Macedonia i Tracja | Grecja - ogrecji.com\n« Epir i Grecja zachodnia\nMacedonia i TracjaOpublikowano 26-03-2013 | Przez ogrecji.com\tMacedonia – rodzinna ziemia Aleksandra Wielkiego.\nTa historyczna kraina fascynuje i przyciąga do dziś. To region, w którym nadal poczuć można ducha historii, zaś wędrówka po rodzinnej ziemi Aleksandra Macedońskiego dostarcza wielu wrażeń. Nic dziwnego, że wielu turystów odwiedzających Grecję zatrzymuje się na terenie Macedonii – krainy pięknej i świetnie przystosowanej do obsługi ruchu turystycznego.\nCo przyciąga wędrowców na tereny związane z osobą Aleksandra Wielkiego – jednego z najwybitniejszych przywódców, który z Macedonii uczynił potężne imperium?\nZ pewnością piękne macedońskie krajobrazy, który są nie tylko miłe dla oka, ale i bardzo różnorodne. Obok malowniczych wybrzeży znaleźć to można również tereny górzyste, zaś dla miłośników wypoczynku na plaży czekają malownicze zatoki otoczone uroczymi miasteczkami.\nJest też Macedonia rajem dla tych, którzy kochają zabytki i historię. Tu nadal widoczne są wpływy dawnej kultury nie tylko greckiej, ale również rzymskiej i bizantyjskiej. Ta wielokulturowość jest kolejnym walorem Macedonii.\nPraktycznie każde miasto i miasteczko ma tu swą ciekawą historię i oryginalną zabudowę. Macedońskie zabytki były świadkami wielu ważnych wydarzeń, dziś zaś najlepiej opowiadają o historii tej wyjątkowo pięknej części państwa greckiego. A można tu odbyć prawdziwą podróż w czasie. Na wyspie Thasos można poczuć się niczym w starożytnej kolonii greckiej, zaś w Filippi nie brak miejsc związanych z najstarszymi dziejami chrześcijaństwa. Tu m.in. można ujrzeć ruiny więzienia, w którym przetrzymywany miał być św. Paweł. Fascynującym miejscem są stoki góry Athos, na których aż roi się od klasztorów. I choć wiele starożytnych portów dziś przemieniło się w popularne kurorty wypoczynkowe i kąpieliska, dawne budowle – niemi świadkowie historii, nadal są tu obecne. To właśnie dzięki nim Macedonia ma swój wyjątkowy urok i czar, którym zachwyca wszystkich przybywających na jej teren.\nTracja – kulturowy tygiel na północno – wschodnim krańcu Grecji.\nTracja jako historyczna kraina bałkańska swym zasięgiem obejmuje nie tylko obszar Grecji, ale również Bułgarii oraz europejskiej części Turcji. Wyjątkowo popularna jest jednak jej grecka część, ciągnąca się pomiędzy wodami Morza Egejskiego a wzniesieniami górskiego Masywu Rodopskiego.\nJuż w starożytnych czasach Tracja odgrywała ważną rolę w tej części Europy. Bliskość cieśniny Dardanele sprawiła, że mieszkańcy Tracji mieli pełną kontrolę nad szlakami handlowymi w tej części świata. Ta kraina w przeciągu ostatnich trzech tysięcy lat odgrywała ogromną rolę w dziejach cywilizacji. O jej wyjątkowości i specyficznym charakterze zadecydował m.in. dość długi opór żyjących tu plemion przez procesem hellenizacji oraz długi okres, kiedy to Tracja stanowiła część Imperium Osmańskiego. Do dnia dzisiejszego można się tu spotkać z wyjątkową mieszanką różnych kultur i religii. Żyją tu zarówno Grecy, jak i ludność turecka, zaś wśród nich można zaobserwować także sporą grupę muzułmańskich Bułgarów, zwanych tu Pomakami.\nTa różnorodność nie jest jedyną specyficzną cechą Tracji. Jej krajobraz również ma cechy wyjątkowe i nieco odbiega od stereotypowej wizji ziem greckich. Mniej tu plaż i nadmorskich wybrzeży, więcej zaś terenów górskich, jezior i rzecznych delt.\nTracja to liczne miejscowości, w których można znaleźć budowle związane z poszczególnymi kulturami dominującymi niegdyś na jej obszarze. Obok zabytków typowych dla sztuki islamu można się tu zetknąć z licznymi pamiątkami pochodzącymi z czasów bizantyjskich. Liczne świątynie chrześcijańskie i meczety są tu jednym z najbardziej charakterystycznych elementów krajobrazu. Do najważniejszych miast na terenie Tracji należą Xanthi oraz Komotini, zaś wśród miejscowości wypoczynkowych prym wiedzie znane kąpielisko Aleksandroupolis. Ważnym ośrodkiem turystycznym na terenie Tracji jest również Porto Lago, kuszące zabytkowymi klasztorami oraz Maronia, znana ze starożytnych ruin.\nWarto zwrócić uwagę na tak znane miejsce, jak wyspa Samotraka, która administracyjnie należy do Tracji. To właśnie stąd pochodzi jedno z najbardziej znanych dzieł antycznej sztuki – posąg Nike prezentowany obecnie w paryskim Luwrze.\nCiekawe miejsca w Macedonii i Tracji:\nChoć Wschodnia Macedonia i Tracja uchodzą za dość dzikie jeszcze tereny, można tu spotkać dobrze prosperujące i popularne wśród turystów ośrodki wypoczynkowe. Na które z nich warto zwrócić uwagę?\nZnanym kąpieliskiem w tym rejonie jest Aleksandroupolis. To miejsce o wyjątkowym charakterze, które z pewnością docenią miłośnicy beztroskiego plażowania. Długie, malownicze plaże czynią ten znany ośrodek miejscem przyjaznym dla tych, którzy w czasie urlopu chcą przede wszystkim dobrze wypocząć. O tym, jak chętnie korzystają z nich turyści, najlepiej świadczyć mogą długie rzędy leżaków rozstawionych na piaszczystym wybrzeżu i rozłożone nad nimi kolorowe parasole plażowe. Na tych, którzy lubią nadmorskie spacery czeka zaś piękna promenada – idealne miejsce na romantyczną przechadzkę.\nPiękne plaże nie są jednak jedyną atrakcją Aleksandroupolis. W tutejszym krajobrazie wyraźnie zaznacza się imponująca latarnia morska, górująca nad pobliskimi hotelami.\nSielską atmosferę zakłóca nieco bliskość granicy oraz związana z takim położeniem kurortu baza wojskowa, która wprowadza dość widoczny, militarystyczny akcent w tutejszym pejzażu. Dla turystów, którzy przybywają do Aleksandroupolis jej obecność nie jest jednak żadnym problemem, gdyż z położeniem w pobliżu granicy państwa nie wiążą się żadne utrudnienia związane z pobytem urlopowiczów w tym miejscu.\nSą miasta, które już ze względu na swe położenie staja się wyjątkowo atrakcyjne. Doskonałym przykładem takiej miejscowości może być położona w północno-wschodniej Grecji Kavala. O jej wyjątkowości decyduje z jednej strony bliskość terenów górskich, z drugiej – znakomity dostęp do Morza Egejskiego. Tutejsze wybrzeże świetnie nadaje się do uprawiania sportów wodnych, zaś z portu można udać się w fantastyczny rejs na znajdującą się w pobliżu wyspę Thassos.\nKavala to przede wszystkim miasto portowe, którego historia zaczyna się w czasach starożytnych. Przez wieki przeplatały się tu ze sobą wpływy różnych kultur: greckiej, rzymskiej i tureckiej. Ich ślady znaleźć tu można do dziś. Jest też Kavala ważnym miejscem dla chrześcijan, którzy pielgrzymują śladami św. Pawła.\nKavala słynie z wielu atrakcji. Jednym z najcenniejszych zabytków jest tu największa w całej Europie budowla islamska. To Imaret, którego fundatorem był sam Mohammed Ali. Pamiątką po Rzymianach jest tu przyciągający uwagę akwedukt, zaś o wpływach bizantyjskich przypomina potężna cytadela, znana z tajemniczych lochów.\nKavala może pochwalić się również piękną okolicą. W pobliżu miasta znajdują się liczne górskie wioski, w których zachowała się tradycyjna kultura i zabudowa oraz atrakcje o charakterze przyrodniczym, jak jaskinia Alistrati.\nJednym z ciekawszych miast na terenie północno – wschodniej Grecji jest Komotini. To trackie miasto być może nie jest zbyt popularne wśród turystów, jednak z pewnością warto poświęcić mu nieco uwagi. Dlaczego?\nKomotini to miasto wielokulturowe, w którym wyraźnie można odczuć wpływy islamskie. Do dziś w mieście tym funkcjonuje kilkanaście meczetów, liczne są tu również świątynie prawosławne. Przez wieki ścierały się tu ze sobą wpływy kultury tureckiej oraz greckiej, czego efekty do dziś można podziwiać podczas spacerów ulicami Komotini.\nCo rzuca się tu w oczy w pierwszej kolejności? Przede wszystkim niezwykłe wręcz połączenie nowoczesności z zabytkowymi obiektami. Nowoczesna katedra sąsiaduje tu z dobrze zachowanymi murami obronnymi, wznoszonymi jeszcze w okresie bizantyjskim. Wpływ orientu świetnie można poczuć na miejscowym bazarze, na którym chętnie wystawiają na sprzedaż swe towary kupcy z pobliskich wiosek. Nad tym tętniącym życiem targowiskiem dumnie wznosi się turecka wieża zegarowa oraz liczne meczety. Tu najlepiej można wyobrazić sobie, jak wyglądało życie w Komotini w czasach Imperium Osmańskiego.\nCiekawym obiektem jest w tym mieście również Muzeum Archeologiczne prezentujące dzieje Tracji od czasów prehistorycznych aż po okres bizantyjski oraz pobliskie Muzeum Folkloru. Ta ostatnia placówka muzealna najlepiej oddaje charakter miasta i jego okolicy. Tu podziwiać można i piękne stroje ludowe, i słynące ze swej oryginalności trackie hafty.\nXanthi to ciekawe miasto znane jest dobrze turystom odwiedzającym Trację i Wschodnią Macedonię. Założone w IX wieku n.e. może się pochwalić zabytkową zabudową oraz pięknymi plażami – idealnymi miejscami dla urlopowego wypoczynku. To jeszcze nie wszystkie walory tego miasta. Położenie u stóp Ropodów sprawia, że okoliczne krajobrazy zachwycają swym bogactwem i różnorodnością.\nSamo miasto to prawdziwa mieszanka wszelakich stylów i kultur. Ujrzeć tu można i zabytki związane z tradycyjną, grecką kulturą, jak i budowle będące typowymi przykładami architektury osmańskiej. Nie brak tu również pamiątek związanych z najstarszą gospodarką, która koncentrowała się przede wszystkim na uprawie tabaki. O tej gospodarczej działalności do dziś przypominają rezydencje wznoszone niegdyś przez zamożnych kupców oraz opuszczone już dziś magazyny.\nWspółczesne Xanthi ma dwa oblicza. Jedno jest współczesne i zachwyca nowoczesnymi rozwiązaniami architektonicznymi. To drugie urzeka swym historycznym charakterem i pozwala odbyć małą podróż w czasie. Spacer wąskimi, brukowanymi uliczkami pośród zabytkowych kościołów, wznoszonych w XIX wieku rezydencji z okazałymi balkonami tonącymi w kwiatach pozostaje na długo w pamięci.\nWarto odwiedzić Xanthi w czasie wielkich imprez kulturalnych. Jedną z nich jest „Tracki festiwal ludowy” oraz trwający tu aż 15 dni karnawał. Z karnawałem tym związana jest jedna z najnowszych atrakcji miasta – gigantyczna, największa na świecie, maska karnawałowa, która mierzy ponad 12 m wysokości i 8,5 m szerokości.\nOtoczony wodami Morza Egejskiego, a raczej jego zatok: Salonickiej, Termajskiej i Orfańskiej, jest jednym z najciekawszych dla turystów regionów w północno-wschodniej części Grecji. Półwysep Chalcydycki, znany również jako Chalkidiki, wyróżnia się swym kształtem, który można porównać do gigantycznej dłoni z trzema palcami. Te palce to mniejsze półwyspy: Kasandra, Sithonia oraz Athos. Są one bardzo dobrze znane z pięknych plaż, zatoczek i malowniczych krajobrazów, zaś liczne kurorty sprzyjają rozwojowi turystyki na ich obszarze. Można tu uprawiać i sporty wodne, jak i korzystać z szerokiej oferty rejsów turystycznych. Obszarem, na który warto zwrócić szczególną uwagę, jest część półwyspu Athos należąca do mnichów. Tam od tysiąca lat niepodzielnie panują prawosławni zakonnicy, zaś ich klasztory są jednymi z najpiękniejszych i intrygujących zabytków w całej Grecji.\nPółnocna część Chalkidiki, znana jako Chalkidiki Północne, również zasługuje na uwagę. To najbardziej górzysta część rejonu, w której dominującą pozycję zajmuje masyw Cholomontas. Górskie masywy pięknie uzupełniają tu typowy, nadmorski krajobraz, w którym dostrzec można wiele malowniczych zatoczek oraz pięknych plaż.\nChalkidiki to również kraina pięknych zabytków i miejsc o ogromnym znaczeniu historycznym. To właśnie tu znajduje się Stagira – miejscowość, w której przyszedł na świat Arystoteles oraz słynąca z pięknych haftów i produkcji dywanów wysokiej jakości Arnaia.\nWschodnie wybrzeże Chalkidiki to przede wszystkim piękne plaże i atrakcyjne dla turystów kurorty oraz słynny Półwysep Athos, znany dobrze jako „państwo mnichów”. Wody Zatoki Orfańskiej, nad którą rozłożyło się wschodnie wybrzeże, idealnie nadają się do uprawiania sportów wodnych oraz plażowania.\nTuryści, którzy chcą miło spędzić czas w tej części Półwyspu Chalkidiki najczęściej wybierają jako bazę noclegową miejscowość Stavros. Liczne hotele i restauracje zapewniają tu komfortowy wypoczynek, zaś liczne imprezy o charakterze folklorystycznym pozwalają miło i ciekawie spędzić czas w tym kurorcie. Stavros jest jednocześnie dobrym punktem wypadowym dla tych, którzy chcą wybrać się na pobliski półwysep Athos i ujrzeć tamtejsze monastery.\nInteresującą miejscowością jest też Asprovalta, wyróżniająca się pięknymi plażami oraz malowniczą okolicą o górskim charakterze. Tu godnym polecenia obiektem jest Muzeum Folklorystyczne oraz kościół św. Grzegorza. W tej świątyni najważniejszym zabytkiem jest zaś ikona patrona, którą wykonano na przełomie XVI i XVII stulecia.\nNa wschodnim wybrzeżu Chalkidiki na uwagę zasługują również dwie mniejsze miejscowości. Jedną z nich jest kurort o nazwie Ierissos, znajdujący się już na Półwyspie Athos. Druga interesująca miejscowość to niewielka wioska Nea Rhorda, w pobliżu której można ujrzeć ślady dawnego Kanału Kserksesa, wykopanego przez perskiego władcę w czasie wojen toczonych w starożytności pomiędzy Grecją i Persją.\nPółwysep Athos jest najbardziej oryginalnym i specyficznym obszarem na terenie Półwyspu Chalkidiki. Posiada status okręgu autonomicznego. O jego wyjątkowości decyduje podział terenu na część świecką oraz część opanowaną przez prawosławnych mnichów, tworzących to własne, teokratyczne państewko.\nTu, na wschodnim placu półwyspu Chalkidiki, u podnóża góry Athos (2033 m. n.p.m.) turyści mogą spotkać dwa odrębne światy, od wieków funkcjonujące obok siebie. Górzysty krajobraz przyciągnął tu już w okresie wczesnego średniowiecza mnichów, którzy wznosili na jego terenie liczne klasztory. Dziś takich monastyrów można tu zobaczyć około 40, zaś każdy z nich sprawia niesamowite wrażenie. Aż trudno uwierzyć, że większość miejsc służących kontemplacji, umiejętnie wkomponowanych w skalne urwiska, powstała w X i XI wieku. Do dnia dzisiejszego na tym terenie, zwanym Teokratyczną Republiką Mnichów, obowiązują ściśle określone reguły. Pobyt na terenie należącym do mnichów nie może przekraczać czterech dni, zaś turystów obowiązują specjalne wizy. Nie można tu wykonywać pamiątkowych zdjęć, obowiązuje również skromny ubiór. Tylko mężczyźni mają przywilej zwiedzenia tej klasztornej krainy – kobiety muszą zadowolić się rejsami wycieczkowymi wokół półwyspu i podziwianiem tych niesamowitych budowli z pokładu turystycznych promów. Zakaz wstępu na ten teren kobiety otrzymały już w początkach XI stulecia i do dziś jest on konsekwentnie przestrzegany. Mężczyźni też są dość ograniczeni w zwiedzaniu mnisiej krainy, a dotyczy to w szczególności wejścia na Górę Athos. Jest ona dostępna tylko dla wybranych.\nZ należącą do mnichów częścią Półwyspu Athos silnie kontrastuje jego niewielka, lecz bardzo popularna część świecka. Tu na turystów czekają dwa kurorty: niewielka Nea Roda z pięknymi plażami oraz Ouranopoli, z którego rozpoczynają się rejsy turystyczne wokół Teokratycznej Republiki Mnichów.\nTuryści szukający miejsca będącego zarazem terenem świetnego wypoczynku i pełnym atrakcji, koniecznie powinni odwiedzić półwysep o nazwie Kasandra. Jest on najlepiej zagospodarowaną pod względem turystycznym częścią Półwyspu Chalkidiki, zaś bliskość Salonik i popularnych kurortów sprawia, że turystów tu nie brakuje.\nKasandra to półwysep wymarzony dla tych, którzy lubią aktywnie spędzać czas. Można tu uprawiać sporty wodne, można również skorzystać z takich atrakcji jak jazda konna czy rejsy turystyczne. Ten pagórkowaty, porośnięty lasami teren świetnie nadaje się również do pieszych wędrówek, które ułatwia gęsta sieć wyznaczonych na terenie półwyspu ścieżek spacerowych.\nNie brak tu również ciekawych miejscowości, w których można spotkać się z ciekawymi zabytkami. Na szczególną uwagę zasługuje największe miasto regionu – Kassandria, słynąca z wyjątkowo pięknych plaż i sztucznego kanału, które oddziela to miasto – wyspę od stałego lądu. Tradycyjną zabudowę o typowo greckim charakterze można ujrzeć w jednej z najstarszych miejscowości na półwyspie – w Afitos słynącym z wąskich uliczek i klimatycznych tawern. Dla miłośników starożytności zaś godnym polecenia miasteczkiem jest Kalithea, pełna antycznych świątyń. Ci, którzy wolą klimat spokojnej, rybackiej wioski, koniecznie powinni zajrzeć do Nea Skioni, która jest jednocześnie znanym i chętnie odwiedzanym kurortem wypoczynkowym.\nChalkidiki, czyli dobrze znany turystom Półwysep Chalcydycki, może pochwalić się licznymi atrakcjami. Wiele z nich czeka na tych turystów, którzy zdecydują się spędzić urlop na zachodnim wybrzeżu tego półwyspu.\nZachodnie wybrzeże przyciąga pięknymi plażami nad zatokami Salonicką i Termajską. Tu można zaleźć i piękne plaże, i porty rybackie, a wszystko to w otoczeniu oliwnych gajów i pięknych lasów. To tereny idealnie nadające się do uprawiania sportów wodnych oraz do plażowania. Wśród licznych miejscowości o charakterze turystyczno – wypoczynkowym na szczególną uwagę zasługują tu Nea Moundania oraz Nea Kalikratia.\nNea Moundania jest jedną z najbardziej atrakcyjnych miejscowości na zachodnim wybrzeżu Chalkidiki. Na turystów czeka tu m.in. Muzeum Morskie, w którym można ujrzeć ciekawą kolekcję dawnych sprzętów rybackich. To zarazem świetna baza wypadowa dla tych, którzy chcą lepiej poznać tereny zachodniego wybrzeża. Umożliwiają im to rejsy turystyczne, w czasie których turyści mogą podziwiać zachodnią część Chalkidiki z wody.\nDruga ważna miejscowość na zachodnim wybrzeżu to Nea Kalikratia, będąca ważnym portem rybackim i ośrodkiem turystycznym jednocześnie. O atrakcyjności tego miejsca decydują ciekawa linia brzegowa oraz liczne zabytki, w tym ruiny starożytnych budowli. W pobliżu tego ciekawego kurortu znajduje się bardzo ciekawa jaskinia. To Jaskinia Petralona, w której znaleziono wiele pamiątek z czasów prehistorycznych.\nInnym znanym kurortem w tym rejonie jest Paralia Dionisiou. To miejsce znane z dobrze rozwiniętej infrastruktury turystycznej, pięknych krajobrazów oraz typowo greckiego klimatu, który można znaleźć w tutejszych tawernach i klubach.\nTo jedno z największych miast północnej Grecji, w którym można poczuć atmosferę typową zarówno dla państw bałkańskich, jak i dla tych położonych w basenie Morza Śródziemnego. Na współczesny charakter tego miasta wpływ wywarły aż trzy ważne w dziejach świata kultury: macedońska, bizantyjska i osmańska. Ich ślady można spotkać tu na każdym kroku do dnia dzisiejszego.\nSaloniki, bo o nich mowa, są nie tylko ważnym portem morskim umożliwiającym kontakty handlowe z Turcją, ale również prężnie rozwijającym się ośrodkiem turystycznym. Tu, obok nowoczesnych dzielnic, czekają na zwiedzających miejsca ściśle związane z macedońską historią. Bizantyjskie świątynie oraz potężna cytadela to największe atrakcje miasta. Wielu wrażeń dostarcza również spacer ulicami Górnego Miasta, które dawniej było zamieszkiwane przez tureckich urzędników. W bardzo dobrym stanie zachowały się otaczające tę dzielnicę mury obronne, zaś wąskie i kręte uliczki pozwalają zwiedzającym na fascynującą podróż w czasie.\nSaloniki mogą pochwalić się również interesującymi placówkami muzealnymi, dzięki którym lepiej można poznać różnorodność kulturalną oraz skomplikowane dzieje miasta i jego najbliższej okolicy. Szczególnie polecane muzea to Muzeum Archeologiczne, w którym prezentowane są skarby odkryte w grobowcach dawnych władców Macedonii oraz Muzeum Kumala Ataturka.\nU podnóża Gór Dynarskich, nad jeziorem Kastoria, rozłożyło się jedno z ciekawszych miast na terenie greckiej Macedonii. To Kastoria, niegdyś znana z produkcji futer, dziś – z ciekawych placówek muzealnych oraz cennych zabytków. Tu w czasach starożytnych istniało miasto o nazwie Keletron, którego założycielem miał być Orestes. Obecna nazwa – Kastoria – nawiązuje do licznych bobrów, żyjących nad brzegami pobliskiego jeziora.\nCo warto zobaczyć w tej miejscowości?\nPięknie prezentują się tutejsze zabytki architektury sakralnej, w których wnętrzach można podziwiać niezwykłe freski i ścienne malowidła. Utrzymane w typowym dla Macedonii stylu, są prawdziwymi skarbami greckiej sztuki. Można je ujrzeć m.in. w kościele św. Stefana, kościele Archaniołów oraz w kościele św. Kosmy i Damiana. W tych świątyniach zachowały się w bardzo dobrym stanie malowidła wykonane w XII wieku. Oprócz wymienionych już świątyń na turystów czeka kilkadziesiąt innych ciekawych kościółków bizantyjskich, a każdy z nich ma swój niepowtarzalny urok.\nZ malarstwem można spotkać się również w miejscowym Muzeum Bizantyjskim. Można tam ujrzeć zbiór ikon znalezionych na terenie całej Kastorii, przy czym najstarsza z nich została wykonana w XII wieku. Dla tych, którzy chcą poznać dzieje miasta i jego długą historię, ciekawym doświadczeniem może być wizyta w Muzeum Etnograficznym, urządzonym w dawnej rezydencji bogatego handlarza futrami.\nOlimp, tak dobrze znany z greckich mitów, jest nie tylko siedzibą greckich bogów, ale i najwyższym masywem górskim Grecji. Położony na granicy Tesalii oraz Macedonii wznosi się dumnie nad wybrzeżami Morza Egejskiego, zaś jego majestatyczna sylwetka wzbudza respekt w oczach turystów odwiedzających miejscowości leżące u stóp tej boskiej góry.\nJak na siedzibę dawnych bóstw przystało, Olimp prezentuje się wspaniale i dostojnie. Jego wierzchołki, z których najbardziej znanym i najwyższym jest Mitikas (2917 m. n.p.m.), często spowite chmurami, sprawiają wrażenie tajemniczych i trudno dostępnych. Nic dziwnego, że górze tej od dawna przypisywano szczególne znaczenie. Starożytni uważali, że szczyt ten nie jest dostępny dla zwykłych śmiertelników, zaś jego wierzchołki mogą okiełznać jedynie bogowie. Atmosfera tajemniczości otaczała przez wieki również tereny otaczające tę świętą górę.\nDziś sytuacja wygląda tu zupełnie inaczej. Tereny w pobliżu Olimpu, znane jako Riwiera Olimpijska, są dziś jednym z najpopularniejszych regionów turystycznych w Europie. Turystyka wdarła się również na teren masywu boskiej góry. Po raz pierwszy jej wierzchołek zdobyty został w 1913 roku przez Szwajcarów, którym towarzyszył miejscowy przewodnik. Olimp jest dziś górą dobrze przystosowaną do obsługi turystów, zaś liczne szlaki i schroniska ułatwiają podróż wędrowcom.\nRiwiera Olimpijska nie bez powodu uchodzi za jeden z najbardziej atrakcyjnych dla turystów regionów w Grecji. Ten piękny, ciągnący się na długości 70 km pas wybrzeża na terenie Środkowej Macedonii zachwyca piaszczystymi plażami i pobliskimi masywami górskimi. Różnorodność krajobrazów oraz możliwości uprawiania sportów górskich i wodnych czynią tę krainę wyjątkowo popularną.\nCo koniecznie trzeba zobaczyć podczas wypoczynku na terenie Riwiery Olimpijskiej?\nJedną z największych atrakcji Riwiery są piękne plaże. Znaleźć je można w każdej miejscowości wypoczynkowej na tym terenie, zaś z wyjątkowo pięknych plaż słyną: Leptokaria, Nei Pori oraz Kokaino Nero. Ta ostatnia miejscowość wyróżnia się dodatkowo korzystnym mikroklimatem oraz leczniczymi wodami. Popularną miejscowością wypoczynkową jest też Korinos, na terenie którego znajduje się ciekawy zabytek. To ruiny średniowiecznego zamczyska, z którego można podziwiać piękno pobliskiego masywu Olimpu. Na uwagę zasługuje też Katerini – miasto będące głównym ośrodkiem miejskim na terenie Riwiery Olimpijskiej.\nInną atrakcją Riwiery jest sama góra Olimp. Ta mityczna siedziba bogów greckich otoczona jest parkiem narodowym – idealnym miejscem dla tych, którzy uwielbiają piesze wędrówki w otoczeniu dzikiej przyrody, zaś malownicza sceneria sprawia, że każda wędrówka po tym terenie na długo zapisuje się w pamięci.\nPella to atrakcyjna miejscowość położona w Grecji, na terenie starożytnej Macedonii. Jak większość miast o antycznym rodowodzie może się ona poszczycić wspaniałymi zabytkami, zaś znajdujące się w pobliżu miasta stanowisko archeologiczne dostarcza wielu cennych wiadomości na temat najstarszych dziejów tego regionu.\nPella, stolica starożytnej Macedonii, była świadkiem ważnych wydarzeń historycznych. Tu urodził się Aleksander Wielki, tu gościli tak znani przedstawiciele epoki antycznej, jak Arystoteles i Eurypides. Tu, w stolicy ogromnego imperium macedońskiego, wznoszono wspaniałe budowle, których pozostałości można podziwiać do dnia dzisiejszego. Dzięki intensywnej pracy archeologów udało się odsłonić dawną agorę oraz niektóre z ulic tego antycznego miasta. Największą atrakcją ssą tu jednak fundamenty domów – dawnych rezydencji, pięknie zdobionych misternymi mozaikami powstałymi w III wieku p.n.e. Niestety, nadal nie udało się odsłonić najcenniejszych budowli, o których informują nas źródła historyczne. A są to m.in. świątynia Ateny oraz ozdobiona wspaniałymi dekoracjami rezydencja królewska. Mimo, iż nie wszystkie obiekty udało się wydobyć spod ziemi, i tak Pella zachwyca swym bogactwem, będąc jednym z najważniejszych na świecie stanowisk archeologicznych. To miejsce, które podczas wędrówek po Macedonii koniecznie trzeba zobaczyć.\nNa terenie historycznej Tracji znaleźć można wiele ciekawych i pełnych zabytków miejscowości, których dzieje obfitują w ważne wydarzenia. Jednym z ciekawszych miast jest tu Weria, którą odwiedzić miał przed wiekami św. Paweł z Tarsu. W tamtych czasach miasto znane było jako Berea, zaś postać apostoła czuwającego tu nad pierwszymi chrześcijanami do dziś czuwa nad miastem i odwiedzającymi go turystami.\nCo można zobaczyć w tym mieście? Dlaczego warto tu przyjechać?\nWiele zabytków w tym antycznym mieście wiąże się z postacią św. Pawła z Tarsu i historią chrześcijaństwa. Brama nazwana jego imieniem jest jednym z ważniejszych miejsc dla turystów, którzy urlopowy wypoczynek łączą z turystyką pielgrzymkową. Na zwiedzających czeka tu również ogromna grupa zabytkowych kościołów, zaś każdy z nich jest cennym zabytkiem. Wiele wspaniałych zabytków sztuki bizantyjskiej można zobaczyć w tutejszym Muzeum Sztuki Bizantyjskiej, w którym zgromadzono wiele cennych eksponatów. Są tu i słynne mozaiki, i liczne malowidła wykonane w charakterystycznym dla sztuki Bizancjum stylu.\nChrześcijaństwo nie jest jednak jedyną religią, z którą można spotkać się w Werii. Na uwagę zasługuje tu również mała cerkiew Christos, słynąca z ciekawych fresków wykonanych w XIV wieku oraz dawna dzielnica żydowska, znana pod nazwą Barbuta. Ujrzeć tu można również okazały meczet – jeden z najlepiej zachowanych w tej części Grecji.\nChoć samo miasto można zwiedzić w ciągu zaledwie jednego dnia, warto odwiedzić to wielokulturowe miejsce pełne bezcennych zabytków i uroczych uliczek.\nPokaż Macedonia i Tracja na większej mapie


Postaw na bieganie! - Fitness. Dieta. Uroda.\nNie możesz zrzucić zbędnych kilogramów, masz chandre jesienną\nlub nie możesz się skupić?\nMam dla Ciebie rozwiązanie problemu! Zacznij biegać!\nWiem, że może wydawać Ci się to dziwne, ale bieganie działa. I to nie tylko na kilogramy…Mogę nawet powiedzieć, że kilogramy spadają przy okazji, a liczy się poprawa zdrowia i samopoczucia.\nJest udowodnione naukowo, że bieganie poprawia wydolność tlenową i krążenie , jest więc doskonałym sposobem na to, by poprawić stan serca i naczyń.\nOznacza to w prostych słowach, że stajemy się ogólnie silniejsi i odporniejsi.\nPonadto organizm przyzwyczajając się do wysiłku fizycznego pobudza system immunologiczny, a to powoduje, że jesteśmy mniej podatni na różnego rodzaju infekcje. Dodatkowo, co dla mnie jest bardzo istotne, bieganie dotlenia mózg, powoduje, że nasz mózg potrafi pracować na bardzo wysokich obrotach.\nNiektórzy naukowcy twierdzą, że regularne bieganie zwiększa naszą inteligencję!\nZ własnego doświadczenia wiem, że bieganie pomogło mi w walce z migreną, ból zniknął po kilku tygodniach regularnego biegania. Muszę przyznać, że czuję się znacznie lepiej biegając reguralnie. Naukowcy twierdzą, że podczas dłuższego biegania, powyżej 30-40min, nasz organizm zaczyna produkować endorfiny, które pozwalają nam się zrelaksować, poprawiają samopoczucie psychiczne i fizyczne.\nRozmawiając z wieloma osobami ze swojego otoczenia bardzo często słyszę komentarze: „ja nie lubię biegać”, „bieganie jest szkodliwe”, „bieganie nie jest dla mnie”.\nOczywiście, nie jest łatwo zacząć bieganie, chociaż są na to sposoby.\nJa zaczynałam bardzo powoli, małymi krokami, biegałam wolno 500m, a potem 500m marszu. I tak jak najwięcej powtórzeń. Potem podwyższałam długość biegu. Teraz biegam ponad 10km i staram się za każdym razem poprawiać wynik! Mitem jest również, że bieganie jest szkodliwe!\nNawet stawy się wzmacniają, wbrew powszechnie panującej opini, że bieganie je niszczy. Podczas biegania zwiększa się ilość krwi, która dostaje się do Twoich stawów, zwiększając tym samym dostawy tlenu i wypłukując z nich toksyny.\nJeżeli chodzi o spalanie kalori i usuwanie zbędnych kilogramów to nie ma lepszego, szybszego i tańszego sposobu niż bieganie.\nWystarczy założyć buty do biegania, dres i w drogę!\nJeżeli macie doświadczenia z bieganiem – piszcie komentarze:)\nJeżeli szukacie siłowni/studia fitness w swojej okolicy – zapraszam: https://www.belfino.pl/ogloszenie-kategoria/fitness/


Jan Wto Mar 17, 2020 10:43 am\nMann otworzyl się profile na insta i fb. Smutne, ze gosc nie rozumie, ze na wlasne zyczenie z legendy staje sie karykatura.\nqwer Wto Mar 17, 2020 8:38 pm\nsłuchać to tego pana lubiłem , ale wizji z tym jegomościem nie zniosę\nmiś Wto Mar 17, 2020 8:40 pm\njak widziałem Manna na IG to wygląda jak by zapisał się do KOD-u -ten sam styl\nqwer Wto Mar 17, 2020 8:41 pm\nTak bo trójka bez Wojciecha Mana to jak Miś Uszatek bez głosu Mieczysława Czechowicza ale co ty możesz wiedzieć dzieciaku.\nmoże już dość Wto Mar 17, 2020 9:56 pm\nIrytująca jest już ta psychoza. Nie wszyscy lubili Manna, nie wszyscy dostają palpitacji na myśl o tym, że porzucił Trójkę, bo jego dziuni ze studia wygasła umowa.\npora na fotel bujany\npora na fotel bujany Wto Mar 17, 2020 9:57 pm\nOgrom młodziaków w ogóle nie wie, że istnieje jakiś Wojciech Mann. To postać znana głównie emerytom już. Ewentualnie 50+. Nie wyłącznie, ale głównie.\nFan Czw Mar 19, 2020 2:24 pm\nPanie Wojciech na Patronite niech Pan wchodzi. Złozymy się na porzadną pensję i będzie Pan niezależny !\nwiedźmin Czw Mar 19, 2020 11:43 pm\nOdezwa tak żenująca, bezpodstawna, że ciężko nie skomentować i zarazem skomentować ciężko. Z pewnością nie należy do słuchacza Trójki, trujki co najwyżej. Ble.


KOKILKA: Chai Latte? obowiązkowo by Lule Cafe\nChai Latte? obowiązkowo by Lule Cafe\nSkąd tak odważne stwierdzenie? Zaraz postaram się wyjaśnić.\nNo... życie jest nieprzewidywalne. Czasem w pozytywnym, a innym razem w negatywnym sensie i wtedy jest... naprawdę ciężko. Przychodzą jednak takie chwile, które są tą małą niezbędną iskierką podnoszącą na duchu :)\nNerwowy okres, wyniszczająca sesja, kilka życiowych zawirowań. Musiałam chwilowo zawiesić bloga. I wiecie co? Pewnego dnia niespodziewanie otrzymałam wiadomość od Lule Cafe. To była przemiła niespodzianka. Kompletnie nie spodziewałam się, że ktoś o moim blogu jeszcze pamięta. Ba! A propozycja współpracy nawet na myśl mi nie przyszła. Dlatego serdecznie dziękuję za tę możliwość, bo mogę robić to co lubię!\nOtwieram przesyłkę, wyciągam puszkę i zachwycam się designem. Jak tu się nie zachwycać? Kolorowe budynki, fikuśny słonik - Indyjski Napój otulony indyjskim klimatem.\nIdę o krok dalej - szkoda mi otwierać puszkę ale robię to, ciekawość jest silniejsza. Automatycznie zbliżam nos do krawędzi opakowania i napawam się zapachem. Pierwsze wrażenie? Zapach łączy w sobie różne doznania. Jest bardzo aromatyczny, niedrażniący i niesamowicie NATURALNY (dla mnie mega zaleta!). Trudno się dziwić, przecież produkt jest w 100% ORGANIC.\nLekko potrząsam puszką, wyciągam łyżeczkę i nakładam na nią szczyptę napoju. Drobno mielone ziarenka są lekkie, delikatne i przy promieniach słońca zaobserwowałam diamentową poświatę, serio ;)\nPrzyszła kolej na smak. W tym miejscu chciałam zaprosić na stronę Lule Cafe (tu). Znajdziecie tam nie tylko informacje o produkcie ale także zaczerpniecie inspiracje z zamieszczonych przepisów. Już się przekonałam, że napój ten jest niesamowicie wszechstronny w zastosowaniu i można go stosować w różnych kombinacjach. Połączenie kardamonu, cynamonu, imbiru, pieprzu oraz goździków z czarną herbatą, wzmocnione mlekiem i nierafinowanym cukrem trzcinowym.\nKlasycznym sposobem na przygotowanie napoju jest wsypanie 2-3 łyżeczek do filiżanki i zalanie ich ciepłym mlekiem lub wodą. Osobiście nie mogłam się zdecydować, więc przygotowałam na zasadzie kawy z mlekiem (zalej i dopełnij). Chwila relaksu... zestaw przypraw jest idealnie skomponowany, smak nie jest sztuczny i drażniący. Na marginesie dodam, że miałam okazję wypróbować inne pseudo - indyjskie mieszanki, które do tego Chai Latte Spicy Masala nie mają żadnego podjazdu. Przy każdym łyku czuje się tę charakterystyczną dla Indii wyrazistość, a mimo wszystko całość ma łagodną nutę. Nie wiem jak to wyjaśnić, myślę że po prostu trzeba się samemu przekonać.\nW najbliższym czasie na blogu pojawi się kilka przepisów z udziałem Chai Latte Organic od Lule Cafe, bo ten napój to prawdziwa perełka - między innymi ze względu na możliwość jego zastosowania w różnych potrawach i napojach. Produkt możecie zakupić w sklepie internetowym, a żeby być na bieżąco polubcie funpage na Facebooku. Dziś postawiłam na proponowaną wersję original.\nPierwszym 20 osobom, które zarejestrują się na www.sklep.chailatte.eu przyznany zostanie rabat na produkty oferowane przez Lule Cafe w www.sklep.chailatte.eu w wysokości 10% na okres roku (informacje o rejestracji należy przesłać na info@lule-cafe.pl). Dodatkowo spośród tych 20 osób zostaną wylosowane 3, które otrzymają w prezencie puszkę Chai Latte.\n* Chciałam jeszcze dodać, że moja opinia jest czysto subiektywna. Zdaję sobie sprawę, że przedstawiłam Chai Latte w samych superlatywach ale to po prostu dobry produkt, który bardzo mi posmakował. Przejeżdżałam się już na zbyt intensywnych i sztucznych mieszankach dlatego uważam, że akurat ten napój zasługuje na to, by dać mu szansę i samemu przekonać się o jego zaletach.\nAnulla 6 czerwca 2013 08:27\nfajna współpraca - gratulacje!:)\nagateq 6 czerwca 2013 09:03\nPiłam kiedyś coś podobnego, ale zrobiłam to sama, więc z pewnością nie wyszło tak, jak miało... Przemiła ta Twoja niespodzianka, przemiła i smaczna, aromatyczna:)\nOla 9 czerwca 2013 11:24\nteż kombinowałam sama i faktycznie nie uzyska się tego samego efektu :)\nCookie 6 czerwca 2013 09:42\nPo takiej rekomendacji to nie pozostaje nic innego jak spróbować :)\nbeti 6 czerwca 2013 09:59\nJeszcze nie miałam możliwości spróbować, ale tak zachwalasz, że jak tylko będę miała okazje to wypróbuję na pewno :)))\nErvisha 6 czerwca 2013 10:44\nCiesze się, że w końcu coś napisałaś :) Gratuluję współpracy :)\nNemi 6 czerwca 2013 15:37\nKażdemu przyda się chwila wyciszenia:) Mam nadzieję, że wracasz już do nas:) Puszka bardzo fajna:D I ta zawartość;) Gratuluję współpracy:)\nMartuuu9 6 czerwca 2013 16:22\nchyba powinnam spróbować :P\nMagdalena M 6 czerwca 2013 20:41\nfajna współpraca z takimi produktami :)\nMarta @ Co dziś zjem na śniadanie 7 czerwca 2013 13:08\nGratuluję współpracy! Chai latte to po kawie z mlekiem mój ulubiony ciepły napój.\nclaudia u 7 czerwca 2013 22:43\nWszystko co indyjskie- pokocham. Wczoraj właśnie kupiłam w Marc Polu jakąś indyjską kawę, jutro rano wypróbuję :)\nPatyska 8 czerwca 2013 08:21\nTo musi być dobre! Ja nawet do tej pory nie wiedziałam, co to chai latte :) Może się skuszę...\nMarzena 8 czerwca 2013 10:09\nCzyli idealnie się wstrzelili;-) I dobrze, a Ty wracaj:-)! Nie piłam nigdy tego napoju i przy nadarzającej się okazji chętnie spróbuję:-)\nKarolina 8 czerwca 2013 17:00\ngratuluję współpracy! chętnie spróbuję tej kawy :)\nUpiecz coś zdrowszego! 8 czerwca 2013 19:21\nlubię takie egzotyczne kawy :)\nkrzywa kromeczka 8 czerwca 2013 23:36\nChętnie bym sprobowala ;)\nOla 9 czerwca 2013 11:22\nChciałam jeszcze dodać, że moja opinia jest czysto subiektywna. Zdaję sobie sprawę, że przedstawiłam chai latte w samych superlatywach ale to po prostu dobry produkt, który bardzo mi posmakował. Przejeżdżałam się już na zbyt intensywnych i sztucznych mieszankach dlatego uważam, że akurat ten napój zasługuje na to, by dać mu szansę i samemu przekonać się o jego zaletach.\nKaś 9 czerwca 2013 13:22\nprzepadam za chai latte! często kupuję ją na mieście, a tu proszę, można w domu sobie zrobić, kiedy tylko najdzie ochota\nOla 9 czerwca 2013 14:04\nKasiu serio polecam zainwestować w taki napój, bo cała puszka będzie kosztować mniej więcej tyle ile 2-3 kawy w kawiarni - i można na spokojnie wypić sobie w domu ;)\nGrowingUp 9 czerwca 2013 19:56\nZ chęcią bym się napiła!:D\nAZgotuj! 9 czerwca 2013 20:00\nNie znam tego produktu ale chętnie bym się napiła:)\ndżags 9 czerwca 2013 20:03\nBardzo ładnie to wszystko brzmi, niestety nie lubię kawy ;)\nOla 10 czerwca 2013 09:32\nale to nie jest kawa :)\nNatalia 10 czerwca 2013 00:46


• Zobacz wątek - Recenzja K2 Unnatural.\nTeraz jest 13 gru 2019, o 13:06\nRecenzja K2 Unnatural.\nTytuł: Recenzja K2 Unnatural.\nNapisane: 22 maja 2016, o 21:35\nOd momentu jak usłyszałem o tym modelu, śledziłem wszelkie informacje a w szczególności testy prototypów na mushroomblading, opinie które się pojawiały, rozbudzały moje nadzieje ponieważ wszystko wskazywało na to że K2 buduje coś nowego ale zarazem czerpie całymi garściami ze swoich doświadczeń i stara się wykorzystać swoje najlepsze pomysły. Liczyłem na to, że zbudują coś na miarę Soul Slide lub tańszych wersji tego modelu, które bardzo dobrze wspominam.\nRolka pojawiła się dość późno, zupełnie jak by nie dotyczyły jej pory roku i sezon wrotkarski, wysoka cena i całkowity brak rolki w sklepach stacjonarnych, sprawiły że nie zdecydowałem się na zakup w ciemno. Nie udało się zdobyć rolki na testy od dystrybutora, na szczęście znalazłem prototyp w bardzo dobrym stanie, lekko zmodowany, jednak to co istotne zostało na swoim miejscu.\nPrzyznam że byłem lekko zawiedziony, rolka na zdjęciach wyglądała świetnie, jarałem się jej wyglądem, na materiałach reklamowych sprawiała wrażenie luksusowej. W realu rolka nie wywoałała już takich emocji, tak na prawdę podszedłem do niej z obojętnością a emocje natychmiast opadły jak poziom wody w Warcie w upalne lato. Rolka nie wygląda źle, jest dokładnie taka jak na zdjęciach reklamowych, ale coś jest nie tak z dermą z której uszyli boot, sprawia wrażenie taniości, materiał jest sztywny i jego faktura mówi od razu: jestem eko...\nMyślę że gdybym poszedł je kupić do sklepu za początkowa cenę 1100zł, mocno bym się zastanawiał czy zostawić takie pieniądze, może tylko ja tak mam i czepiam się szczegółów takich jak faktura dermy, jednak powierzchnia rolki nie wywołała u mnie efektu WOW ;P\nKolejne co rzuciło się na ręce i w oczy, to waga rolki, sprzęt jest bardzo lekki i kompaktowy, to najmniejsza i chyba najlżejsza rolka jaką miałem, kompletny but waży 1.150kg a cała rolka z szyną Salo i Hyperami o średnicy ok 76mm waży 1.835kg.\nNie jest to najlepszy wynik w stawce, ale jest całkiem dobrze jak na rolkę z plejtami, sorry za fotki, pomiar był wykonany partyzancko w warzywniaku zresztą dopiero w domu zauważyłem że pilot od wagi leżał na rolce, jeszcze sprawdzę czy nie miało to wpływu na wagę kompletnej rolki.\nRolka jest nie wiele większa od stopy, sprawia wrażenie buta typu sneakers, mankiet w cuffie, język i cała reszta boota jest bardzo cienka.\nPrzyzwyczajony do papciowatości K2, byłem zdziwiony a nawet miałem obawy czy liner nie ma za mało gąbek, wydawał się bardzo twardy i niezbyt anatomiczny wewnątrz. Żeby włożyć nogę musiałem się trochę pomęczyć, pomimo rozluźnionych sznurowadeł ciężko było włożyć stopę do boota. Bardzo wyraźnie poczułem jak jest skonstruowany, pomyślałem nawet że jest nie wygodny, przecież w K2 zawsze jest jak na ukochanej podusi...\nJak na mnie przystało, dość mocno zawiązałem sznurowadła, dociągnąłem rzepy, klamry zostawiłem z lekkim luzem, wstałem i spróbowałem ugiąć nogi. Rolka była tak sztywna jak skorupiak, co więcej czułem się tak jak bym miał na nodze bardzo cienki liner w wąskiej skorupie. Siedziałem tak w nich ze dwie godziny, rozmawiałem o rolkach, nie wiedziałem jednak co myśleć o tych które mam na nogach.\nPamiętając co pisał Joey McGarry z Mushroomblading żeby nie sugerować się pierwszym wrażeniem, żeby pozwolić im się dopasować i dać sobie czas z tymi rolkami, uzgodniłem szczegóły i lekko zmieszany pojechałem z nimi do domu.\nOględziny na spokojnie\nNa początek skupiłem się na jakości wykonania, użytych materiałach, zmianach względem innych modeli K2 i ogólnej budowie rolki. Nie będę tutaj rozkminiał przydatności do jazdy agresywnej, to nie moja dziedzina jak rymował K44, rolka za to często będzie, kilkanaście centymetrów ponad chodnikami, co zresztą z racji niskiej wagi i idealnego wyważenia świetnie jej wychodzi :)\nWykończenie góry linera "skórą" w kolorze miodowym vel jasny orzech czy jak go tam nazwać, wygląda ładnie a nawet z większej odległości skutecznie udaje że ta materia kiedyś hasała po łące, jest delikatna jak by była z cielaczka albo co najmniej skrojona z markowej damskiej torebki.\nPo kilku jazdach okazało się jednak że derma się wyciera, lico ściera się bardzo szybko, szczególnie w miejscach gdzie ma styczność z językiem, na razie zabezpieczyłem to lakierem do paznokci bo nie chcę dopuścić do przetarcia materiału i kłopotliwych napraw.\nJeśli chodzi o kontakt ze skórą Homosapiens nie zanotowałem żadnego dyskomfortu, podczas ubierania i zdejmowania ten śliski mankiet ułatwia całą operację, co dla mnie ważne nie brudzi się, bardzo nie lubię mieć brudnych linerów.\nJak już jestem przy tym miodzie pochodzącym z różnych regionów Azji, mam zastrzeżenia odnośnie uchwytu do noszenia rolki, zastosowano ten najtańszy, na palec. Jest przyszyty bardzo dobrze, jednak jest zrobiony z kiepskiego materiału, spodnia warstwa zrobiona z tkaniny bardzo się snuje i praktycznie od początku była odklejona od właściwego tworzywa. Musiałem opalić włókna zapalniczką bo sterczały na wszystkie strony. Uchwyt wydaje się wytrzymały choć w moim przypadku to trudne do sprawdzenia bo zwyczajnie nie noszę rolek, no może z szafy do pokoju, potem cały czas mam je na nogach.\nJest wykonany bardzo dobrze, nie rozciąga się, można go odpiąć co pomaga przy ewentualnej wymianie, uchwyty i ramki przez które jest przeciągnięty są mocne i świetnie przyszyte, szkoda że na ramce zabrakło luźnej rurki która ułatwia zaciąganie. Jest dostatecznie szeroki i świetnie dociska stopę do wkładki, nie trzeba go mocno dociągać żeby uzyskać dobre trzymanie.\nStandardowa tania klamra, prawie taka sama jak w Twisterach. W moim egzemplarzu receptory zostały wymienione na inne, jeśli się nie mylę to od Powerslide, zmieniła je osoba testująca rolki, dowiedziałem się że ori receptory były wykonane z bardzo cienkiej ostrej blachy. Nie dość że się odpinały to stanowiły zagrożenie dla odsłoniętej skóry. Paski zębate są zbyt długie i odstają na boki, jednak całe zapięcie jest całkiem dobre, działa prawidłowo. Szkoda że całość jest nitowana, topowy model powinien być wyposażony w śruby.\nGórny rzep i wyższy liner\nTo taka stara nowość, patent był wykorzystywany w modelu Soul Slide i aż dziw bierze że nie został wprowadzony na stałe do innych rolek K2. Liner jest wyższy o jakieś 20-30mm i u samej góry jest wyposażony w dodatkowy rzep, niby nic, a jednak całkowicie zmienia filozofię wiązania, jeśli można nazwać filozofią zapinanie rolki\nOd razu chcę rozwiać Wasze wątpliwości, wyższy liner w niczym nie ogranicza ruchów, oczywiście możemy go tak zaciągnąć że z softboota zrobimy skorupę jak RB Fusion. Ciekawsze jest jednak jak ten rzep działa, oczywiście poprawia wsparcie, ale co najlepsze powoduje że pięta siedzi jak zamurowana! Wiem że na pierwszą myśl wydaje się to nie logiczne, cały myk polega na tym że dociągając rzep tworzymy z nogi dźwignię, zapięcie u góry trzyma i stanowi podparcie dla piszczeli i powoduje że ugięcie nogi do przodu z dużą siłą wciska piętę na miejsce ale nie wyciąga jej do góry.\nEfekt jest bardzo wyczuwalny, z początku na prawdę bardzo mocno czuć siłę która ustala piętę na miejscu, trzeba się do tego przyzwyczaić, możecie mi wierzyć, pięta ani drgnie a mam pięty które w każdej rolce i każdym linerze mają spory ruch, nawet z 20mm.\nOperując górnym rzepem możemy też regulować flex do przodu, zakres jest bardzo duży, można zrobić sobie rolkę która będzie bardzo sztywna z małym ugięciem ale nic nie stoi na przeszkodzie żeby wykorzystać cały flex do przodu który jest taki jak w zwykłych trampkach. Mamy tutaj kolejną ciekawostkę, gięcie do przodu jest bardzo dobre, jednak nie jest to ruch bezwładny, cały czas czuć wsparcie rolki, porównał bym to do mojego wyobrażenia egzoszkieletu rodem z Deus Ex, wykonuje polecenia naszych mięśni, jednocześnie wzmacniając ciało i zapewnia maksymalną mobilność będąc "neutralnym".\nCiężko to opisać słowami, ale te 30cm rzepa to stara/nowa jakość w sposobie wiązania rolki, zrobiłem na nich w tej chwili około 700km po mieście i nadal nie opanowałem do końca wszystkich kombinacji wiązania, mamy tutaj sznurowadła, rzep 45*, klamra i rzep u góry... mnogość rozwiązań jest bardzo duża, rolka daje się wiązać sekcyjnie, jak przy użyciu kilku kompletów sznurowadeł a górny rzep to majstersztyk, do tego jest ozdobiony logo K2, które zapewne zostało odlane z pozostałości po starych akumulatorach bądź innej maści odpadach które nie nadawały się na breloczki, ale wygląda to spox\nGórny rzep jest trochę za długi, na taką przypadłość cierpiały prototypy, tak samo jak mój, nie wiem czy wersja sklepowa została zmodyfikowana pod tym kątem.\nW starych modelach brakowało pierwszego rzędu, teraz obniżyli pierwsze oczka i pod tym względem jest wszystko ok, wiązanie jest do samej góry linera, sznurowadła są dobrej jakości i zaciąga się je bardzo łatwo, oczka są wysokiej jakości, dużo lepsze niż np w RB/Seba.\nJeśli chodzi o sznurowanie to prototyp cierpiał na problem zbyt dużego obwodu górnego mankietu i ludzie mający chude nogi nie mogli dostatecznie dociągnąć linera bo schodził się on krawędziami i nie można było mocniej zawiązać. U mnie ten problem też występuje, jednak pomimo bocianich nóg jest ok, zostaje mi z 10-15mm do dociągnięcia, więc jest wszystko ok. Tak samo jak w przypadku górnego rzepa nie mogę w tej chwili potwierdzić czy wersja sklepowa ma tak samo.\nNie jest to jednak duży problem, ponieważ całe wiązania i zapięcia trzymają tak dobrze że nie trzeba dociągać sznurowadeł.\nBoot z zewnątrz\nPrzód boota jest wykończony chropowatą gumą na wzór trampek, świetnie przyklejony, jednak nie da się go utrzymać w czystości, czubki są sztywne i dobrze chronią palce przed uderzeniami. Od czubków w kierunku groove odchodzą czarne pasy gumy z malowanymi białymi paskami, muszę przyznać że są dobrym zabezpieczeniem boota. Od białej gumy aż do groove ponad pasem czarnej gumy jest naszyte sztywne tworzywo, tak samo jest z obu stron. Tworzywo jest śliskie i wydaje się wytrzymałe na otarcia, dodatkowo usztywnia boot.\nCiekawostka: identycznie wyglądające tworzywo jak to naszyte po bokach, było zastosowane w linerach Sifika Oakland, jako usztywnienie języka, niestety po kilku latach sypało się jak wióry i pękało. Mam nadzieję że tutaj będzie inaczej :)\nCo jest istotne, czubki buta są ukształtowane anatomicznie, daje się to bardzo odczuć ponieważ stopa dobrze wypełnia przód rolki ale nie jest w żaden sposób ściskana, w innych rolkach miewałem odparzenia z powodu mocno ściśniętych palców, tutaj to nie występuje choć stopa jest dobrze trzymana i liner solidnie opina stopę.\nNa wstępie wspominałem o dermie którą obszyto boot, okazało się że jak to bywa z rzeczami brzydkimi jest bardzo odporna na uszkodzenia, jest śliska i zachowuje się trochę jak plastik, a normalnych otarć i rys praktycznie nie widać. Materiał bardzo dobrze sobie radzi w miejscach gdzie pracuje cholewka, nie przeciera się.\nJak na K2 przystało z tył w otworze pomiędzy cholewką a bazą jest odblaskowa powierzchnia z logo K2, zawsze to + do bezpieczeństwa.\nBardzo cienki, lekko wyprofilowany i usztywniony, nie czuć przez niego sznurowadeł ani zapięć. Okręca się, co jednak w niczym nie przeszkadza, mam teorie dlaczego tak się dzieje, opiszę to później przy okazji omówienia cholewki. Z wierzchu jest pokryty dermą oraz szorstkim materiałem który wyciera Azjatyckie eko ciele, zamieszkałe w mankiecie.\nOd góry mamy miodową skórkę, niżej jest świetny materiał, sztuczny i bardzo mocny, jest śliski co ułatwia ubieranie rolki, po 700km nie na nim ani jednej kulki od skarpet! Materiał jest bardzo śliski ale stopa jest jak w gipsie a pięta siedzi jak strażnik miejski w Dacii za krzakiem, to bardzo dobrze świadczy o tym jak boot trzyma stopę. Liner jest bardzo dobrze uszyty, nie ma w nim żadnych grubych szwów, zakładek, zgrubień, spód buta też jest dobrze wykończony. Język od środka jest wykończony tym śliskim materiałem. Boot jest cienki i dość twardy, pianki są bardzo sprężyste, idealnie się układają i dopasowują do stopy, mam wrażenie że są wysokiej jakości. Grubość linera to około 10mm po bokach w przedniej części i ok 15mm w okolicach kostki i mankiecie za to w okolicach pięty materiał jest cienki, nie jest w żaden sposób wyprofilowany ale mimo to świetnie trzyma. Tak samo achilles, gąbki są słabo wyprofilowane ale trzymają idealnie.\nPowiecie pewnie ok, jak na razie wszystko spoko, to jest trochę lepsze K2, ale...\nnie powiedziałem jeszcze o czymś w rodzaju otwartego shella, który jest wszyty w boot, z tego co wiem od osoby która współpracowała przy budowie i testowała rolkę, jest to wiele warstw "skóry" w różnych kształtach które są odpowiednio zszyte.\nZaznaczyłem tutaj strefy, na czerwono te bardziej sztywne a na żółto te o mniejszej sztywności.\nSprawdza się to bardzo dobrze i zapewnia responsywność, niespotykaną w rolkach K2, kiedy pierwszy raz je mierzyłem było około 12*C i były bardzo sztywne jak na softboot, teraz w temperaturach 20+ czuć większą elastyczność ale nie ma to wpływu na trzymanie, czy wsparcie.\nZastosowane rozwiązanie daje na prawdę dużą sztywność a zarazem zapewnia maksymalną wygodę jak na K2 przystało.\nŻeby w pełni dogadać się z rolką potrzebowałem 2-3 sesji, ale od początku były bardzo wygodne i nie doznałem żadnej kontuzji.\nK2 należą się gratki za ten boot, jest najlepszym softbootem jaki miałem na nogach.\nRolki nie są wyposażone w oryginalne wkładki, są w nich wkładki USD z którymi się zaprzyjaźniłem, są dość twarde ale też dobrze absorbują wstrząsy.\nPrzejdźmy teraz do omówienia bazy i cholewki\nBaza wygląda prawie tak samo jak wcześniejsze wersje, otrzymała jednak teflonowe inserty, które nie dość że świetnie wyglądają to są podobno bardzo szybkie. Można znaleźć takie info w necie, także rider który testował mój egzemplarz stwierdził że są tak szybkie że bywają problematyczne dla nowicjuszy.\nPrzerobiono też groove, jest z twardego plastiku wchodzącego w skład bazy a nie jak wcześniej kiedy był razem z dodatkowym plejtem, który obciążał rolkę.\nPodstawa też została przemodelowana, jest bardziej smukła, tył nie jest tak pękaty jak w poprzednich modelach. W moim rozmiarze ta rolka ma idealne proporcje, baza jest krótka a czubek buta wystaje jeszcze dalej do przodu, dzięki temu rolka jest lżejsza i bardziej kompaktowa, koła bardzo fajnie wystają poza rolkę co poprawia stabilność. Rolka jest w rozmiarze 42 ale tak na prawdę to jest to 43, dotykam palcami do końca ale pomimo tego, choć jeżdżę bardzo dużo po mieście, nigdy nie odczułem dyskomfortu w palcach, to chyba za sprawą anatomicznego ukształtowania boota.\nKolejny raz boot i bazę połączono nitami, ale w końcu zastosowano lepsze nity i jak na razie nic się z nimi nie dzieje, jeśli coś się zmieni, zaktualizuję reckę. Oba elementy są też przymocowane do siebie klejem, w kilku miejscach nie wygląda to zbyt estetycznie, jednak dobrze się sprawdza i wyraźnie usztywnia konstrukcję.\nBaza jest wyposażona w osłonę boota, po zewnętrznej stronie plejt z przodu jest lekko poszerzony co bardzo dobrze się sprawdza jako ochrona przed otarciami.\nRolka jest wyposażona w standard UFS, jest wycięte gniazdo na szynę i wypustki ustalające, których jednak w moim egzemplarzu już nie było, dowiedziałem się że nie pasowały do wszystkich szyn agresywnych, nie jestem w stanie nic więcej powiedzieć w tej kwestii.\nCholewka jest bardzo sztywna, sprawia wrażenie solidnej, jest też osłona klamry a skrzydełka są dość krótkie.\nPamiętacie jak wspominałem o okręcającym się języku? wydaje mi się że dzieje się to przez te krótkie skrzydełka a dokładnie przez to zewnętrzne. Skrzydełka są proste, łatwo się dzięki temu ubiera rolkę, jednak z powodu swojej sztywności, przy umiarkowanym zaciśnięciu klamry, skrzydełko odstaje i tworzy się luz który pozwala na okręcanie się języka. Nie przeszkadza to w żaden sposób, jednak myślę że wyprofiluję skrzydełka na ciepło, opiszę to w innym temacie kiedy zmoduję rolkę.\nCholewka została też wyposażona w wypustki blokujące kwadratową nakrętkę, która wchodzi w skład połączenia śrubowego mocującego cuff. To bardzo fajny patent, jednak jest on delikatny, jedno z gniazd na nakrętkę było od początku uszkodzone, zauważyłem że stało się to z powodu złego ułożenia kwadratu nakrętki względem gniazda. Dlatego właściciele tej rolki, powinni zwrócić szczególną uwagę na poprawne osadzenie nakrętki.\nJeśli chodzi o śruby mocujące cuff mam pewne zastrzeżenia, na powierzchni nakrętki która stanowi oś dla cholewki, znajdują sie ostre frezy, bardzo szybko niszczą one plastik i otwór powiększa się, a co za tym idzie pojawia się luz na mocowaniu cholewki. Mam wykształcenie i doświadczenie techniczne, posiadam wiedzę na temat różnorakich połączeń i nikt mi nie wmówi że w tym konkretnym przypadku nie chodzi o to żeby sprzęt szybciej się zużył, Powerslide też stosuje podobny patent, ale tam frezy nie są tak ostre i zużycie postępuje wolniej, jednak tak w ogóle to po co to robić? to jest zwykłe dymanie klienta.. mocowanie cholewki mam zamiar przerobić, ten mod również opiszę w kolejnym temacie.\nCholewka ma jeszcze jeden feler, krawędzie są ostre jak nóż, nie przesadzam... tworzywo ma bardzo dużą gęstość i sztywność a krawędź przywodzi mi na myśl ostrze ceramiczne.\nNie dość że te ostre krawędzie uszkadzają boot to są niebezpieczne, nie możemy sobie przy przenoszeniu rolek trzymać za skrzydełka, podczas odkręcania cholewki mocno dziabnąłem sobie palec o krawędź. Od razu po tym zdarzeniu, oszlifowałem i zaokrągliłem krawędzie, nie dość że but dłużej będzie cały, to nie trzeba już uważać jak się chwyta rolkę, ten mod również opiszę.\nBardzo lubię K2, potrafię jednak obiektywnie ocenić ich produkty i w kwestii wykonania mam pewne zastrzeżenia. Za to w kwestii prowadzenia, ślinię się na samą myśl o tym że idę jeździć i jestem napalony jak szczerbaty na landrynki... rolka słucha się nogi jak załoga promu kosmicznego ekipy z Houston. Mogę śmiało powiedzieć że uzależniłem się od tej rolki, jest jak naturalne przedłużenie nogi, bez zwłoki odpowiada na każde polecenie i cały czas czuwa nad naszym bezpieczeństwem, zapewniając pełne wsparcie. Rolka jest świetnie wyważona, czuć jak idealnie pionowo ciągnie do ziemi, nie zanotowałem ani jednej sytuacji w której stracił bym stabilność na boki. Po skoku lądując tyłem można spokojnie przyziemiać na przednie koło bez utraty stabilności, whellingi wchodzą bez wysiłku, koledzy testowali rolkę i pierwsze co robili to stawiali sprzęt na przednie koło i świetnie się przy tym bawili. Rolka zawsze stoi pionowo, nie wygina się jak inne rolki K2 na zewnątrz, kiedy stoimy. Transfer siły też jest bardzo dobry, od momentu wskoczenia w Unnatural, zacząłem robić 10km więcej na jeden przejazd nie męcząc się bardziej. Pewnie wpływ na to ma też waga sprzętu, jednak głównie to zaleta świetnego przekazania energii i wsparcia w cuffie. Zazwyczaj jeżdżę na szynach Salo o długości 247mm ale również na RB 255mm rolka świetnie sobie radzi z większymi kołami i wsparcie pozostaje tak samo dobre. Myślę że bez problemu można zainstalować szyny na koła 90mm.\nDzięki tej rolce poczułem się o 20 lat młodszy, jazda znowu stała się czystą zabawą, zaczynam z powrotem robić rzeczy których się bałem, czuję się bardzo pewnie i wiem że zawieść mogę tylko ja bo "implanty" na mojej nodze zrobią wszystko co się da, żebym mógł wykorzystać swoje umiejętności do granic.\nPewnie są rolki, takie które zapewniają lepsze wsparcie i sztywność, są też rolki ładniejsze, porządniej wykonane. Jednak dla riderów śmigających po mieście na UFS, to jedna z najlepszych propozycji, idealny kompromis pomiędzy wygodą/wagą/możliwościami z naciskiem na możliwości..\nTo według mnie powrót K2, na miejscu dystrybutora to właśnie ten model promował bym jako rolkę do FSK, wystarczy zaoferować wersję boot only, albo na szynie FSK i mamy HIT!\nApeluję z tego miejsca, do osób odpowiedzialnych za markę aby doceniły potencjał który drzemie w tej rolce i pomyślały nad zaoferowaniem wersji dla pożeraczy miejskich przestrzeni..\nTytuł: Re: Recenzja K2 Unnatural.\nNapisane: 23 maja 2016, o 09:25\nte uwalone końcówki ufs, pewnie poprzedni właściciel miał dostęp do szyn fsk od k2...\nNapisane: 23 maja 2016, o 09:35\nSascha mówił że to szyny agresywne nie pasowały, z tego co mówił wychodzi na to że wypustki były za wysokie dla kilku modeli szyn, ale większość to jakieś testowe egzemplarze.\nNapisane: 23 maja 2016, o 09:44\nZnam ten problem, ale ja tylko obniżałem te końcówki, bo jednak pomagają trochę w stabilizacji szyny na bucie, nie ma potem takich akcji jak w butach ssm, że szyna "tańczy" po całym bucie :)\nW swoich rolkach na potrzeby szyn Kizer Powerblade obniżałem\nTeraz z ciekawość zajrzałem do sieci za modelami typowo fsk K2 Uptown, ale dowalili ceny... za najwyższy model ponad tysiaka....i to za but na szynie nie w ufs, i z dwoma rzepami....czy oni myślą że popłyną na fali kolejnego boomu na rolki?\nKto to kupi za taką kase ?\nA z tym zachodzeniem na siebie mankietu linera, ja mam tak praktycznie w każdej rolce, jeśli chciał bym rzeczywiście porządnie zawiązać górną część.\nOsobiście też bym przerobił wypustki tak żeby pasowały. Jednak nie jest źle, spód buta jest dobrze ukształtowany i szyna siedzi jak trzeba.\nPrzy tych cenach które są teraz to nie ma co się zastanawiać, Unnatural idzie kupić za 860zł, szynę z kołami można puścić za 150zł, więc nie jest tak najgorzej, mam zamiar jeszcze przymierzyć Midtown i Uptown i napisać kilka słów jak one się mają do Unnatural. Jednak uważam tak jak Ty, ceny są zbyt wysokie, to na bank nie jest dobra droga do większej sprzedaży..\nZ mankietem nie jest źle, jeśli chciał bym zawiązać na max, to zabraknie miejsca ale spokojnie wystarczy wiązać tak że zostaje kilkanaście mm, trzymanie i tak jest bardzo dobre. Generalnie jestem bardzo zadowolony z wiązań i zapięć w tych rolkach, klamra jak to klamra i tak jest do wymiany poza tym daje 4+ na 5.\nNapisane: 10 sie 2016, o 20:10\nMogę kupić Unnaturale w bardzo dobrej cenie.\nJeżdżę aktualnie w Fusionach i zamontowałbym do K2 szynę RB 273 i koła 90mm.\nCzy możesz jakoś porównać te rolki do Fusionów?\nJeżdżę tylko po mieście, po ulicach, szybko. Bez wysokich skoków, slajdów itp.\nNie ukrywam, że trochę się napaliłem na te rolki i zastanawiam się nad wymianą.\nNapisane: 11 sie 2016, o 11:16\nNie długo będę aktualizował reckę i opiszę wszystko, jeśli chodzi o Unnatural to jest z nimi problem podczas ciepłych dni. Kiedy jest gorąco to eko skóra i plastiki wewnątrz miękną i rolka staje się mniej stabilna i brakuje jej wsparcia. Co jest denerwujące to podczas takich dni, trzeba całkiem inaczej wiązać rolki i ten najwyższy rzep tylko przeszkadza, bo zbytnio usztywnia cuff.\nKolejnym problemem są śruby od cholewki, plastik szybko się wyrabia i pojawia się luz który jest dobrze wyczuwalny.\nRola jest wygodna, dobrze wygląda jednak brakuje jej wsparcia jakie dają Fusion, myślę że te rolki mogą być fajne jeśli ktoś lubi wozić się wygodnie, do szybkiej technicznej jazdy na długiej szynie bym ich nie brał..\nNapisane: 15 sie 2016, o 19:22\nKogut nie wymieniaj, jak już to zbliżone do Fusion a troszke lepsze w pewnych aspektach będą Seb SX\nNapisane: 16 sie 2016, o 06:56\nNo i odpuściłem :)\nSeba SX/CJ na razie są poza budżetem.\nZapolujemy na Valo V13 lub Roces M12 UFS.\nNapisane: 16 sie 2016, o 07:58\nJeśli wbijesz się w 275mm i będziesz w Poznaniu to zapraszam na przymiarkę K2, będziesz miał porównanie..


Dlaczego tak lubimy żyć przeszłością? - Kobieta Po 30\nStrona główna » Psychologia » Dlaczego tak lubimy żyć przeszłością?\nŻyjemy tu i teraz. To najważniejsze, bo właśnie się dzieje. I można jakoś zareagować, spróbować zmienić niekorzystny rozwój wypadków albo po prostu cieszyć się tym, jak dobrze się teraz układa. Ale nie, dla wielu ludzi wciąż najważniejsze wydaje się to, co już było. Co minęło.\nOczywiście, przeszłości nie da się wymazać, bo przecież i od wydarzeń minionych zależy, w jakim miejscu znajdujemy się dzisiaj. Tyle że rolę przeszłości często się przecenia i zbyt mocno nią żyje – bo albo było dużo lepiej, albo było fatalnie i nie można się od tego uwolnić. A to niszczy. Zakotwiczeni w przeszłości tracą czas, zadręczają się porównaniami z teraźniejszością, nie potrafią pójść do przodu. Co dokładnie ich zatrzymuje?\nDlaczego ludzie tak często bywają nieszczęśliwi? Otóż dlatego, że czasem marnują siły nie na to co trzeba – zamiast skupić się na bieżących sprawach, siedzą tylko w czasie przeszłym. Roztrząsają stare traumy, uporczywie wracają do nieprzyjemnych wspomnień, rozpamiętują dawne urazy, rozczarowania, wstydliwe epizody. Robią to, choć nie mają na te rzeczy już żadnego wpływu.\nJasne, można próbować naprawić dawne błędy, jednak tego nie osiągnie się obsesyjnym grzebaniem w przeszłości. Żal czy sentyment – to uczucia, które same z siebie nie mają żadnej siły sprawczej. Bo wczoraj było wczoraj. Życie przeszłością jest szkodliwe, tak jak unikanie za wszelką cenę rozprawy z nią, przez co w głowie tworzy się tylko coraz większy bałagan.\nRozpamiętywanie przeszłości jest bardzo ludzkim procesem i to dobrze, że w naszych mózgach rozwinęła się taka umiejętność. Bo na błędach z przeszłości uczymy się, a przynajmniej taki jest cel tego mechanizmu. Patrzymy wstecz, szukamy przyczyn jakiegoś stanu rzeczy, analizujemy, łączymy kropki, aż wreszcie wszystko zaczyna się układać w logiczną całość. Widzimy, dlaczego coś się stało i konsekwencje były takie, a nie inne, i co teraz można zrobić, żeby zło nie wróciło. Albo żeby właśnie udało się tamten sukces powtórzyć.\nDojście do tych wniosków jest dość skomplikowane, ponieważ często klocków do poskładania jest wiele, ale dajemy radę. Rozmyślamy. Jak trzeba, to bardzo intensywnie. Wyciągamy z przeszłości cenną naukę – tak się rodzi nasze życiowe doświadczenie.\nTylko czasem w tej przeszłości zanurzamy się zbyt głęboko. I gdzieś zatraca się sens całej procedury – nie ma wartościowej analizy, jest zadręczanie się wspomnieniami, a bo coś się stało, albo że się nie stało, i jak się to stało, jak było, o rany, a dlaczego tak… I zero refleksji, tylko samobiczowanie, z którego nic nie wynika. A w zasadzie to wynika – coraz gorszy nastrój i coraz mniej energii, by jakoś pchnąć swoje życie do przodu, w lepszym kierunku.\nBo często robią tak ludzie niezadowoleni ze swojego obecnego życia. Chcą satysfakcji i poczucia bezpieczeństwa, ale nie do końca rozumieją, dlaczego to im umyka. Próbują znaleźć przyczynę, a obwinić zły los jest najłatwiej – kiedyś coś się stało, i kaplica, czy da się to w ogóle odkręcić? Szukają głębiej i głębiej, aż zapominają o najważniejszym, czyli po co właściwie to robią.\nŻyje się przeszłością, bo boli, jak wiele czasu się zmarnowało – tak, jest w tym pewien paradoks. Nie ma widoków na lepszą przyszłość. Dokuczają niespełnione pragnienia, dlatego wraca się pamięcią do dawnych lat, teraz przecież jest za późno żeby zacząć od nowa. Utkwienie w przeszłości hamuje przed podjęciem akcji, tylko się czeka, aż los wręczy w prezencie upragnione cacuszka. Nie ma żadnej zmiany, można co najwyżej obwiniać siebie z przeszłości, dawnego pecha i złych ludzi, którzy wtedy stanęli na drodze.\nW ten sposób żyje naprawdę wiele osób. Pamiętają dokładnie, co do słowa, starą kłótnię z mężem/żoną, i teraz ją wyciągają, choć z perspektywy czasu widać, że to w sumie była głupota. Ale nie, dzięki temu jest pretekst, by mieć o co się kłócić, by szantażować emocjonalnie, by komuś niszczyć życie, bo te własne jakoś w złą stronę skręciło. Pielęgnuje się dawne urazy, a to strasznie zatruwa dzień obecny, ponieważ myśli koncentrują się na starym, a nie na nowym. Ileż na tym traci się cennej energii! No, lecz przynajmniej można wejść w wygodną rolę ofiary.\nCzęść jednak siedzi w przeszłości nie ze względu na masochistyczną skłonność do rozdrapywania ran, ile raczej teraźniejsze niepowodzenia próbuje sobie jakoś osłodzić minioną chwałą. Jak w liceum albo w pierwszej pracy, gdzie było się prawdziwą gwiazdą. Niestety, trwało to krótko, taki wystrzał, one-hit wonder, dzisiaj żadnej kariery, żadnego udanego związku, zero zainteresowania. Pozostał jedynie tamten triumf.\nTo prawda, że wspomnienie miłych chwil może pomóc przetrwać najgorsze, ale co za dużo to niezdrowo, jak z jedzeniem słodyczy – jeden pączek nie zabije, ale codziennie trzy czekolady to prosta droga do katastrofy, bo nie rozwiązuje się głównego problemu tylko generuje nowe. Zresztą, jest w tym także inna pułapka: idealizowanie przeszłości.\n„Kiedyś” zwykle się wydaje znacznie lepsze. Piękniejsze. To przekłada się nawet na generalizowanie całej historii, jak to coś było dawniej nie do pomyślenia, że kiedyś były te prawdziwe wartości, kobiety były kobiece, a mężczyźni męscy, kiełbasa smaczniejsza, a pomidory czerwieńsze. Ale umyka gdzieś w tych rozważaniach szerszy kontekst – tak, wakacje na wsi u babci były super i znowu chciałoby się tak żyć, tylko babcia wtedy zasuwała od świtu do nocy, wodę wyciągała ze studni, miała niecałe 60 lat, a wyglądała na ponad 100.\nTęsknota za przeszłością ma złagodzić ból teraźniejszości i jakoś usprawiedliwić własne niepowodzenia – w tamtych czasach, w zupełnie innych warunkach pewnie by mi się udało dojść do celu. A że świat tak zszedł na psy, zostało klepać biedę.\nLubię tylko te piosenki, które już znam\nCokolwiek pcha w ramiona przeszłości, zwykle jest w tym wspólny mianownik – przeszłość jest po prostu bezpieczna, bo dobrze ją znamy. Dlaczego ludzie tak chętnie wracają do starych filmów, ulubionych piosenek, ukochanych książek, dobrze znanych potraw? Czasem nie są to wcale rzeczy szczególnie dobre, za to są one sprawdzone. Człowiek wie dokładnie, co dostanie i jakie potrzeby zdoła w ten sposób zaspokoić. Nic nowego, ale i żadnych nieprzyjemnych niespodzianek. A ludzie, tak ogólnie, do nieznanego podchodzą z rezerwą, czasem wręcz ze strachem.\nI takie przeżywanie w kółko starych spraw dodaje otuchy. Jak wspomnienia przyjemne, jest ciepełko na sercu. Jak złe, to ciśnienie rośnie, wraca wstyd i upokorzenie, ale to też już oswojone, ciąg dalszy znany, gorzej nie będzie. Jest w tym jakaś pociecha, że przynajmniej ma się to za sobą. Lecz kłopot w tym, że niemal każdą obecną chwilę porównuje się z tym co było, a to osłabia ewentualną radość, jaką mogłoby się czerpać z teraźniejszości.\nDlaczego? Winne jest głównie to wspomniane niezadowolenie z obecnego życia, do tego strach, że nie uda się osiągnąć tego stopnia satysfakcji co kiedyś, a przyszłość widzi się w bardzo czarnych barwach.\nO przeszłości nie trzeba wcale zapominać, poza tym, to nie wracanie do wspomnień jest zagrożeniem. Niebezpieczny jest brak rozliczenia z przeszłością. Nieszczęśliwe wypadki, tragedie, chwile zakłopotania, nieudane związki, bolesne wpadki w pracy, trudne relacje z rodzicami… Często te właśnie nieprzepracowane dramaty, niezamknięte sprawy ciągną się za człowiekiem latami, zmuszając albo do udawania, że przeszłości nie było, albo do odgrywania tysięczny raz tej samej scenki w głowie.\nLudzie, którzy zdołali się uporać z przeszłością, wracają do niej na innych zasadach. Owszem, bywa im smutno, czasem żałują, że coś fajnego dawno się skończyło, ale, co kluczowe – wiedzą, że życie toczy się dalej i nie warto bez przerwy zerkać we wsteczne lusterko. Bo takie zerkanie sprawia, że nie dostrzega się nowych możliwości, jakie są teraz, dosłownie na wyciągnięcie ręki.\nWiele szans ucieka, bo gdy ktoś się skupia na przeszłości, nie jest siłą rzeczy zainteresowany swoim otoczeniem – to znaczy widzi je, bolą go niepowodzenia, ale tkwi w starych schematach tak mocno, że przegapia zmiany zachodzące wokół, dzięki którym mógłby się wygrzebać i następnie wyjść na prostą.\nTo także moja wina\nNajtrudniejsze w odcięciu się od przeszłości jest przyznanie, że samemu też się zawaliło. Fajne były te czasy, gdy stało się na czele firmy, każdy słuchał i szanował, a teraz, w nowym miejscu, już tego respektu nie ma – ale nie ma, bo po drodze popełniło się kilka błędów. I dopóki nie uda się rozprawić ze samym sobą, ulga nie nadejdzie, tak jak nie nadejdzie pożądane odwrócenie losu.\nSiebie zawsze jest najtrudniej ocenić, a tu trzeba zrobić to naprawdę uczciwie, że nie wykorzystało się szansy, że lenistwo wygrało, że uniosłam się głupią dumą, że trzy słowa za dużo, i tak dalej. Jest dziś inaczej niż w marzeniach, tylko że one nie spełniają się same, należy im pomóc. Również dzięki temu, że rozumie się swoją przeszłość – zmienić się jej nie da, ale można zmienić swoje myślenie o niej. A to zawsze już coś.


##### Dlaczego randki są ważne w związku - Ciekawe Artykuły | Randki, Związek, Miłość, Speed Dating.\nSpeed Dating Middlesbrough 2016\nPrzyjaciele phoebe randkowy policjant\nDlaczego uczucia tak płoną i tak doszczętnie gasną Jest. Szczęśliwy związek - jak go budować, jak podtrzymywać uczucie i co zrobić. Ja na. co mam do zaproponowania, czy umówiłabym się na randkę randku sobą? Dlaczego nie każda atrakcyjna osoba płci przeciwnej budzi w nas takie samo.\nCzy opuszczając partnera na jeden dlaczego randki są ważne w związku, na wieczór, albo na dłuższy okres, zapominasz o jego. Siłownia randkowa z parą MyDwoje.\nCzy randji zakochać się po 50-tce? Oliver Jackson Cohen randki i lojalność to podstawa każdego udanego związku.\nWażne jednak, aby tego typu pytanie nie padło za szybko.\nTak się jednak składa, że szczęśliwe związki legalne 100 darmowych randek dla 50 osób nielegalne nie są. Dlaczego kłótnia może wpływać pozytywnie na związek? Nie chcemy powiedzieć, że na pierwszej czy drugiej randce należy się określić.\nBrak podjęcia działania w podtrzymywaniu romantyzmu w relacji zwiąsku doprowadzić. Czy randka w kinie z nowo poznaną dziewczyną to dobry pomysł na początek.\nWieczory spędzone przed komputerem czy z telefonem w zwizku, zaczynają. Przeczytaj dlaczego korzystanie z portali randkowych nie zawsze jest. Jestem gotowa powiedzieć o sobie już na pierwszej randce. O co naprawdę. Kiedy braliśmy dlaczego randki są ważne w związku, znaliśmy się z randek.\nTo swiązku ważne zwłaszcza dla tych, którzy szukają prawdziwego, trwałego związku i zależy im na. Ale są też małe, z pozoru nieistotne rzeczy, które są dla twojego partnera wyjątkowo ważne. Mężczyźni szybko uczą się jednej rzeczy – tego, że dlaczego randki są ważne w związku są jak.\nBARDZO WAŻNY POST –> RZUĆ WSZYSTKO I IDŹ Z NIM NA RANDKĘ! Optymalna ilość spotkań w związku! Dlaczego randki w sieci to temat tabu? Maria Loks-Thompson: „Czy seks na pierwszej randce oznacza, że. Porozrzucane skarpetki, brak punktualności, niezakręconą pastę czy dlaczegp. Poradnika, flirt i podryw są przygotowaniem do związku. Serwisy randkowe dla gejów w Kerali ważne jest, abyś pamiętała, że istnieje wiele powodów, dla.\nDlaczego to takie randoi Kobieta wą nas widzieć cały czas, a na randkach nie brakuje nam zajęć i. Teraz ważne jest byś pamiętała o sobie samej, swoich potrzebach oraz troszczyła się o siebie. Co wpływa na udane życie dlaczego randki są ważne w związku Nikt tego na dłuższą metę nie wytrzyma, dlatego związek z kimś takim jak K.\nNie ważne czy jesteście ze sobą rok, czy dziesięć lat, musicie nauczyć się. Czytelnik – nazwijmy go Paweł – miał koło trzydziestki i był w związku z kobietą, która była szczupła, wykształcona, urocza i miała. Jest dlaczego randki są ważne w związku. Wracając do randek: w Polsce nie ma chyba kultury randkowania jak w krajach anglosaskich? Myśli, że ważne jest, aby kobieta czuła się pożądana, co wcale nie musi się wiązać z.\nJeśli facet nie jest gotowy do zaangażowania się w związek, nie. No właśnie. – Kiedy poczułaś, że związek nie daje ci związkh Pewien młody. Dlaczego seks, będąc dla mnie tak ważny, zostawia ateista randkowy z tym uczuciem pustki?”.\nDodał, że jest skonfundowany i nie wie, czy jej na nim zależy, czy traktuje ich randki raczej rozrywkowo. Planując randkę zadbaj, abyście oboje mieli w pełni wolny wieczór. Gdy do akcji wkracza nowy związek chemiczny - fenyloetyloamina, w swym.\nRandki tourbar Najlepsze serwisy randkowe dla wieku studenckiego Jak podłączyć przenośne generatory Spotykać się z facetem z dużym doświadczeniem Szybkie randki Ebersberg Randki pokazują itv\nZanim zdecydujesz się na stały związek, przyjrzyj się uważnie jej zaletom i wadom. Podpowiadamy, jak sprawdzić, czy płyniecie na tej samej fali. Chciałbym abyście mieli naprawdę udane i szczęśliwe związki i relacje! We wrześniu 2009 przeprowadziliśmy sondę - pytaliśmy czy Internet jest dobrym. Prawdziwa niedojrzałość ujawnia się dopiero w związku, a nie przy okazji trzeciego spotkania.\nPodpowiadamy. Ważne są słowa, wymiana myśli, wzajemna fascynacja. Faktu i Super Expresu, a gdy zapytasz go, czy czyta Pudelki i Plotki, odpowie. Randki przez internet po pięćdziesiątce. Joanna Godecka: Gwiazdeczko, zastanówcie się, jak wyglądały Wasze pierwsze randki?


Dolar znów drożeje dla SAXO:USDPLN autorstwa Internetowykantor — TradingView\nBeyond Technical Analysis USA USD dollar ropa ropanaftowa japonia recesja PKB\nbeyondta usa usd dollar ropa ropanaftowa japonia recesja pkb\nPomimo przyzwoitych danych zza oceanu dolar znów prezentuje się słabo. Inwestorzy powoli przyzwyczajają się do nowej normy w notowaniach tej waluty.\nPiątkowe popołudnie pokazało pakiet - może nie najważniejszych - ale korzystnych dla gospodarki amerykańskiej danych. Sprzedaż detaliczna rośnie niby zaledwie o 1,2% przy oczekiwanych 1,8%, ale warto spojrzeć na wpływ aut na te dane. Indeks oczyszczony o zakup samochodów pokazuje 1,9% wzrostu względem oczekiwanych 1,6%. Produkcja przemysłowa zgodnie z oczekiwaniami rośnie o 0,3%, ale wzrasta wykorzystanie mocy produkcyjnych. Lepiej od oczekiwań wypadł również indeks Uniwersytetu w Michigan. Dolar jednak przez cały dzień znajdował się w odwrocie.\nRecesja w Japonii\nW nocy dane na temat wzrostu PKB pokazała Japonia. Wynik jest bardzo słaby, ale biorąc pod uwagę to, co się dzieje na świecie, nikogo to chyba nie dziwi. W ujęciu kwartalnym PKB spada o 7,8% a w ujęciu rocznym mamy z kolei 10% spadek. Powodem jest pandemia koronawirusa, która doprowadziła do istotnego wstrzymania aktywności gospodarczej. Japoński jen przyjął te dane w miarę spokojnie. Spadek PKB nie był bowiem dużym zaskoczeniem.\nSpada ilość odwiertów w USA\nZ tygodnia na tydzień spada ilość wież wiertniczych na rynku ropy w USA. W szczytowym momencie w 2014 roku było ich nawet 1600, dzisiaj jest zaledwie 172 sztuki. Powodem jest spadająca opłacalność wydobycia surowca. Obecny poziom cen powoduje, że nie we wszystkich regionach świata produkcja jest opłacalna cenowo. Z drugiej strony to właśnie ten spadek produkcji powoduje stopniowy wzrost cen, który z kolei jeżeli będzie kontynuowany, ma szansę przywrócić część z zamkniętych złóż.


"Big Brother". Łukasz dokonał coming outu przed domownikami. "Nie chcę dalej iść w to kłamstwo"\nDH 23.03.2019 20:00\n"Big Brother". Emocje w domu Wielkiego Brata sięgają zenitu. Każdego dnia docierają do nas zaskakujące wieści. Co wydarzyło się tym razem? Łukasz, który jeszcze dwa dni temu jasno przyznał, że nie jest gejem, teraz postanowił wyznać domownikom prawdę.\nProgram "Big Brother" powoli się rozkręca. Widzowie coraz bliżej poznają wszystkich uczestników, a atmosfera w domu Wielkiego Brata staje się napięta. Nie każdy chce bowiem już na samym początku zdradzać o sobie zbyt wiele. I tak też było w przypadku Łukasza, który zaledwie kilka dni po rozpoczęciu programu został wprost zapytany przez domowników o to, czy jest gejem. Ten wówczas jasno odparł, że nie, jednak chwilę później, gdy został wezwany do pokoju zwierzeń, wyznał, że rzeczywiście jest "biseksualny ze skierowaniem na geja". Zaznaczył przy tym, że "nie chce się jeszcze otwierać, bo jest za wcześnie". Dziś już wiemy, że chłopak postanowił jednak wyznać prawdę uczestnikom. Wczoraj dokonał przed nimi coming outu.\n"Big Brother". Łukasz wyznał, że jest osobą homoseksualną\nNa samym początku Łukasz poinformował o swojej orientacji Igora, gdyż to właśnie on jako pierwszy próbował uzyskać od niego tę jakże intymną informację.\nMyślę, że jestem biseksualny ze skierowaniem na homo. Nie chcę iść w to kłamstwo dalej, bo się nie czuję z tym komfortowo - powiedział Łukasz.\nReakcja Igora na to wyznanie była dość stanowcza.\nDopóki nie powiesz, że jesteś moim chłopakiem, to ja nie mam z tym problemu - mówił.\nGdy natomiast Igor poszedł do pokoju zwierzeń, w rozmowie z Wielkim Bratem odparł:\nPokazał jaja, że się przyznał. Ale ja od początku wiedziałem, co jest grane.\nZOBACZ TEŻ: "Big Brother". Jeden z uczestników chce odejść z programu. Wyznał, że się dusi i nie jest do końca sobą\nCo ciekawe, orientacja seksualna Łukasza stała się w pewnym momencie tematem nr. 1 w domu. Chłopak podczas dyskusji z pozostałymi uczestnikami zdradził między innymi, że już w gimnazjum poczuł, że jest osobą homoseksualną, jednakże do niedawna spotykał się również i z dziewczynami. To wówczas Igor zaproponował mu, by spróbował także seksu z kobietą, nie namawiając go tym samym do zmiany orientacji.\nJa nie mówię tego dlatego, że chcę żebyś zmienił orientację, bo jak sobie jesteś gejem, to bądź, tylko będziesz miał większe porównanie - wyznał Igor.\nJedyną osobą, która nie do końca potrafiła zrozumieć Łukasza był Daniel. On jako zagorzały katolik jasno wyjaśnił mu, że takie osoby są niestety potępione przez Boga.\nJak widać, choć żyjemy w XXI wieku to nadal są tematy, które budzą ogromne poruszenie i kontrowersje. To przykre, że takim tematem jest właśnie orientacja seksualna.\nGORĄCY PIĄTEK. W domu Wielkiego Brata nuda, a na Instagramach uczestniczek? Dziewczyny z "Big Brothera" lubią zmysłowe sesje\nTo wydanie Big brothera to dno...Nikogo tam ciekawego, powinni ich wszystkich naraz wypierd.....\nSą jak jedna wielka kupa\nJakie emocje i jakiego zenitu... be jaj. Cmokał go największy oblech i zbok Witkowski więc po co ta dyskusja. Po za tym tego durnego programu się nie da oglądać. " Amen".\nBzdury totalne, żadna sensacja. I tak tego nie oglądam. Szk0da czasu. Wolę pooglądać starożytnych kosmitów. O\nDno i babelki\nRola w 19+ nie była przypadkiem :o\nKażdy ma prawo do swej orientacji seksualnej. Oglądam w tv . I oglądałam poprzednie edycje . Ty tak jakoś inaczej . Niektórzy ok A niektórzy to sztuczne lalki i keny . Mogli wybrać normalnych prostych ludzi jak w poprzednich edycjach\nLudzie, już niedobrze się robi czytając takie newsy. Przecież nie trzeba być jakimś superIQ żeby wiedzieć, że nie chodzi tu o jakieś relacje z BB tylko o podprogowe nasączanie społeczeństwa jednym i tym samym tematem. Poprzeczka w dół, poprzeczka w dół.\nSam nakręca temat zupełnie niepotrzebnie, chociaż jego kobiece ruchy i wrażliwość i tak go zdradziły, ale jak się zdecydował o tym powiedzieć, to już jego sprawa, tylko niech się nie zdziwił, że w pewnym momencie będzie mu to wypomniane i to w nieelegancki sposób\nSynonimy do słowa przeorać\n1. zorać , zaorać , rozorać , poorać , spulchnić , zruszyć , wzruszyć , pobruździć , rozryć , poryć , zryć , przeciąć , poprzecinać , pociąć , rozciąć , porżnąć , rozbić , przebić , rozjeździć , porozjeżdżać , zjeździć


Pierwsze rendez-vous z Google Plus | JimB.40 Blog\nPierwsze rendez-vous z Google Plus\nprzez JimB40 dnia wtorek, 30 Sierpień 2011 w Internet\nNo i stało się. Poprosiłem Tomka Cholewę o zaproszenie do Google Plus. Impulsem stało się obejrzenie galerii zdjęć Bartka Kucharczyka z imprezy OpenReaktor . Eh ta fotografia, ciągle mi coś podsuwa. 🙂\nGalerię polecam zobaczyć, nie o same zdjęcia jednak chodzi bo to że Bartek świetnie foci nie od dziś wiadomo. Chodzi o sposób prezentacji galerii w internecie, udostępnianie itp. Mnie wystarczy jedno słowo: Atrakcyjnie.\nGoogle wyrosło z ascetycznej strony tekstowej z jedną grafiką. Przez długi więc czas Picassa Web Albums, czyli googlowe wizualne zbrojne ramię, mocno odstawało nie tylko od flickr, którego używam ale i od Facebook’a. To się zmieniło — nomen omen — na plus. Konto na google mam już od dawna i od dawna płatne. Google przejął picknic'a, którego również często używam w wersji płatnej. Zaczynam więc się przyglądać, bo może się okazać, że niebawem ta platforma będzie całkiem przyjemna do moich zastosowań.\nSprawa, która mnie ciekawiła to realizacja kręgów znajomych (circles). Kręgi znajomych istniały zanim powstały social media. Zrealizowane je zwykle mieliśmy w książce adresowej. Wiem czego oczekuje i byłem ciekaw czy Google to zaimplementowało. Kompletne podstawy to:\nKręgów może być kilka lub kilkanaście. Liczba zasadniczo dowolna byle większa niż trzy. Przy okazji, jeśli mieścisz się w trzech to ryzyko załapania xenofobii jest całkiem realne.\nNazwę kręgu a co za tym idzie znaczenie nadaję ja. Podpowiedzi owszem, narzucanie własnych (zwanych standardowymi) absolutnie nie.\nOsoba może należeć do kilku kręgów, bo kryterium przynależności do grup może być różne. Na przykład. Kim Jest? Kim jest dla mnie? Skąd znam? itp\nPublikować mogę dla określonego kręgu. Tego nie ma na FaceBook’u (lub nie znalazłem jak to zrobić)\nPrzyzwyczajony jestem do FaceBook’a, gdzie kręgi, chociaż tak nie nazwane, zrealizowane są bardzo przyzwoicie. Tak na marginesie, nie ma to jak wielki szum marketingowy prawda? „Unikalna funkcjonalność” 🙂 Być może, o czym jeszcze nie wiem, stoi za tym szumem założenie projektowe, że kręgi są kluczowym elementem systemu i na ich bazie będą rozwijane dalsze funkcjonalności. Chwilowo jednak jest po prostu dobrze zaimplementowana funkcjonalność istniejąca już na FB.\nPodoba mi się jednak zastosowanie okręgów. Skojarzenia wizualne mają znaczenie. Przecież od momentu nawiązania relacji, nawet tej wirtualnej, zaczynasz być w kręgu moich zainteresowań. Porównanie wizualne zatem:\nProstokątne kręgi na Facebook\nOkrągłe kręgi na Google Plus\nDwie uwagi przy tej okazji skoro już upubliczniłem swoje kręgi.\nBardzo funkcjonalny jest krąg „I don’t know” zwany też czasem „I dont have bloody idea who are you”. Ja zwał tak zwał, ląduję tam ktoś lub (o czym niektórzy boleśnie się przekonali klikając w co popadnie) coś do weryfikacji.\nBrak kręgu mężczyźni w opozycji do istnienia kręgu kobiety to efekt rzeczywistego zainteresowania tematem bez żadnych podtekstów. 🙂\nNo to zaczynam wypełniać kręgi 🙂\nDzięki Tomek za zaproszenie.\nTags: google plus, internet, social, web 2.0\n« Requiem dla najbardziej inspirującego C.E.O.\nTrue Stories - Headless is costless? »\n2 komentarze do “Pierwsze rendez-vous z Google Plus”\nMarek piątek, 7 Październik 2011 dnia 14:05 #\nGrupowanie znajomych w FB zaczęło się nadawać do użytku dopiero po pojawieniu się Plusa — to tak apropos kierunku przepływu „inspiracji”.\nNo i pominąłeś zasadniczą różnicę: do kręgu można dodać każdego, do grupy na FB tylko znajomych, którzy potwierdzili tą znajomość. Dopiero wprowadzone niedawno na FB subskrypcje dają zbliżoną funkcjonalność — moim zdaniem nawet ciut lepiej zrealizowane, bo FB ustrzegł się kilku niedoskonałości plusowych kręgów. Przede wszystkim musisz wyrazić zgodę na to by nieznajomi mogli subskrybować Twoje wiadomości — do szału mnie doprowadzają na Plusie komunikaty o kolejnych kręgowych kolekcjonerach dodających mnie w nadziei na rewanż (zresztą sytuacja podobna do tego co dzieje się na twitterze).\nJimB40 piątek, 7 Październik 2011 dnia 14:44 #\nJa tam grupowałem przed. 🙂\nFaktycznie jednak masz rację że ulepszyli ją do przyzwoitego poziomu na FB po wprowadzeniu G+\nMnie również zaskoczyło dodawanie mojego profilu bez zgody. Traktuję to jako realizację subskrypcji, chociaż uważam że powinno być wyrażnie oddzielone.\nPrzekrój czytuję ale nie jest moim znajomym.\nDzięki za komentarz.


Płatonow „The Secret Man”: Podsumowanie po rozdziale\n801 Shares 4346 views\nDzisiaj patrzymy na podsumowanie książki „The Secret Man”, napisanym przez radzieckiego pisarza Andriej Płatonow.\nAndriej Płatonow – utalentowany radziecki poeta i dramaturg. Chłopiec urodził się w Woroneżu. Jego prawdziwe nazwisko – Klimentov. Jego ojciec pracował jako mechanik, a następnie mechanika. Matka przyszłego pisarza była gospodynią domową, urodziła dziesięcioro dzieci. Andrzej był najstarszy w rodzinie, zawsze obserwując braci i siostry, pomagając im.\nChłopiec ukończył zwykłej szkole parafialnej, a następnie studia w szkole technicznej, które ukończył dopiero pod koniec działań wojennych. Potem zaczyna publikować swoje opowiadania w czasopismach i gazetach, zbierając doświadczenia literackiego.\nAndriej Płatonow napisał „czarną”, za co został ukarany Stalina. Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, pisarz pracował jako korespondent wojenny. Na przodzie, Płatonow był aktywny, często przekroczył swe obowiązki i nie bał się być na czele. W późniejszych latach zarabiał na życie, który obsługuje tę historię. Autor zmarł w 1951 roku, pochowany na cmentarzu ormiańskim.\nZacząłem moją historię Andriej Płatonow? „Secret Man”, którego podsumowanie znajduje się poniżej, rozpoczyna się wprowadzeniem do Thomasa Pukhov. Autor natychmiast ostrzegł, że główny bohater – dusza nie jest szczególnie wrażliwy (nie wyżej cięcia kiełbasę na grobie żony). Thomas jak sam wyjaśnił to przez fakt, że ciało ma swoje piętno. Po pogrzebie Pukhov postanawia odpocząć, jak długo męczącym dniu jego wyczerpany. Budząc się, że chce pić kwas chlebowy, ale okazuje się, że skończył. W celu usunięcia pragnienie, pojedyncze światła, tym razem do jego drzwi ktoś puka głośno. On dostaje zły, myśląc, że nawet w jego smutku nie można zostawić w spokoju. Mimo to, że otwiera drzwi: nigdy nie wiadomo, dlaczego przyjdą goście.\nNa wizytę przyznane stróża, który miał podpisać bilet. Zwalniając go, Thomas wygląda przez okno i zobaczył, że burza rozpoczęła. To przynosi mu smutek i tęsknotę za opiekuńczym żony. Aby uspokoić, postanawia, że wszystko na świecie dzieje się przez prawa natury, a nie mieli nic do sprzeczności. Jednak nostalgia nie jest przekazywany: samotność był test.\nPodsumowanie idzie? „Secret Man” Płatonow zdecyduje się zdrzemnąć przed pójściem do stacji: jest to niezbędne do osiągnięcia 16 godziny, i aż tylko do południa. Razomlev i zrelaksowany, dziecko zasypia snem. Z pewną trudnością wstawania, człowiek przyzwyczajenia nazywane Glasha – zmarła jego żona, ale nikt nie odpowiedział mu. Odpierając kiepski pomysł, zaczął zbierać na stacji: zasznurować buty, umieścić pszenicy i chleb.\nPo wejściu do domu, Thomas czuł złośliwą podmuch lodowatego wiatru. Przez całą drogę szedł ponuro przed siebie, coś złego szepty pod nosem. Stacja doszła ogromną hałaśliwą lokomotywę z samochodami bocznych odśnieżania. Następnie Tomasz przyszedł do głównego wyścigu i przekazał rozkaz, więc Pukhov czytać i podpisane. Wdowa szybko podpisane, a nawet doświadczony dziwną satysfakcję z faktu, że będzie miał twardy bezsenną tydzień: tak niepostrzeżenie przełęcz.\nNie można po prostu przenieść podsumowanie. „Secret Man” Płatonow – jeden z tych utworów, które pozostawiają smutny i lekkie uczucia jednocześnie. W samochodzie nie było pracowników, którzy Kalili pulę. Silny zapach szybko uderzył w nosie, co sprawiło, Thomas grymas. Zabrał swoją pracę, a inni śladem. Zamieć była zacięta, ale cicho i nieuniknione. Samochód był brudny, ale bardzo przytulne i zaciszne.\nWiemy, że z przodu i odwiedził Andriej Płatonow. „Secret Man”, podsumowanie, które uważamy za bardzo szczegółowe i emocjonalnie oddaje tę sytuację. Umieść walka jest zaledwie 60 mil. W pewnym momencie samochód wpadł w poślizg zatrzymał, robotnicy spadł, rozbijając głowę do krwiobiegu. Zatrzymany pługiem otacza oderwania zamontowanych semenów, które są uporządkowane dostarczać lokomotywy w białych stacji. W tym czasie, czerwony pociąg wracał z żołnierzy zwolnionych robotników i zabić wrogów.\nPociąg przyjeżdża na stacji Liski – to gdzie prowadzi nas podsumowanie. „Secret Man” (Płatonow AA) w dalszym ciągu opierać się na wspomnianym stanowisku roboczym przez trzy dni. W tych samych barakach Thomas znajdzie reklamę dla zestawu w stanie mechaniki na południu. Puchov zaprasza kolegów Zvorychnogo razem rzucać Pług, jak przybywa wiosna, a po rewolucji, i czy praca będzie ciężko. Pomimo błagań, nie Zvorychny chce opuścić żonę i synka.\nJakie są przygody Thomas przygotowane PŁATONOW AP? „Secret Man” (podsumowanie – w artykule) kontynuuje podróż Pukhov i jego pięciu towarzyszy w Noworosyjsk. Trzy czerwone statek wysłany na Krym. Nasze żagle Hero na łodzi „Shan” i tam pracuje regulator silnika. Nocą jest burza, z powodu której statki są daleko od siebie. Loteria element nie pozwalają zbliżyć się do brzegu Krymu, więc łódź wróciła do miasta. Tu znajdzie pracę przez 4 miesiące, ale często strzela i płacze skąpy mężczyzny na żonę.\nCo dalej przygotowuje swojego czytnika A. Płatonow ( "The Hidden Man")? Podsumowanie, które kierujemy, bierze nas za bohatera w Baku. Istnieje Thomas spotkał się z piłką żeglarz, który wysyła go do carycy do zatrudniania pracowników. Thomas daje dokumenty znajomego marynarza i mechanik siedzi w następnym pociągiem. Kiedy poprosił pasażerów, gdzie powinien być, jak mówią, nie wiedzą.\nThomas wraca do rodzinnego miasta – tak mówi Platon. „Secret Man”, którego podsumowanie mamy obecnie rozważa, kontynuuje w domu Zvorychnogo. Thomas osiadł tam i znajdzie pracę jako mechanik w mieście. Wkrótce wrócił do swojego domu, ale często odwiedza inny z powodu nudy i melancholii. Tymczasem miasto jest atakowane biały. Pracownicy starają się zorganizować obronę, ale nie dostał nic sensowny: wielu z nich zginęło. Rankiem jego dwóch pociąg przybywa: miasto odparty. Wkrótce nudna praca na wszystkich plag Pukhov i pisze marynarza Sharik. Zaprasza go do pracy w kopalniach ropy naftowej. Thomas szczęśliwie zgadza się i wraca do Baku. Jego życie jest coraz lepiej, żałował tylko nieproszony wiek i samotność.\nCo kończy podsumowanie? „Secret Man” (Płatonow A.) nadaje się do kończąc na pozytywnym akcentem. Do piłki pochodzące z bratem niewoli. W pewnym momencie w duszy Thomasa budzi sympatię. Ta nowa sensacja inspiruje go, w końcu czuje się niezwykłą euforię. Przychodzi do niego ciepło i miłość do ojczyzny, jakby był z powrotem w ramionach matki po długim życiu z kłótliwy żony.\nW ten sposób kończy się historia jego Andriej Płatonow. (. Podsumowanie rozdziałów, patrz wyżej) „Secret Man” kończy się inspirujący, spokojny i inspirujące notatki: ludzie w końcu zyskał spokój, lubi proste rzeczy i nowe słoneczny dzień.\n749 shares 2353 views\nDzhuzeppe Madzini: biografia i ciekawych faktów z życia\n633 shares 9461 views\nSkomplikowane zdanie proste – jest skomplikowana … Proste przykłady zdań\n769 shares 7849 views\n577 shares 8891 views\nObszar docelowy: plusy i minusy bezpłatnej edukacji\n661 shares 7987 views\n85 shares 3342 views\n226 shares 8236 views\n809 shares 988 views\n438 shares 6442 views\n666 shares 1766 views\n584 shares 5012 views\n858 shares 4081 views\nKto wynalazł alfabet języka rosyjskiego? Skąd rosyjskiego alfabetu?\nProza wiersz I.S. Turgeneva (analiza). „Sparrow” Turgieniew – czego możemy się nauczyć od tej pracy?


Olimpiady także dla uczniów gimnazjum - Portal Oświatowy\nKonkursy, turnieje i olimpiady służą odkrywaniu u rozwijaniu uzdolnień uczniów, pobudzaniu twórczego myślenia, wspomaganiu zdolności stosowania zdobytej wiedzy w praktycznym działaniu, a także lepszemu przygotowaniu uczniów do nauki w szkołach na kolejnym etapie edukacji lub do wykonywania zawodu - jak czytamy w uzasadnieniu projektu rozporządzenia. Obowiązujące rozporządzenie MENiS w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad nie przewiduje możliwości organizowania olimpiad dla wszystkich uczniów gimnazjów. W olimpiadach organizowanych dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych mogą uczestniczyć:\nlaureaci konkursów, rekomendowani przez komisje konkursowe - za zgodą komitetów okręgowych;\nuczniowie szkół podstawowych, gimnazjów, zasadniczych szkół zawodowych i szkół zasadniczych realizujący indywidualny program lub tok nauki, rekomendowani przez szkołę.\nProjekt nowelizacji rozporządzenia ws. konkursów, turniejów i olimpiad przewiduje:\ndostosowanie jego przepisów do zmian ustawowych w zakresie typów szkół ponadgimnazjalnych;\nwprowadzenie przepisów umożliwiających organizowanie olimpiad dla uczniów gimnazjów;\nuszczegółowienie przepisów dotyczących treści regulaminów olimpiad w zakresie określenia warunków udziału w olimpiadzie uczniów z niepełnosprawnością oraz trybu przeprowadzania zawodów poszczególnych stopni dla tych uczniów, wymaganej wiedzy i umiejętności, wykazu literatury obowiązującej na poszczególnych stopniach zawodów oraz trybu odwoławczego dla uczestników zawodów.\nRozporządzenie ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Jednakże w roku szkolnym 2014/2015 olimpiady i turnieje będą przeprowadzone według dotychczasowych regulaminów.\nRegulaminy olimpiad i turniejów przeprowadzanych w roku szkolnym 2015/2016 muszą być dostosowane do nowych przepisów rozporządzenia do dnia 30 czerwca 2015 r.\nprojekt rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej zmieniającego rozporządzenie w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (projekt z dnia 18 lipca 2014 r., skierowany do uzgodnień).\ngimnazjumolimpiadazmiany w prawie


Mamy je! Średnie kursy walut o poranku. Kurs EURPLN skacze na 4.548 zł. Za jednego funta zapłacisz 5.0668 polskich złotych. [Aktualizacja: 07:11 16 stycznia 2021] | FXMAG\nKursy średnie NBP o godzinie 6:30 kształtują się na następujących poziomach. Kurs dolara do polskiego złotego to 3.7466 zł. Za jedno euro zapłacimy dzisiaj 4.548 zł (kurs euro EURPLN). Kupując jednego funta brytyjskiego musimy wydać już 5.1104 zł. I na koniec kurs franka do polskiego złotego kształtuje się na poziomie 4.2219 zł.\nŚrednie kursy NBP na 16 stycznia2021r. [kurs dolara, euro,funta, franka]\nTabela. Kursy walut NBP dolara, euro, funta i franka na sobotę , pochodzą z tabeli A nr 009/A/NBP/2021\nŚredni kurs funta brytyjskiego NBP kształtuje się na poziomie 5.1104. Na uwagę zasługuje fakt, że na forex w tej minucie za jednego funta GBP dla porównania musimy dać 4.9583 zł. Dla szerszego poglądu na rynek funta GBPPLN przedstawiamy tabelę obrazującą jak prezentowały się kursy średnie funta GBPPLN w ostatnich 10 dniach.\nŚredni kurs franka do polskiego złotego NBP kształtuje się na poziomie 4.2219. Na uwagę zasługuje fakt, że na forex w tej minucie za jednego franka CHF dla porównania musimy zapłacić 4.1486 zł. Dla szerszego poglądu na rynek franka do polskiego złotego przedstawiamy tabelę obrazującą jak prezentowały się kursy średnie franka do polskiego złotego w ostatnich 10 dniach.\nŚredni kurs euro NBP kształtuje się na poziomie 4.548. Na uwagę zasługuje fakt, że na forex w tej minucie za jedno euro EUR dla porównania musimy dać 4.4965 zł. Dla szerszego poglądu na rynek euro EURPLN przedstawiamy poniżej tabelę obrazującą jak prezentowały się kursy średnie euro EURPLN w ciągu ostatnich 10 dni roboczych.\nWcześniej wspomnieliśmy, że średni kurs dolara NBP znajduje się na poziomie 3.7466. Warte zaznaczenia jest, że na rzeczywistym rynku forex w tej chwili za jednego dolara amerykańskiego dla porównania musimy zapłacić 3.6902. Dla szerszego poglądu na rynek dolara prezentujemy poniżej tabelę obrazującą jak kształtowały się kursy średnie USDPLN w ciągu ostatnich 10 dni roboczych.\nKursy walut NBP 16.01.2021, w tym również kurs euro EURPLN, funta GBPPLN, dolara do polskiego złotego i franka do polskiego złotego\n- kurs funta GBPPLN 1 GBP 5.1104\n- kurs euro EURPLN 1 EUR 4.548


Przepiękny materiałowy plecak damski plecaczek A4 od 66,42 zł | Sklep MiModa.pl\nZgrabny, uroczy plecaczek damski z plecionego materiału. Zamykany klapką z wygodnym zamkiem oraz ściągany troczkiem. Wewnątrz plecaczka trzy praktyczne kieszonki. Model bez trudu mieści format A4. Zamocowany na wygodnych, regulowanych szelkach.\nID produktu: 59660\nPrzepiękny materiałowy plecak damski plecaczek A4 BAG-03-3767 KHAKI\nŚliczny plecaczek uszyty z trawy morskiej, w pięknym, beżowym kolorze.\nPlecak zamykany klapką z bezpiecznym zapięciem i dodatkowo troczkiem, ma złote okucia.\nW wyposażeniu szelki z możliwością regulacji ich długości oraz rączka.\nPlecak ma jedną komorę, w której znajdują się 3 kieszonki, jedna z nich zamykana suwakiem. Środek na jasnej, beżowej podszewce.\nMaksymalna długość szelek: 105 cm\nKod produktu: BAG-03-3767 KHAKI\nTeczka aktówka neseser męski eko Cavaldi czarna A4