Najwyższy czas: prawo do podstawowego bezpieczeństwa dochodu 1 - PDF\nNajwyższy czas: prawo do podstawowego bezpieczeństwa dochodu 1\nDownload "Najwyższy czas: prawo do podstawowego bezpieczeństwa dochodu 1"\n1 Guy Standing Najwyższy czas: prawo do podstawowego bezpieczeństwa dochodu 1 1. Wizja: podstawowe bezpieczeństwo dochodu i godna praca Żyjemy w dziwnych czasach, w świecie największego bogactwa finansowego w historii, w którym jednak więcej ludzi niż kiedykolwiek wcześniej żyje w nędzy. Codzienne wiadomości w mediach wypełnione są wojnami i odwetami, podczas gdy głos pokoju sprowadzono do szeptu. Relatywna i absolutna deprywacja podsyca nietolerancję i gniew oraz staje się pożywką dla ekstremizmu, lęku, rozgoryczenia i anomicznego konsumeryzmu. Procesy te wspiera niemal wszechobecna niepewność ekonomiczna. Jednak wcale nie musi tak być. Politycy, ich doradcy i podejmujący decyzje urzędnicy państwowi powinni zrobić krok do tyłu i zastanowić się ponownie nad obecną sytuacją. Istnieje pragnienie czegoś lepszego i spokojniejszego. Ludzie na całym świecie z coraz większym przekonaniem uważają, że jeżeli nie powstaną strategie polityczne i instytucje zmniejszające niesprawiedliwość, niepewność i nierówność, będziemy żyć w świecie, w którym coraz więcej środków przeznaczanych będzie na rozbudowę policji, więzień i uzbrojenia, chroniących względnie uprzywilejowanych przed skutkami rosnącego gniewu osób biednych i niepewnych swojej egzystencji. Z pewnością nie chcielibyśmy widzieć obwarowanego świata wybranych, w którym nikt nie czułby się bezpiecznie. Znalezienie skuteczniejszych sposobów na zapewnienie podstawowego i powszechnego bezpieczeństwa powinno stać się priorytetem w międzynarodowej agendzie. Czy jesteśmy w stanie, w pierwszych latach dwudziestego pierwszego wieku, stworzyć wizję Dobrego Społeczeństwa przyszłości? Zacznijmy od dwóch fundamentalnych pytań, o których powinniśmy zawsze pamiętać. Mając na uwadze, że wszystkie teorie sprawiedliwości dystrybutywnej wiążą się z równością czegoś, pierwszym z wielkich pytań jest: Co należy zrównać w Dobrym Społeczeństwie dwudziestego pierwszego wieku? 1 Tekst przetłumaczony przez Macieja Szlindera. Dostępny na stronach Praktyki Teoretycznej: oraz 1\n2 Możemy zacząć od kryjącego się u podstaw naszej argumentacji założenia, że czytelniczki są egalitarystkami w którymś ze znaczeń tego słowa, wierząc, że Dobre i Sprawiedliwe Społeczeństwo musi opierać się na jakiejś zasadzie społecznej sprawiedliwości, zgodnie z którą należy doprowadzić do równości czegoś, czy będzie to dochód, bogactwo, status, możliwość pracy, oszczędzania, inwestowania czy prowadzenia godnej egzystencji. Możemy wobec tego utrzymywać, że społeczeństwo powinno opierać się na prostej zasadzie, wedle której wszyscy posiadają podstawowe bezpieczeństwo [basic security] bycia równie wolnymi i równie chronionymi przed chorobami oraz posiadania równych szans rozwijania swoich kompetencji i zdolności. Ta fundamentalna zasada jest z pewnością akceptowana przez szerokie spektrum polityczne. Określa ona naszą cywilizację i stanowi podstawę międzypokoleniowej, wewnątrzpokoleniowej i międzynarodowej debaty. Istotą odpowiedzi jest zatem stwierdzenie, że prawdziwa (rzeczywista) wolność wymaga, by każda członkini społeczeństwa cieszyła się równym podstawowym bezpieczeństwem. Musi być ono bezwarunkowe i zindywidualizowane. Ten pierwszy element jest kluczowy ze względu na wolność i zwalczanie paternalizmu, ten drugi natomiast jest ważny z uwagi na kwestie genderowe (i wiele innych). Używamy wyrażenia prawdziwa, aby zaznaczyć, że konieczna jest kombinacja wolności negatywnej odrzucenia ograniczeń i narzuconych regulacji, oraz wolności pozytywnej możliwości dokonywania świadomych i wartościowych wyborów. Prawdziwą wolność można opisać jako szansę i zdolność racjonalnego i celowego funkcjonowania, a także rozwijania własnych zdolności i potencjałów [capabilities]. Drugim, dopełniającym poprzednie, ważnym pytaniem jest: Zakładając zasłonę niewiedzy (tj. brak wiedzy o tym, jakie miejsce w społeczeństwie zajmą nasze dzieci), jaki rodzaj społeczeństwa chcielibyśmy im zostawić? Istota mojej odpowiedzi tkwi w tym, że powinny one żyć w społeczeństwie pochwalającym różnorodność stylów życia, ograniczoną jedynie koniecznością uniknięcia krzywdzenia innych. Powinno to być także społeczeństwo, w którym rosnąca większość ludzi pracuje z entuzjazmem i realizuje swoje własne rozumienie aktywności zawodowej łącząc kompetencje lub funkcjonowania 2, zmieniając swoje stanowiska pracy i mając możliwość 2 Autor odwołuje się tutaj, podobnie jak wcześniej, używając wyżej pojęcia potencjałów [capabilities], do teorii Amartyi Sena. Funkcjonowania [functionings] to neologizm (zarówno na gruncie języka polskiego, jak i angielskiego) oznaczający stany i aktywności składające się na ideał dobrego życia. 2\n3 bycia odpowiedzialnymi wobec swoich rodzin, sąsiadów i szerszej społeczności. Ludzie żyliby w warunkach kooperatywnego indywidualizmu, w którym zbiorowa sprawczość [agency] wspierałaby wolność działania i myślenia jednostek. To pojęcie rozwoju można by nazwać bezpieczeństwem wyboru sposobu życia [occupational security] zabezpieczeniem możliwości rozwoju potencjałów i życia zawodowego łączącego formy aktywności, uwzględniając również kontemplację. To opis bardzo zbliżony do tego, co wspiera Międzynarodowa Organizacja Pracy pod mianem godnej pracy. Jest to także wizja Dobrego Społeczeństwa opartego na prawdziwej wolności oraz na równym podstawowym bezpieczeństwie lub tym, co można by nazwać kompleksowym egalitaryzmem. W tym artykule argumentuję za niezbędnością dochodu obywatelskiego dla Dobrego Społeczeństwa dwudziestego pierwszego wieku i wykazuję, że mógłby on wspierać zarówno jednostkową wolność, jak i osobiste oraz wspólnotowe bezpieczeństwo, bez których nie może być mowy o rozwijaniu wszystkich talentów 3. Zatrzymajmy się w tym miejscu, aby zastanowić się nad kluczowymi pojęciami. Koncepcja podstawowego bezpieczeństwa dochodu w oczywisty sposób zawiera w sobie trzy pojęcia: podstawowe, dochód i bezpieczeństwo. Każde z nich wymaga definicji, podobnie jak każde z wyrażeń utworzonych z dowolnej dwójki z nich (dochód podstawowy, podstawowe bezpieczeństwo, bezpieczeństwo dochodu), a nawet pojęcie powszechności często im towarzyszące 4. Kluczowe w rozumieniu tego, co podstawowe jest to, że musi wiązać się ono z czymś więcej niż charytatywny gest. Podstawowe oznacza wystarczające do przetrwania. Istotna w dochodzie jest forma umożliwiająca jednostce samodzielne decydowanie o sposobie alokacji zasobów. W przeciwieństwie np. do dopłat do żywności, dochód nie ma charakteru paternalistycznego. Ważny w odniesieniu do bezpieczeństwa, jest fakt, że to, do czego mamy prawo, musi być zagwarantowane. Nie można zmieniać zasad w trakcie gry, co było uderzającą praktyką w większości państw opiekuńczych od mniej więcej pięćdziesięciu lat. Odpowiednie bezpieczeństwo społeczno-ekonomiczne stanowi fundament prawdziwej wolności. Przyznać jednak trzeba, że zarówno z punktu widzenia jednostek, jak i społeczeństwa, zbyt wiele bezpieczeństwa niesie ze sobą tyle zagrożeń co jego niedobór. Nie Zob. recenzja książki A. Sena, Nierówności: dalsze rozważania autorstwa R. Szarfenberga zawarta w czasopiśmie Problemy Polityki Społeczej 2002, nr 4 [przyp. tłum.]. 3 Niektóre z tych tematów rozwijam w pracy: G. Standing, Beyond the New Paternalism: Basic Security as Equality, London Fascynująca dyskusja na temat ewolucji uniwersalizmu w skandynawskich państwach opiekuńczych zawarta jest w artykule: N. Kildal, S. Kuhle, The Principle of Universalism: Tracing a Key Idea in the Scandinavian Welfare Model, [w:] Promoting Income Security as a Right: Europe and North America, red. G. Standing, London 2004, s\n4 można oczekiwać podejmowania racjonalnych decyzji od osób pozbawionych podstawowego bezpieczeństwa. Jednakże wolność wymaga demokratycznie wybranych ograniczeń, powściągających lekkomyślność i samolubny oportunizm. Ograniczenia te muszą zapewne przejść test zasłony niewiedzy polegający na tym, że odnoszą się w równy sposób do wszystkich grup i są akceptowane bez względu na pozycję zajmowaną w systemie dystrybucji. Załóżmy, że uznajemy powszechne, podstawowe bezpieczeństwo ekonomiczne za fundament Dobrego Społeczeństwa. Jeśli tak, zdają się wynikać z tego dwie zasady dla decyzji politycznych. Pierwszą, za Rawlsem, umieszczając jednak bezpieczeństwo w centrum strategii, możemy nazwać Zasadą różnicy w wymiarze bezpieczeństwa: Dana polityka lub zmiana instytucjonalna jest sprawiedliwa społecznie tylko wtedy, gdy zmniejsza (lub nie zwiększa) niepewności [insecurity] najmniej zabezpieczonych [secure] grup w społeczeństwie. Innymi słowy, prawdziwa wolność nie może wzrastać, jeśli np. polityka gospodarcza taka jak strategie dostosowania strukturalnego czy terapia szokowa celowo zwiększa niepewność grup znajdujących się na dnie lub blisko dna społeczeństwa. Zasada ta jest niezależna od wszelkich roszczeń wysuwanych w imieniu demokracji politycznej, większość nie może zatem na przykład przegłosować rozwiązań pogarszających sytuację najgorzej usytuowanych. Ta reguła decyzyjna lub zasada konstytucyjności dostarcza usprawiedliwienia ochronie i wzmacnianiu wolności w dążeniu do powszechnego bezpieczeństwa podstawowego. Ostatecznie, jeżeli przyjmuje się, że prawdziwa wolność stanowi możliwość życia i wykonywania godnej i uszlachetniającej pracy, trzeba przyznać, że dotyczy ona skutków dystrybucyjnych chałupniczka, robotnik i chłop powinni cieszyć się tym samym (lub równoważnym) podstawowym bezpieczeństwem co prawniczka, ekonomista czy akcjonariusz. Pierwszą regułę decyzji politycznych należy uzupełnić inną, dotyczącą zagrożenia różnymi formami paternalizmu i kontroli państwowej, które również zagrażają wolności. Nazwijmy ją Zasadą antypaternalistyczną [Paternalism test principle]: Dana polityka lub zmiana instytucjonalna jest sprawiedliwa tylko wtedy, gdy nie narzuca pewnym grupom kontroli, która nie jest narzucona najbardziej wolnym 4\n5 grupom w społeczeństwie lub jeżeli zmniejsza kontrolę ograniczającą autonomię sposobu życia tych, którzy podlegają największej kontroli. Dopóki zatem mężowie nie podlegają takiej samej kontroli [controls] jak żony, biedni takiej samej jak bogaci, a bezrobotni takiej jak zatrudnieni, powinno się przeciwstawiać instytucjonalnym i relacyjnym regulacjom [controls]. Pozostałyby one niesłuszne nawet wówczas, gdyby można było skonstruować polityczną większość głosującą za nimi. Nie można akceptować zmiany ograniczającej wolność mniejszości (lub większości, jak w przypadku kobiet w wielu społeczeństwach), nawet jeśli zmiana ta zwiększa wolność innych. Zasada antypaternalistyczna będzie rozstrzygająca w pierwszej dekadzie dwudziestego pierwszego wieku, ze względu na zagrożenia związane z rzekomo dobroczynnym paternalizmem państwa. Napuszone machismo polityków i ich think tanków przejawiło się ostatnio w potępieniu powszechnej ochrony socjalnej, w której nie uzależnia się pomocy od odpowiedniego zachowania. Krytyka ta stosowała szereg negatywnie obciążonych terminów takich jak państwo nadopiekuńcze czy uzależnienie. Zakrawa na ironię, że to raczej państwowy paternalizm w postaci workfare, od zasiłku do pracy w celu i innych programów warunkowych, bardziej zasługuje na miano państwa nadopiekuńczego chociaż podobne eufemizmy powinny spotykać się z pewnego rodzaju lekceważeniem. Jeżeli respektowano by obie przedstawione tutaj zasady, powinniśmy popierać te programy i instytucje, które uwalniają pracę od zewnętrznej kontroli w kierunku większej autonomii, bezpieczeństwa i równości. Nie chodzi tu tylko o prawo i regulacje, ale także o całą strukturę organizacji pracy. Chodzi o kształtowanie jej tak, by odpowiadała ludziom, a nie jedynie przygotowaniu do potrzeb rynku pracy ani czynieniu ich bardziej zatrudnialnymi, ani nawet nie w celu zwiększenia ich kapitału ludzkiego czy potencjału 5. Wolności nie można sprowadzać do potencjałów ani uprawnień, chyba że zdefiniujemy je na tyle szeroko, że utracą swoją specyfikę. Powinniśmy życzyć sobie zapewnienia wszystkim podstawowego bezpieczeństwa, jest ono bowiem konieczne, by umożliwić jednostkową wolność rozwoju. Wolność ta oznacza swobodę samorozwoju w twórczym, wszechstronnym życiu, w którym znajduje się odpowiednia ilość czasu na pracę i kontemplację. Jasne jest, że kierunek ewolucji zabezpieczeń społecznych na świecie w żaden sposób nie daje się pogodzić z powyższą wizją. Zanim bardziej szczegółowo się nad tym 5 Terminy zatrudnialny i zatrudnialność okazały się niezwykle istotne w kręgach europejskich decydentów. Nacisk kładzie się tutaj zawsze na zmianę cech ludzi, w tym ich postaw i zachowań, w taki sposób, by uczynić ich bardziej uległymi, dostosowującymi się, zdyscyplinowanymi itd. Rzadko kiedy zwraca się tyle uwagi na to, by sprawić, aby praca była bardziej przyjazna ludziom. 5\n6 zastanowimy, zaznaczmy schematycznie najważniejsze ogólne cechy wyłaniającego się systemu gospodarczego i związanych z nim wzorów dystrybucji. 2. Kontekst Żyjemy w globalizującym się świecie, w którym niepewność społeczna i ekonomiczna wydaje się dominować, w którym nie ma perspektyw na pełne zatrudnienie w keynesowskim znaczeniu tego słowa (i zapewne żadnego uzasadnienia, by czynić z niego główny cel polityki społecznej). Mamy do czynienia ze znacznymi i prawdopodobnie rosnącymi nierównościami dochodów, bogactwa i możliwości ich osiągania. Korporacje i rządy zazwyczaj chętnie dążą do uelastycznienia rynków i stosunków pracy, podczas gdy w większości miejsc związki zawodowe są zbyt słabe, by móc cokolwiek z tym zrobić. Żyjemy nade wszystko w świecie, w którym tradycyjna rodzina i wspólnotowe sieci wzajemnej pomocy załamują się, gdzie coraz rzadsze są rodziny wielopokoleniowe, przynależność do gospodarstwa domowego ma charakter coraz bardziej przejściowy, a samotna gra w kręgle 6 staje się przeważającym sposobem na życie. To także świat, w którym zatrudniający są coraz mniej skłonni zapewniać zwykłym pracownikom szeroki zestaw świadczeń socjalnych, a kurczące się państwo jest w coraz mniejszym stopniu zdolne i chętne do dostarczania szeregu odpowiednich świadczeń i uprawnień od kołyski aż po grób. Powyższe tendencje można krytykować lub witać z radością. Kluczowe jest jednak to, że trzeba je wziąć pod uwagę przy rozważaniach na temat realnych i pożądanych możliwości podążania w kierunku podstawowego bezpieczeństwa dochodu. Dobra polityka nie może opierać się na nierealistycznych założeniach. Kontekst stanowią zatem powszechne i rosnące nierówności społeczne i ekonomiczne oraz niepewność. Znajdujemy się w środku wielkiej transformacji, w której to gospodarka wykorzeniła się ze społeczeństwa. Nie ma już żadnych adekwatnych systemów regulacji, redystrybucji i ochrony socjalnej ograniczających nierówności i usuwających niepewność. Globalizacja i rozpowszechnienie elastycznych, niesformalizowanych rynków pracy wiążą się z fragmentacją kapitału i pracy, w której kontrola nad pracownikami i obywatelami staje się coraz bardziej złożona i pośrednia. Bardziej złożone są także strumienie dochodów. Niewielka mniejszość czerpie dochód głównie z kapitału z niewielką częścią pochodzącą z wykonywania wysoko płatnej pracy zawodowej. Na szczycie znajduje się elita obdarzona 6 Autor nawiązuje tutaj do tytułu książki Roberta Putnama, w której opisany jest spadek tzw. kapitału społecznego w społeczeństwie amerykańskim od lat pięćdziesiątych do końca dwudziestego wieku [przyp. tłum.]. 6\n7 absurdalnie wysokimi dochodami i nadzwyczajnymi zyskami, które stanowią coraz większą ciemną plamę na globalnym kapitalizmie. Poszerza się ona nie tylko dlatego, że coraz więcej menedżerów żąda tak wysokiego wynagrodzenia, ale ponieważ dochody te zamieniają się w ogromny majątek przekazywany z pokolenia na pokolenie, doprowadzając do koncentracji bogactwa finansowego. To właśnie stanowi punkt wyjścia naszych rozważań. Obok bogatej elity, kurczący się rdzeń pracowników czerpie dochody z różnych źródeł, na które składają się płace, świadczenia państwowe, świadczenia zapewniane przez przedsiębiorstwa, w których pracują, a także przychody z kapitału (papierów wartościowych). Pod względem dochodów poniżej obu tych grup wyrosła niejednolita grupa, którą dla naszych celów nazwiemy outsiderami, a na którą składają się pracownicy elastyczni, bezrobotni oraz grupa zubożałych [lumpenized] odizolowanych bezdomnych lub społecznie niedomagających ludzi, ledwo wiążąca koniec z końcem 7. Outsiderzy wzbudzają u insiderów strach przed niepewnością, co skłania tych drugich do ukrytych lub otwartych ustępstw w negocjacjach koncesyjnych 8 z ich firmami. Można skomplikować bardziej ten podstawowy model rynku pracy i z wielu powodów należałoby to zrobić. Jednak ten sposób opisu procesu fragmentacji jest wystarczający dla naszych celów. Nierówności stały się destabilizujące, jednak jak dotąd wciąż są niekontrolowane. Nierówności dochodowe, co dobrze udokumentowano, wzrosły w ostatnich dekadach na przykład w Ameryce Łacińskiej. Dokonało się to w największym stopniu w okresach panowania dyktatur wojskowych, jednak zwiększone nierówności utrzymały się później w okresach tzw. demokratyzacji. Istnieją nieodparte dowody na to, że najbogatszy 1 procent oraz najbogatsze 10 procent zarabiających znacznie zyskało względem dolnych 90 procent populacji. Jak wykazał Gabriel Palma 9, standardowe pomiary dystrybucji dochodów (współczynnik Giniego) nie wychwytują tego wypaczonego trendu. Istnieją dowody na podobny rozwój wypadków w Europie i Ameryce Północnej. Żadne Dobre Społeczeństwo nie może wyłonić się, jeżeli nie poradzimy sobie z tymi rażącymi nierównościami, a dokonać tego można jedynie poprzez redystrybucję dochodów i zasobów. Tymczasem nawet w najbardziej uprzemysłowionych krajach, nawet w tych, które osiągają 7 Standing w książce The Precariat: The New Dangerous Class w ramach tej zbiorowości odróżnia tytułowy prekariat od bezrobotnych i odizolowanych [przyp. tłum.]. 8 Negocjacje koncesyjne [concession bargaining] polegają na ustaleniu stopnia pogorszenia sytuacji robotników w firmie (np. poprzez zamrożenie lub redukcję płac, obcięcie niektórych świadczeń i przywilejów) w zamian za utrzymanie wielkości zatrudnienia [przyp. tłum.]. 9 G. Palma, Income Polarization in Latin America, Geneva\n8 dobre wyniki gospodarcze, poziom ubóstwa pozostaje wysoki 10. Uboższe grupy straciły w zakresie bezpieczeństwa płac, świadczeń pracowniczych zapewnianych przez przedsiębiorstwa [occupational welfare] i świadczeń państwowych. To tej ostatniej grupy dotyczy ten artykuł. Podkreślmy kilka głównych tendencji: Proporcjonalnie mniej pracownic i pracowników znajduje się na pozycjach pozwalających im na dostęp do świadczeń pracowniczych w swoich firmach lub zatrudniających ich organizacjach. Zarobki coraz większej części pracujących mają charakter zindywidualizowany i zmienny lub są nieprzewidywalne. Nawet w krajach Unii Europejskiej blisko co dziesiąta zatrudniona osoba otrzymuje dochód, który nie pozwala na wydobycie się z ubóstwa 11. Co zadziwiające, połowa biednych w UE żyje w gospodarstwach domowych, w których co najmniej jedna osoba pracuje w pełnym wymiarze czasu. Co więcej, statystyki z krajów uprzemysłowionych pokazują, że w ostatnich latach wysoki poziom zatrudnienia nie wiązał się z redukcją ubóstwa 12. Większość bezrobotnych w krajach uprzemysłowionych nie ma dostępu do świadczeń dla bezrobotnych 13. Zaostrzono warunki przyznawania uprawnień do tych świadczeń, przez co mniejszej liczbie pracownic i pracowników udało się je spełnić, spadła wysokość świadczeń i skrócono czas ich wypłacania. Mieliśmy do czynienia ze stabilnym trendem odchodzenia od świadczeń opartych na ubezpieczeniach [insurance] do tych bazujących na pomocy (tylko dla spełniających kryterium dochodowe). W pułapkę bezrobocia zaczęło wpadać coraz więcej osób, szczególnie kobiet 14. Można przewidywać, że do 2010 roku z trudem będzie można znaleźć na całym świecie jakikolwiek tradycyjny system świadczeń dla bezrobotnych. Mieliśmy do czynienia z istotnym przesunięciem od systemów emerytalnych opartych na zdefiniowanym świadczeniu do tych bazujących na zdefiniowanej składce, które 10 Nawet w Irlandii, jednej z najszybciej rosnących gospodarek uprzemysłowionych, procent ludności żyjącej z dochodów poniżej linii ubóstwa wzrósł zasadniczo. Zob. S. Healy, B. Reynolds, From Poverty Relief to Universal Entitlement: Social Welfare and Basic Income in Ireland, [w:] Minimum Income Schemes in Europe, red. G. Standing, Geneva Zob. W. Strengmann-Kuhn, Working Poor in Europe: A Partial Basic Income for Workers, [w:] Promoting Income Security..., s B. Cantillon, I. Marx, K. Van den Bosch, Welfare State Protection, Labour Markets and Poverty: Lessons from Cross-country Comparisons, [w:] Minimum Income Jak pokazują w swoim artykule Aho i Virjo, nawet w kraju takim jak Finlandia, w którym tradycyjnie bardzo wysoki odsetek otrzymywał świadczenia, reformy z lat dziewięćdziesiątych uczyniły z tej grupy mniejszość. Zob. S. Aho, I. Virjo, More Selectivity in Unemployment Compensation in Finland: Has it Led to Activation or Increased Poverty?, [w:] Minimum Income A. D Addio, I. De Greef, M. Rosholm, Assessing Unemployment Traps in Belgium Using Panel Data Sample Selection Models, [w:] Minimum Income... 8\n9 zapewniają znacznie mniejsze bezpieczeństwo, w zakresie wysokości emerytur oraz pewności ich otrzymywania. Nastąpił także zwrot od powszechnych podstawowych emerytur państwowych do systemów opartych na kryteriach dochodowych. Wiele państw podniosło wiek emerytalny, zwiększając tym samym niepewność dochodu starszych pracownic i pracowników. Wiek ten został podniesiony dla kobiet w co czwartym kraju, a dla mężczyzn w co piątym 15. W latach dziewięćdziesiątych co czwarty kraj posiadający systemy emerytur państwowych podniósł liczbę lat składkowych wymaganych do otrzymania emerytury. Coraz większa część rodzin i rosnący odsetek populacji Europy i innych części świata, aby uniknąć ubóstwa, uzależniły się od kryteriów dochodowych, czyli od pomocy społecznej 16. Liczne badania wykazały, że popyt na pracę tych osób jest niewielki i zmienny. Dzieje się tak zarówno z przyczyn związanych z ich zachowaniem i brakiem informacji, jak i z powodu niewydolności biurokracji oraz arbitralnego stosowania reguł. Nie tylko zmniejszono wartość świadczeń, ale warunki, które trzeba spełnić, aby otrzymać uprawnienia do tych świadczeń, stały się bardziej rygorystyczne. Osłabiono mechanizm indeksacji świadczeń, intensyfikując niepewność dochodową osób od nich zależnych: w niektórych krajach wydłużono przerwy pomiędzy waloryzacjami świadczeń, w innych powiązano je raczej z cenami niż dochodem na osobę, co umożliwiło spadek ich realnej wartości względem innych grup w społeczeństwie. W wielu przypadkach zmniejszono rzeczywistą wartość świadczeń lub skrócono okres ich przyznawania. Jedynie niewiele więcej niż co trzecie państwo zapewniało ochronę dochodu w ramach ośmiu typowych sfer ubezpieczenia społecznego: choroby, macierzyństwa, starości, niepełnosprawności, rent rodzinnych [survivors], zasiłków rodzinnych [family allowances], urazów spowodowanych wypadkami przy pracy oraz bezrobocia. Zasiłki dla bezrobotnych istnieją zaledwie, i to w niepełnej postaci, w co drugim kraju. Zaledwie ok. 12 procent PKB jest średnio wydawanych na zapewnianie bezpieczeństwa dochodu poprzez systemy zabezpieczenia społecznego ledwo powyżej 21 procent w krajach uprzemysłowionych i zaledwie 2,2 procent w krajach 15 W minionej dekadzie (od 1994 do 2003 roku - przyp. tłum.) średni wiek wzrósł o około rok w przypadku kobiet i pół roku w przypadku mężczyzn. 16 W Wielkiej Brytanii, która stanowi wprawdzie przypadek w tej kwestii niemal skrajny, przewiduje się, że w 2003 roku 25 milionów ludzi (43 procent całej populacji) będzie zależna od świadczeń wykorzystujących testy środków. Obejmie to około połowy wszystkich emerytów. 9\n10 rozwijających się. Nie ma żadnych dowodów na to, że rosnący udział tych wydatków w PKB jest skorelowany z niższym wzrostem gospodarczym. W rzeczywistości między wydatkami na systemy zabezpieczenia społecznego (o ile nie przekraczają 33 procent PKB) a wzrostem gospodarczym występuje pozytywna korelacja ochrona socjalna powiększa wzrost PKB. A jednak została ograniczona. Przede wszystkim wprowadzono i zaostrza się kryteria dotyczące odpowiedniego zachowania, wymuszając na ludziach dopasowanie się do standardowego modelu postępowania, co często pozostaje poza zasięgiem ich możliwości. Rozpowszechniły się systemy typu workfare, w których ograniczone uprawnienie do otrzymywania transferów pieniężnych zależy od wykonywania pracy najemnej [labour]. W skrócie, żyjemy w erze selektywności, warunkowości i paternalistycznych regulacji będących zagrożeniem dla prawdziwej wolności. Budujemy społeczeństwa, w których zarówno na rynku pracy, na jego obrzeżach oraz poza nim (w przypadku ludzi starszych) w coraz większym stopniu panoszy się niepewność dochodu. Społeczeństwo i gospodarka nie muszą tak wyglądać. Istnieje alternatywa. 3. Najwyższy czas Zanim do niej przejdziemy, pozwólcie mi na rozbudowaną dygresję. Wszystkie wielkie nowoczesne utopie uznawały doniosłość takich przymiotów jak łagodność, towarzyskość, braterstwo czy solidarność społeczna 17. Każda postępowa strategia powinna być zgodna z tymi cechami. Mając to na uwadze, należy zapytać o największe wyzwanie stojące przed bogatymi częściami świata. Bądźmy szczerzy. W uprzemysłowionym świecie żyjemy w apolitycznej erze, w której mamy do czynienia z wszechobecną fragmentacją klasową oraz ogólnym brakiem tożsamości. Ja dominuje nad my. Młodzi są cyniczni i racjonalni wobec polityki na sprzedaż. W 2000 roku po raz pierwszy większość z głosujących w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych, którzy nie ukończyli 30 lat, poparła kandydata republikanów a nie demokratów 40 procent oddało głos na tego pierwszego, 20 procent na drugiego, a pozostałe 40 procent na kandydata niezależnego. W pierwszej rundzie wyborów prezydenckich we Francji w kwietniu 2002 roku, większość tej grupy wiekowej pozostała w 17 Wystarczy pomyśleć o Utopii Tomasza Morusa albo idyllicznej wspólnocie rzemieślniczej nad Tamizą odmalowanej przez Williama Morrisa w jego książce pt. Wieści znikąd, a także o ulubionych przykładach z innych kultur i tradycji. 10\n11 domach, pozwalając na to, by przedstawiciel skrajnej prawicy Jean-Marie Le Pen pokonał wszystkich lewicowych kandydatów. W następnych tygodniach szowinistyczne jednostki i grupy m.in. w Wielkiej Brytanii i w Holandii zdobyły wyborcze poparcie, wywołując ciarki na plecach społeczeństwa. Wydawać by się mogło, że indywidualistyczny populizm nie wróży najlepiej wysuwaniu obecnie propozycji Dobrego Społeczeństwa. Jednak byłaby to z pewnością niewłaściwa interpretacja tego wyzwania. Powinniśmy obawiać się, że głosy Trzeciej Drogi, które dominowały w latach dziewięćdziesiątych, wciąż będą schlebiać apatii i pielęgnować indywidualizm zamiast podejmować próby wytwarzania kolektywnych organów oraz przestrzeni rozwoju siostrzanego i braterskiego my. Jeśli sytuacja nie ulegnie zmianie, młodzi (i nie tak młodzi) wciąż pozostaną politycznie niezaangażowani. Jeżeli osoby funkcjonujące w sferze publicznej, które niepokoją się niepewnością i nierównościami, nie zaproponują polityki raju, długoterminowe perspektywy na Dobre Społeczeństwo pozostaną ponure. Nie wystarczy, żeby zwolennicy trzeciej drogi mówili, że młodzi powinni głosować na nich, bo w przeciwnym wypadku władzę przejmą Le Pen i jemu podobni 18. Im szybciej politycy nauczą się, że pragmatyczne dostosowanie do dominującej ortodoksji ekonomicznej nigdy nie może być elementem marszu naprzód, tym lepiej dla nich. Jedna z hipotez wyjaśniających spadek frekwencji w narodowych i regionalnych wyborach w najbogatszych krajach wskazuje na sprzeczność między stymulowaniem indywidualizmu przez normy rynkowe a aktem wyborczym, który wywodzi się z poczucia wspólnoty społecznej oraz wartościowych relacji społecznych. Niezaangażowanie polityczne jest tak istotne, ponieważ do budowy Dobrego Społeczeństwa niezbędne są stanowiące od zawsze kręgosłup postępowych ruchów, energia i gniew młodych, a nie wymuszane na nich przystosowanie się do obecnej rzeczywistości. Nie należy z pewnością odwoływać się do słabości woli młodych, lecz do ich entuzjazmu. Jakiego zasobu brakuje młodym najbardziej i jakie są tego przyczyny? Ponadto, co wzbudza ich gniew? Pomijając typowy egzystencjalny lęk właściwy nastolatkom, tym, czego najbardziej brakuje młodym, jest czas, i to zarówno w ich obecnej sytuacji, jak i, co ważniejsze, w perspektywie zakończenia szkoły i rozpoczęcia pracy. W nowoczesnych, bogatych 18 Brak postępowej wizji mógł przyczynić się do gwałtownego spadku liczby członków lewicowych partii politycznych. W 1988 roku francuska Partia Socjalistyczna liczyła 200 tys. członków i członkiń; w 2002 roku ta liczba spadła do 80 tys. W Wielkiej Brytanii członkostwo w Partii Pracy spadło między 1997 a 2001 rokiem o niemal 100 tys., podczas gdy aktywność członkiń i członków spadła jeszcze dramatyczniej większość z nich nie wykonuje dla partii żadnej pracy. Zob. The Guardian, 8 czerwca 2002, s\n12 społeczeństwach występuje stała presja na wykorzystywanie każdej chwili. Wymagania związane z pracą rywalizują z potrzebą kontaktowania się z rówieśnikami poprzez internet, pocztę elektroniczną, telefony komórkowe itd. Dwudziesto- oraz trzydziestoletni mężczyźni i kobiety (a często i czterdziesto- czy pięćdziesięcioletni) muszą stawiać czoło wielozadaniowości. Biorą swoją pracę do domu, a dom do pracy. Przyczyną tej szalonej utraty czasu jest elektronicznie połączony indywidualistyczny kapitalizm wytwarzający presję konsumpcji i rywalizacji. Jeżeli zrobię sobie przerwę, wystawiam się na ryzyko, że przestanę się liczyć w grze, ominie mnie najnowsze gadżetowe szaleństwo albo zastąpią mnie osoby bardziej zdolne do podjęcia nowych zadań. Taki styl życia jest groźny dla psychiki i zmusza zarówno tych, którzy odnoszą sukcesy, jak i tych ponoszących porażki, do balansowania na krawędzi pewnego rodzaju histerii. Pojęcie samotnej gry w kręgle funkcjonuje obok pojęcia wypalenia. Zagrożone jest nawet prawo do ciszy 19. Podczas gdy ta ogromna presja czasu powoduje rozżalenie często skierowane do wewnątrz, wywołujące poczucie bezradności i stres młodzi i nie tylko są także rozsierdzeni poczuciem niesprawiedliwości. Pod wieloma względami nie przypomina ono jednak tego poczucia niesprawiedliwości, które dominowało w poprzednich wiekach. W społeczeństwie globalnym przybiera ono kształt odrazy względem przepaści pomiędzy bogactwem w zamożnych krajach a miażdżącym ubóstwem w krajach rozwijających się o niskich dochodach, a także przepaści między absurdalnie bogatą światową elitą a osobami odizolowanymi od głównego nurtu społeczeństwa, które wiodą prekarną lumpenegzystencję. Poczucie niesprawiedliwości przyjmuje także formę gniewu związanego z degradacją ekologiczną, niepokojem wywołanym przez pogarszający się stan środowiska wraz z zagrożeniami dla naszej planety przynoszonymi przez chciwość korporacji i rozwój technologiczny. Biedni w swojej ogólności, udręczeni pracownicy śpieszący autobusem lub metrem do pracy, mieszkańcy slumsów oraz śródmieść, a także niezliczone inne grupy żyją w zatłoczonych przestrzeniach. Widzą jednocześnie bogaczy żyjących w miejscach, w których mogą kontrolować własne otoczenie. Młodzi widzą znikające lasy równikowe, zmniejszającą się liczbę gatunków i zanik rafy koralowej. Tłoczą się jednak w ciasnych miastach, 19 Czy wolność bycia bombardowanymi przez reklamy i nieustanny hałas w tym symulację natury w sklepach, na ulicach, w pracy i innych, dotąd społecznych przestrzeniach, można w ogóle nazwać wolnością? Ludzie zdają się reagować na ten publiczny harmider poprzez ucieczkę w iluzję przestrzeni prywatnej, słuchając walkmanów, bezustannie wysyłając smsy do przyjaciół itp. Ten odwrót od społeczeństwa w Japonii nosi miano hikikimori, przerażone wycofanie się ze zgiełku i zamętu zewnętrznego świata. Zob. L. Inoki, Why Tokyo Turns a Deaf Ear to Nature, The Financial Times, wrzesień 2001, s. XXII. 12\n13 przepełnionych autobusach i pociągach, małych, ale drogich mieszkaniach, bez przerwy będąc w pośpiechu. Czas i przestrzeń są przepełnione, a oni nie posiadają ani nie kontrolują własnego czasu i przestrzeni. Przyczynia się to do wszechobecnego poczucia egzystencjalnej niepewności. Postępowa polityka i wizja muszą wykorzystać najbardziej kluczowe źródła deprywacji i gniewu ich potencjalnych zwolenniczek i zwolenników oraz walczyć o redystrybucję zasobów postrzeganych jako najbardziej deficytowe, najbardziej wartościowe i najbardziej nierówno rozdzielone. W społeczeństwie feudalnym postępowcy wykorzystali gniew ludzi pozbawionych ziemi. W społeczeństwie przemysłowym złość nieposiadających fizycznych środków produkcji. W dwudziestym pierwszym wieku kluczowym zasobem, którego brakuje młodym i przeciętnym pracownikom z klasy średniej są czas i bezpieczeństwo 20. Postępowcy powinni wykorzystać gniew wywołany tym nowym brakiem. Zasadnicza niemoc jest nieprzypadkowa. Nowoczesny kapitalizm ma interes w skracaniu czasu zarówno tym, którzy konsumują jego produkty, jak i tym, którzy pracują w jego rytmie. Jest już niemal truizmem twierdzenie, że coraz więcej ludzi żyje pod presją mieszanki zachęt i bodźców do spędzania czasu nabywaj, posiadaj i eksponuj stało się prawem, głoszonym przez nowoczesnych proroków 21. W takich warunkach wywrotowa polityka powinna zająć się odzyskaniem kontroli nad czasem dla wywłaszczonych. Powinna też uznać, że ta kontrola jest istotą prawdziwego bezpieczeństwa. Jak w każdym radykalnym momencie w historii, postępowa wizja powinna dotyczyć redystrybucji kluczowego rzadkiego zasobu od tych, którzy mają go za dużo, do tych, którzy posiadają go zbyt mało lub wcale. Żaden postępowy program nigdy nie zmobilizował mas, jeżeli nie zaoferował strategii redystrybucji kluczowego rzadkiego zasobu. Docieramy tutaj do dylematu, przed którym muszą stanąć zwolennicy stworzenia Dobrego Społeczeństwa: demografia znajduje się w konflikcie z polityką. Podczas gdy młodzi przejmują się brakiem czasu i złości ich poczucie ekologicznej niesprawiedliwości (wrażenie ogołoconej przestrzeni), grupą, która stanowi coraz większą część populacji, są ludzie starsi. Po części z powodu charakteru polityki społecznej wywodzącej się ze społeczeństwa przemysłowego tej grupie wiekowej nie brakuje czasu. Państwo opiekuńcze, nawet w swojej szczątkowej, anglosaskiej formie, zbudowano na założeniu, że normą jest 20 Tych dwóch zasobów brakuje także biednym niemal wszędzie, chociaż niektórzy błędnie przedstawiają ubogich jako posiadających nadmiar czasu. W rzeczywistości, ponieważ nie posiadają oni urządzeń pozwalających na zaoszczędzenie czasu oraz mają dostęp jedynie do mało wydajnych aktywności, muszą spędzać więcej czasu na zwykłej działalności zapewniającej przetrwanie. 21 Ponad 30 lat temu Steffan Linder napisał książkę pt. The Harried Leisure Class, w której przedstawił zwiększoną konsumpcję materialną w czasie wolnym od pracy. Problem obecnie jest bardziej ogólny. 13\n14 pracujący mężczyzna, żywiciel rodziny, który otrzymywał świadczenia rekompensujące mu tymczasowe przerwy w zdolności zarobkowej. Starość uznawano za krótką przerwę między pracą a śmiercią. Chociaż nigdy go nie uzasadniono, podejście to stanowiło normę w połowie poprzedniego stulecia. Z pewnością nie jest już jednak aktualne w pierwszych latach wieku dwudziestego pierwszego. Nie ma żadnego istotnego uzasadnienia dla tego, by udział osób mających powyżej pięćdziesięciu lat w dostępnym społeczeństwu wolnym czasie był nieproporcjonalnie duży. Jednak odkąd zapewniono im to poprzez repartycyjny system emerytalny w drugiej połowie dwudziestego wieku, są one niespecjalnie skłonne, by zrezygnować z tej sytuacji. I będą w tym wspierane przez kolejne, które pójdą w ich ślady. Dylemat demograficzny staje się coraz większy z uwagi na przykry fakt, że starsi nie widzą swojego oportunistycznego interesu w przejmowaniu się głównym źródłem gniewu młodzieży w globalnym kapitalizmie. Boi się ona rozkładu ekologicznego, globalnego ocieplenia, zamykanej przestrzeni i wszystkich upiorów, które nadchodzą wraz z tymi problemami. Gdzie my się podziejemy za trzydzieści lat, gdy fale otoczą tę wyspę pokoju i spokoju, kiedy te szalone lata będą za nami? Starsi mogą zrozumieć tę egzystencjalną niepewność, część z nich motywowana altruizmem zaprotestuje razem ze swoimi wnukami. Nie są oni jednak bezpośrednio zainteresowani tymi odległymi czasami, z prostego powodu nie przewidują, że ich dożyją. Mamy tu zatem do czynienia z dylematem. Wściekłym i przerażonym stanem środowiska pokoleniom, które potencjalnie mogłyby wypełniać swoją energią utopijne wizje, brakuje czasu i bezpieczeństwa. Zwiększa się liczebność pokolenia wapniaków, rośnie siła siwych [ grey power ], starszym nie brakuje czasu, a głównym źródłem gniewu ich młodszych współobywateli, czyli brakiem wartościowego, wolnego od trosk czasu [ quality time ], przejmują się jedynie altruistycznie. Nie wygląda to na skuteczny przepis na solidny model solidarności społecznej. Trzeba wynaleźć nowy jej wzór albo pożegnać się z nadzieją na realizację jakiejkolwiek postępowej wizji, zaakceptować krajobraz polityczny rodem ze słynnego powiedzenia Warhola, w którym populistyczne jednostki lub partie przemykają przed wyborcami przez swoje piętnaście minut sławy i wyborczego powodzenia, trafiając w chwilowy nastrój potokiem pustych haseł i żerując na lękach tłumu wzbudzanych przez zawirowania globalnego kapitalizmu. Prostacka polityka globalizacji i wszechobecnej niepewności jest populistyczna i indywidualizująca. Polityka raju musi ją przezwyciężyć. Fundamentalnym elementem tej polityki jest odzyskanie kontroli nad czasem. Pisząc ten artykuł, usłyszałem, że podobno w 1968 roku prezentowany w radiu lub telewizji 14\n15 przeciętny fragment wystąpienia kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych trwał 45 sekund i przedstawiał rzeczywisty przebieg argumentacji, podczas gdy w 2000 roku było to już tylko 8 sekund. Rozsądne w tym kontekście jest stwierdzenie, że ludność cierpi na narodowy zespół deficytu uwagi reprodukując tym samym na poziomie społecznym powszechną współcześnie chorobę dzieci i młodych dorosłych, uznawaną za zaburzenie procesu uczenia się. Nie może dziwić, że młodzi nie przejmują się historią, skoro stymulowani są do nieustającego bezsensownego podejmowania nowych, pochłaniających czas aktywności 22. Czy ktoś odważy się stwierdzić, że brak świadomości czasu przeszłego wiąże się z brakiem tejże w przypadku czasu przyszłego? Nie spodziewajcie się wizji Dobrego Społeczeństwa od tych, którzy nie wiedzą, skąd pochodzą i dokąd zmierzają. Wyzwanie jest jasne. Ramy rozwiązania są równie klarowne dekomercjalizacja ducha i dekompresja czasu. Każde wyobrażenie utopii musiało się z tym zmierzyć. Program Dobrego Społeczeństwa dwudziestego pierwszego wieku musi przynajmniej stawić im czoło. 4. Przyszłe gdzieś: ku nowej umowie społecznej Twierdzi się, że w epoce globalizacji system gospodarczy oderwał się od społeczeństwa, ze szkodą dla bezpieczeństwa i stabilności. Zakorzenienie wymaga odpowiednich systemów regulacji, ochrony i redystrybucji. Myśliciele społeczni wszędzie usiłują przedefiniować wszystkie te trzy elementy wobec nowego globalnego (nie)porządku. Zacznijmy od regulacji. Jak można osiągnąć ich skuteczną i sprawiedliwą formę? Punktem wyjścia powinno być dążenie do tego, by regulacje stawały się coraz mniej paternalistyczne. Powinno się zmniejszyć rolę przepisów podatkowych regulujących jednostkowe zachowania i podporządkować je dwóm zasadom, o których była mowa wcześniej. Wykluczone powinno być regulowanie indywidualnych zachowań za pomocą manipulacji podatkami i transferami socjalnymi. Należy stworzyć zasadę neutralności co do zachowania w przypadku polityki fiskalnej. Innymi słowy, polityka ta nie powinna być projektowana jako narzędzie inżynierii społecznej. A tam, gdzie wkracza ona w jednostkowe zachowanie, powinna w miarę możliwości trzymać się wspomnianych dwóch reguł decyzyjnych. 22 Gdy przygotowywałem ten artykuł, opublikowano raport pokazujący, że większości absolwentów szkół średnich w Stanach Zjednoczonych brakuje nawet podstawowej wiedzy na temat historii ich kraju, nie mówiąc już o historii powszechnej. 15\n16 Ustawowe regulacje w starym stylu mają ograniczoną skuteczność. Chociaż są użyteczne w ustanawianiu standardów i wytycznych, lawirują pomiędzy biurokratyczną sztywnością a pustymi gestami w zależności od wysiłku administracyjnego, jaki zostanie włożony w ich stosowanie. Priorytetem powinno być wzmocnienie regulacji dotyczących prawa głosu [voice regulation], co oznacza przemyślenie kwestii trójstronności, neokorporatyzmu i nowych eufemizmów: współzależnego rządzenia [governance] oraz kapitału społecznego. Każdy program, który przy walce o poszerzenie praw i wolności nie uwzględnia kwestii zbiorowego zabezpieczenia reprezentacji, może prowadzić jedynie do tego, że bezbronni pozostaną bezbronnymi. Jednak rozważając kwestię prawa głosu, musimy unikać groźby atawistycznego przywiązania do dwudziestowiecznego programu laburyzmu skoncentrowanego na pracy najemnej. Dobre Społeczeństwo potrzebuje tylu typów stowarzyszeń przedstawicielskich, ile jest interesów do reprezentowania. Obawa Rousseau przed częściowymi społeczeństwami pozostaje w mocy, ale podobnie ma się rzecz z naleganiem przez G.D.H. Cole a, że potrzebujemy wielości reprezentacji interesów. Oznacza to m.in. potrzebę niezależnej organizacji negocjującej w imieniu osób zatrudnionych na elastycznych umowach, w szarej strefie, świadczących pracę wolontariacką czy pracę opiekuńczą, bezrobotnych itd. Potrzeba także usankcjonowanych stowarzyszeń zawodowych, które będą potrafiły bronić i podnosić standardy oraz wprowadzać dobre praktyki. Nie mogą jednak stać się monopolistycznym sposobem na pogoń za rentą, jak stało się to w przypadku wielu organizacji zawodowych. Dostrzegamy zarówno pewne pozytywy, jak i negatywne strony w rozprzestrzenieniu się klubów towarzyskich opartych na pochodzeniu etnicznym, gender, rodzaju pracy itd. Stowarzyszenia zawodowe i grupowe powinny zostać uzupełnione przez wzmocnione lokalne stowarzyszenia społecznościowe. Co zatem z redystrybucją w wyłaniającym się kontekście globalnym? Nawet Bank Światowy uznał potrzebę redystrybucji zasobów 23. Dość stwierdzić, że potrzebujemy raczej nowych mechanizmów niż rezygnowania ze starań o redystrybucję na podstawie wątpliwych sloganów o spowodowanym globalizacją braku alternatywy 24 dla życia w bardziej nierównym świecie. Zwroty z kapitału i z innowacji technologicznych wzrosły względem tych z pracy, a funkcjonalna dystrybucja dochodu coraz bardziej wypaczyła się na korzyść kapitału. Ze względu na presję konkurencyjności problematyczne stały się progresywne podatki 23 The World Bank, World Development Report, Washington D.C Standing używa w tym miejscu (podobnie jak i w kilku innych) wyrażenia there is no alternative odwołującego do sloganu powtarzanego m.in. przez Margaret Thatcher w odniesieniu do jej neoliberalnej polityki [przyp. tłum.]. 16\n17 bezpośrednie. Ponowne zakorzenienie gospodarki wymaga strategii i instytucji, które podniosą stopę udziału w rynku kapitałowym (capital market participation rate CMPR) do poziomu wskaźnika aktywności zawodowej (labour force participation rate LFPR) tak, aby każdy i każda z nas miał/-a szeroki zakres form i źródeł dochodu. Oznacza to ożywienie idei kapitalizmu interesariuszy w firmach i społecznościach lokalnych, a także społecznych funduszy inwestycyjnych i systemów społecznościowego podziału zysków. Ostatecznie pochwycą je społeczni reformatorzy i uczynią z nich instrumenty kompleksowego egalitaryzmu. A jak ma się sprawa z ochroną socjalną? Zasadą założycielską Programu na rzecz Bezpieczeństwa Społeczno-Ekonomicznego [Socio-Economic Security Programme] Międzynarodowej Organizacji Pracy było założenie, że cały system zabezpieczenia społecznego musi odejść od niemal wyłącznej koncentracji na rekompensowaniu ryzyka w kierunku poszerzania i wzmacniania indywidualnych i zbiorowych praw. Prawa te nie powinny być, jak w dwudziestym wieku, oparte na pracy, ale na szeroko rozumianym obywatelstwie. Zabezpieczenie nie jest równoznaczne ze społeczną siatką bezpieczeństwa, powinno być raczej narzędziem wyzwolenia. Parafrazując aforyzm Kennedy ego: nie pytaj, przed czym ma cię chronić zabezpieczenie społeczne; zapytaj, co możesz zrobić dzięki tej ochronie 25. To właśnie w tym kontekście podstawowe bezpieczeństwo wymaga bezwarunkowego dochodu podstawowego lub tego, co można nazwać solidarnym lub pewnym dochodem. Prawdziwa wolność wymaga systemu ochrony socjalnej, który pozwoli ludziom z różnych środowisk na dokonywanie realnych wyborów. Ostatecznie należy zintegrować ochronę socjalną i strategie regulacji i dystrybucji w sposób, który ułatwiłby i rozszerzył to, co można by nazwać mianem bezpieczeństwa wyboru sposobu życia. Wiąże się to z wielką debatą wokół prawa do pracy. Mieliśmy do czynienia z wieloma próbami zdefiniowania tego prawa, a także prawa do bezpieczeństwa dochodu. Swój wkład do tej debaty wnieśli specjaliści i specjalistki z różnych dziedzin: filozofii, teologii, psychologii, ekonomii, socjologii i różnych innych. Perspektywę chrześcijańską dobrze przedstawił w swoim referacie na Kongresie BIEN 26 Torsten Meireis. Nawiązując do nowoczesnego odczytania Lutra, jego artykuł kończy się doniosłym stwierdzeniem, z którym wielu mogłoby się zgodzić: 25 W oryginale niedająca się precyzyjnie przetłumaczyć gra słów: ask not what social protection must protect you against; ask what social protection can protest you for. 26 BIEN Basic Income European Network (od 2004 roku Basic Income Earth Network) międzynarodowa sieć skupiająca zwolenników i badaczy koncepcji dochodu podstawowego. Oficjalna strona: [przyp. tłum.]. 17\n18 Ponieważ aktywne życie chrześcijanina określa się jako służenie swojemu bliźniemu w duchu miłości, społeczny porządek dystrybucji, który akceptuje jedynie włączenie w organizowaną przez rynek pracę zarobkową (chyba że ktoś jest bogaty bez względu na nią lub wyrzeka się wszelkiego zabezpieczenia społecznego) potępiając inne sposoby życia lub stygmatyzując tych, którzy nie są w stanie zadbać o siebie jest nie do przyjęcia, zwłaszcza z uwagi na to, że skutecznie ogranicza on do wąskiej elity wolność podążania za własnym powołaniem 27. Podobna perspektywę, wyprowadzoną od Kalwina, reprezentuje Èduard Dommen 28. Wielu myślicieli i wyznawców religijnych przekonało się do prawa do bezpieczeństwa dochodu niezwiązanego z żadnym obowiązkiem wykonywania pracy. Arcybiskup Cape Town powiedział w styczniu 2002 roku na spotkaniu o dochodzie podstawowym w RPA: Bezwarunkowy dochód podstawowy jest niezbędny do zwalczenia ubóstwa i nierówności w Afryce Południowej. Inni odwoływali się do prawa do godności oraz zwiększania jednostkowej wolności i autonomii lub szacunku do samego siebie. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka w artykule dwudziestym piątym zobowiązuje państwa, które są członkami ONZ, do respektowania zasady: Każdy człowiek ma prawo do stopy życiowej zapewniającej zdrowie i dobrobyt jego i jego rodziny, włączając w to wyżywienie, odzież, mieszkanie, opiekę lekarską i konieczne świadczenia socjalne [...]. Jest to prawo pozbawione szczegółowych obowiązków. Jakże daleko nam w rzeczywistości do realizacji tej wizji, do czego rządy z całego świata rzekomo się zobowiązały w momencie, w którym Deklaracja weszła w życie ponad 54 lata temu 29. Inni, jak Rolf Kunnemann, powiązali ją z prawem do żywności 30. Niektórzy zauważyli, często z żalem, że w sferze praw człowieka prawa ekonomiczne zostają w tyle w stosunku do innych zwróciła na to uwagę choćby Mary Robinson, była Wysoka Komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka. Ustawa o Prawach Człowieka przyjęta w Wielkiej Brytanii w 1998 roku (wprowadzona w życie w 2000 roku) gwarantuje prawo do życia (w tym podstawowej opieki zdrowotnej) i prawo do nauki, ale nie 27 T. Meireis, Calling : A Christian Argument for Basic Income, [w:] Promoting Income Security..., s [tłum. MSz]. 28 È. Dommen, Si tout est donné, pourqoui travailler? La gratuité de la grace, l'allocation universelle et l'éthique de travail, [w:] Un revenue de base pour chacun(e), red. A. Novemver, G. Standing, Geneva Tekst został napisany przez autora w 2002 roku [przyp. tłum.]. 30 R. Kunnemann, Basic Income: A States Obligation Under the Human Right to Food, odczyt wygłoszony na Dziewiątym Kongresie BIEN w Genewie we wrześniu 2002 roku. 18\n19 zapewnia powszechnego prawa do odpowiedniego wyżywienia, schronienia czy opieki społecznej. W związku z tym niektórzy obserwatorzy wprowadzili rozróżnienie między powszechnie egzekwowalnymi prawami i tymi, które nie są egzekwowalne lub jak jeden z nich określił, prawami-manifestami. Prawo do podstawowego bezpieczeństwa dochodu bez wątpienia należałoby do tej drugiej kategorii, o ile to rozróżnienie jest w ogóle sensowne i pożądane. Istotne jest, by prawa do bezpieczeństwa dochodu nie wiązać z prawem do pracy. Zasadnicza krytyka dwudziestowiecznych państw opiekuńczych opiera się na zarzucie, że uprawnienia do świadczeń były w przeważającej części związane z wykonywaniem pracy zarobkowej lub gotowością do jej podjęcia, albo też z płaceniem składek od dochodu z pracy. Takie rozwiązania planowo nie doceniają pracy, która nie jest pracą zarobkową. Dobre Społeczeństwo, w którym promuje się godną pracę i bezpieczeństwo zawodowe, oparte na wyobrażeniu społeczeństwa rzemieślniczego, które leży u podstaw troski Rousseau o wolność i równość, nie powinno wywyższać pracy zarobkowej kosztem innych form pracy. Co więcej, w dwudziestym pierwszym wieku jest zupełnie jasne, że uzależnianie bezpieczeństwa dochodu od pracy najemnej prowadzi do nagminnej i coraz częstszej odmowy dostępu do transferów socjalnych, co obecnie ma miejsce we wszystkich typach gospodarek. 5. Możliwości: alternatywy dla dochodu podstawowego Załóżmy, że wszyscy zgodzimy się co do tego, że dążenie do podstawowego bezpieczeństwa dochodu dla wszystkich jest rzeczą pożądaną. Zaproponowano wiele dróg prowadzących do tego celu, wiele z nich też wypróbowano w różnych częściach świata. Warto przypomnieć główne propozycje, choćby po to, by zestawić je z tą przedkładaną w niniejszym artykule. Nie zamierzam ich szczegółowo omawiać, a jedynie wymienić i wskazać na główne problemy, jakie wiążą się z każdą z nich 31. Można zwiększyć bezpieczeństwo dochodu aktywnych zawodowo, wykonujących jakąś inną formę pracy oraz tych, którzy nie wykonują żadnej pracy. W minionym wieku koncentrowano się główne na strategiach mających prowadzić do tego, by praca się opłacała. 31 Rozwinięta wersja krytyki zob. G. Standing, Beyond the New Paternalism. 19\n20 Ustawowa płaca minimalna: Klasyczne narzędzie zapewniające bezpieczeństwo dochodu osobom znajdującym się na rynku pracy na dole drabiny płac. Główne wady: Zabezpiecza jedynie dochód pochodzący z pracy najemnej. Wraz z rosnącą deformalizacją aktywności gospodarczych jej stosowanie staje się znacznie trudniejsze niż w przypadku gospodarki opartej na regularnym zatrudnianiu na pełny etat. Ustawową płacę minimalną trudno jest skutecznie i sprawiedliwie stosować na elastycznych rynkach pracy, gdzie wiąże się również ze sporymi kosztami administracyjnymi. Ubezpieczenia społeczne: Świadczenia ubezpieczeniowe o charakterze rekompensacyjnym na wypadek wystąpienia pewnych niekorzystnych zdarzeń, wymagające od pracowników lub ich pracodawców opłacania składek, w zamian za które otrzymują oni świadczenie w przypadku, gdy dane zdarzenie zaistnieje. Wielu obserwatorów zwracało uwagę, że termin ubezpieczenia społeczne nie oznacza prawdziwego ubezpieczenia, chociaż jest odpowiedni z punktu widzenia uprawomocniania tego systemu. Główne wady: Nie dotyczy wielu pracowników, prowadzi do unikania płacenia składek, pokus nadużycia. Zwiększa pozapłacowe koszty pracy, przyczyniając się do redukcji zatrudnienia. Skłania decydentów do zmieniania reguł w trakcie gry i naruszania zasad ubezpieczenia. Koncentruje się na pracy zarobkowej, a nie na pracy w ogóle. Pomoc społeczna: Świadczenia lub transfery dochodów zapewniane rodzinom lub jednostkom po spełnieniu kryterium niskiego dochodu, często zawierające warunki związane z odpowiednim zachowaniem. Chociaż przez długi czas były one wyklęte ze sprawiedliwej i skutecznej ochrony socjalnej, w ciągu ostatnich dwóch dekad ich stosowanie ogromnie się rozpowszechniło. Główne wady: Świadczenia takie stygmatyzują, a uprawnieni z nich nie korzystają, co prowadzi do wykluczania najbardziej potrzebujących. Zwykle wikłają się w dodatkowe testy zachowania, które zagrażają wolności poprzez ograniczanie indywidualnego wyboru sposobu życia. Workfare: Rodzaj rozwiązań, w ramach których aby uzyskać lub zachować prawo do otrzymywania świadczenia, trzeba wykonywać pracę zarobkową albo podejmować określone szkolenia lub inne aktywności zwiększające własną zatrudnialność. Ta droga do tzw. integracji społecznej stała się modna w latach dziewięćdziesiątych, a jej modelowymi 20


Filmy - forum grupy Jeja.pl\njeja.pl/ grupy dyskusyjne/ lubię się bać/ filmy\n8 lipca 2014, 15:21, edytowano 8 lipca 2014, 15:34\nJak pewnie większość znasz creepypasty mówiące o filmikach wywołujące szkody fizyczne bądź psychiczne... Oczywiście większość to kłamstwo a jedyne co można poczuć to strach, dyskomfort, uczucie bycia obserwowanym itp. Ale są materiały rzeczywiście uszkadzające zdrowie i umysł. Ile ich znam? Z nawet 20 ale umknęły mi z głowy... no, chyba to dobra wieść. Podzielę się z wami trzema. Dam linki do dwóch ALE POD ŻADNYM POZOREM NIE URUCHAMIAJ ICH JEŻELI CHCESZ ZACHOWAĆ ZDROWĄ PSYCHIKĘ!\nVideo tape a #1\nVideo tape a #1 udostępniony jest na youtube. Można wywnioskować że zawiera treści szatanistyczne. Na początku filmik czerwonym napisem ostrzega nas o założeniu słuchawek... Albo żeby ich nie zakładać,\nprzepraszam sam już nie wiem natomiast nie zamierzam tego włączać. Potem natomiast mamy scenę na cały film. Zdeformowany (przebrany) człowiek zniekształconym głosem wymawia niezidentifikowane treści. W tle można ujrzeć pentagram (chyba odwrócony) a do efektu wideo jest wyświetlone na zmieniającym się kolorze. Ludzie którzy wchodzili na dany plik w linku na różnych stronach o creepypastach pisali w komentarzach o bólu głowy, zaburzeniach i co jest trochę dziwne krześle robiące się gorące na którym siedzieli.\nUdostępniony na youtube. I Feel Fantastic znany też jako I Feel Fantastic 333-333-333 Jest związany z creepypastą ,,a wyoming inciddent i ,,Dead kids Fundation. Widać na nim kobietę utworzoną w komputerze śpiewającą piosenkę i feel fantastic. Co jakiś czas kamera wyświetlała się pod innym kontem pokoju (starodawny) w którym stała oto istota a raz lub dwa poza domem. W tle grała kakomfonia zbudowana z dźwięków syntezatoru z lat 1999.\nSamo obejrzenie choćby 10 sekund filmu od razu doprowadzało do znanych już w creepypastach objawów jak i również złudzenie polegające na widzeniu postaci z filmu kontem oka.\nUnknow Kid Tape\nUdostępniony na youtube, być może już usunięty. Niestety nie pamiętam jak się nazywał, najpewniej z tego iż jego nazwa wynosiła losowe litery (coś w stylu fsjghdfgnh). Nazwiemy więc go Unknow Kid Tape. Film trwał około 12-18 sekund. Był na nim plakat dziecka zrobionego w komputerze jak istotę z i feel... Wiecie co, który nosił okulary i uśmiechał się (SZEROKO) do oglądającego. Efekty w tle były dość ciekawe, połączenie czarnego zachmurzenia ekranu z białymi błyskami oraz muzyką z horrorów. Pamiętam że gdy go obejrzałem Poczułem dziwny dreszcz. Jednak potem zorientowałem się że coś jest za mną. Widziałem to katęm oka... A potem mnie zabiło. Nie no żartuję po prostu pszestraszyłem się a widziałem go gdzieś cały dzień. Jeśli coś to postaram się znaleść film i pokazać go tutaj.\nJeśli ktoś dziwi się że nie można go oglądać a ja wiem co w nim było to patrzałem na różne sceny na dwa lub jedną sekundę, oprócz trzeciego bo widziałem całego (RYM XD). I tak zaburzenia mnie dotknęły.\nNie ja to napisałem\n8 lipca 2014, 16:26\nZaraz jakiś d€bil da link że to nie twoje :P\n8 lipca 2014, 16:27\nPo co link, wiadomo.\n8 lipca 2014, 18:38, edytowano 8 lipca 2014, 18:38\nkatęm oka... A potem mnie zabiło. Nie no żartuję po prostu pszestraszyłem się\n8 lipca 2014, 21:30\nNie chciało mi się sprawdzać błędów bp to nie ja napisalem\nobejrzał już ktoś?\n9 lipca 2014, 11:44\nJa nie zamierzam .________.\nhmm...krzesło które nagle robi się gorące...fajnie ocieplacz do tyłka xD\n31 lipca 2017, 12:22\nMoze mi ktos wyjaśnić o co chodzi w i feel fantastic bo nie jasne wiem tylko tyle ze jakiś gościu zaprogramowal tare androida by spiewala czy cos...wie ktos cos więcej na ten temat bo mnie ciekawi\n31 lipca 2017, 12:26\nja obejrzałam i feel fantastic i muzyka w tle niepokojąca miałam uczucie ze mnie ktos obserwuje\n31 lipca 2017, 12:47\nJest tak jak mówisz. Tara to robot zaprojektowany przez Johna Bergerona by śpiewał piosenki. Tak po prostu.\n31 lipca 2017, 14:24\nDzięki ale co chciał przekazać w tej piosence? Po prostu przestraszyć ludzi czy co?\n31 lipca 2017, 14:49\nMoże. Akurat tego nie wiemy, a jej stwórca (tj. ten John) nigdy nam tego nie powiedział. Ogólnie to Tara the Android wykonała więcej piosenek, nie tylko "I feel fantastic".\n31 lipca 2017, 15:29, edytowano 31 lipca 2017, 15:32\nZnasz jakieś? Podobno ten gościu prowadził bloga w 2008 ale w 2009 nic o nim nie wiadomo mial na takiej stronie z innymi androida i tam byla tara ten temat strasznie mnie interesuje no bo jest tajemniczy żaden youtuber polski nie wypowiedział sie na ten temat mozna znaleźć tylko amerykańskie informacje\n31 lipca 2017, 15:33\nCzy to wszystko co wiesz na jej temat?\n31 lipca 2017, 15:51, edytowano 31 lipca 2017, 15:53\nZnasz jakieś? (...) Czy to wszystko co wiesz na jej temat?\nNie, jest jeszcze parę linków i parę rzeczy do opowiadania.\nZ góry mówię, że za linki które tutaj podsyłam nie odpowiadam, ale z tego co widzę to wszystko z nimi w porządku (przynajmniej u mnie nie było z nimi żadnych problemów).\ngeocities.ws/androidmusicvideos/ - oficjalna, stara strona twórcy (z 2006, więc wyglądem nie powala). Pisze tutaj gdzie zakupić płyty z piosenkami jego robotów, czym się zajmuje etc.\nwww.androidworld.com/prod68.htm - tutaj trochę o płycie Tary, można ją stąd kupić (a przynajmniej można było, ta strona też jest stara) w formacie DVD\nSama Tara była budowana przez Johna od 2003 do 2004. Właśnie w 2004 został nagrany pierwszy z nią "teledysk". Ogólnie to miał na nią mały budżet, stąd jej prymitywność.\n31 lipca 2017, 16:15


Niemcy. Duchowny stanie przed sądem za słowa o homoseksualistach - WP Wiadomości\nNiemcy. Duchowny stanie przed sądem za słowa o homoseksualistach\nNiemiecka prokuratura zarzuciła pastorowi Olafowi Latzelowi wygłaszanie obraźliwych uwagi na temat homoseksualizmu. Duchowny mówił m.in. o diabolicznym "gejowskim lobby" oraz indoktrynowaniu dzieci.\nNiemcy. Pastor twierdzi, że czynni homoseksualiści grzeszą, ale jego Kościół ich przyjmuje (Wikimedia Commons)\nProces pastora kongregacji św. Marcina w Bremie Olafa Latzela rozpocznie się w piątek. Duchowny odpowie za słowa, które padły 19 października 2019 r. na seminarium "Biblijna szkoła jazdy do małżeństwa" opublikowanym na platformie YouTube.\n- Mamy skargę kryminalną, prowadzimy dochodzenie w sprawie podżegania do buntu - stwierdził w kwietniu główny prokurator z Bremy Janhenning Kuhn.\nPastorowi zarzucono wygłaszanie obraźliwych uwag dotyczących homoseksualizmu. Grozi mu do 5 lat więzienia.\nZobacz też: Burza w Sejmie. Jarosław Kaczyński do opozycji: macie krew na rękach\nNiemcy. Kontrowersje wokół pastora i "brudnego gender"\nRozgłośnia "Frankfurter Rundschau” cytowała zdania, które Latzel miał wygłosić podczas seminarium: "Ci przestępcy biegają wszędzie na Christopher Street Day, świętując swoje imprezy". Podobnie jak cudzołóstwo, homoseksualizm jest "zbrodnią wartą śmierci”.\nLatzel mówił również o "diabolicznym" gejowskim lobby i narzekał, że dzieci są indoktrynowane. "Ten cały brudny gender" jest "głęboko diaboliczny i szatański" - przekazał PAP za rozgłośnią.\nRadio Bremen poinformowało, że Latzel nie zaprzeczył cytowanym wypowiedziom, ale w swoim oświadczeniu odniósł się do kontekstu biblijnego: w Biblii homoseksualiści są "grzesznikami”. "Jego Kościół przyjmuje jednak grzeszników, a on daleki jest od zniesławienia ludzi" - podał PAP.\nZbór Latzela kilkukrotnie był obiektem ataku wandali i celem protestów.


Sprzedaż Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej,\nOrion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej,\nPowrót do kategorii Pojemniki obiadowe, trojaki\nSprzedaż Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej, i informacje\nTermos trojak obiadowy ze stali nierdzewnej do przenoszenia pokarmów, który długo zachowuje ciepło. W skład wchodzi również uchwyt z klamrą, która zabezpiecza dokładne zamknięcie naczynia oraz górna pokrywka.Wymiary: pojemność 4x 1,1 l, śr. 16 cm, wysokość cał. 36 cm Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie Pojemniki obiadowe, trojaki. Produkt Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej, e-Shop 4home.pl Kup w cenie 104.99 PLN. Przetestuj produkt Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej, jest zwykle sprzedawany po cenie 104.99 PLN. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nZaoszczędź na sprzedaży Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej, . Możesz zobaczyć bieżące wydarzenie i rabaty na stronie sprzedawcy (tutaj nie musi być aktywne). Wierzymy, że zaoszczędzisz pieniądze, kupując pieniądze;)\n- kod EAN 8592381119133 i ID towarów ec7d3c70-acea-5ffe-195c-1492d6438bf1\n- kategoria produktu Pojemniki obiadowe, trojaki\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej,\nPopularne opinie o Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej,\nKupuję produkty Pojemniki obiadowe, trojaki regularnie. Oszczędzę wystarczająco dużo pieniędzy. Cieszę się z e-sklepu 4home.pl.\nKupił: Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej,\nKupił: Pojemniki obiadowe, trojaki\nRabaty na produktyOrion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej,\nCeneo jest świetnym doradcą przy zakupie Orion. Możesz spojrzeć na pytania Orion Termos czworak obiadowy ze stali nierdzewnej, . Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Pojemniki obiadowe, trojaki i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nPojemnik do przenoszenia potraw stal nierdzewna\nTrojak plastikowy 1,5 l,\nSTAR plastikowy pojemnik do przenoszenia potraw 3x 1,2 l\nOrion Pojemnik do przenoszenia żywności ze stali nierdzewnej 4x0,9 l\nCzworak plastikowy 4 x 1,15 l ,\nSTAR plastikowy pojemnik do przenoszenia potraw 2 l + 2x 1,2 l


Pola Niewidzenia- warsztaty\nOd kilku lat nasza szkoła uczestniczy w projektach organizowanych przez Stowarzyszenie z Siedzibą w Warszawie. Projekty te współfinansowane są przez urząd m.st. Warszawa. W ramach różnorodnych warsztatów uczniowie poznali świat ludzi z autyzmem czy Zespołem Aspergera.\nW tym roku- 7 grudnia uczniowie klasy 4 s uczestniczyli w warsztatach i wystawie pod tajemniczym tytułem ,,Pola niewidzenia”. Poznali świat osób niewidomych, to w jaki sposób radzą sobie oni w otaczającej rzeczywistości. Wystawa jest podsumowaniem blisko rocznego projektu, w ramach, którego stowarzyszenie zebrało kilkadziesiąt opisów pól widzenia, czyli tego, co ma przed oczami osoba niewidoma.\nOpisy te stały się inspiracją dla twórców zaproszonych do projektu/ Powstałe obiekty, filmy, grafiki i zdjęcia zaprezentowali w formie wystawy-warsztatów oraz „Atlasu pól niewidzenia”, pierwszego takiego wydawnictwa dedykowanemu temu zagadnieniu.\n"Czy chociaż raz zdarzyło Ci się zamknąć oczy z myślą o tym, jak to jest nie widzieć? Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym, co widzi osoba niewidoma i czy każda widzi to samo? Tracąc wzrok nie przypuszczałam nawet, że moje pole widzenia wypełni się dynamiczną, świetlistą bielą, która będzie żyła ustawicznie pulsującymi, kolorowymi i ciemniejszymi punktami, że każdy dzień będzie zaskakiwał mnie innym obrazem." (Barbara Szymańska, Fundacja Audiodeskrypcja)


Wyjazd w Dolomity i nie tylko - Strona 2 - www.dwuzaworowe.pl\ndwuzaworowe.pl Index forum Dział ogólny Zmówiny\nWyjazd w Dolomity i nie tylko\nSzukasz kogoś na weekendowy (albo i dłuższy) wypad na motocyklu? Ten dział Ci w tym pomoże.\nRejestracja: 04 marca 2013, 09:54 - pn\nSkontaktuj się z kanioot\nRe: Wyjazd w Dolomity i nie tylko\nPost autor: kanioot » 05 marca 2020, 08:52 - czw\nLeo_ pisze: ↑\n05 marca 2020, 08:09 - czw\nMam zeskanowane SM od roku '93 do '01 (nie mam wszystkiego, bo nie mam już tyle czasu co kiedys na skanowanie) + spis treści zawartości.\nBez problemu mogę wrzucić\nja bym chętnie przyjął takie skany\nPost autor: PanMarek44 » 05 marca 2020, 09:19 - czw\nKiedyś zrobiłem rozpiskę w którym numerze jaki rejon Polski był opisywany. Ponieważ mam jak dotąd wszystkie numery "ŚM" więc mogę kiedyś usiąść i dokonać excerptu. Przy okazji pozaznaczam również te moje opisy wyjazdów zagranicznych. Ale to są odgrzewane kotlety. Ba, mam nawet wszystkie chyba 3 czy 4 numery pierwszego "Motocykla" w lakierowanej okładce. Tam też coś pomieściłem. M.in. mój wyjazd do Francji 91 lub 92 na winobranie. A jechałem wtedy CX 500 poprzez Austrię i Północne Włochy. Jednocześnie uprzejmie napomykam że byłem już wtedy starszy od większości forumowej bo dobiegałem 50ki a XS Eleven nabyłem na swoje półwiecze. A zatem życie motocyklowe przed Wami!\nRejestracja: 28 grudnia 2017, 17:36 - czw\nSkąd: Wilcza k/Gliwic\nPost autor: StraHu » 05 marca 2020, 10:42 - czw\nJa również bardzo chętnie ponownie zagłębił bym się w tej lekturze\nPost autor: Leo_ » 05 marca 2020, 11:56 - czw\nPanMarek44 pisze: ↑\n05 marca 2020, 09:19 - czw\nXS Eleven nabyłem na swoje półwiecze. A zatem życie motocyklowe przed Wami!\nI tego się trzymam !\nPost autor: PanMarek44 » 07 marca 2020, 13:00 - sob\nNo i jeszcze taki przyczynek do logistyki wyjazdowej. Na mojej stacji koło Tesco benzyna z dnia na dzień spadła o 20 gr (do 4,55). Dobra nasza pomyślałem. Może ten paranoiczny lęk przed "kolanowirusem" utrzyma się przez cały motocyklowy sezon. Ale zajrzałem do netu i zapytałem się kumpla (we Włoszech) po ile jest teraz u nich, bo było po prawie 1,9 euro. Aktualnie ok. 1,5 euro odpowiedział kumpel. A zatem u nich spadło o prawie 40 centów. Czyli ok. 1,5 zł a zatem 7 razy więcej. O Włochach mój kumpel mówi że w większości to są "genetyczni złodzieje". Co mam zatem sądzić o rządzących naszym państwem? Kogo my wybieramy?!\nPost autor: kanioot » 07 marca 2020, 13:15 - sob\n07 marca 2020, 13:00 - sob\n1,9 euro. Aktualnie ok. 1,5 euro Co mam zatem sądzić o rządzących naszym państwem? Kogo my wybieramy?!\na wspomniał ile wynosi minimalna płaca albo średnia?\nPost autor: StraHu » 07 marca 2020, 13:23 - sob\n... O Włochach mój kumpel mówi że w większości to są "genetyczni złodzieje"....\nOd 19 lat pracuję dla Włochów i na moje nieszczęście muszę w stu procentach potwierdzić tą opinię\nkanioot pisze: ↑\n07 marca 2020, 13:15 - sob\nKiedyś to liczyłem ile średnoizarabiający mieszkańcy Europy Zachodniej mogą zakupić paliwa rocznie w porównaniu do obywateli naszego kraju i w skrócie powiem tak ... nie liczcie tego\nPost autor: PanMarek44 » 07 marca 2020, 14:26 - sob\nNajkrócej to przelicznik wygląda jak 1:4 w ostateczności 1:3. czyli 1 E = 1 - 1,5 zł. A zatem benzyna powinna u nas kosztować w stosunku do zarobków ok. 1,5 do 2,2 zł. Niechby już kosztowała i 3zł ale wtedy nie mogliby ci rządzący okupanci być takimi łaskawcami jakimi się dotychczas mianują m.in. wydzielając emerytom 13 a może i 14 pensję. Kiedyś niebacznie przysłali mi wykaz ile wydzielają mi emerytury po wszelkich odliczeniach. Wyszło im 41 proc. od pełnej kwoty! Zatem dokładają mi w tych obiecankach emeryturach ok 170-340 zł miesięcznie a rabują ok. 2900 miesięcznie. I jak tu ich nazywać inaczej jak bezwzględnymi i okrutnymi okupantami ("nachalne są te kurwy i zuchwałe")!!!\nPost autor: PanMarek44 » 14 marca 2020, 10:45 - sob\nWszystko wskazuje na to, że ogarniająca z szybkością pożogi trawiącej wysuszony busz, pandemia paniki i idiotyzmu związana z "kolanowirusem", uniemożliwi nam wyjazd w maju-czerwcu w Alpy. Ciągle jest, pewnych chętnych, tylko dwójka, to jest Lidek i ja. Endriu deklarował chęci swej siostry (XTZ 750 Super Tenere) ale wszystko wskazuje że to były chęci Endriu a nie jego młodszej siostrzyczki. Ponieważ wszelakie utrudnienia formalne mogą uniemożliwić aktualnie przemieszczanie się po Europie więc poważnie myślę o przeniesieniu terminu wycieczki na drugą i trzecią dekadę września (np. od 10 do 25.09). Decyzja finalna zapadnie w końcu tego miesiąca. A zatem, ponieważ optymalny skład (wg. mnie), to 4 osoby więc może ktoś się na ten termin wrześniowy będzie mógł i chciał załapać. Myśleć i kombinować!\nPost autor: kanioot » 14 marca 2020, 11:50 - sob\nja się bije z myślami ale wszystko jest związane z kilkoma sprawami niezależnymi ode mnie. Te zależne ogarniam i będę ogarniał sukcesywnie z ilością przebytych kilometrów.\nWróć do „Zmówiny”


Koenzym B-Complex(120 kapsułek) | Biały Wiatr Wsparcie dla zdrowia - Healthy support\nStrona główna / Odżywcze, dodające energii / Koenzym B-Complex(120 kapsułek)\nKoenzym B-Complex zawiera podstawowe witaminy z grupy B w aktywnej, skoenzymowanej formie. Skład tego suplementu diety obejmuje również kwas metylofoliowy marki Quatrefolic – najbardziej zaawansowaną obecnie formę kwasu foliowego\nilość Koenzym B-Complex(120 kapsułek)\nSKU: buforowana-wit-c-240kaps-1 Kategoria: Odżywcze, dodające energii\nWitaminy z grupy B są niezbędne dla prawidłowego metabolizmu i produkcji energii. Chronią komórki i tkanki przed wieloma truciznami pochodzącymi ze środowiska oraz zawartymi w pożywieniu. Działają wspierająco wobec witaminy C, E oraz A.\nWpływają na stan nerwów, sprawność intelektualną, a także nastrój i zdrowie psychiczne – większość chorób umysłowych i negatywnych stanów emocjonalnych ma związek z niedoborem jednej lub kilku witamin z grupy B.\nCo istotne są one bardzo szybko przyswajane przez organizm, ale równie szybko są wydalane (oprócz witaminy B12 magazynowanej w wątrobie) dlatego w razie planowej suplementacji mogą być przyjmowane 2x dziennie.\nKoenzym B-Complex wytworzony jest w przedsiębiorstwie rejestrowanym w GMP – Dobrej Praktyce Produkcyjnej (Good Manufacturing Practice).\nTiamina (witamina B1 jako chlorowodorek tiaminy i chlorek pirofosforanu tiaminy) 50 mg 3 333%\nRyboflawina (witamina B2 jako ryboflawina i 5-fosforan ryboflawiny) 50 mg 2 941%\nNiacyna (jako heksaniacyna inozytolu) 100 mg 500%\nWitamina B6 (jako chlorowodorek pirydoksyny, 5-fosforan pirydoksalu (PLP), chlorowodorek alfa-ketoglutaranu pirydoksyny) 80 mg 4 000%\nKwas foliowy (jako sól glukozaminowa (6S)-5-metylenotetrahydrofolianu) 400 mkg 100%\nWitamina B12 (jako Dibenconzide i metylokobalamina) 500 mkg 8 333%\nBiotyna (jako d-Biotyna) 200 mkg 67%\nKwas pantotenowy (jako pantetyna i d-pantotenian wapnia) 50 mg 500%\nInozytol (z 130 mg heksaniacyny inozytolu) 27 mg *\nFosfatydylocholina (z lecytyny słonecznikowej) 36 mg *\nKwas alfa-liponowy 100 mkg *\nCeluloza, celuloza – kapsułka, krzemionka, ekstrakt z otrębów ryżu, glazura roślinna, olej słonecznikowy. Nie zawiera: pszenicy, drożdży, soi, mleka, cukru, konserwantów, sztucznych barwników, dodatków smakowych i słodzików, stearynianu magnezu\nDorośli jedną (1) do dwóch (2) kapsułek dziennie, najlepiej przed lub między posiłkami. Nie jest zalecane przekraczanie powyższej dawki.\nWszelkie wątpliwości konsultuj z lekarzem lub farmaceutą- zwłaszcza jeśli jesteś w ciąży lub planujesz operację. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.\nPrzechowywać w chłodnym, suchym miejscu, w temperaturze 15- 30°C. Chronić przed dziećmi.


Wyprzedaż gier w Ubisoft Store. Ceny niższe nawet o 70% - Tabletowo\nZ okazji rozpoczynających się w tym tygodniu targów Poznań Game Arena 2019, firma Ubisoft przygotowała spore wyprzedaże swoich hitowych produkcji. Obniżki cen sięgają nawet 70%, a wśród propozycji nie zabrakło nowości z bogatej oferty wydawcy, w tym ANNO 1880, Assassin’s Creed Odyssey czy Far Cry 5.\nTargi PGA 2019 stają się ogólnokrajowym świętem gier komputerowych i, choć może słychać o nich nieco mniej niż o katowickim IEM-ie, oczy miłośników wirtualnej rozrywki przez najbliższe dni będą skierowane w kierunku stolicy Wielkopolski. Wykorzystując zwiększone zainteresowanie, firma Ubisoft przeceniła wiele swoich bardzo lubianych i popularnych produkcji. Promocyjne ceny prezentują się wyjątkowo zachęcająco, dla przykładu:\nANNO 1800 – 167,43 zł standard, 194,23 zł deluxe, 284,92 zł gold;\nTom Clancy’s The Division 2 – 124,95 zł standard, 199,95 zł gold, 239,95 zł ultimate;\nAssassin’s Creed Odyssey – 119,92 zł standard, 154,95 zł deluxe, 159,96 zł gold, 183,96 zł ultimate;\nFar Cry 5 – 82,47 zł standard, 118,77 gold;\nFar Cry 5 + Far Cry New Dawn Ultimate Bundle – 191,96 zł;\nTom Clancy’s Rainbow Six Siege – 31,96 zł;\nTom Clancy’s Ghost Recon Wildlands – 69,96 zł;\nPełna lista dostępnych tytułów znajduje się pod tym adresem internetowym. Wszystkie wymienione gry dostępne są w wersji na PC.\nThe Division 2, źródło: ubisoft.com\nTargi PGA 2019 to, jak widać, okazja dla wydawców nie tylko do prezentacji swoich najnowszych produkcji na żywo, ale też do ich rozpowszechnienia pośród graczy, którzy na targach nie stawią się osobiście. Ubisoft zdecydował się na sporą przecenę tytułów, które nawet bez promocji świetnie się sprzedają i zdobywają coraz większe rzesze wiernych graczy, dlatego tym bardziej warto skorzystać z promocji i już teraz rozważyć uzupełnienie swojej cyfrowej biblioteczki o brakujące tytuły.\nZe swojej strony polecam zwrócić uwagę w kierunku Ghost Recon Wildlands oraz niewymienionej wyżej Watch Dogs 2. Zwłaszcza ta ostatnia produkcja otrzymała atrakcyjną cenę – wersję gold można nabyć już za 74,97 zł (tyle samo kosztuje wersja standard). Z pewnością każdy zainteresowany gracz znajdzie w ofercie coś dla siebie.\nRozpoczęcie PGA 2019 już niedługo – jeśli tylko na targach wydarzy się coś interesującego, z pewnością będziemy o tym niezwłocznie informować.


Car-sharing we Wrocławiu | AutoStuff\nNissan dostarczy 200 samochodów elektrycznych na potrzeby car-sharingu we Wrocławiu\nNissan Leaf/fot. Nissan\nNissan dostarczy 200 samochodów elektrycznych na potrzeby car-sharingu we WrocławiuNissan dostarczy 200 samochodów elektrycznych na potrzeby car-sharingu we Wrocławiu\nnissan samochody elektryczne\nNissan, lider globalnego rynku samochodów elektrycznych oraz producent najpopularniejszego pojazdu elektrycznego na świecie – Nissana Leaf – został wybrany na dostawcę pojazdów na potrzeby największego miejskiego systemu car-sharingu w Polsce. Docelowo w ramach projektu po ulicach Wrocławia jeździć będzie łącznie 200 w pełni elektrycznych Nissanów Leaf i e-NV200.\nMieszkańcy Wrocławia dostaną do użytku 190 osobowych Nissanów Leaf oraz 10 dostawczych e‑NV200. Pierwszy z nich jest pionierem rynku samochodów elektrycznych. W 2011 roku jury prestiżowego konkursu World Car of The Year przyznając mu tytuł określiło go mianem auta, które „otwiera drzwi do elektrycznego świata”. Łatwa obsługa, komfort, cisza, brak wibracji, duży zasięg, a do tego wyjątkowo niskie koszty eksploatacji – to wszystko sprawia, że Nissan Leaf jest idealnym rozwiązaniem do miasta.\nSprawdź też: Nissan e-NV200 najlepiej sprzedającym się elektrycznym vanem w Europie\nSamochody elektryczne z miejskiej wypożyczalni będą we Wrocławiu traktowane priorytetowo - miasto udostępnieni im buspasy oraz na stałe zarezerwowane miejsca parkingowe w centrum. Koszt przejazdu ma wynosić około 1 zł za minutę. Warto podkreślić, że wynajmujący nie będzie ponosić żadnych dodatkowych kosztów związanych z opłatą za paliwo, parking czy ubezpieczenie. Pojazdy będą dodatkowo wyposażone w system monitorowania.\nCwaniak z prawego pasa. Wyprzedzanie skończył na barierkach


Koczowniczka o książkach: Nie wszystkie blogerki są miłe i uczciwe - przeczytajcie ku przestrodze\nfochinii 10.05.2012, 10:57\nRzeczywiście zerżnęła. Jakie chamstwo, to wręcz nie do pomyślenia. Nie można nic zrobić by tamtą osobę ukarać za plagiat? I w ogóle jaki bezsens jest coś takiego robić, przecież wiadomo, że prędzej czy później wyjdzie na jaw... Sorry, że piszę dosyć chaotycznie, ale naprawdę mnie cała ta sytuacja oburzyła...\nAgnieszka (koczowniczka) 10.05.2012, 11:01\nZerżnęła. A zdjęcia zrobiłam sobie na pamiątkę, bo na pewno zaraz usunie "swoją" recenzję.\nWidocznie ona uważa, że recenzji nikt nie czyta, że wszyscy bez czytania wstawiają komentarze. No cóż, ja czytam. "Rzeźnia" wstrząsnęła mną i chciałam porównać wrażenia.\nPiotr (zacofany.w.lekturze) 10.05.2012, 11:11\nAle nie napisałaś tego na blogu Zorii, więc tam już używa sobie jakiś anonim. Mam nadzieję, że chociaż mejlowo zażądałaś usunięcia splagiatowanego tekstu.\nAgnieszka (koczowniczka) 10.05.2012, 11:13\nOna też nie napisała na moim blogu, że ode mnie kopiuje.\nPiotr (zacofany.w.lekturze) 10.05.2012, 11:16\nŚwietne podejście, chociaż ja bym wolał zamieścić pod plagiatem rzeczową informację, że to skradziony tekst. Niech chwalący go czytelnicy wiedzą, z czym mają do czynienia. A tak rozpoczęła się jatka z trollem w roli głównej. No ale Twój tekst, Twoja wola.\nAgnieszka (koczowniczka) 10.05.2012, 11:21\nMoże powinnam jeszcze przeprosić plagiatorkę, że odkryłam plagiat?\nPrzecież wiadomo, że taki post ona by usunęła.\nPiotr (zacofany.w.lekturze) 10.05.2012, 11:23\nMoże jednak warto spróbować? Tak dla zasady, a jak usunie, to będziesz miała satysfakcję:P A może nie usunie i doczekasz się jakiegoś wyjaśnienia?\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 11:43\nJa tak, jak zwl uważam, ze dobrze by było, żebyś jakos spróbowała z nią podyskutować, albo chociaż napisala informację w komentarzach pod recenzją. Byłabym ciekawa, jak sie ustosunkuje.\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 11:12\nPodejrzewam, że większość blogerów przed napisaniem swojej recenzji czyta podobne na innych blogach, tego sie nie da uniknąć. Podobnie, jak nie da się uniknąć podświadomego kopiowania recenzji, zawsze coś w nas po lekturze recenzji z blogu x czy y zostanie, ale..wszystko ma swoje granice. Można sie na czymś nawet wzorować, ale nie można na żywca kopiować.\nAgnieszka (koczowniczka) 10.05.2012, 11:14\nNie wierzę w to, by tak duże partie tekstu zostały skopiowane podświadomie.\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 11:25\nNo ja też. Dlatego napisałam, ze można się bezwiednie lub wiednie (wiem nie ma takiego słowa:) ) zasugerowac, ale na Boga ojca nie rżnąć na żywca.\njjon 10.05.2012, 16:10\nWitajcie :-) Wplotę tu swoje trzy grosze, bo rzeczywiście kiedyś miałam podobną sytuację i rzeczywiście nie było to przyjemne - ani odczucie po przeczytaniu recenzji osoby uznanej za kopiującą, ani późniejsze wyjaśnienia. Nieprzyjemne też było to, że niektórzy zwracali mi uwagę na to, że takie sprawy należy załatwiać poza blogiem, bo można kogoś skrzywdzić.\nA czy fakt, że na czyimś blogu pojawia się bliźniaczo podobny - choć nie identyczny - tekst nie jest krzywdzący dla autora recenzji? Może i są osoby o fotograficznej pamięci. Może rzeczywiście blogerzy czytają za dużo nawzajem na swoich blogach. Nie wiem. Jeśli coś u kogoś czytam, to dla własnej wiadomości czy przyjemności. Przykro słyszeć,że znowu ktoś kradnie tekst. I po co? Dla sławy i chwały? Marna taka sława...\nKoczowniczko, życzę jak najmniej emocji i jak najszybszego wyjaśnienia sytuacji. Chociaż co tu wyjaśniać...\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 16:36\nTylko nie myślcie, ze ja taki postępek usprawiedliwiam. Nie o to mi chodzi. Po prostu może się zdarzyć wypowiedż (podkreślam wypowiedż, a nie cała spora część recenzji) podobna do czyjejś, ale nie kropka w kropkę. Oczywiście jest to krzywdzące dla autora recenzji. Ale podejrzewam, ze podobnych recenzji (podobnych, nie identycznych!!) nie da się uniknąć. A blogerzy czytają jeden drugiego. Wbrew pozorom to dosyć kameralne środowisko, mimo, iż blogów powstaje sporo.\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 11:14\nAha ja też czytam recenzje zanim wstawie komentarz.\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 11:15\nJa tez kilkakrotnie natknęłam się w recenzjach na innych blogach ze zdaniami lub całymi akapitami łudząco podobnymi do moich, ale łudząco, a nie identycznymi. Dlatego dałam spokój.\nMarlow 10.05.2012, 11:15\nWiem, że to łatwo powiedzieć - nie przejmuj się - ale nie przejmuj się. Wiadomo, niestety, internet też nie jest wolny od chamstwa - szkoda tylko, że nie omija ono "terenów", które wydawałoby powinny być od niego wolne. Ale popatrz na to też z drugiej strony - Twoja recenzja była tak dobra, że padła ofiarą "piractwa" bo przecież złych recenzji nikt nie kopiuje :-).\nAgnieszka (koczowniczka) 10.05.2012, 11:23\nDziękuję, Marlow, potrafisz pocieszyć :)\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 11:26\nDołączam sie do pocieszenia, Marlow ma rację w 10000000000% :)\nZbyszek Kwiatkowski 10.05.2012, 13:09\nWyobrażam sobie jak się czułaś i współczuję Ci, mnie coś takiego załamuje i wkurza, nawet jak mnie osobiście nie dotyczy. Fakt, że świadczyć to może o bardzo dobrej recenzji oraz rosnącej popularności bloga pewnie Cię nie pocieszy. Bloguję od niedawna, ale czy nie sądzicie, że coraz więcej jest chamstwa, że tak to nazwę po imieniu, w blogosferze. Czy zdarzały się często wulgarne, chamskie lub nieprzyjemne komentarze anonimowe, czy tylko mi się tak wydaje, że coś się zmieniło na gorsze?\nPasje fascynacje mola książkowego 10.05.2012, 13:34\nZgodzimy się w 10000000000%. Niestety:(\nFlorentyna 10.05.2012, 11:56\nCzytałam Twoją recenzję już wcześniej. Teraz zajrzałam na bloga zoriji. Rzeczywiście plagiat niemal 100 procentowy.\nNie rozumiem tylko co sobie wyobrażała plagiatorka, że nikt się nie zorientuje???\nPopieram Marlowa - to świetna recenzja i z tego powinnaś się cieszyć. A piratki nikt już chyba nie potraktuje poważnie.\nPo co czytać plagiaty jeśli można zajrzeć bezpośrednio do oryginału.Myślę, że mocno sobie zaszkodziła kradnąc cudzą recenzję.Pokazała wszystkim gdzie zaglądać nie warto.\ngosiaw 10.05.2012, 11:57\nKoczowniczko, problem niestety nie jest nowy i nie sądzę, żeby szybko zniknął. Po prostu świadomość istnienia czegoś takiego jak prawa autorskie jest w narodzie nikła. Dlatego uważam, że słusznie protestujesz i sprawę nagłaśniasz. O tym trzeba mówić. Jak najwięcej.\nWidywałam swego czasu sporo tekstów ściągniętych z bnetki w innym miejscu. Zwłaszcza dotyczyło to starych książek, dla których nie ma w necie not wydawcy do przeklejenia. Informowałam autorów, że ich teksty widziałam gdzieś indziej i czy o tym wiedzą. Oczywiście nie wiedzieli. Nawet nie winiłabym za bardzo administratorów serwisu, w których widziałam cudze teksty, bo nie da się nad wszystkim zapanować. Chodzi mi o to, że dla wielu osób normalnym jest używanie cudzych tekstów do swoich potrzeb. Ja potrzebuję, jest w necie to biorę, w całości lub po kawałku. Nie jestem optymistką - tego łatwo się nie zwalczy. Ale i tak dla zasady trzeba domagać się usunięcia skradzionych tekstów i piętnować amatorów cudzej pracy, jeśli tylko ich wina jest bezsporna.\nIza 10.05.2012, 12:05\nW przypadku naruszenia prawa autorskiego możesz po prostu zgłosić sprawę na policję.\nA w ogóle - to nie pierwszy taki pzrypadek, Kojarzę, że ktoś kiedyś kopiował od Jion. Podobno nagminne jest też kopiowanie całych postów z blogów zagranicznych...\nanek7 10.05.2012, 12:47\nZajrzałam i faktycznie początek i koniec wzmiankowanej recenzji jest mój...\nMarylek 10.05.2012, 13:25\nKoczowniczko, uważam, że powinnaś napisać na blogu plagiatorki - nie wiem, jak to określić - zażalenie? skargę? oskarżenie? - w każdym razie coś, co uświadomiłoby tej osobie, że ktos zauważył, co zrobiła, że nagłaśnia sprawę. Po to choćby, żeby nie czuła się tak pewna siebie, tak bezkarna! Żeby zm ącić trochę jej samozadowolenie.\nAgnieszka (koczowniczka) 10.05.2012, 13:29\nNapisałam przed chwilą. Mam nadzieję, że nieco się wystraszy i na drugi raz zastanowi się porządnie, zanim coś skopiuje.\nKurcze, niektórzy nie rozumieją, że przy napisaniu recenzji autor musi się sporo napracować.\nPiotr (zacofany.w.lekturze) 10.05.2012, 13:33\nWłaśnie dlatego, że to rozumieją, wolą kopiować cudze, niż się samodzielnie narobić:P\nIza 10.05.2012, 16:28\nz drugiej strony: tak własnei przez lata edukacji pisze się wypracowania. Przecież to jedno wielkie przepisywanie z innych źródel, tylko wlasnymi słowami. Człowiek się przyzwyczaja i jak przyjdzie napisać coś swojego to mu ręce i spodnie opadają:).\ngosiaw 11.05.2012, 10:34\nTylko, że tej blogerce nikt pisać nie kazał. Chyba prowadzi bloga z własnej, nieprzymuszonej woli.\nCo nie znaczy, że usprawiedliwiam Copy & Paste jak ktoś coś pisze z cudzej i przymuszonej woli. ;)\nNatalia (http://natalia-recenzuje.pl) 10.05.2012, 13:34\nNosz... Szlag mnie zaraz trafi. Nie pojmuję jak tak można... No po prostu nie pojmuję. Brak mi słów... To mało, że trzeba mieć tupet, żeby coś takiego zrobić. To trzeba być głupim po prostu. Bo przecież to oczywiste, że autorzy blogów recenzenckich znają nawzajem mniej lub bardziej, odwiedzają wzajemnie swoje blogi i wpadka jest tylko kwestią czasu... PO CO? No po co? Ech... Szkoda słów... Zaraz wejdę do tej panny i się rozejrzę. Może coś swojego tam znajdę...\nCo do walki z takimi "łebkami" - ja jestem za tym, żeby działaś i zgłosić sprawę na policję. Nawet jeśli recenzja zostaje usunięta, to masz dowód w postaci screena... A piractwo i plagiaty się szerzą, bo prawda jest taka, że u nas w dużej mierze panuje społeczne przyzwolenie na takie zachowania. Gdyby więcej osób otwarcie mówiło "nie", z pewnością byłoby mniej takich incydentów.\nKarolina K. 10.05.2012, 14:07\nDzięki wielkie za ostrzeżenie i informację!!!\nKarolka 10.05.2012, 14:23\nW głowie się nie mieści jaki trzeba mieć tupet by popełniać taki plagiat, brak wyobraźni i kreatywności żeby słowo w słowo zerżnąć czyjąś recenzję.\nSardegna 10.05.2012, 14:56\nO kurczę! Nie mogę uwierzyć! Już sprawdzam dokładnie co i jak. Powiem szczerze nie czytałam dokładnie jej recenzji, ale takiej nieuczciwości się nie spodziewałam!\nSardegna 10.05.2012, 15:09\nPrzykro mi strasznie, że akurat moje wyzwanie stało się powodem takiej sytuacji :( Czuję się niejako winna, że nie przeczytałam dokładnie drugiej recenzji, tylko wkleiłam link, od razu wpadły by mi w oko podobieństwa. Mam nadzieję, że nie zrazisz się do Trójki i nadal będziesz w niej aktywnie uczestniczyć. Na razie skasowałam link. Zaraz napiszę do Zoriji maila. Jeszcze raz przepraszam. Strasznie mi przykro...\nAgnieszka (koczowniczka) 11.05.2012, 11:17\nPrzykro to powinno być tylko i wyłącznie osobie, która zachowała się w tak nieodpowiedzialny sposób. Przecież to oczywiste, że organizatorka wyzwania nie jest w stanie dokładnie sprawdzić wszystkich recenzji, poza tym kto by się spodziewał, że uczestniczka tak się zachowa...\nA wyzwanie jest bardzo ciekawe.\nB. 10.05.2012, 16:29\nJakiejkolwiek sfery by to nie dotyczyło, podpisywanie się kogoś pod czymś co jest moje - boli. A chyba najbardziej fakt, że się włożyło w to czas, pracę i serce.\nzorija 10.05.2012, 19:04\nIwonaa 10.05.2012, 22:01\nWszystko już chyba zostało napisane, więc nie będe się rozpisywać. Współczuję, Koczowniczko, w pełni rozumiem Twoje wzburzenie. Brak słów, po prostu...\nzorija 11.05.2012, 08:01\nPrzepraszam, przykro mi bardzo że to zrobiłam i pokornie proszę o wybaczenie.\nAgnieszka (koczowniczka) 11.05.2012, 10:24\nDobrze już, zapomnę o tym, ale więcej tak nie rób.\nAgnieszka (koczowniczka) 12.05.2012, 08:04\nBardzo, bardzo dziękuję wszystkim za wpisy.\nIzabela Łęcka-Wokulska 10.07.2015, 14:25\nNajgorsze jest to, że nie jesteśmy w stanie prześledzić wszystkich wpisów w całym Internecie. Ale dobrze, że była skrucha i mocne postanowienie poprawy.\nA tak w ogóle to witam i dodałam Twój blog do obserwowanych.\nAgnieszka (koczowniczka) 10.07.2015, 15:37\nWitaj :) Wcześniej czy później każdego blogera to spotka. Nie jest to przyjemna sytuacja. Ech, właściwie przy okazji najbliższych porządków blogowych powinnam usunąć ten wpis, bo to już stara historia...


Philips Odkurzacz bezprzewodowy 2 w 1 FC6162/01 - Odkurzacze - Zadowolenie.pl\nPhilips Odkurzacz bezprzewodowy 2 w 1 FC6162/01\nNr katalogowy: HDPHIORFC616201\nKod producenta: 2 W 1 FC6162/01\nNowy odkurzacz PowerPro Duo firmy Philips zapewnia najlepsze efekty odkurzania na twardych podłogach i dywanach. Technologia PowerCyclone utrzymuje wysoką moc ssania, co zapewnia maksymalną wydajność. Nasadka TriActive Turbo zbiera więcej kurzu i kłaczków za jednym pociągnięciem.Technologia PowerCyclone zapewnia maksymalną wydajnośćTechnologia PowerCyclone zapewnia najdokładniejsze sprzątanie za jednym razem w dwóch niezwykle skutecznych krokach: 1) Powietrze szybko wpływa do komory PowerCyclone dzięki prostemu i gładkiemu wlotowi. 2) Zakrzywiony przepust powietrza przyspiesza jego ruch w komorze cyklonicznej, co powoduje oddzielanie się kurzu od powietrza. Nasadka TriActive Turbo zbiera cały kurz i kłaczki za jednym pociągnięciem Nasadka TriActive Turbo zapewnia najlepsze efekty odkurzania na twardych podłogach i dywanach: 1) Zmechanizowana szczotka zbiera cały kurz i kłaczki za jednym pociągnięciem. 2) Zoptymalizowany przepływ powietrza przez nasadkę zapewnia maksymalną efektywność sprzątania. Zasilanie akumulatorowe zapewnia swobodę odkurzania w dowolnym miejscu Akumulatory umożliwiające bezprzewodowe użytkowanie urządzenia zapewniają swobodę odkurzania w dowolnym miejscu. Przewód nie stanowi już bariery — urządzenie pozwala na łatwe i bezproblemowe sprzątanie w różnych pomieszczeniach. Urządzenie można szybko ustawić pionowo w dowolnym miejscu Szczotkę można wygodnie ustawić w pozycji pionowej, zarówno z odkurzaczem ręcznym, jak i bez niego. Można ją natychmiast ustawić w dowolnym miejscu, także podczas odkurzania. Zmechanizowana szczotka nasadki dokładnie zbiera sierśćNasadka TriActive Turbo wyposażona w zmechanizowaną szczotkę umożliwia zbieranie sierści z kanap, poduszek i innych tkanin. Doskonale nadaje się dla właścicieli zwierząt domowych. Maksymalna elastyczność umożliwia odkurzanie trudno dostępnych miejsc Odkurzacz PowerPro Duo pozwala dotrzeć do wszystkich zakamarków — umożliwia łatwe odkurzanie przestrzeni pod kanapą, łóżkiem czy stołem. Funkcja 2 w 1 umożliwia odkurzanie podłóg i mebliFunkcja 2 w 1 to połączenie szczotki i odkurzacza ręcznego, które umożliwia łatwe odkurzanie podłóg i mebli. Opróżnianie pojemnika na kurz jednym ruchem — łatwe i higieniczne Pojemnik na kurz został opracowany z myślą o opróżnianiu bezpośrednio do kosza na śmieci. Zastosowany system łatwego opróżniania jednym ruchem pozwala opróżnić odkurzacz bez kontaktu z brudem i konieczności stosowania skomplikowanych procedur. Łatwe opróżnianie i higieniczne czyszczenie. Zmywalny filtr piankowy zapewnia wysoką trwałość Odkurzacz PowerPro Duo jest wyposażony w trwały filtr piankowy, który można myć pod bieżącą wodą i prać w pralce.\n- Szczotka - Szczelinówka\nZapytaj o produkt: Philips Odkurzacz bezprzewodowy 2 w 1 FC6162/01


aranżacja | ideasbathroom.org | Strona 2\nPrawdą jest, że aranżacja pomieszczeń jest jednym z najczęściej występujących tematów we wszystkich środkach masowego przekazu. Jest to zupełnie naturalne, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że jest to kwestia, która po prostu interesuje wielu ludzi. Większość społeczeństwa przykłada sporą wagę do ich mieszkania, co jest jak najbardziej logiczne, jeśli weźmie się pod uwagę ilość czasu, jaki spędzamy w naszych „czterech kątach”. Pamiętajmy, że tego rodzaju przedsięwzięcie realizuje się z myślą, że będzie ono funkcjonowało przez kolejne co najmniej kilkanaście lat.\nGdy zależałoby nam na tym, żeby nasze mieszkanie naprawdę super się prezentowało musimy mieć na uwadze to, że diabeł znajduje się w szczegółach. Powinniśmy wiedzieć, że ważny oczywiście jest odcień ścian, rodzaj podłogi oraz meble. Ale tak samo ważne są takie dodatki jak lampyalbo rolety. Kiedy kupujemy lampy trzeba wybrać je do konkretnego pomieszczenia. A kiedy wybieramy rolety to powinno być już wszystko ogarnięte, by kupić roletę, która będzie naprawdę pasowała do całości.\nPodczas urządzania łazienki należy wziąć pod lupę nie jedynie sprawy stylistyczne, lecz również jakość poszczególnych urządzeń. Ma to największe znaczenie dla funkcjonalności pomieszczenia. Niczym w takim przypadku kupować zaopatrzenie do łazienki?\nZapewne każdy z nas choć raz stanął przed wyzwaniem urządzenia lokum czy choćby swojego gabinetu. aranżacja takiego wnętrza to nie lada zadanie, lecz również wielka frajda – szczególnie jeśli mieszkanie jest naszym nowym zakupem i pragniemy, by wyglądało jak z naszych marzeń.