#105 Słownik talentów - Aktywator (Activator) - Sezon 2 - Intencjonalnie do celu\nZapraszam do drugiego sezony “Słownika talentów”. W drugim sezonie chcę pokazać dynamikę talentów – jak na talent wpływają inne talenty osoby. Najlepiej to zrobić rozmawiając z osobą, która ma ten talent. A jeszcze lepiej rozmawiając z trzema osobami z wybranym talentem w Top 5. Joanna, Kasia i Jacek odważnie zgodzili się wziąć udział w pierwszym odcinku drugiego sezonu, nie wiedząc na czym będzie polegał. Ale nie od parady przecież mają Aktywatora w swoim Top 5!\nPositiveMind | Strona Joasi\nSam Harris – Making Sense | Waking Up Course\n“Głaskologia. Faktyczne reguły motywowania i rozumienia motywacji.” Miłosz Brzeziński\n“Kreatywność na zawołanie. Jak odkryć i rozwinąć wewnętrzną moc twórczą” Todd Henry\n#150 – THE MAP OF MISUNDERSTANDINGA Conversation with Daniel Kahneman\nPositiveMind | Facebook Joasi\nPositiveMind | Podcast Joasi\nBliżej talentów – Warszawa | Facebook\nStrengths Community – Uwalniamy mocne strony\nHabitMinder | Aplikacja\nProduktywni.pl | Kursy\nKurs „Nazwij / Poznaj / Wykorzystaj Swoje Mocne Strony”\nTo jest podcast „Z pasją o mocnych stronach”, odcinek 105. – „Słownik talentów” – aktywator, sezon 2.\nTen odcinek jest częścią drugiego sezonu „Słownika talentów”. W każdym odcinku tej serii możecie posłuchać mojej rozmowy z trzema osobami, które mają ten sam talent w swoim top 5. Listę odcinków już zrealizowanych w tej serii możecie znaleźć na stronie npp.run/talenty.\nCześć, witajcie. Dzisiaj zaczynamy drugi sezon „Słownika talentów”, w którym chcę wprowadzić małe zmiany. W pierwszym sezonie rozmawiałem z jedną osobą o danym talencie, natomiast wpadłem na pomysł, aby w drugim sezonie pokazać talenty w kontekście ich dynamiki, np. empatia z indywidualizacją jest inną empatią niż empatia z pryncypialnością czy z poważaniem. Dlatego postanowiłem zaprosić do każdego odcinka trzy osoby, które mają dany talent w swoim top 5, ale ich pozostałe talenty się różnią. W tych rozmowach chcę skupić się na tym, które talenty modyfikują, wzmacniają, osłabiają, uspokajają dany talent.\nW pierwszym odcinku bierzemy na tapet talent aktywator, w następnym będzie analityk. Aktywatora wybrałem na początek dlatego, że jest pierwszy w alfabecie, a będę realizował te odcinki zgodnie z alfabetem, a po drugie – z kim lepiej zacząć coś nowego, nie wiadomo o jakiej strukturze, nie wiadomo jak działającego, niż z aktywatorami? Jak odezwałem się do Asi, Kasi i Jacka i zapytałem ich, czy zechcą wziąć udział w tym projekcie, to na odpowiedź twierdzącą nie czekałem nawet dziesięciu sekund. I stało się, nagraliśmy ten odcinek. Wydaje mi się, że wyszło bardzo fajnie, ale mimo to proszę Was o informację zwrotną. Dzięki Waszym opiniom w kolejnych odcinkach będziemy mogli coś poprawić, zmodyfikować.\nZapraszam Was teraz do wysłuchania rozmowy.\nCześć, witajcie w pierwszym odcinku drugiego sezonu, drodzy aktywatorzy! Dziękuję za odwagę, bycie tak dzielnym i rozpoczęcie tej serii. Zacznijmy od przedstawienia się. Najpierw Asia. Asiu, powiedz parę słów o sobie.\nAsia: Dziękuję za zaproszenie. Cieszę się, że mogę widzieć się dziś z Tobą i wszystkimi innymi, że mamy okazję porozmawiać. Na co dzień jestem trenerem, szkoleniowcem i wykładowcą. Tak na dobrą sprawę, gdyby przeanalizować całe moje zawodowe życie, czyli 20 lat, to jest ono związane z mówieniem, bo pracowałam w radiu. Od jakiegoś czasu prowadzę swoją działalność i talent, o którym dziś będziemy rozmawiać, bardzo mi w tym pomaga.\nDruga w kolejności jest Kasia, więc Kasiu, opowiedz coś o sobie.\nKasia: Dzień dobry. Również dziękuję za zaproszenie. Było ono dla mnie bardzo niespodziewane, ale też bardzo ekscytujące. Zawodowo jestem architektem i kompletnie nie mam doświadczenia w gadaniu.\nI na końcu Jacek.\nJacek: Cześć. Zanim zaczęliśmy nagrywać ten odcinek, rozmawialiśmy o stresie. Stwierdziłem, że się nie stresuję, ale jak usłyszałem Asię i jej profesjonalny głos, to pomyślałem, że będzie ciężko. Spróbuję się z tym zmierzyć, żeby ten podcast wyszedł fajnie. Aktualnie zawodowo rozwijam zespół IT w firmie inFakt, o której czasem wspominasz w podcaście. Natomiast moje doświadczenie i krąg zawodowych zainteresowań to Agile, rozwój ludzi, procesy biznesowe, budowanie produktów, UX, dawniej projektowanie graficzne, komunikacja wizualna, notatki wizualne, produktywność itd. To może być dobry wstęp do aktywatora, bo on pomógł mi w tym, że aż tyle uzbierało się moich zainteresowań.\nWszyscy macie jeden wspólny talent – aktywator. Dwie osoby mają go na pierwszym miejscu w swoim top 5, jedna na drugim. Żeby w pełni się przedstawić, powiedzcie o Waszych pozostałych talentach.\nAsia: Na pierwszym miejscu mam aktywatora, na drugim achievera, na trzecim jest input, na czwartym maximizer, a na piątym relator.\nKasia: Moim pierwszym talentem jest strateg. Drugim aktywator, trzecim odkrywca, czwartym wizjoner i piątym elastyczność.\nJacek: Aktywator na pierwszym. Następnie organizator, uczenie się, maksymalista oraz indywidualizacja.\nMamy jeden wspólny talent i dwie osoby mają maksymalistę. Zacznijmy od prostego pytania: w jakich sytuacjach lubicie swój talent aktywator?\nAsia: Wtedy, kiedy zdaję sobie sprawę z tego, że się nie nudzę, ale pewnie jest to też jedna z tych okazji, kiedy najbardziej go nie lubię. On mi nie pozwala się nudzić, nie daje mi odpocząć.\nKasia: Ja lubię w nim to, że się dzieje. To jest ekscytujące. Lubię, jak rzeczy się dzieją. To mnie napędza.\nJacek: Czasem zdarza mi się nudzić. Zdarza się, że celowo próbuję zatrzymać aktywatora, bo chcę, aby ciągle coś się działo, czytać cokolwiek, przeskakiwać z tematu na temat. Gdy czuję większe przemęczenie, to próbuję celowo nic nie robić, co czasem boli i kończy się wyrzutami sumienia. Mogę więc potwierdzić to, co dziewczyny powiedziały, że w aktywatorze fajne jest to, że ciągle coś się dzieje. To wiele rzeczy ułatwia, bo jeżeli miałbym zdecydować, czy coś robić, czy nie, to aktywator sprawi, że najpierw zrobię, później pomyślę i najwyżej będę tego żałował.\nKasia: Pomysły nie są dla mnie zbyt wiele warte, jeżeli się ich nie realizuje.\nTy, Kasiu, masz wysoko odkrywczość, czyli ideation.\nKasia: Tak. To połączenie jest czasami bardzo kłopotliwe. Łatwo wpada się w tarapaty.\nDużo pomysłów i od razu jest ich realizacja.\nKasia: Tak. Aktywator jest takim stempelkiem dla odkrywcy. Jak odkrywca coś wymyśli, jakiś pomysł wpadnie mu do głowy, to aktywator jest tak podekscytowany, że chętnie to realizuje.\nA Wy skąd macie pomysły?\nAsia: Same przychodzą, z życia, z tego, co dzieje się dookoła. Jak już raz zaczęło się działać, to potem to się już kręci. Jak patrzę na swoje nastoletnie lata, to ja zawsze coś robiłam. Nigdy nie zmuszano mnie, żebym chodziła na zajęcia dodatkowe, sama chciałam na nie uczęszczać. Chciałam uczyć się grać na saksofonie, uczyć się japońskiego, chodziłam na warsztaty dziennikarskie itp. Zawsze byłam zajęta.\nJacek: Źródeł inspiracji jest dużo. Mam swoje listy, na których gromadzę dużo różnych rzeczy, i gdy trzeba, to do nich wracam i je przeglądam. Ale zazwyczaj wpadają nie wiadomo skąd, np. oglądam sobotni program kulinarny, w którym robią sushi, i za chwilę robię to samo. A po drugie, mam dość wysoko learnera i wydaje mi się, że ten talent popycha w stronę nowych, nieznanych rzeczy, z których można się czegoś nauczyć, doświadczyć czegoś nowego. Jak ktoś mi pokaże coś fajnego i mnie to zajawi, to w to idę. Takich momentów w ciągu dnia mogę mieć ze dwadzieścia.\nTy, Asiu, masz input, czyli zbieranie. Czy on Cię zasila w pomysły, czy jest w zupełnie innym obszarze?\nAsia: Mam wrażenie, że on dużo zaśmieca. Ale można pójść i w tę stronę, że czytając książki, przeglądając gazety, internet, oglądając cokolwiek, faktycznie zbieram ciekawe rzeczy, które mogę zacząć robić. Teraz generalnie jestem zmęczona tym, ile rzeczy robię. Staram się filtrować to, w co się angażuję, bo już nie starcza mi sił. Wiem, że jest wiele rzeczy do zrobienia, ciekawych i rozwijających, przydatnych, ale ja wszystkiego nie obrobię, więc to filtruję. Faktycznie input podrzuca jakieś pomysły, nie pozwala o nich zapomnieć.\nJak filtrujecie te pomysły? Generalnie, gdy pracuję z osobami, które mają ten talent, to buduję z nimi umiejętność tzw. siadania na rękach. Polega to na tym, że gdy mam nowy pomysł, to choć na chwilę siądę na rękach, żeby pomyśleć, czy chcę go realizować. Co u Was pełni rolę takiego siadania na rękach i weryfikowania pomysłu?\nKasia: Od razu powiem, że to jest dla mnie bardzo trudne. Cały czas się tego uczę. Mam ogromny kłopot z filtrowaniem swoich pomysłów. Zwykle to wygląda tak, że coś zaczynam i to działa albo nie działa. Jak nie działa, to to porzucam i przechodzę do następnego pomysłu. Czasami bywa to męczące.\nCo to znaczy, że to działa albo nie działa?\nKasia: Chcesz coś zrobić, masz jakiś pomysł i zaczynasz działać w kierunku jego realizacji, ale w połowie orientujesz się, że można było to zrobić inaczej lub szybciej. Wtedy łatwo porzucam to działanie i przechodzę do czegoś zupełnie innego. Potrafię stracić masę czasu i pieniędzy na głupie rzeczy i pomysły, więc wprowadziłam umowę ze sobą, że jak czegoś bardzo chcę, to czekam siedem dni. Jeżeli po tym czasie nadal bardzo tego chcę, to to robię. To jest moim „siadaniem na rękach”, ale to jest bardzo trudne.\nAsia: W moich sprawach prywatnych tym filtrem jest mój mąż. On też kiedyś zrobił test StrengthsFinder, okazało się, że ma inputa, learnera i intelekt. To zupełnie inna bajka i on mnie stopuje, gdy chcę coś zrobić, coś kupić czy gdzieś pojechać. Firmę prowadzę sama i tu decyzje zależą tylko ode mnie. Jakiś czas temu wprowadziłam 12-tygodniowy rok, więc mam dosyć jasno określone cele na najbliższy czas. Zawsze zastanawiam się, czy ten genialny pomysł, który właśnie przyszedł mi do głowy, musi być zrealizowany teraz i czy pomoże mi w realizacji celów, które wcześniej sobie wymyśliłam. Po drugie, zastanawiam się, ile czasu zajmie mi realizacja danego pomysłu. Czy będę miała czas na rzeczy, które sobie zaplanowałam, a jeżeli nie będę miała tego czasu, to komu go zabiorę, np. rodzinie. Trzecia rzecz, którą rozważam, to na ile te nowe pomysły będą dla mnie fascynujące.\nBardzo było tu słychać bliskość – jak to wpłynie na Twoich bliskich – i maksymalistę, czyli zwracanie uwagi na efekt końcowy.\nKasia: U mnie takimi dwoma talentami, które mogą wspierać to odsiewanie pomysłów, są wizjoner i strateg. Wizjoner widzi cel, do którego zmierzam, tę wizję życia. On eliminuje pomysły, które idą w złym kierunku. Mówi: „Nie warto, bo trochę zbaczasz”. Strateg może mi powiedzieć, że to nie jest najlepsza i najbardziej efektywna droga, więc potrafi zgasić niektóre pomysły.\nA jak jest u Ciebie, Jacku?\nJacek: Tego słuchacze nie zobaczą, ale za każdym razem, gdy słyszę historię dziewczyn, to uśmiecham się i kiwam głową, bo mam tak samo. Wiele sposobów na odsiewanie pomysłów, które dziewczyny wymieniły, ja też stosuję. Po pierwsze, jeśli zachowam na tyle uważność, myślę tak: „Właśnie zaczynasz nowe działanie. Już robisz to piętnaście minut, zatrzymaj się i zadaj sobie inne pytanie”. Czasem nie udaje mi się tego złapać albo robię to za późno, więc pierwsza rzecz to ćwiczyć uważność, aby wiedzieć, kiedy to nastąpiło. Jeśli nastąpiło, to pytam siebie: „Czy wiedza, którą zdobędę, albo czynność, którą wykonam, przyda mi się w przyszłości?”. To potrafi wyhamować tę czynność. Kolejne pytanie brzmi tak: „Jak szybko zobaczę pierwsze efekty?”, czyli czy warto robić to dalej, czy za godzinę będę miał satysfakcję, bo to się do czegoś przyda. Jeśli będę musiał włożyć w coś pięćdziesiąt godzin, to znając siebie i aktywatora, który szybko się nudzi nowymi aktywnościami, wiem, że tyle nie wytrwam.\nPo trzecie, pomysły, które mam na bieżąco do zrobienia, wrzucam w aplikację z listą zadań. To trafia do inboxa, którego przeglądam raz na tydzień. Jeżeli jeszcze mam zapał, to wtedy planuję, co robić dalej. A jeżeli nie, to usuwam je bez wyrzutów sumienia – nie mam z tym problemu. To piłuje ok. 80% myśli, które przychodzą mi do głowy. Albo trzymam je na później, albo już nigdy do tego nie wracam. Asia wspomniała, że musi obcinać wszystkie aktywności, którymi się zajmuje, bo ma ich za dużo. Miałem ten problem i mocno popracowałem nad tym, aby zbudować sobie system produktywności. Pracowałem też systemem 12-tygodniowym. Jest nawet skuteczny, ale teraz oswoiłem się trochę z OKR-ami, czyli zacząłem skupiać się bardziej na rezultatach. Mam trzy obszary do zagospodarowania w trakcie trzech miesięcy. Nie chodzi o to, co robię, tylko czy to mnie doprowadzi do tych rezultatów, pozwoli mi je osiągnąć lub zwiększyć efekt. Jeśli odpowiedź jest twierdząca, to się za to zabiorę.\nPadła też taka myśl – Asia opowiedziała o tym, że jej mąż jej pomaga. Moja partnerka, Karolina, też zrobiła test Gallupa i okazało się, że ma achievera. Ona zadaje mi takie pytanie: „Czy ty to na pewno zrobisz?”. Jak opowiem jej jakąś myśl, to ona pomoże mi podjąć decyzję, czy warto to zrobić, czy nie. Więc taka rada wujka Jacka – nie zostawiać pomysłów tylko dla siebie, czasem warto zapytać kogoś innego, jak on to widzi.\nAsia: Nie wiem, czy ja to rozpatruję w kategoriach pomagania, bo ja chciałabym usłyszeć: „A więc róbmy to!”, zamiast uderzać w ścianę i na siłę przekonywać, że pomysł jest dobry. Z drugiej strony zastanawiam się, czy aby na pewno warto. Gdyby więc spojrzeć na to szerzej, to może i pomaga, ale też dosyć mocno stopuje.\nKasia: To jest właśnie piękne połączenie aktywatora z osiąganiem, którego ja Wam zazdroszczę. Aktywator inicjuje tę akcję, a osiąganie ma taki przymus zakończenia. U mnie z tym zakończeniem bywa różnie.\nJacek: Ja nie mam w top 5 nic podobnego.\nAle masz Karolinę.\nJacek: To jest fajne. Jak tylko zobaczyliśmy wynik badania Karoliny, to od razu wiedzieliśmy, że to dobrze siądzie.\nJacek, gdy mówiłeś, co Ci pomaga w siadaniu na rękach i filtrowaniu, to powiedziałeś też dużo o organizatorze i uczeniu się. To było mocno widoczne. Jeśli to coś nowego pozwoli Ci się czegoś nauczyć, to jest ważniejsze niż coś, co jest Ci znane i powtarzalne, pomimo że zaczynasz nową akcję.\nJacek: To prawda. Czasem żałuję, że nie mam achievera, żeby pokończyć i doskonalić się w jednym temacie. Ale nie przeszkadza mi to, bo lubię wiedzieć więcej z różnych zakresów.\nKasia: Ja nauczyłam się zadawać sobie pytanie, czy jestem produktywna, czy tylko aktywna. Bo aktywator ma tendencję do tego, żeby dużo rzeczy zaczynać, a nic z tego później nie wynika.\nKasia: Wtedy, kiedy jestem na tyle świadoma, aby je sobie zadać. Gdy nie jestem w ferworze wymyślania. Gdy mam taką refleksję, żeby na moment przystopować.\nWszyscy troje wskazujecie na aspekt uważności, który pozwala sprawdzić, czy chcecie realizować nowy pomysł. Chciałbym Was jeszcze zapytać o coś, co jest trudnością dla osób z aktywatorem, czyli o planowanie długoterminowe, skrupulatne dochodzenie do celu. Jak to u Was wygląda? Jak często, w jakich okolicznościach planujecie bardzo do przodu?\nKasia: Ja mam wizjonera, on działa na bardzo długi dystans, np. kilkuletni. Jeśli chodzi o skrupulatne planowanie i trzymanie się planu, to kompletnie nie, bo moja elastyczność działa w ten sposób, że mam wizję, a jak tam dojdę, to okaże się w trakcie, niech aktywator sobie działa. Mój wizjoner koryguje tylko zakres, w którym się poruszam, dążąc do tej wizji. To nie jest taki bardzo skrupulatny plan, tylko raczej takie działanie freestyle’owe.\nAsia: Ja nie planuję na dłuższy czas, bo jestem przekonana, że wszystko tak dynamicznie się zmienia, ja się zmieniam, nabywam nowych umiejętności, tylko okoliczności się zmieniają, że wyobrażanie sobie, gdzie będę za pięć lat, jest dla mnie dużą abstrakcją. Wiem, jak chcę się czuć za pięć lat, moim celem jest robienie takich rzeczy, żebym za te pięć lat czuła się właśnie tak, jak sobie wymyśliłam, a niekoniecznie, żebym miała największą firmę szkoleniową. Planuję natomiast najbliższe miesiące. To, co powinno się w nich wydarzyć. Niekoniecznie musi, ale dobrze, żeby się wydarzyło.\nCzyli perspektywa planowania to kilka miesięcy do przodu.\nAsia: Tak. Prowadzę szkolenia, konsultacje – jeśli chodzi o terminy szkoleniowe, to muszę wybiegać trochę dalej niż kilka miesięcy wprzód. Jeżeli natomiast chodzi o moją aktywność zawodową, to pozwalam życiu płynąć.\nKasia: Kiedyś przeczytałam takie zdanie, które bardzo ze mną zarezonowało. To odnosi się do wizjonera i do aktywatora, który podąża za tą wizją. Brzmi to mniej więcej tak: „Nikt nie wszedł na Mount Everest tylko dlatego, że chodził po okolicach i nagle znalazł się na szczycie”. Wizja jest mi potrzebna do tego, aby tym różnym aktywnościom nadać sensowny kierunek, a nie chaotyczny.\nJa lubię to porównanie z tratwą. Tratwa swobodnie dryfująca na wodzie gdzieś popłynie, gdzieś zadryfuje, ale cholera wie gdzie. A jak postawimy na niej żagiel, to mamy szansę dotrzeć w jakieś z góry określone miejsce. Jak to u Ciebie wygląda, Jacku?\nJacek: Jeśli chodzi o planowanie, to nawiążę do kilku talentów, które mam. Przede wszystkim do organizatora, którego mam na drugim miejscu, który bardzo pomaga mi ułożyć sobie całą drogę do celu. Zazwyczaj moje planowanie ogranicza się do kilku miesięcy, nawet jeśli jest to cel dalekosiężny. Dalej jestem jednak zwolennikiem skupiania się na rezultatach, a nie na planie działania. Dużo czasu w pracy spędziłem w środowisku Agile. Byłem w roli scrum mastera. Tam zmienność, zmiana kierunku działania jest w zasadzie podstawą całego podejścia. Mam to już we krwi, że w każdej chwili można zmienić kierunek. Łatwiej działać małymi krokami, które przynoszą największy rezultat. Przy aktywatorze i maksymaliście najbardziej pomaga mi, gdy zakładam, że w dowolnej chwili mogę zmienić obszar działania, który będzie ciekawszy, przyniesie większe rezultaty, da trochę fajnych wartości maksymaliście, który też jest dość wysoko. Wydaje się, że raczej dość chaotycznie organizuję sobie pracę bieżącą, ale organizator mi w tym pomaga. Wspieram się też talentami spoza pierwszej piątki. Odkryłem wszystkie 34 talenty, obecnie pracuję nad dziesiątką. W związku z tym mam jeszcze pryncypialność, czyli zasady, według których postępuję. Niedawno uświadomiłem sobie, że w pracy scrum mastera, z Agile’em, gdzie co dwa tygodnie robimy w zasadzie te same rytuały, nie przekraczamy pewnych barier, tak samo organizuję swoje działanie. Mam jeszcze connectedness, czyli współzależność, co pomaga mi dojść do tego dalekosiężnego celu planami miesięcznymi lub dwumiesięcznymi.\nWszyscy pracujemy zawodowo. Zawód każdego z Was kojarzy się jednak z pewnymi rutynami, powtarzalnymi procesami. Szczerze mówiąc, aktywator najbardziej kojarzy mi się z zawodem architekta, który musi rutynowo przestrzegać przepisów. Ale wiem też, że przed każdym warsztatem, w trakcie i tuż po nim są rzeczy powtarzalne, które trzeba wykonać. W pracy z ludźmi to samo – trzeba się z nimi spotkać, podsumować, wysłać założenia budżetowe. Jak sobie radzicie z takimi rzeczami, które trzeba powtarzać, które ciężko delegować komuś innemu?\nKasia: Jestem architektem. Moja praca jest bardzo zadaniowa. Projektuję budynki. Każdy projekt, każdy budynek jest inny. Co chwilę pojawia się inny problem do rozwiązania. Ale ja nie czuję tej rutyny. Projekt budynku trwa długo, wykonuje się go kilka miesięcy albo jeszcze dłużej. Dzielę to sobie na małe etapy, więc mój aktywator jest tu w pełni zadowolony. I jeszcze co chwilę pojawiają się problemy z przeróżnych dziedzin, obszarów. To trzeba natychmiast realizować. Z tego cieszy się z kolei moja odkrywczość i elastyczność. A jednocześnie talent wizjoner pomaga zachować kierunek, czyli to, co chcę uzyskać, jaki to ma być obiekt, jak ma działać, jak to wszystko ma wyglądać. Strateg pozwala z kolei bardzo szybko reagować, wybierając najlepsze rozwiązania. Te talenty super działają u mnie w pracy. Natomiast ciemną stroną aktywatora jest to, że jak zaczynamy nowy projekt, na początku go omawiamy, to jest za dużo gadania, którego nie mogę znieść. Często dostaję po łbie, że mam się uspokoić, bo oni nie zdążyli wszystkiego omówić, a ja już chcę rysować, projektować.\nJacek: Mam dokładnie to samo. Też tego doświadczam. Udało mi się nad tym zapanować, ale gdy w rozmowach z ludźmi, ktoś ma problem z dokończeniem zdania, które wiem, jak się skończy, długo trzeba słuchać, to mówię: „Skończ już wreszcie gadać, do rzeczy”, „Zacznijmy robić, po co tyle gadamy”, „Przekonamy się dopiero, gdy zaczniemy działać”, „Nie musimy tyle gdybać, po co tyle teoretyzować”, „Zamiast godzinę gadać, mielibyśmy już jakiś prototyp”. W skrajnych sytuacjach kiwam głową, ale umysłem jestem wyłączony. Czekam tylko, aż ktoś tę kropkę postawi.\nAsia: Gdy jeszcze pracowałam w korporacji i uczestniczyłam w różnych spotkaniach, to one z jednej strony trochę mnie nudziły, ale zawsze na koniec chciałam, abyśmy podsumowali, co dalej mamy robić. To było w czasach korporacyjnych, natomiast teraz najbardziej uwiera mnie przygotowywanie wszystkich dokumentów. Moja księgowa wie, że ja zawsze dostarczam jej dokumenty niemalże w ostatniej chwili, bo nie mogę się zebrać, aby zawieźć wszystkie faktury. Najbardziej boli mnie zbieranie papierów, odpowiadanie na maile.\nJak radzicie sobie z rutynowymi działaniami? Nie wierzę, że nie macie takich rzeczy, które trzeba ciągle powtarzać.\nAsia: Mnie udało się tak poukładać to życie zawodowe, że ono jest dosyć zróżnicowane, więc aż tak bardzo rutynowych rzeczy nie mam. Jak coś muszę zrobić, to włączy mi się ten achiever, który mnie informuje, ile muszę zrobić. Nie lubię przygotowywać dokumentów, ale jak już muszę, to w ostatniej chwili przygotuję.\nJacek: Rutynowych działań jest sporo. Jeśli chodzi o spotkania z różnymi osobami, to trzeba się przygotować, podsumować. Raz sobie podliczyłem, ile różnych aktywności mam w swojej pracy. Wyszło mi ponad trzydzieści różnych rzeczy. Czasem te rutyny są dla mnie błogosławieństwem, bo wiem, co trzeba zrobić, jak to się ma skończyć. Mogę to robić w takich momentach, w których nie starcza mi energii do działania. Robię to takim systemem według Kahnemana, czyli półautomatycznie, na zakończenie dnia, i to mi nie przeszkadza. Więc da się to umiejscowić w czasie w dobrym momencie. To jest wręcz błogosławieństwo.\nKasia: Dopowiem jeszcze o pracy w grupie. Aktywator lubi inicjować, zaczynać i lecieć za pomysłem. Ja pracuję w niedużych zespołach, gdzie nie jestem liderem, mam nad sobą architekta prowadzącego. Przy ostatnim projekcie on mi powiedział: „Kasia, zaczynamy projekt budowlany nowego budynku, startujemy”. Ja rwę się do startu, ale patrzę, że on w ogóle nic nie robi. Dał sygnał do startu, a nie założył nawet trampek. Ja nie dostałam wszystkich materiałów. Nagle okazało się, że ten projekt jest dopiero w fazie koncepcji, inwestor go jeszcze nie zatwierdził. Ja nie mogę z nim ruszyć. To bywa dezorientujące, męczące dla aktywatora. Sprawia, że zaczynam robić coś niefajnego dla innych, mianowicie wywieram presję. Wiem, że muszę z tym przyhamowywać, bo czasami ta presja z mojej strony jest tak duża, że inni członkowie grupy tego nie akceptują.\nJacek pracuje z zespołami na stałe, Asia z grupami, które się zmieniają. Ja na koniec moich warsztatów proszę ludzi, aby wybrali jedną rzecz z warsztatów. Zapisują to na karteczkach. Ja skanuję te karteczki i informuję ich, że za miesiąc im o tym przypomnę. To jest mój sposób na to, żeby oni coś robili. Asia, jaki jest Twój sposób?\nAsia: Zawsze na koniec szkolenia, warsztatu proszę o podsumowanie tego, co uczestnicy wyciągnęli z naszego spotkania, co będą wdrażali u siebie. Natomiast na początku czułam dużą odpowiedzialność za to, czy oni będą to później wdrażali. Uważałam, że moje szkolenia, warsztaty będą dobre tylko wtedy, gdy faktycznie zobaczę, że oni wdrożą to, co omawialiśmy. Musiałam nauczyć się tego, że nie jestem odpowiedzialna za to, co oni potem będą robili, czyli ja im przekazuję moje doświadczenie, wiedzę, sugestie, natomiast to, czy oni będą chcieli to wziąć i wdrażać, to jest już tylko ich decyzja. Ja na to nie mam wpływu. Teraz dość mocno oponuję, gdy trenerzy mówią, że szkolenie jest skuteczne, gdy handlowcy robią po nim to czy to. Nie do końca się z tym zgodzę. Mogą się zgadzać, mogą uważać rozwiązania za dobre, ale po drodze jest tysiąc różnych sytuacji, które spowodują, że zadziałają w zupełnie inny sposób. Dlatego musiałam się nauczyć, gdzie kończy się moja odpowiedzialność, natomiast po szkoleniu sprawdzam, czego uczestnicy się na nim nauczyli, co było dla nich nowe, co otworzyło im oczy, co chcieliby wprowadzić u siebie.\nWidać tu dużą świadomość tego, na co masz wpływ po takiej pracy, a na co nie.\nAsia: Tak, na to mają wpływ lata pracy w korporacji, kiedy miałam ludzi i musiałam nauczyć się tego, że nie mogę obiecywać, że ktoś coś na pewno zrobi.\nJacek, a jak u Ciebie?\nJacek: Zazwyczaj jeżeli na spotkaniu omawiamy jakieś działania, to mamy taką praktykę, że jak kończymy jakieś call to action, to ja nie jestem już teraz jedyną osobą, której zależy na tym, żeby one były, bo często inne osoby też wiedzą, że dobrze tak skończyć spotkania, bo wtedy one są wartościowe. Trochę czasu poświęciliśmy na to, żeby nauczyć się, co to znaczy wartościowe spotkanie, i tak staramy się je kończyć. Wiążemy to zawsze z osobami odpowiedzialnymi za konkretne akcje, czyli wiemy, kto czym ma się zająć. Jeżeli komunikacja odbywa się drogą elektroniczną, piszemy jakiegoś maila, to małpować tę osobę. Zdarza mi się w trakcie spotkania pisać jakieś rzeczy na karteczkach. Rozdaję je wybranym osobom, które coś zadeklarowały. Czasem jest tak, że jeżeli coś wypracowaliśmy, to od razu umawiamy się na jakiś termin. W niektórych sytuacjach na różnych poziomach co dwa tygodnie mamy spotkania, gdzie zespoły nazywamy „gildiami”, które realizują jakiś temat, rozwiązują jakiś problem. To też w jakiś sposób pomaga.\nOpowiadaliśmy o tym, że aktywator może trochę negatywnie działać na inne osoby, że wywiera na nie presję. Jakiś czas temu zdałem sobie sprawę z tego, że faktycznie nie każdy musi tak samo myśleć i innym nie musi tak samo zależeć jak mnie, zwłaszcza że ja mam wysoko maksymalistę i dodatkowo mogę dociskać, bo zależy mi na jakości. Staram się już tego nie robić. Osoby z zespołów, z którymi współpracuję, być może boją się powiedzieć, że jest inaczej i wciąż wywieram na nie presję, ale staram się, aby do tego nie dochodziło.\nAsia: Dużą część szkoleń prowadzę z budowania marki osobistej. Pamiętam taką sytuację, gdy prowadziłam szkolenie indywidualne, na którym były dwie osoby – właściciel firmy i osoba z HR-u. Właściciel ma niesamowity potencjał medialny, bardzo dobrze i ciekawie mówi, dobrze wygląda i widać, że dobrze prezentowałby się przed kamerą, natomiast nie miał doświadczenia. Przekonywałam go, że warto byłoby spróbować. On się wahał. Ja mocno nalegałam, żebyśmy spróbowali. Postawiliśmy aparat. W pewnym momencie zorientowałam się, że przekroczyłam pewną cienką granicę, i on się wycofał. To był dla mnie sygnał, że mogą być momenty, że przesadzam. Od tej chwili bardzo pilnuję tego, czy faktycznie nie wywieram na kogoś nacisku. Ale plusem jest to, że po kilku miesiącach ten człowiek zaczął bardzo dobrze odnajdywać się przed kamerą, czyli musiał to wszystko przemyśleć, przećwiczyć. Faktycznie więc ten aktywator jest dobry, ale musimy zdawać sobie sprawę z tego, że po drugiej stronie są osoby, które niekoniecznie są aktywatorami i potrzebują więcej czasu, aby przetrawić te nasze pomysły.\nDla aktywatora jest taka rada: mniej gadania, więcej akcji. Wiele osób ma talenty, które potrzebują jednak więcej czasu na przemyślenie.\nKasia: Myślenie to nie działanie. To, że myślisz, nie znaczy, że sprawa jest już zrobiona i załatwiona.\nJako osoba z intellection powiem: myślenie to jest działanie!\nKasia: Nie! A co do mówienia, to mam z tym problem, bo się wcinam. Nie wiem, jakie talenty ma mój szef, architekt prowadzący, ale ciągle mam z nim utarczki, on się chyba kiedyś przeze mnie udusi. Jak on coś mówi, to najpierw bierze wdech. To nie znaczy, że ja mam wtedy zacząć mówić, tylko on wtedy chciałby zastanowić się, co odpowiedzieć. To dla mnie sygnał, że mam być cicho, a to jest trudne.\nKasia ma kilka talentów, które są szybkie. Sam aktywator, jak wspomnieliśmy, jest szybki, ideation też, bo ma pomysły. Strateg widzi kolejne drogi i szybko planuje. Elastyczność odnajduje się też w danym momencie.\nKasia: Była taka sytuacja, że gdy mieliśmy jakiś problem, to architekt zaczął mi mówić, jaki on ma pomysł. Ja myślałam, że umrę, bo już widziałam zupełnie inną opcję. On w końcu przestał mówić, a ja mu powiedziałam: „Ale ja mam na to inny pomysł”. Opowiedziałam mu o tym jednym zdaniem, a on na to: „Dobra, tak”. Więc po co było tyle gadania? To jest straszne.\nJacek: Jeśli nie wiesz, jakie talenty ma Twój przełożony, to zachęcam do tego, żeby zaproponować mu zrobienie testu Gallupa. W zasadzie 90% osób w firmie, w której pracuję, też ma zrobiony ten test i świetnie to działa w momencie, gdy mamy jakieś wspólne interesy, spotkania. Dzięki temu wiem, jak się zachować, jakie ktoś ma potrzeby, dostosować się do nich. Wtedy współpraca przebiega dużo lepiej. Jedna z osób na pierwszym miejscu ma analityka i lubi pewne rzeczy przemyśleć, żeby dać mi odpowiedź. Natomiast ja przychodzę do niej zapytać się, co myśli albo co zrobić.\nKasia: To badanie Gallupa otworzyło mi oczy na to, że niektóre osoby potrzebują więcej przestrzeni. Jest już we mnie taka wyrozumiałość co do tego. Zanim zrobiłam test, to nie było we mnie takiej refleksji.\nJak mówicie o swoich potrzebach? Jak komunikujecie to, że potrzebujecie, aby coś się działo, że potrzebujecie zmienności, że potrzebujecie robić kilka rzeczy naraz?\nKasia: Ja staram się mówić wprost. Powiedziałam mojemu architektowi prowadzącemu, że jego styl pracy jest kompletnie inny niż mój. Jestem przekonana, że on ma zupełnie inne talenty. Bardzo drażniło mnie to, że on ma taki sposób rzucania mi okruszków, za którymi ja mam podążać. To mnie denerwuje, mój wizjoner i strateg w takich momentach bardzo się buntuje, bo ja wiem, jak mam sobie ułożyć pracę, tylko muszę wiedzieć, co ma finalnie z tego powstać, a jak to zrobić, to ja już sobie sama świetnie wymyślę. Podzielę sobie to na etapy, sama je zacznę i dokończę. Widzę, że on dopiero się tego uczy. Ale też widzę, że jest w nim otwartość na mnie i na moje potrzeby, więc staram się komunikować je wprost.\nAsia: Ja nie mam komu komunikować. Współpracuję z firmami przy różnych projektach, które nie są długie, więc jesteśmy skupieni na tym, co akurat robimy. Bardziej sobie muszę tłumaczyć, czy dana aktywność jest dobra i czy idę w dobrym kierunku. Innym nie muszę tego komunikować. Dla mnie naturalne jest to, że zawsze się dużo działo i zawsze byłam postrzegana jako osoba, która dużo rzeczy robi. To jest dla mnie oczywiste. Tak było zawsze.\nUwielbiam ten moment, w którym ktoś mówi, że coś jest dla niego oczywiste w kontekście talentów, bo to świadczy o tym, jak bardzo naturalny jest dla niego ten talent.\nAsia: Gdy zrobiłam ten test i zobaczyłam pierwszego aktywatora i achievera, to pomyślałam, że to oczywiste. Największy problem miałam z bliskością, nie do końca ją rozumiałam. Gdy cofam się pamięcią do moich wcześniejszych lat, to zawsze byłam aktywna.\nJacek: Cofając się myślami do wcześniejszych lat, też widzę, że prowadziłem wiele aktywności. Zawsze wkręciłem się do każdego działania. Jeśli chodzi o komunikowanie mojej potrzeby działania, to mam tu takie podejście jak Asia, że to jest dla mnie oczywiste. Pytam się innych, czy mam coś zrobić. Jeśli tak, to jak, od czego mogę zacząć i jaki krok zrobić jako pierwszy. Ale nie zawsze lubię to robić, bo wtedy to rozwiązanie jest pod wpływem mojego maksymalisty, który stara się wyciskać zawsze jak najwięcej.\nJaka jest różnica w tym, jak Wasz talent działa w kontekście zawodowym i prywatnym?\nJacek: Zawodowo staram się bardziej powstrzymywać i szukać tych momentów uważności, bo wiem, że inwestując czas w nie te działania, co trzeba, być może tracę czyjś czas albo czyjeś pieniądze. A prywatnie to raczej skończę, zobaczę, spróbuję, czegoś doświadczę.\nKasia: Mnie zawodowo jest łatwiej to wszystko sobie poukładać, bo są inni ludzie z grupy, którzy mnie jakby trochę trzymają w ryzach, korygują. W domu nikt mnie nie koryguje, więc podejmuję przeróżne działania, które różnie się kończą. Czasami jest to chaotyczne i niepoukładane.\nAsia: W kwestiach zawodowych albo sama się zatrzymam, albo się nie zatrzymam, a w kwestiach domowych, to mój mąż, mimo że toleruje mojego aktywatora, może się z nim nie zgadzać.\nKiedy najbardziej przeszkadza Wam aktywator?\nKasia: Mój aktywator w sferze prywatnej podejmuje przeróżne działania w różnych obszarach. Myślę, że to jest to połączenie aktywatora z odkrywcą, bo ja mam co chwilę nowe zainteresowania i mnie wciąga na 100%. To jest tylko na niedługi okres i potem przeskakuję do kolejnego i kolejnego. Przez to tracę dużo energii, czasu i pieniędzy. Czasami niewiele z tego wynika.\nAsia: Aktywator przeszkadza mi w takich sytuacjach, gdy razem z achieverem dużo rzeczy realizuję w tym samym czasie. Zapominam o tym, żeby dbać o siebie, o dietę, oderwać się od komputera i pójść na spacer, na basen, na jogę. To są takie momenty, kiedy przeznaczę bardzo dużo energii na jakieś działanie i zapominam o tym, że muszę się naładować. Jak tego nie zrobię, to gdzieś tam po drodze padnę, a tego wolałabym uniknąć.\nJacek: Gdy dojdę do momentu, w którym bieżących aktywności nazbieram sobie za dużo, chcę za dużo zrobić i zacznę jeszcze nie od tego, co trzeba, to później bardzo mocno cierpi na tym mój sen. Jeśli to się staje permanentne, to cierpią na tym też inni. To jest chyba największy ból. Ale czasem mam ten problem, że chlapnę coś i ciężko odwrócić pewne słowa. Nie zawsze mam też odwagę, by się wycofać. Maksymalista wspólnie z aktywatorem działa w taki sposób, że jak już coś zacznę robić, to zależy mi na tym, żeby skończyć z jakimś efektem. Przeładowuję swój czas, grafik i zazwyczaj cierpię na tym tylko ja. Szybko się na coś godzę, a później okazuje się, że nie mam na to czasu.\nAsia: Czy macie jakiś patent na odmawianie ludziom? To jest bardzo trudne. Ktoś dzwoni, pisze, coś proponuje, ale bateryjki są już wyczerpane.\nJacek: Najlepiej nie kłamać, tylko powiedzieć wprost.\nKasia: Ja czasami mówię: „Tak, ale…”. Po tym „ale” pojawiają się problemy, więc to „Tak, ale…” oznacza zwykle „Nie”.\nJacek: Dobrze zapytać: „Co by się stało, gdybym jednak tego nie zrobił?”.\nJa mam swoje patenty. W „Esencjaliście” jest cały rozdział o mówieniu „nie”. Mój ulubiony sposób to powiedzenie: „Nie wiem, potrzebuję sprawdzić w kalendarzu. Jak sprawdzę w kalendarzu, to wyślę Ci maila”. Dużo łatwiej jest mi odmówić potem niż od razu, wydłużyć ten czas pomiędzy pytaniem a odpowiedzią.\nKasia: Biorąc pod uwagę, że mój dzień jest bardzo nieregularny, bo mam dużo wyjazdów, to sprawdza się to, gdy powiem, że muszę zajrzeć do kalendarza. Jest duże prawdopodobieństwo, że nie będzie mnie na miejscu. Ale też mam z tym problem. Zależy, kto mnie pyta. Jeżeli ktoś, kogo znam bardzo słabo, to łatwiej jest mi odmówić. A jeżeli prosi mnie ktoś, kogo znam lepiej, to dłużej się zastanawiam.\nJa czasami wykorzystuję samą wiedzę o talentach: „Słuchaj, ja mam aktywatora i mam ogromną ochotę powiedzieć Ci »tak«, ale wiem, że potem zrobię za dużo tych rzeczy naraz i finalnie ucierpimy na tym oboje. Więc pozwól mi się zastanowić na spokojnie”. Wnoszę do tego moją słabość, która czasami mnie pakuje w kłopoty.\nAsia: To też jest jedna z tych rzeczy, której staram się nauczyć, czyli faktycznie dosyć mocno to sprawdzać. To, ile mam aktualnie rzeczy do zrobienia, co mam zrobić w najbliższym czasie, co sobie już wcześniej zaplanowałam i chciałabym osiągnąć, i czy aby na pewno ta nowa propozycja jest tak świetna, jak się wydaje.\nTo brzmi jak pomoc ze strony maksymalisty: czy ta moja energia będzie dobrze wykorzystana.\nAsia: Ale to bierze się z poczucia, że czas, który mam, jest bardzo cenny. Mam tylko 24 godziny na dobę do wykorzystania i albo je sobie przebimbam, albo zrobię rzeczy, które są absolutnie nieprzydatne, nie będą mnie nigdzie prowadziły.\nCzęsto na warsztatach robię takie ćwiczenie: rysujemy koło, które reprezentuje liczbę godzin w tygodniu, czyli 168, zapełniamy je tym, co robimy, np. pracą, snem, dziećmi, higieną. Czasem ludziom wychodzi więcej niż 168 godzin, więc trochę przeceniamy to, ile tego czasu mamy.\nJak pracujecie nad aktywatorem, aby stał się Waszą mocną stroną, jak go rozwijacie?\nAsia: Ja wykorzystuję aktywatora na szkoleniach i warsztatach. Staram się, aby pomagał innym i zauważał ich mocne strony, abyśmy mogli je później rozwijać. Często szkolę z budowania marki osobistej, gdzie trzeba się troszkę przełamać, pokazać i nie dla każdego jest to takie naturalne. Staram się więc, żeby ten mój aktywator zarażał optymizmem i powodował, że inne osoby także zobaczą większy obraz i korzyści z podjęcia pewnych działań. Staram się też, aby mój aktywator mówił za nich, czyli mówił rzeczy, które oni boją się powiedzieć. Mam wrażenie, że często tak jest.\nKasia: Często uaktywniam mojego aktywatora, gdy jestem w grupie osób, z którymi się nie znamy. W dalszych talentach mam też czar, który jest na miejscu ósmym. Widzę, że aktywator wzmacnia czar, że wciągam ludzi w takie interakcje, żeby się szybciej pootwierali. Mojemu aktywatorowi szkoda jest czasu. Lubię też takie podsumowania po rozmowach. Gadanie dla gadania jest bez sensu, jeśli potem nie ma rozdzielenia, co kto robi. Więc tu staram się mojego aktywatora wykorzystywać. Bardziej chodzi o to, jak go osłabiam, niż jak go wzmacniam. Czasami zauważam, że muszę go osłabiać, że muszę się zastanowić, pomyśleć, czy mamy już wszystkie informacje, czy warto chwilę przytrzymać tego aktywatora. To nie jest łatwe, ale staram się to robić.\nJacek: Mógłbym powiedzieć dokładnie to samo, co dziewczyny. Z jednej strony staram się wykorzystywać aktywatora głównie do tego, żeby zarażać entuzjazmem, niż cisnąć i zmuszać. Zazwyczaj jest tak, że jeśli jestem do czegoś przekonany, to staram się to przekazać w sposób pozytywny. Zachęcam do eksperymentów, aby chociaż spróbować. Kasia dobrze powiedziała, że rozwijanie aktywatora polega na tym, żeby pozwalać mu dojrzeć, być może ograniczając go w jakiś sposób. Zamiast kazać komuś coś zrobić, wolę zapytać, czy warto to zrobić, zaproponować pomoc, zrobienie tego na początku razem.\nPadło tu też słowo „uważność”. To dla mnie odkrycie, bo duchowość nie jest moją najmocniejszą stroną, ale mindfulness, medytacja zawsze kojarzyły mi się z takim mentalnym odjazdem i nie bardzo wierzyłem, że to czemuś służy. Mam w głowie stereotyp mnichów, joginów, którzy siedzą i medytują przez cały dzień. Ale Dominik zaproponował mi zrobienie kursu Sama Harrisa o medytacji. Jako aktywator szybko podjąłem wyzwanie. Udało mi się to zrobić i to miało taki sens, aby łapać te momenty uważności w ciągu dnia, kiedy mogę się zatrzymać i zadać sobie pytanie, czy to, co teraz robię, jest w danym momencie najważniejsze, czy powinienem to robić. Finalnie robię to w taki sposób, że korzystam ze smartwatcha, który ma aplikację do oddychania o nazwie Oddech. Trwa to minutkę. To jest taki chwilowy mindfulness. To działa lepiej niż medytacja, gdyż nawyk 10-minutowej medytacji niestety mi się nie utrwalił. Oddech działa lepiej. Jest to o tyle fajne, że można to robić w dowolnym momencie. Zegarek delikatną wibracją to sygnalizuje. Nawet w trakcie jakiegoś spotkania mogę to dyskretnie zrobić. To bardzo fajnie działa i polecam to.\nKasia: Ja medytuję. Zaczęłam medytować bez specjalnych oczekiwań. Nie byłam przekonana, że to coś da, ale robię to już mniej więcej od pół roku i rzeczywiście widzę zmianę. Nabrałam dystansu, potrafię się zatrzymać i świadomie przyjrzeć temu, co w danej chwili robię, jak czują się ze mną inni ludzie. Dało mi to przestrzeń. To jest super i też to polecam.\nGdy Jacek powiedział o aplikacji do oddychania, to skojarzyło mi się to z tym, że potrzebuje aplikacji, żeby oddychać.\nJacek: Ta aplikacja nazywa się po prostu Oddech. Dodatkowo ma taką funkcję, że wibruje tak długo, na ile oczekuje od Ciebie, abyś brał wdech. Ona włącza się sama. Jeżeli masz podniesione tętno albo za szybko bije Ci serce, to ona potrafi tak sterować Twoim oddechem, żeby zmniejszyć to tętno.\nW pracy nad aktywatorem pomaga też dzielenie zadania na mniejsze części, czyli całe podejście GTD. Gdy mamy większy projekt, to wyznaczamy konkretną następną akcję, którą możemy wykonać w pół godziny. Dla mnie to genialny sposób pracy z dużymi rzeczami.\nGdybyście z Waszego top 5 mieli wybrać jeden talent, który najbardziej wzmacnia Waszego aktywatora, i jeden, który go głaska i uspokaja, to które by to były talenty?\nKasia: U mnie aktywatora bardzo podkręca elastyczność i odkrywca. To sprawia, że staje się on reaktywny, zwinny i działa w sposób zupełnie spontaniczny. Z kolei strateg i wizjoner działają odwrotnie. Potrafią zgasić aktywatora, kazać mu się zastanowić, czy to jest dobry kierunek, ten najbardziej efektywny sposób działania.\nAsia: Mojego aktywatora wzmacnia achiever i maksymalista. Ale powiedziałabym, że taki zestaw czyni ze mnie robota. Nie wiem, czy osłabia, ale pewnie trochę spowalnia go input. Natomiast bliskość powoduje, że muszę czasem przystopować, pamiętać o najbliższych, dla których też chcę mieć czas. Aktywator działa w moim codziennym życiu, nie tylko w zawodowym, i też aktywuje do pewnych działań.\nJacek: Postawiłbym na dwa talenty, które wzmacniają aktywatora. Ich działanie się różni. Jednym z nich jest uczenie się, czyli learner. On aktywuje aktywatora w nowych kierunkach, czyli jak się coś zajawi, to aktywator odpala się z automatu i już chce działać. Drugim z nich jest maksymalista, czyli wszystkie aktywności, które doprowadzą mnie do tego, żeby coś, co robię, było najlepsze. Może przejawić się w tym również indywidualizacja, np. gdy dostrzegę w kimś coś ciekawego, chcę z nim pracować albo mu pomóc. Natomiast tym, co ogranicza, osłabia aktywatora, jest organizator. Jak wiem, co mam do zrobienia, to jest ułożone, to aktywatorowi mówię: „OK, stary, zrobisz to, będziesz mógł się wyżyć”.\nSami sobie wskazaliście tu partnerów wewnątrz siebie do podkręcenia albo osłabienia aktywatora. Natomiast jako pary dla aktywatora wskazywane są te wszystkie talenty, które są mocno ukierunkowane i potrzebują czasu, czyli rozwaga, analityk, ukierunkowanie, context, intelekt. To jest ciekawy obszar do pracy z tym talentem.\nZbliżamy się już do końca podcastu. Powiedzcie, jakie książki polecacie do przeczytania?\nAsia: Bardzo lubię czytać kryminały. Jacek, Ty też lubisz je czytać?\nJacek: Rzadko czytam książki fabularne. Nastawiłem się teraz na to, aby nadrobić trochę książek tematycznych, związanych z jakimś obszarem, który w danym kwartale działa.\nAsia: Ja najczęściej czytam książki marketingowe. Jeśli mam ich już dosyć, to czytam kryminały. Ostatnio czytałam „Siedem śmierci Evelyn Hardcastle”. Zastanawia mnie, czy czytam kryminały dlatego, że lubię, gdy się coś dzieje. Ale poza kryminałami aktywatorom przydadzą się dwie książki. Jedną z nich jest „12-tygodniowy rok”, czyli poukładanie sobie tego, co robimy, planów, które mamy. A druga to „Deep work” na temat pracy w skupieniu, która powoduje, że czuję się wyłączona. Natomiast gdy już skupimy się na tej pracy, którą mamy wykonać, to warto sięgnąć po książki autorstwa Jona Kabat-Zinna.\nKasia: Ja czytam falowo. Miałam taki czas, że ciągle czytałam kryminały. W ciągu dwóch miesięcy przeczytałam ich 10–12. Masowo, ciągiem. A potem się ucięło i przeskoczyłam do innej działki. Ostatnio czytam mało, ale za to bardziej rozwojowe lektury. To, co mogę polecić, to „Człowiek w poszukiwaniu sensu” Victora Frankla. To podstawa. Dla mnie osobiście taką bazową książką, którą wszyscy powinni przeczytać, jest „7 nawyków skutecznego działania” Coveya, która opowiada o wartościach i rzeczach głębszych. Ostatnio przeczytałam „Głaskologię” Miłosza Brzezińskiego, który ma takie poczucie humoru i lekkość pióra, że można to przeczytać dla przyjemności. Rzeczywiście warto być miłym dla innych. Tam jest świetnie opisane, dlaczego to się opłaca. Przeczytałam też ostatnio „Kreatywność na zawołanie” Todda Henry’ego. Zawiera gotowe recepty na to, jak podkręcić kreatywność, jak z tym pracować. Tam jest powiedziane, że kreatywność jest jak mięsień, że można ją wyrobić, podobnie jest z siłą woli. W książce tej podano konkretne ćwiczenia, jak się do tego zabrać.\nOprócz książek polecam różne kanały na YouTubie. Jest taki kanał, który nazywa się Selfmastery. Jest o coachingu, o rozwoju. Prowadzi go dziewczyna, która jest bardzo merytoryczna.\nÀ propos „Kreatywności na zawołanie”, tam jest bardzo fajne ćwiczenie do analizy pomysłów. Nazywa się Idea Time. Grupuje ona cztery koncepty wokół pomysłów.\nJacek: Pierwszą myśl, jaką miałem w kontekście aktywatora, to „Esencjalista”, czyli co robić, żeby się nie rozdrabniać, ułatwić sobie osiąganie, robić rzeczy ważne. Wielokrotnie udzielono tam odpowiedzi na pytanie, które dzisiaj zadała Asia – jak odmawiać. Zamiast wykręcać się, wprost mówimy „nie”. To nam ułatwi później wiele rzeczy. Natomiast chcę polecić taką fajną książkę będącą na pograniczu świata biznesowego, jest to „Twój mózg w działaniu” Davida Rocka. Jest o tym, jak nasz mózg jest zbudowany, ale nie jest to szczegółowo opisane od strony biologicznej, tylko tłumaczy nasze zachowania w trakcie pracy, w tracie dnia, w czasie jazdy samochodem, z czego one wynikają, jak możemy w pewnych sytuacjach zachować się lepiej, kierując się działaniem naszej głowy. Książka jest fajnie skonstruowana, bo zaczyna się scenką sytuacyjną, zebraniem w korporacji, w czasie którego ktoś kogoś obraził albo komuś się coś nie udało. Dalej autor przytacza trochę teorii, tłumaczy, z czego biorą się nasze zachowania. Opisuje, jak wyglądała ewolucja, jak się zachowujemy, jak działamy automatycznie, bo dostajemy jakiś zastrzyk neuroprzekaźników i nie jesteśmy w stanie nad tym zapanować w wielu sytuacjach, jakie nam się przytrafiają, jak zachować się, żeby skończyły się one z sukcesem. To jest książka, która otworzyła mnie na ten temat. Skończyło się tym, że przeczytałem kolejne cztery książki z tego zakresu.\nKasia: Książką, która pomaga aktywatorom, jest „Porozumienie bez przemocy” Rosenberga. Jestem w trakcie jej czytania i to jest trudne.\nJacek: Ja jestem w trakcie czytania „Pułapek myślenia”. Ta książka wywarła na mnie duże wrażenie. To jest pokłosie książki „Twój mózg w działaniu”. Jest w niej dużo praktycznych obserwacji z różnych badań. To wkręca. Jak to możliwe, że ci ludzie tak odpowiadają, ale w sumie też bym tak odpowiedział. Coraz częściej zauważam te błędy w codziennych sytuacjach.\nOstatnio słuchałem wywiadu Sama Harrisa z Danielem Kahnemanem, autorem „Pułapek myślenia”. Sam Harris spytał go, czy dalej ulega tym błędom poznawczym, pomimo że napisał tę książkę i jest laureatem nagrody Nobla. A Daniel Kahneman odpowiedział: „Tak, jestem człowiekiem”. Więc wiedza wiedzą, ale czasami zdarza się, że wejdziemy w takie tryby działania, które wymagają szybkiej reakcji.\nNa koniec powiedzcie, proszę, gdzie słuchacze mogą znaleźć Was w internecie.\nAsia: W internecie znajdziecie mnie na stronie PositiveMind. Pod tym samym hasłem znajdziecie mnie również na Facebooku oraz Instagramie. Na LinkedInie widnieję jako Joanna Cieślak. Zapraszam też na mój podcast o nazwie PositiveMind.\nKasia: Trudno mnie znaleźć w internecie. Jest strona katarzynapuchacz.pl, ale ona jest ciągle w budowie. Ogólnie można mnie znaleźć na grupie „Z pasją o mocnych stronach”. Należę również do warszawskiej grupy „Bliżej talentów”. Pojawiam się też na warszawskich meet upach organizowanych przez Martę Barę. Bardzo je polecam. To jest świetna sprawa. Dla mnie jako aktywatora, który uczy się w działaniu, to idealne miejsce. Tam mogę spotkać ludzi z zupełnie innymi talentami ode mnie, zobaczyć, jak to działa, jak jesteśmy różnorodni. Te interakcje są niesamowite.\nJacek: Mnie też za wiele w sieci nie ma. Najłatwiej znaleźć mnie na LinkedInie jako Jacek Czarnecki. Jestem też w grupie „Z pasją o mocnych stronach”. Facebooka nie używam za dużo, ale tam też mnie można złapać. Bywałem też na Twoich spotkaniach talentowych i na pewno wybiorę się też na kolejne. Próbuję prowadzić bloga na Medium, jestem teraz w trakcie opisywania podróży motocyklowej na Nordkapp i z powrotem.\nKasia: Nie poruszyliśmy jednego tematu. Powiedzcie, jak wygląda u Was sprawa budowania nawyków i budowania systematyczności. Bo dla mojego aktywatora z elastycznością to jest jakiś koszmar.\nAsia: Jest trudno. Ja to zawsze zrzucam na bardzo nieregularny tryb życia, bo czasem wyjeżdżam na kilka dni, potem przez kilka dni siedzę przy komputerze. Kiedyś przeczytałam „Fenomen poranka”, bardzo mi się to spodobało. Potem faktycznie przez jakiś czas wstawałam o 5 rano i medytowałam. Bardzo sobie ceniłam ten czas. Niestety moja córka budzi się, gdy tylko usłyszy, że otwieram oczy, więc to wczesne wstawanie traci sens. Dałam sobie z tym spokój. Stwierdziłam, że będę wstawała tak wtedy, gdy sytuacja się unormuje. Ale z nawykami nie jest łatwo. To, co ważne, zapisuję w planerze i odhaczam, bo mój achiever lubi odhaczać. Ale nie zawsze mi to wychodzi.\nJacek: Ja w pierwszym kwartale tego roku miałem taki zryw, żeby spróbować sobie budować nawyki. Miałem tak, że końcówka roku ucierpiała trochę z powodu przepracowania. Chciałem wypracować fajny system produktywności, uspokoić się trochę i popracować nad nawykami. Zacząłem używać aplikacji na telefonie HabitMinder – to aplikacja ułatwiająca budowanie nawyków. Wykorzystując w tym celu mój talent maksymalista, doszedłem do 19 nawyków dziennie. Zacząłem od trzech. Dołożyłem jeszcze dwa na wieczór, później pięć w pracy. Udawało mi się je wszystkie utrzymać, ale to był duży koszt dzienny, więc w pewnym momencie odpuściłem. Chciałem zobaczyć, ile z nich udało mi się utrwalić. W zasadzie zostały tylko dwa. W pewnym momencie trafiłem na warsztat do Piotrka Nabielca, który zajmuje się tematem produktywności i robi fajny kurs internetowy. Piotrek powtarza, żeby budować nie więcej niż trzy nawyki naraz i je utrwalać. To fajnie działa. Gdybym miał powiedzieć, jak budować nawyki, to nie przesadzać z ich liczbą, wybierać trzy, dać sobie trochę czasu i cierpliwości, zatrzymać tego aktywatora, który chce robić więcej. Wydaje mi się, że jest to dużo bardziej skuteczne.\nKasia: Zauważyłam, że u mnie wyrobiły się te nawyki, które dobrze ulokowałam w dobrze pasujących dla nich miejscach, np. poranny nawyk medytacji. Byłam w szoku, że mi się to utrzymało, i rzeczywiście nadal to robię. Ale to dlatego, że ja po prostu nie jestem typem wyskakującym od razu z łóżka po przebudzeniu. Po przebudzeniu ja muszę się zastanowić, czy mi się chce, co będę robić, jak to będzie, więc ja sobie wtedy siadam i piętnaście minut medytuję. To u mnie działa. Bardzo ciężko wprowadza mi się jednak nawyki w środku dnia.\nJa polecę w tym miejscu książkę „Atomic habits”. To najlepsza książka, jaką przeczytałem, jeśli chodzi o budowanie nawyków. Jedna prosta rada z niej wynikająca to to, żeby wiązać nawyki z już istniejącymi czynnościami. Gdy np. codziennie rano myjemy zęby, to koło szczoteczki postawić sobie książkę, którą chcemy przeczytać.\nDzięki, że zgodziliście się pójść w nieznane i zobaczyć, jak ten format podcastu będzie działał. Do usłyszenia, cześć!\nAsia, Kasia i Jacek: Cześć!\nJak było? Dajcie koniecznie znać, bo będziemy niecierpliwie czekać na Wasze komentarze i reakcje. Chcemy, aby to Wam pomogło, było wartościowe i rozwijające, pomogło Wam rozwijać talenty. Im więcej informacji zwrotnej od Was dostaniemy, tym lepiej będziemy nagrywać kolejne odcinki. Ten odcinek szalenie mi się podobał, tym bardziej że sam mam aktywatora w swoim top 5. Czekajcie na kolejne odcinki.\nNa koniec kilka informacji. Po pierwsze zapraszam Was na stronę poznajtalenty.pl. Tam można sprawdzić informacje i wykupić dostęp do kursu. Ogromne dzięki patronom za wsparcie, słuchaczom – za to, że jesteście, komunikujecie się ze mną, że informujecie, co się podoba, co nie. Do usłyszenia, cześć!\nautor: dominik 2019-04-25


POLFER S.A. Zakład Podzespołów Indukcyjnych - ATL – szkolenia stacjonarne i online dla biznesu.\nDziękujemy za przeprowadzone szkolenia organizowane przez Państwa firmę, w których dotychczas uczestniczyliśmy.\nUdostępnione przez Państwa tematy są oceniane bardzo pozytywnie przez uczestników szkoleń, a uzyskana wiedza pomaga w codziennej ich pracy.\nMateriały szkoleniowe są zawsze przejrzyste o odpowiedniej zawartości merytorycznej, bardzo dobra organizacja szkoleń, miła obsługa. Prowadzone szkolenia cechuje rzetelność i fachowość. Mamy nadzieję, że nasza współpraca z Państwa firmą będzie nadal kontynuowana a innym firmom polecamy Państwa usługi.\nWoźniki 25, dnia 24.04.2006


Nadstawka RTV OBSESSION O05 - MebleWersal.pl\nNadstawka do RTV OBSESSION O04\nProducent mebli do pokoju dziennego Fadome w swoich kolekcjach stawia na funkcjonalne rozwiązania, z którymi w parze zawsze idzie niesamowita i bardzo atrakcyjna stylistyka. Nadstawka RTV Obsession O05 jest uzupełnieniem szafki RTV Obsession O04, zapewniając dodatkową przestrzeń do przechowywania. Tworzy ją dwudrzwiowy front oraz wewnętrzne półki pośrodku, pozwalające na dowolny rozkład przedmiotów. Do wykonania nadstawki RTV Obsession O05 marka Fadome wykorzystała materiał z górnej półki, jakim jest meblowa płyta laminowana. Odznacza się ona zwiększoną odpornością na zarysowania, wysokie temperatury i ciepło, dzięki czemu nie jest jej straszny upływ czasu oraz czynniki zewnętrzne. Z kolekcją Obsession każdy pokój dzienny stanie się wnętrzem nie tylko nowoczesnym, ale również bardzo gustownym i przytulnym, a efekt taki tworzy znakomicie skomponowana kolorystyka, bazująca na subtelnych kontrastach. To właśnie połączenie klasycznych i drewnianych odcieni saleve i sosny laredo nadaje charakter nadstawce Obsession O05 od Fadome i pozwala zaaranżować ją w różnych stylistycznie wnętrzach. Serdecznie zapraszamy do Meble Wersal!\nSymbol: O 05\nWymiary: Szerokość 120 cm / Wysokość 142 cm / Głębokość 28 cm\nCechy charakterystyczne: Nadstawka dwudrzwiowa z półkami w środkowej części. Oświetlenie LED półek szklanych w standardzie


Wyniki dla Adler Radiobudziki\nHome > Audio, TV & Fotografia > Radiobudziki > Adler Radiobudziki\nPoniżej znajdziesz wszystkie modele w kategorii Adler Radiobudziki, dla których zgromadziliśmy instrukcje obsługi. Możesz także zapoznać się z odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania, aby uzyskać przydatne wskazówki dotyczące Twojego produktu. Twojego modelu nie ma na liście? Skontaktuj się z nami.\nAdler AD 1120 Radiobudzik


Home » Porady » Ochrona skóry stomijnej polega na używaniu odpowiednich preparatów\nOsoby ze sztucznym przewodem odprowadzającym mocz, kał czy żółć mają bardzo utrudnione życie. Nie dość, że nie mogą normalnie funkcjonować, to jeszcze na co dzień muszą borykać się z wieloma drobnymi i męczącymi sprawami. Do takich należy np. obsługa sprzętu stomijnego.\nBez zrywania naskórka\nChodzi o worki czy płytki przyklejane w okolicach otworu na skórze. W tych zbiornikach gromadzi się mocz bądź kał. Sprzęt musi być cały czas doczepiony do ciała, ponieważ osoba ze stomią nie kontroluje w pełni procesu wydalniczego tak jak osoba zdrowa.\nProblem w tym, że każda kolejna aplikacja plastra osłabia skórę wokół otworu. To pogarsza jej przyczepność. Worki trzymają się coraz gorzej. W efekcie dochodzi do przeciekania płynów fizjologicznych, które podrażniają skórę. Mogą wywołać jej uszkodzenie, którego leczenie jest długie i męczące dla pacjenta.\nChory ze przetoką zewnętrzną musi dbać o skórę wokół otworu wyprowadzającego. Dzięki temu oszczędzi sobie wielu problemów. Jak więc wygląda ochrona skóry stomijnej w praktyce?\nPolega na stosowaniu właściwych preparatów pielęgnacyjno-nawilżających. Taki środek po wyschnięciu stworzy niewidzialną powłokę, która zapobiegnie kontaktowi treści jelitowej ze skórą i podrażnieniom. Poza tym poprawi przyczepność skóry wokół rany. To poprawi przyleganie sprzętu stomijnego i nie dopuści do wyciekania płynów ustrojowych.\nPreparat ochronny ma postać atomizera. By go zaaplikować, wystarczy nacisnąć pompkę. Nie trzeba dotykać skóry, co ma szczególne znaczenie, gdy już dojdzie do patologicznych zmian skórnych.\nOchrona skóry stomijnej polega również na tym, że w trakcie wymiany płytki czy worka nie zrywa się naskórka, tylko niewidoczną błonę powstałą po nasmarowaniu preparatem. Wspomniana warstwa utrzymuje się przez 72 godziny albo do kolejnej wymiany sprzętu.\nPieluszkowe zapalenie skóry to przykra przypadłość\nZanim dziecko stanie się dorosłym człowiekiem, przeżyje wiele mniejszych i większych dolegliwości, chorób. Do tych mniej groźnych, choć uporczywych i...


Krolczasu.pl - Katalog stron Jarmi\nAby stać się panem własnego czasu nie potrzebujesz nadprzyrodzonych zdolności! Wystarczy trochę elementarnej wiedzy na temat organizacji codziennego terminarza, by efektywnie wykorzystywać każdą chwilę. Publikując nasze posty pragniemy przybliżyć Ci wiedzę na każdy temat, dotyczący odpowiedniego zarządzania własnym czasem. Sprawdź, jakie porady do tej pory opublikowaliśmy na ogólnodostępnym blogu. Zapraszamy.\nInteresuje cię randka online, a może nawet poważny związek? W naszym serwisie internetowym podpowiadamy, jak się za to zabrać. Omawiamy pokrótce portale randkowe, ale zdecydowanie najważniejsze jest dla nas realne poszukiwanie miłości. Sam portal randkowy jest tutaj tylko narzędziem do celu, a ten można osiągnąć tylko poprzez odpowiednie podejście ...


Najprostszy przepis na chlebek bananowy -\nMimo że nazywa się „chlebkiem”, chlebek bananowy to tak naprawdę ciasto. Wilgotne, sycące i przyjemnie słodkie, bo słodycz dają tutaj przede wszystkim owoce. Często zdarza mi się spakować go do plecaka i zabrać w drogę, by w pociągu zjeść coś domowego.\nPrzepisów i wariacji na temat chlebka bananowego jest wiele – można dodawać żurawinę, cynamon, a nawet… przyprawę do piernika. Może być tradycyjnie, tak jak przygotowuje się go w Stanach Zjednoczonych, a można puścić wodze fantazji i wkomponować ulubione składniki.\nMnie najbardziej smakuje z orzechami włoskimi i właśnie takim przepisem się w Wami podzielę. Jeśli jednak orzechy to nie Wasza bajka, można spokojnie je pominąć.\nLubisz ciasta pełne owoców? Może skusisz się na odwrócone ciasto ananasowe?\n3 mocno dojrzałe banany (rozgniecione)\n1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (można zastąpić aromatem lub cukrem waniliowym)\n1 łyżeczka sody oczyszczonej (można zastąpić proszkiem do pieczenia)\nGarść posiekanych orzechów włoskich (można pominąć)\nChlebek bananowy – wykonanie\nW misce mieszamy rozgniecione banany, roztopione masło, cukier, jajko, ekstrakt waniliowy i orzechy\nMąkę mieszamy z solą i sodą, a następnie przesiewamy do miski\nCałość mieszamy do połączenia\nPrzekładamy ciasto do nasmarowanej masłem i oprószonej mąką keksówki (używam silikonowej i papier jest niepotrzebny)\nPieczemy przez około godzinę, do suchego patyczka\nPozostawiamy do przestudzenia w formie (ciepłe ciasto może pęknąć, próbowałam)\nPrzestudzony chlebek bananowy można podzielić na mniejsze porcje i mrozić.


2017-09-27, godz. 22:15, 2017, Sport Iskra złupanaW przeciągu kilku dni Iskra dwa razy z rzędu wystąpiła w roli gospodarza. Poza bramkowym przełamaniem nic nie ugrała.» więcej 2017-09-27, godz. 08:00, 2017, Sport Iskra na mistrzostwach U16Co prawda bez medali, ale w czołówce. Zawodnicy KL Iskra startowali w Mistrzostwach Polski U16.» więcej 2017-09-21, godz. 14:39, 2017, Sport Słupski memoriał z udziałem KL IskraZawodnicy KL Iskra 16 września startowali w 4. Memoriale Ryszarda Ksieniewicza w Słupsku. Dla trójki zawodników był to ostatni sprawdzian przez Mistrzostwami Polski U16, dla pozostałych jeden z ostatnich startów sezonu. W Mistrzostwach ...» więcej 2017-09-20, godz. 14:26, 2017, Sport Mistrzostwa Młodzików. Iskra z medalami2 medale zdobyli zawodnicy KL Iskra na Międzywojewódzkich Mistrzostwach Młodzików, które odbyły się 10 września w Goleniowie. W biegu na 600m srebrny medal wywalczył Łukasz Cach, natomiast w rzucie oszczepem trzecie miejsce zajęła Małgo ...» więcej 2017-09-12, godz. 20:15, 2017, Sport 360 minut na zerzeTydzień po pierwszym w sezonie zwycięstwie i to z liderem tabeli na jego boisku, Iskra nie sprostała Redze Trzebiatów. Co gorsza, białogardzianie w kolejnym meczu u siebie nie potrafili znaleźć drogi do siatki rywali.» więcej 2017-09-08, godz. 21:30, 2017, Sport Sukces WiktoriiWiktoria Chołuj z zapaśniczego klubu AKS Białogard zdobyła dla Polski brązowy medal Mistrzostw Świata Kadetek!» więcej 2017-09-07, godz. 11:57, 2017, Sport Mityng KL IskraW pierwszą wrześniową sobotę na Stadionie Miejskim im. Henryka Młynarczyka w Białogardzie odbył się Mityng KL Iskra. Zawodnicy białogardzkiego klubu uzyskali kilka wartościowych wyników, padło także parę rekordów życiowych. Oto wszystkie ...» więcej 2017-09-06, godz. 07:45, 2017, Sport Przyczajony tygrysZ Morynia mieli powrócić z pustymi rękoma. Konfrontacja z liderem, który wygrał wszystkie ligowe spotkania nie mogła zakończyć się inaczej. Tymczasem piłkarze Iskry niespodziewanie utarli gospodarzom nosa. Ojcami zwycięstwa stali się nast ...» więcej


Czy można pić kawę w ciąży? - 9 - Fajna Mama\nZgłoś nadużycie #171 26 kwietnia 2016, 7:49\nJa piłam, oczywiście bez przesady- jednak akurat z moim niskim ciśnieniem bez kawki się nie obejdzie\nZgłoś nadużycie #172 1 maja 2016, 21:56\npewnie że mozna. Piłam jedną dziennie. Czasem jak miałam zaparcia to piłam kolejną kawę ale później się n ato uodporniłam i jedynie dicopeg na mnie mnie działał\nZgłoś nadużycie #173 2 maja 2016, 7:07\nja też ograniczyłam sie do jednej dziennie, potem robiłam sobie kawę mieszaną, czyli dwie łyżeczki zbożowej i pół fusiastej, a pod koniec już tylko zbożowa\nZgłoś nadużycie #174 4 maja 2016, 15:03\n1 kawa slaba jest ok\nZgłoś nadużycie #175 18 lipca 2016, 17:57\nOczywiście, można pić kawę, no ale na pewno nie w nieograniczonych ilościach . I żeby nie była przysłowiową bardzo mocną "siekierą". Mi na przykład w ciązy bardzo zmieniły się smaki i przerzuciłam się z kawy, którą pijałam do tej pory na tą: https://www.hotpurecoffee.com/\nA konkretnie chodzi mi o odmianę Black India Aroma. Jest po prostu przepyszna. W ogóle to jest bardzo fajna usługa, bo zamawiamy sobie tam kawę w subskrypcji i przychodzi ona do nas do domku co 2 lub co 4 tygodnie. Wygoda i nie trzeba myśleć o zakupach kawy podczas wypraw do sklepu. Przynajmniej jeden kłopot z głowy .\nZgłoś nadużycie #176 3 sierpnia 2016, 12:03\nJa bym nie zaszała z ilością ale przecież ciąża to nie choroba i można sobie pozwolić na chwilę przyjemności. Zawsze można wypijać przecież mleczne latte zamiast mocnego espresso. W ciąży miałam patent, żeby dodawać syropu smakowego do kawy. Do tej pory tak robię i nawet sama kupuję go do domu. Mogę polecić ten marki Monin: http://www.konesso.pl/pol_m_Kawa-i-akcesoria_Dodatki-i-akcesoria-do-kawy_Syropy-... bo nadają się też do np. deserów. Uniwersalne i dostępne w dużej ilości aromatów.\nZgłoś nadużycie #177 3 sierpnia 2016, 15:06\nJa piję jedną słabą filiżankę z rana, tak podobno jest ok i bezpiecznie. Zresztą przy ciąży samej z siebie odchodzi mi ochota na "używki"\nZgłoś nadużycie #178 5 sierpnia 2016, 13:19\nNie piłam kawy w ciąży, ale wcale nie ze względów zdrowotnych. Po prostu moje maleństwo ją „odrzuciło”, potrafiłam zaparzyć kawę z przyzwyczajenia i nie byłam w stanie jej wypić, już sam zapach wywoływał u mnie mdłości. Po porodzie wszystko wróciło do normy, zauważyłam jednak, że teraz bardziej lubię łagodną kawę, bez goryczki, może dlatego że przestałam słodzić http://mkfresh.pl/coffees/brazil.html\nZgłoś nadużycie #179 13 sierpnia 2016, 21:50\nZgłoś nadużycie #180 2 września 2016, 15:18\nTrzymajcie namiary - http://www.iherbata.pl/pl/c/KAWY-ROZPUSZCZALNE-AROMATYZOWANE/96\nTo oczywiście tylko przykład. Ogólnie kawy rozpuszczalne raczej nie sprawiają problemów. Wszystko w granicach rozsądku.\nZgłoś nadużycie #181 10 grudnia 2016, 13:08\nHej No niestety trzeba bardzo ograniczyć spożycie kawy w ciąży, no ale jedna kawa lavazza nie zaszkodzi\nZgłoś nadużycie #182 24 lutego 2017, 10:43\nJa uważam, że można choć podeszłam do tematu z dystansem. Piłam tylko zieloną i zbożową. W sumie nie były takie złe jak na początku myślałam, musiałam tylko znaleźć odpowiednie w sklepie https://www.kraina-aromatow.pl/\nZgłoś nadużycie #183 25 lutego 2017, 9:09\nJa jestem strasznym kawoszem I to kawa sypana, nie rozpuszczalna... niestety w ciąży musiałam zejść do jednej/ dwóch małych i słabych. Miałam niskie ciśnienie więc było ok. Ale kawa strasznie wypłukuje witaminy i mikroelementy. Brałam standardowo Folik Mama. I na szczęście nie trzeba zrezygnować z kawy. P.s. Żadne Mama Coffee i inne zbożówki nie wchodziły w grę\nZgłoś nadużycie #184 22 marca 2017, 22:12\nDlaczego? Mi mama coffee bardzo smakuje. Piłam ją w ciąży, na początku jak często karmiłam to też, bo nie chciałam dziecka faszerować kofeiną, wolałam jak było spokojne Poza tym ma naprawdę fajny skład dla starających się o dziecko, w ciąży i karmiących. Nie wypłukuje witamin i minerałów, a wręcz przeciwnie, ma je w składzie.\nZgłoś nadużycie #185 10 kwietnia 2017, 12:09\nNa 100% wam nie odpowiem, więc może lepiej wybierac zamiast zwykłe kawy, kawę zieloną lub zbożową? przynajmniej na czas ciąży. Takie i inne kawy oferuje także sklep z kawą ziarnistą , niektóre są nawet lepsze niż czarna.\nZgłoś nadużycie #186 18 maja 2017, 14:39\nJasne że mozna pic kawe w ciaży, oczywiście nie litrami, ale filiżanka po sniadaniu czemu nie. Ja od jakiegos czasu zaopatruję sie w czaskawy.pl i kupuję crema e arona https://www.czaskawy.pl/lavazza-crema-e-aroma-1kg-kawa-ziarnista naprawdę pyszna kawa.\nZgłoś nadużycie #187 22 maja 2017, 18:50\nMożna, ale i tak warto pilnować się z kofeiną Ja na śniadanie piję mieloną kawę z ekspresu, ale później już tylko mama coffee, bo to zbożaowa, ale smakuje jak normalna rozpuszczalna. No i mi taki układ pasuje. A przy okazji spożywam więcej błonnika i kwasu foliowego.\nZgłoś nadużycie #188 25 czerwca 2017, 23:23\nNie powinno się przekraczać chyba 200 mg kofeiny na dobę. Także jesli ktoś nie pije herbaty, kakao, nie je czekolady, to spokojnie można wypić kawę. Ale pamiętajcie, że czarna czy zielona herbata mają tyle kofeiny co mała kawa, kakao i wszystko, co się z niego robi również kofeinę zawiera. Dlatego ja dla pewności wolałam właśnie tą bezkofeinową, żeby dziecku nie zaszkodzić.\nZgłoś nadużycie #189 3 lipca 2017, 17:08\nOtóż to! Kilka razy spotkałam się z mamami, które zrezygnowały z kawy i piją teraz zieloną herbatę. Mówię im wtedy, że herbata też ma kofeinę, tylko nazywa się teina.\nZgłoś nadużycie #190 30 lipca 2017, 20:53\nTo prawda Ogólnie to tak, ja uważam, że wszystko jest dla ludzi, tylko z umiarem. Nie trzeba rezygnować z kofeiny całkowicie. 200 mg na dobę jest chyba dopuszczalne. Więc gdybym nie piła herbaty, nie jadła czekolady to pewnie bym się skusiła na kawę, ale tak to wolałam odstawić na rzecz bezkofeinowej. Zresztą nie odczułam tego w żaden sposób źle, bo mama coffee jest naprawdę smaczna i świetnie zastępuje kawę


Kierunek: Afryka i Bliski Wschód - Technika rolnicza\nKierunek: Afryka i Bliski Wschód\nUrsus eksportuje i ma montownię swoich maszyn w kilku państwach afrykańskich, ale nie jest jedynym polskim producentem który jest obecny na "czarnym lądzie", fot. kh\nDodano: 28-03-2017, 09:19\nPo raz pierwszy od kilku lat, nastroje w Europie w branży rolnej zmieniają się na bardziej pozytywne. To jednak przede wszystkim wynik zwiększenia zamówień na maszyny przez kraje spoza UE.\nWedług stowarzyszenia CEMA, nastrój biznesowy w branży rolnej zmienia się pozytywnie po raz pierwszy od 2014 r. 42 proc. ankietowanych firm, w ciągu najbliższych 6 miesięcy przewiduje wzrost ilości zamówień. Szczególnie dotyczy to sprzętu związanego z prowadzeniem produkcji zwierzęcej, maszyn do zbioru płodów rolnych i ciągników. Nieco mniejsze spodziewane są wzrosty w handlu sprzętem związanym z uprawą. Popyt na maszyny w Europie Zachodniej zaczyna rosnąć, ale w ciągu ostatnich miesięcy wzrost zamówień dotyczył przede wszystkim rynków spoza Unii Europejskiej. Tu szczególnie mocno widać ruch w stronę Afryki i Bliskiego Wschodu. Takie trendy dało się wyraźnie zauważyć podczas minionych targów SIMA w Paryżu, którym towarzyszyły takie wydarzenia jak: Dzień Dilerów z udziałem producentów i dilerów maszyn oraz Szczyt Afrykański, który zgromadził wystawców oraz oficjeli z krajów afrykańskich. Oba wydarzenia cieszyły się dużym zainteresowaniem gości i organizatorzy targów zapowiadają ich kontynuowanie podczas edycji 2019. Producenci maszyn coraz częściej zaczynają poważnie traktować „egzotyczne kierunki” bo jak mówią, często jest tam sprzedawać znacznie łatwiej niż w wymagającej Europie, obarczonej jarzmem mnóstwem norm i dyrektyw, dotyczącymi m.in. przepisów drogowych, norm spalin, bezpieczeństwa itp\nWśród wystawców targów SIMA znalazło się 10 firm z Polski. Niestety to tylko 10! Dwa lata temu było ich 17. To m.in. efekt wspomnianych, bardzo mocno odczuwalnych spadków sprzedaży maszyn w naszym kraju, a udział w targach jest bardzo kosztowny. Wśród przedsiębiorców słychać głosy o braku wsparcia ze strony rządu na promocję polskich marek w ważnych, międzynarodowych wydarzeniach.\nPolskie firmy które wystawiły się w Paryżu najczęściej uczestniczą w nich od lat. Ich przedstawiciele podkreślają, że na taką inwestycję trzeba patrzeć dalekowzrocznie. Targi to nie jednorazowa sprzedaż produktów, ale przede wszystkim budowanie wizerunku na rynku międzynarodowym, możliwość pozyskania klientów we Francji, która uważana jest pod tym względem za bardzo hermetyczną, ale także jest to okno na świat – dalszą ekspansję na przykład na kontynent afrykański czy kraje Bliskiego i Dalekiego Wschodu.\nDowodów na współpracę w nowych kierunkach geograficznych nie trzeba też szukać zbyt daleko. Wystarczyło być na targach Agrotech 2017 w Kielcach aby spotkać oficjalne delegacje zagraniczne z Konga czy Algierii. Wizyty nie ograniczyły się tylko do „zwiedzania” imprezy, bo doszło też do podpisania wiążących umów.\ntrololo 2017-03-28 10:33:29\nto se nie poszaleją w Afryce bo tam już od dawna wszystko na chińskich i hinduskich ciągnikach stoi, Ursus może jeszcze coś podziała ale tylko dlatego, że kaska leci od polskich podatników w ramach pomocy tamtejszym krajom


Kupię Wózek Widłowy Terenowy w Dolnośląskim, 2020\nw kategorii Wózki widłowe terenowe używane w Dolnośląskim\nOtrzymuj zlecenia dla Dostawców Wózków Widłowych Terenowych w Dolnośląskim\nSzukasz nowych Klientów na Wózek Widłowy Terenowy Używany z Dolnośląskiego i okolic? Załóż konto i otrzymuj bezpłatne powiadomienia o Klientach poszukujących Specjalistów na Oferteo!\nPowiązane strony: wózki widłowe terenowe używane, Wózki widłowe terenowe używane\nWózki widłowe terenowe używane porównaj ceny i koszty w Dolnośląskim\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na wózki widłowe terenowe używane w Dolnośląskim? Złóż zapytanie, a firmy z Dolnośląskiego same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Wózki widłowe chińskie Bolesławiec, Monitorowanie pojazdów Głogów, Koszty eksploatacyjne Kłodzko\nJeśli interesują Cię opinie na temat wózki widłowe terenowe używane, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Dolnośląskiego. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się wózki widłowe terenowe używane w Dolnośląskim, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nPodobne zlecenia: Wózek widłowy terenowy, Wózki widłowe, Wózki widłowe toyota, Wózki widłowe używane, Używane wózki widłowe, Wózki podnośnikowe, Wózki widłowe Dolnośląskie, Wózki widłowe toyota Dolnośląskie, Wózki widłowe używane Dolnośląskie, Używane wózki widłowe Dolnośląskie, Wózki podnośnikowe Dolnośląskie


Pyszne Kaprysy: SEROWE PALUCHY Z PESTO PIETRUSZKOWYM\nTen przepis na świetną przekąskę lub pieczywo do zup (np. do zupy krem z soczewicy czerwonej) znalazłam na tej stronie . W przepisie spodobało mi się to, że paluchy są z ciasta drożdżowego a nie tak jak większość takich przekąsek z dość tłustego ciasta francuskiego. Paluchy wychodzą pyszne, polecam :) .\n- 2 szklanki mąki pszennej typ 405- 500\n- ¾ szklanki letniej wody\n- 5 łyżek Pesto pietruszkowego\n- Drożdże z cukrem rozpuścić w ciepłej wodzie. Do miski wsypujemy mąkę, sól, dodajemy rozpuszczone drożdże i łyżkę oliwy. Mieszamy łyżką, a następnie wyrabiamy ciasto i odstawiamy na 1 godzinę do wyrośnięcia.\n- Gdy ciasto urośnie (powinno podwoić swoją ilość) należy je rozwałkować, podsypując mąką w razie potrzeby, (na grubość 4 mm) na kształt prostokąta.\n- Ser zetrzeć na drobnych oczkach.\n- Rozwałkowane ciasto posmarować cienko Pesto pietruszkowym, zostawiając ok. 2 cm od krawędzi nieposmarowanego ciasta (aby później je skleić). Następnie na warstwie Pesto posypać serem (od dłuższej krawędzi ciasta do połowy). Ciasto złożyć na pół wzdłuż dłuższego boku. Tak złożone ciasto rozwałkować i pokroić na 3cm szerokości paski- paski zwinąć w ruloniki i ułożyć na papierze do pieczenia.\n- Paluchy piec w piekarniku nagrzanym do temp. 180 stopni (grzanie góra- dół) przez ok. 25 min (mają się zarumienić). Podawać na ciepło z zupą kremem z soczewicy czerwonej.\n1- Naniesienie na ciasto pesto, 2- Posypanie posmarowanego ciasta serem, 3- Złożenie ciasta wzdłuż dłuższej krawędzi, 4- Pocięcie ciasta w paski i zwinięcie w ruloniki\nPesto pietruszkowe jest idealne jako dodatek do makaronów lub jako smarowidło do pieczywa, jest pyszne :). A przepis na to pesto zobaczyłam w programie tv pytanie na śniadanie i bardzo mnie zaciekawiło, postanowiłam zrobić i często wracam do tego przepisu :), a jest na tej stronie .\n- 1 duży pęczek pietruszki;\n- 4 łyżki łuskanych pestek słonecznika;\n- 50 g sera Cheddar;\n- 100 ml oliwy z oliwek;\n- pół płaskiej łyżeczki soli, pieprz.\n- Pestki słonecznika uprażyć na patelni bez tłuszczu.\n- Wszystkie składniki pomieszać i zblendować.\nEtykiety: CIASTO DROŻDŻOWE, KARNAWAŁOWE PRZEKĄSKI, PASZTECIKI, PIECZYWO, PRZEKĄSKA DO BARSZCZYKU, WEGETARIAŃSKIE\nKarmel-itka. 12 stycznia 2013 11:00\nświetna przekąska na party w karnawale.\nPyszneKaprysy 12 stycznia 2013 16:48\ndokładnie ! mi te paluchy serowe smakują właśnie jako przegryzka z winem czerwonym :)\nmartex.82 12 stycznia 2013 16:23\nświetne zakrętasy, mnie też się podoba, że z ciasta drożdżowego, bo za francuskim nie przepadam, za to pesto uwielbiam :)\nPyszneKaprysy 12 stycznia 2013 16:51\nI jak dla mnie z ciasta drożdżowego są smaczniejsze :) naprawdę paluchy są pyszne, smak porównałabym do tych, które są do kupienia! :)(kiedyś takie były w biedronce:))\nOlinka 14 stycznia 2013 11:08\nale piękne świderki :)))) pewnie super przekąska na imprezki :)))\npozdrawiam i życze kolejnych pięknych pomysłów :)\nPyszneKaprysy 18 stycznia 2013 21:37\ntak świetne na imprezki :) dziękuję i również pozdrawiam :)\ngin 15 stycznia 2013 15:06\nPyszneKaprysy 18 stycznia 2013 21:38\nja też, a te są wyjątkowo smaczne :)\nMagdalena P. 15 lutego 2013 22:21\nPyszneKaprysy 16 lutego 2013 00:46\nbardzo smaczna i niestety wciągająca :)


Lotto Ekstraklasa: Lech poważnie osłabiony w meczu z Cracovią - Dziennik.pl\nLotto Ekstraklasa: Lech poważnie osłabiony w meczu z Cracovią\n16 grudnia 2016, 10:07 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nNewspix / JAKUB PIASECKI CYFRASPORT\nBez kilku piłkarzy, m.in. Paulusa Arajuuriego, Łukasza Trałki, Macieja Makuszewskiego i Kamila Jóźwiaka, Lech Poznań zagra w sobotę na wyjeździe z Cracovią. Trener Nenad Bjelica liczy na zwycięstwo i zmniejszenie dystansu do czołówki.\nLech w ostatnich sześciu meczach ligowych zdobył 15 punktów, co pozwoliło drużynie awansować na czwartą lokatę w tabeli. Poznaniacy mogą przerwę zimową spędzić nawet na podium. Muszą jednak nie tylko wygrać w Krakowie, ale liczyć także na potknięcie Legii Warszawa, która podejmować będzie Górnika Łęczna.\n"Kolejorz" przed ostatnim spotkaniem w tym roku ma niemałe kłopoty kadrowe. Za żółte kartki musi pauzować Arajuuri, dla którego niedzielny pojedynek z Koroną Kielce okazał się ostatnim w barwach Lecha. Fiński obrońca od stycznie będzie zawodnikiem Broendby Kopenhaga.\n"Za Paulusa zagra Lasse Nielsen. W tych meczach, w których występował pokazał dobrą formę. Jest zgrany z drużyną i jestem przekonany, że w tym meczu potwierdzi swoją dyspozycję" - mówił na konferencji prasowej Bjelica.\nJak poinformował, w Poznaniu zostali także Nicki Bille Nielsen, Makuszewski, Trałka, Jóźwiak oraz Maciej Wilusz. Do autokaru, który rano wyjechał do Krakowa wsiadł Paweł Tomczyk z zespołu rezerw. 18-latek po raz pierwszy znalazł się w kadrze meczowej.\nBjelica nie ukrywa, że liczy na wygraną w Krakowie.\n"Chciałbym zwycięstwem zakończyć ten rok i zmniejszyć dystans do czołówki. Wówczas spokojniej będziemy mogli spędzić przerwę zimową" - podkreślił.\nChorwat, pytany o ewentualne wzmocnienia zespołu, przyznał, że jeśli nikt nie odejdzie, nie będą one konieczne.\n"Jeśli jacyś zawodnicy odejdą, to będziemy szukać następców na ich pozycję. Nie jest tajemnicą, że Tamas Kadar chciał już latem opuścić Lecha i jest duże prawdopodobieństwo, że może to zrobić w trakcie przerwy zimowej. Zależy to od kilku czynników, czy pojawią się jakieś oferty i czy klub też będzie zainteresowany. My jesteśmy zadowoleni z gry Tamasa, ale musimy liczyć się z jego odejściem" - tłumaczył.\nJednym z innych piłkarzy, którzy mogą opuścić poznański zespół jest Dawid Kownacki. 19-letni napastnik zaliczył w niedzielę mecz numer 100 w ekstraklasie i zdobył zwycięską bramkę. On sam spokojnie podchodzi do spekulacji na temat ewentualnego transferu.\n"Nie będę zaprzątać sobie tym głowy, bowiem jutro czeka nas ważny mecz. Skupiam się przede wszystkim na pracy i na grze, dlatego nie będą się do tego odnosił. W mediach dużo się pisze o transferach, ale nie wszystko jest prawdą" - skomentował Kownacki, który o miejsce w składzie rywalizuje z liderem klasyfikacji strzelców Marcinem Robakiem.\n"Ostatni mecz pokazał, że możemy razem grać i współpracować. Nie ma między nami jakiejś zawiści" - dodał.\nBjelica nie ukrywa, że nie jest mu łatwo wybrać napastnika, który od pierwszej minuty gra na boisku.\n"Decyduje o tym chwilowa forma, to co pokazują na ostatnich treningach. A czasami kieruje się po prostu intuicją, czyli czymś, co do końca nie jest racjonalne" - przyznał.\nMecz Cracovii z Lechem rozegrany zostanie w sobotę o godz. 20.30. W pierwszej rundzie w Poznaniu "Kolejorz" prowadzony jeszcze przez Jana Urbana wygrał 2:1.\nLotto Ekstraklasa: Język polski wyzwaniem dla obcokrajowców\nLotto Ekstraklasa: Legia zakończyła rok na piątkę. Nikolic trzy razy trafił do siatki\nLotto Ekstraklasa: Śląsk zakończył rok serią pięciu spotkań bez zwycięstwa


Na czym polegają usługi kominiarskie? Podsumowanie.\nStrona główna » Co zaliczamy do usług kominiarskich?\nSporo osób pomija i zapomina o usługach kominiarzy, pozostawiając kominy bez odpowiedniej konserwacji i obserwacji przez wiele lat. Jest to błąd, ponieważ regularne odwiedziny mają duże znaczenie dla bezpieczeństwa wszystkich domowników. Na czym dokładnie polegają usługi kominiarskie, ile kosztują i dlaczego warto je zamawiać? Odpowiedź można odnaleźć w tym artykule.\nNa czym polegają usługi kominiarza?\nZakres usług kominiarza jest bardzo rozbudowany. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, jak istotna dla bezpieczeństwa domowników jest to profesja. Kominiarz zajmuje się przede wszystkim czyszczeniem przewodów kominowych, w których osadzają się smoliste opary oraz sadza. Wykorzystuje przy tym specjalistyczny sprzęt, dzięki czemu jest w stanie oczyścić nawet bardzo trudno dostępne miejsca. Nie jest to jednak jedyne zadanie kominiarza. Odpowiada on za sprawdzanie szczelności komina i układów wentylacyjnych. Zajmuje się też naprawą ewentualnych uszkodzeń.\nCzym grozi rezygnacja z usług kominiarza?\nRezygnacja z usług kominiarza może nieść ze sobą negatywne skutki, które w długoterminowym obiegu wpłyną negatywnie na zdrowie i bezpieczeństwo wszystkich domowników. Jedną z konsekwencji jest stopniowe niszczenie komina. Brak odpowiedniej opieki nad ową częścią domu może doprowadzić do zapalenia się sadzy, pęknięcia komina, a nawet pożaru całego domu. W przypadku nieszczelności komina szkodliwe opary (głównie czad) mogą przedostawać się do wnętrza budynku i doprowadzić do śmierci domowników.\nCzęstotliwość wizyt kominiarza\nKominiarz powinien czyścić kominy regularnie. Częstotliwość jego odwiedzin zależy jednak od przewodów kominowych, którymi dysponuje dany budynek. Jeżeli kominiarz ma do czynienia z przewodami spalinowymi współpracującymi z paliwem stałym, czyszczenie powinno się odbywać co trzy miesiące. W przypadku przewodów przy paleniskach gazowych i płynnych odwiedziny powinny odbywać się co sześć miesięcy.\nRzemieślnicza Spółdzielnia Pracy Kominiarzy świadczy od wielu lat swoje usługi na terenie całego Poznania i województwa poznańskiego. Pracownicy spółdzielni są świadomi, że kominy powinno się czyścić przed i po zakończeniu okresu grzewczego. Przestrzeganie owych terminów jest niezwykle istotne.\nCena za usługi kominiarskie jest zróżnicowana w zależności od danego regionu kraju oraz rodzaju kominów. Statystycznie czyszczenie komina waha się w granicach 100-150 zł. Sama usługa nie jest wielkim wydatkiem i praktycznie każda rodzinna powinna być w stanie sobie na niego pozwolić.


Nasze forum - Strona 2 - Narkoza.pl - Forum młodzieżowe\nPost autor: tymek » czw mar 25, 2010 9:28 pm\nja nie móie o wp czy innych wielkich portalach\njest wiele małych stron internetowych tzn dla wąskiej grupy ludzi. i mysle ze spokojnie za umeiszczenie ich banera tutaj oni sie tym samym odwdziecza.\nno a z blogami to tez raczej ludzie na prosbe ładna bez prolemu wstawia do linków swpich forum jak im sie spodoba tylko\nRejestracja: ndz mar 28, 2010 4:39 pm\nSkontaktuj się z kratoss1993\nPost autor: kratoss1993 » pn mar 29, 2010 8:15 pm\nOpcja do zmiany ilości wyświetlanych postów na jednej stronie.\nPomyśl dwa razy zanim napiszesz coś głupiego!\nNie pisz w ogóle jeśli ma to być kłamstwem!\nPost autor: AdminNarkoza » śr kwie 07, 2010 2:39 pm\npo przeczytaniu powyższych postów zastanawiam się nad reklamą forum ale nie mam do końca sprecyzowanego planu działania.\nPomysł pierwszy, mailing. Aby mailing był skuteczny należałoby napisać go w html czyli w treści zawrzeć tekst oraz reklamę graficzną zachęcającą do odwiedzenia forum. Oczywiście mailing trzeba wysłać do odpowiedniej grupy adresatów. Na allegro jest mnóstwo ogłoszeń świadczących tego tupu usługi ale po bliższym zapoznaniu się z tematyką strony przez, którą zostanie puszczony mailing okazuje się, że prawie wszystkie te strony są fikcyjnymi stronami mającymi na celu tylko zarabianie pieniędzy poprzez wygrywanie aukcji na allegro. Nawet jeżeli miałbym sposobność wysłania mailingu należy napisać treść co wbrew pozorom nie jest to takie łatwe.\nPomysł drugi, banner reklamowy. Rzecz ma się tak samo jak powyżej.\nPomysł trzeci, profil na naszej-klasie. Tu jedynie można stworzyć fikcyjne konto i powysyłać zaproszenia. Zakazany jest mailing, który traktowany jest jako spam.\nJak widzicie nie mam pomysłu na skuteczną reklamę\nNa koniec dodam, że zastanawiałem się nad kupieniem profesjonalnej (tak mi się przyjemniej zdaje) treści mailingu np na aukcji http://allegro.pl/item990479606_copywri ... ukces.html\nKoszt 15zł nie jest to majątek a może przynieść korzyści, wówczas pozostaje tylko znaleźć odpowiednią stronę przez, którą można wysłać mailing.\nPost autor: Mglista » śr kwie 07, 2010 5:53 pm\nadmin, a czy brałeś pod uwagę wymianę linkami z innymi forami? Forma tej reklamy wydaje się opłacalna. Bo owocuje to wyższą pozycją w wyszukiwarkach i co za tym idzie generuje większą oglądalność strony\nPost autor: AdminNarkoza » śr kwie 07, 2010 6:10 pm\nNa chwilę obecną pod frazą "forum młodzieżowe" w google forum znajduje się na 6 miejscu. Biorąc pod uwagę rotację pierwszych miejsc co jakiś czas uważam, że na tyle forów młodzieżowych będących w sieci 6-te miejsce nie jest najgorszym.\nCo sądzicie o pomyśle kupienia profesjonalnej treści mailingu i rozesłanie go?\nPost autor: Mglista » śr kwie 07, 2010 7:54 pm\nadmin pisze: Co sądzicie o pomyśle kupienia profesjonalnej treści mailingu i rozesłanie go?\nA krótko mówiąc moim zdaniem mailing to jedynie rozsyłanie spamu, który ma niikłe prawdopodobieństwo sukcesu . Większość użytkowników po prostu traktuje to jako SPAM i od razu usuwa.\nadmin pisze: będących w sieci 6-te miejsce nie jest najgorszym.\nNie jest ale może być lepiej\nadmin pisze: Może macie jakieś inne pomysły?\nChociażby reklama forum na dobrych forach reklamowych...\nPost autor: AdminNarkoza » śr kwie 07, 2010 8:11 pm\nMglista pisze: forach reklamowych\nPost autor: Mglista » śr kwie 07, 2010 8:22 pm\nadmin pisze: A co to jest?\nFora na których można zareklamować swoją stronę, forum, blog czy inne tego typu rzeczy Znam kilka wartościowych stron tego typu.\nOstatnio zmieniony śr kwie 07, 2010 8:23 pm przez Mglista, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: AdminNarkoza » śr kwie 07, 2010 8:48 pm\nFora reklamowe czyli reklamy innych forów i stron www.\nPowiedz mi kto czyta fora reklamowe na których reklamuje się fora jak również strony www?\nSorki za ten sarkazm ale moim zdaniem jaki jest sens czytać czy oglądać reklamy?\nPost autor: Mglista » śr kwie 07, 2010 8:55 pm\nadmin pisze: Powiedz mi kto czyta fora reklamowe na których reklamuje się fora jak również strony www?\nUwierz mi, sporo osób\nadmin, znajoma, która prowadzi własne forum reklamuje na kilku takich forach swoją stronę codziennie dzięki nim zdobywa nowych użytkowinków. Wielu z nich właśnie trafia do niej z tamtych reklamowych stron.\nOstatnio zmieniony śr kwie 07, 2010 8:55 pm przez Mglista, łącznie zmieniany 1 raz.


Ekskluzywne kasyno internetowe\nKasyno na żywo w CasinoLuck\nJedno z najpopularniejszych kasyn internetowych, wśród europejskich graczy, a mianowicie CasinoLuck poszerzyło swoją ofertę gier. Do dużej ilości wspaniałych produktów sieci Netent dołączyły gry na żywo. Jest kilka poważnych powodów dla których powinniśmy przyjrzeć się bliżej CasinoLuck.\nOdbieraj darmowe spiny i graj na koszt kasyna\nPromocje w których bonusem są darmowe spiny w grach slotowych są bardzo lubiane przez kasynowych graczy. Nic dziwnego, dają możliwość zakręcenia bębnami maszyny za darmo gdzie przy odrobinie szczęścia można zgarnąć wygraną, a następnie po dokonaniu obrotu, zamienić ją na prawdziwe pieniądze. Na organizację promocji związanych z free spinami decydują się praktycznie wszystkie kasyna, jednak każde z nich ma własne zasady ich przyznawania. W jednych aby zgarnąć skromną liczbę obrotów należy postawić sporą ilość pieniędzy, w innych natomiast można regularnie otrzymywać spiny w zamian za dokonanie zaledwie jednej wpłaty. W tekście tym skupimy się na firmach które reprezentują ten drugi sposób. Gdzie warto wpłacić pieniądze, aby często zgarniać darmowe spiny?


Strona główna›Backup plików online - które wybrać?\nSerwisy WWW ułatwiające wykonanie backupu są czymś więcej, niż znane od dawna dyski internetowe. Kopie bezpieczeństwa wykonują w sposób automatyczny oraz w czasie rzeczywistym. Dzięki temu w każdej chwili możesz odzyskać najbardziej aktualne wersje plików, a tworzenie kopii bezpieczeństwa nie wymaga żmudnego kopiowania danych na płyty DVD, dysk zewnętrzny lub inny nośnik danych.\nDropbox jest jednym z najpopularniejszych narzędzi do wykonywania automatycznego backupu i synchronizowania plików. Składa się z serwisu internetowego oraz aplikacji instalowanej w systemie użytkownika, co jest charakterystyczną cechą wszystkich omawianych serwisów. Dropbox tworzy w systemie własny katalog. Wszystkie umieszczone w nimi pliki są automatycznie synchronizowane z serwerem. Niestety nie udostępniono możliwości synchronizacji innych katalogów.\nŹródło zdjęć: © Dropbox był jedną z pierwszych aplikacji wyznaczających nowy trend automatycznego backupu i synchronizacji plików (fot. PC World)\nW darmowej wersji Dropbox udostępnia 2 GB przestrzeni dyskowej. Możesz ją powiększyć za darmo polecając serwis innym użytkowników. Za każdą poleconą osobę otrzymasz 25. MB miejsca. W ten sposób możesz powiększyć objętość konta do 5 GB. To nadal za mało, żeby uznać darmowego Dropboksa za narzędzie do wykonywania długoterminowych kopii bezpieczeństwa.\nDopiero w wersji komercyjnej Dropbox może stać się idealnym narzędziem do backupu dużej liczby danych. Wersja Pro 5. kosztująca 99 USD rocznie zwiększa dostępną przestrzeń dyskową do 50 GB. Z kolei wersja Pro 100 udostępnia aż 100 GB przestrzeni, jednak jej koszt to 199 USD rocznie.\nDropbox jest dostępny w wersji dla systemów Windows, Linux oraz Mac OS X. Dodatkowo powstała wersja dla telefonu iPhone, a całość uzupełnia aplikacja internetowa. Przechowywane na serwerze pliki mogą zostać łatwo udostępnione innym użytkownikom poprzez skopiowanie ich do specjalnego katalogu "public" lub za pośrednictwem specjalnego łącza gotowego do przekazania znajomym. Dużą zaletą Dropboksa jest możliwość przywracania poprzednich wersji plików oraz plików usuniętych dopóki nie zostaną trwale usunięte poprzez serwis internetowy. Syncplicity\nŹródło zdjęć: © Dużą zaletą syncplicity jest możliwość synchronizacji dowolnego katalogu w systemie (fot. PC World)\nDarmowa wersja Syncplicity pozwala na przechowywanie 2 GB danych oraz na synchronizowanie plików między serwerem i dwoma komputerami. Natomiast w wersji komercyjnej kosztującej 1. USD miesięcznie otrzymasz 50 GB przestrzeni dyskowej oraz obsługę pięciu różnych komputerów.\nŹródło zdjęć: © LiveMesh imituje pulpit użytkownika umożliwiając łatwe zarządzanie plikami (fot. PC World)\nZa pomocą LiveMesh możesz wykonywać kopie dowolnego katalogu lub pliku w systemie. Sam serwis internetowy funkcjonuje w formie wirtualnego pulpitu zawierającego katalogi. Każdy udostępniony katalog widoczny jest w wirtualnym pulpicie. Natomiast katalog utworzony w serwisie WWW jest dostępny poprzez pulpit systemu operacyjnego użytkownika.\nLiveMesh wciąż jest programem w fazie beta i może zawierać błędy. W trakcie testu napotkaliśmy problem z instalacją programu. Jak się okazało, aplikacja wymagała zainstalowanego dodatku ServicePack 3, jednak nie informowała o tym fakcie wyświetlając jedynie niezrozumiały komunikat błędu. Istotną wadą LiveMesh jest brak możliwości przywracania poprzednich wersji plików oraz plików omyłkowo usuniętych. Jest to znaczący problem, który zmniejsza przydatność aplikacji. Nie tak prosty wybór\nŹródło zdjęć: © Ubuntu One (fot. Canonical)\nSuperSafe - backup danych online\nUbranie, które zniknie im dłużej pozostaniesz online


Sprzęt medyczny i testy diagnostyczne>termometry>Termometr elektroniczny bezdotykowy VITAMMY ZOOM\nPytanie o dostępność produktu: Termometr elektroniczny bezdotykowy VITAMMY ZOOM Ilość:\nTermometr nie wymaga dotykania osoby badanej więc nie wymaga odkażania oraz dezynfekcji. Mierzy temperaturę ciała w około 1 sekundę. Może przebadać wiele osób w niedługim czasie bez ryzyka przeniesienia chorób. Termometr pozwala na dokładny pomiar w bardzo szybkim czasie. Dokonuje pomiarów podając wyniki w dwóch jednostkach miary temperatury: °C oraz °F.


Kraśnik: po 12 latach oddział dziecięcy wraca do głównego budynku szpitala - Inwestycje\nKraśnik: po 12 latach oddział dziecięcy wraca do głównego budynku szpitala\nAutor: KG/Rynek Zdrowia 17 lutego 2016 21:27\nWszystkie badania, konsultacje i diagnostykę u małych pacjentów będzie można wykonać teraz na miejscu, w głównym budynku szpitala. Fot. Archiwum\nOddział Chorób Dzieci i Młodzieży w SPZOZ w Kraśniku po 12 latach powrócił z dzielnicy fabrycznej do starej części miasta. Remont pomieszczeń na potrzeby oddziału kosztował prawie 1,2 mln zł.\nJak informuje Powiat Kraśnicki, kilkanaście lat temu oddział dla najmłodszych pacjentów przeniesiono z głównej siedziby na ul. Chopina do dzielnicy fabrycznej. Warunki lokalowe panujące tam w ostatnich latach przestały odpowiadać standardom opieki medycznej. Dyrekcja ZOZ i władze powiatu zdecydowały o przeniesieniu oddziału do głównego budynku szpitalu na II piętro.\nNa potrzeby oddziały dziecięcego wyremontowano jedno z pustych skrzydeł lecznicy. Modernizacja pomieszczeń zakończyła się w październiku 2015 r. Po uzyskania koniecznych pozwoleń i przeprowadzce do starego Kraśnika nowy oddział oddano do użytku 4 lutego, a dziecięca izba przyjęć (nocne, weekendowe i świąteczne dyżury lekarza pediatry) znajduje się w szpitalu przy al. Niepodległości 25 (dzielnica fabryczna).\nOficjalnie Chorób Dzieci i Młodzieży w SP ZOZ w Kraśniku w nowym miejscu otwarto w środę (17 lutego). Na oddziale wydzielona została część dla najmłodszych pacjentów do lat 3 oraz starszych. Wszystkie badania, konsultacje i diagnostykę u hospitalizowanych na oddziale dziecięcym będzie można wykonać teraz na miejscu, w głównym budynku szpitala. Szpital uniknie w ten sposób wożenia małych pacjentów z dzielnicy do dzielnicy.