Wakacje Grecja Wycieczki Egipt Wakacje Turcja Hotele W Egipcie Opinie O Hotelach Polecane Dobre Biuro Podróży Warszawa Ursynów Wypoczynek Na Krecie Podróż Poślubna Wczasy Tunezja Oferty Dla Seniora Wakacje All Inclusive Nurkowanie W Egipcie Wczasy Z Dziećmi Chorwacja Wczasy Egipt Polecane Hotele Last Minute Turcja Last Minute Grecja Last Minute Egipt Portugalia Wypoczynek ✨\nwakacje Grecja wycieczki Egipt wakacje Turcja hotele w Egipcie opinie o hotelach polecane dobre biuro podróży Warszawa Ursynów wypoczynek na Krecie podróż poślubna wczasy Tunezja oferty dla seniora wakacje all inclusive nurkowanie w Egipcie wczasy z dziećmi Chorwacja wczasy Egipt polecane hotele last minute Turcja last minute Grecja last minute Egipt Portugalia wypoczynek\n22 6362200 | 22 8553222 | 226362200\nRekomendacja: 5 na 5 Popularność: 3518 Opinie: 2\npolecane dobre biuro podróży Warszawa Ursynów\noferty dla seniora\nWakacje last, Hotel -Grecja-Hiszpania-Turcja - taniej niż w Internecie - tanio dla rodzin z dziećmi, biuro podróży na Ursynowie. Przeszukamy biura turystyczne oferujące dzisiaj tanie wczasy w największej bazie turystycznej.\nJednak dodajemy do nich coś, czego nie można dostać online - znając rynek od 15 lat, doradzamy, którą ofertę wybrać.\nNie wszystko widać w katalogach udostępnionych w sieci Internet, która oferta jest naprawdę dla rodzin z dziećmi a która gwarantuje prawdziwy wypoczynek.\nMy to wiemy z doświadczenia. Dlatego klienci do nas wracają.\nKażdego klienta traktujemy indywidualnie. Mamy dla Państwa zawsze czas, w biurze na Ursynowie oraz telefonicznie.\nAktualnie najlepsze kierunki: Wyspy Kanaryjskie, Egipt, Wyspy Greckie, Turcja, Chorwacja.\nJesteśmy partnerem Wakacje.pl.\nSprawdź Wolne Miejsca dostępne na tą chwilę - zadzwoń:\n(Mamy dostęp do wszystkich baz i wyszukujemy wolne miejsca wakacyjne na wszystkie aktualne wyloty z Polski)\nJeżeli znalazłeś już wakacje swoich marzeń, zadzwoń do naszego biura pod numer\n22 6362200 .\nSporządzimy umowę, która zostanie wysłana na adres podany w umowie bądź na adres e-mailowy. Zapłatę za umowę można zrealizować poprzez przelew bankowy lub bezpośrednio w biurze.\nKorzyści rezerwacji przez telefon\n- szybka i kompetentna informacja o ofercie\n- pomoc przy zakupie wycieczki\n- wygodna forma sporządzenia umowy\n- bez kolejek i tracenia czasu\n- zróżnicowany harmonogram płatności\nPRZY STACJI METRO STOKŁOSY\nod 6141 zł Zobacz ❯❯\nOD 2002 zł Zobacz ❯❯\n1690 ZŁ Zobacz ❯❯\nod 1138zł Zobacz ❯❯\nDaniel 2013-07-31 12:39:06, (89-68-80-173.dynamic.chello.pl, 89.68.80.173)\nPolecam biuro! Byłem już z nimi 4 razy i zawsze zadowolony! Zawsze zostałem profesjonalnie obsłużony, po przylocie miałem to za co zapłaciłem, idealne wakacje za każdym razem !!\nPublikacja: 2013-05-15 10:52:46\nWizyt od dnia:15.05.2013\nData aktualizacji: 2017-01-05 11:55:32\nTurystyka wakacje podróże biuro_podróży\nwakacje Grecja- wycieczki Egipt- wakacje Turcja- hotele w Egipcie- opinie o hotelach- polecane dobre biuro podróży Warszawa Ursynów- wypoczynek na Krecie- podróż poślubna- wczasy Tunezja- oferty


20-latek odpowie za posiadanie marihuany – Głos Powiatu 24\nDo 10 lat więzienia grozi 20-letniemu mieszkańcowi Brzegu. Mężczyzna posiadał znaczną ilość marihuany i wpadł w ręce policjantów z ogniwa patrolowo-interwencyjnego. Woreczki z zakazanymi substancjami ukrywał w swoim pokoju i pomieszczeniu gospodarczym.\nKilka dni temu policjanci z ogniwa patrolowo-interwencyjnego zatrzymali młodego mieszkańca Brzegu. Z ich ustaleń wynikało, że może on posiadać zakazane substancje. Kiedy zauważyli, że podejrzany mężczyzna przebywa w pobliżu pomieszczenia gospodarczego, w którym miał przechowywać narkotyki, postanowili sprawdzić swoje przypuszczenia.\nTam funkcjonariusze ujawnili podejrzane pakunki i elektroniczną wagę. Policjanci zabezpieczyli środki, a 20-latka zatrzymali. Badanie potwierdziło ich przypuszczenia, zabezpieczony susz to blisko 70 gramów marihuany. Dodatkowo podejrzewali, że zatrzymany może posiadać więcej zakazanych substancji w miejscu zamieszkania. Koleje woreczki z narkotykami ujawnili podczas przeszukania mieszkania. Marihuana była ukryta w pokoju za łóżkiem. W związku ze sprawą policjanci łącznie zabezpieczyli 170 gramów marihuany.


Wysokie ceny malin na skupach. Złodzieje przychodzą nocą i kradną owoce wprost z plantacji\nRedakcja 21 lipca 2020, 14:33 (aktualizacja)\nWysokie ceny malin w punktach skupu zachęcają złodziei do kradzieży\nKradzież malin w powiecie kraśnickim\nInformacje o pierwszych kradzieżach malin dobiegają do nas z powiatu kraśnickiego. Tam w gminie Wilkołaz złodzieje w przeciągu kilku ostatnich nocy ukradli maliny z kilku plantacji. Plantatorzy są zdesperowani. Przypuszczają, że kradzieżą zajmuje się ktoś z okolic. Rolnicy zapowiadają, że zrobią wszystko, aby nie stracić reszty plonów.\nApel policji do punktów skupu\nPolicjanci zwracają się z prośbą do podmiotów skupujących o to, by nie nabywały owoców od osób nie posiadających plantacji malin, szczególnie dostarczających owoce w podejrzanych okolicznościach. W przypadku podejrzenia, iż dostarczone owoce pochodzą z kradzieży należy niezwłocznie powiadomić policję. Za pomoc w zbyciu kradzionych owoców grozić może nawet kara pozbawienia wolności do lat 5.\nW Twojej miejscowości również grasują nocni złodzieje malin? Daj nam znać w komentarzu pod artykułem.\nZ około hektara plantacji malin (naszej oraz sąsiada) tej nocy skradziono owoce. Oberwano wszystkie rzędy malin. Gmina Chodel.\nU moich rodziców dzisiejszej nocy zostały zebrane maliny. Rodzice ok. 8 rano wybrali się oberwać owoce i odrazu zauważyli, że ktoś ich okradł.. Oberwali wszystkie rzędy malin. Sytuacja miała miejsce w gminie Kraśnik.\nceny malin gmina Wilkołaz kradzież malin maliny nocna kradzież policja Kraśnik powiat kraśnicki skup malin złodziej złodzieje


Umarli [Christian Kracht] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00059 004154 18668628 na godz. na dobę w sumie\nUmarli - ebook/epub\nAutor: Christian Kracht Liczba stron: 200\nISBN: 9788308067178 Data wydania: 2018-09-12\nNajwiększa gwiazda literatury szwajcarskiej\nGłośna powieść o zmierzchu kina niemego, a zarazem o nadejściu mrocznych dla ludzkości czasów\nChristian Kracht, uznawany za najważniejszego przedstawiciela współczesnej literatury szwajcarskiej, po mistrzowsku miesza historię i literaturę, wiąże fikcję z faktami historycznymi. Powieść Umarli, porównywana przez krytyków do książek Michela Houellebecqa, prowadzi nas w ciemność tylko po to, byśmy jeszcze wyraźniej zobaczyli, skąd pochodzi światło.\n„Umarli to wspaniała historia wykorzystująca wątek Fausta i Mefistofelesa; błyskotliwe przedsięwzięcie literackie, które od tej pory pewnie będziemy mogli nazywać Krachtowskim…”\nCopyright © 2016, Verlag Kiepenheuer & Witsch All rights reserved © Copyright for the Polish translation by Ryszard Wojnakowski © Copyright for this edition by Wydawnictwo Literackie, 2018 With the support of the Swiss Arts Council Pro Helvetia TYTUŁ ORYGINAŁU: "Die Toten" PROJEKT GRAFICZNY OKŁADKI: Robert Kleemann REDAKTOR PROWADZĄCY: Krzysztof Lisowski REDAKCJA: Pracownia 12A KOREKTA: Anna Dobosz, Etelka Kamocki Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o. ul. Długa 1, 31-147 Kraków bezpłatna linia telefoniczna: 800 42 10 40 księgarnia internetowa: www.wydawnictwoliterackie.pl e-mail: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl fax: (+48-12) 430 00 96 tel.: (+48-12) 619 27 70 ISBN: 978-83-08-06717-8 Konwersję do wersji elektronicznej wykonano w systemie Zecer Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy plik jest objęty ochroną prawa autorskiego i zabezpieczony znakiem wodnym (watermark). Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku. Rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody właściciela praw jest zabronione.\nSpis treści Dedykacja Motto CZĘŚĆ PIERWSZA 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. CZĘŚĆ DRUGA 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. CZĘŚĆ TRZECIA 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. Wszystkie rozdziały dostępne są w pełnej wersji książki\nDla Frauke i Hope\nWe are all so afraid, we all are all so alone, we all so need from the outside the assurance of our own worthiness to exist. But these things pass away; inevitably they pass away as the shadows pass across sundials. It is sad, but it is so1. Ford Madox Ford Mam tylko jedno serce, nikt nie może go znać oprócz mnie. Junichirō Tanizaki „Wszyscy jesteśmy wystraszeni, wszyscy jesteśmy samotni, wszyscy szukamy zapewnienia z zewnątrz, że nasze życie przedstawia pewną wartość. Niestety, wszystko mija, mija nieuchronnie niby cień wędrujący po tarczy zegara słonecznego. Przykre, ale prawdziwe…” — Ford Madox Ford, Dobry żołnierz. Opowieść o miłości, tłum. Tadeusz Jan Dehnel, Warszawa 1964 (przyp. tłum.). [wróć]\n1. To był najbardziej mokry maj w Tokio od dziesięcioleci; smugowata szarość zachmurzonego nieba przebarwiła się i od wielu dni miała kolor bardzo intensywnego indygo, mało kto pamiętał takie katastrofalne ilości wody; żaden kapelusz, żaden płaszcz, żadne kimono, żaden mundur nie leżały już jak trzeba; kartki książek, dokumenty, zwoje obrazów, mapy zaczynały się wybrzuszać; w jednym miejscu gwałtowne opady przydusiły przekornego motyla do asfaltu — asfaltu, w którego zagłębieniach tworzyły się kałuże, wieczorami odbijające uparcie jasne kolorowe neony i lampiony restauracji; sztuczne światło, załamywane i porcjowane przez nierytmicznie bębniący, wieczny deszcz. Młody, przystojny oficer popełnił jakieś uchybienie i z tego powodu postanowił teraz wymierzyć sobie karę, a zamierzał to zrobić w salonie niepozornego domu w zachodniej części miasta. Soczewka kamery filmowej została umieszczona w stosownym otworze w ścianie sąsiedniego pokoju, a brzegi dziury wywatowano paskami sukna, żeby brzęczenie kamery nie burzyło subtelnej scenerii. Oficer ukląkł, rozpiął i odchylił na boki poły białej kurtki, wymacał niemal niezauważalnie drżącymi, choć szukającymi precyzyjnie czubkami palców właściwe miejsce, ukłonił się i bez patrzenia sięgnął po leżący przed nim na podstawce z drewna sandałowego cienki, ostry jak brzytwa tantō. Zastygł w bezruchu, nasłuchując, miał nadzieję, że jeszcze raz usłyszy odgłos padającego deszczu, ale zza ściany dobiegało jedynie ciche terkotanie kamery. Zaraz po tym, jak błyszczący szlifowany czubek sztyletu naciął na brzuchu pas opinający delikatną białą skórę, której łagodne sklepienie porastały rzadkie czarne włosy łonowe, klinga przebiła miękkie tkanki i wślizgnęła się w głąb wnętrzności mężczyzny — a fontanna krwi trysnęła w bok na kakejiku, zwój namalowany tuszem przez artystę nieskończenie subtelną ręką. Wyglądało to tak, jakby artysta umoczył pędzel w wiśniowoczerwonej krwi i jednym machnięciem z nadgarstka rozmyślnie chlapnął w poprzek zwoju o wyszukanej prostocie, który wisiał w alkowie. Jęcząc z bólu, umierający pochylił się w przód, prawie tracąc przy tym przytomność, a następnie nadludzkim wysiłkiem jeszcze raz się wyprostował. Usiadłszy na piętach, przeciągnął nóż, który już tkwił w jego ciele, w bok do siebie, od lewej do prawej, po czym podniósł wzrok, omijając otwór, przez który filmowała go kamera, i w końcu wypluł gęstą krew, przypominającą jasną galaretowatą masę, a jego oczy, ukazując białka, zgasły w nieskończoności. Zarządzono, że kamera ma pracować dalej. Po wywołaniu filmu kopię zapieczętowano i przetransportowano ostrożnie w natłuszczonym celofanie ze względu na deszcz. Ostatnie tramwaje kursowały mniej więcej do jedenastej wieczorem, dołożono wszelkich starań, żeby dostarczyć kopię w należytym stanie jak najwcześniej.\n2. Reżyser filmowy Emil Nägeli, z Berna, siedział niewygodnie, lecz wyprostowany wewnątrz rozklekotanego metalowego kadłuba samolotu i obgryzał oraz odrywał skórki z opuszek palców. Była wiosna. Jakże pociło mu się czoło, w jakim nerwowym napięciu przewracał oczami — bo wydawało mu się, że czuje zbliżającą się katastrofę, a jego przeczucie wkrótce się spełni — jakże ssał i obgryzał palce. A kiedy skóra pod naciskiem zębów pękała i czerwieniła się, co rusz wyobrażał sobie, że samolot nagle rozbłyśnie na niebie i rozpadnie się na kawałki. To było straszne, nie umiał sobie z tym poradzić. Wyczyścił okrągłe szkła okularów, wstał, żeby pójść do toalety — ale gdy podniósł deskę klozetową i wystraszony stwierdził, że przez dziurę nie widać na zewnątrz nic, tylko pustkę w dole, rozmyślił się, usiadł z powrotem na swoim miejscu w kabinie, bębniąc obgryzionymi opuszkami palców w kartę tytułową jakiegoś pisma ilustrowanego, a w końcu poprosił o napój, którego mu nie przyniesiono. Nägeli był w drodze z Zurychu do nowego Berlina, do spleenu tego niepewnego, spiętego, chwiejnego narodu. Pod nim przesuwały się plamy lasów Turgowii, na chwilę rozbłysło Jezioro Bodeńskie, potem odkrywał w dole pojedyncze wyludnione wioski upstrzonej cieniami niziny frankońskiej, leciał ciągle na północ, nad Dreznem, dopóki bezkształtne chmury znów nie zasłoniły widoku. Metalicznie brzęcząc i szarpiąc, obniżyli lot — z jakiegoś powodu poinformowano go, że samolot będzie naprawiany na centralnym lotnisku w Berlinie, podobno jakiś defekt kołpaka śmigła. Końcem krawata otarł spocone czoło. Wreszcie wśród przeprosin podano mu też filiżankę kawy, a on, ledwo maczając w niej usta, patrzył przez okno w bezbarwną biel. Jego ojciec umarł przed rokiem. Niespodziewanie, jakby śmierć ojca mogła być pierwszą oznaką jego własnej śmiertelności, pojawił się wiek średni, cichaczem, przez noc, z całą swą obyczajnie ukrytą, wyciąganą tylko po kryjomu płaczliwością, z regularnym rumieńcem przy użalaniu się nad sobą. Teraz nastąpi tylko ostatni wiek, epoka starca, a potem już nic, oprócz wzbudzającej w Nägelim zupełnie groteskowe wyobrażenie próżni, to dlatego musiał obgryzać palce, z których skóra odchodziła teraz mlecznobiałymi, przezroczystymi małymi strzępami. W domu w Szwajcarii często mu się śniło, że wyszedł w zimie do zaśnieżonego ogrodu całkiem nagi, pochylił się, wykonał kilka ćwiczeń oddechowych, przykucnął i obserwował krążące nad nim, szukające w śniegu pożywienia kruki, które, bez żadnej świadomości swojej egzystencji, szybowały z wdziękiem pod ołowianym niebem. Nie czuł otępiającego chłodu w bosych stopach, nie widział wirowania białych kryształków ani łzy, która upadła przed nim w śnieg. Ktoś zawołał „cięcie!”, jeden z asystentów przygotował zbliżenie tej łzy, podchodząc do wykonawcy z pipetą, a ten zastygł w przysiadzie, jakby zamrażając swoją mimikę. Jednocześnie szeroko otworzył oczy, żeby móc wygodniej płakać w naturalny sposób, gdyby wytworzona sztucznie łza, co zdarzało się często, sprawiała jednak zbyt teatralne wrażenie. W tamtej chwili Nägeli uświadamiał sobie, że stoi zarówno przed, jak i za kamerą, i poczuł nieludzki, przeszywający dreszcz w obliczu tego rozdarcia. Przeważnie w tym momencie się budził. Emil Nägeli był przystojnym mężczyzną; podczas rozmowy zawsze lekko pochylał się do przodu; odznaczał się dużą uprzejmością, która nigdy nie sprawiała wrażenia udawanej; spomiędzy jasnych, miękkich, ale nie można powiedzieć, że pozbawionych surowości brwi wyrastał spiczasty szwajcarski nos. Nägeli był taktowny i uważny, swój kostium nerwowy nosił poniekąd na wierzchu, skutkiem czego szybko się czerwienił; charakteryzował go zdrowy sceptycyzm wobec utrwalonych światopoglądów; nad słabo zarysowanym podbródkiem znajdowały się miękkie wargi nadąsanego dziecka. Nosił angielskie, ciemnobrązowe wełniane garnitury w prawie niewidoczny deseń, trochę za krótkie nogawki spodni zakończone mankietem. Palił papierosy, czasem fajkę, nie miał pociągu do alkoholu; wodniście niebieskimi oczami patrzył na udręczony i cudowny świat. Twierdził, że najbardziej lubi jaja na twardo z wiejskim chlebem i masłem oraz pokrojonym w plasterki pomidorem, lecz w rzeczywistości jadał nadzwyczaj niechętnie, nudził go, a czasem nawet napełniał wstrętem sam proces przyjmowania pokarmu, skutkiem czego bliźni musieli znosić jego zawiniony przez brak glukozy zły humor, gdy czasem do kolacji znów nie miał w żołądku nic oprócz kawy. Ponieważ Nägeliemu wychodziły już jasnoblond włosy, zarówno nad czołem, jak i z tyłu głowy, zaczął zaczesywać długi kosmyk ze skroni na bok, maskując w ten sposób łysinę; a żeby ukryć niezauważalnie wiotczejący podwójny podbródek, zapuścił brodę, którą czym prędzej zgolił, rozczarowany rezultatem; pomarszczone ciemnoniebieskie cienie pod oczami, które dawniej pojawiały się w lustrze tylko rano, nie zmniejszały się już teraz w ciągu dnia; kiedy zdejmował jedne czy drugie okulary, które nosił, widział coraz gorzej, nieostro, a brzuch w kształcie księżyca w pełni, pozostający w wyraźnej sprzeczności z resztą jego szczupłego ciała, mimo rygorystycznego wciągania nie pozwalał się już traktować jako obiekt niewidzialny. Nägeli czuł wszechogarniające zwiotczenie, flegmatyzację ciała i wciąż rosnącą melancholię, oniemiałą wobec owych wymogów przemijalności.\n3. Ojciec Nägeliego był pomniejszonym trochę przez życie, szczupłym, niemal kruchym mężczyzną, a koszule, które nosił, zawsze były nieskończenie wykwintne; w szczególności miejsce, gdzie ciasny mankiet obejmował przegub, pozostawiając odsłonięty płaski złoty zegarek, jak również tylko u nasady lekko owłosioną rękę, napełniało małego Emila nieokreśloną, niemą, prawie seksualną tęsknotą za tym, żeby pewnego dnia jego ręka mogła spoczywać tak samo elegancko na białym obrusie w jakiejś wyszukanej berneńskiej restauracji, będąc wyrazem przyczajonej lamparciej siły i gotowości do zadania ciosu, a jednocześnie wytwornej powściągliwości. Ta sama ręka, jak opowiadała mu później matka, biła go często jako małe dziecko po twarzy, bo nie chciał jeść pewnie trochę grudkowatego grysiku, i ta sama ręka kiedyś przy śniadaniu cisnęła o ścianę obcinacz do jajek razem z jajkiem: nieszczęsny aparat wylądował wtedy z metalicznym dzwonieniem na czerwonym flizach, a jajko, pękając, zostawiło na ścianie obrzydliwą pomarańczową plamę po żółtku, którą jeszcze latami można było tam zobaczyć — lub przynajmniej się jej domyślać. Owa ręka sięgała też jednak często po jego dłoń, żeby go chronić, kiedy ojciec i on przechodzili w Bernie przez ulicę i chłopiec zapomniał spojrzeć w lewo w kierunku nadjeżdżających pędem, od niedawna wszechobecnych w Szwajcarii automobilów; ręka wciągnęła go z powrotem na trotuar, gdzie nic mu nie groziło, uspokajała go, ogrzewała, dawała mu upragnione poczucie bezpieczeństwa; i tę rękę umierającego ujął prawie pół wieku później w ewangelickiej klinice Elfenstein w stolicy, w tej samej chwili wstydząc się udawania tej końcowej intymności. Tylko co zrobić z tym ohydnym spojrzeniem imawashii, wbić je w sufit, na którym i tak gromadziło się wszystko, czy skierować je prosto przed siebie, ku żarzącej się zimną zielenią w elektrycznym świetle drewnianej listwie nad łóżkiem umierającego, na której można było umocować zdjęcia pamiątkowe lub życzenia powrotu do zdrowia, czy też, właściwie czemu nie, spuścić wzrok, skierować w przeszłość, i życzyć sobie wreszcie bezgłośnie i bez skargi, żeby wróciły historie, opowiadane mu historie, jak tamta o czarnym kruku i czarnym psie, Emil zawinięty niczym w jaskini w ojcowskie przykrycie ze srebrnego lisa, na dole, w nogach rodzicielskiego łóżka, małą rączką wymacując dobrze znany kciuk ojca, jego dłoń? „Philip”, tak ojciec nazywał go przez całe życie. Przez czterdzieści pięć lat karmił go tym kiepsko maskowanym jako dowcip okrucieństwem, jakby nie wiedział, że jego syn ma na imię Emil, jakby nie chciał tego wiedzieć; „Philip”, owo twarde, spokojne, wzywające do posłuszeństwa wołanie, z akcentem na pierwszym „i”. Potem, kiedy niebezpieczeństwo takiej czy innej kary, takiego czy innego nieprzyjemnego zadania zostało zażegnane w dziecku, a następnie w podrostku, ojciec zaczął wreszcie wołać na niego czule, kojąco „Fi-di-bus”, lecz wcale nie było to jego imię, tylko upokarzająca zdrobniała forma żeńskiego imienia Fides. Kiedy ojciec umierał, kiedy Nägeli widział go po raz ostatni żywego, w klinice Elfenstein, syn podniósł łagodnie na łóżku umierającego, wsuwając mu ręce pod plecy, nie wiedząc, czy w ogóle wolno mu to robić — ale jego ojciec przecież umierał! Jaka instancja miałaby mu tego zabronić? Pan doktor Nägeli był teraz leciutki jak piórko, miał przerażająco pomarszczone plecy oraz tyłek, całe ciało pokryte ciemnobrązowymi, na brzegach żółtawymi plamami od długiego leżenia. Jego tak dobrze znana twarz była przecież Emilowi bliższa i słodsza niż wszystko inne (szpakowata broda, którą ojciec zapuścił na plaży podczas pobytu na letnisku w Jutlandii, pod kłującymi bałtyckimi sosnami, a potem, ku rozczarowaniu dziecka, zgolił, podobnie jak później jego syn; i tamte dwa zagadkowe niebieskie punkty, jeden po lewej stronie, drugi po prawej, jak tatuaże między małżowiną uszną a policzkiem; i tamta rana, zszyta po partacku, w małym wgłębieniu między dolną wargą a podbródkiem); tak, owa twarz przypominała teraz wygarbowaną, pergaminową skórę stuletniego żółwia. Zbliżająca się śmierć naciągnęła ją do tyłu po obu stronach uszu, a ojciec mówił stłumionym głosem, który wydobywał się ze zrujnowanego, zgniłego uzębienia w kolorze obsydianu. I kiedy wiatr za oknem gwizdał z bezustanną niesamowitością, ojciec zapytał Emila, czy ktoś nie zapisał jakichś, chyba arabskich liter tam za nim, na najwidoczniej pustej szpitalnej ścianie, no tam, popatrz tylko, Philipie, mój synu, i czy nie zapomniał aby o swojej służbie wojskowej, i kiedy on wreszcie zostanie zwolniony z tej nikczemnej kliniki, w której syn kazał go trzymać z niejasnych dla niego powodów, oraz, to najważniejsze, czy on, Philip, nie zechciałby wyświadczyć maleńkiej przysługi umierającemu staremu mężczyźnie, poniekąd ostatniej, nie może przecież mu odmówić. Drżącą ręką dał znak, żeby Philip podszedł bliżej, całkiem blisko, tak żeby wargi ojca znalazły się tuż przy jego uchu. Zachichotał, już od dłuższego czasu wzbraniał się czyścić zęby, a w ostatnim roku życia żywił się wyłącznie czekoladą i słodzonym ciepłym mlekiem, dlatego w jego jamie ustnej wszystko mu gnije i fermentuje, a teraz chce mu powiedzieć na ucho coś nieskończenie ważnego, ostatecznego. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n


Cross Fit na plaży, Aqua Fitness w wodzie i Zumba Kids w każdą niedzielę nad Jeziorem Tarnobrzeskim!\ntarnobrzeskie.eu - Jezioro Tarnobrzeskie, Tarnobrzeg i okolice - sport, rekreacja, imprezy, atrakcje, nocleg > Aktualności > Cross Fit na plaży, Aqua Fitness w wodzie i Zumba Kids nad Jeziorem Tarnobrzeskim!\nFitneska i MOSiR Tarnobrzeg organizują zawody i zajęcia ruchowe nad Jeziorem Tarnobrzeskim. W programie miedzy innymi zawody plażowe Cross Fit, pokazy Zumba Kids oraz treningi w wodzie Aqua Fitness.\nPodczas imprezy prowadzona będzie także rekrutacja do Wyborów Miss Jeziora Tarnobrzeskiego! Będzie można zrobić sobie konkursowe zdjęcie i wypełnić formularz. Zapraszamy!\n9:00 Rejestracja uczestników zawodów\n9:45 Rozgrzewka -prowadzona przez instruktorów FITNESKI\n10:00-12:00 Zawody plażowe Cross Fit (Trening obwodowy) kategoria dla kobiet i mężczyzn\nĆwiczenia tak będą dostosowane aby każdy mógł ukończyć zawody.Liczy się przede wszystkim\nNagrody za udział: Karnety na siłownię o wartości 120zł,karnety na zajęcia fitness o wartość 100zł, karnety na zajęcia indoor cyclig o wartości 40zł.\n13:00-13:45 Pokaz Zumba Kids oraz taneczna zabawa dla dzieci\n14:00-14:45 AQUA FITNESS-Trening w wodzie z wykorzystaniem przyrządów


Porównawcza skuteczność alternatywnych środków do mycia rąk w zmniejszaniu zakażeń szpitalnych w oddziałach intensywnej terapii ad 7 – Poradnik medyczny\nDane dotyczące umieralności i czasu pobytu na OIOM są złożone, ponieważ pacjenci mogli otrzymać opiekę od wielu osób, które używały obu środków do mycia rąk. Pacjenci, którzy przebywali na OIOM tylko w okresie stosowania chlorheksydyny, mieli średnio 2,9 dni, w porównaniu z 2,7 dniami dla osób przebywających na OIOM-ie tylko w okresie używania mydła alkoholowego. Śmiertelność wśród pacjentów leczonych jedynie w okresie stosowania chlorheksydyny wynosiła 47,9 zgonów na 1000 pacjento-dni, w porównaniu do 50,9 zgonów na 1000 pacjento-dni dla osób opiekujących się tylko podczas okresu używania mydła alkoholowego (IDR, 0,94 ; 95-procentowy przedział ufności, od 0,68 do 1,30).\nKonsekwencje zakażenia szpitalnego dramatycznie zwiększają chorobowość i umieralność oczekiwaną wyłącznie od chorób podstawowych i mogą znacznie zwiększyć koszty hospitalizacji z powodu przedłużonych pobytów w szpitalu1, 3, 36 37 38 Pod względem narodowym, bezpośrednie koszty infekcji szpitalnych szacowane są 5 miliardów dolarów do 10 miliardów dolarów39. Zakażenia szpitalne występują nieproporcjonalnie u pacjentów na OIOM1, 2, 4 5 6 7 8, 12 i uważa się, że częściowo pochodzą od pracowników służby zdrowia, którzy przenoszą bakterie z rąk do rąk. 13, 16 17 18 19 20 Skala problemu i prawdopodobieństwo zapobiegania niektórym infekcjom wymagają skutecznych środków kontroli.\nMycie rąk pozostaje jedną z najprostszych i najważniejszych interwencji. Pomimo pozornej prostoty, kilka badań, w tym nasze własne, udokumentowało słabą zgodność z procedurami mycia rąk, szczególnie w OIOM.42 41 42 Ulepszenia w zakresie częstotliwości mycia rąk lub stosowania rękawiczek i fartuchów spowodowały zmniejszone wskaźniki infekcji na OIT, dostarczając dalszych dowodów na rolę transmisji na rękach.43 Inne dane sugerują również, że częstość infekcji jest zmniejszona dzięki zastosowaniu antyseptycznych produktów do mycia rąk w porównaniu z użyciem zwykłego (niemedykowanego) mydła lub bez mycie rąk.44, 45\nChociaż niniejsze badanie nie było ani randomizowane, ani zaślepione, wykazaliśmy, że comiesięczne badanie kliniczne jest skuteczne i statystycznie skuteczne w badaniu alternatywnych systemów mycia rąk. Stosując to podejście, wykazaliśmy znacznie niższe odsetki zakażeń szpitalnych, gdy na OIOM-ie stosuje się system wykorzystujący chloroheksydynę w przeciwieństwie do alkoholu i mydła. Dane były zbieżne, ponieważ efekt sprzyjający chlorheksydynie zaobserwowano we wszystkich trzech krytycznych jednostkach opieki. Chociaż liczba pacjentów z zakażeniami szpitalnymi nie różniła się istotnie pomiędzy dwiema grupami mycia rąk, w grupie mydeł alkoholowych było więcej infekcji. Różnic w częstości występowania infekcji nie można wytłumaczyć różnicami w podstawowych cechach dwóch populacji pacjentów ani w rozmieszczeniu gatunków drobnoustrojów izolowanych z rąk personelu zajmującego się opieką nad pacjentem.\nStwierdzono również niższy odsetek infekcji w grupach chloroheksydynowych według miejsca anatomicznego\n[więcej w: kalendarz szczepień 2014, prostacykliny, solphadermol ]\nTags:kalendarz szczepień 2014 prostacykliny solphadermol\nChociaż w tym czasie wskaźniki infekcji skóry i tkanek miękkich (IDR, 0,56, przedział ufności 95%,…\nBadanie zakażeń według miejsca wykazało znacznie wyższe wskaźniki zakażenia żołądkowo-jelitowego w grupie mydła alkoholowego. Czarni…\n0 thoughts on “Porównawcza skuteczność alternatywnych środków do mycia rąk w zmniejszaniu zakażeń szpitalnych w oddziałach intensywnej terapii ad 7”


Krauze i Kulczyk w Kazachstanie\nRyszard Krauze (dziesiąty na liście najbogatszych Polaków tygodnika "Wprost", z majątkiem wycenianym na 1,8 mld zł) wyprzedził Orlen i Lotos w zakupie pól naftowych. Według naszych informacji, pola Krauzego znajdują się we wschodnim Kazachstanie i na razie nie można przesyłać tej ropy bezpośrednio do Polski bez udziału Rosjan. Krauze może jednak stać się graczem na polskim rynku naftowym, na przykład wymieniając swoją kazachską ropę z innym eksploatatorem. W przyszłości zechce prawdopodobnie skorzystać z budowanego wielkiego ropociągu przebiegającego przez cały Kazachstan, łączącego Morze Kaspijskie z granicą kazachsko-chińską. Na razie kupiony przez Krauzego surowiec będzie zapewne sprzedawany do Chin (od maja tego roku działa rurociąg, którym można transportować tam 8 mln ton ropy rocznie).\nInwestycja ma kosztować Krauzego 800 mln USD. Biznesmen, o czym mówiło się już kilka tygodni wcześniej, kupił udziały w czterech kazachskich spółkach mających prawa do złóż. W trzech spółkach Petrolinvest (spółka należąca do Krauzego, za której pośrednictwem dokonał zakupów) ma połowę udziałów, a w czwartej - 35 proc. Wielkość złóż jest szacowana na 2 mld baryłek (tyle ropy Polska zużyje w najbliższych 13 latach). Zakup Krauze sfinansuje z kredytów, funduszy pozyskanych w wyniku wprowadzenia Petrolinvestu na giełdę oraz - prawdopodobnie - z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży akcji giełdowego Biotonu. Do debiutu giełdowego Petrol-investu może dojść już wiosną 2007 r.\nKazachstan jest coraz większym partnerem w interesach najbogatszych Polaków. Kilka milionów ton ropy z Kazachstanu już trafia do naszego kraju za pośrednictwem tajemniczej spółki J&S; część tej ropy jest wywożona przez port gdański tankowcami do USA. Interesy na kazachskiej ropie chce robić także Jan Kulczyk, który wielokrotnie deklarował, że znaczną część swoich polskich aktywów przeniesie za granicę. Z naszych informacji wynika, że wiele razy odwiedzał dawne azjatyckie republiki byłego ZSRR. Według zeznań aresztowanego lobbysty Marka Dochnala, Kulczyk chciał przejąć jego kontrakty z kazachską firmą KazMunaiGaz. (JP)\nNawet jeśli Zyta Gilowska zostanie oczyszczona z zarzutu kłamstwa lustracyjnego, wyrok sądu w tej sprawie może zostać podważony. Decyzja sądu o bezpośredniej transmisji procesu lustracyjnego Zyty Gilowskiej była bowiem rażącym złamaniem obowiązującego prawa (art. 357 i 371 kpk). Błąd ten powinien wpłynąć na ocenę wiarygodności zeznań przesłuchanych świadków, a nawet może stanowić podstawę do uchylenia wyroku. Według polskiej procedury karnej (obowiązuje ona w sprawach lustracyjnych), sąd - pod kilkoma warunkami - może pozwolić mediom utrwalać obraz i dźwięk z przebiegu rozprawy. Przepis ten nie przewiduje jednak możliwości wydania zgody na bezpośrednią transmisję procesu. Na przewodniczącym składu orzekającego ciąży obowiązek "zapobiegania porozumiewaniu się osób przesłuchiwanych z osobami, które jeszcze nie zostały przesłuchane". Z reguły sprowadza się on do tego, iż przed przesłuchaniem świadkowie nie mogą być obecni na sali rozpraw. Chodzi o to, aby nie ulegali oni sugestiom wcześniej zeznających osób. W sprawie Gilowskiej wszyscy funkcjonariusze SB przesłuchani w kolejnych dniach procesu po pierwszym świadku, kapitanie Witoldzie Wieczorku, dzięki bezpośredniej transmisji rozprawy praktycznie "mogli w niej uczestniczyć". W jednym ze swoich orzeczeń Sąd Najwyższy uznał, iż "przesłuchanie świadka, który był obecny na sali rozpraw w czasie przesłuchiwania oskarżonego i poprzedzających go świadków, nie jest uchybieniem pociągającym za sobą konieczność uchylenia wyroku. Okoliczność ta może mieć jedynie wpływ na ocenę przez sąd wiarygodności złożonych w tych warunkach zeznań świadka". W ten sposób przynajmniej zeznania przełożonych kpt. Wieczorka mogą się okazać niewiarygodne (transmisja procesu wywołała nieodwracalne skutki, a błędy sądu nie mogą być praktycznie usunięte). Jeśli jednak zeznania esbeków zeznających po Wieczorku zostaną uznane za wiarygodne, wówczas rzecznik interesu publicznego będzie mógł, ze sporymi szansami na sukces, żądać uchylenia lub zmiany orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji.\nadw. Maciej Łuczak\nSuperrząd w Juracie\nPrezydent Lech i premier Jarosław Kaczyńscy tylko pozornie wypoczywają w helskiej rezydencji. Obaj intensywnie konferują z ministrami, zwłaszcza z Ludwikiem Dornem i Zbigniewem Wassermannem. Jak ustalił "Wprost", Kaczyńscy dokonali w Juracie przeglądu rządowych kadr i doszli do wniosku, że w najbliższym czasie nie będzie zmian. Tylko gdyby pozytywnie zakończył się proces lustracyjny Zyty Gilowskiej, najprawdopodobniej wróci ona na stanowisko wicepremiera i ministra finansów. Stanisław Kluza, obecny minister, zostanie zastępcą Gilowskiej. Z kolei Janusz Fota, przewidywany na stanowisko dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad, który był krytykowany za sposób nadzorowania dróg warszawskich, nie zostanie powołany. W ostatnich dniach bracia Kaczyńscy zajmowali się samorządową kampanią wyborczą PiS. Ustalili, że będą otwarcie wspierali Kazimierza Marcinkiewicza. W najbliższym czasie możemy się spodziewać gestów pokazujących dobre relacje między obecnym a byłym premierem. (Ij)\nKuszczak, nie Puszczak\nTomasz Kuszczak został zawodnikiem Manchesteru United. Najpopularniejszy piłkarski klub na świecie wypożyczył Polaka na rok z West Bromwich Albion. Sir Alex Ferguson określił jego sprowadzenie jako "świetny i obiecujący transfer". Kuszczak, w Polsce wyśmiewany za błąd w meczu z Kolumbią (nazywano go wtedy Puszczakiem), w Anglii jest uznawany za trzeciego najlepszego bramkarza Premiership. Jego obrona w meczu z Wigan została wybrana przez BBC na "interwencję roku". 24-latek z Krosna będzie walczył o miejsce w bramce z Edwinem van der Sarem i, jak zapowiada, nie zamierza odpuścić starszemu koledze. (mim)\nLavazza i Versace to gwiazdy 48. Europejskich Mistrzostw Drużyn w Brydżu organizowanych przez Prokom (patronem imprezy jest "Wprost"). Maria Teresa Lavazza, właścicielka firmy produkującej kawę, jest kapitanem reprezentacji Włoch, a Alfredo Versace (zbieżność nazwisk z projektantem mody przypadkowa) jest dla brydża tym, kim dla futbolu Pele. - Polska, Włochy i USA to potęgi w tym sporcie - powiedział "Wprost" Gianarrigo Rona, prezes Europejskiej Ligi Brydżowej. W zawodach bierze udział 1000 zawodników z 34 krajów. Wbrew pozorom brydż to popularny sport, uprawia go 60 mln osób na świecie. (JUS)\nKombii, KombII lub - jak kto woli - Kombi2 obchodziło podczas Festiwalu Jedynki w Sopocie 30-lecie pracy artystycznej. KombII istnieje jednak dopiero od dwóch lat, ale druga rocznica brzmi gorzej niż trzydziesta. Tym bardziej że 30 lat temu rzeczywiście zespół Kombi istniał. Tyle że bez drugiego "i" czy "dwójki". No i z innym założycielem i liderem - Sławomirem Łosowskim. Zespół rozpadł się 14 lat temu: Łosowski zabrał się do mniej nagłośnionych projektów, a pozostali członkowie grupy zaczęli udzielać się w O.N.A. Ale O.N.A. też się rozleciała, więc muzycy przypomnieli sobie o starym projekcie i zafundowali sobie 30-lecie. Tylko o założycielu zespołu zapomnieli. Na oficjalnej stronie internetowej fanklubu zaczęła się przepychanka słowna między Łosowskim i neo-Kombi. Ten pierwszy się żalił, że źli koledzy do zespołu nie zaprosili, ci drudzy pisali, że ten pierwszy to kłamczuch. - To, co robią moi dawni koledzy, to oszukiwanie ludzi i żerowanie na wyrobionej nazwie, marce, która nie należy do nich - mówi Łosowski. (IN)\nWraz z sukcesem Roberta Kubicy w pierwszym starcie w zawodach Formuły 1 w Polsce rozgorzała dyskusja nad koniecznością budowy toru do wyścigów najszybszych aut. Gdy Wojciech Fibak był gwiazdą tenisa, powstawały osiedlowe korty. Po sukcesach Adama Małysza ruszyły budowy skoczni. Złote medale pływaków skłoniły władze licznych gmin do budowy basenów. Z torem F1 może być jednak kłopot. Znając polskich drogowców, można się spodziewać, że w pierwszych zawodach na narodowym torze F1 wezmą udział prawnuki Kubicy. By nie osłabić zapału adeptów wyścigówek, proponujemy zamienić wybudowane dotychczas autostrady w tor Formuły 1. Długość polskich autostrad jest mniej więcej taka jak przeciętnego toru w średnio rozwiniętym kraju (Węgry). (AS)\nROZMOWA Z KS. HENRYKIEM JANKOWSKIM\nCezary Gmyz: Kiedy ksiądz prałat pierwszy raz usłyszał o kontakcie operacyjnym SB o pseudonimie "Delegat"?\nKs. Henryk Janowski: O "Delegacie" dowiedziałem się dopiero z "Rzeczpospolitej". W aktach SB na mój temat, które niedawno otrzymałem, osoba o takim pseudonimie nie występuje.\n- Nie pomyślał ksiądz, że SB mogła nadać taki pseudonim właśnie księdzu?\n- Pierwsza myśl była taka, że jest to osoba z Warszawy, a konkretnie prof. Romuald Kukołowicz, który bardzo często, kiedy przyjeżdżał do Komisji Krajowej "Solidarności", przedstawiał się jako delegat księdza prymasa. Znamienne jest to, że od czasu publikacji artykułu o "Delegacie" prof. Kukołowicz w ogóle nie zabiera głosu. Teraz o bycie "Delegatem" podejrzewa się już prawie wszystkie osoby, które brały udział w wizycie Lecha Wałęsy u Ojca Świętego. W prasie pojawił się też nowy pseudonim - "Libella". Podejrzenia są rzucane nawet pod moim adresem. Jest to jednak zupełnie bez znaczenia, bo to wszystko mnie nie dotyczy. Tej sprawy jednak nie da się tak zamknąć - trzeba ją wyjaśnić do końca.\nPowtarzam, o sprawie "Delegata" dowiedziałem się dopiero z "Rzeczpospolitej". Nie zaprzeczam jednak, że dwa tygodnie wcześniej otrzymałem sygnały, że gazeta przygotowuje publikację na mój temat. Dowiedziałem się, że tekst ma poruszać sprawę mojej rzekomej agenturalności i homoseksualizmu. Po publikacji zdziwiło mnie, że żaden z autorów się do mnie nie zgłosił ani przed ujawnieniem sprawy "Delegata", ani potem, choć przecież byłem jedną z osób, które były u Ojca Świętego z wizytą opisywaną w raporcie "Delegata". To dla mnie tym bardziej dziwne, że nad tekstem pracował Piotr Adamowicz, którego znam osobiście od lat. Może się czegoś obawia. Powiem tylko tyle, że jego nazwisko pojawia się w aktach, które otrzymałem z IPN. Adamowicz był ministrantem w Kościele św. Brygidy razem ze swoim bratem Piotrem, który dziś jest prezydentem Gdańska.\n- Z akt otrzymanych z IPN zyskał ksiądz również wiedzę na temat skali inwigilacji Kościoła w archidiecezji gdańskiej. Jak wielu tajnych współpracowników SB miała wśród księży?\n- Naturalnie, wśród duchownych więcej było takich, którzy zachowywali się przyzwoicie. Niestety, nie wszyscy. Wiem o blisko 30 księżach, którzy współpracowali z IV Departamentem. Wielu z nich stało bardzo wysoko w kościelnej hierarchii. Sytuacja w archidiecezji gdańskiej nie wygląda lepiej niż w Krakowie, a może nawet gorzej.\nNie mam jeszcze wszystkich dokumentów. Na razie dostałem listę ponad 50 oficerów, którzy się mną zajmowali. Dysponuję też listą, na której są wyczernione nazwiska księży agentów. Nie zostały wymazane ich godności kościelne. Mogę jedynie powiedzieć, że są na tej liście kurialiści, a nawet biskupi.\n- Ksiądz również spotykał się z przedstawicielami\n- Dopiero dziś widzę, jak bardzo byłem naiwny w tamtych czasach i jak wielu agentów obdarzyłem kredytem zaufania. Wtedy nie miałem świadomości, że byli to tak wysoko postawieni oficerowie SB. Większość z tych, którzy mnie inwigilowali, a było ich kilkudziesięciu, okazało się pułkownikami. Dziś mi ich nawet trochę szkoda. Widać, że nosili w sobie pierwiastki dobra, a jednak czynili rzeczy podłe, które kazano im robić. Ludzi, na których się zawiodłem, było zresztą więcej. Dziś wielu z nich nadal odgrywa ważną rolę w życiu publicznym.\n- Kogo ksiądz prałat ma na myśli?\n- Na przykład Andrzeja Celińskiego, który w tamtych latach często wznosił oczy ku niebu i składał ręce do modlitwy. Dziś zaś przeszedł na stronę ludzi, którzy wówczas walczyli z "Solidarnością", nazywa mnie osobą chorą psychicznie. Wiele mogę wybaczyć, ale tego nie. Zapowiadam więc publicznie, że podam go do sądu.\nEsesman Günter Grass\nGünter Grass służył w 10. Dywizji Pancernej SS Frundsberg. Jednostka walczyła m.in. na Ukrainie, w Normandii i pod Arnhem. W 1945 r. została przerzucona na Pomorze, gdzie walczyła w okolicach Szczecina. W maju 1945 r. Armia Czerwona rozbiła ją w Saksonii. Na korzyść Grassa może przemawiać to, że jest to jedna z nielicznych dywizji Waffen-SS, której nie udowodniono udziału w zbrodniach wojennych.\nMimo że Waffen-SS utworzono dopiero w 1940 r., to za ich zalążek należy uznać elitarne pułki SS walczące w ramach Wehrmachtu w wojnie przeciw Polsce. Wbrew twierdzeniom propagandy hitlerowskiej o wojnie rycerskiej już w pierwszych dniach wojny esesmani dopuścili się zbrodni wojennych. SS-Standarte Germania włączyła się do egzekucji dokonywanych na Śląsku przez Einsatzgruppe Streckenbacha. Esesmani brali też udział w masowych egzekucjach w Lasach Panewnickich w Szczucinie, Mielcu i Dynowie. Mimo tezy o niezwyciężoności Waffen-SS już w kampanii wrześniowej ponieśli oni druzgocącą klęskę z Polakami pod dowództwem płk. Bronisława Prugara-Ketlinga, którzy we wsi Mużyłowice. Esesmani porzucili wówczas dziesiątki pojazdów i cały ciężki sprzęt artyleryjski.\nNa szlaku bojowym Waffen-SS cieniem kładzie się zbrodnia. Podczas wojny z Francją Waffen-SS mordowała czarnoskórych żołnierzy i jeńców brytyjskich. Największych zbrodni esesmani dokonali po inwazji na ZSRR. Esesmani (brygada Dirlewagnera) brali też udział w rzezi w czasie powstania warszawskiego. Dodać należy, że Waffen-SS była formacją wielonarodową. Walczyli w niej m.in. Francuzi, a nawet Brytyjczycy ale również "niżsi rasowo" Słowianie - Rosjanie, Serbowie i Ukraińcy.\nPo wojnie całe Waffen-SS zostało uznane w Norymberdze za organizację zbrodniczą. Co ciekawe, spotkało się to z protestami części żołnierzy alianckich, którzy twierdzili, że niektóre jednostki, nie obciążone zbrodniami, powinny korzystać z praw kombatanckich. Byli żołnierze Waffen-SS korzystają w Niemczech z praw kombatanckich pod warunkiem, że nie zostali skazani za udział w zbrodniach. W 1985 r. szerokim echem odbiła się sprawa wizyty Rolanda Reagana w towarzystwie Helmuta Kohla na cmentarzu wojskowym w Bitburgu, gdzie m.in. pochowano 49 żołnierzy Waffen-SS.\nParyż w niezwykły sposób uhonorował Jana Pawła II. Władze miasta podjęły decyzję, że od 3 września plac, przy którym stoi słynna katedra Notre Dame, będzie nosił jego imię. Zgodnie z tradycją w ten sposób upamiętniano wybitne osobistości najwcześniej pięć lat po ich śmierci, lecz dla polskiego papieża zrobiono wyjątek. Przeciw tej decyzji protestowali przedstawiciele zielonych i komunistów zasiadający w radzie miejskiej Paryża. Paryż to nie jedyne miasto we Francji, które postanowiło uczcić pamięć zmarłego: jego imieniem nazwano także plac przy bazylice w Cambrai na północy kraju. (WAK)\nPowstała deskorolka dla leniwych. Nie trzeba się odpychać nogą, by wyczyniać akrobacje. W deskorolce zainstalowany jest elektryczny silniczek, który pozwala na w miarę szybką jazdę. Przewaga nad podobnymi urządzeniami wyposażonymi w silnik spalinowy jest taka, że elektryczna deskorolka nie hałasuje. Rozwija prędkość 22 km/godz.\nCzy Fidel Castro jeszcze żyje? 1 sierpnia kubański przywódca przeszedł operację z powodu krwawienia z przewodu pokarmowego. Przyczyną krwawienia najprawdopodobniej był nowotwór w ostatniej fazie rozwoju. - Krwawienie oznacza, że nowotwór jest już bardzo zaawansowany, spowodował rozpad tkanki i nie da się go wyleczyć - mówi dr Sergiusz Durowicz z Kliniki Chirurgii Ogólnej i Przewodu Pokarmowego Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im prof. W. Orłowskiego w Warszawie. Operacja miała jedynie zatamować krwawienie. Jednak u osób w wieku Castro (13 sierpnia skończył 80 lat) ingerencja chirurgiczna - o ile nie zakończy się śmiercią na stole operacyjnym - może przedłużyć życie zaledwie o kilkanaście dni. Zdaniem dr. Marka Pochapina z New York-Presbyterian Hospital, życie kubańskiego dyktatora było poważnie zagrożone. Nawet jeśli podczas operacji nie wystąpiły powikłania, stracił tak dużo krwi, że zagraża mu zawał serca lub udar. (MF)\n20 października 2004 r. - Castro po przemówieniu spadł z mównicy, uszkodził rzepkę w kolanie i złamał prawą rękę. Po tym wypadku przez pewien czas poruszał się na wózku inwalidzkim.\n19 maja 2005 r. - Eugenio Selman, osobisty lekarz Castro, przekonywał, że kubański przywódca prowadzi zdrowy tryb życia i będzie żył co najmniej 120 lat.\n17 listopada 2005 r. - CIA zebrała materiały sugerujące, że Fidel cierpi na chorobę Parkinsona.\n1 sierpnia 2006 r. - Operacja mająca zatamować krwawienie z przewodu pokarmowego.\n13 sierpnia 2006 r. - Kubański dziennik "Juventud Rebelie" zamieścił cztery zdjęcia Fidela Castro z sobotnim wydaniem gazety i urodzinowe przesłanie. Na 80. urodziny Fidela Castro, które przywódca Kuby miał obchodzić w szpitalu, przybył prezydent Wenezueli Hugo Chávez z tortem i prezentem - zdobionym sztyletem, który należał do Simona Bolivara.\nBicie na zamówienie\nJeden z chińskich barów proponuje swoim gościom oprócz tradycyjnych trunków także chłopca do bicia i inne niekonwencjonalne metody walki ze stresem. W barze "Ku wschodzącemu słońcu i zmniejszaniu gniewu" w Nanjing złość można nie tylko zapić, ale również fizycznie wyładować. Klienci mogą się do woli wydzierać, rzucać naczyniami o ściany, a nawet bić personel. Właściciel Wu Gong zatrudnia w tym celu dwudziestu młodych i sprawnych mężczyzn, którzy w razie potrzeby przebiorą się nawet za szefa bądź za żonę. Ten oryginalny sposób na odreagowanie stresów kosztuje od 50 do 300 juanów, czyli 5-30 euro. Lokal działa od kwietnia 2006 r. i cieszy się sporym zainteresowaniem, zwłaszcza wśród kobiet pracujących w barach karaoke i salonach masażu. (Malvii)\nRod Stewart łamie prawo - takiego odkrycia dokonały brytyjskie media, które ujawniły, że 62-letni piosenkarz nawadnia swoje prywatne boisko piłkarskie w Essex. Brytyjskie prawo zabrania robienia tego latem. Stewartowi wydawało się, że jego podziemny system melioracyjny jest z tego zakazu wyłączony - tak przynajmniej twierdzi. Stewart zachęcił setki tysięcy Brytyjczyków do ignorowania przepisów o oszczędzaniu wody latem. Tymczasem grozi za to nawet tysiąc funtów grzywny. A wszystko przez to, że Rod Stewart chce grać w piłkę nożną. (mim)


Smecta - działanie, dawkowanie, opis leku - Dlapacjentow.pl\nDlaPacjentow > Leki > Smecta\n1 saszetka zawiera 3 g diosmektytu.\nDoustnie. Dzieci poniżej 1 roku: 1 saszetka na dobę. Dzieci w wieku od 1-2 lat: 1-2 saszetki na dobę. Dzieci w wieku powyżej 2 lat: 2-3 saszetki na dobę. Zawartość każdej saszetki rozpuścić w 50 ml wody i podawać małymi porcjami w ciągu dnia. Można też podawać po dokładnym wymieszaniu z półpłynnymi pokarmami: bulionem, przecierem z owoców lub jarzyn, gotowymi daniami w słoikach dla dzieci. Dorośli: zwykle podaje się 3 saszetki na dobę. Zawartość saszetki rozpuścić w 1/2 szklanki wody, pić między posiłkami. Na początku leczenia, w przypadku ostrej biegunki, można podwoić dawkę dobową. Czas trwania leczenia wynosi 2-3 dni. W razie nasilenia się lub nie ustępowania biegunki, należy ponownie ocenić stan pacjenta.\nLeczenie ostrej biegunki u dzieci i dorosłych. Leczenie przelekłej biegunki u dorosłych.\nPodczas leczenia biegunki konieczne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów. Objętość podawanych roztworów i ich drogę podania należy dostosować do wieku i stanu klinicznego pacjentów oraz nasilenia biegunki.\nBardzo rzadko: przypadki wystąpienia lub nasilenia zaparcia; leczenie można kontynuować po zmniejszeniu dawki.\nZe względu na brak danych nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.\nZe względu na właściwości adsorpcyjne, preparat może mieć niekorzystny wpływ na szybkość i (lub) stopień wchłaniania innych leków. Nie zaleca się podawania żadnych innych leków w skojarzeniu z preparatem (można je podawać 2 h przed lub 2 h po podaniu).\nPreparat zawiera substancję Diosmectite.


Fotowoltaika ponownie na fali wzrostu | administrator24.info\nRedakcja | 2020-06-25\nFotowoltaika jest najszybciej rozwijającym się sektorem OZE w Polsce\nRynek fotowoltaiki również został dotknięty przez koronawirusa. Było to spowodowane m.in. lockdownem i wstrzymaniem tradycyjnej sprzedaży oraz przerwami w dostawach komponentów do instalacji fotowoltaicznych. Zawirowania nie trwały jednak długo, tym bardziej że część firm przeniosła się do internetu. I już pod koniec kwietnia firmy z branży fotowoltaicznej zaczęły wracać na właściwe tory i odnotowały sprzedaż na podobnym poziomie co przed pandemią.\nBranża fotowoltaiczna ma szansę stać się najszybciej rozwijającym się sektorem OZE w Polsce. Prognozy Instytutu Energetyki Odnawialnej szacują wzrosty obrotów nawet na poziomie 25 proc. r/r.\nPod koniec kwietnia branża zaczęła ponownie notować wzrosty sprzedaży instalacji fotowoltaicznych – zarówno tych małych, jak i większych, powyżej 50 kW mocy zainstalowanej. Marcowe i kwietniowe zastoje były spowodowane nie tylko lockdownem i wstrzymaniem inwestycji, lecz także chwilowymi przerwami w dostawach komponentów z powodu wstrzymania produkcji w fabrykach w Azji.\nFotowoltaika jest najszybciej rozwijającym się sektorem OZE w Polsce. Według danych Urzędu Regulacji Energetyki w 2014 roku moc fotowoltaiczna w sieci wynosiła 20 MW, natomiast w kwietniu 2020 roku już 1,83 GW (z czego aż 1,2 GW generują prosumenci). To oznacza, że w ponad pięć lat moc wzrosła aż o 9 tys. proc.\nPod względem przyrostu nowych mocy z paneli słonecznych zainstalowanych w systemie Polska znajduje się obecnie na piątym miejscu w Unii Europejskiej. Według raportu Instytutu Energetyki Odnawialnej „Rynek fotowoltaiki w Polsce 2020” na koniec roku moc zainstalowana w Polsce może wzrosnąć do 2,5 GW, co znaczyłoby wzrost obrotów o 25 proc. i przekroczenie sumy 5 mld zł. Szacuje się, że 2025 roku moc PV może osiągnąć 7,8 GW.\n– Instalacja fotowoltaiczna powinna efektywnie pracować przez minimum 25–30 lat. Gdy dodamy rosnące ceny energii, co możemy obserwować na w ciągu ostatnich lat, inwestycja ta opłaci się klientowi również z perspektywy budowania niezależności energetycznej – mówi Michał Skorupa.\nW Polsce rynek fotowoltaiki przeżywa boom, napędzony m.in. nowelizacją ustawy o OZE zmieniającą definicję prosumenta, spadkiem cen paneli fotowoltaicznych i ujednoliceniem stawek podatku VAT oraz rządowymi programami "Energia Plus" czy "Mój Prąd".\nPrzydomowe źródła energii odnawialnej są w Polsce coraz popularniejsze. Uwarunkowane jest to przede wszystkim tym, że energia ze słońca jest dużo tańsza niż energia pochodząca ze źródeł tradycyjnych. Również dla przedsiębiorstw, które decydują się na fotowoltaikę, korzyścią są niższe rachunki, a ponadto większe bezpieczeństwo energetyczne i proekologiczny wizerunek.\nfotowoltaika oze energia budownictwo proekologiczne rozwiązania proekologiczne


Webinaria - Mentori\nMentori » Webinaria\nCzwartkowe przedpołudnie, jesteś już po porannej filiżance ulubionej kawy, za chwilę pewnie rzucisz się w wir spotkań i obowiązków służbowych. Masz jednak ochotę dodać do swojego kalendarza coś, co zapewni Ci dawkę nowej i przydatnej wiedzy. Świetnie się składa, bo w czwartkowe poranki o godzinie 11:00 prowadzimy godzinne, darmowe webinary MENTORI.\nSprawdź, jakie webinary obecnie proponujemy i zapisz się na wybrane tematy – nie ma żadnych ograniczeń co do ilości. My nadajemy – Ty decydujesz.\nChwilowo nie mamy zaplanowanych żadnych webinarów.\nDołącz do naszych obserwujących na LinkedIn, a będziesz na bieżąco, gdy jakiś webinar się pojawi:\n"MENTORI to zespół profesjonalistów realizujących projekty z ekspercką wnikliwością i wrażliwością na potrzeby klienta. Na każdym etapie realizacji filmów wykazali się terminową realizacją zadań i wysokim zaangażowaniem. Rozwiązania, jakie proponują, uatrakcyjniają komunikację i sprawiają, że prezentowane treści są bardziej czytelne. Co najważniejsze, dopasowali rozwiązanie do naszych bieżących potrzeb. Na każdym etapie projektu czuliśmy się z nimi pewnie i bezpiecznie. Serdecznie polecamy współpracę z firmą MENTORI.\nStefan UmińskiDyrektor Personalny, Sklepy KOMFORT S.A.\n"Firma MENTORI przeprowadziła wszystkie szkolenia profesjonalnie i terminowo wykazując wysoki poziom wiedzy i kompetencji. Z pełnym przekonaniem mogę polecić firmę MENTORI jako solidnego partnera do współpracy."\nAndrzej JassowiczPrezes Exon Computer System\n"Szkolenia realizowane przez firmę MENTORI cieszą się uznaniem naszych Pracowników. Cechuje je pełen profesjonalizm, zarówno pod względem merytorycznym jak i organizacyjnym. We współpracy z MENTORI cenimy szczególnie elastyczność, terminowość, sumienność. Firma Mentori na bieżąco aktualizuje program szkolenia i warunki współpracy odpowiadając na nasze aktualne i nowe potrzeby. Polecamy współpracę z MENTORI!"\nKarolina Łunkiewicz–OlszanieckaL&D Manager, Saint-Gobain Poland\n"Dziękujemy firmie MENTORI za podzielenia się wiedzą, która pomogła nam się rozwinąć, spotkać lokalnie razem oraz przypomnieć bardzo istotne narzędzia związane z naszą pracą codzienną."\nDawid ŚwiątkiewiczTrener Zarządzania Projektami, Lider Oddziału PMI Łódź\n„Ludzie mówią, że życie to jest to, ale ja wolę sobie poczytać.”


Wierzbówka: Kto widział skradzione quady? : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nWierzbówka: Kto widział skradzione quady? 18:01 10-05-2016\nDo kradzieży doszło w nocy z 7 na 8 maja w Wierzbówce. Nieznani sprawcy po wyłamaniu zamków dostali się do garażu na terenie posesji. Złodzieje skradli dwa quady.\n– Jeden z nich to Suzuki Kingquad. Pojazd ma charakterystyczny militarny kolor. Druga z maszyn to Yamaha Grizzly koloru zielonego. Oba quady posiadają polskie tablice rejestracyjne o początkowych numerach rejestracyjnych LPA…- informuje mł. asp. Artur Łopacki z parczewskiej Policji.\nMundurowi prowadzą czynności zmierzające do ustalenia sprawców kradzieży oraz odzyskania pojazdów. Jeśli ktokolwiek widział skradzione quady, proszony jest o kontakt z Komendą Policji w Parczewie pod numerem tel. (83) 355-32-10 lub z najbliższą jednostką policji.\nLinaka 10 maja 2016 o 18:03\nJesli znajdziecie zlodzieji.. Obcac rece bez prawa do jakiego kolwiek zasilmu i renty.\ndsa 10 maja 2016 o 18:45\nKarać na wiele lat więzienia ale przed zamknięciem Pokazać publicznie na Rynku głownym albo przed kościołem w niedziele w najbliższej okolicy winowajcy\nLeon 10 maja 2016 o 18:51\nZłodziej też człowiek, to nie średniowiecze że się obcina głowę. Nie zrobił nikomu krzywdy, zabrać bogatym i dać biednym !\nMichał_ 10 maja 2016 o 21:08\nCałkiem niedawno ktoś ukradł też w Lubartowie dwa quady…\njajo 10 maja 2016 o 21:09\nW Lubartowie tez ostatnio ukradli 2 quady i takze z garazu.\nZgret 10 maja 2016 o 21:47\nZnając życie i sposób działania złodziei to trzeba po kolegach, znajomych szukać tego co wystawił temat innym…!!!\nKażdemu złodziejowi powinno się tatuować prawą rękę na granatowo!!!! Z daleka byłoby widać szumowine!\nmiejscowy 11 maja 2016 o 09:17\nCo prawda zawistny nie jestem i potępiam takie rzeczy jednak w przypadku tego Pana wcale mi co nie szkoda a wręcz przeciwnie -nosił wilk razy kilka ponieśli i wilka ☺\ntomek 12 maja 2016 o 10:28\nNo i bardzo dobrze, nie beda … lasow niszczyc…\nvv 15 maja 2016 o 14:13\ni tobie powinni auto ukraść to nie bedziesz truł środowiska


2. NIEDZIELA ZWYKŁA - 16.01.22 r. - Parafia p.w. Świętej Trójcy w Warszawie\n2. NIEDZIELA ZWYKŁA – 16.01.22 r.\n11 stycznia 2022 warszawa Bez kategorii 0\nUroczym miasteczkiem jest KANA GALILEJSKA.. Położona jest przy drodze wiodącej z Nazaretu do jeziora Galilejskiego. Bogata jest w winnice i drzewa oliwkowe. Byłaby nieznana nikomu gdyby nie to wesele i gdyby nie Chrystus, który na nim był. Jan Ewangelista mówi że pewnego razu odbywały się tam gody weselne i była tam także zaproszona Matka Jezusa. Cud w Kanie Galilejskiej posiada wielkie teologiczne i symboliczne znaczenie. Obecność na tym weselu Jezusa, Jego uczniów, a także Matki Jezusa, to obraz i symbol Kościoła. Podobnie będzie w Wieczerniku.\nKościół to miejsce, w którym Jezus działa swoje cuda. W nim On wyraża i realizuje swoją miłość. Słudzy weselni bez szemrania wykonywali polecenia, z pozoru bezsensowne, jakiegoś nieznanego im młodego człowieka. Drogę do cudu torowała interwencja Matki Bożej – zarówno u Jezusa, jak i potem u sług. Także i my, gdy oczekujemy jakiegoś cudu przemiany w naszej codzienności, powinniśmy zwracać się do Maryi, aby Ona utorowała nam drogę do Jezusa. Maryja wskazuje nam na Jezusa i zachęca, byśmy Go słuchali. Wszystko, co robi w Kościele i dla Kościoła ma służyć jednemu; abyśmy lepiej wierzyli i oddawali chwałę Bogu.\nW trakcie każdej Mszy św. dokonuje się przemiana wina w Krew Pańską. To na ołtarzu Chrystus przemienia się i ofiarowuje samego siebie pod postacią chleba i wina. On daje nam pokarm na życie wieczne i tylko ci, którzy zrobią wszystko, cokolwiek im powie, mogą – tak jak Maryja – otworzyć się na dar wiary i życia w komunii z Bogiem.\nCo oznaczają dla mnie słowa: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie ?\nW tę drugą niedzielę zwykłą przyjdę na Mszę św., przyjdę do Jezusa, do „mojej Kany”, przyniosę Panu moje braki i poproszę w serdecznej modlitwie, by je przemienił.\nZ darem modlitwy za ludzi smutnych, nieszczęśliwych, chorych, szczególnie dotkniętych covidem.\n3. NIEDZIELA ZWYKŁA – 23.01.22 r.


SODiR dostosowany do Java 8 u 121 - Aktualności SODiR - Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych\nPaństwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych informuje, iż System Obsługi Dofinansowań i Refundacji został przystosowany do działania w oparciu o oprogramowanie Java 8 u 121 w wersji 32 bitowej. Jednocześnie PFRON zaleca stosowanie przeglądarki Internet Explorer (IE9, IE10, IE11) lub Mozilla Firefox (wersja od 37.0.2 do 50.1.0). W przypadku Mozilli Firefox w wersji od 41.0 do 50.1.0 w celu uniknięcia błędów - nie należy zmieniać domyślnej nazwy i lokalizacji pliku certyfikatu PFRON.\nPole ‘Położenie klucza na dysku’ pozostawiamy puste - dzięki czemu klucz zostanie wygenerowany w domyślnej lokalizacji - dla Windows 7, 8 i 10 to:\nPrzed podpisaniem i wysyłką dokumentów należy w domyślnej lokalizacji umieścić certyfikat właściwego Beneficjenta tj. przekopiować plik certyfikatu z repozytorium certyfikatów (c:/repozytorium/<nazwa beneficjenta> /certyfikat ) do domyślnej lokalizacji.\nData publikacji 07.02.2017 Departament ds. Rynku PracyAutor: Małgorzata JaworekStatystyka strony: 3376 wizyt


Targi motoryzacyjne - jak wyglądają i organizacja | Bziuk\n+48 888 333 834\nkrakow@bziuk.pl - Kraków\nWszelkie targi motoryzacyjne to wydarzenia tworzone dla ludzi, których łączy wspólna pasja, tu samochody. Z punktu widzenia firm są one okazją do tego, by zaprezentować swoją ofertę i zainteresować potencjalnych odbiorców. Dla klientów – to wielka atrakcja, a także możliwość dowiedzenia się o aktualnościach. Można powiedzieć, że targi motoryzacyjne stanowią okazję do połączenia przyjemnego z pożytecznym, tzn. dobrej zabawy z rozeznaniem na rynku. Fantastycznym przykładem dobrze zorganizowanych targów, które odbyły się w ostatnim czasie, była IX edycja Targów Motoryzacyjnych 3TM w Gdańsku.\nCzy targi branżowe to impreza wyłącznie dla osób profesjonalnie zajmujących się daną tematyką? Po co mieliby się na nie wybierać „laicy” i entuzjaści konkretnej dziedziny? Dlaczego warto udać się na tego typu wydarzenie?\nRóżnego rodzaju targi branżowe podbijają rynek oraz serca fanów. Chyba każdy, kto mieszka lub często bywa w dużym mieście, przynajmniej raz słyszał o targach ślubnych, które przeznaczone są przede wszystkim dla przyszłym par młodych. Równie dużą popularnością cieszą się targi gastronomiczne, targi książki, targi kosmetyczne, IT czy właśnie targi motoryzacyjne. Tego typu impreza to wydarzenie, podczas którego firmy zajmujące się daną branżą prezentują swoje oferty i mają okazję spotkać się z odbiorcami. Pasjonaci konkretnej dziedziny mają wówczas okazję dowiedzieć się nieco na temat nowinek na rynku, na własne oczy zobaczyć różnego rodzaju produkty, a także porozmawiać twarzą w twarz z ich producentami. Targi branżowe zbierają w jednym miejscu ludzi, których łączy ta sama pasja.\nW targach branżowych zwykle biorą udział przedsiębiorstwa należące do jednej z kilku kategorii: dopiero wchodzące na rynek, doświadczone i posiadające ugruntowaną pozycję, a także te, które planują wprowadzenie nowego produktu lub usługi. Zwłaszcza te ostatnie mogą być bardzo atrakcyjne z punktu widzenia ewentualnego odwiedzającego targi – dzięki uczestnictwie w tego typu imprezie mamy okazję odkryć nową rzecz nie za pośrednictwem reklam w mediach, ale w sposób bardziej bezpośredni. Możemy porozmawiać z przedstawicielami firmy, wyjaśnić dręczące nas wątpliwości, a nawet dotknąć lub wypróbować nowy produkt. Regularne bywanie na tego typu imprezach pozwala na zdobycie wiedzy, którą trudno byłoby posiąść w inny sposób. W dodatku taka edukacja odbywa się w bardzo przyjemny, niecodzienny sposób.\nPomysłodawcą i organizatorem targów motoryzacyjnych 3TM w Gdańsku jest Wojciech Stybor, na co dzień właściciel agencji reklamowej. Jako pasjonat motoryzacji zebrał kilku innych przedsiębiorców, którzy podzielają jego zainteresowania i postanowił stworzyć wydarzenie, na którym wszyscy miłośnicy samochodów będą mogli spotkać się, wymienić inspiracjami i poszerzyć swoją wiedzę na temat branży.\nW pierwszej edycji 3TM uczestniczyło 7 tysięcy osób. Z każdym następnym rokiem padały kolejne rekordy frekwencji, która aktualnie sięga kilkunastu tysięcy. Obecnie targi te stanowią największą imprezę motoryzacyjną w północnej części Polski. Odbywają się w obiekcie Amber Expo, który ma 12000 m2 powierzchni, na której można spotkać się z kilkudziesięcioma wystawcami. Odwiedzający mają wówczas unikalną okazję do jednoczesnego obejrzenia i porównania niemal wszystkich dostępnych na rynku marek i modeli samochodów. Oprócz tego czekają na nich takie atrakcje jak np. auta przyszłości, wyjątkowe klasyki oraz samochody ze świata bajek.\nNowym elementem tegorocznej edycji targów był 3TM Ring, czyli prezentacje przypominające swoją stylistyką galę bokserską, odbywające się na centralnie położonej scenie w kształcie ringu. Na scenie pojawili się również specjalni goście: królowa polskiego driftu Karolina Pilarczyk, popularny redaktor motoryzacyjny Kuba Bielak oraz dziennikarze motoryzacyjni Rafał Jemielita i Jarosław Maznas. Inną atrakcją 3TM była Strefa eMobility, czyli możliwość zapoznania się z „pojazdami przyszłości”. Zaprezentowane zostały deskorolki, rowery, skutery i samochody z napędem elektrycznym, wykorzystujące różnego rodzaju najnowsze technologie.\nPodobnie jak na innych targach branżowych, podczas tego rodzaju wydarzeń organizatorzy przygotowują różnego rodzaju urozmaicenia i atrakcje, takie jak konkursy z nagrodami oraz plebiscyty. W czasie 3TM postawiono na połączenie tych dwóch rozrywek, czyli głosowanie na Auto Targów, podczas którego można było wygrać interesujące nagrody. Na każdego, kto zgłodniał, czekała strefa food trucków, w której goście mogli spróbować różnego rodzaju dań i zapoznać się z trójmiejską (i nie tylko) oferta gastronomiczną. Zaś by połączyć przyjemne z pożytecznym, zorganizowano również ogólnopolską zbiórkę krwi, powstałą przy współpracy z motocyklistami MOTOSERCE.\nJak widać, targi motoryzacyjne mogą być świetnym sposobem na spędzenie czasu dla każdego fana motoryzacji oraz wszystkich tych, którzy dopiero zaczynają interesować się tym tematem. Warto odrzucić mit, jakoby tego typu wydarzenia przeznaczone były wyłącznie dla ludzi zajmujących się tą branżą zawodowo – oni są tam dla nas! Przyjeżdżają po to, byśmy mogli na własne oczy zobaczyć nowe modele samochodów, zapoznać się z nowymi technologiami oraz ofertami, a także porozmawiać ze specjalistami, by poszerzyć swoją wiedzę. Zdecydowanie warto skorzystać z takiej okazji.\nWybierając samochód dostawczy w firmie, musimy liczyć się z tym, że nie będzie to łatwa decyzja i należy przekalkulować wszystkie za i przeciw.


Wiat przybywa, wandali też... – Serwis KOMIS\nWiat przybywa, wandali też...\ndodane 26.02.2007, godz. 10:05 przez MQ; zmodyfikowane 26.02.2007, godz. 10:05\nNa wielu przystankach pasażerowie chcieliby mieć wiaty. Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego być może do części wniosków by się nawet przychylił, ale środków na inwestycje nie ma za wiele. Tym bardziej że utrzymanie istniejących wiat nie jest tanie.\n- Mamy 190 wiat, w tym 95 oszklonych - mówi Marta Kwiecień-Zwierzyńska z ZDITM. - Niestety, dość często otrzymujemy sygnały o wybitych szybach.\nW styczniu tego roku i grudniu ubiegłego, takich interwencji było po 27. A w listopadzie - tylko 11. Koszt metra kw. szyby waha się od 30 do ponad 330 zł. A i na jej wstawienie trzeba poczekać, bo procedura jest skomplikowana.\n- Jeśli dostaniemy informację o wybitej szybie i znany jest sprawca, składamy wniosek na policję o ściganie i ukaranie go. Jednocześnie zgłaszamy szkodę do ubezpieczyciela - tłumaczy M. Kwiecień-Zwierzyńska. - Informacja trafia też do zakładów szklarskich, wskazanych przez ubezpieczyciela.\nGdy sprawca nie jest znany, z procedury ubywa tylko 1 punkt, tzn. wystąpienie z wnioskiem do policji. Oszklenie wiat następuje wg kolejności zgłoszeń.\nNiestety, są w mieście miejsca, w których wandale są stale aktywni. Wielokrotnie szyby wybijane są m.in. na przystankach "Kormoranów", "Zawadzkiego-Kościół", "Bukowe-pętla", "Dąbrówki" czy "Zdroje Krzyżówka". Wandale nie patrzą do kogo należy wiata. Równie często uszkadzają te "miejskie", za które odpowiada ZDiTM, jak i należące do firm prywatnych. Jedną z nich jest AMS. Spółka ustawiła już 120 ze 160 zaplanowanych wiat. Na rynku pojawił się też nowy podmiot, który także stawia wiaty w zamian za możliwość umieszczania w nich reklam. Firma Clear Chanel ustawiła już 37 z 40 zaplanowanych wiat.


Surja - Rodzaje wiertarek\nNa rynku dostępne są trzy rodzaje wiertarek: udarowe, bezudarowe oraz kolumnowe. Dzięki nim możliwe jest wykonywanie domowych prac bez większych problemów. Elektronarzędzia tego typu są niezwykle potrzebne. Dzięki nim prace remontowe w domu są niezwykle przyjemne i dużo łatwiejsze. Jeśli chodzi o wiertarkę udarową to pozwalają one na wiercenie w różnym materiale.\nMożna wiercić nimi zarówno w betonie jak i metalu. Możliwe jest również wiercenie nimi w drewnie. Dlatego też na pewno są niezwykle funkcjonalne. Elektronarzędzia do których należy wiertarka udarowa sprawia, że możliwe jest wykonywanie prac domowych przy użyciu naprawdę bardzo dobrego sprzęt. Dzięki temu uzyskać będzie można z takiego faktu odpowiednie zadowolenie. Tego typu wiertarki posiadają również możliwość zmiany kierunku obrotu. Dzięki temu, możliwe jest dostosowanie takiej wiertarki do swoich potrzeb. Można ją odpowiednio wykorzystać. Oczywiście regulacji ulegać będzie również szybkość obrotów jakie wykonuje taka wiertarka. Praca przy jej użyciu będzie prawdziwą przyjemnością, z której każdy będzie mógł być w odpowiedni sposób zadowolony i usatysfakcjonowany. Do wiertarki przymocowane jest również wiertło. Są dwie techniki, dzięki którym takie mocowanie może zostać wykonane. Pierwszą techniką jest zamocowanie go uchwytem kluczowym. Jeśli chodzi o drugi rodzaj to można je zamontować sposobem bezkluczowym czyli z pomocą samozaciskacza. Elektronarzędzia do których należy wiertarka bezudarowa, wykorzystywane są do prac wykonywanych w drewnie oraz tworzywach sztucznych. Dzięki temu, możliwe jest uzyskanie odpowiedniego zadowolenia z faktu korzystania z takiej wiertarki. Zazwyczaj takie wiertarki bezudarowe są niezwykle małe. Dlatego też są bardzo poręczne i bardzo chętnie się ich używa do różnego rodzaju prac. Ponadto podczas wykonywania różnych czynności bardzo dobrze leżą w ręce.\nElektronarzędzia tego typu pozwalają na bardzo dobre operowanie sprzętem, z czego uzyskać będzie można odpowiednie zadowolenie. Na pewno każdy będzie mógł się z takiego faktu cieszyć. Najczęściej wybierane są przez profesjonalistów. Dzięki temu, mogą oni odpowiednio dostosować dany materiał do potrzeb takiej wiertarki i wykorzystać ja wtedy gdy jest im potrzebna. Możliwe jest również nabycie takiej wiertarki w wersji dużo większej. Idealnie nadaje się ona do stacjonarnego wiercenia w metalu.\nElektronarzędzia do których należy wiertarka kolumnowa pozwala na wykonywanie stacjonarnych prac w niezwykle precyzyjny sposób. Dzięki temu sprzętowi wykonywane są otwory, do których nie może zostać użyty udar. Na pewno taka wiertarka odpowiednio z takim problemem sobie poradzi. Uzyskać będzie można z takiego faktu odpowiednie zadowolenie. Wykonywanie otworów odbywa się w sposób niezwykle precyzyjny. Można nawet określić głębokość, z jaką dany otwór zostanie wykonany. Dzięki temu, można będzie uzyskać z tego faktu odpowiednie zadowolenie. Wszystko będzie można w odpowiedni sposób dopracować, co na pewno każdemu profesjonaliście się spodoba.


Intencje Mszy św.: 31.08.2020r. – 6.09.2020r. – Rzymskokatolicka Parafia św. Józefa w Krakowie na os. Kalinowym\n6.30 śp. Natalia i Marian WIŚNIEWSCY\n6.30 śp. Józef WOLAK, od kolegów i koleżanek z Bieńczyc\n7.00 w 52 r. ślubu Rozalii i Mieczysława – dziękcz. z prośbą o dalszle bł. Boże i zdrowie\n18.30 śp. Kazimierz KRÓL, od sąsiadów\n18.30 śp. Zdzisław KISIEL, od sąsiadów z klatki\n6.30 śp. Józefa (f), Tadeusz, Adam, Bolesław SUP\n7.00 śp. Helena NOWAK (greg.)\n8.00 O bł. Boże i dary Ducha Św. na rozpoczęcie roku szkolnego\n18.30 Nowenna do św. Joanny\n6.30 O zdrowie i bł. Boże dla Mateusza\n6.30 śp. Wacław BARTOSIK, od sąsiadów\n6.30 śp. Julian ROPEK, od sąsiadów\nCZWARTEK 3.09.2020r. Św. Grzegorza Wielkiego, papieża\n6.30 śp. Stefan RACHWAŁ, od Haliny\n6.30 śp. Elżbieta, Janusz, Ferdynand SZCZĘSNY, Józef, Józefa BANACH\n7.00 śp. Stefania KUPIEC, od sąsiadki z bloku\n18.30 śp. Helena NOWAK (greg.)\nI PIĄTEK miesiąca 4.09.2020r.\n6.30 O bł.Boże,potrzebne łaski i dary Ducha Św. dla Rafała w 23 r.ur\n6.30 śp. Weronika SOJAK\n7.00 śp. Małgorzata SOWA, od sąsiadów\n17.00 śp. Stefania PIEGZA, ++Teresa i Emil KOFIN\n18.30 Wyngaradzająca NSPJ\n6.30 O bł. Boże i potrzebne łaski dla członkiń XXI Róży\n6.30 śp. Helena GAŁEK\n18.30 śp. Wacław, Helena SKOTARCZYK\n7.00 śp. Bronisław STEC w 5 r. śm.\n9.00 śp. Helena i Stanisław NOCOŃ, +Maria ZIĘTARA\n9.00 sp. Mieczysław WOŚ w 23 r. sm.\n11.00 śp. Helena NOWAK (greg.)\n11.00 śp. Franciszek w 21 r.śm. Stefania GAWRON\n11.00 śp. Adam GAWRON\n13.00 śp. Józefa, Kazimiera, Stanisław\n13.00 w 50 r. ślubu Barbary i Zygmunta – dziękcz. z prośbą o dalszle bł. Boże, zdrowie i potrzebne łaski\n18.00 śp. Zdzisław BEDNARZ w 1 r. śm.\nLast 30 Days Visits: 18 352\nLast 365 Days Visits: 205 016\nRazem odwiedzin: 755 295


Samochody na sprzedaż Krosno - Auto Gefert\n+48 502-420-712 autogefert@interia.eu\nPoniżej znajdziecie Państwo samochody które obecnie posiadamy na sprzedaż. Nasza firma zajmuje się także sprowadzaniem samochodów na zamówienie. Zaufaj nam, a my znajdziemy dla Ciebie samochód którego szukasz! Napisz do nas i nie strać okazji!\nHyundai I30 I, 2011 r., 1 600 cm3\nZdjęcia samochodu Hyundai I30 I, 90 KM, 2011 r. Prezentujemy Państwu samochód marki Hyundai I30 I, sprowadzony z Niemiec w maju 2017 roku. Auto jest w stu procentach bezwypadkowe. W samochodzie nigdy nie było palone, ani nie przewożono w nim zwierząt. Samochód posiada...\nBMW 116, 120km, 2010 rok\nZdjęcia samochodu BMW 116, 120 KM, 2010 r Oferujemy Państwu BMW 116, wyposażone w dwulitrowy benzynowy silnik, dzięki czemu samochód posiada 120 km. Samochód bezwypadkowy, serwisowany w ASO. W aucie nigdy nie było palone. Samochód posiada bardzo niski przebieg! Cena:...\nOpel Astra 2007, 120 KM, 1900 cm diesel\nZdjęcia samochodu Opel Astra 2007, 120 KM, 1900 cm diesel Oferujemy Państwu Opla Astra w doskonałym stanie. Samochód jest w idealnym stanie zarówno wizualnym jak i mechanicznym. Auto wyposażone jest w doskonały silnik diesla o pojemności 1900 cm3. Samochód użytkowany...\nBMW Seria 1 BMW 120 170 KM\nZdjęcia samochodu BMW Seria 1 BMW 120 170 KM BENZYNA BMW sprowadzone z Niemiec we wrześniu 2016 roku. Auto zarejestrowane i ubezpieczone, gotowe do jazdy. BMW w bardzo dobrym stanie technicznym i wizualnym, przebieg potwierdzony książką serwisową. Samochód posiada dwa...\nZdjęcia samochodu Audi A4 B8, 2008 r. Oferujemy Państwu Audi A4 B8, które zostało sprowadzone z Niemiec w lutym 2016 roku. Samochód posiada oryginalny przebieg sprawdzony w ASO Audi. W samochodzie w 2012 roku został wymieniony silnik przy przebiegu 155 000 kilometrów....\nSeat Leon II 1,9 tdi 2008r\nZdjęcia samochodu Seat Leon 1,9 tdi, 2008 r Oferujemy Państwu Seata Leon z ekonomicznym silnikiem 1,9 tdi (spalanie na poziomie 5 litrów na trasie)z 2008 roku, w model z 2009 roku. Przebieg samochodu to zaledwie 112 000 km. Samochód został sprowadzony z Niemiec we...


Kraków. Gibała woli pufy niż samochody pod magistratem - NaszeMiasto.pl\nPiotr Rąpalski 2018-08-16T13:33:45.000000+02:00 Zaktualizowano 2018-08-16T13:54:33.000000+02:00\nPodczas dzisiejszej konferencji prasowej plac przed zmienił się na chwilę z inicjatywy Łukasza Gibały. Przyszły kandydat na prezydenta i jego współpracownicy ustawili przed urzędem kolorowe pufy i niewielkie drzewko w donicy. Gibała pokazał też, jak można zmienić parking dla urzędników w miejsce przyjazne mieszkańcom, przywołując przykład Poznania. Podczas konferencji można było zobaczyć duży wydruk zdjęcia placu przed poznańskim magistratem. Decyzja o likwidacji parkingu dla urzędników i stworzeniu w zamian zielonego miejsca z siedziskami dla mieszkańców była jedną z pierwszych, jakie po objęciu urzędu podjął prezydent Poznania, Jacek Jaśkowiak.\nŹródło: Kraków. Gibała woli pufy niż samochody pod magistratem - Gazeta Krakowska\nKRK nie dla idiotów\nznaczek $ nieprzypadkowy w podpisie :) ile Gibała płaci trollu? :)\nswoją drogą mega żenujące że musi płacić żeby przeczytać jakiś pozytywny komentarz o sobie :)\nCzekam na kolejne pomysły. Zagłosuję na Pana bo widzę że chce Pan współpracować z mieszkańcami, a to nie jest takie oczywiste do tej pory.\nAle numer :) ten koleś naprawdę ma nie równo pod sufitem :) dobre he he\nBędą kontrole ogródków kawiarnianych i reklam przy drodze\nW Zarządzie Dróg Miasta Krakowa powstał niedawno specjalny pion, który zajmie się kwestiami zajmowania pasa drogowego. Urzędnicy w połowie maja rozpoczną wzmożone kontrole, czy ogródki gastronomiczne oraz przydrożne reklamy są ustawione zgodnie z wydanymi pozwoleniami. Co ciekawe...


Taras z desek kompozytowych – nowoczesność i wygoda - Tarasy kompozytowe 24\nby Tomek 14 września 2020 4 października 2020 Materiały\nZ roku na rok zmieniają się trendy architektoniczne. Wystarczy rzucić okiem na budownictwo jednorodzinne. Jeszcze kilkanaście lat temu stawiano na konstrukcje kilkukondygnacyjne, dziś natomiast projektanci są zasypywani zleceniami budynków jednopiętrowych z poddaszem użytkowym. Nawet garaże usuwa się z kubatury podstawowej inwestycji, proponując osobno w większym metrażu, dzięki czemu zyskuje się dodatkową przestrzeń magazynową.\nNie inaczej jest z tarasami. Płytkowe czy drewniane zostały wyparte przez kompozytowe. Z początku rynek niechętnie patrzył na tego typu rozwiązanie. Kompozyt był nowym materiałem, nieprzetestowanym w codziennym użytku, co budziło wątpliwości zarówno znawców branży, jak i potencjalnych klientów. Na szczęście przekonano się, że obawy są bezzasadne, toteż obecnie standardem jest taras z desek kompozytowych. Montaż nie przysparza trudności, w związku z czym przy odrobinie cierpliwości można wykonać go samodzielnie, a i cena jest naprawdę satysfakcjonująca.\nUdając się do sklepu stacjonarnego lub przeglądając ofertę w internecie, kupujący ma dostęp do wielu modeli desek kompozytowych. Na pierwszy plan wysuwają się różne warianty kolorystyczne. To istotne udogodnienie, gdyż pozwala dobrać materiał do istniejącej elewacji. Niebagatelne znaczenie ma także ryflowanie – dzięki niemu powierzchnia jest stabilna, co minimalizuje ryzyko upadku w trakcie deszczu lub oblodzenia. Wytrzymałość na uszkodzenia i niekorzystne warunki pogodowe jest bezdyskusyjna –producenci pomijają te cechy, bo są powszechnie znane. Również osoby dbające o środowisko powinny być usatysfakcjonowane, ponieważ panele są przyjazne dla przyrody. Dotyczy to wszystkich sprzedawanych obecnie odmian.\nCzy istnieją zatem przeciwskazania, zniechęcające do zainwestowania w taras z desek kompozytowych? Montaż – łatwizna. Wytrzymałość – legendarna. Cena – satysfakcjonująca. Nie ma zatem racjonalnych argumentów, przemawiających na korzyść płytek czy drewnianych modułów. Taras z desek kompozytowych to rozwiązanie przyszłości dostępne już dziś.\nTagged : cenadeska kompozytowa


ZASTRONIEC: Bety, krytykanci i ciotka Zosia z Pławnej\nNależę do osób, które swoich tekstów ani w trakcie pisania, ani po napisaniu nikomu nie udostępniam. Nie to, że aż tak bardzo wierzę w swoja moc twórczą, ale wolę zdanie wydawcy, choć i tu bywa różnie, jeden odrzuci, drugi przyjmie, trzeci nawet nie odpisze. Reszta raczej mi nie jest potrzebna, bo…\nTo znaczy może inaczej to ujmę. Boję się krytyki. Może nie tej uzasadnionej, choć i ona bywa ciężka do przełknięcia, ale tej typowo internetowej, mocno zbliżonej do hejtu.\nOstatnio głośna była sprawa jakiegoś forum (może i pomnę nazwę, ale nie chcę jej przytaczać) gdzie (podobno) pastwiono się nad autorami, a bardziej nad młodymi, jeszcze „nieopierzonymi„ nielotami, w sztuce pisania stawiającymi pierwsze kroki.\nPastwiącymi się nie byli jak mogłoby się wydawać przyszli koledzy i koleżanki po piórze, ani znawcy, ale randomowi internauci.\nNieprzypadkowo używam słowa „pastwić się” poprzedzonego dodatkowo słowem „podobno”, bo nie chodzi mi o to co się tam działo, lub nie działo, ale o sam fakt dawania tekstu przypadkowym ludziom do czytania własnego i oczekiwania reakcji. Ba proszenia o nią.\nPoczytałam stare wejścia z pewnego forum sprzed lat i wam tu te reakcje przytaczam.\n„Dlaczego dziewczyna ma na imię Dżesika, czy jest z rodziny patologicznej?, uściślij to”\n„Za mało seksu, to opowiadanie na dwadzieścia stron, a seks opisałaś tylko dwanaście razy, kto ci to będzie czytał?”\n„ Zeszła do pokoju? Jak zeszła to na zawał, pisze się „zeszła na dół”.\n„ Opis rodzinnego obiadu jest zbyt paternalistyczny, powinnaś rozwinąć go w kierunku feministycznym i pokazać kobiecy pazur, bo tak to do doopy” (opowiadanie o świętach)\n„Bohaterka, lesbijka jak rozumiem jest morderczynią, uważasz, że osoby homoseksualne to mordercy? To bełkot, zwykły bełkot”\n„I jeszcze może jesteś za żydokomuną? Pisz o lewakach pisz, a wcale ci się to nie opłaci!”\n„- Te rymy są do niczego.\n- Ale w moim tekście nie ma rymów.\n- Nic nie szkodzi cały tekst jest do niczego.”\n„Nie powinnaś była mordować Anki, zamorduj tę drugą (ta druga jest właśnie morderczynią), jest wredna”. (opowiadanie oparte na Balladynie)\n„W życiu niczego głupszego nie czytałam, ale ja nie czytam książek”\n„No, ty w życiu do niczego nie dojdziesz, przecież Niebo pisze się z wielkiej litery” - refleksja pewnej nauczycielki\nTen zestaw oczywiście nie kończy sprawy, ale nie ma sensu go ciągnąć. Te zarzuty nie są miarodajne a co słabszemu, psychicznie autorowi nieźle namieszają w głowie. Lepiej unikać.\nPominę też zachwyty wszystkich cioć Zoś z Pławnej, bo i one nie są miarodajne.\nIstnieją co prawda „bety”, czyli naprawdę profesjonalni betaczytacze, którzy potrafią zauważyć potknięcia i pokazać je w sposób inteligentny i delikatny.\nDo nich trzeba i można mieć zaufanie, ale ja takich nie mam.\nPokazujecie? Wstawiacie fragmenty? Sugerujecie się opiniami czytelników w trakcie pisania? Wpadacie w depresje, jak ktoś się nad wami pastwi? (zakładam, że to pastwienie jest odczuciem subiektywnym, ale łatwo wyczuwalnym).\nAutor: Iwona Banach o 05:04:00\nPartyzantka 18 grudnia 2020 05:44\nPrzy pierwszej książce popełniłam ten błąd, że nie chciałam za bardzo słuchać czyichś uwag. Obecnie, przy drugiej, zaskakująco dobrym betą okazał się mój chłopak i mam duże zaufanie do jego sugestii, często też dyskutujemy o różnych rozwiązaniach. To duża pomoc.\nW ogóle trudny temat podjęłaś i myślę, że w pełni zrozumie go dopiero ktoś, kto wydał swoją książkę lub pokazał światu inne dzieło. Osobiście po napisaniu książki jestem baaaardzo ostrożna z wydawaniem opinii o czymkolwiek.\nPS Co do refleksji nauczycielki - ja kiedyś miałam obniżoną ocenę z wypracowania o pół stopnia, bo - uwaga - "źle piszę literę ą" (to było w liceum). :D\nIwona Banach 18 grudnia 2020 05:47\nJa dostałam niedostateczny gdyż... w gazecie ukazał się mój artykulik, a (zawsze) miałam problemy z ortografią (w artykule nie było błędów), ale nauczycielka stwierdziła, że nie powinnam pisać.\nPartyzantka 18 grudnia 2020 11:48\nWspółczuję! Takie oceny ze strony nauczyciela - który przecież powinien być autorytetem - potrafią bardzo podciąć skrzydła. Całe szczęście, że poszłaś swoją drogą. :)\nAnonimowy 21 grudnia 2020 08:14\n„W życiu niczego głupszego nie czytałam, ale ja nie czytam książek” - tyle mi wystarczy...\nJa panią skrytykuję konstruktywnie. Maski zła to był jeden z najlepszych thillerów, jakie przeczytałam a czytam naprawdę dużo od ponad 40 lat. Trochę mi się przejadły komedie kryminalne i zdecydowanie czekam na coś mocnego, tak żeby poszło w pięty ze strachu!\nIwona Banach 21 grudnia 2020 08:49\nJa też czekam trochę na możliwość wydania czegoś "mocniejszego", czasy paskudne, ale może wkrótce się coś ruszy :) No i bardzo dziękuję za miłe słowa, a co do komedii, no tak, mogą się przejeść, ale też są potrzebne. Odrobinkę.\netoile99 10 lutego 2021 06:53\nNo cóż, mnie w tej chwili, komedie są najbardziej potrzebne do życia i wcale tak dużo ich na rynku nie widzę. Od kilku lat piszę bloga i trochę mnie złości, że żaden hejt się na mnie nie wylał. To trochę nienormalne.\nIwona Banach 10 lutego 2021 06:59\nAleż to można bardzo łatwo naprawić. Trzeba komuś nastąpić na odcisk, ale nie polecam. To nie jest przyjemne.\nAneta Krasińska - profil autorski 22 grudnia 2020 00:41\nNie wstawiam fragmentów, bo to nie ma sensu. Ilu czytelników, tyle gustów. Hitem, który usłyszałam po opublikowaniu którejś z moich powieści: "Książka mi się nie podobała, bo chciałam, żeby miała inne zakończenie". Po tej "dojrzałej" krytyce przestałam się przejmować czyimiś oczekiwaniami. Niech sobie piszą to, o czym chcą czytać. Kto im broni?\nPapierowa Łowczyni 22 grudnia 2020 03:43\nNie jestem pisarką, a jako blogerka- jakby nie patrząc, liczę się z krytyką moich wpisów. Nie każdemu przecież może spodobać się mój styl.\nPamiętam jednak taką sytuację, może miałam 4 miesiące blog, dopiero się rozkręcałam, szukałam swojego stylu. Nie miałam jakiś stałych współprac ( do tej pory nie mam ich dużo tylko kilka) z wydawnictwami, więc brałam co popadnie. I tak trafiłam na 2 wydawnictwa, które powiedzmy sobie szczerze jedno mimo wieloletniego istnienia nie jest aż tak popularne i drugie baaarrrdzoooo znane i prężne. Mało popularne stwierdziło, że świetnie pisze, ale wygląd bloga ( chodzi o różowe tło) nie przystoi 28 latce i powinnam mieć profesjonalne poważne np czarno- białe. Do tej pory nie wiem, w jaki sposób kolorystyka miałaby wpłynąć na tekst? I nie wiedziałam, że dany kolor jest przypisany danej grupie wiekowej. Jak widać nadal jest u mnie słodko i dziewczęco, a już 30 na karku. Natomiast te bardzo słynne, stwierdziło, że moje teksty blogowe nie wpisują w ich kanon pięknych tekstów, a podkreślę, że na swoim profilu mają, że szukają niesztampowych, kreatywnych blogerów. Chyba jednak nie umiem pisać.\nI gdybym miała posłuchać owych 2 radców, cóż musiałabym już dawno temu wszystko pozamykać. A jednak tego nie zrobiłam. Stwierdziłam, że albo komuś się spodoba i będzie mnie odwiedzał, albo nie. Nigdy nie zależało mi na współpracach i może też to jest ową moją mocną stroną. Nie mam parcia na szkło. Prowadzę bloga dla siebie. I jak widać, nadal tu jestem z Wami, a czytelników jakiś wspaniałych i kochanych mam.\nReasumując mój przydługi monolog : Myślę, że autor może zasugerować się zdaniem specjalisty, pod warunkiem, że on sam jest profesjonalistą, a nie internetowym zjadaczem umysłów, który nie wie, ale się wypowie.\nIwona Banach 22 grudnia 2020 06:04\nTu masz całkowitą rację. Oczywiście warto i można się sugerować, dlaczego nie. Można brać pod uwagę to co proponują inni, ale nie iść za tym jak w dym i jak na ścięcie, bo przestanie się być sobą.\nMarzena T 22 grudnia 2020 03:44\nA może tak dla odmiany zrobić stronę gdzie chwalimy i piszemy miłe rzeczy ? Bardzo przykre, że w niektórych ludziach jest tyle jadu, nie wiadomo po co..\nIwona Banach 22 grudnia 2020 06:06\nW ŻADNYM WYPAKU! Nie wolno! Przecież zaraz taka strona zostałaby nic nie wartym "towarzystwem wzajemnej adoracji". Ludzie nie cenią miłych uwag, nie cenią dobrego słowa, nie cenią sympatycznych zachowań.\nIrena i Marek 22 grudnia 2020 07:21\nJestem za zdrową krytyką, nie za obrażaniem, czy ubliżaniem.\nChyba najgorsze są towarzystwa wzajemnej adoracji.\nPisanie samych pochwał, lub jak na moim blogu: fajne foty.\nNic merytorycznego praktycznie.\nKrytyka mobilizuje do wysiłku, do poprawy, do pracy.\nAmber 22 grudnia 2020 10:00\nKażdy kto publikuje coś na forum dyskusyjnym, musi liczyć siż, że każdy z komentujących go oceni. I niekoniecznie pozytywnie. Dziwię sie, że dorośli ludzie tego nie rozumieją...Po drugie teraz wszyscy tak są zachwyceni sobą i swoimi dokonaniami, że słowo krytyki ich wytrąca z równowagi, obraża, oburza i w ogóle. Czyli nie potrafią strawić krytyki, nawet konstruktywnej. Krytyka daje motywację i mobilizuje. No i oczywiście teksty daje się do czytania Becie.\nGosia 22 grudnia 2020 12:57\nUważam, że każdy może się wypowiedzieć i mieć prawo do własnego zdania, ale niestety nie toleruję chamstwa i obrażania. Wszystko można załatwić z kulturą\nPieprzyć z fantazją 22 grudnia 2020 13:03\nPiszę bloga kulinarnego, przez te lata co to robię spotykam się z krytyką konstruktywna i hejtem, są też pytania: a ile i dlaczego?\nZ biegiem lat nauczyłam się olewać hejt, są zwyczajnie tacy, co karmią się czyimś poniżaniem, konstruktywną krytykę przyjmuję i przyjmuję pytania. One mnie uczą pisania tak, by osoba, co robi pierwszy raz jajecznicę po przeczytaniu mojego tekstu wiedziała jak ją zrobić.\nGotuję ponad 20 lat i dla mnie pewne rzeczy są oczywiste, ale nauczyłam się tego, że nie dla każdego...\nMarzena 23 grudnia 2020 05:01\nSama nie lubię krytyki muszę się z nią oswajać. I z wiekiem przychodzi mi to coraz trudniej. Jednych motywuje innych deprymuje. Mnue raczej to drugie ☺\nViola/My British Journey 23 grudnia 2020 08:58\nJa tak naprawde nie wiem czy ktokolwiek lubi krytykę,szkopuł w tym, że jeden ma twarde plecy a drugi nie. Odkad zaczęliśmy coś tworzyć dla tzw.opinii publicznej,czy to przez publikacje,blogi,strony internetowe czy ksiazki niestety wycinamy nasze twarze na światło zewnętrzne. I niestety jak to bywa z ludźmi trafiają się tacy,którzy cieszą się naszymi małymi,pierwszymi sukcesami, wyciągają ku nam swoje pomocne dłonie. Niestety bywają i typowe zazdrosne trole. Nie lubie bezpodstawnej, napastliwej krytyki,czasem bardzo potrafi urazić,zdemotywowac i może dlatego warto mieć wokol siebie szczerych i wartościowych ludzi,którzy nie tyle skrytykują ale pokażą nam co warto poprawić gdy jest taka potrzeba.\nEve Daff 29 grudnia 2020 10:56\nPisząc cokolwiek i udostępniając to w przepastnych Internetach niestety narażamy się na cały wachlarz reakcji. Przestałam się przejmować głupią krytyką wiele lat temu - nie każdy musi kochać to co bazgrolę :) Natomiast konstruktywną krytykę zawsze chętnie przyjmuję :)


Sonos i IKEA pokazały nowy głośnik SYMFONISK - MyApple.pl\nSonos i IKEA pokazały nowy głośnik SYMFONISK\nSonos współpracuje ze szwedzką siecią IKEA od wielu lat przy głośnikach Wi-Fi z serii SYMFONISK. Wczoraj zaprezentowano nowe urządzenie tego typu. Ramkę na obraz z wbudowanym głośnikiem WiFi.\nSary Morris, główna menagerka do spraw produktu w Sonos:\nKażdy głośnik SYMFONISK łączy doświadczenia dźwiękowe Sonos z wzornictwem IKEA w zaskakujący, nowy sposób, tworząc produkty, których żadna z firm nie stworzyłaby sama. Akustyczny projekt oznacza, że głośnik w ramce na zdjęcia brzmi niesamowicie jak na tak kompaktowy kształt, a aplikacja Sonos oznacza, że jest łatwy w użyciu.\nGłośniki są częścią asortymentu inteligentnego domu IKEA – oprócz oświetlenia, rolet i urządzeń za pomocą, których można sterować domową elektroniką. Więcej na stronie IKEA.pl pod linkiem www.ikea.com/pl/pl/product-guides/ikea-home-smart-system/. Nowość dostępna będzie w sklepach IKEA oraz na stronie internetowej IKEA.pl już od 15 lipca 2021 roku\nPiękny ten kabel chamsko wiszący na różowej ścianie\nKrystian Kozerawski bezybezy 2021-06-16\n@bezybezy fakt :)\nmoryc bezybezy 2021-06-16\n@bezybezy Tak, cudownie przydazajnowane ;D\ntechnikmagik bezybezy 2021-06-16\n@bezybezy dałbyś w tym miejscu jeszcze bardziej chamskie korytko, czy specjalnie dłubał bruzdę i go zatynkował?\nSamp technikmagik 2021-06-16\n@technikmagik ironia trochę bezsensowna. W obecnym wnętrzarstwie są na to inne rozwiązania: na ścianach mediowych buduje się tunel kablowy do podłączania urządzeń. Ewentualnie można pomyśleć wcześniej i przygotować gniazdka w odpowiednich miejscach (mam tak u siebie na TV, okap, mikrofalę stojącą na lodówce).\nA tak na temat: to dużo bardziej wolę, kiedy pokazują na wizualizacjach te kable niż jakieś magiczne, fałszujące rzeczywistość wizualizacje np. na stronce skądinąd fajnego Audio Pro (i nie tylko), gdzie tych kabli nie ma\nbezybezy technikmagik 2021-06-16\n@technikmagik W odpowiednim miejscu postawiłbym Sonos One, a na ścianie namalował szprejem swój autoportret. Może być?\ntechnikmagik Samp 2021-06-16\n@Samp tak, na etapie wykańczania mieszkania planuje się gdzie będzie stał TV, kuchenka itp., ale raczej rzadko bierze się pod uwagę urządzenia typu Sonos. Kułbyś tunel kablowy w wykończonym mieszkaniu specjalnie pod Sonosa?\nJak to się ma do obrazów malowanych farbą lub inną techniką. Czy takie wibracje od dźwięku nie uszkodzą obrazu z czasem? Czy takie coś wstawili by do obrazu z Mona Lisą? Fajne, ale takie nie praktyczne, i ten kabel... przerost formy nad treścią. Wymyślanie koła na nowo i to tylko po to żeby sprzedać swój produkt. Powiedzcie mi czy to wpływa na poprawę dźwięku i czy to jest lepsze i wygodniejsze niż postawienie jakiegoś bezprzewodowego głośnika obok?\nslawekwch fabric 2021-06-18\n@fabric przecież to są głośniki, które w większości przypadków są częścią systemu multiroom audio. Nie wiem jak sobie wyobrażasz, że ktoś ma w domu kilka takich głośników i co chwilę biega za nimi, żeby podpinać ładowarkę. Sam mam sonos arca + 2 symfoniski jako głośniki dźwięku przestrzennego i jak dźwięk z tych nowych głośników będzie równie dobry, to chętnie kupię takie "obrazy", żeby bardziej wkomponowały się we wnętrze i nie odstawały tak od ściany jak standardowe głośniki\nfabric slawekwch 2021-06-22\n@slawekwch Może nie trzeba biegać i ładować bo wystarczy je podłączyć do prądu na stałe.\nConstance Robinson 2021-07-15


[ Posty: 1159 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 73, 74, 75, 76, 77, 78 Następna strona\nNapisane: Pn, 30 listopada 2020, 12:21\n[...] Wyszło 28,5km w 5:16 na średnim 114. [...]\nCzytam Twoje zapiski od dawna, ale niezmiennie zachwycają mnie te Twoje tętna - w dniu z niższym ciśnieniem musisz się chyba pilnować żeby nie zasnąć w trakcie biegu, co? Zupełnie poważnie - szacun za to w jakim stopniu wytrenowałeś organizm!\nNapisane: Pn, 30 listopada 2020, 12:37\nTrening pewnie swoje zrobił ale to są raczej cechy nabyte lub wrodzone\nTak już mam że serce nisko kręci ale mój Hrmax też jest proporcjonalnie niższy. Przy 175 ja mam zawał a inni dopiero wchodzą na obroty.\nKkkrzysiek ma chyba jeszcze niższy puls niż ja. Na pewno spoczynkowy.\nTak czy siak nie ma to znaczenia co kto biega\nNapisane: Pn, 30 listopada 2020, 13:14\nSpoczynkowy można mieć niski i przy HRmax powyżej 200. To akurat są cechy mocno indywidualne i nie ma co jakoś bardzo porównywać, chyba, że same strefy tętna wyznaczone w jednym systemie. Wtedy ma to jakiś sens.\nRaczej ma, będziesz dużo klepał to tętno zacznie spadać podczas klepania.\nNapisane: Pn, 30 listopada 2020, 13:19\nZacznie spadać. I spoczynkowe też będzie coraz niższe. Mimo to i tak z Sebborem maratonu nie pobiegnę\nNapisane: Pn, 30 listopada 2020, 13:33\nNapisane: Pn, 7 grudnia 2020, 11:24\nPiłeś nie kupuj! Ja się znowu zastanawiam czy nie poprosić mikołaja o te saucony, bo nawet cena przystępna z newsletterem\nNapisane: Pn, 7 grudnia 2020, 12:02\nButy możesz zwalić na mnie alke alkoholu już nie\nCo do bolącej dupy, to nie pij więcej\nBył sobie kiedyś jeden dobrze sytuowany gej. Ale wstydził się swojej orientacji i był cały czas niewyżyty seksualnie.\nWysłano go w sprawach służbowych do Tychów.\nPewnego dnia wracał do hotelu i patrzy, a tu w rowie na nie uczęszczanej ulicy leży sobie nawalony biegacz - obcisłe leginsy i lemonkowe Adidasy zrobiły na nim wrażenie\nNo więc ten gej, jako że już nie mógł wytrzymać podszedł do pijanego, zciągnął mu leginsy i się wyżył. Ale, że mu szkoda było pijaka i jakoś trochę głupio, że go tak bezceremonialnie po pijaku załadował\nto na odchodnym wsunął mu do kieszeni 50 zł. Biegacz się rano budzi, kaca ma jak cholera ale poza głową go coś jeszcze dupa boli.\n- No nic - pomyślał, wsunął rękę do kieszeni i znalazł tam 50 zł.\n- No cud normalnie - krzyknął i pobiegł do monopolowego. Kupił flachę, opędzlował, nawalił się ponownie jak świnia i poszedł spać. Tymczasem gej znowu wracał do hotelu i znowu widzi biegacza nagrzanego jak bąk w rowie.\nPomyślał sobie "a co mi tam" i po raz kolejny wykorzystał sytuację po czym wsunął mu do kieszeni 50 zł. Biegacz się budzi - znowu kac, dupa coś bardziej boli a w kieszeni dwie dychy.\nNo cud - pomyślał, poszedł do tego samego sklepu, kupił wódę i się nawalił.\nSytuacja powtarzała się parokrotnie - gej zawsze zastawał go pijanego, wykorzystywał i dawał 50 zł. Po tygodniu, gdy biegacz kolejny raz się obudził z kacem i bolącą dupą poszedł do monopolowego a sprzedawczyni do niego:\n- Znowu wódkę podać?\n- Nie, tym razem Pepsi, bo po wódce okrutnie dupa boli!!!!!!!\nNapisane: Pn, 7 grudnia 2020, 12:06\nZnam to ale na szczęście nie z autopsji\nNapisane: Pn, 7 grudnia 2020, 12:07\nNapisane: Śr, 9 grudnia 2020, 19:01\nJeszcze szersze od bostonów 8 ?\nDla mnie ósemki super wąskie nie są. Lepsze były bostony 6.\nNapisane: Śr, 9 grudnia 2020, 20:24\nNie wiem jak 6 bo nigdy nie biegałem. Mam tylko 8.\nDla mnie ok chociaż juz po "rozbiciu" obtarły mi malego palca. Pewnie mam szerszą stopę. Z drugiej strony chętnie przymierzyłbym 42 2/3.\nTaki rozmiar 2 bostonach by mnie zniszczył\nNapisane: Śr, 9 grudnia 2020, 20:58\nDobra, dlaczego żółte, nie różowe?\nNapisane: Śr, 9 grudnia 2020, 21:39\nPo rozowych tylko pepsi do picia.\nNapisane: Śr, 9 grudnia 2020, 22:20\nChciałem w kropki ale nie było wyboru\nNapisane: Pt, 11 grudnia 2020, 11:22\nDzięki Tomek, świetnie te wykresy wyglądają, test mam już zapłacony przez firmę, teraz po Nowym Roku będziemy się umawiać. Eksperyment chyba się kroi\nKompulsywni kupowacze butów, łączmy się ja w przypływie impulsu kolce kupiłem kumpel mi podesłał, że ostatnia para, nie jestem pewien, czy są idealnie, muszę Roliego podpytać i Przemka, bo wiem, że biega, ale jak założyłem, to mi się na stadion zachciało podlecieć.


Michael Jackson Stories: WH: "Nie lubię procentów."\nPrzepraszam za opóźnienia. Zapraszam, jutro kolejny post. Będę miała coś więcej do przekazania ;)\nPodpisywanie nowych albumów zawsze sprawiało mi przyjemność, jednak tym razem było inaczej. Fanki ściskające mnie, usiłujące pocałować, czy też widok wielu z nich odrywanych ode mnie przez ochroniarzy nie robiły na mnie wrażenia. Byłem nieco nieobecny. Cały czas spoglądałem na dziewczynę. Jej kasztanowe włosy, które do niedawna były spięte w staranny kucyk, rozpuszczone ukladały się teraz w miękkie pukle i mieniły w blasku świateł. Dopiero teraz zauważyłem swoją podobiznę na jej koszulce. Nieco mnie to speszyło. Nasze spojrzenia się mijały, jak gdyby nie było im dane się spotkać. Otaczała ją grupka ochroniarzy, ponieważ bałem się, że któraś z fanek będących za kulisami może się na nią rzucić. W pomieszczeniu było gwarno, wszędzie rozstawione były kamery i aparaty.\nOna stała i rozmawiała z moimi ludźmi. Widziałem, że się niecierpliwi. Zerknęła na mnie kątem oka, gdy wnet koło niej pojawiły się dwie postaci, które zaczęły ją zagadywać. Nie ma to jak moje kochane dzieciaki. Słyszałem w myślach, o co ją wypytują: jak ma na imię, ile ma lat i czy lubi się bawić. Podeszła do mnie ostatnia z fanek. Objąłem ją, zapozowałem do zdjęcia, i natychmiast po podpisaniu jej płyty oraz wysłuchaniu miłosnych wyznań, przekazałem ją ochroniarzowi i powoli udałem się w stronę Rosy i całej gromady, wśród której, nie wiedząc kiedy i skąd, pojawił się mój menedżer Frank.\nBył cholernie przystojny, muszę to przyznać. Miałam okazję lepiej mu się przyjrzeć i nie żałuję. Wyglądał zniewalająco, jeszcze nie widziałam mężczyzny z tak zgrabnym tyłkiem. Nie mogłam oderwać od niego wzroku, jedynie zręcznie unikałam jego spojrzenia. Próbowałam skupić się na rozmowie z Frankiem, chłopakami z ochrony, ale nie potrafiłam. Dopiero Paris i Prince'owi udało się mnie "ocucić", zasypując gradem pytań. Są wspaniali i dam sobie głowę uciąć, że to zasługa tatusia.\nNagle poczułam czyjeś dłonie na swoich oczach. Serce waliło mi jak oszalałe i zaczęłam się szarpać i piszczeć. Nie było mi do śmiechu, natomiast wszyscy rżeli, jakby nawdychali się helu. Wszyscy, poza nim.\n- Przepraszam, nie chciałem Pani wystraszyć. - powiedział skruszony błagalnym tonem.\n- Ach, to pan... To ja przepraszam. Jestem Rosa. - odwróciłam się w jego stronę, wyciągając dłoń, którą on ujął w swoją i ucałował.\n- Nie masz za co przepraszać. Głupio się zachowałem. Co to za pierwsze wrażenie ma być? Straszenie niewinnej dziewczyny. Proszę, chyba wiesz jak mam na imię, Roso. Jak Ci się podobało? - "Twoje ciało, śpiew, taniec, tylna część ciała, czy może kręcenie nią? Wszystko fenomenalne."\n- Było świetnie. Naprawdę. Zawsze marzyłam o zobaczeniu Pana, yyy... Ciebie na żywo. Nie sądziłam, że...\n- Że będziesz musiała mnie znosić cały wieczór bez żadnej obstawy? Też Ci współczuję. - zaśmiał się.\n- Raczej miałam na myśli, że nie codziennie Twój idol zaprasza Cię na kolację, całuje po rękach, a na dodatek przechodzi z Tobą na "Ty", ale jak wolisz. Dla mnie to...\n- Szczyt chamstwa, wystraszyć damę na powitanie?\n- Zaszczyt, że mam okazję z panem porozmawiać panie Jackson. A to dla Ciebie od mojej córeczki. Jest Twoją fanką. Myślę, że Ci się spodoba - podałam mu misia z "autografem" Bee, a on się wyszczerzył jak małe dziecko i rzucając mi się na szyję, zaczął dziękować. Miałam ochotę się roześmiać, ale szybko zapomniałam o zajściu, gdy poczułam zapach jego ziołowego szamponu do włosów i orzeźwiającej wody kolońskiej. Jak on u licha to robił, jakim sposobem był tak idealny?\nUwolniłem ją z uścisku. Mijała godzina 21, a my wciąż tkwiliśmy za kulisami, podczas gdy już dawno powinniśmy grzać miejsca w restauracji. Objąłem ją delikatnie ramieniem.\n- To dasz mi się wreszcie porwać na tę kolację? W restauracji przy lampce wina z pewnością będzie nam się milej rozmawiało.\n- Z przyjemnością, ale za wino podziękuję, nie piję alkoholu.\n- O, to dobrze się składa, bo także nie lubię procentów - roześmiałem się, prowadząc ją do limuzyny zaparkowanej pod budynkiem. Była zdenerwowana. Wyglądała na spokojniejszą, gdy się odsunąłem. Wyrzucałem z głowy myśli, że boi się mnie, bo ktoś ją skrzywdził. Tłumaczyłem sobie jej zachowanie na wiele sposobów. A i tak nie dawało mi spokoju.\nAutor: Alex M o 23:39:00\nLegends Never Die 25 czerwca 2015 11:00\nHej :) cieszę się, że już się spotkali! :D\nEch te fanki xD nie dadzą mu spokoju xD\nMam nadzieję, że Rosa spodobała się dzieciakom xD\nBASIA~FANKA~MJ 25 czerwca 2015 15:34\nHejka notka super ;-)\nNie ma to jak pierwsze wrażenie. Oj Mike, Mike poczucie humoru to on ma. :-)\nI'm Unbreakable 25 czerwca 2015 16:12\nNotka cudowna, przeczytałam ją wczoraj w nocy, ale już nie miałam siły żeby skomentować.\nWreszcie będą mogłi pogadać. Michael szalonyy XD czekam na nexta Pozdrawiam ~MeryMJ