Tytuł wpisu: Gdzie nabywać części do nietypowych samochodów?\nObecnie praktycznie każdy z nas posiada własny samochód. Jeszcze kilka lat temu posiadanie pojazdu było często uważane za zbytkowny luksus – współcześnie posiadanie samochodu jest zawsze mile widziane, podobnie jak umiejętność jego prowadzenia. Wystarczy jedynie przejrzeć oferty pracy – często zdarza się, że pracodawcy żądają od swoichpodwładnych posiadania prawa jazdy.\nKiedy Ty również posiadasz własny samochód (wypatrz promocje), wówczas bez wątpienia doskonale zdajesz sobie sprawę z tego, jak mocno trzeba o niego dbać – niejednokrotnie okazuje się, że wymagane jest wymienienie jakiejś części w samochodzie, a wtedy niestety trzeba zainwestować nieco pieniędzy.\nW takich wypadkach duże kłopoty mają czasami właściciele pojazdów marek, które nie są w naszym kraju mocno popularne. Jeśli interesują Cię dla przykładu stare samochody amerykańskie, wówczas kategorycznie zdajesz sobie świetnie sprawę z faktu, jak trudno jest zdobyć do nich elementy zamienne. Niejednokrotnie części zamienne (Producent BRUBECK) do takich pojazdów kosztują naprawdę dużo – alternatywą jest sprowadzanie części zamiennych zza granicy, jednakże w takim wypadku z kolei ponosimy dość duże koszty przesyłki, co niewątpliwie nie wpłynie najlepiej na nasz budżet. Jeżeli zatem posiadasz samochód, do którego ciężko jest kupić części zamienne w normalnych sklepach, wtedy powinieneś poszukać sklepu, w którym będziesz mógł zakupić je w korzystnych cenach. Samochody zabytkowe chyba najlepiej będzie zamawiać przez internet – rzadko zdarza się, aby można było je zakupić w stacjonarnych sklepach, a jeśli jest to możliwe, wówczas najczęściej kosztują naprawdę wiele. Zobacz więcej:\nKiedy chcesz zatem znaleźć miejsce, w którym będziesz mógł kupić takie części zamienne, wówczas powinieneś niewątpliwie poszukać w sieci. Jeżeli wrzucisz w wyszukiwarkę internetową frazę „Dodge części”, wtedy bez wątpienia uda Ci się odnaleźć coś fajnego. Jeśli zależy Ci na zmniejszeniu kosztów wysyłki, wówczas możesz zamówić nieco więcej części naraz – jeśli Twój samochód jest nieco straszy, wtedy niestety możesz mieć niemalże pewność, że to tylko kwestia czasu, aż coś się w nim zepsuje. Jeżeli zastosujesz się do naszej rady, w takich sytuacjach będziesz w stanie naprawić swój pojazd niemalże od ręki – będziesz musiał jedynie odnaleźć warsztat samochodowy, który podejmie się tego zadania.\n← Jak dbać o nasz pojazd, aby wyglądał jak nowy? Wiedzieć należy o paru elementach\tW sklepie z oponami odpowiednio nam doradzą →


Kominek czerwony www.domkowa4.pl\n» Kominek czerwony\nKod produktu: Z/R/859/4\nEkskluzywna miniaturowa fasada kominkowa z bogatymi zdobieniami w kolorze złotym. Całość w przeważającym kolorze ciemno- czerwonym. W centralnej części ozdobne palenisko z metalową balustradką, a w tle imitacja ciemnej cegły. Całość bardzo starannie wykonana.\nEkskluzywna fasada kominkowa do domków dla lalek z bogatymi zdobieniami.\nPięknie wykonany porcelanowy, okrągły piec miniaturowy.\nPorcelanowy, okrągły piec pękaty z rurą kominową.


Informator Stolicy - Tramwaj wzdłuż Kasprzaka coraz bliżej\nTAGI tramwaj na Kasprzaka\nDecyzja ta oznacza, że już niebawem ruszy długo wyczekiwana inwestycja. Latem 2020 roku do przetargu na budowę trasy tramwajowej stanęło siedem firm, z czego większość zaproponowało podobne cenowo oferty. Na zorganizowanej w czerwcu akcji elektronicznej najlepszą ofertę zaproponował Budimex, jednak firma nie przedłużyła wadium. Kolejna oferta to propozycja Strabagu. Gdy umowa miała zostać już podpisana pojawiło się odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej. Zostało ono, podobnie jak sześć poprzednich, oddalone, o czym poinformowały Tramwaje Warszawskie: – KIO oddaliła ostatnie odwołanie w przetargu na budowę tramwaju na Kasprzaka. Jesteśmy zdecydowanie bliżej podpisania umowy i wbicia pierwszej łopaty.\nTeraz nastąpi kontrola przetargu przez prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. Zgodnie z warunkami umowy czas realizacji inwestycji na Woli ma wynieść dwadzieścia miesięcy od momentu jej podpisania z zastrzeżeniem, że w okres ten nie wliczane będą okresy od połowy grudnia do połowy marca, jeśli pogoda nie będzie pozwalała na kontynuowanie prac. Inwestycja ma zostać zakończona w 2023 roku.\nBudowa tramwaju na ul. Kasprzaka to nie jedyna stołeczna inwestycja, której początek prac jest opóźniony o wiele miesięcy. Podobnie jest w przypadku nowej zajezdni Annopol. Do Krajowej Izby Odwoławczej w przypadku tego przetargu od potencjalnych wykonawców wpłynęło dziewięć odwołań.\nTramwaj wzdłuż Kasprzaka ma pozwolić mieszkańcom, szczególnie Odolan, na szybszy dojazd do stacji metra Rondo Daszyńskiego. Torowisko będzie obsadzone zielenią, a czas przejazdu na nowo wybudowanym odcinku ma nie przekroczyć piętnastu minut.


Pewne znane powiedzenie mówi, że nasz dom jest tam, gdzie nasze serce. Niby proste stwierdzenie, lecz we mnie od zawsze budziło pewne wątpliwości. Nie mam na myśli domu w sensie budynku, ale mówię o czymś więcej. O swoim miejscu na Ziemi. Czy będąc emigrantami możemy określić gdzie ten dom dokładnie jest? W Polsce? A może jednak w Anglii? A gdzie tak naprawdę znajduje się moje serce?\nCzy mój dom znajduje się tam, gdzie urodził się i wychowuje się mój synek? Gdzie prowadzę firmę? Gdzie spędziłam wiele szczęśliwych, pogodnych dni? A może mój dom znajduje się w Polsce? Tam, gdzie zostało moje rodzeństwo? Tam, gdzie błądzą pomiędzy ulicami wspomnienia z dzieciństwa? Tam, gdzie przeżyłam większą część swojego życia?\nCzy w ogóle jakiegokolwiek znaczenie ma ilość przeżytych w danym miejscu lat?\nCzasami zastanawiam się, gdzie znajduje się mój dom...\nGdzie znajduje się moje miejsce na ziemi...\nW Polsce zostawiłam przyjaciół, rodzinę. Wspólne chwile, święta spędzone w rodzinnej atmosferze zamieniłam na życie w Wielkiej Brytanii.\nTo w Polsce zostały wspomnienia z dzieciństwa i z młodości. To tam przeżyłam swoje pierwsze miłości, rozczarowania. To tam zdobyłam edukację. To Polska mnie wychowała.\nPorozumiewam się głównie w języku polskim. Czytam, myślę, rozmawiam w tym języku. Słucham polskiego radia, oglądam polskie seriale. Uwielbiam polskie kino. Chodzę do polskiego Kościoła i robię zakupy w polskich delikatesach. Uwielbiam nasze domowe pomidory i biały ser. Nie wyobrażam sobie Wielkanocy bez jajek z chrzanem i bez koszyczka z barankiem. A w Boże Narodzenie niezależnie gdzie się znajduje, zawsze obowiązuje u mnie Wigilia z dwunastoma daniami. Nie ma mowy o indyku. Nie chcę i nie potrafię odciąć się od tego, co polskie. Bo to tak jakbym chciała pozbyć się cząstki siebie.\nUwielbiam polską jesień, kocham spędzać czas nad polskim morzem. W marzeniach zawsze widzę siebie w starym, zacisznym domu na jednej z polskich wsi. Gdy jestem w Polsce, czuję, że jestem u siebie. Ta wierzba nad rzeką była świadkiem moich dziecięcych zabaw, młodzieńczego zauroczenia i dorosłej radości.\nJestem dumna z sukcesów międzynarodowych polaków. Zawsze kibicuje polskiej kadrze, czy to w piłce nożnej, czy w siatkówkę. Ba! Biorę nawet udział w każdych wyborach parlamentarnych i prezydenckich.\nUtożsamiam się z moją ojczyzną. Czuje i zawsze się czułam Polką. Nie Brytyjką, nie Europejką. Polką. Czy dom znajduje się tylko i wyłącznie w naszej ojczyźnie? Jeżeli tak, to mój dom jest w Polsce, pomimo tego, że mieszkam w UK. I wreszcie, może dom jest tam, gdzie widzę siebie w przyszłości? Jeżeli tak, to mój dom jest Polską.\nA z drugiej strony, może dom, jest tam, gdzie czuje się obecnie szczęśliwa? Czyli mój dom jest w Wielkiej Brytanii? Zostawiając sentymenty i wizję idealistycznej przyszłości, prawdą jest, że na angielskiej ziemi czuję się po prostu szczęśliwa. To tutaj zarobiłam swoje pierwsze pieniądze. To tutaj urodziłam synka, to tutaj tworzą się wspomienia z jego pierwszych miesięcy życia. W UK przeżyłam wiele wspaniałych chwil. Mam wielu przjaciół z calego świata. Anglia zapewniła mi bezpieczeństwo, nauczyła mnie tolerancji. Niezaprzeczalnym faktem jest, iż również przyjełam w swoim codziennym życiu wiele z angielskiej tradycji. Interesuję się losami tego kraju, tak samo, jak losami Polski. Uwielbiam brytyjską historię. Pokochałam angielską literaturę. Uwielbiam spędzać w Wielkiej Brytanii zimę. Lubię tą różnorodność uliczną, tę swobodę, wolność. Te angielskie Puby. Kocham anglików, ich uprzejmość i sposób patrzenia na otaczający nas świata. Nie wspominając o angielskim prawie i przepisach. Życie codzienne w UK, nieustannie od kilku lat, dostarcza mi wiele radości. Skłamałabym twierdząc, że czuję się tu źle. A więc jak to jest z tym domem?\nMoże, pomimo faktu, iż nie mam angielskiego obywatelstwa, tak naprawdę mój dom znajduję się w UK? W miejscu, gdzie tyle mi dało. Tyle nadziei, tyle wiary w siebie i w świat. Tyle inspiracji i tyle szczęśliwych chwil! Czy aby mieć swój prawdziwy dom w danym państwie trzeba być jego obywatelem? Ok, wprawdzie widzę siebie za kilka lat w Polsce, ale gdzie widzę siebie jutro, pojutrze? Oczywiście w UK. W miejscu, gdzie mamy z mężem stabilną pracę, gdzie czujemy się bezpieczni. Całkowicie bezpieczni.\nGdzie się znajduje mój dom?\nMyślę, że już na zawsze pozostanę bezdomną duszą. Już nigdy nie poczuję się tak całkowicie, jak u siebie w domu. Moje serce zawsze będzie rozdarte pomiędzy Polską a Wielką Brytanią. Będąc w Anglii tęsknię i marzę o Polsce. Będąc w Polsce myślami wracam do Wielkiej Brytanii. Emigracja to oddanie części siebie. Części swojego życia. To kreowanie wspomnień w naszej drugiej ojczyźnie. Już na zawsze będziemy mieć nie jedno, lecz dwa miejsca na Ziemi. Te miejsca bliskie naszemu sercu - Polskę i Wielką Brytanię.\nEtykiety: Dom emigracja Tęsknota Wielka Brytania\nkrystynabozenna 15 marca 2018 04:17\nByć może na emeryturze wrócisz do Polski, wielu emigrantów tak robi...albo będziesz zawsze rozdarta między te dwa kraje, bo Twój synek wybierze pewnie Wielką Brytanię jak swoje pierwsze miejsce na Ziemi :-)\nEmigrantka na zachodzie 19 marca 2018 09:22\nTak, to prawda. Już na zawsze będę miała swoje dwie ojczyzny ;) Pozdrawiam serdecznie ;)\nUnknown 15 marca 2018 04:25\nDom jest tam, gdzie czujemy się dobrze i bezpiecznie. Można mieć przecież dwa domy :-)\nMożna, to prawda ;)\nBlingBlingMakeUp 15 marca 2018 04:43\nJa z reguly zawsze bylam typem Cosmopolitan, choc od ponad 10 lat mieszkam w Szwajcarii i uwazam ze to moje miejsce na ziemi, bywaja sytuacje i wspomniania kiedy wiem ze w sercu jest rowniez Polska :) Uwazam , ze mam dwa domy i jeszcze wiecej miejsc na swiecie w ktorych czuje sie niesamowicie dobrze np. Monachium czy Madryt <3\nMama Tosiaczka 15 marca 2018 05:05\nJa wychowałam się w małej, pięknej miejscowości, którą otaczały lasy. Piękne i czyste powietrze. Po studiach przeprowadziłam się do oddalonego o 50 km miasta (niby nic ale dla mnie wiele) i tu po ślubie zostałam. Czy uważam, ze to moje miejsce na ziemi? Nie! Mimo upływu czasu, załozenia rodziny, tęsknię za rodzinnymi stronami. Gdy jadę tam na Święta, chcę zostać jak najdłużej. O przeprowadzce nie ma mowy. Niestety, jak wspomniałam to mała miejscowość, w której nie ma zbyt dużych perspektyw. Szkoły daleko, w pobliżu nie ma przedszkoli, dojazdy są utrudnione. Może kiedyś wrócę na stare śmieci...\nEmigrantka na zachodzie 19 marca 2018 09:24\nWszyscy tęsknimy do naszych korzeni, przywołujących w nas wspomienia z dzieciństwa ;) Pozdrawiam serdecznie :)\nUnknown 15 marca 2018 05:30\nJa uważam, że dom jest tam gdzie się dobrze czuje. Czuje się w pełni akceptowana z całą gamą moich wad. Dla mnie drugim domem jest kościół.\nEmigrantka na zachodzie 19 marca 2018 09:25\nTo prawda. Bo dom jest tam, gdzie nasz serce. Pozdrawiam serdecznie :)\nUnknown 15 marca 2018 06:24\nTylko Polska .\nAneta S. 19 marca 2018 03:38\nMój mąż chciałby wyjechać za granicę, ale ja nie wyobrażam sobie zostawienia moich rodzinnych stron. Tu jest mój dom\nAlan Komiściuk 17 lutego 2020 08:18\nUnknown 23 czerwca 2020 02:35\nW pełni zgadzam się z tym co Pani napisała. Utożsamiam się z Pani historią. Bardzo dużo podróżowałam. Wróciłam do Polski po 4 latach ale czuję, że tęsknię za moim drugim domem. Nawiązałam tam tyle znajomości, tak wiele się nauczyłam, stworzyłam wszystko sama. Często czuję się rozdarta pomiędzy tymi światami. Wracam pamięcią do tamtych czasów i tęsknię ale w tym samym czasie jestem szczęśliwa w Polsce. Nie wiem, gdzie będę mieszkać w przyszłości, często gubię się szukając odpowiedzi na pytanie, gdzie przynależę?


Firmy szkoleniowe oraz kursy, szkolenia - Biznes gospodarka firmy\n25 maja 2020 admin Aktualności, Biznes, Poradniki, Rozwój, Szkolenia i Kursy 1\nFirma szkoleniowa to instytucja powołana do tego, aby organizować różnego typu kursy i szkolenia. Obecnie jest bardzo duże zapotrzebowanie na takie usługi zarówno ze strony klientów firmowych jak i prywatnych.\nWspółcześnie kładzie się duży nacisk na rozwój kariery zawodowej, dlatego chętnie poszerzamy swoje kompetencje. Każda agencja szkoleniowa powinna mieć profesjonalną witrynę w sieci, które będzie pełniła funkcje promocyjne i informacyjne. Obecnie jest dobry czas dla firm szkoleniowych, bo mogą one korzystać z licznych dotacji w tym unijnych, co sprawia, że ich oferta jest bardziej atrakcyjna. Najczęściej organizowane kursy w Polsce to takie, które dają uprawnienia do wykonywania zawodów: spawacza, monter stolarki, hydraulik czy kierowca w transporcie międzynarodowym. Dużym powodzeniem cieszą się także szkolenia z profesjonalnej obsługi klienta, warsztaty psychologiczne czy kursy komputerowe. Na renomę danej agencji szkoleniowej wpływa nie tylko szeroka oferta, ale także wygląd sal wykładowych, wyposażenie i dobór wykładowców. Warto wiec dbać o wizerunek i zatrudniać najlepszych specjalistów z danej branży.\nPoznaj firmy szkoleniowe – szkolenia24h.pl/firmy/\nSzkolenia oraz kursy mają na celu nauczyć cię czegoś nowego lub poszerzyć zakres twoich umiejętności.\nWdrożenie autentycznych sytuacji mających miejsce w codziennym życiu firmy oraz praktyczny charakter zajęć pozwoliły na lepsze przyswojenie przekazanej wiedzy.\nBardzo duża ilość praktycznych ćwiczeń, jak i również różnorodność technik, nie pozwoliło się nudzić naszemu młodemu i energicznemu zespołowi, który zazwyczaj sceptycznie podchodzi do tego typu „warsztatów”. Kursy dla każdego.\nSzkolenia to doskonałe uzupełnienie wiedzy pracowników oraz szefów. Wiele kursów jest ocenionych bardzo wysoko przez wszystkich uczestników. Kursy dla każdego – kursy24h.pl/, każdy znajdzie tutaj dla siebie ciekawe rozwiązanie oraz wiele będzie się mógł nauczyć. Uważa się iż wiedza teoretyczna i praktyczna jaką możesz zdobyć na szkoleniach będzie miała dla ciebie ogromną wartość i pozwoli na podjęcie wysiłku wprowadzenia do swojej pracy istotnych zmian i usprawnień. Niskie ceny i możliwość rozłożenia kwoty na raty, to świetna opcja dla każdego uczestnika kursów.\n31 maja 2020 o godz. 22:06\nKursy i szkolenia to doskonała metoda zdobywania wiedzy oraz umiejętności w konkretnym temacie. Zdobyte kwalifikacje umożliwiają zdobycie ciekawej i dobrze płatnej pracy, rozwijanie się oraz przekłada się to na nasze dochody i zarobki. Firmy zyskują to co jest ważne – wyższą efektywność pracowników. Polecamy stronę http://www.kursy24h.pl/oferty/ – duża liczba ciekawych kursów.


Glistnik jaskółcze ziele (Chelidonium majus) | Herbarium\nGlistnik jaskółcze ziele występuje w całym kraju przy drogach, nad brzegami rzek, w lasach i parkach. Rośnie w całej Europie, Azji, Ameryce Południowej. Może być uprawiany. Roślina ta zawiera pomarańczowy sok, który wypływa po przełamaniu łodygi. Kwiaty ma żółte.\nNazwa pochodzi stąd, że jak głosi tradycja ludowa kwitnie ona od przylotu do odlotu jaskółek.\nInne nazwy: jaskółcze ziele, glistnik pospolity, glistnik większy, glistewnik, złotnik, ziele od brodawek, żółtnik, celidonia - ta ostatnia nazwa ma związek z łacińskimi słowami coeli donum - dar niebios.\nKorzenie glistnika zawierają więcej alkaloidów niż ziele, ponadto są bogate w flawonoidy i saponiny.\nZiele glistnika ma działanie bakteriobójcze, pierwotniakobójcze i grzybobójcze, ponadto wykazuje silne działanie rozkurczowe oraz hamują rozwój komórek nowotworowych. Hamuje wzrost drobnoustrojów w przewodzie pokarmowym i to zarówno bakterii Gram dodatnich jak i Gram ujemnych. Znosi stany skurczowe, przywraca prawidłowe ruchy i opróżnianie się pęcherzyka żółciowego, co przeciwdziała zaleganiu żółci i wytrącaniu się złogów w drogach żółciowych. Preparaty z glistnika działają przeciwbólowo. Ich działanie jest o połowę słabsze od działania papaweryny.\nWszystkie te właściwości sprawiły, że jaskółcze ziele jest polecane w stanach skurczowych dróg żółciowych, w kolce wątrobowej, w zapaleniach dróg żółciowych, w kamicy żółciowej niezależnie od jej umiejscowienia. Wyciągi z jaskółczego ziela są dobrym lekiem dla ludzi, którzy przebyli operację usunięcia pęcherzyka żółciowego, a mimo to nadal odczuwają dolegliwości. Mogą także z powodzeniem być stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych i bakteryjnych skóry, w leczeniu zakażeń narządów płciowych rzęsistkiem.


"Ktoś nie chce, żebyśmy wiedzieli, co się wydarzyło w Smoleńsku"\nDodano: 13 czerwca 2013, 18:50 / Zmieniono: 13 czerwca 2013, 18:50 31\nfot. Jacek Herok --- Newspix.pl / Źródło: Newspix.pl\nGdyby Rosjanie nie chcieli czegoś w tej sprawie ukryć, nie dotykaliby czarnych skrzynek – tak Beata Gosiewska skomentowała w rozmowie ze Stefczyk.info fakt, że na posiedzeniu zespołu smoleńskiego oświadczono, że znane są różne wersje zapisów z czarnych skrzynek tupolewa, który uległ katastrofie w Smoleńsku.\nGosiewska podkreśliła, że gdyby Rosjanie nie chcieli czegoś w tej sprawie ukryć, nie dotykaliby czarnych skrzynek. - Mówiliby: proszę tu są skrzynki, badajcie je, jesteśmy niewinni. Strona rosyjska działa dokładnie odwrotnie – dodała.\n- To, co mnie jednak martwi przede wszystkim, to zachowanie polskiego rządu i polskiej prokuratury, które wskazuje na utrzymywanie przez nie dużego parasola ochronnego nad sprawą smoleńską. Ktoś nie chce, żebyśmy wiedzieli, co się wydarzyło w Smoleńsku – stwierdziła. Zaznaczyła, że w tej sprawie należy badać oryginały czarnych skrzynek, a wrak powinien być w Polsce.\n- Pamiętam, że na komisji Millera zapytałam, jak wykluczono możliwość wybuchu na pokładzie samolotu. Jako jeden z nielicznych argumentów podnoszony był fakt, że czujniki nie zanotowały wzrostu ciśnienia. Jakiś czas później dowiedziałam się, że ten samolot nie miał czujników, które mogłyby wychwycić wzrost ciśnienia przy wybuchu – wspominała.


Excellent Cori - umywalki stawiane na blat - Domni.pl\nCori to seria umywalek nablatowych, wykonanych z dbałością o szczegóły. Nowoczesny design i cienka ceramika uprzyjemnią czas spędzony w łazience. Trzy wyjątkowe rozmiary z łatwością dopasujemy do rozmiarów i potrzeb naszego wnętrza. Elegancką formę umywalek możemy zestawić z piękną, wysoką baterią sztorcową lub natynkową.\nUmywalki Cori zachwycają delikatnością. Nowoczesna, minimalistyczna forma i cienki rant będą dyskretną ozdobą każdej łazienki.\nWarto postawić na sprawdzoną jakość łazienkowych produktów. Wysokogatunkowa ceramika na długo będzie olśniewała śnieżną bielą. Umywalki Cori łatwo utrzymać w czystości, są też niewrażliwe na wysokie temperatury. Produkty Cori gwarantują pełną funkcjonalność w niepowtarzalnym wydaniu.\nWybierz lepszy model\nCori to umywalki o miękkich, łagodnych kształtach. Zaokrąglona ceramika dostępna jest w rozmiarach 38.5x38.5 cm, 51x40 cm oraz 61x34.5 cm. Łatwo znajdziemy wariant najlepiej uzupełniający praktyczną szafkę łazienkową lub stylowy blat.\nBiel umywalki doskonale kontrastuje z czernią marmurowych płytek\nDlaczego warto wybrać umywalkę nablatową? Brak otworu na baterię pozwala nam na większą swobodę aranżacyjną w łazience. Jeśli pod umywalką ma się znaleźć szafka, zyskamy większą powierzchnię do przechowywania i dyskretnie ukryty syfon. Do umywalek Cori możemy dopasować też dwa rodzaje baterii – natynkową lub wysoką baterię stojącą. Oba warianty dodadzą łazience eleganckiego szyku. Biała ceramika będzie świetnym tłem dla czarnej baterii – to stylowy, ponadczasowy kontrast.


Jakub Jamróg (Speed Car Motor Lublin): Nasza dyscyplina mocno dostała obuchem - Dziennik Wschodni\nPo tygodniach oczekiwania pojawił się konkret – 12 czerwca ma wystartować PGE Ekstraliga.\n– Ja już od początku marca jestem przygotowany, wszystko stoi i się kurzy. Cały czas podtrzymuję swoją formę. Cieszę się, że wszystko już jest pewne, bo ta niepewność chyba najbardziej nas wszystkich dobijała. Raczej każdy wierzył, że jakoś to pójdzie do przodu. Ja też myślałem, że to wszystko będzie łagodniejsze, szybciej się przeniesie na lepsze tory. Cieszę się, że sport nie został całkiem skreślony.\nJak te ostatnie tygodnie oczekiwania wyglądały w pana przypadku?\n– Przed całą tą sytuacją miałem okazję raz wyjechać na tor. Czułem się bardzo dobrze na motocyklu. To był jeden z moich najlepszych okresów przygotowawczych. Wszystko miałem poukładane rodzinnie. Przygotowywałem się we własnym zakresie, tak jak tego potrzebowałem. I ten obóz na koniec. Wszystko fajnie się zgrało. Wierzę, że to wszystko gdzieś tam jest i nie zostało zaniechane.\nPrzed nami jeszcze półtora miesiąca do startu ligi, więc ten cały okres będzie nawet trzymiesięczny – wtedy, kiedy miało się to zacząć, a wtedy, kiedy to faktycznie wystartuje. Nie nudziłem się praktycznie w ogóle. Mam dwójkę chłopaków, rodzinę, więc jest co robić. Żużel i treningi też cały czas były, więc wierzę, że ta forma będzie.\nPomyślnie zakończyły się negocjacje żużlowców z władzami ligi. Udało się to dosyć szybko, więc można odnieść wrażenie, że obie strony podeszły do tego ze zrozumieniem. W końcu wszyscy na tym stracą…\n– Niestety, nasza dyscyplina mocno dostała obuchem. Rozmawiam z różnymi firmami. Na szczęście, z mojej rodziny czy znajomych nikt nie ucierpiał na pandemii. Znam takie firmy, które nawet odżyły, bo przekwalifikowały się na produkcję środków dezynfekcyjnych, czasami nie mogą się wyrobić, bo mają tyle zamówień.\nNasza branża ucierpiała, ale każdy to zrozumiał. Spuściliśmy głowy i każdy z nas może odroczył jakieś swoje prywatne cele, marzenia o kolejny rok. Wierzę, że w przyszłym roku wrócimy do normalnych stawek. Ten rok jest na przetrwanie. Nikt z nas nie wyobraża sobie, żeby siedzieć i nie jeździć. Dla sportowców to bardzo deprymujące, abstrahując już od kwestii finansowych. Nie było mocnych przepychanek i wszystko się udało.\nDuże koszty pan poniósł przed tym sezonem?\n– Odkąd jeżdżę w Ekstralidze, a to już mój trzeci rok, to tak. To są bardzo duże koszty. Wydaję całą kwotę, którą mam na przygotowania. Czasami dorzucam jeszcze z tego, co dostaję od sponsorów. Nie mówię już o inwestycjach w trakcie sezonu. Żużel jest takim niewdzięcznym sportem, że jak nie idzie, to nie ma pieniędzy z punktów. A my tym bardziej brniemy w inwestycje, szukając nowych rozwiązań, silników i tego wszystkiego, żeby ten wynik jednak był.\nKiedy wszystko idzie po naszej myśli, to nie ma sensu czasami ruszać tych silników – wysyłać ich szybciej do serwisu, czy kupować nowe jednostki, żeby nie mieszać sobie w głowie. Nie będę mówił o kwotach, ale są to potężne inwestycje.\nCzy sponsorzy, którzy pana wspierają, zgłosili problemy i chęć zmiany warunków dotychczasowej współpracy? A może ktoś w ogóle zrezygnował?\n– Nie mam tak wielu indywidualnych sponsorów, ale jestem bardzo zadowolony z tej współpracy. 95 proc. sponsorów jest z Tarnowa i okolic, więc tym bardziej im dziękuję, że wspierają mnie, mimo że nie reprezentuję lokalnych barw. Trzy czwarte tych środków od nich zostały wypłacone już w styczniu i lutym, więc przed tą całą sytuacją. Nikt się nie zgłaszał, nikt nie chciał zwrotów. Niektórzy sponsorzy mają zaległości, ale nie wyobrażają sobie wycofania się. Czekają na uspokojenie się sytuacji. Lubelscy sponsorzy również nie chcieli się wycofywać. Bardzo dziękuję za to, że każdy jest solidarny w tej kwestii.\nBędzie pan robił jakieś zmiany w swoim teamie?\n– Nie. Będzie nam bardzo niewygodnie z racji tego, że musieliśmy się zdecydować na jednego mechanika. Wierzę, że te obostrzenia będą się trochę luzować i ta druga osoba też będzie przy nas. Każdy z nas na to liczy, bo Ekstraliga jest na profesjonalnym poziomie i to nie jest nasza wygoda czy maniera, tylko to są ścisłe komórki – każdy ma określone zadanie. Każdy obserwuje inne aspekty w trakcie jazdy, przekazuje nam swoje odczucia i wspólnie podejmujemy decyzje. Dla nas to będzie wyzwanie, żeby jechać z jednym mechanikiem.\nNawet jeśli całe rozgrywki miałyby być z jednym mechanikiem, to nie będę zwalniać żadnego z nich. Jeden będzie jeździł, a drugi będzie pracował w warsztacie czy jako kierowca. Pracy w trakcie meczu jest chyba najmniej z tego wszystkiego.


Nie planujmy jutra. / Piotr Sadłowski\nNie planujmy jutra\nCzęsto widzimy, słyszymy teksty ,,żyj chwilą", ,,żyj jakby jutro miało nie nadejść" i tym podobne. Mówią one żeby nie martwić się przyszłością tylko cieszyć tym co mamy. No i rzeczywiście trochę racji w tym jest. Tylko dlaczego mamy nie myśleć o jutrze, tak tym dosłownym jak i tym stanowiącym metaforę przyszłości? Odpowiedź jest prosta- bo możemy tego jutra nie dożyć\nTak panie i panowie. Będę tu przywoływał myśl o śmierci, którą tak bardzo wszyscy staramy się odrzucić, o tym, że może nas spotkać codziennie i w każdej chwili. Tyle jest zawałów czy udarów na statystycznego Polaka, że już samo to może nas wprowadzić w niemałą paranoje. A jeśli doliczymy do tego wypadki samochodowe i te przez pijanych kierowców, i te przypadkowe, i te zaplanowane. Aż strach z domu wychodzić. Ale cóż to? Wszystkie przypadki zaczadzeń, zawałów gdzie nie było nikogo aby wezwać pomoc, pożarów zarówno tych zaplanowanych jak i tych przpadkowych. Mógłbym tu jeszcze dodać zawalenia, a i w skrajnych przypadkach zamachy. Wychodzi na to że w domu jest gorzej niż na zewnątrz, zwłaszcza przez to, że i uciekać nie ma gdzie. To co robić? Przecież nie można żyć w paranoidalnym strachu przez śmiercią z zaskoczenia.\nAkceptacja stanu rzeczy i życie normalne. Bez nacisku na to co się ma lub czego się nie ma. Lecz ta opcja niesie ryzyko życia mocno wegetatywnego. Żeby z jednej strony za bardzo nie ryzykować, a z drugiej do niczego się nie przywiązywać.\nSamobójstwo. Opcja najprostrza przy której wychodzi się ze śmiercią na remis (bo przecież to nie ona nas zabiła tylko my sami siebie). Ale po co tyle tracić, przecież tyle mogło nas jeszcze spotkać.\nOswojenie się ze śmiercią. Moim zdaniem nalepsza z opcji. Dzięki świadomości śmierci nie bierzemy jej tak do siebie gdy spotka kogoś nam bliskiego ,,przecież taka jest kolej rzeczy"- myślimy i odchodzimy. Sami też kożystamy z życia bo chcemy wyciągnąć z niego jak najwięcej zanim żniwiarz upomni się o nas.\nPodczas swojego (jeszcze dość krótkiego) życia byłem na czterech pogrzebach, byłem świadkem śmiertelnego wypadku oraz przechadzałem się nie raz korytarzem szpitala w którym ludzie, najczęściej starcy, łapali się ostatnich chwil życia jakby to było niewiadomo co. Po rozmowie z kilkoma okazało się, że większość z nich to katolicy. Zwiększyło to moje zdziwienie, bo czyż nie wierzą oni w życie po śmierci? Powinni się cieszyć, że schodzą z tego padołu i udają się so swojego Boga. Przecież o to chodziło w przypowieściach prawda? Jezus, który kazał ludziom pozbyć się wszystkiego co mają i podążać za nim to metafora śmierci, w trakcie której właśnie traci się wszystko i udaje w stronę Boga w którego się wierzy. Czyż nie?\nPanie i panowie. Proszę, nie bójmy się śmierci. Bójmy się życia bez celu. Przecież żyjąc bez widocznego (przynajmniej dla nas) celu to jakbyśmy już byli martwi.


Badanie przeciwciał koronawirusa – czy chorowałeś na COVID-19?\nBadanie przeciwciał COVID-19 – Kraków\nStrona główna » Badanie przeciwciał COVID-19 – Kraków\nW związku z zaistniałą sytuacją epidemiczną pracownia Alergo-Med w Krakowie przeprowadza badania przeciwciał COVID-19. Przeciwciała te powstają u człowieka po przejściu zakażenia koronawirusem niezależnie czy było to zakażenie objawowe, skąpo objawowe czy bezobjawowe.\nOferujemy jakościowe badania przesiewowe, które wykrywają przeciwciała IgM oraz IgG przeciw SARS-CoV-2. Badania wykonywane są wyłącznie u osób zdrowych, które nie mają żadnych objawów wskazujących na zakażenie. Zaleca się, aby badania w kierunku posiadania przeciwciał przeciwko COVID-19 wykonywać nie wcześniej jak 7-14 dni od wystąpienia objawów zakażenia. Oczywiście dotyczy to osób, u których jakiekolwiek objawy wystąpiły. Materiałem do badania jest krew, a jego koszt wynosi 100 zł.\nNależy jednak pamiętać, że ujemne wyniki przeprowadzanych przez nas testów nie wykluczają ewentualnej infekcji. Dlatego też nie mogą być jedyną podstawą do podejmowania jakichkolwiek decyzji w charakterze leczniczym.\nKiedy warto wykonać badanie przeciwciał koronawirusa?\ngdy mamy realne podejrzenie kontaktu z osobą zakażoną jednak nie mamy objawów koronawirusa,\ngdy podejrzewamy, że mogliśmy przejść bezobjawowe lub skąpo objawowe zakażenie koronawirusem,\ngdy mieliśmy objawy grypopodobne, jednakże nie mamy pewności czy nie było to zakażenie SARS-CoV-2.\nRejestracja na badanie przeciwciał koronawirusa prowadzona jest pod poniższymi numerami telefonów:\n12-634-06-08 oraz 577-966-068.


Idealna żona – Inna historia\nKategoria: Idealna żona\nCzas na książkę, Idealna żona\nIdealna żona – czy warto się zainteresować?\nIdealna żona autorki Katherine Scholes, to książka opowiadająca perypetie kobiety, która chce zacząć nowe, lepsze życie, lecz u boku swego mężczyzny. Przez skandal, który ich spotkał mają nadzieję na lepsze jutro w innym miejscu, lecz czy to dobry wybór dla ich relacji? Czytelnicy z pewnością odpowiedzą na to pytanie własnym poglądem. Autorka tej powieści ma ogromnie ważną i piękną umiejętność “przenoszenia” czytelnika do danego miejsca oraz czasu. Czytając tę książkę, poczujemy się jakbyśmy byli w samym sercu Afryki, a pięknie opisana sceneria tego kontynentu porywa każdego od samego początku. Główna bohaterka za wszelką cenę chce zasłużyć na miano żony idealnej, zapominając, albo chociaż próbując zapomnieć o dawnym życiu. Czy jest to możliwe? Z pewnością tak, aczkolwiek nie za wszelką cenę. Książka ta daje wiele do myślenia, jest refleksyjna,a czytelnik zapewne postawi się na miejscu Kitty, patrząc na swoje dotychczasowe życie. Czy w życiu robimy to, co chcemy? Czy trzymamy się własnych zasad, czy chcemy uszczęśliwić innych ludzi ? Dzięki tej lekturze będzie Ci dużo łatwiej odpowiedzieć na takie pytania. Po prostu trzeba się z tym zmierzyć, a łatwiej będzie nam odkryć swoje własne JA. Czasem potrzeba do tego właśnie dobrej książki, która pobudzi Nas do tego. Nie każdy człowiek jest otwarty na własne emocje, a czytając taką powieść w zaciszu domowym uda mu się to na pewno. Dzięki niej, kolejne Nasze relacje z drugim człowiekiem będą łatwiejsze, bo gdy odpowiemy sobie na pytania, które zadawała sobie główna bohaterka, będziemy przygotowani na różne ewentualności, czekające Nas w życiu ze strony drugiego człowieka. Trzeba po prostu się na to odpowiednio przygotować. Ta książka idealnie się w tym sprawdzi.\nIdealna żona – to książka wyłącznie dla kobiet?\nByć może głównymi odbiorcami będą kobiety, lecz to nie wyznacznik. Powieść opowiada o relacji dwojga ludzi, także nie jeden mężczyzna mógłby się wiele z niej nauczyć- przede wszystkim relacji z drugą osobą i tego, że warto kierować się mimo wszystko sercem, nie rozumem. Warto walczyć o własne szczęście i postępować w zgodzie ze sobą, nie uszczęśliwiać nikogo na siłę. Książka zmusi do refleksji nawet najbardziej skryte osoby. Nie jest płytka, potrafi rozbudzić w człowieku głęboko skrywane emocje. To wspaniała lektura na jesienne wieczory.\nWarto zapoznać się również z innymi powieściami autorki Katherine Scholes – nie są dla niej obce realia życia w Afryce, pisze o tym z ogromną pasją. Ja z pewnością sięgnę również po inne tytuły. Gorąco polecam.


Niania elektroniczna Motorola - Tosia.pl\nMotorola - amerykańska marka znana przede wszystkim jako producent telefonów komórkowych oraz smartfonów ma w swojej ofercie także wysokiej jakości nianie elektroniczne. To co wyróżnia nianie elektroniczne Motorola od innych marek, to bardzo szeroka oferta, różne opcje i konfiguracje funkcjonalności. Wszystko to sprawia, że każdy znajdzie najlepszą i najlepiej dopasowaną do swoich potrzeb nianię elektroniczną.\nW ofercie TOSIA.pl znajdziecie aż osiemnaście modeli niań elektronicznych Motorola. Wśród nich są nianie audio, nianie video, ale także nianie działające po Wi-Fi, które za pomocą specjalnej, bezpłatnej aplikacji Hubble podłączycie do swojego smartfona.\nCiekawostką jest także to, że do niektórych modeli niani Motorola z kamerą można dokupić dodatkową kamerę (maksymalnie do 4 sztuk), by móc obserwować większą powierzchnię domu czy mieszkania. A wszystko to można mieć bezpośrednio na swoim smartfonie.\nZasięg niani elektronicznej Motorola to 300 metrów na otwartej przestrzeni, gdy oba moduły ,,widzą się". Zasięg w mieszkaniu jest mniejszy, ponieważ zostaje ograniczony przez ściany oraz inne przeszkody. Tylko jedna niania elektroniczna Motorola audio ma mniejszy zasięg (do 50 m), ale jest to najprostszy model, w którym oba moduły (dziecka i rodzica) muszą być zasilane bezpośrednio z gniazdka elektrycznego.\nWszystkie nianie elektroniczne Motorola działają w technologi bezprzewodowej DECT, która gwarantuje stabilne przysyłanie sygnału, ale także sprawia, że połączenia praktycznie nie można wykryć, więc nie istnieje niebezpieczeństwo, że ktoś przechwyci sygnał i będzie obserwował nasze mieszkanie czy dziecko. Producent zapewnia, że połączenie jest bezpieczne i szyfrowane.\nPewnym jest, że niania elektroniczna Avent czy Motorola to niezbędny element wyprawki dziecięcej. Przed narodzinami pierwszego dziecka nie wydaje się to tak istotny sprzęt, zresztą i tak pozostałych równie ważnych wydatków jest mnóstwo. Warto jednak przemyśleć gdzie i w jakich okolicznościach będziemy korzystać z niani elektronicznej (w domu, w ogródku, na wakacjach, na co dzień czy okazjonalnie), zapoznać się z ofertą i dopasować coś do siebie. Niania elektroniczna to także świetny pomysł na praktyczny prezent z okazji narodzin dziecka.\nJeśli zainteresowała Cie oferta niań elektronicznych Motorola zajrzyj TUTAJ.


adzania cyklicznych szkoleń, które wprowadzają do tematyki bhp w danym zakładzie. Szkolenia bhp odbywają się podczas przyjmowania pracownika do pracy. O\nDodane: 29-06-2021 01:29\nPraca w każdym zakładzie powinna być wykonywana w sposób, który gwarantuje bezpieczeństwo pracowników. Na pracodawcy spoczywa obowiązek przeprowadzania cyklicznych szkoleń, które wprowadzają do tematyki bhp w danym zakładzie. Szkolenia bhp odbywają się podczas przyjmowania pracownika do pracy. O\nZegarki damskieKrótko o leczeniu stwardnienia rozsianego2021 najlepszym okresem aby znaleźć dentystęCzym byłaby brama bez pilota?Pielęgnacja i naprawa skór. Co i jakModuły fotowoltaiczne - darmowy prąd?Ogólnie o dzieciach i wyprawkach dla niemowlątJesteś elektrykiem? Sprawdź nasz wpis o transformatorachTworzenie stron RybnikWypożyczyć podnośniki w nowy sposób Prenez soin de votre sourire Prace do których koniecznie przyda się podnośnikOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak Wydrukować Reklamę!Choose PolandLumpeks, czy warto w nim kupować?Szukasz sposobu na redukcję kosztów w firmie?Jak uzyskać lepsze i wydajniejsze ogrzewanieOgólnie o mechanice samochodowejOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak Pozycjonować Strony!Podmioty powiązane i ceny transferoweEnergetyka słoneczna - fakty, porady, kosztyCzy masz możliwość kupić fotowoltaikę?Jak pozbyć się grzybicy?Zimowy taras - jak go ogrzać?En artikkel om tannproblemer Geodezyjne mapki, kiedy są potrzebne?Na pewno nie wiedziałeś tego o transformatorachDobry stomatolog ZabrzeEndoskopia - czym jest, jak działa urządzenie?Czy można dostać kosmetyki rano?


Foka szara nad Bałtykiem | egzotyczne\nDla bałtyckiej populacji fok szarych zakończył się właśnie okres rozrodu. Zarówno okres opieki nad potomstwem i karmienia młodych, jak i niedawno odbyte gody były dla wielu osobników dużym wysiłkiem. Teraz nadszedł czas na regenerację sił i odbudowę zapasów energii. Foki rozpoczynają intensywne żerowanie. W poszukiwaniu pokarmu poszukują dużych ławic ryb i grupują się w miejscach ich występowania.\nPrzeprowadzony w dniu 15 kwietnia monitoring z nieba, realizowany w ramach działań WWF Polska w ujściu Wisły, pozwolił odnotować obecność około 70 osobników. Foki wypoczywały na piaszczystej łasze w rejonie Świbna i Mikoszewa. Nie wiadomo, jak długo tutaj pozostaną. Od niemal trzech lat spotyka się je tutaj stosunkowo często, jednak ich liczebność waha się w przedziale od kilku do kilkudziesięciu osobników. Większe grupy, takie jak ostatnio zaobserwowana, zdarzają się rzadko, a rekordowa obserwacja pochodzi z ubiegłego roku – ponad 90 fok.\nFoki mogą wykorzystać piaszczyste łachy na czas linienia, które zaczyna się w maju, a kończy w czerwcu. Foki zmieniają wówczas futro i większość czasu spędzają poza wodą.\nApelujemy o zgłaszanie każdej obserwacji fok do Błękitnego Patrolu WWF, numer telefonu 795 536 009 lub Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu, telefon 601 889 940 – mówi Katarzyna Pietrasik z WWF Polska. – W najbliższych tygodniach istnieje też duże prawdopodobieństwo obserwacji młodych, urodzonych w tym roku fok. W ubiegłym tygodniu wolontariusze z Błękitnego Patrolu przyjęli zgłoszenie o „maluchu” z Łeby. Pamiętajmy o tym, aby w przypadku obserwacji nie podchodzić do zwierzęcia, bo takie spotkanie jest źródłem stresu dla foki. Zwierzęciu możemy pomóc wyłącznie zapewniając mu spokój i powiadamiając wolontariuszy WWF lub Stację Morską.\nźródło: Zdjęcia: Dariusz Bógdał\nKategorie: Ciekawostki. Autor: Borys. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Sennheiser Digital 6000 na GRAMMY Awards | Muzyka i Technologia\nSennheiser Digital 6000 na GRAMMY Awards\nW dniu 26 stycznia odbyła się 62. edycja dorocznej gali GRAMMY Awards, podczas której wystąpili m.in. Lizzo, Blake Shelton i Brandi Carlile. W trakcie nadawanej na żywo ceremonii po raz pierwszy w historii użyto w pełni cyfrowej ścieżki sygnału do obsługi bezprzewodowych mikrofonów wokalnych. W sumie wykorzystano ponad 20 kanałów Sennheiser Digital 6000.\nBiorąc pod uwagę nieustanne przeciążenie przestrzeni falami radiowymi, oraz to, że zapotrzebowanie na częstotliwości bezprzewodowe nigdy nie słabnie, tegoroczne wydarzenie od strony technicznej było przełomem. Po odebraniu sygnału mikrofonowego, każdy kanał odbiornika systemu bezprzewodowego Sennheiser Digital 6000 był następnie przekazywany przez podwójną redundantną sieć Dante, która przenosiła liczne strumienie identycznego wielokanałowego dźwięku do rozmieszczonych w całym obiekcie poszczególnych cyfrowych stołów mikserskich.\n„Po raz pierwszy podczas GRAMMY Awards mogliśmy przenieść dźwięk bezprzewodowych mikrofonów wokalnych po całkowicie cyfrowej ścieżce do każdej konsoli mikserskiej” – zauważył Jeff Peterson, PA Designer w ATK Audiotek. Według koordynatora dźwięku na GRAMMY Awards Michaela Abbotta, dzięki połączeniu wysokiej jakości cyfrowego systemu mikrofonów bezprzewodowych z siecią Dante jako protokołem przesyłania, widowisko miało znacznie lepsze pasmo przenoszenia. „Realizatorzy dźwięku zauważyli, że mogą poprzestać na niewielkiej korekcji niskich i średnich częstotliwości, a rozszerzone pasmo wysokich częstotliwości, które otrzymujemy z bezprzewodowych mikrofonów, wprowadza filtrowanie dolnoprzepustowe, czego dotąd nie mieliśmy”.\nAbbott, który od ponad 30 lat stosuje systemy Sennheiser na GRAMMY Awards, do obsługi wszystkich mikrofonów używanych w produkcji i przez prowadzących na tegorocznej edycji wybrał system Digital 6000. „W tak przeładowanej przestrzeni radiowej doceniamy wszechstronność częstotliwościową Digital 6000. To pozwala nam posłużyć się wieloma niezawodnie działającymi nadajnikami i odbiornikami” – dodał Abbot. „Częstotliwości radiowe są, delikatnie mówiąc, skomplikowanym aspektem tego show. Możliwość monitorowania, kontrola i elastyczność to cechy, które pomagają nam najbardziej, a poza efektywnym wykorzystaniem przepustowości pasma, Digital 6000 jest korzystny dzięki swej odporności na zakłócenia” – powiedział Peterson.\nStephen Vaughn, koordynator w Soundtronics Wireless, zapewnia, że wszystkie mikrofony bezprzewodowe i monitory douszne współpracują harmonijnie przez cały czas trwania programu. „Digital 6000 jest fenomenalny. Ilość częstotliwości, którymi mogę posłużyć się w jednym kanale telewizyjnym, w dzisiejszych realiach jest dla mnie prawdziwym wybawieniem. Nawet jeśli nie masz zasięgu, możesz po prostu spojrzeć na wskaźnik jakości, który znajduje się z przodu urządzenia i stwierdzić, czy występują zakłócenia, czy nie. Również istotny jest dla mnie fakt, że nadajniki Digital 6000 są wyposażone w akumulatory, ponieważ jestem zmęczony wyrzucaniem setek baterii do kosza. W przypadku systemu 6000 wystarczy je naładować i po prostu ponownie z nich korzystać. Używając akumulatorów podczas tak dużych realizacji nie czuję wyrzutów sumienia – jestem bardziej przyjazny środowisku niż w przypadku baterii jednorazowych” – stwierdził Vaughn.\nLizzo śpiewa na sprzęcie Sennheiser podczas uroczystego otwarcia\nLizzo od początku nadała ton atmosferze GRAMMY Awards, ze wzruszeniem wspominając Kobe’a Bryanta i hipnotyzująco wykonując miks utworów Cuz I Love You i Truth Hurts. Ośmiokrotnie nominowana do nagrody GRAMMY wokalistka, która zdobyła również pierwszą nagrodę GRAMMY w kategorii „Najlepszy występ solowy w muzyce pop”, przy akompaniamencie niewielkiego zespołu instrumentalnego i kilku baletnic zaprezentowała swój niesamowity talent, wszechstronność i urok śpiewając do mikrofonu Sennheiser SKM 6000 wyposażonego w kapsułę MD 9235. Pod koniec swego występu Lizzo chwyciła opuszczony na trapezie flet – przybrany w bezprzewodowy miniaturowy nadajnik bodypack Sennheiser SK 6212 i mikrofon krawatowy ME 104 – i zagrała solo instrumentalne.\n„SKM 6000 i MD 9235 to połączenie, na którym polegam od czasu debiutu linii D6000. Kapsuła idealnie pasuje do potężnego wokalu Lizzo. Ma bardzo silny wokal i w przeciwieństwie do kapsuł innych producentów, pasmo przenoszenia nie zostaje ograniczone, nie traci ciepła w niskich i średnich częstotliwościach ani wyrazistości w wysokich” – mówi Brandon Blackwell pracujący dla Lizzo za główną konsoletą. Blackwell stwierdza, że przejście na nagłośnienie bezprzewodowe w trakcie scenicznego grania na flecie było uwolnieniem: „Kiedy dołączyłem do ekipy, Lizzo grała na flecie do mikrofonu wokalnego na statywie. Teraz, z nadajnikiem SK 6212, może grać kiedy i gdzie tylko chce. Nadajnik jest tak mały i lekki, że ledwo można go dostrzec. Dzięki kardioidalnemu mikrofonowi lavalier ME 104 i precyzyjnemu zamontowaniu go przez Loreen Bohannon (inżynier monitoringu/technik odpowiedzialny za ustawienia instrumentu), otrzymujemy bogate brzmienie fletu artystki. Poza tym, czy można nie wspomnieć o żywotności baterii? Jest niesamowita!”\nBrandi Carlile ustala złoty standard\nBrandi Carlile, która została wyróżniona kilkoma nominacjami do nagrody GRAMMY, wykonała wraz z Tanyą Tucker przejmujący utwór Bring My Flowers Now, który zdobył również nagrodę w kategorii „Najlepsza piosenka country”. Carlile, która akompaniowała Tucker na fortepianie i śpiewała drugim głosem, miała do dyspozycji pozłacany mikrofon do ręki Sennheiser SKM 6000 wyposażony w kapsułę Neumann KK 205. „Wszystko zaczęło się na gali Grammy rok temu, kiedy to zastosowaliśmy przewodowy złoty Neumann 105, a w trakcie programu zdałem sobie sprawę z tego, że nadszedł czas, aby zaczęła śpiewać na mikrofonie bezprzewodowym” – wspomina Sean Quackenbush, inżynier FOH Brandi Carlile.\n„Zapytałem Sennheisera, a oni wskazali mi kilka opcji, w efekcie sparowaliśmy kapsułę Neumann z Digital 6000. Nie trzeba było się w ogóle zastanawiać. Od tego czasu wydajność systemu, przy tej ilości częstotliwości do wyboru, jest po prostu oszałamiająca. Od tego czasu wożę ten system po całym globie i nigdy mnie nie zawiódł. Ponadto, nie muszę się martwić o rozszerzenie niektórych pasm częstotliwości w różnych krajach, dzięki niezwykle efektywnemu systemowi RF. Mówiąc krótko, od początku do końca nigdy mnie nie zawiódł” – powiedział Sean Quackenbush.\nNiezawodne funkcjonowanie z myślą o kliencie\nBez względu na to, w jakim punkcie kariery i na jak wielkich scenach aktualnie się znajdują, Sennheiser staje u boku swoich klientów: „Sennheiser wspiera mnie już od niemal 20 lat – prawie całą moją karierę. Digital 6000, jak i wsparcie Sennheisera, są na najwyższym poziomie” – dodał Quackenbush.\n„Wsparcie od Sennheisera jest rewelacyjne. Za każdym razem, gdy mam problem – co jest naprawdę rzadkie – Sennheiser zawsze szybko reaguje i mój problem jest zazwyczaj rozwiązywany maksymalnie w ciągu 24 godzin. Jako inżynierowie dźwięku, decydujemy się na stosowanie określonych produktów w oparciu o ich właściwości dźwiękowe. Dla mnie jednak obsługa klienta jest tym, co determinuje mój wybór. Od samego początku miałem wielkie wsparcie od firmy Sennheiser i nadal będę korzystał z ich produktów” – powiedział Blackwell.\nNowa strona internetowa Polsound\nTeatr Dramatyczny w Płocku – Rozwiązania z oferty firmy Polsound w teatrze nowej generacji\nW dniu 26 stycznia odbyła się 62. edycja dorocznej gali GRAMMY Awards, podczas której wystąpili m.in. Lizzo, Blake Shelton i...


Wysłane: 11 grudnia 2009 13:51:15 przy kursie: 18,20 zł\nTakie info to pozytywna "papka marketingowa", ważniejsze będą twarde wyniki za IV kw i cały rok :) ale głębszego szorowania po "dnie" nie powinno być.\nDobra okazja na dobranie ...jeśli się wierzy w przyszły trend w oparciu o wyniki i profil firmy.\nWysłane: 14 grudnia 2009 11:49:42 przy kursie: 18,05 zł\nWg mnie nie jest to tylko "papka" tylko obietnica przyszłych zysków a to chyba sie kupuje na giełdzie a zysk już skonsumowany nie jest tak atrakcyjny inwestycyjnie.\nWysłane: 15 grudnia 2009 18:07:34 przy kursie: 18,20 zł\nkurs sie normuje, stabilizuje ..rownowaga w poblizu 18.20 +-0.20 :)\n... wyczekiwanie na większe pozytywne wieści.\nWysłane: 17 grudnia 2009 10:55:01 przy kursie: 18,07 zł\nCO SIĘ DZIEJĘ Z TYM PAPIEREM??????\nWysłane: 17 grudnia 2009 12:26:38 przy kursie: 18,07 zł\nKtoś tanio oddaje i ktoś to odbiera...\nMi już ręce opadły jak zobaczyłem że ładnie wszystko schodzi po 17,95. W moim przypadku będzie to inwestycja na zasadzie lokaty bo póki co o sprzedaży po odpowiadającej mi cenie minimalnie nie mam co marzyć.\nWysłane: 17 grudnia 2009 15:21:41 przy kursie: 18,07 zł\nKrótkoterminowo lub średnio bym tak zbyt emocjonalnie nie podchodził. Nie po to Dragados wchodził w akcjonariat >26zł. Wiekszość akcji od strony freefloat jest zbyt niska.\nPod względem profilu firma poradzi sobie z typowymi i nietypowymi inwestycjami budowlano-inzynieryjnymi. Koniuktura może aktualnie "nie teges", ale w koncu bedzie czas by przebić bariere 20zł.\nEmocje nie mogą decydować o sprawach strategii ... :)\nWysłane: 18 grudnia 2009 09:30:10 przy kursie: 17,80 zł\nEmocje nie mogą decydować ale trudno sie od nich uwolnić\nMam nadzieję że przyjdzie lepszy czas na PQA...\nWysłane: 18 grudnia 2009 10:48:43 przy kursie: 17,80 zł\nPytanie co będzie dalej, bo nie mam wyczucia: raczej wycofanie spółki z giełdy w drugim wezwaniu, już po niższej cenie, czy raczej odwrotne przejęcie, zmiana nazwy i pojawienie się na GPW w pełnej krasie?\nmoże to celowa zaniżanie by wycofać spółkę jak pisał WatchDog\nWysłane: 18 grudnia 2009 11:27:31 przy kursie: 17,80 zł\nCzy dobrze rozumiem? - PQA ma zniknąć z giełdy?\nWysłane: 18 grudnia 2009 11:38:35 przy kursie: 17,80 zł\nŻle, to było jedno z przypuszczeń WatchDog'a drugie było takie że Hiszpanie wiedzą co robią i że będą chcicieli zmienić nazwę i pod nową nazwą funkcjonowac w pełni na giełdzie.\nTyle że każda z tych opcji potrzebuje sporo trochę czasu.\nA póki co mali akcjonariusze o słabych nerwach wzajmnie sie nakręcają i wszystko spada... pewnie potrzebują kasy na Święta i Nowy Rok\nWysłane: 18 grudnia 2009 11:43:27 przy kursie: 17,80 zł\nNo to mnie troszkę uspokoiłeś. Dopakowałem się wczoraj troszkę i przez chwilkę miałem wrażenie, że zupełnie niepotrzebnie Nic tam... czekamy i zobaczymy co nowy roczek przyniesie.\nWysłane: 20 grudnia 2009 23:11:55 przy kursie: 17,80 zł\nTo nie jest informacja, tylko pytanie: czy gdzieś nie przewinął się Kolegom wątek, że p. Stefański ma opcję odkupu sprzedanych akcji? Mam wrażenie, że gdzieś o tym czytałem, ale za nic w świecie nie mogę odnaleźć.\nEdytowany: 20 grudnia 2009 23:12\nWysłane: 21 grudnia 2009 13:28:14 przy kursie: 17,70 zł\nWysłane: 22 grudnia 2009 12:04:36 przy kursie: 17,55 zł\nWysłane: 22 grudnia 2009 12:51:38 przy kursie: 17,55 zł\nWysłane: 22 grudnia 2009 15:22:21 przy kursie: 17,55 zł\nTej spółce w najbliższym czasie nic nie pomoże. Jak dla mnie na najbliższy kwartał PQA to trup. Będę trzymać akcje tylko dlatego, że nie mam zamiaru tracić więcej niż straciłem na tym papierze do tej pory. Jak pojawi się cena przy której wyjdę na zero - wywalam wszystko i zapominam o tej spółce.\nWysłane: 22 grudnia 2009 16:03:09 przy kursie: 17,55 zł\nWychodze z założenia odwrotnie. Wybieram sredni-dłuższy horyzont :) i bedzie cool.\nWysłane: 23 grudnia 2009 10:36:08 przy kursie: 17,18 zł\n:) Desperaci krotkoterminowi pozbywali sie akcji dziś po 17... kurs wraca na okolice 17.40 :)\nWysłane: 23 grudnia 2009 11:17:57 przy kursie: 17,18 zł\nTo raczej nie desperaci... Papier jest słaby, brak jakichś dobrych informacji, mogących być podstawą do wzrostów. To powoduje, że dość łatwo jest ściągnąć cenę w dół. Zauważyłem, że przez chwilę szło poniżej 17 zł. Moim zdaniem kurs nie wraca na 17,40 - zostanie ściągnięty do 17 a nawet niżej. I będzie leciało dopóki PQA nie ruszy tyłka...\nWysłane: 23 grudnia 2009 14:40:39 przy kursie: 17,18 zł\nKurs zwalony z 27 zł na 17...c/wk dla Poli=0,72,w sektorze 1,60,zyski w kolejnych kwartałach...a co najwazniejsze:renomowany inwestor,jedna z największych firm budowlanych w Europie,a wraz z nią...super perspektywy...Odpowiedzcie sobie sami,czy jest sens sprzedawania teraz tego papieru...


Jak wiązać szalik do kurtki z kapturem? – Cellbes.pl\nJak wiązać szalik do kurtki z kapturem?\nCiepły szal nie tylko ochroni Cię przed chłodem, ale też wzbogaci casualową lub elegancką stylizację. Jak nosić szalik do kurtki z kapturem? Sprawdź nasze pomysły na szal w codziennym wydaniu. Przekonaj się, jak sposób wiązania szalika może wpłynąć na charakter Twojego stroju i odmienić Twój wygląd. Dzięki naszym wskazówkom dowiesz się, jaki szalik wybrać do kurtki z kapturem i jak uniknąć modowej wpadki. Zaczynamy!\nZacznijmy od jednego z najbardziej popularnych sposobów na wiązanie szalika. Mowa o wiązaniu w stylu paryskim. Jeśli jeszcze go nie znasz, z łatwością opanujesz ten węzeł. Możesz wykorzystywać go nie tylko wtedy, gdy zakładasz kurtkę z kapturem. Doskonale sprawdzi się także z płaszczem czy marynarką. Jak wiązać szalik do kurtki w stylu paryskim? Zacznij od złożenia go na pół. Następnie ułóż złożony szal na szyi w ten sposób, by luźne końcówki znajdowały się niżej. Przełóż je przez pętelkę po drugiej stronie szala i delikatnie pociągnij. Węzeł powinien znaleźć się na środku. To uniwersalne wiązanie stanowi dobry wybór, niezależnie od stylizacji. Wiele kobiet ma dylemat, dotyczący tego, jak nosić szalik do kurtki z kapturem. Czy należy założyć kaptur kurtki na głowę, a następnie zawiązać szalik? Czy może pominąć zakładanie kaptura? Wybierz to rozwiązanie, które okaże się dla Ciebie bardziej komfortowe.\nPoza sposobem wiązania ważny jest także kolor szala. Jeśli planujesz założyć czarną kurtkę, wybierz model w odcieniu szarości. Możesz też postawić na barwny szal z fantazyjnymi wzorami, który nada Twojej stylizacji oryginalnego charakteru. Zadbaj o to, by szalik i czapka łączyła wspólna tonacja kolorystyczna. Wybierz zestaw w tym samym odcieniu lub w zbliżonym kolorze. Jak wiązać szalik do kurtki? Owiń go wokół szyi, a końcom pozwól swobodnie zwisać z przodu. Jeśli posiadasz model z frędzlami, wyeksponuj je. Stonowany, wąski szalik możesz nosić pod kurtką. To praktyczne rozwiązanie, które ułatwi Ci jej zapinanie i odpinanie. Minusem w tym przypadku jest jednak większa objętość kurtki pod szyją. Jak nosić szalik do kurtki, jeśli posiadasz dużych rozmiarów model? Zdecyduj się na luźne wiązanie, które zapewni Ci nonszalancki wygląd. Ułóż szal na szyi, jeden jego koniec zarzuć na plecy, a drugi pozostaw z przodu.\nNiezależnie od tego, na jaki sposób wiązania się zdecydujesz, wybierz taki model, który będzie pasował do koloru oraz typu kurtki. W zestawie z outdorową kurtką z kapturem doskonale sprawdzą się szale w kratę lub gładkie. Jaki szalik do puchowej kurtki będzie odpowiedni? Jeśli ma ona sportowy fason, polecamy szaliki z dresowej tkaniny, dzianiny lub polaru. Wykorzystaj je jako barwny akcent i postaw na model w energetycznym kolorze. Gdy chcesz osiągnąć stonowany efekt, wybierz szalik w odcieniu szarości, brązu lub beżu. Dużą popularnością cieszą się obecnie fantazyjne szale z grubo dzianej włóczki. Często ozdobione są frędzlami lub efektownym wzorem. One także doskonale komponują się z puchową kurtką i stanowią dobry wybór w przypadku casualowych stylizacji.\nWiesz już, jak wiązać szalik do kurtki z kapturem. A może wymyślisz swój sposób? Pamiętaj jednak, by unikać łączenia ciepłych, zimowych kurtek z delikatnymi szalami, odpowiednimi raczej do eleganckich stylizacji. Jeśli kurtka z kapturem pokryta jest wzorami, postaw na gładki szal. Barwny model będzie dobrym wyborem wyłącznie do jednokolorowej kurtki. Modne szale znajdziesz w ofercie sklepu Cellbes. Wybierz jeden z nich, by urozmaicić zimowe i jesienne stylizacje.


Edu Marangon – Wikipedja, wolna encyklopedia\nEdu Marangon, właśc. Carlos Eduardo Marangon (ur. 15 lutego 1963 w São Paulo) – piłkaż brazylijski, występujący podczas kariery na pozycji ofensywnego pomocnika.\nKarierę piłkarską Edu Marangon zaczął w klubie Portuguesie São Paulo w 1984 roku. W lidze brazylijskiej zadebiutował 29 stycznia 1984 w zremisowanym 0-0 meczu z Santa Cruz Recife. W 1988 roku wyjehał do Europy do Torino FC. W Turynie spędził sezon, w kturym rozegrał 22 mecze i stżelił dwie bramki. W 1989 roku pżeszedł do portugalskiego FC Porto. Był to nieudany transfer, gdyż Edu rozegrał tylko dwa mecze ligowe i miał minimalny udział w mistżostwie Portugalii 1990.\nW 1990 roku powrucił do Brazylii i został zawodnikiem CR Flamengo. Z Flamengo szybko odszedł do Santosu FC, w kturym grał w latah 1990–1991. W latah 1991–1992 występował w SE Palmeiras, z kturego wyjehał do nowo utwożonej J-League do Yokohamy Flugels. Z Yokohamą zdobył Puhar Cesaża w 1993 oraz Azjatycki Puhar Zdobywcuw Puharuw 1995. W 1995 roku występował w Urugwaju w Nacionalu Montevideo. W 1996 roku występował w SC Internacional oraz Coritibie.\nW Coritibie 17 listopada 1996 w wygranym 2-0 meczu z Grêmio Porto Alegre Edu rozegrał ostatni mecz w lidze brazylijskiej. W lidze brazylijskiej rozegrał 94 mecze i stżelił 10 bramek. Karierę zakończył w Bragantino Bragança Paulista w 1997 roku.\nW reprezentacji Brazylii Edu Marangon zadebiutował 19 maja 1987 w zremisowanym 1-1 meczu z reprezentacją Anglii podczas Stanley Rous Cup, ktury Brazylia zdobyła. W tym samym roku Edu brał udział w Copa América 1987, na kturym Brazylia odpadła w fazie grupowej. Edu wystąpił w obu meczah Brazylii z Wenezuelą (bramka w 33 min.) oraz Chile. Na następny meczu Edu musiał czekać tży lata do 13 grudnia 1990, kiedy to wystąpił w zremisowanym 0-0 meczu z reprezentacją Meksyku, ktury był jego ostatnim meczem w reprezentacji.\nPo zakończeniu kariery piłkarskiej Edu Marangon został trenerem. Prowadził m.in. Internacional Limeira i tżykrotnie Juventus São Paulo.\nMiniencyklopedia Piłka Nożna nr 11-12 2004, Historia meczuw reprezentacji Brazylii 1957–2004, Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, s. 47–48, 54.


Ciągnik ewakuacyjny Tank transporter Albion CX33 | Encyklopedia Uzbrojenia II Wojny Światowej\nCiągnik ewakuacyjny CX33 został opracowany w 1942 roku w brytyjskich zakładach Albion Motors Ltd. w Scotstoun koło Glasgow. Prototyp ukończono w styczniu 1943 roku.\nPlanowany jako transporter najcięższych czołgów. Był zdolny do holowania przyczep o masie 75 ton (w 1948 roku użyto go np. do wyholowania z hali produkcyjnej największego opracowanego w Wielkiej Brytanii samolotu Bristol Type 167 „Brabazon”). Nie znalazł on uznania w oczach brytyjskiej armii ze względu na wysoką cenę i znaczne skomplikowanie konstrukcji. W odpowiedzi producent przygotował drugi prototyp, w którym układ kierowniczy działał na koła pierwszych dwóch osi. Ukończono go dopiero w sierpniu 1945 roku i zakończenie wojny przerwało dalsze prace.\nPrędkość maksymalna: 8×8\n2 silniki 6-cyl. w układzie rzędowym, chłodzone cieczą,\nzapłon iskrowy, pojemność 10.487 cm3,\no mocy 140 hp każdy\nOba silniki były zamontowane obok siebie za umieszczoną z przodu kabiną załogi. Podwozie stanowiły cztery umieszczone blisko siebie osie. Pierwszy silnik napędzał obie przednie osie, natomiast drugi obie tylne osie. Skrętne koła znajdowały się na pierwszej i ostatniej osi.


Ministerstwo: Studenci farmacji nie muszą płacić szpitalom za możliwość stażu w aptece, ale... - Farmacja.pl\nFarmacja.pl > Aktualności > Aktualności - mgr.farm > Ministerstwo: Studenci farmacji nie muszą płacić szpitalom za możliwość stażu w aptece, ale…\nMinisterstwo: Studenci farmacji nie muszą płacić szpitalom za możliwość stażu w aptece, ale…\nMinisterstwo Zdrowia oraz Ministerstwo Nauki jednoznacznie potwierdziły, że studenci farmacji nie muszą płacić szpitalom za możliwość odbywania stażu w aptece. Koszty związane z organizowaniem i odbywaniem praktyk zawodowych wynikających z programu studiów powinny być pokrywane przez uczelnie w ramach ich środków finansowych. Istnieje jedne jednak sytuacja, gdy szpital takich opłat może żądać…\nW sytuacji gdy student realizuje praktyki w miejscu innym niż wskazane przez uczelnię, musi liczyć się z możliwością ewentualnych kosztów związanych z jej odbywaniem (fot. Shutterstock)\nNa początku sierpnia serwis AptekaSzpitalna.pl jako pierwszy informował o problemach studentów farmacji ze znalezieniem miejsc na odbycie obowiązkowej praktyki zawodowej w aptekach szpitalnych. Okazało się, że niektóre szpitale oczekiwały od studentów zapłaty za możliwość odbycia takiego stażu.\n– Nawet 400 złotych za miesiąc musi zapłacić student farmacji za odbycie praktyki po IV roku studiów w aptece szpitalnej – donosił serwis AptekaSzpitalna.pl (czytaj więcej: Studenci farmacji muszą płacić szpitalom za staż w aptece?).\nStudenci alarmowali, że w przynajmniej 5 szpitalach, zażądano od nich zapłaty za możliwość odbycia stażu w ich aptece. Szpitale tłumaczyły, że same borykają się z problemami finansowymi, a za sposób i tryb odbywania przez studentów praktyk zawodowych odpowiadają poszczególne uczelnie medyczne.\nPo publikacjach w serwisie AptekaSzpitalna.pl, tematem zajął się również Nasz Dziennik, powołując się na stanowisko, jakie wydało w tej sprawie Niezależne Zrzeszenie Studentów (czytaj więcej: Nie ma zgody na odpłatne praktyki studentów farmacji). Odpowiedzi na to stanowisko udzieliło niedawno Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego wyjaśniając, że praktyki zawodowe studentów stanowią integralną część działalności dydaktycznej uczelni oraz procesu kształcenia.\n– Praktyki ujęte w programie studiów obejmują kształcenie oraz doskonalenie umiejętności niezbędnych do ukończenia studiów. Uczelnie publiczne otrzymują środki finansowe z budżetu państwa na działalność dydaktyczną, w tym na kształcenie studentów na studiach stacjonarnych – informuje MNiSW.\nJak dalej wyjaśnia resort, w związku z tym koszty związane z organizowaniem i odbywaniem praktyk zawodowych wynikających z programu studiów powinny być pokrywane przez uczelnie w ramach tych środków finansowych.\nGłos w sprawie zabrało także Ministerstwo Zdrowia, które podkreśla, że każda uczelnia posiada bazę podmiotów leczniczych, z którymi są podpisane umowy, w ramach których studenci mogą odbywać praktyki bez ponoszenia indywidualnych kosztów. Resort zwraca jednocześnie uwagę, że nie wszyscy studenci są zainteresowani korzystaniem z jednostek proponowanych przez uczelnię.\nW sytuacji gdy student realizuje praktyki w miejscu innym niż wskazane przez uczelnię, musi liczyć się z możliwością ewentualnych kosztów związanych z jej odbywaniem\nPodsumowując jednak, resort przyznaje, że każdy student powinien mieć zapewnioną możliwość odbycia bezpłatnych praktyk w szpitalach klinicznych lub innych posiadających umowę z poszczególnymi uczelniami.\nStudenci obawiają się zatem, czy kwestia opłat nie będzie nadal podnoszona ze strony szpitali.\n– Stanowiska Ministerstwa Zdrowia oraz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z jednej strony wskazują na to, że uczelnie nie mogą pobierać opłat za obowiązkowe praktyki od studentów, natomiast według mnie, wciąż pozostaje furtka dla tego typu praktyk ze strony szpitali. Mogą się one tłumaczyć tym, że nie mają podpisanej umowy z uczelnią. Optymalnym rozwiązaniem byłoby, gdyby uczelnia zapewniła wystarczającą liczbę miejsca na praktyki dla wszystkich studentów – komentuje sytuację student farmacji w rozmowie z Naszym Dziennikiem.\n« Poprzedni artykułAOTMiT: 41. posiedzenie Rady Przejrzystości\nNastępny artykuł »Ulotka dla pacjenta – inhibitory konwertazy angiotensyny


Terapia: sezon 4, odcinki 1-10 - recenzja - naEKRANIE.pl\nTerapia: sezon 4, odcinki 1-10 - recenzja\nTerapia wróciła z nowym sezonem po dziesięciu latach, a w rolę terapeutki wciela się teraz Uzo Aduba. Jak serial wypada w nowym, odświeżonym i mocno osadzonym we współczesności wydaniu?\nPamela Jakiel 8 czerwca o 13:56\nrecenzja terapia 4. sezon\nTerapia to popularny przed laty serial HBO, skupiający się na życiowych problemach terapeuty i jego pacjentów. Produkcja spotykała się ze świetnymi ocenami krytyków i bardzo dobrym przyjęciem przez widzów, a w niektórych krajach, w tym w Polsce, powstały nawet „lokalne” wersje serii. Teraz, po ponad dekadzie, stworzona przez Rodrigo Garcię produkcja doczekała się kontynuacji. W czwartym sezonie serialu HBO zaszły jednak spore zmiany. Przede wszystkim w roli głównej nie występuje już Gabriel Byrne, a równie świetna Uzo Aduba, zaś akcja przeniesiona została do słonecznej Kalifornii. Doktor Brooke Taylor, która zastąpiła w doktora Paula Westona, przyjmuje swych pacjentów w swym stylowym, nasyconym kolorami domu z olśniewającym widokiem na Los Angeles.\nOdświeżony format nie powstał w oderwaniu od rzeczywistości – dużą rolę odgrywają w fabule współczesne problemy Ameryki. Akcja toczy się w pandemicznej rzeczywistości, która nie pozostała bez wpływu na życie doktor Brooke i jej pacjentów. Serial rozgrywa się w momencie wychodzenia z kryzysu epidemicznego, tak więc Taylor spotyka się ze swymi pacjentami zarówno online, jak i osobiście. Serial ukazuje proces terapii trzech osób. Pierwszą z nich jest doskonale grany przez Anthony’ego Ramosa Eladio, cierpiący na problemy ze snem chłopak mający chorobę dwubiegunową. Za jego terapię płacą bogaci pracodawcy – opiekuje się on bowiem niepełnosprawnym mężczyzną. To właśnie pomiędzy Eladio a Brooke obserwujemy najciekawszą, najbardziej wpływającą na obie strony relację, opartą bowiem na… obustronnym przeniesieniu. Drugim pacjentem jest portretowany przez Johna Benjamina Hickeya Colin – mężczyzna, który chodzi na terapię w ramach zwolnienia warunkowego, a od opinii Taylor zależą jego losy. To niezwykle charyzmatyczny pacjent, sesje z nim są najbardziej dynamiczne. Trzecią pacjentką jest Leila, w którą wciela się Quintessa Swindell. Pochodząca z zamożnej rodziny nastolatkę na terapię wysłała babcia po tym, jak dowiedziała się, że dziewczyna „postanowiła zostać” lesbijką.\nKażdy z tych przypadków jest interesujący i angażujący (oczywiście w różnym stopniu), a to, co siedzi w umysłach i duszach bohaterów, poznaje się z niemałą przyjemnością. Każdy z nich jest bowiem zagadką, którą wartą odkryć. Terapia to serial niesłychany pod tym względem, że w zasadzie jedyne, co robią bohaterowie przez każdy z półgodzinnych odcinków, to rozmowa, a to wystarczy, by nas zainteresować. Mamy do czynienia z ciekawym doświadczeniem odbiorczym – musimy sami wyobrazić sobie historie, które pacjenci opowiadają, zwizualizować bliskie osoby, o których wspominają. To jednak, co mówią, angażuje bardziej, niż gdyby zaserwowano nam sfilmowane perypetia postaci. Fascynuje też sam proces terapii, która, jak mówi jeden z bohaterów, „otwiera szczelnie zamkniętą puszkę, lecz nie wszyscy pacjenci chcą i mogą sobie na do pozwolić”. Z ogromnym zainteresowaniem ogląda się to, jak doktor Brook prowadzi rozmowę, jak wyłapuje niuanse w wypowiedziach pacjentów, jak duże znaczenia ma nie tylko co, ale i jak mówią, a wreszcie, jak niespodziewanie dochodzi w terapii do przełomów.\nNiektóre sesje są bardziej żywiołowe, inne mniej. Zdarzają się też niestety odcinki mniej porywające. Do tej pory najmniej angażująco, co nie znaczy, że nieciekawie, wypadają sesję z Leilą. Może być to spowodowane faktem, iż doktor Taylor ma problem, by dotrzeć do pacjentki, by skłonić ją do szczerości. Istnieje więc szansa na to, że i wątek najmłodszej pacjentki stanie się bardziej wciągający. W wypowiedziach pacjentów, także Leili, przewijają się natomiast liczne problemy współczesnych Stanów Zjednoczonych - tak ekonomiczne, jak i społeczne czy rasowe. Bohaterowie mają bardzo dużo przemyśleń na te tematy – czasami możemy jednak odnieść wrażenie, że pewne kwestie przemycane są do ich wypowiedzi nieco na siłę. Oczywiście na plus można ocenić to, że twórcy ukazują tak problemy osób kolorowych, jak i, paradoksalnie, niesprawiedliwości, z jakimi spotyka się biały, heteroseksualny mężczyzna ze względu na bycie uprzywilejowanym. Dobrze też, że serial nie jest zawieszony w próżni, jednak to dla konkretnej, siedzącej u terapeutki jednostki ogląda się ten serial i to jej proces zdrowienia chcemy zobaczyć. Momentami twórcy wydają się trochę za bardzo od tego odchodzić.\nJednym z największych plusów tego serialu bezapelacyjnie jest natomiast sama doktor Taylor – postać niezwykle udana, świetnie napisana i rewelacyjnie zagrana. Nie mamy wątpliwości, że Brooke jest świetną terapeutką. Taką, która cytuje Carla Gustava Junga, taką, na którą każdy chciałby trafić. Nie jest oczywiście idealna i zdarza jej się odejść od stricte profesjonalnych relacji, czasami jednak jej wychodzenie poza schemat, dla widzów bardzo ciekawe, ma dobre skutki dla pacjentów. Serial świetnie pokazuje to, z czym musi się zmierzyć jako terapeutka – z atakami na nią samą, na jej autorytet. Dla niej, tak dobrej i doświadczonej specjalistki, to jednak pestka. Sama zaś praca doktor Taylor, praca lekarza duszy, bywa bardziej fascynująca niż praca lekarza medycyny.\nDoktor Brooke mamy jednak możliwość zobaczyć nie tylko w roli terapeutki. Niektóre z odcinków serialu skupione są bowiem wyłącznie na niej prywatnie. Widzimy ją wtedy w roli… pacjenta. Jej przypadek ukazuje, że czasami rady, których udzielamy innym, trudniej zastosować nam do samych siebie. W roli „terapeutki” występuje zaś przyjaciółka Brooke, Rita, która pełni w jej życiu jeszcze inną, bardzo ważną rolę… Rita zmusza Taylor do zadawania sobie trudnych pytań - również tych dotyczących trudnej przeszłości, burzliwej młodości i uzależnienia. Doktor Taylor poznajemy więc i z drugiej, prywatnej strony – wiemy, że przeżywa śmierć ojca, ale po jego odejściu musi zmierzyć się nie tylko z samym odejściem, lecz także z przeszłością, na której piętno odcisnęły decyzje wymagającego rodzica. Relacja z nim nie była bowiem usłana różami i to właśnie on odpowiada za największy żal, największą nierozwiązaną sprawę Brooke z przeszłości. Sprawę, z którą dopiero po jego śmierci postanowi się zmierzyć. I prosić o wybaczenie… dla samej siebie. Uzo Aduba doskonale odnajduje się zarówno w sekwencjach sesji terapeutycznych, jak i w scenach swobodnych, kiedy pokazuje swoje prywatne oblicze. Dzięki odtwórczyni oraz scenarzystom mamy wrażenie, że Brooke Taylor jest prawdziwą postacią.\nWciąż największą siłą tego serialu jest jednak to, że terapia bohaterów momentami staje się uniwersalna i również widzowie mogą z niej wynieść coś dla siebie. Obserwujemy pewne dyskutowane na sesjach schematy i mechanizmy, które później wychwycić możemy we własnym życiu. Wartością tej produkcji jest także to, że zachęca do zrozumienia innych. Ogólnie kino, seriale czy szeroko rozumiana sztuka ma taki cel, lecz Terapia pomaga rozwinąć empatię szczególnie dobrze. Poznawanie wnętrza bohaterów jest ogromnie interesujące, ale niejednokrotnie pozwala zrozumieć nas samych. Serial zachęca więc, by stać się nie najlepszą wersją siebie, a najbardziej świadomym, autentycznym sobą. By spojrzeć w głąb siebie. Bo jak mamy poznawać i rozumieć świat, jeśli nie znamy i nie potrafimy zrozumieć samych siebie?\nTerapia doczekała się całkiem udanego, atrakcyjnego odświeżenia dzięki terapeutce, jej pacjentom i miejscu, w którym rozgrywa się akcja. Wygląda na to, że serial powrócił w odpowiednim momencie – po miesiącach pandemii seria może trafić na podatny grunt. Seans dziesięciu pierwszych odcinków zdecydowanie zachęca do obejrzenia pozostałych czternastu.\nThe White Lotus - zwiastun satyrycznego miniserialu od HBO\nHBO GO - nowości na czerwiec 2021. Pełna lista filmów i seriali


Pojemnik na leki tygodniowy, kasetka na leki tygodniowa - Apo-Discounter.pl\nStrona główna > Zdrowie > Sprzęt medyczny > Pozostałe akcesoria > Anabox 1x7 pojemnik na leki tygodniowy turkusowy\nAnabox 1x7 pojemnik na leki tygodniowy turkusowy (1 szt.)\nPraktyczny pojemnik do przechowywania leków\nWyznacza dawkowanie leków na cały tydzień\nBezpieczne przechowywanie, idealny do zabrania w podróż lub do pracy\nBiałe opakowanie z turkusową pokrywką\nNr art.: 05986810\nAnabox 1x7 pojemnik na leki tygodniowy turkusowy (Opakowanie: 1 szt.) to praktyczny pojemnik, który służy do przechowywania i dzielenia leków na cały tydzień. Dzięki niemu zmniejsza się ryzyko pominięcia któregoś z leków lub ewentualnej pomyłki.\nZamykane opakowanie w kolorze turkusowym sprawia, że jest on idealny do biura i bezpieczny podczas konieczności zabrania leków w podróż.\nAnabox 1x7 pojemnik na leki tygodniowy turkusowy (Opakowanie: 1 szt.) umożliwia bezpieczne przechowywanie, a dzięki temu przyjmowanie leków. Pojemnik jest podzielony na dni tygodnia, poszczególne przegródki są mocno zamknięte, dzięki czemu tabletki nie mogą przypadkowo wypaść. Aby otworzyć poszczególne przegródki wystarczy nacisnąć górę odpowiedniej pokrywy.\nObudowa wykonana jest z wysokiej jakości tworzywa sztucznego i może być łatwo czyszczona w zmywarce.\nNależy zdjąć pokrywę odpowiedniego dnia i wypełnić przegródkę odpowiednimi lekami.\nPrzechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.Anabox 1x7 pojemnik na leki tygodniowy turkusowy (Opakowanie: 1 szt.) możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.\nSprawdź opinie naszych klientów o produktach Anabox 1x7 pojemnik na leki tygodniowy turkusowy\nPraktyczny i solidnie wykonany.\nKlienci, którzy kupili ten produkt, kupili także Daysy monitor cyklu miesiączkowego z Bluetooth zł 1.194,39\nzł 1208,98 *\nW sumie oszczędzasz: zł 103,15


Szwedzka Akademia właśnie ogłosiła swoją decyzję. Laureatem literackiej nagrody Nobla za całokształt twórczości został Kazuo Ishiguro.\nKazuo Ishiguro to brytyjski pisarz japońskiego pochodzenia, który urodził się w Nagasaki. Jego rodzina przeniosła się do Anglii w latach 60. Jest autorem powieści, opowiadań, ale także scenariuszy do filmów i tekstów piosenek. W Polsce ukazały się powieści: Kiedy byliśmy sierotami, Malarz świata ułudy, Pogrzebany olbrzym, Okruchy dnia i inne.\nMagazyn Time umieścił powieść science fiction Nie opuszczaj mnie na liście 100 najlepszych książek anglojęzycznych, a The Times dodał go do listy 50 największych brytyjskich pisarzy od 1945 roku. W 1986 roku otrzymał Whitbread Award. Później za powieść Okruchy dnia zdobył w 1989 roku Nagrodę Bookera – najbardziej prestiżową nagrodę literacką w Wielkiej Brytanii.\nTa ostatnia powieść została zekranizowana w 1993. Główną rolę w filmie zagrał Anthony Hopkins, a obraz wyreżyserował James Ivory, który nakręcił jeszcze jeden film na podstawie książki noblisty. Obraz Biała hrabina ukazał się w 2005 roku. Pięć lat później na ekrany kin wszedł Nie opuszczaj mnie w reżyserii Marka Romanka.\nWśród tegorocznych kandydatów typowany był m. in. Haruki Murakami, Ngugi Wa Thiong’o, a także Margaret Atwood (na podstawie jej powieści nakręcono serial Opowieść podręcznej).\nW ostatnich latach literacką nagrodę Nobla otrzymali m. in. Bob Dylan, Swiatłana Aleksijewicz, Patrick Modiano, Alice Munro, Mario Vargas Llosa, Orhan Pamuk.\nTagi: Kazuo IshiguroNagroda NoblaNobel


Clippers wracają zza grobu, odrabiają 22 punkty straty [2-2] - Gwiazdy Basketu\noklahoma city thunder – los angeles clippers [game 4]\nNie mam pojęcia ile razy w historii NBA playoffs zdarzyło się, że drużyna odrabiała 2o punktów straty, a następnie wygrywała mecz, ale pamiętam ostatnie trzy, z czego LA Clippers robią to drugi raz!\nThunder mieli ten mecz (i całą serię) w kieszeni. W pierwszej kwarcie ich przewaga nie podlegała dyskusji. Westbrook szalał nie spuszczając palca z klawisza turbo, Durant trafiał na półdystansie i jakby tego było mało Serge Ibaka robił chłopakom miejsce pod koszem ładując dwie trójki! Można powiedzieć, że odjechali rywalom na czystym talencie. 29-7!\nDlaczego mówię o talencie, a nie dobrej grze? Bo goście wcale nie grali dobrze!! Po obu stronach panował chaos, roiło się od podań przez ręce, pogubionego krycia, pomyłek przy jego przekazaniu… Caron Bulter kompletnie nie radził sobie z kryciem najlepszego rezerwowego NBA Jamala Crawforda (i vice versa), to samo Derek Fisher. Rzuty przestały wpadać, ale zamiast atakować obręcz – chłopaki rzucali dalej.\nDo tego dołożyli się sędziowie, źli czy dobrzy, nie wiem, nie mi oceniać, na pewno niekonsekwentni: w pierwszej kwarcie towarzystwo prało się regularnie, w drugiej każdy dotyk zamieniano w faul.\nNie zamierzam oceniać też Russella Westbrooka i jego decyzji w końcówce spotkania, bo choć w jego naturze jest jazda na kosz czy też zdobywanie punktów, to raczej Scott Brooks odpowiada za fatalną grę OKC w finałowych minutach. Czy tylko ja odniosłem wrażenie, że pięciu Clippers walczyło z dwójką Thunder?\nOKC osiedli na laurach, pogubili mentalnie, a liczba akcji izolacyjnych wymknęła spod kontroli. Walczący o życie gospodarze skoncentrowali się na dwóch zawodnikach i zwyciężyli…\nWaleczny Chris Paul podprowadził chłopaków w IV kwarcie zdobywając 6 kolejnych punktów, a ostatnie pięć minut należało do najmniejszego na boisku Darrena Collisona (78 kg). Jego odporność psychiczna zrobiła różnicę. Niby nie zrobił nic takiego, po prostu nie popełniał błędów. Mijał zwodem bądź wybiegał do kontry, wystarczyło.\nWłaśnie gdy Doc Rivers wystawił na parkiet trójkę maluchów (Paul, Collison, Crawford) okazało się, że Thunder nie wiedzą, co robić. Stres wywołany konsekwentnie zmniejszanym przez rywali deficytem punktowym, Staples Center patrzące na ręce, gotowe eksplodować w przypadku straty piłki oraz szybkość pierwszej linii Clippers wprowadziły taki zamęt w poczynania OKC, że trudno to było oglądać.\nObrona gości przykleiła się do Duranta, Scott Brooks zużył wszystkie przerwy na żądanie próbując zahamować rytm przeciwnika, którzy jednak nie tylko dogonili Thunder, ale przejechali po nich w ostatniej minucie spotkania. Innymi słowy: peleton dopadł dwójkę kolarzy, którzy wysforowali się przed szereg na początku wyścigu.\nstasio 12 Maj, 2014 at 09:21\nDziwi mnie, że nie ma ani słowa o Collisonie który w końcówce przeszedł sam siebie i dwoich się i troił na boisku i prawdopodobnie dzięki niemu wygrali ten mecz, najpierw odpalił zza łuku a potem nie odstępował westbrooka na krok i po stracie dodał 2 dające przewagę punkty w ostatniej minucie\nkamil 12 Maj, 2014 at 09:22\nboli torba od samego patrzenia:)\nMVP 12 Maj, 2014 at 09:41\nDokładnie. Collison wygrał ten mecz, a Griffin mało co go nie wdupił przez swój timing -.-\nKD35 12 Maj, 2014 at 10:03\nTo OKC przegrało ten mecz a nie Clipsy wygrały\nRYSIU PEJA SOLUFKA 12 Maj, 2014 at 10:05\n997 ten numer to klopoty\n2KFun 12 Maj, 2014 at 10:12\nRampage~ 12 Maj, 2014 at 10:39\nOglądałem i nie wierzyłem że da sie coś zrobić z tym wynikiem :p Przez ponad 3 kwarty grali tragicznie,a w połowie 4 nagle zaczęli grać :p Do tego czasu to jedynym w zasadzie dobrym punktem Clippers był CP3. Potem po 2 meczach słabych przebudził się Collison i chwała mu za to. Żeby tak im trója nie siedziała to serio nie widziałem nigdy. Ile było 3/21? MASAKRA. Ale jaką ważną trójeczke walnął Crawford na 1,5 minuty do końca no bajka 😀 W zasadzie nigdy nie widziałem żeby Jordan dostał taką czape xd A Ibaka ciota, widać że to było zamierzone i to nie pierwszy raz. Powinna być kara. Jeśli Clippers grając dobrze jedną kwartę są w stanie wygrać to liczę że dadzą rade grać tak całe spotkanie.\nwałtłuszczu 12 Maj, 2014 at 11:44\nkoszykarskie IQ Westbrooka momentami jest odwrotnie proporcjonalnie do jego motoryki….\nmiły 12 Maj, 2014 at 11:58\nCollison uratowal Clippsow, gdyby nie on byloby juz po wszystkim, a tak jest 2-2 i mysle ze tak slabego meczu Clippsy drugi raz juz nie zagraja, bo z poczatku rzeczywiscie nie siedzialo im nic dlatego tracili az 22pkt. Nie wierzylem sam w to co zrobili, ale jak widac sa specami od tego bo to juz drugi raz. MImo wszystko wygrali to szczesliwie bo Westbrook mimo ze nie mieli juz czasu mial dobra okaze by wygrac ten mecz, a Ibaka by dobic i wyrownac na dogrywke. To sa wlasnie playoffs, dla takich meczow sie zarywa noce! Oby tak dalej! A tak przy okazji to Wizards tez wczoraj stracli 19pkt przewagi i przegrali\nDurantula95 12 Maj, 2014 at 14:10\nSerio Russ zagrał słabo? Autor jest niestety uprzedzony… KD zawalił końcówkę, popełnił 8 strat w meczu, miał problemu żeby uwolnić się od Paula… no i brawa dla Brooksa, który wcinał timeouty jak cukierki….\nOKC 12 Maj, 2014 at 15:40\nBrooks to jest jakaś porażka. Ma 2 świetnych zawodnikow to myśli ze sami wygraja, bo jak inaczej wytłumaczyć tak ubogi playbook? On może trenować szkolna drużyne bo do NBA to mu chyba troche brakuje 😛\nD5 12 Maj, 2014 at 16:29\n@admin : skąd bierzecie skróty meczów ?:D\n2KFun 12 Maj, 2014 at 17:12\n@up, wygląda na rubasket.com


Jan Błachowicz porównał KSW z UFC\nSporty ekstremalne » Walki » Jan Błachowicz porównał KSW z UFC\n2017.01.11// P. Rączka\nTagi: MMA Walki KSW UFC Jan Błachowicz\nJan Błachowicz (19-6) obecnie buduje formę do swojej kolejnej walki, do której dojdzie w lutym na UFC Fight Night 104 w Teksasie. Polak zmierzy się z wymagającym Ovincem St. Preux (19-9). Po transferze z KSW do UFC naszemu półciężkiemu wiedzie się różnie, ale jak samym przyznaje woli walczyć w ''Lidze Mistrzów'', niż bić się w ''Ekstraklasie''. W ten właśnie sposób odniósł się do dwóch organizacji, w jakich miał przyjemność walczyć.\n- Nie będę się wypowiadał na temat show i całej otoczki, która jest wokół KSW, bo to jest absolutnie światowy poziom. Jeżeli chodzi już jednak o poziom sportowy, zawodników, pieniądze i towarzystwo, w jakim się obracasz i z kim przychodzi Ci się mierzyć, to jest to poziom nieporównywalny. To tak, jakbyś chciał porównać w piłce nożnej Ekstraklasę do Ligi Mistrzów - porównuje Błachowicz.\nDo góry // Sporty ekstremalne » Walki » Jan Błachowicz porównał KSW z UFC


Zdrowotne syropy | Poszukiwacze Wiedzy\nHome > Zdrowie > Zdrowotne syropy\nSzukasz domowego sposobu na wzmocnienie odporności? Nie chcesz stosować wymyślnych suplementów diety z apteki, lecz coś naturalnego i smacznego? Wypróbuj syropy z owoców.\nOwoce czarnego bzu zawierają w sobie m.in. witaminy A,B i C, kwas foliowy oraz antocyjanozydy działające pozytywnie na naczynia krwionośne. Oprócz tego syrop z bzu czarnego może być stosowany oczyszczająco, wykrztuśnie i napotnie. Pomaga zwalczać nie tylko przeziębienie i grypę, ale także nerwobóle. Należy pić go trzy razy dziennie po dwie łyżki.\nSłodkie maliny są bogate w kwasy organiczne i witaminy. Syrop malinowy jest stosowany w chorobach, których przebieg objawia się wysoką temperaturą. Działa antybakteryjnie i antywirusowo oraz napotnie. Najlepiej pić go z ciepłą, ale nie gorącą herbatą. Do uzyskania oczekiwanych efektów wystarczą 3-4 łyżeczki.\nDzika róża zawiera w sobie nie tylko ogromną ilość witaminy C, ale także karotenoidy oraz flawonoidy, które wzmacniają jej działanie. Dzięki temu jest to wspaniały środek do wzmocnienia odporności. Wystarczy wypijać jeden kieliszek syropu dziennie, aby odczuć jego zbawienne działanie. Sprawdź przykładową ofertę: syrop różany.\nTe małe, cierpkie owoce skutecznie rozwiążą nasze problemy z układem moczowym oraz pomogą zwalczyć gorączkę. Dzieje się tak dzięki obecności garbników, flawonoidów i witaminy C w owocach tarniny. Ponadto pomaga ona zwalczyć problemy jelitowe. Syrop najlepiej pić z herbatą. Należy przyjmować 2 lub 3 łyżki dwa razy dziennie.\nCzerwone owoce krzewu derenia są źródłem żelaza oraz witamin A, P i C. Mają one również działanie przeciwgorączkowe i zwalczające biegunkę. Syrop z owoców derenia stosuje się także w leczeniu anemii. Codzienne stosowanie syropu na pewno przyniesie nam ulgę w wielu dolegliwościach.


Powiat ostrołęcki. Konkursy dyrektorskie rozstrzygnięte | Tygodnik Ostrołęcki\nPowiat ostrołęcki. Konkursy dyrektorskie rozstrzygnięte\nmm 4 lipca 2017, 13:54\nBarbara Bączek: nowa dyrektor Poradni w Myszyńcu\nZakończyły się dwa konkursy na stanowiska dyrektorów, ogłoszone przez starostwo powiatowe w Ostrołęce.\nNa kolejną, pięcioletnią kadencję został wybrany Dariusz Ptak, dyrektor Zespołu Szkół Powiatowych w Łysych. Nową dyrektor ma natomiast Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Myszyńcu. Konkurs wygrała Barbara Bączek, nauczycielka w ZSP w Kadzidle.


Od kroniki do filmu posttraumatycznego. Filmy dokumentalne o Zagładzie - Tomasz Łysak - 23,91 zł - PDF, mobi, ePub - porównywarka cen książek elektronicznych - SwiatCzytnikow.pl\nhistoria polski wspomnienia holocaust naukowe i akademickie nauki interdyscyplinarne sztuki filmowe i filmoznawstwo ii wojna światowa (1939-45) antysemityzm faszyzm trauma iii rzesza niemiecka filmoznawstwo książka naukowa\nKsiążka Tomasza Łysaka - filmy dokumentalne o Zagładzie jest bardzo ważnym uzupełnieniem w obszarze polskiej humanistyki. Ta praca zestawia filmy szeroko komentowane przez międzynarodową krytykę z tymi, które zostały zapomniane wkrótce po premierze lub funkcjonują jedynie w obiegu edukacyjnym. W ten sposób autor poszerza naszą wiedzę o filmie dokumentalnym w relacji do Holokaustu, ale nie koniec na tym. Cennym gestem jest to, co następuje dalej: Tomasz Łysak przemeblowuje obszar, na który wkracza. W świadomości odbiorcy pojawia się wiele nowych tytułów, osłabione zostają dotychczasowe dominanty, nasza uwaga zostaje rozłożona bardziej równomiernie. Najogólniej rzecz ujmując, książka ta jest mocnym i mam nadzieję skutecznym wystąpieniem przeciwko marginalizacji filmu dokumentalnego w dyskusjach o Zagładzie. Porządkuje wiedzę na temat zjawiska dokumentu zagładowego, proponując jednocześnie nowe odczytania i szeroką kontekstualizację problemu. Z recenzji Romy Sendyki\nZnaleziono 8 ofert ebooków od 23.91 zł\nE-booki podobne do "Od kroniki do filmu posttraumatycznego. Filmy dokumentalne o Zagładzie"


Warszawskie kapliczki - Przewodnik Katolicki\nKapliczka w Warszawie / fot. J. Tomaszewski\nSpacer po współczesnej Warszawie wciąż może zaskoczyć. W żadnym innym mieście nie spotkamy tyle przeróżnych kapliczek. W samym centrum, wśród pośpiechu, ruchu samochodów i rowerzystów, pędzących ludzi zajętych swoimi sprawami. Wystarczy nie patrzeć pod nogi, spojrzeć do góry, zajrzeć w bramy, wejść na podwórze. Nocą palą się przy nich lampki. Niektóre stoją na jakimś skwerze, tyle że kiedyś był to fragment podwórka pomiędzy nieistniejącymi już kamienicami. Inne wiszą na klatkach schodowych i wiedzą o nich tylko mieszkańcy. Jest ich około pół tysiąca. Ukryte i wtopione w tło ciemnych zakątków, odrapanych ścian i zarośli. Niektóre powstały w latach 20. XX w., ale zdecydowana większość w okresie okupacji. Powstańcza prasa pisała: „Nie ma dziś prawie domu w Warszawie bez urządzonego przez mieszkańców ołtarza”. Te, które przetrwały są symbolem głębokiej wiary w czasach ciężkiej próby.\nWarszawskie kapliczki nie mają wartości artystycznej, mogą wydawać się wręcz kiczowate, są obrazem folkloru miejskiego. Figury Maryi czy Jezusa pochodzą z masowej produkcji, ale mieszkańcy wielokrotnie potrafili zmienić ich kolor szat, a nawet oczu. Dlatego nie znajdziemy w całej Warszawie dwóch takich samych ołtarzyków. Udekorowane sztucznymi kwiatami, kolorowymi lampkami i różnymi wotami. W niektórych kamienicach wciąż pielęgnowany jest zwyczaj przynoszenia do kapliczki przedmiotów należących do zmarłego sąsiada. Często więc można znaleźć przy figurze książeczki do nabożeństwa, różańce, medaliki, święte obrazki. Najstarsi mieszkańcy wciąż dbają o kapliczki. Najwięcej zachowało się ich na Pradze, która nie została zrównana z ziemią, i której nie objęło powstanie.\nJak grzyby po deszczu budowano je od 1943 r., w okresie największego terroru, a w czasie powstania właściwie nie było kamienicy bez kapliczki – mieszkańcy codziennie zbierali się przy niej na modlitwie. O religijnej żarliwości mieszkańców Warszawy można przeczytać w niemal każdym powstańczym wspomnieniu. „Przed wojną można było mieszkać przez dziesięć lat w tym samym domu, nie wiedząc, kim jest i jak się nazywa sąsiad o piętro wyżej. W czasie powstania wszyscy mieszkańcy kamienicy stanowili jedną zwartą gromadę. Ta wspólnota stanowiła chyba jedną z najbardziej charakterystycznych cech powstańczego życia. Była to wspólnota piwnicznego schronu, kotła z zupą i kawałka chleba, wspólnota niebezpieczeństwa, a bardzo często wspólnota śmierci i zbiorowej mogiły. Jej zewnętrznym wyrazem był ołtarz ustawiony w sieni, na podwórku lub w piwnicy, przed którym gromadzili się do wspólnej modlitwy wszyscy domownicy – zarówno ci najpobożniejsi, jak i tacy, którzy od lat nie przekroczyli progu kościoła. Wpatrzeni w postać Chrystusa albo Matki Boskiej powtarzali głośno: «Od nagłej i niespodziewanej śmierci wybaw nas Panie»” – przytacza słowa pracownika Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK Zdzisława Jeziorańskiego w swojej książce Dni walczącej Stolicy Władysław Bartoszewski.\nPo godzinie policyjnej nie można było chodzić do kościoła, poza tym wiele świątyń było zrujnowanych, na dodatek Niemcy zakazali obchodzenia świąt religijnych przypadających w inne dni niż niedziele. A ludzie w czasach okupacji czuli wielką potrzebę wspólnej modlitwy. Gromadzili się więc wokół podwórkowych kapliczek. W czasie powstania z powodu ostrzału w ogóle nie opuszczano piwnic i podwórek, a życie cywilów rozgrywało się właśnie przy figurach Maryi. Ranne i wieczorne nabożeństwa gromadziły sąsiadów i powstańców. Przy niektórych odbywały się nawet powstańcze śluby i przysięgi werbowanych do AK młodych ludzi. Przy nich odprawiano Msze św., słuchano spowiedzi.\nDzisiaj przypominają o czasach, kiedy modlitwa była jedyną nadzieją. Żeby je odnaleźć najlepiej kierować się zabudową – im starsza tym większe prawdopodobieństwo odnalezienia kapliczki. W samym Śródmieściu można ich znaleźć kilkadziesiąt. Przez lata zapomniane, dziś wracają do łask. Chętnie są fotografowane, powstają o nich wystawy i albumy, turyści lubią się fotografować na ich tle. W internecie można znaleźć spisy ulic i adresy domów, przy których przetrwały kapliczki. O tych najpiękniejszych i najbardziej okazałych wszystkim tropicielom wiadomo, sztuką jest odnaleźć te ukryte. Nawet deweloperzy stawiając nowe domy, starają się ich nie burzyć. Nierzadko spotkać można starą kapliczkę na zupełnie nowym osiedlu.


Artykuł #2 - Negatywny wpływ dziennikarstwa na wizerunek badań naukowych. – artykuł – Opowi.pl\nPoprzednie części: Artykuł #1 - Czy człowiek sięgnie kosmosu?\n- artykuł profana traktujący o tym jak rozdmuchanie tematu pewnego nietypowego odkrycia, może wpłynąć negatywnie na powszechne zdanie o nauce.\nNastępne części: Artykuł #3 - O systemie jedynkowym. Artykuł #4 - Poradnik amatora nocnego nieba.\nDrugi taki przypadek to kilka zdarzeń w ostatnich latach gdy NASA promowała pewne badania przez organizację konferencji prasowych, co wywoływało niezdrową sensację. W tym trafiło się im spektakularne potknięcie w przypadku odkrycia bakterii arsenoorganicznych, co musiano potem odwoływać.\nTam na górze nie jest nikomu na rękę, by informować o czymkolwiek, zniechęcenie jest pożądane. Protesty pod strefą 51 jesienią 2019, nie cieszyły władz USA.\nKażda opisana - potwierdzona forma życia, występująca poza planetą, szarpnie religiami itd. Ludzkość musi być gotowa i to nawet zrozumiałe, musi a nie jest i tu można słusznie za stan obwiniać w dużej mierze religie.\nWydaje mi się, że większość osób z negatywnym podejściem do odkrycia PH3 na Wenus, raczej nie odrzuca tego przez religię. Życie jakie na razie możemy odkryć to co najwyżej jakiś rodzaj społeczności "zwyczajnych", zahartowanych bakterii, co jest raczej formą życia daleką od człowieka, której odkrycie raczej nie zachwiałoby niczyją wiarą oraz trudno byłoby protestować na przykład: w sprawie nieetycznego traktowania bakterii przez naukowców.\nNie zmienia to jednak faktu, że jeżeli byśmy się natknęli na inteligentne, świadome życie we wszechświecie, część ludzkości w obronie swego miejsca w istnieniu oraz dla zachowania swej wyjątkowości, zapewne negowałaby wiarygodność całego znaleziska wszystkimi logicznymi i nielogicznymi argumentami. Może i nawet ja bym się do takiej grupy zaliczał.\nK6-2440, Bakterie też zasieją pierwsze wątpliwości. Watykan na tę okoliczność się jakoś tam już przygotował, jeszcze za Benedykta. Osobiście wierzę, że we wszechświecie jest ogrom życia, niekoniecznie opartego na węglu, zamiast to negować lub gdybać, od dziecka powinniśmy być przygotowywani na to, że to się kiedyś potwierdzi. Jesteśmy światem pośród światów a nie światem wyjątkowym.\nW sensie nie wyjątkowym, przez to, że jedynym takim.


po prostu: weronkaka: don't run, don't go\nczwartek, 8 grudnia 2016 Etykiety: me myself and i , myślę sobie że , niedokończone , różności\ndon't run, don't go\npowoli zaczynają się pojawiać podsumowania całoroczne.\ni jeszcze jakieś kilka tygodni temu, przestępowałam z nogi na nogę z niecierpliwością,\nmyśląc tylko, szybciej, na świętopełka szybciej z tym 2017.\nchciałam, żeby ten rok jak najszybciej się skończył, bo wiadomo w nowym roku- same cudowności.\nchoćby filmowe 1 i 2 ( ta książka, mimo tego, że nie jest arcydziełem, ma w sobie to słynne coś, takie coś, że przeczytałam ją kilka razy).\ni tak, bez większego zastanawiania się- sądziłam, że po porstu mam najzwyczajniej dość atrakcji i zdarzeń, które przyniósł ten rok.\naż do czasu- jak jakieś 2 tygodnie temu M. w rozmowie mnie zapytała- co tak naprawdę myślę/czuję.\nbo z jednej strony- przyznaję, że czuję się bezsilna, że dzieje się tyle rzeczy, na które nie mam wpływu, które się wydarzają niekiedy przy moim zdecydowanym sprzeciwie, które są ostatnią rzeczą na świecie- jaką chcę, żeby mi się przytrafiły.\ni jeszcze dwa tygodnie temu, powiedziałabym, że te historie kładą się cieniem na moim życiu, że gaszą światło\ni wprowadzają mrok i ciemność. ale właśnie ta rozmowa, uświadomiła mi, że jest zupełnie inaczej.\nfakt, to nie są od razu radosne czy łatwe zdarzenia- ale popatrzyłam na nie pod nieco innym kątem.\ni uświadomiłam sobie- jak cenną były dla mnie lekcją.\nże to właśnie dzięki nim odkryłam, że potrafię być silna w trudnych momentach, nie tylko pozorować tę siłę, ale faktycznie znaleźć tę siłę w sobie.\ni dlatego sobie myślę- 2016, nie odchodź tak szybko, nie odbiegaj, daj mi trochę więcej czasu na oswojenie się z tą nową sprawnością harcerską.\nat: 8 grudnia 2016 10:52 pisze...\nKażde doświadczenie to tylko doświadczenie - co oczywiście nie oznacza, że jest łatwe do zaakceptowania. To od nas zależy, czy będzie cieniem na naszym życiu, czy nas ubogaci i stanie się przyczynkiem do zmiany, może uczyni nas silniejszymi, a może po prostu pozwoli nabrać innej perspektywy na pewne sprawy. Rzeczy się dzieją, na wiele nie mamy wpływu - jedyne co można, to zaakceptować to co się stało i ew. poboksować z życiem jesli chodzi o to co będzie dalej.\nJak się skupimy na tym, że pewne doświadczenia są niefajne i kładą się cieniem na naszym życiu, to przeoczymy to co dzięki nim może zmienić się w nas na lepsze. Yin i yang, wszystko ma dwie strony, które są nierozerwalnie ze sobą związane. Tak jak mniej fajne rzeczy mogą dać nam skrzydła, tak samo pozytywne doświadczenia mogą nam je de facto podcinać. Sad, but true.


Happy Baby, Happy Mommy : Rytuały i stałe punkty dnia\nRytuały i stałe punkty dnia\nJuż na studiach uczono nas, że stały plan dnia jest dla dziecka czymś niezwykle ważnym i dającym poczucie bezpieczeństwa. Zgadzam się z tym stwierdzeniem, ale tylko w pewnej części.\nKiedy Kruszyna się urodziła rytuały nie wchodziły w grę. Noworodek je i śpi, kiedy mu się podoba, a nie kiedy podoba się to mamie czy tacie.\nW szpitalu wpajano mi, jaki czas i jak często powinnam karmić, że powinnam przekładać dziecko z jednej piersi na drugą i powinnam budzić dziecko w nocy do karmienia. Ale czy to na pewno jest dla dziecka dobre?\nMoja Mała od początku spała po 6,7, a nawet 8 godzin w nocy. Inne mamy w szpitalu mi zazdrościły, a położne kręciły nosem. Ja z kolei nie wyobrażałam sobie budzić dziecka, by zjadło i bym mogła zmienić mu pieluchę. Uważam, że takie wybudzanie nie jest dla dziecka czymś dobrym. Naturalną rzeczą jest sen i taka jego ilość w pierwszych dniach i miesiącach po urodzeniu.\nTo my dopasowujemy się do dziecka, a nie ono do nas. Później jest w większości tak samo.\nAktualnie Kruszyna różnie wstaje w nocy. Czasem raz, czasem kilka razy, a czasem musi spać ze mną w łóżku, bo tak jest nam dobrze.\nNie uważam, by było w tym coś złego.\nNa początku o mało nie dałam się zwariować tej nagonce na regularny plan dnia, o jaki krzyczą wszystkie czasopisma dla mam. Wszystko chciałam zaplanować co do godziny, ale tak się po prostu nie da. Przynajmniej w naszym przypadku, bo pewnie teraz niektóre mamy powiedzą "jak się nie da? Da się!"\nOwszem, mamy stałe punkty dnia, które pojawiają się codziennie: pobudka, wspólne śniadanie, II śniadanie, obiadek, spacer, w międzyczasie zabawa, kolacja, kąpanie i spanie. Jednak nic z tych rzeczy nie robimy co do konkretnej godziny. Chyba bym się wykończyła, i ja i Kruszyna. Wiele zależy od dziecka, od dnia, od pogody, od miejsca, w którym aktualnie jesteśmy. Mała śpi w ciągu dnia wtedy, kiedy jest zmęczona, a nie kiedy na zegarze wybija 12 czy 17.\nRankiem też nie budzę jej codziennie o tej samej porze. Jeśli śpi, to niech śpi. Zostawiam to naturze. My też sami śpimy tyle, ile chcemy i możemy, a jeśli nie ma nic pilnego (np. wizyta u lekarza), to po cóż to dziecko stresować i wybudzać, kiedy jej dobrze?\nZapewne wiele ulegnie zmianie, kiedy Mała będzie musiała iść do żłobka czy do przedszkola, ale taka jest kolej rzeczy. Wtedy siłą rzeczy plan dnia będzie bardziej "godzinowy" niż teraz.\nA jak u Was sprawdzają się rytuały? Macie konkretny plan dnia?\nAutor: Maggic_m o 21:59\nEtykiety: Dziecko - Baby, Life - Życie\nKinga 17 lipca 2013 21:51\nNasz synek ma już 2 tyg i nie da się wypracować co do godziny precyzyjnego planu dnia. No nie da się.\nI też jestem przeciwna wybudzaniu. Kiedy sam w nocy wstaje wtedy przewijam go i karmię.\nSama położna mówiła,że nie ma potrzeby wybudzać małego w nocy co 3 godziny na karmienie. Niech śpi dłużej jeśli ma ochotę. :)\nmamaBruna 19 lipca 2013 12:45\nPopieram , miałam podobnie z Brunem , gdy się urodził spał po 6-7 godzin a ja słuchałam od wszystkich że jak go nie zacznę budzić to mu się żołądek skurczy i będzie niedożywiony:) o paranojo:) paradoksalnie do rad innych nie wybudzałam syna a na dzień dzisiejszy jest większy i silniejszy niż większość dzieci z tego przedziału :) jakoś mu to zatem nie zaszkodziło :) Bruno do tej pory dużo śpi - jak na niedźwiadka przystało. (Właśnie śpi ponad 3 godziny)pomimo że noc też przespał ładnie :) ale kiedy nie śpi je baaaardzo dużo i jest strasznie aktywnym dzieckiem , wiecznie się gdzieś "spieszy" :P nie miał jeszcze skończonych 6 mieś jak zaczął wstawać więc chyba ma na to siłe ?! to po jaką cholerę miałam ingerować w jego sen?


Muzyczna podróż w czasy PRLu | Dom Polski\nTym razem poszerzony skład zespołu – a zawitało do nas 9 artystów – zaprezentował program rozrywkowy, który zawierał znane i lubiane, przez wielu pokoleń Polaków i w Polsce i po za jej granicami, piosenki z lat 70-80.\nSwój występ artyści zaczęli od piosenki, która bardzo dobrze symbolizuje epokę PRLu – „Psalm stojących w kolejce”. W swym czasie jej wykonywała znana polska piosenkarka Krystyna Prońko. Następnie publiczność powitała solistka zespołu pani Aleksandra Agata Stano. M.in. pani Aleksandra zaznaczyła, że czasy PRLu były bardzo trudne dla Polski i Polaków, natomiast ten okres pozostawił dla nas najpiękniejsze przeboje polskiej muzyki rozrywkowej.\nDo dziś nie tracą popularności piosenki wykonywane w swym czasie przez polskie zespoły „Perfetkt”, „Kobranocka”, „Wanda i Banda”, „Bajm”oraz solistów Martyny Jakubowicz, Anny Jantar, Alicji Majewskiej, Małgorzaty Ostrowskie i innych polskich muzyków. W ciągu półtoragodzinnego koncertu zabrzmiały około 30 piosenek powyżej wymieniowych wykonawców, każda z których wywoływała u widzów niesamowite emocji i huczne brawa. Artyście z kolei pragnęły nawiązać kontakt z publicznością nawaniając na wspólne śpiewanie refrenów.\nNa zakończenie występu zespół „WINYL BAND” wykonał wiązankę przebojów najbardziej rozpoznawalnej w świecie piosenkarki polskiej Maryli Rodowicz. Obecni na Sali na stojąco dziękowali artystom za piękny koncert i tak ciepłą atmosferę obcowania.\nPoprzedni postSpotkanie z poezją polską w szkole marianówskiej Następny postPrzyjemne spotkania w Domu Polskim


Taylor Swift dołącza do TIDAL. Sprawdź, kiedy rusza nowa platforma muzyczna Jaya Z [VIDEO] - ESKA.pl\nTaylor Swift dołącza do TIDAL. Sprawdź, kiedy rusza nowa platforma muzyczna Jaya Z [VIDEO]\nAutor: fot. Bulls Taylor Swift\nTaylor Swift dołącza do nowej platformy muzycznej TIDAL. Serwis streamingowy należący do rapera Jay Z w swoim katalogu zawiera dyskografię autorki hitu Shake It Off. Kiedy rusza Tidal? Sprawdź szczegóły na ESKA.pl\nTaylor Swift dołącza do nowej platformy muzycznej TIDAL. Serwis streamingowy należący do rapera Jay Z w swoim katalogu zawiera całą dyskografię autorki hitu Shake It Off poza jej najnowszą płytą 1989. Od kiedy będzie można posłuchać muzyki Taylor Swift na TIDAL? Nowy serwis muzyczny startuje już 30 marca 2015 roku.\nMiłośnicy muzyki, którzy chcą sprawdzić, jak działa TIDAL, mogą bezpłatnie korzystać z serwisu przez 7 dni. Późniejszy dostęp do platformy jest płatny. TIDAL przejął inny serwis muzyczny WiMP i ma w sumie w swojej ofercie 25 milionów utworów. Koszt dostępu do tych zbiorów kosztuje 19,99 dolarów miesięcznie.\nTIDAL ma się różnić od innych serwisów streamingowych dodatkowymi treściami tworzonymi przez dziennikarzy muzycznych, dostępem do materiałów wideo, sesjami w studio i innymi ekskluzywnymi materiałami. Nowa platforma chwali się też najwyższą jakością dźwięku spośród wszystkich serwisów streamingujących muzykę.\nWychodzi na to, że Taylor Swift lubi streaming muzyki, ale po prostu nie lubi Spotify. ;)\nMacie zamiar wypróbować serwis Tidal?