Painkiller Hell & Damnation - polska kultowa seria powraca | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nSeria Painkiller, zapoczątkowana przez studio People Can Fly, powróci w ósmej już odsłonie. Firma Nordic Games zapowiedziała Painkiller Hell & Damnation, nad którym pracuje gliwicka ekipa The Farm 51\nNowa produkcja, nowy deweloper, nowy silnik graficzny i... stare zasady rządzące rozgrywką. Zgadza się - Painkiller Hell & Damnation w dalszym ciągu będzie niezwykle dynamicznym shooterem, w którym uśmiercimy setki, jeśli nie tysiące, bestii z piekła rodem.\nCałość zostanie oparta na technologii Unreal Engine 3, przez co dzieło The Farm 51, ludzi odpowiedzialnych za NecroVisioN i NecroVision: Lost Company, nie będzie odstawało oprawą audiowizualną od pierwszoligowych strzelanin.\nAutorzy tej produkcji podkreślają, że poza dopracowaną kampanią dla pojedynczego gracza otrzymamy również ciekawie zaprojektowany tryb multiplayer. Niestety, dalszych szczegółów brak.\nPoniżej możecie obejrzeć pierwsze screeny z Painkiller Hell & Damnation. W niedalekiej przyszłości powinniśmy poznać datę premiery tego tytułu oraz platformy docelowe.\nPainkiller Hell & Damnation - polska kultowa seria powraca! Poznajcie pierwsze szczegy! - gram.pl\ngra wypas, ciekawe kiedy wyjdzie i na co bo zawsze była na pc\nAle jakim cudem? PCF sprzedal prawa do serii Gliwickiej grupie, czy to nie bylo ich ip?\nczy to jest ważne kto oby było...\nMiejmy tylko nadzieję, że nowy PK będzie na wyższym poziomie niż wszystkie części, które wyszły po BooH'u.\nDla mnie wazne.. Wole gry polska gre PCF niz od jakis zagranicznych... PCF robi jak narazie dobre gry , wystarczy pograc w bulletstorm\nDzokej, Czerwiec 5, 2012\nAż przypomniałem sobie jak się w to zagrywałem na starym PeCecie... Klasyk można by rzec, czekam na jakiś trailer/gameplay\nPainkiller był też na pierwszego xboxa ;-)\n-=DEXTER=-, Czerwiec 5, 2012\nObyśmy szybko dostali jakieś konkretne info...


Gazowane napoje i ich wpływ na zdrowie - Krok do Zdrowia\nNapojów gazowanych powinny unikać przede wszystkim kobiety w ciąży oraz osoby cierpiące na wrzody żołądka, nadciśnienie, nadwagę czy migreny. Zdecydowanie lepiej sięgnąć po szklankę wody lub naturalnego soku owocowego. 0\nGazowane napoje, takie jak coca-cola, są niezwykle popularne i wielu z nas nie wyobraża sobie bez nich życia. Zwłaszcza w upalne dni, często nie wyobrażamy sobie, by nie sięgnąć po butelkę doskonale schłodzonego słodkiego napoju prosto z lodówki. Niestety gazowane napoje mogą mieć bardzo negatywny wpływ na Twoje zdrowie i mówią o tym najnowsze wyniki wielu badań naukowych. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat wpływu napojów gazowanych na Twój organizm? Czytaj dalej. Czym charakteryzują się napoje gazowane? Napoje gazowane są produkowane w dość prosty sposób: są one mieszanką przefiltrowanej wody, dwutlenku węgla, słodzików i zakwaszaczy. W rezultacie otrzymujemy orzeźwiający gazowany napój, bez którego wielu z nas nie wyobraża sobie posiłku. W rzeczywistości jednak pierwsze tego typu produkty były wytwarzane w przemyśle farmaceutycznym jako środki na bóle głowy i niestrawność. Z biegiem lat zaczęło powstawać wiele nowych rodzajów gazowanych napojów. Różnią się one przede wszystkim smakiem i kolorem, ale wciąż są bezalkoholowymi słodkimi napojami o dość podobnym składzie. To, co interesuje nas dzisiaj to odpowiedź na pytanie: jak napoje tego rodzaju wpływają na ludzki organizm? Przeczytaj także: Napoje typu light – mogą odkładać tłuszcz na brzuchu? Wiele osób zastanawia się, czy dawne receptury można wciąż uważać za bezpieczne dla ludzkiego zdrowia i niestety coraz częściej można spotkać się z opinią, że napoje gazowane to niepozorna trucizna. Każdego roku znane są kolejne skutki uboczne i schorzenia wywoływane przez nadmierne spożywanie tego rodzaju napojów. Poniżej znajdziesz kilka symptomów: Objawy nadmiernego spożycia napojów gazowanych bóle głowy drżenie arytmia serca lęk i nerwowość problemy ze snem i bezsenność depresja wymioty i mdłości częste oddawanie moczu zmniejszona gęstość kości (z powodu obniżonej absorpcji wapnia) utrata apetytu Jak napoje gazowane wpływają na zdrowie? Coraz więcej naukowców zajmuje się tematem wpływu napojów gazowanych na zdrowie. Wobec tego znamy coraz więcej skutków ubocznych i negatywnych konsekwencji regularnego spożywania takich napojów. Poniżej znajdziesz kilka przykładów tego, w jaki sposób napoje gazowane wpływają na ludzki organizm. Wpływają na układ nerwowy Większość gazowanych napojów zawiera duże ilości kofeiny, alkaloidu pobudzającego pracę układu nerwowego oraz serca, stymulującego organizm do działania nawet w okresie zmęczenia. Kofeina dodatkowo rozszerza naczynia krwionośne, ale na tym kończą się jej zalety dla zdrowia. Nadmierne spożywanie produktów kofeinowych może prowadzić nawet do uzależnienia, a wraz z nim do nawracających bólów głowy, arytmii serca, bezsenności i stanów lękowych. Są to dokładnie te same objawy, które pojawiają się przy nadużywaniu kawy czy herbaty. Są rakotwórcze Czy zastanawiasz się czasami, skąd bierze się atrakcyjny kolor i smak napojów gazowanych? A może szukasz odpowiedzi na pytanie, dlaczego mogą one stać bardzo długo otwarte i nigdy się nie psują? To wszystko dzieje się za sprawą niezliczonej liczby konserwantów, substancji chemicznych i zakwaszaczy, a wszystkie te składniki mogą być niezwykle groźne dla Twoich nerek. Są to substancje odkładające się w tkankach i mogące również prowadzić do rozwoju komórek nowotworowych. Oczywiście producenci chwalą się, że część z tych składników ma działanie przeciwutleniające, jednak nie daj się zwieść – Twój organizm potrzebuje przeciwutleniaczy, ale tylko tych naturalnych i bezpiecznych dla Twojego zdrowia. Utrudniają trawienie i powodują refluks Odwrotnie niż wierzono w przeszłości, gazowane napoje mogą negatywnie wpływać na procesy trawienne. Dwutlenek węgla obecny w tych napojach zwiększa kwasowość soków żołądkowych i stymuluje ich produkcję, co wprawdzie przyspiesza trawienie, ale wywołuje także wiele efektów niepożądanych, np. refluks, nadkwasotę czy problemy z wchłanianiem substancji odżywczych. Wobec tego napoje tego typu są odradzane osobom cierpiącym na wrzody czy nieżyt żołądka, gdyż dla nich skutki uboczne mogą być szczególnie bolesne, a nawet niebezpieczne. Niszczą szkliwo Dwutlenek węgla i cukier, czyli główne składniki napojów gazowanych, bardzo negatywnie wpływają na zdrowie Twojej jamy ustnej. Upośledzają działanie kubków smakowych, niszczą szkliwo i mogą prowadzić do rozwoju próchnicy.\nNapoje gazowane a nadwaga Jak już wspominaliśmy, napoje te to źródło słodzików o różnej wartości kalorycznej i energetycznej. Te mniej kaloryczne to między innymi sorbitol, aspartam raz sacharyna, natomiast wysokokaloryczne to sacharoza i glukoza. Nadmierne spożycie tych substancji zwiększa poziom cukru we krwi, prowadzi do występowania stanów zapalnych trzustki, a w konsekwencji – cukrzycy. Co więcej, cukry te nie służą do wytwarzania energii w procesach metabolicznych, są więc odkładane w postaci tłuszczów w tkankach i naczyniach krwionośnych, co przyczynia się do takich problemów jak nadwaga czy miażdżyca. Osłabiają kości Jakby tego wszystkiego było mało, kwasy i kofeina obecne w tych napojach, są niezwykle szkodliwe dla Twoich kości, zaburzają bowiem wchłanianie wapnia w organizmie. Zmniejszona gęstość i osłabienie kości to prosta droga do osteoporozy. Co więcej, upośledzona jest także absorpcja żelaza w komórkach, napoje gazowane przyczyniają się więc również do anemii i osłabienia odporności. Dlaczego nie warto ufać ,,dietetycznym” napojom gazowanym? Gdy walczymy z nadwagą czy cukrzycą, może przyjść nam do głowy pomysł, że rozwiązaniem jest napój gazowany w wersji ,,light”. Niestety musimy Cię ostrzec – słodziki zastępujące cukier w takich produktach również nie są wskazane dla Twojego zdrowia. Mogą one nawet wejść w niebezpieczną reakcję i wywołać uszkodzenie organów, w tym mózgu. Nie ryzykuj! Nasza ostatnia porada Pamiętaj, że świat smacznych i orzeźwiających napojów nie kończy się na butelce coca-coli czy innego napoju gazowanego. Zdecydowanie lepiej jest sięgnąć po szklankę wody, świeżo wyciśniętego soku owocowego czy własnoręcznie przygotowanego koktajlu. Nasza rada skierowana jest szczególnie do osób cierpiących na zaburzenia układu nerwowego, wrzody, choroby układu krążenia, nadciśnienie i migreny, a także do kobiet ciężarnych. To dla tych osób napoje gazowane są szczególnie niebezpieczne. 0\nTEMATÓW: Cukier, Krążenie, Napoje, Otyłość ArchiwumWłosy proste bez prostownicy? To możliwe!OstatniConstance Hall: Jestem matką, nie niewolnikiem! Chcesz utrzymać dobrą formę?\tOdchudzanie? Wypróbuj napój z karczocha i grejpfruta!Oczekiwania innych nie są miarą Twojego szczęściaLampion, który rozświetli Twoje wnętrzaPragniesz mieć płaski brzuch? Poznaj 3 poranne napoje!Perfumy najlepsze dla Ciebie — jak je wybrać?Taniec – 3 style na zgrabne uda, nogi i talięSmoothies na płaski i zgrabny brzuchPleśń i grzyb – 7 sprawdzonych sposobówNapoje typu light mogą odkładać tłuszcz na brzuchuWiecznie zimne ręce i stopy — brzmi znajomo?\tUroda\nUroda\tBalsam kokosowo-aloesowy na zmarszczki i rozstępy


12.09.18 „O wszystkim i o niczym”.\nByć katolikiem to szanować każde życie. Nie wierzę, przestałem wierzyć osobom, które twierdzą, że nie rusza ich palony Żyd w obozie koncentracyjnym. Jeśli nie rusza ich w tym momencie – znaczy to, że nigdy się nad tym głębiej nie zastanowili, może dopiero na jakiejś „pustyni” by to do nich dotarło. „Najlepsze” są przypadki, gdy ktoś kocha „zwierzątka”, nie da skrzywdzić „kotka”, ale głosi, że zabicie ludzi ze względu na rasę jest „prawem wojny” (kolumbijski reakcjonista Nicolas Gomez Davila mówił, że człowiek współczesny nie ma życia wewnętrznego; pozostają mu zaledwie wewnętrzne konflikty – to chyba jeden z efektów…). Też mógłbym wymyślić równie bestialskie „prawo”, nazwijmy je prawem pachnącego osiedla, które nakazałoby mi usunąć śmierdzieli (koty) z okolic mojego osiedla domków jednorodzinnych, a żeby było efektywnie – jarać je w piecach. Jedynym prawem jest, zgodzicie się, że bardzo moralne i wszechstronne „Nie zabijaj” (bez powodu, lub zbrodniczych powodów nie wymyślaj). To, że nawet na wojnie można być człowiekiem udowodnił szeregowiec Doss (słynny był film Mela Gibsona na podstawie jego historii – obejrzyjcie).\nPacyfizm pozostanie ideałem, wojna jest faktem – mówił Oswald Spengler. Jestem za nacjonalizmem prawdziwie chrześcijańskim, bo wierzę, że praktykujący katolicy byliby stanowczy, lecz niekierowani nienawiścią, a miłością do Boga i narodu. Wolni (np. od unijnych nakazów) i podejmujący stanowcze decyzje w sprawie własnego państwa.\nStanowczy, czyli m.in. niepozwalający na getta imigrantów, lecz miłosierni wobec każdego człowieka – niekatujący go przed deportacją i próbujący mu mimo wszystko pomóc. Dopiero ktoś kto jest dobry może rządzić innymi, mieć nad nim władzę.\nJednak słowo „chrześcijanin”, a tym bardziej „chrześcijańska partia” wymaga dzisiaj ponownego zdefiniowania, bo żyjemy w burdelu, w którym niby „chadecka” Merkel chce robić (ostatecznie rozmowy skończyły się fiaskiem) koalicję z Zielonymi, którzy m.in. mieli w swych szeregach JAWNYCH pedofilii! W burdelu, w dzisiejszym świecie, każda koalicja jest możliwa, a więc duch formacji w stylu słynnego Legionu z Rumunii byłby wskazany…\nSPORT / ZAGŁĘBIE PRZEGRYWA INAUGURACJĘ\nByliście kiedyś na Stadionie Zimowym w Sosnowcu? Byłem tam na meczach (Legii w hokeja) kilka razy i w oczy rzucała się, nie wiem jak to się profesjonalnie nazywa, wyjątkowo silna (np. w stosunku do Torwaru II) „lodowa mgiełka” unosząca się nad lodowiskiem. Widać ją momentami na poniższym skrócie inauguracji PLH u przyjaciół, którą przegrali przy 2000 widzów. Hokej ma swój klimat, tym bardziej w Sosnowcu!\n14 września rewanż w Katowicach.\nSPORT, KIBICE / POLSKA REMISUJE Z WŁOCHAMI\nNo…, powiedzmy, że z Włochami… Uwagę zwraca fakt, iż po klęsce jaką były dla kadry MŚ, znowu lepiej prezentują się polscy kibice, a stosunek ultras-Janusze mniej widoczny na naszą niekorzyść niż w okresach „sukcesu i szału”. W Bolonii Polacy odpalili pirotechnikę.\nRemis bramkowy uzyskali również Polacy w sparingu z Irlandią, a także piłkarze CWKS (0:0), tyle że ze… starymi znajomymi z Niecieczy w grze kontrolnej, niedostępnej dla widzów. Wraca liga, przy Ł3 hit z Lechem.\nMMA / UFC 228…\nWalki Polaków w UFC traktuję jak mecz kadry w piłkę – trzeba patrzeć, nieważne skąd zawodnik gra. Niestety, UFC 228 nie skończył się dobrze dla sympatycznej Karoliny Kowalkiewicz. Nie jest to moja ulubiona zawodniczka z UFC, mimo wszystko brakuje jej „tego czegoś”, co ma JJ i nie chodzi wcale o wymądrzanie się Joanny. Ale w Kowalkiewicz podoba mi się to, że jest autentycznie wzruszona każdym swoim wyjściem do klatki UFC. Wchodzi z polską flagą, jest zapowiadana przez sędziego… widać jak łza jej się kręci w oku. Już przed walką docenia to gdzie jest! W niedzielę nie zdążyłem nawet, po wcześniejszym ustawieniu budzika, wypić kawy – KK została znokautowana w pierwszej rundzie. Podczas oficjalnego werdyktu również łza jej poleciała, lecz tym razem nie ze wzruszenia, a z żalu, że nie tak to miało wyglądać… Naprawdę szkoda, to nie był jej dzień, a rywalka była silniejsza fizycznie.\nMUZYKA / MÓW „NIE”! KUMPLOM TEŻ…\nKręci się błędne koło, że to i tamto zło wypada, lub trzeba robić. Powiecie, że to takie „nie-uliczne” iść za Jezusem, tymczasem jest to sprawa poukładania sobie w głowie, od spraw małych po wielkie.\nWeźmy przykładowo Włodiego z Molesty, akurat muzułmanina (jak dziś u niego z wiarą – tego nie wiem) i jego linijki na temat kradzieży: Byłem w sklepie po jogurt i bułkę, Tam typ mnie poznał, mówi „zasłoń półkę”, Mówię NIE, ale nie powiem nikomu, Mam swoje zasady i nie mogę Ci pomóc. Nie zrobię więcej niczego wbrew sobie, By zyskać szacunek, hajs – cokolwiek… To dla mnie jeden z najlepszych tekstów Molesty (kawałek „Nie”).\nMożna być z osiedla i podejść po osiedlowemu, czy trzeba zmieniać się od razu w ministranta? Włodi dał odpowiedź. By nie kraść (to tylko przykład) nie trzeba być od razu konfidentem, to jakieś bzdury.\nCzy tak małe masz poczucie własnej wartości, że musisz czynić zło, by Cię kumple (?) nie olali? To są te „zasady”, „prawa”?\n… początkiem każdego zebrania Legionu kapitana Codreanu było odczytanie „apelu poległych”, w trakcie którego przywoływano dusze zmarłych bohaterów poprzez odczytywanie ich nazwisk, a następnie okrzyku po każdym z nich „obecny!”? Miała to być żywa wiara w obecność ich dusz przy walczących Legionistach… Legion nie był idealny, ale komuś kto chce sprawować władzę po pierwsze przydałaby się moralna odnowa…\nKs. Tadeusz Isakowicz-Zaleski: Oglądając dwukrotnie film „Kler” miałem od początku wrażenie, że scenariusz pisał ktoś kto zna Kościół katolicki nie z autopsji, ale jedynie z podglądania przez dziurkę od klucza lub z lektury „Gazety Wyborczej” Michnika i opracowań sponsorowanych przez Sorosa. Niestety – i tak lawinowo pójdzie w eter jako prawda…


Rynek ciężarówek po I półroczu\nJak podaje Polski Związek Przemysłu Motoryzacyjnego w pierwszym półroczu 2017 roku zarejestrowano w naszym kraju 13 257 samochodów ciężarowych o DMC pow. 3,5 t. To więcej o 0,1% w porównaniu z analogicznym okresem 2016 r.\nW czerwcu zarejestrowano 2 403 nowe samochody ciężarowe i 2 245 używanych (+0,4r/r; -11,1% m/m). Od początku roku zarejestrowano 13 257 samochodów ciężarowych pow. 3,5 t i skumulowany wzrost osiągnięty przed miesiącem zmniejszył się do 0,1% w skali roku. W całej grupie znalazło się 10 370 ciągników i ich liczebność zmniejszyła się w porównywalnym okresie w ub.r. o 327 szt. (-3,1%). W tym samym czasie przybyło też 2 887 kompletnych lub skompletowanych podwozi (+13,1%; +334 szt.).\nW rankingu marek w grupie samochodów o DMC powyżej 3,5 t od początku roku najwięcej pojazdów wydał DAF - 2 707 szt. Jego wzrost zmalał do +7,4%, podczas gdy jeszcze po maju wynosił +14,9%. Jego udział w rynku wyniósł 20,4% wobec 19% zajmowanych w analogicznym czasie przed rokiem. Następna na liście, bez zmiany, jest Scania. Przełamała swój dotychczasowy spadek i osiągnęła 3,1% wzrost. Zarejestrowała 2 530 szt. i zajmuje 19,1% rynku. Za nią pierwszy ze spadkiem MAN – 2 080 szt. (-6,4%). Czwarte miejsce przypadło Volvo (2 049 sztuk; -8,7%). Na piątym miejscu jest Mercedes- Benz (1 948 szt.), który jako trzeci w pierwszej piątce wypracował wzrost 3,8% w skali roku. Szóste miejsce zajmuje Iveco (1193 szt.), a siódme – Renault (684 szt.). Nie wiedzie się francuskiej marce, która ma znikome szanse na wyprzedzenie Iveco.\nFirmy rejestrujące na regon objęły 89,7% rynku, wśród nich zasadniczą część stanowiły prowadzące leasing czy CFM, na które przypadło 75,9% rynku.\nWśród samochodów najcięższych o DMC od 16 t po I kwartale kolejność w ogólnym rankingu jest taka sama, jak miesiąc wcześniej – pierwszy jest DAF z 7,6% wzrostem (2 670 szt.), a druga Scania (2 530 szt.) ze wzrostem o 3,1%. Dalej Volvo ze spadkiem (2 045 szt;) i MAN (1 817 szt.). Pierwszą piątkę zamyka Mercedes-Benz (1 761 szt.), który również w grupie pojazdów najcięższych wypracował wzrost 2,1% w skali roku.\nWyniki z pierwszego półrocza są więc całkiem dobre i niektórzy analitycy przewidują, że boom będzie trwał nadal.\nSPAL to światowy lider w projektowaniu i produkcji wysokiej jakości wentylatorów i dmuchaw dla wszystkich typów pojazdów. Szeroki asortyment produktów dostępny jest w ofercie Inter Cars.\nDziesięcioro uczestników znalazło się w wielkim finale organizowanego przez radiową Czwórkę plebiscytu „Nieprzeciętni”. O tym, który z nich zostanie triumfatorem, zadecydują słuchacze oddający swoje głosy poprzez stronę internetową. W gronie nominowanych znalazł się Bartosz Ostałowski!\n46 warsztatów Q-Service Truck w całej Polsce posiada obecnie odpowiedni sprzęt, zaplecze oraz autoryzację na wykonywanie napraw naczep Febera. Co należy zrobić, aby znaleźć się w tym gronie?


Nie opuszczaj mnie [Kazuo Ishiguro, Andrzej Szulc] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00484 008807 17293260 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kazuo Ishiguro, Andrzej Szulc Liczba stron: 320\nISBN: 9788381250955 Rok wydania: 2017\nO książcePOWIEŚĆ ZDOBYWCY LITERACKIEGO NOBLA 2017 NOMINOWANA DO NAGRODY BOOKERAW swoich powieściach o wielkiej emocjonalnej sile Kazuo Ishiguro obnaża pustkę pod naszym złudnym poczuciem związku ze światem.Z uzasadnienia przyznania Nagrody NoblaEkskluzywna szkoła z internatem – w sercu angielskiej prowincji – w której uczniowie są zachęcani do rozwijania zdolności artystycznych i kreatywności, zakochują się, nawiązują przyjaźnie. Mogłaby być wymarzonym miejscem dla młodych ludzi, gdyby nie to, że nie wolno im jej opuszczać, a strzępki informacji, jakie z czasem do nich docierają, zaczynają się składać na przerażającą prawdę. I choć nie ma tu miejsca na bunt, dwójka bohaterów, Kathy i Tommy, liczy na to, że miłość pozwoli odwrócić los, który od początku był im pisany.„Nie opuszczaj mnie” trzyma w napięciu i chwyta za serce. Autor po mistrzowsku łączy emocje z intelektem.„Time”Lektura tej książki to doświadczenie nieporównywalne z niczym innym.„Kirkus Reviews”Genialne… W „Nie opuszczaj mnie” Ishiguro wchodzi niezwykle głęboko w istotę związków międzyludzkich.„The Guardian”\nTytuł oryginału:NEVER LET ME GOCopyright © Kazuo Ishiguro 2005All rights reservedPolish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o. 2017Polish translation copyright © Andrzej Szulc 2005Redakcja: Barbara NowakZdjęcie na okładce: © Agencja BE&WProjekt graficzny okładki: Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o.Projekt graficzny serii: Andrzej KuryłowiczISBN 978-83-8125-095-5WydawcaWYDAWNICTWO ALBATROS SP. Z O.O.(dawniej Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz s.c.)Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawawww.wydawnictwoalbatros.comFacebook.com/WydawnictwoAlbatros | Instagram.com/wydawnictwoalbatrosNiniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.Przygotowanie wydania elektronicznego: Michał Nakoneczny, hachi.media\nRozdział 1Nazywam się Kathy H. Mam trzydzieści jeden lat i jestem opiekunką od przeszło jedenastu lat. Wiem, że to długo, ale właściwie chcą, żebym to robiła jeszcze przez osiem miesięcy, do końca tego roku. Wtedy minie prawie dokładnie dwanaście lat. Zdaję sobie sprawę, że ten długi okres niekoniecznie wynika z tego, że ich zdaniem jestem taka fantastyczna w tym, co robię. Zdarzają się naprawdę dobrzy opiekunowie, których odwołują już po dwóch albo trzech latach. I przychodzi mi na myśl przynajmniej jeden opiekun, który pełnił tę funkcję przez całe czternaście lat, mimo że do niczego się nie nadawał. Więc nie próbuję się przechwalać. Z drugiej strony dobrze wiem, że są zadowoleni z mojej pracy i generalnie rzecz biorąc, ja też jestem. Moi dawcy zawsze radzą sobie lepiej, niż się spodziewano. Ich okresy rekonwalescencji są imponująco krótkie i prawie żadnego nie zaliczono do kategorii „nadpobudliwych”, nawet przed czwartą donacją. No dobrze, może rzeczywiście trochę się przechwalam. Ale to dla mnie dużo znaczy, fakt, że jestem w stanie dobrze wykonywać moją pracę, a zwłaszcza że dawcy, którymi się opiekuję, pozostają wyciszeni. Mam do nich odpowiednie podejście. Wiem, kiedy przy nich być i pocieszać, a kiedy zostawić samym sobie; kiedy słuchać wszystkiego, co mają do powiedzenia, a kiedy wzruszyć po prostu ramionami i kazać im się przymknąć.Swoją drogą, nie domagam się jakiegoś specjalnego uznania. Znam opiekunów, aktualnie pracujących, którzy są tak samo dobrzy i nie cieszą się nawet w połowie tak dużą estymą. Jeśli się do nich zaliczacie, nie dziwię się, że mi zazdrościcie – mojej kawalerki, samochodu, a przede wszystkim tego, że wolno mi wybierać swoich podopiecznych. No i tego, że byłam wychowanką Hailsham – co samo w sobie wkurza niektóre osoby. Kathy H., mówią, może wybrzydzać i zawsze wybiera podobne do siebie osoby: z Hailsham albo któregoś z innych uprzywilejowanych domów. Nic dziwnego, że ma piękny dorobek. Słyszałam takie opinie dosyć często, więc jestem pewna, że wy słyszeliście je jeszcze częściej i może coś w tym rzeczywiście jest. Ale nie mnie pierwszej pozwolono wybierać, i wątpię, żebym była ostatnia. A swoją drogą, miałam okazję opiekować się dawcami, którzy wywodzą się z najróżniejszych miejsc. Pamiętajcie, że kiedy skończę, będę miała za sobą dwanaście lat tej roboty i tylko w ciągu ostatnich sześciu pozwolono mi wybierać.Dlaczego zresztą mieliby mi tego zabraniać? Opiekunowie to nie automaty. Człowiek daje z siebie wszystko przy każdym dawcy, ale go to w końcu wyczerpuje. Nie dysponuje bezgraniczną cierpliwością i energią. Więc kiedy daje mu się szansę wyboru, wybiera oczywiście swoich. To naturalne. Nie mogłabym pracować tak długo, jak pracuję, gdybym nie współczuła moim dawcom na każdym etapie ich drogi. A zresztą, gdyby nie dano mi możliwości wyboru, jak mogłabym po tych wszystkich latach zbliżyć się ponownie do Ruth i Tommy’ego?Ostatnio jednak jest oczywiście coraz mniej dawców, których pamiętam, więc praktycznie wcale tak bardzo nie grymaszę. Praca jest, jak powiadam, o wiele cięższa, kiedy nie ma się głębokiego związku z dawcą, i chociaż będzie mi jej brakowało, wydaje się chyba słuszne, aby pod koniec tego roku wreszcie z tym skończyć.Tak się składa, że Ruth była trzecią albo czwartą dawczynią, którą pozwolono mi wybrać. Miała już w tym czasie przydzieloną opiekunkę i pamiętam, że wymagało to z mojej strony trochę tupetu. W końcu jednak mi się udało i kiedy tylko ją zobaczyłam, w tym ośrodku rehabilitacyjnym w Dover, wszystkie dzielące nas różnice zdań – chociaż do końca o nich nie zapomniałyśmy – nie wydawały się nawet w przybliżeniu tak ważne jak inne rzeczy – to, że dorastałyśmy razem w Hailsham oraz że znałyśmy i pamiętałyśmy sprawy, których nie pamiętał i nie znał nikt inny. Przypuszczam, że chyba od tamtego momentu zaczęłam wybierać na swoich dawców ludzi związanych w jakiś sposób z moją przeszłością, i gdy to tylko możliwe, ludzi z Hailsham.W ciągu tych lat bywały chwile, kiedy próbowałam zapomnieć o Hailsham, kiedy powtarzałam sobie, że nie powinnam tak często oglądać się wstecz. Nadszedł jednak moment, kiedy przestałam po prostu z tym walczyć. Musiało to mieć związek z dawcą, którym opiekowałam się w trzecim roku mojej pracy; mam na myśli jego reakcję, gdy napomknęłam, że jestem z Hailsham. Miał już za sobą trzecią donację, która nie poszła najlepiej, i musiał wiedzieć, że nie wróci do normy. Nie mógł prawie oddychać, ale spojrzał na mnie i mruknął: „Hailsham… Założę się, że to było piękne miejsce”. A potem, nazajutrz rano, kiedy starając się zająć czymś jego umysł, zapytałam, gdzie dorastał, wymienił jakieś miejsce w Dorset, i na jego pokrytej wybroczynami twarzy ukazał się zupełnie nowy grymas. I zdałam sobie wówczas sprawę, jak bardzo nie chciał, żeby mu o tym przypominano. Zamiast tego pragnął, żebym mu opowiadała o Hailsham.Przez następne pięć albo sześć dni opowiedziałam mu zatem wszystko, co chciał wiedzieć, a on leżał tam z łagodnym uśmiechem, podłączony do wszystkich systemów. Pytał o duże i małe sprawy. O naszych wychowawców, o to, czy każde z nas miało rzeczywiście pod łóżkiem skrzynkę z własną kolekcją, o piłkę nożną, o palanta, o wąską ścieżkę, która obiegała dookoła cały dom i wszystkie jego zakamarki, o staw z kaczkami, o jedzenie i o widok z pracowni plastycznej na pola w mglisty poranek. Pewne rzeczy musiałam mu bez końca powtarzać; chociaż opisałam je zaledwie dzień wcześniej, pytał mnie, jakbym w ogóle o nich nie wspomniała. „Czy mieliście salę gimnastyczną?”. „Którego wychowawcę najbardziej lubiliście?”. Z początku myślałam, że jest zamroczony lekami, ale potem zdałam sobie sprawę, że ma jasny umysł. Chciał po prostu nie tylko słuchać o Hailsham, lecz wszystko zapamiętać, tak jakby to było jego własne dzieciństwo. Wiedział, że jest bliski zejścia, i dlatego to robił: kazał mi opisywać różne rzeczy, żeby wbiły mu się w pamięć i żeby później, w trakcie tych bezsennych nocy, kiedy będzie odurzony bólem, lekami i zmęczeniem, zatarła się granica pomiędzy moimi i jego wspomnieniami. Wtedy właśnie po raz pierwszy zrozumiałam, naprawdę zrozumiałam, jakie mieliśmy szczęście – Tommy, Ruth, ja i cała reszta.*Jeżdżąc teraz po kraju, widzę rzeczy, które przypominają mi Hailsham. Mijając skraj zasnutego mgłą pola albo zjeżdżając doliną i widząc w oddali fragment jakiejś rezydencji bądź tylko szpaler rosnących na wzgórzu topoli, myślę czasami: „To chyba to miejsce! Znalazłam je! To rzeczywiście jest Hailsham!”. A potem spostrzegam, że to niemożliwe, i jadę dalej, dumając o czymś innym. Dotyczy to zwłaszcza sal gimnastycznych. Widuję je w całym kraju, wzniesione przy boiskach, niewielkie białe budynki z prefabrykatów z nienormalnie wysokimi oknami, schowanymi niemal pod okapem. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych zbudowano ich chyba bardzo dużo i nasza pochodziła prawdopodobnie z tego okresu. Mijając którąś z nich, przyglądam jej się tak długo, jak to możliwe, i któregoś dnia rozbiję przez to samochód, lecz nie mogę się powstrzymać. Jechałam niedawno przez Worcestershire i zobaczyłam przy boisku do krykieta salę gimnastyczną tak bardzo podobną do naszej w Hailsham, że zawróciłam samochód, żeby jeszcze raz się jej przyjrzeć.Uwielbialiśmy naszą salę gimnastyczną, być może dlatego, że przypominała nam wszystkie te małe śliczne domki, które oglądaliśmy w książkach z obrazkami, kiedy byliśmy mali. Pamiętam, jak jeszcze w juniorach prosiliśmy wychowawców, żeby poprowadzili następną lekcję w sali gimnastycznej zamiast w normalnej klasie. A potem, w drugiej klasie seniorów, kiedy mieliśmy po dwanaście lat i wchodziliśmy w trzynasty rok życia, sala gimnastyczna stała się miejscem, w którym zaszywaliśmy się ze znajomymi, kiedy chcieliśmy odizolować się od reszty.Sala była dość duża, by pomieścić dwie oddzielne grupki, które nie przeszkadzały sobie nawzajem – w lecie trzecia grupka mogła siedzieć na werandzie. Ale ideałem było oczywiście zagarnięcie całego miejsca tylko dla siebie, więc często dochodziło do kłótni i przepychanek. Wychowawcy powtarzali nam zawsze, żebyśmy załatwiali to w sposób cywilizowany, w praktyce jednak, żeby zająć salę gimnastyczną podczas przerwy albo okienka między lekcjami, trzeba było mieć w swojej paczce kogoś o silnej osobowości. Ja sama nie należałam do zbytnio zahukanych, przypuszczam jednak, że przebywałyśmy tam tak często głównie dzięki Ruth.Na ogół siadałyśmy po prostu na krzesłach i ławkach – było nas pięć albo sześć dziewczyn, jeśli dołączyła akurat Jenny B. – i plotkowałyśmy na całego. Pewnego rodzaju rozmowy można było prowadzić tylko w sali gimnastycznej; mogłyśmy dyskutować o czymś, co nas niepokoiło, bądź też zaśmiewać się do łez lub skakać sobie do oczu. Przede wszystkim dawało to możność chwilowego odprężenia się w gronie najbliższych znajomych.W to popołudnie, o którym chciałam teraz opowiedzieć, stałyśmy wszystkie na stołkach i ławkach przy wysokich oknach. Widziałyśmy dzięki temu wyraźnie północne boisko, na którym kilkunastu chłopców z naszego roku oraz trzeciej klasy seniorów zebrało się, żeby rozegrać mecz piłki nożnej. Było jasno, ale wcześniej musiało padać, ponieważ pamiętam, że zabłocona trawa lśniła w promieniach słońca.Któraś z nas powiedziała, że nie powinnyśmy się tak nachalnie gapić, lecz mimo to nie odsunęłyśmy się od okien.– On niczego nie podejrzewa – stwierdziła po chwili Ruth. – Popatrzcie na niego. On naprawdę niczego nie podejrzewa.Kiedy to powiedziała, spojrzałam na nią, szukając oznak dezaprobaty wobec tego, co chłopcy mieli zamiar zrobić Tommy’emu. Ale Ruth parsknęła śmiechem.– Co za dureń! – mruknęła.A ja zdałam sobie sprawę, że dla Ruth i innych dziewczyn to, co zamierzali robić chłopcy, było z nami zupełnie niezwiązane; nasza aprobata bądź jej brak nie miały żadnego znaczenia. Stałyśmy przy oknach nie po to, by napawać się widokiem ponownie upokarzanego Tommy’ego, lecz dlatego, że doszły nas słuchy o tym najnowszym spisku i byłyśmy trochę ciekawe, jak się rozwinie. Nie sądzę, żeby w tamtych czasach to, co robili między sobą chłopcy, obchodziło nas w jakimś większym stopniu. Dla Ruth i dla innych dziewczyn było to zupełnie nieistotne, i wiele wskazuje na to, że podzielałam ich nastawienie.Choć może źle to zapamiętałam. Może już wówczas, widząc Tommy’ego, który biegł przez boisko z wyrazem niekłamanej radości na twarzy, ponieważ znowu został zaakceptowany i miał zagrać w piłkę nożną, w której był taki dobry, poczułam lekkie ukłucie bólu. Pamiętam, iż zauważyłam, że Tommy ma na sobie cienką koszulkę polo, którą dostał na wyprzedaży w poprzednim miesiącu – tę, z której był taki dumny. „Prawdziwy z niego dureń, skoro chce w niej grać – pamiętam, że pomyślałam. – Na pewno ją zniszczy i ciekawe, jak się wtedy będzie czuł?”.– Tommy włożył swoją koszulkę – powiedziałam na głos, nie zwracając się do nikogo w szczególności. – Swoją ulubioną koszulkę polo.Nie sądzę, żeby ktoś mnie usłyszał, ponieważ wszystkie śmiały się z Laury, największej śmieszki w naszej grupce; naśladowała miny pojawiające się kolejno na twarzy Tommy’ego, kiedy biegał, machał rękoma, wołał coś i szarżował z piłką. Inni chłopcy snuli się po boisku niczym muchy w smole, jak zawsze podczas rozgrzewki, ale podekscytowany Tommy zasuwał na całego.– Pochoruje się, jeśli zniszczy tę koszulkę – odezwałam się głośniej.Ruth tym razem mnie usłyszała, lecz musiała pomyśleć, że to z mojej strony jakiś żart, ponieważ roześmiała się bez przekonania i rzuciła własną drwiącą uwagę.A potem chłopcy przestali kopać piłkę, stanęli w kółeczku w błocie i z unoszącymi się i opadającymi w oddechu piersiami czekali, aż zacznie się wybieranie zawodników. Dwaj kapitanowie, którzy się zgłosili, byli z trzeciej klasy seniorów, chociaż wszyscy wiedzieli, że Tommy gra lepiej niż ktokolwiek z tamtego roku. Rzucili los, kto pierwszy wybiera, i ten, który wygrał, przyjrzał się grupie.– Patrzcie na Tommy’ego – zagadnęła któraś z dziewczyn. – Jest na sto procent pewien, że wybiorą go pierwszego. Po prostu na niego patrzcie.Tommy sprawiał w tym momencie rzeczywiście komiczne wrażenie i można było pomyśleć: „No dobrze, zgoda, skoro jest taki tępy, zasługuje na to, co go czeka”. Inni chłopcy ignorowali proces wybierania, udając, że nie dbają o to, do której wejdą drużyny. Kilku rozmawiało półgłosem, inni zawiązywali na nowo sznurowadła, a jeszcze inni gapili się po prostu we własne stopy, przebierając nogami w błocie. Tylko Tommy wpatrywał się z napięciem w chłopaka z trzeciej klasy seniorów, jakby słyszał już swoje nazwisko.Laura kontynuowała przez cały czas swój występ, naśladując wszystkie miny, które pojawiły się na twarzy Tommy’ego: tryskającą szczęściem na samym początku, skonsternowaną i zdziwioną, kiedy wywołano już czterech zawodników, a on nie miał przydziału; zbolałą i spanikowaną, gdy zaczął sobie uświadamiać, co naprawdę jest grane. Nie oglądałam jej wygłupów, ponieważ przez cały czas obserwowałam Tommy’ego; domyślałam się tylko, co robi Laura, bo inne dziewczęta śmiały się i ją zachęcały. A potem Tommy został sam i wszyscy chłopcy zaczęli z niego szydzić.– Zaraz się zacznie – usłyszałam głos Ruth. – Zaczekajcie. Za siedem sekund. Siedem, sześć, pięć…Nie doliczyła do końca. Tommy ryknął głośno, a chłopcy, teraz otwarcie się z niego śmiejąc, puścili się biegiem w stronę południowego boiska. Tommy pognał za nimi – trudno powiedzieć, czy dlatego, że chciał ich ścigać, czy dlatego, że bał się zostać sam. Tak czy owak, szybko się zatrzymał i stojąc tam z poczerwieniałą twarzą, toczył za nimi wściekłym wzrokiem. A potem zaczął krzyczeć i wrzeszczeć, wyrzucając z siebie nonsensowny bełkot przekleństw i obelg.Ponieważ miałyśmy już wcześniej okazję oglądać wiele jego ataków złości, zeskoczyłyśmy z naszych stołków i odeszłyśmy od okien. Próbowałyśmy porozmawiać o czymś innym, lecz tuż obok przez cały czas słychać było klnącego jak szewc Tommy’ego, i choć z początku przewracałyśmy oczyma i starałyśmy się go ignorować, ostatecznie – mniej więcej dziesięć minut po tym, jak usiadłyśmy – stanęłyśmy z powrotem w oknach.W polu widzenia nie było już w ogóle innych chłopców i Tommy nie usiłował kierować swoich komentarzy pod żaden konkretny adres. Po prostu się wściekał, wymachując na wszystkie strony kończynami, grożąc niebu, wiatrowi i najbliższemu słupkowi ogrodzenia. Laura powiedziała, że pewnie „recytuje swojego Szekspira”. Jakaś inna dziewczyna zwróciła uwagę, że posyłając kolejną wiązankę, Tommy podnosi za każdym razem nogę, odchylając ją na zewnątrz, „niczym pies, który sika”. Właściwie ja też to zauważyłam, ale uderzyło mnie, że kiedy stawiał stopę z powrotem, wokół jego łydek fruwały pecyny błota. Ponownie pomyślałam o jego drogocennej koszulce, lecz Tommy stał za daleko, żebym mogła zobaczyć, czy ją bardzo ubłocił.– To chyba jest trochę okrutne – powiedziała Ruth. – To, że zawsze doprowadzają go do takiego stanu. Ale sam sobie jest winien. Gdyby nauczył się trzymać nerwy na wodzy, zostawiliby go w spokoju.– I tak by się go czepiali – odparła Hannah. – Graham K. też jest taki nerwowy, ale w stosunku do niego są bardzo ostrożni. Uwzięli się na Tommy’ego, bo ma dwie lewe ręce.A potem dziewczyny zaczęły mówić jedna przez drugą, że Tommy nigdy nie stara się być kreatywny i że nie dał nawet nic na wiosenne targi. Przypuszczam, że tak naprawdę marzyłyśmy wszystkie, żeby z głównego budynku wyszedł jakiś wychowawca i kazał mu stamtąd odejść. I chociaż nie brałyśmy w ogóle udziału w tej ostatniej zmowie mającej na celu dokuczenie Tommy’emu, zajęłyśmy przecież miejsca w oknach i gnębiło nas poczucie winy. Ponieważ jednak nie pokazał się żaden wychowawca, wyliczałyśmy dalej powody, dla których Tommy zasłużył sobie na swój los. I kiedy Ruth spojrzała w końcu na zegarek i stwierdziła, że powinnyśmy wracać do głównego budynku, żadna z nas się nie sprzeciwiła, choć miałyśmy jeszcze dużo czasu.Gdy wyszłyśmy z sali gimnastycznej, Tommy wciąż dysponował dużym zapasem energii. Stał na boisku prosto przed nami, a ponieważ główny budynek był po lewej stronie, nie musiałyśmy się do niego zbliżać. Poza tym zwrócony był twarzą gdzie indziej i chyba w ogóle nas nie widział. Mimo to, kiedy moje przyjaciółki ruszyły wzdłuż skraju boiska, skręciłam ku niemu. Wiedziałam, że wprawi to je w konsternację, lecz szłam dalej – nawet kiedy usłyszałam szept Ruth, która kazała mi wracać.Przypuszczam, że Tommy nie przywykł, by przerywano mu jego napady, bo kiedy do niego podeszłam, wpatrywał się we mnie przez sekundę, a potem kontynuował to, co robił wcześniej. Tak jakby rzeczywiście deklamował Szekspira i jakbym weszła na scenę w połowie jego występu.– Twoja piękna koszulka, Tommy. Całą ją ubrudzisz – powiedziałam, lecz nic nie wskazywało na to, że mnie słyszy.Wyciągnęłam więc rękę i położyłam mu na ramieniu. Inne dziewczęta myślały potem, że zrobił to celowo, lecz ja nie wątpiłam, że nie miał wcale takiego zamiaru. Wymachiwał rękoma i nie spodziewał się po prostu, że wyciągnę do niego dłoń. Tak czy inaczej, podrywając w górę ramię, strącił moją rękę i uderzył mnie w bok twarzy. W ogóle mnie to nie zabolało, ale głośno westchnęłam, podobnie jak większość dziewczyn za moimi plecami.W tym momencie Tommy zdał sobie chyba w końcu sprawę, że tam jestem i że są tam inne dziewczyny. Uświadomił sobie, że stoi na tym boisku, zachowując się tak, jak się zachowuje, i posłał mi trochę głupawe spojrzenie.– Tommy – rzekłam surowym tonem. – Pobrudziłeś błotem całą koszulkę.– I co z tego? – wymamrotał.Mówiąc to, zerknął jednak w dół i widząc brązowe plamy, o mało nie krzyknął z wrażenia. A potem zobaczyłam na jego twarzy zdumienie – dziwił się pewnie, skąd wiem, że tak mu zależy na tej koszulce.– Nie ma się czym przejmować – odezwałam się, zanim milczenie mogło stać się dla niego przykre. – Plamy zejdą. Jeśli nie zdołasz ich sam zmyć, zanieś pannie Jody.Tommy przyglądał się jeszcze przez chwilę swojej koszulce.– Tak czy owak, to nie twój interes – stwierdził w końcu opryskliwie.Chyba natychmiast pożałował tej ostatniej uwagi i spojrzał na mnie nieśmiało, jakby spodziewał się, że jakoś go pocieszę. Lecz ja miałam go na razie dosyć, zwłaszcza że obserwowały mnie dziewczyny – i jak się domyślałam, wiele innych osób z okien głównego budynku. Wzruszyłam więc ramionami, obróciłam się na pięcie i dołączyłam do moich przyjaciółek.Kiedy odchodziłyśmy, Ruth objęła mnie ramieniem.– Udało ci się go przynajmniej uciszyć – powiedziała. – Nic ci nie jest? Co za zwierzę.\nRozdział 2To wszystko zdarzyło się dawno temu, więc mogłam coś przekręcić; pamiętam jednak, że podeszłam wówczas po południu do Tommy’ego, ponieważ byłam akurat w okresie, kiedy ciągle stawiałam sobie różne wyzwania – i gdy zaczepił mnie kilka dni później, w dużej części o wszystkim zapomniałam.Nie wiem, jak to wyglądało tam, gdzie byliście, lecz w Hailsham musieliśmy prawie co tydzień poddawać się różnym badaniom; odbywało się to na ogół w sali numer osiemnaście na najwyższym piętrze i badała nas sroga siostra Trisha, albo Krowia Morda, jak ją nazywaliśmy. Tego słonecznego ranka staliśmy w długiej kolejce na centralnych schodach, czekając na badanie, podczas gdy inni, którzy mieli je już za sobą, schodzili na dół. Klatkę schodową wypełniał donośny gwar, a ja wchodziłam na górę ze spuszczoną głową, depcząc po piętach osobie, która mnie poprzedzała.– Kath! – usłyszałam nagle czyjś głos.Tommy, który należał do kolejki schodzących, zatrzymał się na schodach z szerokim radosnym uśmiechem. Tym uśmiechem natychmiast mnie zirytował. Być może kilka lat wcześniej, wpadając na osobę, której widok sprawiał nam przyjemność, mogliśmy szczerzyć zęby w ten sposób. W tym czasie skończyliśmy już jednak trzynaście lat i była to sytuacja, w której chłopak zwracał się do dziewczyny w naprawdę publicznym miejscu. „Kiedy ty dorośniesz, Tommy?”, miałam ochotę zapytać.– Wstrzymujesz wszystkich, Tommy – powiedziałam zamiast tego. – I ja też.Zerknął w górę, i rzeczywiście schody nad nami zaczynały się już korkować. Na sekundę wpadł w popłoch, lecz potem przywarł obok mnie do ściany, żeby ludzie mogli się przecisnąć.– Wszędzie cię szukałem, Kath – wymamrotał wreszcie. – Chciałem cię przeprosić. Naprawdę bardzo, bardzo mi przykro. Słowo daję, nie miałem zamiaru cię uderzyć. Nigdy w życiu nie przyszłoby mi do głowy, żeby uderzyć dziewczynę, a gdyby nawet przyszło, za nic w świecie nie chciałbym uderzyć ciebie. Naprawdę bardzo mi przykro.– Nie ma sprawy. To był zwykły wypadek – odparłam, po czym skinęłam głową i chciałam odejść.– Koszulka jest czysta – powiadomił mnie jednak radosnym tonem Tommy. – Plamy zeszły.– To dobrze.– Nie bolało cię, prawda? Kiedy cię uderzyłem?– Jasne, że bolało. Rozbita czaszka. Wstrząs mózgu i w ogóle. Nawet Krowia Morda może się zorientować. Oczywiście pod warunkiem, że kiedykolwiek do niej dotrę.– Ale serio, Kath. Nie masz do mnie urazy, tak? Strasznie mi przykro. Naprawdę, słowo daję.– Słuchaj, Tommy, to był wypadek – powtórzyłam bez śladu ironii, w końcu się do niego uśmiechając – i wszystko zostało w stu procentach zapomniane. Nie mam do ciebie najmniejszej pretensji.Miał niepewną minę, ale starsi wychowankowie zaczęli go teraz popychać i mówić, żeby ruszał dalej. Tommy uśmiechnął się, po czym klepnął mnie po ramieniu, jakbym była jego młodszym kolegą, i dołączył do fali schodzących.– Do zobaczenia, Kath! – usłyszałam dobiegający z dołu okrzyk, kiedy ruszyłam po schodach.Cała ta historia wprawiła mnie w lekkie zakłopotanie, nie stała się jednak przedmiotem żadnych kpin ani plotek; i muszę przyznać, że gdyby nie to spotkanie na schodach, w ciągu następnych tygodni nie zainteresowałabym się problemami Tommy’ego tak bardzo, jak się zainteresowałam.Kilka z tych incydentów widziałam na własne oczy. Przeważnie jednak o nich słyszałam i wypytywałam wówczas ludzi tak długo, aż przedstawiali mi w miarę pełną relację. Doszło do kolejnych napadów złości. W trakcie jednego z nich Tommy podniósł podobno dwie ławki w sali numer czternaście, wywalając całą ich zawartość na podłogę, a reszta klasy uciekła na korytarz i zabarykadowała drzwi, żeby nie mógł wyjść. Innym razem pan Christopher musiał mu wykręcić do tyłu ręce, żeby powstrzymać go przed zaatakowaniem Reggiego D. podczas treningu piłkarskiego. Wszyscy widzieli również, że kiedy chłopcy z drugiej klasy seniorów ćwiczyli bieg przełajowy, Tommy jako jedyny nie miał żadnego partnera. Był dobrym biegaczem i szybko odsadził się na dziesięć albo piętnaście jardów od reszty, myśląc zapewne, iż ukryje w ten sposób fakt, że nikt nie chciał z nim biegać. Prawie codziennie krążyły też plotki o kawałach, jakie mu robiono. Wiele było dość banalnych – dziwaczne rzeczy w łóżku, robak w płatkach śniadaniowych – niektóre jednak wydawały się bezsensownie wstrętne: na przykład kiedy ktoś wyczyścił toaletę jego szczoteczką do zębów i rano czekała na niego z gównem między włoskami. Jego postura i siła – a także, jak podejrzewam, porywczy charakter – sprawiały, że nikt nie próbował z nim bezpośrednio zadzierać, ale z tego, co pamiętam, incydenty powtarzały się przez co najmniej kilka miesięcy. Sądziłam, że wcześniej czy później ktoś stwierdzi, że sprawy zaszły za daleko, lecz to trwało i trwało i nikt nic nie mówił.Próbowałam poruszyć kiedyś ten temat sama, w sypialni po zgaszeniu świateł. Po przejściu do seniorek spałyśmy po sześć dziewczyn na sali, była tam więc tylko nasza mała paczka, i leżąc po ciemku tuż przed zaśnięciem, rozmawiałyśmy często o najbardziej intymnych sprawach. Można było wtedy mówić o rzeczach, których nie śmiało się poruszyć w żadnym innym miejscu, nawet w sali gimnastycznej. Pewnej nocy wspomniałam więc o Tommym. Nie powiedziałam wiele; podsumowałam tylko, co się z nim działo, i oznajmiłam, że to naprawdę nie jest w porządku. Kiedy skończyłam, w sypialni zapadła dziwna cisza i uświadomiłam sobie, że wszyscy czekają na reakcję Ruth – jak zawsze, gdy dochodziło do jakiejś krępującej sytuacji. Po pewnym czasie usłyszałam dobiegające z jej części pokoju westchnienie.– Masz rację, Kath – zauważyła. – To nie jest miłe. Ale jeżeli on chce, żeby to się skończyło, musi zmienić swoje nastawienie. Nie dał kompletnie nic na wiosenne targi. I czy przygotował coś na przyszły miesiąc? Bardzo wątpię.Powinnam wspomnieć tutaj kilka słów o targach, które urządzano w Hailsham. Cztery razy w roku – wiosną, latem, jesienią i zimą – mieliśmy coś w rodzaju wystawy połączonej ze sprzedażą wszystkich rzeczy, które stworzyliśmy w ciągu trzech miesięcy od poprzednich targów. Obrazy, rysunki, ceramika; wszelkiego rodzaju „rzeźby” zrobione z tego, co było akurat na topie – zgniecionych puszek albo wbitych w tekturę kapsli. Za każdą wystawianą rzecz otrzymywało się żetony targowe – wychowawcy decydowali, ile warte było twoje konkretne arcydzieło – a potem w dniu targów szło się z tymi żetonami i kupowało, co chciało. W zasadzie można było kupować prace wykonane wyłącznie przez wychowanków z własnego roku, ale i tak dawało to dużą możliwość wyboru, ponieważ większość z nas mogła wyprodukować przez te trzy miesiące całkiem dużo dzieł sztuki.Patrząc wstecz, rozumiem, dlaczego targi stały się takie ważne. Przede wszystkim były dla nas jedynym oprócz wyprzedaży – o których opowiem później – sposobem, aby stać się właścicielem jakichś osobistych przedmiotów. Jeśli, powiedzmy, chciało się ozdobić ściany wokół łóżka albo nosić coś w torbie i kłaść na swojej ławce, kiedy przechodziło się z klasy do klasy, zawsze można było znaleźć coś takiego podczas targów. Dziś widzę, że targi oddziaływały na nas również w bardziej subtelny sposób. Sam fakt, iż wytwarzaliśmy rzeczy, które mogły stać się prywatnymi skarbami naszych przyjaciół, musiał wpływać na łączące nas związki. Historia z Tommym była typowa. To, jak ktoś był oceniany w Hailsham, czy był lubiany i szanowany, wynikało prawie zawsze z tego, jak bardzo był kreatywny.Ruth i ja często rozmawiałyśmy na ten temat, kiedy opiekowałam się nią w ośrodku rehabilitacyjnym w Dover.– To dzięki temu właśnie Hailsham było takie wyjątkowe – powiedziała raz. – Dzięki temu, że zachęcano nas, byśmy cenili pracę innych.– To prawda – odparłam. – Ale czasami, kiedy myślę teraz o targach, dużo rzeczy bardzo mnie dziwi. Na przykład poezja. Pamiętam, że zamiast obrazu lub rysunku wolno nam było oddawać wiersze. I co ciekawe, wszyscy uważaliśmy, że to w porządku, że to ma sens.– Dlaczego mielibyśmy sądzić inaczej? Poezja jest ważna.– Ale mówimy przecież o rzeczach pisanych przez dziewięciolatków, śmiesznych rymowankach nagryzmolonych w szkolnych zeszytach, z błędami ortograficznymi. Wydawaliśmy nasze drogocenne żetony na zeszyt z takimi wierszydłami zamiast na coś naprawdę ładnego, co można było postawić przy łóżku. Skoro tak interesowały nas czyjeś wiersze, dlaczego po prostu nie pożyczyliśmy ich i nie przepisaliśmy sobie w jakieś wolne popołudnie? Ale pamiętasz, jak to wyglądało. Zaczynały się targi i stałyśmy tam rozdarte między wierszami Susie K. i żyrafami, które robiła Jackie.– Żyrafy Jackie – parsknęła śmiechem Ruth. – Były takie piękne. Miałam kiedyś jedną.Prowadziłyśmy tę rozmowę w miły letni wieczór, siedząc na małym balkonie jej izolatki. Było to kilka miesięcy po jej pierwszej donacji, Ruth miała już za sobą najgorsze, i zawsze starałam się zaplanować moje wieczorne wizyty tak, abyśmy mogły spędzić tam pół godziny, obserwując zachodzące nad szczytami dachów słońce. Przynosiłam wodę mineralną i herbatniki i siedziałyśmy, rozmawiając o wszystkim, co przyszło nam do głowy. Ośrodek, w którym była wtedy Ruth, należy do moich ulubionych i nie miałabym nic przeciwko, żeby tam się dostać. Izolatki są małe, ale dobrze zaprojektowane i wygodne. Wszystko – ściany i podłoga – wyłożone jest lśniącymi białymi płytkami, które utrzymywane są w takiej czystości, że kiedy człowiek wchodzi tam po raz pierwszy, wydaje mu się, że to gabinet luster. Oczywiście nie widzi się swoich zwielokrotnionych odbić, ale takie niemal ma się wrażenie. Kiedy podnosi się rękę albo ktoś siada na łóżku, na każdej poszczególnej płytce widać te blade mgliste ruchy. Tak czy owak, izolatka Ruth w tym ośrodku miała również duże rozsuwane szklane drzwi, dzięki którym mogła oglądać z łóżka to, co działo się na zewnątrz. Nawet z głową na poduszce widziała duży fragment nieba, i jeśli było dość ciepło, mogła wyjść na balkon i zaczerpnąć, ile tylko chciała, świeżego powietrza. Uwielbiałam ją tam odwiedzać, uwielbiałam te chaotyczne rozmowy, które prowadziłyśmy przez całe lato aż do wczesnej jesieni, siedząc razem na tym balkonie, gadając o Hailsham, o Chałupach, o wszystkim, co ślina na język przyniesie.– Chodzi o to – kontynuowałam – że kiedy byliśmy w tym wieku, kiedy mieliśmy, powiedzmy, po jedenaście lat, w gruncie rzeczy wcale nie interesowała nas cudza poezja. Ale pamiętasz na przykład Christy? Christy miała opinię wielkiej poetki i wszyscy traktowaliśmy ją z respektem. Nawet ty, Ruth, nawet ty nie ośmieliłaś się patrzeć na Christy z góry. Tylko dlatego, że uważaliśmy ją za wielką poetkę. Ale przecież kompletnie nie znaliśmy się na poezji. I nic nas nie obchodziła. To dziwne.\nAutor: Kazuo Ishiguro, Andrzej Szulc\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Nie_opuszczaj_mnie-ebookRO/p04014469i040" target="_blank" title="Nie opuszczaj mnie [Kazuo Ishiguro, Andrzej Szulc] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Nie opuszczaj mnie [Kazuo Ishiguro, Andrzej Szulc] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Kółko M4 Część - Hurtownia Walizek\nStrona główna > Części zamienne>Kółko M4 Część\nUKŁAD JEZDNY DO TORBY M4\nCałkowicie nowe nieużywane i uniwersalne kółko do toreb podróżnych. Koło osadzone jest w masywnej plastikowej obudowie, a samo wykonane jest z wysoko jakościowego kauczuku. Najbardziej narażoną częścią bagażu są niewątpliwie koła, czyli układ jezdny naszego bagażu. Często, to tylko one ulegają nadmiernemu zużyciu i uniemożliwiają swobodne przemieszczanie.\nKÓŁKO PASUJE DO WIELU MODELI TOREB!!! Aby mieć pewność, że kółko podpasuje do Państwa torby/walizki proszę sugerować się wymiarami na jednym z poglądowych zdjęć !


Wydarzenia / Otwarcie wystaw: "Trzy wieki w granicach Rzeczpospolitej" oraz "Tapiserie ze zbiorów Muzeum Zamkowego w Malborku w Zimowym Refektarzu "\nDnia 5 grudnia 2014 roku odbyła się uroczystość otwarcia długo oczekiwanej wystawy pt. Trzy wieki w granicach Rzeczpospolitej. Zamek malborski od inkorporacji do rozbioru 1454-1772. To ekspozycja o charakterze historycznym, złożona z zabytków artystycznych i dokumentów, uzupełniona o fachowe komentarze. Opowiada o ponad trzystuletnim okresie polskich rządów na zamku malborskim, od czasów przejęcia go przez króla Kazimierza Jagiellończyka aż po pierwszy rozbiór Polski. Wystawa znajduje się w pomieszczeniach strychowych nad Infirmerią oraz kuchnią Wielkiego Refektarza na Zamku Średnim.\nLicznie przybyłych gości powitał dyrektor naczelny Muzeum Zamkowego Mariusz Mierzwiński. Szczególnie zaakcentował też obecność na otwarciu członków Rady Muzeum z jej przewodniczącym, prof. dr hab. Marianem Arszyńskim na czele. W dalszej części uroczystości zabrał głos współautor wystawy, kustosz w Pracowni Historii Zamku, Artur Dobry, który wraz zRyszardem Rządem przygotował scenariusz ekspozycji. Podziękowanie dyrektora Mierzwińskiego popłynęło również dla kreatora aranżacji plastycznej wystawy Leopolda Wdowiaka.\nPo zapoznaniu się z wystawą Trzy wieki w granicach Rzeczpospolitej goście udali się do Pałacu Wielkich Mistrzów, gdzie we wnętrzu Zimowego Refektarza, odsłonięto ekspozycję trzech monumentalnych tapiserii ze zbiorów własnych Muzeum Zamkowego w Malborku. Są to nowożytne gobeliny (XVI-XVIII w.) pochodzące ze znanych flamandzkich ośrodków tkackich w Brukseli i Oudenaarde. Dwie z nich ilustrują epizody z dziejów biblijnych (Historia Jakuba) oraz z historii wojen antycznych; trzecia należy do leśnych werdiur krajobrazowych. Po kameralnej ekspozycji oprowadziła zaproszonych gości komisarz wystawy, kustosz Ewa Witkowicz-Pałka.\nWernisaż obu wystaw uświetnił znakomity koncert polskiej muzyki barokowej w wykonaniu młodego, ale w pełni profesjonalnego zespołu Laboratoire de la Musique z Bydgoszczy, który między innymi zagrał kompozycje Marcina Mielczewskiego i Adama Jarzębskiego.


Dar wilka | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyz miłości do czytania!\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Dar wilka\nDar wilkaAnne RiceWydawca: RebisDział: Literatura » HorrorEAN: 9788375109054ISBN: 9788375109054Stron: 520, Format: 12.5x19.5 cmData wydania: 2012, Oprawa: miękka ze skrzydełkami\ndostępność: 17 szt.cena: 35,90 23,22 zł szt.do koszykarabat35%oszczędzasz 12,68 złodnośnie ceny sugerowanejZamówienia wysyłamy do 2 dni roboczych !\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemuKlify nad Pacyfikiem, piękna rezydencja z sekwojową puszczą w tle. Młody reporter otrzymuje zlecenie – ma napisać artykuł o niesamowitej posiadłości. Przypadkowe spotkanie dwojga ludzi i idylliczną noc przerywa brutalna napaść. Mężczyzna zostaje pogryziony przez bestię, której w nieprzeniknionej ciemności nawet nie widzi... Wkrótce ulega przerażającej, ale i dziwnie pociągającej przemianie. Jest zafascynowany nowo nabytą mocą, ale też pełen obaw. W chwili, gdy najmniej się tego spodziewa, znajduje miłość, ale przede wszystkim stara się zgłębić tajemnicę, która odmieniła jego los. Dlaczego i w jaki sposób otrzymał wilczy dar? Reporter wyrusza w trudną, pełną pokus podróż, by poznać swoją nową, dwoistą naturę: człowieka i wilka.\nAnne Rice urodziła się i dorastała w Nowym Orleanie, obecnie mieszka w Kalifornii. Jest autorką ponad 30 książek, horrorów, powieści erotycznych i powieści historycznych, w tym wydanych przez REBIS bestsellerowych cykli „Kroniki wampirów”, „Nowe opowieści o wampirach”, „Opowieści o czarownicach z rodu Mayfair”. Jej debiutancka powieść Wywiad z wampirem wydana w 1976 r. jest jedną z najpopularniejszych książek wszech czasów, równie kultowy status osiągnęła jej ekranizacja z 1994 r. z Bradem Pittem, Tomem Cruisem, Kirsten Dunst i Antoniem Banderasem.Inne książki tego autora:BelindaGodzina czarownic Tom 2Kara dla Śpiącej KrólewnyKara dla Śpiącej Królewny - Anne RiceKrew i złotoKrólowa potępionychKrwawy kantykKrzyk w niebiosaKsiążę LestatKuszenie. Książka Audio CD MP3Memnoch DiabełMerrickMłody MesjaszMumiaOpowieść o złodzieju ciałPokutaPokuta. Książka Audio CD MP3Posiadłość BlackwoodPrzebudzenie śpiącej królewnySługa kości - Anne RiceUcieczka do EdenuUczta wszystkich świętychWampir ArmandWampir LestatPodobne tytuły Cieśnina WilkaOlivier TrucWiosna na dalekiej północy, wszechobecne, nękające światło, nieodstępny cień. W Hammerfest, małym miasteczku na północnym skraju Laponii, nad brzegiem Morza Barentsa, w przyszłym Dubaju Arktyki, wszystko byłoby idealnie, gdyby nie kilku... cena: 38,00 24,66 złdo koszyka Plan WilkaTadeusz StarosteckiDolny Śląsk, tuż po II wojnie światowej. W leśniczówce na uboczu, w której przebywa dwóch przyjaciół, dochodzi do niewytłumaczalnych zdarzeń. Właściciel dostaje anonimy z pogróżkami oraz żądaniem opuszczenia domku na parę dni.... cena: 32,70 22,26 złdo koszyka Człowiek przemieniony w wilkaSergiusz PiaseckiCzłowiek przemieniony w wilka to pierwsza część cyklu „Wieża Babel”. Akcja tej pełnej wątków autobiograficznych powieści rozgrywa się na Wileńszczyźnie w latach 1939–1942. Józef próbuje znaleźć sposób na życie... cena: 36,50 24,97 złdo koszyka Człowiek przemieniony w wilka TWSergiusz Piasecki `Człowiek przemieniony w wilka` to pierwsza część cyklu `Wieża Babel`. Akcja tej pełnej wątków autobiograficznych powieści rozgrywa się na Wileńszczyźnie w latach 1939-1942. Józef próbuje znaleźć sposób na życie... cena: 42,00 27,77 złdo koszyka Polowanie na Wilka z Wall StreetJordan Belfort Kontynuacja głośnego i skandalizującego Wilka z Wall Street. Historia sfilmowana przez Martina Scorsese, z Leonardem Di Caprio w roli głównej. Jordan Belfort, właściciel jednej z największych firm brokerskich w Stanach Zjednoczonych wpada... cena: 39,90 30,93 złdo koszyka Przygód kilka owcy i wilkaKatarzyna MichalecDlaczego warto kupić tę książkę?\n- bo podczas czytania... cena: 24,90 15,80 złdo koszyka Pudełko. Przygody Wilka 7. Podróż + Zakochać sięOrianne LallemandZnany ze swej niezależności globtroter, którego żywiołem są las, dżungla, pustynia i ocean, nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca na dłużej. Tym razem postanowił zrobić niespodziankę dzieciom i odwiedzić je w domach. Zabrał ze sobą... cena: 89,00 57,82 złdo koszyka Pudełko. Przygody Wilka 6. Podróż + Baśniowy lasOrianne LallemandZnany ze swej niezależności globtroter, którego żywiołem są las, dżungla, pustynia i ocean, nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca na dłużej. Tym razem postanowił zrobić niespodziankę dzieciom i odwiedzić je w domach. Zabrał ze sobą... cena: 89,00 57,82 złdo koszyka Pudełko. Przygody Wilka 5. Zakochać się + KolorOrianne LallemandZnany ze swej niezależności globtroter, którego żywiołem są las, dżungla, pustynia i ocean, nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca na dłużej. Tym razem postanowił zrobić niespodziankę dzieciom i odwiedzić je w domach. Zabrał ze sobą... cena: 89,00 57,82 złdo koszyka Pudełko. Przygody Wilka 4. Zakochać się + CieńOrianne LallemandZnany ze swej niezależności globtroter, którego żywiołem są las, dżungla, pustynia i ocean, nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca na dłużej. Tym razem postanowił zrobić niespodziankę dzieciom i odwiedzić je w domach. Zabrał ze sobą... cena: 89,00 57,82 złdo koszykawięcej...


zabiegi - pielÄ™gnacja wÅ‚osÃ³w, invidia - GLOBElife â˜Ž - Produkty do wÅ‚osÃ³w, Produkty do pielÄ™gnacji wÅ‚osÃ³w Beauty Bazar 2019\nFOREVER YOUNG WÅ�OSÃ“W BOTOX\nNORMALIZACJI SZAMPON tÅ‚ustej skÃ³ry gÅ‚owy, wÅ‚osy sucheBiwalentny tÅ‚ustej skÃ³ry gÅ‚owy i wÅ‚osÃ³w Szampon z Botox, kwas hialuronowy i lecytyna. Å�ojotokowe skÃ³ry oczyszcza i ...\nNORMALIZACJI SZAMPON tÅ‚ustej skÃ³ry gÅ‚owy, wÅ‚osy sucheBiwalentny tÅ‚ustej skÃ³ry gÅ‚owy i wÅ‚osÃ³w Szampon z Botox, kwas hialuronowy i lecytyna. Å�ojotokowe skÃ³ry oczyszcza i dodaje wilgoci do wÅ‚osÃ³w. SZAMPON PRZECIWÅ�UPIEÅ»OWYszampon przeciwÅ‚upieÅ¼owy z kwasu hialuronowego, toksyna kapil...\nliniÄ™ produktÃ³w na bazie kwasu hialuronowego, powolnym uwalnianiu, ktÃ³re mogÄ… pomÃ³c komÃ³rki zatrzymaÄ‡ mÅ‚odych, ktÃ³re w poÅ‚Ä…czeniu ze szczegÃ³lnymi aktywnych skÅ‚adnikÃ³...\nliniÄ™ produktÃ³w na bazie kwasu hialuronowego, powolnym uwalnianiu, ktÃ³re mogÄ… pomÃ³c komÃ³rki zatrzymaÄ‡ mÅ‚odych, ktÃ³re w poÅ‚Ä…czeniu ze szczegÃ³lnymi aktywnych skÅ‚adnikÃ³w zapobiega lub pomaga rozwiÄ…zaÄ‡ nieprawidÅ‚owoÅ›ci skÃ³ry i naczyÅ„ wÅ‚osowatych. wÅ‚osÃ³w farbowanych Szampon i tra...\nFOREVER YOUNG WÅ�OSÃ“W BOTOX - SÅ�ONECZNIKOWY OLEJU\nBOTOX kapilarnej podstawie formuÅ‚a pomaga nawilÅ¼yÄ‡ 'zmiÄ™kczajÄ… i odÅ¼ywiajÄ… wÅ‚osy', zwÅ‚aszcza, jeÅ›li uszkodzony przez chlor i sÅ‚oneczne kolory. MoÅ¼na zastosowaÄ‡ na palc...\nBOTOX kapilarnej podstawie formuÅ‚a pomaga nawilÅ¼yÄ‡ 'zmiÄ™kczajÄ… i odÅ¼ywiajÄ… wÅ‚osy', zwÅ‚aszcza, jeÅ›li uszkodzony przez chlor i sÅ‚oneczne kolory. MoÅ¼na zastosowaÄ‡ na palcach lub na caÅ‚e skrzydÅ‚o. RÃ³wnieÅ¼ idealne dla tych, ktÃ³rzy majÄ… bardzo cienkie wÅ‚osy i potrzebuje wiÄ™cej objÄ™to...\nSzampon - suche wÅ‚osy maskÄ™ i kÄ™dzierzawe 006\nszampon wÅ‚osÃ³w suchych i krÄ™conych 006 Z kwasu hialuronowego i oleju ryÅ¼owego, zwiÄ™ksza nawilÅ¼enie i miÄ™kkoÅ›Ä‡. MASKA wÅ‚osÃ³w suchych i krÄ™conych 006 Z kwasem hialur...\nszampon wÅ‚osÃ³w suchych i krÄ™conych 006 Z kwasu hialuronowego i oleju ryÅ¼owego, zwiÄ™ksza nawilÅ¼enie i miÄ™kkoÅ›Ä‡. MASKA wÅ‚osÃ³w suchych i krÄ™conych 006 Z kwasem hialuronowym, olej sÅ‚onecznikowy i olej migdaÅ‚owy, dodaje jedwabistoÅ›Ä‡ i nawodnienie. Silicone Fluid 007 PÅ‚yn do intens...\nSZAMPON CRISTALL z silfl byÅ‚ego JS Szampon z Silfl byÅ‚ych Js, restrukturyzacji skÅ‚adnika silikonowego, past i zmiÄ™kcza wÅ‚osy traktowane, kolorowe i uszkodzony. Delikatnie ...\nSZAMPON CRISTALL z silfl byÅ‚ego JS Szampon z Silfl byÅ‚ych Js, restrukturyzacji skÅ‚adnika silikonowego, past i zmiÄ™kcza wÅ‚osy traktowane, kolorowe i uszkodzony. Delikatnie oczyszcza, lÅ›niÄ…ce wÅ‚osy. DostÄ™pny w trzech rÃ³Å¼nych zapachach :. Egzotyczne owoce, owoce tropikalne Vital Fruite ...\nFOREVER YOUNG WÅ�OSÃ“W BOTOX - KERATYNY\nSzampon z SILFLEX Js, restrukturyzacji skÅ‚adnik silikonowy, past i zmiÄ™kcza wÅ‚osy traktowane, kolorowe i uszkodzony. Delikatnie oczyszcza, lÅ›niÄ…ce wÅ‚osy. DostÄ™pny w trzech ...\nSzampon z SILFLEX Js, restrukturyzacji skÅ‚adnik silikonowy, past i zmiÄ™kcza wÅ‚osy traktowane, kolorowe i uszkodzony. Delikatnie oczyszcza, lÅ›niÄ…ce wÅ‚osy. DostÄ™pny w trzech rÃ³Å¼nych zapachach :. Egzotycznych owocÃ³w, Vital owocÃ³w i owocÃ³w tropikalnych okno : 500 ml butelka ....\nFOREVER YOUNG WÅ�OSÃ“W BOTOX - OLEJ MACADAMIA


Idealny pracownik produkcyjny - HR Assistant\nIdealny pracownik produkcyjny\nKonkretny zakres obowiązków, brak wygórowanych wymagań, jasne warunki zatrudnienia – to cechy charakterystyczne dla większości ogłoszeń dotyczących pracy na stanowiskach produkcyjnych.\nJak się okazuje, wraz z liczbą wakatów pracodawcom przybywa również problemów związanych ze znalezieniem odpowiednich do pracy osób. Kim jest idealny pracownik produkcyjny, gdzie go szukać i dlaczego tak trudno go znaleźć?\nIdealny pracownik produkcyjny, czyli jaki?\nRekrutując pracowników produkcji pracodawcy przykładają ogromne znaczenie do tego, kim jest przyszły pracownik, a w szczególności czy cechuje go pracowitość, uczciwość, lojalność oraz zaangażowanie w wykonywane obowiązki. Chęć do pracy, sprawność manualna, stosowanie się do instrukcji i procedur, a także umiejętność szybkiego wdrażania się w nowe obowiązki, samodzielność, dobra organizacja pracy, komunikatywność i umiejętność współpracy z innymi pracownikami to najczęściej wskazywane w ogłoszeniach wymagania stawiane pracownikom liniowym. Nie bez znaczenia jest także dyspozycyjność oraz gotowość do pracy zmianowej lub pracy w mało popularnych godzinach. W przypadku niektórych stanowisk tego typu pracodawcy wymagają również kierunkowego wykształcenia, znajomości konkretnego oprogramowania lub języków obcych. Chociaż na pierwszy rzut oka katalog wymagań wobec kandydatów do pracy na stanowiskach związanych z produkcją nie jest rozbudowany, zrekrutowanie odpowiednio zmotywowanych i gotowych do podjęcia pracy osób często jest dla pracodawców dużym wyzwaniem. A oni sami, raz po raz zadają sobie pytanie…\n…gdzie szukać pracowników produkcji?\nRozwiązania wdrażane przez pracodawców w obszarze poszukiwań pracowników produkcji – podobnie jak w przypadku innych stanowisk – coraz częściej przestają sprowadzać się wyłącznie do standardowych działań, takich jak publikacja ogłoszeń o pracę, obecność firmy na targach pracy czy też korzystanie ze wsparcia agencji zatrudnienia.\nWśród dodatkowych działań, które firmy podejmują w procesie poszukiwania pracowników produkcji, spotyka się aktywności wynikające ze specyfiki lokalnego rynku pracy oraz specyfiki działania samej firmy. Wprowadzenie systemu poleceń pracowniczych, publikowanie informacji o ofertach pracy w lokalnej prasie oraz informatorach (np. rozgłośniach radiowych), promowanie ofert pracy w środkach komunikacji kursujących w okolicach docelowego miejsca pracy lub w okolicach innych firm produkcyjnych zlokalizowanych na danym terenie, kolportaż ulotek oraz montaż tablicy informacyjnej z ogłoszeniami rekrutacyjnymi w miejscu pracy to działania, które pozwalają na docieranie do szerokiego grona kandydatów.\nPozyskanie aplikacji kandydatów to zaledwie pierwsza z kilku części procesu zatrudnienia poszukiwanego pracownika. Druga część to selekcja i weryfikacja złożonych zgłoszeń, która wiąże się z odpowiedzią na kolejne pytanie…\n…jak rekrutować pracowników produkcji?\nMimo że pracodawcy poszukujący doświadczonych i rzetelnych pracowników produkcji starają się wychodzić naprzeciw oczekiwaniom rynku pracy i samych kandydatów, nie zawsze są w stanie uniknąć problemów, jakie pojawiają się w tego typu rekrutacjach. Największym problemem są częste potrzeby obsadzenia dużej liczby stanowisk w okresie pików produkcyjnych, przy uruchamianiu nowych inwestycji, zwiększonej absencji obecnych pracowników oraz problemy z dotarciem do właściwych kandydatów.\nW przypadku rekrutacji pracowników produkcji, firmy z reguły odchodzą od przeprowadzania skomplikowanych procesów rekrutacyjnych na rzecz badania motywacji kandydatów i późniejszego solidnego szkolenia oraz monitorowania pracy zatrudnionych osób. Chcąc sprawdzić umiejętności praktyczne kandydatów, rekrutujący decydują się najczęściej na zadania/ćwiczenia zręcznościowe i pomiarowe, które mają zbadać zdolności manualne kandydata. Niezależnie od stosowanych metod i technik rekrutacyjnych, w tego rodzaju rekrutacjach bardzo ważne jest zachowanie jasności sytuacji i konkretne informowanie kandydatów o warunkach zatrudnienia, płacy i oferowanych benefitach pozapłacowych, a także odpowiednie dobieranie zespołu do poszczególnych zadań, dbałość o atmosferę pracy, sprawiedliwe i godne podejście do wszystkich pracowników oraz przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.\nKiedy tradycyjne rozwiązania rekrutacyjne nie pozwalają na zaspokajanie potrzeb kadrowych – niezależnie od stanowiska – zaczynamy wdrażać dodatkowe aktywności, wśród których za jedne z najskuteczniejszych uważa się systemy poleceń i rekomendacji. Także w przypadku stanowisk produkcyjnych, wiele działań mających na celu zrekrutowanie stałego pracownika produkcji wymaga od pracodawcy współpracy z dotychczasowym personelem, który zarekomenduje znajomym i rodzinie aktualną ofertę pracy. Aby było to możliwe, pracodawca musi pamiętać o budowaniu swojego pozytywnego wizerunku wśród pracowników i przejawianiu na różnych polach, dbałości o ich samopoczucie w miejscu pracy. Coraz częściej to właśnie partnerskie podejście do obecnych pracowników, którzy dobrze wypowiadają się o danym miejscu pracy, jest kluczem do rekrutacyjnego sukcesu firmy. I warto o tym pamiętać.\nhr assistant, krakow, praca, rekrutaja


Przyjęcie czy impreza weselna? | Wesele.com.pl\nW momencie, kiedy za wesele płaci się od osoby i są to kwoty rzędu nawet kilkuset złotych, młodzi zastanowią się dwa razy, zanim wyślą komuś zaproszenie na swoją uroczystość. Minęły już czasy, w których wedle tradycji wyłącznie rodzice płacili za wesela swoich dzieci. Dziś coraz częściej można spotkać sytuację, w której to za wesele płacą sami młodzi, z własnych oszczędności. Z uwagi na to, wesela nie są zbyt okazałe, a nawet bardzo często młoda para decyduje się okroić imprezę weselną, sprowadzając ją do zwyczajnego przyjęcia lub uroczystego obiadu dla najbliższej rodziny.\nNowa tendencja w Polsce\nPrzyjęcia weselne przyszły do Polski z zachodu, gdzie raczej nie urządza się znanych w naszym kraju wesel. Tam zaraz po ślubie odbywa się skromne przyjęcie, a później świeżo poślubiona sobie para wyjeżdża w podróż poślubną, ciesząc się sobą podczas miesiąca miodowego. W Polsce taka tendencja też już zaczyna się zaznaczać. W Lubinie i okolicy są już restauracje, które zorganizują niewielkie przyjęcie weselne, na przykład na 20 osób. Duże sale weselne nie podejmują się takich zleceń organizacyjnych, ponieważ nie opłaca im się to. Wolą wynająć salę na 50 par, aby dobrze na tym zarobić.\nPrzyjęcie weselne dla najbliższych\nJeśli mamy ograniczone środki finansowe, ale chcielibyśmy jednak uczcić swój ślub w gronie najbliższych, przyjęcie weselne wydaje się najlepszym wyborem. Dla osób, które nie wyobrażają sobie własnego ślubu bez towarzyszącego mu ogromnego weseliska, wciąż powstają nowe sale weselne, także w najbliższym sąsiedztwie Lubina. Co ciekawe, często na termin wesela w takim lokalu czeka się nawet kilka miesięcy.


Podatnik rozliczany przez internet - Biznes, Finanse i Prawo\nPodatnik rozliczany przez internet\nForsal.pl 19-10-2009, 16:53\nPolskie urzędy, budując nowe systemy informatyczne, przyglądają się rozwiązaniom funkcjonującym w innych krajach. Takie podejście pozwala poznać doświadczenia innych użytkowników oraz pomaga zaoszczędzić czas niezbędny do realizacji projektów i koszty z nimi związane.\nJednym z ciekawych przykładów rozwiązania do elektronicznego zarządzania podatkami jest portal zbudowany w duńskim Ministerstwie Podatków. Instytucja ta zatrudnia 5400 pracowników i zarządza ośmioma biurami celnymi oraz skarbowymi. Pobiera podatki od 180 tys. prywatnych i państwowych firm, a także trzech milionów ich pracowników. Duńskie firmy mają obecnie możliwość przesyłania deklaracji podatkowych w formie elektronicznej za pomocą portalu zbudowanego na bazie oprogramowania SAP.\n– Chcieliśmy umożliwić elektroniczną komunikację z podatnikami, zapewnić dostęp online do informacji i stworzyć dostępną przez 24 godziny na dobę formę kontaktu dla przedsiębiorstw i obywateli – mówi Brigitte Sand, zastępca dyrektora działu IT w Ministerstwie Podatków. – Nasz portal jest darmowym systemem rozliczania podatków, opcjonalnym w stosunku do tradycyjnych metod – dodaje.\nPortal zbiera m.in. wymagane w Danii od pracodawców deklaracje na temat wynagrodzeń pracowników. System daje także wgląd w różnego typu świadczenia w ramach rozliczeń między urzędem a podatnikiem (ulgi, zasiłki, dotacje). Informacje i płatności dotyczące poboru zaliczek na podatek dochodowy, funduszy pracowniczych, a także opodatkowanej części świadczeń pracowniczych są deklarowane co miesiąc drogą elektroniczną.\nSzczegóły na Forsal.pl w artykule Podatnik rozliczany przez internet\npodatnicy podatki informatyzacja administracji e-administracja Dania


TEST: Fender American Pro Telecaster RW CRT - INFOMUSIC.PL\nTEST: Fender American Pro Telecaster RW CRT\n25 lipca 2017 Tagi: gitara, elektryczna, fender, american professional, telecaster, rw crt\nAutor testu: Marek Pająk\nProdukt: Fender Telecaster RW CRT\nCena: 6.800 zł\nDostarczył: Fender Musical Instruments Europe\nWitam serdecznie po dłuższej przerwie. Niestety ostatnie miesiące obfitowały w wyjazdy służbowe, co spowodowało opóźnienia w kolejnych wydaniach moich testów. Ale szybciutko nadrabiamy zaległości, stąd też pojawi się niebawem więcej niespodzianek z pod mojej ręki. Dziś na tapecie mamy coś naprawdę ciekawego i kultowego. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych gitar w dziejach Rock'n'rolla, czyli Fender Telecaster!\nFirma, a właściwie królestwo Fender, to marka-potentat, legenda na rynku muzycznym, której nie będę chyba specjalnie przedstawiał. Każdy muzyk na kuli ziemskiej wie, o co chodzi i nawet jeśli ktoś nigdy nie trzymał oryginalnego Fendera w rękach to wie, że firma ta jest po prostu kultowa! Jeszcze za czasów demoludu, kiedy ktoś przywiózł ze Stanów czy z Reichu takie cacko, to musiał być ktoś.\nTak się jakoś złożyło, że przed opisywanym testem byliśmy z zespołem przez prawie miesiąc w Stanach i miałem okazje kilkukrotnie pooglądać piękne i wypasione wiosła w kilku wielkich Music Centerach. Ściany Fenderów i Gibsonów wciąż robiły na mnie wrażenie. Na szczęście większość oferowanych modeli już możemy z powodzeniem kupić na polskim rynku, więc nie ma tragedii.\nEgzemplarz, który będziemy testować, to model z nowej linii American Professional, która to swoją oficjalną premierę miała na NAMM Show w styczniu 2017 roku. Jest to w pewnym sensie równoważny odpowiednik słynnej flagowej serii "American Standard", produkowanej od początku 1987 roku. Sprawdźmy więc, co nowego firma Fender zaoferowała swoim przyszłym użytkownikom. Zapraszam do testu Telecastera z serii Professional prosto ze słonecznej Kalifornii.\nPrzy projektowaniu tego modelu fabryka w Coronie w Kalifornii postawiła na kilka istotnych zmian. Oczywiście testowany egzemplarz to nadal klasyczne "tele" w przepięknym kolorze Crimson Red Transparent, natomiast jest tu kilka znaczących modyfikacji, które moim zdaniem podnoszą gitarę o kilka punktów procentowych.\nPo pierwsze pickupy. W serii Pro pojawiły się nowe przetworniki zaprojektowane przez Tima Shawa - pickupowego Guru ze stajni Fendera. Seria V-Mode to eksperymentalna idea połączenia kilku rodzajów magnesów Alnico II, III i V w jednym instrumencie. I tak np. przetwornik neckowy to hybryda, która na pierwszych 3 strunach posiada magnes Alnico II, natomiast struny owijane to magnes Alnico V. Taka kombinacja daje wyczuwalne i niesamowite wrażenia podczas gry. Wioliny brzmią pięknie i subtelnie z ładnie naturalnie wysuniętym środkiem, natomiast basy to duże, zwarte i punch’owe akordy.\nDrugim ważnym elementem, który przeszedł modyfikacje, jest mostek. Mimo, że konstrukcyjnie wygląda podobnie do klasyki, to został wyposażony w mosiężne wałki z ustawioną kompensacją dla lepszej intonacji i brzmienia instrumentu. Również siodełko to teraz prawdziwa kość. Profil gryfu to tzw. Deep-C. Jest to trochę kombinacja standardowego profilu C i U. Przy siodełku jest stosunkowo szczupły przypominający typowy profil C natomiast w kolejnych etapach przechodzi w bardziej tłustszą formę w kierunku U. Mimo tego jest wciąż bardzo wygodny. Czuć, że ma się gitarę w ręce a nie jakąś paletkę do ping-ponga.\nNa gryfie nabite są 22 progi typu narrow-tall. Jest to w pewnym sensie nowość, ponieważ w przeszłości standardowo Fender zakładał progi typu medium- i uważam to za bardzo dobry upgrade. Są wąskie jak w medium natomiast wysokie jak w jumbo. Świetnie się na nich podciąga. Mój ulubiony typ. Podstrunnica w tym modelu to palisander. Szkoda, że nie przysłano do testu wersji z klonową podstrunnicą bo dla mnie to klasyczna wersja, natomiast na palisandrowej instrument brzmi bardzo ładnie i ciepło. Jakość gryfu i podstrunnicy uważam za wzorcową. Klucze oryginalne, fenderowskie z czego dwa ostatnie do struny E6 i A5 mają wyższy profil w części nawojowej. Tzn. że struna nawija się pod innym kątem i swobodnie można zrobić kilka zwojów.\nBardzo przydatny jest również patent z zastosowaniem kondensatora i rezystora na potencjometrze głośności. Pozwala to utrzymać wysokie tony na właściwym poziomie podczas ściszania. Bardzo ważna rzecz jeśli korzystamy z jednego kanału wzmacniacza, na którym gramy czystą i crunch’ową barwą. Resztę regulatorów uzupełnia barwa tonów i przełącznik trójpozycyjny. Deska to kawał porządnego jesionu, który bardzo dobrze rezonuje ze strunami przechodzącymi przez korpus. Całość jest świetnie zestrojona, a każdy detal ma tu znaczenie.\nNa dzień dobry podczas otwierania futerału pojawił się rumieniec na twarzy, bo wiedziałem że będę miał do czynienia z pięknem klasyki. Od razu się chyba polubiliśmy bo podczas nagrywania pomysły sypały się jak z rękawa, i nie były to rzeczy ultra speed metalowe ;-) Ale zacznijmy po kolei...\nNa wstępie ucieszył mnie fakt przygotowania instrumentu. W sumie po dostrojeniu gitary o kilka centów była ona w zupełności gotowa do grania. Wysokość strun ok, menzura ustawiona. Klucze chodzą jak trzeba. Nic nie trzeszczy, nic nie lata luźno. Jedyny w sumie zabawny szkopuł to wylatujący w kosmos guzik przełącznika przetworników przy szybkim zmienianiu barwy. W tym miejscu firma mogłaby zadbać o bardziej nerwowych gitarzystów i lepiej umocować "kulkę". Ot taki efekt wizualny.\nGeneralnie jakość wykonania na bardzo dobrym poziomie. Progi docięte i dobrze wyszlifowane. Precyzyjne osadzenie gryfu polakierowanego aksamitnym matem. Natomiast front główki to wysoki połysk. Klucze pracują bardzo sprawnie, a wiosło trzyma strój bardzo długo. Odstawiłem ją na dwa dni do case’a i przy kolejnej wizycie stroiła tak samo.\nPrzechodząc do nagrań i odsłuchu "Teluśka" była testowana na 50 watowej głowie EVH oraz kolumnie DL 4x12. Dodatkowo testy i nagrania odbyły się na symulacji pieca Fendera Tweed/Reverb wygenerowanej z Fractala AX8. Startujemy!\nPo podłączeniu do lampowego pieca wydobył się prawdziwy mięsisty sound. Ten instrument pokazał mi jak brzmi mój czysty kanał w piecu. Oż... ja cież... nie... Nie spodziewałem się takiej jakości dźwięku. Po zagraniu wszystkich znanych mi ballad i 12-taktowców przerzuciłem się na crunch. Ciosane akordy były niczym dzwon! Gitara bardzo dobrze reaguje na dynamikę lewej ręki. Aż się chce napiżdżać w struny. Bendy chodzą jak masło, nawet przy grubszych strunach.\nPo podłączeniu do cyfrowej technologii, instrument nadal zachowywał swój organiczny charakter. Solówki brzmiały grubo i soczyście. Czyli jednak pickupy robią robotę.\nA sustain ciągnie i ciągnie...\nPróbka możliwości Fender American Pro Telecaster RW CRT:\nPanowie z Fendera! Muszę kiedyś mieć to wiosło! Mimo, że zapewne nie przyda mi się kompletnie w Death Metalu, to muszę przyznać, że gitara potrafi muzycznie zainspirować. Przepiękna czysta barwa na każdym ustawieniu. Miód dla country’owców czy bluesmenów. Gruby i soczysty dźwięk na przesterze. Wszystkie pop-rocki, funky, grunge, stonery i inne open stroje, musowo! Krótko mówiąc każdy profesjonalny wioślarz otwarty na stylistykę powinien takie wiosło mieć i kropka.\nAutor: Marek Pająk\nJakość wykonania: 9\nJakość / Cena: 8\nGdzie kupić: Fender\nFender Musical Instruments Europe Tel: 00 800 12 11 714 http://www.fender.com\nPozostałe testy sprzętu gitarowego\nFirma Ovation kojarzona jest od lat z legendarnymi gitarami, których znakiem rozpoznawczym jest charakterystyczne konstrukcja i co za tym idzie - oryginalne...\nCena: 1.300 zł\nGitara elektryczna Fender American Original '60s Jazzmaster\nFender Jazzmaster to dość niecodzienny model gitary, którego legenda zdaje się ostatnimi czasy ożywać na nowo. Skonstruowany z myślą o spełnianiu...\nProdukt: American Original '60s Jazzmaster\nCena: 7.700 zł\nEfekt gitarowy TC Electronic Quintessence Harmonizer\nOstatnim urządzeniem, które otrzymaliśmy do testów, jest TC Electronic Quintessence Harmonizer - inteligentny harmoinzer, wyposażony w najnowsze rozwiązania...\nProdukt: Quintessence Harmonizer\nPrzemysław Rajewski Gitarzysta\nW świecie gitarowego sprzętu od dłuższego już czasu króluje miniaturyzacja. Nowoczesne technologie pozwalają otrzymać brzmienie i parametry, które jeszcze...\nProdukt: BanTamP Jackman\nStrona korzysta z plików cookie INFOMUSIC.PL korzysta z plikow cookie w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką dotyczącą plików cookie. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.


Biuro księgowe i rachunkowe w Olsztynie - Maria Getek\nBiuro rachunkowe w Olsztynie - Maria Getek\nBiuro Rachunkowe Maria Getek działa w branży outsourcingu z zakresu prawa, podatków, rachunkowości i finansów. Olsztyn to miasto, w którym zlokalizowana jest nasza firma, a do przeanalizowania naszej oferty zapraszamy wszystkich właścicieli podmiotów gospodarczych.\nBiuro rachunkowe z Olsztyna – cechuje nas profesjonalizm!\nWiemy, jak istotna jest skrupulatna rachunkowość - odpowiednie zaksięgowanie, prowadzenie księgi przychodów i rozchodów, a także terminowość w kwestiach rozliczeń czy podatków. Dzięki dobrej księgowości, firma ma szansę na utrzymanie wysokich zysków i ominięcie niepotrzebnych kar. Działamy zawsze zgodnie z prawem. Od lat współpracujemy z różnymi firmami. Obsługujemy zarówno osoby fizyczne, prowadzące działalność gospodarczą, jak i osoby prawne.\nJednak obsługa księgowa to nie wszystko! Zajmujemy się także specjalistycznym rozliczaniem dotacji unijnych z różnych programów pomocowych. Jest to niezwykle istotne, bo w ten sposób Państwo zyskują spokój, komfort oraz gwarancję, że wszystko będzie sprawnie rozliczone, a co więcej nasi Klienci nie są narażeni na ryzyko dodatkowych kosztów.\nOlsztyn - biuro rachunkowe dla wymagających\nO ile zachodzi taka potrzeba, możemy przyjechać do siedziby firmy naszych Klientów i tam wspólnie przeprowadzić rozliczenia lub dostarczyć potrzebne materiały. Oprócz prowadzenia ksiąg rachunkowych, zajmujemy się także prowadzeniem akt osobowych i rozliczamy podatek VAT. Nasze biuro jest ubezpieczone od odpowiedzialności cywilnej z tytułu świadczonych usług. Jeżeli niezbędna jest Tobie profesjonalna obsługa księgowa, zapraszamy do skorzystania z naszych usług z zakresu rachunkowości i księgowości!


Wirtualna Centrala Telefoniczna | zarządzanie połączeniami | TideTelco\nMiej pewność, że klienci uzyskają połączenie z Twoją firmą. Uruchom Wirtualną Centralę Telefoniczną, która umożliwi kompleksowe zarządzanie połączeniami przychodzącymi.\nUłatw kontrahentom i klientom kontakt z firmą, uruchamiając Wirtualną Centralę Telefoniczną, która będzie działać jak samoobsługowy sekretariat.\nNie inwestuj w dodatkową infrastrukturę telekomunikacyjną i sprzęt biurowy. TideTelco Wirtualna Centrala Telefoniczna to komplet niezbędnych funkcji w 1 rozwiązaniu, które możesz uruchomić w kilka minut: zapowiedzi, przekierowania, kolejkowanie połączeń, identyfikacja osób dzwoniących, poczta głosowa i odbiór faksów.\nDla firm o różnej specyfice działania i wielkości\nWirtualna Centrala Telefoniczna to idealne rozwiązanie dla firm i instytucji:\nszukających sposobu na usprawnienie komunikacji i podniesienie satysfakcji klientów\ndziałających w kilku lokalizacjach\nzatrudniających osoby pracujące w terenie lub z domu\nnie prowadzących sekretariatu lub chcących odciążyć jego pracowników\nodbierających wiele telefonów od klientów z zapytaniem o stan realizacji zamówienia\nprowadzących zapisy na wizyty\nchcących umożliwić kluczowym klientom połączenie bez czekania lub z dedykowanymi konsultantami\nchcących grupować połączenia przychodzące wg lokalizacji.\nUstawienie automatycznych powitań i przekierowań połączeń to oszczędność czasu i pieniędzy oraz otwartość na kontakt z osobami zainteresowanymi ofertą, klientami potrzebującymi wsparcia i kontrahentami. Bogata funkcjonalność pomaga wprowadzić innowacyjne udogodnienia, które przypadną do gustu rozmówcom:\nrozpoznanie osoby dzwoniącej, indywidualne przywitanie po imieniu i przekierowanie do dedykowanego opiekuna\nautomatyczne udzielanie informacji i statusie realizacji zamówienia/zgłoszenia\nprowadzenie zapisów na wizyty.\nBrak konieczności inwestycji w dodatkową infrastrukturę telekomunikacyjną i rozliczanie się za wygenerowany ruch to niższe koszty obsługi połączeń głosowych przychodzących i faksów. Nie trzeba kupować tradycyjnej centrali telefonicznej, specjalnych aparatów telefonicznych, ani urządzeń faksowych.\nZarządzanie przez interfejs\nIntuicyjny interfejs ułatwia zarządzanie, pozwala szybko dodać lub usunąć numery telefonów działów i pracowników, zapowiedzi i zarządzać opcjami wyboru przez drzewo IVR przedstawione w formie graficznej. Zespół Tide Software wspiera uruchomienie Wirtualnej Centrali Telefonicznej, które można też modyfikować samodzielnie. Obsługa nie wymaga posiadania specjalistycznej wiedzy teleinformatycznej.\nInne usługi Tide Telco\nUsługa, która pozwala sprawdzić u operatorów jakość bazy odbiorców i dostarczyć aktualne dane.\nSystemem pracujący w chmurze i obsługujący połączenia przychodzące z określonym planem zapowiedzi (IVR).\nWysyłanie i odbieranie faxów przez internet bez żadnego dodatkowego urządzenia.\nWirtualny fax umożliwiający otrzymywanie faksów na skrzynkę email w formie załączników.\nCentrala odtwarza nagrane wcześniej powitanie i pyta z kim ma połączyć lub jaki będzie temat rozmowy. Podłączona do bazy danych o klientach, rozpoznaje rozmówcę i wita "po imieniu".\nUwzględnienie dnia i godziny\nW zależności od dnia i godziny wykonywanego połączenia, następuje odtworzenie specjalnego powiadomienia o godzinach pracy, przekierowanie do osób dyżurujących lub/i uruchomienie poczty głosowej.\nOsoba dzwoniąca wybiera tonowo dział firmy lub temat rozmowy i jest przekierowywana na dowolny numer firmowy: komórkowy lub stacjonarny. Połączenie następuje z losowo wybranym pracownikiem działu lub wg zadanej kolejności.\nPrzekierowanie wg lokalizacji\nRozmowa telefoniczna jest przekierowana do odpowiedniego oddziału firmy lub przedstawiciela na region, po rozpoznaniu numeru kierunkowego rozmówcy lub po podanym numerze klienta.\nW przypadku rozmówców, którzy nie wybrali żadnego działu/tematu rozmowy, centrala ponownie informuje o opcjach wyboru lub rozłącza. Może też przełączyć do sekretarki lub losowo wybranej osoby innego działu.\nJeśli wiele osób dzwoni w tej samej sprawie, centrala kolejkuje połączenia przychodzące, odtwarza dowolne nagranie, podaje przybliżony czas oczekiwania i numer w kolejce.\nPrzekierowanie połączeń do wybranych działów lub konkretnych pracowników uzależnione od podania dedykowanego numeru klienta/ numeru PIN.\nPozostawienie wiadomości głosowej dostępne o każdej porze lub uruchamiane poza godzinami pracy biura. Pracownik może otrzymać powiadomienie SMS o pozostawionej wiadomości i odsłuchać zdalnie.\nJedną z opcji przedstawianych przez centralę może być przesłanie faksu, który zostanie zapisany w pamięci usługi. Fax można odebrać jako e-mail w programie pocztowym lub jako plik przez przeglądarkę internetową.\nCentrala może nagrywać wszystkie rozmowy lub tylko z konkretnymi działami, konsultantami lub w przypadku określonych tematów.\nW przypadku firm kurierskich, serwisowych i sklepów internetowych, spora część połączeń telefonicznych dotyczy pytań o status realizacji zamówień lub zgłoszeń. Informacja taka jest udzielana automatycznie po podaniu numeru zamówienia/zgłoszenia.\nSamoobsługowy sekretariat prowadzi zapisy na wizyty np. w salonie urody lub placówce medycznej, przyjmuje rezygnacje (również przez SMS) lub zmianę terminów. Wysyła też SMS lub e-mail z ustalonym terminem.\nBezpłatne wewnętrzne połączenia głosowe dla pracowników, nawet różnych oddziałów z wykorzystaniem telefonii VoIP.


Dary Natury Tatarak Kłącze 50G Eko\nPosiada właściwości wzmacniające przy ogólnym osłabieniu narządów trawiennych, pomaga przy wzdęciach, a także kolkach jelitowych. Polecana dla dzieci z celiakią, a także dla osób rzucających palenie. Zwiększa apetyt.\nKod kreskowy 5902741004017\nKłącze tataraku jest podziemnym pędem tataraku zwyczajnego, rosnącym często na brzegach stawów i jezior. Suszone kłącze tej rośliny znane jest w ziołolecznictwie od dawna w wielu kręgach kulturowych. Cechuje się przyjemnym aromatem, którego źródłem są zawarte w nim olejki eteryczne.\nwspomaga trawienie, więc sprawdzi się u osób z dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi,\nwpływa korzystnie na wygląd włosów.


z pielęgnacja ciała przy ich użyciu, wiele kobiet z chęcią kupuje tego rodzaju kosmetyki. Wiele dobrych drogerii decyduje się na wprowadzenie do asortymentu produktów o naturalnych składzie. Naturalne kosmetyki stają się\nDodane: 28-08-2019 14:30\nWhy You should visit Cracow?Tekst o lecie i plażyKrótko o programach dedykowanychCzy można transportować ponadgabaryty po godzinach?W gabinecie dentystyFolie grzewcze - w teorii i praktycePrzydatne rady i gadżety. Woreczki na buty lub kapcie i nie tylko.Some facts about pipes and plumbingO czystościJak naprawić komin i się nie nudzić?Kawa ziarnistaIn case of pipe`s problemSporty a odżywki i dietySłońce - potężne źródło energii - jak je wykorzystać?Jak bez problemu odbyć kurs bhpNie masz lęku wysokości?Plumber - help for a water leaksKolejka - ponadczasowa zabawkaEfekty przy treninguNever clean your kitchen againLubisz spędzać wakacje nad morzem? Wybierz Costa del SolPo prostu o gotowaniuDlaczego warto lepiej drukować?Zdjęcia ze ślubu - najważniejsza pamiątkaSzkolenia bhp warszawaWirtualne biura - tradycja kontra nowoczesnośćGdzie wypożyczyć meble?O silniku i ważnych kwestiachPolacy pracujący za granicąJak uzupełnić ubytki w zębach


Przepis: Chutney wiśniowy - Proste i Smaczne Przepisy\nJesteś tutaj: Przepisy kulinarne \_ Przetwory \_ Chutney wiśniowy\n2 dni 4287 kcal\nwiśnie wydrylowane 3000 g 3 kilogramy\ncukier 600-750 g 600-750 g\nprzyprawa chilli 2 g 1 łyżeczka\nocet winny 250-300 ml 250-300 ml\nWiśni w obróbce ciąg dalszy. Tym razem coś co lubimy bardzo czyli chutney.\nW związku z duża ilością wiśni do zagospodarowania tym razem "wytrawny dżem" w wersji wiśniowej.\nNa hasło chutney wiśniowy na różnych blogach znalazłam ten sam przepis, ale jako samozwańcza specjalistka d.s chutney - ów odrobinę przepis zmieniłam - w tym dodałam sekretny składnik od siebie - coś co zawsze ląduje u mnie w chutney-ach tj. imbir :)\nNiestety w czasie smażenia udało mi się przypalić wiśnie ... ale jest sposób na przypaloną konfiturę.\nNależy niespaloną część przełożyć do garnka i odstawić na 2-3 dni. W międzyczasie przegotować 1-2 razy. Zapach wywietrzeje. Pakując chutney do słoików spalenizny nie było czuć już w ogóle :)\n- 3 kg wiśni wydrylowanych,\n- 600-750 dag cukru,\n- 1 łyżeczka ziela angielskiego (mielonego),\n- 250-300 ml octu winnego\n- sól (wg uznania),\nWydrylowane wiśnie włożyć do garna z grubym dnem, zalać octem, dodać cukier, cynamon, papryczkę, imbir, liście laurowe i ziele angielskie.\nGotować ok. 1 godziny często mieszając (aby uniknąć przypalenia). Na drugi dzień powtórzyć proces gotowania - 30 minut wystarczy. Spróbować jak pasuje nam smak na tym etapie można dosłodzić wiśnie, ew. dolać ocet dla podkręcenia smaku (czy też nieco więcej imbiru i cynamonu)\nNa koniec dodać czosnek, który nie lubi wysokich temperatur (tzn. gubi się gdzieś ten jego smaczek po mocnym podgrzewaniu).\nChutney można wekować bezpośrednio na gorąco - słoiki nie będą wymagały wtedy pasteryzacji\nJa z uwagi na przypalenie konfitury, jak pisałam wyżej "wietrzyłam" ją trochę, więc do słoików trafiła na zimno, a następnie w słoikach ją pasteryzowałam.


W jaki sposób powinno się dbać o środowisko? - Krzyzanski\nNastały takie czasy, iż troska o środowisko jest potrzebne. Niestety jest tak, iż rzeczywiście mała grupa ludzi w ogóle zdaje sobie sprawę, że to co robią może mieć katastrofalny wpływ na przyrodę. Jakim sposobem zadbać o środowisko? Zobacz ochrona środowiska naturalnego. Nikt z nas nie zastanawia się, iż spaliny są szkodliwe. Że zatruwamy w owym czasie, nie wyłącznie siebie, niemniej jednak oraz zwierzęta czy rośliny.\nMało osób też zdaje sobie sprawę z tego, iż mamy osiągalnych wiele różnych odnawialnych źródeł energii. Problem z ekologią ma w szczególności Polska. U nas przede wszystkim energię zdobywa się przez palenie węgla oraz koksu. A jakkolwiek w czasie takiego spalania powstaje niezwykle dużo groźnych gazów cieplarniach. Gazy cieplarniane powodują, że rozpoczyna powstawać powłoka cieplarniana. Działa ona tak samo jak przeciętna szklarnia, czyli najzwyczajniej w świecie zatrzymuje ciepło w sobie.\nCzemu to takie niepokojące? Z prostej przyczyny. Powstałe ciepło nie może się naturalnie ulotnić z atmosfery do kosmosu. Kompletny czas pozostaje na ziemi. Wszystko to powoduje, że skonstruowany przez nas klimat zaczyna się ocieplać. Teoretycznie wielu ludzi się z tego cieszy, albowiem zwykle wolimy lato od zimy. Mimo to nie jest to takie ładne, jak się wydaje. Za kwestią wyższych temperatur rozpoczynają topnieć lodowce.\nJakkolwiek wszelkie te powody nie są w żadnym wypadku dziełem wypadku. Za nie są odpowiedzialne gazy cieplarniane. Sporo krajów zaczęło de facto niezwykle zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństwa jakie to niesie. Coraz częściej bo zaczynają dzisiaj powstawać rzeczy, które stosują naturalne źródła energii. Do takich źródeł należy na przykład wiatr lub woda.\nJakim sposobem zorganizować profesjonalny urlop na campingu?\nNext W co zapakować prezent? Wypróbuj torby\nPrevious Struktura inteligentnego domu – na czym nie należy oszczędzać?