Postrzelony [Alfred Siatecki] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n02214 051763 16373497 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Alfred Siatecki Liczba stron: 472\nISBN: 978-83-62465-83-5 Data wydania: 2013-05-17\nPolityczne rozgrywki, lokalne układy i dziennikarskie śledztwo W podejrzanych okolicznościach ginie były poseł Krystyn Kunicki. Śmiercią tak ważnej osobistości interesują się wszyscy lokalni politycy. Jednak prokuratura bardzo szybko umarza śledztwo, orzekając samobójstwo. Media zaś dostają nieformalny zakaz pisania na ten temat. Dziennikarz śledczy Daniel Sateck, były glina, nie wierzy w oficjalną wersję ani tym bardziej nie zamierza ulegać naciskom. Zaczyna prywatne śledztwo, a tajemnice, jakie odkrywa, są wielu osobom coraz bardziej nie na rękę…\nAlfred Siatecki – pisarz i dziennikarz. Ma w swoim dorobku literackim powieści obyczajowe, między innymi Jubel (1987), Zmowa pułkowników (2000) czy A jednak będzie noc poślubna (2007), zbiory opowiadań oraz bio-bibliografie lubuskiego środowiska literackiego. Jest autorem słuchowisk, zajmuje się też krytyką literacką i historią literatury. Jego utwory przekładano na białoruski, łużycki, niemiecki i rumuński. Postrzelony jest jego debiutem kryminalnym.\nnaostrzuksiazki.pl Postrzelony – Alfred Siatecki\nProlog Wóz albo przewóz — A to mi się nie podoba, Daniel. Porywasz się z motyką na słońce. — Dlaczego? — spytał Sateck, chociaż dobrze wiedział, jaką myśl redaktor naczelna ukryła w tym stwierdzeniu. — Doktor Zych dzwonił — powiedziała Szpalta z naciskiem na stopień naukowy. W dowodzie osobistym miała Mirosława Krupa, ale wszyscy w redakcji jak nie kpili ze Szpalty, to kadzili Szpalcie albo lekceważyli Szpaltę lub tłumaczyli się przed Szpaltą. Podobno gdy została naczelną gazety, czego Daniel nie pamiętał, nie odróżniała łamu od szpalty. Każdą stronę nazywała paginą. W przeciwieństwie do starszych dziennikarzy na czcionkę mówiła font, na dodatek wszystko chciała natychmiast zmienić. Ale czy to dziwota, skoro wcześniej nie miała do czynienia nawet z gazetką parafialną? Przed zajęciem gabinetu naczelnej była asystentką na uniwersytecie, a ponieważ w terminie nie obroniła pracy doktorskiej, rektorowi udało się przekonać Bożejkę, aby oddał w jej ręce redakcję gazety. — Doktor Zych od niedawna jest dyrektorem biura pani poseł Anitty Carewicz — dodała Szpalta i zamilkła, jakby chciała dać Sateckowi do zrozumienia, kto się z nią kontaktuje. Aha, trzęsiesz się ze strachu, bo jeszcze jeden urzędas poczuł się ważny i zbeształ cię jak kowal burą sukę — przeleciało przez myśl Sateckowi. Przyczepiasz się bez powodu do dziennikarzy, trujesz dupę, nakazujesz, o kim, jak i co mają pisać, chociaż samodzielnie nie skleciłaś najprostszej informacji. Rzucisz kilka koślawych zdań na papier i wołasz stażystę, aby na podstawie tez, jak nazywasz swoje gryzmoły, ułożył tekst, pod którym podpiszesz się i za który każesz sobie wypłacić wierszówkę. Jesteś pionkiem w rękach zielonogórskich notabli, o czym wiem najlepiej, dlatego uciekasz przede mną wzrokiem, bo się mnie wstydzisz. Twoje ambicje niewiele obchodzą właściciela gazety, który żąda coraz większych zysków, a ty zdajesz sobie sprawę, że wspięłaś się na szczyt swoich możliwości menedżerskich. Następny krok będzie oznaczał twój upadek, dlatego chcesz dać dyla do Sejmu albo Senatu, a gdybyś znała angielski, to jeszcze dalej, na przykład do Brukseli. — Wedle dyrektora Zycha pani poseł Carewicz uważa… — … że nie powinienem zajmować się świętej pamięci Kunickim — dokończył Sateck z drwiną w głosie. — Gdyby chodziło tylko o ciebie, doktor Zych nie dzwoniłby do mnie — skontrowała go Szpalta, przybrawszy minę szefowej. — Chodzi o gazetę, którą ja kieruję i której opinia ma zasadniczy wpływ na to, co się dzieje w regionie. Srały muchy, będzie wiosna, pomyślał Sateck. Dawno minęły lata, kiedy opinia gazety coś znaczyła i nawet partyjni urzędnicy trzęśli portkami na widok dziennikarzy. — I co usłyszał dyrektor biura poselskiego pani Anitty Carewicz? — spytał ironicznym głosem. Szpalta nie odpowiedziała. Takiej reakcji Sateck się spodziewał. Przecież gdyby naczelna zapewniła Zycha, że gazeta przestanie zajmować się Kunickim, to pewnie miałaby przeciw sobie właściciela wydawnictwa. Redaktor naczelna, choćby najbardziej obiektywnego dziennika w takim mieście jak Zielonagóra, nie może robić, co się jej podoba. Musi być po stronie jednych i przeciw drugim. Najtrudniejszy jest wybór: kiedy i po stronie których stanąć, aby jak najmniej stracić. — Nie traktuj tego, co powiedziałam, jako bezwzględnego zakazu. Reporterowi z twoją wiedzą i doświadczeniem niczego nie potrafię zabronić. Mogę jedynie nie pozwolić na druk twoich tekstów. Oczywiście wyłącznie dla dobra gazety. Przemyśl również to, czego nie powiedziałam, a o czym dobrze wiesz. — Szpalta sięgnęła po chusteczkę i wytarła dłonie. Zawsze gdy sytuacja ją przerastała albo brakowało jej argumentów, natychmiast pociły się jej ręce. — Krótko mówiąc: gdyby prokurator miał cień wątpliwości, że Kunicki nie popełnił samobójstwa, nie umorzyłby sprawy. To samo powiedziała kilka godzin później komisarz Ilona Mrozińska. — Chyba nie muszę ci tłumaczyć, że kiedy prokurator zdecyduje o umorzeniu śledztwa, już nikt nie zajmuje się tą sprawą. Jej akta trafiają do archiwum. — Kunicki nie prowadził auta po pijaku ani nie umarł z powodu raka prostaty. To były poseł, właściciel bez mała co drugiej firmy w mieście, cichy kandydat na marszałka województwa — przypomniał jej Sateck. — Daniel, od dnia gdy przestałeś być moim kolegą w pracy, niewiele zmieniło się w komendzie. Nadal każdy policjant ma robić to, co mu każe i z czego rozlicza go przełożony — powiedziała Mrozińska z wyraźną ironią. — Dla mnie jako komisarz pełniącej obowiązki naczelnika wydziału kryminalnego, przyjacielu, to, co się wydarzyło w nocy z trzeciego na czwartego stycznia w apartamencie przy Waszczyka, już jest kroniką taką samą, jak postrzelenie myśliwego na polowaniu pod Zawadą czy zabójstwo kelnerki w parku Tysiąclecia. Kończę jedno śledztwo, zaczynam następne. I tak chcę dotrwać do emerytury. Sateck już miał zamiar spytać, czy Mrozińska widziała przedwojenny rewolwer firmy Astra i wie, jaką siłę odrzutu ma broń starego wzoru, jednak wtedy musiałby ujawnić nazwisko konsultanta, a obiecał Staszkowi, że nikomu nie zdradzi, z kim na ten temat rozmawiał. Wloty kul znajdowały się pod lewą piersią, wyloty nad prawym pośladkiem. Była asystentka w dawnym biurze poselskim Kunickiego potwierdziła, że jej szef jak większość ludzi na świecie był praworęczny. Według Staszka prawą ręką takich strzałów nie jest w stanie oddać nawet on, olimpijczyk z Tokio i Montrealu, latem dorabiający w cyrku, a zimą na polowaniach dewizowych. Teoretycznie Kunicki mógł strzelić tak, jak to opisał Daniel, gdyby trzymał rewolwer w lewej dłoni i oburącz nacisnął spust kciukiem. Stara astra waży ponad kilogram. Po pierwszym strzale siła odrzutu powinna wytrącić rewolwer z rąk Kunickiego, a on, jeśli to prawda, jeszcze raz nacisnął spust. — O ile znam się na ludziach, a jak wiesz trochę liznąłem psychologii, mężczyzna, który cieszy się powszechnym szacunkiem, zaraża pomysłami otoczenie, mimo narzekań innych przedsiębiorców, odnosi sukcesy w biznesie, nie choruje i tak dalej, nie ma powodu rozstawać się ze swoim życiem. — Decyzja prokuratora jest ostateczna. Ja zrobiłam to, co mi kazano: ustaliłam miejsce śmierci, potwierdziłam dane personalne denata oraz zebrałam wstępne dowody w sprawie. Na rękojeści rewolweru znajdowały się wyłącznie odciski Kunickiego. Na tej podstawie prokurator doszedł do wniosku, że prowadzenie dochodzenia byłoby stratą czasu, bo to… bezsporne samobójstwo — powiedziała komisarz takim głosem, jakby i ona nie wierzyła, że Kunicki zastrzelił się z astry. — Czy mam ci przypomnieć, Daniel, że robię tylko tyle, ile każe szef i za co płaci mi państwo? — Bez żadnych wątpliwości zgadzasz się z decyzją prokuratora? — Pytasz jako dziennikarz czy jako były kolega z pracy? — Kwestia śmierci Kunickiego śmierdzi na kilometr. — Szkoda czasu twojego i mojego — to było ostatnie zdanie komisarz Mrozińskiej. Był przekonany, że Syski nie zgodziłby się na takie zakończenie śledztwa, ale nadkomisarz już czwarty miesiąc jest na zwolnieniu lekarskim po tym, jak niezidentyfikowane auto potrąciło go na przejściu dla pieszych koło więzienia. Obowiązki naczelniczki wydziału przejęła komisarz Mrozińska, kobieta z niemałym doświadczeniem w pracy kryminalnej, lecz zbyt spolegliwa wobec zwierzchników. Sateck zadzwonił do prokuratora przekonany, że kto, jak kto, ale on, z takim doświadczeniem i nazwiskiem, długo nie będzie czekał na rozmowę. — Wyjeżdżam do Jachranki na kursokonferencję — usłyszał. — W przyszłym tygodniu mogę. Najlepiej w samo południe, na przykład w środę. O nie! W środę mam zajęcia na uniwersytecie. Zapraszam w czwartek. Pięć minut przed dwunastą w czwartek Daniel był w sekretariacie rzecznika prasowego prokuratury okręgowej. Najpierw Andrzej Carewicz udał zdziwienie, potem próbował zasłonić się innymi pilnymi zajęciami, w końcu pozwolił mu wejść do swego pokoju, ale nie spytał, czy wypije kawę. — Na wniosek policji śledztwo zostało umorzone. Akta przekazaliśmy do archiwum centralnego. Taka była decyzja przełożonych. Zatem, redaktorze, proszę nie pytać mnie o tę sprawę. Amen. Kropka. — Wedle policji wniosek o umorzenie śledztwa wyszedł stąd, z prokuratury. — Nie powinienem, a powiedziałem… bo od dawna redaktora podziwiam i szanuję. — Nic a nic…? — Domyślam się, że pan wątpi w samobójstwo Kunickiego. Ma pan prawo. — Na czole Carewicza wystąpił pot, ale nie pozwolił Sateckowi potwierdzić wątpliwości. — To na pewno było samobójstwo. Chce pan wiedzieć, na jakiej podstawie tak twierdzę? Ano, redaktorze, Helena Kunicka była zwyczajną, czyli tak zwaną słabą kobietą. W dodatku z psychiką, którą można nazwać anemiczną. Skąd o tym wiem? Przede wszystkim z doświadczenia życiowego i ze szkoleń dla prokuratorów. Redaktor pewnie też słyszał, że kobiety mocne psychicznie po wyjściu za mąż zachowują swoje nazwisko albo dodają do niego nazwisko męża. Kunicka w poprzednim związku nazywała się Tyra. Jej panieńskie nazwisko to Rumacha. — Panie prokuratorze… — Wiem, redaktor jest reporterem śledczym. Redaktor nieźle zna się na robocie policyjnej. Danielu, w imię naszej dawnej znajomości bardzo proszę o to, by przestał pan zajmować się sprawą śmierci Kunickiego. Naprawdę szkoda czasu. To oznacza, że nawet dla zaspokojenia własnej ciekawości nie zajrzę do akt, stwierdził w myślach Daniel. Nie przekonam go. I gdy już szykował się do wyjścia, Carewicz najpierw przymknął powieki, jakby ze wstydem przyznając mu rację, a potem przekrzywił głowę i po omacku sięgnął ręką do szuflady biurka. Założywszy okulary na nos, wyjął plik papierów z niebieskiej teczki i bardziej wyjaśniał niż czytał: — O której godzinie Kunicki wrócił do swego apartamentu przy Waszczyka? Nie ustalono. Skąd? Tego również nie ustalono. Przyjechał sam czy ktoś go przywiózł pod dom? Nie wiadomo. W jakim celu wrócił? Też nie wiadomo. To znaczy wiadomo. Aby za pomocą broni palnej pozbawić się życia. Specjaliści dowodzą, że prawie wszystkie samobójstwa mają miejsce w nocy. — Prokurator podniósł oczy na Satecka, jakby chciał się dowiedzieć, czy po tym, co usłyszał, ma jeszcze wątpliwości. — Ogólniki. — Ogólniki? — roześmiał się Carewicz. — To proszę, szczegóły, które powinny zaspokoić ciekawość redaktora. Około godziny trzeciej przez telefon Kunicki poprosił swoją córkę, Barbarę, by natychmiast przyjechała na Waszczyka. Kiedy tam dotarła, znalazła go w zakrwawionej koszuli, z głową na oparciu fotela. Był przytomny. Spytała, co się stało. Odpowiedział niezbyt zrozumiale. Córka zadzwoniła pod numer 112. Podoficer dyżurny straży pożarnej, gdzie znajduje się stanowisko kierowania służbami, wezwał karetkę, ale nie zgłosił tego faktu policji, co oznacza naruszenie regulaminu. Został ukarany naganą przez przełożonych… O, to może być ciekawe. W toku śledztwa ustalono, że już w karetce ratownicy podjęli decyzję o przewiezieniu Kunickiego na blok operacyjny. Następnego dnia, gdy doktor habilitowany Mahmud Ghanen wybudził go z narkozy, pacjent wyjaśnił, że sam się postrzelił. Jak to zrobił? Rewolwer oparł rękojeścią o blat biurka, przy którym siedział, lufę skierował w swoją stronę i kciukiem nacisnął na spust. W ten sposób oddał trzy strzały. Kunicki przeżył, bo pociski nie uszkodziły serca i naczyń krwionośnych. Na pytanie doktora Ghanena, dlaczego chciał odebrać sobie życie, odpowiedział, że od pewnego czasu miał wszystkiego dość. Wyjaśnił, że banki nie chciały kredytować jego przedsięwzięć. Prowadzenie działalności biznesowej stawało się niemożliwe. Dlatego się załamał. Nawet zaczął nadużywać alkoholu. Wniosek? Próba samobójcza spowodowana długotrwałą depresją, być może spotęgowana działaniem środka odurzającego. Dopiero kolejnego dnia doktor Ghanen skontaktował się z dyrektorem szpitala, a ten bezzwłocznie powiadomił prokuraturę. Proszę nie pytać, czy doktor Ghanen złamał prawo i dlaczego tak późno poinformował swego zwierzchnika o przyczynie hospitalizacji pacjenta. Tę sprawę prokuratura wyłączyła do osobnego postępowania. Przesłuchanie Kunickiego okazało się niemożliwe najpierw z powodu pooperacyjnego osłabienia organizmu, a potem zapadł w śpiączkę i, mimo starań doktora Ghanena, nie odzyskał przytomności. Zmarł po niespełna trzydniowym pobycie na oddziale intensywnej opieki medycznej. Zmarł, ponieważ operujący go chirurg nie zauważył trzeciego pocisku tkwiącego pod żyłą główną. W takiej sytuacji, zgodnie z obowiązującymi procedurami, śledztwo można umorzyć, tym bardziej że przeprowadzone w laboratorium policyjnym badanie potwierdziło obecność linii papilarnych Kunickiego na rękojeści rewolweru. Zdaniem biegłego przy odpowiednim trzymaniu rewolweru oburącz oddanie strzałów było możliwe w taki sposób, jak to opisywał. Przesłuchiwani na okoliczność śmierci współpracownicy Kunickiego i jego żona potwierdzili niepowodzenia finansowe oraz fakt, że ostatnio zachowywał się dziwnie i częściej sięgał po alkohol. Wyłącznie jego córka z pierwszego małżeństwa, nawiasem mówiąc, świeżo upieczona doktor psychologii naszego uniwersytetu, opowiadała co innego. Niestety, nie potrafiła przedstawić przekonujących dowodów… Czy Kunicki zostawił list pożegnalny? Prawdopodobnie nie. W każdym razie nie wiemy o jego istnieniu. To jest jedyna wątpliwość, jakiej nie udało się wyjaśnić w śledztwie. Biegłych z zakresu filozofii biznesu i psychopatologii nie zdziwiło zachowanie Kunickiego. Wiele osób osiągających w krótkim czasie wysoką pozycję w interesach nie odchodzi z tego świata śmiercią naturalną. Część ginie w wypadkach lotniczych lub drogowych, część popełnia samobójstwo albo staje się ofiarą napastnika czy mściciela. — Carewicz zamknął teczkę i wsunął ją do szuflady biurka. — Myślę, że w pełni zaspokoiłem ciekawość redaktora. A jeśli ma redaktor jakieś pytania, proszę zachować je dla siebie. Naszym zdaniem wszystko, co dotyczy śmierci Kunickiego zostało wyjaśnione. To było sa-mo-bój-stwo. A wie redaktor, jaki jest najważniejszy motyw samobójców? — Sateck nie odpowiedział. — Po prostu nie chce się żyć. — Skąd pan to wie? — Niech jego dusza spoczywa w spokoju — dodał prokurator, ocierając pot z czoła. — Życzę redaktorowi wielu ciekawych publikacji i dociekliwych czytelników. Proszę o mnie nie zapominać. Zawsze pomogę, oczywiście w miarę możliwości. — Carewicz wstał i wyciągnął rękę do Satecka. Ten jednak spytał, czy na pewno nie tylko jako prokurator, ale i wykładowca uniwersytecki nie ma żadnych wątpliwości. — Żadnych. — Z ręką na sercu? Carewicz podniósł prawą dłoń, wyciągnął dwa palce jak radny podczas ślubowania i powiedział: — Tak mi dopomóż Bóg. — Jestem dziennikarzem, jak pan wie, z dłuższym stażem w milicji i epizodycznym w policji. Pracując w pionie kryminalnym, jeździłem na szkolenia do polskiej Piły i czeskiego Holeszowa. Tam uczono mnie, że w przypadku samobójcy biegły z zakresu balistyki powinien potwierdzić ślady GSR, galvanic skin response, czyli osmalenia i opalenia powstałe po strzale na ciele i odzieży. Tylko ich obecność uzasadnia twierdzenie, że doszło do samobójstwa. — Mnie również szkolono, ale nie w szkółkach w Pile i Holeszowie, tylko na poważnym uniwersytecie w Krakowie. — Jak wyglądały ręce Kunickiego? Czy na jego koszuli znajdowała się sadza i niespalone okruchy prochu? — Ewentualne odpowiedzi na pytania redaktora wykraczają poza ramy tego, co mogę przekazać jako rzecznik prasowy okręgu prokuratorskiego. — Mógłby pan mnie poinformować i o tym, o co spytałem, gdyby w teczce, którą ma pan w szufladzie był protokół podpisany przez biegłego batalistę. To znaczy, gdyby prokuratura zleciła przeprowadzenie oględzin odzieży i ciała Kunickiego. Panie prokuratorze, dlaczego badanie wykluczające lub potwierdzające samobójstwo nie zostało zrobione? — Carewicz już nie udawał, że nie ma czasu na rozmowę. — Do widzenia, redaktorze. — Chwycił Satecka za łokieć i niemal siłą wypchnął do sekretariatu. Mimo że rozmowa trwała najwyżej kwadrans, Carewicz spocił się tak, że Daniel czuł jego zapach. Aha, o coś zahaczyłem, przeleciało przez myśl dziennikarzowi. A może to była próba zabójstwa na zlecenie? W środowisku ludzi majętnych pieniądze są na pierwszym miejscu, pomyślał. Prokurator to odkrył i się przestraszył albo ktoś nad nim nakazał, aby ukręcił łeb sprawie. To się opłaci, doktorze Carewicz. Jeśli zlekceważy pan polecenie, nie doczeka emerytury.\nAd rem Wina świętego Krystyna Zielonagóra, al. Niepodległości, 14 lutego, pora obiadowa Danielowi Sateckowi dogryzał głód, zszedł więc do sutereny, gdzie w dzień był klub dziennikarza, a wieczorem jazgotliwy bar z kawiarnią. Jeszcze niedawno każdy, kto dostał się wprost z ulicy do tego przybytku, czuł się szczęśliwy. Dziś wokół stolików najwięcej było stażystów i początkujących redaktorów, marketingowców, przedstawicieli handlowych i ich rówieśników z miasta, którzy co chwilę wybuchali śmiechem, toteż wrzawa była tu jak w niedzielę wieczorem w Bachus Arenie na meczu koszykówki. Większość przychodziła do klubu dlatego, że panowała taka moda. Nie tak dawno młodzi ludzie zaglądali do kafejki przy salonie wystawowym, potem trudno było znaleźć wolny fotel w kafejce u aktorów, jeszcze wcześniej panowała moda na Ratuszową konkurującą z Palomą i Topazem. Przy stoliku za filarem, gdzie było miejsce dla dwóch szczupłych osób, sekretarka redaktor naczelnej czekała na kelnerkę. Sateck nie miał wątpliwości, że nie tylko pozwoli mu usiąść obok siebie, ale i ucieszy się, mimo to spytał: — Czy mogę się dosiąść? — Właśnie dla pana redaktora zajęłam miejsce — skłamała i jakby się zawstydziła, a po chwili, gdy usiadł na wprost niej, uśmiechnęła się bardziej kokieteryjnie niż przyjaźnie. Dołeczki w jej policzkach zrobiły się jeszcze głębsze. — Mimo siwizny nad uszami i bardzo wysokiego czoła z wszystkimi w redakcji jestem na ty. Nawet z tegorocznymi absolwentami uniwersytetu, których niedawno egzaminowałem z wiedzy o strukturze tekstów. Taki tu panuje zwyczaj. Jedynie z panią… — spojrzał na nią jakby z przyganą. — Jestem Daniel. Tak będzie łatwiej się porozumiewać. Znowu się zawstydziła i spuściła wzrok na blat stolika. Po chwili, już nieco ośmielona, powiedziała: — Magdalena. — Nie wiedziała, czy to wystarczy, bo może powinna wyciągnąć rękę i pozwolić, aby Sateck musnął ją ustami. — Wyłączając szefową, wszyscy mówią do mnie Magda. — Ładnie. Madzia jeszcze ładniej. Albo Magdusia. — Ojciec mówił „Gdusia”, mama „Magda”. A jakie jest zdrobnienie od Daniel? — Mama i ciotka mówiły „Deduś” albo „Dańcio”, dla ojca byłem „Danielkiem”. W liceum dziewczyny wołały „Dany”, a ja wolałem być „Danczesem”. Żona przekonała się, że jestem uparty, niezależny, odważny, stawiam sobie ambitne cele i co ważne — wyprostował się, jakby chciał podkreślić swoje znaczenie — najczęściej je osiągam. Czyli sama powaga z odrobiną pychy. Wedle Miśki, to znaczy żony, do kogoś takiego nie można zwracać się jak do służącego. Dlatego woła: „Daniel, idź do sklepu”, „Daniel, wyrzuć śmieci”, „Daniel, od tygodnia codziennie cię proszę, abyś wkręcił żarówkę w łazience”, „Daniel to, Daniel tamto”. Przyjaciele mówią „Danek”. A w ogóle moje imię jest pochodzenia biblijnego. Nosił je któryś prorok. Znaczy: Bóg jest moim sędzią. — Czyli oprócz miejsca pracy łączą nas biblijne imiona — powiedziała, jakby chciała zakończyć dyskusję na ten temat. — Boże, jaki jestem głodny. — Ja też i jeśli w ciągu pięciu minut kelnerka się nie zjawi, będę musiała wrócić do sekretariatu, bo szefowa nie lubi, gdy mnie tam za długo nie ma. — Bez sekretarki Szpalta szybko przestałaby być szefową. Magda roześmiała się i zacisnąwszy usta pokiwała głową jakby z zazdrością. — Stażystka wodzi za tobą wzrokiem, wyraźnie zakochana. — We mnie? — W tobie, Danku. — Która stażystka? — Ta, która jest w twoim dziale. — Dżamila? — spytał i dopiero teraz zdał sobie sprawę z tego, że od dawna dziewczyna zachowuje się nienormalnie w jego obecności. — Przecież mógłbym być jej ojcem. — Kochankiem również. Wielu dziewczynom imponują szpakowaci panowie. Szczególnie artyści. — Jeśli imponują, to przede wszystkim tacy, którzy mają wypchane portfele albo sławę. Ja do nich nie należę. Magda zrobiła taką minę, jakby nie wierzyła w to, co powiedział. Daniel ma mieszkanie, jakiś samochód, a czytelnicy wymawiają jego nazwisko z szacunkiem. Nie przyznała się, że ile razy Daniel wchodzi do sekretariatu redakcji, mówi „dzień dobry” i pyta o Szpaltę, tyle razy ona stara się być bardziej miła niż jest, a ledwie zamknie drzwi za sobą, natychmiast sprawdza w lusterku, jak wygląda i poprawia makijaż, bo może wróci. Dżamila lubi jego wyjątkowo ciepły głos. — Masz bardzo ładne dłonie. Palce jak u pianisty. — Zwyczajne — odpowiedział, mimo to oderwał je od stołu, rozcapierzył palce i przez ułamek minuty przypatrywał się rękom tak, jakby pierwszy raz je widział, aż Magda uśmiechnęła się zaskoczona. — Jeszcze coś chciałabym ci powiedzieć. Może to wykorzystasz. Tylko proszę, abyś nie zdradził, od kogo masz tę wiadomość — zastrzegła i podniosła oczy na Daniela jakby czekała, żeby przytaknął. — Nie doczekawszy się potwierdzenia, kontynuowała: — Zaraz po studiach dostałam pracę w centrali firm pana Kunickiego. Gdy został posłem, przeniósł mnie do swego biura, a jak przestał nim być, zwolnił i niczego nie zaproponował. Na szczęście znalazłam zajęcie w sekretariacie redakcji. — Po chwili dodała: — Pan Kunicki lubił ładne i — wyciągniętymi przed siebie dłońmi wyrzeźbiła w powietrzu sylwetkę kobiety — jak się kiedyś mówiło, kobiety o rubensowskim kształcie, niekoniecznie z dyplomem magisterskim. — Nic nadzwyczajnego. Większość zdrowych facetów lubi przede wszystkim właśnie takie panie. — Magda roześmiała się i pokręciła głową jakby z przyganą. — Ładne, tak zwane wykształcone, przede wszystkim szatynki po męsku obcięte, jeszcze lepiej, jeśli władały językami. Ja, mimo że spełniałam wiele warunków, nie miałam szansy przy dyrektorce generalnej. Po pierwsze, jestem za chuda, po drugie, mam długie i jasne włosy. Wszyscy wiedzieli, że pan Kunicki wszędzie zabiera dyrektorkę. I wszyscy go usprawiedliwiali, bo miał ciężko chorą żonę. Gdy został wdowcem, Nahorska już nie ukrywała, co ją łączy z panem Kunickim. Nie wiem, kiedy i w jakich okolicznościach szef poznał panią Helenę. A gdy dyrektorka się o tym dowiedziała, wybuchło piekło. Zachowywała się tak, jakby była pewna, że zostanie drugą żoną pana Kunickiego. Może obiecywał jej małżeństwo… Nie to chciałam ci powiedzieć. Pan Kunicki miał w zwyczaju wzywanie mnie nie przez interkom, a wołaniem, dlatego drzwi pomiędzy jego gabinetem i sekretariatem zawsze były niedomknięte. Któregoś dnia usłyszałam, jak Nahorska mu groziła. — Groziła? — Krzyczała, że go zabije. — Zabije? Coś jeszcze? — Zanim trzasnęła drzwiami, wysyczała, że pan Kunicki jeszcze tego pożałuje. — Czego pożałuje? Magda rozciągnęła ręce i bez słowa wzruszyła ramionami.\nZielonagóra, ul. Bohaterów Westerplatte, 15 lutego, wczesne przedpołudnie — Niech pan przyjmie do wiadomości, że nie zamordowałam Krystyna Kunickiego. I niech się pan ode mnie odczepi! — O nic nie spytałem — bronił się Daniel Sateck. — W takim razie po co pan przyszedł? — atakowała Elżbieta Nahorska, dyrektorka generalna korporacji Kunicki Holding. To, że Sateck jeszcze stał na dywanie w jej gabinecie, oznaczało pierwszy sukces. Jeśli teraz się wycofa, nigdy więcej tu nie wejdzie, a w innym miejscu nie będzie mógł zadać nawet jednego pytania, dlatego nie zważając na jej protest, powiedział: — Dziękuję, że w przeciwieństwie do innych osób pani chce ze mną rozmawiać. — Nie chcę i nie będę rozmawiać! Jasne? — Nahorska podniosła się zza opasłego biurka, zrobiła dwa kroki i stanęła przy oknie. Odwrócona plecami do Satecka, założyła ręce na plecy. Szatynka, po męsku obcięta, w granatowym kostiumie wyglądała naprawdę zgrabnie. — Skoro pani dyrektor zezwoliła sekretarce, aby mnie wpuściła… — A co miałam zrobić? — spytała, nie dając mu skończyć zdania. — Jeszcze by pan napisał w gazecie, że widocznie jestem winna śmierci Kunickiego albo coś gorszego, bo nie chciałam odpowiadać na pytania. Że coś ukrywam… A ja niczego nie ukrywam i nie mam nic wspólnego z tamtym tragicznym wydarzeniem. — Odwróciła się raptownie, zrobiła dwa kroki, podniosła prawą dłoń i patrząc Sateckowi w oczy wyskandowała: — Oświadczam, że nie po-zba-wi-łam ży-cia żad-nej isto-ty, łącznie z karpiem wigilijnym. — Rozumiem, że pani odpowie na wszystkie moje pytania. — Dlaczego pan stoi? — rzuciła głosem zdecydowanym, wskazując Sateckowi krzesło przed biurkiem i wróciła na swój fotel. — Proszę pytać. — Podniosła wzrok na zegar uczepiony ściany nad drzwiami, jakby dawała mu do zrozumienia, żeby się spieszył, bo ma niewiele czasu, ale tego nie powiedziała. Odepchnęła fotel od biurka, ręce splotła na piersiach i przechyliła głowę. — Dwa zastrzeżenia. Pierwsze: powiem tyle, ile uznam za stosowane. Drugie: pan nie będzie mi przerywał. — Zgoda. — Słucham. — Czy poza pracą zawodową jeszcze coś łączyło panią z Krystynem Kunickim? — Pan jest bezczelny, redaktorze! — wypaliła i zacisnęła usta aż do białości. Nie odzywała się może piętnaście sekund. — Kto panu powiedział, że coś mnie łączyło z Krystynem? Sateck wyczuł, że Nahorska próbuje go wykpić, dlatego niczego nie wyjaśniając, przypomniał: — Zgodziła się pani odpowiedzieć na moje pytania. Przed chwilą tak się umówiliśmy, prawda? — Dobrze, odpowiem. — Zamilkła jakby się zastanawiała, ile może ujawnić. — Dawniej byłam kochanką Krystyna. Zadowolony? — Gdyby pani mogła coś więcej… Nahorska nie pozwoliła mu skończyć. — Zanim zostałam… kochanką Krystyna, byłam jego asystentką. Nie, nie parzyłam kawy i nie robiłam tego, co należy do sekretarki. Niech pan sobie wyobrazi, że dzień po ukończeniu studiów prawniczych na Viadrinie Krystyn przyjął mnie do działu sprzedaży i promocji. A Kunicki Holding to biuro projektowe i firma budowlana, fabryki pustaków, stolarki okiennej i drzwiowej, glazury, mieszalnia farb i lakierów, nawet agencja nieruchomości i… — zamilkła jakby się zastanawiała, czy wymieniła wszystkie spółki albo czy powinna ujawnić, że biuro notarialne również mieściło się w wieżowcu korporacji. Sateck o tym wiedział. — Szybko zdobyłam zaufanie Krystyna i jako taka osoba jeździłam z nim na większość spotkań biznesowych, a te bez wyjątku kończyły się przy stole biesiadnym. Wybornego jadła, przednich marek alkoholu i najlepszej muzyki nigdy nie brakowało. — Dyrektorka uśmiechnęła się jakby coś miłego sobie przypomniała. — Nie Krystyn mnie, lecz ja jego uwiodłam. On nie miał nic przeciw temu. To trwało mniej więcej do dnia, kiedy ku własnemu zaskoczeniu dostał się do Sejmu. Ponieważ jako poseł nie miał czasu zajmować się holdingiem, mnie kazał przenieść się do tego gabinetu. Zrobił to też dlatego, że nigdy go nie oszukałam. Nawet w łóżku. Znowu się uśmiechnęła. — Sateck prawą ręką notował to, co mówiła, a lewą włożył do torby i włączył dyktafon. Powinien spytać Nahorską, czy się zgadza, aby nagrywał rozmowę, ale rozum mu podpowiadał, aby tego nie robił. — Panie redaktorze, wtedy byłam gotowa wykonać wszystko, o co Krystyn poprosi. Może dlatego, że pojawiła się moja rywalka. — Sateck przestał notować i przybrał pytającą minę. — Na kilka miesięcy przed wyborami Krystynem zainteresowała się Anitta Carewicz. Bardziej jako kandydatka na posłankę niż jako kobieta, chociaż tego nie jestem pewna. Prawda, Krystyn zapłacił za jej pierwszą kampanię wyborczą. Prawda, przez całą kadencję poselską Carewicz mu pomagała i gdzie tylko się dało, tam go wpychała. Był w dwu międzynarodowych grupach parlamentarnych, chociaż nie znał żadnego języka, przewodniczył jakimś radom, zabierał głos w sprawach, na których się nie znał. Jest oczywiste, że nie miał czasu ani dla swoich firm, ani dla mnie. Ale na mnie mógł polegać. — Przymknęła powieki i dłonie złożyła jak do pacierza. Wzrok Satecka przyciągnął niewielki pierścionek na serdecznym palcu lewej ręki. Pewnie pamiątka od Kunickiego. — A gdy zmarła jego żona, mówię o Marii, nagle coś się odmieniło — mówiła dalej. — Krystyn zaczął mnie unikać. Zdawałam sobie sprawę, że śmierć nawet zdradzanej małżonki to silny wstrząs psychiczny. Myślałam: czas go wyleczy. I… miałam nadzieję, że zostanę prawowitą panią Kunicką. — Stało się inaczej — wtrącił Sateck i umknął wzrokiem na lampę stojącą na biurku, bo przypomniał sobie, że zgodził się jej nie przerywać, a zawsze starał się być partnerem. — Niech pani kontynuuje — bardziej polecił niż poprosił. — Chociaż nigdy otwarcie nie rozmawialiśmy na ten temat, Krystyn nie był szczęśliwy z Heleną. Proszę sobie wyobrazić, że nie on jej, a ona jemu się oświadczyła. Na cmentarzu — lekko się roześmiała. — Po ślubie z Heleną żałował swojej decyzji. — Czy pani to wie od Kunickiego? Zamiast przytaknąć lub odpowiedzieć krótko, Nahorska ciągnęła opowieść: — Na odwrót nie było za późno, bo przecież mógł się z nią rozwieść, tyle że Krystyn uważał się za uczciwego faceta. Spyta pan, jaki uczciwy, skoro ze mną zdradzał pierwszą żonę. Tak to można nazwać, ale trzeba też wziąć pod uwagę, że Maria chorowała, a on był hożym samcem. Widząc zniecierpliwienie na twarzy Satecka, powiedziała: — Już kończę. Od czasu jak Krystyn drugi raz się ożenił, nigdy nie był ze mną w łóżku. Po każdej hulance kończącej spotkanie biznesowe on szedł do swego pokoju, ja do swego. Rozległa się melodyjka, Nahorska podniosła komórkę i zerknęła na wyświetlacz, ale jej nie włączyła. Gdy po chwili znowu ktoś zadzwonił, rzuciła rozkazująco: — Zadzwoń za piętnaście minut. — Widocznie mężczyzna po tamtej stronie nie ustępował, bo powiedziała kategorycznie: — Pilne, pilne… Jędrzej, nie jestem sama, dlatego teraz nie mogę rozmawiać. — Może wyjdę, a pani… Ruchem ręki nakazała Sateckowi pozostanie na krześle. — Dlaczego wy, faceci, jesteście tacy niecierpliwi? Dlaczego zawsze ma być tak, jak wy chcecie? — Taka… kobieta i niemiła — powiedział Sateck jakby bronił tego, który do niej zadzwonił. Mimo że nie był nauczycielem, nawet w swoich tekstach na łamach gazety przemycał zdania o dobrym wychowaniu. — To, że jest się ładną kobietą, wcale nie oznacza, że trzeba być miłą zawsze, wszędzie i wobec każdego. — Nahorska przeszyła go takim wzrokiem, że zawstydzony opuścił głowę, ale przyznał jej rację. — Ma pan jeszcze jakieś pytania? — Znała pani Krystyna Kunickiego… — Sateck zastanawiał się, jak nazwać tę znajomość, po namyśle powiedział — lepiej niż dobrze — i czekał, jak zareaguje Nahorska, a ona tylko przytaknęła. — Czy miał powody, aby skończyć ze sobą? — Powody? Ja, panie redaktorze, nie wierzę, że Krystyn z własnej woli do siebie strzelił. Jego ktoś do tego zmusił. — Zmusił? — Tak. — Kto? — Tego nie wiem. — A dlaczego pani nie wierzy, że to było samobójstwo? — Świadomie czy nieświadomie samobójca daje znaki, że jest z nim coś nie tak. Gdyby z Krystynem było coś nie tak, nie tylko ja bym zauważyła, ale i sekretarka, i kierowca, i cieć w recepcji holdingu. A przede wszystkim jego córka, która jest doktorem psychologii. W niedzielę poprzedzającą śmierć Krystyn był w jej domu na obiedzie i zachowywał się normalnie. — Skąd to pani wie? — Od Barbary. Będę musiał dłużej z nią podyskutować, pomyślał, ale dopiero po rozmowie z Heleną Kunicką. — Może korporacja miała jakieś kłopoty organizacyjne czy handlowe albo związane z finansami? Jaka jest kondycja firm należących do Kunickiego? — Dobra. — Na pewno Kunicki Holding nie ma problemów finansowych? — Na to pytanie nikt panu nie odpowie nie dlatego, że Kunicki Holding ma jakieś kłopoty lub jest w doskonałej kondycji. Takie są zasady w biznesie. — A co pani odpowiedziała prokuratorowi czy policjantowi podczas przesłuchania? — Nic. — Nic? — Nic. — Nie rozumiem — przyznał się szczerze, zaskoczony jej odpowiedzią. — Nic, bo ani prokurator, ani policjant mnie nie przesłuchiwał. Dlaczego, tego nie wiem, chociaż się domyślam. — Podzieli się pani ze mną swoim domysłem? — Prokurator znalazł przesłanki pozwalające mu uznać śmierć Krystyna za samobójstwo, dlatego miał prawo nie kontynuować śledztwa, a je umorzyć. Tyle jeszcze pamiętam ze studiów. Od momentu gdy Sateck wyszedł z gabinetu redaktora naczelnego, w jego głowie tkwiło pytanie: może jest osoba albo grupa, której Kunicki przeszkadzał i dlatego go usunęła ze swojej drogi do celu? Był przekonany, że jeśli zada je politykowi, nie tylko nie usłyszy odpowiedzi, ale zostanie wyśmiany lub pozwany przed sąd za pomówienie partii. Zada je komuś z grupy trzymającej władzę, to samo. Chociaż zanim sprawa trafi na wokandę, minie rok albo i więcej, do tego czasu czytelnicy zapomną czego pozew dotyczy. Dla kogo Krystyn Kunicki był niewygodny i dlaczego ten ktoś, na razie nieznany, postanowił go usunąć? Dotąd najczęściej przychodziła mu na myśl Helena Kunicka i jej syn. Po tym, co przed chwilą powiedziała Elżbieta Nahorska, ją również włączył do grupy podejrzanych. Jako najbliższa współpracownica i kochanka pewnie już w czasie choroby pierwszej żony Kunickiego liczyła dni do jej śmierci i była pewna, że gdy minie żałoba, ona zostanie panią Kunicką, a wtedy co najmniej połowa majątku będzie należała do niej. Plan się nie udał. Sateck podniósł nieco oczy na Nahorską, ale zamiast powtórzyć to, co mu przed chwilą przyszło do głowy, spytał: — Kto teraz jest właścicielem grupy Kunicki Holding? — Ja jestem zatrudniona na podstawie bezterminowej umowy o pracę. Pięć lat temu właściciel upoważnił mnie do podejmowania wszelkich decyzji w jego imieniu. Wedle rejestru sądowego właścicielem holdingu jest Krystyn Kunicki. — On nie żyje. — To musi stwierdzić sąd i podjąć decyzję. Jeśli Krystyn zostawił testament, a nic o tym nie wiem, sprawa będzie prosta. Jeśli nie zdążył wyznaczyć spadkobiercy, majątek w równych częściach przejmą żona i córka. Sateck zajrzał do notatek. Na wszystkie wcześniej przygotowane pytania Nahorska odpowiedziała z sensem. Już chciał wstać i podziękować jej za cierpliwość, gdy na samej górze kartki dostrzegł pytanie, które przyszło mu do głowy w ostatniej chwili, a przecież od niego powinien zacząć rozmowę. — Gdzie pani dyrektor przebywała w nocy z trzeciego na czwarty stycznia? — We własnym domu. Z nowym kochankiem. Właśnie z tym, który przed chwilą dzwonił, a ja byłam dla niego niemiła, jak pan to określił. Nazwiska nie podam dlatego, że jest kimś znanym w mieście. Może właśnie ze względu na jego pozycję uniknęłam odpowiadania na pytania śledczych. — Dziękuję. — Sateck schował notatnik do torby i wstał z krzesła. Dużo się dowiedziałem — stwierdził w myślach, ale nie wykorzystam tego w tekście. — O tym, co szczerze opowiedziałam, pan nie może napisać w gazecie… — Pani mi zabrania? — Błagam, panie redaktorze… — Mnie interesuje wyłącznie prawda. — … i stanowczo zabraniam — oświadczyła, odprowadzając go do drzwi. — Jeśli… pozwę pana do sądu.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Postrzelony-ebookRO/p38787i95737" target="_blank" title="Postrzelony [Alfred Siatecki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Postrzelony [Alfred Siatecki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Autokar wyruszył z ulicy Dewajtis 3 jeszcze przed świtem, o godzinie 5:00 rano. Dla niektórych dojechanie na tę godzinę pod mury naszej szkoły było zadaniem bardzo ciężkim, dlatego dzięki serdeczności Pana Dyrektora, część osób mogła wsiąść na dwóch przystankach w drodze przez Warszawę. Gdy byliśmy już wszyscy w komplecie, pomodliliśmy się o bezpieczną podróż i owocną pielgrzymkę, jak na chrześcijan przystało. Na Jasnej Górze wylądowaliśmy ok. godziny 10:00. Większość uczniów wraz z Panią Aleksandrą Frej udało się zająć miejsca w Auli Księdza Augustyna Kordeckiego, w której miało odbyć się spotkanie z księdzem Piotrem Pawlukiewiczem. Natomiast wybrańcy, którzy zgodnie z tradycją szkoły mieli obstawiać liturgię oraz schola, udali się do zakrystii Cudownego Obrazu, aby od przemiłej Pani, której imienia nie dane było mi poznać, uzyskać informacje, co robić, gdzie i kiedy. Później wszyscy udaliśmy się do Auli Kordeckiego, aby wysłuchać słów księdza Pawlukiewicza, które jak zwykle niepozbawione humoru, przekazywały ważne prawdy życia chrześcijanina. Ksiądz Piotr zwracał uwagę na istotę Mszy Świętej w naszym życiu i przestrzegał przed pokusą nudzenia się podczas Eucharystii.\nO godzinie 12:00 rozpoczęła się Msza Święta, której przewodniczył biskup Tadeusz Pikus. W swej homilii wskazywał na wyjątkowość miejsca, w jakim się znajdowaliśmy oraz fakt, że owe zawierzenie Maryi ma na celu pogłębienie naszej wiary. Ksiądz biskup również przestrzegał, aby dbać o swoje wnętrze, o dusze, a nie o to co zewnętrzne. Po Komunii Świętej nastąpił akt zawierzenia się Matce Boskiej. Wszyscy zgromadzeni maturzyści pomodlili się dziesiątką różańca. Tuż przed błogosławieństwem uczniowie naszej szkoły złożyli kwiaty i podziękowania biskupowi Tadeuszowi Pikusowi za to, że zaszczycił nas swoją obecnością.\nPo godzinie czasu wolnego, ok. godziny 15:00 spotkaliśmy się już w naszym kameralnym gronie, aby odprawić drogę krzyżową na murach klasztoru jasnogórskiego. Po modlitwie udaliśmy się do autokaru, aby wyruszyć w kierunku Warszawy. Podczas drogi powrotnej pomodliliśmy się różańcem oraz dokończyliśmy oglądanie „Potopu” Jerzego Hoffmana.\nNa Bielanach byliśmy ok. godziny 21. Cali, zdrowi i uradowani z udanej pielgrzymki, udaliśmy się do swych domów i pokoi internatowych.


Misja gospodarcza do Słowenii z okazji Szczytu Trójmorza w Lubljanie (4-6 czerwca 2019 r.) - invest in Lodzkie\nW imieniu Krajowej Izby Gospodarczej i Słoweńskiej Izby Gospodarczej mamy zaszczyt zaprosić Państwa do udziału w międzynarodowym Forum Biznesowym z okazji Szczytu Trójmorza w Lubljanie (Słowenia) w dniach 5-6 czerwca 2019 r.\nSerdecznie zapraszamy do zgłaszania chęci udziału firmy z w/w sektorów, a także firmy zainteresowane współpracą na rynkach Słowenii, Austrii, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Estonii, Litwy, Łotwy, Rumunii, Słowacji i Węgier.\nKrajowa Izba Gospodarcza, jako izba partnerska wydarzenia, prowadzi rekrutację polskich przedsiębiorców zainteresowanych udziałem w Szczycie i Forum Biznesowym.\nFirmy mogą wziąć udział w tym wydarzeniu tylko i wyłącznie po otrzymaniu indywidualnego zaproszenia od organizatorów, stąd tez prośba do wszystkich Państwa zainteresowanych o pilną rejestrację online pod adresem Formularz udziału w Forum Biznesowym z okazji Szczytu Trójmorza w Lubljanie (Słowenia) w dniach 4-6 czerwca 2019 r.\nPo zebraniu grupy, KIG przedstawi Państwu ofertę specjalną na przeloty oraz hotele i pozostałą logistykę wyjazdową.\nNa stronie internetowej znajdą Państwo więcej informacji: Three Seas Initiative


Temat: Ekspert Medycyny Ayurvedyjskiej\nAbsolwent Sri SriAyurveda College w Bangalore z tytułem Ayurvedacharya.\nEkspert w diagnozowaniu stanu zdrowia z pulsu – metodą tą uzyskuje wgląd w aktualny stan pacjenta na poziomie fizycznym, emocjonalnym i energetycznym.\nOd 2012 roku kontynuuje praktykę w Europie, przeprowadził tu ponad 8000 konsultacji, między innymi w Niemczech, Włoszech, Bułgarii, Estonii. W Polsce od czterech lat prowadzi konsultacje diagnozujące, warsztaty i wykłady na temat Ajurwedy oraz programy oczyszczające (Panchakarma).\nAjurwedyjska unikalna koncepcja zdrowia,\npostrzega człowieka w sposób holistyczny – jako połączenie ciała, umysłu i duszy. Proponuje nam proste wskazówki i praktyki, pozwalające zachować w naszym życiu harmonię i równowagę.\nAjurweda to sposób na życie. To nie tylko leczenie, ale przede wszystkim zapobieganie chorobom oraz utrzymanie zdrowia, długowieczności i żywotności. Celem Ajurwedy jest uzyskanie równowagi i harmonii, która jest osiągana bez użycia leków chemicznych i inwazyjnych zabiegów.\npraktycznie omówimy podstawowe zasady Ajurwedy, a przede wszystkim styl życia, który jest adekwatny do naszych polskich realiów i szerokości geograficznej.\n– Podstawy Ajurwedy: zasady, założenia, cele.\n– Trzy podstawowe typy konsytucji (Vata, Pitta, Kapha) oraz ich kombinacje.\n– Odżywianie i styl życia zgodnie z konstytuacją – jako droga do zdrowia.\nPartnerem wykładu jest Fundacja Art of Living


Rimmel, Lasting Finish by Kate Moss Lipstick - nr 33 | Agata Tomalla\nRimmel, Lasting Finish by Kate Moss Lipstick - nr 33\n5/27/2015 / 58\nNa promocji w Rossmanie -49% na produkty do ust, kupiłam dwie pomadki z Rimmel by Kate Moss. Cena pomadki bez promocji to około 21zł, więc nie jest to mało, cena promocyjna była o wiele bardziej kusząca ;) Dzisiaj przedstawię Wam pomadkę nr 33 w odcieniu pięknego różu. Zapraszam :)\nNr mojej pomadki to 33, a jej wdzięczna nazwa to Rossetto/Rouge A Levres!\nPomadka znajduje się w czarnym, matowym opakowaniu i akurat moja wersja kolorystyczna ma różowy napis 'Kate' na opakowaniu, co bardzo pomaga, kiedy szukamy swojej pomadki w zbiorach.\nPomadka ma 4g, a nr znajduje się pod spodem.\nTo chyba moja pierwsza pomadka, która nie pachnie chemią. Ona pachnie cudownie! Przypomina mi jakiś zapach kwiatów, słodkich cukierków. Jest naprawdę niesamowity! O wiele lepszy jest komfort jej "noszenia"na ustach.\nKolor to piękny róż, nie jest on wulgarny, na ustach daje delikatny, ale widoczny efekt.\nBardzo długo trzyma się na ustach, a ściera się równomiernie nie pozostawiając brzydkich smug na ustach.\nPomadka nie jest w 100% matowa, daje lekki połysk, jednak nie jest też satynowa, takiej bym nie zniosła. Pomadka nie wysusza ust, nie podkreśla suchych skórek, ani tez takowych nie tworzy.\nPomadkę znajdziecie w każdej drogerii typu Rossmann, Hebe, Natura itp, w regularnej cenie ok. 21 zł w zależności od sklepu. Zdecydowanie polecam! Mam Wam jeszcze do pokazania jeden kolorek :)\nZnacie pomadki by Kate Moss?\nJaka jest Wasza ulubiona pomadka?\nDziwnaJa 27 maja 2015 15:21\nPiękna ♥ Chyba też sobie kupię ten kolorek :-)\nAgata Samulak 27 maja 2015 16:11\nKobiecy Żywioł 27 maja 2015 15:21\nAle śliczny kolorek:) pasuje do Ciebie :)\nwww.kassiiaa.blogspot. com 27 maja 2015 15:31\nIwona Gold 27 maja 2015 15:32\nTo jeden z moich ulubionych kolorów :) Pięknie wygląda na ustach i ożywia makijaż;)\nAgata Samulak 27 maja 2015 18:41\nO tak! Zdecydowanie :)\nKejt 27 maja 2015 15:44\nPiękny kolorek, taki mój :)\nCherry Belle 27 maja 2015 15:47\nSuper róż, kocham takie na ustach :)\nPaprykens 27 maja 2015 16:04\nTeraz podczas promocji w Ross kupiłam swoją pierwszą pomadkę z tej serii i zdecydowanie to nie będzie ostatnia :D\nCo ciekawe, ja mam z numerkiem 16 a nazwa jest ta sama jak u Ciebie ;)\n16 też mam! ;D\nWiola N. 27 maja 2015 16:34\nnarja 27 maja 2015 16:38\nRenia. Renata 27 maja 2015 16:53\nŚliczny kolorek- lubię pachnące pomadki :)\nAgata Samulak 27 maja 2015 18:38\nTo ta na pewno by Ci się spodobała :))\nMango Mania 27 maja 2015 17:01\nNie znam pomadek:) ale ten kolor mnie urzekł:)\nczarnulkaa 27 maja 2015 17:04\nładna, taka delikatna :)\nMonika N 27 maja 2015 17:18\nKolor faktycznie piękny :D Ładnie Ci w nim :)\nUpitaKubisiemx3 27 maja 2015 17:23\nFajny kolor, bardzo ładnie wygląda :), najwięcej pomadek to mam chyba z Golden Rose i MUR ale tą teraz też bym chciała :D\nzaczarowanaa 27 maja 2015 17:29\nZdecydowanie pasuje Ci ten kolor! :)\nJa niestety okropnie wyglądam w różach, czy czerwieni..\nAgata Samulak 27 maja 2015 18:39\nDziękuję ;) mi czerwień też nie pasuje, zdecydowanie..\nAdrianna Kowalczyk 27 maja 2015 17:32\nUwielbiam takie kolory :) gdy miałam czarne włosy to chodziłam tylko w takich :)\nDo czarnych włosów wiele kolorków fajnie pasuje, z moimi rudymi jest gorzej..\nMagdalena B 27 maja 2015 17:36\nnie znam ich pomadek ale ta ma ładny odcień\nrudy włos 27 maja 2015 17:42\nNa ręce taki barbiowy, ale na ustach wygląda bardzo ładnie\nMilena M 27 maja 2015 17:50\nAgata Samulak 27 maja 2015 18:40\nscarlet23 27 maja 2015 18:01\nbardzo lubie takie róże;)cuenie wygladasz :) mam podobne okularki ale nie wygladam tak fajnie hmm\nDziękuję! Na pewno wyglądasz dobrze!\nJustyna C 27 maja 2015 18:09\nAle piękny odcień różu! :) Mam osławioną Kate 16, która też mi się bardzo podoba, ale w moim przypadku trochę podkreśla usta, gdy są suche, no i nie trzyma się jakoś bardzo długo, jedzenia nie przetrwa :)\nNr 16 również mam :)\nJustyna Wiśniewska 27 maja 2015 19:06\nsliczny ten kolorek ;D\nviola siwiec 27 maja 2015 19:46\nAparatka 27 maja 2015 20:13\nFajny kolor, jednak nie 'mój' :)\ndakota 27 maja 2015 20:56\njak dla mnie kolorek ciut za bardzo cukierkowy, ale Ty wyglądasz w nim pięknie :)\nAgata Samulak 27 maja 2015 22:31\nA dziękuuję bardzo ;)\nMilena Kwiatkowska 27 maja 2015 21:24\nAngelika Ś. 28 maja 2015 07:50\nśliczny kolorek, bardzo pasuje do Twojej urody:)\nAgata Samulak 28 maja 2015 14:01\nPolubiłam róże :) dziękuje ;)\nZareklamowana Paula 28 maja 2015 08:11\nŚlicznie Ci w tym kolorku!!! :D\nNatalia | JakPięknieByćKobietą 28 maja 2015 10:04\nUwielbiam te szminki! Mam chyba 6 sztuk. Ten kolorem bardzo Ci pasuje!\nżaneta serocka 28 maja 2015 10:16\nładnie wygląda na ustach, nie miałam jeszcze żadnej pomadki Kate Moss\nAndrzej W 28 maja 2015 10:31\nCo za kolor :)\nkosmetycznywidok.blogspot.com 28 maja 2015 12:47\nładniusi kolorek :)\nChochlik Kosmetyczny 28 maja 2015 13:13\nŁadny kolor, lubie takie odcienie ;)\nAgata Samulak 28 maja 2015 14:00\nZakochana w kolorkach Paulina Pieśla 28 maja 2015 18:08\nNo hej piękna blogerko! Idealny kolorek dla Ciebie ;)\nAgata Samulak 28 maja 2015 19:30\nNo jaka tam piękna! Nie przesadzajmy!\nLubię ten kolorek <3\nrogaczki 28 maja 2015 20:06\nPomadka bardzo ładnie wygląda na Twoich ustach :) Sama po takie kolory nie sięgam, wolę róże zbliżone do mojego naturalnego koloru ust - taka ze mnie nudziara.\nAngela 29 maja 2015 10:23\nbardzo ładne kolor\nMagdalena Majda 30 maja 2015 08:52\nJaki intensywny :D No piękny :D\nrobaczeeek 30 maja 2015 21:38\nTobie bardzo pasuje ten kolorek :)\nAgnieszka eS. 3 czerwca 2015 23:43\nNie mam jeszcze (to słowo warto podkreślić :p) pomadki z tej serii ;) ta ma piękny kolor <3\nMarta 11 czerwca 2015 17:09\npiękny kolor!! leci na chciejliste :D\nLena 12 lipca 2015 10:56\nPięknie Ci w tym kolorze, mnie on w ogóle nie pasuje :D


Podstawowe działania związane z kopiowaniem\nW tym rozdziale opisano podstawowe działania związane z kopiowaniem.\nJeśli w <Automatyczne Układanie> ustawiono <Włącz>, tryb Układania zostanie automatycznie ustawiony, kiedy umieścisz oryginały w podajniku. <Automatyczne Układanie>\nGdy pojawi się ekran wyboru grubości oryginału, wybierz grubość używanego oryginału.\n(Pojawia się, jeżeli <Domyślna grubość orygina. do skanowania z podajni.> ustawiono na <Tryb>. <Domyślna grubość orygina. do skanowania z podajni.>)\nWprowadź liczbę kopii za pomocą klawiszy numerycznych na ekranie podstawowych funkcji kopiowania. Ekran podstawowych funkcji kopiowania\nOkreśl ustawienia kopiowania w zależności od potrzeb.\nPowiększanie albo zmniejszanie kopii\nWybór papieru do kopiowania\nRegulacja jakości obrazu kopii\nIstnieje możliwość powiększenia albo zmniejszenia kopii o standardowym rozmiarze papieru do innego standardowego rozmiaru papieru.\nPowiększanie lub zmniejszanie kopii dla standardowych formatów papieru\nMożna powiększyć lub pomniejszyć określając odpowiednią proporcję kopiowania (%). Można określić osobną proporcję dla krawędzi poziomej i pionowej.\nPowiększanie lub zmniejszanie kopii poprzez określenie proporcji kopiowania\nMożna powiększyć lub pomniejszyć poprzez określenie wymiarów końcowych; obraz wyprowadzany zostanie dopasowany do tych wymiarów. Można określić osobny wymiar dla krawędzi poziomej i pionowej.\nPowiększanie lub zmniejszanie kopii poprzez określenie wymiarów\nPowiększanie lub zmniejszanie kopii celem dopasowania ich do formatu papieru\nAby zmniejszyć, wybierz proporcję kopiowania z , natomiast aby powiększyć, wybierz proporcję kopiowania z , i naciśnij <OK>.\nUmieścić oryginały poziomo w czasie powiększania (patrz poniżej) z wstępnie zaprogramowaną funkcją zoom: Poziome ustawienie oryginału oznacza, że dłuższa jego krawędź ma być równoległa do kierunku podawania.\nOkreśl proporcję kopiowania i naciśnij <OK>.\nAby określić proporcje poziomą i pionową osobno, naciśnij <Wsp. XY> i określ odpowiednie proporcje. W zależności od proporcji, drukowany obraz może zostać obrócony o 90 stopni.\nJeśli określono <Autom. Współ. XY>, wybierz papier w opcji <Wybierz Papier>. W sytuacji, kiedy nie zostanie określony formatu papieru, urządzenie automatycznie dobierze wielkość kopia/oryginał do papieru znajdującego się aktualnie w szufladzie numer 1.\nNaciśnij przycisk <Ustaw przez Długość>.\nWprowadź wymiary i naciśnij <OK>.\nNaciśnij opcję <Rozm.Oryginału>, aby wprowadzić rozmiary oryginału i naciśnij opcję <Rozmiar Kopii>, aby wprowadzić rozmiary kopii (wydruku).\nZarówno dla <Rozm.Oryginału>, jak i <Rozmiar Kopii>, wprowadź wymiar pionowy lub poziomy. Przykładowo, jeżeli wprowadzić wymiar pionowy dla <Rozm.Oryginału>, wprowadź wymiar pionowy również dla <Rozmiar Kopii>.\nAby określić wymiary pionowy i poziomy osobno, naciśnij <Niezależne XY> i wprowadź odpowiednie wymiary.\nMaszyna automatycznie oblicza prawidłową proporcję kopiowania na podstawie wprowadzonych wartości. Jednakże obraz oryginału może być nieco obcięty, zależnie od formatu papieru.\nUrządzenie konwertuje określone formaty do proporcji kopiowania (%) zgodnie z poniższym wzorem. Wynik jest zaokrąglany do najbliższej liczby całkowitej.\nProporcja kopiowania (zoom) (%) = (format (dane wyjściowe) kopiowania/format oryginału) x 100\nNaciśnij przycisk <Wybierz Papier>.\nWybierz papier i naciśnij na <OK>.\nNaciśnij <Aut.> <OK>.\nPodczas kopiowania z równym współczynnikiem kopiowania na papierze o takim samym rozmiarze, co oryginał, krawędzie obrazu na kopii mogą zostać nieznacznie obcięte. Aby tego uniknąć, zmniejsz rozmiar obrazu, naciskając po kolei opcje <Współczynnik kopiowania> <Dopasuj do strony>. Pozwoli to zachować również krawędzie.\nW przypadku wybrania opcji <Dopasuj do strony> dla <Przesunięcie> zostaje automatycznie wybrane ustawianie <Center>.\nUstawienia automatycznego dla Proporcji kopiowania nie można stosować do skanowania wysoce przezroczystych oryginałów, np. przezroczystych folii. W takich przypadkach proszę używać jedną z funkcji Ustalone zmniejszanie/powiększanie lub Zmniejszanie/Powiększanie w %.\nJeśli wciśniesz klawisz <Aut.>, musisz ręcznie wybrać format papieru. W sytuacji, kiedy nie zostanie wybrany formatu papieru, urządzenie automatycznie dobierze wielkość kopia/oryginał do formatu papieru znajdującego się aktualnie w szufladzie numer 1.\nKonfigurując ustawienia w <Skanuj i zapisz>\nNie możesz określić <Dopasuj do strony> podczas zapisywania dokumentów w Skrzynce pocztowej.\nJeżeli chcesz kopiować oryginały o rozmiarze dowolnym albo oryginały niezwykle przezroczyste, albo jeżeli chcesz kopiować z wykorzystaniem papieru ustawionego dla tacy wielofunkcyjnej, papier należy wybrać ręcznie.\nNaciśnięcie umożliwia potwierdzenie szczegółowych informacji na temat wybranego papieru.\nJeżeli wyświetlany jest ekran wyboru rozmiaru oryginału\nJeżeli dla opcji <Wybierz Papier> ustawiono <Aut.>, może zostać wyświetlony ekran wyboru rozmiaru oryginału. Jest on wyświetlany, ponieważ rozmiar oryginału nie może zostać zweryfikowany i papieru nie można wybrać automatycznie w przypadku, gdy chcesz skanować oryginały niezwykle przezroczyste, oryginały, dla których zastosowano niezwykle ciemne kolory podstawowe lub też oryginały o niewielkim formacie. Wybierz rozmiar oryginału lub też rozmiar najbliższy oryginałowi.\nDla określonego źródła papieru ustawiono <Autom. Selekcja Źródła Papieru Włącz/Wyłącz> na <Wyłącz>, to nie można tworzyć kopii na papierze załadowanym w tym źródle papieru, kiedy <Wybierz Papier> jest ustawione na <Aut.>. <Autom. Selekcja Źródła Papieru Włącz/Wyłącz>\nNawet, jeżeli opcja <Autom. Selekcja Źródła Papieru Włącz/Wyłącz> jest ustawiona na <Włącz> dla danego źródła papieru, w zależności od rodzaju papieru, automatyczny wybór papieru może nie być przeprowadzany. Aby skorzystać z papieru załadowanego do szuflady, dla której automatyczny wybór papieru nie może być przeprowadzony, należy ręcznie określić szufladę papieru.\nNależy upewnić się, że rodzaj papieru został właściwie ustawiony. Nieprawidłowe ustawienie rodzaju papieru może niekorzystnie wpływać na jakość obrazu. Oprócz tego zabrudzeniu może ulec zespół utrwalający lub może dojść do zacięcia papieru, co z kolei wymagać będzie naprawy serwisowej.\nPodczas kopiowania oryginału z obrazem, który rozciąga się aż do krawędzi arkusza, należy zachować szczególną ostrożność. Jeżeli użytkownik kopiuje na ten sam format papieru, obszary blisko krawędzi obrazu oryginału mogą zostać delikatnie obcięte na kopii. Aby uzyskać więcej informacji na temat wielkości obcinanego obszaru, patrz Specyfikacja sprzętowa.\nOryginały jednostronne można drukować po obu stronach arkusza papieru. Można również skopiować oryginał dwustronny na obu stronach arkusza albo na dwóch osobnych arkuszach.\nKopiowanie 1-stronne do 2-stronnego\nKopiowanie 2-stronne do 2-stronnego\nKopiowanie 2-stronne do 1-stronnego\nUmieść oryginał w odpowiedniej orientacji, zgodnie z poniższą ilustracją.\nW podajniku nie można umieszczać grubego i cienkiego papieru. Połóż oryginał na szklanej płycie. W takiej sytuacji umieść oryginał w odpowiedniej orientacji, zgodnie z poniższą ilustracją.\nPodczas wykonywania dwustronnych kopii, funkcje niektórych ustawień, takich jak format i rodzaj papieru są ograniczone. Aby uzyskać więcej informacji, patrz Specyfikacja sprzętowa.\nW trybie <Książka dwustronna> może być używany tylko papier formatu A4.\nUmieścić oryginału na szklanej płycie roboczej w czasie korzystania z trybu <Książka 2-stronna>.\nPodczas kopiowania oryginału długiego w układzie poziomym należy umieścić go w orientacji poziomej.\nNaciśnij <Opcje> <Dwustronny>.\nNaciśnij <Jednostronny Dwustronny>.\nUstaw <Format kopii obróbki wykańcz.> i naciśnij na <OK>.\nAby zmienić zorientowanie drukowania, naciśnij na <Ustaw Szczegóły>. Wybierz <Format książki>, aby przednie i tylne strony wydruku były tak samo zorientowane (góra-dół). Wybierz <Typ Kalendarza>, aby przednie i tylne strony wydruku były zorientowane odwrotnie (góra-dół).\nNaciśnij <Dwustronny Dwustronny>.\nSkonfiguruj opcje <Typ oryginału> i <Format kopii obróbki wykańcz.>, a następnie naciśnij przycisk <OK>.\nAby określić orientację oryginału i zmienić orientację wydruku, naciśnij opcję <Ustaw Szczegóły>. Wybierz ustawienie <Format książki>, gdy przednia i tylna strona oryginału mają taką samą orientację góra-dół. Wybierz ustawienie <Typ Kalendarza>, gdy przednia i tylna strona oryginału mają odwrotną orientację góra-dół. Możesz również zmienić zorientowanie drukowanych stron za pomocą <Format książki> lub <Typ Kalendarza>.\nUmieść oryginał w podajniku.\nNaciśnij <Dwustronny Jednostronny>.\nUstaw <Typ oryginału> i naciśnij na <OK>.\nNaciśnij opcję <Ustaw Szczegóły>, aby określić orientację oryginału. Wybierz ustawienie <Format książki>, gdy przednia i tylna strona oryginału mają taką samą orientację góra-dół. Wybierz ustawienie <Typ Kalendarza>, gdy przednia i tylna strona oryginału mają odwrotną orientację góra-dół.\nPozwala wyregulować natężenie kolorów całego dokumentu. Przykładowo, zwiększenie natężenia kolorów kopii umożliwia łatwy odczyt niewyraźnych znaków zapisanych ołówkiem.\nRegulacja natężenie kolorów dla kopii\nMożna wyregulować natężenie kolorów tła. Umożliwia to wykonanie wyraźnych kopii oryginałów, takich jak gazety lub oryginały z kolorowymi tłami.\nRegulacja natężenia koloru tła kopii\nNaciśnij , aby zmniejszyć natężenie koloru. Naciśnij , aby zwiększyć natężenie koloru.\nNaciśnij <+>, aby wyraźnie zeskanować niebieski tekst na takich dokumentach jak paragony lub faktury.\nNaciśnij <->, aby skanować takie dokumenty jak gazety lub inne oryginały na kolorowym tle, aby tekst był lepiej widoczny.\nJeśli wyświetlone zostanie ustawienie <Ograni. przebijania>\nWybranie ustawienia Wł. zmniejsza ilość przebijania na drugą stronę z kopiowanego arkusza lub z następnej strony podczas kopiowania.\nPotwierdź ustawienia przed rozpoczęciem kopiowania\nJeżeli naciśniesz na <Spr. ustawienia>, zostanie wyświetlona lista określonych ustawień.\nJeżeli wybierzesz ustawienie na liście i naciśniesz na <Zmień>, możesz zmienić to ustawienie. Po zmianie ustawień, naciśnij na <OK>.\nAby anulować kopiowanie, naciśnij opcję <Anuluj> lub przycisk (Stop). Anulowanie kopiowania\nNaciśnięcie lub podczas kopiowania umożliwia wyregulowanie zabarwienia kolorów.\nNie można zmienić zabarwienia podczas drukowania z zastosowaniem opcji <Zabezpiecz. Znak Wodny>.\nUmieść następny oryginał i naciśnij przycisk (Start). Po zakończeniu skanowania wszystkich oryginałów naciśnij przycisk <Rozp. kopiowanie>, aby rozpocząć kopiowanie.\nJeżeli podawanych jest wiele arkuszy jednocześnie\nPodczas każdej operacji kopiowania należy nacisnąć przycisk <Opcje> na ekranie Podstawowe funkcje kopiowania wybrać opcję <Wykryj podajnik pod. wielofunk.>, aby wyłączyć daną funkcję.\nDla <Ust. wykry. podaj. poda. wielu rodz. ark. jako domyśl.> ustaw <Wyłącz> (<Ust. wykry. podaj. poda. wielu rodz. ark. jako domyśl.>).\nSkanowanie można wykonać wcześniej, nawet jeśli urządzenie przygotowuje wydruk. Ta funkcja jest nazywana Rezerwacją kopii. Przykładowo, aby przeprowadzić zarezerwowane zadanie kopiowania podczas drukowania lub gdy wyświetlony jest ekran oczekiwania, należy nacisnąć przycisk <Zamknij>, skonfigurować ustawienia kopiowania w standardowy sposób i nacisnąć przycisk (Start).\nMożna zarezerwować do 50 zadań, wliczając w to aktualne zadanie. Do zarezerwowanych zadań nie są wliczane zadania wykonywane przy wykorzystaniu trybu Przerywanie.\nEkran podstawowych funkcji kopiowania\n<Ustawienia Wydruku Papieru>\n> Kopiowanie > Podstawowe działania związane z kopiowaniem


Z57 restaurant by Robert Sowa już otwarta! - Robert Sowa\nZ57 restaurant by Robert Sowa już otwarta!\nPo sukcesie N31 restaurant i dwóch latach prowadzenia jednej z najchętniej odwiedzanych restauracji w stolicy, restauracji z pierwszej trójki według międzynarodowego serwisu Tripadvisor i wreszcie Najlepszej Restauracji w Polsce 2017 roku według Poland 100 Best Restaurants, Mistrz Sowa zdecydował się na drugą lokalizację.\nZ57 to drugi po N31 autorski koncept mistrza kulinarnego Sowy. Lokalizacja po drugiej stronie Wisły ma spełniać oczekiwania gości, którzy na skutek ogromnej popularności restauracji na Nowogrodzkiej mieli trudności z dostępnością i rezerwacją miejsc w bardzo lubianym przez stołecznych gości lokalu.\nŚcisłe centrum Saskiej Kępy, spokojna, ale będąca szklakiem kulinarnym ulica Zwycięzców, łatwy i szybki dojazd z centrum, otwarta kuchnia, doskonały zespół kucharzy i spełniająca wszelkie wymagania klienta obsługa jest doskonałą wizytówką i zaproszeniem do odwiedzenia przepełnionego smakami miejsca.\nPodstawą menu Z57 są dania kuchni polskiej wzbogacone międzynarodowymi dodatkami, podane w oryginalny sposób. Najwyższa jakość produktów i niebanalne połączenia smakowe są odzwierciedleniem pasji, z jaką team Roberta Sowy tworzy autorskie dania.\nKlimat restauracji i zaprojektowane przez zespół JMW Architekci wnętrza, a także nawiązanie kolorystyczne do N31 oraz stare grafiki przedwojennej Warszawy przełamujące charakter nowoczesnego miejsca powodują, że w Z57 pasja do gotowania przeplata się z dobrym designem.\nNa miejscu można nie tylko smacznie zjeść, ale też skosztować specjalnie wyselekcjonowanych, wspaniałych win oraz genialnych autorskich koktajli.\nRestauracja posiada 60 miejsc na imprezy zasiadane i 120 miejsc na stand up party, organizuje wszelkiego rodzaju imprezy okolicznościowe w atrakcyjnej oprawie (konferencje, pokazy barmańskie, muzyka na żywo). Oprócz sali głównej dostępny jest również Chef’s Room, w którym odnajdą się wielbiciele cygar i bardziej kameralnych spotkań branżowych i okolicznościowych. Restauracja posiada trzy oddzielne wejścia oraz ogródek na ok. 30 miejsc, do dyspozycji gości okresie letnim.\nOryginalnym i prekursorskim pomysłem Mistrza Sowy jest również udostępnianie restauracji na potrzeby klienta. Wynajęcie lokalu wraz z obsługą, oddanie do dyspozycji kuchni wraz z pomocą profesjonalnych kucharzy to nowatorskie rozwiązanie, które pozwala na kompleksową organizacje rozmaitych eventów kulinarnych. Realizacja warsztatów, szkoleń, śniadań biznesowych, imprez prywatnych i firmowych w restauracji Roberta Sowy jest dopasowana do potrzeb i może spełnić oczekiwania nawet najbardziej wymagającego klienta. I Ty możesz poczuć się szefem kuchni w Z57!


Pod gipsem zgniła mu ręka | Dzień Dobry TVN\nProfilaktyka zdrowia środa, 06 czerwca 2012\nPod gipsem zgniła mu ręka\nDziewięcioletni Piotruś podczas jednej z zabaw złamał rękę. Trafił do szpitala, tam został zdiagnozowany i leczony. Pomimo tego, że chłopiec zgłaszał złe samopoczucie został wypisany do domu. Lekarze i pielęgniarki twierdzili, że konfabuluje. Jak się okazało - byli w błędzie.\nW studiu Dzień Dobry TVN pediatra Jakub Kmiotek wyjaśnił, jak rozpoznać, czy dziecku dolega coś poważnego i, czy zawsze powinniśmy ufać opiniom lekarza. W jakich przypadkach należy zasięgnąć konsultacji innego specjalisty?\nRęce prosto z drukarki 3D


Rząd przekazał środki na cztery nowe karetki – PetroNews\nMinister zdrowia Łukasz Szumowski i dyrektor WSPRiTS w Płocku Lucyna Kęsicka podpisali umowę na dofinansowanie zakupu czterech nowych karetek.\n23 września podczas konferencji prasowej w Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego w Płocku minister zdrowia Łukasz Szumowski i dyrektor Lucyna Kęsicka podpisali umowę na dofinansowanie zakupu czterech ambulansów.\nMinisterstwo przekaże 400 tys. zł na każdą nową zakupioną karetkę. Nowe pojazdy zastąpią najbardziej wysłużone ambulanse z Płocka, Gostynina, Sierpca i Staroźreb. W całej Polsce na ten cel przeznaczono 80 milionów zł, które mają pozwolić na zakup 200 nowych karetek.\n– To kontynuacja programu dla ratownictwa medycznego. Nie tylko mówimy o tym, że ratownictwo medyczne ma być służbą państwową, taką jak straż pożarna, czy inne służby mundurowe, za tym nie powinna iść tylko legislacja, za tym nie powinny iść tylko rozwiązania, które służą rozwojowi ratownictwa, ale za tym muszą również iść pieniądze. W zeszłym roku dofinansowywaliśmy szpitalne oddziały ratunkowe, które też są elementem tego systemu ratownictwa medycznego, w tym roku 200 karetek w całej Polsce, to jest 80 milionów złotych – wyjaśniał minister Łukasz Szumowski.\nDziałanie ma wzmocnić Pogotowie Ratunkowe jako służbę państwową. Obecny podczas podpisania umowy poseł Maciej Małecki podkreślił, że w przypadku tak istotnej pracy, jaką jest ratowanie ludzkiego życia, nie można zdawać się na eksperymenty w postaci prywatnych karetek pogotowia.\nJa też prowadzę prywatną działalność gospodarczą, też mi się wydaję, że istotną. Czy ja też jestem eksperymentem, na który ” nie można się zdawać ” ?? Co mnie czeka ?? Nacjonalizacja, upadek po wzmocnieniu mojej konkurencji publicznymi pieniędzmi ?? Emigracja. Po co było eksperymentować i obalać komunizm. Żeby go znowu mozolnie odbudowywać ??\nNie tylko says:\nA taka Lucynka dajmy na to, jest z PSL\nAleż czas ją posuwa…\nKiedy Pani wybiera się na emeryturę ?\ndlaczego na zdjęciach są tylko z ci pisu? i czy w każdym mieście minister Szumowski wręcza takie vouchery na karetki osobiście czy tylko tutaj zrobił wyjątek, bo „przez przypadek” kandyduje z Płocka i „przez przypadek przechodził z tragarzami”?


Kolacja na cztery ręce – Kulturalny Toruń\nKujawsko-Pomorski Impresaryjny Teatr Muzyczny, 27.01.2018, g. 19:00\nSztuka autorstwa niemieckiego muzykologa Paula Barza w reżyserii Pawła Okońskiego. Jej akcja opiera się na fikcyjnym spotkaniu kompozytorów Jerzego Fryderyka Haendla i Jana Sebastiana Bacha w 1747 roku w Hotelu Turyńskim w Lipsku. Bach – kantor w lipskim kościele, żyjący w nędzy geniusz, Haendel – sława londyńskich teatrów, ulubieniec królów. Obaj przekonani o słuszności swojej drogi życiowej. Obaj genialni, choć ich muzyka różni się w swoim charakterze i przesłaniu. Nigdy w życiu naprawdę się nie spotkali, ale wiedzieli o sobie wszystko. To gorzka komedia o sztuce życia w wielkim świecie i o życiu w świecie wielkiej sztuki.\nHaendel, Bach przy jednym stole, wykwintne jedzenie, wspaniała muzyka i tajemnicza postać Schmidta, przyjaciela, demiurga, złego ducha czy może strażnika czasu, który, nawet dla największych tego świata, jest nieubłagany.\nInspicjent: Ewa Kowalska\nWspółprodukcja z Teatrem Komedia we Wrocławiu\nSpektakl: 27 stycznia 2018, g. 19:00\nRezerwacja biletów TUTAJ.\nSpektakle odbędą się w nowej tymczasowej siedzibie Teatru – na Rynku Nowomiejskim 28.


Ogłoszenie o zamówieniu w postępowaniu ZPU.271.8.2018 – Portal Informacyjny Gminy Ojrzeń\nHome Zamówienia publiczne Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na: Utworzenie żłobka dla mieszkańców Gminy Ojrzeń – pomieszczenia żłobka Ogłoszenie o zamówieniu w postępowaniu ZPU.271.8.2018\nOgłoszenie o zamówieniu w postępowaniu ZPU.271.8.2018\nOgłoszenie nr 556851-N-2018 z dnia 2018-05-11 r. (w BZP)\nGmina Ojrzeń: Utworzenie żłobka dla mieszkańców Gminy Ojrzeń – pomieszczenia żłobka\nII.1) Nazwa nadana zamówieniu przez zamawiającego: Utworzenie żłobka dla mieszkańców Gminy Ojrzeń – pomieszczenia żłobka\nNumer referencyjny: ZPU.271.8.2018\nII.9) Informacje dodatkowe: Termin nieprzekraczalny i maksymalny: 90 (słownie: dziewięćdziesiąt) dni od daty podpisania umowy. Termin minimalny: 45 (słownie: czterdzieści pięć) dni od daty podpisania umowy.\nOkreślenie warunków: Zamawiający nie precyzuje w tym zakresie wymagań, których spełnienie wykonawca zobowiązany jest wykazać w sposób szczególny, nie stawia w tym zakresie warunku\nOkreślenie warunków: 1. Warunek w rozumieniu Zamawiającego spełni Wykonawca, który wykaże: a. wykonanie co najmniej 1 (jednej) roboty budowlanej o wartości nie niższej niż brutto 200.000,00 zł (słownie: dwieście tysięcy złotych) wykonanej nie wcześniej niż w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, polegające na budowie, rozbudowie, remoncie lub przebudowie budynku użyteczności publicznej. W przypadku gdy jakakolwiek wartość dotycząca ww. warunków wyrażona będzie w walucie obcej, Zamawiający przeliczy tę wartość według średniego kursu walut NBP dla danej waluty z daty wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (za datę wszczęcia postępowania Zamawiający uznaje datę umieszczenia ogłoszenia o zamówieniu na stronie internetowej). Jeżeli w tym dniu nie będzie opublikowany średni kurs NBP, zamawiający przyjmie kurs średni z ostatniej tabeli przed wszczęciem postępowania. b. dysponowanie co najmniej jedną osobą uprawnioną zgodnie z wymogami ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, tj. 1 osobą (kierownik budowy) posiadającą uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w specjalności budowlanej umożliwiające kierowanie robotami budowlanymi, będącymi przedmiotem zamówienia,\n3. Zamawiający zgodnie z art. 144 ustawy Prawo zamówień publicznych przewiduje możliwość dokonania zmian postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy – w przypadku wystąpienia co najmniej jednej z okoliczności wymienionych poniżej, z uwzględnieniem podawanych warunków ich wprowadzenia: I. Zmiana terminu przewidzianego na zakończenie robót: 1) zmiany spowodowane warunkami atmosferycznymi w szczególności: a) klęski żywiołowe; b) warunki atmosferyczne odbiegające od typowych, uniemożliwiające prowadzenie robót budowlanych, dokonywanie odbiorów; 2) odmiennej od przyjętych w dokumentacji projektowej warunki terenowe, w szczególności istnienie nie zinwentaryzowanych lub błędnie zinwentaryzowanych obiektów budowlanych; 3) zmiany będące następstwem okoliczności leżących po stronie Zamawiającego w szczególności: a) wstrzymanie robót przez Zamawiającego; ze względu na czynniki, których Zamawiający nie mógł przewidzieć, b) wystąpienia istotnych wad dokumentacji projektowej skutkujących koniecznością dokonania poprawek lub uzupełnień, jeżeli uniemożliwia to lub istotnie wstrzymuje realizacje określonego rodzaju robót mających wpływ na zmianę terminu realizacji- zmianie ulegnie odpowiednio termin realizacji zamówienia. c) zmiany będące następstwem działania organów administracji i innych podmiotów o kompetencjach zbliżonych do organów administracji w szczególności eksploatatorów infrastruktury, w szczególności: – przekroczenie zakreślonych przez prawo lub regulaminy, a jeśli takich regulacji nie ma – typowych w danych okolicznościach, terminów wydawania przez organy administracji lub inne podmioty decyzji, zezwoleń, uzgodnień itp.; – odmowa wydania przez organy administracji lub inne podmioty wymaganych decyzji, zezwoleń, uzgodnień z przyczyn niezawinionych przez wykonawcę, odmowa właścicieli terenu na których realizowana jest inwestycja na udostępnienie nieruchomości; 4) inne przyczyny zewnętrzne niezależne od Zamawiającego oraz Wykonawcy skutkujące niemożliwością prowadzenia prac lub wykonywania innych czynności przewidzianych Kontraktem. 5) konieczność zrealizowania robót przy zastosowaniu innych rozwiązań technicznych/technologicznych niż wskazane w dokumentacji projektowej, wynikłych na skutek dokonania poprawek i uzupełnień w dokumentacji projektowej w sytuacji, gdyby zastosowanie przewidzianych rozwiązań groziło niewykonaniem lub wadliwym wykonaniem przedmiotu umowy, 6) w przypadku kradzieży, zniszczenia, wandalizmu obiektów i urządzeń przez osoby trzecie w trakcie realizacji umowy, a Wykonawca dołożył należytej staranności w zabezpieczeniu mienia i to wykaże. W przypadku wystąpienia którejkolwiek z okoliczności wymienionych wyżej, termin przewidziany na ukończenie robót może ulec odpowiedniemu przedłużeniu, o czas niezbędny do zakończenia wykonywania jej przedmiotu w sposób należyty, nie dłużej jednak niż o okres trwania tych okoliczności. II. Zmiana sposobu spełnienia świadczenia na skutek zmian technologicznych spowodowanych w szczególności następującymi okolicznościami: 1) niedostępność na rynku materiałów wskazanych w dokumentacji projektowej spowodowana zaprzestaniem produkcji lub wycofaniem z rynku tych materiałów lub urządzeń; 2) pojawienie się na rynku materiałów lub urządzeń nowszej generacji pozwalających na zaoszczędzenie kosztów realizacji przedmiotu umowy, z tym, że wszystkie elementy oceniane nie mogą być mniej korzystne dla Zamawiającego lub kosztów eksploatacji wykonanego przedmiotu umowy, lub umożliwiające uzyskanie lepszej jakości robót; 3) pojawienie się nowszej technologii wykonania zaprojektowanych robót pozwalającej na zaoszczędzenie czasu realizacji inwestycji lub kosztów wykonywanych prac, jak również kosztów eksploatacji wykonanego przedmiotu umowy, które nie odbiega od rynkowych uwarunkowań; 4) konieczność zrealizowania projektu przy zastosowaniu innych rozwiązań technicznych/technologicznych niż wskazane w dokumentacji projektowej, wynikłych na skutek dokonania poprawek i uzupełnień w dokumentacji projektowej i/lub specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót, w sytuacji, gdyby zastosowanie przewidzianych rozwiązań groziło niewykonaniem lub wadliwym wykonaniem przedmiotu umowy, 5) odmienne od przyjętych w dokumentacji projektowej warunki terenowe, w szczególności istnienie nie zinwentaryzowanych lub błędnie zinwentaryzowanych obiektów budowlanych; 6) konieczność zrealizowania przedmiotu umowy przy zastosowaniu innych rozwiązań technicznych lub materiałowych gdyby zastosowanie przewidzianych rozwiązań groziło niewykonaniem lub wadliwym wykonaniem przedmiotu umowy; 7) zmiana lokalizacji urządzeń technicznych ze względów technicznych, administracyjnych; 8) osiągnięcie obniżenia kosztów, lepszych parametrów technicznych, użytkowych, estetycznych od przyjętych w dokumentacji projektowej. 9) zmiany są korzystne dla zamawiającego na etapie realizacji umowy lub przyniosą korzystne skutki w trakcie eksploatacji przedmiotu umowy. W przypadku wystąpienia którejkolwiek z okoliczności wymienionych w pkt II możliwa jest w szczególności zmiana sposobu wykonania, materiałów i technologii robót, jak również zmiany lokalizacji budowanych urządzeń. III. Pozostałe rodzaje zmian spowodowane następującymi okolicznościami: 1) zmiana osób, przy pomocy których Wykonawca realizuje przedmiot umowy na inne spełniające warunki określone w s.i.w.z. np. osób z uprawnieniami; 2) zmiana osób podanych w ofercie wykonawcy przy pomocy których Wykonawca realizuje przedmiot umowy nie wymaga aneksu do umowy (zmiana jest możliwa na osoby spełniające wymogi s.i.w.z., a dla skutecznej zmiany niezbędne jest uzyskanie zgody Zamawiającego na zaproponowaną osobę); 3) siła wyższa uniemożliwiająca wykonanie przedmiotu umowy zgodnie z s.i.w.z; 4) rezygnacja przez Zamawiającego z realizacji części przedmiotu umowy, zmiany mogą dotyczyć zakresu wykonywanych prac, zmian dokumentacji i zmniejszenia wynagrodzenia o kwoty odpowiadające cenie robót, z których Zamawiający rezygnuje; 5) gdy zaistnieje inna okoliczność prawna, ekonomiczna lub techniczna, skutkująca niemożliwością wykonania lub należytego wykonania umowy zgodnie z s.i.w.z. W przypadku wystąpienia okoliczności wymienionych wyżej, możliwa jest w szczególności zmiana sposobu wykonania, materiałów i technologii robót. W przypadku pkt 4, zmiany mogą dotyczyć zakresu wykonywanych prac i zmniejszenia wynagrodzenia o kwoty odpowiadające cenie robót, z których Zamawiający rezygnuje. Zmiana wynagrodzenia Wykonawcy jest możliwa w przypadkach wskazanych wyżej, na zasadach określonych w warunkach umowy. Wszystkie powyższe postanowienia stanowią katalog zmian, na które Zamawiający może wyrazić zgodę. Nie stanowią jednocześnie zobowiązania do wyrażenia takiej zgody. Nie stanowi zmiany umowy w rozumieniu art. 144 ustawy Prawo zamówień publicznych: 1) zmiany danych teleadresowych, 2) zmiana danych związanych z obsługą administracyjno-organizacyjną Umowy (np. zmiana nr rachunku bankowego); Strona, która występuje z propozycją zmiany umowy, w oparciu o przedstawiony powyżej katalog zmian umowy zobowiązana jest do sporządzenia i uzasadnienia wniosku o taką zmianę. Wszelkie zmiany umowy dla swej ważności wymagają formy pisemnej w postaci aneksu do umowy.


Odzież wierzchnia „Kerry” dla swoich dzieci (Rzemiosło) | Wskazówki dotyczące wyboru prezentów i tworzenia ich własnymi rękami.\nDrodzy czytelnicy, oderwijmy się od kreatywnego rzemiosła i robótek ręcznych na rzecz bardziej potrzebnych rzeczy. Ponieważ nawet jeśli sami szyjemy lub dziergamy piękne ubrania dla dzieci (sukienki na lato lub ciepłe bluzki na zimę), niewiele osób może szyć odzież wierzchnią. Tak i dlaczego, jeśli dziś możesz kupić piękne kurtki i spodnie wysokiej jakości, wygodne zarówno dla dzieci, jak i ich rodziców.\nW końcu, co jest najważniejsze dla dzieci zimą, wiosną i jesienią? Aby ubrania były lekkie, nie utrudniały ruchu, łatwo zakładały się i zdejmowały oraz nie przeszkadzały w ich głównym zajęciu - w zabawę i naukę świata. A co jest ważne dla rodziców? Oczywiście, aby kurtki, spodnie i kombinezony, a także czapki i rękawiczki z rękawiczkami były wodoodporne, chroniły przed wiatrem i zimnem, a najlepiej były mniej brudne i łatwe do prania.\nI właśnie takie ubrania opracowują fińscy projektanci mody - jasne i wygodne, wykonane ze specjalnych wodoodpornych tkanin z izolacją nowej generacji. Na przykład spodobał nam się tak jasny kombinezon: http://www.kerry.su/, łatwo jest zobaczyć swoje dziecko w tłumie dzieci na wzgórzu lub na lodowisku. Solidne kombinezony są szczególnie odpowiednie dla małych dzieci, ponieważ ani śnieg, ani woda nigdy nie dostaną się pod ubranie dzięki specjalnej impregnacji wodoodpornej tkaniny i elastycznym paskom na rękawach i nogawkach. Specjalna izolacja sprawia, że kombinezony i kombinezony są lekkie, a jednocześnie ciepłe, wiatroszczelne i oddychające..\nJeśli nie słyszałeś o tej marce - „Kerry” (co jest mało prawdopodobne or) lub nigdy jej nie kupiłeś, to dzisiaj mamy wyjątkową okazję na zakup kolekcji „Wiosna 2014” z 30% rabatem! Oczywiste jest, że na jesień ta odzież jest w sam raz. Cóż, fani Kerry prawdopodobnie są już na bieżąco ze wszystkimi wiadomościami.\nDługo nie będę malować wszystkich uroków nowej kolekcji, ponieważ nikt nie wybierze ubrań dla dzieci lepiej niż sami rodzice. Na oficjalnej stronie internetowej możesz wybrać ubrania dla wszystkich grup wiekowych - od noworodków po młodzież: www.kerry.su. Tam możesz wybrać metodę dostawy (kurierem, pocztą lub odbiorem).\nTak więc - w lecie przygotowujemy nie tylko sanki, ale także ubrania dla naszych ukochanych dzieci.\nTechnika ogrodnicza pojawił się ponad 2000 lat temu i dziś zyskał popularność wśród fanów kreatywnego projektowania. Pionowy phytodesign jest szeroko stosowany do ozdabiania fasad budynków, szczególnie w dużych obszarach metropolitalnych....\nKażda dziewczyna uwielbia się dekorować, dotyczy to makijażu, fryzur, ubrań i innych akcesoriów. Rzeczywiście jest to związane z naturą. Spójrz tylko na małą dziewczynkę. Jeśli masz córkę lub siostrzenicę, w...


Północ Rosji bez imigrantów | AUTONOM.PL | autonomiczni nacjonaliści nowoczesny nacjonalizm AN\nPrezydent Republiki Jakucji Ajsen Nikołajew wydał dekret zobowiązujący wszystkie lokalne firmy do zwolnienia imigrantów pracujących w trzydziestu trzech branżach. Jednocześnie instytucje kontrolne będą sprawdzać, czy przy zatrudnianiu obcokrajowców nie doszło do złamania prawa, dlatego pod lupą rosyjskich urzędników znajdą się zwłaszcza kioski, firmy taksówkarskie, budowlane i przewozowe.\nDecyzja władz ma związek z protestami trwającymi od połowy marca w samym Jakucku, gdzie miało dojść do napadu seksualnego na jedną z tamtejszych kobiet, zaś za przestępstwo odpowiadał obywatel Kirgistanu. Z tego powodu demonstrujący domagali się właśnie zaostrzenia zbyt liberalnej ich zdaniem polityki imigracyjnej miejscowych władz. Miejscowa policja aresztowała przy tym trzy osoby mające związek z przetrzymywaniem po gwałcie wspomnianej Rosjanki.\nDzień przed jedną z demonstracji grupa Rosjan postanowiła zresztą wziąć sprawy w swoje ręce, stąd poza siłą argumentów użyli oni również argumentów siły, co zakończyło się przymusową hospitalizacją dla kilku imigrantów pochodzących z państw Azji Środkowej. Media zwracają dodatkowo uwagę na fakt, iż obcokrajowcy są tańsi od miejscowych pracowników, dlatego wykonują prace jakich mogliby podejmować się sami Rosjanie.\nNa podstawie: meduza.io, rp.pl.\nTagi: azjaci, gwałt, imigracja, imigracja w europie, imigranci, imigranci gwałciciele, imigranci w europie, przestępstwa imigrantów, przestępstwa na tle seksualnym, Rosja\nPoprzedni postPoznańska gazeta po ukraińsku Następny postJesteśmy przeciążeni pracą


Szansa na zarobek - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\n- Myślę, że możemy zaoferować wynagrodzenie, które będzie istotnym wsparciem domowych budżetów – mówi Andrzej Kiełczewski, Prezes Zarządu PEPEES. – Zwłaszcza w okresie, gdy pojawiają się wydatki związane ze szkołą, zakupami zimowej odzieży, opału, świętami Bożego Narodzenia.\nSezonowe zatrudnienie w PEPEES potrwa od września do grudnia.\n- Zainteresowanie jest spore, nie mniejsze niż w poprzednich latach, ale jeszcze nieco wolnych miejsc zostało – dodaje Andrzej Kiełczewski.\nSpółka zaprasza szczególnie osoby, które już w przeszłości brały udział w kampanii ziemniaczanej w łomżyńskiej krochmalni. Kandydaci powinni legitymować się odpowiednim stanem zdrowia i gotowością do pracy na trzy zmiany.\n- O pracowitości i sumienności chyba nie muszę wspominać – uśmiecha się prezes.\nZgłoszenia zainteresowanych przyjmowane są w dziale personalnym w biurowcu PEPEES przy ul. Poznańskiej 121 do 17 sierpnia.\npt, 10 sierpnia 2007 13:54


Diano San Pietro, IT: domy wakacyjne dostępne w roku 2020 | HomeAway\nZnaleźliśmy 1 050 wynajmów wakacyjnych — wprowadź daty, by sprawdzić dostępność.\nZnajdź wynajem wakacyjny na pobyt — Diano San Pietro\nZobacz 1 050 możliwości wynajmu\nDiano San Pietro - wybierz idealny wynajem wakacyjny dla siebie.\nDiano San Pietro – dowiedz się więcej o czarującym miejscu, w którym zamierzasz spędzić swoje wakacje. W tym mieście każdy znajdzie coś dla siebie. Potrzebujesz przestrzeni na rodzinne wakacje, urlop dla dwojga lub wypad z przyjaciółmi? Wiele obiektów oferuje osobną jadalnię i przestronny salon.\nDiano San Pietro i okolice: co warto zobaczyć\nCzy chcesz odwiedzić główne atrakcje w tym mieście? Wyjdź poza swój wygodny domek wakacyjny i poznać wszystko, co czyni miejsce takie jak Diano San Pietro tak ciekawym. Oto najciekawsze miejsca, które trzeba zobaczyć i które znajdują się w odległości 48 kilometrów od centrum.\nKlub golfowy Garlenda (10,2 km)\nKlub tenisowy Hanbury (10,5 km)\nPark wodny Caravel (19,8 km)\nKlub golfowy Miki Golf (28 km)\nDiano San Pietro: odkryj piękno lokalnej natury\nObojętnie czy masz w sobie ducha podróżnika, czy chcesz po prostu odpocząć na łonie natury, miejsce takie jak Diano San Pietro jest idealne na dzień na świeżym powietrzu. Oto niektóre z najważniejszych miejsc w okolicy w odległości 48 kilometrów od centrum.\nPlaża Arma di Taggia (21,4 km)\nJaskinie Toirano (22,7 km)\nGóra Monte Galero (23 km)\nGóra Monte Antoroto (28,7 km)\nGdzie się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Diano San Pietro, IT?\n2020 — oferujemy Ci 1 050 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak Diano San Pietro. Od 301 obiektów typu Domy do 543 obiektów typu Apartamenty/mieszkania, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak Diano San Pietro.\nDiano San Pietro — co warto zobaczyć?\nNa HomeAway znajdziesz wiele domów wakacyjnych położonych niedaleko najważniejszych zabytków w miejscu takim jak Diano San Pietro. Wśród podróżnych na HomeAway, pięć najpopularniejszych miejsc, które warto zobaczyć to:\nZabytkowe centrum Alassio: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 561\nKościół parafialny św. Ambrożego: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 558\nKościół wspólnoty św. Idziego: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 629\nKatedra San Maurizio: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 765\nStacja Sanremo: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 505\nJest jednak jeszcze więcej miejsc, do których zaprasza Cię Diano San Pietro. Znajdziesz tam wiele domów wakacyjnych do wyboru. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć domy wakacyjne dostępne w pobliżu interesującego Cię miejsca.\nCzy mogę wynająć obiekt taki jak Domy w miejscu takim jak Diano San Pietro?\nOczywiście. Domy: liczba obiektów tego typu dostępnych na HomeAway w miejscu takim jak Diano San Pietro to 301 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w miejscu takim jak Diano San Pietro to:\nCzy mogę znaleźć dom, w którym znajduje się basen w mieście takim jak Diano San Pietro?\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 199 domów w miejscu takim jak Diano San Pietro. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nDiano San Pietro — odkrywaj miejsca w pobliżu


Zginął na zakręcie, wjechał w drzewo - Czas Pomorza - Informacyjny Portal Pomorski\nprzez Adm · 7 września 2015\nPOMORZE/MIASTKO. Miasteccy policjanci wyjaśniają okoliczności wypadku, do którego doszło na drodze Dretyń – Tursko. W wyniku poniesionych obrażeń zmarł 59 – letni kierujący skodą. Wstępne ustalenia śledczych wskazują, że mężczyzna najprawdopodobniej nie dostosował prędkości do warunków drogowych i uderzył w drzewo.\nWczoraj o godzinie 21.30 dyżurny miasteckiego komisariatu został poinformowany o wypadku na drodze Dretyń – Tursko. Na miejsce natychmiast skierowani zostali policjanci oraz służby ratownicze.\nPracujący na miejscu zdarzenia policjanci wstępnie ustalili, że kierujący skodą na zakręcie w prawo najprawdopodobniej nie dostosował prędkości do warunków drogowych. Rozpędzone auto zjechało na lewo pobocze i uderzyło w drzewo. Na miejscu wypadku w wyniku poniesionych obrażeń zmarł 59 – letni kierujący samochodem. Mężczyzna jechał sam.\nPolicjanci wykonali oględziny miejsca zdarzenia. Policyjny technik zabezpieczył ślady zdarzenia, wykonał szkic i dokumentację fotograficzną. Samochód został odholowane na parking i zabezpieczony do szczegółowych badań. Śledczy wyjaśniają okoliczności wypadku. (KWP)\nLodowe Krainy 2014 – jak dobrze bawić się w Arktyce\nNastępny artykuł Śmiertelnie ugodziła nożem znajomego\nPoprzedni artykuł Petycja do władz, na czele z prezydentem. Lęk i ciągła niepewności co do przyszłości


Karta tarot - Głupiec\neWróżba » Tarot » Karty Tarota – Arkana Wielkie » Głupiec\nNumer arkanu: 0\nZnak artologiczny: Powietrze\nLitera herbajska: Alef\nKarta Głupiec wygląd\nGłupiec co oznacza\nJakie jest prawdziwe znaczenie karty głupiec w tarocie? Jeżeli karta ta wychodzi nam w układzie miłosnym, to przedstawia mężczyznę lekkiego ducha, który nie stroni od rozrywek. Jest to typ imprezowicza, niebiorącego życia na serio. Musimy więc dokładnie zastanowić się, czy związek z taką osobą będzie nam odpowiadał, ponieważ raczej nie myśli ona poważnie o żadnym miłosnym węźle. Najczęściej jednak głupiec w tarocie wypada, gdy stawiamy karty, pytając je o swój los i przyszłość. W takim wypadku możemy szeroko się uśmiechnąć 🙂 Zwiastuje on, że przyjdzie do nas szczęście, a los pozwoli zacząć kolejny etap egzystencji z czystą kartką. Wiele osób od razu po ujrzeniu głupca panikuje, ponieważ myślą oni, że decyzje, które podjęli, były niewłaściwe. Karta sama w sobie nie chce nam powiedzieć, iż źle postąpiliśmy, bo… ona podpowiada, że każda wcześniejsza decyzja była dobra, gdyż dzięki niej otworzyliśmy się na nowe wyzwania i możemy iść do przodu bez obciążających nas problemów, związków, i ludzi. Głupiec może nam przekazać, by nie brać życia serio. Skoro znaleźliśmy się w tym momencie bytowania i pojawia się właśnie taka karta, daje nam do zrozumienia, iż teraz nadszedł czas na nowe doświadczenia i chwytanie życia. Nie zmarnuj tej szansy i zrób w końcu to, na co tyle lat czekałaś. Postaraj się przeżyć jak najwięcej wspaniałych momentów i zapisz swoją czystą kartkę najcudowniejszymi wspomnieniami.


Konfigurowanie podatków w UE · Centrum Pomocy Shopify\nTa strona została wydrukowana dnia May 18, 2022. Aby zapoznać się z aktualną wersją, odwiedź https://help.shopify.com/pl/manual/taxes/eu/eu-tax-setup.\nJeśli dopiero zaczynasz korzystać z platformy Shopify, zanim rozpoczniesz sprzedaż, musisz ustalić, czy masz obowiązek naliczania podatku. Konieczne może być zarejestrowanie się w różnych urzędach skarbowych. Następnie możesz skonfigurować podatki w Shopify, co pomoże Ci zapewnić naliczanie prawidłowych stawek niezależnie od miejsca prowadzenia sprzedaży w Unii Europejskiej.\nJeśli prowadzisz już sprzedaż na platformie Shopify, zapoznaj się zamiast tego z sekcją Aktualizuj do nowej funkcji podatków w UE.\nZanim rozpoczniesz konfigurowanie podatków UE w Shopify\nMusisz ustalić, czy masz obowiązek naliczania podatków. Jeśli nie masz co do tego pewności, skontaktuj się z lokalnymi organami podatkowymi lub doradcą podatkowym. Zazwyczaj, jeśli zamierzasz sprzedawać do innych krajów w UE, musisz zarejestrować się w organach podatkowych we własnym kraju, aby naliczać podatek VAT.\nJeśli przekroczysz określony próg sprzedaży do innego kraju w UE lub jeśli prowadzisz tam działalność na znaczną skalę, możesz zarejestrować się w systemie One-Stop Shop (OSS) bądź skontaktować z jedną z kompetentnych w tym temacie agencji i zarejestrować się za jej pośrednictwem. Proces ten różni się w zależności od lokalizacji firmy i miejsca sprzedaży oraz poszczególnych wymogów administracyjnych. O wysokości opłat, które naliczać będziesz swoim klientom decyduje miejsce, w którym się zarejestrowałeś(-aś), aby pobierać VAT.\nDla klientów zamieszkałych w krajach UE, poza Twoim krajem, stawka ustalana jest w zależności od tego, czy przekroczysz próg rejestracji wynoszący 10 000 EUR.\nJeśli nie przekroczysz tego progu, naliczony zostanie lokalny podatek VAT.\nJeśli przekroczysz ten próg, naliczona zostanie stawka VAT obowiązująca w kraju Twojego klienta. Aby naliczyć stawkę VAT obowiązującą w kraju docelowym, musisz zarejestrować się w tym kraju w systemie OSS, aby otrzymać numer identyfikacji podatkowej VAT.\nNaliczanie podatku VAT za pomocą OSS\nSystem One-Stop Shop (znany również pod nazwą Unijny OSS) jest przeznaczony dla sprzedawców z lokalizacjami w Unii Europejskiej, którzy w związku ze sprzedażą do innych krajów członkowskich UE mają obowiązek pobierania i odprowadzania podatku VAT w zależności od krajów docelowych. Ze względu na podwójny status Irlandii Północnej sprzedawcy z lokalizacjami w NI mogą również korzystać z systemu OSS.\nJeśli wartość Twojej rocznej sprzedaży do pozostałych krajów członkowskich UE nie przekracza kwoty 10 000 EUR, możesz skorzystać ze zwolnienia podatkowego dla mikroprzedsiębiorstw i naliczać lokalną stawkę VAT lub zarejestrować się w systemie OSS i naliczać stawkę VAT na podstawie lokalizacji swoich klientów.\nMożesz korzystać z systemu OSS pod warunkiem, że Twój sklep korzysta z podatków opartych na rejestracji. Jeśli nie zaktualizowałeś(-aś) ustawień umożliwiających korzystanie z podatków opartych na rejestracji, zaktualizuj stawki podatku ręcznie, używając stawek podatku opartych na lokalizacji.\nSkonfiguruj rejestracje dla celów VAT\nPo zarejestrowaniu w krajach członkowskich, w których obowiązuje VAT, i otrzymaniu numeru identyfikacji podatkowej VAT UE możesz skonfigurować podatki. Musisz wykonać to zadanie tylko raz.\nW sekcji Regiony podatkowe obok Unii Europejskiej kliknij opcję Konfiguruj.\nNa stronie Podatek VAT od sprzedaży w ramach UE kliknij opcję Pobierz VAT.\nWybierz sposób rejestracji dla celów VAT.\nJeśli zarejestrowałeś(-aś) się w systemie OSS i planujesz przesłać pojedynczą deklarację podatku VAT z tytułu wszystkich transakcji sprzedaży do klientów w krajach członkowskich UE, wybierz opcję Rejestracja w systemie One Stop Shop.\nW sytuacji, gdy Twój sklep odnotowuje roczną sprzedaż w wysokości do 10 000 EUR i planujesz przesłać zwrot podatku VAT do lokalnego urzędu podatkowego, wybierz opcję Zwolnienie dla mikroprzedsiębiorstw. Nie będziesz mieć możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego dla mikroprzedsiębiorstw, jeśli masz więcej niż jedną rejestrację dla celów VAT.\nJeśli planujesz planujesz złożyć deklarację VAT bezpośrednio w urzędach skarbowych w krajach członkowskich UE, do których wysyłasz zamówienia, wybierz opcję Rejestracja właściwa dla danego kraju.\nJeśli wybrałeś(-aś) opcję Rejestracja w systemie One Stop Shop, wprowadź numer identyfikacji podatkowej VAT obowiązujący w kraju, w którym dokonałeś(-aś) rejestracji, po czym kliknij Pobierz VAT. Jeśli potrzebujesz dodać kolejne rejestracje dla celów VAT, kliknij opcję Dodaj kraj na stronie Podatek VAT od sprzedaży w ramach UE.\nJeśli wybrałeś(-as) Zwolnienie dla mikroprzedsiębiorstw, wprowadź swój numer identyfikacji podatkowej VAT ze swojego ojczystego kraju i kliknij Pobierz VAT.\nJeśli wybrałeś(-aś) opcję Rejestracja właściwa dla danego kraju, wprowadź numer identyfikacji podatkowej VAT obowiązujący w kraju, w którym dokonałeś(-aś) rejestracji, po czym kliknij Pobierz VAT. Jeśli potrzebujesz dodać rejestracje do celów VAT, kliknij opcję Dodaj kraj dostępną na stronie Podatek VAT od sprzedaży w ramach UE.\nJeśli masz siedzibę w UE lub pobierasz podatek VAT od sprzedaży na terenie UE, to pobieranie podatku VAT przy wysyłce do klientów w UE spoza UE nie jest obsługiwane.


GEULINCX OTOACT - preparat do uszu delikatnie rozpuszczający woskowinę (100 ml) - Pielęgnacja oczu i uszu - Pielęgnacja i higiena - PETSMILE - sklep zoologiczny dla wymagających!\nOtoact to preparat dla psów i kotów zmiękczający woskowinę oraz łagodzący podrażnienia.\nInnowacyjny preparat zmiękczający woskowinę ze skwalenem, kwasem salicylowym oraz kwasem taninowym. Działanie preparatu polega na delikatnym rozpuszczeniu nadmiaru woskowiny. Dedykowany dla zwierząt u których ma miejsce nadprodukcja woskowiny.\nSkład: Skwalen, kwas salicylowy, ekstrakt z kwiatów Rumianku pospolitego, kwas taninowy, butanodiol, etoksydiglikol, polisorbat 20, glikol butylenowy, stearynian glicerolu, dietylenowy stearynian glikolu, środki konserwujące, woda oczyszczona.\nStosowanie: Wkropić kilka kropel OTOACT do ucha jednocześnie masując jego podstawę. Wydostającą się pianę usunąć suchą gazą zawiniętą wokół palca. Czynność powtarzać 2-3 razy w tygodniu. Preparat może być stosowany jako adiuwant przed każdym leczeniem ucha. Przed użyciem mocno wstrząsnąć.\nOpakowanie: butelka 100 ml.\nPielęgnacja sierści u psa i kota - CZYM CZESAĆ i jak dobrać odpowiednie narzędzia? CZYTAJ WIĘCEJ >


Polak drugi na świecie w konkursie na najlepszy projekt bazy marsjańskiej - Space24\n23 sierpnia 2019, 20:31\nFragment najwyżej ocenionego polskiego projektu w konkursie "First Colony on Mars". Ilustracja: Michał Ptak/KLAF 2019 [klaf.my]\nWizja pierwszej kolonii na Marsie rodem z Polski zdobyła jedną z trzech nagród przewidzianych w międzynarodowym konkursie nowatorskich projektów architektonicznych, rozgrywanym w ramach festiwalu KLAF 2019 w Malezji. Jej autor, Michał Ptak z Politechniki Krakowskiej, uplasował się w tej rywalizacji na drugim miejscu, pokonując ponad 120 pozostałych uczestników. Wśród nich było wielu innych polskich kandydatów, których wyróżniono kwalifikacją do finałowej fazy oceny.\nOgólnoświatowy konkurs projektów architektonicznych "First Colony on Mars", w którym Michał Ptak zajął drugie miejsce, rozgrywano przy okazji festiwalu architektonicznego KLAF 2019 w malezyjskiej stolicy, Kuala Lumpur. Polak zyskał uznanie jurorów dzięki koncepcji o nazwie "The One to three Shelter", opartej na pomyśle wielomodułowej, klastrowej konstrukcji złożonej z trójczęściowych, multifunkcjonalnych lekkich habitatów. Doceniono w tym przypadku stopień zaawansowania, merytorycznej spójności i dbałości o szczegóły techniczne, popartych profesjonalnie wykonanymi przekrojami i schematami opisującymi poszczególne moduły bazy.\nNajlepiej oceniony polski projekt zdobył nagrodę pieniężną w kwocie 5.000 USD. Wyżej na liście zwycięzców znalazł się tylko jeden projekt inżynieryjny, autorstwa malezyjskich architektów z agencji Khznh Studio - zdobył on nagrodę w kwocie 10.000 USD. Laureatom trzeciego miejsca - libańskiemu duetowi "Samer El Sayary" - przypadła w udziale nagroda o wartości 2.000 USD.\nOprócz tego, na "krótkiej liście" pozytywnie ocenionych (lecz nienagrodzonych projektów) znalazła się dość szeroka grupa uczestników z Polski. W sumie do finałowego etapu oceny dostało się 7 innych polskich koncepcji architektonicznych (z ogółu 50 ujętych jako "short-listed"). Był wśród nich m.in. studencki projekt bazy marsjańskiej o nazwie Dome, stworzony przez wrocławską grupę Innspace z Wrocławia.\nW całym konkursie udział wzięło ponad 120 różnych koncepcji, w wielu przypadkach - w pełni profesjonalnych projektów architektonicznych. Z kompletnymi wynikami konkursu i wzorami zgłoszonych projektów można zapoznać się na stronie internetowej wydarzenia.\nwtorek, 27 sierpnia 2019, 17:32\nBardzo cieszy to wyróżnienie dla naszego rodaka. Oby takich więcej. Miejmy na uwadze jednak że jest to bardziej dzieło artystyczne aniżeli architektura wynikająca ze specyfikacji materiałów oraz funkcjonalności obiektów możliwych do postawienia na Marsie.\nA o drabinie, żeby te fotowoltaiczne parasole odkurzyć, pan projektant zapomniał :)\npiątek, 23 sierpnia 2019, 23:45


Koszty utrzymania mieszkania po rozwodzie Forumprawnicze.info - Prawo cywilne\nTrzy lata temu otrzymłam rozwód bez orzekania o winie, bez podziału majątku. Ja zamieszkałam w niewykończonym bliźniaku w trakcie budowy a były mąż w naszym wspólnym mieszkaniu. Budowa jest obciążona kredytem hipotecznym, który spłacam sama. Spłacam bądź spłaciłam też nasze wspólne długi. Były mąż żąda abym płaciła czynsz w mieszkaniu, które on zajmuje (nie mam do niego dostępu). Twierdzi, że nie może znaleźć pracy bo jest chory i istotnie nie pracuje. Ponieważ mieszkanie jest nasze wspólne, to do mnie przychodzą monity zmuszając mnie w ten sposób do opłacania czynszu. Chciałam przepisać na męża to mieszkanie, niestety on nie wyraża na to zgody.\nCzy jest jakieś rozwiązanie mojego problemu bez zakładania z mojej strony sprawy o podział majątku ?\nBez zgody męża nie ma żadnej możliwości podzielenia majątku. W takim wypadku pozostaje tylko droga sądowa.\nDziękuję za odpowiedź. Jeszcze jedno pytanie. Płacę za to mieszkanie, które użytkuje mąż i czy te opłaty (mamy od chwili rozwodu rozdzielczość majątkową) będą zaliczone przy podziale majątku na moją korzyść ? Proponuję mężowi aby wynajął to mieszkanie ale on odmawia.\nPrzecież nie mam obowiązku opłacać czynszu za mieszkanie, do którego nie mam dostępu. Mąż ma 46 lat, może podjąć pracę nawet jeśli ta praca nie odpowiada jego kwalifikacjom lub ma większe wymagania.\nA więc co z kosztami, które ponoszę na płacenie czynszu i spłatę wspólnego kredytu ?\nTak - w sprawie o podział majątku sąd rozliczy nakłady poczynione przez Panią na otrzymanie lokalu od chwili ustania wspólności majątkowej. Mąż będzie musiał zwrócić 1/2 tych opłat. To samo dotyczy zwrotu połowy rat spłaconego kredytu.


Ranna uciekła z miejsca wypadku\nWpadła pod koła samochodu i... uciekła. Ranną kobietę odnaleźli policjanci. Została odwieziona do szpitala.\nWe wtorek, około godziny 21.20 na ulicy Frysztackiej w Cieszynie, mieszkaniec Wisły kierujący BMW, potrącił kobietę. Znajdowała się ona na jezdni. Piesza, pomimo że była ranna, uciekła z miejsca zdarzenia. Po jakimś czasie zatrzymali ja policjanci cieszyńskiej prewencji. Kobieta z ranną głową, została odwieziona do szpitala. - relacjonuje aspirant Rafał Domagała rzecznik cieszyńskiej policji.\nKobieta w wydychanym powietrzu miała 2,2 promila alkoholu. Policjanci zwracają się z prośbą do świadków tego zdarzenia. Nie wiemy czy kobieta wtargnęła na jezdnię przed nadjeżdżający samochód, badamy okoliczności tego wypadku. Dlatego prosimy, jeśli ktoś widział zajście, aby nas o tym poinformował – dodaje Domagała.\nTakże wczoraj rano, o godzinie 9 ranna została piesza. Na ulicy Michejdy w Cieszynie, 32-latka ze Skoczowa kierująca renault scenic na przejściu dla pieszych potrąciła 42-latkę z Cieszyna . Piesza z urazem kręgosłupa została przewieziona do szpitala. Obie panie były trzeźwe.\nDzisiejszej nocy, o godzinie 23 strażacy walczyli czerwonym kurem w Istebnej Andziołówce. W wyniku spięcia w instalacji elektrycznej wybuchł pożar. Strawił on pomieszczenie gospodarcze warsztatu. Straty oszacowano na 100 tysięcy zł. Na szczęście nikomu nic się nie stało.\nNajmłodsi stela 178/188/2013 Skaldowie w Skoczowie\nstraż pożarna potrącenie policja