AAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021 – Mały Pokój z Książkami\nTag: AAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021\n24 marca, 2022 25 marca, 2022 przez Agnieszka_azj\t♥ 1 Comment\nKsiążka nominowana i NAGRODZONA w Plebiscycie Blogerów LOKOMOTYWA 2021 w kategorii: tekst !!!\nKiedy zakończyło się głosowanie w tegorocznym Plebiscycie Blogerów LOKOMOTYWA i poznaliśmy jego wyniki, poczułam się… ciut rozczarowana. Ale tylko trochę 😉 Przyznam, że w kategorii: tekst kibicowałam innym tytułom, które wydawały mi się jakieś takie poważniejsze (żeby nie powiedzieć: ważniejsze), poruszające trudne tematy i niosące ze sobą przesłanie. Tymczasem okazało się, że vox populi przyznał zwycięstwo czwartemu już tomowi cyklu Marty Kisiel o Małym Lichu.\nKiedy ten cykl zaczął się ukazywać, miałam trochę wątpliwości, o których pisałam —>>> tutaj, ale teraz dochodzę do wniosku, że nie miałam racji. Kolejne tomy cieszą się ogromną popularnością i jak widać, czytelnicy nie mają problemu z zawiłościami świata stworzonego przez Autorkę.\nPrzeczytałam „Małe Licho i babskie sprawki” i chyba zrozumiałam werdykt internautów. Ważne sprawy są oczywiście ważne, ale (szczególnie w ostatnich, nienajłatwiejszych czasach) szukamy także lektur, które nas oderwą od problemów, otulą i ukołyszą. I takie właśnie są te książki 🙂\nZobaczcie sami, zaczyna się tak:\nOstatnie dni sierpnia, choć coraz krótsze, wciąż były ciepłe i beztroskie, słodkie tą późną słodyczą malin, jeżyn i śliwek – trochę cierpką, lecz wyborniejszą niż oczywista słodycz czerwcowych przysmaków. Pachniały mokrą trawą i sokiem z czarnego bzu, a smakowały złocistorubinowym kompotem z jabłek, rabarbaru i brzoskwiń o zamszowej skórce. Czyli dokładnie tak, jak koniec lata smakować powinien.\nTymczasem jesień już nadciągała, cicho i niepostrzeżenie. Rozsnuła się po świecie pasmami porannej mgły, rozproszyła kroplami rosy na trawniku, rozedrgała wieczornym chłodem, który przypominał wszystkim nie tylko o cudownym wynalazku zwanym kocykiem, ale też jakoś tak naturalnie skłaniał człowieka do szukania w szufladzie dawno zapomnianych skarpetek…\nPrawda, że wciąga ???\nMarta Kisiel umie pisać pięknie, malować słowami obrazy tak, że czujemy się tak, jakbyśmy byli tam, gdzie jej bohaterowie. Równocześnie tworzy postaci wyraziste, jedyne w swoim rodzaju, opisuje je soczyście, a za ich dialogami czasem trudno nadążyć. W tym tomie moimi absolutnymi faworytami są krasnoludki z ich paradygmatem 😉\nKiedy już dotrzemy z nimi do ostatniej strony, zorientujemy się, że wbrew pozorom także tutaj mamy do czynienia z Ważnymi Sprawami. Mimo całego zwariowanego, fantastycznego anturażu, mimo że bohaterowie stanowią baśniowo – ludzki miszmasz, mimo że dzieją się tam rzeczy, o których się filologom nie śniło, „Małe Licho i babskie sprawki” to książka o dorastaniu, o pierwszej miłości i o granicach, które każdy ma i których inni (szczególnie dorośli) nie powinni przekraczać.\nNawet jeśli są rodzicami. I nawet wtedy (a nawet – szczególnie wtedy) kiedy są rodzicami mocno nietypowymi 😉\nNa okładce tej książki znajdziemy takiego blurba Przemka Staronia (przypomnę: jego książka „Szkoła bohaterów i bohaterek” była laureatką Lokomotywy 2020 a kategorii: fakt):\n„Małe Licho” jest jak skarbiec literatury, w którym można znaleźć najcenniejsze artefakty. Świetna, wciągająca fabuła ? Jest. Niesamowicie wartka akcja ? Jest. Żywy, dynamiczny, plastyczny i przepiękny język ? Jest. Poczucie humoru ? Jest. Niemoralizująca mądrość, która otula swoją prostotą ? Jest. Do licha, tu jest wszystko, czego od książki oczekuje czytelnik i czytelniczka.\nDo tak wyczerpującej opinii ja już nie mam nic do dodania 🙂\nMarta Kisiel „Małe Licho i babskie sprawki”, ilustr.: Paulina Wyrt, wyd.: Wilga, Warszawa 2021\nAAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021absurdalniebohaterowie - Bożydar Antoni Jekiełłekbohaterowie - Małe Lichocykle książkowefantasyprzygoda goni przygodęSeria "Małe Licho i..."Wydawnictwo Wilga\n21 lutego, 2022 przez Agnieszka_azj\t♥ 0 Leave a Comment\nPomysł na tę książkę…\npojawił się, gdy patrzyłam na moją nowo narodzoną siostrzenicę, która – opatulona niczym mumia – leżała w łóżeczku i przyglądała się światu. Pomyślałam: „Przed tobą wyjątkowa podróż”. Z jednej strony zazdrościłam jej tych wszystkich wspaniałych, czekających ją rzeczy, z drugiej – współczułam jej z powodu przykrych doświadczeń, które staną się jej udziałem.\nI wówczas w pobliżu przejechał samochód. Przekręciła główkę w stronę, z której dochodził dźwięk. Jeszcze nie wiedziała, że nie ma on dla niej żądnego znaczenia.\nGdy po kilku tygodniach znów ją zobaczyłam, nie zwracała już uwagi na odgłosy samochodów. Rozpoczął się nieustanny proces kolejno następujących po sobie: zdziwienia, ewaluacji i selekcji – proces, których chroni nas przed nadmiarem bodźców, żebyśmy mogli kiedyś dotrzeć z punktu A do punktu B, nie podnosząc po drodze każdego pięknego kamienia i nie wskakując do każdej napotkanej kałuży. Aż w końcu jako dorośli przyzwyczajamy się do świata i nawet tak wspaniałe rzeczy, jak góry, pełnia czy miłość – uznajemy za oczywiste. Aby ponownie dostrzec ich wielkość, musimy spojrzeć na nie z innej perspektywy. Książka ta mówi właśnie o tym, jak z biegiem lat zmienia się nasz punkt widzenia – napisała jej Autorka w posłowiu, które jest zdecydowanie dłuższe o tekstu właściwego.\n„Sto. Rzeczy, których nauczysz się w życiu” to książka, która pokazuje, że każdy wiek przynosi nam coś nowego. W każdym momencie życia poznajemy nowe rzeczy, nowe odczucia, zyskujemy nowe spojrzenie na świat. Heike Faller nie opierała się wyłącznie na własnym doświadczeniu, bo wiekowo jest dopiero gdzieś w połowie zbierania go. Rozmawiała z wieloma osobami w różnym wieku, żyjącymi w różnych miejscach i mającymi za sobą różne przeżycia. Wszystkim zadawała to samo pytanie: Czego nauczyło cię życie ? Odpowiedzi były różne, nie wszystkie oczywiście wykorzystała, ale to właśnie dzięki jednemu z rozmówców pojawiła się tam marmolada z jeżyn, która powraca w tekście jako proustowska magdalenka.\nValerio Vidali zilustrował to w sposób, który nazwałabym ogólnikowym. Trochę schematycznie, bez drobiazgowego cyzelowania szczegółów i bez wyraźnych rysów twarzy, co powoduje, że każdy może zobaczyć w bohaterach siebie samego.\nKsiążka powstała w języku niemieckim, a w nim w drugiej osobie mówimy tak samo, niezależnie od płci osoby, do której się zwracamy. To było problemem polskiego przekładu, ale Iwona Mączka wybrnęła z tego, tłumacząc na zmianę w rodzaju żeńskim i męskim.\nAutorka zakończyła swoje posłowie następująco: Z doświadczeniami życiowymi związany jest jednak pewien problem: niewiele nam one mówią, dopóki nie staną się również naszym udziałem. Jednym ze sposobów, by temu zaradzić, jest przeczytanie tej książki z kimś, kto przeżył więcej od nas. I podyskutowanie o tym, co dla niego oznaczają zawarte w książce stwierdzenia. Na przykład przed snem, kiedy rozmawiamy o podobnych sprawach z rodzicami czy z dziadkami. Tak to sobie przynajmniej wyobrażałam.\nPodoba mi się ten pomysł i bardzo Was to takiej międzypokoleniowej rozmowy o tej książce zachęcam !\nHeike Faller „Sto. Rzeczy, których nauczysz się w życiu”, ilustr.: Valerio Vidali, przekł.: Iwona Mączka, wyd.: Format, Wrocław 2021\nAAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021książki inne niż wszystkietrudne tematy - dorastanietrudne tematy - miłośćtrudne tematy - starośćtrudne tematy - uczuciawbrew pozorom - nie dla dzieciWydawnictwo Format\n26 stycznia, 2022 26 stycznia, 2022 przez Agnieszka_azj\t♥ 1 Comment\nKsiążka nominowana w Plebiscycie Blogerów LOKOMOTYWA 2021 w kategorii: fakt !!!\nByć może słyszeliście kiedyś o Morskim Oku, Kasprowym Wierchu albo Giewoncie. Wszystkie te tajemniczo brzmiące nazwy łączą się z jednym miejscem: z Tatrami. To najwyższe góry w Polsce, które od lat przyciągają tłumy turystów z całego świata. Tatry są także najwyższą częścią Karpat. Leżą na południu Polski, na granicy ze Słowacją. Niemal 78 procent, czyli zdecydowanie większa część Tatr, znajduje się na terenie Słowacji. Pozostała część leży w Polsce – i właśnie polskim Tatrom poświęcona będzie nasza opowieść. Zanim ją rozpoczniemy, warto też wiedzieć, że Tatry dzielą się na Zachodnie, Wysokie i Bielskie. No, to chyba tyle teorii… w końcu nie szykujemy się do klasówki w szkole, tylko na wesołą wycieczkę z mnóstwem przygód ! Gotowi do drogi ? Ruszamy !\nZanim jednak wyruszymy na szlak, musimy się na tę wycieczkę odpowiednio ubrać i spakować niezbędne rzeczy:\nAż trudno uwierzyć, że jest to (jak zapewniają Autorzy) pierwsza książka dla dzieci o Tatrach !!! A nawet jeżeli tak nie jest, to na pewno pierwsza napisana przez taki duet fachowców, bo znakomitej (i nie pierwszy raz o górach piszącej) pisarce towarzyszy były dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego i wieloletni ratownik TOPR. Efektem ich współpracy jest książka nie tylko pełna ciekawostek przyrodniczych i krajoznawczych, ale także ucząca szacunku dla gór i ich mieszkańców, pokazująca je w całej, często niebezpiecznej, krasie.\nDowiemy się z niej nie tylko co to jest grań, halny, jakie zwierzęta żyją w Tatrzańskim Parku Narodowym i z czego składa się strój góralski, ale przede wszystkim – jak zachowywać się w górach, aby pobyt tam był dla nas nie tylko przyjemny, ale też bezpieczny.\nLudzie są w Tatrach tylko gośćmi, a góry te są domem wielu zwierząt i dlatego powinniśmy szanować ich spokój. Nie tylko dla ich, ale także dla własnego dobra, bo spotkanie ze zdenerwowanym niedźwiedziem może być niebezpieczne. Paweł Skawiński opowiada tu parę historii, które naprawdę przydarzyły się turystom, którzy z niewiedzy bądź (nie bójmy się tego słowa !) głupoty, zaniepokoili zwierzęta i skłonili je do zachowań, które mogły się dla nich bardzo niemiło skończyć.\nTa książka uczy też ostrożności i uważnego obserwowania pogody. Historie największych tragedii, jakie się w Tatrach wydarzyły w ostatnich latach (piorun na Giewoncie i lawina pod Rysami), pojawiają się tu nie po to, żeby czytelników wystraszyć, tylko żeby zrozumieli, że z tymi górami naprawdę żartów nie ma. Dlatego tak ważne jest odpowiednie przygotowanie, zaplanowanie trasy i uważna obserwacja pogody, która może tam się zmieniać bardzo szybko.\nKreskę Adama Pękalskiego, który zilustrował tę książkę, znałam już wcześniej z leksykonów „Dawniej czyli drzewiej” i „Dzieje się je !” oraz z „Mamy Gęsi”. Wiedziałam już, czego się spodziewać i dlatego nie zdziwił mnie ani rozmach tych ilustracji, ani ich staranność, ani pewna zadzierżystość widoczna choćby w wyrazie twarzy (pyska) niektórych zwierząt.\nSzczególnie zachwyciła mnie wyklejka przedstawiająca panoramę Tatr według rysunku Zbigniewa Korosadowicza. Jego nazwisko nie pojawia się w tekście książki, ale warto je wygooglać, bo to postać bardzo interesująca.\nMimo sporych rozmiarów „Tatry. Przewodnik dla dużych i małych” to książka, która oczywiście nie wyczerpuje tematu. Może jednak stać się początkiem pięknej przygody – i z górami, i z książkami o nich.\nBarbara Gawryluk, Paweł Skawiński „Tatry. Przewodnik dla dużych i małych”, ilustr.: Adam Pękalski, wyd.: Wydawnictwo Literackie, Kraków 2021\nAAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021książki non-fictionleksykonymiejsca - TatryWydawnictwo Literackie\n20 stycznia, 2022 21 stycznia, 2022 przez Agnieszka_azj\t♥ 0 Leave a Comment\nKsiążka nominowana w Plebiscycie Blogerów LOKOMOTYWA 2021 w kategorii: tekst !!!\nPrawie dwa lata temu, w początku marca 2020 roku wybrałam się odwiedzić Najstarszą z moich Córek w Oxfordzie. Spędziłyśmy tam razem cudowny czas, nie przypuszczając jeszcze, że jest to Ostatni Weekend Świata, Który Znamy. Ostatnia wystawa w muzeum zwiedzana bez maseczek 😉 afternoon tea w kawiarni na dachu Ashmolean Museum, różne miejsca związane z Lewisem Carollem, C.S.Lewisem czy J.R.R. Tolkienem, że o dziedzińcu, na którym Harry Potter uczył się latać na miotle nie wspomnę…\nLatarnia, którą podobno kiedyś C.S. Lewis zobaczył w śniegu i pierwowzór Pana Tumnusa\nWędrując pomiędzy nimi wstąpiłyśmy na chwilę do księgarni, żeby odpocząć. Zauważyłam wtedy nieznaną mi książkę Sarah Crossan i zaczęłam ją podczytywać. Zainteresowała mnie na tyle, że nabrałam ochoty, aby się z nią zmierzyć w oryginale. To była właśnie „Toffi”.\nJuż w drodze na lotnisko przypomniałam sobie, że miałam przed wyjazdem wstąpić jeszcze do tej księgarni, żeby ją kupić, ale zapomniałam. Pocieszyłam się jednak tym, że na pewno niebawem ukaże się po polsku, a tymczasem musiałam na nią czekać aż półtora roku. Ale w końcu doczekałam się.\n„Tofii” to czwarta książka Sarah Crossan, która ukazała się po polsku, a trzecia z gatunku verse novel. W porównaniu z poprzednimi określiłabym ją jako bardziej fabularną. Jest w niej więcej akcji, zdarzeń, które autorka opowiada, a zdania/wersy i rozdziały są często dłuższe niż w poprzednich takich jej powieściach. Jednak historia, w niej opisana jest równie mocna i przejmująca. Znajdziemy w niej starość i samotność opuszczonej kobiety oraz samotność niekochanego, krzywdzonego dziecka.\nAlison i Marla – nastolatka i staruszka, obie samotne na dwóch biegunach dorosłego życia, wyrzucone poza jego nawias. To sytuacja trochę podobna jak w „Stanie splątania” Roksany Jędrzejewskiej-Wróbel, ale życie Alison jest zdecydowanie trudniejsze niż było to w przypadku Leny, Marii i Miłosza. Jej Mama umarła zaraz po urodzeniu Alison, a ojciec w trudnych momentach chętnie sięga po przemoc. Dlatego dziewczynka uciekła, a jemu chyba jej nieobecność jest na rękę…\nMarla natomiast, inaczej niż Bertand, Eldia i Jarmiła, mieszka we własnym domu, a nie ośrodku. Przychodzi do niej codziennie opiekunka, a syn odwiedza co jakiś czas, ale żadne z nich nie poświęca jej swojej uwagi, nie słucha, po prostu niezbyt chętnie spełniają swój obowiązek.\nA tytułowa Toffi ? Tym imieniem, należącym do jej dawnej przyjaciółki, Marla nazwie Alison, kiedy się pierwszy raz spotkają, a ona schowa się za nim, bo tak będzie się czuła bezpieczniej.\nCzy to wszystko może się skończyć dobrze ? O tym musicie przekonać się sami, ja tylko uprzedzę, że jak zawsze u tej autorki nie jest to lektura lekka, łatwa i przyjemna, Będzie bolało, ale warto.\nW tegorocznym Plebiscycie Blogerów Lokomotywa, w którym głosować można do końca stycznia, „Toffi” została nominowana w kategorii: tekst. Dwa lata temu „Tippi i ja” – poprzednia verse novel Crossan zdobyła nominację za przekład. Nie znaczy to, że teraz nie doceniamy pracy tłumaczki Małgorzaty Glasenapp, a poprzednio nie doceniliśmy autorki, bo obie są tutaj równie ważne. Autor jest twórcą całej historii, bez niego nie byłoby książki – to oczywiste. Ale rola tłumacza, szczególnie w przypadku literatury dla czytelników niedorosłych, którzy raczej nie sięgną po wersję oryginalną, jest nie do przecenienia.\nSarah Crossan „Toffi”, przekł.: Małgorzata Glasenapp , wyd.: Dwie Siostry, Warszawa 2021\nAAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021książki rodzinnetrudne tematy - przemoctrudne tematy - starośćtrudne tematy - śmierćverse novelwierszeWydawnictwo Dwie Siostry\n4 listopada, 2021 18 stycznia, 2022 przez Agnieszka_azj\t♥ 0 Leave a Comment\nNieopodal wielkiego miasta, w domu otoczonym wspaniałym ogrodem mieszkał Stary Pan.\nStary Pan bardzo lubił swój ogród i troskliwie pielęgnował wszystkie rosnące w nim rośliny. Podlewał je, przycinał uschnięte gałązki, spulchniał ziemię i pilnował, aby w ogrodzie nie panoszyły się chwasty i szkodniki. A najbardziej kochał swoje drzewa…\nTak rozpoczyna się opowiadanie „Drzewa w ogrodzie” – moje ulubione w tym zbiorze, któremu towarzyszy moja ulubiona ilustracja. Historia o rodzinie, która po tym jak którejś zimniej, deszczowej jesieni Stary Pan wyjechał w daleką podróż i już nigdy nie wrócił do swojego ogrodu, wprowadziła się do jego domu, skojarzyła mi się z naszą własną sprzed ponad 20 lat. Też kupiliśmy wtedy dom ze starym ogrodem, ale inaczej niż tutaj, to nie rodzice (czyli my) tylko (paradoksalnie) sąsiedzi namawiali nas do wycięcia rosnących tam drzew. Bo to tylko kłopot, liście trzeba grabić, owoce spadają na trawę i gniją, a w ogóle – po co to komu, lepiej mieć ładny trawnik. Nie wycięliśmy żadnego, kilka dożyło dni swoich, jeszcze kiedy tam mieszkaliśmy, a kilka wycięli już nasi następcy. Jednak największe świerki oraz orzech, po którym łaziły moje córki, rosną nadal i cieszą mnie, za każdym razem, gdy tamtędy przejeżdżam.\nNie jestem typową czytelniczką tej książki. Oprócz tej historii o drzewach, bardzo polubiłam też najkrótsze w zbiorze opowiadanie o macierzance. Nie wątpię jednak, że czytelnicy, do których są one adresowane, będą woleli te bardziej typowe – z królewnami, królami, rycerzami, czarownicami i czarodziejami oraz krasnoludkami. Na pewno każdy znajdzie tu swoje ulubione ! To, co je łączy, to przekonanie, że dobro jest silniejsze niż zło, które jest mocne tylko na pozór – jak możemy przeczytać na ostatniej okładce. Warto o tym pamiętać szczególnie w czasach, gdy wolimy hejtować, niż podarować dobre słowo, zwłaszcza komuś, kogo nie lubimy, z kim nam nie po drodze, kto budzi w nas lęk.\n„Plaster Czarownicy i inne baśnie” to książka zachwycająca od początku do końca, od deski do deski 😉 Zaczyna się od ilustracji na okładce z małym domem wśród ciemnej nocy – aż chciałoby się usiąść na tej oświetlonej werandzie z książką i kubkiem herbaty ! Z kreską Piotra Fąfrowicza spotkałam się po raz pierwszy wiele lat temu w „Leonie i kotce”. Od tego czasu z radością witam jego prace, gdziekolwiek mogę je zobaczyć. Niestety nie zdarza się to często – tym większa radość z tej książki.\nZachwyt trwa potem nieprzerwanie poprzez uroczą, wiosenną, łąkową wyklejkę, nastrojową ilustrację towarzyszącą kolorowemu spisowi treści (żaden kolor nie został użyty przypadkowo !), aż w końcu wciąga nas świat wyczarowany słowami (czasem rymowanymi) przez Małgorzatę Strzałkowską.\nO tym, że Autorka jest mistrzynią słowa pisałam już nie raz, więc nie muszę tego powtarzać. Dodam tylko, że w tym roku została ona uhonorowana przez Prezydium Rady Języka Polskiego tytułem Ambasadora Polszczyzny Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej. Jest on przyznawany za wybitne zasługi w krzewieniu pięknej, poprawnej i etycznej polszczyzny i zdecydowanie trafił pod właściwy adres !!!\n„Plaster Czarownicy i inne baśnie” po raz pierwszy ukazały się w 2006 roku nakładem wydawnictwa Jacek Santorski & Co Agencja Wydawnicza. Zilustrowała je wówczas Maria Ekier. Nie trafiłam wtedy na to wydanie, ale znalazłam kilka ilustracji na stronie ich autorki. Dla porównania:\ntak widziała Czarownicę i zajączka z opowiadania tytułowego Maria Ekier\na tak Piotr Fąfrowicz\nNadziwić się nie mogę, jak różnie pięknie można widzieć to samo !!!\nP.S. Bardzo lubię ostatnio książki zaopatrzone w zakładkę – wstążkę (tutaj – nieprzypadkowo soczyście zieloną). Rozwiązuje to mój wieczny problem doboru zakładki, która pasowałaby do czytanej książki, a w dodatku pozwala już po przeczytaniu zaznaczyć sobie najbardziej szczególne miejsce w niej, żeby móc do niego bez kłopotu powrócić.\nMałgorzata Strzałkowska „Plaster Czarownicy i inne baśnie”, ilustr.: Piotr Fąfrowicz, wyd.: Bajka, Warszawa 2021\nAAAAAAA Nominacje LOKOMOTYWA 2021w świecie baśniWydawnictwo Bajka


Przenoszenie danych z kolumn dedykowanych pomiędzy różnymi dokumentami\nUżytkownik programu magazynowego LoMag ma możliwość stworzenia kolumn dedykowanych dla poszczególnych modułów. Instrukcja ta pokaże jak wykorzystać wartości wprowadzone do konkretnej kolumny w innych modułach programu LoMag.\n1. Dodawanie kolumn dedykowanych.\nW celu dodania kolumny dedykowanej należy uruchomić ustawienia programu LoMag, klikając w ikonę - spowoduje to wyświetlenie się nowego okna, w którym należy przełączyć zakładkę na Kolumny Dedykowane.\nAby dodać kolumnę dla dokumentów m.in. WZ oraz PZ należy z rozwijanej listy wybrać pozycję Elementy ruchów magazynowych.\nWciskając przycisk uruchomione zostanie nowe okno w którym można skonfigurować dodatkową kolumnę dla wybranych modułów.\nW poniższym przykładzie została zdefiniowana kolumna o nazwie 'nr. wewnętrzny' której typem jest tekst. W celu zatwierdzenia parametrów należy wcisnąć przycisk OK.\nNa liście kolumn dedykowanych można zauważyć skonfigurowaną przez nas nową pozycję. Wciskając przycisk OK, ostatecznie zatwierdzamy nowe ustawienia.\nAby zweryfikować wprowadzone przez nas zmiany, należy przejść do tworzenia dokumentu WZ lub PZ. Dodając nowy towar do dokumentu poprzez przycisk wyświetlimy nowe okno w którym możemy zauważyć nowo skonfigurowaną dodatkową kolumnę.\nPo wybraniu towaru o nazwie Kiwi, wprowadzono numer wewnętrzny o wartości '123123' a następnie zatwierdzono dodanie towaru do dokumentu przyciskiem OK, co spowodowało dodanie go do listy.\nNa dokumencie nie jest widoczna dodatkowa dedykowana kolumna. Trzeba kliknąć prawym przyciskiem myszki na losowej nazwie kolumny, aby wyświetlić menu z którego można wybrać opcję układ kolumn. Po wybraniu tej pozycji zostanie wyświetlone okno do konfigurowania ustawienia kolumn na dokumencie.\nNależy odszukać nowo dodaną przez nas kolumnę i dwukrotnie kliknąć na nią lewym przyciskiem myszki, lub zaznaczyć ją pojedynczym kliknięciem a następie użyć przycisku - w celu przesunięcia jej na prawą stronę do okna kolumn widocznych. Wciskając przycisk OK zatwierdza się zmiany, co spowoduje wyświetlenie się wartości na dokumencie WZ dla dodatkowej kolumny.\n2. Przenoszenie wartości kolumn dedykowanych z jednego modułu do drugiego.\nW celu przeniesienia wartości dla kolumny dedykowanej z dokumentu WZ (lub PZ) na dokument faktury należy w sposób jak w punkcie pierwszym powyższej instrukcji przejść do konfiguracji kolumn dedykowanych w ustawieniach programu magazynowym LoMag. Jedyną różnicą jest wybór tabeli - w której należy wybrać Elementy faktury.\nW znany nam już sposób należy skonfigurować nową kolumnę klikając na przycisk o nazwie i typie takim samym jak w punkcie pierwszym instrukcji. A następnie zatwierdzając zmiany przyciskami OK.\nUWAGA!!! Nazwa musi być dokładnie taka sama, aby wartości kolumn dedykowanych były kopiowane między dokumentami. Wielkość liter nie ma znaczeń.\n2.1 Weryfikowanie ustawień.\nOtwierając uprzednio stworzony dokument WZ z punktu pierwszego, należy kliknąć w ikonę - spowoduje to wygenerowanie dokumentu faktury w której można zauważyć przeniesione wartości dla dedykowanej kolumny o nazwie nr. wewnętrzny\n3. Dodanie kolej tabeli w celu przenoszenia wartości dla kolumny dedykowanej.\nKolumna dedykowana o takich samych parametrach, może istnieć na paru dokumentach. Powyżej przedstawiono przenoszenie wartości kolumny z dokumentów wydania z magazynu na faktury. W celu dodania tej samej kolumny dla dokumentów m.in. zamówień i ofert, należy wybrać w ustawieniach programu LoMag tabele dla elementy zamówień/ofert i dodać tak jak poprzednio kolumnę o tej samej nazwie i parametrach.\nWystawiając nowy dokument zamówienia od odbiorcy należy wprowadzić towar naciskając przycisk a następnie wypełnić pole dla nr. wewnętrznego. Po wciśnięciu przycisku OK zostanie on umieszczony na liście w dokumencie ZO.\nGenerując dokument WZ poprzez naciśnięcie przycisku można zauważyć że wartośc kolumny dedykowanej została przeniesiona do modułu wydania z magazynu. Opisane funkcjonalności w punkcie drugim tej instrukcji umożliwiają także przeniesienie ich na dokument faktury klikając w ikonę\n4. Edycja wartości kolumny dedykowanej.\nWprowadzone wartości dla kolumny dedykowanej mogą być edytowane na każdym kolejnym wygenerowanym dokumencie. Aby zmienić wartość nr. wewnętrznego który został wprowadzony w punkcie trzecim tej instrukcji, należy na dokumencie dwukrotnie kliknąć lewym przyciskiem myszki na wybranej pozycji, lub pojedynczym kliknięciem zaznaczyć go na kolor niebieski i użyć przycisku . Otworzy się wtedy okno w którym możemy zmienić "nr. wewnętrzny" - potwierdzając jego nową wartość przyciskiem OK.\nTe same ustawienia przenoszenia wartości dla kolumn dedykowanych można zastosować dla faktur, zamówień oraz magazynu. Wybierając odpowiednie opcje podczas tworzenia kolumn dedykowanych w ustawieniach oprogramowania LoMag.


Reh Lab » Bóle po cesarskim cięciu\nBóle po cesarskim cięciu Home // Bóle po cesarskim cięciu\nDo pół roku po cesarce uznaje się, że ból i dyskomfort są czymś naturalnym (okres regeneracji tkanek), jeżeli jednak sytuacja ta się przedłuża, zaczyna szukać się innych przyczyn. Konsekwencje cesarskiego cięcia mogą ujawnić się po kilku latach od operacji.\nBlizna po cesarskim cieciu, często ulega zrośnięci z tkankami okalającymi. Przeciążenia tkanek w wyniku braku ruchomości mogą powodować zwiększona tkliwość tkanek, a także przenoszenie obciążeń na odcinek lędźwiowo – krzyżowy kręgosłupa powodując bóle krzyża.\nObjawy blizny patologicznej:\n• bolesna na dotyk,\n• zgrubiała (bliznowiec),\n• „wciągnięta” do środka,\nCzynniki zwiększające ryzyko wystąpienia bólu w obrębie blizny po cesarskim cięciu:\n• zaparcia i nadmierne gromadzenie się gazów w jelitach,\n• kaszel, kichanie,\n• ból brzucha wzmaga również podczas karmienie piersią.\nCele rehabilitacji po cesarskim cięciu:\n• normalizacja napięcia tkanek,\n• zmniejszenie dolegliwości bólowych,\n• zwiększenie zakresu ruchu,\n• poprawa czucia w obrębie skóry.\nFizjoterapia w bólach po cesarskim cięciu\nPodstawą terapii jest mobilizacja blizny oraz masaż. Dodatkowym uzupełnienie mogą być zabiegi z zakresu fizykoterapii takie jak: lampa Biotron, lampa Sollux (czerwona, niebieska), lampa UV, prądy TENS, jonoforeza, ultradźwięki, laser biostymulacyjny (punktowy, skaner), okłady z lodu, krioterapia, KinesiologyTaping.


Polski leasing na drugim miejscu w Europie - Money.pl\nStrona głównaFirmaWiadomościPolski leasing na drugim miejscu w Europie\nPolski leasing na drugim miejscu w Europie\nPod względem dynamiki rok do roku jesteśmy liderem regionu Europy Środkowo-Wschodniej i wiceliderem Europy .\nFederacja Europejskich Stowarzyszeń Leasingowych Leaseurope podała, że w 2010 r. wzrost rynku leasingu w Polsce, przy wartości udzielonego finansowania na poziomie 27 mld zł, wyniósł prawie 21 proc., podczas gdy średnia dla Europy była na poziomie niecałych 5 proc. Pod względem dynamiki rok do roku jesteśmy liderem regionu Europy Środkowo-Wschodniej i wiceliderem Europy .\nZ danych opublikowanych przez Leaseurope wynika , że w Europie w 2010 r. sfinansowano środki trwałe o wartości prawie 880 mld zł, a więc jedynie o 4,6 proc. więcej niż w 2009 r. Około 60 mld zł tej wartości finansowania przypadło na firmy leasingowe z Europy Środkowo-Wschodniej. W naszym regionie wzrost był minimalny: jedynie 2 proc.\nEksperci uważają, że przyrosty osiągane przez naszą branżę to sygnał trendu i choć w kolejnych półroczach będą one coraz mniej spektakularne, to - o ile polska gospodarka nie zostanie mocno zachwiana w kontekście zawirowań na rynkach globalnych - trend wzrostowy powinien być trwały.\n_ - W czasie kryzysu wyniki sprzedaży polskich firmy leasingowych spadały, ale szybko też wróciły na ścieżkę przedkryzysowego wzrostu. Dynamika na poziomie 21 proc. na tle blisko 5 proc. wzrostu całej Europy świadczy przede wszystkim o potencjale inwestycyjnym polskich przedsiębiorstw i całej gospodarki. W innych krajach tego nie widać, przynajmniej, jeśli za barometr przyjmiemy wyniki leasingu _- komentuje Wojciech Nowacki, prezes Zarządu BZ WBK Finanse & Leasing.\n[ ( http://static1.money.pl/i/h/219/t89307.jpg ) ] (http://msp.money.pl/wiadomosci/zarzadzanie/artykul/wynajem;auta;dla;firmy;-;kiedy;sie;oplaca,206,0,743886.html) Wynajem auta dla firmy - kiedy się opłaca?\nPo fatalnym 2009 r., w którym cały rynek leasingu w Polsce skurczył się o 30 proc., kolejne miesiące pokazywały poprawę sytuacji. W pierwszym półroczu 2010 r. leasingodawcy sfinansowali aktywa o łącznej wartości o 5 proc. większej niż w roku poprzednim, a po dwunastu miesiącach 2010 r. dynamika r/r wyniosła już prawie 21 proc.\nW 2011 r. jest coraz lepiej. _ W pierwszym kwartale tego roku wartość finansowania w leasingu wzrosła o ponad jedną czwartą w odniesieniu do pierwszego kwartału 2009 r. Wiele wskazuje na to, że pierwsze półrocze również zakończy się na dużym plusie, a w całym 2011 r. branża leasingowa może osiągnąć wzrost nawet powyżej 20 proc. _- ocenia Wojciech Nowacki\n[ ( http://static1.money.pl/i/h/219/t89307.jpg ) ] (http://msp.money.pl/wiadomosci/zarzadzanie/artykul/ile;kosztuje;rezygnacja;z;leasingu,112,0,702576.html) Ile kosztuje rezygnacja z leasingu? Przedsiębiorca, który chce rozwiązać umowę przed upływem 2 lat musi dopłacić podatek.


Żarnik M-Tech D2S 4300K Xenon 1 szt. - Sklep Norauto.pl\nStrona główna › Części › Żarówki › Światła przednie › Żarnik M-Tech D2S 4300K Xenon 1 szt.\nŻarnik M-Tech D2S 4300K Xenon 1 szt.\nKod Norauto 664273\nM-Tech Basic D2S Żarnik przeznaczony jest do pojazdów wyposażonych w reflektory soczewkowe oraz do fabrycznych instalacji xenonowych. Są to klasyczne żarniki, które współpracują z każdą przetwornicą stosowaną w samochodach z fabryczna instalacją Xenon pod żarnik D2S. Produkt posiada bogatą mieszankę gazów szlachetnych, dzięki czemu uzyskana jakość światła oraz długi okres możliwej ekspoloatacji, zaspokoi nawet najbardziej wymagających klientów.


« Diamant ponownie wspiera Stowarzyszenie...\nPolacy wydadzą mniej na prezenty... »\nZimowe miesiące to czas, na który słodka branża czeka niemal cały rok. Sezon 2020 r. pokazał, że w niepewnej sytuacji, konsumenci nie chcą rezygnować z celebracji, ponieważ to właśnie w niej odnajdują największą przyjemność. Prognozy dla tegorocznych świąt wyglądają podobnie, a producenci odpowiadają na potrzeby konsumenckie uwielbianymi klasykami oraz limitowanymi seriami produktów. Czekoladowe słodycze przy tej okazji czerpią z bogactwa smaków i zaskakują formą, potwierdzając charakter premium i stanowiąc propozycję na prezent – dla kogoś lub samego siebie.\nJak podaje Mintel, czekolada to produkt cieszący się powszechną sympatią wśród Europejczyków. Jeżeli chodzi o polskich konsumentów w wieku powyżej 16 r. ż, tylko 5 proc. deklaruje, że w ogóle jej nie je. Czyni nas to większymi czekoladowymi sympatykami od Francuzów czy Włochów – odpowiedzi „nie jadam czekolady” udzieliło tam odpowiednio 9 proc. i 8 proc. badanych. W Wielkiej Brytanii natomiast, odsetek osób niejedzących czekoladowych wyrobów wynosił 7 proc1.\nPoszukując czekoladowego prezentu dla kogoś, 47 proc. Polaków i 52 proc. Hiszpanów skupia się na zawartości wysokiej jakości składników. A co jest dla nas ważne, gdy rozpieszczamy sami siebie? Z badań Mintela wynika, że 55 proc. Polaków kieruje się wówczas ulubionym smakiem, natomiast dla 44 proc. Brytyjczyków kluczowa jest marka2.\nOkazje sezonowe takie jak Święta, ale również Walentynki czy Halloween są dobrze znanymi pretekstami do konsumpcji czekolady w Ameryce Północnej – czekoladowe produkty przygotowane na te okazje kupuje odpowiednio 42 proc., 40 proc. i 37 proc. Amerykanów. Niezależnie od tego, czy zakupy są robione dla siebie czy jako prezenty dla innych, czekoladowa oferta sezonowa cieszy się tam sporą popularnością – świąteczne czekoladki kupuje 6 na 10 Amerykanów3.\nCzekolady sezonowe, ciasta, słodkie herbatniki, wyroby cukiernicze oraz inne rodzaje słodyczy to główne podkategorie nowych produktów sezonowych prezentowanych z okazji Bożego Narodzenia czy zimy. Razem stanowią 50 proc. wszystkich nowych produktów wprowadzanych w ciągu roku, jak wynika z analizy Mintel. Wiodącymi rynkami pod względem ilości wprowadzanych nowości są: Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, Niemcy i Francja, które łącznie odpowiadają za 30 proc. nowości wprowadzanych wówczas na rynek. Numerem pięć jest natomiast Japonia – w dużej mierze przyczynia się do tego tamtejsza popularność wariantów zimowych i sezonowych wersji opakowań4.\n1 Opracowane przez Marcia Mogelonsky, Director of Insight, Mintel Food&Drink\n3 The Future of Christmas Food and Drink: 2021\ntagi: Wedel , czekoladowe święta , słodycze , czekolada , produkcja , sprzedaż , handel , konsument , FMCG ,


Mama Alicji Mazurek: Modlimy się o cud\nlublin.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji lubelskiej → Mama Alicji Mazurek: Modlimy się o cud\nAla chodziła na pielgrzymki\nW Lublinie trwa akcja pod hasłem "Wstawaj Alicja". Dziewczyna, która rok temu uległa ciężkiemu wypadkowi w centrum Lublina, znajduje się w klinice "Budzik". Lublinianie zbierają pieniądze na rehabilitację nastolatki.\nRodzice Ali nie kryją wielkiego wzruszenia wszystkimi akcjami, które nieustannie organizują znajomi, przyjaciele, ale także zupełnie obcy ludzie, na rzecz ich córki.\n- Dla nas najważniejsza jest modlitwa, bo to nasza największa siła - podkreśla Agnieszka Mazurek, mama Alicji. - Jednak pomoc materialna jest również ważna - dodaje - bo nawet nie zdawaliśmy sobie sprawy, jak bardzo kosztowna jest rehabilitacja. Jesteśmy tak bardzo wdzięczni tym wszystkim ludziom. Słowa tego wszystkiego nie oddadzą. Ta pomoc ludzi jest dla mnie nie pojęta. Coraz to ktoś nowy się odzywa, dostajemy mnóstwo listów. To buduje naszą nadzieję, bo czasem to ona już zanika.\nPragnieniem Ali jak opowiada pani Agnieszka, było nieść wszystkim Jezusa. - Przeczytałam jakiś czas temu jej notatki. Pisała, że pragnie by to On był na pierwszym miejscu, potem drugi człowiek a na końcu ona. To jej pragnienie ludzie jej teraz dają - mówi ze wzruszeniem Agnieszka Mazurek.\nStan Ali medycyna określa jako wegetatywny. - Nie mamy z nią żadnego kontaktu. Ostatnio przechodziliśmy bardzo ciężkie chwile, bo przez miesiąc doznawała potwornych skurczy, które powykrzywiały jej nogi i ręce. Wiem, że by to wszystko rozćwiczyć teraz potrzebna jest katorżnicza praca.\nAgnieszka i Wojciech Mazurkowie cały czas są przy córce i pomagają w rehabilitacji. - Teraz postanowiliśmy zmienić klinikę - opowiada A. Mazurek. - Chcemy spróbować innych metod pracy. Jedziemy do Krakowa a później do Iławy. Sami też skończyliśmy we Włoszech kurs rehabilitacyjnych metodą Glena Domana. Przy tej metodzie rehabilitacji z człowiekiem dziennie pracuje kilkadziesiąt osób. To stymulacja od rana do wieczora.\nJednak jak mówi Agnieszka Mazurek, żeby to wszystko mogło się udać, żeby Ala mogła się obudzić, potrzebny jest cud. - Kilku profesorów pokazywało nam badania, i mówili, że generalnie nie ma czego stymulować, bo dziecko nasze nie ma mózgu - stwierdza mama Ali. - W ogóle, to że Ala żyje jest podobno nienormalne.\nJuż dziś w Lublinie kolejna wyjątkowa akcja dla Ali. O godz. 14 w Galerii Olimp specjalnie dla Alicji zagrają muzycy lubelscy. 2 marca o godz. 17 w siedzibie Fundacji Lubartowska 77 będzie można zobaczyć spektakl "Zmiany", przygotowany przez LUB Dramę, a 3 marca lubelscy restauratorzy także na Lubartowskiej 77 będą gotować specjalnie dla Alicji. Natomiast już 16 marca w CSK zaplanowano kolejną akcję pod hasłem "Uwolnij ciucha".\ndodane 24.02.2019 09:06


Skórzane etui na dokumenty zamiast męskiego portfela - Brødrene\nOpublikowany : 2020-09-15 10:13:59\nMęczy Cię już wypchany po brzegi duży męski portfel? Starasz się wybierać najważniejsze dokumenty, ale nagle wszystko staje się potrzebne? Podobno człowiek jest tak skonstruowany, że zawsze chce wypełnić pustą przestrzeń. Jeśli więc dostaniemy skórzany portfel z mnóstwem przegród i kieszeni, na pewno będziemy chcieli, aby żadna z nich nie została samotna. Świetnym rozwiązaniem w takiej sytuacji są klasyczne skórzane etui na dokumenty. Dzięki nim skutecznie wyselekcjonujesz już naprawdę najważniejsze karty, bo reszta zwyczajnie się nie zmieści. Twoje kieszenie na pewno odpoczną, a Ty zawsze będziesz wyglądał elegancko z cienkim portfelem, zamiast wypchanego po brzegi męskim portfelem skórzanym.\nKupowanie etui na dokumenty – kilka wskazówek, którymi warto się kierować\nWydawać by się mogło, że kupienie odpowiedniego portfela na dokumenty to bułka z masłem. Nic bardziej mylnego. Na rynku możesz spotkać się z wieloma propozycjami, które niekoniecznie są dobrymi opcjami. Często etui na karty płatnicze są szyte z lichych materiałów, tracących swój wygląd po niedługim czasie użytkowania. Przeczytaj poniższe zasady i już na zawsze się nimi kieruj.\n1. Najważniejszy jest materiał, z jakiego zostało wykonane etui na dokumenty\nSzukaj produktów wykonanych z wysokiej jakości skóry naturalnej, która dodatkowo przeszyta solidnymi nićmi, jest gwarantem solidności i trwałości cienkiego portfela. Bardzo ważne jest, abyś już na samym początku dobrze wybrał, ponieważ zdecydowanie lepiej kupić jeden, konkretny, porządny cienki portfel niż nieustannie wydawać pieniądze na same “niewypały”.\n2. Rola skórzanego etui na dokumenty\nWażne, abyś zadał sobie pytanie “jaką rolę ma spełniać moje wymarzone etui na dokumenty?”. Tutaj głównie chodzi o liczbę przegródek w modelu. Jeśli wybierasz się na ważną uroczystość, na którą wypada założyć garnitur dobrze, gdy Twoje kieszenie nie będą zbytnio wypchane. W takiej sytuacji świetne jest etui na dokumenty lub cienki portfel slim wallet. Jeśli jednak potrzebujesz nieco więcej przegród, abyś mógł używać modelu na co dzień, dokładnie przejrzyj oferty i wybierz takie, aby spełniało Twoje oczekiwania.\nEleganckie skórzane etui na dokumenty czarne Brødrene\n3. Zastanów się nad wyborem odpowiedniego designu skórzanego etui na dokumenty\nFunkcjonalność to oczywiście podstawa, ale warto również zwrócić uwagę na wygląd modelu. Obecnie możesz wybierać pomiędzy wieloma kolorami i kształtami. Cienkie portfele są szyte zarówno w orientacji pionowej, jak i poziomej, a więc może dostosować je zależnie od Twoich preferencji i użytkowania. Wiadomo, że te pionowe pomieszczą więcej kart i innych przedmiotów, jednakże poziome często są bardziej zgrabniejsze i łatwiejsze w użytkowaniu, za sprawą dużo mniejszych gabarytów.\nSkórzany cienki portfel brødrene sw02 ciemny brąz\nSkórzany cienki portfel brødrene sw02 jasny brąz\nSkórzany portfel na karty i dokumenty brodrene slim wallet sw06 jasny brąz\nEtui na karty i dokumenty holder ze skóry brodrene e01 ciemny brąz


Co to jest przeglądarka internetowa i jak działa? - Fakty są takie\nCo to jest przeglądarka internetowa i jak działa?\n14 lipca 2021 Fakty są Takie\tBrak komentarzy\nKomputer zrewolucjonizował technologie na całym świecie, a Internet pozwolił na najszybsze jak do tej pory, przesyłanie danych na wokół globu. To małe urządzenie jest w stanie odpowiedzieć na niemal każde nasze pytanie i pozwala kontaktować się z ludźmi na całej planecie, bez długiego oczekiwania na odpowiedź.\nGłównym kluczem do Internetu jest przeglądarka. Jest to program, dzięki któremu możemy wejść w Internet i znaleźć wszystko co nas interesuje.\nSą różne rodzaje przeglądarek, a korzystanie z nich jest naprawdę proste i intuicyjne.\nPrzeglądarki internetowe są więc niezbędne do przeglądania Internetu, wchodzenia na strony internetowe i załatwiania wszystkich rzeczy w tej właśnie przestrzeni.\nKażdy bez odpowiedniej wiedzy na temat komputerów i internetu, prędzej czy później zada sobie pytanie: co to jest przeglądarka internetowa? Do czego służy przeglądarka internetowa?\nNajlepszym porównaniem, które przybliży koncept przeglądarki internetowej będzie przyrównanie jej do narzędzia, jakiegokolwiek. Dłuto pozwoli wyrzeźbić coś w drzewie, śrubokręt wykręcić śrubkę, lewarek pozwoli podnieść samochód i wymienić oponę, itd.\nPrzeglądarka natomiast pozwoli wejść do Internetu i przeglądać wszystkie strony internetowe widoczne właśnie dla przeglądarki. Są różne rodzaje przeglądarek: Chrome, Firefox, Opera i wiele innych, jednak najczęściej na komputerach z systemem Windows, jest to Microsoft Edge.\nJest to od razu zainstalowana przeglądarka, która posłuży nam do surfowania po Internecie. Wchodząc w przeglądarkę możemy zaczynać swoją przygodę z siecią internetową, gdyż już po jej włączeniu zobaczymy pasek, w który należy kliknąć, by rozpocząć wyszukiwanie informacji, stron internetowych i dosłownie wszystkiego, czego chcemy.\nDlatego też porównanie przeglądarki internetowej do narzędzia, dzięki któremu możemy coś zrobić jest jak najbardziej trafne. Mając odpowiednie narzędzie, możemy wykonać odpowiednią akcję.\nKażdy komputer ma od razu zainstalowaną pierwszą przeglądarkę internetową. Jest ona niezbędna to poruszania się w przestrzeni internetowej, dlatego każdy komputer z wgranym systemem, ma właśnie to narzędzie.\nW komputerach z systemem operacyjnym Windows jest to Microsoft Edge, który jest spadkobiercą „Internet Explorer”, jednak obecnie jest to znacznie szybsza i lepsza przeglądarka. W komputerach z systemem Mac przeglądarką podstawową, która jest bardzo popularna i zazwyczaj nie ma potrzeby ściągać innej – jest Safari\nMosaic – była pierwszą przeglądarką, która odniosła faktyczny sukces.\nBardzo dobra przeglądarka, która dostępna jest wyłącznie na urządzeniach Apple. Ponadto warto też pamiętać, że mimo wcale nie musimy korzystać z podstawowych przeglądarek, gdyż równie dobrze można ściągnąć inne, niezależne od systemu przeglądarki, które sprawują się bardzo dobrze i często lepiej od tych podstawowych.\nW smartfonach sytuacja wygląda nieco inaczej, gdyż tutaj podstawową przeglądarką może być tak naprawdę każda.\nW wielu modelach z androidem jest najpopularniejsza przeglądarka internetowa, czyli Chrome, jednak nie ma tutaj zasady, dlatego na telefonie możemy znaleźć wiele przeglądarek, oczywiście z wyjątkiem urządzeń Apple, gdzie podstawową przeglądarką będzie zawsze Safari.\nTak jak w każdej branży, cześć produktów jest znacznie popularniejsza od innych. Wiąże się to nie zawsze z jakością, lecz np. z rozpoznawalnością lub splendorem, dlatego poniżej kilka słów, jakie są najpopularniejsze przeglądarki internetowe.\nZdecydowanie trzeba przyznać, że Chrome oraz Safari to przeciwnicy, gdyż pierwsza z nich króluje na smartfonach z systemem android, natomiast druga w produktach Apple. Na komputerach natomiast wciąż najpopularniejszą przeglądarką jest Chrome, mimo swoich minusów, takich jak duże zużycie pamięci RAM.\nJednym z aspektów, na które zwracamy uwagę przy wyborze przeglądarki internetowej, jest jej szybkość. Szybka przeglądarka internetowa, to przede wszystkim wygodna praca, dlatego warto jest wybrać taką przeglądarkę, która pozwoli na szybkie działania.\nFaworytem w tej dziedzinie jest niepodważalnie Opera, która posiada nawet swoją specjalną wersję, która umożliwia zmniejszenie zużycia Ram-u. Szukając szybkiej przeglądarki na pewno warto rozważyć właśnie Operę, która jest szybka, bardzo intuicyjna i pozwala na personalizację.\nKorzystanie z przeglądarki internetowej nie jest więc ani trudne, ani wymagające wielu umiejętności. Ważne jest, by wiedzieć jak działa przeglądarka internetowa oraz co zrobić, żeby wybrać odpowiednią, pod swoje preferencje.\nSzybka przeglądarka internetowa na pewno przyspieszy pracę na komputerze oraz pozwoli na lepsze działania w obrębie cyberprzestrzeni. Pierwsza przeglądarka internetowa nie musi być natomiast najlepsza i śmiało można pobierać inne, by znaleźć taką, która najbardziej nam odpowiada.\n← Jak zainstalować i odzyskać sklep play\nJak usunąć konto Google z telefonu i komputera? →\nKod PUK nju mobile


City of London przewiduje powrót do biur po pandemii - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 30-03-2021, 15:50\nLondyńskie centrum finansowe, które opustoszało w wyniku pandemii, spodziewa się, że po jej ustaniu większość pracowników powróci do pracy w biurach, pisze Reuters.\nLondyn, dzielnica finansowa City of LondonFot. Tristan Surtel/Wikimedia Commons/CC BY-SA 4.0\nLondyn, dzielnica finansowa City of London\nFot. Tristan Surtel/Wikimedia Commons/CC BY-SA 4.0\nCatherine McGuinness z City of London Corporation, powiedziała w radiu BBC, że jest przekonana, że w kawiarniach, pubach, restauracjach i innych firmach, które opierają się na zwykle pełnych tłumów pracowników biurowych, ruch powróci do poziomu sprzed pandemii.\nSondaż opublikowany w zeszłym tygodniu przez KPMG wykazał, że większość największych światowych firm nie planuje już ograniczać wykorzystania powierzchni biurowej po pandemii.\nCatherine McGuinness dodała, że City of London dostrzega wzmożone zainteresowanie deweloperów, którzy rozważają budowę nowych biurowców. Do tej pory wpłynęło już 80 proc. ogółu wniosków o pozwolenia na budowę z ubiegłego roku.\nBankowość / City of London przewiduje powrót do biur po pandemii


Commodity Science of Plant Products\nKod przedmiotu 1143S1-TPR\nPrzedmioty wprowadzające Chemia żywności, Fizyka, Podstawy technologii żywności\nWymagania wstępne wiedza i umiejętności nabyte w poprzednich semestrach\nOpis ćwiczeń Ocena jakości produktów pochodzenia roślinnego (wybrane asortymenty produktów owocowych i warzywnych, produktów ziemniaczanych, tłuszczów roślinnych, przetworów zbożowych, koncentratów spożywczych, napojów bezalkoholowych, napojów alkoholowych) przy zastosowaniu metod analizy sensorycznej, chemicznej i fizycznej, w oparciu o dokumenty normalizacyjne. Poznanie metod i technik stosowanych w analizie żywności roślinnej. Opracowanie wybranych zagadnień i prezentacja w formie multimedialnej. Interpretacja uzyskanych wyników i przedstawienie w formie sprawozdania. Zaliczenie teoretyczne materiału w zakresie realizowanym na ćwiczeniach praktycznych.\nOpis wykładów Żywność pochodzenia roślinnego: jakość, atrybuty jakości, czynniki warunkujące jakość (surowiec, proces technologiczny, opakowania, magazynowanie, dystrybucja). Rynek żywności roślinnej: żywność mało przetworzona, wygodna, funkcjonalna, slow food, fast food, tradycyjna. Klasyfikacja żywności pochodzenia roślinnego w aspekcie kryteriów technologicznych i żywieniowych. Standardy jakości żywności w UE. Charakterystyka fizykochemiczna i żywieniowa grup żywności roślinnej: produkty zbożowe, produkty owocowe, warzywne, produkty ziemniaczane, tłuszcze roślinne, koncentraty spożywcze, napoje alkoholowe, napoje bezalkoholowe.\nCel kształcenia 1)Przekazanie wiedzy nt. jakości żywności roślinnej na wybranych przykładach. 2)Przekazanie wiedzy odnośnie aktualnego rynku żywności- klasyfikacja i charakterystyka grup produktów. 3)Nabycie umiejętności oceny towaroznawczej i rozwijanie umiejętności interpretacji wyników w odniesieniu do dokumentów normalizacyjnych. 4)Nabycie umiejętności wykorzystania metod i technik analitycznych. 5)Nabycie umiejętności prezentacji zagadnień. 6)Rozwijanie umiejętności pracy w zespole i samodzielnej.\nLiteratura podstawowa 1) Świderski F. (red.), Żywność wygodna i żywność funkcjonalna -(dodruk - PWN); wyd. 3, uaktualnione, WNT, Warszawa, 2018 2) Świderski F. Waszkiewicz-Robak B. (red.), Towaroznawstwo żywności przetworzonej - z elementami technologii, SGGW, Warszawa, 2010 3) Świetlikowska K. (red.), Surowce spożywcze pochodzenia roślinnego, SGGW, Warszawa, 2006 4) Czapski J., Górecka D. (red.), Żywność prozdrowotna - składniki i technologia, Uniwersytet Przyrodniczy, Poznań, 2014\nLiteratura uzupełniająca 1) wyd. GUS, Warszawa, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015). Sekcja A i C, 2015r., tom 2) Vaughan J.G., Geissler C.A., wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa, Rośliny jadalne, 2001r., tom


Aktualny czas: 20-05-2019, 08:31:09 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\nmyślisz na innym zawieszeniem i heblem ?\n(06-12-2018 21:01:49)grek132 napisał(a): myślisz na innym zawieszeniem i heblem ?\nZ hamulcem się zastanawiam ale jedno jest pewne coś trzeba zrobić z tym przednim zawieszeniem bo przy 100km/h zaczyna kolo latac na lewo i prawo .Powód jest oczywisty -oszczędność w postaci braku aluminiowej półki .Lagi przekręcają się względem tej górnej stalowej półki i nie jest spowodowane nie dokręceniem poprostu one się skręcają bo nie ma żadnego zabezpieczenia .\nZobacze może wytoczę jakieś tuleje ze śrubą zaciskową i wspawam pod połkę górna aby dodatkowo je skręcić i wtedy będzie git.\nwidziałem jak jakiś ziomek wsadzał przód z loncina 200 ( ten usd ) ale nie wiem czy trzeba rame przerabiać od xr6 mogą pasować tak jak do simsonów\n(06-12-2018 22:27:10)grek132 napisał(a): widziałem jak jakiś ziomek wsadzał przód z loncina 200 ( ten usd ) ale nie wiem czy trzeba rame przerabiać od xr6 mogą pasować tak jak do simsonów\nW sumie nie chciałbym takich przeróbek robić bo straci na wygladzie a chciałbym zachować jak najwiecej orginalnych elementów.\nA tak sobie pokreciłem kołem z przodu a opona ma bicie góra dół,wyglada mi to na zle ulozona opone w rancie trzeba to rozebrać.\nHmmm, jaki jest pobór prądu pompki?\nMyślę, że najprościej będzie wykorzystać gotowy moduł przetwornicy step-down, do obniżenia napięcia zasilania. Sprawność będzie na pewno wyższa, niż przy stabilizacji liniowej, a same przetwornice są taniutkie - taką o mocy 300 W i prądzie maksymalnym 8 A można kupić za nieco ponad 30 pln. Można się pokusić o dodatkowe sterowanie przetwornicą, tak, by napięcie zasilania - a co za tym idzie - obroty pompki - wzrastało wraz ze wzrostem obrotów.\nZakładając zakres obrotów silnika 2000 - 13000 rpm, mamy częstotliwości z zakresu 33 - 220 Hz. Pozostaje tylko kwestia dobrania odpowiedniego napięcia dla pompki. Jak będzie coś mniej więcej wiadomo, mogę coś wyrzeźbić charytatywnie\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 23-12-2018 18:07:06 przez seler1500.)\nnie lepiej sterować PWM ?\nW sumie tak, i pewniejszy start pod obciążeniem.\nNo to zostaje przetwornik f/u i pwm na 555, do tego jakiś mosfet jako klucz.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 23-12-2018 19:00:20 przez seler1500.)\nTak teraz sie zastanawiam czy wogóle coś kombinować z tą pompką wody bo pobór prądu jest minimalny.\nJak tylko zrobi się cieplej to zabiorę Charcika na hamownie zobaczymy co tam wyjdzie.\nNarazie wszystko chodzi bez zarzutu\n» Wyświetleń: 52408\n» Wyświetleń: 8083\n» Wyświetleń: 4652\n» Wyświetleń: 14571\n» Wyświetleń: 19294\n» Wyświetleń: 1832\n» Wyświetleń: 60747


6,87 (704 ocen\ti\t89 opinii) Zobacz oceny\nAuster z pewnych klisz, które wielokrotnie już spotykaliśmy, stworzył świetnie utkaną sieć emocji międzyludzkich. .\nPo pierwsze, to książka jest naprawdę krótka i ciekaw jestem jak ten ciekawie zarysowany dramat rozegrałby autor, w typie Franzena, który obficiej się rozpisuje. Jednocześnie mamy tu całkiem szerokie spektrum bohaterów, przez co główny wątek nie jest w książce odosobnionym tematem. Auster skompensował zwięzłość polifonicznością opisu, co moim zdaniem funkcjonuje bardzo dobrze, ale paradoksalnie zwiększa wrażenie niedosytu, bo chciałbym aby jeszcze więcej wydarzeń usłyszeć z perspektywy jeszcze większej ilości osób.\nPoza tym Nowy Jork, stały bohater powieści Austera. Wydaje mi się, że gdyby tłem było jakiekolwiek inne miasto nie uwierzyłbym w te postaci. W tych niby squatersów, tych inteligenckich liberalnie wychowujących rodziców, w nastolatków, którzy zachowują się strasznie pozersko. Ale otaczająca każdy wątek aura tego miast sprawia, że wszystko wydaje mi się w tych konstrukcjach pasować.\nDzięki temu dociera do mnie co chyba najważniejsze w tej książce, egzystencjalne pytania o samotność, o miłość, o winę i jej konsekwencję, o więź dziecka z rodzicem.\nJednocześnie zastrzegam, że mam jakąś słabość do książek dotykających tematu dojrzewania, ale mogę chyba obiektywnie stwierdzić, że język jakim Auster opisuje, podkreślę jeszcze raz, świetnie skomponowane ludzkie sytuacje, wciąga i porusza swoją prawdziwością.


Brodka zaprasza na wirtualny spacer w Japonii w technologii 360° - Wybieram Kulturę\nBrodka zaprasza na wirtualny spacer w Japonii w technologii 360°\nBrodka zaprasza na wirtualny spacer w Japonii w technologii 360°1 min read\nAutor WybieramKulture.pl Opublikowano Lis 27, 2017 0\nBrodka po raz kolejny odwiedziła Japonię, tym razem na zaproszenie Instytutu Polskiego w Tokio. Podczas swojej wizyty postanowiła nagrać wyjątkowy materiał wideo w technologii 360 stopni. Pokazuje w nim uroki tego kraju i kulisy swojej podróży, a także fragmenty swoich występów. Materiał video został zrealizowany dzięki współpracy z marką Red Bull.\nFoto: Pszemek Dzienis\nBrodka o swojej podróży do Japonii:\n„Wróciłam do miejsc, w których już byłam, więc była to dość sentymentalna podróż, ale też taka, która mi uświadomiła, że Japonia to kraj, w którym się naprawdę bardzo dobrze czuję i lubię tu spędzać swój wolny czas.\nPostawiłam na miejsca, które lubię i chciałam odwiedzić raz jeszcze – Kyoto, piękne ogrody japońskie w Kanazawie, no i wreszcie miałam okazję pobyć dłużej w Tokio. Za pierwszym razem jakoś je pominęłam, byłam tak naładowana wszystkimi innymi miejscami, że Tokio wydawało mi się mocno industrialne, betonowe i zatłoczone, ale przyznam, że tym razem mnie absolutnie oczarowało. I myślę sobie, że gdybym miała się przeprowadzać do Japonii, to właśnie do Tokio.”\nObejrzyj wirtualny spacer z Brodką w technologii 360 stopni.\nDla lepszych wrażeń rekomendujemy korzystanie ze smartfonów, a na komputerach z przeglądarki Chrome.\nMontaż: Wojtek Chlebek\nMuzyka: Kroki “Eyes”, Kroki “Devoted Flower”, Kroki “Cover Me”, Kroki “4292”\nJuż za tydzień Paweł Domagała wystąpi w Chorzowie!\nRecenzja: Andrzej Piaseczny -„O mnie, o tobie, o nas”.


‹Malowany welon› – Esensjopedia\nTytuł Malowany welon\nObsada Naomi Watts, Edward Norton, Liev Schreiber, Toby Jones, Diana Rigg\nHistoria lekarza i jego niewiernej żony, Kitty, którzy w latach 20-stych XX wieku przeprowadzają się do odległej chińskiej wsi, aby walczyć z epidemią cholery. Kitty przeżywa tam duchowe przebudzenie i ponownie zakochuje się w swoim mężu, widząc jego poświęcenie dla pracy.\nEwa Drab ‹Ocalone szczęście›\n‹Tracks› – John Curran\n‹We Don't Live Here Anymore› – John Curran\nNieznośna ramotka. Temu skrajnie przewidywalnemu filmidłu nie pomógł nawet taki aktorski duet jak Norton i Watts. Sprawnie imitowany brytyjski akcent jest w zasadzie jedyną (i wątpliwą) atrakcją, jaką serwuje nam ta dwójka podczas seansu. Konwencjonalny remake konwencjonalnego filmu z lat trzydziestych, opartego o konwencjonalny dramat typu on (stateczność) – ona – (namiętność) on. Warto jeszcze zwrócić uwagę na absolutny brak postępu, jakim potrafi wykazać się Hollywood w swoim stosunku do Wschodu i kolonializmu. Mija 8 dekad, a tu jak gdyby nigdy nic, niemal wszystko bez zmian.\nEdward Norton wybitnym aktorem jest. Naomi Watts dobrą aktorką jest. I fajnie, ale że też im się chciało w celu potwierdzenia powyższego robić drugi remake zapomnianego melodramatu sprzed siedemdziesięciu lat… Nieszkodliwa to rzecz – przez pierwszą połowę nieco nużąca, w drugiej lepsza, bardziej dramatyczna – ale też kinematografii zupełnie zbędna. Mnie takoż – choć rozumiem, że nie tylko hallmarkowcom mogło się podobać, to osobiście, mimo szczerych chęci, pozostałem niewzruszony.\n"Czegoś tu brakuje” to chyba najkrótsza recenzja tego filmu, jaka przychodzi mi do głowy. Przepadam za Nortonem (i jest tu dobry), lubię Naomi Watts (i jest przywoita), ale chyba melodramat z ich udziałem powinien budzić jakieś większe emocje. A tu jednak ładnie wszystko sfotografowane, historia klasyczna, ale łezki uronić jednak się nie da.\nKlasyczny melodramat rozgrywający się w egzotycznym otoczeniu – chińska wieś pogrążona w epidemii cholery. On – szlachetny lekarz i ona, kobieta wiarołomna, też szlachetna, ale zagubiona. W ekstremalnych warunkach odnajdują to, co dla nich najważniejsze. Wszystko byłoby w porządku, bo dobry melodramat nigdy nie jest zły, ale niestety zawiodło wykonanie. Tego typu historie wymagają czegoś, co przekona do nich współczesnego widza. Tymczasem wszystko jest zimne jak mglisty poranek na chińskim pustkowiu, pomiędzy aktorami – znakomitymi zresztą, którzy niejeden raz zachwycali grą, czyli Edwardem Nortonem i Naomi Watts – zero interakcji i chemii, a co dopiero o miłości i zrozumieniu mówić. On gra sobie, ona sobie. Bohaterka Watts przechodzi wewnętrzną przemianę, ale na ekranie widać tylko przemianę zewnętrzną, czyli zmianę strojów, które na Watts wyglądają wspaniale, czy są to seksowne suknie, czy zmięte już trochę szmaty czułej pielęgniarki. Zabieg opowiedzenia całej historii przez główną bohaterkę miał uwiarygodnić historię, ale prawdy objawione w tym filmie podane są w sposób sztywny, naiwny i kiczowaty. Jasne, że cierpienie uszlachetnia, a ludzie są tak naprawdę dobrzy. Tak więc film nie spełnia swego podstawowego, melodramatowego zadania – nie wzrusza do łez i niecierpliwi. Dużo większą przyjemność daje obejrzenie pierwszej ekranizacji bestsellerowej niegdyś książki Somerseta Maughama, którą wyreżyserował w Hollywood z wielką Gretą Garbo Ryszard Bolesławski.


Gary Kemp „INSOLO” - Radio Świnoujście - Gramy to, co kochasz!\nGary jest także uznanym aktorem teatralnym i filmowym, który zbierał pozytywne oceny zarówno wśród krytyków i fanów w filmach takich jak „Bracia Kray”, „Bodyguard” czy komedia BBC „The Kemps: All True”. Jako członek Nick Mason’s Saucerful Of Secrets, Gary wykonuje wczesny materiał Pink Floyd, ciesząc się ogromnym uznaniem na całym świecie. Razem z kolegą z zespołu – Guy Prattem, współtworzy popularny podcast The Rockonteurs.\nU szczytu swoich możliwości jako gitarzysta, Gary zagrał wszystkie gitarowe ścieżki na płycie, podczas gdy obowiązki basisty objął Guy Pratt (Pink Floyd, David Gilmour) – z wyjątkiem „Ahead of the Game” i „Too Much” Richarda Jonesa z The Feeling i „Waiting for the Band” z bratem Gary’ego – Martinem Kempem.


Start/Energetyka/Ujawniono wartość rekompensat za podwyżki cen prądu.\nOd 34 do 306 złotych rekompensaty będzie można otrzymać w przyszłym roku w związku z podwyżkami cen energii w 2020 roku.\nZwrot wydatków poniesionych w związku z podwyżkami cen prądu w 2020 roku będzie mogło otrzymać około 15 milionów gospodarstw domowych. Rekompensaty mają wynieść minimalnie 34 złote, a maksymalnie 306 złotych.\nNa pieniądze mogą liczyć osoby, które mieszczą się w pierwszym progu podatkowym, czyli zarabiający maksymalnie 7 tysięcy złotych brutto miesięcznie.\nWarunek ten nie dotyczy całego gospodarstwa domowego, a jedynie tych, którzy mają umowę zawartą ze sprzedawcą prądu – zaznacza Dziennik Gazeta Prawna.\nCytowany w tekście minister aktywów państwowych Jacek Sasin twierdzi, że w ten sposób “w kieszeniach Polaków zostanie 2,4 miliarda złotych“. Resort właśnie zakończył prace nad projektem ustawy, która reguluje kwestię wypłat rekompensat.\nKwota zwrotu ma zależeć od zużycia prądu w 2020 roku “Przewidziano cztery stawki ryczałtu: 34,08; 82,80; 190,86 i 306,75 złotego. Ta ostatnia będzie dotyczyć gospodarstw, które wykorzystały w ciągu roku więcej niż 2800 kWh”.\nRekompensata będzie odliczona od pierwszego rachunku za energię wystawionego przez spółkę obrotu po 15 marca 2021 roku. Żeby dostać rekompensatę “wystarczy do końca 2020 roku. złożyć prosty, jednostronicowy wniosek w firmie, która sprzedaje nam prąd“.\nceny energia rekompensaty wypłaty\nTVP opublikowała cennik reklam. Kwoty są astronomiczne.


Policja Tarnowskie Góry: Nierzeźwy i po narkotykach zatrzymany po policyjnym pościgu - Tarnowskie24\nPolicja Tarnowskie Góry: Nierzeźwy i po narkotykach zatrzymany po policyjnym pościgu\nW piątkową noc w wyniku pościgu został zatrzymany nietrzeźwy kierowca, który w samochodzie posiadał narkotyki. 22-latek z Boruszowic kierował pod wpływem marihuany i miał prawie 1,5 promila w alkoholu w organizmie. Po wytrzeźwieniu usłyszał zarzuty.\nW nocy z piątku na sobotę po godzinie drugiej tarnogórski dyżurny otrzymał zgłoszenie o kierowcy vw golfa, który może być pijany. Kierujący miał poruszać się ulica Korola i jechać w kierunku centrum Tarnowskich Gór. Policyjny patrol, który był w pobliżu zauważył opisany pojazd i podjął próbę zatrzymania go do kontroli. Kierowca gdy usłyszał policyjne sygnały i zobaczył radiowóz w lusterku przyspieszył i zaczął uciekać. Udało mu się ominąć policyjny wóz ustawiony przy komendzie i dalej pognał do ronda, gdzie skręcił w kierunku Świerklańca. Kierujący nie zwracał uwagi na przepisu ruchu drogowego. Do pościgu włączyli się policjanci z komisariatu z Radzionkowa. Niebezpieczna jazda zakończyła się na parkingu przy jednym z marketów w Świerklańcu na ulicy Radzionkowskiej. Wtedy kierujący zatrzymał pojazd i zamknął się w środku. Nie reagował na polecenia opuszczenia samochodu. Policjanci wybili szybę, wyciągnęli uciekiniera i zakuli go w kajdanki. Od mężczyzny był wyczuwalny alkohol. Kierującym był 22-latek z Boruszowic. Przebadano go na zawartość alkoholu w organizmie. Urządzenie pokazało prawie 1,5 promila alkoholu. Żeby tego było mało, narkotest w ślinie wykazał obecność marihuany, a w portfelu mężczyzna miał zawiniątko z marihuaną. 22-latek został zatrzymany i po wytrzeźwieniu zostały mu postawione zarzuty posiadania narkotyków, niezatrzymania się do kontroli i prowadzenia pod wpływem alkoholu. Sprawca tłumaczył, że uciekał przed policjantami, ponieważ bał się konsekwencji za posiadanie narkotyków. O jego losie zadecyduje sąd.\nKomenda Powiatowa Policji w Tarnowskich Górach, http://tarnowskie-gory.slaska.policja.gov.pl/, http://tarnowskie-gory.slaska.policja.gov.pl/k26/informacje/wiadomosci/255593,Nierzezwy-i-po-narkotykach-zatrzymany-po-policyjnym-poscigu.html


gadżety - Fiorelki : Fiorelki\nSkarbonka z puszki\n– Mamo, wiesz, że musimy oszczędzać? – No tak ogólnie to zawsze warto mieć coś w zapasie, a bardziej szczegółowo to o co ci chodzi? – No na Florydę mieliśmy jechać, nie pamiętasz? – Lecieć, jeśli już. Ale nie mamy na to pieniędzy, sorry dziecko, nie tym razem. – No właśnie. Dlatego musimy oszczędzać. Zrobimy […]\nPowiedzcie, widzieliście kiedyś wyrzutnię konfetti? A jak Wam się podoba pomysł jej zrobienia? Dziś opiszę, jak zrobić niesamowity imprezowy gadżet, który można wykorzystać podczas każdej zabawy. To bardzo łatwe i super efektowne. Z pewnością zostanie hitem przyjęcia, nie tylko dla najmłodszych (choć im spodoba się szczególnie). A najlepsze, że nie wymaga wielu dziwnych materiałów i […]\nTemperówka na baterie EAGLE EG-5146\nTwoje dziecko, ma ciągle niezastrugany ołówek, a pani od matematyki krytykuje jego rysunki i wykresy? A może to ty zaglądając do piórnika swojej pociechy często narzekasz: – Znowu masz połamane kredki, a tyle razy prosiłam…\nPrzełom jesieni i zimy – listopad, czy grudzień – to taki moment kiedy część dzieci zaczyna być znużona codziennymi szkolnymi obowiązkami. Maluchom szkoła nie wydaje się już tak ekscytujące jak na początku, a starsze dzieci są zmęczone sporą ilością obowiązków. W dodatku wszyscy czekają na Mikołaja i Święta, a tu przecież trzeba się zmobilizować, bo […]\nPowiadomienie o plikach cookie - gadżety - Fiorelki korzysta z plików cookie. Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Zamknij


« Castle - sezon III\n28 dni później (2002) Francja, Holandia, USA, Wielka Brytania\naktorzy: Christopher Eccleston, Ray Panthaki, Megan Burns, Brendan Gleeson, Noah Huntley, Cillian Murphy, Naomie Harris, Luke Mably, Toby Sedgwick, David Schneider, Leo Bill, Stuart McQuarrie, Jukka Hiltunen, Bindu de Stoppani\nmuzyka: John Murphy, Brian Eno\n"28 dni później" to jeden z bardziej znanych i chwalonych horrorów ostatnich lat. Nakręcony za niespełna 10 milionów dolarów zarobił tylko w samych Stanach ponad cztery razy tyle i doczekał się (jak na razie) jednej kontynuacji. To właśnie po części po nim do kin powróciła moda na filmy o zombie, choć tak naprawdę nie opowiada on o żywych trupach, a o epidemii szaleństwa, która w niecały miesiąc obejmuje całą Wielką Brytanię. Rozpętują ją obrońcy zwierząt, którzy sprzeciwiając się przetrzymywaniu kilkunastu małp w pewnym tajnym laboratorium, włamują się do niego i uwalniają je z klatek. Ignorują ostrzeżenia naukowca, który próbuje ich powstrzymać, ostrzegając iż małpy są zarażone tajemniczym wirusem wściekłości i tak sprowadzają na siebie i całą Anglię (a może i świat) zagładę. Reżysera nie interesuje jednak sama epidemia, jej przebieg, bo od razu po incydencie w laboratorium, przenosi akcję swojego filmu o 28 dni wprzód, gdy praktycznie jest już po wszystkim. Świat się skończył, a osoby, które przeżyły epidemię można zliczyć na palcach jednej ręki. Nie zobaczymy więc w tym filmie ani pierwszej paniki, ani prób ewakuacji ludności, czy prób ratowania normalności, bo ważniejsze dla reżysera jest ukazanie rzeczywistości już po wszystkim. Tej, którą zastaje Jim po nagłym przebudzeniu się w opustoszałym szpitalu i zdaniu sobie sprawy z faktu, że świat jaki znał przestał istnieć.\nDługo zwlekałem z obejrzeniem tego filmu bo nie przepadam za opowieściami o żywych trupach i obawiałem się, że będzie on w większości tylko bezmyślną, krwawą jatką i niczym więcej. Co ciekawe film ten jest mądrzejszy niż można byłoby sądzić na podstawie reklamujących go zwiastunów, czy gatunku z jakiego się wywodzi. Nie jest to obraz nastawiony wyłącznie na szokowanie widza wymyślną przemocą, straszenie czy obrzydzanie krwawymi obrazami, choć jest w nim też kilka drastyczniejszych scen. Najważniejsi są tutaj bohaterowie i ich walka o przetrwanie w zniszczonym po epidemii świecie. Boyle nakręcił film o ludziach, którzy znalazłszy się w krytycznej sytuacji, muszą jakoś dożyć do następnego dnia, muszą w jakiś sposób przetrwać koniec świata, który właśnie nastąpił. Szaleńcy, zarażeni są tutaj jedynie dodatkiem mającym od czasu do czasu przyspieszyć bicie naszego serca, ale przede wszystkim pokazać jak w takich sytuacjach zachowają się bohaterowie, kto okaże się silny a kto słaby, kto sie zmieni a kto nie, kto przeżyje śmierć swoich bliskich a kto sobie z tym nie poradzi. Nie jest to więc film, który jedynie pędzi od jednej brutalnej sceny do następnej, wylewając na nas z ekranu hektolitry sztucznej krwi. Wolniejszych momentów, spokojnych chwil, w czasie których bohaterowie tylko ze sobą rozmawiają jest tu tak wiele, że dla niektórych widzów obraz ten może wydać się nawet nudny, ale taki nie jest. Wystarczy jedynie wczuć się w opowiadaną przez twórców historię. To także obraz, który dyskretnie pokazuje jak szalony, zwariowany jest świat w którym obecnie żyjemy, a także do czego zdolni są ludzie w sytuacjach kryzysowych. Bo jak nie trudno się domyślić w prymitywnych warunkach, walcząc o przetrwanie, odzywają się z nich najbardziej prymitywne instynkty i stają się oni równie wielkim zagrożeniem (o ile nie jeszcze większym), co zainfekowani.\n"28 dni później" jest obrazem , który hipnotyzuje, zaskakuje i trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej sceny. Reżyserowi perfekcyjnie udało się stworzyć i co ważniejsze utrzymać, praktycznie przez cały seans, niezwykle wysokie napięcie i uczucie ciągłego zagrożenia, które powoduje iż siedzimy przed ekranem jak na szpilkach, mając nadzieję, że bohaterom uda się przeżyć i wyjść cało z kolejnych beznadziejnych sytuacji. Niestety nie ustrzegł się pewnych nieścisłości czy naciągnięć, które nie zaistniałyby, gdyby bohaterowie zachowywaliby się logicznie. Co ciekawe jednak te trochę na siłę stworzone sceny zagrożeń, zupełnie nie rażą, nie denerwują, bo przyspieszają tak bicie serca i podkręcają akcję tego filmu, że aż nie sposób wysiedzieć na miejscu. Co ważniejsze to dziwne uczucie zagrożenia, niepewności, które odczuwamy w czasie seansu, pozostaje z nami także i po jego zakończeniu, co tym bardziej świadczy o tym jak dobry jest to horror. Szkoda tylko trochę, że twórcy po pokazach testowych zrezygnowali z pierwotnego zakończenia i zastąpili je otwartym, zdecydowanie bardziej optymistycznym, które trochę gryzie się z klimatem wcześniejszych scen. Na plus muszę jeszcze koniecznie zaliczyć niesamowite zdjęcia opustoszałego, zastygłego Londynu, które robią przeogromne wrażenie. Ta cisza, brak jakichkolwiek odgłosów, ta pustka, to obrazy, które są niezwykle niepokojące i na długo zostaną w pamięci. Świetna w filmie Boyla jest również muzyka, której choć nie ma za wiele, brzmi tak fantastycznie, tak rewelacyjnie pasuje do obrazu, że wzmacnia go niebywale. O jej wielkości świadczyć może chociażby to, jak często sięgają po nią inni twórcy.\nczwartek, 28 lipca 2011, milczacy_krytyk\nGość: kolumnakoryncka, *.adsl.inetia.pl\nW pełni podzielam opinię autora recenzji. Dla mnie ten film jest wręcz jednym z lepszych w ostatnim dziesięcioleciu, za każdym razem porywa mnie klimat i - rzecz, zdawałoby się, niespotykana w produkcji tego rodzaju - jego niesamowity realizm (tak, realizm).


Otrzymywanie olejku eterycznego z goździków w procesie destylacji z parą wodną | Festiwal Nauki\nOtrzymywanie olejku eterycznego z goździków w procesie destylacji z parą wodną\nponiedziałek, 21 Września, 2020 - 10:00\nCzy można zatrzymać zapach świąt w butelce? Z nami przekonasz się, że TAK!\nNa adres e-mail nauczyciela przesłany zostanie skrypt do zajęć, tak aby uczniowie mogli zapoznać się z nim wcześniej.\nZajęcia odbywają się w salach laboratoryjnych. Spotykamy się w holu głównym 15 minut przed czasem zajęć.


"Godziny" - analiza adaptacji - Godziny (2002) - Forum - Filmweb\n7,3 106 055\n7,3 10 106055\n"Godziny" - analiza adaptacji\n?Pani Dalloway? autorstwa Virgini Woolf nosiła roboczy tytuł ?Godziny?, który przejął Michael Cunningham. Uczynił z niego nie tylko tytuł, ale także myśl przewodnią własnej książki, można powiedzieć współczesnej wersji ?Pani Dalloway?. Znaczenie i symboliczny wymiar tytułowych godzin wyjaśniają się w słowach Richarda, jednego z bohaterów, któremu poważna choroba utrudnia ?walkę? z kolejnymi godzinami. Zwraca się on do Clarissy, która starała się go nakłonić do przyjścia na przyjęcie, widząc jednak jego stan stwierdza, że nie musi on nic robić. W odpowiedzi słyszy: ?Ale i tak pozostają godziny, prawda? Jedna, po niej druga, przechodzisz przez tę pierwszą, a zaraz, o Boże, jest następna.? Trzy główne bohaterki, Clarissa, Laura i autorka ?Pani Dalloway? Virginia, zmagają się nie tylko z nadchodzącymi nieubłaganie godzinami ale też z perspektywą śmierci, bezsensem życia i depresją. Manifestują niezgodę wobec losu, którego kresem jest śmierć. Ado niej przybliżają je godziny.Mamy więc trzy bohaterki i trzy płaszczyzny czasowe, opierające się na relacji autorka - bohaterka ? czytelniczka. Można więc powiedzieć, że zarówno książka ?Godziny?, jak ioparty na niej film, poruszają temat dotyczący tego, jak sztuka wpływa na życie człowieka.\nLaura zaczytuje się w powieści ?Pani Dalloway?. Dotykają i poruszają ją problemy opisywane przez autorkę. Lektura jest dla niej ucieczką i próbą wybicia się z codzienności. Stara się nadać sens życiu, które jest dla niej monotonne i trudne. Nie potrafi poświęcić się wychowaniu syna, czuje się osaczona, na siłę wepchnięta w funkcję matki i żony, którym nie potrafi sprostać. Nie odnajduje się też w funkcji gospodyni domowej. Nie jest w stanie zrozumieć radości i szczęścia męża, gdyż sama nie jest zadowolona z życia. Ucieka więc w świat literatury, gdzie odnajduje wyciszenie i wewnętrzny spokój. Gdyby nie obowiązki zapewne cały czas zagłębiałaby się w fikcyjne, powieściowe światy.\nZnakomicie zniuansowana i dwuznaczna jest scena w filmie, gdy Laurę odwiedza sąsiadka. Jest to osoba szczęśliwa, posiadająca wielu przyjaciół i obyta w świecie. Tak ją przynajmniej postrzega Laura. Z ich rozmowy wynika jednak, że jej szczęcie może zniszczyć choroba i operacja której musi się poddać. Laura wyczuwa samotność przyjaciółki, która nie ma oparcia w mężu. Gdy stara się coś uczynić aby to zmienić wynika dziwna, niezrozumiana dla niej sytuacja. Całuje ją mianowicie w usta. Z początku wygląda, jakby Kitty też tego chciała, jednak ona pierwsza odzyskuje zimną krew, odsuwa się i stara zlekceważyć niezręczną sytuację. Niezręczną ponieważ cały czas obserwuje wszystko syn Laury.\nW postać Laury wciela się z ogromnym sukcesem Julianne Moore. ?Z postaciami filmowymi jest jak z ludźmi. Często to, czego nie mówią, jest o wiele ważniejsze od tego, co mówią? twierdzi aktorka. Z kolei Jagielski pisze: ?Moore się nie słucha, na Moore się patrzy? . Trudno się z tym nie zgodzić. Julianne nie musi wypowiadać wielu słów czy wykonywać przesadnie wyrazistych gestów aby jej postać wypadła wiarygodnie. Potrafi drobnym gestem, nieznacznym grymasem czy po prostu spojrzeniem wyrazić wszystko to, co istotne. Doskonale to widać, gdy wygląda przez okno spoglądając, jak mąż odjeżdża do pracy. Najpierw się sztucznie i przesadnie uśmiecha a następnie oglądamy jej twarz w której widać cierpienie, walkę z samą sobą, strach a także zagadkę jaką zapewne skrywa bohaterka. Wszystko to w jednym spojrzeniu.\nRównie wielką kreację stworzyła ucharakteryzowana nie do poznania Nicole Kidman. Wcieliła się w postać legendarnej pisarki Virgini Woolf cierpiącej na psychozę maniakalno ?depresyjną. Miewała też okresy nadpobudliwości i głębokiej melancholii. Dostrzegała jednak pozytywne strony własnej choroby i mawiała, że szaleństwo to wspaniała zabawa, a do głowy przychodzą jej świetne pomysły . Starała się zachować równowagę psychiczną poprzez przelewanie myśli na papier i pisanie dzienników. Jej pasją była praca i to właśnie w nią uciekała przed trudnościami życia. Znakomicie oddaje to kreacja Kidman. Wypada wiarygodnie zarówno w scenach szaleństwa Virgini jak i w tych bardziej wyciszonych, gdy oddaje się pasji tworzenia. Aktorka doskonale oddaje niemożność odnalezienia się bohaterki w świecie. Nie potrafi ona podjąć decyzji co do miejsca zamieszkania. Planuje powrót do Londynu, uważając, że tylko tam może być szczęśliwa. Jest surowa dla służby ale czuła dla dzieci. Szalenie istotna jest scena w której bohaterka wraz z dziećmi siostry szykuje pogrzeb dla ptaka. Padają wtedy pytania o to, co się dzieje z człowiekiem po śmierci. Virginia nie wie, co wprawia ją w dziwny, melancholijny i smutny stan. Czytając książkę i oglądając film poznajemy proces powstawania ?Pani Dalloway?. Śledzimy wahania autorki, problemy z jakimi się zmagała i decyzje z którymi musiała się zmierzyć.\nNiezmiernie istotne są pierwsze minuty filmu. Dostajemy w nich czytelne sygnały, że losy bohaterek i ich wątków są ze sobą splecione. Obserwujemy budzący się do życia dzień i trzy, jeszcze śpiące kobiety. Virginia budzi się zamyślona, refleksyjna, jakby pełna pomysłów na powieść. Natomiast Laura od razu sięga po książkę i zaczyna czytać. Mimo, że jej mąż ma urodziny i krząta się po kuchni, ona nie wstaje. Widać jej zmartwienie ? nie wstała wystarczająco wcześnie aby przyrządzić mu w jego święto śniadanie. Clarissa od razu zrywa się z łóżka, ponieważ ma mnóstwo do zrobienia i załatwienia. Żyje przyjęciem które organizuje. Już po kilku przeplatających się scenach możemy określić bohaterki i poznać ich cechy. Kolejnym sygnałem, że bohaterki coś łączy jest pojawiający się motyw kwiatów. Mąż Laury stawia na stole bukiet, Clarissa też ma ich sporo w domu, podobnie jak Virginia. Za pomocą montażu obserwujemy płynne przejścia pomiędzy wątkami (więc również między płaszczyznami czasowymi) które łączą właśnie kwiaty.\nIstotnym elementem jest też proces przygotowywania potraw. Clarissa przygotowując przyjęcie szykuje ogromne ilości jedzenia. W zlewie trzyma kraby, które tak lubi Richard. Stara się go zachęcić do przyjścia na przyjęcie poprzez przygotowanie jego ulubionej potrawy. Laura natomiast aby sprawić przyjemność mężowi piecze ciasto. Pragnie w ten sposób okazać mu uczucie i zrobić niespodziankę w urodziny. Nie potrafi jednak tego zrobić, co staje się ?zapalnikiem? tkwiącej w niej depresji i popycha do decyzji o samobójstwie. Virginia stara się jak najlepiej przyjąć siostrę która ma przyjść z wizytą. Wysyła więc służącą do Londynu po herbatę, chcąc w ten sposób wystawnie przyjąć gości. Z drugiej strony mści się na służbie, z którą nie potrafi znaleźć wspólnego języka.\nWszystkie trzy bohaterki często spoglądają w lustra. Nie tylko po przebudzeniu, aby sprawdzić czy dobrze wyglądają. Laura przed snem długo siedzi w łazience, przeglądając się i zbierając siły aby pójść do męża. Patrzy na swoje odbicie jakby zastanawiała się, co z nią nie tak. Ma rodzinę, szczęśliwego męża i uroczego synka. Sąsiadce wszystko w życiu się udawało poza jedną upragnioną rzeczą ? nie może mieć dzieci. Laura ma syna i oczekuje porodu następnego, jednak mimo to, nie czuje zadowolenia. Bohaterka spogląda na Laurę w lustrze myśląc: dlaczego nie jesteś szczęśliwa?\nJednak najczytelniejszym i towarzyszącym przez cały film motywem spajającym jest muzyka Philipa Glassa. Trzyma ona historię w całości. Jedynie zależnie od postaci, która znajduje się aktualnie na ekranie, możemy usłyszeć różne jej wariacje. Na samym początku filmu, gdy obserwujemy zaspane bohaterki, muzyka też jest jakby senna, przycina się. Przynosi to na myśl poranne odrętwienie, gdy nie wiemy, czy już się obudziliśmy, czy jeszcze śnimy. Muzyka więc uzupełnia charakterystykę bohaterek i powoduje nowe skojarzenia. W dalszej części filmu płynie i wybrzmiewa już swobodnie. Istotnym jej elementem jest fortepian (uzupełniony o instrumenty smyczkowe) który znakomicie oddaje i ilustruje emocje.\n?Wydaje mi się, że pozostaję przy życiu, by cię zadowolić? mówi umierający na AIDS Richard do Clarissy. Popełnia jednak samobójstwo, co jest kluczowym momentem w filmie. Chodzi o narrację (gdyż dwa wątki logicznie się splatają) oraz o przesłanie filmu. Virginia układając sobie w głowie ?Panią Dalloway? stwierdza, że ktoś musi umrzeć aby inni bardziej cenili życie. Być może tak myślał Richard, gdyż Clarissa poświęcała mu bardzo dużo czasu, opiekowała się nim. Po jego śmierci, chcąc nie chcąc, musi zająć się sobą. Ale być może postać Eda Harrisa nie radziła sobie z chorobą, z egzystowaniem i stawianiem czoła godzinom. Prawdopodobnie nic go już w życiu nie czekało, a odebranie nagrody i udawanie silnego było zbyt wielkim brzemieniem. Nie chciał udawać i pozować na kogoś, kim nie jest. Miał bowiem poczucie klęski i niespełnienia. Pragnął jedynie być pisarzem, opisywać świat i ubierać go w słowa. Jednak życie i komplikacje jakie są z nim związane, zwyczajnie go przerosły.\nReżyser adaptując powieść Cunninghama zrezygnował z retrospekcji oraz z narracji z off-u. Jest to o tyle znaczące, że większość akcji w książce rozgrywa się w psychice bohaterów. Scenariusz napisał wybitny dramaturg brytyjski David Hare, który stanął przed nie lada zadaniem. W filmie przeszłość bohaterów zaprezentowana jest za pomocą dialogów. Doskonale ten zabieg widać, gdy mąż Laury opowiada synowi swoje przeżycia z wojny. Dowiadujemy się, że jedyną rzeczą dodającą mu siły, było wspomnienie nieśmiałej i zagubionej dziewczyny ze szkoły. Zamierzał ją uszczęśliwić i założyć z nią rodzinę. Tymi przeżyciami dzieli się z synem przy kolacji. W książce scena ta przedstawiona jest za pomocą retrospekcji. Reżyser postanowił jednak fabułę uczynić liniową, aby nie odwracała ona uwagi widza od bohaterów i ich problemów. W utworze Cunninghama sporą część zajmuje przeszłość Richarda i Clarissy. Z niej też reżyser zrezygnował, pozostawiając jedynie ślad i esencję w dialogach. W filmie jednie przez chwilę pojawia się krótka retrospekcja. Ma ona miejsce, gdy Richard spogląda przez okno, na kilka godzin przed przyjęciem. Widzimy jego wspomnienie z młodości, jak był małym chłopcem i matka postanowiła zostawić go na jakiś czas pod opieką koleżanki. Możemy wysnuć z tego wniosek, że tym małym, wrażliwym chłopcem, synem Laury był właśnie Richard. Wiemy o tym na pewno, gdy Clarissę odwiedza Laura, dużo starsza i nie żałująca swego dawnego czynu. Nie może go żałować, gdyż jak sama mówi, nie miała wyboru.\nSplatają się w ten sposób osobą bohatera dwa wątki. Wiemy jakie przeżycia i sytuacje wywarły wpływ na postać Eda Harrisa, co go ukształtowało. Jego obraz prezentowany przez reżysera jest pełniejszy i bardziej wyrazisty.\n?Adaptacja jest ciekawa wówczas, gdy wierna jest duchowi powieści, a nie jej literze, liczy się bowiem kreacja, a nie interpretacja?. Reżyser ?Godzin? przedstawia świat opisany w powieści, jednak odciska na nim własne piętno. Duży nacisk kładzie na zyskiwanie swobody, wolności, ale i odpowiedzialności za własne decyzje. Clarissa żyje w związku z kobietą, Richard jest gejem, Laura całuje Kitty, jakby buntując się przeciw prowadzonemu przez siebie życiu. Natomiast Virginia podobnych bohaterów opisuje na kartach swoich powieści. Są to postacie (tak jak wszyscy ludzie) przemijające, udające i podejmujące całą masę znaczących i nieznaczących decyzji. Zakładając maski starają się ułożyć sobie życie.\n?Ucieczka to przecież też wybór, z pewnością bardziej niż stabilizacja.? Takiego istotnego wyboru dokonuje Laura i rezygnuje ze stabilizacji. Opuszcza męża i porzuca dwójkę dzieci, jednak jak sama mówi, nie miała wyboru. Każdy bohater powieści i filmu przed czymś ucieka. Richard przed walką z godzinami i pozą, że dzielnie radzi sobie z chorobą. Stara się więc być wiernym sobie. Clarissa przed odpowiedzialnością i rozrachunkiem z własnym życiem. W rozmowie z córką wyznaje, iż tylko z Richardem czuje się naprawdę szczęśliwa. Gdy go zabraknie, będzie musiała pomyśleć o sobie i rozliczyć się z własnym życiem. Virginia natomiast ucieka właśnie przed życiem. Zdaje sobie sprawę, że nie przystaje do innych ludzi, nie odnajduje się w ich towarzystwie. Azyl dla własnej wrażliwości i inności odnajduje w sztuce, literaturze i fikcyjnych bohaterach.\nZarówno reżyser, jak i aktorzy, mieli wcześniej styczność z teatrem i być może dlatego współpraca między nimi była tak owocna. Cały film opiera w dużej mierze na aktorach. Ruchy kamery czy sposób filmowania nie odwracają uwagi od ich gry i jest raczej małoznaczący i niewiele wnoszący. Co prawda nie ma w filmie polemiki czy ?twórczej zdrady? jednak zmiany (zwłaszcza na poziomie narracji) są widoczne. Książka podzielona jest na rozdziały i w każdym z nich przedstawiony jest wątek jednej bohaterki. I w co trzecim kolejnym rozdziale, wracamy do jednej z nich i ten cykl się powtarza. W filmie natomiast wątki przeplatają się częściej.\nKonstrukcję filmu (w odróżnieniu do książki Cunninghama) łączy klamra samobójstwa Virgini. Jest to jednak śmierć pozbawiona dramatyzmu, śmierć będąca jedynie zwieńczeniem życia. ?Efekt końcowy to jeden film, nie trzy oddzielne? mówi sam reżyser. Adaptując powieść, perfekcyjnie przystosował ją do formy i wymogów struktury filmowej. Nie da się ukryć, że było to niezmiernie trudne zadanie, gdyż zawierała ona mnogość wątków, podtekstów i refleksji. Udało się jednak reżyserowi zachować niepowtarzalny klimat, przemyślenia i przesłanie, które starał się zawrzeć Cunningham. ?Ten film jest pochwałą życia z całą jego złożonością i dramatyzmem? i trudno się z tym nie zgodzić. Mimo pesymizmu i smutku, jaki noszą w sobie postaci, po skończeniu oglądania mamy świadomość wyjątkowości i niepowtarzalności życia, każdej jego minuty i godziny.\nmeczyki ocenił(a) ten film na: 8\nZastanawia mnie z czego wynika to przesłanie o wyjątkowości życia skoro Laura ostatecznie od niego ucieka, a Virginia je kończy.\nMorska_Bryza ocenił(a) ten film na: 8\nmeczyki Chyba właśnie z tego, żeby "inni mogli je docenić", jak powiedziała Virginia.\nPoza tym, Laura nie uciekła od, tylko do życia. Sama o tym mówi w rozmowie z Clarissą: "Tam była śmierć- wybrałam życie."\nmeczyki Bycie gospodynią domową - tylko to jest życie?