survival dla najmlodszych – Sportowe Zabawy – aktywna turystyka na Pomorzu Zachodnim\nSurvival dla najmłodszych - czyli zabawy z dziećmi\nW niniejszym artykule chciałbym przedstawić kilka prostych zabaw, którymi bez najmniejszego problemu można urozmaicić każdy wypad do lasu, biwak lub po prostu rodzinne grillowanie w sobotnie popołudnie. Oczywiście zabawy mogą być organizowane przez mamy, jednak pozwolę sobie na małą stronniczość. W tym temacie uważam, że to ojcowie powinni wieść prym.\nKażdy rodzic wie i rozumie, że dla dziecka najlepszą formą spędzania wolnego czasu jest ruch i zabawy na powietrzu. Warto jednak przy tym urozmaicać ten czas różnego rodzaju zabawami by maluchy w dużo ciekawszy, a jednocześnie bezpieczniejszy sposób go spędziły. Dzięki takim zabawom nie tylko lepiej się rozwijają fizycznie, ale i psychicznie. Więzi budowane w trakcie takich zabaw dziecka z rodzicem są po prostu bezcenne. Ojcowie i matki budują autorytet oraz poczucie bezpieczeństwa w oczach swoich pociech. Oczywiście nie bez znaczenia pozostaje fakt, że gdy rodzic zorganizuje zabawę to czasu na rozrabianie brzdąc ma dużo mniej albo wcale. Ale do rzeczy:\n1. Rzucanie do celu.\nBardzo uniwersalna zabawa, która zawsze (niezależnie od wieku dziecka, czy rodzica) podoba się wszystkim. Mogą brać w niej udział dzieci nawet już dwuletnie. Wszystko kwestia tego, czym się rzuca i na jaką odległość. Można oczywiście kupić zestawy piłeczek i rzucać do specjalnie przygotowanych koszy. Ale zapewniam, że garść kamyków rzucanych w stronę starego pieńka z powodzeniem wystarczy. Zabawę tą spokojnie można zorganizować na spacerze, czy grillu, a brać w niej udział powinni wszyscy, nie tylko dzieci. Rodzaj celu, dystans oraz to, czym rzucamy zawsze dostosowujemy do wieku tak, aby każdy jak najwięcej radości wyniósł z tej zabawy. Dzieci rozwijają koordynację ruchową, zwinność, celność. Poprzez element rywalizacji, bo przecież celne trafienia zawsze zliczamy, dzieci uczą się bardzo cennych umiejętności życia i współpracy w grupie.\n2. Szukanie skarbu.\nDlaczego by nie zamienić zwykłego spaceru w fascynującą przygodę, którą dziecko mogłoby wspominać jeszcze przez wiele dni opowiadając o niej z przejęciem każdemu, kto by tylko chciał słuchać. Przygotujmy, zatem cel spaceru – SKARB. Przygotujmy odpowiednią oprawę by poszukiwania miały właściwe napięcie. Wystarczy kawałek jakiejkolwiek mapy z dużym X-em na środku. Mapa musi mieć opalone krawędzie. Każdy wie, że prawdziwa piracka mapa skarbów ma poopalane krawędzie, jest wymięta i zszarpana przez sztormy i zawieruchy wojenne. Oczywiście musimy wcześniej skarb ten schować w miejscu X-a. Skarbem mogą być np. czekoladowe monety, lub innego rodzaju smakołyki. W poszukiwaniach pomagajmy i naprowadzajmy. Jednak to dziecko niech w głównej mierze prowadzi poszukiwania i trzyma mapę. Dajmy mu też, jeśli mamy taką możliwość lornetkę oraz lupę do mapy. W ten sposób przygotowany poszukiwacz z pełną werwą ruszy w świat przygody i pirackich sekretów. Dziecko będzie rozwijać umiejętność skupienia, logicznego myślenia, czytania mapy, orientacji w terenie, podejmowania decyzji i wiele innych.\n3. Budowanie szałasu.\nA może zamiast spaceru, czy bezproduktywnego gapienia się w ognisko spróbować sił w budowie szałasów? Budujemy tylko z martwych drzew i liści znalezionych na ziemi. Pamiętajmy, że to tylko zabawa i nie należy przy tym niszczyć środowiska. Proste szałasy jedno, czy dwuspadowe (w różnych konfiguracjach) buduje się w miarę szybko. Dzieci bardzo chętnie uczestniczą w procesie budowy i tworzenia na każdym etapie. Uczą się przy tym nie tylko o samej konstrukcji szałasu, ale przede wszystkim pracy w grupie, współdziałania oraz wzajemnej pomocy przy wykonywaniu poszczególnych zadań. Dodatkowym i niezaprzeczalnym atutem tej zabawy jest okazja dla rodziców, by zabłysnąć prawdziwym autorytetem w oczach dzieci. To rodzic potrafi zrobić coś z niczego i pokazuje jak osiągnąć cel.\n4. Nauka węzłów.\nZabawa przeznaczona raczej dla starszych dzieci, które potrafią wystarczająco długo skupić uwagę. Znajomość wiązania choćby kilku podstawowych węzłów może być przydatna dla każdej osoby aktywnie spędzającej czas, choćby po to by przywiązać do plecaka różnego rodzaju szpargały, aby mieć pewność, że nie zgubimy ich podczas długiej wędrówki. Dzieci rozwijają umiejętności manualne i skupienia. Rozwijają również cierpliwość (każdy, kto próbował pierwszy raz nauczyć się węzła ratowniczego wie o czym mówię). Jednak duma dziecka z prawidłowo zawiązanego węzła jest bezcenna.\n5. Zakładanie bazy.\nTeoretycznie zabawa ta wiąże się z budową szałasu, jednak budowa bazy ma dużo więcej składowych. Wspólnie z dziećmi wybieramy lokalizację, jednocześnie szczegółowo omawiając jej zalety i wady. Można zrobić burzę mózgów. Każdy członek grupy powinien powiedzieć swoją opinię, a zadaniem rodzica jest naprowadzenie dzieci na właściwe odpowiedzi. Pamiętajmy, że to dzieci mają wybrać właściwą lokalizację. Czyli taką, która nie będzie się rzucała w oczy, nie będzie zagrożona osuwiskami, lawinami, czy podtopieniami. Taką, w której można bezpiecznie rozpalić ognisko i najlepiej w niedalekiej odległości od jakiegoś ujęcia wody. Warto bazie nadać imię, by dzieci mogły się identyfikować z miejscem, a tym samym grupą. Nadamy zabawie aspekt prawdziwej przygody. Dzieci rozwijają swoje umiejętności komunikacji, kreatywność i samodzielność. Nabywają umiejętności pracy w grupie, a jednocześnie rozwijają swoją niezależność. Uczą się akceptacji opinii innych osób.\n6. Rozpalanie ogniska.\nMoim zdaniem, dzieci już w wieku pięciu czy sześciu lat mogą uczyć się podstawowych technik rozpalania ognia. Umiejętność odpalenia zapałki, czy zapalniczki i tak już posiadają poprzez obserwację nas dorosłych. Moim zdaniem, można sześciolatkowi spokojnie pozwolić sprawdzić teorię w praktyce. Dzieci nauczą się skąd bierze się ogień i dlaczego jest gorący. Poczucie własnej wartości dziecka wzrośnie, gdy pozwoli się mu wykonać „dorosłą” czynność. Gdy dzieci trochę podrosną, wtedy pokazujemy siedmio, czy ośmiolatkowi w jaki sposób ułożyć drewno na stosie, by dobrze rozpalić ogień. Pokazujemy, że trzeba nazbierać rozpałki i pokazujemy jej różne rodzaje, przy czym papier jest ostatecznością. Pokazujemy, że rozpalamy ognisko zaczynając od cienkich suchych gałązek, a potem dokładamy grubsze konary. Dzieci zaznajamiają się z podstawami. Następnie można pokazać, że ognisko to nie tylko zapałki czy zapalniczka. Można pokusić się by pokazać choćby dziecku rozpalanie ognia krzesiwem lub dla bardzo cierpliwych metodę pocierania dwóch kawałków drewna, albo lupą.\n7. Pieczenie kiełbasek na ognisku.\nDzieci już od najmłodszych lat uwielbiają kiełbaski z ogniska. Zawsze ochoczo pałaszują mięso przyrządzone w ten sposób. Wykorzystajmy zatem okazję, by dzieci poznały, że jedzenie to nie tylko gotowy posiłek na stole. Pozwólmy dziecku usmażyć własną kiełbaskę, by potem mogło ją zjeść. Można przy tym pozwolić również, aby przygotowało własny kijek do smażenia kiełbasy na ogniu. W ten sposób dziecko dowie się, że jedzenie nie bierze się z kuchni, ale musi ono zostać przez kogoś przygotowane. Przy ostrzeniu kijka, nauczy się podstawowych zasad obchodzenia z nożem. Każdą z tych czynności pokazujemy krok po kroku, zawsze szczegółowo opisując.\nTych kilka przykładowych zabaw przyczyni się do rozwinięcia w dziecku poczucia własnej wartości i pewność siebie. Rozwinie umiejętność kreatywnego radzenia sobie z różnego rodzaju problemami. Pobudzi dziecko do działania oraz odciągnie od wirtualnego świata gier komputerowych. Rozwinie się więź dziecka z rodzicem, a jednocześnie autorytet rodzica wzrośnie, gdy ten będzie ekspertem w dziedzinach interesujących dziecko. Dziecko pozna zupełnie nowy, rzeczywisty świat prawdziwych przygód przeżytych z rodzicami, a wspomnienia wspólnie spędzonego czasu wyryją się w jego pamięci na zawsze.


igotówka Kędzierzyn-Koźle, Kędzierzyn-Koźle igotówka, gotówka z Kędzierzyna-Koźla, szybka gotówka w Kędzierzynie-Koźle\nZamów chwilówkę w vivus Kędzierzyn-Koźle igotówka\nO firmie igotówka Kędzierzyn-Koźle\nFirma igotówka mistox3 to firma, która od ponad 15 lat zajmuje się udzielaniem pożyczek na okres krótko terminowy. Takie pożyczki, inaczej nazywane chwilówkami, nie wymagają żadnych poświadczeń. Nawet, jeśli nie masz pracy czy stałego źródła utrzymania firma igotówka Kędzierzyn-Koźle udzieli ci pożyczki bez żadnego problemu. Każda osoba, jak ubiega się o pożyczkę w firmie provident Kędzierzyn-Koźle powinien wypełnić formularz, podać swoje dane kontaktowe i już po 25 minutach może posiadać pieniądze na swoim koncie. Nowi klienci mogą pożyczyć od 300 zł do 3000 zł. Osoby, które już wcześniej miały okazję współpracować z firmą igotówka Kędzierzyn-Koźle mogą nabyć nawet do 7000 zł. Chwilówki to niesamowita alternatywa dla pożyczek bankowych. Jednakże w banku istnieją pewne ograniczenia, które niekiedy nie pozwalają na wzięcie pożyczki w konkretnej chwili, gdy jest to nam bardzo potrzebne. Chwilówka w razie nagłej potrzeby jest łatwa i szybka do wzięcia, dzięki czemu z takiej opcji w firmie igotówka Kędzierzyn-Koźle skorzystało już bardzo wiele osób. Biorąc pożyczkę-chwilówkę mamy określony termin spłaty i musimy się go koniecznie trzymać. Pieniądze jest możliwość otrzy mac na swoje konto bankowe. Jednakże dla tych. Którzy lubią widzieć realne pieniądze w dłoniach lub tak jest im wygodnie mogą posiadać dowiezione pieniądze do domu poprzez jednego z pracowników firmy igotówka Kędzierzyn-Koźle.\nNa co macie możliwość wziąść pożyczkę u igotówkaa w Kędzierzynie-Koźle ?\nZakup samochodu, remont domu, zakup nowoczesnego sprzętu AGD bądź RTV albo wesele wnuka czy komunia chrześniaka bądź chrześnicy. Takie rzeczy wiążą się przede wszystkim z pieniędzmi, z ich wydawaniem. Niekiedy po prostu brakuje nam nieco do pełnej kwoty bądź po prostu nadarza się nieplanowany wydatek, na który nie mamy w poszczególnej chwili pieniędzy. igotówka Kędzierzyn-Koźle jest odpowiedzią na różne troski i zmartwienia. Z firmą igotówka Kędzierzyn-Koźle każdy mieszkaniec w Kędzierzynie-Koźle może zaopatrzyć się w pieniądze, które są mu niezbędne. Wystarczy mieć skończone 18 lat a zarazem oczywiście należy wypełnić ankietę, bez której bądź, co bądź firma nie może udzielić pożyczki. Pożyczki pobierane w firmie igotówka Kędzierzyn-Koźle są wydawane w oparciu o zaufanie do klienta oraz w oparciu o podpisany dokument udzielający pożyczki. igotówka Kędzierzyn-Koźle to firma, która świadcze swoje usługi już od ponad 15 lat. Taki staż działania na rynku może być niezaprzeczalnym dowodem na wiarygodność firmy. Będąc nowym klientem już dziś możecie otrzymać od 300 do 3000 zł. Jeżeli firma igotówka Kędzierzyn-Koźle jest Ci dobrze znana i my również znamy ciebie, przysługuje Ci możliwość pożyczenia nawet 7000 tysięcy zł. Jesteśmy godni zaufania. Korzystając z naszych usług jeszcze nikt nie był zawiedziony. Kiedy obydwie strony dostosowują się do warunków umowy nie ma mowy o komplikacjach. Dzięki temu zadowolenie oraz długoletnie zaufanie to klucz do sukcesu.\nigotówka Kędzierzyn-Koźle kontakt\nigotówka Kędzierzyn-Koźle adres\nKędzierzyn-Koźle igotówka telefon\nPożyczki przez internet igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki online igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki dla bezrobotnych igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki bez BIK igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki na telefon igotówka Kędzierzyn-Koźle\nKontakt do igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki w domu klienta igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki na raty igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki dla zadłużonych igotówka Kędzierzyn-Koźle\nPożyczki na dowód igotówka Kędzierzyn-Koźle\ngotówka z Kędzierzyna-Koźla\nKędzierzyn-Koźle pożyczka igotówka\nPopularne słowa igotówka biuro Kędzierzyn-Koźle\nigotówka windykacja Kędzierzyn-Koźle\nigotówka telefon Kędzierzyn-Koźle\nigotówka placówki Kędzierzyn-Koźle\nigotówka praca Kędzierzyn-Koźle\nigotówka kontakt Kędzierzyn-Koźle\nigotówka opinie Kędzierzyn-Koźle\nigotówka siedziba Kędzierzyn-Koźle\nigotówka oddział Kędzierzyn-Koźle\nigotówka adres Kędzierzyn-Koźle\nigotówka pożyczki w Kędzierzynie-Koźle\nszybka gotówka w Kędzierzynie-Koźle\nigotówka pożczka Kędzierzyn-Koźle\nigotówka chwilówka z Kędzierzyna-Koźla\nPożyczka igotówka Kędzierzyn-Koźle


Krzywoprzysiężny minister « Dziennik gajowego Maruchy\n« Policja zabija dwa razy więcej białych niż czarnych\nDobre rady, ale diagnoza wątpliwa »\nJakiś czas temu natknąłem się w Internecie na ciekawy artykuł na temat wiarygodności Zbigniewa Ziobry.\nJest tam mowa o składaniu przez obecnego Ministra Sprawiedliwości – Zbigniewa Ziobrę, fałszywych zeznań.\nSprawa dotyczy historii z 2007r, tzw. afery gruntowej, która ostatecznie doprowadziła do upadku pierwszego rządu PiS. Kilka lat później, przed sejmową komisją śledczą były prezes PZU – Jaromir Netzel zeznał, że Ziobro telefonicznie nakłaniał go do składania fałszywych zeznań w sprawie wymienionej afery.\nZiobro oczywiście zaprzeczył i wytoczył Netzlowi proces o zniesławienie. Ostatecznie Ziobro proces przegrał i udowodniono mu, że jednak do takich zeznań nakłaniał. Po prostu, wbrew oczekiwaniu Ziobry, odnalazły się nagrania z podsłuchu rozmowy.\nZiobro musiał ponieść koszty procesu i dodatkowo został ukarany za wprowadzenie sądu w błąd, grzywną w wysokości 2000 zł. Prawdę mówiąc kara ta była śmiesznie niska biorąc pod uwagę rodzaj przestępstwa i stanowisko, jakie Ziobro zajmował (Minister Sprawiedliwości a później poseł do Parlamentu Europejskiego).\nPrzy okazji przypomniała mi się podobna historia z politykiem brytyjskim Jonathanem Aitkenem, który również przegrał proces o zniesławienie, jaki sam wytoczył. Przy okazji udowodniono mu fałszywe zeznania.\nW brytyjskim sądzie nie było „zmiłuj się”. Pan ów dostał 18 miesięcy bezwzględnej odsiadki. Oczywiście jego kariera polityczna był skończona. W Polsce natomiast mimo kompromitacji i utraty wiarygodności, Ziobro wrócił na stanowisko Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego w jednej osobie.\nThis entry was posted on 2020-06-05 (Piątek) @ 12:38:26\tand is filed under Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarzy 6 to “Krzywoprzysiężny minister”\n2020-06-05 (Piątek) @ 13:16:34\nOd dawna twierdze ze Ziobro to zdemoralizowany kretyn o mentalnosci komunistycznego glupka z ZETEMES ! Prokuratorzy z Poznania twierdza ze wywieral naciski zeby chonic policyjnych mordercow z Wroclawia Igora Stachowiaka przed kara W normalnym panstwie juz dawno ta menda powinna gnic w pierdlu !\n2020-06-05 (Piątek) @ 14:59:41\nna Podhalu się mówi:\ntu się prawo nie przyjmuje\ni widać ta ‚estetyka’ rozlała się w oczyszczalni ścieków=Polin>POST1989 bo za komuny byłoby to raczej niemożliwe.\n2020-06-05 (Piątek) @ 16:54:13\nSzach-mat. Prokuratura pod kierownictwem i nadzorem min. Ziobry zablokowała Komisji Macierewicza dostęp do Tupolewa w Mińsku Mazowieckim.Rozumie ktoś coś z tego? Da to się wytłumaczyć?\nTemida zatrudnia też 42 tysiące urzędników sądowych i 29,5 tysiąca pracowników więziennictwa.\n2020-06-05 (Piątek) @ 17:18:47\nNiech żyje Wierny Sługa Partii Interesów Syjonistycznych – Ziobro Zbigniew , Minister, Budowniczy Nowego Prawa, Głos Prawdy , Mąż Natchniony, Tytan Myśli i Czynu, Wcielona Wola i Rozum, Inżynier Naszych Marzeń, Słońce Ludzkości, Pokoju i Postępu, Nadzieja Całej Ziemi, Demiurg Rodzaju Ludzkiego, chwała Mu, po stokroć sława!\nI niech nikt nie śmie mówić o Wielkim Zbigniewie – Zbigniew Zero!\n2020-06-05 (Piątek) @ 18:09:00\nPanie Gajowy, dzięki za publikację z ilustracją 🙂\n2020-06-05 (Piątek) @ 19:03:15\nKiedyś chodziły słuchy, że w akademiku kablował…


Niepodległość teatru | grotowski.net\nKrystian Lupa, Witold Mrozek\nZapis spotkania z Krystianem Lupą, które odbyło się 11 listopada 2016 roku w Barbarze w ramach cyklu „Prawda i tylko prawda” podczas Olimpiady Teatralnej „Świat miejscem prawdy” Wrocław 2016.\nWitold Mrozek: Dzień dobry państwu. Wielu z was miało wczoraj okazję być świadkami dość niezwykłej akcji, która wydarzyła się po wyjątkowym spektaklu, jakim jest Wycinka w reżyserii Krystiana Lupy. Był to ciąg dalszy protestu zespołu i widzów Teatru Polskiego we Wrocławiu. Na potrzeby licznie obecnej publiczności zagranicznej pokrótce przybliżę sytuację. Teatr Polski we Wrocławiu, jedna z najlepszych scen w Polsce, od kilku już miesięcy pozostaje w kryzysie z powodu powołania nowego dyrektora tej instytucji1. Zmiana ta dokonała się na skutek działań polityków reprezentujących w zasadzie niemal wszystkie opcje rządzące w Polsce – z jednej strony konserwatywno-liberalną prawicę rządzącą Dolnym Śląskiem z pomocą partii ludowo-chłopskiej, z drugiej konserwatywno-narodowo-katolicką prawicę rządzącą w tej chwili na szczeblu centralnym. Jednym z haseł, które skandowano zarówno po spektaklu na widowni, jak i później pod Teatrem Polskim, było: „Nie oddamy im kultury”. Chciałem pierwsze pytanie skierować właśnie w tę stronę. Kim są „oni”?\nKrystian Lupa: W odniesieniu do nazwy cyklu, w ramach którego się spotykamy, nie jest tak łatwo z tą prawdą – nie tylko trzeba mówić prawdę, lecz także trzeba umieć mówić prawdę, a to jest już wyzwaniem. Odpowiadając natomiast na pytanie o „innych” – w zależności od momentu jest różnie. Jacyś „oni” są zawsze. Powszechnie używany jest taki kosz, do którego wrzucamy wszystko i tych wszystkich, którzy pozostają poza granicą wspólnego porozumienia, dialogu. Z jednej strony „oni” to coś wrogiego. Fantastyczną definicję „onych” dał Witkacy w swoim dramacie [Oni], bo pojęcie „onych” jest bardzo mgliste i granice „onych” są niewyraźne, natomiast sama emanacja „onych” jest traumatyczna. To są ci, których się boimy, to są ci, których nie rozumiemy. Z drugiej strony to są ci, którzy się boją, to są ci, którzy nie rozumieją. W momencie, w którym dialog choruje i niedomaga, a dzieje się to przecież obecnie w Polsce, to odczucie eskaluje.\nMuszę wyznać, że w kontekście wczorajszej publiczności – bardzo niecodziennej, inaczej zainstalowanej, zaznajomionej z bardzo mocnym podtekstem, który powstawał przez ostatnie miesiące we Wrocławiu, nagle zupełnie inaczej zobaczyłem nasze przedstawienie. Stało się dla mnie zupełnie nowe i obce. To jest zresztą fantastyczna sytuacja dla reżysera i aktorów, bo pozwala zainicjować inne drogi, na nowo rozbudzić intuicję. Pomijając smutne okoliczności, o których pewnie za chwilę będziemy mówić, byłem w jakiś osobliwy sposób wczoraj szczęśliwy (i to uczucie ciągle nie mija), że spektakl zbudował nowe sensy i przed naszym wyjazdem do Paryża jesteśmy na nowo zaczarowani2. Wiele rzeczy zobaczyliśmy jako potencje i nawet jeśli nie do końca się one spełniły we wczorajszym spektaklu, to czujemy, do czego chcemy dążyć. Ten spektakl chce dalej żyć, ponieważ w jakiś sposób istnieje w tej rzeczywistości, zmienia się razem z nią, jest prowokowany przez tę rzeczywistość i tę rzeczywistość prowokuje. Takie jest moje odczucie.\nMrozek: Od premiery minęło niemal dwa lata. Czy mógłby pan spróbować powiedzieć, jak zmieniła się Wycinka przez ten czas?\nLupa: Trudno mi to ogarnąć. Wiem, że wiele się zmieniło. Zaraz po premierze mieliśmy uporczywy kryzys. Zwykle, kiedy zaczyna się grać spektakl, aktorzy chcą go, powiedzmy, sformalizować, chcą mieć pewne rzeczy ustalone, zrobione, zabezpieczone. Ten spektakl w ogromnej mierze bazuje na improwizacji i jego powtarzanie z zachowaniem improwizacyjnej kondycji jest dla aktorów bardzo trudnym zadaniem. Pół roku trwało moje zmaganie z aktorami, a precyzyjniej – walka z nieświadomą tendencją, która jest w aktorze niezależnie od jego woli i pragnień. Później spektakl wybuchł na nowo – to się zawsze wiąże ze spotkaniem z publicznością. W tamtym momencie spotkaliśmy się z widzami w Chinach [w lipcu 2015 roku], których reakcja była ekstremalna. Chińczycy potraktowali ten spektakl jak „ogień wolności” w ich własnej sytuacji, przepełnionej frustracją, poczuciem zniewolenia i sprostytuowania przez władzę, która zawsze chce mieć artystów na usługi własnej ideologii, a najczęściej własnych interesów, które się kryją za tą ideologią. W takiej sytuacji niektórzy artyści w imię kariery gotowi są do różnych ofiar, zapominając, że podcinają gałąź, na której siedzą; przestają być artystami, kiedy organizują swoją karierę w oparciu o sojusze z władzą. To spotkanie z chińską publicznością w jakiś sposób wyzwoliło nasz spektakl. Zagraliśmy tam bardzo „dzikie” przedstawienia, bo silnie oddziaływała na nas przestrzeń. Nie była to przestrzeń słowa, ale działania gestów magicznych. Było też spotkanie w Awinionie [w lipcu 2015 roku] z bardzo europejską i bardzo wyrafinowaną myślowo publicznością, która pod powierzchnią świadomości wyczuła w tym spektaklu prowokację – i nastąpiło wspólne zafascynowanie. Aktorzy poczuli, że racją bytu Wycinki jest zarówno prowokowanie, jak i odbieranie półświadomej prowokacji, bo widownia zawsze przychodzi z jakąś ukrytą prowokacją. To się dzieje w aurze, w pewnej, czasami trudno uchwytnej, przestrzeni, którą trzeba wyczuć i zrozumieć. Przez dwa lata prowadzimy walkę o to, żeby być otwartymi na tę irracjonalną przestrzeń, w której możemy się spotkać, zanim zaczniemy coś mówić, poczuć, do kogo mówimy i po co.\nMrozek: Chciałbym się odnieść do tego, co pan mówi o chińskiej publiczności oraz do sytuacji w Polsce i we Wrocławiu. Jak pan myśli, po co właściwie politykom teatr? Przecież są wielomilionowe produkcje w TVP – droższe synekury, większe publiczności. Dlaczego teatr?\nLupa: Też zadaję sobie to pytanie. Nie sądzę, by politycy dali panu jakąś rozsądną odpowiedź, gdybym o to zapytał. Wydaje mi się, że wygadywaliby na ten temat nieprawdopodobne banialuki. Chcę wierzyć, że jest to jakaś intuicja. Żywe, rytualne spotkanie tworzy pewnego rodzaju mentalną świecką religię i teatr jest właśnie miejscem takiego obcowania, osmozy duchowej. Wydaje mi się, że politycy boją się nie mieć na to wpływu.\nMrozek: A nie boi się pan, że wczoraj była ostatnia wrocławska Wycinka?\nLupa: Nie spotkałem się z dyrektorem [Cezarym] Morawskim, więc nie wiem, jakie ma zamiary wobec tego spektaklu. Pewnie dyrektor spodziewał się dosyć groźnej sytuacji, być może nasilenia tego wszystkiego, co się dzieje w teatrze. Pojawił się więc, nie w rozmowie, tylko jakby przez osmozę i różne plotki, pewien rodzaj transakcji, zakładu, że Teatr może grać ten spektakl, ale nie musi – więc drodzy aktorzy miejcie się na baczności.\nMrozek: Nie obawia się pan kurczącego się obszaru do pracy w Polsce? Nie pracuje pan już w Starym Teatrze…\nLupa: Czego mam się obawiać? Ja już jestem poza tym obszarem (śmiech). W Polsce jak na razie jestem nigdzie (śmiech).\nMrozek: Chciałem nazwać to jakoś eufemistycznie (śmiech).\nLupa: Ale mamy mówić prawdę. Zostaliśmy do tego zaproszeni.\nMrozek: Czy w takiej sytuacji rozważa pan niezależne produkcje?\nLupa: Tak, ale nie chcę o tym mówić. Jest ciągle Proces. To wzruszające, że różnym ludziom, nie tylko nam [twórcom z Teatru Polskiego], zależy, żeby to nie umarło. Może ten spektakl nie wyjdzie, odpukać w niemalowanie drewno, ale może jednak się uda. To jest jedyny taki projekt na razie3.\nMrozek: Myślę, że w ostatnich latach stało się coś, co spowodowało, że zarówno pana spektakle, jak i teksty, po które znowu zaczął pan sięgać, zaczęły być czytane w sposób bardzo wyrazisty, polityczny, konkretny. Mogliśmy to oglądać wczoraj, ale było to widoczne także dwa lata temu na premierze Wycinki. Publiczność przenosiła wtedy ironię [Thomasa] Bernharda i pana spektaklu na zupełnie inne zjawiska w Polsce i polskiej kulturze, ale także reagowała bardzo żywiołowo. Podobnie działo się w przypadku Placu Bohaterów. Najpierw w Wilnie, potem w Krakowie ten spektakl był czytany jako bardzo dosadny, dosłowny komentarz do bieżącej rzeczywistości. Pana to zaskakuje?\nLupa: Czy ja wiem... To nie jest moja strategia ani mój pomysł na życie i twórczość. Może to jest kwestia tego, że każdy z nas próbuje być uczciwy i szczery wobec własnych, bardzo osobistych fascynacji, pragnień i zagrożeń. Różnie nam to potem wychodzi. Po transformacji w Polsce wydawało mi się, że rzeczą najistotniejszą będzie nasza duchowa droga w tym bardzo trudnym momencie i dbanie, żebyśmy nie utracili umiejętności podróżowania do głębi człowieka, zdolności do humanizacji, żebyśmy nie utracili naszej wewnętrznej kultury, jej rozmiarów, naszego poczucia tolerancji i w ogóle zrozumienia tego, kim jesteśmy i po co jesteśmy na tej Ziemi oraz jakie mamy możliwości. Krótko mówiąc, próbowałem w to celować i wierzyć, że możemy iść ku czemuś lepszemu, jaśniejszemu, powiedziałbym – bardziej progresywnemu. Kiedy jednak ta możliwość tak gwałtownie się załamała…\nMrozek: Kiedy to było?\nLupa: Trudno dokładnie określić. Różne też były przyczyny. Najpierw kultura okazała się nieważna, co było totalnym błędem poprzednich partii rządzących, nie mówię tylko o PO. Pamiętam moment zaraz po transformacji, kiedy rzeczywiście mieliśmy fantastycznych ludzi w tych pierwszych ekipach rządowych. I pamiętam tę dramatyczną dla mnie wypowiedź Tadeusza Kantora. (Proszę sobie wyobrazić, że kiedy mówię o Kantorze, to jestem w stanie dokładnie zobaczyć jego twarz w tamtym momencie. Pamiętam każdy grymas. Ta twarz była szalenie ruchliwa, podobnie jak słowa i ogólna ekspresja.) Powiedział wtedy, że słuchał wielokrotnie tych wszystkich przemówień, marzeń, którymi dzielili się wówczas politycy nowej, wyzwolonej z jarzma Polski i że czekał na słowo „sztuka”. On lubił używać słowa „sztuka”, a nie „kultura”, był człowiekiem z tamtej generacji. Teraz używanie słowa „sztuka” staje się bardziej wstydliwe, co też jest w pewnym sensie symptomatyczne. „No i nie doczekałem się” – powiedział i natychmiast wpadł we wściekłość, natychmiast się spienił. Prawie wykrzyknął: „Oni pożałują tego! Oni pożałują tego! Oni przez to przegrają!”. I była w nim taka profetyczna emocja, spazm, nagła wściekłość, pasja. To niesamowite, jak czasem człowiek coś czuje, coś wie, a nikt nie chce tego słuchać, nikt się nie chce tym zarazić; jest totalna obojętność – jakby grochem o ścianę…\nJest bardzo ścisły związek między rozwojem duchowym a materialnym człowieka. Proszę zwrócić uwagę, że właśnie te miejsca na świecie, gdzie istnieje awangardowa, progresywna, poszukująca, nowatorska sztuka, są jednocześnie miejscami najsilniejszego rozwoju. To są miejsca kwitnienia, mekki, do których ściągają ludzie, centra, w których natychmiast zaczyna się życie. Mam wrażenie, że obecnie w Polsce mamy do czynienia ze zmarnowanym pokoleniem, w którym nastąpił duchowy zastój. Najpierw to było duchowe gnicie, taka pasywność duchowa, a dopiero później w tym śmietniku, w tej zakisłej, stojącej wodzie zaczęły się wyradzać regresywne monstra – negatywne, bo są zbudowane nie na marzeniu, tylko na nienawiści. Można powiedzieć, że są epoki i społeczeństwa marzące oraz te nienawidzące. I właśnie na te drugie sobie pozwoliliśmy. Można powiedzieć, że pozwoliliśmy się temu urodzić dzięki pasywności duchowej, indyferentyzmowi, który zapanował po przewrocie. To jest niewybaczalne. Tymczasem obecna ekipa populistów na tym korzysta. Załapuje się, bo ma taką możliwość.\nMrozek: Mówiąc „stracone pokolenie”, które dokładnie pokolenie ma pan na myśli?\nLupa: Mówię o naszej młodzieży. Dla porównania bardzo ciekawe jest to, co się podziało z generacjami powojennymi. Druga wojna światowa była niesamowitą tragedią i niesamowitą kompromitacją dziewiętnastowiecznego człowieka – pysznego, racjonalistycznego, przekonanego, że może stworzyć nowy ustrój, nowe społeczeństwo, że wszystko jest w zasięgu ręki i projektów. To jest niemożliwe. Do dziś politycy nie wyciągnęli z tego żadnej nauki – nikt się nie interesuje procesami duchowymi. Po wojnie pojawiła się jasna, wielka fala nadziei w postaci rozmaitych rewolucji duchowych, kulturalnych, w postaci New Age (jak naiwny by on nie był). Była to tendencja dążąca do stworzenia nowego człowieka, człowieka bez granic. Tę wizję oddaje piosenka Beatlesów Imagine, która mówi: jestem obywatelem świata, gdzie nie ma granic, nie ma nacji, nie ma wojny – jestem człowiekiem, spotykam się z innym człowiekiem. Idea zjednoczonej Europy, niezależnie od tego, jak bardzo niedoskonałe czy wręcz karykaturalne są jej realizacje, jest ideą, której utrata oznacza dla mnie ostateczną klęskę naszego nowego człowieczeństwa. To nie jest tylko kwestia polityki i gospodarki, to jest kwestia projektu człowieczeństwa. Co by nie mówić i jak by się nie śmiać z hipisów, to była generacja marzycieli. W tej chwili jest generacja sfrustrowana, cyniczna i bezideowa. I to nie jest wina tych młodych ludzi. To jest wina tego, co my tym młodym ludziom daliśmy i czego nie umieliśmy im dać, ponieważ byliśmy zajęci czymś innym.\nMrozek: Tak więc są społeczeństwa ufundowane na marzeniu i ufundowane na nienawiści. Ktoś jeszcze dzisiaj na świecie umie marzyć? Poza Polską?\nLupa: Zostały jakieś niedobitki. Jeżeli znowu stoczymy się w podobną katastrofę, co nie jest wcale niemożliwe, to po tej katastrofie znowu pojawią się marzyciele. Szkoda tylko, że trzeba tylu ofiar i totalnej klęski, żeby marzenia odrodzić, bo przecież lepiej byłoby bez tego. Ale to chyba niemożliwe.\nMrozek: Ten pesymizm pojawił się…\nLupa: To jest optymizm (śmiech).\nMrozek: Zgoda, ale jednak wizja tego, co nas czeka w najbliższym czasie jest pesymistyczna. W pana teatrze taki wątek pojawił się ostatnio w Mieście snu – były tam napierające tłumy…\nLupa: No tak, można powiedzieć, że skorzystałem z intuicji wizjonerów, m.in. Alfreda Kubina, bezsprzecznie należącego do jednej z kolejnych fal wyznawców wizji apokaliptycznych, które co jakiś czas powtarzają się, bo nasze społeczeństwa rozwijają się sinusoidalnie. Jednak trzeba zauważyć, że u Kubina ta apokaliptyczna wizja jest też wizją terapeutyczną. On się tą apokaliptyczną wizją sam bronił przed schizofrenią, która go zaatakowała. I to jest niesamowite – stwórz katastrofę, a obronisz się przed katastrofą. Duchowo przeżyć katastrofę to jest tak, jakby umieć ją wyprzedzić, zanim ona tak naprawdę złapie cię od zewnątrz.\nMrozek: Czy chciałby pan mieć jakąś taką swoją enklawę, swoje laboratorium, w którym mógłby pan z daleka od wszystkich politycznych, urzędowych uwikłań pracować ze swoimi aktorami?\nLupa: W tej chwili nie można być z daleka od politycznych uwikłań. Wydaje mi się to niemoralne. Kiedyś pisałem nienapisaną książkę o tytule Klasztor nasłuchujących. Założycielską wizją tego „klasztoru nasłuchujących” była grupa ludzi, która przebywa na górze w starym opuszczonym klasztorze, takim klasztorze-squocie. Ta grupa się tam zagnieździła i korzystała z idei klasztoru, to znaczy z oddzielenia od świata, opierając się na przeczuciu, że kiedy się dostatecznie oddalisz, słyszysz lepiej to, co się dzieje. Trzeba znaleźć miejsce na tyle oddalone, by słyszeć całą orkiestrę świata, a nie tylko poszczególne instrumenty, do których masz najbliżej. I to jest sedno idei oddalenia. Sam długo duchowo sprzyjałem tej idei i realizowałem ją dla siebie, ale teraz mam poczucie, że po kolejnym kryzysie (kryzysy to bardzo dobra rzecz, trzeba być otwartym na kryzysy) całkowicie skompromitowałem sobie tę ideę. To nie jest prawda, to jest wygodnictwo. Nie możemy być daleko od świata. To nie działa tak, że oddalasz się od świata, jesteś w swojej enklawie i zajmujesz się wtedy światem. To oszustwo. W gruncie rzeczy zajmujesz się wtedy sobą, swoim własnym tyłkiem, oddalenie nic nie daje. Zresztą tak miało być w tej powieści. Wynik miał być taki, że mieszkańcy tego klasztoru zaczęli się demoralizować. Tak też najczęściej jest z grupami, których idea założycielska zawiera jakiś błąd. Jeżeli idea założycielska nie zawiera błędu, to ona sama oczyszcza ludzi, którzy się wokół niej grupują. A jeżeli ludzie grupują się wokół chorej idei, to sami zaczynają chorować. Podobnie przebiega obecnie demoralizacja ludzi skupionych wokół PiS. Można wysunąć argument, że byli to ludzie od początku zdemoralizowani, ale odkąd zaczęli funkcjonować jako grupa rządząca, demoralizują się dalej i znacznie szybciej. To nie jest ta sama grupa, która zaczynała rządy, w tej chwili jest to grupa totalnie zdemoralizowana przez uprawianie tych rządów i uwikłanie we własne kłamstwa. To nie tak, że oni kłamią, bo tak im wygodnie. Oni już nie wiedzą, co jest prawdą. To jest szaleństwo i skończy się to dla nich katastrofą i dla nas być może również.\nMrozek: Jakie są podstawowe kłamstwa obozu rządzącego?\nLupa: Dość łatwo kłamać, żeby coś uzyskać, żeby wygrać. Jeśli koniecznie chcę wygrać, staję się szulerem. Prawdziwa wygrana zawsze zakłada poszanowanie dla przeciwnika i dopuszczenie na wstępie do wiadomości, że przeciwnik może mieć rację. Jeżeli jednak jestem całkowicie nastawiony na to, żeby wygrać, jeśli jestem maniakiem w zdobywaniu władzy i sukcesu za wszelką cenę, to zawsze jestem szulerem. W związku z tym można powiedzieć, że to kłamstwo jest wszędzie. Mnie trudno konkretnie odpowiedzieć na pytanie, gdzie oni kłamią najbardziej, dlatego, że oni w ogóle kłamią. To znaczy w ogóle nie mówią prawdy, bo nie umieją jej mówić. Na przykład kłamią w błahych momentach, kiedy mogliby mówić prawdę, bo nic by ich to nie kosztowało. To jest zabawne i absurdalne.\nMrozek: Zaangażował się pan bardzo mocno, co nietrudno zrozumieć, w sytuację w Teatrze Polskim. Protesty ciągle trwają, mogliśmy to wczoraj widzieć. Publiczność jest solidarna z artystami. Sytuacja trwa już wiele miesięcy, co też jest optymistyczne na tle różnych akcji protestacyjnych w polskiej kulturze, które niekoniecznie mają tyle energii. Jednocześnie władze zdają się na to właściwie nie reagować. Trudno mi w tym momencie nie zapytać, o co walczycie?\nLupa: Chcę opowiedzieć o doświadczeniu, jakie było moim udziałem podczas końcowych ukłonów wczoraj po spektaklu. Wpadłem w dziwne zespolenie finału artystycznego, jakim jest rytuał ukłonów, i protestu. Nie byłem psychicznie w stanie założyć taśmy na usta. Od początku poczułem, że nie jestem członkiem zespołu, a to jest ich przywilej. Ja, który odszedłem z tego teatru, nie mogę w tym momencie uzurpować sobie tego przywileju. Mogę być razem z nimi, ale bez tego symbolu. Miałem jednak wrażenie, że członkowie zespołu mieli do mnie żal za ten irracjonalny gest niedopełnienia rytuału.\nWymiernym i widzialnym sensem, ewentualnym zwycięstwem protestu byłoby doprowadzenie do sytuacji, w której Cezary Morawski zrozumie swój błąd. Nie sądzę, że on o tym nie myśli. Nie sądzę, że jest człowiekiem do końca wyzutym z wrażliwości. Nie zazdroszczę mu jego sytuacji w tej chwili. Dużo o nim myślę, odkąd jestem we Wrocławiu. Właściwie nieustannie o nim myślę z jakąś empatią i przerażeniem. Myślę o tym, co przeżywa. Można powiedzieć, że jest zakładnikiem sytuacji. Nie jest już wolnym człowiekiem, być może, nie wolno mu ustąpić. Tak to sobie wyobrażam. Prawdziwie zaciekli ludzie są gdzie indziej. Prawdziwie zaciekły człowiek siedzi na fotelu ministra kultury i pamięta na przykład, co Krzysztof Mieszkowski mówił po skandalu ze Śmiercią i dziewczyną4. Ludzie-szulerzy są jednocześnie ludźmi mściwymi, ponieważ boją się tego, co będzie, kiedy przegrają. Przegrana jest dla nich śmiertelna. Im dłużej grają, tym bardziej śmiertelna. Odsyłam do niesamowitego tekstu Sprawa Dantona [Stanisławy] Przybyszewskiej, gdzie jest mowa o tym, że eskalacja terroru, niezależnie od tego, jaki on ma kształt, w pewnym momencie pozostawia jego inicjatorów właściwie w sytuacji bez wyjścia. Więc ja nie wierzę w taki spektakularny i doraźny skutek tego protestu, ale wydaje mi się, że jest on jednym z elementów tego wszystkiego, co się w nas rozwija. Mam na myśli rozwój naszej nowej świadomości, poczucia tej najbardziej elementarnej niemożności oddychania w przestrzeni, w państwie, w którym się kłamie z zasady. Nie można oddychać w powietrzu przepełnionym kłamstwem, bo człowiek traci sens; nawet wtedy, gdy zarabia, gdy się bogaci na tych kłamstwach. Ja wierzę w to, że ludzie, którzy w tej chwili zarabiają na tej kłamliwej rzeczywistości, w pewnym momencie doznają utraty sensu.\nMrozek: Rozmawiamy już dłuższą chwilę, a państwa na widowni jest dużo i na pewno chcecie się włączyć, proponuję więc otworzyć tę rozmowę.\nPytanie z sali: Chciałbym na moment wrócić do Kantora i opowiedzieć anegdotę, która nawiązuje do przekonania, że wybuch wolności przyniesie rozkwit i upowszechnienie kultury, która będzie miała wpływ na codzienne życie. Francuski aktor, Alexandre Marquezy, kiedy przyjechał do Polski po raz pierwszy (teraz jest aktorem we Wrocławiu [w Teatrze Arka]), zobaczył mały kiosk z napisem Kantor. Co dwa kilometry widział napis Kantor. Opowiadał mi, że jest bardzo szczęśliwy, że przyjechał do kraju, w którym twórczość Kantora jest tak popularna. Musiałem wyprowadzić go z błędu.\nJeszcze jeden temat chcę poruszyć. Chodzi o nadzieję i obecną sytuację. Spójrzmy, co się działo w Bułgarii i Rumunii w ostatnich dwóch latach, co w Polsce siłą rzeczy nie było dokładnie śledzone, a szczególnie na to, co działo się we Francji przez trzy miesiące, od marca do maja 2016. Tam oprócz rozbijania witryn sklepowych przez kilkusetosobowe grupy ze skrajnej lewicy i demonstracji związkowych przeciwnych dążeniom socjalistycznego rządu do odebrania pewnych uprawnień pracowniczych, odbyło się coś niesamowitego, co polskie media pokazały tylko raz, kiedy [Alan] Finkielkraut, filozof kiedyś lewicowy, dziś prawicowy, został przez kogoś popchnięty. To był jeden jedyny news z trzymiesięcznych rozruchów w kilkunastu miastach Francji i całonocnych dyskusji na temat przyszłości kraju i świata, które nie były ani lewicowe, ani prawicowe. We Francji powstało radio internetowe, w którym była kultura, powstawały teatry uliczne itd., i mam wrażenie, że w odróżnieniu od Paryża 1968, dziś każdy się zajmuje sobą – Francja Francją, Polska Polską. Więc te wydarzenia w ogóle nie zostały przetrawione, a było to niezwykle inspirujące. Na koniec mam pytanie. Naszym spotkaniem towarzyszą hasła – „Prawda i tylko prawda”, „Świat miejscem prawdy”. W pana wystąpieniu jest tęsknota za tym, żeby teatr zmieniał świat. W opowieściach reżyserów czy aktorów powtarza się przekonanie, że teatr odzwierciedla świat. Wisi nad tym wszystkim uzurpacja pochodząca z filozofii teatru rytualnego. Czy pana zdaniem teatr dziś ma w sobie taką moc lub kiedyś ją miał, czy to jest może tylko marzenie, żeby teatr znowu zaczął zmieniać świat, jak w pewnym momencie zmieniał świat zarówno w indywidualnej płaszczyźnie, jak i społecznej?\nLupa: To, co pan mówi, jest bardzo inspirujące. Wspomniał pan o 1968 roku w Paryżu, gdzie dochodziło to niesamowitych erupcji duchowych. Czasami zjawiska kulturowe wydają się straszliwie dzikie, chaotyczne. Pojawiają się w nich idee nie do przyjęcia – na przykład rozszalały maoizm z całym pandemonium chaosu – których człowiek dążący do spokoju boi się i natychmiast się na nie zamyka. Najczęściej jest tak, że uciekamy w coś upiornego, tylko dlatego, że nie jesteśmy w stanie dotrwać do końca tego procesu. Dostajemy cykora w momencie, kiedy pojawiają się pierwsze stadia, które są zazwyczaj niepokojące, anarchizujące. Ludzie boją się anarchii i wolą być faszystami. To jest niesamowite. Wolę być nazistą i doprowadzić swój ekstremizm do skraju przestępstwa, bo wówczas wydaje mi się, że jestem z Bogiem. Ale przecież niezależnie od tego, co sobie wstawiamy pod słowem „bóg”, można powiedzieć, że „bóg” stworzył ten świat, który ewoluuje i przechodzi przez rozmaite katastrofy. Błędem jest, że kultura nie wychowuje ludzi w świadomości tego, że początki pewnych procesów marzycielskich mogą czy muszą być niepokojące. Dlatego nic się nie dzieje – dlatego ludzie nie widzą, nie rozumieją, dokąd ten proces zmierza. Nowe pokolenia pod tym względem są coraz głupsze, właściwie nie ma śladu tego typu dyskursu. Nasze media zajmują się bardziej pornografią tych zdarzeń, sensacją i medialnym sukcesem. To jest niesamowite, że za medialny sukces i popularność jesteśmy gotowi zapłacić najwyższą cenę, na przykład katastrofą wyborczą spowodowaną przez sensacyjne manipulowanie mediami. To wszystko sygnalizuje jakąś totalną niedojrzałość – brak w procesie ewolucji udziału naszego ludzkiego dojrzewania. To straszne.\nZaczął pan od Kantora. To jest być może uzurpacja i naiwność artysty, któremu się wydaje, że jego duchowe odkrycie, które lokuje w dziele sztuki, może przemienić świat. Kantor – opowiem jeszcze jedną anegdotę – pokazał swoje Wielopole, Wielopole bojownikom Solidarności w Gdańsku i to była kompletna porażka. On się wiele po tym pokazie spodziewał i bardzo się na niego cieszył. Powiedział: „Wreszcie prawda artystyczna spotka się z prawdą polityczną”. Nic się ze sobą nie spotkało. Spektakl dla tamtych ludzi był kompletnie niezrozumiany. Dlaczego tak się dzieje? Nie sądzę, żeby w tej chwili – wyraziłem to zresztą parokrotnie – artysta miał taką moc, jak np. miał swego czasu Mickiewicz. Pojawienie się inscenizacji Dziadów spowodowało, że nagle cała Polska czerpała z niej duchową siłę w swojej walce o wolność, a dzieło artystyczne stało się dziełem sztandarowym. To jest może dziwne, ale od czasu Awangardy te drogi się właściwie rozeszły. Mam wrażenie, że Awangarda poszła jakby za szybko w te rejony, które są być może dopiero naszą przyszłością. Nie wszystkie oczywiście, bo w każdym poszukiwaniu jest wiele błędnych dróg, ale błędnymi drogami też dochodzimy niekiedy do dróg prawdziwych. Pomyślałem sobie o skandalu związanym ze spektaklem Golgota Picnic5. Jestem wielkim fanem tego spektaklu, uważam, że jest to spektakl profetyczny. Reżyser [Rodrigo García] w strukturę religijną, z której jesteśmy wykuci, czyli w strukturę chrześcijańską, wmontował cały ten współczesny absurd mieszczący się w jednostce, który powoduje, że nic się z niczym nie zgadza. Można powiedzieć, że to, co znajdujemy w naszym życiu, jest w totalnej sprzeczności z naszymi fundamentalnymi wartościami i stąd bierze się schizofrenia. Oczywiście ten spektakl ma siłę świętokradczą, taką, o jakiej marzył Grotowski, kiedy mówił, że trzeba dokonać świętokradztwa, żeby dzieło miało siłę i kondycję prowokacji religijnej, żeby ludzie zaczęli myśleć. Sztuka nie może być pobożna. Sztuka musi rozwalać to, w co wierzy człowiek, najczęściej w sposób automatyczny. Przez pewien czas jest to pożyteczne, ale potem, kiedy dana idea nie ma swojego życia, a wciąż trwa, wiara staje się czymś tępym, czymś w gruncie rzeczy bezużytecznym, aż w końcu doprowadza nas do totalnego zakłamania, do samooszustwa – my nie wiemy, nie czujemy, że już się coś zmieniło, bo wiara uniemożliwia nam ruch myślowy. Pamiętam, że w Katechizmie jest napisane „nie myśl grzesznie” i to jest wkładane w głowy młodych ludzi. To jest straszne. „Nie myśl grzesznie”, to jakby powiedzieć: „nie myśl samodzielnie”. Niesamowicie o czymś takim napisał [Carl Gustav] Jung w swojej książce autobiograficznej, którą Grotowski polecił, chyba [Leszkowi] Kołakowskiemu: „Przeczytaj Wspomnienia, sny i myśli, bo to jest najlepsza książka inicjacyjna dla człowieka”. Akurat tu się z Grotowskim zgadzam. W tej książce Jung opisuje dziecięce, bardzo traumatyczne przeżycie. On się urodził w Bazylei i codziennie w drodze do i ze szkoły przechodził obok wielkiej czerwonej katedry. Ta katedra wyglądała groźnie, to jest bardzo ważne. Była tak ponura, jakby była miejscem zamieszkania demona, a nie Boga. Pewnego dnia, kiedy przechodził obok katedry, nagle mu się coś pomyślało. Początek tej myśli tak go przeraził, że zaczął uciekać, żeby nie myśleć dalej. Uciekł do domu, wlazł pod pierzynę i tam dopiero pomyślał o tym do końca. No i zobaczył nad tą katedrą wielką dupę Boga, która wypuszcza z siebie ogromny ekskrement, który spada na budowlę i ją zalewa. W takim przypadku Katechizm mówi: „Nie pomyśl tej myśli do końca, bo ona jest grzeszna”. Wszystko jedno, jaka jest ta myśl; ta konkretna myśl pewnie nie była zbyt mądra ani zbyt głęboka, natomiast była myślą dziecięcą, którą nasze wychowanie łapie za mordę i hamuje. A zatem wielokrotnie jesteśmy utrzymywani w stadium infantylnym. Nie wolno nam rozpocząć żadnego własnego procesu myślowego. I to jest wielka szkoda… Mnie się wydawało, że właśnie spektakl Golgota Picnic prowokował takie myślenie – obrazoburcze, ale wyzwalające. Nie to, kiedy człowiek myśli tylko tropem danego dzieła, a to, które sprawia, że człowiek zainicjowany prowokacją przez jakiś czas drąży dalej i rozwala swoje struktury, rozbija pewne błędy, wchodzi na inne terytorium, które może być bardzo odlegle. To wszystko dzieje się pod ciśnieniem i w poczuciu jakiegoś odrodzenia. Każdy z nas zna takie procesy duchowe, które odczuwamy jako niebezpieczne, ale dają nam odrodzenie – to znaczy, że w ich wyniku mamy poczucie wyjścia z pasywnej beznadziei ku nadziei, że to, że jestem na Ziemi i mogę samodzielnie do czegoś dążyć, nie jest takie bezsensowne.\nPytanie z sali: Dzień dobry. Chciałam tylko powiedzieć, że mnie zrobiło się trochę przykro, kiedy powiedział pan, że teraz młode pokolenie jest zupełnie niemarzycielskie, że jest to generacja pasywna i zastanawiam się, na jakiej podstawie pan tak twierdzi.\nLupa: Moje stwierdzenie wynika z obserwacji bardzo ogólnych zjawisk i to nie jest krytyka młodego pokolenia, bo w każdym pokoleniu są wrażliwe i autentyczne jednostki. Natomiast zadajmy sobie pytanie o ich procent w całym społeczeństwie. Jeżeli mówię o pokoleniu hipisów, to nie zakładam, że byli to ludzie zdolniejsi czy mądrzejsi, ale chodzi mi o to, że idea niepokoju duchowego zagarniała większą część tego pokolenia, niż ma to miejsce obecnie. Tylko tyle chciałem powiedzieć.\nMówię o tym, co my robimy z młodym pokoleniem. Przecież każde młode pokolenie rodzi coś swojego i to jest niesamowite. Starzy nie wymyślą świata. To młodzi swoimi marzeniami zmieniają świat. Natomiast kształt duchowy młodego pokolenia nie może się wziąć z niczego, z pustki. Mówię o tym, co młode pokolenie dostaje, a czego nie dostaje. W żadnym przypadku nie jest to próba atakowania młodych za to, że czegoś nie robią. Pamiętam, że sam poczułem się dotknięty, kiedy Grzegorz Niziołek, którego bardzo cenię, zrobił sympozjum na temat tego, czego nie zrobiłem, a mogłem zrobić. Wysłuchałem tego, co Grzegorz na ten temat powiedział i pomyślałem: „Mogłem to zrobić, ale nie zrobiłem, i to, że tego nie zrobiłem, też się z czegoś wzięło – po prostu nie przyszło mi to do głowy. A nie przyszło mi do głowy nie tylko z powodu tego, co było we mnie, ale również z powodu tego, co pochodzi z zewnątrz i najpierw było gdzie indziej”. Nie wiem, czy panią zadowala to wytłumaczenie na temat młodego pokolenia, ale możemy sobie powiedzieć, że nie jest najlepiej z sytuacją młodego pokolenia w dzisiejszej rzeczywistości.\nPytanie z sali: Też zabiorę głos w imieniu młodego pokolenia. Najpierw chciałam podziękować za Wycinkę. To bardzo ważny dla mnie spektakl. Kiedy dwa lata temu zobaczyłam go po raz pierwszy, uświadomiłam sobie, że każda moja wypowiedź publiczna jest głosem politycznym. I wczorajsza wypowiedź artystyczna stała się też wypowiedzią polityczną. Moje pytanie dotyczy formy tego protestu. Poczułam, że niekiedy nie chcę skandować i wynika to z przekonania, że utraciłabym mój indywidualny sprzeciw na rzecz zbiorowego głosu. Wydaje mi się, że jesteśmy takim pokoleniem – nie umiemy się wypowiadać indywidualnie i zostajemy włączeni w takie głośne, społeczne ruchy. Kiedy zobaczyłam, że nie zakleił pan ust, potraktowałam to jako formę bardzo indywidualną – nie zaklejam, co oznacza, że chcę mieć głos, chcę się wypowiadać, bo moja wypowiedź będzie miała polityczną siłę. Czy takie zaklejanie ust nie jest tylko emocjonalnym, społecznym gestem, który nie ma siły przebicia? Właśnie Wycinka jest dla mnie spektaklem o potrzebie indywidualnego mówienia, a nie włączania się w społeczny hałas.\nLupa: Dokładnie, to jest to. Nie chciałbym, żebyśmy w naszym poczuciu obrony wolności opowiadali się za indywidualistami i za indywidualistycznymi indywidualnościami. Jeśli jesteśmy rzeczywiście obrońcami wolności, to powinniśmy w naszym działaniu tę wolność pozostawić. Ja nie uważam, że zaklejanie ust nie ma sensu. Myślę, że ma sens. Obserwowałem to i poczułem, że jest to pewnego rodzaju rytuał, który stworzył zespół aktorski, zespół postaci, które przestają być postaciami, schodzą ze sceny i uczestniczą w rytuale końca spektaklu (jakkolwiek my to traktujemy). Więc jeśli oni to robią w poczuciu wspólnoty, to jest to fantastyczne. Poczułem, że wykonanie tego rytuału przeze mnie będzie dziwnym nadużyciem, dziwnym kłamstwem. Nie było mnie, kiedy to się rodziło. Jednocześnie nie czułem też, że muszę to zrobić, żeby być razem. Dziś długo o tym myślałem – a może to jest jakaś moja pycha, może ja jakiś wyjątek z siebie zrobiłem. Ale jeśli robimy takie rzeczy, to musimy robić je w poczuciu głębokiej autentyczności, prawdy. I nie rozliczajmy się z tego. Nie patrzmy, kto ma zaklejone usta, a kto ich nie ma, bo to jest strategia tamtych – „onych”. To „oni” patrzą, kto ma, a kto nie ma i wyciągają z tego konsekwencje. Jeśli my jesteśmy w obozie ludzi wolnych, to bądźmy w tym po prostu konsekwentni.\nPytanie z sali: To chyba Jean-Jacques Rousseau powiedział, że demokracja świetnie by funkcjonowała, gdyby ludzie byli bogami…6\nLupa: Albo przynajmniej chcieli być dobrzy.\nPytanie z sali: Platon, jak wiadomo, też nie był zachwycony tą formą rządzenia. Chciałbym zapytać, dlaczego to rozwarstwienie w Polsce jest o wiele gorsze, dlaczego jest postrzegane jako coś bardziej niedobrego niż w europejskich czy innych społeczeństwach? Po wyborach prezydenckich w Ameryce, po referendum w Wielkiej Brytanii jest silne rozwarstwienie, podobnie w wielu innych krajach. Mogę się zgadzać z partią rządzącą albo nie, mogę ją krytykować i nic – przynajmniej tak mi się wydaje – nikomu się nie dzieje. Dlaczego w Polsce to rozwarstwienie postrzegane jest jako coś tak strasznego? Mam wrażenie, że urzędnicy w Brukseli zabierają głos po przeczytaniu „Gazety Wyborczej”, przekonani, że Polska jest o krok od katastrofy albo już po niej. Jak pan to widzi?\nLupa: Rzeczywiście to, że nas wszystkich dotyka kryzys demokracji, jest bardzo niepokojące i bardzo pilne. Dopuściliśmy do tego, że demokracja przestała być mechanizmem pewnej selekcji, strukturą wybierającą coraz lepszych ludzi do rządzenia. Teraz demokracja wybiera do rządzenia coraz gorszych, coraz bardziej marnych ludzi, nieprawdziwych i nieuczciwych. Możemy oczywiście powiedzieć, że zasada, iż większość ma rację, jest nieprawdziwa, bo równie łatwo można powiedzieć, że większość nie ma racji. Ten zarzut pojawiał się od początku istnienia demokracji i to nie jest główny problem. Wydaje się natomiast, że większość ludzi to ludzie niedojrzali. W tym jest sedno. Pozostajemy bierni i sami się skazujemy na to, co się dzieje… Dowodem na to jest np. wynik wyborów prezydenckich w Ameryce. Trzeba pytać, dlaczego tak jest. Nie jesteśmy jednak w stanie zmienić zasady demokratycznej. Nie mamy uczciwszej alternatywy dla wyboru większości. Wybór dokonany przez elity, specjalistów, wybór ograniczony doprowadza do jeszcze większego zła. Okazuje się, że nie jesteśmy w stanie wygenerować takiej elity, która byłaby naprawdę marzycielska i uczciwa, której moglibyśmy zaufać. Wierzę natomiast, że są możliwości wypracowania pewniejszych i bardziej radykalnych zabezpieczeń, zwłaszcza dla krajów młodej demokracji. Dla porównania w szwajcarskiej demokracji obywatelskiej głosują wszyscy: mądrzy i głupi, uczciwi i nieuczciwi. Nie jest prawdą, że Szwajcarzy są mądrzejsi od nas i mają większy procent ludzi dojrzałych, a jednak pewna rutyna obywatelskiego myślenia i transparentność życia publicznego powoduje, że ta demokracja, jako demokracja dojrzała, funkcjonuje i nie popełnia tak wielkich błędów – tak karygodnych, straszliwych i katastrofalnych błędów, jakie się dzieją w nowych demokracjach. Przecież narodziny demokracji w Rosji są parodią. Później się mówi, że demokracja jest błędem. Wobec tego zastępujemy ten błąd jeszcze większym błędem, czyli modelem Putinowskim – autorytarnym, starym, w którym władca zarzynał swoich wrogów. Tak się działo w Europie w wiekach średnich, czasów renesansu i baroku – to był jeden wielki rozbój i masakra. Wojna należała do etosu ludzi. Mężczyźni byli rycerzami. Bohaterski człowiek to był ten, który zabijał. Podbipięta modlił się do Matki Boskiej, żeby pozwoliła mu ściąć trzy głowy. Matka Boska w swej wielkiej miłości do Podbipięty dała mu tę możliwość i on te trzy głowy Saracenów ściął. To są mity sprzedawane przez Sienkiewicza i teraz ten Sienkiewicz znowu będzie właził w głowy młodych ludzi i budził ten obraz bohaterstwa. Ale to jest obraz bohatera, który powinien zniknąć z historii. Przynależał do pewnego historycznego momentu. Takie były wtedy społeczeństwa i w to wierzyły, ale teraz mamy możliwość wykształcenia innych ludzi, którzy mówią: „To nie jest potrzebne”. Okazało się jednak, że droga do nowego człowieka budzi straszliwy lęk. Tolerancja budzi w ludziach obłędny i paniczny lęk. Są tacy, którzy nie potrafią sobie wyobrazić, że będą poważać i szanować np. Murzyna czy pedała. Dla nich jest to po prostu niewyobrażalne. Myśl, że ktoś może tego chcieć i do tego dążyć, dla takich ludzi jest sodomą i gomorą. I co z tym robić? Widocznie popełniliśmy błąd w drodze do współczesnego człowieka. Może za szybko poszliśmy w tę stronę. Być może popełniliśmy znowu jakiś błąd pychy, podobnie jak błąd pychy popełnili ludzie, którzy zakładali kraje komunistyczne albo dziewiętnastowieczni reformatorzy.\nMrozek: Może jednak ludzie mniej nienawidzą innych, jeżeli sami czują się bezpieczni.\nLupa: Tak, ale można powiedzieć, że frustrat zawsze będzie czuł niebezpieczeństwo. Człowiek niespełniony, pobity, zgwałcony przez edukację rodzicielską będzie szukał tego niepokoju i tej nienawiści wszędzie, bo nienawiść jest dla niego jedyną drogą do wolności.\n1. Od 1 września 2016 roku funkcję dyrektora Teatru Polskiego we Wrocławiu sprawuje Cezary Morawski. Wszystkie przypisy pochodzą od redakcji.\n2. Spektakl był prezentowany 30 listopada – 11 grudnia 2016 na scenie paryskiego Odéonu – Théâtre de l’Europe podczas XLV Festiwalu Jesiennego w Paryżu w ramach sekcji Portrait Krystian Lupa. Zespół po każdym spektaklu wychodził na scenę z zaklejonymi ustami w wyrazie sprzeciwu wobec zmian dyrekcji w Teatrze Polskim.\n3. Proces na podstawie powieści Franza Kafki w reżyserii Krystiana Lupy miał mieć premierę w listopadzie 2016 roku w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Prace nad spektaklem zostały przerwane wskutek reakcji reżysera na zmianę dyrektora Teatru Polskiego. 23 sierpnia 2017 Krystian Lupa wznowił próby Procesu w Nowym Teatrze. Projekt realizowany jest dzięki współpracy warszawskich teatrów: Teatru Powszechnego, Nowego Teatru, STUDIO teatrgaleria i TR Warszawa, Le Quai – Centre Dramatique National w Angers i francuskich koproducentów oraz przy wsparciu finansowym miasta stołecznego Warszawy. Partnerem jest Teatr Polski w Podziemiu. Premiera przedstawienia zaplanowana jest na 15 listopada 2017.\n4. 21 listopada 2015 przed premierą spektaklu Śmierć i dziewczyna w reżyserii Eweliny Marciniak przed Teatrem Polskim we Wrocławiu odbył się protest organizowany przez Krucjatę Różańcową. Protestujący blokowali wejście do teatru, a po premierze grozili pracownikom teatru. W przedstawieniu, przeznaczonym wyłącznie dla widzów dorosłych, występowała para aktorów porno z Czech.\n5. W wyniku protestu środowisk katolickich organizatorzy odwołali pokazy spektaklu Golgota Picnic na Malta Festival Poznań w czerwcu 2014 roku, w dniach planowanych prezentacji przedstawienia w całej Polsce odbywały się czytania scenariusza i projekcje filmowe spektaklu.\n6. Jean-Jacques Rousseau w Umowie społecznej w 1762 roku pisał: „Gdyby istniał lud złożony z bogów, to miałby charakter demokratyczny”.


Kwiaty – obrazy online – Photowall\nFlakon ze świeżo ściętymi kwiatami lub uroczy letni ogród – kwiaty zawsze w magiczny sposób poprawiają nastrój każdego wnętrza. Możesz wybierać z naszej szerokiej oferty obrazów z pięDowiedz się więcejknymi kwitnącymi roślinami, które można wykorzystać do ozdoby każdego wnętrza. Celebrujemy ponadczasowy powab kwitnącej natury w tej oszałamiającej kolekcji obrazów na płótnie przedstawiających kwiaty. Ciesz się wspaniałą kępą leśnych dzwoneczków lub wnieś do swojego pokoju odrobinę naturalnej energii w postaci jednego z naszych obrazów przedstawiających kwiaty w zbliżeniu.\nKlasyczni i współcześni artyści w wielu swoich dziełach skupiali się na kwiatach. Niezależnie od tego, czy jest to przyjemna wizualnie geometria naturalnego świata, w której występują delikatne łuki i spirale, czy też zdolność natury do tworzenia zdumiewająco bogatej palety kolorów – klasycznego piękna kwiatów nie da się przyćmić. Przygotowaliśmy piękną ofertę obrazów skupiających się na prostocie kwiatów. Żyjące kwiaty są wspaniałym sposobem na nasycenie kolorem każdego pokoju, lecz nie są one wieczne. Zadbaj o to, aby Twoje pomieszczenie było zawsze przepełnione świeżością i energią dzięki obrazowi na płótnie przedstawiającemu kwiaty i ich oszałamiające naturalne kompozycje. Możesz wybierać z wielkiej oferty popularnych kwiatów w celu stworzenia eleganckiego wystroju lub czegoś bardziej wyjątkowego, co odzwierciedli Twój charakter. Mały lub duży obraz na płótnie przedstawiający kwiaty może wnieść do Twojej sypialni lub łazienki eksplozję kolorów lub bardziej stonowany nastrój. Nasza kolekcja obrazów na płótnie składa się z fotografii i malowideł oraz cyfrowych dzieł sztuki, aby każdy mógł znaleźć coś dla siebie.\nNie ma nic bardziej naturalnego niż kwitnące dzikie kwiaty i nic bardziej urzekającego niż nasza oferta obrazów na płótnie. Obrazy te będą perfekcyjną ozdobą i interesującym elementem w dowolnym miejscu. Niosą wrażenie spokoju dzięki przedstawieniu żywej natury i stanową bogate tło dla wystroju wnętrza. Kwiaty rosną w wielu różnych środowiskach, od lasów dębowych po rozległe łąki. Pozwól, aby nasze malowidła o tematyce kwiatowej udoskonaliły najpiękniejsze z przepełnionych naturą miejsc w Twoim domu. Jeśli bardziej odpowiadają Ci malowidła klasyczne, możesz wybrać jeden z naszych nadruków, które przedstawiają wyjątkowe widoki widziane oczami artysty, i celebrować wspaniałość kwiatów. Być może Twojej przestrzeni brakuje energii lub elementu wiążącego? Wybierz obraz na płótnie z naszej kolekcji kwiatów i momentalnie tchnij życie w dowolne pomieszczenie. Kwiaty nie tylko zapewniają ostatni szlif dla danego wystroju, ale obraz na płótnie je przedstawiający może także stanowić inspirujący centralny element pomieszczenia. Jednoczenie przestrzeni zewnętrznych i wewnętrznych jest idealnym sposobem na maksymalne wyciszenie Twojego domu, jednak wiele metod na osiągnięcie tego efektu jest kosztownych, kłopotliwych lub zwyczajnie niepraktycznych. Wydanie fortuny na zaawansowane rozwiązania dla wielu jest niemożliwe, jednak zainwestowanie w piękny obraz kwiatów może zapewnić podobnie oszałamiający efekt za drobny ułamek ceny. Obraz jest wart tysiąca słów. Przekroczenie progu pokoju, którego ściana jest ozdobiona obrazem kwiatów, wywołuje wrażenie przeniesienia się do innego czasu, być może wspaniałej wędrówki, lub może zainspirować do odwiedzenia nowych miejsc. Kwiaty zawsze miały w sztuce niemożliwą do wyrażenia w słowach moc. Oszałamiające, niemal magiczne piękno, które towarzyszy nam od samego początku. Historycznie kwiaty symbolizowały życie i odrodzenie, a z czasem zaczęły kształtować i same były kształtowane przez nasze zwyczaje. W dawnych czasach wybór kwiatów był ograniczony, konkretne kolory i rodzaje miały swoją własną symbolikę. Fioletowy irys wyrażał mądrość, podczas gdy lilia oznaczała czystość i niewinność. Kwiaty używane są nie tylko jako podarunki, ale także wplotły się w podstawy naszej kultury. Dzisiaj różnorodność kolorów i kształtów roślin kwitnących niepomiernie wzrosła i udało się nam przygotować równie niezwykły wybór obrazów na płótnie, aby z całego serca celebrować kwiaty w każdej ich formie. Wybierz obraz kwiatów i zanieś ten symbol natury do swojego mieszkania. Niezależnie od tego, czy jest to pojedynczy płatek, czy całe górskie zbocze – klasa i ponadczasowość kwiatów napełni Twój dom nowym życiem i zainspiruje Cię do stworzenia czegoś prawdziwie pięknego.\nCzerń i biel (129)\nPokazuje 1-99 z 2385 motywów


Tuczniki są w cenie. Producenci czekają na prosięta / Trzoda chlewna, ceny, opłacalna hodowla trzody chlewnej, świń, prosiąt / Agropolska\n22-03-2021,9:45\tAktualizacja: 22-03-2021,9:44\nNiektórzy producenci tuczników w Niemczech czekają na możliwość zakupu warchlaków, przez co ich chlewnie pozostają...\nCena tuczników w notowaniach dużej giełdy VEZG pozostała na tym samym poziomie. Obecnie wynosi ona 1,50 euro za kilogram w wadze bitej ciepłej.\nCena skupu tuczników w ostatnich tygodniach w Niemczech dynamicznie się zmieniała. Gdy tamtejsze zakłady mięsne zagospodarowały nadwyżkę żywca, która w szczytowym momencie sięgała 1 miliona sztuk, zaczęła ona rosnąć.\nProducenci tuczników w Niemczech, jak podaje Krajowy Związek Pracodawców-Producentów Trzody Chlewnej POLPIG, muszą się obecnie liczyć z opóźnieniami w dostawach prosiąt. W tej sytuacji niektóre chlewnie pozostają niezasiedlone.\nCena tuczników w Niemczech nie wzrosła pierwszy raz od 4 tygodni\nUbojnie w Polsce płacą 5,10 zł za kg żywca i 6,75 zł za kg w klasie E\nASF i Covid-19 trzymają europejski rynek świń w niepewności\nW Hiszpanii znacząco wzrósł eksport świń do krajów trzecich\nLiczba przypadków afrykańskiego pomoru świń u dzików w Niemczech przekroczyła tę, która została odnotowana w Belgii podczas całego okresu występowania choroby. Liczba przypadków ASF w Niemczech wzrosła do 844 Niemcy...\nCeny są stabilne. Czy będą wyższe?\nCena skupu żywca wieprzowego w Polsce również uległa stabilizacji. Ubojnie płacą za tuczniki średnio 5,10 złotych za kilogram w żywej wadze. Cena klasę E wynosi średnio 6,75 zł/kg.\nCzy ceny tuczników w Polsce i Europie będą rosły w kolejnych tygodniach? Wiele zależy od zbliżającego się sezonu grillowego oraz dalszych restrykcji związanych z zamknięciem hoteli i restauracji z powodu pandemii koronawirusa.\nPopyt na tuczniki może być napędzany przez duże zapotrzebowanie na wieprzowinę ze strony krajów azjatyckich. Ponadto latem zwierzęta te osiągają niższe dobowe przyrosty masy ciała.\nWirus ASF oraz Covid-19 to główne czynniki, które działają na niekorzyść wzrostów cenowych. Pandemia wciąż powoduje niepewność związaną z możliwymi infekcjami wśród pracowników zakładów przetwórczych.\nHiszpania korzysta na eksporcie\nCeny tuczników w Unii Europejskiej w ostatnich tygodniach są nakręcane przez niską podaż żywca wieprzowego i większy popyt.\nTuczniki, jak podaje KZP-PTCH POLPIG, od początku bieżącego roku w wadze poubojowej najbardziej podrożały w Belgii (+0,41 euro/kg), Niderlandach (+0,34 euro/kg), Hiszpanii (+0,33 euro/kg), Niemczech (+0,31 euro/kg), Danii (+0,14 euro/kg) oraz we Francji (+0,13 euro/kg).\nCeny tuczników rosły również wskutek rosnącego eksportu, na czym najbardziej korzysta Hiszpania. W porównaniu do sytuacji z ubiegłego roku w pierwszych dwóch miesiącach podwoiła ona wywóz wieprzowiny do krajów trzecich.\nAzja ponownie zmaga się z wirusem afrykańskiego pomoru świń, który powoduje problemy w lokalnej produkcji i konieczność wspierania się importem.


Czechy: Orlen Unipetrol wydzierżawił 81 wagonów cystern - Wikinews, wolne źródło informacji\nCzechy: Orlen Unipetrol wydzierżawił 81 wagonów cystern\nOrlen Unipetrol zainwestował w nowe wagony w Czechach. Spółka podpisała umowę na dzierżawę 81 wagonów cystern do przewozu LPG należących do Ermewy.\nO transakcji spółka poinformowała 11 sierpnia 2021 roku na swojej stronie internetowej.\nCieszę się, że umowa z Ermewą przyczynia się do wzmocnienia naszej floty taborowej (…) Nowe wagony cysterny wykonane z drobnoziarnistej stali węglowej spełniają wszelkie normy i wymagania bezpieczeństwa oraz umożliwiają przewóz większych objętości ładunków w jednym pociągu, zwiększając tym samym efektywność transportu. Wierzę, że nasza wieloletnia współpraca z Ermewą będzie kontynuowana pomyślnie.\n—Ryszard Pilch, członek Rady Dyrektorów Grupy ORLEN Unipetrol odpowiedzialny za logistykę i transport paliw i produktów\nCysterna „Safety++” została opracowana we współpracy z polskim producentem Chemet. Ma ona 18,1 m długości i 117 m³ pojemności. Posiada zamontowane absorbery pochłaniające energie uderzenia do 400 kJ. Wykorzystuje osłony ochronne TE25 zamiast elementów chroniących przed uderzeniem kolejnego wagonu. Wzmocniono również dno kotła.\nArtykuł wykorzystuje materiał pochodzący z tekstu „ORLEN wydzierżawił 81 wagonów cystern w Czechach”, którego autorem jest Redakcja, opublikowanego w serwisie nakolei.pl na licencji CC-BY 2.5 PL (więcej informacji).\nORLEN Unipetrol zařadil do své železniční flotily 81 moderních cisteren od společnosti Ermewa – orlenunipetrol.cz, 11 sierpnia 2021\nErmewa i ORLEN Unipetrol rozszerzają współpracę – rynek-kolejowy.pl, 11 sierpnia 2021\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 22:48, 14 sie 2021. Statystyki oglądalności strony


Rimac Concept_One w ruchu [wideo] | Autokult.pl\nZapewne pamiętacie efektowny koncept elektrycznego samochodu o mocy 1088 KM, który zadebiutował podczas tegorocznego salonu samochodowego w Frankfurcie. Dzisiaj mamy dla Was pierwszy materiał wideo prezentujący Concept_One w ruchu.\nTrzeba przyznać, że samochód prezentuje się bardzo dobrze. Niewielki chorwacki producent — Rimac Automobili — postarał się i stworzył unikatowy, elektryczny supersamochód. Concept_One został wyposażony w 4 silniki elektryczne (po jednym przy każdym z kół), które łącznie generują 1088 KM i 3800 Nm momentu obrotowego. Masę całego pojazdu oszacowano na 1650 kg. Chorwacki producent zapewnia, że pojazd jest w stanie osiągnąć pierwsze 100 km/h w 2,8 s, a prędkość maksymalną inżynierowie ograniczyli do 305 km/h. Co natomiast brzmi wręcz nieprawdopodobnie, samochód ma przejechać aż 600 km na jednym ładowaniu!\nRimac Automobili zamierza wyprodukować jedynie 88 egzemplarzy tego elektrycznego supersamochodu o ponadprzeciętnych parametrach. Pierwsze dostawy do klientów mają rozpocząć się w 2013 roku.\nBędzie elektryczna Kia? Nie tylko prędkość. Fotoradary w Niemczech polują na różne przewinienia Ubezpieczenie na kierowcę, a nie na samochód. Zmiany w systemie pozbawione są sensu Samochód koniem napędzany? Nowe Audi TT po tuningu Oł maj GAD! – GAD Motors C 63 AMG (2011) Max Verstappen w drodze do Red Bulla Nowy jeep będzie powstawał w Polsce. Plotki zapowiadają, kiedy ruszy produkcja Hyundai Kona Electric z aplikacją do zarządzania autem i sprawdzania stanu naładowania Mercedes klasy G Wolf to restomod, którego przetransportujesz helikopterem Rekord Guinessa w zawracaniu o 180 stopni pobity!!! Regina, Q i Swift EV Hybrid - koncepty Suzuki przygotowane na Tokio Motor Show


Leśnicy zainwentaryzowali posusz - igryfino.pl\nZnikome opady, lokalne obniżenie wód gruntowych, susza i wysokie temperatury oraz nadmierne nasłonecznienie w ostatnich kilku latach odbiły piętno na kondycji drzewostanów. Lasy są mocno osłabione.\nPrzy tak niekorzystnych warunkach pogodowych wycieńczających drzewostany, dochodzi następnie do licznego pojawu szkodliwych owadów (tzw. szkodników wtórnych). Najgroźniejszymi owadami atakującymi osłabione drzewa i powodującymi w konsekwencji ich zamieranie są m.in. przypłaszczek granatek, kornik ostrozębny (żerujący na sośnie) oraz kornik drukarz (szkodnik świerka). Gatunki te w suchych i ciepłych latach mają tendencję do masowego rozmnażania się i w krótkim czasie mogą doprowadzić do całkowitego zamierania dużych powierzchni lasu.\nDlatego bardzo ważnym zadaniem leśników jest prowadzenie ciągłej obserwacji drzewostanów pod kątem występowania objawów porażenia. Niepokojącymi objawami, świadczącymi o zasiedleniu przez szkodniki wtórne są: znaczne przerzedzenie koron drzew, szarzejące i rudziejące igliwie, wycieki żywicy, spękania kory, odpadająca kora, aktywność dzięciołów, ślady żerowania owadów (chodniki). We wrześniu br., uwzględniając powyższe, leśne służby terenowe dokonały przeglądu drzewostanów pod kątem występowania posuszu.\nW wyniku przeprowadzonego monitoringu na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie leśnicy zinwentaryzowali 266,3 tys. m3 posuszu, w tym przede wszystkim: sosnowego – aż 181,1 tys. m3. Mimo niewielkiego udziału świerka w składzie gatunkowym naszych lasów, znaczna jego część bardzo cierpi z powodu gradacji kornika drukarza. Inwentaryzacja wykazała ok. 40,2 tys. m3 posuszu świerkowego. Problem suszy dotyka również drzewostany bukowe (ok. 26,9 m3 posuszu) i dębowe (ok. 18,1 m3).\nWażnym zadaniem dla leśników jest ciągłe usuwanie złomów, wywrotów oraz drzew silnie osłabionych. Dbałość o stan sanitarny lasu to najskuteczniejsza metoda zapobiegania występowaniu szkodników wtórnych. Na bieżąco wyszukuje się drzewa zasiedlone przez te owady, w odpowiednim terminie je się usuwa i wywozi z lasu. Ponadto pozostałości w postaci wierzchołków, gałęzi i opadłej kory należy spalić lub rozdrobnić by uniemożliwić wylot chrząszczy.\nKnagulec 27.10.2020, 18:54\njaponiec 27.10.2020, 13:22\n26.11.2020 18:38 Ilość komentarzy: 6 2 24-latek w tajemniczych okolicznościach skoczył z gryfińskiego wieżowca. I to właśnie pewne wątpliwości zadecydowały, że zwłoki mężczyzny badać będzie biegły sądowy. Według świadków,…\nZ towarem to ostatnio wpadł taki jeden w BMW.\nWidth pfb.bext.igryfino.pl.xog.iv covert, additionally pericarditis, [URL=http://mcllakehavasu.org/cost-of-100-mg-viagra/ - cost of 100 mg viagra[/URL - [URL=http://intimidationmma.com/doxycycline/ - doxycycline peru[/URL - [URL=http://nwdieselandauto.com/amoxicillin/ -...\nDashboard wrs.jpgl.igryfino.pl.apx.vv fatalities, dialectical intrusions [URL=http://thesteki.com/cipro/ - cheap us cipro[/URL - [URL=http://davincipictures.com/sildalis/ - sildalis medikament[/URL - [URL=http://davincipictures.com/topamax/ - topamax[/URL -...\nCzy bedą potrzebować do pracy na rozkładanie towaru ktoś coś wie moze na ten temat?\nTo czyjes dziecko, wnuk, moze ojciec, wujek, brat. Ktoś s stracil bliska osobe. A ta przyjaciolka co musi czuc... Pewnie...\nCiśnienie: 1015 hPa Wiatr: 13.3 km/h


z dwudziestego czwartego cala: Drapacze chmur i steki\nMaciej 16 marca 2012 00:35\nPrzyjemny styl pisania :)\nPrzerwa od 40K z powodu codex creep? GK sa za bardzo OP? :)\nAnonimowy 16 marca 2012 09:30\nPozwole sobie zauwazyc, ze GK mimo tego, ze o czyms takim jak balans to slyszeli z bajek to dalej uwazam, ze IG jest duzo glupsza armia;p IG dla niektorych armii jest fizycznie nie do zabicia, bo brakuje im tur i strzelania. Z GK da sie grac, sam mam bilans dodatni, a grywalem glownie z Afrem, Piszczem i Zlym (samemu grajac chaosem lub orkami) wiec serio, da sie jeszcze z tym grac, a dla mnie IG to armia, ktora fun odbiera obydwu graczom;p\nMichu 16 marca 2012 10:13\n@Nath: Wygrał pan do wyboru - talon na balon lub żeton na beton :) Człowiek leci tysiące kilometrów i słyszy to - albo to prawda albo jest gdzieś jakaś baza tekstów :)\nAnonimowy 16 marca 2012 14:41\nWiesz: po czesci prawda, po czesci internet (jak to ujales ageograficzny swiat), a po czesci wspolny nerd speech ;)\nNo i nie oklamujny sie zagadka byla oczywiscie oczywista ;D\nMiSiU 16 marca 2012 10:54\nMiSiU 16 marca 2012 10:55\nHmmm... Analiza Top 5 ligi też niewiele miejsca na wątpliwości zostawia:\nFajne będą wybory reprezentacji jak się to nie pozmienia :/\nZwłaszcza, że nie ujmując nikomu skilla Piszczu czy Lesiu to nie są gracze na reprezentację...\nMiszczu 16 marca 2012 17:32\nBardzo Lubię ludzi którzy rzucają mocne słowa a nawet nie mają odwagi się podpisać.\nW ocenie czyjegoś skilla nie byłbym taki prędki. To że w zasadzie top nie bardzo się zmienia nie oznacza, że dalsza stawka ligi miedzy czasie nie rozwinęła skrzydeł.\nMożna rzeczywiście zauważyć że, "żelazny zestaw Topowców" (poza Vladem i Skarkiem) odpuścił w boju. To jest fakt. Ale pytanie czy ci Starzy wydzacze. nie gorani w tym sezonie, sa wiecej warci niż Taki np. Lesiu czy Piszczu.\nSam jak pamiętam, byłem biedo chłopkiem z prowincji, grajacym do tego jakąś zapomnianą armią.\nPamietam tez ze w drodze do szczytu..\nwłaśnie Piszczu swoim Tau postawił mi wtedy najtwardsze warunki.:D\nSwoją droga to naprawdę śmieszne.. Oceniamy obu graczy po wynikach jakie robili w poprzednich sezonach biedo armiami. Piszczu grał Tau, a Lesiu poza gwardią czesto Lostami/Starymi GK (tej jeden z nielicznych poza Inkim).\nTeraz chłopaki przesiedli sie na GK (jak pół polski) są w tym najlepsi i od razu... zale jakis anonimów (którym pewnie tą samą armia cieżko ugrac remis :P)\ntrej 16 marca 2012 20:53\nAkurat Lostami można coś ugrać przy odrobinie samozaparcia. Choć na szczęście do GK to im daleko.\nMiszczu 18 marca 2012 09:53\nI to jest właśnie piękne..\nZe nadal są gracze którzy nie chcą iść na łatwiznę i zamiast brać z koszyka SW/IG/BA/GK.. sięgają do wysłuzonych vanilia (thurion,Qulo,Asmo) lostów (Trej), DE (Brajtman) i udawadniaja, że wysilając nieco łepetynę, tym też da się wygrywać:D\nDlatego chwała im za to :D\nPs. A ja dalej czekam na anonima.. Czyzby strach??\nBA w jednym koszyku z IG/SW/GK? Pozdro i poćwicz\nDo tego jak uważasz, że Lesiu i Piszczu to kminiacze na poziomie Złego Mariosa czy Emana to spoko ziom\nMaciej 18 marca 2012 23:19\nJakby się podpisał, to by bana dostał ;)\nBA są dość mocni i jest ich sporo, dlatego są wymienieni wśród IG oraz licznych SW i GK.\nPrzed Złym, Skarkiem i Mariosem też ktoś był, a oni nie są wieczni. Jak ktoś więcej gra w tym sezonie np. od Złego to nic dziwnego, że ma lepsze wyniki. A to chyba na ich podstawie stwierdzamy czy ktoś jest dobry, nie?\nEman 19 marca 2012 11:11\nMiejsce w Lidze zawsze było wypadkową skilla i zaangażowania, co generalnie IMHO jest dobrą koncepcją, szczególnie, że jeżeli jest zaangażowanie, to skill siłą rzeczy również rośnie (na zasadzie - dużo grasz, nabywasz doświadczenia, ogrania, uczysz się nowych tricków i tak dalej). Niestety w tym sezonie do tego równania doszła dodatkowa zmienna - i nie sposób tego nie zauważyć, patrząc na ranking Ligi. A ta zmienna to oczywiście "gram/nie gram GK". Nigdy jeszcze nie mieliśmy w 40k tak durnego i załamującego balans kodeksu. Także wybór tegorocznej reprezentacji nie będzie łatwym zadaniem - ale "in Skark we trust" ;) chłop ma głowę na karku i na pewno da radę złożyć Kill Team, który pokaże wszystkim gdzie jest ich miejsce w 40kowym szeregu (tzn. za nami) :)\nAnonimowy 19 marca 2012 14:14\nPodoba mi się ten głos rozsądku, słusznie zauważyłeś. Zresztą co tu mówić, Lesiu po prostu dominuje na lokalach u siebie u nas w 3city nie nabiłby tylu pkt na lokalach ktoś by go strącił. Albo w Wawie ze Skarkiem Mariosem Złym.\nA Maciej - proszę cie, BA nie mają pojary do IG SW czy GK(którzy ich zabijają tak na 2+).\nEman 19 marca 2012 14:40\nZ tym na 2+, to ja bym tak nie przesadzał ;) albo moi grający GK oponenci rzucali dotychczas te jedynki ;)\nA tak bardziej na poważnie, to bardzo często absurdalna moc tego kodeksu powoduje, że gracze GK są przeświadczeni o swojej nieśmiertelności, ultrazajebistości i megaskillu, dzięki czemu ktoś, kto na prawdę potrafi grać w te panolki, może dobrać się im do skóry. Na Arenie Nanker grając zwykłymi SMami potrafił rozwalić 20:0 GK na Palladynach, żeby nie być gołosłownym.\nMiszczu 19 marca 2012 23:30\n"kolega"anonimowy chyba juz gra w nowa edycję :D\nBo takiego steku bzdur na temat BA danwno nie słyszałem..\nEman. Akurat GK da sie położyc na kilka sposobów. Na szczescie ten dex tez ma trochę wad. Moze nie takich oczywistych.. ale naprawde do wykorzystania :D\nEman 19 marca 2012 23:53\nJa tam może jestem już trochę kanapowcem, ale jak dla mnie, to ten kodeks nie ma kompletnie żadnych wad. Może poza brakiem Searchlightów z bazy na pojazdach ...\nPoszczególne buildy mogą mieć pewne braki, ale kodeks ma odpowiedź na wszystko, co można sobie w 40k wymyślić.\nMiszczu 20 marca 2012 09:48\nTeraz juz na spokojnie.\nOczywiście w pełni sie zgadzam. Ze ktoś kto pisał GK był pod wpływem jakis orczych grzybó, albo przynajmniej w mocnym uniesieniu (jakis ostry sex s slaneshytka mi do głowy tylko przychodzi).\nJednak patrzać na szczegóły jest sporo ciekawych rzeczy.\nBild bez assasinek i palladynów.. bije sie nie lepiej niz SW czy BA. Bez melet z inkiego obstawy.. czasami psikawki to za mało na landki. Po wyłonczeniu dredów nagle brakuje im solindnego p.panca..\nZnów słynne 10 pala + 2 dredy.. da się wymanewrować.\nArmia ma dużo pestek ale AV12 nie złamią. Przykładowo IG po zniszczeniu dredów smieje im sie w twarz.. A pamiętać nalezy ze to nadal w wiekszości marin z 3+ savem. Niby PW ale nadal 1A.\nSłowem są jak dobra łamigówka. Jak wiesz od której strony się za nich zabrać to obierasz ich jak cebulkę.. bardzo ostrożnie warstwa po warstwie... tak by sie to płaczem nie skonczyło :P\nCo do środowisk. Nigdy nie przeczyłem ze stęrzenie graczy na wysokim poziomie w kraku jest wieksze niz w Troj-miescie czy Wawie.\nMało tego Trio było zawsze dla mnie niedoścignionym ideałem kultury gry i wysokiego poziomu. (tylko jakiś anonim próbuje to wrażenie zatrzec :/)\nZ drugiej jednak strony jeszcze nie dawno temu przykładowa Wawa to było 4 wspaniałych i dalej plaza (na szczescie to sie zmieniło i pojawilo sie sporo młodych gniewnych - co tylko cieszy).\nKraków za to miał Emana i naprawdę sporą rzeszę dobrze grajacych graczy. Klub Legion + Qulo + Emeryt etc.\nTeraz sporo wyjadaczy jest juz na kanapie. Jednak nadal na Lokalach pojawia sie kilku nie słabych typkow.. Takze jakaś konkurencja choć uszczuplona nadal jest.\nTo tez pokazuje jak prezny jest Krakow na wlasnym podwórku. Stara gwardia odeszła w cien a turnieje nadal sie kręcą.. I nadal maja przyzwoitą frekwencje. Co moze potwierdzić odwiedzajacy nas Vlad :D\nNo Kraków ostatnio się nie pojawia na dużych ale stężenie koksów dalej macie ogromne. Z IG każdy ma ciężko, ale IG tych Paladynów nie ma jak zastrzelić. No i IG nie zabija dredów z dystansu z taką łatwością jak pewnie niejeden gwardzista by chciał.\nBuild bez Palasów i Assasinek dalej sie dobrze bije, bo Termosy mają granaty, w PA są Purifierzy, dalej mamy te granaty psychotropowe... Ciągle to jest lepsze niż Grey Hunter a Assaultowca BA już w ogóle zostawia w tyle.\nPsikawa na Landki działa bardzo fajnie.\nKto z Wawy z "młodych" poza Karkówą i Typhusem? Dwaj to nie sporo, poza tym nikt nie pokazał się na wyjazdach.\nCieszę się, że możemy teraz normalnie wymienić poglądy i podyskutować :) I zapewniam Cię, że nie jestem "niekulturalny" a na pewno staram się. Zwłaszcza przy stole.\nPozdrawiam i liczę na kontynuowanie dyskusji :) .\nAnonimowy 20 marca 2012 17:11\nCo do graczy z Wawy to chodziło mi o to, że poza Typhusem i Karkówą nikt nie pokazał się na wyjazdach ^^\nAnonimowy 20 marca 2012 19:34\nPozwole sie w kilku tematach włączyć.\n1) Kwestia GK/IG/SW, Panowie to już kiedyś było... tylko że w battlu, nazywało się DoCh/VC/DE... do czego prowadzilo przez 2-3 ostatnie sezony 7 edycji wiadomo. Dla tych co sie tym nie interesowali napisze ze na dwa ostatnie ETC 7 edycji jechało po 4-5 graczy przez cały sezon grajacych demonami, do czego to doprowadzilo? Jeden raz na dziwnym kopie zajelismy 2gie miejsce, drugi raz chlopaki zajeli miejsce 8, co zostalo odebrane jako totalna kompromitacja i zaowocowalo duzymi reformami w wyborze skladu.\n2) Podzielam obawy niektorych, ze w tym roku w TOP 5 znajdzie sie zbyt wielu graczy grajacych caly sezon GK, choc:\n- w 40k specyfika poszczegolnych armii jest mniejsza i mozna w krotszym czasie przy duzej ilosci zagranych bitew sie przekwalifikowac\n- moim osobistym zdaniem szansa ta taki scenariusz jest naprawde niska, na TOP 5 ma szanse z jakies 5-10 osob i wydaje mi sie ze ostatecznie Marios albo Raca obok Skarka i Vladda w tym TOP napewno 5 będą, dodatkowo tak jak ktos napisal po to jest zwyciezca ligi zeby ewentualne niedobory odpowiednio uzupelnic a zdublowanym osobom nakazac morderczy trening innymi armiami\n3) BA - oczywiscie ze sa slabsi od obecnego armijnego TOP 3, nie sa wszystko majacy, a za wszystkie mile rzeczy slono sie placi. BA predzej sa SM+ niż GK/SW-.\n4) Liga. Od zawsze wiadomo że wysokie miejsce w lidze = wziecie udzialu w odpowiedniej liczbie wyjazdowych turniejow, bylo tak zarowno w WFB jak i jest w 40k, czesto gesto gracze z duzo lepszym skillem nie mieli czasu zsiasc z kanapy co wykorzystywali gracze majacy czas i checi na wyjezdzenie wszsytkiego i wszedzie, co na dluzsza mete oczywiscie procentowalo ogromnym zwiekszeniem ogrania i skilla, wiadomym jest ze im wiecej grasz tym lepiej grasz - w obecnym czasie gdy duza czesc topu dobija lub juz przekroczyla 30stke bedziemy coraz czesciej sie spotykac z doskokiem do czolowki kogos nowego/nieznanego/mlodego ktoremu udalo sie to zrobic dzieki temu ze jest wszedzie - moim zdaniem tak powinno byc i dzieki temu moze byc zapewniona ciaglosc odpowiedniego skilla wsrod graczy, przeciez nikt z nas nie bedzie gral wiecznie (no moze poza Vladdim ;) )\n5) Co do poziomu na lokalach ciezko sie nie zgodzic z kolega Anonimowym, choc oczywiscie jeszcze slabo znam srodowisko warszawskie czy krakowskie, to wydaje mi sie ze u nas jest najwieksze nateznie prosów na liczbe graczy na lokalach. Grasz na lokalu na 16 osob a w stawce 8-10 wymiataczy. W Wawie czy Krakowie liczba wymiataczy jest pewnie podobna (jak pisalem nie znam jeszcze graczy, szczegolnie z Krakowa) tyle ze ogolna liczba graczy jest wieksza, co ulatwia nie trafianie na siebie nawzajem. Lokale w 3city wymaksowac jest niezwykle ciezko, ale sie da, co w tym sezonie pokazal np Waldek.\n6) Co do kwestii wygrywania ligi lokalami ktorą ktos wczesniej poruszyl to poczekalbym do konca najblizszego weekendu, mam nieodparte wrazenie ze pare osob ktorym wydaje sie ze maja szanse na TOP 5 bedzie mialo po WŚ spory zawod (m.in. Ja ;) )\nOt takie subiektywne wtracenie do ciekawej wymiany zdań :).\nNo u nas na lokalach jest chyba najtrudniej. Poza lokalnymi prosami mamy przecież Vladda który gra na naszych lokalach.\nW Warszawie jest Skark, Marios, Zły który mało ma w tym sezonie turniejów, Karkówa, Typhus... Także nie jest to zbyt imponujące.\nMiszczu 20 marca 2012 23:06\nBardzo dobrze skwitował sprawę Thurion.\nSam grałem w czasach battla w czasach DoCh/VC/DE..\nTo co potrafiło zabić te armie (mimo naprawde wiekszej przepaści niz ta która obecnie przeżywamy w wh40k) to rutyna.\nRozpiski były autentycznym w wersji smutnego "kopiuj wklej".\nI tutaj wystarczyło złożyć pozornie nie turniejową wyspecjalizowaną rozpę i nagle nawet starzy beastmeni mieli szanse z nimi porozmawiać.\nTo samo się tyczy osławionych palladynów... Nie cudujmy. Nawet starzy necroni na parriach-kombo ich składali.\nKwestia przestawienia się i odejścia od nudnych standardów.\nPalladnynów potrafia zabic nawet demony (wystarczy wziaść psy khorna)\nTo nadal jest jeden oddział którego mozna wymanewrować na 100 sposobów. Kwestia tylko umiejętnych szarż a nie głupiego.. "wal pan naprzód"\nSzczerze powiedziawszy poza Areną na której zaryzykowałem tosterami (a miałem pewne 11-9), nie przypominam sobie bym przegrał z GK. A grałem takimi armiami jak DA/SM/Orki.\nOwszem gracze nie byli z najwyzszej półki. Jednak to tylko potwierdza, że aby nimi wygrać sam codex nie wystarczy..\nI na koniec. Mam pełną świadomośc że wieloletni reprezentanci nawet siedząc na kanapie są nadal prosami.\nZ każdym z nich grałem i z każdym udało mi sie choć raz wygrać.\nJednak wszystko to odbywało się w pocie czoła i wyniki były bliskie remisu do ostatniej tury.\nNie oznaczo to jednak, że stawia mnie to ponad innymi i daje możliwość oceniania czyjegoś skilla na odległość.\nTakże jeszcze raz byłbym z tym ostrożny..\nOczywiście, Paladynów da się wymanewrować nawet tank shockami, ale nie zmienia to faktu, że jest to dalej bardzo mocna rozpiska. GK mają po prostu masę możliwości i każda jest zabójcza. Poza tym psy nie wygrywają z palasami a ich trzymają...\nJakbyś mógł odnieść się tylko do tych nieszczęsnych BA i ich poziomu względem GK i napisać mi o tych graczach z Wawy bo ja ich nie zauważyłem.\nMiszczu 21 marca 2012 10:49\nPsy ich trzyamją a oddziały zdejmujace savey (krasie,fiendy leterki etc) wbijaja sie przez 1 i wybojasz ich :D\nBA nadal maja FnP i FC. Co by nie powiedzieć poza walką z terminatorami (ktorych najpier trzeba zmiękczyć) asfalci przechodza przez dowolnych PA (z purifierami włacznie).\nCo ładnie udowodnił Eman mordujac hordę GK Wołka.\nDalej nadal GK termi/palladyni giną od mądrej szarży (poprzedzonej dobrymi tankami) 5 mlotkowych. Jest to o tyle idealne roziwazanie ze termi nie gonia.. czyli po złamaniu pallasów odprowadza sie ich do krawędzi (bo poza nimi okazuje sie ze nie ma czym skontrować termosów.\nBA sa znacznie elastyczniejsi w grze. Mozna kazda rozgrywkę poprowadzić na kilka spobów to tylko dzieki ich mobilności (której GK brakuje).\nRospiskę tezmożna składać na klika sposbów. Ja np. bez shootowego dreda sie nieruszam. Przykładowy furiozo z dobrze dostawioną 5 asfaltów (łapiacą młotki) tez ich wyciska.\nCo do graczy z wawy nie mam pełnego obrazu. W tym sezonie mało jeździłem. Ale w Rzeszowie kilku ich było. A patrząc na ich lokale trochęnowych ksyw tez widać.\nAkurat ilość graczy na wyjazdach wcale nie miarkuje rozwoju srodowiska, tym bardziej lokalnego.\nnie spodziewałem się, że ta dyskusja, dotycząca tematu turystyczno-kulinarnego, może się w tym kierunku rozwinąć ;)\nco do topu, to bardzo się dziwię, że oprócz Piszcza czy Lesia mnie kolega Anonimowy nie wymienił ;) nie wiem, jak to się skończy, ale również nie mam pojęcia, jak do tego doszło ;) przed rozpoczęciem sezonu bardzo bym się cieszył, gdybym był w TOP 10.\nnie mam wątpliwości, że obecna moja pozycja, to wypadkowa kilku czynników. braku szczęścia Piszcza do sędziów/orgów ;) oraz fakt, że wielu dobrym graczom tak się życie poukładało, że brak czasu i ochoty na figurki.\nsezon jest z pewnością wyjątkowy. po części z powodu wymienionego powyżej, do czołówki doskoczyło wielu nowych graczy. co w sumie powinno tylko cieszyć :) jesteśmy ludzikową Brazylią, więc to super, że mamy tylu dobrych a nawet świetnych graczy. a i w obliczu przejść na emeryturę (mam nadzieję chwilową) kilku znamienitych osobowości, to nawet całkiem dobrze ;)są następcy. mam tylko nadzieję, że ci, którym się nie uda dostać do TOP 5, czy reprezentacji, nie zrezygnują. na koniec zeszłego sezonu La Liga Guardiola powiedział, że gdyby nie tak wspaniały Real, jego drużyna nie osiągnęłaby takiego poziomu. nie musiałaby najzwyczajniej. to samo możemy odnieść do naszej sytuacji. im więcej dobrych graczy, tym lepszy ogólny poziom rozgrywek, a tym samym kadry.\nmoim takim osobistym spostrzeżeniem jest, a dotyczy to reprezentacji, taki minus całej tej sprawy, że bardzo często przy walce o wyniki zapomina się o tym, że także liczy rozwój jako gracza, zabawa, satysfakcja.\nhalo? graczy z potencjałem na miarę kadry, grających wcześniej w reprezentacji, czy też z bardziej wyluzowanym podejściem, 15-20 sztuk by się uzbierało. biorąc pod uwagę wysoki poziom jaki u nas panuje, bycie w top 10, czy top 15, to jest i tak spore osiągnięcie. a bardzo często się o tym u nas zapomina. często ludzie odpuszczają, bo przez 2-3 lata nie mogli się dostać do kadry, a zajmowali miejsca 6-10. ale to kwestia podejścia gracza.\nco do GK, to uważam, że mocna armia, coś jak Eldary pod koniec 4 ed. nic nikomu nie ujmując, miałem wrażenie, że granie tą armią nie służy mojej ścieżce rozwoju ;)\ndex jest dobrze skonstruowany, ma istne bogactwo opcji, ale ma sporo również przegięć, bez których dałby sobie ze spokojem radę. pod względem opcji, które oferuje, powinien by wzorem dla innych dexów. nie ma z nim nudy, i grania jakąś oklepaną opcją ;)\nwróciłem sobie do wilków, zagrałem DE (mój najlepszy punktowo turniej 53/60), teraz z Karkówą idziemy na WŚ Orkami, i prawdę mówiąc nie mogę się wręcz doczekać :D\nco do środowiska, to jak dla mnie 3city, w tym sezonie bez dwóch zdań. miałem przyjemność gościć, w sumie bardziej prywatnie niż figurkowo, ale można to wyczuć, że to ludzie, których nie tylko granie łączy.\nprzyznać trzeba, że mieli istną eksplozję skila ;)\nniemniej jednak, pomimo ogólnego wysokiego poziomu, nie "wychował" się tam jeszcze gracz na miarę obecnie poziomu Skarka czy Vladda. Waldek pociskał lokale bez zmiłowania, Thurion super mastery zagrał, Piszczu mastery oraz czelki, Raca w sumie też nieźle, ale żeby któremuś z nich udało się równą formę na lokalach, czy na scenie krajowej utrzymać, to już żadnemu z nich się nie udało. mam nadzieję, że jakby co, to nikt nie wymięknie ;) zobaczymy jak to dalej będzie.\nok, tyle mojego.\nmam nadzieję zobaczyć Wasze mordy w najbliższy weekend ;)


StVincent - Recenzje - Mediakrytyk\nSpektakularny jest moment katharsis - całego bólu, radości, ucisku i erotyzmu. Film o chłopcu w letargu, jednak nie brakuje tutaj energii.\nZaskakująco dobrze poprowadzone studium postaci, gdzie spotykają się dwa pokolenia. Wydawało się, że zakończenie było trochę nagłe, ale w dobrym momencie.\nMam wrażenie, że filmy o kobiecej seksualności są mniej rozpoznawalne niż te o męskiej. "Złe wychowanie Cameron Post" jest filmem autentycznym i w tym tkwi moc\nMocne przesłania, jednak kiedy łączysz kropki, to nic konkretnego z tego nie wychodzi. Mimo tego, seans uważam za przyjemny.\nNajmocniejszym punktem filmu jest obsada. Historia Agnis była o wiele bardziej interesująca i wolałbym żeby ten film był o niej.\nNie do końca dopracowana, ale ciekawa historia.Depresyjna fantazja o nieszczęśliwej miłości i ucieczki od niej. Cate, tym razem Baldchett, piękna jak zawsze.\nMimo, że historia jest prosta i bezpośrednia, w całym świecie przedstawionym jest mnóstwo symboliki i hołdów. Saoirse pokazuje, że jest wszechstronną aktorką.\nGorsza wersja "Marii Antoniny" Sofi Coppoli. Coś w tym filmie jest nie tak, bo są pewne sceny, które wybrzmiewają, ale reszta jest nad wyraz nudna.\nDobrze zredagowany, nie popada w skrajne głupotki i jest utrzymany w dobrym tempie. Nie tyle film naukowy, co poprawnie ukazujący psychologię tłumu.\nSamoświadoma anty-komedia. Kiedy Billa Murray powiedział „Cholera, nie mogę już tego znieść!”, to był moment, w którym utożsamiłem się z tym bohaterem. Mam wrażenie, że film jest wyżej oceniany przez pryzmat reżysera, który uchodzi za nowatora, jednak w tym przypadku nie wyszło.\nNajlepsza jest sekwencja kulminacyjna podczas gry w baseball, głównie dlatego, że jest oryginalna i wyszła najlepiej. Nielsen jest niezawodny w tej roli.\n"Kanał" jest wysoce klaustrofobiczny i niewygodny, a przez to bardzo realistyczny. Chyba najbardziej ze wszystkich filmów o powstaniu. Ostatnie sceny mrożą krew w żyłach i niczym horror stają się druzgocącym koszmarem.\nWojciech Has sporo moralizuje, ale nie bawi się w krytykę społeczeństwa. Cała istota tego, co przedstawia, kryje się w cieniu alkoholizmu. Wstrząsający film.\n"Konsul" to film, do którego będę wracać jak w przypadku "Kogel Mogel". Świetna rozrywka i genialny, choć prosty jak słup scenariusz.\nPodoba mi się, że każda z postaci ma przypisaną rolę społeczną i na tym polu rozgrywa się cała intryga, oraz przekaz, który wybrzmiewa na końcu.\nNajlepszą rzeczą w tym filmie jest to, jak każda postać sprzeciwia się naszym oczekiwaniom od pierwszych wrażeń. Kobiece "Stowarzyszenie umarłych poetów".\nMyślę, że reżyserka miała coś ważnego do powiedzenia na temat społeczeństwa i kapitalizmu, jednak nie potrafiła tego przekazać. Wiele się tu dzieje tematycznie: choroba psychiczna, chęć zniesienia systemu, obowiązki rodzinne, ale efekt końcowy nie zadowala.\nElżbieta I to ikona feminizmu, a Cate Blanchett została okradziona z Oscara.\nBardzo dobry film ze stosunkowo małym budżetem, a wypada lepiej większość filmów komiksowych. Nie pogardziłbym kontynuacją Brzoskwiniowego Gaju.\nFilm przedstawia historię napadu, skrupulatnie zaplanowanego i bardzo technicznego. Lubię tego typu (nie)realizm w kryminałach. E. Norton świetny jak zawsze.\nBywały lepsze animacje, ale też i gorsze. Ten leży pośrodku, z tym że nie dał ani chwili znudzenia, dzięki czemu zapewnił lepszą rozrywkę niż typowy średniak.\nZapomniałem już o westernach i cieszę się, że ta produkcja pomogła mi odświeżyć ich klimat. Film zrobiony w dobrym stylu.\n„Elf” może nie jest najlepszym filmem świątecznym wszechczasów, lecz jest taki jak Buddy - słodki, niewinny i ujmujący. Mnie zauroczył, mimo że dopiero wiosna!\nAngelina Jolie odkupia swoje winy jako reżyserka prezentując widzom ten film. To osobista historia, która jest wyraźnie dziełem życia, lecz po prostu nie sposób się w nią zanurzyć. Czy w tym wypadku to źle? Według mnie nie, ponieważ nie miał być to wyciskacz łez, i nie musiał, bo jest prawdziwy. Po prostu bardziej działa zdumiewająco niż rozczulająco.\n"Focus" to film pretensjonalny, zrobiony w dobrym stylu. Duży tu bałagan - wiele zwrotów akcji, lecz rozrywka porządna. Smith & Robbie to duet znakomity.\n"Nieracjonalny mężczyzna" jest jednym z najbardziej zaskakujących filmów Woody'ego. Allena. Mimo podniosłego tonu sporo w nim akcji. Film zapewnia świetne dialogi i urzekające aktorstwo Emmy Stone, i koniec końców dostajemy także klasycznego Allena.\nS1- 7.8 | S2- 7.8 | S3- 6.4 | S4- 5.4 | Ciekawy, alternatywny sitcom. W trakcie S3 czuć już zmęczenie materiałem, chociaż nadal pojawia się wiele plot twistów.\nZnając dorobek Spielberga, można zobaczyć, że ten film obejmuje obawy i inne elementy, które powracają w jego karierze. Fenomenalny sukces "Szczęk" pozwolił Spielbergowi zrealizować głęboko odczuwalny, osobisty projekt.\nS1- 3.9 | Jedynie dwa odcinki na 13 (!!) były dobre, reszta to nieporozumienie. Niezbyt zabawny i absurdalny, lecz nie jako aspekt humorystyczny. Główna bohaterka nie do zniesienia.\nS1- 8.5 | Niewiarygodne jak wiarygodny był ten serial. Bardzo przytłaczający klimat, świetnie ukazane przeprowadzenie śledztwa. Bardzo dobra produkcja Netflixa.\nS1- 7.8 | S2- 8.3 | Moje największe, pozytywne zaskoczenie jeśli chodzi o seriale. Idealny typ humoru, absurdalne sytuacje i przerysowane postaci. Uwielbiam.\n„Midnight Express” w punkt przedstawia popadanie w obłęd. Reżyser pokazuje, że będąc w pewnej społeczności, jest się bardzo samotnym.\nHistoria opowiadana jest z perspektywy prawnika, a mimo to mamy możliwość poczucia więzi emocjonalnej z pozostałymi bohaterami. To co mi się podoba, to fakt, że nie ma wyraźnej linii postaci. Drugoplanowe wybrzmiewają jako pierwszoplanowe bądź odwrotnie, co nadaje im pełnego wymiaru.\nIle bym filmów nie obejrzał, to Clint Eastwood wygląda tak samo. Wiecznie żywy, z korzyścią dla wszystkich. Świetnie zagrany film.\nS1– 7.3 | S2– 9.0 | S3– 6.3 | Chyba najlepszy niekomediowy, polski serial. Drugi sezon to petarda, bardzo trzyma w napięciu.\nUwielbiam sposób w jaki Almodóvar szanuje kobiety w swoich dziełach. Jak zwykle wiele kluczy interpretacyjnych i przemyślana intryga.


napój - sprawdź informacje o napój w serwisie Hellozdrowie.pl\nKojarzycie butelki smoothie z buźką z aureolą, dostępne w różnych krajach Europy Zachodniej? Innocent...\nKojarzycie butelki smoothie z buźką z aureolą, dostępne w różnych krajach Europy Zachodniej? Innocent Drinks to zielone podejście do tworzenia napojów.\nNapój jest mniej wartościowy od soku owocowego – taką opinię większość...\nNapój jest mniej wartościowy od soku owocowego – taką opinię większość z nas zna i się z nią zgadza. W rzeczywistości i napoje, i większość soków zawiera sporo cukru i pustych kalorii. Co więc kupować?


5G warunkiem rozwoju - wśród priorytetów AI i chmura - SATKurier.pl\ndodano: 2021-07-13 17:43\nautor: Karolina Dobrowolska | źródło: IBM - Institute for Business Value (IBV)\nTechnologie Edge i 5G są warunkiem szybkiego rozwoju biznesu. Według najnowszego badania IBM - Institute for Business Value (IBV), 59% liderów branży komunikacyjnej uważa, że w obecnych warunkach musi wdrożyć technologie AI i automatyzacji, a 50% twierdzi, że ich firmy muszą stać się strategicznymi platformami chmurowymi, posiadającymi zróżnicowany ekosystem partnerski. Wyniki badania „Koniec usług komunikacyjnych, jakie znamy" opierają się na opinii 500 prezesów firm telekomunikacyjnych z 21 krajów, w tym z Polski.\nIBM - Institute for Business Value (IBV)\nChociaż proces dostosowywania się do technologii Edge oraz 5G może być kosztowny, 91% liderów osiągających najlepsze wyniki w branży telco oczekuje lepszych perspektyw finansowych w ciągu najbliższych 5 lat właśnie dzięki tym technologiom. Dla porównania, tak samo uważa tylko 54% drugiej grupy respondentów. W rezultacie wyścig o przekształcenie sieci telekomunikacyjnych w platformy oparte na oprogramowaniu nabiera tempa.\n- W najbliższych latach technologie 5G i Edge na nowo zdefiniują standardy łączności. Rola operatorów telekomunikacyjnych w tym procesie wymaga jednak świeżego spojrzenia na budowę nowoczesnych platform usług biznesowych z wykorzystaniem strategii otwartej chmury hybrydowej – mówi Jarosław Szymczuk, Dyrektor Generalny, IBM Polska i Kraje Bałtyckie.\n- W miarę jak rośnie popularność przetwarzania brzegowego, dzięki wykorzystaniu IBM Cloud Satellite do wdrażania i zarządzania klastrami Red Hat OpenShift w dowolnej lokalizacji, różne branże, w tym telekomunikacyjna, mogą w bezpieczny sposób budować i wdrażać usługi sieciowe. Ma to istotne znaczenie dla spełnienia kluczowych wymagań dotyczących prywatności danych, miejsca ich przetwarzania, a także minimalizowania czasów dostępu. Niezależnie czy mowa o wykorzystaniu rozszerzonej rzeczywistości (augmented reality) w przemyśle czy monitorowaniu nowoczesnej sieci energetycznej za pomocą czujników, wykorzystujących 5G, umożliwiamy operatorom kontrolę nad tym, gdzie i jak będą budować oraz wdrażać swoje rozwiązania oparte na kontenerach, dzięki udostępnianiu hybrydowych środowisk chmurowych - dodaje.\n- Popularyzacja modelu pracy zdalnej w pandemii spowodowała gwałtowny wzrost zapotrzebowania na infrastrukturę sieciową i łączność. Wspólnie z IBM śledzimy wiele projektów i wdrożeń pilotażowych, które wykorzystują innowacyjność platform Red Hat Open Source. Jedną z popularnych technologii jest Red Hat OpenShift, ponieważ jest to platforma kontenerowa klasy korporacyjnej, gotowa do obsługi branży telco, z pełnym wsparciem dla podstawowych funkcji 5G i nową architekturą Open RAN w chmurze. Ta nowa architektura pomaga zbudować platformę chmurową niezależną od dostawców w dużo efektywniejszym modelu kosztów utrzymania. Co ważne, daje to firmom telekomunikacyjnym silną pozycję negocjacyjną i pozwala uniknąć uzależnienia od dostawcy – mówi Adam Wojtkowski, General Manager na region CEE, Red Hat.\nIBM obsługuje ponad 40 globalnych firm partnerskich w ramach ekosystemu IBM Cloud for Telecommunications.\nDzięki takim rozwiązaniom operatorzy telekomunikacyjni mogą zarządzać zadaniami pracy na dużą skalę, w tym usługami głosowymi, przesyłem danych czy usługami multimedialnymi. Jednocześnie do inteligentnego przepływu pracy niezbędny jest dostęp do szerokiej gamy aplikacji branżowych i IoT (Internet of Things), takich jak rozwiązanie IBM Watson.