Goodbye Days - Zentner Jeff | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nGoodbye Days (okładka miękka)\nZentner Jeff Książki | okładka miękka\nWymiary produktu [mm]: 135 x 40 x 200\nWłaśnie zrecenzowałem Goodbye Days\n„Gdzie jesteście, chłopaki? Odpiszcie.” Naciskając „wyślij”, Carver Briggs nie miał pojęcia, że jego SMS wywoła łańcuch reakcji, które doprowadzą do tragicznej śmierci Marsa, ...\n26-06-2018 o godz 12:34 Anonim dodał recenzję:\nKiedy Carver Briggs wysyła SMS do swoich trzech najlepszych przyjaciół, nie zdaje sobie sprawy, że może to mieć koszmarne skutki. Jego przyjaciele giną w wypadku samochodowym, a Carver czuje, że to wszystko jego wina. Nie tylko on tak sądzi. Ojciec jednego z przyjaciół grozi mu więzieniem, a Carver nie ma pojęcia, co zrobić. Siedemnastolatek zmaga się nie tylko z oskarżeniami innych, ale także z własnymi uczuciami. Jak ma teraz normalnie żyć, kiedy wie, że obok nie ma osób, które były dla niego kimś naprawdę wyjątkowym i ważnym? Dzisiejszy świat literatury obfituje w ogromną ilość powieści młodzieżowych. Nie ukrywajmy - większość to lekka lektura dla odprężenia i odmóżdżenia, bardzo rzadko niosąca ze sobą jakieś wartości. Ta pozycja wyłamuje się swoją niekonwencjonalnością. Często czytamy o pierwszych miłościach, problemach czy przyjaźniach. Książka Zetnera opowiada jednak o czymś innym. Jak, zaczynając tak naprawdę życie, pogodzić się z ogromną stratą i mimo tego, iść dalej do przodu? Chyba nikt o tym nie myśli, póki życie go do tego nie zmusi. Ciężko jest nawet pomyśleć, co byśmy zrobili, gdyby nasi bliscy tak po prostu zniknęli. Czasem nie zdajemy sobie sprawy, jak wielkie szczęście mamy, póki go nie zabraknie. Ta pozycja to historia, która nas zasmuci, ale czytając ostatnie zdanie mimowolnie się uśmiechniemy. Książka mądra, zabawna i pełna prawdziwych wartości. Uniwersalna i napisana językiem młodzieżowym. Myślę, że naprawdę warto się z nią zapoznać i przekonać się samemu, jak niesamowicie prawdziwa jest to powieść.\n25-02-2018 o godz 21:40 Anonim dodał recenzję:\nJak zareagowalibyście, gdyby ktoś zaproponował Wam książkę YA napisaną przez Panią oficer marynarki wojennej, specjalistkę od broni rakietowej? W dodatku historia ma zachwycić czytelników serii „Selekcja”, znanej jako „Rywalki”. Stawiając te dwa fakty obok siebie, stwierdziłam, że Erin Beaty zaserwuje z lekka odgrzanego kotleta, lecz raz kozie śmierć. Od czasu do czasu lubię sięgnąć po Kopciuszkowe historie, opowiadające jak dziewczyna z niższych warstw społecznych odnajduje tego jedynego, od razu odnajduje się w obcym środowisku, podbijając serca wszystkich dokoła, a po pokonaniu paru przeszkód wszyscy bawią się na weselu rzeczonej pary. Ale… Kochani, Sage Fowler, mimo zapowiedzi, nie jest Ameriką. Jest inteligentną, zuchwałą młodą kobietą, ciekawą świata, buntującą się przeciwko postrzeganiu kobiet, jako pokornych maszyn do produkowania dziedziców, żądną wiedzy i przygód. Wbrew kowenansom wychowana przez ojca, jest żywym przykładem, że czasami system zawodzi, lecz przez to, nie mogąca znaleźć swojego miejsca w świecie, odstająca od każdej z grup społecznych. W końcu, z winy niewyparzonego języka oraz dzięki organicznej niechęci do zamążpójścia, ląduje jako stażystka u swatki Darnessy Rodelle, w najgorętszym okresie przygotowań do Concordium – uroczystych, publicznego zaręczyn reprezentantek z każdego regionu. Wydawałoby się, że nie istnieje dla niej gorsze miejsce na ziemi. Jednak podczas podróży nieustannie ćwiczy swą pamięć, zmysł obserwacji i dowiaduje się, jak małżeństwa pozwalają zachować delikatną pajęczynę równowagi w państwie. Lecz czymże byłaby wyprawa bez przygód! Autorka umiejętnie wprowadza na scenę towarzyszących pannom członków eskorty, antagonistę, który nie zawaha się dopiąć swoich celów, Kimsarów zmierzających w niewidomych celach ku wrogim ziemiom i słodkiego pazia, który podbije Wasze serca. Plus napotkacie zagadkę: kto jest kim w armii – może Wam uda się rozwiązać szybciej niż mnie :) Opis na tylnej okładce zupełnie nie przygotował mnie na to co dostałam. Spodziewałam się słodkiej, cukierkowato-pudrowej opowiastki, a dostałam świetnie dopracowany utwór. Bohaterowie są z krwi i kości – zwyczajni, skrywający swoje tajemnice i rany, lecz potrafiący jednocześnie cieszyć się chwilą. Silni, lecz przeżywający wyrzuty sumienia czy ból straty lub zawiedzionego zaufania. Nawet Ci, wydawałoby się źli do szpiku kości, troszczą się o swoich pobratymców czy zachwycają się poezją. Pozostała mi w głowie jedna myśl: „Każdy gra w życiu wiele różnych ról, ale to nie znaczy, że wszystkie są kłamstwem” Nic nie jest czarno-białe, ludzie są ludźmi, z wyraźnie nakreślonym portretem psychologicznym i to niezmiernie urzekło mnie w tej opowieści. Szczególnie silna kobieca postać, która nie czeka, aż z tarapatów wyciągnie ją mężczyzna, lecz radzi sobie sama lub potrafi skutecznie dyskutować, podsuwać dobre pomysły, przynajmniej dopóki nie ucierpi jej zraniona duma. Plus mogę podpisać się pod słowami Sage: „Ponieważ wolałabym popełnić błąd, niż pozwolić innym decydować o moim losie. (…) A uwierz, jestem świetna w popełnianiu błędów.” Niewątpliwą zaletą książki jest logiczna, konkretna i spójna akcja. Nie zauważyłam zapychaczy, niewinny wydawałoby się spacer lub zatopienie się w lekturze prowadzi do spotkania lub płynnie łączy się z kolejnymi wydarzeniami. Jednocześnie autorka zastawia na nas pułapki, sprawdzając, czy dobre oceniamy bohaterów i czy uda się jej wyprowadzić Czytelnika w pole. Tak dobrze napisanej książki dla młodzieży dawno nie miałam w rękach. Wątek polityczny i romantyczny, również zostały umiejętnie wpisane w całość, komponując się z pozostałymi historiami, nie tworząc dysonansów w idealnie wyważonych proporcjach. Jedyny zarzut mam do zakończenia – mimo swej nieoczywistości, smutku wymieszanego z radością i lekkiego szoku uważam, że był lekko przesłodzony. Podsumowując, jeżeli chcecie przeczytać świetną książkę z wątkiem historyczno-politycznym, która wciągnie Was po uszy i nie wypuści do (prawie) samego końca polecam z całego serca! Dodatkowo intensywna czerwień zdobiąca okładkę może doskonale współgrać z ozdobami świątecznymi, więc czemu by nie zaprosić jej do domu i ułożyć pod choinką? Uprzedzam tylko lojalnie, że drugi tom wychodzi w oryginale(!) dopiero w maju…\n12-01-2018 o godz 01:40 KobieceRecenzje365 dodał recenzję:\n„Ta książka najpierw Was przygnębi, potem pocieszy, a z całą pewnością odmieni!” Czy jeden sms może zmienić wszystko? „Gdzie jesteście, chłopaki? Odpiszcie.” Naciskając „wyślij”, Carver Briggs nie miał pojęcia, że jego SMS wywoła łańcuch reakcji, które doprowadzą do tragicznej śmierci Marsa, Eliego i Blake’a. Carver jest załamany i przerażony, nie dość że stracił trzech najbliższych przyjaciół, to jeszcze grozi mu wizja więzienia, ponieważ ojciec jednego z nich, wpływowy sędzia, kieruje sprawę do prokuratury. Carver, w wieku swych siedemnastu lat, staje się niespodziewanie ekspertem od pogrzebów. Trzy w ciągu tygodnia. Na każdym oprócz bólu przeżywa odrzucenie i potępienie ze strony rówieśników. A wszystko to w przededniu nowego roku szkolnego… Jedynymi bratnimi duszami są starsza siostra, Georgia, oraz dziewczyna Blake’a. Była dziewczyna, bo Blake’a już nie ma…" Jeff Zentner mieszka i pracuje w Nashville, w stanie Tennessee. Już od najmłodszych lat ciągnęło go do literatury i jako dziecko przesiadywał w bibliotece aż do jej zamknięcia, a w czasie nauki w szkole średniej i podczas studiów pracował w księgarniach. Jego książkę „Król węży” wyróżniono nagrodą William C. Morris Award, przyznawaną debiutanckim powieściom YA. Kurczę, bardzo rzadko zdarza się mi, że nie wiem co napisać w recenzji, ale po przeczytaniu „Goodbye Days” czuję się jakby przejechał po mnie stukilowy walec, składający się z samych emocji i naprawdę strasznie ciężko zebrać mi myśli. Do tej pory nie znałam twórczości tego autora, a wiem, że ma on na swoim literackim koncie jeszcze jedną książkę, którą na pewno przeczytam, bo twórczość tak zdolnych autorów trzeba czytać i chłonąć. „Goodbye Days” to powieść bardzo, ale to bardzo emocjonująca, momentami przytłaczająca i wzruszająca. Nie wstydzę się przyznać, że wylałam podczas jej czytania wiele łez, łez, których nie potrafiłam powstrzymać, bo niejednokrotnie moje serce ściskało się z bólu. Ale czy można czytać o śmierci przyjaciół i się nie wzruszyć? Czy można nie płakać, gdy czyta się, o tak ogromnej tragedii? Uwierzcie mi, że się nie da. Jeden sms zmienił życie głównego bohatera, Carver musiał żyć z poczuciem winy, nie raz doświadczając potępienia ze strony rówieśników. Autor w swojej książce poruszył naprawdę kontrowersyjny temat, a tym samym zmusił mnie, bym sama zdecydowała o tym, czy siedemnastoletni Carver ponosił winę za śmierć trójki swoich przyjaciół... Książka ta wywarła na mnie ogromne wrażenie i skłoniła do wielu refleksji. Na pewno nie jest to powieść dla każdego, bo nie każdy odnajdzie w niej prawdziwy sens. Nie jest napisana zbyt lekko, jest w niej dużo opisów, dużo przemyśleń, ale czyta się ją bardzo szybko. Sama odłożyłam ją na półkę dopiero wtedy, gdy dotarłam do ostatniej strony, ale po prostu nie mogłam inaczej, bo ta smutna historia usiana dziesiątkami emocji, trafiła w głąb mojej duszy. Jeff Zentner napisał książkę niebanalną, niezwykle dojrzałą z ogromnie trudnym tematem do uniesienia. Na pewno nie jest ona skierowana tylko dla młodzieży, bo ja jako dorosła osoba wiele się z niej nauczyłam. Autor uświadomił mi, że każdy czyn, każda decyzja, czy każde nasze działanie skutkują konsekwencjami, nie zawsze tymi dobrymi i że za wszystko trzeba ponosić odpowiedzialność, bez znaczenia czy ma się tylko naście, czy kilkadziesiąt lat. To mądra i prawdziwa książka, o życiu, którego nigdy nie da się przewidzieć i o tragedii, która może dotknąć każdego z nas. Autor pokazuje także, jak z tak ogromną tragedią można sobie radzić i jak wybaczać innym, a przede wszystkim sobie. Polecam osobom, które lubią niebanalne i prawdziwe do bólu historie. Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Jaguar.\n05-01-2018 o godz 00:40 Książki według Wiktorii dodał recenzję:\nhttps://ksiazki-wiktorii2.blogspot.com "Goodbye days" zaintrygowało mnie samym opisem, nie potrzebowałam niczego więcej, bez wahania chwyciłam ją do ręki i zaczęłam czytać. Po skończeniu nie za bardzo wiedziałam, co się stało. Zapowiadało się ciekawie i emocjonalnie, ale koniec końców skończyło się na tym, że nie potrafiłam przez tę pozycję przebrnąć. Nie powiem, sam zarys fabuły jest intrygujący i można było to napisać w naprawdę zniewalający sposób, jednak to wykonanie pozostawia wiele do życzenia. Powieść, jako całokształt nie jest zła, ma swoje plusy jak na przykład ciekawa okładka, jednak zdecydowanie sama oprawa nie potrafi zniwelować minusów, które mi skutecznie utrudniały czytanie tej książki. "Nauczycielka fizyki zadała nam kiedyś pytanie: „Co jest według was cięższe? Kilogram piór czy kilogram ołowiu?”. Wszyscy bez wahania odpowiedzieliśmy, że kilo ołowiu. Dzisiaj już wiem, że ciężar trumny najlepszego przyjaciela nie równa się ciężarowi ołowiu i pierza. Jest znacznie cięższy." Carver Briggs miał wszystko, czego inni mogli mu zazdrościć: przyjaciół, wspierającą rodzinę i talent, o którym większość może tylko pomarzyć. Wszystko układało mu się idealnie, jednak życie to nie bajka i zawsze coś musi się zepsuć w najmniej oczekiwanym momencie. W jego przypadku właśnie tak było. Chłopak stracił wszystko w ciągu jednego dnia. Jeden sms odebrał chłopakowi wszystko, na czym mu zależało i na co ciężko pracował. „Dość rzadko mamy okazję pokochać człowieka za to, że uratował nas przed utonięciem lub wyniósł z płonącego budynku. Najczęściej ludzie zasługują na naszą miłość dzięki temu, że ratują nas na milion banalnych, drobnych sposobów przed samotnością.” Cała książka opiera się tak naprawę na głupocie przyjaciela Carvera. Kierując pojazdem, odpisywał na sms przyjaciela, mimo, że obok niego siedziały dwie inne osoby, które logicznie rzecz ujmując mogły to zrobić za niego. Kolejną rzeczą, której nie potrafię zrozumieć to zwalanie winy za śmierć chłopaków na naszego bohatera. Tak napisał sms, ale Marsowi nikt nie kazał odpisywać w czasie jazdy! Całokształt tej książki kompletnie do mnie nie przemawia. Powiem inaczej, to dla mnie nie ma sensu. Zasady, które autor stworzył w tej powieść są dla mnie wyssane z palca i całkowicie nie realne, co tylko dodatkowo odpycha mnie od tej pozycji. Kolejną rzeczą, która jest po prostu czymś dla mnie niewyobrażalnym to jak autor stworzył głównego bohatera, nazwał go ekspertem od pogrzebów. Zasiadając do czytania sądziłam, że jest to przenośnia. Uwierzcie mi to wcale nie jest "przenośnia". Carver stał się chłopakiem, który może pomóc każdemu w uporaniu się ze stratą, ponieważ on pochował trzy osoby i wie, co i jak. Czy naprawdę tylko dla mnie nie ma to kompletnie żadnego sensu? Książka idzie w czytaniu opornie, jednak zdecydowanie spowodowane jest to tym, że wszystko rozgrywa się tutaj powoli, można powiedzieć, że delikatnie i wszystko jest dokładnie wytłumaczone. "Goodbye days" nie jest złe, jest to powieść, która wymaga myślenia. Całość mimo bezsensownych sytuacji i wręcz absurdalnych wydarzeń posiada w sobie coś, co pozwala doczytać czytelnikowi do samego końca. Pokazuje jak ze śmiercią najbliższych radzi sobie młody chłopak, opisuje uczucia mu towarzyszące i rozterki. Carver odwiedza miejsca związane z jego przyjaciółmi, przypomina sobie chwile z nimi związane i pokazuje swoją tęsknotę, która jest w niektórych momentach, aż namacalna. Całość nie wywołała we mnie nie wiadomo jakich emocji, sprawiła ona, że było mi strasznie żal młodego bohatera i w niektórych momentach miałam łzy w oczach. Nigdy nie chciałabym przechodzić, przez to, co on. Jeżeli uważasz, że jest to zdecydowanie powieść dla ciebie i trafia ona w twoje serce, to zachęcam do chwycenia po nią. Jest niebanalna, porusza trudne tematy i dla wielu osób jest bardzo emocjonalna. Osobiście zauważyłam wad i minusy, które mnie odpychały, jednak mimo to, będę miło wspominać czas spędzony przy tej lekturze.\n13-12-2017 o godz 19:37 pattzy_reads dodał recenzję:\nDziś na głównej książka, która na początku okropnie mnie irytowała, a potem powaliła na łopatki emocjami, jakie można z niej wyciągnąć. Mowa tutaj o książce Goodbye Days od Wydawnictwa Jaguar. Carver był zwykłym nastolatkiem z pasjami — nie różnił się niczym od większości ludzi. Miał ekipę przyjaciół, która nosiła honorową nazwę Brygady Sos i czekał go kolejny rok w szkole dla uzdolnionych artystycznie dzieciaków, jednak koniec wakacji całkowicie go zaskoczył i zmienił. Jeden esemes, trzech przyjaciół mniej, stos wyrzutów sumienia i napady paniki w gratisie. Opis książki intryguje i to właśnie dlatego po nią sięgnęłam. Jak poradzić sobie z taką tragedią w tak młodym wieku? Zapewne nie ma na to odpowiedniej recepty — Carver z początku nie widział dla siebie żadnego wyjścia. Niemal nikt nie stał po jego stronie, wszyscy winili go za to, co się stało i… Tu wpada wątek, który mnie irytował. Ludzie w tej książce traktowali chłopaka jak mordercę, jakby zabił z zimną krwią, a nie nieświadomie wysłał wiadomość, która doprowadziła do tragedii. Kilka razy zdarzyło mi się zamknąć książkę i warknąć pod nosem, dając upust irytacji, która się we mnie gotowała. Ba! Napisałam nawet do Karoliny (come.book), czy ta książka będzie tak irytująca pod względem obwiniania Carvera. Tak było i musiałam się do tego przyzwyczaić, bo, poza tym aspektem, książka była naprawdę cudowna. Goodbye Days porusza bardzo delikatne tematy — śmierć, samotność, wyrzuty sumienia i żałoba. To nigdy nie będzie nic lekkiego i przyjemnego, nie łatwo przez to przejść i każdy musi sam się z tym uporać i pogodzić z okropnym losem. Carver miał tylko garstkę ludzi, którzy mu pomagali. Poza tym sam bardzo chciał pomóc ludziom, którzy stracili bliskie osoby. Gorąco polecam. Nie zdradzę wam wiele z tej powieści, bo ciężko ubrać to w słowa, a nie chcę wam też nic spojlerować. Po prostu to trzeba przeczytać.\n26-11-2017 o godz 18:20 Nevermore dodał recenzję:\nAutor "Goodbye days" Jeff Zentner to mi znany z zaledwie jednej, ale za to świetnej książki. Napisał "Króla węży" - książkę, która zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Oczywiście, kiedy tylko nadarzyła się okazja sięgnęłam po kolejną powieść autora. Śmierć i strata to jeden z najczęściej pojawiających się tematów w literaturze. Autor podszedł jednak do tematu zupełnie inaczej. W tym przypadku poznajemy historię nastoletniego Carvera, który próbuje poradzić sobie ze stratą trójki najlepszych przyjaciół, którzy właśnie zginęli w wypadku. Co więcej, chłopak obwinia się o ich śmierć, ponieważ tuż przed wypadkiem wysłał do kolegów smsa. Mocną stronę tej książki jest z całą pewnością świetny pomysł. niejednokrotnie zdarzyło mi się sięgać po powieści opowiadające o osobach, które próbowały radzić sobie ze stratą ukochanej osoby, jednak przeważnie był to chłopak, dziewczyna, mąż, czy żona. Tutaj główny bohater traci wszystkich najlepszych przyjaciół jednocześnie. Traci swoją codzienność w szkole, wszystkie wieczorne wyjścia i rytuały oraz możliwość powierzenia najgłębszych sekretów. Komu powiedzieć, co tak naprawdę czujesz, skoro wszyscy, który by to zrozumieli odeszli? Brzmi nieźle, prawda? Niestety są też wady. Oczywiście jestem w stanie zrozumieć, dlaczego Carver obwinia się za śmierć kolegów. Ludzie w żałobie bardzo często działają przecież nielogicznie i we wszystkim doszukują się swojej winy, kiedy są naprawdę zrozpaczeni. Przedziwne jest jednak obwinianie Carvera przez kogokolwiek z otoczenia, a proces sądowy to już istny absurd... I jeśli mam być całkiem szczera to niesamowicie wkurzała mnie ta książka, głównie dlatego, że była tak bardzo nierówna. Z jednej strony świetny pomysł na fabułę, a z drugiej dziwaczny pomysł z rozprawą. Po lekturze "Króla węży" spodziewałam się, że i ta powieść okaże się fenomenalna, ale tak nie jest - jest zaledwie niezła.\n20-11-2017 o godz 18:28 Singielka xxo dodał recenzję:\nhttp://intheheavenofbooks.blogspot.com/2017/11/80-goodbye-days-j-zentner.html Jest spokojny, normalny dzień. Carver pracuje jak co dzień, do niego jadą właśnie jego przyjaciele. Brygada Sos składa się z Marsa, Eliego i Blake'a. Carver nieco się niecierpliwi. Wysyła sms'a do jednego z nich, który akurat kieruje. To był moment, który zmienił życia ich wszystkich. Jest wypadek i trójka przyjaciół w aucie ginie. Zostaje tylko Carver i jego poczucie winy. Czy przyjaciele zginęli przez niego? Ciągle zadaje sobie to pytanie i nie może odpędzić od siebie złych myśli. Na dodatek ojciec Marsa jest sędzią i pozywa Carvera o zabójstwo. Przecież Carver wiedział, kto będzie kierować - to jego argument. Jednak chłopak jakoś funkcjonuje i zaprzyjaźnia się z dziewczyną, już byłą dziewczyną, zmarłego przyjaciela Eliego - Jesmyn. Jego kontakty z siostrą stają się lepsze i, mimo że Georgia wyjechała na studia, to i tak Carver może liczyć na jej wsparcie. Z rodzicami nie potrafi jednak rozmawiać o swoich uczuciach. Za to z babcią Blake'a Carver utrzymuje bardzo dobry kontakt. Starsza kobieta jest równie podłamana co on, więc łatwiej jest mu z nią rozmawiać. Georgia przekonuje brata, by ten poszedł do psychologa, co mu naprawdę pomaga. Mimo początkowego zniechęcenia, doktor Mendez okazuje się naprawdę interesującym mężczyzną. Bohaterowie w książce są wyjątkowi. Moją swoje oddzielne życia, ale tworzą również wspólną historię. Są ze sobą powiązani. Carver jest w naprawdę trudnej sytuacji. Razem z nim przeżywałam wszystkie pozytywne i negatywne emocje. Autor użył tzw. falowania nastrojów. Raz byliśmy przygnębieni, raz nieco bardziej weseli. Zakończenie było niesamowite - razem z Carverem czułam ulgę i wreszcie coś pozytywnego.\n19-11-2017 o godz 10:11 Joanna Niedzielska dodał recenzję:\nŚmierć przyjaciół. Czy to dobry pomysł na książkę dla młodzieży? Motyw ten możemy znaleźć w wielu książkach. Jednak najczęściej jest on wiązany z miłością. Tu autor postanowił przekazać młodym ludziom śmierć jako stratę przyjaciela, kumpla. To bardzo trudny temat, jednak jest to w pewnym sensie możliwość dotarcia do młodego pokolenia przez pewnego rodzaju szok. Książka jest naszpikowana emocjami, które mogą wstrząsnąć czytelnikiem, myślę, że nie tylko młodym. Nie jest to książka o miłości, nie jest to książka o miłości rodzicielskiej, jest to opowieść o tym, jak młody chłopak zmaga się z samym sobą po starcie przyjaciół. Carver dowiaduje się, że może być odpowiedzialny za śmierć swoich kolegów. Minęło kilka dni od wypadku samochodowego, w którym giną trzej młodzi chłopcy, jego najlepsi kumple. Myśli, że to on mogę być za to odpowiedzialny, to nie jest dobry start w nowy rok szkolny. Nasz bohater zostaje bez przyjaciół, ma ogromne poczucie winy, kiepsko dogaduje się z rodzicami, jego życie straci sens. Są jednak osoby, które cierpią równie mocno, jak on, to dziewczyna jednego z jednego przyjaciół i babcia drugiego. Czy to jednak wystarczy, żeby pogodzić się z tym, że najlepsi przyjaciele już nie wrócą? Czy Carver da radę przeżyć żałobę? Książka jest bardzo dobrze napisana i warta przeczytania. Od pierwszych kartek możemy zauważyć, że jest ona przepełniona emocjami głównego bohatera, który stacza walkę z samym sobą. Konflikt wewnętrzny bohatera, który z jednej strony czuje się winny, ale z drugiej myśli, że to może jednak nie jego wina, daje nam jako czytelnikom wiele do myślenia.. Ta walka głównego bohaterem powoduje, że my razem z nim zaczynamy to wszystko przeżywać i odczuwać. Autor nie oszczędza czytelnika, zdarza się, że czytając, nasze serducho rozbija się na tysiąc kawałków z żalu i smutku. Na szczęście nasz bohater ma też chwile normalności, bo inaczej nie dałoby się tego czytać. Pojawia się tu także wątek miłosny, jednak jest on tylko tłem do całości. Co prawda odwraca on trochę uwagę czytelnika od głównego wątku i problemu, ale myślę, że jest to bardzo fajna odskocznia od trudnego wątku głównego. W Googby Days… mamy opisanych wiele sposobów na przeżycie żałoby. Żałoba po stracie kumpli, chłopka, wnuka, syna. Nienawiść, obwinianie siebie, innych to uczucia, które targają nami po starcie najbliższej osoby. Jeff Zentner pokazuje, że żałoba ma wiele twarzy, czasami jest to dla czytelnika przytłaczające. Bardzo podoba mi się to, jak wykreowani są bohaterowie powieści, nie są przerysowani, są bardzo dobrze dobrani do ról, jakie odgrywają. Jeśli zatem macie ochotę na książkę, która: „Najpierw was przygnębi, potem pocieszy, a z całą pewnością zmieni”. Zapraszam do lektury.\n23-10-2017 o godz 00:55 Agata Misztal dodał recenzję:\nwww.roseperdu-books.blogspot.com Pewnego dnia Carver ma się spotkać ze swoimi przyjaciółmi. Nie może się doczekać i pisze do nich smsa. Nie miał pojęcia, że to będzie ostatnia wiadomość jaką im wyśle. Nie przypuszczał, że to może doprowadzić do ich śmierci. Teraz musi poradzić sobie z żałobą, smutkiem i poczuciem winy. Strasznie trudno jest mi zabrać się za tą recenzję. Ta książka wzbudziła we mnie ogrom emocji i to one mi wszystko utrudniają. Boję się, że nie uda mi się słowami opisać tego jak cudowna i ważna jest ta powieść. Pokazuje, co z człowiekiem robi żałoba i poczucie winy. Pokazuje jak ulotne jest życie i jak jedna rzecz może wszystko zmienić. Autor bardzo umiejętnie i ciekawie przedstawił nam uczucia i problemy chłopaka. Pozwolił nam dobrze go zrozumieć i to, co przechodził. Styl Jeffa Zentnera jest bardzo przyjemny, wie jak dobierać słowa, by wywołać w czytelnikach łzy czy śmiech. Ja się nie popłakałam, ale w pewnym momencie miałam łzy w oczach. Jeżeli chcecie przeczytać książkę, która wzbudzi w was wiele emocji to „Goodbye Days” jest dla was. "Żałoba jest dziwna, uderza nagłymi falami, zaskakuje. W jednej chwili stoję sobie po kolana w wodzie i jest dobrze, a zaraz potem czuję, że tonę." Oprócz śmiechu i łez ta powieść wzbudzała we mnie złość. Nie dlatego, że książka była zła, tyko uważam, że Carver nie był niczemu winny, nikt nie kazał kierowcy odpisywać w tym momencie na smsa. Mam mocne uczucia względem tej sprawy. Uważam, że tylko idioci używają telefonów podczas prowadzenia samochodu. Wracając do książki. Rozumiem dlaczego on się obwiniał, pewnie na jego miejscu to samo bym robiła i po przeczytaniu rozumiem też innych bohaterów co nie zmienia faktu, że chłopak nie jest niczemu winny! Autor wybrał bardzo ciekawy, trochę kontrowersyjny temat. "Godność jest stanowczo przeceniana. Spokojnie można się bez niej obejść. Wiem, bo sam miałem taki okres. Za to bez śmiechu nikt nie może żyć. Z radością przehandluję godność za śmiech, bo godność jest tania, a śmiech bezcenny." Autor daje nam dużo flashbacków, dzięki którym poznajemy przyjaciół Carvera, pozwala nam to lepiej zrozumieć ich relację, a także przez nie wiemy, co stracił Carver. Wszystko obserwujemy z jego punktu widzenia, ale autor tak wszystko świetnie napisał, że wiemy też jak inni radzą sobie z tą niełatwą sytuacją. „Goodbye Days” to jedna z najlepszych książek jakie ostatnio przeczytałam. Dostarcza wiele emocji. Autor pisze bardzo przyjemnym językiem, dzięki czemu czyta się bardzo szybko, a z bohaterami można się utożsamiać. Oprócz żałoby, porusza także temat przyjaźni, rodziny, wsparcia, choroby psychicznej. Jestem pewna, że każdy znajdzie w niej coś, co mu się spodoba. Dlatego nie zastanawiajcie się, tylko kupujcie i czytajcie tą książkę.\n20-10-2017 o godz 20:38 Corvus Lupus dodał recenzję:\nwww.niesamowity-swiat-ksiazek.blogspot.com "Kończ waść, głodu oszczędź!" Ta książka jest ponoć powieścią dla młodzieży, moje osobiste odczucia są jednak nieco inne. Goodbay days posiada w sobie przeogromny przekaz, który z całą pewnością daje do myślenia. Przygotujcie się na wiele ciekawych momentów, które wzbudzą w was niesamowicie intensywne emocje. "Firmie "Carver i spółka" bardzo zależy na państwa opinii. Cieszymy się, że zechcieliście się z nami podzielić wrażeniami po współpracy! Niestety, obecnie wszystkie linie są zajęte i nie jesteśmy w stanie przyjąć ani jednego słowa krytyki!" Carver Briggs to zwykły nastolatek z talentem pisarskim, posiadacz trzech przyjaciół, każdego uzdolnionego w innych dziedzinach i niesamowicie zżytych z wcześniej wymienionym chłopcem. Życie idealne prawda? Lojalni przyjaciele, dobra i wspierająca rodzina, szansa na naprawdę dobrą przyszłość. Sielanka oczywiście nie trwa długo, a wszystko sypie się przez jeden SMS. Przyjaciele Carvera giną w wypadku, a on sam czuje się wszystkiemu winny, a prawo mówi samo za siebie, czy jednak jest to aż tak ważne? Właśnie stracił część swojego życia. Nie jest to racze bezmyślny romans, ale przyznaję, że odrobinka miłości się w niej znajdzie, choć nie obiecuję, że was to zadowoli. Są książki, które zasiewają ziarenko niepokoju, które powoli kiełkuje i przekłada się na życie codzienne. Taką książką jest Goodbay days, która porusza realny problem, który co prawda w Polsce nie jest aż tak dotkliwy jak w Ameryce. Przyznaję, że ostatnio średnio idzie mi pisanie recenzji, głównie dlatego, że wybieram książki, które albo wywołują skrajne emocje, albo są po prostu przyjemne i niewymagające. Zapewniam was, że Goodbay days zalicza się do tych pierwszych. Stwierdzenie na okładce ("Ta książka najpierw was przygnębi, potem pocieszy, a z całą pewnością zmieni!") jest niezwykle trafne, bo niestety albo wręcz przeciwnie uświadomiła mnie dosadnie jakie konsekwencje niosą ze sobą tak bezmyślne działania. "W życiu ludzkim pojawiają się niekiedy chwile, gdy mierzymy się z wyzwaniami ponad nasze siły." Jeff Zentner to autor, który niezwykle zdaje się rozumieć młodzież, tak jakby siedział im w głowie, albo sam się czuł jako młodzieniec. Emocje, które zostały zawarte w książce wydają się niezwykle realne i mocno oddziałują na czytelnika. Bohaterowie, wykreowani na postacie z z krwi i kości, nieidealnych i prawie, że namacalnych. Jeff nie wie co to schematy, a nawet jeśli to unika ich jak ognia. Problemy. które poruszył w książce nie są wzięte z księżyca, każdego z nas może to spotkać, a w wieku młodzieńczym każdy z nas przeżył bądź przeżyje zawód miłosny czy utratę przyjaciela/przyjaciół (niekoniecznie przez śmierć) i wiele naprawdę nieprzyjemnych spraw. "Wiesz? z anegdotami o naszych bliskich zawsze tak jest. Nie da się ich opowiedzieć. Trzeba je przeżyć." Fabularnie książka ta jest dość nietuzinkowa, tak jakby autor opowiadając tę historię był całkowicie świadomy tego jak odbierze ją czytelnik. Świadomie zawarł w niej przeogromny przekaz, który zaszczepia strach w podświadomości i wręcz odpycha nas od popełnienia tego samego błędu co bohaterowie. Podsumowując, z całą pewnością nie jest to lekka młodzieżówka pełna błahostek. Jest to powieść, która nas uświadamia, wymaga zaangażowania. Szczerze podziwiam Jeffa za podjęcie się takiego tematu, a także mam nadzieję, że chociaż z czystej ciekawości sięgniecie po Goodbay days, bo jest to niezwykle pouczająca i wartościowa powieść. Pozdrawiam ciepło, Sara ❤\n17-10-2017 o godz 21:45 To Read Or Not To Read dodał recenzję:\nRecenzja pochodzi z: http://toreador-nottoread.blogspot.com/2017/10/chcesz-pozegnac-bliskiego-dzwon-pod.html Zacznę od podstawy, na której trzyma się całą książka. Jej trzon zupełnie do mnie nie przemawia. Cała fabuła opiera się na tym, że trzej przyjaciele Carvera pojechali do kina, a po seansie mieli się z nim spotkać. Chłopak zaczął się trochę niecierpliwić i napisał do nich smsa o treści „Gdzie jesteście chłopaki? Odpiszcie”. Pech chciał, że Mars-kierowca odebrał go w trakcie jazdy i pisząc odpowiedź, nie zauważył nadjeżdżającej ciężarówki. Wszyscy zginęli, a Carver pozostaje z wyrzutami sumienia i prokuratorem na karku, który w nieszczęśliwym wypadku dopatruje się jego winy. Czyli co, Carver ma odpowiadać za głupotę swojego kumpla? Nikt nie kazał Marsowi sprawdzać telefonu i odpisywać na wiadomość. Z tego powodu główny bohater ma iść do więzienia? I niestety, ale to jest wątek, wokół którego kręci się większość akcji i który jest obecny do samego końca, chociaż momentami tylko na drugim planie. Zupełnie nie przemawia do mnie system sprawiedliwości opisany w książce. Nadinterpretacja goni nadinterpretację, szuka się dziury w całym, a wszystko jest grubymi nićmi szyte. Po opisach miałam troszkę inne wyobrażenie o tym, o czym jest książka. Myślałam, że stwierdzenie, że Carver jest ekspertem od pogrzebów jest napisane sarkastycznie. A tu się okazuje, że autor naprawdę tak stworzył tę postać. Chłopak najpierw chodzi na pogrzeby swoich przyjaciół, a później z kolei pomaga ich rodzinom uporać się ze stratą. Te wątki są tak napisane, że wyglądają jak praca na pół etatu, której podejmuje się Carver. Coś w stylu; dzwoni telefon: „Umarło mi dziecko, chodziłeś z nim do szkoły więc pożegnaj je razem ze mną, bo słyszałem, że tak robisz”. Nie podobało mi się to podejście do sprawy, bo zaburzało osobistość żałoby i czyniło ją czymś, co można kupić i sprzedać, co można wyleczyć za pomocą jednej usługi. To w sumie tyle, jeśli chodzi o moje czepianie się i pokazywanie wam rzeczy, które mi się dobrze w Goodbye days nie ułożyły. Książka nie jest zła, ale po prostu mało się w niej dzieje i wszystko rozgrywa się powoli, stonowanie i dokładnie. Nie chodzi w niej o porywającą akcję i tajemnice, ale o uczucia i słuchanie samych siebie.\n17-10-2017 o godz 12:01 Aleksandra_B dodał recenzję:\nChyba nie ma na świecie takiego środka masowego przekazu, w którym nie wspominano o konsekwencjach, jakie niesie ze sobą korzystanie z telefonu komórkowego podczas prowadzenia samochodem. Praktycznie wszędzie trąbi się o tym, aby ignorować tę pokusę, aby nie stwarzać zagrożenia na drodze. Przecież zawsze można odpisać po dotarciu na miejsce docelowe, a jeżeli już naprawdę nie potrafimy się powstrzymać, to warto zjechać na najbliższy parking i oddać się lekturze. Niestety niektórzy nadal nie potrafią pojąć tych słów, ignorują je ile wlezie, przez co dochodzi do wielu wypadków, które dość często posiadają masakryczny finał. Właśnie taki scenariusz spotkał najlepszych przyjaciół Carvera, gdzie kierujący samochodem postanowił zaspokoić ciekawość siedemnastolatka i szybko udzielić mu odpowiedzi na dręczące go pytanie. Tym samym, zamiast przeżywać kolejne zwariowane przygody, o których mogłoby być głośno, siedemnastolatek musiał pogodzić się z myślą, że nigdy więcej nie zobaczy swoich druhów z Brygady Sos. Już samo to powoduje, iż świat nagle staje się czarno-biały, a śmiech zdaje się jedynie wspomnieniem. Dlatego też trudno się dziwić, że wystarczyło – w moim przypadku – przeczytać paręnaście stron i już po omacku poszukiwać paczki chusteczek mogących pomóc mi się pozbyć paskudnych łez napływających mi do oczu. A to jeszcze nie koniec przykrych niespodzianek. Posądzany o dołożenie sporej cegiełki do wypadku Carver wielokrotnie mierzył się z nieprzyjaznymi spojrzeniami, przykrymi słowami czy samym odrzuceniem przez uczniów, którzy stanęli po stronie tych, co z ogromną chęcią ujrzeliby nastolatka w pasiastym uniformie więziennym. Przez to, co aktualnie przedstawiłam, może wydawać się, że ta książka stanowi pojemny zbiór dołujących, wywołujących chandrę, wyciskających łzy wydarzeń, ale nie martwcie się – to tylko złudzenie. Każdy doskonale wie, że „po burzy zawsze wychodzi słońce” i promieni takowego tutaj nie zabrakło! Uaktywniane z dobrym wyczuciem czasu liczne wspomnienia przygód Brygady Sos pozwalały odetchnąć od całego cierpienia, wywołując szeroki uśmiech i niesamowitą chęć odkrycia tego, co działo się dalej. Również późniejsze wydarzenia powoli odciążały obolałe od nadmiaru wrażeń umysły, nabierając coraz chętniej lekkości. Również co rusz napotykałam się na chwytające za serce cytaty, przy których ciężko było nie oderwać się na chwilę od lektury i zasiąść w zadumie nad ich prawdziwością. A samo zakończenie... Rany, że ja przy tej książce się nie odwodniłam, to jest cud nad cudami! [...] Więcej na: http://bluszczowe-recenzje.blogspot.com/\n16-10-2017 o godz 13:29 Salivia dodał recenzję:\nDo tej powieści potrzebowałam dwóch podejść. Za pierwszym razem rozpoczęłam lekturę w przeddzień wyjazdu z przyjaciółkami w góry. Jedna miała dojechać dopiero następnego dnia, a ja z pozostałą dwójką miałyśmy zapakować się do samochodu i ruszyć o poranku. Cóż, możecie sobie wyobrazić jakie szalone myśli pojawiły się w mojej głowie po czterdziestu stronach tej książki... Dopiero po bezpiecznym powrocie mogłam ponownie sięgnąć do Goodbye days i pozwolić sobie na pochłonięcie się mrocznemu, żałobnemu wydźwiękowi powieści. Aura smutku, żalu, strachu towarzyszy nam przez większość książki. Emocje Cravera są niemal namacalne i bardzo szybko czytelnik zaczyna sam je odczuwać. Do tego stopnia, że w pewnym momencie miałam łzy w oczach. Fabularnie może się wydawać, że w Goodbye days niewiele się dzieje. Nie spodziewajcie się wybuchów, ekscytujących zwrotów akcji i niesamowitych istot. Cała akcja zbudowana jest na rozmowach żałobników, ich radzeniu sobie ze śmiercią bliskich im osób. Dobrym zabiegiem jest to, że każda z postaci przechodzi ten mroczny okres swojego życia w inny sposób. Myślę, że w ten sposób Zentner uwrażliwia czytelnika na żałobę. Postacie wykreowane przez autora są różnorodne, a zatem ciekawe. Ze względu na to, że pochodzą z różnych środowisk, mają inne doświadczenia, również inaczej radzą sobie z utratą członków rodziny czy przyjaciół. Nie zastaniemy tutaj postaci łudząco do siebie podobnych, co urealnia historię. Czasami można zirytować się na postępowanie niektórych osób, ale z drugiej strony wszystkie ich zachowania spowodowane są żalem, smutkiem, złością. Styl autora jest lekki i przystępny. Porusza trudny temat, który ubiera w proste słowa. Dzięki temu powieść może dotrzeć do szerokiego grona odbiorców, przedstawić pewne wartości także młodszym czytelnikom. Dzięki temu książkę Zentnera czyta się szybko i dobrze. Obawiam się jedynie, że może pojawić się pewna grupa czytelników, którą znudzi ta powieść. Jeżeli ktoś nie lubi spokojnego postępowania akcji do przodu, skupienia na emocjach i przemyśleniach głównego bohatera - to powinien zastanowić się nad lekturą Goodbye days. A może lepiej powiedzieć: uzbroić w cierpliwość i mimo to sięgnąć po tę książkę?\n16-10-2017 o godz 09:45 czarnatulipanna dodał recenzję:\nhttps://czarnatulipanna.wordpress.com/2017/10/16/goodbye-days/ Efekt motyla i bóle fantomowe Najnowszą powieść Zentnera przeczytałam już kilka dni temu, ale cały czas nie umiem po niej zebrać myśli. Pozornie prosta historia dedykowana nastolatkom, ale to naprawdę tylko pozory. Carver – nastolatek rozpoczynający ostatni rok w szkole średniej, sprawca efektu motyla. Jeden wysłany przez niego sms zmienia życie wielu osób. Jego samego również. W jednej chwili traci trzech najbliższych przyjaciół, a co gorsza – zostaje oskarżony o ich śmierć. Rzeczywistość nastolatka zmienia się w piekło. Wśród wyrzutów sumienia, tęsknoty i napadów paniki, próbuje uporać się z bólem straty oraz robi wszystko, by pomóc rodzinom zmarłych chłopców. Starsi czytelnicy mogą się zbulwersować: „Ale jak to? Do jakiej lektury nas namawiasz?! Przecież to typowa młodzieżówka.” Ale ja polecam ją zwłaszcza rodzicom. I niech nie zrazi Was język ani żarty o pierdzeniu i „twojej starej”. Nastolatki takie są, nawet jeśli nie chcemy o tym wiedzieć. W czasie lektury nie dawało mi spokoju kilka pytań: Kiedy dzieci stają się dla rodziców obcymi ludźmi? Kiedy przestajemy wiedzieć, co naprawdę się u nich dzieje? Czy można to zatrzymać? Czy może właśnie to, że nie jesteśmy w stanie zaakceptować zmian jakie zachodzą w dorastających dzieciach sprawia, że przestają się one dzielić z nami swoim światem? Pomimo tragedii Goodbye Days jest historią pełną ciepła i nadziei, która pokazuje, jak poradzić sobie z niewyobrażalną stratą, wyrzutami sumienia, ostracyzmem. Uświadamia, że każde nieszczęście jest wielowymiarowe i swoim cierpieniem nie powinniśmy umniejszać żałoby innych. Goodbye Days to naprawdę jedna z niewielu powieści, która może przeczytać tak nastolatek, jak i jego rodzice. Ba! Dla tych drugich lektura będzie znacznie pełniejsza, bo o ile dorosły będzie potrafił wczuć się w sytuację nastolatka, to nastolatek nawet nie wychwyci punktu widzenia i przeżyć rodzica. Pomimo niezbyt wyszukanego stylu, naprawdę polecam.\n15-10-2017 o godz 19:26 Ujrzeć Słowa dodał recenzję:\nPoszukiwanie zrozumienia jest jak najbardziej na plus w tej historii, jednak dołączenie do tego wątku miłosnego, no cóż, to już zakrawało na pewnego rodzaju desperację, ale co ja tam wiem. Nie mówię, że książka całkowicie mi się nie podobała, ale zaczęłam w niej dostrzegać wiele nielogicznych zachowań zarówno młodszych jak i starszych bohaterów i w tym momencie straciła ona odrobinę w moich oczach. Wiem, że obwinianie innych zawsze jest zapisane w naszych genach, ale w tej książce naprawdę wydawało mi się to na wyrost i tylko dlatego oceniam ją słabiej. Jednak z drugiej strony nie jestem w stanie umniejszać treści i zamysłowi autora z próbą ukazania żałoby. Myślę zatem, że może i nie jest ta pozycja rewelacyjna, ale nie zasługuje tylko i wyłącznie na ogień krytyki. Inaczej też jest poznawać historie, nawet te wymyślone, jeżeli wcześniej z takim uczuciem nie miało się do czynienia.\n14-10-2017 o godz 13:09 cherry dodał recenzję:\nCzasem robimy coś zupełnie bezrefleksyjnie, nie zdając sobie sprawy, jak wielkie konsekwencje mogą mieć nasze czyny. Główny bohater Goodbye days, Carver Briggs, w życiu by nie przypuszczał, że wysłanie SMS-a może doprowadzić do śmierci trójki jego najlepszych przyjaciół. Ale fakty są takie, że chłopaki skończyli pod kołami ciężarówki, a na telefonie tego, który prowadził, znaleziono niedokończoną odpowiedź do Carvera. Autor zaczyna mocno, od pogrzebu. Nie przypominam sobie książki, która już od pierwszych stron potrafiłaby wycisnąć ze mnie łzy, ale ta wzrusza od samego początku. Wzięłam ją do pociągu i myślałam, że poczytam, ale wierzcie mi, ta powieść nie nadaje się do czytania w miejscu publicznym. Jeśli będziecie się zabierać za Goodbye days, od razu zaopatrzcie się w chusteczki i zaszyjcie się z nimi najlepiej gdzieś w domowym zaciszu. Naturalnie to, co przytrafiło się przyjaciołom Carvera, było nieszczęśliwym wypadkiem. Chociaż nie wiadomo, co wydarzyło się w samochodzie (może na SMS-a nie odpisywał kierowca, tylko któryś z pozostałych chłopaków), przesłanie książki jest jasne: prowadzisz, to skup się na drodze. Niestety rozmawianie przez telefon jest zjawiskiem powszechnym i nawet policjanci nie dają tutaj przykładu, bo niejednokrotnie na własne oczy widziałam za kierownicą radiowozu policjanta rozmawiającego przez telefon. Pisanie SMS-ów w trakcie jazdy jest chyba jeszcze niebezpieczniejsze, a ta książka uczula, żeby tego nie robić. Wartą ją przeczytać choćby dlatego, ale powodów jest o wiele więcej. Po śmierci przyjaciół Carver odkrywa, że nie ma zbyt wielu znajomych i jest świadom, że czeka go bardzo samotny ostatni rok liceum. Na szczęście zaprzyjaźnia się z dziewczyną jednego z tragicznie zmarłych kolegów. Ta nieoczekiwana znajomość pozwala mu nie zwariować, ale przeradza się w głębsze uczucie, a to prowadzi do kłopotów. Nie żeby Carver miał ich mało. Dość absurdalne wydało mi się oskarżenie go przez jednego z rodziców o przyczynienie się do śmierci przyjaciół. Jeśli to nie wymysł autora i rzeczywiście istnieje w Ameryce taki paragraf, to nic tylko pogratulować. W ogóle amerykańska rzeczywistość jawi się tutaj dość ponuro, bo gdyby faktycznie doszło do procesu, cała rodzina straciłaby dom, żeby móc go opłacić – wszystko z powodu jednego SMS-a. Absurd! Autor opisuje całą czwórkę przyjaciół i wyłania się z tego opisu obraz zwyczajnych chłopaków, którzy lubią robić głupoty i świetnie się bawią w swoim towarzystwie. Jednocześnie książka porusza wiele ważnych tematów, od problemów z otwarciem się przed rodzicami, przez przechodzenie żałoby i szukanie pomocy u psychoterapeuty, po pierwsze miłości, a nawet wyjście z szafy. Przez całą powieść Carvera męczy poczucie winy, obwinia się za śmierć przyjaciół i stara się wynagrodzić to ich bliskim poprzez wspólne pożegnania. Czasem są one trudnym, ale inspirującym przeżyciem, a czasem zwyczajną torturą. Goodbye days to dobrze napisana książka, pełna emocji i posiadająca ważne przesłanie. Zdecydowanie jest to lektura godna polecenia i mam nadzieję, że zdecydujecie się ją przeczytać. Na pewno nie będziecie żałować!\n13-10-2017 o godz 17:35 ToriCzyta dodał recenzję:\nTo nie pierwszy raz, gdy piszę o książce z motywem śmierci. Takie książki po prostu mnie ciekawią. Za każdym razem, zastanawiam się jak ja, zachowywałabym się na miejscu kogoś, kto stracił bliską mu osobę. Zdecydowanie nie jest to najprzyjemniejsze uczucie, zwłaszcza w chwili, w której rodzic przeżywa swoje dziecko — to chyba najgorsze dla rodziców, a każdy z nich radzi sobie inaczej ze stratą. W swojej książce Jeff Zentner porusza wiele ważnych tematów, a przy tym porusza także nasze serca, co jest niezwykle wspaniałe. Dodatkowo ważnym atutem tej książki jest to, jakie lekkie pióro ma autor, co pokazuje, że nie pisał tego na siłę, by zarobić pieniądze, ale z pasji, by podzielić się z nami ważnym tematem. Carver to siedemnastoletni chłopak, który w jednej chwili traci trójkę najbliższych przyjaciół. Myślę, że to zdecydowanie zbyt wiele jak na jedną osobę, która dopiero co poznaje życie. Ci ludzie znaczyli dla niego wszystko, a w jednej chwili zniknęli bezpowrotnie. Cały czas nasz główny bohater podświadomie obwinia się o ich śmierć, mając wrażenie, że to przez wiadomość, którą wysłał, zginęli. Rodziny zmarłych nastolatków mają do chłopaka różne stosunki, jedni obwiniają go o śmierć, drudzy nie potrafią w to uwierzyć. Narracja wprowadzona przez autora pozwala nam poznać myśli chłopaka, zobaczyć, z czym on musi się borykać. W Carverze podoba mi się to, że można się z nim łatwo utożsamić — jest młodym pisarzem, w przyszłości chcę zostać autorem, zupełnie jak ja. Jest dość nieśmiały w wielu sytuacjach, ale potrafi być także sarkastyczny. Do tego w jego życiu pojawia się Jesmyn, dziewczyna jednego z najlepszych przyjaciół nastolatka, która postanawia zostać teraz jego przyjaciółką. Ważnym elementem są także zmarli, którzy nieraz we wspomnieniach pojawiają się na kartach książki, poznajemy ich z różnych stron, co wpływa bardzo dobrze na całokształt. Jeśli jednak mówimy o zmarłych, trzeba także pamiętać o ich najbliższych, którzy także odgrywają jakiś kawałek tej książki. Carver przeżywa bowiem z nimi chwilę pożegnania, a każda z nich jest inna, wyjątkowa. Chłopak dowiaduje się nowych rzeczy, ale także najbliższe osoby odkrywają tajemnice, których dzieci nie chciały im przekazać, z różnych obaw. Fabuła jest przeprowadzona w określony sposób, nie ma skomplikowanych zwrotów akcji, ale nie o to tutaj chodzi. Mamy poznać tragedię i dowiedzieć się jak można sobie z nią poradzić. Jednak najważniejsze jest to, by pamiętać, że tak naprawdę nigdy nie jesteśmy sami, zawsze obok nas znajdzie się ktoś, kto chcę się o nas troszczyć. Radzenie sobie w trudnych sytuacjach często wydaje nam się być trudne, ale nie zawsze takie jest, gdy mamy obok wsparcie. Przyjemny styl autora potęguje tylko chęć czytania książki, by dowiedzieć się, co będzie działo się dalej. Ta opowieść niesie za sobą wiele cennych rad, ale ta najważniejsza cały czas się powtarza, co sami zobaczycie, jeśli sięgnięcie po książkę. Mam nadzieję, że jeśli faktycznie już to zrobicie i ją przeczytacie, dacie sobie trochę czasu na refleksję, by zastanowić się, co jest nad sensem całego życia. Czytaliście już tę książkę? A może chcecie po nią sięgnąć?\n10-10-2017 o godz 17:04 krytyk.com.pl dodał recenzję:\nhttp://krytyk.com.pl/literatura/recenzja-ksiazki-goodbye-days-autor-jeff-zentner/ "Czytelnik obserwuje walkę Carvera z samym sobą i chciałby go rozgrzeszyć, ale tak naprawdę dopóki bohater sam nie jest w stanie wybaczyć sobie, to wszelkie gesty zewnętrzne mu nie pomogą. Ta walka oraz jej puenta są bolesne i trudne, wyciskają z oczu łzy i każą dłoniom zacisnąć się w pięści, jednak przede wszystkim przeżycia protagonisty „Goodbye Days” stanowią odbicie autentycznych doświadczeń milionów (w samych wypadkach samochodowych ginie rocznie ponad milion osób) kobiet i mężczyzn, którzy doświadczyli nagłej straty kogoś bliskiego. Powieść Zentnera, wyważona i niespieszna, z pewnością wielu z nich jest w stanie przynieść nadzieję na to, że kiedyś będzie lepiej. Bo będzie, wierzcie mi".\n08-10-2017 o godz 23:21 Anonim dodał recenzję:\n„Wystarczy coś nazwać sałatką i od razu jest zdrowe.” Siedemnastoletni Carver Briggs prowadzi typowe młodzieńcze życie. Uczęszczający Nashville Academy for the Arts, gdzie znany jest ze swojego talentu pisarskiego. Po szkole pracuje dorywczo w księgarni, a w wolnych chwilach spotyka się z trójką swoich najlepszych przyjaciół. Aż do dnia, w którym jak grom z jasnego nieba, spada na niego wiadomość o śmierci jego druhów – Marsa, Eli’ego i Blake’a. Co gorsza, to właśnie on sam mógł przyczynić się do spowodowania tej tragedii swoją ostatnią wiadomością. Po skończeniu pracy, Carver czekał na swoich przyjaciół, którzy mieli go odebrać wracając z kina. Zniecierpliwiony napisał sms’a do jednego z nich, jednak już nigdy nie miał doczekać się odpowiedzi.. Młodzieniec pochłonięty odpisywaniem stracił uwagę i spowodował wypadek, którego nie przeżył żaden z obecnych w samochodzie chłopców. Spokojne życie zmienia się w istne piekło na ziemi. Briggs, zmagający się ze stratą najbliższych i oskarżeniami o spowodowanie ich śmierci, czeka na proces sądowy. W radzeniu sobie z trawiącym poczuciem winy i znoszeniem żałoby, pomaga mu dziewczyna jednego ze zmarłych. Jeżeli miałabym określić tę książkę jednym słowem, byłoby to „emocjonalna”. Fabuła jest jak warkocz. Wracaniem do poprzednich wydarzeń, autor przeplata ze sobą radosne i dołujące momenty. Intensywność tych wszystkich uczuć wylewających się ze stron niekiedy była, aż zanadto przytłaczająca. Fundamentem tego dzieła jest ukazanie radzenia sobie ze stratą przez poszczególne osoby. Nienawiść, wyładowanie, obwinianie innych czy całkowite wyparcie. To skłania do refleksji jak my byśmy się zachowali w obliczu takiej tragedii, odrzuceni przez innych i osaczeni przez cierpiących bliskich zmarłych osób. To wszystko zostało przedstawione w wyjątkowo przystępnym i przyjemnym języku. Jeżeli chodzi o akcje, to jest jej naprawdę sporo. Jednak nie jest w żadnym stopniu nachalna ani natarczywa, zachwyca swoją subtelnością i kruchością.\n08-10-2017 o godz 14:54 aleksaaa69 dodał recenzję:\nChciałabym serdecznie polecić wam tą książkę, bo naprawdę warto ją przeczytać i może nawet przemyśleć swoje życie i zachowanie. Przy tej książce możecie uronić łzę,ale i śmiać się tak głośno,że usłyszą was sąsiedzi. Książka umili wam czas i zmusi do refleksji, nad tym czy nie jest on przez was marnowany.\nO autorze: Zentner Jeff\nKról węży Zentner Jeff\nRayne and Delilah's Midnite Matinee Zentner Jeff\nRayne & Delilah's Midnite Matinee Zentner Jeff\nZusammen sind wir Helden Zentner Jeff\nThe Serpent King Zentner Jeff


Regeneracja i naprawa turbosprężarek z samochodów marki Lancia • Wyważanie turbosprężarek\nWyważanie turbosprężarek Lancia\nWyważanie turbosprężarek dla samochodów marki Lancia\nW jakim miejscu najszybciej przeprowadzić usługę, którą jest Wyważanie turbosprężarek dla samochodów osobowych marki Lancia?\nUsługę typu Wyważanie turbosprężarek dla samochodów osobowych produkcji da się przeprowadzić w specjalistycznej pracowni regeneracji cieszących się znaczną efektywnością i uznaniem klientów.\nJak dokładnie odbywa się usługa Wyważanie turbosprężarek świadczona przez warsztat naprawy turbo dla samochodów osobowych marki Lancia?\nNajpierw klient przekazuje turbo we własnym zakresie osobiście lub za pomocą kuriera.\nW kolejnym etapie turbiny są weryfikowane, a pracownicy serwisu przekazują zleceniodawcom wiadomości na temat stanu turbinę.\nW sytuacji wykrycia awarii turbiny w samochodach z logo Lancia jest wykonywana usługa typu Wyważanie turbosprężarek.\nWymagające naprawy turbiny czyścimy i naprawiamy na przeznaczonych do tego maszynach.\nPo wykonaniu zaawansowanej usługi, którą jest Wyważanie turbosprężarek dla osobówek koncernu Lancia odsyłamy działającą część wraz z gwarancją do zleceniodawcy.\nCzy dużo kosztuje Wyważanie turbosprężarek wykonywana w obrębie turbosprężarki w pojeździe z logo Lancia?\nKwota, którą klient powinien zapłacić za usługę taką jak Wyważanie turbosprężarek jest zależna od rozległości uszkodzeń części, natomiast kontrola turbosprężarek w autoryzowanym zakładzie jest darmowa.\nJak dostarczyć turbosprężarkę z samochodu produkcji Lancia do serwisu, gdzie zostanie wykonana usługa typu Wyważanie turbosprężarek?\nPo wyjęciu z pojazdu koncernu Lancia turbosprężarkę najlepiej wysłać do pracowni regeneracji wtrysków za pomocą kuriera, jakiego możemy Państwu umówić lub przekazać turbo osobiście, aby nasi specjaliści mogli wykonać usługę typu Wyważanie turbosprężarek.\nCzy oferta typu Wyważanie turbosprężarek jest możliwa dla turbin każdego typu z pojazdów marki Lancia?\nSpecjaliści potwierdzają, iż w samochodach produkcji Lancia usługi typu Wyważanie turbosprężarek są dedykowane niemalże wszystkim kategoriom turbosprężarek, wśród których wymienia się:\nJakie symptomy awarii układów doładowania w samochodach osobowych produkcji Lancia decydują o tym, że turbo nadaje się do poddanie usłudze takiej jak Wyważanie turbosprężarek?\nCzęstokrotnie występujące i specyficzne oznaki awarii systemów doładowania w samochodach osobowych Lancia to:\nDlaczego Wyważanie turbosprężarek to usługa, jaką opłaca się realizować w przypadku turbin w osobówkach produkcji Lancia?\nO tym, iż to korzystne, by skorzystać z opcji takiej jak Wyważanie turbosprężarek dedykowanej pojazdom świadczą kolejne argumenty:\nWśród warsztatów na stronie istnieje szansa, by spotkać zarazem Wyważanie turbosprężarek dla aut sygnowanych znakiem Lancia, gdzie da się dobrać fachowców, jacy swoje usługi zgłębiają akurat w tym zakresie. Uczynienie użytku z doładowania stało się oddźwiękiem marki Lancia na życzenia rynku, kiedy wiodące prym jednostki napędowe na benzynę zaczęły przewyższać silniki na ropę napędową, a także powstała potrzeba, by je rozwijać. Żeby odrestaurować układ turbodoładowania z pojazdu użytkowego spod znaku Lancia wykorzystuje się łatwo dostępne zestawy naprawcze, które mają w składzie uszczelnienia, oraz łożyskowania, aczkolwiek wytartej muszli przeważnie uratować się nie da. Najczęstsze korzenie pojawiania się usterek w turbo to: wątpliwej jakości olej, albo niedostateczna ilość oleju, przez co występują defekty turbosprężarek, oraz dodatkowo pozostałych systemów aut z symbolem Lancia. Wyważanie turbosprężarek dla osobówek korporacji Lancia, to niewielki koszt w nowoczesnym warsztacie, za to wielki zysk do samochodu, a dla właściciela auta poczucie bezpieczeństwa. Nie wymaga wiele fatygi, żeby tanio, jak również bezzwłocznie naprawić turbosprężarkę w osobówki z symbolem Lancia w specjalistycznym serwisie renowacji układów doładowania.\nTurbina do samochodu firmy Lancia po remoncie w przedsiębiorstwie gdzie przeprowadza się usługę Wyważanie turbosprężarek\nGracjan436 2020-03-12 13:55:01\nJaka cena nowej turbiny do marki Lancia? Z góry dziękuję za odpowiedź.


odwiedzono 145205 razy\nRADZYMIŃSKA OPOWIEŚĆ WIERSZEM ZAPISANA... (14.08.2021)\nPrzy niezwykłej okazji i w niezwykłej scenerii, bo podczas XVII Letniego Festiwalu Operetkowo - Operowego na Mazowszu, który odbył się 13 sierpnia w Scenie Cegielnia, autorka Pani Hanna Grzegorek zapromowała swoją najnowszą książkę pt. " Radzymińska opowieść wierszem zapisana... dla małego Jasia i dużego Jana ".\nJest to kolejna publikacja wydana przez Towarzystwo Przyjaciół Radzymina.\nPromocja książki cieszyła się wielkim zainteresowaniem wśród gości, którzy przybyli na Galę i którzy chcieli ją nabyć, tym bardziej, że była to niepowtarzalna okazja do " zdobycia " autografu zacnej autorki, do której ustawiła się bardzo długa kolejka.\nZachęcamy wszystkich do zainteresowania się tą publikacją, w której w słowie skierowanym do czytelnika autorka pięknie " opowiada " o motywach jej napisania.\nPani Hanno, gratulujemy i dziękujemy nie tylko za tę wielką pracę twórczą, ale również za to, że promuje Pani Towarzystwo Przyjaciół Radzymina.


Minister Kalemba: Zakładamy maksymalny udział w budżecie polityki rolnej UE - Biznes/technologie\nData: 09-11-2012, 15:03\nMinister rolnictwa Stanisław Kalemba powiedział w piątek w Sejmie, że najważniejszym celem rządu w zakresie rolnictwa jest zapewnienie jak najwyższego udziału Polski w budżecie wspólnej polityki rolnej na lata 2014-2020.\nKalemba podczas piątkowej debaty nad informacją premiera Donalda Tuska o polityce europejskiej wyjaśnił, że zasadniczym celem wspólnej polityki rolnej od ponad 50 lat jest zabezpieczenie konsumentom odpowiedniej ilości i jakości żywności po przystępnych cenach z jednoczesnym zabezpieczeniem dochodów rolników.\nJak zaznaczył, w ramach wspólnej polityki rolnej są dwa filary, a pierwszy z nich to płatności bezpośrednie.\n"W tych negocjacjach dążymy przede wszystkim do tego, aby polscy rolnicy otrzymali dopłaty bezpośrednie na poziomie średniej stawki płatności w Unii Europejskiej. W tym roku jest to ok. 260 euro na jeden hektar" - podkreślił.\n"Stawiając na średnią płatności w Unii Europejskiej, stawiamy na to, by polscy rolnicy mieli takie płatności, jak mają rolnicy czescy, węgierscy, austriaccy" - powiedział minister rolnictwa.\nZaznaczył, że rolnicy niemieccy uzyskują "dużo więcej". "Mówimy natomiast o średniej i to jest cel realny. I o taki będziemy zabiegali" - dodał.\nKalemba zaznaczył, że drugim filarem wspólnej polityki rolnej są fundusze na rozwój obszarów wiejskich, rozwój gospodarstw i modernizację zakładów przetwórstwa-rolno spożywczego.\n"Przypomnę, że w obecnej perspektywie na ten cel jest ok 13,5 mld euro. I to należy utrzymać" - dodał.\n"Warto podkreślić, że jest jeszcze trzeci element z funduszu spójności w ramach umowy partnerskiej. Tutaj trwają prace. Chcemy uzyskać jak najwięcej środków na infrastrukturę na obszarach wiejskich, które stanowią ponad 93 proc. powierzchni kraju i zamieszkuje tutaj ok. 38 proc. ludności" - wyjaśnił.\nPodkreślił, że Polska zabiega o te trzy elementy, a celem jest zrównoważony rozwój kraju i bezpieczeństwa żywnościowego. "Staramy się uzyskać jak najlepsze warunki w nowej perspektywie (budżetowej)" - podsumował.\nObserwator 10-11-2012, 12:59:\nTrudno zrozumieć "walkę" polskiego ministra o stawki płatności bezpośrednich dla polskich rolników na poziomie stawek rolników z Austrii, Czech czy Węgier. Nie wiadomo na czym opiera się się takie stanowisko. Z pewnością nie na zapisach Traktatu Lizbońskiego, w tym tak zasadniczych jak zrównoważony wzrost gospodarczy, spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna, solidarność między państwami członkowskimi, równość państw członkowskich wobec traktatów, zakaz dyskryminacji ze wzgledu na przynależność państwową. Z pewnością nie na celach traktatowych Wspólnej Polityki Rolnej (WPR). Nie wynika także z celów Europejskiego Modelu Rolnictwa obowiązującego od 1997 r., które zgodnie z deklaracjami najwyższych unijnych władz są wytycznymi dla reform WPR. Nie ma też uzasadnienia w najnowszych celach Unii Europejskiej określonych w Strategii Europa 2020 z czerwca 2010 r.. Jest nawet niespójne z celem płatności bezpośrednich określonym w najnowszej propozycji Komisji Europejskiej z 12.10.2011 r. dotyczącej tych właśnie płatności (wsparcie dochodów gospodarstw oraz zmniejszenie ich zmienności). A co najgorsze jest sprzeczne z żywotnymi interesami Polski i polskich rolników. Od wielu lat system podziału płatności bezpośrednich jest przedmiotem powszechnej krytyki, gdyż jest to system nieracjonalny i niesprawiedliwy. Premiuje bowiem bardzo wąską grupę beneficjentów tych płatności ( często są to m.in. duże koncerny spożywcze, wielcy obszarnicy ziemscy, a nawet pola golfowe i porty lotnicze) i dyskryminujący zdecydowaną większość unijnych rolników, w tym olbrzymią większość polskich. Nikt już nie mógł zrozumieć jego sensu. Dlatego też ukazywały się deklaracje wielu instytucji (Rady UE, Parlamentu Europejskiego, przedstawicieli nauki, organizacji eksperckich ), a nawet przez pewien okres samej Komisji Europejskiej o konieczności podziału płatności bezpośrednich na podstawie obiektywnych kryteriów do których najczęściej zalicza się poziom dochodu rolników, powierzchnię użytków rolnych oraz zatrudnienie w rolnictwie. W deklaracji naszego ministra rolnictwa powyższe kryteria obiektywne nie są brane pod uwagę. Gdyby były, to stawka dla polskich rolników wynosiłaby ok. 360 € na hektar, a nie ok. 260 €/ha! Co to oznacza? Na deklaracjach polskiego ministra Polska straci w latach 2014-2020 ok. ponad 7 m ld €! , a statystyczny polski rolnik otrzyma co roku ok. 100 € mniej na każdy hektar. Zaszkodzi to przede wszystkim 1 mln polskich rolników (co najmniej), których egzystencja zostanie zagrożona i w większości zasilą oni i tak już wysokie bezrobocie na wsi. Zaszkodzi to polskim finansom, bo za wzrost bezrobocia na wsi zapłaci polski budżet (przynajmniej częściowo). Zaszkodzi to środowisku przyrodniczemu w Polsce (porzucona ziemia w dużej części zdegraduje się). Zaszkodzi to zdrowiu Polaków (lukę po upadłych drobnych gospodarstwach wypełnią duże gospodarstwa z intensywnymi metodami masowej produkcji).\nStanowisko polskiego ministra rolnictwa jest o tyle zaskakujące, że jest on od wielu lat znany jako obrońca gospodarstw rodzinnych w Polsce. A więc czy jest to efekt złych doradców, którzy dostarczają ministrowi złych informacji i danych (minister nie musi być alfą i omegą), czy nacisk silniejszego koalicjanta, który ma inną wizję priorytetów rozwoju Polski i starań się o "unijne" pieniądze, czy zwykły oportunizm (strach przed używaniem racjonalnych argumentów przy jednoczesnym układzie sił w Unii), czy tez inne ku temu są powody? Tego nie wiem. Wiem tylko, że takie stanowisko ministra, wbrew temu co głosi, nie ma podstaw merytorycznych. A przede wszystkim jest szkodliwe dla polskich rolników i Polski. Także w kontekście technik negocjacyjnych.\nCo z ogromnym żalem i zawstydzeniem konstatuje jako obserwator.


Czesław Roszczak zdobywcą medali na Mistrzostwach Europy w Rzutach Nietypowych\nponiedziałek, 1.8.2016 09:56\t, komentarze: 0 , odsłony: 1959\nW dniach 15-17 lipca 2016 odbyły się w Juterbogu /Niemcy/ Mistrzostwa Europy Weteranów w Rzutach Nietypowych. Wśród 10 ekip europejskich wystartowała również ekipa polska w ilości 14 zawodników. Wśród Polaków znalazł się Czesław Roszczak z Łagiewnik /powiat krotoszyński/ reprezentujący UKS „Olimpijczyk” Pogorzela, który wystartował w 7 konkurencjach. Już w pierwszym dniu trzykrotnie stał na podium zdobywając 2 złote i 1 brązowy medal. Deszczowa pogoda w tym dniu nie pozwoliła uzyskać super wyników, ale walka była bardzo zacięta. Pierwszą konkurencją była schotorama /pchnięcie z miejsca 5 kulami o różnej wadze/, w której Roszczak uzyskał 51,04 m /3kg-12,96/4kg-11,02/5kg-10,01/6kg-8,76/7,26kg-8,29m/ i zdobył złoty medal. Na drugim miejscu znalazł się olimpijczyk wieloboista z Niemiec Rosemeier, który uzyskał tylko o 13 cm gorszy wynik /50,91 m/. Drugą konkurencją była schockorama /rzuty 3 kulami z miejsca sposobem dyskowym o różnej wadze/. W tej konkurencji bezkonkurencyjny był Roland Heiler /Niemcy/ z wynikiem 67,46 m, na drugim miejscu uplasował się Gunter Fandrych /Niemcy/ z wynikiem 62,59 m, a tuż za nim zdobywającbrązowy medal Czesław Roszczak z wynikiem 61,77 m /2kg-23,99m/2,5kg-20,58m/3kg-17,20m/. Po podliczeniu dwuboju atletycznego /schtorama+schockorama/ zwycięzcą został Czesław Roszczak uzyskując 112,81 m, drugie miejsce zajął Gunter Fandrych /Niemcy/ 111,67 m,a na trzecim miejscu znalazł się B.Rosemeier /Niemcy/103,14 m.\nW drugim dniu nastąpiła poprawa pogody i warunki do startu były korzystniejsze. Pierwszą konkurencją był dysk grecki /rzuty z miejsca dyskiem o wadze 2,5 kg/. Zwycięzcą został Heiler /Niemcy/ z wynikiem 23,45 m, srebrny medal wywalczył w ostatniej kolejce Czesław Roszczak wynikiem 21,55 m, mijając o 3 cm Fandrycha /Niemcy/, który zakończył konkurs wynikiem 21,52 m. Drugą konkurencją był rzut ciężarkiem 3 kg jednorącz z obrotu. Zdecydowanie wygrał Fandrych /Niemcy/ wynikiem 34,09 m, srebrny medal zdobył Czesław Roszczak wynikiem 29,85 m, trzeci był Węgier Pal z wynikiem 26,35m.\nTrzeci dzień rozpoczął się nie najlepiej. Młot szkocki o wadze 5 kg był rozgrywany w deszczu. Wynik uzyskany przez Roszczaka wystarczył tylko do zdobycia brązowego medalu. Po południu zaświeciło słońce i pomimo opóźnienia konkurencji Czesław Roszczak startując już w ostatniej konkurencji zdobył trzeci złoty medal. Ostatnią konkurencją był trójbój ciężarkowy. Były rzuty ciężarkami o wadze 3kg-28,08m,5kg-20,74m i 7,5 kg-16,50m. W sumie 65,32 m wystarczyło do zwycięstwa. Najbardziej ucieszył wynik 16,50 m uzyskany w ciężarku 7,5 kg co jest nowym rekordem Polski w tej konkurencji, oczywiście w kat. M75.\nMistrzostwa Europy można uznać za udane. Mimo dużej konkurencji ze strony niemieckiej to zdobycie 7 medali /3 złote,2 srebrne i 2 brązowe/ przez Czesława Roszczaka należy uznać za dobry prognostyk przed Mistrzostwami Świata, które na przełomie października i listopada odbędą się w Perth /Australia/.


Soczewski Acuvue 1-DAY | www.kupujemy.pl porównanie cen\nCENA: od 69,49 PLN do 499,99 PLN\nTrueye 180 szt. - jedno opakowanie zawiera 180 sztuk soczewek o tej samej mocy. Pierwsza na świecie jednodniowa silikonowo-hydrożelowa soczewka kontaktowa wyznacza standardy zdrowego noszenia soczewek kontaktowych. Jednodniowe soczewki kontaktowe okazały się być najzdrowszym sposobem noszenia soczewek. Acuvue® 1-Day TruEye® to najnowsze, miękkie soczewki kontaktowe jednorazowego użytku firmy Johnson&Johnson, zaprojektowane w taki sposób, by Twoje soczewki nie zajmowały Ci więcej czasu niż kilka sekund w ciągu doby (założenie i ściągniecie), nie potrzebowały więcej miejsca niż ich opakowanie - bez płynów, pojemniczków itd. Najlepsze dla osób próbujących soczewek po raz pierwszy, nadają się też do używania tylko od czasu do czasu. Zapewnią Ci wolność i długotrwałe uczucie komfortu, bo po całym dniu noszenia po prostu je wyrzucasz! Cechy: Wyjątkowa technologia HYDRACLEAR, 100% konsumpcji tlenu, Filtr UV klasy 1, Szeroki zakres parametrów, Jasnoniebieskie zabarwienie i znacznik strony 123. Korzyści: Wyjątkowo gładka i nawilżona soczewka, Równoważna z konsumpcją tlenu oka bez soczewki, aby oczy były jaśniejsze i bielsze Najwyższy poziom ochrony przed UV dostępny w jednodniowych soczewkach kontaktowych, Optymalne dopasowanie do indywidualnych potrzeb, Ułatwia posługiwanie się soczewką. Dzięki GWARANCJI SATYSFAKCJI ACUVUE®, zamówione soczewki otrzymasz szybko, a jeśli nie będą Ci odpowiadały możesz je zwrócić w ciągu 30 dni bez podania przyczyny.\nAcuvue 1-Day TruEye + krople EyeLove Comfort 15 ml Soczewki...\nAcuvue 1-Day TruEye 180 szt. + darmowa dostawa od 200 zł + darmowa...\n1-Day Acuvue TruEye, 30 szt.?dfw_tracker=64447-488 Johnson & Johnson\n1 Day Acuvue TruEye 180 szt.?dfw_tracker=64447-1591 Johnson & Johnson\nAcuvue 1-Day TruEye 180 szt. Soczewki Johnson & Johnson\nAcuvue 1-Day TruEye 180szt


Konwenty Południowe - Relacja: Mokon 5 - Witamy w stolicy! - Alchelor\nRelacja z konwentu: Mokon 5 - Witamy w stolicy!\nwtorek, 23 grudnia 2014 Autor: Gerard „Alchelor” Vetinari Kategoria: Relacje Odsłony: 2213\nMokon 5. Konwent, który odwiedziło niemal 1000 osób w stolicy naszego kraju, a wydarzyło się to zaledwie cztery dni temu (18 – 19 grudnia 2014). Co oferował nam okrągły stwór? Czy było warto wybrać się aż z Krakowa? Dlaczego tak mało lub tak dużo ludzi odwiedziło Warszawę, by uczestniczyć w piątej edycji tego wydarzenia? Postaramy się odpowiedzieć na te i inne pytania ;-).\nDo stolicy przyjechałem już w piątek ze względu na rezerwację, którą zrobiłem pod wpływem wizji spotkania ze znajomymi. Niestety, okazało się, że muszę kilka godzin przesiedzieć w dworcowym McDonald’s. Postanowiłem więc pojechać do szkoły konwentowej jeszcze tego dnia wieczorem. Dzięki temu wiem, że dojazd z centrum był dobry, choć nieco długi (tak jak pisano na stronie MiOhi, ok. pół godziny). Z przystanku, dotarcie do celu było jeszcze łatwiejsze i nie zakrawało to na nadludzki wyczyn. Niedaleko zauważyłem Biedronkę i dwa sklepy z napojami odurzającymi (głównie). Zaopatrzenie więc było ;-).\nNastępnego dnia, około 10:00, ponownie odwiedziłem conplace. Tym razem, by zostać tutaj aż do zakończenia konwentu. Po przejściu procesu akredytacyjnego, w którym zdobyłem schludny, mały kartonikowy identyfikator wraz ze smyczką, informator w formacie A5 ze spisem atrakcji po salach i godzinach oraz mapkę na kartce A4, skierowałem swe kroki na drugie piętro, gdzie znajdować się miały sleeproomy. Owszem, znalazłem je bez problemów, niestety wypchane po brzegi. Na korytarzach też już każdy zaklepywał sobie „swój kawałek podłogi”. Przychylny los chciał, by przybył z odsieczą ktoś władny otworzyć kolejną salę, w której miejsca dla mnie i innych szczęśliwców było aż nadto. Po pozostawieniu swoich klamotów i wypluciu płuc przy dmuchaniu materaca, udałem się na szczegółowy obchód. Udało mi się odnaleźć kilka sal prelekcyjnych, DDR, Ultrastar, Rock Band, a nawet Osu! room. Bardziej istotne ze sfery rozrywkowej – ciągłej, było to, czego brakło. Games room. Już nieco ponad rok temu zrozumiałem, że planszówki nierzadko ratują konwent. Tutaj ich zabrakło, co w połączeniu ze stosunkowo niskim zainteresowaniem elektronicznymi formami rozrywki dało efekt wszechobecnej pustki i ktoś mógłby nawet powiedzieć, że wiało nudą. Przechodziłem obok US i DDR-a po kilka razy i widywałem je niemal puste…\nMożna to także tłumaczyć bardzo dobrymi atrakcjami (nie wiem czy takie były, nie narzekałem specjalnie) lub niską frekwencją. Nie wiem jaki był powód. Oceniam efekt. Sam budynek był ciekawy. Piętra na planie kwadratu, gdzie korytarz prowadzi naokoło, dzięki czemu łatwo było się dostać w dowolne miejsce z dowolnej klatki schodowej. Warto także powiedzieć coś o wystawcach. Oprócz standardowych przypinek, koszulek, podkładek i wszelakiej maści gadżetów z ulubionymi postaciami z anime, gier i seriali, znalazłem świetne stoisko z ubraniami… Hm. LARP-owymi powiedzmy. Płaszcze, suknie, koszule… Wszystko stylizowane na średniowiecze/fantastykę. Była także biżuteria! Wiem, że śmierdzi reklamą, dlatego nie podam na wszelki wypadek nazwy sklepu. Wspomniałem go ze względu na pewną wyjątkowość ;-).\nWartym wspomnienia jest fakt, że warszawski event odwiedziło sporo gości z zagranicy. Głównie byli to cosplayerzy z Niemiec, Rosji i Litwy. Zjawiła się także organizacja litewskiego UniCon Lativia, z którą udało nam się porozmawiać. Jaki efekt tej rozmowy? Prawdopodobnie przeprowadzimy serię anglojęzycznych wywiadów z zagranicznymi twórcami strojów ;-).\nKonkurs cosplay i ECG\nWow! Poziom był bardzo wysoki. Wygląd i wykonanie strojów, scenki, światło sceniczne i cała oprawa techniczna konkursu stały na bardzo wysokim poziomie. Ilość wielkogabarytowych rekwizytów mnie zaskoczyła. Choćby wielka trumna, z której wyszedł żywy człowiek z wielką pałą ;-). Cała zastawa stołowa do występu z „Alicji w krainie czarów” czy też świetna flaga… Gorąco zachęcam do przejrzenia zdjęć i filmików. Zdjęcia znajdziecie oczywiście u nas na Fanpage (na stronie są odnośniki do konkretnych galerii), natomiast filmik nagrywało Anime24.pl. Nasz kamerzysta nie mógł niestety przyjechać. Już to pisałem w newsie, jednak napiszę i tutaj. Do konkursu European Cosplay Gathering, który odbędzie się na Japan Expo w Paryżu już 2-5 lipca zakwalifikowali się:\nW kategorii grupowej, zwyciężyły Cinnamon-Cosplay i Atai Cosplay za stroje i scenkę z Alicji w Krainie Czarów Tima Burtona.\nW kategorii solo, naszą reprezentantką została Kicking-Machine.\nOczywiście zapraszamy ponownie na ich fanpage i do wspierania wysiłków! Niech wygra najlepszy (czyli my oczywiście ;-)).\nTak jak wspominałem wyżej, dojazd był dobry, lokalizacja też niczego sobie. Trochę wiało nudą i pustką, ale to mogło być równie dobrze moje subiektywne wrażenie, jako że mam znacznie więcej znajomych na południu, jednak i tutaj udało mi się poznać kilka ciekawych osób. Jeżeli finanse pozwolą, będę odwiedzał Warszawę znacznie częściej niż dotąd (byłem raz w życiu), gdyż konwenty mają niczego sobie ;-). Minus za brak planszówek. Czy poleciłbym Mokon 6? Oczywiście, że tak!


Meble Producent: Meble tapicerowane - morizon SHOPPING\nSavora zestaw wypoczynkowy marki Meble tapicerowane\ndane szczególowe Opis produktu Kod produktu 17872 Material siedzenie: tkaninasprezyna falistastelaz: drewno lisc/ sklejka,nogi: lite drewno kolor korpus: szarysiedzisko: szaryoparcie: szarynogi:...\ndane szczególowe Opis towaru Kod produktu 16090 Material siedzenie: tkaninasprezyna falistastelaz: drewno lisc/ sklejka,nogi: lite drewno odcień korpus: szarysiedzisko: szaryoparcie: szarynogi:...\nENNIS kremowa sofa w kwiaty, kolor beżowy\ndane szczególowe Opis produktu Kod artykułu 8690 Material drewno, plyta wiórowa, plyta plesniowa, tekstura tapicerowana, wypelnienie: pianka kolor kremowy ze wzorem w kwiaty rozmiary szerokosc: 193...\nBalina sofa dwuosobowa 140 cm marki Meble tapicerowane\ninformacje szczególowe Opis produktu Kod towaru 11865 Material drewno, plyta wiórowa sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana,bonell. 100 % poliesterwypelnienie: pianka T21/120, poduszki granulat...\nDerry sofa dwuosobowa 140 cm marki Meble tapicerowane\ndane szczególowe Opis towaru Kod towaru 17288 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Tkanina: 100% poliester - LUX 18 siedzisko:...\nMeble tapicerowane Derry sofa dwuosobowa 140 cm\ndane szczególowe Opis produktu Kod produktu 10293 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - typ LUX 05...\ndane szczególowe Opis towaru Kod produktu 18414 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - LUX 01...\ninformacje szczególowe Opis produktu Kod towaru 18424 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - rodzaj...\ndane szczególowe Opis artykułu Kod artykułu 18425 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Tkanina: 100% poliester - LUX 10...\ndane szczególowe Opis towaru Kod artykułu 16213 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Tkanina: 100% poliester - wariant AROSA (...\nMeble tapicerowane Balina sofa dwuosobowa 140 cm\ndane szczególowe Opis artykułu Kod produktu 11870 Material drewno, plyta wiórowa sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana,bonell. 100 % poliesterwypelnienie: pianka T21/120, poduszki granulat...\ninformacje szczególowe Opis artykułu Kod towaru 18426 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Tkanina: 100% poliester - LUX 16...\ninformacje szczególowe Opis towaru Kod artykułu 16353 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - wzór...\ninformacje szczególowe Opis towaru Kod produktu 10905 Material drewno, plyta wiórowa sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. 100 % poliesterwypelnienie: pianka T21/120,...\ninformacje szczególowe Opis artykułu Kod artykułu 17763 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - wzór...\ndane szczególowe Opis artykułu Kod artykułu 18451 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - przyjemna w...\ninformacje szczególowe Opis artykułu Kod produktu 10292 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - LUX 03...\nMeble tapicerowane Debri sofa dwuosobowa 140 cm\ninformacje szczególowe Opis towaru Kod artykułu 14379 Material drewno, plyta wiórowa sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. 100 % poliesterwypelnienie: pianka T21/120,...\ninformacje szczególowe Opis artykułu Kod artykułu 16212 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - rodzaj...\ninformacje szczególowe Opis artykułu Kod artykułu 16199 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listwy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - LUX 20...\ninformacje szczególowe Opis produktu Kod artykułu 18408 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listwy sprezynujace. Tkanina: 100% poliester - LUX 22...\ndane szczególowe Opis artykułu Kod produktu 18416 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Tkanina: 100% poliester - LUX 08...\ndane szczególowe Opis produktu Kod produktu 16423 Material rama: lite drewno, plyta wiórowa, sklejka, plyta pilsniowa, plyta laminowana, listy sprezynujace. Dzianina: 100% poliester - LUX 06...\n289,00 - 1599,00 zł 7\n1629,00 - 1649,00 zł 16\n1729,00 - 1789,00 zł 6\n1999,00 - 3299,00 zł 6


Program Partnerski :: Pizamka.pl\nProgram partnerski przeznaczony jest dla firm, które posiadają własną stronę internetową (www) i chcą zarabiać dzięki niej pieniądze. Jedyne co trzeba zrobić to zarejestrować się w naszym serwisie i wybrać banner lub link tekstowy do umieszczenia na własnej stronie. Jeśli odwiedzający Twoją witrynę kliknie w ten banner i dokona zakupu w przeciągu 21 dni w naszym sklepie, Ty otrzymasz 5% wartości tego zamówienia.\n1) Do Programu Partnerskiego przystąpić może każda firma, która posiada własną stronę www, zarejestruje się w programie i umieści banner naszego sklepu lub produktu na swojej witrynie.\n2) Przystąpienie do Programu Partnerskiego jest dobrowolne i nie wymaga wnoszenia żadnych opłat. W dowolnym momencie można też z udziału w programie zrezygnować.\n3) Oferujemy atrakcyjne wynagrodzenie 5% od wartości każdego zrealizowanego zamówienia (tzn odebranego przez klienta), które otrzymaliśmy poprzez banner na stronie Partnera w ciągu dwóch tygodni od rejestracji. Prowizja nie obejmuje kosztów przesyłki.\n4) Minimalna kwota wypłaty to tylko 50.00 zł lub wymiana na dowolny towar z naszego sklepu o takiej samej wartości. Wypłata lub wymiana jest dokonywana po otrzymaniu faktury.\n5) Każdy Partner po zalogowaniu się do serwisu w każdej chwili może sprawdzić wysokość aktualnej prowizji oraz zlecić jej wypłatę.\n6) Każdy Partner uzyskuje dostęp do szczegółowych statystyk.\n7) Bannery reklamowe naszego sklepu należy pobrać po zalogowaniu się w swoim profilu. Każdy partner posiada unikalny kod do umieszczenia na stronie którego nie wolno zmieniać. Wszelkie próby zmiany kodu doprowadzą do zablokowania konta uczestnika w programie partnerskim. Przykładowe bannery można zobaczyć\n8) Sklep Pizamka.pl zastrzega sobie możliwość zmiany tego regulaminu.


Archicom - a więc, deweloper, któremu z łatwością można zaufać! | Świat elektroniki\nMieszkasz lub poszukujesz mieszkania, czy też domku we Wrocławiu? Zastanawiasz się nad ich zakupem w stanie "deweloperskim", jednak obawiasz się, czy firmy, które to się wewnątrz wspomnianym miasteczku znajdują będą takiego typu jak choćby te pokazywane najbardziej często w telewizji? Jeśli tak to zaprzestań się lękać oraz zacznij czytać recenzje wewnątrz sieci!\nJak zostało już tutaj napomknięte, deweloperzy najbardziej często kojarzą się naszym osobom z tymi "złymi". Jest to często spowodowane ich krętactwem, i powiększa to przedstawienie ich w ten sposób przez media, takie jak choćby telewizja, gdzie nawet to w mydlanych operach wspomniani deweloperzy często okazują się złodziejaszkami, którzy zamiast nam dopomóc, w chwilce dostania naszych pieniążków - po prostu uciekają w tak nazywaną "siną dal". Jak przekonać się, iż dana firma deweloperska bywa "tą najważniejszą" oraz "tą co nasze osoby nie oszuka"? Otóż po to istnieją w sieci stronki, na których możemy zamieszczać swoje opinie. Wartą do zerknięcia firmą deweloperska wewnątrz Wrocławiu jest nie wątpiąc w to przedsiębiorstwo Archicom. Archicom opinie, które odnajdziemy w sieci internetowej są dosyć sprzeczne pomiędzy sobą, ale jest to zazwyczaj podyktowane przeróżnymi bodźcami, takimi jak choćby uprzejmość zarówno person z firmy, jak również samych klientów, czy też poziomu zaangażowania firmy, jaki klient sobie w rzeczywistości życzy.\nWarto tu wspomnieć, że przedsiębiorstwo deweloperska Archicom, to jeden z liderów na terenie Wrocławia, o którym naprawdę warto poczytać, czy też to recenzje, czy też to dane na ich temat zawarte na ich stronie w sieci. Z tego powodu nie obawiaj się i rozpocznij działać już dziś, by zobaczyć, czy wspomniana firma Tobie odpowiada!


CAL zamiast JOK-u, mieszkańcy zamiast urzędników - jarocinska.pl - wiadomości - informacje - ogłoszenia – portal - Jarocin - jarocinska.pl\n› Kultura i Rozrywka› Aktualności ponad rok temu 29.01.2015\nLidia Sokowicz komentarzy 76 ocen 32 / 0% A A A\nArtykuł: CAL zamiast JOK-u, mieszkańcy zamiast urzędników\nSpotkanie poświęcone przekształceniu Jarocińskiego Ośrodka Kultury w miejsce animacji lokalnej fot. Lidia Sokowicz\n+ 0 głosów: 32 (0%) 32 -\nponad rok temu ocena: 86% 73\n~ z warszwy ?\n~ Gospodarz z Turcji\nponad rok temu ocena: 85% 71\nNie mają odwagi żeby to opublikować a jakby mieli honor to podali by to nie jednemu włosy by się najeżyły\nponad rok temu ocena: 93% 68\nLudzie walczmy niech ci którzy moga odwołać Pawlickiego to niech to jak najszybciej zrobia zanim on z resztą swojej bandy pozamyka wszystko i zrobi nowe inwestycje które okażą sie kolejną klapą a robi to kosztem naszym naszych dzieci a tagze naszego miasta\nsyndyk, trafiłeś w sedno.\n~ Nie skazany za....\nponad rok temu ocena: 93% 64\nPo to wszystko by pieniądze gminne (czytaj mieszkańców gminy) wyprowadzić z gminy zgodnie z prawem (tak jak w przypadku KANBUDU, później DROBUD S.A.) oczywiście dla rozwoju....\n~ NIE DAJMY SIĘ\nponad rok temu ocena: 84% 63\nFajna godzina. Z pracy nie wrócę przed 17:30. Specjalnie ustalono spotkanie na 16:00, żeby mogli przyjść tylko urzędnicy? Przecież nawet ktoś, kto pracuje do 16:00, potrzebowałby te 30 minut żeby dotrzeć na miejsce.\nponad rok temu ocena: 84% 57\nWasze "Ogrody Marzeń ": to gruba ściema\nponad rok temu ocena: 86% 53\nponad rok temu ocena: 14% 49\nkluk nie było potrzeby dopisywać tego, było to ujęte w sprawie1\n... zapomniałeś(aś) dodać, że najlepiej... za darmo.\nJuż lepiej: ETAT.\n~ stowarzyszenie kasa\nponad rok temu ocena: 93% 45\nZa free to jest tylko ser w pułapce na myszy\nZa 1,5 roku, to można 15 kursów zaliczyć, i być nadal niczym. 1,5 roku, to profesora zrobią z ciebie?\nKaźmierczak nienawidzi JOKu i za każdą cenę doprowadzi do jego upadku zniknięcie itp itd Jak jest przy władzy spełnia swoje kaprysy te droższe i te tańsze dla podatnika\nJak widać II-kierownik magistratu milczy, a wiem, że śledzi z zapałem tu wszystko, co tutaj piszemy. Widać, że ma nas głęboko w dooopie. A ma ją dość pojemną.\nJak, oni społeczność przeproszą, to prędzej swoje uszy zobaczysz, jak mawiał WIELKI klasyk XX w. Josip Wisarionowicz Dżugaszwili Stalin. Jak prawił, ziemia jest PŁASKA-sic!! To tak musiało być. Niepokorni... do piachu, albo przez komin.\nstwórzmy akcję "URZĄD DLA STOWARZYSZEŃ" !!!!\nJak się tak dobrze jej przyjrzeć, to farbowana z niej LAMPUCERA jest. Nic więcej; za grosz merytoryczności. Za to "nawija makaron na uszy".\nponad rok temu ocena: 97% 23\nOn ma żopę PANCERNĄ. Nic nie poczuje; to krawężnik odporny na... wszystko!\n~ Zbyszek K\nOgólne - rolnicze, lub po filologi z Tybetu. Tam wielu takich cwaniaków, jak Ona.\nOgólne - rolnicze, lub po filologi z Tybetu.\nponad rok temu ocena: 15% 13\nZ PEWNOŚCIĄ WYŻSZE NIŻ TY!!!\nNaiwny ma uwierzyć zawsze na slowo, nie Ci co mają uzasadnione wątpliwości :-). Jak będzie za dużo wątpliwości to na bigosik + wyłączenie myślenia :-) kto wie co po swojej pracy w Poznaniu zostawił ten będzie pewny swojego zdania.\nTo się również tyczy burmistrza. A przyczyny oni sami podają.\nChcesz odwołać "Słońce Jarocina" ...? Chyba cie pogieło... ? A ty nie masz przypadkiem Marta na imie i szukasz zajęcia dla tatusia ? To nie wypali ... On sie nie nadaje ... Chorowity jest ...\nDorota, wreszcie jakaś rozsądna wypowiedź\nZamiast pisać durne komentarze wystarczy zainteresować sie tematem!!! JOK bedzie tyle ze pod inna nazwą, bedzie miał szersze pole do działania niż do tej pory.


Zamów tutaj nasiona „60 Day Lemon Auto” | Sirius.nl\nW ciągu ostatnich 3 lat otrzymaliśmy świetną odpowiedź z naszego automatycznego 60-dniowego cudu, więc teraz postanowiliśmy nieco urozmaicić ten nowy krzyż, aby uzyskać 60-dniową cytrynę. Z przepysznym smakiem i super szybkim czasem kwitnienia ta odmiana jest dobra dla każdego, od początkującego do eksperta, te wyjątkowo ostre rośliny o szybkim kwitnieniu będą Cię zaskoczyć. Nie jest wymagane żadne specjalne światło lub cykl świetlny, możesz nawet rozkwitnąć ją w oknie kuchennym (Oczywiście odpowiedni 12-godzinny cykl świetlny da znacznie lepsze wyniki).\n€ 27,50 € 55,00 Oszczędzasz 50%\nWięcej na temat 60 Day Lemon Auto\nW ciągu ostatnich 3 lat otrzymaliśmy świetną odpowiedź z naszego automatycznego 60-dniowego cudu, więc teraz postanowiliśmy nieco urozmaicić ten nowy krzyż, aby uzyskać 60-dniową cytrynę. Z przepysznym smakiem i super szybkim czasem kwitnienia ta odmiana jest dobra dla każdego, od początkującego do eksperta, te wyjątkowo ostre rośliny o szybkim kwitnieniu będą Cię zaskoczyć. Nie jest wymagane żadne specjalne światło lub cykl świetlny, możesz nawet rozkwitnąć ją w oknie kuchennym (Oczywiście odpowiedni 12-godzinny cykl świetlny da znacznie lepsze wyniki). Nasza 60-dniowa cytryna jest idealną odmianą dla osoby, która zawsze chciała się rozwijać, ale nie chciała inwestować w cały zestaw i pomieścić. Teraz wszyscy, którzy nigdy nie dorastali, mogą zmoczyć stopy kryształowym klejnotem o smaku cytryny. A ci z nas, którzy wyhodowali dużo, mogą i będą zdumieni łatwością i radością uprawy tego krzyża.\nczas kwitnienia: 60 dni od nasion\nWydajność: 28-40 g to roślina!\nSkontaktuj się z nami w sprawie produktu '60 Day Lemon Auto'


W sobotę koniec spisu powszechnego - WP Wiadomości\nW sobotę koniec spisu powszechnego\nW sobotę kończy się trwający od 21 maja spis powszechny ludności i mieszkań oraz spis rolny. Rzecznik prasowy Głównego Urzędu Statystycznego Wiesław Łagodziński przypomniał w piątek w Programie Pierwszym Polskiego Radia, że spis jest przedsięwzięciem ważnym społecznie i zarówno rachmistrz, jak i gminne biuro starali się przekonać o tym te osoby, które odmawiały zgody na udzielenie rachmistrzowi informacji.\nRachmistrzów bardziej życzliwie przyjmowali mieszkańcy małych miasteczek i wsi, niż dużych miast. Najwięcej problemu sprawiło spisywanym pytanie o głowę rodziny. Spore emocje wzbudziło też pytanie o narodowość\nWiesław Łagodziński przypomniał, że w spisie uczestniczyło ponad 172 tysiące rachmistrzów. Uruchomiono też specjalną telefoniczną infolinię. GUS odbierał codziennie setki telefonów, dotyczących spisu.\nRzecznik GUS potwierdził, że w związku ze spisem powszechnym nieznacznie spadła stopa bezrobocia, gdyż osoby zatrudnione jako rachmistrzowie byli wyrejestrowani jako bezrobotni.\nPełne wyniki spisu będą znane w listopadzie. Wstępnych wyników można jednak oczekiwać już we wrześniu - październiku. (mag)


Balsam firmy Onyx, Orlando- recenzja | Urodomaniaczka\n20 października 2014 PaulinaKosmetyki, Pielęgnacja ciała\nNa samym początku chciałam przeprosić za częstotliwość dodawania wpisów, miałam po prostu dużo zajęć i ciężko mi znaleźć chwilę na zdjęcia i wpisy. Teraz się to zmieni, w końcu za niecałe trzy tygodnie mój blog skończy roczek:)\nPrzechodząc do tematu mojego dzisiejszego wpisu. Balsam, który Wam zaprezentuje został do mnie przesłany przez firmę Onyx, w celu przetestowania. Jest to balsam do opalania w solarium Orlando. Najpierw przedstawię Wam, co producent o nim opowiada:\n“Orlando to ekstremalny bronzer maksymalizujący opaleniznę. Dzięki zawartemu ekstraktowi z pokrzywy indyjskiej wspomaga redukcję tkanki tłuszczowej w newralgicznych miejscach. Właściwości antycellulitowe kofeiny pobudzają mikrocyrkulację, ułatwiając rozbicie cząsteczek tłuszczu i wydalanie ich z organizmu. Kwas hialuronowy zapewnia skórze extra nawilżenie, pozostawiając ją ujędrnioną i napiętą. Z Orlando Extreme Bronzing Maximizer szybko i skutecznie osiągniesz pożądany czekoladowy odcień opalenizny.”\nJeżeli chodzi o zapach tego produktu, jest on wyraźny, kremowy, dosyć dziwny, ani kwiatowy, ani ziołowy. Ma konsystencję dosyć gęstą, faktycznie jedno opakowanie starcza na pokrycie całego ciała. I tu właśnie zaczynają się schodki. Jak pewnie zwróciliście uwagę, jest to balsam do opalania w solarium. Dumnym krokiem więc wyruszyłam na podbój rakotwórczych lamp, tam przeskanowałam ile krzywd narobię swojej skórze, zaczęłam mieć wyrzuty sumienia, że tam poszłam ( skrzywienie zawodowe:P )… No szykowałam się na basen, więc pomyślałam, a co mi tam, będę ładnie wyglądać i o… Posmarowałam balsamem rękę, zaczęło mnie piec i szczypać, więc spanikowana zmyłam i na tym skończyła się moja wizyta w solarium. Na szczęście mam siostrę cioteczną, która w solarium bywa. Poprosiłam ją o przetestowanie produktu, ponieważ nie chciałam balsamu od razu skreślać. Znam swoją skórę i wiem, że niektóre super mocne balsamy przyjmie bez problemu, a na niektóre zareaguje gwałtownie.\nMojemu królikowi doświadczalnemu balsam przypadł doskonale. Z jej opinii wynikło, że skóra jest nawilżona, jędrna, a kolor opalenizny jest naturalny (sama widziałam) , a nie żółty, jak to się często zdarza po wizycie w solarium. Dodatkowo ochronił on skórę przed negatywnym wpływem lamp, po prostu wyglądała ona świeżo i naturalnie. Trochę mi było szkoda, że testowanie mi w sumie nie wyszło, bo też by mi się przydała ładna opalenizna :/\nJedno jest pewne, jeżeli chodzicie na solarium, polecam Wam balsamy firmy Onyx, ochronicie swoją skórę, dodatkowo ją odżywicie, a opalenizna nie będzie sztuczna. Ja dostałam produkt w saszetkach po 15 ml. Produkty możecie znaleźć w internetowym sklepie firmy Onyx i z tego co widziałam do końca października jest darmowa dostawa:) Wiadomo, że każdy chce ładnie wyglądać i być ładnie opalonym, nie ma w tym nic złego, jeżeli się to lubi. Polecam wszystkim dziewczyną, które tak jak moja siostra lubią solarium.\nTagged balsam, balsam do opalania w solarium, ładna opalenizna, onyx, opalanie, solarium\n4 thoughts on “Balsam firmy Onyx, Orlando- recenzja”\n10 listopada 2015 o 09:30\nwitajcie kilka rzazy smarowałąm się tym kremem na szybkie opalanie i efekty są rewelacyjne,opalenizna jest naturlna,chodzę do solarium raz na dwa tygodnie po 10 minut, właśnie zamówiłąm sobie dużą butelkę Orlando za 99zł drogo -ale warto\n26 października 2014 o 13:52\nNie chodzę na solarium i na razie mnie nie kusi, ale kto wie, może przed studniówką się wybiorę…\nMoże się skuszę, choć po głowie chodzi mi opalanie natryskowe…z drugiej strony boje się efektu, a w solarium nie raz już byłam 🙂\nNa solarium nie chodze niestety a może i stety nie wiem aczkolwiek bałabym się tak oddziaływać na moja skórę.


Wypadek co dalej...? Samochód niezdatny ...Jeżeli nie byłeś sprawcą kolizji to samochód może zabrać w ramach ubezpieczenia laweta do warsztatu w którym powstałe szkody zostaną naprawione na koszt ubezpieczyciela z polisy sprawcy. Wtedy tak naprawdę nic Cię nie interesuje ...Rejestracja auta - ciągłość dokumentów ...Takich dokumentów nie potrzebujesz bo ten właściciel aktualnie figuruje w DR i KP. Ciągłość zachowasz jak wykażesz że od pierwszego właściciela kupił ten salon, a następnie Ty. Tu masz z tego co piszesz takie dokumenty więc ...\nDuże przenośne szybkie ładowarki ...Volkswagen przedstawia przenośną ładowarkę umożliwiającą szybkie zasilanie aut w energię elektryczną. Działa ona na zasadzie „powerbanku”, urządzenia pomocniczego do telefonu komórkowego. Niezależnie od tego czy istnieje ...Volkswagen Car-Net - 5 rad jak ...Dobre wakacje zaczynają się już w chwili rozpoczęcia podróży. Nawigacja i smartfon, które pozwalają dotrzeć na miejsce bezpiecznie i bez stresu to niezawodni pomocnicy wielu urlopowiczów. A jeśli nie używać każdego z tych ...Renault EZ-FLEX - nowatorski eksperyment ...Dwanaście samochodów Renault EZ-FLEX zostanie udostępnionych różnym przedsiębiorcom, firmom dostawczym, urzędom miejskim i gminnym na terenie Europy. Zgodnie z planem eksperyment potrwa dwa lata. Samochód został wyposażony ...Skoda Fabia: komfort i ponadprzeciętna ...Nowa Skoda Fabia może pochwalić się ponadprzeciętną przestronnością. Kompaktowy, niespełna 4-metrowy samochód posiada miejsce dla pięciu pasażerów i wyposażony jest w jeden z największych bagażników w swoim segmencie, o pojemności ...


KatK 13.09.2021 07:05\nNajdłuższe tunele w Europie - gdzie ich szukać? Okazuje się, że najdłuższe tunele drogowe budowane są w Norwegii - znajduje się tam aż pięć z dziesięciu najdłuższych europejskich tuneli drogowych. Zdecydowanie dłuższe są tunele kolejowe. Sprawdzamy, jak długie są najdłuższe tunele w Europie.\nNajdłuższy tunel w Europie: położenie ma znaczenie\nAby wskazać najdłuższy tunel w Europie, należy określić kryteria, jakie powinien on spełniać. Inaczej bowiem przedstawia się sytuacja w przypadku tuneli kolejowych, inaczej zaś – w przypadku tuneli drogowych. Okazuje się jednak, że wśród tuneli drogowych można wyróżnić podgrupę tuneli podmorskich. W tej kategorii bezkonkurencyjny jest otwarty 30 grudnia 2019 roku tunel drogowy Ryfylke w Norwegii. Jest to najdłuższy podmorski tunel drogowy (nie tylko w Europie, ale i na świecie), który jednocześnie jest najgłębiej położonym tego typu obiektem na świecie. Ryfylketunnelen liczy 14,4 km długości, łączy ze sobą dwa norweskie miasta: Ryfylke i Stavanger, a w jego wnętrzu biegną dwie jezdnie. Każda z tub tunelu ma przekrój w kształcie podkowy o wysokości 4,6 m i szerokości 8,5 m. W najgłębszym miejscu trasa przebiega aż 292 metry pod powierzchnią morza. Jest to najnowocześniejsza tego typu budowla na świecie, spełniająca najwyższe standardy jeśli chodzi o bezpieczeństwo. Inwestycja ta jest częścią projektu Ryfast, który zakłada jeszcze powstanie kolejnych, krótszych tuneli. Tunel Ryfylke zaprojektowano i zbudowano na zamówienie norweskiej Krajowej Dyrekcji Dróg Publicznych. Budowę rozpoczęto w 2012 roku, przez siedem lat na jej terenie pracowało codziennie siedmiuset pracowników.\nJaki jest najdłuższy tunel w Europie?\nZatem jaki jest najdłuższy tunel w Europie? Pod względem długości tunele kolejowe nie mają sobie równych, toteż najdłuższym w Europie tunelem kolejowym, a nawet najdłuższym jak dotąd zbudowanym tunelem na świecie, jest tunel kolejowy w Alpach Szwajcarskich, zwany tunelem bazowym Świętego Gotarda. Oddany do użytku w 2016 roku tunel ma długość 57 km i wybudowany został pod alpejskim masywem Gotarda (konkretnie pod przełęczą Świętego Gotarda w Alpach Leopontyjskich). Jest to najdłuższy, a do tego najgłębiej położony tunel górski nie tylko w Europie, ale i na świecie. W najwyższym punkcie leży na wysokości 550 m n.p.m. Odkąd został włączony do eksploatacji, jest liderem rankingu tuneli komunikacyjnych świata. Tworzą go dwie równoległe nitki, połączone szybami tuneli technicznych, stanowiących jednocześnie wyjścia ewakuacyjne. Budowa tego tunelu trwała aż 17 lat, ale przyniosła wymierne korzyści. Dzięki niej przejazd z Zurychu do Mediolanu trwa niemal 2 godziny krócej, zmniejszyło się także natężenie ruchu tranzytowego, co nie jest bez znaczenia dla górskiego ekosystemu.\nZobacz wideo Na desce, na nartach, na rowerze - nawet w sierpniu! Do tego raju dojedziesz z Polski samochodem [TRIP WE DWOJE]\nRanking: najdłuższe tunele w Europie – Norwegia na czele\nRanking ''Najdłuższe tunele w Europie'' otwiera norweski Lærdal. Jest to najdłuższy drogowy tunel Europy, ale jednocześnie również najdłuższy drogowy tunel świata. Jego długość wynosi 24,51 km. Tunel łączy ze sobą dwie norweskie miejscowości: Lærdal oraz Aurland w regionie Sogn og Fjordane. Jego budowę rozpoczęto w 1995 roku, do użytku oddany został pięć lat później. Tunel leży na szlaku drogowym E16, ułatwiając tym samym podróż z Oslo do Bergen. Podzielony jest na cztery sekcje. Pomiędzy każdą z nich, co 6 km, znajdują się górskie jaskinie, oświetlone niebiesko-żółtym światłem. Tunel zaopatrzono w system wentylacji oraz oczyszczania powietrza z pyłu i spalin. W jego wnętrzu rozmieszczone są gaśnice oraz numery alarmowe, w obiekcie nie przewidziano jednak wyjść awaryjnych.\nPlanujesz wyjazd na narty w Europie? Podpowiadamy, gdzie są najdłuższe trasy\nNajdłuższe tunele w Europie – lista\nNajdłuższe tunele w Europie – lista 10 najdłuższych tuneli drogowych:\nLærdal (Lærdalstunnelen) – Norwegia – 24,51 km,\ntunel drogowy Świętego Gotarda – Szwajcaria – 16,9 km,\ntunel Ryfylke (Ryfylketunnelen) – Norwegia – 14,4 km,\nTunel Arlberg Road – Austria – 13,98 km,\nTunel Fréjus – Francja/Włochy – 12,8 km,\nTunel du Mont Blanc – Francja/Włochy – 11,6 km,\nTunel Gudvangen – Norwegia – 11,4 km,\nTunel Folgefonna – Norwegia – 11,1 km,\nTunel Toven – Norwegia – 10,65 km,\nTunel Gran Sasso d’Italia – Włochy – 10,2 km.\nNajdłuższe tunele kolejowe w Europie – lista 10 najdłuższych:\nTunel Świętego Gotarda – Szwajcaria – 57 km,\nEurotunel – Wielka Brytania – 50,45 km,\nTunel Lötschberg – Szwajcaria – 34,6 km,\nTunel Guadarrama – Hiszpania – 28,4 km,\nTunel Wienerwald – Austria – 23,8 km,\nTunel Simplon – Szwajcaria/Włochy – 19,8 km,\nTunel Vereina – Szwajcaria – 19 km,\nTunel Vaglia – Włochy – 18,7 km,\nTunel Apennine – Włochy – 18,5 km,\nTunel Münsterer – Austria – 15,9 km.\nZobacz też: Najwyższe wieżowce w Europie: gdzie się znajdują i jaką mają wysokość?


na wynająć za pomocą wypożyczalni, są fotele. Wynajem foteli jest taką usługą, która sprawdzi się zarówno podczas organizowania jakiś imprez rodzinnych, jak i bardziej oficjalnych spotkań czy targów. Skorzystanie z opcji wynajmu f\nDla kobiet: o kosmetykachObsługa BHPProblemy z sercem? Koniecznie zró” badania u kardiologa...O kanalizacji, montaÅ¼u i materiaÅ‚achPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećTemat dnia: KardiologiaCo musisz wiedzieÄ‡ o poligrafiiTrening z witaminamiWroclaw - new tourist hotspot in PolandJak naprawić ekspres do kawy Natychmiastowo?O kosmetykach na trądzikZ pociechą u psychologaJak dziaÅ‚a hydraulika siÅ‚owaMyjnie bezdotykowe - to warto wiedzieć Vi g?r til tannlegen buy us auto parts? No? Vehicle repair and serviceO salonowych samochodachO falownikachNowoczesne metody ogrzewania domuZ punktu A do punktu B, jak podrÃ³Å¼owaÄ‡?Kilka słów o dachowaniuSolution for a car issuesSafety and technical condition of your carOto Jak drukować w Jastrzębiu Aby Wszyscy Dookoła Byli W SzokuDobre strony jacuzzi w domuPogrzeb - kontrowersyjna sprawaZęby stałe i ich protezyDobre strony internetowe i nie tylkoCzy w 2020 można szkolić z bhp we Wrocławiu?