[wulgaryzmy] Opowiadania o Alarienie - Abasz'Har: Forum o Dungeons & Dragons\n[wulgaryzmy] Opowiadania o Alarienie\nForum Abasz'Har: Forum o Dungeons & Dragons Strona Główna -> Inne własne pomysły / Twórczość literacka\nWysłany: Nie 17:10, 26 Wrz 2010 Temat postu: [wulgaryzmy] Opowiadania o Alarienie\nTego dnia w karczmie „Pod Zwiędłą Jabłonią” nie było zbyt tłoczno. W budynku było jedynie kilkunastu mieszkańców miasteczka, popijających podłe piwo z kufli, karczmarz, który co chwila rozglądał się po sali niezadowolonym wzrokiem, oraz mocno pijany bard, próbujący przygrywać na lutni. Z rozbawieniem zauważyłem, że wszyscy ci ludzie wydają się izolować ode mnie. Może dlatego, że byłem półelfem? Nie, żeby moje lekko elfickie rysy twarzy albo moje sięgające ramion ciemnoszare włosy, tak typowe dla elfów umożliwiały im identyfikację mnie. Po prostu, nie chwaląc się, byłem raczej znany w okolicy. A kiedy przybyłem do tego miasteczka (Brzeg, co za idiota nazwał tak miejscowość położoną w głębi lądu?) sam szukałem rozgłosu, bądź co bądź przydatnego w zawodzie najemnika. Kto wie, być może gdybym był człowiekiem miałbym stałe zatrudnienie u jakiejś ważnej persony? Pytacie, dlaczego moja rasa stała na drodze karierze? Otóż elfy były powszechnie pogardzane jako czarnoksięskie psy, a dla większości ludzi i krasnoludów półkrwi elf to i tak zdrajca gatunku. Zastanawiacie się może, czemu tak gardzono elfami. Było tak dlatego, że powszechnie wiadomo jest, to właśnie magowie byli winni wyzwoleniu ze Słonecznej Wieży demonów oraz mrocznej energii mutującej wszystkie gatunki z którymi weszła w interakcję, co doprowadziło do upadku wielkich cywilizacji do których mroczna energia dotarła zamieniając w potwory, wywołując masowe walki i zagładę. Czyli właściwie wszędzie. Oczywiście elfy, jako najbardziej związana z magią rasa, ucierpiały najbardziej. W wyniku działania Zmiany , jak inaczej nazywano mutującą magię, zginęło wielu moich spiczastouchych „krewniaków”. A jeszcze więcej z nich czekała potem zagłada z rąk innych ras, głównie ludzi. I mimo iż nie tylko elfi magowie korzystali z mocy zaklętej w ścianach Wieży, to właśnie na nich skupił się gniew większości. Chociaż teraz, blisko sto lat po tych wydarzeniach tolerowano już w pewnym stopniu magów, o tyle nienawiść rasowa pozostała. Cóż, była to typowo ludzka hipokryzja. Zupełnie jakby to nie ich czarodzieje najbardziej eksploatowali moc Wieży. Elfy po prostu miały pecha.\nPółelfy, czyli moi pobratymcy, znajdowały się w jeszcze gorszej sytuacji niż czystej krwi elfy. Było tak dlatego, że większość ludzi uważała półelfów za wspólników spiczastouchej rasy, zaś elfy – za ludzkich dręczycieli. W efekcie, większość naszych prędzej czy później ginęła albo z rąk nietolerancyjnych ludzi, albo zostawali zabici przez elfie bojówki. U krasnoludów również nie spotykaliśmy się ze zbytnią tolerancją. Dlatego też większość z nas stroni od towarzystwa innych i prowadzi wędrowny tryb życia, ponieważ osiadły mieszaniec prędzej czy później stanie się obiektem gniewu sąsiadów, niezależnie do jakiej rasy by oni nie należeli. A że mimo pewności siebie i buty większość ludzi (i nie tylko) nie radziła sobie z magicznymi zagrożeniami, podróżowałem od miasteczka do miasteczka w poszukiwaniu zlecenia jako najemny wojownik, czarownik lub łamacz zaklęć.\nTutejsi patrzyli na mnie nieprzyjazny wzrokiem, a ja jeszcze bardziej cieszyłem się z faktu że mam przy sobie miecz, a na sobie mój ciemnogranatowy podróżny strój, po których łatwo mnie było rozpoznać w tej okolicy. Cóż, reputacja rzeźnika i czarnoksiężnika(dla większości czarodziej i czarnoksiężnik to jedna cholera. Ach, błoga ignorancjo!) też się czasem przydaje w kontaktach z plebsem. Zwłaszcza w bliskich kontaktach, takich jak liczne próby spenetrowania mojej czaszki widłami, które często podejmowali kmiecie. Przynajmniej w przeszłości, bo wystarczyło pare uciętych przeze mnie rąk, nóg i innych części ciała, abym nie musiał opędzać się w każdej wiosce od napastników. I dobrze.\nNajwyraźniej jednak przeceniłem swoją reputację, gdyż po chwili jeden podpity dupek, prawdopodobnie kowal, wstał i ruszył w moim kierunku nie kryjąc się z zamiarem obicia mi mordy ku uciesze pozostałych bywalców gospody. Cóż, przekonamy się, kto tu komu powybija zęby. Może i nie byłem mocno zbudowany, jednak w walce bardziej liczy się szybkość niż siła, a jeden nawalony człowiek nie pokona mnie w żaden sposób. No, chyba że z bożą pomocą, ale jako ateista nie wierzyłem w takową, więc człowieczyna nie ma żadnych szans. Nagle od stolika wstało jeszcze dwóch ludzi, którzy najwyraźniej uznali, słusznie zresztą, że ich przyjaciel kowal potrzebuje pomocy w skopaniu mnie. Cała trójka podeszła do mojego stolika, a ja musiałem powstrzymywać salwę śmiechu na widok ich niby-groźnych min oraz tandetnego oręża, na rękojeści którego kurczowo zaciskali palce dwaj poplecznicy pijanego draba.\n- Jeszcze tu siedzisz? To porządna karczma, wypierdalaj stąd elfi pomiocie, albo zaraz cię stąd wyniesiemy! – powiedział rzekomy kowal, zionąc piwem i prezentując szczerbaty uśmiech. Cóż, w porównaniu do niektórych obelg jakich wysłuchuję, te wyzwiska były niemal komplementami. Poza tym, całkiem przyjemnie mi się tu siedziało i nie zamierzałem nigdzie iść, jak na razie.\n-Jesteś cholernie spostrzegawczy, pogratulować. Ktoś ci podpowiedział że tu siedzę? Poza tym wybacz, ale myślę, że pomieszkam tu jeszcze do jutra – odpowiedziałem więc człowiekowi tonem swobodnej pogawędki. O ile jednak sarkazm mojej wypowiedzi najwyraźniej nie dotarł do tego pijanego kretyna, o tyle stwierdzenie że tu zostaję już zrozumiał. Dobrze że chociaż tyle.\nZauważyłem, że mój niezbyt lotny rozmówca robi się czerwony na twarzy, więc szybko wstałem i dobyłem miecza. Prosta, owinięta skórą rękojeść dobrze leżała mi w dłoni. Dwaj koleżkowie pijaka poszli w moje ślady i również dobyli swojej tandetnej broni. Spoglądając na ich sztylet i pałkę odniosłem przez chwilę wrażenie, że ta dwójka chce zabić mnie śmiechem. No cóż, prucie flaków nauczy ich ostrożności na przyszłość. O ile będą mieli jakąś przyszłość po przeprawie ze mną.\nKiedy już byliśmy o krok od wszczęcia rozróby w karczmie, od strony drzwi usłyszeliśmy niski głos należący do człowieka, którego miałem nadzieję spotkać.\n-Zostawcież go w spokoju, idioci! Całkiem wam się w łbach od tego piwska pomieszało, żeby mi tu w mojej osadzie burdy urządzać?! Zaprzestańcie, mówię! –Wykrzyknął Burnard Barbanos, burmistrz miasteczka, wysoki gruby właściciel sumiastych wąsów. Burmistrz brzegu wszedł do karczmy błyskając łysiną. Na widok człowieka, który sprawował najwyższy urząd w mieście i mimo jowialnego wyglądu znany był z bezwzględności w dążeniu do swoich celów, moim niedoszłym przeciwnikom natychmiast zmiękła rura, że tak powiem. Ci dwaj, którzy dobyli broń, szybko umieścili ją z powrotem za paskami, po czym cała trójka wycofała się do swojego stolika, mamrocząc do mnie na odchodnym obietnicę mordobicia. Nie przejmując się nimi, również schowałem swój miecz do pochwy przy pasie i zająłem miejsce za stołem. Barbanos z zadowoleniem pogładził swoje wąsiska, po czym zamówił dwa piwa i bez pytania przysiadł się do mojego stolika. Nie przeczę, że ten człowiek mnie irytował, jednak mógł być moim nowym pracodawcą, więc nie dałem po sobie nic poznać. Poza tym postawił mi piwo, co również potrafię docenić.\n-Wyście są Alarien, najemnik – powiedział burmistrz, błyskając złotymi pierścieniami które nosił na palcach\n-Myśmy są – odpowiedziałem parodiując go, mimo iż mój rozmówca wcale nie zapytał, tylko po prostu stwierdził fakt.\n-A taak, ciężko was tu przeoczyć. Niewielu półelfów widujemy w Brzegu. Wywołujecie swoją obecnością niepokoje – powiedział Burnard\n-Zauważyłem. Trudno, będziecie musieli z tym żyć, przynajmniej do jutra, chyba że masz dla mnie jakieś zlecenie – Chciałem jak najszybciej skończyć tą rozmowę, więc postanowiłem skierować go na powód jego odwiedzin. Jednak właśnie karczmarz postawił przed nami dwa kufle pienistego trunku, więc Barbanos nie odpowiedział, tylko zaczął wielkimi łykami pić piwo. Również spróbowałem łyk z mojego kufla. Napój był całkiem niezły, choć daleko mu było do ideału. Przez chwilę popijaliśmy w milczeniu.\n-No więc? Przejdź wreszcie do sedna sprawy, a napić możemy się potem – zwróciłem się do burmistrza po chwili coraz bardziej przeciągającej się ciszy.\n-Ano, prawy z was człek – przy tym ostatnim słowie mój rozmówca się zająknął, zastanawiając się zapewne czy tym określeniem obraził mnie, czy gatunek ludzki. Nie mogąc najwyraźniej zdecydować, kontynuował swoją wypowiedź – najpierw obowiązki, potem przyjemności. Zaprawdę, szczera prawda przez was przemawia. No więc sprawa jest taka, że z Brzegu zniknęło kilka osób. Chcę, żebyście ich odnaleźli, żywych lub martwych.\n-Nie ma problemu, należy się sto pięćdziesiąt sztuk złota, w tym pięćdziesiąt zaliczki, a reszta po wykonaniu zadania – powiedziałem. Postanowiłem, że najpierw wytarguję cenę a potem zapytam go o szczegóły.\n-Niech wam będzie. Ale trzydzieści zaliczki a reszta potem – odpowiedział z miną człowieka, którego właśnie odzierają z ostatnich pieniędzy. A przecież nawet pobieżny rzut oka na jego liczne ozdoby umacniał mnie w przekonaniu, że taka suma nie stanowi dla niego problemu.\n-Dobra. A teraz szczegóły. Kto zaginął, kiedy, i czy podejrzewacie, co się z nimi mogło stać?\n-Ano, więc tak. Zaginęły łącznie trzy osoby, znaczy się mój syn, Willard – tu drgnął mu głos – oprócz tego zaginęła nasza aptekarka Illina Gvano, no i szewc Juppo Pijak. Kiedy zaginęli? Ano, to będzie ze cztery dni temu. Nie mam pojęcia gdzie mogą być, ale gdybym miał ich szukać, zacząłbym w ruinach Kalanas, na północ od naszego miasteczka – słuchałem uważnie słów Barbanosa, a ta ostatnia wymieniona przez niego nazwa jakoś niejasno mi się kojarzyła. Kalanas… wydawało mi się że wiem o co chodzi, ale mimo to wolałem się upewnić.\n-Czy w tych ruinach nie znajduje się przypadkiem jeden z Przekaźników Mocy? – zapytałem burmistrza.\n-Ano, wybudowali. Ale on jest już od dawna nieaktywny – dodał szybko mój rozmówca.\nNie odpowiedziałem, przez chwilę analizując otrzymane informacje . Przekaźniki. Konstrukcje połączone z energią Słonecznej Wieży. Podobno swego czasu magowie, woląc korzystać z ogromnej energii zgromadzonej w ścianach Wieży niż z niepewnych i chaotycznych magicznych Węzłów, stworzyli wiele takich konstrukcji, aby nawet z dala od Stolicy i Wieży móc pobierać energię z tej ostatniej. Oczywiście, kiedy pojawiła się Zmiana, Przekaźniki tylko przyspieszyły i rozszerzyły jej działanie na świecie. Teraz większość z nich była wygasła, jednak nawet nieaktywny pozwalał energii Zmiany przedostawać się przezeń w niewielkim stopniu, przez co okolice tego typu miejsc często były zamieszkane przez istoty stworzone mroczną magią. Natomiast użytkownik magii, chcący rzucać czary w pobliżu Przekaźnika narażał się na wiele nieprzyjemnych skutków ubocznych. Dlatego też każdy rozsądny czarodziej omijał Przekaźniki szerokim łukiem. Wyjątkiem byli czarnoksiężnicy, którzy czerpali wielką moc z tych prastarych konstrukcji, jako efekt uboczny tworząc mnóstwo demoniaków. No, ale czarnoksiężnicy w ogóle byli mocno stuknięci, a na szczęście większość z nich ginęła jeszcze przed ukończeniem szkolenia. Za głupotę trzeba płacić.\n-No to od czego zaczniecie? – burmistrz wyrwał mnie z zadumy\n-Od magicznego przeszukania mieszkań zaginionych. Może ułatwi mi to całą sprawę – odpowiedziałem – tak się składa że wiem gdzie mieszkał ten cały Juppo, więc jeśli chcesz mi jutro towarzyszyć w poszukiwaniach, to godzinę po wschodzie słońca bądź pod jego domem.\n-A więc do jutra, panie czarownik – powiedział mój rozmówca po czym wstał od stołu i odszedł. Cóż, nie miałem zamiaru go zatrzymywać, gdyż po pierwsze sam zamierzałem pójść do swojego pokoju, a po drugie zwyczajnie nie lubiłem tego gościa. Westchnąłem ciężko i ruszyłem do swojego małego pokoiku. Jutro zapowiadał się ciężki dzień.\nDzień zapowiadał się na ponury i deszczowy. Powoli zwlekłem się z łóżka i zająłem się codziennymi czynnościami, których opis pominę. W każdym razie przed wyjściem musiałem jeszcze dokonać pewnej rutynowej czynności, a mianowicie sprawdzić tutejsze Węzły. Magiczne Węzły były źródłem energii, z jakiego korzystali czarodzieje przy swoich zaklęciach. Tworzyły one na świecie skomplikowaną sieć połączeń. Jednak ich siła na danym obszarze była wartością zmienną, więc czarownicy musieli co jakiś czas badać ich moc. Kiedy energia Węzłów była za słaba, zaklęcia stawały się słabsze, a często nawet korzystanie z magii było niemożliwe. Z kolei nadmiar mocy też nie był dobry – mógł doprowadzić do śmierci czarodzieja. Dlatego też jedną z pierwszych technik, jakich uczono każdego adepta tego typu magii, była zdolność dostrajania swoich zmysłów do okolicznych Magicznych Węzłów i możliwość oceniania ich siły. Wprawdzie czasem zdarzali się idioci, którzy nie sprawdzali okolicznego stanu mocy, jednak bardzo często żałowali swojego niedbalstwa przed śmiercią w wyniku działania zbyt wielkiej mocy lub kiedy w krytycznej sytuacji dowiadywali się, że nie mogą rzucić czaru. Cóż, ich strata. Ja zamierzałem jeszcze trochę pożyć, więc starałem się nie powtarzać ich błędów.\nWyobraziłem sobie zawiły wzór, i po chwili skupienia moje zmysły przestroiły się na magiczne postrzeganie. Nigdy nie przyzwyczaiłem się do końca do tego procesu, do nagłego naporu informacji oraz otaczającej wszystko magicznej aury. Mimo tego, nie miałem kłopotu ze zdobyciem interesujących mnie danych o Węzłach. Tego dnia magia była wyraźnie słaba, wiec pewnie będę musiał się obyć bez większości zaklęć. Cóż, przeżyję. Zresztą i tak nie byłem wybitnym czarodziejem, ot, znałem kilka sztuczek i drobnych czarów. Kiedy już uzyskałem informacje, przestałem powtarzać w myślach mantry podtrzymujące widzenie magii i ruszyłem do stajni po mojego wierzchowca.\nKarczmarz wykonał moje polecenia co do joty. Mój gniady koń, Gryf, był już nakarmiony i osiodłany. Eh, jak to moneta potrafi sprawić, że ludzie stają się dla ciebie uczynni i pomocni. Po prostu z szoku wyjść nie mogę.\nNie przerywając rozmyślań, zwinnie wskoczyłem na siodło po czym poprowadziłem Gryfa przez brudne uliczki Brzegu w stronę domu szewca Juppo. O ile po przyjeździe nie miałem okazji rozejrzeć się po miasteczku, o tyle teraz z tej możliwości korzystałem. I coraz bardziej tego żałowałem, bowiem to miejsce przedstawiało się po prostu żałośnie. Stare, zniszczone domy, brudne ulice, kamienie powyrywane z drogi, bród, smród i ubóstwo. Chociaż z drugiej strony ta okolica i tak przedstawiała się o niebo lepiej niż niektóre osady, jakie zdarzyło mi się widzieć.\nNa szczęście niewielu ludzi było na ulicach, bo kto wie jak zareagował by cały tłum na widok półelfa. Ryzyko zawodowe, można powiedzieć. Na szczęście już po chwili zobaczyłem burmistrza Barbanosa, którego zresztą ciężko byłoby przeoczyć ze względu na jego czerwony strój obwieszony złotymi ozdobami. Najwyraźniej mój zleceniodawca zgadzał się z tym poglądem, bo przyprowadził ze sobą dwóch uzbrojonych bandytów o fizjonomii kretynów, zwanych w Brzegu strażą miejską. Goryle burmistrza uzbrojeni byli w krótkie miecze i lekkie kusze, natomiast ich szef najwyraźniej przyszedł bez broni. Zdumiewający dowód zaufania do tych dwóch, chociaż z drugiej strony w rękach mojego szanownego pracodawcy miecz byłby prawdopodobnie znacznie mniej skuteczny nawet od kamienia. No i psułby mu wizerunek nieulękłego bogacza. Cała trójka stała przed domem zaginionego szewca. Właściwie „dom” to zbyt duże określenie na tą rozpadającą się małą ruderę. No, ale jakość mieszkania Juppo nie była moją sprawą, i pozostawało mi się jedynie cieszyć że nie muszę znosić podobnych warunków.\nNa mój widok Barbanos uśmiechnął się sztucznie i pomachał ręką jakby chciał zasygnalizować, że to tu. Niespiesznie zsiadłem z Gryfa, i dopiero wtedy go powitałem. W odpowiedzi burmistrz skinął wielkopańsko głową. Mówiłem już, ze nie lubię tego dupka?\n-No, to tego, szefie, mamy otwierzyć te skurwiene drzwi, czy cuś? –zapytał jeden z przybocznych bogacza, dłubiąc sobie w nosie w poszukiwaniu czegoś ciekawego. Na mój gust, ten człowiek już dawno wydłubał sobie w ten sposób mózg i wyrzucił go na śmietnik.\n-Tak, Silnoręki, otwórz te drzwi, jeśli łaska – odpowiedział burmistrz, najwyraźniej już przyzwyczajony do dziwnych zachowań swojego strażnika. Silnoręki i jego kolega po fachu nie czekali ani chwili dłużej i zaczęli rytmicznie uderzać i kopać w drzwi.\n-Może najpierw pociągnijcie za klamkę? –podpowiedziałem najuprzejmiejszym tonem, na jaki udało mi się zdobyć. Towarzysz Silnorękiego zastosował się do mojej rady, i ku swemu zdumieniu odkrył że drzwi były otwarte. Westchnąłem ciężko, po czym wraz z Barbanosem wszedłem do środka.\nMieszkanie od środka wyglądało równie źle jak z zewnątrz. Ze ścian odłaziła zgniłozielona farba, a w jednym miejscu dostrzegłem dużego grzyba przy suficie. Na umeblowanie składały się stare krzesło, zawszone łóżko, stolik służący najwyraźniej jednocześnie jako pracownia szewca, oraz stara szafa. W powietrzu unosił się smród pleśni. Jako osoba obdarzona czułymi zmysłami, przez moment myślałem że się porzygam. Stłumiłem jednak to powstanie wewnątrz mojego żołądka i zacząłem przestrajać swoje zmysły na wyczuwanie magii. Kątem oka zauważyłem, że Burnard Barbanos wyciągnął perfumowaną chusteczkę i zasłonił sobie nią nos. Przekląłem w myślach swój brak koncentracji, po czym podjąłem jeszcze jedną próbę wyczucia magii, tym razem udaną. Mimo niedoboru mocy, w pokoju zdołałem zauważyć ślad obcej siły. Kiedy skoncentrowałem się na nim odkryłem, że to magiczny przymus. Najwyraźniej ktoś wpłynął na umysł Juppo, zmuszając go do odejścia.\n-Uzyskałem tu już pewne informacje – powiedziałem Barbanosowi – teraz muszę obejrzeć jeszcze domy pozostałych zaginionych.\nBurmistrz pokiwał głową.\n-A wiec najpierw zaprowadzę was do domu Illiny Gvano, aptekarki –rzekł po czym zaskakująco szybko jak na człowieka o jego tuszy wyszedł z budynku. Dwaj strażnicy nadal stali przed domem i rozmawiali ze sobą, o ile rozmową można nazwać różne chrząknięcia, przekleństwa i inne dziwne odgłosy. Najwyraźniej ci dwaj już długo służyli w straży miejskiej. Na nasz widok szybko zamilkli, i dobrze zresztą. Po chwili cała nasza czwórka skierowała się w stronę domu zaginionej. Znajdował się on w nieco lepszej dzielnicy, to znaczy budynki wyglądały na lepiej zbudowane. W końcu zatrzymaliśmy się przed piętrowym domem z niewielkim ogródkiem. Aptekarce chyba dobrze się tu powodziło. Razem z burmistrzem weszliśmy do jej domu. Zdążyłem jeszcze zauważyć dwie rzeczy: po pierwsze, hodowała w ogrodzie mnóstwo dziwnych roślin, obecnie w większości podeptanych. Po drugie, drzwi do jej domu były wyłamane. Najwyraźniej życzliwi sąsiedzi zadbali, aby kobieta miała nową motywację do zarobku, gdyż dom został ograbiony ze wszystkiego co miało jakąś wartość i nie było za ciężkie. Ponownie ucieszyłem się, że ja nie mam takich problemów.\nSam dom Gvano sprawiał wrażenie całkiem przytulnego. Obok obecnie wygasłego kominka stały dwa fotele, najwyraźniej zbyt ciężkie, aby dało się je łatwo ukraść. Ściany były pomalowane ładnie dobraną błękitną farbą, a całość sprawiała wrażenie zadbanego i wypieszczonego miejsca. Na pewno z meblami domwyglądał znacznie lepiej, jednak sąsiedzi – złodzieje nie byli moim problemem. Kolejny raz tego dnia przestroiłem moje zmysły na wyczuwanie magii, i prawie natychmiast poczułem dziwną koncentrację Aury na ścianie ukrytej za szafą, której najwyraźniej nie wyniesiono z domu. Ostrożnym krokiem ruszyłem w kierunku mebla, po czym otworzyłem jego drzwi jednocześnie odskakując na wypadek pułapki. Nic się jednak nie stało. Szafa była całkowicie pusta, wieszaki na jej ścianach najwyraźniej skrywały jakieś drogie ubrania, gdyż teraz były ograbione.\n-Czego tam szukacie? – zapytał zaciekawiony Barbanos, wyrywając mnie z zamyślenia\nNie odpowiedziałem, tylko dalej oglądałem dziwny mebel. Zauważyłem że szafa ściśle przylega do ściany, co pozwoliło mi powziąć pewne przypuszczenia. Wiele razy miałem do czynienia z ukrytymi przejściami lub komnatami. Jeśli tak było w tym wypadku, to przejście prawdopodobnie otwierało się za sprawą słowa rozkazu lub ukrytego przełącznika. Jeszcze raz przyjrzałem się wnętrzu szafy. Jeden z wieszaków był jak na mój gust zbyt wytarty. Bez namysłu chwyciłem go i spróbowałem poruszyć w którąś stronę. I jak zwykle nie pomyliłem się, gdyż tylna ściana szafy odsunęła się, a moim oczom ukazał się niewielki pokoik. Burmistrz który stał obok mnie sapnął zdziwiony nie mniej niż ja. Ponieważ ukryte pomieszczenie wypełnione było regałami na których stały magiczne księgi (co dało się poznać na pierwszy rzut oka po okładkach. Nigdy nie rozumiałem ludzi, którzy ozdabiali swoje grymuary tymi wszystkimi skomplikowanymi wzorami i ozdobnymi napisami), a w rogu komnaty stał warsztat alchemiczny. Na ścianach wymalowane były magiczne symbole. Po chwili przestałem podtrzymywać moje zaklęcie widzenia magii, jednak wcześniej zdołałem wywnioskować że są to symbole zaklinaczy – magów posługujących się przy Sztuce nie Węzłami, a ziołami, symbolami, miksturami, oraz innymi tego typu rzeczami. Cóż, ja nie potrzebowałem tego typu „dopalaczy”, z czego byłem zresztą dumny.\n-Czy ktoś z tutejszych podejrzewał, że aptekarka zajmuje się czarami? – zapytałem burmistrza, gdyż w związku z tym odkryciem przyszło mi do głowy, że być może to Illina Gvano stoi za tymi zniknięciami.\n-Wiecie, ludzie zawsze gadali, że ona jest jakaś dziwna, że trucizny waży, że z diabłem ma pakt... ot, i wyszło szydło z worka, ludzie rację mieli że ona się czarostwem zajmuje – powiedział Barbanos.\nZastanowiłem się. Kobieta wcale nie musiała mieć związku z zaginięciami, choć księgi magiczne znalezione w jej domu mogły to sugerować. Sam nie wiedziałem, co o tej sprawie myśleć.\nMoje rozmyślania przerwał jeden ze strażników, chyba Silnoręki choć nie jestem pewien, który wpadł do budynku jakby go osa w tyłek ucięła.\n-Panie burmistrzu! Panie burmistrzu! – krzyczał entuzjastycznie dzielny stróż prawa\n-Co jest, Silnoręki? - zapytał go mój zleceniodawca. Strażnik wziął kilka głębszych oddechów i kontynuował entuzjastycznym tonem\n-Ten tego, panie burmistrzu, strażnik przy bramie widział, a ludzie szybko donieść panu kazali, mówili, ten tego, żeby panu powiedzieć, bo to wielka nowina, że ten tego, się pan burmistrz ucieszy i, ten tego…\n-Z czego się ucieszę? Gadaj, człowieku! – zirytował się Barbanos.\n-Ano, mówią że pana syn wrócił – wykrztusił z siebie Silnoręki. Burmistrz otworzył szeroko oczy, najwyraźniej zdziwiony.\n-Tedy prowadź nas do niego! – krzyknął do strażnika, po czym odwrócił się do mnie – czarowniku, zakończyłeś już swoje badania? – spytał\n-Zakończyłem – pokiwałem głową – ruszajmy.\n-Silnoręki, prowadź nas do mego syna – zakomendował mój pracodawca – i przyślij kogoś, żeby zabezpieczyć te księgi –dodał.\nPo chwili cała nasza czwórka kierowała się w stronę wskazaną przez Silnorękiego.\nGdybym nie wiedział, że siedzący przede mną człowiek jest synem Burnarda Barbanosa, nigdy nie przyszło by mi to do głowy. Ponieważ Willard Barbanos był niemal idealnym przeciwieństwem swojego ojca. Był to szczupły, raczej niski człowiek o krótkich ciemnych włosach i ponurej twarzy. Na oko miał ze dwadzieścia lat. Jednak to on mógł teraz pomóc mi rozwiązać zagadkę tajemniczych zaginięć.\nJa, burmistrz oraz jeden ze strażników miejskich słuchaliśmy uważnie opowieści Willarda, choć dam głowę że z naszej trójki tylko ja i Burnard orientowaliśmy się o czym on mówi.\n-Ta czarownica nas porwała –mówił – to ona otumania ludzi czarami i porywa do ruin Kalanas. Chciała złożyć mnie w ofierze, jednak wykorzystałem chwilę kiedy walczyła ze strażnikiem z naszego miasta i uciekłem. Niestety, stary Juppo został w ruinach. Prawdopodobnie już nie żyje, niestety –zakończył swoją opowieść Willard. Jego słowa potwierdzały Gvano jako morderczynię i wiedźmę, jednocześnie idealnie wpasowując się w to, co o niej wiedzieliśmy. Całość pasowała do siebie idealnie. Zbyt idealnie, jak na mój gust. Ale z drugiej strony, nie miałem drugiego podejrzanego, a poza tym czasem jest możliwość że wszystko układa się dobrze, prawda? Stwierdziłem więc, że tak też mogło być w tym przypadku. Mimo to postanowiłem zadać mu kilka pytań potrzebnych w sprawie. Starszy Barbanos przysłuchiwał się jednak nic nie mówił, najwyraźniej obmyślając jakim torturom podda aptekarkę – porywaczkę kiedy już dostanie ją w swoje łapy.\n-Gdzie konkretnie trzymała was ta zaklinaczka? – zapytałem lekko zdezorientowanego Willarda\n-W ruinach Kalanas jest taki stary budynek z szyldem czarodzieja, tuż przy tej wielkiej magicznej budowli w centrum miasta. Tam ona odprawia swoje czarodziejstwa – odparł niemal natychmiast. Coś mi tu nie pasowało. Zaklinacze nie mogli korzystać z mocy Przekaźników, nawet gdyby chcieli. Mimo to nie drążyłem tej kwestii.\n-Jakim cudem zdołałeś jej uciec? Nie ścigała cię?\n-Już mówiłem, że strażnik wysłany przez ojca ją zajął, a ja wtedy zwiałem. A co do pościgu… cóż, widać taka była wola bogów – odpowiedział mój rozmówca, tym razem już wolniej. No tak, zawsze wszystko chcą tłumaczyć bogami. Zupełnie jak gdyby tych na górze obchodziła ucieczka jednego człowieka. Cóż, moim zdaniem Willard miał dużo szczęścia. Wręcz cholernie dużo. Za dużo, aby uznać to wszystko za zbieg okoliczności. Myślę że on coś ukrywał, dlatego starałem się wycisnąć z niego prawdę.\n-I to cała historia? Nic nie pominąłeś? I właściwie jakim cudem porwała was ta cała „czarownica”? Nie kręcisz aby? – drążyłem.\nNa twarz młodego Barbanosa wystąpił dziwny grymas, i już miałem zadać kolejne pytanie, kiedy mój pracodawca mi przerwał\n-Dajcież mu spokój, choćby dzisiaj! Widzicie, że chłopak jest ofiarą, a nie zbrodniarzem, kurważ mać!\n-Jeśli chcesz, żebym dobrze rozwiązał sprawę, muszę przesłuchać wszystkich zamieszanych… - zacząłem, jednak ten upierdliwiec znów mi przerwał\n-Wszystkich zamieszanych tak, ale mój syn jest niewinny! Rozumiesz to, dociekliwy, jebany czarowniku? Nie płacę ci za zrzucanie winy na moją rodzinę, więc się staraj! Przecież tu na pierwszy rzut oka widać, ze to wina wiedźmy! – rzucał się burmistrz. Właśnie, tu leżał wampir pogrzebany. Na pierwszy rzut oka widać. To właśnie mi się w sprawie nie podobało, dlatego też postanowiłem że przesłucham Willarda kiedy indziej, bez irytujących osób trzecich. W zasadzie powinienem dać sobie spokój, złapać tą całą Illinę Gvano niezależnie od tego kto był winny i odebrać zapłatę, jednak tu w grę weszła jedna z moich irytujących wad, a mianowicie ciekawość. Cała sprawa zaciekawiła mnie na tyle, że postanowiłem ją rozwiązać tak czy siak. Jednak jeśli chciałem na tym zarobić, musiałem zachować choćby pozory posłuszeństwa, więc skinąłem głową.\n-Dobra, niech będzie. Jutro z rana wyruszę do ruin Kalanas i złapię tą czarownicę – powiedziałem, a kiedy zadowolony z siebie Burnard Barbanos skinął głową, szybkim krokiem opuściłem jego dom i udałem się do mojego małego mieszkanka. Zmęczony, rzuciłem się w ubraniu na łóżko i prawie natychmiast usnąłem. Oczywiście nie zamierzałem ślepo słuchać poleceń mojego szanownego, głupiego pracodawcy. Jutro zapowiadał się jeszcze gorszy dzień niż dzisiaj.\nMożna powiedzieć, że uratował mnie przypadek. A konkretniej dwa fakty: po pierwsze, wynajmowałem pokój na piętrze. Po drugie, wściekły tłum uzbrojonych ludzi nie zachowuje się zbyt cicho. Więc kiedy w nocy usłyszałem wściekłe krzyki z ulicy, od razu wiedziałem że niezależnie co się stało, to ja zostanę obwołany winnym bez możliwości apelacji, gdyż ciężko się odwoływać od kary śmierci wykonanej natychmiast po zapadnięciu wyroku, zwłaszcza kiedy sądzi cię wściekła tłuszcza. Dlatego też błyskawicznie przypasałem miecz, i ruszyłem do działania. Słysząc już liczne kroki na korytarzu, szybko narysowałem na drzwiach z mojej strony skomplikowany symbol – run wzmacniający. Teraz drzwi wytrzymają bardzo długo napór ludzi. Wprawdzie przy rysowaniu nie posłużyłem się ani księgą czarów, ani nie stworzyłem całej sieci runicznej która gwarantowała by skuteczną ochronę, jednak na bandę wściekłych dzikusów powinno wystarczyć. Przynajmniej do czasu, kiedy już zdążę zwiać.\nW tej chwili błogosławiłem moje niedbalstwo, gdyż nie zdążyłem nawet rozpakować plecaka z wyjątkiem kilku rzeczy. Dlatego też szybko narzuciłem go na plecy i podszedłem do okna pokoju. Usłyszałem walenie w drzwi i nie przejąłem się nim. Run co jakiś czas błyskał i odpierał uderzenia. Miałem szczęście, bo żaden z tych agresywnych dupków nie czaił się pod moim niewielkim oknem. Chociaż może to wcale nie szczęście, a jedynie pycha ludzi sądzących, że przewaga liczebna wystarczy aby mnie złapać? Albo po prostu niedbalstwo wynikające ze wściekłości. Tak czy inaczej, dzięki temu moje szanse na przeżycie drastycznie wzrosły.\nJednak tego dnia najwyraźniej nikt nie miał monopolu na farta, ponieważ nagle run który umieściłem na drzwiach rozbłysnął purpurowym światłem i rozmył się, a drzwi ustąpiły pod ciosami tłumu ludzi. Ale to było niemożliwe! To zaklęcie powinno wytrzymać jeszcze dużo dłużej. Kiedyś przy jego pomocy wstrzymywałem grupę demonów chcących ozdobić moimi flakami wnętrze lochu, więc banda wieśniaków nie powinna sobie tak łatwo z tym poradzić. Ktoś musiał użyć silnej magii rozpraszającej. Te wszystkie myśli przemknęły przez moją głowę w ułamku sekundy przed wyskokiem za okno. Mieszczanie klęli i złorzeczyli, jednak żaden nie wyskoczył za mną. Wylądowałem miękko na ziemi po czym pobiegłem w stronę stajni po mojego rumaka.\nI znów miałem farta, bo w stajni było tylko dwóch ludzi, z zapałem okradających juki mojego wiernego Gryfa. Obydwaj byli tak zajęci przeglądaniem zawartości moich juków, że dostrzegli mnie dopiero kiedy wpadłem między nich z mieczem. Pierwszego rąbnąłem rękojeścią w nos, łamiąc go i ogłuszając złodzieja, natomiast drugi zdążył nawet dobyć sztyletu. Jednam pchnąć już nie zdążył, bowiem zręcznym cięciem rozrąbałem mu pierś. Jeśli się nim zajmą, ma szansę przeżyć. Być może na przyszłość nauczy się, żeby nie grzebać w cudzych rzeczach. Nie przejmując się nim, wsadziłem ogłuszonego na siodło Gryfa, po czym sam również na nie wskoczyłem. Słyszałem już krzyki zbliżającego się tłumu, więc poderwałem konia do galopu i ruszyłem w stronę ruin Kalanas, roztrącając ludzi wierzchowcem i co jakiś czas rozdając ciosy. Człowiek którego wziąłem ze sobą zaczynał się budzić, więc dostał jeszcze raz rękojeścią przez łeb. O całej przejażdżce mogę powiedzieć tyle, że cudem jest że nadal żyję. Podejrzewam że zawdzięczam to temu, iż ludzie widząc galopującego jeźdźca zwyczajnie odskakiwali z drogi. Cóż, ich szczęście. I moje przy okazji.\nKiedy już oddaliłem się znacząco od Brzegu, postanowiłem zatrzymać się w lesie. Zrzuciłem mojego pasażera na ziemię, po czym związałem go nim odzyskał przytomność. Następnie rozłożyłem prowizoryczny obóz i cierpliwie czekałem, aż mój zakładnik się ocknie. Człowiek nie zawiódł moich oczekiwań, i po jakichś dziesięciu minutach otworzył oczy, wodząc przerażonym wzrokiem po okolicy. Wreszcie spojrzał na mnie, a na jego twarzy odbiło się przerażenie. Uśmiechnąłem się ponuro.\n-Niezbyt udał się wam ten planik zabicia mnie, co? –zapytałem na początek, ot tak, dla rozluźnienia atmosfery. Człowiek popatrzył na mnie, tym razem zdziwiony.\n-To nie był mój pomysł, ja nic nie wiem, nie zabijajcie mnie panie, ja mam dzieciaczki malutkie, całe dziesięć… - mamrotał przestraszony. Westchnąłem. Gdyby każdy miał naprawdę tyle dzieci ile deklaruje, mając nóż przy gardle to sądzę że borykali byśmy się z problemem przeludnienia już od wielu lat. Ja jednak nie zamierzałem zabijać tego człowieczyny, a tylko wycisnąć z niego informacje.\n-Jeśli będziesz ze mną szczery, to jeszcze dziś wrócisz do swoich dzieci – powiedziałem – jeśli nie… też do nich wrócisz. Ale do końca życia będziesz bardzo cienko śpiewał. Rozumiesz mnie? – powiedziałem i dobyłem noża na pokaz. Do ludzi łatwiej trafić poprzez demonstrację.\n-Ccco chceszz wiedzieć, ppanie? –do człowieka najwyraźniej dotarły moje słowa, bo miał nietęgą minę. Tym lepiej.\n-Po pierwsze, czemu zebraliście się żeby mnie zabić?- zapytałem, mając na myśli bodziec niezbędny do wywołania takiej agresji, gdyż większość z nich chętnie zatłukłaby mnie zaraz po przyjeździe.\n-Bo wyście są inszy odmieniec – powiedział mój rozmówca, jakby to było oczywiste.\n-Wcześniej wam to nie przeszkadzało. Co was skłoniło do grupowego ataku? –sprecyzowałem\n-No bo wyście, panie, burmistrza i syna jego porwali, czarostwo uprawiali, ludzie gadali żeście na zgube dla nas do miasta przybyli… – powiedział i przełknął głośno ślinę. O, tym zdziwił mnie niepomiernie.\n-Czy ciebie popierdoliło, dobry człowieku? Nikogo nie porwałem – odparłem spokojnie.\n-Ja tam nic nie wiem, panie – zatrząsł się człowiek – Ale szanowny pan burmistrz zaginął, tak samo jego syn, a wy obcy jesteście, no i odmieniec do tego… - tłumaczył się.\n-Jasne, czyli automatycznie staje się winnym. Pięknie, kurwa. Po prostu pięknie – powiedziałem, nie kryjąc irytacji – Jesteś wolny – dodałem i rozciąłem mu więzy.\n-Dziękuję panie, niech bogowie cię błogosławią…- mówił cofając się w kierunku miasteczka, najwyraźniej mocno oszołomiony faktem że nadal żyje.\n-Jeszcze jedno – rzuciłem do niego na odchodnym – jeśli jeszcze raz będziesz dobierał się do moich juków, wypruje ci flaki tępym nożem – w zasadzie nie musiałem tego mówić, ale czegóż się nie robi aby wykorzenić u bliźnich złe nawyki. Człowieczyna tylko pokiwał skwapliwie głową i pobiegł w kierunku Brzegu, a ja zacząłem zwijać mój obóz. Wszystkie elementy układanki zaczynały do siebie pasować. Dzień po przybyciu cudem uratowanego syna, on i jego ojciec znikają. Coś mi się wydaje, że ktoś ma mnie za idiotę, i co więcej wydaje mi się że wiem kto.\nPo chwili galopowałem już w kierunku ruin Kalanas.\nPowoli szedłem ulicami zrujnowanego miasta, ściskając w dłoniach naładowaną i odbezpieczoną kuszę. Mijałem stare, zniszczone budowle, kierując się ostrożnie w kierunku budowli którą opisał Willard. Chociaż zakładając że to on jest winnym, w budynku zapewne nic nie znajdę, jednak zawsze warto spróbować. Tym bardziej że na razie innego tropu nie miałem. Pytacie może, czemu nadal zajmowałem się tą sprawą? Otóż teraz oprócz ciekawości kierował mną jeszcze jeden motyw – zemsta. Przyznam niechętnie, że dałem się oszukać i o mało co nie zginąłem, więc chciałem odpłacić temu skurwysynowi Willardowi Barbanasowi pięknym za nadobne. A jeśli uratuję przy tym Illinę Gvano lub Burnarda Barbanasa, to tym lepiej dla nich. Zastanawiacie się może, skąd ta pewność że to syn burmistrza Brzegu jest winnym. Na ten osąd składało się po prostu kilka czynników: niezwykłe zbiegi okoliczności, naciągana historia Willarda, fakt, że ktoś użył magii z dużej odległości aby zniszczyć mój run, oraz zaklęcie przymusu wykryte w domu Juppo, które to z pewnością nie zostało użyte przez zaklinacza. Tak więc syn mojego zleceniodawcy był głównym podejrzanym, czy burmistrzowi się to podobało czy nie.\nOstrożnie mijałem budynki cudem nie napotykając żadnych bestii, aż w końcu dotarłem do budynku opisanego przez mojego przeciwnika. Faktycznie, przy drzwiach kołysał się całkiem dobrze zachowany szyld reklamujący magiczne usługi, co przed Zmianą było dość powszechną praktyką. Powoli podszedłem do drzwi, po czym otworzyłem je zdecydowanym ruchem i wpadłem do środka, rozglądając się w poszukiwaniu przeciwników. Zamarłem. Bowiem przede mną, na drugim końcu pomieszczenia stał Wyższy Demon. Miał on z grubsza humanoidalne kształty i przewyższał mnie o głowę. Stwór był bardzo chudy i miał nieproporcjonalnie dużą głowę, jednak nie dałem się zmylić ponieważ za tym niepozornym wyglądem kryła się niezwykła siła. Ponadto stwór miał długi ogon, a całe jego ciało pokrywała chropowata skóra służąca za pancerz. Na jego dłoniach dostrzegłem długie, szczupłe palce zakończone szponami, a z jego ust wyrastały ostre kły. Na mój widok jego gadzie źrenice zwęziły się. Przez moment zastanawiałem się czemu stwór nie atakuje, aż dostrzegłem w jak niekomfortowej był sytuacji. Ponieważ stał wewnątrz dwóch magicznych kręgów pętających go swą mocą, potężny czart mógł tylko stać i nienawidzić mnie. Mimo to nie opuściłem broni, bowiem magiczne kręgi miały irytujący zwyczaj przestawać działać akurat wtedy kiedy były potrzebne. Zamiast tego zbliżyłem się i położyłem naładowaną kuszę na pobliskim stoliku. W starciu z czymś takim i tak by mi się nie przydała, ponieważ w walce z Wyższymi Demonami ważniejszy był pojedynek woli.\nPrzez jakiś czas tylko wpatrywaliśmy się w siebie.\n-Witaj, śmiertelniku – mój rozmówca przerwał w końcu milczenie. Jego niski, metaliczny głos sprawiał wrażenie spokojnego i opanowanego – nie jesteś tym który mnie tu zatrzymał. Czego tu szukasz?\n-Być może szukam tego, który cię uwięził – stwór warknął słysząc moje słowa. Najwyraźniej nie pasowało mu to określenie. Jego pech. Jeszcze tego brakowało, żebym się przejmował odczuciami demona – Zależy, kto cię tak załatwił. W odpowiedzi zalała mnie fala niewyraźnych obrazów, z których zdołałem jednak wywnioskować, że to Willard użył czarnoksięskiej mocy aby spętać demona. Jednak najwyraźniej spartaczył robotę, skoro bestia mogła wysyłać telepatyczne komunikaty.\n-Tak, to jego szukam – powiedziałem\n-A więc dobijmy targu, śmiertelniku. Uwolnij mnie, a ja wskażę ci miejsce pobytu tego czarnoksiężnika – rzekł Wyższy Demon, spoglądając na mnie wyczekująco. Sam nie wiedziałem, co o tym myśleć. Pertraktacje z mieszkańcami Niższych Planów były piekielnie niebezpieczne i często kończyły się źle dla czarodziejów którzy się ich dopuszczali. Kiedy się zastanawiałem, usłyszałem nagle jakiś dźwięk dochodzący z piwnicy. Spojrzałem pytająco na rozmówcę.\n- Twój przeciwnik zamknął tam jakąś samicę waszego gatunku. Potraktuj to jako mój gest dobrej woli, śmiertelniku – powiedział demon, choć równie dobrze mógł kłamać, abym wpadł w pułapkę. Ale z drugiej strony, co by w tej sposób zyskał? Jedynie stracił by jedyną osobę, która może w tej chwili dać mu wolność. Dlatego też po chwili zastanowienia zszedłem do piwnicy i faktycznie dostrzegłem na ziemi związaną kobietę. Szybko rozciąłem krępujący ją sznur . Długie, ciemne włosy opadające swobodnie na szyję i twarz o przyjemnych rysach, na której osadzone były duże, jasnozielone oczy. Była całkiem szczupła, a pod widoczną spod sznura tuniką widać było zarys niewielkich piersi. Wyglądała na około trzydzieści lat. Tak najszybciej można było scharakteryzować w tej chwili Illinę Gvano. Cóż, muszę przyznać że byłem przyjemnie zaskoczony, gdyż nie wiedzieć czemu spodziewałem się archetypicznej wiedźmy.\n-Kim jesteś? – spojrzała na mnie zdziwiona – I co tu robisz?\nUkłoniłem się sposobem podpatrzonym u jakiegoś dworaka którego widziałem kiedyś na zamku pewnego księcia. Ów książe wynajmował mnie przez jakiś czas, ponieważ podejrzewał że ktoś rzucił klątwę na jego włości. Ale to już inna opowieść.\n-Illina Gvano? – spytałem – Jestem Alarien, jednoosobowa ekipa do zadań niewykonalnych. Szukam tu nijakiego Willarda Barbanasa, czarnoksiężnika. Chcę mu poprawić urodę poprzez ścięcie włosów razem z głową.\nWątpię by ją to rozbawiło, bo i żart był mało wyszukany, jednak uśmiechnęła się uprzejmie i wstała z podłogi, otrzepując ubranie. W ogóle była całkiem opanowana jak na osobę która przed chwilą leżała związana przez czarnoksiężnika w piwnicy domu niedaleko Przekaźnika.\n- Proponuję wyjść z tej piwnicy – dodałem po chwili, a ona skinęła tylko głową. Po chwili wspięliśmy się po schodach na parter.\n-No proszę, kogo my tu mamy – usłyszałem głos od strony drzwi i błyskawicznie odwróciłem się w tamtą stronę trzymając przed sobą wyciągnięty miecz. Albowiem w drzwiach stał Willard Barbanas, mierząc w moją stronę z krótkiego pistoletu. W myślach przekląłem fakt że kusza została na stoliku i nie mogłem odpowiedzieć tym samym. Świeżo uwolniona zakładniczka najwyraźniej również nie wiedziała co robić. Uwięziony demon za moimi plecami zasyczał wściekle na widok swojego oprawcy.\n-Witaj Willardzie, miło że wpadłeś – powiedziałem do niego, siląc się na żart, chociaż wcale nie było mi do śmiechu. Chociaż broń palna była zawodna, to wszelkie rusznice, działa i strzelby stanowiły śmiertelnie groźny oręż. Wprawdzie w jednej trzeciej przypadków tego typu narzędzia prochowe nie działały jak należy, to i tak rachunek prawdopodobieństwa przemawiał na moją niekorzyść.\n- Można wiedzieć, co się stało z twoim ojcem? I po co ta cała szopka z porwaniami? – dodałem grając na zwłokę i starając się coś wymyślić. Illina Gvano, korzystając z faktu iż ten skurwysyn skupił się na mnie, powoli zbliżała się do załadowanej kuszy leżącej na stoliku niedaleko. Chwała jej za to.\n-O mojego ojca się nie martw, jest cały i zdrów w Brzegu, pewnie nawet nie wie o całym zajściu. Po prostu na jakiś czas uśpiłem go zaklęciem, aby wyeliminować cię z gry poprzez tłum. Teraz cała okolica obwinia za porwania ciebie i tą wiedźmę – odpowiedział z półuśmiechem. Dobrze, że czarnoksiężnik chciał nacieszyć się moim położeniem i od razu nie odstrzelił mi łba. Przynajmniej tyle szczęścia w nieszczęściu. Przyczyny porwań domyśliłem się widząc tego Wyższego Demona, ponieważ do konjuracji tego typu stworów potrzebne były ofiary. Mimo to chciałem zagadać Barbanosa.\n-Miło, że tak wysoko mnie cenisz – odparłem sucho – Skąd wiedziałeś że tu będę?\n- Dzięki symbolom wymalowanym na ścianach mogę obserwować to miejsce, poza tym wiedziałem że podążysz za moją sugestią… - nie dowiedziałem się, co jeszcze chciał powiedzieć, bowiem kobieta którą przed chwilą uwolniłem nagle dopadła jednym skokiem kuszy i wystrzeliła. Bełt przeciął powietrze i odbił się od ściany, a czarnoksiężnik sam oddał strzał w kierunku Illiny, która jednak zaraz po wystrzeleniu bełtu zanurkowała w bok, cudem unikając śmierci. Rzuciłem się na niego z mieczem, jednak Willard zachował na tyle przytomności umysłu, że wezwał mroczną moc pobliskiego Przekaźnika. W ostatniej chwili złożyłem palce lewej ręki w ochronny charakter, i wyładowanie energii mające rozsmarować mnie po okolicy jedynie cisnęło mną o ścianę. Powietrze uciekło mi z płuc a miecz wyślizgnął się z dłoni. Szybko podniosłem ostrze, starając się odzyskać pełnię świadomości. Moja towarzyszka nie mogła mi w tej chwili pomóc, gdyż sama była żywotnie zainteresowana unikaniem ciosów miecza którym wywijał Willard. Szło jej nieźle, głównie dlatego że jej przeciwnik nie był zbyt wprawnym szermierzem, a nawet wyszkolony czarnoksiężnik nie mógł korzystać z magii Przekaźników bez ryzyka. Nareszcie uśmiech szczęścia.\nKiedy już sądziłem, ze uda nam się z tego wyjść w jednym kawałku, czarnoksiężnik zaśmiał się nagle, a przez drzwi do pomieszczenia wpadły dwa kolejne masywne szopniaste postacie. Demony. Nie były wprawdzie tak potężne jak ich uwięziony krewniak, jednak jeśli nasz wróg je kontrolował to ja i Illina byliśmy udupieni na całej linii. Jakby potwierdzając moje obawy, oba stwory zaczęły zbliżać się w moim kierunku. Kurwa, coraz lepiej. Cofnąłem się o krok, po czym zorientowałem się że stoję przy samym kręgu. W tej chwili wpadł mi do głowy pewien szalony pomysł, jednak obecnie była to moja jedyna szansa na przyszłość inną niż czerwony barwnik na ściany. Postanowiłem go zrealizować.\nMocno przetarłem butem znaki ochronne które tworzyły magiczną sieć więżącą Wyższego Demona.\nBestia zaryczała tryumfalnie i wybiegła ze zniszczonego więzienia. Przez chwile wszyscy zamarliśmy, po czym czart, nie kryjąc zamiarów, ruszył w stronę maga który go uwięził. Na twarzy Willarda odbił się strach, a Illina wykorzystała chwilę jago nieuwagi i kopnęła go mocno w jaja. Ouć, to musiało boleć. Nie czekając na rozwój wypadków moja towarzyszka ruszyła biegiem w kierunku drzwi, a ja stwierdziłem że to wcale niegłupi pomysł i zrobiłem to samo. Zauważyłem jeszcze, że złapała po drodze leżący na ziemi pistolet Willarda.\nWe dwójkę wypadliśmy na zrujnowaną ulicę i dostrzegłem osiodłanego siwego konia stojącego kawałek stąd. Najwyraźniej wierzchowiec należał do czarnoksiężnika, więc bez skrupułów wskoczyłem na siodło, jednocześnie robiąc miejsce dla Illiny Gvano. Z budynku dobiegły nas odgłosy szamotaniny, więc nie czekając ruszyliśmy galopem w kierunku miejsca gdzie zostawiłem uwiązanego Gryfa. Kiedy oddaliliśmy się już kawałek od budynku z którego uciekliśmy, dobiegł nas jeszcze przerażony wrzask Willarda Barbanosa. Wrzask typowy dla ludzi, których wnętrzności właśnie opuszczają jamę brzuszną w poszukiwaniu ciekawszego lokum. Słysząc to, aptekarka Brzegu lekko drgnęła jednak na mnie ten krzyk nie zrobił wrażenia. Skurwiel dostał to na co zasłużył. Jedyne co mnie trochę martwiło to fakt że Wyższy Demon grasował teraz na wolności, jednak na razie nie był to mój kłopot. No i straciłem jednocześnie szansę na odebranie reszty złota, ponieważ mózg burmistrza był połączony magią demonów z umierającym czarnoksiężnikiem, więc stary Barbanos właśnie zamienił się w obślinionego bezmózga. I nici z pieniędzy.\nW końcu dojechaliśmy do mojego małego obozu. Gryf radośnie zarżał na mój widok, a i mnie zrobiło się lepiej kiedy zobaczyłem wiernego towarzysza. Zeskoczyłem z grzbietu siwka a Illina poszła w moje ślady.\n-Iiiiihaha – zawołał Gryf, tupiąc kopytami.\n-Tak, tak, już jestem – powiedziałem. Może się wam to wydawać dziwne, jednak kiedy człowiek zawsze samotnie wędruje przez świat to jego wierzchowiec ma okazję czasem posłuchać jakiegoś monologu. Aptekarkę Brzegu chyba też to rozbawiło, bo popatrzyła na mnie z pobłażaniem. Ale co mnie zresztą obchodzi opinia jakiejś czarownicy z zadupia.\n-Przeszukaj czy w jukach siwka nie ma czegoś przydatnego – rzuciłem w odpowiedzi na jej spojrzenie, po czym wziąłem się za rozpalanie ogniska. Kobieta po chwili wyjęła z juków paczuszkę prochu strzelniczego, kilka kul do pistoletu, dwa sztylety oraz niewielki mieszek złota. Oprócz tego znalazła tam też dziwną księgę. Szybko przypasała broń, podczas gdy ja przeglądałem tomiszcze które mi podała. No no, właśnie trzymałem w ręku prawdziwy czarnoksięski grymuar! Za posiadanie czegoś takiego palono w większości miast i miasteczek, jednak mimo wszystko żal mi było wyrzucić tak starannie wykonaną księgę, więc na razie włożyłem ją jedynie do juków Gryfa. Później się zastanowię co z tym fantem zrobić.\n-Co teraz zrobisz? – usłyszałem głos Illiny.\n-Pojadę do innego miasta – odpowiedziałem obojętnie – Zaliczka którą dostałem od starego Barbanosa powinna mi wystarczyć do czasu aż znajdę sobie kolejnego pracodawcę.\n- A co powiesz na to, że pojadę z tobą? –spytała. Przyznam, że lekko mnie to zdziwiło gdyż większość ludzi wolała by podróżować w kompanii najemnych morderców niż w moim towarzystwie. Ja również wolałem samotne wędrówki - Nie mam po co i do czego wracać, w Brzegu natychmiast mnie spalą na stosie – dodała widząc moją zakłopotaną minę. Cholera, powinienem bardziej panować nad twarzą. Teraz już za późno by naprawić błąd – Nie będę przeszkadzać, umiem obsługiwać pistolet i miecz, a poza tym znam się na sztuce zaklinania – powiedziała i odrzuciła w tył swoje gęste, kruczoczarne włosy. Bez wątpienia zrobiła na mnie dobre wrażenie, jednak mimo to nie chciałem dopuszczać nikogo do mojej jednoosobowej „kompani”.\n-Czy jeśli powiem „nie” to pójdziesz swoją drogą? – spytałem, a ona jedynie pokręciła głową z uśmiechem – Świetnie, więc pojedziesz ze mną do najbliższego miasta, a dalej ruszam samotnie – powiedziałem, nie wierząc jednak we własne słowa. W sumie nie miałem nic przeciwko niej, jednak życie nauczyło mnie że najlepiej liczyć tylko na siebie samego, nawet jeśli towarzyszy ci piękna kobieta. Z doświadczenia wiem, że sojusznicy mają irytującą tendencję do zawodzenia zaufania akurat wtedy, kiedy najbardziej potrzebuję ich pomocy.\nKobieta uśmiechnęła się szeroko słysząc moją odpowiedź, po czym zajęła się swoimi sprawami. Następnie zjedliśmy szybki posiłek, ustaliliśmy kolejność wart, a rano wyruszyliśmy na południe, szerokim łukiem omijając Brzeg, tak na wszelki wypadek. Illina wyglądała dzisiaj jak zawodowa wojowniczka, z dwoma sztyletami przypiętymi do pasa i pistoletem który stale miała w zasięgu ręki. Swoje czarne włosy spięła w warkocz, aby nie przeszkadzały jej w ewentualnej walce. Muszę przyznać że mimo początkowych oporów co do podróżowania w kompanii, coraz bardziej cieszyłem się z obecności drugiej osoby z którą mogłem zamienić czasem kilka słów, i która w razie czego wspomagała mnie w starciach z wrogami. Moja towarzyszka w przeciwieństwie do mnie nie kryła zadowolenia z faktu że podróżujemy we dwójkę.\nJa jednak nadal zastanawiałem się, jakie wyzwania przyniesie nam przyszłość.\nForum Abasz'Har: Forum o Dungeons & Dragons Strona Główna -> Inne własne pomysły / Twórczość literacka Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


W niedzielę 12 czerwca na Zamku w Kazimierzu Dolnym „POSPOLITE RUSZENIE A.D. 2016” : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nW niedzielę 12 czerwca na Zamku w Kazimierzu Dolnym „POSPOLITE RUSZENIE A.D. 2016” 09:38 09-06-2016\nRusz się z domu i przyjdź lub przyjedź na Zamek w Kazimierzu Dolnym. 12 czerwca odbędzie się na nim rycerska niedziela pod hasłem „POSPOLITE RUSZENIE A.D. 2016”.\nW niedzielę 12 czerwca warto wybrać się do Kazimierza Dolnego na pokazy historyczne organizowane na Zamku. Będą one prowadzone w realiach XVII wieku, a osoby wystąpią w strojach historycznych: szlachta polska. Pojedynki z użyciem prezentowane w trakcie pokazu stoją na kaskaderskim poziomie. Podczas walki rycerze posługują się szablami, szpadami, rapierami i pistoletami.\nOdwiedź obozowisko historyczne i zobacz:\n– salwę powitalną z muszkietów\n– walki szablą: szkoła włoska (2 szermierzy), szkoła polska krzyżowa (2 szermierzy)\n– walkę szpadą – pojedynek o kobietę.\n– musztrze halabardników\n– turnieju „Pokonaj Mistrza”\n– nauce fechtunku szpadą i floretem\nBaw się z nami rycerzami:\n– rzut sakiewką do rycerskiego hełmu\n– rzut toporkiem\n– rycerze poczynią zaciągi wśród widzów i przemusztrują oddział złożony z ochotników – dzieci\n– każdy chętny śmiałek otrzyma nas zestaw szermierczy (stępiona szpada, maska szermiercza, rękawice i plastron ochronny) i stanie do pojedynku z naszym instruktorem. Walczymy do 3 trafień.\nNa czas pikniku rozstawione zostają stanowiska konkursowe, z których zaproszeni goście mogą korzystać do woli.:\n– strzelanie z łuku – uczestnicy muszą powstrzymać średniowiecznego rycerza zakutego w zbroję. Mają do dyspozycji łuk oraz ogłuszające strzały, jeśli im się nie uda w wyznaczonym czasie – mogą spotkać się twarzą w twarz z rozjuszonym krzyżakiem. Strzelamy do zbroi osadzonej na stojaku.\n– machina czasu – rycerska przebieralnia – goście mają możliwość przebrać się w wybrany kostium\ni uwiecznić swoje podobizny na zdjęciu. Do dyspozycji oddajemy kilka różnych strojów oraz zbroję rycerską.\n– rzut sakiewką do rycerskiego hełmu – konkurencja dla najmłodszych. Należy celnie rzucić trzema sakiewkami do rycerskiego hełmu.\n– rzut toporkiem – rzucamy specjalnie wykonanym toporkiem, który zawsze wbija się w cel.\nWstęp w cenie 5 zł od osoby upoważnia do wejścia na Zamek i basztę.


wydruki z pliku sosnowiec - Katalog stron\nPotrzebujesz pilnie wydruku bądź ksero w dużej ilości sztuk i szukasz optymalnego i najatrakcyjniejszego cenowo obiektu w mieście? Szukasz intrygujących promocji i rabatów, ponieważ kserujesz bądź drukujesz w znaczącej liczbie sytuacji i dużo? O ile tak, to w tym miejscu na arenę wkracza w tej chwili instytucja w postaci naszego punktu ksero – stanowimy najlepsze rozwiązanie tego typu w Sosnowcu ze względu na nasze atrakcyjne ceny i promocje, które przypadną do gustu nie tylko studentom. Świadczymy usługi ksero dla ludzi prywatnych, spółek i instytucji. Przyszłościowe zaplecze maszynowe pozwala nam realizować zamówienia nietypowe, które opracowujemy prędko i szybko. Drukujemy, kserujemy, bindujemy, laminujemy. Poza tym możemy również pochwalić się metodą składania prac on-line, co stanowi szalenie dogodne rozwiązanie dla ludzi ceniących sobie czas i wygodę.\nSłowa kluczowe: ksero sosnowiec, xero sosnowiec, wydruki z pliku sosnowiec\nW tym miejscu powstrzymamy się od publikowania opisów najpopularniejszych zabaw weselno-oczepinowych takich jak rzucanie welonem i muchą czy zbieranie na podróż poślubną albo wózek. Poniżej postanowiliśmy skoncentrować się na zabawach w niewielu wypadkach spotykanych na polskich...\nZapraszamy do serwisu expresscarservice.pl . Nasza firma specjalizuje się w mechanice samochodowej aut europejskich jak i koreańskich i nie tylko w trosce o jakość świadczonych usług wszelkie zamówienia są wyceniane i konsultowane z klientem indywidualnie i realizowany poprzez specjalistów...\nMateriały reklamowe, auto pomoc krakow, filmowanie Bydgoszcz, filmy, kwasy medyczne, moda, podatki Jelenia Góra, sprzedaż, sufity, transport


Opis ogólny: Linię kolejową łączącą Łódź z Kaliszem przeprowadzono przez Kolumnę w latach 1902-1903, natomiast stację kolejową zbudowano w 1931 r. (info: Ana, 2007-07-08)\nzlikwidowana w marcu 2015 r.\nŚwieżo wymieniony peron na przystanku osobowym w Kolumnie. Widok w kierunku Łodzi. Tor prawy nie jest jeszcze oddany do użytku.\nAutor: Michał Kłosowski, 2020-06-02\n24,864 Łódź Kaliska – Zasieki – Forst (14/491)\nDobroń Podg (woj. łódzkie) 4,33 km\nDobroń (woj. łódzkie) 5,47 km\nŁask (woj. łódzkie) 9,39 km\nChechło (woj. łódzkie) 10,62 km\nPabianice Ł.W.E.K.D (woj. łódzkie) 14,87 km\nLutomiersk (woj. łódzkie) 14,89 km


Jak zarezerwować bilet lotniczy? - Poradopedia.pl\nPoradopedia.pl › Podróże › Jak zarezerwować bilet lotniczy?\nKamil_Deresz | 2014-10-16 | 0 | Ocena: (głosy: 0)\nBilety na lot możemy rejestrować na 2 sposoby: przez internet i telefon.\nTo łatwy i przede wszystkim szybki sposób na rezerwację. Gdy trafimy na wyszukiwarkę trzeba podać miejsce, z którego chcemy lecieć, a także miejsce, gdzie chcemy wylądować. Najczęściej te 2 pola są opisane słowami „Skąd” oraz „Dokąd”.\nPotem musimy wybrać, czy chcemy lecieć w obie strony, czy tylko w jedną. Następnie zaznaczamy datę wylotu i (ewentualnie) powrotu. Daty najczęściej wybiera się na wygodnych kalendarzach. Większość wyszukiwarek oferuje również opcję wyszukiwania lotów do dwóch dni wcześniej lub później. Jeśli ją zaznaczymy, to w momencie nie znalezienia interesującego nas lotu danego dnia, pokazane zostaną wyniki z dni sąsiadujących.\nWszystkie wyniki wyświetlone po naciśnięciu przycisku „szukaj” będzie zawierała również informacje o porcie lotniczym, z którego wylecimy, a także do jakiego przylecimy. Pozostałe informacje to: liczba ewentualnych przesiadek, ile czasu trwa przesiadka oraz oczywiście cena za bilet.\nGdy znajdziemy interesującą pozycję i klikniemy przycisk rezerwacji, zostaniemy przeniesieni na ekran danej podróży. Uzupełniamy na nim dane wszystkich pasażerów lotu: ich liczbę, tytuły, imiona i nazwiska oraz daty urodzenia). Na koniec do wyboru pozostanie jeszcze preferowana forma płatności. Dodatkowymi opcjami są jeszcze ubezpieczenia podróży.\nPo wybraniu numeru telefonicznego do rezerwacji, zostaniemy połączeni z jednym z konsultantów do spraw sprzedaży. Trzeba będzie odpowiedzieć na kilka pytań dotyczących pożądanego kierunku lotu, preferowanej daty wylotu, ilości pasażerów, a także wysłucha naszych preferencji dotyczących lotu, a następnie przedstawi wyniki wyszukiwania lotu.\nPodobnie jak w przypadku rezerwacji telefonicznej, trzeba będzie podać konsultantowi dane pasażerów: imiona i nazwiska, daty urodzin. Płatnik będzie również musiał podać adres e-mail oraz numer telefonu.\nPo kilku minutach na wskazany adres przyjdzie potwierdzenie dokonania rezerwacji, zawierające również dane dla płatnika, które umożliwią weryfikację danych (najważniejsze są imiona i nazwiska oraz terminy podróży).\nJeżeli chodzi i metody płatności, to standardowo dostępne są przelew bankowy oraz karta kredytowa. Jeżeli wybierzemy drugą opcję, transakcja dokonywana jest natychmiast, a klient od razu dostaje na skrzynkę pocztową potwierdzenie zapłaty oraz elektroniczny bilet.\nSerwis poświęcony podróżom lotniczym.\nLotnisko Modlin - tanie linie lotnicze, dojazd


Stowarzyszenie Trefl Pomorze powstało w 2010 roku, utworzone na bazie statutu stowarzyszenia w Barcelonie, gdzie naczelna dewiza brzmi „Więcej niż klub”. Jest jedynym w swoim rodzaju stowarzyszeniem zrzeszającym fanów obydwu drużyn sportowych z Grupy Trefl, a także przedstawicieli biznesu. Obecnie w jego skład wchodzi kilkaset osób fizycznych (m.in. Jerzy Buzek czy Jan Kozłowski) oraz około 70 firm. Głównym celem STP jest ciągła rozbudowa grona sympatyków sportu na Pomorzu i rozszerzanie idei czynnego kibicowania pomorskim drużynom.\nPropagowanie i rozwój sportu wśród społeczności Pomorza, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży poprzez wsparcie dla szkół.\nPromowanie idei czynnego kibicowania, kulturalnego dopingu oraz szerzenie dobrego imienia klubów sportowych, członków Stowarzyszenia oraz ich sympatyków.\nWspieranie działalności sportowej związanej z halą sportowo-widowiskową ERGO ARENA.\nPropagowanie zdrowego trybu życia, w szczególności aktywności fizycznej wśród młodzieży.\nPropagowanie dziedzictwa sportowo-kulturowego regionu Pomorza w kraju i za granicą.\nKampanie reklamowe wartości turystycznej i sportowej naszego regionu w kraju i zagranicą.\nWspieranie drużyn sportowych Trefl Sopot i Trefl Gdańsk, będących członkami Stowarzyszenia.\nCzłonkowie Stowarzyszenia Trefl Pomorze skupiają się wokół prestiżowej i jednej z najbardziej efektownych hal widowiskowo-sportowych w Polsce - ERGO ARENY. Piękny obiekt w połączeniu z największym i najsilniejszym konsorcjum sportowym jest dla Pomorza wyjątkowym atutem. Stowarzyszenie jest również płaszczyzną kontaktów pomiędzy Członkami Wspierającymi. Organizujemy prezentacje firm, spotkania okolicznościowe, turnieje sportowe dla członków STP, którzy wymieniają między sobą oferty i nawiązują ściślejszą współpracę biznesową.\nStowarzyszenie swoją działalnością wspiera drużyny sportowe grupy Trefl, m.in. poprzez zawieranie umów barterowych wymiany świadczeń na rzecz klubów z takimi podmiotami jak np. firma Nata, Interplastic Roger Żółtowski czy HiCopy.\nW ramach działalności Stowarzyszenie Trefl Pomorze zorganizowało szereg akcji propagujących sport wśród młodzieży, między innymi Olimpiadę Szkół Podstawowych Gminy Kosakowo (luty 2014); turniej Nordea Trefl Basket Cup (październik 2013–luty 2014) oraz Powrót Koszykówki do Szkół (listopad 2014–styczeń 2015), czy swój flagowy projekt pod tytułem Szkolny Basket.\nZaangażowani byliśmy również w zbiórkę środków na pomoc w utrzymaniu żyraf, kangurów i szympansów w Gdańskim Ogrodzie Zoologicznym. Akcja zbiórki pieniędzy prowadzona była na meczach drużyn grupy Trefl w okresie od października 2013 do czerwca 2014 roku. Łącznie zebrano 5.887,29 zł, a środki protokolarnie przekazane zostały dla Gdańskiego ZOO.\n- Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek\n- Arcybiskup Metropolita Gdański Tadeusz Gocłowski\n- Senator, Wojewoda Pomorski w latach 2007-2011 Roman Zaborowski\n- Marszałek Województwa Pomorskiego w latach 2002-2010 Jan Kozłowski\n- Prezydent Miasta Gdańska Paweł Adamowicz\n- Marszałek Województwa Pomorskiego w latach 1999-2002 Jan Zarębski\n- Poseł na Sejm RP w latach 2001-2005 Jerzy Młynarczyk\n- Rektor AWFiS w Gdańsku w latach 1996-2002 Janusz Czerwiński\n- Minister Sportu i Turystyki w latach 2009-2010 Adam Giersz\n- Wielokrotny reprezentant Polski w koszykówce i Mistrz Polski z Prokomem Treflem Sopot Adam Wójcik\n- Mistrz Polski w koszykówce męskiej w barwach Prokomu Trefla Sopot Donatas Slanina\n- Mistrz Polski w koszykówce męskiej w barwach Prokomu Trefla Sopot Goran Jagodnik\n- Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki Michał Bidas\n- Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu w latach 2003-2004 Franciszek Potulski\n- Senator RP Profesor Edmund Wittbrodt\nJanusz Benesz - Prezes Zarządu\nKazimierz Wierzbicki - Członek Zarządu\nDariusz Gadomski - Członek Zarządu


Adaptacja Centrum Hevelianum w Gdańsku na potrzeby naukowo-dydaktyczne pomorskich szkół wyższych | Hevelianum\nAdaptacja Centrum Hevelianum w Gdańsku na potrzeby naukowo-dydaktyczne pomorskich szkół wyższych\nTermin zakończenia rzeczowego projektu nastąpił w lutym 2014 r., zakończenie finansowe projektu nastąpiło w marcu 2014 r.\nW maju 2010 roku rozpoczęto realizację projektu pn. „Adaptacja Centrum Hevelianum w Gdańsku na potrzeby naukowo-dydaktyczne pomorskich szkół wyższych” ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Pomorskiego na lata 2007-2013. Projekt objął adaptację kolejnego obiektu Fortu Grodzisko wchodzącego w skład Centrum Hevelianum - Galerii Strzeleckiej z Kojcem i Klatką Schodową, na cele naukowo dydaktyczne pomorskich szkół wyższych, zwłaszcza Politechniki Gdańskiej – partnera merytorycznego projektu.\nW ramach projektu w pomieszczeniach wyremontowanej Galerii Strzeleckiej, stanowiącej wraz z Kojcem Wysokiego Skrzydła Kurkowego i Klatką Schodową do Galerii jedną funkcjonalną całość, powstała nowoczesna multimedialna pracownia „Galeria ruchu”, gdzie prowadzone są warsztaty i laboratoria naukowo-dydaktyczne w ramach zajęć akademickich. Pracownia „Galeria ruchu” jest innowacyjną formą laboratorium doświadczalnego. Tematem przewodnim scalającym całą przestrzeń pracowni jest zjawisko ruchu. Ponad trzydzieści interaktywnych stanowisk prezentuje ruch w różnych jego postaciach, począwszy od kinematyki i dynamiki ruchu prostego, przez ruch w wodzie czy ruch w kosmosie, aż po ruch informacji w sieci. Pracownia doświadczalna „Galeria ruchu” podzielona jest na dziewięć stref tematycznych, w skład których wchodzą stanowiska dydaktyczne. Innowacyjna forma poszczególnych stanowisk oraz całej pracowni umożliwia wprowadzenie nowoczesnych metod kształcenia.\nPonadto przy Kojcu Wysokiego Skrzydła Kurkowego odtworzono fragment Muru Carnot’a oraz wzniesiono nowy budynek techniczno-sanitarny wbudowany w wał ziemny. W Galerii Strzeleckiej w celu oszczędności zużywanej energii, zwiększono jej wykorzystanie z odnawialnych źródeł, instalując nowo zakupione pompy ciepła. Przeprowadzono również prace polegające na zagospodarowaniu Równi Ogniowej, stanowiącej otoczenie Galerii Strzeleckiej.\nW ramach Projektu przeprowadzono szkolenia dla osób z środowisk naukowo - dydaktycznych województwa pomorskiego, dotyczące nowoczesnych metod kształcenia w zakresie nauk ścisłych, uczenia się przez działanie przy wykorzystaniu interaktywnych stanowisk dydaktycznych z zakresu kinematyki i dynamiki – przygotowanie i przeprowadzenie procesu pomiarowego oraz z zakresu automatyki i ruchu informacji – analiza niepewności pomiarów i opracowanie rzetelnego sprawozdania.\nCałkowity koszt realizacji projektu wyniósł: 7 062 461,38 PLN, z tego wnioskowana kwota współfinansowania projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w PLN: 4 330 373,23 (75% kosztów kwalifikowalnych).\nZdjęcia z przebiegu inwestycji: Styczeń - Marzec 2011\nLipiec 2013 - Październik 2013


Ośrodki wypoczynkowe w Świnoujściu, jak np. West Baltic Resort, stanowią bardzo atrakcyjną opcję noclegową podczas wczasów nad Morzem Bałtyckim. Można oczywiście zarezerwować nocleg w hotelu, hostelu, kwaterze prywatnej lub wybrać pole kempingowe. Wszystko zależy od naszych potrzeb i indywidualnych preferencji. Najtańsze będzie pole namiotowe, jednak trzeba pamiętać, że ta opcja nie odznacza się najwyższym komfortem, a w razie chłodniejszej pogody może się nie sprawdzić najlepiej. Miejsca w hostelach również można zarezerwować tanio, ale niestety za niską ceną najczęściej idzie niska jakość pobytu, a komfort pokoi pozostawia wiele do życzenia. Hostele najczęściej wybierają osoby, które planują całe dnie spędzać na zewnątrz i nie przeszkadzają im wspólne łazienki, salony i aneksy kuchenne, z których korzystają wszyscy goście. Przestronniejsze pokoje o wyższym standardzie, zapewniające wczasowiczom więcej prywatności znajdziemy w nadmorskich hotelach. W tego typu miejscach zazwyczaj w cenie noclegu mamy zapewnione śniadanie.\nOśrodki wypoczynkowe w Świnoujściu nierzadko posiadają też bogatą ofertę gastronomiczną. Śniadania, obiady i kolacje są przygotowywane z najwyższej jakości produktów, a indywidualne potrzeby gości są uwzględniane przez kucharzy po wcześniejszym poinformowaniu obsługi ośrodka. Istnieją różne opcje doboru posiłków, na przykład tylko śniadanie, obiad i śniadanie lub wyżywienie pełne, czyli również wieczorna kolacja.\nOśrodek wypoczynkowy w Świnoujściu położony blisko plaży to idealna opcja na wakacje dla par, rodzin z małymi dziećmi, seniorów czy grup przyjaciół. W każdym przypadku oczywiście najlepiej jest wybrać takie miejsce noclegowe, które jest zlokalizowane w pobliżu nie tylko ładnego, ale także zadbanego i bezpiecznego kąpieliska. Wymaganie to spełnia West Baltic Resort. Ten ośrodek wypoczynkowy znajduje się tuż przy wejściu na najszerszą plażę w Polsce. Ponadto kąpielisko posiada certyfikat Błękitnej Flagi, który przyznaje się najlepiej zagospodarowanym plażom o wysokim stopniu bezpieczeństwa.


NASZ PATRONAT: Mistrzowie grafiki i programowania. Kursy dla uczniów | Portal Esanok.pl | Telewizja Sanok - Aktualności - Ogłoszenia - Firmy\nNASZ PATRONAT: Mistrzowie grafiki i programowania. Kursy dla uczniów\nREGION / PODKARPACIE. Narodowy Instytut Kształcenia zaprasza uczniów klas 7,8 szkoły podstawowej oraz III gimnazjum na semestralne zajęcia komputerowe. W naszej ofercie znajdzie się coś dla każdego uczestnika.\nMistrzowie Grafiki – Kurs Adobe Illustrator – tworzymy własną markę!\nW każdy poniedziałek 16:45 – 18:25\nPoznaj od podstaw bezsprzecznie najlepszą i najbardziej wszechstronną aplikację do pracy z grafiką wektorową. Zaprojektuj swoją własną wizytówkę, logo, plakat i wiele więcej! Kurs Adobe Illustrator przygotowuje do samodzielnego i kreatywnego projektowania materiałów reklamowych takich jak ulotki, wizytówki, plakaty, poprawnego składu oraz przygotowania materiałów do druku. Zaprojektuj swoje logo i stwórz własną markę!\nMistrzowie Programowania – Kurs C++ dla dzieci i młodzieży\nW każdą środę 15:15 – 16:40\nC++ to bardzo popularny, wszechstronny i łatwy do opanowania język, dlatego jest doskonałym wyborem dla każdego, kto chce rozpocząć swoją przygodę z programowaniem. Kurs programowania C++ zapewnia bardzo solidne podstawy niezbędne każdemu programiście. Zdobędziesz wiedzę, którą będziesz mógł potem rozwijać w dowolnym kierunku: programowanie gier, aplikacje mobilne, bazy danych, aplikacje webowe itp.\nZapisy dostępne są na stronie organizatora – Narodowego Instytutu Kształcenia w odpowiednich zakładkach.\nWięcej informacji dostępnych pod numerem telefonu 781 102 500 oraz w siedzibie organizatora ul. 3 Maja 15/3 w Sanoku.\nPatronem medialnym kursów dla dzieci i młodzieży jest portal Esanok.pl\nTagi: dla uczniów, edukacja, esanok, gimnazjum, kursy, kursy dla dzieci i młodzieży, Mistrzowie Grafiki, Mistrzowie programowania, Narodowy Instytut Kształcenia, NASZ PATRONAT: Mistrzowie grafiki i programowania. Kursy dla uczniów, roozwój, Sanok, szkoła, szkoła podstawowa, uczniowie


Styczeń 2018 - Strona 2 z 4 - Trendy w modzie\nadmin Styczeń 18, 2018 Otwórz oraz rozkręć własny sklep online2018-01-18T00:00:00+00:00\nW dobie konsumpcjonizmu w największym stopniu lukratywnym pomysłem na biznes jest sklep. Ludzie nabywali, kupują oraz nabywać będą, taka ich natura i takie wymogi.\nadmin Styczeń 18, 2018 Gdzie odszukać właściwe rekomendacje względem inwestowania?2018-01-18T00:00:00+00:00\nZ całą pewnością nikogo nie musimy przekonywać, że gra na giełdzie może okazać się wyjątkowo kłopotliwa dla osób początkujących, które nie są świadome tego, na czym polega udana...\nadmin Styczeń 18, 2018 Uporządkuj kwestie księgowe twej firmy2018-01-18T00:00:00+00:00\nNawet niewielka firma potrzebuje uporać się z zagadnieniami dotyczącymi finansów. Oczywiście możemy zatrudnić profesjonalnego księgowego, ale możemy także korzystać z aplikacji, która wspomagać nas będzie w tym procesie.\nadmin Styczeń 18, 2018 Jaki bank dobrze wybrać? Na co zwrócić uwagę? Co jest najbardziej istotne?2018-01-18T00:00:00+00:00\nTrudno obecnie wyobrazić sobie codziennie funkcjonowanie bez osobistego konta w banku. To zupełnie normalne, że każdego dnia posługujemy się kartą, płacimy nią w sklepach i pozostałych miejscach, a...\nadmin Styczeń 18, 2018 Kim jest egzekutor, dla kogo zarabia i jakie ma czynności?2018-01-18T00:00:00+00:00\nPosiadanie jakiegoś zobowiązania finansowego dla nikogo nie jest kwestią przyjemną. Jeżeli chodzi o kwoty stosunkowo niewielkie, to dokuczliwy jest nie tyle jej niedostatek, co świadomość zachowania zobowiązań finansowych.\nadmin Styczeń 18, 2018 Jak efektywnie opracować budżet domowy?2018-01-18T00:00:00+00:00\nNadchodzi końcówka miesiąca, a Ty kolejny raz planujesz odmrażać gotowe pożywienie do czasu wypłaty? Widmo nadprogramowych wydatków Cię przeraża? Zobacz nasz artykuł i dowiedz się w jaki sposób...\nadmin Styczeń 18, 2018 Podpowiadamy, jakie mydło będzie dla ciebie najlepsze2018-01-18T00:00:00+00:00\nMydło towarzyszy człowiekowi od wielu wieków. Jest to specjalna mieszanka substancji chemicznych, służąca do mycia i prania. Mydła stosowane są we wszystkich domach w prawie każdym kraju. Istnieją...\nPodniecająca bielizna, która spowoduje, iż będziesz się czuła wspaniale i kobieco\nadmin Styczeń 18, 2018 Podniecająca bielizna, która spowoduje, iż będziesz się czuła wspaniale i kobieco2018-01-18T15:24:38+00:00 Dobrze ubrana\nMultum kobiet poszukuje sposobu na to jak wyglądać pięknie i równolegle czuć się podniecająco i kobieco. Bezspornie pomocny może być ładny makijaż bądź stylowe ubrania, bezsprzecznie jednak nie...\nadmin Styczeń 17, 2018 W jakich okolicznościach zawierana jest umowa faktoringu i jakiej osobie może ona pomóc?2018-01-17T00:00:00+00:00\nUtrzymanie tzw. płynności finansowej to sprawa kluczowa dla wszystkich między innymi podmiotów gospodarczych. W niektórych przypadkach nie zapłacenie w odpowiednim czasie jakiejś opiewającej na dużą sumę faktury mogłoby...\nadmin Styczeń 17, 2018 Co należy do zadań osoby, jaka szuka pracy na takim stanowisku jak gospodarz?2018-01-17T00:00:00+00:00\nCzy wiesz, że od osób, które chcą być zatrudnione jako stróż danego obiektu, nie stawia się przeważnie jakichś wyśrubowanych wymogów? Naturalnie zalecane są osoby, które legitymują się wykształceniem...\nadmin Styczeń 17, 2018 Biura rachunkowe w Olsztynie – ranking najwspanialszych księgowych na tym terenie2018-01-17T00:00:00+00:00\nOlsztyn to najbardziej ważne miasto w woj. Warmińsko-Mazurskim, na terenie którego zamieszkuje około 175 tysięcy ludzi - i na każdego spośród tych ludzi przypada mówiąc dokładnie 257 biur...\nadmin Styczeń 17, 2018 Czym w ekonomii jest amortyzacja oraz co ona oznacza w praktyce przy prowadzeniu firmy?2018-01-17T00:00:00+00:00\nWiększości osób pojęcia powiązane z ekonomią są tajemnicze i zbędne. Dla tych jednak, jacy postanowili wziąć swój los w swe dłonie, tego typu wiedza okazuje się zostać bardzo...


KAFETERIA - Tipsy i małe dziecko - Forum dla kobiet\nKafeteria.pl Forum Ciąża, poród, macierzyństwo i wychowanie dzieciTipsy i małe dziecko\nTipsy i małe dziecko\ngość\t2017.10.13 [00:45]\nBabki czy mając maleńkie dziecko zwłaszcza dziewczynkę nosilyscie tipsy/długie paznokcie? Zawsze miałam swoje długie ale przy małym dziecku obcielam zeby nie zrobic jej przypadkiem nimi krzywdy juz nie mówiąc np o podmywaniu dziecka zwłaszcza fałdek u dziewczynki. A wy?\ngość\t2017.10.13 [01:20]\nNigdy nie mialam tipsów ale przy dziecku nieco skrócilam swoje naturalne ze względu na wygodę.\nuważam że podmywanie maleńkiej dziewczynki takimi ostrymi szponami to barbarzyństwo\nA ktoś jeszcze dziś nosi tipsy?\nTeż się nad tym zastanawiam, w dzisiejszych czasach rzaaadko kto ma tipsy, chyba, że taka Karyna;D ale rowniez uwazam ze dlugie paznokcie przy dziecku to dramat, kiedyś swoją siostrzenice przez przypadek zadrapałam. Teraz i tak modne krótkie, ładne, byleby zadbane paznokcie.\ngość\t2017.10.29 [16:46]\nPrzy takim maluchu polecałabym Ci raczej hybrydy, a paznokcie zdecydowanie krótsze. Jeśli jesteś przyzwyczajona do tipsów, będziesz musiała się przyzwyczaić, ale na pewno skorzystają na tym Twoje paznokcie. Zobacz sobie fajne wzory (w normalnych długościach) na http://www.modoweinspiracje.pl/stylizacje-paz nokci/. Tylko pamiętaj, że do porodu raczej musisz mieć niepomalowane, naturalne paznokcie.


Herb i flaga powiatu cieszyńskiego powstały za czasu I kadencji powiatowego samorządu terytorialnego\nKomisja Heraldyczna w swej opinii zaleciła, jednakże dokonania kilku zmian w celu polepszenia wizerunku orła. W roku 2011 poprawiono rysunek orła w herbie i poprawiono tło.\nObecny herb powiatu cieszyńskiego nawiązuje bezpośrednio do znanych przekazów ikonograficznych dynastycznego herbu ostatnich Piastów cieszyńskich (na przykład herbu na krążku okiennym z 1611 r., herbu syna księcia Adama Wacława z 1649 r. w Cieszyńskiej Księdze Miejskiej, herbów na zachowanych pieczęciach ostatnich książąt cieszyńskich, herbu Księstwa Cieszyńskiego z herbarza „Scuta Nobilium Ducatus Tessinensis” z XVIII w., i in.). Ten właśnie herb książęcy stał się z czasem herbem Księstwa Cieszyńskiego jako terytorium znajdującego się we władaniu Piastów, a później tradycja utrwaliła ten zwyczaj.\nObecne godło herbu – orzeł w koronie z literą „C” na piersi, zostało więc oparte na wymienionych źródłach ikonograficznych. Godło to dostosowano, jednakże do wymogów współczesnej heraldyki praktycznej. Mając jednak na względzie wielowiekową tradycję herbu Księstwa Cieszyńskiego oraz liczne i wyraźne do niej odniesienia, należy równocześnie zauważyć, że obecny herb powiatu cieszyńskiego posiada elementy tradycyjne: tarczę, stylistykę godła, barwę języka oraz koronę. Współcześnie dodano jedynie literę „C” na piersi jako znak literowy powiatu.\nFlaga powiatu cieszyńskiego jest znakiem nowym, niemającym wyraźnej tradycji historycznej. Przed zatwierdzeniem jej formy rozpatrywano wersję flagi zawierającą dwubarwne, żółto-grantowe tło, na którym w lewym górnym rogu miał być umieszczony cały herb powiatu (godło na tarczy). Państwowa Komisja Heraldyczna działająca przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji zasugerowała jednak, aby flaga powiatu, podobnie jak w przypadku wielu innych flag ziemskich w Polsce, miała charakter heraldyczny, to znaczy, aby niebieską barwę tarczy rozciągnąć na całe tło prostokąta flagi, a na niej umieścić samo godło herbu, czyli zatwierdzoną przez Komisję formę orła. Samorząd Powiatu Cieszyńskiego postanowił uwzględnić te sugestie i uchwalił taką właśnie formę flagi razem z herbem uchwałą Rady Powiatu z dnia 28 grudnia 2000 r. oraz uchwałą z dnia 31 maja 2011r. w sprawie ustanowienia herbu, flagi, flagi stolikowej, banneru i pieczęci powiatu cieszyńskiego.\nSztandar Powiatu Cieszyńskiego\nSztandar ma kształt kwadratowego, dwustronnego płata, o wymiarach 100 cm x 100 cm, o bokach wykończonych frędzlami koloru złotego, przymocowanego do drzewca zwieńczonego głowicą w kształcie godła Powiatu Cieszyńskiego.\nPrawy płat sztandaru czerwony. Pośrodku płata wizerunek Orła Białego – godła państwowego Rzeczypospolitej Polskiej. Lewy płat sztandaru żółty. Pośrodku płata herb Powiatu Cieszyńskiego zgodny z wzorcem ustanowionym uchwałą Nr IX/ 51/11 Rady Powiatu Cieszyńskiego z dnia 31 maja 2011 roku w sprawie ustanowienia herbu, ﬂagi, ﬂagi stolikowej, banneru i pieczęci Powiatu. U góry płata ponad herbem napis „POWIAT CIESZYŃSKI”.\nPod herbem, w pobliżu obu dolnych naroży, kwiaty cieszynianki składające się z sześciu płatków haftowanych nicią koloru zielonego, otaczających okrągłą część środkową haftowaną nicią koloru żółtego. Pomiędzy kwiatami symetrycznie rozmieszczona data „1999”. Napis i data – haftowane nicią koloru granatowego. Litery napisu i cyfry daty ułożone poziomo.


Policyjnym zatrzymaniem w Mielnie zakończyła się ucieczka pijanego kierowcy | Polskie Radio Koszalin\nPolicyjnym zatrzymaniem w Mielnie zakończyła się ucieczka pijanego kierowcy\nfot. printscreen/ facebook/ pożary i wypadki w Zachodniopomorskim\nPijany kierowca z Holandii zatrzymany w Mielnie. Mężczyzna wpadł autem do rowu i uciekł z miejsca wypadku. Trafił do policyjnej izby zatrzymań.\nDo zdarzenia doszło około godziny 11:00.\nPijany mężczyzna jadąc trasą z Mścic do Mielna stracił panowanie nad pojazdem, wypadł z drogi i wpadł do rowu. Holendrowi nic się nie stało i wezwał taksówkę. Kierowca wyczuł od pasażera alkohol i postanowił zawieźć go na posterunek. Mężczyzna zorientował się gdzie jedzie i wyskoczył z auta.\nDaleko nie uciekł, w Mielnie zatrzymali go policjanci. Holender wydmuchał ponad promil alkoholu.


„Korzenie Pamięci”. Nowy projekt Muzeum Powstania Warszawskiego – Warszawa i Mazowsze – najnowsze wiadomości w RDC\n26 lipca 2021 (23:03)\nAktualizacja: 26 lipca 2021 (23:09)\nGraficzka Aleksandra Kaiper-Miszułowicz (2L), dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego Jan Ołdakowski (P) oraz dziennikarz Szymon Majewski (2P)/fot. Albert Zawada/PAP\nZ okazji 77. rocznicy Powstania Warszawskiego muzeum inauguruje projekt „Korzenie Pamięci”. „Zapraszamy potomków Powstańców Warszawskich do wzięcia udziału w inicjatywie, która sprawi, że pamięć o Powstańcach Warszawskich stanie się prawdziwie żywa” – przekazało w komunikacie Muzeum Powstania Warszawskiego.\n– Chcieliśmy na przykładzie potomków powstańców zbudować taką figurę, że właściwie to wszyscy jesteśmy, w jakimś sensie, potomkami powstańców warszawskich. Te wartości, które rodziny powstańców mogły na co dzień czerpać, bo mieli tych powstańców obecnych w życiu, są przenoszone w ten sposób dla innych – mówił podczas konferencji prasowej dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego Jan Ołdakowski, który także jest potomkiem powstańców warszawskich.\n„To od nas zależy, czy było warto!”\nMuzeum zaczęło od specjalnej ankiety członka rodziny Powstańca Warszawskiego, która jest dostępna na stronie www.1944.pl. Później dochodziły wywiady przeprowadzane przez zaprzyjaźnionych dziennikarzy. – Rozmowy z dziećmi czy wnukami powstańców były totalnie zaskakujące. Było w nich mnóstwo emocji, nawet nas zaskoczył ten ładunek emocjonalny. Rozmowy z nimi stały się naczelnym przesłaniem tegorocznej kampanii obchodów Powstania Warszawskiego – zaznaczył dyrektor. – Hasło przewodnie tej kampanii „To od nas zależy, czy było warto!” pochodzi właśnie z jednego z wywiadów – dodał.\nPotomkami powstańców, którzy jako pierwsi przyłączyli się do kampanii, są m.in. wnuczka uczestniczki Powstania Warszawskiego sanitariuszki Janiny Kaiper z domu Sienkiewicz, Aleksandra Kaiper-Miszułowicz i wnuk Powstańca Ignacego Łyskanowskiego ps. Skiba Szymon Majewski.\nDo udziału w kampanii namawia dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego Jan Ołdakowski: – Wsłuchujmy się w nich i uaktualniajmy te wartości. Chcemy pokazać, że te wartości pokolenia powstańców nie są przydatne tylko w czasie ekstremalnym, w czasie wojny, ale są też przydatne nie tylko w czasie pokoju, ale również w czasie ciężkim, jakim był czas pandemii.\nZebrane wywiady można obejrzeć TUTAJ.\n„Pora gniewu” K. K. Baczyńskiego w RDC! 1 sierpnia premiera historycznej adaptacji zaginionego dzieła


Nowoczesna lampa sufitowa LED czarna Markslojd TRAY 105780 Lajtit.pl - Doradzamy. Oświetlamy\n» Nowoczesna lampa sufitowa LED czarna Markslojd TRAY 105780\nNowoczesna lampa sufitowa LED czarna Markslojd TRAY 105780\nKod produktu: 105780\nKod EAN: 7330024549241\nMarkslojd Tray - lampa z półką\nRozglądając się za czymś, co można powiesić nad blatem, warto zobaczyć ofertę marki Markslojd. Jej częścią są lampy wiszące nad stół i wyspę kuchenną z linii Tray. Ich wysokość można ustawić regulując długość przewodu w zakresie od kilku centymetrów do 120 centymetrów. Oświetlenie ma kształt płaskiego sześciokąta zawieszonego na mocnych łańcuchach. Dzięki temu model może służyć jako podręczna półka na drobne przedmioty, takie jak zioła w doniczkach, świece czy małe artykuły kuchenne. Pod półką zamontowano trzy moduły LED ze ściemniaczem. Ich moc to łącznie 9 watt.\nOświetlenie wewnętrzne Wiszące\nDługość (cm) 22,5\nWymiary (opisowo) Dlugosc kabla (cm): 120\nGwint żarówki LED zintegrowany\nMoc (W) 3\nMoc świecenia (lm) 630\nBarwa światła (K) 3000\nKąt świecenia ° 35\nInformacje Uklad elektroniczny jest wbudowany, ściemnialna\nRegulacja wysokości/długości TAK\nŚciemniacz Współpracuje ze ściemniaczem\nZastosowanie Nad stół/barek\nLampa wisząca biała Markslojd TRAY LED 106124\nRegulamin promocji z kodem "MAM12"


Joanna Rubin 14.02.2015 00:01\n- Takich marzeń nie miałem. Tęskniliśmy z rodzicami i rodzeństwem za podróżami, żeby coś zobaczyć, kogoś poznać. Bardzo docenialiśmy właśnie takie momenty. Moi rodzice mieli niesamowitych przyjaciół. Odwiedzał nas wuj, który był przedstawicielem Sulzera na Polskę [szwajcarski koncern elektromaszynowy - przyp. red.]. W moich oczach to on był ze "świata" i na tych rodzinnych spotkaniach pachniało lepszymi papierosami. Przywoził bardzo dobre wino. Oczywiście nie chodziło o tytoń i alkohol, ale o zapach innej, interesującej rzeczywistości. Zajmująco opowiadał o Indiach, gdzie pracował, mówił jak w tamtejszym upale funkcjonował Moja historia, zainteresowania, pasja zaczynają się od tego, że jestem ciekawy świata.\n- Obserwowałem świat, tak po prostu. Ale pamiętam też sytuację, gdy poszedłem z żoną założyć konto do banku rzemiosła. W kolejce do kas stało wielu rzemieślników, takich prostych facetów, którzy wypłacali spore kwoty. Powiedziałem wtedy do żony: "Też dam radę".\nSkąd bierze się u pana to myślenie: "Dam radę!"?\n- Po raz kolejny oglądałem spektakl "Wymazywanie" Krystiana Lupy i tam pada takie stwierdzenie, że człowiek jest tak długo człowiekiem, jak długo się rozwija. Świetnie obrazuje to latawiec, który jest nim tylko wtedy, gdy lata, bo jak leży na ziemi, to jest zwykłym kawałkiem papieru i drewienek. Latawiec lata też dzięki sznurkowi, który łączy go z ziemią. To symboliczne, bo chodzi o to, aby nie oderwać się od rzeczywistości. Marzyć, zmieniać się, rozwijać, ale też żyć w realnym świecie. Być potrzebnym, pożytecznym. Gotowość do zmiany to ważne wyzwanie.\n- Rzadko robię coś wbrew sobie. Może słowo "marzenia" nie jest adekwatne. Nie marzyłem o SWPS-ie, ale jak pojawiła się możliwość, żeby zainwestować w tę świetną szkołę, uznałem, że to wyjątkowa szansa.\nPiotr Voelkel . Przedsiębiorca, znawca sztuki i promotor polskiego designu. Z wykształcenia inżynier. Od lat na liście stu najbogatszych Polaków. Według rankingu tygodnika "WPROST" zgromadził majątek rzędu 320 mln zł. Jest założycielem i współwłaścicielem Grupy Kapitałowej Vox - firm z branży budownictwa, wykończenia i aranżacji wnętrz. Produkują setki tysięcy mebli rocznie. Współzałożyciel Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej oraz Wyższej Szkoły Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa (aktualnie Collegium Da Vinci). W roku akademickim 2013/2014 do tych szkół uczęszczało 18 tys. studentów. Współtwórca Concordia Design, centrum designu i kreatywności w Poznaniu, oraz School of Form. Prezes Wielkopolskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, którego kolekcja współtworzy stałą ekspozycję sztuki współczesnej w poznańskim Muzeum Narodowym. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju i promocji polskiej przedsiębiorczości oraz za osiągnięcia w działalności społecznej. Do pracy jeździ rowerem.\nJoanna Rubin . Pomysłodawczyni i twórczyni portalu www.nakawie.pl , gdzie przeprowadza wywiady z praktykami i strategami biznesu. Autorka książki "Poziomka czy winogrono? Pozwól sobie być tym, kim jesteś". Uwielbia rozwój zawodowy i wyżły weimarskie.


Turkmeńskie zespoły dark electro\nTurkmeńskie zespoły - Zespoły dark electro - Zespoły muzyczne\nTurkmeńskie zespoły dark electro. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły turkmeńskie, z gatunku dark electro.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Turkmenistan, muzyka turkmeńska, zespoły turkmeńskie, gatunek Dark electro.\nSpis zespołów - turkmeńskie zespoły dark electro - zespoły muzyczne


Dym, który truje [LIST DO REDAKCJI] Łomża | myLomza.pl\nDym, który truje [LIST DO REDAKCJI]\nPortal mylomza.pl 26/02/2019 12:09\nProblem zanieczyszczenia powietrza w okresie zimowym powraca jak bumerang. Stacja pomiarowa przy ul. Sikorskiego w ostatnim czasie niejednokrotnie odnotowała wzrost stężenia pyłów zawieszonych PM10 oraz PM2.5. List w tej sprawie wystosowało do naszej redakcji Łomżyńskie Towarzystwo Ekologiczne "Ekostrefa doliny Narwi".\nPolska zajmuje miejsce w czołówce najbardziej zanieczyszczonych pod względem jakości powietrza państw Unii Europejskiej. Według szacunków Komisji Europejskiej z powodu zanieczyszczenia powietrza każdego roku przedwcześnie umiera ok. 42 000 mieszkańców Polski. Ponad połowa najbardziej zanieczyszczonych miast w Unii znajduje się w Polsce, a sezon jesienno-zimowy jest także w Łomży szczególnym okresem, w którym wskaźniki antysmogowe biją na alarm.\nOdpowiedzialna za ten stan rzeczy jest głównie tzw. „niska emisja”. Tworzą ją lokalne kotłownie, domowe piece grzewcze i kominki, w których paliwo stałe jest spalane nieefektywnie. Sytuację pogarsza spalanie w piecach domowych odpadów i nie spełniającego norm paliwa, bądź ogrzewanie domów za pomocą pieców nie spełniających żadnych standardów emisyjnych. Według szacunków Krajowego Ośrodka Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBIZE), aż 87% unoszących się w powietrzu rakotwórczych cząsteczek pochodzi z domowych palenisk i związane jest z ogrzewaniem budynków.\nZa szkody, których doznaje środowisko, jak i nasze zdrowie odpowiadają przede wszystkim zawarte w dymie pyły zawieszone – PM10 oraz PM2.5. Pyły są mieszaninami substancji organicznych i nieorganicznych zawierającymi silne substancje toksyczne, a pośród nich bardzo kancerogenny węglowodór aromatyczny benzo(alfa)piren. Pyły z grupy PM10 odpowiedzialne są za liczne problemy alergiczne (katar sienny, egzema), natomiast pyły PM2.5 jako drobniejsze przenikając do pęcherzyków płucnych sprzyjają astmie, nowotworom płuc, gardła i krtani, udarowi serca oraz mogą odpowiadać za przedwczesny zgon u osób z chorobami układu oddechowego i krążenia. Rakotwórczy benzo(alfa)piren jako składnik pyłu PM 10 jest szczególnie dla zdrowia niebezpieczny, z uwagi na jego zdolność przenikania do wnętrza pomieszczeń oraz do zatruwania ludzkiego łańcucha pokarmowego.\nPolskie normy określające poziom dopuszczalny stężenia średniego 24-godzinnego dla PM 10 wynoszą: 50 μg/m3 (przekroczenie tego poziomu dozwolone jest 35 razy w ciągu roku), natomiast poziom dopuszczalny stężenia średniorocznego dla PM 2,5 wynosi 25 μg/m3. Dopuszczalne średnioroczne stężenie benzo(alfa)pirenu to 1 ng/m3\nSmog w Łomży\nMiejska automatyczna stacja pomiarowa ochrony środowiska przy ul. Sikorskiego w Łomży, w okresie od października 2018 do stycznia 2019 odnotowała łącznie 464 godziny, w trakcie których przekraczana była norma emisji dla pyłu PM 10:\nPaździernik 2018 - 128 godzin powyżej normy\nmax wynik: 2018-10-21, godz:17:00, 271,7 μg/m3\nListopad 2018 - 135 godzin powyżej normy\nmax wynik: 2018-11-02, godz: 20:00, 236,1 μg/m3\nGrudzień 2018 - 91 godzin powyżej normy\nmax wynik: 2018-12-01, godz:21:00, 140,7 μg/m3\nStyczeń 2019 - 110 godzin powyżej normy\nmax wynik: 2019-01-10, godz: 22:00, 273,6 μg/m3\nłącznie 94 dni, w trakcie których przekraczana była norma emisji dla pyłu PM 2,5:\nPaździernik 2018 – 23 dni (max wynik – 73,9 μg/m3 )\nListopad 2018 – 24 dni (max wynik – 74,4 μg/m3)\nGrudzień 2018 – 25 dni (max wynik– 80,4 μg/m3 )\nStyczeń 2019 – 22 dni (max wynik– 95,0 μg/m3 )\nMożna uznać więc sumarycznie, że łącznie w okresie październik-styczeń przez 20 dni poziom emisji pyłów dla PM 10 przekroczył kilkukrotnie swoje normy. Jeszcze gorzej sytuacja wygląda dla emisji pyłów PM 2,5 dla których okres ekspozycji na ich wielokrotnie podwyższony poziom, wynosił w tym okresie dla mieszkańców Łomży ponad 3 miesiące.\nO tym, jakiej jakości jest wdychane przez łomżan powietrze, wymownie świadczy wynik standardowego testu jakości powietrza wykonanego przy Pl. Kościuszki, który w sposób przybliżony obrazuje na płatku kosmetycznym, ilość zanieczyszczeń wdychanych przez statystycznego mieszkańca Łomży w ciągu 3 dni.\nNależy sobie uświadomić, że pomimo braku większych zakładów przemysłowych, jakość powietrza w Łomży zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym, powinna być przedmiotem wspólnej troski. Właściciele domów wielo i jedno rodzinnych ogrzewanych piecami i kominkami na paliwa stałe, powinni pamiętać, że eksploatując swoje instalacje grzewcze w niewłaściwy sposób, bądź używając niezgodnego z przepisami paliwa stałego, przyczyniają się w sposób trwały do zatruwania środowiska oraz ryzykują utratę zdrowia swojego i sąsiadów. Władze samorządowe powinny również rozważyć zainstalowanie w tym okresie, zwłaszcza w przedszkolach i żłobkach, urządzeń oczyszczających powietrze z pyłu zawieszonego.\nKierując się troską o stan środowiska i zdrowie mieszkańców Łomży, stowarzyszenie zwykłe - Łomżyńskie Towarzystwo Ekologiczne „Ekosfera doliny Narwi”, podjęło działania w kierunku możliwości montażu w łomżyńskiej Miejskiej Stacji Pomiarowej czujnika służącego oznaczeniu poziomu w powietrzu kancerogennego czynnika jakim jest benzo(alfa)piren. Zainicjowało również działania w kierunku monitorowania emitentów spalin szczególnie uciążliwych dla jakości powietrza, deklarując swoją otwartość na inne działania uzasadnione interesem społecznym.\nW przypadku domniemanej potrzeby podjęcia działań związanych z szeroko rozumianą ochroną środowiska naszego regionu, Zarząd stowarzyszenia zwraca się do mieszkańców którym leży na sercu ekologia, o udokumentowane propozycje pod adresem: ekosfera.lomza@o2.pl.\nZarząd ŁTE „Ekosfera doliny Narwi”\nDym, który truje [LIST DO REDAKCJI] komentarze opinie\nMrx - niezalogowany 2019-02-26 12:19:21\nU mnie sasiad sam.mowi ze pali smieci bo to co zabieraja to zbyt malo a wiecej nie bedzie placil. Po 22 to smrod i az szczypie w oczy jak siw qyjdzie na dwor.\ngość 2019-02-26 12:30:02\nbrawo w końcu ktoś się na poważnie zajął tym co powoli , cicho ale skutecznie zabija mieszkańców miasta którzy nawet sobie nie zdają sprawy jak to ekstremalnie wpływa na ich zdrowie czy skrócenie czasu życia. Oczywiście ratuszowe w tym czasie maja co innego na uwadze.\nGość - niezalogowany 2019-02-26 12:50:44\nTo go zgloś bo truje i ciebie.\ngość 2019-02-26 13:06:41\nMrx: A od kiedy to są ograniczenia w ilości odbieranych odpadów? Pewnie zgłosił, że mieszka sam i płaci za 1 osobę, a mieszka u niego z 5 osób. Kombinuje jak nie dać się złapać.\nSmieciarze - niezalogowany 2019-02-26 14:28:55\nDojeżdżać tych brudasów!!\nGrześ - niezalogowany 2019-02-26 16:30:06\nEdukacja, trzeba nauczyć ludzi palić w piecach!!!\nJanusz i Grażyna - niezalogowany 2019-02-26 18:50:36\nMy segregujemy śmieci z żoną na te które palimy w dzień i na te które palimy w nocy!\ngość 2019-02-26 19:44:38\nwziasc sie za tych smierdzióchów w koncu a jak nie stac na utrzymanie domu to niech sie do bloku przeprowadzi jeden z drugim ...\ngość 2019-02-26 20:21:00\nGłupio krytykować każdy może. W naszym mieście mamy spółkę miejską, która nie jest (była) zainteresowana podłączaniem domków jednorodzinnych do sieci, główna zapora to koszty podłączenia i braku sieci w Sikorskiego, Polnej gdzie jest SzP nr 5 i Wydział UM, duży obiekt na Wesołej. Należało pozyskać dofinansowanie na rozbudowę sieci a jednocześnie otrzymać granty dla mieszkańców na piece ale ....\nProgram Czyste Powietrze tak zmodyfikowano w 2019r., że wymiana pieca dla rodziny z dochodem rocznym 85 000,00zł nie jest możliwa, bo 18%, czy 15% dotacji jest małą zachętą. Środki trzeba wydać własne i prosić o zwrot.\nEmeryt, którym może być Twój dziadek otrzymuje 1 200,00 zł/m-c, czy sądzicie, że te osoby wydadzą na podłączenie gazu 4 000,00zł, montaż pieca gazowego 9 000,00zł . Pytam z czego? Zastanówcie się za co ludzie ubodzy mają kupić gaz, co miesiąc\nPowietrze na Łomżycy jest gęste i ja tu mieszkam.\ngość 2019-02-26 20:41:33\nDziękujemy jako autorzy artykułu za ciekawą dyskusję. Dowodzi ona, że problem jest ważki społecznie. Jako stowarzyszenie ekologiczne możemy obiecać, że będziemy starali się wnioskować w szczególnie uzasadnionych przypadkach zatruwania środowiska i stwarzania zagrożenia dla zdrowia, o interwencję odpowiednich służb.\nMiejmy świadomość, że problem dbałości o czyste powietrze powinien być naszym wspólnym wyzwaniem.\ngość 2019-02-26 21:10:50\nA może promować tych co nie trują. Np. bonifikata przy opłacie za śmieci (brak popiołu). Ulgi przy podatkach od nieruchomości ogrzewanych w sposób nie powodujący smogu itp. Czyste ogrzewanie musi się opłacać to nawet dopłaty do wymiany pieców nie będą potrzebne.\ngość2 - niezalogowany 2019-02-26 21:30:49\nPalą co popadnie masakra, domowe spalarnie śmieci trują i siebie i innych ale weź ciemnocie wytłumacz ...\ngość 2019-02-26 21:45:09\nI piszą tu osoby którę mieszkają w blokach, Co wy możecie wiedzieć na temat paleniu w piecu ? Przy domkach stoi jeden pojemnik 120 lub 240 litrów, śmieci zabieraja raz na dwa tygodnie, gdzie można to wszystko pomieścic ? No gdzie ? Dlatego właśnie część ludzi spala trochę śmieci w piecu. Do tego dodam z palenia w piecu jest także i popiół dla którego też gdzieś trzeba miejsce zrobic.\nTak że najpierw zapoznajcię sie ze wszystkim a potem głupio komentujcie.\nGość 5 - niezalogowany 2019-02-26 22:07:03\nZazwyczaj około godziny 19-20 wietrzę pokój mojego dziecka - przed jego snem. Już kilka razy zdarzyło mi się, że po kilku minutach jak wróciłam do pokoju, czuć było okropny smród spalenizny zamiast świeżego powietrza. Najgorsze jest to, że nie ma później jak odświeżyć takiego pokoju\ngość 2019-02-26 22:09:22\nmożecie mieć pewność, że ten złożone problemy, o których mowa powyżej zostaną przedstawione na odpowiednich gremiach władz miasta.\nJako stowarzyszenie zdajemy sobie sprawę, że nikt z nas ani naszych sąsiadów nie truje toksynami siebie i swojego otoczenia świadomie. Potrzebna jest na pewno dobra edukacja i z pewnością stworzenie systemu zachęt do modernizacji systemów grzewczych. Do tematu wrócimy.\nZarząd ŁTE "Ekosfera doliny Narwi"\nNie ma siły - niezalogowany 2019-02-27 01:04:26\nProszę sprawdzić róg ul.Partyzantów i Przyjaźni. Na budynku piętrowym są 4 kominy i wszystkie dymią i potwornie śmierdzą tam spalany jest również plastik, ponieważ czuć w powietrzu jakby migdały. Przed domem nowe auta za ponad 100 tyś. Zł.\ngość 2019-02-27 08:40:53\na ja zapraszam Straż Miejską od godziny 19 na osiedle Maria. nawet nie na jakieś konkretne ulice, bo przy każdej znajdą się 2-3 domy, z których unosi się wielki czarno-szary kłąb dymu\ngość 2019-02-27 09:17:57\nDlaczego od kilku miesięcy stacja pomiarowa na Łomżycy nie podaje wartości aktualnych dla PM 2,5 ? Wcześniej podawano.Nie spotkałem jeszcze osoby która nosiłaby maseczkę ochronną na twarzy.Proponuje aby np. w ramach budżetu obywatelskiego zamontowano na którymś ze skrzyżowań urządzenie wyświetlające aktualne zanieczyszczenie powietrza w mieście.\ngość 2019-02-27 11:27:01\nZ tego co wiem, to poziom PM 2,5 jest odczytywany w sposób manualny, którego wyniki po upływie danego miesiąca, zamieszczane są na stronie wios.bialystok.pl w zakładce łomżyńskiej.\nDziękuję za pomysł z montażem na skrzyżowaniu wyświetlacza z informacją o stanie czystości powietrza. Pomysł zostanie zgłoszony do naszych władz.\nInformacje dotyczące emisji trujących spalin zostaną zgłoszone Straży Miejskiej.\nMagda - niezalogowany 2019-02-27 15:51:07\nMy z mężem segregujemy śmieci, w piecu palimy tylko drzewem i węglem i też taki dym leci z komina\ngość 2019-02-27 19:45:23\nWyraźnie widać ,że widoczny dym jest efektem zimnego kotła.ludzie w ramach oszczędności rozpalają kotły po południu co oznacza ,że kotły wyziębione i w czasie rozpalania dymią.Sposobem na dym jest palenie cały dzień co nie dopuści do wyziębienia kotła.Tylko kogo na to stać ?\ngość 2019-03-01 00:04:16\nEfekt "zimnego komina" wcale nie musi generować czarnego dymu, który jest oznaką emisji trujących cząstek sadzy. Wielu właścicieli rozpala swój piec w sposób nieprawidłowy tzn. od dołu. Jest to bardzo powszechny błąd. Nasze stowarzyszenie zamierza wystąpić z inicjatywą edukacji właścicieli instalacji grzewczych na paliwo stałe. Nie sztuką bowiem jest tylko krytykować, sztuką jest pomóc w unikaniu tego zjawiska, tym którzy będą chcieli unikać trucia siebie i swoich sąsiadów. - Zarząd ŁTE "Ekosfera doliny Narwi"


Mieszkanie na sprzedaż - Ciechocinek - MDI-MS-3864 - 58.20m² - MIDAS Nieruchomości\n5 927,84 zł/m2 cena: 345 000 zł\nNa sprzedaż 3-pokojowe mieszkanie o powierzchni 58,2 m2 usytuowane na trzecim piętrze w bloku przy ulicy Polnej. Cicha i spokojna okolica z parkingiem schowanym w ślepej ulicy, blisko sklepy, przychodnia, przedszkole. Stan prawny: spółdzielcze prawo do lokalu z księgą wieczystą.\nSymbol oferty MDI-MS-3864\nNowe 3 pokojowe mieszkanie w apartamentowcu w Ciechocinku Oferujemy do sprzedaży mieszkanie do wykończenia o pow. 60 m2 z balkonem apartamentowcu z windą w Ciechocinku. Do mieszkania przynależy miejsce postojowe w hali garażowej i komórka lokatorska. Mieszkanie ...


8. Narodowe Czytanie w Łowiczu\nNa placu przed budynkiem filii Szkoły Podstawowej Nr 1 w Alejkach Sienkiewicza w Łowiczu, 13 września 2019 r. zorganizowana została kolejna edycja Narodowego Czytania.\nAkcja Narodowego Czytania pod Honorowym Patronatem Pary Prezydenckiej odbywała się po raz ósmy. Zapoczątkowana została w 2012 r. wspólną lekturą „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. W bieżącym roku w całej Polsce czytane są fragmenty 8 nowel autorstwa: Elizy Orzeszkowej, Marii Konopnickiej, Bolesława Prusa, Brunona Schulza, Władysława Stanisława Reymonta, Stefana Żeromskiego, Henryka Sienkiewicza i Henryka Rzewuskiego.\nDo miejskiej odsłony Narodowego Czytania zaproszeni zostali przedstawiciele samorządu, nauczycieli, seniorów oraz uczniów łowickich szkół. Pomiędzy czytaniami tekstów przeprowadzono szereg konkursów dla dzieci i młodzieży, nawiązujących tematycznie do spotkania.\nTegoroczna edycja przypominała utwory, których wspólnym mianownikiem była polskość, połączona z treściami uniwersalnymi, refleksja nad człowiekiem i społeczeństwem. Organizatorami wydarzenia był Burmistrz Łowicza Krzysztof Jan Kaliński, Miejska Biblioteka im. Andrzeja Kazimierza Cebrowskiego i Szkoła Podstawowa Nr 1 w Łowiczu.\nWarto przypomnieć, że podobne spotkanie zorganizowane zostało, 8 września 2019 r przez Powiatową Bibliotekę Publiczną w Łowiczu. Fragmenty nowel czytano w Sali Barokowej łowickiego muzeum.