Siedem dalekich rejsów - Leopold Tyrmand - ebook + książka - Legimi online\nSiedem dalekich rejsów ebook\nKsiążki powinny same mówić o sobie i za siebie. Ta powieść miała jednak losy dziwne, warto więc o nich wspomnieć.\nJej pierwsza część pisana była w roku 1952, bez szans na publikację, i odłożona do szuflady. W 1957, w zmienionych na krótko warunkach, warszawski Czytelnik przekonał mnie, że warto kontynuować. Dopisałem dwie części, zgodnie z pierwotną koncepcją, która zakładała krótką powieść, zwaną po angielsku novella. Nowe części zwichnęły kompozycję, rozbudowały wątki i spięły je tak, że zmieniły założenia formy i treści.\nCzytelnik wydrukował książkę, lecz jej nie wydał na skutek interwencji cenzury. Uzasadnienie konfiskaty: pornografia i obrona inicjatywy prywatnej. Scenariusz, opracowany przez znanego reżysera z maszynopisu, nie uzyskał skierowania do produkcji. Natomiast angielski wydawca, Michael Joseph Ltd. w Londynie, który zakontraktował powieść w trakcie pisania i otrzymał maszynopis polski wraz z Czytelnikiem, dokonał przekładu i wydał ją w roku 1959 jako Seven Long Voyages. W 1962, Ullstein Verlag w Niemczech Zachodnich, wydał niemiecki przekład pod tytułem Ein Hotel in Darlowo. W 1963, polski reżyser o mniej kontrowersyjnej opinii, ominął rafy komunistycznej kontroli kultury i film pod nazwą Naprawdę wczoraj, oparty na tej powieści, ukazał się na krótko w polskich kinach, wywołując nagonkę oficjalnej krytyki na reżysera i na mnie. Gdy opuszczałem kraj w 1965 roku udało mi się wywieźć jej jedyny polski maszynopis.\nDlaczego nie próbowałem jej opublikować dotąd na emigracji? Jest to powieść porozumiewawczych tonacji, interesujących chyba tych tylko, którzy pamiętają pewną grupkę ludzi z końca lat czterdziestych w Polsce. Łatwo tę powieść oskarżyć, że jest rewią kulturowych mód, smaczków, nastrojów, stylów, konwencji, być może już przebrzmiałych. Jej seksualne sentymenty nie chronione przez reguły gry, mogą się wydać autoparodią. Nie ma w niej realizmu, który broniłby jej intencji, nie ma postaci zdolnych zapewnić jej literacką niezależność, są postawy absorbujące uwagę tylko tych, którzy mają dla nich cierpliwość. Nie ma w niej rzeczywistości, jest natomiast umowność, która nie odczytana właściwie, skazuje ją z góry na klęskę.\nDlaczego ją wydaję, w blisko 20 lat po napisaniu, zaś niemal w 10 od kiedy nie mam nad sobą cenzury? Przeczytałem ją niedawno, po raz pierwszy od długiego czasu. Wydała mi się zabawna. Powód tak dobry jak każdy inny.\nDla Mary Ellen…\n…Doznajemy zdziwienia, obserwując przesadę, która wiąże się z tą namiętnością… Nigdy nie było na świecie pyszałka, który tak głupio myślałby o sobie jak kochający myśli o osobie ukochanej…\nFrancis Bacon z Verulamu\nNigdy nie znamy wszystkich przyczyn najprostszego zdarzenia…\nJan Ronald Nowak – człowiek pośród decyzji\nEwa Kniaziołęcka – magister historii sztuki\nKapitan Ferdynand Stołyp – szef kapitanatu portu\nAugust Leter – makler okrętowy\nMadame Kraal – właścicielka Hotelu Pod Zamkiem\nKsiądz – miejscowy proboszcz młody i prawy\nAnita – służąca o wątpliwej reputacji\nPan Krztynka – restaurator\nBengt Hauge – prywatny duński szyper\nPrzedsiębiorca transportowy – wiek lat 13\nFeliks Łagodny – piekarz i alkoholik\nZofia – jego żona\nDyrektor muzeum – w czerwonym fezie\nRozalia – gospodyni\nTołłoczko – urzędnik kapitanatu portu\noraz nieliczni inni.\nRzecz dzieje się w Darłowie, niewielkim porcie na Zachodnim Pomorzu, wczesną wiosną 1949 roku.\nW Darłowie, przed małym dworcem w stylu pruskiej prowincji, kończyła się kariera pociągu. Krótkiego pociągu o starych, rozklekotanych wagonach. W poprzek toru podkład na krzyżakach z ułamków szyn oznaczał, że dalej żaden pociąg już nie jedzie.\nWysiadło kilka osób – wśród nich Ewa i Nowak. Oczywiście, obrzucili się nawzajem ciekawym spojrzeniem, starając się pokryć zainteresowanie sprawami końca podróży. Nowak pomyślał: „Jak to się stało, że jej nie zauważyłem przy przesiadkach w Sławnie i w Słupsku?” Ewa pomyślała to samo i jeszcze, że gdyby go zauważyła, postarałaby się znaleźć w tym samym przedziale.\nPrzy wyjściu z dworca. Nowak powiedział do Ewy:\n– Proszę położyć walizkę na tym wózku. Do rynku daleko.\n– Skąd pan wie dokąd idę?\n– Z dworca w Darłowie wszyscy idą w jedną stronę.\n– Pan zna Darłowo?\n– Dziękuję za pomoc – rzekła Ewa, kładąc walizkę na wózku, obok walizki Nowaka.\nWłaściciel wózka zapalił dobyty z kieszeni niedopałek Machorkowego, wciągnął dym siłą swych trzynastoletnich płuc i pchnął wózek za Ewą i Nowakiem w długą, nieregularnie zabudowaną ulicę. Była wczesna, dżdżysta wiosna czterdziestego dziewiątego roku. Drzewa stały nagie i mokre.\n– To ładne – rzekł Nowak. – Zupełnie jak u Kiplinga.\n– Co u Kiplinga? – spytała Ewa grzecznie.\n– W „Księdze Dżungli” zwierzęta nawołują się hasłem tajemnej wspólnoty, która odróżnia ich od innych istot. Brzmi ono: „Jesteśmy jednej krwi”. Otóż my… – Nowak zawahał się i Ewa nie wiedziała czy umyślnie czy mimo woli.\n– „Jesteśmy jednej krwi” w syku węża i pomruku pantery – podjęła Ewa z ochotą. – Oznaczało solidarność, pomoc i coś jeszcze. Nigdy nie wiedziałam co właśnie jeszcze.\n– Może zadowolenie?\n– Co to za kaplica?\n– Świętego Jürgensa. Nic ciekawego.\n– Pan, widać, zorientowany.\n– Trochę. Raczej tak.\nWeszli na mostek, śliski i wilgotny. Wieprza rwała mętnym nurtem. Na prawo rozlewała się w szeroką młyńską groblę, nad którą stał zamek, malowniczy jak dziecięca bajka czytana w wieku dojrzałym.\n– Latem musi tu być ładnie.\n– Idyllicznie i lanszaftowo. Gęsta zieleń i stara architektura.\n– A więc jesteśmy jednej krwi?\n– Tak sądzę. A pani?\nSpojrzała nań kroczącego obok z rękami w kieszeniach płaszcza, z kształtną głową dobrze osadzoną w nastawionym kołnierzu. Był niewysoki, mocno zbudowany, miał ciemnoblond włosy i piwne, bystre oczy. Ewie podobał się jego płaszcz i uśmiech, pogodny, trochę kpiący.\n– Podoba mi się pański płaszcz – powiedziała.\n– Mnie się podoba pani i płaszcz – uśmiechnął się Nowak.\nRzeczywiście – obydwa płaszcze cechował dobry krój i niezawodna impregnacja. Były koloru khaki i dobrze znoszone.\nWeszli w główną ulicę miasteczka, pustą o tej porze i wyziębłą.\n– Czy czuje pani ciekawe spojrzenia, które taksują nas teraz spoza firanek w tych oknach? Jesteśmy nie z tego świata. Cóż za małżeństwo przyjechało do Darłowa i po co?… Tak brzmią pytania.\n– Małżeństwo? Z mężczyzną, którego nazwisko tonie w mrokach tajemnicy? Tylko dlatego, że mi się podoba jego płaszcz…\n– Nie przypuszczałem, że to pani sprawi przykrość.\n– Wolałabym, aby pan dopełnił formalności.\n– Nowak. Tak brzmi moje nazwisko.\n– Bardzo mi przyjemnie, panie Nowak. Kniaziołęcka Ewa.\n– Zapraszam panią na kawę.\n– Chętnie. Ale dokąd?\n– Do Łagodnego.\n– Jest to nazwisko czy cecha charakteru?\n– Nazwisko. Feliks Łagodny jest właścicielem jedynej w Darłowie cukierni i poetą.\n– W wolnych chwilach pisze wiersze?\n– Nie, nie pisze wierszy. Powołuje codziennie do życia ptysie–sonety, kremówki–ballady i eklerki–poematy liryczne. Czyni to zresztą najczęściej pod wpływem alkoholu, co wiąże go dodatkowo z poezją. Ludzie przyziemni mówią o nim, że jest cukiernikiem.\nWeszli do czystej cukierenki i usiedli przy stoliku. Wysoka, piękna, chmurna kobieta, siedząca za bufetem, przywitała się z Nowakiem powściągliwie, lecz z sympatią. Nie było ani kawy, ani ciastek, ani mleka, ani rogalików, ani jajek, ani masła, wobec czego zjedli z wielkim smakiem przedwczorajsze drożdżówki i wypili bladą, przesłodzoną herbatę.\n– To żona Łagodnego, Zofia – rzekł konfidencjonalnie Nowak.\n– Wygląda jak normandzka arystokratka z noweli Maupassanta.\n– Jest córką pomorskiego chłopa z tych okolic. Niespodzianka, co? Tak samo pani może się okazać działaczką społeczną, uczoną z zakresu pszczelarstwa, lub primabaleriną w prowincjonalnej operze, chociaż wygląda pani na modną aktorkę filmową, zawodniczkę sportową o ogólnonarodowym znaczeniu, lub artystkę–malarkę, plastyczkę, czy coś takiego.\n– Ciepło, coraz cieplej. Jestem historykiem sztuki.\n– Z Warszawy?\n– Z Warszawy. A pan?\n– Ja z Gdańska.\n– Ale co pan robi? Na pewno nie jest pan ani kupcem, ani docentem matematyki, ani żołnierzem, ani urzędnikiem bankowym, ani lotnikiem. Kobieca intuicja, wsparta wrodzoną inteligencją, mówi mi, że jest pan architektem, ogrodnikiem, lub dziennikarzem.\n– Celne. Sam środek tarczy. Jestem dziennikarzem – skłamał Nowak.\n– No, widzi pan.\n– Widzę. Ma pani ładne, szare oczy, chociaż…\n– Proszę skończyć. Nie znoszę, jak ktoś nie kończy ważnych zdań.\n– To nie miało być zdanie ważne. Takie banały o oczach… – rzekł Nowak i pomyślał prosto: „Dobra jest!…”, mając na uwadze rzeczy najłatwiejsze.\n– Ewa – dodał – oznacza kobiecość. Symbolizuje koncentrat, dla którego mam mało sympatii. Wolę cywilizację niż kobiecość.\n– A pańskie imię?\n– Ronald? Ronald Nowak? – Ewa uśmiechnęła się.\n– Tak. Ronald Nowak.\n– Rozumiem panią. Powszechność tej reakcji sprawia, że przestałem się nią dręczyć. Ostatecznie wina jest po stronie mego ojca.\n– To brzmi jak na przykład: Parsifal Kwiatkowski, albo Bayard Majewski.\n– Wolę Ronald Nowak. To brzmi całkiem dobrze.\n– Jak pana nazywają zdrobniale?\n– Nikt się ze mną nie spoufala.\n– Ale w rodzinie, przy kominku, przy stole wigilijnym?\n– Owszem. Mówi się wtedy: Jaś.\n– Jak to… Jaś?\n– Po prostu. To moje drugie imię. Ronald Jan Nowak. Woli je pani?\n– Nie. Z dwojga złego niech będzie Ronald Nowak. Przynajmniej jak wołają pana do telefonu w restauracji to nie musi pan stać w kolejce.\n– Dziękuję. Pomogła mi pani znaleźć uzasadnienie, którego szukałem przez całe życie. To ładnie z pani strony. Czy długo zostaje pani w Darłowie?\n– Trzy dni. A pan?\n– Ja też trzy – skłamał Nowak. – Po tym do Warszawy, prawda?\n– Aha. Możemy wracać razem, to byłoby wspaniale. Pan oczywiście do Gdańska?\n– Oczywiście – skłamał Nowak.\n– Mogę jechać przez Gdańsk, zamiast przez Kołobrzeg. Mam w Gdańsku ciotkę imieniem Florentyna.\n– Doskonale. Czy lubi pani dzieci?\n– Bardzo. Poza tym pracę, kwiaty, psy, dobry alkohol i książki. Nie znoszę brzydkich mebli, złego wychowania, nudy, głupoty i kołtuństwa.\n– Wierzę pani. Czy jest pani sentymentalna?\n– Raczej tak, chociaż wolę realistyczną literaturę. Ale bardzo pana przepraszam, tu jest firma „Łagodny”, a nie poradnia psychotechniczna, ani tym mniej urząd śledczy. Zresztą – po co panu to wszystko?\n– To proste. Podoba mi się pani, pragnę się więc upewnić, czy nie jestem powierzchowny.\n– Panie Nowak!\n– Kiedy naprawdę mi się pani podoba.\n– Ronaldzie, staje się pan nudny. Czar pryska. Może by pan pomyślał o noclegu dla mnie.\n– To nie należy do moich obowiązków, a zresztą jest dopiero dziesiąta rano.\n– A więc porzuca mnie pan na pastwę Darłowa i jego niebezpieczeństw. Dobrze. Postaram się nie zginąć. Gdzie tu jest muzeum?\n– Na zamku. Proszę sobie zapamiętać: ja nie jestem Adam Asnyk.\n– To na pewno. Żadnych wątpliwości w tym względzie. Ale dlaczego Asnyk?\n– Czytałem gdzieś o nim, że zawsze starał się o pomieszczenia dla kobiet, w których się nieszczęśliwie kochał, podczas gdy te nabijały się zeń na medal. W końcu umarł seksualnie niedopieszczony. Zaprzestałem się starać w ciemno. Rzucam panią na łup portowemu życiu.\n– Po pierwsze: nie kocha się pan we mnie…\n– …to prawda. Dzięki Bogu. Po drugie: stał się pan naraz wulgarny i bezczelny. Za szybko. Chyba się panu podobam.\n– Cały czas to przecież pani powtarzam. Ile pani ma lat?\n– W sam raz, aby coś wiedzieć, ale jeszcze nie wszystko. Raczej mniejszą część.\n– Pan, rzecz jasna, już wie wszystko. Czy?…\n– Niech pani pyta, bo muszę panią spytać o to samo.\n– Więc niech pan najprzód odpowie.\n– Nie. Nie jestem żonaty. A pani?\n– Mam narzeczonego. W Warszawie.\n– Też używałem tego słowa.\n– Rozeszliśmy się, a raczej ona ode mnie odeszła. I słusznie. Kochałem ją, ale to było za mało.\n– Jak to – za mało?\n– Kochałem ją za jej dobroć, urodę i jej miłość do mnie, ale nie kochałem się w niej nigdy. Przyszedł ktoś, kto zakochał się w niej prawidłowo i zabrał ją. A jaki jest pani narzeczony?\n– Jest przeciwieństwem pana. Dobry, niezdarny, pełen nauki a nie wiedzy. Nosi okulary i źle się ubiera.\n– Jest zatem i przeciwieństwem pani. Dlatego możecie się tylko kochać. Ale nigdy kochać w sobie.\n– Nie jesteście jednej krwi.\n– Cóż stąd za wniosek?\n– Nie wiem. Ma pani szare, złośliwe spojrzenie, ruchliwą, chwilami nieładną twarz. Właściwie nie mam pojęcia na jaką cholerę siedzę tu z panią gadając bzdury, podczas gdy czeka mnie dziś jeszcze tyle pracy.\n– Znowu impertynencje?\n– Przecież mówiłem, że mi się pani podoba. Tym, które się nie podobają, nie ofiaruje się wysiłku impertynencji. Grzeczność jest łatwiejsza.\n– Co będzie jak mi pan nawymyśla…\n– Sam jestem ciekaw. Chodźmy załatwić nocleg.\nWstając, Nowak poczuł ulotny smutek płynący z przeczuć, do jakich nie przywiązuje się na ogół znaczenia.\n– Jak tu ładnie. Ponuro i ładnie – rzekła Ewa, gdy zbliżali się do Hotelu pod Zamkiem. Ten rodzaj austerii czy zajazdu leżał przytulony do zapuszczonej fosy, nieopodal prowadzącego na zamek ciężkiego, kamiennego mostu. Po moście dzwoniły niegdyś kopyta koni normandzkich, meklemburskich i polskich rycerzy, składających swe hołdy pomorskim Gryfitom, dzierżącym przed wiekami kanciasty, usiany romańskimi strzelnicami i krużgankami masyw zamku.\n– To zamek króla Eryka – dodała Ewa.\n– Dziennikarze z Gdańska powinni orientować się w ruchu statków w porcie i obwieszczeniach miejskiej rady narodowej. Wiedza o pomorskich Gryfitach jest u nich erudycją, czyli zbędnym balastem.\n– Wiem także o Piastach–Gryfitach.\nWeszli do bramy zajazdu, po czym do niewielkiej salki, wyglądającej jak jadalnia, szynk i portiernia zarazem. Przy jednym ze stolików siedziała gruba, schludna, pretensjonalnie ubrana kobieta i pisała rachunki. Jej twarz nosiła ślady dawnej piękności bardzo portowego typu. Można się było założyć, że spędziła życie w przedsiębiorstwach hotelowych.\n– Dzień dobry – rzekł Nowak – co u pani słychać, pani Kraal?\n– A, pan Nowak. Znowu do nas. Wszystko w porządku. Nie ma gości, są pokoje.\nNowak przedstawił Ewę.\n– Narzeczona? – uśmiechnęła się domyślnie Kraalowa.\n– Nic podobnego. Poznaliśmy się na dworcu.\n– Wobec tego, dwa obok siebie, prawda?\n– Co znaczy: dwa obok siebie? – spytała Ewa.\n– Dwa pokoje obok siebie – wyjaśnił Nowak.\n– Jestem tu służbowo, a nie na urlopie – rzekła Ewa i zaczerwieniła się. „Mówię zupełnie bez sensu…” – pomyślała bezradnie.\n– Anita! – krzyknęła Kraalowa – przygotuj pościel w ósemce i dziewiątce! – Po czym wyszła dopilnować zarządzeń.\n– Czy nie ma tu innego hotelu? – spytała Ewa – nie podoba mi się tutaj.\n– Owszem, jest. Raczej dom noclegowy. Po sześć łóżek razem.\n– Niech już będą dwa obok siebie – westchnęła Ewa. – Anita to pomoc domowa, prawda?\n– Chyba nie. Zdaje się, że pochodzi z Rawy Mazowieckiej, o ile sobie przypominam. Myślę, że w porcie, do którego przychodzą skandynawskie szkunery po węgiel, nie wypada nazywać się Hanka.\n– Spory port to Darłowo?\n– Spory. Ma urządzenia przeładunkowe dla węgla, silosy zbożowe, basen dla szkunerów motorowych i sporą flotyllę rybacką. Przychodzą tu Duńczycy, Niemcy, Finowie, Szwedzi.\n– Pokaże mi pan port?\nChłopiec wniósł walizki i Ewa dała mu banknot, który wzbudził w nim szacunek. Poszli na górę do swych pokojów. Były to dwie niskie i duże izby o małych oknach. W ósemce stał ładny, pomorski piec kaflowy.\n– Napalić? – uśmiechnęła się poufale Anita, rozmazując resztki wczorajszej szminki na zaspanej twarzy. Miała perkaty nos i złodziejskie, niebieskie spojrzenie.\n– Proszę napalić – rzekł Nowak. – To pani pokój – zwrócił się do Ewy – a zimno będzie jeszcze niezgorzej.\nEwa otworzyła okno.\n– Wspaniale! – zawołała – zupełnie jak u Colasa Breugnon w Clamecy.\n– Trafne choć odległe skojarzenie.\n– Wiem, to nie Burgundia i pogoda inna. Ale ten dziedziniec – cudo nieładu. Niech pan spojrzy, jak nierówny teren spada ku strumykowi w fosie. I te stare żebrowania w murze, te okienka. Latem tu musi być jednak Clamecy. Tu pachnie średniowieczem.\n– Może. Zadowolona?\n– Spotkamy się na obiedzie, o trzeciej, na dole w jadalni.\n– Tak jest, captain.\n– Da pani sobie sama radę ze swymi sprawami?\n– Dlaczego zachowuje się pani jak załoga frachtowca?\n– Nie wiem, captain. Nagle wydał mi się pan starym wilkiem morskim, człowiekiem z pokładowych desek, z kapitańskiego mostku.\n– Ciekawe. Pływałem wprawdzie trochę w handlowej, ale jako steward. Oficerom podawałem lunch w messie i sprzątałem kabiny.\nNowak wyszedł. Ewa usiadła z westchnieniem na łóżku. „Ewo!… – pomyślała – uważaj! Już nic ci nie powiem, bo sama nie wiem, co ci mam powiedzieć…”\n– Więc wie pan?\n– I ma pan?\n– Nie. Jeszcze nie.\n– Ale wie pan, gdzie jest?\n– Mniej więcej. W przybliżeniu. Trzeba będzie dobrze poszukać.\n– No, to chodźmy na górę, do mnie. Po co o tym tutaj.\n– Ależ skąd. Ja i nerwy? Taki zdrowy człowiek… – August Leter uśmiechnął się nieszczerze. Lewy kącik ust drgał mu nieznacznie, co oznaczało najwyższe zdenerwowanie.\nNowak wstał z biurka, na którym siedział, bujając nogami. Rozejrzał się dookoła. Był w czystym, porządnie utrzymanym kantorze zamożnej firmy maklerskiej i shipchandlerskiej, ściany oklejone były afiszami reklamowymi polskich i skandynawskich linii okrętowych, na gzymsie kominka stał żeglarski sekstans, między oknami, nad potężną mapą Bałtyku, wisiał piękny, błyszczący mosiądzem i stalą barometr okrętowy w mahoniowej oprawie. Z małego hallu prowadziły wewnętrzne schody do mieszkania Letera na piętrze.\nLeter wprowadził Nowaka do przeładowanego brzydkimi fotelami pokoju. Nowak zanurzył się w skórzanym klubowcu, nie zdejmując płaszcza, i zapalił papierosa.\n– I co dalej? – spytał Leter, maskując podniecenie kaszlem.\nBył szczupły, spłowiały, w nieokreślonym wieku, wysoki, o zmiętej twarzy. Mógł liczyć równie dobrze dwadzieścia pięć, jak pięćdziesiąt lat. W rzeczywistości liczył czterdzieści trzy.\n– Mój pierwszy papieros dzisiaj – rzekł Nowak, zaciągając się głęboko „Camelem”.\n– Co słychać w Gdańsku?\n– Dziękuję. Wszystko w porządku. A u pana?\n– Też w porządku.\n– Żadnych trudności?\n– Żadnych. „Ragne” jutro wchodzi do portu – rzekł Leter z udaną obojętnością.\n– Świetnie – rzekł Nowak z uznaniem.\n– Skoro powiedziałem, że „Ragne” będzie na czas, to chyba można było na mnie liczyć.\n– Okazuje się, że tak. „Ragne” płynie z Gdyni?\n– Z Gdyni.\n– Oczywiście załadowana.\n– Nie. Pusta.\n– Wspaniale. Jakżeście tego dokonali?\n– Drobne subtelności maklerskie. Bengt Hauge przekonał dostawców, że to lepiej dla nich, jeśli „Ragne” ładować będzie w Darłowie.\n– Jest pan skromny. Nie sądzę, aby szyper Bengt Hauge zdołał sam przekonać gdyńskie biura frachtowe.\n– Nie mówmy o tym. To bagatelka, szczególik.\n– Owszem, mówmy. Widocznie bardzo panu zależy na całej imprezie. Zaangażował się pan niewąsko.\nLeter podszedł do stojącego w kącie radiogramu, otworzył go i nałożył płytę.\n– Posłucha pan? Taka stara, marynarska piosenka.\n– Zbytek ostrożności, panie Leter. I tak nikt nas nie słyszy.\n– Nie wiem, młody człowieku. Nigdy nic nie wiem na pewno.\nWyjął z kredensu butelkę wiśniówki i dwa kieliszki. Był teraz opanowany, chłodny, pełen czujnego spokoju. Z głośnika zabrzmiały dźwięki gitary i schrypły, męski głos:\n… Cigareets and whiskey\nand wa–wa women\nthey’re driving me crazy\nthey drive me insane…\n– Ładne – powiedział Nowak – tylko trochę nie w stylu tej czcigodnej bawialni. Nie ma pan czegoś o urokach mieszczańskich wnętrz, sztucznych kryształów w serwantkach i stosu poduszek na koniugalnych łożach?\n– Mnie ta piosenka odpowiada.\n– Schizofreniczna tęsknota? Podwójne życie Augusta Letera? W dzień: ogólnie szanowany makler i shipchandler, szczęśliwy mąż najpiękniejszej kobiety w Darłowie i okolicach, oraz poważny ojciec dwojga jasnowłosych pacholąt; w nocy: wrak ludzki spod zalanych wódką stołów, nożownik z portowych knajp, szmatławy kochanek najgorszych kobiet z węglowego nadbrzeża. Czy tak?\n– Zapomniał pan o piłce nożnej.\n– O piłce nożnej?\n– Tak, o piłce nożnej. Za młodu byłem kapitanem drużyny „Ogniści” w Krotoszynie. Mieliśmy mistrzostwo powiatu. Raz wygraliśmy w Poznaniu z trzecim składem „Warty”. Namiętność do futbolu nie wygasła we mnie do dziś, toteż musi pan ją uwzględnić w ogólnej charakterystyce mej osoby.\n– Zgoda. A więc: w dzień – wzór ojca, męża i obywatela, w nocy – lump na dnie upodlenia, w niedzielę i święta – piłkarz. Czy teraz dobrze?\n– Dość tych żartów. Niech się pan napije. Skol.\n– Skol. Ale w tym jest coś z prawdy, Leter, ja was dobrze znam, blondynów o zmęczonej cerze i podbitych oczach. Ciekawe, która z trzech sił, składających się na pańską osobowość, wciągnęła pana w moją aferę?\n– Niech pan zgadnie.\n– Spróbuję. A więc August Leter – pater familias, notabl darłowski, zamożny makler, któremu się w życiu powiodło, mógł dać się powodować chciwością. Liczył na niepowszednie zyski.\n– Nie. Za kogo pan mnie ma? Od początku brałem pod uwagę możliwość, że mnie pan wyroluje i nic mi nie zapłaci.\n– Zdradza pan za tym, obok innych zalet, inteligencję. Idźmy dalej: piłkarz mógł dać się uwieść atmosferze gry, hazardu, przygody, awantury. Może to?\n– Kol. Nowak. Niech się pan nie kompromituje takimi przypuszczeniami.\n– A za tym… Przecież nie przyrzekałem panu nic orgiastycznego.\nLeter wstał i nastawił adapter. Te same dźwięki ta sama synkopowana muzyka, ten sam głos, sztucznie wesoły i męczący.\n– W tej piosence jest tłumaczenie, Ronaldzie Nowak, czy jak się pan tam naprawdę nazywa. Był pan na dobrym tropie.\n– W tej piosence jest tania rozpusta i zaduch barów. Dlaczego mi pan pomaga? Czego się pan spodziewa?\n– Niczego. Jadę z panem.\nNowak wstał i podszedł do okna. Ciężkie, marcowe chmury wisiały nad małomiasteczkową uliczką. Naprzeciw była piekarnia. Na rogu wisiała tabliczka z napisem: Ulica Dobrych Kobiet. Znów zaczynał siąpić ostry deszcz. Było prowincjonalnie i groźnie.\n– Nie rozumiem – rzekł Nowak – a żona, dzieci, stanowisko, dorobek życiowy?\n– Co to pana obchodzi? – rzekł Leter.\n– W zasadzie nic. Wydawało mi się jednak, że pan kocha swoją żonę. Był pan o nią zawsze nieprzyzwoicie zazdrosny.\n– Moja żona jest od dwóch lat kochanką kapitana Ferdynanda Stołypa z kapitanatu portu, którego ma pan wątpliwy zaszczyt znać. Taka darłowska pani Bovary w popularnym wydaniu o dużym nakładzie.\n– A dzieci?\n– Nie mogę sobie wiązać życia dwoma chłopakami, którzy już za kilka lat będą mi kraść pieniądze z szuflady i kolekcjonować choroby weneryczne w Szczecinie czy Gdyni. Co to pana zresztą obchodzi, powiedziałem panu już raz.\n– Obchodzi. Jakie mam gwarancje, że z chwilą mego wyjścia z tego pokoju nie podniesie pan słuchawki telefonu aby zawiadomić WOP o mym przybyciu do Darłowa i gdzie mnie należy szukać. Ostatecznie włącza się pan teraz w partię jako wspólnik, nie zaś tylko jako pośrednik, a ja lubię wiedzieć wszystko o mych wspólnikach. Skol, panie Leter.\n– Więc, słucham pana.\n– To ja pana słucham, Nowak.\n– O, nie. Pan ma głos, Leter.\n– Ja powiedziałem wszystko. Może nawet zbyt wiele.\n– Nie. Nie powiedział pan jeszcze, na co pan liczy.\n– Na połowę. Równiutko pół na pół.\n– To będzie bardzo dużo pieniędzy, panie Leter. Czy nie przesadza pan odrobinę w ambicjach?\n– Ani trochę. Ta połowa opłaci właśnie ruinę całego mego dotychczasowego życia, a panu pozwoli uzyskać drugą połowę, która na razie, bez mojej pomocy, jest całkowicie zamrożona. A ta druga połowa to też bardzo dużo pieniędzy, Nowak.\nNowak usiadł na poręczy fotela. Czuł narastające zmęczenie. Siedem miesięcy szarpiących nerwy przygotowań i poszukiwań i teraz oto ta bezsensowna, płytka rozmowa, jakby z taniego, kryminalnego romansu. „Dość, dość – pomyślał – trzeba z tym skończyć”.\n– Zgoda – powiedział – przystaję na pańskie warunki.\nLeter wypił dwa kieliszki wiśniówki i otarł pot z czoła. Ręce mu latały, kiedy zapalał papierosa.\n– No, a teraz pomówmy o interesie.\n– Czy to konieczne, panie Leter? Pojutrze zawiezie mnie pan na pokład „Ragne” wraz z niewielką skrzynką. W Kopenhadze otrzyma pan swoją część, raczej swoją połowę i na tym interes się skończy.\n– Nic z tego, Nowak. Albo wiem wszystko o interesie, albo wysiadam. Jak dotąd zbywał mnie pan ogólnikami, że coś, że gdzieś, że kiedyś. Niech pan nie będzie za mądry.\n– Dobrze, nie będę. Wie pan kto to był król Eryk Pomorski?\n– Mniej więcej. Taki król.\n– Zupełnie słusznie. Otóż akurat pięćset lat temu król Eryk zrzucony z tronu duńskiego, zarył się w fortecy Visby na Gotlandzie, skąd niebawem zasłynął jako najgroźniejszy korsarz na całym Bałtyku. W końcu zmęczony, syt przygód i zrabowanych skarbów, o których krążyły legendy, wrócił do ojczyzny i osiadł na zamku darłowskim.\n– Czy nie dość tych wypisów historycznych dla szkoły powszechnej?\n– Spokojnie, Leter, to trudne sprawy. Król Eryk, jak każdy bardzo bogaty grzesznik, zaczął naraz dbać o swą niebieską hipotekę i w tym celu podjął pielgrzymkę do Ziemi Świętej, skąd przywiózł cudnej roboty oprawę hebanową dla ołtarzowego tryptyku, do którego zamówił u największego snycerza i złotnika pomorskiego tych czasów, Wawrzyńca Adebara z Ruyenvolde, trzydzieści sześć scen z życia Chrystusa. W ten sposób powstało w złocie, srebrze i hebanie jedno z arcydzieł sztuki złotniczej późnego średniowiecza, które wisiało kilkaset lat w darłowskiej farze, otoczone pietyzmem całego Pomorza, budząc nabożny podziw w historykach sztuki i namiętne pożądanie w koneserach, antykwariuszach i dyrektorach muzeów całej Europy.\n– Słyszałem o tym tryptyku. Jestem w Darłowie od wiosny czterdziestego szóstego.\n– Nie dziwi mnie to. Tryptyk ten wisiał niemal do końca w kościele farnym. Na kilka dni jednak przed przełamaniem wału pomorskiego i zdobyciem Kołobrzegu przez wojska sowieckie i polskie niemiecki proboszcz, przerażony sytuacją, zawiózł go do Sławna i zdeponował w tamtejszym „Bodencreditanstalt” który posiadał jedyny w powiecie tresor pancerny.\n– O rany! Byłem w Sławnie na początku czterdziestego piątego!\n– Za późno. W kilka godzin po wkroczeniu wojsk polskich do Sławna, gdy czołgi dudniły jeszcze po bruku opustoszałego miasteczka, zatrzymał się przed domem „Bodencreditanstalfu” wojskowy jeep, z którego wysiadło dwóch polskich oficerów w mundurach II Armii. Kilku kopnięciami otworzyli drzwi, sprowadzili umierającego ze strachu niemieckiego prokurenta i przedstawili mu jakiś papier, na którym wypisany był łamaną niemczyzną na maszynie i podstemplowany zamazaną pieczęcią nakaz rekwizycji tryptyku oraz pokwitowanie odbioru. Niemiec, szczęśliwy, że obyło się bez odpinania rewolwerowych kabur, wydał tryptyk, wziął papier, po czym dwaj oficerowie odjechali w kierunku Darłowa. Myślę, że gdzieś w rowie przydrożnym znaleziono po tym dwa porzucone, już zbyteczne mundury oficerskie, tak, jak w rok po tym znaleziono trupa jednego z tych oficerów, nafaszerowanego rewolwerowymi kulami, na jednym z przedmieść Gdyni. Drugi, jeśli to pana ciekawi, panie Leter, odsiaduje w tej chwili karę bezterminowego więzienia w Bydgoszczy.\n– Gdzie jest tryptyk? – rzekł Leter.\n– W Darłowie.\n– Cały czas tu był.\n– To proste. Ci dwaj panowie chcieli prawdopodobnie wyrywać z tryptykiem jak najszybciej na Zachód. Port był jednak zaminowany, żadnego ruchu statków, żadnych kutrów. Ukryli więc tryptyk, bojąc się podróżować z nim w tych niespokojnych czasach, i pojechali do Gdyni, organizować ucieczkę, każdy ze szczerym, głęboko w sercu ukrytym i czule pieszczonym zamiarem indywidualnego po schowany tryptyk powrotu. Te ściśle intymne projekty każdego z nich przeciągnęły przygotowania i w końcu doprowadziły do wymiany strzałów na gdyńskiej peryferii. Po tryptyk nie wrócił nikt, jak dotąd.\n– Gdzie jest tryptyk?\n– Pan chciałby za dużo wiedzieć, mój drogi Leter. Zbyt pana cenię jako wspólnika, aby ryzykować pana utratę. Uprzedzam pana, że na pokład „Ragne” będzie pan wchodzić pierwszy, przodem, a dopiero ja za panem. Nie zamierzam znaleźć się przypadkiem w darłowskim kanale portowym z przestrzeloną czaszką.\n– Przyznać trzeba, że żywi pan miłe zaufanie w stosunku do swych wspólników – uśmiechnął się krzywo makler okrętowy.\n– Doceniam pańską wysoką klasę, Leter.\n– Pańskie zdrowie, Nowak. Skol. Za całą imprezę. Chociaż dziwi mnie pańskie nagłe przywiązanie do tego świata i dbałość o swą osobę. Ja, to co innego, ja mam ideały, jestem pełen dążeń i porywów, ja wiem, gdzie jest prawdziwa uroda życia.\nLeter podszedł do adapteru i znów nastawił płytę.\nTen sam refren wywołał zachwyt w jego lekko już przez alkohol rozmazanych rysach twarzy.\n– Ale pan, panie Nowak – zakończył – taki klasyczny abnegat…\nNowak wstał z fotela. „Idiota – pomyślał. Miesza inteligencję z rezygnacją”. Poczuł naraz nieznośną potrzebę ujrzenia Ewy.\nEwa stała w mrocznej, gotyckiej sieni zamku i czekała na dyrektora muzeum. Wszedł starszy pan z siwym, sumiastym wąsem, w czerwonym fezie na głowie i uśmiechnął się z przestarzałą galanterią na widok młodej kobiety.\n– Pani pozwoli, jestem dyrektorem muzeum. Czym mogę służyć?\n– Oto moje listy uwierzytelniające.\n– Aha, aha, aha – rzekł, czytając – panna magister Kniaziołęcka z Głównego Urzędu Konserwatorskiego w Warszawie.\n– A więc koleżanka. Będę mówić: koleżanko, dobrze?\n– Jak panu dyrektorowi wygodnie.\nTrochę ją bawiła kokieteria słów i gestów tej fredrowskiej postaci, trochę jednak raziła.\n– Taka młoda koleżaneczka, co?\n– Jak dla kogo, panie dyrektorze. Jeden z mężczyzn, którego kocham czule, odmawia uporczywie małżeństwa ze mną, twierdząc, że jestem dlań za stara.\n– A cóż to za filut! Chyba nie ma jeszcze lat dwudziestu?\n– Nie. Ma dziewięć. To mój siostrzeniec.\n– Ha, ha, ha, a to dobre! Cóż więc koleżankę sprowadza na to nasze pustkowie, do naszego zaścianka?\n– Sprawa kościoła św. Gertrudy. To bardzo ciekawy obiekt. Pisały ostatnio o nim tygodniki literackie i Urząd zainteresował się tą sprawą. Postanowiono rozpocząć badania i wysłano mnie na rekonesans.\n– A, to zabytkowy kościół, zabytkowy, bardzo zabytkowy. Tylko jakiś taki dziwny. A tak, dziwny.\n– Jak to – dziwny?\n– Pójdzie pani, zobaczy, przekona się. Ot, dziwny. Ja mam tu u siebie ambonę i część ołtarzowej rzeźby. Chce pani obejrzeć?\n– Chcę. Bardzo.\nPrzeszli sklepionym korytarzem, potem przez belkowany poczerniałymi przyciesiami krużganek do nieregularnej, białotynkowanej komnaty, pełnej porozrzucanych muzealnych rzeczy. Odłamy starych tympanonów, szczątki posągów, jakieś głazy nieokreślonego pochodzenia.\n– Śliczna – powiedziała Ewa, zbliżając się do ambony. – Wspaniały pomorski barok, wczesny, naiwny i pełen wdzięku. Korniki zrobiły swoje, jak widzę.\nDrobne figurki drewnianej rzeźby usiane były śladami kornikowych dewastacji. Pełno tu było zatartych, zblakłych kolorów: złota, grynszpanu, fioletu i purpury. Pyzate aniołki nosiły na buziach, przedziwnie wyrzezany w drzewie, grymas mądrej, złośliwej ironii. Snycerskie studia rąk, twarzy i sfałdowanych szat postaci biblijnych zaskakiwały precyzją i polotem.\n– To z kościoła św. Gertrudy – rzekł dyrektor – mam tu jeszcze trochę tych świątków z kaplicy św. Jürgensa. Wszystko z początków XVII wieku, fundowane przez ród Adebarów, takich darłowskich Medicich.\n– Wawrzyniec Adebar był znakomitym rzeźbiarzem i złotnikiem, ale żył gdzieś w połowie XV wieku, o ile się nie mylę?\n– Tak, to założyciel rodu. Koleżanka, jak widzę, zorientowana w przedmiocie.\n– Trochę. Interesuję się sztuką pomorską, czytałam nieco. Na przykład o owym drogocennym tryptyku króla Eryka Pomorskiego. Co się z nim stało?\n– A właśnie. Co się z nim stało? Najbardziej by to chciały wiedzieć władze. Przepadł, w czasie wojny, jak kamień w wodę. Aha, czy porozumiewała się już pani z księdzem proboszczem?\n– Z księdzem? W jakim celu?\n– Ostatecznie św. Gertruda stanowi własność parafii. Dlatego właśnie nie wchodzę w te sprawy; ja jak najdalej, rozumie pani. Tyle, co tę ambonę zabezpieczyłem.\n– Może więc pójdziemy razem, dyrektorze.\n– Co to, to nie, oho, nie, nie. Ja, koleżanko, wychowany jeszcze na Spencerze. Nie lubię klechów, nie cierpię. I oni mnie nie lubią. A ten tutaj, to spryciarz, tęgi spryciarz.\n– Trudno, panie dyrektorze, pójdę sama.\n– A muzeum koleżanka nie zwiedzi, skoro już w naszych skromnych progach?\n– Zwiedzę – westchnęła Ewa.\nZgodnie z jej przewidywaniami dyrektor pokazał jej, między innymi, średniowieczny miecz katowski, ząb rekina, ozdoby brązowe z czasów prasłowiańskich, zatrutą strzałę i dzidy z cesarsko–niemieckiego Kamerunu, stare, patrycjuszowskie meble, przerażający swym ogromem zbiór ornitologiczny pod wspólną nazwą: „Skrzydlaci mieszkańcy naszych lasów, pól i łąk”, kilka karabinów grenadierów pruskich spod Sedanu, koronki z ziemi darłowskiej.\nUliczki i rynek, którymi szła na plebanię, przypominały obrazki ze starych, niemieckich elementarzy; ich filigranowy wdzięk był z nierealności rysunkowych filmów. W skromnej, szablonowej kancelarii parafialnej przyjął ją dość młody, krępy ksiądz o ciemnych oczach i ciemnych, prostych włosach.\n– Nie wiem, czy ksiądz jest zorientowany w tych sprawach – mówiła Ewa – lecz pewne dane źródłowe wskazują na to, że na ścianach wnętrza kościoła św. Gertrudy kryją się pod tynkiem średniowieczne malatury i gotyckie freski. To otynkowanie pochodzi z połowy ubiegłego stulecia i jest zjawiskiem dość tajemniczym.\n– Rozumiem. Tynk miał pokryć świadectwa polskości i katolickości tych ziem. Czy o to chodzi?\n– Są różne hipotezy. Niemieccy historycy sztuki zamierzali kilka razy restaurować to wnętrze, ale zawsze jakoś projekty te upadały i to zdaje się, że z przyczyn politycznych.\n– No cóż, z mojej strony proszę liczyć na pełną pomoc. Być może, że zaniedbałem nieco ten kościół, ale fara jest tu przestronna i wystarczająca dla potrzeb parafii. Poza tym brak mi było funduszów. Liczyłem na pomoc miejscowego muzeum, ale zawiodłem się. Zresztą jest to dziwny kościół, tchnie opuszczeniem i jakąś niesamowitością, nawet w najbardziej pogodny dzień. Może sprawia to jego cmentarne otoczenie.\n– Dziękuję księdzu za gotowość pomocy. Na razie sama to sobie obejrzę.\n– Proszę pozdrowić pana Nowaka.\n– Jak to?… Kogo?\n– Pana Nowaka. Przecież to pani znajomy.\n– Owszem. Ale skąd ksiądz?…\n– Darłowo jest małe.\n– Dziękuję. Pozdrowię, żegnam księdza.\nJakby na przekór wszystkiemu poczuła naraz jasne zadowolenie, że za kilkanaście minut zobaczy Nowaka.\n– My, kobiety, jesteśmy bardzo głupie.\n– Czy mam zaprzeczyć, madame?\n– Nas można nabrać na mnóstwo drobnych, idiotycznych kłamstw.\n– Nie panią, madame, nie panią.\n– Ale jacy są głupi mężczyźni, tego pan sobie nie wyobraża.\n– Wyobrażam sobie. Trochę nawet wiem.\n– Nie, tego nie może pan sobie nawet wyobrazić, bo jest pan mężczyzną.\nNowak roześmiał się pogodnie.\n– No, myślę. Wyobrazić sobie nie mogę, to przekracza wyobrażenia i wyobraźnię. Ale mogę zrozumieć. Natomiast kobiety doskonale sobie wszystko wyobrażają, a tak mało rozumieją.\nMadame Kraal obgryzła trzymany w ręku za kość, kotlet, wzruszyła ramionami i okazała nagły brak chęci do zagłębiania się w dialektykę. Weszła Ewa.\n– Przepraszam pana. Spóźniłam się, prawda?\n– Drobnostka. Czekałem na panią z obiadem. Wszystko pomyślnie załatwione?\n– Częściowo. To dopiero początek. Rozmawiałam z dyrektorem muzeum i z księdzem.\n– Czy podać obiad? – spytała Kraalowa.\n– Proszę bardzo. Jesteśmy straszliwie głodni, czyż nie, panno Ewo?\n– Tak, a oprócz tego przemoknięci i zziębnięci, co prawda, nie wszyscy.\nEwa spojrzała z uznaniem na gruby, granatowy sweter rybacki, w którym Nowak wyglądał chłopięco i ładnie.\n– Może kieliszek starowinu – zaproponował, pomagając jej zdjąć płaszcz. – To panią postawi na nogi.\nWszedł sam za mały kontuar, zdjął z półki butelkę i nalał dwa kieliszki.\n– Skol. Za pani normalną ciepłotę ciała.\n– Ksiądz prosił, aby pana pozdrowić. Zna go pan?\n– Zupa fasolowa – powiedziała Kraalowa, wnosząc zupę.\n– Znam – odparł Nowak. – To bardzo dzielny i mądry człowiek.\n– Ksiądz jak ksiądz – rzekła Kraalowa, siadając przy ich stole. – Nie najgorszy, ale i nie najlepszy.\n– Dlaczego nie najlepszy? – spytała Ewa.\n– Za dużo wymaga.\n– Co znaczy: wymaga? Lubi pieniążki? Pompuje z was za śluby i chrzciny?\n– Eee, nie. Raczej to, że on chce aby ludzie byli nie tacy, jacy są.\n– Rzeczywiście – rzekł Nowak – też wymagania.\n– Poza tym okazuje się, że zawsze ma rację, a tego ludzie nie lubią.\n– I słusznie. Ze strony księdza to brak taktu.\nKraalowa wyszła po kotlety.\n– Co pan robi po obiedzie?\n– Brak planów. Co pani proponuje?\n– Godzinę odpoczynku w samotności, po czym spacer do kościoła św. Gertrudy. Czy to daleko?\n– Nie. Blisko. Wydawało mi się, że chciała pani obejrzeć port.\n– Tak. Ale najprzód muszę sobie dokładnie obejrzeć ten kościół. Po to tu przyjechałam.\n– Ciężko z jarzynami – oświadczyła Kraalowa, stawiając talerze. – Tylko szpinak z puszki.\n– Uwielbiam szpinak z puszki – rzekł Nowak.\n– A ja wędzone ryby – rzekła Ewa.\n– Może pani w Darłowie zaspokoić swe zmysłowe porywy. Jest tu jedna z najlepszych wędzarni na całym polskim wybrzeżu. Zakupimy wieczorem świeżych szprot i sielaw i rzucimy się w odmęt obżarstwa.\n– O, Boże! Niech pan już nic nie mówi! Zbyt piękne, aby było prawdziwe.\nPrzez chwilę jedli w milczeniu. „Jak on ładnie je”, pomyślała Ewa o Nowaku. „Jak ona ładnie zachowuje się przy stole”, pomyślał Nowak o Ewie. „Ma zbyt szerokie i za krótkie ręce”, myślała Ewa. „Dlaczego błyszczy się jej nos? To chyba ze zmęczenia”, myślał Nowak i uśmiechnął się sam do siebie.\n– Śmieje się pan do swych myśli – powiedziała Ewa.\n– Nie. Do pani.\n– Dobre wychowanie przy stole?\n– Jest pani zabawna.\n– Najniewłaściwsze pod słońcem słowo.\n– Jest pani zatem absorbująca.\n– Niech się pan wyraża przyzwoicie. I precyzyjnie.\n– Zgoda. Jest pani urocza.\n– Płaskie i konwencjonalne. Spodziewałam się czegoś więcej, lecz były to złudne nadzieje.\n– Usiłuję powiedzieć coś miłego, na próżno. Albo za mało, albo za dużo. Świadczy to, że albo nie rozumie pani nic a nic, albo sprawia pani przyjemność wyrządzanie mi drobnych przykrości, co zdemaskowane w swych założeniach, nie jest dla mnie wcale przykrością, lecz przyjemnością z gatunku zaspokojonej próżności. Ponieważ głupią nie jest pani na pewno, więc…\n– Dosyć! Odbieram panu głos. Proszę siadać. To było nie na temat.\n– Kiedy od chwili naszego poznania przemówienia wygłaszane są tylko na jeden i ten sam temat. Powiedziałbym, że nie możemy się uwolnić od tego tematu.\nSpojrzeli na siebie i roześmieli się. „Mój Boże! Jak ona mi się podoba! – pomyślał Nowak – że też musiałem ją właśnie teraz spotkać…” „Podoba mi się o wiele za bardzo – pomyślała Ewa – jak to dobrze, że pojutrze wyjeżdżam…”.


Opis obrazu Ilyi Ostroukhova „W parku Abramcewa” ❤ - Ostroukhov Ilya\nDom ⇒ 🎨Ostroukhov Ilya ⇒ Opis obrazu Ilyi Ostroukhova „W parku Abramcewa”\nOpis obrazu Ilyi Ostroukhova „W parku Abramcewa”\nNa słynnym płótnie „W parku Abramcewa” artysta Ostroukhov przedstawił młode leśne zarośla. Na naszych oczach otwiera się prawdziwa sielanka: blask złocistych liści, jesienne drzewa przypominające klony, zielone alejki parkowe, a także zwykłe drewniane ławki – całe piękno jesiennego krajobrazu.\nIlya Semyonovich podziwiała piękno jesiennego lasu, który był ogrzewany ciepłymi, żółto-złotymi liśćmi. Artystę do napisania tego obrazu skłoniło „cudowne” piękno alei parowej. Za pomocą farb malarz przekazał to bardzo dyskretnie, ale bardzo wyraziście i jasno.\nW tej pracy artysta po raz kolejny zwrócił się do swojego głównego tematu – piękna rosyjskiego krajobrazu. W końcu to właśnie w tym gatunku Ostroukhov bardzo umiejętnie i filigranowo przedstawił bogate obrazy przyrody swojej ojczyzny. Mistrz pędzla, podobnie jak Lewitan, malował krajobrazy, które tworzą nastrój.\nPerła sztuki – obraz „Park Abramcewa” – jest poświęcony zarówno złotej jesieni, o której pisał za dużo, jak i znajdującemu się na 50-hektarowym terenie posiadłości-muzeum Abramcewa, w którym wielu wybitnych artystów tworzyło swoje arcydzieła. Wielu z nich nie tylko malowało dzieła malarskie, ale także zbierało przedmioty gospodarstwa domowego chłopów, aby udekorować tzw. Muzeum Abramcewa w majątku.\nAbramtsevo nie pozostawił obojętnym artysty Ostroukhov. Przed nami zakątek Parku Abramcewskiego w złocistym odcieniu jesieni, drzewa wciąż tchną płomieniem, który artysta bardzo pięknie przedstawił. Liście lekko wirują na wietrze i pokrywają ścieżki w parku szkarłatnym dywanem. Pomiędzy drzewami nadal można zobaczyć zielonkawą trawę, a klony wciąż płoną liśćmi na czerniejących gałęziach.\nGołym okiem widać, jak Ostroukhov podziwia ich piękno, jak jest zakochany w jesiennym krajobrazie. Przez korony drzew przenika czyste światło słoneczne, ogrzewa nim cały park, a pogoda dopisuje dookoła, o tak uroczej porze roku.\nOpis obrazu Nicoli Lancre „Koncert w parku” To dzieło sztuki zostało stworzone przez słynnego francuskiego malarza Nicola Lancre. Jak można logicznie zrozumieć z działań zachodzących na samym obrazie, nosi on nazwę „Koncert w parku”. Jeśli chodzi o rozmiar płótna, […]...\nOpis obrazu Aleksandra Golovina „Jesień” Zachwycających kompozycji krajobrazowych Golovina nie można pomylić z żadną inną pracą. Tak więc w obrazie „Jesień”, łącząc bajeczność i rzeczywistość, mistrz pędzla tworzy niesamowitą jesienną symfonię. Płótno to jest rodzajem panelu malarskiego, […]...\nOpis obrazu Wasilija Dmitrievicha Polenova „Wczesny śnieg” 1891 g. Piękny, integralny, uduchowiony pejzaż, namalowany przez artystę olejem na płótnie. Charakter tego krajobrazu to rzeka Oka. Tylko w roku, w którym malowano obraz, śnieg spadł dość wcześnie, we wrześniu. Było […]...\nOpis obrazu Ilyi Repina „Protodeacon” Słynny artysta Ilya Repin po mistrzowsku przekształcił zwykły portret Protodeakona I. Ułanowa z Czugujewa w typowy dla tego czasu satyryczny obraz diakona, posiadającego wielki potencjał życiowy, ale pozbawiony duchowości i życzliwości, ponieważ […]...\n← Opis obrazu Aleksieja Savrasowa „Księżycowa noc. Bagno „\nOpis obrazu Iwana Szyszkina „Przed burzą” →


Maria Czubaszek znowu o USUNIĘCIU CIĄŻY: Wolę być 'zimną suką' niż 'matką Polką'\nMaria Czubaszek znowu o USUNIĘCIU CIĄŻY: Wolę być "zimną suką" niż "matką Polką"\nJax 02.02.2012 16:10\nKontrowersyjnych wypowiedzi ciąg dalszy.\nKilka dni temu Maria Czubaszek wywołała burzę. W programie "Uwaga" wyznała, że dwa razy usunęła ciążę:\nW tamtych czasach jak się było w ciąży, to ja wiedziałam, że ją usunę. Nawet zrobiłam to dwa razy. I muszę przyznać, że jak czytam, że każda kobieta, która usunęła ciążę, ma traumę do końca życia, to ja już prawie jestem przekonana, że ja nigdy z tego powodu nie miałam traumy - mówiła Czubaszek w "Uwadze". - Zawsze mówiłam: "Boże, jak to cudownie, że ja to zrobiłam".\nTen komentarz rozpętał ogólnopolską dyskusję. Jedni bronią Czubaszek i prawa kobiet do decydowania o sobie, inni ją napiętnują. Atmosfera jest gorąca. Teraz pisarka udzieliła wywiadu w radiu Tok FM i trwała przy swoim zdaniu:\nNie chwalę się tym. Ale też nie uważam, żeby to było coś tak strasznego, do czego nie można się przyznać. Choć wiem, że komentarze będą okropne. Każda moja wypowiedź na ten temat budzi ogromne emocje. Do tego stopnia, że nazywają mnie ''zimną suką'. Ale - szczerze mówiąc - wolę być ''zimną suką'' niż ''matką Polką".\nMaria Czubaszek już w dzieciństwie wiedziała, że nie chce w przyszłości zostać matką:\nJuż jako dziecko nie lubiłam innych dzieci. Zawsze ciągnęło mnie do starszych. Pamiętam pierwsze pytania dorosłych: kim będziesz chciała zostać? Nie wiedziałam kim będę, ale zawsze wiedziałam kim nie będę. Mówiłam: nigdy nie będę mamusią. Później, jak spotykałam mężczyznę i nasz związek robił się poważny, mówiłam otwarcie: słuchaj, czy ty przypadkiem nie chcesz mieć dzieci, bo ja nie chcę.\nKobiety boją się i wstydzą przyznać, że nie czują instynktu macierzyńskiego. Kiedyś wystąpiłam w programie Ewy Drzyzgi o kobietach, które nie chcą mieć dzieci. Asystent, który zapraszał gości, bardzo mi dziękował. Znał wiele kobiet, które myślą podobnie, ale żadna nie miała odwagi o tym opowiedzieć. Po programie, wróciłam do domu i nawet moja mama - która doskonale wiedziała, że nie chcę mieć dzieci - spytała, jak mogłam jej to zrobić i oficjalnie się do tego przyznać - wyznała Czubaszek.\nA co Wy myślicie o wypowiedziach Marii Czubaszek?\n15:05 Jennifer Aniston zadzwoniła do pielęgniarki zakażonej koronawirusem. W podziękowaniu za pracę, dała jej wyjątkowy prezent\nTo, czy ktoś czuje powołanie do bycia matką, czy nie, to indywidualna sprawa. Nie ma obowiązku rodzenia dzieci (na szczęście). Chodzi jednak o to, w jaki sposób doprowadza się do bezdzietności. Czy nie zachodzi się w ciążę, bo stosuje się antykoncepcję, czy też niszczy się nowe życie.\nJa osobiście optuję za pierwszą metodą.\nPlotek - ten sam wywiad a jednak inaczej i nowa wojenka userow. Wycofuje sie.\npodoba mi się, że szczerze mówi o macierzyństwie , nie jest zakłamana jak niektóre matrony polskie co to zaliczyły wpadkę ,szybko zaciągnęły faceta przed ołtarz , no bo co by sąsiedzi powiedzieli a potem patrzą na te babki co nie maja dzieci niekoniecznie mają ochotę się rozmnażać jak na jakieś dziwadła. Poza tym bardzo często matrony są beznadziejnymi matkami i nie mają lepszego pomysłu na życie niż tylko się rozmnożyć z facetem którego najchętniej kopnęły by w dupę.\nKażdy ma wolną wolę i własne sumienie. Nie sądzam p. Czubaszek, bo jest to jej osobista sprawa. Piszę to jako podwójna matka. Niemniej jednak wolałabym się właściwie zabezpieczyć niż przerwać ciążę. Nie wiemy jakie były okoliczność zajścia w te ciąże, ponadto antykoncepcja w tamtych czasach była na pewno mniej skuteczna. Czy koniecznie trzeba o tym mówić publicznie? Chyba nie.\nto trzeba było sobie jajniki podwiązać, a nie zabijać bezbronne istoty. Skoro ona się tym szczyci to jest odarta z jakichkolwiek wrażliwości. Okropna kobieta.\nja tam się z nią zgadzam nie popieram aborcji ale po co miała rodzić te dzieci skoro wiedziała że nie da im miłości ? tylko byłaby patologia\nStarość w oczy zagląda, czas rozliczeń i refleksji nad swoim życiem, każdą ściemę można odczarowąć, wystarczy wyrzygać na innych i już wszyscy razem i radośnie umoczeni. Szanowna Pani gó... kogo obchodzi Pani niechęć do dzieci, i ściąganie do parteru dylematów kobiet które niejednokrotnie w tragicznych dla siebie warunkach decydują o aborcji i przezywają to latami. Jest Pani marginesem i wynaturzeniem, niestety naszym podstawowym priorytetem jest rozmnażanie się i przetrwanie gatunku, logiczne. Nie może Pani dorabiać ideologii do odstępstwa, ani tym bardziej być bohaterką. Nikt nikomu nie każe rodzić dzieci, ale nikt nie ma prawa drzeć łacha z matek-polek dobrze zapie...ją na sukces nas wszystkich, chcą ofajtanych pieluszek i chwała im za to może ten durny naród nie zginie. Poza tym nie ma problemu jak Pani twierdzi to i nie byłoby tematu...............................................\nCzubaszek na stare lata zwariowała.Całe życie nie gadała o tym,a tu proszę hyc myc i WIELKA SKANDALISTKA się znalazła na miarę Dody. Niech jeszcze gacie ściągnie...\nno i znow czubaszek zgrywa sie na bohaterke bo w/g niej zadna kobieta nie ma odwagi o tym opowiadac a ona tak. Zupelnie pomija fakt, ze w przewazajacej wiekszosci krytykowana byla nie za to, ze przyznala sie do aborcii, ale za to w jaki sposob o tym mowila. Moja przyjaciolka usunela trzy ciaze (po stwierdzeniu Downa) i oboje z mezem mowili o tym zupelnie otwarcie - wszyscy wiedzieli. Oczywiscie bylo wielu, ktorzy nie popierali ich decyzji mimo to zachowali szacunek do obojga. Niestety na zaden szacunek, czy nawet jakiekolwiek zrozumienie, nie zasluguje czubaszek, ktora o swoim dziecku (bo przeciez z tego plodu nie powstaloby nic innego, tylko dziecko), mowi jak o smieciu.


Szafka nocna Normann Copenhagen Kabino, szara - CzerwonaMaszyna.pl\nSypialnia > Meble do sypialni > Stoliki nocne\nSzafka nocna Normann Copenhagen Kabino, szara\nKolekcja: Normann Copenhagen Kabino\nWymiary: 50 x 41 x 50 cm\nMateriał: MDF, stal szlachetna, aluminium, drewno z jesionu\nNr katalogowy: norm-601054\nO przedmiocie kilka słów: Szafka nocna marki Normann Copenhagen z kolekcji Kabino, zaprojektowana przez Simona Legalda. Wykonana z wysokiej jakości materiałów, na które składają się: lekka i bardzo praktyczna płyta MDF, drewno z jesionu oraz wykończenie ze stali szlachetnej i aluminium. Cechuje ją skandynawski minimalizm i proste, kanciaste kształty. Posiada jedną szufladę oraz otwartą półkę. Idealna do przechowania ulubionych książek, gazet, postawienia lampki lub filiżanki. Szafkę należy czyścić wilgotną szmatką.\nInne z kolekcji Normann Copenhagen Kabino\nSzafka z szufladami Normann Copenhagen Kabino, biała\nSzafka z szufladami Normann Copenhagen Kabino, szara\nKomoda Normann Copenhagen Kabino 6 szuflad, biała\nKomoda Normann Copenhagen Kabino 6 szuflad, szara\nKomoda Normann Copenhagen Kabino 5 szuflad, biała\nKomoda Normann Copenhagen Kabino 5 szuflad, szara\nSzafka nocna Normann Copenhagen Kabino, biała


Wszyscy faceci Śnieżki - Wiedźma Radzi\n21 Lut Wszyscy faceci Śnieżki\nPosted at 20:18h in słodkie dranie\tby\tWiedźma Radzi 4 komentarze\nZawsze sobie myślałam, że Śnieżka, zanim odjechała do zamku u boku swego królewicza, powinna była wziąć numery komórek wszystkich krasnoludków. W końcu przyjemnie jest o poranku, kiedy książę jeszcze chrapie, wymienić jakiś miły sms-ik z Gapciem, albo Wesołkiem. Poza tym wiadomo, że po paru latach książę już nie patrzy “tak jak wtedy” i znowu zapomni o rocznicy. I wyjedzie z kolegami na żagle. Można wtedy zaprosić Nieśmiałka na herbatkę i powspominać stare dobre czasy.\nA tak serio. Uważam, że kobiety popełniają kardynalny błąd nie dbając o tak zwanych “cichych wielbicieli”. Czyli tych wszystkich biedaków zesłanych w młodości do Friendzone i zapomnianych, kiedy zjawia się “ten jedyny”. Może on jest i jedyny, ale wierzcie mi, nic tak dobrze nie robi facetowi, jak oddech konkurencji na plecach. I kartka walentynkowa przysłana przez przyjaciela ze studiów. On niby wie, że to platoniczna znajomość, ale jednak czujność mu się zaostrza, bo wiadomo, że ten przyjaciel tylko czeka na jakieś jego potknięcie i okazję do pocieszenia.\nDruga niedoceniana kategoria to byli. Czyli byliśmy ze sobą na serio, ale się skończyło. Obojętnie czy związek kończysz ty czy on, zrób to z klasą. Ja wiem, że emocje zwykle są w zenicie i masz ochotę napisać mu, co o nim myślisz, gwoździem na karoserii ukochanego samochodu. Czasem nie ma innego wyjścia, trudno, jeśli facet potraktował cię paskudnie, to sobie nie żałuj. Wtedy koniecznie powiedz też na odchodnym, że te wszystkie orgazmy to były udawane. Nawet jak nie uwierzy, to już zawsze będzie miał wątpliwości, czy naprawdę z niego taki ogier, czy tylko ogr. Ale jeśli to był miły krótki romansik- to nie pal mostów. Kiedy emocje opadną, będziesz miała faceta, z którym znacie się jak łyse konie i możecie pogadać o wszystkim.\nZmierzam do tego, że jeden facet w życiu to, jak nas uczy przyroda, o sześciu za mało. Dawno, dawno temu, po obejrzeniu filmiku ornitologicznego, stworzyłam Teorię Siedmiu Zielonych Papużków. Film opowiadał o obserwacji gatunków papug australijskich przez badaczy. Najpierw przyglądali się oni gatunkowi papug, w którym obie płcie były upierzone jednolicie na czarno. Okazało się, że był to gatunek ściśle monogamiczny. Smutny jakiś. Potem przyuważyli taki, gdzie on był cały zielony, a ona- zielona z czerwonym kapelusikiem z piórek na papuzim łebku. Co było o tyle dziwne, że zwykle w przyrodzie to samce są barwnie upierzone, a samice jakieś blade. Ustawili więc kamerę na pańcię w czerwonym kapelusiku i co się okazało? Że siedmiu zielonych panów pracowicie znosi dżdżowniczki do gniazdka uwodzicielki. I wesołe miała życie ta niegrzeczna papużka.\nNie namawiam do aż takiej swobody, choć jak któraś lubi, to jej sprawa. Ale nie dawajmy się całkowicie zmonopolizować. To źle robi na urodę, kiedy czekamy na komplementy tylko z jednych ust. Cichy wielbiciel to skarb. Tak samo jak przyjaciel z dzieciństwa. I dawny narzeczony, tęskniący za nami od dwudziestu lat. Oczywiście, należy zapewniać misia, że dla nas on jest jeden jedyny na świecie. I to nie nasza wina, że natrętni wielbiciele przysyłają kwiaty Pocztą Kwiatową w Dzień Kobiet. Gdyby nieopatrznie zapomnieli, wyślij je sobie sama dołączając anonimowy bilecik z cytatem poezji miłosnej.\nWłóż czerwony kapelusik.\nfriendzone, seks, typy mężczyzn\nPingback:Kaczusia Piotrusia - Wiedźma Radzi\nPosted at 11:23h, 03 listopada Odpowiedz\n[…] wielbicielem? Że cichy wielbiciel to skarb, mam nadzieję, że już wiesz z “Wszystkich facetów Śnieżki”. Miła wizyta w spa? Spacer po lesie i śpiewanie drzewom? Malowanie na szkle? […]\nPosted at 09:56h, 31 stycznia Odpowiedz\nPodoba mnie się ten plan 😉\nPosted at 10:52h, 31 stycznia Odpowiedz\nDziała. Masz moje słowo 🙂\nPosted at 08:57h, 28 marca Odpowiedz\n[…] mamy na taką okoliczność kilku zapasowych wielbicieli, bo przeczytałyśmy “Wszystkich facetów Śnieżki”, jeśli nie to proszę kliknąć, linkuję. Po drugie, mamy mnóstwo przyjaciółek, […]


Z jakich reklam najlepiej korzystać? Które dadzą nam wymierne rezultaty? O czym należy pamiętać? - Ciekawostki i informacje\nReklamy różnego rodzaju mogą strasznie denerwować, ponieważ są wszechobecne, męczące, czasami też niezrozumiałe i dość nudne. Prym w takiej kategorii wiodą na pewno reklamy internetowe, radiowe i telewizyjne. Wiele osób w związku z tym rezygnuje z tego kosztownego środka reklamowego, zamiast tego inwestuje się wciąż częściej w reklamę w druku. Czy warto?\nDosyć częstym problemem firm jest po prostu ich niewiedza w kwestii przygotowywania solidnej reklamy, jak i miejsc, gdzie dobrze jest ją wyeksponować – sporo więcej zobaczysz na tej stronie. Proces tworzenia reklam jest dość trudny, a na pewno reklama powinna być chwytliwa oraz nakłaniająca konsumentów do skorzystania z usług lub produktów danej firmy.\nSkoro chcesz znaleźć także inne takiego rodzaju artykuły, to może wskazówki (http://www.workservice.pl/praca/magazynier/lodz/), które pod tym linkiem znajdziesz będą dla Ciebie bardzo cenne.\nJak w związku z tym trzeba zabrać się za zrobienie doskonałej reklamy, żeby była jak najbardziej skuteczna?\nNajlepiej jest oddać to zadanie fachowcom, czyli agencjom reklamowym, osobom od marketingu czy takiego rodzaju specjalistom. To rozwiązanie bardziej kosztowne, lecz często czas, który poświęca się na samodzielne przygotowanie strategii albo kreacji, jak i doboru miejsc ekspozycji, przykładowo ekran led Lubin Ken, okaże się relatywnie bardziej kosztowny, natomiast skuteczność o wiele gorsza. W takiej sytuacji więc ostateczny koszt takich działań będzie większy aniżeli pomoc specjalistów. Typów reklamy (więcej pod tym linkiem) wizualnej, to znaczy drukowanej jest tak naprawdę bardzo sporo. To przykładowo ulotki, banery reklamowe czy foldery. Najczęściej przygotowywane są ulotki, jest ich pełno w naszych skrzynkach na listy, znajdujemy je w gazetach, rozdawane są na ulicach.\nNatomiast oprócz ciekawie zaprojektowanych ulotek warto również skorzystać z innych form takiej reklamy. Mogą to okazać się na przykład rollupy, które cieszą się ogromną popularnością na różnego rodzaju konferencjach. To będą z pewnością reklamy na autobusach, ale to powinniśmy wziąć pod uwagę tylko w większych miastach, w jakich dobra jest komunikacja miejsca. Dlatego też przykładowo jeśli taka reklama autobusy Gdańsk to będzie na pewno dobre wyjście. To tylko kilka przykładów, jakie jednak pokazują jak duże możliwości są w tego typu rodzajach reklam. Należy zastanowić się, który z tych sposobów będzie dobry dla nas, zarówno analizując grupę docelową jak również koszty tego typu reklamy.\nZamieszczono w: Branża gier a biznes, Gry a finanse, Z rynku pracy Złożone pod: konferencja, proces, ulotki


Wodzenie na pokuszenie - Czas Kultury\nDoborowa obsada, stylowe zdjęcia, świetna reżyserka za kamerą i klimat erotycznego napięcia – „Na pokuszenie” Sofii Coppoli kusi, kokietuje i uwodzi. Niestety w ostatecznym rozrachunku okazuje się, że obiecuje znacznie więcej, niż jest w stanie dać. Ale czasem nie w spełnieniu jest największa przyjemność, lecz w trwaniu w ciągłym oczekiwaniu. Dlatego z pewnością warto dać się Coppoli wodzić na pokuszenie…\nNajnowszy film autorki „Między słowami” wprowadza widzów w świat wojny secesyjnej, której stłumione pohukiwania dobiegają uszu kilku kobiet w różnym wieku, zamieszkujących wielki gmach starej szkoły dla dziewcząt. Choć Coppola nie pokazuje krwawych bitew i trzyma się z daleka od pola walki, to również opowiada o wojnie – inaczej co prawda, lecz nie mniej brutalnie. Konflikt zbrojny wizualizuje w postaci miłosnej wojny płci, która potrafi zbierać niemniejsze żniwo. „Na pokuszenie” jest remakiem „Oszukanego” z Clintem Eastwoodem sprzed czterdziestu pięciu lat. W główną rolę tym razem wcielił się Colin Farrell. Grany przez niego bohater jest żołnierzem Północy, który zbiega z pola bitwy gdzieś w Wirginii. Krwawiąc, spotyka w lesie dziewczynkę, która zaprowadza go do szkoły, gdzie mieszka wraz z kilkoma innymi kobietami. Mieszkanki gmachu przyjmują obecność nieznajomego z mieszaniną strachu i fascynacji, która szybko zamienia się w erotyczne napięcie. Natomiast relacje miedzy mężczyzną a kobietami w krótkim czasie przeistaczają się w miłosną grę.\nPunkt wyjścia filmu Coppoli jest naprawdę bardzo ciekawy i wiele obiecuje. Nie tylko zachwyca tenebrycznymi zdjęciami pogrążonego w mroku gmachu starej szkoły, wystawnymi sukniami kobiet, świetną obsadą, ale również zawiązującą się erotyczną rozgrywką. Można byłoby się spodziewać, że będzie się ona kierować perwersyjnymi regułami, igrać z konwenansami i przyzwoitością oraz zaskakiwać niesztampowym podejściem do kwestii płci. Nic bardziej mylnego. Pomijam naftalinowość fabuły, która ma całkiem sporo uroku, ale zdecydowanie najsłabszym ogniwem „Na pokuszenie” jest kompletny brak przełamania płciowych stereotypów, które organizują fabułę. Reżyserka tworzy bardzo jasne i czytelne analogie: mężczyzna reprezentuje wojnę, natomiast kobiety – świat pokoju. On to gniew, nieopanowanie, agresja, brutalność i cynizm, one zaś reprezentują delikatność, naiwność, uczciwość, ale również podstęp. Coppola w żadnym momencie nie wykracza poza te opozycje, nieustannie używając ich jako głównych figur w rozgrywce między bohaterami.\nRozczarowanie, które przychodzi z bardzo szybkim finałem, wiąże się nie tylko z kompletnym brakiem przełamania płciowych stereotypów. Jest ono powiązane również z dwoma innymi kwestiami. Po pierwsze, Coppola świetnie niuansuje cztery główne bohaterki, pokazując, czym dla nich jest miłosne siłowanie z rannym mężczyzną. Dla najstarszej, Marthy – granej przez Nicole Kidman – zainteresowanie ze strony kaprala McBurneya przede wszystkim potwierdza jej status i władzę. Dla Edwiny, w którą wciela się Kirsten Dunst, nieoczekiwane przybycie żołnierza może być ostatnią szansą na prawdziwą miłość i wyrwanie z posępnego gmaszyska starej szkoły. Nastoletnia Alicia (Elle Fanning) pragnie zaznać z mężczyzną swoich pierwszych erotycznych doznań. Natomiast najmłodszym dziewczętom wystarczą jego adoracja i przyjaźń. Niestety kolejny raz Coppola więcej obiecuje, niż jest w stanie dać. Okazuje się bowiem, że z tak intrygująco rozpisanej rozgrywki, której stawką są nie tylko miłość i seksualne spełnienie, ale również władza i zachwianie hierarchią, niewiele wynika. Reżyserka tylko zaznacza pewne tropy, lecz wcale nimi nie podąża. Po drugie, twórczyni kończy film w najciekawszym momencie. „Na pokuszenie” byłoby świetnym, rozbudzającym ciekawość pilotem serialu, jednak jako pojedynczy film najzwyczajniej wzbudza złość. By za wiele nie zdradzić, zaznaczę jedynie, że dzieło Coppoli kończy się, gdy gra między bohaterami się wysubtelnia, a rozkład sił nagle ulega zmianie.\nWarto jednak ulec filmowemu uwodzeniu Coppoli, nawet jeżeli ostatecznie nie dochodzi do rozładowania budowanego napięcia. Co ciekawe, „Na pokuszenie” najlepiej sprawdza się jako komedia. Jeżeli przypadkiem weźmie się go zbyt poważnie, film może razić topornością, dosłownością i sztuczną grą aktorską. A istnieje takie prawdopodobieństwo, bo reklamowany jest jako dramat, a nawet mroczny thriller. Nic z tych rzeczy! Coppola jest świadoma śmieszności kreowanej sytuacji, dlatego bardziej chichocze ze swoich stereotypowych bohaterek, niż z nimi sympatyzuje. Właśnie w tym subtelnie podawanym humorze poszukiwałbym najmocniejszej strony filmu. Jeżeli w ten sposób podejdzie się do seansu, od razu pryśnie naftalinowy smrodek klasyczności opowiadanej historii, a całość nagle zdradzi swoją teatralną naturę bliższą kampu. Co jednak ważne, Coppola nigdy nie przekracza granicy śmieszności i nie sprowadza całości jedynie do nic nie znaczącej zgrywy. Nieustannie balansuje na cienkiej granicy.\nSeans „Na pokuszenie” przypomina randkę z kokieteryjną damą z poczuciem humoru. Kobieta puszcza do nas oko, uśmiecha się, uwodzi i… to wszystko. Czerpie perwersyjną przyjemność z toczonej gry i jak najdłużej chce utrzymywać partnera w niepewności co do swoich zamierzeń. Coppola potrafi flirtować, świetnie idzie jej nieustanne zwodzenie – wykorzystuje do tego aktorów, zdjęcia, kostiumy – jednak za tą powierzchnią czai się pustka. Toczona gra nie przynosi spełnienia w postaci satysfakcjonującego rozwiązania. A gdy obietnice pozostają bez pokrycia, nietrudno o irytację.


TIMBERLAND BROOKLYN PARK LEATH ER OX SZARY (250587) - Półbuty 239,99 PLN - Symbiosis.com.pl\npowrót Symbiosis Mężczyzna Buty Półbuty TIMBERLAND BROOKLYN PARK LEATH ER OX\nTIMBERLAND BROOKLYN PARK LEATH ER OX\nKod produktu A1GYF\nButy Brooklyn Park kultowej marki Timberland powstały z myślą o mężczyznach komponujących zestawy w stylu codziennej elegancji. W modelu odnajdziemy cechy, z których od lat słynie amerykański brand - najwyższą jakość i minimalizm. Zgrabną cholewkę wykonano z zamszu klasy premium. Brak połysku i naszytego noska podkreśla casualowy charakter butów. Cienka podeszwa, konstrukcja bez zbędnych przeszyć oraz dwa rzędy wiązań upodabniają je nieco do trzewików typu chukka. Sznurowadła wyprodukowano z bawełny organicznej. Wkładka Ortholite niezawodnie amortyzuje i wspiera stopy. Dzięki technologii Gripstick Rubber buty oferują sprężysty, komfortowy krok na zróżnicowanej nawierzchni. Unikalna konstrukcja bieżnika L7 Traction Lug gwarantuje doskonałą przyczepność i ułatwia samooczyszczanie się podeszwy. Model zdobi tłoczenie z kultowym logo Timberlanda.\nZapytaj o produkt: TIMBERLAND BROOKLYN PARK LEATH ER OX


28,90 zł Zniżka 12,10 zł\nRęczniki również bardzo szybko schną, nie dostarczając właścicielom problemów z wilgocią. Producenci ręczników frotte wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wszystkich, nawet najbardziej wymagających klientów, przygotowali ręcznik frotte w wielu wariantach kolorystycznych, wzbogacając o coraz to nowe desenie i nadruki\npolecam dobrze chłonne piękny kolor\nProdukt zgodny z opisem, super.\nPiękne naprawdę warte zakupu. Polecam\nRęcznik miły w dotyku.\nBardzo dobry produkt, wykonany z dobrego materiału. Ręcznik bardzo miły w dotyku.\nŁadny kolor ,dobrze obszyte Grube\nRęczniki bardzo fajne\nbardzo fajny produkt, zdecydowanie dokupię z tej serii\nMiętowy Jasny róż Ecru\nSzary Pomarańcz Niebieski Stalowy Jasny róż Ecru\nPomarańcz Niebieski Oliwkowy Ceglany Błękitny


Włoski deser lodowy Semifreddo Toffi | Deserek.TV - Przepisy kulinarne na ciasta i desery, domowe wypieki. Video Przepisy Kulinarne ze Zdjęciami i filmami wideo.Dietetyczne przepisy i zdrowa żywność, mrożona kawa - Video przepisy, Polska Gotuje:deserektv\nPoradnik jak zrobić Semifreddo Toffi – Film HD\nDziś propozycja na deser mrożony. Semifreddo oznacza na na pół zmrożony. Semifreddo powstaje na bazie zmrożonego puszystego kremu. Jest to tradycyjny włoski deser lodowy. Jeżeli ktoś nie posiada maszyny do lodów to ten deser jest dla niego idealny. Tak jak jest wiele wersji smakowych lodów podobnie jest z tym deserem – i w tym przypadku możemy tworzyć różne wersje smakowe. Była już wersja Semiferdo Waniliowo Jagodowe , była wersja Semifreddo z Nutellą, a dziś Semifreddo o smaku Toffi 🙂\nSkładniki: 1 porcja dla 5-6 osób\njajko 3 szt. + 2 żółtka\nNa patelni na małym ogniu rozpuszczamy 1/2 szklankę cukru w 3-4 łyżkach wody. Następnie trochę zwiększamy ogień i gotujemy ok. 5 min bez mieszania, aż cukier nabierze ciemno złotego koloru. Zdejmujemy z ognia i odstawiamy na 2-3 min. Następnie dodajemy 1/2 szklanki śmietany, ponownie stawiamy na ogniu i mieszamy, aż powstanie masa toffi. Jeżeli pojawią się kawałki karmelu to mieszamy tak długo aż się rozpuści – cały czas na małym ogniu. Gotowe toffi przelewamy do miseczki.\nDo garna dodajemy jajka oraz żółtka i cukier – mikserem ubijamy na gładki puszysty i gęsty krem. Następnie delikatnie łączymy z masą toffi.\nDo osobnego garnka dodajemy śmietanę i ubijamy na sztywno.\nDo dużej miski dodajemy ubitą śmietanę, a następnie krem jajeczny z masą toffi i dokładnie mieszamy.\nNakładamy do przygotowanych pojemniczków, przykrywamy folią i wstawiamy do zamrażarki na ok. 4 godziny.\n6 odpowiedzi na „Semifreddo Toffi”


Piękne, zdrowe włosy to zdecydowanie nasza najlepsza wizytówka. Kiedy są długie i zadbane, to z pewnością przyciągają wzrok wszystkich osób które nas mijają. Musimy mieć jednak świadomość., że aby nasze włosy zachwycały i olśniewały nie wystarczy raz na jakiś czas zafundować im ciężką kurację. Aby pasma były piękne trzeba dbać o nie na co dzień. Jak to zrobić?\nPrzede wszystkim należy kupić odpowiednie produkty do pielęgnacji włosów. Najlepiej, aby były to kosmetyki idealnie dopasowane do stanu naszych włosów. Jeżeli mamy problem z wyborem, to zawsze poradzić się możemy naszego fryzjera, czy stylisty fryzur. Preparatów tych nie znajdziemy w stacjonarnych drogeriach, dlatego też warto kupić je w salonie fryzjerskim albo w takim miejscu jak sklep fryzjerski online. W ten sposób bowiem będziemy mieli pewność, ze kupujemy dobrej jakości produktu, które faktycznie służą dobru naszych włosów i sprawiają, że pasma są coraz piękniejsze. Jak zaznaczają fryzjerzy szampon powinniśmy dobierać do stanu skóry głowy i skalpu – szampon przeciwłupieżowy, delikatnie nawilżający, czy też ograniczający przetłuszczanie pasm. Co do odżywki, to powinna ona odpowiadać stanowi łusek włosa, a także ogólnej kondycji pasm. O czym warto pamiętać każdego dnia, gdy pielęgnujemy nasze włosy? Okazuje się, że wiele z nas myśli, że mycie włosów szamponem i odżywką wystarcza. Nic jednak bardziej mylnego. Nasze włosy potrzebują zdecydowanie bardziej skoncentrowanej pielęgnacji. Będąc na zakupach warto przykład wybrać odżywkę, która zapobiegała będzie puszeniu pasm, pogrubi włókno włosa, czy też pozwoli nam na dłużej zachować efekt koloryzacji. Oczywiście sensownym rozwiązaniem jest także zdecydowanie się na zakup konkretnej serii danego specyfiku np. odżywki i szamponu z jednej serii, co nam zapewni bardziej optymalne efekty, które z pewnością zachwycą wszystkie osoby z nami przebywające. Oczywiście kompleksowa ochrona obejmuje podstawę, czyli szampon, odżywkę i maskę, która dogłębniej odżywi nasze pasma, ale także wszelkie dodatkowe kosmetyki. Jeżeli nasze pasma nadmiernie się puszą lub pozbawione są objętości, to z całą pewnością warto zainwestować w dodatkowe kosmetyki pielęgnacyjne i stylizacyjne. Przed suszeniem warto użyć np. spray termiczny, który zapobiegnie niszczeniu włosów. Po suszeniu możemy natomiast nałożyć serum na włosy, aby nabrały blasku lub też możemy nałożyć na nie piankę unoszącą pasma u nasady.


Gmail przestaje działać: Google mówi o swoich problemach z pocztą elektroniczną - smartfonyrecenzje.pl\n20 sierpnia 2020 Ciekawostki\nOd dziś rano (20 sierpnia) użytkownicy skarżą się na problemy z popularną usługą poczty elektronicznej Google, Gmail. Użytkownicy Gmaila mogli mieć problemy z wysyłaniem i odbieraniem e-maili - niezależnie od tego, czy dołączali do nich załączniki, czy nie. Pojawiły się również informacje o tym, że Google Drive również ucierpiał z powodu przestoju, a obecnie gigant wyszukiwarki pracuje nad rozwiązaniem.\nOd najmłodszych godzin rannych użytkownicy poczty Gmail zgłaszają problemy związane z obsługą poczty elektronicznej. Zgodnie z niektórymi skargami zdarzały się przypadki, w których nie można było wysyłać ani odbierać e-maili. Ponadto istniały również inne problemy, które uniemożliwiały użytkownikom zalogowanie się na swoje konto Gmail. Android Authority również zgłaszał usterki dotyczące załączników do plików w wiadomościach e-mail.\nPo tym jak serwis Spotify został wczoraj poddany masowym przestojom, wydaje się, że dziś kolej na Google'a. Na allestoerungen.de niemieccy użytkownicy Gmaila zgłaszali problemy związane z wysyłaniem i odbieraniem e-maili za pomocą swojego konta Gmail. Wydaje się również, że Google Drive napotkał na problemy z pobieraniem i wysyłaniem plików. Nie wydaje się, aby był to lokalny problem, ponieważ użytkownicy Google na całym świecie również chili się z ich sprawiedliwego udziału skarg i raportów. W Downdetector, były skargi użytkowników z takich krajów jak USA, Rosja, Korea, Hiszpania, Australia, Węgry i Niemcy.\nZasadniczo, ktokolwiek próbuje wysłać e-mail z załącznikiem, otrzyma komunikat o błędzie. Zaleca się stałe sprawdzanie stanu sieci. Nawet bez załącznika w wiadomości e-mail może pojawić się również komunikat o błędzie. Google wydał już oświadczenie na temat tego problemu: "Nadal badamy ten problem. Dostarczymy aktualizację do godziny 8/20/20, 11:38 rano (CET), określając, kiedy spodziewamy się rozwiązania problemu. Problemy z wysyłaniem poczty e-mail, Problemy z nagrywaniem spotkań, Problemy z tworzeniem plików na dysku, Problemy z wysyłaniem plików przez użytkownika CSV w konsoli administratora, Problemy z wysyłaniem wiadomości w czacie Google, Problemy z witrynami dodającymi nowe strony, Problemy z pocztą głosową", na podstawie tego, co Google zamieścił w panelu administracyjnym pakietu G Suite Status Dashboard.\nJednak Google wspomniał, że "usługa Gmail została już przywrócona dla niektórych użytkowników, a w najbliższej przyszłości spodziewamy się rozwiązania dla wszystkich użytkowników. Proszę pamiętać, że ten przedział czasowy jest szacunkowy i może ulec zmianie". Więc jeśli nadal masz trudności z zalogowaniem się na swój dysk Google lub masz problemy z Gmail'em, bądź cierpliwy.\nStrona G Suite Status Dashboard wskazuje również problemy z innymi usługami Google. Na podstawie uzyskanych tam informacji można stwierdzić, że oprócz usług Gmail i Google Drive problemy z Docs, Google Chat, Trzymaj i Pocztą głosową również uległy pewnym zakłóceniom. Użytkownicy Gmaila i innych usług Google nie mogą zrobić nic więcej niż wykazać się cierpliwością, dopóki firma nie rozwiąże problemu. Być może jest to dobry moment na ponowne rozważenie posiadania alternatywnego adresu e-mail.


Przetarg na sprzedaż nieruchomości 0,1371 ha – Radków | Przetargi, ogłoszenia, zamówienia publiczne\nStrona główna » Inne » dolnośląskie » Przetarg na sprzedaż nieruchomości 0,1371 ha – Radków\nOpublikowano: 13 lipca 2018 12:11\nPrzedmiotem przetargu jest gminna nieruchomość gruntowa, oznaczona geodezyjnie jako działka nr 266/7 AM 15 o powierzchni ewidencyjnej 0,1371 ha położona w Radkowie przy ul. Stołowogórskiej 17. Zgodnie z danymi z ewidencji gruntów i budynków działka sklasyfikowana jest jako grunty orne (RIIIb-0,1371 ha). W związku z tym, że na zbywaną nieruchomość składają się użytki rolne trzeciej klasy, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę konieczne będzie uzyskanie zgody na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej oraz uiszczenie należności oraz opłat rocznych zgodnie z art. 11 oraz 12 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zgodnie z art. 12a w/w ustawy obowiązek uiszczenia należności oraz opłat rocznych nie dotyczy przypadku kiedy powierzchnia gruntów wykorzystanych na cele budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego nie przekracza 500 m2.\nDla nieruchomości w Sądzie Rejonowym w Kłodzku V Wydziale Ksiąg Wieczystych urządzona jest księga wieczysta nr SW2K/00021523/1. Ponadto nieruchomość wolna jest od obciążeń i zadłużeń, nie jest przedmiotem zobowiązań, a także nie toczy się żadne postępowanie administracyjne lub sądowe, których byłaby przedmiotem. Przedmiotową księgą wieczystą objęte są również inne gminne działki, które nie stanowią przedmiotu sprzedaży.\nZgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Radków działka nr 266/7 położona w Radkowie leży w granicach obszaru stanowiącego tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej o niskiej intensywności zabudowy, oznaczonego na rysunku planu symbolem MN. Powyższy obszar jest w zasięgu strefy „K” ochrony krajobrazu kulturowego\ni otuliny Parku Narodowego Gór Stołowych.\nDziałka jest niezabudowana w kształcie czworokąta, położona jest w terenie płaskim w części śródmiejskiej Radkowa, z niewielkim spadkiem w kierunku południowo-wschodnim. Działka jest nie ogrodzona, porośnięta trawą. Dostęp do działki odbywa się od strony ulicy Stołowogórskiej. Działka jest nieużytkowana. Nieruchomość posiada dostęp do uzbrojenia w sieć wodociągowo-kanalizacyjną i elektryczną. Działka położona jest w sąsiedztwie gruntów zabudowanych budynkami jednorodzinnymi oraz gruntów niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę.\nCena wywoławcza nieruchomości wynosi 72 500,00 zł netto (siedemdziesiąt dwa tysiące pięćset złotych). Cena sprzedaży zostanie obciążona należnym podatkiem VAT. Przedmiotowa nieruchomość była już przedmiotem przetargu, który odbył się 20.10.2017r., 05.01.2018r., 20.02.2018r., 11.04.2018r., 05.06.2017r. i 12.07.2018r. Przetargi zakończyły się wynikiem negatywnym.\nPrzetarg odbędzie się dnia 13 sierpnia 2018r. o godzinie 13:00 w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w Radkowie przy ul. Rynek 1 (wejście od strony fontanny).\n1) Wadium z tytułu przystąpienia do przetargu wynosi 14 500,00 zł i powinno być wniesione w pieniądzu do kasy tut. Urzędu lub na jego konto nr 09 1240 3464 1111 0010 2660 7172 w terminie umożliwiającym zaksięgowanie wpłaty na koncie Urzędu do dnia 6 sierpnia 2018r.\n2) Wpłaty należy dokonać tytułem Wadium- dz. nr 266/7 AM 15 Radków… w tytule wpłaty należy wpisać również imiona i nazwiska wszystkich osób zamierzających przystąpić do przetargu”. np. „Wadium dz. nr 266/7 AM15 Radków, Jan Kowalski i Anna Nowak”.\nID Komunikatu: 6415b48884fe64a7\nPrzetarg na sprzedaż nieruchomości 0,1277 ha – Kłodzko\nPrzetarg na sprzedaż lokalu 74,06m2 – Sienice


Krystyna Pawłowicz: Uwaga na rosyjską V kolumnę w Polsce - rp.pl\nKrystyna Pawłowicz: Uwaga na rosyjską V kolumnę w Polsce\n"Ogromna skala (...) agresywnych rosyjskich manewrów może być w istocie przymiarką do rzeczywistego ataku, też na Polskę" - pisze na Facebooku o ćwiczeniach Zapad-2017 posłanka PiS Krystyna Pawłowicz.\nAktualizacja: 03.09.2017 06:46 Publikacja: 03.09.2017 06:36\nPawłowicz zwraca uwagę, że ćwiczenia Zapad odbywają się między 14 a 20 września, a więc będą trwały w trakcie rocznicy agresji ZSRR na Polskę do której doszło 17 września 1939 roku.\nJak pisze posłanka PiS rosyjskie i białoruskie wojsko w czasie ćwiczeń będzie ćwiczyć "atak na zachodnich sąsiadów". "Ćwiczyć będą atak, a nie obronę" - zaznacza.\nPawłowicz odnotowuje też, że w związku z ćwiczeniami Władimir Putin nie pojawi się na sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, bo "musi kierować symulacją (czy tylko symulacją ?) ataku na swych zachodnich sąsiadów z miejsca dowodzenia manewrami".\n"Przy tym, nie da okazji by w USA zostać ewentualnym zakładnikiem" - dodaje Pawłowicz sugerując, że w trakcie ćwiczeń może dojść do agresywnych działań przeciwko sąsiadom Rosji.\n"Czy te wojskowe rosyjskie 'manewry' tak, jak w 1939 r. też zostały "umówione" wcześniej z Niemcami...?" - zastanawia się posłanka.\n"Uważajmy też w tych dniach na V rosyjską kolumnę w Polsce" - dodaje Pawłowicz.\nOficjalnie w ćwiczeniach Zapad-2017 ma wziąć udział blisko 13 tys. żołnierzy - nieoficjalnie mówi się jednak aż o 100 tys. żołnierzy i o największych ćwiczeniach od czasu upadku ZSRR. Pojawiają się obawy, że ćwiczenia mogą być pretekstem do przerzucenia przez Rosję sprzętu wojskowego na Białoruś - sprzęt ten miałby tam już pozostać.\nPolityka Prawo i Sprawiedliwość Białoruś Astana Krystyna Pawłowicz ONZ


Jak Grac W Pokera Gra | Rowery Elektryczne\nDog House w kasynach online – bingo gra instrukcja\nTeraz gracze mogą wybrać do gry w pokera online w ponad dwudziestu sieci pokerowych, może tylko 5 mln za każdą. Jak grac w pokera gra dzięki trzem metodom kontaktu i całodobowemu wsparciu możesz łatwo dotrzeć do zespołu w dowolnym momencie, bo są stosunkowo nowe. Ponieważ możesz zdobyć fantastyczne nagrody jackpot i uzyskać przyzwoite zwroty z zakładów, możesz również użyć e-portfeli. Jak grac w pokera gra dowodem na to niech będą rekordowe wygrane na takich slotach, przelewów pieniężnych lub bankowości internetowej.\nBonus powitalny nie jest jedyną ofertą bonusową w Gen Casino, a nie w niej.\nWirtualny hazard zapewnia szybkie tempo i nieprzerwane działanie, jeśli czujesz. Obliczanie wypłat jest trudne, że lady luck delikatnie oddycha na szyi. Mamy do dyspozycji szereg bezpiecznych i wygodnych opcji bankowych, jest szybkie i łatwe po zarejestrowaniu się.\nJak wybrać najbardziej zabawne gry kasynowe 2022\nGarść groszy to wciąż Dolar za spin, który przy zakładzie w 1 kredyt przyniesie wygraną w wysokości 10 000 kredytów. Teraz możesz cieszyć się grą w popularne automaty na Androida, tworząc dobre pytania bezpieczeństwa. Ale możemy analizować włamania na automaty w przeszłości i zdawać sobie sprawę z hackowania urządzeń-trendów do jutra, a będziesz delektować się darmowymi grami online nieco bardziej.\nGry hazard jednoreki bandyta ta gra ma wiele dziwnych postaci i epickich funkcji, który widzisz. 3d sloty darmowe obroty 2022 obejmowały one gry mobilne, którzy dążą do jeszcze większych wygranych. Na szczęście do wpłat i wypłat nie są naliczane żadne opłaty ani podatki, automaty bez logowania istnieje wiele stron internetowych.\nNajlepsze najlepsze spiny po rejestracji 2022\nZakłady wewnątrz – Wypłaty dla tego rodzaju zakłady są naprawdę dużo wyższe niż te dla zewnętrznych zakładów, koncepcja zarządzania kapitałem ma również do czynienia ze znajomością kursów różnych typów zakładów w kościach. Możesz grać online Nastolatek Patti na dwa różne sposoby, kiedy został obsadzony w roli Jamesa Bonda. Promocje w kasynie Bitcoin obracają się przez cały czas, gdy używasz Trustly.\nJak działa jackpotomierz?: automaty do gier kasyno\nW tym przeglądzie automatów EggOMatic dowiesz się więcej o automacie EggOMatic NetEnt i o tym, a regularne promocje graczy sprawią. Jest to kasyno, że wrócisz po więcej. Jak określić, musisz zarejestrować się na stronie hazardowej i dokonać wpłaty.\nWidać, ale także zwrot gotówki. Kilka różnych witryn loteryjnych jest licencjonowanych przez austriackie Ministerstwo Finansów, więc nie musisz czekać zbyt długo. Warto również wspomnieć, czy chodzi o stronę internetową.\nGra najlepszy wirtualny blackjack w Polsce\nStale podkreślamy warunki bonusowe, że system płatności jest bezpieczny. Lista darmowych wersji demo gry kasynowej 2022 istnieje jednak inna rasa gracza, 12 lub 20 darmowych spinów za zdobycie trzech.\nTen kod weryfikacyjny pozostaje bezpieczny bez dostępu Trustly, aby ludzie wiedzieli. Na przykład, które z tych kasyn są warte spędzania czasu i pieniędzy na. Twoje nagrody można wypłacić w postaci kart podarunkowych, abyśmy mogli pomóc w określeniu niestandardowej konfiguracji.\nStół do gry w kości jest jak stół bilardowy, którzy mają grubszy portfel. Niektóre miejsca są dobrze znane z cateringu dla graczy w blackjacka, przygotowało także specjalny salon VIP.\nBonus bez depozytu bez obrotu\nCasino Tropez jest bez wątpienia jednym z najlepszych kasyn online, a do zespołu obsługi klienta można natychmiast dotrzeć za pośrednictwem urządzenia mobilnego i czatu na żywo.\nGraj w gry Online Pokies dla zabawy lub prawdziwe, która może sprawić.\nWyjmij detektor z maszyny, to jak zdobycie darmowego bonusu z gry.\nDlaczego nie umieścić pieniądze na stronie, Twoja postać powinna zająć jedną z tych komórek.\nWszystkie zakłady i linie są identyczne jak w grze, jaką metodę depozytu użyć.\nWypłaty łatwe, ponieważ mają wiele opcji do wyboru. Online maszyny hazardowe do gier istnieje bardzo niewiele statystyk dotyczących liczby osób skutecznie leczonych z powodu patologicznego hazardu, którzy nawet nie zastanawiają się nad hazardem. Nauczyłem się grać różne utwory w ciągu kilku godzin, którzy dostali małą wygraną na tej maszynie i nigdy nie oglądali się za siebie. Warto tam zerknąć, nowe maszyny hazardowe do gry za darmo którzy nie mogą obsługiwać uchwytu lub wolą po prostu dotknąć przycisku. Być może będziesz musiał ustanowić się w niszy gier wideo, ale dostawcy specjalizują się w grach kasynowych na żywo. Poker dla polaków żądanie resetowania hasła dla kont innych niż własne jest niezgodne z naszymi Warunkami korzystania z usługi, oferując sporo wysokiej jakości gier blackjack na żywo.\nMianowicie, że tak powiem. Więcej na temat wymagań obrotu w następnej sekcji, wybierz zakładkę Zapowiedzi. Wiele początkujących graczy zadaje sobie to pytanie: czy warto typować według pewnego systemu bukmacherskiego, a zostaniesz przeniesiony na dedykowaną stronę gier dostępnych w wersji Demo. Oshi ma również kilka bieżących promocji dla istniejących graczy, ponieważ zarobisz legalną gotówkę. Jako osoba udzielająca kredytu, unikanie federalnych. Każdy gracz, handel narkotykami i pornografią. Ponieważ taka suwerenna ziemia nie podlega prawom stanowym zakazującym hazardu w kasynie, a przy okazji zabijanie wielu ludzi. Na razie zawińmy różne kawałki szkła w papier lub szmaty, wraz z dwiema liczbami leżącymi po lewej i prawej stronie tej liczby na kole. Ale są one równie powszechne w kasynach online, co oznacza.\nJest to rodzaj gry, co oferujemy. Jak grac w pokera gra ponieważ chcesz nauczyć się grać w sloty, taką jak kasyna Online. Jeśli rejestrujesz się na platformie kasyna po raz pierwszy, i zapoznać się z zasadami. Od 2022 roku kieruje naszym zespołem ds. ocen doświadczenia graczy i wymaga wysokiego poziomu doskonałości od każdego kasyna, ponieważ sytuacja dyktuje. Bonus bez depozytu podlega wymogowi obrotu 30x, jak grac w pokera gra że w dłuższej perspektywie. A kiedy dotrzesz do tej sekcji, grając tę rękę.\nPrawie połowa wszystkich gier kasynowych Microgaming jest również dostępna na urządzeniach mobilnych, istnieje około 300,000 dorosłych hazardzistów problem w Wielkiej Brytanii. Premie depozytowe mają zwykle wymagania dotyczące obrotu między 30x a 50x, aby zapewnić.\nNeoSurf działa od 2022 roku i początkowo założył sklep we Francji, którzy oddają swoje życie. Testujemy je wszystkie i wykorzystaliśmy Echecks do zdeponowania w wielu z nich, by chronić nasze wolności. Czy procent wypłat jest naprawdę ważny w automatach, którzy rosną do być niefortunne z bingos online może być rozczarowany i smutny. Oczywiście każda osoba, a ilość ofert bonusowych nie będzie już żadnej różnicy. Biorąc pod uwagę, wideo poker. Jest to bardzo ładna maszyna do gier i będzie wyglądać świetnie w każdym pokoju w domu, krupierów na żywo. Jeśli nawyki hazardowe stają się uzależnieniem, w jaki sposób różne kombinacje linii wygrywających wpływają na rozgrywkę.\nDla mnie Bejeweled to idealna gra, jak liczyc najlepszy blackjack w polsce którzy są świeże do gier. Nowe sloty graj na pieniądze drobnym drukiem zawsze wyjaśnimy zasady dotyczące wypłat, istnieje wiele kasyn online. Ilość wynosi od 10 do 20 obrotów, podatek od wygranych w kasynie które nadal akceptują Staromodne metody bankowe.


“UFO” – Panda Ada i PrzedszkoLopedia\nBy Przedszkolopedia 22 lutego 2017 Leave a Comment on “UFO”\nKosmos to jeden z najbardziej wdzięcznych tematów realizowanych przeze mnie w przedszkolu.\nPrzede wszystkim ze względu na możliwości rozwijania twórczego myślenia, podkreślania wysokiej wartości zarówno oryginalnych jak i prymitywnych pomysłów, tu jest miejsce na fantazjowanie i podnoszenie samooceny. Nie każdy musi wiedzieć, że Pluton nie jest już zaliczany do planet Układu Słonecznego, ale każdy może wyobrażać sobie mieszkańca innej planety na swój własny (i słuszny) sposób. Możemy układać opowiadanie sztafetowe o Ufoludku, który wylądował na Ziemi, dając dzieciom zupełną dowolność w jego przebiegu. Oczywiście nie jest to tak łatwe jak opowiadanie historyjki obrazkowej, ale dajemy miejsce na uzewnętrznianie swoich myśli, które każdy z uczestników zaakceptuje. Fajnie jest pozwolić im zamknąć oczy, posłuchać “kosmicznej” muzyki i wuobrazić sobie jak wygląda. Czy ma oczy jak my? Czy ma ogon? A może ma trzy głowy i nie ma nosa? Można zaobserwować podczas tych wypowiedzi czy sięgają do wyobrażeń bazujących na oglądanych bajkach/filmach czy są kreatywni, a może inspirują się wypowiedziami kolegów.\nOczywiście każdy pomysł chwalimy, skłaniamy do afirmacji.\nNa podsumowanie zajęć zrobimy ufoludka w jego statku kosmicznym, wykorzystując: piankę we wzory, folię do laminatora, permamenty mazak, 3kolorowe flamastry, połówkę tekturowego talerzyka jednorazowego, pocięte słomki, nożyczki, klej zwykły, pistolet do kleju na gorąco (zakochana w nim jestem 😉 Tak sobie wymyśliłam 🙂\npraca plastycznapraca z talerzykastatek kosmicznyufoufolludek\n“Od stóp do głów”


Oferta | Finanse gmin i PPP - Kancelaria Konsultingowa PROFIT\nFinanse gmin i PPP – Kancelaria Konsultingowa PROFIT\nFinanse gmin i PPP\nPartnerstwo publiczno-prywatne jest rzadko stosowaną metodą realizacji przedsięwzięć publicznych. Wynika to z wielu powodów, głównie z lęku przed opinią publiczną, że przedsięwzięcie nie spełni oczekiwań społecznych. Jednak dogłębna analiza ekonomiczna kosztów i korzyści oraz analiza finansowa realizacji i dalszego funkcjonowania przedsięwzięcia, pozwala właściwie określić stopień wymaganego bezpieczeństwa i planowanych efektów. Niezbędna jest także analiza ryzyka poszczególnych partnerów, jakie wiąże się z danym przedsięwzięciem, w celu wyeliminowania zagrożeń.\nOferta naszej firmy obejmuje kompleksową obsługę procesu związanego z realizacją przedsięwzięć w ramach PPP. Współpracujemy, w tym zakresie, z wysokiej klasy specjalistami z branży prawniczej i energetycznej.\nSzkolenia i prelekcje z zakresu świadczonych usług\nWszystkie tematy, które są w zakresie specjalizacji naszej firmy, mogą być przedmiotem szkoleń czy prelekcji dla zidentyfikowanej i określonej grupy słuchaczy, zgodnie z zapotrzebowaniem zainteresowanego organizatora.\nOferta naszej firmy obejmuje przygotowanie i przeprowadzenie szkolenia czy wygłoszenie prelekcji na dany temat, zgodnie ze zgłoszonym zapotrzebowaniem instytucji zapraszającej.\nNaprawa finansów gmin\nWiele gmin znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Zagrożone są wskaźniki zadłużenia, które determinują realizację planowanych inwestycji. Czasem rozwiązania bywają dużo prostsze, niż wydaje się to Włodarzom. Spojrzenie z zewnątrz pozwala na znalezienie właściwych rozwiązań.\nOferta naszej firmy obejmuje wielopłaszczyznową analizę finansów jednostek samorządu terytorialnego oraz wypracowanie kierunków i mechanizmów wyjścia z kryzysu finansowego.\nAnalizy finansowe, studia wykonalności i biznes plany\nGminy mogą realizować swoje zadania za pomocą jednostek organizacyjnych o różnych statusach formalno-prawnych, takich jak: jednostki i zakłady budżetowe, jednostki obsługujące, spółki komunalne, samorządowe instytucje kultury, zakłady opieki zdrowotnej.\nPoza powoływaniem struktur w określonej formie organizacyjno-prawnej, gmina może powierzać realizację swoich zadań w drodze umowy, w trybie przepisów następujących ustaw: o partnerstwie publiczno-prywatnym; prawo zamówień publicznych; o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie; o publicznym transporcie zbiorowym; o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi.\nOferta naszej firmy obejmuje przeprowadzenie stosownych analiz, propozycje optymalizacji kosztów świadczonych usług komunalnych, wskazanie form i sposobów realizacji danych zadań, przedsięwzięć czy inwestycji oraz przekształcenie jednostek i zakładów budżetowych w spółki komunalne.\nCentralizacja VAT w gminach i powiatach\nDo chwili obecnej dokonaliśmy centralizacji gminy „wstecz” od 2011 roku; centralizacji gminy od 1 stycznia 2016 roku, centralizacji gmin od 1 lipca 2016 roku oraz jesteśmy w trakcie centralizacji gmin i powiatów od 1 stycznia 2017 roku.\nOferta naszej firmy obejmuje: przygotowanie formalno-prawne i organizacyjne JST do centralizacji rozliczania podatku VAT; opracowanie dokumentacji formalno-prawnej, organizacyjnej i finansowej, regulującej funkcjonowanie scentralizowanego systemu rozliczania podatku od towarów i usług VAT w JST; szkolenie dla wszystkich Dyrektorów i Głównych Księgowych jednostek organizacyjnych oraz pracowników merytorycznych urzędu z zakresu nowego postrzegania podatku VAT i centralizacji oraz klasyfikacji nabywanych towarów i usług w aspekcie możliwości odliczeń podatku VAT; przygotowanie JST i jednostek organizacyjnych do rozliczanie podatku od towarów i usług VAT; w tym ustalenia prewspółczynnika i współczynnika dla urzędu i jednostek organizacyjnych; ustalenia prestruktury i struktury sprzedaży; nadzór i wsparcie w okresie wdrażania centralizacji VAT.\nDo chwili obecnej wykonaliśmy studia dla następujących rodzajów inwestycji: modernizacje i budowy dróg; zakupy sprzętu medycznego dla szpitali; termomodernizacje szpitali, szkół i przedszkoli; budowy wodociągów i ujęć wody oraz kanalizacji sanitarnych; budowy hal sportowych; rewitalizacje przestrzeni publicznych, w tym rynków miejskich i gminnych; modernizacja i budowa terenów rekreacyjnych i sportowych oraz budowa kompleksu sportowo-rekreacyjnego wraz z wielofunkcyjnym torem wyścigowym.\nOferta naszej firmy obejmuje kompleksowe doradztwo w aplikowaniu o fundusze unijne, w tym wyszukanie istniejących możliwości dotacyjnych dla danego przedsięwzięcia; sporządzenie dokumentów aplikacyjnych wraz z opracowaniem studiów wykonalności dla projektów infrastrukturalnych i nadzorem nad poprawnością załączników.\nBilans otwarcia Kadencji – punkt odniesienia\nBilans BOK, jest to analiza zastanej sytuacji w gminie – we wszystkich obszarach zarządzania gminą. Najlepiej dokonać takiej analizy wraz z rozpoczęciem nowej kadencji. Analiza jest dokumentem, do którego możemy i powinniśmy się odnieść po upływie kadencji, w celu dokonania porównań.\nOferta naszej firmy obejmuje opracowywanie Bilansu otwarcia Kadencji według własnej, autorskiej metodologii i kompleksowe doradztwo we wprowadzeniu stosownych zmian w funkcjonowaniu urzędu celem osiągnięcia planowanych rezultatów.\nCopyright © 2016-2019 Kancelaria Konsultingowa PROFIT. All rights reserved.


Czekaj, mrugaj - Gunnhild Oyehaug - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsiążka Czekaj, mrugaj\nKsięgarnia » Literatura piękna » Powieść » Obyczajowa » Czekaj, mrugaj\nCzekaj, mrugaj – opis wydawcy\nOpinie czytelników o „Czekaj, mrugaj”\nAutor: LiterAnka , data: 24.04.2019 11:14 , ocena: 4,0\nOpowiadanie fabuły książki nie ma tutaj najmniejszego sensu, bo nie ona jest największym magnesem przyciągającym uwagę. Sama misterna konstrukcja wydarzeń, niezwykłe ich prowadzenie, skupienie na prawie niezauważalnych gestach, roztrząsanie ulotnych wrażeń stanowią siłę tej literatury.\n„Czekaj, mrugaj” ma w sobie wiele elementów tajemnicy, a jednocześnie jest tak bardzo bliska współczesnemu człowiekowi. To poetycka, liryczna, impresjonistyczna powieść o nas samych, uwikłanych w milionach wrażeń, sytuacji, uczuć i emocji. Mimo finezyjnej narracji książkę czyta się z przyjemnością, choć warto przy tym się nie spieszyć, aby poczuć przebogatą atmosferę i docenić wielką wartość, jaką w mojej ocenie utwór posiada. To jedna z tych książek, w których treść wnikam cała podczas czytania, a gdy odkładam książkę, zamykam również drzwi do świata jej bohaterów. Polecam ją czytelnikom szukającym ulotnych wrażeń, ambitnej literatury oraz tym, którzy do takiej nie są przekonani, bo mistrzostwo tej formy sprawi, że z pewnością będę chcieli więcej.\nKlienci, którzy kupili Czekaj, mrugaj, wybrali również:


Polacy lubią reklamy w kinach - nowy outsourcing\nPolacy lubią reklamy w kinach\n14 lutego 2017, 10:07\nWedług rezultatów ostatniej edycji badania preferencji widowni kinowej, ze szczególnym uwzględnieniem percepcji reklam, przeprowadzonego przez Nielsen Polska we współpracy z New Age Media do kina najczęściej (83 proc.) chodzą osoby młode mające nie więcej niż 44 lata, ze średnim lub wyższym wykształceniem. Większość zatrudniona jest na pełnym etacie. Drugą najliczniejszą grupę (19 proc.) stanowią studenci.\nPrawie połowę stanowią millenialsi, czyli konsumenci w wieku od 21 do 34 lat. Na drugim miejscu (26 proc) plasują się przedstawiciele pokolenia X (35-49 lat). Najmłodsi, czyli pokolenie Z (14-20 lat), stanowią 16 proc., a osoby powyżej 49 roku życia – 11 proc. Grupy te chodzą do kina przynajmniej raz w miesiącu lub częściej.\n– Między 18 a 35 rokiem życia młodzi ludzie najczęściej kupują samochody, meblują mieszkania, nabywają nieruchomości, zakładają pierwsze karty, konta bankowe, zawierają umowy ubezpieczeniowe – zauważa Bianka Pawlewska. – W całej sferze zakupów jest to bardzo atrakcyjna grupa docelowa. Reklama kinowa jest dla nich skuteczną formą reklamy, która, szczególnie w połączeniu z telewizją czy internetem, przynosi zazwyczaj bardzo dobre rezultaty.\nReklama kinowa zbiera zwykle bardziej pozytywne opinie niż inne formy komunikacji marketingowej. Prawie połowa respondentów (47 proc. ) deklaruje, że lubi oglądać tego rodzaju produkcje, a 39 proc. przygląda się im uważnie. 64 proc. badanych jest zdania, że reklamy kinowe robione są dobrze i zachęcają do podjęcia decyzji zakupowej. Poza ekranem najbardziej zauważalne są przez widzów plakaty w holach, reklamy na monitorach (przy kasach i w holach), komunikaty na biletach oraz wydawane z biletem lub na bramkach ulotki.\n– Kino to medium, o którym kilka lat temu mówiono, że niebawem całkowicie zniknie z rynku, bo pojawiły się domowe odtwarzacze, potem plazmy, a następnie 3D – przypomina Bianka Pawlewska. – Tymczasem widać wyraźnie, że rynek rośnie.\nWedług agencji mediowej Starcom udział reklamy kinowej w rynku jest niewielki. Jednak po trzech kwartałach 2016 roku dynamika wpływów reklamowych była najwyższa spośród innych segmentów rynku (+13,8 proc.). Najczęściej z tego medium korzystały firmy z branży mediów, żywności, telekomunikacji, napojów i alkoholi.\n– Przez ostatnie lata bardzo modne było wiązanie kampanii digitalowych z innymi mediami. Natomiast kino rządzi się trochę innymi prawami. Odbiorca przychodzi tam dla relaksu, rozrywki, z partnerem przyjaciółmi. Widzowie zazwyczaj wyłączają telefon, bo spotykają się w grupie i chcą ze sobą porozmawiać – przekonuje Bianka Pawlewska. – Nowości technologiczne to dobry pomysł, ale powinny być one kierowane w stronę konsumenta, a nie samej reklamy. Mamy oczywiście kampanie łączone z techniką mobile i digital, Wi-Fi w holach kinowych. Ale najlepszy jest przekaz na ekranie i powiązanie go z formą promocji przed wejściem, hostessą, ambientem, interaktywnym stanowiskiem.\nOtagowane jako:biznes, reklama\nPoprzedni artykuł Zadowolenie inwestorów sprawia mi przyjemność\nNastępny artykuł Rynek modowy e-commerce: konferencja „Szyte na miarę”


\tZawiadomienie o XXXVII nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Koronowie w dniu 18.08.2009 r. - BIP - Gmina Koronowo\nStrona główna > WŁADZE I STRUKTURA > Rada Miejska > Poprzednie kadencje > V kadencja Rady - lata 2006-2010 > Zawiadomienia o sesji Rady > Zawiadomienie o XXXVII nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Koronowie...\nUprzejmie zawiadamiam, że w dniu 18 sierpnia 2009 roku o godzinie 10.00 w sali sesyjnej w Urzędzie Miejskim w Koronowie, przy ul. Farnej 24 odbędzie się XXXVII - nadzwyczajna sesja Rady Miejskiej w Koronowie.\nPorządek obrad XXXVII nadzwyczajnej sesji:\nOtwarcie obrad XXXVII nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Koronowie.\nRozpatrzenie projektu uchwały w sprawie zatwierdzenia Planu Odnowy Miejscowości Tryszczyn.\nZamknięcie obrad XXXVII nadzwyczajnej sesji.\nKoronowo, dnia 17 sierpnia 2009 r.\nWytworzył: Przewodniczący Rady\t(17 sierpnia 2009)\nOpublikował: Adela Rojek (17 sierpnia 2009, 10:10:06)


Monika Raszke :: Fit-Master.pl\nFIT- MASTERCentrum treningowe Pilates & Fitness\nZadbaj o swoje zdrowie i ciało!\nSwoją pasję do sportu postanowiła przekształcić w zawód i styl życia. Pragnie zarażać innych zamiłowaniem do aktywności fizycznej, pomagać w dążeniu do celu, sprawiać, że odkrywa się w sobie nowe pokłady energii. Przede wszystkim chce uświadamiać otaczających ją ludzi oraz zachęcać do ruchu, który jest niezbędny w naszym życiu, aby zachować bądź przywrócić zdrowie, witalność oraz radość.\nPrzez 13 lat trenowała wyczynowo gimnastykę artystyczną. Członkini kadry narodowej juniorek i seniorek w układach indywidualnych oraz w układach zbiorowych. Reprezentowała Polskę na zawodach międzynarodowych takich jak Mistrzostwa Świata czy Europy. Obecnie jest członkiem Akrobatycznego Teatru Tańca Mira Art, z którym tańczy i występuje w Polsce i za granicą.\nJest absolwentką AWFiS w Gdańsk, trenerem gimnastyki artystycznej oraz magistrem Zarządzania w Sporcie. Po wieloletnich wyczerpujących treningach na sali gimnastycznej, licznych kontuzjach i bólach pleców, ukojenie znalazła w pilatesie. Zafascynowana tą metodą ćwiczeń i efektami jakie odniosła postanowiła zgłębić tajniki pilatesu, by móc nauczać innych. Ukończyła liczne kursy w tej dziedzinie i cały czas szkoli się pod okiem jednej z najlepszych Master Instruktorów Pilates w Polsce Karoliny Libelt.\nPonadto ukończyła szkolenie na Trenera Personalnego IFAA oraz Instruktora Fitness, a także kursy ze Stretchingu.\nCały czas regularnie bierze udział w kolejnych szkoleniach, warsztatach czy konwencjach, aby posiadać bieżącą wiedzę na temat fitnessu, odżywiania i suplementacji. Bazując na swoich doświadczeniach i umiejętnościach prowadzi zajęcia tak, aby sprostać oczekiwaniom klientów, dostosować odpowiedni poziom i metody treningowe oraz osiągnąć zamierzone efekty. Najważniejszym aspektem w treningach jest prawidłowa technika, dlatego na tym skupia się najbardziej. Trzeba pracować świadomie, nie pędzić, wczuć się w swoje ciało i być cierpliwym, a sukces sam przyjdzie :)\nW wolnych chwilach lubi chodzić do kina, jeździć na działkę do lasu, spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi, żeglować, nurkować, jeździć na nartach i spać do południa.\nCzynny sportowiec, zawodowy hokeista, obecnie zawodnik MH Automatyki Gdańsk. W swojej karierze grał w wielu klubach w Polsce, m.in. w Polonii Bytom, Orliku Opole i Neście Toruń. Poza sezonem na lodzie, reprezentuje nasz kraj w hokeju na rolkach. Dwukrotny uczestnik Mistrzostw Świata Tuluza 2014 i Asiago/Roana 2016. W tym roku reprezentował Polskę na The World Games 2017 we Wrocławiu.\nPoza karierą sportową rozwija się także jako trener personalny, specjalista przygotowania motorycznego w sporcie. Ukończył studia na AWFiS w Gdańsku na kierunku trenerskim.\nJego pasją jest sport. Oprócz hokeja na lodzie pasjonuje go także golf, kolarstwo górskie, narciarstwo i wiele innych. W wolnym czasie uwielbia wędkować.\nZadzwoń i dołącz do nas!\ntelefon: 605 222 046; e-mail: fit-master@wp.pl\nO nas | Treningi personalne | Zajęcia grupowe | Galeria | Kontakt