Kredyt złotowy a kredyt walutowy – jaki wybrać? (Strona 1) - Banki - Forum Bankowe\nForum Bankowe » Banki » Kredyt złotowy a kredyt walutowy – jaki wybrać?\nKredyt złotowy a kredyt walutowy – jaki wybrać?\n1 2010-11-27 19:25:57\n: Kredyt złotowy a kredyt walutowy – jaki wybrać?\nOsoby rozważające zaciągnięcie kredytu, czy to na potrzeby osobiste, czy na biznesowe muszą odpowiedzieć sobie na pytanie – w jakiej walucie zaciągnąć ów kredyt? Na rynku bankowym do dyspozycji mamy kredyt PLN, EUR, CHL, a nawet USD. Warto się zatem nad tym chwilę zastanowić. Koszty obsługi kredytu, zaciąganego dla każdej z walut są oczywiście inne. Koszty te są uzależnione od stopy procentowej pożyczek międzybankowych dla danej waluty, marży banku i różnic kursowych dla kredytów walutowych. Różnice kursowe pojawiają się, gdy w chwili spłaty odsetek lub rat kredytu nasza rodzima waluta ma inny kurs względem waluty kredytu niż w trakcie udzielania tegoż kredytu. Dla przykładu, jeżeli złotówka jest silniejsza w chwili spłaty niż w chwili zaciągania kredytu to musimy wymienić mniej złotówek, aby obsłużyć kredyt, czyli zyskujemy, w przeciwnym przypadku tracimy. Chyba, że mamy przychody w danej walucie, wówczas nie musimy nic wymieniać i kurs jest dla nas neutralny, nie mamy problemu cd. na moim blogu www.finanseodadoz.blogspot.com "WSZYSTKO O KREDYTACH"\n2 2011-01-27 12:49:52\nOdp: Kredyt złotowy a kredyt walutowy – jaki wybrać?\nwielkie dzięki na link do bloga, bardzo duzo informacja tam sie znajduje\n3 2011-02-09 15:40:48\nw dzisiejszych czasach lepiej brać kredyt w złotówkach i nie kombinować z innymi walutami bo można się przejechać\n4 2011-02-11 15:41:31\nnajbardziej opłacalny chyba kredyt w polskich złotówkach jest\npompy ciepła - pompy ciepła\nStrona www drewno\n5 2011-02-14 14:19:09\nnie ma co ryzykować, tyle się słyszało że ludzie co wzieli kredyty w frankach szwajarskich zbyt dobrze na tym nie wyszli\nmeble ze stali nierdzewnej - meble ze stali nierdzewnej mieszkanie poznań - mieszkanie poznań\nStrona www merco\n6 2011-05-02 22:28:22\njesli chodzi o kredyty w pln mamy dość znaczace ryzyko stóp procentowych, a banki maja ryzyko umocnienia waluty jesli chodzi o kredyty w walutach typu euro czy chf\n7 2011-05-03 16:19:02\nDwuwalutowy Kredyt Mieszkaniowy to może być całkiem ciekawe rozwiązanie na spłate kredytu mieszkaniowego\n8 2011-09-28 12:58:23\nDzdzisj praktycznie banki się wycofują z kredytów walutowych. Kredytów w CHF praktycznie już banki nie udzielają\n9 2011-09-28 15:15:39\nWahania na rynku walutowym skłaniają bankowców do promowania przede wszystkim kredytów w złotych. Jeśli ktoś zdecyduje się na taki kredyt może dziś liczyć na wiele promocji i marże nawet poniżej 1%. Przedstawiamy najnowsze oferty promocyjne dotyczących tego rodzaju kredytów:\nhttp://kredytyonline.hpu.pl/readarticle … icle_id=60\n10 2011-10-03 19:37:31\nBanki praktycznie wycofały się z najpopularniejszego franka. Warunki jakie musi spełnić kredytobiorca jest bardzo wygórowane dla przeciętnego Polaka.Pozostaje złoty.\n11 2011-10-24 09:51:59\nObecnie franki pratycznie jedynie w Nordei i DB ale dla zamożnych.\nhttp://banki.bblog.pl/wpis,kolejne;bank … 57766.html\nTak więc franki już zupełnie odpadły, można jeszce jedynie rozważać kredyt w euro.\nChociaz niedlugo pewnie i z euro banki sie wycofaja.\n12 2011-10-25 18:28:32\nja bym zawsze preferował kredyt w polskiej walucie.\n13 2012-03-02 11:03:12\nTez ostatnio mialem dylemat, ktory kredyt jest lepszy i znalalem fajny temat na forum, gdzie są wszystkie za i przeciw. Polecam http://www.forum.pieniadz.pl/kredyt,wal … 18408.html\n14 2012-03-07 11:37:37\nTylko w rodzimej walucie - teraz euro to zmienna waluta, franki wyszły z mody.\n15 2012-03-07 17:05:25\n16 2012-03-09 11:29:11\n17 2012-03-10 10:07:28\nKredyt w złotówkach, czy walutowy?\nRoczna różnica w wysokości rat może wynieść nawet 7000 zł, w skali 30 lat tworzy to już drastyczną różnicę za którą moglibyśmy kupić kolejne mieszkanie dobrze wybierając bank.\n1. Jeśli obawiamy się ryzyka kursowego i ruchów na rynku walut – zwłaszcza w tych niepewnych czasach, to pożyczajmy w tej walucie, w której zarabiamy. Jeśli pracujemy w Polsce i zarabiamy w złotówkach, to pożyczajmy w walucie PLN, jeśli za granicą i nasza wypłata jest w EUR, to w euro. Prosta zasada.\n3. Ostrożnie korzystajmy z przewalutowania – bo nawet jeśli może w efekcie zmniejszyć ratę kredytu, to warto sprawdzić dwa razy, nie tylko kurs spłaty i marżę w walucie na którą chcemy zmienić, ale też dodatkowe opłaty, transakcja ta bowiem często się nie opłaca.\nPamiętajmy, że poza wyborem waluty mamy też inne możliwości wpływania na wysokość raty i koszt całego kredytu, tutaj przede wszystkim trzeba pamiętać o:\n1. Negocjacja marży – bo w bankach też pracują ludzie, którzy często są otwarci na propozycję klienta. Dlatego też jeśli zdecydujemy się na inne proponowane nam produkty, lub też mamy wysoki wkład własny, nie zapomnijmy zapytać – czy można obniżyć najważniejszy koszt kredytu, czyli marżę.\n2. Zmiana rat malejących na raty równe – też pozwala nam ustalić wysokość raty na stałym poziomie, zaplanować miesięczne wydatki i zawsze mieć ratę podobnej wysokości, co daje sporo - komfort psychiczny.\nhttp://kredytyonline.hpu.pl/readarticle … icle_id=12\n18 2012-07-09 11:52:24\nTeraz praktycznie tylko kredyty mieszkaniowe w złotych są w bankach dostępne, walut już praktycznie nie ma w bankach\n19 2019-10-31 19:14:56\nOwszem, walutowych jest coraz mniej po aferze frankowiczów ( https://fretuslegis.pl/kredyty-we-frank … i-problem/ ) Nie ma co ryzykować, lepiej wziąć kredyt w PLN i spać spokojnie.


Elastyczny stabilizator stawu kolanowego SP-260K.\nPosiada możliwość regulacji siły kompresji.\nStabilizator stawu skokowego typu...\nStabilizator łokcia "tenisisty"...\nElastyczny, zapinany stabilizator...\nNeoprenowy stabilizator nadgarstka...\nStabilizator stawu kolanowego SP-260k jest wykonany z innowacyjnego, elastycznego materiału w opatentowanej technologii Elastic. Posiada działanie profilaktycznie. Stanowi dodatkowe wzmocnienie i zapobiega powstawaniu dalszych urazów.\nStabilizator posiada możliwość regulacji siły kompresji dzięki konstrukcji „elastycznej taśmy”. System zapinania oraz użyte materiały są gwarancją pełnego komfortu użytkowania.


Metalkas złożył prospekt emisyjny w KNF, rozważa debiut na GPW - BiznesRadar.pl\nMetalkas, rodzinna spółka z ponad 60-letnią tradycją na rynku, złożył prospekt emisyjny w Komisji Nadzoru Finansowego w związku z rozważaną ofertą publiczną akcji i debiutem na GPW. Metalkas to lider w produkcji regałów metalowych w Europie i największy producent drabin w Polsce. Firma jest także jednym z największych krajowych producentów mebli metalowych i sejfów.\n– Jesteśmy intensywnie rozwijającą się rodzinną spółką. Ponad 60-letnia działalność pozwoliła nam osiągnąć ugruntowaną pozycję na polskim i międzynarodowym rynku DIY, czyli produktów niezbędnych do budowy, remontu, wykończenia i wyposażenia wnętrz. Nasze regały, drabiny, meble metalowe i sejfy sprzedajemy zarówno stacjonarnie – hurtowo oraz poprzez salony firmowe - jak i online za pośrednictwem własnych sklepów internetowych. Naszymi klientami są osoby indywidualne oraz globalne sieci marketów budowlanych, dyskontów i supermarketów w 32 krajach świata. W ostatnich latach mocno rozbudowaliśmy park maszynowy i wyposażyliśmy nasze zakłady w najnowocześniejsze urządzenia dostępne na rynku, rozwijamy e-commerce oraz poszerzamy ofertę o nasze kluczowe produkty, czyli drabiny i regały. W efekcie przez ostatnią dekadę osiągnęliśmy niemal pięciokrotny wzrost przychodów. – mówi Jacek Grzenia, Prezes Zarządu Metalkas.\n– Obecnie mamy moce produkcyjne pozwalające na wytwarzanie około 4 mln sztuk regałów i 1,8 mln drabin rocznie, a chcemy w perspektywie 5 lat podwoić ten wynik, w związku z dużym popytem na nasze produkty. Aby zrealizować ten cel planujemy dalszą rozbudowę mocy produkcyjnych, wejście na kolejne rynki zagraniczne oraz rozwój kanałów sprzedaży online. Plan przeprowadzenia oferty publicznej akcji i debiutu na warszawskiej giełdzie, jest naturalnym krokiem w dalszym, globalnym rozwoju naszej firmy – powiedział Adam Grzenia, Wiceprezes Zarządu Metalkas.


Sendhil Ramamurthy – Wikipedia, wolna encyklopedia\nSendhil Ramamurthy w 2006 roku\nImię i nazwisko Sendhil Amithab Ramamurthy\n3.1 Film kinowe\nSyn anestezjologa i lekarki neonatolog, jest pół Azjatą i pół Indusem. Jego rodzice pochodzą z Bangalore (południe Indii). Ma młodszą siostrę psychiatrę Sujathę. W 1991 roku ukończył Keystone School w San Antonio, w stanie Teksas. W młodzieńczych latach zastanawiał się nad studiami medycznymi, lecz ostatecznie w 1996 roku ukończył wydział historii na bostońskim Tufts University. Następnie trzy lata spędził w Londynie, gdzie uczył się aktorstwa w prestiżowej Webber Douglas Academy of Dramatic Art. Tu poznał swoją przyszłą żonę – polską aktorkę Olgę Sosnovską, którą poślubił w 1999. Mają córkę Halinę (ur. 2005) i syna Aleka.\nPo raz pierwszy wystąpił na małym ekranie w roli Adama w biblijnym telefilmie NBC/Hallmark U Zarania (In the Beginning, 2000). Rok później zadebiutował w kinowym filmie sensacyjnym Śmierć, oszustwo i przeznaczenie na pokładzie Orient Expressu (Death, Deceit & Destiny Aboard the Orient Express, 2001) u boku Richarda Grieco. Pojawił się potem gościnnie w serialach: BBC Na sygnale (Casualty, 2000), operze mydlanej CBS Guiding Light (2002-2003), ABC Chirurdzy (Grey’s Anatomy, 2005) i CBS Wzór (Numb3rs, 2005). W kinowej komedii romantycznej Ślepe spotkanie (Blind Dating, 2006) zagrał u boku Jane Seymour. Popularność przyniosła mu kreacja Mohindera Suresha w serialu fantasy/sci-fi NBC Herosi (Heroes, 2006-2007).\nW 2005 roku stanął do walki o rolę George'a O'Malleya w serialu Chirurdzy. Przegrał jednak z T.R. Knightem, a na pocieszenie otrzymał epizod w odcinku pilotowym.\nFilm kinowe[edytuj | edytuj kod]\n2006: Ślepe spotkanie (Blind Dating) jako Arvind\n2006: Wdzięczności dla powagi (Thanks to Gravity) jako Saajan\n2001: Śmierć, i przeznaczenie na pokładzie Orient Expressu (Death, Deceit & Destiny Aboard the Orient Express) jako Nikki\n2004: Mój seksualny błąd (My Sexiest Mistake) jako Ronald\n2000: U Zarania (In the Beginning) jako Adam\n2012 - : Piękna i Bestia (Beauty and the Beast) jako Gabe\n2010-2012: Kamuflaż (Covert Affairs) jako Jai Wilcox\n2006-2007: Herosi (Heroes) jako Mohinder Suresh\n2006: Świadectwo (The Evidence) jako Dr Dhruv Sharan\n2005: Wzór (Numb3rs) jako Specjalista DOE\n2005: Chirurdzy (Grey’s Anatomy) jako Stażysta #2\n2002-2003: Guiding Light jako Lloyd\n2002: Śmiertelna misja (Ultimate Force) jako kapral Alex Leonard\n2001: Na sygnale (Casualty) jako Ron Montague\n2001: Mała India (Little India) jako Naveen\nSendhil Ramamurthy w bazie Internet Movie Database (ang.)\nSendhil Ramamurthy w bazie Filmweb\nSendhil Ramamurthy w bazie Notable Names Database (ang.)\nISNI: 0000 0001 1464 2563


Cena dachówki ceramicznej z roku na rok staje się coraz bardziej przystępna. Dachówka ceramiczna jest jednym z najbardziej popularnych i najdłużej znanych na rynku pokryć dachowych. Pokrycie z dachówek ceramicznych wcale nie wymaga, jak często się uważa, specjalnej, bardziej wytrzymałej konstrukcji dachu porównując do lżejszych pokryć dachowych. Jeśli jednak planujemy zmianę pokrycia dachowego należy to omówić z projektantem aby nie uszkodzić dachu lub, co gorsze, całej konstrukcji domu.\nCena dachówki ceramicznej zależy od jej rodzaju. Dachówki ceramiczne różnią się na przykład sposobem mocowania. Popularne są tak zwane karpiówki, czyli płaskie, najczęściej półokrągłe dachówki. Dostępne są również inne kształty, przykładowo sześciokątne, proste, łukowe czy segmentowe. Taki typ dachówek jest mocowany na łatach za pomocą zaczepów znajdujących się na dolnej powierzchni. Można też spotkać dachówki z otworami, które są przybijane do łat.\nCena dachówki ceramicznej jest inna dla dachówek zakładkowych. Taki typ dachówek ma zaczepy od spodu, którymi zahacza się o łaty. Poza tym na bokach i na przedzie mają specjalne zamki, które nachodzą na siebie podczas układania dachu. Dostępne są także tradycyjne dachówki bez zamków, na przykład esówki.\ncieszył oczy przez długie lata. Postanowiliśmy przyjrzeć się dokładnie ofercie rynkowej. Podane ceny są cenami brutto. PRZEGLĄD POKRYĆ DACHOWYCH>> ZOBACZ TAKŻE: DACH - JAKIE POKRYCIE BĘDZIE NAJLEPSZE?>> false false


Infosport.pl To była kapitalna Polska Noc w NBA! – InfoSPORT.pl\nMarcin Gortat po raz kolejny (niestety: ostatni?) zorganizował „Polską Noc”, a więc cały pakiet wydarzeń, popularyzujących zza oceanem naszą kulturę. Wyszło wspaniale, a i sam koszykarz przyczynił się do zwycięstwa swoich Clippersów w starciu z Orlando Magic, czyli ekipie, w której zaczynał swoją przygodę z NBA.\n— LA Clippers (@LAClippers) January 6, 2019\nPolscy kibice są najlepsi!\nNiezawodni patrioci, zawsze entuzjastycznie zagrzewajacy do walki!?Polska!!!??????#PolishHeritageDay #PolishHeritageNight@MGortat pic.twitter.com/wOPsWodCIj\n— Fundacja_PFN ?? (@Fundacja_PFN) January 6, 2019\nŚwietne słowa @MGortat w wywiadzie po zakończeniu spotkania – było o 100 latach niepodległości, były podziękowania dla kibiców, i było o motywacji (grajcie cały mój kraj nas ogląda) ??? raz jeszcze na dodatek świetny mecz w wykonaniu MG #PolishHeritageDay #PolskaNoc pic.twitter.com/u1ChxgfJYU\n— jakub malke (@JakubMalke) January 6, 2019\nNasz jedynak w najlepszej koszykarskiej lidze świata – pod względem sportowym – spisał się bardzo dobrze. Rzucił osiem punktów, zebrał 10 piłek i zaliczył sześć asyst, a jego team wygrał 106 do 96. Można powiedzieć, że Gortat w specjalny sposób przygotowywał się do tego wyjątkowego wydarzenia, bowiem dwa dni przed jego rozpoczęciem zanotował najlepszy w tym sezonie występ. Przeciwko Słońcom z Phoenix (gdzie swego czasu także występował) zapisał przy swoim nazwisku 18 punktów i 13 zbiórek, dzięki czemu Los Angeles Clippers wygrali 121 do 111. Rewelacyjna sprawa.\nA czym jest „Polska Noc” już po raz ósmy goszcząca na parkietach NBA? To, jak już wspomniano, cały zestaw wydarzeń, promujących nasz kraj nie tylko wśród kibiców, ale i samych zawodników. Koszykarz przed tym „eventem” powiedział, że: „Będzie to już ósma edycja corocznego wydarzenia, które organizuję ze swoją fundacją MG 13 Mierz Wysoko. Jestem pewien, że w tym roku spotkanie będzie wyjątkowe, chociażby ze względu na wspaniałych gości, których udało mi się zaprosić do Los Angeles. Wielu z nich grało w Meczu Gortat Team vs. Wojsko Polskie czy spędzało czas z dzieciakami z całej Polski podczas „WF-u na Zimowym Narodowym”. Cieszę się na to spotkanie i zapewniam, że niejednokrotnie zaskoczę tego dnia zgromadzoną Polonię i amerykańskich gości” (probasket.pl).\nKogo Gortat ściągnął do Los Angeles? Wśród gości byli m.in. Edyta Górniak, Ewelina Lisowska, Konrad Bukowiecki, czy Andrzej Fonfara. Łącznie na trybunach Staples Center zasiadło ponad tysiąc fanów koszykówki w Biało-Czerwonych barwach. Kibice mogli podziwiać nie tylko Gortata, ale i świetnie cheerleaderki z Gdyni:\n— Marek Wałkuski (@Marekwalkuski) January 6, 2019\nWydarzenie zostało dopięte na ostatni guzik. Ogromna w tym zasługa samego koszykarza, o czym przekonywał jeden z dyrektorów Clippers Gillian Zucker, który zaznaczył: „Nasi zawodnicy pochodzą z różnych zakątków świata i wspieramy takie wydarzenia jak te, ale nie widziałem jeszcze u nikogo takiego zaangażowania przy organizacji i planowaniu ich, jak u Marcina” (pomorska.pl).\nSłowa Zuckera zostały potwierdzone podczas wczorajszego wieczoru. Gortat, co trzeba przyznać, robi(ł) świetną robotę, jeśli chodzi o promowanie Polski w USA. To przykład godny naśladowania, zdecydowanie. Szkoda tylko, że wraz, ze zmierzchem kariery łodzianina w NBA, najpewniej „Polska Noc” zostanie tylko wspomnieniem. Chyba, że… w przyszłości któryś z naszych koszykarzy wejdzie w niemałe buty Gortata. Ale na to, jak się wydaje, potrzeba będzie wielu wielu lat. Panie Marcinie, w imieniu rodaków: wielkie dzięki!


Stylowy 3 pokojowe mieszkanie w pobliżu Plaza España | Barcelona-Home\nAdres: Carrer de Premià - Sants Montjuïc\nStylowa słoneczne mieszkanie trzy pokojowe mieszkanie w Sants, w pobliżu Plaza España, który został zaprojektowany dla maksymalny komfort i elegancję z pięknym jasnym wystroju wnętrz i elegancko. Pokój dzienny jest przestronny i wspaniały, a obejmujące kilka obszarów - Otwarta pełni wyposażoną kuchnię z jadalnią w stylu Nordic stole i wylegiwanie się obszar ze śliskiego czarny sofa i fotel. Ponadto, pokój dzienny i reszta pokoje wyposażone są w klimatyzację i centralne ogrzewanie, oraz z salonu będziesz miał dostęp do balkonu, wraz z stolik dla dwóch osób. To jest dobre dla grupy przyjaciół lub rodziny, ponieważ zawiera trzy sypialnie; sypialnia z przestrzeni roboczej, podwójne i pojedyncze pomieszczenia, każde wyposażone ogromne okna, które pozwalają na łagodny słońca i naturalnego światła błogosławić miejsce z jego obecności. Wreszcie jest łazienka, która ma świeży czysty wygląd, prysznic i śnieżnobiałą płytki.\nPomimo swojej historii przemysłowej, Sants okazała się wielkim dzielnicy mieszkaniowej, które zachowało swój kataloński atmosferę i wizerunek do dnia dzisiejszego. Istnieje wiele miejsc, gdzie można coś przekąsić lub drinka, z dużą ilością sklepów w ciągu dnia i wielką klubów nocnych. Lokalizacja jest fantastyczna, ponieważ oferuje bliskość większości uczelni w Barcelona, Camp Nou, Plaza España i centrum miasta. Nie trzeba dodawać, że to bardzo dobrze połączone z transportu, zwłaszcza gdy masz Plaza de Sants (L1 i L5) i Hostafrancs (L1) Stacje metra i oczywiście słynne kolejowego Sants kolejowej, w odległości krótkiego spaceru od nowego domu.\nOpis ogólny Klimatyzacja, Balkon, 24-godzinny telefon alarmowy, Centralne ogrzewanie, Zwierzęta domowe dozwolone\nW obiekcie znajduje się sala z pralki i suszarki nie pokazanego na zdjęciach.\nme gusto mucho el piso barcelona Przetłumacz komentarz\nCarrer de Premià (Sants Montjuïc), Barcelona


moniss77 - Brzuszek.Net\nstyczniowe maleństwa 2010\nmoniss77 odpowiedział(a) Jolusia na temat - O wszystkim - dyskusja ogólna\nPozdrawiam wszytskie mamusie 🙂 celka sliczna sorunia, foty super 🙂 dusia, jagodka rowneiz bomba zdjecia pinacolada Lenka szok, ale powiem wam ze moja w zyciu nei dalaby sobie tak umyc zebow, ja Jej ledow uszy myje heheh, na nie chce zeby Jej cos robic i koniec 🙂 jak myjemy glowe to polozyc Ja zeby splukac jest ciezko bo chce siedziec i koniec 🙂 pinacolada otrzymalam paczuszke. dzieeekuje 😘\njustyna_malutka napisał(a): Moniss masc majerankowa pozwala dziecku lepej oddychać jak ma katarek 🙂 Smaruje sie nią pod noskiem dzieciatka. Niestety mój Piotrus zaraz ją wciera w poduszke 🙂 aa ok. dzieki Justys 🙂\napropo co pisalysciew cos o masci majerankowej, Ta masc stosujecie na katar? Bo nie wiem czy posta zgubilam czy nie zalapalam 🙂\nhello dzieki aniolku, odstawiamy piers i idzie niezle 🙂 w sunie najbardziej zalezalo mi na niewtawaniu w nocy i to zaczyna dzialac 🙂) Milego dnia dziewczynki 🙂\nKinga, Dusia nareszcie sie pojawilyscie 🙂 I znowu stronek doszlo do czytania 😉) Super. Milego dzionka 🙂\nbasia GRATULACJE zabka 🙂 syla bidulki jestescie, wiem cos o tym, jak nam sie przebijaly tez nie bylo latwo, teraz gtroche sie uspokoilo ale to bywa ciezki okres. pozdrawiam szytskie mamuski 🙂\nczesc laseczki 🙂 U nas dzis kolejnka nocka bez podnoszenia, dryga ale jakby pierwssza poprzednieuj nocy Jula sie w sumie obudzila tylko raz o wpol do 123 a pozniej juz rano 🤪 szok normalnie to bylo 🙂 a dzis wnocy bydzila sie kila ladnych razy, mysle ze gdzie okolo 4 razy conajmniej i nie podnosilismy w ogole z ,lozeczka! Balam sie ze bedzie placz ale nie bylo tak zle jak myslalam, poplakiwala ale cochutko i malo bo chyba spac Jej sie chailo i wiercila sie i jak Ja na dol lozeczka a Ona w gore wedrowala , takze kombinowalam zeby zasnela sobie w Jej ulubionej pozycji jednoczesniej za duzo nie dotykajac i nie ingerujac no i udawalo sie za kazdym razem 🤪 nieywspana jestem ale jakos mi na sercu lekko bo nie plakala i nie bylo tak zle jak myslalam ze bedzie bo zasypianie to koszmar, nie chce sama w lozeczku zasnac, wczoraj byl placz i pod noszenie i kladzenie ale zasnela na wpol spiaca byla jak ostatni raz wkladalam Ja dlo lozeczka i zasnela. Jej mam nadzieje ze juz niedlugo to potrwa i ze sie uda w ogole 🙂 Rowniez zycze mamusiom milego dnia 🙂 aniolku ale masz fajnie z tym wyjazdem a malej jak dobrze to zrobi 🙂 SUPER 🙂 Justynka biezr malego i w tany 🙂 ale powiem Wam ze chyba jeszcze nigdy tak malo nie bylo tu pisane 🙂\nJagidka ALE MASZ Fajnie , spa masaaazyk. Super. nalezy Ci sie 🙂 Justynka ja tez zabralabym ze soba. Nie zostawilabym z nikim innym. A tak jak aniolek napisala uroki posiadania maluszkow, jak trzeba bedzie to trzeba wracac i trudno. A Twoj masz to przewcioez tatus Piotrusia i na pewno zrobi to dla dobra synka, pewnie dla Niego to oczywiste tak jak byloby dla Ciebie, pewnie niepotrzebnie sie zamartwiasz o to. Zabierajcie ze soba i wracajacie jak juz bedzie zmeczony i tyle 🙂\ndzieki dziewczynki 😘 no wlasnie probuje tak robic piol na pol szczerze powiedziawszy. Troche z ksiazki troche jak mi serce podpowiada. Wlasnie wczoraj i dzis tak to mniej wiecej wygladalao ze staralam sie nie wyjmowac ale jak juz zaczynala mocniej pakac to wyciagalam i tulilam, lulalam i znowu do lozecZKa i znowu lulanie i troche piiersi i poszla spac. Dzis treoszke tez ja zmecze bardziej, Teraz spi juz ze 3 godziny i postaram sie juz dzis Jej nie klasc po 17.00 bo wczoraj np zasnela gdziespo 15 do okolo 17,00. Moze to cos tez pozmoze. Justynka tak tez bede robic troche jak piszesz, stopniowo. Jagodka wlasnie obejzalam filmik ze sklepu ajk zakupy Kswaciu robi 🙂 Boski Jak kociak to tego lancuszka i sie cieszy az caly chodzi. Super po prostu 🙂 Jagodka a jak wkladasz Kswacia to na pisaco czy wpol czy calkiem rozbudzonego?\nkarolcia super fotka, ladna fryzurka 🙂 Jagodka Ksawery jest obledny jak zawsze zreszta 🙂 Jak On stoi skubankiutki juz. jejku niemozliwy jest 🙂 Juz taki duzy 🙂 aniolku a jak odciagasz katarek Malgoni? Ja mam to cos nie oamietam jak sie nazywa do nosa malej a sobie do buzi i wycoagam ale ostatnio jak zlapala katarek postanowilam wyprobowac to i nie wiem czy mi sie wydaje czy to nie sciaga z glebi tam kattaru tylko z brzegu to co w dziurkach. Nie wiem czy cos zle robie moze?> Mamusie ja nie wiem co mam robic, ile dziecko moze plakac? Jak Ja staralam sie dzis w dzien polozyc bez usypiacza to nie bylo mowy, cala mokra placz w niboglosy, smoczka nie chciala w ogole, na rece uspokajala sie i znowu do lozeczkaaa i odrazu placz i znmowu i znowu az dalam jej deczko piersi i zasnela i jakwlozylam to jeszcze lekko otworzyla oczka i juz spala. W sumie najbardziej chodzi mi o zasypianie samej, Piers tez chce odstawic ale po malu nie musi byc na raz wszytsko ale nie wiem co z tym zasypianem, Jak to zrobic, ptzrecyztalam wczpraj rozdzial o zasypianiu z jezyka niemowlat ale nie wiem jak dlugo mam tak czekac, czy czekacie/lyscie az dziecko padnie ze zmecznie a z placzu? Oczywiscie podnosze Ja co chwila i uspokajam ale jak wloze to znowu placz i to ogromny, wyciaga raczki, siada. jezu , serce sie kroi.Jest na maxa przywyczajona zasypiac przy piersi. Jak dlugo powinno sie czekac, do skutku? nawet jak dziecko placze powiedzmy 2 godz to dalej wkladac i wyjmowac i czekac az zasnie? A jak placze straaasznie, zanosi sie, to tez? A co w dzien, jakrobicie, tak samo? A i jeszcze jak wwyjmuje sie i wklada i znowu zaczyna plakac to podnosicie odrazu spowrotem czy chile czekacie jak placze ? pOMOZCIE MAMUSIE\nwitam panie ale tu pustki. Co sie dzieje z mamusiami? Zawsze tyle stron zapisanych a tu cisza nagle taka...hmm Milegf#o dnia mamuski 🙂\ndzieki kochane moje. Wlasnie byla pierwsza pobudka i placz i nie chciala beze mnie i wyciagala raczki, siedze i rycze. Podnosilam i przytulalam, przysypiala to odkladalam i znowu to samo az za ktoryms razem juz nie miala sily chyba i lekko kwilac przekrecila sie kilka razy i zasnela. dziewczyny a co z podnoszeniem jak sie obudzi? jak robicie, lyscie? czy podnosicie jak bardzo placze czy odrazu? jagodka fajnie ze bylo fajnie. I nie pal kobito po co Ci to?? "szkoda zdrowia inzynierze" 😉


portal randkowy puszyste\nPoznaj singielki z Rosji na RussianCupid.com™ portal randkowy puszyste\nPuszysci.frix.pl - portal randkowy dla puszystych, …\nPortal randkowy dla ludzi puszystych, mających problem ze znalezieniem partnera w życiu codziennym. U nas poczujesz się jak u siebie - zapraszamy\nFilmiki: puszyste - buziak.pl portal randkowy puszyste\nSmieszne Teksty Na Podryw - Portal Randkowy Poznań - Puszyste Kobiety - Emancypacja Kobiet - Dziewczyna Z Perłą - Jak Znalezc Dziewczyne - Najladniejsze Dziewczyny\nPortal randkowy dla samotnych puszystych - …\nDzięki naszemu portalowi Puszyste Randki masz niepowtarzalną okazję poznania wyjątkowej osoby w rozmiarze XXL. Zwariowane tempo życia skutecznie utrudnia nam poznawanie wielu osób w krótkim czasie, zwłaszcza o konkretnych predyspozycjach. Jeśli marzysz o krągłych kształtach swojego partnera lub partnerki, nasz portal będzie nieodzowną pomocą w znalezieniu Twojego ideału.\nszybkierandki.com - Najlepszy serwis randkowy dla … portal randkowy puszyste\nPierwszy Polski Portal Randkowy dla Puszystych: [05.08.2012] 14:45 Puszyste.eu: Pierwszy Polski Portal Randkowy dla Puszystych - http://puszyste.eu\nKruszynka - portal większych ludzi, portal dla … portal randkowy puszyste\n3. najlepszy serwis randkowy Prezentacja serwisu: HustlerHookups.com to serwis randkowy skierowany do osób szukających dyskretnych spotkań erotycznych z nowymi partnerami o podobnych preferencjach i fantazjach, ktorzy chcą przeżyć niezapomniane chwile, niezależnie od tego czy są singlami czy też w stałym związku.\nLubisz puszyste kobiety w rozmiarze XXL? Jeśli tak, już teraz przyłącz się do użytkowników portalu BBW Randki, którzy tak jak ty doceniają piękno dużych kobiet., BBW Randki\nPierwszy Polski Portal Randkowy dla Puszystych - … portal randkowy puszyste\njebac polsat i solorza flaga\ntvp online pierwsza randka


2017.01.08 Bielsko-Biała - Uczniowski Klub Sportowy "Judo" Mysłowice\nopublikowane: 8 sty 2017, 11:38 przez UKS Judo Mysłowice [ zaktualizowane 8 sty 2017, 14:18 przez Bartek D ]\nVI Międzynarodowy Turniej JUDO Dla Dzieci i Młodzieży\nSeria zawodów dla dzieci i młodzieży "Pokonujemy Granice" organizowana przez Podbeskidzkie Towarzystwo Sportowe „Janosik” Bielsko-Biała jest słynna już nie tylko w Polsce, ale i w sporej części Europy. Dzisiejsza edycja tej imprezy sportowej zgromadziła około 700 zawodników z roczników 2003-2011 z Polski, Ukrainy, Rosji, Niemiec, Łotwy, Czech i Słowacji. Nie mogło zabraknąć w Bielsku i naszych Judoków. Pojechało tam aż 17 dzieciaków z naszego klubu, a siedmioro z nich wróciło z medalami (przywieźliśmy 5 złotych i 2 brązowe).\nRusin Natalia- 1 miejsce\nBukowiec Eliza- 1 miejsce\nWitek Roksana- 1 miejsce\nCygan Filip- 1 miejsce\nWitek Wiktor- 1 miejsce\nFrosztęga Iga- 3 miejsce\nKozik Igor- 3 miejsce\nRydzikowska Halina- 5 miejsce\nHulin Kamil- 5 miejsce\nKimel Bartosz- 5 miejsce\nEliminacji nie przeszli:\n"Pokonujemy Granice" jest turniejem towarzyskim o wysokim poziomie sportowym. Z pewnością można zaliczyć go do ścisłej czołówki tego typu imprez w Polsce. Siedem miejsc medalowych wywalczonych na 8 matach w hali sportowej "Pod Dębowcem" to bardzo przyzwoity rezultat.\nWszystkie nasze dzieciaki dobrze się dzisiaj zaprezentowały. Na wyróżnienie oczywiście zasługują przede wszystkim medaliści, ale szczególne słowa uznania należą się Igorowi Kozikowi. Igor by zająć trzecie miejsce musiał stoczyć aż 6 ciężkich walk, z których tylko jedną przegrał.\nWśród dzieci startujących w zawodach organizator rozlosował atrakcyjne nagrody. Wszystkie losy były zwycięskie, więc żadne ze startujących dzieci nie wróciło do domu z "pustymi rękami".\nKliknij by zobaczyć fotografię w pełnej rozdzielczości\nDobiega końca pierwszy turniejowy i pracowity weekend naszego klubu.\nByliśmy na zawodach dwa razy w Bytomiu, raz w Bielsku- Białej i raz w Mysłowicach na Lidze Ju-Jitsu.\nByliśmy też na obozie szkoleniowym w Elblągu gdzie dwójka naszych Judoków szlifowała swoje umiejętności pod okiem Waldemara Legienia - dwukrotnego mistrza olimpijskiego w Judo\nWynik weekendu to 18 medali z czego 4 to medale Mistrzostw Śląska.\nZawodnikom i trenerom


Dzialka na sprzedaż - OPT-GS-1199 - 2200.00m² - Optima Nieruchomości i Finanse\n15,91 zł/m2 cena: 35 000 zł\nOKAZJA! Sprzedam działkę o pow. 22 ary w Łubnie,35 Km od Rzeszowa. Działka ma pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego do 440 m. kw. wraz z segmentem garażu. Istnieje możliwość wybudowania budynku o mniejszej powierzchni.\nSymbol oferty OPT-GS-1199\nKoszęcin, Strzebiń, Łazy\nOferujemy na sprzedaż działki budowlane : 700 m2 w kwocie 43 tys oraz 620m2 w kwocie 36 tys. Działki płaskie w kształcie kwadrata. Działki przylegają bezpośrednio do siebie. Lokalizacja to duża piękna wieś sołecka Strzebiń w gminie Koszęciń. Okolica bardzo spokojna ...\ndziałka na sprzedaż - Koszęcin, Strzebiń, Łazy\nOKAZJA! Sprzedam atrakcyjnie położoną działkę budowlaną o pow. 550 m. kw. z pozwoleniem na budowę domu jednorodzinnego. Działka jest płaska w kształcie prostokąta wraz z pasem. W sąsiedztwie działki znajdują się domy jednorodzinne, w związku z czym jest dostęp do infrastruktury ...


Pampeluna wydaje album w Metal Mind Production! "777" premiera 17 czerwca 2013 - 15 maja 2013\n« Rock nad Wieprzą. W Darłowie zagrają Komety i Materia\nDerzuki, czyli koszalińscy The Beatles zagrają w pubie Graal »\nTo informacja dosłownie sprzed kilku minut.Oto treść niuslettera, który został przesłany mediom.\n„Metal Mind Productions z radością informuje, że już w czerwcu ukaże się krążek, który podkręci temperaturę na nadchodzące lato! „777” to najnowszy album formacji PAMPELUNA, która powraca w swoim najlepszym wydaniu! Płyta swoją premierę będzie miała 17 czerwca, a ukaże się pod skrzydłami Metal Mind Productions!\nPampeluna istnieje od 07.07.07r., a magia liczb cały czas otacza zespół ezoteryczną aurą. W pierwszych latach działalności grupa brała udział w wielu przeglądach oraz festiwalach i często udawało jej się wygrywać! W 2009 roku formacja doszła do ścisłego finału eliminacji Woodstock, by rok później być już wśród laureatów i wystąpić na głównej scenie Festiwalu. W 2011 roku zespół doszedł także do ścisłego finału Antyfestu. Rok później ukazała się debiutancka płyta ” La Curva”. Pampeluna zagrała około 300 koncertów na terenie całego kraju. Obecnie trwają przygotowania do jesiennej trasy, promującej nowy krążek zespołu „777”.\nNowy materiał to wybuchowa mieszanka latynoskich dźwięków z m.in. metalem, rockiem, folkiem i hip – hopem, a wszystko charakteryzuje radość grania, spontaniczność i spora dawką poczucia humoru. Tradycyjnie trójka wokalistów generuje swój przekaz głównie w języku hiszpańskim, ale znajdą się tutaj także utwory w języku polskim oraz angielskim. Wśród gości specjalnych na płycie znaleźli się m.in. Titus oraz Jelonek.\nSam zespół tak zapowiada nowy album: „To przepełniona energią dawka muzyki. Zawarte są tam elementy kilku gatunków muzycznych, zaprawionych ostrymi i mięsistymi gitarami. Krążek ‚777’ zaspokoi oczekiwania zarówno fanów mocnych metalowych riffów jak i tych, którzy gustują w melodyjnych brzmieniach”. Grupę tworzą: Kolin, Julia, Emo, Spodziu.”\nWarto tu dodać, że Metal Mind Production to jedna z dwóch najważniejszych wytwórni w Polsce, która zajmuje się wydawaniem polskiej muzyki metalowej i rockowej. Wytwórnia ta wydaje/wydawała płyty m.in. Vader, Acid Drinkers, Alastor, 2TM2,3, Artrosis, Closterkeller, Dezerter, Homo Twist, Hunter, Illusion, Mech, Moonlight, None, Oddział Zamknięty, SBB. Metal Mind jest także polskim wydawcą płyt wielu znanych zespołów z zagranicy.\nTen wpis został dodany w środa, 15 maja, 2013 o godzinie 08:13\tw kategorii metal, Muzyka z Koszalina, Płyty, Płyty - Zapowiedzi. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu za pomocą kanału RSS 2.0. Komentarze i pingi są obecnie wyłączone.\n2 komentarze do “Pampeluna wydaje album w Metal Mind Production! „777” premiera 17 czerwca 2013”\n15 maja 2013 (środa), godz. 12:27\nNo i szafa gra, a komoda tańczy. Byle do czerwca. 🙂\n16 maja 2013 (czwartek), godz. 11:31


zgg.gosc.pl → Wiadomości z diecezji zielonogórsko-gorzowskiej → Odlotowe zimowisko\nOdlotowe zimowisko\tprzejdź do galerii\nZimowisko dla dzieci zorganizowało Stowarzyszenie "Łaz - Zielony Las"\tks. Marcin Siewruk /Foto Gość\nStowarzyszenie „Łaz - Zielony Las” zorganizowało dla dzieci z Łazu i okolicznych miejscowości zimowisko.\n– Nasze stowarzyszenie powstało równo rok temu i działamy na rzecz dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych w naszej miejscowości. Na ferie zimowe zorganizowaliśmy w świetlicy zimowisko dla dzieci. Zajęcia prowadzone były przez pięć dni, od 18 do 22 stycznia, po trzy godziny dziennie. W zimowisku uczestniczyło ok. 30 dzieci. Każdego dnia przygotowywaliśmy inne atrakcje, był strażak, pani policjantka, ratownicy medyczni, dzieci uczyły się również segregacji śmieci. Nie zabrakło zajęć plastycznych i przygotowania dzisiejszego występu z okazji Dnia Babci i Dziadka. W poniedziałek 25 stycznia, na zaproszenie burmistrza Żagania pojedziemy jeszcze zwiedzić żagański pałac, odwiedzimy teren obozu jenieckiego, pójdziemy na film do kina oraz nie zabraknie zimowego ogniska – mówi Agnieszka Handzlik, zastępca prezesa Stowarzyszenia „Łaz - Zielony Las”.\nNa placu przed świetlicą wiejską w Łazie dzieci z ciekawością przyglądały się pokazowi sztuki pilotażu dronu, który z powietrza filmował i fotografował rozbawione towarzystwo. Na sali przygotowane były kolejne gry. Zabawę z kolorową chustą prowadziła siostra Krystyna Lichwiarz, salezjanka. – Znalazłam się tutaj, ponieważ przyjechałam w czasie ferii na urlop do mamy, do Mirostowic Dolnych. Moja bratowa, prowadząca zimowisko, zaprosiła mnie do pomocy, a praca z dziećmi to wielka radość, dlatego od razu się zgodziłam – powiedziała uśmiechnięta siostra Krystyna. Dzieci miały również okazję poznać kulturę, stroje i tradycje łużyckie. Potem jeszcze próba generalna przed występem z okazji Dnia Babci i Dziadka, do którego dzieci pilnie przygotowywały się przez ostatnie dwa dni. Występ wypadł znakomicie, został uwieńczony gromkimi brawami, a na zakończenie wnuki swoim ukochanym babciom i dziadkom wręczyły kwiaty.\nZimowisko zorganizowali członkowie Stowarzyszenia „Łaz - Zielony Las”, którzy nie szczędząc pracy i zaangażowania, zatroszczyli się o atrakcje dla najmłodszych. Dzieci z uśmiechem opowiadały: – Najbardziej mi się podobało, kiedy pani policjantka przepytywała nas z różnych rzeczy. A dzisiaj naszym występem chcieliśmy podziękować naszym babciom i dziadkom. Bardzo lubię odwiedzać swoją babcię w górach, zawsze opowiada mi historie, jak sama była mała – powiedziała Marlena.\n– W czasie zimowiska były ciekawe zajęcia i bardzo miłe panie, to było najważniejsze! Najbardziej zainteresował mnie pokaz ratowników medycznych. Nauczyłem się, że kiedy widzimy wypadek, to trzeba zabezpieczyć teren i wołać o pomoc – mówił Wojtek.\n– Najbardziej mi się podobało, jak pani policjantka i pan strażak opowiadali o bezpieczeństwie na feriach. Jeszcze nie wiem, czy chciałabym zostać policjantką. A z okazji święta babci i dziadka życzę im, żeby byli zdrowi i byli zawsze ze mną! Moja babcia zawsze mnie pociesza, szczególnie jak gramy w „chińczyka” i przegram. A najbardziej lubię, jak moja babcia upiecze dla mnie placki ziemniaczane, są pyszne z cukrem i ze śmietaną – opowiadała Maja.\nZimowisko w Łazie\nNa zakończenie pięciodniowego zimowiska w Łazie dzieci przygotowały występ z okazji Dnia Babci i Dziadka. Zdjęcia: ks. Marcin Siewruk /Foto Gość\ndodane 22.01.2016 21:03


Oferta - 13555996\nInteresuje mnie zakup w tej okolicy. Oferta https://www.szybko.pl/13555996 jest bardzo interesująca, dlatego bardzo proszę o kontakt.\nPrzestronny dom wolnostojący w nowoczesej parterowej bryle o powierzchni użytkowej 139 m2 położony w prestiżowej miejscowości Czarne Błota pod Toruniem w kierunku na Bydgoszcz - bezkolizyjny dojazd, zaledwie 12 km od Torunia. Największą jego zaletą jest maksymalne wykorzystanie dostępnej powierzchni oraz położenie na działce otoczonej rozległą polaną leśną. Dla osób ceniących piękne krajobrazy, bliskość natury, przyrody oraz ciszę i spokój. Dom ten będzie dla rodziny doskonałym azylem. Jest położony z dala od zgiełku miasta a jednocześnie z dogodnym dojazdem do centrum- dojazd od centrum zajmuje 15 minut.\nDom wybudowany wg indywidualnego projektu. Atrybutami tego domu są piękne wykończenia, duże nowoczesne okna, przestronne rozmieszczenie pomieszczeń, wysokiej jakości elewacja i pokrycie dachowe oraz unikatowa działka (770 mkw, w pełni uzbrojona). Dom składa się z 3 sypialni, kuchni połączonej z przestronnym salonem i jadalnią, 1 rodzinnej łazienki + wc, oraz garażu przeznaczonego dla samochodu oraz rowerów. Z salonu oraz sypialni bezpośrednie wyjście na ogród przez rozległy taras. Dom posiada ogrzewanie podłogowe zasilane pompą ciepła. Teren jest całkowicie uzbrojony w instalację energetyczną, wodę i kanalizację gminną.\nNa powierzchni 139 m2 zaproponowano rozwiązania architektoniczne, które zapewnią komfort i wygodę.\n- salon z klimatycznym kominkiem oraz wyjściem na taras: 31,90 m2,\n- pokoje: 14,26 m2/ 13,39 m2/ 10,11 m2\n- kuchnia typu otwartego: 10,83 m2,\n- łazienki z wanną i prysznicem: 7,71 m2\n- WC - 1,92 m2,\n- hall: 13,66 m2,\n- kotłownia z pralnią - 3,07 m2,\n- garaż na samochód i rowery/motocykl : 31,01 m2.\nNumer oferty w agencji: 542/4957/ODS\nNumer ogłoszenia w szybko.pl: 13555996\nOszczędź nawet 1 247 zł każdego miesiąca


ACH TEN RONALDO! - cksir-skala.pl\nZAPRASZAMY DO NASZEJ BIBLIOTEKI PO BIOGRAFIĘ SŁYNNEGO PIŁKARZA!\nRONALDO-CHŁOPIEC, KTÓRY WIEDZIAŁ CZEGO CHCE\nMiał wielkie marzenia, talent i był bardzo zdeterminowany. I wiedział czego chce mimo, że życie go nie rozpieszczało. Mieszkał w ciasnym mieszkaniu z przeciekającym dachem. Tak zaczyna się barwna historia życia jednego z najsłynniejszych piłkarzy wszechczasów. Życie w internacie z dala od rodziców. Wreszcie choroba serca… Jego młodość nie była łatwa, a i później różnie bywało. Jednak upór i determinacja pokonały wszystkie przeszkody. Poznajcie historię chłopaka z portugalskiej wyspy który na boisku nie ma sobie równych.\nAutorka książki Yvette Żółtowska-Darska – jest autorką bestsellerowych biografii sportowców dla młodzieży. Jej książki przetłumaczono na 9 języków, a w samej Polsce sprzedało się ich prawie 400 tysięcy egzemplarzy. Biografia Messi. Mały chłopiec, który stał się wielkim piłkarzem została Najlepszą Książką Dziecięcą Roku 2014 w konkursie “Przecinek i Kropka” Empiku i była nominowana do nagrody Polskiej Sekcji IBBY. Wieloletnia szefowa TVN Style, dziś pisarka i mama 16-letniego syna.\nTo on zainspirował ją do pisania biografii piłkarzy według niepowtarzalnej, autorskiej koncepcji, którą wymyśliła…


Badania kliniczne Choroba Afektywna Dwubiegunowa\nChoroba afektywna dwubiegunowa, jest zaburzeniem nastroju, w którym osoby chore doświadczają okresu podwyższonego nastroju – jest to tzw. epizod maniakalny – i okresu obniżonego nastroju – wówczas jest to epizod depresyjny. Objawy choroby występują często w okresie dojrzewania, w większość przypadków pacjent miał pierwsze epizody przed ukończeniem 21 roku życia. Przebieg choroby ma charakter nawracający. W trakcie diagnozy należy zwrócić uwagę na objawy takie jak; nadmierna radość, rozpierająca energia, ciągła gonitwa myśli. Takie objawy mogą występować przy epizodzie maniakalnym. W drugim okresie choroby zauważalne są u pacjenta, bardzo niski nastrój, brak zainteresowania i odczuwania przyjemności z większości wykonywanych czynności, smutek, pustka.\nTytuł badania: Wieloośrodkowe badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, z randomizacją, oceniające skuteczność, bezpieczeństwo i tolerancję kariprazyny w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej typu I. Pacjenci z obecnym epizodem maniakalnym lub depresyjnym, bez funkcji mieszanych\nObszar terapeutyczny: Zaburzenie dwubiegunowe typu I.\nData rozpoczęcia: 15 czerwca 2018 r\nData zakończenia: 17 lipca 2021 r


Markizy - na co zwrócić uwagę? - Okna i drzwi drewniane Salon Stolbud\nMarkizy – na co zwrócić uwagę?\nMarkizy - na co zwrócić uwagę?\nKiedy minie pierwsza euforia letnimi upałami, a nasza skóra jest już wystarczająco opalona, z utęsknieniem szukamy zacienionego miejsca, w którym osłonimy się przed słońcem. Na rynku dostępnych jest wiele propozycji osłon, które można wykorzystać tworząc dla siebie i rodziny zakątek do relaksu. Począwszy od najpopularniejszych parasoli po namioty, pergole i markizy. Warszawa i Legionowo to dwa miasta, w których znajdują się nasze salony – w naszej ofercie posiadamy również duży wybór konstrukcji osłonowych takich jak pergole, markizy ogrodowe czy tarasowe.\nJeśli poszukujesz modnego i uniwersalnego sposobu na zacienienie i ochronę przed słońcem w upalne dni – idealne wydają się być właśnie markizy. Warszawa, największe i bardzo zróżnicowane pod względem architektonicznym miasto Polski daje bardzo szerokie możliwości do zastosowania tego właśnie rozwiązania. Markizy balkonowe sprawdzą się na blokowiskach, nie tylko chroniąc przed silnym nasłonecznieniem okna, balkony, małe tarasy czy loggie ale także nadając niepowtarzalnego uroku niewielkim balkonom. Markizy tarasowe i markizy ogrodowe znajdą zastosowanie dla dużych powierzchni tarasowych, kawiarenek ulicznych i wielu innych.\nNA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ DECYDUJĄC SIĘ NA MARKIZY?\nBardzo ważne jest określenie gdzie dana markiza będzie się znajdować. To lokalizacja w dużej mierze zaważy na tym jaki typ i model wybierzemy. Czy będzie to markiza balkonowa, tarasowa, czy ogrodowa? Oprócz wymiaru, który wydaje się być sprawą oczywistą warto wziąć pod uwagę np. czy miejsce, w którym zdecydujemy się zmontować markizę jest osłonięte od wiatru, jeśli nie warto zainwestować w solidniejsze konstrukcje.\nGdy wybierzemy już lokalizację ważne jest również określenie do jakiego podłoża dana markiza ogrodowa czy markiza balkonowa będzie montowana. Najczęściej stosowane są trzy sposoby montażu: do ściany, do spodu balkonu znajdującego się np. nad tarasem lub do krokiew zadaszenia. Na tym etapie należy wybrać odpowiednie uchwyty, mocowania. Najlepiej zlecić montaż specjalistom by nie utracić gwarancji na mechanizm i nie doprowadzić np. do zerwania markizy.\nNa ryku są dostępne markizy, które różnią się od siebie mechanizmem zwijania. Najpopularniejsze z nich to markizy chowane całkowicie w pełnej kasecie, markizy chowane częściowo do półkasety, która jest zabudowana jedynie od góry a także takie, których materiał po zwinięciu pozostaje odsłonięty. Markizę można zwijać i rozwijać za pomocą ręcznej korby lub napędu elektrycznego, np. na pilota. Obsługa ręczna nie jest uciążliwa, ale wyposażenie markizy w napęd elektryczny daje dodatkowo możliwość zamontowania np. czujników pogodowych: wiatrowego i słoneczno-wiatrowego. Na skutek ich działania markiza automatycznie się rozwija, gdy pojawia się słońce, i zwija gdy zerwie się silny wiatr. Jeżeli zdecydujemy się na markizę sterowaną ręcznie, musimy zwracać uwagę na warunki pogodowe i w przypadku gwałtownego deszczu czy burzy zwinąć ją, aby uniknąć uszkodzenia. Każdy ze sposobów ma swoje plusy i minusy dlatego warto dostosować te parametry do własnych potrzeb i upodobań.\nPrzy wyborze tkaniny markizy zwykle w pierwszej kolejności zwracamy uwagę na kolor. Najważniejsze jest jednak, aby tkanina, którą wybierzemy była szczelna i trwała. Aby kolor, który wybierzemy utrzymywał się przez długie lata, tkanina, z której wykonano nasza markizę powinna być odporna na płowienie, rozdarcia, zanieczyszczenia powietrza i siłę wiatru. Powinna też odbijać szkodliwe promienie UV i być wodoodporna, bo choć markiza z założenia ma chronić przed słońcem warto by w razie deszczu również dała nam schronienie podczas letniego wypoczynku.\nMarkizy ogrodowe czy tarasowe, jako osłony materiałowe nie są odporne na silny wiatr. Wybierając markizy warto zapytać o certyfikat potwierdzający klasę odporności na podmuchy wiatru, która wskazuje przy jakiej sile wiatru markiza może być rozłożona bez ryzyka jej zniszczenia. I tak, np. najniższa klasa (5,5-7,9 m/s) nadaję się do użytku w czasie lekkiego wietrzyku poruszającego gałęziami drzew, jeśli natomiast markiza posiada trzecią, najwyższą klasę odporności(10,8- -13,8 m/s ) – niestraszny jej nawet wiatr wyrywający parasole ogrodowe i poruszający grube gałęzie.\nPrzy zakupie markizy warto zapytać na które części i na ile lat udzielana jest gwarancja. Okresy gwarancyjne w zależności od producenta wahają się od 2 do nawet 10 lat w przypadku poszycia. Tkaniny, które wykorzystywane są do produkcji markiz balkonowych, markiz tarasowych czy ogrodowych są impregnowane, z założenia odporne na blaknięcie, odbarwienie, rozerwanie czy zanieczyszczenia powietrza. Niektóre modele produkowane są z materiałów pokrytych folią – brud nie wnika wtedy w głąb tkaniny i może być spłukany np. przez deszcz. Każdą markizę, nie zależnie od rodzaju, należy w zwinąć w czasie silnej burzy. Co ważne: markizy nie można zwijać na dłużej, dopóki całkowicie nie wyschnie, w przeciwnym razie jej poszycie może zapleśnieć.\nW miarę możliwości należy chronić je przed zabrudzeniem. Jeśli jednak do zabrudzenia już doszło do czyszczenia warto używać delikatnych środków myjących, gdyż detergenty mogą odbarwić materiał. Przed zwinięciem należy pozwolić jej dokładnie wyschnąć by nie pokryła się pleśnią. Po zakończeniu sezonu markiza powinna być zabezpieczona przed deszczem i mrozem. Mechanizm i tkaninę warto owinąć szczelnie folia lub nieprzemakalnym workiem. Tak konserwowane markizy posłużą nam długie lata.\nJeśli macie Państwo jakiekolwiek pytania dotyczące markiz ogrodowych, markiz balkonowych i innych osłon zapraszamy do kontaktu z naszym salonem. Nasi eksperci chętnie odpowiedzą na wszystkie pytania i bezpłatnie doradzą najbardziej optymalny wybór a także dokonają stosownych pomiarów. Markizy Warszawa to właśnie my.\nWięcej o naszych markizach tarasowych – kliknij


Kalina Wojciechowska – współczesna bohaterka teologii | EWST Centrum Edukacyjne\nRozmawiamy z dr hab. Kaliną Wojciechowską, która jest profesorem ChAT oraz wykładowcą Uniwersytetu Warszawskiego i EWST we Wrocławiu. Prof. Kalina Wojciechowska jest biblistką, specjalizującą się w teologii Nowego Testamentu i w badaniach nad językiem przekładów NT.\nRozmowę prowadzi Alia Iakovuk.\n– I moje pierwsze pytanie dlaczego teologia?\n– Skończyłam szkołę średnią w klasie humanistycznej. I moją pierwszą myślą było studiować filologię klasyczną. Ale z drugiej strony interesowała mnie historia, z trzeciej – interpretacja tekstów. Wtedy mądry człowiek, mój proboszcz, poradził, żebym poszła na teologię, bo tam będę miała wszystko: i języki, i historię, i interpretację tekstów. I tak się stało, dostałam się do Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Później rozszerzałam znajomości języka greckiego i łaciny na Uniwersytecie Warszawskim, bo jednak poszłam też na filologię klasyczną. Szczerze mówiąc, na początku bardzo się bałam teologii jako nauki, nie czułam się na siłach „myśleć teologicznie”. Ale teraz wiem, że do tego trzeba dojrzeć. U mnie dojrzewanie do teologii przebiegało się poprzez grekę, poprzez czytanie Nowego Testamenty po grecku, badanie znaczenia poszczególnych terminów i fraz. Zrozumiałam, że w pewnym momencie warto włączać to myślenie teologiczne, nie tylko lingwistyczne i analityczne, choć one stanowią zawsze punkt wyjścia. Nieśmiało sięgałam po hermeneutykę i próbowałam odczytywać teksty biblijne w kluczu hermeneutycznym. I to mnie coraz bardziej wciągało.\n– Z perspektywy czasu, jak teraz odnajdujesz się w teologii?\n– Jak ktoś mnie pyta, kim jestem, nigdy nie mówię, że jestem teologiem lub teologinią, zawsze mówię, że jestem biblistką. Teologia kojarzy się głównie z dogmatyką albo – szerzej – z teologią systematyczną, natomiast biblistyka według mnie daje więcej wolności, bo pracuje się z tekstem przed dogmatycznym. Mogę więc doszukiwać się w tekście tego, co wykracza poza ramy dogmatów. Biblistyka nie jest mocno związaną z określonym wyznaniem i dlatego jest najbardziej ekumeniczna spośród wszystkich subdyscyplin teologicznych. Ponadto daje możliwości wprowadzania metod analizy tekstu stosowanych w innych naukach humanistycznych i w ten sposób jej uprawianie zyskuje status interdyscyplinarny. Te szerokie horyzonty i możliwości, które daje biblistyka, bardzo mnie pociągają.\n– Jak zmieniała się twoja wiara podczas studiów?\n– Stopniowo i na co dzień niezauważalnie. Na studiach nie przeżyłam jakiegoś załamania wiary czy buntu. Pewnego rodzaju „bunt” przyszedł później, jak już zaczęłam pracować naukowo. Na studiach to był czas poznawania i chłonięcia różnych idei, poglądów, to był czas nauki, ale bez pogłębionej refleksji, jak to wszystko wykorzystać w osobistym, duchowym rozwoju. Była to wiec pewna cicha, ledwie zauważalna ewolucja, bez żadnych rewolucji. Mam wrażenie, że dzięki studiom moja wiara dojrzała, stała się mniej emocjonalna, za to bardziej wyciszona i prywatna.\n– W jaki sposób można połączyć wiarę i teologię?\n– Wiele zależy od tego, jak będziemy rozumieć teologię, czym ona jest? Czy przyjmiemy obiegową opartą na etymologii definicję, że jest to słowo o Bogu? Ale czy każde słowo, które mówi o Bogu, jest teologią? Czy też będziemy rozważać teologię w kategoriach dyscypliny naukowej? Ale wtedy musimy określić przedmiot i podmiot. Wiadomo, że podmiotem teologii jest zawsze człowiek, ale co lub kto jest jej przedmiotem? Czy przedmiotem jest Bóg, czy raczej – jak twierdzi Schleiermacher (niemiecki teolog protestancki) – przedmiot to ludzka refleksja o Bogu. I tu dochodzimy do kwestii egzystencjalnych. Mnie akurat jest bliskie Schleiermacherowskie myślenie, o tym, jak człowiek patrzył przez wieki na Boga. Przecież historia dogmatów nie jest niczym innym jak zapisem świadomości teologicznej, zapisem ewolucji tej świadomości. Jeżeli tak podejdziemy do teologii i jej przedmiotu, to wiara – jako osobiste doświadczenie Boga i relacja z Bogiem oraz teologia mogą być rzeczami rozłącznymi. Ale nie muszą. Wiedza teologiczna nie przeszkadza wierze, wręcz przeciwnie.\n– Był taki czas, kiedy nie mogłam zrozumieć koncepcji Bultmanna (teolog), uważałam że zrobił ogromną krzywdę Nowemu Testamentowi, bo zakwestionował historyczność wszystkich ewangelicznych opisów, rozróżnił Chrystusa wiary i Jezusa historycznego, o którym niewiele wiadomo i który równie niewiele wspólnego ma z Chrystusem głoszonym przez pierwszych uczniów, a potem przez chrześcijan. Ale jak popatrzeć na Bultmana z dystansu, można zrozumieć, że on w istocie ocala wiarę rozumianą jako bezgraniczne zaufanie i ryzyko z tego wynikające. Przecież wiara nie opiera się na dowodach materialnych i żeby określić siebie jako człowieka wierzącego, nie możesz się trzymać dowodów, musisz zawierzyć, i brak dowodów wymusza prawdziwą wiarę. Takie doświadczenie towarzyszyło zapewne uczniom Jezusa, którzy za Nim poszli, nie wiedząc do końca, kim On jest, ale wierząc, że to, co mówi o sobie i o Bogu, jest prawdą.\nWydaje mi się, że mogę powołać się na podobnie doświadczenie: nie muszę mieć dowodów na przykład na cuda Jezusa albo na dosłowność Jego mów. I kiedy badam Nowy Testament, dostrzegam nieścisłości pomiędzy relacjami hagiografów, widzę naleciałości intertekstualne, widzę kalki z literatury hellenistycznej lub judaistycznej, ale to absolutnie nie dyskredytuje ani Ewangelii jako zapisów świadomości wiary na pewnym etapie jej rozwoju, ani mojego stosunku do tych Ewangelii, ich przesłania, a zwłaszcza do osoby i dzieła Jezusa Chrystusa. Wiarę rozumianą jako bezgraniczne zaufanie Bogu i zbawczemu dziełu Chrystusa, można porównać do skoku do rzeki. Wierze, że nie utopię się w tej Odrze, mimo że skoczę, choć nie mam na to dowodów i ryzykuję. Ale ufam, że ktoś mnie złapie, tak to rozumiem.\n– Jaka księga z Biblii ciekawi Cię najbardziej, intryguje? Dlaczego?\n– Naukową „przygodę” z teologią zaczynałam od Starego Testamentu. I praca magisterska, i praca doktorska były na podstawie ST. Doktorat pisałam na temat Pieśni nad Pieśniami. Właśnie podczas pisania doktoratu zaczął się mój bunt. Myślałam, że wszystko już chyba zostało napisane na temat Pieśni nad Pieśniami, wykorzystano wszystkie metody badawcze, dawniej alegorię, współcześnie metody diachroniczne. Ale nie zadowalało mnie to. I zastanawiałam się, czy nie da się połączyć analizy PnP, wtedy oczywiście mojej ulubionej księgi, z zainteresowaniami z literaturo- i językoznawstwa. Udało się. Wkrótce potem pojawiła się też fascynacja Nowym Testamentem. I teraz, niezmienne od dziesięciu lat, ulubioną moją księgą jest Ew. Marka, która – myślę – wciąż jest niedoceniana, bo uważa się, że jest pisana taką mniej staranną greką i żadnej głębi w niej nie ma. Mnie się natomiast wydaje, że Mk pod względem literackim jest majstersztykiem, bo autor dokonuje stylizacji, mówi tak, jak opowiadał Piotr. Jeśli przyjmujemy, że jest to Ewangelia pisana na podstawie katechezy Piotra, to żeby była ona wiarygodna, trzeba ją napisać takim prostym, chropowatym językiem, jakim wypowiadał się ap. Piotr. W ten sposób konstruowana jest narracja Ewangelii Marka, natomiast te partie, które są przypisywane Jezusowi, są pisane stylem wyższym, językiem bardziej eleganckim. Ponieważ jednak narracja jest dominująca, to cala Ewangelia sprawia wrażenie prostej i topornej.\n– Chciałabym porozmawiać o kobiecie, kobiecie w teologii. Co to znaczy?\n– Kobiet w teologii jest mało. Na ogół zajmują się one teologią praktyczną, związaną z edukacją religijną, takie są stereotypy. Natomiast dużo mniej kobiet jest związanych z dogmatyką lub biblistyką. Muszę tak nieskromne powiedzieć, że przecierałam te szlaki, jestem pierwszą kobietą w Polsce, która napisała doktorat z teologii ewangelickiej i z tej teologii uzyskała habilitację. Mam nadzieję, że pań naukowo zajmujących się teologią będzie coraz więcej.\n– Z jakimi barierami, stereotypami związanymi z gender spotykasz się na swojej drodze teologa?\n– W swoim rodzimym środowisku akademickim i ewangelickim nie miałam problemów. Przeciwnie, miałam wsparcie od władz uczelni, która wysłała mnie na stypendium do Niemiec. Gorzej było ze środowiskiem katolickim i z organizowanymi przez to grono konferencjami, spotkaniami. Tam zdarzało mi się zderzyć z kilkupoziomowymi barierami: raz, że jestem kobietą, dwa, że świecką, trzy, że ewangeliczką. Taka potrójna mniejszość. Czasami więc czułam się trochę jak małpka: „O, jedna pani!”, „O, pani mówi!”. Ale to się powoli zmieniło, kobiet w teologii przybywało, nawet w gronie katolickim, wiec ludzie się przyzwyczajają i do obecności kobiet, i do kobiecego punktu widzenia w teologii.\n– Jesteś we władzach Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk (PAN). Podziel się przeżyciem. Co to znaczy dla ciebie? Jak to się stało? Co dalej?\n– Kiedy odbywały się wybory władz Komitetu Nauk Teologicznych PAN, nawet nie myślałam, że będę startować. Skoro w KNT zasiada 25 facetów, to jakie miałabym mieć szanse? A jednak zaproponowano mnie na stanowisko wiceprzewodniczącej. Padł wtedy taki argument, którego bardzo nie lubię: no, to może pani ze względów wizerunkowych? Dobrze mieć we władzach kobietę, świecką, ewangeliczkę, wtedy nie grozi posądzenie o żaden seksizm czy jakąkolwiek dyskryminację etc. Wybór przyjęłam, bo mam nadzieje, że uda mi się takie właśnie myślenie przełamać. Chcę działać w taki sposób, żeby kwestie płci, wyznania lub stanu nie były dominujące, tylko tak, żeby oceniano wszelką moją aktywność i dokonania pod względem merytorycznym. Mam nadzieje, że doczekam tych czasów, kiedy kobiety będą postrzegane jako partnerki merytoryczne, a nie jako ozdobniki wizerunkowe.\n– Czym jest teologia w Polsce? Jaka przyszłość czeka polskich teologów?\n– Teologia w Polsce oprócz tego, że jest zdominowana przez Kościół katolicki, jest także bardzo nieśmiała. Ludzie boją się, takie mam wrażenie, formułowania nowych rewolucyjnych tez i dyskutowania nad nimi. Polska biblistyka, np., jest dosyć odtwórcza. Rzadko się trafia ktoś, kto stara się wypracować jakiejś nowe postawy metodologiczne, które można by zaproponować innym. Rzadko również sięga się po rozwiązania interdyscyplinarne. Teologię progresywną – feministyczną, postkolonialną, queerową – właściwie tylko się relacjonuje , ale nie uprawia. Nie ma żadnych systematycznych studiów w tym kierunku. Może dlatego ta teologia jest taka nieśmiała, bo teologowie, którzy najczęściej są duchownymi związanymi ze swoimi Kościołami, boją się takich tematów? Stanowiska Kościołów bywają określone, nie ma przestrzeni na dyskusję. Dyskusje powinny toczyć się na gruncie akademickim, z założenia neutralnym. Z drugiej strony trudno o tę neutralność, ponieważ teologia, zwłaszcza systematyczna, jest uprawiana dla Kościoła i w Kościele znajduje zastosowanie.\n– Co studenci teologii mają robić ze zdobytą wiedzą teologiczną? Co możesz im poradzić?\n– Na pewno można próbować być bardziej aktywnym, wypowiadać się na różnych forach i przedstawiać się jako teologowie. Podejmowanie działań społecznych, udział w dyskusjach na aktualne tematy, podejmowanie prób rozwiązywania palących problemów z doniesieniami do refleksji teologicznej pomogłyby zaistnieć teologii jako nauce w dyskursie społecznym. Jest to zadanie dla świeckich teologów, żeby teologia nie kojarzyła się z ekskluzywną „czarną magią” i naukami tajemnymi, które uprawiają przede wszystkim księża. Teologia jest nauką dającą szanse na wszechstronny rozwój, na formowanie intelektualne, i to wszystko można wykorzystywać w różnych dziedzinach życia.\n– Kilka słów, jeśli można, o życiu osobistym, o waszych wspólnych z mężem projektach?\n– Z mężem jesteśmy razem już 17 lat. Mój mąż zanim mnie nie poznał nie miał nic wspólnego z teologią. On jest z wykształcenia muzykiem, zajmuje się muzyką dawną, gra na lutni i gitarze, uczy na Akademii Muzycznej w Krakowie. Ja z kolei niewiele miałam wspólnego z muzyką. W naszym związku doszło do zderzenia dwóch różnych dziedzin, w których się specjalizujemy. Oboje intensywnie i dużo od siebie się uczymy. Ja stałam się o wiele bardziej świadomą odbiorczynią muzyki, mąż zaczął dostrzegać w muzyce treści teologiczne. To zaowocowało wspólnymi wyjazdami na festiwale muzyczne oraz wspólnymi projektami konferencyjnymi. Razem zorganizowaliśmy trzy konferencje teologiczno-muzykologiczne, które odbywały się w ChAT i były połączone z mini koncertami. To, moim zdaniem, doskonały przykład kreatywnego łączenia teologii z muzykologią, tworzenia pola badań interdyscyplinarnych. To była również okazja do systematyzacji pewnych zjawisk w muzyce i zaprezentowania niszowej dotychczas teologii muzyki, pokazania, jakie jest miejsce muzyki w różnych tradycjach chrześcijańskich. Dzięki mężowi mogłam dużo głębiej poznawać kulturę muzyczną różnych epok. Mąż dopingował mnie i zachęcał do podejmowania nowych wyzwań. Mogę powiedzieć, że to głównie dzięki jego wsparciu – nie tylko merytorycznemu – uczestniczyłam już trzy razy w konferencjach organizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Pedagogów Śpiewu we Wrocławiu z referatami na styku teologii i muzykologii. O swoim mężu mogę mówić tylko w superlatywach. Bogu dziękuję, że spotkałam takiego człowieka na mojej drodze i że on ma cierpliwość, żeby ze mną wytrzymać.\n– A ja ze swojej strony bardzo dziękuję za niezwykłą rozmowę!


Buenos Aires, Córdoba, Rosario, Mendoza, La Plata\nczas polski – 4h (w zimie) i – 5h (w lecie)\nArgentyna podzielona jest na dystrykt federalny Buenos Aires) oraz 23 prowincje - podmioty federacji.\nW Argentynie klimat jest bardzo zróżnicowany. Na północnym wschodzie panuje podzwrotnikowy morski, a w centrum kraju podzwrotnikowy kontynentalny i umiarkowany ciepły. Na Ziemi Ognistej występuje klimat subpolarny.\nw północno - wschodniej Argentynie roczna suma opadów wynosi 1600 mm, w Andach od 2000 do 6000 mm, a w Patagonii około 200 mm.\nw środkowej i północno - zachodniej części Argentyny rozciągają się niziny i płaskowyże. W zachodniej części kraju znajdują się przedgórza oraz rozbudowany system górski Andów (z najwyższym szczytem Ameryki Południowej - Aconcagua). Na południu krajobraz jest surowy, skalisty i niedostępny.\n2 kwietnia * - Święto Kombatanta oraz poległych w walce o Malwiny (Falklandy)\n25 maja - Rocznica powstania pierwszego rządu narodowego\n3 poniedziałek czerwca - Święto Flagi Narodowej\n9 lipca - Święto Niepodległości\n3 poniedziałek sierpnia - Rocznica śmierci generała José de San Martína\n12 pażdziernika - Święto Rasy (Święto odkrycia Ameryki)\nAutobusy - sieć komunikacji autobusowej jest dobrze rozwinięta, a firmy przewozowe oferują wysoki standard przejazdu na trasach dalekobieżnych./li>\nPociągi - w Argentynie większość kursów została zawieszona. Pociągi kursują jedynie z Buenos Aires do Mar del Plata i do nadmorskich kurortów, a także z Viedmy do Bariloche w prowincji Río Negro. W prowincji Tucumán pociągi kursują do Rosario, Santiago del Estero i San Miguel de Tucumán. W prowincji Chubut, pomiędzy Esquel a El Maitén, kursuje słynna kolejka wąskotorowa.\nTaksówki - w stolicy zaopatrzone są w elektroniczne taksometry i oferują swoje usługi po niezbyt wysokich cenach. W zwyczaju jest, aby zostawiać taksówkarzom drobne napiwki. Istnieje również radio – taxi (Remises), które jest znacznie tańsze od normalnych taksówek, ale bez taksometrów, dlatego cenę należy ustalić przed podróżą.\nzaświadczenia o szczepieniach nie są wymagane. Nie występują zagrożenia sanitarno - epidemiologiczne (niemniej jednak przed wyjazdem zalecane jest zasięgnięcie informacji w stacji epidemiologicznej).\ndla obywateli polskich nie ma wymagań wizowych przy pobycie do 90 dni. Podczas przekraczania granicy wjeżdżający może zostać poproszony o okazanie biletu powrotnego oraz środków finansowych na pokrycie kosztów pobytu. Przy wyjeździe z Argentyny na lotnisku pobierana jest opłata lotniskowa, która wynosi 18 dolarów. Obowiązuje zakaz wwożenia żywności, nasion oraz jedzenia dla zwierząt. Bez opłat celnych można wwieźć bagaż osobisty o wartości do 300 dolarów oraz dodatkowo rzeczy o wartości do 300 dolarów zakupione w argentyńskiej strefie bezcłowej.\nBUENOS AIRES: Plaza de Mayo (najstarszy plac miasta z 1580 r.), katedra metropolitarna (powstała w latach 1687 – 1729), Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych (najbogatszy zbiór dzieł sztuki w Argentynie), Różowy Dom (pałac prezydencki), San Telmo (dzielnica artystów z najstarszą świątynią w mieście - XVIII-wiecznym kościołem św. Ignacego), Cmentarz Recoleta (XIX-wieczny, jeden z najciekawszych na świecie)\nCÓRDOBA: Universidad Nacional de Córdoba (najstarszy uniwersytet w Ameryce Południowej), Manzana Jesuítica (najciekawsza część miasta z wieloma XVII-wiecznymi budynkami m.in. budynki uniwersyteckie, kościół Towarzystwa Jezusowego, szkoła Montserrat), katedra przy Plaza San Martín (pochodzi z przełomu XVII i XVIII w.)\nWODOSPADY IGUAZU - jedno z najpiękniejszych i najbardziej oszałamiających miejsc w Argentynie.\nPATAGONIA - cudowna i mistyczna kraina geograficzna, położona w południowej części Argentyny.\nPARK NARODOWY TIERRA DEL FUEGO - znajduje się on na wyspie stanowiącej najbardziej wysunięty na południe kraniec naszej cywilizacji.\nROSARIO - miasto we wschodniej części Argentyny (miejsce urodzenia Ernesto Che Guevary).


Roch Witczak: Problem buddyzmu – Baza Dokumentów Papieskich\nNie jest łatwo mówić o buddyzmie – zwłaszcza, gdy jest się par excellance człowiekiem Zachodu. Co zabawne, przekleństwem będzie tu zarówno niedostatek wiedzy, prowadzący do opierania się na stereotypach i uogólnieniach, jak i nadmiar wiadomości, utrudniający wyprowadzanie ogólnych wniosków i budowanie całościowych podsumowań.\nOto bowiem buddyzm jest przede wszystkim rzeczywistością niesłychanie złożoną – i to niezależnie od tego, na jakiej płaszczyźnie go rozpatrujemy. Nie jest nawet jasne, czy buddyzm to religia, albo też – co miałoby znaczyć, że nią jest lub nie. Z pewnością wiele szkół buddyzmu zawiera elementy konstytutywne dla niemal każdej znanej nam religii – takie jak kult bóstw i duchów, obrzędy liturgiczne, różnego rodzaju modlitwy i rytuały czy wreszcie organizacja quasi-kościelna, z zakonami włącznie. A jednocześnie są i tacy, którzy twierdzą, że to jedynie pozory, zewnętrzne formy i historyczne naleciałości, wynikające z zetknięcia się z religiami, które katolik określiłby jako pogańskie, a muzułmanin jako szirk. Mowa rzecz jasna o politeistycznych kultach Indii, Chin (taoizm religijny), Japonii (shinto) czy Tybetu (bon). Autentyczny buddyzm miałby być tylko i aż pewną metafizyką, a może nawet filozofią życia i systemem etycznym, który można praktykować nie tylko bez wiary w niebiańskie i piekielne byty, ale i bez wszelkiej otoczki rytualnej.\nAle na tym nie koniec. Niezależnie od tego mamy też inny podział, mianowicie na liczne szkoły i sekty buddyjskie, które mniej czy bardziej różnią się od siebie zarówno zewnętrznie (tj. na poziomie symboliki, pojęciowości, rytuału czy estetyki), jak i wewnętrznie (a więc pod względem tego, jak interpretują nauczanie księcia Gautamy). Trzy główne nurty to mahajana, therawada i wadżrajana, ale każda z nich dzieli się na kolejne rozgałęzienia. Czym innym będzie zmieszany z buddyzmem ludowy kult bożków w Bhutanie czy Tybecie, a czym innym – ogołocone z wielu przejawów zewnętrznej religijności, introspektywne praktyki japońskich mistrzów zen.\nSytuacji nie poprawia fakt, że apologeci buddyzmu, zwłaszcza zachodni, lubują się w “apofatycznym” jego definiowaniu, zwłaszcza gdy chodzi o zen. Tak np. Tomasz Merton1 z naciskiem podkreślał, że “Zen nie jest zatem ani religią, ani filozofią, ani systemem myślowym, ani doktryną, ani ascezą (…) ani ‘metodą medytacji’, ani rodzajem duchowości (…), nie jest wyszukaną formą dogadzania sobie, odpoczywaniem w głębiach wewnętrznego milczenia (…) nie jest również zwykłą ucieczką z zewnętrznego świata materii do wewnętrznego świata ducha. (…) [Zen] nie jest systemem panteistycznego monizmu, nie jest w ogóle żadnym systemem. (…) Nie jest systematycznym wytłumaczeniem życia, nie jest ideologią, nie jest światopoglądem, nie jest teologią objawienia i zbawienia, nie jest mistyką, nie jest metodą uprawiania ascezy, nie jest mistycyzmem w zachodnim rozumieniu tego słowa i w gruncie rzeczy nie pasuje do żadnych naszych kategorii”2.\nMało tego, wbrew temu, na co moglibyśmy jeszcze liczyć, zen “nie jest techniką introwersji, służącą odgrodzeniu się od materii i świata zewnętrznego oraz usunięciu rozpraszających myśli, nie jest siedzeniem w milczeniu i opróżnianiem umysłu z obrazów przy jednoczesnym skupianiu się na własnej esencji duchowej, niezależnie od tego, czy uznamy tę esencję za zwierciadło boskości. Zen nie jest mistycyzmem ani hezychazmem. Nie jest ‘wyćwiczoną kontemplacją'”3.\nJeżeli mielibyśmy traktować słowa Mertona poważnie, to właściwie już moglibyśmy zakończyć nasze rozważania. Czytelnik zgodzi się chyba, że nie trzeba wcale być o. Innocentym Bocheńskim albo zdeklarowanym entuzjastą tomistycznej scholastyki, by westchnąć ze znużeniem nad taką charakterystyką. Zdaje się ona zresztą być pewnym wybiegiem i przejaskrawieniem, a to dlatego, że większość wymienionych przez Mertona elementów występuje w buddyzmie, nawet jeśli nie wyczerpują one, choćby i wzięte razem, jego istoty.\nProblemów jest jeszcze więcej. Czy buddyzm z konieczności jest ateistyczny, a jeśli tak – to co to właściwie znaczy? Czy buddyzm głosi – choćby tylko w największej ogólności albo też w odniesieniu do ascezy i mistyki – to samo, co chrześcijaństwo? Czy sunjata buddyzmu jest tym samym, co pustka u mistrza Eckharta i apofatycznych teologów wschodniej gałęzi Kościoła w pierwszych wiekach chrześcijaństwa?\nByłoby oczywiście pożądane i poniekąd sympatyczne czy nawet piękne (o ile te słowa są tu właściwe), gdyby buddyzm rzeczywiście pozycjonował się blisko chrześcijaństwa; gdyby książę Gautama zapowiadał – choćby i zbiegiem okoliczności, dzięki dociekaniom swego intelektu czy odruchom serca – chrześcijański obraz świata; gdyby metafizyka możliwa do pogodzenia z chrześcijaństwem była tak bliska metafizyce buddyjskiej, iż konwersja mistrza zen wymagałaby jedynie przyjęcia boskości i wyjątkowości postaci Jezusa.\nSprawy jednak nie są tak proste, jak chcieliby wierzyć apologeci “dialogu międzyreligijnego” – niezależnie od tego, czy mówimy o “modernistach” czy o “perennialistach”. Co się tyczy tych ostatnich, to Rama Coomaraswamy wspominał, iż “w rzeczywistość Boga jako pierwszy wprowadził go tybetański mnich”. Ksiądz Rama niewątpliwie poznał później teologię katolicką w wystarczająco dużym stopniu, by pojąć, co ona faktycznie głosi. Być może więc jego przeświadczenie o ezoterycznej zgodności hinduizmu i buddyzmu z metafizyką chrześcijańską było li tylko przejawem myślenia życzeniowego. A dlaczego? O tym niżej.\nDla buddyzmu – i na to uogólnienie musimy się chyba zgodzić – podstawową cechą całej rzeczywistości i naszego życia jest dukkha. Na ogół pojęcie to tłumaczy się na Zachodzie jako “cierpienie” (ang. suffering, pain, niem. leid). W rzeczywistości jednak jest to szerszy termin i oznacza raczej niedostatek, niedostateczność, niedoskonałość, poniekąd także nietrwałość wszystkich rzeczy. Takie było doświadczenie i oświecenie księcia Gautamy: wszystko w świecie jest chwilowe, ulotne, niepełne, niedoskonałe. Życie przemija wraz ze zdrowiem i młodością, dzieła sztuki i myśli ludzkiej nigdy nie są perfekcyjne, umysł jest zawsze wzburzony emocjami, popędami i pragnieniami, a tych nie da się w pełni zaspokoić. Buddyzm w istocie neguje nawet osobowość człowieka, pojmując nasze “ja” raczej jako złudzenie, konglomerat myśli, uczuć, wrażeń i reakcji na bodźce.\nW tej sytuacji buddyzm proponuje wygaszenie związków z rzeczywistością, wyciszenie prowadzące do obojętności na targające nami popędy i pożądliwości. Czasami przybiera to formy radykalnej ascezy (jak np. w japońskiej praktyce sokushinbutsu, stosowanej przez mnichów głodzących się tak, by jeszcze u schyłku życia rozpoczęły się w ich ciele procesy mumifikacyjne), ale w istocie nie jest to rzeczą konieczną. Sam Budda Sakjamuni, książe Siddharta Gautama, odrzucił zresztą wyniszczające praktyki postne, których nauczali w jego czasach mędrcy indyjscy.\nDo tego momentu koncepcja buddyzmu jest nawet zbliżona do chrześcijańskiej, choć i tu są pewne różnice: na przykład opłakany stan świata nie jest dla buddysty pochodną grzechu, w szczególności pierworodnego; buddyzm zresztą programowo nie zastanawia się nad problematyką Stwórcy i stworzenia.\nChrześcijaństwo chce jednak obrócić człowieka o 180 stopni. Oczywiście, zasada “poznaj siebie” jest nadal aktualna, ale dlatego, że umożliwia ona zwrócenie się ku transcendentnemu, osobowemu Bogu, przychodzącemu z pomocą. Bóg ten nie jest jednak – jak to nierzadko dzieje się w jodze czy niektórych sektach buddyjskich – personifikacją czegoś, “obiektem” medytacji albo przydatnym narzędziem czy środkiem (upaya). Jest autentyczny, rzeczywisty, faktyczny, nie stanowi “użytecznej iluzji”.\nTymczasem możemy tu przytoczyć słowa Toma Lowensteina na temat buddyzmu: “Kiedy duchowy wędrowiec znajdzie się na drugim brzegu, stwierdzi, że jest on dokładnie taki sam, jak ten, z którego wyruszył. Nie znajdzie tam nirwany. Jest ona tutaj, w sansarze”.4\nA zatem buddyzm obraca człowieka o 360 stopni, jeśli wierzyć powyższym słowom, a także dalszym cytatom. Tenże Lowenstein pisze: “Lecz to ‘poza’ nie znajduje się ani w mitycznym królestwie boddhisatwy, ani też w jakimś odległym eonie. Jest w formie i pustce, tutaj i teraz, w sansarze”.\nAle jeżeli tak jest rzeczywiście, to buddyzm niejako wymija Boga, okrąża go, nie zatrzymuje się przy nim – i wraca na swój pierwotny brzeg. Perspektywa, z której się na ten brzeg spogląda, jest oczywiście inna, ale nadal tkwimy w punkcie wyjścia. Jakże przypomina to Ciorana: “Kiedy każdy zrozumie, że narodziny to klęska, istnienie, nareszcie znośne, zacznie się jawić jako poranek po kapitulacji, ulga i odpoczynek zwyciężonego”.\nRzecz wynika z tego, iż buddyzm koncentruje się nie na (od)budowie łączności z Bogiem, jak chrystianizm, ale na całkowitym wyzwoleniu. To zaś wiąże się z typowym dla myśli indyjskiej przekonaniem, że każdy opis Absolutu, każde przypisanie mu określonych cech, stanowi jego ograniczenie. Wolność musi się zatem kryć poza wszelkimi dystynkcjami. Kiedy mistrz Eckhart nazywa Boga “pustką” i “nicością” to jest to – quand meme! – jedynie pewien zabieg retoryczny albo też wyraz bezsilności człowieka, który nie potrafi wyrazić boskich przymiotów swoim językiem. Nawet pozorne negowanie niesprzeczności Boga służy jedynie podkreśleniu, iż istota Boga i jego cechy nie są jedynie prostym “powiększeniem” zjawisk znanych nam z naszego ziemskiego życia. Chodzi o to, by z Boga nie uczynić ograniczonego na różne sposoby bożka, jak to się dzieje w religiach pogańskich5. Ostatecznie jednak Eckhart, Grzegorz Palamas czy Pseudo-Dionizy Areopagita jak najbardziej akceptują Trójcę Świętą, w szczególności Boga Ojca i Syna Bożego. Akceptują transcendencję Boga i wychwalają jego bezinteresowną miłość do stworzenia, pamiętają też o jego sprawiedliwości.\nA co na to buddyzm? Ktoś mógłby nam zarzucić, że cytaty z książki Lowensteina, będącej bądź co bądź tylko popularnym, ilustrowanym wprowadzeniem w tematykę, nie są w pełni reprezentatywne. Powołajmy się zatem na większy autorytet, na Masao Abe, wybitnego japońskiego religioznawcę, rzecznika dialogu międzyreligijnego, teoretyka i praktyka zen. Oto cytat z jego eseju “Bóg, pustka i prawdziwa tożsamość”6:\n“Pomimo wielkiego podobieństwa pomiędzy mistycyzmem zen i mistycyzmem chrześcijańskim, nie wolno nam przeoczyć zasadniczej różnicy pomiędzy nimi. W cytowanym wyżej fragmencie, Pseudo-Dionizy Areopagita określa to, co znajduje się poza wszelką afirmacją i negacją mianem ‘JEGO’ (Him). Wielu chrześcijańskich mistyków nazywa Boga ‘Ty / Tyś’ (Thou). W zen jednak to, co jest poza wszelką afirmacją i negacją, tzn. Ostateczna Rzeczywistość, nie powinno być traktowane jako ‘On’ lub ‘Ty’, lecz jako ‘jaźń’ lub czyjaś “prawdziwa jaźń’, ‘prawdziwa tożsamość’.\nNie chodzi tutaj o werbalne wyrażenia, ale o rzeczywistość, która się za nimi kryje. Jeżeli Ostateczna Rzeczywistość, traktowana jako nicość lub pusta, ma być równocześnie nazywana ‘Nim’ lub ‘Tobą’, wtenczas, z perspektywy zen, nie jest ona już ostateczna.\nJest tak dlatego, że w tym wypadku [chrześcijańskim] ‘nicość’ lub ‘pustka’ jest nadal traktowana jako coś na zewnątrz mnie; innymi słowy, jest wciąż mniej lub bardziej zobiektywizowana. ‘Nicość’ lub ‘pustka’ staje się więc po prostu CZYMŚ, co nazywamy ‘nicością’ lub ‘pustką’. Nie jest to więc prawdziwa pustka i nicość. Prawdziwa pustka nigdy nie jest przedmiotem, który znajdujemy na zewnątrz siebie. Jest ona tym, co naprawdę nieobiektywizowalne. Dokładnie z tego powodu jest ona podstawą prawdziwej subiektywności. W mistycyzmie chrześcijańskim jest prawdą, że Bóg często zwany jest nicością lub niepoznanym [por. Eckhart]. Ale jeżeli to właśnie jest traktowane jako coś ostatecznego lub jako przedmiot tęsknoty duszy, to nie jest to sama nicość, którą mamy w Zen. W Zen jest ona znajdowana jedynie poprzez negację ‘nicości’ jako celu oraz negację ‘pustki’ jako obiektu (przedmiotu) czyjejś podróży duchowej.\nAby osiągnąć stanowisko Zen, trzeba się odwrócić od ‘pustki’ jako końca, celu – i skierować do ‘pustki’ jako podstawy, od ‘pustki’ jako przedmiotu, do ‘pustki’ jako autentycznego podmiotu. Ostateczna Rzeczywistość nie jest gdzieś daleko, tam. Jest dokładnie tutaj i teraz. Wszystko zaczyna się tu i teraz.\nZen afirmuje drogę zupełnego wyzwolenia – od świeckiego i świętego, od moralności i religii, od religii teistycznej i ateistycznego nihilizmu.\nPonieważ stanowisko Zen w kwestii prawdziwej pustki (sunyata) przekracza tak profanum, jak i sacrum (poprzez negację negacji), nie jest samo w sobie świeckie ani sakralne. Ale równocześnie jest sakralne i świeckie naraz. Paradoksalnie sacrum i profanum są identyczne, jako dynamiczna całość poza którą nic już nie ma”.\nPorywczy polemiści i apologeci katoliccy nierzadko zarzucają buddyzmowi “demoniczność” lub nawet “satanizm’, czego dowodem (czy raczej – przykładem) mają być magiczne obrządki tybetańskiej wadżrajany tudzież inne przejawy buddyjsko-pogańskiego synkretyzmu. Ale jeśli coś w buddyzmie jest rzeczywiście “lucyferiańskie”, to nie politeistyczne rytuały, jakich pełno na świecie, wynikające z ubóstwienia przyrody czy personifikacji abstrakcyjnych pojęć, lecz właśnie owa koncepcja samozbawienia. Masao Abe szczerze przyznaje – afirmatywnie zresztą – że buddyzm nie zadowala się dłonią wyciągniętą ku nam przez Boga. Cioran napisał kiedyś: Istnieją dusze, których sam Bóg nie mógłby zbawić, nawet gdyby ukląkł i modlił się za nie. Wzięty literalnie, aforyzm ten zdaje się być bluźnierczy, ale w pewnym sensie oddaje to, o czym wyżej pisał japoński mistrz zen. Niewykluczone, że on sam mógłby się poczuć taką właśnie duszą, ze spokojem i zadumą kiwając przy tym głową. “Bóg to za mało”, moglibyśmy rzec, parafrazując tytuł jednego z filmów “bondowskich”.\nAle to nie jest chrześcijaństwo. Jeśli rzeczywiście buddyzm wygląda w ten sposób, to może on co najwyżej oczyścić pole dla późniejszego wprowadzenia mistyki chrześcijańskiej. Buddyzm nie otwiera człowieka na Boga, bo i nie chce tego czynić, jak to widzieliśmy wyżej. Z tego powodu bardzo prawdziwe są znane słowa Karola Wojtyły: “Trzeba jednakże zaraz dodać, że soteriologia buddyzmu stanowi poniekąd odwrotność tego, co jest istotne dla chrześcijaństwa. (…) Soteriologia buddyzmu stanowi punkt centralny i w pewnym sensie punkt jedyny tego systemu. Jednakże zarówno tradycja buddyjska, jak i metody z niej wynikające, znają prawie wyłącznie ‘soteriologię negatywną’.\n‘Oświecenie’ ,jakiego doznał Budda, sprowadza się do przeświadczenia, że świat jest zły. Jest on też źródłem zła i cierpienia dla człowieka. Ażeby wyzwolić się od tego zła, trzeba wyzwolić się od świata. Trzeba zerwać te więzy, jakie łączą nas z zewnętrzną rzeczywistością – więzy istniejące w naszej ludzkiej konstytucji, w naszej psychice i somatyce. Im bardziej uwalniamy się od tych więzów, im bardziej wszystko, co światowe, staje się nam obojętne, tym bardziej wyzwalamy się od cierpienia, czyli od zła, które pochodzi ze świata.\nCzy w ten sposób przybliżamy się do Boga? W ‘oświeceniu’ przekazanym przez Buddę nie ma o tym mowy. Buddyzm jest w znacznej mierze systemem ‘ateistycznym’. Nie wyzwalamy się od zła poprzez dobro, które pochodzi od Boga, wyzwalamy się tylko poprzez zerwanie ze światem, który jest zły. Pełnia tego zerwania, to nie zjednoczenie z Bogiem, ale tak zwana nirwana, czyli wejście w stan doskonałej obojętności wobec świata. Zbawić się, to znaczy przede wszystkim uwolnić się od zła, zobojętnieć na świat, który jest źródłem zła. Na tym cały proces duchowy się kończy”.7\nDalej Jan Paweł II przedstawia myśl, którą zasugerowaliśmy wyżej: iż tam, gdzie mistyka buddyjska się kończy, tam mistyka chrystianizmu dopiero się zaczyna:\n“Nieraz próbuje się tu nawiązać do mistyków chrześcijańskich: czy to z Europy Północnej (Eckhart, Tauler, Suzo, Ruysbroeck), czy też późniejszej mistyki hiszpańskiej (św. Teresa z Avila i św. Jan od Krzyża). Jeżeli jednak św. Jan od Krzyża w swojej ‘Drodze na Górze Karmel’ oraz w ‘Ciemnej Nocy’ mówi o potrzebie oczyszczenia, oderwania się od świata zmysłowego, to jednak to oderwanie nie jest celem samym w sobie. (…) Doktor Kościoła nie proponuje samego tylko oderwania się od świata. Proponuje oderwanie się od świata dla zjednoczenia się z tym, co jest poza-światowe, a to, co jest poza-światowe nie jest ‘nirwaną’, ale jest Osobą, jest Bogiem. (…) Mistyka karmelitańska zaczyna się w tym miejscu, w którym kończą się rozważania Buddy i jego wskazówki dla życia duchowego. (…)\nZauważmy, że właściwie zbiega się to z refleksjami Masao Abe, tyle że dla tamtego właśnie te cechy były zaletami buddyzmu, zgoła przejawami jego pełni czy doskonałości.\nNawiasem mówiąc, przypomnijmy, że według nauczania Kościoła człowiek jest w stanie – dzięki zmysłowej obserwacji świata, rozumowej analizie i pewnego rodzaju dobrej woli – dojść do podstawowych prawd metafizycznych i teologicznych na temat istnienia i cech Jedynego Boga. Katoliccy tradycjonaliści często pochopnie deprecjonują efekty takich dociekań, jeśli mają one swe źródło w religiach niechrześcijańskich – jak hinduizm, islam, zoroastryzm czy kulty ludów pierwotnych. Jest to paradoksalne, gdy z jednej strony ogłasza się możność poznania zasadniczych prawd, a z drugiej – w napotkanych poglądach widzi się głównie ich błędy, zaś wątpliwości rozstrzyga zasadniczo na niekorzyść drugiej strony, czyniąc to tak, aby dowieść wyjątkowości chrześcijaństwa. Ale siła chrystianizmu nie leży, co do zasady, w jego oryginalności, tylko w jego prawdziwości. Jeśli ktoś jest relatywnie blisko chrześcijaństwa, będąc mędrcem taoistycznym czy rdzennym Indianinem, to tym lepiej dla niego i dla nas, zwłaszcza w kontekście ewentualnego przyszłego nawrócenia. Naturalnie ów odruch nieufności u tradycjonalistów jesteśmy w stanie zrozumieć: to po prostu nadgorliwa samoobrona, będąca reakcją na wiadome trendy i zmiany po II Soborze Watykańskim. Tym niemniej w punkcie wyjścia myśl filozoficzna taoizmu, buddyzmu czy hinduizmu nie powinna budzić większych emocji niż myśl autorów greckich, rzymskich lub arabskich. Niektóre wątki platonizmu, stoicyzmu czy arystotelizmu włączono w filozofię chrześcijańską, inne nie; takiej samej procedurze można poddawać myśl wschodnią czy jakąkolwiek inną.\nZmierzamy jednak do czego innego, a to była tylko dygresja. Otóż rzeczą ciekawą jest to, że mędrcy hinduistyczni w jakiejś mierze dochodzili – przed Buddą i po nim – do wielu sensownych wniosków na temat Boga, człowieka i wszechświata. Nie twierdzimy, że były one zgodne par excellance z religią Patriarchów, mozaizmem i następnie Nowym Przymierzem; ale jednak akcentowały istnienie Boga i liczne jego cechy. Dość powiedzieć, że dziewięć dowodów njaji na istnienie Boga zdradza sposób myślenia bliski tomistycznemu8. W tym więc sensie myśl księcia Gautamy jawi się jako regresywna pod pewnymi względami. Porzucił spekulację na temat Boga i stworzenia, porzucił zainteresowanie Bogiem (nawet jeśli wierzy, jak większość Hindusów w jego czasach, w istnienie rozmaitych devas), a za ostateczną rzeczywistość uznał introspektywne doświadczenie samozbawienia. Widzimy tu przy okazji, że także owo buddyjskie współczucie, tak opiewane przez dzisiejszych zachodnich apologetów buddyzmu, jest czymś dalece innym niż miłość chrześcijańska. Ta druga dzieje się ze względu na Boga i na to, że nasi bliźni są Bożymi stworzeniami, obdarzonymi duszą; w buddyzmie to raczej smutne i naturalne współczucie (znamienne zresztą, że to tego terminu się używa; ang. compassion) wynikające ze wzruszenia faktem, iż wszyscy tkwimy w tej samej marności, tyle że część naszych bliźnich ma jeszcze jakieś niepotrzebne złudzenia9. I znów – to właśnie buddyści zdają się uważać za przewagę czy zaletę swej drogi.\nZ tego też wynika różnica pomiędzy medytacją chrześcijańską a buddyjską. Ta pierwsza zawsze pozostaje w jakimś stopniu “dyskursywna” i polega na rozważaniu tajemnic wiary, w tym np. wydarzeń dotyczących życia, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Jest to w gruncie rzeczy proces myślowy, być może nawet dający się zwerbalizować (w tym sensie, że medytujący chrześcijanin czyni pewną refleksję, którą moglibyśmy nawet zapisać, dysponując urządzeniem do czytania myśli). W buddyzmie, co jest zresztą charakterystyczne także dla metod jogi, medytacja to raczej wyzbycie się myśli, refleksji, wrażeń i odczuć. W jodze zresztą kaivalya oznacza właśnie stan “wyłączenia” jednostkowej świadomości z różnymi jej cechami; przypomina to śmierć ego – nic więc dziwnego, że właśnie taka kaivalya miała być przerwaniem kołowrotu sansary, skoro nie była nią “zwykła” śmierć.\nJapoński mistrz Dogen, żyjący w XIII stuleciu, pisał o tym następująco: “Odkładając wszystko na bok, nie myśl o niczym dobrym ani złym, słusznym, czy też niewłaściwym. W ten sposób, poprzez zatrzymanie różnych funkcji twego umysłu, porzuć nawet ideę stania się Buddą”. 10Znów widzimy to zadziwiające pragnienia przekroczenia “wszystkiego”. Naturalnie przypomina to niektóre fragmenty z Eckharta, ale o tym, dlaczego to jednak nie to samo, już pisaliśmy; wyłuszczył nam to nawet Masao Abe11.\nBuddysta wraca zatem na ten sam brzeg, z którego odbił, tyle że teraz nie ma już złudzeń co do cech tego brzegu i jego wartości; dlatego też odczuwa spokój. Zdaje mu się, że osiągnął wszystko, co dlań możliwe. Nie nam oceniać czyjeś “odczucia” czy “świadomość”. A jednak, jeśli pominąć te subiektywne wątki, narzuca się wrażenie, iż buddysta nadal tkwi w półmroku; zmienił się jedynie jego stosunek do tego faktu. Czy w takim razie nie powinien wtedy zadać sobie pytania o spełnienie ostateczne – takie, które nie ograniczy się jedynie do cioranowskiej ulgi po kapitulacji? Z perspektywy chrześcijańskiej taki krok naszego bliźniego byłby pożądany. Musiałby on jednak wpierw przyjąć, że praktyka zen doprowadziła go nie do pełni, a jedynie do wspomnianego wyżej oczyszczenia przedpola. Bóg nadal czeka na drugim brzegu, tym razem nie warto zawracać łodzi.\nAutor powyższego artykułu nie jest dyplomowanym filozofem, teologiem czy choćby religioznawcą. Pracę nad tego rodzaju tekstami traktuje zatem jako działalność samokształceniową oraz jako systematyzację pewnych własnych przemyśleń (które oczywiście nie muszą nikogo interesować, ale też i nikt nie ma obowiązku zapoznawania się z nimi). Stara się nie wykraczać poza to, co napisali mądrzejsi od niego, ograniczając swe wnioski i hipotezy do tych, które wydają mu się oczywiste lub dobrze umotywowane. Stara się również, będąc rzymskim katolikiem, nie naruszać granic narzucanych przez Magisterium, przynajmniej o tyle, o ile je zna i rozumie.\nDla niektórych powyższy esej będzie może dyletancki albo mało odkrywczy. Niektórzy mogą zarzucić mu zbyt negatywny stosunek do buddyzmu czy hinduizmu, inni – wręcz przeciwnie, będą domagać się postawienia wielu spraw ostrzej, żądając ciskania gromami potępienia. Autor nie definiuje się bynajmniej jako perennialista, co nie zmienia faktu, że stoi na generalnym stanowisku, iż podobieństwa między chrześcijaństwem a filozofią, teologią, obrzędowością, strukturą czy estetyką innych religii koniec końców są argumentami za chrześcijaństwem, a nie przeciw niemu. Nie widzi też powodu, by odstępować od zasady domniemania niewinności przy analizie dociekań czynionych przez dobrych ludzi spoza widzialnego Kościoła; i skrycie liczy na to, że niezawiniona niewiedza okaże się największą arką zbawienia, biorąc pod uwagę słowa “Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. Bądź co bądź, wcielony Logos wstawiał się tam za zabójcami siebie samego, tj. Żywego Boga, cóż więc sądzić o tych, którzy – z powodu niedostatków serca i rozumu czy wychowania w określonych, silnie zakorzenionych przeświadczeniach – mniej lub bardziej zbłądzili na drodze, na którą wstąpili z dobrymi intencjami. Zresztą, Bóg wie najlepiej – w tym chyba możemy się zgodzić nawet z muzułmanami.\nI jeszcze jedna uwaga: dla części czytelników kontrowersyjne może się wydać cytowanie Jana Pawła II. Cóż, jeśli ktoś jest sedewakantystą bądź też dopuszcza myśl o “papieżu – heretyku”, to nie pozostaje mu nic innego jak po prostu wyabstrahować te konkretne wypowiedzi Karola Wojtyła od całokształtu jego życia, nauczania, działalności czy osoby.\n1Fascynacja Mertona zenem jest zresztą dość ciekawa. Wbrew bowiem obiegowym opiniom, popularnym zwłaszcza wśród tzw. tradycjonalistów katolickich, Merton nie był “modernistą” ani w sensie “modernizmu katolickiego”, znanego z przełomu XIX i XX wieku, ani w sensie rozumowania kategoriami “współczesnego świata” (niezależnie od tego, czy rozumiemy przez to dziedzictwo oświeceniowe i pozytywistyczne, czy np. irracjonalizm new age). Dla przykładu, jego zbiór esejów nt. mistycyzmu katolickiego (wydany w Polsce przez karmelitów bosych w roku 1988 jako “Szukanie Boga”) pełen jest uznania dla tomistycznego racjonalizmu i autorytetu Kościoła przy równoczesnym potępieniu kwietystycznych (a tym bardziej okultystycznych) wynaturzeń pseudomistycznych. Ba, Merton pozwala sobie nawet na jawną krytykę katolickiego modernizmu, wprost używając tego pojęcia. Co prawda, wspomniane eseje pochodzą z okresu nieco wcześniejszego niż międzyreligijne zaangażowanie Mertona, zaś o hinduizmie i buddyzmie autor wspomina w nich jedynie mimochodem, przyznając zresztą zdecydowany prymat religii chrześcijańskiej: “Tylko Chrystus, tylko Wcielenie, przez które Bóg wynurzył się z wieczności, aby wejść w czas i poświęcić go dla siebie, mogło uratować czas od nieskończonego krążenia w błędnym kole rozczarowań. (…) Inne religie mogą wyłamać się z koła czasu jak z więzienia; ale z samym czasem nic nie mogą zrobić”.\n2T. Merton, Zen i ptaki żądzy, Warszawa 1988, s. 45\n3Ibid., s. 26\n4T. Lowenstein, Buddyzm, Muza 1999, s. 65. Konsultacja naukowa książki: dr hab. Marek Mejor.\n5Dlatego np. Maria Krzyszof Byrski zwykł licznych wedyjskich devas prezentować w tłumaczeniach jako “niebian”, a nie “bogów”. Jak zresztą pisał S. Radhakrishnan: “Monoteizm jest nieunikniony przy jakiejkolwiek prawdziwej koncepcji Boga. Najwyższe może być tylko jedno. Nie możemy posiadać dwóch najwyższych i nieograniczonych bytów. (…) Bóstwo stworzone nie może w ogóle być Bogiem” (S. Radhakrishnan, “Filozofia indyjska”, Vis-a-Vis Etiuda 2008, s. 105).\n7Przekroczyć próg nadziei, Jan Paweł II odpowiada na pytania Vittoria Messoriego, RW KUL 1994, s. 78.\n8Nie czujemy się natomiast wystarczająco kompetentni, by tu i teraz oceniać podobieństwa pomiędzy wedantą Siankary a nauczaniem Tomasza. W każdym razie jeszcze przed SV II pisał o tym w dominikańskim Blackfriars B. Kelly (http://www.studiesincomparativereligion.com/public/articles/A_Thomist_Approach_to_the_Vedanta-by_Bernard_Kelly.aspx). Z kolei francuski trapista A. Levé (vel Elie Lemoine vel Un moine d’Occident) poświęcił temu zagadnieniu całą książkę (Doctrine de la non-dualité (Advaita-vâda) et christianisme). Publikacja ta posiada odpowiednie “zezwolenia kościelne”, ale oczywiście – co dla części naszych czytelników może być istotne – “posoborowe”. Na temat chrześcijańskiego i indyjskiego pojmowania “nie-dualizmu” wypowiadał się też katolicki publicysta S. Caldecott, zresztą traktując możliwe analogie w dość sceptyczny sposób, por. http://www.communio-icr.com/files/Caldecott34-4.pdf\n9Por. S. Hanayama, Christian ‘Love’ and Buddhist ‘Compassion’, https://www.jstage.jst.go.jp/article/ibk1952/20/1/20_1_464/_pdf\n10T. Lowenstein, Buddyzm, Muza 1999, s. 119.\n11Ktoś mógłby zresztą powiedzieć, że nie musimy się przejmować Eckhartem, bo przecież “został on potępiony”. W rzeczywistości jednak tylko niektóre jego tezy zostały uznane przez Magisterium za niekatolickie, wiele innych zaklasyfikowano po prostu jako wyrażone niezbyt dobrym językiem i przez to narażone na mylną interpretację.\nKrzysztof Terczyński pisze:\n15 lutego 2018 o 15:14\nGeneralnie dobry i ciekawy tekst, choć mam pewne wątpliwości w niektórych kwestiach.\nPo pierwsze Cytowanie Jana Pawła II jest bezcelowe bo jego wiedza w tej materii była żadna, co odnośny rozdział w Przekroczyć próg nadziei dobitnie dowodzi.\nPo drugie, twierdzenie, że jakikolwiek rzeczownik lub przymiotnik dodany do słowa “Bóg” jest już umniejszeniem i ograniczeniem Boga nie jest tylko hinduistyczne czy dalekowschodnie to samo pisali wschodni Ojcowie Kościoła a na Zachodzie sw Tomasz z Akwinu\nPo trzecie, nie jest prawdą, że medytacja chrześcijańska zawsze ma formę dyskursywną, cała tradycja Filokalii i Ojców Pustyni idzie w kierunku, idzie również w kierunku modlitwy czy medytacji niedyskursywnej, ich praktyka nepsis była właściwie identyczna co do formy z zazen czy shikantaza.\nPo czwarte współczucie moim zdaniem jest czymś bardziej adekwatnym niż miłość, np pedofilowi możemy i powinniśmy współczuć\nbez protekcjonalizmu czy pogardy tylko szczerze, natomiast kochać go to zbyt idealistyczne.\nMoim zdaniem zawsze trzeba patrzeć na praktyków buddyzmu i chrześcijaństwa, bo tu jest prawdziwe porównanie, połączenie praktyki i codzienności to coś w czym buddyzm jest po prostu lepszy i chrześcijaństwo może i powinno się od niego uczyć jak od starszego brata.


Pandemia zrewolucjonizowała branżę ubezpieczeniową. Firmy starają się przyciągnąć i utrzymać klientów za pomocą nowych technologii | GdanskBiz.pl - informacje biznesowe\nStrona główna Biznes i gospodarka Pandemia zrewolucjonizowała branżę ubezpieczeniową. Firmy starają się przyciągnąć i utrzymać klientów za...\n– Proces obsługi klientów się zmienia nie tylko w ubezpieczeniach. Dzisiaj klient nie jest już petentem, który przychodzi z problemem. Chcemy go obsłużyć jak najlepiej, dlatego w ostatnich latach rynek ubezpieczeniowy wdrożył szereg nowych rozwiązań – zaczynając np. od bezpośredniego kontaktu z likwidatorem, który pozwala budować relację i daje klientowi poczucie wyjątkowości. Przede wszystkim zaczęliśmy bardziej słuchać potrzeb i oczekiwań klientów – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Piotr Luśniak, dyrektor Biura Operacji i Likwidacji Szkód, ERGO Hestia.\nZ badania przeprowadzonego przez EY w marcu ub.r. wynika, że – jeszcze zanim pandemia COVID-19 rozszalała się na dobre – 38 proc, klientów ubezpieczycieli w celu wyszukania odpowiedniej dla siebie polisy korzystało wyłącznie z kanałów tradycyjnych, jako główny powód wskazując relację z danym agentem (32 proc. wskazań), wysoki poziom doradztwa (24 proc.), lepszą cenę (23 proc.) albo po prostu preferowanie spotkań w oddziale (16 proc.). Z kanałów cyfrowych w celu znalezienia dla siebie polisy korzystało tylko 27 proc. klientów, uzasadniając to głównie wygodą (46 proc.) i niższymi cenami (35 proc.). Zamknięcie procesu sprzedaży nadal w większości przypadków (66 proc.) następowało jednak w tradycyjny sposób. Tylko 34 proc. klientów decydowało się sfinalizować zakup polisy w sieci.\nPandemia COVID-19 mogła jednak odwrócić te statystyki, bo podobnie jak dla większości sektorów gospodarki – tak i dla ubezpieczeń okazała się jednym z największych wyzwań ostatnich dekad. Przede wszystkim wymusiła błyskawiczną digitalizację. Ubezpieczyciele – w ciągu kilku pierwszych dni wiosennego lockdownu – musieli przeprowadzić na rynku prawdziwą rewolucję i wdrożyć całkowicie zdalną obsługę klientów – zarówno w procesie sprzedaży polis, jak i likwidacji szkód.\n– Pandemia postawiła przed towarzystwami ubezpieczeniowymi wiele nowych wyzwań. Jednym z głównych były ograniczone możliwości przemieszczania się i zamknięcie w domach, co wymusiło nowe metody w procesie sprzedaży i komunikacji z klientami – wskazuje Joanna Makarewicz, dyrektor Biura Zarządzania Jakością w ERGO Hestia. – My na szczęście już kilka lat temu – oddając do użytkowania system iHestia oraz iKonto ubezpieczeniowe – umożliwiliśmy klientom i pośrednikom zakup ubezpieczenia na odległość oraz całkowicie zdalną obsługę posprzedażową, a więc niejako wyprzedziliśmy tę sytuację.\nDigitalizacja rynku ubezpieczeń, którą COVID-19 mocno przyspieszył, to odpowiedź na trendy i oczekiwania, które były zauważalne jeszcze przed pandemią. Badanie EY („Jak Polacy kupują ubezpieczenia?”) wyraźnie pokazało bowiem, że klienci chcieliby jak najwięcej spraw załatwiać zdalnie. Ponad połowa (53 proc.) chciałaby mieć możliwość zgłoszenia szkody online, 46 proc. chciałoby móc w ten sposób poznać status rozpatrywania swojej sprawy.\nJednocześnie analitycy EY zauważają, że – wraz z digitalizacją i wzrostem znaczenia kanałów zdalnych w sektorze ubezpieczeń – coraz większa będzie migracja klientów pomiędzy towarzystwami ubezpieczeniowymi. Tym samym ubezpieczyciele będą musieli się bardziej starać, żeby utrzymać ich lojalność.\n– Lojalność klienta ubezpieczeniowego w ostatnim czasie bardzo się zmienia. Jeszcze kilka lat temu dobry produkt ubezpieczeniowy bronił się właściwie sam – wystarczyło go mieć, żeby zbudować lojalność klienta. Dziś ten dobry produkt jest punktem wyjścia, koniecznym minimum, ażeby w ogóle o tej lojalności rozmawiać. Ważne są też emocje klienta, punkty styku klienta z towarzystwem ubezpieczeniowym. To, jakie wrażenia budują te punkty styku, decyduje, czy klient będzie postrzegał towarzystwo ubezpieczeniowe pozytywnie, czy negatywnie. Często nawet jeden taki negatywny kontakt, negatywna emocja może zdecydować o tym, że klient zmieni ubezpieczyciela – mówi Joanna Makarewicz.\nJak podkreśla, z perspektywy ubezpieczycieli kluczowe jest dziś identyfikowanie i badanie punktów styku klienta z firmą, próba opomiarowania jego wrażeń i emocji, a następnie przełożenie tego na rozwiązania stosowane w produktach i usługach ubezpieczeniowych.\n– ERGO Hestia przeprowadza szereg badań satysfakcji klientów, opomiarowuje ich satysfakcję w poszczególnych procesach obsługowych. Przykładem może być proces reklamacyjny. Tu nie wystarczy już przyjąć reklamację, przeanalizować ją czy udzielić klientowi odpowiedzi. Ważne, żeby znaleźć w organizacji ten punkt styku, który spowodował, że do tego procesu reklamacyjnego w ogóle doszło. Musimy starać się tak modyfikować i rozwijać nasze produkty i procesy obsługowe, żeby minimalizować niezadowolenie klientów – mówi ekspertka.\nZaznacza, że jakość obsługi to jeden z kluczowych elementów w strategii ERGO Hestii – niezależnie od tego, czy klient kupuje polisę, czy likwiduje szkodę. Ubezpieczyciel inwestuje w programy i technologie, których celem jest podniesienie jakości likwidacji szkód i przyspieszenie wypłat. Pozwalają one klientom m.in. na cyfrową obsługę roszczeń czy samodzielną likwidację niewielkich szkód. Rozwój wideooględzin, aplikacje AutoWycena czy Mobilna Likwidacja Szkód to tylko niedawne przykłady usprawnień wdrożonych przez Hestię.\n– Kiedyś ten proces likwidacji trwał 30 dni, później następowała wypłata. Dzisiaj – po kontakcie ze strony klienta – jesteśmy w stanie do niego oddzwonić w ciągu jednego–dwóch dni, zaproponować należne odszkodowanie i wypłacić kwotę na jego konto, a cały proces likwidacji trwa niespełna trzy dni. Jeżeli klient nie jest pewien wysokości odszkodowania, możemy skorzystać z wideooględzin, tzn. na swoim smartfonie klient prezentuje uszkodzenie samochodu albo zalane mieszkanie, a likwidator na tej podstawie określa kwotę – mówi Piotr Luśniak.\nW ostatnim badaniu przeprowadzonym przez Polski Program Jakości Obsługi ERGO Hestia zajęła pierwsze miejsce, otrzymując tytuł Gwiazda Jakości Obsługi 2021. Badani klienci oceniali m.in. wiedzę, kompetencje oraz zachowanie personelu, wygląd miejsc obsługi, ofertę oraz ceny, a także czas i organizację obsługi. W głównym zestawieniu, obejmującym firmy z branży ubezpieczeniowej, ERGO Hestia osiągnęła wskaźnik jakości obsługi na poziomie 84 proc. Gwiazda Jakości Obsługi została przyznana firmie już po raz trzeci.\n– Staramy się, żeby rozwiązania przedstawiane klientom były dopasowane do ich potrzeb, żeby nie były rozbudowane ponad miarę, żebyśmy mogli sprawnie reagować na potrzeby klientów i pojawiające się zmiany, a rozwiązania technologiczne były jak najbardziej nowoczesne. To wyróżnienie jest dla nas potwierdzeniem właśnie tego, że działamy zgodnie z oczekiwaniami naszych klientów – mówi Joanna Makarewicz.\nPoprzedni artykułRynek leasingu w 2021 roku powinien odrobić straty z okresu pandemii. Firmy zwiększają inwestycje w samochody osobowe i użytkowe\nNastępny artykułZmiany klimatyczne są ogromnym zagrożeniem, ale i szansą dla biznesu. Coraz więcej dużych firm uwzględnia je w swoich strategiach