Hotel Remes**** pięknie się prezentuje na nowej stronie od PROFITROOM | Profitroom\nHotel Remes**** pięknie się prezentuje na nowej stronie od PROFITROOM\nUnikalny interfejs użytkownika w postaci pionowo przewijanego układu treści, przejrzysty wygląd i wykorzystanie najnowszej technologii to główne wyróżniki nowej strony wielkopolskiego Hotelu Remes****. Zapraszamy na prezentację Małgorzaty Jankowskiej, Senior Project Managera w PROFITROOM.\nDla pełnego pokazania wszystkich walorów obiektu zdecydowaliśmy się na sięgnięcie po układ treści storytelling. Dzięki menu zintegrowanemu z przewijanymi w dół, kolejnymi ekranami witryny, użytkownik ma wrażenie podążania za treścią, ale może też w dowolnym momencie przenieść się do wybranej sekcji – bez konieczności scrollowania. Taki układ treści sprawdza się także doskonale w przypadku użytkowników urządzeń mobilnych, pozwalając im na intuicyjne korzystanie z witryny. Nawigację strony ułatwia zakotwiczona u góry strzałka. Warto również zwrócić uwagę na elegancką i ciekawą typografię, dzięki której lektura treści zawartych na stronie jest wyjątkowo przyjemna. Kafelkowe menu sprawia, że użytkownik z łatwością znajduje to, czego w danym momencie szuka. Strona mocno prezentuje ofertę biznesową Hotelu, ponieważ jest to obiekt typowo konferencyjny. Dodatkowo – user eXperience zostało wzbogacone animowanym modułem sal konferencyjnych. Czarna kolorystyka i układ elementów na stronie nawiązują do eleganckiego charakteru Hotelu Remes****. Przy projektowaniu elementów graficznych również pokusiliśmy się o elegancki minimalizm oraz wykorzystanie flat designu, czyli m.in. uproszczonych elementów graficznych bez dodatkowych gradientów czy zaokrągleń. By zaakcentować położenie Hotelu na trasie z Wrocławia do Berlina, na dole strony dołączyliśmy dużą mapę z informacjami o odległościach od tych miast, co z pewnością okaże się przydatne dla gości biznesowych. Warto zajrzeć też do galerii – czekają tam pełnoekranowe zdjęcia, gdzie można zobaczyć m.in. reprezentację Portugalii, która nocowała w Hotelu Remes**** podczas EURO 2012 oraz filmy. Mamy nadzieję, że nasza realizacja będzie dla Państwa inspiracją do odświeżenia wizerunku Państwa stron hotelowych. Zapraszamy do kontaktu z nami kontakt@profitroom.pl!


Informator Stolicy - Małżeństwo i syn zatrzymani za handel papierosami\nPolicjanci z wolskiej komendy zatrzymali małżeństwo i syna w związku z podejrzeniem handlu "lewymi" papierosami. Do przestępczego procederu doszło w pobliżu bazaru, gdzie dokonywane są przez funkcjonariuszy kontrole. W wyniku działań policjanci zabezpieczyli ponad 48.000 sztuk papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy. Podejrzane osoby usłyszały zarzut wprowadzania do obrotu nielegalnych papierosów. Skarb Państwa poniósł straty sięgające ponad 54 tysiące złotych.\nTAGI Policja Warszawa\nPolicjanci z wolskiego wydziału do walki z przestępczością gospodarczą i korupcją w wyniku działań zatrzymali małżeństwo i syna, obywateli Bułgarii, którzy zajmowali się handlem papierosami bez polskich znaków akcyzy. Do przestępczego procederu doszło na bazarze, gdzie policjanci już wcześniej dokonywali kontroli.\nW wyniku tych działań operacyjni ujawnili papierosy wewnątrz pojazdu, którym zatrzymani poruszali się. Zabezpieczono łącznej ponad 48 tysięcy sztuk papierosów bez polskiej akcyzy. Straty na szkodę Skarbu Państwa wyniosły ponad 54 tysiące zł.\nPo przeprowadzeniu czynności procesowych przez policjantów, na podstawie zgromadzonych dowodów podejrzane osoby usłyszały zarzut dotyczący wprowadzania do obrotu nielegalnych papierosów.


Kolejne narkotyki nie trafią na rynek. Areszt za blisko pół kilograma narkotyków | grojeckie24.pl\nStrona główna » Kolejne narkotyki nie trafią na rynek. Areszt za blisko pół kilograma narkotyków\nKolejne narkotyki nie trafią na rynek. Areszt za blisko pół kilograma narkotyków\nDzięki pracy grójeckich policjantów na czarny rynek nie trafią narkotyki wartości ponad 21 tysięcy złotych. Funkcjonariusze do tej sprawy zatrzymali 31-letniego mieszkańca Grójca, którzy usłyszał zarzut posiadania znacznej ilości narkotyków. Decyzją sądu mężczyzna trafił do aresztu. Za posiadanie znacznej ilości narkotyków grozi mu 10 lat więzienia.\nKryminalni z Grójca zdobyli informację o mężczyźnie, który miał przechowywać w mieszkaniu dużą ilość narkotyków. Funkcjonariusze podczas pracy nad sprawą ustalili tożsamość mężczyzny oraz jego miejsce zamieszkania. Operacyjni zatrzymali 31-latka.\nPodczas kontroli policjanci ujawnili w mieszkaniu torebki strunowe oraz słoiki z amfetaminą, marihuaną i mefedronem. Narkotyki były schowane w różnych miejscach, m. in. w lodówce. Policjanci zabezpieczyli prawie 400 gramów amfetaminy. Reszta zabronionych środków to mefedron i marihuana.\nMężczyzna został zatrzymany i przewieziony do policyjnego aresztu. 31-latek usłyszał zarzut posiadania znacznej ilości narkotyków i grozi mu teraz 10 lat więzienia. W piątek sąd zastosował wobec niego tymczasowy areszt na okres trzech miesięcy.\nAutor: nadkom. Agnieszka Wojcik


Od czasu do czasu piszę tutaj o lokatach lub możliwości rozszerzenia działalności jako formie ulokowania swojego kapitału. Tymczasem, zdaniem wielu znawców inwestowania, lepszym rozwiązaniem byłoby wrzucenie większej kasy w akcje lub inne ryzykowniejsze instrumenty. Nie zrobię jednak tego. Dlaczego?\nJak wiadomo, człowiek uczy się całe życie. Trzeba wykazać się pokorą dla rynku i ustaleniem swojego miejsca w szeregu. Ja wiem, w którym miejscu jestem.\nNa obecną chwilą bardziej interesuje mnie ochrona kapitału i w miarę regularne pomnażanie go nadwyżkami, aniżeli próbą pokonania rynku i ugrania czegoś większego na akcjach. Nie chcę grać większymi pieniędzmi (generalnie bawię się jakimiś 10-15% swojego kapitału), ponieważ chcę się pewnych rzeczy nauczyć i w miarę zrozumieć to wszystko. Myślę, że dla każdego początkującego inwestora ważniejsze jest nie stracić kapitału niż próbować go pomnożyć.\nZenon Komar w swojej książce Sztuka spekulacji pisze, aby grać na giełdzie pieniędzmi, które mają dla nas znaczenie. Bo co z tego, że pomnożę przykładowy 1000 PLN do 2000 PLN, skoro to i tak nie uczyni mnie bogatym. I to jest prawda, nie uczyni. Ale umówmy się, że ryzykowanie powiedzmy 50-80% kapitału też mnie nie uczyni bogatym, bo nawet jeśli coś ugram, to równie dobrze mogę to stracić kilkoma złymi zagraniami stracić.\nGrę na giełdzie traktuję jako swego rodzaju szkołę. Uczę się siebie, swoich zachowań, reakcji na sukcesy i porażki. Edukuję się w zakresie zarządzania kapitałem, staram się w miarę przyzwoicie wchodzić i wychodzić z danych transakcji. A wszystko to czynię ostrożnie, spokojnie, bez zbędnego pośpiechu.\nMyślę, że na osiągnięcie sukcesu mam jeszcze dużo czasu. O ile dożyję, przede mną wiele hoss i tyleż samo bess, więc liczy się spokój i cierpliwość. To samo zresztą zalecam innym.\nKiedy zatem chciałbym włożyć większe pieniądze w giełdę? Wkrótce. Przede wszystkim chcę się upewnić, że nie popełniam "głupich" błędów. Przez głupie błędy mam na myśli takie, które powodują nadmierne ryzyko utraty części kapitału. Jeśli tych uda mi się uniknąć, będzie dobrze. Myślę, że ostatnie kilkanaście miesięcy wiele mnie nauczyło, ale nadal czuję się jak początkujący. I dobrze, bo nawet eksperci tracą. Z tym, że eksperci nie muszą się już edukować, bo oni przecież "wszystko wiedzą", tymczasem ja powoli do wszystkiego dochodzę. Małymi kroczkami poprzez praktyczną edukację. Tak jak w mojej ulubionej grze, w szachy, w których to nie jestem teoretykiem, a swój progres osiągam dzięki praktycznej grze i próbie wyeliminowania błędów, które popełniam. Teoria w tej dyscyplinie stanowi dla mnie 20%. Reszta to nabyte doświadczenie.\nInna sprawa, że praktyka jest o niebo ciekawsza od teorii. I to w każdej dziedzinie życia.\nNie aspiruję do miana mistrza ani w szachach, ani też w inwestycjach. W przypadku tych drugich chcę po prostu grać na tyle dobrze, żeby nie tracić, a niedługo sukcesywnie zyskiwać coś licząc na to, że w moim życiu nadejdą takie zagrania, które przysporzą mi dużo większych pieniędzy. Czy to nadejdzie? Myślę, że tak, tylko potrzeba cierpliwości.\nEtykiety: bessa, bogactwo, hossa, inwestycje, kapitał, książki, lokaty, oszczędzanie, pieniądze, rynek, zarządzanie\nWojetek 5 lutego 2013 23:30\nCytat z Komara można też rozumieć nieco inaczej. Gramy pieniędzmi od których straty mają dla nas jakiejś znaczenie. Jeśli nie będziemy się przejmować stratami to giełda zamieni się w kasyno - gdzie idziemy przegrać xxx złotych. A chyba nie o to chodzi.\nDodam jeszcze że w literaturze dot. zarządzania portfelem nie zaleca się więcej niż 50-60% portfela w akcjach (tu mówimy już o portfelu agresywnym osoby przed 40ka której życia starczy na ew odrobienie strat).\nkry 6 lutego 2013 09:21\nIdąc do kasyna nie mamy w nadziei przegrywać iluś tam złotych. Cel jest zawsze jeden: wygrać.\nZZD 6 lutego 2013 08:57\nkry 6 lutego 2013 09:18\nTo brzmi tak, jak byś chciał zainwestować więcej (dużo więcej), gdybyś miał. Czy dobrze to interpretuję? :)\nZZD 6 lutego 2013 15:23


Wsiąść do pociągu bylejakiego, czyli koty jadą nad wodę. - Kocie życie\nWsiąść do pociągu bylejakiego, czyli koty jadą nad wodę.\nSzum fal i smak słonej wody działa na naszą kocią rodzinę jak magnes. Jak tu oprzeć się pokusie gdy ocean, w całej swej okazałości, znajduje się tylko 140 km od domu. A pretekstów do pokonania tychże i stawienia się przed owym naturalnym fenomenem nie brakuje:\n1. Chodzenie na bosaka po mokrym, nasyconym solą piasku wystawia nas na kontakt z polem elektrmagnetycznym Ziemi, które jest nam niezbędne do normalnego funkcjonowania w pełni zdrowia fizycznego i psychicznego. Sceptycy mogą przekonać się sami: zostawienie kilku odcisków stóp na plaży poprawia natychmiast samopoczucie.\n2. Nawet kilkugodzinny pobyt nad morzem zapewnia nam odmładzającą dawkę jodu.\n3. Woda morska jest magicznym lekarstwem na egzemę (jednak nie wszyscy egzematycy reagują na nią korzystnie). Skóra cierpiącego na egzemę Mruczusia ubóstwia ocean!\nMając to wszystko na uwadze, tej soboty kocia rodzina postanowiła uczcić urodziny Kociej Mamy na plaży w Pornic. Jako, ze przyszłość naszej planety leży nam wyjątkowo na sercu, jako środek transportu wybraliśmy pociąg. Jednodniowa wycieczka z trójką małych kociaków była mecząca, ale wrażenia niezapomniane. Do domu wróciliśmy ze skarbem: dwoma butelkami pełnymi oceanu!\nKoci Tata z Mruczusiem i Mruczozaurem bawią się w falach\nMruczka na tle portu w Pornic (przypływ)\nKocia Mama na tle tego samego portu dwie godziny wcześniej (odpływ)\nMruczuś opiera się zmęczeniu i nie chce robic sjesty\nPublié dans kocie podróże\n« Łaciata fascynacja Syndrom glonojada i jak... »\nKocia Mama 21/10/2013 07:51\nPeut-être un jour on feras une traduction ;)\nlechat francoise 20/10/2013 19:43\nj ai bien reconnu cette petite famille ainsi que pénélope\nlechat 20/10/2013 19:40\ndommage, je ne comprends pas la langue


Balarus 952.2 - Obrazek, fotka, zdjecie, photo #383063 - Galeria rolnicza agrofoto\nZobacz zdjęcia Panek\nGranat czyli akumulator hydrauliczny w podnośniku Polecam super sprawa nie szarpie ciągnikiem z ciężkim sprzętem. Po testach mocowanie pomaluje jeszcze tylko.\nCiekawe rozwiązanie Ile dałeś za to cudo ?\njakiejs zasadzie to dziala? wiem ze gromadzi cisnienie, ale kiedy ja uwalnia itp? mozna wytlumaczyć na chłopski rozum?\njak sie nie myle, to jest w jakiejs czesci wypelnione gazem, chyba azotem, czyli dziala podobnie jak silownik pneumatyczny np. przy szybach\nI prawie jak amortyzator w EHR Pierwsze MTZ-y z małą kabiną miały montowany amortyzator sprężynowy\nMożesz napisać coś więcej o tym akumulatorze, jaką ma pojemność, ciśnienie? i czy jesteś w 100% zadowolony z wyboru? Też chciałem taki zamontować ale nie mogłem się zdecydować który będzie najlepszy.\nMasz do tego zawór odcinający? Bo na foto nie widać.\nZasada działania jest taka, że wpina się go w obwód siłownika podnoszenia. Powinien być przed akumulatorem założony zawór odcinający, aby do pracy wyłączyć ten akumulator ponieważ np. z pługiem się nie ujedzie. I kiedy smaruje się ciągnikiem po nierównościach to maszyna się buja powodując wzrosty ciśnienia w układzie podnośnika (gdy maszyna ciśnie na dół) lub spadki (gdy maszynę podrywa w górę). Akumulator ma za zadanie absorbować wzrost ciśnienia i łagodzić jego spadki powodując delikatne bujanie się maszyny zamiast ostrego szarpania. Tak samo co w ładowaczach czołowych.\nZasada działania dokładnie tak jak "maks" wytłumaczył\nAkumulator kosztował 355zł z nabiciem i przesyłką i około 100zł podłączenie. Jest to akumulator z tego linku http://www.hydromit.pl/46-akumulatory-hydrauliczne pojemność akumulatora 0.7l a nabity miał być do 160 bar ale po założeniu podejrzewam że jest w nim maks 120 bar aczkolwiek mogę się mylić.\nJestem zadowolony na razie bo ze ścierniskowym działa super. Maszyna zaczepiona z tyłu zachowuje się jakby płynęła za ciągnikiem. Zobaczymy z cięższym sprzętem we wrześniu.\nZaworu na razie też nie wstawiłem ponieważ wydaje mi się zbędny ale wiadomo gdy się wszystko robi na oko to poprawki są nie uniknione i jeśli będzie trzeba to wstawię bo to żaden problem wpiąć w obwód.\nAkuymulatory ładuje sie chyba do 1/3 ciśnienia układu hydraulicznego. Zawór odcinający będziesz musiał założyć do roki bo nie dasz rady utrzymać równej głębokości. Wszystkie ciągniki z ehrem do pracy wyłączają amortyzator.\nA ja słyszałem że do 2/3 ciśnienia układu ale to nie ma nic do rzeczy bo pług ciężki i długi a agregat ścierniskowy trochę lżejszy i samemu sobie trzeba ciśnienie dostosować do maszyn z którymi ciągnik pracuje. Po żyjemy zobaczymy wstawić zawór żaden problem:)


Stylowe Wesela Wizytówka\nOceny (0)oceńOpinie (0)dodaj nową opinię [+]Opis działalnościStylowe WeselaJesteśmy grupą eventowych pasjonatów. Wyjściowo gramy w konfiguracji 3 osoby: DJ + prowadzący + nagłośnieniowiec, ale może nam towarzyszyć również saksofonistka, wokalistka, a nawet beatboxer. Naszą misją jest realizacja nowoczesnych eventów, z elementami tradycji w tle. Wszystko to w dobrym smaku i odpowiednich proporcjach. Unikamy przaśności i niesmacznych zabaw. Jesteśmy stylowi, profesjonalni, a nasza działalność poparta jest licznymi sukcesami artystycznymi i organizacyjnymi. Po więcej szczegółów zapraszamy na STYLOWEWESELA.PL\nDane kontaktoweStylowe...Adres Warszawa Obywatelska 5 / 181\nTelefon 502-617-631E-mail Kliknij aby zobaczyć adres emailkontakt@stylowewesela.plWWW http://stylowewesela.pl/


Pod Śnieżką nie cierpią Zakopanego - Jelonka.com\nPod Śnieżką nie cierpią Zakopanego\nWtorek, 12 lutego 2008, 8:24\nW Karpaczu nadzór budowlany nakazał rozbiórkę budynku z stylu podhalańskim. Nie podoba on się radnym, którzy wolą zabudowę sudecką lub tyrolską.\nPisze o tym Polska Gazeta Wrocławska mając na myśli coraz bardziej modne nawiązywanie stylem nowych obiektów do budynków, jakie można zobaczyć w Zakopanem i okolicach. Pod Śnieżką są dwie restauracje zbudowane w ten sposób. Jedną kazał rozebrać nadzór budowlany.\nWszystko za sprawą radnych, którzy uważają, że „zakopianka” nie pasuje do stylu Karpacza. Popierają ich nie tylko znawcy sztuki budowlanej, lecz także młodzi karpaczanie. Jak pisze dziennik, spod ich pióra wyszło wypracowanie: „Karpacz jeszcze śląski, czy już zakopiański?” Szef rady miasta w Karpaczu Lucjan Szpila wie, że radni prawnie nie mogą zakazać budowania w mieście budynków podhalańskich. Zamierza jednak jako przestrogę opublikować w biuletynie wypracowanie młodzieży.\nWprawdzie samorządowcy deklarują, że zrobią wszystko, aby Karpacz pozostał architektonicznie śląski, mogą niewiele, bo to nie oni wydają zgodę na budowę. Czyni to starostwo, a w planach rozwoju Karpacza nie ma zastrzeżeń co do stylu zabudowy.\nWładzom Karpacza nie podobają się także inne elementy „zakopiańszczyzny”. Według PGWr podhalańskie bryczki mają zniknąć z głównego traktu miasta pod Śnieżką, bo konie niszczą podkowami nawierzchnię oraz zanieczyszczają ulice. Będzie tam pasaż dla pieszych.\n~toja 12-02-2008 8:53\nnareszcie ktoś zauważył że to Sudety a nie Tatry brawo jescze tylko oscypki ,kapcie, swetry znikną z głównych pasaży i będzie ok\n~Mirek 12-02-2008 9:39\nTo i żaglówki z kiosków z pamiatkami trzeba wyrzucić. A najlepiej to wszystkiego zabronić i ,,żeby niczego nie było,, jak mawiał Krzysztof Kononowicz. Wybraliście sobie takich radnych. Demokracji Wama się zachciało to teraz macie d...lo-krację.\n~Nemo 12-02-2008 9:56\n"[...] Wprawdzie samorządowcy deklarują, że zrobią wszystko, aby Karpacz pozostał architektonicznie śląski, mogą niewiele, bo to nie oni wydają zgodę na budowę. Czyni to starostwo, a w planach rozwoju Karpacza nie ma zastrzeżeń co do stylu zabudowy. [...]" Przed napisaniem artykułu należy zapoznać się ze wszystkimi dostępnymi materiałami - zapis w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jasno i wyraźnie precyzuje dopuszczalne formy i dachy budynków. Organy Starostwa przy wydawaniu pozwolenia na budowę również zwracają szczególną uwagę na zgodność projektu z zapisami planu. Natomiast to często sam Inwestor, już w trakcie budowy, w swej "radosnej twórczości", tak mocno ingeruje w projekt budynku (bardzo często bez informowania o tym fakcie samego architekta, bo przecież sam wie lepiej), że potem mamy do czynienia z takimi "gargamelami". Uważam, że my, Polacy, mamy chyba we krwi, że przepisy prawa są dla wszystkich innych, ale nie dla mnie ... jeśli chodzi o mój własny biznes, prawda?:-) Pzdr.\n~_rymcycymcy____ 12-02-2008 10:30\nW czasie ralacji w ogólnopolskiej TV (chyba) z TDP reporter na ulicach Karpacza berdził coś o tutejszych góralach. Wśród wielu niedouczonych mieszkańców dużych miast ze wschodu kraju (nie napiszę jakich, żeby nie obrażać Warszawiaków ;) nie ma żadnej różnicy pomiędzy Zakopanem, a Karpaczem. Fajnie byłoby przynajmniej architektonicznie odciąć się od zakopiańskiego kiczu. A co do powyższego tekstu - jest w nim jakaś sprzeczność. Czytam, że radnym nie spodobała się zabudowa i nadzór budowlany w Karpaczu nakazał rozbiórkę (pierwsze zdanie), a pod koniec, że samorządowcy niewiele mogą, bo zgodę na budowę wydaje starostwo, a zastrzeżeń do stylu nie ma w planie rozwoju Karpacza. A zatem nie mogli wydać nakazu rozbiórki na podstawie niezgodności stylistyki budowli. Powody decyzji musiały być zupełnie inne.\n~mada 12-02-2008 12:15\nA co z "Gołębiewskim" ten to pasuje? A w Karpaczu nadal brudno.\n~xxx 12-02-2008 12:45\ni BARDZO DOBRZE wreszcie znikną te pseudo zakopiańskie koszmarki z drewna\npiipi 12-02-2008 16:01\n....a wszystko za sprawa....ze nam TUTAJ "korzeni" .....po prostu brakuje! Kto tutaj na te Ziemi Odzyskane przybyl ?....INNI,..ludzie o roznych kulturach!.~Jaki jest NASZ STYL....chyba mieszany!!!!.\n~Zbigniew 12-02-2008 16:33\nAż chce się zaśpiewać >> Góralu wracaj do Tatr\n~hetman 12-02-2008 20:28\nLepiej aby radni w Karpaczu aktywnie zajeli sie czystościa , dreptakami bo trudno nazwać te prymitywne nieprzejezdne koslawe uliczki a najbardziej to niech tegie glowy radnych zajma sie zlodziejami i bezpieczeństwem turystów bo Karpacz slynie z tej zlodziejskiej plagi kradnących samochody i różnego rodzaju rabusiow aż do Drezna i Berlina .A radni są beradni i plotą bzdety.\n~... 12-02-2008 20:58\nproponuje jesce zakazu sprzedaży TATRY,ŻYWCA, PODKARPACKIEGO, HARNASIA, BOSMANA itp. zostaniemy wtedy z callsbergiem ;D\n~Andrew 12-02-2008 22:58\nKarpacz niestety calkowicie zatracil swoj charakter architektoniczny. Obecnie jest to bezmyslny zlepek tandetnych budynkow. No ale kogo to obchodzi.\n~guru 13-02-2008 2:04\nco za d...lizm, ktoś podpisał się pod wybudowaniem tego obiektu, to niech teraz płaci za ewentualną rozbiórkę i straty właściciela.\n~ 22-02-2008 18:57\nNie róbmy z Karpacza, Zakopane.\n~tamas 22-02-2008 19:00\nNIE RóBMY ZAKOPANEGO Z KARPACZA !!!! LUDZIE TO Są PRZECIEŻ S U D E T Y !!!


LOKAL WYNAJEM Starachowice Starachowicki Świętokrzyskie Biuro Nieruchomości\nPrzesyłam link do ciekawej oferty: https://xdom.nieruchomosci.pl/lokal-wynajem-25m2-1600pln-starachowice-swietokrzyskie,25/8600/OLW\nDo wynajęcia lokal w Starachowicach przy ul. Radomskiej 14.\nLokal o metrażu ok. 25 m2 składa się z przestronnego pomieszczenia głównego, WC oraz dodatkowego pomieszczenia użytkowego pod lokalem (8 m2).\nLokal jest po generalnym remoncie i posiada przejrzystą witrynę. Został wyposażony w klimatyzację, rolety antywłamaniowe oraz alarm.\nNieruchomość doskonale jest przygotowana do działalności usługowej, handel, ale również biuro. Wejście jest bezpośrednio od strony chodnika.\nW bezpośrednim sąsiedztwie lokalu znajduje się zachodni dworzec autobusowy, który obecnie przechodni modernizacje. Zakończenie remontu przypada już na 2023 rok, zatem na pewno przyciągnie nie tylko osoby korzystające z dworca, ale również całej nowej infrastruktury. Miejsce jest doskonale skomunikowane z miastem. Dodatkowo nieruchomość znajduje się w centrum różnego profilu działalności handlowo-usługowych, co powoduje duży przepływ potencjalnych klientów.\nJeżeli chcesz uzyskać więcej informacji, zadzwoń:\nDaniel 505 983 762\nBartek 792 008 282


Rekord kanadyjskiego snajpera - MILMAG - Magazyn Militarny\nRemigiusz Wilk, 22.06.2017\nKanadyjskie media poinformowały o swoistym rekordzie strzeleckim. W maju jeden ze snajperów z jednostki specjalnej JTF 2 (Joint Task Force 2) trafił podczas walk w Iraku bojownika organizacji Ad-Daula al-Islamijja fi al-Irak wa-asz-Szam (popularnie, choć błędnie określanej mianem państwa islamskiego) z odległości 3450 metrów. Czas dolotu pocisku na ten dystans to blisko 10 sekund.\nRekordowy strzał został oddany z 12,7-mm powtarzalnego wielokalibrowego karabinu snajperskiego C15 Long Range Sniper Weapon (LRSW). Pod taką nazwą występuje w kanadyjskich siłach zbrojnych amerykański McMillan Tac-50, wprowadzony do uzbrojenia na początku XXI wieku. Komandos używał amerykańskiej amunicji 12,7 mm x 99 produkcji Hornady z pociskiem A-Max. Strzał został oddany z pozycji położonej na dużej wysokości. Wynik został potwierdzony za pomocą nagrania wideo. Został też zweryfikowany za pomocą innych środków technicznych, bowiem strzał obserwował drugi zespół, wyposażony w sprzęt obserwacyjny.\nPoprzedni rekord strzału należał do zespołu australijskich snajperów z kompanii Delta 2. pułku Commando (2 Cdo Regt) i wynosił 2815 m. Jak donosił w październiku 2012 dziennik The Daily Telegraph, sekcja strzelców operująca w prowincji Helmand w Afganistanie, podczas prowadzenia obserwacji zauważyła w dużej odległości oddział talibów. Snajperzy za pomocą lornetek i lunet obserwacyjnych zidentyfikowali cele, uzyskali potwierdzenie, że są wrogie, a następnie otrzymali pozwolenie na otwarcie ognia.\nNiemal jednocześnie dwóch Australijczyków pociągnęło za spusty 12,7-mm samopowtarzalnych, wielkokalibrowych karabinów wyborowych Barrett M82A1. Po sześciu sekundach lotu, jeden z 12,7-mm pocisków osiągnął cel i wyeliminował dowódcę oddziału talibów. Nie jest przy tym pewne, który z dwóch strzelających komandosów trafił w przeciwnika. Zmierzony wówczas dystans do celu dał wynik 2815 metrów.\nAustralijczycy pobili wówczas rekord brytyjskiego kaprala Craiga Harrisona z pułku Life Guards (Household Cavalry), który w listopadzie 2009 w dystrykcie Musa Kala, także w prowinicji Helmand wyeliminował z odległości 2475 metrów dwóch talibów obsługujących karabin maszynowy PKM. Brytyjczyk strzelał z powtarzalnego karabinu snajperskiego Accuracy International L115A3 Long Range Rifle (LRR), do amunicji 8,6 mm x 70 (.338 Lapua Magnum). Używany przez niego pełnopłaszczowy pocisk Lapua LockBase B408 o masie 16,2 g pokonał taki dystans w czasie 2,64 sekundy.\nWcześniejszym rekordzistą był kanadyjski kapral Rob Furlong z 3. batalionu pułku Princess Patricia's Canadian Light Infantry, który w marcu 2002 także z wielkokalibrowego karabinu C15 LRSW trafił w cel na dystansie 2430 metrów.\nWarto zwrócić jednak uwagę, że strzelanie na tak duże odległości, znacznie przewyższające zasięgi efektywne i maksymalne broni snajperskiej, jest możliwe tylko w bardzo specyficznych warunkach. Zazwyczaj ma miejsce w terenach górskich, w których strzelec znajduje się wyżej, niż cel. Co więcej, takich rekordów nie można traktować jako zjawisk powtarzalnych. Często snajperzy, aby wyeliminować cel znajdujący się tak daleko, muszą długo się w niego wstrzeliwywać. Współpracują przy tym z obserwatorem, podobnie, jak ma to miejsce w przypadku artylerii. Trafiają nie za pierwszym czy drugim razem, ale po wystrzeleniu nawet kilkunastu pocisków.


Czy możesz pomóc mi zdominować wyszukiwanie w Amazon dzięki wglądowi najlepszych sprzedawców i doborowi słów kluczowych?\nNiestety nie ma ostatecznego zwycięskiego przewodnika ani żadnych ostatecznych planów działania, które odniosłyby długoterminowy sukces z listą produktów wyświetlaną w wyszukiwarce Amazon jako najlepsze oferty sprzedającego. Chodzi o to, że istnieje tam zbyt wiele różnych elementów sukcesu e-commerce, na przykład takich jak: optymalizacja aukcji i cen, zarządzanie wysyłkami i informacjami zwrotnymi. Nie wspominając już o zaopatrzeniu, reklamie, podatkach, a także o innych, zwykle zbyt pracochłonnych lub naprawdę czasochłonnych rzeczach.\nGdzie znaleźć właściwą ostrość?\nWięc spójrzmy prawdzie w oczy - nie możesz sobie z tym poradzić samemu. W rzeczywistości chodzi o to, aby produkt osiągnął wysokie pozycje w wyszukiwarce Amazon, którą każdy sprzedawca ma dla głównego celu. Ale jak uzyskać przewagę nad konkurencją i przejąć prowadzenie nad tym zatłoczonym rynkiem internetowym? Na szczęście istnieje wiele przydatnych narzędzi i platform internetowych dostępnych w otwartym dostępie lub za pośrednictwem natychmiastowo opłacanych kont i długoterminowych subskrypcji. Niemniej jednak istnieje mnóstwo różnych opcji związanych z tą sprawą. I zamienia to zadanie w wybór najbardziej odpowiedniego rozwiązania na zdecydowanie wymagające. I oto dokładnie, kiedy zamierzam pokazać wam kilku najlepszych i zawsze godnych zaufania pomocników, których użyłem do mojej własnej historii sukcesu w wyszukiwaniu Amazon, jako wiodący sprzedawca, który nieustannie pracuje o krok przed moimi najbliższymi niszowymi konkurentami. Poniżej przedstawię kilka dobrych narzędzi i przydatnych wskazówek, które ułatwiają pracę, przynajmniej jeśli chodzi o sprzedaż w Amazonach jak profesjonalista.\nSłowa kluczowe mogą być Twoją silną przewagą konkurencyjną\nKażdy potencjalnie zwycięski projekt handlowy w serwisie Amazon rozpoczyna się od dobrze zoptymalizowanej listy produktów. W rzeczywistości jest to pierwsza i prawdopodobnie najważniejsza rzecz do zrobienia, jeśli chcesz wejść na szczyt wyszukiwania Amazon jako wiodący sprzedawca w swojej kategorii niszowej lub produktowej. Każda optymalizacja aukcji (podobnie jak w przypadku oryginalnej koncepcji SEO) zaczyna się od wysokiej jakości treści i dokładnie ukierunkowanych badań słów kluczowych. Najlepiej, gdybyś miał jednocześnie cenny, konkurencyjny wgląd. Przede wszystkim zalecam wypróbowanie tego dobrego starego narzędzia planowania słów kluczowych od Google. To narzędzie pomoże Ci w początkowym zrozumieniu słów kluczowych i fraz-linków, które powinieneś wykonać dla tytułu aukcji i opisu produktu.\nPośpiech w Amazon Szukaj i zostań głównym sprzedawcą\nI tutaj w końcu docieramy do rzeczy. Mam na myśli, że gdy już uzyskasz duży obraz swoich słów kluczowych o niszach i rozsądnym potencjale wygranej, czas sprawdzić ostateczne wyniki słów kluczowych najlepszych przeciwników - i wykorzystać ten konkurencyjny wgląd dla własnej korzyści. Aby odkryć najskuteczniejsze słowa kluczowe, polecam wybrać jedno z tych dwóch naprawdę zabójczych narzędzi - rozważ dostarczenie dostarczonych razem z Merchant Keyword lub KeywordInspector - Zauważyłem, że są one bardzo pomocne przy optymalizacji aukcji, która generuje rzeczywiste wyniki sprzedaży. I pozwól mi to powtórzyć - to tylko kwestia twojego wyboru. Głównie dlatego, że dzięki międzynarodowym bazom danych o dużej skali narzędzia te umożliwiają szybkie wybieranie aktualnie najpopularniejszych słów kluczowych i wyszukiwań używanych przez kupujących na żywo kupujących produkty w serwisie Amazon. Jednocześnie MerchantKeywords i KeywordInspector mogą dać ci mocny wgląd w słowa kluczowe i praktyczne sugestie - uchwycone i zebrane bezpośrednio od twoich najbliższych przeciwników na rynku. To jest to! Spraw, aby sztuczna inteligencja robiła tak wielkie uniesienie - i gotowe.


Koktajl bananowo - malinowy :)\nPyszny koktajl z moimi ulubionymi malinami, oczywiście można użyć innych owoców (to zależy tylko od was). Bardzo szybki do zrobienia. Moje dzieci bardzo go lubią :)\n1/2 szklanki świeżych lub mrożonych malin\n0,5 litra maślanki naturalnej\nMaliny, banan i miód zmiksować w blenderze. Wlać maślankę, połączyć wszystko razem i gotowe.\nTagi: koktajl maślanka maliny\n12:54, barbara_koz , Coś do picia\nSurówka ta powstała w mojej kuchni dawno temu ale jakoś przestałam ją robić. Jednak na ostatki była w każdym miejscu gdzie się pojawiłam. Na zabawie ostatkowej na, której byliśmy z mężem, u teściowej na imieninach... A ponieważ bardzo nam smakowała ta surówka to musiała w końcu powrócić na nasz stół... :)\nsos sałatkowy paprykowo - ziołowy knorr\nKapustę umyć, pokroić. Pomidory sparzyć i zdjąć skórkę, pokroić w kostkę. Paprykę pozbawić gniazd nasiennych i pokroić w kostkę. Marchewkę obrać i zetrzeć na tarce o drobnych oczkach. Wszystko ze sobą wymieszać dodając sos sałatkowy, majonez i śmietanę.\nTagi: kapusta pekińska surówka papryka\n16:44, barbara_koz , Sałatki, surówki i przekąski\nBardzo cytrynowa tarta. Ciasto i krem to po prostu pyszności -oczywiście jeśli ktoś lubi tak cytrynowe smaki. U nas zniknęła w jedno popołudnie :)\nNa ciasto ;\n195 gram mąki\nNa krem cytrynowy ;\nSpód ; z podanych składników zagnieść ciasto i schłodzić przez pół godziny w lodówce. Schłodzonym ciastem wylepić formę do tarty(formę posmarować masłem i obsypać bułką tartą). Spód ciasta nakłuć widelcem, położyć wycięte kółko z papieru do pieczenia i obciążyć fasolą. Piec prze około 15 minut w 180 stopniach. Po tym czasie papier usunąć i piec do lekkiego zbrązowienia spodu.\nKrem cytrynowy ; wszystkie składniki razem zmiksować . Na podpieczony spód wylać gotowy krem i piec przez 30 minut , aż krem się zetnie.\nCiasto przed pokrojeniem należy wystudzić.\nTagi: tarta cytrynowa krem cytryny\n12:33, barbara_koz , Ciasta na słodko


Maszyna błyskowa do pieczątek - jak działa - elektroda.pl\npawelj 28 Sty 2012 22:41 2651 1\n#1 28 Sty 2012 22:41\nInteresuje mnie jak działa maszyna błyskowa do wyrobu pieczątek. Opis co może taka jest na stronie http://lexon-pieczatki.pl/oferta\nMoże ma ktoś doświadczenie w budowie takiego urządzenia. Bo jeżeli byłoby to coś prostego można pokusić się o zrobienie. Na początek biznesu.\nCzy jest to jakieś światło UV? W jakimś opisie znalazłem, że naświetlanie trwa 50 sek. a chłodzenie urządzenia minutę. Więc pewnie dość duża moc się wydziela.\nNie wiem czy dobry dział forum.\nMaszyna o której piszesz działa na zasadzie wyzwalania 8 albo 9 błysków dużej mocy, można to porównać do błysku lampy aparatu fotograficznego. Nie są to lampy UV. (Świtało UV stosuje się w produkcji pieczątek polimerowych o ile się nie mylę - do utwardzania materiału). Pod wpływem bardzo mocnego światła zamykane są mikropory w specjalnej gumce światłoczułej, a miejsca zasłonięte przez tekst (który drukuje się na drukarce laserowej - kluczowy jest toner) nie są naświetlane, czyli mikropory pozostają otwarte. Dzięki temu można na pieczątce wykonać dowolną grafikę, a nawet umieścić zdjęcie.\nSpotkałem się z tą maszyną i z pieczątkami oferowanymi przez tą firmę i zainteresowałem się tematem. Maszyna wygląda bardzo zgrabnie i faktycznie jest lekka. Kobieta, która robiła na niej pieczątki bardzo sobie chwaliła to urządzenie i jakość pieczątek. Mówiła, że zmieniła maszynę i pieczątki ze znanej konkurencyjnej firmy i nie żałuje. Może na niej robić pieczątki 2 firm, poprzedniej z której korzystała i co oczywiste z obecnej. Z tego co się od niej dowiedziałem cena tego urządzenia była atrakcyjna, a ona nabyła tą maszynkę na ciekawych warunkach.\nNie wiem jak wyglądałaby kwestia budowy takiego urządzenia, ponieważ musi mieć ono odpowiednie parametry, a także docisk do naświetlania gumek - można je prześwietlać lub nie doświetlać. Należy wziąć pod uwagę różnorodność marek pieczątek, ponieważ materiał światłoczuły nie jest jednakowy. Na tej stronie co podałeś jest formularz kontaktowy, więc może zapytaj o informacje które Cię interesują.\nPodobne tematy Maszyna błyskowa do pieczątek - jak działa\nTo duże szare na prawym zdjęciu to kondensator magazynujący energię. Z tego co opisujesz nie działa układ przetwornicy podwyższającej napięcie zbudowa... (15)\nWitam, Wpadła w moje niecne łapki maszyna elektrostatyczna Wimshursta , była niesprawna od kilku lat ale udało mi się ją naprawić. Jedyny problem to... (3)\nWitam. Zastanawiam się, jak przerobić flesz z jakiegoś starego/jednorazowego aparatu tak, by zamiast dawać silny, krótki błysk, świeciła światłem ciąg... (11)\nWitajcie Bardzo proszę o pomoc - poszukuje przewodu PE - pasującego do gniazda jak na zdjęciu - chętnie odkupię taki przewód lub zapłacę za pomoc ... (1)


Profil: zuziulka - Dojrzewamy.pl\n325 pkt na koncie\nW serwisie od 2197 dni , ostatni raz 25 grudzień 2015\nOni tam chyba uprawiają seks, nie wiem co mam...\nzrobić. Powiedzieć o tym rodzicom, czy czekać, aż im przejdzie? Otóż, jakiś miesiąc temu do naszego bloku wprowadzili się młodzi ludzie i tak się trafiło, że mój pokój sąsiaduje z ich sypialnią, czasami wieczorami i często rano słyszę jak ta dziewczyna krzyczy albo piszczy, tego nie da się wytrzymać dłużej. To słychać nie tylko przez ścianę, ale wiadomo jest ciepło okna otwarte, no i wszystko słychać co oni tam robią.\nW Rodzina, 2015-08-30 11:05:43, 8 odp\nDziewczyny co robicie aby złagodzić bóle...\nW Miesiączka, 2015-06-03 21:16:24, 10 odp\nDziewczyny powiedzcie jak to jest dotykać...\npenisa. Co czujecie? Jakie to uczucie, z czym porównałybyście? Czego się spodziewać? No i jak dostanie wytrysk co zrobić ze spermą czy ręką? Jak się robi loda to ślina daje poślizg, a samą ręką, tak na sucho? Nie odbierzcie mnie źle ale ostatnio poznalam fajnego chłopaka i na razie to spotykamy się i wgl miło, chciałabym zatrzymać go przy sobie. Pewnie z czasem dojdzie do bliższych kontaktow i już teraz chcę się trochę przygotować. Z góry dziekuję\nW Seks, 2015-05-10 10:48:23, 31 odp\nHej wszystkim, Mój problem narasta, wczoraj...\nW Seks\tod leibnitz, 2015-06-03 21:45:27, 23 odp\nGdzie to pisze w regulaminie że "gramatyka i ortografia języka polskiego to podstawa w komentarzach"? Dlaczego nie poprawiasz innych tylko się uwziąłeś na nią pajacu?\nW Seks\tod leibnitz, 2015-06-03 21:38:01, 23 odp\nDaj spokój dziewczynie, debilu jeden, popraw lepiej swoje błędy.\nOstatnio widuje kobiety ktore w ogole nie mają...\nW Zdrowie\tod kamcia05, 2015-06-03 21:32:10, 8 odp\nA w jakim ty towarzystwie się obracasz? Każda kobieta rozwija się inaczej.


Pomoc w pisaniu wzorców prac, Gdańsk • Gdańszczak 336799\nPomoc w pisaniu wzorców prac\nProfesjonalna pomoc w pisaniu prac: magisterskich,inżynierskich, licencjackich, dyplomowych, zaliczeniowych, semestralnych.\nDokonujemy poprawek wg zaleceń promotora.\nPiszemy specjalistyczne teksty z różnych dziedzin.\nProwadzimy konsultacje i przygotowujemy do obrony.\nPomagamy zdefiniować temat pracy.\nPrzygotowujemy efektowne prezentacje multimedialne dla studentów i firm.\n606 747 343, 694 431 567\nosiedle Stare Miasto, dzielnica Śródmieście, Gdańsk, pomorskie,\nNr ogłoszenia: 336799\nDodano dnia:\t 12.01.2018r.\nPomoc w pisaniu wzorców praz\nGdańsk - Śródmieście - Stare Miasto\nProfesjonalna pomoc w pisaniu prac: magisterskich,inżynierskich, licencjackich, dyplomowych, zaliczeniowych, semestralnych. Dokonujemy poprawek wg zaleceń...\nProfesjonalna pomoc w pisaniu prac: magisterskich, inżynierskie, licencjackich, dyplomowych, zaliczeniowych, semestralnych. Dokonujemy poprawek wg zaleceń...\nProfesjonalna pomoc w pisaniu prac: magisterskich, licencjackich, dyplomowych, zaliczeniowych, semestralnych. Dokonujemy poprawek wg zaleceń promotora. Prowadzimy...\nMatematyka, fizyka 50\nPrace mgr, maturalne 92\nDom i ogród 133\nTelefony, Komputery, Aparaty, Elektronika 15\nOgłoszenia towarzyskie 63


Fenix Mini - Adapter do bonga 3w1 420VAPE szlif 10, 14, 18 mm - sklep Vaporshop\nWielofunkcyjny adapter pozwalający połączyć waporyzator Fenix Mini z fajką wodną.\nPasuje do szlifu: 10, 14 i 18 mm.\nPosiada komorę na susz.\nakcesoria fenix mini\nadapter do bonga i fenix mini\nadapter do fajki wodnej i fenix\nłączenie fenix mini z bongiem\nAdapter do fajki wodnej 3w1 do waporyzatora Fenix Mini.\nPozwala na połączenie waporyzatora z dowolnym bongiem.\nPosiada wbudowaną komorę na susz.\nDodatkowo adapter rozbija i schładza dym.\nPasuje także do waporyzatorów: Fury, Fury Edge i Smono.


Wyprawy krzyżowe były to wyprawy wojenne mające na celu poszerzenie wpływów papiestwa. Zapoczątkował je papież Urban II*, który na synodzie w Clermont, w 1095r., wezwał rycerstwo zachodnioeuropejskie do walki z niewiernymi oraz odzyskania Ziemi Świętej z władania Turków.\nW mojej pracy chcę wykazać, że miały one ogromny wpływ na szerzenie się nietolerancji religijnej w Europie.\nIstotą skutków wypraw krzyżowych są przyczyny zapoczątkowania krucjat, które nie opierały się na szczytnych celach, ale materialistycznych pragnieniach papieża oraz władców państw chrześcijańskich. Jedną z prawdziwych przyczyn był zamiar papieża Urbana II do uzależnienia Cesarstwa Bizantyjskiego od Zachodniego. Inne powody, takie jak pragnienie zaprezentowania siły swojego urzędu i zebraniem licznych wojsk w imię papieża oraz dążenie do opanowania szlaków handlowych opanowanych przez Turków Seldżuckich, także nie miały na celu dbania o sprawy wiary. Również społeczne pobudki rozpoczęcia wypraw niewiele miały wspólnego z przykazaniami kościelnymi. Papież chciał stworzyć nowy ideał średniowiecznego rycerza – szlachetnego wojownika w służbie wiary, zapewniając sobie tym samym ogromną ilość mężczyzn gotowych do walki jedynie za honor i odpuszczenie grzechów. Sami ludzie, którzy nie snuli podstępów na skalę Eurazji, w krucjatach widzieli dla siebie szansę łatwego wzbogacenia się oraz szansę rozwiązania problemu głodu w Europie. Prawdziwi rycerze, którzy zgłaszali się do pomocy papiestwu liczyli na zdobycie nowych ziem, których brakowało w przeludnionych krajach chrześcijańskich. Oczywiście były też przyczyny ideowe, frankijska tradycja obrony Jerozolimy oraz sprzeciw wobec agresji Turków skierowanej do bezbronnych pielgrzymów, lecz osób, które szczerze angażowały się w spełnianie tych misji, było niewiele. Także sama forma krucjat nie była przemyślana pod kątem kolejnych stuleci i negatywnych wpływów bezlitosnego mordowania innowierców. Urban II mógł spróbować przeprowadzić wyprawy krzyżowe w sposób bardziej dyplomatyczny, lecz jego założenia były bardziej skierowane na eksterminację. Początkowe porażki wojsk chrześcijańskich powinny skutkować zmianami w działaniu cesarzy oraz papiestwa, lecz ich upór przyczynił się do rozejmu z Saladynem (sułtanem egipskim) w 1192r., Ryszard Lwie Serce** uzyskał wybrzeże od Tyru do Jafy oraz dopuszczenie pielgrzymów do miejsc świętych. Mimo kompromisu mieszkańcy Europy byli niezadowoleni. Z tego powodu w 1202r. doszło do kolejnej krucjaty, która zakończona porażką przyczyniła się do wyruszenia „krucjaty dziecięcej”, podczas której, w 1212r., niewinne i nieświadome dzieci zostały zamordowane lub sprzedane w niewolę. Z kolejnymi krucjatami coraz większe znaczenie miały pragnienia władców europejskich dotyczące zdobycia jak największym obszarów Egiptu. Skutki wypraw krzyżowych nie mogły być dobre dla zwykłych Muzułman, Żydów i Chrześcijan. Faktycznie: znaczenie papiestwa wzrosło, europejskie miasta wzbogaciły się (Wenecja, Genua, Pizza), doszło do wzmożonego rozwoju gospodarki monetarno pieniężnej, a także do rozwoju handlu z Bliskim Wschodem oraz Europa zyskała coś bezcennego – uzyskała korzyści na tle kontaktów kulturalnych z mieszkańcami Wschodu. Mimo to negatywny wpływ krucjat na całe społeczeństwo XIIIw. ma konsekwencje w dzisiejszym świecie. Dla ludzi, którzy żyli w średniowieczu były to ciągłe wojny z innowiercami, wzmożenie reconquisty oraz pojawienie się niechęci wobec „heretyków”, lecz dla dzisiejszego świata ta nieustająca walka, ze wszystkimi, którzy nie byli katolikami wiernymi papieżowi, sprawiła, iż obecnie problem nietolerancji religijnej obejmuje wszystkie kontynenty oraz jest bardzo rozogniony. Problemy społeczne na tle ksenofobii ciągle ograniczają przenikanie się kultur oraz rozwój handlu w skali całego świata.\nPodsumowując, brak myślenia papieża o dalszej przyszłości oraz brak dbałości o zwykłych, „szarych” ludzi doprowadził do rozwinięcia się problemu, który nawet dziś zabija ludzi. Nietolerancja religijna jest przyczyną wojen, zamachów terrorystycznych oraz prześladowań ludzi na ulicach. Co Urban II zaczął, do dziś nie ma końca. Moim zdaniem materialistyczne i egocentryczne podejście władców europejskich w XII i XIIIw. było przyczyna zaniedbania społecznego. Ich przeczucie o braku konsekwencji oraz o ich nieomylności skrzywdziło i będzie krzywdzić niewinnych, bezradnych, dobrych ludzi, niezależnie czy są Chrześcijanami, Żydami, Muzułmanami czy ateistami.\nUrban II - Odon de Lagery (ur. 1042 - zm. 29 lipca 1099)\nPochodził z francuskiej rodziny rycerskiej. Kształcił się szkole katedralnej w Reims. Jego nauczycielem był św. Bruno z Kolonii, założyciel zakonu kartuzów. Odon de Lagery został kanonikiem i archidiakonem katedry w Reims; około 1070 wstąpił do zakonu benedyktynów (klasztor w Cluny). Pełnił w Cluny m.in. funkcję przeora; wysłany do Rzymu na zaproszenie papieża Grzegorza VII, był bliskim doradcą papieża w okresie jego starań o reformę Kościoła. W 1078 mianowany kardynałem - biskupem Ostii. W latach 1082-1085 legat we Francji i Niemczech, 1083 krótko więziony przez cesarza Henryka IV. Koordynował obsadę wakujących stolic biskupich w Saksonii duchownymi wiernymi Grzegorzowi VII oraz przeprowadził synod w Kwedlinburgu, na którym klątwą obłożony został antypapież Klemens III oraz jego zwolennicy.Po śmierci papieża Wiktora III (1087) wybór nowego papieża nie mógł odbyć się w Rzymie, opanowanym przez antypapieża Klemensa. 12 marca 1088 w Terracinie koło Gaety wybrany został Odon de Lagery, który przyjął imię Urbana II. 27 listopada 1095 na synodzie w Clermont ogłosił hasło wojny świętej, czym zapoczątkował wyprawy krzyżowe. W związku z udziałem w krucjatach po raz pierwszy w dziejach chrześcijaństwa była mowa o odpustach. Krzyżowcy zdobyli Jerozolimę w lipcu 1099; papież zmarł dwa tygodnie potem, wiadomość o powodzeniu krucjaty nie zdążyła do niego dotrzeć. Wśród historyków toczą się spory na ile pierwsza wyprawa krzyżowa była wynikiem umyślnego działania papieża, a na ile nieporozumieniem z cesarzem Aleksym I Komnenem.\nRyszard Lwie Serce (ur. 1157, zm. 1199)\nKról Anglii od 1189. Syn Henryka II Plantageneta i Eleonory Akwitańskiej. W latach 1190-1192 był jednym z dowódców trzeciej wyprawy krzyżowej. Uwięziony w Austrii w czasie drogi powrotnej, następnie przekazany cesarzowi Henrykowi VI. Został uwolniony w 1194 roku. Zginął, walcząc z francuskim królem Filipem II Augustem o angielskie posiadłości we Francji.\n82% "Scharakteryzuj przyczyny i skutki wypraw krzyżowych"\n84% Przyczyny, przebieg i skutki wypraw krzyżowych\n85% Karykatury polityczne\nPrzyczyny i skutki wypraw krzyżowych wskaż przyczyny wypraw krzyżowych Jakie były przyczyny wypraw krzyżowych synod w Clermont 1095 synod w Clermont postanowienia kim był Ryszard Lwie Serce Średniowieczny wzór rycerza Skutki wypraw krzyżowych wskaż skutki wypraw krzyżowych


Wasilków (gw), - Centrum Nieruchomości Wasilków (gw), - Centrum Nieruchomości\nWasilków (gw), , CEN-MS-1327\nMetraż: 31.69 m²\n, Wasilków (gw),\tPolska Zobacz na mapie\nPolecam Państwu mieszkanie o powierzchni 31,69 mkw położone na czwartym piętrze w bloku z windą, oddanym do użytku w 2018 roku na osiedlu Dolina Cisów. Cicha okolica, dużo zieleni.W pobliżu znajdują się sklepy, lokale usługowe, ścieżki rowerowe. Nieruchomość znajduje się blisko miasta, dobry dojazd do centrum.\nNa metraż 31,69 mkw składa się przestronny pokój z balkonem(podwójne drzwi balkonowe) i aneksem kuchennym, połączony z przedpokojem oraz łazienka. Salon możemy podzielić na strefę jadalną, wypoczynkową oraz sypialną. W przedpokoju wyodrębniono miejsce na zabudowę stałą.\nIstnieje możliwość wydzielenia odrębnej sypialni. Mieszkanie dobrze doświetlone, nowocześnie wykończone.\nInstalacja 3 fazowa- zapewnia bezpieczne korzystanie ze sprzętów agd. (płyta elektryczna oraz piekarnik w cenie mieszkania).\nBlok po termomodernizacji, wejście zabezpieczone domofonem. Miesięczny czynsz administracyjny wynosi koło 250 zł. Na półpiętrze znajduje się pomieszczenie przynależne o powierzchni 2,5 mkw.\n-przedpokój: terakota, ściany malowane.\n-salon:panele, ściany malowane.\n-kuchnia: terakota,ściany malowane, częściowo glazura.\n-łazienka: glazura, terakota.\npodlaskie, białostocki, Wasilków (gw)\nfundusz remontowy, administracja, wywóz śmieci\nMetraż 31.69 m²


Cóż jestem 17-latkiem i oglądam MLP. Osobiście uważam że jest to kreskówka bardzo bogata w przesyły podstaw moralnych i ich pielegnowania. Moim zdaniem jest dużo lepszym wyborem obejrzeć 20 minutową ekranizację przygód kolorowych kucyków niż tzw. "mózgojebne" kreskówki pokroju Wujcio Dobra Rada. Wielu ludzi zastanawia pytanie: On/Ona ma 17 lat i ogląda bajeczki dla 8-latek?! Odpowiedź jest prosta w dzisiejszym szarym nudnym świecie młody człowiek potrzebuje spojrzeć na świat świeża i wielobarwną perspektywą.\n18 latek oglądający mlp i inne wszelkiej maści kreskówki. Często przy rodzicach i ze znajomym. I co z tego? Ktoś mi zabroni? lubię kreskówki i nie ma w tym nic złego.\nGuess who using tapatalk\n2 hours ago, Sajback Gray said:\nUwielbiam ten sposób myślenia "A zagram sobie do 24 na kompie, bo kto mi zabroni". Taki głupi argument na wszystko\nOn 10/12/2015 at 0:04 AM, FireflyPL said:\nMoim zdaniem jest dużo lepszym wyborem obejrzeć 20 minutową ekranizację przygód kolorowych kucyków niż tzw. "mózgojebne" kreskówki pokroju Wujcio Dobra Rada.\nA co jeśli oglądam mlp zamiast oglądania np. gry o tron, a pełnometrażowe bajki zamiast porządnych filmów? Ale jak popatrzę się na niektórych kolegów bądź koleżanki, co "dla zabawy" oglądają "Oszukać przeznaczenie", a ja nawet połowy "Koszmaru z ulicy wiązów" nie potrafiłem oglądnąć, to już nie wiem powoli co myśleć o tym wszystkim ...\nCóż jestem 17-latkiem i oglądam MLP.\nPacz na temat, a teraz pomyśl co zrobiłeś źle (nie bierz tego do siebie zbytnio).\nEdited December 16, 2015 by MasterOfRainbows


Zaginiona ekspedycja 13 Wybawienie? | Lisia nora\nZaginiona ekspedycja 13 Wybawienie?\nPosted on 18 Luty, 2013 by mashkaron\nTym, co stopniowo zaczęło dochodzić do na wpół zamarzniętych bohaterów, były odgłosy rozmowy, ciepło ogniska, zapach przygotowywanego jedzenia. Ktoś nacierał ich śniegiem, poił gorącą, bardzo słodką herbatą. Wybawienie przyszło dosłownie w ostatniej chwili – wszyscy czuli, że jedną nogą byli już w grobie. Pomoc przybyła dosłownie w ostatnim momencie.\nJeb! – pięść z sygnetem z dużą siłą wylądowała na twarzy Geralda. Zielony kamień wprawiony w złoto boleśnie rozorał obrzękniętą od mrozu twarz lekarza.\nWszyscy trzej pozostali przy życiu członkowie wyprawy leżeli koło siebie na zmarzniętej ziemi, w sztywnych od mrozu dziurawych ubraniach, nakryci resztkami zabranych koców, częściowo przysypani śniegiem. Kilkanaście kroków dalej leżały zrobione przez Georga prowizoryczne nosze, na których udało się im przywlec sporo sprzętu, zanim całkiem opadli z sił i je puścili, nie mogąc ciągnąć dalej. Teraz te resztki dobytku leżały przegrzebane i porozrzucane po głębokim śniegu wokół. Na nosze ktoś rzucił niedbale całą broń bohaterów: oba karabiny i rewolwer. Obok noszy widać było porozrzucane papiery – notatki znalezione w domu Bigwooda i sporządzone przez członków wyprawy. Kartki namakały we śniegu, atrament rozmazywał się czyniąc tekst nieczytelnym…\nBliżej bohaterów paliło się ognisko, na którym gotowała się w kociołku herbata a obok niego stał muł o zmierzwionej, mokrej sierści. Inny muł, nie ten ich, który uciekł poprzedniej nocy… Swojego by poznali, tak jak poznawali obu przybyłych mężczyzn.\n– Gdzie. Jest. Złoto. Pytam! – zaryczał posiadacz sygnetu i przymierzył się do kolejnego ciosu.\n– Dużego niech pan szturchnie! On mi pyszczył. Że nawet za dwa dolce też nie. A ja z nim po dobroci chciałem! – drugi z mężczyzn, ewidentnie traper, zachęcał pierwszego do brutalnego aktu bezsensownej przemocy na Georgu. Miał przerzuconą przez plecy strzelbę a ręce metalowy kubek z herbatą, którą jeszcze przed chwilą poił bohaterów, przywracając ich do świadomości.\n– Co jest do cholery? – powiedział pół szeptem George do Lany – Ci debile myślą, że szukaliśmy złota? – dodał jeszcze ciszej, by nikt poza nią tego nie słyszał – Tyle dobrego, że nas uratowali, jak to dobrze rozegramy to zabiorą nas może stąd. Dunn starał się ocenić sytuację. Powoli poruszał kończynami badając jak są związane i czy wszystko na sprawne i na swoim miejscu. Ku swojemu zdziwieniu stwierdził, że nie jest związany! No tak… Sam na miejscu przybyłych też nie bawiłby się w wiązanie półtrupów… Czuł się obolały, wyczerpany i na wpół zamarznięty. Marzył tylko o tym, żeby odpocząć. Zasnąć i odpocząć. Nawet zasnąć na zawsze, byle odpocząć. A wiedział, że z całej trójki to właśnie on jest w najlepszym stanie…\n– Stul pysk, jak cię nikt nie pyta. Zaraz ty będziesz miał okazję pogadać! – bohaterowie leżeli tak blisko siebie, że chociaż Ward nie słyszał, co George powiedział do Lany, to słyszał szeptanie.\nLana nieznacznym ruchem głowy odrzuciła spadający jej na pokryte bandażem oko pozlepiany kosmyk włosów. Zastanawiała się, jak zacząć rozmowę.\nJeb! Jeb! – kolejne ciosy wylądowały na twarzy Geralda. Lekarz miał w głowie plan, nawet kilka – czas był najwyższy, by je zacząć realizować, bo następny cios mógł go zabić. Obcy bił, jakby zapomniał, że ma przed sobą nie zdrowego, silnego mężczyznę, tylko wydarty śmierci strzęp człowieka.\nDunn patrząc, jak cios za ciosem lądują na twarzy coraz bardziej poturbowanego przyjaciela, poczuł wzbierającą w nim złość. Zimno gdzieś zniknęło, widział tylko swoich oprawców jak powoli rozmazywali się we mgle agresji… Poczuł jak paznokcie wpiły mu się skórę od zaciskania pięści. Wszystko stało się mniej ważne od tylko jednego. Zabić! Zabić ich! Ta myśl pulsowała mu jak zaklęcie w skroniach! Zabić!\nWstał, trochę niezgrabnie, a krew pulsowała mu w skroniach jak wezbrana rzeka. Postąpił krok w stronę człowieka, który bił Geralda. W piersiach czuł jakby wulkan energii – serce chyba weszło w niesamowity rytm, bo miał wrażenie, że chce mu wyskoczyć w piersi. Zimno było wspomnieniem – teraz miał wrażenie, że za chwilę się wewnątrz zagotuje. Czuł, że jeszcze krok, dwa i będzie przy pierwszym z prześladowców. I zabije go. Zabije! Mgła agresji, przesłaniająca mu wzrok, przybrała najpierw różową, a potem czerwoną barwę… Jak krew…\nWard i nieznajomy drgnęli. Ward zaczął ściągać z pleców strzelbę a nieznajomy zrobił krok do tyłu, sięgając po wiszący po kowbojsku przy pasie rewolwer. Lana i Gerald zobaczyli, jak George idzie niepewnie do przodu, chwiejąc się na śliskim śniegu. Skórę miał bardzo czerwoną. Naraz z oczu i z nosa zaczęły mu cieknąć strużki krwi. Zachwiał się raz jeszcze i upadł ciężko, znacząc śnieg świeżą krwią, być może martwy.\nUwaga obu mężczyzn wróciła do przesłuchania.\n– Chcesz złota? – Lana uniosła głowę. – ja wiem gdzie jest. Ale niestety macie pecha… A póki co, nie wiem, czy masz cos takiego…?\n– Co? – nieznajomy zainteresował się i podszedł krok do Lany, wpatrując się, co też ma do pokazania.\n– Najpierw muszę sprawdzić, co z Georgem…. Nic wam po nas martwych… a George wiedział najwięcej… Jak się Pan czuje Doktorze…?\nLana uniosła się nieznacznie unosząc ręce w górę.\n– Można? – spytała ostrożnie wskazując na Dunna.\n– Nie można. – ryknął Ward, który wydawał się sycić byciem panem życia i śmierci bohaterów. – Padł i zdechł, nie ma co oglądać. Mogliście od razu mówić, co znaleźliście, to by żył. A tak to zeżrą go robaki. Wiosną, jak odmarznie. A jak ty jednooka paniusiu nie zaczniesz zaraz mówić, to cię wyrucham i zastrzelę. Albo zastrzelę i wyrucham!\n– Ward, spokojnie. Z damami trzeba grzecznie. Droga pani, uprzejmie proszę o wskazanie, co wasza ekspedycja znalazła. Złoża ropy? Złotonośne piaski? Zakopany skarb? Nie jestem głupi. Nie przyjeżdżacie tu umierać dla rysunków kamieni, coś innego was tu ciągnie. Co? Proponuję się pośpieszyć z odpowiedzią, zanim pani przyjacielowi coś strzeli do głowy – to mówiąc odciągnął kurek w rewolwerze i przystawił go do głowy Geralda. – I zanim Ward panią zastrzeli i wyrucha.\nGerald z żalem i rosnącą furią patrzył na niszczone notatki, owoc ich pracy i tylu poświęceń. W jego oczach napastnicy zmienili się w coś gorszego niż zwierzęta, w dzikie bestie, którym nie należy dawać pardonu ani mieć wobec nich skrupułów, w coś gorszego nawet od szkopów.\n– To, że jesteście Panowie bardzo domyślni to już wiemy. Pytanie jak nas znaleźliście? – Lana utkwiła wzrok w nieznajomym – I bardzo proszę uważać na cenną głowę naszego pana Doktora. Te wiadomości, które w niej przechowuje są dla was bardzo cenne. W cenie złota. Szkoda by było, gdybyście dokonali tak wątpliwej transakcji jak zamiana złota na jego mózg na śniegu. A skoro już wiemy, że mamy do czynienia z gentlemanem panem Wardem, to kim pan jest….?\n– To ja tu jestem od sarkazmu, nie pani. Pani jest od wskazania PRAWDZIWEGO celu waszej wyprawy. To może bardzo ułatwić pani przeżycie w tych trudnych warunkach. No więc? Słucham, co mi pani opowie? – wciąż celował w głowę Geralda.\n– Widzę, że jest Pan gentlemanem. Proszę odłożyć broń od skroni mego przyjaciela Doktora. Zbyt stary jest i zbyt bliski śmierci, żebyście Panowie mogli się go obawiać. A jeśli chodzi o cel wyprawy… Nikt poza Panem w tym zapyziałym Parkdale, nawet ten gamoniowaty szeryf, się nie zorientował, że coś tu nie gra. Nie mogę zdradzić, jaka Liga nas przysłała oraz gdzie ukryliśmy poszczególne mapy i klucze, mając nadzieję, że przeżyjemy i wrócimy tu niebawem…. Proszę odłożyć broń… – ostatnie zdanie Lana wypowiedziała, prosząco służalczym i jednocześnie bardzo kobiecym głosem i tylko Gerald wiedział że większość z tego co Skylight wmawiała nieznajomemu to bluff.\nLekarz, starając się opanować, czekał na właściwą okazję. Udawanie półprzytomnego wychodziło mu aż za dobrze, ciężkie obrażenia, utrata krwi i wychłodzenie organizmu powodowały, że Gerald sam już nie wiedział, gdzie jest granica między jego grą a rzeczywistym stanem, ale miał obawy, że wmawiając sobie grę oszukuje sam siebie. Wyczekiwana okazja nadarzyła się, kiedy zbir przyłożył mu do głowy rewolwer wykrzykując jakieś groźby. Gerald złapał go za nadgarstek i uderzeniem drugiej dłoni skierował lufę prosto w brzuch tamtego i jego własnym palcem nacisną dwa razy spust. Potem broń skierował w kierunku drugiego małpoluda, tego, który wrzeszczał na Lanę. Rozległy się kolejne strzały…\nA przynajmniej tak to miało wyglądać w zamyśle. I może by wyglądało, gdyby lekarz nie był obecnie słaby jak dziecko i powolny, jak własna babcia. Chwycił rewolwer razem z ręką nieznajomego i szarpnął mocno. Rewolwer wystrzelił, ale pocisk nikogo nie trafił. Może i dobrze, bo kula uderzyła w śnieg niebezpiecznie blisko Lany.\nReakcją nieznajomego był rzęsisty śmiech. Obcy śmiał się głośno i szczerze a Gerald nagle poczuł wstyd, upokorzenie i złość, jak dziecko próbujące uderzyć rodzica, który mu to uniemożliwił. Nieznajomy śmiejąc się szarpnął ręką z rewolwerem, ale Gerald trzymał broń i rękę z całych sił, wczepiony jak pitbul ze szczękościskiem w ofiarę. Wtedy obcy zamierzył się druga pięścią i trafił lekarza w twarz, ale ten i tak nie puścił jego broni.\nObcy przestał się śmiać. Szamotali się chwilę, ale w tym pojedynku młodości ze starością i pełni sił witalnych ze skrajnym wyczerpaniem rozstrzygnięcie mogło być tylko jedno. Odepchnięty kopniakiem Gerald odtoczył się do tyłu na śnieg. Od kopnięcia i uderzenia zaparło mu dech w piersiach. Na nic się zdało w tej sytuacji męstwo…\nNieznajomy znowu zaczął się śmiać. Wycelował rewolwer w leżącego lekarza i nacisnął spust trzy razy. Już pierwsza kula trafiła lekarza w szyję, trysnęła krew a wraz z wyciekającą krwią wyciekła z niego przytomność.\n– Panie Emerson! Mieliśmy ich tylko postraszyć! Co pan zrobił!?\n– Sam się na mnie rzucił, ha, ha, widziałeś. Jak jakieś dzikie zwierzę, ha, ha. Skąd w tym dziadzie taka odwaga i tyle chęci do walki? No nic, jakby się nie stawiali, to by byli żywi. Bez skarbów, ale żywi. A teraz, to już nie mamy wyjścia. – jego głos stał się poważny. Przeniósł lufę rewolweru z Wilsona-Burcha na Lanę.\n– Co pan!? To… to… to… no nie wolno! Nie wolno panu, słyszy pan!? – Ward zrobił dwa kroki i zasłonił sobą Lanę.\nLana jak zahipnotyzowana patrzyła i dopiero po chwili do niej dotarło, co się właśnie przed chwilą stało. Wydarzenia rozgrywające się w ciągu kilku sekund, zwolniły jakby trwały całe tygodnie. Szamotanina Doktora z nieznajomym była jak oglądana w paryskim kinematografie… Dosłowność sceny była jednak przerażająca!\n– Odsuń się idioto! – Alex Emerson popchnął Warda na śnieg i odsłonił tym samym linię strzału. – Teraz już nie mamy wyjścia. A ty gadaj, gdzie prawdziwe mapy? – wycelował w Lanę i widać było, że nie żartuje.\nTymczasem Lana spostrzegła dziwną rzecz. Śnieg wokół leżącego Dunna zaczynał topnieć…\n– Żółtogłowy kos… – wychrypiała Lana. „Wybaczcie mi przyjaciele” pomyślała o wszystkich, którzy ją opuścili. Wszystkich? „Co u diabła z Georgem…?” tylko przemknęło jej przez myśl „Nieważne, muszę działać… Wybaczcie…”\n– Sprytne, bardzo dobra robota! Dobrze, że Pan załatwił tego starego dziada… Miałam go już serdecznie dość – powiedziała głośno Skylight. Wewnątrz siebie Lana szlochała z rozpaczy. Agentka uśmiechnęła się blado i usiadła rozcierając z zimna nadgarstki.\n– No, jedna mądra. – Emerson wsunął rewolwer do kabury. – Dobra, to opowiadaj, jak z tym bogactwem sprawa wygląda. Jak się dobrze spiszesz, to może się podzielimy. I tak masz dwóch mniej do podziału, ha, ha, ha! A ty wstawaj, co tak leżysz na śniegu, jak jakaś łajza!? Ha, ha.\n– Pan Emmerson? Tak zdaje się zwrócił się do Pana Pan Ward? – Lana podniosła się i popatrzyła bardziej przyjaźnie na stojącego na jej drodze mordercę. – O interesach nie rozmawia się z umarłymi. A ja ledwo żyję… Macie panowie coś do jedzenia i gorącego do picia…? – Agentka kątem oka zerknęła w kierunku Dunna, a potem na Warda obserwując jego wyraz twarzy. „Co się tu dzieje?” ta myśl nie dawała jej spokoju. Po wydarzeniach ostatnich kilku nocy spodziewała się już wszystkiego, łącznie z tym, że Dunn zaraz nie okaże się tak martwy jak myślała.\n– Chcesz jeszcze herbaty dziewczyno? Żaden problem. Ward, podaj pani herbatę, tylko szybko. I dołóż do niej coś na ząb. A ty mów. – uwadze Lany nie uszedł fakt, że Emerson przeszedł na protekcjonalny ton, mówiąc jej na „ty”. Widocznie myślał, że już ją rozgryzł, zastraszył i złamał.\n– Bardzo Panu dziękuję. Bardzo dziękuję. Dozgonnie… Panie Emerson…\nWard bez słowa podreptał do kociołka i napełnił kubek kolejną porcją słodkiej herbaty, a potem podał ją Lanie. Emerson zaś stał naprzeciw Lany i czekał. Uśmiechał się, ale nieszczerze – widać było, że coraz bardziej się niecierpliwi. Czekał na wyznanie, gdzie szukać skarbu, a Lana ewidentnie grała na czas i on to widział.\n– Dziękuję Panie Ward, mam nadzieję, że z tym „zabiję i wyrucham” to był taki bluff, bo wie Pan, Panie Ward, że za morderstwo stryczek jest… Skarb Panie Emerson… Indiance głupie nie są, bronią go i pilnują… słyszał Pan o klątwie żółtogłowego kosa? A Pan Panie Ward? To Pan był na pierwszej wyprawie tego starego capa Zwinkela. Pan wie dobrze, że Zwinkel przeżył…\n– Nie przeżył. Jakby przeżył, to by wrócił. Zamarzł gdzieś pewnie.\n– Dobra, mów dalej – co z tą ekspedycją? A ty, Ward, podaj mi też herbaty.\n– Liga, która wysłała Zwinkela a potem nas, oficjalnie istnieje po to by posiąść jak największą wiedzę. A nieoficjalnie ogromną władzę. I co za tym idzie niewyobrażalne …. bogactwo… – Lana ściszyła głos, tak jakby bała się, że ktoś niepowołany mógłby usłyszeć to, o czym mówi, po czym rozejrzała się ostrożnie. Zauważyła, że plama rozmarzniętego śniegu wokół leżącego baseballisty powiększa się. To było dziwne… – Cały problem powstał, gdy Zwinkel nie powrócił. Wiedzieliśmy, że odkrył coś, lecz tajemnicę postanowił zachować dla siebie. Domyślaliśmy się, co znalazł. Kontaktował się z nami, lecz jego raporty były lakoniczne. Jednakże wysyłał listy jeszcze do kogoś Panie Emerson… Stąd też pewnie pana obecność w tych zaplutych górach… Mam rację? – Lana uśmiechnęła się jadowicie.- A może to tylko daleko idące przypuszczenie…\n– Może tak, może nie. Ale ciekawe to, więc proszę mówić dalej. – Emerson chwycił lewą ręką podany mu kubek herbaty. Prawą trzymał luźno, blisko kabury ze spluwą, co nie umknęło uwadze Lany.\n– Jednakże wyruszyła druga ekspedycja – podjęła swoją opowieść Lana – czyli ci, co tu właśnie leżą, z dokładnymi wskazówkami, czego mamy szukać i czego się spodziewać. Teraz wszyscy już nie żyją a zatem, jestem jedyną żyjącą osobą, która jest w posiadaniu tajemnicy…\n– No i…? – Emerson był zasłuchany w słowa Lany i nie zauważył, że ciało Dunna drgnęło.\n– …tak.. – Lana na chwilę przerwała i wzięła głębszy oddech nie wiedząc, co za chwilę się wydarzy – Indianie wiedzą więcej na temat tajemnic ukrytych w tych górach… Być może nocą któryś z Panów był świadkiem czegoś niezwykłego. Błękitna łuna na zachodzie…. Poświata. Tak, to właśnie tajemny rytuał Indianców na cześć ich skarbu, który im daje moc, a białemu człowiekowi… bogactwo.\nEmerson siorbnął herbaty i dalej słuchał Lany. Zasłuchany, nie widział, co się dzieje wokół.\nTymczasem George podniósł się. Wstał, pozostawiając po sobie wytopiony w śniegu obrys swojej sylwetki. Wyglądał dziwnie… Jego skóra miała nieprzyjemny, czerwony odcień – jakby być rozgrzany upałem lub mocnym wysiłkiem fizycznym – a przecież leżał na śniegu, na mrozie. Ward popatrzył na niego z przestrachem, ale Emerson nic nie zauważył.\nLana spojrzała na Warda i zaczęła się wycofywać w jego kierunku, jednocześnie oddalając się od Emersona i Georga.\n– Wyprawa zmieniła każdego. – powiedziała ochrypłym głosem – Każdego…\nJakby na potwierdzenie jej słów George wyprostował się. Oczy miał wciąż zamknięte. Czerwona twarz wyglądała jakoś inaczej… Jakby schudła, albo w inny sposób wysmuklała… Wyglądała jak beznamiętna maska. To był George i nie był równocześnie. Z sykiem zaczął wypuszczać powietrze z płuc. Potem wydarzenia potoczyły się w ogromnym tempie, jak w kalejdoskopie. Emerson odwrócił się w stronę Dunna – widocznie usłyszał jego syczący oddech. Dunn wzniósł się i z szybkością pędzącego automobilu poleciał w kierunku Warda – tak, leciał, jakiś jard nad ziemią! Szybkości nabrał szybko i w powietrzu odtrącił Lanę. Agentka poczuła, jakby pchnął ją byk – a przecież George nie wleciał w nią bezpośrednio, tylko trącił ją mijając w locie. Lana upadła, a George zrobił zwinny skręt tuż przy samym przerażonym traperze i zaczął hamować. Wylądował jakieś dziesięć kroków dalej. W jego ręce błyszczał długi nóż traperski, który z niepojętą zwinnością wyciągnął z pochwy Wardowi. Emerson dobył rewolweru. Lana zaczęła się szybko czołgać w kierunku uwiązanego muła, gdy tymczasem Dunn znowu zaczął lecieć w kierunku Warda. Ward nawet nie próbując ściągnąć strzelby z pleców odwrócił się i zaczął biec. Dunn przeleciał tuż koło niego. Ward zatrzymał się i chwycił rękami za gardło. Z poderżniętego gardła, pomiędzy palcami, chlusnęła krew. Emerson wypalił trzy razy w kierunku Dunna i Warda, ale nie trafił żadnego z nich. George zrobił jeszcze jeden zwrot w powietrzu i wpadł z impetem w trapera, wbijając mu nóż w oczodół, po rękojeść. Metal zgrzytnął o kości czaszki a traper i były sportowiec polecieli razem na śnieg.\nAgentka Skylight miała tylko jeden cel: muł, na którym była strzelba Emersona. Chwila czołgania, podczas której słyszała wystrzały – dokładnie trzy – i już chwilę później Lana stała na nogach i tak jak tylko szybko mogła dopadła przerażonego muła. Za sobą słyszała gwałtowny oddech, ale nie odwracała się. Wyszarpnęła z kabury strzelbę i wtedy poczuła szarpnięcie za kurtkę, a czyjeś silne dłonie chwyciły strzelbę, która i ona trzymała. To Emerson, który także biegł po strzelbę, dopadł muła minimalnie później. Stali teraz tuż koło siebie i trzymali strzelbę między sobą – tak, że żadne z nich nie mogło strzelić. Lana wiedziała, że walka wręcz z Alexem będzie dla niej w obecnym stanie nie lada wyzwaniem, pewnie śmiertelnym. Od strony Dunna nie słyszała nic. Jej spojrzenie prześlizgnęło się po pakunkach na mule, szukała jakiegoś narzędzia do walki z Emersonem, jakiejś broni. Emerson szarnął strzelbą, ale Lana mocno ją trzymała. Wtedy zobaczyła przy pasie Emersona fiński nóż. Właściwie w jej zasięgu. Wiedziała jednak, że aby po niego sięgnąć, musi puścić strzelbę przynajmniej jedną ręką, a to mogło się okazać brzemienne w skutkach.\n– Zabij go! – krzyknęła Lana Skylight patrząc z przerażoną miną za plecy Emersona i puszczając obiema rękami strzelbę.\nEmerson nie zdążył się popatrzeć w kierunku wskazanym przez Lanę, gdyż właśnie potężnie szarpnął strzelbą, chcąc ją ostatecznie wyrwać z rąk agentki. Niezrównoważona siła przyłożona do strzelby, którą Lana puściła, spowodowała że poleciał z impetem do tyłu.\nLana gibkim wymykiem momentalnie znalazła się za mułem, który teraz odgradzał ją od błyskawicznie rozgrywających się wydarzeń. Kątem oka zobaczyła tylko jak przeciwnik turla się w tył i zatrzymuje na plecach jakieś trzy jardy od muła a jej ręce gorączkowo przeszukiwały sakwy i kabury zwierzęcia aż trafiły na… kabanos. Cienki, dobrze wysuszony – świetny jako prowiant, kiepski jako broń.\nLana dalej przegrzebując juki popatrzyła zza muła, co się dzieje z Wardem i Dunnem. Nie wyglądało to dobrze… Dunn siedział na śniegu koło Warda, plecy miał przygarbione a głowę podniesioną i patrzył nieruchomo w stronę góry Hood. Jak posąg. Za to Ward trzepał rękami i nogami w przedśmiertelnych drgawkach i wyglądał jak ryba wyrzucona na brzeg.\nEmerson był silnym i zwinnym człowiekiem. Zerwał się na równe nogi chwytając porządnie strzelbę. Kciukiem przestawił bezpiecznik w pozycję do strzału.\nDłonie Lany natrafiły na prawie pełną metalową manierkę i puszkę z kawą. Emerson przyjął pozycję strzelecką, jak na łowach i postąpił krok w kierunku Lany i muła, po czym pociągnął za spust. Czy chciał odstrzelić głowę Lany wystającą zza muła, czy zabić biedne zwierzę pozbawiając Lanę zasłony, nie dało się powiedzieć, gdyż strzelba po prostu nie wypaliła. W tym samym momencie, kiedy Emerson pechowo nacisnął cyngiel strzelby, Lana biorąc potężny zamach, cisnęła z całej siły trzymaną w ręku menażką, celując precyzyjnie w zaskoczonego Emersona, który próbował bezskutecznie uchylić się przed nadlatującym pociskiem.\nMimo że stalowa menażka leciała z siłą kuli wystrzelonej z armaty, umysł Alexa Emersona zapamiętał tą chwilę jakby trwała wieczność. Widział jak lecący w jego kierunku przedmiot nabiera rotacji, gubiąc po drodze kropelki wody, przecinając z sykiem powietrze, niczym harpun wielorybnika. Alex Emerson jak zahipnotyzowany opuszczał strzelbę po nieudanym wystrzale, czuł stróżkę potu spływającą mu po policzku. Menażka niczym uderzenie tarana wyrżnęła Alexa wprost w łączenie łuku brwiowego z kością policzkową. Krew chlapnęła niczym z zarzynanego wieprzka, a Emerson zatoczył się puszczając broń.\nChwilę później była już przy nim Lana. Jak spod ziemi wyrosła przy Alexie. Ułamek sekundy trwało jak poczuł uderzenie, bardzo mocne na odlew, jego przeciwniczka uderzyła lewym sierpowym, a trzymana przez nią jakaś puszka, jak kastet zdruzgotała niegdyś piękny uśmiech Emersona.\n– To za Dunna! – usłyszał ochrypły krzyk, czując jednocześnie potworny ból przestawianej szczęki.\nEmerson czuł że odpływa w niebyt.\n– Nie rób tego, nie zabijaj mnie, mój wuj… – próbował dokończyć, kiedy Agentka wzniosła pięść do kolejnego ciosu.\nUderzenie spadło łukiem w potylicę Emersona, trafiając tuż za uchem, dokładnie tam gdzie miało dojść. Ciemność na Alexa przyszła momentalnie. Nie wiedział już, co się z nim dzieje. Świadomość zgasła jak urwany film w kinematografie i zapanował mrok.\nLana stanęła nad mordercą ciężko dysząc…\n– A to za Doktora… – wychrypiała prawie niesłyszalnym szeptem.\n« Conan BRP odc. 41 – Jak Rhodd został Rhoddesią Conan BRP – Areny cz. I »


Cukrzyca pod kontrolą! 7 wskazówek, które pomogą diabetykom - www.choroby.senior.pl\nStrona główna › Choroby › Cukrzyca pod kontrolą! 7 wskazówek, które pomogą diabetykom\nZobacz, co pomaga zachować odpowiedni poziom glukozy i insuliny w organizmie.\nUczeni odkryli, że panie, które miały wyższy poziom , cechowały się o 20 procent niższym ryzykiem cukrzycy. Warto pamiętać, że przeciętne zapotrzebowanie na magnez to około 300-400 mg dziennie. Zwiększa się ono w okresach przemęczenia i stresu, w czasie ciąży oraz u sportowców i osób czynnie uprawiających sport - w tych przypadkach wynosi 450-525 mg. Najlepsze źródła tego pierwiastka to: nasiona dyni, otręby pszenne, kiełki pszenicy, migdały, orzechy nerkowca, awokado, szpinak, zielone warzywa liściaste.\nTagi: piwo, wino, gerpfruty, niabiał, sen, magnez, spacer, poziom cukru we krwi, cukrzyca, cukrzyca typu 2


Droga na bezdroża – PoPrawny\nStrona główna / Temat Tygodnia / Droga na bezdroża\n16 sierpnia 2021\tTemat Tygodnia 70 Widok\nStowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia” wysyła 16 sierpnia do Komisji Europejskiej swoje sprawozdanie z wykonania przez Polskę wyroków TSUE\nW orzeczeniach z 14 i 15 lipca br. Trybunał stwierdził, że rozpoznawanie spraw dyscyplinarnych przez powołanych do Izby Dyscyplinarnej narusza prawo UE, a także zakazał rozpoznawania w tej Izbie wniosków o uchylenie immunitetów sędziowskich. „Widocznym znakiem wykonania orzeczeń Trybunału jest to, czy Igor Tuleya i Paweł Juszczyszyn zostali przywróceni do orzekania. Tak się oczywiście nie stało. Podporządkowani Ministrowi Zbigniewowi Ziobrze prezesi Maciej Nawacki i Piotr Schab lekceważą decyzję Trybunału. To pokazuje, że dziś kierownictwo polskich sądów odcina się od europejskiego sądownictwa. Zostali tylko niezależni sędziowie, którzy są prześladowani różnymi metodami.” – komentuje rzecznik Iustitii Bartłomiej Przymusiński.„Monitorujemy działania Izby Dyscyplinarnej, wyznaczane są w niej dalsze sprawy, tak jakby nic się nie stało. Zarządzenia PaniManowskiej są zmieniane co kilka dni, ale ich myśl przewodnia to traktowanie wadliwie powołanych sędziów jak poprawnie powołanych sędziów. To postawienie sprawy na głowie.” – podsumowuje prof. Krystian Markiewicz. W stanowisku, które dziś Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia” wyśle do Komisji Europejskiej, wskazano, że polskie władze pozorują wykonanie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości. Orzekanie przez wadliwie powołanych sędziów i brak działań zmierzających do odsunięcia ich od orzekania świadczą o braku woli wykonania orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości. Iustitia pamięta też o zawieszonych sędziach Igorze Tuleyi i Pawle Juszczyszynie, którzy wciąż są odsunięci od orzekania i jak na razie Trybunał nie wymógł przywrócenia ich do orzekania. Bez nałożenia kar orzeczenia Trybunału pozostaną na papierze. Pełen tekst stanowiska Stowarzyszenia:\nSprawozdanie z działań polskich władz po orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości UE z 14 lipca 2021 roku w sprawie C-204/21 i z 15 lipca 2021 roku w sprawie C-791/19:\nNie upadły skutki orzeczeń Izby Dyscyplinarnej SN,\nco do sędziów Igora Tuleyi i Pawła Juszczyszyna. Pomimo domagania się przez sędziów umożliwienia podjęcia obowiązków służbowych, mimo korzystnych dla nich orzeczeń polskich sądów, prezesi sądów, którzy podlegają Ministrowi Sprawiedliwości i są całkowicie od niego uzależnieni, nie dopuścili sędziów do pracy. Nie zwrócono im także bezprawnie zabranego wynagrodzenia, którego są pozbawieni: sędzia Paweł Juszczyszyn od 556 dni i sędzia Igor Tuleya od 268 dni. Tym samym nie wykonano postanowienia zabezpieczającego z 14 lipca 2021 r. w odniesieniu do Igora Tuleyi oraz wyroku TSUE z 15 lipca 2021 r., mającego moc wsteczną, wobec Pawła Juszczyszyna. 20 lipca 2021 roku sędzia Igor Tuleya złożył do prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie pismo, w którym powołał się na orzeczenie TSUE, zgłosił gotowość do pracy i wniósł o niezwłoczne dopuszczenie do wykonywania obowiązków służbowych w ramach sprawowanego przez niego urzędu sędziego SO w Warszawie. W odpowiedzi wiceprezes Sądu Okręgowego w Warszawie Przemysław Radzik w piśmie z 23 lipca 2021 roku poinformował, że „wobec obowiązywania uchwały Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej z 18 listopada 2020 r. (…) o zezwoleniu na pociągnięcie Pana do odpowiedzialności karnej oraz o zawieszeniu w czynnościach służbowych, przedmiotowy wniosek nie może zostać uwzględniony” (pismo w załączeniu). Paweł Juszczyszyn powołując się na orzeczenie TSUE zwrócił się również z pismem do prezesa Sądu Rejonowego w Olsztynie Macieja Nawackiego z żądaniem natychmiastowego dopuszczenia do wykonywania wszystkich praw i obowiązków służbowych, w tym do wykonywania funkcji orzeczniczych. Prezes Maciej Nawacki pomimo orzeczenia TSUE z 15 lipca 2021 roku w sprawie C-791/19 nie dopuścił sędziego Pawła Juszczyszyna do wykonywania obowiązków orzeczniczych.\nOdnośnie skutków orzeczenia co do działania Izby Dyscyplinarnej:\n– sygn. akt II DO 41/21 http://www.sn.pl/sprawy/SesjaPdfLib/wokanda_ARUK-C5HE32.pdf\n– sygn. akt II DOW 30/21, sygn. akt II DOW, sygn. akt II DIZ 47/21http://www.sn.pl/sprawy/SesjaPdfLib/wokanda_KMAA-C449ZK.pdf\nj. 11 sierpnia 2021 roku – sprawa sygn. akt I DSK 2/21\nOdnośnie skutków orzeczeń co do działania Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych\nIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, mimo pozbawienia jej kompetencji przez postanowienie TSUE (pkt e – zawieszenie stosowania przepisów przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu) działa w taki sam sposób, jak poprzednio i I Prezes SN nie podjęła żadnych zarządzeń regulujących funkcjonowanie Izby po orzeczeniach TSUE z 14 i 15 lipca 2021 roku;\nOdnośnie postępowań dyscyplinarnych wadliwie zainicjowanych i prowadzonych\npoza „politycznymi” wypowiedziami nielegalnie powołanej I Prezes SN, nie doszło do implementowania orzeczeń TSUE, w zasadzie w żadnym zakresie. Władza polityczna i oczekująca na wskazówki od niej Małgorzata Manowska, świadomie dostrzegają jedynie niewielki fragment zobowiązań nałożonych na Polskę przez te orzeczenia a odnoszących się do Izby Dyscyplinarnej. Jednak nawet w tym zakresie brak jest całościowych i konsekwentnych działań. Orzeczenia TSUE powinny być wykonywane natychmiast, ostatecznie i zgodnie z zasadą lojalności, a nie z opóźnieniem, w sposób tymczasowy i poprzez przygotowanie kolejnych regulacji prawnych, które będą zmuszały Komisję Europejską do wszczynania długotrwałych postępowań przeciwnaruszeniowych. Co jednak istotne, nie będą one eliminowały kompleksowo systemu represjonowania sędziów, do czego zmierzały orzeczenia TSUE. Warto podkreślić, że władza polityczna potrafiła w ciągu zaledwie kilku dni wprowadzić przepisy prawa represjonujące sędziów, w ostatnich dniach szybko uchwalić ustawę ograniczającą wolność mediów, a w zakresie wykonania orzeczeń TSUE nie podjęła żadnych działań.\nPoprzednia PAD: won żydy\nNastępna Szczyty serwilizmu w SN


Na boisku i przy tenisowym stole. MOSiR Radomsko gra z WOŚP - Radomsko24.pl\nNa boisku i przy tenisowym stole. MOSiR Radomsko gra z WOŚP\nMOSiR w Radomsku gra z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy na sportowo. Na 30. finał instruktorzy przygotowali turniej tenisa stołowego i halowej piłki nożnej dzieci.\nW sali przy ul. Kościuszki 3 zorganizowano turniej tenisa stołowego. Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy wspiera kilkadziesiąt zawodniczek i zawodników. Organizatorami wydarzenia oprócz MOSiR są UMLKS Radomsko i TS Sokół Radomsko. Podczas turnieju udało się zebrać i wrzucić do puszki wolontariuszek kwotę 550 złotych. W rozgrywkach najlepszy okazał się Bartłomiej Molka.\nSześciu najlepszych zawodników turnieju z rąk Roberta Sztangreciaka - dyrektora MOSiR oraz Sławomira Masiarka - przedstawiciela RTS Sokół otrzymało ufundowane przez MOSiR Radomsko puchary.\nNajmłodszy zawodnik turnieju Antoni Koziński (10 lat) oraz senior radomszczańskich tenisistów stołowych Ryszard Barański oprócz serdecznych podziękowań za udział w zawodach otrzymali rzeczowe upominki. Wszyscy uczestnicy zawodów otrzymali pamiątkowe dyplomy oraz serduszka WOŚP.\nZ kolei w hali sportowej przy ul. Św. Jadwigi Królowej w Radomsku przygotowano turniej halowej piłki nożnej dzieci. Do rywalizacji przystąpiło pięć drużyn (RAP I i II Radomsko, LKS Rosanów, Stradom Częstochowa u UKS Gmina Rozprza), które rywalizują systemem „każdy z każdym”. Najlepszą ekipą okazał się RAP II Radomsko.\nGłówny cel turniejów to wsparcie WOŚP i okulistyki dziecięcej.\nwośp 2022 wośp 2022 radomsko radomsko wośp 2022 finał wośp 2022 30. finał wośp radomsko mosir radomsko