Kalendarium historii Lwowa – Wikipedia, wolna encyklopedia\nKalendarium historii Lwowa\n1 Epoka Grodów Czerwieńskich (do 1079)\n2 Ruś Halicko-Włodzimierska\n3 Rządy Kazimierza Wielkiego i Ludwika Andegaweńskiego (1340-1387)\n4 Królestwo Polskie i Rzeczpospolita Obojga Narodów (1387-1772)\n4.1 Rozkwit w dobie Jagiellonów i pierwszych królów elekcyjnych\n4.2 Powstanie Chmielnickiego i obce najazdy\n4.3 Okres upadku Rzeczypospolitej\n5 W zaborze austriackim (1772-1918)\n5.1 Okres germanizacji i prześladowań\n5.2 Lwów w dobie autonomii galicyjskiej\n6 Obrona Lwowa (1918–1920)\n7 II Rzeczpospolita (1918–1939)\n8.1 Pierwsza okupacja sowiecka (1939–1941)\n8.2 Okupacja niemiecka (1941-1944)\n8.3 Druga okupacja sowiecka (1944–1945)\n9 Ukraińska SRR\nEpoka Grodów Czerwieńskich (do 1079)[edytuj | edytuj kod]\nIX–X w. osadnictwo Lędzian podlegających państwu Wiślan\n981 – w najstarszej kronice kronikarza ruskiego Nestora znajduje się pierwsza wzmianka o terenach, na których założono Lwów: poszedł Włodzimierz na Lachów i zajął im grody ich Przemyśl, Czerwień i inne grody mnogie, które i do dziś są pod Rusią,\n1018 – w czasie wyprawy kijowskiej grody zostały odebrane przez Bolesława I Chrobrego,\n1031 – w czasie wojen z Niemcami i Rusią Kijowską za czasów Mieszka II Polska utraciła Grody Czerwieńskie,\n1069 – do Polski przyłączył je Bolesław II Śmiały,\n1079 – utracił te ziemie ponownie na rzecz Rusi Kijowskiej Władysław I Herman.\nRuś Halicko-Włodzimierska[edytuj | edytuj kod]\nok. 1250 założenie grodu obronnego przez króla halicko-włodzimierskiego Daniela I (ukr. Данило – Danyło) Rurykowicza, który nazwał go tak na cześć swojego syna Lwa\n1256 – pierwsza wzmianka pisana o Lwowie w Latopisie Halicko-Wołyńskim:Taki był płomień, że na wsze strony widziano pożar, jakoż i ze Lwowa patrzący ku polom bełskim widzieli łunę od płomienia wielkiego ognia – pierwsza wzmianka o pożarze Chełma w 1256, zamieszczona w latopisie halicko-wołyńskim, powstałym na dworze króla Daniela I przyjęta za początek Lwowa.\n1272 Lew Halicki przenosi stolicę Rusi Halicko-Włodzimierskiej z Chełma do Lwowa. Dzięki korzystnemu położeniu miasto przekształca się w najważniejszy ośrodek rzemieślniczo-handlowy Księstwa Halicko-Wołyńskiego.\nRządy Kazimierza Wielkiego i Ludwika Andegaweńskiego (1340-1387)[edytuj | edytuj kod]\n1340 – po bezpotomnej śmierci ostatniego władcy Bolesława Jerzego II Trojdenowicza z dynastii Piastów mazowieckich miasto, na podstawie umowy spadkowej podpisanej dwa lata wcześniej, przeszło pod berło króla Polski Kazimierza III Wielkiego\n1340 – 1349 pod władzą namiestniczą Detki (Dymitra)\n1349 – Kazimierz Wielki faktycznie obejmuje Lwów we władanie\n1351, 1353 – walki z księciem litewskim Lubartem o Ruś Halicko-Włodzimierską, dwukrotne spalenie Lwowa. Odbudowa miasta na planie gotyckim\n1370 – po śmierci Kazimierza III Wielkiego król Ludwik I Węgierski mianuje księcia Władysława Opolczyka namiestnikiem oddzielonej od korony polskiej Rusi Halickiej\n1382 – pierwsza publiczna szkoła miejska\nKrólestwo Polskie i Rzeczpospolita Obojga Narodów (1387-1772)[edytuj | edytuj kod]\nRozkwit w dobie Jagiellonów i pierwszych królów elekcyjnych[edytuj | edytuj kod]\n1412 – przeniesienie siedziby metropolity łacińskiego z Halicza do Lwowa. Pierwszym arcybiskupem lwowskim został Jan Rzeszowski\nW 1434 – na mocy przywileju Władysława II Jagiełły powstało nowe województwo ruskie, obejmujące pięć ziem – chełmską, sanocką, przemyską, halicką i lwowską, ta ostatnia z powiatem żydaczowskim. Stolicą województwa został Lwów. Rosła zamożność miasta, wyrastającego do rangi jednego z najpoważniejszych emporiów handlowych Europy Wschodniej. Bawili tu często monarchowie polsko-litewscy. W pobliskim Gródku zmarł w 1434 Władysław II Jagiełło. W harmonii i wzajemnej tolerancji żyli razem Polacy, Rusini, Niemcy, Ormianie, Grecy, przedstawiciele wielu innych narodów. Obywatele lwowscy różnili się nie tylko co do języka, ale również i co do wiary. Obok dominujących katolików, liczni byli prawosławni i mojżeszowi.\nOd schyłku XV wieku narastało ponownie niebezpieczeństwo tatarskie. Turcy zajęli porty czarnomorskie – Kaffę, Kilię, Białogród, Oczaków, utrudniając handel, z którego żyło miasto. Pod murami miasta zaczęły pojawiać się zagony tatarskie.\n1497 – przez Lwów ciągnęły na wyprawę mołdawską wojska Jana I Olbrachta, by ponieść klęskę bukowińską. wielki mistrz zakonu krzyżackiego- Jan von Tieffen podczas tej wyprawy zachorował na czerwonkę. Postanowił zawrócić i udał się do Lwowa, gdzie nie odzyskał już zdrowia i zmarł 25 sierpnia 1497\n1509 – pod Lwowem stanęły oddziały hospodara mołdawskiego Bohdana III i podjęły ostrzał Lwowa\nczerwiec 1527 – wielki pożar, który strawił prawie wszystkie zabudowania w obrębie murów obronnych. Bogate miasto podniosło się z popiołów już w szacie renesansowej.\nwiek XVI-XVII – czasy wielkiego rozkwitu kultury artystycznej miasta, w którym stapiały się harmonijnie elementy sztuki zachodnioeuropejskiego renesansu, manieryzmu i baroku, z pierwiastkami bizantyjskimi, ormiańskimi i orientalnymi. Wspólnym dziełem polonizujących się Włochów, Niemców i Ormian, a także twórców rodzimych – polskich i ruskich Lwów wyrósł na jedną z najpierwszych stolic artystycznych Rzeczypospolitej. Wiek XVI pozostawił takie pomniki sztuki, jak Cerkiew Wołoska z Wieżą Korniaktów, przełom XVI/XVII wieku przyniósł kaplicę Boimów, kościoły i klasztory jezuitów i bernardynów, kamienice – Czarną i Królewską (Konstantego Korniakta) na Rynku, Arsenał Królewski.\n1586 – powstała szkoła języka greckiego i ruskiego przy bractwie cerkiewnym.\n1608 – rozszerzenie założonego w końcu XVI w. kolegium jezuickiego\n1620 – po klęsce cecorskiej Stanisław Lubomirski bronił miasta przed Tatarami\n1621 – w oparciu o Lwów podjęto wyprawę chocimską\nPowstanie Chmielnickiego i obce najazdy[edytuj | edytuj kod]\n1648 – wiosną wybuchło powstanie kozackie pod przywództwem Bohdana Chmielnickiego. Najpierw działania zbrojne miały miejsce na Dzikich Polach, nad Dnieprem, później przeniosły się na Wołyń i Podole, a po wrześniowej klęsce „plugawieckiej” pod Piławcami ostatki wojsk Rzeczypospolitej oparły się dopiero we Lwowie, przygotowanym do obrony pod komendą Krzysztofa Arciszewskiego. Pod murami stanęły wojska kozackie i Tatarzy. Padł Wysoki Zamek, zdobyty przez kozaków dowodzonych przez Maksyma Krzywonosa (który według jednej z wersji jego śmierci został raniony podczas zdobywania Wysokiego Zamku przez jego obrońców i zmarł po kilku dniach). Samo miasto obroniło się, jednak musiało zapłacić olbrzymi okup Chmielnickiemu, aby doprowadzić do zakończenia oblężenia w listopadzie 1648.\n1655-1656 – od września do listopada 1655 Lwów ponownie obległ Bohdan Chmielnicki, wspomagany tym razem przez oddziały rosyjskie dowodzone przez Wasyla Buturlina. W tym samym czasie Koronę i Litwę zalewał potop szwedzki. Do ostatniego, oprócz dalekiego Gdańska, nie zdobytego przez obce potencje miasta przybył w początkach 1656 powracający ze Śląska do kraju król Jan II Kazimierz. Tu 1 kwietnia 1656 przed cudownym obrazem Matki Boskiej Łaskawej złożył swoje śluby lwowskie, w których zobowiązał się m.in. polepszyć byt chłopstwa i mieszczan walczących ze szwedzką armią. Ostatecznie postanowienia nie zostały zrealizowane ze względu na sprzeciw szlachty.\n1657 – w lutym 1657 próbował zdobyć Lwów kolejny najeźdźca, książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy, rozbity jednak przez hetmana polnego koronnego Jerzego Sebastiana Lubomirskiego.\n1658 – zasługi miasta dla Rzeczypospolitej uhonorowane zostały nobilitacją Lwowa, którego obywatele mogli od tej pory posiadać i dziedziczyć dobra ziemskie, wysyłać posłów, tak jak Kraków, Wilno, Gdańsk i Toruń na sejmy walne i elekcje.\n1661 – król Jan II Kazimierz podniósł do godności Akademii lwowskie kolegium jezuickie. Uczelnia do rozbiorów wegetowała, zwalczana przez Akademię Krakowską i Akademię Zamoyską.\n1672 – wojna polsko-turecka. Po kapitulacji Kamieńca Podolskiego armia Imperium Osmańskiego sułtana Mehmeda IV stanęła u wrót Lwowa bronionego pod dowództwem Eliasza Łąckiego. Oblężenie miasta trwało od 20 września do 6 października. Zawarto upokarzający Polskę pokój w Buczaczu, choć Turcy, posiłkowani przez wojska kozackie hetmana Petra Doroszenki, miasta i tym razem nie zdobyli.\n1673 – w kamienicy arcybiskupiej w rynku umarł król Michał Korybut Wiśniowiecki.\n24 sierpnia 1675 – bitwa pod Lwowem. Jan III Sobieski pokonał Tatarów na trakcie gliniańskim. Wydarzenie upamiętnione w nazwie dzielnicy Lwowa – Zniesienie\n1695 – po raz ostatni Tatarzy zagrozili miastu, rozbici przez hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jabłonowskiego, którego lwowianie uczcili potem pięknym pomnikiem. Na cześć tego hetmana jedną z głównych ulic Lwowa nazwano w XIX wieku Wałami Hetmańskimi.\nOkres upadku Rzeczypospolitej[edytuj | edytuj kod]\n1704 – (w trakcie wojny domowej w Rzeczypospolitej 1704 – 1706) oblężenie i zajęcie 6 września 1704 miasta przez Szwedów (dowodzonych przez króla Szwecji Karola XII), wspierających wybranego 12 lipca 1704 przez sejm elekcyjny na króla Polski Stanisława Leszczyńskiego (urodzonego 20 października 1677 we Lwowie). Miasto wykupuje się sumą 130 tysięcy talarów kontrybucji.\n1704-1765 – Saskie zapusty przyniosły spokój, powolną odbudowę, ożywienie gospodarcze (słynne kontrakty lwowskie); ufundowano wiele kościołów: dominikanów, trynitarzy, paulinów, rokokową greckokatolicką archikatedrę pod wezwaniem Św. Jura (Św. Jerzego). W mieście mnichów odbyły się dwie koronacje cudownych wizerunków Matki Boskiej u dominikanów w 1751, a ćwierć wieku później w katedrze łacińskiej. Wreszcie w 1759 Papież Klemens XIII nadał akademii prawa uniwersyteckie. Połowa stulecia XVIII to okres ponownego przodowania Lwowa w sferze sztuki. Rozkwitała architektura sakralna w dziełach Jana de Witte i Bernarda Meretyna. Lwowska rzeźba rokokowa to zbiorowe dzieło Obrockiego, Osińskiego, Polejowskich, Pinsla, Fesingerów, warto też wspomnieć o monumentalnych polichromiach kościelnych np. Benedykta Mazurkiewicza u bernardynów.\n1744 – z fundacji Fr. Jana Zawadzkiego, łowczego kijowskiego powstał szpital SS. Miłosierdzia pod wezwaniem św. Wincentego à Paulo, który w 1880 przeniesiono do nowego gmachu przy ul. Teatyńskiej\n1762 – z fundacji ks. St. Głowińskiego, biskupa-sufragana lwowskiego został założony szpital powszechny\n1768 – w lutym 1768 w podolskim Barze zawiązana zostaje konfederacja barska. We Lwowie pojawiają się wojska rosyjskie tłumiące konfederację.\nW zaborze austriackim (1772-1918)[edytuj | edytuj kod]\nOkres germanizacji i prześladowań[edytuj | edytuj kod]\n1772 – 5 sierpnia 1772 została zawarta w Sankt Petersburgu konwencja rozbiorowa. Lwów przeszedł pod panowanie Habsburgów. We wrześniu oddziały austriackie dowodzone przez feldmarszałka Esterhazego zajęły Lwów, który ogłoszono stolicą tzw. Królestwa Galicji i Lodomerii. Na miejsce polskiej Akademii zostaje powołana niemiecka uczelnia wyższa.\n1777 – zarządzenie zburzenia dawnych murów miejskich z bramami i basztami. Likwidacja 18 kościołów rzymskokatolickich, 3 kościołów ormiańsko-katolickich i 7 greckokatolickich, kasata klasztorów (ich pomieszczenia przeznaczono na cele świeckie, zaś majątki wcielono do funduszu religijnego).\n1780 – nadanie miastu nowego statutu, w którym uregulowano strukturę jego władz, na czele których stał odtąd prezydent miasta.\n1784 – wprowadzenie niemieckiego uniwersytetu i gimnazjum w miejsce łacińskich kolegiów jezuitów i pijarów. Założenie biblioteki uniwersyteckiej (powstała z daru Garellich, lekarzy cesarskich, i biblioteki dawnej polskiej akademii jezuickiej, oraz różnych prywatnych zbiorów).\n1785 – wprowadzenie niemieckiego sądownictwa zamiast polskich sądów ziemskich i grodzkich, wprowadzenie języka niemieckiego jako urzędowego w szkolnictwie, magistracie i życiu publicznym.\n1789 – założenie szpitala garnizonowego w dawnym klasztorze OO. Bonifratrów.\n1792 – założenie przez polskiego patriotę, greckokatolickiego księdza Michała Harasiewicza, Towarzystwa Patriotycznego Polityków, pozostające w ścisłym związku z insurekcją kościuszkowską. Młodzież spieszy pod sztandary Kościuszki, a później do Legionów generała Dąbrowskiego\n1794 – fundacja cesarza austriackiego Józefa II dla zniemczonego uniwersytetu\n1795 – założenie polskiego teatru pod dyrekcją Jana Nepomucena Kamińskiego\n1809 – wkroczenie wojsk polskich Księstwa Warszawskiego pod wodzą księcia Józefa Poniatowskiego i krótkotrwałe (24 dni czerwca) rządy polskie. Wyparte przez wojska rosyjskie, które pozostały we Lwowie do końca roku\n1811 – założenie Gazety Lwowskiej.\n1815 – po kongresie wiedeńskim – era Klemensa Metternicha, wzrost prześladowań polskości\n4 czerwca 1817 – Cesarz Franciszek II zatwierdził statut Fundacji Ossolineum założonej we Lwowie przez hrabiego Józefa Maksymiliana Ossolińskiego.\n1830 – klęska głodu, następnie epidemia cholery w 1831\n1831 – wielu młodych ludzi ze Lwowa przekradło się przez granicę, by wspomóc powstańców listopadowych w Królestwie Polskim. Lwów staje się siedzibą konspiracji niepodległościowej. Powstają liczne loże masońskie, w tajnej drukarni Ossolineum drukowane są utwory rewolucyjne najwybitniejszych twórców narodowych.\n1836 założenie parku na Wysokim Zamku.\n1837-1842 – budowa Teatru Skarbkowskiego z fundacji hr. Stanisława Skarbka, w którym wystawiano początkowo sztuki głównie w języku niemieckim, zaś od 1872, po upadku sceny niemieckiej i objęciu w 1875 dyrekcji przez Jana Dobrzańskiego grywane są w nim głównie sztuki polskie – przede wszystkim Aleksandra Fredry i Józefa Korzeniowskiego.\n1842-1844 – budowa gmachu uniwersytetu przy ul. św. Mikołaja.\n1844 – założenie Akademii Technicznej, zreorganizowanej w 1877 na Politechnikę Lwowską.\n1846 – Ruch konspiracyjny, jaki przed 1846 próbowali rozniecić w Galicji emisariusze demokratycznej emigracji paryskiej wywołał odzew we Lwowie. Jego przywódców: Teofila Wiśniowskiego i Józefa Kapuścińskiego powieszono 31 lipca 1847 na tzw. Górze Hyclowskiej, zwanej odtąd przez lwowian Górą Stracenia.\n2 listopada 1848 – Wiosna Ludów – wydarzenia rewolucyjne we Lwowie. Zbombardowanie centrum miasta przez wojska austriackie, spalenie m.in. biblioteki uniwersyteckiej, kościoła Trynitarzy, siedziby szkoły technicznej.\n1849 – przemarsz przez Lwów wojsk rosyjskich udających się na Węgry w celu stłumienia powstania węgierskiego. Epidemia cholery.\n1850 – linia kolejowa do Czerniowiec, w roku następnym początek budowy dworca kolei wiedeńskiej\n1853 – 30 marca w oknie wystawowym apteki Pod Złotą Gwiazdą, należącej do Piotra Mikolascha (1805-1873), przy ul. Szerokiej (dzisiaj ul. Kopernika, 1) w lampie skonstruowanej przez blacharza Adama Bratkowskiego zapłonął destylat ropy naftowej, wynaleziony przez lwowskich aptekarzy: magistra farmacji Jana Zeha (który 2 grudnia 1853 w Wiedniu uzyskał patent) i Ignacego Łukasiewicza. 31 lipca tego roku w lwowskim szpitalu na Łyczakowie lekarz Zaorski przeprowadził pierwszą w świecie operację przy świetle lampy naftowej.\n1855 – kolejna epidemia cholery.\n1855 – założenie parku Kościuszki (Ogrodu Jezuickiego).\n1856 – zamknięcie Cmentarza Żółkiewskiego na przedmieściach miasta\n1858 – gazownia miejska, założenie oświetlenia gazowego ulic.\n14 maja 1863 – początek jednej z największych wypraw powstańczych lwowian do Królestwa, pod wodzą mjr. Jana Żalplachty Zapałowicza\nLwów w dobie autonomii galicyjskiej[edytuj | edytuj kod]\nWały Hetmańskie, Lwów na początku XX wieku\n1867-1918 – autonomia Galicji, szerokie uprawnienia samorządowe, stopniowa i coraz szersza polonizacja administracji, szkolnictwa, kultury.\n1864 – otwarcie pierwszej linii kolejowej łączącej Lwów z Krakowem\n1865 – uruchomienie kolejnej linii kolejowej do Czerniowiec, w 1869 do Brodów. Lwów staje się znaczącym węzłem kolejowym.\n7 lutego 1867 – założenie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”\n1868 – powstała „Galicyjska Rada Szkolna Krajowa”, w 1871 Lwowska „Rada Szkolna Okręgowa”\n1868-1882 – odniemczanie Uniwersytetu, stopniowe wprowadzanie języka polskiego jako wykładowego, w 1894 utworzenie wydziału lekarskiego\n1869 – usypanie Kopca Unii Lubelskiej w 300 rocznicę unii lubelskiej (z inicjatywy Franciszka Smolki)\n1871 – nowy podział miasta na cztery dzielnice (których liczba w miarę rozwoju powiększyła się do sześciu), nadanie ulicom i placom nowych nazw\n1872 – utworzenie przy magistracie służby zdrowia, której zadaniem było czuwanie nad zdrowotnością miasta i przeciwdziałanie chorobom zakaźnym\n1875 – zamknięcie Cmentarza Gródeckiego w pobliżu miasta\n1873-1877 – budowa gmachu głównego Politechniki (arch. Julian Zachariewicz)\n1877-1881 – budowa gmachu Sejmu Krajowego (od 1920 gmach główny Uniwersytetu Jana Kazimierza) (arch. Julian Zachariewicz)\n1877 – Wystawa rolniczo-przemysłowa urządzona w ogrodzie pałacu Jabłonowskich staraniem hr. Włodzimierza Dzieduszyckiego\n1879 – uruchomienie tramwaju konnego\n1880 – założenie konserwatorium muzycznego\n1880 – założenie Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich\n1882 – założenie Parku Stryjskiego (im. Kilińskiego)\n1883 – powstaje Cmentarz Janowski\n1883-1892 – główne prace przy zasklepieniu Pełtwi (rozpoczęte w 1841), utworzenie placu Mariackiego. Zakończenie prac w 1905\n1885 – linia telefoniczna łączy Lwów z Wiedniem i Krakowem\n1886 – grono lekarzy otwiera pierwszą poliklinikę\n1891 – stulecie Konstytucji 3 maja – utworzenie Towarzystwa Szkoły Ludowej, aktywizacja życia konspiracyjnego zarówno wśród starszego społeczeństwa („Liga Polska”), jak zwłaszcza wśród młodzieży („Związek Młodzieży Polskiej”), powstanie licznych kółek socjalistycznych i postępowych\n1893 – powstaje Lwowskie Towarzystwo Ratunkowe (mieszczące się w gmachu Strażnicy pożarnej miejskiej), które zajmowało się nagłymi wypadkami chorób lub nieszczęść; zostaje zamknięty Cmentarz Stryjski\n1894 – Powszechna Wystawa Krajowa we Lwowie\n5 czerwca 1894 – otwarcie Panoramy Racławickiej z okazji 100-lecia insurekcji kościuszkowskiej.\nod 1894 – największy rozwój miasta – podwojenie liczby mieszkańców, powstanie nowych dzielnic i ulic o kilkudziesięciu kamienicach (wówczas powstają ulice: Sapiehy, 29 Listopada, Potockiego i ich przecznice, cała niemal dzielnica Halicka, wiele ulic na Łyczakowie i Żółkiewskim), powstały dzielnice willowe i mnóstwo nowych budynków publicznych.\n1894 – uruchomienie tramwaju elektrycznego\n1897-1900 – budowa okazałego gmachu nowego teatru miejskiego (arch. Zygmunt Gorgolewski)\n1898 – odsłonięcie pomnika króla Jana III Sobieskiego dłuta Tadeusza Barącza (inne pomniki lwowskie: w 1901 Kornela Ujejskiego, 1904 – Adama Mickiewicza dłuta Antoniego Popiela, 1897 – Aleksandra Fredry dłuta Leonarda Marconiego, 1895 – Jana Kilińskiego, Bartosza Głowackiego, oba dłuta Juliana Markowskiego, 1906 – Teofila Wiśniowskiego i Józefa Kapuścińskiego, 1901 Agenora Gołuchowskiego dłuta Cypriana Godebskiego, 1917 Franciszka Smolki dłuta T. Błotnickiego)\n1897 – założenie Lwowskiej Galerii Obrazów, przekształconej w 1905 w Galerię Narodową\n1899-1901 – budowa wodociągu miejskiego, sprowadzającego wodę ze stawów i źródeł Wereszycy w Woli Dobrostańskiej, oddalonej od miasta o 30 km\n1899 – założenie Uniwersytetu ludowego im. A. Mickiewicza\n1901 – uruchomienie elektrowni miejskiej\n1901 – założenie przez prof. Balzera Towarzystwa dla popierania nauki polskiej we Lwowie (od 1920 – Towarzystwo Naukowe)\n1904 – nowy gmach dla biblioteki uniwersyteckiej (z magazynem konstrukcji żelazo-betonowej)\n1904 – budowa nowoczesnej kanalizacji. Długość sieci kanalizacyjnej wynosiła w 1870 15 km, w 1903 blisko 54 km, w 1910 zaś blisko 82 km\n1904 – budowa nowego gmachu dworca głównego (arch. W. Sadłowski)\n1907 – zaognienie konfliktu polsko-ukraińskiego, manifestacje ukraińskie na Uniwersytecie, z żądaniem powołania uniwersytetu z ukraińskim językiem wykładowym\n1908 – ukraiński student Myrosław Siczynski zastrzelił namiestnika hr. Andrzeja Potockiego\n1908 – Józef Piłsudski zawiązał we Lwowie zaczątek tajnej organizacji wojskowej (Związek Walki Czynnej), która w 1910 ujawniła się jako Związek Strzelecki.\n1908 – Wawrzyniec Dayczak założył Drużyny Bartoszowe, powstanie i rozwój innych tajnych wojskowych organizacji niepodległościowych\n1908 – założenie Muzeum Narodowego im. Króla Jana III i muzeum historycznego\n1909 – spośród młodzieży niepodległościowej wyszła inicjatywa założenia podobnej organizacji, która wystąpiła w 1911 na zewnątrz pod nazwą Drużyn Strzeleckich\n1911 – Andrzej Małkowski założył pierwsze na ziemiach polskich organizacje skautowskie wśród młodzieży gimnazjalnej\n1912 – założenie ukraińskiego Muzeum Narodowego, muzeum Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i Stauropigii\n1912-1913 – wojny bałkańskie, wstrzymanie rozwoju Lwowa\n1 sierpnia 1914 – wybuch I wojny światowej\n3 września/4 września 1914 – zajęcie Lwowa przez wojska rosyjskie (wojska austriackie wycofały się w nocy z 2 na 3 września). Okupacja miasta przez Rosjan do 20 czerwca 1915 – dwa dni później do miasta wkroczyli Austriacy. Ogromne zasługi dla miasta w tym okresie położył dr Tadeusz Rutowski, wiceprezydent Lwowa\n9 lutego 1918 – 3 marca 1918 Cesarstwo Niemieckie i Austro-Węgry zawarły w Brześciu pokój z Ukraińską Republiką Ludową, uznali jej istnienie i przyznali jej całą Chełmszczyznę, a także przyrzekli wyodrębnienie Galicji Wschodniej jako odrębnego kraju koronnego Austro-Węgier. 3 marca 1918 został zawarty został traktat pokojowy Państw Centralnych z Rosją Sowiecką. Burzliwe protesty społeczeństwa Lwowa przeciw postanowieniom obu traktatów.\nObrona Lwowa (1918–1920)[edytuj | edytuj kod]\nOsobne artykuły: Bitwa o Lwów (1918–1919) i Orlęta Lwowskie.\n1 listopada – proklamowanie we Lwowie przez polityków ukraińskich Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, przejęcie władzy z rąk austriackiego namiestnika i zajęcie miasta przez oddziały armii austrowęgierskiej złożone z Ukraińców. Zbrojna kontrakcja polskiej ludności miasta.\n1 listopada – 22 listopada 1918 – walki między Polakami i Ukraińcami w czasie wojny polsko-ukraińskiej, wygrane przez Polaków. Ogromny wysiłek polskich dzieci i młodzieży lwowskiej („Orlęta lwowskie”), która broniła miasta przed ukraińskim wojskiem (Strzelcy Siczowi), m.in. na terenie Cmentarza Łyczakowskiego. Próby opanowania Lwowa przez Ukraińską Armię Halicką trwały do czerwca 1919, ostatecznie wojska ukraińskie zostały odparte przez przybywające z odsieczą wojska polskie.\n21–23 listopada 1918 – dokonany tuż po wycofaniu się Ukraińców z miasta pogrom lwowski w dzielnicy żydowskiej. Zginęło ok. 76 Żydów, wielu pobito. Rozbito i zrabowano wiele żydowskich sklepów, mieszkań i bożnic.\n1920 – wojna polsko-bolszewicka, 17 sierpnia 1920 skuteczna obrona Lwowa przed Armią Konną Budionnego. Budionny zrezygnował z atakowania Lwowa po przegranej bitwie pod Zadwórzem (z 330 osobowego ochotniczego oddziału orląt zginęło 318 obrońców) i rozkazie marszu do uczestnictwa w Bitwie Warszawskiej.\n22 listopada 1920 – odznaczenie miasta Orderem Virtuti Militari przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego.\n23 grudnia 1920 Lwów zostaje stolicą województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Jest jednym z ważniejszych ośrodków miejskich w kraju (pod względem liczby ludności trzecim po Warszawie i Łodzi). Odbywają się tu Targi Wschodnie. Swą siedzibę mają tu też trzy metropolie katolickie (rzymskokatolicka, greckokatolicka i ormiańskokatolicka).\nHerb Lwowa w okresie II Rzeczypospolitej\n1921 – otwarcie Targów Wschodnich, odbywających się corocznie (do 1939 włącznie), w dniach od 5 do 15 września\n25 września 1921 – nieudany zamach Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (UWO) na Józefa Piłsudskiego\n15 marca 1923 Rada Ambasadorów potwierdza ostatecznie przynależność terytorium Galicji Wschodniej ze Lwowem do Polski\n1926 – Ukraińska Organizacja Wojskowa dokonuje we Lwowie zamachu na kuratora lwowskiego okręgu szkolnego, Stanisława Sobińskiego\n1929 – we Lwowie, który jest stolicą województwa lwowskiego, działają 4 wyższe uczelnie, 15 gimnazjów państwowych (w tym dwa z ukraińskim językiem nauczania), 16 gimnazjów prywatnych (w tym dwa żydowskie i jedno niemieckie), 8 seminariów nauczycielskich, 45 szkół podstawowych miejskich i 23 prywatne\n15 stycznia 1930 – rozpoczęcie działalności rozgłośni lwowskiej Polskiego Radia\nlistopad 1932 – rozruchy antyżydowskie; poszkodowanych jest kilkaset osób\n1932 – pierwsza audycja telewizyjna we Lwowie\n16 lipca 1933 – pierwsza audycja Wesołej Lwowskiej Fali\n1934 – otwarcie Cmentarza Obrońców Lwowa\n25 lipca 1934 – w zamachu przeprowadzonym przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) zginął Iwan Babij, dyrektor ukraińskiego gimnazjum akademickiego\npięciolecie 1934–1939 (za kadencji ostatniej pełnej przedwojennej Rady Miasta Lwowa, wybranej w pierwszych od 1913 wyborach) wybudowano 5294 mieszkania, 4 kościoły, 8 szkół, 5 szpitali oraz wiele innych obiektów. Zrekonstruowano 1810 domów, odnowiono 5975 fasad. Wartość robót budowlanych wynosiła ok. 30 milionów złotych (około 6 milionów ówczesnych dolarów amerykańskich). W budownictwie zbiorowym wyróżniało się Towarzystwo Osiedli Robotniczych budową nowoczesnego osiedla na Sygniówce, Osiedla na Żelaznej Wodzie i Kolonii Profesorskiej. Wybudowano szereg gmachów publicznych: budynek Miejskich Zakładów Energetycznych, budynek Ubezpieczalni Społecznej, dom pracowników gminnych, gmach Związku Zawodowego Kolejarzy, krytą pływalnię, 7 klasową szkołę na Bogdanówce i 14 oddziałową na Zamarstynowie. Przystąpiono do budowy gmachu Towarzystwa Historycznego oraz gmachu Wydziału Mechanicznego Politechniki. Zbudowano baraki dla bezdomnych, strażnice przeciwpożarowe, nowoczesny pawilon w zakładzie dla nieuleczalnie chorych, rozbudowano 5 szkół oraz l przedszkole. Wybudowano pływalnię na Zamarstynowie. Zmodernizowano Rzeźnię Miejską. Wybudowano nowe wieże chłodnicze w elektrowni, nowe zbiorniki wody oraz kilka stacji pomp, domy mieszkalne dla pracowników Zakładów Wodociągowo-Kanalizacyjnych, zbiorniki gazolu w Gazowni Miejskiej oraz garaże samochodowe w Zakładzie Oczyszczenia Miasta. Rozpoczęto budowę nowej zajezdni tramwajowej. Na wzór Paryża przystąpiono do budowy arterii obwodowych o promieniu 4 km od śródmieścia. Przebudowano ok. 35% ulic, prowadzono inwestycje w urządzeniach użyteczności publicznej: kanałach, wodociągach, sieci gazowej i elektrycznej, torowiskach tramwajowych.\n1934-1935 – we Lwowie działały cztery wyższe uczelnie (w roku akademickim 1934-1935 zatrudnionych w nich było 169 profesorów, 176 samodzielnych pracowników nauki i 478 pomocniczych. Pod względem liczebności kadra naukowa Lwowa ustępowała jedynie Warszawie):\nPolitechnika Lwowska, której rolniczo-leśnym wydziałem stała się dawna Akademia Rolnicza w Dublanach,\nAkademia Medycyny Weterynaryjnej\nWyższa Szkoła Handlu Zagranicznego, później Akademia Handlu Zagranicznego.\ngrudzień 1935 – jako pierwsze w kraju, władze Politechniki Lwowskiej wprowadziły na wydziałach inżynierii i mechanicznym tzw. getto ławkowe, czyli oddzielne miejsce siedzenia dla studentów chrześcijan i Żydów.\n1936 – demonstracje bezrobotnych, w których ginie ukraiński robotnik Władysław Kozak. Podczas jego pogrzebu wybuchły kolejne zamieszki, w efekcie których zginęło 48 osób\n1936 – lewicowy kongres pracowników kultury\nW maju 1939 odbyły się wybory do Rady Miasta Lwowa.\nPierwsza okupacja sowiecka (1939–1941)[edytuj | edytuj kod]\nZgodnie z tajnym protokołem dodatkowym do paktu Ribbentrop-Mołotow z 23/24 sierpnia 1939 po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę, Lwów został po kapitulacji 23 września 1939 okupowany przez Armię Czerwoną. 22 września 1939 dowódca obrony Lwowa gen. Władysław Langner podpisał z dowództwem sowieckim kapitulację, przewidującą m.in. bezpieczny wymarsz żołnierzy wojska polskiego (w tym oficerów) i policji w kierunku granicy z Rumunią, po uprzednim złożeniu broni – umowę tę strona sowiecka złamała po złożeniu broni aresztując wszystkich i wywożąc ich w głąb ZSRR. Oficerowie uczestniczący w obronie Lwowa byli przetrzymywani w obozie w Starobielsku, a następnie w przeważającej większości zostali zamordowani przez NKWD w Charkowie i pochowani w dołach śmierci w Piatichatkach. Bezpośrednio po rozpoczęciu okupacji Lwowa rozpoczęły się aresztowania przez NKWD wybitnych obywateli miasta, z prezydentem miasta dr Stanisławem Ostrowskim na czele. Policjanci lwowscy zostali wymordowani ogniem z broni maszynowej za rogatkami miasta na szosie na Winniki.\nod 23 września 1939 do 29 czerwca 1941 – na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow pod okupacją radziecką, włączony do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w środowisku polskich komunistów działają tu m.in. Wanda Wasilewska, Władysław Broniewski, Aleksander Wat i Halina Górska. Wasilewska zostaje deputowaną do Rady Najwyższej. Powstaje polskojęzyczne pismo „Czerwony Sztandar”.\n22 października 1939 – wybory do Zgromadzenia Narodowego Ukrainy Zachodniej\n26–28 października 1939 – w gmachu Teatru Wielkiego obradowało Zgromadzenie Narodowe Ukrainy Zachodniej, które przegłosowało rezolucję w sprawie przyłączenia Ukrainy Zachodniej do Ukraińskiej SRR.\n21 grudnia 1939 – unieważnienie polskiego złotego jako formalnej waluty, z wymianą do 250 zł na osobę pracującą. W nocy z 23 na 24 grudnia 1939 wprowadzono we Lwowie czas moskiewski, zaś na początku 1940 wprowadzono sowiecki kalendarz, kasując wszystkie dotychczasowe święta i wprowadzając podział roku na sześciodniówki (wolne od pracy były 6, 12, 18, 24 i 30 dni miesiąca). Rozpoczęto deportacje rodzin wojskowych, policjantów, urzędników państwowych i samorządowych.\nnoce: 9/10 lutego, 12/13 kwietnia, 28/29 czerwca 1940 i 21/22 maja 1941 – wielkie deportacje polskiej ludności na Syberię oraz do Kazachstanu\nmarzec 1940 – akcja wydawania paszportów sowieckich dla wszystkich mieszkańców Lwowa. Paragraf 11 wstemplowany w paszporcie osobom niepożądanym, w tym prawie wszystkim bieżeńcom – uciekinierom spod okupacji niemieckiej, oznaczał nakaz opuszczenia dotychczasowego miejsca zamieszkania i zakaz przebywania w promieniu 100 km od Lwowa. Polacy stawali się obywatelami sowieckimi, ze wszystkimi tego aktu konsekwencjami, włącznie z poborem do Armii Czerwonej.\n25 kwietnia 1940 – Prowokacja NKWD przedstawiona jako nieudany zamach polskich konspiratorów na Wandę Wasilewską, w istocie zaplanowane dla zastraszenia zabójstwo jej męża, Bogatko.\n25–28 czerwca 1941 – krwawa masakra w lwowskich więzieniach dokonana przez wycofujących się z miasta Sowietów. Funkcjonariusze NKWD i NKGB w okrutny sposób zamordowali od 3,5 do 7 tys. więźniów politycznych, głównie Polaków i Ukraińców, których przetrzymywano na „Brygidkach”, w więzieniu przy ul. Łąckiego, w więzieniu na Zamarstynowie, a także w ich filiach. Po wymordowaniu więźniów Sowieci w pośpiechu opuścili Lwów. Po wkroczeniu do Lwowa, Niemcy i współpracujący z nimi Ukraińcy zmusili lwowskich Żydów do wydobywania ze stosów zwłok rozkładających się z powodu panujących upałów.\nOkupacja niemiecka (1941-1944)[edytuj | edytuj kod]\n29 czerwca 1941 – zajęcie Lwowa przez Wehrmacht. Okupacja niemiecka trwała do 23 lipca 1944.\n30 czerwca do 2 lipca 1941 – o godz. 4.30 rano, siedem godzin przed zajęciem miasta przez 1 dywizję strzelców górskich Wehrmachtu, wkroczył do miasta złożony z Ukraińców batalion Nachtigall; o godzinie 20:00 ukraińscy nacjonaliści ogłosili Akt odnowienia Państwa Ukraińskiego oraz powstanie tzw. rządu Jarosława Stećki; rozpoczął się pogrom Żydów lwowskich.\nW nocy z 3/4 lipca 1941 – Einsatzkommando zur besonderen Verwendung, specjalna jednostka policyjna Sicherheitsdienst – policji bezpieczeństwa III Rzeszy rozstrzelało profesorów wyższych uczelni Lwowa i członków ich rodzin na Wzgórzach Wuleckich.\n25 lipca zamordowany został Kazimierz Bartel, b. premier rządu RP\n1 sierpnia 1941 Adolf Hitler utworzył Distrikt Galizien jako część Generalnego Gubernatorstwa. Gubernatorem dystryktu został dr Karl Lasch (1904-1942), zaś po jego aresztowaniu z powodu korupcji i rozstrzelaniu, SS-Gruppenführer Otto Wächter. W przeddzień uroczystej proklamacji przyłączenia Lwowa do GG hitlerowcy spalili prawie wszystkie lwowskie synagogi i bożnice, w tym zabytkową renesansową synagogę Złotej Róży.\nW sierpniu 1941 niemieckie władze okupacyjne nakazały osiedlenie się wszystkich Żydów w wyodrębnionym i oddzielonym od reszty Lwowa getcie, położonym w dzielnicy Żółkiewskiej, na Zamarstynowie. Oprócz tego przy ulicy Janowskiej utworzono obóz zagłady, przeznaczony głównie dla Żydów. Zagłada Żydów nastąpiło jesienią 1942, kiedy władze III Rzeszy zlikwidowały getto, a służby policyjne okupanta niemieckiego zabiły na miejscu lub deportowały do obozów zagłady, głównie w obozie zagłady w Bełżcu, prawie całą ludność żydowską (ponad 100 tys. osób).\n1943 – nasilenie bandyckich napadów i pojedynczych egzekucji przeprowadzanych przez Ukraińców na miejscowych Polakach w mieście. Kolejne interwencje u greckokatolickiego metropolity Andrzeja Szeptyckiego o wystosowanie przez niego listu pasterskiego o zaprzestanie mordów na niewinnej ludności polskiej – prośby początkowo pozostały bez odzewu.\n23–27 lipca 1944 – akcja „Burza”.\nDruga okupacja sowiecka (1944–1945)[edytuj | edytuj kod]\nZobacz też kategorię: Radziecka okupacja Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej 1944–1945.\n27/28 lipca 1944 – wkroczenie Armii Czerwonej do Lwowa\npo 22 lipca 1944 i akcji „Burza” we Lwowie masowe aresztowania przez NKWD i Smiersz władz Polski Podziemnej, dowództwa i żołnierzy Armii Krajowej, kolejna fala represji wobec inteligencji polskiej\n1 i 2 listopada 1944 roku na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie miały miejsce wielotysięczne manifestacje, dokumentujące polskość tego miasta.\nw ciągu 2 dni do 4 stycznia 1945 roku funkcjonariusze NKGB aresztowali we Lwowie 772 osoby (w tym 14 profesorów, 6 lekarzy, 21 inżynierów, 3 artystów i 5 księży podejrzanych o działalność antyradziecką).\n1945 – 15 czerwca 1946 – wysiedlenie polskiej ludności miasta zza Bug i San w nowe granice Polski, głównie na Ziemie Odzyskane\n11 kwietnia 1945 został aresztowany przez NKWD bp. Josyf Slipyj, kierujący kościołem greckokatolickim po śmierci arcybiskupa metropolity Andrzeja Szeptyckiego i inni greckokatoliccy biskupi i duchowni\n8 marca 1946 – 10 marca – odbył się nieuznany przez Watykan i zwołany przez stalinowskie władze „sobór” zwolenników likwidacji Cerkwi greckokatolickiej, zniósł unię z Rzymem i przyłączył formalnie Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W „pseudosoborze lwowskim” nie wziął udziału żaden biskup, jego uczestnikami byli podrzędni duchowni i agenci NKWD.\n31 marca 1946 władze sowieckie zamknęły rzymskokatolicką kurię metropolitalną, 26 kwietnia 1946 arcybiskup Eugeniusz Baziak opuścił Lwów\n3 czerwca 1946 władze sowieckie zamknęły wszystkie kościoły lwowskie oprócz katedry\n1946 – przeniesienie Ossolineum do Wrocławia, odzyskano tylko niewielki procent księgozbioru z podstawowej kolekcji\n1946 – rekwizycja polskiego dorobku kulturalnego pozostałego we Lwowie\n1987 – pierwsze ukraińskie wiece patriotyczne i antykomunistyczne\n1989 – początek odbudowy Cmentarza Obrońców Lwowa\n1991 – rozpad ZSRR, Lwów wszedł w skład niepodległej Ukrainy\n1998 – wpisanie Starego Miasta, Archikatedry św. Jura, Wysokiego Zamku i Podzamcza na Listę Obiektów Światowego dziedzictwa Kultury UNESCO.\nod 25 czerwca do 27 czerwca 2001 – podczas podróży apostolskiej na Ukrainę papież Jan Paweł II odwiedził Lwów. 27 czerwca, podczas Mszy Świętej na lwowskim hipodromie Jan Paweł II dokonał beatyfikacji 28 męczenników Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego na Ukrainie.\n24 czerwca 2005 – z udziałem prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej – Aleksandra Kwaśniewskiego i Ukrainy – Wiktora Juszczenki oraz zwierzchników dwóch katolickich obrządków Lwowa: łacińskiego – kardynała Mariana Jaworskiego i greckokatolickiego – kardynała Lubomyra Huzara odbyło się uroczyste otwarcie odbudowanego Cmentarza Obrońców Lwowa\nOd 24 września 2006 – obchody 750-lecia pierwszej wzmianki o istniejącej w tym miejscu osadzie, 650 rocznicy nadania przez króla Kazimierza Wielkiego praw miejskich, 350 rocznicy ślubów lwowskich króla Jana Kazimierza oraz 60 rocznica „ewakuacji Polaków” w dniu 30 listopada 1946. W obchodach udział wzięli prezydenci Polski, Litwy i Ukrainy.\n3 lipca 2011 – na Wzgórzach Wuleckich został odsłonięty pomnik zamordowanych profesorów lwowskich autorstwa prof. Aleksandra Śliwy z Krakowa. Pomnik został zbudowany ze środków budżetowych miast Wrocławia i Lwowa, Politechniki Lwowskiej i składek społecznych\n2012 – czerwiec – Lwów był jednym z czterech miast Ukrainy, w którym odbyły się na nowo zbudowanym stadionie Arena Lwów rozgrywki mistrzostw Europy w piłce nożnej EURO 2012, zorganizowanych wspólnie przez Polskę i Ukrainę.\n↑ Fryderyk Papée, Historia miasta Lwowa w zarysie, Książnica Polska, wydanie drugie, poprawione i uzupełnione, Lwów-Warszawa 1924, rozdział 14. Chmielnicki z Tatarami pod Lwowem.\n↑ Jan KJ.K. Ostrowski Jan KJ.K., Lwów, dzieje i sztuka, wyd. Wyd. 2, Kraków: Universitas, 2000, ISBN 83-7052-704-3, OCLC 44987720 .\n↑ Władysław Konopczyński, Konfederacja barska, wyd. I powojenne, Warszawa 1991, wyd. Volumen, ISBN 83-85218-07-6, t. I, s. 57.\n↑ Dz.U. z 1920 r. nr 117, poz. 768 – Ustawa z dnia 3 grudnia 1920 o tymczasowej organizacji władz administracyjnych II instancji (województw) na obszarze b. Królestwa Galicji i Lodomerji z W. Ks. Krakowskiem oraz na wchodzących w skład Rzeczypospolitej Polskiej obszarach Spisza i Orawy.\n↑ SzymonS. Rudnicki SzymonS., Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2015, s. 418, ISBN 978-83-7666-363-0, ISBN 978-83-7666-412-5, OCLC 924844552 .\n↑ SzymonS. Rudnicki SzymonS., Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2015, s. 469, ISBN 978-83-7666-363-0, ISBN 978-83-7666-412-5, OCLC 924844552 .\n↑ Grzegorz Rąkowski: Lwów. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 40−43. ISBN 978-83-89188-70-8.\n↑ 22 IX w Winnikach przedstawiciele Armii Czerwonej przyjęli bez dyskusji warunki wysunięte przez gen. Langnera. Przyjęto protokół o przekazaniu miasta Lwowa Armii Czerwonej, w którym m.in. stwierdzono, że Wojsko Polskie opuści poszczególne sektory. O dalszych losach wojska była mowa w pkt. 6 i 8, które głosiły: „6. Jeńcy szeregowi i młodsi oficerowie kolumnami pieszymi, starsi oficerowie autami opuszczą miasto wzdłuż szosy Lwów–Kurowice [...] 8. Oficerom Wojsk Polskich gwarantuje się osobistą swobodę i nietykalność ich osobistej własności. Przy przejazdach do Państw Obcych rozstrzyga Władza Miejska wraz z przedstawicielami władz dyplomatycznych danego Państwa”.Protokół ten podpisali przedstawiciele Armii Czerwonej: kombryg Kuroczkin, kombryg Jakowlew, płk Diedow, płk Fotczenkow i komisarz pułkowy Makarow; ze strony Wojska Polskiego gen. Langner i płk dypl. Rakowski, por. też Wojciech Roszkowski, Najnowsza historia Polski 1914–1945, Świat Książki, Warszawa 2003, ISBN 83-7311-991-4, s. 411.\n↑ Schenk 2011 ↓, s. 100–102.\n↑ Musiał 2001 ↓, s. 93–104.\n↑ Henryk Pohoski Wspomnienia z pracy konspiracyjnej w Sztabie Obszaru Południowo-Wschodniego Armii Krajowej, wydanie pośmiertne, Kraków 1988.\n↑ Grzegorz Hryciuk, Radziecki aparat bezpieczeństwa (NKWD i NKGB) wobec „nacjonalistycznego podziemia polskiego” na ziemiach wschodnich II RP – casus Galicji Wschodniej i Wołynia 1944–1946, w: Sowieci a polskie podziemie 1943-1946. Wybrane aspekty stalinowskiej polityki represji, Warszawa 2017, s. 194.\n↑ Są wśród nich greckokatoliccy biskupi: Hryhoryj Chomyszyn, Nikita Budka, Hryhoryj Łakota, Jozafat Kocyłowski, Mykoła Czarnecki, Teodor Romża, Iwan Słeziuk, archimandryta Klemens Szeptycki i ihumen Wasyl Wełyczkowski. Pełna lista błogosławionych męczenników wyniesionych na ołtarze 27 czerwca 2001 i Homilia podczas Mszy św. w obrządku bizantyjsko-ukraińskim i beatyfikacji. Lwów (hipodrom), 27.06. 2001.\nFryderyk Papée – Historia miasta Lwowa w zarysie (Książnica Polska, Wydanie drugie, poprawione i uzupełnione, Lwów- Warszawa 1924) wersja elektroniczna\nLwów w cyfrach. Miesięcznik statystyczny. Grudzień 1937 wersja elektroniczna\nIgnacy Chodynicki, Historya stołecznego królestw Galicyi i Lodomeryi miasta Lwowa od założenia do czasów teraźnieyszych, Lwów 1829, Nakładem Karóla Bogusława Pfaffa.\nKalendaria historii miejscowości\nTę stronę ostatnio edytowano 16 lis 2019, 22:37.


Czy badanie przeciwciał zastępuje trzecią dawkę szczepionki? – Profilaktyka zdrowia Zdrowie i medycyna Wprost\nDodano: 7 listopada 2021, 08:28 0\nChociaż przed trzecią dawką szczepionki warto wykonać badanie na przeciwciała, nie należy zaniechać szczepień ochronnych.\n„Badania przeciwciał nie są do końca miarodajne, nie mamy wystandaryzowanych tych badań” – powiedział w Polsat News członek Rady Medycznej przy premierze dr Konstanty Szułdrzyński. Wskazał, że należałoby się kierować zaleceniami naukowymi i w pół roku po zaszczepieniu rozważyć przyjęcie trzeciej dawki.\nPytany był też o to, czy szczepić się trzecią dawką szczepionki przeciw COVID-19, czy może lepiej najpierw zbadać poziom przeciwciał i jeśli jest on wysoki, odsunąć w czasie przyjęcie trzeciej dawki.\nBadanie na przeciwciała czy dawka przypominająca?\n"Myślę, że badania przeciwciał nie są do końca miarodajne. Nie mamy wystandaryzowanych tych badań. Część laboratoriów wykonuje takie badania, których wyniki pozostawiają nieco do życzenia. Często te testy są tanie, mało wiarygodne. W związku z tym myślę, że tutaj należałoby się raczej kierować zaleceniami naukowymi, zaleceniami Rady Medycznej, czyli w pół roku po zaszczepieniu rozważyć przyjęcie trzeciej dawki albo w pół roku po przejściu choroby zaszczepić się" – powiedział dr Konstanty Szułdrzyński.\nNa szczepienie przeciw COVID-19 dawką przypominającą mogą już umawiać się wszystkie osoby pełnoletnie, pod warunkiem, że od przyjęcia pełnego szczepienia upłynęło co najmniej 6 miesięcy. E-skierowanie dla nich wystawione jest automatycznie.\nDr Szułdrzyński odniósł się do informacji, że dyrektor amerykańskich Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) Rochelle P. Walensky wydała zgodę na szczepienie przeciw COVID-19 dzieci w wieku 5 do 11 lat. Przypomniał, że dla nas wiążąca jest rekomendacja Europejskiej Agencji do spraw Leków (EMA).\n„ Myślę, że to kwestia najbliższych kilku dni, ale nie jest tak naprawdę istotne to czy będzie zalecenie, czy nie będzie zalecenia, tylko czy rodzice pójdą i zaszczepią swoje dzieci, czy też nie. Po szkołach widzimy, że poziom zaszczepienia dzieci nie jest wysoki, on rzadko, kiedy przekracza 30 proc”. – odpowiedział Szułdrzyński.\nWiceminister edukacji i nauki Marzena Machałek podała 2 listopada, że w skali kraju zaszczepionych jest około 37 proc. młodych ludzi. W zależności od województw jest to między 37 a 47 proc. Rejestracja na szczepienia i szczepienia młodzieży w wieku 16-17 lat przeciwko COVID-19 w punktach populacyjnych ruszyły w połowie maja. Wcześniej ruszyła rejestracja 18-latków. 7 czerwca dołączyły do nich dzieci w wieku 12-15 lat.\nŹródło: Nauka w Polsce PAP / Autorka: Danuta Starzyńska-Rosiecka


Pogromca lwów (2950992) - Lackberg Camilla - książka, recenzja, streszczenie\nTom 9 cyklu Saga o Fjällbace\nKup książkę Pogromca lwów\nOpinie o książce - Pogromca lwów\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Przeczytałam wszystkie jej książki i stwierdzam, że są genialne. Bardzo lubię sposób opisywania przez panią Lackberg. Świetny szwedzki kryminał. Ale powiedzmy sobie szczerze, czy jakiś szwedzki kryminał jest słaby? Szwedzi to znają się na tej robocie\nPrzeczytane:2017-08-09, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek 2017,\nRewelacyjny kryminał, zresztą jak wszystkie Camilli Lackberg :) Tym razem Patrick z kolegami i jego żona szukają odpowiedzi na pytania dotyczące zaginięć młodych dziewcząt i jednocześnie morderstwa z odległej przeszłości. Jedna z porwanych nastolatek, która odnajduje się przez przypadek powoli naprowadza ich na kolejne tropy. Napięcie budowane stopniowo, ale stale, świetna akcja, barwne postaci, a jednocześnie taki surowy, skandynawski styl. Uwielbiam! Polecam!\nPrzeczytane:2016-05-18, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Genialna, jak każda pozycja tej autorki\nPrzeczytane:2017-01-01, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Jakiś czas temu zarzuciłam czytanie książek tej autorki za zbytnie rozwijanie wątków obyczajowych głównych bohaterów. Tym razem jest to także moje jedyne zastrzeżenie, bo pod względem wątku kryminalnego książka - jak zawsze - była rewelacyjna. Ciekawe zestawienie intrygi w połączeniu z zaskakującą obyczajowością i historią całego wątku oraz okrucieństwem zbrodni stały się powodem, dla którego książkę przeczytałam właściwie w jeden dzień.\nPrzeczytane:2016-08-01, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) W wypadku samochodowym ginie dziewczyna, która zaginęła trzy miesiące wcześniej.Ślady na ciele świadczą o tym,że była torturowana. Dziewczyna zagineła w drodze powrotnej ze szkółki jeździeckiej,co okazuje się mieć duże znaczenie w sprawie. Według mnie zdecydowanie najlepsza powieść z cyklu o Fjalbace. Najbardziej mroczna, nieprzewidywalna, trzymająca w napięciu i zaskakująca. Polecam, polecam, polecam!\nPrzeczytane:2020-09-17, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek 2020,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Genialna Camilla! Fabuła świetna, wciągająca i doskonale przemyślana. Uwielbiam tę sagę za to, że każde śledztwo prowadzone jest bardzo dokładnie, jest wiele zwrotów akcji, które potrafią zaskoczyć. Książkę pochłonęłam w ciągu dwóch dni, a raczej zarwanych nocy, bo nie sposób było się odciągnąć od lektury. Polecam :)\nPrzeczytane:2016-07-09, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Przeczytałam z przyjemnością, bo lubię bohaterów i byłam ciekawa, co u nich słychać i z jaką sprawą kryminalną zmierzą się tym razem. Jednak książka nie dołączy do moich ulubionych pozycji z serii. Sam wątek był dość ciekawy i oryginalny, jednak zabrakło napięcia, szybszej akcji i emocji.\nPrzeczytane:2016-04-27, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Lackberg kończy cykl książką o otwartym zakończeniu. Nie daje łatwych odpowiedzi i prowadzi powoli swoich bohaterów ku rozwiązaniu zagadki, która tak jak u tej autorki bywa, swoje korzenie ma w przeszłości. Kto jest maniakiem porywającym i okaleczającym dziewczyny w okrutny sposób? Czy jest możliwe, że jest to osoba, która na co dzień pracuje z dziećmi? A może nie jest to jedna osoba, ale jakaś zorganizowana grupa? Tło fabularne książki to znani już z poprzednich części bohaterowie, otoczeni swoimi rodzinami, które mnożą się w ciągły i nieustający sposób... (chyba jedyna rzecz jaka mnie drażni w książkach Lackberg to chęć upchnięcia po minimum jednym dziecku na bohatera). Generalnie polecam i czekam na kolejne części, jeśli Camilla zdecyduje się kontynuować cykl.\nPrzeczytane:2015-12-11, Ocena: 4, Przeczytałam, 26 książek - 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Dość długo autorka kazała czekać na kolejną część swojej sagi. Niestety nie spełniła moich oczekiwań. Fabuła dosyć przewidywalna oraz zaczyna mnie męczyć postać Eriki, która wiecznie próbuje rozwiązywać sprawy zamiast zająć się domem. Raczej nie przeczytam już kolejnej części.\nPrzeczytane:2015-07-19, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Pani Läckberg w swoich kryminałach psychologicznych zawsze prowadzi akcję, tak żeby z czytelnika wydobyć zaciekawienie, tworzy chwile grozy i niepokoju. Kiedy z lasu wybiega przestraszona dziewczyna, możemy pomyśleć, ze zgubiła się, ale prawda jest brutalna, ucieka ona bowiem przed potworem, który okaleczył ją odcinając język, pozbawiając słuchu i wzroku oraz zadając liczne obrażenia na ciele. Dziewczyna widziała i słyszała za dużo, została ukarana aby nie mogła przekazać co tak naprawdę zdarzyło się w miejscu, w którym przebywała. Ile jeszcze dziewczyn może spotkać ten sam los? Przed policjantami rozpoczyna się bardzo trudne śledztwo.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Kolejna pozycja tej autorki, którą czyta się szybko i z wielką przyjemnością.\nPrzeczytane:2015-07-22, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 ksiązki 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Bardzo podobna w klimacie do poprzednich tej autorki. Trochęznika z pierwszego planu Erika, żona Patrika. Dobrze się czyta, niezła, choc mroczna lektura.\nPrzeczytane:2015-06-27, Ocena: 4, Przeczytałam, x 52 książki 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Przeczytałam jakiś czas temu wszystkie poprzednie części i z niecierpliwością czekałam na kolejną. Niestety, tym razem Camilla Lackberg mnie nie zachwyciła. Sama intryga jest niezwykle skomplikowana (może za bardzo?), bohaterowie zbyt cukierkowi i sztuczni. Być może jestem teraz bardziej wymagająca, a być może autorka nie ma już pomysłu na dalszy ciąg serii. Polecam tylko fanom, ci mogą wiele wybaczyć.\nPrzeczytane:2015-06-10, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, czytam regularnie w 2015 roku,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Camilla Lackberg i tym razem mnie nie zawiodła. Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony i przyciągała do czasu, gdy nie dotarłam do zakończenia. Ci sami bohaterowi, którzy pojawili się w poprzednich częściach, jak zwykle dostarczyli wzruszeń. Zagadka, jak zwykle na mistrzowskim poziomie, niebanalne rozwiązanie. Z czystym sumieniem polecam. I z niecierpliwością czekam na dalsze części.\nPrzeczytane:2021-03-20, Ocena: 6, Przeczytałam,\nŚwietna książka. Czyta się jednym tchem!\nPrzeczytane:2020-11-30, Ocena: 5, Przeczytałam,\nPrzeczytane:2019-11-17, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2019,\nSkoro się powiedziało a... Kolejna odsłona szwedzkiej serii. Nieodmiennie otrzymałam syte danie dla ducha. Nie zawsze sielankowe życie głównych bohaterów przecinane jest po raz kolejny zupełnie nie sielankowymi kryminalnymi sprawami sprzed lat. I po raz kolejny dałam się wciągnąć w wir zdarzeń, które dzieją się w zimnej Szwecji. Autorka nieodmiennie bawi się z czytelnikiem w kotka i myszkę, a czytelnik poddaje się tej zabawie z całą świadomością ,że nie jeden raz zostanie wykiwany . Polecam zarówno tym, którzy już wgryźli się w szwedzkie kryminały jak i początkującym , ponieważ każdy odnajdzie coś, co sprawi, że tę książkę przeczyta się z poczuciem niedosytu.


Sajgon - Gal Andre Le - Książka | Gandalf.com.pl\nGal Andre Le\nSajgon - opis produktu:\nParyż w latach 30-tych. Timo Auber, nieślubny syn milionera, dorasta nieświadom swego pochodzenia. Utalentowany iluzjonista, występuje w jednym z kabaretów, jest oblegany przez młode aktoreczki. Niespodziewanie dowiaduje się od matki, że odziedziczy część fortuny po ojcu. Niestety, matka ginie tragiczną śmiercią w wypadku, a on zostaje niesłusznie oskarżony o zabójstwo pewnego pasera. Ucieka do Sajgonu. O wrobienie go w zbrodnię podejrzewa przyrodniego brata, Maxence'a, głównego spadkobiercę. W Sajgonie powodzi mu się doskonale: zarabia dużo pieniędzy, zgłębia wschodnie sztuki miłości. Tymczasem w Paryżu zaocznie zapada na niego wyrok - kara śmierci. Po anonimowym donosie Timo zostaje aresztowany i przewieziony do obozu karnego. Udaje mu się uciec, staje się natomiast celem płatnych zabójców. Postanawia powrócić do Paryża, odnaleźć sprawcę swoich nieszczęść i dokonać zemsty.\nKsiążka Sajgon pochodzi z wydawnictwa Albatros. Autorem książki jest Gal Andre Le. Należy do gatunków: sensacja, thriller, przygodowy. Książka Sajgon liczy 368 stron. Jej wymiary to 125x195. Oprawa jest miękka.\nRECENZJE - Książka - Sajgon


Szukanie prezentu dla bliskich osób – w jaki sposób dać sobie radę? - Moda na każdą kieszeń\nUrodziny, imieniny, rocznice, święta… – to najpopularniejsze okazje, w czasie których wymieniamy się upominkami. Na nieszczęście nie za każdym razem wiemy, co mogłoby przypaść do gustu osobie, której mamy zamiar kupić podarunek, nie mamy nazbyt wiele czasu na jego kupno bądź nie znamy się przesadnie dobrze.\nW jaki sposób uporać się z taką? Jaki upominek wybrać, żeby nie narazić się na niezręczną sytuację?\nUporanie się z tego typu problemem nie jest łatwe, jednak nie winniśmy się nadmiernie martwić, bo z każdej sytuacji istnieje jakieś wyjście. W ramach możliwości winniśmy się zastanowić, co konkretną osobę może ucieszyć. Warto przeanalizować jej zwyczaje, zainteresowania, styl życia i kupić taki upominek, jaki będzie w pewien sposób z tym powiązany. Pasjonatowi wędkarstwa możemy sprezentować nową wędkę albo spławik, pasjonatowi motoryzacji zestaw akcesoriów, nastolatce marzącej o prawdziwym tatuażu modne w ostatnim czasie tatuaże na wodę itd. Jeśli nie znamy pasji osoby, musowo wybierzmy coś przydatnego, co może się spodobać każdemu.\nKliknij zamieszczony tu (https://www.suknie-slubne.warszawa.pl/monica-loretti/) odsyłacz przenoszący do innego tego rodzaju omówienia – ono bez wątpienia również będzie dla Ciebie niebanalne.\nMogą to być choćby książki, skarpety, akcesoria elektroniczne, kosmetyki… Możliwości mamy całe mnóstwo. Niemało zależy od tego, jakim budżetem dysponujemy i jak bardzo się znamy. Wybieranie nader drogich lub osobistych upominków nie za każdym razem będzie właściwym pomysłem.\nO zakupie podarunków należy pomyśleć z sporym wyprzedzeniem. Przez to będziemy mieli niemało czasu na zastanowienie się na wyborem konkretnego upominku oraz jego zakupie. Pozwoli nam to również złożyć zamówienie w Internecie. Internetowe zakupy mają wiele atutów, toteż powinniśmy mieć to w pamięci. Dzięki nim będziemy mogli liczyć na o wiele szerszą ofertę oraz atrakcyjniejsze ceny.\nKonieczne jednakże będzie poniesienie kosztów przesyłki oraz posiadanie kilku dni rezerwy, bowiem najczęściej tyle czeka się na wysyłkę. W wielu przypadkach, zwłaszcza w kontekście mieszkańców niewielkich miejscowości, zakupy internetowe są najlepszym rozwiązaniem.\nPosted in Modną być, Pan młody, Propozycje modoweTagged dom, gust, zakupy, zapach\n← Zazwyczaj, kiedy słyszymy słowo moda, to sądzimy, że tyczy się ona pań – jednak w ostatnich latach za modą idą również mężczyźni\nWykwintne i modne perfumy to równocześnie kunszt oraz artyzm →


Odzyskano kradzione w Anglii maszyny i ciągniki rolnicze - Policja.pl - Portal polskiej Policji\nOdzyskano kradzione w Anglii maszyny i ciągniki rolnicze - Aktualności - Policja.pl\nOdzyskano kradzione w Anglii maszyny i ciągniki rolnicze\nW Wielkopolsce odnaleziono osiem specjalistycznych maszyn budowlanych i ciągników rolniczych o wartości ponad 1,5 mln zł kradzionych w Anglii. Policjanci Centralnego Biura Śledczego i z KMP z Leszna zatrzymali 12 osób podejrzanych. Za paserstwo grozi im kara do 5 lat więzienia.\nPolicjanci z Centralnego Biura Śledczego i kryminalni z Komendy Miejskiej Policji w Lesznie od kilku dni zajmują się sprawą przemytu kradzionych maszyn budowlanych i ciągników rolniczych z Anglii do Polski. Dotychczas zatrzymali 12 osób zamieszanych w ten proceder. Wśród nich jest mężczyzna podejrzany o zorganizowanie transportów, kierowcy, którzy zajmowali się przerzutem oraz przedsiębiorcy i rolnicy, którzy kupili kradzione maszyny.\nNa trop tej sprawy policjanci trafili jesienią ubiegłego roku. Pojawiły się informacje, że pewien mieszkaniec Leszna miał zajmować się przywozem kradzionych pojazdów z zagranicy. Miał także brać udział w procederze fikcyjnego zgłaszania kradzieży samochodów w celu wyłudzenia pieniędzy z ubezpieczenia. Zebrane informacje policjanci sprawdzili i kiedy je potwierdzili cały materiał dowodowy przekazali Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu.\nOd kilku dni policjanci z CBŚ i z KMP Leszno prowadzą realizację sprawy. Na terenie powiatu grodziskiego i wolsztyńskiego odzyskali dwa ciągniki rolnicze John Deere, dwa marki New Holland, cztery maszyny budowlane marki JCB. Sprzęt ten został skradziony w Anglii w czasie ostatnich dwóch lat. Trafił do Polski i po znacznie zaniżonych cenach kupili go przedsiębiorcy i rolnicy. Na przykład ciągnik rolniczy John Deere o wartości 280 tys. zł trafił do dużego gospodarstwa rolnego za 65 tys. zł.\nW trakcie prowadzonych przez policjantów przeszukań zabezpieczono także 3 kradzione BMW X3, Opla Astrę Coupe oraz auto marki Ssangyong z usuniętymi numerami identyfikacyjnymi. Było tam także 16 silników z samochodów kradzionych na terenie Francji. Kryminalni zdobyli również dodatkowe materiały obciążające niektórych zatrzymanych o udział w procederze zgłaszania fikcyjnych kradzieży aut. W tych przypadkach zawsze chodziło o wyłudzenie ubezpieczenia.\nZatrzymanym 12 osobom wśród różnych innych zarzutów o fałszywe zeznania, zgłaszanie niepopełnionych przestępstw, oszustwa przedstawiono przede wszystkim zarzuty paserstwa maszyn i ciągników rolniczych. Grozi im za to do 5 lat więzienia. Daniel B (35 l.) uznawany przez policjantów za organizatora przerzutu kradzionych pojazdów z Anglii do Polski został tymczasowo aresztowany.\npaserstwo, fałszywe zeznania, CBŚP


Proszek Bros na mrówki 1 kg - Przeciw insektom - Odstraszacze - Turystyka, Outdoor, Survival\nKod producenta: 595-014\nProszek Bros na mrówki 1 kg to wydajny i skuteczny środek owadobójczy na mrówki, który w zaledwie 24 h zwalcza nieproszonych gości.\nProszek Bros na mrówki 1 kg jest substancją owadobójczą, która może być stosowana w pomieszczeniach mieszkalnych, biurowych i przemysłowych, a także na zewnątrz budynków m.in. na balkonach, tarasach, parkingach itp. Preparat zawiera przynętę pokarmową oraz permetrynę (0,5/ 100 g środka), które gwarantują wysoką skuteczność aplikacji i działania.\nProszek Bros na mrówki można aplikować w formie stałej — jako proszek do posypywania lub płynnej — po rozpuszczeniu w wodzie. Taka funkcjonalność zapewnia dużą wydajność środka. Za pomocą jednego opakowania możemy zwalczyć do 100 gniazd mrówek, wraz z królową i całą kolonią. Preparat zwalcza mrówki po ok. 24 godzin od aplikacji. Pojemnik ma duży uchwyt, który ułatwia dawkowanie środka.\nDuża wydajność -jedno opakowanie pozwala na usunięcie do 100 gniazd mrówek,


Środowisko - strona 210 - Prawo.pl\nProwadzenie PSZOK to działalność o charakterze użyteczności publicznej\nProwadzenie PSZOK przez gminę, to działalność o charakterze użyteczności publicznej. Jest to działalność gospodarcza. O zaliczeniu do działalności gospodarczej przesądza jej przedmiot. Bez wątpienia...\nMniej pieniędzy na Puszczę Białowieską\nResort środowiska poinformował, że zatwierdzony w ubiegłym roku Program Puszcza Białowieska - leśne dziedzictwo Europy będzie realizowany w zaktualizowanym zakresie. Pierwotnie na realizację programu...\nŚwiętokrzyski PN ma nowego dyrektora\nNowym dyrektorem Świętokrzyskiego Parku Narodowego został Jan Reklewski. Powołanie na stanowisko dyrektora otrzymał 29 lipca 2016 r.\nProponowane przez Komisję Europejską ograniczenie przez Polskę o 7 proc. emisji gazów cieplarnianych w budownictwie, rolnictwie i transporcie jest niesprawiedliwe i szkodliwe dla naszego kraju, leży...\nPropozycje wnioskodawców powinny dotyczyć wdrożenia innowacyjnych technologii środowiskowych. NFOŚiGW zaznacza, że przedsięwzięcia muszą charakteryzować się innowacyjnością co najmniej na poziomie...\nMŚ z certyfikatem EMAS\nMinisterstwo Środowiska, po raz kolejny, otrzymało certyfikat EMAS. Przynależność do systemu jest najwyższym ekologicznym wyróżnieniem dla przedsiębiorstw oraz instytucji niekomercyjnych.\nPromnik: ruszają instalacje w zakładzie unieszkodliwiana odpadów\n230 mln zł kosztowała budowa nowoczesnego zakładu unieszkodliwiania odpadów w Promniku (Świętokrzyskie), który ma przetwarzać odpady z Kielc i 17 gmin powiatu kieleckiego. Funkcjonuje już segment...\nProkuratura Rejonowa w Świdniku (Lubelskie) odmówiła śledztwa w sprawie domniemanego zniszczenia tamtejszej kolonii chronionego susła perełkowanego oraz nieuzasadnionego wycięcia 140 ha lasu pod...\nWWF: ośrodki hodowli tygrysów powinny zostać zamknięte\nWszystkie ośrodki hodowli tygrysów, obecne w Azji, powinny zostać zamknięte - apeluje z okazji Dnia Tygrysa międzynarodowa organizacja ekologiczna WWF. Prywatne parki dzikich zwierząt nie służą...\nPowstaje coraz więcej budynków przyjaznych środowisku\nW ubiegłym roku liczba budynków z zielonymi certyfikatami wzrosła o 44 proc. wynika z raportu Colliers International. Inwestorzy coraz chętniej decydują się na budownictwo przyjazne środowisku, bo...\n17 października 2016 r. rozpocznie się III nabór w tym roku wniosków w programie narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Edukacja ekologiczna. Do rozdysponowania jest łącznie ponad...\n120 turbin o łącznej mocy do 1200 MW planuje postawić na Bałtyku grupa Polenergia. Ma to być pierwsza polska morska farma wiatrowa. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku podał...\n1 Wczytaj poprzednie artykuły 208 209 210 211 212 Wczytaj więcej artykułów 766


Naprawa i regeneracja wtryskiwaczy w Kwidzynie |\nWtryskiwacze w Kwidzynie!\nNaprawiamy wtryskiwacze najtaniej wysyłkowo i na miejscu\nInfolinia Pn – pt. 8:00 – 21:00\nDlaczego już ponad 80 klientów z Kwidzyna nam zaufało?\nJesteśmy doświadczonym zespołem elektroników i mechaników samochodowych. Od wielu lat naprawiamy wtryskiwacze samochodowe korzystając z najnowszego sprzętu firmy Bosch. Obsługujemy klientów z całej Polski, którzy cenią nas za:\nBezpłatne badanie paliwa z wtryskiwacza w ramach naprawy\nOptymalna cena naprawy z zachowaniem gwarancji\nBezpieczną i szybką wysyłkę\n3 najczęstsze pytania klientów z Kwidzyna\nIle trwa naprawa wtryskiwaczy?\nRegeneracja kompletu wtryskiwaczy zajmuje kilka godzin – zależy to od rodzaju wtryskiwaczy. Niektóre jesteśmy w stanie naprawić nawet w ciągu 2 godzin!\nZadzwoń i dowiedz się ile czasu zajmie naprawa Twoich wtryskiwaczy.\nIle kosztuje regeneracja wtryskiwaczy?\nKoszt jest uzależniony od rodzaju wtryskiwacza i niezbędnych do naprawy części. Ceny za usługę kształtują się już od 55 do 180zł za naprawę 1szt wtryskiwacza. Po weryfikacji ustalamy niezbędne do naprawy cześci. Następnie potwierdzamy telefonicznie koszt naprawy i zabieramy się do pracy.\nJak dostarczyć wtryski do naprawy?\nWiększość klientów wysyła wtryski do naprawy pocztą lub kurierem dzięki czemu kolejnego dnia są już w naszej firmie i możemy zabrać się za naprawę. Do paczki należy dołączyć kartkę z adresem zwrotnym i numerem kontaktowym lub formularz. Zadzwonimy na wskazany numer, gdy paczka do nas dotrze.\nZobacz, jak regenerujemy Twoje wtryskiwacze:\nDoświadczenie w pracy z najlepszymi\nChronimy dane Klientów i nie udostępniamy ich firmom zewnętrznym.\naby otrzymać darmową weryfikację części\nZapoznałem się z zasadami polityki prywatności i wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych.\nMasz problem z wtryskiwaczami? Prac\nW najnowszym filmie zapraszamy do n\nCitroen Xsara Picasso 1.6 HDi 80kW wtryskiwacz BOSCH 0445110188\nPeugeot Boxer 2.0 HDi 66kW wtryskiwacz Bosch 0445110076, 0445110062\nPeugeot 1,9 wtryskiwacz Bosch 445110075\n© 2018 Pracownia MielewczykWdrożenie Krzysztof Spilka


Mistrzostwa w akrobacji zakończone\nZakończyły się Mistrzostwa Świata w Akrobacji Samolotowej w klasie Advanced, które odbywały się na radomskim lotnisku. W zawodach wzięło udział 55 pilotów z 17 krajów.\nMimo utrudnień związanych z warunkami pogodowymi udało się rozegrać trzy konkurencje: pierwszy program dowolny (znany), dwa programy dowolne (nieznane).\nW pierwszym programie zwyciężył Rosjanin Vladimir Kotelnikov zdobywając 2732,41 punkty. Kolejne miejsca w tej konkurencji zajęli Amerykanin Craig Gifford zdobywając 2717,98 punkty i Rumun Andrei Mihai Serbu uzyskując 2688,24 punkty. W pierwszym programie najlepszym polakiem okazał się Piotr Szczepański zdobywając 2641,49 punkty. Uplasował się on na siódmym miejscu.\nW drugim programie mistrzostw (pierwszym nieznanym) zwyciężył Francuz Loic Lovicourt zdobywając 2523,02 punkty. Kolejne miejsce przypadło jego rodakowi Jean-Max Vautier, który zdobył 2486,04 punkty. Trzeci w tej konkurencji był Ukrainiec Valerii Nalyvaiko, który zdobył 2481,90 punkty. Najlepszym z polskich pilotów Adrian Szuman w tej konkurencji zajął 10 miejsce zdobywając 2390,26 punktów.\nW drugim programie nieznanym zwyciężył Francuz Thomas Libaud zdobywając 2650,18 punktów. Kolejne miejsce podobnie jak w poprzedniej konkurencji przypadło jego rodakowi Jean-Max Vautier, który zdobył 2573,67 punktów. Trzecie miejsce zdobył Belg Wim Soens zdobywając 2562,79 punktów. Najlepszym wśród polaków okazał się znów Adrian Szuman. Zdobył on 23 miejsce z 2350,40 punktami.\nW klasyfikacji ogólnej mistrzem świata został Francuz Loic Lovicourt który we wszystkich programach uzyskał 7671,40 punkty. Kolejne miejsce przypadło jego rodakowi Romain Vienne z 7663,11 punktami. Brązowy medal mistrzostw świata zdobył Belg Wim Soens z 7655,69 punktami. Adrian Szuman zdobył 7252,53 punktów co dało mu 17 miejsce.\nW klasyfikacji grupowej najlepiej wypadli Francuzi zdobywając ogółem 22827,63 punktów. Srebro przypadło dla Amerykanów, którzy w mistrzostwach zdobyli 22579,79 punktów. Brąz zdobył team z Rosji, który zdobył 22092,08 punktów. W 12 Mistrzostwach Świata w Akrobacji Samolotowej w klasie Advanced w klasyfikacji grupowej reprezentacja Polski uplasowała się na szóstej pozycji zdobywając 20946,97 punktów.


Różaniec Rodziców | Październik - nasz różańcowy miesiąc! Miesiąc Maryi Zwycięskiej!\nW październiku czcimy Maryję jako Matkę Bożą Zwycięską, tą która wyjedna nam łaskę zwycięstwa nad słabością, nad grzechem, nad trudnościami dnia codziennego i wspomoże w sytuacjach po ludzku beznadziejnych! W Październiku ma ze sobą całą rzesze świętych, o których chcemy pamiętać. To święta Teresa od Dzieciatka Jezus, która wskazuje drogę świętości w codziennym zmaganiu się ze sobą. To święci Aniołowie Stróżowie do których codziennie we wszystkich sprawach odwołujemy się o pomoc. Święty Franciszek i św. Siostra Faustyna, św. Teresa z Avilla i św. Jan Paweł II, to są postacie nam bardzo bliskie i z nich też możemy czerpać inspiracje do naszej różańcowej modlitwy za dzieci.\nW tym roku w trzecią niedzielę 17 października zaplanowano w wielu miastach Polski procesje różańcowe. Jako Różaniec Rodziców wspierajmy te inicjatywy i bądźmy aktywnymi ich uczestnikami w naszych miejscowościach – z naszym logo, z naszymi znakami. Oprócz tego jest wiele innych inicjatyw różańcowych i modlitewnych w Polsce, czy to lokalnych czy ogólnopolskich. Kolejna z nich to Zawierzenie Polski św. Józefowi, które ma się odbyć w sanktuarium kaliskim św. Józefa już 7 października. To znowu okazja do umocnienia naszych rodzin, a zwłaszcza wspierania w modlitwie i w życiu duchowym mężczyzn, ojców i braci!\nNasza modlitwa ma zawsze wymiar duchowy, ale powinna nas prowadzić w życiu do konkretnego działania. Zachęcamy do śledzenia strony internetowej: www.sercemzarodzina.pl oraz oglądania wszystkich wartościowych filmów na kanale YT: https://www.youtube.com/channel/UCzRXxJSUkWBt4zs7oS3tm7A Na początek polecamy pierwszy wykład o małżeństwie, z serii "Każdy może stworzyć szczęśliwą rodzinę" https://www.youtube.com/watch?v=H1CLMm0RXm8&t=785s\nPaździernik to zawsze miesiąc świadectwa o modlitwie różańcowej – najlepsze jest właśnie twoje świadectwo, bo to jednocześnie podziękowanie Bogu i Maryi za otrzymane łaski. To czas na refleksję – jak zostałem obdarowany, ja i moje dzieci, i jak wiele czasem jeszcze jest do zrobienia i do wymodlenia. Jak czytamy modlitwie nowenny do MB Oliwskiej Trud niech nie opóźnia naszych kroków bo Maryja jest Płomieniem rozpalającym serca wygasłe. Nadzieja jaką niesie ta modlitwa z Maryją zawieść nie może, nie wiemy kiedy i jak przyjdzie rozwiązanie, ocalenie – ale niezawodnie przyjdzie!\nNasze świadectwa – duże i małe – niech będą niesieniem tej nadziei dla innych, którzy tego potrzebują. Tak wiele serc rodzicielskich potrzebuje pomocy i wsparcia duchowego i gubią się. Odważmy się powiedzieć o tej formie modlitwy i bliskim i wszystkim których spotykamy. Zapraszamy wszystkich - zaproszenie jest dla KAŻDEGO.


Solidne naszyjniki ze srebra - Fotografia Sferyczna\nHome » Finanse » Hurtownie » Solidne naszyjniki ze srebra\nNasza firma od lat działa na rynku jako hurtownia biżuterii srebrnej. Oferujemy bardzo bogatą kolekcję produktów - począwszy od naszyjników, poprzez kolczyki, a skończywszy na różnego rodzaju pierścionkach. Wszystkie oferowane przez nas produkty jubilerskie charakteryzują się bardzo wysoką jakością - wiele z nich jest wykonanych ze srebra najwyższej próby. Stosujemy w codziennej pracy nowoczesne techniki wykonywania produktów jubilerskich, dlatego jesteśmy w stanie dostarczyć hurtowe ilości materiałów na zamówienie klientów. Zajmujemy się także grawerowaniem i dostosowywaniem niektórych parametrów naszych produktów do indywidualnych oczekiwań klientów. Nasza hurtownia biżuterii srebrnej gwarantuje najwyższą jakość produktów, potwierdzoną stosownymi certyfikatami. Regularnie wprowadzamy do oferty nowe kategorie produktów jubilerskich ze srebra - w tym ciekawe stylistycznie wisiorki dla kobiet, coraz bardziej popularne tzw. celebrytki, naszyjniki, bransoletki i wiele innych podobnych produktów.\nCzęść regionów w kraju ma naturalne predyspozycje do szybszego wzrostu gospodarczego. Ułatwia to centralne położenie i mała odległość do granicy kraju a co za tym idzie do rynków sąsiednich państw. Układ sieci komunikacyjnej pozwala na szybką dystrybucję dóbr i produktów. Aby jednak wejść na rynek ...


Mechanizmy w kinetyce chemicznej – cz.1 | Olimpiada Chemiczna\nMechanizmy w kinetyce chemicznej – cz.1\n4 sty 2019 Patryk Wiśniewski\t8 komentarzy\nZgodnie z Waszą prośbą, wrzucam posta, w którym postaram się trochę przybliżyć mechanizmy w kinetyce chemicznej.\nFakt, przesłanka, że może to być dla Was, zawodników idących za chwilę na II etap (ale to szybko mija!) ważne jest to, że ten element (zupełnie niezapowiedziany!) pojawił się teraz na I etapie. Dla mnie to ewidentna wskazówka, że mogą pytać o mechanizmy – najbardziej prawdopodobne, że będzie to miało związkiem z teorią (przybliżeniem) stanu stacjonarnego albo z rysowaniem bądź układaniem mechanizmu reakcji. W związku z tym, że teoria stanu stacjonarnego jest generalnie prostym zagadnieniem i do tego jest świetnie opisana w Atkinsie, to zajmiemy się tą drugą częścią.\nTo co to te mechanizmy w ogóle?\nJeżeli patrzymy na jakąkolwiek reakcję chemiczną, to zwykły rzut oka na substraty i produkty mówi nam tyle samo o tej reakcji, co zwykły rzut oka pod maską samochodu i to jeszcze w dodatku kiedy sami się na tym nie znamy i wiemy jedynie, gdzie wlewać płyn do spryskiwaczy. A więc słowem – mało nam to mówi!\nMechanizm natomiast, jest jakby rozebraniem całej reakcji na pojedyncze, najbardziej elementarne części, a więc niczym rozebranie silnika na pojedyncze części i śrubki, bo tylko tak nauczymy się w jaki sposób ten samochód właściwie jeździ.\nNależy pamiętać, że mechanizm jest jedynie hipotezą – propozycją, którą później należy udowodnić eksperymentalnie!\nWyobraźmy sobie sumaryczną reakcję :\nDo tej reakcji mamy dodatkowo mechanizm :\nA więc reakcję sumaryczną rozłożyliśmy na dwa etapy ukazujące mechanizm reakcji. Pojawiło się nowe indywiduum : , które definiujemy jako produkt pośredni – a więc taki związek, jon, rodnik, cokolwiek, co generalnie powstaje (reakcja 1), ale potem ostatecznie wchodzi w kolejną reakcję (reakcja 2) i takiego produktu pośredniego nie znajdziemy ani w produktach, ani w substratach reakcji sumarycznej, zatem łatwo taki produkt pośredni zidentyfikować (pomijając fakt, że jest to zazwyczaj jakaś ,,dziwna” cząsteczka tj. zwykle niestabilna, mocno reaktywna, np. jakiś karbokation, który pojawia się przy addycji HCl do propenu). Zerknijcie teraz na 55 edycja, II etap – Zadanie 3, podpunkt g)\nUdowadniając to, co napisałem powyżej, po dodaniu stronami obu etapów reakcji (1) + (2) otrzymamy :\nI faktycznie, po skróceniu po obu stronach otrzymujemy naszą sumaryczną reakcję. I widać, że po samym spojrzeniu na sumaryczną reakcję, trochę rzeczy może nam umknąć! Bo skąd mamy wtedy wiedzieć, że przez chwilę powstaje ? A czy to w ogóle ważne, skoro ostatecznie nie występuje w sumarycznym równaniu?\nJest to bardzo ważne 🙂 !\nZanim przejdziemy dalej, chciałbym powiedzieć o cząsteczkowości reakcji – jest to po prostu liczba (cyfra) , która mówi nam o tym, ile cząsteczek bierze udział w danej reakcji. Na naszym przykładzie powyżej, widzimy, że w reakcji (1) jest tylko jedna cząsteczka, zatem reakcja jest jednocząsteczkowa (monomolekularna), natomiast w reakcji (2) biorą udział dwie cząsteczki, zatem mowa o reakcji dwucząsteczkowej (bimolekularnej). Są możliwe jeszcze reakcje trzycząsteczkowe (trójcząsteczkowe), ale są już one bardzo rzadkie. Natomiast reakcje czterocząsteczkowe nie są w ogóle znane!!!\nDlaczego? Musimy sobie odpowiedzieć na podstawowe pytanie – czym właściwie jest reakcja chemiczna? Z punktu widzenia kinetyki, będzie to tzw. zderzenie efektywne pomiędzy reagującymi ze sobą cząsteczkami. A zderzenie efektywne, to takie, podczas którego cząsteczki są odpowiednio zorientowane (wiązanie powstaje w konkretnym miejscu, a nie gdziekolwiek) i jeszcze w dodatku pędzą na siebie z odpowiednią prędkością (energią), bo gdy ta energia będzie niewystarczająca to one się po prostu od siebie odbiją. Więc zajście reakcji to nie jest jakaś trywialna sprawa! Zatem teraz spróbujcie sobie sami wyobrazić, jakie jest prawdopodobieństwo, że cztery cząsteczki (czyli reakcja czterocząsteczkowa) zderzą się ze sobą w tym samym czasie, z odpowiednią prędkością i w odpowiednim ułożeniu przestrzennym, żeby zaskutkowało to zderzeniem efektywnym i powstał jakiś tam produkt? Dlatego właśnie takich reakcji nie znamy i z tego wszystkiego wynika dla Was ważny wniosek! Jeżeli będzie trzeba zaproponować mechanizm, to żaden etap (żadna reakcja elementarna) nie może mieć w sobie więcej niż trzy cząsteczki, a właściwie to powinniście się trzymać maksymalnie dwóch cząsteczek, ze względu na to, że reakcje o cząsteczkowości równej 3 są bardzo rzadkie!\nKolejna ważna rzecz, na której bazujecie w wyznaczaniu wyrażenia na równanie kinetyczne danej reakcji (co niemalże zawsze idzie w połączeniu z przybliżeniem stanu stacjonarnego). Skoro daną reakcję mamy rozpisaną na etapy, czyli tzw. reakcje elementarne (które są niczym nasze śrubki w samochodzie), to w takich przypadkach jest dla nas bardzo sympatycznie, ponieważ równanie kinetyczne (w sensie odpowiednie rzędy reakcji ze względu na każdy substrat) dla takiej reakcji podstawowej (elementarnej) jest zgodne z cząsteczkowością tej reakcji!\nZ pewnością z Atkinsa kojarzycie, kiedy zaczynaliście się w ogóle uczyć kinetyki, że dla przykładowej, pozornie prostej reakcji :\nrównanie kinetyczne na poziomie licealnym miałoby postać :\nA więc prosta sprawa – szybkość reakcji zależy jedynie od produktów i wprost proporcjonalnie do stężeń/ciśnień substratów, podniesionych do potęgi równej współczynnikowi stechiometrycznemu (a więc np. dla reakcji miałoby postać ). A potem w podręczniku okazuje sie, że równanie kinetyczne dla syntezy HBr (oczywiście nie uczymy się tego na pamięć 😀 ) wygląda następująco :\nA więc postać, której kompletnie się nie spodziewaliśmy! Co ciekawe, nie określamy tutaj całkowitego rzędu reakcji, ani też nie da się przypisać rzędu reakcji ze względu brom oraz kwas HBr (rzędy nieokreślone). Wniosek jest zatem taki, że faktycznie ,,nie mamy prawa” pisać sobie równania kinetycznego w oparciu o równanie sumaryczne, bo jak już wiemy, nic nam ono nie mówi o przebiegu reakcji (mechanizmie) = nie mamy pojęcia jak będzie wyglądać równanie kinetyczne.\nAle sytuacja, w której mamy już rozpisane wszystkie najprostsze, elementarne reakcje możemy już traktować według ,,schematu licealnego” , bo mamy przedstawioną daną reakcję elementarną na tacy, widzimy każdy produkt pośredni, wiemy dokładnie co oraz ile reaguje.\nOto trzy żelazne zasady, których należy się trzymać podczas układania mechanizmu reakcji :\nSuma reakcji elementarnych ma ostatecznie dać reakcję sumaryczną (tak jak u nas w przykładzie z ozonem, reakcja (1) oraz (2) czyli reakcje elementarne, po dodaniu do siebie stronami, a więc (substraty + substraty = produkty + produkty) dało po skróceniu reakcję przekształcania ozonu w tlen).\nTwoje rozpisane reakcje elementarne muszą być sensowne (co w praktyce oznacza raczej cząsteczkowość = 1 lub 2).\nTo mechanizm ma się zgadzać z doświadczalnie wyznaczonym równaniem kinetycznym, a nie odwrotnie!\nTutaj zadanie można powiedzieć również z zakresu chemii organicznej, w którym należało zaproponować mechanizm reakcji 52 edycja, II etap, zadanie 3 : część b\nWarto zwrócić uwagę na wykresy energetyczne opisujące reakcje, tutaj zajmiemy się reakcją najprostszego typu :\nPojawia nam się tutaj co jest oczywiście energią aktywacji.\nEnergia aktywacji ( ) – można to uznać za minimalną energię (kinetyczną), która jest potrzebna, aby zaszła dana reakcja. Jeśli tej bariery nie uda się przekroczyć, to dana reakcja nie zajdzie.\nPo lewej stronie wykresu mamy co oznacza tak naprawdę energię aktywacji dla reakcji ,,w prawo” , natomiast oznacza energię aktywacji dla reakcji ,,w lewo”. Zauważcie ważną rzecz (oj, może być takie zadanko!), że entalpia reakcji to różnica obu energii aktywacji a na tym wykresie będziemy mieć dodatnią wartość entalpii = reakcja endotermiczna . Mam nadzieję, że idąc na II etap posiadacie podstawową wiedzę z zakresu równowagi chemicznej oraz termochemii, może to być np. wykorzystane w wydaniu kinetycznym chociażby w Równanie Eyringa . Sama równowaga to mam nadzieję, że nie trzeba tłumaczyć, motyw ten wykorzystałem w próbnym I etapie, patrz : Zadanie 3\nEnergia w maksymalnym punkcie tego wykresu obrazuje energię stanu przejściowego, a więc bardzo delikatnego stanu, w którym mamy takie samo prawdopodobieństwo, że reakcja pójdzie w prawo i w lewo.\nZwróćcie też uwagę na działanie katalizatora – sprawia on, że osiągnięcie tego najtrudniejszego dla cząsteczek momentu (a więc przełamanie energii aktywacji) jest łatwiejsze, ponieważ energia aktywacji się obniża (,,szybciej wejdziemy pod górę”)!\nOstatnia rzecz, o której chciałbym dzisiaj wspomnieć to mechanizm reakcji rodnikowych (wolnorodnikowych). Gdybym miał startować w tym roku, nauczyłbym się tego mechanizmu (w sensie ogólnych jego zasad), ale wybór zostawiam Wam, bo teoretycznie jeszcze czegoś takiego nie wymagano.\nReakcje rodnikowe są po prostu przykładem reakcji łańcuchowych, a więc takich, w których produkt pośredni generuje (tworzy) kolejny produkt pośredni itd. Wyróżniamy następujące fazy tej reakcji :\ninicjacja = skoro inicjacja alkoholowa to rozpoczęcie picia alkoholu, to inicjacja reakcji rodnikowej to etap, w którym rozpoczynamy tworzenie rodników.\nprzykład Taka ,,reakcja” powinna Wam się wydawać dość nienaturalna (wymuszona) i faktycznie – żeby zaszła potrzebujemy ciepła (termoliza) bądź fotonów (fotoliza : ).\npropagacja – propagowanie ,,teorii” , że szczepionki są złe i autyzm itd. to propagowanie głupoty = roznoszenie głupoty, zatem propagacja w reakcji rodnikowej polega na generowaniu kolejnych rodników (roznoszeniu rodników)\nprzykład *celowo rozpisałem dwie cząsteczki osobno, żeby zwrócić uwagę na fakt, że jeden rodnik generuje tutaj dwa rodniki.\nhamowanie – etap, który niekoniecznie musi występować, a wręcz nie chcemy, żeby występował, bo poza tym, że utrudnia wyprowadzenie równania kinetycznego, to jak z nazwy się domyślamy, zmniejsza szybkość reakcji\nw powyższym przykładzie (który dotyczy sumarycznej reakcji syntezy bromowodoru : ) mamy sytuację, w której produkt ( ) już sobie fajnie powstał, a tu nagle się zużywa na tworzenie kolejnych rodników, dlatego ten etap będziemy wyróżniać jako hamowanie, bo zmniejsza się stężenie produktu.\ninhibicja – nie ukrywam, że dość łatwo to pomylić z hamowaniem. Chodzi tutaj o to, że powstałe rodniki (nośniki, propagatory łańcucha) są usuwane w jakiś dziwny sposób, np. obijając się o ściankę naczynia (więc dla nas bez sensu, bo nie zaskutkuje to powstaniem produktu), lub gdy utracimy ten rodnik przez reakcję z obcym reagentem (można myśleć o inihibicji jako o reakcjach pasożytniczych, a więc nic nie wnoszących, a jedynie działających negatywnie).\nterminacja – nie możemy tak w nieskończoność tworzyć tych rodników, w końcu trzeba je ,,skasować” i to jest właśnie etap, który nazywa się terminacją.\nZ pewnością chciałbym zwrócić jeszcze Waszą uwagę na mechanizm Lindemanna, może się to pojawić.\nJest on używany (nie jest to co prawda jedyna możliwość, bo tych mechanizmów imiennych jest jeszcze cała masa, ale jakby coś takiego miało się pojawić, to pewnie Lindemann) dla reakcje typu czyli substrat A przechodzi w jakiś produkt/y P. Wydawałoby się, że to jakaś reakcja jednocząsteczkowa, ale niekoniecznie tak musi być :\no stałych odpowiednio w przód i tył\nM to może być dowolna cząsteczka (nawet taka sama jak A) i możemy sobie ją tak potraktować jako taką sprężynkę, która wzbudza energetycznie substrat A, co zapisujemy jako A*\nSzybkość tworzenia produktu P wynosi :\nZ przybliżenia stanu stacjonarnego można wyznaczyć stężenie produktu pośredniego :\nI podstawiając to do równania na szybkość tworzenia P :\nPrzykłady do przećwiczenia wyprowadzania równań kinetycznych :\nWrzucam kilka zadań na przećwiczenie wyprowadzania równania kinetycznego na podstawie zaproponowanego mechanizmu reakcji (UWAGA – reakcje sumaryczną należy samemu zapisać!) :\nOdpowiedź : lub gdy założyć, że to otrzymujemy :\n, stałe odpowiednio w przód i w tył :\nOdpowiedź : gdzie\n*Jeżeli w tym zadaniu używałeś/aś przybliżenia stanu stacjonarnego, to powinno wyjść : . Jakie wtedy należy przyjąć założenie ( i czy jest ono słuszne?), aby to równanie sprowadziło się do tej postaci powyżej?\nOdpowiedź : . Warunek ten jest słuszny, ponieważ , bo pierwsza reakcja jest szybka, a druga wolna.\nPrzykład 3 (użyj przybliżenia stanu stacjonarnego) :\nOdpowiedź : , a zakładając, że otrzymamy ostatecznie\nPrzykład 4 (załóż, że I etap jest w stanie równowagi, opisywany stałą K) :\nWskazówka : najłatwiej szybkość wyrazić za pomocą chloru tj. . Zwróćcie uwagę na stechiometrię sumarycznej reakcji!! Bardzo podobny motyw był tutaj : 55 edycja, FW – 4B\nOdpowiedź : gdzie K to stała równowagi dla pierwszej reakcji.\nCzęść druga niebawem (chyba, że nie wyrobie się z tworzeniem próbnego II etapu, wtedy zostawimy to na ostatni tydzień). Będzie ona dotyczyć kinetycznych aspektów reakcji organicznych.\nchemicznakinetyka olchemkinetyka olimpiadamechanizm lindemannamechanizm rodnikowymechanizmy kinetykamechanizmy reakcji chemicznycholchemolimpiadaolimpiada chemicznastan stacjonarnyteoria stanu stacjonarnego\nPoprzedni wpisZadanie B3 oraz B10 – część obliczeniowaNastępny wpisKrótkie zadanie z chemii kryształów\n8 myśli w temacie “Mechanizmy w kinetyce chemicznej – cz.1”\n4 sty 2019 o 7:56 pm\nSkąd się wzięło k3 we wzorze na stężenie stanu pośredniego ?\n4 sty 2019 o 8:11 pm\nA który przykład?\n4 sty 2019 o 9:44 pm\nW tekście a->p jak obliczasz a*\n5 sty 2019 o 10:32 am\nJest to produkt pośredni i możemy ze względu na niego zastosować przybliżenie stanu stacjonarnego – odsyłam do Atkinsa.\n5 sty 2019 o 8:46 pm\nW przykładzie 4 (równanie 2) chyba brakuje dwójki przed chlorem (drobny szczegół). Wydaje mi się, że w przykładzie 2 przedstawiony mechanizm utleniania tlenku azotu(II) jest inny niż w Atkinsie (w nim produktem pośrednim tej reakcji jest N2O2, a tu jest NO3 (jak przy rozkładzie tlenku azotu(V)), chyba, że tak też może być i jest to jakiś mechanizm alternatywny?\n5 sty 2019 o 10:00 pm\nBilans jest ok – bo tam jest NO2Cl w substratach, więc atomy chloru się zgadzają. Do jednej reakcji może być zaproponowanie wiele różnych ścieżek mechanistycznych, także na zawodach możesz dostać jeszcze inny mechanizm tej reakcji 🙂\n5 sty 2019 o 10:57 pm\nAha, to dzięki za wyjaśnienie, bo myślałem, że jest to jakoś udowodnione jak wyglądają produkty pośrednie danej reakcji jak np. w organicznej. Co do tej dwójki, to sorki, po prostu źle sobie do zeszytu polecenie przepisałem i nie sprawdziłem.\n5 sty 2019 o 11:31 pm\nNie ma problemu – w razie czego wciąż czekam na wiadomość na fb 🙂


Taksówkarze zablokowali Wrocław » Radio Gra Wrocław - Moje Miasto Moje Radio • Wrocław 95,1 FM\nData: 5 czerwca 2017 / 12:41 Facebook\n– W styczniu tego roku taksówkarze złożyli na ręce wojewody petycję w sprawie zmiany przepisów. Nie doczekali się odpowiedzi. Przekazaliśmy dokument jeszcze raz i tym razem oczekujemy reakcji – mówi rzecznik protestu taksówkarzy we Wrocławiu Aleksandra Woźniczka.\n– Dzisiejsza akcja to dla nas wielki sukces – dodaje Aleksandra Woźniczka.\nJeżeli dzisiejszy protest nie przyniesie efektów. Będziemy walczyć dalej – zapowiadają organizatorzy akcji.\nSami kierowcy mówią wprost – to nielegalna konkurencja.\nTaksówkarze protestowali nie tylko we Wrocławiu – większa akcja odbyła się między innymi w Warszawie.\nJako Uber chcemy wprawiać polskie miasta w ruch i łączyć ludzi oferując im możliwość przemieszczania się za pomocą jednego kliknięcia w bezpieczny, godny zaufania i niedrogi sposób. Miejska mobilność ulega dynamicznym zmianom na całym świecie – rośnie liczba konsumentów, którzy wybierają innowacyjne, przejrzyste usługi oparte o nowe technologie – z aplikacji korzysta już ponad 1 milion Polaków. Na rynku jest miejsce na współistnienie obu rozwiązań – możliwość wyboru środka transportu w zależności od potrzeb i preferencji mieszkańców jest czynnikiem wpływającym na jakość życia we współczesnych miastach.\nDolny Śląsk informacje z Wrocławia kierowcy komunikacja protest taksówkarzy taksówkarze taksówki UBER utrudnienia w ruchu Wrocław


Kolejni uczniowie dowiadują się o najgorszym. Rodzice są bezradni, nauczyciele rozkładają ręce | Pikio\nKolejni uczniowie dowiadują się o najgorszym. Rodzice są bezradni, nauczyciele rozkładają ręce\nunsplash.com Shubham Sharan\nKolejni uczniowie poznają fatalne informacje. Długo mieli nadzieję tego uniknąć, ale niestety, wiele wskazuje na to, że już nic się nie da zrobić. Rodzice i nauczyciele rozkładają ręce.\nUczniowie każdego dnia muszą mierzyć się z wielkim wyzwaniem. Na początku była nim edukacja zdalna i dobrnięcie do końca roku w takim trybie, później przekładane egzaminy, aż w końcu naszedł czas na rozpoczęcie kolejnego roku szkolnego, który jak dotąd, w większości placówek, przebiega w trybie stacjonarnym. Zarówno starsze, jak i młodsze dzieci musiały dostosować się do panujących w szkołach zasad, wynikających z epidemii koronawirusa. Teraz na wielu z nich spada kolejny dramat.\nKolejni uczniowie poznają fatalne informacje\nZ dnia na dzień coraz trudniej przewidzieć, jak będzie wyglądały każdy kolejny tydzień - obostrzenia zmieniają się nieustannie, a koronawirus tylko przybiera na sile. Rząd decyduje się działać lokalnie, dlatego w każdym regionie panują nieco inne restrykcje. Wciąż jednak, już od kilku tygodni, obowiązuje zakaz zgromadzeń większych, niż 150 osób (w strefie czerwonej i żółtej ten przepis został zmieniony). Tymczasem maturzyści coraz bliżsi są najbardziej wyczekiwanego prze nich wieczoru, czyli balu studniówkowego.\nZaczynają więc pojawiać się pytania, czy w ogóle będzie możliwe jego zorganizowanie, bo w końcu biorą w nim udział nie tylko uczniowie, ale też ich osoby towarzyszące, co daje łącznie kilkaset osób. Niestety, coraz więcej szkół decyduje się na rezygnację ze studniówki. Z najnowszych doniesień Wirtualnej Polski wynika, że taka właśnie decyzja zapadła ostródzkim liceum.\n- U nas studniówka się nie odbędzie. To decyzja rodziców powołanych do organizacji studniówki i nauczycieli. Z jednej strony nie dziwię się, że ją odwołano, ale z drugiej strony wszyscy uczniowie mijają się na wąskich korytarzach. Część jest bez maseczek i nikt nie dba o zachowanie zasad bezpieczeństwa. Natomiast, jeśli ma być impreza, to nagle wszyscy przypominają sobie o koronawirusie - relacjonuje w rozmowie z WP uczennica tamtejszej szkoły. Maturzystka nie kryje, że przyszłym absolwentom zależało na wyprawieniu studniówki.\n18-latka zdradziła również, że niektórzy uczniowie planują zorganizować "alternatywną studniówkę" na własną rękę, wynajmując ze znajomymi domek w lesie. Choć wielu uczniów popiera rezygnację z balu, niektórzy, zarówno pedagodzy, jak i rodzice, mają wątpliwości, co do takiej decyzji. Tłumaczą bowiem, że w czasie lekcji uczniowie nie noszą maseczek, nie zachowują dystansu, co przecież również stanowi dla wszystkich zagrożenie.


Purpuryt - surowy naszyjnik - Biżuteria - DecoBazaar\nDecoBazaar > Biżuteria > Naszyjniki > Purpuryt - surowy naszyjnik (nr 5610919)\nPURPURYT - SUROWY NASZYJNIK\nnaszyjnik z surowego purpurytu (kamień z Namibii) oprawionego w ocynowaną miedz.\ndługość wisiora 5,3m. szerokość 3,3cm.\nłańcuszek z oksydowanej miedzi z zapięciem z oksydowanego srebra o długości 65cm\nPERŁA - KRĄŻEK -KOLCZYKI\nCZERWONY KWIATUSZEK - NASZYJNIK\nFIOLET, RÓŻ I FUKSJA - NASZYJNIK.\nLABRADORYTOWY PROPORCZYK - NASZYJNIK\nGRAPES - LATTE & BLACK.


W Gołdapi odbędzie się dziś wyjątkowy spektakl muzyczny : Radio Olsztyn\nMazurskie Tężnie Solankowe w Gołdapi. Fot. Łukasz Węglewski\nNa scenie plenerowej Mazurskich Tężni Solankowych w Gołdapi będzie można zobaczyć spektakl muzyczny „Projekt Arboterum – Powrót 2021”.\nJego inspiracją były zapomniane pieśni i tańce terenów wiejskich dawnej Rzeczypospolitej. Część z nich została spisana przez wybitnych etnografów, takich jak Oscar Kolberg, a inne zachowały się przekazywane z pokolenia na pokolenia – mówi Jacek Górski – scenarzysta i producent spektaklu.\nTo są utwory, które odnajdujemy w starych nagraniach, między innymi też w Radio Olsztyn, które stanowią dla nas inspirację.\nWykonawcą i dyrektorem artystycznym Projektu Arboretum jest Ola Turkiewicz, polsko-kanadyjska kompozytorka, wokalistka i animatorka kultury. Na scenie towarzyszyć jej będzie zespół wybitnych jazzowych, etnicznych i klasycznych muzyków sesyjnych .\nSpektakl „Projekt Arboterum – Powrót 2021” na scenie plenerowej Mazurskich Tężni Solankowych w Gołdapi rozpocznie się o godz. 19. Wydarzeniu patronuje Radio Olsztyn.\nUzdrowisko w Gołdapi rozwija się. Wkrótce powstaną nowe inwestycje Uzdrowisko Gołdap rozbudowuje się. Podpisano umowę na kolejne inwestycje w dzielnicy […]\nWięcej w spektakl, Gołdap, tężnie\nCBA rozpoczęło kontrolę budowy zakładu przyrodoleczniczego w Gołdapi\nCentralne Biuro Antykorupcyjne rozpoczęło kontrolę budowy zakładu przyrodoleczniczego w Gołdapi. Kontrolę zgodności z prawem decyzji o przygotowaniu, rozpoczęciu i realizacji budowy obiektu prowadzą agenci z białostockiej...


Przed burzą był ogień - "Life is Strange: Before the Storm" [recenzja] - Głos Kultury\nGry / Gry video / Recenzje\nautor: Michał Bębenek · 27 lutego 2018\nBefore the Storm to, jak sam tytuł wskazuje, prequel jednej z najlepszych gier ostatnich lat – Life is Strange. Cofamy się w czasie (chociaż tym razem nie dane nam będzie tego czasu kontrolować) do miasteczka Arcadia Bay, około trzy lata przed wydarzeniami znanymi z części pierwszej. Co więcej, Max Caulfield jest tutaj wielką nieobecną, a my w swoje ręce dzierżące pada dostajemy szesnastoletnią Chloe Price – doskonale nam znaną najlepszą przyjaciółkę Max, wokół której kręci się główny wątek Life is Strange.\nPrequel, na który tym razem składają się zaledwie trzy odcinki, zaczyna się w chyba najgorszym momencie życia Chloe – jej ojciec nie żyje, Max wyjechała i nie ma czasu nawet odpisać na SMS-a, a matka zaczyna spotykać się z Davidem – byłym żołnierzem, aktualnie szukającym pracy. Prolog pierwszego epizodu, zatytułowanego Awake, doskonale wprowadza nas w klimat: ciemna noc, zakapturzona postać stojąca na torach i nadjeżdżający w jej kierunku pociąg. Z uśmiechem na ustach, w ostatniej chwili postać schodzi z drogi zbliżającej się lokomotywy, zdejmuje kaptur i oczywiście jest to Chloe. Od tego momentu możemy już kierować jej krokami, udając się (wbrew woli matki) na koncert rockowego zespołu Firewalk, odbywającego się w dość szemranym lokalu.\nChloe jednak nie jest jeszcze tą samą dziewczyną, którą poznaliśmy w Life is Strange. Szesnastoletnia bohaterka jest na początku drogi prowadzącej do nieustraszonej niebieskowłosej punkówy i dopiero zaczyna się buntować. Jej włosy nadal mają naturalny kolor, a dziewczyna czuje się samotna i opuszczona. Każdego dnia pisze niewysłane listy do Max, opisując w nich swoje życie (swoją drogą Max okazuje się wyjątkowo beznadziejną przyjaciółką), ma coraz większe problemy w szkole, gdzie prawie nikt jej nie lubi (lub nie wie, jak rozmawiać z „tą dziewczyną, która straciła ojca”), a w domu, gdzie coraz częściej zaczyna pojawiać się nowy facet matki, wcale nie jest lepiej. Chloe kompensuje sobie to wszystko, wagarując, wymykając się z domu nocami i chodząc na koncerty. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy w czasie koncertu z prologu, bohaterka zaczepiana przez lokalnych zakapiorów zostaje niespodziewanie uratowana przez piękną i niezwykle popularną dziewczynę ze swojej szkoły – Rachel Amber.\nBefore the Storm to właściwie geneza przyjaźni Chloe i Rachel, która z czasem przeradza się w coś więcej niż zwykła przyjaźń. Twórcy nie idą jednak na łatwiznę i fabuła gry nie ma nic wspólnego z Panem Jeffersonem i tragicznym końcem, jaki czeka Rachel. Intryga zawiązuje się wokół zupełnie innego tematu, zawierającego co prawda w sobie wątek kryminalny, który jednak nie dominuje scenariusza. Ten bowiem przede wszystkim skupia się na rodzącej się relacji pomiędzy dwiema, z pozoru zupełnie różnymi, dziewczynami. Kolejne odcinki coraz bardziej zacieśniają więzy między nimi, a my w tym czasie możemy dobrze poznać Rachel, która w poprzedniej części była tylko twarzą na ulotkach o zaginionej osobie. Zdążymy ją nawet bardzo polubić i zrozumieć, dlaczego wywarła aż takie wrażenie na Chloe, dla której była tak ważną osobą. Tym bardziej smuci fakt, że wiemy, jaki koniec czeka Rachel Amber.\nJednak czy rzeczywiście widzimy tutaj prawdziwą twarz Rachel? Chciałoby się w to wierzyć, lecz w świetle faktów znanych z poprzedniej, dziejącej się później części, wiemy, że dziewczyna wcale nie była taka święta. Trudno powiedzieć czy pogrywała sobie z Chloe i wykorzystywała jej uczucia, aby osiągnąć swój cel, ale na pewno wiadomo, że później spotykała się i wyznawała miłość jeszcze co najmniej trzem osobom. Nie sposób nie zauważyć oczywistej inspiracji: Rachel Amber to taka Laura Palmer z Miasteczka Twin Peaks – piękna, powszechnie lubiana i popularna dziewczyna, która ma swoje mroczne tajemnice. Tym samym Before the Storm jest growym odpowiednikiem Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną (wystarczy zresztą spojrzeć na nazwę zespołu, którego koncert rozpoczyna rozgrywkę, żeby upewnić się w tym przekonaniu), tylko nieco mniej mrocznym oraz z mniejszą ilością seksu i narkotyków.\nOczywiście skoro w Before the Storm nie ma Max, to nie ma tutaj też żadnych wątków paranormalnych (już nie cofniecie sobie czasu, kiedy dialog pójdzie nie po Waszej myśli), jednak wcale nie zmniejsza to grywalności. Zamiast tego, specjalną zdolnością Chloe są pyskówki – pojedynki słowne, w które dziewczyna wchodzi, aby osiągnąć swój cel (np. wejście do klubu strzeżonego przez nieugiętego bramkarza). Jeśli znacie cięty język bohaterki, zapewne domyślacie się, że wygrywanie takiej pyskówki to świetna zabawa. Również w inny sposób zdobywa się osiągnięcia – w Life is Strange Max robiła zdjęcia polaroidem, z kolei w Before the Storm Chloe maluje graffiti swoim nieodłącznym czarnym markerem, a wyszukiwanie miejsc, w których może to zrobić, stanowi dodatkowe wyzwanie. Nie sposób nie porównać też oprawy muzycznej obu części. W „jedynce” dostaliśmy naprawdę świetną i klimatyczną ścieżkę dźwiękową, za którą w dużej mierze odpowiadał Jonathan Morali (Syd Matters). Tutaj tę rolę przejmuje brytyjski zespół Daughter, który wywiązuje się z tego zadania celująco. Ich kompozycje świetnie budują atmosferę i zostają w głowie jeszcze długo po zakończeniu gry.\nWydanie Life is Strange: Before the Storm było ze strony Square Enix nieco ryzykownym posunięciem – dość krótki prequel, zamiast wyczekiwanego przez wszystkich sequela, wydawał się produktem wypuszczonym na przeczekanie. Również fakt, że za stworzenie gry nie odpowiadało już studio Dontnod (obecnie zajęte projektem Vampyr), tylko Deck Nine, nie pomagał w pozytywnym nastawieniu do tego tytułu. Jakby tego było mało, Chloe z Before the Storm przemawia innym głosem niż „oryginalna” Chloe z Life is Strange (co wynikało z trwającego akurat strajku aktorów). Na szczęście gotowy produkt rozwiał wszystkie wątpliwości. Deck Nine udźwignęło ciężar miasteczka Arcadia Bay, a głos Chloe, mimo że brzmi nieco inaczej, jest dobrany bardzo dobrze. No i, co najważniejsze, sama historia jest wciągająca i miejscami wzruszająca prawie tak, jak jej dalszy ciąg (a ostatnia scena epilogu na pewno zaciśnie Wam gardło). Mimo tylko trzech odcinków, gra nie sprawia wcale wrażenia za krótkiej i dla fanów Life is Strange jest to pozycja obowiązkowa.\nA dla tych, którzy nie mogą pogodzić się, że to koniec historii, Deck Nine przygotowało niespodziankę, bowiem już w marcu otrzymamy bonusowy epizod, zatytułowany Farewell, będący prequelem prequela. W tym pojedynczym odcinku znów będziemy mieli okazję zagrać jako Max i najprawdopodobniej poznamy okoliczności pożegnania dziewczyn przed tym, jak Max wyjechała z Arcadia Bay. Twórcy zapowiadają też, że będzie to niestety ostatnie spotkanie z Max i Chloe, co pozwala snuć przypuszczenia, że ewentualna kolejna część opowiadać będzie o zupełnie nowych bohaterach.\nFot.: Square Enix, Deck Nine Games\nWielogłosem o…: “Life is Strange.…\nTagi: Arcadia BayBefore the StormChloe PriceDaughterDeck NineDontnod EntertainmentepizodyFirewalkgra videoLaura PalmerLife is StrangeLife is Strange: Before the StormMax CaulfieldprequelRachel AmberrecenzjaSquare EnixTwin PeaksTwin Peaks: Ogniu krocz ze mną\nNastępny artykuł Co jest grane #119\nPoprzedni artykuł 24. edycja Wiosny Filmów już w kwietniu!