedi Vergere o kupić jeden z żywych statków planety. Musieli oni pozwolić przyssać się małym stworzonkom, nasionom-partnerom. Do Anakina przyczepiło się rekordowo 12 nasion-partnerów, do Obi-Wana przylgnęły pozostałe trzy.\nGdy Zonama Sekot została zaatakowana przez Yuuzhan Vongów (32 BBY – 30 BBY), była w stanie ich pokonać. Niedługo później Wilhuff Tarkin, ówczesny przywódca Republiki wypowiedział wojnę żywemu światu i zaatakował go w 29BBY. Zonama wygrała i uciekła do Nieznanych Regionów.\nWiele lat później podczas wojny z Yuuzhan Vongami, Luke Skywalker, Mara Jade, Jacen Solo, R2-D2 i kilku innych Jedi pojechali na Zonamę Sekot, bo dowiedzieć się o sekretach najeźdźców. Rozpoznając swego przyjaciela, Anakina Skywalkera w Luke’u i Jacenie, Sekot zgodziła się na pomoc. Zaproponowała całkowite zniszczenie Yuuzhan Vongów, ale zarówno Luke jak i Jacen odmówili. Niemniej jednak planeta postanowiła im pomóc w inny sposób. Później, Nom Anor, przebrany za Yu’shaa, lidera podziemnych heretyków Jeedai, próbował bezskutecznie zniszczyć żywy świat. Zonama Sekot przybyła do Coruscant, która w ręku Yuuzhan Vongów miała być zmieniona na Yuuzhan’tar, i zaprowadziła pokój pomiędzy Yuuzhan Vongami a Sojuszem Galaktycznym. Przybysze z Dali, którzy przeżyli wojnę, zamieszkali na Zonamie.\nReh’mwa, dowódca Bothan ogłosił ar’krai przeciw Yuuzhan Vongom, wysłał Avengeance na poszukiwania Zonamy Sekot w Nieznanych Regionach. Jednak z racji tego, że planeta mogła się przemieszczać, ustalenie jej lokalizacji było praktycznie niewykonalne. Po zakończeniu wojny Luke Skywalker zwołał konklawe na planecie, by wyjaśnić rolę Jedi w powojennej galaktyce.\nNa początku wojny Sithiańsko-Imperialnej, wycofała się dalej do Nieznanych Regionów. W 130 ABY znajdowała się w Nieznanych Regionach w połowie drogi między Lwhekk a Lehon.


Hitpol - Konferencja Szkoleniowa 2013\nStrona główna Talony Towarowe Konferencja Szkoleniowa 2013\nKonferencja Szkoleniowa 2013\nSieć Hitpol, jak co roku z myślą o swoich Partnerach zorganizowała w Zakopanem konferencję szkoleniową połączoną z targami.\nW pierwszym dniu dzięki dofinansowaniu ze środków unijnych Partnerzy Sieci zostali przeszkoleni z zakresu zarządzania strategicznego, oficjalnie rozpoczynając cykl szkoleń w ramach Akademii Rozwoju Hitpol.\nPo szkoleniach uroczystego przywitania oraz podsumowania roku w Sieci Hitpol dokonała Prezes firmy - Justyna Krężołek. Podczas prezentacji poruszone zostały kwestie osiągnięć Sieci w roku 2012, a także przedstawione zostały propozycje zmian na najbliższy rok. Konferencję zwieńczyło uroczyste wręczenie wyróżnień Partnerom, którzy wykazali się największą efektywnością powierzchni sprzedażowej oraz najbardziej owocną współpracą z dostawcami sieciowymi. W tym roku wyróżniliśmy także Partnera, który dołożył starań w budowanie wizerunku Sieci.\nSieć postanowiła w wyjątkowy sposób podziękować Partnerom, z profesjonalna i wzorową współpracę z dostawcami sieciowymi oraz szczególne zaangażowanie w rozwój Sieci Hitpol przyznając im również tytuł: Brązowego, Srebrnego i Złotego Partnera Roku 2012 oraz nagrodę rzeczową.\nDrugi dzień konferencji wypełniły Targi Hitpol 2013, podczas których swoją ofertę handlową zaprezentowało ponad 70 czołowych Producentów z branży FMCG. Targi zakończyły się licytacją, która wzbudziła pozytywne emocje towarzyszące rywalizacji, pozwalając nabyć Partnerom produkty topowych Producentów w wyjątkowo korzystnej cenie.


Męskie spodnie W:31 L:32 - Pan vintage - DecoBazaar\n> Męskie spodnie W:31 L:32 (nr 5963895)\nMęskie,sportowe spodnie marki "CIPO & BAXX".\nJeśli je będzie nosić kobieta,też raczej wysypki nie dostanie :-)\nZ przodu 4 kieszenie,z tyłu 2 i 1 na udzie.\n100% Len,ale raczej cienki i przewiewny.\nZ prasowaniem też tragedii nie ma.\n-długość nogawki wewnątrz 85cm\n-szerokość nogawki w udzie 27cm/w kolanie 22cm/na dole 19cm\nTAGI: #cienki len, #męskie, #na lato, #sportowe spodnie


Co robić by nasz brzuch był atrakcyjny? | Publikus.pl\nCo robić by nasz brzuch był atrakcyjny?\nDla wielu z nas gruby brzuch to duży dyskomfort. Na szczęście mamy skuteczne sposoby, by pozbyć się takiego problemu, według techniki mały wysiłek, duży efekt. Odpowiednie ćwiczenia na płaski brzuch wzmocnią mięśnie brzucha, a zmiana diety sprawi, że po wstrętnym zaokrągleniu zostaną wyłącznie wspomnienia.\nO ćwiczeniach na płaski brzuch za chwilę, najpierw skupmy się na odpowiednich posiłkach. Jeśli tylko masz chęć na coś słodkiego, wybieraj owoce. Banan zawiera dużo witaminy C, jeden owoc zaspokaja jedno dniowe zapotrzebowanie organizmu. Morele maja mało kalorii, za to dużo witamin i minerałów, które wpływają przemianę materii. Postaraj się unikać soli. Dlatego gotując, dodawaj do dania zamiast soli zioła np. curry. U kobiet tkanka tłuszczowa najczęściej odkłada się na biodrach i brzuszku. Aby uniknąć tyciu, trzeba ograniczyć konsumpcję tłuszczy. Zamiast tłustego mięsa smakuj szynkę drobiową, żółty ser zastąp chudym twarogiem.\nKosmetyki do pielęgnacji brzucha mają składniki ujędrniające ciało i przyspieszające spalanie tkanki tłuszczowej np. kofeina, a także algi. Wcieraj to rano i w nocy. A ponieważ nie mniej ważny od tego typu środków jest masaż, nakładając na ciało krem, wmasowuj to kolistymi ruchami. Pod koniec oszczypuj mięśnie palcami. Dzięki temu brzuch znacznie szybciej stanie się płaski. Pierwszych rezultatów możesz się spodziewać po ok. 6 tygodniach.\nJeśli zjadłaś za dużo, masz wrażenie, że jesteś pełna, wówczas wypij herbatę z anyżu. Jeżeli chodzisz zgarbiona, nie dziw się, że zamiast płaskiego brzuszka, masz z przodu coś w typie piłeczki.\nWarto zrobić kompres wyszczuplający. Taki zabieg przyspieszy spalanie tkanki tłuszczowej. Szczypta liści bluszczu, które możesz kupić w sklepiku zielarskim przygotuj w litrze wody na ogniu przez pół godziny. Nasącz gazę ciepłym wywarem, połóż na 20 minut na brzuchu, przykryj ręcznikiem. Kurację powtarzaj 4 razy w tygodniu przez dwa miesiące. Masowanie i szczypanie pobudza krążenie krwi i wzmocni napięcie skóry. Zawsze po kąpieli pomasuj sobie w taki sposób brzuch.\nUczeni uważają, że większość z nas źle oddycha, za płytko. Spróbuj brać głęboki wdech nosem, wydychając całe powietrze ustami. Dotlenisz organizm i umocnisz mięśnie brzuszka.\nNic jednak nie zastąpi wysiłku fizycznego. Będziesz mieć płaski brzuch jeśli tylko zastosujesz odpowiednie ćwiczenia. Każda aktywność fizyczna, taka jak bieganie, skakanie czy taniec wpłyną bardzo dobrze na wygląd brzucha. Wyjątkowo skuteczne ćwiczenia na płaski brzuch to zwykłe brzuszki i skosy które można wykonywać również w pracy na krześle obracanym.\nPrevious:Systemy bukmacherskie – fakt czy mit\nNext: Zmierz ciśnienie i pobij Rekord Guinnessa w Łodzi


Fale radiowe RF – Belleza Salon Kosmetyczny\nPRP – Like Therapy MD Estetic\nusunięcie opadających powiek górnych,\nwygładzenie kurzych łapek,\nspłycenie zmarszczek mimicznych i grawitacyjnych,\npoprawa owalu twarzy i likwidacja tzw. Chomiczków,\nwygładzenie fałdów wargowo-nosowych,\nlikwidacja tzw. drugiego podbródka,\nFale Radiowe RF (twarz +\nRadiofrekwencja to promieniowanie elektromagnetyczne o częstotliwości fal radiowych, wytwarzane przez prąd zmienny i w szerokim zakresie częstotliwości są wykorzystywane w kosmetologii w zabiegach nieinwazyjnego odmładzania skóry oraz redukcji tkanki tłuszczowej. W zabiegach kosmetologicznych wykorzystuje się fale radiowe (RF) wysokiej częstotliwości, najczęściej 0,5-7MHz. Głębokość wnikania promieniowania przez skórę jest tym mniejsza, im wyższa jest częstotliwość fali. Główne działanie biologiczne polega na przegrzewaniu włókien kolagenowych. Pod wpływem ogrzania ulegają one skurczeniu, a wtórnie także napięciu. Przegrzanie przyczynia się do stymulacji fibroblastów, a tym samym odbudowy oraz wytwarzaniu nowego kolagenu i elastyny. Dzięki temu zjawisku uzyskuje się efekt zwiększonego napięcia skóry, poprawy jej elastyczności, gęstości oraz poprawy owalu twarzy i kolorytu twarzy. Fale radiowe stymulują tkanki powierzchowne i głębiej położone, poprawiają ich dotlenienie, odżywienie oraz mikrocyrkulację. Reasumując zastosowanie RF przyczynia się do redukcji nadmiaru tkanki tłuszczowej, zmniejszenia problemów związanych z cellulitem, oraz modelowania sylwetki w zabiegach na ciało. Wykonując zabiegi na twarz można przyczynić się do minimalizacji zmarszczek, zwiększenia elastyczności skóry, modelowanie owalu twarzy i poprawy jej wyglądu. W fizjoterapii pod wpływem diatermii uzyskuje się efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny i przeciwobrzękowy.\nZabieg na twarz - 130 zł\nZabieg na twarz i szyję - 150 zł\nZabieg na twarz, szyję i dekolt - 180 zł\nW serii 6 zabiegów: twarz - 680 zł, twarz + szyja - 800 zł, twarz, szyja i dekolt - 980 zł\nPrzemiła atmosfera, profesjonalne usługi 🙂\nusługa: Manicure hybrydowy\nprofesjonalnie wykonana obsluga. paznokcie wykonane ślicznie. przemiłe panie. polecam\nusługi: Manicure hybrydowy , Regulacja brwi, Depilacja - wąsik/broda/baczki\nprofesjonalna oraz bardzo przemiła obsluga. polecam.\nusługi: Manicure hybrydowy french , Henna brwi + regulacja\nPani Małgosia w profesjonalny sposób wykonała piękne paznokcie.\ncieniutka warstwa lakieru, regularne kształty, a do tego wytrzymałość. Jestem bardzo zadowolona z usług Pani Gosi, dba o szczegóły, jest...\nusługi: Pedicure hybrydowy , Manicure hybrydowy\ncieniutka warstwa lakieru, regularne kształty, a do tego wytrzymałość. Jestem bardzo zadowolona z usług Pani Gosi, dba o szczegóły, jest profesjonalistką 🤩 w salonie czyściutko, ciepłe wnętrze, miła atmosfera, można się poczuć swobodnie. Polecam!\nBardzo ładnie wykonane paznokcie, trzymają się niezwykle długo.\nJestem bardzo zadowolona z wykonanej usługi.\nusługa: Henna brwi + regulacja\nDobrze wykonana praca już po raz trzeci skorzystałam z usług i jestem zadowolona.\nusługa: Pedicure hybrydowy\nW 100%zadowolona.Szczerze polecam wizytę w salonie.\nusługi: Henna brwi + regulacja , Manicure hybrydowy french\nJestem w 1oo%zadowolona z obsługi i wykonania.Polecam.\nusługa: Regulacja brwi\nSuper atmosfera. Zabieg wykonany na najwyższym poziomie.😊\nusługa: Ściągnięcie paznokci żelowych\nJak zwykle pełny profesjonalizm!\nusługi: Manicure hybrydowy , Pedicure hybrydowy\nPolecam wszytko super 🙂\nusługa: Depilacja - nogi\nProfesjonalnie,sympatyczne, miło. !:)\nusługi: Regulacja brwi, Fale radiowe RF - twarz, Depilacja - ręce (całośc) , Depilacja - wąsik/broda/baczki\nPolecam o efektach napisze po ostatnim spotkaniu\nusługa: Masaż bańką chińską - częściowy (brzuch)\nMiło i profesjonalnie. Polecam szczerze\nusługi: Henna brwi + regulacja , Depilacja - nogi + bikini płytkie, Depilacja - wąsik/broda/baczki\nJestem bardzo zadowolona z wizyty i zabiegów którym się podałam. Napewno poddam im się ponownie.\nusługi: Depilacja - nogi + bikini płytkie, Depilacja - pachy , Regulacja brwi\nWspaniała atmosfera , przesympatyczna i profesjonalna Pani Gosia POLECAM w 100 %❤❤❤\nMiło i profesjonalnie. Polecam. Dołączam do stalych klientek!\nusługi: Manicure hybrydowy , Henna brwi + regulacja\nsuper. jestem zachwycona. fachowość, kultura, rewelacyjne efekty😄\nusługa: Fale radiowe RF - twarz, szyja\nPolecam przemiła i profesjonalna obsługa\nusługa wykonana na bardzo wysokim poziomie 🙂\nJestem bardzo zadowolona ze swoich paznokci, wciąż na nie zerkam. Nareszcie nie mam problemów ze zlamanymi, nierównymi i rozdwajajacymi się...\nBardzo fachowo i sympatycznie\nusługa: Manicure hybrydowy french\nPowiem krótko super obsługa , miła atmosfera 🙂 wszystko na wysokim poziomie 🙂 serdecznie polecam 🙂\nusługa: Mikrodermabrazja diamentowa\nPolecam! Uslugi na wysokim poziomie! Miła atmosfera i efekt gwarantowany 🙂\nusługa: Pedicure klasyczny (odżywka lub zwykły lakier)\nJestem klientką salonu Belleza. Polecam salon w 100% oraz przesympatyczną Gosię, której dziękuję za troskę podczas zabiegów. To było profesjonalne...\nJestem klientką salonu Belleza. Polecam salon w 100% oraz przesympatyczną Gosię, której dziękuję za troskę podczas zabiegów. To było profesjonalne podejście i zabieg na najwyższym poziomie. Byłam już w kilku salonach ale tutaj będę często wracać. Pozdrawiam serdecznie 😉\nPani Gosia jest bardzo miła i sympatyczna osobą, z pełnym profesjonalizmem podeszla do zabiegów. Serdecznie polecam! Szczególnie na uwagę zasługuje...\nusługi: Manicure hybrydowy , Depilacja - wąsik/broda/baczki\nZdecydowanie polecam! Miło spędzony czas. Paznokcie super;)\nJestem bardzo zadowolona z zabiegów którym się podałam (wosk nogi, bikini, pachy, regulacja brwi i henna rzęs) 🙂 gorąco polecam\nSalon godny polecenia.Profesjonalne i indywidualne podejście do klienta\nTa strona zgodnie z Polityką prywatności korzysta z ciasteczek, aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.zamknij


Żółta odzież męska Alpha Industries - Kolekcja lato 2021 - myBaze.com\nModna żółta odzież męska Alpha Industries wysokiej jakości\nKolekcja lato 2021 odzieży męskiej w najmodniejszych wzorach i fasonach. Znajdź na naszej stronie 3 fasonów odzieży męskiej, od najbardziej cenionych producentów Ombre Clothing, Champion, TOMMY HILFIGER, 4f, Jack & Jones! Nie przegap najnowszych promocji na żółta odzież męska Alpha Industries i ubierz się od stóp do głów! Sprawdź 2 modeli odzieży męskiej wykonanej z najwyższej jakości tkanin w modnych kolorach i wzorach. . Obejrzyj wspaniałe promocje odzieży męskiej – w cenach od 79,00 zł do 249,00 zł.\nStaranne wykonania, najwyższa jakość i różnorodność oferty żółta odzież męska Alpha Industries sprawią, że każdy nowoczesny mężczyzna, który szuka strojów na każdą okazję znajdzie tu coś dla siebie.\nŻółta odzież męska Alpha Industries\nŻółty t-shirt Alpha Industries\nŻółta bluza Alpha Industries


Sł. Boży Biskup Piotr Gołębiowski (1902-1980): Moje spotkanie ze Sługą Bożym bp. Piotrem Gołębiowskim\nMoje spotkanie ze Sługą Bożym bp. Piotrem Gołębiowskim\nOd stycznia 1963 r., po pierwszych ślubach zakonnych, pracowałam w domu księży w Sandomierzu (tzw. „Wikariat”). Lubiłam pracę wśród kapłanów i dla kapłanów, posługując w prostych zajęciach: pomoc w kuchni, podawanie posiłków, sprzątanie. Mieszkający tu kapłani uczyli mnie wiele i ubogacali duchowo swoją postawą, modlitwą, oddaniem się Panu Bogu, życzliwością do otoczenia i sióstr pracujących w tym domu. Tu właśnie poznałam Księdza Biskupa Piotra Gołębiowskiego, jako pasterza według Serca Bożego. Mieszkał na „Wikariacie”, korzystał z posiłków razem z innymi kapłanami we wspólnej jadalni. Usługując przy stole, miałam możliwość poznania Księdza Biskupa. Był bardzo bezpośredni w kontaktach z kapłanami, powoli jadł, prowadził rozmowy, rozjaśniał ich twarze humorami, dzielił się radościami posługi biskupiej, a także smutnymi wydarzeniami. Często prosił księży i siostry o modlitwę w intencji trudnych spraw diecezji sandomierskiej.\nJego głęboka wiara i zaufanie Bogu oraz nabożeństwo do Matki Bożej promieniowały z jego twarzy. Bardzo często, gdy było mi trudniej, powtarzałam sobie jego zawołanie biskupie: „Maryja spes nostra”, które mi się podobało. Zauważyłam, że kapłani mieli ogromne zaufanie do Księdza Biskupa, a to wynikało z bezpośrednich kontaktów z nim, jak też z telefonów, które otrzymywał. Wówczas w tym domu był tylko jeden telefon stacjonarny w jadalni księży, przylegającej do naszych siostrzanych pomieszczeń. Zdarzało się, że późnym wieczorem ktoś dzwonił do Księdza Biskupa. Wówczas biegłam do niego, aby przywołać na prośbę rozmówcy. Ksiądz Biskup z ojcowską troską zawsze przychodził, zawsze w sutannie, szanując swoją godność kapłańską i odbierał telefon.\nCodziennie Mszę świętą odprawiał Ksiądz Biskup w katedrze sandomierskiej (wtedy w domu księży nie było kaplicy) lub na wyjeździe, posługując w parafiach. Często widziałam go na adoracji w katedrze, w kaplicy Najświętszego Sakramentu, często też spowiadał w katedrze. Razem z kapłanami przeżywałyśmy to, że nie mógł pojechać i uczestniczyć w obradach Soboru Watykańskiego II w Rzymie. Wieczorem Ksiądz Biskup zapraszał siostry do swego pokoju, abyśmy wysłuchały wiadomości Radia Watykańskiego w języku polskim i miały łączność z Rzymem. Podziwiałam troskę papieża Pawła VI o tych biskupów, którym władze komunistyczne nie zezwoliły na wyjazd. Wyrazem jej był piękny gest, kiedy na Wielkanoc przyszła paczka z Watykanu, ze słodyczami w środku. Ksiądz Biskup wzruszył się pamięcią papieża o nim. Biskup Piotr miał postawę wdzięczności za każdą posługę, za każde dobro. Zaglądał do kuchni, interesował się pracą sióstr, dziękował za posiłki, był bardzo ludzki.\nW późniejszym czasie, kiedy przebywałam w Domu Prowincjalnym naszego Zgromadzenia, Ksiądz Biskup był zapraszany przez nasze przełożone z okazji różnych uroczystości, np. Niepokalanego Poczęcia NMP, św. Józefa. Zawsze były mi drogie homilie głoszone do nas, tak głębokie w treści. Przejawiała się w nich wielka miłość do Boga, do Kościoła i do Maryi, którą kochał. W wielkim zaufaniu powierzał św. Józefowi sprawę jedności Kościoła w diecezji, z którą zmagał się bardzo ofiarnie.\nUrzekała mnie w postawie Księdza Biskupa pokora i miłość. Nad każdym człowiekiem potrafił się pochylić z ojcowską dobrocią. To był Pasterz naprawdę święty. Modlę się przez wstawiennictwo tego Sługi Bożego o świętość dla kapłanów, o nowe powołania. Pragnę nade wszystko, aby jak najszybciej został wyniesiony do chwały ołtarzy.\ns. Jadwiga Kleczaj,\nsłużka Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej\n1) „Życie jego jest wielką księgą, obficie zapisaną…” – homilia bp. Walentego Wójcika (WEJDŹ).\n2) „W tym człowieku wyraźnie objawia się moc Ducha Bożego” – homilia bp. Stanisława Sygneta (WEJDŹ).\n3) Papieskie wspomnienia i telegram na pogrzeb – „To był Święty Biskup” (WEJDŹ).\n4) W oczach Wielkiego Prymasa – „Spokojny nad miarę Sługa Boży” (WEJDŹ).\n5) „Ciebie Boga wysławiamy” na pogrzebie – Pogrzeb „dobrego i nieustraszonego Pasterza” (WEJDŹ).\n6) Lekarze strasznie się dziwili, że w ogóle przeżył… - (WEJDŹ).\n7) Z Maryją w herbie: Matka Miłosierdzia (WEJDŹ).\n8) Coroczna listopadowa modlitwa (WEJDŹ).\n9) Z Maryją w herbie: Ofiarowanie NMP (WEJDŹ).\n10) Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym: Z Chrystusem Panem – twoim Wodzem i Królem (WEJDŹ).


Biznes w zamku Książ - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 18-04-2013, 11:39\nMający ponad siedem wieków zamek jest głównie celem wycieczek turystycznych, ale wkrótce może stać się miejscem spotkań przedsiębiorców.\nXIII-wieczny zamek Książ w woj. dolnośląskim — po Malborku i Wawelu największy polski zamek. Niedawno władze Wałbrzycha przebudowały i zmodernizowały dzięki dotacjom unijnym III piętro, tworząc Centrum Kongresowo- -Kulturalne. Teraz szukają dla niego operatora w formule koncesji (tryb partnerstwa publiczno-prywatnego, PPP). Liczą, że powstanie silny regionalny ośrodek kongresowo-biznesowy o znaczeniu europejskim.— To nasza perła, ale też ogromne wyzwanie finansowe. Zamek jest mieniem komunalnym gminy Wałbrzych zarządzanym przez spółkę Zamek. Niewykluczone, że ona też wystartuje w postępowaniu — mówi Roman Szełemej, prezydent Wałbrzycha.\nXIII-wieczny zamek Książ w woj. dolnośląskim — po Malborku i Wawelu największy polski zamek. Niedawno władze Wałbrzycha przebudowały i zmodernizowały dzięki dotacjom unijnym III piętro, tworząc Centrum Kongresowo- -Kulturalne. Teraz szukają dla niego operatora w formule koncesji (tryb partnerstwa publiczno-prywatnego, PPP). Liczą, że powstanie silny regionalny ośrodek kongresowo-biznesowy o znaczeniu europejskim.\n— To nasza perła, ale też ogromne wyzwanie finansowe. Zamek jest mieniem komunalnym gminy Wałbrzych zarządzanym przez spółkę Zamek. Niewykluczone, że ona też wystartuje w postępowaniu — mówi Roman Szełemej, prezydent Wałbrzycha.\nKrzysztof Żarkowski (Archiwum UM Wałbrzych)\nZadaniem koncesjonariusza będzie zarządzanie centrum o ponad 100 pomieszczeniach przez 5-15 lat. Wartość przedsięwzięcia oszacowano na 5,5-19 mln zł w zależności od czasu koncesji. Operator będzie musiał zorganizować w pierwszym roku 60 imprez na rzecz gminy. Jego wynagrodzeniem mają być pożytki z centrum i z innych usług.\n— To przestrzeń wystawienniczo-seminaryjno-kongresowa. Nie wykluczamy jej korporacyjnego wykorzystania — mówi prezydent.\nObecnie zamek co roku odwiedza około 200 tys. osób.\n— Zarabiać można na organizacji imprez komercyjnych: konferencji, kongresów, warsztatów, spotkań biznesowych, na weselach i innych imprezach o charakterze rozrywkowym. Może to być również działalność związana z turystyką — mówi Bartosz Mysiorski z Fundacji Centrum PPP.\nJego zdaniem, w ramach działalności centrum, po odjęciu 60 imprez dla miasta, partnerowi pozostanie 300 dni na własne zagospodarowanie obiektu i nie wiadomo, czy w ciągu 15 lat uda mu się satysfakcjonująco zarobić na organizacji imprez komercyjnych.\nDo przedsięwzięcia w Książu nie zgłosi się Miastoprojekt Wrocław, który niedawno jako jedyny zgłosił się do postępowania na rewitalizację podzamcza w Kędzierzynie-Koźlu. W ramach inwestycji za 30 mln zł ma tam powstać centrum kultury. Partner ma zapewnioną opłatę za dostępność.\n— W maju rozpoczynamy rozmowy z miastem — mówi Grzegorz Rosik, prezes Miastoprojekt Wrocław. O centrum hotelowo-kongresowym, które ma powstać w ramach odbudowy krzyżackiego zamku w formule PPP, marzą też władze Brodnicy (woj. kujawsko-pomorskie).\n— Prezentowaliśmy ofertę na targach inwestycyjnych, ale w kryzysie ciężko znaleźć inwestora. Firmy czekają na lepsze czasy. Może w budżecie na przyszły rok zaplanujemy wydatki na wybór doradcy i przygotujemy postępowanie — mówi Krzysztof Hekert, zastępca burmistrza Brodnicy.\nZdaniem prezydenta Wałbrzycha, nigdy nie ma dobrych czasów dla takich inwestycji, bo zawsze są kosztowne, trwają długo i są ograniczane np. przez konserwatora zabytków. Firmy zainteresowane zarządzaniem centrum na zamku Książ mogą zgłaszać się do 10 maja.\nOrlen ruszył z budową bloku we Włocławku\nNa Książęcej trwa sprzątanie po zawierusze\nSamorządy / Biznes w zamku Książ


Impreza na legendarnym, choć przebudowanym kilka lat temu torze Thialf potrwa do niedzieli. Biało-czerwoni liczą, iż uda im się pokazać z dobrej strony. Szanse na to z pewnością mają, co udowodnili w kilku startach w tegorocznym Pucharze Świata.\n– Na pewno największe nadzieje wiążemy z ze startami w biegach drużynowych i sprintach drużynowych, ale nie tylko. Sądzę, że na niespodziankę stać naszych sprinterów na dystansie 500 metrów, a także zawodników, którzy wystartują w biegu masowym – ocenia Konrad Niedźwiedzki, medalista olimpijski, a dziś dyrektor sportowy Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego (na zdjęciu powyżej).\nImpreza rozpocznie się w piątek wieczorem m.in. rywalizacją na 1500 metrów kobiet i mężczyzn z udziałem Stoczniowców: Marcina Bachanka i Sebastiana Kłosińskiego. Tego samego dnia obie nasze drużyny rywalizować też będą w sprincie drużynowym. Kolejnego dnia czekają nas emocje związane z rywalizacją na dystansach 500 metrów oraz 3000 metrów kobiet i 5000 metrów mężczyzn.\nWśród panów na dystansie 500 metrów może liczyć się Artur Nogal, który tuż przed końcem 2019 roku wygrał złoty medal mistrzostw Polski w wieloboju sprinterskim.\n– Chciałbym znaleźć się w czołówce, na pewno świetnym wynikiem będzie już pierwsza szóstka. W Holandii mistrzostwa będą rozgrywane na dystansach, a to całkowicie inna formuła, niż mistrzostwa w wieloboju. W Tomaszowie czułem się bardzo dobrze. Jest to dobry prognostyk i zrobię wszystko, żeby forma w Heerenveen była szczytowa – mówi Nogal (na zdjęciu poniżej).\nPolak przed końcem roku testował nowe rozwiązania sprzętowe.\n– Po startach w Pucharze Świata w Nur-Sułtanie i Nagano czułem, że czegoś mi brakuje i moja jazda w różnych fragmentach dystansu jest do poprawy. Postanowiłem poszukać wsparcia w sprzęcie i zmieniłem płozy. Nowy zestaw różni się ustawieniem, co wymaga korekty techniki. Pierwsze wrażenia są bardzo obiecujące i pozytywne – wyjaśnia Nogal, który w poprzednim sezonie swoje dwa najszybsze przejazdy zanotował właśnie na torze Thialf w Heerenveen.\nOstatniego dnia zawodów – w niedzielę – zawodnicy startować będą na dystansie 1000 metrów, w biegach drużynowych oraz w biegach ze startu wspólnego. Właśnie w biegach drużynowych zobaczymy ostatniego przedstawiciela naszego klubu w kadrze na czempionat Starego Kontynentu.\nReprezentacja Polski na Mistrzostwa Europy w łyżwiarstwie szybkim\nPiotr Michalski (Górnik Sanok) 500m, 1000m, sprint drużynowy\nArtur Nogal (Stoczniowiec Gdańsk) 500m, 1000m, sprint drużynowy\nDamian Żurek (Pilica Tomaszów Maz.) 500m, 1000m R, sprint drużynowy\nMarcin Bachanek (Stoczniowiec Gdańsk) 1000m R, 1500m, drużyna, start wspólny, sprint drużynowy R\nArtur Janicki (Błyskawica Domaniewice) 1500m R, drużyna, start wspólny\nSzymon Palka (Stoczniowiec Gdańsk) drużyna\nSebastian Kłosiński (Stoczniowiec Gdańsk) 1000m, 1500m


Wózki spacerowe z przekładanym siedziskiem - czym się charakteryzują? - X-lander\nPrzy decyzji dotyczącej wyboru wózka spacerowego z przekładanym siedziskiem duże znaczenie ma indywidualny charakter i potrzeby dziecka, a także nasz styl i tryb życia. Gdy głównie spacerujemy miejskimi uliczkami to prawdopodobnie mniejsze koła będą wystarczające. Gdy jednak często zdarzają się nam spacery terenowe…w parku, lesie, na wiejskich ścieżkach itp. to postawmy na łożyskowane koła, dodatkowo dobrze amortyzowane. Kolejne istotne kwestie to: rozmiary wózka, jego waga, aluminiowa rama, możliwość złożenia, użyte materiały, posiadane atesty i certyfikaty bezpieczeństwa, pasy bezpieczeństwa, kompatybilność ramy z np.: fotelikiem samochodowym etc. Warto też zwrócić uwagę, iż w przypadku wózków spacerowych z przekładanym siedziskiem, zdarza się, że czasem są one uboższe o pewne rozwiązania. Bywa przykładowo, że oddzielnie wymagane jest składanie ramy a oddzielnie składanie siedziska, przy konieczności przetransportowania takiego wózka. Powoduje to pewne dodatkowe utrudnienia, niż w przypadku wózków dla dzieci składanych w całości.\n– Wózek spacerowy dla niemowlaka, także od pierwszych dni życia?\n– Ponadczasowy wózek spacerowy parasolka i jego współczesny następca


Opona Goodyear Eagle f1 asymmetric 3 205/45R17 Y88 - Opony Goodyear - Zielonaopona\nOpona GOODYEAR EAGLE F1 ASYMMETRIC 3 205/45 R17 88 Y\nGoodyear 205/45R17 EAGLE F1 ASYMMETRIC 3\nOpona samochodowa Goodyear 205/45R17 EAGLE F1 ASYMMETRIC 3 to produkt, należący do klasy premium, który został stworzony za pomocą najnowszych dostępnych technologii oraz przy użyciu najlepszej jakości materiałów. Charakteryzuje się wysoką trwałością, wysokim komfortem jazdy oraz niezawodnością w najtrudniejszych warunkach. Ta klasa opon dedykowana jest do samochodów klasy średniej, limuzyn, aut sportowych i pojazdów o dużych mocach silnika.\nOpona w rozmiarze 205/45R17 przeznaczona jest do samochodów osobowe.\nJest to opona z indeksem prędkości Y oraz indeksem nośności 88.


Europejskie rodziny wydadzą mniej na tegoroczne święta | Ze świata\n13 LISTOPADA 2015, 11:52\nSkromne Boże Narodzenie. Szczególnie mało wydadzą Rosjanie i Grecy\nFoto: Shuarstock Foto: Najwięcej na bożonarodzeniowe zakupy zamierzają przeznaczyć rodziny w Wielkiej Brytanii\nŚwięta wkrótce. To okazja by dorobić\n"Last Christmas" już zabrzmiało. Świąteczna gra warta jest miliardy złotych\nW sklepach rusza sezon bożonarodzeniowy. Na święta wydamy miliardy\nRodziny w Europie średnio zamierzają wydać w tym roku nieco mniej na święta Bożego Narodzenia niż w 2014 r. Największe spadki przewiduje się w Grecji i Rosji. Wyższe wydatki planują Francuzi, Brytyjczycy, Niemcy i Hiszpanie - wynika z badania firmy Deloitte.\nOpublikowane w piątek przedświąteczne badanie nastrojów konsumenckich głosi, że średni świąteczny budżet w Europie będzie o 0,28 proc. niższy niż rok temu i wyniesie ok. 513 euro na rodzinę. To o wiele mniejszy spadek w porównaniu z ubiegłorocznymi 3 proc., co sygnalizuje pewną poprawę nastrojów.\nTrzy kraje z problemami\nLedwie na cmentarzach gasną znicze, już na choinkach zapalają się lampki. W skle... zobacz więcej »\nW tym roku rodziny w Grecji wydadzą o 8,6 proc. mniej na Boże Narodzenie niż w roku ubiegłym, czyli średnio 402 euro. W Rosji wydatki spadną o prawie 7 proc. i wyniosą 217 euro, a w Portugalii - o 5,6 proc (315 euro).\nW ciągu ostatnich lat te trzy kraje odnotowały problemy gospodarcze. Grecja czeka na trzeci międzynarodowy pakiet pomocy, Rosja objęta jest zagranicznymi sankcjami w związku ze swymi działaniami na Ukrainie, a Portugalia boryka się ze słabym wzrostem i środkami oszczędnościowymi.\nWedług Deloitte'a wydatki na święta będą niższe także we Włoszech (o 3,1 proc.), ale wzrosną o 0,2 proc. w Hiszpanii, gdzie sytuacja gospodarcza się poprawia.\nNajwięcej na bożonarodzeniowe zakupy zamierzają przeznaczyć rodziny w Wielkiej Brytanii (884 euro, czyli o 0,7 proc. więcej niż rok temu), Danii (617 euro, 5,2 proc.), Francji (577 euro, 0,2 proc.) i w Niemczech (423 euro, prawie 0,9 proc.).\nNajwiększy zwrot nastąpi we Francji, gdzie rok temu wydatki spadły o 4,5 proc. w stosunku do 2013 roku.\nNa początki listopada Komisja Europejska szacowała, że gospodarka Unii Europejskiej będzie się rozwijać w 2015 r. w tempie 1,9 proc., a strefy euro w tempie 1,6 proc. To szybciej niż zakładano wiosną.\nW sklepach rusza sezon bożonarodzeniowy. Na święta wydamy miliardy:\nOdtwórz: W sklepach rusza sezon bożonarodzeniowy. Na święta wydamy miliardy\nŹródło: TVN24 BiS W sklepach rusza sezon bożonarodzeniowy. Na święta wydamy miliardy\nanity7 2015-11-13 13:33:52\nRosjanie, Grecy, Portugalczycy i wszyscy pozostali nie nam Bóg pomoże, niech nam błogosławi, a wesprze nas jak sami sobie zechcemy pomóc;-), Polacy mągą sobie pomóc uwalniając się od wielkiego pasożyta Niemiec\nSebek 1 2015-11-13 12:24:44\nOni tak mało wydadzą że i tak Polacy mogą Im pozazdrościć....


Sawczenko rozpoczęła głodówkę – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Sawczenko rozpoczęła głodówkę\n6 kwietnia 2016 18:25 /w Informacje, Świat\nSkazana przez rosyjski sąd na dwadzieścia dwa lata więzienia ukraińska lotniczka Nadija Sawczenko rozpoczęła tzw. suchą głodówkę. Oznacza to, że Ukrainka nie przyjmuje ani jedzenia, ani napojów.\nWyrok dwudziestu dwóch lat więzienia Sawczenko usłyszała 22 marca. Sąd w Doniecku uznał ją za współwinną śmierci dwóch rosyjskich dziennikarzy. Sawczenko nie przyznała się do winy i twierdzi, że została uprowadzona przez prorosyjskich separatystów zanim dziennikarze zostali zabici.\nLos Sawczenko może się teraz ułożyć według trzech scenariuszy: może zostać przewieziona do kolonii karnej lub zostać wymieniona na obywateli rosyjskich przebywających w więzieniach lub aresztach za granicą. Z taką propozycją wystąpił już prezydent Ukrainy.\nPetro Poroszenko wyraził gotowość wymiany na Sawczenko żołnierzy rosyjskich sił specjalnych: Jewgienija Jerofiejewa i Aleksandra Aleksandrowa, którym na Ukrainie zarzuca się działalność terrorystyczną. Taką decyzję może podjąć tylko prezydent Władimir Putin. Trzeci scenariusz zakłada, że Sawczenko może zostać przekazana Ukrainie w celu odbywania wyroku w swoim kraju.\nPrezydent W. Zełenski: Ukraina została członkiem europejskiej unii energetycznej\nSyria. Armia rozpoczęła ofensywę na południe od Aleppo TK działa niezgodnie z prawem?


Minister edukacji wybrał mszę zamiast komisji sejmowej. Szumilas: Pokazał, że lansowanie jest ważniejsze | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nas 04.07.2019 15:47\nMinister Dariusz Piontkowski wziął we wtorek udział w mszy świętej na Jasnej Górze. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że w tym samym czasie trwała ważna komisja sejmowa dotycząca reformy edukacji. - To tchórzliwa ucieczka - mówi posłanka Szumilas.\n2 lipca w Sejmie odbyły się dwa posiedzenia Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. Jej członkowie rozmawiali podczas niej o dwóch ważnych sprawach: kwestii możliwości wypłacenia nauczycielom wynagrodzenia za czas strajku oraz o raporcie Najwyższej Izby Kontroli dotyczący konsekwencji reformy edukacji.\nDariusz Piontkowski nie był na posiedzeniu komisji sejmowej. Pojechał na mszę świętą\nNa posiedzeniu komisji sejmowej ds. edukacji zabrakło jednej z najważniejszych osób - ministra resortu edukacji Dariusza Piontkowskiego. Jak dowiadujemy się z oficjalnego profilu Ministerstwa Edukacji Narodowej na Facebooku minister udał się tego dnia na Jasną Górę, aby uczestniczyć w mszy świętej z okazji 82. Ogólnopolskiej Pielgrzymki Nauczycieli i Wychowawców.\nRozumiem, że polskim nauczycielkom, nauczycielom oraz uczennicom i uczniom pomóc może tylko modlitwa\n- skomentowała decyzję ministra edukacji Dorota Łoboda, warszawska radna oraz liderka ruchu Rodzice Przeciwko Reformie Edukacji i prezeska fundacji Rodzice Mają Głos.\nPosłanka Krystyna Szumilas, zastępczyni przewodniczącego Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży już na początku wtorkowego posiedzenia wyraziła swój żal, że minister nie pojawił się na posiedzeniu. W rozmowie z Gazeta.pl dodaje, że jej zdaniem nowo wybrany minister powinien uczestniczyć w spotkaniu dotyczącym tak ważnych kwestii. - Zadaniem ministra Piontkowskiego jest teraz uporządkowanie chaosu, który jest następstwem strajku i deformy edukacji oraz pokazanie nauczycielom i rodzicom chęci do pracy przy rozwiązywaniu problemów - mówi posłanka PO-KO.\nDla mnie to tchórzliwa ucieczka od problemów, które należy rozwiązać. Pan minister wybrał wycieczkę do Częstochowy i możliwość zrobienia sobie zdjęcia podczas mszy na Jasnej Górze. Pokazał, że lansowanie się jest dla niego ważniejsze niż realne problemy nauczycieli i młodych ludzi, którzy nie dostali się do wybranych przez siebie szkół ponadpodstawowych\n- komentuje poseł Szumilas.\nO to dlaczego minister Piontkowski udał się na nabożeństwo na Jasnej Górze, a nie na posiedzenie sejmowej komisji, zapytaliśmy biuro prasowe Ministerstwa Edukacji Narodowej. Czekamy na odpowiedź.


Jaką stal trudnościeralną wybrać? - Staleo.pl\nDobór odpowiedniej stali trudnościeralnej jest ważnym etapem projektowania, konstruowania a w późniejszym czasie również eksploatowania urządzenia lub maszyny. Właściwy wybór stali trudnościeralnej spowoduje, że długość pracy będzie dłuższa o 50 a nawet 100%. Na co zwrócić uwagę przy doborze stali?\nBardzo ważną rzeczą jest określenie do czego będzie używana maszyna i w jakich warunkach będzie pracowała. Weźmy jako przykład skrzynię wywrotki lub łyżkę koparki. Które parametry będą najważniejsze?\nJednym z nich jest twardość i udarność blachy. Nie mówimy tu tylko o twardości na powierzchni ale również w całym przekroju poprzecznym. Należy wybrać materiał, który posiada gwarancję twardości przez całą swoją grubość. Podobnie jest z udarnością – należy wybrać blachę, która ma gwarantowaną wysoką udarność.\nDlaczego to takie ważne? Otóż twardość i udarność odpowiadają za odporność na ścieranie i pękanie materiału a tym samym decydują jak długo będzie pracowała dana część.\nKolejnym ważnym aspektem jest odporność na pęknięcia korozyjne ze względu na specyfikę pracy w zmiennych warunkach atmosferycznych. Idealnym rozwiązaniem jest połączenia blachy o twardości 500 Brinelli z odpornością na naprężeniowe pęknięcia korozyjne. Taki materiał może być z powodzeniem używany na wykładziny skrzyń wywrotek.\nDobierając materiał nie możemy zapominać również o tolerancjach grubości oraz twardości w blachach trudnościeralnych. Oba te parametry mają istotny wpływ na długość pracy. Duże ujemne tolerancje grubości będą skutkowały cieńszą blachą niż zakładana co będzie miało duży wpływ na czas pracy. Warto zwrócić uwagę również na tolerancje twardości. Wiele blach ma tolerancje twardości sięgające nawet 10% wartości nominalnej, co potrafi zredukować czas pracy nawet o 30-40%. Jest to bardzo ważne również przy obróbce blach trudnościeralnych, gdzie wymagane jest ustawienie odpowiednich parametrów dla giętarki czy też wiertarki. Zbyt duże tolerancję mogę skutkować nadmiernym zużyciem maszyn lub nawet ich uszkodzeniem.\nDobierając materiał warto poświęcić trochę czasu na analizę właściwości w celu dobrania blachy trudnościeralnej o odpowiednich parametrach. Lepiej jest wybrać trochę droższy materiał ale posiadające właściwości, o których wspomniałem i gwarantujący długi czas pracy, niż ponosić koszty napraw i remontów związanych z krótszym czasem użytkowania i częstszymi naprawami.\nWięcej na temat wyboru stali trudnościeralnej w kolejnym odcinku "Porady maszynowe" opowiada Michał Tatarowicz z SSAB Poland.\nKatalog firm - Stal jakościowa\nZapisy na MP branży stalowej, metalowej i przemysłu ciężkiego


Grabienie, pielenie, kopanie grządek, czyli wiosenne porządki… - Radio Opole\n2021-04-10, 17:04 Autor: Marzena Śmierciak\nGrabienie, pielenie, kopanie grządek, czyli wiosenne porządki na działkach w Opolu\nWiosenne porządki na działkach w Opolu [fot.M.Śmierciak]\nWhatsApp Image 2021-04-10 at 16.40.28\nRuszył sezon działkowy. Opolanie wykorzystali ładną pogodę i licznie pojawili się dziś na ogródkach działkowych, żeby uporządkować grządki po zimie. Niektórzy, jak mówią, pracy mają sporo.\nUwaga, w nocy będą przymrozki - ostrzegają synoptycy\nW czwartek na południu Opolszczyzny może spaść od 5 do 12 centymetrów śniegu. Alert IMGW\nNa polach wiosenny ruch. W Kombinacie Rolnym w Kietrzu praca wre\n- Bardzo ładna pogoda dzisiaj, można sobie pograbić, poplewić, podziwiać przyrodę, która już wyszła. Wyrosły już żonkile, hiacynty, krokusy już u mnie opadły, za chwilę sasanki się pojawią. Grabienia jest dużo, trochę mchu trzeba zgrabić, żeby trawa fajnie odżyła - mówi jedna z działkowiczek. Inny działkowicz żartuje: "Jak się dba, tak się ma. Samo się nie robi".\nNasza reporterka spotkała też działkowiczów, którzy nie tylko grabili, kopali i porządkowali grządki. Byli też tacy, którzy rozpalili pierwszego na wiosnę grilla. - Kiełbaskę i karkówkę dziś robimy. Żona się zajmuje grządkami, a ja mięsa tutaj pilnuję. To pierwszy grill na wiosnę, żeby uczcić ładną pogodę - mówił napotkany działkowicz.\nWiosenne porządki na działkach w Opolu 1\nWiosenne porządki na działkach w Opolu 2\nTagi: ogródki działkowe, działki, działkowicze, grządki, porządki wiosenne\n2021-10-18, godz. 16:40 Miejskie Centrum Wspomagania Edukacji w Opolu już otwarte. "Jesteśmy jednym z nielicznych miejsc w kraju o takim profilu… W Opolu powstało Miejskie Centrum Wspomagania Edukacji. Budynek przy ul. Powstańców Śląskich 19 został zmodernizowany i teraz łączy w sobie Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną… » więcej 2021-10-18, godz. 16:03 W opolskim "plastyczniaku" ponownie potwierdzono koronawirusa. Blisko 30 uczniów będzie uczyło się zdalnie Kolejny przypadek koronawirusa w Zespole Państwowych Placówek Kształcenia Plastycznego w Opolu. Infekcję potwierdzono u jednego z uczniów. » więcej 2021-10-18, godz. 15:45 Wypadek na DK 43. Opolski odcinek trasy Wieluń - Częstochowa zablokowany [AKTUALIZACJA 16:40] Kilkanaście minut po godzinie 15:00 w ciągu DK 43, w Jaworznie, miedzy Rudnikami a Krzepicami samochód ciężarowy zderzył się z osobowym busem. » więcej 2021-10-18, godz. 15:19 W Opolu oznaczono grób powstańca śląskiego. To pierwszy taki przypadek w regionie, ale nie ostatni [FILM, ZDJĘCIA] Grób Pawła Skrzypulca, jako pierwszy na Opolszczyźnie, został oznaczony jako mogiła powstańca śląskiego. Będzie go można od teraz rozpoznać po tablicy… » więcej 2021-10-18, godz. 15:15 Czy zima zaskoczy drogowców? GDDKiA zapewnia, że ma sól oraz sprzęt i... nie zawaha się go użyć Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Opolu jest już przygotowana do zimy - zapewnia dyrektor instytucji Rafał Pydych. W tym roku do odśnieżania… » więcej 2021-10-18, godz. 15:15 Prokuratura w Opolu prowadzi śledztwo w sprawie potrącenia na pasach kobiety w ciąży. Dzisiaj w miejscu tragedii zapalono… Potrącona na pasach kobieta straciła nienarodzone dziecko. Do wypadku doszło w miniony czwartek (14.10) na ulicy Oświęcimskiej w Opolu. 25-latka w zaawansowanej… » więcej 2021-10-18, godz. 14:15 "Nie trzeba iść od razu do sądu, można porozmawiać". Rozpoczął się tydzień mediacji Trwają krócej niż postępowania sądowe, są dobrowolne, poufne i w większości przypadków pomagają rozwiązać spór. Mowa o mediacjach. Idealną okazją… » więcej 2021-10-18, godz. 12:40 Odkrycie archeologiczne w Ujeździe! Natrafiono na fundamenty budowli z wczesnego średniowiecza Fundamenty najprawdopodobniej kościoła pochodzącego z XI lub XII wieku odkryto w czasie prac archeologicznych w Ujeździe, na wzgórzu kościelnym. Założenie… » więcej 2021-10-18, godz. 12:35 Kolejne wspólne sprzątanie cmentarza w Dębowej. Też możesz pomóc Po raz drugi tej jesieni gmina Reńska Wieś oraz Sławomir Pastuszko ze stowarzyszenia Chewra Kadisza zapraszają do wspólnego posprzątania starego cmentarza… » więcej 2021-10-18, godz. 11:20 Cisek: wymienią największego kopciucha na ekologiczny piec na olej Największy kopciuch w Cisku odchodzi w niepamięć. Gmina postanowiła zainwestować w jakość powietrza i zmienia piec ogrzewający Gminny Ośrodek Kultury… » więcej\n1234567 116294 na 11630 stronach