Przechowywanie trwałych danych w chmurze - Wojciech Pietrzak\nprzez Wojciech16 lutego 2020 w Artykuły partnera,\nMagazyn jest miejscem, w którym, w zależności od jego powierzchni, możemy przechowywać mnóstwo przedmiotów. Analogiczna sytuacja dotyczy chmury. To przestrzeń, w której bez problemu można magazynować różnego rodzaju maszyny, aplikacje i wrażliwe dane, ale co najważniejsze, posiada ona mnóstwo innych korzyści i zalet. Z tego powodu proces ten w ostatnich latach tak bardzo zyskał na popularności, podobnie jak samo przetwarzanie danych w wirtualnej przestrzeni. Szereg funkcjonalności, jakie zapewnia platforma Chmura Krajowa (https://chmurakrajowa.pl/), znalazły swoje zastosowanie w wielu dużych przedsiębiorstwach i instytucjach finansowych.\nKluczową różnicą, dzielącą standardowe przechowywanie przedmiotów i magazynowanie ich w chmurze, jest brak konieczności posiadania fizycznej infrastruktury, jak właśnie magazyn czy nawet zwykły przenośny dysk. Przesyłanie danych do wirtualnego miejsca pozwala uzyskać do nich dostęp tak naprawdę z każdego miejsca na świecie. A co więcej, opłaty związane z korzystaniem z tego typu usługi są nieporównywalnie mniejsze. W wielu przypadkach o stawkach decyduje to, na przesłanie jakiej pojemności plików się zdecydujemy.\nPodobnie jak w przypadku wielu wrażliwych operacji na tajnych i poufnych danych, przechowywanie w chmurze musiało zostać objęte stosownymi obwarowaniami i standardami. W tym celu stowarzyszenie Storage Networking Industry Association wcieliło w życie specjalną grupę roboczą, której zadaniem jest wypracowanie odpowiedniego standardu. Miało to jeszcze bardziej zwiększyć poziom bezpieczeństwa względem składowania danych w chmurze i zapewnić do nich dostęp z jeszcze większej liczby miejsc.\nEfektem tego było powstanie interfejsu CDMI (Cloud Data Management Interface), gwarantującego uniwersalne i niezależne od środowiska zarządzanie danymi z każdego miejsca. Przekładając go na wyobraźnię, jest on pewnego rodzaju kontenerem, czyli widzianym przez interfejsy magazynem, który maksymalnie ułatwia manipulowanie wrażliwymi danymi i grupowanie ich według rodzaju, zastosowania czy wagi.\nStosowane rozwiązania programistyczne\nAby przechowywanie i przetwarzanie w chmurze mogły funkcjonować poprawnie, wykorzystywany do tego celu jest interfejs HTTP. Dzięki temu każdy użytkownik, który uzyskał wymagany dostęp może pobrać plik, używając do tego jedynie przeglądarki internetowej. Szereg funkcjonalności tej metody dodatkowo gwarantuje możliwość tworzenia, odczytywania, aktualizacji i usuwania poszczególnych obiektów danych. Tak naprawdę wszystko, co związane z chmurą może być związane z protokołem HTTP. A najważniejszą jego zaletą jest fakt, że użytkownik wcale nie musi posiadać wyspecjalizowanej wiedzy programistycznej, aby w pełni korzystać z przetwarzania i magazynowania w wirtualnej przestrzeni.\n1 Możliwości chmury\n2 Przyjęty standard\n3 Stosowane rozwiązania programistyczne


Czytamy Nawałnicę Mieczy #9: Daenerys I – FSGK.PL\n9 marca 2020 25 marca 2020 DaeL 10 komentarzy Czytamy Pieśń Lodu i Ognia, DaeL, George R.R. Martin, Gra o Tron, Nawałnica Mieczy, Pieśń Lodu i Ognia\nRozdział Daenerys I nie obfituje wprawdzie w tak wiele smaczków jak Jon I, który omawialiśmy tydzień temu, ale również przedstawia scenę dramatycznego zwrotu akcji – Dany rezygnuje z podróży do Pentos. Jest też świetnym studium charakteru Joraha Mormonta (mimo że to nie z jego perspektywy oglądamy akcję), no i fantastycznie zapowiada nam przyszłe wydarzenia. A zatem dość wstępu – wgryzajmy się w rozdział.\nNa pokładzie Baleriona, jednego z trzech statków, jakie Illyrio Mopatis podarował Daenerys Targaryen, nastroje są minorowe. Przy praktycznie nieistniejącym wietrze potężna koga, uzależniona od żagli, zwalnia dwie mniejsze galery. Do tego Dothrakowie Dany pobledli, a Irri i Jhiqui wymiotują. Podejrzewa się koronawirusa. Nie radzą sobie z przebywaniem na morzu.\nDany, Zrodzona z Burzy, znosi podróż znacznie lepiej, choć i ją irytuje żółwie tempo. Polubiła za to kapitana Groleo, który na początku domagał się zamknięcia smoków w klatkach, ale z czasem nabrał do nich sympatii, ponieważ pożerały szczury. I wywołały tylko jeden mały pożar. Smoki wciąż są niewiele większe od psów, ale rosną bardzo szybko i wciąż ćwiczą podniebną walkę. Dany sądzi, że wystarczą dwa lata, by mogła zacząć je ujeżdżać. Daenerys pyta ser Joraha o to, jak wielkie mogą być smoki. Według rycerza krążą podania o tym, że bywały smoki wystarczająco ogromne, by polować na krakeny. Dany bardzo chciałaby to zobaczyć. Dopytuje ser Joraha o czas życia smoków. Tu wtrąca się giermek Białobrody, który wyjaśnia, że Balerion miał ponad dwieście lat. I dodaje, że smoki nie przestają rosnąć – o ile są wolne. Giermek powtarza za maesterami, iż ściany i kopuła Smoczej Jamy miały ograniczyć wzrost zwierząt. Ser Jorah beszta giermka za jego brak wiedzy na temat wielkich gadów, ale gdy Arstan wspomina o czaszkach smoków w sali tronowej Aerysa II, wzbudza – ku rozpaczy Joraha – zainteresowanie Dany. Khaleesi pyta Białobrodego, czy jej ojciec był dobry i wyrozumiały, ten odpowiada wykrętnie, próbując zasugerować księżniczce, że Aerys miał pewne problemy osobowościowe. Daenerys tego faktu nie odnotowuje. Pyta też o to, jak wielkim rycerzem był Rhaegar. Arstan, próbując udzielić szczerej odpowiedzi, wspomina o zwycięstwie w turnieju pod wpływem damy serca (czym rozwściecza ser Joraha), w końcu zaś przytacza historię okoliczności, w jakich Rhaegar postanowił zostać wojownikiem.\nDrogon i Balerion (statek).\nArstan odchodzi, by upichcić coś przebudzonemu właśnie Silnemu Belwasowi, a Jorah dzieli się swoimi podejrzeniami wobec Arstana. Uważa, że jest za stary na giermka i prędzej czy później musiałby zostać pasowany na rycerza. Stwierdza też, że starzec wysławia się zbyt dobrze jak na człowieka, który służy eunuchowi. Dany zbywa te zarzuty, zauważając, że Arstan ocalił jej życie, nie może więc mieć wobec niej złych zamiarów. Rozmowę przerywa podmuch sprzyjającego wiatru. Statek znów nabiera prędkości.\nWieczorem Jorah odwiedza Daenerys leżącą w łożu w udostępnionej jej kajucie kapitana. Księżniczka zaprasza swojego rycerza do środka i demonstruje mu sztuczkę. Nauczyła swoje smoki ziać ogniem na komendę “Dracarys” (co w starovalyriańskim oznacza smoczy ogień). Gady pałaszują mięsko, a Jorah prosi o kilka słów na osobności. Khaleesi wyprasza Irri i Jhiqui. Jorah chce rozmawiać o Arstanie, Silnym Belwasie i Illyrio Mopatisie. Stwierdza, że z faktu, iż giermek uratował księżniczkę przed zamachem, nie można wyciągać wniosku, że ma szczere intencje. Wszystko mogło być spiskiem. Ten pomysł rozśmiesza Dany i irytuje smoki.\n– Wydaje mi się, że królowa, która nie ufa nikomu, jest tak samo głupia jak ta, która ufa wszystkim. Świetnie rozumiem, że za każdym razem, gdy przyjmuję kogoś na służbę, podejmuję ryzyko, lecz jak inaczej mogę zdobyć Siedem Królestw? Czy mam podbić Westeros z jednym wygnanym rycerzem i trzema dothrackimi braćmi krwi?\nZacisnął nieustępliwie szczęki.\n– Nie przeczę, że podążasz niebezpieczną ścieżką, ale jeśli będziesz ślepo ufała każdemu kłamcy i spiskowcowi, którego na niej napotkasz, skończysz tak samo jak twoi bracia.\nRozgniewał ją jego upór. Traktuje mnie jak dziecko.\n– Silny Belwas nie zdobyłby dzięki spiskom nawet śniadania, a jakie kłamstwa usłyszałam od Arstana Białobrodego?\n– Nie jest tym, za kogo się podaje. Giermek nie ośmieliłby się przemawiać do ciebie tak śmiało.\nJorah zmienia więc front ataku, podnosząc wątpliwości co do prawdomówności i ambicji Illyrio Mopatisa. Te argumenty trafiają na bardziej podatny grunt. Rycerz przedstawia księżniczce swój plan. Chce pożeglować do Astaporu, zarekwirować towary znajdujące się na statku kapitana Groleo i kupić za nie Nieskalanych. Dany widziała strażników-eunuchów w Pentos, ale Jorah zapewnia ją, że Nieskalani z Zatoki Niewolniczej, w pełni wyszkoleni i służący w formacji, nie jako ochroniarze, to zupełnie inna kategoria żołnierza. Rycerz opowiada Dany o bitwie o Qarth Qohor, w której trzy tysiące Nieskalanych broniło się przed 18 szarżami liczącego 50 tysięcy koni khalasaru. Większość żołnierzy zginęła, ale padło też dwanaście tysięcy wyjców. Po czterech dniach walk Dothrakowie uznali swoją porażkę i odjechali. Z tysiącem takich żołnierzy to Daenerys narzucałaby warunki Illyrio Mopatisowi, nie na odwrót. A jeśli kapitan Groleo odmówi zmiany kursu, albo spróbują powstrzymać go Belwas lub Arstan – wtedy Dany przynajmniej będzie wiedziała, że jest jeńcem.\nKsiężniczka zgadza się na ten pomysł, zrzuca z siebie narzutę i półnaga, z odsłoniętymi piersiami szuka ubrań. Ale Jorah jej nie pozwala, przywierając swoją paszczą do jej ust. Zaczyna całować Dany, która reaguje na to w sposób niejednoznaczny. Kaja Kayah Łaja swojego rycerza, który wszakże nie ustępuje, twierdząc, że powinien był już dawno temu ją pocałować. Dodaje też, że powinna wziąć sobie dwóch mężów, tak jak Aegon Zdobywca miał dwie żony. A gdzie Dany znajdzie wierniejszego męża?\nZboczuch Jorah Mormont\nIllyrio Mopatis wysłał po Daenerys dwie szybkie galery i jedną powolną kogę. Zupełnie jakby chciał dać sobie więcej czasu na jakieś przygotowania.\nDothrakowie fatalnie znoszą podróże morskie.\nDany zaprzyjaźniła się z kapitanem Groleo.\nSmoki są na statkach równie pożyteczne jak koty.\nLegendy mówią, że smoki potrafią wyciągnąć z wody krakena. Khem, khem… foreshadowing?\nBalerion miał ponad 200 lat.\nMaesterowie uważali, że zamknięcie w Smoczej Jamie ograniczyło wzrost smoków.\nJorah Mormont jest mega-zazdrośnikiem. Nie może znieść faktu, że Arstan Białobrody jest człowiekiem bardziej światowym od niego. I że potrafi opowiedzieć Dany o jej rodzinie.\nJorah jest przy tym wyjątkowym dupkiem, który szydzi ze starego giermka.\nSpostrzeżenia Joraha, że wiele rzeczy w historii Arstana się nie klei, są jak najbardziej słuszne.\nNie wiem, czy jest choć jeden czytelnik, który po tym rozdziale w książce nie rozgryzł jeszcze tego, że Arstan Białobrody to Barristan Selmy. Więc nie traktuję tej informacji jako spoilera, ale zwracam uwagę, że Arstan sprytnie przekazuje wiele własnych spostrzeżeń jako rzeczy, o których “mówią pieśni”, albo informacje “o których ser Jorah też pewnie słyszał”.\nJorah zwraca uwagę, że uratowanie życia nie oznacza, że Arstan i Belwas nie są zdrajcami. Mógłby tego dowieść na własnym przykładzie.\nRycerz mógłby też całkowicie zniszczyć zaufanie Dany do Illyrio – ale znów musiałby się w tym celu zdemaskować.\nDany myśli, że przed zamachem uratowali ją już Jorah i Arstan, więc może uratuje jeszcze Belwas. Rzeczywiście uratuje – swoim apetytem.\nSilny Belwas nie zdobyłby dzięki spiskom nawet śniadania.\nRhaegar Targaryen był w młodości molem książkowym. Został rycerzem pod wpływem czegoś, co przeczytał w księgach.\nNieskalani w Pentos i Myr są rozpasani i pozbawieni dyscypliny.\nPrawdziwi Nieskalani walczą w formacji, jako tarczownicy uzbrojeni w długie włócznie. I potrafią doskonale odpierać ataki konnicy, dając wycisk nawet Dothrakom.\nDany tresuje smoki. Wybrała słowo “dracarys”, by uniknąć przypadkowego wypowiedzenia komendy.\nDaenerys ma niejednoznaczny stosunek do zalotów jej rycerza.\nTym razem prawie wszystko w rozdziale jest bardzo jasne i klarowne (nawet zagadkę Arstana już chyba wszyscy rozgryźli). Udaje się za to Martinowi nafaszerować rozdział całą masą foreshadowingu. Mamy więc tutaj i sugestię, że Belwas jeszcze księżniczkę uratuje, i zapowiedź wierności Groleo aż do śmierci, i ciekawy pomysł ze smokiem polującym na krakena, a nawet przygotowanie pod fantastyczną scenę rozprawy z Kraznysem mo Naklozem.\nSądzę natomiast, że warto zwrócić uwagę na ostatnie zdanie wypowiedziane przez Joraha Mormonta. W polskiej wersji brzmi ono: “Żaden mężczyzna na świecie nie będzie ci nawet w połowie tak wierny jak ja.” Oryginalny tekst ma konstrukcję bardziej finezyjną (by nie rzec – bardzo dziwaczną i brzmiącą po angielsku dość nienaturalnie). Brzmi ona: “…there is no man in all the world who will ever be half so true to you as me.” To oczywiście zabieg celowy, Martin pokomplikował konstrukcję zdania, aby można było je odczytać na dwa sposoby. Anglojęzyczny oryginał można przetłumaczyć tak, jak zrobiono to w polskiej wersji. Ale można też odczytać to zdanie inaczej: “Żaden mężczyzna na świecie nie będzie wobec ciebie tak nieszczery jak ja.”\nNo i pozostaje jeszcze kwestia sceny pocałunku. W dobie ruchu me-too ktoś może następne zdanie zinterpretować w sposób bardzo dla mnie niekorzystny, więc postaram się wysłowić możliwie jasno i klarownie. Nie lubię ser Joraha, uważam, że to jedna z mniej sympatycznych postaci w PLiO. Ale w tym konkretnym wypadku za bardzo bym go nie winił. Gdy kobieta zrzuca przed tobą ubranie, sygnał jest cokolwiek dwuznaczny i łatwo tu o pewne nieporozumienie. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że 99% heteroseksualnych mężczyzn (bez względu na to, co by potem zrobili) mogłaby mylnie odczytać intencje młodej kobiety, która najpierw nieudolnie zakrywa swoją nagość, a potem w chwili euforii staje przed facetem całkiem naga. Nie winię ofiary całuśnych zapędów ser Joraha, po prostu stwierdzam, że nieporozumienie było tutaj gwarantowane. W Formule 1 takie wypadki, gdy ciężko kogoś winić, określa się jako “racing incident” i nie przydziela żadnej stronie kary. Tym bardziej, że dalej nastąpiły już tylko słowa, a nie czyny…\nA przynajmniej tak wynika z dalszych rozdziałów. Bo gwoli ścisłości, Martin kończy rozdział jednak pewnym cliffhangerem, i podczas pierwszej lektury trudno odgadnąć, czy zakończyło się na cmokaniu i deklaracji wierności, czy też może sprawy posunęły się dalej. Tym bardziej, że samej Daenerys niektóre atrybuty fizyczne Joraha się nie podobają, ale inne nie są takie złe. Jasne, po khalu Drogo to pewny downgrade, ale na bezrybiu i rak ryba. Więc do końca rozdziału nie wiemy, czy…\n← Niedzielne Fiszki: Matronalia\nHydrozagadka (1970) →\nKilka komentarzy do "Czytamy Nawałnicę Mieczy #9: Daenerys I"\nBoże. tylko nie Milowicz. Jak ja nie trawie tego gościa.\n9 marca 2020 at 15:12\n“Dany tresuje smoki. Wybrała słowo “dracarys”, by uniknąć przypadkowego wypowiedzenia komendy. Ciekawe, czy te”\nCzegoś tu brakuje, czy to celowe? 🙂\n9 marca 2020 at 15:51\nbrakuje, ale tymczasowo usunalem te nieskonczone zdanie\n9 marca 2020 at 16:24\nCzegoś brakło, ale już sam nie pamiętam czego 🙂\n9 marca 2020 at 15:26\n“Nie wiem, czy jest choć jeden czytelnik, który po tym rozdziale w książce nie rozgryzł jeszcze tego, że Arstan Białobrody to Barristan Selmy. ”\nJa się przyznaję bez bicia, że podczas pierwszego czytania miałem niespodziankę 😉\n9 marca 2020 at 15:52\nja juz bylem po paru sezonach serialu i wszystko zaspoilerowane 🙁\n“Kaja swojego rycerza”? “Łaja” miało być?\nTak jest. Literki są obok siebie 😉\nWydaje mi się, że bitwa między Nieskalanymi,a dothrakami była pod Qohorem,a nie Qarthem.\n10 marca 2020 at 02:42\nTak, nawet mieli czarnego kozła na sztandarach. Mea culpa. Mylenie Qohoru z Qarthem to jest moja znana przypadłość 🙂


„Wszystko, co naprawdę trzeba wiedzieć,\nnauczyłem się w przedszkolu - o tym jak żyć, co robić,\njak postępować, współżyć z innymi, patrzeć, odczuwać,\nmyśleć, marzyć i wyobrażać lepszy świat”.\nPrzedszkole w Lubomi to miejsce gdzie każdy maluch poczuje się bezpiecznie, swobodnie, będzie mógł rozwijać swoje zdolności i zainteresowania.\nProgramy, projekty, akcje, innowacje\nProgramy oraz projekty.\nTutaj znajdziesz wszystkie Grupy przedszkolne.\nZajęcia edukacyjne takie jak: kółko plastyczne, kółko wokalne, kółko taneczno - rytmiczne, język angielski, religia oraz logopedia.\n28 czerwiec 2022Aktualnościprzedszkole\nW imieniu całego grona pedagogicznego i własnym pragnę złożyć na ręce Rodziców serdeczne podziękowania za za całoroczną współpracę. Wszystkim rodzicom naszych Wychowanków dziękuję za każdą okazaną nam...\nW piątek odbyło się uroczyste zakończenie roku szkolnego i pożegnanie naszych absolwentów. Przedszkolacy z grup Kaczuszek i Pszczółek zaprezentowali na akademii swoje talenty wokalne, taneczne i recy...\nKółko taneczne - pokaz tańca\nSerdecznie zapraszamy do obejrzenia występu naszego kółka tanecznego "Fantazja". KÓŁKO TANECZNE "FANTAZJA"...\nWystęp kółka wokalnego\nWakacje to czas radości i beztroskiej zabawy. Z tej okazji dzieci z kółka wokalnego przygotowały „Piosenkę rozweselającą” (Przednutki), która skutecznie poprawia humor. Zapraszamy do wysłuchania! W...\n23 czerwiec 2022Aktualnościprzedszkole\nWystęp Kaczuszek na Festynie Rodzinnym\n22 czerwiec 2022Aktualnościprzedszkole\n19 czerwca nasze przedszkolaki z grupy Kaczuszek wystąpiły przed publicznością zgromadzoną na Festynie Rodzinnym. Ich występ został nagrodzony gromkimi brawami. ...\nUrodziny Pani Dyrektor\nPrzygotowania do świąt w Kaczuszkach\nSmerfy przygotowują się do Świąt\nPomoc dla schroniska w Raciborzu\nPodwyżka opłaty za wyżywienie\nKółko plastyczne - portret Babci i Dziadka\nSporty zimowe w Kaczuszkach\nDzień Popcornu w Biedronkach\nWystępy naszych Przedszkolaków dla Babć i Dziadków\nZimowe desery w Biedronkach\nEksperymenty z balonem w Kaczuszkach\nKonkurs "Mój wymarzony lizak"\nZajęcia badawcze w "Kaczuszkach"\n"Smerfy" poznają żywioły\nAkcja "Góra grosza" zakończona\nCo pływa, co lata, co jeździ?\nKaczuszki i Arktyka\nCzym jest kosmos?\nPola nadziei - akcja charytatywna\nZakończenie akcji ,,POMOC DLA MIKOŁAJA”\nMiędzynarodowy Dzień Teatru w grupie Krasnoludków\n"Dzieci w wirtualnej sieci"- broszura opracowana przez Fundację Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii w Poznaniu\nAKCJA „POLA NADZIEI” ZAKOŃCZONA!\nKółko plastyczne - wiosenne prace\nDzień Czekolady w Niedźwiadkach i Krasnoludkach\nZajączek Wielkanocny w naszym Przedszkolu\nDzień Ziemi w Smerfach\nDzień Ziemi w Biedronkach\nBaśniowy świat Kaczuszek\nSmerfy poznają świat książek\nKsiążka - przyjaciel Pszczółek\nKrasnoludki i Niedźwiadki na wycieczce do kina\nWycieczka Smerfów i Biedronek\nWystępy z okazji Dnia Rodziny\nNiedźwiadki i Krasnoludki w wiejskim gospodarstwie\nSpotkanie biblioteczne Krasnoludków i Niedźwiadków\nBiedronki poznają pracę pszczelarza\nWakacyjne prace - kółko plastyczne\nI miejsce w ogólnopolskim konkursie o ekologii\nIII miejsce w ogólnopolskim konkursie plastycznym\nZapraszamy do obejrzenia wszystkich filmów. Na filmach znajdują się wydarzenia z życia przedszkola.


Lexxia - sprawdź muzykę i kalendarz imprez - muno.pl\nLEXXIA – Alexandra Piosek – młoda wokalistka o wielu obliczach i talentach. Lexxie zawsze miała w sobie duszę artystki, tańczyła w zespole cheerleaderek, pisała artykuły do gazety oraz śpiewała w chórze. W roku 2008 dołączyła do Teatru „No… właśnie” działającym pod pieczą Andrzeja Skiby. Spektakl pt. „Nasza klasa” zdobył trzecią nagrodę na przeglądzie teatrów w Nysie, co było dużym osiągnięciem dla całego zespołu, ale również dla Oli, która to w ostatniej scenie zaśpiewała fragment piosenki grupy TSA – piosenka 51. „To było cudownie stresujące przeżycie, na przeciwko mnie jurorzy i cała ogromna widownia ludzi, zbladłam, ale oczywiście nie było tego widać, bo od zawsze jestem blada; i ta cisza, tylko ja i piosenka śpiewana acapella, światło pada na mnie, cudowna rzecz, wtedy jeszcze chcialam zostać aktorką (moim marzeniem była szkoła filmowa w Łodzi)” wspomina.\nW miarę upływu czasu Pan Andrzej zaczął mi organizować recitale, występy to na Placu Wolności, czy w Opolskim Okrąglaku, fajne czasy, o dziwo przynosiło mi to pieniężne zyski – śmieje się Lexx – i przenigdy nie zapomnę co mówił wszystkim na zajęciach z emisji głosu : cytuję: wy się musicie nauczyć oddychać przeponą, a Ola, nie wiem czemu, ale ma to po prostu we krwi. I moje ego wzrastało i wzrastało. Skusiłam się kilka razy na castingi do „Mam Talent”, czy „X Factor”, jednak nie udało mi się tam wybić. Pewnie dlatego, że nie miałam kompletnie pomysłu na siebie i opierałam się jedynie na coverach. Ciężko mi też powiedzieć, kiedy to wszystko się zaczęło, pod słowem wszystko chodzi mi o czerpanie z tego przyjemności, bo o to w tym wszystkim chodzi” – mówi Lexxia – „Na początku to było zwykłe śpiewanie, kompletnie bez emocji i pod publiczkę tak żeby się wszystkim podobało: Trochę Whitney, jakaś Ania Dąbrowska i takie utwory na topie.”\nLexxie występowała na wielu imprezach np. jako support Budki Suflera. „Po jakimś czasie zaczęła mnie bawić muzyka i może dlatego też przyjęłam ofertę pracy jako wokalistka w zespole Cabrio”. Alexandra, mimo sporych nieporozumień miło wspomina ciężkie 14 godzin pracy: „Wstajesz, myjesz się, ubierasz, malujesz, robisz fryzurę i co najgorsze- zakładasz szpilki, czy masz zapalenie płuc, czy grypę żołądkową zasuwasz, ale gdy już impreza się zaczyna, Ty trzymasz mikrofon w ręce i zaczyna się ta magia. To nie była praca marzeń, ale dała mi na prawdę ogromny warsztat” wspomina.\nPo zakończeniu pracy w zespole wokalistka zniknęła jakby z powierzchni ziemi i to na dobre 3 lata. Zaczęła studia na Uniwersytecie Opolskim i podjęła pracę. „I tak się błąkałam pomiędzy światem rzeczywistym i światem marzeń.\nW końcu powiedziałam dość, bo widziałam jak się męczę. Napisałam więc do mojej menadżerki. Nie minęły trzy dni, a już miałam producenta, stylistę, pomysł na siebie, dosłownie pomysł na wszystko”. Kiedyś zwykła skromna Ola, dziewczynka z wioski bez perspektyw. Dziś Lexxia, kobieta pewna siebie, niezależna i wiedząca czego chce. „Bo teraz jestem świadoma tego co chcę robić, nie wcześniej, nie później!” Uroda, talent i energia, wszystko ze sobą współgra i tworzy się obraz nowej ery. Obecnie współpracuje z holenderskim producentem SkHardinbeatsz z Rotterdamu , i należy do jego grupy „TEAM AIR” składająca się zarówno z wokalistów jak i raperów. Lexxia sama pisze teksty, jak sama wspominała ma też kilka pomysłów na teledyski, ale jak to mówi jej menadżerka Roxana Wingert – „najpierw jedno, potem drugie, nie wszystko naraz spokojnie. Lexx musi się nauczyć cierpliwości, bo nie sztuką jest zrobić wszystko naraz byle jak, ale powoli sukcesywnie tworzyć coś wartościowego”. Styl muzyczny międzynarodowej współpracy Lexxie z producentem Sk Hardinbeatsz obejmuje głównie r&b i soul, ale tworzą się także rytmy hinduskie i dancowe. „Nie liczę na wielką karierę w Polsce, wiem, że uda mi się za granicą” mówi pewna siebie.


Temat: Tu można marudzić, narzekać i powiedzieć co Cię wkurza (Strona 115 z 117)\nIdź do strony Poprzednia 1, 2, 3 ... 114, 115, 116, 117 Następna\nWysłany: 07-03-2015 23:05 Temat wpisu:\nWkurza mnie ta mania islamistów do wysadzania wszystkiego czego nie kumają. Właśnie spalili 100 tysięcy książek w Mosulu - od zabytków z 10 wieku (ciekawe czy rękopisy Koranu także?), po całkiem współczesne bajki dla dzieci (tylko po co?) a teraz zachciało się im wysadzać Nimrud, stolicę Asyrii, mające jakieś 2700 lat lekko. Pocieszam się tylko, że Anglicy, Francuzi i inni nakradli dość, aby w europejskich muzeach zachowało się dość asyryjskich, babilońskich, akadyjskich, perskich, i innych zabytków.\nTak wiem co powiedzie, że masowe mordy są ważniejsze. Owszem są bardziej straszne. Masowe morderstwa dowolnych ludzi, którzy nie podzielają ich wiary, albo nawet muzułmanów nie dość dla nich fanatycznych mogą smucić i przerażać. Zabijanie kobiet i dzieci, palenie, ćwiartowanie i krzyżowanie, jak za czasów Bandery i ski to owszem zbrodnie, ale do tego jeszcze to niszczenie kulturowego dziedzictwa - w dodatku własnego! jest dla mnie nie do pojęcia i zwyczajnie mnie wkurza.\nZbrodnie na cywilach mogę jakoś od siebie odseparować, zrobić sobie blokadę emocjonalną, aby się tym za bardzo nie nakręcać. Ale tutaj nie mogę, mój wewnętrzny archeolog ma ściśnięte gardło, gdy widzę w tv, jak banda kretynów ciesząc się jak głupki nawierca wiertarą lamassu, żeby wysadzić\nWysłany: 08-03-2015 13:59 Temat wpisu:\nRacja, nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło - co Zachód nakradł, teraz jest w muzeach bezpieczne. Ktoś pocieszał, że nawet sami właściciele irackich muzeów już dawno nakradli i sprzedali oryginały na czarnym rynku, a w muzeach stoją kopie i to je właśnie zniszczono (ISIS też ponoć pokazuje nam co boleśniejsze szkody, a resztę sprzedaje. Komu?), no ale całe starożytne stanowiska archeologiczne już niestety muszą być prawdziwe. Smutne to, ale jeszcze smutniejsze, że świat się obruszył właśnie na niszczenie budynków, a ludobójstwo ma gdzieś. Tak, jak nie mogę odżałować wykutego w skale Buddy zniszczonego niegdyś przez talibów, tak i uczennic porwanych przez Boko Haram i ludzi mordowanych przez fanatyków. Nikt nie ma interesu w tym, by pomóc masakrowanym ludziom. Ba, obawiam się, że wielu takie ogniska zapalne są na rękę, w końcu na wojnie się zarabia, a konfliktami steruje. Jak coś się wymknie spod kontroli, to się pozamiata i zrzuci winę na kogoś innego. Nie liczy się życie, tylko polityka i zysk. Mnie najbardziej wkurza ludzka natura w tej sytuacji.\nWysłany: 08-03-2015 16:13 Temat wpisu:\nJa za to jak pomyślę o uczennicach porwanych przez Boko Haram, to za ich uwolnienie zniszczyłabym wszystkie zabytki świata, bo życie ludzkie jest dla mnie cenniejsze.\nWysłany: 08-03-2015 22:22 Temat wpisu:\nNie od dziś niszczy się zabytki, to nic nowego i nie tylko islamiści tak robili/robią.\nWystarczy przypomnieć sobie wandalizm zwolenników Rewolucji Francuskiej. Do dziś nie mogę im wybaczyć zniszczenia opactwa w Cluny oraz zbezczeszczenia sarkofagów królewskich. A książki palono także na Zachodzie.\nZaś a propos muzułmanów, w wojnie syryjskiej - zniszczono wspaniałe zamki krzyżowców, w tym Krak-des-Chevaliers. Zdjęcia można nadal zobaczyć w sieci.\nWojna i jej pochodne (wszelkie działania wymierzone przeciw bliźnim) mnie zawsze przerażała - to piekło na ziemi i bardziej od zabytków żal mi tych wszystkich ludzi, którzy giną bez potrzeby.\nTacy są ludzie - łatwiej im cokolwiek zniszczyć (ludzkie życie i rzeczy materialne) niż odbudować.\nWysłany: 13-03-2015 00:53 Temat wpisu:\nCzytałam sobie teksty na jakimś blogu i, gdy z poza ciekawej treści zobaczyłam wreszcie, zarejestrowałam język polski tego bloga to przypomniała mi się jedna drobna sprawa, która mnie czasami drażni. Nie powiem, że wkurza ale czasami, gdy coś takiego czytam to troche zgrzyta i krzaczy\nJest wiele błędów językowych, które sama popełniam, wiele takich, których pewnie nawet nie zauważę, nie wykryje w tekście, ale to jest błąd, który bardzo rzuca się w oczy.\nOtóż nie rozumiem czemu tak wiele osób, także starszych niż 12 lat nie jest w stanie zapamiętać, że po polsku wyrazy takie, jak chrześcijanin, buddysta, muzułmanin, jak też nazwy tych religii piszemy _małą_ literą! Przy okazji wyrazy hobbit, elf i krasnolud też piszemy małą literą. grrr\nA bynajmniej nie jest wymienne z przynajmniej. Tutaj także grrr\nBo mi krzaczy\nWysłany: 19-04-2015 12:47 Temat wpisu:\nOstatnio w moim mieście wycina się bardzo dużo drzew. Wiem, że często chodzi po prostu o miejsce na zabudowę, ale mimo wszystko jest to strasznie smutny widok, zwłaszcza kiedy się wie, ile niezamieszkanych budynków znajduje się w okolicy.\nWszystkie powyższe zostały wycięte co do jednego\nWysłany: 05-06-2015 17:56 Temat wpisu:\nZastanawiam się ile można czekać na recenzję??? Bo do recenzji tekst przeznaczony do monografii poszedł 7 stycznia i - skoro pamietam, że pierwsza była po 2 miesiącach - to myślałam, że i ta druga też będzie gdzieś w marcu. A tymczasem mamy czerwiec - jak myślicie co się wyrabia??? Zapomnieli? Zapomnieli zrecenzować czy wysłać?\nWysłany: 16-01-2016 23:51 Temat wpisu:\nNie podoba mi się i wkurza mnie, że istnieją ludzie, którzy działają na zasadzie "kto daje i odbiera" i co tam dalej było\nDlaczego mając dobrą recenzję (istną laurkę) i umowę przyklepaną już w lipcu, dopiero po 5 miesiącach, w grudniu się dowiaduję, że nie będzie publikacji mojego tekstu (i 3 innych polskich tekstów, które miały wyjść tam razem) w monografii w Belgii? Bo Belgom się odwidziało Jakby powiedzieli od razu, że to słabe teksty ok, to bym miała czas i do grudnia napisała lepszy albo coś, ale po 5 miesiącach? Czy to normalne zachowanie wydawców z czasopism uniwersyteckich?\np.s. mój mały teoriospiskowy diabełek szeptał mi do ucha, że skoro tekst mój traktował o pokoju a w Belgii mają teraz w praktyce stan wojenny...


PRZEJDŹ DO GALERII Supersalone 2021, Fot. HSH\nBardziej powszechne są za to meble bez korpusów - konstruowane na systemach rur, stelaży czy kolumn. To także naturalne rozwinięcie stylu industrialnego. Dzięki nim nasze pomieszczenia stają się lżejsze, bardziej przestronne. Aluminiowe systemy do zabudowy o nowoczesnym designie i wszechstronnym zastosowaniu, dają dużą swobodę w aranżacji wnętrz. Podstawę systemów stanowią aluminiowe profile nośne, do których mocowane są półki i inne elementy konstrukcyjne. Regały, nowoczesne meblościanki czy nawet całe garderoby budowane w ten sposób wyglądają niezwykle atrakcyjnie. Marka Komandor już parę lat temu wprowadziła system Orto, który umożliwia podobne aranżacje - Supersalone w Mediolanie pokazało, że ten kierunek jest jak najbardziej słuszny.\n- Dla nas takie wydarzenia to także okazja do spojrzenia wewnątrz produktów, podpatrzenia technologicznych możliwości, jakie daje dziś rynek. Dostrzegamy, że rodzą się nowe zjawiska. Chętnie korzystamy z cyfrowych rozwiązań - całe targi supersalone były tak naprawdę hybrydą świata wirtualnego i realnego. To zdało egzamin! Nowe technologie pozwalają klientom precyzyjnie definiować swoje potrzeby i personalizować zamawiane produkty. Dziś jest to na wagę złota - przekonaliśmy się sami o tym, wprowadzając aplikację Designer Komandor. Okazało się, że nasi klienci chcą mieć jak największy wpływ na to, jak ich meble będą wyglądać. Rozwiązania na wymiar, personalizowane i tworzone przez lokalnych wytwórców to z pewnością przyszłość każdego segmentu rynku wyposażenia wnętrz. Myślę, że jedyny trend, jaki naprawdę zdominuje projektowanie wnętrz, to ten pod hasłem „mój styl” - ocenia Katarzyna Drabik.


Gdańska firma porzuciła odpady w Wejherowie. Powstało nielegalne śmietnisko - NaszeMiasto.pl\nGdańska firma porzuciła odpady w Wejherowie. Powstało nielegalne śmietnisko\nSkład odpadów, które miały być materiałem do opalania pieca, wykryli strażnicy miejscy na ulicy Ceynowy w Wejherowie.\nPrzy ulicy Ceynowie w Wejherowie zostały porzucone odpady plastikowe oraz skrzydła starych okien i drzwi. Odpady do miasta dostarczyła jedna z gdańskich firm. Sprawa niebawem znajdzie swój finał w sądzie, ponieważ miasto nie wyraziło zgody na składowanie śmieci na ulicy.\nZłożono wniosek o ukaranie zarówno właściciela firmy z Gdańska, jak i właściciela nieruchomości z Wejherowa. Firma zobowiązana zostanie również do zabrania odpadów.\nJest to trzeci przypadek nielegalnego składowania odpadów ujawniony przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej w ostatnim czasie. Pierwsze zdarzenie zanotowano na Osiedlu Chopina. Mieszkanka Wejherowa za niewielką opłatą przyjęła na swoją posesję dwa samochody ciężarowe zużytych opon. Strażnicy ustalili firmę, z której opony pochodziły. Sprawa znalazła swój finał w sądzie. Firma, która opony przywiozła, zmuszona była je zabrać i przedstawić dowód dostarczenia ich do utylizacji.\nKolejne zdarzenie z nielegalnymi odpadami budowlanymi, w tym z zużytym styropianem, pojemnikami po lakierach i farbach i innymi materiałami budowlanymi po remontach mieszkań, strażnicy wykryli w rejonie Wejherowo-Północ. Sprawca - za niewielkie wynagrodzenie - przyjął odpady od firmy budowlanej, a potem pod osłoną nocy chciał się ich pozbyć, wrzucając je do rzeki Redy. Został złapany na gorącym uczynku.\naktualizacja: 09.10.2018 15:48\nŹródło: Gdańska firma porzuciła odpady w Wejherowie. Powstało nielegalne śmietnisko - Wejherowo NaszeMiasto.pl\nBzdura sprawa sie wyjasnila\nMieszkaniec Lęborka demolował przystanek autobusowy w Wejherowie\n2 września (niedziela) około godziny 21:30 dyżurny Straży Miejskiej w Wejherowie zauważył na ekranie miejskiego monitoringu nieznanego mężczyznę siedzącego we wiacie przystanku MZK przy ulicy Mickiewicza w Wejherowie. W pewnym momencie mężczyzna zaczął uderzać pięścią w szyby.\nZatrzymano sprawców dewastacji wejherowskiego parku\n27 lipca 2018 roku o godzinie 02:15 w nocy w parku miejskim im. Majkowskiego w Wejherowi nieznani sprawcy dokonali dewastacji ogrodzenia i zbicia zespolonej szyby, zamontowanej przy zbiorniku wodnym.\npodrzucanie śmieci W...\nwiata piknikowa Kope...\nogień wiata Kopernik...\npalili choinki wiata\npożar wiata Wejherow...\nWejherowo: Palili choinki w wiacie piknikowej przy ul. Konopnickiej [ZDJĘCIA]\nWejherowo: Palili choinki w wiacie piknikowej przy ul. Konopnickiej. Dwóch mieszkańców Wejherowa odmówiło przyjęcia mandatu. Sprawa skończy się na sali sądowej.\npodziemia browar Wej...\nTajemnicze podziemia Wejherowskiego browaru. Artykuł Czytelnika [ZDJĘCIA, VIDEO]\nTajemnicze podziemia Wejherowskiego browaru. - W pomieszczeniach winiarni można znaleźć przedmioty jeszcze z czasów działalności – wszelkie szkła laboratoryjne, odczynniki chemiczne, maszyny służące do produkcji trunków, etykiety butelek, a nawet zostawione na półkach akta praco...


Fiat, Lancia i Abarth szykują wysyp nowości na salon w Bolonii | KobietaiAuto\nNewsy - 23 listopada 2011\nPodczas, gdy w USA powoli dobiega tegoroczna edycja LA Auto Show, w Japonii trwają przygotowania do targów Tokyo Motor Show 2011. Kilka dni po rozpoczęciu tych ostatnich startuje jeszcze jeden salon samochodowy – we włoskiej Bolonii.\nJak co roku, jedno ze zdecydowanie najbogatszych stoisk Bologna Motor Show należeć będzie do Grupy Fiata. Pojawi się tam cała masa premier, obejmująca przede wszystkim debiuty edycji limitowanych.Fiat zaprezentuje odwiedzającym wystawę w Bolonii przede wszystkim Sedici po subtelnym liftingu wyróżniające się na tle dotychczasowego modelu niewielkimi zmianami nadwozia, poprawionym wnętrzem czy wzbogaconym wyposażeniem.\nU boku Sedici po kuracji odmładzającej pojawi się też model 500 w limitowanej wersji Nation. Jej „specjalność” polega przede wszystkim na zastosowaniu unikalnej kolorystyki – odmiennej w zależności od wersji nadwoziowej.\nEkskluzywna marka koncernu Fiata, Lancia, pokaże z kolei produkowanego w naszym kraju Ypsilona w wersji specjalnej Black&Red. Jak sama nazwa wskazuje, wyróżnikiem tej odmiany jest – podobnie jak we Fiacie 500 Nation – kolorystyka. Auto przygotowano z benzynowym silnikiem 1.2/69 KM i dieslem 1.3/95 KM.\nPrawdziwy wysyp nowości przygotował Abarth. Dwie pierwsze – 595 Turismo i 595 Competizione – zostały oparte na 160-konnej „500-tce”, a ich sportowy wizerunek podkreślono specjalnie przygotowanymi barwami nadwozia i wnętrza oraz 17-calowymi alufelgami. Turismo wyposażono w zautomatyzowaną skrzynię biegów, Competizione otrzymało konwencjonalnego „manuala”.\nNa modelu 500 oparty został też model 695 Asseto Corse – małe auto wyścigowe z 205-konnym motorem, dwu-sprzęgłową skrzynią, sportowym zawieszeniem, wydajnymi hamulcami czy klatką bezpieczeństwa. Abarth Punto był z kolei bazą do stworzenia limitowanej do 99 sztuk edycji Scorpione o ciemnej kolorystyce, potężnych felgach, żółtych zaciskach hamulcowych czy ekskluzywnie wykończonym wnętrzu.\nsalon w Bolonii


TopKuchnia24.pl – sklep z profesjonalnym wyposażeniem kuchennym\nTopKuchnia24.pl – sklep z wyposażeniem kuchennym\nTopKuchnia24.pl specjalizuje się w dystrybucji „drobnego AGD” oraz profesjonalnego wyposażenia kuchennego.\nNasza oferta skierowana jest do klienta ceniącego sobie dobrą jakość produktu oraz ciekawy i nowoczesny design w przystępnej cenie.\nProponujemy Państwu wyroby takich znanych marek jak: Bialetti, Fiskars, G.A.T czy Moneta, ale również wielu innych producentów. W TopKuchnia24.pl zaopatrzysz się we wszystkie przydatne akcesoria do kuchni, które ułatwią codzienne gotowanie oraz sprawią, że przygotowywanie potraw będzie znacznie przyjemniejsze.\nProwadzimy sprzedaż zarówno hurtową, jak i detaliczną, co oznacza, że zakupy może zrobić u nas każdy, kto potrzebuje profesjonalnego i sprawdzonego sprzętu kuchennego. Złóż zamówienie zarówno, jeżeli chcesz szybko uzupełnić kolekcję akcesoriów kuchennych, jak i gdy poszukujesz prezentu – dla każdego i na każdą okazję.\nW naszej ofercie znajdują się między innymi profesjonalne kawiarki do przygotowywania prawdziwej aromatycznej kawy, ale również patelnie ceramiczne, patery ozdobne, noże kuchenne czy komplety sztućców.\nZależy nam, żeby oferować Klientom asortyment najwyższej jakości od sprawdzonych marek, więc bardzo precyzyjnie wybierany naszych dostawców. Dzięki temu możemy pochwalić się gronem zadowolonych Klientów zarówno wśród profesjonalnych kucharzy, jak i osób gotujących na co dzień dla swoich bliskich.\nZENIT Patelnia ceramiczna indukcyjna 24cm\nzł 165,00 zł 82,50


Ateny, co zobaczyć w 3 dni? cz. II Kraje — adventum\nOpublikowane w 28 stycznia 2020 przez Paweł\nZapraszamy do pierwszego tekstu o Atenach:\nTuż obok greckiej agory, ukształtowała się późniejsza rzymska oddana do użytku około 10 roku p.n.e., w czasach panowania cesarza Augusta. Dziś niewiele z niej zostało poza okazałymi pozostałościami po Bibliotece Hadriana, zgodnie z nazwą założonej przez tego właśnie cesarza. Na skraju rzymskiej agory stoi zaś meczet Fethiye, najstarsza muzułmańska świątynia w mieście. Tyle tylko, że nie bardzo świątynię przypomina i od wielu lat jest kością niezgody z miejscowymi muzułmanami. Co prawda rząd grecki dogadał się z tureckim, który w zamian na remont meczetu zobowiązał się do odnowy cerkwi prawosławnej w Stambule, ale póki co niewiele z tego wyszło.\nAteny. Meczet Tsisdarakisa i gwarny plac Monastiraki\nTrochę więcej szczęścia miał meczet Tsisdarakisa stojący tuż przy najgwarniejszym ateńskim placu Monastiraki, bowiem urządzono w nim oddział Muzeum Greckiej Sztuki Ludowej. Sam plac to serce Aten bijące niemal przez całą dobę, na którym tłoczno jest od świtu do nocy. Jakby tego było mało to w niedziele odbywa się tu pchli targ, a więc jest jeszcze ciaśniej i głośniej.\nAteny. Meczet Tsisdarakisa\nAteny. Rzymska agora i pozostałości po Bibliotece Hadriana\nPowoli zagłębiamy się w dzielnicę handlową. Przypomina wielki turecki bazar, na którym handluje się dosłownie wszystkim. Ceny są wygórowane, ale w dobrym tonie jest się targować. Nawet najbardziej oporni w tej materii osiągają zwykle sukces. Pomiędzy straganami i sklepikami można przysiąść na obiad lub kolejną kawę – podaje się ją w typowy dla Turcji sposób, a więc gotuje wolno na małym ogniu, doprowadzając do przynajmniej trzykrotnego wrzenia. Ponieważ jednak Grecy z uporem godnym lepszej sprawy negują wszelkie wpływy tureckie, to swój klasyczny napój nazywają „kawą po grecku”. Nie dziwi również, że w większości knajpek niemal każda potrawa jest robiona „na sposób grecki”. Ignorując te grecko-tureckie spory gastronomiczne (i nie tylko te) zanurzamy się w dzielnicy Plaka, pełnej wąskich, gwarnych uliczek z przytulnymi tawernami, aby znów oddać się prawdziwej rozpuście kulinarnej.\nAteny. Cerkiewka przy placu Monastiraki\nSpacerując po ateńskiej starówce, co rusz można się natknąć na niewielką cerkiewkę z czasów przynależności Grecji do Bizanjcum. Zwykle stoi na malutkim placyku, często poniżej jego pierwotnego poziomu. Większość z nich powstała pomiędzy IX a XI wiekiem. Choć Ateny pozostawały intelektualnym centrum greckiego prawosławia, trudno się oprzeć dojmującej refleksji jak krętą i wyboistą drogę pokonała Europa przez te mniej więcej 15 stuleci, od chwili zbudowania Akropolu do chwili postawienia tych maleńkich świątynek. Grecką sztukę sakralną najlepiej obejrzeć w Muzeum Bizantyjskim, w którym zgromadzono cenne zbiory z okresu od V do XIX wieku.\nAteny. Cerkiewka obudowana późniejszymi obiektami\nAteny. Współczesne życie koło bizantyjskiej świątyni\nChoć najsłynniejsza ateńska świątynia poświęcona jest Atenie, to jednak pod względem wielkości palmę pierwszeństwa ma budowla ofiarowana najwyższemu z greckich bogów. Świątynia Zeusa powstawała długo – jej budowa ruszyła w VI wieku p.n.e. i z przerwami trwała do II wieku n.e. Imponujący obiekt wspierał się na aż 108 kolumnach, z których do dziś zachowało się zaledwie 15. Szesnasta leży na ziemi powalona w 1858 r. przez wichurę. Aż trudno nam sobie wyobrazić jak musiała wyglądać w chwili ukończenia! Reszta materiału od czasów wczesnego średniowiecza służyła okolicznym mieszkańcom jako źródło budulca. Ot, typowa historia antycznych budowli. Obok warto jeszcze zwrócić uwagę na 18-metrowy Łuk Hadriana, zbudowany przez tego cesarza w latach 131-132.\nAteny. Łuk Hadriana\nAteny. Świątynia Zeusa\nŚwiątynia Zeusa. Skromna pozostałość po imponującej budowli\nStarożytne Ateny to nie tylko kult umysłu, ale także ciała. To właśnie tutaj narodziła się idea olimpijska, a była ona wcielana w życia na stadionie zbudowanym w IV wieku p.n.e. w naturalnym obniżeniu terenu między wzniesieniami Agra i Ardettos. Miał imponujące rozmiary – jego długość osiągała blisko 205 m, a szerokość 33 m. i mógł pomieścić 80 tysięcy widzów. Wraz z upadkiem antycznego świata popadł w zapomnienie. Odkryto go dopiero w latach 70. XIX wieku, co okazało się wspaniałym zbiegiem okoliczności. Wkrótce francuski historyk i pedagog Pierre Coubertin miał wystąpić z propozycją wskrzeszenia igrzysk olimpijskich. Wielu przyklasnęło temu pomysłowi i w 1896 roku zaplanowano I Letnie Igrzyska Olimpijskie. Z tego powodu stadion został zrekonstruowany do kształtu, który możemy podziwiać do dziś. Popularna nazwa stadionu to Kalimarmaro, co oznacza „wykonany z dobrego marmuru”. Także XIX-wieczna rekonstrukcja została zrealizowana przy użyciu tego szlachetnego budulca białej barwy.\nAteny. Stadion Panathinaiko\nWzgórze Lycabettus – najlepsza panorama na miasto\nStąd już niedaleko do najlepszego punktu widokowego na miasto – jest nim mocno wyrastające ponad zabudowę wzgórze Lycabettus (Likavitos, 277 m. n.p.m.). Aby się tam dostać dość mocno wspinamy się pod górę po schodach wiodących przez środek ładnej dzielnicy mieszkaniowej. Jest początek marca, a tu wszędzie dojrzewają mandarynki i pomarańcze, na ulicznych straganach można kupić mnóstwo świeżych owoców i warzyw. Na sam szczyt wjeżdżamy już kolejką torową. Widok jest zniewalający. Niemal po horyzont ciągną się białe domy, gdzieniegdzie widać kopułkę cerkwi, a w oddali majaczy morze.\nAteny. Wzgórze Lycabettus\nAteny. Cerkiewka na szczycie tego wzgórza\nAteny. I bajeczny widok na miasto\nAteny. Oczywiście Akropol zachwyca z każdej perspektywy\nAteny to przecież nadmorskie miasto – jadąc zaledwie pół godziny tramwajem docieramy na wspaniałą piaszczystą plażę! Po drodze zaś przekonujemy się, że cała siła mieszkańców skierowana jest na walkę z upałem – poczynając od tego, że naprawdę wszystkie budynki są białe bądź jasnoszare, ich dachy płaskie, a daleko nad ulicę wyprowadzone tarasy zapewniają trochę cienia. Są one też jedynym miejscem, w którym w Atenach spotkać można nieco bujniejszą roślinność – ma ona szansę przetrwać tylko dzięki pieczołowitej pielęgnacji i podlewaniu. Wszystkie okna mają okiennice, a tarasy markizy chroniące przed słońcem. Ściany zaś szpecą dziesiątki klimatyzatorów. Niestety wypuszczenie się poza ścisłe centrum pokazuje nieco smutniejszą prawdę o mieście przeżywającym poważny kryzys finansowy. Ogólnoświatowa zapaść gospodarki w 2008 oku., która nadeszła tuż po tym jak Grecy urządzili imponujące rozmachem Igrzyska Olimpijskie (2004 roku) skutkuje tu zamkniętymi sklepami i kawiarniami, na które przeznaczono partery kamienic, dość skromnie ubranymi ludźmi, choć to przecież stolica, czy w końcu dziesiątkami ulicznych sprzedawców, często bardzo leciwych, handlujących dosłownie wszystkim.\nAteny. Uroki nadmorskiego położenia\nOmonia – plac okryty złą sławą\nW końcu docieramy do cieszącego się niechlubną sławą placu Omonia, przez który o mały włos nie zrezygnowaliśmy z wyjazdu. Kilka dni wcześniej naoglądaliśmy się relacji z zamieszek z udziałem imigrantów. Niby kluczymy po okolicy, aby tylko jakoś go ominąć, ale nie sposób tego dokonać. W końcu wkraczamy. I co? I nic. Cisza, spokój. Żadnych agresywnych uchodźców, żadnych zamieszek. Po raz kolejny przekonujemy się jak przekaz medialny może „podkręcić” atmosferę. To ostatni raz kiedy dajemy się tak wkręcić.\nZahaczamy jeszcze o stojące nieopodal genialne Muzeum Archeologiczne, które jest bodaj największą tego typu placówką, w jakiej kiedykolwiek byliśmy, a muzeów tematycznych zwiedziliśmy naprawdę sporo. Prześledzić można całą historię i kulturę starożytnej Grecji. Wszystkiego jest tak dużo, że po 3 godzinach po raz pierwszy w życiu poddajemy się. Na dział z wazami nie mamy już siły. Chyba po raz pierwszy przytrafia nam się taka sytuacja! Zostawiamy na następny raz, bo do Aten z pewnością wrócimy. Przychodzi nam jednak do głowy, że mogliśmy przewidzieć, że tak właśnie będzie – jak potężne skarby musi gromadzić muzeum, skoro nawet na wielu nowszych stacjach metra można podziwiać wyeksponowane znaleziska archeologiczne. Stacje te właściwie stanowią namiastkę muzeum, darmowego w dodatku. Tymczasem tym, co w Muzeum robi na nas największe wrażenie to zabytki kultury cykladzkiej, jednej z najstarszych, rozwijającej się pomiędzy 2900 a 1100 rokiem p.n.e. na Archipelagu Cyklady leżącym na Morzu Egejskim.\nAteny. Muzeum Archeologiczne\nKlimat tych wysepek (w sumie ok. 220) można poczuć … w sercu Aten! Tak, zupełnie niespodziewanie wieczorem odkrywamy kwartał Anafiotika na północno-wschodnim zboczu Akropolu. Wypełniają go maleńkie białe domy, właściwie chatki, wzdłuż bardzo wąskich uliczek. Niegdyś było ich mnóstwo, dziś ostało się zaledwie kilkadziesiąt. Zbudowali je na początku XX wieku przesiedleńcy z Cyklad, którzy na stałym lądzie poszukiwali lepszego bytu.\nAteny. Zachwycające proporcje\nAteny. Wielkość muzeum sprawia, że można tu spędzić długie godziny\nPlac Sindagma i słynna Zmiana Warty\nTuż przed wylotem zaliczamy jeszcze jeden „żelazny” punkt zwiedzania Aten. Mowa oczywiście o obśmianej zmianie warty przed Grobem Nieznanego Żołnierza na placu Sindagma. Odbywa się ona o każdej pełnej godzinie i być może faktycznie na pierwszy rzut oka wydaje się nieco zabawna, podobnie jak stroje żołnierzy, tzw. „ewzonów”, ale należy uszanować ten głęboko zakorzeniony w tradycji zwyczaj i jego przebieg. Poza tym Plac Sindagma, inaczej Plac Konstytucji, jest politycznym centrum miasta. Stoi tu Pałac Królewski oraz gmach parlamentu.\nAteny. Słynna zmiana warty\nPlac Sindagma. Widowisko zawsze przyciąga tłumy widzów\nChoć w powszechnym odczuciu Ateny to tylko „kupa kamieni” potrzeba naprawdę dużo złej woli lub dużego braku wrażliwości by nie dostrzec piękna i bogactwa dziedzictwa tego miasta. Tym bardziej, że prawdę mówiąc jest ono trudne do ogarnięcia i może naprawdę przytłaczać. Wymaga dobrego przygotowania więc nie warto zasłaniać się ignorancją.\nDo Aten lecieliśmy z lotniska Warszawa Modlin. To pozwoliło ograniczyć bagaż i koszt biletu lotniczego. Po przylocie w kasie na lotnisku kupiliśmy bilet na metro i bardzo wygodnym pociągiem dotarliśmy do centrum w około 30 minut, a jego cena to 10 euro (część trasy pokonuje na powierzchni jak zwykły skład; na ten kurs nie obowiązuje zwykły bilet komunikacji publicznej, należy kupić specjalny relacji „centrum-lotnisko”). Na miejscu kupiliśmy 3-dniowy bilet na komunikację miejską. Temperatury na miejscu wahały się od 15 do 20ºC więc odzież mieliśmy „wiosenną”. Z rezerwacją hotelu poczekaliśmy niemal do ostatniej chwili, dzięki czemu udało nam się „upolować” dużą zniżkę i cena była bardzo korzystna, w granicach 150 zł za dobę. Typowy street-food to wydatek rzędu kilku Euro, natomiast dobry obiad to 15-20 euro.\nKategorieGrecja, Kraje Tagi#ateny, #bałkany, #cerkwie, #europa, #grecja, #meczety, #miasta, #morze, #unesco\n3 odpowiedzi na “Ateny, co zobaczyć w 3 dni? cz. II”\nDziękujemy! Cieszymy się, że się podobało 🙂\nPiekne zdjecia! Dziekujemy za czas poswiecony na ten wpis i garsc cennych rad 🙂\nPoprzedni wpisPoprzedni Ateny, co zwiedzić w 3 dni? cz. I\nNastępny wpisNastępne Monopoli – najpiękniejszy kurort w Apulii


Na 120-lecie jednostki otrzymali nowy samochód\nW piątek 28 sierpnia, wołczyńscy ochotnicy oprócz uroczystych obchodów 120-lecia istnienia jednostki mieli jeszcze jeden powód do świętowania.\nO godzinie 17:00 przed remizą Ochotniczej Straży Pożarnej podczas uroczystego apelu na ręce Prezesa OSP Wołczyn Rafała Neugebauera kluczyki do nowego wozu wraz z aktem przekazania wręczył Stanisław Rakoczy – Podsekretarz Stanu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, nadbryg. Karol Stępień – Opolski Komendant Wojewódzki PSP, Piotr Pośpiech – Starosta Kluczborski oraz Jan Leszek Wiącek – Burmistrz Wołczyna. Od dnia dzisiejszego do dotychczasowego taboru dołączył nowy, średni samochód ratowniczo-gaśniczy MAN TGM 18.340 4x4.\nOchotnicy z Wołczyna od ponad roku starali się o zakup nowego pojazdu i dzięki wsparciu MSW, Opolskiej Komendy Wojewódzkiej PSP, Burmistrza i Rady Miasta Wołczyn a także Starostwa Powiatowego a także lokalnych inwestorów zdołali zrealizować marzenie o fabrycznie nowym samochodzie.\nPojazd z silnikiem o mocy 340 koni mechanicznych ma zabudowany zbiornik o pojemności 4,5 tysiąca litrów wody oraz autopompę o wydajności 3 tysięcy litrów na minutę. Wołczyński MAN jest pierwszym tej marki i tego typu pojazdem wykonanym przez firmę Moto Truck z Kielc na teren województwa opolskiego. Oprócz uroczystego przekazania wozu odznaczono wielu druhów jako zasłużonych dla pożarnictwa. Uroczystości towarzyszył również występ orkiestry dętej i mażoretek.


Michał Wiśniewski pokazał zdjęcie ze szpitala. Co dolega artyście? - ESKA.pl\nMichał Wiśniewski pokazał zdjęcie ze szpitala. Co dolega artyście?\nLider zespołu Ich Troje od dawna zmaga się z porblemami zdrowotnymi. Zdjęcie ze szpitala, które opublokował w sieci udowadnia, że jego stan był naprawdę poważny.\nMichał Wiśniewski ostatnio musi sobie radzić z wieloma problemami. Media wciąż rozpisują się na temat jego złej sytuacji finansowej. Do tego dochodzą kłopoty ze zdrowiem, które jeszcze bardziej komplikują mu życie. Ostatnio lider Ich Troje pokazał zdjęcie ze szpitala, gdzie musiał przejść poważną operację. Fani zastanawiają się, co dolegało artyście i w jakim stanie jest obecnie.\nDemi Lovato w szpitalu. Jaki jest stan zdrowia wokalistki?\nMichał Wiśniewski przeszedł operację\nZdjęcie, które Michał Wiśniewski udostępnił na swoim Instagramie, pokazuje fotografię rentgenowską. Na prześwietleniu widać stalowe śruby w jego kręgosłupie. Elementy przytwierdzone do kości muzyka, mają rozwiązać jego zdrowotne problemy, z którymi zmaga się od dawna. Michał Wiśniewski napisał pod zdjęciem:\nBardzo dziękuje za wspaniałą opiekę ! Rodo nie pozwala na wymienienie każdego z imienia i nazwiska, ale ci, którzy mi pomogli, bardzo dobrze o tym wiedzą, a ja będę Wdzięczny do końca życia! No to 5 sierpnia wracam na trasę! (pisownia oryginalna)\nBardzo dziękuje za wspaniałą opiekę ! Rodo nie pozwala na wymienienie każdego z imienia i nazwiska ale ci którzy mi pomogli bardzo dobrze o tym wiedzą a ja będę Wdzięczny do końca życia! No to 5 sierpnia wracam na trasę! #kręgosłup #szpital #gryfice #naprawiony #bydgoszcz Post udostępniony przez Michał Wiśniewski (@m_wisniewski1972) Lip 24, 2018 o 9:47 PDT\nJakis czas temu wokalista Ich Troje publikował też fotkę, na której widzimy go w kołnierzu usztywniającym. Dzięki temu wiemy, że jego problemy z kręgosłupem trwają już od dawna. Na szczęście wszystko wskazuje na to, że operacja mu pomogła, choć jak przyznawał w wywiadzie dla Faktu, po zabiegu czuł się źle i potrzebował sporo wypoczynku.\n#sick Post udostępniony przez Michał Wiśniewski (@m_wisniewski1972) Kwi 29, 2018 o 1:29 PDT\nTeraz możemy życzyć Michałowi Wiśniewskiemu szybkiego powrotu do formy. Czekamy na kolejne koncerty! Artysta zapewnia, że wraca na trasę 5 sierpnia.\nAriana Grande nakręci serial. Zaskoczy was, o kim będzie!


Pediatria i neonatologia - WolaClinic\nStrona główna Oferta Pediatria i neonatologia\nW celu zapewnienia ciągłości opieki naszym małym pacjentom posiadamy w zespole lekarza pediatrę, który zajmuje się dziećmi od okresu noworodkowego, poprzez okres niemowlęcy po wiek nastoletni.\nW WolaClinic rozumiemy, jak trudny jest czas oczekiwania na dziecko, szczególnie u par, które starały się o nie wiele lat oraz jak bardzo potrzebna jest dostępność neonatologa w pierwszych okresach życia noworodka. Młodzi rodzice często stają w nowej sytuacji oraz w obliczu szybko postępujących zmian, co jest bardzo charakterystyczne dla małych dzieci.\nMożliwość konsultacji i weryfikacji wątpliwości zdrowotnych noworodka i niemowlęcia ze specjalistą to nieoceniony komfort. Zapraszamy na konsultacje oraz na szczepienia.\nZdrowie i komfort Twojego dziecka są dla nas najważniejsze.\nW pilnych sprawach prosimy o kontakt telefoniczny z rejestracją.


Historia pralni ebs | Pralnia EBS - Sieć pralni profesjonalnych\nPralnia EBS - Sieć pralni profesjonalnych > Odkryj 5àsec > Historia pralni ebs\nPo dwudziestu latach funkcjonowania na polskim rynku pod nazwą 5asec zdecydowaliśmy się na kontynuowanie naszej działalności pralniczej z własną marką „pralnia EBS”. Nowe logo wywodzi się od nazwy naszej firmy, a nazwa zobowiązuje: European Best Services. W skrócie: EBS.\nPierwszą w Polsce pralnię otworzyliśmy w 1999 roku w Katowicach. W chwili obecnej nasze pralnie spotkacie w ponad 120 nowoczesnych placówkach, zlokalizowanych głównie w centrach handlowych.\nPrzez 20 lat obecności na polskim rynku, nasze pralnie stały się niekwestionowanym liderem na rynku usług pralniczych. Jesteśmy wyznaczającym trendy innowatorem z największym i najlepiej wyposażonym zapleczem technologicznym.\nNowe, własne logo „pralnia EBS” daje nam większe możliwości dostosowania naszej oferty do oczekiwań klientów w Polsce. Pod nową marką nadal czynimy wszystko aby oferować Państwu najwyższą jakość naszych usług, nadal inwestujemy w nowoczesny sprzęt i technologie, nadal nieustannie szkolimy nasz personel. Staliśmy się także jeszcze bardziej ekologiczni.\nDo zobaczenia w „pralniach EBS”\nCopyright © 2019 Pralnie EBS


Winter & Summer Resort Ždiar - Noclegi.pl\nHotel Zdziar >\nŽdiar 721, 05955 Zdziar (Słowacja)\nWinter & Summer Resort Ždiar ×\n253 zł /os/noc, śniadania i obiadokolacje, 21. - 22. maj\nPokoje, usługi Winter & Summer Resort Ždiar oferuje dobrze wyposażone pokoje dla osób poszukujących noclegu w Zdziar. Jeżeli posiłki wliczone w Twój pobyt nie są w Twoim typie, zapraszamy do spróbowania dań lokalnych w restauracji hotelu. Na miejscu dostępny jest parking. Jeśli przyjedziesz samochodem, możesz go na nim zostawić bez dodatkowych kosztów. Możesz cieszyć się miłymi wieczorami na świeżym powietrzu, ponieważ niektóre pokoje posiadają balkony lub tarasy. Aby dowiedzieć się więcej nt. dokładnego zakresu usług Winter & Summer Resort Ždiar (zawierają również te wymagające dopłaty) i dokładne wyposażenie pokoi w informatorze poniżej, oraz w informatorze konkretnego pokoju.\nZakwaterowanie Ski Centrum Strachan Ždiar jest 3.2 km, Lyžiarske stredisko Strednica Ždiar 3.5 km, Ścieżka dydaktyczna Lombkorona 4.2 km, Skicentrum Strednica Ždiar 3.9 km, Bachledka SKI&SUN 3.2 km, Jaskinia Beliańska 6.3 km, SKI Monkova dolina 2.6 km, Náučný chodník Monkova Dolina 600 meters, Szczyt Lomnicki 20.2 km, Lyžiarske stredisko Bachledova dolina 2.5 km, Lomnickie siodło 20.2 km, Webkamera Ždiar - Belianske Tatry 1.3 km od hotel.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza godzina na zameldowanie do Twojego pokoju to 14:00, najpóźniej wymeldować się z pokoju możesz o 10:00. Personel hotel może się z Tobą porozumieć po słowacku.\nWinter & Summer Resort Ždiar - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nObiekt Winter & Summer Resort Ždiar otrzymał ocenę 9.6 na 10, na podstawie opinii 1 gościa.\nZbieranie grzybów, Przechowywalnia sprzętu narciarskiego, Personel obcojęzyczny, Taras, Strefa dla niepalących, Serwis informacyjny, Sala Konferencyjna, Miejsca dla palących, Wyciąg narciarski w pobliżu, Przystanek autobusowy w pobliżu, Park, Dworzec kolejowy w pobliżu, Fryzjer / salon piękności w pobliżu\nPrzechowalnia bagażu, Ogród, Bar\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Winter & Summer Resort Ždiar


Trójnóż Horizon HT-30 « Oferta « Drukarnie.com.pl\nŚwiat według poligrafii\nPortal Drukarnie.com.pl istnieje od 2000 roku. Skupia uwagę przedsiębiorców i znawców branży poligraficznej ale także firm z poza branży, które korzystają z usług drukarni i poligrafii. Oprócz typowych dla portalu wiadomości mogą państwo korzystać z darmowej giełdy. Maszyny poligraficzne nowe i używane, usługi, poligrafia reklamowa, giełda pracy.Użytkownicy naszego portalu pozwalają nam wierzyć, że stanowimy dla Państwa ważne źródło informacji, ale przede wszystkim ważne źródło zleceń. Więcej...\nDołączając do nas możesz oferować swoje produkty, prowadzić Business Blog, komentować artykuły i dyskutować na forum. Redaktorzy portalu to profesjonaliści, którzy zawsze służą pomocą.\nWitaj na Drukarnie.com.pl. Zaloguj się. Jesteś tu pierwszy raz? Załóż konto za darmo!\nMaszyny poligraficzne (2441)\nTrójnóż Horizon HT-30\nCena netto: 71000 PLN / szt.\nOsoba kontaktowa: Krzysztof Wójcik\nUlica: Tartaczna 12\nTelefon stacjonarny: +48.48.3625738\nTelefon komórkowy: +48.502.255974\nMaszyna w idealnym stanie.\nGotowa do produkcji.\nProdukcja Horizon, Japonia.\nInnowacyjna maszyna idealna do produkcji książek.\nTrójnóż na bazie jednonoża, w pełni automatyczna praca, podawanie i odbieranie.\nmaksymalny format książki przed obcięciem: 235 x 320 mm\nmaksymalny format książki po obcięciu: 230 x 305 mm\nminimalny format książki po obcięciu: 135 x 200 mm (opcjonalnie 135 x 148 mm)\nmaksymalna grubość cięcia: 50 mm\nliczba cykli: 240/h\nsiła docisku: 150 – 800 kg\nWaga maszyny 1000kg\nTrójnóż HT-30 charakteryzuje się trwałością, nowoczesnością rozwiązań technicznych i solidnością wykonania. Urządzenie jest ustawiane automatycznie z wykorzystaniem systemu sterowania z panelu dotykowego “touch and work”. Dzięki temu rozwiązaniu uzyskano skrócenie czasu nastawu urządzenia do ok. 1 min. Prostota rozwiązań panelu dotykowego pozwala na obsługę trójnoża nawet przez niewykwalifikowanego operatora. HT 30 jest trójnożem, w którym cięcie książek odbywa się jednym nożem. Precyzyjny napęd układu pozycjonowania noża pozwala uzyskać dużą dokładność i wysoką jakość cięcia. Konstrukcja trójnoża pozwala na obrót książki lub stosu książek w celu obcięcia jednym nożem z trzech stron.\nStosy książek przygotowanych do cięcia są automatycznie podawane z podajnika, cięte i wykładane na wykładak. Po wyczerpaniu stosu książek urządzenie samoczynnie zatrzymuje się i czeka na kolejne polecenie operatora. Pozwala to nazwać HT-30 urządzeniem bezobsługowym, jako że operator może podczas pracy trójnoża obsługiwać inną maszynę. HT-30 posiada możliwość zapamiętania 200 powtarzalnych prac w pamięci komputera. W łatwy sposób jest możliwa zmiana lub korekta zaprogramowanych prac. W związku z zastosowaniem jednego noża czas nastawienia lub wymiany elementu tnącego jest trzykrotnie krótszy niż w trójnożu tradycyjnym.\nSilna i zwarta konstrukcja urządzenia gwarantuje wysoką jakość i precyzję cięcia. Zminimalizowano również poziom hałasu i wibracji podczas pracy maszyny. HT-30 jest wyposażony w nóż ze stali hartowanej, szybkotnącej, odpowiednio wyprofilowany, który zapewnia wysoką jakość cięcia i długotrwałe użytkowanie.\nMożliwa wysyłka spedycją.\nKontakt: 601 275 735\nWażne do: Oferta archiwalna\nLiczba wyświetleń: 122\nMaszyny poligraficzne » Trójnoże\nkarton format b 0\nSHINOHARA 52 V


autor: maciek s. 27-10-2010\nSpecjały kuchni PZŁ: chełmskie organa w sosie własnym.\nNa to wyjątkowe „danie” składa się m.in. „uproszczony” i maksymalnie okrojony z ewentualnych głosów odrębnych tryb oceniania, orzekania i rozpatrywania potencjalnych odwołań w sprawach dotyczących prawidłowości odstrzału samców zwierzyny płowej, jaki upichciła w okręgu chełmskim Okręgowa Rada Łowiecka, jak się wydaje wspólnie i w porozumieniu z tamtejszym Zarządem Okręgowym. Zgodnie ze statutem, wśród szeregu innych zadań ORŁ powierzono powoływanie komisji dokonujących oceny zgodności z zasadami selekcji osobniczej odstrzału samców zwierzyny płowej i muflonów. Spośród jej członków natomiast, ZO wyłaniają składy oceniające, zazwyczaj doraźnie po zakończeniu sezonu polowań na np. rogacze czy jelenie byki (tak to się przynajmniej dzieje w okręgu chełmskim).\nI w myśl tychże statutowych wymogów w sierpniu br. świeżo wybrana ORŁ w Chełmie stosowną komisję powołała, oczywiście jako jedną z kilku, do wyłonienia których statutem zobligowana była. Choć do dziś na internetowej stronie chełmskiego okręgu widnieją poprzednie składy (swoją drogą ciekawe dlaczego ta część informacji w portalu wciąż nie została zaktualizowana, a inne uzupełniane są przecież na bieżąco… czyżby się czegoś wstydzili chełmscy działacze?), to tajemnicą poliszynela jest fakt, iż do wskazanej komisji powołani zostali m.in. łowczy okręgowy oraz vice-prezes ORŁ.\nZ pewnością pojawią się głosy, że przecież prawo nie zostało naruszone, że statut wyraźnie określa sytuacje, w których nie może dochodzić do łączenia określonych funkcji, a bycie łowczym okręgowym czy członkiem rady i jednoczesne zasiadanie w komisji oceny prawidłowości odstrzału do takich sytuacji nie należy! Tak Koledzy, w świetle obowiązujących przepisów sytuacja powyższa nie budzi wątpliwości, ale…\nAle spójrzmy na całą sprawę nieco szerzej i z uwzględnieniem sekwencji zdarzeń, z jakimi będziemy mieli do czynienia kiedy trofeum zostanie przez komisję (z udziałem łowczego okręgowego oraz członka rady, bo to w tej sytuacji niewykluczone) ocenione na np. jeden czy dwa punkty czerwone. Pół biedy jeśli ocena nie budzi niczyich wątpliwości, w tym przede wszystkim „autora” feralnego odstrzału, który w związku z tym nie odwoła się do II instancji. Zgodnie bowiem z zaleceniami NRŁ, zarząd okręgowy nałoży na myśliwego określoną statutem karę porządkową i jeśli dalej ukarany zgadza się z dokonanymi rozstrzygnięciami (tzn. również od kary się nie odwoła) sprawa jest w zasadzie zamknięta. Świadomie napisałem „pół biedy”, bo już w przytoczonym przykładzie mamy taką sytuację, że powołany przez ORŁ do komisji łowczy okręgowy, który następnie wyznaczył sam siebie do składu oceniającego (no oczywiście dokonał tego rękoma całego zarządu okręgowego…), po wpłynięciu do zarządu arkuszy ocen, na ich podstawie wraz z pozostałymi członkami zarządu będzie na myśliwego nakładał stosowną karę.\nZ drugą „połówką biedy” będziemy mieli do czynienia, kiedy ów myśliwy z oceną komisji I instancji się nie zgodzi i postanowi odwołanie do komisji odwoławczej jednak złożyć. Z pewnością wszyscy możemy sobie wyobrazić poziom obiektywizmu jakim wykaże się II instancja, mając świadomość, że została powołana również głosem wiceprzewodniczącego ORŁ, a jednocześnie członka komisji oceny I instancji… Myślę, że tylko nieliczni członkowie PZŁ będą prezentować szczerą naiwność i nie dostrzegą ułomności takiego systemu.\nJak zatem będzie wyglądał dalszy przebieg sprawy? Załóżmy (bo trudno w tej sytuacji takiego założenia nie brać pod uwagę), że odwołanie nie zostaje uwzględnione, a czerwone punkty zostają podtrzymane. Zarząd okręgowy, w tym jego przewodniczący – łowczy okręgowy nakłada taką czy inną sankcję. Koło jest prawie domknięte – I instancja (w tym łowczy okręgowy i vice-prezes ORŁ) trofeum oceniła, II instancja ocenę podtrzymała, ZO (w tym łowczy i zarazem członek komisji I instancji) uchwałą karę porządkową nałożył…\nCóż, niczego nie podejrzewający myśliwy, wręcz ufny w obiektywizm i niezależne spojrzenie kolejnych instancji może jednak dojść do wniosku, że się z wlepioną mu sankcją nie zgadza i zgodnie z przysługującym mu prawem składa odwołanie do okręgowej rady łowieckiej. No i nareszcie ten władczy krąg może się spokojnie domknąć! Któż bowiem, między innymi rzecz jasna, odwołanie będzie rozpatrywał? Oczywiście wymieniony wcześniej jeden z członków rady, ba! Jej wiceprzewodniczący, a jednocześnie członek komisji oceniającej, której to ocena była podstawą do nałożenia kary porządkowej, teraz w ramach prezydium rady zarekomenduje ORŁ… wiadomo co. Czyli z pewnością odwołujący się myśliwy może liczyć na pełen obiektywizm i doprawdy „niezależne”, nieskażone urażonymi ambicjami spojrzenie na całą sprawę… Niewątpliwie też może być pewien, że pozostała część ORŁ rozpatrując odwołanie nawet nie zauważy, iż współautorem pierwotnej przyczyny był członek tejże rady i jej prezydium…\nKrąg zamknięty, uf, wszyscy, poza zainteresowanym myśliwym, mogą odetchnąć, autorytet został obroniony, a ewentualnie nadszarpnięte ambicje i zachwiana wiara we własną nieomylność mogą wreszcie zacząć dochodzić do siebie…\nPozostaje tylko zadać kilka pytań, retorycznych rzecz jasna: Czy to jest w porządku wobec tzw. „szeregowych” myśliwych? Czy naprawdę poziom przyzwoitości, wyczucia i dystansu do samych siebie sięgnął w okręgu chełmskim dna? Czy naprawdę chełmscy włodarze nie dostrzegają niestosowności relacji i zależności w tak zorganizowanym przez nich układzie? I nie chodzi o kwestie formalno-prawne, bo tym oczywiście nie uchybiono, tylko o pewne standardy, których prawem stanowić się nie da, a nawet nie powinno, bo te niepisane reguły po prostu się czuje, po prostu się wie, że pewnych rzeczy robić nie wypada. I nawet gdyby łowczy okręgowy oraz członek rady do składu oceniającego nie byli powoływani (choć w takim razie po co do komisji się pchali???), to i tak układ jest już nieprzejrzysty i budzący uzasadnione wątpliwości.\nTak naprawdę nawet nie chodzi o tych dwóch wymienionych wcześniej panów, są tylko ludźmi i jako jednostki z natury są istotami ułomnymi, którym powierzona władza może nieco przyćmić trzeźwą ocenę tego, co jest fair, a co jednak w porządku wobec innych nie jest. Ale już inaczej należy spojrzeć na postawę i decyzje ORŁ jako całości. To przecież, jeśli przyjrzymy się jej statutowym kompetencjom, powinna być swego rodzaju „rada nadzorcza” sprawująca pieczę nad wszystkim, co się w danym okręgu dzieje, dbająca tak o przestrzeganie prawa pisanego, jak też o pewne standardy i zwyczaje nieujęte w formalne ramy. To organ, który powinien stać z boku, nie włączając się personalnie w różnego rodzaju procesy, w tym działanie wybranych przez siebie komisji, szczególnie tych, których oceny mogą skutkować ograniczaniem praw myśliwych. Bo występując wyłącznie z takiej pozycji rada nie będzie się narażała na zarzuty o brak obiektywizmu, wynikający np. właśnie z osobistego zaangażowania się jej członków w rozstrzygnięcia, do których dochodzi na drodze do decyzji (uchwał), nazwijmy je ostatecznych, a pozostających we właściwości ORŁ. W opisanej powyżej hipotetycznej sytuacji członek rady ocenia, a na końcu całej procedury tzn. przy okazji rozpatrywania odwołania od kary ponownie będzie przecież rozstrzygał i decydował, czy jego własna pierwotna ocena była słuszna. Może rzecz jasna wstrzymać się od głosowania w danej sprawie, ale nie bądźmy naiwni, bo już sama jego obecność jest nie bez znaczenia. Oczywiście odwołanie może też dotyczyć innego aspektu tej sprawy niż kwestia oceny trofeum, np. rodzaju (wysokości) kary porządkowej, ale tego na tym etapie nie sposób przewidzieć. W każdym razie ryzyko braku obiektywizmu zostało stworzone.\nNiemniejsze zdziwienie budzi powołanie przez radę do komisji oceny prawidłowości odstrzału łowczego okręgowego, a zatem tego, który będzie oceniał i za chwilę na tej podstawie także karał (takie rozstrzygnięcia trzeba przecież brać pod uwagę). Nie sposób pozbyć się wrażenia lub raczej wątpliwości, czy ewentualne odwołanie się myśliwego od oceny I instancji i wskazanie na jakieś błędy w jej opinii, nie pozostanie bez wpływu na choćby wysokość kary (wiemy przecież, że ZO może operować w pewnych „widełkach”). Niestety doświadczenie uczy, że ludzkie urażone ambicje jeśli tylko nadarzy się okazja skorzystają z możliwości zadośćuczynienia…\nCzy nie byłoby zatem stosowniejszym unikanie przez organa Zrzeszenia takich zależności i wikłania się w tego typu, rodzące pytania i wątpliwości relacje? Czy w chełmskim okręgu łowieckim stosowność, przyzwoitość czy umiar w korzystaniu z władzy to obce pojęcia?\nNa koniec warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt funkcjonowania ORŁ. Zgodnie bowiem ze statutem jej prezydium nadzoruje działalność komisji problemowych. Jeśli ktoś prześledzi poprzednie składy: ORŁ w Chełmie i komisji problemowych przez w/. organ powołanych wnet się zorientuje, że już wcześniej członkowie prezydium rady nie mieli skrupułów by zasiadać w komisjach przez siebie nadzorowanych. Tymczasem jednak we wskazanym obszarze wątpliwości nie ma co zbyt wyraźnie artykułować i pozostaje mieć nadzieję, że żaden z członków prezydium obecnej ORŁ do wskazanych komisji nie trafił, a zatem nie będzie sprawował nadzoru nad samym sobą. Czy te nadzieje są płonne? Cóż, może kiedyś te jak na razie owiane tajemnicą informacje zostaną ujawnione braci łowieckiej okręgu chełmskiego…\n27-10-2010 21:27 Dziekan_78 Kiedyś twierdzono, że władza pochodzi od Najwyższego, jako surowego sędziego, łaskawego obrońcy i jedynego sprawiedliwego i nieomylnego. Cóż widać, że chełmskie władze mierzą wysoko. Tylko, czy o takie wyżyny nam chodzi...?


Dzienniki pisane w drodze – Wielki Buk\nTag: Dzienniki pisane w drodze\n06/05/2016 Zostaw komentarz\n„Wiara jest silą, dzięki której zburzony świat ponownie staje się całością.”\nPo książki sięgamy z różnych względów. Szukamy dobrej i wymagającej lektury, pragniemy dowiedzieć się czegoś o świecie, zgłębiamy interesujące nas tematy, albo po prostu czujemy potrzebę poznawania kolejnych opowieści. Literatura ma też działanie terapeutyczne – czasami to taki efekt uboczny, przypadkowe poruszenie struny serca czytelnika, a czasami książka powstaje właśnie po to, by wywołać efekt katharsis. Bywa, że robi to w sposób naiwny, bywa, że robi to w sposób stereotypowy, ale bywa też, że robi to po prostu tak, by zadziałać kojąco, bez względu na swoje wady.\nO stracie i rozpaczy, o drodze przez żałobę i próbie odzyskania swojego życia opowiada czwarty tom bestsellerowego cyklu Richarda Paula Evansa, czyli Dzienników Pisanych w Drodze, zatytułowany „Miejsce dla dwojga”. Pomimo iż jest to kolejny z tomów serii, to Evans od razu wprowadza czytelnika w opowieść – możemy wskoczyć na drogę tuż za bohaterem i w pełni zrozumieć jego motywacje, nie tracąc radości z lektury.


Super Tydzień Chełmski - Najpiękniejsze palmy i pisanki wybrane\nNajpiękniejsze palmy i pisanki wybrane\n8 kwietnia w Krasnostawskim Domu Kultury rozstrzygnięto siedemnastą edycję powiatowego konkursu "Palma i pisanka wielkanocna". Jury oceniało 27 zestawów prac.\nPrace oceniła komisja w składzie: Mateusz Soroka - etnolog z Muzeum Regionalnego w Krasnymstawie, Elżbieta Sobczuk - archeolog z Muzeum Regionalne w Krasnymstawie i Magdalena Wróbel - plastyk z Krasnostawskiego Domu Kultury, która po obejrzeniu dziewięciu zestawów w kategorii pisanki tradycyjne oraz 18 zestawów w kategorii palmy tradycyjne wyłoniła laureatów.\nPierwszą nagrodę za pisanki tradycyjne otrzymała Danuta Perestaj (Krasnystaw). Drugie miejsce zajęły ex aequo Anna Kwietniewska (Rożki) i Ewa Czapla (Krasnystaw). Trzecia nagroda powędrowała do Janiny Boroś (Krasnystaw). Wyróżnione zostały ponadto Anna Krzyżanowska (Widniówka) oraz Sylwia Czapla (Krasnystaw).\nNajlepszą palmę tradycyjną wykonała Teresa Bożko (Krasnystaw). Drugą nagrodę zdobyła Anna Raczkowska (Żułów), a trzecie miejsce zajęły ex aequo Katarzyna Tokarz (Majdan Surhowski) i Anna Krzyżanowska (Widniówka). Wyróżnienia otrzymały Maria Oszczepalińska (Czajki) i Władysława Jabłońska (Orłów Murowany Kolonia).\nW uzasadnieniu werdyktu można przeczytać, że komisja konkursowa oceniła pisanki wykonane technikami tradycyjnymi zdobione wzorami proweniencji zarówno chrześcijańskiej, jak i przedchrześcijańskiej. W wyborze palm jurorzy kierowali się doborem użytych, naturalnych materiałów oraz estetyką wykonania.\nNagrody finansowe i pamiątkowe dyplomy laureatom wręczyli burmistrz Hanna Mazurkiewicz Krasnegostawu i dyrektor KDK Damian Kozyrski. Po wręczeniu nagród rozpoczął się kiermasz wielkanocny, podczas którego można było kupić tradycyjne palmy, pisanki, stroiki, baranki, koszyczki, serwetki i inne wyroby świąteczne przygotowane przez twórców ludowych.