Życie gminy Krzemieniewo - nr 152 - Kwiecień 2017 by Halpress DTP - issuu\nGMINY Kwiecień 2017 KRZEMIENIEWO\nWładze gminy oraz dyrekcja Zespołu Szkół w Pawłowicach zapraszają do udziału w akademii z okazji Święta Konstytucji 3 Maja. Impreza odbędzie się 4 maja o godz. 10 w sali sportowej szkoły. Organizatorzy uroczystości zapraszają radnych, sołtysów, nauczycieli, młodzież, a także wszystkich mieszkańców gminy.\nWielkanocne stoły Nr 152\nTydzień przed świętami - w niedzielę, 9 kwietnia - w sali Domu Kultury w Garzynie można było uczestniczyć w wystawie wielkanocnych stołów. Po raz pierwszy Gminne Centrum Kultury zaproponowało mieszkańcom wystawę stołów, a więc pokazanie pięknych wielkanocnych aranżacji razem z wypiekami i potrawami, jakie każdy z nas przygotowuje na świąteczne śniadanie. Do tej pory, przez 14 lat, GCK organizowało konkursy plastyczne na wielkanocny koszyk i na przygotowanie stołu. Tym razem była to wystawa pod hasłem "Tradycja i współczesność". Łączyła więc zwyczaje świąteczne sprzed lat z tymi, które dziś proponujemy naszym bliskim. Było pięknie, kolorowo i wiosennie. Przez godzinę uczestnicy imprezy przygotowywali stoły do prezentacji. Nakrywali je świątecznymi obrusami, serwetami, przyozdabiali kwiatami, palmami i wielkanocnymi ozdobami. Na stołach pojawiły się baranki, zajączki, gałązki, wazony, świece. Nie zabrakło oczywiście koszyczków ze święconką ani jajek - na półmiskach i pisanek. Przede wszystkim jednak były wielkanocne potrawy. W ramach wystawy każda z grup prezentowała jedną wybraną potrawę lub ciasto. Ale na stołach znalazło się mnóstwo dań. Panie zaproponowały widzom szynki, pasztety, kiełbasy, sałatki, torty, placki i dziesiątki innych pyszności. Wszystko to można było oglądać, podpatrzeć elementy wy-\nstroju poszczególnych stołów, zabrać przepis na prezentowaną potrawę. W wystawie wzięło udział dziewięć grup. Były to: KGW Nowy Belęcin, Krzemianki, KGW Pawłowice, KGW Hersztupowo, Kółko Plastyczne szkoły z Pawłowic, rodzina Matysiaków z Karchowa, Bojanki z Bojanic, Samorząd Szkolny z Pawłowic oraz Patrycja Nowak z rodziną z Krzemieniewa. Warto podkreślić, że po raz pierwszy do takiej prezentacji przystąpiła szkoła z Pawłowic. Młodzieży w przygotowaniach potraw pomagali rodzice, a w aranżacji stołu nauczyciele. Wszyscy zebrali sporo gratulacji i słów uznania.\nA każdy ze stołów oceniała komisja. Uznała, że trzy stoły można szczególnie wyróżnić. Były to prezentacje przygotowane przez KGW z Hersztupowa, Pawłowic i Nowego Belęcina. Panie, które przygotowywały te świąteczne stoły, otrzymały nagrody. A były to komplety szklanek i filiżanek. Wszystkie stoły prezentowały się pięknie. Dlatego każda grupa odebrała dyplom i bon wartości 150 zł do realizacji w sklepach Dino. Natomiast Patrycja Nowak z rodziną otrzymała nagrodę wójta Andrzeja Pietruli, a rodzina Matysiaków nagrodę przewodniczącego Rady Piotra Sikorskiego. Swoją nagrodę dla młodzieży ufundował też prezes GKS Marian Wit-\nczak. Niedzielne popołudnie wprowadziło wszystkich w nastrój świąt wielkanocnych. Po prezentacji i rozdaniu nagród uczestnicy wystawy zaprosili chętnych do degustacji potraw i wypieków. Była też kawa i herbata ufundowane przez GCK oraz żurek od Wiktora Adamskiego. I było mnóstwo serdecznych rozmów i życzeń. Dyrektorka GCK Anna Weber dziękuje uczestnikom wystawy, gościom, sponsorom i wszystkim, którzy pomogli przygotować imprezę. Na zdjęciu stół Samorządu Szkolnego z Pawłowic przygotowany przez 15 uczniów. Polecali przepis na sernik. Więcej zdjęć na str. 8 i 9.\nWkrótce Krzemieniówka Sołtys, Rada Sołecka wsi Krzemieniewo oraz Urząd Gminy zapraszają na rajd rowerowy pod nazwą Krzemieniówka. Odbędzie się on w sobotę, 6 maja od godziny 14. Trasa rajdu liczy około 23 km. Start przewidziano przy Gminym Centrum Kultury w Krzemieniewie. Rowerzyści pojadą przez Belęcin, Karchowo, Zbytki, Drobnin, Kociugi, Mierzejewo do Krzemieniewa. Zakończenie rajdu będzie na boisku przy osiedlu Przylesie. Zapraszamy wszystkich rowerzystów - małych i dużych. Organizatorzy przewidzieli nagrodę dla najmłodszego i najstarszego uczestnika. Osoby zarejestrowane\nW czwartek, 20 kwietnia, w gminie Krzemieniewo odbyło się spotkanie wójtów i burmistrzów z powiatu leszczyńskiego, a więc Osiecznej, Święciechowy, Rydzyny, Włoszakowic, Lipna, Wijewa. W spotkaniu wzięli też udział wójt gminy Przemęt oraz wiceprezydent Leszna i starosta leszczyński. Gospodarz spotkania - wójt Andrzej Pietrula - zaprosił do rozmowy dyrektora firmy Enea. Omawiano bowiem wspólne problemy związane z energetyką w regionie. Poza tym samorządowcy dyskutowali o oświacie, w tym przede wszystkim o wygaszaniu gimnazjów i wydłużeniu nauki uczniów szkół podstawowych. Wójtowie i burmistrzowie dzielili się bieżącymi sprawami.\nW sprawie przejazdów\nZgodnie z zapisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju PKP od 5 maja będzie likwidować przejazdy kolejowe, które nie znajdują się w ciągu dróg posiadających status drogi publicznej i takich, gdzie właściciele gruntów nie podpiszą umowy na korzystanie z takiego przejazdu. W naszej gminie tylko dwa przejazdy znajdują się na drogach publicznych. Jest to przejazd na drodze Garzyn - Kociugi i w Krzemieniewie na ul. Przemysłowej. Natomiast siedem przejazdów jest na drogach gminnych i w tym przypadku Rada po-\nwezmą też udział w losowaniu nagród. Każdy będzie mógł kupić grochówkę. Trasa rajdu będzie zabezpieczona, a rowerzyści ubezpieczeni. Będzie można skorzystać z pomocy ratowników przedmedycznych i samochodu serwisowego. Rejestracja uczestników Krzemieniówki odbywa się w Urzędzie Gminy do 4 maja do godz. 12 (tel. 65 536 92 31). Przy rejestracji należy podać: imię, nazwisko, adres, nr PESEL. Koszt udziału w rajdzie wynosi 6 zł. A zatem do zobaczenia na trasie.\ndejmie uchwałę o nadaniu tym drogom statusu dróg publicznych. To dotyczy czterech przejazdów w Pawłowicach na ul. Szkolnej, ulicy za kościołem, Graniczniku i Gościńcu oraz na ul. Zielonej w Krzemieniewie, ul. Brzozowej w Garzynie i drogi prowadzącej do Dąbek. Po podjęciu uchwały w tej sprawie sytuacja na tych przejazdach pozostanie taka jak jest dziś. Natomiast trzy przejazdy kolejowe w Hersztupowie i jeden w Garzynie znajdują się na prywatnych polach. Jeśli mają pozostać, ich właściciele muszą podpisać do 5 maja umowę z PKP. Wówczas kolej postawi tam rogatki i rolnicy będą mogli przejeżdżać tamtędy na swoje grunty. W przeciwnym razie przejazdy zostaną zlikwidowane.\nO tym święcie, które przypada zawsze 7 kwietnia, nie zapomniały dzieci ze szkoły w Górznie oraz przedszkolacy z Krzemieniewa. W Górznie na specjalny program uczniowie zaprosili pracowników Centrum Rehabilitacji oraz gości. Słowem, piosenką i tańcem podziękowali za poświęcenie, cierpliwość i okazane serce. Wręczyli też własnoręcznie wykonane upominki. Natomiast przedszkolacy wybrali się z wizytą do pobliskiego Ośrodka Zdrowia. Pracownikom złożyli życzenia i wręczyli laurki, a sami otrzymali naklejki i cukierki.\nNa początku kwietnia w szkole w Garzynie odbył się po raz drugi Gminny Konkurs Recytatorski Jana Brzechwy i Juliana Tuwima zatytułowany "Czarodzieje słowa i poeci dziecięcej radości". Dzieci ze szkół w Drobninie, Nowym Belęcinie, Oporówku, Pawłowicach oraz Garzynie prezentowały utwory tych autorów w trzech kategoriach wiekowych: klasa I, klasa II oraz klasa III. Popularność J. Brzechwy i J. Tuwima wśród kilku już pokoleń czytelników jest niezwykła. Świadczą o tym nakłady wciąż wznawianych książek. Nie tylko dzieci, ale również rodzice i dziadkowie wiedzą, że nad rzeczką opodal krzaczka mieszkała Kaczka Dziwaczka, że na tapczanie siedział leń, a w kącie stała samochwała i że to wszystko to są rzeczy niesłychane. Po zaprezentowaniu wszystkich wierszy jury w składzie: Andrzej Pietrula, Eleonora i Ryszard Bibernstajnowie, Anna Weber, Małgorzata Michalak wyłoniło zwycięzców. I tak, w kategorii klas I: I miejsce - Laura Maślonka, II miejsce - Antonina Skrzypczak.\nW kategorii klas II: I miejsce Natalia Kowalska, II miejsce - Mikołaj Bryl, III miejsce - Marta Łagoda Wyróżnienie otrzymały: Michalina Kaźmierczak oraz Zuzanna Sznabel. W kategorii klas III: I miejsce Zofia Klich, Dawid Rychter, II miejsce - Jakub Andrzejczak, III miejsce - Jakub Kaźmierczak. Wyróżnienie: Klaudia Jankowska. Gratulujemy wszystkim uczestnikom konkursu oraz ich wychowawczyniom i rodzicom, którzy niewątpliwie wsparli fachową pomocą wszystkich swoich podopiecznych.\nUrząd Gminy rozstrzygnął przetarg i podpisał umowę na wykonanie sieci kanalizacyjnej w Krzemieniewie. Wcześniej takie umowy podpisano na kanalizację miejscowości Garzyn - Górzno oraz na sieć prowadzącą z Luboni przez Kociugi do Drobnina. A zatem wszystkie sieci kanalizacyjne realizowanej właśnie inwestycji mają swoich wykonawców. Prace w Garzynie, Drobninie i Górznie już rozpoczęto. W Krzemieniewie wykonawcą sieci kanalizacyjnej jest firma Terlan Sp. z o. o. z Poznania. Teren\npod budowę już przekazano, a prace rozpoczną się w ciągu kilku najbliższych dni. Termin wykonania robót mija w maju 2018 r. Powiedzmy o kosztach całego I etapu kanalizacji gminy. Budowa oczyszczalni ścieków w Luboni kosztować będzie 9. 341. 000 zł. Sieć na odcinku Górzno - Garzyn to kwota 6. 860. 000 zł, natomiast cena sieci Lubonia - Kociugi Drobnin wynosi 6. 680. 000 zł. Koszt sieci w Krzemieniewie to 9. 149. 000 zł. Cała sieć razem z przykanalikami będzie miała długość 45 km.\nMieszkańcy Starego i Nowego Belęcina przeznaczyli swój Fundusz Sołecki na remont Sali Wiejskiej. Wspólnie dysponowali kwotą w wysokości 25. 000 zł. Za te pieniądze wykonano podłogę z twardych przemysłowych paneli. Powierzchnia podłogi to 230 m2. Pod panelami ułożono płyty OSB i tę pracę społecznie wykonali mieszkańcy wsi. A pomagali im pracownicy Sebastiana Mejzy, który również zabuduje przednią ścianę sceny. Sala wygląda teraz estetycznie, a już wkrótce otrzyma nowe drzwi.\nMieszkańcy gminy zwracali się do Urzędu o wyznaczenie miejsca, gdzie mogliby bezpłatnie składać niepotrzebny gruz i kamienie. Realizując ten wniosek Urząd Gminy wydzierżawił ziemię przy drodze do Brylewa i stworzył możliwość zwożenia gruzu i kamieni (na zdjęciu). Okazało się, że tych odpadów zebrało się sporo i można było je przeznaczyć na naprawę polnych dróg. Urząd Gminy wynajął więc firmę, która rozdrobniła kamienie. Tłuczeń przekazywany jest poszczególnym wsiom. W ten sposób poprawiono nawierzchnię dróg w Oporówku, Krzemieniewie i Mierzejewie. Kolejne będą realizowane.\nStrażacy z OSP Belęcin dostali nowe dresy dla Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych. Prezent przekazali im sponsorzy: firma Almark z Leszna oraz Gościniec u Kowolki. Druhowie serdecznie dziękują darczyńcom za taką niespodziankę.\nZ wizytą u jubilatów w Luboni \nW kwietniu dwie małżeńskie pary w naszej gminie obchodziły 50. rocznicę ślubu. Ciekawostką jest to, że oba małżeństwa są z Luboni, a dodatkowo mieszkają tuż obok siebie pod numerami 10 i 11. Ślub cywilny także brali zaledwie tydzień później. No i dobrze się znają, czasem po sąsiedzku pomagają sobie, wiedzą dużo o członkach swoich rodzin. Poniżej więc historia życia Joanny i Kazimierza Kowalskich oraz Marii i Bronisława Klimaszewskich. Dodajmy, że jubilaci odebrali od władz gminy życzenia z okazji małżeńskich rocznic, a także medale "Za długoletnie pożycie małżeńskie" przyznane im przez Prezydenta RP. Były gratulacje, kwiaty, upominki.\nJoanna i Kazimierz Kowalscy ślub cywilny i kościelny wzięli tego samego dnia 29 kwietnia 1967 r. Małżeńskie rocznice obchodzą więc równocześnie. Pani Joanna pochodzi z Luboni. W tej wsi spędziła całe swoje życie. Była najmłodsza z czwórki sióstr. Dwie, niestety, już nie żyją. Mieszkała w innym, dużo mniejszym domu. Ojciec pracował jako murarz, mama była w domu i zajmowała się gospodarstwem. Mieli 2 hektary ziemi. Pani Joanna po ukończeniu szkoły podstawowej pomagała rodzicom. Chodziła też na odrobek do gospodarzy i opiekowała się mamą w czasie jej choroby. A pan Kazimierz mieszkał w Dłoni koło Miejskiej Górki. Ma cztery siostry, wszystkie żyją. Rodzice pracowali w PGR, potem w Zakładzie Doświadczalnym. On zdobył zawód stolarza. Najpierw zatrudnił się w Spółdzielni Stolarskiej w Miejskiej Górce, potem poszedł do wojska. Po powrocie jeszcze przez rok pracował w Spółdzielni. Młodzi poznali się w rodzinnej wsi pana Kazimierza. Przyszła\nżona przyjeżdżała do Dłoni, do swojej siostry. Spotkali się, pokochali, postanowili założyć rodzinę. Pani Joanna miała 20 lat, a jej mąż trzy lata więcej. Po ślubie młodzi zamieszkali u rodziców panny młodej. Długo tam przebywali, dokładnie 20 lat. Pani Joanna nie pracowała zawodowo. Prowadziła dom, wychowywała dzieci, razem z rodzicami i mężem uprawiali ziemię, hodowali świnie, krowy. Zawsze mieli co robić. A pan Kazimierz zmienił pracę. Jak tylko przeniósł się do Luboni, znalazł zatrudnienie w POHZ Garzyn. Jako że był stolarzem, dostał się do brygady remontowej. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych brygada naprawdę miała pełne ręce roboty. Nie tylko remontowali biura, kluby, obiekty gospodarcze, ale też pracownicze mieszkania. Praca była dla murarzy, stolarzy, hydraulików oraz dla ekipy mechaników sprzętu rolniczego. Pan Kazimierz wspomina, że dobrze wtedy zarabiali. Z tych pieniędzy kupował materiały na budowę przyszłego domu. Bo państwo Kowalscy postanowili wybudować własny dom. Naj-\nUczniowie klasy IIIa ze Szkoły Podstawowej w Pawłowicach wzięli udział w Ogólnopolskim Konkursie "STYPENDIADA WCZESNOSZKOLNA". Stypendiada składała się z czterech konkursów; czytelniczego, ortograficznego, matematycznego i plastycznego. Wyróżnienie w konkursie czytelniczym otrzymała Nikola Józefiak, w konkursie plastycznym : Oliwia Kowalczyk i Alex Szepe. Wyróżnieni dostali medale i dyplomy, a pozostali uczniowie biorący udział w konkursie, czyli: Adamczak Hanna, Biernaczyk Igor, Kolańczyk Mateusz, Kowalski Kamil, Kozłowska Teresa, Kozłowski Mateusz, Kubiak Norbert, Lenort Patryk, Małecki Tobiasz, Matysiak Zofia, Musielak Kacper, Teodorczyk Kacper, Tęga Marika, Wojciechowski Kacper - otrzymali pamiątkowe dyplomy za udział. Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów.\npierw kupili ogród i stare zniszczone zabudowania. Rozebrali je i gromadzili materiały. Przez cztery lata przygotowywali się do budowy. A potem kolejne cztery lata stawiali budynek. Na swoje wprowadzili się w 1987 r.. Do dziś wspominają, jak w budowie pomagał ojciec pani Joanny, jak pan Kazimierz wykonywał całą stolarkę, jak na budowę do pracy przychodzili krewni. Ale dopięli swego i wybudowali piętrowy dom. Państwo Kowalscy nigdy nie zrezygnowali z ziemi. Sprzedali co prawda dom rodziców pani Joanny, ale 2 hektary zostawili. Mało tego - niemal tyle samo ziemi jeszcze dzierżawili. Przez wiele lat wspólnie ją uprawiali. Pan Kazimierz mówi, że pracował na dwa etaty - przed południem w POHZ, a popołudniami w gospodarstwie. Tak naprawdę to dopiero, gdy skończył 60 lat, postanowił zrezygnować z dzierżawy. Ale hodowla została do dziś. Teraz oczywiście pomagają przy niej i syn, i zięć. Warto jeszcze powiedzieć, że w czasie swojej zawodowej pracy pan Kazimierz był przez dwie kadencje przewodniczącym Rady Pracowniczej, pełnił funkcję członka Kolegium Orzekającego, krótko był radnym gminy. Za swoją pracę i działalność społeczną otrzymał Brązowy, Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi. Jubilaci wychowali dwójkę dzieci - syna i córkę. Obydwoje\nzdobyli zawody, syn jest mechanikiem samochodowym, córka pracuje w księgowości. Obydwoje założyli rodziny. Syn z żoną i dwiema córeczkami mieszkają w Lesznie. A córka została w Luboni. Ma z mężem jednego syna. A więc państwo Kowalscy są szczęśliwymi dziadkami trójki wnucząt. I mówią, że to największa radość ich życia. Wnuk jest z nimi codziennie, a wnuczki przyjeżdżają co najmniej dwa razy w tygodniu. Właśnie tak wyobrażali sobie bycie dziadkami. Marzą, by wnuki zawsze były zdrowe i by oni mogli uczestniczyć w ich najważniejszych życiowych wyborach. A jak życie jubilatów wygląda na co dzień? Na pewno jest spokojne. Niestety, pani Joanna ma problemy z chodzeniem, więc nie może dużo pomagać córce. Ale w kuchni jeszcze się krząta. Lubi oglądać telewizję, codziennie czyta gazety, odpoczywa. Pan Kazimierz ciągle jeszcze dogląda hodowli, czasem zawozi wnuka na autobus, pomaga żonie, robi zakupy. Taka zwyczajna, rodzinna codzienność. Nic dziwnego, że jubilaci zapytani, czy chcieliby coś jeszcze zmieniać, odpowiadają, że nie. Teraz wszystkim zajmują się bliscy. Oni chcą po prostu z nimi być. I cieszyć się zdrowiem. A zatem zdrowia państwu Kowalskim życzymy. I takiej pogody ducha, jaką mają do dziś.\nMaria Klimaszewska ma 70 lat, a jej mąż Bronisław trzy lata więcej. Ślub kościelny brali w Poniecu 22 kwietnia 1967 r. A cywilny dwa dni wcześniej. Całe wspólne życie mieszkają w jednym miejscu, w Luboni. Pani Maria doskonale pamięta dom swojego dzieciństwa. Był dużo mniejszy, bez piętra. Rodzice stawiali go w latach pięćdziesiątych. Tam wychowała się z młodszą siostrą. Ojciec pracował w PGR, mama trochę dorabiała w polu. Sama ukończyła szkołę podstawową w Oporówku. A potem robiła odzieżową zawodówkę w Lesznie. Bronisław Klimaszewski pochodzi z większej rodziny. Tata dwa razy się żenił. Z pierwszego małżeństwa była dwójka dzieci, a z drugiego jeszcze troje. Bronisław był pierwszym z tej trójki. Zawodowo pracował tylko tata, nic więc dziwnego, że młodzi musieli wcześnie zacząć zarabiać. Mały Bronek miał zaledwie 14 lat, gdy trafił do PGR. Na początek posyłano go do lżejszych robót, ale już wkrótce wychodził w pole i do obory. W latach 1964 - 1966 odbywał służbę wojskową. Pani Maria przez trzy lata pracowała w Leszczyniance w Lesznie. To było jeszcze przed ślubem. A pan Bronisław po wojsku zrobił prawo jazdy i został traktorzystą. Młodzi poznali się dzięki siostrze pana Bronisława. Przyjaźniła się ona z jego przyszłą żoną. Była\nwięc okazja, by się spotykali, zakochali, no i założyli rodzinę. Zaraz po ślubie małżonkowie zamieszkali u mamy panny młodej. Tata już nie żył, ale przez kilka lat mieszkała z nimi jeszcze siostra pani Marii. Też do dziś jest w Luboni, kilka domów dalej. I właśnie wtedy, zaraz po przeprowadzce, pan Bronisław rozpoczął pracę w miejscowym PGR. Dokładnie pamięta, że było to 2 maja 1967 r. Od tamtego dnia był traktorzystą i kombajnistą. Tylko przez ostatnie lata krótko pracował jako stróż. Nigdy więc nie zmieniał ani miejsca zamieszkania, ani miejsca pracy. Był zatrudniony tylko w jednej firmie. A łącznie przepracował 40 lat. O pracy państwo Klimaszewscy mówią krótko - zawsze była taka sama. W sezonie żniw pan Bronisław dłużej był w polu, ale zimą i wiosną pracował na jedną zmianę. Przy domu mieli tylko ogród, więc wspólnie go uprawiali. Pani Maria chodziła do sezonowych prac w PGR, ale własnej ziemi nie mieli. Z tamtych lat wspominają, że Gospodarstwo organizowało wypoczynkowe wyjazdy, z których korzystali, czasem z dziećmi wyjeżdżali samochodem zwiedzać region, pani Maria zawsze lubiła dużo czytać. Mówią, że mieli spokojną codzienność - jeśli chodzi o pracę to bezpieczną, pewną. Od 13 lat pan Bronisław jest już na emeryturze. Jubilaci wychowali dwie córki. Maria ma 49 lat, pracowała w\nbarze na dworcu PKP. Też urodziła dwie dziewczynki. Dziś wnuczki są już dorosłe, pracują, zdobyły zawód nauczycielki i ogrodnika. Jak były małe, babcia pomagała je wychowywać. Opiekowała się wnuczkami zwłaszcza wtedy gdy córka Maria jeździła na zmiany do pracy. A druga córka jubilatów Kamila ma 40 lat, mieszka z rodziną w Lesznie, pracuje w aptece. Też dała dziadkom jedną wnuczkę. Państwo Klimaszewscy są więc szczęśliwymi dziadkami trzech dziewczynek. Z wszystkimi mają dobry kontakt. Kiedy córka Maria wyszła za mąż, wszyscy razem zdecydowali, że wyremontują dom. Dobudowali do niego piętro. Dziś dawny domek rodziców pani Klimaszewskiej jest duży i wygodny. Mieszkają tu jubilaci, córka z zięciem i wnuczka. A że córka od dawna już nie pracuje,\npani Maria nie musi nic robić w domu. W większości odpoczywa, często jeżdżą z mężem do lekarzy, ale mają też czas na telewizję i czytanie. A pan Bronisław bardzo lubi rowerowe wyjazdy. Prawie codziennie można go spotkać na rowerowych ścieżkach, także w lesie i w sąsiednich miejscowościach. Wychodzi z psem na spacer, zajmuje się królikami. Jubilaci mówią, że doczekali spokojnej jesieni życia. Są pogodni, zadowoleni. Myślą tylko o tym, aby zdrowie się nie pogarszało. Wtedy będą szczęśliwi. Nie możemy tego państwu Klimaszewskim obiecać, ale szczerze im tego życzymy. Jesteśmy pewni, że spotkamy się na kolejnych małżeńskich jubileuszach.\nTradycyjnie Koło Emerytów, Rencistów i Inwalidów z Krzemieniewa zorganizowało spotkanie wielkanocne. Jego członkowie zasiedli do świątecznego śniadania, składali sobie życzenia, rozmawiali. Przy stole byli też goście: wójt gminy, dyrektorka GCK i dyrektorka przedszkola. Potem zaśpiewał Zespół Belęcin. Piękny i radosny występ zaprezentowały też dzieci z krzemieniewskiego przedszkola. W strojach zajączków, niedźwiadków i pszczółek przedstawiły wiosenno - wielkanocną inscenizację. Emeryci nagrodzili ich gromkimi brawami.\nCzesławie i Stefanowi Urbaniakom z Mierzejewa trudno uwierzyć, że minęło już 60 wspólnych lat. Wydaje się, że to było niedawno, jakby przedwczoraj. Doskonale pamiętają swoją młodość, pierwsze lata małżeństwa, narodziny dzieci… Ślub cywilny mieli 13 kwietnia 1957 roku, a kościelny dwa tygodnie później. We wspomnieniach wracają jednak także do dzieciństwa.\nPani Czesława urodziła się w Górznie. Była najstarsza z piątki rodzeństwa. Wszyscy mieszkali w małej chałupce, należącej do Gospodarstwa. Ojciec pracował w Lesznie, mama prowadziła dom i uprawiała spory ogród. - Kiedy wybuchła wojna, miałam zaledwie cztery latka - mówi pani Czesława. - Pamiętam, że tatę zabrali na roboty do Niemiec, a nasza trójka, bo wtedy było nas troje, została tylko z mamą. Było nam naprawdę ciężko. I opowiada pani Czesława, jak mama zostawiała ich u sąsiadów, a sama szła dorobić w polu. A także o tym, że musiała paść kozy, aby mieli mleko. I wspomina też, że potem przyjechał do nich dziadek z Mierzejewa i pomagał mamie. Pamięta dni, kiedy przez wieś uciekali Niemcy. A tata wrócił do domu tuż po zakończeniu wojennej zawieruchy. Dopiero wtedy Czesia mogła pójść do szkoły. Miała wówczas 9 lat. Podobny los spotkał też pana Stefana. Pochodził z sąsiedniej wsi, z Karchowa. Urodził się rok wcześniej od swojej przyszłej żony. Jego rodzice dzierżawili ziemię i prowadzili gospodarstwo rolne. Ojca również wywieziono do Niemiec. - Taką historię zapisało wiele osób z naszej gminy - mówi pan Stefan. - Niemcy wywozili całe rodziny albo dorosłych mężczyzn. Matki musiały radzić sobie same z wychowaniem dzieci. Nas przed wojną było dwoje, a po wojnie urodziły się jeszcze dwie siostry. Kiedy tylko dzieci dorastały, po prostu szły do pracy. Pani Czesława zaraz po szkole zatrudniła się w miejscowym PGR. Pan Stefan uczył\nsię na murarza i trafił do grupy remontowo - budowlanej w Gospodarstwie. Pracowali ipomagali rodzicom. A poznali się gdzieś przy pracy. Pan Stefan jeździł po terenie, remontował obiekty, widywał pracowników w polu. Potem były wiejskie zabawy, spotkania i... wojsko pana Stefana. Po wojsku postanowili wziąć ślub. I od tamtego kwietnia minęło dokładnie 60 lat. Naprawdę trudno uwierzyć, że tak szybko minęły. Tylko trzy miesiące młodzi mieszkali w Górznie. Ponieważ rodzice pana Stefana kupili gospodarstwo rolne, oni mogli zająć dzierżawiony przez nich gliniany domek w Karchowie. Tam spędzili pięć lat. I tam urodziła się czwórka ich dzieci - dwie córki i dwaj synowie. Tego domu już dziś nie ma, ale jubilaci pamiętają, jak na świat przychodziły dzieci, jak je wspólnie wychowywali, jak pan Stefan wychodził do pracy. - Ale właściciele domu chcieli go sprzedać i zażądali, abyśmy się wyprowadzili - dodaje pan Stefan. - Musieliśmy poszukać innego miejsca do życia. Gospodarstwo miało mieszkanie w Mierzejewie. Tam w oborze była też praca dla mnie. Nie było co się zastanawiać, tym bardziej że z tej wsi pochodziła mama żony. Tutaj są jej krewni. No więc państwo Urbaniakowie z czwórką dzieci przenieśli się do starego bloku mieszkalnego w Mierzejewie. To było w 1962 r. I odtąd jubilaci już zawsze mieszkali w tej wsi. Życie biegło. Pan Stefan ze względu na astmę przeniósł się do pracy w polu. Po latach zrobił prawo jazdy. W polu oczywiście większość robót wykonywało się\nręcznie. Do prac dorywczych chodziła też pani Czesława. Pracowała przy ziemniakach, burakach, przy żniwach. Mieli również swój ogród, gdzie uprawiało się warzywa i owoce. Na brak zajęcia nie mogli narzekać. - Wydaje mi się, że w tamtych latach na wsi było więcej ruchu wspomina pani Czesława. - Na polach zawsze byli ludzie. Dziś nawet w czasie żniw tylko z daleka widzimy maszyny. No i wychodziło się przed dom, na ławeczki, na skwery, młodzież grała, biegała. Wydaje mi się, że było nas jakby więcej. Ale to po prostu czasy się zmieniły. Pani Czesława z mężem codziennie chodzą na spacer. Idą w stronę Grabówca, Drobnina, wokół wsi. Mówią, że Mierzejewo obeszli już chyba tysiące razy. I wtedy właśnie lubią patrzeć na pola, zwłaszcza wiosną, kiedy się zielenią. Wówczas wracają do nich wspomnienia. Dodają, że mieli dobrą pracę. Pan Stefan przepracował 31 lat, a potem\njeszcze trochę dorabiał jako stróż. Na początku lat osiemdziesiątych PGR zburzyło blok, w którym mieszkali. Zamierzało na tym miejscu wybudować nowy. A ich przenieśli do budynku wielorodzinnego pod numer 22. Nigdy ten nowy blok nie powstał. No więc pozostali w tym "tymczasowym" mieszkaniu. Wykupili je, wyremontowali i są na swoim. Z uśmiechem mówią, że tak już pozostanie. Czwórka dzieci państwa Urbaniaków dorosła, zdobyła zawody, założyła rodziny. Córki są cukiernikami, jeden syn murarzem, drugi pracuje w Metalplaście. Troje mieszka w Lesznie, a jedna córka w Bytomiu. Kiedyś rodzice często do nich jeździli. Dziś to raczej do Mierzejewa\nprzyjeżdżają bliscy. Nie ma tygodnia, by ktoś nie odwiedził dziadków. - Tak naprawdę to tylko kilka lat byliśmy w domu sami - mówi pani Czesława. - Najpierw były dzieci, potem wnuki, teraz mieszkamy z prawnuczkami. Ciągle jest u nas ruch. Jeszcze w poprzednim bloku pani Czesława pomagała wychowywać wnuki. Kiedy syn owdowiał, zamieszkał u rodziców z dwójką dzieci. W tym mieszkaniu przez kilka lat wychowywała się też wnuczka Sylwia. Wyjechała z mamą do Bytomia, ale wróciła do dziadków. Tu ukończyła szkołę podstawową, potem zawodową. Tutaj wyszła za mąż, urodziła córki. Pani Czesława mówi, że jest jak jej piąte dziecko. Mieszka z dziadkami, opiekuje się nimi, zapewnia spokojną codzienność. A jubilaci doczekali się 13 wnucząt i 8 prawnucząt. Zapytaliśmy panią Sylwię, jacy są dziadkowie dziś. Opowiedziała nam najpierw o pasji babci Czesławy. Okazuje się, że całymi latami robiła na drutach. Na Gwiazdkę każde z dzieci i wnuków dostawało w prezencie swetry, sukienki, czapki, szale. Babcia robiła je już od września. W domu zawsze były gazety z nowymi wzorami. A robiła na drutach także na zamówienie. Wiele osób pamięta, jak siadała przed domem na krzesełku z drutami w rękach. Dziś gotuje obiady dla całej rodziny. Ogląda telewizję, modli się.\nNo i w środy odwiedza kuzynkę w Mierzejewie. Lubi ładne ubrania, na każde święta kupuje sobie nowy fartuszek. Tak było kiedyś, tak jest i dziś. A dziadek nie może usiedzieć w miejscu. Zawsze coś robi. A to naprawia rowery, to przycina drzewo, to karmi kury, to znowu pielęgnuje trawę przed domem. No i chodzi z babcią na codzienne spacery. Na szczęście są sprawni i zdrowi. Diamentowe gody jakby przyszły do państwa Urbaniaków za wcześnie. Ale skoro już są, to życzymy jubilatom, by doczekali następnych. A kolejne to żelazne, kamienne, brylantowe… Życzymy więc zdrowia i długich, wspólnych lat.\nW Garzynie szukano zajączków ŻYCIE GMINY KRZEMIENIEWO\nCała zabawa zaczęła się już tydzień temu, kiedy najmłodszych mieszkańców Garzyna i okolic zaproszono do konkursu plastycznego na przygotowanie najładniejszej mapy Garzyna.\nW konkursowych zmaganiach wzięło udział kilkanaście prac, które zaskakiwały swoją kreatywnością i wykonaniem. Ostatecznie wygrała mapa przygotowana przez Annę Ziębę i Adama Ciesielczyka, która urzekła jurorów swoim profesjonalizmem. Wszyscy młodzi artyści nagrodzeni zostali upominkami. W Wielką Sobotę ruszyła druga część wielkanocnej zabawy. Na zwycięskiej mapie, której kopie otrzymali wszyscy uczestnicy, zaznaczono 10 czekoladowych zajączków ukrytych w najróżniejszych miejscach Garzyna. Zawodnicy mieli za zadanie jak najszybciej odszyfrować miejsca ukrycia słodkości i odnaleźć je wcześniej od konkurentów. Czekoladowe zajączki schowane były m.in.: na dworcu kolejowym, przystanku autobusowym, placu zabaw, w sklepie spożywczym i na prywatnych posesjach. Po kilkudziesięciu minutach biegania i szukania wszystkie 10 zajączków zostało odnalezionych. Ale nie był to koniec zabawy, gdyż w tym roku impreza została rozbudowana o kilka konkurencji sportowych, które odbyły się na miejscowym boisku Orlik. W zawodach sportowych\nwzięło udział 37 osób, wśród których przeważali najmłodsi. Uczestnicy zostali podzieleni na trzy zespoły: Zielonych, Żółtych i Pomarańczowych, a startowano w slalomie z łyżeczką i jajeczkiem, rzutach piłeczką tenisową do wielkanocnej skrzynki, slalomie z nogami powiązanymi szarfą i rzutach do kosza. Najlepszym zespołem okazali się Żółci, którzy zdobyli 8,5 punktu. Na kolejnych miejscach uplasowali się Pomarańczowi (8 punktów) i Zieloni (7. 5 punktu). Dla wszystkich uczestników przygotowano słodkie upominki. Mimo brzydkiej pogody, która starała się troszkę pokrzyżować plany organizatorów, imprezę należy zaliczyć do udanych. Uśmiech i radość na twarzach najmłodszych pozwala sądzić, że spotkamy się ponownie za rok na trzeciej edycji "Szukania zajączków" w Garzynie. Imprezę zorganizowali garzyński radny Krystian Dutkiewicz oraz animator boiska Orlik Damian Marciniak, którzy ufundowali słodkie upominki dla wszystkich uczestników. Organizatorzy kierują serdeczne podziękowania dla trójki wolontariuszy, którzy pomogli w przygotowaniach i przeprowadzeniu imprezy: Doroty i Róży Sier-\nPrzebierańcy w Brylewie\nBrylewo jest już prawdopodobnie ostatnią wsią w gminie Krzemieniewo, w której zachował się zwyczaj wielkanocnych przebierańców. W tej miejscowości kultywuje się tę tradycję od dziesięcioleci, a uczestnictwo w niej przechodzi często z ojca na syna. - Ja zacząłem się w to bawić jeszcze w siedemdziesiątych latach, a zakończyłem dopiero niedawno. Zawsze przebrany byłem za babę - mówi Czesław Cierpisz. - Kiedyś to się dopiero działo! Potrafiliśmy nawet wchodzić na dachy! Nie oszczędzaliśmy również pasażerów zatrzymujących się tu autobusów. Ludzie częstowali nas winkiem lub czymś mocniejszym. Nie brakowało też jajek czy drobnej gotówki. Jajka sprzedawaliśmy później w skupie w Krzemieniewie, a za uzyskane pieniądze szliśmy do "Banderozy" lub innej knajpy. Czasami pobawiliśmy się na wysepce na miejscowym stawie - wspomina z uśmiechem pan Czesław. W tegorocznym korowodzie można było znaleźć tradycyjnych kominiarzy, niedźwiedzia, grajków i chłopa z babą. Wędrującej grupie towarzyszy zawsze śmiech, dobry humor i psikusy. Również i w tym roku mieszkańcy nie żałowali drobnych upominków dla przebierańców. Nie obyło się naturalnie bez smarowania twarzy sadzą, zwłaszcza dziewcząt i dzieci, dla których zawsze jest to wielka frajda. Nie zabrakło również chętnych do wspólnych tańców, gdyż grupa zadbała także o podkład muzyczny. - Impreza jest na tyle udana, że przyjeżdżają na nią nawet goście z Leszna i Gostynia - mówią z dumą mieszkańcy. Z całą pewnością warto odwiedzać Brylewo w Poniedziałek Wielkanocny! Następna okazja już za rok! TEKST I fOT.: DAMIAN MARCINIAK\nszeń oraz Pawła Misiaka, a także Konrada Kurowskiego, który zorganizował przybycie sympatycznego tygryska z "Krainy zabaw".\nTEKST I fOT.: DAMIAN MARCINIAK\nKGW Hersztu powo - z tego Koła 6 członk wało się poka zać swoją aran iń żację. Ich spec zd to sernik na zielono. jalny\nzygotowało aż prezentację pr tę wy. e zn yc st zowo - jagodo Kółko Pla nowali tort be po ro P . w ió 25 uczn\nBojanki - z pa niami z Bojan ic na imprez sołtys. Panie ę przyjechał polecały pa też schę. Stół pr osób. zygotowało 5\nbłyskawicz w - polecała kó ia ys at M ało 5 osób. Rodzina łością pracow ca d na A ę. babk\nKGW Nowy B elęcin - stół pr zygotowały 4 Polecały fasz panie. erowanego ku rczaka oraz to rzywno - gyro rt wasowy.\nała gości iną - częstow dz ro z ak Patrycja Now y 3 osoby. ł przygotował żurkiem. Stó\nKrzemianki prezentację zaproponow ze Stowarzy ały 3 panie szenia. Przek azały przepi drożdżowy or s na kołacz az sernik na ciemnym sp odzie.\nci: na dwie częś podzielono 5 o ół ał st ow e liz ic ea w pomysł zr ki KGW Pawło Ta . ną yj . ocny i tradyc sztet wielkan współczesną e polecały pa ni ól eg cz sz pań. A\nW dniu 1 kwietnia 2017 roku w Zespole Szkół w Pawłowicach już po raz czwarty odbył się Gminny Konkurs Piosenki Religijnej. W przesłuchaniach wzięło udział około 50 uczniów ze szkół znajdujących się na terenie gminy Krzemieniewo, czyli z Pawłowic, Oporówka, Garzyna, Nowego Belęcina i Drobnina. Organizacją konkursu zajęli się: dyrekcja, nauczyciele i pracownicy Zespołu Szkół w Pawłowicach. Nagrody rzeczowe ufundowali Samorząd Uczniowski oraz ksiądz proboszcz parafii w Pawłowicach Jan Roszyk. W organizację przeglądu prężnie zaangażował się także Wolontariat Szkolny, działający pod opieką Magdaleny Ratajczak i Teresy Górczak. Celem konkursu było rozpowszechnianie piosenki religijnej wśród dzieci i młodzieży, integracja środowiska katolickiego, a także wymiana doświadczeń muzycznych pomiędzy najmłodszym pokoleniem naszej społeczności gminnej. Uczestnicy zaprezentowali wysoki poziom artystyczny. Przesłuchania były podzielone na trzy kategorie wiekowe. W każdej z nich wystąpili soliści oraz zespoły wokalne (duety lub tria). Jury w składzie: Maria Wawrzyniak, Paulina Kowalczyk i siostra Emma Ratajczak wysłuchało 30 prezentacji. Oto lista nagrodzonych: W kategorii wiekowej klas I - III\nszkoły podstawowej: Soliści: I miejsce - Agnieszka Maćkowiak (Garzyn,) II miejsce Natalia Matuszak (Drobnin), Mikołaj Brodziak (Drobnin), III miejsce Kinga Dudkowiak (Pawłowice), Patryk Lenort (Pawłowice). Wyróżnienia: Zofia Klich (Garzyn), Natalia Kowalska (Garzyn), Filip Lenort (Pawłowice). Zespoły wokalne: I miejsce - Oliwia Juszczak i Paulina Tomczak (Garzyn), II miejsce - Julia Gniłka i Sandra Siama (Garzyn), III miejsce - Antonina Skrzypczak, Mikołaj Bryl, Dawid Rychter (Oporówko). Wyróżnienia - Nikola Józefiak i Maja Janowicz (Pawłowice), Nadia Adamczak, Zofia Matysiak i Kamil Kowalski (Pawłowice), Tobiasz Małecki, Alex Szepe i Kacper Musielak (Pawłowice). W kategorii wiekowej klas IV VI szkoły podstawowej: Soliści: I miejsce - Bartosz Jabłoński (Drobnin), II miejsce - Nina Żalik (Pawłowice), III miejsce - Ewelina Bear (Drobnin), Wyróżnienia: Aleksandra Ada-\nPod koniec marca w Rydzynie odbyły się Mistrzostwa Powiatu w Halowej Piłce Nożnej Dziewcząt. W turnieju wzięło udział sześć drużyn: z Osiecznej, Rydzyny, Święciechowy, Lipna, Długiego Starego i po raz pierwszy dziewczęta ze szkoły z Drobnina. Zawody rozgrywane były w dwóch grupach. Drobniński zespół trafił do grupy z drużyną z Długiego Starego i Święciechowy i wyszedł z niej zwycięsko. Później rozegrał mecz z Gimnazjum z Osiecznej, jednak przegrał go w rzutach karnych. Ostatni mecz o III miejsce dziewczęta z Drobnina rozegrały z reprezentacją Rydzyny i wygrały go w rzutach karnych. Ostateczne wyniki: I miejsce - Gimnazjum Osieczna, II miejsce - Gimnazjum Święciechowa, III miejsce - Gimnazjum Drobnin, IV miejsce - Gimnazjum Rydzyna, V miejsce - Gimnazjum Lipno, VI miejsce - Gimnazjum Długie Stare. Nasz zespół wystąpił w składzie: Zuzanna Dawidziak, Paula Nawrocka, Marika Siniecka, Martyna Galon, Ilona Siniecka, Klaudia Dziubałka Zuzanna Skrzypczak, Julia Gwizdoń i Ewelina Szczench.\nmiak (Garzyn), Karolina Śmieszała (Pawłowice), akomp. Małgorzata Rembelska, Justyna Wilczkowiak (Pawłowice). Zespoły wokalne: I miejsce - Słoneczka (Drobnin), II miejsce - Marta Ostropolska, Julia Juszczak, Aleksandra Bryl (Pawłowice), III miejsce - Dominika Ratajczak, Julia Raburska, Agnieszka Kempa (Pawłowice). W kategorii wiekowej gimnazjum: Soliści: I miejsce - Kornelia Rutkowska (Drobnin), II miejsce - Kinga Jakubczak (Nowy Belęcin), III\nmiejsce - Zofia Kozica (Nowy Belęcin) Wyróżnienia: Paulina Ratajczak, akomp. Małgorzata Rembelska (Pawłowice), Monika Mazur (Nowy Belęcin) Zespoły wokalne: I, II, III miejsce - nie przyznano Wyróżnienia - Roksana Andrzejewska i Julia Pawłowska (Pawłowice). Konkurs zakończył koncert laureatów, nagrodzony przez publiczność gromkimi brawami. Gratulujemy!\nWyróżnienie Sukces Zuzi i Weroniki dla Joli\nPo raz pierwszy uczniowie pawłowickiej szkoły wzięli udział w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym "Tradycje wielkanocne - Pisanka". Do konkursu zgłoszono ponad 600 prac z Poznania i województw: wielkopolskiego, lubuskiego, warmińsko - mazurskiego, lubelskiego, kujawsko - pomorskiego, podkarpackiego, śląskiego i dolnośląskiego. Można powiedzieć, że konkurs stał się popularny od morza do Tatr. Jury w sześcioosobowym składzie wytypowało w trzech kategoriach wiekowych 18 laureatów. Wśród nich znalazła się uczennica klasy III Gimnazjum w Pawłowicach Jolanta Klimasz, która otrzymała wyróżnienie. Jury wyróżniło też dyplomami 15 szkół, w tym naszą za, liczne uczestnictwo i wysoki poziom artystyczny dostarczonych prac.\nLubisz gry planszowe? ZAREJESTRUJ SIĘ www.liga-gier-planszowych.pl\nSpróbujemy razem aktywować klub gier planszowych w gminie Krzemieniewo!\nW środę, 29 marca uczennice klasy III Gimnazjum w Górznie Zuzanna Łaszczyńska i Weronika Błaszyk - wzięły udział w III Międzyszkolnym Konkursie Polonistycznym w Rydzynie. Celem konkursu było m. in. inspirowanie do pogłębiania wiedzy polonistycznej, wzmacnianie wiary we własne siły oraz integracja uczniów z rówieśnikami. Do rywalizacji stanęły cztery drużyny ze szkół w Brzeziu, Wschowie, Rydzynie i Górznie. Gimnazjalistki z naszej szkoły zajęły I miejsce. Gratulujemy i życzymy kolejnych sukcesów.\nŻYCIE GMINY KRZEMIENIEWO wieniem oraz wspierała swoje drużyny głośnym dopingiem. Każdy zawodnik mógł zaprezentować swoje umiejętności oraz spróbować zmierzyć się z kolegami. Liczył się oczywiście i wynik sportowy, dlatego zwycięskie w poszczególnych kategoriach wiekowych zespoły otrzymały puchary i dyplomy, a zawodnicy z tych zespołów pamiątkowe medale. Wyniki zawodów: Klasy I: 1. Pawłowice, 2. Oporówko.\nDnia 4 kwietnia w szkole w Drobninie odbyły się Gminne Zawody Sportowe dla uczniów klas I - III. Brały w nich udział wszystkie szkoły podstawowe z naszej gminy. Zorganizowano ją w celu zaprezentowania przez uczniów\nswoich umiejętności sportowych: biegu, skoku, rzutu i oczywiście zwinności. Emocje były niesamowite. Rywalizacja była bardzo zacięta, a różnice punktowe okazały się niewielkie. Widownia na trybunach oglądała wyścigi z zacieka-\n28 marca reprezentacja Szkoły Podstawowej w Pawłowicach / kategoria U - 12 chłopcy/ wzięła udział w Turnieju o Puchar Tymbarku. Impreza odbyła się we Wrześni i zgromadziła na starcie 19 zespołów dziewcząt i 33 zespoły chłopców. Pawłowicka drużyna swoje mecze rozgrywała w grupie G, uzyskując komplet punktów. W ten sposób dostała się do 1/8 rozgrywek. W tej fazie imprezy mecze były rozgrywane systemem pucharowym. Pawłowice zagrały z Gnieznem, wygrywając 4:1. W ostatnim meczu nasi zawodnicy trafili na Oborniki. Niestety przegrali, zajmując 5. - 8. miejsce, co jest dużym sukcesem. Gratulujemy! Drużyna wystąpiła w następującym składzie : Fabian Naskręt, Kacper Basiak, Łukasz Maćkowiak, Tomasz Mania, Piotr Pindara, Aleksander Matuszewski, Miłosz Skorupski, Joachim Skowronek, Adam Więckowiak, Wojciech Włodarczyk.\n+ + + + + POŻEGNANIE + + + + + W ostatnich tygodniach w naszej gminie na zawsze odeszli: 24. 03 - Helena Skrzypczak, Nowy Belęcin 25. 03 - Leszek Podsiadło, Grabówiec 27. 03 - Bolesława Loman, Lubonia 01. 04 - Władysława Szymczak, Oporówko 05. 04 - Bogdan Jakubiak, Pawłowice 11. 04 - Ewa Klupsz, Pawłowice 17. 04 - Stefan Milecki, Drobnin 20. 04 - Oliwia Wróblewska, Pawłowice\nKlasy II: 1. Garzyn, 2. Nowy Belęcin, 3. Drobnin, 4. Garzyn. 5. Oporówko, 6. Drobnin, 7. Pawłowice B, 8. Pawłowice A.\nKlasy III (grupa młodsza): 1. Drobnin, 2. Pawłowice, 3. Nowy Belęcin, 4. Oporówko. Klasy III (grupa starsza): 1. Garzyn, 2. Drobnin A, 3. Drobnin C, 4. Pawłowice.\nStarsze klasy Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Nowym Belęcinie zebrały się i sfinalizowały miesięczny projekt realizowany na zajęciach z wychowawcą pt. "Stop wulgaryzmom, przemocy, złym manierom". Jest to jeden z priorytetów Szkolnego Programu Profilaktycznego, wyznaczony na ten rok szkolny. Przedstawiono pięć scenek teatralnych, w których poruszono problem nadużywania niecenzuralnych słów, odrzucenie przez grupę rówieśniczą, trudności w dokonywaniu właściwych wyborów oraz pokazano, jak sobie radzić w tych sytuacjach. Zaznajomiono również uczniów z pojęciem kindersztuby. Przerwy między scenkami ubarwiały układy taneczne oraz piosenki. Klasa IIIG wykonała scenografię, a IIG przygotowała zabawne konkurencje sportowo - rekreacyjne oraz nagrody.\n10 kwietnia uczniowie klasy Ia Gimnazjum w Nowym Belęcinie uczestniczyli w wycieczce do pobliskiego Gostynia. Jej celem było poznanie ciekawych miejsc architektonicznych oraz budowli sakralnych w okolicach miasta. Zwiedzanie rozpoczęli od najstarszego miejsca - Góry Zamkowej. Niezwykle interesującej lekcji historii powstania klasztoru oo. Filipinów na Świętej Górze, opowiedzianej w sposób ciekawy, miejscami humorystyczny, udzielił młodzieży ksiądz Robert Klemens.\nBOISKA W MAJU\nOrlik Pawłowice: poniedziałek - piątek 15.30 - 21.00.sobota 14.00 18.00.niedziela 15.00 - 18.00. Animator: Robert Kuczyk, tel. 691 - 473 - 392. Orlik Krzemieniewo: poniedziałek - czwartek 16.00 - 20.00.piątek sobota 15.00 - 20.00.niedziela 12.00 - 17.00 Animator: Sebastian Niedziela - tel. 782 - 956 - 941. Orlik Garzyn: poniedziałek - piątek 15.30 - 21.00.sobota 14.00 18.00.niedziela 15.00 - 18.00. Animator: Damian Marciniak - tel. 502 - 385 - 989. Boisko Wielofunkcyjne Oporówko: poniedziałek 18.00 - 20.00.wtorek nieczynne, środa - piątek 17.00 - 20.00.sobota 14.00 - 17.00.niedziela 14.00 - 17.00 Animator: Szymon Drewniak - tel. 607 - 206 - 944 Uwaga! 3 maja boiska nieczynne!\nWypalanie traw zabronione! [ 12 ]\nRzeczywistość wskazuje, że wypalanie traw prowadzi do nieodwracalnych, niekorzystnych zmian w środowisku naturalnym - ziemia wyjaławia się, zahamowany zostaje bardzo pożyteczny, naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Do atmosfery przedostaje się szereg związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi jak i zwierząt. Wypalanie traw jest również przyczyną wielu pożarów, które niejednokrotnie prowadzą niestety także do wypadków śmiertelnych. Rocznie w tego rodzaju zdarzeniach śmierć ponosi kilkanaście osób. Obszary zeszłorocznej wysuszonej roślinności, która ze względu na występujące w tym czasie okresy wegetacji stanowi doskonałe podłoże palne, co w zestawieniu z dużą aktywnością czynnika ludzkiego w tym sektorze, skutkuje gwałtownym wzrostem pożarów. Za ponad 94 proc. przyczyn ich powstania odpowiedzialny jest człowiek. Trzeba pamiętać, że po zimie trawy są wysuszone i palą się bardzo szybko. W rozprzestrzenianiu ognia pomaga także wiatr. Osoby, które wbrew logice decydują się na wypalanie traw, przekonane są, że w pełni kontrolują sytuację i w razie potrzeby, w porę zareagują. Niestety mylą sie i czasami kończy się to tragedią. W przypadku gwałtownej zmiany jego kierunku, pożary bardzo często wymykają się spod kontroli i przenoszą na pobliskie lasy i zabudowania. Niejednokrotnie w takich pożarach ludzie tracą dobytek całego życia. Występuje również bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Co roku w pożarach wywołanych wypalaniem traw giną ludzie, w tym podpalacze, przypadkowe osoby oraz strażacy!!! Ogień bowiem to żywioł. Zdarza się, że w starciu z nim giną także osoby wyszkolone w walce z płomieniami. Nie warto ryzykować - na skutek jednej, nieodpowiedzialnej decyzji bardzo łatwo stracić dorobek swojego życia, ale i. samo życie Wypalanie traw to także bardzo duże zagrożenie dla lasów. Z uwagi na znaczne zalesienie niektórych województw, tereny upraw rolniczych i leśnych dość często ze\nsobą sąsiadują, a czasami wręcz przenikają się. Ogień z nieużytków niejednokrotnie przenosi się na obszary leśne, niszcząc bezpowrotnie bezcenne drzewostany, które po pożarze odradzają się przez wiele dziesiątek lat. Podczas pożaru powstaje także duże zadymienie, które jest szczególnie groźne dla osób przebywających w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca zdarzenia, z uwagi na możliwość zaczadzenia. Powoduje ponadto zmniejszenie widoczności na drogach, co może prowadzić do powstania groźnych w skutkach kolizji i wypadków drogowych. Od palącego się poszycia gleby, zapaleniu ulega podziemna warstwa torfu, który może zalegać nawet do kilkunastu metrów w głąb. Są to pożary długotrwałe (nawet do kilku miesięcy) i wyjątkowo trudne do ugaszenia. Ponadto, w przypadku, gdy zwykła łąka po pożarze regeneruje się przez kilka lat, to pokłady torfu potrzebują na to kilku tysięcy lat. Wypalanie traw jest naprawdę niebezpieczne, ale też niedozwolone! Ci, którzy mimo wszystko chcą ryzykować, muszą również liczyć się z konsekwencjami. O tym, że postępowanie takie jest niedozwolone mówi m. in. ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151. poz. 1220 z późn. zm.), art. 124. "Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów". Art. 131: "Kto. wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary… - podlega karze aresztu albo grzywny". Art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12. poz. 59 z późn. zm.); "w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności: rozniecenia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia,\nwypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych". Za wykroczenia tego typu grożą surowe sankcje: Art. 82 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeksu wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46. poz. 275 z późn. zm.) - kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24.§ 1 może wynosić od 20 do 5000 zł. Art. 163. § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88 poz. 553 z późn. zm.) stanowi: "Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10". W walkę ze zjawiskiem wiosennego wypalania traw włączyła się także Unia Europejska. Założenia polityki rolnej UE regulują między innymi zagadnienia ochrony środowiska w rolnictwie. Jednym z narzędzi umożliwiających dokonywanie pozytywnych przemian w tym sektorze jest system dopłat bezpośrednich. Ta forma wsparcia unijnego, zobowiązuje użytkownika gruntów do ich utrzymania zgodnie z normami tzn. w dobrej kulturze rolnej - art. 7 ust. 1 pkt 2a Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170. poz. 1051 z późn. zm.). W ślad za Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, należy stwierdzić że wypalanie traw jest nie dość, że środowiskowo szkodliwe, ale także surowo zabronione. Za wypalanie traw grożą, oprócz kar nakładanych np. przez policję czy prokuraturę, także dotkliwe kary finansowe nakładane przez Agencję w postaci zmniejszenia od 5 do 25%, a w skrajnych przypadkach nawet odebrania, należnej wysokości wszystkich rodzajów dopłat bezpośrednich za dany rok. Podczas intensywnego prowadzenia prac rolnych na polach, także może dojść do pożarów wskutek nieostrożności osób wykonujących te prace lub niesprawnego sprzętu technicznego. Pożary nieużytków, z uwagi na ich charakter i zazwyczaj duże rozmiary, angażują znaczną liczbę sił i środków straży pożarnych. Każda interwencja to poważny wydatek finansowy. Strażacy zaangażowani w akcję gaszenia pożarów traw, łąk i nieużytków, w tym samym czasie mogą być potrzebni do ratowania życia i mienia ludzkiego w innym miejscu. Może się zdarzyć, że przez lekkomyślność ludzi nie dojadą z pomocą na czas tam,\ngdzie będą naprawdę niezbędni. Pożary traw powodują również spustoszenie dla flory i fauny. Niszczone są miejsca lęgowe wielu gatunków gnieżdżących się na ziemi i w krzewach. Palą się również gniazda już zasiedlone, a zatem z jajeczkami lub pisklętami (np. tak lubianych przez nas wszystkich skowronków). Dym uniemożliwia pszczołom i trzmielom oblatywanie łąk. Owady giną w płomieniach, co powoduje zmniejszenie liczby zapylonych kwiatów, a w konsekwencji obniżenie plonów roślin. Giną zwierzęta domowe, które przypadkowo znajdą się w zasięgu pożaru (tracą orientację w dymie, ulegają zaczadzeniu). Dotyczy to również dużych zwierząt leśnych, takich jak sarny, jelenie czy dziki. Płomienie niszczą miejsca bytowania zwierzyny łownej, m. in. bażantów, kuropatw, zajęcy, a nawet saren. W płomieniach lub na skutek podwyższonej temperatury ginie wiele pożytecznych zwierząt kręgowych: płazy (żaby, ropuchy, jaszczurki), ssaki (krety ryjówki, jeże, zające, lisy, borsuki, kuny, nornice, badylarki, ryjówki i inne drobne gryzonie). Przy wypalaniu giną mrówki. Jedna ich kolonia może zniszczyć do 4 milionów szkodliwych owadów rocznie. Mrówki zjadając resztki roślinne i zwierzęce ułatwiają rozkład masy organicznej oraz wzbogacają warstwę próchnicy, "przewietrzają" glebę. Podobnymi sprzymierzeńcami w walce ze szkodnikami są biedronki, zjadające mszyce. Ogień uśmierca wiele pożytecznych zwierząt bezkręgowych, m. in. dżdżownice (które mają pozytywny wpływ na strukturę gleby i jej właściwości), pająki, wije, owady (drapieżne i pasożytnicze). Pożary traw niszczą rodzimą faunę i florę.\nOpracowano na podstawie informacji KG PSP.\nAby rozwiązać krzyżówkę, trzeba wpisać w poziome rzędy znaczenie słów. Rozwiązanie powstanie w pionowym szarym rzędzie. Prawidłowe hasło można wysłać e-mailem. Można też wysłać SMS o treści TC.ZYCIE.rozwiazanie+imie i nazwisko+adres na numer 71068 (opłata 1,22 zł, regulamin na www.dotpay.pl). Wśród nadawców prawidłowych odpowiedzi rozlosujemy nagrodę. Poprzednie hasło krzyżówki brzmiało: MARZEC TO WIOSNA. Nagrody wylosowali Klaudia Musielak z Krzemieniewa. Zapraszamy po odbiór nagrody do GCK w Krzemieniewie.\nPiszę o tym, żeby wyjaśnić, dlaczego tak bardzo poruszają mnie sprawy tej drugiej wsi. Już nie mojej rodzinnej, a wsi mojego brata. Mam wrażenie, że nie pasujemy do niej. Babcia nauczyła nas, aby być nie tylko blisko ludzi, ale zwyczajnie z ludźmi. U brata jakby ci ludzie mijali się. Nie wiem, może dlatego, że wieś jest większa albo że wielu mieszkańców sprowadziło się tu z miasta. A może nie widzimy wszystkiego, nie chcemy widzieć? Nie mieliśmy gospodarstwa rolnego. Tata pracował na kolei, mama była w domu. Wychowaliśmy się tam razem z bratem. Ale tata bardzo wcześnie odszedł na zawsze. Potem pożegnaliśmy babcię. A potem… dorośliśmy. Ja wyszłam za mąż i wyprowadziłam się do miasta. Brat ożenił się i przeniósł do żony. Dziś jest rolnikiem. Razem z mamą uradziliśmy, że nie będziemy zatrzymywać tego małego domku na wsi, kiedy nikogo z bliskich już tam nie ma. Mama sprzedała dom i zamieszkała u brata. Pomaga w gospodarstwie, wychowuje wnuki, jest szczęśliwa. A ja mam do nich nawet trochę bliżej. No i jeżdżę tam, jak tylko czas pozwala. To nie jest babcina "familia". W mojej wsi wszyscy sąsiedzi wiedzieli, które dzieciaki chodzą do szkoły, gdzie wkrótce będzie we-\nsele, kto wyprawia chrzciny, do kogo pójść zrywać porzeczki… i takie tam. Wiem, że czasy się zmieniły i nikt dziś nie oczekuje, aby wieś żyła "jak na talerzu", ale przy okazji chyba coś zgubiliśmy. Nie wyobrażam sobie na przykład, by moja babcia nie chciała pocieszać pani Agnieszki. By jej nie zapraszała do nas, nie pogadała choć chwilę każdego dnia. To byłoby normalne, oczywiste. Tymczasem w tej naszej nowej wsi pani Agnieszka mieszka na jednym końcu miejscowości, my na drugim. I tylko czasem w sklepie słyszę, jak opowiadają, że chodzi smutna, że ciągle czeka i czeka. Okazuje się, że pani Agnieszka miała kiedyś dużą rodzinę. Był czas, że mieszkała z rodzicami, siostrą i bratem. Potem miała męża, córkę, tu urodził się wnuczek. Niestety, od kilku lat jest już sama. Rodzice i rodzeństwo odeszli na zawsze, sama też została wdową. Jej świat ograniczył się więc do córki. Kiedy córka wyszła za mąż i urodziła maleństwo, pani Agnieszka znowu była szczęśliwa. Przez kilka lat. Bo córka postanowiła pojechać do pracy za granicę. Najpierw jeździła sama i raz na miesiąc odwiedzała bliskich. Potem zabrała synka i do kraju przyjeżdżała co pół roku, co rok. Po jakimś czasie z domu wyprowadził się zięć. Ponoć sobie kogoś\nznalazł. Dom pani Agnieszki stał się pusty, ona mówi, że "zimny". Widuję czasem panią Agnieszkę we wsi. Zdarzało się, że rozmawiałyśmy. Opowiadała o córce i wnuczku. Mówiła, że przyjadą może w wakacje, może na Gwiazdkę. Kiedy spotkałyśmy się kilka tygodni temu, była pewna, że Wielkanoc spędzą razem. W końcu nie widziała ich już prawie trzy lata. No więc czeka… Chyba nie ma odwagi zapukać do sąsiedzkich drzwi. Usiąść z sąsiadami do świątecznego śniadania, powspominać. Bo przecież musi przygotować swój stół, może przyjedzie córka. Moja babcia nie zgodziłaby się, aby pani Agnieszka była w te dni sama. I chyba nie podarowałaby nam, gdybyśmy na to pozwolili. Już rozmawiałam z bratem. Będzie jak w Wigilię - jeden talerz więcej… i to nieważne, że sąsiadka mieszka na drugim końcu wsi. Ostatnio dowiedziałam się, że w okolicznych lasach niedaleko miejscowości brata mieszka bezdomny. Ludzie snują domysły, kto to może być, są nawet przypuszczenia, że to jeden z krewnych dość dobrze sytuowanej rodziny. Ale tak naprawdę nikt nie sprawdził. Jest to jest. A czy ma tam co jeść, czy nie jest mu zimno, czy czasem nie zachorował? Nie oskarżam nikogo, ludzie boją się zapuścić w las. Ale w takich momentach ciągle wracam wspomnieniami do tej mojej maleńkiej, rodzinnej wsi. Jestem pewna, że u nas nie mogłoby się to wydarzyć. I nie dlatego, że nie było potrzebujących ludzi, tylko że wszyscy by o tym wiedzieli. Już widzę babcię i sąsiadki, jak organizują wycieczkę do lasu. Jak opowiadają o tym przed domem, jak zabierają coś do koszyczków i idą, niby na jagody. Zresztą na jagody i grzyby naprawdę razem chodziły. Ale do tego bezdomnego poszłyby\nNa początku kwietnia w bibliotece w Pawłowicach odbyło się spotkanie autorskie z Martą Berowską, autorką książek dla dzieci i młodzieży. W spotkaniu uczestniczyli uczniowie klas IV ze szkoły w Pawłowicach wraz z nauczycielkami. Autorka opowiadała młodym czytelnikom o tym, jak można zostać pisarzem, w jaki sposób rodzą się pomysły na książkę, a także o warsztacie literackim. Uczniowie wysłuchali legend napisanych przez panią Berowską pt."Pan Twardowski","Legendy o Popielu" oraz rozwiązywali zagadki. Poetka zachęcała młodzież do rozwijania swoich pasji i zainteresowań. Na\nspotkaniu można było kupić najnowszą książkę pisarki pt."Echa polskich legend", którą autorka podpisywała. Marta Berowska jest poetką, autorką książek oraz słuchowisk dla dzieci i młodzieży. Pochodzi z Warszawy. Z wykształcenia jest technikiem ogrodnikiem. Literacko zadebiutowała jako 19 - latka. Jest członkinią ruchu Nowego Romantyzmu. Marta Berowska to autorka kilku tomików poezji oraz tekstów do książeczek dla najmłodszych, ale także reportaży i artykułów o tematyce społecznej. Uhonorowana wieloma nagrodami poetyckimi, m. in.: Złotym\nLaurem Jana z Czarnolasu, Nagrodą im. Józefa Ignacego Kraszewskiego i Laurem Miedzianego Amora. Spotkanie odbyło się w ramach współpracy partnerskiej zadania\nz potrzeby serca. Nie wiem, jak jest teraz w mojej rodzinnej wsi. Nie mieszkamy już tam prawie 20 lat. Na pewno i tam sprowadziło się wielu młodych ludzi. Te sąsiedzkie więzy nie są już takie jak dawniej. No i ciągle jesteśmy w biegu - za czymś gonimy, czegoś chcemy. Marzy mi się, aby choć na chwilę wróciły tamte czasy. Starsi czytelnicy na pewno wiedzą, o czym mówię. Wtedy byśmy w jesienne wieczory razem z panią Agnieszką darły pierze dla córki. W Wielkanoc z dzieciakami biegałybyśmy za Siwkiem. Tuż przed weselem sąsiadki młodzież organizowałaby "pulteram". Kto dziś pamięta, że to było rozbijanie szkła na szczęście? Pan Kaziu - mieliśmy takiego sąsiada - wieczorami na ławce przed domem grałby nam na akordeonie. Mama smażyłaby powidła w wielkim garnku…. Rozmarzyłam się. Tamte lata są piękne, bo przypominają młodość. Ale mają też tę wartość, że uczyły zwykłej ludzkiej życzliwości. A może tylko ja miałam takie szczęście? SPISAŁA HALINA SIECIńSKA\npublicznego realizowanego przez Miejską Bibliotekę Publiczną im. Stanisława Grochowiaka w Lesznie w ramach Programu Promocja Czytelnictwa 2017.\nSpektakle promujące czytelnictwo ŻYCIE GMINY KRZEMIENIEWO\nKażdy z nas zaczyna swoją przygodę z książką już w najmłodszych latach, a ulubione opowieści zostają w pamięci na zawsze. Świat bajek sprawia, że bohaterowie, o których czytamy, stają się nam bliscy. Biblioteka to dom dla wielu ciekawych opowieści. Aby jednak docenić taką skarbnicę wiedzy, musimy ją odwiedzać, odkrywać jej tajemnice, wypożyczać książki! Tę prawdę poznały dzieci z klas zerowych Przedszkola w Krzemie-\nniewie i klas III ze szkoły w Pawłowicach. Obejrzały one spektakl "Nie do wiary, w bibliotece kryją się czary" w wykonaniu aktorów Teatru MASKA z Krakowa. Pewnego dnia Tosia postanawia zostać czytelnikiem miejscowej biblioteki. Z uśmiechem na twarzy otwiera wrota prowadzące do czytelni, w której przeżyje przygodę swojego życia. Mała dziewczynka wkrótce poznaje też panią bibliotekarkę Sowę, opiekującą się drogocennymi tomami od wielu lat.\nNieodłącznym elementem świąt wielkanocnych jest pisanka symbol nowego życia i odradzającej się przyrody. Z tego powodu tuż przed obchodami tych najradośniejszych i pachnących wiosną świąt w Izbie Regionalnej w Pawłowicach odbyło się spotkanie pt.:"Zróbmy coś z jajkiem". Imprezie towarzyszyła wystawa pisanek wykonanych przez jej uczestniczki. W czasie trwania wieczoru wszyscy rozmawiali o tradycjach świątecznych, ozdobach i potrawach przygotowywanych w naszych rodzinnych domach. Każda uczestniczka spotkania otrzymała zajączka z serwetki, a z papierowych serwetek panie wspólnie wykonywały zajączka na czekoladowe jajko.\nTosia zakłada kartę i widzi, że zapisane są na niej słowa pewnego zaklęcia. Dziewczynka szybko orientuje się, że w bibliotece działa magia, która prowadzi ją do bardzo starej księgi. Bajka w niej zapisana dzieje się naprawdę, dzięki czemu dziewczynka poznaje nowych przyjaciół. Niestety, okazuje się, że część druku jest zamazana… Tajemnicza biblioteka, zapomniana opowieść, magiczny świat - czy Tosi oraz dzieciom uda się opowiedzieć tę bajkę do końca? A\nmoże stworzą całkiem nową historię? Dzieci miały wpływ na przebieg akcji przedstawianych bajek, wymyślając m. in. nowe zakończenia. Były zaklęcia i odwiedziny książkowych postaci: Pszczółki Mai, Kangurka, Szewczyka Dratewki. Dzieci świetnie się bawiły. Podczas spotkania dowiedziały się, że w książkach zaklęta jest magia, a dzięki czytaniu i odwiedzaniu biblioteki możemy przeżywać prawdziwe przygody\nZ okazji zbliżających się świąt wielkanocnych w bibliotece w Pawłowicach odbyły się lekcje biblioteczne pt. "Wokół wielkanocnego jajka". W zajęciach uczestniczyły dzieci z Oddziału Przedszkolnego w Pawłowicach oraz dzieci z Przedszkola w Nowym Belęcinie. Panie bibliotekarki czytały tematyczne wiersze i opowiadania pt. "Pisanka" oraz "Kurczak i śmigus - dyngus", a także zaprosiły dzieci do zabawy z pisanką. Każde dziecko wykonało pisankę, jajko z niespodzianką lub kurczaka z jajka i wyciętych dłoni. Zajęcia wprowadziły ich w świąteczny nastrój. Na zakończenie dzieci otrzymały jajka czekoladowe od wielkanocnego zajączka.\nZajączek u najmłodszych [ 16 ]\nW środę, 12 kwietnia, we wszystkich przedszkolach i szkołach dzieci szukały zajączka, a tak naprawdę to pozostawionych przez niego koszyczków ze słodkościami. Pogoda tego dnia, niestety, nie była słoneczna, więc zajączek raczej zaglądał do klas i sal. Dzieci znajdowały prezenty, między książkami, na półkach, przy stolikach. Radości było sporo, bo każdy dostał jakiś drobiazg, a to wywoływało uśmiech na twarzach maluchów. Widać to na zamieszczonych zdjęciach.\nNOWY BELĘCIN KRZEMIENIEWO\nŻycie gminy Krzemieniewo - nr 152 - Kwiecień 2017


Mieszkanie Sprzedaż, Jelcz-Laskowice, 62.00 m2, 360000 zł\n360 000 zł 5 806,45 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nJelcz Laskowice, okolice Wrocławia, mieszkanie 3 pokojowe, sprzedaż,\nBiuro Odra Nieruchomości, Jelcz-Laskowice, ul Bożka 7,\nGorąco polecam Państwu wygodne, rodzinne mieszkanie z balkonem, o powierzchni 62m2. Lokal znajduje się na wygodnym pierwszym piętrze bloku mieszkalnego w centrum miasta, otoczony zielenią i zadbaną zabudową mieszkaniową. Pomieszczenia są ustawne i funkcjonalne. Mieszkanie składa się z trzech pokoi, z jednego z nich jest wyjście na balkon, przestronnej kuchni, hallu i dużej łazienki z toaletą. Niestety mieszkanie nie posiada piwnicy. Cały lokal choć czysty i zadbany wymaga odświeżenia. Ogrzewanie miejskie, ciepła woda również miejska.\nKlatka schodowa czysta, jasna i przestronna. Blok ocieplony, elewacja. Okolica jest spokojna i pod wieloma względami atrakcyjna. W niedalekiej odległości znajdziemy szkołę, przedszkole, sklepy, i inne..\nOgromnym atutem tego mieszkania jest świetne położenie, tak w bloku bo to wygodne i bezpieczne pierwsze piętro z balkonem, jak również lokalizacja, wprost idealna. Centrum miasta w zasięgu reki. Zapraszam na prezentację.\nW razie wszelkich pytań dotyczących nieruchomości proszę o kontakt telefoniczny lub mailowy: Anna Busiowicz-Wadlewska 792 551 622 lub 723 505 936 anna.wadlewska@odra.nieruchomosci.pl\ndotyczących kredytu Krzysztof Wadlewski 791 411 196 odra@odra.nieruchomosci.pl\nOdra Nieruchomości, Oława ul. Iwaszkiewicza 135a; Jelcz-Laskowice,ul.Bożka7 Zapewniamy KOMPLEKSOWĄ OBSŁUGĘ: Pomoc w uzyskaniu korzystnego kredytu w jednym z ponad 20 banków, ubezpieczenia w tym domu,usługi rzeczoznawcy-wyceny,obsługę notarialną,przekazanie nieruchomości.\nInformacje dotyczące nieruchomości zostały sporządzone na podstawie oświadczeń i nie są ofertą handlową w rozumieniu przepisów prawa, maja charakter wyłącznie informacyjny i mogą podlegać aktualizacji,zalecamy ich osobistą weryfikację.\nSymbol oferty ODR-MS-406\n2 pokoje 51,00 m2 6 274,51 zł/m2


. - Medium And UFO\nśr., 2012-06-06 19:26\nOto świeżutkie nagranie dwóch obiektów, które z dużą prędkością mijają samolot pasażerski. Film został nakręcony na pokładzie samolotu nad amerykańskim miastem Atlanta.\nJak wynika z opisu w serwisie YouTube pasażer, Mike Smith początkowo uznał, że był to przelot dwóch myśliwców, ale gdy przyglądnął się temu, co nagrał na większym ekranie stwierdził, ze nie widać, aby te obiekty posiadały skrzydła. To czyni z tego filmu kandydata na obserwację UFO.\nwt., 2012-06-05 20:55\nwt., 2012-06-05 20:31\nsob., 2012-06-02 14:15\npt., 2012-06-01 20:28\nczw., 2012-05-31 21:4\nOd kilku tygodni w okolicach miejscowości Blue Springs wielu świadków obserwuje coś, co na pierwszy rzut oka wyglądało jak kolejna gwiazda. Jednak nie jest to ani gwiazda, ani planeta ani też samolot. Właśnie, dlatego mieszkańcy pytają, czym to właściwie jest.\nObserwacje niebieskiego obiektu wzbudziły sensacje w całej okolicy i w godzinach wieczornych zbierają się tłumy pragnące dokumentować coś, co całkiem słusznie do czasu poznania innych wyjaśnień jest nazywane niezidentyfikowanym obiektem latającym.\nŚwiadkowie twierdzą, ze obiekt mieni się kolorami, ale dominujący jest niebieski. Czyżby to, co widać na niebie Missouri można było określić, jako Niebieską Kachinę oczekiwaną przez Indian Hopi niebieską gwiazdę mająca wskazywać na to, ze nadeszły czasy ostateczne?


Archidiecezja Portland: Komunia na język to prawo wiernych niezależnie od koronawirusa – Bibula – pismo niezalezne\nArchidiecezja portlandzka w Oregonie zdecydowanie potwierdziła, że niezależnie od koronawiriusa, wierni mają prawo do przyjmowania Komunii świętej na język. Po konsultacji ze specjalistami dodano, że ryzyko przeniesienia zakażenia podczas przyjmowania Komunii na język lub do ręki jest „mniej więcej takie samo”.\n„Konsultowaliśmy się z dwoma lekarzami w tej sprawie, z których jeden jest specjalistą w dziedzinie immunologii w stanie Oregon. Zgodzili się, że poprawne przyjęcie Komunii świętej na język lub do ręki stwarza mniej więcej takie samo ryzyko ”- poinformowała archidiecezja 2 marca.\n„Ryzyko dotknięcia języka i przekazania śliny innym jest oczywiście niebezpieczeństwem, jednak prawdopodobieństwo dotknięcia czyjejś dłoni jest podobne, a dłonie mają większą ekspozycję na zarazki” – wskazano.\nOświadczenie pojawiło się po tym, jak niektórzy parafianie narzekali, że odmówiono im przyjęcia Komunii świętej na język. „Po konsultacji z arcybiskupem urząd ten chciałby wyraźnie poinformować, że parafia nie może zakazać przyjmowania Komunii świętej na język, ani zwyczajny lub nadzwyczajny szafarz nie może odmówić osobie proszącej o Komunię świętą na język” – dodano.\nSzafarze powinni „być w stanie rozdawać Komunię świętą bez ryzyka dotknięcia rąk lub języka” oraz „parafianie powinni zostać pouczeni, jak prawidłowo przyjmować Komunię świętą na język lub do ręki”.\nDuchowni zaznaczyli, że „jeśli nadzwyczajni szafarze Komunii świętej czują się nieswojo, rozdając Komunię świętą do ręki lub na język, powinni zostać zwolnieni z tej posługi”. Wiele kościołów na całym świecie wydało wytyczne dotyczące Mszy lub całkowicie je odwołało, tłumacząc się zagrożeniem epidemią koronawirusa.\nNowy szczep koronawirusa powoduje chorobę układu oddechowego, doprowadzając do śmierci około 3 proc. zarażonych. Obecnie odnotowano ponad 93 tys. potwierdzonych przypadków koronawirusa w 81 krajach. Spowodował on śmierć prawie 3 tys. 200 osób. Zdecydowana większość przypadków zachorowań i zgonów miała miejsce w Chinach.\nW Stanach Zjednoczonych jest co najmniej 147 potwierdzonych przypadków koronawirusa w 16. stanach. Są one skoncentrowane w Waszyngtonie, gdzie odnotowano 32 przypadki zachorowań. Zmarło tam 10 osób. Z tych dziesięciu, siedem było związanych z domem opieki na przedmieściach Seattle.\nW Oregonie odnotowano dwa potwierdzone przypadki i żadnych zgonów.\nDalsze rozważania archidiecezji portlandzkiej nastąpiły po notatce z 28 lutego, która zawierała szereg wskazówek dotyczących możliwego przenoszenia choroby. Parafie, które rozdają Komunię świętą tylko pod postacią chleba „powinny skorzystać z okazji, aby katechizować wiernych w odniesieniu do nauczania Kościoła o Najświętszej Eucharystii, zwłaszcza w odniesieniu do prawdziwej, rzeczywistej i znaczącej obecności Pana Naszego Jezusa Chrystusa pod obiema postaciami” – zauważyła archidiecezja.\nPonadto zacytowano oświadczenie Oregon Health Authority, stwierdzające, że znacznie większe zagrożenie od koronawirusa stanowi grypa. Chociaż archidiecezja portlandzka zaleciła pewne środki ostrożności, jednocześnie powołała się na dokument Kongregacji ds. Kultu Bożego z 2004 r. – „Redemptionis sacramentum” – dotyczący niektórych spraw, których należy przestrzegać lub których należy unikać w odniesieniu do Najświętszej Eucharystii. Stwierdza on, że ”‹„każdy z wiernych ma zawsze prawo do przyjęcia Komunii świętej na język, zgodnie z własnym wyborem”.\nBezpośrednio na północ od Portland, w archidiecezji Seattle, abp Paul Etienne wydał odmienny zestaw dyrektyw w odpowiedzi na koronawirusa. Hierarcha nakazał usunąć wodę święconą, a Komunia może być udzielana jedynie na rękę.\nArchidiecezje z Portland i Seattle zgadzają się jednak, że Komunia powinna być pod jedną postacią i chorzy nie powinni przychodzić na Mszę św. Wszyscy powinni przestrzegać higieny i „unikać bezpośredniego kontaktu podczas Ojcze nasz i znaku pokoju ”.\nArcybiskup John Wester z Santa Fe wydał 3 marca wytyczne dla swojej archidiecezji, które bezpośrednio zabraniają przyjmowania Eucharystii na język.\n„W sezonie grypowym i biorąc pod uwagę możliwość narażenia na koronawirusa, WSZYSCY komunikatorzy mają przyjąć Komunię na rękę” – powiedział arcybiskup.\n„Ważne jest to, że przyjmujemy naszego Błogosławionego Pana w Komunii Świętej. Sposób, w jaki otrzymujemy, chociaż bardzo osobisty w stosunku do indywidualnego komunikatora, nie jest istotny. Ważne jest, aby przyjąć naszego Pana w Komunii świętej. Przyjmowanie Komunii na rękę jest tak samo pełne szacunku jak przyjmowanie na język. Nie ma nic ontologicznego lepszego niż przyjmowanie na język” – dodał Wester.\nAni dyrektywy Westera, ani archidiecezja Seattle nie odnosiły się bezpośrednio do prawa do otrzymania Komunii na język, zapisanego w „Redemptionis sacramentum”. Jednak poprzedni zestaw instrukcji dotyczących grypy w archidiecezji Santa Fe, wydany 7 stycznia stanowił, że kapłani powinni „zachęcać do przyjmowania konsekrowanej Hostii na rękę” i „prosić osoby, które nalegają na przyjęcie Eucharystii na język, by poczekały do końca Komunii świętej, aby być ostatnimi komunikatorami, ograniczając przenoszenie wirusów”.\nArchidiecezja chicagowska również wydała 3 marca wytyczne dotyczące zapobiegania koronawirusowi, w których zalecono praktyki higieniczne i przypomniano, że ”‹”‹chorzy nie są zobowiązani do uczestnictwa we Mszy. W Illinois potwierdzono cztery przypadki koronawirusa.\nArchidiecezja chicagowska zaznaczyła, że nie powinno być kontaktu fizycznego na znak pokoju, trzymania się za ręce podczas „Ojcze nasz”. Nie należy również używać wody święconej, a Komunia święta powinna być rozdawana tylko pod postacią chleba.\nDodano, że „biorąc pod uwagę częstotliwość bezpośredniego kontaktu ze śliną podczas rozdawania Komunii świętej na język, każda osoba powinna rozważyć w chwili obecnej przyjmowanie z czcią Komunii świętej do otwartych dłoni”. Diecezja powołała się na zalecenia Catholic Mutual, organizacji, która wskazuje, że „komunia na język jest zdecydowanie odradzana” po ogłoszeniu pandemii. Jednak Światowa Organizacja Zdrowia nie ogłosiła pandemii koronawirusa.\nCatholic Mutual dodało, że „jeśli pandemia dojdzie do poważniejszego etapu”, może być konieczne wprowadzenie dalszych zmian, takich jak ograniczenie liczby chrztów, udzielanych sakramentów małżeństwa czy ceremonii pogrzebowych.\nKonferencja Biskupów Katolickich w Anglii i Walii wydała wytyczne dotyczące koronawirusa w dniu 27 lutego, mówiąc, że na obecnym etapie koronawirusa – charakteryzującego się bardzo małą liczbą przypadków w Wielkiej Brytanii i brakiem przypadków w lokalnych parafiach – kluczowe jest zachowywanie dobrej higieny.\nJest 80 potwierdzonych przypadków koronawirusa w Anglii i jeden w Walii. W Anglii doszło do jednego zgonu z tego powodu. Angielscy i walijscy biskupi zalecili także, aby na tym etapie parafie „poprosiły każdego wiernego z objawami przeziębienia lub grypy, by powstrzymał się od fizycznego znaku pokoju, przyjmując Komunię jedynie na rękę”.\nDodano, że osoby uczestniczące we Mszy powinny zostać poproszone o odkażenie rąk, gdy wchodzą do kościoła, oraz że „nie ma potrzeby, aby zakazywać znaku pokoju i Komunii. Taka sytuacja mogłaby mieć miejsce jedynie wówczas, gdyby istniała poważna epidemia w Wielkiej Brytanii. Wtedy mogłoby też dojść do odwołania nabożeństw.\nThe Latin Mass Society w Anglii i Szkocji dodało, że we Mszach odprawianych w nadzwyczajnej formie, Komunia święta „nie może być rozdawana na rękę, zgodnie z obowiązującym ją powszechnym prawem liturgicznym. Gdyby rozpowszechnianie COVID-19 wymagało zawieszenia rozdawania Komunii świętej na język, oznaczałoby to zawieszenie rozdawania Komunii świętej wśród wiernych podczas tych uroczystości”.\nZachęca się – w razie zagrożenia epidemią – do „komunii duchowej.” Dodano też, że udzielanie Komunii na rękę nie wydaje się być bezpieczniejsze niż udzielanie Jej na język. „Przeciwnie, umieszczenie Hostii w dłoni powoduje, że dotknie Ona prawdopodobnie zainfekowanych powierzchni dłoni lewej i palców prawej ręki komunikującego się, czego unika się podczas udzielania Komunii przez kapłana bezpośrednio na język komunikującego”.\nZa: PoloniaChristiana - pch24.pl (2020-03-05) | https://www.pch24.pl/archidiecezja-portland--komunia-na-jezyk-to-prawo-wiernych-niezaleznie-od-koronawirusa,74455,i.html\nPowyższy tekst dodano: 2020-03-05\no godzinie 6:54 pm\nTAGI: catholic teaching-morals-discipline, coronavirus, health, usa


Firana Krzysia 120 x 250 szer - Sklep internetowy z firankami Kasandra firanki, firanki gotowe Firanki, sklep internetowy z firanami, tanie firanki -Kasandra Tarnobrzeg\nStrona głównaFirankiFiranki gotowe do kuchniFirana Krzysia 120 x 250 szer\nFirana gotowa MARTINA 150 x 300 cm109,42 zł 89,00 zł\nWłaśnie takim dodatkiem jest firanka Krzysia.\nPozwala ona na udekorowanie okna, tak jak sobie wymarzymy.\nJest idealnym dodatkiem do salonu i znajdujących się w nim kwiatów.\nKażdy gość z pewnością będzie podziwiał Twój gust, kiedy zobaczy ten nabytek.\nDolna firanka do kupienia osobno.


Owocowa sałatka z cytrusów – Hungry Eyes\n100g borówka amerykańska\nSezon na ta sałatkę w zasadzie trwa przez cały rok aczkolwiek owoc granatu nie pojawia się na naszym rynku przez cały rok.\nDo sałatki można użyć dowolnych owoców sekretem jest sok z limonki połączony z miętą i brązowym cukrem. Niesamowita bomba witaminowa mnóstwo pięknych kolorów i zdrowia na talerzu. Soczysta i orzeźwiająca idealna na ciepłe dni m jako zdrowe śniadanie czy przekąska a już na pewno sprawdzi się jako deser.\nObierz grejpfruta i pomarańcze ze skóry i potnij na małe fileciki tak żeby nie było skóry, na zdjęciu widać to dokładnie\nUmyj resztę owoców i obierz, pokrój na dowolne kawałki, wytnij środek z ananasa który jest bardzo twardy. Wyciśnij pestki z granatu\nZrób sos, zetrzyj skórkę z limonek i wyciśnij sok, posiekaj miętę m dodaj cukier ii wszystko wymieszaj. Połącz z owocami i podawaj.


Muzyczne i rodzinne Dni Świdnicy (PROGRAM) – ws-24.pl\nHey, Piękni i Młodzi, Blue Cafe, Majka Jeżowska, a także The Black i Fairy Tale Show – to gwiazdy tegorocznych Dni Świdnicy. Wydarzenie zostało połączone tradycyjnie ze Świętem Dzika, Gryfiadą i Giełdą Staroci.\nTak jak rok temu, Dni Świdnicy odbędą się najpierw w świdnickim Rynku. W piątek 2 czerwca zainauguruje je barwna „Gryfiada”, czyli pokaz zorganizowany przez Młodzieżowy Dom Kultury. Później od godz. 16.00 do 18.00 z koncertem charytatywnym na rzecz powstającego schroniska dla bezdomnych kobiet wystąpią „Młodzi przeciw bezdomności”. W trakcie trwania imprezy będzie prowadzona kwesta wraz z dodatkowymi naklejkami dla wspierających. Całość poprowadzą Dj Gacki & Dj Pawlik.\nW tym roku na święto miasta zjadą same znane zespoły. Na terenie Świdnickiego Ośrodka Sportu i Rekreacji zagrają Hey z wokalistką Katarzyną Nosowską na czele, Blue Cafe, Piękni i Młodzi oraz Majka Jeżowska.\nTegoroczne Dni Świdnicy odbędą się niezmienne w dwóch lokalizacjach. Koncertową część święta miasta, tak jak roku temu, zaplanowano na terenie Świdnickiego Ośrodka Sportu i Rekreacji przy ul. Śląskiej. W pierwszy dzień zagrają Roy Bennet Group, Fairy Tale Show i gwiazda – zespół Hey. W drugi dzień dla mieszkańców wystąpią Trzy Gitary, Electric Roosters oraz Blue Cafe. Trzeci dzień – niedziela 4 czerwca poświęcony zostanie zajęciom sportowym, będzie tanecznie i rodzinnie, a na zakończenie zaśpiewają Piękni i Młodzi. Poprzedzi ich występ zespołu The Black.\nW Rynku zaplanowano również Święto Dzika. W sobotę 3 czerwca od godz. 12.00 do 18.00 leśnicy jak zawsze przygotują sporo atrakcji, głównie dla najmłodszych. Będą stoiska edukacyjne, gry i konkursy z nagrodami. Tradycyjnie nie zabraknie też stoisk degustacyjnych i dobrego jedzenia, oczywiście wszystko z darów lasu.\nWstęp na koncertową część Dni Świdnicy jak rok temu jest płatny. Za piątek trzeba zapłacić 5 złotych od osoby, za sobotę 3 złote, a za niedzielę 2 złote.\nWstęp na imprezy w centrum jest wolny.\nPROGRAM DNI ŚWIDNICY 2017\n10.00 – 14.00 – Gryfiada\n16.00 – 18.00 – koncert charytatywny – doposażenie schroniska dla bezdomnych kobiet – Dj Pawlik i Gacki, występy młodzieży z MDK w Świdnicy\nOSiR: – wstęp 5 zł\n19.00 – Hip-Hop na wakacje – prezentacje twórczości świdnickich gimnazjalistów, uczestników warsztatów\n19.30 – Roy Bennet Group\n20.30 – Fairy Tail Show\n21.25 – Uroczyste otwarcie Dni Świdnicy\n21.30 – HEY\n12.00 – 18.00 Święto Dzika\n12.00 – Studio wokalne – dzieci z Gminy Świdnica (Bożena zna nazwę  )\n13.00 – Majka Jeżowska\n14.30 – Muzyczny spacer po Świdnicy – koncert w wykonaniu uczniów, rodziców i nauczycieli ze Szkoły Muzycznej im. L. Różyckiego\n16.00 – Zespoły ŚOK: Jubilat i Krąg\nOSiR: – wstęp 3 zł\n19.00 – Trzy Gitary\n20.30 – Electric Roosters\n21.30 – Blue Cafe\nOSiR: – wstęp 2 zł od godz. 16.00\n11.00-15.00 – Piknik Sportowy\n16.00 – The Black\n17.00 – Piękni i Młodzi\n10.00 – 16.00 – Piknik rodzinny na Os. Młodych – wstęp wolny\nTags: Dni Świdnicy program


Dzielnicowy i „książkowa” Pola o bezpieczeństwie najmłodszych - Portal Braniewo\nBRANIEWO. Podejmowanie działań ukierunkowanych na zapewnienie bezpieczeństwa najmłodszym to aktywność, która stanowi nieodzowną część policyjnej służby. Choć panujące pandemiczne obostrzenia znacznie utrudniają kontakt w realu, to funkcjonariusze odnajdują sposoby, by edukować maluchy.\nPierwszoklasiści ze Szkoły Podstawowej nr 3 w Braniewie przywitali specjalnego gościa. Na dużym ekranie dzieci zobaczyły dzielnicowego – asp. Jacka Gawrysia. Z uwagi na panujące obostrzenia związane z przeciwdziałaniem COVID-19 policjant nie mógł spotkać się z maluchami w ich szkole. Ale „dla chcącego nic trudnego!”.\nKorzystając z dobrodziejstw internetu dzielnicowy „zajrzał” do uczniów online. Tematem profilaktycznej prelekcji było oczywiście bezpieczeństwo – nie tylko w szkole, ale i w miejscu zamieszkania. Policjant na specjalną lekcję zabrał także swoją książkową koleżankę – Polę. Fikcyjna postać, której zadaniem jest ustrzec dzieci przed zagrożeniami, tym razem edukowała małych słuchaczy w kwestii spotkań z obcym zwierzęciem. Dzielnicowy Gawryś odczytał uczniom historyjkę pt. „Najlepszy przyjaciel człowieka”, a następnie zaprosił dzieci do dyskusji. Spotkanie przebiegło w przesympatycznej atmosferze, przy dużym zaangażowaniu pierwszoklasistów.\nKolejne prelekcje online już niebawem!


Radio Białystok | Tokio 2021 | Trzeci dzień igrzysk - występy Polaków\n25.07.2021, 04:23, akt. 16:26\nKolarstwo - Polki aktywne, ale bez sukcesu\nAustriaczka Anna Kiesenhofer wygrała na torze wyścigowym Fuji po samotnym finiszu kolarski wyścig olimpijski ze startu wspólnego. Najlepsza z Polek Katarzyna Niewiadoma zajęła 14. miejsce. Marta Lach była 18., a Plichta 27.\nTuż po starcie od peletonu oderwało się pięć zawodniczek. W tym gronie była Kiesenhofer, a także Polka Anna Plichta. Faworytki wyścigu kompletnie zignorowały uciekinierki i te w pewnym momencie miały ponad 10 minut przewagi.\nPo kilkudziesięciu kilometrach na czele zostały trzy kolarki: Plichta, Kiesenhofer oraz Omer Shapira z Izraela. Austriaczka współtowarzyszki zostawiła na 40 km przed metą, kiedy wyraźnie przyspieszyła na podjeździe.\nPeleton długo miał dużą stratę, ale w końcu faworyzowane Holenderki podkręciły tempo. Grupa pościg zaczęła za późno, aby dopaść Kiesenhofer, ale Plichtę i Shapirę dogoniła na nieco ponad cztery kilometry przed metą.\nKoszykówka 3x3 - porażka z Serbią i zwycięstwo z RKO\nPolscy koszykarze 3x3 przegrali z Serbią 12:15 w swoim trzecim spotkaniu turnieju olimpijskiego w Tokio. Następnie pokonali reprezentację Rosyjskiego Komitetu Olimpijskiego 21:16.\nPolacy mają tym samy dwa zwycięstwa i dwie porażki. Gra się systemem każdy z każdym. Dwa czołowe zespoły po siedmiu rundach spotkań awansują bezpośrednio do półfinału, dwa ostatnie odpadają. Drużyny z miejsc 3. i 6. oraz 4. i 5. zagrają w dwóch ćwierćfinałach o prawo gry o medale.\nTenis - Hurkacz z awansem, dwie porażki Linette\nKilka godzin później Magda Linette pożegnała się również z rywalizacją w grze podwójnej. W parze z Alicją Rosolską przegrały z Amerykankami Bethanie Mattek-Sands i Jessicą Pegulą 1:6, 3:6.\nŻeglarstwo - Klepacka druga po pierwszym dniu\nSiatkówka plażowa - dobry start polskich par\nGrzegorz Fijałek i Michał Bryl także od zwycięstwa rozpoczęli udział w fazie grupowej igrzysk olimpijskich w Tokio. W pierwszym spotkaniu grupy E pokonali marokońską parę Mohameda Abichę i Zouheira Elgraouiego 21:17, 21:11.\nTenis stołowy - Partyka przegrywa\nJudo - Perenc żegna się z igrzyskami\nPatrycja Adamkiewicz (kat. 57 kg) przegrała z Chinką Lijun Zhou 17:31 w 1/8 finału olimpijskiego turnieju taekwondo w Tokio. Po dwóch rundach Polka prowadziła 9:3, ale w ostatniej zdecydowanie lepsza była Azjatka.\nKlaudia Breś zajęła 21. miejsce w eliminacjach strzelania z pistoletu pneumatycznego na dystansie 10 m i nie wystąpi w finale olimpijskiej rywalizacji w Tokio. Tomasz Bartnik zajął 23. miejsce (625,4 pkt) w eliminacjach strzelania z karabinu pneumatycznego na dystansie 10 m i nie wystąpi w finale.\nAleksandra Jarmolińska zajmuje 17. miejsce po pierwszym dniu eliminacji w skeecie w igrzyskach olimpijskich w Tokio. W niedzielę najlepiej strzelały Włoszka Diana Bacosi i Chinka Wei Meng.\nWioślarstwo - będą finały\nSzermierka - zbyt mocna rywalka Jelińskiej\nBoks - dwie porażki\nKajakarz górski Grzegorz Hedwig awansował do półfinału rywalizacji kanadyjkarzy w igrzyskach olimpijskich w Tokio. W eliminacjach Polak zajął 14. miejsce, a najlepiej w niedzielę pływał Słowak Matej Benus.\nKlaudia Zwolińska także awansowała do półfinału rywalizacji K1 w kajakarstwie górskim. W eliminacjach Polka zajęła10. lokatę, a najlepiej w niedzielę pływała australijska gwiazda tej dyscypliny Jessica Fox.\nKacper Stokowski odpadł w eliminacjach 100 m stylem grzbietowym w igrzyskach olimpijskich w Tokio. Polski pływak uzyskał czas 53,99 s i został sklasyfikowany na 23. pozycji.\nWe wszystkich konkurencjach, a także w wieloboju indywidualnym i drużynowym awans uzyskała słynna Simone Biles. Amerykanka na poprzdenich igrzyskach w Rio de Janeiro wywalczyła cztery złote medale.\nOd porażki rozpoczęli polscy siatkarze turniej olimpijski w Tokio.


Strona 49 – Festiwal Fantastyki Nidzica\nNoclegi przed i po festiwalu\nJak co roku, niektórzy z was chcą przyjechać do Kalborni dzień wcześniej, około pięćdziesięciu osób zostaje też na Poligonie V2 – czyli odpoczynku po festiwalowym. Nazwa wzięła się od naszej księgarni wysyłkowej, Verbum 2, która festiwal zaczęła organizować, na kilka lat przed przekształceniem się w Solaris.\nPobyt przed festiwalem należy zgłaszać do nas. Pobyt poligonowy już na festiwalu. Ceny za nocleg i śniadanie takie same – 65 zł osobodzień. Za dodatkowe noclegi płacicie sami w recepcji hotelu, my je tylko zgłaszamy. Rezerwacje bez naszej wiedzy nie będą przez hotel przyjmowane (żeby nie mieszać).\nKawiarenka fantastycznych podróży\nOdbyłeś ostatnio podróż w dalekie kraje, widziałeś coś ciekawego? Podziel się tym w kawiarence fantastycznych podróży. Na festiwalu mamy miłą salę przeznaczoną na takie prezentacje, a wiemy, że wielu z was poza fantastyką ma jeszcze pasję podróżowania.\nMasz więc zdjęcia z wypraw, pokaż je innym. Prezentacje trzeba rejestrować, piszcie na w.sedenko@solarisnet.pl\nZeszłoroczne smakowanie piwa spodobało się uczestnikom. Było wiele ciekawych gatunków, mnóstwo piwa z Czech (zaprzyjaźnieni fani przywieźli cały kontener). W tym roku także chcemy ten element programu zorganizować, w trakcie sobotniej biesiady w Kalborni. Chcemy bowiem propagować kulturalne spożywanie piwa i to piwa regionalnego, tradycyjnie warzonego.\nZasady Beer tasting są te same co poprzednio. Przywozicie piwa. W zamian dostajecie talony, które w trakcie biesiady możecie wymienić na inne gatunki. Do puli przyjmowane są tylko piwa regionalne, oryginalne, najchętniej niepasteryzowane. Z rodzajów lager, stout, porter, red. Raczej nie przyjmujemy piw smakowych, chrzczonych miodem, sokiem owocowym. Tylko prawdziwe piwa. Na pewno w waszej okolicy znajdują się lokalne browary


Zamość: Próbował ukraść wódkę, ale złapała go sprzedawczyni | Kurier Lubelski\nZamość: Próbował ukraść wódkę, ale złapała go sprzedawczyni\nJN 29 lutego 2012, 12:50\nWszedł do sklepu i poprosił o dwie litrowe butelki dobrej wódki. Gdy ekspedientka wybrała dla mężczyzny alkohol i wbijała towar w kasę, ten zabrał butelki i próbował uciec. Dzielna sprzedawczyni podbiegła za mężczyzną i zatrzymała łapiąc za kaptur. Po chwili z pomocą przyszło jej dwóch mężczyzn. W efekcie złodziej spędził noc w areszcie.\nDo zdarzenia doszło we wtorek około 20:00 na Nowym Mieście w Zamościu. Mężczyzna wybrał alkohol za ponad 100 zł i próbował w pośpiechu opuścić sklep. Oczywiście bez zapłaty. W tym momencie jednak okazało się, że ekspedientka jest dzielną kobietą i nie ułatwi złodziejowi zadania:\n- Wybiegła zza kasy i będącego już w drzwiach mężczyznę złapała za kaptur kurtki wołając jednocześnie o pomoc. Mężczyzna próbował wyrwać się trzymającej go kobiecie. Uderzył ją w rękę i szarpał się z nią - relacjonuje Joanna Kopeć z zamojskiej policji.\nKobiecie z pomocą przybyli dwaj mężczyźni, którzy przytrzymali złodzieja do momentu przyjazdu policji. Do ofiar - poza ręką sprzedawczyni - trzeba zaliczyć jedną butelkę wódki. Ta pękła podczas szamotaniny.\n31-latek z gminy Zamość trafił do aresztu. W środę zostanie przesłuchany. Grozi mu kara do 10 lat pozbawienia wolności.\nzatrzymała złodzieja zamość\nsklepowa zatrzymała złodzieja\nkiniol 29.02.2012 18:46:48\nNo,i tyle dobra się zmarnowało... sama nie wypiła i komuś nie dała.\nss 29.02.2012 18:07:36\njaka szkodliwość czynu???? w piśmie napisane jest "głodnego nakarmić spragnionego napoić"\nandi 29.02.2012 17:39:16\nnawet nie dali się mu napić. Co za kraj, co za obyczaje - po prosu dzicz.\nt 29.02.2012 16:37:11\ndo czego to w tym kraju doszło ,żeby juz ludzie musieli kraść art.pierwszej potrzeby :(\ngregory1959 29.02.2012 14:46:25\nTylko znajac polskie realia , kolesia wypuszcza z powodu niskiej szkodliwosci spolecznej czynu , a sprzedawczyni wlasciciel sklepu potraci z pensji za zbita butelke\nferdosik 29.02.2012 13:38:55\naby już kraść nie musiał, przynajmniej nie oficjalnie.\nchemik 29.02.2012 13:18:06\nJego adwokat zleci analizę chemiczną tego rozlanego alkoHolu ... i wyjdzie , że był to produkt wykonany z spirytusu przemysłowego "wpadowego" i dobrze się\nstało ... bo winien być zniszczony...\nHelenaM 29.02.2012 13:03:11\nBrawo dla Pani Sprzedawczyni! Brawo dla tych Panów, którzy pomogli złapać złodzieja.\nOby było więcej takich przypadków, kiedy przestępca nie będzie bezkarny.