[Szlak Ziół] Droga do druidów - Szlak Ziół - Granica: forum PBF\n[Szlak Ziół] Droga do druidów\nprzez Dumuzi » Cz sty 20, 2011 6:16 pm\nWędrowali na szlaku już kwadrans, idąc niezbyt trudną ścieżką. Ścieżka wręcz nawet wygodną, gdyby pozostawała tylko szersza i mniej błotnista – spokojnie mógłby poruszać się nią wóz z końmi.\nDumuzi jak do tej pory milczał. Doskonale wiedział którędy się kierować. Państwa mogły runąć, monarchie wymrzeć lecz druidzi mieszkali tutaj zawsze i będą mieszkać. Smok poruszał się chyżo i z gracją, bez śladu po niedawnych boleściach. Bez ustanku mrużył oczy. Napawał się energetycznym towarzystwem kobiety, jej swoistą obcością dla tego świata. Naprawdę go fascynowała. I czemu za nim poszła? Prawdę mówiąc sam by nigdy nie przystanął na taką propozycje. Proponujący pozostawał istotą dominując, prowadzącą...\nWestchnął ciężko. Górskie powietrze naprawdę mu się podobało. Jakże wspaniale byłoby się wznieść nad górami. Myślał również czy Gardenia byłaby go w stanie uleczyć całkowicie? Gdyby jej zapewnił silne źródło energii i... Ona sama by się wyczerpała. Ciekawe.\nprzez Gardenia » Cz sty 20, 2011 9:00 pm\nWędrowała przy boku smoka już jakiś czas. Górski szlak prowadził do miejsca które ponoć zamieszkiwali druidzi. Ścieżka prowadziła w górę więc wymagała od podążającego tędy wędrowca pewnego wysiłku. Łatwiej byłoby podlecieć używając skrzydeł. Z jakiegoś powodu Dumuzi nie chciał transformować w swoją naturalną formę a Maie nie chciała pytać.\nPodróż przebiegała całkiem przyjemnie. Im dalej zapuszczali się w górskie tereny, tym ciekawsze i intensywniejsze docierały do niej zapachy rosnących na tych terenach ziół. Niektóre z nich kojarzyła jako dodatki do wykwintnych dań mięsnych i rybnych. Sprzedawcy przypraw z pewnością zapłaciliby dużo złotych monet za pęczek tych roślin. Gardenia rozejrzała się dookoła, szukając jakichkolwiek podejrzanych ruchów. Mimo potencjalnie łatwego zarobku te okolice zasłynęły złą sławą. Co było jej przyczyną? Maie nie wiedziała i jakoś nie nęciło jej, żeby się dowiedzieć.\nPóki co miała do pokonania jeszcze spory kawałek drogi. Jej towarzysz był dziwnie milczący. Z boku wyglądał jakby zasnął idąc.\n- Więc... - postanowiła przerwać tą długotrwałą ciszę - Jakie to perypetie z demonami sprawiły, że nienawidzisz ich tak bardzo?\nprzez Dumuzi » Cz sty 20, 2011 10:10 pm\nSmok otworzył szeroko oczy jakby wracając z innego świata. Faktycznie, przez chwilą wrócił z prawie pełnego zanurzenia w świecie magii aby skupić się na fizycznej rzeczywistości. Oczy starego gada w tej konfiguracji światła przybierały barwę bursztynowa, wpadająca w głąbkom zieleń.\n- Wszystkie demony to zdradzieckie psy, a nemorianie to najgorsze psubraty z nich wszystkich. Sporo czasu spędziłem w otchłani i wiem co mówią.\nWygłosił opinię. Wypowiedzenie całej prawdy uwłaczałoby jego dumie, raniłoby głęboko zakorzenioną smoczą pychę. Demony podały ten wiekowy sztandar ciężkiej próbie lecz płachta szacunku jakim Dumuzi darzył siebie i swój rud wciąż powiewała na sztandarze jego jestestwa. Poszarpana, przybrudzona krwią lecz ciągle groźna. Temat ponownie podjął po paru krokach.\n- Prawie dwieście lat, nie wliczając jakiś marnych dziesięcioleci, musiałem spędzić na dworze nemoriańskiego barona. Zmarnowane lata i zwada za zwadą, to moje powody.\nChciał kontynuować rozmowę lecz... Na granicy wzroku dostrzegł szmer w zaroślach. Zdecydowanie zbyt szybki na typowe zwierzę. Po raz pierwszy od postania Gardenii poczynił magię. Prostą sztuczkę, prawdę mówiąc jedną z pierwszych sztuk umysłu które się opanowuje. W ułamek sekundy rozszerzyła percepcję mentalną aby dotknąć każdego znaczniejszego umysłu w pobliżu. Banalna sztuka dokonała się praktycznie natychmiastowo. To najsłabsze zaklęcie, a myśl jest szybsza nawet od rytmu serca. Poczuł cztery umysły, dzikie lecz nie w sposób zwierzęcy, pełne władzy nad sobą lecz nie tak jak ludzie,\n- Obserwują nas cztery istoty, dość blisko. Nie powiedziałbym aby były to zwierzęta, acz na cywilizowane też mi nie wyglądają.\nNie miał ochoty walczyć. Ani to najmniej nie uśmiechało się mu używać przemocy, zarówno fizycznej do której w tej chwili było mu chyżej jak i magicznej – za która zabierać się kompletnie nie chciał. Liczył na szczęście.\nOstatnio edytowano Pt sty 21, 2011 12:26 am przez Dumuzi, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Gardenia » Cz sty 20, 2011 11:55 pm\nSkupiona na opowieści Dumuziego o nemorianskiej niewoli nie zauważyła kiedy w okolicy pojawiły się cztery nowe źródła mocy.\n- Mhm. - mruknęła dając znać, że również ich zauważyła.\nNie przerywając marszu odwróciła głowę w stronę skąd docierał do niej energetyczny ślad tajemniczego stworzenia. Czyżby podążały się za nimi? Jeżeli tak to wybrali na cel nie tych wędrowców co trzeba. Sama Maie mogłaby dać radę większości wrogo nastawionych przedstawicieli tutejszej flory i fauny. A w połączeniu z umiejętnościami smoka... Ha! Nawet starcie z arcymagiem mogłoby się zakończyć zaskakująco...\nChrząknęła, przewróciła oczami i odwróciła się z powrotem w stronę głównej ścieżki.\nPodświadomie znowu szukała okazji do bitki. Czy nie dlatego podążała za Dumuzim? Od czasu ostatniego pojedynku z Brunchildą nie miała okazji by użyć swoich zdolności kontroli ognia w pełnej sile i bez obawy o postronnych gapiów. Chyba trochę za tym tęskniła. Jednocześnie wypalanie kilku hektarów z powodu nagłej zachcianki nie było w jej stylu.\n- Nie, nie, nie - zganiła się w myślach - Żadnej walki.\n- To pewnie nic poważnego. - mruknęła pod nosem, kierując słowa do ciemnowłosego - Jakieś wróżki czy inne ogniki. Pewnie przyleciały zobaczyc kto nadchodzi i zaraz odlecą.\nZanim skończyła wypowiedz, na wszelki wypadek, rozpostarła wokół siebie energetyczną barierę, by wyłapać wszelkie próby magicznej ingerencji.\nprzez Dumuzi » Pt sty 21, 2011 12:35 am\nSmok się odrobinę ubawił. Co prawda było to słabo widać po jego twarzy, tylko w formie odrobinę żywszej mimiki i ożywione kroku, nawet w milczeniu. Naprawdę lubił tego typu przedstawicieli natury, acz traktował ich raczej jako zwierzątka. Tylko, że to co poczuł pozostawało odrobinę bardziej dzikie. Mniej pokojowe.\n- Pewnie opiekunowie tej polany. Każda miejsce tego typu posiada pewna świadomość która implikuje jej strażników. Każde, czasem strażą są zimne noce i zwyczajny pech, a czasem skuszenie do mieszkania.\nSpojrzał na Gardenię posyłając jej minę delikatnej kpiny. Zawsze kpił z wszelkiej mąci tarcz noszonych na zapas. Silnemu mucha nie zaszkodzi, a szerszenia i tak trzeba odpędzać się rękami. Sam miał odrobinę inną koncepcję samoobrony. Swą aurę uważał jako straszak na muchy. Na kanwę swego refleksu pozostawiał walkę z użądleniami.\nMilczał, szedł dalej. Wolał, aby kobieta miała rację. Acz pomiędzy takimi życzeniami, a rzeczywistością której się spodziewał, znajdowała się sporej wielkości szczelina.\nprzez Gardenia » Pt sty 21, 2011 1:30 am\nCzekała chwilę na odpowiedz Dumuziego ale ta nie nadchodziła. Widocznie smok postanowił pozostać w swojej roli milczącego mruka, który zawsze chodzi z pochmurną miną. Gardenia przeczesała ręką włosy i raz jeszcze rzuciła okiem na zarośla. Niewątpliwie przemieszczało się tamtędy coś żywego. Jej wyczulony słuch zdołał wychwycić delikatny szum liści i szuranie czymś ciężkim po piaszczystym podłożu.\nBezrefleksyjnie zapięła kurtkę pod samą brodę. I szła dalej.\nWkrótce niepokojące odgłosy szeleszczenia pozostały w tyle. Jeszcze kilka razy podczas marszu sprawdzała, czy w okolicy znajdują się nieznane źródła mocy ale jej zmysły niczego nie zarejestrowały. Przeniosła więc swoją uwagę z powrotem na smoka. Chciała poznać więcej faktach z jego historii. Była ciekawa...\n- ...jak to się stało, że trafiłeś do niewoli nemorian?\nprzez Dumuzi » Pt sty 21, 2011 1:51 pm\nDumuziego odrobinę upokarzało opowiadanie o swoim schwytaniu. To jego porażka, już dużo swobodniej mówiłby o wydostaniu się z niewoli które to było sukcesem czy torturach – rzecze niemiłych lecz również przyprawionej powodzeniem, wszak się nie złamał. Ale podczas schwytania zawiódł na całej długości.\n- Cóż, nie wchodząc w zbędne szczegóły i mówiąc o samym finale... Chciałem zgłębić miejsce mocy magicznej. Tak przyszykowano na mnie zasadzkę, zaś samo miejsce skupiało esencje otchłani. Magia demoniczna nie jest wcale silniejsza od trakcyjnych domen lecz niespotykana, nie wie się czego się spodziewać i jak bronić. Potem magiczne kajdany i tyle.\nSpauzował. Wykrzywił się w smutnym grymasie.\n- Ty czym się zajmujesz prócz wędrówek ze smokami i upijaniem się po karczmach?\nprzez Gardenia » Pt sty 21, 2011 6:58 pm\nDumuzi mógł odmówić podzielenia się z nią informacjami na ten przykry temat. Mimo to opowiedział jej jak wyglądało jego pojmanie. Postanowiła się zrewanżować i opowiedzieć w miarę szczegółowo o jej planach na przyszłość.\n- Od kiedy wróciłam do Alaranii pracuję nad tym, żeby rozwinąć zdolności kontroli nad żywiołem ognia do poziomu arcymistrza. By to osiągnąć jestem gotowa na wiele. Pomijając szczegóły...Zwiedzam cały świat w poszukiwaniu czegoś lub kogoś, kto zwiększy moją moc. Walczę w umówionych pojedynkach z magami żywiołów, by nauczyć się ich techniki. Biorę udział w wyprawach wojennych, żeby dobrać się do ksiąg zaklęć magów najechanej strony. - zachichotała - I spotykam się z różnymi, niezwykłymi osobnikami władającymi magią, by przyjrzeć się sposobowi, w jaki operują energią...\nSplotła dłonie za plecami i zerknęła w niebo.\n- A potem idę do karczmy.\nprzez Dumuzi » Pt sty 21, 2011 7:22 pm\nNiewiarygodne jak smok potrafił zatęsknić za zwykła naturą. Otchłań obfitowała w obce, nienaturalne dla jego miejsca urodzenia krajobrazy. Wszystko może z biegiem dziesięcioleci może zbrzydnąć, a jeśli powiązało się z tym takie wspomnienia... Dumuzi naprawdę cieszył się na bytność z przyrodą. Pozostawała swojska. Natomiast Gardenia nie zdziwiła go tak bardzo. Podobnej odpowiedzi się spodziewał, acz nie aż takiego wielkiego pragnienia mocy. On nawet jej nie pragną nowe możliwości to rozrywka, ciekawość świata. Jak jego poznawanie. To samo bogactwa, nie gromadziło się ich dla późniejszego płacenia nimi. Lecz dla tego, że były drogie, piękne, niezwykłe, zazwyczaj jedyne w swoim rodzaju. Płomienista pragnęła mocy. Dla mocy. I tak bywało, cóż... I takie istoty spotykał.\n- Jeśli dobrze będzie się nam współpracować, pomogę ci bardziej niż myślisz. Ale o tym jeszcze porozmawiamy.\nUważał, że nie dojdą do celu przez mrokiem. Ale też wolałby iść przez noc. Przed świtem doszliby do celu, oboje nie wyglądali na wyciosanych z miękkiej gliny. Chciał też obejrzeć okolice po zmroku. Wydawałaby się ciekawsza.\nprzez Gardenia » Pt sty 21, 2011 10:00 pm\nŚciemniało się już a Dumuzi nie zwalniał kroku. Widać bardzo mu się śpieszył na to spotkanie z druidami i nie chciał tracić czasu. Kiedy mrok stał się już tak gęsty, że nie było nic widać na odległość dwóch metrów Gardenia przywołała nad swoim lewym ramieniem niewielki płomień. Jego blask oświetlał jej drogę. Ogień nie był intensywny. Oświetlał jedynie niewielki obszar terenu wokół Maie.\nObietnica ciemnowłosego kusiła ale i wzbudzała podejrzenie. Smoki nie słynęły z troski o spełnianie cudzych planów i marzeń. Cóż, przynajmniej nie za darmo.\nA kiedy dotrą wreszcie do osady druidów co wtedy zrobi? Jeżeli odmówią pomocy smokowi a ten postanowi użyć siły, po czyjej stronie stanie?\nSrebrna tarcza ksiezyca świeciła nad głowami wędrowców.\n- Idealna noc dla wilkołaków - pomyślała.\nprzez Dumuzi » Pt sty 21, 2011 10:24 pm\nSkomentował płomień oświetlający im drogę. W słabym świetle okolica prezentowała się naprawdę fascynująco. Złowieszczo, dziko, tajemniczo i naprawdę magicznie. Woń ziół mieszała się z zapachem zmoczonej nocna wilgocią ziemi. Wiatr szumiał w zaroślach. Lecz zwierzęta odrobione zaniepokoiły Dumuziego brakiem swej bytności. Opatulił się szczelniej płaszczem, kapelusz zwieszając przy pasie pod nim, zdał się na ochronę kaptura. O tej porze robiło się naprawdę zimno, nawet dla zmiennocieplnego jaszczura w ludzkiej postaci.\nNiechybnie stwierdził brak bytności zwierząt, a Gardenia pomyślała o wilkołakach. Czy to one? Pradawny nie wiedział, nie czytał myśli kobiety aby doznać takiej konotacji, a samego w małym stopniu interesowało co będzie na tyle głupie aby mu zastąpić drogę. Acz, mówiąc prawdę, pazury, zębiska, kości oraz zręcznie wyprawione skóry niektórych bestii to wspaniałe przedmioty. Wielu dałoby się pokroić za wisior z kłów wilkołaka, a skóry szczególnie wielkich niedźwiedzi na śpiwór... Były ciepłe. Oboje ponownie mogli wykryć mnogie skupiska siły życiowe. Cóż, uroki podróżowania nocą. Nawet specjalnie się tym nie przyjął. Chociaż... Nie, nie chciał tego typu spotkań. Może to druidzi? To byłoby prawdopodobne.\nprzez Gardenia » So sty 22, 2011 12:00 am\nWiatr zawodził w koronach drzew, przyprawiając Maie o dreszcze. Przedzierali się przez chaszcze, krzaki i trawy, które wyrosły na rzadko uczęszczanej drodze. Gdzieś pośród tej dziko rosnącej roślinność znajdowała się osada druidów.\nZ pewnością były tu też inne żywe stworzenia, Gardenia czuła ich obecność.\nSzła dalej, ani na chwilę nie tracąc czujności.\nOgień nad jej ramieniem migotał wesoło, rzucając na ziemię cienkie, groteskowe, cienie.\nSytuacja robiła się coraz bardziej dziwna i tajemnicza. Noc nie była jej żywiołem. Wolała wędrować w blasku słońca. Sięgnęła do przywieszonej do pasa sakwy i wyjęła niewielką butelkę. Wzięła z niej pojedynczy, szybki łyk, po czym schowała pojemnik z powrotem.\nprzez Dumuzi » So sty 22, 2011 2:15 pm\nSzli pewien czas w milczeniu, a emanacja życia, wielorakiej obecności wokół nich nasilała się. Dumuzi się nie denerwował, a może powinien? To by przydało mu czujności, ostrości zmysłów i więcej uwagi. Zaczął by używaćmagii. Ta dziwna sytuacja zyskałaby na jasności. Lecz nie. Uspokoiło go również trochę zachowanie towarzyszki, nic nie czyniła na wyrost.\nWtem, na drodze wyrósł im rosły cień, a gdy podeszli bliżej, pod światło ognia okazał się być rosłym człowiekiem o długiej, gęstej brodzie. Swym ubiorem, zoraną twarzą oraz postrą bardziej przypominał górala niżeli druida. Lecz wzrok, spokojny, nie zmącony rozwiewał wątpliwości smoka.\n-Więc wyszli nam na przywitanie.\nNieznajomy wypsnął dłoń przed siebie, wskazał na smoka i pokiwał przecząco głową. Potem na Gardenię wskazał i kiwnął mocarnie w górę i w dół na oznakę akceptacji. Dalej spokojny, przyglądał się dwójce wędrowców zagradzając im drogę.\n- Jestem Dumuzi.\nSmok przedstawił się i postąpił kroku do nieznajomego, dzieliły ich trzy, cztery. Wraz z krokiem smoka w trawach zaszumiało nieznośna wrzawą, na moment, krótki i ucichło.\n- I nie zgadzam się.\nUczynił drugi krok, rzekł zdecydowanie. Trawy znowu zaszumiały, lecz tym razem nie umilkły, burzyły się, gotowały, dawały schronienie przemykającym cieniom. Swym odgłosem przypominały grzechotnika szykującego się do ataku.\n- Sztuczki druidów. Chce nas wystraszyć i poróżnić. Ciekawe jak ona zareaguje? Życie wokół wydaje się tak dziwnie rozlane... Jeśli płomienista nic nie uprosi, po prostu przejdę obok.\nprzez Gardenia » Pn sty 24, 2011 6:15 pm\nGardenia zakaszlała kilka razy, starając się odzyskać oddech. Niespodziewane pojawienie się druida spowodowało, ze nie udało jej się poprawnie przełknąć nalewkę. Chrząknęła i zrobiła kilka kroków do przodu, w ślad za smokiem. Położyła mu rękę na karku i przesłała w to miejsce strumień kojącego ciepła. Miała nadzieję, że uspokoi to trochę temperament ciemnowłosego zanim wpakuje ich oboje w poważne kłopoty.\nNastępnie stanęła na wprost brodatego mężczyzny. Niezbyt blisko, żeby zapach nalewki nie dotarł do rozmówcy. Skrzyżowała przedramiona na piersi, wykonała niewielki ukłon i zaczęła recytować starą formułę powitania. Co prawda dzisiaj już rzadko się z niej korzystało, jednakowoż jej znajomość wciąż była w dobrym tonie.\nBarwne pozdrowienie zawierało pochwałę słońca, pochwałę żywego światła gwiazd, pochwałę ducha, pochwałę ciała, pochwałę czterech żywiołów i wszelkiego stworzenia, pochwałę wiecznie toczącego się kręgu życia...\nKiedy zakończyła recytację przeniosła swój wzrok z powrotem na druida. Zachowując wszelkie niezbędne przepisy poprosiła strażników lasu o pomoc dla swojego narzeczonego. Jej miły potrzebował lekarstwa z powodu szkód jakich doznał podczas przebywania w niewoli. Przeprosiła również za jego gwałtowne zachowanie, tłumacząc je troską o nią i niechęcią do rozdzielenia.\nprzez Dumuzi » Pn sty 24, 2011 7:54 pm\nDumuziego naprawdę poirytowała próba uspokojenia go, gdyż naprawdę zdenerwowany nie był. Smok jak to smok, uważał się za istotę wspaniałą której trzeba zejść z drogi. Tym razem wzbudziła w nim lekką irytacje. Lecz późniejsze zachowanie Gardenia spodobało się mu, można i w taki sposób osiągnąć swe cele. Druidowi widać również musiało się spodobać skoro szmery przycichły. Lecz mimo to brodaty jegomość ponowił swój gest.\n- Trudno – smok pokiwał przecząco głową. - Gardenia, uzyskasz dla mnie środek który dwieście lat temu zwał się Balsamem Śmiertelnych? Jedną porcje, na więcej nie liczę. Ja tutaj poczekam, w razie zapłaty... Będą mieli moją przysługę. Pod moją zapłatę dobierz dla siebie coś małego – podkreślił małość.\nSpojrzała kobietę, a następnie odwrócił wzrok na druida. Pierwotnie planował sprawdzić czy nikt ich nie obserwuje i go zabić. Wejść do wioski i udać, że się nie spotkało posłańca. Cóż, niekiedy trzeba zmienić metody działania.


Obowiązkowo dla osób zainteresowanych religią - recenzja Sinaia Monastery, Sinaia, Rumunia - Tripadvisor\nObowiązkowo dla osób zainteresowanych... - Sinaia Monastery\nNr 5 wśród 23 atrakcji w lokalizacji Sinaia\nBędąc w Sinaji warto się zatrzymać przy tym Monastyrze, jest on ważnym miejscem kultu dla Rumunów... Przeczytaj więcej\n“Duży i mały monastyr.”\nOczywiście, że zwiedzając zamek Pelesz nie odwiedzić tego kompleksu to grzech. Ale łatwo można... Przeczytaj więcej\nObowiązkowo dla osób zainteresowanych religią\nSinaia Monastery — recenzja\nBardzo interesujący obiekt, zwłaszcza dla kogoś dla kogo obiekty ortodoksyjne to coś egzotycznego.\nZupełnie inny wystrój niż w kościele katolickim. Całość zadbana.\nSinaia Monastery — zapytaj autora recenzji: urukmorg\nDuży i mały monastyr.\nOczywiście, że zwiedzając zamek Pelesz nie odwiedzić tego kompleksu to grzech.\nAle łatwo można pominąć perełkę tego miejsca. Na pierwszy plan wysuwa się okazały nowy monastyr ale za półokrągłym wejściem znajduje się stary monastyr, który zrobił na mnie większe wrażenie. Polecam jeden i drugi. Ale ten mniejszy jest ładniejszy!\nSinaia Monastery — zapytaj autora recenzji: Darek2016\nTrafiliśmy tu zupełnie tego nie planując, idąc po prostu przed siebie. Już na wstępie urzekła mnie gra dzwonów oraz szacunek zwiedzających do tego miejsca. Przechodząc dalej, na "podwórze" musiałam się zatrzymać, gdyż zaczarowała mnie niesamowita cisza i spokój, jakby czas się zatrzymał. To bardzo refleksyjne i napawające spokojem miejsce, w dodatku bardzo zadbane.\nRadzę uważnie zwiedzać - może jestem gapa, ale dopiero za trzecim razem (2013, 2015 i teraz 2017) "odkryłem" stary monastyr.... Dwa razy obejrzałem tylko nowy, który owszem ładny, ale bez "tego czegoś". W tym starym panuje fajny, niepowtarzalny klimat... Niski strop, przycienione szyby, freski, zdobienia, zapach kadzidła... Tylko pełno Ruskich - jak wejdzie wycieczka, to 15 minut z głowy...\nSinaia Monastery — zapytaj autora recenzji: fcatana


Kartony kreślarskie, bloki | MFP paper s.r.o.\nKartony kreślarskie, bloki\nPamiętniki i notesy dziecięce\nWstęp Papier Kartony kreślarskie, bloki\nSortuj wg: nowości nazwy ceny numeru katalogowego\nKarton kreślarski A4 1kg\nKarton kreślarski MFP A3 200 kartek 250g\nKarton kreślarski, rysunek MFP, 200 kartek luzem. Gramatura: 250 g Format: A3\nZestaw papierów kolorowych 16 kartek(8 kolorów)\nZestaw papierów kolorowych rozmiar A4, 8 kolorów, 16 kartek.\nKarton kreślarski A4 250g 20arkuszy\nKarton kreślarski, rysunek MFP, 20 kartek luzem. Gramatura: 250 g Format: A4\nKarton kreślarski A4 250g 200arkuszy\nKarton kreślarski, rysunek MFP, 200 kartek luzem. Gramatura: 250 g Format: A4\nKarton kreślarski A3 250g 10arkuszy\nKarton kreślarski, rysunek MFP, 10 kartek luzem. Gramatura: 250 g Format: A3\nBlok techniczny MFP A3/20 kartek\nBlok techniczny biały, przeznaczony do rysunków wykonywanych ołówkiem, kredkami, węglem oraz farbami akwarelowymi i temperowymi. Okładka jest dostępna w 4 motywach: dla młodzieży, sowa, wyścigówka lub Smile. Dostarczany w miksach. Format: A3 Gramatura: 190g Ilość kartek: 20\nBlok rysunkowy MFP A4/20 kartek\nBlok rysunkowy, odpowiedni do rysowania ołówkiem, kredkami oraz węglem. Wymiar: A4 Ilość kartek: 20 Gramatura papieru:70g\nBlok techniczny MFP A4/20 kartek\nBlok techniczny biały, przeznaczony do rysunków wykonywanych ołówkiem, kredkami, węglem oraz farbami akwarelowymi i temperowymi. Okładka jest dostępna w 4 motywach. Dostarczany w miksach. Format: A4 Gramatura: 170g Ilość kartek: 20\nKarton kreślarski A4 190g 20arkuszy\nKarton kreślarski, rysunek MFP, 20 kartek luzem. Gramatura: 190 g Format: A4\nKarton kreślarski A4 190g 200arkuszy\nKarton kreślarski, rysunek MFP, 200 kartek luzem. Gramatura: 190 g Format: A4


Jesteś tutaj: Start Poradnie specjalistyczne Neurologiczna\nDo schorzeń neurologicznych zalicza się zarówno choroby centralnego układu nerwowego (mózgu i rdzenia kręgowego), jak również choroby nerwów obwodowych (neuropatie, rwa kulszowa, itp.).\nW Poradni Neurologicznej prowadzona jest diagnostyka i leczenie schorzeń układu nerwowego, do których należą zarówno choroby centralnego układu nerwowego (mózgu i rdzenia kręgowego), jak również choroby nerwów obwodowych (neuropatie, rwa kulszowa, itp.).\nW poradni leczone są dolegliwości związane z bólem głowy, migrenami, zaburzeniami równowagi, zawrotami głowy, zaburzeniami świadomości, bólami i zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa, następstwami urazów głowy, następstwami urazów szyi i tułowia i kończyn.\nDiagnozowane i leczone są miedzy innymi padaczki, choroby naczyniowe mózgu, choroby mięśni, choroby naczyniowe układu nerwowego, zespoły otępienie, choroby układu pozapiramidowego, choroby demielinizacyjnych, nowotwory układu nerwowego, choroba Parkinsona, wodogłowie, choroby kręgów szyjnych, inne choroby krążenia międzykręgowego.\nRealizowana jest współpraca z lekarzami Poradni Medycyny Pracy - wykonywanie badań profilaktycznych wstępnych, okresowych i kontrolnych.


KodyRabatowe.pl - oszczędź na zakupach!\nDzięki tej aplikacji możesz sporo zaoszczędzić na zakupach\nZwykły Damian Jaroszewski 23 kwietnia 2015 Brak komentarzy\nW Polsce to wciąż dość rzadko spotykane. W Stanach Zjednoczonych zrobiono z tego niemalże stałe zajęcie, a o osobach to robiących stworzono nawet program telewizyjny. O czym mowa? O korzystaniu z kuponów rabatowych. W naszym kraju cały czas pokutuje chyba opinia, że to coś wstydliwego lub dziwnego. Nic z tych rzeczy! To normalna sprawa, na dodatek – dzięki technologicznemu rozwojowi – bardzo ułatwiona, np. za sprawą aplikacji mobilnej KodyRabatowe.pl.\nKodyRabatowe.pl to jednocześnie strona internetowa, na której możemy przeglądać wszystkie promocje i kupony, a także aplikacja mobilna, która może się przydać przede wszystkim na zakupach. Postanowiłem sprawdzić, jak appka sprawuje się w praktyce i czy rzeczywiście da się skorzystać z wymienionych w niej promocji.\nNa początek musimy założyć konto na stronie internetowej lub w samej aplikacji. Dzięki temu nasze ustawienia i zapisane promocje będą się synchronizować między urządzeniami. Gdy już to zrobimy, otrzymamy dostęp do sporej liczby kodów. Te można podzielić na dwie osobne kategorie.\nPo pierwsze, mamy kody, które możemy wykorzystać w sklepach internetowych. Do wyboru jest mnóstwo sklepów, od tych z elektroniką, poprzez odzieżowe, księgarnie i na militarnych oraz domenach i serwerach kończąc. Wybór jest naprawdę ogromny. W tej kategorii możemy znaleźć zarówno konkretne kupony, np. 20 zł rabatu po zapisaniu się do newslettera, ale także stałe promocje sklepu. W ten sposób wszystko mamy w jednym miejscu. Wystarczy codziennie przeglądać rabaty. Oczywiście aplikacja pozwala nam nie tylko na przeglądanie wszystkich kodów w sklepach internetowych. Możemy także wybrać konkretne kategorie, które nas interesują, a nawet wyszukać nasz ulubiony sklep.\nTo jednak nie wszystko. Z kodów możemy korzystać także w sklepach stacjonarnych. W jakich? W tym pomoże nam aplikacja. Wystarczy przejść do zakładki „Miasto” (wyświetla się domyślnie po włączeniu appki), a KodyRabatowe.pl pokażą nam wszystkie pobliskie promocje, wraz z informację o tym, jak daleko znajdujemy się od danego sklepu. W tym przypadku możemy skorzystać zarówno z listy, jak i z mapki, na której serwowane są ikony z konkretnymi sklepami z kodami rabatowymi. To bardzo wygodne rozwiązanie, ponieważ już przed wyruszeniem w zakupowy szał, można wstępnie zaplanować sklepy, które zamierzamy odwiedzić. Najlepiej wtedy dodawać wszystkie, interesujące nas kupony do schowka, dzięki czemu będziemy mieli do nich zdecydowanie szybszy dostęp. Aplikacja nawet przekieruje nas do Map Google, gdzie wyznaczy trasę do wybranego sklepu.\nAle można też pojechać do centrum handlowego na tzw. „spontana” i na miejscu sprawdzać wszystkie promocje i kody rabatowe, bo kto nam tego zabroni, prawda?\nJeśli chodzi o samą aplikację mobilną, to jest ona do granic prosta. Ale w tym przypadku nie jest to zarzut. Wręcz przeciwnie – to ogromna zaleta. Tego typu appka nie potrzebuje rozbudowanych ustawień, skomplikowanego menu i wielu funkcji. Musi być możliwie prosta i intuicyjna. Czekam tylko na aktualizację, która da możliwość ustawienia powiadomień, które informowałyby nas o promocjach w ulubionych sklepach, konkretnych kategoriach produktowych (np. elektronika) lub w pobliżu sklepu z nowymi kodami i promocjami.\nAplikację KodyRabatowe.pl możecie pobrać za darmo ze Sklepu Google Play. Gotowa jest już także wersja na Apple iOS, ale jeszcze nie została zaakceptowana przez App Store’a.\nNastępne Apple celowo opóźnia aktualizację Tidala, aby dać czas… Beats Music?\nPoprzednie Acer pokazał ponad 40 różnych produktów od A do Z (GALERIA)


Pont de Normandie, Le Mont Saint Michel, Chartres - Kalejdoskop ❁♫♫ - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nm.maska 21.10.12, 15:42\nMyślałam, że zamknę się w jednym wątku, ale to nie takie proste...\nOczywiście natychmiast po przebudzeniu rzuciłyśmy się do okna - noc była ciepła, niebo tak sobie lekko zachmurzone ale Venus mrugała do nas przyjaźnie i z każdą minutą zdawało się, że chmury ustępują - nie padało....\nŚniadanie? o tej porze składało się z kawy... AL jako bardziej zorganizowana, przygotowała też kawę na drogę do naszych termosowych kubków - ja się jak zwykle snułam... bo tylko pod presją czasu nagle dostaję przyspieszenia. W drogę ruszyłyśmy o 6.20 - skąd wiem? ano przed samym wyjazdem zrobiłam jeszcze fotkę kościoła, który widziałam z okna pokoju hotelowego...zapewne żeby wydostać się z tego ciasnego parkingu, potrzebowałam jeszcze kilka minut, tym bardziej że szyby były cokolwiek zamglone...\nRozpoczęłyśmy kolejny etap naszej podróży...\nRe: Pont de Normandie, Le Mont Saint Michel, Char\nm.maska 21.10.12, 18:07\nPisałam o tym wcześniej, że zanim wybiorę się w podróż najpierw wybieram miejsca do których chcę jechać, które chcę zobaczyć i stopniowo zaczynam szukać sposobu realizacji tych planów.\nTego dnia pierwszym takim miejscem był Le Pont de Normandie - i tu zaczęły się problemy jeszcze przed wyjazdem, bo przecież nie wystarczy wjechać na autostradę, opłacić myto i przejechać przez most, chciałoby się go jeszcze obejrzeć, może nawet przy większym marginesie czasowym przejść po nim, jest wyjątkowy, w najwyższym miejscu sięga na wysokość 20-pietrowego budynku...\nNie znalazłam żadnego parkingu w pobliżu, nic, gdzie można byłoby się zatrzymać. Czytałam wypowiedzi tych, którzy chodzili/jechali po tym moście ale nie mogłam natrafić na żadne miejsce w którym w jego pobliżu można by się zatrzymać, wysiąść, zrobić fotkę... Navi, też niczego nie znajdowało. Po kilkudniowych poszukiwaniach w końcu natrafiłam na parking w pobliżu Le Pont de Normandie, ale navi wciąż go nie znajdowało... pomogły Google...\nzastanawiałam się co to takiego co sięga brzegu rzeki, czy można po tym chodzić, czy można podejść bliżej - dzisiaj już wiem, to rozlewiska Sekwany, żuławy - chodzić po tym na pewno nie można, za to kiedy właśnie pojawiły się pierwsze promienie słoneczne,rozwrzeszczało się ptactwo, a te pojedyncze wodne oczka połyskiwały jak lusterka....\nW każdym razie, po to żeby zjechać z autostrady w odpowiednim miejscu, musiałam wydrukować plan Google... navi w tym miejscu zgłupiało...\nal-szamanka 21.10.12, 18:40\n> Śniadanie? o tej porze składało się z kawy... AL jako bardziej zorganizowana, p\n> rzygotowała też kawę na drogę do naszych termosowych kubków - ja się jak zwykle\nSama jednak przyznasz, że właściwie, poprzez rytuały dnia doskonale się dopełniamy. Gdy Ty się snujesz ja robię makijaż, gdy Ty zabierasz się za makijaż ja robię kawę i małe porządki poranne, a w pewnym momencie, właściwie w tym samym czasie jestem gotowe do wyjścia I nie wchodzimy sobie w drogę\nal-szamanka 21.10.12, 18:42\nAż wierzyć mi się nie chce, że miałyśmy tyle samozaparcia: wyjeżdżać z hotelu jeszcze podczas nocy i przybijać do następnego hotelu już w ciemnościach.\nm.maska 21.10.12, 18:47\nA jednak... ja, ktora przed godzina 11 zwykle nie wstaje... reaguje na takich wycieczkach na budzik nawet o 4:45...niesamowite\nm.maska 21.10.12, 18:53\nPierwsza fotke mostu robilam o 7:18 czyli wszystko szlo planowo, na te trase, ktora nie byla dluga bo okolo 50km przewidziano dokladnie 51 min....AL, jestesmy wielkie - dokladnie trzymalysmy sie czasu... to fakt, ze byla to niedziela i ruch byl na trasie zaden...\nOczywiscie fotki pozostawiaja wiele do zyczenia, bylo ciemno, ja jestem kiepskim fotografem, korzystam z funkcji "idiotensicher"... ale niezaleznie od tego jakie te fotki sa, sa NASZE\nal-szamanka 21.10.12, 19:13\nJa miałam o wiele gorsze zadanie jeśli chodzi o robienie zdjęć mostu: przez otwarte okno i zimny wiatr zatykający dech.\nAle przynajmniej zapomniałam się bać\nm.maska 21.10.12, 22:25\nNo...i dobrze sie spisalas - przynajmniej nie marudzilas, ze sie boisz... w ogole to wydaje mi sie, ze podczas tej podrozy musialas wielokrotnie walczyc z lekiem wysokosci... wejsc na ten most? nie wiem czy bym sie odwazyla\nal-szamanka 22.10.12, 18:34\n> w ogole to wydaje mi sie, ze podczas tej podrozy musialas wielokrotnie walczyc z lek\n> iem wysokosci..\nNajśmieszniejsze, że właśnie nie, tylko o tym mówiłam, ale jak przychodziło co do czego, to nawet nie zdawałam sobie z tego sprawy i parłam do przodu\nal-szamanka 21.10.12, 19:09\n> A jednak... ja, ktora przed godzina 11 zwykle nie wstaje... reaguje na takich w\n> ycieczkach na budzik nawet o 4:45...niesamowite\nReagować, to reagowałaś, ale jak!!???? Głos Ci skrzypiał no i nie wiem czy poprzez przymknięte oczy potrafiłaś mnie dojrzeć\nal-szamanka 21.10.12, 19:47\nDoskonale tez pamiętam odgłosy za mostem, odgłosy spośród tych błyszczących minijeziorek witające czerwień wschodzącego słońca. Początkowo pojedyncze i niepewne, aby w pewnym momencie rozkakofonić się na dobre\nm.maska 21.10.12, 21:29\nWysiadłam na parkingu przed mostem z ciepłego samochodu, nawet nie myśląc o tym, że tam w górze, na tej platformie, przewieje mnie doszczętnie, ale nie zamierzałam nawet wracać.... AL, która chronicznie nie lubi wind, pociągnęła mnie po metalowych schodach w górę... ja dla odmiany nie lubię metalowych schodów, ale dzielnie wspinałyśmy się w górę na konstrukcję, którą tam postawiono dla chętnych, którzy chcieli obejrzeć jak wygląda most po którym trzeba się "wspinać" na wysokość 20 pietra...przed sobą miałyśmy most a po lewej właśnie przebijały się pierwsze promienie Słońca...fotki, jak już wspomniałam - wyszły jak wyszły, było ciemno, trudno było nawet cokolwiek ustawiać...\nA kiedy w końcu zeszłyśmy z tej platformy widokowej, AL oświadczyła, że ona na ten most nie pojedzie wyglądał rzeczywiście monstrualnie - ale najlepsza zabawa zaczęła się, kiedy podjechałyśmy do bramki gdzie pobierają "myto"... nie było wyboru, pieniążki czy karta - opłata od samochodu osobowego wynosi 5,20€ i trzeba mieć odliczone drobne , które wrzucało się do wielkiego leja... ruszyłyśmy... AL dostała w ręce aparat i miała za zadanie cykać ile wlezie i wylazło - chociaż to ja po mojej stronie miałam wschodzące Słońce. Była niedziela i ruch o tej porze był na moście żaden, dlatego mogłam jechać nie za szybko, lewym pasem...\nm.maska 21.10.12, 21:34\nLe Pont de Normandie - kilka fotek\nm.maska 21.10.12, 22:44\nLe Pont de Normandie - videoclip\nm.maska 21.10.12, 22:48\nRe: Le Pont de Normandie - videoclip\nm.maska 21.10.12, 23:04\nA tak wyglada ta "wspinaczka" widziana z boku...\nPont de Normandie / Brücke der Normandie\nal-szamanka 22.10.12, 18:42\n> A tak wyglada ta "wspinaczka" widziana z boku...\nWprost nie omeg uwierzyć, że byłam na samym "czubku"...to niemożliwe, ja mam przecież chroniczny lęk wysokości!!!\nm.maska 22.10.12, 19:23\nTo moze lepiej dla Ciebie, ze tego filmu nie widzialas przed wyjazdem. Z oddalenia i z wysokosci platformy, ktora musi przepuszczac najwyzsze ciezarowki, nie wygladal tak niesamowicie\nal-szamanka 22.10.12, 19:55\nGdybym widziała to przed wyjazdem, nawet nie spojrzałabym w tamtym kierunku, a już na pewno nie zaakceptowałabym Twojego programu wyprawy\nm.maska 22.10.12, 20:33\ni dlatego Ci tego nie pokazywalam i tak wpadlas w panike ogladajac go z wysokosci platformy - ale dzieki temu, ze nie bylo ruchu, nie widzialas nawet jak ta "wspinaczka" pod gore wyglada....\n...zapewne objazd tego mostu moglby nas kosztowac 150km....\nal-szamanka 22.10.12, 18:50\nal-szamanka 22.10.12, 18:39\n> Tak wygladał...\n....i był rzeczywiscie niesamowity\nal-szamanka 22.10.12, 18:38\n> Wysiadłam na parkingu przed mostem z ciepłego samochodu, nawet nie myśląc o tym\n> załam nawet wracać.... AL, która chronicznie nie lubi wind, pociągnęła mnie po\n> metalowych schodach w górę... ja dla odmiany nie lubię metalowych schodów, ale\n> dzielnie wspinałyśmy się w górę na konstrukcję, którą tam postawiono dla chętny\n> ch, którzy chcieli obejrzeć jak wygląda most po którym trzeba się "wspinać" na\n> wysokość 20 pietra...przed sobą miałyśmy most a po lewej właśnie przebijały się\n> pierwsze promienie Słońca...fotki, jak już wspomniałam - wyszły jak wyszły, by\n> ło ciemno, trudno było nawet cokolwiek ustawiać...\n> A kiedy w końcu zeszłyśmy z tej platformy widokowej, AL oświadczyła, że ona na\n> ten most nie pojedzie wyglądał rzeczywiście monstrualnie - ale najlepsza zab\n> awa zaczęła się, kiedy podjechałyśmy do bramki gdzie pobierają "myto"... nie by\n> ło wyboru, pieniążki czy karta - opłata od samochodu osobowego wynosi 5,20̈́\n> 4; i trzeba mieć odliczone drobne , które wrzucało się do wielkiego leja...\nTen lej był przekomiczny, ale w tamtej chwili bardzo nas rozzłościł\n> ruszyłyśmy... AL dostała w ręce aparat i miała za zadanie cykać ile wlezie i wylaz\n> ło - chociaż to ja po mojej stronie miałam wschodzące Słońce. Była niedziela i\n> ruch o tej porze był na moście żaden, dlatego mogłam jechać nie za szybko, lewy\n> m pasem...\nDobrze, że eis nie zaziębiłam podczas tego cykania, bo okno rozwarte na cala szerokość i przy szybkości 70km/h chłodne, poranne powietrze porządnie mi zawiewało w twarz\nm.maska 22.10.12, 19:04\nGdybys po powrocie dostala kataru i tak nie wiadomo byloby czy to od przemoczonych butow, wiatru w oczy czy od przemoczonych portek\nm.maska 22.10.12, 19:21\nJuż tylko 200km dzieliło nas od Le Mont Saint Michel… wyspy otoczonej tajemniczością, skąpanej w morzu, to znów stojącej na ruchomych piaskach, kąpiącej się w Słońcu lub zatopionej we mgle… powstało wokół niej wiele legend, w murach Opactwa Św.Michała rozgrywały się kryminały, programowano kiedyś gry planszowe a obecnie komputerowe… to tam następują po sobie przypływy i odpływy, to tam można je zaobserwować wyraźniej niż gdziekolwiek indziej w Europie – różnice między pływami mogą dochodzić nawet do 15m…a kiedy następuje przypływ woda napływa w tempie 3,75km/h, czyli w tempie szybko idącego człowieka.\nOdwiedzający mają możliwość z przewodnikiem pospacerować po ruchomych piaskach i popatrzeć na tę magiczną górę tak, jak kiedyś widzieli ją zmierzający do sanktuarium, pielgrzymi.\n„Te kilkukilometrowe przeprawy odbywają się pod wodzą przewodników, którzy wiedzą, kiedy fale morza znów wypełnią zatokę, a przede wszystkim, potrafią omijać grząskie piaski i strumyki. Te, na pozór, niewinne rozgałęzienia delty Le Couesnon, płynące dnem zatoki, mogą wchłonąć przechodnia, jak wiry rzeki, albo ulotne piaski pustyni.” z netu\ntak wyglądali ci nowocześni pątnicy widziani z góry, oni fotografowali opactwo a my ich...\nal-szamanka 22.10.12, 20:16\nPrzed przybyciem do opactwa obrałam sobie punkt obserwacyjny na "suchym" lądzie. Gdy odjeżdżałyśmy, był już pod wodą\nLe Mont Saint Michel - historia 1\nm.maska 23.10.12, 01:00\nPoczątki historii Mont Saint Michel sięgają roku 708, wtedy na życzenie biskupa Aubert z Avranches na Mont-Tombe wzniesiono sanktuarium Archanioła. Już wkrótce góra stała się miejscem pielgrzymek. W X wieku, opactwo zostało przejęte przez benedyktynów a u jego stóp powoli zaczęła rosnąć wieś. W XIV wieku, wieś sięgała już stóp skały. Podczas wojny stuletniej Mont Saint Michel było fortecą nie do zdobycia. Wały obronne i umocnienia opactwa stawiły opór wszystkim atakom Anglików. Podczas rewolucji francuskiej zakon został rozwiązany a opactwo zamienione w więzienie.\nW roku 1874 uznane za zabytek i od roku 1979 znajduje się na liście światowego dziedzictwa kultury UNESCO.\nLe Mont Saint Michel - historia 2\nm.maska 23.10.12, 01:03\n„Z daleka, wysepka i klasztor wyglądają razem, jak płynące ponad morzem cudowna piramida (to słowa Wiktora Hugo) lub fantastyczny pałac z bajki, jak pisał Guy Maupassant. Legenda głosi, że w 708 roku, biskup miasta Avranches, święty Aubert, wybudował sanktuarium na chwałę Świętego Michała. Był to naonczas najpopularniejszy święty w całej chrześcijańskiej Europie, która walczyła z pogaństwem, jak on ze smokiem. Święty Michał objawił się biskupowi Aubertowi we śnie, nakazując mu wybudować opactwo. A że zacny duchowny nie dowierzał początkowo swemu widzeniu, po kilku nieudanych próbach, zdenerwowany archanioł zagłębił mu palce w czaszce, by pilność sprawy wbić mu do głowy. Śladom tej trepanacji zawdzięcza biskup Aubert swą kanonizację, a Francja, jeden ze swych najwspanialszych zabytków i krajobrazów, odwiedzany co roku przez ponad 3,5 miliona turystów.\nWedług legendy, opactwo zaczęto budować na granitowym wzgórzu na skraju lasu. Pewnej marcowej nocy Roku Pańskiego 709, morze wdarło się na stały ląd, zatapiając domy i lasy, ale nie klasztor, który do dziś wznosi iglicę ku niebu, tyle że na wyspie. Twierdzono, że to Pan Bóg dopełnił dzieła biskupa Auberta, otaczając Mont Saint Michel aurą cudowności.\nHistoria, która wtóruje legendzie, mówi, że klasztor i kościół budowano długo i po kawałku, najpierw w stylu romańskim, później, w XV i XVI wieku, w stylu strzelistego gotyku. Iglica pochodzi z połowy XIX wieku. Najpiękniejsza jest gotycka część budowli, trójpoziomowa, z granitu, w której mieszczą się pomieszczenia służące mnichom benedyktynom. Jej budowniczymi byli ksiądz Garin, mistrz Roger i mistrz Jean.”\nPomimo zagrożeń, przejście przez zatokę czując pod bosymi stopami podmorski piasek, patrząc przez cały czas na rosnącą sylwetkę jednego z najpiękniejszych zabytków Francji, pozostawi nam niezapomniane wspomnienie. W dodatku nie wiadomo, czy wycieczki przez zatokę Mont Saint Michel będą możliwe w dalszej przyszłości. Jest coraz płytsza, gdyż morze osadza na jej dnie warstwy piasku. W ramach akcji ratowania wyspy, do zatoki ma wpłynąć pełną parą rzeka Le Couesnon, dzięki zbudowaniu na niej tamy, a grobla ma być zastąpiona mostem. Mowa o tym, że później na Mont Saint Michel trzeba będzie przeprawiać się statkiem.\nRe: Le Mont Saint Michel - historia 2\nm.maska 23.10.12, 01:06\nLe Mont Saint Michel - część III\nm.maska 23.10.12, 03:50\nLe Mont St. Michel było od wieków miejscem pielgrzymek: od ponad 1000 lat ludzie pielgrzymują do relikwii Michała Archanioła, które umieszczone zostały w najwyższym punkcie piramidy. Obecnie rocznie odwiedza ten zabytek ponad 3,5 miliona turystów.\nDzisiaj sensacje wzbudzają restauracje i sklepiki z pamiątkami które rozsiadły się wzdłuż Grande Rue, jedynej uliczki gminy, prowadzącej do opactwa.\nDomy przy Grand Rue zostały zbudowane w XV i XVI wieku, a na końcu uliczki znajduje się kościół parafialny Św.Piotra. pochodzi z XI wieku i w większości wyposażony został eksponatami pochodzącymi z klasztoru.\nPrzypuszczalnie Le Mont Saint Michel było już zamieszkałe przez zakonników w VI wieku.\nJedna z wielu legend mówi, że w roku 704 Michał Archanioł objawił się arcybiskupowi Aubert z Avraches we śnie i nakazał mu wybudować na szczycie Mont Tombe(Góra grobu) kaplicę.\nPowstało sanktuarium o 12 kapitułach.\nW tym czasie góra nawiedzona katastrofą powodzi została oddzielona od lądu i stała się wyspą. Jednocześnie Forêt de Sissy, ogromne tereny leśne sięgające od Avranches po Dinan zostały zniszczone.\nW X wieku Normanowie przeszli na katolicyzm, francuski król w związku z tym ofiarował im księstwo Normandii. Ryszard I ufundował w roku 966 opactwo w którym schronienie znalazło 30 zakonników zakonu benedyktynów.\nOpactwo stało się centrum kulturalnym i gospodarczym i było w posiadaniu wielu dóbr.\nW roku 1023 rozpoczęto budowę większej budowli. Od początku ataków Normanów wokół opactwa powstało umocnione osiedle.\nW XIII wieku ta gotycka budowla umiejscowiona na zawrotnej wysokości, stanowiła cud. Planowane poszerzenie budowli zostało porzucone i nigdy niezrealizowane spowodowane to było przez wojnę stuletnią z Anglią. Mont-Saint-Michel zostało uznane za królewską twierdzę i podczas całej wojny pozostało francuskie.\nÓwczesny opat Robert de Thurigny, niesłychanie zdolny dyplomata, bezskutecznie próbował mediacji. Zamiast rozbudowy klasztoru błyskawicznie zbudowano umocnienia obronne, te sprawiły, że Mont Saint Michel nigdy nie mogło zostać przejęte.\nPodczas wojen religijnych Mont St.Michel coraz bardziej popadało w ruinę; jeden opat uciekł z kasą klasztorną, klasztor coraz bardziej podupadał.\nW XVII wieku kolejny zakon przejął klasztor z zadaniem reformacji ale także bez powodzenia.\nPodczas rewolucji francuskiej góra uległa sekularyzacji a budynki opactwa zostały zamienione w więzienie i tak pozostało do 1863 roku.\nW roku 1874, Mont Saint Michel uznany został za historyczny zabytek, odrestaurowany i odzyskał znaczenie, a od roku 1966 zakonnicy powrócili do opactwa.\nLe Mont Saint Michel - część IV\nm.maska 23.10.12, 16:15\nKolejna legendę dotycząca powstania opactwa Le Mont Saint Michel zawiera Saga o królu Artusie.\nArtus był w drodze do Rzymu, po tym jak 12 wysłanników Cesarza zażądało danin od Brytanii, kiedy zwrócił się do niego chłop i opowiedział mu, że w krainie Cetentin, na granicy Bretanii mieszka olbrzym, który zabija ludzi i od siedmiu lat żywi się dziećmi. Niedawno uprowadził księżne Bretanii, będącą żoną kuzyna Artusa, Howel’a. Chłop błagał Artusa by uwolnił księżnę i wspomniał także, że olbrzym nagromadził wielkie skarby, większe niż można znależć w całej Francji.\nArtus i jego dwaj towarzysze Sir Kay i Sir Bedivere ruszyli na górę Saint Michel, gdzie mieszkał olbrzym. U stóp góry, Artus znalazł księżnę, olbrzym zgwałcił ją i rozplatał ja aż po pępek. Na szczycie góry Artus odnalazł olbrzyma, był nagi, obgryzał ludzką nogę i grzał swoje potężne łapska przy ogniu. Trzy ładne dziewczyny obracały na nadzianych rożnach dwanaście niemowląt. Artus zawołał: „Stwórca świata dał ci krótkie życie i haniebną śmierć!“. Olbrzym poderwał się i zrzucił Artusowi koronę z głowy. Na to Artus rozplatał olbrzymowi brzuch, tak że wypadły wnętrzności. Siłowali się ze soba tak, że spadli na dół góry, Artus zabił olbrzyma sztyletem. Kiedy znaleźli się na dole, rycerze musieli Artusa uwolnić z ramion olbrzyma. Artus pozwolił rycerzom zabrać skarby z góry a swojemu kuzynowi Howel’owi nakazał w podzięce Świętemu Michałowi zbudować kościół na górze.\nRe: Le Mont Saint Michel - część IV\nm.maska 28.10.12, 23:40\nA ja jeszcze powracam do Le Mont Saint Michel, bo nie sposób uwolnić się spod wrażenia, jakie to miejsce pozostawia....\nZ dawien dawna spierają się Bretończycy i Normanowie, czy ta skalna wyspa w kanale La Manche należy jeszcze do Normandii czy może już do Bretanii... tylko po co te spory?\nWiadomo, że już od lat siedemdziesiątych należy do światowego dziedzictwa kultury UNESCO i jest stałym miejscem Drogi Św.Jakuba...\nWybudowanie klasztoru na wyspie, które Michał Archanioł zlecił biskupowi z Avranches nie było łatwe do wykonania. Wyspa ma zaledwie 800m obwodu i wysokość 150m a w zależności od pływów, bywa całkowicie odcięta od lądu.\nObecnie na wyspie jest około 40 stałych mieszkańców, z tego ¼ to bracia i siostry Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich, które przejęły na początku XXI wieku klasztor od Benedyktynów.\nKiedy idzie się główną i jedyną ulicą, czuje się niezwykłość tego miejsca, gdzieś w dole pojawia się jakiś zaułek, ciasno między domami widoczne są strome schody, ostro skręcające zaułki, maleńkie sklepiki, domy pamiętające średniowiecznych mnichów, ukryte ogrody, zamknięte furtki, pobudzające fantazję. Wszystko wygląda jakoś nierealnie, a przecież jest prawdziwe... Unique au monde!\nTutaj, Le Mont Saint Michel uważane jest za „magiczną górę wiary Zachodu”, twierdzono nawet, że w murach opactwa ukryto Świętego Grala, jednak mimo intensywnych poszukiwań, jeszcze go nie odnaleziono.\nPrzed wyjazdem na tę wycieczkę, zainetresowałam się też pływami morskimi, przerobiłam całą tę teorię, która gdzieś tam była znana, ale tylko o tyle o ile, w końcu geodezja to nie moja działka... pozostało mi w pamięci: rano odpływ, wieczorem przypływ – dopiero kiedy tak na dobre zagłębiłam się w tę teorię, okazało się, że to niezupełnie tak: w ciągu doby, są dwa odpływy i dwa przypływy...między dwoma przypływami mija około 12 godzin z dwudziestokilkuminutowym hakiem... niestety na nic się to zdało, kiedy tam przyjechałyśmy, było chyba około dwóch godzin po odpływie a kiedy odjeżdżałyśmy, około dwóch godzin przed przypływem...może kiedyś tam wrócę, najlepiej żeby zobaczyć Le Mont Saint Michel podczas zachodu Słońca, może nocą – podobno cały rok po zapadnięciu zmierzchu jest oświetlony...no to jest chyba mus\nm.maska 29.10.12, 01:33\nTak wlasnie probuje sobie wyobrazic, gdyby powrocic na Le Mont Saint Michel i zamieszkac w ktoryms z hoteli, ktore znajduja sie na wyspie, pobyc tam poznym wieczorem, kiedy duchy tych wszystkich mnichow spaceruja wsrod sredniowiecznych budynkow - to byloby dopiero cos....\nRe: Le Mont Saint Michel - historia 1\nal-szamanka 23.10.12, 19:31\n> Początki historii Mont Saint Michel sięgają roku 708, wtedy na życzenie biskupa\n> Aubert z Avranches na Mont-Tombe wzniesiono sanktuarium Archanioła. Już wkrótc\n> e góra stała się miejscem pielgrzymek. W X wieku, opactwo zostało przejęte prze\n> z benedyktynów a u jego stóp powoli zaczęła rosnąć wieś. W XIV wieku, wieś sięg\n> ała już stóp skały. Podczas wojny stuletniej Mont Saint Michel było fortecą nie\n> do zdobycia. Wały obronne i umocnienia opactwa stawiły opór wszystkim atakom A\n> nglików. Podczas rewolucji francuskiej zakon został rozwiązany a opactwo zamie\n> nione w więzienie.\n> W roku 1874 uznane za zabytek i od roku 1979 znajduje się na liście światowego\n> dziedzictwa kultury UNESCO.\nZdziwiłabym się, gdyby go na tej liście nie było\nm.maska 23.10.12, 16:22\nOd pewnego czasu Góra zagrożona jest zamuleniem. Dwukilometrowa grobla zbudowana przed 120 laty uniemożliwia między innymi by muł niesiony przez rzekę Cousnon odpływał do morza. Ponadto każdego roku milion metrów sześciennych piasku jest spłukiwana do zatoki, i jest zatrzymywany przez groblę. W międzyczasie warstwa piasku i mułu urosła na wysokość 15 metrów.\nKrólowa Elżbieta II która wraz z prezydentem Pompidou odwiedziła wyspę w 1970 roku, wyraziła zdziwienie, że Le Mont Saint Michel przestała być wyspą, wtedy też postanowiono, że grobla zostanie zastąpiona mostem. Poza tym parkingi znajdujące się u stóp góry mają zostać przeniesione na ląd....\nTakie były postanowienia – długo potrzebowali, ale w kwietniu tego roku, zlikwidowano parkingi a na Le Mont Saint Michel można dostać się albo pieszo albo korzystając z autobusów, które podwożą chętnych na około 300m do podnóża góry…\nŚmieszne są te autobusy, nie zawracają – te autobusy mają przód i tył „zmienny” tzn. kierownice są w obu kierunkach w zależności w którym kierunku jadą\nm.maska 23.10.12, 16:25\nDo tej pory to byly fakty a teraz emocje... jesli odbiciem wrazenia jakie zrobilo na mnie Le Mont Saint Michel moze byc ilosc fotek? zrobilam ich okolo 300... tak by sie chcialo zatrzymac w kadrze to co sie widzi i czuje, ale to tylko namiastka - teraz kiedy ogladam te fotki, tak naprawde, nawet jesli niektore sa kiepskie, nie potrafie sie z nimi rozstac....\nal-szamanka 23.10.12, 18:58\n> tak naprawde, nawet jesli niektore sa kiepskie, nie potrafie sie z nimi rozstac....\n....bo cudnie tam było\nal-szamanka 23.10.12, 18:56\n> Od pewnego czasu Góra zagrożona jest zamuleniem. Dwukilometrowa grobla zbudowa\n> na przed 120 laty uniemożliwia między innymi by muł niesiony przez rzekę Cousno\n> n odpływał do morza. Ponadto każdego roku milion metrów sześciennych piasku jes\n> t spłukiwana do zatoki, i jest zatrzymywany przez groblę. W międzyczasie warstw\n> a piasku i mułu urosła na wysokość 15 metrów.\n> Królowa Elżbieta II która wraz z prezydentem Pompidou odwiedziła wyspę w 1970 r\n> oku, wyraziła zdziwienie, że Le Mont Saint Michel przestała być wyspą, wtedy te\n> ż postanowiono, że grobla zostanie zastąpiona mostem. Poza tym parkingi znajduj\n> ące się u stóp góry mają zostać przeniesione na ląd....\n> Takie były postanowienia – długo potrzebowali, ale w kwietniu tego roku,\n> zlikwidowano parkingi a na Le Mont Saint Michel można dostać się albo pieszo al\n> bo korzystając z autobusów, które podwożą chętnych na około 300m do podnóża gór\n> Śmieszne są te autobusy, nie zawracają – te autobusy mają przód i tył \n> 222;zmienny” tzn. kierownice są w obu kierunkach w zależności w którym ki\n> erunku jadą\nMaseczko, czyżby to moja noga sterczała z drzwi autobusu?\nm.maska 23.10.12, 19:26\na czyjaz by inna? przeciez nieustannie ładowałaś sie w obiektyw jesli nie cala to chociaz Twoja pięta...\nal-szamanka 23.10.12, 19:48\nLe Mont Saint Michel znałam do tej pory jedynie z filmów "płaszcza i szpady". Zwykle samotny bohater galopował na rączym rumaku w kierunku opactwa, aby uwolnić nadobną pannę z rąk zdrajców, albo przewrotnego kardynała.\nNie potrzebowałam galopować, aby tam dotrzeć, wystarczyło, że tam byłyśmy i wsiadłyśmy do autobusu, a potem bez tchu chodziłyśmy po gładkich kamieniach uliczek, powtarzając kroki wybite w nich przez setki lat.\nal-szamanka 23.10.12, 20:12\nI prawie na kazdym kroku prześladował nas święty Michał, a właściwie rzeźby go przedstawiające. Zawsze z włócznią w dłoni i stłamszonym smokiem pod stopami\nm.maska 23.10.12, 20:34\nA kiedy stoi sie na dole to i tak nie widzi sie tej zlotej figury Sw.Michala umieszczonej na szczycie kosciola...\nal-szamanka 23.10.12, 20:56\nA pod stopami ma już nie smoka, tylko moczka.... , bo małe to jakoś straszydełko\nm.maska 23.10.12, 21:00\nBo nie taki smok straszny jak go maluja - jak pokonany to sie wtedy jakis taki maly robi\nm.maska 24.10.12, 01:44\nTrudno jest opisać co czuje się stojąc w miejscu o którym marzyło się od lat - tak właśnie marzyło mi się... zobaczyć w rzeczywistości jak potężna była to warownia. Do tej pory oglądałam Le Mont Saint Michel na różnych fotkach, podczas przypływu najczęściej, bo wtedy wygląda bardzo malowniczo, w słońcu, we mgle, nocą i w dzień ale właściwie nigdy nie miałam odniesienia do wielkości... na ogół na fotkach nie było ludzi.\n... A potem przejść zaułkami, które pamiętają wojnę stuletnią... niezapomniane wrażenia...\nm.maska 24.10.12, 01:47\ntutaj bilet wstepu...\nm.maska 24.10.12, 02:18\nA tutaj, jeśli kogoś zainteresuje, ulotka, którą otrzymują zwiedzający...zawiera niezbędne informacje dotyczące Le Mont Saint Michel...\nm.maska 24.10.12, 02:23\nA teraz czas na fotki i tu sie zaczynaja GRAND schody.... zapewne potrwa to jeszcze, zanim uda mi sie przekopac przez te wszystkie fotki i uskladac z nich jakis videoclip...\nal-szamanka 24.10.12, 10:16\nNo, te schody dały nam w kość, mnie w szczególności w kość kolana\nal-szamanka 24.10.12, 10:15\n> A tutaj, jeśli kogoś zainteresuje, ulotka, którą otrzymują zwiedzający...zawier\n> a niezbędne informacje dotyczące Le Mont Saint Michel...\nFakt, że mają ulotki w języku polskim świadczy o tym, że sporo rodaków już tam zawitało.\nKażdego turystę pytają o narodowość, zapewne w celu wybadania rynku, czego dowodem są właśnie te ulotki\nm.maska 24.10.12, 14:18\nNo, ten mój aparat nie jest taki zły, udało mi się wykroić z fotki robionej z dołu taki fragment...\nto właśnie tam na szczycie umieszczono te statuę Świętego Michała...\nal-szamanka 25.10.12, 14:27\n> No, ten mój aparat nie jest taki zły, udało mi się wykroić z fotki robionej z d\n> ołu taki fragment...\n> to właśnie tam na szczycie umieszczono te statuę Świętego Michała...\nWyraźnie nie jest zły, z takiej odległości wyszło, nawet szczegóły można rozróżnić\nm.maska 25.10.12, 21:30\nNo i wlasnie tam, u szcytu tej piramidy, jak nazywana jest cala ta konstrukcja, podobno zlozono relikwie Swietego Michala...\n> No i wlasnie tam, u szcytu tej piramidy, jak nazywana jest cala ta konstrukcja,\n> podobno zlozono relikwie Swietego Michala...\nal-szamanka 24.10.12, 10:12\n> tutaj bilet wstepu...\nWszystkie moje bilety wstępu z tej wyprawy zachowam na pamiątkę\nm.maska 24.10.12, 12:07\nTrzeba przyznac, ze niemieckie bilety sa bardziej okazale i wypasione, ale tez mimo wszystko ceny biletow nie sa tak drogie jak tutaj... zaden nie przekroczyl tutejszej ceny 12€... najwyzsze ceny byly 11,50€... poniewaz to nie ja kupowalam bilety, wiec i tak nie wiedzialam tak naprawde ile kosztowaly, dopiero kiedy dostalam je na koniec w lapki i "ksiegowosc" musiala sie ze mna rozliczyc, stwierdzilam, ze jednak informacje, ktore mialam wprost z ksiazek i netu sa aktualne... zreszta smieszna rzecz wyszla z ostatnim biletem - ale o tym bede pisac kiedy przyjdzie na to czas....\nal-szamanka 24.10.12, 10:10\n> Trudno jest opisać co czuje się stojąc w miejscu o którym marzyło się od lat -\n> tak właśnie marzyło mi się... zobaczyć w rzeczywistości jak potężna była to war\n> ownia. Do tej pory oglądałam Le Mont Saint Michel na różnych fotkach, podczas p\n> rzypływu najczęściej, bo wtedy wygląda bardzo malowniczo, w słońcu, we mgle, no\n> cą i w dzień ale właściwie nigdy nie miałam odniesienia do wielkości... na ogół\n> na fotkach nie było ludzi.\n> ... A potem przejść zaułkami, które pamiętają wojnę stuletnią... niezapomniane\nPięknie na tym zdjęciu prezentuje się opactwo.\nI nie tylko ono\nm.maska 28.10.12, 03:18\nIle ich bylo? 300 fotek? moze wiecej... z uporem probowalam odrzucic jak najwiecej - udalo sie, polowe... z pozostalych przygotowalam videoclip, mam nadzieje, ze kiedy go obejrzycie poczujecie atmosfere tego miejsca...\nLe Mont Saint Michel - kilka fotek\nm.maska 28.10.12, 03:33\nSa fotki, ktore nieodlacznie naleza do miejsca ale sa tez takie, ktore pokazuja co sie w tym miejscu wydarzylo... kiedy wracalysmy z wyspy mijalysmy spory plac zastawiony budami, pamiatki, slodycze, kramy jak na jarmarku - byly puste... a przeciez na wyspie pelno bylo ludzi - mysle, ze popyt na takie atrakcje jest juz mniejszy niz podaz...\nKiedy dotarlysmy na parking, nagle przypomnialysmy sobie, ze... przeciez czas na sniadanie - przed nami byla daleka droga...300km do Chartres - totez jeszcze zanim zesmy ruszyly w dalsza droge, byla i konsumpcja i ostatnia fotka Opactwa... przed nami byl kolejny etap podrozy - byla godzina 13...\nal-szamanka 28.10.12, 10:55\n> Sa fotki, ktore nieodlacznie naleza do miejsca ale sa tez takie, ktore pokazuja\n> co sie w tym miejscu wydarzylo... kiedy wracalysmy z wyspy mijalysmy spory pla\n> c zastawiony budami, pamiatki, slodycze, kramy jak na jarmarku - byly puste...\n> a przeciez na wyspie pelno bylo ludzi - mysle, ze popyt na takie atrakcje jest\n> juz mniejszy niz podaz...\n> Kiedy dotarlysmy na parking, nagle przypomnialysmy sobie, ze... przeciez czas n\n> a sniadanie - przed nami byla daleka droga...300km do Chartres - totez jeszcze\n> zanim zesmy ruszyly w dalsza droge, byla i konsumpcja i ostatnia fotka Opactwa.\n> .. przed nami byl kolejny etap podrozy - byla godzina 13...\nHa, bo Ty nie chciałaś jeść pasty oliwkowej na bagietce, tylko te Twoje chinois...jak wróbel\nm.maska 28.10.12, 12:23\nNo tak, byla godzina 13, restauracji wokol zatrzesienie, teoretycznie moglysmy usiasc i zjesc obiad, ale my takie oszczedne jestesmy... oszczedzamy na kieszeni i wlasnych zoladkach? akuuuuuuuuurat - to bylo skalkulowane, to byla wylacznie oszczednosc czasu - gdybysmy tam rzeczywiscie klapnely i zjadly obiad, mialybysmy w najlepszym wypadku godzine do tylu... a to by oznaczalo, ze do Chartres zajechalysbysmy akurat na msze w Katedrze - tak wiec rachunek byl prosty, nie bylo czasu na restauracje\nm.maska 28.10.12, 12:45\n> Ha, bo Ty nie chciałaś jeść pasty oliwkowej na bagietce, tylko te Twoje chinois\n> ...jak wróbel\nTwoja pasta oliwkowa przypominala mi zapachem farbe emulsyjna, to wybacz, jak mialabym to jesc? dobrze, ze w drodze do Chartres jadlas to na swiezym powietrzu.... ale kleksa mi wywalilas na samochodzie i wygladalo to jak Kacke... no dobrze, przyznaje - uprzatnelas zaraz\no... a tutaj juz nie ma....\nal-szamanka 28.10.12, 13:06\n> Twoja pasta oliwkowa przypominala mi zapachem farbe emulsyjna, to wybacz, jak m\n> ialabym to jesc? dobrze, ze w drodze do Chartres jadlas to na swiezym powietrzu\n> .... ale kleksa mi wywalilas na samochodzie i wygladalo to jak Kacke... no d\n> obrze, przyznaje - uprzatnelas zaraz\nNawet nie zauważyłam ile tego aperolu wypiłam, dobrze że Ty prowadziłaś\n> o... a tutaj juz nie ma....\nA jak ślicznie mały paluszek odstawiam....nie pokażę Mamie, bo burę dostanę, że o moim dobrym wychowaniu zapomniałam. Jedyne usprawiedliwienie: warunki polowo-bagażnikowe\nm.maska 28.10.12, 13:26\n> > Twoja pasta oliwkowa przypominala mi zapachem farbe emulsyjna, to wybacz,\n> > ialabym to jesc? dobrze, ze w drodze do Chartres jadlas to na swiezym pow\n> > .... ale kleksa mi wywalilas na samochodzie i wygladalo to jak Kacke..\n> . no d\n> > obrze, przyznaje - uprzatnelas zaraz\n> Nawet nie zauważyłam ile tego aperolu wypiłam, dobrze że Ty prowadziłaś\n> > o... a tutaj juz nie ma....\nNie przesadzaj, poprzedni wieczor zakonczylysmy tym Aperolem... przeciez musialam ten kozi ser+cappuccino toblerone jakos przelamac.... nie przypisuj sobie calych zaslug w oproznianiu flaszki....\n> A jak ślicznie mały paluszek odstawiam....nie pokażę Mamie, bo burę dost\n> anę, że o moim dobrym wychowaniu zapomniałam. Jedyne usprawiedliwienie: warunki\nMajac juz nauczke, ze zrobilas "placek" na zderzaku, wolalas odstawiajac palec uniknac upaprania siebie samej chyba...\nm.maska 28.10.12, 13:31\nA wiesz, ze te fotki byly zrobione dokladnie godzine przed pierwsza fotka w Chartres - mialysmy chyba jeszcze jakies 50km do Chartres - dlatego nie mialysmy tez czasu na jakies kulinarne fanaberie... w Chartres bylysmy o 16.... ale po drodze bylo jeszcze zbieranie niedojrzalych kasztanow...\nm.maska 28.10.12, 13:33\nups... chyba sie pomylilam - mysmy z Le Mont Saint Michel wyjechaly o 12.... i tam spedzilysmy tak jak przewidzialam ponad 3 godziny...bez pospiechu...\nm.maska 28.10.12, 13:38\nNo nie, ja sie tak nie bawie - komp robi mnie w balona... wraz ze zmiana czasu, pozmienialy mi sie godziny na fotkach - i mi sie namieszalo - jeszcze wczoraj pokazywalo, ze ostatnia fotka na Le Mont Saint Michel byla robiona o 12:56, dzisiaj pokazuje mi godzine wczesniej... Le Pont de Normandie - fotki byly robione okolo 7:15, dzisiaj pokazuje, ze o 6:15... no sorry - ja rozumiem zmiane czasu, ale zeby takie bzdury, ze mi czas przestawia na fotkach?... a jesli bede robic fotke o wschodzie slonca gdzies na wielkiej rafie, to przyjade tutaj i mi sie pozmienia?...\nm.maska 28.10.12, 13:39\nAle to u mnie w kompie - bo na picasa jest tak jak bylo rzeczywiscie...\nal-szamanka 28.10.12, 13:20\n> kiedy wracalysmy z wyspy mijalysmy spory pla\nO ile sobie przypominam, kupiłyśmy tam tylko dwie kartki i stamtąd też je wysłałyśmy: jedna poszła do Japonii, druga do Polski\nZ Japonii dostałyśmy już podziękowanie.\nm.maska 28.10.12, 13:43\nDo Polski pewnie nie doszla... tak to bywa, zwykle ladne kartki na poczcie znikaly... ale to dziwne, bo do mojej Mamy wysylalam ze Szwajcarii piekna kartke, panorama wodospadu to byla, skladana na trzy i doszla... nawet z Chambord doszla, chociaz z dwudnipwym opoznieniem w stosunku do tego jak doszly do Zuzy i Majki... a moze adresat nie zauwazyl... tyle poswiecenia na nic - bo to nie takie proste wyslac we Francji kartke, zwlaszcza w niedziele...\nal-szamanka 28.10.12, 13:49\n> to nie takie proste wyslac we Francji kartke, zwlaszcza w niedziele...\nOj bardzo skomplikowane, dlatego tak paskudnie tę wysyłkę przepłaciłyśmy\nm.maska 28.10.12, 13:53\nnie doceniono naszych wysilkow...\nal-szamanka 28.10.12, 19:49\n> nie doceniono naszych wysilkow...\nJaponia doceniła. To bardzo kulturalny naród.\nm.maska 28.10.12, 21:05\nal-szamanka 28.10.12, 10:48\n> Ile ich bylo? 300 fotek? moze wiecej... z uporem probowalam odrzucic jak najwie\n> cej - udalo sie, polowe... z pozostalych przygotowalam videoclip, mam nadzieje,\n> ze kiedy go obejrzycie poczujecie atmosfere tego miejsca...\nTo ja szybciutko robię reklamę.\nOglądałam już ten videoclip w stanie surowym - niesamowite wrażenie, pomimo że to wszystko widziałam na własne oczy\nm.maska 29.10.12, 19:40\nhihi... powiem tak, widzialas w stanie surowym, a nawet bardziej niz surowym, bo oprocz fotek, zmienilo sie wlasciwie juz wszystko - mam nadzieje, ze jutro bede mogla ten videoclip umiescic juz na you tubie....\nal-szamanka 29.10.12, 21:11\nNie potrafię sobie nawet wyobrazić, że można było ten videoclip jeszcze ulepszyć.\nAle znając Twoje zamiłowanie do perfekcji...czekam do jutra\nm.maska 29.10.12, 21:16\nNie wiem czy ulepszony... wg mnie nalezalo to wszystko zmienic, bo to bylo nie tak jak sobie to wyobrazilam...\nCzy Ty wiesz, ze ja jeszcze nie przebrnelam przez drugi dzien naszej wycieczki? a jeszcze sa dwa... teraz to czekam tylko na muzyke i Fotoshow, tak to sie tutaj nazywa, bede mogla juz wypuscic....\nLe Mont Saint Michel - videoclip\nm.maska 30.10.12, 14:35\nPowiedzmy tak: wciąż na nowo przeżywam to co przeżyłam będąc na Le Mont Saint Michel... niełatwo oddać na videoclipie to co się czuje przebywając na wyspie, w murach Merveille(cud) - nie jestem zadowolona z tego jak wyszedł ten videoclip na you tubie, u mnie wygląda inaczej... nie wszystko mi się podoba... może za kilka dni umieszczę go na picasa i mam nadzieję, że tam go nie poobcina i będzie stabilniejszy, ale na razie zostawiam linka na you tube, żebyście mieli wyobrażenie, jak nas to trafiło i dlaczego chce się tam powrócić...\nJeśli czas, zdrowie i chęci pozwolą, to myślę, że wrócę tam już najbliższej wiosny i to nie na kilka godzin, ale po to żeby poczuć atmosferę przypływów i odpływów na własnych stopach, żeby zobaczyć górę i opactwo nocą... naprawdę fascynujące to miejsce i nie dziwi mnie, że tylu chętnych zjeżdża tam przez cały rok...\nA teraz, zapraszam co obejrzenia tego co "naklikałam" w tym miejscu...\nRe: Le Mont Saint Michel - videoclip\nm.maska 30.10.12, 18:04\nups... błąd... oczywiście do obejrzenia\nizydor88 30.10.12, 18:35\nObejrzałam z...dziką przyjemnością\nal-szamanka 30.10.12, 19:30\nA z jaką przyjemnością ja to obejrzałam!!!!\nLepszej pamiątki nie trzeba.\nPoczułam się jakbym znowu tam była\nZresztą na wielu ujęciach odnalazłam się.\nm.maska 30.10.12, 21:09\nA ja sie musze powoli otrzasnac z oczarowania Le Mont Saint Michel, wyrwac sie z jego "szponow" i "pojechac" dalej...\nal-szamanka 30.10.12, 21:33\nPojedziesz, pojedziesz, ale faktem jest, że trudno się otrząsnąć z tego zauroczenia\nm.maska 30.10.12, 21:57\n...ale potem byla droga do Chartres i Chartres, ktore tez nie przeszlo bez wrazenia - pamietam jak mowilas, ze to najpiekniejsza z tych katedr, ktore podczas tej wycieczki ogladalas...podobala Ci sie architektonicznie bardziej niz ta w Reims czy w Amiens, o Notre-Dame de Paris nie wspominamy bo na tle tych trzech, wypada blado...\nal-szamanka 30.10.12, 22:23\nTo prawda, katedra w Chartres jest wyjątkowa\nzuza_anna 31.10.12, 08:56\nZ przyjemnością obejrzałam, i nawet dwie znajome osoby tam ujrzałam.\nFajną muzykę dobrałaś\nm.maska 31.10.12, 21:26\nSa takie miejsca, ktore pozostawiaja niedosyt, do ktorych chcialoby sie wrocic, takim miejscem byla dla mnie do tej pory Lizbona a teraz Le Mont Saint Michel... bylam tam tak niedawno, ale kiedy przyjezdza sie w takie miejsce, chlonie sie wszystko na raz, wrazenia sie kotluja, nie mozna wszystkiego objac - teraz kiedy spogladam na te zdjecia, chcialabym tam byc raz jeszcze dluzej, kiedy to pierwsze obezwladniajace wrazenie ma sie juz poza soba...\nm.maska 01.11.12, 03:07\nI dlaczego wracac? jesli mozna pozostac dluzej i sie nasycic?...\nNie wiem, moze juz tak mam, ale potrzebuje czasu, zeby przetrawic najpierw to zobaczone, wrazenia, emocje i zeby moc spokojniej obejrzec to raz jeszcze... chce tam wrocic ale ta mysl zalegla mi sie dopiero po dwoch tygodniach od powrotu....kiedy emocje nieco opadly....\nm.maska 29.03.15, 16:23\n"Mont Saint-Michel to wyspa, którą z atlantyckim wybrzeżem Francji łączy prawie dwukilometrowa grobla. Jest to wyspa pływowa, co oznacza, że jest połączona z lądem podczas odpływu i odcięta podczas przypływu.\nZe względu na niezwykłe położenie wysepki i spektakularny widok, jakim jest zbudowane na niej sanktuarium, co roku przyciąga ona rzesze turystów. Jednak w ten weekend przyjedzie ich tam nawet 10 tys. Chcieli oni zobaczyć wyspę, kiedy została zupełnie odcięta od lądu podczas tzw. "przypływu stulecia"."\nrena-ta49 29.03.15, 20:50\n"Sanktuarium na Mont Saint-Michel.\nOpactwo na wyspie na ponad tysiącletnią historię. Teraz jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO."\nm.maska 29.03.15, 22:24\nRobi niesamowite wrazenie... samo opactwo jest wspaniale a jego polozenie czyni je bardzo niezwyklym.\nm.maska 01.11.12, 21:07\nPrzed odjazdem z Le Mont Saint Michel naprędce krótka konsumpcja i…w drogę – przed nami było 300km, obliczone na 3 godziny i 36 minut… po drodze były dwa przystanki, pierwszy, ponieważ AL zafascynowana faktem że mijałyśmy zatrzęsienie drzew z jadalnymi kasztanami – musiała mieć okazję do zbiorów a ja do wypalenia papierosa… kasztany okazały się jednak niejadalne, były jeszcze niedojrzałe i drugi na parkingu, żeby wcześniej skorzystać z toalety a nie biegać po mieście po przybyciu no i na sławetny już imbiss „z buta“….\n...z parkingu położonego w pobliżu Katedry i Starego Miasta, wyszłyśmy dokładnie 4 godziny po odjeździe z Le Mont Saint Michel – była niedziela, ruch na drogach był niewielki, można było się trzymać tego co było w planach...\nm.maska 01.11.12, 21:13\nNa parking w Chartres zjeżdżało się łagodnym ślimakiem, na „któryś” poziom w dół... jak zwykle w takich miejscach potem może być problem z odnalezieniem samochodu, ten pojawił się wcześniej...\nWyszłyśmy z parkingu na niewielki placyk, przed nami znajdował się pomnik dzieci Eure et Loire które zginęły za ojczyznę – to był jakiś punkt orientacyjny...\nOczywiscie, że mogłam wziąć navi i nastawić go na ruch pieszy – ale tego szczęścia byłoby za dużo...torebka już bez tego ciążyła mi na ramieniu.\nm.maska 01.11.12, 21:21\nWjeżdżałyśmy do miasta bardzo długą prostą aleją, na której krańcu cały czas widoczna była Katedra Notre-Dame – nie można jej przegapić.\nZmierzałyśmy tego dnia po raz kolejny do miejsca szczególnego, mającego długą historię, owianego tajemnicą i legendą...\nm.maska 01.11.12, 21:25\nGłówna fasada nie jest akurat najpiękniejszym częścią Katedry...\nal-szamanka 01.11.12, 21:38\nPięknie to opisałaś, Maseczko. Ta nasza długa droga do Katedry przygotowała nas niejako do widoku, który na nas czekał.\nm.maska 01.11.12, 21:50\nNiestety sporo fotek robionych wewnatrz jest jakby nakrapianych, nie wiem, czy zaparowalo szkielko, zwlaszcza na ciemnych fotkach jest to widoczne... zobacze co sie da z tym zrobic...\nm.maska 01.11.12, 22:19\nO tak to wyglada...\nal-szamanka 01.11.12, 22:25\nCzy widzisz, że ta katedra naładowana jest po brzegi orbsami???\nm.maska 01.11.12, 22:34\nOrbsy sa a ja mam ich pelne fotki....\nm.maska 01.11.12, 22:43\nA tak po prawdzie, jeśli wie się o tym miejscu dostatecznie dużo, to i orbsy nie dziwią....\ntutaj nawet kolorowe są....to sklepienie nad główną nawą...\nm.maska 02.11.12, 02:50\nJedni widza w tym rozproszone przez drobiny kurzu swiatlo flesza, inni uwazaja to za manifestacje energii.... cokolwiek to jest, to jedno jest pewne, ze robilam fotki z tego samego aparatu w Katedrze we Freiburgu, ktora byla w trakcie renowacji, robilam tez fotki w Bazylice Saint Remi i w Katedrze w Reims, robilam fotki w Katedrze w Amiens - czesto z fleszem... robilam tez fotki w zamkach nad Loara ale tylko w Katedrze w Chartres pojawily sie Orb-y...i to wlasciwie na wszystkich fotografiach....\nm.maska 02.11.12, 02:51\naaaa i robilam tez fotki na Le Mont Saint Michel w kosciele i w opactwie - nic, nigdzie tego nie bylo....\nm.maska 04.11.12, 15:17\nChartres, chyba najpiękniejsza ze wszystkich francuskich Katedr.\n4000 rzeźbionych figur, na witrażach przedstawionych 5000 postaci, Katedra posiada tyle elementów, że podczas jednej wizyty, obojętnie ile by nie trwała, można je tylko z grubsza objąć wzrokiem. Obydwie wielkie wieże (jedna 110m, druga 115m) wznoszące się nad portalem królewskim, to najpiękniejsze co Francja w sztuce sakralnej ma do pokazania. Portal pełen jest postaci, których mimika przedstawiona jest wyjątkowo ekspresyjnie, to mistrzostwo sztuki romańskiej. Szczególnie wart obejrzenia jest portal północny który zaskakuje ilością detali.\nRe: Cathédrale Notre-Dame de Chartres\nm.maska 04.11.12, 15:19\nŚwiatło wpadające przez witraże ukazuje tę szczególną barwę niebieską, nazywaną „niebieski z Chartres”. Witraż „Notre-Dame de la Belle Verriére prezentuje całą gamę tych niebieskich odcieni. Ten witraż cudem przetrwał pożogę w roku 1194. Ile widziały te kolorowe szkiełka na przestrzeni wieków?\nWitraż „Notre-Dame de la Belle Verriére\nNiemożliwością jest opisać tutaj szczegóły Katedry.\nNa pewno warto też wejść na wieże i z bliska przyjrzeć się mistrzostwu tamtych „anonimowych” budowniczych...\nm.maska 04.11.12, 15:30\nMiałyśmy pecha – część Katedry nie była czynna...ołtarz główny i prezbiterium były w trakcie renowacji... Katedra z zewnątrz jest dużo potężniejsza niż ta część, która była dostępna podczas naszej wizyty... dlatego tam koniecznie trzeba powrócić.\nByć może już wiosną...\nOłtarz główny - niestety ten fragment był tym razem niedostępny, kiedy byłam tam w roku 1999, widziałam go... i pozostał w mojej pamięci...\nto już XVIII wiek... L'Assomption - tłum. Wniebowzięcie...\nm.maska 04.11.12, 15:36\nChartres – kiedy mówi się Chartres, skojarzenie jest natychmiastowe i jedyne – Katedra, a przecież to miasto ma jeszcze niejedno do pokazania... my także nie poprzestałyśmy tylko na Katedrze.\nStojąc przed tak monumentalną budowlą, idąc nawą główną, przecinając ścieżki labiryntu po którym pątnicy na kolanach przebywali drogę oczyszczenia, spoglądając na witraże, można tylko tyle przyjąć ile można, na jeden raz... nieważne jak długo będziemy tam przebywać, nie przyjmiemy już więcej, w pewnym momencie następuje nasycenie i trzeba dać temu czas żeby się ułożyło w pamięci, czas na refleksje, na przemyślenie tego czego się właśnie "dotknęło". To samo dotyczyło Le Mont Saint Michel...a jeśli do tego po powrocie nagle odkrywa się na zdjęciach obiekty, których tam nie było albo które dla naszego oka były niewidzialne, wtedy potrzebny jest dodatkowy czas na refleksje....\nAle życie tych, którzy zżyli się z Katedrą na co dzień, biegnie bardzo normalnie...\nOto siedząca na stopniach Katedry panna młoda, zmieniająca trampki na eleganckie buciki\nm.maska 06.11.12, 03:26\nI jeszcze cos dodam, bo latwo go w natloku wrazen przegapic...\nja tez go prawie przegapilam....\nAnioł zegara slonecznego\nm.maska 05.11.12, 03:01\nPierwsze kroki w Chartres skierowałyśmy oczywiście do Katedry… była godzina 17 i trzeba było liczyć się z tym, że o 18 będzie msza a wtedy nie wypada szwendać się po Kościele z głową zadartą do góry i cykać fotki z lampą błyskową… dopiero kiedy opuściłyśmy Katedrę obeszłyśmy ją dookoła i stwierdziłyśmy, że z zewnątrz jest ogromna, czego we wnętrzu ze względu na dużą część, która była zamknięta nie odczuwało się. Z zewnątrz jest piękna, trafiłyśmy też na zegar słoneczny umieszczony na zewnętrznej południowej ścianie, oglądałyśmy portal królewski, słuchając dzwonów a potem przyszedł czas na zachwyty nad portalem południowym, ten podoba mi się najbardziej... idąc tak wokół dotarłyśmy do mieszczącego się w bocznej uliczce Międzynarodowego Centrum Witraży – nie dziwi chyba, że umiejscowiło się w takim miejscu....\nKatedra znajdująca się na szczycie pagórka otoczona jest uliczkami pamiętającymi zapewne czasy, kiedy była budowana i tak trafiłyśmy na Rue des Ècuyers... uliczka jest odrestaurowana, znajduje się na niej kilka domów prezentujących typowe budownictwo tamtych czasów... po polsku nazywa się to mur pruski, chociaz nijak do muru to nie pasuje, można uznać, że to szachulec – ale te podobno często są mylone, więc nie podejmuję się oceniać, który to z nich.\nTa uliczka doprowadziła nas do gotyckiego Kościoła St.Père en Vallée, dawnego opactwa benedyktynów, który niestety był zamknięty, a szkoda...może następnym razem...\nI tak idąc dalej uliczkami Starego Miasta wróciłyśmy do punktu wyjścia... pierwotnie planowałyśmy zjeść kolację w Chartres i dopiero wtedy pojechać do hotelu, który znajdował się w oddalonym o 45km Châteadun ale dojazd był przewidziany na około godziny... i dobrze się stało, że wyruszyłyśmy wcześniej. Kiedy opuszczałyśmy Chartres, weekendowi podróżnicy wracali do miasta, droga w przeciwnym kierunku była zapchana.\nm.maska 05.11.12, 03:02\nRue des Ècuyers\n... ale zanim opuściłyśmy Chartres, należało jeszcze odnaleźć samochód i to wcale nie było takie trudne... wiedziałyśmy gdzie zjechałyśmy pod ziemię, problem polegał na czym innym, wyszłyśmy na powierzchnię po "ślimaku" nie zwracając nawet uwagi, na którym poziomie pozostał samochód...na szczęście parking opustoszał i schodząc w dół po tym samym ślimaku, dojrzałyśmy go natychmiast - problem pojawił się wcześniej, wejście na parking było zamknięte i działało na jakieś śmieszne dzwonki, naciska się i odzywa się panienka - oczywiście po francusku... bo tymi drzwiami to można było wyjść, one otwierały się bez problemów tylko do wyjścia...\nm.maska 05.11.12, 17:04\nDo hotelu zajechałyśmy parę minut przed 20, też nie bez problemów, no bo przecież navi nie znajdowało tej ulicy, ale o tym wiedziałam już przed wyjazdem i przezornie wydrukowałam sobie dojazd, który podawał w informacji hotel... tym razem parking był wygodny, szeroki i niemal pusty... po zainstalowaniu, wreszcie ruszyłyśmy na poszukiwanie „czegoś do zjedzenia”... miałyśmy dużo szczęścia, bo po sąsiedzku była „Pataterie” czyli wszystko oparte na ogromnym ziemniaku. Kiedy weszłyśmy do restauracji, była niemal pełna, co wskazywało, na to że tutaj można dobrze zjeść – i faktycznie, chyba po raz pierwszy we Francji naprawdę smakowało mi to co jadłam...\nChâteaudun, to nieduże miasteczko w którym znajduje się kolejny zameczek i miałyśmy nadzieję, że po kolacji będziemy mogły jeszcze zrobić sobie spacer po miasteczku, zobaczyć zameczek w nocnej iluminacji – niestety kiedy opuściłyśmy restaurację, zaczęło "pokapywać", toteż zrezygnowałyśmy z takiego spaceru w deszczu i wróciłyśmy do hotelu... było już dobrze po 21 i chyba czas na odpoczynek po dniu pełnym wrażeń, który dla nas zaczął się o 4:45...\nChartres - kilka fotek\nm.maska 05.11.12, 17:07\nRe: Chartres - kilka fotek\nal-szamanka 05.11.12, 18:23\nCudnie to wszystko znowu sobie przypomnieć\nA pastę oliwkowa ze zderzaka starłam prawie natychmiast\nPrzyznam, że jako kleks na samochodzie nie wyglądała ciekawie...a przecież jest taka pyszna\nizydor88 05.11.12, 19:02\nHotel Etap ...\nOd razu widzę Kraków.Zatrzymujemy się w tym hotelu,gdy mamy bardzo mało czasu - tak na jedną szybką noc.\nOstatnio - Noc Świętojańska i urodziny Dziecka...\nCzytam o Waszych przygodach NL i wspólnie dochodzimy do wniosku,że...to nie dla nas.Bo gdyby taka panienka po francusku się odezwała\nPróbkę mieliśmy na Korsyce,ale tam zawsze znalazł się ktoś,kto znał angielski i przetłumaczył nasze marzenia kulinarne\nal-szamanka 05.11.12, 19:08\n> Hotel Etap ...\n> Od razu widzę Kraków.Zatrzymujemy się w tym hotelu,gdy mamy bardzo mało czasu -\n> tak na jedną szybką noc.\n> Ostatnio - Noc Świętojańska i urodziny Dziecka...\n> Czytam o Waszych przygodach NL i wspólnie dochodzimy do wniosku,że...to nie dla\n> nas.Bo gdyby taka panienka po francusku się odezwała\n> Próbkę mieliśmy na Korsyce,ale tam zawsze znalazł się ktoś,kto znał angielski i\n> przetłumaczył nasze marzenia kulinarne\nPisz sobie, Klaro, co chcesz, a ja i tak widzę Ciebie z nami na takiej wyprawie.\nWeszłabyś w to jak w ogień....i jeszcze musiałybyśmy Ciebie w końcu hamować.\nA ile wspominania potem!!!\nm.maska 05.11.12, 19:15\nm.maska 05.11.12, 19:10\nIiiii to nie byl taki znowu problem, bo gdybysmy nie dogadaly sie z panienka, to poszlybysmy po "slimaku" droga, ktora wyjezdzaly samochody - tylko musialybysmy wtedy szukac automatu do placenia a tak byl po drodze do samochodu i o tym wiedzialysmy...\nJa sie dogadywalam po angielsku w Portugalii, na Maderze - chociaz twierdze z cala stanowczoscia, ze angielskiego nie znam... w Andaluzji, tez o niemieckim mozna zapomniec, to samo na Malcie...\nizydor88 05.11.12, 19:14\nJa,jak ja,ale NL na pewno by z Wami polazł ))\nal-szamanka 05.11.12, 19:29\n> Ja,jak ja,ale NL na pewno by z Wami polazł ))\nWłaśnie bardzo go polubiłam\nm.maska 05.11.12, 19:30\nA Ty dotrzymalabys Mu kroku, jak zawsze\nal-szamanka 05.11.12, 19:04\nPo raz któryś z rzędu stwierdzam, że jesteśmy naprawdę szalone. Bo przecież gdyby nie deszcz poszłybyśmy jeszcze na nocne zwiedzanie - nie patrząc na obolałe nogi i potworne zmęczenie\nm.maska 05.11.12, 19:07\nNa pewno bysmy poszly, a tak weszlysmy w net....ale tak samo bylo w Ètretat, poszlybysmy na klify, wspinalybysmy sie w gore - mimo Twojego nie do konca zdrowego kolana... tylko ta ulewa\nm.maska 06.11.12, 13:47\nNo i czy ja nie jestem zdolna? wlasnie wyprodukowalam z trzech fotek panorame miasta Chartres, ktora fotografowalam ze wzgorza na ktorym znajduje sie Katedra.... sama musze sie pochwalic, bo nikogo tutaj nie ma, kto by mi "pokadzil"\nal-szamanka 06.11.12, 19:12\nJuż, już. Już spieszę z kadzeniem\nMaseczko, jesteś mistrzynią. Nawet boję się sobie wyobrazić, jak Ty to zrobiłaś.\nDla mnie to pogranicze z czarami.\nm.maska 06.11.12, 19:53\nNo bo mi sie nalezy..... taka pracowita jestem...\nCathédrale Notre-Dame de Chartres - videoclip\nm.maska 06.11.12, 20:31\nZapraszam do obejrzenia Katedry....\nRe: Cathédrale Notre-Dame de Chartres - videoclip\nm.maska 06.11.12, 21:09\nA mialam nadzieje, ze zmieszcze fotki z Katedry i z miasta w jednym videoclipie - nie da rady... zawsze te dylematy, co wyrzucic - nawet jesli niektore fotki z wnetrza Katedry dalekie sa od nawet takich sobie, w naszym mniemaniu - a moze wlasnie perfekcyjnie uchwycilam Orbsy i te fotki wcale nie sa zle? przeciez to wszystko zalezy od punktu widzenia wylacznie....\nm.maska 07.11.12, 12:55\nUps.... i jak juz w przypadku videoclipu Le Mont Saint Michel - dotarly do mnie dzisiaj wiadomosci, ze w Niemczech bandycka Gema zamknela dostep do videoclipu Cathédrale Notre Dame de Chartres...\nChartres - la ville - videoclip\nm.maska 07.11.12, 15:25\nVoilà..... zapraszam na spacer po miescie Chartres....\nRe: Chartres - la ville - videoclip\nm.maska 07.11.12, 15:31\nPlace CHÂTELET.... to dwie ostatnie fotki na videoclipie co wdzialysmy, przed opuszczeniem miasta.... program drugiego dnia udalo nam sie calokwicie zrealizowac, nawet z nawiazka...\nwaszabasiakochana 07.11.12, 19:41\n> Voilà..... zapraszam na spacer po miescie Chartres....\nza ladny videoclip.\nm.maska 07.11.12, 19:58\nno to jeden chociaz, co Ci go Gema nie zamknela - jeszcze... bo moze juz jutro - ta muzyka tez jest na liscie wg informacji, jakie mi sie wyswietlaja\nal-szamanka 07.11.12, 20:44\nNo to odbyłam ten spacer raz jeszcze, tym razem w Twoim videoclipie\nm.maska 09.11.12, 13:04\nuuups...zrobilam blad w tym videoclipie i musze go z you tube usunac... .... mysle ze jutro powroci poprawiony...\nChartres - la ville - videoclip - poprawiony\nm.maska 09.11.12, 17:48\nEt voilà..... zapraszam na spacer po miescie Chartres....\n22.10.19, 20:38 odbijam pileczke... (88) a74-7


Tuba Ostrowa - Aktualności - O zdobywaniu szczytów i nie tylko... /foto/\nO zdobywaniu szczytów i nie tylko... /foto/\nDenis Urubko i Krzysztof Wielicki spotkali się z miłośnikami himalaizmu w Ostrowskim Centrum Kultury.\nŚwiatowej klasy himalaiści przyjechali do Ostrowa w piątek 12 kwietnia na zaproszenie firmy Info-GLOBAL, która wspiera ich wyprawy, a równocześnie organizuje akcje charytatywne.\nGoście podzielili się z uczestnikami spotkania swoimi wrażeniami z wypraw wysokogórskich i zdobywaniu najwyższych szczytów świata. Nie zabrakło przy tym licznych anegdot, a także wspomnień obfitującej w dramatyczne wydarzenia zimowej wyprawy na K2 w 2018 roku. Opowieści himalaistów nie były jedyną atrakcją piątkowego spotkania. Dla publiczności przygotowano nagordy, można było zdobyć koszulki, fotografie i autografy.\nCałkowity dochód z imprezy firma Info-GLOBAL przeznaczyła na cele charytatywne.\nDobrze znany w Ostrowie Krzysztof Wielicki urodził się w Szklarce Przygodzickiej, jest piątym człowiekiem na świecie, który zdobył Koronę Himalajów i Karakorum (1980-1996). Od kilku lat organizuje wyprawy wysokogórskie.\nDenis Urubko to rosyjski himalaista, mający od roku 2015 obywatelstwo polskie. Koronę Himalajów i Karakorum zdobywał w latach 2000-2009 ustanawiając przy tym rekord najkrótszego czasu zdobycia Korony. Ma również na swoim koncie kilka innych rekordów oraz spektakularnych akcji ratunkowych, w tym m.in. z roku 2018 przy wspomnianej wyprawie na K2, kiedy wspólnie z Adamem Bieleckim wyruszył na ratunek Elisabeth Revol i Tomaszowi Mackiewiczowi.


Funkcje zarządzania: organizowanie. Wprowadź swoje plany w życie. - Managerka.com | Doradztwo biznesowe i marketing internetowy\ntechnologiczne– łączą stanowiska pracy uczestniczące w procesie technologicznym, czy świadczenia usługi (np. w salonie stylisty fryzur kolorysta dobiera kolor i nakłada farbę, asystent myje włosy klienta, mistrz stylista strzyże , a starszy asystent układa fryzurę);\nfunkcjonalne– łączące stanowiska pracy wykonujące tę samą funkcję (księgowość, marketing, obsługa klienta);\ninformacyjne– przekazywanie niezbędnych informacji do realizacji zadań i podejmowania decyzji (np. recepcja w salonie kosmetycznym informuje, kosmetologa, że czeka klient, masażysta osobę odpowiedzialną za zaopatrzenie, że skończył się olejek do masażu).\nZałóżmy, że nasza firma to salon fryzjerski. Na etapie planowania przygotowaliśmy sobie informacje jak będziemy działać, jakich klientów będziemy obsługiwać i w jaki sposób. To wszystko powinno być spisane w formie procedury. Jeśli zatrudnimy nową osobę jedną z pierwszych rzeczy jaką powinna zrobić to będzie zapoznanie się z tą procedurą. Pamiętajmy o cyklu działania zorganizowanego. Może okazać się, że to co wymyśliliśmy na papierze może nie sprawdzać się w rzeczywistości. Wtedy trzeba tę procedurę zweryfikować. Może się okazać, że np. do obsługi klienta, który chce ufarbować i ostrzyc włosy wystarczy tylko 2 pracowników: mistrz i młodszy asystent. Można przesunąć starszego asystenta do innej czynności czy klienta i tym sposobem upiec przysłowiowe dwie pieczenie na jednym ogniu: lepiej obsłużyć klienta oraz obsłużyć w tym samym czasie jedną osobę więcej.\nAby pracownicy mieli czym pracować potrzebne są oczywiście narzędzia- w salonie fryzjerskim:miejsce do mycia włosów, ręczniki, nożyczki, suszarki, kosmetyki itd. Od strony organizacyjnej trzeba się zastanowić gdzie, co powinno leżeć, by praca przebiegała w jak najsprawniejszy sposób. To samo dotyczy pracowników biurowych. Teoretycznie wyposażenie stanowiska biurowego wdaje się oczywiste, ale dopiero w praktyce okazuje się, że np. brak tonera do drukarki może zważyć na sprawach dla firmy kluczowych. Warto pamiętać, że diabeł tkwi w szczegółach…\nNa koniec mam radę przewrotną- warto zostawić sobie pole na działania kreatywne, ad hoc i nie mieszczące się w żadnych procedurach.\nSpa Manager, nr 2/2008\nMANAGERKA.COM_Funkcje zarządzania. Organizowanie.\nE- mail marketing dla Akademii Tańca


Nova - nowa generacja systemu firmy Palm | Komórkomania.pl\nNova - nowa generacja systemu firmy Palm\nJak podaje Infocenter, Palm pracuje nad nowym systemem operacyjnym opartym na Linuxie pod pseudonimem Nova. Już wcześniej producent wspominał coś o nowym interfejsie, a jego nazwa zmieniała się w zależności od humoru (Palm OS 2, POS II, POX, Palm OS by Palm, ALPOS i Palm OS Mobile Professional Ultimate Treo edition).\nNiewiele wiadomo na temat samego systemu. Nova ma zostać oficjalnie przedstawiona pod koniec tego roku. Do telefonów ma trafić dopiero w lutym 2009. Jak na razie Palm testuje interfejs na urządzeniu ochrzczonym Zeppelin.\nHTC Boost+ to aplikacja, która zadba o optymalizację niemal każdego androida Sterowanie prezentacją za pomocą telefonu Chillingo oraz BulkyPix przeceniają swoje gry z okazji premiery iPada 2 Tekken 3 na HTC HD2 Fring z rozmowami wideo wspiera więcej urządzeń Windows Mobile 6.5 z funkcją Over-the-Air Dane milionów użytkowników Androida podstępnie wykradzione Szef Rovio: Piractwo nie musi być złą rzeczą! Jak zwiększyć liczbę punktów w grach dla komórek? Ponad milion urządzeń odblokowanych dzięki JailbreakMe 3.0 pierwszego dnia! Trójwymiarowy interfejs telefonu Fuse National Geographic na iPhonie


Premier: Gowin ws. deregulacji może liczyć na moje pełne wsparcie - WP Finanse\nMinister sprawiedliwości Jarosław Gowin może liczyć na moje pełne wsparcie\nw sprawie "otwarcia" zawodów regulowanych - zapewnił w sobotę premier Donald Tusk\nTusk spotkał się w sobotę z Gowinem w ramach podsumowania pierwszych stu dni rządu. Według premiera, Gowin jest wiodącym ministrem z "pozytywną szajbą", jeśli chodzi o szeroko pojętą deregulację. "Daj Boże, jak najwięcej ludzi z 'pozytywną szajbą'. Tutaj rzeczywiście trzeba bardzo dużo determinacji, o czym przekonaliśmy się już nie raz, szczególnie, jeśli chodzi o otwarcie zawodów i próbę przełamania dominacji korporacji" - powiedział Tusk. Jak podkreślił, w wielu branżach jest ona "bardzo dokuczliwa" i wpływa negatywnie na dostęp do zawodów, ceny usług, a także na rynek pracy.\nmoże liczyć tutaj na moje pełne wsparcie. Umówiliśmy się, że będziemy cyklicznie spotykali się z szefami innych resortów zawsze wtedy, kiedy pojawią się blokady urzędników z innych dziedzin" - zaznaczył premier. Dodał, że z deregulacją zawodów jest trochę tak, że generalnie wszyscy są +za+, ale jak się pojawia konkretny projekt, to "niektórzy tchórzą, tak jak to jest dzisiaj w przypadku Jarosława Kaczyńskiego i PiS-u".\n"Kiedy nagle słyszymy, że oni zawsze byli za deregulacją zawodów, ale... i po ale jest dwukropek, i są tłumaczenia, dlaczego boją się oporu korporacji, ponieważ każda korporacja bez wyjątku będzie chroniła tę zasadę ograniczonego dostępu do zawodu z oczywistych względów. Niestety ten brak odwagi jest dość charakterystyczny w polskim życiu publicznym" - powiedział premier.\nDeregulacji ma zostać poddanych 49 spośród ogólnej liczby około 380 zawodów, w których trzeba uzyskiwać specjalne uprawnienia. Projekt nowelizacji kilkudziesięciu ustaw ma być dostępny w przyszłym tygodniu, gdy zostanie rozesłany do konsultacji.\nSzukasz dodatkowej pracy? Kliknij i sprawdź oferty!


Krzysztof Zyzik: Nie pozwólcie zamieść pod dywan sprawy SOR-ów | Nowa Trybuna Opolska\nKrzysztof Zyzik: Nie pozwólcie zamieść pod dywan sprawy SOR-ów\nKrzysztof Zyzik: Apelujemy do marszałka województwa Józefa Sebesty i wojewody opolskiego Ryszarda Wilczyńskiego: nie pozwólcie zamieść pod dywan sprawy wadliwego funkcjonowania SOR-ów. Archiwum\nW środę ujawniliśmy w nto, że wieloletnia praktyka odsyłania pacjentów ostrych dyżurów z jednego opolskiego szpitala do drugiego nie jest oficjalnym systemem, lecz efektem zmowy szpitali.\nPrzypomnijmy: oba szpitalne oddziały ratunkowe (SOR) - przy al. Witosa i przy ul. Katowickiej - zgodnie z umową z NFZ powinny przyjmować pacjentów będących w nagłej potrzebie CODZIENNIE.\nTymczasem od lat robią to na przemian (w dni parzyste i nieparzyste).\nSystem działa jak oficjalny: wiedzą o tym wszyscy opolscy pacjenci, dyspozytorzy pogotowia, taksówkarze. Ofiarami tego układu są pacjenci, którzy nawet w przypadku nagłych urazów czekają na konsultacje po 4-6 godzin, a czasem dłużej. Którzy odbijają się od szpitala do szpitala.\nJak doszliśmy do tego, że obowiązujący w praktyce system jest sprzeczny z tym na papierze, który akceptował wojewoda opolski? Powiedział nam o tym informator, prominentny uczestnik systemu opieki zdrowotnej.\nTo było tuż po ujawnieniu dramatu państwa Bonków w szpitalu ginekologiczno-położniczym. Musiało tam dojść do tragedii, by władza przejrzała na oczy. By uznała za fakt coś, o czym opolskie pacjentki mówiły od dawna, tylko nie miały znanego nazwiska, a ich dramatu nie relacjonował TVN.\n- Ten system wymiany ostrych dyżurów na Katowickiej i Witosa będzie działał, dopóki nam na korytarzu ktoś nie umrze - mówił nam wtedy informator. - Wtedy wejdzie prokurator, skończy się działanie "na buzię", a zacznie obrona własnych czterech liter...\nOpolska władza, tu reprezentowana przez wicemarszałka Romana Kolka, najwyraźniej jednak uznała, że skoro do żadnej spektakularnej tragedii na ostrych dyżurach jeszcze nie doszło, lepiej sprawę zamieść pod dywan.\nBo przyjmijmy na potrzebę tego komentarza, że władza zgodziłaby się przyznać, że w Opolu 2+2 = 4. Czyli że oba szpitale wymieniają się ostrymi dyżurami. Konsekwencje potwierdzenia tej prawdy byłyby bolesne.\nByć może szpitale musiałyby oddać część pieniędzy do NFZ, a przecież pieniędzy im ciągle brakuje. NFZ wyszedłby na instytucję, która nie jest w stanie egzekwować realizacji własnego kontraktu. Z kolei marszałek Kolek wyszedłby na człowieka z klapkami na oczach, który nie wie, co się wokół niego dzieje. Albo inaczej - wie i nic z tym nie robi. I tak źle, i tak niedobrze.\nWładza uznała zatem, że opłaca jej się trzymać wersji, iż 2+2 = 5. Czyli że przypadki odsyłania pacjentów występują tylko incydentalnie (jak zapewniał nas wicemarszałek).\nW nto tej sprawy nie odpuścimy. Z dwóch zasadniczych powodów. Po pierwsze: uważamy, że skazywanie ludzi na wielogodzinne wysiadywanie w kolejkach dla komfortu psychicznego kilku prominentów jest niemoralne.\nPo drugie: w tej sprawie uczestnicy systemu przeszarżowali w mijaniu się z prawdą. Szczególnie dziwię się wicemarszałkowi Kolkowi, który własną twarzą firmuje tę blagę. Panie marszałku, pan pytał przy okazji ujawnienia dramatu rodziny Bonków, dlaczego pacjentki szpitala położniczego nie kierują swoich skarg do pana, tylko do gazety. Jeszcze to pana dziwi?\nApelujemy do marszałka województwa Józefa Sebesty i wojewody opolskiego Ryszarda Wilczyńskiego: nie pozwólcie zamieść pod dywan sprawy wadliwego funkcjonowania SOR-ów.\nJeśli zależy nam na rozwoju regionu, na wprowadzeniu w życie specjalnej strefy demograficznej, to nie załatwimy tego pustym PR-em, lecz konsekwentnym poprawianiem jakości życia na Opolszczyźnie.\nI budowaniem klimatu społecznego zaufania. Również, a może szczególnie: w relacji obywatel - władza. Próby zakłamywania rzeczywistości, jakie słyszymy w ostatnich dniach, temu nie służą.\nPacjentom zaś przypominamy: zgodnie z umową z NFZ macie prawo do pomocy w nagłych wypadkach w jednym i drugim opolskim szpitalu CODZIENNIE. Jeśli będziecie nadal odsyłani z dyżuru na dyżur, informujcie nas o tym.\nW nto nie malujemy trawy.\nrb 10.12.2012 21:37:15\nDzisiaj dzień parzysty więc dyżur pełni Katowicka\nMarek 09.12.2012 01:20:10\nnie wiem jak w Opolu się płaci ale w Nysie wszystko jest ok, pacjenci nie są odsyłani a z tego co czytałam szpital jest na plusie, czyli jakoś można,\noczywiscie ,ze w Nysie jest OK . Tylko,ze jak mają zaopatrzyc operacyjnie dziecko to sie okazuje ,że nie mogą go znieczulić bo czegoś tam nie mają ,albo anestezjolog nie znieczula dzieci ,albo jest tylko jeden ortopeda na dyzurze . I co ? i nic każe jechać do Opola . Pomijam fakt ,że lekarz w Nysie ma dyżurze 3,5 krotnie wyższa stawke godzinową (80 zł /h) niż jego kolega w Opolu.\nAlojzy 08.12.2012 22:25:53\nPanie Zyzik skoro zajął się pan już uzdrawianiem służby zdrowia to proszę zająć się również sprawą zatrudniania księży w opolskich szpitalach na etatatach z pensją ordynatorów. Nie do przyjęcia jest sytuacja,że pieniądze ze składek zdrowotnych zamiast iść na leczenie lądują w czarnych kieszeniach, a w tym samym czasie szpitale wstrzymują przyjęcia z braku pieniędzy. To patologia. Mam nadzieję,że podejmie pan temat i nie zamiecie go pod przysłowiowy dywam.\nzoska 08.12.2012 22:12:47\nPanie red.dlaczego moja wypowiedz zostala bardzo szybko usunieta bo jest nie wygodna?NTO tez lubi zamiatac brudy pod dywan,lubicie pisac i byc postronie mocniejszych,bogatszych i ludzi z gornej polki.\nm. 08.12.2012 14:38:36\npewnie niech przyjmują codziennie 'ostrych pacjentów' a planowi pacjenci niech czekają na zabiegi do usra..ej smierci\nAnna 07.12.2012 22:39:07\nP. Zyzik nie kuma że każdy z tych Sorów pracuje na pól a ma płacone za ćwierć. Oba szpitale nie dziela zysków tylko dziela straty. Dlatego wszyscy co wiedza udawają , ze deszcz nie pada chociaż leje jak z cebra\nEryk 07.12.2012 20:51:57\nNie zdarza mi się pisywać komentarzy, ale tutaj nie mam wyjścia.\nTen system tak działa - to jest chore.\nMiałem 3 kontuzje (dwa razy złamane środstopie i raz naderwanie wiązadła kolanowego) i tylko raz trafiłem na dyżur odpowiedniego szpitala - za pierwszym razem.\nJak drugi raz niefortunnie złamałem śródstopie pojechałem na Witosa i nawet nikt nie spojrzał na moją stopę bo... dyżur pełnił szpital na Katowickiej (jakość założenia gipsu pominę - w skrócie jakbym z powodu koszmarnego bólu nie wrócił do szpitala, to nie wiem, czy miałbym palce u stopy, gips tak naciskał, ze były fioletowe już).\nZa trzecim razem historia jak z faktu.\nNaderwałem wiązadło, niewyobrażalny ból, musiałem skakać na jednej nodze, złamania przy tym bólu to pikuś. Myślałem, że zejdę, tak to cholerstwo bolało. Jakoś nie wpadłem, żeby wezwać karetkę, zszedłem z hali sportowej i kolega mnie zawiózł na Witosa. Tam doskakując na jednej nodze po schodach i podpierając się kumplem wszedłem do szpitala, zanim kogoś znalazłem kto wiedział co ze mną zrobić to minęło parę minut po czym byłem zmuszony skacząc na jednej nodze bo WSZYSTKIE WÓZKI NA WITOSA OD STRONY OIOM NIE MIAŁY POWIETRZA W KOŁACH dostać się na oddział ortopedyczny i po chwili się okazało, że lekarz mnie NIE PRZYJMIE bo już się kończą godziny przyjęć i mam jechać na Katowicką bo oni mają dyżur.\nPodsumowania nie będzie, jest już z Waszych głowach.\nZiuta 07.12.2012 18:42:44\nSkoro dla Marszałka Kolka odsyłania były incydentalnie to niech zrozumie że ten incydent był normą, rozumiem iż za wiedzą i akceptacją wszystkich świętych. mam kilka pytań:\nProszę mi powiedzieć po co w Opolu 2 SOR- y skoro działa jeden ?,\nskoro szpitale nie mają z tego pieniędzy to po co Katowicka tak zabiegała o utworzenie SOR-u ?, może jest to jedna z najbardziej nietrafionych inwestycji ?.\nDlaczego nie wyremontowano tego SOR-u w WCM-ie ?, dlaczego Marszałek tam nie dał kasy tylko na Katowicką ? Kto za tym stoi i czy to jest ekonomicznie opłacalne aby w promieniu kilku kilometrów robić 2 SOR-y ? Czy w radni sejmiku to ciemniaki że tak wszystko głosują ? Po co nam takie województwo ?\nBardzo słuszna uwaga.W mieście takim jak Opole 2 SOR-y są zupełnie niepotrzebne.\nKatowicka ma SOR dzęki wielkim ambicjom Pani dyrektor i kasie z Unii.\nSOR jest przysłowiowym "pyszczem na d...e" bo w większosci szpitali przynosi straty.\nProblemem długich kolejek i oczekiwania w SOR jest niewłaściwa praca lekarzy rodzinnych którzy wysyłają do szpitala pierdoły. Potwierdziła to zresztą kontrola NIK która dowiodła, że 80% przypadków nie powinno być tam załatwianych.\nI jeszcze jedno dlaczego nikt nie porusza problemu odsyłania pacjentów ze Szpitala Wojskowego i MSWiA? Ich Izby Przyjęć też powinny działać 24 godziny na dobę.\npajac 07.12.2012 18:09:04\nA SORy w innych szpitalach (Brzeg, Nysa, Kędzierzyn, Olesno) też dyżurują naprzemiennie? JEśli nie, to może tam mogą pojechać opolanie?\nTHE ridsfas 07.12.2012 17:57:50\nstas 07.12.2012 16:14:09\njarek 07.12.2012 15:46:32\nSprawdzenie i udowodnienie oszustwa przez szpitale jest możliwe w ciągu kilkunastu minut kontroli.\nWystarczy sprawdzić książki przyjęć żeby ocenić ilu pacjentów przyjmują w dniu parzystym a ilu w nieparzystym.Pieprzenie o incydentalnych przypadkach to ignorancja i zwykłe chamstwo w stosunku do obywateli.\nŁukasz 07.12.2012 15:36:23\nWicemarszałek Kolek wiele stracił w moich oczach w ostatnich tygodniach.\nwiktor 07.12.2012 15:29:10\n3 RAZY ?? Akwizytorów odsyłają widocznie, limit wizyt na Sorze wyczerpany na ten i przeszly rok, do kolejki do przychodni sie zapisac jak wszyscy porzadni a nie omijac\njanusz 07.12.2012 12:56:26\nTaki "tumiwisizm" urzędniczy nie dotyczy tylko Pana Kolka. To dotyczy wszystkich prominentnych urzędników w Opole, a w szczególności Panów Zembaczyńskiego i Pietruchy z MZD. Panowie, wyjdźcie chociaż raz w tygodniu ze swoich gabinetów, wciśnijcie się w tłum, a wtedy naprawdę zobaczycie jak dużo jeszcze trzeba zrobić w tym Opolu, żeby nam żyło się normalniej.\nRespiratory z Niemiec dotarły do szpitala w Opolu\nDo Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Opolu dotarły dwa urządzenia wyprodukowane w Nadrenii-Palatynacie, niemieckim regionie partnerskim województwa opolskiego.\nNowy tomograf w USK w Opolu już pracuje\nWe wtorek oddano do użytku nowy tomograf komputerowy w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym w Opolu. Urządzenie już pracuje i pomaga w diagnozowaniu pacjentów. Wykonano na nim już około 300 badań.\nSzpital bez przychodni jaskrowej. NFZ chce wyjaśnień\nOpolskie przeciw COV...\nTrzy nowe karetki zasiliły Opolskie Centrum Ratownictwa Medycznego. Ambulanse, które kosztowały sześć milionów złotych, wyposażone są w najnowocześniejszy sprzęt medyczny.