Koniczyna czerwona - Rolmarket.pl\nKoniczynę czerwoną zwykle określa się także mianem koniczyny łąkowej lub koniczem. Zalicza się ją do roślin bobowatych, które można spotkać na obszarze całego kontynentu europejskiego, jak również w północnej Afryce oraz środkowej Azji. Dzięki jej naturalizacji możliwa jest także uprawa koniczyny łąkowej w Ameryce Północnej i Południowej, a także w Australii. W Polsce uznaje się ją za pospolitą roślinę.\nCharakterystyka koniczyny czerwonej\nKoniczyna czerwona posiada łodygę o długości do 0,5 m. Zwykle dysponuje ona 3 listkami o jajowatym lub eliptycznym kształcie. Jej charakterystyczną cechą są rosnące u nasady liści tzw. przylistki. Kwiaty zwykle wydają bardzo intensywny zapach, ich odcień wbrew nazwie określa się nie jako czerwony, ale jasnopurpurowy. Na każdej łodydze znajdują się przeważnie po dwa kwiaty. Owoc występuje w postaci strąku zawierającego jedno nasiono. Koniczyna czerwona zazwyczaj rośnie na żyznych glebach, łąkach i polach, często w okolicach lasów. Jest to bylina, której okres kwitnienia przypada na czas od maja do września. W jej zapyleniu z reguły biorą udział trzmiele. Uznaje się ją za roślinę miododajną.\nKoniczynę łąkową cechuje bogactwo soli mineralnych oraz białka, stąd też doskonale nadaje się ona na paszę dla zwierząt hodowlanych, głównie bydła, ale także owiec, kóz i królików. Po odpowiednim przyrządzeniu i przegotowaniu mogą ją spożywać także ludzie, przy czym za jadalne uznaje się wszystkie części rośliny. Ponadto ze względu na zawartość glikozydów oraz flawanoidów pełni ona rolę leczniczą. Szczególnie cenione są jej właściwości moczopędne oraz wykrztuśne. Ponadto wspomaga walkę z infekcjami dróg oddechowych i przeziębieniami, oddziałując pozytywnie na sprawność funkcjonowania serca oraz układu krążenia. Stosowanie tabletek z jej zawartością może wydatnie pomóc w leczeniu stanów zapalnych skóry, co więcej, zapobiega ona również powstawaniu niektórych typów nowotworów. W szczególności powinny ją zażywać kobiety z uwagi na jej wkład w walkę z osteoporozą na skutek gwarantowania utrzymania odpowiedniej gęstości kości. Koniczyna czerwona w wydatny sposób przyczynia się także do łagodzenia różnych przykrych dolegliwości związanych przede wszystkim z menopauzą, jak również ze stanami napięcia przedmiesiączkowego. Jej regularne stosowanie sprzyja wzmocnieniu pracy układu odpornościowego. Koniczyna czerwona może także pomóc w uregulowaniu gospodarki hormonalnej organizmu. Ponadto łagodzi ona objawy starzenia się.


Cirque du Freak, czyli cyrk odmieńców | Yzoja\nCirque du Freak, czyli cyrk odmieńców\nBył czerwiec kilka lat temu, odwiedzałam wtedy Katowice, gdzie stało się już tradycją, że zwiedzam księgarnie. Empik i te inne, mniejsze. Przechodziłam koło półki z literaturą młodzieżową, zawiesiłam na niej oczy na dłużej. Tytuł „Cyrk Odmieńców” od razu przykuł moją uwagę. Film Asystent Wampira obejrzałam zaledwie dwa miesiące wcześniej i pamiętałam właśnie tę nazwę.\nChwyciłam w dłoń i uśmiechnęłam się do okładki. Do Darrena. Nie miałam pojęcia, że to było na podstawie książki, a nawet jeśli coś obiło się o moje oczy, to nie na tyle skutecznie bym o tym pamiętała.\nByły pierwsze dwie części i obie kupiłam.\nPrzez podróż pociągiem przeczytałam połowę „Cyrku Odmieńców”. Byłam oczarowana. Luźną narracją, taką „ludzkością” treści i sformułowań, niebanalną koncepcją Wampirów i tym, jak bardzo na korzyść zadziałała kolejność zapoznawania się z Darrenem. Film mnie zauroczył, choć z książki zawierał na dobrą sprawę jedynie niewielką część, więc… sama powieść zdecydowanie trafiła w mój gust i serce. Mogłabym czytać to w kółko.\nPostać Lartena ubóstwiam, Steve’a też, nie wspominając o naszym głównym półwampirze.\nNie jest to powieść na „długie zimowe wieczory”, bo wciąga tak, że potrafię przeczytać ją w jedno popołudnie, mając jeszcze czas na zrobienie tego samego z inną częścią, ale zdecydowanie jest warta uwagi.\nJest taka ludzka, mimo faktu, że historia teoretycznie z faktami ma niewiele wspólnego. Początkowy tekst, mówiący o tym, że historia zdarzyła się naprawdę, że możemy wierzyć lub nie, dodaje dreszczyku. Kto chce uwierzy i będzie się uśmiechał czytając ją, a kto będzie sceptyczny… w sumie też się będzie dobrze bawił.\nObraz wampirów jest inny od tego, co spotykaliśmy do tej pory. Nie są nieśmiertelne, nie mają czerwonych oczu, nie rosną im kły i ogólnie nie widać większych zmian fizycznych poza większą siłą, mocniejszymi paznokciami i możliwością „smykania”. Żyją dłużej niż ludzie, półwampiry pięć razy wolniej się starzeją, a wampiry dziesięć. Nie są przemieniani przez ugryzienie lecz przez wymianę krwi (w Nekroskopie też tak można było robić półwampiry). Nie zabijają! Co chyba najważniejsze. Zachowują się jak na wampiry naprawdę humanitarnie, choć nie brak odszczepieńców – Wampanezów, którzy faktycznie zabijają ludzi dla ich krwi.\nMamy hierarchię, wampiry choć nie żyją w koloniach, mają pewną „władzę” nad sobą.\nLubię to. Uwielbiam.\nLekka literatura, jednak sądzę, że można z niej coś wynieść.\nPolecam każdemu, bez względu na wiek\n20.01.2015 0 Asystent WampiraCirque du FreakDarren Shanrecenzja


Planował zamachy terrorystyczne w Polsce! Ma go ABW | wMeritum.pl\nPlanował zamachy terrorystyczne w Polsce! Ma go ABW\nFunkcjonariusze Straży Granicznej i ABW zatrzymali Libańczyka, który planował zamachy terrorystyczne na terenie Polski. O akcji służb poinformowali jako pierwsi dziennikarze Panoramy, a następnie potwierdził to rzecznik prasowy Ministra Koordynatora Służb Specjalnych Stanisław Żaryn.\nMężczyznę jeszcze 16 kwietnia zatrzymali Strażnicy Graniczni, którzy działali na wniosek ABW. Materiały zgromadzone przez ABW wskazują, że mężczyzna stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego RP oraz obywateli naszego kraju. Prawdopodobnie planował zamachy terrorystyczne w Polsce.\nZ materiałów operacyjnych wynika, że Libańczyk planował zorganizowanie siatki, która miała zorganizować zamachy terrorystyczne nie tylko w Polsce, ale także w państwach Europy Zachodniej. Mężczyzna posiada związki rodzinne z terrorystami z tzw. Państwa Islamskiego, którzy zginęli w trakcie walk z siłami koalicji na terenie Syrii i Iraku.\nW Polsce, Libańczyk aktywnie wykorzystywał internetowe środki łączności do komunikacji ze strukturami Państwa Islamskiego oraz poszczególnymi osobami powiązanymi z tą organizacją, przebywającymi na terenie państw UE. Wspierał również finansowo członków wymienionej organizacji pozostających w Syrii.\nCzytaj także: Koronawirus w Rosji: Fala nowych zakażeń. Z pomocą przybywają Chiny\nTagi ABWLibańczykstraż granicznaZamachy terrorystyczne


Inna rzeczywistość, czyli wszystko o filmach: Pieśń słonia (Elephant Song, 2014)\nPieśń słonia (Elephant Song, 2014)\nXavier Dolan: Michael Aleen\nBruce Greenwood: Dr Toby Green\nCatherine Keener: Susan Peterson\nCałkowite odkrycie myśli drugiej osoby jest zadaniem iście niemożliwym. Zmuszeni jesteśmy polegać na informacjach, jakie dana osoba nam przekazuje i ufać, że są one zgodne z prawdą. Zupełnie inaczej przedstawia się sytuacja, kiedy taka wiedza ma znaczenie kluczowe i może zaważyć na czyimś życiu. Właśnie takie zagadnienia psychologiczno-kryminalne porusza w swoim dziele Charles Biname. Z jakim skutkiem?\nBędąc jeszcze dzieckiem, Michael zabił swoją matkę – słynną śpiewaczkę operową. Od tego momentu wyrokiem sądu został przewieziony do szpitala psychiatrycznego, gdzie zamknięty jest od przeszło pięciu lat. Chłopiec dorastający w szpitalnym otoczeniu szuka jakiejkolwiek możliwości wydostania się na zewnątrz, jednocześnie będąc do takiego życia kompletnie nieprzystosowanym. Pewnego dnia znika psychiatra Michaela, a cała wina za ten proceder zostaje przerzucona na młodego mężczyznę. Dyrektor szpitala jest przekonany, że Michael ukrywa istotne informacje o zaginięciu lekarza.\nJuż pierwsze minuty seansu nie pozostawiają wątpliwości, że najnowsze dzieło reżysera wciągnie widza w swoją nietypową fabułę. Akcja rozgrywa się w zamkniętej przestrzeni, głównie w jednym pokoju i na korytarzach szpitala. Niesamowita praca kamery potęguje uczucie zamknięcia i ciasnoty. Biorąc pod uwagę tematykę filmu jest to posunięcie jak najbardziej oczywiste i potrzebne. Dzięki temu widza ma szansę utożsamić się z głównym bohaterem, choć postać Michaela wydaje się być trudna do zrozumienia. Młody mężczyzna wciąga dyrektora szpitala w niezwykle przebiegłą grę, której rozwiązanie ma przybliżyć do odnalezienia doktora Lawrence’a. Stawka jest więc wysoka.\nNajwiększą zaletą produkcji jest oczywiście postać Xaviera Dolana, który wcielił się w rolę Michaela. Jestem pod ogromnym wrażeniem wysiłku i kunsztu aktorskiego Kanadyjczyka, który dotychczas dał się poznać przede wszystkim jako utalentowany reżyser. Choć w filmie „Tom” również można go zobaczyć na ekranie, to jednak odnoszę wrażenie, że rola tytułowego bohatera nie pozwoliła do końca rozwinąć mu skrzydeł. Tym razem oglądamy Dolana, który swoim występem na długo pozostaje w pamięci.\nDobrze napisany scenariusz i odpowiednio zrealizowany projekt filmowy dają w sumie niemal 110 minut seansu, który z pewnością można określić jako kawałek porządnego kina. W „Pieśni słonia” urzekł mnie dodatkowo klimat produkcji, który wzmaga właściwy odbiór obrazu. Jestem bardzo na tak.\nAutor: allmyloving o 11:24


Jak zmienia się rynek e-handlu na Świecie? | KurJerzy.pl\nJak zmienia się rynek e-handlu na Świecie?\nEuropa pozostaje zdecydowanie najlepiej przygotowanym regionem do handlu e-commerce, a osiem krajów unijnych znajduje się w pierwszej 10 światowego zestawienia. Dane te znajdziemy w raporcie/zestawieniu przygotowanym przez UNCTAD. Dane opublikowane przez United Nations Conference On Trade And Development dotyczą e-handlu w kanale B2C. Zobaczmy jak zmienia się rynek e-handlu w 2019 roku.\nAktualne dane dotyczące rynków w Europie\nW raporcie znajdziemy między innymi informację, że drugi rok z rzędu Holandia jest liderem indeksu handlu elektronicznego UNCTAD dla przedsiębiorstw i konsumentów (B2C), następna na liście jest Szwajcaria. Jedynymi krajami pozaeuropejskimi z pierwszej dziesiątki są Singapur (będący na trzeciej pozycji) i Australia (plasująca się na dziesiątym miejscu).\nIndeks ocenia 152 kraje pod względem gotowości do zakupów online, która szacowana jest na 3,9 bln USD na świecie w 2017 r. Stanowi to wzrost o 22% w porównaniu z rokiem poprzednim.\nKraje są oceniane pod względem dostępu do bezpiecznych serwerów internetowych. Niezawodności usług pocztowych i infrastruktury. Liczby aktywnych internautów, która korzysta z e-płatności lub płatności mobilnych. 10 krajów rozwijających się o najwyższych wynikach pochodzi z Azji i jest sklasyfikowanych jako kraje o wysokich lub średnich dochodach.\n„Indeks B2C pokazuje, jak prawdziwa i niepokojąca jest przepaść cyfrowa między krajami rozwiniętymi a rozwijającymi się” – mówi Shamika N. Sirimanne, dyrektor jednostki UNCTAD, która przygotowuje roczny indeks. Przykładowo w sześciu krajach Europejskich 80% internautów dokonuje zakupów online. Jeśli jednak porównamy te kraje z państwami o niskich dochodach, to odsetek ten może wynieść niewiele powyżej 10%.\nIstnieje pilna potrzeba pomocy mniej przygotowanym krajom w poprawie infrastruktury i budowaniu zaufania wśród ludności, w przeciwnym razie ich firmy i ludzie stracą możliwości oferowane towarów i usług przez internet. Będą oni też mniej przygotowani na różne wyzwania współczesnego świata.\nPotrzebujemy lepszych statystyk dla e-commerce\nIndeks UNCTAD podkreśla również potrzebę poprawy wiarygodności i dostępności statystyk, zwłaszcza w krajach rozwijających się. Przykładowo dane użytkowników Internetu za 2018 r. były dostępne dla mniej niż połowy krajów w momencie obliczania indeksu. Najnowsze dane na temat rachunków bankowych i mobilnych pieniędzy pochodzą z 2017 r. Wypływ na to ma kilka czynników, ale można zauważyć jedną zależność. Zazwyczaj kraje najmniej przygotowane na gospodarkę cyfrową mają również najmniej informacji statystycznych.\nTegoroczny indeks został opublikowany na otwarciu pierwszego posiedzenia grupy roboczej UNCTAD ds. Pomiaru handlu elektronicznego i gospodarki cyfrowej 3 grudnia w Genewie w Szwajcarii. Dokument w wersji cyfrowej dostępny jest pod tym linkiem.\nNowa grupa będzie spotykać się co roku w celu omówienia luk w danych i określenia sposobów poprawy dostępności odpowiednich statystyk, szczególnie w krajach rozwijających się. Dzięki temu dużo łatwiej i dokładniej będzie można analizować zmiany na poszczególnych rynkach.\nPodczas dwudniowego spotkania reprezentowanych jest ponad 40 krajów. Ponad 100 uczestników to eksperci statystyczni, urzędnicy rządowi i przedstawiciele organizacji międzynarodowych, takich jak Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU), Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Światowa Organizacja Handlu (WTO), Universal Postal Unia (UPU) i Eurostat.\nJak zmienia się rynek e-handlu – rankingi 2019\nEdycja indeksu 2019 zawiera kilka istotnych zmian w stosunku do poprzedniego, 2018 roku.\nIslandia, Nowa Zelandia i Szwecja znalazły się na liście poza pierwszą 10 najlepszych ze względu na spadek wyników w zakresie bezpiecznych serwerów i niezawodności usług pocztowych. Ten wskaźnik szczególnie pogorszył wyniki Islandii. Szwecja dodatkowo odnotowała spadek liczby ludności korzystającej z Internetu.\nTrzy kraje z pierwszej dziesiątki zostały zastąpione przez Finlandię (przeskakującą z 12 pozycji na 4), Niemcy (odbijając się z 16 pozycji na 9) i Australię (przechodzącą z 11 miejsca na 10).\nJeśli chodzi o listę 10 największych gospodarek rozwijających się, główną zmianą było obniżenie rankingu Chile. Naród Ameryki Południowej został zastąpiony przez Katar, który wzrósł w szeregach dzięki wzrostowi wskaźnika korzystania z Internetu w tym kraju – praktycznie cały naród (99,7% populacji) jest teraz online, zgodnie z danymi z ministerstwa transportu i komunikacji.\nPomimo spadku indeksu Chile utrzymało się na pierwszym miejscu wśród krajów Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Mauritius osiągnął najlepszy wynik w Afryce subsaharyjskiej. A Białoruś uzyskała najwyższe noty wśród gospodarek w okresie transformacji.\nOceny gotowości e-commerce\nAby pomóc krajom najsłabiej rozwiniętym w poprawie wyników, UNCTAD współpracuje ze swoimi rządami w celu określenia głównych wyzwań i sposobów ich rozwiązania poprzez szybkie oceny gotowości e-handlu. Od 2016 r. UNCTAD przeprowadził 20 takich ocen.\nRaport ten bardzo dobrze pokazuje zmiany na rynkach i gotowość do przyjęcia przez internautów nowych sprzedawców w danym kraju. Warto przejrzeć, które kraje znajdują się na pierwszych pozycjach i do ich mieszkańców kierować swoją ofertę. Dodatkowo warto zwrócić uwagę, na której pozycji znajduje się Polska. Przed nami jeszcze trochę pracy.


§ Darowizna Samochodu od ojczyma a wyrabianie dowodu rejestracyjnego również na niego. – Forum Prawne\nDarowizna Samochodu od ojczyma a wyrabianie dowodu rejestracyjnego również na niego. - Forum Prawne\nDarowizna Samochodu od ojczyma a wyrabianie dowodu rejestracyjnego również na niego.\nWitam, ojczym odkupuje samochów od firmy z której pracuje, pytanie czy do przepisania darowizny konieczne jest wyrobienie nowego dowodu rejestracyjnego na Ojczyma, czy wystarczy umowa kupna-sprzedaży między ojczymem a Firmą, od której chce odkupić samochód. ...\nWitam, ojczym odkupuje samochów od firmy z której pracuje, pytanie czy do przepisania darowizny konieczne jest wyrobienie nowego dowodu rejestracyjnego na Ojczyma, czy wystarczy umowa kupna-sprzedaży między ojczymem a Firmą, od której chce odkupić samochód. Dodam, że rejestracja będzie na tą samą miejscowość, także wydaje mi się, że nie jest konieczne wyrobienie kolejnej.\n§ Złomowanie samochodu bez dowodu rejestracyjnego. (odpowiedzi: 0) Jako nowy witam serdecznie. Przedstawię szybko historię samochodu, by wiadomo było o co chodzi. Niecały rok temu zakupiłem Fiata Uno, samochód...\n§ Rejestracja Samochodu bez dowodu rejestracyjnego (odpowiedzi: 5) Witam. piszę z zapytaniem czy istnieje możliwość zarejestrowania samochodu bez dowodu rejestracyjnego. samochód był uszkodzony...\n§ Rejestracja samochodu bez dowodu rejestracyjnego (odpowiedzi: 7) Witam. Kupiłem samochód osobowy, z dowodem rej. Problem w tym że dowód został skonfiskowany przez policje i odesłany 300 km dalej czy jest...\n§ Odbiór dowodu rejestracyjnego samochodu. (odpowiedzi: 0) Witam. Mam prze dziwną sytuacje, nie wiem czy ktokolwiek będzie znał na nią odp. ale zapytam. Otóż, kupiłem samochód 5miesiecy temu, nie zostało...\n§ Sprzedaż samochodu bez dowodu rejestracyjnego (odpowiedzi: 4) Witam Jest możliwość sprzedaży samochodu, bez dowodu rejestracyjnego? Rozumiem że ktoś musi być nie mądry aby kupić taki samochód, ale moje...


Kumoch: Polska gospodarzem spotkania prezydentów Grupy Arraiolos 2024 - wGospodarce.pl\nPrezydent Andrzej Duda, spotkanie Grupy Arraiolos / autor: Kancelaria Prezydenta/Twitter\nOpublikowano: 15 września 2021, 22:20\nPolska będzie gospodarzem spotkania prezydentów państw Grupy Arraiolos w 2024 r. - poinformował w środę szef prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej Jakub Kumoch. Dodał, że ten pomysł prezydenta Andrzeja Dudy poparli inni członkowie Grupy podczas trwającego spotkania w Rzymie\nPrezydenci państw UE, członkowie Grupy Arraiolos poparli pomysł prezydenta Andrzeja Dudy, by jedno z kolejnych spotkań Grupy odbyło się w Polsce. Będziemy gospodarzem w 2024 r. Za rok spotkanie organizuje Malta, a rok później - w dwudziestolecie Grupy - Portugalia - napisał na Titterze Kumoch.\nCzytaj też: Porozumienie na rzecz morskiej energetyki wiatrowej podpisane


Usługi | Plano Invest - Part 2\nCzy zdajesz sobie sprawę z tego, jak wiele przygotowywana przez Ciebie publikacja do czasopisma naukowego może zyskać, jeżeli zdecydujesz się wzbogacić ją o opracowanie statystyczne? Na pewno zyskasz wtedy dodatkowe punkty, gdyż wyciągnięte przez Ciebie wnioski zostaną potwierdzone z uwzględnieniem kryteriów metodologicznych. Zweryfikuj hipotezy statystyczne Zanotowałeś wyraźne różnice pomiędzy zmiennymi i w związku z zaobserwowanymi korelacjami chcesz sformułować odważne tezy? Zanim to zrobić, pamiętaj wcześniej o weryfikacji istotności statystycznej. W tym celu najczęściej wykorzystywane są takie metody jak testy hi-kwadrat, rozkład studenta, a także analizy…\nTwoja firma nie rozwija się tak szybko, jakbyś tego chciał? A może właśnie zmagasz się z kryzysem, którego przyczyn nie jesteś w stanie rozpoznać? Koniecznie rozważ zatem możliwość podjęcia współpracy z profesjonalną agencją badawczą. Wnioski z przeprowadzonej przez jej pracowników analizy rynku pomogą Ci wreszcie wkroczyć na właściwe tory. Nie pozwól sobie na to, aby to konkurencja dyktowała warunki. Czym może się zająć agencja badawcza? Podmioty funkcjonujące w branży badawczej zajmują się prowadzeniem projektów dotyczących takich kwestii jak między innymi: – wizerunek i świadomość marki…


chojnow.pl - Gdzie jest Pinokio?\nData utworzenia: 20 lipiec 2011, 19:46 Wszystkich komentarzy: 0\n"Gdzie jest Pinokio? czyli hulanki swawole i majsterkowanie"\nMiejski Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji zaprasza chojnowian - zarówno dzieci jak i rodziców - na spotkanie z Pinokiem. W poniedziałek 22 sierpnia o godz. 11.00 w Rynku obok kościoła pw. św. Apostołów Piotra i Pawła rozpoczniemy poszukiwania Pinokia wraz z aktorami Instytutu Teatralnego z Warszawy. Wszystkich chętnych do zabawy serdecznie zapraszamy. Tego samego dnia o godz. 18.00 w cyrkowym namiocie ustawionym w Parku Śródmiejskim odegrany zostanie spektakl "Gdzie jest Pinokio?", a po jego zakończeniu będzie można przed namiotem wysłuchać koncertu piosenek z przedstawienia. 23 sierpnia, czyli we wtorek, zapraszamy dzieci i młodzież do udziału w różnorodnych warsztatach. Początek o godz. 10.00 w domu kultury przy ul. Małachowskiego 7.\nWstęp na wszystkie imprezy wolny; osoby dysponujące składanymi krzesełkami prosimy o zabranie ich na wieczorny spektakl.\nProjekt powstał z inicjatywy Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w ramach programu "Lato w teatrze" finansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Projekt realizowany przy udziale Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Dom Kultury+.\nPublikacja z 20-07-2011\nTo wydarzenie edukacyjno-artystyczne z wydźwiękiem społecznym. Pobyt grupy z Instytutu Teatralnego w Warszawie rozpocznie się w Chojnowie 22 sierpnia 2011 r. od happeningu „Gdzie jest Pinokio?” rozgrywającego się przed południem na ulicach miasta. Następnie, po rozłożeniu namiotu cyrkowego, zaprezentowany zostanie spektakl w reżyserii Roberta Jarosza, autora scenariusza na motywach „Pinokio”. Jest to spektakl familijny łączący elementy różnych konwencji sztuki scenicznej: począwszy od teatru dramatycznego, poprzez operę włoską, teatr tańca, a skończywszy na sztuce cyrkowej. Cały spektakl jest interaktywną grą z publicznością jako świadkami zawitania do Chojnowa osobliwej trupy teatralnej. Bardzo istotnym elementem przedstawienia jest muzyka Piotra Klimka wykonywana na żywo na kontrabasie, klarnecie, fisharmonii i bębnie marszowym. Po spektaklu, na zakończenie wieczoru muzycy ucharakteryzowani na podejrzanych wędrownych grajków wykonają koncert złożony z pieśni i melodii, które widzowie mogli wcześniej usłyszeć w spektaklu. Drugi dzień pobytu grupy teatralnej będzie dniem warsztatów. Dzieci, młodzież i dorośli będą mogli włączyć się w warsztaty prowadzone przez aktorów, których dzień wcześniej oglądali na scenie w przedstawieniu. Przygotowane warsztaty są niezwykle urozmaicone. Poza działaniami cyrkowymi takimi jak żonglowanie, chodzenie na szczudłach, puszczanie ogromnych baniek mydlanych zaplanowano dla najmłodszych dzieci (3 – 5 lat) mini spektakl, który będzie odbywał się w pojeździe Błękitnej Wróżki, a dla starszych warsztaty taneczne, zajęcia w warsztacie stolarskim Dżeppetta, warsztaty pieśni włoskich z Ogniojadem, zabawy animacyjne i dźwiękonaśladowcze przy użyciu elementów scenografii przedstawiających wnętrzności wieloryba, który połknął Pinokio oraz - jako ukoronowanie dnia - specjalnie przygotowaną dla Chojnowa grę terenową opierającą się na light motivie całego pobytu – poszukiwaniu uciekającego Pinokio. Ten nowatorski pomysł realizowany będzie dzięki udziałowi MOKSiR w programie DOM KULTURY + i w dużej mierze zostanie sfinansowany ze środków pozyskanych przez placówkę w Narodowym Centrum Kultury. Szczegóły już wkrótce na plakatach.


Czołowi polscy charyzmatycy o uzdrowieniach - Sławomir Zatwardnicki - Portal OPOKA\n"Charyzmatyk w jeansach" - 22.\nCzołowi polscy charyzmatycy o uzdrowieniach\nWybieram trzy osoby uśmiechające się do czytelnika z okładek książek-wywiadów, ze względu na rozpoznawalność i wpływ, jaki wywierają. Uprzedzam, że zacytowane wypowiedzi będą przydługie, ale chciałbym uniknąć posądzenia o stronniczość. Dla zabieganych wytłuszczam te fragmenty, które wydają mi się najgłośniej wołać o skomentowanie. Wszystkie one dotyczą charyzmatycznego uzdrawiania, uzasadnianego odwołaniami biblijnymi, zwłaszcza do miejsc, w których jest mowa o posłudze Jezusa i Jego Apostołów. W następnym odcinku ocenimy ten rodzaj egzegezy Pisma Świętego, jaki uprawiają Marcin Zieliński, Karol Sobczyk i Michał Świderski — bo to o nich tutaj mowa. Wykorzystamy w tym celu zasady interpretacji katolickiej, o której pisałem w poprzedniej części cyklu „charyzmatyk w dżinsach”. Teraz poprzestanę jedynie na wskazaniu założeń, jakie towarzyszą ich lekturze Pisma Świętego.\nZacznijmy od ikony posługi uzdrowienia, czyli od Marcina Zielińskiego. Na sugestię, że niektórzy zarzucają mu głoszenie Ewangelii sukcesu, pada poniższa odpowiedź, w której znajduje się interesujące odwołanie do cudów uzdrowienia dokonywanych przez Jezusa Chrystusa:\nJezusowi też można by w sumie zarzucić, że coś takiego głosił, bo On uzdrawiał dużo więcej niż my dzisiaj. Dla Jezusa w Nazarecie uczynienie kilku cudów było porażką. Dla nas to jest często nieosiągalny cel. W Ewangelii św. Marka jest przecież napisane: „jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich”. Gdy na naszym spotkaniu uzdrowienia doznają dwie, trzy osoby, to już myślimy, że to jest szczyt marzeń Pana Boga. A jak wiele jest fragmentów opisujących to, że Jezus uzdrowił wszystkich albo że apostołowie uzdrowili każdego, kto do nich przyszedł? Naliczyliśmy w NT około czternastu. Poprzeczka jest podniesiona wysoko, ale można do niej doskoczyć. Oczywiście pojawiają się w różnych sytuacjach pytania, na które często nie ma odpowiedzi — na przykład dlaczego jeden człowiek został uzdrowiony, a drugi uzdrowienia nie doświadczył. Skoro jednak uzdrowienia są możliwe, to ja będę do nich dążył.\nW kolejnych fragmentach znów pojawia się poprzeczka — tego rodzaju metafora nie dziwi w przypadku absolwenta AWF-u — i to podnoszona coraz wyżej przez samego Boga:\nChciałbym, aby ludzie przychodzący do mnie nie spotykali Marcina, ale Jezusa. On zostawił nam podniesioną o wiele wyżej poprzeczkę niż to, co widzimy na ten moment. Wczoraj czytałem fragment z Ewangelii Mateusza, gdzie jest napisane, że Jezusowi przyniesiono ślepych, chromych, głuchych, czyli najgorsze przypadki. Wszyscy zostali uzdrowieni. Na jakim etapie ja jestem? Oczywiście, po tych czterech czy pięciu latach doszedłem do pewnego przełomu, ale dziś zauważam, że potrzeba kolejnych. [...] Mimo że słyszymy coraz więcej świadectw, mam w sercu przekonanie, że są przed nami rzeczy, które wymagają jeszcze większej wiary. Musimy o to zawalczyć modlitwą i postem. Ile to lat potrwa? Nie wiem. Ale całe życie mam na to, żeby iść od przełomu do przełomu, żeby iść dalej i dalej, bo ludzkiej biedy jest coraz więcej. Nie można stanąć w miejscu i powiedzieć, że to już jest koniec.\nA my przyzwyczajamy się do poziomu, na którym żyjemy. Także ja przyzwyczaiłem się do pewnego poziomu uzdrowień i wydaje mi się, że to jest pewien standard. Bóg tymczasem podnosi poprzeczkę i mówi: „Marcin, zacznij prosić o więcej, bo to już było”.\nNie tyle chodzi w dzisiejszym ruchu uzdrowieniowym o posługiwanie charyzmatem uzdrawiania, ile o korzystanie z władzy uzdrawiania dostępnej wszystkim „synom Króla”:\nSkoro wiesz, kim jesteś, wiesz, co masz — a masz Jego autorytet — to możesz czynić Jego dzieło na ziemi. Jego autorytet jest władzą, jaką otrzymaliśmy jako Jego dzieci do czynienia Jego dzieł na ziemi. Możesz tak jak On uwalniać zniewolonych, uzdrawiać chorych. Możesz stawać w Jego autorytecie i przeciwstawiać się temu, co diabeł robi na ziemi. Na tym polega różnica. Dziecko jeszcze nie wie, że ma autorytet w Jezusie, a skoro nie wie, to po niego nie sięga.\nModlitwa, której uczyły nas nasze babcie (ale najwidoczniej nie zrozumiały jej znaczenia), rzekomo uzasadnia modlitwę o uzdrowienie połączoną z oczekiwaniem, że wszyscy, którzy z wiarą poproszą o uwolnienie od choroby, będą uzdrowieni:\nW Królestwie Bożym nie ma zgody na wszystko, co jest złe. Śmierć przyszła na świat przez zawiść diabła — czytamy w Księdze Mądrości. Choroba jest konsekwencją słabości ciała, która pojawiła się na świecie przez grzech. Coś, co jest od początku złe, nie może być jednocześnie dobre. Ale jak powiedziałem wcześniej, Bóg z wszystkiego jest w stanie wyprowadzić dobro. W modlitwie Ojcze Nasz modlimy się przecież, żeby przyszło Jego królestwo — jak w niebie, tak i na ziemi. To jest bardzo proste rozumowanie — skoro w królestwie niebieskim nie ma chorób, to modląc się o królestwo Boże na ziemi, jednocześnie prosimy o zabranie tego doświadczenia już teraz. Choroba fizyczna to jest przejaw śmierci, depresja to jest przejaw śmierci. Wszystkie rzeczy, z którymi się tu zmagamy, są przejawami śmierci. Z tego, co wiemy, w raju nie było ani chorób, ani śmierci. Jezus, chodząc po ziemi, pokazał nam, jak ma wyglądać nasze życie. Uzdrawiał tych, którzy byli chorzy — wszystkich, którzy do Niego przyszli. Nie dał zdrowia wszystkim ludziom, bo nie wszyscy do Niego po nie przyszli i nie wszyscy tego chcieli. Nie wszyscy wierzyli. Skoro zaś ja mam Go naśladować w Jego posłudze, to chciałbym, żeby wszyscy, którzy przychodzą prosić o modlitwę o uzdrowienie, zostali uzdrowieni.\nRaz jeszcze, żeby nie było wątpliwości, że czepiam się jakiegoś lapsusu językowo-teologicznego — chodzi naprawdę o uzdrowienie wszystkich, którzy przyjdą na spotkanie modlitewne:\nPrzychodzi mi do głowy taka analogia z medycyną. Zdajemy sobie sprawę z tego, że medycyna wciąż wszystkiego nie wie. Lekarze działają w ramach aktualnych możliwości, mają jednak świadomość, że wiedza będzie szła do przodu i w przyszłości pewnie będą mieli jeszcze większe możliwości. Tak samo jest w posłudze uzdrowienia. Pewne rzeczy już wiemy, do pewnych mamy nadzieję dojść, bo Biblia nakreśla nam to, co możemy osiągnąć. W kilkunastu miejscach w Piśmie Świętym jest napisane, że zostali uzdrowieni „wszyscy”. Nie tylko przez samego Jezusa, ale też w czasie posługi apostołów. Wiemy więc, że to jest możliwe, żeby wszyscy, którzy przyjdą na spotkanie, zostali uzdrowieni. Nie mówię tu o wszystkich na świecie, bo Jezus też nie uzdrowił wszystkich, którzy byli w Izraelu, ale na pewno udzielał tej łaski wszystkim, którzy do Niego przyszli. To jest naprawdę ogromne wyzwania — uzdrowienie wszystkich, którzy przychodzą z wiarą.\nSpróbujmy teraz wypunktować listę przyjętych świadomie czy nieświadomie założeń, na których oparły się publicznie głoszone poglądy lidera wspólnoty „Głos Pana”:\n1. Ewangeliści bez wątpienia stwierdzają fakt historyczny, że Pan uzdrowił wszystkich, którzy do Niego przyszli z wiarą. Innymi słowy: wolno czytać Ewangelię jako dokument historyczny w dzisiejszym tego słowa rozumieniu.\n2. Wypowiedzi autorów natchnionych mówiące o posłudze Jezusa i Apostołów stanowią wzorzec do odtwarzania w życiu Kościoła. Ergo: zamiarem autorów natchnionych było właśnie to, żeby przekazać „instrukcję” do zastosowania przez chrześcijan.\n3. Można oczekiwać, że chrześcijanin doskoczy do poziomu Jezusa w posłudze uzdrowienia. Na głębszym poziomie kryje się tutaj chyba supozycja, że chrześcijanin może „jeden do jeden” odtwarzać życie Mistrza, a przynajmniej winien do tego celu dążyć.\n4. Posługa uzdrawiania idzie po linii „od przełomu do przełomu”, dlatego wraz ze wzrostem wiary (i wiedzy!) powinny pojawiać się coraz bardziej spektakularne uzdrowienia. Sam Bóg podnosi poprzeczkę coraz wyżej i zaprasza do czegoś więcej.\n5. Charyzmatyczne uzdrowienia bazują właściwie nie tyle na charyzmacie, ile na władzy uzdrawiania, która przysługuje chrześcijanom stającym w autorytecie Jezusa. Chrześcijanin, który z dziecka stał się „synem Króla”, może czynić to samo, co Pan.\n6. Modlitwę o realizowanie się Królestwa Bożego i woli Ojca „jako w niebie, tak i na ziemi”, wolno zrównać z oczekiwaniem na ziemi stanu właściwego dla raju czy nieba. Skoro w niebie nie ma chorób i śmierci, na ziemi również nie miałoby być dla nich miejsca.\nW nieprzypadkowo podobnym duchu wypowiada się Karol Sobczyk. On również w cudach Jezusa opisanych w Ewangeliach widzi uzasadnienie oczekiwania, że wierze chrześcijanina będą towarzyszyć uzdrowienia:\nPraktykowaliśmy modlitwę o uzdrowienie, ale — dziś tak myślę — nie byliśmy przekonani, czy Bóg rzeczywiście chce uzdrawiać. Wierzyliśmy, że może uzdrowić, ale jeśli będzie chciał. Oczywiście Bóg zawsze jest suwerenny, ale uczniowie, którzy chodzili z Jezusem, nigdy sobie pytania, czy On chce uzdrawiać, nie zadawali. Jezus po prostu uzdrawiał wszystkich. W Dziejach Apostolskich czytamy o tym, że Jezus przeszedł przez ziemię, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości i którzy byli pod władzą diabła. W Biblii mamy aż sześć fragmentów, w których użyto słowa „wszystkich” w odniesieniu do uzdrowień, których dokonywał Chrystus. Były takie sytuacje, kiedy Jezus nie mógł kogoś uzdrowić z uwagi na jego niewiarę. To pokazało nam miejsce, w którym byliśmy — my po prostu nie wierzyliśmy, że On naprawdę może to uczynić. Od tamtej pory modliliśmy się już z przeświadczeniem, że Bóg może uczynić wszystko, o co Go poprosimy [...].\nPodobnie jak Zieliński, również Sobczyk odwołuje się do Modlitwy Pańskiej, nieco niżej może stawiając poprzeczkę, ale wciąż wpatrując się we wzór, jakim byli uczniowie wybrani przez Pana:\nWiemy, że pełnia uzdrowienia nastąpi wraz z przyjściem Jezusa, kiedy wszystkie nasze modlitwy najpóźniej zostaną wysłuchane. Wtedy przyjdzie królestwo w jego pełni. To, co otrzymaliśmy teraz, to jedynie zadatek Ducha, coś, co zapowiada Jego przyjście. Modlimy się, aby z uwagi na ten zadatek Ducha w nas Bóg objawił swoją moc w życiu tej czy innej osoby. Wierzę, że Jego Królestwo już stało się naszym udziałem, dlatego za Jezusem mówimy: „Ojcze, bądź wola Twoja, tak jak jest w niebie, niech się dzieje tu, na ziemi”. To, co jest w niebie, powoli staje się rzeczywistością na ziemi — do czasu Jego powtórnego przyjścia. Potrzebujemy zrobić Mu miejsce, potrzebujemy przygotować dla Niego drogę, wołać: „Panie! Przyjdź i zmień nasze życie!”. Zdajemy sobie sprawę z tego, że nie zobaczymy uzdrowienia u wszystkich, ale wzorem są dla nas uczniowie Jezusa. W Piśmie Świętym czytamy tylko o jednym wydarzeniu, kiedy uczniowie modlili się o uzdrowienie i nie było przełomu.\nNie wolno — ten motyw powtarza się notabene u wszystkich bohaterów mojego tekstu — utożsamiać choroby z krzyżem. Przy tej okazji pojawia się stwierdzenie, że Jezus przenosząc człowieka z ciemności do światła — łamie moc choroby, skutkiem czego, jeśli dobrze rozumiem kontekst wypowiedzi, wolno oczekiwać uwolnienie od choroby na równi z uwolnieniem od grzechu:\nChoroba jest pewną tajemnicą, ale na pewno nie jest Bożą wolą dla człowieka, choć On może jej użyć — by wyprowadzić z niej dobro. [...] Musimy mieć świadomość, że w Bożym planie nie było choroby. Dopiero po upadku zaczęliśmy doświadczać bólu i cierpienia, ponieważ na ziemi pojawiło się skażenie. Choroby są dziełem szatana, jego dziedzictwem. Jezus wyrwał nas z tego dziedzictwa, przeniósł z ciemności do światła. On przyszedł po to, by złamać moc choroby. Jeśli Bożą wolą dla człowieka byłaby choroba, to Jezus byłby bardzo nieposłusznym synem, ponieważ przeciwstawiał się każdej chorobie, którą napotkał na swojej drodze ziemskiego życia. Każdy, kto przychodził do Niego i prosił o uzdrowienie, odzyskiwał zdrowie.\nŻeby zaczęły dokonywać się uzdrowienia, potrzeba wiary. Nie jest konieczny charyzmat uzdrawiania, bo każdemu wierzącemu została złożona obietnica czynienia znaków, a i Jezus jest przecież tym samym, który uzdrawiał dwa millenia wcześniej:\nMożna wierzyć, że Bóg uzdrawia, bo tak czytamy w różnych źródłach, a można wierzyć, że Bóg naprawdę to robi. To problem wielu ludzi. Tymczasem Bóg pragnie uzdrawiać. Dzisiaj naprawdę uzdrawia tak, jak dwa tysiące lat temu. Jezus jest ten sam: wczoraj, dziś i na wieki.\nWidziałem wcześniej, jak człowiek wstaje z wózka na imię Jezus, ale byłem przekonany, że takie rzeczy dzieją się tylko przez wybrane osoby, które otrzymują od Boga specjalny dar, charyzmat uzdrawiania. Rzeczywiście tak jest — niektóre osoby mają dar uzdrawiania, ale to nie oznacza, że inni nie mogą się modlić o uzdrowienie. Jezus powiedział przecież, że tym, którzy uwierzą, będą towarzyszyć takie znaki: na chorych będą nakładać ręce, a ci odzyskają zdrowie...\nNa pytanie o to, czy „gdyby była w nas ta pełna, doskonała wiara, to za każdym razem dochodziłoby do uzdrowienia”, odpowiada nieweryfikowalnym stwierdzeniem — gdybyśmy mieli taką wiarę jak Jezus, uzdrawialibyśmy jak On, ale ponieważ takiej wiary nie mamy, więc tak się nie dzieje:\nJezus obiecał nam, że jeżeli będziemy mieli wiarę jak ziarnko gorczycy i powiemy tej górze: „Rzuć się w morze”, to tak się stanie, bo nie będzie dla nas nic niemożliwego. Skoro Jezus tak mówi, nie będę podważał Jego słów. Myślę, że nam dziś brakuje wiary. Pismo Święte jasno wskazuje: „O cokolwiek będziecie prosić Ojca mego, otrzymacie (greka w tym miejscu mówi właściwie «otrzymaliście»). Tylko wierzcie”. Żyjemy w kulturze niewiary, dlatego ciężko jest nam wejść w miejsce wiary. Uczniowie widzieli Jezusa, który nie był skażony grzechem, więc mógł doświadczyć tej pełni wiary. W Liście do Hebrajczyków czytamy, że Jezus nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. My nie osiągniemy tego pułapu, który osiągnął Jezus, ale On jest dla nas przykładem, za którym idziemy i który naśladujemy. Gdybyśmy mieli taką wiarę, jaką ma Jezus, to rzeczywiście nigdy nie byłoby takiej sytuacji, żeby uzdrowienie nie nastąpiło — poza środowiskami niewiary.\nW każdym razie Pan zachęca do czynienia cudów, a nie do samej modlitwy o nie:\n[...] zaczęliśmy studiować Pismo w poszukiwaniu tego, co Bóg mówi na ten temat. I stwierdziliśmy na przykład, że Jezus nie mówił do tych, którzy Go słuchali: „Módlcie się o chorych”. On wyraźnie zachęcał do działania: „Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy”.\nW oparciu o powyższy fragment Ewangelii należałoby nie tylko uzdrawiać, ale i wskrzeszać. Rzeczywiście, w środowiskach charyzmatycznych pojawia się również oczekiwanie na cuda wskrzeszenia, a lider „Głosu na pustyni” sam również o to się modli. Przy okazji pojawia się znów jedno z najpopularniejszych haseł w leksykonie „charyzmatyka w dżinsach”, tj. „przełom”:\nPościmy i modlimy się o nowe przełomy i o rzeczy, których nie wiedzieliśmy dotąd. Zdarzało nam się być kilka razy na pogrzebach, aby modlić się o wskrzeszenie. Jeszcze go nie widzieliśmy, ale wierzę, że pewnego dnia to się stanie, bo o tym mówi nam Ewangelia. Uczniowie szli i takie rzeczy działy się pod wpływem Bożej mocy, która mieszkała w nich, to się działo przez Ducha Świętego.\nPodobnie jak poprzednio, wymieńmy listę tych supozycji, które legły u podstaw powyższych wypowiedzi, a zwłaszcza takiego a nie innego odczytania Biblii. Większość z nich wystarczy zresztą skopiować z listy poprzedniej, ewentualnie poddając lekkiej modyfikacji, bo Sobczyk nieco niuansuje poglądy, które wyczytaliśmy z wywiadu z Zielińskim:\n1. Ewangeliści bez wątpienia stwierdzają fakt historyczny, że Pan uzdrawiał wszystkich, którzy do Niego przyszli z wiarą; wyjątkiem były „środowiska niewiary”, w których doszło jedynie do kilku uzdrowień. Ewangelię traktujemy znów jak „kronikę wypadków” — historyczny reportaż.\n2. Z prawdziwego stwierdzenia, że „Jezus jest ten sam: wczoraj, dziś i na wieki”, wolno wyprowadzić wniosek, że również dziś uzdrawia tak, jak czynił to dwa tysiące lat temu. Choć właściwie to uzdrawia nie Jezus, lecz Jego uczniowie — patrz punkt 3.\n3. Wzorcem dla życia Kościoła są wypowiedzi autorów natchnionych mówiące o posłudze Jezusa i Jego uczniów. Tym, którzy uwierzyli, będą towarzyszyć znaki — w domyśle chodzi o wszystkich chrześcijan naprawdę wierzących. Nie tyle trzeba się modlić o chorych, ile uzdrawiać chorych.\n4. Chrześcijanin nie sięgnie pułapu Jezusa w posłudze uzdrowienia, ale gdybyśmy mieli taką wiarę, jak On — uzdrowienia zawsze by następowały. W każdym razie na pewno docelowo należy wypatrywać większej ilości większych niż do tej pory cudów.\n5. Droga chrześcijańska wiedzie „od przełomu do przełomu”, dlatego wraz ze wzrostem wiary powinny pojawiać się coraz bardziej spektakularne cuda, włącznie ze wskrzeszeniami, „bo o tym mówi nam Ewangelia”.\n6. Wezwanie Modlitwy Pańskiej „przyjdź Królestwo Twoje” dotyczy wołania o uzdrowienie. W pełni ta modlitwa zostanie wysłuchana dopiero wraz z Paruzją. Ale to, co w niebie, powoli staje się rzeczywistością również na ziemi.\nPora na Michała Świderskiego. Zacznijmy od mocnego akcentu — czy uzdrowienie może nie być wolą Bożą:\n[...] bez Słowa Bożego nie jesteśmy w stanie skutecznie się modlić. Dlaczego? Dlatego że my nie modlimy się o cokolwiek, lecz o rzeczy, co do których jesteśmy przekonani, że są wolą Bożą. Bez znajomości Słowa Bożego nie sposób poznać Bożej woli, a nie znając jej, nie można się o nią modlić. To jest proste. Z tego wynikają dalsze rzeczy. Jeżeli mamy w głowie niepoukładane i myślimy, że uzdrawianie nie jest Bożą wolą, to będzie nam bardzo trudno modlić się skutecznie o uzdrowienie, a można powiedzieć, że w takim wypadku uzdrowienie będzie właściwie niemożliwe. [...] Ktoś, kto ma w sercu Słowo Boże, modli się o nawrócenie innych ludzi, o uzdrowienie, o błogosławieństwo, o napełnienie ich Duchem... Bóg wyraźnie mówi, że właśnie tych rzeczy chce, dlatego modlitwa o nie jest skuteczna, bo ona na pewno zgadza się z Bożą wolą.\nI dalej w podobnym duchu, tyle że tym razem uzasadnieniem oczekiwania na uzdrowienia są dzieła Jezusa, który jest objawieniem woli Ojca:\nA zatem Ojca mogę zobaczyć, patrząc na Jezusa. Bóg objawił mi Siebie i Swoją wolę w Jezusie. Mamy to wprost napisane na kartach Pisma Świętego: „to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni”. Skoro zatem Jezus naucza, uzdrawia i przebacza, to znaczy, że taka jest wola Ojca. Osoby, które twierdzą, że Bóg nie chce uzdrawiać, nigdy ze zrozumieniem nie przeczytały Ewangelii. Nawet połowy. A trzeba zrozumieć tę prawdę o objawieniu woli Bożej w Jezusie, bo tylko w pełni ją rozumiejąc, możemy oczekiwać, że nasza modlitwa będzie skuteczna. Dlaczego? Bo znając Jezusa, znamy wolę Boga, a znając wolę Boga, już nie gdybamy, lecz wiemy.\n„Mamy to wprost napisane”, czyż nie? Ewangelia jest prosta, tylko nie wszyscy — żeby nie powiedzieć, że większość chrześcijan — nie przeczytali nawet połowy. Ale wciąż nurtuje pytanie, czy wszyscy mogą być uzdrowieni? Twórca „Dotyku Boga” radzi raczej pytać o samego siebie niż snuć ogólne dywagacje, co samo w sobie jest już, chcąc nie chcąc, manipulacją tekstem biblijnym i czytelnikiem Ewangelii:\nSchodzimy z poziomu rozważań teologiczno-filozoficznych na konkret życia. A konkret jest taki, że jeżeli nie wiem, czy Bóg chce mnie uzdrowić, to prawie na pewno nie doświadczę uzdrowienia. Jeżeli zaś wiem, że Bóg chce mnie uzdrowić i będę o to walczył — oczywiście w biblijnej perspektywie, o której powiem za chwilę — to prawie na pewno zostanę uzdrowiony.\nW tej biblijnej perspektywie Bóg uzdrawia sposobami przyrodzonymi (lekarze) i nadprzyrodzonymi (dokonując cudu mocą Ducha Świętego). Czy ta druga ścieżka jest dla wszystkich?\nPytamy, czy wszystkich Bóg chce tak uzdrowić, a jeśli tak, to pod jakimi warunkami. Na pewno nie jestem autorytetem w tej dziedzinie, więc nie wiem, czy potrafię jednoznacznie odpowiedzieć na te pytania. Z pewnością mogę jednak stwierdzić — bo uważnie przejrzałem pod tym kątem Pismo Święte — że w Nowym Testamencie mamy trzynaście przypadków, kiedy to Jezus lub apostołowie uzdrawiają wszystkich.\nZnów, jak w przypadku Zielińskiego i Sobczyka, zostaliśmy odesłani do Ewangelii, a konkretniej: do posługi Jezusowej i apostolskiej. Trzynaście wzmianek to dużo, bo jak zauważa Świderski, o Eucharystii jest mowa jedynie osiem razy, a o spowiedzi i bierzmowaniu po dwa razy. W każdym razie, jeśli tylko ktoś przychodził z wiarą do Jezusa, ten uzdrawiał zawsze; i odwrotnie, niewiara stopowała uzdrowienia. Znów zatem Ewangelia daje odpowiedź na pytanie o wolę Bożą w kwestii uzdrowienia:\nJezus posługiwał tym, którzy do niego przyszli. Żeby to sobie lepiej uświadomić, warto przeczytać opis tego, co wydarzyło się w Nazarecie, gdy Jezus przybył tam, by nauczać. Okazało się, że tylko na kilku chorych nałożył ręce i ich uzdrowił. Mało tam zdziałał, bo ludziom brakowało wiary. Z kolei w innych miejscach, tam, gdzie ludzie szli do Jezusa z wiarą, uzdrawiał wszystkich. Co więcej, we wszystkich powyższych opisach nikt Jezusa nie pytał, czy Jezus chce go uzdrowić. Tymczasem nas uczy się takiej formułki modlitwy: „Jezu, jeżeli taka jest Twoja wola, to proszę Cię, uzdrów mnie”, jakbyśmy mieli z góry zakładać, że uzdrowienie może nie być Bożą wolą. Oczywiście, Bóg może mieć wobec nas różne plany, może nam na przykład objawić, że uzdrowienie nastąpi później, ale co do zasady chce nas uzdrawiać. Nie dowiemy się tego jednak, jeśli nie odczytamy tej woli ze Słowa Bożego. Ktoś, kto zadaje pytanie, czy Bóg chce uzdrowienia, nie zna Jego słowa. Jak już mówiłem, współcześni Jezusowi w ogóle nie mieli w tej kwestii wątpliwości. Poza jednym wyjątkiem, bo faktycznie zdarzyło się raz tak, że ktoś zapytał Jezusa o uzdrowienie. Był to trędowaty, który wprost zwrócił się do Jezusa ze słowami: „Jeśli chcesz, możesz mnie uzdrowić”. Ja Bogu dziękuje za tę sytuację i za to, że Jezus odpowiedział: „Chcę”. Jedno słowo, ale ucina wszelkie spekulacje. Jeśli ktoś pyta, czy Jezus chce uzdrawiać, otrzymuje jednoznaczną odpowiedź. Tak, chce.\nWszelkie spekulacje zostają ucięte, zanim jeszcze powstała możliwość zadania pytania o to, w jaki sposób p. Świderski dokonał przeskoku od trędowatego do wszystkich chorych wszystkich czasów. Dlaczego w takim razie tak mało uzdrowień — jakieś dziesięć procent uczestniczących w spotkaniu modlitewnym?\nI to pokazuje, gdzie jesteśmy dzisiaj w Kościele [...]. Jeśli dwadzieścia procent osób uczestniczących w spotkaniu dozna choćby częściowego uzdrowienia, to mówimy, że to bardzo dobry wynik. [...] Kiedyś podczas spotkania dobiliśmy do pięćdziesięciu procent, ale nawet przy tak dobrym wyniku zostało jeszcze drugie pięćdziesiąt procent, które uzdrowienia nie doświadczyły.\nMogą być tego różne przyczyny, które lider Szkoły Nowej Ewangelizacji wymienia: niektóre uzdrowienia dokonują się przez lekarzy, nieraz Bóg uzdrawia w czasie, może komuś brakło przebaczenia, a może właśnie człowiek odpowiedział na Bożą prośbę zgadzając się na chorobę. Może też być tak, że posługującemu nie dostało mocy lub wprost zawinił, a to przecież posługujący „jest tu «profesjonalistą». To on powinien być na tyle «wyćwiczony» w wierze, by móc poprowadzić człowieka, który dopiero co w to wszystko wszedł”. W każdym razie:\nUczymy się tego, co Jezus nam nakazał — żebyśmy się modlili i nie ustawali w tej modlitwie. Na samym początku nie zrobiliśmy wszystkiego, co było do zrobienia. Teraz staramy się robić wszystko, co można, i widzimy, że to działa. Chorzy na nowotwory po prostu zachęcają jedni drugich. Oni się modlą, my się za nich modlimy. I żyją.\nNa pytanie, czy wszyscy, którzy przychodzą po modlitwę, doznają uzdrowienia:\nNiestety jeszcze nie. Choć wydaje mi się, że od momentu podjęcia decyzji o tym, że modlimy się w takim systemie, żadna osoba, która przyszła do nas z rakiem, nie zmarła. A mamy bardzo dużo takich przypadków, bo staliśmy się znani z tego, że modlimy się właśnie za chorych na nowotwory.\nWymowne jest to „niestety jeszcze nie”, które sugeruje chyba, że autor tych słów wypatruje uzdrowień w każdym przypadku, gdy chory z wiarą przystąpi do modlitwy.\nZróbmy to samo, co w przypadku Marcina Zielińskiego i Karola Sobczyka. Spróbujmy podsumować te założenia, które dają o sobie znać w głoszonych przez Michała Świderskiego poglądach. Wiele z nich pokrywa się z tym, co zanotowaliśmy do tej pory, ale pojawiają się również nowe akcenty i jedynie na nich skupmy teraz uwagę:\n1. Uzdrowienie jest możliwe jedynie w przypadku, gdy wierzy się, że uzdrawianie jest Bożą wolą. Modlitwa okazuje się skuteczna, gdy zgadza się z Bożą wolą i gdy ktoś jest przekonany, że jest ona zgodna z wolą Bożą. Jeśli dobrze rozumiem sens wypowiedzi p. Świderskiego, oba warunki muszą być spełnione łącznie, przy czym pierwszy z nich prawie zawsze jest spełniony, bo Bóg co do zasady chce uzdrawiać, a wierzący w to prawie na pewno zostanie uzdrowiony.\n2. Przekonanie wyrażone w punkcie 1 opiera się na Ewangelii przeczytanej ze zrozumieniem. Za takowe uznaje się taką lekturę Ewangelii, która w Jezusie uzdrawiającym widzi objawienie woli Ojca; ponieważ Chrystus dokonuje cudów uzdrowienia, „już nie gdybamy, lecz wiemy” jaka jest wola Boga. Zwłaszcza, że Jezus chciał — co zostało zapisane przez ewangelistów — uzdrowić trędowatego.\n3. W tle kryje się absurdalne z punktu widzenia hermeneutyki stwierdzenie: „Mamy to wprost napisane”. Albo: „Jedno słowo, ale ucina wszelkie spekulacje”. Oznacza to ni mniej ni więcej niż literalistyczne odczytanie ksiąg natchnionych, charakterystyczne dla fundamentalistycznej lektury. Egzegeza zostaje — zapewne nieświadomie, ale jednak — zrównana z niepotrzebną spekulacją.\n4. Nie wiemy co prawda, czy wszystkich Bóg chce uzdrowić na sposób nadprzyrodzony, ale jednak tego oczekujemy („niestety jeszcze nie” wszyscy doznają uzdrowienia). Z pewnością Nowy Testament wymienia kilkanaście przypadków, kiedy to Jezus i Apostołowie uzdrawiali wszystkich. Ewangeliczny opis staje się znów przepisem na życie chrześcijańskie oraz kościelne.\n5. Potrafimy „namierzyć” powody braku cudownego uzdrowienia, wśród których jednak nie ma miejsca na stwierdzenie, że Bóg wcale nie zamierza uzdrawiać wszystkich wierzących w każdym przypadku. W sytuacji braku uzdrowienia „winę” ponosi albo nieprofesjonalny posługujący, który np. nie zrobił wszystkiego, co do niego należało, albo przystępujący do modlitwy, któremu nie dostało wiary czy przebaczenia.\nSkomentowanie założeń leżących u podstaw poglądów głoszonych przez polskich charyzmatyków zostawmy sobie na następny odcinek. Przyjrzymy się w nim tej specyficznej egzegezie ksiąg natchnionych, jaką praktykują „twarze” rodzimego ruchu charyzmatycznego.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: zbawienie choroba wiara charyzmaty uzdrowienie charyzmatyk cuda znaki Marcin Zieliński ewangelizacja w mocy Michał Świderski Karol Sobczyk poziom wiary poprzeczka


Kolczyki kółka ozdobne - myBaze.com\nKolczyki kółka ozdobne\nKolczyki kółka ozdobne z modnych kolekcji\nKolczyki są wyjątkową ozdobą, ponieważ w pewien sposób są dopełnieniem makijażu i fryzury. Na specjalne okazje można założyć kolczyki duże, długie, wyraziste i błyszczące. Na inne okazje mogą sprawdzić się Kolczyki kółka ozdobne, kolczyki o subtelnych wzorach, a także inne ponadczasowe fasony i wzory kolczyków. Kolekcja lato 2021 to niemal nieograniczony wybór wzorów i kolorów kolczyków.\nWśród 2126 modeli każda kobieta może znaleźć kolczyki idealne do kształtu swojej twarzy i pasujące do stylu ubierania się. Wybierając kolczyki, przyjrzyj się różnym propozycjom, ponieważ z pomocą tego typu biżuterii można wysmuklić twarz, a także przyciągnąć uwagę do fryzury i twarzy. Dobrze dobrane kolczyki powinny pasować nie tylko do innych elementów biżuterii, ale też do oprawek okularów i ozdób do włosów. Jednak ponieważ zakup kolczyków to nieduży wydatek, bo w naszym sklepie Kolczyki kółka ozdobne to koszt już od 29,00 zł, to można z nimi eksperymentować i kupić sobie nie jedną, a wiele różnych par.\nSELFIE JEWELLERY - Kolczyki z młotkowanymi kółkami Mirage. kolczyki z młotkowanymi kółkami Mirage polskiej marki Selfie Jewellery z kolekcji INNER …\nkolczyki w.kruk kolczyki polcarat design srebrne kolczyki złote kolczyki wielokolorowe kolczyki kolczyki z cyrkonią kolczyki z kryształem kolczyki z brylantem kolczyki srebrne kolczyki złote kolczyki z mosiądzu kolczyki z aplikacjami kolczyki w geometryczne wzory kolczyki w kwiaty kolczyki do nosa kolczyki krzyże sklep kolczyki kulki bursztynowe kolczyki skrzydła kolczyki koła kolczyki długie kolczyki kup online kolczyki kółka kolczyki kulki srebrne pozłacane kolczyki kulki podwójne srebrne


Bóg, Honor, Ojczyzna jako imponderabilia stojące na pierwszej linii obrony w wojnie informacyjnej – Fundacja INFO OPS Polska\nBóg, Honor, Ojczyzna jako imponderabilia stojące na pierwszej linii obrony w wojnie informacyjnej\nby OP1 · 12 listopada 2019\nCodzienne zmagania Polaków w zabezpieczaniu godnej egzystencji wtapiają się w tło toczącego się w państwie konfliktu informacyjnego. U podstaw tego konfliktu leżą zarówno pobudki ideologiczne, ekonomiczne, społeczne a nawet wojskowe. Tym tłem jest ogromna przestrzeń środowiska informacyjnego. W swojej strukturze środowisko informacyjne w Polsce nie różni się o tego na zachód czy wschód naszych granic, cechując się wysokim nasyceniem informacji, dużą aktywnością podmiotów w nim funkcjonujących, nieuporządkowaniem, złożonością, niejednorodnością i wieloma innymi cechami, których nie sposób wymienić z uwagi na jego dynamiczny i wielowektorowy rozwój. Ocenia się, iż środowisko informacyjne jest przestrzenią bez granic, z bardzo utrudnioną możliwością jej nadzoru. Niemniej jednak, istnieje jeden zasadniczy element tworzący specyfikę narodowego środowiska informacyjnego oraz tworzący dość precyzyjnie granice. Mianowicie są nim odbiorcy. Każde narodowe środowisko informacyjne ma swoje charakterystyczne atrybuty, które najczęściej związane są z odbiorcami informacji. Zgodnie z zapisami doktryny NATO AJP 3.10(A) Information Operations środowisko informacyjne dzieli się na trzy obszary. Pierwszy z nich to przestrzeń fizyczna, do której możemy zaliczyć infrastrukturę, człowieka ją obsługującego, organizacje i ich struktury, fizyczne zaplecze cyberprzestrzeni i mediów tradycyjnych oraz tzw. hardware. W przestrzeni fizycznej możemy również zawrzeć skutki działania np. zniszczenia, czy inne namacalne efekty zachowania się podmiotów w środowisku informacyjnym. Drugi obszar środowiska informacyjnego to przestrzeń informacyjna. Zaliczamy do niej: software, informację, awatary ale również systemy i procesy przyjmujące, oceniające i wytwarzające informacje. Wreszcie trzecim obszarem jest przestrzeń poznawcza zwana również kognitywną i dotycząca wyłącznie człowieka i jego osobistego doświadczenia oraz umiejętności, a także własnej zdolności do odbierania i przetwarzania impulsów, emocji, czy ogólnie ujmując – rozumienia sytuacji. Eksperci wskazują również na istniejącą czwartą przestrzeń środowiska informacyjnego – także związaną z człowiekiem, tj. przestrzeń wolitywną. Można do niej przyporządkować: chęć działania, przekonania, wybory, decyzje, oraz zrozumienie sytuacji (nie należy mylić z rozumieniem sytuacji występującym w przestrzeni poznawczej), interpretację (obejmującą podatność na argumenty, manipulację, perswazję, czy kłamstwo – jako tzw. fake – w tekście, na zdjęciu, audio, video), a także emocje wykonawcze, czyli takie, które bezpośrednio popychają odbiorcę do działania.\nPrzestrzeń poznawcza i wolitywna Polaków jest kształtowana przede wszystkim przez naszą kulturę, historię i wykształcenie. Ta swoiście ukształtowana tożsamość narodowa pozwala przyporządkować Polakom kolejne cechy związane ze zdolnością do bezinteresownego poświęcenia, czy zdolności do aktywnego organizowania się i udziału w życiu społecznym oraz politycznym państwa. Nasza podatność, z kolei, na użycie technik oddziaływania inżynierii społecznej lub wprost zastosowanie patogenów informacyjnych przez przeciwnika, jest proporcjonalnie wyższa do ich siły i długości czasu oddziaływania oraz odwrotnie proporcjonalna do działań związanych z wzmacnianiem narodowej tożsamości. Tym samym, odporność odbiorców wynika z właściwych patriotycznych postaw z jednej strony, a z drugiej z intensywności i czasu oddziaływania patogenu informacyjnego. Tak więc to czy społeczeństwo będzie przygotowane na wrogie oddziaływanie informacyjne zależy w głównej mierze od jego zbiorowych cech psychologicznych idących w połączeniu z działaniami ograniczającymi ilość patogenów informacyjnych oraz ich siłę. Należy tu wskazać na środki IT ułatwiające wykrycie i neutralizację patogenów informacyjnych a obejmujące technologię informatyczną wspomaganą sztuczną inteligencją. Jednakże jak do tej pory ich skuteczność nawet w środowiskach informacyjnych najpotężniejszych państw jest ograniczona.\nDlatego tak ważne w przypadku zachowania zdolności do prawidłowego postrzegania i oceny rzeczywistości przez Polaków jest podtrzymywanie narodowych wartości odnoszących się do wyżej wymienionych czynników kształtujących obie przestrzenie środowiska informacyjnego (poznawczą i wolitywną), które bezpośrednio – zwłaszcza w przypadku przestrzeni wolitywnej – wpłyną na zachowania jednostki lub całych grup społecznych.\nPonownie więc, inwestycja w człowieka okazuje się najlepszym rozwiązaniem w przygotowaniu społeczeństwa do wojny informacyjnej.\nWojna jest zjawiskiem społeczno-politycznym, w którym agresor dąży do podporządkowania zasobów zgromadzonych przez stronę przeciwną. W wojnie informacyjnej głównym zamiarem agresora jest przekonanie strony przeciwnej do rzeczywistości respektującej tylko jeden interes – interes agresora. Dzięki temu przeciwnik lub co bardziej współcześnie prawdopodobne – podmiot funkcjonujący w środowisku informacyjnym z reguły niezidentyfikowany jako wrogi, chce przekonać nas do podjęcia działania, które będzie zgodne z jego interesem. Na przykładzie firm komercyjnych wykorzystujących skuteczne środki oddziaływania na nasze postrzeganie możemy zauważyć, że bezwiednie ulegamy technikom manipulacji. Przekonanie społeczeństwa do konsumpcji produktów, poprzez narzucanie przekazu o ich niezbędności do podniesienia jakości naszego życia, skutkuje coraz wyższym stopniem kwalifikowania człowieka w jego egzystencji do „mieć” aniżeli „być”. Niedoścignione standardy życia narzucane w reklamach śrubują ludzką chciwość i egoizm w dążeniu do nabywania coraz większej ilości dóbr. Takie nasycanie własnego „ja” stoi w dużej sprzeczności z naturą człowieka, którego podstawowym kryterium funkcjonowania jest człowieczeństwo utożsamiane z ofiarowaniem siebie innym. Tym samym, można jednoznacznie uznać, iż oddziaływanie informacyjne na Polaków przez reklamy może być elementem wojny informacyjnej, której skutki nakładają się na działania identyfikowalnych podmiotów państwowych. Jednakże, komercyjna reklama narzucająca standardy stojące w sprzeczności z naturą człowieka jest o tyle niebezpieczna, iż wielu ludzi nie dostrzega skutków jej oddziaływania. Podobnie jest z podmiotem państwowym. Mianowicie, jako agresor informacyjny modeluje on oczekiwaną przez odbiorców rzeczywistość, która przyniesie spodziewane efekty zgodne jedynie z jego interesem. Nie mają tu oczywiście znaczenia skutki uboczne a właściwie trudno jest mówić o skutkach ubocznych w sytuacji, w której agresor oczekuje totalnego zniszczenia paradygmatów formułujących tożsamość narodową. Przeciwnik stosuje mianowicie techniki oddziaływania dezawuujące wszystkie dobre działania władzy państwa atakowanego. Taki napór informacyjny ma za zadanie w głównej mierze podważyć wiarygodność przedstawicieli struktur administracji państwa doprowadzając do naruszenia właściwych relacji pomiędzy demokratycznie ukonstytuowaną władzą a społeczeństwem. W konsekwencji poprzez działanie przeciwnika społeczeństwo jest uświadamiane, iż pomyliło się w swoim wyborze i należy tę pomyłkę jak najszybciej skorygować. Jeżeli ten sposób nie zadziała to są stosowane inne techniki podporzadkowania zaatakowanego narodu. Najbardziej znanym współcześnie jest korupcja polityczna, w której przeciwnik „kupuje” czy to pragmatyzm czy też samą ideologię polityka, wykorzystując go następnie do swoich operacji, jako podmiot wpływu. Jest to z reguły polityk wynoszony z tzw. kręgów obywatelskiej aktywności, którego niewinna podatność związana głównie z chęcią pozytywnych zmian jest skrupulatnie transformowana w egoistyczną potrzebę posiadania władzy. Korupcja dokonywana przez przeciwnika ma na celu przygotować taką osobę do (nie)świadomej roli agenta wpływu. Kiedy jest już taka osoba gotowa to podsyła się jej zadania do realizacji, a kiedy zaczynają trapić ją wyrzuty sumienia to się ją po prostu likwiduje przenosząc w niebyt polityczny, budując kolejny cykl jej użycia poprzez ponownie podsycanie chęci powrotu za określoną usługę. Pokusę zwiększania doczesnych zasobów przez człowieka przeciwnik chętnie wykorzysta również wśród polityków sprawujących władzę. Udane próby korumpowania zostaną skrzętnie zarejestrowane i odtworzone publicznie we właściwym momencie zaprojektowanym na zdeprecjonowanie władz państwa i wprowadzanie chaosu ideowego. Jednakże, jedną z najbardziej rozpropagowanych technik oddziaływania w wojnie informacyjnej jest wewnętrzne skłócanie społeczeństwa, gdzie najlepszym sposobem osłabienia narodu jest jego polityczna polaryzacja. Obecna sytuacja w naszym kraju jest tego najlepszym dowodem. Problemem w przypadku Rzeczpospolitej nie jest jednak jej oczywistość a podmioty, które za nią stoją. I tak jak w przypadku oddziaływania rosyjskiego budowany jest obraz niezwyciężonej i nieobliczalnej Rosji, której nie należy drażnić. Stały rosyjski napór informacyjny odbija się na naszym społeczeństwie, które wkrótce dojdzie do wniosku, iż nie warto bronić się przed „tak potężnym” sąsiadem. Prawda oczywiście jest zgoła inna i pokazuje wiele rosyjskich manipulacji nieprawdziwie powiększających możliwości tego państwa jak choćby windowanie liczb żołnierzy uczestniczących w ćwiczeniach. Jednakże spryt propagandystów rosyjskich polega na rozpoznawaniu i wykorzystywaniu zarówno podatności społeczeństwa polskiego, jak i właściwych kanałów (przestrzenie: fizyczna i informacyjna) dojścia do naszych umysłów (przestrzeni poznawczej i wolitywnej). Przykładem niech będą ruchy antyszczepionkowe, które skutecznie są karmione kłamliwymi analizami przez rosyjskie boty. Na gruncie relacji społecznych w polskim środowisku informacyjnym prym więc wiodą Rosjanie. Z kolei w przypadku polaryzacji politycznej pierwszeństwo mają nasi „niemieccy sojusznicy” atakując głównie demokratycznie wybraną władzę państwa. Wachlarz narzędzi wykorzystywanych do atakowania suwerennego państwa w przestrzeni informacyjnej jest nieograniczony i skrzętnie wykorzystywany. Przykre jest jednak to, iż środowiska, które w państwie polskim są zaliczane do stojących na straży prawa, z własnego wyboru, a raczej ochrony własnego „ja” ulegają wpływom nieprzyjaznych Polsce podmiotów. I w tym przypadku egoizm jest skutecznie wykorzystywany.\nZapewne wielu Polaków ostatnio zadaje sobie pytania: Dlaczego tak często mówi się w mediach o fake news’ach, manipulacji, dezinformacji, czy propagandzie? Jeżeli ktoś chce mną manipulować to jaki ma w tym cel? Czy faktycznie są osoby, korporacje, inne podmioty na świecie, którym zależy na destabilizacji Polski?\nW istocie manipulacja dotyczy nas wszystkich. W większości przypadków nawet dziennikarze przyznają, iż nie weryfikują informacji i przy publikowaniu materiałów liczy się szybkość jej podania aniżeli wiarygodność. Często wykorzystuje się technikę dysproporcji tytułu w odniesieniu do tekstu, mającą na celu po pierwsze przymusić czytelnika do kliknięcia w link, a po drugie zasugerować odpowiedni odbiór materiału – czyli wykreować właściwą opinię na temat zjawiska jeszcze przed przeczytaniem tekstu. Te przypadki manipulacji odbiorcami są obecnie powszechne i nie jedyne. Jednakże, aby uchronić się przed nimi tzn. zbudować odpowiednio mocną warstwę immunologiczną społeczeństwa należy wzmacniać tożsamość narodową, czyli zwrócić się do tytułowej dewizy wyrytej na sztandarach Wojska Polskiego: Bóg, Honor, Ojczyzna.\nDominujący kanon interpretacji tychże imponderabiliów to: Ojczyźnie wszystko, prócz miłości Boga najwyższego i Honoru. Podkreśla się więc wyższość Boga i honorowy szacunek do siebie i drugiego człowieka, jako drogę w służbie Ojczyźnie. Taka postawa gdy staje się wypełniona przez obywatela RP stanowi ogromną przeciwwagę dla wysyłanych przez (nie)zidentyfikowanego przeciwnika patogenów informacyjnych, ponieważ utożsamiamy się wówczas z paradygmatami wielowiekowego państwa a nie z doraźnie narzucaną ideologią. Tym samym, tożsamość narodowa posiada ogromne znaczenie we właściwym postrzeganiu rzeczywistości i pomaga wzmacniać odporność na nieprzyjazne oddziaływanie podmiotów w środowisku informacyjnym, stanowiąc jednocześnie podstawę do budowy skutecznego systemu obrony społeczeństwa w wojnie informacyjnej. Dewiza Sił Zbrojnych RP sprowadza się jedynie do uszanowania praw dekalogu w służbie Ojczyźnie i siły z nich płynących, opierając się wszystkim krzykliwym patogenom informacyjnym budującym obraz ludzkiego zagubienia w intencjonalnie kreowanym świecie chciwości i egoizmu. Dlatego też w obliczu intensyfikacji działań w polskim środowisku informacyjnym nieprzyjaznych podmiotów należy ponownie podnieść wzrok na sztandar Wojska Polskiego w momentach zawahania przy wyborze najlepszej drogi dla rozwoju naszego państwa. Należy więc budować wzajemne bezinteresowne relacje Polaków zgodnie ze słowami św. Grzegorza z Nazjanzu. Z kolei w odniesieniu do przeciwnika stańmy się zjednoczoną wspólnotą różnych poglądów i środowisk, której jedności nie sposób zwyciężyć.\nAutor: Płk Remigiusz Żuchowski. Analityk praktyki i teorii wojny informacyjnej oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa środowiska informacyjnego.


Poduszka VELVET AMIDALA - Grafit - Poduszki i poszewki dekoracyjne - Homebook\nPoduszka VELVET AMIDALA - Grafit\n69 zł 89 zł MARO HOME\nTworzone w Polsce Wszystkie pościele tworzymy lokalnie w naszej pracowni. Niezwykle miękkie Używamy prestiżowych tkanin najwyższych jakości. Certyfikat OEKO-TEX® Nasze tkaniny są wolne od szkodliwych chemikaliów. Dbamy o środowisko Nasza produkcja jest podporządkowana dbałości o środowisko naturalne. Poduszka z wyjątkowej tkaniny VELVET z indywidualnym haftem na poduszce rozmiar 45×45 Trwała kolorystyka, wysoka jakość wykończenia i precyzyjny haft maszynowy to cechy, które nas wyróżniają. Tkaniny welurowe, które wykorzystujemy do produkcji są najwyższej jakości, posiadają specjalistyczne certyfikaty oraz są przebadane laboratoryjnie. Indywidualny projekt sprawi, że poszewka sprawia wrażenie niepowtarzalnej i niebanalnej. Idealnie sprawdzi się na prezent. Czym wyróżniają się nasze poduszki? Wspaniały materiał – elegancka, ciekawie wyglądająca i wyjątkowo aksamitna tkanina. Jedna z najdelikatniejszych na rynku. Poszewki Velvet prezentują się niezwykle prestiżowo i nadają wnętrzom niepowtarzalnego, wysmakowanego charakteru. Trwała kolorystyka – przy przestrzeganiu wskazówek odpowiedniego prania poszewki będą cieszyły oko głębią koloru przez kilka sezonów. Indywidualny projekt – poduszki MARO HOME są projektowane w Polsce przez zdolnych młodych projektantów. Haft znajduje się na środku poduszki. Skład kompletu: Poszewka 45 x 45 cm – 1 szt. Poduszka 45 x 45 cm – 1 szt. Zapięcie: suwak\nSzara poszewka na poduszkę WeLoveBeds Dark, 40x60 cm\nPoszewka na poduszkę ACTUALLY 50 x 70 cm, ciemnoszara


06-1-081 Zespół bezdechu sennego – G. Osiadło et al DJ Studio\n» 06-1-081 Zespół bezdechu sennego – G. Osiadło et al\n06-1-081 Zespół bezdechu sennego – G. Osiadło et al\nKod produktu: A6F0-9613A_20210806143627\nGrażyna Osiadło, Zbigniew Nowak, Michał Plewa – Sleep apnea syndrome. Fizjoterapia Polska 2006; 6(1); 81-85\nOddychanie jest jedną z automatycznych czynności organizmu ludzkiego. Z różnych przyczyn powstawania zaburzeń funkcjonowania organizmu ludzkiego dochodzi do niewydolności oddechowej a tym samym częstego występowania bezdechów. W wyniku zaburzeń funkcjonowania układu oddechowego może dojść do występowania zespołu bezdechu sennego pochodzenia obturacyjnego. Zespół ten charakteryzuje się głośnym, nieregularnym chrapaniem połączonym z co najmniej 10-sekundowymi bezdechami, spowodowanymi zapadaniem górnych dróg oddechowych. Do podstawowych czynników ryzyka należą: otyłość, anomalie budowy twarzoczaszki a także palenie tytoniu. Jednym z istotnych badań pozwalających na dokładną ocenę oddychania, szczególnie podczas snu, jest badanie polisomnograficzne. U niektórych chorych należy zastosować specjalne maski (CPAP), służące do wytwarzania dodatniego ciśnienia w klatce piersiowej, zmniejszającego i/lub zapobiegającego obturacji dróg oddechowych. Ważnym ogniwem w terapii osób z ZOBS jest stosowanie ćwiczeń ogólnorozwojowych, wpływających na obniżenie masy ciała oraz kinezyterapii oddechowej, poprawiającej sposób oddychania.\nbezdechy senne, polisomnografia, kinezyterapia oddechowa


Mietek Jurecki – Oficjalna strona artysty » Artyści\nMietek Jurecki zakończył swój udział w projekcie Kinior Reggae Sound na początku 2019 roku.\nspełnia swoje muzyczne marzenia. Ze względu na wiek oraz świadomość nieuchronności przeznaczenia, muzycy postanowili nazwać swój zespół WIEKO. Grupa współpracuje z autorami tekstów pamiętającymi festiwal Woodstock z 1969 r, czasy hippisów i największych zespołów rockowych w historii świata.\n25.06.2015 r rozpoczynają się nagrania pierwszej płyty zespołu.\nstrona zespołu to http://wieko-art.pl/\nW Budce Suflera grałem od 1981 r. Informacje na temat przebiegu mojej pracy w Budce Suflera dostępne są w dziale Biografia . Z okazji zakończenia przez Budkę Suflera kariery artystycznej w 2014 r wziąłem udział w pożegnalnej trasie koncertowej zespołu.\nstrona zespołu http://www.budkasuflera.pl\nZespół występujący w składzie Ryszard Sygitowicz, Jacek Królik, Mietek Jurecki, Wojciech Fedkowicz, Marcin Furmański. Zespół nigdy nie zrobił próby muzycznej i jest z tego dumny!\nstrona zespołu http://gigancigitary.art.pl\nW lecie 2005r. zatelefonował do mnie Jurek Styczyński („Dżem”). Powiedział, że zespół „Riders”, z którym występuje czasem gościnnie, ma kłopot z basistą i przez to nie może przyjechać na koncert do Bytomia. Powiedziałem mu żeby dał mi spokój, bo o żadnym „Riders” nigdy nie słyszałem i nie mam ochoty jechać 600 km do Wałbrzycha na próby jakiegoś zespołu. Jurek był jednak nieugięty. Stwierdził że oni fajnie grają i powinienem pojechać. W końcu poprosiłem żeby przysłali mi mp3 piosenek które grają, abym mógł się ich nauczyć jadąc do Wałbrzycha. Jechałem z nastawieniem, że zagram jeden koncert i na tym koniec. Po przyjeździe okazało się, że „Riders” gra profesjonalnie, ich piosenki są świetne a Ola Łysiak śpiewa powalająco. Postanowiłem grać w tym zespole tak często jak mi tylko czas pozwoli. Kilka razy nałożyły się terminy koncertów, ale na szczęście w pobliżu zawsze jest poprzedni basista zespołu :). Dzięki „Riders” pierwszy raz w życiu zagrałem na wielu ciekawych imprezach rockowych (festiwal Ryśka Riedla w Tychach, „Rawa Blues”, „Sand’Art Festival”, „Jimiway Festiwal”, zloty motocyklowe i harley’owe itp).\nstrona zespołu http://www.riders.art.pl\nW skład zespołu wchodzą Mietek Jurecki, Krzysztof Ścierański i Wojtek Pilichowski.\nPod koniec 2001 nagrałem piosenkę do serialu „Samo życie”. Jacek Stachursky zaśpiewał ją z towarzyszeniem dwuosobowego chórku, którego damską częścią była Olga Pokorska. Tak poznałem Olę.\nW 2003r. otrzymałem propozycję zagrania wraz z Markiem Raduli rockowego koncertu w klubie „Baza” w Siemianowicach Śl. Wówczas spotkałem się z Olą i zaproponowałem jej przerobienie męskich tekstów z płyty zespołu „Półbuty” na teksty damskie i zaśpiewanie ich na koncercie. Ola zakończyła akurat współpracę ze Stachursky’m i zgodziła się wziąć udział w tym projekcie. Do tego składu zaprosiłem ponadto Jacka Markuszewskiego, którego poznałem na jam session we Wrocławiu i grupa pod nazwą „Veto” w składzie: Pokorska, Raduli, Markuszewski i ja, wystąpiła na koncercie 08.06.2003r.\nPo kilku koncertach Marek Raduli zrezygnował z pracy w zespole. Na jego miejsce przyszedł Bartek Jakubiec.\nW 2004r. zespół grał koncerty i przygotowywał materiał na swoją płytę. Po wydaniu pierwszego singla grupa zmieniła nazwę na „Logo”. Pod tą nazwą w 2005r. zrealizowano dwa teledyski, wydano kolejne dwa single i płytę „Za twój czuły szept”. Wbrew oczekiwaniom płyta nie odniosła sukcesu na rynku muzycznym.\nZespół nagrał jeszcze świąteczną piosenkę „Coś się święci…” i zawiesił działalność.\nW 2004r. Krzysztof Wałecki (były wokalista „Oddziału Zamkniętego”) grał koncert na którym pojawił się Marek Raduli. Kiedy Marek zobaczył jak mocno gra na gitarze Krzysiek, jak grubych strun używa i w jaki sposób śpiewa, stwierdził: „powinieneś grać z Mietkiem Jureckim, bo to taki sam wariat” :) Krzysiek zatelefonował do mnie i powiedział, że chce założyć zespół. Odpowiedziałem mu, że gram w „Logo” ze świetnym perkusistą i że możemy spróbować. Zrobiliśmy próby w moim studio w składzie: Wałecki, Raduli, Markuszewski i ja. Marek wymyślił nazwę dla zespołu i zagraliśmy w tym składzie kilka koncertów.\n31.07.2008 Mietek Jurecki zakończył współpracę z zespołem „Vintage”.\nObok Mietka Jureckiego w koncertach brali udział także: Tomasz Grabowy – bg., Krzysztof Mandziara – git., Leszek Cichoński – git., Andrzej Pluszcz – bg.\nW Gitarowym Rekordzie Guinnessa biorą udział czołowi polscy gitarzyści, wirtuozi z Europy i zza oceanu.\nW 2005 r. ukazała się płyta „Moje pocieszenie …”, której byłem współtwórcą i wspólnie z Tadeuszem Mieczkowskim pełniłem rolę reżysera dźwięku, a także zagraemł na gitarach w utworach: 1. Zalubić Słowaka, 5. Nad Tatrami, 8. Pod Hawraniem, 11. Dlo sobie pisani, 12. Moje pocieszenie. Później wielokrotnie brałem udział w koncertach Andrzeja w Polsce i USA.\nKoncerty z Hanią Rybką miały miejsce w Nowym Targu, Zakopanem i Bukowinie Tatrzańskiej. To znakomita wykonawczyni i jestem dumny z tego, że mogłem z nią kilka razy wystąpić!\nPoznałem Felicjana Andrzejczaka w 1982r. Nagrałem w Poznaniu z „Budką Suflera” podkłady muzyczne do trzech piosenek, po czym Felicjan zaśpiewał „Czas ołowiu”, „Noc komety” i „Jolka, Jolka pamiętasz”. Po tym zdarzeniu rozpoczęło się szaleństwo popularności.\nW 1984r. przystąpiliśmy do nagrań kolejnych piosenek przeznaczonych dla Felicjana, ale nie zostały one przez niego zaśpiewane. Podczas mojej wieloletniej pracy z „Budką Suflera” zagraliśmy olbrzymią ilość koncertów na całym świecie.\nW 2006r. otrzymałem propozycję skomponowania kilku piosenek na nową płytę Andrzejczaka. Nagraliśmy CD „Na prowincji”. Na płycie znajduje się sześć moich utworów, które zaaranżowałem i nagrałem większość partii. W tym samym roku na płytę Felicjana „Zawsze ten sam” nagrałem pięć piosenek. W 2009 r nagrałem kolejną płytę Andrzejczaka pt. „Biegnę jak maratończyk”, na którą skomponowałem dziewięć piosenek, całą płytę zaaranżowałem, nagrałem wszystkie partie instrumentalne i chórki oraz zrealizowałem wszystkie nagrania dźwiękowo. Podobnie wyglądała sytuacja w przypadku kolejnej płyty Felicjana z 2014 r. pt. „Czas przypływu”, na którą skomponowałem jedenaście piosenek.\nPomysłodawcą powstania grupy Kinior Reggae Sound był Włodzimierz Kiniorski, który zafascynowany muzyką Tadeusza Nalepy i tekstami Bogdana Loebla postanowił zagrać ich utwory w stylu reggae. Do udziału w tym wydarzeniu muzycznym zapraszał różnych wykonawców. więcej na http://kiniorreggaesound.pl


Tomkiewicz: Nowa normalność na rynkach finansowych to brak normalności - Polish Brief\nTomkiewicz: Nowa normalność na rynkach finansowych to brak normalności\n14 lipca 2020, 23:43 / źródło: opracowanie autorskie / zdjęcie: pixabay\nJuż dawno zauważyliśmy, że rynki finansowe mają coraz mniej wspólnego ze stanem gospodarki realnej. Indeksy giełdowe, rynek walutowy czy wyceny obligacji w dużej mierze „żyją własnym życiem”, a zachowania inwestorów coraz trudniej tłumaczyć mechanizmami z podręczników ekonomii. W ostatnich latach obserwujemy takie „dziwadła” jak zakupy obligacji o ujemnej rentowności, przyzwoite wyceny giełdowe spółek, które jeszcze nigdy nie wykazały zysku, szybujące ceny kryptowalut, o których mało kto naprawdę wie czym są, czy rekordowy popyt na 100-letnie argentyńskie obligacje.\nTe nietypowe zachowania i przede wszystkim bardzo duża zmienność na rynkach finansowych to w dużej mierze pochodna ekspansywnej polityki pieniężnej banków centralnych. Na rynku jest tak dużo pieniądza, a stopy procentowe są tak niskie, że inwestorzy w poszukiwaniu stopy zwrotu przerzucają swoje środki z rynku na rynek powodując duże wahania indeksów. Epidemia koronawirusa ma ogromny wpływ na gospodarkę realną – produkcja, konsumpcja i inwestycje załamały się często o kilkadziesiąt procent. Rynki finansowe zareagowały zgodnie z oczekiwaniami: indeksy giełdowe runęły, waluty krajów wschodzących osłabły do dolara i euro. Bessa była jednak wyjątkowe krótka – indeks amerykańskiej giełdy S&P 500 już po trzech tygodniach zaczął rosnąć mimo informacji o kolejnych spadkach produkcji i wzroście bezrobocia. Bessa na GPW była jeszcze krótsza, bo zaledwie 10-dniowa mimo tego, że rok 2020 będzie najgorszym w naszej gospodarce od 30 lat: po raz pierwszy od roku 1991 zanotujemy recesję. Rządy i banki centralne ruszyły na odsiecz gospodarce pompując kolejne strumienie pieniędzy na rynek finansowy. Wiele wskazuje, że niepewność i duża zmienność na rynkach będzie się pogłębiać, bo przecież:\n- pomoc rządów i banków centralnych nasila zjawisko pokusy nadużycia (moral hazard), co sprzyja podejmowaniu wysokiego ryzyka, bo w razie niepowodzenia państwo pomoże,\n- rekordowo niskie stopy zachęcają do dużej skali dźwigni finansowej,\n- kryzys pokazał, że warto mieć oszczędności, a że stopy procentowe są bliskie zera, to dodatkowy strumień trafia na rynek kapitałowy na skutek zainteresowania inwestorów indywidualnych, a Ci często są podatni na plotki i zachowania stadne,\n- przeniesienie aktywności do sieci bardzo przyspieszyło obieg informacji – „gwiazdy” rynkowe pojawiają się szybko i równie szybko gasną.\nPodsumowując, nowa normalność na rynkach finansowych, to przede wszystkim brak normalności, czyli duże wahania indeksów w odpowiedzi na pojawiające się informacje, często bardzo niejednoznaczne. Obserwowaliśmy już wzrosty na rynkach w reakcji na wiadomości, które trudno uznać za pozytywne i konkretne jak nadzieja na szczepionkę przecież COVID-19 (może będzie za 12 miesięcy), wzrost bezrobocia (mniejszy niż się spodziewano) czy zapowiedź wzrostu deficytu budżetowego w Niemczech. Szykujmy się więc na ciekawe czasy….\nAutor: Prof. Jacek Tomkiewicz ,Akademia Leona Koźmińskiego\njacek tomkiewicz opinie finanse ekonomia


Wybory w gm. Ciechanów. Kogo wybrali na prezydenta mieszkańcy w 2. turze wyborów prezydenckich 2020? | Ciechanów Nasze Miasto\nWybory w gm. Ciechanów. Kogo wybrali na prezydenta mieszkańcy w 2. turze wyborów prezydenckich 2020?\nChcesz wiedzieć, na kogo głosują mieszkańcy gm. Ciechanów? Przemyslaw Swiderski\nZa nami 2. tura wyborów prezydenckich 2020 w gm. Ciechanów. Sprawdź wyniki głosowania w Twojej miejscowości. Czy rozkład głosów w gm. Ciechanów jest zbliżony do wyników ogólnopolskich? Na którego kandydata najchętniej głosowali Twoi sąsiedzi?Nasze zestawienie pozwoli ci również porównać frekwencję wyborczą w całym kraju i w gm. Ciechanów podczas 2. tury wyborów prezydenckich 2020.\nWyniki 2. tury wyborów prezydenckich 2020 w gm. Ciechanów\nOficjalne wyniki 2. tury wyborów prezydenckich w gm. Ciechanów zostały podane przez PKW. Czy mieszkańcy gm. Ciechanów zagłosowali podobnie, jak reszta kraju? Oto oficjalne wyniki z gm. Ciechanów, potwierdzone przez PKW:\nAndrzej Sebastian DUDA - 63,49% (2 335 głosów)\nRafał Kazimierz TRZASKOWSKI - 36,51% (1 343 głosów)\nFrekwencja w gm. Ciechanów wyniosła 64,64 proc.\nLiczba wyborców uprawnionych do głosowania w gm. Ciechanów - 5 712\nLiczba głosów ważnych - 3 678\nWyniki 1. tury wyborów prezydenckich 2020 w gm. Ciechanów\nOficjalne wyniki 1. tury wyborów prezydenckich w gm. Ciechanów zostały podane przez PKW. Czy mieszkańcy gm. Ciechanów zagłosowali podobnie, jak reszta kraju? Oto oficjalne wyniki z gm. Ciechanów, potwierdzone przez PKW:\nAndrzej Sebastian DUDA - 54,36% (1 795 głosów)\nRafał Kazimierz TRZASKOWSKI - 22,08% (729 głosów)\nSzymon Franciszek HOŁOWNIA - 11,18% (369 głosów)\nKrzysztof BOSAK - 6,81% (225 głosów)\nWładysław Marcin KOSINIAK-KAMYSZ - 3,54% (117 głosów)\nRobert BIEDROŃ - 1,42% (47 głosów)\nFrekwencja w gm. Ciechanów wyniosła 58,17 proc.\nLiczba wyborców uprawnionych do głosowania w gm. Ciechanów - 5 697\nWybory 2020 w gm. Ciechanów\nPodczas tegorocznych wyborów uprawnionych do głosowania jest 5 679 mieszkanek i mieszkańców gm. Ciechanów. Każdy może zagłosować w wyborach prezydenckich w odpowiednim lokalu wyborczym.\nSprawdź, gdzie możesz głosować w gm. Ciechanów\nMieszkańcy na podstawie adresów zamieszkania są wpisywani na listy poszczególnych obwodowych komisji wyborczych, a te z kolei w czasie głosowania mają swoje siedziby w określonych lokalach wyborczych na terenie gm. Ciechanów. Przypisanie do odpowiedniej listy obowiązuje zawsze podczas pierwszej, jak i ewentualnej drugiej tury wyborów prezydenckich.\nJak głosowaliśmy w poprzednich wyborach w gm. Ciechanów?\nPodczas wyborów prezydenckich w 2015 roku w 1. turze w gm. Ciechanów frekwencja wśród mieszkańców wyniosła 40,5%. Natomiast w całym kraju do urn poszło 48,96 proc. uprawnionych do głosowania.\nGłosowanie w 1. turze wyborów prezydenckich 2015 w gm. Ciechanów w liczbach:\nLiczba wyborców uprawnionych do głosowania w gm. Ciechanów - 5 454\nLiczba wyborców, którym wydano karty do głosowania - 2 209\nLiczba głosów ważnych - 2 195\n2. tura wyborów prezydenckich 2015 w gm. Ciechanów w liczbach:\nZ kolei druga tura wyborów w kraju cieszyła się większą popularnością - tym razem w lokalach wyborczych zjawiło się 55,34 proc. obywatelek i obywateli. A jak wyglądała frekwencja w drugiej turze poprzednich wyborów prezydenckich w gm. Ciechanów? Tutaj swój głos oddało 47,25% mieszkańców.\nLiczba wyborców uprawnionych do głosowania w gm. Ciechanów - 5 445\nLiczba wyborców, którym wydano karty do głosowania - 2 573\nLiczba głosów ważnych - 2 540