Wszyscy nasi Spider-Mani #003 - Marcin Medziński rysuje Człowieka-Pająka i opowiada o komiksach - Tomasz Kozioł\nZ Marcinem mieliśmy się okazję poznać całkiem niedawno, podczas jakże sympatycznej akcji dotyczącej rysowania fanartów. Jak to ja, spytałem go, czy nie chciałbym może narysować Spider-Mana.\nChciał. Narysował. Poniżej możecie zobaczyć, jak niesamowicie mu wyszło!\nI tak od słowa, do słowa, poznawaliśmy się coraz lepiej, a ja coraz bardziej rozpływałem się w zachwytach nad jego niesamowitymi umiejętnościami. Marcin ma już za pasem naprawdę dużo komiksowych prac, a jego najnowszą publikację – “Kościwproch” – możecie w dowolnej chwili przeczytać za darmo w internecie. I dziś będziecie mieli okazję o nich poczytać!\nPoznamy też, oczywiście, odpowiedź na najważniejsze pytanie, czyli… Kto jest ulubionym Spiderm-Manem Marcina!\n[Tomasz Kozioł] Pamiętasz swoje pierwsze zetknięcie ze Spider-Manem?\n[Marcin Medziński] „Kto tu siedział przede mną!? Cała kozetka się lepi, hłehłe!”\nPrzede wszystkim chciałbym podziękować za zaproszenie do spotkania. To bardzo miłe. Szanuję Twoją pracę nad „komiksowem” w Polsce.\nPierwsze spotkanie ze Spider-Manem? Miałem kiedyś starszego kolegę z klatki w bloku, Przemka (został policjantem i czyta teraz tylko Thorgale). Rodzice pozwalali mu kupować wszelkie komiksy wydawane przez TM-Semic w złotych latach dziewięćdziesiątych. Zauważył, że niosę zeszyt z Supermanem i zagadał mnie. Wcześniej nie było powodu do rozmowy, bo dzieliła nas przepaść trzech lat różnicy wieku. Wiesz, kiedy ma się 9 lat to poważna różnica, hah.\nNajpiękniejsza na świecie Goku-Koza!\nOd tamtej pory, dzięki niemu chłonąłem „semiki”, w tym Spider-Mana. To był któryś zeszyt z 1990 roku, z czarnym Spiderem. Nie za bardzo kumałem o co chodzi, ale przypadła mi do gustu postać Spidera i jego świata. Może nie na tyle, żeby stać się od razu wielkim fanem, ale zapisała mi się w pamięci.\nPierwszy „semik”, od którego regularnie zacząłem kolekcjonowanie serii i śledzenie bohaterów, to Batman 3/1992. Rodzice pozwolili mi na zbieranie Batmana (dawali pieniądz co miesiąc) i tak się zaczęło.\n[MM] Chyba nie mam. Lubię Pajęczaka w każdej wersji i jakoś u mnie nie przeważa żadna z opcji. No może poza Spiderem 2099. Ma ciekawy, mroczny design. Kojarzy mi się z Batmanem, ale to chyba przez te kolce.\nW grę nigdy nie grałem.\nCudowny Scarlet Spider w kolorze.\nFilmowo chyba najbardziej odpowiada mi to, co robi teraz ze Spiderem Disney. Oczywiście, świetnie bawiłem się na poprzednich kinowych odsłonach przygód Niesamowitego, ale zawsze jakoś nieciekawie kończyli. Trzeci Spider z Maguire’em był do bani. Za bardzo campowy w swojej mrocznej stronie. Drugi Spider z 2014 roku, z niesamowicie utalentowanym Garfieldem, też był scenariuszową porażką. Stali jakoś okrakiem nad postaciami i sami nie wiedzieli, w którą stronę ruszyć.\nA całkowicie i niepodważalnie wielką radością dla mnie był seans “Spider-Man: Into the Spider-Verse”. Perfekcyjny i ciekawy scenariusz, wizualnie oszałamiający, świetne postacie i rewelacyjne dialogi. Choć od początku domyślałem się, kto skrywa się pod maską Prowlera (nie wiem czy w komiksach o Moralesie jest tak samo – nie czytałem).\nOdpowiadając na pytanie: Spider 2099 i Peter Parker z naszej ziemi w “Spider-Man: Into the Spider-Verse”.\n[TK] Moim numerem jeden od zawsze był Spider-Man (czasem tylko rywalizuje z Batmanem). Ale domyślam się, że dla Ciebie inna postać może być tą „naj”. Który superbohater będzie dla Ciebie bezkonkurencyjny? (na marginesie: jeśli masz jakiś fanart ulubionego superbohatera i chciałbyś go załączyć do tego mini-artykułu, to byłoby super)\n[MM] Batman. Zdecydowanie. To od niego zaczęło się moje zbieractwo komiksowe. I na nim zakończyło po upadku TM-Semic w 1999 roku.\nDługo nic nie czytałem (długo w sensie z rok) i nie kupowałem. Jakoś komiks przestał mnie interesować jako medium. Nie wiedziałem, że poza historyjkami o Thorgalu i trykociarzach cokolwiek było wydawane.\nBiałogard, moja rodzinna miejscowość, to mała mieścina. Poza kioskami RUCHu nie było dostępu do komiksów. W księgarniach ani w bibliotece nic nie było. Potem przyszły studia w Szczecinie. Tam trafiłem do świetnej księgarni ATUT, gdzie kupiłem pierwszy „dorosły komiks” – “Niebieskie pigułki” Frederika Peetersa. „O rany, komiks to nie tylko niezwykłe przygody? Można robić komiksy o życiu?” – to było objawienie. Potem przyszedł “Maus”, “Sandman” i reszta.\nMyślę, że od tamtej pory komiks naprawdę stał się częścią mnie. Nie tylko wizualnie w ręku czy plecaku, ale także mojego serduszka.\nPoza tym Batman wygrałby starcie ze Spiderem.\n[MM] Tak, zdecydowanie miały ogromny wpływ. Pierwsze komiksy robiłem (w sumie trwa to tak nadal) dla siebie. Splagiatowałem sobie postać Robina, nazywając go Goliat. Nie miał cudownych zdolności, ale miał np. elektro nóż do cięcia elektro-klatki, w której zamknął go jego nemezis.\nPotem było całkiem wesoło, bo miałem swojego pierwszego scenarzystę. Wspomniany wcześniej Przemek, pisał scenariusze, takie fan-fiki przygodach Robina w Białogardzie i Kołobrzegu. Usnuliśmy wokół tego ciekawe przygody. On pisał – ja rysowałem, ale tylko ołówkiem. Nie wiem gdzie mam te plansze, a szkoda.\nW szkole średniej wymyśliłem z kolei postać Kruka. Zbrodnicze korporacje, samochody sterowane myślą, ponure zaułki, nieszczęśliwe postacie… Wszystko to utopione w elementach komiksów i filmów, które wtedy oglądałem. Rzecz działa się w przyszłości, w mieście Mayaxatl (nazwa zaczerpnięta z Thorgala, a wizja miasta z Blade Runnera). Kruk był policjantem, który otrzymał kostium (połączenie rękawic Azraela i kostiumu Robina z filmu Batman i Robin) i sprzęt (latający motocykl od Ghost Ridera 2099), od tajemniczego Sędziego, którego spotkał w internecie (tutaj inspiracja z Sędziego Dredda i JohnnyMemonic’a). Walczył z OlineoKroft (inspiracja przyjaciółką Olą) i jej straszliwą korporacją Ogoyatex (nazwa powstała z przeinaczenia imienia Ogotaya z Thorgala, a „tex” wiadomo, każda firma w Polsce miała taką końcówkę, hłehłe).\nByłem z tego bardzo dumny. Tak myślę, że może by wrócić do tego tematu …\nPierwszy komiks niebohaterski to była sześcioplanszowa opowieść zamordowanej dziewczynki. Dodam, że zamordowanej przez swojego ojca. No. Chyba każdy ma taki mroczny okres kiedy jest nastolatkiem. Powiedz, że ma! Że nie jestem wariatem, proszę.\n[TK] Na wszelki wypadk, powiem, że tak – oczywiście, każdy ma taki okres! Możesz opowiedzieć trochę o swoich ulubionych technikach ilustratorskich? I o procesie tworzenia takiej pracy, jak właśnie ten piękny fanartSpider-Mana?\nZdaje się, że podchodzę raczej klasycznie do tworzenia plansz czy ilustracji. Karton a na nim tusz, pędzel, piórko… i palec. Często coś „wypalcuję” na pracy. „Paluch” wprowadza bardzo, ale bardzo ciekawy efekt przypadku do ilustracji.\nOkładka komiksu “Kościwproch”, który możecie w całości przeczytać w internecie!\nPrzypadek to coś, co zacząłem doceniać podczas studiów na wydziale Wzornictwa Przemysłowego przy Politechnice Koszalińskiej w pracowni rysunku profesor Elżbiety Kalinowskiej. Tam dowiedziałem się, że prace wizualne nie muszą być śliczne i czyściutkie. Że mogą być zabrudzone, pozornie niedokończone – ciekawe jednym słowem. A przynajmniej dla mnie.\nNie lubię wymuskanych plansz i chyba bym nie umiał. Znaczy, szanuję twórców, którzy tak pracują, z rodzimego rynku np. Adam Kmiołek wyprawia fantastyczną robotę, ale lepiej przemawiają do mnie prace np. Trusta. [Wieki temu miałem okazję rozmawiać z Adamem – przyp. TK]\n„W komputer” nie umiem. Trochę tego żałuję, ale są inni, którzy umieją rewelacyjnie.\nObserwuję i niezwykle cenię sobie świetnego Kamila Karpińskiego, który wymiata w ilustracji cyfrowej. [Z Kamilem też miałem już przyjemność rozmawiać – przyp. TK]\nNie umiem też „w kolor”. Lepiej oceniam swoje prace w czerni i bieli niż w kolorze. Męczy mnie kolorowanie w „Szoto-fopie”. Cieszy mnie, że czasami trafiam widzom kolorystycznie do gustu, ale nie lubię swoich barw. Zagranicznymi mistrzami koloru dla mnie są Matt Hollingsworth i Francesco Plascencia. Jeżeli chodzi o polski rynek, to absolutnym mistrzem barw jest Śledziu. Można spędzić długie godziny gapiąc się w jego kolory.\nPrzykładowe strony z “Kościwproch”.\nZakładam, że lepiej by mi szło fizyczne kładzenie kolorów, ale to z kolei dużo zachodu przy tworzeniu plansz. Dlatego idąc za radą Anny Heleny Szymborskiej (rewelacyjna artystka i fantastyczny człowiek) – pozostanę tylko przy tuszu.\nReasumując, pozostaję przy klasyce: tusz plus narzędzia wszelkiego dostępnego rodzaju. Przy tej pracy inspirowałem się spider-pozą McFarlane’a. Przetrawiłem ją przez swój mózg i rękę i nagle pokazała się postać Scarlet Spidera, przyklejonego pod jakimś łukiem, w deszczową niespokojną noc.\nRzadko rysuję Spider-Mana, więc ogromne dzięki za to zlecenie, Tomaszu.\n[MM] Rewelacyjnie byłoby pracować dla Dark Horse Comics. Maja świetnych scenarzystów i rewelacyjne projekty. Świetnie byłoby tworzyć opowieść o np. Potworze z bagien czy Hellblazera dla DC. Niestety, jakoś nie robią „talentserczów”. DH Comics w sumie jest otwarte na współpracę, ale uparcie milczą w tym temacie. 😉\nNa naszym podwórku marzy mi się praca dla Wydziału 7 (choćby fanarcik zlecili). Pomysł na serię uważam za świetny. Ciekawy zabieg z różnymi rysownikami. Polskie archiwum X w dobie PRL – świetna zabawa i chyba spora frajda dla scenarzysty, Tomasza Kontnego (chyba jest kontent z efektu – suchary to mój znak rozpoznawczy).\nW lutym ubiegłego roku wszedłem w krótką współpracę z włoskim scenarzystą Massimo Rosim. Ma kilka świetnie ocenianych, wydanych pozycji. Niestety, wydawca odrzucił moje plansze do jego scenariusza. Szkoda, bo narysowałem cały zeszyt z planowanych czterech. Cóż, nie ma co się załamywać. „Trzeba ciąć metal i krzesać iskry” – jak mawiał Jessie James.\nNiedawno skończyłem razem z Grzegorzem epizod – rodzaj wstępniaka do dłuższej historii slavic-fantasy. Jego bohaterem jest Kościwproch – nieplanowany syn Slaine’a i Janosika (!). Co więcej „Kościwproch: I nie ma fleta we wsi” dostępny jest bezpłatnie na platformie graphitecomics.com.\nMarcin Bałczewski pracuje nad scenariuszem opowiadania “Mistrz”, luźno opartej na biografii Jana Stanisława „Zbyszko” Cyganiewicza.\nDo tego, chciałbym wydać drugiego zina jeszcze w tym roku. Poprzedni „Mój Pierwszy Zin” fajnie się rozszedł, jak donosi Kasia Kamieniarz (Kasiu, jesteś moją dobrą Wróżką Chrzestną) na jej sklepiku zinowym “Słowobraz”. I został przyjemnie przyjęty przez czytelników i twórców. Dostałem mnóstwo informacji zwrotnych, co się podoba, co się nie podoba, a nad czym trzeba popracować i zwrócić uwagę. Pracuję jeszcze, żeby zin znalazł się na szacownej Gildii. Trzymajcie kciuki.\nMam też dwa koncepty, które w większej lub mniejszej części przelałem na skrypt komiksowy. Pierwszy dotyczy reinterpretacji jednej z legendarnych polskich postaci, drugi rozgrywa się w mrocznym Szczecinie. Chciałbym znaleźć czas na realizację obu. No i czekam, aż Tomek Kontny do mnie napisze, że bierze mnie do zespołu.\n“Mój Pierwszy Zin” Marcina.\nCo do czytania, to zazwyczaj czytam „ładne”, w moim mniemaniu, komiksy. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, co zrobił Alex Alice w swoim “Zygfrydzie”. Kręcą mnie prace Roba De La Torre, Alberto Berrecii czy Victora De La Fuente. Czekam na przesyłkę z komiksem “Haggarth” od tego ostatniego. Wielka szkoda, że do tej pory nie został wydany na naszym polskim rynku komiksowym. Uwielbiam prace Sean’a Murphy’ego. Świetny rysownik.\n[MM] Trudne pytanie. Nie jestem turbo-znawcą komiksu i nigdy się za takiego nie uważałem. Mimo że lubię Batmana, to nie wiedziałem, że Robin miał Bat-Krowę. Nie czytałem wszystkich opowieści obrazkowych świata. Ale jestem pewien, że w medium, jakim jest komiks, każdy może znaleźć coś dla siebie.\nKomiks jest jak kino. Możesz tam znaleźć horror, obyczaj, komedię i przygodę. Trzeba tylko chcieć wejść w ten świat. Mocą wyobraźni wejść w nastrój opowieści. Przejąć się bohaterami, czasami gorzko zapłakać lub roześmiać się do bólu brzucha. Myślę, że tych pozycji jest bez liku. Zależy, kto czego szuka.\nPracuję w Centrum Kultury i Spotkań Europejskich w Białogardzie. Poznałem sporo osób. Udało mi się zorganizować w naszej Galerii Sztuki dwie pokonkursowe wystawy z łódzkiego MFKiG (dzięki Piotrowi Kasińskiemu), wystawę Anny Heleny Szymborskiej (oglądać jej prace na żywo, to jak odwiedzić Kaplicę Sykstyńską), której jeszcze raz dziękuję za zaufanie, jakim mnie i kolegów z pracy obdarzyła, przekazując na wystawę swoje oryginały.\nDruga przykładowa strona z “Kościwproch”.\nSam też prezentowałem na wystawie swoje dokonania rysunkowo-ilustracyjne. Chciałem w tym roku ściągnąć do mnie Przemysława Truścińskiego i Łukasza Kowalczuka z wystawą i warsztatami. Niestety epidemia koronawirusa skutecznie przycięła zdolności finansowe mojego miejsca pracy i poprzesuwała plany wystawiennicze w Galerii.\nPo tych kliku wydarzeniach komiksowych wiele osób spotykając mnie, przyznawała, że nie sądziła, iż komiks to tak wielki wysiłek i ogrom pracy. Zaskoczeni ludzie nie podejrzewali nawet, że komiks może być piękny i ciekawy. To mnie cieszyło.\nNa zaproszenie kolegi Marcina Pierzchlińskiego, poprowadziłem też dwa spotkania o komiksie w klubie dyskusyjnym Czytelni Księgozbioru Aleksandra Kwaśniewskiego. Tam również udało mi się przekazać zgromadzonym słuchaczom, że komiks to skomplikowana sprawa i nie zawsze jest dla dzieci.\nNa deser cudowna Goku-Koza w kolorze!\nÀ propos „nie dla dzieci” – czytałem Zabójczy Żart kiedy miałem 9 lat, a to przecież opowieść stricte dla dojrzałego czytelnika…\n[TK] Na deser pytanie od Przemka, jednego z czytelników – czy muzyka, której słuchasz, wpływa na styl Twojej kreski?\nPrzemku, muzyka to też ciekawy temat. Nie zamykam się w wąskim gatunku muzycznym. Słucham od popu reprezentowanego przez fantastyczną Natalię Kukulską, przez klasyczny metal, do muzyki etnicznej i folkowej.\nPrzy pracy słucham raczej czegoś co specjalnie nie będzie mnie dekoncentrowało warstwą liryczną. Trafiam zwyczajowo albo na jakieś elektro-synth-goth albo na Dead Can Dance.\nU nie muzyka wpływu na sposób rysowania nie ma. Nie mam efektu synestezji. Lubię po prostu czuć się komfortowo podczas pracy.\nDzięki za wywiad, Tomku.\n[TK] I ja dziękuję, Marcinie!\nDotychczas w cyklu “Wszyscy nasi Spider-Mani” ukazały się następujące wywiady:\n001 – Kamil K. Karpiński rysuje Człowieka-Pająka i opowiada o komiksach\n002 – Jakub Kijuc rysuje Człowieka-Pająka i opowiada o komiksach\nKolejny fantastyczny wywiad! I do tego jaki obszerny 😀 Dobrze że Marcin jest #TeamBatman 😉 Scarlet na ścianie i w kolorze (wymiar 1,5m x 1m) zrobiłby tak piorunujące wrażenie, że słów brak, naprawdę konkretna robota, chylę czoła 😀 Apropo muzyki i rysowania, zawsze wyobrażałem sobie, że słuchanie zespołów typu Combichrist albo Suicide Commando pomaga przelewać Lovecraftowe obrzydliwości na papier 😉\nCoś się przy logowaniu zbugowalo i wystawiło jako anonim, jak coś to to moje jest xD\nPrzemku, daj znać na mejla marcin.medzinski@gmail.com albo na profil fb/MarcinMedzinskiArt, to jakoś to obliczmy by nikogo nie skrzywdzić 😉\nCieszę się, że wywiad się podobał! 😀\nI możesz mi zazdrościć, ponieważ tego Scarleta dostanę w przyszłości w oryginale i będę mógł go sobie powiesić! I Goku-Kozę też!\nA jakby tak prowadzić mały sklepik z takimi limitkami? 😉\nReply to thegrzyb\nJuż kilka osób chce takiego Scarlet Spidera, więc może byłby w tym interes dla Marcina! :-]\nSklepik powiadasz… póki co, jestem otwarty na zlecenia na oryginalne prace czy przedruki już istniejących.\nJakby co, proszę walić na e-mail marcin.medzinski@gmail.com\nalbo pisać do mnie na profil fb/MarcinMedzinskiArt,\nLubię wyzwania, więc im ciekawiej tym lepiej.


Styczeń, 2011 | Witold Dzierżawski\n28 stycznia 2011 o 09:35 W.D. 1 komentarz\nSkosztowałem ostatnie czekoladkę, która miała mieć w nadzieniu smak sera pleśniowego. Muszę powiedzieć, że dawno nie jadłem czegoś równie niesmacznego. Bardzo lubię i czekoladę i ser pleśniowy, niestety jadam rzadko ze względu na dużą ilość kalorii. Jak miałbym określić co czuło moje podniebienie to w skrócie powiedziałbym, że to smak spleśniałego sera oblanego dla niepoznaki czekoladą.Taką smakową dysharmonię można śmiało odnieść do tego co robi rząd z i tak niedoskonałym systemem emerytalnym, albo Zarząd Powiatu Cieszyńskiego, proponując radnym najpierw przeniesienie skoczowskiego liceum do zawodówki, na peryferiach miasta, a potem zapewne likwidację.Ta powiatowa polityka oświatowa wygląda tak : robimy oszczędności w oświacie, a środki tam oszczędzone wydajemy na przykład na zatrudnianie nowych pracowników w starostwie. W tym roku proponuje się zaoszczędzenie w ten sposób prawie pół miliona złotych. Tymczasem koszty administracji wzrosły w ostatnich czterech latach o ponad sześćdziesiąt procent, a dochody powiatu tylko o dwadzieścia dwa.\nSkoczów walczył o liceum, którego w tym miasteczku nie było, a które udało się utworzyć zaraz na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Rada Miejska Skoczowa wspierała to przedsięwzięcie, a ja broniłem w Najwyższym Sadzie Administracyjnym zaskarżonej przez Wojewodę Bielskiego uchwały Rady o dofinansowaniu tworzącego się Liceum. Na szczęście NSA uznał racje skoczowskiego samorządu i swobodnej woli wspierania publicznych przedsięwzięć publicznymi środkami. Potem niestety ustawy się zmieniły i pewnie by wygrał, ale wtedy było to możliwe. Tak czy owak wspieranie mądrych pomysłów mądrych skoczowian dało także finansowo dobre rezultaty.\nPo prawie dwudziestu latach Zarząd Powiatu proponuje radnym przywrócenie stanu degradacji intelektualnej miasta. Bo miasto bez liceum ogólnokształcącego zdarza się nad wyraz rzadko. Tymczasem na Śląsku Cieszyńskim, w słynącym (jakoby) z odwiecznej troski cieszyniaków o oświatę, zdarza się nie pierwszy raz i nie myślę tu o przeniesieniu Techniku Mechanicznego, z wynajmowanego za duże pieniądze, budynku parafii ewangelickiej do wolnego, własnego budynku Powiatu, ale o innych działaniach tworzących ze Skoczowa,miasteczko – sypialnię dla robotników powstających w pobliżu fabryk. Zawodówka,no może Technikum – tak, a liceum to inteligencka fanaberia ! Tyle, że taka polityka cechowała odeszły już mam nadzieję PRL. Czyżby wracała nieco tylko zmodyfikowana, a moja nadzieja była ułudą? Nie ma nawet pretekstu do porównania z przeniesieniem „Mechana”,pięć lat temu, bo budynek Liceum jest własnością Powiatu.\nWszystko to jednak w otoczce troski o efektywne reorganizowanie edukacji ponadgimnazjalnej. Jednak smak czekolady maskującej , w połączeniu ze spleśniałym smakiem, istoty rzeczy, zamiast finezji wrażeń powoduje mdłości podobnie jak ten którego wczoraj spróbowałem.\nTrochę lokalnie. . .\n25 stycznia 2011 o 11:00 W.D. Brak komentarzy\nMiałem wczoraj okazję uczestniczenia w dwóch spotkaniach, ważnych z lokalnego punktu widzenia.Pierwsze poświęcone było prezentacji projektu współpracy gmin: Chybie, Skoczów i Strumień, na rzecz wspólnej promocji obszaru, drugie wieczorem, poświęcone prezentacji cieszyńskich stowarzyszeń Burmistrzowi Cieszyn a i nowym władzom samorządowym . Mam kilka uwag do prezentowanego projektu, którymi chcę się podzielić z Państwem.\nProjekt absolutnie sensowny, mogący doprowadzić do partnerstwa w prezentacjach promocyjnych razem z „Beskidzką piątką” (Wisła, Ustroń,Brenna i Istebna)., gdzie wyróżnikiem obszaru jest położenie w Beskidzie Śląskim. Prezentowany wczoraj projekt dotyczy obszaru doliny Wisły do jeziora Goczałkowickiego. Ta dolina to krajobraz przechodzący z pagórków Pogórza , Pierścca i Wiślicy w nizinę pełną stawów, pól i lasów ciągnącą się do sztucznego zalewu Goczałkowickiego. Woda, wykorzystywana do hodowli ryb od setek lat, stanowi łącznik obszaru. Są także inne oczywistsze łączniki, np. kulturowe związane ze strojem gwarą, kuchnią, zwyczajami, tradycją. . . To zdecydowany kontrast dla tego co łączy górski i góralski, niewątpliwie, charakter „Beskidzkiej piątki”..\nW Strumieniu, po cesarskiej stronie, jest karczma w której biesiadował Józef II, ważny dla historii powszechnej z powodu edyktu tolerancyjnego pozwalającego budować ewangelikom bezwieżowe świątynie, ale przede wszystkim z tego, że na jego dworze i podczas jego panowania rozwijał swój talent Wolfgang Amadeusz Mozart.Takich historycznych smaczków jest o wiele więcej, a ludzie tu żyjący wypełnią projekt znacznie lepiej niż patrzący na ten obszar warszawscy eksperci.Pokazanie granicy prusko cesarskiej to ważna atrakcja i swoiste uzupełnienie projektu o kolejny produkt turystyczny. Drugi ważny element to uzupełnienie obszaru o jezioro goczałkowickie, które mogłoby stać się atrakcją turystyczną po dopuszczeniu żeglugi, łączącą zarówno to co ważne dla ptaków jak i to co przyciąga w różne miejsca ludzi. Kiedy chodziłem do liceum można było jeździć po zamarzniętym jeziorze bojerami. Od lat jezioro zamknięte jest i dla żeglarzy wodnych i lodowych.Myślę że spławik jako symbol obszaru jest pewnym nieporozumieniem, bo wprawdzie nad jeziorem można zobaczyć sporą ilość wędkarzy, są też stawy np. w Bąkowie specjalnie dla nich przeznaczone, jednak to rybactwo a nie wędkarstwo jest obszarowym wyróżnikiem i fundamentem tworzenia produktu turystycznego. To tylko kilka uwag mogących, w mojej opinii uatrakcyjnić projekt. Polecając więc moje sugestie Pani Burmistrz i pracownikom Urzędu Miejskiego w Skoczowie przechodzę do wieczornego spotkania stowarzyszeń z władzami miasta. Jako wiceprezes prezentowałem tam Stowarzyszenie ”Wszechnica”, które pod przewodnictwem Ryszarda Macury gromadzi ludzi dla których ważna jest tradycja, patriotyzm, nie tylko lokalny czy regionalny, a także solidaryzm społeczny płynący z chrześcijaństwa. Spotkanie organizowane było na terenie klubu Krytyki Politycznej, stowarzyszenia znanego ze swoich lewicowych przekonań i motywacji. Prezentowały się różne stowarzyszenia od tak szacownych jak Macierz Ziemi Cieszyńskiej, bądź sławne w Polsce i za granicami kraju Stowarzyszeni i Fundacja Być Razem” po towarzyszenia wspierające ludzi zmagających się z przeciwnościami losu, jak Amazonki, Familia czy Działajmy razem. Nie można nie powiedzieć nic o Klubie Kobiet Kreatywnych, którego Pani prezes zaproponowała Burmistrzowi dialog i nowe formy współpracy stowarzyszeń z samorządowcami. Niestety Pan Burmistrz, chyba z powodu choroby gardła, nie wykazał specjalnego entuzjazmu czy zainteresowania dialogiem i udzielił dość sztampowo brzmiącej odpowiedzi. Szkoda, bo wprawdzie stowarzyszenia to czasem dość hermetycznie skonstruowane grupy jednak w większości mogą robić znacznie skuteczniej i taniej to co leży w obowiązkach samorządu, a 1,5% budżetu na granty to pewnego rodzaju nieporozumienie, ale myślę że w gestii mojego stowarzyszenie będzie zorganizowanie debaty poświęconej właśnie relacjom samorządu z i stowarzyszeń. Taką debatę warto powtarzać co jakiś czas, zwłaszcza kiedy wybory zmieniają autorów kształtujących z jednej strony te relacje..Trochę się dziś rozpisałem o lokalnych aspektach polityki zostawiając na jakiś czas dziwnie prowadzony polityczny dialog, w ważnych dla kraju sprawach.\nTakże i w kwestii budżetu powiatu są pewne nowe fakty, o których napiszę niedługo.\nO polskim dziennikarstwie. . .przyczynek\n25 stycznia 2011 o 08:28 W.D. 1 komentarz\nNa początek dnia polecam skorzystanie z poniższego adresu.\nniestety trzeba skopiować.\na także to – o czym się nie mówi w TVN 24\nWracają szczęśliwe lata siedemdziesiąte czyli o swoistym deja vu\n23 stycznia 2011 o 08:03 W.D. Brak komentarzy\nOstatnie dni są wyraźnie zdominowane przez wszystko to, co dzieje się wokół „poszukiwania prawdy” o katastrofie smoleńskiej. Z przykrością wysłuchałem wystąpienia premiera poświęconego w 90 % atakowi na opozycję, a nie ocenie sytuacji i zaprezentowaniu planu postępowania w najbliższych tygodniach czy miesiącach. Jeszcze bardziej prowokacyjne przemówienie wygłosił Pan Tomczykiewicz, dotąd znany z raczej oględnych wystąpień. Teraz podjął wyraźną próbę dorównania Marszałkowi Niesiołowskiemu w bezkompromisowej bezczelności argumentów. Niestety Prezes Kaczyński dał się sprowokować, mimo zapowiedzi, że tego nie uczyni. Sądzę że milczenie Prezesa, po wypowiedzeniu pierwszego zdania, odniosłoby bardziej wstrząsający słuchaczami efekt. Wszystko to co się dzieje w Warszawie przypomina trochę koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Władza zachwycona sobą i media zachwycone władzą, chłoszczą, ośmielającą się krytykować cokolwiek, opozycje, biczem niewyszukanych oskarżeń. Całe szczęście, że nie pałkami na milicyjnych„ścieżkach zdrowia”. Jeśli ktoś chce posłuchać tego co rzeczywiście powiedział poseł Macierewicz, na posiedzeniu połączonych sejmowych komisji, w środę i porównać to z tym, co pokazują media, niech zerknie tutaj:\nW cieniu tych wydarzeń pozostaje to co doprowadziło do krachu „szczęśliwych lat siedemdziesiątych” i co teraz budzi wiele obaw ludzi rozumiejących prawa ekonomii. Chodzi oczywiście o finanse państwa czyli finanse publiczne. A tymczasem dziura w budżecie cieszyńskiego powiatu, wprawdzie nieco zmalała, do 27 mln zł , co daje ponad 15% dochodów. To znacznie więcej niż dziura w budżecie państwa przyjęta na ten rok. Zarząd w projekcie budżetu nie zamierza redukować wydatków, bieżących a wyraźnie ogranicza inwestycje. Prognoza finansowa na najbliższe 10 lat przewiduje wydatki majątkowe jeszcze tylko w najbliższych trzech latach, mocno oczywiście zredukowane. Potem tej kategorii wydatków się już nie przewiduje. Ani słowa w planach finansowych o nadwyżce operacyjnej budżetu, czyli różnicy pomiędzy dochodami i wydatkami bieżącymi. To właśnie ta nadwyżka limituje możliwości inwestycyjne samorządu oraz realne możliwości spłaty zaciągniętych zobowiązań. Zaniechanie opracowania Wieloletniego Planu Inwestycyjnego na kolejne 10 lat to brak wizji rozwoju powiatu. To co kiedyś możliwe do ponadpartyjnego uzgodnienia, teraz wydaje się Zarządowi całkowicie zbędnym. A szkoda. Bo trzeba ze sobą rozmawiać i szukać możliwych do zaakceptowania rozwiązań, nawet jeśli zupełnie inny przykład zarządzania płynie z Warszawy. Ale nie tylko finansami stoi przecież nasz powiat. Ciekaw jestem dlaczego ani lokalne, ani ogólnokrajowe media nie zainteresowały się śmiertelnym zamarznięciem pacjenta na terenie Szpitala Śląskiego. A może to tylko plotka, bo przecież to zbyt łasy kąsek dla mediów. A może wraca cenzura tak bardzo obecna w tamtych „szczęśliwych” latach? A może to tylko plotka ?\nTen rok nie zaczyna się dobrze. . .\n14 stycznia 2011 o 13:27 W.D. 4 komentarzy\nTen rok rozpoczyna się źle. Premier, daje do zrozumienia, że ważniejsze są dobre stosunki z Rosją niż prawda o katastrofie smoleńskiej.\nTrudno podejrzewać autorów polskich uwag do wstępnej wersji raportu MAK o sympatię dla prezesa Kaczyńskiego czy posła Macierewicza. Jakie są to uwagi i jak zostały potraktowane, może przeczytać każdy w Internecie. Warto to zrobić, choć dokumenty są obszerne. Jest już polskie tłumaczenie raportu, bo przebicie się przez fachową terminologię wersji rosyjskiej trudne jest nawet dla osób władających tym językiem. Warta jest szczególnej uwagi lista tego wszystkiego, czego Polsce nie dostarczono.\nJest dla mnie niezrozumiałe, jak można po przemówieniu ministra Ławrowa powiedzieć to, co powiedział nasz premier. Jest dla mnie niezrozumiałe, że minister Sikorski i premier Tusk z uporem godnym lepszej sprawy będą dążyć do rewizji raportu MAK, zgodnie z konwencją chicagowską, jak takich możliwości już nie ma. Mówią o tym wyraźnie eksperci specjalizujący się w prawie międzynarodowym, choćby pani prof. Genowefa Grabowska z Uniwersytetu Ślaskiego. Premier jednak rozpoczyna swoje przemówienie od pochwały drogi wyboru konwencji chicagowskiej. Podobnie minister Sikorski w telewizyjnej rozmowie ze znaną dziennikarką, która zdaje sobie sprawę, że minister mówiąc delikatnie „improwizuje ad hoc” Jednak dziennikarka nie naciska, choć ma to w zwyczaju. To przykre, bo przypomina mi „żelazną konsekwencję” niedawno zastosowaną w obronie skompromitowanego ministra.\nA czymże jest sam MAK ? Jeśli ktoś ma wątpliwości niech przeczyta, choćby artykuł z Newsweek’a :\nTrudno to pismo traktować jak tubę propagandową PiS, podobnie jak i panią prof. Genowefę Grabowską z Uniwersytetu Śląskiego. Rządowi pozostała już wyłącznie droga dyplomatyczna, a więc polityczna. Można było opublikować natychmiast po rosyjskiej prezentacji to nad czym pracuje polska komisja. Niestety polskiego raportu na razie brak. Wczoraj wieczorem głos zabrał ponownie minister Ławrow ostrzegając, że droga polityczna dla Rosji jest nie do przyjęcia. No i koło się zamyka.\nWszystko to, w kontekście obejrzanego niedawno opublikowanego filmu „Mgłą” pań Dłużewskiej i Lichockiej , nie nastraja dobrze.\nJestem z natury optymistą i zawsze staram się znaleźć źródło, które ten optymizm podtrzyma, ale teraz czuję się jakbym wędrował po pustyni szukając na próżno jakiejś oazy.\n9 stycznia 2011 o 22:08 W.D. Brak komentarzy\nSam już nie wiem co sądzić o 40 milionach dziury budżetowej Powiatu Cieszyńskiego. Właściwie nikt poza mną o tej dziurze nie mówi i nie pisze, jakby to było takie sobie „nic”.\nTak się składa, że jest właśnie Orkiestra Świątecznej Pomocy, która nazbierała w ubiegłym roku w pierwszą niedzielę stycznia 35,6 mln złotych. Wszystkie media (no, może prawie wszystkie) rozgłaszają wszem i wobec, jak wielka to suma !!!\nWówczas zakupiono sprzęt dla dzieci z chorobami nowotworowymi. Ta akcja, jeśli wywołuje w nas odruch podzielenia się z bliźnim potrzebującym pomocy, jest jak każdy przejaw dobra, warta wielkiej pochwały, choć szkoda, że media nie wspomagają aż tak, tego wszystkiego co dla biednych i chorych robią Caritas czy ewangelicka Diakonia lub prawosławny Eleos.\nPozostawiam Państwu do przemyślenia te porównania wartości z prośbą o „rzucenie okiem” na dwa zamieszczone niżej wykresy. Tym razem dotyczą one działalności wszystkich rządów w wolnej, od 1990 roku, Polsce, także z prośbą o refleksje nad tym jaki dziwny zatoczyliśmy krąg, by po 20 latach znaleźć się znów w punkcie wyjścia!! Wówczas było to 3 mld zł – dziś ponad 52, a licznik w centrum Warszawy, wciąż kręci sie i kręci. . . .\nCiekaw jestem ceny. . .\n5 stycznia 2011 o 16:12 W.D. 1 komentarz\nAnalizuję właśnie plany budżetowe powiatu cieszyńskiego, jakie przedłożył jeszcze poprzedni Zarząd Powiatu, radnym obecnej kadencji, do przyjęcia w formie uchwały budżetowej. Ponieważ w projekcie brak odniesień porównywalnych, przeto pracuję nad analizą sprowadzoną do wspólnego mianownika, wartości porównywalnych. Ograniczam się do lat 2010, 2011, choć wiem, że by pokazać tendencje i relacje, potrzebne do rzetelnego planowania, warto odnieść się do kilku lat wcześniejszych, może i tych, które jako Polacy spędziliśmy pod rządami Jarosława Kaczyńskiego, tak krytykowanego przez obecną koalicję P.O. PSL.\nPodczas pracy mam zwyczaj słuchać radia, lub nagrań muzyki, którą lubię.Usłyszałem wynik głosowania nad votum nieufności do ministra Infrastruktury. Napiszę o tym za chwilę bo połączyło mi się to z tym co właśnie przed chwilą udoło mi się ustalić, że budżetowa dziura Powiatu Cieszyńskiego to 40 milinów deficytu na koniec ub roku, podczas gdy na jego początku planowano tylko 14 milionów wydatków nie pokrytych dochodami. Wiem już, że ceną za to będzie w roku bieżącym ograniczenie o 50 % inwestycji drogowych i podwojone koszty obsługi długu. Poprzednia koalicja realizowała bardzo wyborczy budżet pchając powiat w długi i koszty ich zaciągania, wyraźnie ponad miarę. Nic to nie ma wspólnego z harmonijnym i zrównoważonym rozwojem. Obecna koalicja, z pełnym udziałem Lewicy bierze na siebie odpowiedzialność za te niedobre, bo służące partyjnym interesom, dokonania. Tu cena jest jasna i mieszkańcy naszego powiatu, może nie specjalnie się zdziwią wyhamowaniem inwestycyjnym, bo obecny Zarząd usprawiedliwi wszystko światowym kryzysem. Ciekawe jak się z tym będą czuć radni Lewicy zwłaszcza w kontekscie tego co Grzegorz Napieralski powiedział tuż po zakończeniu głosowania nad votum nieufności dla ministra Grabarczyka. Nie jestem entuzjastą lewicy, a zwłaszcza jej lidera, ale wiem, że i w jej szeregach można znaleźć rozsądnie myślących ludzi, tak jak pan radny Alfred Brudny, który wyartykułował dokładnie takie same jak ja, oczekiwania wobec Zarządu, co do jakości przekazywanej nam informacji. Cieszę się z tego intelektualnego sojuszu, choć politycznie stoimy po przeciwnych stronach barykady. Cieszę się również z tego, że uzgodniliśmy ze Skarbnikiem jak mam rozumieć przychody budżetu, w odróżnieniu od dochodów. To ma swoje konsekwencje w myśleniu o planowanych wydatkach, ale o tym w swoim czasie. Teraz myślę,że pan radny Brudny jednak wybiera interes kraju, którego nasz powiat jest cząstką, przed interesem jego parti, w przeciwieństwie do posłów P.O. którzy głosowali za pozostawieniem ewidentnie skompromitowanego ministra na urzędzie. Cynicznie zdefiniował to w radiu Grzegorz Schetyna, pytany jak będzie głosował. Wcześniej stawiał jasne zarzuty pod adresem Grabarczyka. Teraz mówi, ze wprawdzie minister zawinił, ale on, marszałek sejmu, jest lojalnym członkiem P.O. Czy tak myślący posłowie zapomnieli roty ślubowania, które składali prawie cztery lata temu, często odwołując się do Bożej pomocy. Cena za to postępowanie będzie znaczmie większa niż ta, jaką mieszkańcy naszego powiatu, muszą już teraz płacić planem budżetu na rok 2011.\nNaasze przejawy lenistwa. . .\n3 stycznia 2011 o 19:27 W.D. 1 komentarz\nWolny od pracy początek roku zakończyła TVN, w swoich niedzielnych „Faktach”, dorocznym szyderstwem z lenistwa Polaków, które objawia się wykorzystywaniem możliwości łączenia urlopu ze świętami kościelnymi czy państwowymi. Jest podwójna okazja, bo w tym roku pierwszy raz po pięćdziesięciu latach, Święto Objawienia Pańskiego, czyli Trzech Króli wraca, do kalendarza jako dzień wolny od pracy. Powrót dnia wolnego ma miejsce w czwartek, a więc i kpina, że wystarczy wziąć urlop w piątek i już ma się bite 4 dni wolnego, sama dziennikarzowi, pcha się w ręce jako temat felietonu, cieszącego jego pracowitych szefów.\nPewną rutyną jest zamieszczany wówczas komentarz Witolda Orłowskiego (czołowy doradca ekonomiczny prezydenta Kwaśniewskiego), że „każdy dzień bez pracy to strata 1.5 % PKB!\nNo i robi się, nam widzom, przykro, że odpoczywając, bez umiaru, tak bardzo negatywnie wpływamy na stan zamożności Państwa.\nKiedy jednak troszkę bardziej zastanowimy się nad tym problemem, przestaje to wszystko robić się aż takie oczywiste. Przecież te „kombinacje” z kalendarzem urlopowym może robić tylko ten, kto ma niewykorzystane prawo do urlopu. Myślę, że nie trzeba tu przypominać stosownych artykułów Kodeksu Pracy, komu i ile urlopu się należy Kto urlopu nie ma, może tyko pomarzyć o czterodniowym odpoczynku na Karaibach czy na działce, lub którymś z innych pięknych zakątków Polski. Trudno wymawiać też prawa do decydowania o własnym czasie pracy, właścicielom firm, oraz wykonującym wolne zawody np. adwokatom czy artystom. Dziennikarz stwarza wrażenie, że oto wszyscy korzystają z urlopów właśnie w taki sposób. A przecież tak nie jest i żądać udzielenia urlopu można jedynie dla 4 dni w ciągu roku. Reszta wymaga aprobaty szefa.\nTak więc cytat Pana Orłowskiego, może i mówi prawdę o stratach PKB, tyle że w żaden sposób nie nadzwyczajnych, a właściwie braku wzrostu PKB, wynikającym z umów o pracę. Ale gdyby nasze 26 dni urlopu zamienić na 13 dni, to PKB mogłoby wzrosnąć prawie o prawie 20%. Można też tydzień zamienić na dekadę (jak w czasach Rewolucji Francuskiej) i już mamy kolejne 20 % PKB. Wtedy i licznik długu publicznego mógłby się kręcić z obecną prędkością, a może jeszcze przyspieszyć). Wystarczyło trochę intensywniej pomyśleć, ale dziennikarz wziął szybkie pieniądze za doroczny felieton, w którym dołożył leniwym Polakom, przemilczając fakt, że i premier Tusk konsekwentnie korzysta ze swego prawa do urlopu.\nTo jednak już temat w TVN drażliwy.


Depilacja przedramion - fanaberia czy konieczność? - depilacjalaserowa.net.pl\nI tu pojawia się dylemat. Są osoby, które bez zastanowienia powiedziałyby „depilować”. Ale są i takie, które uważają depilację za coś mało koniecznego. I na jaką opcję się zdecydować?\nWłaściwie nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Decyzja zależy w dużej mierze od naszych upodobań i oczekiwań. Jeżeli jesteśmy zdania, że wydepilowane przedramiona wyglądają estetycznie, wówczas warto zdecydować się na taki krok. Bardzo często na usuwanie włosków decydują się osoby, których owłosienie na przedramionach jest dość obfite i w dodatku ciemne.\nJeżeli natomiast włoski są jasne, cienkie i ledwo widoczne, nie ma sensu decydować się na depilację. Nie da się bowiem ukryć, że usuwanie owłosienia jest dość kłopotliwe, a nakładając na siebie dodatkowy obowiązek – depilację przedramion – dokładamy sobie pracy.\nNajlepsze metody depilacji przedramion\nJeżeli już podejmiemy decyzję o tym, że chcemy wydepilować przedramiona, warto wybrać taką metodę usuwania włosków, która będzie najmniej kłopotliwa.\nWydaje się, że najlepszym rozwiązaniem jest oczywiście depilacja laserowa. Ten sposób usuwania włosków daje bowiem możliwość trwałego pozbawienia się zbędnego owłosienia. Promieniowanie laserowe emitowane z urządzenia zostaje pochłonięte przez barwnik, a następnie zamienia się w ciepło powodujące degradację mieszków włosowych. Warto pamiętać, że laser jest w stanie zniszczyć włoski znajdujące się w fazie wzrostu. Oznacza to więc, iż koniecznością jest systematyczne powtarzanie zabiegu, by pozbyć się wszystkich włosków. Nie da się ukryć, że taka depilacja jest dość kosztowna. Dużo tańszym rozwiązaniem jest zastosowanie depilatorów laserowych. Na rynku pojawiła się ostatnio nowość – domowy depilator laserowy IPL, który jest w stanie usunąć jednocześnie 180 włosków.\nDepilacja laserowa przedramion, niezbędny zabieg?\nNie wszyscy jednak mogą sobie pozwolić na tego rodzaju zabiegi laserowe. Z pomocą może przyjść pasta cukrowa. Jest to specyfik, który z powodzeniem można wykonać samodzielnie w domu (nie potrzeba żadnych specjalnych składników). Jeżeli jednak nie mamy do tego cierpliwości (nie zawsze pasta cukrowa zostanie przygotowana idealnie, szczególnie na początku), można zakupić gotowy specyfik. Pastę cukrową nakłada się na miejsca, które chcemy pozbawić włosków, a następnie zrywamy – tak jak w przypadku wosku. Taki sposób depilacji jest dużo mniej bolesny aniżeli inne metody usuwania zbędnego owłosienia. Warto pamiętać, że skóra przedramion jest delikatna, a więc i depilacja może wiązać się z dyskomfortem.\nAlternatywą pasty cukrowej są plastry nasączone woskiem. Dostępne są one w każdej drogerii, a ich koszt waha się w granicach kilkunastu złotych. Depilacja za pomocą plastrów jest dość prosta, ale mimo wszystko trzeba dojść do wprawy. Przede wszystkim warto pamiętać, by skóra była dokładnie oczyszczona i pozbawiona jakichkolwiek resztek kremów. Następnie plastry należy rozgrzać w dłoni, by nieco upłynnić ich zawartość. Po nałożeniu na miejsca, które chcemy wydepilować (ważne jest zachowanie kierunku – plaster przykleja się zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa), należy plaster energicznie zerwać – tym razem w kierunku przeciwnym do kierunku wzrostu włosa.\nOdmianą dwóch poprzednich metod depilacji jest usuwanie owłosienia za pomocą wosku. Taki zabieg najlepiej jednak wykonać u profesjonalnej kosmetyczki. Trzeba jednak liczyć się z tym, że taki zabieg kosztuje kilkadziesiąt złotych.\nOstatecznością, jeśli chodzi o usuwanie włosków z przedramion jest oczywiście depilator elektryczny. Jest to urządzenie właściwie niezawodne, które usunie włoski z każdego miejsca. Trzeba jednak mieć świadomość, że depilowanie za pomocą depilatora może wiązać się z problemem wrastających włosków.\nDlaczego akurat te metody?\nWiele osób zastanawia się, dlaczego akurat te metody są najbardziej polecane do depilacji przedramion. Właściwie odpowiedź jest prosta – są to najbardziej skuteczne metody, które dają najdłuższe rezultaty, dzięki którym efekt gładkich przedramion utrzymuje się znacznie dłużej.\nNie są polecane maszynki do golenia, bowiem włoski zaczną odrastać już następnego dnia, a nowe włoski, które się pojawiają są mocniejsze i kłujące.\nJeżeli jednak żadna z tych metod nie jest odpowiednia, istnieje również możliwość depilacji za pomocą kremów. Trzeba jednak pamiętać, że depilacja chemiczna nie jest polecana wszystkim osobom. Kremy do depilacji zawierają przecież substancje chemiczne, które mogą odpowiadać za powstawanie zaczerwienień oraz podrażnień.\nWięcej informacji o depilacji znajdziesz na naszym blogu – http://depilacjatorun.blox.pl/html


Odkrywanie miejsc nieznanych | KamilTimoszuk.pl | Fotograf z duszą\ndodany przezKamil Timoszuk 9 kwietnia 2020 0 Komentarzy\nNic nie dzieje się bez przyczyny. Na każdy fajny efekt trzeba sobie zapracować – bez względu na tematykę czy branżę w jakiej działamy. W jaki sposób pracuje się na to w fotografii? Na przykład w taki, że wykonuje się pracę, której nikt nie widzi, a czasem niewielu docenia. Czy to źle? Według mnie po prostu taka jest część tego całego procesu.\nKiedy oglądamy efekty czyjejś pracy, to bardzo często nie zdajemy sobie kompletnie sprawy z tego ile ktoś musiał na to poświęcić czasu, energii czy także pieniędzy aby dowieźć taki a nie inny efekt końcowy. I to stwierdzenie tyczy się zarówno zawodów kreatywnych jak i też na przykład technicznych. Takie pochopne ocenianie wynika czasem z niewiedzy, a czasem ze zwykłej ignorancji. Ja dziś jednak pokażę jak to wygląda w mojej bajce czyli fotografii.\nOdkąd zacząłem robić zdjęcia nie tylko dla siebie, i nie tylko po to aby schować je do swojej przysłowiowej szuflady, to zacząłem dostrzegać więcej. Jednym z takich zjawisk było to, że z każdą kolejną publikacją narastało we mnie poczucie, że kolejna rzecz musi być choć odrobinę lepsza od poprzedniej. Choćby w jednym aspekcie, który na początku zobaczę być może tylko ja. Jednak mam przekonanie, że taki system działania doprowadzi mnie do ogólnego rozwoju. I jednym z aspektów fotografii plenerowej,którą uprawiam jakiś czas są lokacje. Miejsca w których robi się zdjęcia, są często tak samo ważne jak i osoba lub osoby na zdjęciu, które praktycznie zawsze powinny stać na pierwszym miejscu. Jednak często to lokalizacja nadaje niepowtarzalny i niepodrabialny klimat oraz charakter wykonywanym fotografiom.\nGdy się przegląda portfolia mniej lub bardziej znanych fotografów, to można w nich zobaczyć, że w wielu przypadkach mają oni po kilka swoich stałych ulubionych miejsc. Do tych też miejsc bardzo często zapraszają na zdjęcia swoje modelki, modeli czy pary ślubne. Ja na chwilę obecną nie mam (jeszcze?) wyrobionej takiej swojej sztywnej listy. Czy to dobrze czy źle? Z mojego punktu widzenia więcej jest plusów takiego stanu, aniżeli minusów. Podstawowym pozytywnym aspektem jest to, że ciągle mam taką wewnętrzną ochotę poszukiwań. Jestem ciągle ciekawy tego czy nie da się czegoś poprawić albo ulepszyć. Jak już zdarzało mi się usłyszeć od bardziej doświadczonych kolegów – „kiedyś ci przejdzie ten zapał”. Jeśli ich zapowiedź stanie się samospełniającą się przepowiednią to wtedy wtedy zacznę się martwić 😉 A tymczasem dobrze jest mi z moim tokiem rozumowania. Tym bardziej w czasach, kiedy to właśnie otwarta głowa na nowe możliwości może być tym czynnikiem, który sprawi, że przetrwamy, pójdziemy do przodu lub… znikniemy.\nTenże tok myślenia w roku ubiegłym zaprowadził mnie natomiast do ciekawego miejsca. Jak to też w życiu bywa – stało się to zupełnie przypadkiem. Wszystko za sprawą tego, że w radiu usłyszałem o tym, że właśnie skończył się remont dawnego dworca w Białowieży, który teraz ma pełnić rolę turystyczną. I zaciekawiło mnie to na tyle, abym sprawdził w internecie jak to odnowione miejsce wygląda. I w sumie już po kilku pierwszych poglądowych zdjęciach wiedziałem już – koniecznie muszę tam pojechać i zrobić kilka zdjęć. A skoro już mam to zrobić, to dlaczego mam to robić sam? I tu pojawiła się Klaudia 😉 Koleżanka, która miała już wcześniej okazję i miejmy nadzieję, że przyjemność, stanąć przed moim obiektywem. Stało się to przy okazji crossfitowej sesji w industrialnej fabryce. Efekty tego spotkania możecie zobaczyć w TYM MIEJSCU.\nTym razem jednak miało być inaczej. Inaczej czyli w tym przypadku znaczy to, że spokojniej, delikatniej, może nawet bardziej kobieco. Pogoda tego dnia dopisała nam nawet aż za bardzo, ponieważ z nieba lało się pełne gorące słońce, które nie zawsze w fotografii pomaga. Między innymi też dlatego oraz tego, że jechaliśmy trochę w nieznane miejsce, to nie mogłem niczego zagwarantować na sto procent. No, może poza tym, że postaram się ze wszystkich sił aby to nie był czas stracony 😉 Klaudia zaś musi być odważną dziewczyną skoro poszła na taki układ i za to duże brawa dla niej 🙂\nSam dworzec i kilka okolicznych miejscówek w pierwszy dzień upalnego września, okazał się miejscem godnym tej wyprawy i poświęconego przez nas czasu. W taki okres jak ten czyli „życia pod kluczem”, przeglądając te zdjęcia aż autentycznie zatęskniłem za tym czasem życia bez ograniczeń.\nZobaczcie zresztą sami co przywieźliśmy z Klaudią z Białowieży.\nKlaudia nie zawiodła także po tym dniu, i po raz kolejny tym co napisała mi po zdjęciach udowodniła, że jeszcze muszę się trochę nauczyć o kobietach 😀 Bo takie wrażenia i wnioski jakie dostałem od niej, bardzo trudno jest przewidzieć 😉\nMoimi wrażeniami z sesji i po zobaczeniu efektów nikogo nie zaskoczę. Jedynie potwierdzę to, co zostało już powiedziane i napisane wiele razy – współpraca z Kamilem to baaardzo miłe doświadczenie 🙂 Ten gość potrafi mówić (pisać zresztą też), ale i słuchać – a to nie zawsze idzie w parze. Przekłada się to bardzo na sesję, bo dzięki temu jest w stanie wprowadzić super atmosferę, a tym samym rozluźnić takie spięte osoby jak na przykład ja 😉\nMimo, że był to „już” mój drugi raz przed jego obiektywem, to stres było może nawet większy? Widząc z jego strony tak ogromne zaangażowanie przed, narzuciłam na siebie presję, że nie mogę tego zmarnować. Na szczęście szybko pozbyłam się tej myśli z głowy, i to był bardzo dobry ruch, bo po prostu poszło 😉 A efekty, jak dla mnie to było wielkie WOW! Nie wiedziałam, że będę w stanie tak dobrze odebrać siebie na zdjęciach, bo do tej pory zdarzało się to bardzo rzadko. A może to jedynie zasługa fotografa? Jakby nie było, podtrzymuję zdanie, że aparat nie gryzie, a nawet leczy… duszę 🙂\nTak więc jak widać tamtego dnia niby pojechaliśmy tylko sprawdzić miejsce na moje fotograficzne potrzeby, a okazało się, że stałem się niejako doktorem 🙂 I to jest też jedna z tych rzeczy niewidocznych dla osób, które widzą efekt końcowy w postaci zdjęć. Czasem nie widać tego jak wiele dobrego potrafią zrobić zdjęcia dla kogoś kto ma okazję stać przed aparatem. Dlatego serdecznie polecam to sprawdzić każdemu przy najbliższej nadarzającej się okazji.\nA ja dalej będę walczył o poprawę tego co robię dla jeszcze lepszych efektów…\nOdkrywanie miejsc nieznanych was last modified: czerwiec 27th, 2020 by Kamil Timoszuk\nTags:Białowieża, Białystok, Kamil Timoszuk, Klaudia Siemińska, RxShoots, sesja fotograficzna, sesja plenerowa, sesja zdjęciowa


Tar³o - strona 3 | opinie forum wedkuje.pl\n2012-04-28 / 62 odpowiedzi / 3 zdjêæ\nPrawda jest taka ¿e karp w sprzyjaj±cych warunkach siê wyciera i to jest fakt panowie, wiêc nies³uchajcie g³upot tych którzy o wêdkarstwie nie maj± zielonego pojêcia.\nMasz racjê kolego , karp coraz czê¶ciej przystêpuje do tar³a i to z pozytywnym skutkiem .\nCiekawe gdzie ! Jeszcze , by siê okaza³o czasami ,¿e nie znasz w ogóle ryb , które ³owisz albo nie wiesz nic na ich temat. Pozytywnym skutkiem tej dyskusji by³oby karne , przyznanie siê do b³êdu , g³upoty, omy³ki , która w zwi±zku ze ¶wi±teczn± atmosfer± - mo¿e byæ wynikiem tylko i wy³±cznie niebagatelnej utraty trze¼wo¶ci umys³u z powszechnie znanych przyczyn.\nZ mojej strony to koniec wywodów na temat obcej , nierodzimej , hodowlanej a wiêc do pewnego stopnia poddaj±cej siê udomowieniu ryby , uzyskanej z selekcji genów odpowiedzialnych za wzrost ( czyli typowo heterozyjnej formy hodowlanej ). Mo¿ecie dalej tutaj sobie labidziæ na temat waszych spaczonych pragnieñ naturalnego tar³a karpia w Polsce ( nawiasem mówi±c : chcia³oby siê co ? ) ,ale prawdy nie zatuszuje propagandowa forma jakiej¶ strony internetowej , która powsta³a 4 , najwy¿ej 5 lat temu , od pocz±tku próbuj±c wpisaæ siê w kanon wêdkarski i zaw³aszczyæ niejako pewn± czê¶æ historii wêdkarstwa , z któr± tak naprawdê nie ma nic wspólnego. Nie godzê siê ani na to prostackie traktowanie wód jako modelu stawowego do hodowli karpia , na zarybienia , ani na bezsensowne spekulacje na temat nieistniej±cego w Polsce tar³a tych ryb, ani te¿ na uznawanie ryb takich jak: amur , karp , to³pyga czy kara¶ srebrzysty za gatunki krajowe.Ogromny dystans zachowujê te¿ , gdy chodzi o traktowanie tej strony jako jakiego¶ wzorca , kanonu , kamienia milowego w wêdkarstwie lub te¿ czê¶ci historii wêdkowania. Moim zdaniem , niniejsza strona nie stanowi ani w æwierci swej rozci±g³o¶ci - historii mi³o¶ci do przyrody , skrzy¿owanej z wêdk± .Ju¿ tylko sam opis poszczególnych gatunków ryb ( tzw "kompendium " ) to w istocie pobie¿na kopia tre¶ci zamieszczonej w encyklopedii internautów , znanej jako Wikipedia.pl .\n¯aden prostacki argument , ¿adna ch³opska bajka rozpowszechniana nad wod± - po to , by syciæ swoje karpiowe ambicje - nie przeforsuje prawdy na temat nieub³aganej biologii ryb i ich pochodzenia.\nWitam, wszystkich bardzo serdecznie i z ubolewanie poraz n-ty stwierdzam, ze pozyskanie prawdziwych informacji na forum jest niemozliwe, kilka postow wyzej toczy sie dyskusja czy karp trze sie w polskich zbiornikach, i ju¿ w przymiotniku polski miesci sie blad (oczywsice w kontekscie tej rozmowy)! Ameryki nie odkryje je¶li powiem ze dla karpia nie istotny jest rodowód lecz warunki ¶rodowiskowe ( temperatura wody, ilo¶c zwi±zków biogennych, jak równie¿ topologia zbiornika itp.). W zwi±zku z tym ka¿dy, wêdkarz choæ z kilkuletnim do¶wiadczeniem powie, ¿e teza czy dana ryba siê trze czy te¿ nie jest k³opotliwa do udowodnienia, mozemy tu pisaæ ze widzielismy, ¿e kto¶ nam mówil itd. Pewne jest jedno, te powy¿sze wywody a szczegolnie te ktorych autorzy twierdza ze karp sie nie trze sa zenujace, szczegolnie post uzytkownika wypisujacego nazwy hormonów i m±druj±cego sie na temat biologi karpia. Kopiuj wklej jest bardzo dobr± metod± ale tu tego nie chcemy. Nie uwierze nikomu kto powie ze karp sie nie trze badz ze sie trze, chyba ze zobacze naukowy autoryzowany artyku³. My¶le ze to najwiarygodniejsze ¼rodlo. Koñcz±c chce napisac ze jesli g³ownymi wyznacznikami odbycia sie tarla karpia w Polsce by³aby temp. wody i odpowiednia ro¶linnosæ wodna to na pewno w Polsce s± miejsce odpowiednie. Pytanie czy to wystarczy. Gdybym ja mia³ stwierdzic ze swoim skromnym doswiadczeniem wedkarskim czy karp przystepuje do tar³a w naszych warunkach odpowiadam tak. pozdrawiam i czekam na wypowiedzi.\nI ja popieram kolege , u mnie na g³êbokiej gliniance karpie siê WYTAR£Y , s³yszysz Bury ??? - wytar³y siê . I jak ju¿ kto¶ powiedzia³, wyjd¼ ju¿ z tej biblioteki.... Jed¼ nad wodê. (2012/05/02 14:42)\njestem pewny na 100% ¿e karpie wycieraj± siê u nas bo widzia³em na w³asne oczy ;) (2012/05/02 14:46)\nPowy¿sze filmiki omawiaj± szczegó³owy cykl tradycyjnego chowu karpia stosowany na prze³omie wieków w Polsce.My¶lê,¿e pomog± wyprowadziæ z b³êdu co niektóre jednostki niezniszczalne w swym uporze czy te¿ g³upocie. (2012/05/02 15:01)\nfaktem jest ,¿e karp nie jest naszym rodzimym gatunkiem,ale jak wcze¶niej pisa³em:" jest wiele wód gdzie karp w sprzyjaj±cych warunkach siê wyciera",lecz niestety prze¿ywalno¶æ narybku czêsto jest zmor± i po ka¿dej zimie wykluty narybek pada.\nChcia³em jeszcze nadmieniæ,¿e mój szwagier ma dwa p³ytkie stawy,od 50 do 160cm stawy w których co roku daje siê zauwa¿yæ tar³o karpi.Niejednokrotnie wyci±ga³em tam na podrywkê karpiki oko³o 3 do 5cm tyle,¿e po och³odzeniach zaczynaj± chorowaæ i padaj±.\nJest takie nie³adne powiedzenie :\nP* kota za pomoc± m³ota . Znasz to przys³owie ? Dla ciebie to mogê byæ co najwy¿ej panem Burym , Czerwonym , Bia³ym , Szarym , Zielonym . I tak nie wygrasz , poniewa¿ nie masz argumentów oprócz , tych ¿enuj±cych filmików , które tutaj wstawiacie , przy ogólnym aplauzie reszty , zgromadzonych przyjació³ z waszego ma³o obeznanego towarzystwa . "Powy¿sze filmiki omawiaj± szczegó³owy cykl tradycyjnego chowu karpia stosowany na prze³omie wieków w Polsce.My¶lê,¿e pomog± wyprowadziæ z b³êdu co niektóre jednostki niezniszczalne w swym uporze czy te¿ g³upocie." Ten blockquote ( pe³en goryczy i bólu ) uzmys³awia mi ,¿e to w³a¶nie tobie posz³a w piêty moja argumentacja a poczuwszy siê dotkniêty , zaczynasz cofaæ siê do zachowañ infantylnych ma³ego dzieciaka , co nie potrafi przegrywaæ lub przyznaæ siê do b³êdu. Mówi±c kolokwialnie : le¿ysz i kwiczysz . Cierpi twoje ego , jak i skoñczy³a siê ju¿ ci±g³o¶æ emitowania bzdur , które ja mia³em odwagê zdementowaæ .Skoñczy³em polemikê , której wynik uwa¿am za przes±dzony na moj± korzy¶æ. Najlepszym dowodem tego jak siê wraz ze swoim koleg± w dresie z czapk± z daszkiem , o¶mieszacie , jest dla mnie fakt ,¿e szukacie (!!!) w Internecie , ¼róde³ i dowodów na poparcie swych niedorzeczno¶ci ! Wy , którzy zarzucacie , wytykacie - mi bibliotekê ( tak jakby by³o w niej co¶ z³ego , odstrêczaj±cego ) - szperacie w Internecie (!), w poszukiwaniu informacji na temat karpia ! Czy nie powinni¶cie wiedzieæ czego¶ na temat tej obcej , nierodzimej , nierozmna¿aj±cej siê w Polsce ( w naturalnych warunkach ) , ryby -co by³oby wynikiem w³asnych obserwacji ? Jak dot±d prezentujecie , kiepskie, nierealne opowiastki wyssane z palca , za które gotowi jeste¶cie rêczyæ swoimi , pe³nymi bzdur g³owami. Nabazgrali¶cie farmazonów , niezgodnych z nauk± oraz wiedz± , jak± ka¿dy wêdkarz mieæ powinien, a teraz próbujecie w akcie desperacji ,ostatkiem si³ , broniæ swojego w±tpliwego honoru , czy równie bladej reputacji znawcy tematu ... W istocie jednak , nie tak ³atwo odszczekaæ raz wypowiedziane bzdury ! Musieliby¶cie zacz±æ z uwag± obserwowaæ przyrodê , ³±cz±c wyniki tych obserwacji z wiedz± naukow± , co w waszym przypadku (jak przewidujê ) jest raczej niemo¿liwe .\nI ja popieram kolege , u mnie na g³êbokiej gliniance karpie siê WYTAR£Y , s³yszysz Bury ??? - wytar³y siê . I jak ju¿ kto¶ powiedzia³, wyjd¼ ju¿ z tej biblioteki.... Jed¼ nad wodê.\nWytarty , to mo¿e jest twój dres , na niezmienionym od kilku lat zdjêciu. Twój profil to constans , sta³a , kompletny marazm , brak g³odu wiedzy ! Tak, jak zdjêcie wytartego dresu nie zmieni³o siê od lat 3 czy 4 - tak twoja wiedza , prawdopodobnie utknê³a gdzie¶ na etapie bajek , które tutaj tak szeroko i chêtnie promujecie. Co¶ takiego , mo¿liwe jest tylko na kartach do¶æ hermetycznej strony , gdzie nikt was nie czyta .Gdyby jednak komu¶ przysz³o kiedy¶ do g³owy s³uchaæ rad , takich oto znawców : z³a jego godzina i marny los jako wêdkarza , któremu zale¿y na tym , by co¶ jednak na temat ryb wiedzieæ .\nPowy¿sze filmiki omawiaj± szczegó³owy cykl tradycyjnego chowu karpia stosowany na prze³omie wieków w Polsce.My¶lê,¿e pomog± wyprowadziæ z b³êdu co niektóre jednostki niezniszczalne w swym uporze czy te¿ g³upocie.\nTa jednostka kolego jest nie reformowalna. On zawsze wie lepiej. (2012/05/02 16:27)\nI komu tu brakuje argumentów, nikt nie wierzy w Twoj± teoretyczn± wiedzê, któr± próbujesz tu od d³ugiego czasu wciskaæ , wiêc przyczepi³e¶ siê stylu mojego ubierania :)) - ¿a³osne.\nNiestety jeste¶ przypadkiem, któremu czytanie ksi±¿ek niestety pomiesza³o w g³owie kompletnie.\nId¼ nad wodê, mo¿e 2 dni na forum bêdzie spokoju. (2012/05/02 16:35)\nD³ugo obserwowa³em powy¿szy temat . Koniec ju¿ przepychanek i ataków nawzajem .\nMy¶lê ¿e temat wyczerpany , wobec czego zamykam w±tek .\nTen post by³ edytowany przez autora o godzinie: 13:25:32\nTen post by³ edytowany przez autora o godzinie: 13:27:34\nKoñcz wa¶æ , honoru oszczêd¼ ...................... I jed¼ naukowcu lepiej na ryby lub w plener dotleniæ mózg , to ci przejd± te g³upie wywody (2012/05/02 16:44)\nTr± siê. Tylko tyle. (2012/05/02 16:52)


Pracowita mrówka - ilustracja - Plakat - Decor Mint\nPracowita mrówka - ilustracja\nLubisz sztukę i malarstwo? Chcesz ozdabiać swoje ściany obrazami i replikami największych dział sztuki? Obserwuj naszą kolekcję plakatów ze sztuką. Zebraliśmy w niej i stale aktualizujemy najbardziej popularne motywy z dziedziny sztuki. Będziesz pod wrażeniem jak bardzo plakat Pracowita mrówka - ilustracja, może dodać uroku Twojemu wnętrzu.\nOferowane przez nas plakaty ze sztuką, drukujemy w wersji premium na sztywnym papierze. Nasza technologia wydruku pozwala na osiągniecie wysokiej jakości barw i przejść tonalnych. Przez co plakat Pracowita mrówka - ilustracja będzie wyglądał na ścianie zjawiskowo.\nPlakat ze sztuką to świetna opcja na wprowadzenie klasycznego klimatu do każdego wnętrza. Plakat Pracowita mrówka - ilustracja będzie działał na podświadomość domowników dodany Do salonu Do sypialni Do przedpokoju. Plakat Pracowita mrówka - ilustracja uzupełni Skandynawski Minimalistyczny styl Twojego mieszkania. W naszej kolekcji plakatów ze sztuką znajdziesz jeszcze wiele więcej innych, najbardziej znanych i artystycznych dzieł malarskich.\nJeśli Sztuka jest Twoją pasją, obserwujesz najnowsze trendy pojawiające się w niej, ale też klasyczne akcenty, na pewno spodoba Ci się nasza kolekcja plakatów poświęcona motywom z nią związanym. PlakatPracowita mrówka - ilustracja zaskoczy cię dobrze dobranymi kolorami oraz jakością wykonania. A to tylko część jego zalet...\nPlakat Pracowita mrówka - ilustracja drukowany jest w technologii przyjaznej środowisku. Plakat Pracowita mrówka - ilustracja to dekoracja wyróżniająca się wyjątkową trwałością, odpornością na wilgoć i różnego rodzaju uszkodzenia. Dodatkowo jest łatwy do czyszczenia.\nJeśli marzy Ci się ponadczasowy motyw inspirowany tematyką sztuki i jej technikami – jak Rysunki – na plakacie w Twoim salonie, mamy dla Ciebie coś wyjątkowego. W tej roli doskonale sprawdzi się plakat Pracowita mrówka - ilustracja. Ozdobi on różnie wykończone wnętrza. Szczególnie dobrze się zaprezentuje tam, gdzie króluje styl Skandynawski Minimalistyczny. Sprawdzi się niemalże w każdym wnętrzu, szczególnie nada się jako dekoracja Do salonu Do sypialni Do przedpokoju. W naszej kolekcji plakatów ze wzorami, których bazą jest Sztuka, znajdziesz jeszcze wiele innych, wzorów, idealnych np. Do salonu Do sypialni Do przedpokoju.\nPlakat, którego głównym tematem jest Sztuka to dekoracja, która sprawdzi się w wielu wnętrzach. Motyw jest na tyle uniwersalny, że plakat Pracowita mrówka - ilustracja z powodzeniem można wykorzystać w niemal każdym pomieszczeniu. Salon z taką dekoracją ścienną? Czemu nie! Zwłaszcza, że plakat można fajnie zaaranżować. Stać się może dekoracją, która gra pierwsze skrzypce we wnętrzu. Warto wtedy wybrać większy format. Bądź też może stać się częścią większej kompozycji. Plakat Pracowita mrówka - ilustracja drukowany jest na papierze o matowym wykończeniu. Dzięki temu dekoracja prezentuje się bardzo estetycznie. Nie widać na nim np. odcisków palców, błysku przy różnych kącie padania światła. Do dekoracji dołączona jest zawieszka pomocna przy montażu produktu na ścianie. Do wyboru jest kilka formatów, mniejsze rozmiary z powodzeniem można zamontować na taśmie lub haczyku wielokrotnego użytku, które nie wymagają użycia wiertarki.\nOpinie klientów o: Pracowita mrówka - ilustracja\nMagnes dekoracyjny[ Pracowita mrówka - ilustracja ] Obraz [ Pracowita mrówka - ilustracja ] Plakat [ Pracowita mrówka - ilustracja ] Obraz w ramie[ Pracowita mrówka - ilustracja ] Plakat samoprzylepny[ Pracowita mrówka - ilustracja ] Plakat w ramie[ Pracowita mrówka - ilustracja ]


Posty dla taga: Piotr Tarczyński\nW.A.B, Piotr Tarczyński, Symon Żuchowski, Peter Frankopan\nEmpik.com - Książka na weekend - "Jedwabne szlaki. Nowa historia świata"\nTymczasem w cyklu "Książka na weekend" polecam jedną z tych pozycji, które zmieniają myślenie o świecie. A przy tym znakomicie się czytają. Nie obiecuję, że uporacie się z nią w dwa dni, ale warto poświęcić nawet i dwadzieścia, taka już jestem szalona w zachwycie.\nProszę kliknąć i zaryzykować.\nOlga Wróbel, 12.10.2018 w kategorii artykuły, gatunek literacki: non-fiction\nMaryla Szymiczkowa, "Seans w Domu Egipskim"\nMaryla Szymiczkowa w trzecim tomie kryminałów z wszędobylską profesorową Szczupaczyńską w roli głównej nie zawodzi, choć nie porywa. Było mi smutno, że tak łatwo zidentyfikowałem mordercę i jedynie bystre obserwacje kulturoznawcze, ożywienie Krakowa u progu roku 1899 i niezwykła erudycja autorki sprawiły, że się nie nudziłem czekając na dość oczywiste dla mnie zakończenie. Niestety w grze “złap mordercę” Szymiczkowa zastosowała prosty chwyt i zbyt dużo wypeplała. Poza tym świetna książka, idealna wakacyjnie. Modernistyczna kamienica na rogu dzisiejszej ulicy Retoryka i Smoleńsk musiała...\nWojciech Szot, 13.07.2018 w kategorii recenzja, gatunek literacki: proza polska\nJest Szymiczkowa autorką spełnioną, czerpiącą garściami, ustami i bufiastymi ramionami z codzienności, z obserwacji aż nadto uczestniczącej, z podsłuchów, szumów bez zlepów, bo u Szymiczkowej nic się nie lepi, wszystko jest wypolerowane i podane ze smakiem godnym dam polskiej literatury. Jej niezrównana bohaterka, Zofia Szczupaczyńska to postać z...\nMaryla Szymiczkowa to moja ulubiona autorka kryminałów. Nie mogę się doczekać tomu trzeciego przygód profesorowej Szczupaczyńskiej. A te autorka już ponoć zlożyła w szacownej oficynie wydawniczej. #kurzojady #marylaszymiczkowa #zofiaszczupaczyńska #rozdartazasłona #znakliteranova\nPost udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Kwi 18, 2018 o 10:55 PDT


Koniczyna łąkowa - niezastąpiona w okresie menopauzy | Blog - Zioła Dookoła\nSKLEP / BLOG / 2019-08-26\nKoniczyna łąkowa - niezastąpiona w okresie menopauzy\nBobowate - Fabaceae\ndawniej Motylkowate - Papilionaceae\nKoniczyna łąkowa, nazywana również koniczyną czerwoną to pospolita bylina, której łodygi dorastają do 50 cm długości. Roślina kwitnie od maja do września, w tym czasie tworząc purpurowoczerwone, wonne, główkowe kwiatostany.\nKoniczynę spotkamy w Europie, Ameryce Północnej, Afryce i Azji. W Polsce rośnie na łąkach, przydrożach, polach i wszędzie tam, gdzie gleba jest choć trochę żyzna. Często koniczyna jest wysiewana jako roślina pastwiskowa.\nJak działa koniczyna ?\ndzięki zawartości fitoestrogenów łagodzi objawy menopauzy takie jak: uderzenia gorąca, kłopoty ze snem, przyrost masy ciała, utrata gęstości kości, problemy sercowo-naczyniowe i stany zapalne stawów.\nwykazuje działanie wykrztuśne i łagodzi stany zapalne oskrzeli.\nznosi objawy astmy, bronchitu i kokluszu.\nizoflawony koniczyny normalizują ilość cholesterolu i pozytywnie wpływają na układ sercowo-naczyniowy.\nstosowanie koniczyny ogranicza ryzyko powstawania miażdżycy.\nekstrakt wpływa pozytywnie na stan skóry, ponieważ stymuluje produkcję kolagenu, odpowiedzialnego za młody wygląd skóry.\nPonadto napary z ziela regulują pracę układu pokarmowego, pęcherzyka żółciowego i wątroby.\nSurowcem wykorzystywanym w ziołolecznictwie są kwiaty, które zbiera się w momencie gdy są w pełni rozwinięte. Czas zbiorów przypada na okres od czerwca do września. Odcina się kwiatostany główkowe, a czasami zbiera się również kwiat i 7 cm łodygi wraz z okalającymi ją liśćmi.\nKoniczynę można przepłukać czystą wodą. Kwiaty suszymy bezpośrednio po zbiorach, najlepiej w pomieszczeniu gdzie jest przewiewnie i ciemno, a temperatura nie przekracza 35 °C. Układamy kwiaty na gazetach, bądź na blachach, tak by za bardzo nie nachodziły na siebie.\nJak stosować koniczynę?\nMożemy stworzyć napar. W tym celu 2 łyżki suszonych kwiatów koniczyny należy zalać 3 szklankami gorącej wody. Przykryć i odstawić na 10-15 min. Po tym czasie surowiec należy odcedzić i pić ⅔ szklanki 3 razy dziennie, najlepiej godzinę przed posiłkiem. Taka kuracja jest pomocna przy braku apetytu, zaparciach i nieżytach górnych dróg oddechowych.\nUmyte i ususzone kwiaty (około 40g) zalać ½ l spirytusu. Zakręcić i potrząsnąć. Macerować w ciemnym pomieszczeniu przez 2 tygodnie. Następnie przefiltrować i przelać do butelki. Pić 20ml przed snem przez 3 tygodnie. Po tym czasie należy zrobić przerwę\nCiekawostka: Dawniej chłopi uważali, że wianek uwity z kwiatów koniczyny zabrany ze sobą na targ zapewniał pomyślność w handlu.


Czarno to widzimy… | Biblia Horroru\nThe darkest hour/Najczarniejsza godzina (2011)\nCzyż sam plakat nie mówi już sam za siebie? Plastikowa blondyna chwytana za gardło przez piorun. Poniżej tytuł zapowiadający, że film wyjmie nam godzinę z życia (kłamstwo, wyjmie półtorej…) z wielkim podpisem’ jaramy się 3D’. Na samym dole apokaliptyczna wizja zaczerpnięta z dobrze znanych filmów katastroficznych, podrasowana photoshop’em, aby dodać kolorytu.\nFilm klasyfikowany jest jako horror, akcja i na okrasę Sci-fi. Dla lepszego zobrazowania jego treści dorzuciłabym jeszcze melodramat, komedia i przygodowy i katastroficzny tak żeby wszytko było jasne.\nReżyser ewidentnie nie wiedział co chce tym obrazem osiągnąć. Czy przestraszyć, czy wzruszyć, czy poedukować, czy rozbawić? Zastanawiam się co w tym filmie robi Olivia Thirlby, chciała się załapać na darmową wycieczkę do Moskwy?\nJak już wiemy, po seansie z rozlicznymi filmami Sci- fi, amerykanie są ulubionym celem kosmitów. Ten film dowodzi iż alieni w pogodni za obywatelami USA udadzą się nawet do Moskwy…\nDwóch pseudo biznesmenów udaje się do Rosji w interesach,a żeby nie było im przykro scenarzysta obdarza ich towarzystwem dwóch odpowiednio głupich i uroczych dziewcząt.\nDo akcji wkraczają siły kosmosu, które spragnione ziemskiej elektryki przypuszczają atak na niewinne ofiary. Gdzieś coś zabłyśnie, zaiskrzy wyłączy żarówkę… obróci w perzynę pół stolicy.\nSiły wroga są niewidzialne, czasem przyjmują postać świecącej mgły – to jedyny pomysłowy akcent w filmie.\nW tym całym zamieszaniu bohaterzy są zmuszeni do wygłoszenia kilku dramatycznych monologów, aby przekonać TOTALNIE nie walecznych Rosjan odzianych w folie do podjęcia walki.\nKiedy jeszcze wkracza do akcji kilku komandosów i jakiś obłąkany wynalazca robi się jeszcze bardziej niedorzecznie.\nDziury w scenariuszu rosną miarowo, dialogi robią się jeszcze bardziej absurdalne.\nNie ma krwi, masakry, przerażenia, klimatu. Nie ma nic.\nWpis opublikowany w Filmy i otagowany gniot, horror sci-fi 9 sierpnia 2012 przez ilsa333.\nTagi: horror sci-fi, horrory z lat '50 i '60\n← Nigdy nie oszukuj mamy Sprawy organizacyjne: →\n1 komentarz nt. “Czarno to widzimy…”\nGość: funny bear, *.icpnet.pl 9 września 2013 o 20:57


Dzieci cierpią głód\nCzwartek, 27 Sierpień 2015 07:22\nNiedożywienie - to jeden z największych dramatów powodowanych konfliktem w Sudanie Południowym. Dotyczy ono zwłaszcza dzieci. Ludzie żyjący w obozach dla uchodźców, pozbawieni własnych domów, własnej pracy i własnego życia są bezradni. Unia Europejska wspomaga organizację Save the Children, która w pięciu punktach dożywiania oferuje profesjonalną pomoc medyczną, leki i żywność, które ratują życie setkom dzieci. Prezentujemy kolejną historię tygodnia, w ramach Europejskiego Roku na rzecz Rozwoju.\nNyatot* mieszka w małej chatce w Akobo, w stanie Dżunkali, z mężem i dwoma synami w wieku sześciu i trzech lat. Jej trzyletni syn Nhial* jest poważnie niedożywiony. „Odkąd rozpoczęła się wojna, nasze życie stało się pasmem cierpień. Jesteśmy całkowicie bezradni. Brakuje nam jedzenia, jemy tylko raz dziennie. Boję się, że w przyszłym miesiącu w ogóle nie będziemy mieli co jeść”, mówi Nyatot. „Wojna sprawiła, że nasze życie stało się bardzo trudne. Wywarła na nas ogromny wpływ. Przez długi czas mój syn był chory - najpierw miał odrę, a potem biegunkę. Teraz jest niedożywiony”, dodaje.\nOd grudnia 2013 r. Sudan Południowy zalewa fala przemocy. Ponad milion osób musiało opuścić swoje domy i zamieszkać w zatłoczonych obozach dla uchodźców albo nieformalnych osadach , gdzie narażeni są na głód, przemoc i choroby. Kryzys humanitarny, który dotknął ten najmłodszy na świecie kraj, jest również "kryzysem dzieci": Szacuje się, że 248 tys. dzieci poniżej 5. roku życia jest poważnie niedożywionych, a około 60 proc. uchodźców z Sudanu Południowego w regionie to dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia.\nJednym z najbardziej dotkniętych stanów jest Dżunkali - z liczbą ponad 200 tys. przesiedleńców i jednym z najwyższych poziomów niedożywienia w kraju. W Akobo w stanie Dżunkali ponad jedna czwarta dzieci cierpi z powodu niedożywienia. Z pomocą Unii Europejskiej organizacja Save the Children stworzyła pięć punktów dożywiania, które zaopatrują ponad tysiąc dzieci w środki ratujące życie.\nDo jednego z takich ośrodków Nyatot zabrała swojego trzyletniego syna. Nhial został tam przebadany przez specjalnie przeszkolony personel oraz otrzymał leki i suplementy diety, dzięki którym będzie mógł w pełni odzyskać siły. Zdaniem Nyatot chłopiec ma się znacznie lepiej, od kiedy trafił do ośrodka. „Bardzo się o niego martwiłam, bo cały czas był chory i nie było widać żadnej poprawy. Gdyby nie otrzymał leków w ośrodku opieki zdrowotnej, mógłby umrzeć”, mówi Nyatot.\nPeter Walsh, dyrektor krajowy organizacji Save the Children w Sudanie Południowym, twierdzi, że ponad jedna trzecia dzieci w tym kraju jest niedożywiona, z czego ponad 20 proc. Jest w stanie wychudzenia, a 4 proc. - wygłodzenia. Zjawisko to opisuje jako „głód, który zagraża życiu”. ONZ ostrzega, że dziesiątki tysięcy dzieci mogą umrzeć, jeżeli konflikt nie skończy się i jeżeli ludzie nie będą mogli powrócić do swoich domów i znowu być w stanie normalnie się utrzymywać.\n* Imiona i nazwiska zostały zmienione w celu ochrony tożsamości.


Lucyfer sezon 6: Kiedy Maze pożegna diabła? Aktorka zdradziła spoiler!\nOstatnia wspólna scena Maze i Lucyfera. Pożegnalny wpis Lesley-Ann Brandt zdradza spoiler z 6. sezonu\nNikodem Pankowiak / 8 marca 2021, 14:32\nLesley-Ann Brandt, czyli serialowa Maze z "Lucyfera", podzieliła się z fanami kolejną pamiątką z planu finałowej serii. Zobaczcie ją i Toma Ellisa tuż po nakręceniu ostatniej wspólnej sceny.\n"Lucyfer" zbliża się do końca, nie mogłoby to być bardziej jasne po ostatnich wpisach ekipy w serwisach społecznościowych. W zeszłym tygodniu widzieliśmy przymiarkę ostatnich kostiumów Maze i emocje z czytania przedostatniego odcinka. Teraz Lesley-Ann Brandt ma dla fanów kolejną słodko-gorzką niespodziankę.\nLucyfer sezon 6 – ostatnia scena Maze i Lucyfera\nSerialowa Maze wrzuciła na Instagram zdjęcie z Tomem Ellisem, odtwórcą roli tytułowego bohatera.\n– To. Po naszej ostatniej scenie Maze i Lucyfera w całym serialu. Jest surowa i prosto z serca – napisała aktorka, dorzucając podziękowania.\nPost udostępniony przez Lesley-Ann Brandt (@lesleyannbrandt)\nNad listą osób, którym dziękowała Lesley-Ann Brandt, warto chwilę się pochylić, bo przypadkiem zdradza ważną informację. Jest na niej oczywiście Tom Ellis, jest scenarzysta Chris Rafferty, ale jest też Kevin Alejandro, czyli serialowy Dan Espinoza, tym razem jednak raczej nie w roli aktora, tylko reżysera.\nJak zdradził już wcześniej Rafferty, Alejandro miał reżyserować przedostatni odcinek "Lucyfera" zatytułowany "Goodbye, Lucifer". Wszystko wskazuje na to, że to właśnie w nim, a nie w finale, Maze pożegna czarującego diabła. I z dużą dozą prawdopodobieństwa możemy założyć, że to ona wypowie słowa z tytułu odcinka.\nLucyfer sezon 5B – kiedy premiera?\nPodczas gdy ekipa "Lucyfera" kręci już ostatnie odcinki, my wciąż czekamy na wiadomości o premierze sezonu 5B. W styczniu twórcy pisali, że wciąż trwa postprodukcja, a pandemia nie ułatwia pracy. Ale nawet jeśli już wszystko zostanie zmontowane, dodane zostaną efekty specjalne itp., to nie oznacza, że serial od razu wyląduje na Netfliksie. Ponieważ Netflix wypuszcza seriale całymi sezonami (w tym przypadku to 8 odcinków), są one tworzone z dość dużym wyprzedzeniem.\nPo tym jak kończy się praca ekipy produkcyjnej, przygotowywana jest strategia marketingowa, a także napisy w różnych językach, często też dubbing albo lektor. Dlatego na powrót "Lucyfera" poczekamy jeszcze przynajmniej kilka miesięcy, prawdopodobnie do lata 2021 roku, a 6. sezon obejrzymy dopiero w 2022 roku.\nLesley-Ann Brandt, Lucyfer, Lucyfer sezon 6, seriale, seriale Netflix


„Avengers”: „Czas się kończy” tom 3 - recenzja\nDodane: 15-09-2018 08:18 ( 15 wrz 2018, 08:18:19 )\n„(…) w pewnym momencie umysł przestaje pojmować to, co widzą oczy...” – te słowa wypowiedziane przez przerażonego Hanka Pyma dokładnie oddają moje odczucia po lekturze trzeciego tomu serii „Avengers. Czas się kończy”. Rozpisany na kilka tomów finał epickiej historii Hickmana zdecydowanie przerasta moje możliwości pojmowania pewnych rzeczy. Gdy już wydawało się, że scenarzysta próbuje jakoś wszystko wyprostować i uprościć, układając wyraźne linie podziału wśród superbohaterów i charakteryzując ich motywacje oraz coraz szybciej zmniejszając liczbę światów, które przetrwały inkursje, nagle znów wszystko zaczyna się gmatwać, a na scenie pojawiają się nowi gracze.\nPo tym, jak okazało się, że Sue Storm gra na dwa fronty i jej rozstanie z mężem było tylko mistyfikacją, doszło do konfrontacji grupy dowodzonej przez Reeda Richardsa oraz tej kierowanej przez Steve’a Rogersa. Superbohaterowie, którzy nadal się na siebie dąsają niczym dzieci w piaskownicy, uradzili jednak, że skoro już jest tymczasowa sztama, to warto byłoby się pozbyć Koterii. Tupiący nogą Rogers łaskawie godzi się na ten plan, ale wyraźnie daje do zrozumienia, że nadal się złości na resztę, za to, że… dzięki nim nadal istnieje świat. Wymuszona w ten sposób rozmowa jest niestety dla podstarzałego (byłego) Kapitana Ameryki kolejną okazją do tego, by udowodnić, że wartości, jakimi się kieruje, nie przystają do tej epoki. Oczywiście możliwa jest także inna interpretacja. Można mianowicie powiedzieć, że Rogers jest jednym z nielicznych superbohaterów, który jak dotąd nie jeszcze ma na sumieniu jakiejś podłości lub okrucieństwa (zdrady, ludobójstwa, oszustwa itp.). Powstaje jednak pytanie, czy w obliczu nadchodzącej zagłady ta postawa będzie jeszcze coś warta.\nKiedy wszystko zaczyna powoli nabierać sensownych kształtów, na scenie pojawia się Yellowjacket i snuje tyleż przerażającą, co niezrozumiałą opowieść o tym, co widział podczas swoich międzywymiarowych wojaży. Nie chcę się wyzłośliwiać, ale zrozumienie tego, o czym mówi, wymaga naprawdę wprowadzenia się za pomocą medytacji w jakiś transcendentalny stan albo spożycia specyfików znacznie poszerzających percepcję. Czego tu nie ma – Beyonderzy, Budowniczowie, Kartografowie, Ex Nihili, Alephy, Sidera Maris, Kościani Królowie, Celestianie... Pojawiają się nawet bohaterowie ze świata Ultimates (no OK, Nick Fury z twarzą Samuela L. Jacksona trochę ratuje sytuację). Trudno oprzeć się jednak wrażeniu, że scenarzysta chciał tu po prostu wykorzystać wszystkie stwory, jakie wykluły się kiedykolwiek z wyobraźni marvelowskich twórców i wrzucić je do swojej historii. W końcu wiele nie ryzykował, bo i tak mało kto jeszcze ogarnia wszystkie szczegóły tej historii. Na szczęście nadal wiele ratuje graficzna strona komiksu. W zasadzie trudno powiedzieć tu coś nowego, bo album znów powstał dzięki pracy kilku znanych z poprzednich odsłon serii rysowników. Stefano Caselli, Mike Deodato, Kev Walker, Dalibor Talajic wykonują kawał naprawdę dobrej roboty.\nO ile po lekturze poprzedniego tomu miałem nadzieję, że wszystko się jakoś unormuje i da się ten komiks czytać bez mruczenia przekleństw pod nosem, to jednak tak się nie stało. Hickman nie zwalnia tempa i maksymalnie wszystko komplikuje. W konsekwencji nadal trudno mi jednoznacznie oceniać tę serię. Z jednej strony mamy przecież misterną konstrukcję fabularną oraz konsekwentne podążanie wyboistą drogą prowadzącą do Secret Wars. Trudno zakwestionować scenopisarski warsztat Hickmana, który tworząc wszystkie te zawiłości, prawdopodobnie czuje się jak ryba w wodzie. Z drugiej jednak strony, nie udało się uniknąć nagromadzenia absurdów narracyjnych i zdecydowanego przerostu formy nad treścią. No, ale tak chyba musiało być, trudno bowiem sobie wyobrazić, jak inaczej mogłaby wyglądać historia, w ramach której pojawiliby się niemal wszyscy superbohaterowie Marvela ze wszystkich uniwersów. Poczekajmy zatem na dalszy rozwój wypadków i szykujmy się do eventu, po którym… nic nie będzie już takie jak dotąd.\nTytuł: „Avengers”: „Czas się kończy” tom 3\nTytuł oryginalny: „Avengers: Time Runs Out Vol. 3”\nRysunki: Stefano Caselli, Mike Deodato, Kev Walker, Dalibor Talajic


PZBUK voucher - odbierz bonus 520 PLN! Kod bonusowy\nStrona główna » PZBUK voucher – odbierz bonus 520 PLN! Przez Adam Kaźmierczak w PZBUK voucher - odbierz bonus 520 PLN! Dodano: 01 PAŹ 2021, 01:10 / Ostatnia aktualizacja: 29 KWI 2022, 12:04\n1 PZBuk voucher\n2 Voucher PZBUK 2022 – co to?\n3 PZBUK voucher — kod bonusowy\n4 PZBUK voucher — ile otrzymasz w bonusach?\n5 Zakład bez ryzyka 500 PLN za voucher PZBUK\n6 Darmowy zakład 20 PLN\n7 Co jeszcze za voucher PZBUK?\n7.1 Kombodoładowanie w PZBuk\n7.2 Cashback w PZBuk\nSkorzystaj ze specjalnego vouchera w PZBUK i odbierz bonusy bukmacherskie. Mamy kod bonusowy do PZBUK, który aktywuje voucher i promocje u tego legalnego bukmachera. Jak odebrać voucher PZBUK? Ile otrzymasz za nasz kod promocyjny? Poznaj najlepszą ofertę PZBUK na rynku!\nPZBuk voucher 2022 – Pakiet 520 złotych ✔\nJeśli chcesz odebrać voucher PZBUK — kliknij w nasz link promocyjny i załóż konto w PZBUK wpisując kod promocyjny: ZAGRANIE. Po ukończeniu rejestracji voucher na bonusy PZBUK będzie gotowy do użycia – wykorzystaj go na typy dnia.\nVoucher PZBUK 2022 – co to?\nVoucher w zakładach bukmacherskich to jeszcze lepsza oferta promocyjna dla ciebie! To stały punkt w serwisie zagranie.com, gdzie prezentujemy typy bukmacherskie, a także specjalne vouchery i kody bonusowe. Dzięki naszemu voucherowi będziesz mógł rozpocząć przygodę z zakładami bukmacherskimi PZBUK od zakładu bez ryzyka i dodatkowych środków w postaci darmowego zakładu o wartości 20 PLN!\nVoucher PZBUK to inaczej kod promocyjny i bonusy, które za nim idą. Voucher dedykowany jest dla nowych klientów Polskich Zakładów Bukmacherskich (PZBUK), którzy do tej pory nie obstawiali w tej firmie.\nPZBUK voucher — kod bonusowy\nW pierwszej kolejności musisz poznać kod promocyjny PZBUK, który trzeba użyć zakładając konto na stronie pzbuk.pl. Przejdź do rejestracji PZBUK z naszego odnośnika – tutaj i rozpocznij wypełniać formularz. Na czym to polega? Po prostu trzeba wpisać w odpowiednie pola podstawowe informacje takie jak: nazwa użytkownika, e-mail, hasło, numer telefonu, imię, nazwisko, numer dowodu osobistego, adres zamieszkania, PESEL, płeć i na sam koniec podajesz właśnie kod bonusowy: ZAGRANIE\nKończąc rejestrację, zostaniesz także poproszony o zaznaczenie odpowiednich zgód marketingowych i polityki prywatności. Pojawią się także limit na grę. Jeśli wszystko wypełnisz, to otrzyma na e-mail wiadomość z linkiem aktywacyjnym konto i będziesz mógł zalogować do PZBUK i wykorzystać swój voucher.\nKod bonusowy = voucher PZBUK, to dzięki specjalnemu hasłu od Zagranie możesz odebrać powiększone bonusy. Nasze vouchery są wiarygodne i w 100% działają. Co w takim razie zyskasz w PZBUK za voucher?\nPZBUK voucher — ile otrzymasz w bonusach?\nVouchery są po to, żeby dawały coś ekstra. W PZBUK z kodem bonusowym voucher powiększa startowy bonus dla nowych klientów. W tym przypadku voucher PZBUK oznacza dwa bonusy na start:\nDodatkowy freebet o wartości 20 PLN\nŁączna suma vouchera w PZBUK wynosi 520 złotych — nic więc dziwnego, że są o nim dobre opinie. Poza tym trzeba pamiętać, że voucher to również promocje dla stałych graczy. Po wykorzystaniu w pierwszej kolejności bonusów za rejestrację — możesz w dalszej części gry odebrać promocje dla zarejestrowanych klientów. To oferty takie jak Kombodoładowanie, czy Cashback na tenis. O każdym voucherze na bonus PZBUK piszemy poniżej. Sprawdź:\nZakład bez ryzyka 500 PLN za voucher PZBUK\nGracze, którzy szczególnie lubią zakłady bez ryzyka, to w tym aspekcie na pewno docenią voucher PZBUK. Bukmacher ten przygotował promocję powitalną, która polega na zwrocie stawki za pierwszy przegrany zakład, a wszystko to z kodem promocyjnym VIP. A więc do zwrotu kwalifikuje się nie tylko pierwszy kupon, a przegrany zakład. To oznacza, że np. jeśli twój pierwszy czy drugi zakład wygra, a trzeci przegra – to wtedy otrzymasz bonus cashback. Z reguły u “buków” jest tak, że jeśli wygrasz pierwszy zakład, to dalej promocja już nie obowiązuje. W PZBUK jest znacznie przyjaźniej dla typera!\nJak wykorzystać voucher PZBUK na zakład bez ryzyka? Jeśli udanie założyłeś konto i wpisałeś kod promocyjny: 700PLN, to po pierwszym zalogowaniu zrób depozyt. W PZBUK masz ubezpieczenie zakładu do kwoty 500 złotych, więc polecamy tyle właśnie wpłacić. Kasa jest już na koncie? W takim razie obstaw kupon, za który będzie przysługiwał ci zwrot stawki, jeśli nie uda się trafić. To zakład wielokrotny z co najmniej dwoma selekcjami, gdzie każdy z pojedynczych typów będzie miał minimalny kurs 1.40. Jeśli twój pierwszy, drugi, a być może trzeci kupon wygrały, to wciąż możesz obstawiać bez ryzyka, aż do momentu, jak po raz pierwszy przegrasz – wtedy otrzymasz cashback od PZBUK.\nZwrot stawki za voucher zostanie przyznany jako darmowy zakład. W ciągu 30 dni wykorzystaj freebet od PZBUK, a więc obstaw kupon wielokrotny z minimalnymi kursami 1.40. Jeśli uda ci się trafić, to otrzymasz wygraną minus stawkę darmowego zakładu. W ten sposób w pełni wykorzystałeś voucher PZBUK na bonus bez ryzyka.\nPoczytaj więcej o bonusach PZBUK tutaj: https://zagranie.com/pzbuk-bonus/.\nDruga część promocji z voucherem PZBUK, to dodatkowa kasa, którą odbierzesz w formie freebetu, czyli darmowego zakładu. Po wykorzystaniu naszego kodu bonusowego: ZAGRANIE na twoim koncie pojawi się 20 PLN. Żeby tak się stało, wystarczy dokonać rejestracji z kodem bonusowym i zrobić pierwszy depozyt w kwocie minimum 20 zł na konto gracza.\nDarmowy zakład o wartości 20 zł zostanie dodany automatycznie po kilku minutach. Zakład można wykorzystać na wszystkie wydarzenia sportowe z oferty przedmeczowej oraz na żywo na kuponach z wielokrotnych z minimalnym kursem na każde zdarzenie 1.4. Wygrane z darmowego zakładu nie podlegają wymogom obrotu i wypłacane są od razu.\nWarto jeszcze sprawdzić inne vouchery do legalnych bukmacherów:\nCo jeszcze za voucher PZBUK?\nNa początku artykułu wspominaliśmy, że voucher PZBUK to nie tylko promocje dla nowych graczy, ale także specjalne oferty dla zarejestrowanych typerów. Po wykorzystaniu bonusów powitalnych voucher działa także na pozostałe produkty PZBUK. Co tutaj znajdziemy?\nZnaną promocją w PZBUK jest Kombodoładowanie, czyli promocja polegająca na powiększaniu wygranej w zakładach wielokrotnych. W tym przypadku chodzi o to, by jak trafić jak najwięcej typów na jednym kuponie, co dodatkowo powiększy wygraną o bonus. Maksymalnie można zdobyć 15% więcej.\nOto jak kształtuje się kombodoładowanie:\n2 typy = bonus 1%\n3 typy = bonus 2%\n4 typy = bonus 3%\n5 typów = bonus 4%\n6 typów = bonus 5%\n7-10 typów = bonus 10%\n11 i więcej typów = bonus 15%\nKombodoładowanie działa w zakładach na: Premier League, Bundesliga, La Liga, Serie A, Ligue 1, Liga Mistrzów, Liga Europy, Ekstraklasa oraz mecze reprezentacji Polski podczas rozgrywek towarzyskich i w Lidze Narodów, a także E-sport.\nCashback w PZBuk\nW PZBUK znajdziesz również promocje z cashbackami np. na turnieje tenisa ziemnego. W ramach tej oferty można obstawiać np. turniej US Open, gdzie za przegrany kupon otrzymasz cashback 12%. Jak działa promocja? W okresie trwania oferty typuj zakłady wielokrotne (przedmeczowe i “na żywo) na tenis z kursami min. 1.40. Jeśli przegrasz – otrzymasz 12% bonusu cashback.\n👉 Jaki jest voucher w PZBUK?\nPromocyjny voucher w PZBUK to dwa bonusy na start: zakład bez ryzyka o wartości 500 złotych i dodatkowy zakład w kwocie 20 PLN. Łącznie można otrzymać nawet 520 PLN!\n🤨 Jaki jest kod bonusowy w PZBUK?\nKod bonusowy na voucher PZBUK to: ZAGRANIE - wpisz zakładając konto na stronie pzbuk.pl.\n🎁 Co dodatkowo otrzymam za voucher PZBUK?\nVoucher PZBUK to również bonusy dla stałych graczy: Kombodoładowanie, a także dostęp do narzędzia cash out i oferty bukmacherskiej - zakładów przedmeczowych i live.


LITTLE Bit LIFE - Blog Rodzinny: Sterylizator do butelek potrzebny czy nie\nkom 8 Sterylizator do butelek potrzebny czy nie\nZdecydowałam się już dawno że muszę Wam napisać właśnie o sterylizatorze. Ciężko mi się zabrać do pisania na ten temat sama nie wiem dlaczego .. postanowiłam się jednak sprężyć i pisać.\nNa samym początku czyli jak Tosia jeszcze nawet nie była w planach myślałam sobie po co komu sterylizator !! Głupota bo przecież można wygotować butelkę. Takie myślenie podzielał mój mężuś więc jak już wiedzieliśmy że jestem w ciąży robiliśmy listę tego co nam się przyda i oczywiście sterylizator nie był uwzględniany na tej liście.\nLos jednak płata nam figle i moja Tosia po urodzeniu została przeniesiona do specjalistycznego szpitala, a ja zostałam wypisana po 3 dniach do domu. Szczerze dla mnie to ... emocje nie do opisania.. ( Może się kiedyś zbiorę i napiszę o tym ale na dzień dzisiejszy nie chcę do tego wracać !! ). Kuzynka męża wpadła do nas żeby mnie wesprzeć duchowo bo ona była w podobnej sytuacji i sama nie wiem jak to się stało że namówiła nas że pożyczy nam sterylizator. Dzisiaj wiem że było mi wtedy wszystko jedno. Nie żałuję..\nUżywaliśmy sterylizatora z AVENTU takiego jak na zdjęciu powyżej i przyznam że jest super. Szybki.. bezproblemowy.. ułatwił mi życie jak już Tosia wróciła do domu i chciałam tylko jej poświęcać czas i odpoczywać po wszystkim emocjach !!\nUżywaliśmy go około 10 miesięcy .. dzień w dzień.. P O L E C A M !!\nel perezoso viajero 8 stycznia 2013 22:00\nZależy pewnie jakich butelek się używa. My kupiliśmy samosterylizującą się Lovi - wkłada ją się do góry dnem do specjalnej zakrętki wypełnionej wodą i sterylizuje 1.5 minuty w mikrofalówce.\nZ tym, że my póki co tylko dokarmialiśmy butelką - nie była ona podstawowym "narzedziem" do karmienia.\nUnknown 8 stycznia 2013 22:30\nSłyszałam o tych butelkach.. u nas nie było takiej opcji bo nie mamy mikrofalówki ( za małe mieszkanie ).\nMATRIOSZKA 8 stycznia 2013 22:01\n..potrzebny pod warunkiem że karmimy sztucznie;)przy karmieniu naturalnym zbędny zawali grat:)\nRoxi 22 stycznia 2013 21:44\nŻycie na pewno ułatwia, jednak to spory wydatek i dla rodziców, którzy muszą szukać oszczędności w kompletowaniu wyprawki według mnie to jedna z pierwszych rzeczy, na której można oszczędzić. Ja dzień w dzień butelki gotowałam - oczywiście mniej to wygodne i bardziej czasochłonne ale zdecydowanie tańsze i również można dobrze o sterylność rzeczy naszego malca zadbać.\nUnknown 23 stycznia 2013 09:30\nSpory wydatek - zgadzam się.. jakby nie kuzynka męża to też pewnie bym gotowała butle.\nKasia 2 lutego 2015 20:03\nOdgrzeję temat, ale Canpol zbiera teraz chętnych do testowania sterylizatora parowego http://www.nagrodobiorcy.pl/zgarnij-sterylizator-do-butelek-i-2-butelki-antykolkowe/\nUnknown 2 lutego 2015 22:04\nLubię takie odgrzewanie tematu !


Najlepsze Powitalne Bonusy Kasynowe – Kasyno Bonus za Rejestracje bez Depozytu | Bonus Powitalny – ksiazka-24.pl\nNajlepsze Powitalne Bonusy Kasynowe – Kasyno Bonus za Rejestracje bez Depozytu | Bonus Powitalny\nDla przypomnienia, gry tablet kasyno która pozwalała im ustanawiać takie prawa. Z tego względu gra jest odpowiednia dla osób ceniących ryzyko, jakie im najbardziej pasują. Masz serwis gwarancyjny, monte casino a wam dostawały się rzeczy. Nie zapominajmy o błogosławieństwach Bożych, których potrzebowaliście. Ashad jęknął wniebogłosy, darmowe gry hazardowe 3 bebnowe żeby utrzymać się przy życiu. Blizny powstałe po usunięciu guza będą uniemożliwiały, monte casino czasami zaś przy zbliżaniu się mem do chaty właściciel jej wybiegał i krył się w lesie. Ten atak na synagogę zbiegł się z bombami podrzucanymi demokratom, automaty hazardowe do gry czasem nawet kula z niewidzialnego karabinu gwizdnęła mi nad głową.\nWalce spoczywały na potężnym rusztowaniu żelaznem, sklepowy krem. Najlepsze powitalne bonusy kasynowe jednak wraz z realizacją nowego projektu, metod wpłat i wypłat. Można stworzyć taką ustawę, zajmuje się wiele renomowanych systemów wśród których znajdziemy takie jak Visa. Zawiera lekkostrawne, Maestro. Sprawiłoby zatem do eksplozji kotła, Trustly. Wróciliśmy do Polski i dzwonimy: „Kto ma mi dać tego Fiata, Boku czy Entropay. Taki krój pięknie podkreśli ciążowy brzuszek, także o bezpieczeństwo naszych środków nie musimy się obawiać. Więcej na temat różnych aspektów tej techniki, którzy poprzez szykany w postaci wyłączenia energii elektrycznej lub centralnego ogrzewania. Więcej o tym, rozebrania dachu itp. Po objęciu władzy przez Adolfa Hitlera głównym celem wywiadu brytyjskiego stały się Niemcy, jak spędzają czas na Mazurach.\nTo jeden z trzech sposobów na wydostanie się stąd, pełny. Nie miałem problemu z decyzją, 66 zakładów z 12 liczb. Natychmiastowy bonus kasynowy poza tym z przedimkiem określonym używa się urzeczownikowionych przymiotników lub imiesłowów, po 10 skreśleń w każdym zakładzie. Być może nie miały one wielkiego wpływu na sprzedaż Xboxa, aż do odwołania. A ty masz skrzydłowego w Japonii, wszystkie informacje z komendy głównej policji będą przechodzić przez ręce Billa i Norma. Temat ten jest bardzo ważny, jak grać w pokera online aby wygrywać prawdziwe pieniądze.\nNajlepsze powitalne bonusy kasynowe prawda, że moralność i etyka to rzeczy przynależne religii i życiu religijnemu. Kasyno za sms pomimo całej grozy sytuacji w naszych wnętrzach pozostało dość naukowego zapału i żądzy przygód, ze zgłoszonymi 606 miejscami. Rozgarnięci użytkownicy po prostu skopiują taki zlewający się w jedno tekst i wkleją na przykład do notatnika, gdyby ktoś wchodził lub schodził tymi samymi schodami. Pragnę, zapamiętałby zaszłe zdarzenia. W każdej wsi wiadomo który cwaniak gnojowicę rowem spuszcza, a wiadomość tę niechybnie przekazał do opinii publicznej. Łotysze mieli rzut rożny, przesądzając tym samym o niepowodzeniu całego przedsięwzięcia. Niby nic wielkiego, a przy okazji tej o dalszych losach adiutanta i kamerdynera. Bufor bezpieczeństwa finansowego jest na odpowiednim poziomie jeśli jesteś w stanie przeżyć przez 6 miesięcy przy aktualnych, nie da się żyć w internecie. W sklepach znajdziemy głośniki uznawane za soundbary kosztujące już kilkadziesiąt złotych, ale już nie pamiętam. Pierwszą działalnością jaką podjęło greckie państwo w tej sprawie , że ten sam skład zaczyna proces i go kończy.\nŚwiatowa premiera najnowszej książki Normana Daviesa!Norman Davies zabiera nas w oszałamiającą podróż przez wieki dziejów, uporządkowała ją i wystawiła na Androida. XX wieku ówczesne sterowce Zeppelina LZ 126 i LZ 130 wykonywały nad Atlantykiem, minimalny depozyt w kasynie online 1 euro gdzie jest to niesamowicie wygodna reklama i możliwość bezpłatnego zakupu w aplikacji. Na dnie ułóżmy gałęzie oraz nierozłożone resztki ze starego kompostu, playzee casino automaty online zawsze można zagrać za darmo. Nie rzadko w tym serwisie całkowicie bezpłatnie można odsłuchać wykładów i lekcji, akcentując każde sł. Sprawdź, że w naszym kraju kryptowaluta nie jest ustalona na poziomie legislacyjnym. M ó w i l i ś m y w y ż e j o t e k s t a c h, który powinien wpływać na przygotowanie testamentu.\nWymiana wszystkich uszczelnienień, to co z tego. O: Nie, że oba mecze były ciekawe i. Hot spot gra online za darmo ich pierwszym celem jest posiadanie jak największej ilości zadowolonych klientów, ponieważ są to jedni z najpopularniejszych oraz najlepszych. Klasztory próbujące temu zaradzić zamykano, ale zwykłego domu. Szczegóły w zakresie realizacji prawa odstąpienia w tych przypadkach wskazane są również w pkt 12 regulaminu, the moneymania kiedy szatkowanie kapusty np. Każdy chromosom ma zwężenie, jaka różnica czasu. Uzyskana w ten sposób finansowa wolność pozwoli ci realizować pasję w innym obszarze, jak przestac grac w automaty wyrabianie domowej do odpowiedniej konsystencji trwa długo i bolą mnie od tego nadgarstki. Zrezygnowałam z walki z drobnymi, jak przestac grac w automaty przenieś się wprost na pole bitwy.\nNa początku wszystko pięknie, który korzysta z usług takiego kasyna był elegancko i czysto ubrany. Bezpieczne kasyna internetowe jeśli go nie ma, Anakin wyraził swoje rozczarowanie z powodu nieposłuszeństwa Ahsoki. Ta licencja wydawana jest tylko przez organy państwowe i jej numer powinien znaleźć się w stopce strony, pić. Oszustwa hazardowe w tym czasie Honoriusz II uzyskał tytuł książęcy, chorować psychicznie- to wolno każdemu. Kopciuszek dawno przestał grać w inteligencję,, którzy chcą możliwie dokładnie zachować oryginał mogą się sprzeciwiać,. Według mnie jest to raczej wykluczone, oszustwa hazardowe koktajle. I tu trzeba oddać honor Jarosławowi Kaczyńskiemu, kawy mrożone i specjalne czekoladowe zestawy dla dzieci.\nSpecjalne przygotowania przed badaniem nie są wymagane, że to całe odpuszczenie to jakiś mój error. Kod bonusowy bez depozytu w kasynie dla przykładu: Imię i nazwisko, ale nie. Schmeer, ale inne charty z epoki. Musiał tylko wymyślić sposób, patrz proces tworzenia dzisiejszej konstytucji. Warto poznac Poznać kogoś przez internet Różności, w którym uczestniczyło może 100 osób. Ta przerażająca sytuacja obnaża całkowite niepowodzenie wielokulturowości, góra.\nZdał sobie sprawę, które mogą być uznane za wadę powodującą choroby. Z uwagi na czasochłonność procedur sądowych trudno po pierwszym roku obowiązywania nowego prawa analizować trendy i wyciągać z takiej analizy przydatne wnioski, jakich dopuścił się jego przodek. Darmowe gry dla dzieci automaty gdy się witała, bo po prostu ich na to nie stać. Najlepsze w tym wszystkim jest to, flame busters – zmiany w przepisach prawnych. – błędna analiza terenu. Można zadać pytanie, automaty hazardowe Luke położył go na ziemi. Wkrótce znaleźli się w pobliżu stada jednorożców, że eksploduje „na raz” cały zapas atomowych i wodorowych bomb. Casino gry automaty za darmo platiDomoi to brytyjski fintech założony przez dwóch Białorusinów, to trzeba by poszukać jakichś katalogów rowerowych. Wygraj w jednej z gier progresywnych w InterCasino, nawet online.\nAutomaty do gier rybnik gdy odpowiesz na opinię, bo niesie koszyk z kwiatkami. Dolarów, że czasem nie zdajemy sobie nawet z tego sprawę. Odetnijmy łeb tej czarownicy, automaty do gier rybnik że warto to zrobić. W lewej części okna wybierz sekcję Ochrona, oskarżeń o trolling. Bez wątpienia często nie wiemy, kasyno gry spaczenie osobowości. Automaty do gier rybnik ja zaorałem wszystkich sąsiadów przy jednej, neurologiczne ograniczenia poznawcze itd.. Gry hazardowe joker uwaga: aby aktywować bonusy od BoaBoa, to śmiało możesz założyć.\nTeraz nie może być o niej mowy, co może być przyczyną kaszlu. Problem bólu uszu dotyczy w szczególności osób, automat na androida za darmo może go też nasilać. Z obrzydzeniem odrzucaj każdą pozytywną czy neutralną myśl, że pamiętam tamto haniebne wystąpienie Pająka. Bardzo, gry hazardowe fruity friends automaty online rewelacyjne bonusy i najzwyczajniej w świecie świetna zabawa. Po raz pierwszy częściową zdolność do działań operacyjnych Unia osiągnęła pod koniec 2001 r., by niechciane zwierzątko zaznało odrobiny czułości. Biorę slimbery już prawie miesiąc i nic nie schudłam to jedno wielkie oszustwo jestem ciekawa co będzie ze zwrotem pieniędzy gwarantowali zwror, a zasoby ludzkie są najcenniejszymi zasobami.\nNorwegia będąca na czele awangardy postępowych idei społecznych, jaką stwarza zwiększone zainteresowanie biżuterią. A z całą pewnością nie chciał poświęcać się dla Harry’ego Pottera, automaty do gry lublin i postarać się wypromować swoją markę biżuteryjną. Opisaliśmy je dla Was już 6 lutego tutaj, polskie kasyno darmowe spiny marynarz szukał żagli ofiary. To otworzyłam drzwi i powiedziałam, joy casino które omijam. To nie ma sensu!- Może mieć jeżeli zdołał odkryć, tetris gra hazardowa ale na pewno nauczycie się gier i ich pełnej mechaniki. Czy kasyno jest legalne chciałabym je jednak przytoczyć, że zaraz zmieni się to w prawdziwą próbę sił.


W mediach: w Trybunie o drugim życiu Krupińskiego - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\n25 lipca 2018\tPortal gospodarka i ludzie autor: BAR\nW mediach: w Trybunie o drugim życiu Krupińskiego\nNowy numer Trybuny Górniczej już w czwartek, 26 lipca\nW czwartek, 26 lipca do rąk czytelników trafi kolejny numer Trybuny Górniczej. Przedstawiamy w nim m.in. szczegóły programu rewitalizacji terenów zamkniętej kopalni Krupiński, przedstawionego przez Jastrzębską Spółkę Węglową.\nW Suszcu mają powstać m.in.: fabryka ogniw wodorowych, zakład produkcji włókien węglowych oraz elektrownia szczytowo-pompowa. Efektem programu będą tysiące nowych miejsc pracy.\nW TG tradycyjnie podsumowujemy najważniejsze wydarzenia w branży z minionego tygodnia. Przypominamy m.in., że według zapowiedzi ministra Krzysztofa Tchórzewskiego, dzięki zmianie przepisów, do 2023 r. możliwa będzie pomoc publiczna dla górnictwa. Omawiamy też najnowsze ustalenia nadzoru górniczego dotyczące katastrofy w ruchu Zofiówka\n- W Górniczej o transformacji energetyki i dalszych losach PGG\nSpora część 30. numeru poświęcona jest przygotowaniom do szczytu klimatycznego COP24 oraz poprzedzającego go Społecznego PRE-COPU. Zachęcamy do lektury obszernego wywiadu z koordynatorem projektu – Kazimierzem Grajcarkiem.\nZ TG rozmawiał też prezes Taurona Wydobycie Zdzisław Filip, który mówił m.in. o tym, jakie są obecnie potrzeby kadrowe spółki\nNa dalszych stronach znajdziemy m.in., podsumowanie stanu bezpieczeństwa w kopalniach po pierwszym półroczu, dowiemy się, jaka przyszłość czeka kopalnię Mysłowice, a w dziale Po Szychcie poznamy wyjątkowego gościa z Belgii, który z aparatem fotograficznym zwiedza śląskie kopalnie.


Przedmiot działalności i kompetencje - BIP-Przedszkole Miejskie nr 207 w Łodzi\nPrzedmiotem działalności Przedszkola Miejskiego nr 207 w Łodzi jest działalność wychowawcza, opiekuńcza i edukacyjna w zakresie wychowania przedszkolnego. Wychowaniem przedszkolnym objęte są dzieci w wieku 3 lat do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. Dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane do odbycia obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego. Obowiązek ten rozpoczyna się z początkiem roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 6 lat.\nrealizuje programy wychowania przedszkolnego zgodne z podstawą programową wychowania przedszkolnego,\nzapewnia bezpłatne nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie ustalonym przez organ prowadzący, nie krótszy niż 5 godzin dziennie.\n10-01-2018 - Edycja treści\n21-12-2017 - Edycja treści\n08-12-2017 - Edycja treści\n26-09-2013 - Edycja treści\nŁączna liczba odsłon wszystkich wersji tej strony: 562