Niewidzialne scenografie praskiego quadriennale - Architektura-murator\nArchitektura MuratorKrytykaNiewidzialne scenografie praskiego quadriennale\nZnakiem PQ2015 były niebieskie krzesła, które wskazywały drogę do miejsc, gdzie odbywały się wystawy, wykłady i performanse. Fot. Marketa Bendova/serwis prasowy\nPQ2015 – Prague Quadrennial of Performance Design and Space (Praskie Quadriennale Projektów i Przestrzeni dla Sztuk Performatywnych)\nTemat głównySharedSpace: Music Weather Politics (Wspólna przestrzeń: Muzyka Pogoda Polityka)\nOrganizatorMinisterstwo Kultury Republiki Czeskiej\nRealizacjaArts and Theatre Institute\nTermin18-28 czerwca 2015\nDyrektor artystycznySodja Lotker\nDyrektor wykonawczyDaniela Pařízková\nOrganizowane od 1967 roku Praskie Quadriennale jest największym światowym wydarzeniem poświęconym scenografii, rozumianej jednak bardzo szeroko – jako organizowanie przestrzeni dla każdego rodzaju widowiska, wszelkich gatunków tzw. sztuk performatywnych. Poszerzanie granic dziedziny ma związek z faktem, że teatr od wielu już lat coraz bardziej „usuwa się” ze sceny. Spektakle grane są w przestrzeni miejskiej, na ulicach i na dworcach, w halach fabrycznych, a nawet w hipermarketach. W scenerii naturalnego krajobrazu odbywają się właściwie od początku, od momentu narodzin teatru w starożytnej Grecji. Z drugiej strony prawie sto lat temu zaczęły powstawać zupełnie nowe gatunki sztuki, takie jak performans czy happening, które również potrzebują własnych „scenicznych warunków”, konkretnej, wybranej przez artystę przestrzeni. Wszystkie te kształtowane na potrzeby spektaklu miejsca wypada zatem uznać za scenografię – „wspólną przestrzeń" dla dziejącego się widowiska, dla bezpośredniego spotkania widza i aktora, zgodnie z podstawowym członem hasła tegorocznego quadriennale: SharedSpace. Jego druga część – Music Weather Politics – mówi przede wszystkim o tym, że taka „sceniczna oprawa" może mieć całkowicie niematerialny wymiar; może nawet – tak jak tytułowa pogoda – zupełnie nie poddawać się naszej woli.\nPojemny temat główny, skala imprezy i fakt, że wykłady i wystawy odbywały się w kilkunastu różnych miejscach na terenie starówki (a kilka również poza nią), sprawiły, że w tym roku praskie święto teatru można było porównywać z najbardziej znanym i prestiżowym wydarzeniem dotyczącym sztuki współczesnej – weneckim biennale. Kto wie, czy jeśli weźmie się pod uwagę naprawdę liczne przedstawienia i akcje w przestrzeni miejskiej, szala nie przechyla się jednak w stronę Pragi. 600 wydarzeń i 180 tys. sprzedanych wejściówek (trzy razy więcej niż cztery lata temu) przez 11 dni – takimi liczbami podsumowano tegoroczne PQ. Jego organizatorzy śmiało sami stawiają swój festiwal w jednym rzędzie z wenecką wystawą. Są jeszcze inne podobieństwa – w czeskiej stolicy również możemy obejrzeć prezentacje narodowe. W tym roku było ich 78. Wiele z nich stanowiło samodzielne wypowiedzi artystyczne luźno tylko osnute wokół wątków scenograficznych czy teatralnych. Do tej swobody zachęcali organizatorzy, nie tylko formułując bardzo szeroko temat główny, ale też wprost artykułując, że nie oczekują prezentowania kolejnego projektu do kolejnej sztuki Ibsena czy Szekspira, ale zaakcentowania znaczenia tego, co scenografia może „zdziałać”.\nPolski performans Urban Reflections przygotowany w ramach sekcji Tribes, której celem było przetestowanie potencjału kostiumu w miejskiej przestrzeni, autorki: Anna Kaczkowska, Maria-Magdalena Wawrzyńczyk, Agnieszka Zdonek. Fot. Marketa Bendova/ serwis prasowy\nChcieli przedstawić ją jako otaczającą nas potężną i często niewidzialną siłę, taką właśnie, jaką jest każda z trzech tytułowych sfer: muzyka, pogoda i polityka. Każda z nich też stanowi „miejsce spotkania” oraz oddziałuje na nasze ciała. Są dwie ważne, radykalne tendencje, które dziś zmieniają projektowanie scenografii: jedna to wyjście z teatru i poszukiwanie sceny w różnego typu publicznych i prywatnych przestrzeniach. Druga to współczesny taniec i performans, w przypadku których nie ma zbyt wiele do zbudowania, a sam scenograf staje się organizatorem przestrzeni i przestrzennych relacji; czasami to właśnie nazywam niewidzialną scenografią – tłumaczyła ideę PQ2015 Sodja Lotker, dyrektor artystyczny imprezy. Wskazywała również na dramatyczne wydarzenia, które miały miejsce w ostatnich latach na całym świecie, wielkie zgromadzenia ludzi, łączących się, aby wspólnie wyrazić swoją wolę i potrzeby. To dzięki nim ujawniła się potrzeba uteatralizowanej ekspresji jako sposobu komunikacji (gra, maskowanie, budowanie tymczasowych struktur), ale też przyszedł czas na to, aby – za Alanem Readem – przemyśleć teatr jako «ostatnie ludzkie miejsce spotkań« – miejsce bezpośrednich relacji, dzielenia się opowiadaniami i doświadczeniami oraz potencjalnymi możliwościami, fikcją i fantazją. Praskie Quadriennale 2015 miało zatem za zadanie odkryć na nowo moc teatru i świata wyobraźni oraz możliwości i obowiązki scenografii, również przekraczającej to, co teatralne.\nOdpowiedzią na tak postawiony temat okazał się uwodzący interaktywnym spektakl. A właściwie metaspektal, postmodernistyczny spektakl odwołujący się do spektakli. Praskie Quadriennale 2015 dowiodło, że przygotowywanie wystaw o teatrze – w końcu tej najbliższej życiu sztuce – zachęca do wykorzystywania najnowocześniejszych multimedialnych technologii i trików wystawienniczych. Widzowie mieli tu już nie tylko oglądać, ale przede wszystkim doznawać i doświadczać. Niekoniecznie czegoś się dowiedzieć, ale coś przeżyć. Same wystawy miały stanowić małe sceny dla publiczności, antycypować aktywność i zachęcać do niej. Można więc było usłyszeć deliryczne dźwięki płynące spod powierzchni wody (Finlandia) i poezję wydobywającą się z pni drzew (Polska), uścisnąć zwisającą ze ściany gumową rękawicę, która oddawała uścisk (Cypr), nawiązać kontakt z żywo reagującą na nacisk lateksową ścianą (Finlandia – sekcja studencka), wejść do pustego white cuba i pozwolić się prowadzić głosowi płynącemu ze słuchawek (Polska – sekcja studencka), podziwiać hologramy w pudełku wyobrażającym scenę teatru (Chiny), być świadkiem destrukcyjnego, niekontrolowanego tańca maszyn (Serbia), poszperać z latarką w walizkach i schowkach pełnych dziwnych przedmiotów (Cypr), a nawet znaleźć na chwilę odosobnienie w jednej z kilku latryn, w których zaaranżowano małe teatralne sceny (Kanada). Spotęgowana sztuczność i ekscytująca dekadencja...\nW tym spektaklu uwodzenia brały udział nie tylko wzrok, słuch i dotyk, ale również smak i zapach. Cała sekcja PQ2015 pod hasłem Makers dotyczyła kuchni i przyrządzania posiłków. Codziennie powstawała „jadalna scenografia” odnosząca się do konkretnych spektakli. Istotny aspekt stanowiła performatywność całego przedsięwzięcia – możliwość obserwacji, jak jedzenie jest przygotowywane, prezentowane, serwowane i wreszcie konsumowane w specjalnie zaaranżowanej kuchni-restauracji. W ramach tego kulinarnego theatrum Polska pokazała – w nawiązaniu do dramatu Wyspiańskiego – fantazję na temat ważnego elementu wiejskiego wesela – biesiadnego stołu (sam autor Wesela nie pozostawił jednak żadnych sugestii dotyczących kulinariów). W festiwalowym kalejdoskopie atrakcji znalazł się także wykład wokalistki i performerki Bianki Casady – połowy duetu CocoRosie, słynącego z awangardowej muzyki pop oraz artystowskich koncertów i teledysków. Wystąpienie samo w sobie było spektaklem: na pytanie, co robi, by przełamać twórczą blokadę, artystka ubrana w strój eleganckiego włóczęgi, udzieliła odpowiedzi śpiewając a capella (tego samego dnia wieczorem w jednym z praskich teatrów odbył się zresztą jej koncert). Dzięki przygotowanej przez londyńskie Victoria & Albert Museum dokumentalnej, filmowej prezentacji Glastonbury. Land & Legend – będącej zarazem dziełem sztuki wideo – dawało się poczuć atmosferę już nie tylko występów CocoRosie,\nInstalacja artystyczna Under the Tail of the Horse (Pod ogonem konia) na placu Wacława w Pradze przygotowana w ramach szwajcarskiego udziału w PQ2015. Fot. Bildbau Zurich/serwis prasowy\n13. edycja quadriennale stanowiła część trwającego w latach 2013-2016 i składającego się z różnorodnych wydarzeń projektu SharedSpace: Music Weather Politics prowadzonego przez kilkanaście europejskich instytucji ale całego festiwalu muzycznego. Glastonbury to „muzyka, błoto i szaleństwo” (Music Mud and Madness), a równocześnie ogromny wysiłek przekształcania naturalnego pejzażu Somerset w wielką scenografię dla wydarzeń i przeżyć. Nie można nie wspomnieć o dodatkowych, nieprzewidzianych chyba przez organizatorów doznaniach – nieprawdopodobnych kolejkach ustawiających się w dusznych amfiladach barokowych pałaców na prawie wszystkie wykłady, a szczególnie na prelekcje gwiazd, takich właśnie jak Bianca Casady, czy reżyserowie i scenografowie Robert Lepage i Robert Wilson (ten ostatni to najbardziej znany obecnie w świecie teatru architekt). Ekspozycje opierające się na zdjęciach i odnoszące wprost do scenograficznych dokonań poszczególnych krajów nie miały zatem w tak „ciężkich” warunkach większych szans na przyciągnięcie uwagi. Jeśli już fotografie albo rysunki scenografów, to chociażby zaaranżowane w formie chmury-tornada kartek z notatnika (Niemcy) albo oglądane przez rozsiane na powierzchni ściany otworki-wizjery (Cypr). Nie trzeba dodawać, że wybujałość środków wyrazu nie zawsze idzie w parze, a właściwie nawet często rozmija się z czytelnością przekazu. Zjawisko nadmiaru „spektaklu w spektaklu” dotyczy jednak nie tylko Praskiego Quadriennale, choć może tu było w tym roku widoczne szczególnie. To też fenomen weneckich biennale, zarówno sztuki, jak i architektury, ogólnie wystaw, w ramach których przygotowane przez różne kraje ekspozycje rywalizują ze sobą o trofea.\nCałe to bogactwo zabiegów wystawienniczych trudno potraktować jako poligon doświadczalny czy pole nowatorskich eksperymentów ze scenografią. Raczej miały one charakter wtórny w stosunku do samych spektakli. To teatr był pierwszy i często przybierał już formę bardziej radykalną. O tej radykalności przypomniał Dariusz Kosiński, wicedyrektor warszawskiego Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego, który w ramach polskiego udziału w quadriennale przedstawił wykład o rewolucji, jakiej dokonali wspólnie w teatrze reżyser Jerzy Grotowski i współpracujący z nim scenograf – a zarazem architekt – Jerzy Gurawski. Skoncentrowany na aktorze i widzu teatr ubogi Grotowskiego miał w sobie autentyczność i odwagę, które – nawet doświadczane przez opowiadanie, a nie bezpośrednio – nadal wywierają wielkie wrażenie. Prelekcja, ilustrowana zdjęciami ze spektakli i szkicami scenografii poznańskiego projektanta, była gorąco oklaskiwana. Szkoda tylko, że z nim samym – mimo obowiązkowej podczas PQ2015 technologicznej nowoczesności – udało się nawiązać internetowe połączenie na zaledwie kilka minut. Był to jego krótki wirtualny „powrót po latach” na praski festiwal, na którym w 1971 roku otrzymał złoty medal (wraz z Józefem Szajną, Leokadią Serafinowicz i Zofią Wierchowicz). Nasze ekspozycje były nagradzane także w 1967 i w 1979 roku, i ponownie – po 36 latach – właśnie w tym roku. Polska wystawa narodowa Post- Apocalypsis, w której przygotowaniu uczestniczył Jerzy Gurawski, w sposób bardzo odległy nawiązywała do ostatniego spektaklu Grotowskiego z 1968 roku – kontrowersyjnej, skrytykowanej przez kościół Apocalypsis cum figuris. Było to najpełniejsze urzeczywistnienie idei teatru ubogiego. Spektakl grano bez sceny, z bardzo skromną scenografią w formie drewnianych ław. Potem reżyser dokonał słynnego „wyjścia z teatru”. Ogłosił, że jest on martwy i zajął się działalnością parateatralną.\nNaszą ekspozycję, nagrodzoną przez jury PQ2015 złotym medalem za wykorzystanie dźwięku, odbierało się przede wszystkim w warstwie wrażeniowej, zmysłowej, nie intelektualnej, choć opisy kuratorskie były rozbudowane i pełne różnorakich odniesień (natura i technika, globalne i lokalne, przemiany lat 60. i rewolucyjny rok 1968, poezja romantyczna i jej stosunek do natury). Widzów otaczała audiosfera zbudowana z dźwięków, stanowiących przetworzone – dzięki specjalnemu programowi komputerowemu – dane pogodowe zebrane w miejscach, które doznały już „apokalipsy” bądź mogą nią być zagrożone, takich jak Czarnobyl, Fukushima i Los Alamos, ale też na przykład Krym. Używając ekranu dotykowego, można było wybrać, płynącą z jakiego miejsca „aurę” chce się usłyszeć. Przestrzeń white cubeʼa wypełniały fragmenty pni drzew, które po przytknięciu do nich czoła czy innej części ciała „przemawiały” tekstami polskich romantyków. Słyszało się je we własnej głowie, ale nie przez uszy... Zostało tu wykorzystane zjawisko tzw. przewodnictwa kostnego – nośnikiem dźwięku nie było powietrze, tylko bezpośrednio ludzkie ciało. Autorzy polskiej instalacji odczytali zawarte w tytule quadriennale hasło pogoda bardzo szeroko. Dla nich stanowi ona nie tylko zjawisko meteorologiczne, ale też społeczne, ekonomiczne, polityczne. Również samą wystawę można było rozumieć na wiele sposobów, zależy skąd i z jakim bagażem się przychodziło. Jedni mogli odczuć tu Ziemię jako brudną kulkę otoczoną lepką siecią wiadomości. Doświadczyć nowoczesnej skompresowanej przestrzeni z jej jedyną właściwością – przewodnictwem, czyli zjawisk opisywanych przez niemieckiego filozofa Petera Sloterdijka w książce Kryształowy pałac (Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2011).\nInni mogli zastanawiać się nad wpływem poezji romantyków i złej pogody, zwłaszcza mgły, na polskie życie polityczne. Najbardziej narzucający się był prawdopodobnie nastrój niepokoju, zagrożenia, jaki wystawa wywoływała. Mimo dużego nacisku położonego na dźwięk, była też ciekawa od strony wizualnej. Zachowała w sobie lekkość szkiców Jerzego Gurawskiego. Polska prezentacja, ale też kilka innych przygotowanych na tegoroczne quadriennale, przywodziła na myśl pokazywaną niejednokrotnie podczas weneckiego biennale architektury twórczość szwajcarskiego architekta Philippeʼa Rahma. On jednak idzie o krok dalej. To mistrz niewidzialnych meteorologicznych przestrzeni, których można doświadczać na samym sobie (na przykład w Hormonorium, zbudowanym jako szwajcarska ekspozycja narodowa na ósme biennale w 2002 roku, panowały specjalne wysokogórskie warunki klimatyczne i dla osób z problemami zdrowotnymi wstęp tam był niewskazany).\nNie ufajcie Estończykom\nFestiwalowe jury przyznało ponad dwadzieścia nagród, doceniając wystawy konceptualne, interaktywne (czy też – jak sami to woleli określać organizatorzy – „relacyjne”), ale nie przeładowane, błyskotliwie inteligentne, na czele z doskonałą prezentacją estońską, ośmieszającą teatr demokracji i polityczny populizm. Otrzymała ona główne trofeum – złotą kwadrygę. Członkowie partii Unified Estonia – tak naprawdę aktorzy teatru NO99 – zachęcali niczego nie spodziewających się widzów quadriennale, by wzięli sprawy we własne ręce i... sięgnęli po władzę w swoim kraju. Podkreślali łatwość takiej operacji, swoją chęć dzielenia się know-how i spektakularny sukces, jaki odnieśli w Estonii (urocza blondynka w oficjalnym uniformie przekonywała mnie, że według sondaży wyborczych mają 25 procent poparcia, a utrzymują się z dotacji bogatych sponsorów, od których telefonów po prostu nie mogą się uwolnić). W specjalnie wydanej broszurze-instrukcji – znalazły się między innymi takie rady: Nowa siła. Określ się jako NOWA siła. Nie ma takiego kraju, w którym ludzie są zadowoleni z tych, którzy nimi rządzą. Wykorzystaj to. Powiedz, że jesteś INNY. Powiedz, że jesteś ALTERNATYWĄ. Ale główną rzeczą jest powiedzenie, że jesteś NOWY. Ludzie lubią nowe rzeczy. (...). Obietnice. Obiecaj, że zrobisz wszystko zupełnie inaczej. Aby to zrobić – kopiuj obietnice innych partii i zwielokrotniaj je, wykorzystując własny współczynnik. Jeśli inne partie obiecują podnieść zarobki, twój mnożnik to „dwa razy tyle”. Jeśli inne partie obiecują obniżyć podatki, twój mnożnik to „cztery razy mniej” (...). Obrazy. Skoncentruj się na obrazach. Mają one większy wpływ na emocje niż słowa. Obrazy ekscytują, słowa usypiają (...). Ofiara. Udawaj ofiarę. Mów, że inne parte są przeciwko tobie (...). Seks. Bądź piękny i charyzmatyczny. Jeśli nie jesteś piękny i charyzmatyczny, idź sprzedawać buty. (...). Event. Nie zapominaj – polityka to teatr. Nie potrzebujesz idei, pomysłów i programów, potrzebujesz wielkich eventów i silnych emocji.\nW sali znajdującej się obok luksusowego lokalu Unified Estonia, można było zobaczyć dokumentalno-promocyjny film opowiadający o dochodzeniu partii do władzy i prezentujący jej walny zjazd z udziałem ponad 7000 tysięcy członków-widzów. Konwencja odbyła się naprawdę – 7 maja 2010 roku – i była jednym z największych teatralnych widowisk współczesnej Europy. Dzięki estońskiemu fikcyjnemu ruchowi politycznemu, sprawnie posługującemu się technikami manipulacji na co dzień stosowanymi przez polityków, teatr opuścił swoją „normalną przestrzeń” i opanował zupełnie nowe miejsca – ulice, nagłówki gazet, studia telewizyjne, hole parlamentu. Siła tego spektaklu była tak wielka, że wiele osób w Estonii zastanawiało się, czy mimo wstępnej deklaracji teatru NO99, że to tylko widowisko, jego aktorzy nie będą chcieli rzeczywiście startować w wyborach. Częścią projektu jest również nadal działająca strona internetowa, gdzie można zapoznać się dokładniej z politycznym know-how.\nOsobną rolę w tym wielkim teatralnym święcie grała Praga. Była scenografią, w której odbywała się większość performansów i miejscem, gdzie zaprezentowano kilkadziesiąt artystycznych instalacji (w tym niezliczoną ilość niebieskich krzeseł – znaku tegorocznego festiwalu pokazującego drogę do związanych z nim atrakcji). Ciekawe zapętlenie fabuły PQ2015 stanowił naoczny fakt, że zalana przez turystów i odpowiadająca wyłącznie na ich potrzeby praska starówka, upodobniła się już sama bardzo mocno do teatralnej scenografii. Normalnego miejskiego życia pozostało tam niewiele. Zamaskowane postacie wychodzące codziennie na ulice w ramach festiwalowej sekcji Tribes mieszały się i stapiały w ogromnym turystycznym ścisku z ludźmi-rekinami i rycerzami w pełnym rynsztunku, zachęcającymi do wejścia do restauracji czy innego lokalu. Tribes były najbardziej ludyczną częścią quadriennale – 83 powtarzające się z częstotliwością rytuału wyjścia w miasto tytułowych „plemion” miały służyć testowaniu w warunkach miejskich potencjału kostiumu. To pomysł nietrafiony o tyle, że we współczesnym mieście nie brakuje autentycznych politycznych wystąpień z wykorzystaniem adekwatnych strojów i rekwizytów (można tu przywołać choćby łamiący niejedno tabu ukraiński Femen – w jego przypadku „scenicznym kostiumem” jest pokryte napisami nagie kobiece ciało). Pragę i obecne w niej miejskie zjawiska, takie jak na przykład tzw. disnejfikacja, zdecydowali się zbadać w ramach swojego narodowej wystawy Between Realities Holendrzy. Nagrodzony jednym z medali holenderski wkład w PQ2015 nie był właściwie wystawą – polegał na codziennej pracy w mieście, analizowaniu jego tkanki z użyciem metod i narzędzi scenografii.\nOpisywanie i fotografowanie napotkanych wydarzeń i postaci, częściowo również prowokowanych przez samych „badaczy”, kończyło się każdego dnia opracowaniem zgromadzonych danych oraz ich publikacją na stronie internetowej i w formie biuletynu. To właśnie Holendrzy odkryli zagadkę przeciskających się przez tłum turystów ludzi w kostiumach rekinów, których część osób nieświadoma praw, jakimi rządzi się „prawdziwy" miejski spektakl, mogłaby uznać nieopatrznie za wkład w sekcję Tribes. Nie jest do końca jasne na podstawie jakich skojarzeń, ale rekiny reklamowały tajski gabinet masażu (być może chodziło też o tzw. masaż rybny, czyli pedicure wykonywany z użyciem małych ryb). Taka przemieszczająca się atrakcja to sposób na ominięcie zakazu reklamy, który obowiązuje na czterech głównych praskich ulicach. Holenderskim reporterom udało się nawet utrwalić na zdjęciu osobliwe spotkanie człowieka -rekina i dwóch latarni morskich, spacerujących po Pradze w ramach udziału Holandii w Tribes. Częścią tej prezentacji było również brawurowe badanie granic tego, co dopuszczalne w przestrzeni publicznej. Jedna z odsłon performansu Sculpting Fear obmyślonego przez Juliana Hetzela, a polegającego na nieruchomym leżeniu na chodniku, zakończyła się wezwaniem policji. Projekt Between Realities ma być kontynuowany mimo zakończenia festiwalu.\nNajbardziej widoczną interwencją w miejską przestrzeń związaną z quadriennale była ogromna instalacja Szwajcarów – przypominający rusztowanie pomost przecinający plac Wacława. Praca zatytułowana Under the Tail of the Horse, w nawiązaniu do znajdującego się tam konnego pomnika, miała akcentować miejsce, gdzie rozgrywały się ważne dla Czech historyczne wydarzenia, równocześnie będąc rodzajem sceny dla różnych aktywności. Była wykorzystywana chyba jednak głównie jako darmowe siedzisko, pozwalające odpocząć i mieszkańcom, i turystom po spacerze czy forsownym zwiedzaniu. Architektoniczna część PQ, z reguły poświęcona architekturze teatralnej, tym razem przybrała całkowicie niematerialny wymiar. Zatytułowana Performing Space or Ephemeral Section of Architecture polegała na działaniach w przestrzeni Pragi, eksplorowaniu jej poprzez spacery i wykłady. To właśnie w ramach tej sekcji odbył się polski performans Voice-Over przygotowany przez Wojciecha Ziemilskiego i Michała Liberę. Artyści zaprosili 50-osobową grupę widzów na wieżę bramną Mostu Karola, gdzie mieli oni okazję posłuchać czytanych na dole na żywo tekstów, mieszających się z różnymi innymi głosami. Praca nawiązywała do protestów podczas ubiegłorocznego poznańskiego czytania sztuki Rodrigo Garcii Golgota Picnic. Będąc rekonstrukcją tamtych wydarzeń, pokazywała, w jaki sposób można podbijać i opanowywać miejską przestrzeń za pomocą głosu.\nW tym kontekście najbardziej architektoniczny akcent PQ2015 stanowiła niewielka ekspozycja przygotowana przez czeskie Muzeum Narodowe zatytułowana Recycled Theatre. Była przeglądem 16 małych, często tymczasowych teatrów, zbudowanych z materiałów z recyklingu, takich jak stare ramy okienne (Ding Dong Dom Theatre w Berlinie, 2013) czy skrzynki po piwie (słowacki teatr S2 – aż 20-metrowa konstrukcja z miejscami dla 200 widzów zrealizowana pod wiaduktem w pobliżu stacji kolejowej Žilina-Záriečie, 2009). Wiele z nich powstało w ścisłej współpracy z lokalnymi społecznościami. Oprócz najsłynniejszego tego typu budynku – londyńskiego Jellyfish Theatre dla 150 widzów, który w 2010 roku stanął na dziesięć tygodni w pobliżu Tate Modern – zaprezentowano również autobus przekształcony w salę teatralną (Theatre Buffet, 2008), pływającą po Wełtawie łódź -teatr (The Mystery Boat) oraz rekonstrukcję szekspirowskiego teatru Globe wykonaną z lodu. Obliczona na 500 widzów budowla funkcjonowała w pobliżu słynnego szwedzkiego lodowego hotelu. Niestety okazała się nierentowna i po trzecim zimowym sezonie nie podjęto już po raz kolejny trudu jej odtworzenia.\nZ wystawy można się było również dowiedzieć, gdzie stoi i jak wygląda najmniejszy stale działający budynek teatralny świata. Jest nim – wpisana w 2011 roku na Listę Rekordów Guinnessa – przebudowana na potrzeby ośmiu widzów altana ogrodowa w austriackim Villach (Kremlhoftheater, 2009). Ale najmniejszy teatr to tak naprawdę przyczepa motorowa, w której mieszczą się dwie osoby... Każdy z projektów został zaprezentowany na oparciu jednego z krzeseł przeniesionych do Pragi z miejskiego teatru w Kutnej Horze, którego część służąca przedstawieniom lalkowym poddana została renowacji. Ustawione obok siebie i obudowane specjalną ramą stworzyły małą quasi- teatralną przestrzeń.\nTeatr naszych czasów\nPQ to święto teatru, ale też wielka machina do zarabiania, co cztery lata gruntownie konserwowana i udoskonalana przez czeski rząd. Wydarzenie, organizowane głównie dzięki funduszom z budżetu państwa, jest dofinansowywane przez Unię Europejską (tym razem unijna pomoc wyniosła 760 tys. euro). Organizatorzy podają, że cztery lata temu każda zainwestowana w festiwal korona zwróciła się sześciokrotnie, przynosząc zysk całej gospodarce Czech. Dlatego impreza, która powstała na fali sukcesów czeskich scenografów w latach 60. – i do końca lat 80. przyciągała głównie specjalistów – otwiera się coraz szerzej na masową publiczność. Bilety nie były tanie (dzienna wejściówka kosztowała 300 koron, czyli ok. 50 zł), ale w tym roku festiwal był wprost szturmowany przez widzów. PQ właściwie nie ma bowiem konkurencji. Na świecie jest tylko jedno podobne wydarzenie dotyczące scenografii – World Stage Design, które jednak ani skalą, ani stażem nie może konkurować z praską imprezą (do tej pory odbyły się trzy edycje – w Toronto, Seulu i Cardiff, następna planowana jest na Tajwanie w 2017 roku).\nPrezentując projekty z pogranicza wielu dziedzin – teatru, architektury, sztuki multimediów i instalacji artystycznej – kuratorzy tegorocznego quadriennale rozwinęli twórczo myśl Václava Havla, który mówił, że teatr to nie zbiór rzeczy i ludzi, ale duchowy dom swych czasów. W epoce płynnej nowoczesności, przepływów i zacierania granic, roztoczyli przed nami szeroką wizję niematerialnej scenografii; scenografii, która – tak jak architektura czy urbanistyka – jest po prostu „organizowaniem przestrzeni" dla każdego miejsca spotkania między ludźmi. Zgodnie z założeniami, praska wystawa zmuszała też do myślenia o tym, że teatr, albo też to, co określa się dziś mianem performansu, sięga dużo dalej niż scena, budynek czy nawet miejska przestrzeń; że możemy mówić o procesie teatralizacji rzeczywistości. „Spektakl” dostrzegamy w polityce, kuchni, mediach, architekturze, w wystawach o sztuce i o architekturze, ale także w tych poświęconych samemu teatrowi. Spektakularność jako wymóg naszych czasów. Świat jako wielka scena.


Wysłany: Wto 23:05, 06 Lis 2012 Temat postu: Career ESTIEMator z firmą Intel !!!\nOrganizacja studencka ESTIEM zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie z potencjalnym pracodawcą w ramach cyklu Career ESTIEMator z Firmą Intel\nChcesz dowiedzieć się więcej o firmie Intel, o możliwościach zatrudnienia i rozwoju w firmie? Przyjdź na wykład, a jednocześnie spotkanie z potencjalnym pracodawcą, które odbędzie się 16 listopada 2012 r. w godzinach 11.00 - 13.00 w sali 007 (Audytorium I) na Wydziale Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej.\nJeżeli masz w tym czasie zajęcia - zapewnimy zwolnienia na czas trwania spotkania!\nEvent na Facebook'u: https://www.facebook.com/events/114023765424606/


Strona główna » Produkty » Złączki z zaciskami sprężynowymi push-in dla przewodów o przekrojach do 95 mm²\nPhoenix Contact oferuje złączki wysokoprądowe PTPOWER 95, które pozwalają bezpośrednie podłączanie przewodów sztywnych lub giętkich z końcówką rurkową o przekroju do 95 mm² bez użycia narzędzi. Przy wkładaniu przewodu w zacisk sprężyna push-in otwiera się automatycznie, dzięki czemu do podłączenia przewodów nie są wymagane duże siły.\nJednocześnie już po połączeniu siły docisku sprężyny znacznie przewyższają wymagania zawarte w normach i zapewniają połączenie wysokiej jakości. Aby wyciągnąć przewód ze złączki, należy za pomocą wkrętaka odchylić pomarańczowy przycisk.\nNowa gama elementów o parametrach znamionowych 232 A i 1500 V obejmuje kilka rodzajów złączek. Należą do nich: uniwersalne złączki szynowe z gniazdami lub bez gniazd testowych, złączki szynowe na przewody ochronne z automatycznym stykiem na szynie, wstępnie zmontowanych bloki złączek oraz wersje z kołnierzami do montażu bezpośrednio na płycie bez używania szyn montażowych.\nDo złączek PTOPWER można zamontować w pełni izolowane zaciski odgałęźne AGK za pomocą zintegrowanych zatrzasków, które umożliwiają podłączenie dodatkowych dwóch przewodów 16 mm² do złączki. Wielostykowe mostki wtykowe umożliwiają łatwą dystrybucję potencjałów. Duże powierzchnie na oznaczniki oraz akcesoria pomiarowe z sytemu CLIPLINE complete uzupełniają kompatybilność zakresu produktów.


gdansk.gosc.pl → Gość Niedzielny → 2013 → Sierpień → Gdański 34/2013\nGość Niedzielny Gdański 34/2013\nUczucie to cukierek\nZ bp. Edwardem Zielskim, ordynariuszem brazylijskiej diecezji Campo Maior rozmawia ks. Rafał Starkowicz.\nTylko u nas frische fische!\n– W Gdańsku nie mamy gdzie kupić świeżych fląder i śledzi – skarżą się mieszkańcy. Czy do miasta powróci targ rybny? – Nie obiecujemy, ale zrobimy wszystko, co w naszej mocy, by tak się stało – zapewnia Ewelina Lila z Lokalnej Grupy Rybackiej Kaszuby.\n– Mam brata alkoholika. Kiedy widzę, jak cierpi, ja też cierpię. W jego intencji pielgrzymuję już po raz szósty – mówi Maria, mieszkanka Oliwy.


Hokej.Net - Jastrzębscy wybrali się do szkoły\nJastrzębscy wybrali się do szkoły\nW środę hokeiści JKH GKS Jastrzębie odwiedzili uczniów Szkoły Podstawowej nr 3, gdzie zaprezentowali sprzęt hokejowy oraz opowiedzieli o kulisach uprawiania hokeja na lodzie.\nSpotkanie z uczniami Szkoły Podstawowej nr 3 przebiegało w bardzo miłej atmosferze. Klub reprezentowała czwórka hokeistów: Kamil Feć, Kamil Świerski oraz bracia Łukasz i Radosław Najewajkowie. Zawodnicy JKH zaprezentowali na początek sprzęt hokejowy, który dzieci bardzo chętnie przymierzały, by poczuć się jak hokeista.\nPo rozegraniu meczu unihokeja przeprowadzono konkurs. Dzieci bardzo uważnie słuchały zawodników w związku z czym sprawdzian wiedzy ze sprzętu hokejowego zdali na szóstkę. Dziesiątka najlepszych otrzymała nagrody specjalne, a pozostałe dzieci otrzymały bilety na mecze JKH GKS Jastrzębie. Nie zabrakło również autografów, czy pamiątkowych zdjęć.


Symbole w naszym kościele - Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Wejherowie\nOglądanie świata jest radosną i ekscytującą przygodą, dlatego tak popularne są podróże. Są pewne miejsca albo ludzkie dzieła, które zatrzymują nasz wzrok i każą pomyśleć i odpowiedzieć na pytanie: dlaczego są takie niezwykłe? Takim miejscem wyjątkowym jest świątynia. Ta budowla wyróżnia się od innych w okolicy, a zatem spełnia jakąś wyjątkową rolę. Tutaj skupia się życie duchowe mieszkańców. Ta strefa życia nie może być oderwana od rzeczywistości. Sama budowla, jej usytuowanie w terenie oraz architektura informują o różnych sprawach dotyczących tej okolicy i ludzi, którzy tu żyją.\nNasza świątynia stanęła w przejściu między dwoma osiedlami: Osiedlem Kaszubskim i Śmiechowem. Ważne jest tu słowo przejście. W języku biblijnym słowo to brzmi Pascha i oznacza najważniejsze przejście Boga przez świat.\nZaczęło się od dzieła stworzenia. Potem w historii narodu wybranego Bóg przypominał, że jesteśmy tu w przejściu. Droga do Ziemi Obiecanej to nie wędrówka do raju na ziemi, ale znak, że idziemy dalej do Ojczyzny wiecznej.\nZnakiem przemijalności ludzkiego losu jest namiot, który był pierwszą świątynią Żydów. Nasz kościół też został zaprojektowany w kształcie namiotu.\nPopatrzmy na witraż umieszczony nad głównym wejściem naszego kościoła. Czy zauważyliśmy w nim jakiś szczególny znak? Oto przed nami ciemna mozaika szkieł, na której dominuje sylwetka rozczłonkowanego krzyża. Tak wygląda nasza wiara i nasze życie poza Kościołem. Świat, w którym żyjemy wydaje się nam pokrętny. Obecność Boga jest niedostrzegalna, ciemna, a krzyż utrapień jest tak połamany, że każdym końcem gdzieś nam uwiera.\nWejdźmy jednak do wnętrza kościoła.\nTen sam witraż przedstawi się nam w zupełnie innej postaci. Rozświetlony słońcem czaruje wielością barw, a krzyż jest jakby niewidoczny.\nTrzeba wejść do Kościoła, trzeba się prześwietlić w słońcu Eucharystii, a wtedy wszelkie utrapienia i krzyże mają mniejsze znaczenie. Witraż zachodni w swojej kolorystyce odpowiada temu, co działo się na Kalwarii. Również umieszczona tam sylwetka odchylającego się krzyża ma swoją wymowę jako zapowiedź zwycięstwa życia nad śmiercią. Krzyż wyrasta z góry umęczenia, krwi, ale wyżej odkrywa już jasne niebo.\nUkład witraży jest tak pomyślany, aby poszczególne okna malowały wnętrze różnymi kolorami w zgodzie z rytmem słońca. Te kolory ukazują się na suficie, na ścianach i na posadzce. Wszystkie wymiary tej świętej przestrzeni mogą być ubarwione. Człowiek obecny w tym wnętrzu powinien przeżyć radość z tego, że sprawy jego życia codziennego nie są Bogu obojętne. On chce to wszystko pobłogosławić. Od nas tylko zależy, czy zechcemy wyjść z naszych ciemności.\nHistoria wyjścia narodu wybranego z niewoli egipskiej jest przypominana w Święto namiotów. Izraelici do dzisiaj świętują to wydarzenie mieszkając w namiotach, albo w szałasach. Dach szałasu okrywa, ale nie odbiera światła. Niebo powinno być widoczne, by światło przesączało się do wnętrza. Połacie dachu naszego kościoła przypominają płachty namiotu, są przecięte wiązarami, w których witraże barwią światło wpadające do środka, ale są również pola przeźroczyste, aby było widać niebo. Nasza obecność w kościele nie odrywa nas od światła zewnętrznego, ale doznania życia codziennego wnosimy do wnętrza kościoła. Tu dokonuje się ciągłe stworzenie nowego człowieka. Układ procesyjny dolnych okien według dni stworzenia świata przypomina wchodzącym do tego domu Bożego, że świat jest wciąż w trakcie stworzenia i my sami bierzemy w tym udział.\nTu, w świątyni następuje oddzielenie światła od ciemności. Widzimy to wchodząc do kościoła w pierwszym witrażu po prawej stronie. Z mroków chaosu wydobywają się smugi światła deformujące i szatkujące przestrzeń, stwarzając efekt wewnętrznej walki światła i ciemności. Z czeluści mroków strzelają w górę błyski jasności, ale prawdziwa jasność idzie z góry. Każde dobro ma swoje źródło w morzu jasności, jakie rozlało się po świecie w pierwszym dniu stworzenia. W mozaice szkieł ukrywa się Duch Boży w ognistym języku, który spływa z góry i ożywia powstający świat.\nWitraż po lewej stronie od wejścia ukazuje oddzielenie wód nad sklepieniem od tych poniżej sklepienia. Plastyka witraża jest zdominowana przez błękit wód. Ten obraz rozcina się w połowie, gdzie pojawia się linia horyzontu. Ponad nimi krzyżują się smugi błyskawic, które przenikają ścianę deszczu i wnikają w głębiny wód, stwarzając refleksy jako znaki Bożej obecności w każdym miejscu. W tym obrazie zawiera się wiele symboli i znaków naszego losu. Woda może być żywiołem ocalenia albo i zguby. Dlatego musimy się ciągle uczyć odróżniać te żywioły, które dają życie od tych, które zatapiają. Ta prawda jest wpisana w obrzęd chrztu świętego. Chrześcijanin zanurza się w wodę chrzcielną, aby zjednoczyć się z Chrystusem i umrzeć dla grzechu, a potem wynurza się odrodzony w świętości.\nOglądamy to dzieło Boże w środkowym oknie po prawej stronie kościoła. Z rozlanych wód oceanów wyłania się suchy ląd. Ten skromny przyczółek wielkich kontynentów już żyje bujną roślinnością. Najpiękniejsze krajobrazy świata to miejsca spotkania lądu i wody. Oto odsłania się cudowny widok kanionu, w którym przewalają się kaskady wód spływające z wysokich skalnych ścian, pokrytych pierwszą zielenią świata. Dziękujemy Bogu za ten dar przyrody. Każdy z nas potrzebuje tego daru, gdyż z niego czerpie cząstki swojej natury. W świątyni dokonuje się również cud stworzenia przyrody dokonany w trzecim dniu. Tu rodzi się wciąż na nowo kłos pszenicy przemieniony w Chleb z nieba.\nCzwarty dzień stworzenia\nStojąc przed witrażem środkowym po lewej stronie mamy wrażenie współobecności w potężnym dziele narodzin gwiazd. To nie kropeczki mrugające w oddali – to ogromna siła i następujące po sobie erupcje. Ta dynamika ma swój porządek i logikę, jak jasność z lewej strony i obecność czerwieni po prawej. Będąc niejako w centrum STWARZANIA WSZECHŚWIATA widzimy wektorowość, porządek w tej z pozoru chaotycznej dynamice. Głębokie błękity pozostają otwarte na nieskończoność przestrzeni... (prof. Adam Brincken).\nPiąty dzień stworzenia\nPo stworzeniu całego kosmosu i przepastnych mgławic, pojawiły się istoty żywe. Bóg dał początek życiu, które jest dalszym procesem wielkiego ruchu we wszechświecie. Widzimy w witrażu po prawej stronie ołtarza wirujące błękity, a w pośrodku nich rozjaśnione pola, w których rodzi się życie. Aby ono zaistniało, muszą być te dwa żywioły słońce i woda. One otulają w witrażu istoty żywe błękitem nieba z góry i błękitem wody z dołu.\nKolorystyka tego okna, po lewej stronie od ołtarza, jest ukoronowaniem dzieła całego cyklu stworzenia. Zadziwia nas wielobarwność obrazu ogrodu rajskiego. Pojawiają się na przemian kolory roślin i zwierząt, które upiększają świat. Czerwień staje się tu symbolem narodzin, ale i atmosfery gorąca życia. Jest też w ostatnim polu wyraźna dominacja kolorów złocistych, które symbolizują królewską godność człowieka jako korony stworzenia.\nKościół, Najświętszej Maryi Panny, zbudowany jest zgodnie z najstarszą tradycją z ołtarzem ku wschodowi. Przez tę świętą przestrzeń przebiega cięciwa łuku słonecznego. Świątynia daje gościnę pierwszym i ostatnim promieniom dnia. Tak powinien rozjaśniać człowiek swoje życie światłem Chrystusa od poranku dzieciństwa do zachodu starości. Ten układ wyznacza miejsce ołtarza na wschodniej stronie kościoła. Wschodzące słońce przypomina nam blask Chrystusa Zmartwychwstałego. Światło słoneczne odgrywa w kościele podstawową rolę: nie tylko rozjaśnia wnętrze świątyni, ale wprowadza nastrój skupienia w tej sakralnej przestrzeni.\nW świątyni wszystko przypomina nam bliskość Boga. Dzieje świata to historia wspólnej wędrówki Boga z człowiekiem. Szczególnym znakiem tej wspólnej drogi to wyjście Izraela z niewoli egipskiej. Żydzi szli przez Morze Czerwone i przez pustynię, a przed nimi był obłok dymu we dnie i słup ognia w nocy. Bóg idzie z nami przez życie, aby nam świecić i ukazywać drogę we dnie i w nocy. To biblijne zdarzenie jest tematem witraża nad ołtarzem. Na zewnątrz kościoła w ciągu dnia widać smugi dymu, a w nocy ogniste języki. Oby każdy wchodzący do świątyni zechciał pomyśleć o tym słupie ognia, który wskazuje kierunek ocalenia, drogę, którą trzeba pójść…\nForma rzeźbiarska wypełniająca ścianę ołtarzową przedstawia najważniejszą prawdę naszej wiary, prawdę o Zmartwychwstaniu. Postać Chrystusa Zmartwychwstałego z brązu ma swój negatyw rzeźbiony w stiuku, przedstawiający sylwetkę Ukrzyżowanego.\nŚmierć i Zmartwychwstanie – dwie pozornie przeciwstawne prawdy, tutaj scalone są w jednej Postaci. Ze śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa zrodziła się Eucharystia. Dlatego w tę scenę wtopione jest tabernakulum.\nEucharystia jest to wydarzenie wciąż obecne, w którym Chrystus przechodzi ze śmierci do życia. Dokonuje się to na ołtarzu, który jest stołem i kamieniem ofiarnym. Tutaj dokonuje się prawdziwa Pascha. Chrystus umiera za nas, ale tę śmierć zwycięża i przechodzi do życia. My też po to tutaj przychodzimy, aby się w nas dokonała przemiana. Jak z surowego górotworu ręką rzeźbiarza wykuwa się szlachetna bryła ołtarza, tak nieokrzesana natura grzesznika przez Eucharystię uszlachetnia się do pełni człowieczeństwa. Ołtarz jest stosem ofiarnym, na którym płonie ogień miłości. Dlatego na froncie tego ołtarza płoną świece jako znak naszej miłości do Chrystusa.\nCzłowiek obecny w tym świętym wnętrzu powinien przeżyć radość z tego, że mimo różnych słabości i okaleczeń, jest przez Boga kochany. Miłość Boga rozświetla nasze serca, jak złote promienie spadające z nieba na ołtarz. My zaś oddajemy Bogu nasze myśli, modlitwy, jak dymy kadzideł, które snują się w górę przeplatając się wokół Jezusa i w Jezusie.\nJezus powiedział, że On jest Źródłem tryskającym na życie wieczne i kto jest spragniony, niech przyjdzie i niech pije. Tutaj, w kościele chrzcielnica jest ciągłym przypomnieniem tych słów Jezusa: Ja jestem Źródłem wody żywej. Rzeźba nad chrzcielnicą jest syntezą dwóch symboli Ducha Świętego – jako płomień, który w chrzcie wypala znamię dziecka Bożego i jako skrzydło gołębicy zwiastującej duchowe moce, przychodzące od Boga. Jak mogą się łączyć te dwa symbole? Św. Grzegorz Wielki napisał: Duch Święty objawił się ludziom nie tylko w postaci gołębicy, ale również ognia. Gołębica oznacza prostotę, ogień symbolizuje gorliwość. Wszyscy, którzy napełnieni są Duchem Świętym zachowują właściwą prostotę, łagodność a zarazem gorąco pragną sprawiedliwości.\nOfiara Pana Jezusa z Wieczernika, z Kalwarii i Jego Zmartwychwstanie – to nie są wspomnienia z przeszłości. To dzieje się teraz w naszej obecności. Droga krzyżowa w naszym kościele jest też skrótową wizją ofiary Chrystusa w podwójnym wymiarze, a więc ponadczasowa – jakby w kosmicznej spirali mgławic i jednocześnie soczewki – bliska każdemu człowiekowi. Każdy ma w tej ofierze Chrystusa swój udziału.\nMatka jest u początku rodziny. Również w naszej parafialnej rodzinie Matka Boża była pierwsza. Mieszkańcy osiedla Śmiechowo już w 1936 roku wybrali NMP Królową Polski jako swoją patronkę. W 1982 roku stała się Opiekunką naszej parafii. Jej wizerunek zajmuje wyróżnione miejsce na symbolicznej bramie, gdyż Ona otwiera drzwi do Chrystusa. Ten Obraz wpisany w bramę – kontur naszej Ojczyzny scala się z fundamentem bytu narodowego, jakim jest wiara i miłość Boża.\nAutor projektu architektury kościoła: inż. arch. Wiesław Szyślak. Konstruktor: inż. Kazimierz Krajza\nAutor projektu witraży górnych: prof. Adam Brincken. Wykonawca: Marek Kasperkiewicz\nWitraże w bocznych ścianach kościoła Sześć dni stworzenia świata\nDzień pierwszy i drugi: prof. Adam Brincken\nDzień trzeci i czwarty: Dorota Brincken\nDzień piąty i szósty: Marta Brincken\nWykonawcy dolnych witraży: Krystyna i Bogusław Szczekanowie\nRzeźba Chrystusa w ścianie ołtarzowej oraz ołtarz: Maciej Zychowicz. Polichromia: prof. Adam Brincken\nDroga krzyżowa - projekt i wykonanie: Zygmunt Leśniowski\nChrzcielnica oraz rzeźba nad nią: Maciej Zychowicz. Polichromia: prof. Adam Brincken\nObraz Matki Bożej: Mieczysław Kosowski (Lublin 1983 r.)\nTło obrazu: prof. Adam Brincken. Rzeźba - postument: Maciej Zychowicz\nTekst: ks. Zygmunt Maliński\nFot. Wydawnictwo "Studio Plus" Wojciech Zdunek


Sztuka fotografowania dzieci i przyszłych mam - Dzień Dobry TVN\nDzień Dobry TVNNiezwykłe kadry, fotografia ciążowa i noworodkowa\nMonika Serek to jedna z najbardziej cenionych fotografek noworodkowych w Polsce. Tworzy niesamowite i wyjątkowe portrety maluchów, ale nie tylko, bo kobiece sesje przyszłych mam również są jej specjalnością.\nMonika Serek fotografuje przyszłe mamy i ich dzieci\nMonika Serek jest cenioną fotografką nowonarodzonych dzieci, ale także przyszłych mam. Jej sesje realizowane są w ciekawych przestrzeniach. Wykorzystuje piękne kreacje i tworzy na zdjęciach niesamowity klimat.\n- Kobiety w ciąży często czują się nie do końca tak piękne, jak są. Zatem moją misją jest pokazywać im to piękno, wyciągać na światło dzienne ich siłę, ich dumę i sprawiać, żeby czuły się wyjątkowe - podkreśliła Monika Serek.\nJak dodała, sesje ciążowe stają się modne, bo kobiety chcą uwieczniać ten wyjątkowy czas w ich życiu. Przed rozpoczęciem zdjęć zaczynają się przygotowania, wspólne dobieranie kreacji, a także makijaż i fryzura.\n- Przyszłe mamy są świadome, że to jest jedyny moment w ich życiu, taki wyjątkowy, który warto zachować. On bardzo szybko mija wbrew pozorom. Niby chodzimy w ciąży 9 miesięcy, ale czasami pochłaniają nas inne sprawy, inne obowiązki i gdzieś nam to po prostu wylatuje - tłumaczyła fotografka.\nProfesjonalne podejście w trakcie sesji\nZdaniem Moniki Serek w trakcie sesji ważne jest, żeby umieć poprowadzić modelkę. Dlatego warto takie istotne momenty w życiu uwieczniać współpracując z profesjonalistą, który wie, jak pracować z ciałem kobiety. Umiejętność wydobycia na zdjęciu naturalnego piękna, siły i wyjątkowości jest niezwykle istotna.\n- Każda kobieta powinna sobie zrobić taką sesję dla siebie przede wszystkim, żeby pamiętała, jaka jest silna. Jednak chodzenie w ciąży, poród to też jest jakiś wyczyn, tak że warto mieć taką pamiątkę - przyznała Sandra Sisko-Splocharska, uczestniczka sesji.\nOprócz profesjonalnego podejścia liczy się także profesjonalny sprzęt. Według Moniki Serek, telefon nie jest w stanie zrobić zdjęć tak dobrej jakości, by nadawały się do druku.\n- Jeśli zrobimy zdjęcie aparatem, to od razu chcemy je włożyć w ramkę. I polecam, żeby tak robić, bo właśnie po to robimy zdjęcia, żeby one dumnie wisiały w naszym domu - zaznaczyła fotografka. - Na co dzień posiłkuję się sprzętem profesjonalnym, ale w domu też mam taki sprzęt półprofesjonalny, ponieważ łatwo mi za niego chwycić i zrobić zdjęcie moim dzieciom - wyznała Monika Serek.\nJak zapewniła, sprzęt profesjonalny daje niesamowitą jakość, a odpowiednie obiektywy wręcz malują ujęcia. Dobiera je w zależności od tego, w jakiej przestrzeni wykonuje sesję. Fotografka chętnie tworzy albumy ze zdjęć, które wykonuje swoim najbliższym i często drukuje je na domowej drukarce. To niesamowita pamiątka na długie lata.


Dziś chciałabym Wam zaproponować sernik, który smakiem i zapachem przeniesie Was w zimowe, świąteczne klimaty. Cynamon i przyprawa do piernika nadają mu korzennego aromatu, bita śmietana lekkości a gruszka orzeźwienia. To bardzo udane połączenie, zwłaszcza dla osób, które nie tylko czują, że zbliżają się Święta, ale także dla tych, które jak ja, czekają na nie cały rok.\n* 160 g zmielonych herbatników\n* 90 g stopionego masła\nMasa serowa (wszystkie składniki powinny mieć temperaturę pokojową):\n* 1 kg gęstego, mielonego twarogu z wiaderka\n* 1 budyń czekoladowy z cukrem\n* 1 duża, mocno dojrzała gruszka\n* 350 ml śmietany kremówki\nZmielone herbatniki łączymy z cukrem pudrem i masłem. Mieszamy dokładnie do chwili połączenia się składników a następnie tak powstałą masą wykładamy spód tortownicy. Masę dociskamy do spodu a następnie tortownicę wstawiamy do lodówki na około 20 minut.\nWszystkie składniki masy serowej łączymy w misce i miksujemy na średniej prędkości obrotach tylko do chwili połączenia się składników (nie dłużej niż minutę) a następnie przelewamy na schłodzony wcześniej spód.\nTortownicę wstawiamy do nagrzanego do 175 stopni piekarnika i pieczemy 30 minut. Po tym czasie na wierzchu sernika (bez wyjmowania go z piekarnika) układamy pokrojoną w plasterki gruszkę i ponownie pieczemy go kolejne 40 minut.\nPrzestudzony sernik wstawiamy na całą noc do lodówki a następnie dekorujemy bitą śmietaną i plastrami świeżej gruszki.\nTagi: gruszki twaróg\n23.11.2015 22:22 • odpowiedz\nWyśmienity serniczek! :) Troszkę zmodyfikowałam przepis, a mianowicie zamiast wierzchu ze śmietany i gruszek posmarowałam serniczek powidłami i polewą czekoladową. Wyszło nieziemsko! Zapraszam do siebie i pozdrawiam serdecznie! :)\nmiałem zdjęcie wstawić... właśnie sobie o tym przypomniałem bo go robię ponownie - tym razem na sylwestra... zasmakował mi! ...a zdjęcie postaram się wrzucić jutro... tym razem daję słowo, hehe ;)\nZdjęcie możesz dodać w wiadomości publicznej na Fanpage'u bloga :)\n22.12.2014 12:19 • odpowiedz\nzdjęcie wrzucę dziś wieczorem lub jutro bo właśnie robię 2 ciasta na zamówienie babci ;) tzw. 'drożdżowe do odrywania'.. jedno w wersji cytrynowej a drugie bardziej świąteczne pomarańczowo-cynamonowo-miodowe ...przepis na te ciasto był pierwszym ciastem jakie wykonałem w życiu (jakieś 2 miesiące temu).. teraz od października przesiaduję na Twoim i 2 innych blogach i pichcę w domu ciasta i obiady od czasu do czasu :D\n22.12.2014 10:36 • odpowiedz\nMiło mi, że smakował :) Chętnie zobaczę też zdjęcie :)\n22.12.2014 10:10 • odpowiedz\nWczoraj upiekłem ten sernik jako mój pierwszy w życiu, po prostu niebo w gębie! :) Zrobiłem bez owoców i dekaracji.. zrobiłem nawet zdjęcie by uwiecznić tę piękną chwilę.. sernik wyszedł idealny, jednolity, nie opadł, nie był galaretowaty.. nie wierzyłem , że mi się uda ;)\n06.12.2014 13:49 • odpowiedz\nNie, myślę że spokojnie można zastąpić śmietanę musem :)\n06.12.2014 12:09 • odpowiedz\nMyślisz, Kasiu, że zastąpienie bitej śmietany musem gruszkowym byłoby dobrym rozwiązaniem? Czy sernik byłby za ciężki?\n01.11.2014 23:27 • odpowiedz\nZrobilam i musze przyznac ze przepyszny choc i tak moim faworytem wsrod sernikow jest jak na razie dolche de leche-ktory pieklam juz chyba z 15 razy i zawsze robi ogromne wrazenie-szczerze POLECAM !!!\n31.10.2014 23:35 • odpowiedz\nWspaniały sernik! :)\n31.10.2014 20:37 • odpowiedz\n30.10.2014 16:45 • odpowiedz\nNajchętniej używam sera z Piątnicy - bardzo dobra jakośc i fajna konsystencja.\n30.10.2014 15:54 • odpowiedz\nMmm, cudowny... Już sobie wyobrażam ten zapach :)\n30.10.2014 15:32 • odpowiedz\nKasiu, jakiego sera z wiaderka używasz?\n29.10.2014 21:08 • odpowiedz\nGość - wielkość jak podana w przepisie - 24 cm.\n29.10.2014 21:00 • odpowiedz\nWspaniałości, wygląda niesamowicie! Pozdrawiam i zapraszam do Naszego kulinarnego świata!\n29.10.2014 13:00 • odpowiedz\nwitam! jaką wielkość powinna mieć tortownic???\n29.10.2014 12:51 • odpowiedz


"Inżynierze Kwiatkowski - Polska czeka!"\nWiadomości24 » Wydarzenia » Ludzie » "Inżynierze Kwiatkowski - Polska czeka!"\nData dodania: 2008-12-30 15:03\nEugeniusz Kwiatkowski - jako minister i wicepremier kolejnych rządów budował Gdynię, Mościce, Stalową Wolę. Dziś mija 120. rocznica urodzin inżyniera, menedżera i ekonomisty. Wielkiego Polaka.\nDorobek Eugeniusza Kwiatkowskiego żyje w pamięci pokoleń, szczególnie w regionach, dla których jest symbolem rozwoju i nowoczesności. W Gdyni pamiętany jest jako ojciec miasta i portu. W Mościcach (obecnie w granicach Tarnowa) jako budowniczy fabryki na miarę europejską (co ówcześnie oznaczało: światową). Centralny Okręg Przemysłowy - jego wielkie dzieło - to szereg przedsięwzięć i miast, które Kwiatkowskiemu zawdzięczają swój rozwój. Stalowa Wola - to nie tylko nazwa miasta, to symbol determinacji w uczynieniu czegoś - z niczego.\nUrodzony w Krakowie, wychowany w południowo-wschodniej Polsce (na Podolu i Wołyniu), wykształcił się na inżyniera-chemika w Politechnice Lwowskiej. Legionista czasów I wojny i logistyk następnej wojny - z Rosją bolszewicką. Od 1921 menedżer w przemyśle - jego pierwsze stanowisko dyrektorskie to funkcja dyrektora technicznego Państwowej Fabryki Związków Azotowych w Chorzowie. Związany z Ignacym Mościckim, który jako Prezydent RP zarekomendował Kwiatkowskiego do rządu. Inżynier - dyrektor stał się zatem politykiem.\nMinistrem został w wyniku przewrotu majowego 1926 - już 8 czerwca objął resort przemysłu i handlu, w którym pozostał w dziewięciu (!) kolejnych rządach, kierowanych przez czterech premierów. Jego bezpośrednimi zwierzchnikami byli m.in. Józef Piłsudski (premier), szef pierwszego "rządu pułkowników" Kazimierz Świtalski, ale przede wszystkim prof. Kazimierz Bartel, rektor Politechniki Lwowskiej. Lata rządów Kwiatkowskiego (do 1931) to był wielki czas dla Gdyni i polityki morskiej.\nZ rządu odszedł na pięć lat, kiedy pełnił funkcję dyrektora fabryk chemicznych w Chorzowie i Mościcach (1931-35).\nInżynier Eugeniusz Kwiatkowski powrócił do rządów w 1935 roku - w dwóch kolejnych gabinetach pełnił już funkcję wicepremiera i ministra skarbu, którego "strażnikiem" został w 1939 roku w Rumunii.\nPo wojnie wrócił do administracji publicznej, zachęcony przez nowe władze wezwaniem "inżynierze Kwiatkowski - Polska czeka", odbudowywał Gdynię jako pełnomocnik rządu ds. Wybrzeża. W 1947 roku został nawet posłem - ale był marginalizowany przez komunistyczne władze. W tymże roku - zdymisjonowany, z zakazem pobytu na Wybrzeżu, został skierowany na przymusową "wcześniejszą emeryturę". Aż do śmierci w 1974 roku aktywny, już jako krakowski naukowiec: chemik i ekonomista.\nŚmiałe wizje Eugeniusza Kwiatkowskiego, wiedza pozwalająca zamienić słowo w ciało - to pewien wzór dla współczesnych zasad uprawiania polityki. Kompetencja przede wszystkim. Kompetencja, Panie i Panowie!\nNowy pomysł "króla dopalaczy". Tym razem w płynie\nZmarł dziennikarz obywatelski Wiadomości24.pl\nTagi: gospodarka Gdynia Kwiatkowski Eugeniusz Kwiatkowski Pułkownik Kwiatkowski Mościce kwiatkowski eugeniusz inżynier kwiatkowski e. kwiatkowski\nDobry tekst w przeddzień Sylwestra? Tak trzymać!!!\nWtrącę się, bo mnie rozśmieszył komentarz wJR69 "To dlaczego mieszkasz w zachodnim-demokratycznym państwie dobrobytu, a nie w Korei Północnej czy na Kubie? A bliżej - na Białosrusi np.? Męcząca musi być świadomość życia wśród głupców i bycia przez nich rządzonym. Prawda?"\nJa, nie wtrącając się do dyskusji, dodam, że z Gdyni dumny nie jestem:P\nMasz racje, WJR69 :)\nTępak ze mnie i nie dorastam Ci do piet...\nMasz jakieś kompleksy? Nawet słowem nie wspomniałem o Niemcach! Chyba jednak masz jakieś kompleksy. Skoro jednak demokracja jest wg Łysiaka"rządami głupców", a Ty jesteś na tyle inteligentny, że wierzysz takim autorytetom jak Łysiak na słowo, to przecież masz alternatywę, jesteś pewnie mobilnym człowiekiem. Mnóstwo jest jeszcze państw niedemokratycznych. Po co masz cię męczyć pod rządami głupców. Piszesz: "Nieistotne, gdzie mieszkam. Istotne, kim jestem". Dla mnie też możesz być głupcem. Bo czy ktoś dał Ci monopol na mądrość? Twoja mądrość może być dla mnie głupotą i vice versa. Nikt z nas nie ma monopolu ani na PRAWDĘ, ani na MĄDROŚĆ.\nA nawiasem mówiąc: to Ty raczej używasz - jak dziecko z piaskownicy - autorytetów innych osób... już własna mądrość Ci nie wystarcza?\nUżywasz argumentów rodem z piaskownicy. Nieistotne, gdzie mieszkam. Istotne, kim jestem...\nKonasz intelektualnie i brak Ci argumentów. Dlatego uciekasz sie do wykorzystania mojego miejsca zamieszkania jako zarzutu. Liczysz na to, ze uzytkownicy w24 nie lubia Niemcow. Ten portal skupia ludzi o wysokim IQ...\nBrednie możesz wypisywać na onecie\nTo dlaczego mieszkasz w zachodnim-demokratycznym państwie dobrobytu, a nie w Korei Północnej czy na Kubie? A bliżej - na Białosrusi np.? Męcząca musi być świadomość życia wśród głupców i bycia przez nich rządzonym. Prawda?\nA ja myślę, ze Łysiak miał racje twierdząc w książce "Kłamstwa XX wieku": "demokracja to rządy ludu. 90 procent ludu to głupcy. Wobec tego, demokracja to rządy głupców"\nWJR69 mnie przekonał :)\n:) myślę, że to przerośnie Twoje kompetencje. Lepiej już pisz o tym Balcerowiczu, bo bez niego nie byłoby Leppera. O nim też napisz! To przecież mąż opatrznościowy poskiej wsi! Napisz jeszcze o braciach i wydaj wzorem starożytnych "Zbiór żywotów sławnych mężów". Z racji swoich zainteresowań na pewno przeczytam!


Centrum Innowacyjnej Edukacji | Tylko Toruń\nTag: Centrum Innowacyjnej Edukacji\n30 października Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy i Centrum Innowacyjnej Edukacji kolejny raz odbędzie się naukowe halloween. “Straszny Młyn” pełny będzie niespodzianek i zaskakujących zdarzeń. Młyn Wiedzy zapowiada sporo strasznej zabawy. W labiryncie będzie można wcielić się w naukowców badających tajemnicze mazie, martwe owady i komponujących przeraźliwe dźwięki za pomocą niecodziennych metod. Będzie też nieco zabawy ze […]\nMłyn Wiedzy z planem na majówkę. Co oferuje?\n30 kwietnia 2021 29 kwietnia 2021 Łukasz BuczkowskiSkomentuj on Młyn Wiedzy z planem na majówkę. Co oferuje?\nPo majówce galerie sztuki i muzea będą mogły znów działać stacjonarnie. Oznacza to jednak, że w trakcie majówki instytucje będą mogły działać jedynie online. Swoją ofertę przygotowało już Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy. Na swoim kanale YouTube udostępni pięć filmów edukacyjnych. – Mieliśmy nadzieję, że podczas majówki będziemy mogli spotkać się ze zwiedzającymi. Niestety. Przedłużone zamknięcie instytucji […]\n27 lutego 2021 26 lutego 2021 Monika ChmielewskaSkomentuj on Dzień kobiet w Młynie Wiedzy. Będą stanowiska DIY\nW tym roku ze względu na obostrzenia sanitarne nie zostanie zorganizowane spotkanie “JaKobieta”. Nie oznacza to jednak, że Młyn Wiedzy nie będzie świętował Dnia Kobiet. Na jakie atrakcje mogą z tej okazji liczyć zwiedzający? W dniach 6 i 7 marca dla zwiedzających w Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy i Centrum Innowacyjnej Edukacji udostępnione zostaną specjalne stanowiska edukacyjne. Na […]\nW Młynie Wiedzy startuje Klub Rodzica i Opiekuna. Niedługo pierwsze spotkanie\n12 października 2020 12 października 2020 Łukasz BuczkowskiSkomentuj on W Młynie Wiedzy startuje Klub Rodzica i Opiekuna. Niedługo pierwsze spotkanie\nSpotkanie inaugurujące Klub Rodzica i Opiekuna odbędzie się już 20 października. Na pierwszym spotkaniu będzie można dowiedzieć się, jak rozmawiać z dzieckiem w czasie pandemii. Na spotkaniach organizowanych przez Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy podejmowane będą tematy z zakresu wychowania i dojrzewania. Spotkania w formie wykładów, warsztatów i dyskusji odbywać się będą w Centrum Innowacyjnej Edukacji. […]\n“Bez tabu o… kłamstwie. Mydlenie oczu dla początkujących” – pod takim hasłem odbędzie się najbliższy wieczór dla dorosłych w Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy. Wydarzenie odbędzie się już w najbliższy piątek 9 października. – Centrum nauki jest miejscem, w którym dorośli znajdą wiele interesujących treści – mówi Marcin Centkowski, rzecznik Młyna Wiedzy. – Dzięki takim wieczorom […]\n“Bez tabu o…”. Wieczór dla dorosłych w Młynie Wiedzy.\n22 lipca 2020 22 lipca 2020 Łukasz Buczkowski1 komentarz do “Bez tabu o…”. Wieczór dla dorosłych w Młynie Wiedzy.\nCentrum Nowoczesności Młyn Wiedzy zaprasza na wieczór dla dorosłych. 28 sierpnia w Centrum Innowacyjnej Edukacji odbędzie się spotkanie zatytułowane „Bez tabu o… dawnej seksualnej hipokryzji. Co pradziadkowie pod kołderką robili?”. – W Toruniu mamy jedyną w Polsce wystawę, która “opowiada” o procesie dojrzewania człowieka. W wielu obszarach, w tym w aspekcie seksualności. Chcemy ją wykorzystać, […]\nCentrum Nowoczesności Młyn Wiedzy będzie ponownie czynne od 6 czerwca. Na początku będzie można liczyć na wystawy i pokaz naukowy, ale już od końca czerwca powrócić mają warsztaty z udziałem publiczności. – Ograniczymy korzystanie ze stanowisk, które sprawiają, że przez zwiedzającego jest wytwarzany aerozol lub jest wymuszony dotyk w okolicach nosa i ust. Nie będzie można […]\nPrace budowlane adaptujące budynki przy ul. Łokietka pod Centrum Innowacyjnej Edukacji „Minikopernik” postępują. Przed zimą wykonawca zdąży zamknąć stan surowy obiektów, rozpoczynając działania w ich wnętrzach. Wykonanie dodatkowych, nieplanowanych wcześniej wzmocnień konstrukcyjnych przedłuży prace o ok. sześć-osiem tygodni. Zgodnie z dokumentacją toruński Minikopernik miał zostać wybudowany w ciągu 56 tygodni od podpisania umowy między wykonawcą […]


Spotkajmy się na IX Europejskich Targach Produktów Regionalnych\nZakopane, 11 - 15 sierpnia 2018 r.\nBogactwo kolorowych strojów podhalańskich a do tego śpiew i żywiołowe tańce zespołów folklorystycznych - to przepis na wyjątkowe wydarzenie: IX Europejskie Targi Produktów Regionalnych, które organizowane będą w dniach 11 - 15 sierpnia 2018 roku w Zakopanem.\nTargi zainauguruje konferencja pn. "Miód i pszczelarstwo w kulturze europejskiej". Zwiedzający będą mogli brać udział w warsztatach rękodzieła artystycznego, konkursach, prezentacjach i degustacjach potraw oraz napojów, pokazach kulinarnych mistrzów Stowarzyszenia Małopolskich Kucharzy i Cukierników oraz innych atrakcjach.\nZaplanowano wiele interesujących imprez towarzyszących: Konkurs na Najlepszy Produkt Spożywczy, Konkurs na Najlepszy Oscypek, Konkurs na Najładniejsze Stoisko, Znakomitym uzupełnieniem Targów będzie ekspozycja podhalańskiego dziedzictwa kulturowego w Zarembku Tradycji.\nZapraszamy wszystkich producentów produktów regionalnych oraz twórców ludowych do wzięcia udziału w tej niewątpliwie prestiżowej imprezie, przyciągającej rokrocznie rzesze zwiedzających.\nSPOTKAJMY SIĘ NA EUROPEJSKICH TARGACH PRODUKTÓW REGIONALNYCH


Spotkanie dyrektorów SNE i SESA Polska | Szkoła Nowej Ewangelizacji św. Józefa w Tarnowie\nSpotkanie dyrektorów SNE i SESA Polska\n17 kwietnia 2018 / Ania\nW dniach 15-16 kwietnia w Toruniu odbył się zjazd Ogólnopolskiego Porozumienia Dyrektorów Kerygmatycznych Szkół Nowej Ewangelizacji oraz Szkół Lokalnych SESA.\nPierwszego dnia ponad 40 osób z całej Polski wraz z senatem pracowało nad zagadnieniem formacji animatorów posługujących we wspólnotach związanych ze SNE. Praca w grupach i wymiana wzajemnych doświadczeń owocować będzie opracowaniem dyrektorium formacyjnego dla animatorów. Komisja teologiczna OPDK odniosła się również do popularnego ostatnio tematu pentekostalizacji w Kościele Katolickim. Pragniemy podejmować merytoryczną dyskusję w tym temacie, propagując oficjalne i prawdziwe nauczanie Kościoła Katolickiego w tej kwestii. Ważnym punktem dnia była Liturgia Godzin sprawowana z biskupem ordynariuszem Wiesławem Śmiglem, który wygłosił konferencję i odpowiadał na pytania i wątpliwości zebranych.\nDzień drugi to zasilone szeregi w rodzinie SESA Polska – po wspólnej adoracji i uwielbieniu Jezusa Eucharystycznego, wraz z dyrektorem biura ks. Krzysztofem Czerwionką CR, braliśmy udział w panelach tematycznych dotyczących m.in. przeprowadzania kursów SESA z ramienia dyrektorów i koordynatorów kursów, modlitwy wstawienniczej, czy posługi muzycznej. To błogosławiony czas jedności ze środowiskiem nowej ewangelizacji w całej Polsce i konkretnych wniosków co do naszej posługi dla polskiego Kościoła.\nDla przedstawicieli naszej wspólnoty to także czas modlitwy i zwiedzania Sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II oo. Redemptorystów w Toruniu i odwiedzin byłego członka naszej SNE – o. Stanisława Janigi CSsR, posługującego w tym Sanktuarium.\nBogu niech będą dzięki! +\nZAPRASZAMY DO GALERII – TUTAJ.


iOS 11 — 55 trików na Twoim iPhone’ie - Michał Walendowski — Ridero\nWszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Zrzuty ekranu jak i zdjęcia występujące na nich są mojego autorstwa; zabrania się ich kopiowania, rozpowszechniania, publikowania czy wykorzystywania w inny sposób w całości lub części bez pisemnej zgody.\nWstępu nie będzie\nNiniejsza praca dotyczy trików, które przyszły do iPhone’a wraz z iOS 11. Nie ukrywam, że nie wyczerpuję tematu, opisuję tylko te, które moim zdaniem są najważniejsze i/lub najciekawsze. Triki były przetestowane na iPhone’ie 6 z iOS 11.0.3, na tym samym urządzeniu były wykonane zrzuty ekranu. Praca ta w dużej mierze jest kontynuacją moich dwóch poprzednich publikacji i opiera się na tych samych zasadach. Liczba trików jest przypadkowa, nie próbowałem uzyskać żadnej magicznej liczby, symboliki czy dawkowania napięcia. Podobnie jest z ich ułożeniem, ich numery były losowane. Dobór treści jest subiektywny i zapewne dla niektórych osób część trików nie będzie nowością. Mam jednak nadzieję, że uda mi się każdego zainteresować, a być może i zadziwić przedstawioną treścią. Strony w porównaniu do poprzednich publikacji są ponumerowane, jednak wciąż wyznacznikiem tego, gdzie jesteś może być numer danego triku. Biorę pod uwagę fakt, że poziom znajomości tematu u osób sięgających po tę pozycję może być różny dlatego, jeżeli, niektóre tłumaczenia wydają się Tobie trywialne, to wybacz, to dla tych, którzy nie wiedzieli i nie bali się spytać. Chciałbym podkreślić, że jest to nie tylko uzupełnienie poprzednich publikacji, ale także osobny zbiór trików, które pojawiły się za sprawą iOS 11. Liczę, że każdy znajdzie coś dla siebie, przynajmniej jeden trik, którego nie znał, a który ułatwi pracę i zabawę z iPhone’em i poszerzy jego wiedzę. Jeżeli znasz inne, ciekawe triki, o których nie napisałem w tej pracy lub masz jakieś uwagi, pomysły, pytania, to proszę, napisz do mnie (pokolenieiphone.pl).\nPozwól, że się przedstawię: na co dzień pracuję jako specjalista ds. IT, skończyłem kierunek Techniczne Zastosowania Internetu, a moja przygoda rozpoczęła się od wylicytowania na aukcji internetowej bardzo zniszczonego iPhone’a 2G. Minęło sporo czasu, odkąd sprzedałem tamten telefon, ale po dziś dzień korzystam z iPhone’a, oglądam na nim filmy, kupuję, gram, używam jako nawigacji, notatnika, pamięci (bo ludzka czasem szwankuje), aparatu, przeglądarki internetowej, zdalnego pulpitu, edytora obrazów i dokumentów itd. To moje ulubione i jednocześnie najbardziej osobiste urządzenie, a skoro sięgnąłeś po tę pracę, to zapewne nie jestem odosobnionym przypadkiem. Moje poprzednie publikacje: 101 trików na Twoim iPhone’ie i Kolejne 42 triki, których nie znasz, zostały w ciągu roku pobrane ponad 26 tysięcy razy tylko z iBooks. Pierwsza część zajmuje pierwsze miejsce na tej platformie w kategorii bezpłatne od prawie roku. Niniejsza praca podobnie jak poprzednie ma przekazywać wiedzę w maksymalnie prostej, minimalistycznej i zrozumiałej formie.\nŻyczę ciekawej lektury i przyjemności w poznawaniu nowych możliwości swojego iPhone’a.\n1 Edycja zrzutów ekranu\nPo wykonaniu zrzutu ekranu w lewym dolnym rogu pojawi się miniaturka tego, co udało się przechwycić. Wystarczy, że w nią wejdziesz, by otworzył się edytor, dzięki któremu możesz przyciąć obraz, pisać po nim, rysować itd. Jeżeli nie chcesz nic ze zrzutem robić, możesz przesunąć go w lewo, aby zniknął.\n2 Inteligentne odwrócenie kolorów\nDo iOS 11 zawitał tryb inteligentnego odwrócenia kolorów. W porównaniu do rozwiązania klasycznego nie odwraca on wszystkich kolorów na ekranie, np. zdjęć czy ikon. Aby go włączyć, wystarczy, że wejdziesz w Ustawienia -> Ogólne -> Dostępność -> Udogodnienia ekranu -> Odwróć kolory i włączysz Odwrócenie inteligentne.\n3 Usuwanie załączników z wiadomości\nZałączniki czasami mogą zabierać sporo miejsca na iPhone’ie. Na szczęście został dodany szybki mechanizm ich usuwania, wystarczy, że wejdziesz w Ustawienia -> Ogólne -> iPhone (pamięć) -> Przejrzyj duże załączniki i dany załącznik przesuniesz w lewo, a zostanie usunięty.\n4 Pisanie do Siri\nJeżeli masz jakieś zadanie dla Siri, ale nie chcesz wypowiadać go na głos, albo po prostu wolałbyś do niej napisać, to teraz masz taką możliwość. Aby ustawić tego rodzaju komunikację, wejdź w Ustawienia -> Ogólne -> Dostępność -> Siri i włączyć funkcję Napisz do Siri. Po uruchomieniu Siri pojawi się klawiatura z możliwością napisania do asystentki.\n5 Automatyczne odbieranie połączeń przychodzących\nMożesz włączyć funkcję, dzięki której połączenia przychodzące będą automatycznie odbierane po upłynięciu ustawionego czasu i zostaną przełączone w tryb głośnomówiący. Aby ustawić tę opcję, wejdź w Ustawienia -> Ogólne -> Dostępność -> Odb. audio połączeń -> Autom. odbieranie połączeń i włącz Autom. odbieranie połączeń. Teraz wystarczy, że ustawisz czas, po jakim iPhone ma automatycznie odbierać połączenia przychodzące.


jacekrsx - Kosmetyka aut | Pierwsze polskie forum o Auto Detailingu\njacekrsx replied to jacekrsx's topic in Inne\ndzięki za odpowiedź. zgadza się 2006 Acura RSX kupno nowych śrub w ASO raczej odpada, kiedyś się pytałem to 20zł lub więcej od sztuki wychodziło. Czy jeśli zrobię tak jak poniżej to będzie w ok? - umycie komory silnika - spryskanie CAR Pro Iron na śruby plus miejsca gdzie jest rdza - szczotką drucianą lub papierem ściernym usunięcie nalotu - nałożenie r-stop - nałożenie oryginalnego lakieru/zaprawki - nałożenie KochChemie MP\nraczej ciężko będzie skompletować te śruby. Chciałbym dobrze oczyścić je plus te miejsca gdzie widać rdzę, ale nie jestem pewien czy w domowych warunkach jest to do zrobienia. Dodatkowo, obecnie samochód głównie stoi, od 3 lat nie był jeżdżony zimą i nie będzie.\njacekrsx posted a topic in Inne\nHej, Ostatnio zauważyłem w komorze silnika nalot na śrubach oraz rdzę na niektórych elementach. Wcześniej samochód był użytkowany na bieżąco, komora silnika myta raz na jakiś czas. Obecnie stoi 3 sezon w garażu. Nie planuje go sprzedawać dlatego chciałbym się pozbyć rdzy w miarę szybko. Te elementy można w łatwy sposób samemu zregenerować czy to już nadaje się tylko do specjalistycznego warsztatu? Z góry dzięki za podpowiedzi.\njacekrsx started following odprysk na nowej feldze April 6, 2019\nodprysk na nowej feldze\njacekrsx posted a topic in Felgi i opony\nHej, Dzisiaj podczas zmiany kół zimowe>letnie, upadła mi jedna felga na beton. Niestety pojawiło się kilka odprysków. Dodam tylko, że felga jest praktycznie nowa, przejechane 500km. Czy jest możliwość aby naprawić ten odprysk bez malowania całej felgi?\njacekrsx replied to Łukasz's topic in Przywitaj się\nCześć, na forum trafiłem całkiem przypadkiem, zainteresowało mnie kilka wątków, za jakiś czas postaram dodać też coś od siebie


Aktualności > TEDxDługaSt – zapraszamy już 17 października!\nTEDxDługaSt – zapraszamy już 17 października!\nKomunikacja, cyfryzacja, ochrona zdrowia, prywatność, a także… pustynia! To tylko niektóre dziedziny prelegentów najbliższej konferencji TEDx w Trójmieście. TEDxDługaSt odbędzie się na żywo już 17 października w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku!\nMottem każdej konferencji TEDx są “idee warte szerzenia”. Tematem przewodnim TEDxDługaSt jest zmiana. Zmiana, która zachodzi lub zajść powinna w otaczającym nas świecie, żeby stawał się bardziej ludzki, bardziej świadomy i po prostu lepszy. Dwunastu prelegentów z różnych światów - a wśród nich m.in. Prof. dr. hab Marcin Matczak, Natalia Hatalska, Michał Kosiński czy Sylwia Królikowska - staną na czerwonej kropce i podzielą się swoimi ideami. Ideami ważnymi zarówno z perspektywy lokalnej, jak i perspektywy świata.\nTEDx to konferencje lokalne, organizowane na licencji i przy zachowaniu wartości amerykańskiej marki TED. TEDx to przestrzeń społecznie ważna. Ważna ponieważ idee na niej prezentowane są iskrą, która rozpala ogień zmian w lokalnej społeczności. Społeczności, która przecież jest w stanie najlepiej rozpoznać ich wartość i dopasować je do własnych potrzeb. Czasem do wielkich zmian w naszym najbliższym środowisku potrzeba jedynie kilku otwartych umysłów, które będą z idei zrobić coś rzeczywistego - podsumowuje Mateusz Pawłowski, organizator konferencji TEDxDługaSt.\nBilet na wydarzenie można kupić za pośrednictwem portalu evenea [https://app.evenea.pl/event/tedxdugast2021/] . Konferencja TEDxDługaSt, będzie zorganizowana na żywo, czyli w takiej formie, która doprowadziła do jej globalnej popularności. Do zobaczenia!


, ludzie nie zwracali uwagę na takie rzeczy, jak narzędzia internetowe, czy też wyniki w wyszukiwarce. Jednak jak widać w obecnych czasach rynek rośnie w zastraszającym tempie\nPozycjonowanie stron to coś, co pomaga w chwili obecnej zaistnieć przedsiębiorstwom w sieci. Kiedyś, kiedy konkurencja na rynku nie była tak duża, ludzie nie zwracali uwagę na takie rzeczy, jak narzędzia internetowe, czy też wyniki w wyszukiwarce. Jednak jak widać w obecnych czasach rynek rośnie w zastraszającym tempie\nTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak znaleźć dobrego prawnika (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)Poligrafia- przyjaciel każdego przedsiębiorcyStomatologicznieOgólny tekst o mechanice samochodowejDamskie spodnie i inne ważne części ubioruSprawy o podłożu geodezyjnymMeble na imprezęWłoska kawaMeble eventowe w praktyce. Kilka faktów i informacjiO zewnętrznej reklamie ogólnieTopowe fakty o transformatorzeRadzimy jak naprawić elektronikę lepiejCzy żeby cyklinować parkiet trzeba wydać dużo?Kilka ciekawostek o geodezjiPojechać na myjnię jak mistrz!Kilka tricków odnośnie transportu drobnych rzeczyInformacje o prawieKrótko o kartkach na święta, urodziny czy komunięZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuCo trzeba wiedzieć o geodezjiPozycjonowanie stron internetowych seoSTUDIUM PRZYPADKU Jak odmłodzić cerę W 6 Dni?Witaminy i minerały w sporcieKilka porad dla pacjentów stomatologicznychWarto rozważyć - wirtualne biuroO prawie i jego egzekucjiKawowe ekspresy. Kilka informacji i faktów odnośnie serwisuSystemy badań telefonicznych w praktyceCzy żeby znaleźć dentystę w Cieszynie potrzebne są uprawnienia?Kilka ciekawych faktów o OZE z naciskiem na energetykę słoneczną


Firmy wg. Branż - Przyjazny katalog kobiecy dla wszystkich\nNa co zwracać spostrzeżenie wybierając kartony? Na pewno na to czy są wykonane z wystarczająco wytrzymałego materiału. Jeżeli chcemy przewozić uciążliwe przedmioty to powinno być wzmocnione dno, a wtedy takie kartony warszawa na spokojnie wytrzymają. Jeżeli to coś lekkiego to nie ma znaczenia wytrzymałość pudełka. Na pewno zawartości...\nFolię bąbelkową bez problemów można będzie zamówić. To wszystko czeka na nas w firmie, jaka zajmuje się asortyment do przeprowadzek. To właśnie folia bąbelkowa jest jednym z ważniejszych po kartonach elementem, jakie nie może nam zabraknąć, zatem trzeba przejrzeć oferty. Przekonamy się, co zostało przygotowane i ile ma to kosztować...\nInternet to jedno z tych miejsc, w jakich pożądane byłoby poszukać sprawdzonych propozycji usługowych od najniezwyklej renomowanych przedsiębiorstw z branży, jakie zaoferują bardzo doświadczoną pomoc, jakiej jakość będzie niesamowicie wysoka i która będzie dostosowana do potrzeb i wymagań wszystkich klientów. Wybranie najlepszych...\nOferowane przez najlepszych fachowców mediacje Dębica są nastawione na zadowolenie osób, które biorą w nich udział. Dobrze przygotowany radca zajmujący się mediacjami dokładnie przeanalizuje konkretną sprawę i na tej podstawie wybierze odpowiednią drogę starania, która będzie najlepsza i która da perfekcyjne rezultaty. Można na wybraniu...\nradarautomatyki.pl a pneumatyka\nOdwiedzając sklep, który jest bardzo dobrze zaopatrzony ułatwimy sobie powinność z szukaniem. Mało tego taki sklep Siemens proponuje nam pomoc i doradztwo. To naprawdę się przydaje, albowiem nie zawsze znamy się na tematyce albo nie wiemy o tym, co nowego pojawiło się na rynku. Im wiecej tych informacji w sklepie uda nam się zebrać tym...\nsystemmeble24.pl - sklep z meblami biurowymi\nNa rynku dostępne są również biurka, jakie mają możliwość regulacji wysokości. Jest to niezwykle pomocne, gdy będziemy dzielić miejsce pracy z mężem, żoną lub dzieckiem. Drugą niezwykle znaczącą kwestią jest wybór krzesła biurowe bydgoszcz. To one w pewnym stopniu wpływają na jakość pracy oraz efektywność użytkownika. Na niewygodnym...\nwww.foto-instal.com i panele fotowoltaiczne poznań\nDobry projekt umożliwia ponieważ zdecydowanie prostsze i sprawniejsze stworzenie całego układu, który będzie w pełni odpowiadał potrzebom i który będzie dostosowany do potrzeb wszystkich zainteresowanych klientów. Dotacja mój prąd Tarnów jest w stanie niezmiernie wyraźnie obniżyć koszty początkowej inwestycji. W związku z tym samo...\nGwarantuję one wysoki komfort noszenia konkretnej odzieży i sprawiają, iż korzystanie z takowych produktów jest bardzo przyjemne i komfortowe dla wszystkich zainteresowanych osób. Można bardzo wiele zyskać na wybraniu najlepszej odzieży, której jakość będzie odpowiadała potrzebom i wymaganiom wszystkich klientów. Niesłychanie ciekawie...\nsesja noworodkowa szczecin z www.agnieszkaszlachta.pl\nNajlepszych ekspertów z zakresu zdjęć można odnaleźć poprzez Internet i w ten sposób prosto wybrać dla siebie takie usługi, które sprawdzą się rewelacyjnie i postawienie, na które będzie miało jak najniezwyklej sens. Sesja dziecięca Szczecin wykonana poprzez fotografa z właściwym doświadczeniem zrobi na wszystkich osobach rewelacyjne...\nWindy załadowcze pomagają w załadunku i rozładunku towaru w samochodach ciężarowych. Kiedy pojawi się problem z platformą to możemy skontaktować się z firmą, jaka oferuję serwis wind. W wielu sklepach internetowych można odnaleźć zamienne części. Dostępny jest ogromny wybór różnych producentów np. dhollandia. Jeżeli dany sklep w swoim...\nObecnie należyte przygotowanie się do przeprowadzki jest niezwykle proste i nie stanowi dla nikogo dużego problemu. Wystarczy jedynie poszukać pożądanych sklepów, które specjalizują się w oferowaniu wysokiej jakości produktów, które będą dostosowane do potrzeb wszystkich osób i które będą w pełni odpowiadały ich oczekiwaniom. Postawienie...\nFirmy, jakie oferują przeprowadzki Warszawa dysponują niezwykle ciekawe oferty, na jakie należałoby się decydować. Takie przedsiębiorstwa za sprawą dużego doświadczenia i długiej obecności na rynku są w stanie proponować dla swoich klientów usługi, jakich jakość będzie stała na niezwykle wysokim poziomie i jakie będą w pełni dostosowane...\nW ten oto sposób na sto procent będzie wiadomo, co się stało. Znajdzie się to coś, co zapchało rury i będzie można to o sporo łatwiej usunąć, na czym nam niesłychanie zależy. Awarie, jakie są poważniejsze trzeba usuwać przez sporo godzin, a nawet przez sporo dni. Na nieszczęście nie wiadomo, kiedy awaria może nastąpić, lecz jeżeli w...


II edycja programu "Rzeczpospolita Internetowa"\nStrona główna Aktualności 13.04.2007 15:02\nRuszyła druga edycja programu "Rzeczpospolita Internetowa", realizowanego przez Fundację Grupy TP we współpracy z Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP). Organizacje zainteresowane udziałem w programie do 12 czerwca 2007r. mogą składać wnioski o sfinansowanie projektów związanych z wykorzystaniem Internetu na wsi. Łączna wartość dofinansowania w latach 2006-2007 wyniesie 5,7 miliona złotych.\nCelem "Rzeczpospolitej Internetowej" jest wyrównywanie szans życiowych, zawodowych i edukacyjnych na terenach wiejskich, a także budowanie społeczeństwa informacyjnego i kreowanie postaw obywatelskich.\nO wsparcie mogą się ubiegać gminy wiejskie, które zawiążą Grupę Działania, skupioną wokół: szkoły, działającej w gminie organizacji pozarządowej czy biblioteki publicznej. Te nieformalne grupy przygotowują i rejestrują projekt na stronie internetowej rp-internetowa.pl. Jego istotą powinno być rozwiązywanie problemu lokalnej społeczności, edukacja, rozwój gminy lub promowanie idei integracji i tolerancji. Szczegóły organizacyjne projektów nie są ściśle określone - mogą to być wszelkie kreatywne pomysły związane z jedną z trzech kategorii tematycznych: edukacja i rozwój, nasz region oraz integracja i tolerancja.\nZwycięzcy II edycji wyłonieni zostaną po wakacjach. Najlepsi mogą otrzymać aż 30 tysięcy złotych na realizację swoich pomysłów. Z każdej gminy wiejskiej można złożyć jeden projekt.\nW pierwszej edycji programu, w 2006 roku, wnioski przesłało 644 gmin (tj. blisko połowa spośród wszystkich gmin wiejskich w Polsce). Wyłoniono 70 zwycięskich projektów, na których realizację gminy otrzymały granty finansowe, a także sprzęt komputerowy. Z myślą o laureatach I edycji programu, którzy nie mogą aplikować ponownie, została utworzona Liga Gmin Wiejskich dająca szansę dalszego rozwoju.\nWięcej informacji na temat programu uzyskać mozna na stronie rp-internetowa.pl\n58 Strona „Rzeczpospolitej” zawiera skrypty kopiące kryptowaluty (aktualizacja)\nAktualizacja, 17:30 Otrzymaliśmy odpowiedź od wydawcy dziennika: Bardzo przepraszamy Czytelników…


Sportowe podsumowania – JAN – Jeleniogórski Agregator Nowinek\nMozolne treningi, walka z dystansem, czasem, rywalami, ale także z własnymi ograniczeniami, to determinanty sportowych sukcesów, których żołnierze Czarnej Dywizji mają naprawdę wiele. 19 grudnia przyszedł czas na roczne podsumowanie sportowego wysiłku podczas Gali Sportu Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (DGRSZ) grupy pierwszej.\nTegoroczne podsumowanie współzawodnictwa przeprowadzone zostały w Międzyrzeckim Ośrodku Kultury. Prócz oddziałów 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej (11LDKPanc) o sile grupy stanowią także sportowcy z 6 Brygady Powietrznodesantowej z Krakowa, 21 Brygady Strzelców Podhalańskich z Rzeszowa, 1 pułku saperów z Brzegu, 5 pułku chemicznego z Tarnowskich Gór oraz Komendy Poligonów Żagań i Wędrzyn.\nPodczas gali wielokrotnie nagradzano gromkimi brawami głównych bohaterów grudniowego spotkania. A trzeba przyznać, iż było za co, bowiem reprezentanci jednostek wojskowych grupy pierwszej już po raz ósmy z rzędu zdobyli laur pierwszeństwa we współzawodnictwie sportowym w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polski.\n„Jest dla mnie wielkim zaszczytem móc uczestniczyć w najważniejszej gali sportu. Najważniejszej, ponieważ to 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej pokazuje po raz ósmy z rzędu, że jest najlepszą reprezentacją Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej w sporcie powszechnym. Wiem doskonale, że osiągnąć sukces sportowy w skali całych Sił Zbrojnych nie jest łatwo”. – podkreślił szef Oddziału Wychowania Fizycznego i Sportu DGRSZ, pułkownik Tomasz Bartkowiak.\nMajor Tomasz Siemion, szef sekcji wychowania fizycznego i sportu Czarnej Dywizji, dokonał podsumowania wyników poszczególnych dyscyplin Mistrzostw Wojska Polskiego mijającego roku. A dorobek jest naprawdę imponujący, bowiem reprezentanci grupy zdobyli w sumie osiemdziesiąt siedem medali, z czego aż trzydzieści dziewięć wykonanych ze złotego kruszca. W ramach rywalizacji dwadzieścia sześć razy wywalczyli srebro oraz dwadzieścia dwa razy zdobywali brąz.\nNie zapomniano także o wysiłku selekcjonerów, gdyż to również ich praca przyczyniła się do sportowych sukcesów dywizji. Podziękowania zostały także złożone na ręce dowódców jednostek wojskowych za stworzenie żołnierzom – sportowcom warunków oraz możliwości do treningów i samych udziałów w sportowych potyczkach.\n„Po raz kolejny w skali Sił Zbrojnych reprezentacja grupy pierwszej, występująca pod flagą 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej okazała się najlepsza. Dziękuję za to, co robicie. Na ten sukces złożyło się wiele czynników, wśród których, prócz talentu i ciężkiej pracy, należy wymienić także współdziałanie dowódców, trenerów i samych sportowców”. – podsumował roczny wysiłek wszystkich obecnych bohaterów tegorocznej gali sportu dowódca 11LDKPanc, generał dywizji Stanisław Czosnek.\nArtystyczną okrasą tegorocznej gali sportu były występy kabaretowe oraz instrumentalne. Kunszt muzyczny zaprezentował Marcin Pesos Stachowiak, jeden z najbardziej rozpoznawalnych klubowych saksofonistów w Polsce, zaś salwy śmiechu prowokował kabaret Łowcy. B.\n← Marek Siudym reżyseruje w Norwidzie Jelonka.com 20.12.2018 20:24:37 →


Oryginalne wina regionalne - Jerzmanka\nOryginalne wina regionalne\nCzerwiec 24, 2017 Sierpień 11, 2017\nWśród polskich sklepów półki z alkoholem wciąż się uginają pod naporem różnorodności i możliwości wyboru. Można spotkać różnorakie piwa, wódki, whiskey, koniaki, brandy – rodzajom alkoholu nie ma końca.\nWino tworzone z pasją\nTym bardziej, że można potem ponownie go podzielić na różne klasy oznaczające jakość proponowanego produktu. Równie często klienci kupują alkohole wytrawne, wysokiej jakości, jak i te tanie. Cieszy jednak fakt, że alkohol jest coraz częściej wykorzystywany w celu degustacji, zamiast tylko po to, aby osiągnąć stan wysokiego upojenia alkoholowego. Pod tym kontekstem warto się pochylić nad winami, które dotychczas były przypisywane wyłącznie do kobiecych wieczorów, a aktualnie równie chętnie spożywają je mężczyźni. Dzieje się tak ze względu, że wino daje możliwość rozkoszowania się wysublimowanym, interesującym smakiem, a ponadto ma bardzo dobre funkcje zdrowotne. Kieliszek czerwonego, wytrawnego wina dziennie może bardzo pozytywnie wpłynąć na trawienie oraz na układ krwionośny. Niestety w Polsce sprzedawcy wciąż najchętniej sprzedają zagraniczne wina niskiej jakości. Na sklepowych półkach królują wina portugalskie, francuskie bądź hiszpańskie, a bardzo trudno jest znaleźć produkty opatrzone etykietą świadczącą o tym, że są produkcji polskiej.\nJest to bardzo smutne zjawisko – szczególnie ze względu na to, że polskie wina to alkohol na bardzo wysokim poziomie. Coraz więcej Polaków decyduje się na założenie własnej winnicy, aby móc lokalnie sprzedawać pieczołowicie przygotowane produkty. Dzięki temu, że wina są produkowane na małą skalę pozwala to producentom na to, by sprzedawane wina były produkowane w sposób jak najbardziej profesjonalny, według tradycyjnych receptur i metod. Polskie wino jest tworzone z niesamowitą dokładnością i zaangażowaniem. Jego producenci uciekają się do coraz to nowych pomysłów, aby móc w jakiś sposób wyróżnić się na rynku alkoholowym i tym samym przyciągnąć klientów. Tylko dzięki dbaniu o jakość wytwarzanych wyrobów mogą zagwarantować sobie długoletnią współpracę z konkretnymi klientami. Wielu właścicieli winnic decyduje się na to, by odchodzić o konwencjonalnych sposobów tworzenia wina wyłącznie z winogron, ale również próbuje je zrobić przy pomocy owoców typu porzeczka, jabłko czy też śliwka.\nTakie połączenia dają niesamowicie ciekawy efekt smakowy i pozwala na zainteresowanie klienta nową, oryginalną produkcją. Polacy potrafią bardzo zaskakiwać, a ich pomysłowość nie ma końca. Można mieć tylko nadzieję, że zostaną oni odpowiednio docenieni przez sprzedawców.


ŚWIATOWY DZIEŃ KSIĄŻKI I PRAW AUTORSKICH – Miejski Ośrodek Kultury i Biblioteka w Piławie Górnej\nWysłany na 22 kwietnia 2020 przez mokib\n„Bardziej niż kiedykolwiek, w czasach, gdy większość szkół na całym świecie jest zamknięta, a ludzie pozostają zamknięci w domach, moc książek powinna być wykorzystywana do walki z izolacją, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania horyzontów, stymulowania naszych umysłów i kreatywności. Czytając i obchodząc Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich 2020 możemy otworzyć się na innych pomimo dystansu i podróżować dzięki wyobraźni”.\nŹródło cytatu: https://www.un.org/en/observances/book-and-copyright-day\nW 1995 roku UNESCO ogłosiła 23 kwietnia Światowym Dniem Książki i Praw Autorskich. W tym dniu w roku 1616 zmarli Miguel de Cervantes, William Shakespeare i Inca Garcilaso de la Vega. Święto książki wywodzi się z Katalonii. 23 kwietnia jest tam świętem narodowym. Tego dnia upamiętnia się patrona Katalonii – Świętego Jerzego. Zgodnie z tamtejszą tradycją tego dnia mężczyźni obdarowują swoje partnerki czerwoną różą mającą symbolizować krew pokonanego przez Św. Jerzego smoka, a one ofiarowują partnerom książki.\nZ okazji Światowego Dnia Książki Ośrodek Działań Ekologicznych „Źródła”przygotował dla Was zakładki. Wyglądają tak:\nNa naszym profilu na Facebooku mogą Państwo zapoznać się z nowościami książkowymi, jakie zakupiliśmy do działu dziecięco-młodzieżowego kliknij tutaj.\nOczekujemy na możliwość ponownego spotkania się z Państwem.\nWięcej informacji na temat Światowego Dnia Książki kliknij tutaj.\nGrafika promująca wydarzenie pochodzi ze strony Instytutu Książki https://instytutksiazki.pl/\nMistrz Dyktand i Mistrz Ortografii »


Toyota znów wstrzymuje sprzedaż - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Toyota znów wstrzymuje sprzedaż\nToyota znów wstrzymuje sprzedaż\n2010-04-14 źródło: Toyota mojeauto.pl\nWystarczyła jedna niepomyślna opinia stowarzyszenia konsumentów, by Toyota natychmiast wstrzymała aż do wyjaśnienia sprzedaż modelu Lexus GX460.\nAmerykańskie stowarzyszenie konsumentów Consumer Reports w swojej działalności między innymi sprawdza, jak w codziennej eksploatacji zachowują się nowe pojazdy samochodowe. Opinia stowarzyszenia ma pomóc konsumentm w wyborze jak najlepszego produktu.\nW jednym z najnowszych testów próbom poddany został luksusowy SUV Lexus GX460. Auto sprawdzane było na różne sposoby, a jednym z manewrów był gwałtowny skręt przy jednoczesnym zdjęciu nogi z gazu. Auto wpadło w poślizg, w konsekwencji którego stowarzyszenie wystawiło Lexusowi negatywną ocenę. Jako podstawę takiej decyzji podano zbyt długi czas powrotu do właściwego toru jazdy. Ponadto wg testujących, gdyby Lexus podczas tego manewru uderzył np. krawężnik mógłby się wywrócić.\nI choć taka opinia nie jest w żaden sposób wiążąca dla producenta, Toyota wyczulona już na różne wady w swoich modelach nie zbagatelizowała tego problemu. Do czasu wyjaśnienia tej sprawy poproszono wszystkich dealerów, by wstrzymali się ze sprzedażą modelu GX460. W międzyczasie prowadzone są już intensywne testy drogowe, które mają potwierdzić bądź zaprzeczyć opinii wydanej przez Consumer Reports. Co więcej, dla wszystkich posiadaczy tego auta, którzy po raporcie stowarzyszenia konsumentów czują się mało bezpieczni w GX460, japońska marka oferuje auta zastępcze do czasu ostatecznego wyjaśnienia sprawy.\nZobacz koniecznie: Wszystko o Lexus GX Wszystko o Lexus\nTematy w artykule: Lexus USA Lexus GX\nwidze że Amerykanie uwzięli się na Toyote, to za to pewno że prześcignęła GM w ilości sprzedanych aut, duma jankesów została urażona na poważnie


Wykładziny dywanowe z winylu: Dizajnerski.pl - wszystko to, co jest istotne w budownictwie\nOpublikowany dnia Wrz 27 2016 - 3:20pm przez Igor Szymański\nWielu z nas wykładziny dywanowe kojarzą się przede wszystkim z trudnym utrzymaniem ich w czystości. Jednak nowoczesne wykładziny winylowe przeczą temu przeświadczeniu – gdy chodzi o taką podłogę, która będzie łatwa do utrzymania w czystości, to wykładziny, które sprawdza się najlepiej.\nCzym są wykładziny winylowe\nWykładziny winylowe to nie tylko „gumoleum”, ale również z winylu produkuje się wykładziny dywanowe. W tym przypadku stosuje się specjalną technikę plecioną, która pozwala na uzyskanie runa płaskiego, ale przyjemnego w dotyku i dekoracyjnego. Wykładziny te doskonale sprawdzają się w biurach, salach konferencyjnych, również można zastosować je w gastronomii, hotelach czy też na korytarzach.\nPlecione wykładziny winylowe, na przykład popularne wykładziny Dickson, dostępne są w różnych wariantach plecionek i kolorów do wyboru, dlatego też można dopasować je indywidualnie do wnętrza.\nZalety wykładziny winylowych\nCo ważne, wykładziny plecione z winylu są odporne na zabrudzenia i można usunąć je z nawierzchni bardzo łatwo, także z użyciem wody, ponieważ winyl jest odporny na wodę, a tym samym na gnicie, dlatego może być stosowany nawet w łazienkach i kuchniach. Do mycia podłóg można korzystać z tradycyjnych środków do mycia podłóg, a także z odkurzaczy piorących. Z wykładzin winylowych można zmyć każdy rodzaj plamy bez pozostawiania śladów, także plamy z ketchupu, soku, wina czy markerów.\nTaka odporność na zabrudzenia powoduje, że wykładziny dywanowe, które są pleciony z włókien winylowych, nadają się praktycznie wszędzie, także tam, gdzie ryzyko zabrudzenia podłogi jest wyższe, na przykład do obiektów gastronomicznych, hoteli, sklepów, recepcji.\nWykładziny dywanowe z włókien winylowych można kupić zarówno w wersji w rolce, jak i jako praktyczne płytki dywanowe, które można układać na różne sposoby, tworząc szachownicę czy murek, dlatego dają one jeszcze więcej możliwości aranżacyjnych, na przykład z wykorzystaniem jednego czy kilku kolorów płytek dywanowych.\nAdresy firm zajmujących się produkcją, sprzedażą i montażem wykładzin plecionych z winylu można znaleźć już teraz on-line.


Kiedy ostatnio w Arktyce było tak ciepło jak obecnie? - naukaoklimacie.pl\nArktyka się ociepla i nie są to żadne ‘naturalne wahania klimatu’.\nJak pokazują ostatnie badania (Miller i in., 2013), letnie temperatury na wyspach leżących na północnym wschodzie Kanady w ostatnim stuleciu były wyższe niż kiedykolwiek wcześniej w ostatnich 44 tysiącach, a prawdopodobnie nawet 120 tysiącach lat.\nBadania te są pierwszym bezpośrednim dowodem na to, że obecne temperatury (przynajmniej na obszarze północno-wschodniej Kanady) przekraczają te z najcieplejszego okresu we wczesnym Holocenie (9-5 tysięcy lat temu), kiedy to ilość energii słonecznej docierającej w lecie na te obszary była o 9% większa niż obecnie.\nZnajdująca się zaraz na zachód od Grenlandii, licząca ponad 500 000 km2 Ziemia Baffina jest piątą największą wyspą na świecie, a większość jej powierzchni leży za kręgiem polarnym. Wiele lodowców leżących na wyżynnych obszarach Ziemi Baffina spoczywa na płaskim terenie. Tam, gdzie lód jest zimny i cienki jego warstwy są przymarznięte do leżącej pod nim skały. Dzięki temu teren, na którym utworzył się lodowiec, pozostał zachowany w praktycznie nienaruszonym stanie od wielu tysięcy lat, a znajdujące się na gruncie resztki roślinne zostały zakonserwowane w stanie, który uczynił z nich świetny materiał do badań profesora Millera i jego współpracowników.\nNaukowcy wykorzystali w swoich badaniach kępy martwego mchu, które wyłaniają się spod topniejącego lodu. Sporządzili rozkład czasowy 145 datowanych radiowęglowo roślin z wyżynnych regionów Ziemi Baffina odsłoniętych przez cofający się lodowiec. Wszystkie szczątki zostały zebrane w odległości do 1 metra od czoła czap lodowych, cofających się w tempie 2-3 metrów rocznie. Badania przeprowadzone w czterech różnych lokalizacjach na Ziemi Baffina wykazały, że mech ten znajdował się pod lodem przez co najmniej 44-51 tysięcy lat.\nProfesor Gifford Miller z Uniwersytetu Colorado pokazuje próbki mchu zebrane na Ziemi Baffina. Zdjęcie dzięki uprzejmości profesora Millera oraz Uniwersytetu Colorado.\nWiek mchu był datowany za pomocą datowania radiowęglowego, tj. analizy zawartości w próbce węgla 14C. Jego zawartość w próbkach spada w wyniku rozpadu promieniotwórczego o połowę co 5740 lat. Niestety szacowanie wieku próbek tą metodą jest dokładne tylko do około 50 tysięcy lat wstecz. Po tym czasie zawartość węgla 14C w próbce spada 1000-krotnie, co uniemożliwia określenie jej wieku, poza stwierdzeniem, że jest ona starsza niż 50 tysięcy lat.\nDlatego też, aby zrekonstruować klimat Ziemi Baffina w okresie wcześniejszym, niż pozwala na to datowanie radiowęglowe, Miller wraz ze współpracownikami wykorzystali dane z rdzeni lodowych pozyskanych z pobliskiego lądolodu Grenlandii. Pokazują one, że ostatni okres, w którym letnie temperatury w tym regionie Arktyki mogły być równie wysokie co obecnie, miał miejsce około 120 tysięcy lat temu, tj. pod koniec poprzedniego interglacjału. Później, aż do nastania Holocenu (11 700 lat temu) na Ziemi trwała epoka lodowa. Wg Millera, taki właśnie jest najbardziej prawdopodobny wiek analizowanych próbek, uzasadniony jest więc wniosek, że obecne temperatury w regionie Arktyki kanadyjskiej nie mają precedensu w ostatnich 120 tysiącach lat.\nUzyskane wyniki wieku najstarszych próbek były dla mnie całkowitym szokiem. Kluczowym wypływającym z badań wnioskiem jest bezprecedensowość obecnego ocieplenia. Nasze badania pokazują, że obserwowane obecnie ocieplenie wykracza poza jakąkolwiek znaną naturalną zmienność klimatu, czego przyczyną musi być wzrost ilości gazów cieplarnianych w atmosferze.\nZiemia Baffina, Fot. NASA.\nBadania pokazują także, że letnie temperatury w Arktyce kanadyjskiej w okresie ostatnich 5000 lat do 1900 roku stopniowo spadały – w sumie o około 2°C. Na początku XX wieku trend się odwrócił i temperatury zaczęły powoli rosnąć, a w latach 70. XX w wystrzeliły w górę. Badania na Grenlandii pokazują wzrost temperatury o około 4°C jedynie od początku lat 90. XX w.\nNajbardziej wstrząsający jest sygnał ocieplenia obserwowany w ostatnich 20 latach. Lód na całej Ziemia Baffina zaczął się topić i spodziewamy się, że nawet bez dodatkowego ocieplenia wszystkie tutejsze lodowce znikną.\nUniwersytet Colorado, tłumaczenie: Marcin Popkiewicz


Przynieś piłkę!...tylko którą? Podejmowanie decyzji u zwierząt\nPrzynieś piłkę!...tylko którą? Podejmowanie decyzji u zwierząt, natemat.pl - "Badania nad przypisywaniem wiedzy innym mają ścisły związek z eksperymentami ze śledzeniem spojrzenia innego osobnika. Mają one dowodzić, że zwierzęta nie tylko mogą śledzić spojrzenia innych osobników, ale także analizują takie dane pod kątem domniemanej wiedzy posiadanej przez obserwowanego."\nPsy zapamiętują egoistów\nPsy zapamiętują egoistów, natemat.pl - Ludzie wobec innych osób mogą przejawiać strategie prospołeczne lub egoistyczne. Czy psy będąc świadkami takich interakcji między ludźmi przejawiają jakieś preferencje wobec obserwowanych osób? Wygląda na to, że tak, jak najbardziej. Psy w takich sytuacjach zapamiętują osoby prezentujące egoistyczne zachowania wobec ludzi i unikają proszenia ich o pokarm...\nPsy zawiedzione ślubem Kwaśniewskiej\nOla Kwaśniewska (31 l.) i jej ukochany Jakub Badach (36 l.) nie chcą, by weselni goście zasypali ich kwiatami. Zamiast tego proszą w zaproszeniach: przekażcie pieniądze na schronisko w Celestynowie...\n22.10.2012, se.pl - Psy zawiedzione ślubem Kwaśniewskiej. Minął miesiąc od ślubu Oli Kwaśniewskiej (31 l.) i Kuby Badacha (36 l.) i jak dotąd tylko jedna osoba wpłaciła pieniądze na schronisko dla zwierząt w podwarszawskim Celestynowie. Schronisko wzbogaciło się o 200 złotych, czyli jakieś... pół budy...\nZwierzaki naszych VIP-ów\n7.10.2012, kielce.gazeta.pl - Zwierzaki naszych VIP-ów - galeria do przejrzenia.\nKampanie społeczne - Magdalena Dąbrowska\n"Reklamy społeczne używają różnych zabiegów, żeby dotrzeć do serc i sumień ludzi. Przywołane wspomnienie bitego psa, które podąża za nami jak zmora czy wychudzone sylwetki porzuconych psów mają przerazić i poruszyć, a przez to doprowadzić do zmiany naszego zachowania. Czasem przekazy sięgają po inne środki wyrazu."\nCałość do przeczytania na stronie: whitewestie.blox.pl


Logowanie się po wyrzuceniu za duży ping - Page 2 - Sugestie - TruckersMP\nLogowanie się po wyrzuceniu za duży ping\nBy Madree5, April 15 in Sugestie\nOsobiście uważam, że jest to bardzo dobry pomysł i też dobrą opcją była by możliwość szybkiego zalogowania np za kick'a po 5 minutach.\nJestem jak najbardziej na tak bo mieszkam w takiej dziurze ze nie mozna u mnie podlaczyc kablowki wiec mam jeden interent radiowy z modemu a drugi z anteny ktory co jakis czas nie dziala a ping to mam taki ze uuuu.\nTemat wprawdzie trochę ma, ale warto go odgrzebać. Miałem właśnie zadać pytanie związane z tym tematem.\nTeż uważam, że po wyrzuceniu z serwera za zbyt wysoki ping, klient powinien co jakiś czas (np. co 15 sekund) automatycznie próbować ponownie połączyć z serwerem, bez konieczności wyłączania i ponownego uruchamiania gry. Ewentualnie po 5 razie, czas między kolejnymi próbami mógłby się wydłużać (np. do 30 sekund) i dopiero po 10 nieudanej próbie trzeba byłoby zresetować grę. Zwłaszcza, że zbyt wysoki ping bierze się nie tylko z winy naszego łącza (usługodawcy internetu), ale ma na to wpływ obciążenie samego serwera gry. Przykładowo dzisiaj nie mogłem wbić z powodu wysokiego pingu na EU5, ale bez problemu wszedłem na serwer United States, gdzie pokazywało mi ping około 130ms. Pomijając testy online, które wykazywały ping około 15ms.\nRównież powinna być opcja umożliwiająca zmianę serwera bez konieczności wyłączania i ponownego uruchamiania gry. Byłoby to bardzo przydatne rozwiązanie.\nBardzo dobry pomysł ja bym rozszerzy tom formułę tego ,że bez względu na to czy wyrzuci cię z winy serwera czy z moje powinno być automatyczne połączenie.\n2 hours ago, Orzel85A said:\nMógł byś rozwinąć swoją myśl, ponieważ nie bardzo rozumiem co masz na myśli z winy mojej lub serwera.\nMiałem namyśli to że jak komuś na chwile przerwie neta aby go automatycznie z powrotem połączyło.\n45 minutes ago, Orzel85A said:\nPrzecież to już jest w modzie\nZ tego co zaobserwowałem to automatyczne połączenie tylko jeśli cię wywali z winy serwera.


Na klucze - Manufa.eu\nNiewielka, drewniana szafka na klucze może stać się praktyczną ozdobą każdego domu. Teraz już nigdy nie będziesz tracić czasu na poszukiwanie zagubionych kluczyków 🙂 Szafkę ozdobiliśmy własną fotografią (autor – Jan Świerkot). Zdjęcie przenosi nas do upalnej Prowansji, w cień … Zobacz więcej\nTen przedmiot został sprzedany, możemy jednak przygotować podobny specjalnie dla Ciebie 🙂 Skontaktuj się z nami za pomocą poniższego formularza. Drewniana szafka na klucze może stać się praktyczną ozdobą każdego domu. Teraz już nigdy nie będziesz tracić czasu na poszukiwanie … Zobacz więcej


Kto skorzysta na programie Rodzina 500 plus? - Biznes\n4 maja 16 12:16\nKto skorzysta na programie Rodzina 500 plus?\nŚrodki z programu Rodzina 500 plus zostaną przeznaczone głównie na bieżące potrzeby i, zdaniem ekonomistów, napędzą wzrost cen w sklepach. – Na programie Rodzina 500 plus skorzystają sklepy spożywcze, odzieżowe i obuwnicze, tam gdzie rodziny wydają pieniądze na dzieci. Być może na 500 plus zarobi też rekreacja i kultura – mówi Piotr Rogowiecki, dyrektor biura Polskiego Związku Funduszy Pożyczkowych.\n– Branża elektroniki czy oświatowa może zbierać profity z programu Rodzina 500 plus, jeżeli rodzice będą inwestować w rozwój swoich dzieci. Jeżeli rodziny będą chętniej wyjeżdżać ze swoimi pociechami na wakacje, to skorzysta branża turystyczna. Niewątpliwie program 500 plus ma znaczenie dla popytu wewnętrznego.