10 najważniejszych Chryslerów w historii – zestawienie | Motopedia\nStrona główna / Rankingi / 10 najważniejszych Chryslerów w historii – zestawienie\nCzasy, kiedy amerykański Chrysler świecił blaskiem, a produkowane przez niego samochody były obiektem pożądania, także w Polsce, już dawno minęły. Ale jest światełko w tunelu. Szef koncernu Stellantis, do którego należy również ta amerykańska marka, właśnie zapowiedział, że Chrysler znów będzie błyszczeć nowymi, wspaniałymi modelami”. A jakie były najważniejsze pojazdy w historii Chryslera?\nChrysler od pewnego czasu balansuje na krawędzi bankructwa. W ofercie ma trzy modele, z których jeden to antyczny sedan 300, bazujący na platformie Mercedesa klasy E sprzed dwóch generacji (W211), który po wycoafaniu się Chryslera z Europy sprzedawany był u nas jako Lancia Thema. Drugi to popularny minivan Pacifica, będący też pierwszym autem tej marki korzystającym z hybrydowego napędu plug-in, a trzeci – siostrzany Voyager.\nLegenda Voyagera została jednak zniszczona w Europie przez Fiata, który podobnie jak w przypadku modelu 300, po wycofanie się z Europy, zdecydował się na zmianę nazwy. I tak zamiast Chryslera Voyagera, kultowego minivana Europejczycy zostali karmieni mitem Lancii Voyager.\nPodczas niedawnego spotkania w Amsterdamie, na którym omawiano przyszłość 14-markowego imperium Stellantis, szef koncernu – Tavares przyznał, że „Chrysler jest jednym z emocjonalnych filarów dawnego FCA. Ważne jest, aby dać tej marce przyszłość i możliwość odbicia się od dna”. Dodał też, że nadchodzące modele Chryslera „wyglądają naprawdę wspaniale”.\nJednym z pierwszych nowych aut ma być elektryczny kompaktowy (jak na amerykańskie standardy) crossover o nazwie Airflow. Na rynku będzie on konkurował m.in. z Teslą Model Y czy Fordem Mustangiem Mach-E. Co ważne, Chrysler od 2028 roku ma być marką oferującą w pełni elektryczne samochody. Tyle konkretów. Czyli jak na wskrzeszenie marki i przywrócenie jej blasku – niewiele.\nCzy Airlflow dołączy do grona najważniejszych modeli tego, działającego od 1925 roku, producenta? Tego na razie nie wiadomo. Ale wiadomo, że w historii marki, stworzonej przez Walter Percy’ego Chryslera, było wiele wspaniałych samochodów. Wybraliśmy 11 aut, które zmieniły oblicze Chryslera i jednocześnie wpłynęły na świat motoryzacji. Jednym z nich był właśnie Chrysler Airflow.\nChrysler Six (1924 r.)\nWalter Percy Chrysler nigdy nie poszedł na studia, a inżynierii uczył się w firmie produkującej… lokomotywy. Po 20 latach pracy na wyższych stanowiskach, dostał propozycję objęcia kierownictwa nad fabryką Buick, należącą do General Motors. Miał wtedy 36 lat. Szybko zmodernizował zakład, potroił produkcję, po czym zrezygnował z obejmowanego przez siebie stanowiska.\nWkrótce przejął kontrolę nad dwiema firmami: Willys-Overland i upadającą Maxwell Motor Company. Nowy, rewolucyjny model o nazwie Six, który Walter Percy wprowadził w 1924 roku sprawił, że Maxwell przetrwał.\nSix został zaprezentowany na targach motoryzacyjnych w Nowym Jorku. Auto wyróżniało się zaawansowaną inżynierią i luksusowym wyposażeniem za cenę, na którą większość ówczesnego amerykańskiego społeczeństwa mogło sobie pozwolić.\nPod maską pracował mocny, 6-cylindrowy silnik, rozpędzający Sixa do prędkości 70 mil/h (112 km/h), co jak na ówczesne czasy było nie lada osiągnięciem. Walter Percy wprowadził również takie innowacje jak hydrauliczne hamulce przy czterech kołach oraz tablicę przyrządów zamiast pojedynczych wskaźników.\nStylowy i przestronny Six okazał się prawdziwym hitem, przyczyniając się do zmiany nazwy z Maxwell Motor Company na Chrysler Corporation.\nChrysler Airflow (1934 r.)\nW miarę rozwoju inżynierii prędkość wielu modeli Chryslera przekraczała 80 mil/h (128 km/h), dlatego aerodynamika stawała się coraz ważniejsza. Podczas testów w tunelu aerodynamicznym inżynierowie tej amerykańskiej marki odkryli, że wiele samochodów z początku lat 30. XX wieku ma korzystniejsze właściwości jezdne przy… poruszaniu się do tyłu.\nNa podstawie tych doświadczeń powstał model Airlfow, w którym podobnie jak w ówczesnych samolotach przód był zaokrąglony, aby ułatwić przepływ powietrza, natomiast tył się zwężał, aby zmniejszyć opór. Silnik został przesunięty nad przednią oś, co poprawiło prowadzenie, a jednocześnie pozwoliło na przesunięcie kabiny pasażerskiej do przodu. Ten ruch z kolei przyczynił się do zmniejszenia wibracji, pochodzących od tylnej osi.\nCałkowicie stalowa konstrukcja Airflowa była sztywniejsza niż wiele ówczesnych modeli, opartych na drewnianej ramie, a kabina – szersza i bardziej przestronna. Choć to auto nie odniosło sukcesu rynkowego, stało się jednym z kamieni milowych w rozwoju motoryzacji.\nChrysler Town & Country (1941 r.)\nTen drogi, ekskluzywny samochód z nadwoziem wyższym niż w przeciętnym kombi, dostępny dla najbogatszych Amerykanów, pomógł zdefiniować Chryslera jako markę luksusową.\nSiedzenia były wykończone najlepszą skórą, co podkreślało ręcznie wykończone drewno zastosowane w obiciu nadwozia. Tylną kanapę można było przesuwać do przodu, aby zwiększyć przestrzeń ładunkową, lub do tyłu, aby poprawić komfort. Auto można było zamówić w konfiguracji 6- lub 9-osobowej.\nPowstało zaledwie 1000 sztuk Chryslera Town & Country, dlatego dziś ten samochód osiąga ceny od 300 do nawet 500 tys. dolarów.\nWraz z wybuchem II wojny światowej produkcja Chryslera została przestawiona z samochodów cywilnych na sprzęt i pojazdy potrzebne do walki z państwami osi. Wkład tej amerykańskiej marki był bardzo zróżnicowany i obejmował: czołgi, ciężarówki, amunicja, kuchenki, systemy radarowe, płatowce, holowniki morskie czy syreny przeciwlotnicze.\nChrysler Tank Arsenal wyprodukowało m.in. 3352 czołgi M3 oraz 17 947 M4 Shermanów z 49 234 zbudowanych. Co ważne, Chrysler zrzekł się zwszystkich zysków z produkcji czołgów.\nFirma wykorzystywała także swoją wiedzę inżynieryjną do ulepszania dział przeciwlotniczych, a swoje doświadczenie w produkcji do upraszczania konstrukcji sprzętu wojskowego. Ponadto Chrysler zaprojektował lepsze i tańsze urządzenia do przetwarzania uranu dla Projektu Manhattan i zbudował niektóre części do samolotu B-29 Enola Gay, który zrzucił pierwszą w historii bombę atomową…\nChrysler 300 (1954 r.)\nSilnik HEMI tego samochodu osiągał moc 300 KM, co nawet dzisiaj robi wrażenie. Model 300 był pierwszym wielkoseryjnym pojazdem o tak dużej liczbie koni mechanicznych. Inni amerykańscy producenci potrzebowali kilku lat, aby pod tym względem dogonić Chryslera.\nModel 300 okazał się bardzo szybkim samochodem – jego prędkość szacowano na 130 mil/h (około 210 km/h), co zauważyli kierowcy serii Grand National (obecnie NASCAR). Na efekty nie trzeba było długo czekać i auto niedługo po debiucie zdominowało wyścigi, wygrywając 27 z nich.\nOd 1956 do 1965 r. co roku wypuszczano nowy wariant tego samochodu. W 1956 roku pojawił się model 300B, w 1957 roku 300C i tak dalej, aż do 300L z 1965 roku (litera “I” została pominięta). W 1960 roku pojawiła się najmocniejsza, specjalna wersja modelu 300, dysponująca silnikiem o mocy 400 KM.\nChrysler Windsor (1960 r.)\nNieprzyzwoicie długi i niski Windsor z 1960 roku zawdzięcza swoje proporcje nadwoziu w stylu Forward Look styliście Virgilowi Exnerowi. Ale jeszcze więcej zawdzięcza przestawieniu się Chryslera z konstrukcji ramowej na samonośną.\nZe względu na swoje wcześniejsze doświadczenie wojskowe, w tym w systemach radarowych, Chrysler jako pierwsza duża marka motoryzacyjna, rozpoczął projektowanie swoich samochodów przy wykorzystaniu komputerów.\nNowe modele z samonośnym nadwoziem okazały się lżejsze i lepiej się prowadziły. Poprawiły się osiągi, wydajność i bezpieczeństwo. Co więcej, nadwozia, które nie wymagały ramy, stały się niższe, co ujednoliciło wygląd i rozwiązania inżynieryjne w różnych modelach Chryslera.\nChrysler LeBaron (1982 r.)\nZanim LeBaron i inne modele z rodziny K-Car pojawiły się na rynku na początku lat 80. XX wieku, kiedy Chrysler stał w obliczu pewnej śmierci. Lata siedemdziesiąte były mordercze. Przyczyniły się do tego trzy recesje, dwa kryzysy naftowe i wynikające z nich wysokiej ceny paliwa, a także nowe rządowe przepisy dotyczące ochrony środowiska.\nW tamtym czasie Chrysler nie miał po prostu aut, które spełniałyby nowe standardy, ani pieniędzy na inwestowanie w nowe modele. Firma przetrwała, dzięki rządowemu dofinansowaniu w wysokości 1,5 miliarda dolarów pod koniec 1979 roku.\nW 1981 roku w liniach Dodge’a i Plymoutha Chrysler Corporation zadebiutowały nowe samochody serii K. Bazowały one na wspólnej platformie K, która mogła być wykorzystywana w wielu markach i modelach. Zastosowanie jej pozwoliło na znaczne ograniczenie kosztów produkcji, a tym samym cen nowych samochodów. Dzięki temu ruchowi Chrysler złapał oddech.\nW 1982 roku zadebiutował model LeBaron, który wprowadził platformę K do klasy wyższej. Do końca 1983 roku pojazdy z platformą K stanowiły około 50 procent zysków Chryslera. Dzięki temu sukcesowi firma była w stanie spłacić swój dług publiczny kilka lat przed terminem.\nRząd USA na tej transakcji osiągnął zysk w wysokości 350 milionów dolarów.\nChrysler PT Cruiser (2001 r.)\nTo auto, zainspirowane modelem Airflow z 1934 roku, wprowadziło do Chryslera stylistykę w stylu retro. Początkowo było ono sprzedawane pod marką Plymouth. Ponieważ jej koniec był oczywisty, wkrótce PT zaczęto oferować pod nazwą Chrysler.\nTo auto okazało się hitem. I to tak dużym, że Chrysler nie nadążał z jego produkcją. W efekcie kierownictwo firmy swoje służbowe PT Cruisery przekazało dealerom w celu zaspokojenia popytu.\nPT Cruiser powstał w liczbie 1,3 miliona egzemplarzy, a jego produkcję zakończono w 2010 roku. To auto udowodniło, że mocny design, nawiązujący do przeszłości jest częścią DNA Chryslera.\nChrysler 300C (2005 r.)\nPodobnie jak wcześniej PT Cruiser, całkowicie nowe 300C z 2005 roku było ukłonem w przeszłość z myślą o przyszłości. Nazwa była taka sama, jak w przypadku potężnego auta z 1957 roku, podobnie jak wlot powietrza do chłodnicy w kształcie jajka. Wysoka linia nadwozia sprawiała, że sedan wyglądał tak solidnie jak skarbiec banku.\nPod jego maską znajdował się 5,7-litrowy silnik V8 z serii HEMI o mocy 340 KM, z którego moment obrotowy trafiał na tylne koła. Inżynierowie zastosowali technologię dezaktywacji połowy cylindrów podczas pracy z niedużym obciążeniem, co zapewniało oszczędność paliwa.\nW mocnym modelu SRT-8 zastosowano 6,1-litrowy silnik V8 o mocy 425 KM, który rozpędzał 300C do 100 km/h w czasie poniżej 5 sekund.\nChrysler Pacifica (2017 r.)\nW 1984 roku Chrysler Corporation zepsuł przemysł motoryzacyjny, wypuszczając na rynek minivana – rewolucyjny projekt (notabene oparty na platformie K), który szybko znalazł liczne grono naśladowców. Pacifica zadebiutowała w 2017 roku jako następca starzejącego się modelu Town & Country, stanowiąc powiew świeżości w segmencie zdominowanym przez japońskie marki.\nNowy minivan ma przestronne wnętrze i przemyślaną konstrukcję, która maksymalizuje przestrzeń użytkową. Wewnątrz znalazły się liczne duże schowki do przechowywania niewielkich przedmiotów, a siedzenia można złożyć, uzyskując w ten sposób idealnie płaską podłogę bagażnika. Auto ma nowoczesne systemy multimedialne i bezpieczeństwa aktywnego.\nPacifica pokazała, że Chrysler nadal świetnie radzi sobie z projektowaniem i produkcją minivanów. Razem z modelami 300 i bliźniaczym Voyagerem stanowi trzon oferty tej amerykańskiej marki.\nChrysler zapisał wspaniałą kartę w historii motoryzacji. Być może nowe modele i ambitne plany niedługo pozwolą powrócić na należne mu miejsce w świecie motoryzacji.\nGaleria - 10 najważniejszych Chryslerów w historii – zestawienie


Skup nieruchomości Krzanowice - Skup nieruchomości\nSkup nieruchomości Krzanowice – błyskawiczna możliwość sprzedaży posiadanej nieruchomości\nSkup nieruchomości Krzanowice to warta rozważenia propozycja zaadresowana do właścicieli nieruchomości do sprzedania, np. mieszkania czy też nieruchomości rolnej. Bez względu na to czy nie dysponujesz czasem na prowadzenie sprzedaży nieruchomości samodzielnie czy po prostu brakuje Ci ochoty na redagowanie informacji, wiele połączeń telefonicznych, dogadywanie terminów oglądnięcia nieruchomości, tracenie czasu na oględziny – skup nieruchomości za gotówkę Krzanowice z radością zwolni Cię z wszelkich problemów które wiążą się z przedsięwzięciem sprzedaży. To my weźmiemy na swoje barki poszukiwania finalnego klienta nieruchomości i całe ryzyko – Ty zaś dostajesz pełną kwotę pieniędzy zaraz po tym, jak zaakceptujesz naszą ofertę skupu. Wiedz, że nie ponosisz najmniejszego ryzyka – możesz zgłosić prośbę o przedstawienie bezpłatnej wyceny, która nie jest zobowiązująca. Skup nieruchomości za gotówkę Krzanowice to błyskawiczny sposób na sprzedaż nieruchomości oraz otrzymanie kwoty, która posłuży do spełnienia marzeń lub stanie się ratunkiem w trudnej sytuacji życiowej.\nSkup nieruchomości za gotówkę Krzanowice – nasza działalność\nDziałamy w branży skupu nieruchomości od wielu lat. W początkowym etapie skupywaliśmy nieruchomości na obszarze stolicy, ale z postępem działalności nasze środki finansowe dały możliwość na kupowanie nieruchomości również w dalszych obszarach. Na wstępie do naszej działalności dodaliśmy tereny sąsiednie. W tym momencie realizujemy skup nieruchomości w całej Polsce. Nie ma różnicy, w którym rejonie kraju położona jest Twoja nieruchomość – podeślemy do Ciebie naszych specjalistów, którzy oglądną przedmiot sprzedaży oraz sporządzą raport. Skup nieruchomości Krzanowice to renomowana firma. Mieliśmy sposobność uczestniczyć w w setkach transakcji, zyskując pochlebną opinię zarówno ze strony sprzedających, jak i od odkupujących nieruchomości. Wspomogliśmy wiele osób, które z różnorakich względów pilnie potrzebowały pieniędzy albo nie miały możliwości same zająć się procesem sprzedaży. Skup nieruchomości za gotówkę Krzanowice chętnie nabędzie również Twoją nieruchomość.\nSkup nieruchomości Krzanowice – 5 kroków do sprzedaży\nSkup nieruchomości za gotówkę Krzanowice oferuje nieskomplikowany, błyskawiczny i dogodny proces przekazywania nieruchomości:\nNawiązanie kontaktu – wykonaj telefon do nas i powiedz o posiadanej nieruchomości , którą planujesz sprzedać.\nPrzyjazd – nasz pracownik odwiedzi należącą do Ciebie nieruchomość, by ją oglądnąć oraz ocenić jej cechy.\nPrzedstawienie propozycji – zrobimy wszystko by możliwie najszybciej zaprezentować Ci darmową ofertę cenową, którą możesz zaakcetować czy też nie przyjąć.\nSporządzenie aktu notarialnego – jeżeli zdecydujesz się, żeby sprzedać nam należącą do Ciebie nieruchomość w zaproponowanej przez nas kwocie, umówimy spotkanie w kancelarii notarialnej, w trakcie którego zawrzemy akt przygotowany przez notariusza.\nPrzekazanie środków finansowych – jeszcze w czasie wizyty w biurze notarialnym złożymy na Twoje ręce pełną należną sumę należności albo wyślemy przy Tobie przelew bankowy.\nSkup nieruchomości za gotówkę Krzanowice – nie znajdziesz szybszego sposobu na sprzedanie należącej do Ciebie nieruchomości!\nSkup nieruchomości Krzanowice będzie zainteresowany zakupieniem dowolnej nieruchomości:\nSkup mieszkań Krzanowice – wykupujemy zarówno lokale z przeznaczeniem do generalnego wyremontowania, jak i mieszkania w nadającym się do użytkowania stanie.\nSkup mieszkań za gotówkę Krzanowice nawiązał współpracę z dużą liczbą osób, które nabywają od nas nieruchomości celem flippingu, czyli polepszenia stanu mieszkania i późniejszego sprzedania po wyższej kwocie w stosunku do kwoty, w której przejęli mieszkanie.\nSkup mieszkań z problemami Krzanowice – nie ma znaczenia czy Twoim strapieniem jest bank, który grozi przekazaniem mieszkania do zlicytowania albo lokatorzy, którzy unikają płatności rachunków – skup mieszkań z problemami Krzanowice zwolni Cię z podobnych zmartwień, natychmiastowo nabywając nieruchomość i wypłacając Ci gotówkę.\nSkup domów Krzanowice – nie ma najmniejszej przyczyny, by martwić się jeżeli Twoja posiadłość została zaniszczona przez zalanie czy też pożar – skup domów Krzanowice kupi obiekt w bez względu na jego stan.\nSkup nieruchomości rolnych – jeśli otrzymałeś w ramach spadku grunty lub wszelką inną nieruchomość, co do której nie masz planów, chętnie ją wykupimy.\nNasz pracownik podczas poznawania nieruchomości dokumentuje jej stan poprzez zdjęcia i wypełnia raport, który później nam wysyła.\nPrzedstawiamy propozycję w czasie ponownej wizyty, poprzez telefon czy też poprzez e-maila – zależnie od prośby sprzedającego.\nTo Ty wybierasz notariusza, a nasi agenci przyjadą w określone miejsce. Masz możliwość, aby wyznaczyć kancelarię nieodległą od Ciebie.\nWybierzemy najdogodniejszy dla Ciebie termin wizyty oraz umówimy go u notariusza.\nPrzybliżymy notariuszowi wszelkie ustalenia oraz będziemy czuwać, żeby dokumentacja została opracowana bezbłędnie.\nSkup nieruchomości za gotówkę Krzanowice w większości przypadków dostarcza należności w postaci gotówki, niemniej w razie prośby kontrahenta, środki mogą zostać wniesione na konto sprzedającego.\nPrzekazanie ustalonej kwoty odbywa się jeszcze podczas wizyty w biurze notarialnym.\nNie podzielamy całej sumy na raty – dostajesz bezpośrednio całą sumę za nieruchomość.


Małomieszczanie : powieść humorystyczna [Ludwik Stasiak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00000 009416 16448425 na godz. na dobę w sumie\nLudwik Stasiak MAŁOMIESZCZANIE POWIEŚĆ HUMORYSTYCZNA KRAKÓW 1910. Nakładem Wydawnictwa „Nowej Reformy”. Gebethner i Ska w Krakowie – Gebethner i Wolf w Warszawie. Czcionkami Drukarni Literackiej w Krakowie.\nPani Aniela wyszła z kuchni, usiadła naprzeciw męża, głową w dłonie schowała. Mówiła z rozpacza: – Chce mi się płakać i płakać nie mogę. Żeby raz Pan Bóg mnie zabrał, żeby we mnie piorun strzelił, żeby się coś ze mną stało, bo niema dla mnie miejsca na tym świecie. Pan Walenty Piołun, który w ową chwile, tytoń z metalowej rurki do gilzy napychał, rzucił nieskończony papieros, długo na żonę patrzył, wreszcie powstał: – Dlaczego ty, kobieto, bluźnisz? – Ja nie bluźnię, ja proszę o litość, proszę, żeby się ziemia nademną zawarła. – Ale dlaczego o to prosisz? Pani Aniela milczała, a mąż mówił dalej: – Ja i ty, to ogień i woda. Ty patrzysz na świat przez czarne szkła, ty wszystko czarno widzisz na świecie. A przecież i ja mara oczy, któremi widzę, że świat jest nie czarny, lecz różowy. Śliczny, różowy świat. Czytałem w gazecie, że ten pesymizm, czy jak tam się zowie, to zaraza nowożytna, to trucizna, ktorą literaci do serc wpuszczają, życie zatruwają. Ja nie wpuszczam. Jak Boga kocham, ja do serc ludzkich nic nie wpuszczam. – Bo ci życie nie dojadło. – A tobie dojadło? – Do żywego. Obruszył się pan Piołun. – Słuchaj, czy tobie się chce jeść? – Spodziewałam się, że mię o to zapytasz. Oczywiście. Chleb i brzuch, to, według ciebie, rzecz główna. – Czy ty nie masz dachu nad głową? – Mam. – Czy nie masz fałatu ziemi, który nam chleb daje? – Znowu chleb! Znowu brzuch! – Czy ty nie masz w piwnicy wina? – Dla siebie wino sprowadziłeś, abyś miał co trąbić. – Dał Bóg dobytek, dał na zbytek. Czegóż ty chcesz jeszcze więcej? Zerwała się kobieta… – Ja chcę ciszy! Ja chcę spokoju! – Wiem już. O tę głupią polędwicę ci się rozchodzi. – Nie o polędwicę wcale. Ani sobie nie myśl, że o polędwicę. Mnie się o to rozchodzi, abym raz od ciebie usłyszała rozumne słowo, abyś przestał waryactwa robić i wydawać polecenia, w których za grosz sensu niema. Zamilkł pan Walenty, usiadł, zamknął napełnioną tytoniem rurkę i wepchał tytoń w gilzę. Po chwili rzekł cicho: – Po polędwicę nie posyłaj. Dziś gości nie będzie. Ja rezygnuję. Cisza zapanowała. Spokój przerywa tykanie zegara i szelest maszyny, która co chwila nową gilzę napełnia. Pan Walenty zawzięcie robi papierosy. Zoryentował się nagle, położył maszynę. _ Po cóż ja robią tyle papierosów? Przecież dziś gości nie będzie. Ty sobie nie życzysz… Ta rezygnacya, to do pokory dochodzące poddanie się pana Walentego zgasiło żal pani Anieli, zgasiło ją całą. Prawda, że to, czego od niej chciał pan Walenty, było dzikie, było wa-ryackie i sensu nie miało. Wszystko prawda, ale i to jest prawdą, że to przecież mąż, że prośbie męża, choćby dzikiej i sensu nie mającej, zadość uczynić należy. A jeśli już nie uczyni się zadość, to przynajmniej wypada jej wysłuchać. Żal pani Anieli, że męża tak jednym zamachem ścięła. – Jabym widzisz, mój kochany, kupiła wreszcie tę polędwicę.. – Nie, nie. Gości dziś nie będzie. Ja nie chcę. Ja już nie chcę. – Czekajże, Mnie się o gości nie rozchodzi. Mnie o polędwicę się nie rozchodzi… – O cóż więc? – Pytasz? Przecież mówiłam. Mnie się rozchodzi o logikę twych rozporządzeń, o sens. – Tak! O sens! W mych słowach sensu niema! Ja wiem o tem, że jestem głupi. A przecież był czas, że głupim nie byłem. Gdym do ciebie w zaloty chodził, byłem wtedy mądry, byłem dowcipny, miałem rozum. Stara historya. Każdy kawaler jest wzniosłym, szlachetnym i bohaterskim, każdy mąż zaś jest głupcem, idyotą. Staje się uim w chwili, gdy go zamkną do klatki. Do klatki! Mój Boże! Tylko gryzipióry, co gazety piszą, mogą latać po niebie i małżeństwo poetycznie nazywać klatką. Nie! To nie jest – Jakto na co? Na wieczerze,! – Tak, na wieczerzę. Ale czem będzie ta wieczerza, – Czem? Chwila milczenia… – Stypą Machnął ręką pan Walenty, iakby słowo żony osą było, on osę chce ręką odpędzić od siebie… – Ty wszystko czarno widzisz. – A jeśli prawda jest czarną? – Nie, moja droga. Prawda jest biała i będzie białą! Przekonasz się… dziś wieczór, że prawda była biała. Przekonasz się. – Pewnym tego jesteś? – Zupełnie. – Nadzieja,.. – Nie, nie nadzieja. Ja mam w kieszeni nie nadzieję, ale jedenaście słów honoru, dwie przysięgi i cztery uroczyste podania ręki. Rozumiesz? – I jesteś pewnym, że cię asesorem wybiorą? – Zupełnie pewny jestem większości. – Ja cię nie chcę zimną wodą oblewać. Ja ci nie chcę prawdy i przyszłości czarną przedstawiać. Choć wiele, wiele miałabym do powiedzenia. Ty naprzykład pewnym jesteś głosu Osu-chiewicza? – Dał mi wczoraj uroczyste słowo. Zjadł talerz kawioru. – Tyś płacił? – Ja. – On zjadł talerz twego kawioru, nabrał tedy pary, żeby przeciw tobie agitować. klatka! Mnie w dniu ślubu zamknięto do chlewa. I dalibóg pragnę, aby mnie już raz zarżnęli, życie stracę, ale w dniu zarżnięcia opuszczę klatkę… – Uspokójże się Walenty. – Cóż tobie zależy na moim spokoju? – Zależy mi, mój Walusiu, zależy. Chcę usłyszeć" od ciebie słowo… – Każde moje słowo będzie głupiem. Każdy mąż to bezmyślne stworzenie… – Ja tego nigdy nie mówiłam. – Mówiłaś, że w moich słowach sensu niema. – le się wyraziłam. Chciałam powiedzieć, żebyś się jaśniej wytłómaczył, żebyś zrozumiałej mówił. – Ja mówię niezrozumiale? – To, z czem dziś rano do mnie przyszedłeś, było zupełnie niezrozumiałe. – Jakto? – Nie dogadam się z tobą. Mój drogi Walusiu, odpowiadaj mi na moje pytania. Nic więcej, tylko na pytania odpowiadaj. Jedynie w ten sposób dojdziemy do końca. Oświadczyłeś mi rano, że na wieczór zaprosisz gości. – Oświadczyłem. – Dobrze. Zaprosisz radę miejską. – Nie całą radę miejską. Skądże? Skądżebym ja takiego łotra Adwentowskiego prosił. Żeby mi pokradł łyżki srebrne? – Wiem, że nie całą radę miejską. Tylko naszych. Nasze stronnictwo. – Tak je3t. Tylko nasze stronnictwo. Bystro spojrzała pani Aniela na męża. – A na co ich ty zaprosisz? – Wszędzie łotra węszysz. – Nic nie węszę, Walusiu, nic. – Na radzie zdobędę większość. – Ja w tej chwili nie mówie o radzie. Broń Boże. Ja w tej chwili mówie z tobą o polędwicy i wieczerzy. – Jakto o wieczerzy? – O wieczerzy zaczęliśmy, o wieczerzy kończmy. A więc dajmy na to, że wszystko poszło po twojej myśli, dziś rada cię wybiera, jesteś asesorem, zwyciężyłeś… – Dlaczego dziś? – Dlaczego? Jakto dlaczego? I ty się pytasz? Dziś dzień radosny, dziś wybór, dziś bal. Powiem im: dziś bracia pracowaliście ze mną, dziś plon zbieracie, dziś głosowaliście na mnie, dziś więc jedzcie i pijcie. A ty, kobieto, pytasz się, dlaczego dziś?! – Naturalnie, że się pytam, ho jest to dziwnem i niezroznmiałem. Ja sądzę, że należałoby poczekać, wytrzymać. Czegoś podobnego na świecie nie było. Nie słyszałam, żeby wybrany dawał ucztę tego samego dnia. Bo wyglądać to będzie, jakbyś ty był wyboru zupełnie pewnym, wybory zaś takie, których rezultat jest pewnym, nie są wyborem, ale nominacyą. Oto stronnictwo demokratyczne powie: przyszła klika konserwatywna, steroryzowała radę i Walentego asesorem zrobiła. A najlepszym, krzyczącym dowodem tego jest fakt, że w domu jego przed posiedzeniem już wieczerzę warzyli… – Skądże oni to mogą wiedzieć? Wzburzyła się wszystka krew w pani Anieli. – On tego nie wie! On się o to pyta! O ja nieszczęśliwa! Pocóż ja żyję na tym świcie! – Mówże, skąd oni to będą wiedzieć? Pani Piołunowa krzyczy: – Polędwica im to powie! Polędwica! Rozumiesz? Wszak jeść ją wieczór będą. A jeśli wieczór któś je polędwicę, to logika powiada, że ta polędwica rano musiała być kupowana, bo jatki otwarte u nas tylko rano. A jeśli przed posiedzeniem rady miejskiej polędwica jest kupiona, to logika powiada: on musiał być pewnym swego wieczornego wyboru, jeśli kupił rano polędwicę. Rozumiesz? – A prawda. Bardzo dobra logika z tą polędwicą. – A tyś się uparł, żeby to przyjęcie było natychmiast, dzisiaj. Powód, że dziś wybory, dziś więc bal i radość… – Miałem inne także powody. – Jakie? – Natury ekonomicznej i estetycznej. – Jakto estetycznej? Co to znaczy estetycznej? – Estetyka widzisz, to nauka o pięknie. Estetykę odkryli starożytni Grecy… – Ja wiem przecie, co to estetyka. – Jeśli wiesz, to czemu się pytasz? – Ja się nie pytam, co to jest estetyka, tylko co wspólnego może mieć polędwica z estetyką? – Ma wspólnego! Żebyś sobie wiedziała, że ma. – Ciekawam. – Mówiłem, że estetyka to nauka o pięknie. czyłem, ja jeszcze argumentów nie wyczerpałem. Powiem tylko dwa słowa. Ty wiesz, jak się to u uas pije. Westchnęła pani Aniela. – Owszem, wiem. – U nas niema posiedzenia rady miejskiej bez picia. Przed radą pije się, omawiając bieżące kwestye polityczne, po radzie pije się, omawiając uchwały rady i stawiając przyszłe horoskopy. A podczas posiedzenia rady ten i ów zbiegnie do bufetu… – Do jakiego bufetu? – No, do bufetu. – Na propinacyą, chciałeś powiedzieć. Bo tam pod ręką jest propinacyą, a nie bufet. – No, prawda, że ten bufet jest w propi-nacyi… – Szynkwas jest w propinacyi, a nie bufet. – Uparta jesteś moja droga! Trzymasz się gminnego wyrażenia: szynkwas. We wszystkich ciałach prawodawczych jest bufet. Jeśli w parlamencie jest bufet, jeśli w Sejmie jest bufet, czemużby w radzie miejskiej nie miało być bufetu? – Do czegóż zmierzasz? – Zmierzam do bardzo mądrej rzeczy i ważnego argumentu. Otoż słuchaj. Dziś na radzie, dziś po radzie, będzie wszystko ścięte, albo podcięte. Jak zwykle. A ja podchmielonych przyjacioł prowadzę do siebie… Zrozumiałaś już o co się rozchodzi? Czy zrozumiałaś mój system oszczędnościowy? Zaśmiała się pani Aniela i kiwnęła głową. A pan Walenty wołał tryumfująco: – Oni się spiją za swoje własne pieniądze, Otoż jakto pięknie, jakto ciepło i serdecznie będzie, jeśli ja przyjacioł moich zaproszę dziś! Widzisz taki obiad za dwa, trzy dni będzie mieć podły charakter zimnej ceremonii, będzie nudny i głupi, jak wszystkie proszone obiady. A dziś… Przecie to takie piękne, ciepłe wrażenie zrobi zaprosić ich odrazu; pomyślą sobie, oto gospodarny, zasobny dom, który przyjmuje zaraz gości, czem chata bogata… – Mówiłeś o względach ekonomicznych… – Tak jest, że mówiłem. A to mój argument najważniejszy. Pieniądze są powodem, że chcę ich zaprosić dziś! – Dziś można podać byle co, zbyć ich byle czem. Oto zwyczajna kolacya improwizowana. Gdy podejmiemy ich skromnie, pomyślą sobie: nagle dali, zaraz dali, co było w domu, to nam dali. Inna rzecz, jeśli ja zrobię za dwa, trzy dni proszony obiad. Wtedy, hola bracie! Wtedy nie można gościa zbyć byle czem i dać mu byle co. Jeden i drugi ubierze się w czarny anglez, kto wie, może pan rejent frak wdzieje, a frak, moja droga, obowiązuje. Frakowi należy się koniak z trzema gwiazdkami, frakowi należy się ryba, frakowi należą się trzy wina, frakowi, Anielciu, należy się benedyktynka z Fecamp… – Skądże ja ci w naszem mieście ryby teraz dostanę? Pan Walenty krzyknął radośnie: – A widzisz?! Mam rozum, że dziś fundę robię! Czy mam? – Niby… – To mało powiedzieć. Ja jeszcze nie skoń- – Pewnie. – Kawior drogi. – Na tej odrobinie nie oszczędzisz. – Takim chamom dawać kawior? – Daj Anielciu, daj. – No, niech będzie. – Potem pójdzie zimna szynka, po szynce polędwica, która się zrobi z włoskim makaronem… A wiesz ty, co ja mam za myśl? – No? – W tej chwili mi to do głowy wpadło. – Cóż takiego? – Ale to głupia myśl. Zapełnię niedorzeczna myśl. – Mówże. – A gdyby po szynce dać tę marynatą? Sprowadziłeś łososia, pięć słoi marynaty w spiżarni stoi, nikt tego jeść nie chce, ty jeść nie chcesz… – Bo ocet za mocny, aż gębą kręci. – No, przecie trzeba coś z tą marynatą zrobić. Pan Walenty był myślą swej połowicy zachwycony. Rzekł z siłą: – Podaj im tę marynatę! Zastanowiła się pani Aniela… – Nie można. Mówiłam, że to głupia myśl. – Dlaczego głupia? – U hrabiów marynaty daje się tylko na drugie śniadanie. – No to cóż z tego? – To z tego, że u hrabiów musi być na wieczerzę ciepła ryba, albo żadna ryba. Krzyknął pan Walenty: a honor, te się spili, na mój dom spadnie. Przecie ty ich znasz, przecięty wiesz, co za jedni. Jeśli wydam osobny obiad, musialbym im w łby wsadzić z ośm butelek koniaku, nimbym serca rozkołysał, nimbym usta ich otworzył. Dziś uczynią to oni własnym kosztem, dziś zryją się za własne pieniądze, a laur z tego zbierać będę ja i mój dom. Bo gdy któregokolwiek policyanci w nocy do domu poniosą, a zona zapyta gdzie pił – toć on odpowie: u asesora piłem. Nieprawdaż? Co? – Zupełnie słusznie. – A widzisz? A widzisz? Śmiał się pan Walenty, kontent był ze swego pomysłu, kontent był, że żonie pomysł się podobał, ulubioną myśl uzupełnia, uwypukla, jako rzeźbiarz dzieło swe do doskonałości doprowadzając upiększa i cezyluje. Mówił z precyzyą pan Walenty: – Oni będą, jako nasycone gąbki i jako prawie pełne naczynia, które ja do pełności tylko doleję. Parę kieliszków byle jakiej ciaparuchy. Ale jejmość nie słuchała precyzyjnych myśli pana Walentego. Myślała, dumała, postanowienie jakieś, przyszło inne i tamto postanowienie zburzyło. Znowu nowy plan świta… Mówi kobieta jakby do siebie: – Tak, tak. Po polędwicę poślę służącą zaraz. Po wódce da się kanapki, które zrobi kucharka. Ona to bardzo ładnie robi. Na bułeczce plastereczek słoninki, plastereczek sera, ćwierć sardynki, liść ozora, liść pietruszki… – Parę perełek kawioru. – Dać kawior? – A czy ty myślisz, że te chamy wiedzą, kiedy się daje ciepła, a… kiedy zimna ryba? U hrabiów powiadasz! Ja im powiem, że dziś u hrabiów daje się na wieczerzę tylko zimna ryba. To mało powiedzieć. Ja już na radzie puszczę, żem na ich cześć tego łososia, umyślnie tego łososia sprowadził… – Puść Walusiu… puść, Wprawdzie będzie im ocet gęby krzywić… – Niech krzywi. Ja im powiem, że kwaśne marynaty podaje się u hrabiego Polignaca w Paryżu. – A na końcu da się jaką słodką leguminkę. – Uczyń to, moja droga żono. Pani Aniela rozmyślała nad tem, jaką dać na końcu słodką leguminkę, długo myślała, przyszła chimera, wszystkie myśli obaliła. Malo rzec, że myśli obaliła, żal przyszedł nagły, białe, tłuste rączki załamała, rozpacz sercem targa, oczom się płakać chce. Pochyliła się nagle nad stołem. – Żeby we mnie jasny piorun strzelił, żeby się raz co ze mną stało, żeby mię wzięło coś ze świata, Bo płakać mi się chce, a płakać nie moge… Skoczył pan Walenty, – Znowu?! Znowu?! – Żyć mi się na świecie nie chce… nie chce mi się dłużej z waryatami gadać, żyć łaską wiatru, który liść bez celu to tu, to tam nosi, fiu! rzuci na trawę, fiu! niesie na rolę fiu! niesię do błota… – Ten twój pesymizm, te czarne szkła,.. – Głupi nosi białe. – To do mnie pite? – O co ci się rozchodzi? – O to mi się rozchodzi, że jestem liściem którym wiatr fiu! fiu fiu! – Mów jasno. – Jasno? Dobrze, Powiedz mi co będzie, jeśli dziś rada asesorem cię nie wybierze? – Ale napewno wybierze. Mówiłem ci już przecie, że mam głosy w kieszeni. – Czyje? Kaczmarek… – A komuż ou zawdzięcza, że jest rządowym oglądaczem bydła? A od kogóż on pożyczył trzysta złotych bez grosza procentu. – Trompeter. – Trzymałem mu dziecko do chrztu. – Nuroń? – Wiesz, że zwędził w kasie miejskiej tysiąc koron. Przyschły do jego ręki. On jest jako ten człowiek, nad którym wisi miecz Sokratesa. Ja trącę włos ręką… – Jaki miecz Sokratesa?… – No, to jakaś przypowieść starożytna. – Ależ, to był miecz Temistoklesa. – Mniejsza z tem, czyj miecz, ale miecz nad nim wisi. On to czuje. On czuje koło siebie zapach kryminału. Jak tobie świat w czerwcu pachnie jaśminami, tak jemu kryminałem… – Nosacinski… – O! Wa! Nosacinski! Przecie on nasz cień. Mówiąc kupieckim językiem, jego dom to filia naszego domu. Alboż oni wyżyją bez nas? Żona od nas szatkownicy pożyczyła, goście przyjdą, to talerze od nas, widelce od nas, szklanki od nas, srebro od nas. – Pij. Ale pan Piołun kawy nie tknął. – Pij że. Wybuchnął rozżalony pan Walenty Piołun: – Pić nie będę, jesteś teraz taka, jakbyś mi świderek w ciemię wkrącała, jakbyś mi nie kawy, ale trucizny podała. – Trucizny? Co też ty Waluś bredzisz? – Co bredzę? Proszę cię, żebyś mi takich rzeczy nie mówiła, ja cię zaklinam, droga żono, nawet mi o tem nie wspominaj, żebym ja dziś przy wyborach mógł przepaść. – Boisz się nieszczęściu w oczy zajrzeć? – Tak jest, ja się boję. – Lepiej być odważnym. – Byłem odważnym, O! – jeśli zachodziła potrzeba, byłem odważny. Ty pamiętasz sprawę burmistrzostwa… – Nie kandydowałeś… To mało rzec: nie kandydowałem. Powiedz sama, – ty znasz na wylot duszę moją, czy ja kiedykolwiek marzyłem o burmistrzostwie? Czy na szczycie najtajniejszych, najserdeczniejszych moich marzeń, była godność burmistrza?! – Nie była. – A widzisz! A widzisz! Ja mam, ja miałem odwagę losowi w oczy spojrzeć, ja miałem odwagę powiedzieć sobie: Waluś! godność burmistrza, to nie dla ciebie. To kwaśne winogrona, to gruszki na wierzbie. – Jeśli jednak o asesorstwo się rozchodzi… – Klapniesz… – Nie o to ci się pytam czy klapnę, czy – Nie oddali srebrnej łyżki. – Nie upominaj się, kobieto, aż po glosowaniu! Wanny nie mają, duszy do prasowania nie mają, gdyby mógł, pożyczyłby sobie żelaznej, ale własnej mojej duszy. – Osuchiewicz. – Przecie zjadł miskę kawioru. – Mówiłeś, że talerz. – Miskę, czy talerz, on wie, co to kosztuje, on wie, że ma na mnie głosować. – Słuchaj człowiecze. Ja się na to wszystko zgadzam. Oni głosować będą. Ty wiesz jednak, że dzieją się na świecie niespodzianki i cuda. Otoż proszę cię, przenieś się na chwilę ze świata rzeczywistości do świata wyobraźni i cudu… – Do świata wyobraźni? A to poco?! Mnie jest tak dobrze w świecie rzeczywistości… – Ja cię proszę Walusiu, przenieś się. – A więc przeniosłem się. – Prawda, że dzieją się cuda? – Niech będzie, że prawda. Otoż dajmy na to, że stał się cud i tyś dzisiaj nie został wybrany asesorem. Pan Walenty Piołun milczał chwilę, usiadł nagle i rzekł szeptem: – Anielciu, daj mi kawy. Cicho powstała pani Aniela, poszła do kuchni, nawet pacierza nie zabawiła, wróciła do izby, niosąc na tacy imbryk ze śmietaną i szklankę, do połowy napełnioną czarną kawą. Śliczna, czarna, hebanowa kawa, jak aksamit ta kawa, paruje w szklance, śliczną, czekoladową pianką się okrywa. nie klapnę. Pytam ci się czy mi się ta godność nie należy? – Należy. Jeśli jednak klapniesz… Zamilkł pan Walenty, A pani Aniela wzięła z tacy imbryk, szklankę do szczytu śmietaną dolała. – Pij Zawzięcie chwycił pan Piołun szklankę, pierwszy łyk go przekonał, że to nie trucizna, że to nie jad, ale przewyborna, przepyszna, gospodarska kawa. Trzy kawałki bułki połknął… szklankę zawzięcie do dna wychylił. A z kawą wszedł w serce heroizm ogromny, bohaterskie postanowienie spojrzenia nieszczęściu w oczy i borykanie się z niemna życie i śmierć. Gęsto spojrzał pan Walenty na żonę. – Cóż mi zrobią, jeśli mię asesorem nie wybiorą. – Czy ja nie będę żył na świecie? – Juści, że będziesz żył. Fałat ziemi nas wyżywi, przemysł w ręku jest, taksacye dadzą grosz, skład węgla niesie tysiąc rocznie.. – Napluję na ich asesorstwo! – rzekł bohaterski Piołun. – A naplnjesz. Pan Walenty miał coraz lepszy humor. Humor i srogość wielką… – A dziać się wtedy będą cuda. Moja w tem głowa, że Nuroń pójdzie do ula. – Do jakiego ula? – Gdzie siedzą pszczoły. Idź pod okna kryminału, to ten cały budynek gra, jak ul. – On, powiadasz, pójdzie… – A pójdzie. lt – Ta kradzież w kasie? – Tak, tak. – Riełbicki dostanie, dożywocie w rządowym hotelu. – A on za co? – Ty nie wiesz? Ty nie wiesz? A taksowanie gruntu pod Rade… powiatową?! On klin ziemi, wartości tysiąc – no niech będzie tysiąc pięćset koron, oszacował na 7.200 koron! Ja się tam dotąd nie pytałem, dlaczego tak wysoko taksował, ja się nie pytałem, w jaki sposób oni się pieniędzmi powiatowymi podzielili. Oni mądrzy, oni nie mieli świadków. Gdy złodziej idzie z wytrychami, nie bierze świadków. Ale teraz, gdy mię asesorem nie wybiorą, to się ich zapytam. O! jeszcze jak. Widzę już, widzę! Siedzi Nu-roń na ławie przed przysięgłymi, a ja się go pytam: jakże ci tam Jasiu na złodziejskiej ławie? Zaniosę do sądu ilustracyę wydawaną dla fiakrów, pokażę numer Kiełbickiemu, widzisz, Wojtuś, tyś sławny człowiek, tyś wielki człowiek, twoje portrety w ilustracyach drukują. W tem piśmie portrety wszystkich sławnych złodziei… – marzył bez końca pan Walenty… – Przyśle do mnie Nosacinski po szatkownicę, powiem mu: pyskiem sobie poszatkuj kapustę, zęby masz mocne, ukradzioną łyżkę srebrną oddaj, bo ci zrobię kieszonkową rewizyę… Kontent był ze swych myśli Piołun, nie mówi już nic, a przecie do swej myśli co chwilę, półśmiechem wybucha. A skutkiem tych śmiechów dziwna rzecz się stała. Dobry humor męża, jako jedna szala wagi, gdy ta w górę idzie, druga na dół opada. Tą drugą szalą był humor jego żony. W panu Walentym wesołość wzbiera, w pani Anieli gniew i pasya do rozpaczy dochodzi. Wściekłość zrodził ten humor, ten dobry humor. Zaśmiał się pau Walenty raz jeszcze… – Cóż mi zrobią, gdy mię asesorem nie wybiorą? Pytanie to przechyliło szalę. Wstała jako upiór pani Aniela… – Głupiś! – Anielciu! – Ja ci się nie pytam, co oni zrobią. – A o cóż się pytasz? – Ja ci się pytam, co ja zrobię, jeśli cię asesorem nie wybiorą. – Jakto, co zrobisz?! Z czem?! Z czem?! Tego było już pani Anieli za wiele. Przedrzeźnia męża: – Z czeeem? Z czeeem? Jesteś głupi, jak but! Jako stołowe nogi! Gdybyś miał odrobinę rozumu, tobyś wiedział z czem. – Z czemże? – Pytasz się? – No. Krzyczy pani Piołunowa: – Z polędwicą!! Z kanapkami!! Z legumina. – O to się pytasz… – Co zrobię z łososiem, który ze słojów wyłożę na półmiski? – Włożysz go z powrotem z półmisków do słojów. Kipiało w pani Anieli, jak w czaplaku woda, ostatnie słowa męża wodę w parę zamieniły, buchnie już wrzątko, zdaje się, że ukrop cały świat zaleje. Pani Piołunowa we włosy palce zaplotła. Kąsałaby męża, kąsałaby siebie. Syczy żraijim głosem: – Włożę z powrotem do słoja! Tak! O tak! Ależ i ciebie wiozą. Nie do słoja, ciebie wsadzą do gazety. Już byłeś raz drukowany. Ładnie nasze miasto opisali, ładnie magistrat opisali, przedewszystkiem zaś ładnie ciebie obsmarowali. Zapomniałeś o tem? W pana Walentego niby piorun strzelił. Był słowami żony zdruzgotany. Ręce błagalnie załamał, płakał: – Nie mów! Nie wspominaj!! – Dzisiejszy dzień daje lepszy temat. O! Lepszy! Ci gazeciarze sobie na nas użyją. Przeciętego na świecie nie było. Kandydat na asesora przygotował ucztę za wybór, a przed samą ucztą, przy wyborze przepadł. Kolacya więc nie odbyła się. Pytanie, co się stało z kolacyą? Jaki wdzięczny temat! Co za wdzięczny tytuł! W kronice gazety będzie artykuł pod tytułem: „Kto zjadł kolacyę u niewybranego pana asesora”. Albo: „Co się stało z kolacyą, gdy pan Piołun nie został wybrany asesorem?” Przecież redaktor cały rok czeka na taką wiadomość, żeby ją rozbabrać, żeby gorącego sadła za skórę zalać, żeby cały świat nią nbawić i rozweselić. Będą pisać o uas we wszystkich gazetach… Rzeki z determinacyą pan Piołun: – Otoż nie będą. – Jakto nie będą? Straszliwy skandal t kolacyą… – Takich rzeczy drukować nie wolno. – Dlaczego nie wolno? Wszystko drukować wolno. Broni się rozpaczliwie pan Walenty: – Ale jest sprostowanie. – Sprostowanie? Czemużeś nie sprostował, gdy ciebie, trzy miesiące temu, w gazecie oba-brali? – Bo tego nie można było prostować. Obelg i wymyślań nie można. – A kolacyę można? – Kolacya nie jest obelgą, ale faktem. A fakt podlega sprostowaniu. A zresztą: – Cóż zresztą? – O nie, tego nie wydrukują. Nie mogą. To byłby za wielki skandal. – Jeśli jednak wydrukują… Uderzył pan Walenty pięścią w stół: – To ja prześlę redakcyi sprostowanie: Na podstawie paragrafu 19 oświadczam: nieprawdą jest, jakoby polędwica była upieczona, natomiast prawdą jest, że polędwica nie była wcale pieczona. Nieprawdą jest, jakoby łosoś był na półmiski wydobyty ze słoja, natomiast prawdą jest, że łosoś wcale nie był wydobywany ze słoja. – Jakiś ty dowcipny. – Pewnie, że dowcipny jestem. – A dlaczegożeś–pytam się raz jeszcze – dawniej nie prostował? – Nie było faktu. – Owszem. Był fakt. Gazeta napisała, żeś stanął. Burmistrz i jego zastępca byli nieobecni, ty miałeś imieniem rady miejskiej mowę do ekscelencya umiałeś ją na pamięć, nadjechał pociąg, wyszedł z pociągu gość, zacząłeś mówić: ekscelencyo – powiedziałeś pięć słów, na-gleś uciął, wszycy stali osłupieni, zgorszeni, ogłupieni… – Bom stanął. – Dlaczegożeś stanął?! – Fee… – O! Do śmierci nie zapomnę tej okropnej chwili, dziś jeszcze krew rzednieje, krew ziębnie, ciarki przezemnie idą. Chwila była uroczysta, wszystko czeka, co mój mąż mówić będzie, sztandary szumią, moździerze biją, muzyka gra. Zdawało mi się, że cała atmosfera jest przepojona niezmierną uroczystością chwili, ekscelencya słucha, cała natura słucha, a ou stanął. Wszechświat cały słucha, a on stanął: – Dajże pokój. – Co się we mnie nie działo! Świat się wtedy walił, gwiazdy z niebios spadały… – Nie jestem krasomówcą. – Tu nie o to się rozchodzi. Nie obracaj kota ogonem, o głowę kota, nie o ogon się rozchodzi. Rozchodzi się o to, dlaczegoś w gazetach nie prostował? – Nie można było tego sprostować, żem stanął, bo to była prawda. Bom stanął. – Zwymyślali cię w gazecie, nagadali ci, żeś rajca z operetki, żeś małomiejski snob i kołtun… – Przestań – wołał płaczliwie pan Piołun. – Dlaczego przestać? – Bo mi wspomnieniem serce krajesz. Bo mi się płakać chce. Bo mi się zdaje do dziś dnia, że oni ten numer gazety nie na papierze, ale na mojej wątrobie drukowali. – Widzisz?! – Ja go znajdę, – wołał tragicznie Piołun – ja go znajdę!! – Kogo znajdziesz? – Co? Nikogo. – Mówiłeś, że znajdziesz… – Tak rai się powiedziało. A ty przestań! Zaklinam cię przesrań. Pani Aniela miała miękkie serce. Po wybuchu złości znowu nastała reakcya. Widok męża, który omal, że nie płacze, serce niewieście rozbraja. Przecie to mąż, przecież to wierny mąż i towarzysz życia. Łagodnie już na męża spójrzała, mówi wyrozumiale: – Nie żądajcie, żeby i teraz gazeciarze prostowali. Kolacya będzie najprawdziwszą prawdą, prawdy zaś nie można prostować. – Moja droga Anielciu, jedno ci mara do wyrzucenia, jedno ci mieć będę zawsze do wyrzucenia. – Co? – Żeś jest w każdym calu i na każdym kroku pesymistką. – Udowodnij mi to. – Przecież ja zostanę dziś wybrany. – Nie złość mię znowu, proszę cię. My to-raz wychodzimy ze stanowiska, że nie jesteś wybrany. – Wychodzimy. Wyjdźmy. Otoż nie jestem wybrany. Skądże twoja pewność, że się świat dowie o przygotowanej kolacyi. – Skąd? W jatce zwrócą uwagę, że kupuję ośm funtów polędwicy. Służąca rozgada. Ho! Ho! Wszystko wiedzieć będą. Miasto całe prze cie wie, każda gospodyni wie, co się u drogiej gospodyni na obiad gotnje. – Zabroń służącej. Niech pary z ust nie puści. Nie posyłaj jej do jatki. – To, widzisz, dobra myśl. Sama kupię polędwicę. W jatce zamydlę ludziom oczy. Udam, że mi najwyżej dwa funty potrzeba, niby też to obejrzę polędwicę większą, niby też to przy okazyi kupię więcej… Pan Pioiun wybuchnął entuzyazroem: – Genialna jesteś, moja Anielciu, moja żono droga. Ostatni to już skrupuł w duszy pani Anieli, genialnej, a drogiej żony. – Pozostaje sprawa domowa. Powiedz rai, Waluś, co ja zrobię z gotową kolacyą? Na ulicę wyrzucę? Dwadzieścia kanapek, makaron słodka legumiua. – Zjem sam! – Polędwicy ośm funtów. – Dam radę. – Co? Ośm funtów? Z makaronem? – Ależ, jak Boga kocham, dam radę. – Leguminy dwa półmiski… – Ależ, jak cię kocham, dam radę. Rozmowa małżeńska została ukończona. Cicho powstała pani Aniela i poszła do miasta po polędwicę. Na budynku sądu powiatowego widać z daleka czarny, dziwacznego kształtu ornament. Blaszana ta figura, wykonana jest w stylu barocco, mistrz jednak tutejszy, który ornament z blachy wyciął i na czarno pomalował, nie mógł oczywiście nie wycisnąć na nim piętna swej artystycznej indywidualności, strojąc i uszlachetniając barok w duchu tutejszej secesyi. Co przedstawia ten ornament, zgadnąć trudno, objaśnić zaś jeszcze trudniej. Aby objaśnić, trzeba się uciec do przedhistorycznej pomroki dziejowej. Na jakimś dumnym, gotyckim zamku złapał łowczy w sidła czarnego orła, który miał dwie głowy. Wieść o biednem stworzeniu rozleciała się po burgach duków i pałacach komesów, zlecieli się ze wszech stron świata ówcześni doktorzy, i orlę, które miało aż dwie głowy, wsadzili na wieczną rzeczy pamiątkę do słoju ze spirytusem. Mówią, że słój ten przechowywany jest do dziś dnia w piwnicach jakiegoś dumnego, historycznego, gotyckiego zamku. Ale ja w tę wersyę nie wierzę. Znam wybornie średniowiecze, znam ducha średniowiecznego rycerstwa i twierdzę kategorycznie, że gdyby w owym gotyckim zamku spirytus był, to w stal zakuci rycerze byliby go napewne wypili. Natomiast próżnobyś mie, czytelniku, molestował pytaniem, na co i po co owego dzi-worodka ze słoja wywleczono i przybito na galicyjskim sądzie powiatowym. Nie zastanawiajmy się zresztą nad tą sprawą, bo mamy daleko ważniejsze przed oezami. Dość spojrzeć na dwóch ludzi, którzy wyciągniętym krokiem do sądu idą. Jest to naczelnik policyi i sekretarz magistratu. Ten pierwszy, ogromny mężczyzna o piersi greckiej, zbudowanej na miarę Fidyasza. O ile ciało jego jest zupełnie greckiem, o tyle nic wspólnego z klasyczną ziemią Hellenów nie ma jego strój. Jest to mundur wojskowy, skombinowany ze wszystkich gatunków broni. Pan naczelnik policyi szablę ma od piechoty, spodnie od artyleryi wałowej; surdut oficera od pionierów, głowę zaś jego stroi kask, zapożyczony od ułanów. Twórczy umysł krawca, kompilując różnoiodne części ubrań, potrafił sharmonizować je w jednolity miejski styl. Jako nasz sławny dramaturg z pięciu przeczytanych dramatów robi szósty, zupełnie oryginalny dramat, tak nasz krawiec z pięciu źródeł zrobił jeden strumień, z pięciu gatunków broni zrobił szósty gatunek broni, której na imię: miejska straż policyjna w Ujściu Węgierskiem. Dwadzieścia kroków przed sądem stanął nagle sekretarz magistratu, bo pospiech dech mu odebrał. Nie mógł wojownikowi nadążyć. O ile bowiem człowiek zbrojny był Herkulesem, o tyle sekretarz był charłakiem. Ale też o ile miejski naczelnik wojskowy przedstawiał jedynie brutalną silę, o tyle sekretarz był istnem wcieleniem magistrackiego ducha i magistrackiej inteligencyi. – W olbrzymim kontraście była olbrzymia harmonia: dopiero te antytezy razem złożone, dawały całokształt moralnej i fizycznej siły magistratu. Filozof miejski odetchnął głęboko, rzucił niespokojnie okiem na zbrojnego męża, pyta się raz jeszcze: – Czy sędzia to zrobi? Brząknął szablą naczelnik policyi miejskiej, zaśmiał się i rzekł: – Zapewniam cię, że zrobi. – Żądamy strasznej rzeczy. – Choćby najstraszniejszej. – Boję się odmowy. Rzekł znacząco naczelnik: – Mnie on nic odmówić nie może. Ruszył szybkim krokiem do sądu, w takt nóg szabla o bruk dzwoniła, jęczały kamienie, świadcząc swym płaczem, że zbrojny człowiek trudni się zawodowo bezlitośnem wojennem rzemiosłem. Bieży za rycerzem dychawiczny miejski sekretarz; już próg sądu i kancelarya sędziego. Pan sędzia trzy razy z nosa cwiker zdjął, trzy razy go na nos założył. – A! – Dzień dobry panu sędziemu. – Siadajcie panowie – rzekł sędzia, strącając cwiker z nosa i natychmiast z powrotem go na nos zakładając. – Może pan sędzia zajęty bardzo? – Nie. Przed chwilą skończyłem kazirodztwo i załatwiłem dwa oszustwa. – My z prośbą wielką. – Służę, panom – zawołał sędzia, zakładając cwiker ua nos. – Pan sędzia wie, że dziś wieczorem w mieście uroczystość. Sędzia zaśmiał się. W śmiechu jego było dużo ironii i złośliwości. – Wiem, wiem. Dziś wieczorem uroczystość. – Otoż nie będzie uroczystości. Straszna przeszkoda. Jeśli pan sędzia nie zlituje się nad nami, jeśli pan sędzia nie zlituje się nad miastem, to nie będzie uroczystości. – Nic nie rozumię. – Zaraz pan sędzia zrozumie: Pytam się pana, czy może być uroczystość bez muzyki? – No… No oczywiście, bez muzyki być nie może. Bo to tak, jakby któś byl pijany wodą… – Trafne porównanie. Śliczne porównanie. Bo uroczystość bez muzyki, to tak, jakby było wesele bez panny młodej. – Nie mamy muzyki – rzekł trwożliwie sekretarz miejski. – To jest – prostuje naczelnik policyi – my mamy muzykę. My mamy wyborną kapelę. Jak pan sędzia wie, straż ogniowa, wraz ze Sokołem, założyli w mieście muzykę, subwencyo-nuje ją miasto… – Wiem, wiem. – Dziś nie będą grali. – Dlaczego nie będą grali? – Nie mogą grać. – Mówże pan, dlaczego nie mogą? – Niema klarnetu i tego muzykanta, co w bombardon dmucha. A pan sędzia wie, że klarnet, to prym i przewodnia melodya, pan sędzia wie, że bombardon, to podkład, akcent i takt muzyki. I jeśli się pan sędzia nad miastem nie ulituje… Sędzia, któremu połowa życia upłynęła na zdejmowaniu i wkładaniu na nos cwikiera, zrzucił to narzędzie z nosa i obruszył się. – Cóż pan chcesz, żebym ja w bombardon dmuchał? – Nie. Ja tego nie chcę. Teraz sędzia oczy szeroko otworzył, założył cwikier, patrzy na przedstawicieli autonomicznej władzy… – Z czemże panowie przyszliście do mnie i czego odemnie chcecie? – Ulituj się pan nad miastem – mówi błagalnie sekretarz. – Wysłuchaj naszej prośby. – Jakiej prośby? – Daj nam pan na wieczór klarnet i bombardon. Cwikier sędziego.patrzy na gości, jak na szalonych. – Czyście powaryowali? – Daj nam pan tego, co w bombardon dmucha. Tylko na wieczór. Tylko na godzinę. – Dać? Gdzież on jest? – W areszcie siedzi. – Kto? – I klarnecista i rauzykaDt od bombardonu. – Oni… – A oni! Obydwaj w sądzie siedzą. – Nic o tem niewiem. Jakież ich nazwiska? – Ignacy Chmyz. Skoczył sędzia na równe nogi. – Ten łotr! Za rozbój siedzi! Miesiąc aresztu! – Dmucha w bombardon, jak król. – O, dmucha! Jak dmuchnął w szynku pisarza w bombardon, to się pisarz nakrył nogami. – Za cóż on go tak dmuchnął? – Ba, żebym ja wiedział! Energiczne śledztwo moje do żadnego nie doprowadziło rezultatu. To jest faktem, że skoczył w szynku do pisarza z rady powiatowej, dał mu pięścią w bombardon i rzekł: – To masz za korespondencyę. – Za jaką korespondencyę? – Czy ja wiem za jaką? To jest wogóle niepojęte. On przecię, muzykant, nie mógł się czuć dotknięty żadną korespendencyą, bo o muzykantach nikt korespondencyi nie pisze. – A ten drugi? – Ten drugi, to Stanisław Drzazga. – Drzazga?! Znam! Patrzcie, to jego protokół. Siedzi za obrazę sądu. – Ulituj się pan nad nami. . Teraz sędzia wszystko zrozumiał. Zmarszczył czoło, zamknął książkę protokołów tak, że okładana strzeliła i rzekł: – To być nie może. – Czemu nie może być? – pyta się z płaczliwą rezygnacyą sekretarz. – Ich uwolnić? Ustawa na to nie pozwala. – Dlaczego nie pozwala? – Nie pozwala, bo skazańcy muszą siedzieć. Bo puszczeni na wolność, mogą uciec. Dowcipem zaświeciły się oczy męża o piersi greckiej. Kiedy oni nie pójdą na wolność. Pyta się ze zdziwieniem sędzia: – Jakto nie pójdą? Tu, w areszcie będzie w klarnet dmuchał? Jeśli tu, niech sobie dmucha. Mnie to nic nie szkodzi. Te dwa zbóje będą grać, a ja będę wyroki pisać. – Nie tak rzecz rozumiałem, panie sędzio. – Mówiłeś pan przecie, że nie pójdą na wolność. Przecię grać mają, z muzyką maszerować mają. Z precyzyjnym akcentem rzekł naczelnik miejskiej siły zbrojnej: – Będą z muzyką maszerować w kajdanach. Sędzia zaśmiał się serdecznie. – Dajże pan pokój, kochany panie. Cóż za muzyka, w której kajdaniarze grają! Klarnecista w muzyce prym trzyma i idzie w pierwszym szeregu, patrzą się ludzie, on palcami na dziurkach klarnetu przebiera, a tuż za palcami, co? Żelazne bransoletki! Ten znowu, co na bombardonie huczy. – Nie poznają się natem ludzie. Kupiliśmy teraz ogromną, nową trąbę, Indzie bombardon po raz pierwszy widzieć będą. Wszyscy będą myśleć, że błyszczące kajdany należą do błyszczącego bombardonu… – Zlituj się pan nad dzisiejszą miejską uroczystością. Zlituj się, panie sędzio – mówił sekretarz głosem liryzmem przepojonym. Sędzia nic nie mówi. Podniósł ręce, w kierunku urzędników autonomicznych je wyciągnął, ogania się rękami, jak od szerszeni. – Nie, nie, nie… Sześć razy sędzia cwiker zdjął, sześć razy go na nowo na nos włożył. – Nie, nie, nie… Zamyślił się jeszcze. – Jutro z krakowskiego prezydyum zjeżdża kontrola. Do aresztów zajrzy… – Aresztanci jutro z powrotem siedzieć będą. – Nie, nie, nie.,. Poprawił się na siedzeniu naczelnik siły zbrojnej i mówił: – To wszystko jest teoryą, wielmożny panie sędzio. Odmawia nam pan Drzazgi i Chmy* za, motywując, że uciekną. A gdzież oni uciekną? Poco mają uciekać? Przecież z muzyki żyją, przecież w naszem Węgierskiein Ujściu mają chleb. Czy oni są dyrektorami kasy, żeby uciekali? Naturalnie, żeby uciekali do Ameryki, gdyby ira oddać skarbiec Banku austro-węgierskiego. Ale ja Drzazdze kasy nie dam, ja mu dam tylko w zęby klarnet. Jeszcze jedno. Poco on ma z aresztu uciekać? Czy mu w areszcie źle? Ja sam, jak jest ciężka służba, to tysiąc razy wolałbym w areszcie siedzieć, niż złodziei łapać. Wierz rai pan, panie sędzio, ja czasem zazdroszczę złodziejowi, którego prowadzę do aresztu. Czy to zresztą zbrodniarze, skazani ua 10 lub 20 lat? Nie. Drzazga i Chrayz mają siedzieć parę dni, parę tygodni. I dla głupich paru dni będzie uciekał, będzie ryzykował kilka lat kryminału? – Ustawa rai nie pozwala. Naczelnik wziął w rękę czapkę, powstał i rzekł do sekretarza: powoli i bardzo powoli go zdejmował. Nie mógł znaleść zdania, aby odpowiedzieć. Usta ledwo zdobyły się na szept: – To służba rządowa… – Wiem… że rządowa, wiem. Widziałem przecię oa budynku orła ze spirytusu… – Dałbym jeszcze więźniów, gdyby szło o pracę. To ustawa przewiduje. Ale na uroczystość miejską, na zabawę… Oburzył się naczelnik policyi. – Granie dla muzykanta nie jest pracą? – Ciekawym gdyby kto kazał panu w kij dmuchać, czyby to nie było pracą. Sędzia nie może wyjść z matni. Oplatał jego myśli naczelnik siły zbrojnej miejskiej, nad duchem jego zapanował. Walczył ze sobą sędzia długo, myśli biją się ze sobą. Wziął wreszcie za rękę naczelnika. – CoŚ panu powiem. Chodźmy do tamtego biura. Pan się nie obrazi, panie sekretarzu, że pana opuścimy na chwilę. – Ależ nie. Sędzia zaprowadził naczelnika do drugiej izby, zamknął drzwi na klucz. – Ja panu dam na dziś muzykantów. – Spodziewałem się tego – rzekł radośnie naczelnik. – Ale pan wiesz, co się stanie? – Nic się nie stanie. – Pan świadom, co mię czeka, gdyby się to do prezydyum doniosło. Dyscyplinarka, dochodzenie. – Ależ to się nigdy do prezydyum nie doniesie. – Słuchaj pan. Przemawiam do pańskiego – Zatem odejdziemy z niczem. Podał im rękę sędzia: – Do widzenia. Idzie naczelnik do drzwi, już klamkę chwycił, już ma wyjść… Ruch ten nie był istotnym jego zamiarem, był jeno grą znakomitego aktora, który nastrój czyni, do wielkiego efektu publiczność przygotowując. Cofnął się od drzwi artysta, podniósł w górę głowę i rzekł z akcentem: – Ustawa panu sędziemu nie pozwala. Tak jest. A ustawa jest tylko jedna, ona obowiązuje wszystkich aresztantów i wszystkich, co władzę nad aresztami mają. Mnie tasama ustawa obowiązuje. A jednak wtedy, gdy trzeba było urządzić ogród sądowy, gdy kwiecień mijał, a grzędy były zupełnie jeszcze puste, wtedy ja proszony przez pana o moich miejskich aresztantów, ani chwili się nie namyślałem. Wtedy mię ustawa nie obowiązywała, aresztanci moi poszli do ogrodu, grządki zryli, ścieżki piaskiem wysypali, moje aresztantki tulipany sadziły, ostróżki siały, gwoździki siały, lilie sadziły, kalafiory okopały, groch siały. Wołał z goryczą Achilles: – Patrz pan, panie sędzio! O! Dość na grządki spojrzeć przez okno. Kwitnie i buja ta praca moich aresztantów. Wówczas nie było zbrodni, nie złamała się na dwoje ustawa. Dziś się złamie, jako kij, a złamie się przez to, że aresztant sobie parę razy w bombardon dmuchnie. Sędzia był złamany. Nie śmiał gościom w oczy spojrzeć. Zakładał cwiker na nos bardzo Uczynili policyanci zadość woli swego szefa. – Zaprowadźcie ich do moich aresztów. Wsadzić do ula i stanąć ua straży. – Przy oknie i drzwiach warte trzymać. Ty stój przy oknie z nabitym ostro karabinem. Ruszać! Dziwny pochód idzie przez rynek miasta. Policyanci wiodą za kołnierz dwóch artystów. Na szczycie Olimpu zapłakałaś, piękna Euterpe honoru. Pan jesteś człowiekiem na pół wojskowym, pan jesteś na pół oficerem… – Nie na pół – krzyknął naczelnik miejskiej siły zbrojnej, tak trąciwszy szablą o podłogę, że izba blaszanym płaczem zagrała, a w płaczu tyra delikatne ucho słyszałoby jęki miliona mordowanych, granie szrapneli i huk armat. – Liczę na pański honor. Weź ich pan. Tylko do północy. A o północy ua nowo ich zara-tysięcy knąć. Naczelnik był zupełnie świadom grozy położenia. Wziął rzecz po prostu tragicznie. Gdy klucznik oddał mu do rąk Drzazgę i Chmyza, zaprowadził ich Grek na ubocze, dobył z kieszeni rewolwer, pokazał dokładnie walec, najeżony kulami i rzekł: – Tych siedm kul każdy z was ma już we łbie. Nie ma, ale, na honor przysięgam, że mieć będzie. Przez dzisiejszy wieczór koło każdego z was będzie stać pięciu uzbrojonych w rewolwery policyantów. Gdyby który z was chciał uciec, już ma w czaszce kulę. To mało powiedzieć. Wiedzcie o tem, że gdy w mózgu twym zrodzi się myśl ucieczki, to równocześnie z myślą, od tej właśnie myśli, czerep ci się na kawałki rozleci. Już w tem ja i moja głowa. Wyprowadził więźniów naczelnik przed sąd, rozpiął mundur, dobył świstawki i trzykroć zagwizdał. W mgnieniu oka zjawili się dwaj miejscy policyanci. – Bierzcie ich za kołnierze. Strzelił się Grek ręką w czoło… – Prawda! Ja na smierć o tem zapomniałem. Natychmiast ich sprowadzę,. Policyant! Zjawił się przed naczelnikiem policyant. – Idź na policyę, sprowadź tu Drzazgę i Chmyza. Poszedł mąż zbrojny, wnet z niczem wrócił. – Nie chcą ich wydać. – Kto nie chce? – Policyanci. Jeden z nich stoi z nabitym karabinem u okna, a drugi u drzwi. Kurki strzelb odwiedzione, karabiny w łby muzykantów wymierzone. Żachnął się niecierpliwie naczelnik.\nMałomieszczanie : powieść humorystyczna\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Malomieszczanie___powiesc_humorystyczna-ebookRO/p02027967i020" target="_blank" title="Małomieszczanie : powieść humorystyczna [Ludwik Stasiak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Małomieszczanie : powieść humorystyczna [Ludwik Stasiak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Orla Copacabana Hotel jest 4-gwiazdkowym wygodnym obiektem oferującym basen na dachu, taras na dachu i basen bez krawędzi. Otwarty w 2001, hotel ten przeszedł całkowitą renowację w 2002.\nHotel położony w centralnej dzielnicy, 6 km od Głowa Cukru. Do centrum Rio de Janeiro jest około 10 km.\nHotel powstał niedaleko rzeki i parków oraz pięknej plaży, oferującej parasole plażowe i ręczniki.\nPokoje dla niepalących w Orla Copacabana Hotel charakteryzują się nowoczesnym wystrojem. Ich wyposażenie obejmuje mini bar, kontrolę parametrów klimatycznych, telewizję z kanałami satelitarnymi, sejf na laptopa i biurko. Goście docenią panoramiczny widok na ocean ze swych pokoi. Ponadto, dostępne są przyległe łazienki, wyposażone w prysznic, lustro do makijażu i bezpłatne przybory toaletowe.\nCodziennie rano w restauracji podawane jest śniadanie. W hotelowej restauracji goście mogą skosztować wyśmienitych dań kuchni lokalnej. Bar Lobby zapewnia odwiedzającym bezpłatne Wi-Fi i taras. Na obiad można wybrać się do pobliższych Cafe 18 do Forte i Lopes, do których idzie się nie więcej niż 5 minut.\nDojazd do lotniska Rio de Janeiro-Santos Dumont z Orla Copacabana Hotel zajmie nie więcej niż 15 minut.\nGoście docenią salon spa, jacuzzi i sauna, znajdujące się na terenie obiektu. Centrum fitness na terenie hotelu oferuje salę gimnastyczną i centrum fitness.


Nepal: Po czterech latach od trzęsienia ziemi otwarto przejście z Chinami - Forsal.pl\nNepal: Po czterech latach od trzęsienia ziemi otwarto przejście z Chinami\n31 maja 2019, 14:21\nKatmandu, Nepal. / ShutterStock\nCztery lata po trzęsieniu ziemi, które zniszczyło graniczny most, uroczyście otwarto przejście graniczne między Nepalem i Chinami. Leży ono najbliżej Katmandu i przed katastrofą było najważniejszą drogą między obu krajami.\nPrzez odbudowany most Miteru pierwsza przejechała ciężarówka z wełną. Chwilę wcześniej nepalski minister przemysłu i handlu Matrika Yadav razem z chińskim ambasadorem Hou Yanqi otworzyli przejście, które zniszczyło trzęsienie ziemi w 2015 r.\nDo tego czasu Tatopani było jedynym przejściem granicznym, którym z Chin do Nepalu mogły wjechać ciężarówki. Podczas trzęsienia most Miteri zawalił się, a na okoliczne drogi zeszły lawiny, zasypując i zrywając asfalt.\n„Wreszcie! Dla nas most i przejście było linią życia” - mówi PAP Sushil Tamang, mieszkaniec Tatopani, czyli „Ciepłej Wody”, wioski na granicy z Chinami. „Dla nas granica była wszystkim. Trzęsienie zabrało nam nie tylko bliskich, ale i pracę” - dodaje.\nTamang opowiada jak przed trzęsieniem przejście w Tatopani tętniło życiem. Długi sznur ciężarówek ciągnął się kilometrami, a odgłosy klaksonów nie dawały spać ludziom w nocy. „Wtedy to nas denerwowało” - śmieje się.\n„Tatopani otworzyło nam wiele możliwości. Mogliśmy sprowadzać tanie chińskie towary i sprzedawać z dużym zyskiem w Katmandu” - mówi Bijay Tamang, który przez lata handlował z Chinami. „Handlowało się wszystkim, nawet czosnek i whiskey były chińskie” - opowiada.\nPrzez przejście przepływały towary o wartości 22 mld rupii (ok. 770 mln zł), a celnicy pobierali 3 mld rupii opłat (ok 105 mln zł). Chińskie towary powoli stawały się alternatywą dla sprowadzanych z Indii. Wciąż jednak ok. 90 proc. towarów trafiało do kraju przez indyjskie punkty graniczne.\n„Kiedy trzęsienie ziemi zniszczyło przejście, miasto wymarło. A wkrótce Indie nałożyły blokadę ekonomiczną i Nepal zupełnie stanął” - tłumaczy Bijay wspominając nieformalną blokadę kraju na jesieni 2015 r., ledwie kilka miesięcy po trzęsieniu ziemi. W kraju zabrakło paliwa i gazu, towary pierwszej potrzeby zdrożały kilkukrotnie. „Zobaczyliśmy wtedy jak bardzo jesteśmy uzależnieni od Indii i jak łatwo mogą narzucić nam swoją wolę” - podkreśla.\n„Blokada pokazała, że handel z Chinami jest priorytetem Nepalu” - mówi Aditya Adhikari, komentator polityczny i analityk z Katmandu. „Indie stosowały blokadę już wcześniej, żeby kontrolować kolejne rządy. Dużo nie robiono by temu zaradzić” - dodaje.\nDlatego rząd Nepalu tak mocno naciskał na ponowne otwarcie granicy w Tatopani. Co prawda funkcjonowało przejście w Rasuwagadhi, lecz długo nie mogły przez nie kursować ciężarówki. Ruch jest mocno ograniczony i mniejszy niż wcześniej w Tatopani.\n„Wciąż jest wiele tymczasowych mostów. Drogi są słabe w wielu miejscach. Nawet małe lawiny mogą je naruszyć” - powiedział anonimowo dziennikowi "Republica" jeden z urzędników pracujących przy odbudowie przejścia i drogi. „Drogę otwarto kosztem bezpieczeństwa” - ostrzega.\nCo gorsza droga od granicy biegnie częściowo wzdłuż rwącej rzeki Bhote Koshi. Zdaniem urzędnika ulewy monsunowe mogą naruszyć niestabilną ziemię.\nPunkt graniczny nie mogą jeszcze przekraczać piesi, jak przed trzęsieniem, lecz tylko ciężarówki. „Ale coś się w końcu zmienia i jest nadzieja” - mówi Bijay.\n>>> Czytaj też: USA ostrzegają Indie: Nie kupujcie rosyjskich rakiet S-400\nNepal świat chiny wymiana handlowa Indie


Zestaw stolików bocznych 2szt. lite drewno akacjowe – Najlepsze meble dla Ciebie\nZestaw stolików bocznych 2szt. lite drewno akacjowe\nStrona główna / Dom_i_wnetrze / Zestaw stolików bocznych 2szt. lite drewno akacjowe\nSKU: 5db85b93a0af Kategorie: Dom_i_wnetrze, Lawy_i_stoliki, Meble\nZestaw 2 stolików będzie ponadczasowym dodatkiem do Twojego wystroju wnętrza.\nWykonane z litego drewna akacjowego stoliki są wytrzymałe i stabilne. Mocne blaty są idealne do postawienia roślin doniczkowych. Solidne, stalowe ramy zapewniają stabilność mebli oraz podkreślają ich industrialny styl. Każdy etap procesu produkcji, jak szlifowanie, malowanie czy lakierowanie, przeprowadzono z najwyższą starannością. Montaż jest prosty. Paczka obejmuje 2 stoliki w różnych rozmiarach.\nMateriał: lite drewno akacjowe + malowana proszkowo stal Wymiary (mały): 30 x 30 x 45 cm (szer. x gł. x wys.) Wymiary (duży): 30 x 30 x 60 cm (szer. x gł. x wys.) Powierzchnia szlifowana, malowana i lakierowana Łatwy montażPaczka obejmuje 2 stoliki o różnych wymiarach\nFrankhauer Sofa trzyosobowa ZEN różowy 2333,00zł\nSalony Agata Garderoba Narożna Tablo 1 1909,00zł\nSelsey Krzesło Paris Arms Wood Białe Sosna Szczotkowana (94404) 326,00zł\nHomla Puf Fica Szaro-Złoty 149,00zł\nMERKURYMARKET SZAFKA KUCHENNA ARTISAN KREM POŁYSK 60DPS-210 3S 1F KREMOWY 921,60zł\nSzynaka Meble Witryna Kama 15 25516UNIW 1474,20zł\nZuiver Stół Barbier 1868,99zł\nScandimania Stołek Barowy Na Czarnych Nogach Crystal 73 Preston 29121 359,00zł


Waska Lazienka - Spi-blog.com\nHome › w±ska ³azienka › w±ska ³azienka inspiracje › w±ska ³azienka na poddaszu › w±ska ³azienka projekt › w±ska ³azienka z oknem › w±ska ³azienka z prysznicem › w±ska ³azienka z wann± › w±ska ³azienka z wann± i prysznicem › w±ska ³azienka ze skosem › waska lazienka 120 cm\nMacie problem z zaaranzowaniem waskiej lazienki. Wlasciciele mieszkan znajdujacych sie w starych kamienicach dobrze wiedza jak problematyczna moze byc aranzacja lazienkiw starym budownictwie pomieszczenie to mialo bowiem charakterystyczny podluzny ksztalt.\nDluga waska lazienka z oknem projekt inspiracja.\nWaska lazienka. Podpowiemy ci jak stworzyc wymarzony dom. Zobacz jak urzadzic waska lazienke z wanna. W tym tygodniu przedstawiamy 10 pomyslow na waska lazienke.\nDo tego kilka trikow optycznych i z lazienki mozna korzystac wygodnie. Waskie i nieustawne lazienki tez moga byc funkcjonalne. Najwazniejsze jest dobre i praktyczne rozplanowanie przestrzeni a wtedy nawet bardzo waska lazienka nie tylko zaimponuje naszym gosciom ale tez bedzie praktycznym funkcjonalnym a w dodatku ukochanym pomieszczeniem w domu.\nMala ubikacja fajne lustro i ramka z mozaiki. Zapraszamy do obejrzenia naszych inspiracji niezliczone pomysly na. Waska lazienka z oknem.\nWaska i dluga lazienka. Kiedy w lazience do zagospodarowania mamy jedynie 120 130 cm szerokosci musimy wykazac sie kreatywnoscia. Warunkiem jest praktyczne rozmieszczenie sprzetow oraz wybor modeli oszczedzajacych miejsce.\nKsztalt prostokata w architekturze wnetrz oznacza wagon o nieublagalnym podluznym ksztalcie ktoremu trzeba nadac charakteru. Znajdz oryginalne meble zainspiruj sie stylowymi aranzacjami i otrzymaj bezplatne porady projektanta wnetrz. Lazienka czarno biala w stylu glamour.\nWaska i nieustawna lazienka to niekoniecznie problemy. Waska i dluga lazienka 2 inspracji waska i dluga lazienka zobacz wiecej inspiracji lazienka 20 marzec 2016 plytki azulejos w bialej i waskiej la. Urzadzenie waskiej lazienki tak aby nie lawirowac pozniej wsrod sprzetow i elementow wyposazenia jest trudne ale nie niemozliwe.\nPrzed nam kilka pomyslow na nieustawna lazienke.\nWaska Lazienka Z Wanna Projekty Do Wyprobowania Piekne\nLazienka Troche Mala I Waska Picture Of Hotel Na Skarpie\nWaska Lazienka By Agnieszka Kwasny At Coroflot Com\nGaleria Zdjec Zdjecia Lazienki Aranzacja Z Cegla Na Scianie\nWaska Lazienka Aranzacja Waskiej Lazienki Triki Dzieki Ktorym\nWaska Lazienka Na Lazienka Zszywka Pl\nRadzimy Waska Lazienka Tak Optycznie Ja Powiekszysz Lazienka Pl\nZdjecie 2 5 W Aranzacji Waska Lazienka Deccoria Pl\nZnalezione Obrazy Dla Zapytania Dluga Waska Lazienka Inspiracje\nWaska Lazienka Bo Studio Archiup Com A Free Bim Cad\nWaska Lazienka Przytulna I Funkcjonalna Elements Polska\nPorady Waska Lazienka Prysznic We Wnece Narozniku Lub Wanna Z\nWaska Lazienka Darmowe Archirady Archistacja Pl\n0 Response to "Waska Lazienka"


Nuklearny rynek Europy Środkowej jest bardzo atrakcyjny dla Rosji - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plNuklearny rynek Europy Środkowej jest bardzo atrakcyjny dla Rosji\n15 listopada 2012, 04:30\nRosja jest coraz bardziej zainteresowana inwestycjami w sektorze nuklearnym poza granicami kraju. Walczy o kontrakt na budowę elektrowni w Czechach, może stanąć do przetargu w Polsce.\nZdaniem Marka Menkiszaka, eksperta Ośrodka Studiów Wschodnich, Rosja stanie w przetargu dotyczącym polskiej siłowni. Zarówno budowa elektrowni jądrowej za granicą, handel energią elektryczną, jak i wzbogacanie uranu i sprzedaż paliwa jądrowego są dla Moskwy istotnym źródłem dochodów. To także możliwość oddziaływania politycznego na poszczególne kraje.\n– Obecność ekonomiczna w tak wrażliwym sektorze, jak energetyka, w tym nuklearna, przekłada się na możliwość oddziaływania politycznego, na zacieśnianie relacji i na polepszanie pozycji politycznej Rosji zagranicą. Te cele nie są nawet ukrywane w dokumentach Rosatomu – mówi Agencji Informacyjnej Newseria Marek Menkiszak z Ośrodka Studiów Wschodnich.\nWrochna: Atom bez przetargu? Nie ma lepszej drogi »\nPremier Czech poparł rozbudowę elektrowni jądrowych »\nCochet: Alstom gotowy stanąć do walki o polski atom


Wczesna detekcja wycieku gazów dzięki czujnikowi ultradźwiękowemu | AutomatykaOnline.pl\nFirma Dräger rozszerzyła serię czujników Polytron 8000 o ultradźwiękowy detektor wycieku gazów Polytron 8900 UGLD (Ultrasonic Gas Leak Detector). Nowe urządzenie zapewnia akustyczną detekcję wycieku i gwarantuje skuteczną pracę nawet w środowiskach przemysłowych, w których mamy do czynienia z dużym hałasem.\nPolytron 8900 UGLD mierzy dźwięk, jaki towarzyszy wyciekającym gazom. Czujnik pozwala uniknąć przestojów w zakładach przemysłowych i co za tym idzie, umożliwia zaoszczędzenie czasu i pieniędzy.\nPolytron 8900 UGLD jest systemem wczesnego ostrzegania do szybkiej detekcji wycieku gazów z instalacji i zbiorników gazów sprężonych. Czujnik ultradźwiękowy umożliwia szybszą reakcję systemu niż w przypadku konwencjonalnej detekcji gazów, ponieważ wykrywa dźwięk związany z ulatnianiem się gazu zamiast stężenia chmury gazów.\nStandardowe przemysłowe systemy ostrzegania przed gazami wykrywają ich wyciek dopiero, gdy gaz znajdzie się w bezpośrednim sąsiedztwie przetwornika do detekcji. Oznacza to, że wpływy środowiskowe, np. wiatr, mogą opóźniać lub nawet uniemożliwiać detekcję chmury gazu przez czujnik.\n– W odróżnieniu od konwencjonalnych systemów, Polytron 8900 UGLD jest odporny na wpływy takich czynników środowiskowych i wykrywa wyciek z instalacji sprężonego gazu, gdy tylko gaz zaczyna się ulatniać. System wczesnej detekcji wycieku może zapobiec nieplanowanemu przestojowi całości lub części zakładu, oszczędzając w ten sposób czas i pieniądze – wyjaśnia Philipp Zeissig, Product Manager w firmie Dräger.\nCzytelne wskazania pomiarów\nCzujnik Polytron 8900 zaprojektowano do ochrony iskrobezpiecznej. Jest nim odporny na wodę i pyły mikrofon ultradźwiękowy. Oczekiwana żywotność czujnika ultradźwiękowego to ponad 10 lat. Aby ułatwić interpretację wyników przez użytkownika, Polytron pokazuje wartości pomiarowe w zakresie 0–100% na wyświetlaczu. Skala obejmuje pełny zakres pomiarowy decybeli. Informacja o poziomie ultradźwięków jest niezwłocznie wyświetlana i przesyłana, a alarmy konfigurowane są dla określonego progu powyżej istniejącego poziomu szumu tła.\nGazy ulatniające się z instalacji lub zbiorników gazów sprężonych o ciśnieniu powyżej dwóch barów generują zarówno dźwięki słyszalne, jak i niesłyszalne w zakresie ultradźwięków. Szumy przemysłowe występują głównie w słyszalnym spektrum zakresu częstotliwości. Polytron 8900 wykonuje pomiary w zakresie ultradźwięków i może tym samym wykryć wycieki metanu na poziomie 100 g/s w promieniu 15 m nawet w głośnych środowiskach przemysłowych.\nProducentem detektora Polytron 8900 UGLD jest Dräger Safety AG & Co. KGaA – międzynarodowe przedsiębiorstwo techniki medycznej i bezpieczeństwa. Produkty firmy chronią, wspierają i ratują życie. Obroty założonej w 1889 r. spółki osiągnęły w 2019 r. poziom 2,8 mld euro w skali światowej. Lubeckie przedsiębiorstwo ma przedstawicieli w ponad 190 krajach i zatrudnia ponad 14 500 pracowników na całym świecie. Więcej informacji na stronie www.draeger.com.\ntel. 22 243 06 58\nautomatyka, czujnik, czujnik ultradźwiękowy, detekcja gazów, Dräger, pomiary


Potencja jest z Krakowa, a Kraków targowiskami stoi, mamy tu Stary Kleparz, Nowy Kleparz, Halę Targową… można by tak długo wymieniać. Z resztą w Warszawie też macie pewnie sporo targowisk, ale my ich nie znamy, więc zorganizujemy dla Was nowe. Kiermasz a właściwie festyn Potencji gromadzi rzeczy zebrane przez nas w ciągu kilku lat działalności, artystyczną nadprodukcję, która wypełnia kazamaty Potencji, precjoza i graty, które nawarstwiają się i puchną, rozsadzając mury naszego lokalu. Zwykle niedostępne, ukryte przed ciekawskimi spojrzeniami, zostaną zaprezentowane. Mamy tu wypchaną… eh, lepiej nie zdradzać. Podczas WGW 2018, naszym gościom będziemy oferować różne artystyczne usługi, rozmowy o życiu i sztuce, portrety realistyczne, karykatury, fotorealki, bezpatrzanki i instalacje plenerowe.\nCzy targowisko to próba wpisania się krakowskiego artist-run space w komercyjny kontekst warszawskiego gallery weekendu? Nie… znaczy tak, byłem mechanikiem, ale nie na statkach kosmicznych. Do Warszawy przyjedziemy z torbami pełnymi skarbów, za to wracać do Krakowa planujemy już z pustymi rękami.


Description Zmarginalizowane społeczeństwo, jakim przyszło mi się opiekować i współpracować zawodowo, zaskakuje mnie cały czas. Podobnie jak zaskakują mnie Mądre Głowy w różnego rodzaju urzędach, które w swoich nazwach używają słówka „pomoc”. Okazuje się, ze im wyższe stanowisko takiej „Mądrej Głowy” i związane z tym dochody, tym większa znajomość patologii a zarazem większa ilość pomysłów jak z tą „patolą” walczyć. To już jest chyba taka zależność, że im mniej te osoby przebywają w takich środowiskach, tym lepiej wiedzą jak do tych osób trzeba dotrzeć, by je „naprawić”. A ponieważ naprawianie jest kosztowne, a budżety gmin czy powiatów nie maja pieniążków ponad ustawowe minimum, sięga się po środki finansowe z Unii Europejskiej. A tutaj to już jest potężne pole do popisu, oczywiście w imię przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu.\nPhotos Mądre Głowy a pomoc społeczna\nAnonymous: Jakie to prawdziwe..... 09.04.2016Reply 1 point\n30.03.2016Reply 1 point\nNa marginesie życia 3889 Views\nTags unia europejska pomoc społeczna kurator sądowy urzędy mądre głowy Home›Articles›Mądre Głowy a pomoc społeczna\tAbout Us


Polak, Rusek i Niemiec... - Charaktery - portal psychologiczny\nTomasz Maruszewski 03 Czerwiec 2016\nCzęsto też taka autopercepcja wykorzystywana jest do uzasadniania agresji i niecnych postępków wobec innych. Poszukiwanie wrogów wokół siebie sprawia, że stajemy się podejrzliwi i niezdolni do nawiązania przyjaznych stosunków z innymi. Niedawno na promie płynącym do Szwecji moją uwagę przykuł człowiek w koszulce z orzełkiem na piersi i napisem „Śmierć wrogom ojczyzny”.Czy płynął do Szwecji, by przypomnieć o potopie sprzed wieków i wyrządzonych nam krzywdach? Czy jakiś Szwed zrozumie przesłanie noszone na piersi? A może napis adresowany był do imigrantów, którzy tam mieszkają? Podobne pytania można mnożyć. Wyobraźmy sobie, że ktoś zrozumiał inskrypcję. Reakcją pewnie będzie wzruszenie ramionami, ponieważ mieszkańcy Skandynawii nie wiedzą, kto jest wrogiem naszej ojczyzny.\n#stereotyp #Tomasz Maruszewski


Zagraj z dzieckiem w „Grę w na refleks“ i spróbujcie wspólnie dopasować przedmioty, zwierzęta i rośliny do odpowiednich kolorów – im szybciej, tym lepiej! To świetna zabawa dla maluchów, która przy okazji rozwija zdolności motoryczne dziecka, ćwiczy refleks i spostrzegawczość oraz uczy nowych słów i rozpoznawania kolorów.\n„Rosnę i poznaję“ to seria dla najmłodszych dzieci, które dopiero poznają otaczający je świat. Proste zabawy pomogą rozwinąć różne umiejętności małego gracza, a realistyczne zdjęcia pokażą mu świat takim, jakim jest naprawdę. Kartoniki są sztywne i mają zaokrąglone rogi – co oznacza dobrą jakość i gwarancje bezpieczeństwa podczas zabawy.


Proszę o modlitwę o szacunek dla mnie od dzieci i męża.O życzliwość od ludzi.O dobrych przyjaciół dla mnie.O spokój dla mnie i dobrą opiekę od dzieci i wnuków.\nProszę o modlitwę, by moje nieustanne prośby były wysłuchane przez Pana Boga – pragnę, by obdarował darem miłości mnie oraz Macieja, który niespodziewanie powrócił do mojego życia. Wierzę, że ta miłość jest nam pisana i właśnie po to zostaliśmy postawieni sobie na naszych drogach. Oboje potrzebujemy siebie nawzajem, by nigdy nie wątpić w to, że świat jest piękny i by chciało się nam na nim żyć.\nProsze o modlitwe za sakramentalne malzenstwo Magdy i Grzegorza w kryzysie,ochrone nierozerwalnosci malzenskiej,cudowne uzdrowienie i nawrocenie--za Marcina o stalą prace i pomoc w trudnych sprawach i wyborach,by nie byl sam i odnalazl sens zycia--za Krysie o pomoc w bardzo trudnej sprawie--za Magde o wyzwolenie od kochanka ,uzdrowienie duchowe i psychiczne--za Grzegorza i Rafala o uzdrowienie duchowe i psychiczne ze zranien i zniewolen--o wyzwolenie Mateusza od mezatki.\nProszę o modlitwę w intencji mojej rodziny z prośbą o szybką sprzedaż nieruchomości żeby móc spłacić kredyty.Proszę o przywrócenie spokoju I radości w naszym źycia. Jezu ufam Tobie.Ty się tym zajmij...\nProsimy o modlitwę w intencji poczęcia w moim łonie dziecka, na które z nadzieją czekamy. W naszych sercach wciąż wzrasta potrzeba przekazania życia, miłości i wiary. Mimo niepowodzeń, nasza modlitwa i ufność w moc Bożego działania nie ustaje. Amen.\nSzczęść Boże, Emilia i Łukasz.\nProszę o modlitwę za moją rodzinę i moją mamę Grażynę o uwolnienie od alkoholizmu i łaskę spowiedzi\nProszę o modlitwę za Zygmunta o uzdrowienie z choroby nowotworowej oraz o ulgę w cierpieniu. Bóg zapłać\nProsze o modlitwe za wszystkie dzieci oraz w intencji przemiany swiata.\nO dary Duch Świętego oraz zdrowie i pogodę ducha dla Karoliny z okazji 16 urodzin.


Oferujemy i gwarantujemy :- przyjazną i rodzinną atmosferę;- wysoko wykształconą, kompetentną kadrę nauczycielską;- innowacyjny system nauczania z wykorzystaniem tablic multimedialnych;- udział w ciekawych projektach edukacyjnych;- zajęcia rozwijające zainteresowania uczniów;- opiekę psychologa, pedagoga,- współpracę z Poradnią Psychologiczno- Pedagogiczną;- pomoc specjalistyczną (zajęcia rewalidacyjne,korekcyjno- kompensacyjne, logopedyczne,gimnastykę korekcyjną);- opiekę świetlicy oraz smaczne posiłki w stołówce szkolnej;- współpracę ze środowiskiem lokalnym.\nNaszą ofertę tworzymy pod hasłem:„Budujemy Szkołę Naszych Marzeń”.\nNasza szkoła rozwija się pod względem korzystania z technologii informacyjnej. Bierzemy udziałw projektach "MegaMisja", "Lekcja Enter", "Szkoła odpowiedzialna cyfrowo" - podnosimy swoje kompetencje. Na bieżąco wykorzystujemy TIK podczas prowadzenia zajęć lekcyjnych: w użyciu są tablice multimedialne, nowe monitory interaktywne, roboty PHOTON.\nZajęcia sportowe w naszej szkole nastawione są na wszechstronny rozwój uczniów. Doskonalimy technikę gier zespołowych, koncentrujemy się również na ćwiczeniach indywidualnych, dostosowanych do możliwości oraz zainteresowań dzieci.Piłka nożna, hokej, gimnastyka - każdy znajdzie coś dla siebie!Dodatkowo w szkole odbywają się również zajęcia korekcyjne.


Program Czyste Powietrze - Sunvival Energy\nDofinansowanie do 30 000 zł\nZ programu Czyste Powietrze można uzyskać dofinansowanie do wymiany kotła na bardziej ekologiczny i montaż fotowoltaiki.\nW Sunvival Energy możesz załatwić wszystko w jednym miejscu. Dobierzemy odpowiednie ogrzewanie i fotowoltaikę tak aby dom był tani w ogrzewaniu. Nasze ekipy zajmą się wymianą i montażem wszystkich niezbędnych elementów.\nNasi specjaliści, podobnie jak w przypadku programu Mój prąd, załatwiają wszystkie formalności w imieniu klienta.\nCelem programu jest zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych przez gospodarstwa domowe i ogólna poprawa jakości powietrza. Dodatkowym efektem działania programu Czyste Powietrze jest poprawa efektywności energetycznej budynków jednorodzinnych co przyczynia się do zmniejszonego zapotrzebowania na paliwa nieodnawialne.\nProgram Czyste Powietrze – jakie są warunki?\nWarunkiem otrzymania dofinansowania z programu Czyste Powietrze jest rezygnacja ze starego, nieefektywnego kotła na paliwo stałe oraz zakup i montaż nowego źródła ciepła w postaci pompy ciepła, pieca elektrycznego lub kotła gazowego\nPrzy okazji montażu pompy ciepła, można również w ramach dotacji zainstalować\nWentylację mechaniczną z rekuperacją (odzyskiem ciepła)\nOznacza to, że w ramach programu Czyste Powietrze można dostać dofinansowanie na kompleksową modernizację, która pozwoli ogrzewać dom w sposób ekologiczny i bez kosztowy. Pompa ciepła i fotowoltaiki stanowią bowiem doskonałe połączenie.\nKto może skorzystać z dotacji Czyste Powietrze?\nZ programu dotacji Czyste Powietrze mogą skorzystać osoby fizyczne które są właścicielami lub współwłaścicielami nieruchomości i zdecydują się na wymianę starego kotła na paliwo stałe.\nInwestycji można dokonać w:\nwydzielonych lokalach które posiadają księgę wieczystą\nProgram Czyste Powietrze przewiduje dwa progi dofinansowania uzależnione od dochodów:\nPodstawowy – dla osób których dochody nie przekraczają 100 000 zł rocznie\nPodwyższony –dla osób które spełniają wymogi dla poziomu podstawowego i dodatkowo przeciętny miesięczny dochód na członka rodziny nie przekracza\nJaka jest maksymalna kwota dotacji w programie Czyste Powietrze?\nDotacja Czyste Powietrze może wspierać wymianę kilku elementów które służą poprawie jakości powietrza. Oznacza to, że można dostać dopłatę na wymianę kotła węglowego na nową pompę ciepła czy piec elektryczny oraz przy okazji zamontować fotowoltaikę z dopłatą.\nRealizując cały projekt można dostać dopłatę na pompę ciepła, fotowoltaikę , wentylacje mechaniczną i termomodernizację samego budynku. Dzięki temu dom będzie ogrzewany ekologicznie i taniej niż dotychczas.\nDla podstawowego progu – łącznie 30 000 zł\nDla podwyższonego progu – łącznie 37 000 zł\nDla poszczególnych progów szczegóły dofinansowania Czyste Powietrze wyglądają następująco.\nDotacja Czyste Powietrze Podstawowy poziom dofinansowania Podwyższony poziom dofinansowania\nMaksymalny % dofinansowania Maksymalna kwota dotacji Maksymalny % dofinansowania Maksymalna kwota dotacji\n9000 60% 18000\n3000 60% 6000\nInstalacja fotowoltaiczna 50% 5000 50% 5000\nPoza źródłami ciepła, dopłata Czyste Powietrze przewiduje również dofinansowanie do wymiany okien, drzwi i bram garażowych w ramach termomodernizacji budynku.\nOsoby które skorzystały z programu Czyste Powietrze mogą dodatkowo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej. Wydatki które spełniają warunki ulgi podatkowej można odliczyć od dochodu w rocznym rozliczeniu. Pozwoli to odzyskać kolejne 17%, 19% lub 32% poniesionych kosztów. W zeznaniu należy podać kwotę inwestycji pomniejszoną o uzyskaną dotację z programu Czyste Powietrze.\nCzyste powietrze i Mój prąd – czy można łączyć dotacje?\nNie, dotacji Czyste Powietrze nie można łączyć z programem Mój Prąd ani z Dotacją warszawską. Warunki dopłaty do fotowoltaiki w Programie Czyste Powietrze są takie same jak w programie Mój Prąd i funkcjonują równolegle. Jeżeli ktoś nie planuje wymiany kotła może skorzystać z programu Mój Prąd 2021. Osoby które poza fotowoltaiką chcą wymienić też ogrzewanie powinny zdecydować się na program Czyste Powietrze.\nCzyste Powietrze i fotowoltaika\nW ramach dotacji Czyste Powietrze można uzyskać dopłatę na montaż instalacji fotowoltaicznej. Podstawowe warunki są takie same jak w przypadku programu Mój Prąd.\nWspierane są instalacje i mocy od 2 kWp do 10 kWp.\nMaksymalny poziom dotacji wynosi 5000 zł\nInstalacja fotowoltaiczna w programie Czyste Powietrze może być zrealizowana na:\ndachu budynku jednorodzinnego\nIle czasu trwa rozpatrywanie wniosku z programu Czyste Powietrze?\nWnioski są rozpatrywane w ciągu 30 dni w przypadku wniosku o dotacje i 15 dni w przypadku wniosku na dotację z przeznaczeniem na częściową spłatę kredytu.\nCzyste Powietrze wniosek do pobrania i wysłania\nJak złożyć wniosek Czyste Powietrze?\ndrogą elektroniczną przez portal gov.pl\nw regionalnych urzędach WFOŚiGW, należy pobrać edytowalną wersję pdf ze Portalu Beneficjenta, wzór wniosku można też pobrać z naszej strony Czyste powietrze – wniosek\nCzyste Powietrze – niezbędne dokumenty\nw przypadku współwłaścicieli – skany oświadczeń z danymi i podpisami wszystkich współwłaścicieli,\nw przypadku małżeństwa – skan oświadczenia z danymi i podpisem małżonka,\naudyt energetyczny – jeśli został wykonany i na jego podstawie opracowano projekt modernizacji,\nna etapie rozliczenia – faktury, dokumenty potwierdzające płatność, wnioski o płatność z protokołem.\nCałym procesem mogą też zająć się pracownicy Sunvival Energy. W ramach kompleksowej obsługi klienta, bezpłatnie zajmujemy się pozyskiwaniem dopłat dla naszych klientów z programów Czyste Powietrze i Mój prąd.\nInstalacja fotowoltaiczna 7.4 kWp Mętlew\nInstalacja fotowoltaiczna 5.74 kWp Choroszcz\nInstalacja fotowoltaiczna 4.5 kWp Witaszyce\nInstalacja fotowoltaiczna 9.02 kWp Kuryły\nInstalacja fotowoltaiczna na gruncie 5.92 kWp Wólka Komorowska\nInstalacja fotowoltaiczna 7.7 kWp Mikołów\nInstalacja fotowoltaiczna 4.76 kWp Urle\nInstalacja fotowoltaiczna 6.16 kWp Świdnik\nInstalacja fotowoltaiczna 7.77 kWp Supraśl\nInstalacja fotowoltaiczna 8.51 kWp Skierniewice\nInstalacja fotowoltaiczna 6.66 kWp Dąbrówka Wielka\nInstalacja fotowoltaiczna 7.2 kWp Szczyty\nInstalacja fotowoltaiczna 21.6 kWp Biszewo\nInstalacja fotowoltaiczna 3.4 kWp Nasutów\nInstalacja fotowoltaiczna 6.6 kWp Zduńska Wola\nInstalacja fotowoltaiczna 5.92 kWp Kozery\nInstalacja fotowoltaiczna 5.1 kWp Kosewko\nInstalacja fotowoltaiczna 4.08 kWp Kutno\nInstalacja fotowoltaiczna 4.76 kWp Łódź\nInstalacja fotowoltaiczna 6.8 kWp Piotrkowice\nInstalacja fotowoltaiczna 3.3 kWp Piekoszów\nInstalacja fotowoltaiczna 3.96 kWp Grójec\nInstalacja fotowoltaiczna 7.04 kWp Długa Szlachecka\nInstalacja fotowoltaiczna 9.6 kWp Gdynia\nInstalacja fotowoltaiczna 9.9 kWp Warszawa\nInstalacja fotowoltaiczna 6.03 kWp Serock\nInstalacja fotowoltaiczna 7.15 kWp Jedwabno\nInstalacja fotowoltaiczna 15,47 kWp Gdynia\nInstalacja fotowoltaiczna 10.8 kWp Elbląg\nInstalacja fotowoltaiczna 9,9 kWp Rekowo Górne\nInstalacja fotowoltaiczna 7,9 kWp Wiązowna\nInstalacja fotowoltaiczna 4,5 kWp Wejherowo\nInstalacja fotowoltaiczna 7 kWp Leśniewo\nInstalacja fotowoltaiczna 6.5 kWp Gdańsk\nInstalacja fotowoltaiczna 9,9 kWp Trutnowo


Budowa i tuning samochodów — studia, dzięki którym Twoja pasja stanie się sposobem na życie - streFFa7.pl\n„Wybierz pracę, którą kochasz i nie przepracujesz ani jednego dnia więcej w Twoim życiu” Konfucjusz.\nJuż Konfucjusz wiedział, jak ważne jest, aby iść za głosem serca i pasji, aby robić w życiu to, co się chce i lubi robić. Niektórzy powiedzą, że to nie takie proste, a co jeżeli to jednak jest proste, ale wymaga odrobinę odwagi, sporą część szaleństwa i całe mnóstwo pasji i zaangażowania? Jeżeli jest coś takiego, co pasjonuje nas do bólu, co zaprząta nasze myśli w każdą wolną chwilę, w co potrafimy zatracić się bez reszty, przekujmy to w swój cel i w swój sposób na życie. Jeżeli na przykład Twoja miłość to motoryzacja, o samochodach wiesz niemal wszystko, a godzinami mógłbyś siedzieć w garażu, dopieszczając swoje cztery kółka, może warto pomyśleć o postawieniu kroku dalej.\nStudia inżynierskie dla pasjonatów motoryzacji\nStudia inżynierskie na specjalności budowa i tuning samochodów, to doskonały pomysł dla tych, którzy kochają motoryzację i chcą dowiedzieć się o niej jeszcze więcej, poznać jej meandry jeszcze głębiej, a do tego związać z nią swoją przyszłość zawodową. W trakcie studiów na tej specjalności studenci poznają najnowocześniejsze rozwiązania konstrukcyjne współczesnych napędów pojazdów samochodowych, łącznie z możliwościami napędów hybrydowych, a także rozwiązaniami układów zasilanych paliwami wodorowymi czy gazowymi. Ponadto studenci mają możliwość poznać najnowsze rozwiązania układów sterowania współczesnymi samochodami. W trakcie studiów słuchacze zapoznają się również z nowoczesnymi rozwiązaniami stosowanymi w konstrukcji nadwozi i podwozi, łącznie z systemami inteligentnego zarządzania pojazdem. Oprócz ogromnej ilości wiedzy teoretycznej studenci zdobywają również praktyczną wiedzę i umiejętności takie jak poprawa własności ekologicznych pojazdów czy też zwiększenie osiągów czterech kółek .\nStudia na specjalności budowa i tuning samochodów – a co dalej?\nPo ukończeniu studiów inżynierskich na specjalności budowa i tuning samochodów absolwenci mogą podjąć pracę w stacjach kontroli pojazdów, autoryzowanych serwisach samochodowych, warsztatach świadczących wyspecjalizowane usługi czy też w firmach specjalizujących się w marketingu motoryzacyjnym. Innym pomysłem na pracę po tym kierunku jest otworzenie własnego specjalistycznego warsztatu samochodowego, zajmującego się określonym rodzajem napraw lub też tuningu samochodowego.\nPraca przyszłości z samochodami przyszłości\nJeżeli wciąż targają nami wątpliwości, czy akurat ta specjalność jest dla nas, czy to dobry pomysł i czy pasja wystarczy, aby się utrzymać, warto pomyśleć o tym, że przecież po drogach każdego dnia przemieszcza się ponad miliard samochodów, a 1/6 populacji ludzkiej, używa środków lokomocji. Wobec taki imponujących danych wystarczy zastanowić się, kto te wszystkie samochody projektuje, produkuje podzespoły, konstruuje, a następnie reklamuje, sprzedaje i naprawia? Wyspecjalizowani mechanicy czy też serwisanci to grupa zawodowa, która z całą pewnością nie może narzekać na popyt usług, co może być gwarancją, że studia na specjalności budowa i tuning samochodów mają wielkie perspektywy i dają dużo możliwości rozwoju zawodowego, za co za tym idzie korzyści finansowych.\nCzy warto kupować warzywa i owoce EKO?\nDługopisy firmowe na każdą okazję\nKluczowe elementy konstrukcji przenośnika taśmowego – wsporniki\nJak modnie wyglądać zimą?