Strona główna / Baza filmów / Filmy / SERCE MATKI\nPremiera: 22 XII 1938\nEmanuel Schlechter, Tadeusz Wittlin, Leon Trystan\nDystrybucja (na Małopolsce)\nStanisława Angel-Engelówna (Maria Siennicka, nauczycielka), Irena Malkiewicz-Domańska (Elżbieta Borzęcka, lekarka, przyjaciółka Marii), Lidia Wysocka (Lusia, koleżanka Marii i Hanki), Ina Benita (Hanka), Aldona Zilke (Krysia, córka Marii i Wiesława), Kazimierz Wilamowski (Wiesław Borzęcki, mąż Elżbiety), Mieczysław Cybulski (Władysław Karski, pianista), Stanisław Sielański (Euzebiusz Rodzynek, weterynarz), Aleksander Zelwerowicz (dyrektor szkoły), Józef Orwid (właściciel sklepu), Henryk Małkowski (woźny w internacie), Wanda Jarszewska (żona woźnego), Wanda Jakubińska (właścicielka pensjonatu Zacisze), Teodozja Bohdańska (właścicielka kawiarni), Helena Sulima (panna Leontyna, nauczycielka), Helena Sokołowska (dr Posążkowa, przełożona internatu), Aleksander Bogusiński (góral doręczający depeszę Borzęckiemu), Elżbieta Dziewońska (opiekunka Krysi), Juliusz Kalinowski (pracownik biura podróży), Władysław Lenczewski (lekarz w internacie), Feliks Żukowski (Antoni, mężczyzna w szpitalu), Gwidon Borucki (służący Borzęckich), Jan Kochanowicz (lekarz robiący transfuzję), Irena Górska (Wiśniewska, uczestniczka zjazdu maturalnego), Eugenia Burbianka (Kozłowska, uczestniczka zjazdu maturalnego)\nNauczycielka Maria przeżywa burzliwy romans ze spotkanym na wczasach lekarzem Wiesławem. W chwili, kiedy ma zostać matką jego dziecka, dowiaduje się, że jest on mężem jej serdecznej przyjaciółki Elżbiety. Aby uniknąć skandalu, zgadza się, aby jej córeczkę Krysię wychowywali Elżbieta i Wiesław, ci jednak postanawiają, że Maria nie może mieć z nią kontaktu. Dla Marii zaczynają się lata udręki. Nieraz potajemnie, z daleka obserwuje Krysię. Kilka lat później ma miejsce wypadek samochodowy, w którym Wiesław ginie. Krysia zostaje ciężko ranna. Wymaga natychmiastowej transfuzji krwi. Dla dobra dziewczynki Elżbieta i Maria godzą się.\nEkranizacja powieści Antoniego Marczyńskiego, dziś zapomnianego popularnego pisarza międzywojennej Polski, autora kilkuset nowel, humoresek, felietonów, kilkudziesięciu powieści i scenariuszy filmowych (w tym 5 zrealizowanych). Ta melodramatyczna historia oszukanej Marii i jej dziecka jest doskonałym przykładem dramatu obyczajowego odwołującego się do matczynych uczuć i emocji widza. Film w reżyserii mistrza kina Michała Waszyńskiego.\nW roli głównej wystąpiła Stanisława Angel-Engelówna, absolwentka Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (szkoły założonej w Warszawie przez Aleksandra Zelwerowicza i Leona Schillera w 1932 roku), wybitna aktorka teatralna, pod koniec lat 30-tych zdobyła krótkotrwałą sławę w filmie. Po wojnie odsunięta od pracy w kinematografii. Podobna krótka kariera w filmie stała się udziałem odtwórczyni roli Elżbiety - Ireny Malkiewicz-Domańskiej. Premierę filmu poprzedziła kampania reklamowa w prasie, w wielu kinach wyświetlano także poruszający zwiastun filmu.\n"Trudno doprawdy o gorszą profanację tego prawdziwie świętego pojęcia, jakim jest Serce Matki. Oto młoda dziewczyna puszcza się (tak, do licha!) z przypadkowo spotkanym człowiekiem bez krzty honoru męskiego (jak się to później okaże) – dzieje się to w jakiejś ustronnej chacie wiejskiej, a ilustracją tego koszmaru jest bardzo operetkowa burza. Później on wraca – do swojej żony, a potem okazuje się, że ta żona jest przyjaciółką szkolną „uwiedzionej”, potem z tej obrzydliwej przygody rodzi się dziecko, on korzysta w międzyczasie z głupiego pretekstu, aby zerwać ze zdeprawowaną przez siebie kobietą, a ta znów okazuje swoje „serce matki” w ten sposób, że oddaje dziecko (dla jego „dobra”!) na wychowanie – własnej przyjaciółce, a żonie swego kochanka. I dalej ciągnie się ta naprawdę bezsensowna i pozbawiona wszelkiego smaku historia tak długo, aż wreszcie widz zaczyna się orientować, że film powinien być już dawno skończony – i zapomniany. Straszne dłużyzny – ta klinika położnicza, ta transfuzja krwi, fotografowana od początku do końca z całą dokładnością, te ryki i jęki nieustanne bohaterki filmu, to jej stałe rozszerzanie źrenic i błyskanie bezwyrazowymi oczyma przy każdym słowie „tak”, przy każdym słowie „nie”, tudzież przy zamawianiu bezów i czekulady – to przechodzi siły widza, a już zwłaszcza recenzenta.\nTrudno jest się zorientować: gdzie w tym „utworze” jest pion moralny, gdzie jest jakiś system – czy schemat choćby – estetyczny? Daremne żale, próżny trud! Z najlichszej kuchennej powieści wywałkowano ohydny film bez kośćca – jakiegoś potworka, dziwo płaksiwe, pranie brudów. Dodać jeszcze należy – aby być już całkowicie sprawiedliwym – że temat jest absolutnie niefilmowy. Jest to jedna koszmarna dłużyzna bez jakiejś zorganizowanej akcji, urągającej wszelkim najprymitywniejszym zasadom twórczości w ogóle. Problem? Jest. Że, panie dzieju, kiedy się dziewczyna „zapomni”, to przecież nic strasznego. Ma potem prawo straszyć biednego widza okropnym łypaniem oka przez 25 aktów i rozdzierać mu uszy położniczym krzykiem.\nNawet w najgłupszej powieści i w najgłupszym filmie nie wolno zapominać o tym, że każdy widz jest estetą – i ma jakiś swój system moralny. Tak. A poza tym, to jest za ubogie – taka głupia przygoda nocna – aby z tego stwarzać „problem”. Że niejaki pan Marczyński rozwałkował to stęchłe ciasto na kuchennym stole, to jeszcze nie powód, aby reżyser lepił z tego pierogi i wpędzał niewinnych ludzi w chorobę żołądka! Stanowczo należy zaprotestować przeciw panowaniu bezsensu i jałowości moralnej. Przeciwko dmuchaniu pustych baniek, gloryfikowaniu ślamazarności życiowej i bezwyrazowej bujdy. Najgorzej wyszła na tym p. Angel-Engelówna. Bo takiej roli rzeczywiście nie można było zagrać dobrze. Ostateczna konkluzja: film bez żadnej pozytywnej wartości. Żałować tylko należy dobrej, charakterystycznej Lidii Wysockiej, że ze swoim „mimozowatym” geścikiem wdepnęła w ten ginekologiczny koszmar”.\n(Prosto z Mostu 1939 nr 4)\n„Z pośród ostatnich filmów, tak licznie rzuconych na ekrany stołeczne, zasługuje na specjalne wyróżnienie film Serce matki. Nowy film należy do rzędu obrazów oryginalnych i posiada temat niebanalny. Ciekawą i wzruszającą fabułę stanowi walka dwuch kobiet, nietylko o serce mężczyzny, ale i o prawo do „jego” dziecka. Są w tym filmie zagadnienia, które zastanawiają i pobudzają do głębszych refleksji. Są też sceny, które budzą dreszcz emocji oraz zadziwiają widza sensacyjnością. Poza oryginalnym zagadnieniem Serce matki odznacza się błyskawicznem tempem i świetnemi powikłaniami sytuacji. Z pośród doskonałego zespołu aktorskiego na pierwszy plan wysunęli się: Irena Malkiewiczówna, Lidia Wysocka, Ina Benita, Kazimierz Wilamowski, Cybulski, Sielański i Orwid. Engelówna, która w ostatnich filmach była nie do przyjęcia (film Rena) w Sercu matki jest zupełnie możliwa. Co może zrobić dobra rola…”\n(Świat 1939 nr 2)\nProducenci korzystali przy realizacji filmu z pomocy następujących firm:\nmeble – firma Józefa Sroczyńskiego ul. Marszałkowska 150\nnarzędzia chirurgiczne – firma J. Jodłowskiego ul. Marszałkowska 81\nmaski do operacji – firma Leonarda Szeffela ul. Marszałkowska 141\nurządzenie wnętrz kliniki – firma Konrad Jarnuszkiewicz i Ska ul. Grzybowska 25\nnarzędzia chirurgiczne – firma Hipolita Ambera ul. Marszałkowska 139\nsuknie Stanisławy Angel-Engelówny i Ireny Malkiewicz-Domańskiej – firma Goussin-Catley ul. Mazowiecka 3\nGłówna rola kobieca była przewidziana dla Jadwigi Smosarskiej. Rozpoczęto nawet zdjęcia z jej udziałem. Niestety, choroba nie pozwoliła jej kontynuować pracy w tym filmie. Produkcję wznowiono już z udziałem Stanisławy Angel-Engelówny.\n„Zgodnie ze scenariuszem bohaterka filmu w czasie okropnej burzy, szalejącej nad Tatrami, znajduje schronienie w małej chatce, w której zamieszkał czasowo bohater. Całą halę zabudowano gigantycznymi dekoracjami. Jakieś góry, całe bloki ośnieżonych turni zamykają horyzont naszego widzenia. /…/\nPrzed nami rozwiera swą czeluść jakiś piekielny wąwóz, pnący się aż do wojłoków sufitu atelier. Dużo piasku, żwiru i drzew, powtykanych przepisowo w szosę. Chatka znajduje się na wzgórzu. Jakaś potwornych rozmiarów siekiera musiała tę chatkę przeciąć na pół, bo nie widać wcale dwu ścian. Tak jednak wymagał projekt dekoratora. Dzięki temu widać dokładnie poprzez wzgórze przytulona do siebie parę: Smosarską i Wilamowskiego. Gwizdki kierownika świateł świdrują boleśnie uszy. Sztab na wzgórzu skończył swą naradę. Waszyński tubalnym głosem oznajmia – Zaczynać!\nW tej chwili rozszalało się w atelier istne piekło. Ze stropu zaczął padać najprawdziwszy w świecie deszcz, bijąc z niesamowitą siłą w wąwóz i chatę. Gdzieś w górze zawarczał silnik potężnego bombowca. Puszczono w ruch jakiś propeller, który hałasem wypełnił całą halę. Efekt nie dał na siebie długo czekać: drzewa w wąwozie zaczęły się giąć jak drewniane patyki. Błyskawice (czytaj: jupitery) rozdzierały co sekundę widnokrąg. Aparat porolował wzdłuż uprzednio wytyczonej drogi, „łapiąc” po drodze przytuloną do siebie parę i niesamowitą burzę, szalejącą obok nas. /…/ Biedna Smosarska. Woda spływała po niej strugami – a musiała scenę powtarzać trzy razy. I mówią, że łatwo jest być gwiazdą! Naliczyłem piętnaście piorunów i z przerażeniem obserwowałem padające pod podmuchami wichru drzewa. Gdzieś z góry stoczył się wprost na aparat wielki głaz… Reżyser zawołał: - Dosyć deszczu, proszę mi wyrwać jeszcze kilka drzew i zatrząść szybami schroniska.\nPo czym spokojnie zapalił papierosa”.\n(J. St. Wędrówka po ateliers, Kino 1938 nr 39)\nKazimierz Wilamowski, Stanisława Angel-Engelówna\nAldona Zilke, Kazimierz Wilamowski\nWiadomości Filmowe 1938, nr 22 - źródło: Instytut Sztuki PAN


Wykrywacz metali – poradnik dla początkującego nabywcy | Chcemy Wiedzieć\n5 sierpnia 2021 6 września 2021 - Wypoczynek i hobby\nWykrywacz metali – poradnik dla początkującego nabywcy\nCoraz więcej osób decyduje się na zakup wykrywacza metali. Jest to urządzenie pozwalające na swobodne przeszukiwanie plaż, łąk i innych terenów w celu znalezienia obiektów militarnych, zabytkowych artefaktów archeologicznych, cennej biżuterii czy starych monet. Przy wyborze konkretnego modelu trzeba zawsze zwracać uwagę na parametry użytkowe. Mnóstwo niezawodnych i funkcjonalnych wykrywaczy pochodzących od najlepszych producentów posiada w swojej ofercie sklep ze strony: https://www.cel-pal.pl/producenci-wykrywaczy-metali-c183.\nStandardowy wykrywacz metali działa w oparciu o fale elektromagnetyczne, które przenikają bezpośrednio do gruntu i sprawiają, że znajdujące się na danym obszarze obiekty wykonane z metalu zaczynają wytwarzać własne fale. Są one odbierane przez cewkę detektora jako zaburzenia i pojawiają się na panelu kontrolnym, wskazując tym samym miejsce, gdzie należy kopać. Omawianym sprzętem steruje się za pomocą jednej ręki, a funkcjonuje on najczęściej dzięki bateriom zasilającym. Najważniejszy parametr to w tym przypadku zasięg w głąb gruntu. Powinien wynosić co najmniej 1,5 metra. Duże znaczenie ma również częstotliwość emitowanych fal, przekładająca się na efektywność wyszukiwania określonych przedmiotów. Zasada jest prosta – wysoka częstotliwość sprzyja znajdowaniu drobnych monet i biżuterii, natomiast niska sprawdza się doskonale przy obiektach sporej wielkości (hełmach, pociskach czołgowych, elementach pojazdów itp.). Pozostałe istotne czynniki to m.in. tryb pracy (koniecznie statyczny i dynamiczny), dyskryminacja (czteropoziomowa), waga (im mniejsza, tym lepiej), konstrukcja sondy (ażurowa bądź pierścieniowa) i funkcja wodoszczelności.


Dziennikarz Wyborczej - "to taka ruska, antysemicka agentura" - NaszeMiasto.pl\n2016-09-02, Aktualizacja: 2016-09-05 08:53\nW czwartek przed południem, na portalu społecznościowym Facebook ukazał się wpis popularnego dziennikarza Gazety Wyborczej o treści -\n"Szyszko ze swoim księdzem i sanciarzami (to taka ruska, antysemicka agentura) w Parlamencie Europejskim kontra David Hammerstein. David, który już raz brał udział w powstrzymaniu wariactw Szyszki związanych z Rospudą. Kochamy Cię Dawidzie We love you David!!!"\nU uczestników biorących udział w otwarciu wystawy odnośnie Puszczy Białowieskiej a następnie w sympozjum poświęconym tematom dotyczącym jej przyszłości, jak również przyszłości innych lasów europejskich ten wpis wywołał prawdziwy szok.\nPomimo próśb kierowanych do dziennikarza o zmianę treści posta a wręcz osobiste wyrażenie oburzenia przez uczestników spotkania skierowane do autora tego wpisu, jego treść nie została zmieniona. Nie tylko, że nie została zmieniona, ale Adam Wajrak dziwił się oburzeniu sugerując, jakoby było ono fikcyjne.\nTak na przykład odniósł się do słów Marka Rósoła, jednego z uczestników obecnych na otwarciu wystawy.\nMarek Rósoł - Bardzo proszę o sprostowanie treści posta. Powyższy post mnie obraża a przedstawione informacje nie zostały w żaden sposób zweryfikowane.\nOdp. Adam Wajrak - a co Pana obraża zarząd santy jest znany z antysemickich i prorosyjskich wypowiedzi\nProblemem jest to, że nie wiadomo na jakich podstawach dziennikarz Gazety Wyborczej formułuje takie zarzuty wobec uczestników otwarcia wystawy w Brukseli, które są całkowicie irracjonalne a przede wszystkim nieprawdziwe, godząc tym samym w godność uczestniczących w wystawie osób. Zarzucanie natomiast współpracy agenturalnej stanowi poważne oskarżenie.\nZobacz też - Debata - "Porozmawiajmy o puszczy"\nAdam Wajrak znany jest z atakowania środowiska leśników, nie tylko tych pracujących w Puszczy Białowieskiej, ale leśników z całej Polski.\nObecnie posunął się do atakowania fałszywymi oskarżeniami nie tylko środowisko leśne, ale również inne osoby opowiadające się za czynną ochroną puszczańskich lasów nie oszczędzając nawet dzieci.\nUczestników otwarcia wystawy i późniejszej konferencji zastała ta informacja podczas wielogodzinnej podróży powrotnej z Brukseli, sprawiając im wiele przykrości. Przykrości tym większej, że szkalujący ich post umieszczony przez dziennikarza Gazety Wyborczej dotarł już do wielotysięcznej grupy jego sympatyków. Prośby o zmianę treści oczerniającą zainteresowane osoby dziennikarz Gazety Wyborczej ignoruje.\nDla zainteresowanych samą wystawą odsyłam do informacji znajdujących się na stronie Ministerstwa Środowiska - link\nArtur Hampel Białowieża, 2016-09-02 19.30


Mada-Blog: Miasta, które chciałabym zwiedzić.\nMiasta, które chciałabym zwiedzić.\nHej! Niestety, ferie już się skończyły kilka dni temu (przynajmniej w moim przypadku) i nadszedł czas wielkiego odliczania do matury, haha. To będą bardzo ciężkie trzy miesiące, ale mam nadzieję, że jakoś przez to przebrnę i dobrze je wykorzystam.\nJako, że niedawno stałam się pełnoletnia zaczęły mnie interesować niektóre kwestie prawne. Teraz jak ma się tę świadomość, że za wszystko jest się samemu odpowiedzialnym to warto pogłębiać wiedzę w tym zakresie. Oczywiście dla własnego dobra i spokoju. Może nie każdy się tym interesuje, ale przykładowo blogerki bądź youtuberki powinny niektóre rzeczy wiedzieć. Miałam właśnie taką sytuację, że nurtowała mnie pewna sprawa i chciałam poznać opinię kogoś doświadczonego. Z tą pomocą przyszła mi strona http://www.darmoweporady.pl/, na której mamy możliwość wysłania swojego pytania do adwokatów i radców prawnych, którzy mają dużą wiedzę z zakresu prawa. Odpowiedź na moje pytanie dostałam w bardzo szybkim tempie i co najważniejsze była ona bardzo przejrzysta i zrozumiała oraz rozwiała moje wątpliwości. Myślę, że jest to bardzo fajna opcja, bo możemy zaoszczędzić i nasz czas i pieniądze.\nOprócz tego w dzisiejszym poście chciałabym Wam pokazać do jakich miast chciałabym się wybrać w przyszłości. Od jakiegoś czasu marzy mi się podróżowanie i mam nadzieję, że kiedyś będę miała taką możliwość.\n1. Londyn. (zdjęcia CC0 Public Domain)\nJedni go uwielbiają drudzy nie widzą w nim nic szczególnego. Osobiście jest to miasto, które chciałabym zwiedzić w pierwszej kolejności. Jako, że jestem miłośniczką języka angielskiego i ciekawi mnie wszystko co jest z nim związane a w dodatku planuję iść na filologię (jak wszystko pójdzie zgodnie z planem i się nie rozmyślę) to nie mogłabym go nie odwiedzić! London Eye, Muzem Figur Woskowych Madame Tussaud, Muzeum Sherlocka Holmesa na Baker Street, przejażka dwupiętrowymi autobusami...To tylko kilka rzeczy, które są na mojej liście. Trzymajcie kciuki, bo możliwe, że uda mi się zrealizować moje marzenie już po maturze. Jednym z okoliczności sprzyjających jest fakt, że mój tata aktualnie przebywa w Anglii. Już się nie mogę doczekać!\n2. Nowy Jork, Brooklyn, LA, California.\nTych miast nie mogło zabraknąć na mojej liście. Chyba nie ma osoby, która by nie marzyła, żeby wyjechać do USA i spróbować życia w wielkim mieście na innym kontynencie. Bardzo bym chciała zwiedzić te miasta. Śledzę dużo osób, które wyjechały do Stanów przykładowo dzięki programowi Au-Pair i teraz nie wyobrażają sobie życia gdzieś indziej. Brooklyn Bridge w moim przypadku pasowało by zobaczyć tym bardziej, że mam z nim tapetę w swoim pokoju, haha. A o słonecznym Los Angeles z palmami i piaszczystą plażą to już nie mówię...marzenie!\nPierwsze z czym się kojarzy to miasto to jest chyba wieża Eiffela. Chciałabym wyjechać windą na sam jej szczyt i patrząc z tej wielkiej wysokości wszamać coś typowo francuskiego. Może nawet bym zgrzeszyła i mimo że odmawiam sobie słodyczy to skusiłabym się na macarons? Kto wie.\nJuż miałam okazję żeby tam pojechać, ale jej nie wykorzystałam. Byłam wtedy jeszcze mała i w ostatniej chwili przed wyjazdem do cioci zrezygnowałam, bo po prostu nie byłam gotowa na rozstanie z domem. Muszę zacząć namawiać rodziców na małe zwiedzanie, bo już dawno mówiłam im o Pradze, ale jakoś zawsze schodziła u nich na dalszy plan a warto zajrzeć do naszych sąsiadów.\nOczywiście jest jeszcze wiele miast, do których bym chciała zajrzeć w przyszłości, ale wymieniłam te, które są na samym szczycie mojej listy.\nByliście w którymś z tych miast? Są warte zobaczenia? :)\nAutor: Magda S. o 18:22\nEtykiety: miasta , podróże , zwiedzanie\nMadusia 1 February 2017 at 19:20\nmnie na razie najbardziej ciągnie do Londynu, strasznie dużo ostatnio o nim czytałam i liczę, że kiedyś się tam wybiorę. ;) a mówiąc kiedyś mam na myśli ten rok. :) co do porad prawnych to fajna opcja. ;)\nWiktoria Drawska 1 February 2017 at 19:44\nJa mam zamiar jechać do Londynu, to mój numer 1 na liście do zwiedzania! :)\nJa również chciałabym zobaczyć NYC ale się cieszę że za rok jadę tam do szkoły.\nCo do LDN to mieszkałam trzy lata i nie rozumiem "mody" na to miasto.\nAnonymous 1 February 2017 at 23:41\nPraga. Koniecznie, zwłaszcza dla zakochanych\nTynkaaBlog. 2 February 2017 at 01:40\nwszystkie z pokazanych bym chciała! :) i masę innych haha..moze kiedys!\njakdojadedo 2 February 2017 at 15:22\nW Pradze byłam kilka razy i naprawdę polecam ;)\nNatalia 2 February 2017 at 15:28\nMatura to na pewno będzie ciężkie przeżycie, ale życzę Ci jak najmniej stresu :D Na pewno sobie poradzisz! Co do miast no to wszystkie mają w sobie coś fajnego i każde na pewno warto odwiedzić. Ja najbardziej chyba chciałabym do Paryża i Californi. Pozdrawiam\ncuriousthingsm8.blogspot.com - blog kolegi :)\nLoverance 2 February 2017 at 16:48\nSuper marzenia, mam nadzieję, że uda Ci się je zrealizować i nie tylko zwiedzisz te miasta, ale też wiele innych :) Pozdrawiam!\nXxxStokrotkaXx 2 February 2017 at 17:23\nW żadnym wypadku nie neguję tego co chcesz zwiedzić ale może warto by było się wybrać w Polskie miejsca, które są piękne i warte odwiedzin chociażby zamek w Ogrodzieńcu :)\nSuzane Kate 2 February 2017 at 19:00\nMam te same miasta! Plus Abu Dhabi i Skandynawia.\nŚwiat z mojego punktu widzenia ... 6 February 2017 at 17:41\nNa pewno tam dotrzesz. Powodzenia :)\nprzemek 19 April 2017 at 21:47\nJa marze o New York City :) Pozdrawiam\nvanilla__sky 3 May 2017 at 10:02\nLondyn! Boski!!! Zapraszam do mojego poradnika - co zwiedzić i jak tanio podróżować :)


Vigilante, Kulinarne pojedynki, Switched - Manga Update #9\nStrona głównaManga UpdateVigilante, Kulinarne pojedynki, Switched - Manga Update #9\nVigilante, Kulinarne pojedynki, Switched – Manga Update #9\nNadszedł styczeń – dla studentów czas płaczu i zgrzytania zębami. Sesja, jeżeli jeszcze się nie rozpoczęła, to już zerka zza togi dziekana. Z drugiej strony to pierwszy Manga Update w 2020… Zróbcie sobie chwilę przerwy od notatek i sprawdźcie, za co będzie warto zabrać się po wszystkich egzaminach!\nW poprzedniej odsłonie skakaliśmy po gatunkach i tematach. Napisałem dla Was o Mairimashita! Iruma-kun, Spy x Family oraz Kusuriya no Hitorigoto.\nPostanowiłem podzielić się miejscem z Kajetanem, który napisał kilka słów o kontynuacjach Vigilante oraz Kulinarnych pojedynków (Shokugeki no Souma). Ja sięgnąłem z kolei po kontynuację mangi Switched – o której pierwszym tomie pisałem tutaj.\nSwitched – Tom 2\nPierwszym tom Switched zakończył się całkiem ciekawym cliffhangerem, jednak to, jak autrka – Shiki Kawabata – popłyneła w kontynuacji, trochę nie mieści mi się w głowie.\nWydawałoby się, że Ayumi powoli przyzwyczaja się do życia w ciele Zenko Umine. Jakoś niespecjalnie przykłada wagę do swojego wyglądu – w końcu obok ma wiernych przyjaciół, a i swoim zachowaniem zaczyna zjednywać sobie innych. Do czasu, aż wśród uczniów nie roznosi się plotka, która sugeruje (po części słusznie), że Umine chodzi z Kagą. Wtedy zaczyna się małe piekło.\nNiemniej, nie ma ono porównania do iście szatańskiej intrygi, jaką nagle uknuli Shiro – były chłopak… w zasadzie aktualny chłopak Ayumi – wraz z Zenko w jej ciele. Nadążacie? Trochę to pokręcone.\nCoś… coś się popsuło\nDziwna sprawa podziała się ze Switched w drugim tomie. Gdy pierwszy kupił mnie całkowicie, tak drugi okazał się tym jednym kuzynem, do którego trochę wstyd się przyznać. Autorka, zamiast dodać głębi postaciom – wyjątkiem jest główna bohaterka – tworzy z nich czarne charaktery rodem z kart komiksów Marvela. Otóż Ayumi wraz z Shiro nagle postanawiają zniszczyć Zenko oraz Kadze życie. Dosłownie i w przenośni. Z jakiegoś powodu obudziła się w nich potężna nienawiść, której nie było jeszcze w tomie poprzednim.\nLiczyłem, że w kontynuacji więcej uwagi poświęci się Zenko, pokaże ją może od troszeczkę lepszej strony – tak, aby czytelnik miał jednak jakiś dylemat przy ocenie. Niestety, łatwiej było stworzyć jej paskudny charakter i dorzucić szczyptę obrazy na cały świat.\nA zakończenie? Cóż, boje się nawet myśleć, co czeka mnie w trzecim tomie. Smutno mi troszeczkę, bo kontynuacja popsuła moje pozytywne odczucia do tej mangi… Ale przynajmniej czyta się szybko.\nKulinarne Pojedynki Tom 19\nAleż ten czas pędzi. Na polskich rynku już niedługo ukaże się jubileuszowy, dwudziesty tomik przygód Shoumy, wow! Ja dziś jednak nie o tym. Na rzeczony przyjdzie jeszcze pora, ale teraz skupmy się na poprzedzającym go, dziewiętnastym. A jest co analizować, bo działo się wyjątkowo wiele.\nOstatnie wydania to istna jazda bez trzymanki. Odkąd rozpoczął się arc z przybyciem Azamiego Nakiri, wszystko weszło na wyższe obroty i czuję się, jakby Yuto Tsukuda włączył piąty bieg, a przy okazji zapomniał, że warto zapiąć pasy. Serio, czasem powaga sytuacji wylewa się z czarno-białych kartek papieru.\nKilka miesięcy temu potwierdziły się przypuszczenia, o których właściwie spekulowało się za granicą od jakiegoś czasu – Shokugeki no Souma zostało zakończone. Podobno wpływ mogło mieć słabnące zainteresowanie i znaczna obniżka poziomu serii, związana z wyczerpaniem materiału. Nie wiem, może i tak było, natomiast czytając najnowszy tom, mam wrażenie, że wszystko jest perfekcyjnie wypieczone.\nWreszcie mogliśmy przyglądać się pojedynkowi dwóch geniuszy: nowego członka Centrali, Rentarou Kusunokiego z jednym z moich ulubieńców całej serii, Ryou Kurokibą. Zdradzę tylko, iż starcie było na miarę oczekiwań i zdecydowanie przynosiło mi tyle soczystości, ile oczekiwałem przed zabraniem się za lekturę.\nNie zwracajcie uwagi na to, jaka opinia krąży o Soumie. Sprawdźcie na własną rękę to, co wydaje Waneko. Od pierwszego tomu, z małymi wyjątkami, poziom rośnie i na ten moment nie zapowiada się, aby mógł spaść. Jak będzie? Zobaczymy. Teraz jest przepysznie!\nVigilante. My Hero Academia Illegals Tom 3\nMuszę przyznać, że jestem pod wrażeniem tempa, w jakim Waneko wydaje spin-offy My Hero Academia. Pamiętam, jak kilka miesięcy temu pisałem o pierwszym tomie, teraz wziąłem na warsztat trzeci, a w sklepach już czwarty… Kto wie, czy gdy skończę pisać, na rynek nie wyjdzie już piąty!\nDo rzeczy jednak. Przygoda jest kontynuowana względem poprzedniego wydania, a my wreszcie możemy bliżej poznać nieco tajemniczą Makoto. I przyznaję, że bardzo na to czekałem, albowiem jest niezwykle urokliwa i zjawiskowa – w pewnych kwestiach…\nGościnne występy na piątkę!\nOpisywany tomik dostarcza wszystkiego tego, za co tak uwielbiam Vigilante. Wciąż dużo tu świetnych, barwnych bohaterów, którzy spokojnie mogliby znaleźć się również w głównej osi fabularnej i walczyć ramię w ramię z Deku oraz spółką. Dalej możemy przebywać w uniwersum, które w ostatnich latach obrosło swoistym kultem, a co ważne – kolejny raz dostajemy nawiązania oraz wystąpienia bohaterów właśnie z My Hero Academia.\nOh, jakże to był dobry tom Vigilante! Wystąpili Aizawa, All Might, a nawet piekielnie intrygujący mnie Endeavor. Na takie momenty czekam i dla takich, między innymi, śledzę serię. Powiem krótko, jeśli podobały Wam się poprzednie tomiki, to ten bierzcie bez zastanowienia. Jeśli jednak czytacie to, a wcześniej nie zetknęliście się z serią, to koniecznie przeczytajcie moje wrażenia z pierwszego tomu, o tutaj!\nManga Update #9\nDotarliśmy do końca! Dajcie znać, czy śledzicie Vigilante lub Kulinarne pojedynki i jak Wam podobały się ostatnie tomy. Nie zapomnijcie również odwiedzić naszej strony na Facebook’u – Leniwa Popkultura.\nPoprzedni artykułBack Street Girls: Gokudols. Cała prawda o idolkach oraz Yakuzie\nNastępny artykuł6 najlepszych premier w 2020. Na który film czekamy najbardziej?\nKulinarne Pojedynki, Vigilante, My Hero Academia | Manga Update #17\nManga Update - 26 lipca, 2020 0


Tczew - Koncert charytatywny na Warsztatowej - Wiadomości - Archiwum wydarzeń\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,65,0,archiwum-wydarzen&item=739c684e52b05fecb6edf00ee6f1c5a6&title=Koncert-charytatywny-na-Warsztatowej Data wydruku: 21.10.2017, 13:58\nKoncert charytatywny na Warsztatowej\nWt.Wtorek, 09.03.2010, 21:18\nNuta (fot. archiwum)\nW najbliższą sobotę koncert dla Pacia - chłopak ma nowotwór i trzeba pozbierać pieniądze na jego leczenie.\nZagra między innym ABI WaC Noybis. Zebrać ekipę i uderzać na koncert wspomóc młodego. Sobota szkoła Ósemka "Nauka" ul.Warsztatowa start godz.17.Wjazd 5 PLN.\nCZEKAMYYYYYY - Organizatorzy\nto nie dzis a w sobote zle na kaledarzu przypiete jest !!!!!!\nSerdecznie zapraszamy na koncert ABI , Waca, Noybisa ;D Wstęp kosztuje symboliczne 5 zł z czego dochód będzie przeznaczony dla naszego kolegi Patryka Szoły [Pacia]. Jak już wiecie jemu pieniążki się bardzo przydadzą , nie pójdą one do niczyjej kieszeni tylko na lecznie dla Niego. Tu zamieszczam stronkę naszego kolegi : http://www.patrykszola.pl/news.php .! Liczy się każdy grosz więc otwórzcie serca na ten cel ;D Śmiiigana na koncert i zabawa full wypas ;D Pozdrawiam i zapraszam. Pamiętajcie tu liczy sie PACIO - więc POMÓŻ i TY .!\nPacio Trzymaj sie Bedzie dobrze :*\nWielkie dzieki za licze przybycie ;) Pacio pewnie jest zadowolony ze ma takich ziomkow ;D Thx za wspolna zabawe ;)\ntak mogła przyjsc wiecej osub ale i tak duzo było buzka\ntaaa to po 1 było siii ale kasy mało bo niektórzy weszli nie płacąc za wstęp Żalllllllllll\nno ja dałam ale chociaz tyle sie zebrało kasy


Wojna domowa na Ukrainie 30.09.2018r.- 1211 dzień od nowego rozejmu. | AdNovum\nPosted on 30 września, 2018 30 września, 2018 by AdNovum Świat\nKlimkin jest zadania, że wspólne wysiłki na arenie międzynarodowej mogą doprowadzić do sukcesu w sprawie misji wojsk ONZ w Donbasie. Jednak jak zastrzegł, „w tym celu potrzebne są dalsze naciski na Rosję, ponieważ będzie się ona bronić rękami i nogami przed prawdziwą misją pokojową”.\nWedług jego wizji, misja wojsk ONZ w Donbasie powinna posiadać komponent wojskowy oraz policyjny. „Ponieważ w innym wypadku Rosja nadal będzie starała się zarządzać okupowanymi terytoriami, gdyż cała idea rosyjskiej tak zwanej operacji pokojowej polega na rozpoczęciu procesu regionalizacji i federalizacji Ukrainy”– ocenił szef MSZ.\nDlatego też władze Ukrainy domagają się, aby misja pokojowa ONZ w Donbasie objęła cały teren, zajęty przez prorosyjskich separatystów w części obwodów donieckiego i ługańskiego, wraz z odcinkami granicy ukraińsko-rosyjskiej na południowym-wschodzie terytorium Ukrainy, nad którymi obecnie ukraińskie służby graniczne nie mają żadnej kontroli.\nPrzypomnę, że pomysł rozlokowania sił misji pokojowej ONZ zaproponował- jeszcze rok temu podczas wizyty w Chinach, rosyjski prezydent Władymir Putin, którego zdaniem sprzyjałaby by ona rozwiązaniu konfliktu w Donbasie.\nProblem polega tu na tym, że Rosja nie godzi się na ukraińską wersję obecności misji pokojowej ONZ w Donbasie. Gdyż zdaniem rosyjskich władz, głównym zadaniem misji ONZ miałoby być wyłącznie ochrona pracujących w Donbasie obserwatorów Specjalnej Misji Monitoringowej Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), zaś jej działalność dotyczyła wyłącznie linii rozgraniczenia i tam tylko mieliby prawo żołnierze ONZ przebywać.\nJest jeszcze inny ważny problem, który w międzyczasie został zaakcentowany przez prezydenta Rosji. Otóż chodzi o to, że kwestia ewentualnej obecności niebieskich hełmów w Donbasie musi zostać uzgodniona i zatwierdzona przez wszystkie strony konfliktu, a więc również władze republik donbaskich.\nTego oczywiście zachodni sprzymierzeńcy Ukrainy i jej protektorzy, całkowicie nie biorą pod uwagę, ze względu na fakt nie uznawania władz zbuntowanych republik, które również zaakcentowały w tej sprawie swoją opinię, że bez ich zgody żadne obce wojska, ani przedstawiciele misji pokojowej, nie zostaną na terytorium republik wpuszczone. Po prostu siły Milicji Ludowej D i ŁRL stawią w takim przypadku zbrojny opór.\nW tym kontekście, kontynuowanie tematu wysłania sił pokojowych ONZ na przedstawionych przez Kijów warunkach, co też poparli zachodni mediatorzy, mija się z celem, bo jest nierealne. A poruszany ten temat wpisuje się wyłącznie w prowadzoną już od kilku tygodni intensywną kampanię wyborczą urzędującego prezydenta.\nDowodem na to, że jest to skoordynowana akcja ekipy Poroszenki są jego słowa wypowiedziane podczas wczorajszej uroczystości 25-lecia Narodowej Akademii Nauk Prawnych w Charkowie, że „Ukraina nie zdecyduje się na siłowe rozwiązanie konfliktu z prorosyjskimi separatystami w Donbasie na wschodzie kraju”.\nJeśli więc tak jest jak on twierdzi, to dlaczego przedstawiciele Ukrainy wydelegowani do rozmów pokojowych w Mińsku, pozorują swoją pracę, przedłużając w nieskończoność wprowadzenie w życiu umów mińskich? Nie dość tego, strona ukraińska nie spełniła nawet wstępnych warunków tej umowy, które dotyczą wycofania ciężkiej broni ze strefy konfliktu i zaprzestanie prowadzenia tam działań bojowych.\nI w świetle tego, te nagle wypowiedziane słowa, o obecności sił pokojowych misji ONZ oraz, że „żaden ukraiński polityk nie pozwoli, by Donieck przekształcił się w czeczeński Grozny”, są całkowicie niewiarygodne, bo kto inny jak nie ukraińskie formacje zbrojne, w tym ochotnicze nazistowskie bojówki, prowadząc operację pacyfikacyjną ludności rosyjskojęzycznej w Donbasie nie usiłowały zamienić tego regionu w morze ruin. Tylko determinacja tamtejszej ludności, ich upór w walce i opór jaki stawili najeżdżających Donbas watah zdemoralizowanych wyznawców ideologi banderyzmu, nie pozwolił na dokonanie przez nich dzieła ostatecznego zniszczenia Donbasu i rozwiązania w ten sposób kwestii mniejszości rosyjskojęzycznej na Ukrainie.\nTak więc dziś twierdzenie przez Poroszenkę, że jest on zwolennikiem pokojowego rozwiązania problemu z Donbasem, są dowodem na słabość strony ukraińskiej, której nie udało się tam przywrócić władzy centralnej siłą. A z drugiej strony świadczy to o fałszu deklaracji dotyczących Donbasu płynących ze strony wysokich przedstawicieli kijowskiej junty.\nW dniu wczorajszym na donieckim odcinku frontu dało się zauważyć znaczny spadek napięcia wzdłuż linii styku, gdyż strona ukraińska tylko 15 razy dokonała ostrzału terytorium DRL, co jest prawie dwukrotnie mniej niż dnia poprzedniego.\nI tak, pierwszy ostrzał rozpoczął się o godzinie 09:40 i prowadzony był przy pomocy moździerza kaliber 120 mm (4 miny) z kierunku Krasnogorowki w stronę Łozowoje, na zachodnich obrzeżach Doniecka. Łącznie w tym punkcie frontu, ukraińscy żołnierze przeprowadzili 5 ostrzałów, z których ostatni miał miejsce o godzinie 23:05, i prowadzony był przy użyciu moździerza kaliber 120 mm (2 miny) i broni maszynowej, z kierunku Awdiejewki w stronę Spartakusa. Poza wspomnianymi moździerzami 120 mm (6 min) i broni maszynowej, do ostrzału używano granatników AGS-17 (30 granatów) i SPG-9 (3 granaty) oraz ciężkie karabiny maszynowe.\nOd godziny 10:40 rozpoczął się ostrzał w rejonie południowego odcinka frontu, który prowadzony był przy użyciu granatnika AGS-17 (29 granatów) i broni maszynowej, w tym ciężkiej z kierunku Szirokina w stronę Sachanki. Jednocześnie ponownie był to najbardziej aktywny punkt frontu, bo ukraińscy żołnierze przeprowadzili tam aż 8 intensywnych ostrzałów, z których ostatnim był ostrzał o 18:45, przy użyciu moździerza kaliber 82 mm (5 min), z kierunku Wodjanoje w stronę Seriejewki. Łącznie na ostrzeliwane tam tereny spadło: 5 pocisków wystrzelonych z czołgu, 36 min kaliber 120 mm i 5 min kaliber 82 mm oraz 29 granatów AGS-17. Poza wspomnianymi wyżej miejscowościami, ostrzeliwano także rejon Leninskoje i Bezimiennoje. Ta nadzwyczajna aktywność ukraińskich wojsk Operacji Połączonych Sił, utrzymująca się tam od kilku miesięcy, wynika z faktu, że wydano rozkaz odzyskania kontroli nad pozostałą częścią Morza Azowskiego wraz z przebiegającą tam granicą z FR. Niestety, pomimo ciężkich walk, wszelkie próby dokonania przełomu linii obronnych sił zbrojnych DRL, w tym rejonie, kończą się dla strony ukraińskiej tylko ciężkimi stratami wśród jej żołnierzy. Zresztą doborowych jednostek desantowych.\nNajspokojniejszą częścią frontu donieckiego, był w dniu wczorajszym rejon Gorłówki, gdzie miały miejsce tylko 2 ostrzały (18:25 i 19:45), oba w okolicy Zajcewa. Ostrzały te prowadzone były przez ukraińskich żołnierzy przy użyciu granatników: AGS-17 (29 grantów) i SPG-9 (2 granaty) oraz broni maszynowej, w tym ciężkiej.\nŁącznie podczas wczorajszych ostrzałów spadło na terytorium DRL 287 pocisków, wobec 350 w dniu poprzednim.\n„Ранкове зведення на 07:00 30 вересня 2018 року.\nW związku z moim wyjazdem w dniach od 3 do 10 października, w okresie tym relacje dotyczące aktualnej sytuacji na froncie w Donbasie, nie będą się ukazywać, za co oczywiście bardzo przepraszam.\n← „Wojna domowa na Ukrainie 29.09.2018r.- 1210 dzień od nowego rozejmu.”\nWojna domowa na Ukrainie 1.10.2018r.- 1212 dzień od nowego rozejmu. →\n43 uwagi do wpisu “Wojna domowa na Ukrainie 30.09.2018r.- 1211 dzień od nowego rozejmu.”\nNa poczatek , Łotysz zwrócił do IKEI zakupiona w niej szklanke, bo miała napis..”Made in Russia”. Część łotewskich internautów, o „nastawieniu patriotycznym”, poparła jego czyn, ale część, o „nastawieniu zdroworozsądkowym”, zapytała go czy odłączy sobie prad i zrezygnuje z paliwa które na Łotwie w 90 % sprowadzane jest z Rosji…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 12:29\nPs. Może się też wystraszył że „nowiczok” mogli nią rozlewać 🙂\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 12:32\nGłód na Ukrainie? Na jednym z przejść granicznych Ukrainy z Polską ukraińscy pogranicznicy zatrzymali obywatela Ukrainy który chciał wwieźć na Ukrainę…630 kg konserw mięsnych;\nPo prostu na Ukrainie jest tyle podróbek/robi się żarcie ze śmieci, że po prostu towary z Polski są uważane za rarytasy. Doszło do takich paradoksów, ze na Ukrainie podrabiało się swego czasu opakowania od polskich opakowań GRIPEXui naklejki na wędlinach „sokołów”.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:08\nRaczej chciałbym sie dowiedzieć jaka była data ważnosci na tych konserwach i czy to nie była przypadkiem próba ich „utylizacji”…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:12\nSprzedano by po cenie specjalnej jakiejś jednostce wojskowej?\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:35\n100/100! Właśnie się zastanawiałem czy tego nie napisać…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:38\nTragiczna informacja z Gorłówki (Republika Doniecka), gdzie jak informują miejscowe media w wyniku eksplozji ładunku wybuchowego (miny) w pobliżu jednego z tzw. blokpostów, śmierć poniosła trojka dzieci, a jedno zostało ranne;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 12:36\nW temacie, z kolei po „drugiej stronie” na poligonie wojskowym w obwodzie chersońskim na minę wszedł „ukrowojak”, który jednak przeżył i trafił ranny do szpitala;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:41\nDla zainteresowanych, ukraiński portal ‚Strana.ua” przypomniał sprawę „rosyjskich biznesów” Poroszenki, czyli oprócz „legendarnej” fabryki „Roshen” w rosyjskim Lipiecku, także zakłady stoczniowe w Sewastopolu na („okupowanym” wg Kijowa) Krymie, a także sprawe udziałów należących do Poroszenki firm zarejestrowanych w tzw. rajach podatkowych, w rosyjskiej branży rolnej;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:05\nNieoczekiwaną „szczeroscią do bólu” podzielił się w trakcie występu na lwowskim kanale tv ZIK podzielił się z widzami popularny ukraiński dziennikarz i pisarz Ostap Drozdow, który m.in nazwał Ukraińców „NARODEM BAŁWANÓW” dla którego jest ‚ważne jest jak coś wyglada, a nie czym jest to coś w rzeczywistosci”, podał przy tym przykład wyborów na Ukrainie gdzie nikogo nie obchodzi co faktycznie mówia kandydaci;\nPs. Czyli tak jak już kiedyś tutaj napisałem, Ukraińcy to takie „dzieci specjalnej troski”…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:22\nUkraińska codziennosć, czyli Czerniowce,a tam „marszrutka w płomieniach”, kierowca i pasażerowie na szczęście zdołali uciec;\nZ kolei w Kijowie bandyta sterroryzował nozem swoją ofiarę i wymusił na niej wypłacenie gotówki z bankomatu;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:32\nOT światowe, czyli w USA pojawiły sie pomysł, przedstawiony w wywiadzie udzielonym przez Sekretarza zasobów wewnętrznych Stanów Zjednoczonych RyanaZinke by wprowadzić „blokadę morską” wobec Rosji i w ten sposób „zmusić ją do zawarcia ugody”. warto przy tym przypomnieć że „blokadę morską” wprowadził wobec Rosji juz Napoleon Bonaparte, JAK SIE TO DLA NIEGO ZAKOŃCZYŁO CHYBA NIE TRZEBA NIKOMU PRZYPOMINAĆ…\n„Odpowiedział” na to członek Rady Federacji FR (czyli izby wyższej rosyjskiego parlamentu) senator Aleksiej Puszkow, który stwierdził krótko, że ogłoszenie takiej „blokady” według prawa międzynarodowego, równałoby sie wypowiedzeniu wojny Rosji przez USA;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:39\nDobre wieści z Kijowa, gdzie NN sprawcy „przyozdobili” biuro Andrija Biłeckiego (dawniej ‚dowódcy” tzw. batalionu „Azow”) ukraińskiego parlamentarzysty i „furherka” neonazistowskiego ugrupowania „Korpus Narodowy”;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:44\nI jeszcze jeden „njus” w powiązany z „ukronaziolkami”, czyli w Dnieprze policjanci zatrzymali trzy tzw tituszki SBU czyli członków neonazistowskiego ugrupowania „C 14”, którzy urządzili „drake” podczas protestu przeciwko wykorzystywaniu zwierząt w cyrku;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 17:58\nNowa „operacja ATO” coraz blizej? Do przejścia władz w Kijowie „do ofensywy” na Zakarpaciu w związku z ostatnimi działaniami Wegier (czyli m.in sprawą wydawania paszportów węgierskich mieszkańcom przez Konsulat Wegier) wezwała ukraińska „pisarka” Larisa Nicoj, znana głównie ze swojego „pieniactwa” polegajacego na ciąglym tropieniu uzycia „języka państwa – agresora” (czyli rosyjskiego). Nicoj „pochwalił się” także „posprzeczała się” w tej kwestii z gubernatorem Zakarpacia Giennadijem Moskalem, który wobec niej jest „zbyt miekki” dla „nastrojów separatystycznych” w tym regionie;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 14:58\nTo po prostu niepojęte jak prymitywni ludzie kierują polityką zagraniczna/opinia publiczna na Ukrainie. Jak małe dzieci „specjalnej troski” myślą ,że jeśli trochę pokrzyczą, będą płakać/drzeć się i zawodzić to w końcu otrzymają to co chcą. Świat jednak tak nie wygląda. Nastroje separatystyczne na Zakarpaciu nie są spowodowane działaniami Węgier, a raczej brakiem działań Ukrainy. I nie mówię tutaj o nauczaniu języka w szkołach czy imprezach kulturalnych, a o braku CHĘCI (i pieniędzy) ze strony „Kijowa” by mieszkańcy Zakarpacia CZULI się związani z Ukrainą. Bo jak inaczej mają się czuć osoby zamieszkujące ten teren, gdy państwo nie radzi sobie z ŻADNYM problemem, a rząd ościennego kraju MUSI ratować ich z wielu opresji.\nBez pomocy rządu Węgier nie funkcjonowałoby wiele szkół (brak książek/remontów/pomocy dydaktycznych), nie powstałoby wiele dróg lokalnych. Rząd w Budapeszcie nawet za-sponsorował szczepionki i dostawy chloru do uzdatniania wody. I tą niemoc Ukraińskiego Państwa widać w każdym aspekcie życia. Brak pracy brak perspektyw no chyba, ze się ma paszport Węgier wtedy praca tuz za granica jest na wyciągniecie dłoni. Dziecko chore na nowotwór złośliwy-na Ukrainie praktycznie wyrok śmierci (brak finansowania leczenia onkologicznego), ale jak dziecko jest obywatelem Węgier/ rodzice mają paszport może byc leczone w kraju. Załamanie kursu hrywny-biedowanie staruszków-nędza dla ukraińskiego emeryta, ale jeśli jest się Węgrem to ten kraj przekazuje mieszkającym na Zakarpaciu tamtejszym mieszkańcom paczki żywnościowe (które pozwalają przetrwać).\nI jak tu się dziwić mieszkańcom tych ziem, że NIE CHCĄ czuć się Ukraińcami skoro jedyne co Kijów im proponuje to jakaś chora ideologi, nienawiść do wszystkiego co obce i nędza duchowa i osobista.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:23\nI z naszego „podwórka”, czyli okazuje się ze według „koncepcji” (zrodzonej zapewne w głowie „geniusza z Żoliborza”) przedstawionej przez wiceszefa MSZ Bartosza Cichockiego „sojusz” (tzn. utrzymywanie z pieniędzy polskich podatników) z Ukrainą nie jest „nam” (tzn. PISowszczyźnie) potrzebny do „powstrzymywania Rosji”, ale również do przeciwdziałania wpływom…Chin! Cytat;\n„W warunkach globalizacji i wzrostu znaczenia Chin w światowym handlu Polska i Ukraina mogłyby zapewnić rynkom zachodnim pewne zaopatrzenie w surowce i drogę eksportu towarów – komunikację z Morzem Czarnym i dalej Morzem Kaspijskim”;\n‚Dobry żart”…Chińczyka wart…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:07\n„Haniebna zdrada” na „okupowanym” (wg Kijowa) Krymie, gdzie jak alarmują ukromedia pojawiła sie delegacja z Norwegii bez (o zgrozo 🙂 ) „wcześniejszego porozumienia z władzami Ukrainy”, czyli zostaną „wpisani” na „czarną listę” portalu „Mirotworec”;\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:11\nA tymczasem na meczu ukraińskiej ligi piłkarskiej;\nPs. Zapewne znowu nie doczekamy sie żadnej reakcji ze strony UEFA/FIFA lub tzw. organizacji antyfaszystowskich…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:16\nEj nie byłbym taki pewien. Gdyby to była tylko czerwono-czarna szmata jeszcze by to przeszło. Niemniej tu aż kilku zagranicznych wpływowych sił może czuć się dotkniętych.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:25\nStawiam „w ciemno” ze będzie cicho bo Ukroince mają dobre „układy” w „piłce nożnej” (bracia Surkisowie)\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:31\nPopularny na Ukrainie ekspert ekonomiczny Ołeksandr Ochrimenko komentuje ostatnią wypowiedź „generalissimusa” Poroszenki o tym że „siłowego przywracania kontroli na terytoriami Donbasu [tzn. republikami] nie będzie” przypominając ze mówił juz o tym na początku tego roku (zapewne też o tym tutaj napisałem) i ze wynika z tego ze konflikt na Donbasie zostanie „zamrożony” (czyli stanie się tak jak w przypadku Naddniestrza, Abchazji oraz Osetii Płd);\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:26\nPoniżej link do wywiadu z wiceszefem MSZ PL Bartoszem Cichockim.\nZ jedną tezą tego Pana się zgadzam, to, co dzieje się na Ukrainie – nie tylko na froncie, ale także w obszarze reform państwa, finansów publicznych czy przyszłorocznych wyborów – ma dla nas i dla przyszłego kształtu porządku europejskiego zasadnicze znaczenie 🙂\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:40\nA szczególnie dla stosunków z Chinami (patrz wpis powyżej)…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 19:53\nTrochę cicho na głównych portalach informacyjnych, a to niestety ważny temat. Z Ukrainy do Polski przyjeżdża do nas coraz więcej „kierowców’. Są zatrudniani w firmach transportowych, niestety nie mają żadnego doświadczenia i wprawy w jeździe ciężarówkami (maja za to dokumenty które uznaje majestat RP).\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:46\nZ kolei patrz link poniżej…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 19:54\nI w temacie „miszczowie” kierownicyz Ukrainy, dla wszystkich zdziwionych tym jak to Ukroince w Polsce „ujeżdżają” nic sobie z przepisów drogowych nie robiąc. Obwód lwowski Ukrainka „za kółkiem” i czwórka dzieci ranna, na szczęscie przeżyły;\nI Kijów gdzie niestety nie obeszło sie bez ofiary śmiertelnej;\nPs. Nie chcę oczywiście „wybielać” naszych „miszczów” kierownicy, ale ich „dokonania” z tym co robia ich ukraińscy „kolesie po fachu” to jest dosłownie „małe piwo’…\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 18:47\nSezon grzewczy na Ukrainie można uznać za otwarty.\nUkraińscy meteorolodzy przewidują, że w dniach 30 września – 1 października na większości terytorium Ukrainy pojawią się przymrozki, nie tylko gruntowe. Temperatura powietrza ma również spaść poniżej zera. Możliwy jest też wiatr i opady.\nMrozy ominą tylko południową część kraju. Temperatura może spaść nawet do minus pięciu stopni Celsjusza.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 18:48\nRadzę powiadomić o tym tego mieszkańca Kijowa co to jego ‚apel” do burmistrza Kijowa ‚zalinkowałem” ostatnio. Ciekawe co on o tym sądzi?\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 19:56\nOn tylko prosił o ciepłą wodę 🙂\nbladyswit , 30 września, 2018 at 20:43\nUkraiński Gabinet Ministrów uważa, że trzeba 3-4 lata, aby osiągnąć wzrost średniej pensji w Ukrainie do 15 tysięcy hrywien. Ma to zahamować migrację zarobkową obywateli. I jak zwykle owe cele zostaną „wykonane” za kilka lat (3-4 lata minimum).\nCiekawe tylko jakie będą płace wtedy w krajach ościennych i ILE będzie warte te 15 000 hrywien.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 19:10\nCuda sie zdarzają, ale czy akurat w tym przypadku?\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 19:57\nPrzewodniczący Zakarpackiej Obwodowej Administracji Państwowej Hennadij Moskal zainicjował zakaz sprzedawania gospodarstwom leśnym drewna opałowego za granicę, ponieważ drewna nie wystarcza dla mieszkańców obwodu.\nKomentarz: Region kojarzący się z drewnem nie ma drewna dla obywateli…\nbladyswit , 30 września, 2018 at 19:12\nRaczej chodzi o co innego, próbuje walczyć z przemytem drewna.\nmaniaprzepraszania , 30 września, 2018 at 19:59\nW ciągu trzech ostatnich lat liczba studentów z Ukrainy w Polsce wzrosła z prawie 10 tys. do 35 tys. 584 osób.\nA nasz najmiłościwiej panujący rząd chce jeszcze zwiększyć tę ilość proponując dodatkowe stypendia dla tej młodzieży 🙂\nbladyswit , 30 września, 2018 at 19:14\nmaniaprzepraszania , 1 października, 2018 at 10:31\nKilka słów o ostatnich deklaracjach rządu Węgier wobec Zakarpacia.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 19:23\nProkuratura obwodu zakarpackiego na Ukrainie wszczęła śledztwo w sprawie wydawania ukraińskim obywatelom węgierskich paszportów w konsulacie Węgier w Berehowie. Postępowanie toczy się w sprawie domniemanej zdrady państwa.\nbladyswit , 30 września, 2018 at 19:25\n“Ukraina przerzuciła wojska na Zakarpacie. Teraz ukraińskie wojsko będzie miało również węgierskie paszporty.”\nMirosław M. Mączka , 1 października, 2018 at 04:32\n100/100 🙂 Ostatnio przecież sami Wegrzy informowali że w trakcie trwania tzw. operacji ATO na Donbasie zbiegła do nich duża ilośc (mowa była o tysiącach) ukraińskich poborowych…\nmaniaprzepraszania , 1 października, 2018 at 10:33\nO ukraińskich przemytnikach „słów parę”. W przygranicznym lesie na północy Wegier tamtejsi policjanci po pogoni zatrzymali obywatela Ukrainy z „kontrabandą” papierosów;\nZ kolei na ukraińskim Zakarpaciu ukraińscy SBUsznicy zatrzymali przemyrtnika z „kontrabandą” bursztynu o łacznej wadze…TONY (!) i rynkowej wartości około miliona dolarów…\nmaniaprzepraszania , 1 października, 2018 at 15:07\nW nocy w Kijowie NN sprawcy, prawdopodobnie wynajete tzw. tituszki, napadli i pobili ukraińską dziennikarkę (filmik w linku) kręcą materiał o „pijackich wyczynach” tzw. mażorów (czyli ‚dzieci” wpływowych i bogatych rodziców) którzy m.in urządzają sobie „samochodowe wyscigi” na ulicach ukraińskich miast;\nmaniaprzepraszania , 1 października, 2018 at 15:11


Adopcja chomika z e-chomika i nie tylko - odpowiadamy na pytania :) - strona 2 - Interwencje / Chomiki w potrzebie - E-chomik.pl - Największe forum o chomikach w Polsce!\ndodany przez Ada.,\n14 Listopad 2011 w Interwencje / Chomiki w potrzebie\nOczywiście ze warto zaadoptowac bo chomiczki są juz oswojone no i nie kupując w zoologicznym nie nakręca się "chomiczych obozów" czyli pseudohodowli ;) jeśli chcesz zaadoptować chomika to piszesz wiadomośc do osoby która ma tego chomisia na DT.Piszesz jak masz na mie,skąd jesteś i jakie warunki zapewnisz chomisiowi,potem jeśli jestes niepełnoletnia to rodzice muszą podpisac umowę adopcyjna (ale nie wszyscy jej wymagają) nic nie płacisz ale mysisz się zobowiązać że jeśli chomik zachoruje to będziesz miała pieniadze na weta. mam nadzieję że wszystko wyjasniłam,jak by co to pisz ;)\nEdytowane 2 Czerwiec 2012 przez xxPusiaxx\nParyzanka 14 posts\nkaskas 11 posts\nAda. 9 posts\ndiabli 8 posts\n:D 14latka zarzuca brak czytania ze zrozumieniem polonistce ;) o widzisz, a ja zapytalam o CHOMIKA. Twoj podpis byl raczej tak dla jaj...zebys rodzicom po nocach nie plakala, ze jednak\nWchodzisz na dobrą stronę. Chomiki do adopcji są po prostu w domach tymczasowych, których niestety nie posiadamy w całej Polsce ;) co wcale nie oznacza, że żadnego z chomików nie możesz adoptować. Nie\nZ tego co ja wyczytałam: Piszę że jedną klatkę, a dwa chomiki <_<\nZ tego co sobą reprezentujesz myślę ze nie bedzie żadnych problemów z adopcją :) . Dla jednego chomika masz już klatkę ROBERTO i ogólnie posiadasz dużą wiedzę. Takich ludzi szukać ze świecą xd\nWitamy :) Bardzo miło, że masz ochotę zaadoptować szkraba. Wystarczy wejść na stronę adopcyjną i znaleźć "wybranka", a następnie poprosić o kontakt, który zazwyczaj rozpoczyna się przez prywatną wiadomość. Jedyną opłatą jaką możesz ponieść jest czasami opłacenie transportu ; pks, pkp. Sama odbierałam swoją kruszynę z dworca. Przyjechała z drugiego końca Polski, akurat z hodowli chomików rasowych. Przesyłka PKP kosztuje w granicach 30zł, a PKS zależy od kierowcy. Czy warto zaadoptować? Oczywiście! Masz pewność, że chomiczek będzie zdrowy, często lepiej oswojony z człowiekiem, niż ze sklepu oraz pewność, że nie przyniesiesz do domu niespodzianki 1+kilka.\nja mam chomika z zoologika i jest z nim ok nie lubie załatwiać niczego przez internet bo może się coś nie udać\nPS jeśli są błędy ortograficzne to przepraszam !!!\nPS jeśli są błędy ortograficzne to przepraszam !!\nOrtograficznych nie ma a jednak jeden ,ale pamiętaj ,że zdanie zaczynami z dużej litery i używamy znaków interpunkcyjnych. Czyli to powinno być coś takiego :\nJa mam chomika z zoologika i jest z nim wszystko ok.Nie lubię załatwiać niczego przez internet ,bo może się coś nie udać.\nPrzepraszam za ten offtop, no ale niech pisze w porządku. :P Jak już piszę to się wypowiem na temat:\nJa chciałabym zaadoptować kiedyś chomika, lub wziąć na dt.To takie fajne uczucie,jak już sobie pomyślisz -> pomogę chomikowi ,który żył w męczarniach <- a nawet taka chęć do sprawienia mu jak najlepszych warunków :P Ogólnie Marcela napisała już wszystko o adopcjach :D\nSuper, napędzasz pseudohodowle gdie zwierzęta są trzymane w malutkich klatkach a "hodowcy" są nastawieni na zyski. Nikt sie nimi nie zajmuje a pilnuje się tylko tego by nie zdechły zanim nie zostaną sprzedane. A co moze sie nie udać? Umawiasz się z osobą w jakiejś kawairni lub CH podpisujesz umowę adopcyją ona Ci daje chomika, i po kłopocie.\nEdytowane 5 Czerwiec 2012 przez chowder75\nkulka, przesadzilas :D\nFillipser - no to ja gratuluję tego że w-asz rozmnażalnie chomików :<\nJa na przykład nie chciałabym mieć nic wspólnego z czymś takim :\n(tu szczurki, ale chomicze nie wyglądają lepiej :<, zdjęcia z internetu)\nTypowa hurtownia zwierząt niestety. Gryzonie, gady i bezkręgowce tak można trzymać (i głównie tak trzymają) w tego typu miejscach. Opakowania i regały 'ekonomiczne'..\nTe opakowania i tak są niewiele większe(jeśli większe) od typowej klatki przeciętnego posiadacza chomika, więc jest to koszmarne ale po zakupie zazwyczaj lepiej nie mają.\nOczywiście, ADOPTUJ !\nNie tyle warto co powinno się adoptować, ja już więcej nie kupię chomika tylko będę z adopcji brał :)\nJa też już z adopcji tylko. Owszem, szkoda mi tych biedaczków w zoologikach, ale im szybciej to się skończy tym dla następnych lepiej.\nJeśli chodzi o mnie, to ostatni raz kupiłam chomika jeszcze w Niemczech, więc to musiał być gdzieś 2006/2007 rok. :) A od tamtej pory chomiki jakoś same mnie znajdują. Niektóre miały szukać dobrego domku, a tak mnie zauroczyły, że zostały na stałe. Bromba przekonał mnie tym swoim przytłustawym tyłeczkiem, Sweety z kolei jest największym pieszczochem, jakiego kiedykolwiek miałam. Rodzynka to był chomik-demolka, co też miało swój urok (co prawda tato do dziś nie może przeboleć poobgryzanych mebli, a ja dziury w ścianie - od tej pory umiem łatać rigipsy :P ). Stefana, to już nawet nie pamiętam skąd wytrzasnęłam - moHer jakich mało. :) Ktoś mi go przywiózł do domu. Niektóre, zwłaszcza dżungarki, musiały sobie jednak nowego domu poszukać. Na szczęście znajdują się jeszcze dobre dusze, które chcą wspomóc te biedactwa, które nie raz przebyły całą Polskę, żeby znaleźć spokój.\nJa mam to szczęście że wszystko co Agata ma to mi serce podbija :)\nto samo co na chomikowo1.Ja jednego chomika kupiłem w zoologu,a drugiego wziąłem od koleżanik.Nie wiedziałem że tu można zaadoptować chomika fajnie\nco na chomikowo1 ?\n:P bo nie zrozumiałam\n'chodziło o foty :D\nczekaj Ty czekaj,zaraz będzie coś nowego :D\nZabraniam Ci na razie :P\nbo jak są adekwatne zdjęcia to się je umieszcza. niewiele jest zdjęć takich 'obozów produkcji zwierząt', bo ich właściciele niechętnie je pokazują postronnym. ludziom słodkie puszki w sklepach nie mają się kojarzyć z warunkami z jakich pochodzą, bo wtedy nikt nie kupował by ich 'towaru'\nJa swoją następną pociechę też mam zamiar adoptować :)\nI mam nadzieję, że przed tym faktem nie zakocham się w jakimś wyjątkowowyjątkowymsuperaśnym futrzaku z zoologa :D :P\nJeśli u mnie będzie następny chomik, to będzie on z adopcji ; ) Jednego kupiłam w zoologicznych, chyba jak każdy swojego pierwszego chomika, a drugiego zabrałam od koleżanki, która trzymała go w karygodnych warunkach, ale także kupiony był w zoologicznym.\nPrawda jest taka, że jakby nie było zoologów to nie byłoby chomików do adopcji. Powiedzmy, że przez 3lata w Polsce nie byłoby można zakupić chomika i wszyscy mieliby taką postawę jak większość z Was (wiem, że to niemożliwe ;)) . Z tego co mi wiadomo w Polsce nie ma żadnej hodowli. Podsumowując, w Polsce nie byłby można kupić normalnie chomika tylko byłoby trzeba sprowadzać go z Niemiec... Podejrzewam, że 90% z Was nie mogłoby sobie na to pozwolić, z resztą to głupota.\nJa nigdy nie miałam nic przeciwko sprzedawaniu chomików/mysz w zoologicznym. Większość nie ma wcale takich złych warunków (przynajmniej w większych sklepach). Ściółkę mają czystą, jedzenie w misce i wodę w poidełku.\nŚmieszy mnie jak ktoś obchodzi się z chomikiem jak z noworodkiem ;).\nEdytowane 8 Czerwiec 2012 przez Ada.


Skoki spadochronowe Litwa | Skoki tandemowe\nKOWIEŃSKI KLUB SPADOCHRONOWY\nStrefa spadochronowa w Pociunai mieści się 9 km od miejscowości Prienai. 54°39'13" N, 24°04'07" E i ok. 30 km na południe od Kowna. Jest to bardzo malownicza część kraju w której znajdują się parki krajobrazowe. Z lotu ptaka okolica wygląda bardzo urzekająco. Walory przyrodnicze umożliwiwiają aktywny wypoczynek Lotnisko położone jest niedaleko miejscowości Prienai skąd możliwe jest przemieszczenie się do innych zakątków Litwy. Do stolicy Litwy Wilna jest 80 km, Zamku w Trokach - 60 km, Kowna - 30 km.\nDo lotniska w Pociunai najprościej dojedziemy z Polski przez Augustów - przejście graniczne w Ogrodniki-Lazdijai a następnie kierujemy się na Alytus (42 km.). W Alytus należy skręcić na Prienaj (32 km) drogą na Kowno. Wieżdzamy do Prienai i na pierwszym skrzyżowaniu ze światłami skręcamy w lewo. Po przejechaniu ok. 200 m skręcamy w prawo (w okolicach marketu MAXIMA) gdzie jadąc wzdłuż rzeki Niemen ok. 1,5 km za miejscowością Prienai skręcamy w lewo do Pociunai (jest już drogowskaz). Z tego punktu do lotniska jest tylko 5 km.


Tag: fine dining week | Horecanet.pl\n[POD NASZYM PATRONATEM] Goście po raz kolejny spróbują prawdziwych dzieł sztuki kulinarnej, przygotowanych przez najwybitniejszych szefów kuchni. Odkrywaj niespotykane połączenia smaków, topowe pięciodaniowe menu spoza karty oraz nowe dania w …\nSpecjalnie przygotowane doświadczenia świąteczne można rezerwować do 22 grudnia m.in w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Rzeszowie, Lublinie i Łodzi. Liczba zestawów jest ograniczona. Wiigilijne potrawy od najlepszych szefów kuchni z topowych …\nRestaurant Week z inspiracjami na świąteczne upominki\n[POD NASZYM PATRONATEM] Wielkimi krokami zbliża się Boże Narodzenie. Doświadczenie restauracyjne czy hotelowe to zawsze dobry pomysł na prezent. Na Gości czekają cztery propozycje prezentowe: Niepowtarzalne doświadczenia hotelowe – Restaurant …


Cantemir Karamzin - biografia prawnika, fotografia, droga do sukcesu, życie osobiste 2018 - Gwiazdy\nBiografia Kantemir Karamzin\nCantemir Karamzin jest znanym rosyjskim prawnikiem, działaczem na rzecz praw człowieka, który specjalizuje się w sprawach wysokiego ryzyka - chroniąc biznes i nieruchomości przed atakami raiderów. W przeszłości - oficer, biznesmen i polityk.\nRozpoczęła się legalna działalność na Kamczatce. Zyskał sławę w Moskwie w 2002 roku, podczas procesu tzw. "Sprawy Fundacji Sorosa", kiedy bronił interesów firm Nobel Technologies i Sector 1 w sporze majątkowym z Instytutem Społeczeństwa Otwartego miliardera George'a Sorosa.\nKaramzin Cantemir Feliksovich\nReputacja wybitnego prawnika, mocno zakorzenionego w Cantemir Karamzin w kręgach biznesowych stolicy, oraz surowe zwyczaje rodzimej przedsiębiorczości pozwalają mu nie martwić się o reklamę. Prawnik specjalizujący się w zwalczaniu rajdów nigdy nie pozostanie bez pracy w Rosji.\nDzieciństwo Kantemir Karamzin\nCantemir Karamzin urodził się w rodzinie dziedzicznego wojska. Dziadek Kuzyn, Cantemir, ma sprzymierzeńca Skobelewa, legendarnego generała cesarskiego Danilbeka Tsalikova. Mój ojciec był oficerem w marynarce wojennej, matką nauczyciela szkoły podstawowej.\nKrótko po urodzeniu Kantemira ojciec został przeniesiony, by służyć ze słonecznego Terytorium Krasnodarskiego na odległy ośnieżony Półwysep Kamczacki. Rodzina poszła "służyć" na dalekich granicach wraz z głową rodziny. Dzieciństwo Kantemira przechodziło za drutem kolczastym w tajnej wiosce garnizonowej Bechevinka, bazy okrętów podwodnych ZSRR.\nDzieciństwo Kantemira Karamzina przeszło na tajną bazę okrętów podwodnych Bechevinka (Kamczatka)\nOsiem domów, kotłownia, szkoła, sklep, poczta, przedszkole i 12 okrętów podwodnych. Raz w tygodniu z Pietropawłowsk Kamczacki do zatoki o tej samej nazwie, Bechevinskaya, gdzie stacjonowała 182 brygada okrętów podwodnych, udała się na statek. Nie istniały szlaki komunikacyjne z innymi osiedlami.\nPo ukończeniu szkoły Cantemir Karamzin postanowił pójść w ślady ojca i wstąpił do Dniepropietrowskiej Szkoły Dowodzenia Obrony Przeciwlotniczej Wyższej Obrony Przeciwrakietowej. Był brygadzistą z kadetów. Ukończył studia z wyróżnieniem. Przypomina ten czas z wdzięcznością jako szkołą życia.\nKantemir Karamzin - kadet Wyższej Szkoły Wojskowej w Dniepropietrowsku\nRozpoczęcie kariery przedsiębiorczej i prawnej\nW 1992 roku, po ukończeniu college'u jako porucznik, Cantemir Karamzin przybył, aby służyć na Kamczatce w dywizji obrony powietrznej. Romans przyciągał do odległej krainy, zapamiętanej z dzieciństwa. Jednak lata 90. były okresem załamania się sił zbrojnych kraju, a jednocześnie - czasu wielkich możliwości dla ludzi z umiejętnościami przedsiębiorczymi.\nPo ciężkiej refleksji Cantemir postanowił opuścić armię i odnieść sukces w życiu cywilnym. "Armia, o której marzyłem i której ojciec oddał życie, już nie istniała, a ja zdecydowałem się odejść, przyciąć do żywych" - wspomina były oficer.\nNajpierw musiał zacząć jako ładowarka na rynku, a potem jako barman. Jednak gwiazdy zostały utworzone dla Kantemira Karamzina z powodzeniem, aw wieku 23 lat wygrał aukcję prywatyzacyjną, stając się właścicielem dużego delikatesu na ulicy. Dacza w Pietropawłowsk Kamczacki. Znajomy mówił o aukcjach prywatyzacyjnych Kantemirowi Karamzinowi, ale żeby wziąć udział w przetargach wraz z "jego" firmami, dla których majątek był przeznaczony, a jeszcze bardziej dla zwycięstwa, potrzebna była wielka odwaga.\nWziął pieniądze, by zapłacić za sklep spożywczy. Rok później młody biznesmen wygrał kolejny sklep i został milionerem.\nNa początku lat 90. Kantemir Karamzin rozpoczął karierę jako przedsiębiorca w Pietropawłowsku-Kamczackim.\nW tym samym czasie upada legalna kariera Kantemira Karamzina. W 1993 r. Sesja Rady Miasta Pietropawłowsk Kamczatka, na wniosek biura burmistrza, postanowiła uznać wyniki aukcji za nieważne. Cantemir Karamzin w odpowiedzi złożył pozew do sądu polubownego uznając decyzję Sesji za nielegalną. Wygrał ten proces i bez wsparcia prawnika. Przygotowywał się do sesji sądowej, badając niezbędne prawa w nocy. Według Karamzina proces ten obdarzył go wiarą w uczciwy proces i określił przyszłą karierę prawnika.\nPrzyszły prawnik Cantemir Karamzin przygotował się do pierwszego procesu z wykorzystaniem podręczników i kodeksu cywilnego\nKariera polityczna Kantemir Karamzin\nW wieku 28 lat młody ambitny przedsiębiorca zdecydował się na politykę. W 1998 i 1999 roku Pod hasłem "Nigdy się nie poddawaj!" Kantemir Karamzin podjął próbę dotarcia do Dumy Państwowej z regionu Kamczatki, bez korzystania z pomocy żadnej ze stron.\nPodczas kampanii wyborczej on, nowicjusz w świecie polityki, stanął w obliczu ostrej konkurencji. Rywale, po ich stronie byli gubernatorem i szefem regionalnego ATC,nie lekceważyli stosowania najbardziej "czarnych" metod, aż po próby przekupstwa, szantażu, bezpośrednich gróźb i sfabrykowanych spraw karnych.\nKalendarz wyborczy Kantemir Karamzin\nW 2000 r. Cantemir Karamzin stanął na czele siedziby wyborczej Georgija Greshnykha, biznesmena gubernatora. "Polityka to ostra szkoła, jeśli wytrzymasz i nie złamiesz, to skórka takich testów jest tylko dubeltowa, staje się silniejsza" - wspominał później sam Cantemir.\nNa skrzyżowaniu trzech dróg - "Biznes", "Polityka" i "Prawo" - Cantemir Karamzin wybrał jednak drogę prawnika.\nKariera prawnicza i głośne sprawy Kantemira Karamzina\nKantemir Karamzin jest absolwentem Ogólnounijnego Instytutu Praw Korespondencji, odszedł z biznesu i poważnie zaangażował się w orzecznictwo. Po 24 latach działalności zawodowej w swoim "portfolio" ponad 300 prób i 900 sesji sądowych. Sam prawnik podkreśla 5 najbardziej znanych przypadków z jego biografii.\nNa zdjęciu od lewej do prawej: Minister Sprawiedliwości Konowałow A.V., Prokurator Generalny Chaika Y.Ya., Przewodniczący Sądu Konstytucyjnego Federacji Rosyjskiej Zorkin V.D., prawnik Karamzin KF, Senator Aleksandrow A.I., zastępca Dumy Państwowej Jarowaja I. .A.\nW 1993 roku, 23-letni młody człowiek bez doświadczenia prawniczego, samodzielnie wygrał proces sądowy z administracją Pietropawłowsk Kamczacki.\nW 1997 r. Karamzin przystąpił do otwartej legalnej konfrontacji z władzami Kamczatki, która przekształciła się w serię procesów sądowych.\nW 2002 roku nazwa Kantemir Karamzin zagrała na cały świat w związku z przypadkiem Fundacji Sorosa.\nW 2009 r. Prawnik stał się pierwszym działaczem na rzecz praw człowieka w historii Rosji, deportowanym z Europy jako persona non grata. Powodem była jego działalność antykorupcyjna w Grecji. Następnie decyzja o deportacji została anulowana.\nCantemir Karamzin (z prawej strony) był organizatorem ruchu "Grecja bez korupcji" w Salonikach\nW latach 2009-2014 głównym rywalem Kantemira Karamzina była rodzina Jurija Łużkowa, który w momencie rozpoczęcia działalności był nadal burmistrzem Moskwy. Pojawiła się splątana historia machinacji nieruchomości w Moskwie, w którą zaangażowani byli krewni Łużkowa, pracownicy Banku Moskiewskiego i Główna Administracja Głównej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych w Moskwie, a także kierownictwo kapitalistycznej Dyrekcji Budownictwa Wojskowego.\nŻycie osobiste Kantemira Karamzina\nWraz ze swoją przyszłą żoną Tatianą Kantemir Karamzin spotkał się w Dniepropietrowsku, podczas studiów w Wyższej Szkole Wojskowej.Mieli córkę, która wybrała firmę reklamową jako specjalizację.\nKantemir Karamzin słynie z tego, że często organizuje urzekające imprezy w swoim domu z wieloma przyjaciółmi i znajomymi. Z powodzeniem obala mit, że prawnicy są zwolennikami nudnego stylu życia.\nCantemir Karamzin często organizuje głośne imprezy w swoim domu\nCzęsto Kantemir Karamzin można zobaczyć w społeczeństwie najbardziej wpływowych ludzi w Rosji.\nCantemir Karamzin z sekretarzem prasowym prezydenta Federacji Rosyjskiej Dmitrijem Pieskowem\nKaramzin ma także szczególną pasję - konie. Sport konny, który ćwiczył od młodości. Bierze czynny udział w życiu Federacji Jeździeckiej Rosji. Jest zaprzyjaźniony z wieloma znanymi sportowcami. Jego ulubionym koniem jest Barney.\nCantemir Karamzin cieszy się sportem jeździeckim od swojej młodości\nOdkurzacze Wiedza © Copyright 2020 | Cantemir Karamzin, biografia, aktualności, zdjęcia!


Zmiana technologii z DTH na IPTV w trakcie umowy. - Nasz Orange\nZmiana technologii z DTH na IPTV w trakcie umowy.\nW chwili obecnej posiadam FunPack na łączu VDSL (do 80Mb/s i te wartości są utrzymywane bez problemu). Telewizja jest jednak w technologii DTH (pozostałość po tym usługa była jeszcze świadczona na łączu ADSL w opcji do 10Mb/s).\nCzy jest możliwość zmiany świadczenia usługi telewizyjnej w trakcie trwania umowy z DTH na IPTV? Nie chcę czekać na zakończenie umowy (którą bym musiał rozwiązać - za dużo z tym problemu i czasu). Wiem że taka opcja (chyba) jest możliwa jeśli istnieje możliwość migracji do światłowodu.\nZależy mi na tym, ze względu iż usługa jest na mnie a używają jej moi rodzice. Osobiście mieszkam na granicą i gdy pojawiają się problemy jest to dość kłopotliwe z załatwianiem (tak wiem - cesja usług itp - tylko znowu, nie mam na to czasu i lepiej by usługi były na mnie - bo to jedyne co na mnie w kraju zostało i czasem przydaje się mieć "coś na siebie" gdy chcę coś załatwić w ojczyźnie). Satelita ma to do siebie, że czasem odmawia współpracy (silny wiatr, przestawiona antena, remont elewacji budynku). Przechodząc na IPTV ograniczam czynniki zewnętrzne na świadczenie usługi telewizyjnej).\nTak, ale tylko przy migracji do FTTH, przy zachowaniu prędkości na VDSL nie da rady. Trzeba by było rozwiązać umowę i zawierać nową.


Z domu wyjechaliśmy z kilkugodzinnym opóźnieniem, bo... Pan Mąż nie mógł się wieczorem rozstać z pracą. Ja tym razem błyszczałam! Udało mi się na czas domknąć wszystkie projekty. Ba, nawet przed jego powrotem spakowałam walizki, plecaki i torby. Mhm, może dlatego, że tak późno wrócił (ale o tym ciii!). Dość, że wszystko było gotowe. Co więcej, jak pokazało życie, o niczym nie zapomniałam. Czyżby w powiedzeniu "trening czyni mistrza" kryło się ziarno prawdy?\nRano nie spieszyliśmy się zanadto. Pozwoliliśmy kierowcy odespać nadszarpniętą pracą noc. Wszak musiał nas dowieść bezpiecznie do celu. Zjedliśmy śniadanie. Zrobiliśmy też kanapki na drogę (ze względu na oszczędność - kasy, ale i czasu!). Wyruszyliśmy przed 11, zakładając, że na miejscu będziemy koło 21 - wliczając w to tankowanie, wizyty w toaletach i ciepły posiłek. Łomża, Augustów, Suwałki. Granica. Okolice Kowna, Poniewieża. Znów granica. Stąd już droga bliska. Do celu dotarliśmy zgodnie z założeniami. Łącznie przejechaliśmy ponad 670 km, po drodze zatrzymując się w przydrożnym litewskim barze (przypadkowym, wybranym naprędce, gdy dzieci zawołały - jeść!!!).\n=> tu sprawdzicie ceny paliw na stacjach w Europie => KLIK KLIK\nW Rydze czekało na nas eleganckie lokum. St. Peter's Boutique Hotel położony jest w zabytkowej kamiennicy znajdującej się w obrębie Starego Miasta. Przy wyborze lokalizacja była dla nas elementem kluczowym. Wiedzieliśmy, że dotrzemy tu wieczorową porą - nie chcieliśmy tracić czasu na dodatkowe dojazdy. Biorąc jednak pod uwagę położenie, musieliśmy pomyśleć o parkingu. Pozostawienie auta na starówkowych uliczkach jest możliwe (po wcześniejszym uiszczeniu opłaty w parkometrze - w obrębie Starego Miasta opłata parkingowa obowiązuje od poniedziałku do niedzieli w godz. 6:00-24:00), ale zawsze istnieje ryzyko, że z torbami będziemy musieli pokonać długą drogę. Chcąc tego uniknąć, wybraliśmy hotel z prywatnym parkingiem (oczywiście dodatkowo płatnym). To zawsze wygodna alternatywa. Okazało się jednak, że nie musieliśmy z niej korzystać. Miejsce udało się znaleźć bez większego problemu, oszczędzając przy tym kilka euro. A pieniądze były wszakże kolejnym kryterium wyboru hotelu. Razem z opcją śniadania. Kropką nad i są zawsze recenzje hotelowych gości (zwłaszcza te dotyczące śniadań) i estetyka wnętrz. Trafiliśmy bardzo dobrze. Hotel okazał się ciekawszy, niż na zdjęciach prezentowanych na portalu booking.com (aktualny jego wygląd znaleźć można zaglądając bezpośrednio na stronę hotelu, o czym wcześniej nawet nie pomyśleliśmy). Wybraliśmy 4-osobowe wnętrze w tutejszej nomenklaturze zwane Suite. Jego klimat tworzyć miały widoczne na niektórych ścianach stare cegły oraz niewygładzone tynki. Największe wrażenie robiła jednak łazienka. Długa i przestronna. Poszerzona optycznie i dobrze doświetlona, dzięki biegnącemu wzdłuż pomieszczenia lustru. Ozdobiona delikatnym, malowanym na ścianie motywem kwiatowym. Z umywalką, toaletą i wanną. Chłopcy do dyspozycji mieli swój własny pokój, co dało nam więcej komfortu. Kiedy udało nam się ich wreszcie zagonić do łóżek, my sami mogliśmy dalej toczyć życie.\n=> hotel ma dobrą lokalizację - można stąd wyruszyć na spacer lub zwiedzanie (szlak turystyczny prezentowany na dostępnej w hotelu mapie rozpoczyna się zaledwie kilkaset metrów dalej), na Starówce znajdziemy wiele restauracji, pubów i klubów;\n=> na terenie obiektu znajduje się restauracja (nie skorzystaliśmy);\n=> śniadanie podawane jest w formie stołu szwedzkiego - do wyboru 3-4 ciepłe dania, sałatki, wędliny, sery, świeże pieczywo, kawa, herbata, soki, woda, mleko, płatki, desery - jest w czym wybierać (uwaga! jeśli czegoś Wam brakuje, zajrzyjcie do drugiej sali ;) );\n=> za dodatkową opłatą goście skorzystać mogą z sauny i hotelowego parkingu;\n=> internet jest szybki, z dobrym zasięgiem.\n=> tu zabookujecie hotel za pośrednictwem Booking.com => KLIK KLIK, a tu bezpośrednio => KLIK KLIK\nPozostawiwszy rzeczy w hotelu, ruszyliśmy rozprostować nogi. Z recepcji zabraliśmy mapę i - kierowani przez naszych synów - ruszyliśmy zaznaczonym na niej szlakiem turystycznym (skracając go i modyfikując).\nRozpoczęliśmy na pobliskim Placu Strzelców Łotewskich (Latviešu strēlnieku laukums), na którym mieści się pomnik przedstawicieli tejże formacji powołanej w 1915 r. do obrony terytoriów bałtyckich Imperium Rosyjskiego w czasie I wojny światowej. Za plecami wojaków - w charakterystycznym budynku z lat 70-tych - znajduje się Muzeum Okupacji. W piątek, o tej porze, było oczywiście nieczynne, ale - gdybyście trafili tu wcześniej - jego zwiedzanie jest bezpłatne.\nNa tyłach Muzeum usytuowany jest Dom Bractwa Czarnogłowych - jedna z najbardziej charakterystycznych ryskich budowli. Minęliśmy ją tyłem (jeszcze tu wrócimy), podążając w stronę górującej nad Starówką wieży luterańskiego kościoła św. Piotra. Wysoka, smukła, ośmiokątna z piramidalną szpilą. Piękna i wyniosła. Dziś mierzy 123,25 m, ale... to wieża po przejściach. By poznać jej historię cofnijmy się do czasów średniowiecza. Pierwsza pisemna wzmianka o kościele pojawiła się już w 1209 roku, ale miejmy na uwadze fakt, że jego budowa trwała kilkaset lat. Przebiegała w 3 etapach. Najpierw wzniesiona została część centralna. W drugim etapie kościół rozbudowano i unowocześniono. Wtedy dobudowano także wspomnianą wieżę. Poszczególne źródła rozmijają się w kwestii dat, ale z całą pewnością przyjąć możemy, że wieża powstała pod koniec XV w. Mierzyła wówczas ponad 130 metrów. Niestety, w 1666 roku runęła (podobno niszcząc sąsiedni budynek i grzebiąc 8 osób). Nową odbudowano pod koniec stulecia (z przygodami - naruszył ją pożar trawiący miasto w 1677 r.). Uznano ją za jedną z najwyższych drewnianych konstrukcji tamtego okresu (mierzyła 148 m). Ta jednak także nie miała szczęścia. Za sprawą pioruna spłonęła w 1721 r. Dekretem cara Piotra I ponownie ją odbudowano. Nowa przetrwała niespełna 200 lat. Zniszczona została w ogniu artyleryjskim podczas II wojny światowej (1941 r.). W ostatecznej (przynajmniej na ten moment) wersji odbudowano ją w latach 1968-1973. Jej konstrukcja jest już metalowa, a windą wjedziemy na wysoko usytuowany (wg Pascala - na wys. 72 m) taras widokowy, z którego rozpościera się podobno piękny widok na miasto. Tak, podobno, bo gdy człowiek wybiera się na zwiedzanie po nocy, nie ma okazji doświadczyć takich przyjemności (lub nieprzyjemności - z moim lękiem wysokości). Pozostaje więc jedynie wiara w to, o czym napisano w przewodniku.\n=> do 1523 r. kościół św. Piotra był katolickim miejscem kultu. Później "przeszedł" na luteranizm;\n=> w 1997 r. kościół znalazł się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.\n=> Kościół Św. Piotra - KLIK KLIK\nSpod Kościoła św. Piotra, ruszyliśmy w stronę Kościoła św. Jana. To zaledwie rzut beretem. Bożnica, w porównaniu z poprzednią, nie robi wrażenia. Równie leciwa, lecz mniejsza, obudowana kamienicami. Przez to nie tak efektowna. Będąc w okolicy, warto jednak ją odwiedzić. My zatrzymamy się tu na dłużej w drodze powrotnej z Finlandii. Jeśli chcecie ją poznać bliżej, odsyłam Was do kolejnych wpisów.\nMy tymczasem powędrowaliśmy śladem poświątecznych iluminacji w stronę klasycystycznego budynku łotewskiej Opery i Baletu Narodowego (powst. 1860-1863). Minęliśmy go po drodze kierując się w stronę Pomnika Wolności. Być w Rydze i go nie zobaczyć, to tak, jak być w Nowym Jorku i nie widzieć Statuy Wolności. Usytuowany jest on na bulwarze łączącym Stare i Nowe Miasto. To 42 m monument, na którego szczycie widnieje Milda - seledynowa dziewięciometrowa figura kobiety symbolizującej wolność. Dzierży ona w uniesionych dłoniach trzy gwiazdy. Odnoszą się one do historycznych regionów Łotwy: Inflant, Kurlandii i Łatgalii. Pomnik odsłonięto w 1935 r. - w okresie pierwszej niepodległości. Kiedy po wojnie Łotwa stała się radziecką republiką taka interpretacja symboliki gwiazd była nie na rękę obcym władzom. Chcąc pomnik ochronić przed zburzeniem, Łotysze wmówili Sowietom, że na szczycie stoi Matuszka Rossija, która opiekuje się trzema republikami bałtyckimi. Cóż, dobry marketing sprzeda wszystko ;)\nStąd skierowaliśmy się w stronę Wzgórza Bastionu podążając alejkami parku położonego wzdłuż kanału. Zbudowano go ze zrujnowanych wałów twierdzy ryskiej. Jest piękny. Kamienie, płynąca kaskadami woda, podświetlane na niebiesko kanały. Choć noc wisiała już nad miastem, wokół toczyło się życie. Kaczki - dokarmiane przez dwie starsze panie - zgromadziły się tłumnie wśród alejek i drzew. Dzieciom towarzystwo przypadło do gustu. Weszły w ptasi tłum i co chwila pytały, czy na pewno nie mam czegoś do jedzenia w torebce. Niepocieszone brakiem chleba i ziaren, ruszyły przed siebie - na most, a raczej na kładkę miłości. Ta nazwę zawdzięcza zawieszonym na poręczach kłódkom zamykanym przez zakochanych. Po tylu latach małżeństwa własnych się już nie wiesza. Po małej sesji zdjęciowej (mamy stąd dobry widok na Pomnik Wolności) wspięliśmy się więc na wzgórze. Znajdują się na nim pozostałości jednej z wież fortyfikacyjnych. Po ich obejrzeniu (nie ma tego wiele), chłopcy urządzili sobie wyścig z górki. Jak widać spacer jeszcze ich nie zmęczył.\nRozpędzeni trafili aż pod zegar Leima. To reklama czekoladek, która wpisała się już w tutejszy krajobraz niczym neon Wedla na jednej z kamienic w centrum Warszawy. Na jej wysokości znów zagłębiliśmy się w uliczki Starówki. Ta tętniła życiem, przygrywała muzyką ulicznych grajków. Na chwilę zatrzymaliśmy się przy sklepiku, by uzupełnić zaopatrzenie. Rzeczy na kolację, piwo na wieczór, jakieś pamiątki. Koniecznie magnesy. Chłopcy nie mogli się zdecydować. Przy kasie okazało się, że minęła właśnie 10 i... piwa nie kupimy! Tak, tak, pamiętajcie, że na Łotwie i w Estonii zaopatrzenie lepiej zrobić wcześniej. Po 10 alkohol pić można już tylko w barach. Ruszyliśmy więc ulicą Kaļķu (Kaļķu iela) wzdłuż pubów, barów i dyskotek - pojąc oczy nocnym życiem miasta. Oj, działo się tu, działo. Naszą uwagę przykuł szczególnie MOONshine (12 Kaļķu iela) - amerykański bar, w którym część wystroju stanowiły klasyki motoryzacji rodem z USA. Nie udało nam się wejść do środka (z dziećmi nawet nie próbowaliśmy). Nie mamy więc dowodów w postaci fotografii, ale te podejrzeć możecie na stronie pubu lub na tripadvisorze (internetowy poradnik dla podróżujących).\n=> MOONshine na tripadvisor - KLIK KLIK\n=> MOONshine - strona www - KLIK KLIK\nAch, bym zapomniała. Nim dotarliśmy w rejon imprezowy odbiliśmy jeszcze na chwilę w prawo, wzdłuż skweru Līvu (Līvu aukums), by podziwiać Małą i Wielką Gildię. Podobno niegdyś (do XVI w.) miejsce to położone było nad brzegiem ryskiej rzeki stanowiąc punkt przeładunkowy dla łotewskiego ziarna. Tak wiem, trudno w to uwierzyć, bo dziś po rzece nie pozostał nawet ślad (może z wyjątkiem klombów latem przycinanych na kształt fal). Budynki Gildii - średniowiecznego stowarzyszenia kupieckiego - niestety nie przetrwały do dzisiaj. Nowe wybudowano w połowie XIX w. Utrzymano je w stylu neogotyckim, a przy budowie Wielkiej Gildii wykorzystano nawet elementy pierwotnej, średniowiecznej budowli. Obecny kształt skweru "zawdzięczamy" (o ile w ogóle można tak rzec) II wojnie światowej. Wówczas część budynków uległa zniszczeniu.\nWracając do Kaļķu iela i podążając nią dalej prosto dotarliśmy do Placu Ratuszowego (Rātslaukums). Choć prezentuje się on imponująco, wszystko co tu widzimy jest powojenną rekonstrukcją. Poza budynkiem Ratusza (gabarytowo największym), na środku placu znajduje się pomnik Rolanda - symbol sprawiedliwości i średniowiecznej potęgi (jako rzecze historia ziemie przez niego okupowane były traktowane rygorystycznie, ale sprawiedliwie i choć historia po latach lubi rzeczy upiększać, pozostańmy w wierze, że tak właśnie było). Jednak największe wrażenie - zwłaszcza nocą, gdy jest podświetlony - robi wspomniany już Dom Bractwa Czarnogłowych. Powstał on w 1334 r. Tu swą pierwszą siedzibę miała Wielka Gildia. Następnie dom został wydzierżawiony, a później sprzedany niemieckiemu stowarzyszeniu kupieckiemu, którego patronem był św. Maurycy. Ciemnoskóry stracony przez ścięcie. To jemu bractwo zawdzięczało swą nazwę. Dom został zniszczony w trakcie II wojny światowej (1941 r.) Odbudowano go całkiem niedawno, bo w 1999 r.\nNasz spacer trwał ok. 1,5 godziny. Wielu miejsc nie udało nam się odwiedzić, ale - jak zwykliśmy powtarzać - jest okazja by tu wrócić.\nDzieci, po kolacji, zaległy w łóżkach. Na pytanie, jak minął im pierwszy dzień wyprawy, zgodnie orzekły, że super. Nawet Starszy, który wcześniej zapowiadał, że nigdzie z nami nie jedzie, szepnął mi do ucha, że cieszy się, iż zmienił zdanie. Nie wierzyłam własnym uszom. Dzieci naprawdę mogą tak reagować na zwykły spacer po mieście?\nMnie także Ryga urzekła. Piękna i pełna życia. Z zabytkową zabudową i dużą ilością wartych uwagi obiektów, skupionych na stosunkowo małej przestrzeni. Z kafejkami, barami, dyskotekami i ludźmi. Miejscami przywodziła mi na myśl ukochaną Łódź, choć odremontowaną i zadbaną. Okazała się zupełnie inna, niż wówczas, gdy byłam tu ostatnio - wypadając na chwilę z lotniska do skąpanego w deszczu i zimowej brei miasta.\n=> strona z informacjami o mieście - KLIK KLIK\nDołącz do nas. Wyrusz przed siebie. Poznaj drogi donikąd. Czytaj, podglądaj, komentuj (Instagram, FB). Pamiętaj, choć ten blog to nasz swoisty pamiętnik z podróży, jesteśmy tu także dla Ciebie.\nŁotwa wyprawa podbiegunowa\nEUROTRIP 2018: plany vs rzeczywistość\nIm gorszy nastrój przed, tym lepsza impreza. Też tak macie? Może właśnie dlatego, że tej wyprawie na drodze stanęło tak wiele przeciwności, okazała się - jak dotąd - tą najlepszą. No dobrze, odwiedzona w zeszłym roku Dolina Verzaski była przepiękna, a zimowa zorza w Norwegii to nie tylko spełnienie marzeń, ale magia sama w sobie. Poza tym Hiszpania, to nie moja ukochana Portugalia. Mimo to mój mąż (tak, w tym roku to on odpowiedzialny był za planowanie, bo mi - na wieść, że mogę jednak nie pojechać - zabrakło motywacji) tak ustalił poszczególne punkty podróży, że... było cudnie! Od początku, do samego końca...\nJESZCZE RAZ, OD NOWA...\nMacie swoje pasje? Ja mam ich wiele. To one sprawiają, że w życiu nie narzekam na nudę. U mnie zawsze coś się dzieje. Nie nadążam za tym i tamtym, łapię się tysiąca zadań i czasem nie wyrabiam na zakrętach, ale... nie wyobrażam sobie, że moje życie mogłoby być inne. Bez męża, dzieci, przyjaciół, książek, podróży, moich blogów, Instagramów, kolorowanek i twórczej pracy zawodowej. Powiecie, że i bez dodatkowych atrakcji nie narzekacie na nudę. Może, w końcu każdy z nas ma swoje życie i na nie sposoby. Każdego z nas interesuje i relaksuje coś innego. Szanuję to! I tym bardziej mnie cieszy, gdy odkrywam, że moje pasje stają się Waszymi.\nEUROTRIP 2018: pakujemy się!\nNienawidzę się pakować! Znacie to? Nadchodzą wakacje, trzeba uporządkować sprawy zawodowe, domknąć wszystkie projekty, a tu - jeszcze to nieszczęsne pakowanie. Mąż pracuje na etacie. Trzeba coś domknąć, to zostaje po godzinach. Ja - pracując na własne konto - domykam projekty, ogarniając tysiąc innych spraw wokół. W tym pakowanie właśnie. Nie, nie narzekam. Przecież On wytrzymuje za kierownicą kilkanaście godzin (Kochanie, jesteś wielki!!!). Ot, każdy z nas ma swoje obowiązki. Bardziej, lub mniej lubiane.


Zygmunt Zeydler Zborowski - Pieczeń sarnia | Zuzanka.blogitko\nW rodzinnej wsi Franka Kociuby, aktualnie porucznika, ginie strażnik łowiecki, Kaźmierowski. Franek wprawdzie jest na urlopie u rodziców, ale że Staszek Kaźmierowski był jego kolegą (a w Magdzie, żonie Staszka, się kiedyś kochał), to oczywiście chętnie się do śledztwa dołącza. Kociuba pomaga więc badać wątek lokalny, bo właśnie z więzienia wrócił kłusownik Wójcik, z wyrokiem za sprawą denata, dodatkowo ludzie chętniej mu powiedzą, co widzieli, niż miastowemu śledczemu. Major Grabicki, z kolei, zasilony niebawem przez Downara, bada wątek czerwonego jaguara, widzianego we wsi, co prowadzi do nierozwiązanego morderstwa dokonanego na starszej, zamożnej damie, ciotce byłej właścicielki jaguara. Mimo powiązań między dwoma sprawami, sprawcami są różne osoby, ale właśnie te niby przypadkowe powiązania pozwalają na rozwiązanie obu spraw. Jeden przestępca wpada, bo za długo nosi rękawiczki (i przez przetarty materiał zostawia odcisk palca na broni). Drugi zostaje ujęty dzięki zdjęciu w albumie i spostrzegawczej fryzjerce damskiej.\nJak zwykle u ZZ, tom bogaty jest w kulinaria, tym bardziej że tytułowa pieczeń jest istotna dla fabuły. Dodatkowo jest trochę przebieranek - Franek udaje archeologa, zakochanego w siostrzenicy zamordowanej, żeby poznać jej znajomych; Pakuła spotyka się z gosposią tychże znajomych, przybierając na wadze (“zgaga jest cholerna, ale gotuje pierwszorzędnie”); wreszcie niejaki Bartoszek zaprzyjaźnia się z podejrzaną i proponuje jej interes z lisią farmą.\nTo już któryś z kryminałów, w których autor narzeka na problemy kadrowe w milicji (stąd chętnie wciągają nie podlegającego im Kociubę do śledztwa). Tym razem wakaty są, bo: “Woliński miał kraksę samochodową i leżał w szpitalu, Szymczak musiał poddać się operacji ślepej kiszki, a Małecki złamał nogę, wyskakując w biegu z tramwaju. (...) Dzisiaj znowu dzwonił Piotrowski, że nie przyjdzie; bo go brzuch boli. Lekarz mówi, że to może czerwonka”.\n Wieś ogólnie jest pechowa, bo wspomniane są wydarzenia z wcześniejszego chronologicznie tomu (“Czerwona nitka”, o czym niebawem), gdzie to Kociuba znajduje zwłoki kobiety.\nMundur nowiutki, prosto od krawca, świetnie dopasowany, a spodnie tak odprasowane, że kantami można by chyba kiełbasę kroić. Co tu dużo gadać, szykowny oficer.\nMagda nie była malkontentką. Wprost przeciwnie, umiała cieszyć się życiem. Wesoła, energiczna, doskonale dawała sobie radę z gospodarstwem, z mężem i z trojgiem dzieci. Przed ich domem było mnóstwo kolorowych kwiatów, do których się uśmiechała. Roboty dużo, bo to i ugotować, i posprzątać, i ogródek wypielić, i uprać, nie mówiąc już o dzieciach, świniaku, kurach, kaczkach. No i o chłopa także trzeba trochę zadbać.\n- Chciałbym cię prosić o pomoc w odnalezieniu pewnej wróżki.\n- Szukasz wróżki? Stefanku, bój się Boga! Gdzież się podział twój materializm dialektyczny?\n"Zjadł jajecznicę z sześciu jaj i specjalnie się nie certował, kiedy mu gościnny gospodarz podsunął półmisek z wędliną"\nkurczęta i szparagi, smażoną kiełbasę, barszcz z pasztecikami, pieczeń sarnią po myśliwsku, pomidorową z kluskami (również na kościach)\n"Przedstawicieli władzy przyjął z otwartymi ramionami i nie zwlekając, postawił na stole butelkę wódki, kiełbasę, chleb i słoik z musztardą"\nczekoladę “Suchard” (a tak naprawdę Wedla/22 lipca)\n"Wojtasik źle spał tej nocy. Najadł się na kolację tłustego bigosu z kiełbasą i gniotło go w żołądku"\ndo pociągu jajka na twardo i trzy bułki z kiełbasą szynkową\n- Była ostatnio sarnina? — spytał Downar. - Była. Znakomita. Przyrządzona na dziko. Marynowana w occie, z korzeniami. Wikcia zostawiła mi comber. Taką porcję, że trzech by się pożywiło. Z borówkami. I do tego kieliszek czerwonego wina.\nPułkownik Leśniewski nie mijał się z prawdą mówiąc, że sierżant Bartoszek na pierwszy rzut oka nie robił wrażenia człowieka o błyskotliwej inteligencji. Twarz okrągła, pucołowata, zdradzała zamiłowanie do obfitych posiłków, co zresztą można było wywnioskować z całej jego korpulentnej postaci. Oczy duże, niebieskie, spoglądały na świat gapiowato, a wrażenie te potęgowały jeszcze grube, zawsze trochę rozchylone wargi. Specjalista laryngolog doradziłby zapewne usunięcie trzeciego migdału lub przypalenie muszli nosowej. Jednakże, jak wiadomo, pozory często mylą. Tak też było i z sierżantem Bartoszkiem, o którym mawiali koledzy, że nie taki głupi, na jakiego wygląda. W rzeczywistości był to chłopak obrotny, sprytny, umiejący sobie poradzić w trudnych nieraz sytuacjach, wymagających szybkiej orientacji i błyskawicznego refleksu. Bez obawy można mu było powierzyć najbardziej odpowiedzialną funkcję, a jego aparycja nieraz już wprowadzała w błąd przeciwnika.\nSię pije: wódkę na weselu, dobrą mocną herbatę, nalewkę, częstuje martini albo koniakiem, gin z odrobiną soku z grejpfruta, węgierskie wino „Egri Bikaver”, winiak na zakończenie śledztwa.\nSię pali: giewonty, zefiry.\nSię wyznaje szowinizm:\n- Wszystkie baby są jednakowo głupie - mruknął [Franek Kociuba], wzruszając ramionami. (...) W powrotnej drodze pomrukiwał niezbyt pochlebnie pod adresem całego rodu niewieściego.\nKelman, Rozalia Kelman. Może to Żydówka albo Niemka. Czort ją wie. W ogóle to bardzo podejrzane to całe małżeństwo. Bo żeby chociaż ładna dziewczyna była, tobym się Wojtasikowi nie dziwił, ale taka pokraka… (...) Była wysoka, bardzo szczupła, a jej podłużna twarz, zakończona wydatną szczęką, czyniła ją podobną do angielskiej klaczy pełnej krwi.\n- Nigdy w życiu nie widziałem tak pięknej i tak eleganckiej pani - powiedział po prostu. Słowa te zadźwięczały szczerze, bo właściwie rzeczywiście tak myślał. Dając bezpośredni wyraz swemu zachwytowi, Franek mimo woli obrał najlepszą taktykę. Nie ma na świecie kobiety, która by z prawdziwą przyjemnością nie słuchała hymnów pochwalnych na cześć swej urody, a kobieta po trzydziestce staje się z każdym rokiem coraz bardziej czuła na te sprawy.\nMy, kobiety, nie znamy się na tych wszystkich przepisach, skądżeż mogłam wiedzieć…\nW doskonałych nastrojach wrócili do leśniczówki.\n— Cóż wam się tak oczy świecą? — spytała stara Maciejczakowa.\n— Wesoło nam, mamo — zaśmiała się Hanka.\nLeśniczy pogroził im palcem. — Ej, ej, uważajcie, żeby wam się data chrzcin z datą wesela zgodziła.\n— Powiedz mi, Grażyno, co ty byś chciała robić? — Ja chciałabym zostać wielkomiejską prostytutką. To znaczy… taka lepszą… taką kokotą, jak na przykład ta… jak „Dama Kameliowa”. Czytał pan „Damę Kameliową”. To Dumasa, tego młodszego, syna.\n— Czytałem — skłamał Kociuba. — I sądzisz, że życie takiej kobiety jest interesujące?\n— W każdym razie bardziej interesujące aniżeli dojenie krów i macanie kur. Ja bym była taką lepszą, dewizową. Wie pan? Znajomości z cudzoziemcami, przejażdżki luksusowymi wozami, kolacje w eleganckich lokalach, dansingi. To jest życie. Ale to wszystko nie dla mnie. — Machnęła ręką z rezygnacją. — Nie dla mnie — powtórzyła. — Niech mi się pan dobrze przyjrzy. „Dama Kameliowa” z taką piegowatą gębą? Z czym do gościa? Szkoda gadać. Nogi jeszcze by może uszły, ale te cholerne piegi…\nDo przedziału weszli nowi pasażerowie: starsza dama, ucharakteryzowana na swawolną nastolatkę, tęgi jegomość o zaskakująco barwnym nosie i dobrotliwie spoglądających oczkach, przypominających zadowolonego z życia hipopotama, oraz młoda dziewczyna ze starannie rozczochranymi włosami. Zażywny jegomość, którego nos przypominał zupełnie inną część ciała pawiana, przez cały czas w milczeniu przysłuchiwał się rozmowie.\nNapisane przez Zuzanka w dniu piątek grudnia 6, 2019\nLink permanentny - Kategoria: Czytam - Tagi: 2019, panowie, prl, kryminal, z-jamnikiem - Skomentuj\n« Kate Morton - Dom nad jeziorem - Forever »


Koszulki z nadrukami czy naszywkami? - merenge\nPanie uwielbiają modne koszulki\nŚmiało można chyba stwierdzić, że koszulki to właściwie podstawa garderoby – czy to męskiej, czy żeńskiej. Dziś skupimy się jednak na tym, co najbardziej lubią kobiety. Bez wątpienia stylowa koszulka to prawdziwe must have zarówno w przypadku nastolatek jak i nieco starszych pań. W każdym wieku przydatne będą Ci modne koszulki. W asortymencie eButik.pl oraz Factoryprice.pl znajdziesz całe mnóstwo propozycji. Niektóre koszulki damskie są gładkie, inne zaś raczej wzorzyste – wciąż dużą popularnością cieszy się chociażby print floral. Dziś chcemy pokazać Wam koszulki z nadrukami oraz koszulki z naszywkami. Zarówno jedne jak i drugie prezentują się naprawdę bardzo interesująco, ale które są lepsze? Sprawdzimy to, porównamy i z całą pewnością dojdziemy do jakichś pomocnych wniosków.\nSprawdź nasze koszulki damskie z nadrukami\nNa początku przedstawimy nasze produkty – najpierw koszulki damskie z nadrukami. Tak jak już wspominaliśmy, supermodny wciąż jest na przykład print floral. Panie w każdym wieku uwielbiają kwiatki i wcale im się nie dziwimy, dlatego właśnie wśród naszych propozycji znajdziecie najróżniejsze t-shirty w kwieciste wzory. Nasze klientki uwielbiają także inne nadruki – te z napisami. Przeróżne napisy – te zabawne jak i te całkiem poważne – zdobią więc proponowane przez nasze stylistki koszulki z nadrukami. Inne popularne nadruki to chociażby grafiki z kobietami, przeróżne serduszka czy rośliny. Dlaczego kobiety tak chętnie wybierają koszulki z nadrukami? Naszym zdaniem taki ciuch świetnie „ożywia” całą stylizację, nadając jej indywidualnego stylu i sprawiając, że można wyróżnić się w tłumie, a to jest przecież nie bez znaczenia w dzisiejszych czasach. Koszulki damskie z nadrukami to coś, co i nam bardzo się podoba!\nKoszulki damskie z naszywkami – sprawdź to!\nW naszym szerokim asortymencie znajdziecie również koszulki damskie z naszywkami. Podobnie jak w przypadku nadruków, naszywka dodaje kolorytu nawet najzwyklejszej bluzce. To kolejny trend, z którym warto jest zapoznać się bliżej. Niektóre osoby naszywki kupują oddzielnie i właśnie dzięki tym niepozornym elementom dekoracyjnym nadają nowe życie swoim bluzkom, koszulom, spodniom czy też sukienkom. Bardzo często spotykane są naszywki na jeansowych spodniach – kiedyś był to głównie sprytny sposób na przykrycie dziur, dziś to w dużej mierze całkowicie świadome działanie. Jeżeli Twoje klasyczne jeansy czy bazowy t-shirt wymagają odświeżenia, sięgnij po naszywki. Zamiast jednak samodzielnie ja naszywać, możesz przecież kupić gotową koszulkę z naszywkami. Supermodne są motywy takie jak kwiaty, napisy, numerki, szminki i tym podobne. W naszym sklepie internetowym eButik.pl oraz Factoryprice.pl znajdziecie to wszystko w najlepszych cenach – za jednym razem łatwo więc jest zdecydować się na więcej niż jedną stylową koszulkę.\nCo wybrać – koszulki z nadrukami czy z naszywkami?\nNo i przychodzi czas na odpowiedzenie sobie na pytanie postawione w tytule. Które koszulki wybierać, te z nadrukami czy raczej z naszywkami? Oczywiście wszystko uzależnione jest od Twojego gustu, ale generalnie oba te typy ubrań są do siebie dość podobne. Wobec tego i takie, i takie bluzki świetnie się sprawdzą. Proponujemy aby nosić je do jeansów i materiałowych spodni, a także spódnic – właściwie można nosić je do wszystkiego, dlatego właśnie są takie świetne. Oczywiście t-shirty typu basic są bardzo potrzebne w każdej szafie, ale miło także jest założyć coś innego. Niektórzy specjalnie t-shirty basic ozdabiają dodatkowo naszywkami, Ty zaoszczędź więc czas i kup taką bluzkę już „w komplecie”. Polecamy nasze propozycje – na pewno satysfakcja będzie gwarantowana!\nTanie koszulki z nadrukami oraz naszywkami – nasze typy\nWłaściwie to jednak… nie musisz wybierać, czy wybrać koszulki z nadrukami czy z naszywkami. Jeżeli wybierasz sklepy specjalizujące się w okazjach cenowych jak eButik.pl oraz Factoryprice.pl to to możesz pozwolić sobie jednorazowo na zakup kilku ciuchów. Mogą to być na przykład i koszulki z nadrukami, i te z naszywkami. Zachwyć się najmodniejszymi propozycjami i sięgaj po nie, kiedy tylko chcesz. To kosztuje tak niewiele – kilka kliknięć w zupełności wystarczy żeby móc wypatrywać kuriera z pięknymi ubraniami. Koszulki z naszywkami oraz nadrukami przydadzą Ci się przede wszystkim do casualowych stylizacji, chociaż nie tylko – niektóre z nich świetnie będą wyglądać także w bardziej eleganckich okolicznościach, jeżeli zestawisz je z dopasowanymi eleganckimi spodniami, szpilkami i marynarką. Dzięki takim pomysłom może okazać się, że bluzeczka z nadrukiem czy naszywkami jest świetną opcją do pracy lub na randkę. Sprawdź nasze propozycje i bądź modna – i to każdego dnia!\nTagged koszulki damskie, koszulki z nadrukami, koszulki z naszywkami\n← T-shirty basic damskie – z czym nosić?\nT-shirty basic, czyli jakie? →


Lubelskie: Cztery nowe przypadki zakażenia koronawirusem (aktualizacja) - Polityka i Społeczeństwo\nLubelskie: Cztery nowe przypadki zakażenia koronawirusem (aktualizacja)\nPAP • 12 marca 2020 - 08:35\nNa terenie województwa lubelskiego potwierdzono cztery nowe przypadki zakażenia koronawirusem – poinformowała w czwartek rzeczniczka wojewody lubelskiego Agnieszka Strzępka. W sumie dotychczas w Lubelskiem potwierdzono sześć zachorowań na koronawirusa.\nJak dodała, stan tych czterech pacjentów jest dobry. Osoby te przebywają w szpitalach z oddziałami zakaźnymi i obserwacyjno-zakaźnymi w Lublinie.\nW szpitalu w Bełżycach przebywa pacjent w wieku 50-60 lat, u którego stwierdzono zakażenie koronawirusem w poniedziałek. We wtorek natomiast potwierdzono zakażenie koronawirusem u kobiety w podobnym wieku, która została przewieziona z Janowa Lubelskiego na oddział zakaźny szpitala klinicznego nr 1 w Lublinie.\nStrzępka powiedziała, że stan tych dwojga pacjentów określany jest jako ciężki, ale stabilny.\n"Ze względu na ochronę danych osobowych oraz tajemnicę lekarską nie będą udzielane szczegóły dotyczące tożsamości pacjentów" - zaznaczyła rzeczniczka.\nDo godziny 16 w środę w woj. lubelskim 14 osób przebywało w szpitalach na obserwacji z podejrzeniem zakażenia koronawirusem, a 128 było poddanych kwarantannie. Liczba objętych nadzorem epidemiologicznym wynosiła 1040.


Ruszają castingi do Star Academy - Fabryki Gwiazd - tvpolsat.info\nRuszają castingi do Star Academy - Fabryki Gwiazd\n Polsat rozpoczyna castingi do nowego widowiska. Będzie to polska wersja formatu firmy Endemol pt. Star Academy. W naszym kraju program ukaże się jako Fabryka Gwiazd. Nowy projekt zawiera w sobie elementy znane z Idola i Big Brothera. W Fabryce Gwiazd uczestnicy będą nie tylko pokazywać swoje umiejętności wokalne, ale dodatkowo zamieszkają w domu pełnym kamer.\nAktualnie wszyscy zainteresowani mogą wysłać SMS-y zgłoszeniowe o treści Casting pod numer 75550 (koszt 6,10 zł z VAT). W odpowiedzi uczestnik otrzyma wiadomość zwrotną z indywidualnym kodem identyfikacyjnym, który umożliwia wzięcie udziału w castingach. Znajdą się tam również informacje o przesłuchaniach. Poniżej plan castingów (wszystkie rozpoczynają się o godz. 10:00).\n6 lipca - Gdańskie Szkoły Autonomiczne\n9 lipca - I Liceum Ogólnokształcące i Gimnazjum Dwujęzyczne im. Karola Marcinkowskiego\n12 lipca - Promar Szkoła Języków i Zarządzania\n14 lipca - Centrum Ĺowicka\nul. Ĺowicka 21\n17 lipca - Szkoła Podstawowa nr 1 im. KEN\n#11 madzia dnia 30-06-2008 17:37\nA i co najważniejsze, utwór śpiewany półplaybackiem czy ... ?\n#12 Demo dnia 01-07-2008 00:09\nA nie wiadomo kiedy tak konkretnie będzie ten program? Bo chętni "mają sobie zarezerwować 3 miesiące". Pytanie: które?\n#13 MN dnia 01-07-2008 00:34\n@madzia Są pewne różnice w zależności od kraju. Wszystko okaże się na castingach. @Demo Program ruszy jesienią.\n#14 M@lw@14 dnia 01-07-2008 13:42\nszkoda ze od 18 latek;/ zrobcie cos dla "młodszej młodziezy"\n#15 Kamilo dnia 01-07-2008 20:09\n@ M@lw@14: To serwis nieoficjalny.\n#16 Piret dnia 06-07-2008 19:08\nA ciul!Ja mam 15 lat,glos jak dorosla osoba i ide.Co mi zrobia?\n#17 Ja dnia 07-07-2008 12:30\nczy istnieje górna granica wiek


Wiemy, ilu jest bezdomnych w Wejherowie - gwe24.pl\nWiemy, ilu jest bezdomnych w Wejherowie\n10:15, 07.11.2019 | źródło: SM w Wejherowie\nObecnie na terenie Wejherowa przebywa szesnastu bezdomnych – wynika z informacji Straży Miejskiej. Spisu bezdomnych wejherowscy strażnicy dokonali w ramach realizowanego od kilkunastu lat programu pn. „Pomagamy Bezdomnym”.\nKim są osoby, które tułają się po mieście? Z informacji strażników miejskich wynika, że najstarszy bezdomny ma 63 lata, a najmłodsza jest kobieta – 28 lat. Większość bezdomnych, bo aż dziewięciu pochodzi z Wejherowa, a siedmiu jest spoza miasta, w tym z Gdyni i Rumi. Powyższe osoby trafiły na ulicę głównie z powodu alkoholu bądź konfliktów rodzinnych.\nJak twierdzą bezdomni, ich głównym źródłem utrzymania jest sprzedaż surowców wtórnych, a także żebractwo, zasiłki bądź pomoc ze strony rodziny i znajomych. Wszystkim bezdomnym funkcjonariusze zaproponowali pobyt w schroniskach dla bezdomnych, ale nikt z propozycji strażników nie skorzystał. Bezdomni zostali również poinformowani o tym, że jeśli zdecydują się na pobyt w schronisku, w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej lub u dyżurnego Straży Miejskiej otrzymają skierowanie i bilet na dojazd do placówki w Gdyni bądź Gdańsku.\n(źródło: SM w Wejherowie)