Jesteś tutaj: HomeInowrocławKolejni pielgrzymi z Kujaw wyruszyli na pątniczy szlak\nNapisane przez Ł.R.\tOpublikowano w Inowrocław sobota, 28 lipiec 2018 12:41\nWyjście z Krusziwcy Fot: Przemysław Bohonos / MojaKruszwica.pl\nW sobotę rozpoczęła się Piesza Pielgrzymka Archidiecezji Gnieźnieńskiej na Jasną Górę, zainaugurowana Mszą Świętą w katedrze św. Wojciecha w Gnieźnie. Na szlak wyruszyło również kilka grup promienistych, dzisiaj swoich pielgrzymów pożegnali m.in. kruszwiczanie.\nMszą Świętą w kościele pw. św. Teresy w Kruszwicy swoją drogę w kierunku jasnogórskiego tronu królowej Polski rozpoczęła grupa około 60 pielgrzymów. Pielgrzymi, którzy wyruszyli z Kruszwicy, Inowrocławia, Gniezna oraz innych miast na Kujawach dotrą na Jasną Górę w niedziele 5 sierpnia, gdzie przywita ich Prymas Polski abp. Wojciech Polak.\nOd piątku na pątniczym szlaku są już natomiast pielgrzymi z Janikowa. W sobotę natomiast Mszą Świętą w parafii pw. św. Jadwigi swoje pielgrzymowanie rozpoczęli pielgrzymi z Inowrocławia.\nHasło tegorocznej pielgrzymki Archidiecezji Gnieźnieńskiej to ,,Obdarowani”, nawiązujące bezpośrednio do darów Ducha Świętego - Ten, który jest wypełniony Duchem Świętym powinien dzielić się Chrystusem z innymi. To pierwszy owoc obdarowania – mówił dzisiaj w Gnieźnie, bp. Krzysztof Wętkowski.\nPowoli ku zakończeniu swojej pielgrzymki zmierzają natomiast pielgrzymi z Diecezji Bydgoskiej, którzy z Bydgoszczy wyruszyli dokładnie przed tygodniem, natomiast na Jasną Górę dotrą we wtorek 31 lipca. Na swoim szlaku zatrzymali się oni m.in. w Inowrocławiu i Kruszwicy.\nWięcej w tej kategorii: « Samorządy rozmawiają o problematycznym rowie Marulewskim\tSejmik wyraził zgodę na opóźnienie inwestycji przy ulicy Magazynowej »


You are here: Home / Zdrowa kuchnia / Sposób na szybką utratę wagi\n24 sierpnia 2018 By admin Off 4\nZastanawiałeś się kiedyś dlaczego częste i regularne posiłki są tak istotnym czynnikiem podczas odchudzania? Wszyscy doskonale już wiemy, że dieta bogata w treściwe produkty gra istotną rolę podczas redukowania tkanki tłuszczowej i budowania mięśni. Nie wszyscy jednak wiedzą o tym, że podczas jednego posiłku mięśnie mogą wchłoną ograniczoną ilość składników odżywczych, dlatego większa liczba małych porcji będzie niezwykle pomocna w odchudzaniu.\nW skrócie, Twoje mięśnie przyjmą tylko tyle ile będą tego akurat potrzebowały. Jeśli dostarczysz swojemu organizmowi zbyt dużo pożywienia naraz (nawet jeśli będą to jedynie wartościowe produkty) cała nadwyżka energetyczna, która nie zostanie spalona, albo wykorzystana do regeneracji mięśni, zostanie odłożona jako tkanka tłuszczowa.\nZapewne domyślasz się jak szybko schudnąć będziesz mógł, dzięki znajomości tego drobnego faktu. Wystarczy że zaczniesz zawsze jeść tyle ile Twój organizm akurat tego potrzebuje.\nJednak nie tylko to jest istotne, jest jeszcze jedna rzecz o której musisz pamiętać, mianowicie regularność. Nie wyobrażaj sobie, że jeśli nie będziesz jadł przez pół dnia to później możesz to nadrobić bo ilość spożytych kalorii się wyrówna. W takiej sytuacji nie dość, że Twój organizm będzie głodował to i tak zacznie on odkładać wszystko co zjesz jako tłuszcz.\nPomimo tego, długie przerwy pomiędzy posiłkami wzmagają Twój apetyt, co często kończy się jedzeniem znacznie zbyt dużych porcji. Dlatego nie warto nawet próbować odchudzać się pomijając np. jeden posiłek dziennie, bo i tak skończy się to nadrobieniem strat przy następnym.\nPodsumowując, mała liczba posiłków podczas dnia nie sprzyja odchudzaniu. Dzięki częstszym i jednocześnie mniejszym porcjom będzie Ci znacznie łatwiej schudnąć. Do tego głód nie będzie tak dokuczliwy, co pozwoli na łatwiejsze panowanie nad sobą i unikanie zbyt kalorycznych oraz niezdrowych rzeczy.


stół DORIAN rozkładany - dąb LANCELOT i biel - sklep Dedekor.pl - wyposażenie wnętrz, kuchni. Artykuły dekoracyjne.\nstół DORIAN rozkładany - dąb LANCELOT i biel\nPoszukujesz dużego, nowocześnie prezentującego się stołu? Mamy dla Ciebie coś wyjątkowego!\nModernistyczny, rozkładany stół DORIAN to kwintesencja nowoczesnej elegancji. Mebel jest znakomitym połączeniem totalnie unikatowego koloru dąb i szlachetnej bieli z modernistyczną, prostą formą. Ciekawa, choć nieprzekombinowana stylistyka stołu nada Twojej przestrzeni oryginalnego charakteru. DORIAN cechuje się stabilnością i trwałością. Blat został wykonany z wysokiej jakości materiału MDF. Nogi stołu to pełne klasy, szlachetne drewno lite bukowe. Fantastyczna kolorystyka oraz minimalistyczna forma – to wszystko łączy w sobie nowoczesny stół rozkładany DORIAN. Dzięki niemu możesz cieszyć się pięknym i komfortowym wnętrzem każdego dnia. Wymiary: 140-220/80/76 cm.\nZainwestuj w unikalną, przepiękna stylistykę oraz trwałe, staranne wykonanie już teraz i zamów nowoczesny stół rozkładany DORIAN!\nWymiary (dł./wys./szer.) 140-220/80/76 cm\nMateriał Blat - MDF laminowany, nogi - drewno lite bukowe


prezenty ślubne w Porębie - akcesoria, zaproszenia na wesele, pierścionki zaręczynowe\nprezenty ślubne w Porębie\nzespół muzyczny Porębaorkiestra weselna Porębadj na wesele Porębawodzirej Porębakamerzysta ślubny Porębafotograf Porębaauto na ślub Porębatorty ślubne Porębasala weselna Porębaorganizacja wesela Porębadekoracje weselne Porębaprezenty ślubne Porębagarnitury ślubne Porębasukienki na wesele Poręba pieczątki firmowe w Porębie\nDodaj swoje usługi za darmo! Z weselem wiąże się sporo rzeczy do kupienia. Najpierw Para Młoda musi kupić w lokalnym sklepie w Porębie zaproszenia, dekoracje. Nie wspominając o pierścionku zaręczynowym, który musi być z odpowiedniego materiału najlepiej białego złota, które jest bardzo wytrzymałe na warunki atmosferyczne oraz zabrudzenia. Zaproszenia ślubne z Poręby czasami warto zmienić na rzecz zaproszeń wydrukowanych z internetu, ponieważ takie firmy często oferują lepsze ceny niż firmy z Poręby oferujące zaproszenia na wesela czy też inne okazje np. chrzciny, komunie itp.


Największy strajk w historii Ryanaira. Prawie 400 lotów odwołanych - Rynek Lotniczy\nNajwiększy strajk w historii Ryanaira. Prawie 400 lotów odwołanych\nOdwołane loty, Prostesty, Rekord, Ryanair\nCzy szklanka jest pełna do 85% czy pusta w 15%?fot. Ryanair\nZapowiedziana przez związkowców z Belgii, Szwecji, Holandii, Niemiec i Irlandii akcja protestacyjna doszła do skutku i spowodowała, że 55 tysięcy pasażerów nigdzie dziś nie poleci. Najwięcej poszkodowanych jest u naszych sąsiadów zza Odry, bo aż 42 tysiące.\nO utrudnieniach było już wiadomo od początku sierpnia i co kilka dni spływały nowe informacje o kolejnych odwołanych lotach. Jak się okazuje, kolejne uziemienie części floty największego europejskiego przewoźnika niskosztowego okazało się największym aktem niezadowolenia pracowników, którzy zarzucają pracodawcy skandaliczne warunki pracy.\nZa pomocą mediów społecznościowych przewoźnik przeprosił pasażerów za zaistniałą sytuację i określił działania swoich pilotów jako „godne pożałowania” oraz „nieuzasadnione”. Jednocześnie podziękował tym pilotom, dzięki którym 85 procent lotów odbędzie się bez zakłóceń.\nIrlandzka firma stale wzywa związkowców do kontynuowania rozmów. Ci z kolei twierdzą, że są one bezproduktywne. Przepychanka trwa w najlepsze, a tracą na tym wszystkim klienci firmy.\nChoć, patrząc na spadek aż o 14 procent cen akcji Ryanaira, i przewoźnik zaczyna odczuwać skutki strajków. Należy tutaj zauważyć, że na takie wyniki większy wpływ mają protesty kontrolerów lotu. Tylko 9 sierpnia 8 procent lotów linii miało opóźnienia z tego powodu.\nLoty odwołane w Polsce\nJak pisaliśmy we środę, Ryanair odwołał dwanaście lotów do Polski i taką samą liczbę z Polski. Oto ich lista:\nKiedy koniec sporu Ryanaira z pilotami?\nNa razie obie strony są nieprzejednane. Nikt nie chce ustąpić i cała sytuacja przypomina pat. W dłuższej perspektywie w gorszej sytuacji stawia to przewoźnika.\n– Wyzwania związane z rynkiem pracy będą rosnącym problem dla Ryanaira i całej branży. Na to nakłada się droższe paliwo. Ryanaira stać na utrzymanie niskich cen biletów, bo ma dwucyfrowe marże, ale tempo wzrostu będzie malało. Jeśli linia nie wypracuje stabilnego porozumienia z pracownikami, w perspektywie kilku lat może to być istotny czynnik ograniczający linię – jak mówił dla nas Dominik Sipiński, ekspert lotniczy związany z ch-aviation i Polityki Insight.\nPytanie, kiedy dotrze to do władz irlandzkiej firmy, pozostaje otwarte. Przewoźnik budował swoją pozycję na rynku lotniczym między innymi za pomocą niskich cen. Spełnienie żądań pracowników oznaczałoby zmianę modelu biznesowego, a tego Ryanair robić nie chce po żadnym pozorem.\nKlientom przewoźnika nie pozostaje więc nic innego jak szykować się na kolejne strajki i walczyć o zwroty za niewykorzystane bilety oraz należne im odszkodowania.\nAleksander Domański 08 sierpnia 2018


E sklep internetowy z elektronikąTwój Niesamowity Wrocław | Twój Niesamowity Wrocław E sklep internetowy z elektroniką – Twój Niesamowity Wrocław\nCoraz więcej sklepów sprzedaje części elektroniczne. Bez większych trudności możemy w sieci znaleźć sklep, w którym zaopatrzymy się we wszystkie podzespoły potrzebne do prawidłowego działania urządzeń. Tworzy się coraz więcej sklepów tego typu. Jeśli potrzebujemy to możemy kupić nie tylko przewody, ale także wentylatory, oświetlenie czy układy scalone. Każdy może znaleźć to, co jest mu potrzebne. Zaledwie co należy zrobić posłużyć się do tego celu wyszukiwarkę i wpisać: rezystory Kraków. Wielu ludzi decyduje się kupować w sieci. Trzeba jedna wybrać taki sklep, w którym zakupy będą pewne. Jeżeli sklep nie będzie przez nas sprawdzony to możemy być zawiedzeni zakupami. Nieodpowiednia obsługa sklepu może nie doradzić nam odpowiednich podzespołów. Warto zatem sprawdzić, który sklep ma odpowiednie doświadczenie oraz zapewni nam najwyższą jakość obsługi. W takim sklepie będziemy mogli znaleźć wszystko, co jest nam potrzebne i będziemy zadowoleni. Bardzo ważne jest, aby dostawa była pod drzwi, gdyż często nie mamy czasu na chodzenie po sklepach. W sieci możemy kupić wszystko.


Tour de France od kulis - Rowery.org\nHome / Czytelnia / Tour de France od kulis\nautor: Jakub Zimoch :: 23 lipca 2016, 09:01@KubaWinter\nTour de France jaki jest wszyscy wiemy. Najstarszy, największy, najważniejszy. Każdy z nas widział „Wielką Pętlę” w telewizji, z wyreżyserowanymi ujęciami, zamkami, ośnieżonymi szczytami i szalonymi finiszami. Na taki obraz Tour de France pracuje prawdziwa armia ludzi. Przyjrzyjmy się zatem jak wyścig wygląda od kuchni.\nWydawałoby się, że start do etapu musi być jednym z najmniej interesujących wydarzeń w kolarskim wyścigu. Ot, grupka kolarzy zbiera się przed namalowaną na drodze kreską, a burmistrz miasta daje sygnał do startu machając chorągiewką. Nic bardziej mylnego, a już na pewno nie na Tour de France.\nMiasteczko startowe gotowe jest na długo zanim pojawią się w nim pierwsi goście, nie wspominając nawet o biorących udział w wyścigu kolarzach. Na przestrzeni kilkuset metrów kwadratowych pod żółtą banderą Tour de France otwiera się prawdziwy park rozrywki. Z głośników płynie radosna muzyka, a spiker tylko podgrzewa i tak już gorącą atmosferę lipcowego poranka. Zwykli fani tłoczą się przy gęsto rozstawionych barierkach, w pogotowiu trzymając flagi i transparenty. Kibice, którzy zdecydowali się wykupić jeden z wielu pakietów VIP mogą wkroczyć w świat Touru nieco głębiej.\nNa długo przed pojawieniem się na parkingu autobusów drużyn opuszcza go słynna karawana reklamowa Tour de France. Ciężko stwierdzić, czy w peletonie jest więcej kolarzy, czy w karawanie samochodów. Zwykłe osobówki, jak i sporych rozmiarów ciężarówki przerobiono na kurczaki, kolarzy, psy, opony… Pomysłowość specjalistów od marketingu nie zna granic. Auta startują grupami: niebieski peleton Krysa poprzedza ten utworzony przez bagietki na kołach. Z głośników zamontowanych na pojazdach wydobywa się głęboki bas, przerywany co chwila radosnym „Bonjour” z ust uśmiechniętej (jeszcze?) hostessy. Kibice zebrani przy trasie albo chwytają latające dookoła gadżety, albo wręcz przeciwnie – unikają bycia trafionym przez paczkę żelków, ciastko lub torbę na zakupy.\nGdy krzykliwa karawana zwalnia miejsce na parkingu pojawiają się pierwsze autobusy i samochody, przywożąc na miejsce głównych bohaterów całego spektaklu. Tymczasem w centrum miasteczka startowego rozpoczyna się oficjalne otwarcie. Na scenę wychodzą dyrektor wyścigu Christian Prudhome, ostatni francuski zwycięska wyścigu Bernard Hinault, pogromca „Kanibala” Bernard Thevent, burmistrz miasta i kilku innych lokalnych notabli. Wszyscy są niezaprzeczalnie szczęśliwi i wymieniają się nie tylko uprzejmościami, ale i pamiątkowymi prezentami.\nSzczęśliwcy, którzy otrzymali lub wykupili zaproszenie do tej strefy, mogą się raczyć francuskimi przysmakami w towarzystwie Hinault, Poulidora czy członków drużyn, którzy postanowili nabrać sił przed startem. 3 tygodnie to jednak kupa czasu i masa pracy przy wyścigu. Jeśli ktoś nie miał czasu zadbać o swoją brodę albo czuprynę – et voila – czeka na niego oficjalny fryzjer Tour de France. Chętnych nie brakuje.\nW tym samym czasie przy autobusach drużyn zbierają się coraz większe grupki fanów i dziennikarzy. Przewijają się flagi najróżniejszych narodowości, prym wiodą jednak Norwegowie i Słowacy. Gdy w końcu wybija godzina podpisywania listy startowej kolarze powoli wyłaniają się z autobusów i wjeżdżają na podium, by na elektronicznej tablicy złożyć palcem swój podpis.\nSpiker stara się przedstawić każdego zawodnika, jednak losowa kolejność przybywania kolarzy wcale nie ułatwia mu zadania. Niektórzy kolarze udzielają z podium krótkiego wywiadu dla zebranej licznie publiczności. Po zjeździe z rampy czekają na nich dziennikarze i krótkie wywiady dla mediów. Część kolarzy bierze na drogę batony i żele energetyczne od sponsora wyścigu. Ci bardziej wyluzowani, zanim znowu znikną w drużynowym autobusie, rozdają jeszcze autografy.\nPo ponad godzinie celebrowania składania podpisów rozpoczyna się zbiórka kolarzy przed linią starty. To nie raz ostatnia okazja na spokojne pogawędki tego dnia. W pierwszym rzędzie zbierają się oczywiście liderzy poszczególnych klasyfikacji. Przed nimi tłumek fotografów nie spuszcza palców ze spustu migawek. Peter Sagan znajduje jeszcze czas na kilka zdjęć i autografów. Nie da się go nie lubić – woda sodowa nie uderzyła mu do głowy.\nPrzed liderami parkuje czerwony samochód dyrektora wyścigu, a pod oznaczającym start łukiem staje burmistrz miasta z okolicznościową chorągiewką. Spiker dalej podgrzewa atmosferę – 5 minut, 3 minuty, zaraz ruszą do kolejnego morderczego etapu. W końcu chorągiewka opada, Skoda rusza i słychać kliknięcie niemal 200 wpinanych pedałów. Ściśnięty za barierkami tłum szaleje. Kilka godzin wyczekiwania kumuluje się w sekundach.\nNastępuje szybkie pakowanie tego, co zostało na starcie. Do samochodów wsiadają dziennikarze, z parkingu ewakuują się autobusy drużyn. Tłum niechętnie, jakby czekając na bisy, rozchodzi się do domów. Po Tour de France zostaną im wspomnienia, zdjęcia z telefonów i parę zawstydzających gadżetów, z którymi nie bardzo wiadomo co zrobić.\nW tym samym czasie, kiedy peleton opuszcza start, rozkłada się miasteczko na mecie wyścigu. Pracy jest o wiele więcej. Oprócz standardowych dekoracji wyścigu, trzeba przygotować miejsce dla setek dziennikarzy i ekip telewizyjnych.\nTuż za metą znajduję się strefa techniczna. Najbardziej niesamowity labirynt kilometrów kabli, anten i wozów transmisyjnych. Przez trzy tygodnie w tym pozornym chaosie powstają transmisje z wyścigu oraz większość programów towarzyszących zmaganiom kolarzy. Pomiędzy kamperami i uważając na plątaninę kabli przemykają prezenterzy, byli kolarze, technicy, komentatorzy. W telewizji wszystko wygląda profesjonalnie i bez skazy, na żywo przypomina nieco lokalny festyn. Podnośnik z antenami i odbiornikami idzie w górę. Znak, że rozpoczyna się transmisja w telewizji.\nNa mecie kończą się ostatnie przygotowania finiszu. Kilku zagorzałych kibiców zajmuje miejsca przy samej kresce, gdy na asfalcie pojawiają się znane nam wszystkim logotypy. Barierki w mgnieniu oka pokrywają się reklamami. Atmosfera ciągle jest jak na pikniku, do godziny zero zostało jeszcze sporo czasu.\nW centrum prasowym, hali sportowej przygotowanej jak na maturę, na której nikt nie ściąga, dziennikarze zajmują się raczej rozmowami niż śledzeniem wyścigu. Tour można oglądać na kilkunastu porozstawianych dookoła telewizorach. Gdy kolarze pokonują kolejne kilometry dziennikarze wyruszają w poszukiwaniu restauracji, w której serwowany jest obiad. Włodarze miasta nie chcą, żeby ktoś ich źle wspominał z powodu pustego żołądka, dlatego posiłki zazwyczaj stoją na bardzo wysokim poziomie.\nWyścig powoli zbliża się do mety. Pierwsze rzędy przy barierkach są już dawno zajęte. Powoli zapełniają się też trybuny dla VIPów i zaproszonych gości. Na mecie pojawia się się też słynny „Borsuk”. Uśmiechnięty i z „bonjour” na ustach, kłóci się z obrazem twardziela rozdającego sierpowe na lewo i prawo. Nie ma co narzekać, lepsze „bonjour” z pięciokrotnym zwycięzcą Tour de France, niż zbieranie zębów z asfaltu.\nNa wprost podium pojawia się grupa roześmianych kibiców Petera Sagana. Na przybycie swojego idola są świetnie przygotowani – koszulki mistrza świata, podobizny, maski komiksowego Hulka, megafony. Od razu wzbudzają wielkie zainteresowanie dziennikarzy, a nawet hostess wręczających zieloną koszulkę.\nKilkaset metrów za metą parkują wreszcie drużynowe autobusy. Na mecie pojawiają się pierwsi masażyści i oficerowie prasowi. Dziennikarze zbierają się w specjalnych namiotach ustawionych z boku drogi. Teraz wszyscy śledzą już rozwój wydarzeń na trasie. Dołącza do nas Oleg Tinkov w towarzystwie Ivana Basso.\nNa mecie roi się od żandarmerii i obsługi Tour de France dokładających wszelkich starań, żeby każdy był na swoim miejscu i zostawił kolarzom odrobinę miejsca na finisz. Najbliżej kreski ustawiają się fotografowie. Po luźniej atmosferze sprzed kilku godzin nie ma już śladu. Nad głowami krążą już helikoptery, w oddali słychać policyjne syreny i szum motocykli. Ostatni fotografowie zeskakują z motocykli i dołączają do kolegów po fachu.\nW oddali widać już ożywienie publiczności i mknący ku nam wielokolorowy miraż. Ciężko stwierdzić, co się dzieje, kto prowadzi. Widać jedynie, że się zbliżają. Napięcie sięga zenitu i nie ma czasu zastanawiać się nad przebiegiem finiszu. Przez wizjer aparatu widzę walczących z przodu zawodników w białej, zielonej i czerwonej koszulce. Spust migawki naciskam raz za razem, dźwięk opadającego lustra zagłusza ryk tłumu i głos spikera. Minęli linię mety, czas przycisnąć się do barierek i przytulić z innymi fotografami. Rozpędzony peleton mija nas na milimetry. Parę metrów dalej słychać już, że zaczyna hamować.\nKto wygrał? Nie wiem, nie wie też nikt obok mnie. Katiusza i Kristoff cieszą się dwieście metrów dalej. Sagan zawraca i wpada w objęcia zgromadzonych przy barierkach fanów ze Słowacji. O wszystkim decyduje analiza foto-finiszu. Kristoff po cichu znika, Sagan tonie w jeszcze większej liczbie uścisków. W międzyczasie żandarmeria i obsługa robią wszystko, żeby nikomu nic się nie stało. Linię mety ciągle mijają jeszcze zawodnicy. Gdy w koszulce w grochy przybywa nasz Rafał Majka Słowacy głośną wykrzykują jego nazwisko. Rafał uśmiecha się wyraźnie zadowolony.\nNa drodze roi się od kamer i fotoreporterów. Zanim zawodnicy znikną w drużynowych autobusach każdy chce zdobyć gorące wypowiedzi po etapie. W strefie technicznej i tak zwanej „mix zonie” przy podium pojawiają się posiadacze koszulek. Gdy rozpoczynają się dekoracje kibice Sagana zapewniają godną oprawę każdemu z dekorowanych kolarzy. Najlepszy Słowacki kolarz ewidentnie to docenia i kilkukrotnie macha i wskazuje na nich ręką.\nPo dekoracjach rozpoczyna się maraton wywiadów. Każdy, kto wyszedł tego dnia na podium musi przejść przez kolejne szczeble dziennikarskiej drabinki. Pierwszeństwo ma oczywiście francuska telewizja, potem inne stacje, radio, na końcu są media pisane, zarówno te papierowe jak i internetowe. Porządek musi być. Na koniec zawodnicy biorą udział w konferencji prasowej przez… wideo-czat. Kolarze siedzą w ciężarówce przy mecie, a dziennikarze w centrum prasowym. Po zakończeniu wszystkich ceremonii i oddaniu próbek na kontroli dopingowej, bohaterowie dnia mogą powoli zbierać się do hotelu. Pozostali członkowie ich drużyn już dawno opuścili metę i są w drodze do hotelu. Od finiszu minęła już prawie godzina.\nGdy etapowe podium i większość dekoracji są już wspomnieniem Peter Sagan jeszcze raz podchodzi do swoich kibiców. Niestrudzenie podpisuje im wszystko, co tylko mu podadzą. Rozmawia, robi sobie zdjęcia. Autografy brytyjskim fanom tuż przed wejściem do samochodu rozdaje też Chris Froome. Dla kontrastu lokalna gwiazda, Fabian Cancellara, unika kibiców jak może, udając że nikt go nie woła…\nGdy okolice finiszu powoli pustoszeją, w centrum prasowym rozpoczyna się prawdziwy wyścig z czasem. Halę wypełnia jednoczesne stukanie w kilkaset klawiatur. W świat idą raporty i wywiady. Na parkingach i trawnikach przy mecie kręcone są jeszcze ostatnie programy telewizyjne. Wielobarwna karawana Tour de France powoli rozpoczyna skomplikowaną operację przenoszenia się w kolejne miejsce. Kilometry ogrodzeń i kabli, ciasno ustawione ciężarówki i samochody, jakby za dotknięciem magicznej różdżki znikają jeden po drugim. Kolejnego dnia przedstawienie rozpocznie się od nowa.


Najpopularniejsze gry na PC w USA (6 - 12 kwietnia 2008) | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 23 kwietnia 2008, 18:15\nOto najnowszy ranking dziesięciu najlepiej sprzedających się gier na komputery osobiste w Stanach Zjednoczonych w okresie od 6 do 12 kwietnia. Został on przygotowany przez amerykańską organizację NPD zajmującą się badaniem i analizą amerykańskiego rynku branży elektronicznej.\nW tym tygodniu Gniew Kane’a zaliczył spadek aż o osiem miejsc. Z listy wydaje się, że na dobre już wypadł Warhammer 40000: Dawno of War Soulstorm. Na pierwszym miejscu triumfalnie debiutuje za to Assassin’s Creed, czego można było się spodziewać. Zobaczymy, czy pecetowa wersja jest w stanie utrzymać się w czołówce przez tyle czasu, co w przypadku ubiegłorocznej premiery na konsole.\nOto pierwsza dziesiątka amerykańskiego rankingu bestsellerów w tygodniu zakończonym 12 kwietnia:


Hinduizm - rys ogólny - The Rationalist\nReligions and sects » Religions of Asia » Hinduism\nHinduizm - rys ogólny\nReligię tę wyznaje obecnie ok. 640 mln ludzi mieszkających głównie w Indiach, ale również w Pakistanie, Indonezji, Birmie, Trynidadzie (Ameryka Południowa), na Bali i Sri Lance. Hinduzim nie jest jednym systemem religijnym, lecz zlepkiem różnych religii i wyznań, nierzadko ze sobą sprzecznych. Najważniejszą świętą księgą religii hinduistycznych są Wedy. Hinduizm możemy podzielić na następujące etapy dziejowe:\nWedyzm, od II tysiąclecia p.n.e. do pierwszych wieków I tysiąclecia p.n.e. Najstarsza religia indyjska o charakterze politeistycznym. Nie posiadająca wizerunków bóstw ani świątyń. Kult polegał na składaniu ofiar (krowa, byk, baran, koń, mleko lub masło) bóstwom. Najważniejszą rolę w wedyzmie pełnili bramini, sprawujący kult.\nBraminizm, od X-VIII w. p.n.e. Wcześniejszą wiarę w bóstwa zastąpiono najdziwniejszymi ceremoniami i dywagacjami teologicznymi.\nSynkretyzm, od IV w. n.e. hinduizm zaczął adoptować przedaryjskie kulty tubylcze, tworząc coraz bardziej skomplikowaną mieszankę różnych religii.\nKult Wisznu i Śiwy, od VI-VIII w. n.e. Odtąd były to dwa wyznania dominujące w hinduizmie.\n"Indowie nie mają prawie wcale literatury historycznej — pisał religioznawca Salomon Reinach. — Pędzili życie chętnie w marzeniach. Ich sztuka, jak ich poezja i filozofja, porusza się w dziedzinie fantazji często nadmiernie bujnej, dającej się porównać do fantastycznej roślinności w tym kraju zwrotnikowym. Myśl jest jakby zduszona przez świat i nie wyróżnia się odeń; stąd dążność panteistyczna wszystkich ich systemów." [ 1 ]\nPrzeważające koncepcje religijne w Indiach krążą wokół pojęcia wędrówki dusz i ascetyzmu wyzwalającego. Animizm jest w Indiach żywy jak nigdzie indziej. Arjowie (najeźdźcy z północy) wnieśli "obrządki pogrzebowe, które ciągną się przez rok, w celu uspokojenia duszy zmarłego, która uchodzi jeszcze za fruwającą dookoła żywych, i która po upływie tego czasu udaje się na pobyt w niebie" (Reinach).\nWe wierzeniach hinduizmu występuje pięć rajów zarządzanych przez pięciu bogów i jedno piekło podzielone na wiele sektorów podług stosowanych w nich tortur: "Posłańcy Jamy [boga umarłych] pośpiesznie krępują go [grzesznika] straszliwymi więzami i wloką na południe, drżącego pod razami rózgi. Wydaje okropne, ponure wrzaski, a posłańcy Jamy ciągną go po gruntach najeżonych kuszą [roślina], cierniami, mrowiskami, igłami i kamieniami, tu i ówdzie buchających żarem, usianych mnóstwem dziur i rozpalonych promieniami słońca. Wleczony przez okrutnych posłańców i rozszarpywany przez setki szakali, grzesznik dociera przerażającą drogą do domu Jamy. (...) Kiedy przypiekają jego ciało, odczuwa przejmujące palenie, a gdy go biją lub tną, znosi okrutne męki. Stworzenie, którego ciało jest tak niszczone, przechodzi wprawdzie w inne ciało, lecz cierpi nie kończące się udręki z powodu swoich złych czynów. (...) Następnie zostaje zabrany do innego piekła, aby jego grzechy zostały całkowicie wymazane. Po przebrnięciu przez wszystkie piekła [sektory] grzesznik zaczyna odrażającą egzystencję. Przez życie robaków, owadów, much, drapieżników, komarów, słoni, drzew, koni i krów oraz przez różne inne grzeszne i nędzne formy istnienia powraca do rodu ludzkiego — rodzi się szpetny albo z garbem, albo jako karzeł, albo jako Kandal" (Markandeja-purana)\n"Induzim podzielił się na niezliczone sekty, zaludnił się bogami, boginiami, demonami do tego stopnia, że przypomina las zwrotnikowy. Kult zasadza się na czci zbyt często nieporządnej, fetyszów i bałwanów, z towarzyszeniem bicia w dzwony, iluminacyj, sypania kwiatów; muzyka wyje lub wzdycha, bajadery tańczą, głowy wpadają w zawrót, a straszliwy obraz męczarni piekła induistycznego nie wystarcza, by natchnąć wiernych szacunkiem dla obyczajów" (Reinach).\nWisznuitów możemy rozpoznać po namanie, czyli znaku namalowanym na czole, noszą oni również na szyi długie różańce z czarnych nasion o wielkości orzecha. Podczas pielgrzymek paradują z gongami i trąbami. Obiektem ich czci są czasami małpy, drapieżne ptaki i kobry.\nŚiwaci czczą głównie lingę [fallusa] i białego byka o imieniu Nandin, który ma być wierzchowcem Śiwy.\nBogowie i boginie. Obecnie inteligentni hinduiści są monoteistami, ich bogiem jest Brahman — Absolut, który przejawia się pod postacią wielu bogów osobowych (najczęściej jako brodaty mężczyzna o czterech głowach i ramionach). Ciemny lud pozostał politeistyczny. W hinduizmie dominują dziś trzy wyznania: wisznuici, śiwaci i siaktowie. Oto niektóre bóstwa hinduizmu:\nWisznu - dobrotliwe bóstwo solarne i kosmiczne; występuje w 10 awantrach (wcieleniach). Zaliczamy do nich m.in. Ramę, Krysznę, Buddę i Narajana. Dotychczas wystąpiło 9 awantr tego boga. Dziesiąty ma był Kalkin, który ma się ukazać jako młodzieńca pędzącego na dorodnym rumaku "z mieczem niby meteor, siejącym na wszystkie strony śmierć i zniszczenie". Mimo to hindusi wierzą, że Kalkin przywiezie im ze sobą raj.\nKali — czarna małżonka (siakti) Śiwy, krwiożercza bogini zniszczenia, często przedstawiana z wywieszonym dużym czerwonym językiem. Gustowny naszyjnik nie trafia jednak w naszą estetykę. Owej bogini składano niegdyś w ofierze ofiary ludzkie. Kapłani-dusiciele zwani byli thagami. Jak się jednak okazuje ofiary dla Kali zdarzają się również dziś, jak doniosła PAP [ 2 ], policja w Bangladeszu aresztowała kobietę, która zamordowała dwójkę swoich dzieci składając je w ofierze bogini Kali.\nGanga - bogini, jedna z małżonek Śiwy, będąca uosobieniem rzeki Ganges. Hinduiści wierzą, że ta święta rzeka tworzyła kiedyś Drogę Mleczną, zeszła jednak na Ziemię ofiarowując się w intencji zmarłych tragicznie 60.000 synów Maharadży Sagary, którzy dzięki jej ofierze zażywają rajskich rozkoszy. Inaczej pochodzenie rzeki Ganges tłumaczą wisznuici. Według nich "rzeka Ganges, która usuwa wszystkie grzechy (...) Wypływa z paznokciana dużym palcu lewej stopy Wisznu". Nie ma wątpliwości, że paznokci Wisznu nie czyścił, gdyż chorobotwórcze zarazki występują w Gangesie w obfitości, choć zapewne wszystkiego nie można zrzucić na higienę Wisznu, gdyż sami hindusi wlewają w swą świętą boginię wiele ścieków, chemicznych zarazków oraz składają w niej szczątki swoich zmarłych (bogatsi — jako kremowany proch, biedniejsi — całe zwłoki owinięte płótnem). Mimo tego udający się nad Ganges pielgrzymi wierzą, że ablucja (obmycie) w tym cmentarnym ściekowisku zapewni im boże błogosławieństwa.\nHanuman — bóg małp, gorliwy stronnik Ramy.\nHimalaja - królestwo śniegu, ojciec Parwati.\nKryszna - figlarne ósme wcielenie Wisznu i bóstwo Bhagawadgity, ulubieniec pasterek (gopi).\nPurusza - kosmiczny człowiek, z którego ciała powstały cztery główne kasty.\nRama, Ramaczandra — siódme wcielenie boga Wisznu; o dziejach jego i jego małżonki opowiada epopeja Ramajana.\nSaraswati - bogini uczoności, małżonka Brahmy Stwórcy\nSoma — bóg i narkotyczny eliksir życia\nOrzeł Garuda unosi Krysznę i Radhę, (XVIII w.)\nWażną rolę odgrywają w hinduizmie również bóstwa zwierzęce, takie jak byk Nandin, ptak Garuda (wierzchowiec Wisznu), hinduistycznym bogiem mądrości i uczoności jest ...małpa (płci męskiej oczywiście) o imieniu Hanuman, bogiem witalności jest Ganesia — dziecko o głowie słonia, syn Śiwy i Parwati.\n"Ulubiony miejscem pielgrzymek jest Benares, „lotos świata", ze swemi 2.000 świątyń; innem jest przybytek Wisznu w Dżagannath (Orissa), gdzie sto tysięcy głupców przybywa asystować wyjazdowi bałwana na rydwanie, i gdzie wielu, jak mówiono, daje się zmiażdżyć pod jego kołami. Zwyczaj tłumnego kąpania się w wodach świętych Gangesu, często zakażonych zarodkami cholery, jest jednym z zabobonów, co utrzymują tę klęskę w Indjach i co, wraz z pielgrzymka Mahometan do Mekki, grożą nieustannie zarazą krajom ucywilizowanym" (Reinach). O zwyczajach w Dżagannath pisał też podobnie Montaigne w Próbach: "W pewnym królestwie owych świeżo odkrytych ziem w dzień uroczystej procesji, w której bożka, czczonego w tym kraju, obwożą publicznie na ogromnym wozie, nie tylko widzi się wielu, jak sobie obcinają kawałki zdrowego ciała ofiarując je, ale zgoła innych, jak, rzucając się na ziemię, dają się miażdżyć i gnieść pod kołami, aby dostąpić po śmierci czci, oddawanej im za to jako świętym".\n"W obliczu tych religij zapóźnionych i poniżających, reformatorów na szczęście nie brakowało. Już w XV wieku prosty tkacz, Kabir, nauczał wiary w boga jedynego, który nie wymagał ofiar, lecz tylko czystości i prawdy. Wielki Mogoł Akbar (1556-1605), który był muzułmanem, spróbował pogodzić religje indyjskie z chrystjanizmem i judaizmem włącznie, w pewnym monoteizmie bardziej filozoficznym niż religijnym. (...) Jeżeli reforma Nanaka zawdzięczała istnienie zetknięciu z muzułmanami, to reforma Rammohuna Roya, urodzonego w rodzinie Bramanów z Bengalu, zdradza wpływ protestantyzmu (1774-1833). Osiadłszy w Kalkucie, Rammohun nauczył się języków obcych, nawet greckiego i hebrajskiego, i wysilał się, by pojednać induzim z chrystjanizmem w szerokiej syntezie monoteistycznej. (...) Ale te dążności jednoczące doprowadziły tylko do utworzenia nowych sekt; przybranie postawy względem Wed, rzekomo nieomylnych, a nadewszystko kwestia kast, pozostają zawsze kamieniami obrazy" (Reinach).\nCo nam rezerwuje przyszłość? — zastanawia się Reinach — Religja Indów, pisał w 1858 Max Müller, jest religją zgrzybiałą i nie ma wiele lat życia przed sobą". Przyszłość niesie jednak różne niespodzianki...\nKasty i rasizm. Struktura społeczna Indii składa się z tzw. kast (warn):\nBramini — członkowie najwyższej kasty — kapłańskiej. Mieli powstać z ust Puruszy.\nWojownicy (kszatrijowie lub radżańja) — klasa rządząca, powstała z ramion Puruszy.\nKupcy i rolnicy (wajśjowie) — zrodzili się z ud.\nRobotnicy (siudrowie) — najniższa kasta powstała ze stóp Puruszy.\nPóźniej powstawały jeszcze niższe kasty (wykluczeni z wcześniejszych kast, „niedotykalni" i in.). Pomimo, że dyskryminacja kastowa jest zakazana od 1948 występuje jednak do dziś, wskutek czego społeczeństwo indyjskie jest silnie spetryfikowane. Podział na kasty miał podłoże rasowe (słowo warna znaczy dosłownie „barwa"): trzy pierwsze kasty stanowili jasnoskórzy najeźdźcy — Arjowie, siudrowie wywodzili się z ludności niearyjskiej — ciemnoskórych tubylców przeddrawidyjskich.\nCzy kasty wymyślili Europejczycy? Członkowie wyższych kast w Indiach są genetycznie bardziej podobni do Europejczyków, podczas gdy niższe kasty są zbliżone raczej do Azjatów — wynika z badań opublikowanych w najnowszym numerze „Genom Research". Międzynarodowy zespół uczonych, pod kierunkiem Michaela Bamshada z University of Utah, badał ewentualne wpływy starożytnych migracji mieszkańców Zachodu na ludność Indii. Ok. 5 tys. lat temu mówiące językiem indoeuropejskim ludy z zachodniej Eurazji przybyły do Indii i zmieszały się z rdzenną ludnością protoazjatycką tego regionu. Historycy wierzą, że zachodni imigranci stworzyli obecny system kastowy, sami siebie zaliczając do wyższej kasty. Ponieważ małżeństwa pomiędzy poszczególnymi kastami są zakazane, wyższe kasty powinny być bliżej spokrewnione z ludami Zachodu niż niższe. Dokładna analiza wykazała, że genetyczne podobieństwa Hindusów i Europejczyków są tym większe, im wyższa kasta. DNA dziedziczone po matce wykazywało większe podobieństwo do DNA Azjatów, niż Europejczyków. Może to świadczyć, że w skład napływowych ludów wchodzili głównie mężczyźni, którzy brali za żony miejscowe kobiety. [ 3 ]\nSati — to barbarzyński obyczaj hinduski nakazujący żonie popełnić samobójstwo wraz ze śmiercią męża. Nazwa pochodzi od bogini Sati, żony Śiwy, która jako pierwsza dokonała samospalenia. W ciągu wieków tysiące wdów poszło w jej ślady rzucając się na stos pogrzebowy męża. Obecnie ta praktyka jest zakazana, choć zdarzają się sati nawet dziś.\nReligia hinduistyczna zabrania reanimacji, gdyż narusza to pozytywną karmę — ktoś, kto mógł się odrodzić w lepszym wcieleniu poprzez tę czynność traci tę szansę.\nInteresującym aspektem kultury hinduskiej jest aksjologia jednostki. Jako cztery wartości, dla których jest miejsce w egzystencji człowieka, wymienia się:\nkamę, czyli pożądanie, miłowanie,\narthę, czyli dobrobyt, majątek, poważanie, sukces,\ndharmę, czyli prawe życie,\nasrama, czyli stadia życia mężczyzny związane z założeniem rodziny.\nOwa aksjologia w sposób zdecydowanie lepszy osadzona jest w istocie człowieczeństwa niż np. aksjologia chrześcijańska czy buddyjska.\nHinduizm - rys historyczny\n[ 1 ] S. Reinach, Orpheus. Historja Powszechna Religij, Księgarnia F. Hoesicka, Warszawa 1929.\n[ 2 ] PAP, 22 listopada 2000 r.\n[ 3 ] Polska Agencja Prasowa\n« Hinduism (Published: 14-05-2002 Last change: 11-03-2005)


Kadrinazi: A ten pan miał taki zwyczaj...\nW pamiętniku Jana Floriana Drobysza Tuszyńskiego znalazłem zapis dotyczący dosyć unikalnej kary stosowanej przez jednego z oficerów polskich – ot idealne na krótki wpis. Gabriel Silnicki, rotmistrz własnej chorągwi pancernej a także porucznik chorągwi husarskiej Dymitra Wiśniowieckiego, jesienią 1674 roku miał poprowadzić podjazd wojsk koronnych pod Kamieniec. Nie zdziałano tam wiele, jak wspomina rozżalony Drobysz Tuszyński małośmy tam ci sprawili, oprócz kilkaset bydła zajęła czeladź, z którego mało co się dostało na chorągwie, starszyna [większość] zabrała. Pamiętnikarz postanowił więc chyba wbić szpilę dowódcy swojego podjazdu, bo dalej tak oto opisał jego zachowanie:\nA ten pan Silnicki miał taki zwyczaj, kiedy pachołcy na bandoletach ognia krzesali do tytoniu, a że który z nich w tym nieostrożnie strzelił, to go kazał za nogi uwiązać u ogona końskiego i pomiędzy wojskiem włóczyć na wznak położywszy.\nNader ostra to kara, ale też pamiętać trzeba, że podjazd zawędrował na terytorium zajęte przez Turków i takie nieostrożne zachowania mogły łatwo zwrócić uwagę przeciwnika. Pan Jan Florian ma dużo takich ciekawostek, muszę chyba częściej coś z jego pamiętnika wynotowywać.\n W tym okresie hetmana polnego koronnego.\nEtykiety: armia koronna, Jan Florian Drobysz Tuszyński, jazda kozacka, pancerni, wojna 1672-1676


Seminarium audiowizualne: Archiwa dostępne (26 marca 2015 r.) Kultura cyfrowa - Wiadomości\njesteś na: zasoby > Wiadomości\nSeminarium audiowizualne: Archiwa dostępne (26 marca 2015 r.)\nNarodowy Instytut Audiowizualny zaprasza 26 marca 2015 r. w godz. 9.00-16.00. na kolejne seminarium audiowizualne – tym razem poświęcone zagadnieniom związanym z udostępnianiem w internecie zdigitalizowanych zbiorów.\nIstotnym tematem będą różne sposoby wychodzenia naprzeciw potrzebom odbiorców. W pierwszej kolejności omówione zostaną zasady tworzenia portali przyjaznych osobom z dysfunkcjami wzroku i słuchu, a następnie przeanalizowane zostaną konkretne przykłady prezentowania cyfrowych materiałów. Na koniec zaś uczestnicy seminarium będą mogli zaplanować własne strategie udostępniania zbiorów.\nNInA zaprasza do udziału w seminarium wszystkich pracowników instytucji kultury i organizacji pozarządowych, którzy w codziennej pracy zajmują się opracowaniem archiwalnym, digitalizacją i udostępnianiem cyfrowych materiałów audiowizualnych.\nAby wziąć udział w spotkaniu należy wypełnić formularz zgłoszeniowy: bit.ly/archiwadostepne do 18 marca br. W formularzu rejestracyjnym należy wskazać wybrany warsztat. Po upływie terminu wysyłania zgłoszeń na wskazane w trakcie rejestracji adresy e-mail wysłane zostanie potwierdzenie uczestnictwa.\nUdział w wydarzeniu jest bezpłatny, jednak liczba miejsc jest ograniczona. Wszystkie pytania dotyczące seminarium należy kierować na adres centrumkompetencji@nina.gov.pl.\nO warsztatach Strategia udostępniania zbiorów w internecie\nWarsztaty poprowadzą: Marta Sztanka, Zuzanna Ciesielska i Magda Bocheńska (Narodowy Instytut Audiowizualny)\nKluczem efektywnej promocji zbiorów instytucji jest nie tylko sposób ich komunikacji, ale przede wszystkim systematyczny i przemyślany sposób ich udostępniania. Od selekcji materiałów, ich opracowania, kontekstualizacji i prezentacji zależy szansa dotarcia do szerszej grupy odbiorców. Jak zaplanować, przygotować i zrealizować proces udostępniania zbiorów? Warsztat dotyczyć będzie planowania ścieżki udostępniania etapami: od selekcji pełnego zbioru do ewaluacji projektu. Na warsztat składają się prezentacja w formie omówienia metod działania i warunków projektowych oraz ćwiczenie na wybranym przykładzie instytucji i jej zasobu materiałów o tematyce kulturalnej.\n9.20-9.30 Otwarcie seminarium\n9.30-10.10 Multimedia dostępne dla wszystkich użytkowników internetu, Dominik Paszkiewicz (Usertime / Uniwersytet Szczeciński), wykład\n10.10-10.50 Polona: więcej niż jedno zwierzę, Łukasz Kozak (Polona), wykład\n10.50-11.30 NINATEKA, Aleksandra Weyna (Narodowy Instytut Audiowizualny), wykład\nCzas: 26 marca 2015, godz. 9.00-16.00\norganizator: Narodowy Instytut Audiowizualny


PODOBNE DO: Elon Musk. Biografia twórcy PayPala, Tesli, SpaceX - ebook/epub - CYFROTEKA.PL\n00109 002911 21513565 na godz. na dobę w sumie\nBESTSELLEROWA BIOGRAFIA CZŁOWIEKA, KTÓRY ZMIENIA ŚWIAT NA NASZYCH OCZACHSteve Jobs chciał waszych pieniędzy. Mark Zuckerberg pragnie wam pomóc udostępnić zdjęcia bobasów. Elon Musk zamierza uratować świat przed zagładą. Wizjoner, geniusz, nieznośny szef, najbardziej zuchwały przedsiębiorca Doliny Krzemowej, jeden z najbogatszych ludzi na ziemi. Człowiek stawiany w jednym szeregu z Thomasem Edisonem, Henrym Fordem i Stevem Jobsem. Każdy start-up w jego rękach zmienia się w złoto.Stworzył PayPala, koncern samochodowy Tesla Motors, a także SpaceX – firmę wysyłającą prywatne rakiety w kosmos. Muskowi udało się, mimo że jego życie jest niedorzeczne. A może właśnie dlatego.Żeby przekonać rząd, że pojawił się nowy gracz w wyścigu kosmicznym, zaparkował rakietę na trawniku przed siedzibą Federalnej Administracji Lotnictwa w Waszyngtonie.Gdy po auta Tesli ustawiały się kolejki chętnych, Leonardo DiCaprio błagał Elona o egzemplarz elektrycznego Roadstera. Musk oczywiście odmówił.Ashlee Vance, publicysta specjalizujący się w nowoczesnych technologiach, przeprowadził dziesiątki wywiadów z rodziną, przyjaciółmi i pracownikami Elona Muska. Dotarł także do jego wrogów. Sam Musk przyrzekł, że zrobi wszystko, by nie dopuścić do publikacji tej książki. Nagle zmienił zdanie – oto ona.\nUber to opowieść o ambicjach i oszustwach, obscenicznych zachowaniach i nieprawdopodobnym bogactwie; opowieść, która powstała na podstawie setek wywiadów z obecnymi i byłymi pracownikami Ubera, a także na podstawie niepublikowanych dotąd dokumentów. Przedsiębiorstwo, wspierane przez miliardy dolarów kapitału podwyższonego ryzyka i prowadzone przez zuchwałego, ambitnego założyciela Travisa Kalanicka...


Z rozmaitymi przyrządami ludzie mają do czynienia na co dzień. Do niektórych z nich przyzwyczajeni są już do tego stopnia, że nie zwracają już na nie uwagi. Tymczasem są to bardzo przydatne przyrządy. Część z nich posiada tylko funkcję praktyczną, pozostałe mogą być przykładowo wykorzystywane do zabawy.\nNiekiedy jednak zdarza się, że urządzenia ulegają awarii. Czasami także któraś część ulega zagubieniu, przez co nie można wykorzystywać już wszystkich możliwości przyrządu. W takich sytuacjach przydatne mogą być sklepy z zamiennymi elementami. Wpisując w wyszukiwarkę internetową frazę „części Amica” (dodatkowe info: duży wybór w North (duży wybór w North)) uzyskuje się wiele rezultatów, z których duża część dotyczy części do chłodziarek i kuchenek. W różnego typu sklepach dostępne są również części do sprzętów RTV jak na przykład telewizory, jak również do sprzętu starego, zabytkowego, jak na przykład gramofon. Ponadto w przypadku chłodziarek znaczenie mają specjalne elementy, na przykład czynnik chłodniczy określany skrótem r600a.\nCzęści do drobnego sprzętu AGD Drobny sprzęt AGD jest stosowany w zasadzie w każdym domu. Zaliczają się tutaj na przykład takie urządzenia jak suszarka do włosów czy prostownica. Wiele osób tego rodzaju akcesoriów używa każdego dnia, co może doprowadzić do uszkodzenia niektórych elementów. Przykładowo przy nagminnym używaniu dyfuzor od suszarki do włosów czasami się odkształca, przez co spada w czasie stosowania. W takiej sytuacji konieczne jest dopasowanie nowej końcówki. Niektóre sklepy oferują pojedyncze części tego typu, jednak trzeba pamiętać, że w przypadku końcówek do suszarki zazwyczaj nie ma elementów uniwersalnych, pasujących do każdego sprzętu. Warto więc poznać wymiary i według nich szukać części.\nUrządzenia RTV Pod pojęciem sprzęt RTV najczęściej rozumiane są telewizory i podobne sprzęty. Po wyszukaniu w Internecie frazy „philips 5507 pilot cena” (strona sklepu (strona sklepu)) uzyskuje się wiadomości dotyczące kosztów części w formie pilota. Jak wiadomo pilot jest ogromnie ważnym elementem, ponieważ umożliwia sterowanie urządzeniem bez konieczności podchodzenia do niego. Piloty nagminnie jednak ulegają awariom i niekiedy trzeba nabyć nowy. Wspomniany model telewizora posiada charakterystyczny pilot, który na szczęście można nabyć w wielu punktach.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2016-08-18 09:52:55\nTagi: telewizory, RTV, sklepy, kuchenki, suszarki, prostownice, sprzęty


Sprzedam dom wolnostojący 143 m² nowy wykończony Kozerki\ndom wolnostojący 5 740 m² -\nCena: 490 000 zł (3 427 zł/m²)\nCharakterystyka domu 143 m², 5 pokoi (4 sypialnie), 1 łazienka; stan: nowy wykończony\nŹródło: biuro nieruchomości\t: Grande Developer Sp. z o.o.Sp.K., zaktualizowane: 22.04.2018\nnumer ogłoszenia: 89/2016\nDo sprzedania dom wolnostojący o powierzchni 143 m2.\nDół domu wykończony: salon 28 m2 z jadalnią, z tarasem 25 m2, pokój 11 m2, kuchnia 8,5 m2, holl 8,5 m2 z szafą lustrzana typu komandor, łazienka widna 3,6 m2 z kabiną prysznicową , umywalką, wc, kotłownia widna 9m2 pełniąca również rolę spiżarni. W salonie kominek .\nW pokojach panele podłogowe, w kuchni, łazience, kotłowni i hollu gres. (...)\nW pokojach panele podłogowe, w kuchni, łazience, kotłowni i hollu gres.\nPoddasze użytkowe do wykończenia , na ścianach karton gips, wyprowadzone media w łazience i toalecie. Na poddaszu 3 pokoje : 7,5, 14, 15 /m2/z wyjściem na wspólny balkon, garderoba 5m2, holl 7m2, łazienka 10m2, strych gospodarczy 7m2. Schody na poddasze do wykończenia. Budynek ocieplony do otynkowania.\nDziałka prostokątna, zagospodarowana., ogrodzona.\nOgrzewanie gazowe z butli Gaspol, woda własna ze studni. Gaz i woda miejska w drodze 10 m.\nOkolica spokojna, cicha. POLECAM


Lider ruchu niezadowolonych we Włoszech przyjechał na wiec jaguarem - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaUnia EuropejskaWiadomościLider ruchu niezadowolonych we Włoszech przyjechał na wiec jaguarem\nWłochy od północy po południe zmagają się od poniedziałku z falą gwałtownych antyrządowych protestów społecznych.\nRuch założył wiosną 51-letni rolnik z okolic Rzymu, Danilo Calvani. _ Wszystko zaczęło się w marcu, w chłodni mojej firmy. Z przyjaciółmi stwierdziliśmy, że więcej już nie zniesiemy _ - opowiedział niedawno. _ Jesteśmy wściekłym i załamanym ludem, który wyszedł na ulice _ - tak podsumował swój ruch niezadowolonych z polityków i rządów.\nWszystkie włoskie media zamieściły zdjęcia nowego _ trybuna ludowego _ w luksusowym samochodzie. Jak podkreślono, nie pomogły jego wyjaśnienia, że to znajomy zaproponował mu, że będzie woził go na wiece w północnych Włoszech. Widok przywódcy niezadowolonych wywołał powszechne oburzenie.\nWłoski rząd wyszedł z tego testu zwycięsko\nBilet do Koloseum kupisz przez smartfona


nototenteges - profil w Wykop.pl\nnototenteges od 8 lat 4 mies. na Wykopie\ntylkoocosspytam 19 godz. temu via iOS\n+: Rafalek-Pedalek, LaCroix +369 innych\nnototenteges 16 godz. temu\n@tylkoocosspytam: jak chcesz przejść na vast contract to już zacznij szukać pokoju lub mieszkania. Przez agencje często zarobisz na rękę więcej niż bezpośrednio. Nie rób tez dużo nadgodzin bo jak w ciągu roku średnia przekroczy 45h/ tydzień to zapłacisz wyzszczy podatek. Jak masz możliwość pracy w weekendy to korzystaj.\n+: tylkoocosspytam, Dakkar +4 innych\nnototenteges 18 godz. temu\nCiekawe czy grupy inwalidzkie też mają lewe.\nkochamajfony 1 dzień 2 godz. temu\nNazywam się Kocham Ajfony, od dwudziestu minut jestem właścicielem tej oto 10 letniej Insigni. Powoli zaczynam żałować zakupu. W nocy pizga w dzień parówa. Rozjebana wentylacja i klimatyzacja robią swoje. Zgadza się, Capi.\nAhh skłamałem, nie kupiłem tego chlewu. Wygrałem go w karty od ojca.\n+: radek1122012, stulejan_perspective +67 innych\nnototenteges 20 godz. temu\n@kochamajfony: @tellet: uszczelka smoka dokładnie, przed zatarciem powinna się pojawić kontrolka niskiego ciśnienia oleju. Jak od razu zgasimy silnik to jest jeszcze szansa na ratunek.\nnototenteges 2 dni temu\n@antypatol: i skąd będziemy brać surowce?\nTo prawda. Prowadzenie auta popijając piwko to tu normalna sprawa, w szczególności wracając z pracy.\n@fraciu: Belgowie tez mówią "Holand" zamiast Netherland\n@Wiesieks41: Polska nie potrafi sama sobą rządzić xD\n@ziarnodlakur: tylko w tej bogatej Europie jeździ pełno Dacii więc twoja teoria jest do dupy.\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika nototenteges


Archiwa: Pokoje i pomieszczenia - Strona 2 z 17 - Dekoracje Wnętrz\nProjektanci wnętrz już dawno, a statystyczny Polak od całkiem niedawna, uciekają od myślenia o przedpokoju tylko jako o miejscu, w którym można pozbyć się wierzchniej garderoby, ewentualnie przechowywać elementy, dla których brakuje miejsca gdziekolwiek indziej. Coraz częściej o przedpokoju myśli …\nZawsze „black and white” – także w łazience. Łączenie czarnego z białym kojarzy się z klasyczną elegancją, dekoracją ponadczasową i zawsze stylową. Co ciekawe, zestawienie tych dwóch barw sprawdza się w każdym wnętrzu, pozwalając za pomocą różnorodnych dodatków i wyposażenia …\nNa wybór mebli łazienkowych mają wpływ dwa czynniki: przede wszystkim jest to nasz gust oraz wielkość pomieszczenia. Do małej, ciasnej łazienki z trudem wsadzimy niewielką szafkę pod umywalkę, na nic więcej nie będzie miejsca. Jakie meble …


Maria Szarapowa i Eugenie Bouchard w półfinale Roland Garros 2014 | PubSPort.pl |Sportowe wyniki, wiadomości, publicystyka i tabele\nGłówna > INDYWIDUALNE > Maria Szarapowa i Eugenie Bouchard w półfinale Roland Garros 2014\nDamian Ślusarczyk - 06/03/2014 06/03/2014\nMaria Szarapowa i Euguenie Bouchard zagrają w czwartkowym półfinale wielkoszlemowego Roland Garros 2014. Obie panie w ćwierćfinałach eliminowały w trzysetowych bojach rywalki z Hiszpanii. Rosjnka wygrała z Garbine Muguruzą, a Kanadyjka zwyciężyła z Carlą Suarez Navarro.\nSzarapowa, która po odpadnięciu Sereny Williams uchodzi za główną faworytkę turnieju miała ogromne problemy z pokonaniem Hiszpanki Garbine Muguruza, czyli tenisistki, która wyeliminowała właśnie potężną Amerykankę. Przez długie minuty ćwierćfinału na korcie Philippe Chatriera wydawało się, że Muguruza może doprowadzić do kolejnej sensacji. Pierwszego seta wygrała 6:1, a w drugim prowadziła już 5:4. Nie miała jednak na koncie przełamania, więc set zmierzał do tie-breaka. Szarapowa wytrzymała presję, doprowadziła do remisu, a w kolejnych dwóch gemach zapewniła sobie przetrwanie w meczu, wygrywając 7:5. W trzecim secie Hiszpanka była już tylko tłem dla rozpędzonej i rozjuszonej faworytki, która triumfowała 6:2.\nW równolegle toczonym meczu na korcie Suzanne Lenglen Bouchard przegrywała wysoko w pierwszym secie – nawet 2:5 i popełniała mnóstwo błędów. W ostatniej chwili jednak zdołała odwrócić jego losy i zwyciężyć 7:6 po tie-breaku do 4. W drugiej odsłonie to Carla Suarez Navarro była górą i wygrała 6:2. Decyduąca część gry była wyrównana, ale to Bouchard zadała decydujące przełamanie, w nagrodę wygrła 7:5 i drugi raz w tym roku awansowała do półfinału turnieju wielkoszlemowego. W styczniu 20-letnia Kanadyjka dokonała tego samego w Australian Open.\nW środę dwa kolejne ćwierćfinały – Andrea Petković zagra z Sarą Errani, a Swietłana Kuzniecowa zmierzy się z Simoną Halep.\nTagi Carla Suarez Navarro Eugenie Bouchard French Open 2014 Garbine Muguruza Maria Szarapowa Roland Garros 2014


jak mu pomoc?? - Problemy w związkach i w rodzinie - Nerwica.com\njak mu pomoc??\nPrzez giraffe, 9 Styczeń 2012 w Problemy w związkach i w rodzinie\nnaprawdę nie sądziłam, że zwrócę się po pomoc w tej sprawie do kogokolwiek, jednak nie umiem już sobie z tym poradzić, pomimo tego, że nie chodzi o sprawę życia i śmierci lub innych nagłych i wielkich wypadków.\nZupełnie nie wiem co mam zrobić by poprawić swoje relacje z matką mojego chłopaka. Jest jedynakiem, rok ode mnie młodszym [w maju będzie miał maturę, zatem wciąż jest na utrzymaniu rodziców, planuje iść na studia, więc nawet podczas nich będzie zależny od nich finansowo], co więcej od zawsze był spokojnym, bezkonfliktowym, szanującym rodziców i wszystkich innych dzieckiem , dobrze się uczy, pomaga w domu [właściwie jest na każde skinienie jego rodziców], z pozoru ma wspaniałe życie. Zaczęliśmy się spotykać ponad rok temu, a jednak po tak krótkim czasie i pomimo tak młodego wieku wiążemy ze sobą wspólną przyszłość [teraz zapewne spotkam się z komenrtarzami typu 'jesteśmy młodzi, nie wiemy nic o miłości, będziemy jeszcze w dziesiątkach innych związków'. może, róznie w życiu bywa, ale wierzę, że mój plan się spełni, takie też zdanie będę utrzymywała psiząc resztę postu.]\nWszystko było w porządku między nami, zaczęliśmy nawet prowadzić pewnego rodzaju pamietnik by moc przekazywac jakos swoje uczucia gdy tego potrzebowaliśmy [spotykaliśmy się raz na kilka tygodni]. Było w nim wszystko- bilans naszego związku, sprawy intymne, plany na przyszłość, marzenia, lęki, ukryte pragnienia, informacje dotyczące różnych sytuacji, notatki napisane w złości [między innymi pisane o moich, bądź jego rodzicach mrpzyjaciołach etc]. Nie było to jednak złe lub złośliwe pisanie. Głownie chodziło o to, że bardzo za sobą tęsknimy, się kochamy, to, co młodzi ,zakochani ludzie zazwyczaj do siebie psizą, nic wielkiego. Któregoś dnia X. [tak będę nazywała mojego chłopaka] zostawił ten zeszyt na stole u siebie w pokoju. Pech chciał, że był tam wtedy jego tata i pomimo tego, że nie powinien, przeczytał go razem ze swoją żona i od tego momentu wszystko zaczęło się komplikować. Jego rodzice zabronili nam się spotykać, jego mama uznała mnie za czarownicę [spaliła mu rzeczy ode mnie, oblała go wodą święconą], cały czas powtarza, że jestem zła, że sprowadzam go na złą drogę, cały czas używa obraźliwych słów opowiadając o mnie [przyzwyczaiłam się od wyzwisk pokroju 'szmata', 'k..rwa', 'dzi..a']. Większość pewnie sobie pomyśli ,że pewnie sobie zasłuzyłam. Może, ale na prawdę nie wiem co mogłam takeigo zrobić. Dzięki mnie X. z 4 poprawił oceny na 5, jest wesoły, w końcu zaczyna rozmawiać z ludzmi, nei izoluje się, poznaje trochę życia, a ona wierzy w to, że zniszczę mu życie, powtarza mu to każdego dnia. Zdaję sobie srpawę z tego, że robi to, by go obronić przed złem całego świata, ale czy to nie jest przesada? Kiedyś gdy spotkał się ze znajomymi w godzinach popołudniowych, szukała go po całej okolicy gdy po dwóch godzinach spotkania nie odebrał od niej telefonu ,zrobiła mu awanturę, szlochała, krzyczała na niego powtarzając, że jest złym synem. Ale dlaczego? Bo mówił ,że spotyka się ze znajomymi i nie było go dwie godziny w domu? Zawsze sa z tym problemy. nie może nigdzie wychdozić, nie może nikogo zaprosic. Gdy próbuje sie gdzieś wyrwać na kilak godzin słyszy, że nigdzie nie pójdzie, że musi posprzątać dom i tak jest za każdym razem. X. nie wytrzymuje z nimi, ma dość ciągłych awantur, podczas ostatniej wyrzuciła go z domu w samych spodniach i koszulce pomimo tego, że był mróz i padał śnieg, co z tego, że jakims cudem wpuściła go po pół godziny dodomu, skoro zrobiłą mu kolejna awanturę, powtarzała mu, że nie mysli ,że nie może ze mna być, póki mieszka pod ich dachem oni będą mu dobierali znajomych a jak nie, to może już teraz "wypeir...ać do tej ku.wy". Zresztą gdy ostatnio mieliśmy się spotkać, gdy był z rodzicami w mieście całkeim niedalego mojego, jego rodzice dowiedzieli się o tym [o spotkaniu], zagrozili, że jeżeli mnei zobaczą, to wydrabią mi oczy i mnei zabiją. On cały czas żyje w strachu, że wyrzucą go z domu, że zostanie sam, zawali szkołę, a właściwie na zdaniu jej i dostaniu się na studia marzy najbardziej. Ciągle mi powtarza, że maltretują go psychicznie, że przyszłe święta chciałby spędzić u mojej rodziny, że nie może się doczekać aż zamieszkamy razem w lipcu. chyba, ze oczywiście moaj potencjalna teściowa wkroczy do gry i powie, że "Albo mieszka ze mna i radzi sobie sam, albo szuka innego mieszkania i oni za niego będą płacili".\nBardzo przepraszam za wszystkie błędy i niespójności w powyższym tekście. Poza tym, starałam się skrócić tę sytuację jak tylko się dało.\nCo mam zrobić? Czy jest jakiś sposób na to, by mu pomóc? By pomóc naszemu związkowi przetrwać? Czy oni naprawdę mogą go bezkarnie wyrzucić z domu?\nNaprawdę nie rozumiem jak ludzie dwa razy starsi od nas mogą zachowywać się jak typowi gimnazjaliści...\ngiraffe, z domu go moga wyrzucic jezeli jest pelnoletni, natomiast co do studiow, jak bedzie studiowal dziennie, to moze wystapic do sadu o pokrycie srodkow na nauke itp i do 26 roku zycia o ile bedzie studiowal rodzice wyrokiem sadu beda musieli mu placic. Natomiast beda to na pewno male pieniadze...i za cos trzeba sie tez utrzymac, wiec...i tak jakas praca na pewno bedzie potrzebna. Co do matki to skoro takie jest jej stanowisko...to raczej nic nie poradzisz. Chyba ze on jej przytaknie, skonczy studia i jak Wasz zwiazek przetrwa pomyslicie o slubie, pozdr\nKto jest online? 0 użytkowników, 2 anonimowych, 922 gości (Zobacz pełną listę)\nlęk samotność strach stres psychoterapia lęki depresja nerwica nerwica natręctw nerwica lękowa\nPrzez Gość toya75


Poznajcie Bugatti Bolide – 1850 KM, 1850 Nm i masa tylko 1240 kg! – Portal Motoryzacyjny CarTests\nSamochody Bugatti są niesamowitym dziełem sztuki. Mają fantastyczny design, bardzo wysoki komfort, ogromną moc, niesamowite osiągi, a także wyjątkowy silnik. Ten ma aż 8 litrów pojemności, 16 cylindrów w układzie W, a także 4 turbosprężarki. Początkowo silnik w Veyronie generował 1000 KM, a z każdym nowym modelem moc sukcesywnie wzrasta.\nNiemniej wielu zarzuca producentowi, że pojazdy są bardzo ciężkie, kiepsko się prowadzą oraz bardzo trudno się nimi manewruje. Stephan Winkelmann, obecny prezydent marki Bugatti, postanowił sprawdzić, czy inżynierowie są w stanie stworzyć pojazd bardzo lekki, spełniający wszystkie wymagania w kwestii bezpieczeństwa i zachować kultowy silnik W16.\nEfektem 8-miesięcznych prac jest Bugatti Bolide. Auto swoim wyglądem fascynuje, niemniej jeszcze bardziej pod wrażeniem można być wartości aerodynamiki tego nadwozia. Przy prędkości 300 km/h, siła docisku wynosi 1800 kilogramów na samym tylnym skrzydle i aż 800 kilogramów na przednim spojlerze.\nBolide potrzebuje 3:07.1 minuty na okrążenie Le Mans i 5:23.1 minuty na pokonanie Nordschleife.\nBugatti Bolide dzięki zastosowaniu nowych czterech turbosprężarek oraz napędzaniu paliwem 110-okrnowym, może się pochwalić 8-litrowym silnik W16 o mocy aż 1850 KM oraz 1850 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Względem Centodieci, czy Super Sport 300+ jest to przyrost o dodatkowe 250 KM. Stosunek masy do mocy to zaledwie 0,67 kg / KM.\nPod względem osiągów Bolide jest piekielnie szybki. Od 0 do 100 km/h przyspiesza w zaledwie 2,17 sekundy, a do 200 km/h w tylko 4,36 s. Wyższe prędkości również nie pojawiają się dużo dłużej na liczniku. Barierę 300 km/h pokonuje w tylko 7,37 sekundy, a okrągłe 400 km/h w 12,08 sekundy.\nOficjalna informacja podesłana nam przez Bugatti zawiera również informację, że Bolide przyspiesza od 0 do 500 km/h w 20,16 sekundy, a następnie pełne hamowanie zajmuje mu zaledwie 13,46 sekundy.\nNa ten moment Bugatti twierdzi, że auto jest wyłącznie pokazem możliwości i nie planuje wprowadzić go do produkcji, jednak to może się wkrótce zmienić. W końcu Bugatti Vision Gran Turismo z 2015 również miało nigdy nie trafić do rąk prywatnych, a jednak został sprzedany.


Nie było mnie w domu ze 3 godziny. Gdy jeszcze wracałam z powrotem, zaczęły do mnie docierać sygnały, że moja sunia znalazła się w centrum uwagi całego osiedla!\nOkazało się, że wszczęła za mną intensywne poszukiwania. Była już w sklepie, na boisku i na skrzyżowaniu. Zdążyło się już nią zainteresować kilka osób.\nZ telefonu od córki dowiedziałam się, że ostatecznie doprowadziło ją do domu za obrożę kilka osób, których wprawdzie my nie znamy, ale najwyrażniej one znają nas.\nWszyscy twierdzili że była taka grzeczna i posłuszna...Jakiś pan mówił - "pocieszaliśmy ją!"...\nPani ze sklepu też nie narzekała. Opowiadała nam, że wchodziła do sklepu i szukała, ale wychodziła za każdym razem gdy się jej powiedziało. Tyle, że za chwilę, znowu była w środku. Oczywiście bez szczekania pod sklepem tez się nie obyło.\nNo po prostu wszyscy musieli się dowiedzieć, że Alturka ma jakiś problem.\nPrzywitała mnie już zupełnie uspokojona i gdyby nie doniesienia, nigdy bym się nie domyśliła co to się wyprawiało.\nOmówiliśmy cała sytuację kilka razy, ale do tej pory nikt nie ma pomysłu na to, jak wydostała się poza zamknięte ogrodzenie.\nJa tez nie wiem, ale nie mam wątpliwości, że to pies z charakterem i potrafi dopiąć swego.\nwyjechaliśmy na krótko\nPółtora dnia na wsi. Krótko, ale intensywnie.\nAlturka niezmiennie preferuje spacery szlakiem kotów, spotkanych kiedykolwiek. Wpada na takie miejsce i jest święcie przekonana, ze scenka powtórzy się ze wszystkimi szczegółami. Jeśli nie, patrzy na mnie zawiedziona - "miał tu być!" Potem, próbuje jeszcze gorączkowo przetrząsnąć okolicę...\nDzisiaj przez te nerwy, przegapiła sobie zająca który siedział w połowie łąki i wyrażnie się nudził :-) Można było fajnie się pogonić, gdyby się nie było taką gapą!\nOczywiście już po chwili, wywąchała że tu był i znowu pobiegła szukać... Pozwalam na to, bo nie ma w niej cienia morderczych instynktów. Gdy raz natknęła się na śpiącego zająca, czekała aż się obudzi!\nA koty też prowokują - podpuszczają blisko, przeciągają się...\nWiedzą że nie ma tu żadnej agresji. Taki tylko pościg dla rozruszania kości. I dla zdrowia. I urozmaicenia popołudnia.\nKto zauważy "tropiącego" psa wzdłuż łanu zboża? To własnie za zającem :-))\nA na koniec obowiązkowe moczenie brzucha w stawie, zawsze się tam wybiera i wraca cała mokra, w rzepach, piasku, ale za to z najszczerszym psim usmiechem....\nStrachy Alturki związane z burzą, chwilami mnie zadziwiają.\nDzisiaj odbyła się pierwsza burza, po długiej przerwie. Znam moją buwiśkę, wiem że wtedy panikuje, a ja za nic nie chcę dostarczać jej niepotrzebnych stresów.\nJednak dzisiaj musiałam załatwić kilka spraw, a burza już jakiś czas wisiała nad osiedlem i nie mogła się zdecydować.\nPostanowiliśmy jednak wyskoczyć i jak najszybciej się uwinąć.\nTak też było, ale gdy wracaliśmy i byliśmy już niedaleko domu, ostro się zaczęło. Huknęło ze dwa razy i już byłam pewna że Altek panikuje. Jak najszybciej do niej pobiegłam.\nPrzykleiła się do mnie, deptała po nogach, jęczała.\nI w końcu był moment, że stałyśmy obie w garażu, drzwi były otwarte, a samochód stał kawałek dalej na ulicy i Leszek właśnie zamierzał wjechać.\nLało jak z cebra. Alturka przez chwilę się wahała, a potem z absolutną desperacją wybiegła na ulicę, w sam środek burzy i ulewy, ona - która nie wchodzi na mokrą trawę żeby nóg nie zmoczyć!\nPomyślałam że z tego strachu już nie wie co robi i że ucieknie nam gdzieś w osiedle na dłużej...\nAle nie, ona miała plan! Dopadła samochodu i błyskawicznie do niego wsiadła. Przodem, ale zaraz ulokowała się na swoim miejscu z tyłu.\nI już wiadomo było, co sobie myśli - "nie będzie żadnego jeżdżenia bez psa! a już na pewno w czasie burzy! za nic nie zostanę sama!"\nSzłam dzisiaj przez park w którym lata temu spędzałam wiele czasu z moim pierwszym w życiu ukochanym psem. Wiele osób do tej pory wspomina jak był świetnie wychowany, przyjazny i posłuszny, pomimo że charakterek to on miał także.\nZatrzymałam się na chwilę, bo aż miło było popatrzeć jak bawi się labrador z małym wesołym kajtkiem. Mały wywijał szalone kółka i ósemki pomiędzy drzewami, a labek, zupełnie tak jak to robi moja Altura, czekał na skrzyżowaniu tych pętelek i dopiero tam sprytnie się włączał!\nPo kilku minutach dołączył do nich jeszcze młody złoty spaniel.\nChwilę trwały wstępne psie uprzejmości, a tymczasem już było słychać nawoływanie właścicielki -"Albert!, Albert!..."\nPsiak nie reagował. Na głośne gwizdanie również nie. Przeciwnie, po spotkaniu z psami, spokojnie udał się w stronę dokładnie przeciwną.\nPo chwili wszyscy zobaczylismy włascicielkę - młodą, wkurzoną dziewczynę idącą energicznym krokiem w stronę psa.\nAlberta akurat coś zatrzymało przy dużym krzaku, więc udało się go dopaść. Chwilę wcześniej, gdy jeszcze od pani dzieliło go kilka kroków, podniósł głowę, spostrzegł swoją panią i natychmiast pokazał zęby i zaczął szczekać.\nI wtedy już wiedziałam jakie układy panują między nimi.\nRzeczywiście; dziewczyna schyliła się i zdecydowanym ruchem złapała go za kark i przycisnęła do ziemi. "A masz! zapomniałeś kto tu rządzi?! jeszcze jakieś wątpliwości?!"\nChyba nie było żadnych. Krótka smycz, noga i do domu. Biedny pies.\nWiem, że gdybym nawet chciała cokolwiek powiedzieć, to dziewczyna była z tych, które zawsze wiedzą lepiej.\nWięc tylko przypomniałam sobie wszystkie moje psy i ich uśmiechnięte pyski, bo zawsze dbałam o to, żeby każde nasze spotkanie, łącznie z przywołaniem, było miłe i przyjemne dla obu stron. I żeby tego był pewien pies, którego przywołuję. To takie ważne!!\nMyślałam że już nikt nie stosuje awersyjnych metod szkolenia, opartych na przemocy i strachu. Jest tyle mądrej literatury...\nDzisiaj miałam naprawdę dobry dzień. Nie stało się nic nadzwyczajnego, ale też z czasem, coraz mniej mi potrzeba, by czuć radość życia.\nBardzo ważny jest "brak nieszczęść", oraz żeby wszyscy "nasi" byli w miarę zdrowi, a także, żeby nie groziło nam nic strasznego.\nNa resztę składają się już dosyć drobne, codzienne rzeczy. Na przykład dzisiaj w dobry nastrój wprowadziło mnie to, że poczekał na mnie tramwaj, wyrażnie i dosyć długo, aż dobiegnę...\nPóżniej zapisałam się na zabiegi na kręgosłup (już na sierpień), odwiedziłam bibliotekę i zrobiłam fajne zakupy.\nJeszcze wcześniej, rozbawił mnie mój bezczelny pies, który nie dość że w nocy nielegalnie udaje się ostatnio na zakazaną kanapę do drugiego pokoju, to jeszcze rano, nie wstając z niej, naciąga się i zagląda, czy śniadanie jest już zrobione!\nWybaczam jej, zwłaszcza że jest teraz zupełnie nowym , pięknym psem, całkiem innej rasy. Coś koło wyżła szorstkowłosego.\nTo po naszym ostatnim wypadzie na wieś, kiedy to dorwałam ją na 3,5 godz. i nie odpuściłam aż całe jej futro było obcięte.\nA ostatnim powodem do zadowolenia, są nasze plany - pojechać tam znowu na 2 dni, pomimo tego że pogoda jest beznadziejna.\nPomyślałam sobie, że planować i czekać na pogodę, to takie bardzo rozsądne i że tacy to sobie będziemy za 15 lat.\nA na razie po prostu wstańmy i jedżmy! reszta się ułoży...\nA gdy wrócimy, trzeba organizować Dzień Dziecka, bo jak się chciało niedawno obchodzić hucznie Dzień Matki, to teraz pora na rewanż!\nAlturka jest zarośnięta na maxa. Przecież nie tak dawno była strzyżona!.\nDobrze że nie muszę chodzić z nią do fryzjera, bo puściłaby mnie z torbami :-))) Jeśli uda się nam wyjechać na pt-sob na wieś, to tam na pewno ją dopadnę.\nWidzę że upały ją męczą, już i tak zaczęłyśmy wychodzić na większe spacery pod wieczór, wtedy się bardzo ożywia.\nTym razem chcę jej zostawić buwierowską mordę, a resztę obciąć króciutko. Powinien mi wobec tego wyjść taki trochę sznaucer. Będzie śliczna i elegancka, bo na razie znowu wygląda jak zaniedbany kundel, w typie bergamasco... :-)))))\ntak sobie myślę........\n.........że wszystko ma dobre i złe strony.\nTym razem porównuję mieszkanie samemu, z mieszkaniem z całą kupą ludzi. Mnie dotyczy ta druga opcja.\nRzeczywiście zauważam w takim stanie rzeczy bardzo dużo "dodatnich plusów" (jak to mówią niektórzy) - współpraca, wzajemna pomoc, pogaduszki, pożyczanki i bezpieczeństwo.\nAle gdy dziś szukałam miotły i znalazłam samą szczotkę, bez kija (bo ktoś potrzebował do czegoś innego), to przez chwilę zamarzyłam sobie, żeby znajdować różne rzeczy tam, gdzie je ostatnio zostawiłam.\nTak jest z pewnością gdy się mieszka w pojedynkę. Potem jeszcze przyszło mi do głowy, że w czasie upałow możnaby się rozbierać prawie całkiem i też czuć się swobodnie..\nNo i właściwie chyba pozytywy na tym się kończą, bo długo nie mogłam wymyślić nic więcej. Wprawdzie lubię spokój, lubię być sama i nigdy się nie nudzę, ale do pewnych granic.\nGdybym chciała podsumować, to owszem, spokoju u nas nie ma; ciągle ktoś się przewija, wiecznie coś się dzieje, wchodzą do nas i wychodzą, nie zawsze wiem po co, często czuję się jak na dworcu.\nJednak od tego łatwo jest odpocząć; zawsze można wziąć psa i zniknąć na pół dnia, lub wyjechać na trochę.\nChyba więc jednak nie chciałabym tego zmieniać. \nTak się składa, że znowu przyszło mi wyruszyć na nierówną walkę w przychodni zdrowia.\nCel- to dostanie się do specjalisty bez terminu, a przeszkody do pokonania - to dziki tłum pacjentów z półrocznymi terminami pod drzwiami, którzy wszystkim nieplanowym chętnie podgryżliby gardło, następnie pielęgniarki i rejestratorki broniące lekarza własną piersią...\nNo i wreszcie sam ON, specjalista, który dostaje histerii na widok każdego pacjenta który jakimś cudem jednak się przedarł...\nCzyli, ostatnio, już kilka razy właśnie na mój widok..\nNienawidzę tego, nienawidzę!\nProsić, żebrać, jęczeć lub się wykłócać, jakby już nic nam się nie należało; to takie upodlające...\nNie walczyłabym o siebie, nie poszłabym tam, za nic.\nTo dla mnie taki poziom stresu, że mogę to zrobić jedynie dla kogoś mi najbliższego. Takie rzeczy robi się dla dzieci, żeby ratować za wszelką cenę.\nNa razie myślę o tej akcji, że dla mnie, graniczy z bohaterstwem.\nDlaczego nie jestem jak niektóre osoby, które przejdą po trupach i nie dadzą się wyrzucić, dopóki nie załatwią tego co chcą?!\nJuż jestem po... .....ZAŁATWIŁAM!!!\nCzuję się jakbym zdobyła Machu Picchu.....Wiedziałam że będzie ciężko.\nPan specjalista był bardzo niezadowolony!\nMarudził, że on nie jest z gumy i gabinet też nie jest.... Na moje "poczekam, ile będzie trzeba" też narzekał - "i tak przyjdą następni, zrobi się dziura, przesuną się godziny"...\nA ja, już nawet nie pamiętam co mówiłam.....\nJakoś to wszystko wreszcie się skończyło i wyszłam. Zdobyłam to, co chciałam, udało się!.\nPoszłyśmy z Alturką sprawdzić jak po kilku dniach ulewy-non stop, wyglądają nasze spacerowe tereny. Wyszło akurat słońce i mogło być całkiem fajnie, ale nie było. Słońce nieoczekiwanie grzało bardzo mocno, a ziemia, mokre trawy i krzaki parowały maksymalnie! Można było się udusić.\nTymczasem sunia chyba uważała że nie jest tak żle.\nPowstało mnóstwo większych i mniejszych jeziorek, więc poszła zamoczyć sobie nogi. Poza tym już zdążyły się tam wprowadzić kaczki, więc było wesoło i było co oglądać.\nPóżniej spotkałysmy młodego wyżła, który śmigał po wysokich trawach i wyrażnie doceniał swobodę i przestrzeń.\nZanim się spotkali, miałam cień obawy że Altek go obszczeka, podobnie jak te wszystkie małe psiaki które spotykamy. Zawsze się wtedy wymądrza, poucza je i ustawia...\nAle okazało się, że z dużym, poważnym wyżłem, to zupełnie co innego - wzajemny respekt, kulturalne zainteresowanie, maniery itp.\nNa koniec przeszłyśmy przez jeszcze większe trawy, już bliżej domu, a jest to teren kota sąsiadów i Altek dobrze o tym wie.\nPrzeczesała trawy wzdłuż i wszerz i tylko ja widziałam, że kot tymczasem wymknął się z łąki kilka metrów za nami... Oj, moja gapa, musiała go czuć, dlatego weszła w te mokre trawy chociaż tak nie lubi! Taki trening ominął i ją i kota, który nawet z 6 razy się oglądał!....\nJeszcze tarzanie w świezo skoszonej trawce i powrót z językim do pasa i mnóstwem pnących zielsk, oplatających nogi .:-) ))))\nChwilowo szczęśliwie przycichły u nas dramatyczne zagrożenia.\nPowiedziano nam że nie na długo, ale póki co trzeba się cieszyć tym, co jest. Nauczyłam się tego już dawno...\nW każdym razie ja leciutko odetchnęłam (do następnego alarmu).\nA na zdjęciach nasz przedszkolak, który ani z karuzeli nie korzysta normalnie, tak jak wszyscy inni, ani z hulajnogi...\n.No i moja duma, Alturka, czyż nie pięknie dotrzymuje kroku?\nNasza kumpela, bierze udział we wszystkim. Nawet nie trzeba smyczy żeby była tuż obok nas.\n(samochód w tle, oczywiście nie nasz...)\nU nas, w ostatnim czasie....\nprawie lato, prawie wakacje\nWłaśnie zrobiliśmy małe otwarcie sezonu letniego.\nWprawdzie ja jestem obecnie uwiązana w Krakowie, ale na 1,5 dnia jakoś udało się wyskoczyć. Bardzo było warto!\nWykazaliśmy się przy tym sprytem i przezornością, ponieważ gdy wszyscy dopiero wybierali się na dłuuuuugi weekend, my już wracaliśmy!\nNa autostradzie działy się dantejskie sceny - korki, przepychanki i wypadki. Ale wszystko nie na naszym pasie! Na przeciwnym, w odwrotną stronę.\nAltek wygoniony, wywietrzony. Sprawdziła wszystkie swoje ciekawe miejsca; gdzie kiedyś leżał zdechły kot, gdzie były barany, gdzie udało się znależć kości...Psia pamięć jest imponująca.\nA dzisiaj poprawka z aktywności - wyprawa do miasta, autobusem i tramwajem, ale też z ciągłym zahaczaniem o tereny zielone.\nZawsze przy okazji takich podróży często słyszymy: "jaki duży pies! jaki czarny! jaki ładny!" Nie powiem, że tego nie lubimy :-) ))))\nDzisiaj dodatkowo sunia wystraszyła jakąś dziewczynę w tramwaju, gdy prawie wsadziła jej głowę pod pachę.(chciała coś zobaczyć).\nA jeszcze w drodze powrotnej - stary numer. Ona musi albo komuś stanąć na nodze, albo oprzeć się bezwładnie całym ciężarem...\nZwykle pada na facetów, dzisiaj był to młody macho, który był na tyle zdziwiony i speszony, że nawet nie śmiał się poruszyć...\nA ja zwykle nie interweniuję w takich momentach, bo bardzo lubię te sytuacje (chociaż nie powinnam)....\nNo i wszyscy mi mówią, że się doigram.\nNieoczekiwanie w niedzielę\nZupełnie nie miałam nastroju na spotkania rodzinne. Gdy zadzwoniła kuzynka żebyśmy wpadli do nich w niedzielę, natychmiast powiedziałam, że nie teraz, że nie mam czasu , siły a przede wszystkim głowy i nastroju na nic.\nAle jej, nie dało się odmówić. Oświadczyła że tym bardziej muszę się oderwać od zmartwień i całego kieratu i że czekają o 11-tej. Koniec dyskusji.\nMieszkają za Krakowem. Lata temu kupili na wsi dom do remontu i wynieśli się z miasta. Oprócz starego domu była tam jeszcze duża stodoła i 60 arów działki Ledwo rozpoznałam to miejsce teraz.\nOdremontowany dom, nie jest luksusowy, ale wygodny i taki "z duszą", w stodole garaż, a działka, to istny ogród botaniczny.\nDzieci dorosły i urodziły się wnuki. Pooddzielali się tak, aby każdy miał swoją strefę, ale aby jednak być blisko.\nNo i jeszcze to, co ja uważam za niezbędne na takim gospodarstwie, to 2 porządne psy. Owczarki, duże, piękne i bardzo przyjacielskie. Nawet niepotrzebnie przywiozłam dla nich parówki, bo chciałam żeby na początek spojrzały przychylniejszym okiem.... Okazało się że są uczulone i jedzą tylko wołowinę 4 klasy. Jednak nie było czego się obawiać, to wyjątkowe pieszczochy.\nMiło spędziliśmy czas i wyjechałam z trzema gałęziami bzu, który akurat pięknie zaczyna kwitnąć.\nŚwięta minęły jak zwykle bardzo szybko. W drugi dzień, czułam się jak po obozie wędrownym, a suńka chyba jeszcze gorzej.\nJuż w pierwszy dzień nałaziliśmy się nieżle, a potem było jeszcze bardziej wyczynowo.\nW niedzielę wylądowaliśmy wszyscy w lesie, a następnie w skansenie i małym Zoo które dostarczyło wiele emocji zwłaszcza Przemkowi i Alturze.\nNatomiast w poniedziałek, zostałyśmy w domu zupełnie same z sunią, więc wybrałyśmy się na pół dnia do Mamy. Ja - jak codziennie ostatnio, głównie w celu pomagania jej w czym się da, bo słaba okropnie i nadal bardzo chora. Nawet już ze mną nie walczy gdy ją wyręczam, a dotąd zawsze były o to wojny. Taka Zosia-Samosia.\nZa to Alturka, w odpowiedzi na zaproszenie na jogurciki. (to tradycja, bo Mama przestrzega zakazu dokarmiania).\nTak się składa że centrum obchodów śmigusa-dyngusa znajduje się akurat na naszej trasie. A obchody i tzw. Emaus, są tam co roku nie byle jakie. Teraz też, na tę okoliczność wstrzymany był ruch tramwajowy i autobusowy, więc przez całe Błonia i dwa duże parki oraz miasteczko studenckie, przewędrowałyśmy na piechotę. Pogoda była cudowna i szło się bardzo przyjemnie, chociaż obie poczułyśmy to w kościach, bo możliwości już nie te co kiedyś...\nPo południu, trzeba było jeszcze wrócić i znowu miałyśmy perspektywę wędrowania kilka kilometrów. Jednak teraz, z pomocą przyszła nam Córcia (porządne dziecko) i zebrała nas z drogi, mniej-więcej w połowie. Dzięki temu, jakoś to wszystko dało się przeżyć.\nA chodzenie z Alturką, już od dawna jest wielką przyjemnością; nie oddala się, trzyma się bliziutko w każdych warunkach, nawet w lesie. Przeważnie chodzi bez smyczy. Obecnie jeszcze tylko kot jest w stanie spowodować że traci rozum i goni za nim z obłędem w oczach. Ale już z tym nie walczę; nie musi być taka święta...:-) ))))\nPo raz pierwszy od dawna, prawie zapomniałam o Świętach.\nNie sprzątam , nie kupuję, nie gotuję. Nie zapraszam, ani nigdzie się nie wybieram. Głowę mam zajętą zupełnie czym innym.\nOd tygodnia w szpitalu na kardiologii jest moja Mama i na święta wyjdzie tylko na przepustkę. Sprawa jest dosyć skomplikowana.\nRównież przedszkolaki ostatnio wymagały mojej opieki, bo jeden przerabiał ospę, a drugi....\nW każdym razie, wychodziłam z siebie żeby wszystko pogodzić i zdążyć od jednego do drugiego, we wszystkie te miejsca, a i w moim gospodarstwie jakoś nic samo nie chciało się zrobić.....\nPo świętach niewiele się zmieni; tak bardzo bym chciała żeby wszystko dobrze się ułożyło, jeszcze raz. Jeszcze na trochę.....\nNatomiast wszystkim moim znajomym i przyjaciołom życzę spokoju, radości i wielu miłych chwil, odpoczywajcie, cieszcie się wiosną i słońcem i chodżcie na długie spacery z dziećmi i psami !!!\nto miała być wycieczka dogoterapeutów\nWszystkie wcześniejsze plany się posypały.\nNa dzisiaj zaplanowana była wycieczka z ekipą z fundacji. Miało być 7 psów, dziewczyny, w tym jedna nowa, chętna do pracy.\nMy z Alturką wprawdzie już się wycofałyśmy z pracy, ale na wycieczkę nas zaproszono, co było bardzo miłe.\nW dodatku dzisiaj rano, ogłosili w prognozie pogody, że przez cały dzień Kraków będzie najcieplejszym miastem w Polsce! Mogło być tak pięknie :-))))\nAle nic z tego. Zaraz zaczęły się telefony, komu co wypadło i dlaczego nie może przyjść. Moje rodzinne sprawy również mocno się skomplikowały. Pomyślałam jednak, że ponieważ i tak pies musi się ruszyć, więc wchodzi w grę wycieczka-spotkanie w wersji light. Bliżej i na krótko.\nUmówiłyśmy się ostatecznie we trzy, a na koniec i tak minęłyśmy się w czasie. Niestety nie było Charliego który zawsze był dla Alturki ulubionym kolegą z pracy. Za to poznałyśmy nowego psiaka, tej samej koleżanki, suczkę owczarka australijskiego. Jest cudna, niewyobrażalnie mięciutka i puchata, oraz bardzo , bardzo grzeczna.\nAlturka nie miała jednak zamiaru się z nią bawić. Tymczasem z dosyć daleka ogromnym pędem przybiegł do nas młodziutki, rudy psiak i małolaty natychmiast ruszyły wywijać kółka.\nAlturka od razu poczuła się w obowiązku zwrócić im uwagę. Szczeknęła raz i drugi w ich kierunku, ale ponieważ mieli to w nosie, puściła się za nimi.\nDzięki temu, sama też zaliczyła kilka kółek. To jednak nie trwało zbyt długo. Zaraz też uznała spacer za już zakończony i odwróciła się do wszystkich tyłem.\nWpatrzyła się wyczekująco w kierunku gdzie zostawiliśmy samochód i nawet wybrała się w tamtą stronę, z miną "idę już do domu!"\nPrawdę mówiąc, ja też już nie miałam więcej czasu.\nNa tym naszym spotkaniu miałam jeszcze fantastyczną niespodziankę; dostałam od Ani pamiątkowy kubek, który będzie przypominać mi o fundacji! Ma z jednej strony wymalowaną jej nazwę, a z drugiej, imiona wszystkich psów, Alturki także, które razem zaczęły pracę, kilka lat temu.\nPrzemiła pamiątka, jest piękny, stoi teraz na honorowym miejscu.\nNo i przecież jeszcze pozostały bardzo dobre wspomnienia z tego okresu a także kilka wartościowych znajomości!


Porady - 5 porad na to, jak wygrać ze sobą\n27-05-2013 Autor: Katarzyna Rydz\nLatem obiecujesz sobie, że zrzucisz kilka kilogramów. Niespodziewanie, zimą okazuje się, że waga nadal stoi w miejscu, lub, co gorsza, nawet rośnie. Wraz z nadejściem wiosny, stawiasz na dietę cud, po której rzeczywiście ważysz mniej, ale niedługo później dopada Cię efekt jo-jo i wracasz do wagi wyjściowej. Jak skończyć z tym dietetycznym kołowrotkiem? Bardzo łatwo - do kwestii odchudzania podejść „z głową”. Przedstawiamy 5 prostych wskazówek na to, jak, wprowadzając do diety i treningu trochę innowacji, skutecznie pozbyć się niepotrzebnych kilogramów i.. wygrać ze sobą!\nPo prostu "przypominajka"\nPamiętasz małą, szklaną kulę, która w powieściach o przygodach Harry’ego Pottera sugerowała, że o czymś się zapomniało? Przypominajka, bo tak nazywała się ta kula, to kolejny krok na drodze do Twojego dietetycznego sukcesu. Dlaczego? To proste! Często zdarza się bowiem, że w ferworze codziennych obowiązków o diecie i treningu zwyczajnie… zapominamy. Jeśli chcesz schudnąć, poprzyklejaj na szafie, lustrze, lodówce, biurku i gdzie jeszcze tylko sobie wymyślisz, małe samoprzylepne karteczki z opisem celu - np. z liczbą sugerującą ile kilogramów chcesz wążyć. Na karteczkach możesz też napisać np. nazwę wydarzenia, na którym chcesz pojawić się w odmienionej wersji - np. ślub, studniówka itd.\nCzasem zdarza się i tak, że nie możemy schudnąć, bo nie wierzymy w to, że… możemy. Nie umiemy sobie wyobrazić, jak wyglądalibyśmy bez zbędnych kilogramów, jak wyglądałoby bez nich nasze życie lub, że utrata, szczególnie dużej nadwagi, jest w ogóle możliwa. Aby nareszcie schudnąć, trzeba skończyć z takim myśleniem i włączyć - często niedoceniane przez nas narzędzie motywacyjne - swoją wyobraźnię. Jak to zrobić? Zawsze, gdy dopada Cię „dietetyczna depresja”, a motywacja do dalszej pracy nad swoim ciałem znika, wyobraź sobie idealną wersję siebie. W krytycznych momentach wizualizuj sobie też przykłady wielu, często naprawdę otyłych ludzi, którzy uporali się z problemem „nadprogramowych” kilogramów.\nPamiętaj! Najlepszym sposobem na zdrową utratę zbędnych kilogramów jest zbilansowana dieta i codzienny, dopasowany do Twojego stanu zdrowia ruch. Walki o szczupłą sylwetkę nigdy nie wolno przedkładać nad własne zdrowie!\nOcena: 2.58/5 (52 ocen)\n5 porad na to, jak wygrać ze sobą:


Darkar. Poświęcenie - Dariusz Doliński - Książka - opinie, oceny, ceny - nakanapie.pl\n„Niegdyś życie w tej krainie płynęło mlekiem i miodem. Było pełne radości, prostoty i nie miało w sobie najmniejszego pierwiastka codziennych trosk. Obywało się bez wojen, strachu, chorób i głodu. A trwało niezmiernie długo. Istoty zamieszkujące ten świat, zostały wybrane przez ich boga. Sam je stworzył na swe podobieństwo. Chciał im dać to wszystko, czego mu nie brakowało w jego wiecznym życiu. Za to zażądał jedynie tego, by wykreowane przez niego istoty były mu wierne i nie miały innego pana poza nim samym…..”\nISBN: 978-83-88330-91-9, 9788388330919\nDariusz Doliński – polski profesor psychologii, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, pracownik Uniwersytetu SWPS. Specjalizuje się w psychologii zachowań społecznych (mechanizmy ulegania wobec zewnętrznego nacisku i manipulacji społecznej) ...\nWszystkie książki Dariusz Doliński\nPoniżej zajawka II tomu dla zainteresowanych, jak wam się podoba, proszę o komentarze... : Prolog I nastąpiło coś, czego nikt od wielu lat, a nawet wielu wieków nie mógł pamiętać, bo nigdy wcześniej czegoś takiego nie widziano, bo nigdy się nie zdarzyło coś takiego w tym świecie. Nastąpiło coś, co było niezwykłe, inne niż wszystko, co się zdarzyło dotychczas i, co najważniejsze dla tych istot, dawało – nadzieję na lepsze jutro. W środku najczarniejszej z najczarniejszych nocy – rozbłysło oślepiające światło na niebie. Lecz, ku ogólnemu zdziwieniu, nie było to słońce, nie było to nic, co normalnie wydałaby na ten świat matka natura, to było coś zgoła innego, nienaturalnego a w swojej nienaturalności niosło to zdarzenie ładunek czegoś pierwotnie pięknego. Wielu ze świadków tego wydarzenia, by pełniej je doświadczyć swoimi ułomnymi zmysłami, wyszło z chałup na podwórza, by móc czerpać pełnymi garśćmi z przeżycia tej chwili w nadziei, że oto spełniała się wreszcie przepowiednia Hironiusza. Ci, co wyszli przed swoje obejścia, tak przynajmniej im się wydawało, widzieli małą postać, która tam, hen daleko, gdzieś przed siebie podążała. Ta postać była nie wysoka i licha o niezwykle odstających uszach, lecz nie była ona sama. Towarzyszyła jej dwójka innych istot z tej samej, zapewne, rasy. Jedni ze świadków tych zdarzeń, później pochwyceni przez siepaczy Imperatora, twierdzili, że była to samica i małe dzieciątko – zapewne dziewczynka, inni znów twierdzili, że nic nie ujrzeli… Tak samo...\nCzuliście kiedyś, że waszym życiem kieruje Przeznaczenie? W debiutanckiej powieści Dariusza Dolińskiego „Darkar. Poświęcenie” to właśnie ono jest głównym bohaterem i motorem napędowym akcji. Pierwsza część trylogii to opowieść o pogodzeniu z własnym, nieuniknionym losem , która z pewnością spodoba się wielu fanom fantastyki. Jesteście ciekawi czym podbije Wasze serca? Więcej w recenzji powyżej.\nO nie! Książka Darkar. Poświęcenie. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?


Dzienny Dom Senior-Wigor zaprasza od 2 listopada! - Magiczny Kraków\nDzienny Dom Senior-Wigor zaprasza od 2 listopada!\nPrzy ul. Zielony Dół 4 rozpoczyna działalność Dzienny Dom Senior-Wigor. Nowa placówka zaprasza osoby w wieku 60+, nieaktywne zawodowo. Dom czynny będzie od poniedziałku do piątku przez 8 godzin dziennie.\nPrzygotowano szeroką ofertę aktywności dla seniorów – zajęcia ruchowe, kinezyterapia, treningi rehabilitacyjne, terapia zajęciowa, zajęcia sportowo-rekreacyjne oraz inne działania o charakterze prozdrowotnym. Uczestnicy będą mogli zaangażować się w działania na rzecz społeczności lokalnej, na przykład w wolontariat międzypokoleniowy, integrację międzypokoleniową. Zakres organizowanych zajęć aktywizujących i realizowanych usług będzie dopasowywany do pojawiających się potrzeb uczestników. Placówka będzie promowała również postawy samopomocowe.\nAby zostać uczestnikiem, należy zgłosić się do pracownika socjalnego Filii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania (adresy Filii na stronie internetowej MOPS www.mops.krakow.pl). Szczegółowe informacje dotyczące zasad uczestnictwa i odpłatności uzyskać można pod numerami telefonów 12 616 53 10 lub 12 616 53 18.\nDom na zlecenie Gminy Miejskiej Kraków prowadzi Stowarzyszenie UNICORN z siedzibą w Krakowie – nr telefonu 12 425 11 02.


Lampy wiszące - Lumenpro\n> Lampy designerskie>Lampy wiszące\nOświetlenie (115 produkty)\n100 zł - 12200 zł\nLampy wisząceJest 115 produktów.\nPokazuje 1 - 56 z 115 elementów\nLampa wisząca SPIDER S12 nowoczesna metalowa czarna\n1 796,41 zł -30%\nLampa wisząca KAWOWY CITRI 32 cm S3 nowoczesna czarna\n369,00 zł -10%\nLampa wisząca RAW GLASS 1 śr. 19 cm nowoczesna klasyczna...\nLampa wisząca RAW GLASS 2 śr. 27 cm nowoczesna klasyczna...\n313,49 zł -25%\nLampa wisząca SPIDER S9 nowoczesna metalowa czarna\n1 189,30 zł -30%\nLampa wisząca DIABLO 3 AD8074-3 AZZARDO CZARNA klasyczna z...\n1 699,15 zł -15%\nLampa wisząca MAURA W nowoczesna metalowa EKSPOZYCJA\nLampa wisząca DIABLO 3 AD8074-3 AZZARDO BIAŁA klasyczna z...\nLampa wisząca DIABLO AD 8074-3+3 AZzardo klasyczna z abażurem...\nLampa wisząca AQUA S1 nowoczesna transparentna\nLampa wisząca KALMAR F biała ze złotym środkiem nowoczesna...\nLampa wisząca KALMAR T srebrna nowoczesna metalowa pojedyncza\nLampa wisząca KALMAR T biała ze złotym środkiem nowoczesna...\nLampa wisząca KALMAR W biała ze złotym środkiem nowoczesna...\nLampa wisząca KALMAR W srebna nowoczesna metalowa pojedyncza...\nLampa wisząca FALKO 40 cm S1 biała nowoczesna pojedyncza\n419,30 zł -30%\nLampa wisząca GINO 2097 86cm S30 Nikiel nowoczesna kandelabr...\nLampa wisząca JAREN 18 cm S1 czarna LAMPY nowoczesna z...\nLampa wisząca JAREN S6 czarna sześciokrotna PAULMANN...\nLampa wisząca JAREN S1 24 cm biała nowoczesna z abażurem...\nLampa wisząca 40 RIS czarna nowoczesna z abażurem pojedyncza\nLampa wisząca 60 RIS biała nowoczesna pojedyncza\nLampa wisząca SHEIS S1 nowoczesna metalowa pojedyncza\nLampa wisząca FLOW 60 biała nowoczesna metalowa pojedyncza\nLampa wisząca FLOW 40 biała nowoczesna metalowa pojedyncza\nLampa wisząca FLOW 90 biała nowoczesna metalowa pojedyncza\nLampa wisząca ZEPPE S6 sześciokrotna 110 cm nowoczesna z abażurem\nLampa wisząca LIP 50 cm S3 PAULMANN nowoczesna transparentna\nLampa wisząca GINO 2097 100 cm S50 nowoczesna kandelabr...\nLampa wisząca MODI ROLL S10 nowoczesna czarna\nLampa wisząca FEBE 15 cm S1 nowoczesna pojedyncza\nLampa wisząca FEBE 20 cm S2 nowoczesna pojedyncza\nLampa wisząca S15 ESFERA srebrna nowoczesna pojedyncza chromowana\nW przypadku braku na stanie magazynowym realizacja od 1 do 8 tygodni (do potwierdzenia przez dział handlowy) W przypadku braku na stanie magazynowym realizacja od 1 do 8 tygodni (do potwierdzenia przez dział handlowy)\nLampa wisząca S20 ESFERA srebrna nowoczesna pojedyncza chromowana\nLampa wisząca S30 ESFERA srebrna nowoczesna pojedyncza chromowana\nLampa wisząca S35 ESFERA srebrna nowoczesna pojedyncza chromowana\nLampa wisząca S40 ESFERA srebrna nowoczesna pojedyncza chromowana\nLampa wisząca S50 ESFERA srebna nowoczesna pojedyncza chromowana\nLampa wisząca RING S2 nowoczesna biała\nLampa wisząca SPIDER S16 nowoczesna metalowa czarna\n2 019,63 zł -30%\nLampa wisząca TLA 50 cm S8 metalowa srebrna\nLampa wisząca TLA 73 cm S10 metalowa srebrna\n7 747,99 zł\nLampa wisząca TLA 40x60 cm S10 metalowa srebrna\n12 175,00 zł\nLampa wisząca TLA 80 cm S8 PAULMANN metalowa srebrna\n8 595,99 zł\nLampa wisząca TLA 70 cm S8 PAULMANN metalowa srebrna\nLampa wisząca BALL C20 miedź nowoczesna pojedyncza\nLampa wisząca BALL C30 miedź nowoczesna pojedyncza\nLampa wisząca 80 RIS biała nowoczesna\nLampa wisząca BEZA 2 S1 nowoczesna pojedyncza ecru\nTo nie są zwykłe artykuły oświetleniowe. Lampy wiszące z serii Design to propozycje dla tych, którzy pragną uciec od monotonii i poszukują oryginalności w sztuce. Dzięki wyjątkowej wyobraźni przestrzennej projektantów, ich otwartości na najróżniejsze inspiracje oraz gotowości do podejmowania się zupełnie nowych projektów – udało nam się przygotować kolekcję zaskakującą swoją formą, stylistyką, estetyką oraz różnorodnością. Znajdują się w niej zarówno lampy o bardzo geometrycznym kloszu, odzwierciedlające piękno i ascetyczność współczesnego minimalizmu, jak i te, które zaskakują swoją finezyjną obłością oraz nieprzewidywalnością kształtów.\nZe względu na swoją niepowtarzalność i dekoracyjność zarazem – artykuły te doskonale odnajdują się w przestrzeniach reprezentacyjnych, stanowiących wizytówkę danego obiektu. Mogą z powodzeniem zostać wykorzystane w salonie, jadalni, jak również w recepcji biurowej czy gabinecie.\nKażda lampa, która znajduje się w zaprezentowanej kolekcji, to zupełnie inny rodzaj zmysłowości oraz zupełnie inna, podszyta wyrazistym indywidualizmem twórcy estetyka. Potwierdzają to zarówno odważne połączenia, nieszablonowe kształty, zaskakujące formy, jak i różnorodne materiały wykorzystane do produkcji tych artykułów. Dekoracyjność lamp nie pozbawiła ich jednak funkcjonalności – klosze zostały w taki sposób zaprojektowane i wykonane, aby zapewniały doskonałe rozproszenie światła. Nasze artykuły łączą więc w sobie nieszablonową estetykę, designerską odwagę w poszukiwaniu nowych rozwiązań, jak i funkcjonalność.\nKolekcja lamp wiszących to zdecydowanie propozycja przygotowana z myślą o Klientach nieobawiających się zdecydowanych zmian aranżacyjnych. Każdy z tych produktów, wprowadzony do przygotowanej już aranżacji, jest w stanie całkowicie ją zmienić – wypełnić swoją niepowtarzalnością. Z pewnością okaże się również tym elementem, który będzie przykuwać uwagę i przyciągać spojrzenia. Jeżeli więc poszukują Państwo oryginalnych dekoracji i funkcjonalnych artykułów oświetleniowych – zachęcamy do bliższego zapoznania się z naszymi propozycjami.


Bitwa pod Lipanami - koniec wojen husyckich - Historia - polskieradio.pl\nBitwa pod Lipanami - koniec wojen husyckich\nOstatnia aktualizacja: 30.05.2017 06:42\n30 maja 1434 taboryci ponieśli ostateczną klęskę pod Lipanami. W Czechach po kilkunastu latach chaosu i religijnych wojen zapanował spokój.\nRuch husytów - fragment audycji z cyklu "Kronika dwóch tysiącleci". Komentarz prof. Tadeusza Rosłanowskiego. (PR, 29.04.2000)\nBitwa pod Lipanami na obrazie Josepha Mathausera fot. Wikimedia Commons/domena publiczna\nPunktem zapalnym i początkiem wojen husyckich stała się męczeńska śmierć Jana Husa. Uznany za heretyka, spłonął na stosie podczas soboru w Konstancji w 1415 roku, pomimo gwarancji bezpieczeństwa, jakimi obdarzył go król Niemiec Zygmunt Luksemburski. Wkrótce potem Czechy stały się jednym z głównych ognisk ruchu proreformatorskiego w Europie.\nHusyci, pod wodzą Jana Žižka wzniecili powstanie i przez lata skutecznie odpierali skierowane przeciw nim krucjaty, a nawet przeszli do kontrofensywy, organizując wyprawy na tereny Słowacji, Śląska i Niemiec. – Husytyzm to ruch bardziej narodowy i patriotyczny, o wydźwięku antyniemieckim, niż rzeczywista herezja – mówił na antenie PR prof. Tadeusz Rosłanowski – chociaż odwoływał się do wzorców wcześniejszego nieco herezjarchy angielskiego Johna Wycliffe’a.\nW toku walk wśród husytów wyróżniły się dwa wyraźne odłamy. Jeden, umiarkowany, oparty o możnych i rycerstwo, zwano utrakwistami lub kalikstynami. - Obie nazwy pochodziły od zamierzeń rytuału religijnego, którego domagali się husyci – tłumaczył historyk – domagali się, aby ludzie świeccy, tak jak duchowni, mogli otrzymywać pod dwoma postaciami (utrakwiści) oraz pić wino mszalne z kielicha (kalikstyni).\nNaprzeciw temu umiarkowanemu nurtowi wykształcił się radykalny nurt plebejski. Zwany taborytami, od miasta Tabor w południowych Czechach, które stało się głównym ich ośrodkiem.\nPo ugodzie, jaką utrakwiści zawarli z katolikami, doszło do wewnętrznego konfliktu wśród husytów. Do decydującego starcia doszło 30 maja 1434 pod Lipanami. Taboryci ponieśli straszliwą klęskę.\nZwycięzcy podjęli rokowania z Zygmuntem Luksemburskim i Kościołem. W ich wyniku podpisano tzw. kompakty praskie. Ustalono reguły pokojowego współżycia, a cesarz Niemiec został ostatecznie także królem Czech. Na koniec wojny nikt już nie pamiętał o ideach Jana Husa. Wkrótce potem zaczął się wielki rozkwit kraju pod rządami Jerzego z Podiebradów.\nZobacz więcej na temat: Czechy HISTORIA katolicyzm Kościół średniowiecze\nW kościołach protestanckich uznawany za męczennika i obrońcę wiary. Jako prekursor reformacji w Kościele spłonął na stosie podczas soboru w Konstancji 6 lipca 1415 roku.


Magazyn lewego tytoniu i alkoholu - miedziowe.pl\nStart Legnica Magazyn lewego tytoniu i alkoholu\n19.07.2018. Radio Elka, Tomek Jóźwiak\nNa jednej z posesji na terenie powiatu legnickiego policjanci zlikwidowali nielegalną sortownię tytoniu, która jednocześnie pełniła rolę magazynu, gdzie składowane były znaczne ilości tytoniu i alkoholu. Stamtąd nielegalne wyroby trafiały do wielu odbiorców na terenie całego Dolnego Ślaska. W tej sprawie zatrzymano dwóch mężczyzn. Funkcjonariusze zabezpieczyli blisko pół tony krajanki tytoniowej, 3,6 tys. sztuk papierosów bez polskich znaków i ponad tysiąc butelek alkoholu niewiadomego pochodzenia. Skarb Państwa stracił an tym procederze co najmniej pół miliona złotych.\nNielegalny magazyn, w którym składowano tytoń i alkohol bez polskich znaków akcyzy, namierzyli funkcjonariusze wydziału dw. z przestępczością gospodarczą Komendy Wojewódzkiej Policji. Współpracując z kolegami z komendy w Legnicy weszli na teren posesji, gdzie znajdowała sie nielegalna sortownia oraz magazyn wyrobów tytoniowych i alkoholu.\nmiejscu ujawniono blisko pół tony krajanki tytoniowej, ponad 3,6 tys. sztuk papierosów bez oznaczeń marki oraz jakichkolwiek znaków akcyzy, a także ponad tysiąc butelek alkoholu niewiadomego pochodzenia. Ponadto zabezpieczono sprzęt służący do sortowania i konfekcjonowania tytoniu m.in: wagi elektroniczne, wentylator, substancje nadające aromat wytwarzanemu tytoniowi, mieszadło oraz kartonowe opakowania na papierosy, wytworzone na potrzeby przestępczego przedsięwzięcia - mówi Paweł Petrykowski, rzecznik komendanta wojewódzkiego policji we Wrocławiu.\nW sprawie zatrzymano dwóch mieszkańców Legnicy w wieku 50 i 60 lat.\n- Jak wynika z naszych grupa przestępcza tworzyła swego rodzaju sieć miejsc, gdzie odbywały się różne etapy przetwarzania liści tytoniu. Do krajanki dodawano substancje aromatyczne niewiadomego pochodzenia. Towar dalej trafiał do szeregu odbiorców z terenu Dolnego Ślaska. Alkohol zabezpieczony na miejscu oklejany był etykietami mającymi sugerować, że są to środki chemiczne, by ukryć faktyczną zawartość butelek podczas transportu. Zabezpieczono kilkaset takich etykiet papierowych - dodaje Petrykowski.\nObaj legniczanie posiadali przy sobie ponad 2,2 tys. zł pochodzące z przestępczego procederu. W ich mieszkaniach znaleziono różne nielegalne wyroby tytoniowe oraz zapiski dotyczące odbiorców nielegalnego towaru i uzyskiwanych z tego procederu dochodów. Skarb Państwa stracił na tym przestępstwie około pół miliona złotych. Legniczanom grozi wysoka kara finansowa lub kara do 3 lat pozbawienia wolności, albo obie kary łącznie.


Występy w Starej Prochowni – Zespół Szkół Specjalnych nr 90\nWystępy w Starej Prochowni\nW dniu 20.11.2014 r. uczniowie naszej szkoły po raz kolejny brali udział w X Przeglądzie Twórczości Artystycznej Osób Niepełnosprawnych.\nInicjatorem i organizatorem przeglądu jest Stara Prochownia SCEK, a jego uczestnikami uczniowie szkół specjalnych, ośrodków szkolno – wychowawczych oraz dorośli skupieni w warsztatach terapii zajęciowej z terenu województwa mazowieckiego.\nW tym roku z dumą wystawiliśmy przedstawienie teatralne pt. „Braterstwo w obiektywie” przygotowane przez uczniów i nauczycieli w ramach innowacji pedagogicznej „Teatr – moja radość tworzenia”. Celem naszego występu było promowanie wartości, takich jak przyjaźń i szacunek.\nPrzegląd ma charakter konkursowy, dlatego też wszystkim prezentacjom wnikliwie przyglądało się jury, w skład którego weszli eksperci od teatru, muzyki i tańca. Zespoły, jak co roku, chętnie przyjechały na przegląd, bo nasze spotkania to okazja do wspólnych konfrontacji, porównania osiągnięć, ale także do wyrażania emocji i przeżywania wzruszeń, które udzielają się zarówno występującym jak i widowni.\nFragmenty występów ze Starej Prochowni (w tym naszych uczniów) można było obejrzeć w lokalnych wiadomościach TV.\nSerdecznie dziękujemy rodzicom za pomoc, wsparcie i zaangażowanie w działania szkoły.


DeWalt DC901M2-QW, Wiertarko-wkrętarka - cena i opinie - OleOle!\nWydajna wiertarko-wkrętarka 36 V udarowa do profesjonalnych prac pod dużym obciążeniem\n3 zakresy prędkości dla optymalnej pracy z dużym momentem obrotowym, w warunkach średnich lub z dużą prędkością obrotową\nUchwyt szybkozaciskowy 13 mm z samoczynną blokadą wrzeciona umożliwia bardzo łatwe mocowanie wierteł i końcówek wkrętarskich\nErgonomiczne, gumowane rękojeści i wyłącznik dla wygody i kontroli\nładowarka 36 V\nzatrzaskowy uchwyt końcówek\nwielopozcyjna rękojeść boczna\nZa sprawą wysokiej prędkości obrotowej 0-400/1200/1600 obr./min. możesz szybko i bez problemów wiercić i wkręcać w wielu materiałach. Regulacja prędkości daje Ci możliwość dostosowania liczby obrotów do potrzeb.\nwiertarko-wkrętarka DeWalt DC901M2-QW\nPrędkość bez obciążenia 0-400/1200/1600 obr./min.\nUdar tak 27200 ud/min\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących DeWalt DC901M2-QW, wpisz 1079151 w wyszukiwarce oleole.pl.