Dobry związek rodziców a psychika dziecka | strona 1 - Dziecko i... co dalej? - SuperMamy.pl\nDobry związek rodziców a psychika dziecka\nDobry związek rodziców. Dlaczego to jest takie ważne?\nJednym z podstawowych celów wychowawczych powinno być pokazanie dziecku, co to znaczy dobry związek.\nJoanna Weyna: Dlaczego to jest takie ważne?\nMałgorzata Liszyk-Kozłowska, psychoterapeutka (www.maliko.com.pl). Sukces dziecka, czyli np. umiejętność czerpania radości z życia, działania z pasją, odwaga, budowanie dobrych relacji i udanej rodziny, osadzony jest w jakości tej pierwotnej więzi, jaką tworzą między sobą rodzice. My najczęściej skupiamy się na tym, aby wyposażyć dziecko w pewne narzędzia, które potem pozwolą mu przetrwać w dorosłym życiu. Pragniemy, aby było wykształcone, asertywne, osiągało różne sukcesy w szkole i w pracy. Uczymy je, jak sprawnie poruszać się w świecie finansów i w środowisku zawodowym. Chronimy je. Pytanie: Czy w tym wszystkim pokazujemy mu, co to znaczy dobra rodzina? Dobry związek? Co to znaczy być – nie tylko rodzicem, mamą i tatą, ale również kobietą i mężczyzną w udanej relacji.\nCzy to trzeba jakoś szczególnie pokazywać?\nKiedy zakładamy rodzinę, zdarza się, że traktujemy partnera na zasadzie: trafiony, zatopiony, nie odpłynie. Jednym słowem: przestajemy się uwodzić, dbać o związek. Gdy potem pojawia się dziecko, stajemy się rodzicami i na tym skupiamy przez całe lata. Zanika przestrzeń, w której egzystowaliśmy jako para bez dzieci. W której byliśmy dla siebie kobietą i mężczyzną, realizowaliśmy wspólne pasje i cele, i wciąż jeszcze pielęgnowaliśmy nasze oddzielne światy.\nPokutuje taki niedobry pogląd, że wraz z założeniem rodziny kończy się wolność w związku, a zaczyna obowiązek i odpowiedzialność – czyli rodzicielstwo. Z biegiem lat okazuje się, że spalenie się na ołtarzu rodziny nie przyniosło spodziewanych rezultatów. Pojawia się frustracja, narastają konflikty. Małżeństwo jest jak pusty worek. Po odejściu dzieci, nie ma w nim nic wartościowego. Dlaczego? Być może właśnie dlatego, że zaniedbaliśmy sferę naszego bycia w związku. Zaangażowania i przyjaźni. Odświeżania go. Że utraciliśmy nasze pragnienia i przyjemności, bo przecież mieliśmy dzieci, musieliśmy postawić dom, bo bez reszty pochłaniała nas praca. Pytanie, czy dzieci tego dla nas chciały? Dziecko uczy się przez naśladownictwo. Uwielbia patrzeć i podglądać rodziców w każdej możliwej sytuacji. Łaknie radości, wesołości, cieszy się, gdy rodzice przytulają się do siebie, okazują sobie miłość, czułość, szacunek. Uczy się od nich, jak to robić. Jak rozmawiać ze sobą, jak rozwiązywać konflikty. To wspaniałe, gdy może zobaczyć jak rodzice, po kłótni, przepraszają się wzajemnie.\nMama, gdy chciała się dowiedzieć, co dzieje się w moim małżeństwie, uciekała się do podstępu. Opiekując się moimi małymi dziećmi prosiła, aby pobawiły się z nią w dom, w mamę i tatę. No i, cholerka, wiedziała wszystko!\nNo właśnie! (śmiech). Dzieci naśladują. A naśladując, uczą się i utrwalają to, co zaobserwowały. Schematy zachowań dobrych i złych. Sposoby reagowania. Jeżeli nie pokażemy im, co to znaczy dobry związek – nie będą wiedziały, co to znaczy dobry związek. Jeżeli nie zapewnimy im dobrej, trwałej i bezpiecznej emocjonalnie rodziny, prędzej czy później mogą stracić grunt pod nogami.\nKażde dziecko pragnie czuć się częścią rodziny. Najlepiej, kochającej się. Ono nie chce być traktowane jak zakładnik. A tak się dzieje, gdy dajemy mu do zrozumienia, że jesteśmy razem wyłącznie dla niego i z jego powodu.\nA tak nie jest? Nie na darmo mówi się, że dziecko cementuje związek. Są pary, które decydują się na kolejnego potomka po to, aby przezwyciężyć kryzys.\nZastanówmy się, co oznacza dla nas słowo rodzina. Czy to jest sposób na życie, na wypełnienie czasu i własnej egzystencji? Jeśli zaczniemy traktować rodzinę jako wartość samą w sobie, siłą rzeczy będziemy przystawiać do niej inną miarę. Będziemy rozumieli, że rodzina przede wszystkim jest pewną przestrzenią dla równych sobie ludzi. I dużych, i małych. Każdy ma w niej swoje miejsce: na bycie blisko z innymi i bycie dla siebie. Rodzice, którzy nie zapominają być dla siebie partnerami w związku, ich związku, stają się ważnym przykładem, jak taki związek w ogóle się tworzy. Co to znaczy – być w nim, rozwijać się w nim, czerpać z niego satysfakcję, wsparcie i siłę. Dobry związek rodziców emanuje na rodzinę ciepłem i spokojem. Daje poczucie bezpieczeństwa. Wielu ludzi zna choć jeden dom, w którym mieszka rodzina, a mimo to bije od niej chłód. Poczucia bezpieczeństwa nie dają mury i pokój dla każdego. Ono jest ukryte w relacji. W silnej, zdrowej, wzajemnej więzi. Bez względu na to, co się wydarzy, my pozostaniemy dla siebie ważni. I będziemy tę ważność pielęgnować.\nTo ładnie brzmi, gorzej w praktyce… Nie chcę powiedzieć, że nie ma takich rodzin. Jednak są rzeczy, nazwę je zewnętrznymi, które mogą rodzinę wyniszczać. Ubóstwo, brak pracy, niepełnosprawność dziecka, depresja…\nZgadza się. Nie ma rodzin jak z idyllicznego obrazka. Nie jesteśmy chodzącymi wzorami cnót. Każda rodzina boryka się ze swoimi problemami. Całe życie naszych dzieci dojrzewamy jako rodzice. Mamy wzloty i upadki – to naturalne. Jednak, zachowując świadomość tego, że mój związek z żoną czy mężem, ma tak istotny wpływ na wszystko, co się wydarza w mojej najbliższej rodzinie, pośród moich dzieci – przykładam więcej starań, aby ten związek był po prostu dobry. Warto zastanowić się czasem, co oznacza dla nas dobre rodzicielstwo. Często własną rodzinę tworzymy w opozycji do tego, co wynieśliśmy z rodzinnego domu. Obiecujemy sobie np. , że nie zafundujemy własnym dzieciom takiego chłodu emocjonalnego, jaki zafundowali nam nasi rodzice. Ok., ale nie wystarczy uchronić przed nim dzieci. Jeśli zafundujemy chłód serca własnemu partnerowi odsuwając go po urodzeniu dzieci na daleki plan i traktując jak maszynkę do zarabiania – robimy krzywdę i sobie, i partnerowi, i dzieciom. Owszem, może i postaraliśmy się, że nasze dziecko nie doznało braku uczuć z naszej strony, ale ono obserwowało, jak bardzo zabrakło tego uczucia między rodzicami. Co z tym zrobi? Prawdopodobnie wyniesie to jako wzorzec związku. Będzie kochało swoje dzieci, ale nie będzie szanowało partnera. Rozpadnie się więc związek. Rozpadnie rodzina. Dziecko i tak będzie cierpieć. Błędne koło!\nJa zatem je przerwać?\nTroszczmy się o nasze związki: partnerskie, małżeńskie. Troszczmy się o siebie nawzajem. To również jest bardzo ważna praca na rzecz szczęścia naszego dziecka. Wyobraźmy sobie, że jesteśmy małżeństwem staruszków. Chwytamy się za ręce, patrzymy głęboko w oczy. Za co chcielibyśmy sobie podziękować po przeżytych wspólnie 50, 60 latach! Czy za codzienną gonitwę, awantury bez końca, poczucie osamotnienia i zbyt duży dom, z którego wieje pustką, bo dzieci się powyprowadzały?\nTak, rozumiem do czego pani zmierza…\nPokażmy naszym dzieciom, co oznacza konstruktywna rozmowa, rozwiązany konflikt, szacunek do odmiennego zdania, przyjaźń, dar wybaczania, pojednanie. Niech nasze bycie z tym mężczyzną i z tą kobietą, stanie się dla dzieci tezą, a nie antytezą do budowania własnej rodziny w przyszłości.\nDobry, udany związek rodziców jest jednym z podstawowych warunków wychowywania dziecka ku szczęściu. Jest światłem w domu.


Bibula – pismo niezalezne » “Rajd niezgody” wyruszył z Czerwonogrodu » Print\nPosted By admin On 08-2-2009 @ 8:26 am In WYDARZENIA NA ŚWIECIE | Comments Disabled\nWczoraj z Czerwonogrodu na Ukrainie wyruszył kolarski rajd „Europejskimi śladami Stepana Bandery”. Rajd, który uczcić ma ukraińskiego zbrodniarza przejedzie przez terytorium Polski.\nUczestnicy rajdu zostaną wpuszczeni na terytorium Polski pomimo sprzeciwu środowisk kresowych i kombatanckich.\nJak podaje portal Nowiny24.pl, Paweł Sawczuk, szef organizacji “Eko-Miłosierdzie” – organizatora rajdu, pytany o to, czy wie, że w Polsce rajd wzbudza wiele kontrowersji, twierdził, że we wspólnej polsko-ukraińskiej historii należy szukać tego, co łączy, a nie dzieli oba narody.\n– Trzeba sobie wzajemnie wybaczyć: Polacy Ukraińcom, a Ukraińcy Polakom – apelował szef “Eko-Miłosierdzia”. Jednocześnie wyraził nadzieję, że podczas podroży przez nasz kraj, kolarze spotkają się z sympatią, a nie wrogim nastawieniem – podaj portal.\nO bulwersującej inicjatywie ukraińskich nacjonalistów poinformowaliśmy w środę 29 lipca. Po naszej interwencji tematem zajęły się inne media. Protesty do MSWiA i MSZ wystosowały środowiska Kresowe i kombatanckie.\nPolska zgadza się na rajd im Bandery\nURL to article: https://www.bibula.com/?p=12073


Założenia programu |\n• zdrowiu i dobremu samopoczuciu społeczności przedszkola (dzieci, pracowników i rodziców dzieci)\nStandardy przedszkola promującego zdrowie :\nPrzedszkolny zespół promocji zdrowia:\nkoordynator: Agata Kokoć,\nczłonkowie: Monika Ficek, Anna Posiadała, Aneta Gorajska\nJednym z wielu zadań naszego zespołu jest m. in. inicjowanie, planowanie i ewaluacja działań w zakresie zdrowia w naszym przedszkolu i społeczności lokalnej.\nRealizacja tych działań przy szerokiej współpracy i zaangażowanych wielu osób pozwoliło uzyskać nam Miejski Certyfikat Szkoły Promującej Zdrowie w październiku 2016 roku. Obecnie staramy się o pozyskanie Wojewódzkiego Certyfikatu Szkoły Promującej Zdrowie.\nW ramach dzielenia się doświadczeniami przedszkoli, szkół i placówek należących do Miejskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie Miasta Lublin , dostępna jest na stronie internetowej Urzędu Miasta Lublin w zakładce Mieszkańcy/Edukacja pod nazwą Szkoła Promująca Zdrowie , prezentacja multimedialna z przedstawieniem podjętych przez nasze przedszkole działań związanych z realizacją Programu Szkoła Promująca Zdrowie. Publikacja ta dotyczy sposobów pracy z dziećmi nad kształtowaniem pozytywnych emocji.


Przelicz MPa na kgf/cm² (Megapaskal na Kilogram na centymetr kwadratowy)\nMPa ile to kgf/cm²\nMegapaskal ile to Kilogram na centymetr kwadratowy\nIle Kilogram na centymetr kwadratowy ma 1 Megapaskal?\n1 Megapaskal [MPa] = 10,197 162 129 779 Kilogram na centymetr kwadratowy [kgf/cm²] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Megapaskal na Kilogram na centymetr kwadratowy\nPrzelicz Megapaskal na Kilogram na centymetr kwadratowy (MPa na kgf/cm²):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '656 Megapaskal'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Megapaskal' lub 'MPa'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '2 MPa na kgf/cm2' lub '10 MPa ile to kgf/cm2' lub '1 Megapaskal -> Kilogram na centymetr kwadratowy' lub '61 MPa = kgf/cm2' lub '22 Megapaskal na kgf/cm2' lub '99 MPa na Kilogram na centymetr kwadratowy' lub '64 Megapaskal ile to Kilogram na centymetr kwadratowy'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(45 * 5) MPa', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '656 Megapaskal + 1968 Kilogram na centymetr kwadratowy' lub '83mm x 84cm x 48dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Ozzy Osbourne powraca z pierwszym singlem od 9 lat - Antyradio\nOzzy Osbourne wydał pierwszy singiel od 9 lat i zapowiedział nowy album\nFot. . kadr z wideo Under the Graveyard/Ozzy Osbourne/YouTube\nOzzy Osbourne ma obecnie przerwę od koncertowania, ale to nie zatrzymuje muzyka od prac nad nowym albumem.\nKról Ciemności powraca i to w dobrym stylu. Ze zdrowiem Ozzy'ego nie jest ostatnio najlepiej. Wokalista miał wypadek, w wyniku którego musiał wstrzymać koncerty. To jednak nie powstrzymuje artysty przed komponowaniem i śpiewaniem. Jakiś czas temu muzyk udowodnił to nagrywaniem z Post Malonem, a teraz Ozzy powraca z utworem autorskim.\nOzzy Osbourne wydał pierwszy singiel od 9 lat. Jak brzmi "Under The Graveyard"?\nNa najnowszym albumie pojawi się basista Guns N' Roses, Duff McKagan i perkusista Red Hot Chili Peppers, Chad Smith. Już teraz Ozzy dał nam przedsmak tego, co pojawi się na krążku. Wokalista wydał pierwszego singla od 9 lat. Jak zatem brzmi "Under The Graveyard"?\nBasista Ozzy'ego Osbourne'a otrzymał nagrodę od fundacji ratującej koty\nJak podaje NME, praca nad albumem rozpoczęła się od jamowania z muzykami. Ozzy opowiadał, że w ciągu dnia odbywało się jammowanie, a wieczorami rozpoczynała się praca nad piosenkami:\nDuff i Chad przychodzili i jamowaliśmy w ciągu dnia i wieczorem pracowaliśmy nad piosenkami. Już wcześniej mówiłem Sharon, że powinienem nagrywać album, ale z tyłu głowy miałem myśl, że nie mam na to siły. Andrew podsunął mi ten pomysł. Mam nadzieję, że ludzie będą tego słuchać i będą się tym cieszyć, bo włożyłem serce i dusze w ten album.\nOstatnim wydawnictwem Ozzy'ego był album "Scream". Od tego czasu minęło aż 9 lat. Informację o tym, że Ozzy pracuje nad nową płytą, dowiedzieliśmy się od Sharon Osbourne. Kiedy ukaże się nowy album Króla Ciemności? Narazie wiemy, że płyta ujrzy światło dzienne w styczniu 2020 roku, ale konkretnej daty nie znamy.\nZobacz także: Ozzy Osbourne zdradził, kto jest jego ulubionym solowym gitarzystą


Co dalej ze Sceną Jaracza w Piotrkowie? - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nA.Stańczyk Środa, 07 listopada 20184 3599\nScena Teatru im. Stefana Jaracza funkcjonuje w Piotrkowie (i w 3 innych miastach regionu: Skierniewicach, Sieradzu, Radomsku) od 2009 roku. Co roku piotrkowianie oglądali co najmniej 10 spektakli. Ich liczba rosła do 2013 roku w którym piotrkowianie obejrzeli aż 16 spektakli. Od 2014 roku spektakli było 12 rocznie. W 2017 – 10, w 2018 jak dotąd 6, w tym 2 dla dzieci i 4 dla dorosłych.\nScenę Jaracza wspiera miasto, dofinansowując w 50 procentach bilety na spektakle dla dzieci i młodzieży, dlatego ceny biletów dla najmłodszych nie przekraczają 15 zł. Z tego m.in. powodu projekt nie jest samowystarczalny, wymaga dofinansowania na poziomie około 30%. - Chcemy, by dzieci nabrały nawyku chodzenia do teatru, by wyrobiły sobie gust teatralny. Z tego również powodu raz w miesiącu organizujemy Niedzielne Teatralia (rodzinne spotkania w teatrze) oraz edukację bajeczną adresowaną do szkół – mówi dyrektor piotrkowskiego MOK-u Elżbieta Łągwa-Szelągowska.\nO ile z zapełnieniem sali widowiskowej MOK-u podczas spektakli dla dzieci nie ma większego problemu, to w przypadku sztuk dla dorosłych bywa różnie. - Z publicznością jest wg mniej lepiej niż na początku – dodaje dyrektor Ośrodka. - Mniejszą widownię mamy podczas monodramów czy spektakli, które były już pokazywane w Jaraczu w Łodzi, bo przecież to nie jest daleko. Było jednak wiele sztuk, które miały ogromną publiczność, szczególnie te, które miały w obsadzie gwiazdy. Będziemy dążyć do przedłużenia umowy z Jaraczem, bo warto to kontynuować. Z moich informacji wynika, ze wszystkie sceny w pozostałych miastach są tym zainteresowane, może z wyjątkiem Skierniewic, ale to jedynie ze względu na bliskość Warszawy.\nNowa umowa z Jaraczem ma zostać podpisana do końca 2018 roku.\n~? (Gość)07.11.2018 20:43\nA ja nie chcę takiego teatru, na którego spektakle nie ma biletów jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem sprzedaży! A potem na widowni sami krewni i znajomi Królika...\n~gość (Gość)07.11.2018 19:43\nA ja uważam że ludzie powinni chodzić do kina. Chcę by miasto dofinansowało mi 30 % ceny biletu, a te nie sa wcale tanie. Jedno rodzinne wyjście do kina i stówka leci.\n~ziwz (Gość)07.11.2018 09:44\na to juz nie będzie słynnego piotrkowskiego teatru trupy gumulca..\n~gość (Gość)07.11.2018 09:39\nOby umowa została podpisana!!!


Wiadomości24 » Kultura » Kino i TV » Aby zrozumieć świat osób niewidomych obejrzyj film PZN-u\n#7572 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2011-06-23 23:05\nW internecie pojawił się film animowany "N jak niewidomy, czyli jak pomóc osobie z dysfunkcją wzroku". Kierowany on jest przede wszystkim do osób, które nie mają na co dzień do czynienia z niewidomymi i niedowidzącymi.\nFilm ma pozwolić na poznanie świata osób niewidomych i jednocześnie zachęcić do otwarcia się pełnosprawnych wobec tego środowiska. Film przygotowany został przez Polski Związek Niewidomych i jest współfinansowany ze środków Komisji Europejskiej.\nOsoby niewidome i słabowidzące dzięki nauce bardzo dobrze radzą sobie w otaczającym ich świecie. Jak to robią, dowiemy się właśnie z tego filmiku. Skąd wiedzą, że są przed przejściem dla pieszych, jak czytają, jak odnajdują lokale, jak robią zakupy, ale także dowiemy się jak im pomagać np. jak powiedzieć ,gdzie na stole znajduje się jedzenie, gdzie znajduje się krzesło czy też, że właśnie doszliśmy do schodów i prowadzą one w górę lub w dół.\nW animacji autorzy bardzo dobrze wyjaśnili laikom np, jak tłumaczyć osobie niewidomej, jak dojść do określonego punktu (należy powiedzieć powiedzieć "trzeba pójść 50 metrów prosto, po czym skręcić w prawo").\nKońcowym etapem tego projektu będą emisje filmu w lokalnych stacjach telewizyjnych na terenie całej Polski oraz pokazy w jednostkach Polskiego Związku Niewidomych. Połączone one będą ze spotkaniami szkoleniowo-informacyjnymi.\nFilm w bardzo prosty i przyjazny sposób pokazuje świat osób z dysfunkcjami wzroku. Pomaga osobom widzącym zrozumieć, jak najlepiej pomagać niewidomym nie powodując kłopotliwych sytuacji dla obu stron.\nTagi: pomoc PZN niepełnosprawni niewidomi animacja film świat nauka osoby niewidome filmy lana del rey jest niewidoma\nSavoir-vivre wobec niepełnosprawnych\nPodobno w Warszawie jakiś czas funkcjonowała restauracja prowadzona przez niewidomych. Taka jak opisana tutaj szwajcarska "Ślepa krowa" A w innych krajach zwan "Ciuciubabką" link


Krotkie Paznokcie Zelowe • mon-internet.info\nHome » Paznokcie » Krotkie Paznokcie Zelowe\nPaznokcie żelowe to dobra propozycja dla kobiet stawiających na modę i praktyczne rozwiązania. Paznokcie żelowe sprawdzają się doskonale u osób z krótkimi łamliwymi i słabymi paznokciami jak je zrobić.\nKrotkie paznokcie zelowe. To nie prawda że na krótkich paznokciach nie da się zaszaleć z wzorami. Jednocześnie są idealnym rozwiązaniem dla tych pań które nie boją się odważnych wzorów i same chcą wyznaczać trendy. Ile kosztuje zrobienie paznokci żelowych w salonach manicure.\nW trakcie zabiegu manicurzystka przedłuży twoje. Powinien być wykonywany przez ekspertkę przy wykorzystaniu specjalistycznych żeli oraz lampy utwardzającej. W galerii udowadniamy że jednolity kolor nie jest jedynym pomysłem na manicure dla krótkich paznokci z powodzeniem można je ciekawie ozodbić i wcale nie będą wyglądały infantylnie.\nPaznokcie żelowe możesz zrobić w domu lub w profesjonalnym salonie. See more ideas about paznokcie żelowe paznokcie ładne paznokcie. Manicure paznokcie paznokcie żelowe pielęgnacja powiśle salon żel.\nZapraszam do subskrybowania komentowania oraz. Być może nie zawsze wygląda on tak nienagannie jak na długich paznokciach ale nie przejmuj się tym. Długie krótkie błyszczące czy matowe.\n2020 05 18 explore edyta4525 s board paznokcie żelowe on pinterest. Zostaw po sobie jakiś ślad. Obgryzasz paznokcie z nerwów obcinasz je na krótko dla wygody lub z powodu pracy którą wykonujesz na co dzień.\nManicure żelowy jest obok hybrydowego najpopularniejszą techniką ozdabiania paznokci. Bez względu na to dlaczego nie nosisz długich pazurków i tak możesz cieszyć się różnokolorowym manicurem. Można skorzystać z dwóch sposobów wykonać manicure żelowy na szablonie bezpośrednio modelujemy paznokieć na naszej płytce przedłużając je szablonem lub na tipsie pokrywamy tipsy żelem.\nKiara sky nails recommended for you. W tym krótkim filmie przedstawiam wam metodę akrylową sposób na obgryzione oraz bardzo krótkie paznokcie. Przed takim dylematem stoi wiele kobiet przynajmniej raz w miesiącu.\nDaje on więcej możliwości niż hybryda. Krótkie paznokcie tipsy galeria paznokcie karolki paznokcie malwiny paznokcie tipsy tipsyzelowe gabrysi paznokcie mojepaznokcie jolkatipsy iza tipsy paznokcie tipsy moje paznokcie kocham paznokcie zdrowe i naturalne paznokcie paznokcie w formie.\nHomestylingtips Stylingtips2019 Stylingtipsclassy\nPin By Natalie Emilie Andersen On Nails With Images Sliczne\nPin By Aleksandra Kruczek On Paznokcie With Images Ladne\nLove The Solid Color Live The Placement Of The Pineapple Con\nPin By Mary On Nails Paznokcie Makijaz\n35 Simple Ideas For Wedding Nails Design 1 In 2020 Krotkie\nNails Inspired By Harry Styles 1 Paznokcie\nPin By Maya On Mani Latwe Paznokcie Paznokcie Zelowe Krotkie\nSemilac Pink Gold Creamy Muffin4 Jpg 1200 845 Manicure\nTags: bardzo krótkie paznokcie żelowe, krotkie paznokcie zelowe, krótkie paznokcie żelowe kwadraty, krótkie paznokcie żelowe migdałki, krótkie paznokcie żelowe paznokcie hybrydowe 2019, paznokcie żelowe krótkie czerwone, paznokcie żelowe krótkie kwadratowe, paznokcie żelowe krótkie naturalne, paznokcie żelowe krótkie ombre, paznokcie żelowe krótkie wzory\nRelated For Krotkie Paznokcie Zelowe


mistrz Europy karate – Karate klub Warszawa Nauka karate dla dzieci, młodzieży, dorosłych\nTag Archives: mistrz Europy karate\nSensei Michał mistrzem Europy\nW sobotę 20 grudnia 2015 r. rozegrano w Berlinie Mistrzostwa Europy Karate Shotokan Fudokan. Sensei Michał Piotrkowicz 4. dan, trener w Warszawskim Centrum Karate, wywalczył dwa tytuły mistrza Europy: w kumite wolnym i w kata kobudo oraz brązowy medal drużynowo w kumite klasycznym. To kolejne medale w kolekcji Michała, która liczy sobie wiele medali z mistrzostw Polski, Europy i świata wywalczonych Read More\nTURNIEJ MISTRZÓW W TURYNIE\nSześcioosobowa ekipa z Polski wzięła udział w Turnieju Mistrzów - Coppa dei Campioni w Turynie, we Włoszech w dn. 3 - 4 lipca 2010 r. Był to turniej organizowany przez trzy federacje karate, w tym oczywiście IKA. Przybył również mistrz Takayuki Kubota 10. dan z asystentem, shihanem Tedem Bratakosem 6. dan karate. Soke Kubota 2 lipca poprowadził seminarium dla policji włoskiej, a 3 Read More


Góry Orlickie i Pogórze Orlickie - Východní-Čechy.info - oficjalny portal województwa Pardubice (Republika Czeska)\nTen region turystyczny jest rajem dla zwolenników turystyki pieszej, turystów rowerowych, narciarzy biegowych i zjazdowych. Góry i pogórze nie były zniszczone w wyniku dużego ruchu turystycznego. Trudno tu napotkać olbrzymie kompleksy hotelowe. Przeważają niewielkie hotele i prywatne pensjonaty. Dodatkową zaletą jest brak dużych aglomeracji miejskich – przeważają mniejsze zadbane miasta, natomiast w całym regionie można spotkać dobrze zachowane przykłady architektury ludowej. Region obfituje w zabytki... przeczytaj więcej\nTen region turystyczny jest rajem dla zwolenników turystyki pieszej, turystów rowerowych, narciarzy biegowych i zjazdowych. Góry i pogórze nie były zniszczone w wyniku dużego ruchu turystycznego. Trudno tu napotkać olbrzymie kompleksy hotelowe. Przeważają niewielkie hotele i prywatne pensjonaty. Dodatkową zaletą jest brak dużych aglomeracji miejskich – przeważają mniejsze zadbane miasta, natomiast w całym regionie można spotkać dobrze zachowane przykłady architektury ludowej. Region obfituje w zabytki sakralne, zamki, pałace i ciekawostki przyrodnicze oraz przykłady rzemiosł tradycyjnych. Jest to idealny zakątek do spędzenia rodzinnego urlopu dla osób chcących poznać tutejszą okolicę.\nWymieniona pasma górskie i ich najbliższe osady należą do Sudetów, w które przed II wojną światową zamieszkiwała przeważnie ludność pochodzenia niemieckiego. Również oryginalne nazwy osad były niemieckie.\nPasmo Gór Orlickich biegnie wzdłuż polsko-czeskiej granicy i jego najwyższe szczyty leżą w północnej części. Do nich zalicza się także Velka Deštna (1115 m).W kierunku południowo-wschodnim obłe grzbiety stopniowo się obniżają i dochodzą do rzeki Dívoka Orlice.\nPółnocna część grzebienia gór Orlickich tworzy początkowo granicę państwową, po czym nieznacznie cofa się w głąb kraju i tworzy przestrzeń dla bardzo malowniczego i mało wykorzystywanego pod względem turystycznym obszaru pomiędzy górami a granicą, tzw. Záhoří (Zagórze). Jego najpiękniejszą część tworzą błonia Divoké Orlicy, - pełnią rolę naturalnej granicy państwa. Doliny, położone u podnóża Gór Orlickich od strony południowej, mają podłużny kształt i są często romantyczne, zalesione i często niosą ślady dawnej działalności rzemieślniczej: na brzegach potoków można spotkać pozostałości prastarych kanałów, które napędzały pralnie i tkalnie. Gdzieniegdzie można znaleźć ślady zanikłych hut szkła.\nOd strony północnej w Góry Orlickie można się dostać od strony miejscowości Nové Město nad Metují i z górskiego ośrodka Olešnice v Orlických horách.\nGóry Orlickie są wręcz stworzone do wędrówek i wycieczek. Ogólnie mówiąc można tu uprawiać każdy rodzaj turystyki.\nNie oznacza to jednak, że nie można tam robić nic innego oprócz uprawiania turystyki.\nNaturalnymi punktami wyjścia w Góry Orlickie są Náchod, Nové Město nad Metují i Rokytnice v Orlických horách – do tych miejsc można dojechać pociągiem. Dalej trzeba podjechać autobusem bezpośrednio do turystycznych punktów wypadowych, którymi są: Olešnice v Orlických horách, Deštné, Říčky lub Rokytnice v Orlických.\nMożna tutaj znaleźć sporo okazji do uprawiania turystyki - pomijając naturalne piękno krainy i przyrody. Grzebień Gór Orlickich jest obły i spadzisty. Strome wzniesienia należą do rzadkości. Z najwyższego szczytu Velké Deštné masyw stopniowo opada, jest to więc idealna trasa dla turystów nie lubiących się przemęczać, prowadzi bowiem cały czas z górki. Miłośnicy długich tras z pewnością docenią biegnący grzebieniami Gór Orlickich czerwony szlak turystyczny im. Aloise Jiráska. Z Nového Města nad Metují można nim się dostać na sam Śnieżnik. Następny dalekobieżny szlak prowadzi do pogórza. Jest żółtego koloru i można nim dojść aż do Ústí nad Orlicí.\nInnego typu motywacją do wędrówek mogą być atrakcje przyrodnicze i rezerwaty jak na przykład puszcza Bukačka będąca pierwotnym jodłowo-bukowym lasem. Na terenie parku Krajobrazowego Góry Orlickie biegną trzy ścieżki dydaktyczne: Jedna biegnie w okolicy Destného i jest ścieżką okrężną (na jej trasie leży wspomniana już Bukačka) i ma długość mniej więcej 15 kilometrów.\nNastępna, siedemnastokilometrowa, biegnie grzebieniami Gór Orlickich od siodła pod Šerlichem do Mezivrší a następnie opada w kierunku Říček. Trzecia ścieżka dydaktyczna rozpoczyna się obok drogi do Bartošovic, prowadzi do Zemskiej brány i kończy się koło Klášterce nad Orlicí. Ma długość około 13 km.\nDodatkową atrakcją regionu jest historia szklarstwa – w dolinach Gór Orlickich do dzisiaj można znaleźć ślady hut szkła. Wielu turystów przyciągają w strony Gór Orlickich systemy nowoczesnych menhirów – linii umocnień pochodzących z okresu końca pierwszej Republiki Czechosłowackiej. Właśnie na terenach Gór Orlickich ich system zachował się w najlepszym stanie. Najbardziej znanymi twierdzami są: Hanička, Dobrošov i Bouda. Kolejną atrakcją wędrówek poprzez twierdze są odległe miejsce leżące z dala od uczęszczanych szlaków. Ścieżki wzdłuż umocnień prowadzą drogami, które służyły kiedyś do zaopatrywania twierdz.\nWszystkie te trasy można przejść pieszo lub przejechać na górskim lub trekingowym rowerze.\nSpływy orlickimi rzekami\nSpływ najlepiej organizować wiosną, kiedy topnieje śnieg lub po obfitych opadach deszczu. Kajak można wypożyczyć w wypożyczalni. Przy odpowiednim stanie wód rzeką można płynąć z reguły od Nekoře pod zaporą Pastviny, natomiast odcinek do ujścia z Tichou Orlicí liczy 88 km. Stopień trudności rzeki według międzynarodowej klasyfikacji wynosi ZW-C, z wyjątkiem tzw. Litického łuku, w którym to miejscu rzeka osiąga stopień (WW II – dzika woda 2. stopnia.\nRzeką Tícha Orlice przy wysokich stanach wody można spływać z Lichkova, jednakże na tym odcinku wcale nie jest spokojna, stopień trudności wynosi WW III. Mniej doświadczeni wodniacy mogą rozpocząć spływ dopiero w Jablonném lub w Letohradzie. Dolna część biegu rzeki tworzy szybkie meandry a jej stopień trudności wynosi WW I. Spływ można kontynuować do samego Hradec Králové płynąc rzeką Spojená Orlice, której bieg jest spokojniejszy i przepływa przez lasy łęgowe.\nGórskie dopływy Divoké Orlicy można spływać tylko w przypadku wyższych stanów wody, czyli wiosną lub po okresach obfitych opadów deszczu. Na odcinku ok.30 km można spływać rzeki Bělá i Zlatý potok.\nNa nartach zjazdowych i na biegówkach\nNajbardziej znanymi ośrodkami w Górach Orlickich są Deštné i Říčky. Trasy biegowe można znaleźć praktycznie w okolicy każdego ośrodka narciarskiego. Najbardziej popularną trasą narciarską jest czerwony szlak prowadzący po grzebieniach z Olešnice v Orlických horách przez Šerlich na Pěticestí, Haničkę lub do Zemskiej brány. Trasy narciarskie w okolicy Deštného i Říček są przystosowane zarówno do jazdy klasycznej jak i kroku łyżwowego. Narciarze biegowi mają do dyspozycji w sumie 90 kilometrów przygotowanych tras.\nOd połowy maja do końca września kursują tzw. „cyklobusy”, czyli autobusy z przyczepą dla rowerów dowożące rowerzystów do podgórskich miejscowości i na same grzbiety gór. Podobnie w sezonie zimowym, mniej więcej od połowy grudnia do połowy marca jeżdżą skibusy z narciarzami. Zarówno „cyklobusy” jak i skibusy jeżdżą w soboty, niedziele i święta.\nWieś: -wszystkie gminy w dziedzine-AlbrechticeAlbrechtice nad OrlicíAnenská StudánkaBačetínBartošovice v Orlických horáchBěstoviceBílý ÚjezdBohdašínBolehošťBorohrádekBorovniceBošínBrandýs nad OrlicíBystréBystřecByzhradecČastoloviceČenkoviceČermná nad OrlicíČerníkoviceČeská RybnáČeská TřebováČeské LibchavyČeské MeziříčíČeské PetroviceČesticeChlenyChlístovChoceňCotkytleDamníkovDeštné v Orlických horáchDlouhá TřebováDlouhoňoviceDobřanyDobréDobříkovDobruškaDolní ČermnáDolní DobroučDoudleby nad OrlicíHejniceHelvíkoviceHnátniceHorní ČermnáHorní HeřmaniceHorní JeleníHorní TřešňovecHrádekHřibiny-LedskáJablonné nad OrlicíJahodovJamné nad OrlicíJanovJavorniceJehnědíJíloviceKameničnáKlášterec nad OrlicíKoldínKostelecké HorkyKostelec nad OrlicíKounovKrálova LhotaKrasíkovKrchlebyKunvaldKvasinyLanškrounLedceLetohradLhoty u PotštejnaLibchavyLibelLiberkLičnoLípa nad OrlicíLíšniceLubníkLukaviceLukaviceLukováLupeniceMistroviceMokréMostekNasavrkyNekořNěmčiceNová VesOčeliceOhnišovOlešniceOlešnice v Orlických horáchOpočnoOrlické PodhůříOrlické ZáhoříOrličkyOsečniceOstrovOucmanicePastvinyPěčínPetrovicePísečnáPlchovicePodbřezíPodlesíPohoříPolomPotštejnPřepychyPřívratProrubyŘetováŘetůvkaŘíčky v Orlických horáchRoheniceRokytnice v Orlických horáchRudolticeRybná nad ZdobnicíRybníkRychnov nad KněžnouSázavaSečŠedivecSedloňovSemanínSemechniceSkořeniceSkuhrov nad BělouSlatina nad ZdobnicíSloupniceSněžnéSobkoviceSolniceSopotniceSrubyStrážnáStudenéSudislav nad OrlicíSudslavaSvídniceSynkov-SlemenoTateniceTěchonínTřebešovTřeboviceTrnovTrpíkTutlekyTýniště nad OrlicíÚjezd u ChocněÚstí nad OrlicíValVamberkVelká SkrovniceVerměřoviceVlčkovVoděradyVoděradyVrbiceVýprachticeVysoký ÚjezdZáchlumíZálšíŽamberkZámělŽampachZámrskŽďár nad OrlicíZdelovZdobniceŽichlínek\nOdkryj piękno Szlaku Grzbietowego\nZiemia kłodzka i Góry i Pogórze Orlickie


Więcej na temat: Dalmor Dalmor gdynia Invest Komfort dalmor akcje dalmor prywatyzacja minister skarbu oferta prywatyzacja zakup\nDalmor dla trójmiejskiego dewelopera?\nNawet w tym roku do Ministerstwa Skarbu Państwa wpłynąć może oferta zakupu większościowego pakietu akcji gdyńskiego przedsiębiorstwa Dalmor. Urzędnicy z Warszawy spodziewają się, że złoży ją trójmiejski deweloper Invest Komfort, z którym prowadzone są zaawansowane negocjacje\nWięcej na temat: Dalmor Dalmor gdynia Invest Komfort minister skarbu oferta zakup\nPrywatyzacja Dalmoru coraz bliżej\nWięcej na temat: dalmor prywatyzacja dalmoru invest komfort\nGdynia: Invest Komfort chce kupić akcje Dalmoru, aby budować wysokościowce\nInvest Komfort, który wybudował m.in. Sea Towers, chce zakupić akcje prywatyzowanego Dalmoru. Dzięki temu mógłby pozyskać grunty, na których mógłby postawić kolejne wysokościowce - pisze portal trójmiasto.pl\nWięcej na temat: dalmor gdynia invest komfort prywatyzacja\ndeweloper mieszkan gdansk\nopieka posprzedazowa deweloper


Stypendia "Solidarności" wręczone po raz piętnasty | Region Gdański NSZZ „Solidarność”Region Gdański NSZZ „Solidarność”\nMłodzi, zdolni, zaangażowani w życie szkoły i lokalnej społeczności, wolny czas poświęcający na rozwój swoich pasji i wolontariat – tacy są stypendyści Funduszu Stypendialnego NSZZ „Solidarność”. Wręczenie stypendiów w jubileuszowej XV edycji funduszu odbyło się 31 sierpnia 2017 r. podczas uroczystego posiedzenia Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „S” z okazji 37 rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych.\nFundusz Stypendialny NSZZ „S” istnieje od 2003 r. Początkowo prowadzony był bezpośrednio przez ZRG. Od 2010 r. działalność funduszu odbywa się w ramach związanej z gdańską „S” Pomorskiej Fundacji Edukacji Pracy. W ciągu piętnastu lat pomoc finansową otrzymało już 608 uczniów pomorskich szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Stypendia finansowe są przede wszystkim z wpłat organizacji związkowych i wpłat indywidualnych członków Związku. To zatem jeden z wielu praktycznych przejawów głoszonego przez związkowców hasła, że egzamin z solidarność trzeba zdawać nieustannie.\nW tym roku stypendia otrzymało 36 uczniów, w tym trzech dodatkowych stypendystów z terenów objętych nawałnicą, jaka w połowie sierpnia nawiedziła Kaszuby i Bory Tucholskie. Dyplomy poświadczające otrzymanie stypendiów wręczyli marszałek Senatu RP Stanisław Karczewski, przewodniczący ZRG NSZZ „S” Krzysztof Dośla i Andrzej Gwiazda, w 1980 r. członek Prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej i współtwórca NSZZ „S”.\nLista stypendystów XV edycji Funduszu Stypendialnego NSZZ „Solidarność”:\nMaciej Audiejus – klasa III LO nr VIII w Gdańsku, bardzo dobre wyniki w nauce, osiągnięcia w konkursach fizycznych, językowych, sportowych (siatkówka), wychowawca: Jakub Rodowski, poparcie: Wojciech Wachowiak – wiceprzewodniczący „S” ZRG w Gdańsku (2).\nBarbara Baranowska – klasa II Gimnazjum nr 53 w Gdańsku, znakomite wyniki w nauce, osiągnięcia w konkursach ekologicznych, członek Klubu Koszykówki „Młode Lwice” Gdańsk, wychowawca: Aleksandra Jesionowska, poparcie: M. Sobczak – Przewodnicząca „S” w Filharmonii Bałtyckiej, Dominik Wąsowski – Prezes klubu Koszykówki „Młode Lwice” Gdańsk.\nJulia Blaszke – ukończyła Gimnazjum Katolickie w Gdyni, bardzo dobre wyniki w nauce, osiągniecia w gimnastyce artystycznej, konkursach plastycznych (malarstwo i rzeźba), działalność w szkolnym kole Caritas, wychowawca: Magdalena Dułak, poparcie: Krzysztof Mieczkowski – przewodniczący „S” w TKTELEKOM Sp. z o.o. w Gdańsku, ks. Prof. Wojciech Cichosz – Kanclerz Zespołu Szkół, Eugeniusz Korek – dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury w Gdyni.\nFilip Brzeziński – ukończył Gimnazjum w Rytlu, bardzo dobre wyniki w nauce, osiągnięcia w konkursach przedmiotowych, teatralnych, sportowych, pomoc osobom starszym, w miejscowej parafii, wychowawca: Roman Formella, poparcie: Janusz Kitowski – przewodniczący „S” oświatowej w Czersku.\nBłażej Buchwald – ukończył Gimnazjum nr 2 w Chojnicach, bardzo dobre wyniki w nauce, laureat wojewódzkiego konkursu biologicznego, aktywny udział w życiu szkoły, wychowawca: Magdalena Skrzyńska, poparcie: Maciej Werra – przewodniczący „S” oświatowej w Chojnicach.\nMaciej Czapiewski – ukończył klasę II Gimnazjum w Brusach (tereny objęte wichurami w sierpniu 2017 r.), mistrz Europy (Praga 2017) w szybkości układania kostki Rubika, poparcie: Aleksandra Turowska – przewodnicząca „S’ oświatowej w Brusach.\nPiotr Czerwiński – ukończył klasę I Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia w Gdańsku (klasa fortepianu), bardzo dobre wyniki w nauce, duże osiągniecia w konkursach pianistycznych – na poziomie międzynarodowym, wychowawca: Katarzyna Kwater, poparcie: Karol Guzikiewicz – wiceprzewodniczący „S” w Stoczni Gdańskiej, oświatowej w Tczewie oraz dr hab. Elżbieta Pasierowska-Kołodziej, prof. AM.\nDagmara Dzięcielska – ukończyła LO nr IX w Gdyni, bardzo dobre wyniki w nauce, gospodarz klasy, działalność w Szkolnym Kole Caritas, laureatka Konkursu „Ośmiu Wspaniałych”, drużynowa ZHP Gromady Zuchowej „Dzielni Odkrywcy” w Rumi, wychowawca: Arkadiusz Ordyniec, poparcie: Zdzisława Hacia – przewodnicząca „S” oświatowej w Gdyni.\nPaulina Gołuńska – ukończyła klasę I Technikum Hotelarskiego w Kościerzynie, bardzo dobre wyniki w nauce, aktywny udział w życiu szkoły, osiągniecia w konkursach hotelarskich, wychowawca: Joanna Lewandowska, poparcie: Anna Zagórska – przewodnicząca „S” w Zakładach Porcelany Stołowej „Lubiana” SA.\nMonika Guzińska – ukończyła klasę II Gimnazjum nr 1 im. Jana Pawła II w Chojnicach, aktywny udział w życiu szkoły, osiągnięcia w zespole artystyczno-tanecznym, wolontariat – pomoc w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Chojnicach, wychowawca: Maria Warnke, poparcie: Wiesław Ostaszewski – przewodniczący „S” w POLIPOL-MEBLE w Chojnicach i Bogdan Tyloch – kierownik Oddziału „S’ w Chojnicach (2).\nMartyna Janta – ukończyła I klasę LO nr 2 w Sopocie, bardzo dobre wyniki w nauce, aktywny udział w życiu szkoły, zastępowa w Związku Harcerstwa Rzeczpospolitej, wolontariat, wychowawcy: Anna Kownacka, Piotr Kowalczyk poparcie: Marzena Krefta – przewodnicząca „S” w Urzędzie Miasta Gdynia, Magdalena Hajduk – 37 Gdyńska Drużyna Harcerek im. Danuty Siedzikówny „INKI”, dyrektor Krzysztof Jankowski (4).\nWeronika Kamińska – ukończyła Gimnazjum nr 12 w Gdańsku, bardzo dobre wyniki w nauce, osiągnięcia w konkursach historycznych, artystycznych, aktywny udział w samorządzie uczniowskim szkoły, wychowawcy: Anna Neumann, poparcie: Hanna Kowalewska-Minkiewicz – wiceprzewodnicząca „S” oświatowej w Gdańsku oraz Bożena Dejczer-Sawicka.\nKamil Kelsz – ukończył klasę II Gimnazjum w Jabłowie k. Starogardu Gd., oraz Szkołę Muzyczną I st. (klasa: gitara), aktywny udział w życiu szkoły, wychowawca: Klaudia Owsiak, poparcie: Ewa Ceroń-Szmaglińska – przewodnicząca „S” oświatowej w Starogardzie Gdańskim.\nElżbieta Kobierowska – ukończyła klasę II Gimnazjum w Rytlu (tereny objęte wichurami w sierpniu 2017 r.), aktywny udział w życiu szkoły, wolontariuszka schroniska dla zwierząt, poparcie: Janusz Kitowski – przewodniczący „S” oświatowej w Czersku.\nAdrianna Kordowska – stypendium za zajęcie I miejsca w Wojewódzkim Konkursie Muzycznym: „Polska, moje miejsce, mój kraj”; ukończyła klasę V Szkoły Podstawowej nr 14 w Gdańsku; bardzo dobre wyniki w nauce, wychowawca: Agnieszka Mencel.\nPaulina Kortas – ukończyła Gimnazjum nr 1 w Starogardzie Gdańskim, znakomite wyniki w nauce (średnia 5,94), aktywny udział w życiu szkoły, poparcie: Leszek Świeczkowski i Karolina Alfut – Przewodniczący i Zastępca „S” w Z.F. „POLPHARMA” S.A w Starogardzie Gdańskim.\nMałgorzata Kotarba – klasa III Gimnazjum w Łęgowie, bardzo dobre wyniki w nauce, aktywny udział w życiu szkoły, wychowawca: Marzena Flejszar, poparcie: „S” oświatowa w Pruszczu Gdańskim.\nTomasz Lipiński – ukończył klasę I Gimnazjum w Rytlu (tereny objęte wichurami w sierpniu 2017 r.), reprezentuje z sukcesami szkołę w zawodach sportowych, jest zawodnikiem klubu sportowego „Borowiak” Czersk, wolontariusz hospicjum w Chojnicach, poparcie: Janusz Kitowski – przewodniczący „S” oświatowej w Czersku.\nPatrycja Malaj – ukończyła Gimnazjum nr 3 w Kościerzynie, znakomite wyniki w nauce (średnia 5,88), laureatka konkursów biologicznych, ekologicznych, wiedzy o Biblii, radna Młodzieżowej Rady Miasta Kościerzyna, wychowawca: Piotr Marcholewski, poparcie: Michał Gurowski – przewodniczący „S” oświatowej w Kościerzynie.\nWojciech Ostrowski – ukończył Gimnazjum nr 8 w Gdańsku, bardzo dobre wyniki w nauce, aktywnie uczestniczy w życiu szkoły, wolontariat, osiągnięcia na poziomie krajowym w kajakarstwie (Klub UKS „MOTŁAWA” Gdańsk), wychowawca: Ksenia Kirszling, poparcie: Bożena Brauer – przewodnicząca „S” oświatowej w Gdańsku.\nAleksandra Pesta – ukończyła klasę I Gimnazjum nr 3 w Gdańsku, znakomite wyniki w nauce (średnia 6,00), osiągnięcia w konkursach: „Katyń – Golgota Wschodu”, matematycznym, z języka angielskiego, wychowawca: Alicja Kiczorowska, poparcie: Tadeusz Szymański – Przewodniczący „S” – Politechnika Gdańska.\nWojciech Peta – klasa III Technikum Budowy Okrętów w Gdyni, bardzo dobre wyniki w nauce, aktywnie uczestniczy w życiu szkoły, wychowawca: Wiesław Kamiński, poparcie: Zenon Wiszowaty – przewodniczący „S” w Porcie Gdynia.\nAdrianna Radłowska – ukończyła Gimnazjum Katolickie w Gdyni, znakomite wyniki w nauce (średnia 5,85, osiągnięcie 96,6% punktów na egzaminie po gimnazjum), laureatka konkursów językowych, wolontariat, gotowość pomocy z języka angielskiego, matematyki, wychowawca: Rafał Warajczyk, poparcie: ks. prof. dr hab. Wojciech Cichosz.\nJulia Rakowska – ukończyła Salezjańskie Gimnazjum w Rumi, znakomite wyniki z egzaminu zewnętrznego po gimnazjum, osiągnięcia w konkursach biologicznych, wiedzy o Kaszubach i Pomorzu, wolontariat, wychowawcy: Katarzyna Lendzion, Anna Grzywaczewska, poparcie: Ludwika Szpunar – przewodnicząca „S” w SOSW w Wejherowie (3).\nKarolina Reszka – ukończyła II klasę II LO w Starogardzie Gdańskim, bardzo dobre wyniki w nauce, udział w konkursach matematycznych, ortograficznych, wolontariacie, zainteresowanie fotografią i rysunkiem, wychowawca: Dorota Burczyk, poparcie: Benedykt Kerlin – Przewodniczący „S” w Fabryce Mebli Okrętowych FAMOS w Starogardzie Gdańskim.\nJolanta Sawicka – stypendium za zajęcie I miejsca w Wojewódzkim Konkursie Muzycznym: „Polska, moje miejsce, mój kraj”; ukończyła klasę II Technikum nr 3 w Malborku, wychowawca: Katarzyna Kruszewska.\nNatalia Sawicz – ukończyła Gimnazjum nr 19 w Gdyni, bardzo dobre wyniki w nauce, przewodnicząca samorządu szkolnego, osiągnięcia w konkursach muzycznych (zespół wokalny „Wiercipięty”), wychowawca: Jolanta Drelicharz, poparcie: prof. dr hab. Franciszek Makurat – przewodniczący „S” na Uniwersytecie Gdańskim oraz Krzysztof Jankowski – dyrektor szkoły.\nPatrycja Sulima – klasa III Gimnazjum w Łęgowie, bardzo dobre wyniki w nauce, aktywny udział w życiu szkoły, wychowawca: Marzena Flejszar, poparcie: „S” oświatowa w Pruszczu Gdańskim.\nBartosz Sieńkowski – ukończył Uniwersyteckie Katolickie Liceum Ogólnokształcące w Tczewie, znakomite wyniki w nauce (średnia 5,65), laureat konkursów chemiczno-biologicznych, wolontariusz koła Caritas, radny Młodzieżowej Rady Miasta Tczewa, wychowawca: Agnieszka Saidowska, Anna Labudda, poparcie: Wiesława Cejner-Mania – przewodnicząca „S” Placówek Powiatu Tczewskiego oraz Andrzej Bogucki i Bogumiła Niemcow – przewodniczący i zastępca – NSZZ „S” w Energa-Opertaor SA – Oddział w Gdańsku (6).\nKacper Skarżyński – ukończył II Gimnazjum Społecznego Towarzystwa Oświatowego w Gdańsku, znakomite wyniki w nauce (średnia 6,0, prawie 98% punktów z egzaminu po gimnazjum), laureat konkursów z matematyki, fizyki i informatyki, jak pisze wychowawca Emilia Senczyszyn: „Wspaniały uczeń i człowiek”, poparcie: Bożena Brauer – przewodnicząca „S” oświatowej w Gdańsku.\nZofia Sojka – ukończyła Gimnazjum nr 1 oraz Szkołę Muzyczną I St. w Starogardzie Gdańskim (klasa gitary), , znakomite wyniki w nauce (średnia 5,83), wolontariusz Parafialnego Zespołu Caritas, wychowawca: Lucyna Lamek, poparcie: Ewa Ceroń-Szmaglińska – przewodnicząca „S’ oświatowej w Starogardzie Gdańskim.\nJulia Stobińska – ukończyła II klasę Gimnazjum w Wąglikowicach (Szkoła Podstawowa nosi imię NSZZ „Solidarność”), bardzo dobre wyniki w nauce, aktywny udział w życiu szkoły, zespole kaszubskim, wychowawca: Małgorzat Grzyb, poparcie: Józef Rymsza – kierownik Oddziału „S” w Kościerzynie.\nBogumiła Szymendera – ukończyła Gimnazjum w Przywidzu, znakomite wyniki w nauce (średnia: 5,94), osiągnięcia w międzyregionalnych zawodach Teakwon-do, jest ratownikiem WOPR, wolontariuszka w przechodni weterynaryjnej dla chorych zwierząt, wiceprzewodnicząca samorządu szkolnego, wychowawca: Zbigniew Jakusz-Gostomski, poparcie: Ewa Zielińska – przewodnicząca „S” oświatowej w Przywidzu oraz Janusz Jaromin – dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Przywidzu (2).\nJakub Wdowicz – ukończył Gimnazjum w Kolbudach, znakomite wyniki w nauce (średnia 5,80), laureat konkursów z geografii i historii, wychowawca: Honorata Nagórska, poparcie: Izabela Rułkowska – przewodnicząca „S” oświatowej w Kolbudach.\nBłażej Wolski – ukończył II klasę Gimnazjum im. Błogosławionego Ks. Jerzego Popiełuszki w Wąglikowicach (Szkoła Podstawowa tego Zespołu Szkół nosi imię NSZZ „Solidarność”), znakomite wyniki w nauce, aktywny udział w życiu szkoły, wychowawca: Małgorzata Grzyb, poparcie Józef Rymsza – kierownik oddziału „S” w Kościerzynie (2).\nDominika Wójcik – ukończyła Gimnazjum w Dziemianach, bardzo dobre wyniki w nauce (średnia 5,56), aktywnie uczestniczy w życiu szkoły, osiągnięcia w konkursach biologiczno-chemicznych, wychowawca: Bernard Kryzel, poparcie: Anna Zagórska – przewodnicząca „S” przy Zakładach Porcelany Stołowej „Lubiana” SA.\n« 31 sierpnia: uroczystości w Gdańsku\nKrzysztof Dośla: krew ofiar z sierpnia 1982 roku stanowi dla nas nakaz realizacji wszystkich 21 postulatów »


Mniej pieniędzy na rolnictwo. Duże gospodarstwa dostaną po kieszeni / Agrobiznes – wiadomości z rynku rolniczego, ceny w skupach / Agropolska\n15-11-2018,22:15\tAktualizacja: 17-11-2018,8:54\nNie wiadomo, czy obowiązywać będzie capping, czyli limit dopłat do 100 tys. euro na gospodarstwo. Sprzeciwia się temu jednak wiele unijnych państw.\n- W Brukseli trwa właśnie gorący okres. Jesteśmy przed wyborami do Parlamentu Europejskiego, toczy się dyskusja na temat budżetu Unii, także budżetu na rolnictwo. Już wiadomo, że pieniędzy będzie o 12 procent mniej niż w poprzednich latach, z powodu brexitu - mówiła Emmanuelle Mikosz z European Landowners’ Organization (ELO).\n15 listopada zakończył się dwudniowy V Europejski Kongres Menadżerów Agrobiznesu, zorganizowany w Łysomicach koło Torunia przez Związek Pracodawców-Dzierżawców i Właścicieli Rolnych z siedzibą w Bydgoszczy, Federację Związków Pracodawców-Dzierżawców i Właścicieli Rolnych oraz European Landowners’ Organization.\nNa kongres przyjechali przedstawiciele przedsiębiorstw prowadzących zróżnicowaną produkcję roślinną i zwierzęcą, rolnicy indywidualni, przedstawiciele sektora przetwórstwa rolno-spożywczego, naukowcy i urzędnicy z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.\nWiadomo, że pieniędzy na rolnictwo będzie mniej niż w poprzednich latach z powodu brexitu. - Nie wszystkie rządy państw członkowskich chcą uzupełnić tę lukę - ostrzegała Emmanuelle Mikosz.\nPrzedstawicielka ELO wyjaśniała właścicielom wielkotowarowych gospodarstw rolnych, jakie mogą być skutki nowych założeń Wspólnej Polityki Rolnej. Mówiła, że co prawda Unia rezygnuje z zazieleniania, ale wielki nacisk kładzie na przestrzeganie wymogów klimatyczno-środowiskowych.\nDlatego, że obywatele UE, których 80 proc. mieszka w miastach, zgadzają się na dopłaty bezpośrednie pod warunkiem, że rolnictwo nie będzie zanieczyszczać środowiska, będzie natomiast produkować zdrową żywność. I taki nacisk wywierają na Parlament Europejski i Komisję Europejską.\n- W ostatnich konsultacjach społecznych dotyczących WPR po 2020 roku wzięło udział 320 tysięcy osób, podczas gdy w 2011 roku było to tylko 10 tysięcy respondentów - poinformował Mariusz Lęgowski, ekspert Komisji Europejskiej. - Ponad połowa z tych 320 tysięcy to osoby niezwiązane z rolnictwem.\n- Są też inne zagrożenia dla wielkoobszarowych gospodarstw - przypomniała Emmanuelle Mikosz. - Teraz posługujemy się definicją "aktywny rolnik", po 2020 roku ma się ona zmienić na "prawdziwy rolnik". Nie wiadomo, jak potraktowani zostaną właściciele, którzy nie mieszkają w swoim gospodarstwie i osobiście nie zajmują się pracą na roli. Natomiast młodym rolnikiem będzie się do 45. roku życia.\nNie wiadomo, czy obowiązywać będzie capping, czyli limit dopłat do 100 tys. euro na gospodarstwo. - Sprzeciwia się temu wiele unijnych państw - informowała Mikosz.\nZ prezentacjami przedstawionymi podczas kongresu można zapoznać się tutaj.\nbudżet ue na lata 2021-2027 emmanuelle mikosz pieniądze capping limit dopłat łysomice v europejski kongres menadżerów agrobiznesu agrobiznes wpr


DMPJ z kłopotami - TarnowskieInfo.pl\nZ ogromnymi trudnościami przebiegają tegoroczne Drużynowe Mistrzostwa Polski Juniorów na żużlu. Oprócz koronawirusa, niespodzianki przynosi też pogoda. Ze względu na deszcz wczorajszy turniej trzeciej rundy, który miał się odbyć na torze w Mościcach, został odwołany.\nZe względu na opady deszczu i niekorzystne warunki torowe, nie doszedł do skutku mający się odbyć wczoraj w Tarnowie turniej trzeciej rundy Drużynowych Mistrzostw Polski Juniorów na żużlu. Nowy termin zawodów nie został jeszcze ustalony. Jeżeli pogoda na to pozwoli, występujące w grupie „C” ekipy FAMUR ROW Rybnik, Lokomotivu Jauniba Daugavpils, Motoru Lublin i Unii Tarnów, zmierzą się dzisiaj w Rybniku. O godzinie 18.00 ma się tam rozpocząć turniej drugiej rundy Drużynowych Mistrzostw Polski Juniorów, planowany pierwotnie na środę 12 sierpnia.\nBez przeszkód rozegrano natomiast wczoraj pozostałe trzy turnieje trzeciej rundy DMPJ. Zawody w Gorzowie Wielkopolskim (grupa „A”) zakończyły się sukcesem zespołu Francepol Falubaz Junior Zielona Góra – 49 pkt., który w pokonanym polu zostawił ekipy Cash Broker Stali Gorzów – 44 pkt., Moto 303 Startu Gniezno – 13 pkt. oraz Unii Leszno – 12 pkt.\nNa torze we Wrocławiu (grupa „B”) najlepsi okazali się młodzi żużlowcy Bocar Włókniarza Częstochowa – 41 pkt., wyprzedzając ESV Spartę Wrocław – 36 pkt. oraz Arged Malesę TŻ Ostrovię Ostrów Wielkopolski – 17 pkt. (ekipa Orła Łódź, która zdobyła 24 pkt. nie została sklasyfikowana ze względu na start w trzyosobowym składzie).\nW turnieju w Toruniu (grupa „D”) zwyciężył natomiast KS Toruń – 43 pkt. przed Abramczyk Polonią Bydgoszcz – 28 pkt., MrGarden GKM Grudziądz – 27 pkt. i Zdunek Wybrzeżem Gdańsk – 22 pkt.


Kasy fiskalne: sprzedaż i serwis – ABC, Ostrów Wielkopolski\nFirma ABC-Serwis z Ostrowa Wielkopolskiego zajmuje się sprzedażą urządzeń fiskalnych: kas i drukarek. Oferujemy wyłącznie wysokiej jakości, niezawodny sprzęt, sprawdzony i polecany przez wielu naszych Klientów. Wybór jest duży, więc proponujemy także fachowe doradztwo.\nJesteśmy ekspertami w swojej dziedzinie, dlatego nawiązując z nami współpracę zyskujesz kompleksową obsługę kupionych kas i drukarek fiskalnych. Świadczymy usługi instalacji i konfiguracji urządzeń fiskalnych, zapewniamy serwis sprzętu oraz szkolenia dla pracowników.\nWykorzystujemy najlepszy program do obsługi małych i średnich firm – ze szczególnym uwzględnieniem firm handlowych – posiadających urządzenia fiskalne. „Small Business” daje dużo możliwości i jest wygodny w obsłudze. Poznaj wszystkie jego zalety i wykorzystaj w swojej firmie!\nZAKŁAD HANDLOWO USŁUGOWY SYLWESTER MATYASZCZYK\nProfesjonalne doradztwo w wyborze kas fiskalnych\nFirma powstała w 21-11-1997 po zarejestrowaniu działalności gospodarczej pod nr ewidencyjnym 10658. Jednak z kasami fiskalnymi mamy do czynienia od 1996roku. Od początku swojej działalności byliśmy nastawieni na prowadzenie sprzedaży i serwisu kas fiskalnych oraz oprogramowania, które współpracuje z naszymi kasami.


NOC, KIEDY ZACHWIAŁ SIĘ KSIĘŻYC\nczerwca 1178 roku, kronikarz katedry w Canterbury w Anglii zaobserwował dziwne wydarzenie, które opisał tak oto: Tego roku, w niedzielę poprzedzającą święto św. Jana Chrzciciela, pięciu ludzi ujrzało niezwykłe zjawisko. Owego czasu był Księżyc w fazie pomiędzy nowiem a I kwadrą, więc jego rogi były obrócone ku wschodowi. Nagle jego górny róg się rozdzielił, a ze środka przepołowionego miejsca wystrzelił zwijający się płomień, który miotał wokół iskry i płomień, a cała reszta Księżyca zaczęła się zwijać jakoby w przerażeniu wielkim. Wszyscy mówili o tym, że Księżyc zwijał się, jak raniony wąż. Po chwili Księżycowi powrócił jego dawny wygląd i kształt. Wyżej opisany dziw powtórzył się co najmniej sześciokrotnie, a błysk ognia za każdym razem był z innego kierunku. Po tych przemianach, Księżyc od rogu do rogu przybrał ciemny wygląd na całej swej długości.\nWielu historyków odesłało oczywiście ten przekaz pomiędzy bajki, a w najlepszym przypadku w sferę fantazji, pozostaje wszakże prawdą to, że znaleźli się niekonwencjonalnie myślący badacze, którzy poszli tropem tego niezwykłego wydarzenia. Dowody na prawdziwość opisu podanego nam przez średniowiecznego mnicha udało się nam znaleźć tam, gdzie się ich nikt znaleźć nie spodziewał. Być może Czytelnicy w swej młodości przeczytali powieści Juliusza Verne'a i pamiętają wykrzyknik roztargnionego geografa prof. Jakuba Paganela: "Aland, Aland! Zealand!" wydanego nad listem znalezionym w butelce wyłowionej z morza: Którym to pamiętnym wykrzyknikiem dopełnił brakujące litery i odgadł - tak mu się przynajmniej wydawało - miejsce pobytu zaginionego kapitana Granta w powieści "Dzieci kapitana Granta". I to właśnie Nowa Zelandia będzie celem naszego dalszego dociekania, do której puścimy się śladami Polaka - prof. dr inż. Jana Pająka, który po smierci prof. J. Allena Hynka uznany został za badacza niezwykłości numer jeden na świecie. Od kilku lat przebywa w Dunedin na Nowej Zelandii, gdzie wykłada na tamtejszym uniwersytecie, a także na uczelniach Cypru i Malezji.\nGdyby któreś z europejskich państw przed ośmioma stuleciami było zniszczone silnym wybuchem, to historyczne podręczniki tego kraju byłyby wypełnione opisami tej katastrofy, setki badaczy badałoby jej przyczyny i skutki, a każdy mieszkaniec poznałby nawet najmniejsze szczegóły tej tragedii - napisał w 1995 roku prof. Pająk. Jednakże, kiedy spytacie mieszkańców Nowej Zelandii o detale dotyczące eksplozji na Tapanui, spotkacie się z przekonaniem - ba! - pewnością, że takiej eksplozji nigdy nie było! Profesor Pająk wie co robi i co pisze. Już w 1987 roku odkrył on na Nowej Zelandii krater Tapanui, nazwany tak od niewielkiego miasteczka leżącego na Wyspie Południowej. W promieniu 350 km od niego znajdują się do dziś widzialne ślady katastrofy, od której upłynęło 830 lat. Te powszechne negowanie eksplozji dziwi nas tym bardziej, że na Nowej Zelandii na każdym kroku widać ślady straszliwej katastrofy. Ślady są tak wyraźne, że należy wyłożyć więcej energii na ich badanie i akceptowanie. Ignoramus et ignorabimus - nie wiemy i nigdy nie poznamy!\n• Ogromny krater Tapanui, znajdujący się na Wyspie Południowej w zachodniej części prowincji Otago, na zachodnim stoku góry Puherus. Okolice krateru wskazują jednoznacznie na to, że powstał on w momencie wybuchu o mocy rzędu 60 Mt TNT, czyli 1000 razy większej od mocy bomby atomowej typu Hiroshima.\n• Identyczność krateru Tapanui z kraterami powstającymi po naziemnej eksplozji atomowej. Współczesne eksperymenty z bronią jądrową pozwoliły na lepsze poznanie problematyki tworzenia się kraterów powybuchowych. Przy naziemnej eksplozji dominującą rolę gra nadciśnienie powstające na czele fali uderzeniowej, niszczące wszystko, co jej stanie na drodze. Uderzenie sprężonego powietrza niszczy domu i inne budowle, wywraca i łamie drzewa, rani ciężko wszystkie żywe istoty. Fala uderzeniowa powoduje ich śmierć poprzez tysiące mikroobrażeń... Detonacja nad Tapanui w tym przypadku przypomina dość dokładnie eksplozję nad Podkamienną Tunguską, dzięki podobieństwu ułożenia pni drzew zniszczonych przy eksplozji Tunguskiego Fenomenu, co było niemal identyczne z przypadkiem Tapanui.\n• Zniknięcie lasów w centralnej części Wyspy Południowej. Już pierwsi biali osadnicy, którzy lądowali tam w 1840 roku, znaleźli tam wbrew przyjaznemu klimatowi wyspy jedynie stepową roślinność z resztkami zwęglonych pni drzewnych. Lasy na Wyspie Południowej strawiły w przeszłości gigantyczne burze ogniowe, a przy pomocy datowania radionuklidem 14C udało się ustalić, że wybuchły one w roku 1178 - czyli dokładnie wtedy, kiedy kronikarz z Canterbury sporządził swą notatkę o niebieskiej katastrofie!!!\n• Koncentrycznie ułożone pnie zwęglonych drzew, których korzenie mierzą w kierunku centrum krateru Tapanui. Wyniki badań katastrofy tunguskiej każą przypuszczać, że jedyną przyczyną takiego ułożenia pni drzewnych był silny wybuch, którego fala uderzeniowa spustoszyła okolicę.\n• Przyczyny genocydu ptaka Moa w roku 1178. Na Nowej Zelandii mieszkał onegdaj wielki - 3-5 m wysokości - ptak Moa (Eurapteryx gravis ex. Dinornis giganteus) co znaczy dosłownie "straszny, gigantyczny ptak", na którego polowali jeszcze Maorysi. Jak dowodzi tego prof. Pająk, Moa wyginęły w tym rejonie około roku 1178, a ich zwęglone szczątki znajdują się do dziś dnia w górnych warstwach gleby wokół Tapanui. Szkielety znajdują się nad brzegami jeziorek okalających krater. Wygląda na to, że te ogromne ptaki na krótko przed śmiercią uciekły z miejsca, gdzie dziś znajduje się krater, ale zatrzymały się na brzegach zbiorników wodnych, których nie mogły pokonać, i tam zastała je masowa śmierć.\n• Namagnesowanie gleby i skał w okolicy krateru. Jak uważa prof. Pająk - okolice krateru są namagnesowane turbulentnie, co można łatwo sprawdzić przy pomocy kompasu. Występują tutaj rozmaite anomalie atmosferyczne i radiokomunikacyjne.\n• Deficyt niektórych mikroelementów w glebie. W okolicy krateru Tapanui występuje endemicznie choroba zwana "grypą Tapanui". Prof. Pająk uważa, że ta magnetyczna symulacja może zmienić ilość niektórych biogennych mikroelementów w glebie, co może być etiologią tego schorzenia. Ich deficyt może synergicznie wpływać na przebieg choroby, która z klasyczna grypą ma jedynie wspólną nazwę i przypomina dość dokładnie... chorobę popromienną!\n• Ceramiczne kamienie i Trynityty. W kraterze znajdują się niezwykłe minerały, tzw. "kamienie ceramiczne" czyli kwarcyty zdeformowane wysokim ciśnieniem i temperaturą. Są tam także Trinityty - minerały złożone z cząstek krzemowego szkliwa o wielkości ziarenek piasku w kształcie kulki lub kropelki. Trynityty znajduje się zawsze na miejscach wybuchów jądrowych, niby odciski palców na miejscu zbrodni...\n• Powierzchniowe złoża złota w prowincji Otago, które są rozmieszczone koncentrycznie wokół krateru Tapanui i wskazują na przebieg fali uderzeniowej po eksplozji. Mechanizm wyrzucenia złota na powierzchnię Ziemi w prowincji Otago jest według prof. Pająka identyczny z działaniem separatorów wibracyjnych ciał sypkich. Mechanizm ten uruchomił się wtedy, gdy wybuch spowodował silną wibracje gruntu i trzęsienie ziemi.\n• Maoryjskie nazwy okolic krateru Tapanui. Maorysi, jak i inne narody maja zwyczaj nadawania nazw miejscom, w których w przeszłości rozegrały się ważne wydarzenia. Dotyczy to nazw z okolicy Tapanui, które wskazują na dawna tragedię. Prof. Pająk przytacza niektóre z nich: HAKATARAMEA - znaczy tyle, co "ogień rozpalony przez odpoczynek latającego statku"; HOKANUI - "wianek strzelających płomieni"; MATAURA - "świecący niebieski statek"; OMARAMA - "odpadły od Księżyca" (!!!); OTARAIA - "odpadły róg, rozbity na części"(!!!); POMAHAKA - "noc wielu strzelających płomieni"; PUKERAU - "góra, która zatrzęsła światem"; WAIPAHI - "horyzont wybuchającego ognia" czy wreszcie TAPANUI - "ogromny wybuch"!\n• Maoryjskie legendy wprost mówiące o eksplozji. Legendy tubylców bardzo często mówią o zdarzeniach związanych z katastrofą w Tapanui. Jedna z nich mówi o obiekcie w kształcie rogu świecącym jak Księżyc, który eksplodował nad Tapanui i spowodował straszliwe spustoszenie, śmierć, pożary i wyginięcie ptaków Moa. Powstanie wyspy Stewart według prof. Pająka jest związane także z piękną i romantyczną legendą. W języku Maori ten skrawek ziemi przy Nowej Zelandii nosi nazwę RAIKURA , co znaczy "rozżarzone niebo". Nazwa ma przypominać dzień, w którym statek synów wodza nieba przybył, by spotkać się z żona miejscowego wojownika. Jej małżonek by nie dopuścić do tego spotkania, wywiózł żonę na Wyspę Południową. Kiedy wódz nieba ujrzał, ze kobieta znikła, jego statek udał się na poszukiwania. Po przybyciu nad Tapanui i nieudanym randez-vous wódz nieba wybuchnął gniewem i rozpalił niebo i ziemię ogromnym ogniem śmierci i zniszczenia. Nazwy miejscowości, które skatalogował etnograf John White w swej książce "Ancient History of the Maori" czyta się jak w powieści fantastyczno-naukowej: "Wojna we Wszechświecie", "Związki między bogami a ludźmi", "Drogi z Ziemi ku gwiazdom", itp. Z innego mitu zaś dowiemy się, jak to bóg Rongamai wypowiedział wojnę plemieniu Nga-Ti-Hau: Jego pojawienie się było, jak gorejąca gwiazda, jak ogień, jak Słońce. Rongamai spuścił się z nieba na sam środek wioski: W ziemi powstała jama, obłoki pyłu przesłoniły światło, huk przypominał grzmot piorunu, a potem szum muszli.\n• Notatka kronikarza z katedry Canterbury. Ten zapis, który zacytowałem na początku rozdziału prof. Pająk komentuje ściśle technicznym językiem: Błysk pierwszego obiektu eksplodującego nad Tapanui odbił się od księżycowego globu, jak od zwierciadła wypukłego, co na świadkach sprawiło wrażenie rozszczepienia się rogów Księżyca. Potem magnetyczne fale eksplozji szerzące się w jonosferze spowodowały falowanie mas zjonizowanego gazu i w rezultacie skakanie obrazu Srebrnego Globu wiszącego nisko nad horyzontem. Po tym pierwszym wybuchu, statki w kształcie cygar dalej eksplodowały, przy czym każdy wybuch wywoływał takie same efekty, jak ten pierwszy, tj. ognisty błysk i falowanie obrazu Księżyca. To wszystko potem wywołało efekt przyciemnienia jego blasku.\nŚlady podobnych wydarzeń możemy znaleźć dzisiaj także na całym świecie. Miedzy innymi na Wyspie Wielkanocnej, małym skrawku suchego lądu wśród przestworów wodnych Pacyfiku, gdzie poza znanymi na całym świecie ogromnymi figurami z kamienia, znajdują się tam inne niemniej ciekawe rzeźby. W największych muzeach świata, w niektórych zbiorach prywatnych i gdzieś w głębi pieczar rodzinnych w łonie Wyspy Wielkanocnej znajdują się wyrzeźbione w drewnie figurki zwane Moai-Kava-Kava. Przedstawiają one mężczyzn z wystającymi żebrami, zapadniętymi piersiami, przedłużonymi uszami, kozimi bródkami i wychudłym ciałem. Na zdjęciach możemy ujrzeć trzy dominujące cechy ich fizjognomii: kacheksję, strupy i otwarte rany na ciele. Nic dziwnego, że w 1965 roku pokazał się pogląd, że figurki te przedstawiają ofiary silnego napromieniowania radioaktywnego, na który była kiedyś ta wyspa wystawiona. Francuski badacz Francois Maziére w swej książce pt. "Tajemnica Wyspy Wielkanocnej" pyta wprost, czy w przeszłości wyspa ta nie dostała potężnej dawki promieniowania jonizującego pochodzącego z innego świata, wskutek zetknięcia się z Przybyszami i Ich techniką, co stało się impulsem do wytwarzania wotywnych rzeźb, jako pamiątki z tych czasów. Oczywistym jest, że wygląd tych ludzi wskazuje na to, że cierpieli oni na chorobę popromienną - konkluduje on.\nSkąd się wzięło promieniowanie na Wyspie Wielkanocnej przed kilkoma stuleciami? Francois Maziére przy pomocy swej małżonki Tily zapisał na Wyspie Wielkanocnej legendę ostatniego człowieka znającego Rongo-Rongo o wielce skomplikowanym imieniu A Ure Auviri Porotu legendę o tym, jak to w dawnych czasach wyspę dotknął "palec boga Uoke", który całą ją rozkołysał. Podobna legendę o piorunie boga Make-Make zapisał już w 1924 roku, angielski etnograf Macmillan Brown. Inne podanie mówi o "padającym niebie, które patrzyło, czekało i znów odleciało w górę". Postawmy sobie pytanie: Jak człowiek przed ośmioma wiekami miał opisać start i lądowanie statku kosmicznego? Czy tak?\nW tej chwili zaczynamy domyślać się, że Wyspa Wielkanocna, podobnie jak Wyspa Południowa Nowej Zelandii, stała się onegdaj celem uderzenia BMR. Czy była to głowica bojowa, która zeszła z orbity z prędkością "błyskawicy boga Make-Make"? A może ktoś tej wyspy użył tak, jak my użyliśmy atolu Bikini? Jako atomowy poligon? Samolot wylądował, jego załoga zainstalowała "urządzenie termojądrowe" i odleciała, zaś samo urządzenie wybuchło przy okazji rozpylając połowę wyspy w atmosferze...\nZasadnicza różnica pomiędzy dwoma tymi hipotezami spoczywa w tym, że jeżeli w pierwszym przypadku zabijał ludzi jakiś anonimowy system prehistorycznego programu SDI, to w przypadku drugim szło o przygotowaną co do szczegółu akcję. Komuś zależało na tym, by modele dzisiejszych duchów Moai-Kava-Kava były dokumentacją jego doświadczeń z bronią jądrową!... Silny traumatyzm, jaki cechuje Polinezyjczyków nie jest dziełem przypadku czy akcydentalnego wypadku - jest to pozostałość wstrząsu duchowego, i że nie ma on sobie równego na innych wyspach. Czy to się komu podoba, czy nie - Wyspę Wielkanocną napadły takie siły, które jak uważam, są obecne także i dziś i są silne na tym skrawku ziemi, który tak strasznie zmienił ogień - jak pisał F. Maziére. Wiemy, jakie to siły ma na myśli autor. To te siły, które spowodowały powstanie długiego na 800 m i szerokiego na 200 m łożyska wulkanicznego szkliwa na Rano Raraku i nie zapomniały w jego kraterze umieścić typowy krater poimpaktowy. Albo te same siły, które przetopiły minerały w szkliwo wulkaniczne wbrew temu, że wulkany na wyspie są nieczynne od tysięcy lat.\nKluczem do tajemnicy Wyspy Wielkanocnej jest ogień. Znaleziska ziarenek pyłku kwiatowego wskazują na to, że Wyspa Wielkanocna miała bogata florę, i że nie były to gaje palmowe - jak to sugerują twórcy filmu "Rapa-Nui" z Kevinem Costnerem w roli głównej, a które potem znikły pod toporami ludzi. Roślinność - jak to dowiadujemy się z rdzeni odwiertów osadów jeziornych w Rano Raraku i Rano Kao - wyginęła na wyspie wskutek burz ogniowych. Bogaty materiał paleobotaniczny analizował prof. O. H. Selling z Narodowego Muzeum Przyrodniczego w Sztokholmie, a wyniki opublikowali Thor Hayerdahl i E. N. Fedron jr. w pracy pt. "Archeology of the Easter Island and the Eastern Pacific", Santa Fé 1961. Jak pisze norweski badacz Wyspy Wielkanocnej znany podróżnik i uczony Thor Hayerdahl - zniszczenie roślinności na wyspie było tak dokładne, jakby z całej flory wyspiarskiej nie zostało nic. Potem dopiero na wypalonej ziemi pojawiła się trawa i paprocie.\nZagadkowa jest na wyspie obecność wielu rodzinnych pieczar, jakby rodzinnych schronów, w których mieszkańcy spędzali swe życie i które służyły jako depozyt cennych i świętych przedmiotów, ale głównie były to schrony ze składami, bardzo podobne do tych ze współczesnych podręczników Przysposobienia Obronnego... Tajemnicą owiany jest także zanik cywilizacji Wyspy Wielkanocnej, która tak nagle zgasła, kiedy już dojrzała do doskonałości. Z dnia na dzień, jej bogata kultura została zniszczona i to do imentu, i to tak szybko, że rzeźbiarze opuścili niedokończoną moai o wielkości 7-piętrowego domu! I to było tak szybko, że pozostawili na miejscu narzędzia pracy! Prace w kamieniołomach i przy ahu zostały przerwane i nigdy już się do nich nie wróciło. Wielotonowe posągi zrzucono z ahu - domy spalono doszczętnie i to tak, że popękały kamienie z ich fundamentów, a całe rody ukrywały się przez lata w podziemnych schronach wyspy.\nTakże groby świadczą o wszechobecnym upadku i zarazie na wyspie. Przed upadkiem panował tam niepolinezyjski zwyczaj kremacji zwłok i składania popiołów w pogrzebowych skrzynkach obłożonych kamieniami w bliskości ahu, potem trupy chowano masowo pod stosy nieociosanych głazów, ułożonych w bezkształtne stosy i byle gdzie na równinie Orongo, albo do podziemnych komór, niedbale wybudowanych pod twarzami czy brzuchami obalonych figur Moai. I tak już całkiem na koniec jeszcze jedno spostrzeżenie - a mianowicie: Figurki Moai-Kava-Kava są zjawiskowo podobne do ofiar choroby popromiennej i wedle tubylczych legend są to przedstawiciele rasy, których znaleźli Polinezyjczycy po przybyciu na Wyspę Wielkanocną. "Długousi", bo tak siebie nazywali, przybyli na wyspę w XII wieku - w roku eksplozji w Tapanui i notatki canterburskiego kronikarza o chwiejącym się Księżycu - dokładnie w roku Pańskim 1178...


WIG / INDEKS GIEŁDOWY co to jest\nindeks giełdowy co to jest\nDefinicja Giełdowy Indeks Wig. Czym jest sytuację na giełdzie papierów wartościowych. Celem indeksu.\nGiełdowy Indeks Wig co to znaczy\nDefinicja WIG / INDEKS GIEŁDOWY: Indeks giełdowy - parametr, dzięki którego obrazuje się sytuację na giełdzie papierów wartościowych. Celem indeksu jest opisanie tendencji występujących na rynku akcji. Indeks jest przeważnie średnią ważoną kursów akcji firm notowanych na giełdzie.\nWarszawski Indeks Giełdowy - złożona jest ze wszystkich firm notowanych na GPW na koniec poprzedniego kwartału\nCzym jest WIG / Indeks giełdowy znaczenie w Znaczenie definicji W .\nZnaczenie Wpłata Bezpośrednia:\nCo oznacza Uczestnika na jego rejestr dokonywana bezpośrednio na rachunek nabyć funduszu inwestycyjnego. Wpłaty dokonywane poprzez Uczestnika funduszu, traktowane są jako jednoczesne złożenie zlecenia nabycia wig / indeks giełdowy.\nZnaczenie Wniosek Ubezpieczeniowy:\nCo oznacza Pisemna oferta zawarcia ubezpieczenia, złożona poprzez osobę fizyczną do zakładu ubezpieczeń wig / indeks giełdowy.\nZnaczenie Wartość Udziału Jednostkowego:\nCo oznacza Wartość danego funduszu podzielona poprzez liczbę wszystkich udziałów jednostkowych w tym funduszu, zebranych w momencie wyceny wig / indeks giełdowy.\nCo oznacza Warszawski Indeks Giełdowy składający się z 20 firm notowanych na rynku fundamentalnym wig / indeks giełdowy.\nZnaczenie Wykup Ubezpieczenia:\nCo oznacza towarzystwo ubezpieczeniowe zwraca ubezpieczającemu określoną w umowie kwotę (wartość wykupu). Stawka ta jest zwracana w razie rezygnacji z ubezpieczenia przed terminem zakończenia umowy. Wykup wig / indeks giełdowy.\nSłownik WIG / Indeks giełdowy co to znaczy\nCo oznacza Niezdolność do pracy\nwykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej w dowolnym zawodzie i samodzielnej egzystencji definicja\nCo oznacza Agent Transferowy\nwykonywanie swoich obowiązków w zakresie prowadzenia rejestru Uczestników Funduszu definicja\nCo oznacza Składka (brutto)\nubezpieczający. Składki można opłacać miesięcznie, kwartalnie, półrocznie, rocznie i definicja\nDefinicja WIG / Indeks giełdowy co oznacza.\nWyjaśnienie Giełdowy Indeks Wig informacje.\nZnaczenie WIG / Indeks giełdowy co to jest.\nZnaczenie indeks giełdowy co to znaczy.\nDefinicja indeks giełdowy co to jest.


Bogowie To Nie Fikcja 14 | treborok\nBogowie To Nie Fikcja 14\nProblemem jest dziś, jak przekonać ludzkość,\naby zechciała przeżyć. [ Bertrand Russel ]\nJeśli masz słabe nerwy, nie czytaj\nOdpowiedź jest równie prosta co okrutna. Nie. Dlaczego? Dlatego, że od stuleci cała cywilizacja ludzi jest rządzona przez osobowości silne ale niekoniecznie mądre, a historię naszej cywilizacji stworzono ze wszystkiego z wyjątkiem prawdy. Decydenci od lat nie zauważają najważniejszego celu naszej cywilizacji jakim jest przetrwanie ludzkości. Dla nich najważniejszym celem jest bogactwo i zaspokojenie własnych ambicji. Do pomocy mają naukę, która zamiast określać strategiczne cele dla naszej cywilizacji i tworzyć technikę dla przeżycia, bawi się w naukę jak dziecko zapałkami.\nWyśmianie i odrzucenie teorii o „wielkim uskoku skorupy ziemskiej” autorstwa Charles’a Hapgood’a zaowocowało wszechobecnym samouspokojeniem i niezłomną wiarą w to, że Ziemi nie może zagrozić żaden ogólnoświatowy kataklizm. Najważniejszy podmiot planety – zwykli ludzie – nie mają na to żadnego wpływu.\nZlekceważenie przekazów starożytnych, które zawierają ostrzeżenia z przeszłości dla przyszłości, już wkrótce może zaowocować katastrofą, jakiej współczesna cywilizacja jeszcze nie doznała. Wprowadzenie roboczej, całkowicie nie do udowodnienia teorii Darwina zaowocowało tym, że poczuliśmy się panami świata. Wbito nam w rozum przekonanie, że człowiek jest w stanie zmieniać świat, tak jak mu się tylko podoba. Cel zasadniczy – przetrwanie – został rozmieniony na drobne, doraźne, mało istotne cele i w zasadzie całkowicie wypadł z repertuaru teatru, zwanego współczesną cywilizacją.\nNie pytaj komu\ndzwoni on nam\nRozdzielenie kościoła od państwa zaowocowało nie tylko przejęciem władzy. Zaowocowało podziałem ludzi na tych stworzonych przez Boga i na tych pochodzących od małpy. Zaowocowało także odcięciem współczesnej nauki od jej starożytnych korzeni. Nie piszę tego dlatego, by gloryfikować kościół, jestem od tego daleki. Piszę o tym dlatego, że współczesna nauka nie doceniła starożytnej mądrości. To co było stworzone przez cywilizację Bogów zostało zniweczone przez tych, którym udało się zdobyć władzę. Co oznaczały i oznaczają słowa „królestwo niebieskie na Ziemi”? Oznaczają doskonale pojęte rządzenie, administrację i podział władzy tu, na Ziemi. Przekazy starożytne mówią wyraźnie kto był rządzącym, a kto rządzonym, ale wtedy władza spoczywała w rękach mądrych tego świata – cywilizacji Bogów. Później przekazano ją w ręce specjalnie wyuczonej przez Nich kaście królów i kapłanów i przez Nich kontrolowanej. Trudno to przełknąć, ale prawdą jest, że ludzie zostali stworzeni tylko do pracy. Dziś w najlepsze trwa ziemska arlekinada, głupcy w maskach mądrości idą przodem, a do władzy dorwali się ludzie bez pomysłu i co gorsza bez żadnej wizji.\nWspółczesna nauka zrobiła z rodu ludzkiego koronę ewolucji, wbiła ludzi w pychę i zarozumiałość, pozbawiając pokory przed siłami samej Ziemi i Kosmosu. Pozbawiła nas instynktu samozachowawczego, przesłoniła grożące nam niebezpieczeństwa, pozbawiła krytycznego podejścia do otaczającego świata. Czysto konsumpcyjne podejście do życia zniszczyło to, co w człowieku było najlepsze – jego rozwój duchowy. Pan wszystkiego – człowiek – z czysto egoistycznych pobudek zaczął na wielką skalę zmieniać oblicze Ziemi. Zniszczył już ekosystem jeziora Aralskiego i kończy niszczyć zielone płuca świata – dżunglę amazońską. Z beztroską dopuszcza do zagłady mniejszych, bezbronnych cywilizacji, roślin i zwierząt. Z jakąś niezrozumiałą, dziką radością podcina gałąź, na której sam siedzi.\nCo robi nauka? Pozoruje działania i bawi się kosztem pozostałych ludzi. Usilnie szuka życia w kosmosie, zamiast poszukiwać zagrożeń dla tego, tu na Ziemi. Widzieliśmy w telewizji euforię uczonych na wiadomość, że na Marsie być może jest woda, podczas gdy miliony ludzi nie mają jej tu, na Ziemi. Prognozy niektórych uczonych też wyraźnie ostrzegają – kończą się zapasy słodkiej wody, podobnie jak paliw kopalnych, a ludziom pracującym nad źródłami energii alternatywnej nie udziela się znaczącej pomocy. Wydaje się za to miliardy dolarów na szukanie śladów życia poza Ziemią, ale obiekty, które mogły uderzyć w Ziemię i zniszczyć nasze życie, zauważa się dopiero jak już majestatycznie oddalają się w głębiny kosmosu.\nCzłowiek swoje zarozumialstwo i nonszalancję zaczął już pokazywać nawet poza Ziemią. Czego miało dowieść ostatnie doświadczenie z trafieniem w kometę Tempel-1? O możliwości obrony Ziemi przed nieproszonymi gośćmi? Bądźmy realistami – czy uderzenie muchy w Jumbo-Jeta jest w stanie zmienić jego kurs? Żartobliwa „zemsta” za dinozaury? Orbita komety ponoć nie zagrażała Ziemi, ale czy po trafieniu dalej mamy tę 100% pewność? Czy człowiek uderzeniem w Tempel-1 nie zapoczątkował łańcucha wydarzeń nie przypuszczając nawet co będzie jego ostatnim ogniwem? A jeśli to niewinne uderzenie doprowadzi kiedyś do uderzenia w Ziemię tej właśnie komety? Przecież zmieniły się warunki oddziaływania na nią mnóstwa innych ciał niebieskich, warunków o których nie mamy pojęcia? Takie uderzenie co prawda nie zniszczy już dinozaurów, a tylko jedną głupią cywilizację, ale jaka to pociecha dla zwykłych ludzi? Czy mamy dziś choć mgliste pojęcie o tym, jakie siły uwolniliśmy? Pokazaliśmy tylko, że potrafimy trafić do odległej tarczy za pierwszym strzałem i że ten strzał kosztował nas miliardy dolarów.\nNie trzeba być jasnowidzem, ani pytać duchów przodków o przyszłość rodzaju ludzkiego. Szkoda tylko, że wszelkie przestrogi pozostawione nam przez starożytnych zostały przez nas zniszczone, są ignorowane lub nie potrafimy ich odczytać. Istniejące, już współczesne przekazy pisane w rodzaju objawień czy przepowiedni nie zawierają nic, co mogło by okazać się pomocne. Przekazują coś, co może się wydarzyć i jest to nawet prawdopodobne, ale nie przekazują ani przyczyn ani nawet przybliżonych terminów, a otoczone przez nimb boskości i tajemniczości zostały bezwarunkowo odrzucone przez naukę jako wielce niewiarygodne, stworzone przez „nawiedzonych” czyli niespełna rozumu. Osobiście sądzę, że zagrożenie istnieje i jest tylko kwestią czasu, kiedy usłyszymy dzwon bijący na trwogę. Wymieniłbym trzy najbardziej realne rodzaje zagłady, które mogą dotknąć nas lub naszych potomnych:\n• Zagładę spowoduje „wielki uskok skorupy ziemskiej”,\nPierwszy „predator” jest już prawdopodobnie w drodze, choć my jeszcze o tym nie wiemy. Nasze raczkujące badania astronomiczne skupiły się na poszukiwaniu życia w kosmosie zamiast poszukiwania czegoś, co w każdej chwili może przynieść nam śmierć.\nZaginiona, wysoka cywilizacja nieprzypadkowo pozostawiła Majom kalendarz, który ostrzega o śmierci z kosmosu co 52 lata. Uczeni wyrazili cielęcy zachwyt nad tym sposobem liczenia czasu, reszta przyjęła to jako ciekawostkę i przeszliśmy nad tym do porządku dziennego. Dotychczas obliczyliśmy około 0,5% orbit zagrażających nam kosmicznych obiektów o ile, w co bardzo wątpię, wszystkie zidentyfikowaliśmy. Prawdą jest także to, że nie potrafimy na czas wykryć zagrażającego nam obiektu. Od kilkunastu już lat dowiadujemy się, że coś dużego ominęło Ziemię. Projekty w rodzaju zepchnięcia „kosmicznego przybłędy” z orbity kolizyjnej bądź rozbicia go na mniejsze kawałki są obliczone na poklask ignorantów i pospolitej gawiedzi. Takie bzdury udają się tylko w hollywodzkich filmach i przynoszą namacalną korzyść tylko nielicznym. Gdy ujrzymy na niebie coś, co każdej nocy będzie coraz większe i jaśniejsze, pozostanie nam czas tylko na modlitwę i dopiero wtedy bardzo szybko zrozumiemy, co starożytni Majowie usiłowali nam przekazać w swoim kalendarzu. Drugi scenariusz, to szybka śmierć jednych i powolne konanie ocalonych. Mechanizm jest znany, choć całkowicie ignorowany. Także przed tym przestrzegają starożytni: „…podczas tego Słońca nastąpi wstrząs, będzie głód i tak zginiemy”.\nCzy można powziąć jakieś środki zaradcze? Można, o ile na poważnie zajmą się tym decydenci i nauka. Jeśli zrozumie się mechanizm „wielkiego uskoku…” być może będzie można choć w przybliżeniu określić jego możliwy termin lub przede wszystkim określić w miarę bezpieczne obszary, na których już trzeba zacząć gromadzić i zabezpieczać zapasy żywności, wody, lekarstw a także ziarno i nasiona do zasiewów. Trzeba także już myśleć o zabezpieczeniu przynajmniej część wiedzy i bazy technicznej dla tych, którym dane będzie ocaleć z kataklizmu. Matka-Ziemia owszem, daje życie, ale znacznie częściej je odbiera. Nasza cywilizacja przez niedowiarstwo nie zdołała poznać wiedzy starożytnych, przez tysiące lat doświadczenia poprzednich cywilizacji przepadały w mroku dziejów. Świat nowożytny uznał prastarą wiedzę za zbiór zabobonów, baśni i rzeczy niemożliwych. Od kilku tysięcy lat, a szczególnie od ostatnich kilkuset przekazując ludziom nieprawdziwą historię ludzkiego rodu spowodowano zanik instynktu samozachowawczego, uśpiono dawną czujność i dzisiaj człowiek nie chce i nie może uwierzyć do czego zdolna jest Matka-Ziemia. Tylko ktoś, kto będzie o tym wiedział, być może zachowa życie.\nZiemia zdolna jest do unicestwienia całego życia w ciągu krótkiego czasu. Dzisiaj nikt nie ma pojęcia, co oznacza termin „wielki uskok skorupy ziemskiej” i czym grozi, jeśli zaistnieje. To, że zaistnieje jest tylko kwestią czasu, podobnie jak uderzenie wielkiego meteorytu.\nCharles Hapgood, jak pisałem na wstępie, twórca tej logicznej hipotezy został zakrzyczany, ośmieszony i „unicestwiony” przez innych uczonych, gdyż zagrażał ich pozycji. Nie pomogło nawet poparcie samego Alberta Einsteina. Jego hipoteza potwierdza teorię wielkich kataklizmów niszczących co jakiś czas wszystko na naszej planecie. Mało tego, pokazuje w jaki sposób życie na naszej planecie ulegało zniszczeniu. Za wyginięcie dinozaurów odpowiedzialnym czyni się uderzenie wielkiego meteorytu w rejonie półwyspu Jukatan. Czy na pewno? Kto oglądał rzeźbę terenu i dna w rejonie Zatoki Meksykańskiej musiał się zastanawiać dlaczego krater po uderzeniu meteorytu wygląda jak rogalik.\nO co chodzi w tym „wielkim uskoku…”? Hipoteza Chapgooda dopuszcza „poślizg” twardej skorupy Ziemi po jej półpłynnym płaszczu, powodując zmianę jej położenia. Odpowiada za to sama Ziemia i jej ruch obrotowy usiłując ułożyć rozrzucone masy skorupy ziemskiej w położeniu stabilnym. Ruch obrotowy Ziemi dąży do ułożenia najcięższych mas na równiku, ale skorupa ziemska tworzy całość i nie jest możliwe przesunięcie pojedynczych kontynentów więc dochodzi do ruchu całej powierzchni Ziemi. Skutki już opisywałem lecz powtórzę, że najgorszym skutkiem niszczącym wszystko będzie ogólnoświatowe tsunami. Masy wody pchnięte siłą bezwładności w jednym kierunku będą musiały powrócić i powtórzy się to wielokrotnie. Ziemia zmieni całkowicie swoje oblicze. Jedne lądy znikną pod wodą na zawsze, inne wynurzą się. Wszystko co leży nad brzegami wód zostanie spłukane do mórz i oceanów. Tam gdzie fala nie spłucze wszystkiego, życie i dorobek zniknie pod warstwą ziemi i mułu. Uratują się być może mieszkańcy gór, niekoniecznie „kwiat” inteligencji, ale zdolni do przetrwania w ciężkich warunkach i być może utworzą zrąbek nowej cywilizacji. Czy zdołają przetrwać bez żadnej pomocy?\nZdaje się, że tego nie rozumiemy lub nie chcemy zrozumieć albo też dzisiejsza nauka z rozmysłem okłamuje nas wszystkich nie informując o takiej ewentualności. Jest w tym jakaś „czarna” kalkulacja licząca na to, że po takiej katastrofie nie będzie ani winnych ani nie będzie miał kto ich szukać. Jak postępuje człowiek? Większość budowli starożytnych, jeśli nie liczyć tych wyciętych w litej skale, nie jest zbyt wysoka. Dziś architekci sięgają nieba. Wyżej i wyżej. Jedno wielkie trzęsienie ziemi i w sekundach zostaniemy dosłownie sprowadzeni na ziemię. Jakimś owczym pędem coraz więcej budujemy nad brzegami mórz i oceanów, stawiamy całe osiedla w korytach dawnych rzek i na powodziowych rozlewiskach, osiedlamy się na górskich zboczach lub na szlakach lawin. Pogoń za łatwizną i taniochą czy niefrasobliwość i zwykła głupota wynikająca z niewiedzy? A może chęć zysku za wszelką cenę na nieświadomych niczego zwykłych ludziach? Czy Ziemia w grudniu 2004 r. nie pogroziła paluszkiem na Oceanie Indyjskim, dając przedsmak tego, co nas czeka? Czy trudno wyobrazić sobie tsunami o wysokości przewyższającej najwyższe wieżowce? Czy umiemy wyobrazić sobie jakąkolwiek pomoc, gdy kataklizm dotknie bez wyjątku wszystkich?\nWszyscy zapewne oglądaliśmy widoki z Nowego Orleanu po przejściu huraganu „Katarzyna” na przełomie sierpnia i września 2005 r. To był widok świata po kataklizmie pozbawionego pomocy z zewnątrz. Tu pokazano zachowanie się ludzi w obliczu wielkiej katastrofy i tu prawdopodobnie mamy odpowiedź na pytanie, co się stało z poprzednią cywilizacją, a właściwie z jej kwiatem inteligencji. Tak być może wyglądał świat po globalnym kataklizmie 12,5 tysiąca lat temu. Przetrwali silni, głupi i uzbrojeni. Poprzednia inteligencja jeśli nie zginęła od razu, to stała się ofiarą ludzi o najniższych instynktach. Po następnym światowym kataklizmie będzie jeszcze gorzej, aż do całkowitego upadku cywilizacji.\nO ile na dwa pierwsze scenariusze mamy bardzo mały wpływ lub nie mamy go wcale, to trzeci leży wyłącznie w naszych rękach. Cóż z tego, skoro problemu nie zauważają ci, co mają najwięcej do powiedzenia – politycy i rządzący. Świat nie ma jednolitego planu, by zapobiec samozagładzie. Wielcy tego świata ingerują tylko tam, gdzie mają swój własny interes lub interes swojej społeczności. Niedostrzeganie potrzeb społeczeństw ubogich, brak światowego frontu do walki z nędzą może doprowadzić także do innej wojny – wojny o wodę. Woda, słodka woda, pomimo tego że jest jej coraz mniej, nie jest jeszcze postrzegana jako skarb ludzkości. Ten skarb jest marnotrawiony, a żaden inny surowiec go nie zastąpi. Będzie to być może drugi rodzaj wojny po wojnie religijnej jaka może nam zagrozić. Nie łudźmy się. Narodów biednych jest więcej niż państw o wysokiej technice, a wysokiej techniki może nie wystarczyć w konfrontacji z ilością. Nie można też wykluczyć, że wojna religijna będzie tylko przykrywką wielkiej bitwy o „słodką wodę”. Głosy wołających o pokój są słyszalne, ale nie słuchane. Czy nasza cywilizacja przetrwa? Owszem, ale przetrwanie musi być jej CELEM i to celem pierwszorzędnym, a wszyscy bez wyjątku muszą zrozumieć kilka podstawowych prawd:\n• Zostaliśmy sami w tych okolicach wszechświata i wzajemne „wyżynanie się” nie służy zachowaniu gatunku ludzkiego.\n• Należy rozwijać technologie przeżycia, a nie technologie śmierci i w temu kierunkowi podporządkować wszelkie nauki. Bogowie tworząc człowieka nie mieli zamiaru tworzyć sobie konkurencji. My, żeby przeżyć jako cywilizacja, musimy utworzyć własny „bank nasienia” i „bank wiedzy” tu na Ziemi lub w najbliższym kosmosie oraz móc i umieć z niego skorzystać.\n• Musimy zacząć badać Ziemię i Kosmos pod kątem zagrożenia życia dla ludzkiego gatunku oraz rozpocząć badania naukowe nad formami obrony. Zacząć szukać na Ziemi i badać dokładnie najbliższą przestrzeń pomiędzy Ziemią i Księżycem. Bogowie być może przewidzieli rozwój „ludzkiej” nauki i być może zostawili gdzieś na Ziemi lub bliskiej orbicie swoisty „bonus” dla tych, co potrafią po niego sięgnąć.\n• Jeszcze raz od nowa przeczytać i zrozumieć przekazy starożytnych poszukując w nich zagrożeń i ostrzeżeń dla nas – ludzi, a według ostrzeżeń z przeszłości groźba jest więcej niż realna, a my w dalszym ciągu „nie znamy dnia ni godziny”.\nNie wiem czy pisanie o tym wszystkim ma jakiś sens? Może jest już za późno? Można by też uważać, że napisałem to wszystko by straszyć ludzi, by mieć swoje pięć minut jako nowy Nostradamus. Jestem daleki od tego. Chciałem tylko ostrzec, że przez niedowierzanie możemy utracić wszystko. Nasza cywilizacja może zginąć nie tylko przez jakieś działania, ale przede wszystkim przez zaniechanie działań. Zabraknie nam może także tych 150-200 lat, jakie rządzący tym światem strawili na swoje bzdurne pomysły. Zabraknie czasu, bo nikt nie uwierzył i dalej nie wierzy, że „wielki uskok…” może naprawdę zaistnieć. Za kilka lub kilkanaście lat numer telefoniczny „Ziemia” może już nie odpowiadać, a według „boskiego rozkładu jazdy” następne wizyty przewiduje się dopiero na lata 3440 i 7520. Teraz musimy zadbać o siebie sami. Czas najwyższy, by sobie uświadomić prawdę i przestać się łudzić\nJest jednak iskierka nadziei, ale tylko iskierka. Ta sama Kronika z Akakor opisuje w jaki sposób uratowała się część ludności plemienia Ogha-Mongulala. Bogowie, by uchronić choć niewielu ludzi, wybudowali podziemne miasto pod twierdzą Akakor, w którym uratowała się część plemienia w kataklizmie 10,5 tysiąca lat pne. Podziemnych miast na świecie odkryto już kilka lub kilkanaście, ale historycy przypisali im zupełnie inne znaczenie. Od grobowców w Dolinie Królów po podziemne świątynie do uprawiania zakazanych praktyk. Sądzę, że jest to uproszczenie pozwalające na ukrycie jakiejś myślowej niemocy. Nikt nie dopuszcza myśli, że z upływem tysięcy lat pierwotne przeznaczenie „podziemnych miast” mogło być wielokrotnie zmieniane, bo przecież nikt nie może człowiekowi zabronić hodowania róży w nocniku, który z upływem lat utracił dla niego pierwotne przeznaczenie.\nJest być może i druga. Czy Ziemia da nam ostrzeżenie? Bardzo możliwe, choć nie wiadomo czy zdołamy je prawidłowo odczytać. Platon pisze, że „jeden dzień i jedną noc okropną” poprzedziły trzęsienia ziemi i powodzie. Ziemią cały czas targają wstrząsy, małe i duże, ale jak na razie dotykają prawie tych samych rejonów i nie są zjawiskiem powszechnym dla większości rejonów kuli ziemskiej. Jeśli by platońską wiadomość skonfrontować z fizyką, a konkretnie z dynamiką ruchu obrotowego, wnioski mogą być interesujące. Weźmy pod uwagę obracające się koło. Wyważone, będzie obracać się bez przeszkód i bez żadnych drgań. Jeśli nastąpi zachwianie równo rozłożonych mas (np. ubytek masy w jednym miejscu) zaczną się drgania przechodzące w stałe coraz większe wibracje, co w konsekwencji doprowadzić może do rozerwania koła. Jeśli by to zjawisko przenieść na obracającą się kulę ziemską, to być może początkowym sygnałem będzie stała wibracja skorupy ziemskiej w całym pasie około równikowym, początkowo niezauważalna dla ludzi, przechodząca stopniowo w ciągłe trzęsienia ziemi o coraz większej sile. Efekt końcowy już poznaliśmy. Czy wtedy będzie jeszcze czas na przygotowania? Sądzę, że już dziś powinniśmy zacząć się bać, ale zacząć się bać mądrze z korzyścią dla wszystkich.\nOstatnią nadzieją jesteście Wy – czytający i myślący podobnie jak ja. Należy jednak dotrzeć do jak największej liczby ludzi, do ludzi myślących i ludzi zaniepokojonych stanem naszej cywilizacji. Moim celem nie było wzbudzenie strachu czy sensacji. Chciałem pokazać realne zagrożenie, które z upływem tysięcy lat usnęło gdzieś na dnie ludzkiej świadomości. Ludzi nie należy i nie wolno straszyć, ale trzeba uświadomić im zagrożenie i jednocześnie pokazać, że istnieją formy obrony, które już trzeba brać pod uwagę, planować i choćby częściowo wprowadzać. Należy wykorzystać wszelkie formy przekazu. Tu nie tylko można, tu koniecznie trzeba wykorzystać wszelkie znajomości. Na świecie powstało wiele organizacji mających na celu obronę kogoś lub czegoś. Tworzy się czerwone księgi zagrożonych gatunków i bierze się je pod ścisłą ochronę. Kto stworzy czerwoną księgę z napisem „człowiek”? Jeśli zlekceważymy ostrzeżenia z przeszłości, to staniemy się kolejną Atlantydą. Pytanie tylko – dla kogo?\nZarówno całość jak i fragmenty artykułów nie mogą zostać odtworzone ani przekazane w żadnej innej formie bez pisemnej zgody autora.\nMożliwość komentowania Bogowie To Nie Fikcja 14 została wyłączona


Świat Promyka haftem malowany...: Truskawkobranie i pamiątka rocznicowa.\nJulita K 29 czerwca 2015 20:42\nTruskaweczki lubimy o tak, a robótkowo pięknie.\nCharming Story 29 czerwca 2015 20:48\nWoow :) Nie miałam pojęcia że tak nie daleko ma miejsce taka truskawkowa imprezka :) Gdybym wiedziała to na pewno też bym się tam stawiła :-) Za rok w takim razie będę obowiązkowo! Pozdrawiam ;)\nAleksandra Żurek 29 czerwca 2015 20:52\nW moich stronach truskawki już się kończą, a szkoda. Uwielbiam je.\nNitki Ariadny 29 czerwca 2015 21:02\nTaaakie truskawki! Ależ żałuję, że mam do nich tak daleko...\nAnek73 29 czerwca 2015 21:03\nGosia K. 29 czerwca 2015 21:05\nTruskawki... mmmmniammmm.... u mnie się już kończą :)\nkreciarobota 29 czerwca 2015 21:22\nTruskaweczki mniam, mniam - wspaniały dodatek do Twojej babeczki z ostatniego posta. Ciekawa jestem hafciku :)\nKasiaS 29 czerwca 2015 21:41\nMniam...ależ mam teraz ochotę na truskawki :-)\nJaglana 29 czerwca 2015 23:40\nMiałam okazję spóbować truskawek kaszubskich reklamowanych jako najlepsze w kraju, niestety zero zachwytów.\nPromyk 30 czerwca 2015 08:19\nMoże miałaś katar? Wtedy ponoć traci się smak...;) Albo to były fałszywki, innej opcji nie widzę.\nJaglana 30 czerwca 2015 22:40\nJest taka możliwość, że sprzedawcy naciągają rzeczywistość, żeby tylko sprzedać.\nBarbara Niezgoda 30 czerwca 2015 06:11\nTruskawki- olbrzymy! ale babeczka apetyczna! haft intrygujący, pozdrawiam :)\nkal32 30 czerwca 2015 06:50\nNo i proszę - narobiłaś mi apetytu na truskawki, teraz muszę iść na zakupy ;)\nPamiątka bardzo ładna, już gdzieś widziałam ten wzór. To Vervaco?\nA metryczki oczywiście sama haftowałam w miarę rozrastania się rodzinki Ani :)\nAnna S 30 czerwca 2015 08:14\nlejdi.ana 30 czerwca 2015 08:23\nA ja właśnie zajadam się dżemem truskawkowym☺\nŚliczna pamiątka powstaje!:)\nUla K. 30 czerwca 2015 08:45\nTruskawki mniam, mniam :)\nA pamiątkę niedługo skończysz :)\nWioleta Welc 30 czerwca 2015 09:40\nAnarietta 30 czerwca 2015 11:05\nmniam! a ta pamiątka to dla kogo? ;)\nashki 30 czerwca 2015 11:36\nPysznościowo wyglądają te truskwaki:) Szkoda, że fotek z imprezy nie zrobiliście:( Będzie super haft:)\nMaria Wicher 30 czerwca 2015 14:19\nfyle truskaweczek Justynko a ile pracy masz teraz przy nich - piękny powstaje obrazek - buziaki ślę Marii\nLoth Luin 30 czerwca 2015 15:05\nBabeczki widzę dzisiaj w formie do schrupania :) truskawki wyglądają pięknie! Pamiątka idzie bardzo fajnie :)\nAnna 30 czerwca 2015 21:00\nDla mnie wszystkie truskawki są pyszne, nie ważne z jakiego regionu :))\nDaniela 30 czerwca 2015 21:29\nTruskawkobranie, to i u mnie było, ale widzę, że powstaje piękna, dystyngowana pamiątka! Pozdrawiam milusio!\nAnielique 1 lipca 2015 07:25\nMniam, ale pyszne truskaweczki :)\nZ wiewiórką też jest fajna, ale wolę podziwiać niż haftować. Do każdej muffinki długo się zbieram, a potem się dziwię, że tak szybko poszło ;)\nskrawek tęczy 1 lipca 2015 08:31\nPiękny hafcik powstaje. Zazdroszczę tego truskawkobrania:) Pozdrawiam:)\nviolka 2 lipca 2015 08:46\nPokazałaś nie truskawki a truskawy! Takie wyrośnięte :)\nNie wiem, skąd Wy wiecie o odmianie kaszubskiej i że najlepsza? Ja w życiu o tym nie słyszałam hmmm.... I pewnie nigdy ich nie skosztuję, bo na drugim końcu PL mieszkam.\nAle truskawki się zachwala, a w tym roku niestety są kwaśne, ludzie mówią, że to wina braku słońca... nie wiem...\nPromyk 2 lipca 2015 09:22\nVioluś, to są moje subiektywne odczucia! I mojego męża, i koleżanki...Dlatego co roku jeździmy na Złotą Górę. Wcale nie muszą innym smakować.:) A co do kwaśności masz rację, takie i u nas były, natomiast te kaszubskie sama słodycz.:)\nMałgorzata Zoltek 2 lipca 2015 11:08\nBardzo lubię truskawki ,a babeczka wyglada apetycznie.\nDusia 2 lipca 2015 15:06\nDziewczyny smak i wygląd to nie zależy od regionu , tylko od typu truskawki, rodzaju itp. są kwaśne, słodkie czerwone , żółte ale pachną zawsze truskawką - babeczka pychota, a haft super , pozdrawiam Dusia [ na Mazurach też są słodkie truskawy]\nraeszka 2 lipca 2015 16:37\nOj szkoda, że zapomnieliście aparatu, bo na pewno było tam super :).\nNie tylko u Ciebie czytam, że kaszubskie truskawki są najlepsze. Może coś w tym jest ;).\nTwoja babeczka równie apetyczna co haftowana :).\nCzekam na dalsze efekty pamiątki :).\nIventi Atelier 7 lipca 2015 00:38\nHafcik śliczny,w planach mam podobny,z kwiatami... :)\nAsiaB 16 lipca 2015 11:21\nGosia 4 sierpnia 2015 19:46\nChoć truskawek mam przesyt to muszę przyznać że te wyglądają na prawdę smakowicie\nFinał "Podaj dalej" i wyzwanie w Skarbnicy Pomysłó...


Zaplątana historia - Redakcja Essentia\nArk / kultura / Film / Zaplątana historia\nDawno, dawno temu na ziemię spadł kawałek słońca. Wyrósł z niego niesamowity kwiat. Dawał on młodość i leczył wszystkie rany. Niestety, nikt nie wiedział, gdzie znajduje się ten kwiat. Nikt? Na pewno nikt? Nikt oprócz pewnej wiedźmy, która wykorzystywała złoty kwiat, by żyć wiecznie. Po latach w pewnym królestwie zachorowała królowa. Była to bardzo dobra królowa. Poddani ją kochali, dlatego właśnie wszyscy wyruszyli na poszukiwanie kwiatu, by uratować królową i dziecko, które nosiła w sobie. Szczęśliwy traf pozwolił znaleźć tę niezwykłą roślinę i uratować królową i jej córkę. Gdy królewna urodziła się, okazało się, że ma złociste włosy. Magiczne włosy. Wiedźma porwała małą Roszpunkę, by na osiemnaście lat zamknąć ją w wieży i wychowywać jako własne dziecko. Do czasu…\nAktorzy: (dubbing) Julia Kamińska, Maciej Stuhr, Danuta Stenka\nMoże zacznę od grafiki. Nie jestem grafikiem i oceniam animację wyłącznie amatorsko. A w tym filmie spełniła ona wszelkie moje wymagania. Przede wszystkim kolory. Bajka powinna być kolorowa! Powinna mieć mocne i żywe kolory. Nawet, gdy jest to kolor czarny. To ma przyciągać wzrok dzieci (nie tylko dzieci!) i sprawiać, że będzie dobrze się oglądać. Tutaj otrzymałam to w całej okazałości. Poza tym jestem zaskoczona, bo wszystkie detale zostały dopracowane. Nie ma takich chwil, by coś się nie zgadzało. Np. dziewczynki wplotły Roszpunce kwiaty we włosy, a te nie znikły nagle w następnej scenie. Pokazano nawet, jak były zdejmowane. To tylko jeden przykład, ale pod tym względem opowieść była dopracowana. I najważniejszą sprawą w grafice jest to, że postacie nie były zbyt wyidealizowane. Odkąd pamiętam denerwowały mnie idealne postacie. Nawet jako małe dziecko zwracałam na to uwagę. Nie przeczę, że Roszpunka była bardzo ładna, Julek przystojny, a kameleon był kameleonem. Ale jak się ktoś pobrudził, to był brudny. To się wydaje oczywiste, ale nie w każdej bajce występuje.\nNajwiększym zaskoczeniem dla mnie jest fakt, że animacja jest wyjątkowo wzruszająca. To jest jeden z dwóch filmów, na których płakałam. To niesamowite, że zwykła opowiastka dla dzieci tak bardzo mnie poruszyła. Oglądałam ten film… nie mam najmniejszego pojęcia ile razy. I mimo że teraz już nie płaczę, to nadal wzruszam się i cieszę razem z bohaterami. Zaplątani oddziałują na mnie bardzo emocjonalnie. Po ich obejrzeniu zawsze jestem pełna euforii i pozytywnie nastawiona do życia. Taka powinna być bajka!\nKolejną sprawą jest morał. Każda dobra opowieść dla dzieci posiada morał. Każda! Dlatego warto co jakiś czas zamienić się w dziecko i przeczytać jakąś książkę dla dzieci czy obejrzeć film. Często zapominamy o ważnych wartościach, które z taką cierpliwością były nam wpajane w dzieciństwie. Może warto sobie przypomnieć… Zaplątani mają wiele pouczających sentencji, jednak najbardziej wyróżnia się jedna – nie oceniaj książki po okładce. Na podstawie różnych bohaterów mamy pokazane, jak środowisko kształtuje ludzi, jednak nie zawsze ich zmienia. Nie każdy złodziej jest zły. Nie każda matka dobra.\nZaplątanych polecam KAŻDEMU! Moje zamiłowanie do tej historii pochodzi jeszcze z dzieciństwa. Pamiętam jak jako dziecko z podstawówki oglądałam ten film w kinie. To było coś! Jeśli macie dzieci, koniecznie obejrzyjcie ten film, jeżeli tego jeszcze nie zrobiliście. A jeśli nie, to też to zróbcie. Co wam szkodzi? To jest naprawdę zabawne w inteligentny sposób.\nOglądałam, ale dosyć już dawno, muszę zrobić sobie ponowny seans, bo pamiętam, że bajka mi się podobała 🙂