Maz mnie poniza, jest apodyktyczny, nie wiem co robic. - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nMaz mnie poniza, jest apodyktyczny, nie wiem co robic. - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » TRUDNA MIŁOŚĆ, ZAZDROŚĆ, NAŁOGI » Maz mnie poniza, jest apodyktyczny, nie wiem co robic.\n1 Temat przez Stella72 2008-11-24 12:02:58\nTemat: Maz mnie poniza, jest apodyktyczny, nie wiem co robic.\nJestem mezatka od 15 lat, z mezem jestesmy razem od prawie 23 lat. Kiedy ze soba chodzilismy, byla wspaniale, on byl taki cudowny, zaradny, podobalo mi sie to, chcialam byc z nim na zawsze.\nNadal jest bardzo zaradnym czlowiekiem, nadal go kocham ale on jest ogromnie apodyktyczny, wybychowy, okropnie nerwowy. Nigdy nie wiadomo kiedy wybuchnie, kiedy wydaje mi sie, ze za chwile moze wybuchnac, nic sie nie dzieje, a kiedy mysle, ze jest pieknie i nic tego nie moze zepsuc, wybucha z byle powodu, a moze nawet i bez powodu.Powodem czasami moze byc glosne klikniecie przelacznika do swiatla. Zawsze byl nerwowy, odkad wzielismy slub, wczesniej tego nie widzialam, ale najpierw tlumaczyl to tym, ze mieszkamy na wynajmie, musi zapracowac na nasze wlasne M, rozumialam to, pozniej mielismy juz wlasne M, ale on wciaz byl wybuchowy, i nie pamietam juz czym to tlumaczyl, teraz mamy dom, on wlasna firme, wlasciwie niczego nam nie brakuje, a on jest dla mnie coraz gorszy.\nJesli chodzi o moja skromna osobe to nigdy nie pracowalam, mamy dwoje dzieci, 15 i 11 lat, zawsze zajmowalam sie domem, dziecmi, i tak bylo OK, nawet maz sam tak mowil, teraz coraz czesciej wytyka mi, ze sam na wszystko zapracowal.\nJa mam wyksztalcenie jedynie srednie, on studia, teraz dodatkowo studiuje psychologie.Wydawaloby sie, ze bedzie lepiej ale jest coraz gorzej. Wraca z wykladow i roi mi, czasem nam- dzieciom tez, ankiety, ktore przeprowadzali na wykladach. Musze przyznac, ze jest to bardzo interesujace ale on to robi bardzo nerwowo, narzuca mi z gory, ze zrobi mi ankiete, teraz, juz, nie pyta czy chce, czy nie mam akurat teraz innego zajecia, tylke juz, wtedy kiedy on chce, a jesli sie sprzeciwie, awantura gotowa. Zawsze mowi podniesionym glosem, strasznie glosno, kiedy zwracam mu uwage, wybucha, ze mowi przeciez normalnie, za chwile od slowa do slowa awantura gotowa, zaczyna nawalac np reka po stole, bardzo czesto czyms rzuca, a to szklanaka z herbata o sciane, a to salatka na sufit, itp, nie mozna mu sie sprzeciwic, to zawsze konczy sie katastrofa.\nMa pretensje do mnie o wszystko, ze jestem humanistka, a nie mam analitycznego umyslu, jak cos powiem, oczywiscie zawsze mowie zle, jak nic nie mowie bo wiem, ze z gory mnie skrytykuje, to robi awanture, ze sie nic nie mowie, zawsze jest zle! Za wszystko obwinia mnie, jesli cos sie nie uda, to zawsze bedzie moja wina. Od kilku miesiecy mam swoja firme ale dopiero ja rozkrecam wiec zarobki sa praktycznie zadne i to jest kolejny powod do tego aby mnie krytykowac. Oczywiscie wszystko robie zle, nieprofesjonalnie, gdyby on sie za to wzial profesjonalnie, ze swoim analitycznym mozgiem, zarabialby kokosy- tak mowi. Musze dodac, ze napady wscieklosco on ma praktycznie codziennie.\nZawsze przy tym obrzyca mnie obelgami, mowi mi, ze jestem prostaczka, ze nigdy niczego nie zrozumie, nie pojme, ze jestem debilka, to slysze praktycznie codziennie, ze do niczego sie nie nadaje itd. Jest mi okropnie przykro.\nPrzeciez przed slubem bylismy ze soba 7 lat, nie byl taki.\nPrzeciez dzieci nie zrobily sie same, on tez bral w tym udzial, ale nigdy mi przy nich nie pomagal. Prawda, zarabial pieniadze, nigdy nam ich nie brakowalo ale zadnemu dziecku nie zmienil NIGDY pieluchy, nigdy z zadnym nie poszedl na spacer, no chyba ze razem ze mna, jak w nocy plakaly, krzyczal na mnie zebym cos zrobila bo on nie moze spac. Dzieci nie sa juz male, widza co sie dzieje, syn czesto mowi swojemu tacie zeby panowal nad soba nad tym co robi i mowi, ale on twierdzi, ze jest inny niz wszyscy prostacy, ktorzy go otaczaja, rodzina czyli my, chcemy go wykonczyc. Wiele razy mnie uderzyl, na oczach dzieci rowniez, a po chwili mowil, ze sama jestem sobie winna, kiedy cos w napadzie furii zniszczyl, po chwili mowil, ze ja to zniszczylam jego rekoma.\nA teraz ostatnie zdarzenie sprzed dwoch dni:\njestesmy w sklepie, market sredniej wielkosci, tuz przed jego wyjazdem na co najmniej tydzien za granice, sluzbowo. Wzial kilka rzeczy i okazalo sie, ze dobrze byloby jednak miec wozek na te zakupy, mowie, ze pojde po wozek bo widze, ze on sie ociaga, jak zwykle jest zdenerwowany. Wychodze ze sklepu, biore wozek, wcodze do sklepu, pakuje to co wzial i odstawil na bok, ide za nim alejka przekonana, ze mnie widzial.Za chwile zniknal mi z oczu, przekonana ze chodzi pk sklepie i cos tam oglada. wybiera, chodze spokojnie dalej.\nPo paru minutach telefo, dzwoni maz i pyta ze wsciekloscia w glosie, gdzie jestem? Odpowiadam, ze w sklepie, zdziwiona bylam, musze przyznac.\nJuz wiedzialam, ze bedzie nieciekawie, widze ze wchodzi do sklepu, bo jednak wyszedl, nie wiedzialam dlaczego...Z daleka gestykuluje i gada cos niby do mnie ale pod nosem, ja udaje spokoj i ogladam cos na polkach, w duchu cala roztrzesiona czekam az podejdzie i nie wiem czego sie spodziewac, na pewno nie bedzie milo. Podchodzi, staje przede mna, i rzecze: wulgaryzm ci debilko?\ngdzie ty debilko polazlas, ja cie wulgaryzm szukam, myslalem, ze cie ktos porwal jak polazlas po wozek. Niby troskliwy ale jakimi slowami?\nLudzie, ktorzy akurat byli w poblizu, kobieta i grupka mlodych ludzi, jak uslyszeli jego odezwe do mnie, staneli jak wryci.Widzialam jak patrza na nas, choc ja na nich nie patrzylam, ale to widac, czulam sie jakby maz uderzyl mnie w twarz, kiedy tak sie do mnie odezwal.Takie jego zachowania w sklepie czy podobnych miejscach sa na porzadku dziennym. Ale tego sie nie spodziewalam, powiedzial jeszcze cos ubrane w brzydkie slowa ale nie potrafie juz tego powtorzyc.\nChcialam tez mu odpowiedziec w ten sam sposob, ale powstrzymalam sie bo nie chcialam robic wiekszej sceny w sklepie, chcialam zostawic ten cholerny wozek i wyjsc ze sklepu, pojsc przed siebie ale tez sie powstrzymalam, teraz zaluje, ze nie wyszlam, zostalam i chodzilam dalej po sklepie udajac, ze nic sie w sumie nie stalo.On chodzil sam i ja sama, w pewnym momencie podszedl do mnie i z zacisnietymi zebami powiedzial:debiklo pierdoło.... nie moge na ciebie patrzec, zejdz mi z oczu i nie odzywaj sie do mnie juz nigdy!\nZnowu mnie zaszokowal.Lzy cisnely mi sie do oczu ale zebralam sie w sobie.\nPo wyjsciu ze sklepu zapakowalismy sie do samochodu, on caly czas warczal, ze jestem debilka, wsiadlam do tylu bo wiedzialam, ze jesli usiada obok niego z przodu, nim dojedziemy do domu, uderzy mnie na pewno raz, a moze i wiecej.\nBylo bardzo slisko, akurat spadl pierwszy snieg, a piaskarki nie jezdzily, w pewnym momencie jak wiele innych aut, zaczelismy jechac slizgiem i czekalismy tylko kiedy auto uderzy w przydrozna barierke.W duchu poprosilam tylko:\nBoze zebysmy tylko nie walneli bo to oczywiscie bedzie moja wina.Udalo sie, zatrzymalismy sie 2 cm od barierki.Jakos dojechalismy, oczywiscie po drodze powiedzial mi jeszcze, ze mam sie nie odzywac do niego ,a on nie wroci do domu ze sluzbowego, zagranicznego wyjazdu dopoty, dopoki nie wysle mu sms-a, ze zmadrzalam i ze pojelam tym swoim malym mozdzkiem, co zrobilam.\nBoze, ja poszlam tylko po wozek, trwalo to kilka sekund, nie moja wina, ze on na mnie nie zaczekal przy wejsciu na sklep i przegapil momemt, kiedy weszlam z wozkiem, a pozniej oskarzyl mnie.... wlasciwie o co? Ze nie wiedzial gdzie jestem bo mnie nie widzial jak wchodze juz z wozkiem i wydumal sobie, ze mnie ktos porwal przed sklepem.Nawet nie probowalam sie tlumaczyc, nie odezwalam sie ani slowem, wiem ze z gory by mnie zagadal, bo on przeciez ma mozg analityczny i wszystko wie najlepiej.Od wczoraj go nie ma, wyjechl, bez slowa.\nJa tez nie odezwalam sie ani razu.\nKiedys jechalismy samochodem, ja prowadzila, a on przez caly czas krytykowal mnie, ze to robie zle, tamto nie tak, a to ze fotel jest za blisko.\nJechalismy tak pol drogi az nie wytrzymalam i kazalam mu sie zamknac.\nDostalam piescia w twarz. Mimo dnia, zobaczylam gwiazdy, bylam przekonana, ze wybil mi zeby, ale na szczescie nie. Wysiadlam, wzielam torebke i poszlam przed siebie. Zaczal mnie gonic, ludzie mieli fajne widowisko. Oczywiscie w koncu wrocilam i pojechalam dalej ale po drodze dostalam jeszcze raz, tym razem w brzuch.\nKazdego dnia slysze od niego, ze jestem denna, debilka, prostaczka. Czasami przeprasza ale tak potrafi pokierowac swoja gadka, ze zawsze po takich awanturach, zajsciach zaczynam myslec, ze to naprawde moja wina. Terroryzuje w domu nas wszystkich, moze nawet czesto nieswiadomie.Kiedy zbliza sie czas jego powrotu do domu, robie sie nerwowa, dzieci tez. Nie wiadomo przeciez w jakim bedzie nastroju, czy bedzie fajnie, czy juz od progu bedzie ziajal ogniem?\nSyn schodzi mu z drogi, siedzi w swoim pokoju lub wychodzi tam kiedy sytuacja sie zaognia, corka tez sie usuwa, a ja mimo, ze niby mam swoje miejsce w domu, nie mam gdzie zniknac.\nNie ukrywam, ze kiedy maz jest spokojny, jest calkiem fajnie w domu, powyglupiamy sie, posmiejemy, mowi mi, ze mnie kocha ale pozniej wpada w szal bo ma stres z powodu pracy np i koniec sielanki.\nChcialam tez dodac, ze maz moj ma taka osobowosc, ze sama swoja obecnoscia wprowadza nerwowa atmosfere. Jest czlowiekiem wyksztalconym, o szerokich choryzontach, inteligentnym, ma powazanie w firmie i wsrod ludzi z ktorymi wspolpracuje.\nNie chce byc dluzej ponizana, zyje jak niewolnica, boje sie odezwac bo on moze sie znowu zdenerwowac, a jak sie nie odezwe to tez jest zle.\nCoraz czesciej mysle o rozwodzie.Ale nie mam dokad pojsc. Boje sie, bo nie poradze sobie sama. Niby teraz mam swoja firme ale ona znajduje sie w domu wiec gdybym odeszla, automatycznie zostaje bez pracy.Musialabym znalaezc jakas prace na etacie ale to z pewnoscia bedzie praca maloplatna. Przez 15 lat malzenstwa uwierzylam w to, ze jestem do niczego. Nie wierze w siebie, nie wierze, ze cos moge w zyciu osiagnac, ze jestem cos warta, mam o sobie zle zdanie i ogolnie uwarzam sie za nieudacznika. Wiem jedno, moj najwiekszy blad polegal na tym, ze pozwolilam zrobic z siebie kure domowa, chociaz na poczatku wydawalo sie, ze tak jest dobrze. Powinnam byla isc do pracy nawet za 500 zl.w tamtych czasach.\nJestem w tym wszystkim sama. Po slubie wyprowadzilismy sie 400 km od naszych rodzin.Dwa razy sie przeprowadzalismy do innych miast, wiec nie mam nawet znajomych, takich blizszych, o przyjaciolach juz nie wspomne.\nMam tylko dzieci, ktore trzymaja mnie przy zyciu.I wstyd mi przed nimi, ze ich ojciec tak mnie traktuje, a ja nie potrafie tego zmienic. Dzieci tez mnie pocieszaj, caluja, przutulaja. Ojca tez kochaja ale ciezko zniesc im takie sytuacje kiedy wybuchaja awantury, z niewiadomego czesto powodu.\nNa zewnatrz wygladamy na chyba szczesliwa rodzinke. Nikt nie wie, jak jest naprawde. Gdybym miala prace, ktora pozwoliby mi utrzymac siebie i dzieci, odeszlabym.Kompletnie nie wiem co robic.Kiedy powiedzialam kiedys malzonkowi, po jednej z klotni, zebysmy sie rozwiedli, powiedzial ze trzeba bylo wczesniej kiedy jeszcze niczego nie mielismy, a nie teraz.A jeszcze kiedys zapytal, czy bede chciala alimenty na dzieci, bo jesli tak, to sie nie rozwodzimy.\nDziwne to nasze zycie, wiem, ze on mnie kocha, czesto mi to mowi, ze kocha mnie najbardziej na siwecie ale dlaczego tak mnie traktuje?\nNapiszcie, co sadzicie. Pozdrawiam i dziekuje.\nUżywanie wulgaryzmów na forum jest zabronione.\n2 Odpowiedź przez Balladyna 2008-11-24 12:39:48 Ostatnio edytowany przez Balladyna (2008-11-24 14:07:19)\nOdp: Maz mnie poniza, jest apodyktyczny, nie wiem co robic.\nBardzo to wstrząsające.. Myślę, że za wszelką cenę powinnaś się skoncentrować na usamodzielnienu. Na pewno nie chcesz do końca życia trwać w pozycji "na kolanach" przed panem i władcą, już lepiej wybrać życie w pojedynkę.\nTwój mąż jest przekonany, ze jesteś już tak ubezwłasnowolniona, że nie stać Cię na żaden przejaw samodzielnej aktywności, wszystko kręci się wokój jego potrzeb. Stłamsił Cię do immentu. Nawet po koszyk w sklepie to Ty biegniesz, aby mu usłużyć.\nWykorzystaj jego nieobecność na "pozbieranie " się w sobie i wybierz się po poradę do prawnika. Dowiedz się, jak w Waszej sytuacji wyglądałyby sprawy majątkowe po ew. rozwodzie. Poza tym naprawdę myślę, że lepiej by Ci było ze skromnymi dochodami - ale bez strachu o reakcję ze strony porywczego tyrana, jakim jest dla Ciebie mąż.\nAlbo po wstrząsie jaki byś mu zafundowała, może byłby w stanie przeanalizować swoje postępowanie względem Ciebie.....\nPs. Czy masz jakieś zajęcia "poza domem". Jakieś obowiązki lub hobby/zainteresowania - które wymagają byś była nieobecna i nieosiągalna w czasie, gdy zajmujesz się "własnymi sprawami" ?\n3 Odpowiedź przez Stella 2008-11-24 13:06:13\nDzieki za pierwsze odpowiedzi na moje wolanie o pomoc ;-))\nJa praktycznie zawsze jestem w domu.\nNawet prace mam w domu.\n4 Odpowiedź przez Balladyna 2008-11-24 14:06:02\nWydaje mi się Stello, że gdybyś zdecydowała się na naprawę Waszego małżeństwa, to aby wypracować sobie lepszą pozycję do rozmów, na pewno musiałabyś zacząć od tego właśnie - żeby Twoje życie nie sprowadzało się do oczekiwania na powrót męża.\nNie mam dziś strasznie czasu, zajrzałam znowu tylko do Ciebie na chwilkę. Już muszę już "lecieć". Pozdrawiam Cię serdecznie, trzymaj się ciepło !\n5 Odpowiedź przez Stella 2008-11-24 14:50:59\nJa kompletnie nie wiem co robic i jak sie do czegokolwiek zabrac.\nJestem jak bezradne dziecko.\nZ jednej strony zal mi przekreslac 23 lat wspolnego zycia, w tym 15 malzenskich lat, dluzej jestesmy ze soba niz bylismy bez siebie.\nZ drugiej jednak strony, nie chce byc tak dluzej traktowana, ponizana i obrzucana epitetami. Nie zasluzylam sobie na to. Mimo, ze nie pracowalam zawodowo, moja praca w domu byla i jest w sumie nadal, ciezka praca, czesto niedoceniana, za ktora nie dostaje wynagrodzenia.\nChce pojsc do radcy prawnego, zapytac kolezanke, ktora ostatnio tez myslala o rozwodzie ale na jakis czas sie wstrzymala, ale najzwyczajniej w swiecie sie wstydze.Boje sie, ze slowa utkna mi w gardle i nie zdolam wydusic ani slowa, a w koncu zaczne plakac, ze wstydu....z bezradnosci.\nKiedy powiedzialam dzieciom, ze zastanawiam sie nad rozwodem, mowia, zebym przestala, wiedza jak jest, co tata nieraz wyprawia ale przeciez inni maja gorzej- mowia.\nOgladalam tyle razy filmy na prawdziwych wydarzeniach, gdzie kobiety byly tak samo traktowane przez swoich mezow i mowilam : jaka ona glupia, dlaczego go nie zostawi, a teraz robie dokladnie to samo.\nTeraz mamy wlasciwie wszystko, mimo ze nie zapracowalam na to w pracy zawodowej to jednak uwazam, ze pracowalam tak samo jak maz, praca w domu, opieka nad dziecmi, syzyfowe prace w domu, rezygnacja z wlasnych przyjemnosci itp, wiele wyrzeczen, zeby uciulac na dom, to wszystko przeszlam.\nWiec tez na ten dom zapracowalam.\nOboje wywodzimy sie z biednych rodzin, wiec to co osiagnelismy mozna nazwac sukcesem. Znajomi z rodzinnych stron zazdroszcza ale nie wiedza czym bylo to okupione.\nMoze gdybym miala dokad sie wyprowadzic, np do rodzinnego domu.... ale\nto niemozliwe, jak mam zyc w malym pokoiku u mojej mamy, z dwojka dorastajacych dzieci?Jaki jest sposob na takiego apodyktyka i despote?\nChcialam jeszcze dodac, ze jestem atrakcyjna kobieta,zasze staram sie fajnie wygladac, nawet w domu podczas zwyklych domowych prac. Nie chce zeby maz ogladal mnie np w kapciach, szlafroku, nieuczesana, kojarzy mi sie to od razu z Kaczorem Donaldem, a raczej jego kaczorzyca ;-))\nDbam o siebie, dzieci, meza, dom. Wiec o co chodzi?\nMoze on ma za dobrze?\n6 Odpowiedź przez Balladyna 2008-11-24 15:12:56\nMimo, ze nie pracowalam zawodowo, moja praca w domu byla i jest w sumie nadal, ciezka praca, czesto niedoceniana,\nza ktora nie dostaje wynagrodzenia.\nChce pojsc do radcy prawnego, zapytac kolezanke, ktora ostatnio tez myslala o rozwodzie ale na jakis czas sie wstrzymala, ale najzwyczajniej w swiecie sie wstydze.\nBoje sie, ze slowa utkna mi w gardle i nie zdolam wydusic ani slowa, a w koncu zaczne plakac, ze wstydu....\nJasne, zapracowałaś na wszystko w takiej mierze, jak mąż. Gdybys nie odciążała go całkowicie z obowiązków domowych, nie mógłby rozwijać się na polu zawodowym. Wszystko, czego sie dorobiliście przez lata małżeństwa jest w połowie Twoje. (Chyba nie mieliście intercyzy, prawda ?) A dom pochodzi z okresu przed ślubem, czy po ? Jeśli po - to nie ma o czym mówić.\nJesli sie wstydzisz (choć nie masz czego) - to podaj radcy nazwisko panieńskie - może trochę bedzie Ci trochę łatwiej.\nZajrzę wieczorem, a dziewczyny na pewno po obiedzie zajrzą na neta i coś Ci doradzą.\n7 Odpowiedź przez niki 2008-11-24 15:39:16\nStella strasznie ci współczuję i domyślam się jak jest ci ciężko może jednak warto pomyśleć o rozwodzie? kobiety rozwodzą się mimo tego, że boją się o wój dalszy los lepsze życie skromne niż na poziomie z tyranem pomyśl o tym, dopóki jeszcze jesteś na siłach i nie zniszczył cię psychicznie\nczym dłużej będziesz w takim toksycznym związku, tym bardziej będzie na twoją niekorzyść dzieci są już duże, więc łatwiej będzie im to znieść, mają szczęście, że jeszcze one nie dostają bez powodu zadzwoń do jakiejś fundacji zajmującej się takimi problemami, idź do poradni, prawnika... działaj dopóki nie jest jeszcze za późno mam nadzieję, że przemyślisz to wszystko i zdecydujesz się na ten krok, skoro już o tym myślałaś\nwiem, że jest to bardzo trudne, ponieważ moja znajoma niedawno przechodziła podobną historię jej syn miał 5 lat, jak postanowiła się rozwieść, bo już psychicznie była wrakiem\n8 Odpowiedź przez Austi 2008-11-24 22:40:54 Ostatnio edytowany przez Vausti (2008-11-24 22:48:09)\nDroga Stello- bardzo Ci współczuję. Niemniej sytuacja w której się obecnie znajdujesz na pewno nie pojawiła się z dnia na dzień. Nerwowość czy wybuchowość partnera - zresztą sama o tym wspominasz - pojawiały się wcześniej. Czasami nie zauważamy kruchości naszego związku albo dostrzegamy pewne szwankujące w nim mechanizmy, ale tłumaczymy sobie, że nic nie jest doskonałe. Czasem nie chcemy zauważyć, złych nawyków i symptomów u drugiej osoby, ale one niestety rzadko same z siebie znikają ... Najczęściej jest tak, że u takiej osoby wewnętrzna złość i negatywne uczucia z dnia na dzień są coraz większe, aż w końcu wyrastają do tych rozmiarów, że już nie da się ich nie zauważać, czy na nie niereagować. Gdybyś zareagowała w tych pierwszych momentach, kiedy zaczął być wobec Ciebie agresywny - być może nie doszło by do czegoś takiego co Cię teraz spotyka. W tym momencie Wasz związek jest na prawdę bardzo toksyczną relacją między Wami. Wszystko z czegoś wynika ... Nie wiem dlaczego Twój partner sta się takim agresywnym, nerwowym człowiekiem ... Być może miał stresujące życie : zarabiał na dom, na życie Waszej rodziny, miał duże poczucie odpowiedzialności za Was i ta ilość obowiązków i celów jakie sobie w życiu wyznaczył w pewnym momencie go przerosła a frustracja tą sytuacją zaczęła przybierać formę agresji w stosunku do tej osoby, którą podświadomie obwiniał za to co go spotkało. Być może. Powodów jego zachowania może być tysiąc. Ale żaden nieusprawiedliwa tego jaki ma w tym momencie do Ciebie stosunek. A traktuje Cię okropnie i poniżająco - to trzeba z całą mocą stwierdzić i na to nie możesz się w żadnym wypadku godzić ! Twój mąż jest bardzo apodyktyczny, musi mieć ciągłą kontrolę nad Tobą, o wszystkich chce decydować sam lub mieć ostatnie zdanie. Torpeduje twoje pomysły, zainteresowania, poglądy, kontroluje, szantażuje, stawia warunki. Jest dyktatorem, który nie potrafi zaakceptować Cię taką, jaka jesteś. Brzmi brutalnie ? Zapewne , tak ! Tym bardziej, że nadal- jak piszesz- go kochasz. Niemniej musisz sobie uświadomić fakt ,ze kochasz toksycznego dyktatora, który Cię zniszczy, jeżeli czegoś z tym nie zrobisz. Nie można udawać dłużej ,że nic się nie dzieje ! Otóż dzieje się : ten facet Cię niszczy, poniża i upokarza. Czy wyobrażasz sobie bycie w takim związku za 10, 15 lat ? Czy jesteś świadoma tego ,jakie wzorce relacji partnerskich wyniosą z domu Wasze dzieci ? Droga Stello- musisz zdecydowanie powiedzieć NIE ! Wyprowadź się na jakiś czas z dziećmi. Myślę ,że to konieczność. Niech wróci parę razy z tymi testami z psychologii do pustego domu gdzie nie będzie posprzątane, ugotowane i gdzie nikt na niego nie będzie czekał ... Tylko wtedy doceni ! Nie ma takich powodów, dla których warto dzień po dniu czuć się upokorzoną. Jeśli cierpisz dla dobra dzieci, bądź pewna, że dla nich gorsze jest wychowywanie się w konfliktowej rodzinie niż w niepełnej. Dziecko jest jak barometr uczuć; szybko wyczuje, że między wami nie ma porozumienia i będzie cierpiało razem z tobą choć tego Ci nie okaże. Skutki odczuje dopiero w dorosłym życiu.\n9 Odpowiedź przez Verissimo 2008-11-24 22:45:53\nczytam co piszesz i nie wierze , Stella po co bys miała odcjodzic z domu to twój dom niech on odejdzie !!!\nFacet molestuje cię psycicznie i znęca się nad tobą (fizycznie też) wystarczy że zrobisz obdukcje po jego pięści i facet ma przechlapane. Alimęty ci się należą na dzieci i na ciebie bo przyz lata robiłaś za słuzącą..\njeśli go kochasz i nie chcesz się rozsta to powiedz mu jasno i wyraźnie że jeszcze raz podniesie na ciebie ręke a wyl aduje na dołku mało tego jeśli nie zacznie cię inaczej traktowac to wystąpisz o rozwud\nzobaczysz facet zmięknie.\n10 Odpowiedź przez Jeanne 2008-11-25 08:50:10\nStella72 bardzo poruszyło mnie to co napisałaś To smutne co Cię spotyka ze strony Twojego męża.Aż trudno zrozumieć , że tak postępuje człowiek , który studiuje psychologie .Przecież kto jak nie przyszły psycholog powinien świecić przykładem w kontaktach z innymi ludżmi?\nCzytając Twoje zwierzenie wczułam się w Twoją rolę.Przynajmniej tam mi się wydaje.I wiesz co ? Poczułam taką dziwną siłę w sobie.\nDasz radę Stella.Nie możesz pozwolić na takie traktowanie.Twój mąż niszczy Cie od środka.Być może to on ma jakieś problemy ze sobą, czuje się niedowartościowany , dlatego zachowując się w ten sposób podbudowuje swoje poczucie własnej wartości.Właśnie w ten sposób , że Cię poniża , wmawia Ci , że jesteś nikim i czuje satysfakcję , że Ty w to wierzysz.Spróbuj porozmawiać z nim na spokojnie.Powiedz mu o tym co czujesz , jak Cię traktuje.On musi wiedzieć , że nie pozwolisz sobie na takie traktowanie.Daj mu odczuć , że się nie boisz , że myli się , że sobie nie dasz rady , jeśli w końcu zdecydujesz się od niego odejść.Może gdy poczuje , że sprawy zaszły za daleko , zrozumie co może stracić , zacznie nad sobą pracować.Jedno jest pewne , musisz być stanowcza i twarda.Powiedz mu , że jeśli nie zmieni swojego postępowania , nie zawahasz się odejść.\n11 Odpowiedź przez brysia 2008-11-25 09:38:25\nStella72-Zastanawiam się co ci jest bardziej potrzebne:współczucie czy motywacja-to że sytuacja jest chora wszyscy wiemy łącznie z tobą i dziećmi.Twój mąż wyładowuje stresy z dnia codziennego w domu na was-ponieważ wie że nie poniesie żadnych konsekwencji za poniżanie i bicie ciebie-to mu pozwala być w otoczeniu bardzo miłym i szanowanym człowiekiem.To są bardzo częste zjawiska-później się słyszy jak sąsiedzi mówią:-to był człowiek bardzo miły,dbał o rodzinę,zawsze służył pomocą itp.\nNie możesz pozwolić na to żeby on cię w ten sposób traktował!twoja praca w domu i opieka nad dziećmi to także wkład w to co osiągnęliście.Twojemu mężowi się wydaje że nie zaskoczysz go niczym,ponieważ wiele razy udawało mu się wyładować frustrację na tobie-powiedz sobie że tego już dość!!!postaw się!!nikt nie ma prawa cię poniżać,bić,obrażać itp.Zawsze możesz zrobić obdukcję jeżeli cię uderzy ,a wtedy nie będzie miał wytłumaczenia,poza tym mnie się wydaje że twój mąż należy do tego rodzaju ludzi którzy zachowują się w ten sposób ponieważ dostali od kogoś przyzwolenie natomiast w chwili gdy zobaczyłby że potrafisz się sprzeciwić i jesteś gotowa o siebie walczyć to zmiękł by.\nMiałam kiedyś takich sąsiadów:on wykształcony człowiek wiecznie w rozjazdach,rodzina na drugim,albo i trzecim planie,żona dla niego to śmieć,którego się nie wyrzuca bo może się przydać,zawsze można jej przyłożyć,wyrzucić za drzwi,poniżyć i podnieść tym samym swoje ego.któregoś razu kobieta nie wytrzymała,on wrócił do domu po nie udanej delegacji i od progu awantura,kiedy nie dała się sprowokować zaczął ją wyzywać aż wreszcie się zamachnął...ale nie zdążył jej uderzyć bo ona już była przygotowana-złapała patelnię i jak mu przywaliła po plerach!!!facet się zatoczył ,na chwiejnych nogach poszedł do pokoju i był w takim szoku!!!ona zresztą też-ale to co zrobiła pozwoliło jej uwierzyć że ma w sobie siłę i potrafi się obronić tylko że nie musiała tego już nigdy sprawdzać ponieważ on po tamtym zajściu nie podniósł na nią ręki ani razu-mało tego zaczął się zastanawiać nad swoim postępowaniem.\nMoże i twojemu mężowi przydałaby się taka lekcja?on jest pewien że ty jesteś słaba,zalękniona i się nie sprzeciwisz-pokaż że jest w błędzie a może w ten sposób uratujesz swoje małżeństwo?\nŻyczę ci dużo siły i odwagi!!!\n12 Odpowiedź przez Stella 2008-11-25 10:52:35\nDziewczyny, dziekuje Wam za te wszystkie slowa.\nJak ktoras z Was zapytala, czego bardziej mi trzeba, wspolczucia czy motywacji, moja odpowiedz brzmi: sily do dzialania, zeby zebrac sie w sobie.\nNapisalyscie mi wiele cennych informacji, wskazowek, mam nad czym myslec.\nJednego jestem pewna, jak wroci, nie bede potulnym cielatkiem, ktore sluzy Panu.\nChociaz przyznam, ze kiedy sie sprzeciwiam badz nie zgadzam, on wpada w zlosc, mowi ze chyba zaraz dostanie zawalu, ze go wykoncze.\nZawsze wtedy lyka prochy na uspokojenie, wiec naprawde boje sie, ze cos moze mu sie stac, pogotowie kiedys tez bylo.\nAle zastosuje ta taktyke.\nZreszta to nie jest do konca tak, ze ja jestem cicha myszka, ktora zawsze mu przytakuje i siedzi cicho.\nBardzo czesto wyrazam swoje zdanie i bardzo czesto jest ono inne niz jego, stad wynikaja nasze nieporozumienia, a on wybucha.\nPodobnie jest np wtedy kiedy jedziemy w odwiedziny do... np jego rodzicow, jezeli nawet oni robia cos inaczej niz on z nimi wczesniej planowal, mowia cos inaczej niz on myli to tak samo wytwarza sie ta nerwowa atmosfera i wszyscy sa roztrzesieni.\nDlatego tak mi zle bo kiedy sie postawie i uwazam, ze nie odpuszcze bo ja mam racje, jest zle, on sie zaczyna gotowac, jak z kolei postanawiam nic nie mowic dla swietego spokoju, to tez jest zle bo nic nie mowie.\nWiem, ze moja slabosc wynika z tego, ze jestem jego utrzymanka.\nTeraz mam swoja firme ale po pierwsze jak juz pisalam ona nie pozwala mi jeszcze samej sie utrzymac, po drugie znajduje sie w naszym domu, zajmuje jedno pietro, wiec moja wyprowadzka od razu przekresla posiadanie tej firmy.\nMusze konczyc, pozniej zajrze, pozdrawiam cieplo Was dziewczyny.\n13 Odpowiedź przez Balladyna 2008-11-25 11:05:03 Ostatnio edytowany przez Balladyna (2008-11-25 11:20:48)\nZachowanie Twojego męża potwierdza obiegowe określenie, że często na psychologię idą osoby z własnymi problemami w tej dziedzinie...\nUważam, że absolutnie nie powinnaś się wyprowadzać z domu, nie ma powodu - żeby "odstępować pole".\nMusisz wytwać w postanowieniu wywalczenia sobie pozycji PODMIOTU - niezależnie, czy w małżeństwie - czy już poza nim.\nNapisz nam za jakiś czas, co postanowiłaś. Pozdrawiam.\n14 Odpowiedź przez Stella 2008-11-25 11:54:38\nTak wlasnie mam zamiar zrobic.\nA jesli nadal bedzie wobec mnie apodyktycznym dyktatorem, zloze pozew o rozwod,\nbedziemy musieli sprzedac dom, wtedy kupie nieduze mieszkano a do tego czasu mam nadzieje, ze choc troche bede stala na wlasnych nogach.\nAle fajnie byloby gdyby maz zmadrzal i zmienil swoje dyktatorskie postepowanie. Choc on jest swiecie przekonany, ze z nim wszystko OK, tylko ja mam problem.\n15 Odpowiedź przez Balladyna 2008-11-25 11:58:20\n16 Odpowiedź przez atina 2008-11-25 12:46:04\nI mnie tak jak dziewczyny wstrząsneła Twoja sytuacja.\nStałaś się ofiarą przemocy psychicznej.\nPamiętaj Twój mąż nie może Cię tak traktować i to nie Ty jesteś odpowiedzialna za zistniałą sytuację.\nNie powtarzaj błędu kobiet które dały sobie to wmówić i przez długie lata trwały w związkach w których były poniewierane..\nMężczyzna stosujący przemoc zawsze znajdzie pretekst,żeby Cię skrytykować lub potępić.Jeżeli przedstawisz mu racjonalne wytłumaczenie jego zachowania,powie że szukasz wytłumaczenia dla swojej niekompetencji i lenistwa.Cokolwiek byś nie zrobiła,zawsze będzie źle,on nigdy nie będzie zadowolony.\nPiszesz że myślisz o rozwodze,poniżej wklejam link,przeczytaj być może Ci to w czymś pomoże.Nie poddawaj się jesteś silną kobietą,dasz radę.\n17 Odpowiedź przez astar 2008-11-25 12:53:58\nDziewczyno, jestem wstrząśnięta twoją opowieścią. Ale prawda, którą Ci napiszę napewno nie podniesie cię na duchu. Pozwoliłaś sobie na takie traktowanie i dlatego on po prostu wyciera tobą podłogę a ty sie potulnie tylko temu przyglądasz. Zahukał cię i boisz się nawet odezwać bys nie została pobita czy znieważona publicznie.\nAle proszę, skorzystaj z moich porad. W głowie mi sie nie mieści by facet nie miał aż takiego braku szacunku do swojej żony, która mu usługuje przez tyle lat. Uciekaj jak najszybciej od niego, weź dzieci i wyjedź do rodziny, przyjaciół, do kogokolwiek życzliwego. Zrób to zanim wróci z tej podróży, albo zmień zamki w drzwiach by nie mógł wejść do domu. Przeczytaj jak najszybciej książkę Grocholi "Trzepot skrzydeł" cieniutka książeczka która opisuje identyczną sytuację jak twoja. Tamta kobieta też była bita i poniżana i wreszcie zrobiła z tym porządek, gdy jeszcze nie było dla niej za późno i nie została zabita przez męża. Naprawdę ją przeczytaj, postawi cię na nogi ten happy end. Teraz akurat odbywaja się w Warszawie takie dni walki z przemocą w rodzinie. Ta przemoc która dotkneła Ciebie jest i fizyczna i psychiczna. Udaj się po pomoc. Napewno znajdziesz w internecie jakieś telefony kontaktowe. Jeśli nic z tym nie zrobisz to będziesz się staczała w bagno które cię wkrótce pochłonie i albo on pewnego pięknego dnia pobije cię na smierc albo wypędzi z domu. Jesli zostały ci chociaz okruchy godności, to zrób coś jak najprędzej. Jeżeli masz dojście do konta to zrób coś z oszczędnościami, zablokuj na lokatach, porób lokaty w innych bankach, by nie upłynnił żadnych pieniędzy bez twojej zgody. (piszę o pieniądzach ponieważ znam przypadek że jeden facet - były mąż mojej siostry chciał jej odebrać całą kasę przed rozwodem by nic nie dostała, oni nie mieli dzieci więc mogłaby nieiwele wskurać bo on pracował i zarabiał na dom, ale i tak musiał się z nią wszystkim podzielić na pół bo to co jego to i jej). Twój mąż jest zdecydowanie chorym człowiekiem, ma nerwicę albo coś w tym stylu albo jakąś paranoidalną postać nerwicy. Tak się zachowują chorzy na te choroby ludzie. Pracowałam z takimi ludźmi i wiem co mówię. Najprawdopodobniej macie dodatkowo inne temperamenty, ty jesteś powolna a on szybki i każde twoje wolne wykonywanie jego rozkazów wzmaga w nim agresję.\nAlbo sie z nim rozwiedź, albo spowoduj by poszedł na terapię dla rodzin których dotknęła przemoc. Daj mu tylko jedną jedyną szansę na poprawę. Dostał już jedną szansę i żyłas z nim 15 lat i chyba dość tego bagna.\nPozdrawiam i trzymam kciuki że twój rozsądek zwycięży. Ja nie pozwoliłabym nigdy na taką sytuację. Męża trzeba sobie wychować. Gdyby mnie chociaz raz uderzył, nie byłoby juz nawet możliwości przebaczenia z mojej strony. Prędzej wybaczyłabym mu zdradę niż przemoc fizyczną.\n18 Odpowiedź przez oazuu 2008-11-25 13:54:27\npo przeczytaniu Twojej historii Stella łezka się kręci w oku.\nwalcz o swoje, o swoje prawa, o swoją pozycję!\nzasługuejsz na to !!\nżyczę dużo wytrwałości, bo to nie będzioe łatwe, ale wierzę, że dasz sobie radę.!\n19 Odpowiedź przez Verissimo 2008-11-25 15:24:17\nStella zapamiętaj nie jesteś utrzymanką jak by chciał miec kucharke sprzątaczke i nianie do dzieci to by na to nie zarobił. Głowa do góry\n20 Odpowiedź przez niki 2008-11-25 15:31:22\nteż życzę wytrwałości i nie daj się psychicznie zamęczyć\njeśli odejdziesz, to nie z niczym, bo nawet jak wyprowadzisz się z domu, to będzie musiał spłacić ci połowę waszego majątku, możesz walczyć o wiele\nszukaj pomocy u prawników, masz wielki szanse na lepsze życie\njedno jest pewne, twój mąż już się nie zmieni\n21 Odpowiedź przez oazuu 2008-11-26 16:21:25\nniki, tez tak sądzę... niestety, on taki juz jest...\nnie męcz się z nim i z wiarą, że bedzie lepiej... bo sama wiesz, że nie będzie.\nweź sie w garść i działąj. wierzymy w Twoj sukces\n22 Odpowiedź przez astar 2008-11-26 18:20:21\nI pisz do nas ! czekamy i będziemy cię wspierać duchowo. Nie uciekaj przed tym problemem bo musisz go jak najprędzej rozwiązać, tak się przecież nie da normalnie żyć. Dalsze zwlekanie w działaniu tylko pogorszy sprawę.\n23 Odpowiedź przez litka 2008-11-28 21:13:57\nWitaj, Stello! Czytam Twoją historię i odnajduję w niej fragmenty swojej. Tyle, ze mój mąż stosuje mniej dolegliwe, choć równie bolesne bodźce: milczy lub zjadliwie i głośno krytykuje - mnie i córki. Właściwie do tego sprowadzają się nasze kontakty. Nigdy nas nie chwali, choć miewamy swoje sukcesy. W takich sytuacjach, jeśli nie jest w stanie znależć jakiegoś uchybienia - po prostu zachowuje się tak, jakby sukces był czymś normalnym i nic nie znaczył... Kiedyś było gorzej: wrzeszczał na mnie w miejscach publicznych i budził we mnie takie poczucie winy swymi racjonalnymi argumentami, że nie miałam odwagi się temu przeciwstawić.. Przez 18 lat. W końcu - po kolejnej napaści w sklepie równie głośno zwróciłam mu uwagę, ludzie się obejrzeli i to poskutkowało. Od tej pory ubliża mi w miejscach publicznych wyłącznie w miarę cicho... Jest natomiast mistrzem w podkreślaniu naszych wad i błędów.\nWiem, że to toksyczny układ, ale teraz, po 20 latach systematycznego dołowania i izolacji od innych ludzi, nie mam już siły, żeby się od tego uwolnić. Zrozumiałam też, że mój mąż ma po prostu taką destrukcyjną osobowość i nic tego nie zmieni. Jest chory na perfekcjonizm, dlatego "poprzeczki" jakie chce, byśmy pokonywały są ZAWSZE ustawione o 1 cm powyżej naszych możliwości...\nPrzez te wszystkie straszne lata utraciłam poczucie własnej wartości i chęć na cokolwiek. nie utrzymuję juz żadnych kontaktów towarzyskich... Nie wierzę w siebie i nie bronię się przed światem. Nie walczę o nic ani z nikim, więc zawsze przegrywam... Przywykłam.\nZapłaciłam straszną cenę za młodzieńcze przekonanie, że człowieka można zmienić wbrew jego woli... To mrzonka.\nStello, znajdź w sobie siły i odwagę, by wyzwolić się spod tyranii, póki jeszcze jesteś do tego zdolna, zanim sama uwierzysz święcie, ze jesteś do niczego. Zanim staniesz się zwolna kimś takim, jak ja. W pewnej chwili koń przyzwyczaja się do dyszla. Ty jeszcze masz szansę...\n24 Odpowiedź przez jolak 2008-11-28 23:16:31\nWiesz co litka ? Wydaje mi się, że nawet po 20 latach trwania w takim "dole" nie można się poddać i skazać tym samym na kolejne 20 lat poniżania, dokuczania itp.\nNawet gdybyś była babuleńką "jedna nogą na tamtym świecie" - i tak warto było by zafundować sobie choć parę lat godnego życia.\nTy też musisz w sobie znaleźć siłę (jak to radzisz Stelli), na pewno jesteś do tego zdolna\n25 Odpowiedź przez Stella 2008-11-29 23:19:15\nPrzeczytalam wypowiedz litki i musze przyznac, ze rzeczywiscie, jestesmy w podobnej sytuacji.\nProblem polega na tym, ze ja juz czuje sie nic niewarta, boje sie zrobic jakikolwiek krok bo jestem przekonana, ze nic mi sie nie uda.\nNie wierze w siebie bo i co moze osiagnac 15 letnia kura domowa po liceum, bez stazu pracy?\nMoj maz, nie powiem, kiedy jest "normalny" jest fajnym facetem, mowi mi, ze mnie kocha, albo ze ladnie wygladam...\nWydaje mi sie, ze nawet samemu sobie ustawil chyba troche za wysoko poprzeczke i teraz odczuwamy tego skutki.\nPracuje non stop, urlopu praktycznie nie mial nigdy, od zera dorobil sie wszystkiego co mamy, domu w centrum miasta, samochodu, itp, ble ble.\nStres go dobija i wyladowuje sie na nas, szczegolnie na mnie.\nNie wiem czy troche ochlonelam po zajsciu w sklepie i dlatego to pisze ale cos na pewno w tym jest jednak to nie jest powod by tak mnie traktowac.\nKiedys tez w miejscu publicznym, nie pamietam juz gdzie, zastosowalam taktyke litki i tez glosno mu "odpyskowalam", musze powiedziec, ze to naprawde podzialalo.\nNie wiem czemu przestalam to stosowac, chyba po prostu nie chcialam robic wiekszego zamieszania od tego co juz bylo.\nGdyby tylko nie wpadal w furie za kazdym razem kiedy sie z nim nie zgadzam, cos skrytykuje co on uwaza za dobre, byloby naprawde fajnie.\nNigdy nie wiadomo co sprawi, ze sie zagotuje.\nJestem zmeczona udawaniem na zewnatrz, u niego w pracy, czy na spotkaniach z ludzmi z jego firmy,przed znajomymi, rodzina, ze jest wspaniale, jestem zmeczona zastanawianiem sie kazdego dnia czy dzis po powrocie z pracy bedzie w dobrym czy zlym nastroju, czy znowu dzien zakonczy sie jego napadem szalu i rozbiciem ..... talerza np?\nCzuje sie jak 100 letnia kobieta, ktora przegrala swoje zycie, ze juz za pozno na jakiekolwiek zmiany.\nTo o czym pisalam w pierwszym poscie, mialo miejsce tydzien temu.\nPrzez tydzien nie bylo "go" w domu.\nTroche ochlonelam ale nadal mnie to trzyma, jest mi tak cholernie zal, ze tak mnie traktuje.\nBudze sie w nocy i placze, czuje sie taka bezradna, w jednej chwili chce walczyc, w nastepnej czuje, ze nie podolam.\nZachowywal sie tak jakby nic sie nie stalo, a wyjechal bez slowa, bez najmniejszego chocby pozegnania, a po powrocie zachowuje sie jak gdyby nigdy nic.\nZnowu doszlo jednak do spiecia bo ja nie potrafie tak zwyczajnie o tym zapomniec i udawac, ze nic sie nie stalo.\nKiedy powiedzialam, ze jeszze mnie za to nie przeprosil, stwierdzil, ze nie przeprosi, nie ma bowiem za co.\nNie odzywamy sie.\nKolejne Andrzejki, za chwile kolejny Sylwester, kolejny rok, a ja.... zyje jak emerytka z artretyzmem, z zaburzeniami swiadomosci.\nTak sie czuje.. czesto.\nJak uwierzyc w siebie, jak uwierzyc, ze cos mi sie uda?\nJesli to zrobie, dalej bedzie juz zgorki ale jak to zrobic?\nDzieki, ze piszecie, pozdrawiam.\n26 Odpowiedź przez Magnolia 2008-11-30 08:02:02 Ostatnio edytowany przez Magnolia (2008-11-30 08:06:04)\nPiszesz czego chcesz,co mogłabys robić a nie robisz nic w tym kierunku.Użalanie się nad sobą nic nie pomoże.Jestes jednym wielkim kłębkiem nerwów.Dlaczego Wy kobiety marnujecie życie przy takich złamanych....Przeciez to nie jest sytuacja bez wyjscia!Odwagi!I zrób z tym porzadek.Szkoda życia.\n"Moj maz, nie powiem, kiedy jest "normalny" jest fajnym facetem, mowi mi, ze mnie kocha, albo ze ladnie wygladam..." Jeśli to ma być argument za to ja dziękuję!\nA jesli chodzi o pracę to nie jest to już czas gdy jej brakuje.Ten kto chce znajdzie ją.Poza tym są różne kursy dokształcające refundowane z funduszy unii europejskiej.Ale trzeba cos robić...zamiast li tylko użalać się nad sobą. Powodzenia!\n27 Odpowiedź przez Stella 2008-12-01 09:24:17\nNo tak Magnolia... dziekuje za Twoje uwagi.\nDla osoby patrzacej na sytuacje z zewnatrz wszystko jest zawsze proste,\ninaczej powie jesli znajdzie sie w podobnym polozeniu.\n28 Odpowiedź przez astar 2008-12-01 09:44:18\nJak sprawy sie mają? Czy przemyslałaś chociaż troszke swoje położenie i zamierzasz coś z tym zrobić? Czy on nadal tak się zachowuje? Czy przeczytałas ksiazkę "Trzepot skrzydeł" K. Grocholi? Jeśli nie, przeczytaj. Może doda ci sił do walki z tym potworem.\n29 Odpowiedź przez Balladyna 2008-12-01 10:33:51\nZ tego co piszesz Stello wnoszę, że opowiedziałas się na razie za opcją uzdrawiania relacji malżeńskich.\nW jednym z poprzednich postów napisałam Ci, że Twoje życie nie może się sprowadzać do oczekiwania na powrót męża.\nZ informacji, których nam tu dostarczyłaś wynika, że on przez cały czas trwania małżeństwa rozwija się zawodowo i intelektualnie.\nNie wiem natomiast nic o Twoich pozadomowych zainteresowaniach. Jeśli ich dotąd nie miałaś - to teraz musisz to zmienić.\nI wcale nie muszą to być zaraz ukończone studia - o ile nie masz ochoty ich podejmować.\nMożesz zapisać się do dobrej szkoły na lekcje nowego języka obcego, możesz uczyć się malować, fotografować - cokolwiek ... ale jeśli nie masz żadnej pasji - to zastanów się .. i wybierz ją sobie!\nKażda z aktywności poza samą przyjemnością poznawania czegoś nowego da Ci też radość z obcowania z ludźmi, oraz doda pewności siebie.\nGdy nasi partnerzy są nam w stanie zaimponować wiedzą w jakiejś dziedzinie - jest nam przyjemnie i jesteśmy troszkę dumne. Oni też chcą, byśmy były dla nich interesujące - a jesteśmy wtedy - gdy mamy własne pasje, rozwijamy się, na jakiś temat mamy wiedzę wiekszą od nich.\nWięc jeśli rzeczywiście dobrze odczytałam Twoje intencje pozostania w związku - to zajmij się przede wszystkim organizowaniem własnego czasu. Gdy dbamy o własny rozwój - jesteśmy bardziej interesujące dla partnerów.\nMyślę też, że musisz powiedzieć mężowi wprost - że nie będziesz tolerowała zachowań - o jakich nam tu napisałaś. Musicie porozmawiać otwarcie, co każde z Was jest w stanie zrobić /i co każde z Was musi zrobić, co w sobie zmienić/, jak postępować - aby je wyeliminować z Waszego życia - bo żyć z nimi nie można.\n30 Odpowiedź przez czarna_30 2008-12-01 16:00:35\nCiesze się, że trafiłam na to forum. Mam dużo wspólnego niestety z tymi problemami jaki Was dotyczą Myślę że razem cos wymyslimy żeby dokopać tym tyranom!\n31 Odpowiedź przez Magnolia 2008-12-01 18:27:20\nMoja droga,byłam w podobnej o ile nie identycznej sytuacji.Inaczej nie zabierałabym głosu!\n32 Odpowiedź przez Stella 2008-12-05 00:06:28\nA tak w ogole to jest lepiej.\nStawiamy krok po kroku, oboje sie staramy.\nOdezwe sie, pozdrawiam ;-))\n33 Odpowiedź przez kurk 2008-12-05 00:30:51\nTu nie ma co gadać o facecie , jego sie nie zmieni.\nJesteś uziemiona przez kasę czy raczej brak jej przy rozwodzie --praca i tym podobne materialne klimaty\n34 Odpowiedź przez Balladyna 2008-12-05 11:19:53\nMyślę, że ludzie zmieniają się przez całe życie pod wpływem różnych doznań, doświadczeń, zdobywanej wiedzy itp.\nA nawet wiem to na pewno - z autopsji.\n(Nie mówię tu oczywiście o skrajnych, zdegenerowanych przypadkach)\n35 Odpowiedź przez Balladyna 2008-12-05 11:21:26\n36 Odpowiedź przez astar 2008-12-06 20:57:47\nPowiało optymizmem, Stello!\nTrzymam kciuki, ale bądź stanowcza i nie ulegaj złudnym obietnicom\n37 Odpowiedź przez Stella 2008-12-09 15:18:24\nCzesc dziewczyny ;-)\nDziekuje za Wasze opinie, sugestie.\nJest tutaj kilka osob, ktore rzeczywiscie wiedza co pisza i czuje sie, ze naprawde chca pomoc.\nInne... prawia zlosliwosci.\nCoz... u mnie jakos sie kreci, na razie jest ok.\nOmowilismy sytuacje, o ktorej pisalam i kilka innych, powiedzialam, co mi nie odpowiada i na co nigdy sie nie zgodze,\npostanowilismy razem sie starac zeby takie sytuacje nie mialy miejsca.\nCo z tego bedzie?\nCzas pokaze, bo na to potrzeba czasu.\nOczywiscie, bede tutaj zagladac, czytac i od czasu do czasu napisze co u mnie ;-))\nPozdrawiam Was cieplutko ;-))\n38 Odpowiedź przez astar 2008-12-09 20:08:08\nCieszę się że jest lepiej. Może brakowało właśnie takiej rozmowy i bedzie juz tylko lepiej. Bądź jednak czujna, to zawsze wychodzi na dobre.\n39 Odpowiedź przez ina_2 2008-12-13 19:41:11\ncześć Stello. niestety moje małżeństwo też nie jest udane.Jestem po ślubie 4,5 roku a już mam dość tego człowieka. Wiem co to znaczy kiedy mąż ci ciągle wmawia,że się do niczego nie nadajesz,nie raz też mnie uderzył.mamy dwoje dzieci 4 i 2 lata. Nie pracuje. Starsza córka nie chodzi do przedszkola,ma zabużenia neurologiczne i psychologiczne. w przedszkolu integracyjnym, gdzie jest fachowa opieka nie ma miejsca,a w zwykłym przedszkolu ciągle płakała,tak że zakłócała zajęcia innym dzieciom. siedzę więc w domu, czasem wyślę CV przez neta,ale ciężko mi się wyrwać z domu mając dwójkę małych dzieci. na dodatek obok mieszkają teście,którzy wyzywają mnie podobnie jak mój mąż. Gdy teściowa mnie wyzywa mój mąż mówi mi,że ona ma rację bo ja taka jestem albo że wyraża swoją opinię.\nMoi rodzice- mieszkają w tym samym mieście,mają duży dom,chociaż ,,góra"jest jeszcze nie wyremontowana. Moja mama mi powiedziała, że pierwsze piętro trzymają dla mojego brata, a na poddaszu ma suszarnie. Nie mam się więc gdzie wyprowadzić.\ndo tego dochodzi jeszcze moje słabe zdrowie,mam kolano po artroskopi,które często mnie boli,i częste\nbóle głowy. muszę kończyć mój mąż znowu drze się na dzieci.\n40 Odpowiedź przez Stella 2008-12-18 12:03:32\nWiem co czujesz. Wiem, ze czujesz sie bezradna.\nTez tak miewam.\nCzasem jest lepiej czasem gorzej, ostatnio sie poprawilo i jest fajnie.\nNajgorsza jest swiadomosc, ze kiedy jest nam zle, nie mamy dokad pojsc, u rodzicow nie ma miejsca, na samodzielne utrzymanie sie nie ma pieniedzy, i tak powstaje ten nasz zamkniety krag.\nZnam to dobrze.\nAle poki co, u mnie jest fajnie i oby jak najdluzej, a najlepiej zawsze;-)\nJakbys chciala pogadac na gg to napisz, podam Ci moj nr ;-))\n41 Odpowiedź przez Verissimo 2008-12-18 12:07:36\nStello to super że wychodzicie na prostą.\n42 Odpowiedź przez oazuu 2008-12-18 15:49:59\nbardzo się cieszę i trzymam kciui\n43 Odpowiedź przez misstib 2009-01-06 19:37:31\nJa jestem ponad rok dopiero po slubie.Odkąd jestesmy malzenstwem kłucimy sie nieustannie.Maz wytyka mi wszystko.Czesto podkierowany opiniami jego rodziny,bo mieszkamy w jego stronach.Tez mialam podobna sytuacje w supermarkecie:wziął mnie za tzw.fraki bo poszłam po mandarynki kiedy on wlasnie przez zeby cos do mnie mówil a ja przestalam go słuchac.Kiedy uczyl mnie jezdzic autem to krzyczal ze to ze tamto zle i gdzie ja wjezdzam w krzaki az w koncu ścisnął mnie mocno za kark tak ze bolal mnie jeszcze następnego dnia.Ja uderzylam go w twarz.Nie moglam uwierzyc ze to sie dzialo.Jak on mogl to zrobic i jak ja.To bylo zaledwie 2 tyg po slubie.Wtedy chcialam odejsc,ale w nocy rozplakal sie i prosil zebym tego nie rozbila.Nie zrobilam.Ale potem przy innych klutniach nie oszczedzal w slowach,krzyki i awantury.Zaczelam byc nerwowa i tez przestalam liczyc sie ze slowami tak jak on.Grozilam ze odejde bo nie mialam zadnych argumentow ktore mi do niego przemawialy.Nigdy tego nie zrobilam.Ze strachu.Az w koncu sie przyzwyczail i chyba stwierdzil ze nie mam na tyle odwagi.Tez usłyszalam nie raz zle slowa a co gorsza ja zaczelam schodzic do podobnego jemu poziomu.Kiedys powiedzial mi zebym wypierda....z jego zycia,kiedys zapytał:"jebn....Ci tym wioslem?"(to bylo na kajakach).Teraz,2 dni temu powiedzial ze sie rozwodzimy.Ale kiedys juz tak bylo tylko jakos zalagodzilismy sprawe.Rozum mowi mi zebym ucxiekala gdzie pieprz rosnie.Dzieci jeszcze nie mamy.Ale czuje strach ktorego nie rozumiem.Moze mam za niska samoocene.Bardzo sie boje,tak,ze serce bije mi caly dzien z wielka predkoscia jakbym miala isc zdawac mature,tak ze odplywaja mi sily a wkrótce mam egz.w pracy i w tym stresie nie moge sie przygotowac.Ten strach, zauwazylam , powoduje ze chcialabym sie pogodzic z mezem aby tylko czuc w koncu spokoj.I jak mysle ze sie pogodzimy to strach spada i wtedy mysle o przyszlosci z nim i czuje ze ja tak nie chce zyc.I tez czuje jakis strach tylko malo odczuwalny.Bardziej jest to obawa.Przestalam rozumiec siebie.Z mezem zobacze sie dopiero w weekend.Nie wiem czy mowil szczerze o rozwodzie,moze znow sie pogodzimy.Chcialabym miec sile przyjac rozwod ale nie mam tej sily.Ani na rozwod ani na takie zycie.Mam prawie 27 lat.Maz jest rok mlodszy.Chcialabym aby sie ulozylo.Ale problemem jest m.in.ze nie umiemy radzic sobie z problemami.Siedzac w tym wszystkim nie wiem czy nasz zwiazek jest juz patologia dla kogos z boku...ale obawiam sie ze do tego zmierza.Maz jest apodyktyczny,tez wybuchowy i nerwowy.Licza sie pieniadze,zapewnienie bytu to okazywanie milosci w jego mniemaniu.Mialam robic prawo jazdy ale on zmienil zdanie pod wplywem swego ojca i odradzal mi a ja nie czujac jego poparcia nie zdecydowalam sie.Maz jest wychowany tak,ze kobiece obowiazki powinnam ja wypelniac,niewzne ze tez pracuje-bo to dla mnie wazne,wiec gdy on pomoze w sprzataniu czy obiedzie,po jakims czasie mi to wypomnie ze ja powinnam sama sobie radzic,a nie radze sobie z niczym-jego zdaniem.Tymczasem to jemu rodzice pomagaja w zalatwieniu pracy,naprawie auta,oni sa dla niego wzorem.A ten wzor mi nie odpowiada,ze matka zalatwia wszystko,wychowuj dzieci a maz ma obiadek ,kolacje i rzuca bluzgami zeby pokazc jaki to on meski.Moj maz upodabnia sie do takiego stylu bycia.I choc bylo juz ostatnio lepiej to w klutni znow uslyszalam ze mu zle ze sam robi kolacje,bo to ja powinnam zrobic,ze pracy sobie nie moge znalezc,ze moge sobie zabrac co chce oby jak najszybciej sie mnie pozbyc..Czyli nie pasujemy do siebie.Na poczatku robnilam obiady ,kolacje kanapki do pracy ale przestalam gdy on odmawial mi spacerow,wyjazdu na zakupy,spedzenia razem soboty.To dziwne ale zaraz po slubie gdy mieszkalismy u jego babci to maz byl pod kazde dyktando swego ojca.Kiedy mu powiedzilam ze czuje sie samotna to powiedzial ze robie problemy sztuczne.Ze on nie bedzie siedzial jak jest robota.Wychodzilo na to ze ja nie moglam od niego wymagac ani pomocy-bo padalo stwierdzenie ze sobie nie radze,ani przyjemnosci z bliskosci,poczucia ze jest przy mnie.On stal sie jakby moim wrogiem.Chcial mnie przestawic na swoje tory-chial zyc tak jak przed studiami kiedy nie mial obowiazkow wobec zony a zyl ze swoja rodzina.Moje potrzeby byly olewane albo bylam nazywana ksiezniczka gdy czegos chcialam.Tak go wychowano.Tak miala jego matka,ktora pokazywala ze tak jest dobrze i tak ma byc.A ja nie przystalam na ich stereotypy i jestem dla nich troche obca,nie ma wiezi,i jestem tu sama,przyjaciele daleko,moja rodzina tez,nikt z nich do mnie nie dzwoni, z mezem jestem skłucona.\nNie potrafie odejsc.Jestem beznadziejna..Tyle krzywdy mi wyrzadzil a ja nadal trwam.\nMoze znow sie pogodzimy...a moze tym razem decyzja jest nieodwolalna.Sama do niej zmierzalam,a teraz sie boje ze to sie stanie.Nie wiem co on naprawde mysli.On mowi takie rzeczy w zlosci....Nie bierze odpowiedzialnosci za slowa.Np."puknij sie w ten pierdo...mózg".Mowi ze ja nie przyjmuje zadnej krytyki,a ja owszem rozumiem ale czasem wole zrobic cos po swojemu. Ale chyba tez powinien uszanowac moje zdanie.on stwierdza ze nie mozna mi nic powiedziec.Bo jak on czy jego matka mi sprawia przykrosc przez złośliwe uwagi,to nie jest to krytyka tylk ozłośliwosc.Ja tek nie robie i nie chce zeby wobec mnie tak robiono.A on drze sie na mnie ze wszysko mnie uraza,ze jestem nadwrazliwa.I krzyczy tak,ze mi w srodku wszystko chodzi.\nWydaje mi sie ze to jest toksyczny zwiazek.Oboje nie umiemy sobie pomoc.On nie zgodzi sie na zadna terapie.Nie umiemy dojsc do porozumienia.Moze faktycznie bedzie ten rozwod i z jednej strony dobrze ale boje sie i moze nawet bym go prosila przez ten strach abysmy sprobowali ale to juz bedzie wykorzystane przeciwko mnie jesli tak zrobie.Skad ten strach...moze wierze ze sie nam ulozy ,moze go kocham,moze boje sie samotnosci,moze tego ze on mnie jednak kocha a ja to niszcze,nie wiem,ale wiele wiary wlozylam w ten zwiazek i nigdy nie bede juz wola ,nigdy nie bedzie jak wczesniej w moim zyciu,moje zycie zmienilo sie a rozwod zawsze bedzie czescia mnie,i nie bedzie we mnie nadziei ze spotkam kogos z kim wezme slub kto mi da milosc,tej nadziej ktora dawala mi zawsze sily.\nNie da sie ustalic niczego i konsekwentnie podchodzic do sprawy.A jesli sie pogodzimy-to tez prawdopodobne....jak to mozliwe ze chce odejsc i zostac.Czy to przez ten strach...\n44 Odpowiedź przez Verissimo 2009-01-06 20:47:37\nMisstib wiele kobiet boi się powiedzic dośc! bomają niską samocene ale czasami wystarczy popracowac nad własnym ja. Takie zwiąski są toksyczne czasami oczywiście partner sie zmienia pod wpływem wstrząsu, jednak takich przypadków jest niewiele. Jesteś na pewno wrtościową i wspaniała kobietą i nie daj sobie wmówic że jest inaczej.\nJeśli moge coś zasugerowac to na początek polecam wizyte u terapełty w celu podniesienia własnej samooceny bo to jest podstawa do wyjścia z toksycznego związku.\nJako kolejny krok radze porozmawiac z mężem i powiedziec mu że takie traktowanie nie prowadzi do umocnienia związku a wręcz przeciwnie .\n45 Odpowiedź przez Kreatorka 2009-01-07 19:39:13\nStella, jestem w szoku! To nie prawda, ze on Cie kocha, nie wierz w to, Ty po prostu jeste mu potrzebna, do wyżywania się. Przerwij to, nie mów, że Ci sie nie uda. Czy może być gorzej???\n46 Odpowiedź przez Dorota400 2009-02-26 21:59:56\nStella, przeżyłam podobne piekło i się jeszcze nie skończyło, rozwód to była najłatwiejsza rzecz, teraz jest nękanie szantażowanie i grożenie, nawet pozbawił mnie mąż mieszkania a to wszytsko po 23 latach małżeństwa, zaczynam wszystko od nowa a młoda już nie jestem, uda Ci sie tylko podejmij decyzję i nie zmieniaj jej, to okropne co on Ci robi, tak się nie da żyć,\nWierz mi LUDZIE sie nie zmieniają, zmieniają się tylko sytuacje.\nZarejestrowałam się specjalnie zeby Ci to napisać, jak chcesz w wolnej chwili napisze Ci co mi sie przytrafiło w życiu.\npozdrawiam Cię i nie daj się\n47 Odpowiedź przez Fiona 2009-02-27 09:10:39\nJa też 13 lat tkwiłam w takim związku. Mąż był panem i wladcą. Zawsze on miał racje.Też szkoda było mi tamtych lat a najbardziej dzieci, walczyłam kilka lat,prosilam,tłumaczylam i balam sie co ja zrobie sama,nie mając nikogo kto by mi pomógł,ale nie wytrzymałam, cos we mnie pękło, dojrzalam do decyzji i powiedzialam dość.Dzisiaj już 3 lata nie jesteśmy razem a 2.5 roku po rozwodzie.A co przeszłam w trakcie roztania i rozwodu było koszmarem.A teraz wiecie co - wiem że żyje.Ta decyzja dodała mi odwagi w całym moim życiu. Oczywiście nie jest tak że nie mam problemów i sama sielanka ale nikt mnie nie poniza i nie dołuje. Teraz straciłam prace i nie mam zamiaru się poddać. Takze kochana odwagi,przeciez nie jestes ułomkiem,a my kobiety mamy w sobie dużo siły tyklo trzeba ją "obudzić w sobie",a takie życie do niczego dobrego nie prowadzi.Życzę ci dużo siły i wytrwania.\n48 Odpowiedź przez foczka 100 2010-06-26 21:10:54\nJa mam podobny broblem z tym że nie pracuje mąż ma firmę zqrabia bardzo i dobrze i co z tego poniża mnie mówią że na wszystko zarobił dla niego jestem grubą świnią mamy dwoje dzieci a ja nie mam dokąd pójś.Nie mam ojca mąż mnie przezywa że jestem udupczeńcem że sie nie dziwi że nikt mnie nie chciał.Nie chce mi się życ liczy się tylko jego rodzina gdyby nie moje dzieci to może by mnie juz nie było....chociaż czasem brakuje mi juz sił nie chce mi sie życ co robic?\n« Chcę odejść, ale nie potrafię | zazdrość »


ACOPOSmicro – ekstremalnie kompaktowy napęd dla sterowania silnikami krokowymi i serwo – w katalogu produktów – Automatyka.pl\nPowrót do listy produktów Ostatnia aktualizacja: 2008-06-16\nKompleksowe aplikacje CNC w coraz większym stopniu realizowane są na bazie technologii silników krokowych. Dodatkowo, coraz częściej systemy pneumatyczne zastępowane są napędami elektrycznymi. ACOPOSmicro – ekstremalnie kompaktowy napęd dla sterowania silnikami krokowymi i serwo - zapewnia innowacyjne rozwiązanie dla rozwiązań o niskich wymaganiach. ACOPOSmicro stanowi rozszerzenie zakresu produktów, w którym znajdują się tak doskonałe napędy jak ACOPOS i ACOPOSmulti.\nSzerokość 63 mm modułu znaczenie oszczędza miejsce w szafie elektrycznej. Dla zapewnienia wyższych momentów przy dużych prędkościach dostępne jest napięcie 80 VDC i 110/230 VAC. Zakres mocy 50 W do 1 kW. Jako interfejs sieciowy zastosowano złącze POWERLINK i X2X.\nDla zastosowań w różnorodnych środowiskach pracy dostępne są rozwiązania systemu chłodzenia znane z ACOPOSmulti. Standardowe jest montowanie na bocznej lub tylnej ścianie szafy. Obok tej możliwości występuje jeszcze rozwiązanie z wystającym radiatorem poza szafę jak również z płytą chłodzącą dla wodnego lub olejowego chłodziwa. W ten sposób znacznie redukowane są koszty wnikające z potrzeby zastosowania klimatyzacji i związanych z nią dodatkowych prac serwisowych.\nWszystkie typy silników obsługiwanych przez ACOPOSmicro mogą być bezproblemowo kontrolowane przez B&R Automation Studio przy użyciu standardowych bloków funkcyjnych PLCopen jak i biblioteki CNC.\nACOPOSmicro jest często implementowany w takich gałęziach przemysłu jak półprzewodnikowy, pakujący, tekstylny czy drukarski.


ðŸ¥‡Projektowanie stron internetowych San Francisco sklepy internetowe, pozycjonowanie www w Google\nPortfolio Kontakt Projektowanie i pozycjonowanie stron San Francisco Zobacz nasze realizacje: Napisz lub zadzwoÅ„ +48 669 082 415 biuro@stronybiznes.pl\nWykonywanie stron internetowych San Francisco.\nSzukasz firmy odpowiedniej a takÅ¼e dziaÅ‚ajÄ…cej kreatywnie w swoich projektach to napisz do nas, zrobimy dla Twojej dziaÅ‚alnoÅ›ci profesjonalnÄ… i nowoczesnÄ… stronkÄ™ internetowÄ… z panelem administracyjnym do Å‚atwego zarzÄ…dzania zawartoÅ›ciÄ…. Wykonywane strony www moÅ¼na uposaÅ¼yÄ‡ w rÃ³Å¼nego rodzaju funkcjonalnoÅ›ci takie jak formularz kontaktowy, liczniki odwiedzin, portfolio i wiele innych przydatnych pluginÃ³w.\nZrobimy dla Ciebie wykonany na zamÃ³wienie oraz speÅ‚niajÄ…cy najnowsze trendy sklep online, ktÃ³ry bÄ™dzie intuicyjny dla Twoich klientÃ³w jak rÃ³wnieÅ¼ funkcyjny za sprawÄ… moÅ¼liwoÅ›ci zintegrowania z przelewami internetowymi, jak rÃ³wnieÅ¼ programami magazynowymi. Nasze sklepy charakteryzujÄ… siÄ™ znacznÄ… funkcjonalnoÅ›ciÄ… oraz szybkim Å‚adowaniem nie wyÅ‚Ä…cznie na urzÄ…dzeniach stacjonarnych ale rÃ³wnieÅ¼ na podrÄ™cznych takich jak mini laptopy oraz smartfony.\nPromowanie stron San Francisco.\nJest to pojÄ™cie nadmiar szerokie i niezwykle istotne w teraÅºniejszym czasie wywoÅ‚ane ogromnÄ… iloÅ›ciÄ… powstajÄ…cych stron oraz sklepÃ³w online. Robi siÄ™ pewnego rodzaju tÅ‚ok informacji oraz produktÃ³w w internecie.\nZielonka (powiat woÅ‚omiÅ„ski)


Prezent dla dziecka – czy zegarek będzie odpowiednim prezentem? | Bez Wątpliwości\nPrezent dla dziecka – czy zegarek będzie odpowiednim prezentem?\nWybór prezentu dla dziecka to dla większości rodziców ogromne wyzwanie. Powinien być on bowiem z jednej strony wystarczająco praktyczny, z drugiej zaś gwarantować sporą dawkę rozrywki. Podarunkiem spełniającym oba te warunki jest z pewnością zegarek, który służy przede wszystkim do odmierzania czasu, ale może być również wykorzystywany do innych celów (w zależności od funkcjonalności). Mnóstwo ciekawych modeli dla chłopców i dziewczynek posiada w asortymencie ten sklep internetowy: https://edibazzar.pl/zegarki-dzieciece.\nTrzy propozycje godne uwagi\nZegarek jest właściwym prezentem dla dziecka głównie z jednego powodu. Otóż uczy on poczucia czasu, a tym samym punktualności, która przydaje się później w dorosłym życiu. Poza tym jest niebanalnym gadżetem, którym można się pochwalić przed rówieśnikami – zwłaszcza jeśli przyciąga wzrok oryginalną kolorystyką lub wzornictwem. Oczywiście daje również rodzicom namiastkę kontroli, co wpływa pozytywnie na ich codzienne samopoczucie. Dla najmłodszych polecane są modele wyposażone w dużą i czytelną tarczę (koniecznie z cyframi arabskimi) oraz materiałowy bądź kauczukowy pasek w jaskrawym kolorze (żółtym, czerwonym, różowym, błękitnym itp.). Nieco starszy maluch w wieku 7-12 lat będzie natomiast zadowolony z modelu analogowego o nowoczesnym designie, wykonanego z materiału odpornego na uszkodzenia mechaniczne oraz antyalergicznego. Pożądanymi elementami są tutaj wodoszczelność i niezawodny mechanizm. Wartościową alternatywę dla obu opisanych powyżej zegarków stanowi inteligentny smartwatch. Oprócz podstawowych funkcji oferuje on m.in. lokalizator GPS, przycisk SOS, monitoring snu, krokomierz, aparat fotograficzny, odtwarzacz muzyki, a nawet możliwość przeglądania stron internetowych.


Odzież damska Spodenki Columbia Lac Blanc Stretch Knee Pant Lady - black TMHHJLZ\nStrona główna » Odzież damska Spodenki Columbia Lac Blanc Stretch Knee Pant Lady - black TMHHJLZ\nKAPORAL 5 Bawełniany sweter z okrągłym dekoltem CIEMNY GRANAT YSGOETB\nKobiety TWINTIP Szorty jeansowe black denim BHRIKAP\nMężczyźni Nike SB EVERETT Bluza z kapturem max orange/obsidian CAF\nOdzież damska Spodenki Columbia Lac Blanc Stretch Knee Pant Lady - black TMHHJLZ\nKod produktu: TMHHJLZ\nElastyczne, świetnie odprowadzające wilgoć spodenki 3/4 na lato, idealnie dopasowane do damskiej sylwetki.\nW czasie spacerów i wycieczek podczas ciepłych pór roku, bardzo ważne jest szybkie odprowadzanie produkowanej przez ciało wilgoci i duża oddychalność odzieży. Dzięki technologii Omni-Wick®, Twoja skóra pozostanie sucha nawet w czasie intensywnego wysiłku fizycznego. Zapewnia to długotrwałą świeżość i możliwość komfortowego kontynuowania wyjazdu niezależnie od temperatury. Spodenki Columbia Lac Blanc Stretch Knee Pant Lady zapewnią Ci świetny komfort termiczny nawet w bardzo gorące dni.\nSpodenki świetnie leżą na damskiej sylwetce. Posiadają kobiecy krój, wyprofilowane kolana oraz materiał z dodatkiem elastanu. Dzięki temu będą się na Tobie rewelacyjnie prezentować oraz zapewnią Ci pełną swobodę ruchu. Jest to więc świetny wybór na górskie wyjazdy. Za dopasowanie w biodrach odpowiada wewnętrzna regulacja pasa. Dzięki niej można skupić się na pokonywanej drodze, bez martwienia się o pozycję spodenek na ciele. Posiadają cztery kieszenie – dwie tradycyjne na dłonie oraz po jednym schowku ukrytym na udzie i na pośladku.\nTkanina Columbia Lac Blanc Stretch Knee Pant Lady, wyposażona jest w technologię Omni-Wick®, która odpowiada za sprawne przekazywanie nadmiaru produkowanej przez ciało wilgoci na zewnątrz odzieży. Pozwala to zachować skórę suchą i świeżą, nawet w czasie zwiększonego wysiłku fizycznego. Materiał ochroni Cię również przed promieniowaniem UV nawet w najbardziej słoneczne dni. Wszystko to dzięki technologii Omni-Shade®, która osłania skórę do poziomu UPF 50.\nColumbia Lac Blanc Stretch Knee Pant Lady są świetnymi, uniwersalnymi spodenkami na letnie warunki. Dzięki zastosowanym technologiom doskonale sprawdzą się na górskim szlaku, jak i w czasie intensywnego dnia pracy.\nszybkie odprowadzanie wilgoci dzięki Omni-Wick®\nochrona przed promieniowaniem UV – Omni-Shade® UPF 50\nkieszenie zamykane suwakami\nUżyte materiały 89% poliester, 11% elastan\nOdzież damska Spodenki Columbia Passo Alto II Knee Pant Lady - india ink CFEGDNJ


23 kwietnia 2019 roku obchodzimy Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich. Wyjątkowe święto dla wszystkich miłośników książek i bibliofilów obchodzone jest po raz 25. Ustanowiono to święto w 1995 roku. Dzień ten obchodzony jest w celu promocji czytelnictwa, edytorstwa i ochrony własności intelektualnej za pomocą praw autorskich. Święto narodziło się w Katalonii, a jego data 23 kwietnia jest symboliczna dla literatury światowej. W ten dzień zmarli wybitni poeci Miguel de Cervantes, William Szekspir oraz Inca Garcilaso de la Vega. Tegoroczny Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich obchodzony będzie w przestrzeni internetowej. „...Bardziej niż kiedykolwiek, w czasach, gdy większość szkół na całym świecie jest zamknięta, a ludzie pozostają zamknięci w domach, moc książek powinna być wykorzystywana do walki z izolacją, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania horyzontów, stymulowania naszych umysłów i kreatywności. Czytając i obchodząc Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich 2020 możemy otworzyć się na innych pomimo dystansu i podróżować dzięki wyobraźni. Czytelnicy na całym świecie mogą się łączyć i wzajemnie pomagać w ograniczaniu samotności związanej z kwarantanną”.\nZ okazji tego Święta w bibliotece szkolnej on-line, chcę Wam zaprezentować cytaty sławnych pisarzy na temat czytania książek.\nlekcje w szkole są zawieszone od 25 marca do 26 kwietnia br. ale odbywa się w tym czasie nauczanie zdalne,\nZ uwagi na zaistniałą sytuację, zaplanowane na 18 marca 2020 r. konsultacje i zebrania z rodzicami będą miały charakter indywidualny tylko przez dziennik elektroniczny Librus.\nKonsultacje i zebrania: Czytaj więcej\nlekcje w szkole są zawieszone od 12 do 25 marca br.\nodpowiedzialnie należy wykorzystać czas zawieszenia zajęć (można przeczytać lekturę, uzupełnić wiadomości, rozwijać umiejętności, skorzystać przy tym z darmowej platformy epodreczniki.pl i materiałów od nauczycieli)\nKomunikat Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11.03.2020\nW dniu 18 lutego 2020 r. uczeń klasy 3b naszej szkoły Julian Rakowski otrzymał z rąk Łódzkiego Kuratora Oświaty p. Grzegorza Wierzchowskiego dyplom stypendysty Prezesa Rady Ministrów. Stypendium Julian zawdzięcza najwyższym wynikom w nauce w Bytnarówce w roku szkolnym 2019/2020 oraz zaangażowaniu w życie szkoły. Serdeczne gratulacje!\nSiatkarze srebrnymi medalistami Finału Łodzi Licealiady!\nWe wtorek 11 lutego, na boiskach hali Klubu Sportowego "Społem" w Łodzi, odbył się finał mistrzostw Łodzi szkół ponadgimnazjalnych w siatkówce halowej.\nW turnieju wzięły udział cztery najlepsze drużyny szkolne z XIII LO, XXIX LO, XXXI LO i XLVII LO.\nReprezentanci naszej szkoły w pierwszym meczu pokonali 2:0 zespół XXXI LO, w drugim niestety przegrali z XLVII LO 0:2.\nW kolejnym swoim występie przedstawiciele XXIX LO po zaciętej walce pokonali zespół XIII LO 2:1.\nMiło jest nam poinformować, że reprezentanci naszej szkoły zdobyli srebrny medal Licealiady Łodzi w siatkówce halowej.\nDrużynę XXIX LO stanowili:\nPatryk Jóźwiak kap., Artur Olszewicz, Bartosz Rojewski z kl. III C, Wiktor Polak z kl. III A,\nAdrian Skonieczny z kl. III B, Dominik Machnik z kl. II C, Jan Dałek, Stanisław Pawlaczek z kl. II A, Hubert Szymczykiewicz z kl. I G oraz Dawid Jankowski, Jan Szefliński-Baran z kl. I D.\nJest to ogromny sukces chłopców, a co za tym idzie - również naszej szkoły.\nOpiekunem zespołu był p. Robert Kopka.\nSiatkarze srebrnymi medalistami Finału Łodzi Licealiady!: Czytaj więcej\nPlanowane klasy na rok szkolny 2020/2021\nklasa I a - matematyczno-fizyczna\nprzedmioty rozszerzone: j. angielski, matematyka, fizyka\njęzyki obce: angielski, II język do wyboru: niemiecki, francuski, hiszpański (hiszpański tylko kontynuacja)\nklasa I b - społeczno-prawna\nklasa I c - językowa\nprzedmioty rozszerzone: j. angielski, j. hiszpański (hiszpański od podstaw lub kontynuacja), geografia\nklasa I d - biologiczno-chemiczna\nPlanowane klasy na rok szkolny 2020/2021: Czytaj więcej\nKoszykarki w półfinale Mistrzostw Łodzi\nNasze koszykarki zainaugurowały rozgrywki "Licealiady". W pierwszym turnieju nasza drużyna zajęła drugie miejsce i awansowała do półfinału Mistrzostw Łodzi Szkół 🏀 Gratulujemy 👏🏀👍\nKoszykarki w półfinale Mistrzostw Łodzi: Czytaj więcej\nWystępy w Zakładach Opiekuńczo Leczniczych\nPensjonariusze ZOL-i z wielką radością przyjęli występ uczniów XXIX Liceum powiązany ze Świętami Bożego Narodzenia. Kolejny raz wolontariusze z naszej szkoły występowali z programem artystycznym w Zakładach Opiekuńczo Leczniczych w Łodzi i Konstantynowie Łódzkim. Występ w Specjalistycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej „FEL-MED” odbył się w dniu 8 stycznia 2020 r.\nPod opieką Pani Bernardety Forc i Pana Jarosława Borkowskiego występowali: Zuzanna Domańska, Małgorzata Krzemińska, Katarzyna Jurkowska, Anna Jurkowska, Wiktoria Rakszewska, Zuzanna Turbińska Dominika Boczek, Maja Ośkiewicz, Natalia Stroiwąs, Wiktor Łudzik, Wiktoria Stachecka, Dominik Łuczak, Natalia Kabza, Julia Sobczyk, Natalia Piechota, Martyna Szczechowska, Krzysztof Sliskowski, Aleksandra Gawęda, Korneliua Graznaph.\nWystępy w Zakładach Opiekuńczo Leczniczych: Czytaj więcej\nW grudniu młodzież „Bytnarówki” wzięła udział w konkursie na wykonanie najpiękniejszego wieńca adwentowego. Konkurs polegał na własnoręcznym wykonaniu oryginalnego wieńca adwentowego, indywidualnie lub w dwuosobowym zespole. Efekty ich pracy można było podziwiać na wystawie.\nWieńce zostały zlicytowane podczas aukcji charytatywnej w dniu 19 grudnia 2019r. W ten sposób pozyskane środki zostały przekazane na rzecz Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Niewidomych w Kibeho w Rwandzie. Dziękujemy wszystkim za udział w konkursie i licytacji , oraz pomoc w organizacji tak szlachetnego przedsięwzięcia! Mamy nadzieję, że w przyszłym roku będziemy mogli liczyć na waszą pomoc i dobre serce!\nPodczas aukcji charytatywnej odbył się również konkurs kolęd i piosenki świątecznej w językach obcych. Licealiści prezentowali znane piosenki bożonarodzeniowe w czterech językach: angielskim, niemieckim, francuskim i hiszpańskim. Na koniec zespół instrumentalno-wokalny XXIX LO, wykonując polskie kolędy, wprowadził całą społeczność „Bytnarówki” w świąteczny nastrój.\nŚwiąteczna licyctacja: Czytaj więcej\nIle ozdób na choince,ile kartek leży w skrzynce,ile potraw jest na stole,ile siana masz w stodole,ile spadło w górach śniegu,ile czasu spędzasz w biegu.Tyle w święta miej radości,dobra, ciepła i miłości 🙂🎄🎁WESOŁYCH ŚWIĄT!\nDziałalność edukacyjna Sądu\n16 grudnia uczniowie klasy I b, w ramach programu: „Działalność edukacyjna Sądu”, mieli okazję uczestniczyć jako publiczność w rozprawie karnej, która odbyła się w Sądzie Okręgowym w Łodzi. Klasa realizuje profil społeczno – prawny, a zatem udział w rozprawie pozwolił uczniom w praktyce zapoznać się z funkcjonowaniem Sądu, rolą Sędziego, ławników, prokuratora oraz adwokata. Uczniowie mogli nie tylko obserwować przebieg rozprawy, przysłuchiwać się zeznaniom świadka oraz oskarżonego, ale również w ramach symulacji – podejść\ndo barierki i składać zeznania jako świadkowie. Sędzia prowadząca rozprawę pozwoliła uczniom na zadawanie pytań, dzięki czemu mogli wzbogacić swoją wiedzę na temat odpowiedzialności karnej, a także zapoznać się z zagadnieniami z dziedziny prawa.\nDziałalność edukacyjna Sądu: Czytaj więcej\nUczniowie XXIX Liceum w Łodzi kolejny raz uczestniczyli w obchodach Święta Niepodległości. W bieżącym roku główne uroczystości w Łodzi odbywały się przy Grobie Nieznanego Żołnierza na ul. Piotrkowskiej. Obchody rozpoczęła uroczysta msza święta w Łódzkiej Archikatedrze, a następnie zgodnie z ceremoniałem uroczystości świeckie pod patronatem Wojewody Łódzkiego. Poczet sztandarowy w składzie ; Wiktor Polak, Wiktor Rutkowski, Wiktor Wojciechowski.\nWystęp w SZOZ „FEL-MED”\nUczniowie XXIX Liceum w Łodzi kolejny raz występowali z programem artystycznym w Zakładach Opiekuńczo Leczniczych w Łodzi i Konstantynowie Łódzkim. Występ w Specjalistycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej „FEL-MED” odbył się w dniu 13 listopada 2019.\nPod opieką Pani Bernardety Forc i Pana Jarosława Borkowskiego występowali: Zuzanna Cieślak, Patryk Zieliński, Zuzanna Domańska, Małgorzata Krzemińska, Katarzyna Jurkowska, Anna Jurkowska, Wiktoria Rakszewska, Barbara Siedlecka, Julia Obacz, Julia Olczyk, Kornelia Glaznap, Agata Buczek, Stanisław Banaszek, Julia Anielak, Tadeusz Mitulski, Jakub Kaczmarek, Wiktoria Hofman, Joanna Kaczmarek, Zuzanna Galasińska, Julia Forc.\nWystęp w SZOZ „FEL-MED”: Czytaj więcej\nW dniu 2 grudnia 2019 uczennica klasy IId naszej szkoły Amelia Block otrzymała z rąk pani Prezydent Hanny Zdanowskiej Stypendium Prezydenta Miasta Łodzi w ramach miejskiego systemu wspierania uczniów uzdolnionych „Mia100 Zdolnych”. Wyróżnienie Amelia zawdzięcza głównie znaczącym osiągnięciom sportowym. Serdecznie gratulujemy!\nMia100 Zdolnych: Czytaj więcej\nW dn. 13 listopada w Art. Inkubatorze w Fabryce Sztuki w Łodzi miała miejsce uroczystość programu (promującego i wspierającego, zdolnych oraz ambitnych uczniów) - Mia100Talentów. W ramach tej uroczystości w IV edycji programu Mia100Talentów 28 uzdolnionych uczniów klas maturalnych z łódzkich szkół zostało wyróżnionych listem gratulacyjnym Prezydenta Miasta Łodzi oraz kartą rabatową Młodzi w Łodzi (dzięki tej karcie młodzież może korzystać ze zniżek i rabatów na oferty usług i produktów u aktualnie 115 partnerów). Do elitarnego grona wyróżnionych uczniów łódzkich szkół dołączyli laureaci r.sz.2019/2020. Naszą szkołę reprezentowali uczniowie: z kl. IIIc- Jakub Kisiel; z kl. IIIb- Michalina Poręba i Julian Rakowski. W grudniu na stronie internetowej Urzędu Miasta Łodzi będą opublikowane profile wyróżnionych uczniów w zakładce http:// mlodziwlodzi.pl /inicjatywy/mia100-talenów/.\nMia100 Talentów 2019: Czytaj więcej\n14 października uczniowie klas pierwszych naszego liceum zebrali się w sali gimnastycznej uczestnicząc w uroczystym ślubowaniu , dzięki któremu zostali oficjalnie przyjęci w poczet uczniów „Bytnarówki”. Przedstawiciele wszystkich klas złożyli ślubowanie na sztandar szkoły, przyrzekając, że staną się godnymi jej tradycji, że będą sumiennie wypełniać obowiązki ucznia oraz szanować symbolikę i tradycje XXIX Liceum.\nPodczas uroczystości uczniowie mieli okazję zapoznać się bliżej z losami patrona – Janka Bytnara „Rudego” oraz bohaterami: „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego, dzięki poruszającej gawędzie mistrza mowy polskiej, wieloletniego pedagoga oraz byłego dyrektora naszej szkoły -\nhm. Krzysztofa Jakubca. Gawęda stała się niezwykle sugestywna, gdyż hm. Krzysztof Jakubiec\noprócz wspomnień i anegdot, przyniósł także wiele pamiątek z okresu II wojny światowej oraz czasów Powstania Warszawskiego.\nAwans siatkarek i siatkarzy\n9 i 16 października nasze drużyny rozegrały pierwszą rundę Mistrzostw Łodzi Szkół w Siatkówce. Zarówno żeńska jak i męska drużyna wygrały swoją grupę i awansowały do dalszych rozgrywek. Gratulujemy!\nAwans siatkarek i siatkarzy: Czytaj więcej


Rok 2017 – SAMSARA\nTerapia pogłębiona uzależnień\nBezpłatna oferta dla użytkowników przetworów konopi oraz ich rodzin – Nie pozwól by trawa Cię przerosła\nZadania publiczne zostały zrealizowane w ramach Narodowego Programu Zdrowia i współfinansowane ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych, będących w dyspozycji Ministra Zdrowia w ramach konkursu przeprowadzonego przez Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii\nProgram „FreD goes net” skierowany do młodzieży i młodych dorosłych, którzy choć raz użyli substancji psychoaktywnych – zarówno alkoholu czy narkotyków, jak i dopalaczy. Był on przez nas stosowany jako środek wychowawczy w ramach postępowania sądowego.\nodbywaliśmy indywidualne rozmowy motywujące i – w miarę potrzeb – podsumowujące\nrealizowaliśmy 8-godzinne warsztaty w dwóch lub trzech częściach.\nIndywidualny program CANDIS dla osób używających / uzależnionych od przetworów konopi.\nrealizowaliśmy od 10 do 11 indywidualnych spotkań.\nWięcej informacji o samym programie można znaleźć na stronie candisprogram.pl.\nProgram profilaktyki wskazującej „Poznaj samego siebie. Program rozpoznawania i wzmacniania czynników chroniących w profilaktyce wskazującej” adresowany do osób używających nowych substancji psychoaktywnych – również w połączeniu z innymi środkami odurzającymi.\nzorganizowaliśmy Powiatowy Zjazd Profesjonalistów – spotkanie edukacyjno-informacyjne dla pracujących z młodzieżą i dorosłymi; nauczycieli, pedagogów, kuratorów, pracowników pomocy społecznej, jednostek samorządowych i wszystkich zainteresowanych, w trakcie którego przeprowadziliśmy debatę dotyczącą potrzeb środowiska lokalnego w kwestii poprawienia skuteczności profilaktyki wskazującej. Brali w niej udział reprezentanci zawodów pracujących z młodzieżą, jak również przedstawiciel Zakładu Karnego wraz z osadzonym. Dzięki niej kolejny raz przekonaliśmy się, jak wiele osób i instytucji jest zaangażowanych w pracę w obszarze profilaktyki wskazującej, a to, czego wszyscy potrzebujemy, to jedynie połączyć nasze siły.\nrealizowaliśmy program korekcyjny dla młodzieży TUKAN, w ramach którego odbywaliśmy indywidualne spotkania diagnostyczne, a także terapie grupowe\nrealizowaliśmy Trening Społecznego Poznania i Neuropoznania stanowiący wstępną – pre-psychologiczną – interwencję profilaktyczną\nrealizowaliśmy Trening Umiejętności Społecznych dla młodzieży gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej\nodbywaliśmy warsztaty profilaktyczne „Zatrzymaj przemoc” stanowiące krótkotrwałą interwencję dla nastolatków z doświadczeniem przemocy oraz własną skłonnością do zachowań wysokiego ryzyka i dodatkowym nadużywaniem substancji psychoaktywnych\nzorganizowaliśmy warsztaty szkolenia „Dialog Motywujący” dla profesjonalistów, w ramach którego odbywała się także superwizja\nProgram „Nie pozwól, by trawa Cię przerosła” skierowany do osób używających konopi, a także do ich bliskich.\nzorganizowaliśmy Powiatowe Forum Profilaktyczne połączone z krótką prezentacją i projekcją filmu fabularnego.\nrealizowaliśmy indywidualny program CANDIS, krótkoterminowy, modułowy program terapii dla osób powyżej 16. roku życia uzależnionych od marihuany lub innych przetworów konopi. Jest on prowadzony w warunkach ambulatoryjnych. Program kładzie nacisk na trzy elementy leczenia: terapię wzmacniającą motywację, terapię poznawczo-behawioralną i techniki treningu rozwiązywania problemów (więcej o programie www.candisprogram.pl).\ndążenie do abstynencji lub redukcji używania jako najważniejszego celu leczenia,\nPrzetwory konopi są najpopularniejszym i najczęściej stosowanym narkotykiem w Polsce i Europie.\nBadania przeprowadzone w ostatnich latach w Polsce odnotowują wzrost konsumpcji marihuany i haszyszu zarówno wśród młodzieży, jak również wśród dorosłych.\nrealizowaliśmy terapię pogłębioną uzależnień\nRealizacja terapii pogłębionej uzależnień jest godnym polecenia sposobem wspierania jednostki w rozwoju i utrzymaniu efektów w terapii uzależnień. Pomaga zdiagnozować zaburzenia współistniejące i ustalić hierarchię potrzeb / celów osób leczących się. Terapia pogłębiona w miarę potrzeb wykorzystuje różne techniki i podejścia terapeutyczne (psychodynamiczne, poznawczo-behawioralne, systemowe i integracyjne), z uwzględnieniem Case managment i treningu uważności Mindfulness.\nrealizowaliśmy terapię par wspierającą leczenie uzależnień\nZ badań wiadomo, że skuteczne leczenie jednego członka rodziny wymaga zmiany w funkcjonowaniu pozostałych. Zauważono, że podjęcie leczenia uzależnień i włączenie do terapii partnera / partnerki w istotny statystycznie sposób pomaga w utrzymaniu abstynencji i odzyskiwaniu dobrostanu emocjonalnego.\nrealizowaliśmy konsultacje psychiatryczne\nrealizowaliśmy porady prawne\nZapraszamy do odwiedzenia Fundacji SAMSARA\nPolub Fundację SAMSARA na Facebook'u\nProsimy o kontakt z fundacją pod numerem telefonu.\nZapraszamy do kontaktowania się z fundacją drogą mailową\n© Wszystkie Prawa Zastrzeżone - Fundacja Samsara 2020


Czytelniku! Czytaj i daj czytać innym – Moje ostatnie wnioski - Zufi.pl\nCzytaj i daj czytać innym — początki bywają trudne\nKażdy z was zapewne kiedyś spotkał się z kiepsko napisaną książką. Z powieścią, która zupełnie nie spełniała waszych wymagań czy oczekiwań. Wielu czytelników nie analizuje zbytnio rynku czytelniczego i autorskiego. Nie zastanawiają się nad tym, która to z kolei książka określonego autora. Po prostu, wybierają książki, które z równych względów mogłyby im się spodobać i czytają.\nDużo myślałam ostatnimi czasy na ten temat i chciałabym podzielić się z wami moim zdaniem. Dodatkowo, pokrótce, przedstawić zmiany jakie zachodziły we mnie samej przez ostatnie kilka miesięcy. Wyjaśnić, dlaczego moim zdaniem warto być świadomym czytelnikiem, jednocześnie nie popadając w paranoję. Dlaczego tak ważne jest, aby mieć swoje zdanie i być przy tym jednocześnie “człowiekiem”?\nGrafomania jako zło\nOwszem, jest bardzo dużo książek, które mogłabym ocenić jako te złe. Wiele czynników ma na to wpływ. Zaczynając od słabej historii, na kiepskim researchu kończąc. Ale nie wolno zapominać o książkach, które swoim złym przekazem, kwalifikują się do tych wręcz szkodliwych.\nNie będę się posługiwała konkretnymi nazwiskami autorów, których mam na myśli. Ci co mnie znają troszkę dłużej zapewne wiedzą, czyje książki moim zdaniem są szkodliwe, a autorzy tych powieści powinni w końcu zdać sobie z tego sprawę. Dodatkowo książki ich autorstwa powinny być oznakowywane specjalnymi znacznikami, jak np. w przypadku gier. Powinno być to coś prostego i łatwo zauważalnego, co pozwoli na szybką analizę i podjęcie decyzji w sprawie zakupu czy wypożyczenia.\nJeśli miałabym podsumować ten akapit, powiedziałabym, że mamy do czynienia z dwoma rodzajami zła występującego w książkach. Jedne, to z kiepską historią, wielowątkowe, bez potwierdzenia ich słuszności w tekście. Takie, w których postacie są kartonowe, a emocji większych zaznamy podczas grzybobrania.\nDrugie, gdzie mamy do czynienia przede wszystkim z powielaniem paskudnych stereotypów, w szczególności w stosunku do kobiet, mężczyzn, dzieci i zwierząt. W połączeniu z kiepską narracją dają combo nie do przejścia.\nKiedy już rozróżniliśmy dwa rodzaje zła, możemy skupić się na poszczególnych jego działaniach. Rozbić je troszkę bardziej na mniejsze kawałki, dzięki czemu łatwiej będzie mi przedstawić swoje stanowisko.\nOtóż, uważam, że wielu czytelników nie skupia się za bardzo na samych historiach, ich realności, czy możliwości wystąpienia w życiu codziennym. Zdecydowana większość poddaje się samym przyjemnościom wynikającym z czytania. Do takich zaliczyć można: mile spędzony czas, relaks, czy możliwość ucieczki od przytłaczającej rzeczywistości. Ciężko jest wymagać innych wrażeń od czytelników, którzy czytają np. fantastykę czy sf. Z tego miejsca zapewniam, że istnieje coś takiego, jak świetnie napisana fantastyka.\nJednak, z moich obserwacji wynika również, być może dlatego, że przebywam w takim a nie innym towarzystwie, że coraz więcej ludzi zaczyna zwracać uwagę na to, co czytają i jaki sens ma historia zawarta w książce. Niezmiernie mnie to cieszy, ponieważ czytelnicy w zamierzony sposób dobierają książki do swoich potrzeb, albo co najważniejsze, mają świadomość, że powieści, które czytają są nijakie.\nOd dłuższego czasu obracam się w towarzystwie “czytaczy” — wszelkiego rodzaju grupy czytelnicze czy fanpage. Odkąd pamiętam, lubiłam rzetelne opinie na temat samych powieści — oczywiście nigdy nie traktowałam ich jak wyroczni. Zdjęcia stosów książek z dopiskiem — od której zacząć itp. do dzisiaj uważam za słabe. Kiedyś potrafiłam nawet odpisywać takim osobom w mniej pochlebny sposób. Nigdy nie rozumiałam, jak ktoś może kupować czy wypożyczać książki, a dopiero później pytać innych, co o tym sądzą. Pomijam fakt, że tego typy zdjęcia nigdy nie wnosiły niczego w moje czytelnicze życie — a przecież tego oczekiwałam. Obecnie — ignoruję. Jednym z powodów, dla których to robię jest fakt poznania naprawdę fajnych ludzi. To oni spowodowali, że odkryłam w sobie całkiem spore pokłady dobroci i braterstwa. Z resztą, serdeczność jest zdecydowanie zaraźliwa. Tych, co dalej walczą na polu walki, zwyczajnie, nie oceniam, ale rozumiem. Niestety ludzie często wszelkiego rodzaju grupy traktują, jak swoje własne tablice, na których umieszczają mniej lub bardziej żenujące zdjęcia.\nLubię, kiedy się mnie, jako czytelnika szanuje, dlatego też od zawsze irytowali mnie autorzy, którzy pisali na akord, zapominając o jakości swoich powieści. Mam świadomość, że wielu polskich autorów chciałoby móc zarabiać, jak ci w Stanach Zjednoczonych, lub przynajmniej zarabiać cokolwiek. Życzę im tego z całego serca, realia są jednak takie, jakie są:\nKsięgarze — są to jedyni ludzie, mający szczere zamiłowanie do literatury. Każdy księgarz — wydawca zatrudnia wielką ilość robotników, zwanych autorami; dostarcza im w sam raz tyle strawy, aby z głodu nie pomarli, a czasami nawet udziela im kredytu na buty.\nObecnie, w dalszym ciągu staram się trzymać swoich zasad. Jeżeli autor pisze o dupie Maryni — nie wymagam od niego niczego wielkiego, jeśli już podejmuje się pisania na tematy, które wymagają odrobiny znajomości lub wiedzy w określonych dziedzinach — liczę na konkretny research.\nPowoli zmierzamy ku końcowi. Mam nadzieję, że nadal jesteście ze mną i że do tego miejsca jeszcze nikt nie zdążył się na mnie obrazić.\nKsiążka — papier zepsuty przez czernidło drukarskie. Obecnie coraz więcej przybywa takich książek, których nie rozumieją nie tylko czytelnicy, ale nawet sami autorzy. Im która bardziej ciemna, tym więcej ma komentatorów, dzięki którym dopiero autor dowiaduje się, czego właściwie chciał i o jak głębokie myśli został posądzony.\nI to jest fajne w tym wszystkim, że każdy widzi zupełnie co innego w tym, co przeczytał. Zdecydowanie nudo byłoby nam wszystkim, gdyby każdy był taki sam, miał te same wymagania, poglądy, wiedzę.\nKsiążki w ostatnich czasach są jak kobiety: im która głupsza i brzydsza, tym więcej się stroi, natomiast piękne i mądre w skromnych ukazują się szatach.\nW tym przypadku można by się wysilić o analizę, co też autor miał na myśli. Ale, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, uważam, że dość trafne jest to stwierdzenie. Im więcej szumu wokół określonego tytuły, tym bardziej uboga jest jego treść. Wynika to z faktu, że:\nTemu, że coraz więcej jest złych książek, winni są jedynie czytelnicy. Gdyby bowiem tylko dobre książki czytano, nikt by złych nie wydawał.\nŻadna to prawda objawiona, ale ciężko się z tym nie zgodzić. Jednak jako osoba, która w całym swoim życiu przeczytała już setki, jak nie tysiące książek, muszę wtrącić małe ale…\nSami powiedzcie, jakie to są te złe książki, kto miałby nam mówić, które należy czytać, a jakie odkładać z powrotem na półkę? Czy fakt, że moja mama swego czasu zaczytywała się w Harlekinach daje komuś prawo mówienia o niej, że jest głupia? Jeśli moje dwie najbliższe przyjaciółki, przeczytały książki z serii “porno i duszno” oznacza to, że powinnam się od nich odwrócić? Czy jeśli moja bliska koleżanka napisała książkę, która jest typowo “babskim czytadłem” jest jednoznaczne z tym, że jest płytka i infantylna? Nie wspominając o takiej, która wybiera książki tylko ze względu na okładkę, nie czytając opisów i opinii innych, bo jak twierdzi — lubi mieć niespodziankę.\nIdąc dalej, czy jeśli napiszę, że w mojej opinii książki Kinga są kiepskie i bez polotu, znaczyć będzie, że takie samo zdanie mam na temat jego fanów, czy nawet samego autora?\nOczywiście, że też NIE! O ile nie zostanie przekroczona granica, którą nie rzadko sami wyznaczamy.\nNie zgadzam się ze stwierdzeniem, że należy czytać byle co, byleby czytać. Ale dajmy szansę autorom, w których zauważamy potencjał. Nie bójmy się również mówić głośno, że coś jest złe, niewłaściwe, i nie bierzmy do siebie krytyki uwielbianych przez nas książek. Nie traktujmy naszego zdania jako jedynego możliwego. Dyskutujmy.\nJednocześnie chciałabym, aby ludzie czytający książki z ww. już przeze mnie serii “porno i duszno” wiedzieli, że nie każdej kobiety marzeniem jest bycie sponiewieraną, totalnie poniżoną i przymuszoną do seksu. Nie wszyscy panowie zalewają się w trupa i leją swoje żony. Wąż to nie pusta pałka w środku z obwolutą na zewnątrz oraz, że niemowlę to nie Mowgli i pozostawione w lesie pod ściółką umrze, do cholery jasnej, a nie przetrwa w dziczy kilku dni, tygodni, czy nawet lat. A klasyczny męski członek nie łypie spode łba złowróżbnie na rozgrzaną do czerwoności, ociekającą w soki brzoskwinkę.\nKoniec mojej grafomani.\nPoprzedni wpis: Polska odwraca oczy Justyna KopińskaKolejny post: Film Netflix – The Sinner\nDziecko Fiona Barton 27 marca, 2019


23 sie 2005, 12:08\nTemat: Liga Typerów z cennymi nagrodami!\nLiga Typerów z cennymi nagrodami!\nZarejestruj się w lidze typerów z cennymi nagrodami! Rejestruj się z mojego linka polecającego!\nDo wygrania między innymi 250 zł za pierwsze miejsce + nagrody rzeczowe.\nPodział nagród: http://www.duzo.pl/~ligatyper/nagrody.php\n12 kwie 2005, 19:49\nTemat: Najlepsi Polacy w Bundeslidze\nKrzynowek Smolarek Zdebel - kolejność nie przypadkowa\n11 kwie 2005, 10:51\n11 kwie 2005, 10:44\nNo no Borussia ostatnio bardzo ładnie. Oby szło im tak jak najdłużej, ale piątego miejsca już raczej nie zajmią, bo do Herthy tracą 6 punktów, więc raczej nie dogonią berlinczyków. Chociaż patrząc na terminarz wszystko jest możliwe. Borussia gra trzy mecze kolejno z Arminią u siebie, Kaiserslautern ...\n11 kwie 2005, 9:35\nTemat: Ulubiona hiszpańska drużyna forumowiczów pilka.pl\nJa z hiszpańskich drużyn lubię najbardziej Barcelone. Moją miłością jest klub z Anglii Manchester United, ale od małego lubiałem też Barcę.\n11 kwie 2005, 9:30\nArsenal ma dobrych zawodników, ale czy na tyle dobrych by wygrać Lige Mistrzów ? No właśnie... mają piłkarzy klasy światowej, jakim na pewno jest Henry, bo to jeden z najlepszych, o ile nie najlepszy napastnik na świecie. W lidze angielskiej idzie im dobrze, ale byc może piłkarze tacy jak Cygan czy ...\n11 kwie 2005, 9:26\nOpiszę kogo widziałbym na jakich pozycjach: Bramkarz dobry by był Robinson. Howard niech idzie na drugiego, a Carrolla sprzedac. Ricardo jeżeli chce to niech zostanie, ale musi się liczyć z tym, że będzie trzecim bramkarzem, co chyba go nie zadowoli. Gdyby odszedł to trzecim GK byłby ktoś z rezerw, ...\n11 kwie 2005, 9:24\nTemat: Kamil Kosowski\nEh dla mnie Kosowski jest beznadziejnym pomocnikiem. Gra w tym Kaiserslautern jakby chciał a nie mógł. Poprostu widać, że jest słabym zawodnikiem i nie dziwi mnie to, że siedzi na ławie. Może i w lidze polskiej coś grał, ale Bundesliga już zdecydowanie za mocna dla niego. W lidze polskiej to myślę, ...\n17 mar 2005, 9:28\nJa myśle, że jeszcze wszystko możliwe... do końca jeszcze 9 kolejek, a Everton może w każdej chwili stracić formę. Co prawda Liverpool też nie gra jakoś znakomicie i gubi punkty, ale moim zdaniem jeszce mogą zdobyć 4 miejsce.\n26 sie 2004, 9:13\nWczoraj wygrałem 70 zł w toto-mixie Stawka 10 Czyli 60 na czysto\nP.S Za co dostałem ostrzeżenie ? jak nawet mnie tu z miesiąc nie było, a wtedy jeszcze nie miałem heheh\n28 lip 2004, 9:50\nTemat: Piłkarski QUIZ ! Znasz się na piłce ? Udowodnij TO !!!\nJa miałbym 44 pkt :D Nie wiedziałem tylko tej Bułgarii\n27 cze 2004, 15:37\nPrze talent z tego gościa co ma takie włosy!\n26 cze 2004, 23:16\nTemat: Szwecja - Holandia 0:0 k. 4-5 - ćwierćfinał\nNudny mecz ALe karne fajnne Ruud strzelił!\n26 cze 2004, 19:46\nSzwecja - Holandia 0:0 k. 4-5 - ćwierćfinał\nW tym topicu tylko o tym meczu\n25 cze 2004, 22:18\nTemat: Francja - Grecja 0:1 (0:0) - ćwierćfinał\nHeh i na to wygląda, że rzeczywiście dostaną ten milion!!


Historię regionu spisali w jednym podręczniku. Na razie w wersji online | Dziennik Zachodni\nHistorię regionu spisali w jednym podręczniku. Na razie w wersji online\nJoanna Oreł 18 stycznia 2014, 9:43\nPo latach zapowiedzi w końcu powstał podręcznik edukacji regionalnej dla woj. śląskiego. Nauczyciele i uczniowie skorzystają z niego online.\nBędzie miał siedem przedmiotów, trzy bloki tematyczne i obejmie pięć subregionów. - O pomyśle stworzenia takiego podręcznika mówiło się już w latach 90. Jednak dotąd nie został on zrealizowany - mówi prof. Ryszard Kaczmarek, historyk z Uniwersytetu Śląskiego i szef Instytutu Badań Regionalnych, pod którego szyldem powstała publikacja. - Oczywiście niektóre samorządy decydowały się na to na poziomie miejskim, ale nie regionalnym.\nPodręcznik edukacji regionalnej dotyczy nie tylko Górnego Śląska, ale całego województwa śląskiego wraz z jego subregionami. - Dotyczy on ziemi częstochowskiej, historycznego terenu Górnego Śląska, Podbeskidzia, Śląska Cieszyńskiego, Zagłębia Dąbrowskiego i ziemi zawierciańskiej oraz ziemi jaworznicko-chrzanowskiej - wylicza profesor Ryszard Kaczmarek i dodaje, że historii tych obszarów brakuje w obecnych podręcznikach szkolnych.\n- Z punktu widzenia mieszkańców województwa wydarzenia historyczne i te bliższe nie zostały opisane w wystarczającym stopniu - uważa historyk z Uniwersytetu Śląskiego.\nLista tematów, którą przygotowano we współpracy środowiska akademickiego oraz nauczycielskiego, podzielono według bloków tematycznych na przyrodę, społeczeństwo i kulturę oraz przedmioty: język polski, historię, wiedzę o społeczeństwie, geografię, biologię, plastykę oraz religię.\nWśród lekcji np. dla Górnego Śląska znajdziemy takie tematy jak m.in. "Kraina czarnego złota", "Polskość Śląska - wielcy Polacy/Ślązacy i ich działalność w II połowie XIX wieku", czy "Kazimierza Kutza wydobywanie Śląska". Są to oczywiście niektóre z propozycji lekcji. Część jest wspólna dla wszystkich subregionów.\nPodręcznik edukacji regionalnej Instytutu Badań Regionalnych dostępny będzie w wersji elektronicznej. Instytut musi uporać się z techniczną częścią całego przedsięwzięcia. Jest także szansa, że efekt prac ukaże się w wersji papierowej. Online nauczyciele będą mogli wspomagać się nim na lekcjach w szkołach ponadgimnazjalnych - głównie w liceach ogólnokształcących.\n- Nie tworzymy podręcznika dla nowego, wydzielonego przedmiotu, lecz wsparcie dydaktyczne i tematyczne w zakresie istniejących już zajęć w szkołach - podkreśla profesor Ryszard Kaczmarek.\nSzkoły jednak coraz bardziej są zainteresowane, by uczniowie czuli się związani z miejscem, z którego pochodzą i znali jego historię. Dla przykładu - w Rudzie Śląskiej we wrześniu 2011 roku powstała pierwsza w regionie klasa regionalna przy ZSO nr 2. W ubiegłym roku utworzono kolejną. - Uczniowie czują się wyróżnieni, że należą do takiej klasy. Myślę, że wyrobiliśmy renomę klasom regionalnym - uważa Anna Morajko, wychowawca klasy i koordynator projektu.\nInstytut Badań Regionalnych funkcjonuje w strukturach Biblioteki Śląskiej w Katowicach i jest przez nią finansowany, podobnie jak podręcznik edukacji regionalnej. Prof. Ryszard Kaczmarek jest wicedyrektorem Biblioteki Śląskiej.\nGość 20.01.2014 00:03:17\nPOTYM PRZYSZED HITLER I STALIN KOCHANY PO POLSKU ZA SIŁA I DWIE WOJNY I JEST POLACKI CZERWONY SYF NADNA RATu PODLUDZI ZRUSYFIKOWANYCH I KUPCZONCYCH KRAJYM DO SWOJEGO ZYSKU.KULTURA WASHODNAJA.\nA 18.01.2014 19:49:25\nDla szlezierów historia Śląska rozpoczęła się w połowie 18. wieku, i zatrzymała w 1914. Ich żywioł to Prusy, cesarz wiluś i hełmy z wieżami ciśnień na topie.\nDla nich nie wydarzyły się dwie wojny światowe (wywołane przez Niemcy!), zmiany granic, wielkie migracje ludności, komuna. Oni chcą aby wszystko było tak jak sto lat temu. Bredzą o jakimś województwie ze stolicą w Opolu i nie akceptują nazw Opolszczyzna albo Podbeskidzie.\nPanowie szlezierzy, pora się opudzić!\nA 18.01.2014 19:35:16\nA niby co miało być? Że Śląsk od zawsze był niemiecki, a Ślązacy to germańskie plemię?\ntw 18.01.2014 18:18:16\nOS 18.01.2014 15:26:42\nW sumie to jest istny kabaret, albo lepiej tragikomedia.\nJesli jakis przedstawiciel narodowosci slaskiej myslal,\nze wladze polskie zrobia slaski podrecznik edukacji regionalnej,\nto albo byl baaardzo naiwny,\nlecial w ciula liczac na blizej nieokreslony uplyw czasu\ni ominiecie tematu w slaskim srodowisku\nGość 18.01.2014 14:32:28\na potem przeczytalem opis i juz mnie nie przekonuje, to nie mój "Slask", nie moja historia, w ogóle nie mój sposób zajmowania sie "gszychtom".\nAdam 18.01.2014 13:37:12\nTak. Ślązakami byli też powstańcy styczniowi, a Śląsk był pod rosyjskim zaborem - tego teraz dowiedzą się nasze dzieci. Idiotyzm czystej wody.\nAle redaktorzy DZ nadal będą nawoływać, żeby nie antagonizować ludzi po obu stronach Brynicy. A co z tymi, którzy mieszkają po obu stronach granic administracyjnych? Dlaczego DZ dzieli Ślązaków ze śląskiego i opolskiego i nie pisze o tym, co dzieje się na całym Górnym Śląsku? Mnie bardziej interesuje, co dzieje się w Prudniku niż to, co w Zawierciu.\nja wrog 18.01.2014 13:31:33\nNa gazecie bylo o TWardochu i tym prafciwym polaku prawniku on sie nazywa jakos Buraczkowski???? Komentujacy pana mecenasa wysmiali hehehe Tak ze zostala ci sandman kartka wyborczo niestety na gladkim papierze!\nMM 18.01.2014 13:22:52\nPodręcznik w takim kształcie to zupełne nieporozumienie. Jestem nauczycielem jednego z przedmiotów, którego treści obejmują edukację regionalną. Niestety nie zamierzam skorzystać z tej publikacji i będę tego robił nawet wtedy, gdy pojawią się wytyczne organu prowadzącego szkoły. Od kilkunastu lat uczę o regionie, czyli o Śląsku - jego krajobrazie, kulturze, historii, gospodarce. Moi uczniowie wiedzą, że symbol naszego regionu, to Ślęża, najważniejszą rzeką jest Odra, że Góra Św. Anny też leży w naszym regionie. Uzupełnieniem treści są informacje o regionach sąsiednich - Małopolsce, Wielkopolsce, Łużycach, Czechach i Morawach i to wtedy pojawiają się takie miejsca, jak Częstochowa lub Zagłębie Dąbrowskie.\nMateriały, z których korzystam (nie licząc własnych), pochodzą głównie z lat 90. Wtedy bowiem ośrodki metodyczne wydawały publikacje regionalne, które nie odnosiły się do jednostek administracyjnych i traktowały o Górnym Śląsku w jego historycznych granicach. Niestety później zaczęto promować województwo jako region.\nGość 18.01.2014 13:01:17\nStobrawa 18.01.2014 12:58:14\nZesrac sie mozna, czytajac o Histori Regionu.Czy tzw.historycy nie sa wstanie uwolnic sie od patriotycznego skrzywionego traktowania prawdy historycznej.Do pieruna z wami.Przy okazji drodzy czytelnicy DZ i jego blogu, proponuje by bojkotowac tworczosc blogowa ,, Sandmanna" .jego ostatnie wypowiedzi dowodza ciezkich zaburzen psychicznych.Trza go we pokoju ostawic i nie gorszyc ,bo jeszcze do lazaretu w Toszku trefi.\nrr 18.01.2014 12:44:26\nKatowice też, nad Gliwicami już się zastanawiają, Opole to opolskie a Wrocław to chyba gdzieś obok Poznania. Jak miałoby być inaczej, skoro najpoczytniejsze gazety i portale, łącznie z DZ, w wiadomościach regionalnych, w rubryce "Śląsk" piszą o Częstochowie, Zawierciu albo Szczekocinach? Kto jest temu winien? Moim zdaniem, ci co powinni się interesować, ale się nie interesują, czyli Ślązacy.\nnazwać 18.01.2014 12:21:17\n"Historia agitacji i ideoligicznej dywersji polskiej na zachodnich kresach Rzeszy w II poł XIX w"\nPodbeskidzie 18.01.2014 12:18:14\njest 18.01.2014 12:16:57