Czy słyszeliście kiedyś o Projekcie Lansen? - Wiadomości - World of Tanks official forum\nCzy słyszeliście kiedyś o Projekcie Lansen?\nStarted by Community, Mar 21 2019 03:25 PM\nCommunity #1 Posted 21 March 2019 - 03:25 PM\nOdkryjcie z nami wszystkie sekrety tego tajemniczego szwedzkiego czołgu!\nMeatGun #2 Posted 21 March 2019 - 03:39 PM\nNie, nigdy nie słyszałem.\nFalathi #3 Posted 21 March 2019 - 03:59 PM\nMeatGun, on 21 March 2019 - 03:39 PM, said:\nTeraz to się może zmienić\nMeatGun #4 Posted 21 March 2019 - 04:33 PM\nFalathi, on 21 March 2019 - 03:59 PM, said:\nJuż się zmieniło, bo usłyszałem.\nambush78 #5 Posted 21 March 2019 - 04:33 PM\nNiejaki sp15 na niejakim blogu efteer ładnie opisał cały projekt\nCiekawostka - według sp15 Lansen powinien być X tierem lightów, my zaś dostaniemy meda premium (przecież tak bardzo go Szwedom brakuje...). A potem WG będzie tłumaczyło, że nie ma z czego zrobić linii szwedzkich lajtów :/\nEdited by ambush78, 21 March 2019 - 04:46 PM.\nbijaciewdomu #6 Posted 21 March 2019 - 04:45 PM\nJa słyszałem o projekcie czysta kiedy wprowadzicie i za ile\nparim1331 #7 Posted 21 March 2019 - 04:51 PM\nMi się coś tam o uszy obiło\ndziad_astor #8 Posted 21 March 2019 - 05:14 PM\nKiedyś słyszałem i widziałem, ale przestałem\nSent1nel_Prime #9 Posted 21 March 2019 - 05:54 PM\nLansena widziałem wczoraj na randomku, na Dębinie. Nic nie zdziałał ale to wina operatora, bo kampił razem z tedekami... elc, go podświetlił... ja mu przyłożyłem GWE100... no i tak jakoś...\nFalathi #10 Posted 21 March 2019 - 06:02 PM\nNatural__, on 21 March 2019 - 05:54 PM, said:\nByć może nie wiedział, jak nim zagrać. Niezależnie od tego: nadchodzące szwedzkie medy raczej nie będą mistrzami w braniu uszkodzeń na klatę. Pancerz trochę nie ten.\nZiewnik #11 Posted 21 March 2019 - 06:41 PM\nBo to nie ruskie, to jak ma brać na klatę.\nSirBushman #12 Posted 21 March 2019 - 06:42 PM\nNikt nie ma do Ciebie pretensji Falathi.\nJak powszechnie wiadomo OP w każdym sensie mogą być pojazdy tylko jednej nacji. Po nerfach odrobinę mniej o ile do nerfa dojdzie\nA serio - nigdy wcześniej nie słyszałem i nie czytałem, ale znając WG i system wprowadzania nowych czołgów do gry (nie dotyczy tych Made in Poland) to nowości zwykle są OP a potem prędzej, czy później podlegają zbalansowaniu. Balansowanie polega na tym, że te rodem ze Związku Radzieckiego mające w nazwie Obj. (choć nie tylko) 279e, 907, 140 dostają buffa bo są za mało ruskie a reszta nerfy, żeby nie zagrażały pozycji tych z Matuszki Rossii.\nChwalebnym wyjątkiem od reguły balansowania wytworów radzieckiej myśli technicznej jest Obj. 268 v4. Ponieważ jako TD był najlepszym MT, HT i LT w jednym został faktycznie znerfiony do pozycji najlepszego TD.\nCzy odpowiedziałem wyczerpująco?\nkonforma #13 Posted 21 March 2019 - 09:15 PM\nMeatGun, on 21 March 2019 - 03:33 PM, said:\nI już nigdy nic nie będzie takie samo........\nbobekbbb #14 Posted 21 March 2019 - 09:45 PM\nJuż czuć... Nową premke...\nVicthor_ #15 Posted 22 March 2019 - 10:25 AM\nZenek_Satelita, on 21 March 2019 - 09:45 PM, said:\njuż nie tylko czuć...już jest\nRoophert #16 Posted 22 March 2019 - 12:44 PM\nFajnie, fajnie. Mam nadzieję, że trend się utrzyma, zwłaszcza w przypadku tych najbardziej "tajemniczych" pojazdów (których na szczęście jest bardzo mało).\nAdanTeam #17 Posted 22 March 2019 - 12:51 PM\nSirBushman, on 21 March 2019 - 05:42 PM, said:\nPo rocznym banu zanosi się na rok izolatki.\nSirBushman #18 Posted 22 March 2019 - 01:19 PM\nAdanTeam, on 22 March 2019 - 01:51 PM, said:\nZgodnie z Regulaminem Forum nie wolno mi komentować działania Moderacji WG.\nEdited by SirBushman, 22 March 2019 - 01:20 PM.\nAdanTeam #19 Posted 22 March 2019 - 01:39 PM\nCzytamy między słowami\nA wracając do meritum, to zastanawiam się dlaczego Viadro porównuje go do Pattona M46. Mimo podobieństw (stosunkowo dobra mobilność, dmg, częstość strzałów a przede wszystkim 10 st. depresji), ogromną różnicę stwarza miękka wieża, która uniemożliwia powielenie taktyki z amerykańskiego meda.\nOczywiście teoretyzuję, bo - o ile znam i lubię Pattona - nie mam w garażu nowego Szweda.\nEdited by AdanTeam, 22 March 2019 - 01:39 PM.\nRoophert #20 Posted 22 March 2019 - 02:11 PM\nAdanTeam, on 22 March 2019 - 01:39 PM, said:\nDzisiaj robi "godzinę z", więc będziesz miał okazję się zapytać^^


Rozmowa, Różne, Tips&Tricks\nPoznaj 5 typów rekruterów i dowiedz się z jak z nimi rozmawiać\nPrzygotuj się na rozmowę rekrutacyjną. Pół żartem, pół serio.\nKto grał w gry, ten wie, że na końcu często pojawia się boss, którego trzeba pokonać, aby przejść do kolejnej rundy. No chyba, że gracie w Dark Souls to …”git gut”. Wiecie o tym? No to dobrze, bo w rekrutacjach jest trochę inaczej – nasz boss rekruter znajduje się na początku rozgrywki, a pomyślne przejście rozmowy z rekruterem to gwarancja dostania się do kolejnej rundy procesu rekrutacyjnego. Pamiętajcie też, że podczas rozmowy z rekruterem wręcz nie wolno go pokonać, dlatego maczety, ostre narzędzia czy broń z Mario zostawcie w domu. Jedyne co będzie Wam potrzebne to pewność siebie, szczerość i umiejętności, o których piszecie w cv. Warto też poznać bossa zanim przejdzie się do strzelania swoimi umiejętnościami interpersonalnymi, oto oni:\nMówi szybko, a rozmowę prowadzi chaotycznie. Często zadaje kolejne pytanie zanim kandydat zdąży odpowiedzieć na poprzednie. Podczas rozmowy możecie czuć wyraźne napięcie i tajemniczą atmosferę, możecie odnosić wrażenie, że jesteście na przesłuchaniu. On czyha na Wasz błąd w cv, dlatego szczególnie interesują go daty i fakty. Wyluzujcie, weźcie głęboki oddech i przejdźcie do faktów.\nTen typ może wydać się przyjemniaczkiem ze względu na nazwę, ale nic bardziej mylnego. Rekruter Filozof tworzy i wypowiada hipotezy, które sprawdza kolejnymi pytaniami. Może mówić spokojnie i powoli, a cała rozmowa nie ma stresującego charakteru. Mimo to zachowajcie czujność, ponieważ jego pytania, pomimo, że mało konkretne, będą kierowały w sedno sprawy. Na spotkanie z Rekruterem Filozofem ciężko jest się przygotować, musicie po prostu wiedzieć o czym mówicie i być pewnymi swojej wiedzy.\nRekruter Malarz Artysta\nMalarz Artysta może sprawiać wrażenie, że nie słucha tego, co się do niego mówi; może też skakać pytaniami i wyrywkowo wypytywać o fakty z Twojego cv. Tutaj też pozostańcie czujni, bowiem on doskonale wie co robi. W czasie rozmowy wszystko dokładnie notuje zarysowując cv kandydata w pełni, a atmosfera chaosu podczas rozmowy to tylko element jego strategii.\nTen typ z pewnością zadai wszelkie możliwe najnudniejsze i najbardziej sztampowe pytania, jakie można sobie wyobrazić. Powinniście więc przygotować sobie poprawne politycznie odpowiedzi (formułki) na pytania takie jak: “Gdzie widzisz siebie za 5 lat? Dlaczego chcesz pracować w naszej firmie? Co Cię motywuje do pracy?”. Niestety, może być i tak, że nawet skrzętnie przygotowane formułki ani szczere do bólu odpowiedzi nie zaspokoją ciekawości tego rekrutera.\nRekruter z Dorwij Nerda\nJeśli na spotkanie z tym rekruterem przyniesiecie szczerość i umiejętności, które deklarujecie w CV to sama rozmowa będzie czystą przyjemnością, bowiem rekruterki z Dorwij Nerda zadbają o to, żebyście nie czuli się w żaden sposób zestresowani, przygnębieni lub zmęczeni. Jeśli nie wierzycie, przekonajcie się sami i zaaplikujcie na jedno z naszych stanowisk.\nA Wy jakich rekruterów spotkaliście na swojej drodze zawodowej? A może powinniśmy zapytać – którym typem rekrutera jesteście?


Jean Patou Sublime Woda toaletowa spray 50ml - Perfumeria Dolce.pl\nPerfumy od A do Zwww.dolce.pl > Jean Patou > Perfumy damskie > Sublime > Jean Patou Sublime Woda toaletowa spray 50ml\nNuty głowy: mandarynka, bergamotka, pomarańcza, ylang-ylang.\nNuty serca: jaśmin, konwalia, róża, kwiat pomarańczy.\nBaza: ambra, piżmo, paczula.\nJean Patou Sublime jest to orientalno-kwiatowa kompozycja dla kobiet. Zniewalający bukiet białych kwiatów nadaje mieszance zmysłowości oraz subtelności. Ciepły zapach otula nasze zmysły słodką wanilią oraz nutami rześkiej bergamoty. Baza idealnie podkreśla niezwykle kobiecy charakter zapachu.\nJean Patou Joy Forever Woda perfumowana spray 75ml Elie Saab Le Parfum Rose Couture Woda toaletowa spray 30ml Jean Patou Joy Forever Eau de Toilette Woda toaletowa spray 75ml Jean Patou Joy Forever Eau de Toilette Woda toaletowa spray 50ml Jean Patou Joy Forever Eau de Toilette Woda toaletowa spray 30ml\nJean Patou Sublime Woda toaletowa spray 30ml


▷ Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki: obrazki ruchome, animowane gify i animacje ‐ 100% DARMO!\nStrona główna / K / Kolorowanki / Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki\nKolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki: ruchome obrazki i animowane gify\nW tej kategorii znajdziesz takie niesamowite kategorie, jak obrazki Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki i animowane gify Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki! Możesz ściągnąć lub bezpośrednio pobrać link do wszystkich kategorii clipartów i animacji, takich jak Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki na tej stronie za darmo. Wszystkie istotne informacje zobaczysz po kliknięciu w grafikę.\nPonadto możesz przesłać wszystkie obrazki z kategorii Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki w formie kartki elektronicznej do swoich przyjaciół i rodziny, całkowicie za darmo, a nawet dodać kilka słów na swojej zindywidualizowanej e-Kartce.\nWszystkie animowane gify Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki i obrazki Kolorowanki - W.I.T.C.H. Czarodziejki w tej kategorii są w 100% darmowe, a z używaniem ich nie wiążą się żadne dodatkowe koszty. W zamian prosimy o polecanie naszej usługi na swoich blogach i stronie głównej własnych portali. Na ten temat możesz znaleźć więcej informacji w części pomocy.


Abstrakcje i formy | Łukasz Kuczkowski Travel & Photography\nAbstrakcje i formy\nSam w sobie krajobraz, który fotografuje niewiele ma z abstrakcji. Bo gdzież jej szukać, gdy nad głowa rozpościerają się granie ośmiotysięcznika? Wystarczy jednak spojrzeć nieco inaczej, przekrzywić głowę, paść na kolana i nagle otwiera się całkowicie nowy świat. Świat, gdzie prawie wszystko jest niedopowiedziane.\nPrzyznam, że zanurzam się w ten świat stosunkowo rzadko. Przeważnie wtedy, gdy z krajobrazu nie mogę już więcej “wycisnąć”.\nZapraszam zatem na kilka zdjęć ze świata niedopowiedzianego.


Odpust św. Floriana w Krakowie | eKAI\nGaleria Odpust św. Floriana w Krakowie\nOdpust św. Floriana w Krakowie\n05 maja 2022 | 09:20 | ts / hsz | Kraków Ⓒ Ⓟ\nFlorian żył w ówczesnej rzymskiej prowincji Ufernoricum, dzisiejszej Górnej Austrii, gdy w całym cesarstwie trwał ostatnie wielkie prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana (284-305). Był tam szefem kancelarii namiestnika. Jako członek chrześcijańskiej wspólnoty w Lauriacum (obecny Lorch) odmówił złożenia wymaganej przez cesarza od urzędników przysięgi na bożków rzymskich. Z tego powodu został odwołany z urzędu i osiedlił się w pobliżu dzisiejszego Sankt Pölten.\nWkrótce jednak na wieść o tym, że młody Kościół w Lauriacum przeżywa ciężkie prześladowania, powrócił tam, chcąc mu pomóc. Natychmiast go ujęto, po czym poddano strasznym torturom. Biczowano go, rozrywano jego ciało hakami i w końcu 4 maja 304 r. zrzucono go z kamieniem u szyi z mostu do Anizy (Enns). Jego odważne wyznanie dodało odwagi innym chrześcijanom do wytrwania w wierze. Wraz z nim zginęła też grupa chrześcijan, którzy bronili Floriana i protestowali przeciw tak okrutnemu i niesprawiedliwemu wyrokowi. Ich doczesne szczątki spoczywają w nowym głównym ołtarzu bazyliki w Lorch. Położona nieopodal kolegiata znajduje się w miejscu pierwszego pochówki męczennika z Lauriacum.\nW Polsce relikwie św. Floriana obecne są od XII wieku, co zapisano w „Annales Capituli Cracoviensis”. Początkowo znajdowały się w głównym ołtarzu katedry na Wawelu. Część relikwii pozostawiono dla wzniesionego w 1185 na krakowskim Kleparzu kościoła pod jego wezwaniem. Z Krakowa kult św. Floriana zaczął się rozpowszechniać na całą Polskę, a także na Węgry. Do Lorch podarował relikwie w 1736 r. ówczesny biskup krakowski Jan Aleksander Lipski, co wpłynęło na ożywienie kultu św. Floriana w Austrii. Nasilił się on na przełomie XIX i XX wieku, w czasie społecznych oczekiwań na patrona w niebezpieczeństwach epidemii, pożarów i klęsk żywiołowych.\nPublikujemy galerię zdjęć z odpustu św. Floriana w Krakowie\nGaleria zdjęć (16 zdjęć)\nTagi: Krakowska odpust św. Florian


Sprzedawca jest administratorem zbioru danych osobowych przekazywanych przez Klientów Sklepu Internetowego. Sprzedawca wykorzystuje dane osobowe przekazywane przez Klienta wyłącznie w celu realizacji zamówień.\nKlient dokonując rejestracji w Serwisie wyraża zgodę na gromadzenie i przetwarzanie przez Sprzedawcę danych osobowych podanych w formularzu, wyłącznie do celów realizacji zamówień. Klient ma prawo dostępu do treści swoich danych oraz do ich poprawiania i aktualizowania. Podanie danych jest dobrowolne, ale konieczne do wysłania zamówienia oraz zawarcia i wykonania umowy sprzedaży. Dane osobowe Klienta są przetwarzane na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. 2014 poz. 1182 ze zm.). Klientowi przysługuje również prawo do żądania usunięcia jego danych osobowych.


Seksolatki [Izabela Jąderek] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00094 004814 19012562 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Izabela Jąderek Liczba stron: 184\nISBN: 978-83-01-18546-6 Data wydania: 2016-10-04\nIzabela Jąderek – psycholog, seksuolog. Absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Uniwersytetu SWPS. Edukatorka seksualna, polsko-angielski trener umiejętności psychospołecznych (National Open College w Wielkiej Brytanii), wykładowca akademicki. Na co dzień zajmuje się poradnictwem psychologicznym i seksuologicznym, współpracuje z organizacjami pozarządowymi (Fundacją Promocji Zdrowia Seksualnego, Fundacją Trans-Fuzja, Stowarzyszeniem Akceptacja). Szkoli specjalistów w całej Polsce, przygotowuje warsztaty i programy edukacyjne, upowszechniając wiedzę o znaczeniu seksualności i zdrowia seksualnego.'\nCopyright © by Wydawnictwo Naukowe PWN, 2016 Grupa PWN ul. Gottlieba Daimlera 2 02-460 Warszawa tel. 22 695 45 55 www.pwn.pl Copyright © for the text by Izabela Jąderek, 2016 Wydawcy: Marcin Kicki, Dąbrówka Mirońska Redakcja: Joanna Fiuk/eKorekta24.pl Korekta: Malwina Łozińska, Łukasz Mackiewicz/eKorekta24.pl Projekt okładki: Justyna Boguś/MileWidziane.pl Produkcja: Mariola Iwona Keppel Skład wersji elektronicznej na zlecenie Wydawnictwa Naukowego PWN: Magdalena Wojtas / 88em.eu eBook został przygotowany na podstawie wydania papierowego z 2016 r., (wyd. I) Warszawa 2016 ISBN 978-83-01-18620-3 Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejsza publikacja ani jej żadna część nie może być kopiowana, zwielokrotniana i rozpowszechniana w jakikolwiek sposób bez pisemnej zgody wydawcy. Książka, którą nabyłeś, jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, abyś przestrzegał praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując jej część, rób to jedynie na użytek osobisty. Szanujmy cudzą własność i prawo. Więcej na www.legalnakultura.pl Polska Izba Książki\nSPIS TREŚCI WSTĘPROZDZIAŁ I. DOJRZEWANIE PSYCHOSEKSUALNE DZIEWCZĄT I CHŁOPCÓWROZDZIAŁ II. NORMY SEKSUALNEROZDZIAŁ III. EROTYZM I ZACHOWANIA SEKSUALNE MŁODZIEŻY. RYZYKOWNE ZACHOWANIA SEKSUALNEROZDZIAŁ IV. ASERTYWNOŚĆ SEKSUALNAROZDZIAŁ V. PRZEMOC NA TLE SEKSUALNYM. ZAGROŻENIA I PRZECIWDZIAŁANIEROZDZIAŁ VI. PORNOGRAFIAROZDZIAŁ VII. CYBERPRZEMOCROZDZIAŁ VIII. BEZPIECZEŃSTWO W SZKOLE I DOMU – PROPOZYCJE DOBRYCH PRAKTYKPRZYPISYOkładkaStrona tytułowaStrona redakcyjnaSPIS TREŚCIROZDZIAŁ IV. ASERTYWNOŚĆ SEKSUALNA\nROZDZIAŁ IVASERTYWNOŚĆ SEKSUALNA Asertywność seksualna jest jednym z najbardziej niedocenianych tematów w toku wychowania w rodzinie i edukacji w szkole. Mówi się o niej wyłącznie w kontekście ryzyka przemocy na tle seksualnym, przy czym wystarczające wydaje się przekazanie dziecku, żeby unikało rozmów z nieznajomymi osobami. Na zajęciach młodzież regularnie zwraca się do mnie z prośbą o nauczenie jej, jak odmawiać albo jak mówić otwarcie o swoich uczuciach. Taką potrzebę zgłaszają głównie dziewczęta, które nie wiedzą, jak się bronić przed nieakceptowanym przez nie zachowaniem osoby tej samej lub odmiennej płci. Obawiają się też podzielenia się z kimś trudnymi doświadczeniami – ze strachu przed negatywną oceną rówieśników lub rodziców oraz odrzuceniem przez partnera preferowanej płci (zwykle chłopca). Coraz częściej brak asertywności zgłaszają także chłopcy, czujący się skrępowani ofensywnym zachowaniem koleżanek, które wywierają na nich presję „wykazania się” i „udowodnienia swojej męskości”. Nauczyciele i pedagodzy często są bezradni. Pomimo regularnych zajęć dotyczących profilaktyki przemocy, agresji i ryzykownych zachowań seksualnych ciągle mają trudności z edukacją z zakresu asertywności. Twierdzą, że edukacja proponowana przez nich w szkole nie będzie wystarczająca, dopóki rodzice nie zaczną uczyć dzieci, jak odmawiać, jak nazywać swoje potrzeby, i nie wskażą im, że czasem trzeba być niepokornym i nieposłusznym. Bardzo często szkoły w ramach proponowanych mi zajęć z młodzieżą organizują spotkanie z rodzicami, którego celem jest wyjaśnienie istoty rozmów o asertywności. Zdarzało się, że na spotkanie, na które zostali zaproszeni wszyscy rodzice, przychodziły tylko dwie osoby. Nierzadko również słyszałam od rodziców, że jeśli zamierzam mówić na zajęciach o konieczności dyskutowania w relacji o bezpieczeństwie seksualnym, to oni nie wyrażą zgody na obecność dziecka na lekcji. Niestety, rodzice, chcąc uchronić nastolatka przed jakimkolwiek nadużyciem, czasem zupełnie nieświadomie i bez intencjonalnie złej woli odmawiają mu edukacji. Gdy mówię o konieczności przekazywania już małemu dziecku informacji dotyczących określenia i pilnowania własnych granic, odpowiadają, że jeszcze za wcześnie na poruszanie takich tematów. Dodają również, że dziecko na pewno samo będzie wiedziało, jak powinno się zachować. Stare porzekadło mówi: czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał – szacunek do swojego ciała, potrzeb i uczuć jest równie ważny jak szacunek do ciała, potrzeb i uczuć innych osób. Asertywność jako postawa zakłada przede wszystkim respektowanie siebie i innych. Nasze opinie, przekonania, myśli, uczucia i potrzeby mają taką samą wagę jak każdej innej osoby. Asertywność daje prawo do wyrażania siebie każdej jednostce, zatem zachowanie asertywne będzie bezpośrednim, uczciwym i stanowczym wyrażeniem swoich pragnień i uczuć w sposób nienarzucający, nieagresywny, ale również bez uległości wobec innych. Warunkiem asertywności jest zachowanie wiary we własne siły i moc sprawczą, ale także pielęgnowanie pozytywnego stosunku do siebie i innych osób oraz opieranie się na uczciwych i partnerskich wzorcach z otoczenia. To postawa zakładająca równość: „Ja jestem OK, ty jesteś OK”. Asertywność jako cecha nie jest jedynie umiejętnością powiedzenia „nie” w sytuacjach trudnych, jak to się często wydaje. Wraz z nauką odmawiania i otwartego mówienia o swoich potrzebach to także uświadomienie sobie tego, że nie zawsze potrzeby jednej osoby będą spójne z potrzebami innych, co może rodzić brak zgody w określonej relacji, ale nie wyklucza wzajemnego szacunku. Asertywność jest postawą, której każdy z nas się uczy. Nierzadko dorośli w bliskich relacjach mają trudności z powiedzeniem, że określone zachowanie im się nie podoba (wstydzą się, krępują), obawiają się, co partner pomyśli na nową propozycję i z lęku przed reakcją rezygnują z mówienia czegokolwiek. Wiele osób doświadczyło również mówienia w złości, żalu, czasem w krzyku – co może być raniące dla dwóch stron, a dodatkowo rodzić dalsze poczucie krzywdy i niezrozumienia. Nie można być asertywnym, w tym również seksualnie, nie znając swoich praw. Prawa te, zwane prawami asertywności (Anni Townend), determinują stosunek do innych osób, przekonania wobec innych, a także samo nastawienie – niezależnie od tego, z kim się rozmawia, uczy, przyjaźni, żyje w związku. Oto ich lista: 1. Mam prawo wyrażać swoje myśli i opinie, nawet jeśli różnią się one od poglądów innych ludzi. 2. Mam prawo wyrażać swoje uczucia i być za nie odpowiedzialnym. 3. Mam prawo mówić ludziom „tak”. 4. Mam prawo zmieniać zdanie bez konieczności usprawiedliwiania się. 5. Mam prawo do błędów i tego, by poczuwać się do odpowiedzialności za ich popełnienie. 6. Mam prawo powiedzieć „nie wiem”. 7. Mam prawo powiedzieć „nie rozumiem”. 8. Mam prawo prosić o to, czego chcę. 9. Mam prawo powiedzieć „nie” bez poczucia winy. 10. Mam prawo do szacunku innych ludzi oraz do tego, by mnie wysłuchano i traktowano poważnie. 11. Mam prawo do niezależności. 12. Mam prawo odnieść sukces. 13. Mam prawo zdecydować się na brak asertywności. Warto wyjaśnić młodzieży, że prawo do braku asertywności jest równie ważne jak to, aby je stosować. Prawa są po to, aby z nich korzystać. Należy wyjaśnić znaczenie każdego wymienionego prawa, a także dopytać młodzież, z którymi z nich spotkała się po raz pierwszy, które z nich zna i respektuje na co dzień (i w jaki sposób to się przejawia), czy daje takie same prawa swoim rówieśnikom i osobom dorosłym. Podczas takich dyskusji nastolatki na ogół przyznają, że łatwiej jest im pilnować granic własnych niż kogoś innego. Uświadomienie sobie, że kolega czy koleżanka z klasy również mają prawo do ochrony własnych uczuć, do niezależności i wyrażenia braku zgody, jest dla młodego człowieka ważnym odkryciem. Nastolatki zwykle sądzą, że otoczenie musi respektować ich granice oraz bezwarunkowo i szybko reagować na ich prośby, są niecierpliwe i buntownicze. Trudno im przyjąć świat, w którym mogą spotkać się z odmową, nawet ze strony najbliższego otoczenia, a konfrontacja z taką postawą stanowi silny bodziec do zmian. Dobrze pokazać młodym, że budowanie tożsamości oparte na prawach asertywności jest dla nich bezpieczne i pomoże nawiązywać relacje z rówieśnikami. Można poprosić uczniów o narysowanie kształtu ciała lub buzi i wypisanie wokół ważnych dla nich postaw i praw (rys. 2). Rysunek 2. Przykładowe postawy i prawa ważne dla nastolatka Zachowanie asertywne różni się od zachowania uległego i agresywnego. Aby odróżnić te trzy rodzaje zachowań, warto znać ich cechy: ■ zachowanie uległe – zachowanie lekceważące własne potrzeby i uczucia, często wynikające z obawy lub lęku przed niezrozumieniem i brakiem akceptacji; ■ zachowanie agresywne – zachowanie oceniające inne osoby i naruszające prawa innych z przekroczeniem ich granic; ■ zachowanie asertywne – otwarte mówienie o swoich potrzebach i uczuciach bez manipulowania innymi i bez oceniania ich. Przyczyny i możliwe skutki tych trzech rodzajów zachowań przedstawiono w tabeli 2. Tabela 2. Zachowania agresywne, uległe i asertywne – przyczyny i konsekwencje Przyczyny zachowań agresywnych Możliwe konsekwencje ■ Brak wiary w siebie ■ Lęk ■ Naśladowanie innych osób, w przypadku których taka postawa okazała się skuteczna ■ Chęć zwrócenia na siebie uwagi ■ Chęć pokazania siły, mocy, władzy ■ Złość, gniew ■ Potrzeba manipulacji, wywierania wpływu ■ Konflikty z innymi ■ Utrata szacunku innych ■ Utrata sympatii innych ■ Stres ■ Przemoc Przyczyny zachowań uległych Możliwe konsekwencje ■ Lek przed utratą aprobaty ■ Lęk przed reakcją innych osób ■ Lęk przed odpowiedzialnością ■ Przekonanie, że jest to właściwe zachowanie: „Bycie grzecznym” ■ Chęć uniknięcia konfliktu ■ Spadek poczucia własnej wartości ■ Frustracja, lęk, poczucie krzywdy, złość, smutek ■ Dominacja i presja ze strony innych osób ■ Agresja w wyniku kumulowania się uczuć Przyczyny zachowań asertywnych Możliwe konsekwencje ■ Szacunek do siebie i innych osób ■ Potrzeba osiągnięcia celu bez ranienia innych ■ Wiara w siebie ■ Wiara w inne osoby ■ Poczucie kontroli ■ Wierność własnym wartościom i przekonaniom ■ Brak sympatii z powodu wyrażania własnych uczuć ■ Zazdrość ze strony innych ■ Zmiany w relacjach z innymi osobami (pokazanie przez innych, jaki jest ich stosunek do asertywności) Aby wyjaśnić, czym jest asertywność na gruncie seksualności, warto najpierw wskazać czynniki, które predysponują do jej rozwoju. W rozwoju asertywności zasadniczą rolę odgrywają uczenie się i kształtowanie odpowiednich zachowań. Innymi słowy, aby dana osoba (w tym także dziecko) mogła zachowywać się asertywnie i bronić swoich praw, należy umożliwić jej realizację swoich potrzeb oraz uczuć w sposób, który w relacjach interpersonalnych nie będzie wiązał się z wykorzystywaniem ani nadużywaniem. Ludzkie zachowania tworzą pewnego rodzaju kontinuum: począwszy od zachowań uległych, poprzez asertywne, na agresywnych skończywszy. Dzieci uczone są zwykle postawy uległej lub agresywnej. Ta pierwsza charakteryzuje głównie dziewczynki, druga – chłopców. Opiekunowie często nieświadomie przekazują stereotypy dotyczące ról płciowych, nie zdając sobie sprawy z tego, że w ten sposób uczą młodzież niezwykle krzywdzących postaw. Dziewczynki od najmłodszych lat wzrastają w poczuciu, że mają być posłuszne, ciche, miłe, uległe, pokorne i skromne. Rodzice i opiekunowie zazwyczaj zwracają uwagę dziewczętom, mówiąc: „Bądź grzeczna”, „Słuchaj się”, „Nie wychylaj się”, „Nie mów swojego zdania”. Chłopcom pozwala się na dużo więcej. Nikogo nie dziwi krnąbrny, niepokorny nastolatek, który zażarcie broni swojego zdania i umie postawić na swoim. Niezależnie od wieku częściej ma zgodę na określone zachowania, podpierane wytłumaczeniem, że „musi się wyszaleć”. Dobrze ułożonym dziewczynkom nie wypada prosić o swoje ani komunikować, co jest dla nich ważne. Niestety, w stereotypowych ramach zwykle nie ma miejsca na indywidualność ani stanowczość. Umiejętności bycia asertywnym trzeba się nauczyć, a brak takiej edukacji i wychowania skutkuje tym, że dziewczęta nie umieją bronić swoich praw ani otwarcie mówić o odczuciach, chłopcy zaś nie potrafią rozpoznać gestów przekraczających czyjeś granice. Ocena asertywnego zachowania przez inne osoby – jego aprobata bądź krytyka – wpływa znacząco na zaufanie lub jego brak, a także na wyuczenie postaw uległych bądź agresywnych. Postawy te wynikają z lęku, negatywnej oceny siebie i braku wystarczającej wiedzy o społecznym funkcjonowaniu. Są to aspekty szczególnie ważne dla młodych osób, których tożsamość kształtuje się właśnie w okresie dojrzewania. Na ten proces składają się: samoocena, poczucie własnej wartości oraz umiejętność budowania bliskich relacji (romantycznych i koleżeńskich), rozwiązywania konfliktów i uczestniczenia w kryzysach. Innymi słowy, postawa asertywna jest dla młodzieży niezbędną (jeśli nie najważniejszą) do opanowania kompetencją społeczną. Obejmuje ona między innymi: słuchanie, rozumienie, negocjacje, odmawianie, pewność siebie, niezależność, samodzielność, otwartą i przejrzystą komunikację z osobami tej samej bądź odmiennej płci niezależnie od wieku czy wykształcenia. Odpowiednie zachowanie wpływa na społeczne, emocjonalne, ale także seksualne funkcjonowanie człowieka, a umiejętność skutecznej komunikacji i wyrażania swoich potrzeb warunkuje samopoczucie, komfort i zdrowie psychiczne. Niezagrażająca osobie ani jej otoczeniu komunikacja stanowi jedną z kluczowych wartości pozwalających osiągnąć satysfakcjonującą relację i samoocenę. Jeśli nie nauczymy dzieci tego, czym jest asertywność, mogą mieć niską samoocenę, być obarczone zwiększonym ryzykiem nadużyć i przemocy, borykać się z trudnościami w zachowaniu i trudnościami emocjonalnymi. Możliwe konsekwencje braku asertywności, które przekładają się na postawy wobec seksualności, przedstawiono na rysunku 3. Rysunek 3. Skutki braku asertywności Asertywność seksualna, tak jak asertywność w każdym aspekcie komunikacji w relacjach interpersonalnych, pozwala budować bliskość w partnerstwie opartym na zaufaniu i poczuciu bezpieczeństwa. Niestety, liczne badania i doświadczenie wskazują, że asertywność ma płeć. Dziewczętom zdecydowanie trudniej przychodzi mówienie o swoich potrzebach, o tym, że nie życzą sobie jakiegoś zachowania, że przeszkadza im forma kontaktu, którą proponują rówieśnicy. Częściej również mają poczucie winy, jeśli ktoś przekroczy ich granice, i z obawy przed reakcją rodziców nie mówią o takich sytuacjach. Podobnie częściej godzą się na zachowania seksualne w wyniku presji czy namów, gdyż czują, że nie wypada im odmówić. Stosunek seksualny jest dla nich nierzadko potwierdzeniem własnej atrakcyjności, wyróżnia je spośród rówieśniczek. Jeśli młodzież nie ma wsparcia, akceptacji i nie czuje miłości (w postaci zainteresowania, rozmów, bliskości, opieki), to będzie szukać jej kompulsywnie gdzie indziej – najczęściej u rówieśników, którzy nie zawsze są właściwym punktem odniesienia. Nie wystarczy uczyć dziewcząt, jak mają efektywnie i stanowczo się komunikować. Trzeba także uczyć chłopców, jakie zachowania są akceptowane społecznie, a jakie nie. Edukacja powinna uwzględniać w równym stopniu chłopców i dziewczynki oraz – w miarę możliwości i potrzeb osób w niej uczestniczących – być koedukacyjna. Agresywne i przemocowe zachowania chłopców nie zawsze są intencjonalne. Często nie ma kto im wytłumaczyć, jak ich zachowanie jest postrzegane przez dziewczynki, rzadziej też są uczeni szacunku i tolerancji dla różnorodności, a chcąc zaimponować rówieśnikom, godzą się na zachowania przez nich nieakceptowane. Pokutujące stereotypy uderzają również w młodych chłopców. Nie wypada im mówić o uczuciach, płakać (bo to „niemęskie”), okazywać słabości, martwić się, zachowywać „jak baba”. Nastolatkom karmionym takim przekazem bardzo trudno jest nawiązać relację. Nieokazywanie emocji i potrzeb – niezależnie od okresu dezintegracji – wykoślawia relacje. W efekcie z młodych chłopców i dziewczyn wyrastają dorosłe osoby niezdolne do wyrażania uczuć, agresywne lub uległe. Asertywność seksualna powinna być stałym i regularnym elementem edukacji prowadzonej w szkole oraz wychowania w domu. Oto kwestie, na które należy położyć nacisk podczas nauki: ■ wyrażanie swoich uczuć i potrzeb w pierwszej osobie liczby pojedynczej, w tak zwanym „komunikacie JA”: ja (na przykład: „Czuję się źle, kiedy namawiasz mnie na seks. Nie czuję się jeszcze gotowy”; „Jestem zła, kiedy nie dzwonisz, tak jak obiecałeś”); inne określenia, które można stosować, to: lubię, chcę, jestem zaniepokojony, moim zdaniem, czuję, obawiam się, nie podoba mi się; ■ zwrócenie uwagi na potrzeby, a nie na konieczność (na przykład: „Nie chcę się dziś z tobą kochać” zamiast „Nie mogę”, co sprawia wrażenie, że można przekonać kogoś do zmiany zdania; „Potrzebuję się przytulić, brakuje mi ciebie”, „Nie chcę, abyś robił mi zdjęcia, kiedy się przebieram”); ■ odwoływanie się do faktów, uczuć i potrzeb (na przykład: „Dziękuję ci za dzisiejszą kolację, jest mi bardzo miło”, „Potrzebuję/chciałabym częściej spędzać czas w taki sposób”); ■ zadawanie pytań (na przykład: „Czy mogłabyś mi wytłumaczyć, dlaczego tak uważasz?”, „Co dla ciebie oznacza, że jesteś smutna i nie chcesz na razie mnie widzieć?”); ■ nieocenianie (na przykład niemówienie: „Bo ty zawsze spóźniasz się na nasze randki”, „Nie szanujesz mnie”); ■ niekrytykowanie (na przykład niestwierdzanie: „Jaki ty jesteś beznadziejny”, „Jesteś głupia, skoro tak mówisz”); ■ odmawianie, jeśli nie chce się czegoś zrobić (na przykład: „Nie mam ochoty na pocałunki”, „Nie chcę, abyś dotykał mnie w taki sposób. Jest to dla mnie nieprzyjemne”); ■ proszenie o to, co jest ważne (na przykład: „Chciałabym, abyśmy kupili prezerwatywy. Czy moglibyśmy pójść dziś razem do apteki?”). Wymienione wyżej elementy skutecznej komunikacji mogą być dla części nastolatków krępujące i zawstydzające. Część osób może reagować śmiechem, uważając, że taka komunikacja jest dziwna i niepotrzebna. Jeśli nie rozmawiano z nimi o seksualności, wiele z nich nigdy nie nauczyło się komunikować swoich potrzeb związanych z bezpieczeństwem ani nie miało okazji do treningu i nauczenia się tego, jak prosić. Podczas nauki komunikacji warto zatem zwrócić uwagę na pojawiające się uczucia i dokładnie je omawiać. Kluczowymi zagadnieniami w dyskusji o asertywności seksualnej są: 1. CAŁOWANIE, PETTING, NECKING, FLIRT Nastolatki, podejmując pierwsze zachowania seksualne, często potrzebują szybkich reakcji. Odmowa jest niepożądana, ponieważ trudno im się zmierzyć z brakiem chęci na określoną aktywność. Warto uświadomić młodzieży, że nie każda osoba zyskuje ochotę na konkretne zachowanie erotyczne w podobnym tempie. Flirt zwykle jest pierwszym punktem nawiązywania relacji. Pozwala lepiej się poznać, nauczyć się okazywać i nazywać swoje uczucia (również przez telefon czy komunikatory internetowe). Dobrze jest zachęcić chłopców do przejęcia inicjatywy w mówieniu o emocjach – może to być dla nich dobry trening przełamywania bariery wstydu. Nawiązywanie i rozwijanie relacji powinno odbywać się w bezpiecznej przestrzeni – całowanie czy pierwszy dotyk erotyczny nie powinny być przypadkowe, na imprezach, podczas których nie ma prywatności i trudno o zbudowanie przytulnej, bezpiecznej atmosfery. Dziewczynkom warto wskazać, że flirt i chęć podjęcia pierwszego dotyku erotycznego to właściwe momenty na rozpoznawanie swoich potrzeb, i nauczyć je o nich mówić, jeśli nie życzą sobie dotykania na przykład narządów płciowych lub piersi (gdy jest na to dla nich za wcześnie). Warto wskazać prawo z listy praw asertywności i podkreślić, że nawet jeśli nie zostanie ono zrozumiane przez partnera czy partnerkę, dziewczynki nie powinny czuć się winne ani zawstydzone. Trudno jednak wyłącznie powiedzieć nastolatkom, że nie powinny się czuć w określony sposób, uczucia pojawiają się bowiem w reakcji na bodźce i zachowanie, niezależnie od tego, jak usilnie staramy się je zatrzymać. To, co uważny opiekun może zrobić, to spróbować zastanowić się, dlaczego poczucie winy i zawstydzenia się pojawiło. Zwykle zdarza się to w wyniku przekonania, że zrobiło się coś złego, i z obawy przed konsekwencjami. Warto zatem porozmawiać z nastolatkami, czym dla nich są takie negatywne konsekwencje w relacji i co dla nich znaczy negatywne zachowanie. W tym miejscu zwykle pojawia się informacja o tym, że wybrana osoba zrezygnuje z chęci budowania bliskości i przestanie darzyć je zainteresowaniem. To doskonały moment na przeanalizowanie tego, czym są zainteresowanie i bliskość oparta na solidnych fundamentach: czyli między innymi na tym, że szanuje się czyjś brak gotowości, że można poczekać, bo druga osoba jest dla mnie ważna. 2. INICJACJA SEKSUALNA Jak wspomniano w poprzednim rozdziale, inicjacja seksualna to dla zdecydowanej większości osób jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu seksualnym. W rozmowach dotyczących pierwszego razu należy uświadamiać młodzieży, że seks to zawsze wybór, że odpowiedzialność za stosunek ponoszą dwie osoby i że zawsze, nawet w ostatniej chwili, jedna z nich lub obie mogą się wycofać i odmówić. Aby wzbudzić refleksję wśród nastolatków, warto skłonić ich do odpowiedzi na następujące pytania: ■ Czy jestem w dobrej, partnerskiej relacji? Czy czuję się szanowana/-y i czy ufam swojemu partnerowi lub partnerce? Co dla mnie znaczy dobra relacja? Jak ją sobie wyobrażam w idealnym świecie, a jaka jest moja obecna? ■ Czy mogę powiedzieć swojemu partnerowi o wszystkim? Jak ona/on reaguje, kiedy mówię o swoich uczuciach i potrzebach? Czy zdarza się, że czuję się odrzucona/-y, niesłuchana/-y, kiedy mówię o tym, co jest dla mnie ważne? ■ Czy decyzja o inicjacji jest również moją decyzją? Czy czuję się naciskana/-y? Czy czuję się straszona/-y? ■ Czy czuję, że wszystkie moja prawa są szanowane? Omawiając asertywność i inicjację seksualną, warto poświęcić trochę miejsca podejściu rodziców i opiekunów do samego faktu rozpoczęcia przez młodzież współżycia seksualnego. Zdarza się, że w domu i na lekcjach nastolatki słyszą komunikaty: „Nie możesz przynieść wstydu”, „Musisz zachować dziewictwo”, „Pamiętaj, że ci ufamy”, „Masz być odpowiedzialny”. Jakkolwiek zrozumiała i oczywista jest obawa rodziców oraz opiekunów o życie i zdrowie dzieci, jak również troska o ich dobro, komunikaty podszyte lękiem sprawiają, że młodzież przyjmuje postawę agresywną i chce zrobić rodzicom czy nauczycielom na złość. Nastolatki pozostawione bez rzetelnego wsparcia i szczerej opiekuńczości będą się czuły zagubione. Decyzję o powstrzymaniu się od aktywności seksualnej lub jej rozpoczęciu każda osoba powinna podjąć samodzielnie. Straszenie młodzieży, szantażowanie czy unikanie tematu nie dość, że nie powstrzyma zachowań seksualnych, to jeszcze wzbudzi chęć odwetu na opiekunach, będącego wyrazem złości i gniewu. Młodzież wykorzysta pierwszą nadarzającą się okazję do tego, aby udowodnić sobie, że może. 3. ANTYKONCEPCJA Kwestii zabezpieczenia warto przyjrzeć się bliżej. Podczas szkolnych rozmów o antykoncepcji nastolatki często przyznają, że nie umieją rozmawiać ze swoim partnerem bądź partnerką na ten temat. Mają wrażenie, że jakiekolwiek zabezpieczenie nie jest im potrzebne. Sądzą, że „wystarczy uważać” podczas stosunku, co uchroni je przed niechcianą ciążą, lub że podczas pierwszego stosunku w ogóle nie ma możliwości zapłodnienia. Problem infekcji przenoszonych drogą płciową (z wyjątkiem HIV) jest na lekcjach w zdecydowanej większości przypadków zupełnie nieobecny. Część nastolatków nie zabezpiecza się z obawy przed negatywną oceną rówieśników lub ze względu na nieprawdziwe informacje przekazane na zajęciach wychowania do życia w rodzinie, jakoby prezerwatywy były nieszczelne i przepuszczały infekcje. Seks jednak i tak uprawiają, natomiast brak edukacji z zakresu antykoncepcji przyczynia się do wzrostu liczby ciąż u młodych dziewcząt, a także do wzrostu liczby zakażeń. Chłopcy często odmawiają użycia prezerwatywy, a jednocześnie namawiają swoje parterki na współżycie i szantażują je emocjonalnie. Co ciekawe, problemy z zabezpieczeniem występują nie tylko w Polsce. Młodzież w innych krajach w Europie również nie zawsze potrafi o tym rozmawiać, a typowy dla dziewcząt (jak również dla wielu starszych kobiet) jest lęk przed podjęciem tego tematu z partnerem. Wydaje im się, że to mężczyzna jest odpowiedzialny za zakup prezerwatywy, ponieważ to on ją zakłada, a kobieta – za tabletki antykoncepcyjne, ponieważ to ona je przyjmuje. Dziewczęta wstydzą się o to prosić, a kiedy dojdzie do niezabezpieczonego stosunku, na siłę szukają rozwiązań, które pomogłyby im uchronić się przed niechcianą ciążą. Pytają, czy mogą się umyć na stojąco, czy woda z octem jest dobrym sposobem na uniknięcie ciąży, próbują silnym strumieniem prysznica wypłukać z siebie spermę – co według ich rozumienia jest skuteczną metodą na uniknięcie zapłodnienia. Część z nich zgłasza się również z prośbą o wsparcie i opisuje objawy typowe dla ciąży, bojąc się powiedzieć o tym rodzicom. Pomijając kwestię edukacji w zakresie antykoncepcji, która powinna być rzetelna i wspierać młode osoby w podjęciu decyzji o współżyciu, obowiązkowymi tematami do omówienia na zajęciach są odpowiedzialność pary za stosunek seksualny oraz wspólna decyzja o zabezpieczeniu. Dziewczętom należy wytłumaczyć, że mają prawo odmówić seksu, jeśli chłopak pomimo obietnic nie zaopatrzył się w prezerwatywę lub nagle z jakiegoś powodu odmawia jej użycia; wspierać je w szacunku do własnego ciała i własnej decyzji, nawet jeśli będzie się to wiązało z odejściem partnera. To nie ona nie szanuje jego, ale on nie szanuje jej, podejmując decyzję bez jej udziału. Nastolatki powinny ustalić, że będą dzielić się kosztami antykoncepcji, co wspiera równość i partnerstwo. Niestety, dość rzadko mówi się o tym, że antykoncepcja to wspólna sprawa i w przekonaniu wielu dorosłych osób kwestia ta dotyczy wyłącznie kobiet, jako że one ponoszą więcej kosztów związanych z ewentualnym rodzicielstwem. Zagadnieniem, którego nie można pominąć, są badania w punkcie konsultacyjno-diagnostycznym, zwłaszcza jeżeli jedno z partnerów było już aktywne seksualnie. Można zaproponować wspólną wizytę w takim miejscu i nazwać ją randką, będącą wyrazem zaufania i troski o zdrowie partnera. Testy diagnostyczne są wykonywane anonimowo przez kompetentne i odpowiednio przygotowane do tego osoby, a wspólne odebranie wyników i rozpoczęcie współżycia z zabezpieczeniem na przykład tabletkami będzie przejściem do kolejnego etapu zaawansowania relacji. Warto wpajać młodzieży przekonanie, że antykoncepcja jest nie tylko ważna, lecz także modna, że odpowiedzialna osoba współżyjąca seksualnie zawsze nosi prezerwatywę przy sobie i nie namawia partnera na stosunek bez jej użycia. Dorośli, nie wiedząc, jak rozmawiać z młodzieżą o antykoncepcji, na ogół przerzucają na siebie odpowiedzialność. Nie zdają sobie sprawy z tego, że jeśli tej wiedzy nie przekaże szkoła i nie ustawi młodzieży w odpowiednim systemie wartości, to dzieci poszukają jej gdzie indziej. Nierzadko pytają mnie znajomi rodzice, które z nich powinno przekazać swojemu dziecku informację o antykoncepcji – czy jest to wiedza, którą stereotypowo powinien ojciec przekazać synowi, a matka córce. Część rodziców samodzielnie wychowujących dziecko, które jest odmiennej płci niż rodzic, nie decyduje się w ogóle o tym rozmawiać w wyniku skrępowania i zawstydzenia. Nie ma jednego, standardowego wzorca, który będzie pasował do każdej sytuacji i rodziny. Na pewno jednak warto, aby rodzic swoją otwartą postawą wskazywał dziecku, że antykoncepcja jest naturalnym elementem stosunku seksualnego, dzięki któremu dba się o zdrowie i bezpieczeństwo nie tylko partnera, lecz także swoje. Wiedza, którą mają młode osoby, jest w dużej mierze nieusystematyzowana i chaotyczna, a przekaz medialny bazujący na podkreślaniu wartości seksualnej dodatkowo ją wulgaryzuje. 4. AGRESJA I PRZEMOC NA TLE SEKSUALNYM. CYBERPRZEMOC Tematom tym zostaną poświęcone osobne rozdziały, warto jednak wskazać, że młodzież często nie ma kompetencji, aby bronić się przed niechcianymi zachowaniami. Agresja, zwłaszcza u chłopców, kojarzy się z siłą i dominacją. Siła i dominacja – niezależnie od tego, w jaki sposób osiągnięta – to szansa na bycie liderem w grupie rówieśniczej, co dla nastolatków jest szczególnie ważne. Młodzi ludzie często komunikują się ze sobą wulgarnie, atakują kolegów i koleżanki, wyśmiewają, popychają, biją. Coraz częstsze staje się wykorzystanie internetu do zachowań agresywnych związanych z erotyką. Bez zgody innych nagrywane są filmy, robione zdjęcia, które później trafiają do sieci. Media ciągle donoszą o tym, jak zgubne konsekwencje takich działań są udziałem osób, które doświadczyły podobnej przemocy. Dorośli zastanawiają się, czy i w jaki sposób reagować, kiedy młodzież zachowuje się niewłaściwie, jak kontrolować zachowania dzieci, zwłaszcza w internecie, aby nikomu nie stała się krzywda. Niestety, to często postawa rodziców i nauczycieli wyzwala i eskaluje agresję, blokadę uczuć i utrwalenie się nieprawidłowych zachowań. Część zachowań młodzieży nie jest już zaskoczeniem dla dorosłych, którzy zaczynają być głusi na podobne zachowania, a radykalizację postaw wpisują w zmiany społeczne. Tymczasem za zmiany społeczne i w relacjach interpersonalnych, również wśród dzieci, są odpowiedzialni dorośli i kształtowane przez nich normy, które wartościują przyszłe zachowania młodzieży. Nastolatki doświadczające przemocy (również w internecie) i agresji często boją się o tym mówić, czują się bezradne i bezsilne. Milczą, ponieważ obawiają się nie tylko reakcji dorosłych, lecz także zemsty ze strony rówieśników. Agresja jest często metodą realizacji własnych celów, staje się jednym ze sposobów komunikacji w celu uzyskania tego, co jest ważne. Jeśli młodzież niemająca odpowiednich, asertywnych wzorców opartych na porozumieniu bez przemocy zauważy, że agresja przynosi wymierne rezultaty, będzie podobnie reagować przy kolejnych okazjach. Młodzież chętnie przejmuje od rówieśników agresywne zachowania, zwłaszcza jeśli nie zna innych możliwości lub jeśli pozostałe wzorce nie cieszą się popularnością. Ogromna więc rola wychowawców w tym, aby nauczyć młodzież różnic między komunikacją agresywną a asertywną. Warto wyjaśnić, jakie są przyczyny agresywnej komunikacji i jakie frustracje mogą się kryć za takim komunikatem. Należy położyć nacisk nie tylko na agresora, lecz także na osobę, która doświadcza przemocy. Uległość wzmacnia bowiem chęć dominacji i często dodatkowo pobudza osoby stosujące przemoc. Komunikacja i lista praw asertywności powinny zostać rozszerzone również na elementy przemocy z udziałem nowych technologii, czyli na cyberprzemoc. Naturalne jest to, że wraz z dostępem do nowych technologii zwiększa się możliwość kontaktu, poznania nowych osób, zdobycia wiedzy. Jak każde narzędzie, tak i internet może być wykorzystany prawidłowo, ale też pozwala wyrządzić komuś krzywdę. Trudno dziś wyobrazić sobie codzienność bez możliwości szybkiego kontaktu z internetem: służy on do podtrzymywania relacji, szybkiego komunikowania się, nauki i pracy, jednak warto wspierać młode osoby we właściwym korzystaniu z dobrodziejstw sieci. Należy uczulić nastolatków na ryzyko, które niesie ze sobą bezrefleksyjne używanie internetu. Młode osoby darzące się zaufaniem powierzają sobie sekrety i czasem nieroztropnie decydują się na zachowanie, którego później żałują: wysyłają swoje zdjęcia nago, publikują filmy na YouTubie lub Facebooku czy zakładają fałszywe profile w serwisach społecznościowych. Czasem są to działania nieświadome, ale coraz częściej – intencjonalne, których celem jest zdyskredytowanie rówieśników. Jeśli coś takiego się zdarzy, nastolatki rzadko mówią o tym dorosłym, ponieważ lękają się ich reakcji. Na zajęciach w szkole i podczas rozmów prowadzonych w domu należy uświadomić dzieciom, jakie ryzyko niesie ze sobą internet i jakie może stwarzać zagrożenia. W kolejnych rozdziałach zostaną szczegółowo omówione asertywne formy przeciwdziałania przemocy i agresji oraz zagrożenia związane z bezrefleksyjnym korzystaniem z internetu.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Seksolatki-ebookRO/p100732i177036" target="_blank" title="Seksolatki [Izabela Jąderek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Seksolatki [Izabela Jąderek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Jak i dlaczego warto założyć własny biznes na Ukrainie? - MamBiznes.pl\n13 kwiecień 2018 (07:47) | 6\nUkraina to kraj, który w ostatnim czasie przeżył wiele trudności. – Na chwile obecną rynek ukraiński jest na etapie wczesnego rozwoju. Gospodarka zaczyna się rozkręcać, co raz więcej inwestorów wchodzi do Ukrainy, pomimo że wojna wciąż trwa – mówi Dmytro Furchak, specjalista ds. doradztwa biznesowego przy Polsko-Ukraińskiej Izbie Gospodarczej.\nFoto: FORUM/ VALENTYN OGIRENKO\nWraz z rozwojem gospodarki, Ukraina staje się coraz lepszym miejscem do założenia własnego biznes, ale również do ekspansji zagranicznej polskich przedsiębiorców właśnie do tego kraju. Tym bardziej, że prawo ukraińskie związane z biznesem, w wielu miejscach jest bardzo zbliżone do polskiego. – Na Ukrainie w ciągu ostatnich 2-3 lata dokonano więcej pozytywnych zmian dla przedsiębiorcy niż w ciągu poprzednich 20 lat. Na chwilę obecną ustawodawstwo Ukrainy bardzo dobrze reguluje działalność Spółek, szczegółowy nacisk w tej sprawie idzie na chronienie inwestycji zagranicznych – mówi Mykola Lysenko dyrektor Ukrainian Business Center w Warszawie.\nWłasny biznes na Ukrainie.\n– Formy organizacyjno-prawne prowadzenia działalności gospodarczej w Ukrainie są bardzo podobne do tych, które są w Polsce – mówi Dmytro Furchak. – Najpopularniejsze są odpowiedniki jednoosobowej działalności gospodarczej oraz spółki z o.o. – dodaje. W przypadku właśnie spółki z o.o. procedura rejestracji jest bardzo prosta i szybka – zajmuje z reguły nie więcej niż 24 godziny. W przeciwieństwie do Polski, gdzie kapitał zakładowy wynosi 5 000 zł, na Ukrainie zamyka się w kwocie 1 UAH, czyli zaledwie 0,13 PLN.\nPrzeczytaj także na MamBiznes.pl Ukraińcy stawiają na własny biznes w Polsce. Te firmy odniosły sukces\nPodatki na Ukrainie są nieznacznie niższe niż w Polsce. Podatek dochodowy standardowo wynosi 18 proc. , zaś VAT 20 proc. W przypadku zatrudniania pracowników, przedsiębiorca jest zobowiązany do zapłaty dodatkowych podatków, które są uzależnione od wielkości wynagrodzenia. Do nich można zaliczyć między innymi:\nWpłatę socjalną (odpowiednik ZUS) – 22 proc.\nPodatek od dochodów osób fizycznych – 18 proc.\nTymczasowy podatek wojskowy – 1,5 proc.\n– Polscy obywatele nie potrzebują otrzymywać specjalnych zezwoleń dla prowadzenia działalności gospodarczej w Ukrainie – mówi Dmytro Furchak z Polsko-Ukraińskiej Izbie Gospodarczej. – Takie pozwolenie wymagane jest tylko w przypadku zatrudnienia – dodaje.\nNa rozwój gospodarki Ukrainy obecnie przeznaczane są znaczne kwoty ze strony Unii Europejskiej oraz USA. To właśnie z tego wsparcia mogą korzystać również polskie firmy, które prowadzą lub rozszerzają swoją działalność w tym kraju. Także sektor bankowy udziela wsparcia przedsiębiorcom. – Jeśli chodzi o komercyjne kredyty – to na ogólnych zasadach banki na pewno chętnie udzielają kredytów, z tym że ich oprocentowanie nie jest zbyt atrakcyjne dla biznesu. W Polsce są o wiele lepsze warunki uzyskania finansowania. Warto więc korzystać z programów wsparcia eksportu oraz ekspansji dla polskich przedsiębiorstw w Polsce – doradza Weronika Marczuk Dyrektorka Polish Business Center w Kijowie.\nZakładamy biznes w Niemczech\nbiznes na Ukrainie jak założyć własną firmę na Ukrainie podatki na Ukrainie ukraina własna firma własny biznes\nCywilizacyjnie i gospodarczo Ukraina jest na poziomie średniej afrykańskiej. M.in. to jeden z najbardziej skorumpowanych krajów na świecie. Naganianie frajerów…\nTa co to za dyrdymały. Oprócz ustawodawstwa liczy się przede wszystkim jak wygląda jego egzekwowanie. Niestety Ukraina to państwo silnie zoligarchizowane nadto przeżarte korupcją gdzie są problemy przede wszystkim z prawem własności. Gangi zajmują ziemię rolnikom a potem skorumpowane sądy fabrykują wpisy do ksiąg wieczystych, to samo tyczy się różnych zakładów karnych. Ukraina i jej gospodarka jest podzielona na strefy wpływów poszczególnych oligarchów więc nikt o zdrowych zmysłach komu zależy przede wszystkim na stabilności i uczciwości działania biznesu tam nie zainwestują bo nikt mu nie zagwarantuje że na drugi dzień nie pojawi się w drzwiach przedstawiciel lokalnego półswiatka z propozycją nie do odrzucenia.\nna Ukrainie zalecana duuuża ostrożność\nZałożyłam działalność jednoosobową na Ukrainie, Fox, a teraz się okazuje ze nie mogę przebywać w Ukrainie tyle ile wymaga ode mnie kontrahent ukraiński bo obowiązuje mnie tylko 90 dni pobytu w ciągu 180 dni kalendarzowych. Jakiś koszmar place tu podatki, ubezpieczenie, jestem zameldowana a teraz mam zwjac się bo ustawodawca nie przewidział takich okoliczności. Może ktoś ma pomysł jak z tym sobie poradzić\nWitam czy poradziła sobie Pani z tym problemem?\nWitam, studiowalem na Ukrainie jeden semestr dawno temu (cos w stylu erasmusa). Wystarczylo w polowie pobytu pojechac do Polski i zaraz potem wrocic 🙂 Kolejne 90 dni czasu zalatwione 🙂


Villas umierała w męczarniach - Super Express\nVillas umierała w męczarniach\nCała Polska czeka na ten proces. W kwietniu rusza sprawa przeciwko opiekunce Violetty Villas (†73 l.). Elżbieta B. oskarżona jest o przyczynienie się do śmierci wielkiej artystki. Jednym z najważniejszych dowodów w tej sprawie będzie z pewnością utajniony raport z sekcji zwłok. "Super Express" dotarł do makabrycznych szczegółów autopsji.\nSędzia Agnieszka Połyniak, rzeczniczka Sądu Okręgowego w Świdnicy, zaznacza, że rozprawa jest utajniona i nawet interpretacja wyroku, który zapadnie, nie zostanie podana do publicznej wiadomości. Potwierdza jednak, że wyniki sekcji zwłok gwiazdy mogą być ważnym dowodem i każdy, kto może uzupełnić wiedzę na ten temat, powinien złożyć zeznania.\nJednym z głównych świadków w tej sprawie ma być przyjaciółka Villas, dziennikarka Mariola Pietraszek. Jako jedna z nielicznych widziała na własne oczy dokumenty z sekcji. - To było przerażające. Musiała przejść udar, bo nie miała jednej czwartej części mózgu. Pomagałam rodzinie Violetty w znalezieniu lekarza, który zinterpretuje te wyniki, i to, czego się dowiedzieliśmy, wskazuje na to, że musiała bardzo cierpieć przed śmiercią i z pewnością nie była leczona - mówi nam Pietraszek i dodaje: - Pewnego dnia, kiedy nie było w pobliżu opiekunki, zadzwoniła do mnie i powiedziała tak: Pamiętaj, że jak umrę, to nie będzie śmierć naturalna.\nKrzysztof Gospodarek (62 l.), syn gwiazdy, też chce wiedzieć, co działo się w Lewinie. - Dlaczego we krwi miała ogromne stężenie tlenku węgla? Czy została zaczadzona, czy ktoś palił przy niej papierosy przez kilka dni? Dlaczego miała świeże złamania kości udowej, mostka i żeber, które przy oddychaniu musiały sprawiać jej potworny ból? Mogła zostać pobita, kopnięta mogła upaść i złamać tę nogę. Nie wiem, jak było, ale wiem, kto wtedy sprawował opiekę nad moją mamą - mówi zdenerwowany.


Polski szef kuchni w norweskich restauracjach\nPolak, który karmi Oslo\n(Fot. Knut Boger)\nSerwował obiad Meryl Streep, dziś gotuje w najlepszych restauracjach w Norwegii. Polak Mateusz Wesołowski opowiada nam o tym, co najsmaczniejsze. – Zdarzało mi się jeść w restauracjach, które mają dwie albo trzy gwiazdki Michelina. Okazało się, że im mniej miały gwiazdek, tym potrawy wydawały się lepsze – mówi. I podaje własne przepisy!\nZanim zaczął szefować w norweskich restauracjach, pracował w pięciogwiazdkowych hotelach w Polsce. Serwował kolację Meryl Streep, gdy przyjechała do Warszawy promować film „Diabeł ubiera się u Prady”. Mateusz Wesołowski uważa, że sekret dobrego kucharza to połączenie umiejętności improwizacji z determinacją żołnierza marines. W kuchni odtwarza smaki zapamiętane z dzieciństwa i eksperymentuje.\nTwoja przygoda z haute cuisine zaczęła się w Warszawie.\nMiałem szczęście, bo po technikum gastronomicznym praktykowałem w pięciogwiazdkowych hotelach. Obowiązywały tam francuskie zasady w podejściu do pracy, szacunek do produktów i niemal wojskowa hierarchia w kuchni. W nieistniejącej już francuskiej restauracji Symfonia hotelu Holiday Inn poznałem pierwsze smaki francuskiej kuchni, takie jak sos demi glace, który stanowi esencję wywaru z rosołu i podstawę wszystkich ciemnych sosów podawanych do mięs. W hotelu InterContinental gotowałem dla Meryl Streep, gdy przyjechała do Warszawy na promocję filmu „Diabeł ubiera się u Prady”.\nPamiętasz, co wtedy przyrządziłeś?\nStek Black Angus ze szparagami w winnym sosie. Bardzo ascetyczna kompozycja.\nOd wielu lat pracujesz w Norwegii. Co wyróżnia tamtejsze restauracje z wysokiej półki?\nMają charakterystyczny kosmopolityczny, nieformalny styl. Około 50 restauracji w Oslo uznaje się za najlepsze, jedną z nich jest Maaemo, która ma aż trzy gwiazdki Michelina. Przez dwa i pół roku pracowałem dla założyciela tej restauracji, Pontusa Dahlströma, który otworzył neobistro Kolonialen Bislett. To miejsce z winami, których ceny dorównują cenom dobrego zegarka albo średniej klasy samochodu. Jednocześnie mogą tam przyjść starsza pani albo student i zjeść pyszny lunch za 170 koron norweskich, czyli tyle, ile kosztuje zestaw w Burger Kingu. Nikt tam nikogo nie ocenia. Na tym właśnie polega skandynawski luz.\nW Kolonialen Bislett bywało gorąco. Zdarzało się, że tego samego dnia w jednej sali jadł prezes Gault & Millau z Paryża, w drugiej – dyrektor White Guide Nordic, czyli kopenhaskiego odpowiednika Michelina, w tym samym czasie był ktoś samego Michelina i dziennikarka „Timesa”. Zapewniam, że wszystkich traktowaliśmy tak samo. Stres wynikał wyłącznie z tego, że musiałem ich wszystkich obsłużyć jednocześnie.\nCo trzeba zrobić, by restauracji przyznano gwiazdki Michelina?\nMusi spełniać wiele kryteriów: od wystroju przez liczbę gości po jakość, ale – oczywiście – kluczowe jest to, co na talerzu. Ma być nie tylko smaczne, powinno być wybitne!\nI chyba bardzo skomplikowane?\nNiekoniecznie. Jestem zwolennikiem starej szkoły gotowania zwanej nouvelle cuisine. Wielcy kucharze, którzy ją tworzyli, m.in. Amerykanin Thomas Keller – założyciel restauracji French Laundry, uważali, że bardziej niż wymyślność formy liczy się pietyzm w łączeniu tekstury i smaku. Stworzyli bazę, ascetyczną klasykę, do której ich naśladowcy dodają coś od siebie, prześcigając się w poszukiwaniu najbardziej spektakularnych rozwiązań. Trudno przekazać ideę nouvelle cuisine, która zakłada prymat smaku i prostotę, jeśli gotuje się zbyt futurystycznie.\nDania, które przyrządzasz, często wyglądają kosmicznie. Czy masz patent na budowanie takich kompozycji?\nStaram się nawiązać formą do pomysłu. Nie chcę jednak, by ktoś czuł się nią onieśmielony, chodzi tylko o wywołanie miłego wrażenia. Na przykład jeśli tematem jest jesień, wskazane są na talerzu ciemne, stonowane barwy i trochę smutku. Wiosną unikam pstrokacizny.\nZdarzało mi się jeść w restauracjach, które mają dwie albo trzy gwiazdki Michelina. Im mniej miały gwiazdek, tym potrawy wydawały się smaczniejsze. Aby goście w pełni docenili wyszukaną potrawę, musi panować odpowiednia atmosfera. Gdy czują się onieśmieleni, zaburza im to percepcję smaku.\nJeśli chodzi o kuchnię, Kopenhaga jest dla mnie Paryżem Skandynawii. Restauracja Noma to perfekcyjny przykład harmonii miejsca i kuchni.\nCzy szefowie z najlepszych restauracji rywalizują ze sobą, czy łączy ich raczej rodzaj braterstwa?\nŚmiejemy się, że jesteśmy trochę jak elitarna jednostka marines, ale wynika to raczej z dyscypliny, jaka musi panować w kuchni. Warszawski restaurator Artur Jarczyński, który był moim pierwszym mentorem w zawodzie, powtarza, że jeśli kucharz zachowuje się wyniośle, to nawet ludzie, dla których cena nie ma znaczenia, poczują się zakłopotani. To tak jak z luksusowym butikiem, do którego boisz się wejść.\nStaram się iść własną drogą. Gdy widzę, że na czubku potrawy wszyscy układają chipsa z szyfonowego ciasta – ja tego nie robię. Jednocześnie motywują mnie ludzie, którzy działają nieszablonowo. Na przykład charyzmatyczna Dominique Crenn, szefowa kuchni z Atelier Crenn z Chicago. Gdy zachorowała na raka, biegała po kuchni w bandanie na głowie. Mimo choroby utrzymała trzygwiazdkowy poziom swojej restauracji. Zna ją chyba cały świat profesjonalnej gastronomii. Jest dla nas synonimem profesjonalizmu, nieustającej pogody ducha i niezłomnego charakteru.\nA jak ty motywujesz swoich podwładnych?\nJest taki zwyczaj, że szefowie kuchni codziennie przylepiają do blatu motto na dany dzień. W mojej wisi na stałe motto marines „First to go last to know”. Chodzi o to, że czasem trzeba po prostu mocno chwycić za noże, deski, patelnie i zrobić robotę, zaś w międzyczasie improwizować. To istota bycia dobrym kucharzem. Często – zamiast kalkulować – działam spontanicznie. Na szczęście efekt jest dobry.\nNie masz syndromu wypalenia zawodowego?\nAlain Passard, wirtuoz kuchni, właściciel jednej z najbardziej znanych restauracji w Paryżu, trzygwiazdkowej L’Arpège, na podobne pytanie odpowiedział, że gotowanie jest jak „Cztery pory roku” Vivaldiego – każdy sezon ma inną barwę. Trudno się tym znudzić, nawet po kilkudziesięciu latach pracy.\nGdy zrywasz pomidor z krzaka, za każdym razem jest inny: czasem niedojrzały, czasem przejrzały, trzeba znaleźć dla niego nowe zastosowanie. Dlatego dobry szef kuchni musi być nie tylko sprawnym menedżerem, który potrafi odnajdywać się w nagłych sytuacjach, lecz także kreatywną duszą. Tacy się nie nudzą.\nCzyli nie mam gwarancji, że gdy zamówię potrawę z twojego menu, będzie smakowała jak ostatnio?\nPodążam za sezonami. Uważam na przykład, że używanie pomidorów zimą jest faux pas. Niedawno z Oslo przeniosłem się do miejsca, gdzie zaczynałem przygodę z norweską kuchnią. Restauracja Jacob & Gabriel znajduje się w samym sercu regionu Telemark. To zagłębie wspaniałych składników, które trafiają do wielu wybitnych restauracji w Skandynawii. Mam je tu na wyciągnięcie ręki.\nRobimy wszystko, by wspierać lokalnych producentów. Na przykład umieszczamy w mediach społecznościowych informację, że zbieramy kurki. Namawiamy lokalnych – oczywiście certyfikowanych – zbieraczy grzybów, by je nam przywozili. Ostatnio mieliśmy akcję „Rabarbar z każdego ogrodu”. Każdy, kto przyniósł nam trochę rabarbaru, dostawał voucher na kolację. Społeczna idea fair trade – obok skandynawskiego luzu – jest tym, co najbardziej mi się tu podoba.\nInspirujące nordyckie kompozycje Mateusza\nCzasem, komponując danie, wplatam smaki i zapachy, które znam z dzieciństwa. Zamykam oczy, próbuję sobie przypomnieć kluski leniwe okraszone masłem i suszoną bułką wrocławską.\nTak naprawdę najpierw uczyłem się gotować od babci, która miała na Polnej stragan z warzywami i owocami. Rzesze jej wiernych klientek, m.in. Hanka Bielicka, doceniały to, że pozwalała owoce macać, czyli wybierać. W tamtych czasach było to rewolucją.\nTen deser przywołuje smaki mojej młodości. Jego bazę stanowi kwaśna śmietana. Nakładam ją na gęste sito zrobione z materiału przypominającego pończochę, cała woda ścieka, a wszystko, co dobre, zostaje: esencja wiejskiej śmietany, tak gęstej, że można ją kroić nożem. Słodki brązowy ser brunost – który suchością przypomina oscypek, ale nie jest słony, lecz słodki – robi się z mocno zredukowanej serwatki. Starłem go i posypałem nim śmietanę, by nadać jej lekko karmelowy smak. Na wierzchu kładę jagody, czarną porzeczkę i czubki dzikiej mięty zerwanej w lesie.\nFrancuzi często jadają fenkuł (koper włoski) pod postacią assiette (z franc. talerz), co w tym przypadku oznacza „wybór, przegląd”.\nAby zrobić purée z tego warzywa, należy je ugotować w bardzo małej ilości wody, pod przykryciem. Potem wystarczy tylko ładnie zsunąć je z łyżki. Obok mamy surowy koper włoski starty na tarce podobnej do tej, jakiej używa się do robienia kapusty kiszonej. Przed starciem bulwę kopru trzeba zanurzyć na kwadrans w wodzie pełnej kostek lodu, to ścina komórki roślinne i sprawia, że warzywo (każde, nie tylko koper) robi się chrupiące.\nSos zrobiłem, gotując resztki skorupiaków wcześniej – dla wydobycia smaku – delikatnie wypiekane w piecu. Dodałem anyżówkę i śmietanę. Sos należy zmiksować przed samym podaniem. To gwarantuje odpowiednią puszystość, walory estetyczne i smak. Listek rukwi wodnej o smaku zbliżonym do chrzanu dodaje całości pikanterii.\nMateusz Wesołowski kulinarnia kucharz Katarzyna Straszewczi\nPielęgnacja Duet doskonały: oleje i prebiotyki Basia Czyżewska


[Do 2500zl] Laptop do gier\nSzymon96 posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\nWitam. Poszukje laptopa do codziennego użytkowania oraz raz na jakiś czas zagrać w jakaś grę typu cs;go cs 1.6 metin2 Wow. Kwota do 2500zl zastanawiałem się nad Acer Aspire 5 z i5 8250u i graficzną dedykowaną. Polecacie coś jeszcze czy może lepiej dolozyc i kupić coś na lata. Proszę o propozycję i linki.\nMetrix2000 posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\nWitam, jaki polecacie laptop do 2000 zł? moje wymagania sprzętowe to : - karta dedykowana (najlepiej geforce) . - Intel Core i5 - SSD (256 gb) (może też być ssd + hdd). - minimum 8 Gb ram (może też być 2 slot na kolejną kostkę w razie potrzeby). - 15 - 15,9'. - Windows 10. - Matryca najlepiej matowa. - Smukły wygląd , kolor najlepiej czarny.\n[1000 - 1600zl] Kolorowy laptop dla żonki :)\n3m2oo5 posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\nWitam szukam niedrogiego laptopa dla żonki zastosowanie - filmy, netflix, poczta, office, FB cena - 1000 - 1600zl rozmiar matrycy - w zasadzie nez znaczenia Dysk najlepiej ssd min 64gb Ram min 4gb win 10 lub bez systemu moze być z outletu musi być KOLOROWY bialy się najbardziej żonie podobał. w zasadzie znalazłem coś prawie idealnego tyle ze z malutkim dyskiem -32gb to za mało a i możliwość rozbudowy ciężka wzorzec- http://allegro.pl/hp-stream-14-intel-dualcore-2x2-48ghz-4gb-32gb-ssd-i7185092818.html Edit: Chyba ze ktoś potwierdzi, ze w tym hp stream można wymienić dysk (link do dysku? I topic ze ktoś to zrobił już wiec jest potwierdzone)\n[6500 zł] Laptop do gier, wydajne chłodzenie\nDyaebl posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\nCześć wszystkim, szukam laptopa na którym pogram w nadchodzące tytuły na przyzwoitych ustawieniach jednocześnie nie smażąc się na obudowie. 1) student, 21 lat, faktura VAT 2) mam własny system, nie planuję zakupu 3) wymagane 15,6 cala 4) dysk SSD M.2, nie chcę grzebać w laptopie, przez okres gwarancji jeśli się coś zepsuje - wysyłka do serwisu 5a)6500 zł Brutto +/- 100 zł, nowy, sam laptop 5b) Zamierzam go używać tak długo jak będzie to miało sens. Czyli do momentu aż będzie przestarzały lub zepsuje się nieodwracalnie. Aktualnie posiadam komputer stacjonarny jednak potrzebuję czegoś mobilnego (projekty na uczelni). 5c) do końca lutego muszę dostać laptopa z fakturą 6) długość pracy mnie nie interesuje, w laptopach gamingowych się na to nie patrzy, chciałbym połączyć jakość wykonania z wysoką wydajnością 7) matowa 1920x1080 IPS, G-Sync; laptop będzie również podłączany do jednego monitora HDMI 8) laptop będzie używany w pomieszczeniach, głównie sale uczelniane, dom, żadnej pracy w terenie 9) największe wymagania, Wiedźmin 3, BF1, PUBG, wszystko w detalach high/ultra 10) gry - 60% programy CAD'owskie typu Solid Edge, Solid Works (amatorsko) - 15% środowiska programistyczne typu Eclipse, Codeblocks, Arduino (amatorsko) - 15% oglądanie filmów - 10% 11) matowa matryca, podświetlana klawiatura (najlepiej kolorowa ^_^ ), wysoka kultura pracy i wydajność, opcjonalnie aluminiowa obudowa 12) nie lubię Lenovo - wg mnie najbardziej tandetne laptopy ever, miałem okazję pracować na laptopie Asus ROG Strix GL502VM który parzył podczas grania w Battlefield 1, bardzo podobają mi się laptopy na bazie kadłubka Clevo typu DM i Hyperbook, jednak nie wiem czy można do końca zaufać im pod względem jakości, zwłaszcza, że przejechałem się na jednej z popularnych firm (Asus) 13) Podaję screeny z konfiguracją, ponieważ nie da się podać linka który zawierałby wybraną przeze mnie konfigurację. DM G1060 - Kumpel ma taki z GTX 1050Ti, głównie plastic fantastic, 2 wentylatory w środku, plastikowe pole robocze które nie przewodzi mocno ciepła, jednak niektóre opinie w internecie mówią o temperaturach powyżej 100 stopni. Recenzji jako takiej nie znalazłem więc bazuję na opiniach. Co do wydajności wszyscy są zgodni, jednak co do kultury pracy zdania są podzielone. DM GS1060 - Nie wiem, czy jest sens dopłacać do laptopa 500 zł dla lepszej obudowy z gorszymi komponentami (niby aluminiowa obudowa w GS ma większe przewodzenie cieplne, ale ma więcej miedzi w środku, 2 wentylatory na GPU i 1 na CPU - mogę wrzucić zdjęcie znalezione w internetach). W recenzji Benchmarka były podane temperatury na obudowie w okolicach 50 stopni co nie jest tragedią (chyba), jednak nadal się waham czy obudowa ma tak duże znaczenie przy chłodzeniu. Wiem, że Kryonaut pomaga przy chłodzeniu więc jest zawarty w obu zestawach, wiem również, że laptop nigdy zimny nie będzie, ale chciałbym chociaż uniknąć horrendalnych temperatur. 14)Bardzo zależy mi na kulturze pracy, ponieważ raz już się przejechałem na grzaniu się laptopa (Asus ROG Strix GL502VM).\n[1000-1500zł] Dla studentki, multimedialny\ndudikow122 posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\n1. Dla studentki, 20 lat 2. Może być bez systemu ale jeśli w cenie będzie z systemem Windows 10 będzie dobrze (wersja Home wsytarczająca) 3. Najlepiej 15,4"- 15,6”, ale 14' też będzie okej byleby nie mniejsze. Waga na pewno istotna bo to dla dziewczyny. 4. SSD mile widziany ale jeśli cenowo zmieści się w przedziale w innym przypadku jeśli lepiej będzie w późniejszym czasie dokupić SSD to lepiej będzie póki co HDD. Może być bez nagrywarki CD/DVD. 5a. 1000-1500zł gdzie 1500zł to maksymalna cena, najlepiej poniżej. 5b. Dość długo, będzie używany najprawdopodobniej do kiedy nie padnie całkiem. To jedyny i główny komputer. 5c. Jak najszybciej gdyż jest on potrzebny jej do studiów więc najlepiej wybrać i kupić na dniach. 6. Ważna jest jakość wykonania a długość pracy na baterii nie jest bardzo istotna. 7. Rozdzielczość najlepiej fullHD ale może być mniejsza 8. Łóżko, studia 9. NIskie wymagania, czasem zagra w Hearthsotne czy jakieś starsze gry. 10. Z programów to raczej tylko Office. 11. Mile widziana podświetlana klawiatura 12. Wolałbym, żeby to nie było Lenovo, najlepiej jakiś Dell ale jestem otwarty na propozycję. 13. Czytając wasze forum natrafiłem na: DELL Latitude E7440 Intel Core i5-4300U 1.9GHz 4GB 500GB Windows 10 Home PL wygląda ciekawie i parametry też ok ale chętnie poznam jakieś inne propozycję 14. brak. Laptopa wybieram dla swojej dziewczyny dlatego chciałbym mieć jakiś różnorodny wybór w tej cenie. Dziękuje z góry za odpowiedzi i pozdrawiam :)\n[~3000] Laptop dla programisty .NET\nmilons posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\nWitam. Założyłem działalność gospodarczą i chcę wyposażyć swoje stanowisko pracy. Na codzień pracuję z dużymi projektami w Visual Studio więc min 16 GB RAM. Pozostałe parametry: Procesor - i5 lub i7 conajmniej 6. generacji, fajnie byłoby, gdyby nie był niskonapięciowy Dysk - najlepiej SSD + HDD, ale samo SSD >= 200 GB też będzie ok Grafika - bez znaczenia, jesli będzie jakiś Radeon to spoko, ale nie chcę dopłacać za kartę. Matowa matryca 15'-16' Może być bez systemu Fajnie byłoby, gdybym mógł podpiąć go pod stację dokującą, ale nie jest to priorytet Klawiatura i touchpad nie jest jakaś bardzo ważna, bo zawsze pracuję na zewnętrznych Solidna obudowa Chcę kupić laptop do kwoty 3000 PLN netto. Może być nowy lub poleasingowy (pytanie do was - czy w tej cenie z tymi wymaganiami lepszy nowy czy używany?). Do tej pory u obecnego pracodawcy pracuję na laptopie DELL Precision 7510 ze stacją dokującą i dwoma monitorami Della i jestem z tego sprzętu bardzo, bardzo zadowolony, ale jest on poza moim budżetem. Obecnie zastanawiam się nad tym urządzeniem: http://allegro.pl/dell-inspiron-5577-i5hq-16gb-ssd-gtx1050-4gb-fhd-i7140954662.html Poradźcie, pomóżcie, podeślijcie :) 1) Mężczyzna 25 lat, programista .NET, laptop na firmę, może być poleasingowy/używany jeśli będzie z dobrej serii biznesowej. Raty 0% też wchodzą w grę. Ewentualnie jakieś dodatkowe ubezpieczenie. 2) Może być z Windows 10, chociaż nie jest to priorytet, jestem w stanie dokupić licencję osobno 3) 15,4" - 15,6", waga nie jest istotna - z reguły praca przy biurku 4) Najlepiej SSD (>=200GB) + HDD, ewentualnie sam SSD 5a) 3500 PLN bruto, najlepiej na fakturę. Jeśli będzie coś bardzo wartego uwagi to jestem w stanie wydać do 4k brutto 5b) laptop na długo, jedyny komputer który będę posiadał 5C) Zakup w ciągu 2 miesięcy 6) Wytrzymała konstrukcja, wzmocnione zawiasy, stonowany wygląd 7) FullHD, matryca matowa, prawdopodobnie dokupię zewnętrzny monitor 8) biuro + praca w domu, z reguły pod zasilaniem, tylko w Polsce, 9) Gram tylko sporadycznie, często w starsze tytuły, nowe tytuły mogą działać w niskich detalach 10) Visual Studio 2017 - duże komercyjne projekty, VMWare Workstation - rzadko, ale zdarza się, Xamarin Android Emulator Sony Vegas - hobbystycznie, sporadycznie 11) Podświetlana klawiatura i złącze stacji dokującej - supert jeśli będą, ale nie jest to priorytet 12) Stonowana czerń, chętnie Dell, ale nie jest to jedyna marka którą biorę pod uwagę (korzystam obecnie z biznesowego Dell Precision 7510 ze stacją dokującą i 2 monitorami Della) 13) http://allegro.pl/dell-inspiron-5577-i5hq-16gb-ssd-gtx1050-4gb-fhd-i7140954662.html 14) Super byłoby gdyby posiadał min 16GB RAM (projekty VS są naprawdę ciężkie) Jeśli będzie jakaś fajna karta graficzna w zestawie to super, ale nie chcę dopłacać za high-endowego GeForce Celuję w procesor i5 lub i7 minimum 6. generacji Klawiatura i touchpad nie jest bardzo ważny, bo niemal zawsze korzystam z zewnętrznej klawiatury. Pozdrawiam\n[2500-3000]Laptop multimedialny, filmy, starsze gry\nSensei_mRuk posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\nWitam, proszę o pomoc w wyborze laptopa: 1) Laptop na firmę, dorosły 30+ 2) Bez systemu 3) 15'4-15'6, waga nieistotna 4) Najlepiej z HDD + SDD, jeżeli takie wymaganie będzie poza budżetem, wtedy tylko SDD. Napęd DVD mile widziany 5a) Sam laptop, nowy, ewentualnie powystawowy (za używane dziękuję), widełki jak w temacie, maksymalne rozszerzenie kwoty do 3200 zł. 5b) Oby służył jak najdłużej. Będzie to drugi komputer w domu, obok "gamingowej" stacjonarki. 5c) Pośpiechu nie ma, ale przymierzam się do kupna w najbliższych dniach 6) Wykonanie mniej ważne od wydajności. Czas pracy na baterii wystarczy na średnim poziomie. Laptop będzie sporadycznie wynoszony z domu. 7) FHD, IPS 8) Głównie dom, czasami jakieś wyjazdy (raz w roku zagraniczne, ale nie uważam gwarancji międzynarodowej za konieczność). 9) Gry klasy 1 (chyba...), przykładowe tytuły: Heroes III, V, Baldur's Gate 1, 2, stare strategie typu Civilization III, IV, z nowszych jedynie Gwint: Wiedźmińska Gra Karciana 10) Nic szczególnego 11) Zależy mi, aby laptop działał płynnie i szybko, w odróżnieniu od obecnie posiadanego Della, który pomimo formatu jest bardzo powolny i zamulony (otwarcie przeglądarki zajmuje mu 30-60s). Mile widziany będzie smukły i nowoczesny wygląd. 12) Do tej pory miałem Lenovo - ok, gamingowego ASUS'a - bardzo ok, obecnie multimedialny Dell - kiepsko 13) Jestem laikiem i ciężko mi coś samemu znaleźć. Do tej pory polecono mi np.: Lenovo Ideapad 320-15IKB (80XL03JKPB) 14) Brak Z góry dzięki\n[max 3500] laptop do gier\nAlius posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\n1)dorosły 20+, dla mnie. Możliwość wzięcia laptopa na firmę 2)Bez windowsa. Chyba, że cena się nie zmieni 3)15-17 cali 4)SSD, napęd bez znaczenia 5a)3000zł +/- 500zł 5b)Nie będzie on dużo używany, tylko w trakcie wyjazdów bo mam stacjonarkę w domu (i56600k gtx1070). 5c)jak najszybciej 6)najważniejsza jest dla mnie wydajność 7)1920 matryca, będę używał zewnętrznego monitora 8)dom biurko, wyjazdy zagraniczne itp 9)Będę grał w MMO na lapropie (Blade and Soul), możliwe, że też inne gry. Tak więc chyba średnie/duże wymagania 10)AutoCad, ewentualnie jakiś program obliczeniowy ale po to mam stacjonarny. 11)bez większych wymagań, to co przydatne niech będzie 12)bez znaczenia 13)nie mam pojęcia - nie siedzę w laptopach :/ 14) Biore pod uwage laptopy używane, poleasingowe itp. Nie musi być to nówka ze sklepu.\npeanut posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\n[~2500zł] Laptop internet, filmy\nZiP posted a topic in Kupno laptopa, zakup notebooka, laptop do gier, porównanie modeli\n1) Dla kobiety, 21 lat 2) Win10 3) Ważne jest, aby laptop był nie za duży (10,1” – 14,x”) i jak najlżejszy (maksymalnie do 2kg), by wygodnie z nim podróżować 4) Najbardziej pasowałby tu chyba dysk SSD (256 GB jeśli zmieści się w tej cenie) 5 a) Nowy laptop. Budżet około 2500zł. Jeśli warto dopłacić trochę do czegoś o wiele lepszego to proszę o propozycje, max 3000zł 5 b) Będzie to jedyny komputer, więc chcemy, żeby służył jak najdłużej 5 c) Jak najszybciej 6) Istotny jest długi czas pracy na baterii 7) Może być matowa lub błyszcząca 8) W podróży, na uczelni, w domu 9) Od czasu do czasu gry typu GTA SA lub Simsy. 10) Laptop głównie będzie wykorzystywany do programów biurowych, przeglądarki internetowej i odtwarzania multimediów - aby bez problemów dało się oglądać filmy w najlepszej jakości (youtube) 12) Kolor: biały, jakiś różowy (rose gold), srebrny, czarny 14) Używany będzie do pisania długich tekstów, więc fajnie, gdyby klawiatura była wygodna. Z góry dziękuję za pomoc ;)\nLaptop ~3,5k do codziennego użytku\nCzołem :) Za poleceniem z WYKOP.PL zakładam temat z prośba o radę przed zakupem laptopa. Do gier posiadam PS4 więc raczej moim celem nie jest zakup urządzenia do rozrywki. Chciałbym rozwinąć się nieco w grafice, obrobić od czasu do czasu jakiś film i mieć dość mocny sprzęt który nie będzie powodował mojej frustracji. Przeglądając internet moim faworytem jest: DELL Inspiron 15 (5577-2950) i5-7300HQ 8GB 256GB SSD GF-GTX1050 W10 - 3299zł Pytanie - jakie opinie? Jest tutaj SSD a potrzebowałbym jeszcze HDD 1TB. Jaki koszt zakupu dysku? Pomożecie? :)


[Gdańsk] Arla Foods rośnie w Trójmieście – firma przenosi się do nowego biura i ogłasza plany rozwoju - Gdańsk - investmap.pl\nGlobalne Centrum Finansowe Arla Foods, kluczowa jednostka biznesowa jednego z liderów branży mleczarskiej na świecie, zajęło 3,5 tys. mkw. powierzchni w nowoczesnym gdańskim Centrum Biurowym Neptun. Oficjalne otwarcie siedziby nastąpiło 15 grudnia. Nowe biuro pozwoli na realizację strategii dynamicznego rozwoju Arla w Trójmieście. Firma zatrudnia w Polsce już ponad 250 pracowników. Do 2016 r. do zespołu Globalnego Centrum Finansowego ma dołączyć kolejnych 100 osób.\nArla Foods to międzynarodowy koncern mleczarski o skandynawskich korzeniach. Globalne Centrum Finansowe Arla Foods w Gdańsku stanowi jedyne centrum usług wspólnych (SSC) w międzynarodowej strukturze firmy. Jednostka, zatrudniająca obecnie 250 osób, odgrywa kluczową rolę w koordynacji procesów biznesowych Arla Foods na całym świecie.\nW związku z rosnącym znaczeniem polskiego oddziału, firma podjęła decyzję o otwarciu nowego biura o powierzchni 3,5 tys. mkw. w gdańskim Centrum Biznesowym Neptun. Jak przekonują przedstawiciele firmy, otwarcie nowej siedziby to część planów dynamicznego rozwoju biznesu Arla w Trójmieście.\n– Działając na lokalnym rynku od 2008 roku ugruntowaliśmy swoją pozycję jednego z największych i najbardziej pożądanych pracodawców z sektora usług biznesowych na Pomorzu. Odpowiadając na potrzeby biznesu Arla Foods, a także zatrudnianych przez nas pracowników, podjęliśmy decyzję o zmianie siedziby. Każdego roku odnotowujemy dynamiczny wzrost liczby zatrudnionych, a do 2016 roku chcemy zwiększyć kadrę centrum o ponad 100 osób – zapowiada Marcin Tchórzewski, Dyrektor Zarządzający w Globalnym Centrum Finansowym Arla Foods.\nUmowa najmu powierzchni w Centrum Biznesowym Neptun przez Arla Foods to jedna z największych transakcji na rynku biurowym w Trójmieście w 2014 roku. Siedziba firmy, mieszcząca się w 18-piętrowym budynku z widokiem na panoramę Gdańska, urządzona jest zgodnie z koncepcją „Bliżej Natury” – zakładającą ekologiczne rozwiązania oraz aranżację pomieszczeń. W nowoczesnej przeszklonej przestrzeni biurowca, ulokowanego w komercyjnym centrum miasta, znalazły się m.in. nowoczesne pokoje do wideokonferencji, dwa pokoje do relaksu z grami oraz wygodnymi kanapami, pomieszczenia do pracy w małych grupach, przestronna kuchnia i stołówka, a także wygodne stanowiska pracy dla kilkuset osób.\nGlobalne znaczenie, globalny rozwój\nGlobalne Centrum Finansowe Arla Foods w Gdańsku jest odpowiedzialne za prowadzenie operacji biznesowych na rzecz oddziałów i partnerów koncernu na całym świecie. Do obszarów działalności centrum należy, m.in. prowadzenie księgowości, kontrola wewnętrzna, raportowanie, wewnętrzna bankowość oraz zarządzanie danymi, a także HR oraz nadzór nad zamówieniami.\n– Koordynujemy m.in. rozliczenia z dostawcami, a także regulujemy procesy płatności z klientami Arla. Zajmujemy się tworzeniem raportów finansowych dla głównej siedziby firmy w Danii oraz wspieraniem lokalnych oddziałów w różnych regionach globu. Prowadzimy procesy biznesowe w 12 językach obcych na rzecz partnerów z 12 krajów, m.in. ze Szwecji, Norwegii, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Niemiec, USA, Meksyku oraz Bliskiego Wschodu. Dzięki kompetencjom naszych specjalistów bierzemy aktywny udział w procesie dynamicznego rozwoju Arla Foods w skali globalnej – podsumowuje Marcin Tchórzewski.\n[Gdańsk] Firma informatyczna z widokiem na morze w budynku Olivia Star w Gdańsku\n[Gdańsk] CBRE silnie zaznacza swoją obecność w Trójmieście


Przepisy na dania z makaronem | WINIARY\nLoteria świąteczna - potrząśnij świąteczną kulą i wygrywaj!\nKonkurs na przepis miesiąca\nLoteria świąteczna - potrząśnij świąteczną kulą i wygrywaj! Odbierz magazyn Konkurs na przepis miesiąca #MISJAKASZOTTO Zimne sosy\nNasze przepisy z makaronem\nMakaron to podstawa włoskiej kuchni. Istnieje kilkadziesiąt rodzajów tego dania. Niewątpliwie makaron to niezwykle uniwersalny produkt, który może być dodatkiem do sosów, warzyw, zup, zapiekanek i wielu innych. Jeść go można zarówno na słono, jak i na słodko. Poprawnie przyrządzony makaron powinien być al dente, co oznacza, że po ugotowaniu nie jest on ani zbyt miękki, ani zbyt twardy. Poznaj przepisy na makarony - makaron w sosie serowo-pieczarkowym z łososiem, makaron z dynią, czosnkiem i grzybami czy makaron z kurczakiem i kurkami i zakochaj się w tym włoskim przysmaku!\nSmaczny i niebanalny obiad dla dwojga w pół godziny? Coś prostego, ale efektownego? Tagliatelle z masłem orzechowym , czyli klasyczny włoski makaron przyrządzony po tajsku z sosem sojowym, imbirem, papryką chili i warzywami to super pomysł! Tagliatelle z warzywami i masłem…\nTagi: Dania główne Makaron, ryż i kasze Kuchnia azjatycka (chińska + orientalna) Makarony Kostki WINIARY - patent na smaczne i proste gotowanie! Makarony\nTajski makaron z masłem orzechowym\nKiedy nie masz pomysłu na obiad, a czas goni, poszukaj prostego przepisu na makaron z kuchni włoskiej! Polecamy gnocchi z indykiem w pomidorach , czyli włoskie kluseczki zapiekane z mięsem podsmażanym z cebulą, czosnkiem, przyprawami i pomidorami. Znakomity smak i apetyczny…\nTagi: Kuchnia włoska Dania główne Mięso i drób Kostki WINIARY - patent na smaczne i proste gotowanie! Pomidor Makarony\nTagi: Kuchnia włoska Makarony Dania główne Kostki WINIARY - patent na smaczne i proste gotowanie! Wegetariańskie Makarony\n2,6/5 7 ocen\nChcesz zjeść coś smacznego i sycącego na obiad, ale masz plany na wieczór i musisz się śpieszyć? Nasz prosty przepis na makaron z kurczakiem nie zajmie Ci więcej niż pół godziny! W łatwy sposób przygotujesz pyszny makaron rurki z piersią kurczaka, pomidorami, cebulką i…\n3,8/5 55 ocen\nMakaron z zupek chińskich może zostać wykorzystany do sałatki z Majonezem Dekoracyjnym WINIARY , pomidorem, szynką konserwową (lub inną wędliną), groszkiem zielonym i porem. Sałatkę z zupek chińskich dopraw do smaku przyprawami, za którymi przepadasz – i pamiętaj, aby…\nTagi: Sałatki Przystawki, kanapki i tosty Makaron, ryż i kasze Warzywa i grzyby Podwieczorek Kolorowe sałatki Pomidor Makarony\n4,2/5 37 ocen\nTagi: Grzyby Makarony Mięso i drób Pieczenie Włoska Włoskie smaki Wieprzowina Makarony Kuchnia włoska\n3,3/5 34 oceny\nZapiekany makaron z jabłkami i cynamonem to niezwykle proste danie, które nie wymaga dużo pracy. Posiłek możesz podać jako pożywny deser lub obiad dla całej rodziny. Pyszne połączenie soczystych, lekkich jabłek z domowym makaronem i aromatycznym cynamonem tworzy idealną…\nTagi: Dania bezmięsne Makaron, ryż i kasze Jabłuszko pełne snów! Makarony\nZapiekany makaron z jabłkami i cynamonem\nSzybki i bardzo pożywny obiad, który nie sprawi trudności nawet początkującym kucharzom. Sprawdź przepis na makaron z kiełbasą i żółtym serem . Świetną funkcję odgrywa sos wykonany ze śmietanki i żółtek. Dzięki niemu wszystkie składniki łączą się, tworząc idealną całość!\nTagi: Makaron, ryż i kasze Makarony Obiad za grosze\nMakaron z kiełbasą i żółtym serem\nŁazanki można przyrządzać na wiele sposobów, zwłaszcza że każdy pamięta je trochę inaczej z domu rodzinnego. Jedno jest pewne – przepis na łazanki to punkt obowiązkowy w każdym zeszycie z przepisami, zwłaszcza tymi wigilijnymi! Dziś na obiad lub kolację proponujemy łazanki…\nTagi: Dania główne Makaron, ryż i kasze Makarony\n3,4/5 151 ocen\nPoznaj przepis na rozgrzewającą zupę na zimę i nie tylko! Przedstawiamy wyjątkowy krem z ciecierzycy . Przygotuj wywar z bulionu warzywnego WINIARY , dodaj wcześniej namoczoną ciecierzycę, pomidory z puszki, czosnek i aromatyczne przyprawy. Całość gotuj na małym ogniu, a…\nTagi: Zupy Dania główne Dania bezmięsne Pomidor Makarony Warzywa\nSałatka z makaronu, kurczaka i marynowanych buraczków to propozycja dania nawet na eleganckie przyjęcie. Najważniejszym składnikiem jest soczysty i idealnie doprawiony kurczak, którego przygotowanie nie sprawi Ci problemów, jeśli wykorzystasz WINIARY POMYSŁ NA... PAPIRUS…\nTagi: Sałatki Makaron, ryż i kasze Drób Mięso i drób WINIARY POMYSŁ NA... PAPIRUS Papirus Kolorowe sałatki Sałatki Makarony Uroczysta kolacja Na wynos Kurczak Szybki i prosty obiad\nPyszna sałatka z makaronem i soczewicą to ciekawy pomysł na pożywny, a jednocześnie lekki obiad. Makaron i soczewice ugotuj w oddzielnych garnkach, a następnie odstaw do wystudzenia. Gdy już będą chłodne, połącz z odpowiednio pokrojoną papryką, porem i natką pietruszki.…\nTagi: Sałatki Makarony Warzywa\nSałatka z makaronem i soczewicą\nSmażony makaron z serem i boczkiem to fantastyczny pomysł na obiad, któremu nie oprą się nawet niejadki. Przypominający nieco Spaghetti carbonara, przeniesie nas do samych Włoch bez wychodzenia z domu. Smacznego!\nTagi: Makaron, ryż i kasze Makarony\nSmażony makaron z serem i boczkiem\nPyszna pożywna sałatka z tortellini z mięsem , będzie idealnym pomysłem na lunch w pracy czy szkole. Przepis jest łatwy do wykonania, a trzy kolory tortellini sprawiają, że sałatka kusi Swym pięknym wyglądem. Do przygotowania potrzebujesz również świeżych warzyw, sycącego…\nTagi: Sałatki Pomidor Warzywa Makarony\nSałatka z tortellini trzy kolory\nWiosenna sałatka idealna na lunch. Sałatka z tortellini to połączenie różnorodnych warzyw z serem żółtym, szynką, a także delikatnym makaronem tortellini. Przed podaniem sałatkę z tortellini łączymy z Majonezem dekoracyjnym WINIARY i dekorujemy świeżym szczypiorkiem.…\nTagi: Sałatki Makarony Sałatki Szybka kolacja Uroczysta kolacja\n3,6/5 212 ocen\nPyszna zapiekanka oczywiście z Pomysłem na...Winiary :)\nTagi: Dania główne Makaron, ryż i kasze Makarony Zapiekanki\n3,2/5 27 ocen


Królik | Fundacja Neli Małej Reporterki\nKAMPANIA SPOŁECZNA #USTA-PYSK\nJAK UDZIELAĆ PIERWSZEJ POMOCY ZWIERZĘTOM?\nPIERWSZA POMOC DLA ŚWINKI MORSKIEJ\nPIERWSZA POMOC DLA CHOMIKA\nPIERWSZA POMOC DLA KRÓLIKA\nPIERWSZA POMOC DLA FRETKI\nPrzed przystąpieniem do udzielania pierwszej pomocy swojemu zwierzakowi, postaraj się zachować spokój! Ratowanie zdrowia i życia to bardzo stresująca sytuacja, dlatego działając w miarę spokojnie, masz większe szanse, aby prawidłowo pomóc.\nPrzed przystąpieniem do pierwszej pomocy, pamiętaj o podstawowym ABCD, czyli:\nA – Airways – sprawdzeniu dróg oddechowych zwierzaka – czy nic w nich nie ma?\nB – Breathing – sprawdzeniu czy zwierzę oddycha.\nC – Circulation – czy jest tętno?\nD – Disability – stan neurologiczny. To trudne słowo, które odnosi się do sprawdzenia czy zwierzak reaguje na bodźce – np. delikatne uszczypnięcie.\nJeśli zwierzątko nie oddycha, połóż je na boku, tak, aby szyja i głowa były w linii prostej – to tak zwana pozycja „gardłowa”.\nSprawdź również czy Twojemu pupilowi bije serduszko. W tym celu połóż palec wskazujący i serdeczny po lewej stronie klatki piersiowej (trochę niżej niż pod pachą) zwierzaka. Jeżeli nie możesz, obserwuj czy klatka piersiowa „faluje” góra-dół.\nZwiń dłoń w rulon, obejmij w ten sposób swoje usta i pyszczek zwierzaka. Następnie, delikatnie dmuchnij – staraj się obserwować czy klatka piersiowa się rusza. Jeżeli nie, dmuchnij mocniej.\nWykonuj sztuczne oddychanie co 5 sekund, w międzyczasie sprawdzaj czy zwierzątko zaczęło samo oddychać.\nGdy serduszko nie bije, rozpocznij natychmiast masaż serca. Przyłóż kciuk i palec wskazujący do klatki piersiowej, w okolice łokcia. Zacznij uciskać w tempie jeden ucisk na dwie sekundy. Co 5 sekund rób sztuczne oddychanie.


Zabójcze umysły 4: Ku pamięci (7) - serial kryminalny\nsezon 4 odc. 7: Ku pamięci\n(Criminal Minds: Memoriam)\nserial kryminalny Kanada/USA 2008 od 7 lat\nShemar Moore, Thomas Gibson, Matthew Gray Gubler, A.J. Cook\nPo zakończeniu śledztwa w sprawie serii uprowadzeń chłopców, Reid postanawia zostać w Las Vegas, by wyjaśnić wątpliwości dotyczące śmierci małego Rileya. Podejrzewa, że winnym jest ojciec ofiary.\nTrzymający w napięciu serial kryminalny o działaniach elitarnej Specjalnej Jednostki Analityków Medycyny Behawioralnej z Quantico, którzy badają wyjątkowo okrutne zbrodnie. Prowadząc śledztwa, próbują zrozumieć motywy działania przestępców i przewidzieć ich kolejne posunięcia. Agenci zjawiają się na prośbę funkcjonariuszy FBI, gdy prowadzone przez policję dochodzenia nie przynoszą rezultatów. Zakończenie poprzedniego sezonu było bardzo dramatyczne. Gdy członkowie zespołu wsiadali osobno do identycznych samochodów, w jednym z aut doszło do eksplozji. W czwartej serii dowiemy się, kto znajdował się w pojeździe i jak potoczą się losy reszty zespołu.\nPo zakończeniu śledztwa w sprawie serii uprowadzeń chłopców, doktor Reid postanawia zostać w Las Vegas, by wyjaśnić wątpliwości dotyczące śmierci małego Rileya. Podejrzewa, że winnym jest ojciec ofiary. Morgan i Rosso postanawiają pomóc Reidowi w rozwiązaniu tej zagadki.\njako Elle Greenaway\nGuy Norman Bee reżyseria