Jak kupować? - Społem Gliwice\nW zakładce menu wybieramy kategorię produktów, które nas interesują np. torty. Wybieramy produkt klikając na zdjęcie lub pole: „do koszyka”. Następnie określamy ilość kilogramów, w polu „Data odbioru” należy podać datę planowanego przez Państwa odbioru zamówionych produktów i zatwierdzamy klikając „do koszyka”.\nUwaga: najkrótszy termin realizacji zamówienia wynosi 2 dni robocze. Waga odbieranego produktu może się różnić od zamawianej do 15%, dlatego wyliczona wartość zamówienia jest orientacyjna. Oczywiście płacicie Państwo przy odbiorze za wagę rzeczywistą tortu.\nW każdym przypadku należy wypełnić pola oznaczone gwiazdką. Następnie wybieramy miejsce, w którym chcemy odebrać zamówiony produkt. Jeżeli chcemy dołożyć coś do koszyka klikamy „kontynuuj zakupy”. Aby zakończyć zakupy klikamy „zamawiam”.\nZamówienia można dokonać bez rejestracji , dokonując rejestracji lub logując się na posiadane konto.\nJeżeli chcecie przekazać Państwo jakąś uwagę dotyczące zamawianych produktów (np. dotyczącą napisu okolicznościowego), prosimy zamieścić to w polu „Uwagi”. Należy zapoznać się z regulaminem sklepu i zaznaczyć ten fakt w polu oznaczonym gwiazdką. Następnie klikamy pole „podsumowanie”. Na wyświetlonej planszy należy sprawdzić czy zamówienie oraz wszystkie dane są poprawne i kliknąć pole „ potwierdzam zakup” .\nNa wskazany na karcie „Twoje dane „ adres mailowy przyjdzie potwierdzenie zamówienia. Prosimy o potwierdzenie zamówienia poprzez kliknięcie na podany link.\n1. Na stronie głównej klikamy na napis logowanie/rejestracja.\n2. W polu E-mail wpisujemy swój adres mailowy, który będzie potrzebne przy każdym logowaniu do sklepu. Można go później w razie potrzeby zmienić.\n3. W polu hasło wpisujemy słowo (lub ciąg liter i liczb), które będzie służyć do identyfikacji przy logowaniu. Hasło również można później zmienić.\n4. W polu powtórz hasło jeszcze raz wpisujemy swoje hasło.\n5. Klikamy na przycisk zrejestruj się . i przechodzimy na stronę logowania.\n6. Na podany przy rejestracji adres mailowy otrzymujemy potwierdzenie rejestracji.Aby potwierdzić rejestrację klikamy na przesłany w nim link. Zostanie otwarta strona internetowa sklepu i można rozpocząć zamawianie. 7. W trakcie pierwszego zamówienia w kroku „Twoje dane” należy uzupełnić swoje dane o imię, nazwisko, nr telefonu kontaktowego i adres zamieszkania.\n1. Na stronie logowania pod okienkiem „zaloguj się”, klikamy po nie pamiętasz hasła na napis “kliknij tutaj”.\n2. Na następnej stronie, na którą zostaniemy automatycznie przekierowani, wpisujemy w okienku „Twój adres e-mail” ten, który został podany przy rejestracji, a następnie klikamy „zmień hasło”.\n3. Na podany adres e-mail otrzymujemy wiadomość z linkiem resetującym hasło, który należy kliknąć aby wprowadzić nowe hasło.


Rozenek powinna popracować nad stylem i MIMIKĄ? (FOTO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Małgorzata Rozenek » Rozenek powinna popracować nad stylem i MIMIKĄ? (FOTO)\nczytany: 18345 razy\nJej twarz wyraża więcej niż 1000 słów?\nJesteśmy świadkami bardzo widowiskowej metamorfozy. Radek Majdan rozbudził w Małgorzacie Rozenek seks (a może eks?) bombę. Wcześniej elegancka żona Jacka Rozenka u boku sportowca zaczęła zakładać mini, wysokie kozaczki czy tiulowe spódniczki. Jej były mąż przyznaje, że nie wie, co się stało z jego Gosią, ale na pewno wcześniej nie ubierała się w taki sposób jak dzisiaj.\nOstatnio jeden z magazynów poinformował, że nawet władze TVN-u nie pochwalą stylu Perfekcyjnej, która zamiast elegancji prezentuje dyskotekowy "szyk".\nPo pierwsze, musi zmienić styl i przestać ubierać się jak dziewczyna piłkarza. Rozenek budowała swoją markę na byciu Perfekcyjną Panią Domu. Na początku kariery uchodziła za stylową i elegancką kobietę, zawsze stosownie ubraną do okazji. Gdy związała się z Radosławem Majdanem, sporo się zmieniło. Małgorzata pokochała mini spódniczki i głębokie dekolty. Szokowała odważnymi rozcięciami i ekstremalnie wysokimi szpilkami. Taki wizerunek sprawił, że bliżej jej było do skandalistki niż ekspertki od prowadzenia domu czy hotelu - zdradził pracownik stacji TVN magazynowi Show.\nGdy jesteśmy już w temacie zmian - mamy wrażenie, że Gosia powinna popracować też nad mimiką, bo każde jej ostatnie zdjęcie z salonów aż się prosi o mema! Czy to zirytowanie, zmęczenie czy również efekt "Radzia"?\nPo wczorajszej imprezie mogłaby przybić piątkę z panią Rozenek. Jakiś czas temu Małgorzata Socha miała na salonach mały incydent. Zainteresowanie i podejrzenia o stosowanie botoksu wzbudziły zbliżenia na buzię aktorki. Gosia ... czytaj więcej


Chleb na zakwasie (dla początkujących) - łatwy i bezproblemowy\nMoja przygoda z zakwasem nie jest tak różowa jak mogłabym się tego spodziewać. Przecież przeczytałam tyle książek, tak wiele artykułów na ten temat, że wszystko powinno wyglądać co najmniej tak pięknie, jak w książce Hamelmana. No nie jest, a raczej nie było, bo powoli zaczynam widzieć światełko w tunelu, a chleby zaczęły przypominać… chleby…\nTak, tak, w pierwszych wypiekach trudno było doszukiwać się podobieństwa i nawet wyborny smak nie pomagał zapomnieć goryczy porażki. W końcu zaczęłam rozumieć, że ciasto chlebowe na zakwasie to nie drożdżowa bułka i trzeba obchodzić z nim zupełnie inaczej. Przede wszystkim wyrabianie, wyrabianie i jeszcze raz wyrabianie. Nie wystarczy wrobić ciasta w robocie kuchennym, wrzucić do koszyka i upiec. Do ciasta trzeba przyłożyć ręki, by bochen był bochnem.\nWyrabianie ręczne ciasta nie jest trudne, wymaga tylko odrobiny cierpliwości. Nawet najluźniejsze ciasto wyrzucamy na blat kuchenny i zaczynamy zabawę. Rozciągamy i składamy, rozciągamy i składamy – jak kopertę, albo świeżo uprane pranie. I tak przez około 10-15 minut, aż zauważymy, że ciasto zaczęło „trzymać” nadaną mu formę, a wciskając w nie palec, wgłębienie szybko znika. Tak wypracowane ciasto powinno dać nam wymarzony bochenek pachnącego, domowego chleba.\n230g aktywnego zakwasu (u mnie żytni)\n330-350g wody (przegotowanej lub źródlanej)\n1-2 łyżki oleju lub oliwy (do wyrabiania)\nopcjonalnie mała szczypta suchych drożdży, szczególnie dla młodego zakwasu\nDokarmiony wcześniej zakwas przełóż do miski. Dodaj wszystkie pozostałe składniki i wyrabiaj ciasto np za pomocą robota kuchennego, aż stanie się gładkie i ciągnące.\nPrzykryj i odstaw w temperaturze pokojowej na 5-8 godzin lub na 12-16 do lodówki.\nPo upływie tego czasu ciasto powinno wyrosnąć. Przełóż je na blat kuchenny oprószony mąką i natłuszczonymi oliwą dłońmi zacznij wyrabiać, rozciągając ciasto i składając. Po każdym złożeniu obracaj ciasto o 45% i ponownie rozciągaj i składaj. Czynności te powtarzaj przez około 10-15 minut lub do momentu aż ciasto będzie gładkie na powierzchni, a wgłębienie po wciśniętym palcu od razu zniknie. Staraj się podsypywać jak najmniej mąki podczas wyrabiania – taka dodatkowa mąka zmienia strukturę ciasta i chleb może wyjść ciężki i zbity. Im luźniejsze ciasto, tym chleb bardziej puszysty po upieczeniu. Nie lekceważ tego etapu – niestarannie wyrobione ciasto rozpłynie się w piekarniku!\nUformuj bochenek podłużny lub okrągły i oprósz mąką.\nPrzełóż do obsypanego obficie mąką koszyka (wyłóż koszyk cienką ściereczką oprószoną mąką jeśli boisz się, że ciasto przyklei się do kosza) i pozostaw do wyrośnięcia na 3-4 godziny w temperaturze pokojowej lub około 8 godzin w lodówce. Ciasto z lodówki równiej wyrasta, i łatwiej wyjmuje się je i nacina, ale skórka po upieczeniu wygląda gorzej niż w przypadku wyrastania na kuchennym blacie (na zdjęciach chleb wyrastający w lodówce).\nCiasto wyrastające w lodówce odstaw na blat kuchenny na około 30 minut, by lekko się ogrzało.\nRozgrzej piekarnik do 240°C razem z blachą, na której chleb będzie pieczony.\nWyłóż bochenek na gorącą blachę (możesz oprószyć otrębami, ja posypuję nimi bochenek w koszyku przed wyrzuceniem na blaszkę) i natnij wg uznania. Pozwoli to chlebowi ładnie wyrosnąć i nie popękać w nieodpowiednich miejscach.\nPiecz z parą przez 10-15 minut, a następnie obniż temperaturę do 210° i dopiekaj przez kolejne 15 minut lub do uzyskania odpowiedniego stopnia wypieczenia skórki.\nDobrze wypieczony chleb powinien wydawać głuchy odgłos po postukaniu od spodu.\nWystudź całkowicie na kratce przed pokrojeniem. Studzenie jest o tyle ważne, że chleb wewnątrz wciąż „dochodzi” pod skórką.\nchleb mąka pszenna zakwas\nPrevious postRoladki rybne z kremowym serkiem na purée z groszku i rukoli\nNext postNajlepsze bułki śniadaniowe\n16 sierpnia 2016\t11:24\nFantastyczny chlebek! Pieknie wyrosniety i naciety… :)\n16 sierpnia 2016\t16:59\nChleb i zdjęcia – fantastyczne się uzupełniają, wszystko wygląda bardzo apetycznie.\n~Jolanta Szyndlarewicz says:\n17 sierpnia 2016\t10:33\n… bo do chleba trzeba serca po prostu:) …. a jak da mu się serce to i piękny i pyszny będzie:)\n17 sierpnia 2016\t10:45\nŚwięta, święta prawda!\n22 sierpnia 2016\t16:01\n24 sierpnia 2016\t12:04\njutro się zabiorę :)\n6 września 2016\t08:59\nPiękny bochenek :). Domowe pieczywo jest najlepsze :)\n25 czerwca 2017\t10:47\nŚwietnie wygląda, spróbuje na pewno! :)\n17 stycznia 2018\t13:03\nCzy chodzi o pszenna typ 720?czy zytnia720??nie znam pszennej 720 ?\n17 stycznia 2018\t13:16\nChodzi o mąkę pszenną. 720-750 będzie OK\n17 stycznia 2018\t21:18\nUfff☺ no bo myślałam. Ze coś nie zrozumiałam. ..sam znać. Jak mi coś wyjdzie ..mam pytanie..ze względu na to .ze piekę jakiś zaś tylko głównie na mące zytniej (720) ? lub lekko mieszam z pszenna.nie za bardzo wiem. Jaka konsystencję ma mieć ciasto zanim odstawie je na np. 8 godzin . ? Czy możesz ta konsystencję porównać do czegoś? ?lejące? ?gumowe??czy zamiar robotem. .mogę łyżka? ? (Drewniana) czy ręcznie? ?proszę o podpowiedź ?\n17 stycznia 2018\t21:25\nCiężko porównać do czegoś konkretnego te konsystencję. Ciasto jest ciągnące, rozlewające się, ale płynne nie jest. Takie trochę jak hmm… Kluski kładzione?? Pierwsze wyrabianie może być ciężko dobrze zrobić ręką, bo będzie się mocno kleić, ale jeśli masz doświadczenie w pieczeniu chlebów, to dasz radę bez nadmiernego podsypywania mąką. Pózniej, przy składaniu jest już łatwiej.\n19 stycznia 2018\t22:37\nno dobra,to probuje. bo juz kilka razy podchodzilam do pszennych (\ndziekuej za wskazowki i odpowiedzi:)\n25 marca 2022\t14:28\nChlebek wyszedł niesamowity i przepyszny. Jak widać na zdjęciu 🙂


Ocena 3.00/5Na podstawie 4 opinii.\nDodaj opinie5/5Sukienka Fajna tunika :)Opinia dodana 2010-06-29 przez: Aleksandra, Szczecin5/5Sukienka Jestem bardzo zadowolona z sukienki:)Opinia dodana 2010-06-12 przez: Lech, Łomża1/5Sukienka niestety, też jestem niezbyt pozytywnie nastawiona na tą sukienkę.. zbyt przezroczysta, gdyby była z innego materiału, lepszego jakościowego, do tego mniejszy "prześwit", bo w tym momencie można to uznać za tunikę noszoną ze spodniami, bo na sukienkę to trochę nie za bardzo. Do tego gdyby dodać ozdobniki do całości, dało by urok sukience. Dodać w pasie pasek ozdobny. Brakuje tej sukience czegoś co wpada w oko, ogólnie pomysł na górę w wersji szala opadającego na ramiona -jest ok ale całość nie. Pierwszy raz jestem na NIE i ocena 1.Opinia dodana 2010-03-18 przez: Magdalena, Wiry1/5Sukienka nie podoba mi się ! ;O ;/Opinia dodana 2010-03-16 przez: Wiktoria, GorzówSzybka pomoceButik.pl: Opinie o sklepieRegulamin eButik.plFranczyza ButikOferuj produkty w eButik.plPolityka prywatnościObsługa klientaRejestracjaKoszty wysyłkiKontaktZwrotyStatus zamówieniaDołącz do nas - COPYWRITERDołącz do nas - młodszy specjalista ds e-mail marketinguInfolinia i zamówienia22 211 80 33801 002 033Pon - Pt 8 - 16© Copyright 2006 - 2016 Butik on-line // Jeżeli masz uwagi do sklepu butik lub masz pomysł na jego usprawnienie, skontaktuj się z nami.


Publikacje EnergyRe | Special-Ops.pl\nElektrownie słoneczne dla firmy i domu\nEnergyRe Czy fotowoltaika jest opłacalna?\nZ roku na rok rośnie świadomość społeczeństwa w kwestii opłacalności fotowoltaiki. Wizja nieuchronnych i sporych podwyżek cen energii elektrycznej skłania inwestorów do podjęcia działań, mających na celu...\nZ roku na rok rośnie świadomość społeczeństwa w kwestii opłacalności fotowoltaiki. Wizja nieuchronnych i sporych podwyżek cen energii elektrycznej skłania inwestorów do podjęcia działań, mających na celu uniezależnienie się od dostaw i cen prądu, poprzez montaż paneli fotowoltaicznych. Domowa elektrownia słoneczna może całkowicie pokryć zapotrzebowanie gospodarstwa domowego na energię, co z kolei wpłynie na realne oszczędności na rachunkach, które przy odpowiedniej mocy instalacji mogą ograniczyć...


Wakacje radnych będą krótsze | Chojnice.com\nWakacje radnych będą krótsze\nW poniedziałek 21 sierpnia odbędzie się kolejna sesja rady miejskiej. Została przyspieszona o tydzień ze względu na konieczność podjęcia uchwały o włączenie terenów w granicach miasta do strefy ekonomicznej.\n11 sierpnia 2017 11:57 0\nBurmistrz Arseniusz Finster chce, by na początku przyszłego roku szkolnego były gotowe boiska przy SP nr 5 i rozbudowana SP nr 3.\nZmiana ta powoduje również zmiany z kalendarzem innych spotkań, m.in. zmieniona będzie data spotkania członków zespołu pracującego nad programem wsparcia prokreacji. To jednak nie wpłynie na datę zakończenia prac tej konkretnej komisji. Ten temat ma być postawiony przed radą miejską na kolejnej sesji we wrześniu.\nNa najbliższej sesji radni zdecydują o kilku zmianach w budżecie. Jedną z nich ma być pomoc publiczna dla gminy Chojnice z przekazaniem środków na WOPR, który chce zrealizować drugi etap rozbudowy swojej siedziby w Charzykowach. 20 tys. zł da też gmina Chojnice. Radni ruszą też środki na rozpoczęcie budowy bazy sportowej przy Szkole Podstawowej nr 5.\nJuż wkrótce miasto ogłosi przetarg i jeszcze jesienią ruszą pierwsze prace ziemne. Miasto otrzymało na ten cel dofinansowanie z Ministerstwa Sportu w kwocie 859 tys. zł, a cała inwestycja wyniesie ok. 2,6 mln zł. Przypomnijmy, powstanie kompleks boisk i bieżnia lekkoatletyczna. Burmistrz Arseniusz Finster podjął również decyzję, że rozstrzygnie przetarg na rozbudowę – m.in. o trzy sale i kuchnię - Szkoły Podstawowej nr 3.\n- Analizowaliśmy głęboko tę sprawę i podjąłem decyzję, żeby przetarg rozstrzygnąć. W tym przypadku będziemy inwestować własne środki bez zewnętrznego dofinansowania. Kosztorys rozbudowy to 2,4 mln zł, a najkorzystniejsza oferta opiewa na 2,2 mln zł. Druga część zadania to budowa windy – kosztorys to 414 tys. zł, a najkorzystniejsza oferta to 472 tys. zł.\n- Będę radzie rekomendował, żeby temat rozstrzygnąć – wyjaśnia burmistrz. - Jeśli radni się zgodzą, to podpisujemy umowę i zaczną się prace. Tak, jak w przypadku SP nr 5, chcemy zakończyć prace do końca sierpnia przyszłego roku.\nO zmianach na sesji\n11 sierpnia 2017 12:34


Życiorys - to twoja wizytówka, to zaproszenie do spotkania właśnie z Tobą spośród tysięcy innych kandydatów.\nPierwszym etapem poszukiwań pracy jest przygotowanie atrakcyjnego CV.\nTwoje doświadczenie, twoja historia współpracy z różnymi firmami, informacje o przebytych szkoleniach i kursach powinny podane być, w bardzo czytelny, przejrzysty sposób. Rekomenduję proste formy, żadnych udziwnień, kwiatków, szlaczków i efektów „wow" w dokumencie. Stonowane kolory, dodatkowo jeden przykuwający wzrok, do istotnych informacji.\nPrzejrzałam mnóstwo „cefałek" w swoim życiu i niestety bardzo niewiele zrobiło na mnie dobre wrażenie. Często z braku interesujących kandydatów, albo nie potrafiących się sprzedać na piśmie kandydatów, dawałam szansę tym, którzy w dawnym stylu umieszczali informacje w jednym ciągu, od lewej do prawej, informując mnie o swoim życiu osobistym, wieku, dzieciach, żonach i prawie kochankach Tego typu szczegóły oczekiwane naście lat temu, obecnie są zbyteczne.\nLiczy się doświadczenie, szkolenia i wszystkie dyplomy potwierdzające naszą specjalizację w danej dziedzinie. Nawet kierunek wykształcenia nie ma takiego znaczenia, bo pracodawcę interesuje to, co możesz wnieść do firmy, twoja skuteczność, rekomendacje, portfolio klientów i casy.\nUwaga! Swoim CV musisz przekonać przyszłego pracodawcę o tym, że jesteś jego najlepszym wyborem!!!\nJeśli nie masz graficznego zmysłu, skorzystaj z szablonów Office. Jest w czym wybierać.\nPamiętajcie o aktualnym, profesjonalnym zdjęciu. Nic nie zyskacie na zatajeniu swojego wieku, obecnego wyglądu. Wszyscy kupujemy oczami, a następnie faktami. Niedawno miałam sytuację, gdzie Pani umieściła swoje zdjęcie lat 35, a w rzeczywistości przyszła dojrzała 45′ka. Nie żebym się przestraszyła, ale delikatnie poczułam, że ktoś wprowadził mnie w błąd. Musiałam poświęcić czas komuś, kto i tak choć bardzo efektywny, za nic nie wpisałby się w styl firmy, klientów których obsługujemy. Co za tym idzie, od samego początku skazany byłby na pracę w trudnych warunkach bez akceptacji środowiska. I tu możecie ze mną polemizować, ale uważam, że praca w mediach, praca w reklamie online, ma swój pułap max. wiekowy. Mam ogromną świadomość, że mnie to również dotyczy. Granica ta, podwyższa się dla osób, które od zawsze pracują w mediach, a obniża znacznie dla tych, którzy w pewnym wieku chcą się przebranżowić i np. po 35 roku życia ze sprzedaży samochodów, marzą o sprzedaży reklamy. Stanowcze: NIE. Takie rekrutacje się nie udają.\nW CV nie zapomnijcie podzielić się informacją o swojej pasji, hobby. Nieciekawie to wygląda jeśli go nie macie, jeszcze gorzej, jeśli jest zbyt ogólne, a najgorzej jak napisaliście, że kochacie czytać książki, a w rzeczywistości przez ostatni miesiąc nie przeczytaliście ani jednej. Pytanie o pasję na rozmowie rekrutacyjnej to prawie pewnik, zatem przemyślcie bardzo uważnie, co wpisujecie i co o tym będziecie potrafili powiedzieć.\n- profesjonalny mail kontaktowy\n- całość, nie dłuższa niż 2 strony, zapisana w formacie PDF\nPolecam link do ciekawych szablonów cv: http://www.drsprzedaz.pl/start/career/


Wszyscy muzulmanie maja obowiazek ochrony islamskich niewias - Sztuka Ogrodowa AR\nWysłany: Śro 4:43, 09 Kwi 2014 Temat postu: Wszyscy muzulmanie maja obowiazek ochrony islamskich niewias\nsiÄ naprawdÄ duze ilosci wody. [link widoczny dla zalogowanych] pasy neoprenwe nie wytapiajÄ\nCzy to tylko moje, znaczy moje Ĺşle zainwestowane 249zĹ?? W kazdym razie zycze Ci szczescia! Ja zaczynaĹem od nauki w saloniku na osiedlu ale......moja praca to byĹo gĹĂłwnie sprzÄ\ntanie. Zanim kupiĹam sprawdziaĹam - urzÄ\nw USA i UK, zaryzkowaĹam ale tamtejsze opiniÄ mnie przekonaĹy a Britebox potwierdziĹ dziaĹanie. Warto siÄ ralizowaÄ, stawiaÄ na siebie, bo jeĹli nam jest Ĺşle to i tym, ktĂłrym przyszĹo z nami obcowaÄ. [link widoczny dla zalogowanych]\nĹźÄ nie mogĹam zajĹÄ, i u ciebie moja droga jest to samo. dziewczyny walczcie z zasadaami tak jak ja!! Ja jak widzÄ,Ĺźe ktoĹ podaje nazwÄ gabinetu czy kliniki oraz nazwisko lekarza,to takie miejsca omijam szerokim Ĺukiem i radzÄ robiÄ to samo - gdyĹź te gabinety,kliniki i lekarze nie sÄ\nwarte Ĺźadnej, podkreĹlam ĹťADNEJ UWAGI! Nie wiem czy mam go stosowaÄ wedĹug zaleceĹ, czy po prostu ja Ĺşle zrozumiaĹam i przepisano mi Gynalgin na wypadek wystÄ\njakieĹ objawy? Nie wiem za co, bo sie nie zapytaĹam (taki charakter, Ĺźe sie wstydze). - AniÄ MuchÄ 6 godzin fizycznej pracy na sloncu w dodatku na samej wodzie.\nzajmuje to sporo czasu, bo gÄste... Pewno jeĹli nie znajde kogoĹ to sie wybiore po recepte\nzbudowane z yyyy...KYRATYNY !!! [link widoczny dla zalogowanych] :S\npozdrawiam MĂłwiÄ Wam! Tak kalmry,wyciaganie wosku z uszu i co jeszcze wymyslisz,zeby pare groszy tu od ludzi wyĹudziÄ a moze to pozycja nie ta? jestesmy w polsce a i nawet sam personel tak wymawia nazwe swojej firmy [link widoczny dla zalogowanych]\nPorod odbyl sie w wodzie i bez komplikacji .I po dwoch godzinach bylo po wszystkim..........(jest juz z nami nasze malenstwo pozdrawiam ale to i tak dobrze, hi hi 3.Czy mam prawo domagaÄ siÄ zwrotu pieniÄdzy za zabiegi ktĂłre wykonujÄ z powodu zĹego wszczepienia tĹuszczu przywracajÄ\nce estetykÄ okolic oczodoĹu od lekarza ,ktĂłry ten tluszcz przeszczepiaĹ? I to trwaĹo 5 lat. SuchoĹÄ w ustach. Witam. [link widoczny dla zalogowanych] .\nWitam wszystkich !! Ale powiem wam, Ĺźe jeĹli chodzi o Good Time day spa to przyznam, Ĺźe pani Irmina jest boska, szybko stwierdzi jaki rodzaj cellulitu mamy i jaki bÄdzie najlepszy dla nas zabieg.\nca...MiaĹam mnĂłstwo obaw, komu powierzyÄ moje wĹoski W koĹcu zdecydowaĹam siÄ na Camille. [link widoczny dla zalogowanych] siema\nĹźki, o ktĂłrej piszesz; Czy udalo sie kiedys Pani naklonic team do pracy grupowej? no to ciesze sie, ze moglam pomoc nie testowalam tego, ale ponoÄ jest super. zachciaĹo siÄ wielkiego Ĺwiata to teraz cierp sand-dep naprawdÄ gratulacje!! [link widoczny dla zalogowanych]\nO zÄbach nie wspomnÄ - chyba wiesz. Ĺťadne Äwiczenia czy teĹź diety mi na to nie pomagajÄ\n. Wy teĹź siÄ doczekacie, cierpliwoĹci Te Äwiczenia sÄ\nchyba mniej skomplikowane Ale nie marudze, zupa mi smakowala to jakos latwiej mi to przezyc. NaleĹźy pamiÄtaÄ, Ĺźe enzym ten wystÄpuje tylko w ĹwieĹźych owocach â ananasy z puszki nie majÄ\no wiele wiÄcej kalorii. Ale maĹo brakowaĹo...\nI Sharon Stone. [link widoczny dla zalogowanych] To orkiestra Glenna Millera - Moonlight serenade\n. Gorniak zbrzydla cholernie na gembie po 30 jak wiekszosc Polek. sama konsultacja 250 zl a powiklania pozabiegowe od 550 zl , czyli jak zepsuje usta to za naprawe dodatkowo bierze? Mam nadzieje, ze nioe beda mnie znowu operowac tylk odadzÄ\njakies prochy albo zrobia laparoskopie. pasemka na moich bardzo cienkich wlosach robila z godizne, gdzie zanim doszla do konca, wlosy z dolu chyba sie juz palily..koszmar! [link widoczny dla zalogowanych]\na ogĂłlnie to uwaĹźam, Ĺźe maĹo zrobili - w am i ang wersjach kaĹźdej wĹaĹciwie robili liposukcjÄ a u nas niby miaĹa byÄ, ale jednak jej nie byĹo... Koffanie moje...Skarbie...Justynko...Lubisz mnie chociaz troszke? [link widoczny dla zalogowanych] /17179/1024x768/ mam znajomych w anglii tam krÄ\nto na bant to jest polka wpisujcie swoje rekordy:] (chociaz chyba nie ma siÄ czym chwalic dodam, Ĺźe mĂłj facet pytaĹ o poradÄ, odsyĹano go do dermatologa o_O' Taki zabieg wymaga niezwykĹej precyzji, po udanym zabiegu w miejscu usuniÄtej tkanki pojawia siÄ nowy naskĂłrek, skĂłra odzyskuje jÄdrnoĹÄ oraz ĹwieĹźoĹÄ...


Wystartuj w gdańskim Cross Duathlonie - opinie\nWystartuj w gdańskim Cross Duathlonie\nza co taka wysoka opłata??? (2)\nOpłata startowa to się nazywa.\nOpłata za to że wystartujesz ;)\nNie za co - bo za co się płaci to wiadomo. Można się raczej zapytać czemu tyle? No ale to odwieczny temat takich dyskusji niestety. Jest sporo imprez że jak policzyć koszty organizacji i porównać z sumą wpisowego to niezły biznes wychodzi. No ale powiem tyle - jak się nie podoba że ktoś za dużo na was zarabia to po prostu nie startujcie - może się opamięta.\nMam tylko (1)\nSzosufke da rade wystartować.?\nTak, ale na czasówkach Cię objadą\ntraska fajna (1)\ntylko nie lubie biegac :P\nNie biegaj, możesz przejść szybkim krokiem ;)\nZa 70 dych ?? Dobry trening można bez tej całej otoczki.. A pieniążki przeznaczyć na wypad z dziećmi do...\nNa szczęście nie ma obowiązku udziału w imprezie, twój budżet na ten miesiąc uratowany :)\nBędzie padać (4)\nBetony się bawią i tak będzie padać i przyjdzie tajfun Mariusz.\nz prognozy widać że to będzie troszkę deszczu ze śniegiem (3)\ni średni wiatr.\ni średni wiatr. I tyle. O.\nNie ma złej pogody na rower (1)\nŹle, nieadekwatnie do pogody można być jedynie ubranym.\nJa tam startuję, bo mam ochotę trochę się sponiewierać ;)\nŹle, nieadekwatnie do pogody można być jedynie ubranym. Ja tam startuję, bo mam ochotę trochę się sponiewierać ;)\nCo Ty pie*rzysz kolego?\nByle nie siedzieć w markecie, przed pudłem, albo u teściowej.\nMama czas by zaklepać sobie wolne bo te zawody są 18.11.2107 r. :)\nDo tego czasu zdążę odłożyć te 70 zł i zarezerwować wolne w pracy :)\nBędzie się działo (1)\nSuper inicjatywa ,otoczenie piękne , ciągle tamtędy biegam , czasami rower , ale pierwszy raz duathlon.\nNie mogę się doczekać bo ostatnio na maratonie rowerowym Langa takie baty dostałem , że czas na rehabilitację.\nJestem zapisany ,oby kolana ogarnęły,;)\nSuper inicjatywa ,otoczenie piękne , ciągle tamtędy biegam , czasami rower , ale pierwszy raz duathlon. Nie mogę się doczekać bo ostatnio na maratonie rowerowym Langa takie baty dostałem , że czas na rehabilitację. Jestem zapisany ,oby kolana ogarnęły,;) Pozdrawiam\nImpreza udana , doskonale zorganizowana, pogoda marzenie , kolana ogarnęły, ehh ...\nkto nie był ten trąba:)\nImpreza udana , doskonale zorganizowana, pogoda marzenie , kolana ogarnęły, ehh ... Koniec i bomba kto nie był ten trąba:)\nsuper impreza, mega organizacja, trasa oznakowana bardzo dobrze, było na niej wielu stewardow nawigujacych w razie czego.. wiecej takich imprez!! ; )


#365. „Statek śmierci” – Yrsa Sigurdardóttir | miqaisonfire\nOtagowane:kryminał, literatura skandynawska, thriller\n← #364. „Misjonarze z Dywanowa czyli Polski Szwejk na misji w Iraku cz. 1 – Pinky, czyli nowicjusz” – Władysław Zdanowicz\n#366. „Wurt” – Jeff Noon →\n31 komentarzy do “#365. „Statek śmierci” – Yrsa Sigurdardóttir”\nAntyśka 31 lipca, 2013 o 16:22 Reply\nZaintrygowałaś mnie tą książką. A gdybym nie przeczytała Twojej recenzji to bym nawet nie zwróciła na nią uwagi.\nWidzę, że ustawiłaś taki sam szablon, jaki ja miałam… w nocy. Ale coś nie mogłam go pod siebie dopasować. Ale jest ładny, wesoły ;)\ncyrysia 31 lipca, 2013 o 16:22 Reply\nKsiążkę czytałam, ale mnie osobiście nie zachwyciła. Jak dla mnie wiało nudą. Liczyłam na więcej grozy i napięcia.\nEwa Książkówka 31 lipca, 2013 o 16:31 Reply\nYrsa to Yrsa, bardzo ją lubię. :)\nmiqaisonfire 31 lipca, 2013 o 16:39 Reply\n@Antyśka: cieszy mnie to bardzo :) Ja ten szablon już mam bardzo długo :) Chyba, że mówiłaś o tle? To jest w sumie mój drugi szablon, kiedyś miałam niebieski, ale coś się z czcionką stało, że na chodziła na siebie. Więc wybrałam ten i zmieniam okazjonalnie tło.\n@Cyrysia: naprawdę? :) Mnie się podobała i koleżanka, która czytała przede mną mówiła, że w nocy nie mogła spać :D\n@Ewa Książkówka: ja dopiero zaczynam moją przygodę z Yrsą :)\nmagda 31 lipca, 2013 o 16:33 Reply\njestem w trakcie czytania, ale jak dla mnie na razie nic ciekawego się nie dzieje, czytałam dwie inne książki tej autorki i były zdecydowanie lepsze, od pierwszych stron trzymały w napięciu, a w przypadku Statku śmierci czytam po jednym rozdziale i odkładam powieść na półkę :)\ntommyknocker 31 lipca, 2013 o 16:50 Reply\nDawno nic nie czytałem pani Sigurdadotir..\nmissfeather 31 lipca, 2013 o 16:51 Reply\nMarzę o niej! Od czasu lektury „Trzeciego znaku” wielbię autorkę za umiejętność wciągnięcia mnie żywcem w fabułę.\nAgata P 31 lipca, 2013 o 16:56 Reply\nJakie szczęście, że mam tę książkę na swojej półce :) Serię z Thorą bardzo lubię, przeczytaj koniecznie poprzednie części :)\nmiqaisonfire 31 lipca, 2013 o 17:08 Reply\n@Magda: naprawdę? Wiesz, ja nie mam z czym porównać, ale mnie i tak się bardzo przyjemnie tę książkę czytało ;)\n@TommyKnocker: czas na zmiany w tej kwestii! :)\n@Missfeather: to prawda, naprawdę wciągająca fabuła. To chyba jej znak rozpoznawalny, hehe.\n@Agata P: przeczytam, obiecuję! A Ty bierz się za „Statek śmierci”!\ngiffins 31 lipca, 2013 o 17:19 Reply\nSzczerze mówiąc pierwszy raz słyszę o porównaniach tej pani do Kinga, ale to jest naprawdę coś! :) Dawno nie czytałam dobrego kryminału czy thrillera (co tu dopiero mówić o tych skandynawskich), fajnie byłoby nadrobić zaległości :))\nJenah Stempor 31 lipca, 2013 o 17:29 Reply\nNie jestem w stanie wyrazić słowami, jak bardzo chcę tę książkę!!! :)\nmonalisap 31 lipca, 2013 o 17:41 Reply\nTej książce mówię wielkie tak, bardzo bym chciała przeczytać. Świetny pomysł z tymi osobami dramatu :)\nTigerlily 31 lipca, 2013 o 18:01 Reply\nTyle już dobrego słyszałam o pisarce, że chyba najwyższa pora coś przeczytać. Na przykład „Statek śmierci” :)\nmiqaisonfire 31 lipca, 2013 o 18:05 Reply\n@Giffins: na okładce „The Independent” ją porównał do Kinga :) Nadrób zaległości, polecam do tego zadania Yrsę ;)\n@Jenah Stempor: mam nadzieję, że Twoje marzenie się ziści :)\n@Monalisap: polecam serdecznie!\n@Tigerlily: warto poznać się z jej twórczością, bo jest to dosyć znana pisarka :) Książkę oczywiście polecam.\nAnia B. 31 lipca, 2013 o 18:35 Reply\nIntrygująca pozycja – jeśli tylko wpadnie w moje dłonie na pewno ją przeczytam. Północna literatura grozy ma coś w sobie, czego nie odnajdziemy w przedstawicielach tego gatunku z innych krajów. Tak, jak mieszkańcom ciepłych okolic służy klimat do pisania magicznego realizmu, tak im do powieści grozy ;)\nkasjeusz 31 lipca, 2013 o 23:42 Reply\nNo proszę, kolejna zachęcająca recenzja tej książki, a ja jeszcze się za nią nie zabrałam! Zagadka zapowiada się wyśmienicie, nastrój również.\nJeśli chodzi o obcojęzyczne imiona albo nazwiska: zawsze się złoszczę na siebie, kiedy nie wiem, jak się je wymawia. ;) A potem próbuję je wyguglać.\nDosiak 1 sierpnia, 2013 o 04:07 Reply\nAj, ta książka za mną chodzi od momentu, w którym zobaczyłam ją w zapowiedziach. Uwielbiam Yrse i cieszę się, że zyskała kolejną fankę :)\nIsadora 1 sierpnia, 2013 o 05:29 Reply\nJestem chyba jedyną osobą, która nie czytała tej książki! Czas najwyższy się za nią rozejrzeć, strasznie jestem jej ciekawa!\nmiqaisonfire 1 sierpnia, 2013 o 09:41 Reply\n@Ania B.: to prawda :) Coś w tym jest. A „Statek śmierci” świetnie oddaje ten klimat.\n@Kasjeusz: widzę, że jesteś bardziej ambitniejsza niż ja :) Ja czytam je… po swojemu :P I najczęściej ta moja wersja nawet nie stoi obok oryginału. Książkę oczywiście serdecznie lekturze polecam.\n@Dosiak: musisz koniecznie ją przeczytać :) Z chęcią przeczytałabym Twoją recenzję.\n@Isadora: aj tam, nie jedyną :) Polecam, bo warto przeczytać.\ntakitutaki 1 sierpnia, 2013 o 06:19 Reply\nkolejna dobra opinia o tej autorce, chyba mnie skłoni do zainteresowania jej książkami.. dawno nic skandynawskiego nie miałem w rękach … hmm\nawiola 1 sierpnia, 2013 o 09:37 Reply\nNie czytałam jeszcze żadnej książki tej autorki. Tyle pozytywnych recenzji, więc muszę zajrzeć koniecznie.\nBasia Pelc - Czytelnia 1 sierpnia, 2013 o 10:23 Reply\nTaaaaaak, wieeeeem jest świetna, muszę ją dorwać!\nJudy 16 Maj, 2017 o 09:59 Reply\nI Seaehcrd simple feedback form, but did not find it. So I decided to write here. I have new version of Mozilla Firefox (3.6) browser, but site informs me, that my browser is old and suggest to download mozilla 3.6! But I have allready this browser! Please repair this bug!\nhttp://www.baufinanzierung7x24.info/ 1 września, 2017 o 19:27 Reply\nJag vill tacka fÃ¶r att du lade upp dessa rader. Jag hoppas innerligt att gÃ¤rningsmannen Ã¥ker fast och utvisas pÃ¥ livstid efter avtjÃ¤nat straff (om han inte hunnit bli svensk medborgare dvs).MVH\nAmbrose 1 sierpnia, 2013 o 12:11 Reply\nZe statkiem w tle kojarzy mi się książka „Wielkie wygrane” niezrównanego Julio Cortázara. Grupa szczęśliwców wygrywa rejs luksusowym statkiem, ale niemal na początku podróży okazuje się, że część załogi zapadła na groźną odmianę tyfusu – podróż trwa w najlepsze, ale pasażerowie nie mają dostępu do całego statku. Zaczynają rodzić się podejrzenia, pojawiają różne teorie, w końcu przychodzą również nierozważne czyny :)\nA co do tytułu „królowej kryminału”, to widzę, że dzierży go całkiem pokaźne grono pisarek – Agatha Christie, Sara Blædel, Karin Fossum, Asa Larsson, Leena Lehtolainen, Camilla Lagerbäck, czy choćby wspomniana Yrsa Sigurdardóttir. Wychodzi na to, że kryminały samymi królowymi stoją :)\nmiqaisonfire 2 sierpnia, 2013 o 11:24 Reply\n@Takitutaki: polecam, bo warto poznać jej twórczość :)\n@Awiola: koniecznie kochana !\n@Basia Pelc – Czytelnia: dorwij, polecam jak najbardziej.\n@Ambrose: tu jest troszkę inaczej, bo nie ma choroby, chyba, że morska :) A jeszcze co do tytułów, to one nie trwają wiecznie. Christie to już klasyka. Teraz nadchodzą nowe królowe :) A każdy kraj ma swoją.\nmonweg 1 sierpnia, 2013 o 16:59 Reply\nJa sama nie wiem kiedy znajdę czas na te wszystkie książki. A co chwilkę wydawane są następne. Zdecydowanie mnie zachęciłaś – lubię thrillery.\nAgnieszka Perzka 4 sierpnia, 2013 o 19:21 Reply\nNa temat tej książki czytałam do tej pory same pozytywne recenzje. Widać nie trafiłam do „Cyrysi”, kiedy wystawiała u siebie, na swoim blogu recenzję tej pozycji. Chciałabym przeczytać „Statek śmierci” tylko mam ten sam problem co „monweg”, brak czasu, a tyle wspaniałych książek wokół mnie:))\nAndra 7 sierpnia, 2013 o 13:52 Reply\nJestem zainteresowana tą serią, postanowiłam jednak zacząć przygodę z tą serią od „Trzeciego znaku”. Pozycja już czeka na swoją kolej i mam nadzieję, że już niedługo po nią sięgnę.\ntajus 5 września, 2013 o 00:16 Reply\nO, to Twoja pierwsza książka tej autorki i tak wysoko oceniona! Opinia zachęcająca, nic, tylko czytać! Ale myślę, że skoro lubię tak trochę chronologicznie czytać powieści danego pisarza, to rozejrzę się najpierw za którąś ze starszych pozycji Yrsy :).\nmiqaisonfire 6 września, 2013 o 10:05 Reply\n@Monweg: cieszy mnie to bardzo :) Spróbuj znaleźć czas na Yrsę, jest naprawdę dobra.\n@Agnieszka Perzka: na pewno kiedyś znajdziesz czas. Polecam serdecznie :)\n@Tajus: gorąco polecam, na pewno się nie zawiedziesz!


Atlético zdobywa trzy punkty w Księstwie Monako - Piłkarski Świat.com\nAtlético zdobywa trzy punkty w Księstwie Monako\n18 września 2018 Michał Sikora\nObecność Księcia Alberta II. nie przyniosła szczęścia AS Monaco. Atlético wygrało premierowe spotkanie Ligi Mistrzów 2:1.\nOd samego początku spotkania, to Atlético robiło lepsze wrażenie na Stadionie Louisa II. Wicemistrzowie Francji z zeszłego sezonu nerwowo weszli w mecz, co dało pierwsze objawy przy stracie gola. Wówczas zostali uratowani przez sędziego, który dopatrzył się faulu gracza z Madrytu. Gospodarze skupili się na grze obronnej i szybkim wyprowadzaniu kontrataków. Jeden z nich zakończył się szczęśliwym dla Monaco chaosem w polu karnym przeciwnika, w wyniku czego Samuel Grandsir otworzył wynik spotkania na korzyść drużyny z Księstwa Monako.\nKorzystny wynik gospodarzy utrzymał się przez nieco ponad dziesięć minut. Zdobywcy Ligi Europy z poprzedniego sezonu odpowiedzieli dwoma golami jeszcze przed przerwą. Najpierw rozbili obronę długimi podaniami po ziemi, następnie wykorzystali nieporadność defensywy Monaco przy rzucie rożnym.\nDruga połowa dostarczyła mniej emocji. Zabrakło bramek i brakowało sytuacji o realnym zagrożeniu dla bramkarzy. Tym razem lepiej wypadli gospodarze, którzy do końca próbowali wywalczyć remis. Najlepszą sytuację w doliczonym czasie miał Kamil Glik, lecz Polak uderzył z główki obok słupka. Dwadzieścia minut gry w barwach hiszpańskiej ekipy otrzymał Thomas Lemar. Ex-piłkarz AS Monaco otrzymał brawa od miejscowej publiki.\nAS Monaco – Atlético Madryt 1:2 (1:2)\n1:0 – Samuel Grandsir (18.)\n1:1 – Diego Costa (32.)\n1:2 – José Giménez (45.)\nTags: as monaco, Atletico Madryt, liga mistrzów\nPrevious Fantastyczna końcówka Interu! Trzy punkty zostają na San Siro\nNext Udany powrót Crveny do Ligi Mistrzów. Bezbramkowy remis w Belgradzie


Sometimes these women seem to rip you right in two... Only if you let 'em get to you...: 13.\nOk… mam nadzieję, że błędów nie ma zbyt wielu, jeśli tak to przepraszam nie miałam czasu sprawdzić… cóż… rozdział miał być dopiero jutro, ale uległam namowom, co by dodać wcześniej xd\ntak… więc standardowo… czytajcie, komentujcie, ochrzaniajcie, polecajcie i tak dalej… ^^\nNiewysoka brunetka, ubrana w przetarte jeansy i T-shirt z podobizną Sida Vicious’a przygotowywała właśnie obiad, co chwila mrużąc oczy przed wpadającym do pomieszczenia majowym słońcem i mruczała pod nosem piosenkę jednego z jej ulubionych zespołów, czyli The Ramones:\nAnd I just need something to believe\n- No... i dobrze, że nie czujesz się bezużyteczna – Duff, który wszedł do kuchni, od razu doskoczył do dziewczyny i objął ją od tyłu – a to, że cię kocham ci wystarczy, żeby uwierzyć? – zapytał, pijąc do słów utworu, który śpiewała.\n- Zostaw mnie… - rzuciła tylko i wyswobodziła się z jego objęć.\n- Kurwa, musisz się na mnie wyładowywać? Cholera jasna, to nie moja wina, przecież! Po za tym… sama mówiłaś, że to mało prawdopodobne… – zawołał po części ze zdenerwowaniem, po części ze zrezygnowaniem.\nKilka dni temu Marta z niepokojem powiedziała mu, że zapomniała wziąć jednej czy dwóch tabletek antykoncepcyjnych i zaczęła panikować, bo zazwyczaj jej „punktualny” okres tym razem się spóźniał. Ja pierdolę, może faktycznie zachowałem się jak idiota, jak mi o tym powiedziała, ale kurwa nie musi się tak wyżywać na mnie! Nie może zrobić jebanego testu? Będzie po sprawie i tyle!\n- Mało prawdopodobne, ale niewykluczone! – warknęła i odwróciła się do niego plecami.\nModliła się, żeby okazało się, że tylko najadła się strachu, żeby okazało się, że jej nerwy były zupełnie niepotrzebne. Nie to, że nie chciała mieć dzieci, po prostu bała się; bała się, że historia skończy się tak jak ostatnio poronieniem, bała się, że Duff nie będzie chciał potomka, a jej zdaniem dał jej ku temu powody – gdy podzieliła się z nim niepokojącą sprawą, chłopak rzucił tylko coś w stylu: „jaka, kurwa, ciąża? Przecież po coś te tabletki bierzesz!”; bała się jeszcze, że nie jest gotowa na dziecko, nie w takim wieku. Oczywiście, wiadomo, że już była w ciąży, że wtedy nie bała się aż tak bardzo jak teraz, ale wynikało to z tego, że wtedy nie miała kompletnie nikogo i dziecko stałoby się sensem jej życia, no i to byłby tylko jej „problem”, bo przecież nie miała faceta, chłopaka, kogokolwiek, kto mógłby ją o coś obwiniać.\n- No to może po prostu zrób ten głupi test i będziesz mieć pewność? – zaproponował Duff i chciał ponownie ją objąć, pokazując jej tym samym, że ją wspiera.\n- Pieprz się, Duff!\n- Z chęcią, ale jesteś mi do tego potrzebna, nie sądzisz? – mruknął z przekąsem i nie poddając się podjął próbę przytulenia jej do siebie.\n- Powiedziałam, pieprz się! To przecież nie twój problem, nie? – odepchnęła go od siebie i szybkim krokiem wyszła z kuchni.\nKurwa mać… łatwo mu powiedzieć, „zrób test”! Łatwo powiedzieć, bo nie ty możesz być w ciąży, dupku! Łatwo powiedzieć, bo ciebie to chyba w ogóle nie rusza… Ale ja się kurwa boję! Rozumiesz, palancie? BOJĘ! A ty wcale mi nie pomagasz i jeszcze dajesz do zrozumienia, że to wszystko będzie moją winą! I to nie ty możesz zostać na lodzie, bo komuś wybitnie chyba nie pasuje ewentualna wpadka! Zajebiste wsparcie mam, nie ma co… W Marcie gotowało się z nerwów i szybko weszła po schodach na piętro, zderzając się z Izzy’m, który właśnie wychodził z łazienki.\n- Cześć, Kochanie – nie zauważając jej zdenerwowania, pochylił się i cmoknął ją w policzek – co ta…\n- Odczep się! – przerwała, zanim zdążył dokończyć pytanie i weszła do swojego pokoju zamykając z trzaskiem drzwi.\n- Ale, Marta! – zawołał lekko zaniepokojony i zapukał do jej sypialni, wiedząc, że zamknęła drzwi na klucz – coś się stało?\n- Nic i daj mi, kurwa, spokój! – nie zamierzała z nim gadać, bo i tak by to niczego nie zmieniło i wciąż cholernie by się bała.\nStradlin przez chwilę stał jak sparaliżowany i zupełnie nie wiedział, o co chodzi. Marta nigdy się tak nie zachowywała i było to co najmniej dziwne. A może ma zły dzień? Ale to chyba nie powód, żeby wrzeszczeć bez powodu i zamykać się w pokoju! Pokręcił niecierpliwie głową i zszedł do kuchni, w której zastał niemniej wkurzonego niż dziewczyna Duffa.\n- Ok… o co wam poszło, że Mała jest taka wkurwiona?\n- O nic, kurwa…\n- Aha… i chcesz mi wmówić, że Marta ma zły dzień i ty się z nią utożsamiasz, tak? – zapytał z sarkazmem i usiadł na blacie.\n- Ja pierdolę! – uderzył pięścią w ścianę – mamy mały problem… to znaczy możemy mieć problem… chyba… - widząc niezbyt rozumną minę Izzy’ego, dodał – bo… Marta nie łyknęła paru tabletek i boi się, że może być w ciąży…\n- Poważnie? O kurna… - wypuścił głośno powietrze i dodał - ale to chyba nie powód, żeby się tak wkurwiać!\n- No może i nie, ale… ale… bo… chyba bardziej się zirytowała na mnie… - powiedział cicho i spuścił wzrok – cholera zaskoczyła mnie tym i… trochę za ostro chyba zareagowałem… nie wiem… ale kurwa, jak mówię jej, żeby to sprawdziła, to za każdym razem na mnie wrzeszczy i wypomina mi, że zachowuję się jakby mnie to nie obchodziło…\n- No… to się popisałeś, Stary… - mruknął Izzy.\nO ja pierdolę… jak ona serio będzie w ciąży… o kurwa! Z tego, co zdołał wywnioskować przez te kilka chwil, to Marta raczej była załamana tym faktem i jeszcze Duff swoją postawą dolał oliwy do ognia i rozzłościł ją. Ale… w sumie, czemu nie chce tego dziecka? Przecież raz była w ciąży i żałuje, że poroniła… O co do cholery chodzi?\n- Kurwa… może do niej pójdę?\n- Wątpię żeby to był dobry pomysł, skoro nawet mnie opierdoliła za nic – uprzedził go Izzy i dodał – poczekaj trochę i weź ją może przeproś czy coś?\nW tym czasie Marta siedziała skulona na łóżku i rozmyślała o całej sytuacji. Zastanawiała się, co będzie, jeśli faktycznie wpadli, zastanawiała się, jak bardzo zirytuje albo wkurwi tym Duffa, bo kurwa, na szczęśliwego to on nie wyglądał, jak mu powiedziałam, że jest taka możliwość… zastanawiała się, czy chłopakowi przyjdzie do głowy, by ją zostawić albo co gorsza każe „pozbyć się problemu”. W sumie rozważała każdy scenariusz i co następny bardziej ją przerażał. A może miałam szczęście? Może nie wpadliśmy? Cholera, tak bardzo się boję… tak bardzo się boję zrobić ten cholerny test! Jeszcze teraz jak Duff… jak on się tak zachowuje… jak… jakby mu nie zależało… z jej oczu popłynęły gorzkie pojedyncze łzy, które od razu wsiąkały w nogawki jej spodni.\n- Marta? – usłyszała pukanie do drzwi – Chciałem pogadać… wpuścisz mnie?\nJako, że to był tylko, albo raczej aż Slash, powlekła się do drzwi, ocierając szybko łzy i odblokowała zamek. Gdyby w tej chwili chciał z nią rozmawiać ktoś inny, z pewnością by go nie wpuściła, ale Hudson to Hudson. Chciała za wszelką cenę być dla niego miła, chciała, by jakoś znów się im układało jak wcześniej, by mogła z nim normalnie konwersować i w końcu by dawny Slash, którego uwielbiała, wrócił. Usiadła z powrotem na łóżku i poprosiła go by przekręcił klucz, bo nie chce, żeby ktoś tu wchodził i spojrzała na chłopaka, którego twarz jak zwykle była ukryta pod kurtyną włosów.\n- Więc? – Kurwa! Czemu głos mi tak drży? Uspokój się, idiotko! Skarciła siebie w myślach i dodała trochę pewniejszym tonem – o czym chciałeś pogadać?\n- Za chwilę… - rzekł i zlustrował czujnym okiem jej twarz – płakałaś? Coś się stało? – nie mógł nie zauważyć jej zaczerwienionych oczu.\n- Nie! Jasne, że nie płakałam! – powiedziała trochę za szybko i niebyt przekonująco.\nOdgarnął jej włosy za ucho i popatrzył prosto w jej błękitno-szare oczy. Kłamać to ty, Dziecino, nie umiesz… ale co się kurwa mać stało? Tak długo już było ok! Przejechał dłonią po jej policzku i od razu przeklął się za swoją głupotę, gdyż dziewczyna ni z tego, ni z owego popłakała się. Przygarnął ją do siebie i westchnął ciężko. Nie spodziewał się, że w najbliższym czasie zobaczy ją w takim stanie. Przecież tak długo był dobrze! Powtórzył w myślach, przecież odkąd jest z Duffem, śmieje się coraz częściej, coraz częściej wydaje się taka szczęśliwa… i tak rzadko jest smutna, o płaczu już nie wspominając… co jest, kurwa?!\n- Dziecino, co się dzieje? – zapytał, gdy przestała szlochać i otarł jej kciukiem wciąż lecące łzy – Coś nie tak z Duffem? – mimo, że uważał to za mało prawdopodobne, postanowił się upewnić – Zrobił ci coś? – rzucił nerwowo, gdy zobaczył, że jej oczy ponownie się szklą.\n- N-nie… ja… po prostu… bo to wszystko… to moja wina…\n- Ale co twoja wina? – no nie mów mi, że kurwa zerwaliście ze sobą!\n- B-bo m-mogliśmy… mogliśmy wpaść i… i b-boję się z-zrobić test… b-boję się, ż-że… - urwała i ponownie wtuliła twarz w jego ramię.\nMogli wpaść?! O kurwa… ale… czemu ona płacze? Co w tym takiego strasznego i złego? McKagan pewnie nie miałby nic przeciwko… w końcu jest do dzieciaków przyzwyczajony… sam pierdolił kiedyś, że został wujkiem któryś tam już raz… trzynasty? Czternasty? I chodził wtedy w chuj dumny… więc… o co chodzi, do cholery? I czemu ona nie zrobi tego jebanego testu, tylko się tak stresuje? Slash nie do końca rozumiał, o co chodzi dziewczynie, że tak się przejęła i nie zdawał sobie sprawy, że nie powiedziała mu jeszcze o nieodgadnionej reakcji basisty.\n- Ale czemu, Dziecinko, płaczesz? Nie chcesz mieć z nim dzieci czy, kurwa, co?\n- T-to c-chyba on nie chce… - odsunęła się od niego i widząc jego pytającą minę, pospieszyła z wyjaśnieniami – chyba dał mi do zrozumienia, że jeśli… że jeśli jestem w ciąży t-to…to moja w-wina i że… no…\n- Mhm… a czemu tego nie sprawdzisz, tylko już się martwisz?\n- Boję się… boję się jego reakcji, boję się, że mnie zostawi, że… że mogę sobie nie poradzić, że… kurde, po prostu nie jestem chyba na to gotowa… ja…\n- No już… nie płacz, bo, cholera… no nie lubię tego… - pocałował ją w czoło i wymusił uśmiech na twarzy – i nie ma się czego bać… jak McKagan cię rzuci, to uwierz, że z Izzy’m podziękujemy mu w twoim imieniu…\n- Kocham cię, wiesz? – uśmiechnęła się przez łzy i oparła głowę na jego ramieniu.\nTak… wiem… ale co z tego? Co z tego, że jestem twoim przyjacielem, co z tego, że jakoś tam mnie kochasz skoro ja jestem takim chujem i ani trochę nie pomaga mi świadomość, że komuś takiemu jak ty na mnie zależy? To nie zmieni tego, że łażę na dziwki, że ćpam… nie zmieni tego, że nie umiem się ustatkować, mimo że bym chciał… ta… patrząc na McKagana stwierdzam, że przydałoby mi się znaleźć jakąś normalną kobietę… ale która chciałaby mnie, a nie moją sławę? Mnie, a nie jebany portfel? Slash nie potrafił sobie poradzić z tym faktem i zamiast zaprzeć się i zmienić swoje życie, coraz bardziej zatracał się w alkoholu, w dragach, w kurwach albo panienkach, które na każde jego skinienie wskakiwały mu do łóżka. Wiedział, że jest idiotą i wcale nie polepszało to jego i tak już zszarganej psychiki. Kurwa… Stradlin ma rację! Muszę lepiej udawać, bo po chuja ona się ma mną martwić? Po co ma się przejmować i smucić, że nie jest ze mną w porządku?\n- Wiesz… ja muszę teraz wyjść… - spojrzał na zegarek – przyprowadzić ci tu Izzy’ego, czy jest już dobrze?\n- Nie kłopocz się… dzięki tobie jest lepiej – cmoknęła go w policzek i poczuła ulgę.\nPo pierwsze ulgę przyniosło jej to, że chłopak jest po jej stornie, po drugie zauważyła, że jakoś zachowywał się normalniej niż ostatnimi czasy. Może poradził sobie z kłopotami? Pomyślała i miała nadzieję, że się nie myli. Slash pogłaskał ją jeszcze po głowie i dodał, że powinna się jak najszybciej dowiedzieć, czy jest w ciąży czy nie, żeby się nie stresować tyle. Wyszedł z jej pokoju i jak był na schodach, westchnął ciężko i słysząc głosy w kuchni, udał się do niej. Szarpnął Duffem, który siedział pijany przy stole i wyprowadził go z kuchni, nie zważając na zaskoczone spojrzenie Izzy’ego.\n- Słuchaj mnie teraz uważnie – pchnął zdezorientowanego chłopaka na ścianę – pójdziesz teraz na górę i przeprosisz Martę za bycie takim gnojem, rozumiesz?\n- Stary, co ty kurwa…\n- Jebany chuju, jeszcze raz zobaczę, że przez ciebie płacze, to…\n- Płacze?! – trochę otrzeźwiał i spojrzał pytająco na Slasha – płacze przeze mnie? Ale…\n- Nie, kurwa… beczy przez Joan, wiesz? – warknął i dodał – Jak mogłeś jej powiedzieć, że jak zajdzie, to będzie jej wina? Chciałeś wkładać w nią chuja, to teraz, pojebie, pogódź się z ewentualnymi konsekwencjami!\n- A-ale… ale, kurwa nie chodzi o to, że ja ją obwiniam! P-po prostu mnie tym zaskoczyła i palnąłem, co mi przyszło na myśl! – McKagan próbował się nieudolnie bronić. Kurwa… co ja zrobiłem? Co ja do cholery zrobiłem?!\n- Boi się zrobić test, bo boi się wyniku i tego, że ją zostawisz jak będzie pozytywny! – dokładał mu następne zdania, które sprawiały, że basista kulił się w sobie i miał coraz większe wyrzuty sumienia – no idź, kurwa, do niej, a nie stój jak jakaś ciota! – znowu nim szarpnął i pchnął w stronę schodów.\nJa pierdolę, co za debil! Zawołał z myślach kudłaty gitarzysta i patrząc jak Duff zatacza się lekko na schodach, wyszedł z domu. Miał gdzieś, że był ostry, ale McKaganowi się po prostu należało. I sam zainteresowany nie mógł się uskarżać na niesprawiedliwość i chamstwo Slasha, bo był winny i doskonale o tym wiedział. Obawiał się konfrontacji z Martą, dlatego też zaszył się na kilka dobrych chwil u siebie w sypialni. Musiał ochłonąć i dopiero wtedy zastanowić się nad tym, co powinien zrobić. Ale co ja jej powiem? Że mnie źle zrozumiała? Że nie chciałem powiedzieć tego, co powiedziałem? Kurwa! Po niespełna godzinie udał się pod jej sypialnię. Zapukał i modlił się, żeby nie wyrzuciła go z pokoju albo, co gorsza kazała mu odpieprzyć się od niej w każdym tego słowa znaczeniu.\n- Kochanie? – uchylił drzwi i zobaczył swoją dziewczynę, siedzącą w fotelu i szkicującą coś w swoim zeszycie.\n- Wyjdź! – nie podniosła nawet głowy i starała się być stanowcza.\n- Marta, proszę… wysłuchaj mnie chociaż… - jęknął zrezygnowany i wszedł do pomieszczenia – przepraszam za to, co mówiłem… - usiadł na łóżku naprzeciwko niej.\n- Za to, co mówiłeś czy za to, co myślisz? Zresztą nieważne… wyjdź stąd! – powtórzyła, bojąc się, że za chwilę ponownie się popłacze.\n- Daj mi szansę! – powiedział szybko i pospieszył z tłumaczeniem - Ja… no właśnie… j-ja wtedy… nie spodziewałem się tego i powiedziałem… ja nie chciałem, żeby tak to zabrzmiało! Kurwa… jeśli nie jesteś w ciąży, to mamy farta, ale jeśli się okaże, że wpadliśmy, to przecież… cholera! – urwał na chwilę, nie wiedząc, jak ubrać w słowa to, co ma w zamiarze przekazać - To powiem ci wtedy, że kurewsko cię kocham i będę przy tobie… Marta, j-ja nie zamierzam cię zostawiać, nie zamierzam się złościć i cię obwiniać… wierzysz mi?\nDziewczyna nawet nie zamierzała przerywać tego wyznania, bo i tak nie wiedziałaby, co powiedzieć. I kiedy już skończył milczała dokładnie z tego samego powodu. Fakt, że w głębi duszy jej ulżyło, że zrobiło się jej lżej na sercu, ale jej umysł i wieczne doszukiwanie się jakiś niedomówień i innych tego typu rzeczy od razu zadawał sobie pytania, a co jeśli? A co jeśli mówi tak dlatego, żeby mnie uspokoić? A co jeśli mówi tak, bo Izzy albo Slash mu kazali? Co jeśli tak naprawdę myśli zupełnie inaczej? Spojrzała mu prosto w oczy i próbowała doszukać się w nich nieszczerości, jakiejś ukrytej niewypowiedzianej myśli, jednak nic z tych rzeczy nie zobaczyła. Widziała tylko autentyczny żal i wyrzuty sumienia pomieszane ze strachem. Spuściła wzrok i zacisnęła mocno powieki; tak bardzo chciała się nie rozpłakać, a wiedziała, że chyba nie podoła. W tej chwili już wiedziała, że całe jej obawy, że cały jej strach przed tym, co zrobi i powie Duff były wyimaginowane i kompletnie zbyteczne; wiedziała, ale nie wiedziała, co z tym począć. Nie mogła udawać, że jego niezbyt fortunnie wypowiedziane słowa jej nie zabolały, że nie zrodziło to w niej negatywnych uczuć; a jednak mimo wszystko chłopak już zmiękczył jej serce i wcale nie była na niego zła.\n- Błagam, Skarbie, nie płacz… - szepnął, gdy zobaczył pierwsze łzy, płynące po jej policzkach – nie wiem, jak mam cię przepraszać, ale nie płacz… - przyklęknął przy niej i podpierając się ręką o jej kolano, przejechał drugą dłonią po jej ramieniu – No… Malutka, wiem, że zachowałem się jak skończony chuj, ale… nie mogę, patrzeć, jak płaczesz… - objął ją i głaskał po głowie, gdy rozszlochała się jeszcze bardziej.\nNie wiedział, że dziewczyna prócz ulgi spowodowanej tym, że zapewnił ją, iż nie myśli tak jak z własnej głupoty rzucił i że jej nie zostawi, płakała też z innego powodu; płakała z względnego szczęścia, że jej obawy, co do ciąży nie potwierdziły się, że los się do niej uśmiechnął i mimo wszystko tabletki zadziałały.\n- Duff… ja też przepraszam… za bardzo panikowałam… niepotrzebnie… ja… już się palant nie spóźnia… - powiedziała, między kolejnymi falami szlochów, które wstrząsały jej ciałem.\nPo wyjściu Slasha zdobyła się w końcu na zrobienie testu, jednak nie zdążyła, bo zbawienne w tym przypadku krwawienie w końcu nadeszło. Fakt, że z tygodniowym opóźnieniem, ale lepsze to niż nic, jak stwierdziła dziewczyna.\n- Czyli… czyli nie jesteś w ciąży? – zapytał, żeby się upewnić i gdy kiwnęła głową, dodał – no to… mamy chujowego farta… chyba nie nadawałbym się jeszcze na ojca… - uśmiechnął się lekko i ciepłymi wargami otarł łzy, które wciąż płynęły z jej oczu, ale już w mniejszych ilościach – Kocham cię… - ujął jej podbródek w dłoń i ucałował ją delikatnie, wkładając w ten pocałunek jak najwięcej uczucia.\nGłupi skurwielu, masz takie szczęście! Masz zajebiste szczęście, że ci wybaczyła, a nie wyjebała za drzwi! Wcale bym się nie zdziwił, gdyby tak zrobiła… Duff przeklinał się w myślach i nie potrafił zrozumieć, co w niego wtedy wstąpiło. Przecież on uwielbia dzieci! Pierwsze kroki stawiał wśród dzieci, uczył się czytać wśród dzieci, dorastał wśród małych brzdąców i uczył się przy nich grać na gitarze… jakby mógł nie chcieć mieć swoich? To było praktycznie pozbawione sensu… jedyne wytłumaczenie, jakie przychodziło mu do głowy to, że był po prostu zaskoczony i wystraszony. Czego się bał? Że nie będzie dobrym ojcem, że nie poradzi sobie w nowej roli, że chyba nie nadszedł odpowiedni czas na potomka; No jakim byłbym, kurwa, ojcem? Dopiero co przestałem ćpać i chodzić na dziwki, ciągle piję wódkę, jestem muzykiem, który wyjeżdża na całe miesiące w trasy i w ogóle… miałbym zostawiać Martę samą z niemowlakiem na tak długi czas? Zajebista wizja… to prawie tak samo jakby wychowywało się bez ojca… czyli kurewskie bagno! Ostatnią rzeczą, jakiej pragnął dla swojego syna czy córki, to wychowywanie się bez jednego z rodziców. On miał tego pecha, że ojciec zostawił rodzinę, jak był małym chłopcem i teraz nawet, jako dorosły mężczyzna, nie potrafił mu tego wybaczyć i się do niego odezwać. Co z tego, że miał starszych braci? Co z tego, że matka wkładała w jego wychowanie tyle serca i chciała pokazać mu, że kocha go za dwoje? Ojciec ojcem pozostanie i nic tego nie zmieni, nawet o dwadzieścia lat starszy brat, który próbował trzymać go w ryzach, tak jak powinni robić to ojcowie, gdy jego matka nie miała już na niego i jego wybryki sposobu.\n- Duff, zawsze przy tym płaczę! – powiedziała przez łzy Marta, gdy skończył śpiewać jej piosenkę.\n- No to nie płacz… może i nie śpiewam jak Presley, ale każde słowo w tej piosence to prawda… - czule ją pocałował i podniósł ją, siadając na jej miejsce i łagodnym ruchem sadzając ją na swoich kolanach – no… przynajmniej, jeśli chodzi o mnie…\n- Kocham cię czule… kocham cię szczerze… nigdy cię nie puszczę… - mruczała mu przy uchu, powtarzając niektóre wersy tekstu i co chwilę całowała go krótko w usta – zabiorę cię do mojego serca… powiem ci, że jestem twoja… - przekręciła się tak, żeby siedzieć na wprost niego i po raz ostatni cmoknęła go z uczuciem w czoło i przytuliła się do niego z całych sił.\n- Spokojnie… Marta, otwórz oczy… to tylko sen… - Izzy potrząsnął lekko dziewczyną, która szarpała się nie do końca świadoma, że wszystko, co właśnie przeżywa to tylko kolejny okropny sen.\n- M-mamo, błagam… nie… - z cichym krzykiem wybudziła się i rozejrzała niezbyt przytomnym wzrokiem po jasnym pomieszczeniu – Izzy? Co się stało? Co robię w salonie?\n- Zasnęłaś… nie chciałem cię przenosić… - usiadł koło niej i po chwili położył się na jej kolanach – dawno nie miałaś tych koszmarów, nie?\n- Przy Duffie jest trochę lepiej, ale… ale sam wiesz, jak było w tym tygodniu…\nNa początku tego tygodnia Duff dostał telefon, że jego matka w ciężkim stanie trafiła do szpitala i nie zastanawiając się ani chwili spakował kilka rzeczy z zamiarem natychmiastowego wylotu do Seattle. Chciał zabrać ze sobą Martę, ale dziewczyna kategorycznie odmówiła, mówiąc, że ni chce się narzucać, gdy będzie tam sama najbliższa rodzina. Chłopak z niezadowoleniem przystał na to i pognał do Joan, z którą wylecieli jeszcze tego samego dnia. W tym czasie brunetka, ku skrywanej przed światem uciesze Izzy’ego, przeniosła się na te kilka nocy do niego i prawie za każdym razem budziła się roztrzęsiona, bo przerażająca częstotliwość koszmarów znów powróciła.\n- Szkoda, że przy mnie też nie możesz o tym zapomnieć… - westchnął ciężko, zdając sobie sprawę, że znów dopada go jakaś chora zazdrość.\n- Izzy… - odgarnęła mu włosy z czoła i zaczęła się nimi bawić – nie wiem, czemu tak jest…\n- Wiem, wiem… przepraszam, plotę trzy po trzy – uśmiechnął się i przymknął oczy.\nPrzez te kilka dni nieobecności Duffa, Izzy ponownie poczuł się potrzebny i w jakiś sposób ważny dla drobnej brunetki. Nie, żeby nie wiedział, kim dla niej jest, ale po prostu tego nie odczuwał tak jak teraz; nie czuł się potrzebny czy w jakimś stopniu niezbędny do szczęścia Marty, gdy był przy niej McKagan. Teraz tak jakby odzyskał swoją dawną pozycję, ponownie stał się jej opiekunem, facetem, przy którym czuła się bezpiecznie i do którego w każdej chwili mogła przyjść.\n- Mmmm… brakowało mi tego, wiesz? – wymruczał i sięgnął ręką do jej dłoni, która ciągle „maltretowała” jego czarne włosy.\n- Stradlin, a może tobie po prostu potrzeba kobiety? – zaśmiała się, gdy gitarzysta wykrzywił usta w błogim uśmiechu.\n- A znajdziesz mi gdzieś taką jak ty? – mruknął i podniósł się z jej kolan – znajdziesz gdzieś dziewczynę tak kochaną jak ty? Tak słodką, szczerą i piękną? Tak inteligentną i skromną? – z każdym jego słowem Marta czerwieniła się jeszcze bardziej – Obawiam się, że nie ma takich na świecie… wszystkie lecą tylko na naszą złą reputację, na kasę i popularność.. tylko Duff miał kurewskie szczęście… myślisz, że mu ze Slashem nie zazdrościmy? Że nie biorą nas nerwy jak patrzymy na to, jaki jest szczęśliwy? Że nie wkurwiamy się o to, że też nie mamy takiego farta?\n- Izzy, czuję się… niekomfortowo? – nie bardzo wiedziała jak ująć w słowa to, jak przyjęła wyznanie chłopaka – to brzmi tak, jakbyście… zarzucali Duffowi, że znalazł odpowiednią dziewczynę… tak jakbyście zarzucali mi, że mu uległam…\n- Nie, Kochanie, to nie tak… życzę wam jak najlepiej, ale… też bym chciał żyć w takim świecie jak McKagan… - pospieszył z wyjaśnieniami i pogładził ją po policzku – w sumie… nie dziwie się Slashowi, że ma dość posuwania dziwek… kurwa… mam dwadzieścia siedem lat i za chuja nie umiem się ustatkować… nie jestem w stanie znaleźć odpowiedniej kobiety i przede wszystkim wiem, że żadna takiego dupka nie pokocha…\n- Nie pieprz, Braciszku! Po prostu widać źle szukasz… po za tym… nie obrażaj mnie! – zawołała udając oburzenie – sądzisz, że pokochała bym jakiegoś dupka?\n- No dobra… uznajmy, że uwierzę ci na słowo… - powiedział i ucałował ją w czoło – zjesz coś?\nKiwnęła tylko głową i powlekła się za nim do kuchni, poprawiając swoje zmierzwione od leżenia włosy. Usiadła przy otwartym oknie i patrzyła jak jej przyjaciel przygotowuje jej spóźniony obiad. Uśmiechnęła się do siebie i pomyślała, że jest jedna rzecz, której Stradlin nauczył się podczas jej ponad rocznej obecności w ich domu, mianowicie robić wspaniałe naleśniki! Tak… szkoda tylko, że nie umie nic więcej prócz nich, tostów i jajecznicy… zaśmiała się w myślach i zaczęła nucić.\n- Dziękuję – zeskoczyła z parapetu i usiadła przy stole, gdy Izzy położył przed nią talerz z kilkoma naleśnikami.\n- Nie ma za co… tak właściwie to… kiedy Duff wraca?\n- Jak dzwonił wczoraj, to mówił, że jeszcze dwa, trzy dni więc… no chyba, że coś miałoby się zmienić, to da znać… - powiedziała przełykając pierwszy kęs.\nKurwa… i znów mi Mała ucieknie… pomyślał smutno i starał się nie okazywać, że toczy wewnętrzną walkę ze sobą. Z jednej strony desperacko nie chciał, by McKagan wracał tak szybko i zabierał mu Martę, a z drugiej strony Duff był jego przyjacielem, członkiem zespołu i jak nagle miałby chcieć odsunąć go od tego wszystkiego, byle zostawił mu swoją dziewczynę bliżej Izzy’ego. Pierdolę… Stary, to już jest chore! Ona ma swoje życie ty masz swoje i nie będzie wiecznie przy tobie! Kiedy w końcu to zrozumiesz?! Nie potrafił zrozumieć sam siebie. Jak mógł być takim dziwnym egoistą i chcieć ją na siłę zatrzymać przy sobie? Jak mógł pragnąć jej szczęścia i jednocześnie chcieć ją od niego odsunąć? I wreszcie przecież zdawał sobie sprawę, że w końcu kiedyś się wyprowadzi, ustatkuje i będą się rzadziej się widywać, a jednak nie dopuszczał tego do swojej świadomości. Kurwa… ona ma rację… muszę znaleźć sobie jakąś kobietę, bo oszaleję! Muszę znaleźć sobie kogoś, komu będzie na mnie zależeć…\n- Masz jakieś plany na dziś? Bo idziemy ze Slashem do Troubadour… pójdziesz z nami? – zaproponował, gdy skonsumowała już prawie cały posiłek.\n- Z miłą chęcią bym poszła, ale obiecałam Marii, że pójdę z nią na zakupy i posiedzę trochę z nią… swoją drogą czy Sebastian nie przesadza? Na kilka dobrych tygodni zostawił samą dziewczynę w szóstym miesiącu ciąży!\n- Wiem… nie chcę go tłumaczyć, ale chyba lepsze to, niż miałby ją ciągnąć za sobą po całych Stanach, nie?\nMoże i tak, ale… przecież ona jest teraz zupełnie sama! A gdyby, nie daj Boże, coś się stało? Marta martwiła się o dziewczynę i zaglądała do niej kilka razy w tygodniu odkąd Bach pojechał ze swoim zespołem na trasę. Tyle dobrze, że chociaż poprosił nas przed wyjazdem, żebyśmy czasem zajrzeli do niej… Głównie prosił dziewczynę, bo przyznał, że nie wyobraża sobie na przykład Slasha, który zajmuje się i pomaga jego narzeczonej. I jak stwierdził to, że będzie dzwonić do niej codziennie i tak nie będzie wystarczające; dlatego też Marta zgodziła się odwiedzać ją, by uspokoić chłopaka i po za tym polubiła tą niewysoką farbowaną blondynkę i miała okazję się z nią bliżej zapoznać.\n- Dobra… jeszcze mam chwilę czasu – powiedziała, zerkając na zegarek na ręce Izzy’ego – widziałeś się ostatnio ze Stevenem?\n- Ta… tak jak Duff podejrzewał, jest gorzej niż myślałem… On się stacza coraz bardziej… - pokręcił z niedowierzaniem głową i odwrócił wzrok.\nDziewczyna pocieszająco położyła mu dłoń na ramieniu i zamyśliła się. Dwa tygodnie temu, zaraz na początku lipca z ich domu wyprowadził się kolejny członek zespołu, co bardzo zaniepokoiło McKagana i pozostałą dwójkę. Bali się, że wyprowadzka Adlera jeszcze bardziej go pogrąży i jak się teraz okazywało, ich obawy okazały się słuszne. Perkusista zaszył się w jakiejś melinie ze swoimi kumplami od ćpania i jeśli nie posuwał dziwek, to dawał sobie w żyłę niebotyczne ilości heroiny – aż dziw, że w ogóle kontaktował i rozpoznawał otoczenie i co jeszcze dziwniejsze normalnie grał! Niemniej jednak sytuacja zaczęła się robić coraz gorsza. Axl potrafił nie pojawiać się przez kilka dobrych dni, czasem nawet tygodni między kolejnymi próbami, Steven kompletnie stracił kontrolę nad swoim życiem, Duff coraz więcej pił, choć tego póki co nikt za bardzo nie zauważał. Slash też przeginał z kokainą i innymi świństwami, ale on przynajmniej jako tako się trzymał i nie przekraczał pewnej granicy. A Izzy… Izzy coraz częściej bał się myśleć o swojej przyszłości, o przyszłości zespołu, o przyszłości swoich przyjaciół…\n- Uciekaj, bo się spóźnisz… - zawołał do niej i szybko wstał od stołu, odwracając się do okna, pod pretekstem zapalenia papierosa.\nNie chciał, by dostrzegła w jego oczach żal i smutek, by się nim przejmowała. Wolał, by żyła w przekonaniu, że z nim jest wszystko w najlepszym porządku, że nie przejmuje się tym, co się dzieje z Guns n’Roses. Ma swoje kłopoty i problemy, po co mam dokładać jej jeszcze swoje marudzenie? Po co mam zawracać jej głowę jakimiś farmazonami i pierdolonymi myślami, które zaprzątają mi głowę?! Poirytowany wziął butelkę Nightraina i poszedł do siebie do pokoju i zaczął pisać tekst do nowej piosenki, która właśnie przyszła mu na myśl. Tak… kurwa! Nie mam już cierpliwości, łapiesz, o czym mówię? Powtórzył w myślach ostatnie dwa wersy tekstu i dopił do końca alkohol.\n- Gdzie te pierdolone fajki? – mruknął do siebie i rozejrzał się w poszukiwaniu paczki Marlboro.\nNo tak… pewnie je w kuchni zostawiłem… pomyślał i chwiejąc się, wyszedł z pokoju. W tym samym czasie usłyszał trzask zamykanych drzwi wejściowych i aż zatrzymał się jak wryty, gdy zobaczył Duffa z torbą.\n- Co ty tu robisz? Miałeś być jutro…\n- Ale… załapaliśmy się na wcześniejszy lot… - rzucił niecierpliwie i szybko dodał - gdzie Marta?\n- Nie ma jej…\n- To znaczy? – rozgorączkowany cisnął torbę w kąt i spojrzał ponaglającym wzrokiem na gitarzystę.\n- Jest u Marii… wyluzuj, Stary, wygląd… - nie dokończył, bo chłopak wybiegł z domu jak oparzony.\nZłapał pierwszą taksówkę, jaka nawinęła mu się pod rękę i kazał zawieść się mieszkania Bacha. Niecierpliwie wybijał znany tylko sobie rytm na kolanie i poganiał ciągle kierowcę. Ja pierdolę, chuj nie może jechać szybciej? Kurwa, nie wytrzymam za raz! Rzucił taksówkarzowi kilka dolarów i wbiegł po schodach na piętro i zapukał do drzwi wokalisty Skid Row.\n- Maria! Ślicznie wyglądasz… - przywitał się szybko, przebiegając wzrokiem po jej zaskoczonej twarzy i sporym brzuchu i prawie natychmiast przeszedł do sedna - Marta jest u ciebie?\n- Nie… wyszła jakieś pięć minut temu… mówiła, że wyjdzie wcześniej, bo chce się jeszcze przespacerować…\n- Ok… dzięki, Kochana! – cmoknął ją w policzek i zbiegł ze schodów.\nDzięki Ci, Boże, kurwa, że zawsze wraca tą samą drogą! Podziękował w myśli i puścił się pędem uliczkami, które zawsze mijała dziewczyna. No, Kochanie, gdzie jesteś?! Myślał gorączkowo, aż w końcu po kilku minutach dostrzegł jej sylwetkę i szybko do niej doskoczył.\n- Debilu, puszcza… Duff? – kiedy złapał ją od tyłu, chciała się wyrwać i go uderzyć, ale gdy zobaczyła swojego chłopaka, stanęła oniemiała – C-co ty tu robisz? Mówiłeś, że wracasz jutro albo pojutrze…\n- Nieważne… później wyjaśnię… - pocałował ją namiętnie w usta i dodał niecierpliwie – chodź! – ciągnąc ją za rękę, skierował się ku kompletnie opustoszałej bramie w wąskiej rzadko uczęszczanej uliczce.\n- Duff, co ty odpierdalasz?! – zawołała, zaskoczona jego dziwnym zachowaniem.\n- Cicho, Skarbie… - przycisnął ją do ściany i zaczął zachłannie całować.\nTak bardzo jej pragnął, tak bardzo pragnął nasycić się jej ciałem, że nie mógł już dłużej czekać. Chciał ją w tej chwili i nic innego się nie liczyło. Na jego korzyść działało też miejsce, nie dość, że praktycznie opuszczone, to jeszcze z racji dość późnej godziny zaczęło się ściemniać. Tak… nikt nam nie będzie przeszkadzać… rozmarzył się i mimo jej niezbyt silnego oporu, zaczął rozpinać jej bluzkę, jednocześnie miażdżąc jej pełne wargi swoimi wręcz brutalnymi pocałunkami. Sięgnął ręką pod jej spódnicę i szybko pozbawił ją jej dolnej części bielizny, zmuszając ją do stanięcia w lekkim rozkroku.\n- Duff, oszalałeś? Jesteśmy w środku mia… ach! – próbowała go uspokoić, ale krzyknęła cicho, gdy wsunął w nią dwa palce i zaczął nimi rytmicznie ruszać.\nObcałowywał jej szyję i dekolt, wysłuchując się w jej jęki i jeszcze bardziej się nakręcając. Wydostał z niej dłoń i rozpinając spodnie, uwolnił swoją nabrzmiałą, gotową do działania męskość. Zdając sobie sprawę z tego, że jest trochę za niska, poderwał ją do góry i szybkim ruchem wszedł w nią. Wydała z siebie cichy pisk, gdy wdarł się w jej nie do końca przygotowaną kobiecość i mocnymi pchnięciami poruszał się w niej. Oplotła nogi wokół jego bioder i przysunęła go bliżej siebie. Zupełnie straciła głowę i w tej chwili nie zważała na to, gdzie się znajdują i to, że ktoś może ich nakryć; liczył się tylko Duff, jego bliskość, pocałunki i rozkosz, której jej dostarczał.\n- Jak ja cię pragnę! – wysapał po chwili i wpijając się z pasją w jej usta, ściskając jednocześnie jej pierś ukrytą w miseczce czarnego stanika.\nWbiła mu paznokcie w przedramiona i drżąc w uniesieniu, odpływała do innego świata. Mimo brutalności i dzikości, z jaką McKagan się z nią kochał, sprawiał jej niesamowitą przyjemność i doprowadzał ją na skraj świadomości.\n- Szybciej, Duff… - jęknęła niezbyt przytomnie i wzmacniając uścisk jej nóg, przyciągnęła go maksymalnie blisko do siebie.\nChłopak natychmiast spełnił jej prośbę i czując mimowolne skurcze wokół swojej męskości, wiedział, że za kilka sekund jego kobieta osiągnie szczyt. Resztkami sił wykonał kilka szybkich i mocnych pchnięć i krzyknął cicho, prawie równocześnie z Martą, która ponownie podrapała go swoimi paznokciami, nie do końca kontrolując, co robi. Oddychając ciężko, oparł się czołem o jej ramię i próbował doprowadzić się do porządku. Nie widział jej zaledwie tydzień, a już nie mógł bez niej i jej ciała wytrzymać; nie był w stanie się opanować i poczekać aż znajdą się w domu, tylko musiał ciągnąć ją po jakiś zaułkach. McKagan, zachowujesz się jak jakiś napalony, jebany młodziak! Zaśmiał się i pocałował dyszącą dziewczynę w usta.\n- Przepraszam, to było silniejsze ode mnie – szepnął i powoli się z niej wysunął, stawiając z powrotem na chodniku i poprawiając jej spódnicę.\n- Mhm… i to nie mogło czekać, rozumiem? – uśmiechnęła się słodko i rozglądając się niespokojnie, zaczęła zapinać swoją bluzkę.\n- Obawiam się, że nie… - ponownie wpił się w jej wargi, ciągle nienasycony jej bliskością – więc… może już wrócimy do domu? Chyba, że wolisz następną bramę? – wymruczał jej do ucha, kładąc dłoń na jej pośladku i lekko go ściskając.\n- Duff! Czasem mam wrażenie, że żyję z jakimś niewyżytym napaleńcem! – udawała oburzoną i pociągnęła go w stronę normalnej ruchliwej ulicy, na której od razu złapali taksówkę i udali się do pustego domu, by dalej upajać się swoją miłością.\nAutor: Duffowa Isbell o 14:05


Pielęgnacja - PMTMEDICAL - Sklep ze sprzętem medycznym\nŚrodki do pielęgnacji ciała, włosów i jamy ustnej. Płyny do ust, końcówki do szczoteczek i ziołowe herbatki. Czyli wszystko co potrzebne, aby o siebie zadbać.\nTe produkty pozwolą skutecznie zatroszczyć się nasz o wygląd i higienę. Poza odpowiednim odżywianiem warto zwrócić szczególną uwagę na pielęgnację naszego ciała, włosów, jamy ustnej, co pozwoli zachować młody wygląd i zdrowie.


Wodę mineralną z Biedronki w dużych baniakach - Forum 2021 - RODZICE.PL\nKupowaliśmy… Piliśmy na surowo i używaliśmy do gotowania… Wszystko byłoby OK, gdyby nie przewlakła sraczka która męczyła moją młodszą dziecinę… Naście razy na dobę to nie przelewki… Dziecina piła Bebilon na tej wodzie… Woda niskozmineralizowana, choć bez atestu dla dzieci. Matkę coś tknęło. Odstawiła wodę Biedronkową i kazała spowrotem kupować Primaverę. I co? Sraczka minęła…\n12 odpowiedzi na pytanie: Wodę mineralną z Biedronki w dużych baniakach\nNie wiem czy Cię pocieszę, ale powszechnie reklamowana woda Żywiec wypadła strasznie kiepsko w testach konsumenckich. (…. więc ciekawe, jak ma się do tego woda z Biedronki… 😉 )\nJa prawie od początku robię Małej wszystko na wodzie z kranu i nic się nie dzieje.\nJeśli masz ochotę na najlepszą wodę, to ponoć wyśmienita jest woda Gerber.\n(ja nie stosowałam tylko moja sąsiadka)\nNie napisałam tego jasno… Ja nie gotuję wody do picia ani do mleka. Mleko robię na podgrzenej butelkowanej wodzie, niegotowanej… Na kranówce niegotowanej bym się nie odważyła. 😉 Po to kupuję butelkowaną, żeby nie musieć pamiętać o przegotowaniu zapasu na mleko. A kupuję w dużych baniakach, bo herbatę i kawę też robimy na takiej i tylko wtedy wodę gotuję. 🙂\nJa też nie napisałam jasno… bo nigdy nic nie robie na wodzie nieprzegotowanej.\nZawsze gotuję, a potem odlewam do dzbanka, żeby była chłodna.\nZwykła woda z kranu jest, wbrew pozorom, bardzo często badana.\nJasno napisałaś. Właśnie wynikało jasno, że gotujesz. Gdyby mi się chciało gotować to pewnie nie skończyłoby się biegunką u Majki. Ale mi się nie chce, dlatego kupuję butelkowaną Primaverę… A co do kranówy to u mnie jest tak:\njeśli lubicie duuuuuuże wody…\nhej. jeśli nie lubisz tej dużej wody z biedronki może spróbuj tego co ja – jest teraz 11 litrowa woda nestle aquarel. my jej używamy z powodzeniem i nikt nie ma sraczki 🙂 ma pozytywną opinię instytutu matki i dziecka,więc sie nie boję 🙂\nDzięki. 🙂 11 litrów to trochę za dużo, stałaby pewnie ze 3 doby u nas, a to już za długo, żeby jej nie przegotowywać. Pijemy Primaverę 6l.\nDokładnie o tym samym myślę, to bodajże ceramiczne urządzenie z kranem jest do tej 11-litrowej butli, także Kamelio, myślę, że bez obawy można trzymać nawet kilka dni.\nDoktorka1983 a jesteś zorientawana, czy oni sami dostarczają tę butlę do domu?\nwiesz co…wejdź sobie na stronkę i tam jest wszystko opisane. jest teraz promocja chyba,że pierwszy baniak nestle jest za 1 zł jeśli masz bp partner club…ja niestety nie mam 🙁\nzgadza się GERBER jest reweklacyjna 🙂\nWłaśnie to sobie kupiłam, takie sprytne to urządzenie i fajnie prezentuje się w mojej kuchni.\nno ja bym jednak gotowała każdą wodę butelkowaną(o kranówie zmilczę ;))\nchyba że miałaby ona na etykiecie info, ze nie trza ( jak np. Gerber)\neee tam, Zoska od nowosci na niegotowanej (oczywiscie butelkowanej),byle nie firmy krzak i niskosodowa. Jakos trzeba do tych bakterii z otoczenia przyzwyczajac.\nZnasz odpowiedź na pytanie: Wodę mineralną z Biedronki w dużych baniakach