Wiejskie wakacje Marty - dziadek i wnuczek (I) » historyczka » Pokatne.pl\nIlustracja: Anastasia Shuraeva\nWiejskie wakacje Marty - dziadek i wnuczek (I)\nTo również tekst pisany wspólnie z pewnym Mistrzem...\nBohaterka w swoim kanonie i żywiole. :)\nCzerwiec, ukochany miesiąc Marty. Nauczycielka spędzała tegoroczne wakacje w małym domku cioci – która wyjechała do sanatorium, więc kobieta zamieszkała w nim sama. Położenie siedliszcza w malowniczym zakątku, na samym skraju wsi, w sąsiedztwie lasu, rokowało że beferka solidnie się tu zrelaksuje po trudnym roku.\nW leciwym domu obok, mieszkał pan Stanisław. Poczciwy Staszek, co to pracował i na roli, i na zakładzie, dojeżdżając niegdyś do miasta. Teraz na emeryturze, od paru lat odnajdował się w nowej rzeczywistości, bez obowiązków.\nW letnim okresie przyjeżdżał do niego wnuk i tak było tym razem. Choć Stach miał sporo czasu, to siłę już nie tą. Dlatego młody przydawał się, z roku na rok, coraz bardziej. Wdał się z resztą w rodzinę. Wszyscy barczyści w całej linii - dziad, ojciec, wnuk. Znamienny znak rozpoznawczy.\nPiotrek przyjechał niedawno, ale już zdążył wdrożyć się w prace gospodarskie.\nMarta mogła go przyuważyć nie raz, gdy chodził po działce, czy kręcił się między domem a szopą, w której trzymali narzędzia.\nLato dopisywało z pogodą. Staszek nosił się w bezrękawniku, co tylko obnażało jego włochaty i posiwiały tors, oraz szerokie ramiona. Opalony, o ciemniejszej skórze, za nic miał kremy i tego typu wymysły.\nPiotrek był szatynem, ale nieco bledszym od dziadka, przy czym nosił się w znoszonych t-shirtach i krótkich spodenkach, ramion nie odkrywając. Widać matka natłukła mu o szkodliwości słońca, ale nóg to przecież nie dotyczyło. Zgrabne młode łydki nastolatka napinały sie nie raz, gdy dźwigał, wspinał, skakał, pchał, ciągnął...\nMarta uwielbiała obserwować obu mężczyzn.\n"Ale ciacha! Nigdy wcześniej nie określiłabym faceta tyle starszego ode mnie oraz jednocześnie drugiego – o tyleż młodszego."\nTo była slabostka nauczycielki. Szalenie ekscytowały ją spore różnice wieku. W obie strony. Podniecali ją mężczyźni znacznie od niej starsi, jak również sporo młodsi chłopcy.\nMoże dlatego, tak lubiła przyjeżdżać do ciotki?\nPrzy każdej okazji rzucała mężczyznom zalotne uśmiechy, często niby mimochodem, kokieteryjnie poprawiając fryzurę, lub spódniczkę. A jakoś tak się składało, że najczęściej występowała w miniówkach.\nTraf chciał, że często pielęgnowała grządki ogrodu przy samym płocie, oddzielającym posesję Stanisława.\nNiestrudzona dziewczyna musiała się przy wytężonej pracy solidnie nachylać. A traf chciał, że miała na sobie wtedy akurat wyjątkowo wydekoltowane bluzeczki. Dwie pełne półkule raźno podskakiwały przy ogrodniczych zabiegach nauczycielki.\nObaj mężczyźni, zza winkla, bacznie śledzili jej starania.\n- Widzisz młody, to się nazywa "cyce jak donice"! - teatralnym szeptem syczał wnukowi prosto do ucha podniecony Staszek - widziałeś kiedy takie?\n- A jak one się pięknie kołyszą... Ech... pewnie chciałbyś dziadek, żeby tak przed tobą je pohuśtała?\n- Pietrek... już ja bym jej rozbujał te dzbany! Oj, rozbujał!\nMarta, łowiąc większość dolatujących wyrazów, kraśniała z zachwytu.\n"A to wam się zachciewa! Kołysała, huśtała... chcielibyście zobaczyć takie dyndające... nagie... puchary... A doceniajcie. Doceniajcie, jakie mam obfite!"\nNauczycielka posiadała niezwykle rozwiniętą wyobraźnię. Niemal natychmiast zwizualizowała sobie staszkowe fantazje. Wyobrażała sobie, jak pochyla się nad nim i nagimi "zderzakami" wysuniętymi z koronkowych miseczek stanika, potrząsa nad sąsiadem, wywija niczym w tańcu.\nKobieta miała na sobie niezwykle króciutką, dżinsową minispódniczkę. Toteż panowie zyskali doskonały obraz jej długich nóg.\n- Widzisz młody, jakie ona ma zgrabniusie giczki! Jak łania!\nPiotrek przewracał oczami. Sąsiadka podobała mu się szalenie.\n- Dziadek... brak słów... Epickie!\n- Nie gadaj gówniarzu, że brak ci słów... Bo ja dobrze wiem, jakie słowa przychodzą ci do głowy!\n- Co też... dziadek... skąd niby wiesz? Jakie?\n- Ano takie, że chciałbyś, żeby ta nasza, powabna pani nauczycielka, te swoje apetyczne nóżki, wdzięcznie rozkładała! Ha ha ha!\nMartę, jakby ukłuło.\n"A ty stary zbereźniku! Takie masz o mnie myśli?! O mnie, rozkładającej "apetyczne nóżki"?! No ładnie, ładnie..."\nKobieta zaskoczyła się, że słowa sąsiada, tak diabelsko ją podnieciły.\nMoże dlatego Marta odkręciła się tyłem do podglądających ją mężczyzn? Wypięła w ich stronę swój pokaźny, acz bardzo foremny tyłek. Jego kształt uwidaczniał się wyraźnie, gdyż spódnica posiadała nader obcisły krój.\n- Patrz młody, jak to się soczyście pręży! Jak smacznie wypina zadek! Cudny zadek! Jak marzenie... Ech... nie chciałbyś tak teraz właśnie, zajść ją od tyłu???\n- I co dziadek... żeby dać jej klapsa? Solidnego klapsa w tę apetyczną dupeczkę?\nMarta aż wzdrygnęła się. Jej wyobraźnia nie przestawała się rozpędzać. Wyobrażała sobie, jak młodzian właśnie "zachodzi ją od tyłu"... Jak zamachuje się, by przyrżnąć jej soczystego klapsa w pupę.\n"Ech, wy hultaje! mielibyście chrapkę na mój kuperek! Podszczypnąć! Klepnąć! A może nawet co więcej??? Pomacać... Och... tak... solidnie zmacać..."\nCzuła, jak jej ciało przechodzą dreszcze. Wypięła się jeszcze mocniej. Króciutka spódniczka podwinęła się znacznie wyżej. Do uszu nauczycielki doleciała odpowiedź Stacha.\n- Ej, ty młody, głupi... Klapsa? Ha ha ha... Patrząc na ten zad, miałbym ochotę na coś zupełnie innego... ha ha ha!\nPo skończonej pracy w ogródku, Marta opalała się na kocyku. Celowo założyła nad wyraz skąpy komplecik. Obaj mężczyźni, jakby pełnili straż przy płocie, nie odstępowali go nawet o krok.\nObserwowali, jak ich sąsiadka wciera w swoje ciało krem do opalania. Jak masuje pośladki, wreszcie piersi. Przy czym, wtedy, miseczka stanika na tyle się odchyliła, że mężczyźni zdążyli ujrzeć jej pierś w pełnej krasie, z wyraźnie zarysowującą się brodawką.\n- Co młody? Pomógłbyś jej z tym kremem, co nie?! Powcierałbyś go w te śliczne cycuszki?! Pewnie by cię od nich siłą nie oderwał, tak byś się do nich przyspawał?!\n- A ty dziadek, to może nie?! Jakbyś ty się dorwał do smarowania jej pupci, to pewnie byś się tak rozpędził, że byś jej przesmarował też cipkę!\n- A żebyś wiedział! A przesmarowałbym! I jej słodką cipeczkę... Ale... nie ręką... oj... nie ręką!\nMarta zadrżała. Jej wyobraźnia nie hamowała. Podsuwała jej obraz, jak Stach - potężny chłop, bierze krem do opalania, by ją posmarować. Po czym nakłada na wielkiego, prężącego się członka, porośniętego siwymi włoskami...\nO ile Piotrek widywał ładne kobiety, wszelkiego wieku w mieście, Staszek rzadko bywał poza wsią, zwłaszcza teraz. Dlatego tym chętniej, tym łakomiej, patrzył na sąsiadkę za płotem. Tego dnia, było nie inaczej, stojąc przed gospodarstwem, oceniając, co byłoby jeszcze do zrobienia, gapił się za płot. Piotrek zapracowany w szopie, szykował sprzęt do pracy w polu, zaś Staszek podszedł do płota, zagajając kobietę:\n- Dobry panience. Zawsze z waszym przyjazdem wiem, że to ta najlepsza część roku!\n- Dzień dobry panu! Miło to słyszeć. Ja również kocham wakacje! - wdzięczyła się, uśmiechając i kręcąc loka za uchem - uwielbiam, wręcz kocham tu przyjeżdżać. Nie przesadzam! Wręcz jestem zakochana w tym uroczym zakątku!\n"Jaki muskularny ten chłop! Pewnie krzepko by dzierżył w swych silnych łapskach, tak kruche dziewczę, jak ja!"\n- Zawszeć miło popatrzeć, jak wieś ożywa. O tak, jak u mnie, przyjedzie taki Piotrek i już się dzieje. A jeszcze jak sąsiadka jest, to tym lepiej, bo tak pełniej. A tu miejsca dla wszystkich! Panienka nie wie, ile tu się zmieści! Ile upchnąć można! Ile wcisnąć! - Zdawało się, że mężczyzna nieco odpłynął, dwuznacznie ciągnąc wątek, wpatrując się jednocześnie na dekolt kobiety.\nMarta zatrzepotała rzęsami i spuściła wzrok, zakłopotana dwuznacznymi skojarzeniami.\n- Wcisnąć...? - dopytywała cicho.\n"Zastanawiałam się, czy mu się spodobałam... ale on tak patrzy na mnie... na moje cycki! Że... nie powinnam chyba mieć wątpliwości."\n- Ano tak, przecież tu tyle przestrzeni, pola, szopy, toć wszędzie można się tu podziać, ba nawet zgubić! A do tego, w jakimś ciekawym miejscu znaleźć! Nigdzie jak na wsi! Panienka zapamięta! - dodał, teraz patrząc na jej biust śmielej, a po chwili znów w jej oczy.\n-Ale... nie zatrzymuję i mnie do pracy trzeba, ale jak już panienka jest, zapraszam którego wieczora na słodką nalewkę własnej roboty! Tak na powitanie i na start sezonu. Hę?\n- Ojej! Jest pan przemiły! Co prawda mam słabą głowę... ale chętnie się stawię...\n"No dalej się gapi mi na cycki! A dobrze, że założyłam tę bluzeczkę z takim śmiałym dekoltem! Pewnie nawet widzi tę seksowną koronkę stanika?\nSwoją drogą - interesujące skojarzenia... szopy... pola... W tylu miejscach można zostać zbałamuconą... A co do wciskania... ciekawe jak to jest... gdy taki mężczyzna jak on, taki dojrzały... postawny... się wciska?!"\nOdchodząc, nie przyuważył nawet że zaczepił spodenkami o dość sporą i nieregularną dziurę, która mimo wszystko miała kształt okręgu.\n- Cholera! Nie zabiłem tego i się wszystko zaczepia! - dodał niezadowolony na głos. Sama dziurka przywodziła na myśl jednak masę skojarzeń, tym bardziej, że wypadała na wysokości krocza, którym właśnie zaczepił...\n- To do potem! - powiedział i zaraz sam zniknął w szopie, gdzie dało się go słyszeć, jak zaczął rozmawiać z wnukiem, nie jednak na tyle głośno, by zrozumieć treść rozmowy.\nMarta najpierw zrobiła pranie i powiesiła na sznurze swoje seksowne fatałaszki; a to króciutkie spódniczki, a to czarne pończochy - kabaretki, a to czerwone, koronkowe body, wreszcie seksi biustonosz - porządnie dokumentujący jak duże posiada piersi, a także skąpe i prześwitujące stringi.\nWszystko to zawisło tuż przy płocie sąsiadów, jakby po to, by mieli obraz tego, co zgrabna nauczycielka skrywa pod swymi spódniczkami i bluzeczkami.\nOni, pochłonięci pracą, na swoje nieszczęście nie widzieli tego, co wieszała, ale... zobaczyli gdy schodzili na zupę. Uciekając przed największym słońcem i idąc na chwilę odpoczynku, dobrze dojrzeli co wisiało za płotem i obaj podeszli, nie siląc się na szukanie pretekstu, byle z bliska podejrzeć bieliznę, jakiej na oczy żaden z nich nie widział, nie mówiąc już o tym, by kiedykolwiek zobaczyć ją na kobiecie.\n- Jak żyję, takiego czegoś nie widziałem - powiedział Staszek, niezwykle zadziwiony wyszukanymi strojami.\nPiotrek popatrzył nieco speszony na dziadka, ale szybko wrócił wzrokiem na wywieszoną bieliznę.\nMarta podsłuchiwała ich z ukrycia, jakie stanowiły gęste krzaki.\n"A niech widzą, jakie majtusie opinają mój tyłeczek! A nich widzą, jak dorodne są moje piersi... To musi podziałać na wyobraźnię zarówno młodziaka, który pewno za dużo nie widział, jak i starego - na wsi takich rzeczy się nie kupi..."\n- Młody, takich to pewnie nawet twoje koleżanki nie noszą co?\nPiotrek nie wiedział co odpowiedzieć, nie czując się do końca komfortowo w tej rozmowie.\n- Być może - odparł zdawkowo.\n- A widziałeś cyckonosz? Wielkie ma kule, nie? Doje! Jakby miała dziecko, to ci mówię młody, doiłbyś! Jak jałówkę! - Powiedział, ubawiony swym żartem mężczyzna.\n- Dziadku! - Skarcił go młody, niemniej widać było, że jego wzrok utkwił na staniku.\n"No tak... pewnie wyobrażacie sobie moje - jak to mówicie - doje - w tej misternej koronce... wyobrażacie sobie, jak ten seksowny materiał mi je opina i... zdradza wielkość, kształt... moich sutków i brodawek..."\nPrzymykając oczy, nie mogła się powstrzymać i zaczęła przez bluzkę i biustonosz, pieścić dorodne piersi...\nNie widzieli jej, za to bieliznę, mieli jak na dłoni. Gapili się jeszcze dobrą chwilę.\n- Chodźmy zjeść, trzeba wracać - rzekł Piotrek.\n- Zaraz młody, jak wróci. Bo przecież nie będziesz się wtedy gapić, nie wypada.\nMarta ukradkiem przysłuchiwała się męskim głosom.\n"A może młodziaku, zechcesz mi ukraść moje majtunie! Taki fetysz u chłopców nie byłby niczym zaskakującym... a potem, w toalecie, wykorzystałbyś je do zupełnie niecnych celów... owinąłbyś sobie nimi swój trzonek... a potem... a potem podrzucił mi, takie całe mokre... nasączone pewną substancją..."\nMarta intensywnie ściskała swoje piersi, ugniatała je aż do bólu, jakby robił to jakiś napalony uczniak...\nDziadek wreszcie zebrał się do domu, idąc pierwszy, zostawił Piotrka, nie wiedząc nawet, że ten zamiast pójść za nim, wychylił się, próbując coś zagarnąć. To co zdołał chwycić, to stringi, które momentalnie wsunął do kieszeni spodni. Nie było w nich dużo materiału, więc nawet mocno nie wypchały kieszeni, dlatego jego "zbrodnia idealna" uszła płazem, bo jak okiem sięgnął - nikogo nie widział.\nMarta z uśmiechem obserwowała scenę.\n"Ach, ty złodzieju majteczek! Oj sponiewierasz ty je! Sponiewierasz! Choć pewnie bardziej marzyłbyś o sponiewieraniu mojej - jak wy to tam gówniarze mówicie? - mojej fretki..."\nPo jakimś czasie mężczyźni wyszli na zewnątrz. Staszek pierwszy, stanął z kawą w szklance, patrząc na pozostawione w polu sprzęty.\nCo ciekawe, nie było wciąż Piotrka... to mogło wzbudzić pytania zwłaszcza w głowie nauczycielki, po tym, jak widziała, czego się dopuścił.\nStaszek znów rzucił okiem na sznur z bielizną, a po tym ruszył pod płot, jakby chciał zorientować się, gdzie jest sąsiadka.\nMarta dostrzegła ruch mężczyzny.\n"Ten stary huncwot chciałby mnie podejrzeć! Niedoczekanie! Ale... zaraz, zaraz, czy to nie byłoby ekscytujące, gdybym miała świadomość, że on obserwuje jak pieszczę swoje piersi... lub... podciągam spódnicę... i pieszczę swoją myszkę? Byłoby... oj, byłoby!"\nDlatego usadowiła się wygodnie na trawie, znów chwyciła piersi w dłonie i poczęła je pieścić, jednocześnie przymykając oczy i wzdychając cichutko, acz przeciągle.\n- Aaaaaaa... aaaaaaaachhhhh...\nZasłyszał głos i dziękował Bogu, że był teraz sam. Rozejrzawszy się po jej podwórku, przeczesywał spojrzeniem również krzaki, szukając choćby najmniejszej wskazówki, skąd mógł dochodzić dźwięk. Ruszył wzdłuż płotu, by lepiej dojrzeć dalszą część podwórza. Szedł cicho, do tego z każdym krokiem coraz bardziej podekscytowany.\nMarta, słysząc kroki i domyślając się, że już ją podgląda, speszyła się, lecz świadomość, że może ją z ukrycia obserwować - podnieciły ją niezwykle intensywnie, aż serce zabiło mocniej i zdopingowały do działania.\n"Boże! Ale głupia piczka ze mnie! Dlaczego tak mnie to nakręca?! Dlaczego takie durnoty śmigają mi po głowie, że mam wielką ochotę zadrzeć kieckę??? Nie, no przecie tego nie zrobię..."\nJakiś czas wahała się, jakby biła się z myślami. Wyraźnie drżały jej ręce. Wreszcie, jakby przemogła się i... podciągnęła delikatnie spódnicę. Niezbyt wysoko, na tyle jednak, że oczom podglądacza odsłoniły się seksowne koronki wieńczące pończochy...\nStaszek patrząc uważnie, wreszcie wypatrzył coś, co sprawiło, że rozedrgana ręka ulała kawy ze szklanki, a ta pociekła na trawę. Rozdziawił oczy ze zdziwienia, widząc tak podniecający obraz. Jak żył, tych dobrych sześćdziesiąt lat z kawałkiem, tak młodej i atrakcyjnej kobiety nie widział. I te pończochy, i ... i to co robiła ta - jak ją nazywał w myślach - picz. Chciał coś powiedzieć, ale w ostatniej chwili ugryzł się w język, więc szczęśliwie nie zdradził się i nie speszył jej jeszcze. Momentalnie złapał się za krocze. Mimo wieku, był wciąż bardzo sprawnym mężczyzną.\nMarta po podciągnięciu spódnicy, rozszerzyła uda, po czym jej dłoń poczęła suwać się po wewnętrznej stronie ud. Sprawiało jej to niemałą przyjemność, podwójną, gdyż potęgowaną świadomością bycia podglądaną.\nStaszek zagryzał wargi.\nNauczycielka coraz wyżej unosiła spódnicę i coraż żywiej masowała uda. Wzdychała przy tym cicho:\n- Achhh... ach...\n"A może bym tak przesunęła dłoń wyżej... na majtki?" - pomyslała, po czym natychmiast skarciła się w myślach - "zwariowałaś babo! Chcesz tak bezwstydny widok zafundować temu dziadydze?! Wstyd, jak diabli!"\nDłoń zaczęła błądzić po udach, powyżej lini pończoch. Wreszcie zaczęła zbliżać się do obszaru okrytego koronkowym materiałem majtek.\nStach w duchu zagrzewał ją do boju.\n"O żesz, ty mała suczko! Złap się za psitkę! Pokaż, gdzie cię swędzi! Pokaż, gdzie chciałabyś poczuć twardego, mięsistego bolca!\nJednocześnie sam schwycił przez spodnie swą mięsistą, coraz twardszą męskość.\nMarta, jak na rozkaz, wykonała zadanie. Jej dłoń wjechała na koronkę i przez nią, delikatnie pieściła swą szparkę.\n- Ach... ach... - wzdychała.\nSąsiad wariował. Pocierał kuśkę przez spodnie.\n- O żesz kurwa! - mamrotał pod nosem - złap się porządnie sama za kuciapkę! Wytarmoś ją! Poszturchaj! Tak, jak to ja tobie bym ją wyszturchał jak złoto! Oj, wyszturchał, ażbyś nie mogła chodzić!\nMarta wychwytywała ten szept. Aż nią wstrząsnęło, gdy dotarł do niej sens wysapanych słów.\n"Ojej! Zdaje się, że nie dość, że jestem podgladana, to jeszcze wzbudzam jakieś emocje! Czyż to nie ekscytujące?!"\nJej dłoń szybciej poczęła masować cipkę.\nStaszek wpatrzony w nią, przez materiał masował krocze, które przez to napuchło momentalnie, a luźne, krótkie i ubrudzone spodenki teraz opinały się na jego wypchanym członie.\nDrugą ręką trzymał wciąż szklankę i upił z niej kilka łyków na tyle niedbale, że oblał się, na co jednak nie zwracał uwagi.\nTymczasem z okna na poddaszu patrzył się na wszystko Piotrek, trzymając w rękach młodego penisa, owiniętego bielizną nauczycielki. Ręka bynajmniej nie pozostawała w jednym miejscu, lecz tarła przyrodzenie, obciągając zeń skórkę.\nNie mniej wytwale pracowała dłoń Marty.\n- Aaaa… achhhhh… aaaaaa! – Wzdychania kobiety stawały się coraz głośniejsze.\nCoraz szerzej rozkładała nogi, aby móc lepiej manewrować ręką, która tarła równomiernie materiał na cipce.\n„Boże! Co ja, głupia piczka, wyprawiam! Wstyd! Tylko... Dlaczego myśl, że jestem podglądaną w tej sytuacji, mimo, że tak mnie krępuje, jednocześnie tak bardzo podnieca!”\n- Aaaaaa... aaaaaa! Aaaaaa!!!\nKobiece jęki Stach słyszał bardzo dobrze. Ręka masująca krocze operowała mocno. Wgapiony w sąsiadkę, Staszek brandzlował się bez skrępowania, spodziewając się, że taka okazja może się już więcej nie powtórzyć.\nDokładnie to samo myślał i robił Piotrek, stojący w oknie i dochodzący już, a by nie ubrudzić niczego, wykorzystał to, co miał akurat w ręce. Majtki nauczycielki. Zatrzymał na nich całą porcję nasienia, jaka wystrzeliła hojnie z jego penisa. Chłopak z wyrazem ulgi nie przestawał jednak, trąc swą kuśkę już bez bielizny. Tą ułożył na parapecie ostrożnie, pozwalając by sperma zasychała na materiale.\nMarta, trąc materiał na swym łonie, powoli zsuwała go z siebie.\n"Boże! Co ja wyprawiam! Mam im pokazać moją brzoskwinkę?! Przecież umrę ze wstydu! A z drugiej strony... Czy to nie byłoby podniecające? Oj... byłoby! I to jak! A... co tam... Niech dranie zobaczą moją nagą piczkę! Jezu! Dlaczego to mnie tak podnieca?! A jak w takim razie, musi podniecać ich?! Młody, być może nie widział nigdy na żywo kobiecej szparki, a stary pewnie dawno nie widział... a już na pewno nie takiej wypielęgnowanej, jak moja..."\nStringi, zazwyczaj skąpe, w tym wydaniu były nadzwyczaj wąskie. Łatwo zsunęły się na bok.\nDelikatny paluszek zgrabnie wjechał, a następnie posuwał się wzdłuż wąskiej szczelinki.\n"Widzą mi ją! Te ancymonki widzą moją psioczkę!"\nRęka Staszka przekradła się pod spodenki, by złapać za soczysty kawał mięcha jakim dysponował i masować go już bezpośrednio. Obciągał go silnie pobudzony tak, że szklanka już pusta, wylądowała pod płotem. Schylił się, by wpatrywać się możliwie uważnie. Osłonięty przez płot, masował przyrodzenie, wgapiając się w sąsiadkę i śliniąc się odruchowo na ten widok, jak pies czekający na pełną miskę.\n"O tak, ty nasza sąsiadeczko! O tak! Wymaltretuj swojego pieroga! Wymaltretuj ostro! Wyobraź sobie, że to mój wąż ładuje ci się do jamki!\nChłopak w domu nie próżnował, walcząc o drugi szczyt, najpewniej z finałem również na jej majteczki. Te ledwie wchłaniały pierwszą porcję, a młody, jurny mężczyzna już walczył o kolejną dawkę.\nMarta tymczasem, zrazu nieśmiało, wsunęła paluszek do środka.\n"Czyż nie ten właśnie, smakowity widok, moi panowie, jest dla was najcenniejszy - moja bezbronna dziurka, w którą dokonywany jest akt wtargnięcia!"\nZrugała się sama nieco, w myślach: "Boże! Co też ja wyczyniam?!"\nPo czym jej myśli, poszły innym torem:\n"Ciekawe, czy widzą, jak starannie wydepilowana jest moja myszka... ciekawe, czy zauroczyłby ich cieniutki paseczek nad nią...?"\nPaluszek kobiety wchodził w coraz wyższe obroty. Zaś jęki Marty stawały się coraz głośniejsze, osiągając wyższe tony..."\nDwaj mężczyźni gapili się na nią, jak na zdobycz, obaj do granic podnieceni i spragnieni i każdy najchętniej zastąpiłby jej palce ale... teraz ich palce były zajęte, opinając się na członkach. Każdy z nich. W tym Staszek, który obsunął spodnie, by wyjąć na wierzch dorodnego kutasa, jakim celował w płot. Zanosiło się, że to na nim zostawi ślad swojej ulgi. Mocno pracował wpatrzony w piczkę nauczycielki, przy tym próbował nie wydawać zbyt głośnych jęków. Piotrek miał o wiele łatwiej i już grymasił twarz, będąc na progu kolejnego tryśnięcia.\nPaluszek przyspieszył, zgrabnie naśladując ruchy frykcyjne w ostatniej fazie. Wyglądało to, jakby dzięcioł wydziobywał dziuplę… Tak jak dziób ptaszka znika w dziurce i się pojawia, tak pracowały paluszki.\n„Jezu! Ale wariatka ze mnie! Wariatka?! Raczej... dziwka. Choć nie wiem, czy zawodowa dziwka odegrałaby to tak podniecająco...? Prawada, panowie?! Czyż nie zgrabnie zagrałam stosunek? Czyż nie mistrzowsko odgrywam orgazm?!”\nKażdy z obu mężczyzn myślał tylko o jednym - że to on pragnął być w niej i to w niej kończyć, niestety było inaczej i tak Piotrek kończył znów na jej majtkach, ochlapując do tego strumieniem nasienia parapet. Staszek trysnął zaś na płot z jękiem, jaki nieco głośniej wydarł się z jego ust. Patrzył jeszcze z wyrazem spełnienia na jej szparkę, nie mogąc wyjść z wrażenia. Przecie, niedawno co przyjechała, a już zafundowała takie widowisko. Teraz był pewny, że następnej okazji nie przepuści, tym bardziej że kolejna mogła być, w jego nieśmiałym marzeniu tą, gdzie to on wepcha palce, a może nie tylko palce...\nMarta przez moment pozostawała w tym stanie, w bezruchu.\n"Boże!Co ja robię?! Powinnam czmychnąć czym prędzej do chaty! A tymczasem... zostawiam zadartą kieckę, żeby mogli oglądać moją nagą piczę... Ach... Niech wyobrażają sobie, jak się przezentuję, gdy zostałam do imentu wyeksploatowana... wręcz - zajeżdżona..."\nMłody wreszcie ubrał spodenki i zszedł na dół, trzymając w ręku jej stringi. Nie wiedział co z nimi zrobić. Odwiesić? Ostatecznie spodziewał się, że po takim widowisku, sąsiadka wróci pewnie do domu, na co liczył, bo mógłby je sam odwiesić niepostrzeżenie, oblepione jednak i z wyraźnymi śladami...\nStaszek schował penisa do spodni nie patrząc nawet na to, jak po płocie spływało jego nasienie. Nie odchodził jednak, gapiąc się na nią do samego końca, jakby bał się, że już więcej nie skorzysta.\nPo dłuższej dopiero chwili, Marta powoli zebrała się. Poprawiła majtki, wstała, ułożyła spódniczkę.\n- Czas odpocząć... najlepszy sposób, to poopalać się.\nStaszek złapał za szklankę i wrócił na moment do domu, Piotrek wyszedł i widząc, że nikt nie patrzy, podrzucił na powrót skradzioną bieliznę. Po drodze, idąc, ujrzał ją ponownie, w stroju kąpielowym, co podnieciło go znów, nie mniej niż wcześniej. Zaraz dołączył jednak dziadek, który rzekł w głos.\n- Tu Jesteś! No... bo robota czeka, trzeba korzystać, pogoda jest, można i robić albo... się opalać! - To mówiąc, wymownie popatrzył w kierunku sąsiadki.\nObaj byli w polu, ale na tyle niedaleko by widzieć ją w pełnej krasie. Przez długą chwilę wpatrywali się nawet, nie siląc się, by udawać żę pracują, dopiero zaraz, orientując się, że zwlekali za długo, by nie wzbudzać podejrzeń, zaczęli pracować, ale opieszale. Staszek rwał sie najmocniej w jej kierunku i ożywiony zaraz szukał pretekstu by podejść bliżej.\n- Zostań tu młody. Pracuj. Ja przyniosę jeszcze może jakie narzędzia do pomocy. - To powiedziawszy zostawił go, idąc w kierunku szopy. Idąc po drodze, dobrze wiedział co zrobić, by złamać dystans. Podszedł celowo do płota, by przewieszony na nim stary dywanik, zrzucić dokładnie na stronę jej sąsiadki.\nObchodząc działkę na posesję obok i idąc pod płot mijał ją już z bliska, wgapiając się w jej cycki rozbudzonym spojrzeniem.\nStaszek patrząc się z bliska, poczuł jak ponownie wariuje i niemal traci kontrolę nad ciałem. Nie sztywniał tak szybko jak młody, ale niechybnie nauczycielka działała na niego i pobudzała skutecznie. Przedłużał moment podnoszenia dywanika, ale gdy wreszcie go przewiesił, ruszył powolnie wracając na pole, ale mijając ją... zatrzymał się gapiąc rozpalony i znów łapiąc za krocze...\nMarta dostrzegła dziwne zachowanie sąsiada.\n"Kurcze... chyba nie powinnam ich tak prowokować... Wystawiać na widok - gołe cycki... Z drugiej strony... przecież to takie urocze... Niech sycą się, niech podziwiają, jak oni to mówią - moje zderzaki... - niech widzą, że mimo, że obfite, to jednak są zgrabne... Pewnie z daleka widzą brodawki..."\nWnuk gapił się, mimo, że z oddali, markując robotę, za to wpatrzony z bliska Staszek wreszcie się przełamał.\n- A... nie wypada ich przed słońcem jakoś... kremem wysmarować? Ja mogę sąsiadeczce pomóc! - Powiedział nie wytrzymując. Ten widok przyciągał go silniej, niż rozum powstrzymywał przed nieodpowiedzialnym zachowaniem.\n- Ojej! Ojej! - Marta udała, że dopiero teraz go zobaczyła. - Jak tak można podglądać kobietę?!\n- Ale na plecach to sąsiadka leży, a tak to byśmy wysmarowali te cycunie, to przynajmniej się ładnie zarumienią, a nie przypieką. Ale plecy też mogę. Ja wszystko mogę! - Dodał ofiarnie wyrywając się do pomocy.\n- No wie pan... panie sąsiedzie... chyba jest pan nadto ochoczy do pomocy...\nPrzestraszyła się. Szybko, na jego oczach, drżącymi dłońmi, zakładała biustonosz.\nStach nie mógł przeboleć, że spartolił taką okazję.\n"Po cholerę mój niewyparzony język plótł o cycuniach! Już dałaby mi posmarować plecy, a potem sytuacja by się rozwinęła, a tak..."\nA tak kobieta po prostu założyła bustonosz, w obawie przed nazbyt rozgorączkowanym sąsiadem.\nMarta obawiała się go nieco. "A co będzie, jeśli pozwoli sobie na zbyt dużo?" Po czym czmychnęła do domu.\nJednak odwiedzin - nie odpuszczała.\nStach żałował, że nie udało mu się ugrać więcej, nie mniej na wieczór przygotował, co trzeba. Umył się po pracy, podobnie jak i Piotrek.\nStaszek siedział już w żółtawej koszuli, nieco wyblakłej, z lekkiego zwiewnego materiału. Zapinana na guziki, których do końca nie zapiął. Leżała świetnie na tych barczystych, szerokich ramionach. Niżej, czyste, schludne, beżowe spodnie trzy czwarte. Ot, jak się patrzy.\nPiotrek miał biały t-shirt oraz oliwkowe spodenki, nie nadające się do pracy, krótkie i opinające się lekko na jego zgrabnym, męskim tyłku.\nTo on otwierał drzwi sąsiadce, spodziewając się, że to musi być ona. Poczuł też dziwny dreszcz na samą myśl, że zobaczy ją znów, i to z takiego bliska.\nDługo malowała się, starannie dobrała krwisto czerwoną szminkę.\n- Dzień... dzień dobry. - Wydukał i odsunął się, zapraszając do korytarza. Puszczał ją przodem, licząc że przy okazji popatrzy sobie od tyłu na sąsiadkę. Same kabaretki rozpaliły jego młode zmysły. Do tego seksowna spódniczka, obcisła bluzka...\nSstach sięgnął za staromodny kryształ, w którym znajdowała się nalewka i rozlał go do trzech kieliszków.\n„Kurcze, jacy oni są postawni! Krzepcy! Mogłabym znaleźć się w ramionach każdego z nich! Skoro ich koszule tak są upchane przez mięśnie, to czym wypchane są ich spodnie… Chyba każdego z moich uroczych sąsiadów mogłabym poczuć blisko… ”\n- Proszę, proszę. Proszę siadać. - Zachęcał Staszek, wskazując nauczycielce krzesło z oparciem. Białe, sprzed epoki.\nSam złapał za kieliszek a zaraz to samo zrobił Piotrek, dosiadając się do stolika.\n- Za zdrowie gościa. Co by częściej gościł w naszych progach!\nNo właśnie? Co tu robić w sytuacji, gdyby oni zaczęli się do mnie dobierać??? Cóż… przecie przy takich barczystych typach – bezbronna, słaba kobietka, taka jak ja – nie miałaby najmniejszych szans… No i to koniec wsi, tu nikt nie usłyszałby moich pisków… czy krzyków… Zatem jedyne, co mogła bym zrobić… to chyba, niestety… im ulec…”\nO dziwo, Marta podnieciła się tą niepokojącą myślą.\n- To nie jest mocna nalewka. Słodka i owocowa. Można jej wypić więcej, niż klasycznej gorzałki. - Powiedział zgodnie z prawdą, a przez to, że była tak smaczna, bardzo podstępnie potrafiła upić.\nWychylił kieliszek, podobnie młody, a Staszek już łapał za szkło, by lać do pełna na nowo.\n- No... A panienko... panienka na długo? Na całe lato może?\n- Dobrze, dobrze. Tutaj dożynki są potem, warto! A i po drodze, latem, jeszcze jeden festyn robią, taki lokalny, taka potańcówka! Tu jest co robić, naprawdę! - zachęcał Staszek.\n- Okazuje się, że ciocia może w sanatorium trochę pobyć… więc to by dało mi wolny dom na całe lato… A z zawodu jestem nauczycielką. Uczę historii w liceum.\n„Kurcze… znowu mi się gapią w dekolt… no tak, przecież moje cycki mieli okazję już sobie poobserwować… Zaznajomili się z nimi całkiem nieźle…”\n-Hah! Zawsze lubiłem! - Powiedział wtrącając się Staszek. Za to Piotrek zasłyszawszy odpowiedź, zmieszał się. Widać takiej odpowiedzi się nie spodziewał.\n-No... i ja jestem w ogólniaku. - Powiedział patrząc na nią, ale jego wzrok, siłą rzeczy, uciekał na dekolt, co próbował jeszcze markować. Staszek zaś - ani trochę. Za to podsunął znów kieliszek bliżej niej. Pełny.\n„Czy historyczki? Coś czuję, że przespanie się z nauczycielką, stanowiłoby dla nich niezłe wyzwanie… Zaliczenie mnie, to dla nich znaczyłoby coś! Tęgi powód do dumy. Jeszcze chłopak chwaliłby się kolegom, że rozkutasił belferkę…”\n- To nie miasto, to wieś. Tu się pije! - Postawił sprawę jasno Staszek i od razu wychylił kolejną kolejkę, ale dalej nie polewał. Przynajmniej nie od razu.\n- No.... i następnym razem to odważniej. Trzeba sobie pomagać. - Tu nawiązał do sytuacji podczas opalania. Piotrek popatrzył na nauczycielkę teraz znowu nieco wycofany, ale widać było, po błądzącym wzroku, że hormony brały górę.\n- A ja przecież dużo nie nalewam i nie gonię z piciem. - przyznał Staszek.\n- Poza tym Piotrek też jeszcze nie powinien, nie ma osiemnastu lat chociaż...wyrośnięty taki, a rodziców tu nie ma, to niech ma coś z wakacji. Ale nie do przesady.\nChłopak spuścił głowę na kieliszek po czym mocniej załapał go w ręce.\nCzuła się, z jednej strony nieswojo, z drugiej odczuwała specyficzny rodzaj ekscytacji, że jest sam na sam, z dwoma mężczyznami.\nPonownie wychylili zawartość kieliszków, a gospodarz patrząc teraz śmielej w kierunku biustu sąsiadki, prawił dalej.\n- No...a panienka to... na panienkę czeka kto w mieście? - Pytanie bardziej prywatne, z łatwością przeszło mu przez usta, a widać odpowiedź zaciekawiła również jego wnuka, bo ten uniósł od razu głowę.\n- Cóż... - Marta, jakby zamyśliła się - na panienkę nikt nie czeka w mieście... Tak się akurat składa, że panienka jest samotną kobietą...\n"Czy w ten sposób dokładam do pieca? Czy jakby składam deklarację - jestem dość łatwa do poderwania?"\n- Taka ładna, i taka samotna? W tym mieście ja mówiłem, tam już nie ma porządnego chłopa. Całe szczęście, że na wieś przyjechała. Ba, tu to nawet z takiego Piotrka zrobimy mężczyznę! Z resztą, on już nim jest, coraz bardziej. - powiedział, patrząc nań pewny siebie.\n- Panienka tu naprawdę dużo znajdzie. Jeśli szuka, ale musi mieć otwartą głowę, ale wy, miastowi to pewnie macie, bo u was to wszystko można teraz. Zero zasad. – Powiedział, ale nie nazywał rzeczy po imieniu, poniekąd dlatego, że sam Piotrek karcił go spojrzeniem, stopując nieco dziadka.\n- Ależ panie Staszku, ja też pochodzę ze wsi! Jedynie tam uczę w szkole średniej... Ale co do zasad - to święte słowa... święte słowa... Sodoma i Gomora... rozpasanie obyczajowe... Wszelakie zboczenia... Świętości i cnoty są szargane... Cnota nie jest w poważaniu...\n"Ciekawe, jak to podziała na jego wyobraźnię? Zwłaszcza - zboczenia? Cnota?"\n- Jakby tutaj cnota kiedy poważanie miała - szybko zawtórował Staszek - Przecież cały urok polega na tym by to pod spódniczkę zajrzeć!\n- No cóż... dla innych ma poważanie, dla innych nie ma... Czy to nie jest tak, że jedni mężczyźni szukają sobie kobiety z cnotą, a dla innych to nie ma żadnego znaczenia?\nMarta cedziła słowa, co dodawało jej zmysłowości.\n- Panie Staszku... na pewno na wsi tym się żyje... żeby zajrzeć pod spódniczkę...?\n- Oczywiście, że tak! Zwłaszcza, kiedy kobieta taka ładna! Takie wytworne i atrakcyjne to do miasta wyjechały wszystkie, a zdrowe i jurne bo ze wsi! O tym nikt nie pamięta! One też nie chcą! - Westchnął gorzko.\n- Ależ ja zawsze pamiętam, że wywodzę się ze wsi. Mam wrażenie, że wręcz podkreślam to na każdym kroku... - mówiła, kokieteryjnie poprawiając włosy - no i oczywiście dziękuję za miłe komplementa... - uśmiechnęła się.\n"A więc uważa mnie za ładną! Atrakcyjną i wytworną! Oj... panie Staszku! Punktujesz! Punktujesz! Popatrz sobie jeszcze na moje zgrabne kolanka..."\n- I to się ceni! I to bardzo! Jak żyje, takiego eksodusu ze wsi tom nie widział, dobrze że chociaż wracają na lato, to popatrzeć można... - Dodał rozmarzonym wzrokiem, patrząc teraz na jej sylwetkę.\nZaraz ocknął się i ponownie napełnił kieliszki.\n- A może coś przekąsić co? Mamy pysznych kiełbas, pasztetów, kaszankę! A jak lubi, to mamy też co słodkiego gdzieś. Ale słodka to nalewka, a tu to trzeba to, czego w mieście nie ma. Taką grubą wielką kiełbasę, całe pęto! Takiego w mieście nie znajdzie!\n- Zapewne! Nawet pan, panie Staszku nie zdaje sobie sprawy, jak ja uwielbiam poczuć w ustach taką prawdziwą, wiejską kiełbasę!\n"Och, kobieto!" - pomyślała Marta sama do siebie - "wkraczasz na niebezpieczne rewiry..."\n- Piotrek! Przynieś! Ja nakroję! - Powiedział poganiając chłopaka, a on zaraz spojrzał na nią dumnie, że nie odmówiła. Chłopak wstał od stolika i zaraz ruszył do lodówki, z której wyjął spory kawał kiełbasy. Położył ją na drewnianej desce i wraz z nożem ulokował na stoliku, tym przy którym pili.\nStaszek złapał za nóż i za kiełbasę, zaczynając skrajać grube kawałki. Układała się w jego dłoni pewnie, a przesuwał po niej w miarę krojenia do dołu, w sposób który przywodził na myśl erotyczne skojarzenia.\nMarcie ciekła ślinka.\n"Ach... zaraz poczuję w buzi solidną, chłopską kiełbasę! Rozsmakuję się nią... Ech te moje skojarzenia! Ech... jedno mi w głowie... i ruchy tej kiełbasy... ech... On to robi specjalnie!"\nNakrojoną kiełbasę zostawił tak na desce.\n- No To smacznego! Niech smakuje! Włoży do ust i języczkiem przemieli, to naprawdę dobra sztuka! - Mówił z dumą, jakby sam ją zrobił. Piotrek skusił się na kawałek, a Staszek złapał za kieliszek i za kiełbasę.\n- Proponuję jedno z drugim.\nMarta posłuchała się mężczyzny.\n- Wyborna! Przyjemnie poczuć w ustach chłopską kiełbasę! Miał pan pełną rację, panie Staszku, w mieście takiej próżno szukać, choćby ze świecą!\n- Wiem wiem. A i karmić taką zacną pannę miło. Żebym wiedział że... to bym się lepiej przygotował.\nPiotrek speszony spuścił głowę i zaraz wychylił kolejkę, tak jak dziadek, a po tym zajadł kawałkiem kiełbasy, mimo wszystko, jakby skrępowany.\n- Ależ miło otrzymywać komplement za komplementem... no i jak ja się biedna dziewczyna za to zrewanżuję? - uśmiechała się nauczycielka, łopocząc rzęsami.\n- No może... dasz zajrzeć pod tą spódniczkę? - Powiedział bardziej bezpośrednio, dość nieprzemyślanie zarazem.\nPiotrek znów popatrzył na nią, ożywiony tymi słowami, ciekaw zarazem co uczyni ich gość. Nerwowo sięgnął po kolejny kawałek kiełbasy.\nMarta rozdziawiła usta ze zdumienia i zarumieniła się. Ewidentnie nie wiedziała co odrzec.\nBy zyskać na czasie, jakby odruchowo, wygładzała spódnicę na udach, jakby chciała ją w ten sposób uchronić przed zadarciem.\n- Ależ panie Staszku... co też pan...\nW duchu pomyślała: "Ech, ty rozpustny dziadygo! Wiem, że takie rzeczy ci w głowie... Ale do tej głowy za dużo musiał ci uderzyć ten swojski bimber! Ale... z drugiej strony... czyż to go nie usprawiedliwia... a jszcze z innej strony, czyż to nie jest ekscytujące... Kto wie... kto wie... może dam ci zajrzeć, pod tę moją kieckę... może... może..."\nNauczycielka obserwowała Piotrka przełykającego kiełbasę, która omal nie utkwiła mu w gardle. Wzrok młodzieńca zdawał się mówić - "Oddałbym królestwo za taki widok!"\nPochlebiało to jej, nawet bardzo.\n"Cóż chłoptasiu... zapewne zwariowałbyś ze szczęścia, mając tuż przed nosem taki obraz - zadzieranej do góry mojej spódniczyny i odkrywanego sekretu - pysznych pończoszek na nóżkach?"\n- No nie, co też pan. Toć ja nigdy nie mogłem zrozumieć... Do opalania się rozbiorą, ale już w domu, gdzie nikt prawie nie widzi, to pokazać nie chcą, a jaka to różnica, przecie to to samo ciało! - Skwitował niezadowolony, nie kryjąc grymasu na twarzy.\nChłopak widząc jego reakcję, tylko wstał, by odejść od stolika. Chciał nalać wody dla wszystkich, przez co obrócił sie plecami, stając przodem do szafek kuchennych.\nStaszek mocniej nagabywać zaczął wzrokiem, jakby sugerując, że właśnie nadarzyła się okazja.\nMarta odczytywała znaczenie tego spojrzenia, czuła, że knuty jest wobec niej jakiś podstęp. Ekscytowało ją to.\n"Cóż wy tam chłopy knujecie?! Może chcecie mnie oblać wodą? Żebym na waszych oczach zdejmowała bluzeczkę... albo spódnicę...?"\nChłopak postawił na stoliku szklanki, a po tym stary, pękaty dzbanek, który zalał wodą. Od razu nalał wody do połowy każdej ze szklanek, po czym odstawił dzbanek na stół.\n- No a panienka coś opowie może jeszcze o sobie. Co lubi, bo że kiełbasę, to już wiemy, i to taką dużą, soczystą, a jakie inne rzeczy? W czymś gustuje?\nMarta rozejrzała się po twarzach mężczyzn.\n"Podobam im się! Ten gówniarz celowo tak stanął za mną i patrzy z góry, bo ma doskonały wgląd w mój dekolt! Oj tak! Pooglądaj sobie moje cycki!\nA ten stary nie przestaje się gapić na moje kolanka! Jak dobrze, że założyłam tę minispódniczkę..."\n- Cóż ja lubię? Hmmm... sama nie wiem, może mnie panowie naprowadzicie...\nZ moich pasji jedną z istotniejszych, z pewnością jest moda... cóż... strojnisia ze mnie - uśmiechnęła się - uwielbiam biegać po sklepach i przymierzać różne fatałaszki...\n- Tu to klapa w takim razie. Ale jeśli coś nawiozłaś, zawsze możesz się dla nas postroić! Może jaki pokaz urządzimy sobie wieczora. Miałabyś wdzięczną publikę a my... a my byśmy przecie. nie przymierzał, byli najlepszą publiką! Najwdzięczniejszą, jaką znasz.\nPowiedział dumnie Staszek, za to Piotrek siadając popatrzył znów zbłąkany na wysokość biustu sąsiadki.\n- Kto wie... kto wie... może zaproszę was kiedyś na wieczór do mnie, na pokaz kilku kreacji - odsłoniła zęby w pełnej krasie.\n"Coś zgaduję, że chyba chętniej wcale nie oglądalibyście moje kiecki, choć są bardzo kobiece i całkiem seksowne... lecz najchętniej pewnie ujrzelibyście mnie w samych pończochach i szpilkach..."\n- A bieliznę też? - zapytał Staszek rozpalony myślą - bo i nie ma co czekać na kiedyś! Lato w pełni! to się prosi by korzystać! - Kuł żelazo póki mógł.\nPiotrek po jej odpowiedzi też się ożywił.\n- Możemy coś przygotować, jeśli trzeba. Pomożemy ze wszystkim.\n- Ale co byście panowie chcieli przygotować...?\nNauczycielkę przebiegły dreszcze po plecach.\n"Jak by to było? Paradować przed nimi dwoma, w samej koronkowej bieliźnie... i w pończochach... Boże! Ale by to było!\nZwłaszcza stanik... z jego powodu dokładnie obejrzeliby sobie kształt mojego biustu!\nBoże! O czym ja myślę?! To chyba ten alkohol w nadmiernej ilości, tak uderzył mi do głowy..."\n- No jakiś wybieg, może i jakieś światła. Ja to się tam na tym nie znam, ale tak mnie się kojarzy - odpowiedział od razu Staszek.\n- A mamy z czego zbić taki podest to i wyglądałoby jak trzeba. Poczułabyś się jak gwiazda i byłabyś nią. A i spraszać nikogo nie musimy, to wtedy będzie taki prestiżowy, prywatny!\nPiotrek popatrzył na nią i zaraz na dziadka wtrącając:\n- Jakieś lampy, to ja w szopie widziałem.\nAlkohol istotnie zaszumiał Marcie w głowie. Wyobraziła sobie, że paraduje w szałowych kieckach przed dwoma napalonymi na nią mężczyznami.\n- Nie trzeba nic zbijać... za wybieg może posłużyć zwykły stół...\n- No to tym prościej! Aj, to będzie dopiero pokaz! Pani Marto, no a skoro taki wieczór dzisiaj, nie chciałaby nam dzisiaj takiego urządzić? To dopiero byłoby... oj było!\nPiotrek patrząc na nią, aż odsunął krzesło, jakby rwał się do przesuwania mebli.\n- No właśnie, pani Marto, bo my możemy nawet i dziś przecież. Stół przecież mamy...\nMarta spłoniła się.\n"Kurcze... ależ to by było, tak poparadować przed nimi na stole, jak modelka... pokręcić kuperkiem... pozamiatać spódnicą... zwłaszcza, że pewnie by ich korciło, żeby mi zerknąć pod kieckę!\nOj... chyba za dużo wypiłam... za dużo... to się nie wiadomo jak może skończyć..."\n- Cóż panowie, ten stół istotnie jest nieprawdopodobnie długi... jakby celowo na taki projekt rychtowany...\n- Prawda to, prawda. Długi jest, spory. Może to nie przypadek. Na wsi nie ma przypadków, więc aż się prosi! Panienka się nie krępuje! A teraz przynajmniej będzie splendor! Czy jak to się... Piotrek jakie to słowo było?\n- Glamour dziadku. Glamour! - Powiedział młody, a dziadek pokiwał głową z aprobatą.\n- O właśnie to! Glamour panienko!\n- Panowie... mam wskoczyć na stół i paradować jak... modelka?\nMarta do tej pory nie dowierzała, że to dzieje się na prawdę.\n"Dlaczego to mnie tak ekscytuje??? Cóż... niech się dzieje..."\n- Piotrku, pomożesz mi wejść na stół?\nZ lubością wsparła się o silne ramiona młodziana. Celowo ustawiła się tak, aby chcąc jej pomóc, musiał podłożyć dłoń pod pupę. Zadrżała, gdy poczuła mocną rękę na tyłku.\n- Piotrku... ależ silny mężczyzna z ciebie! - Schwyciła go za szyję, by utrzymać równowagę. - Któraż kobieta nie chciałaby znaleźć się w takich mocarnych ramionach?! - Łopotała rzęsami, uśmiechając się.\nChłopak poczuł ekscytację, a do tego to, jak serce łomotało mu w piersi, pompując krew po całym ciele, tak aby w absolutną gotowość instynktownie go postawić. A ta bliskość, dotyk i widoki, wszystko stymulowało go niewspółmiernie wręcz do sytuacji, a jednak Piotrek korzystał. Zaciągał się z bliska jej zapachem, ocierał więcej niż powinien, byle upewnić się, że ich piękny gość bezpiecznie stanie na blacie stołu.\nStaszek w tym momencie zapatrzył się na nią i na wnuka, dumnie, ale i po części zazdrośnie. Lada moment, obaj mieli mieć widowisko, tym bardziej, gdy stanęła wyżej, racząc ich widokiem swoich nóg, od których żaden nie potrafił oderwać oczu.\nNauczycielka wręcz czuła, jak młodzieniec zaciąga się intensywnym zapachem jej mocno kobiecych perfum.\n"Co chłoptasiu? Kuszące? Czyż nie? Pewnie niejednego chłopa by zwiodły... Domyślam się, bo tym łacniej zerkasz najpierw w mój dekolt, a teraz na nogi!"\nPonownie usiedli na krzesłach, będąc publicznością tego jednoosobowego pokazu. Wybieg, w postaci stołu, nie był zbyt duży, ale stawiał ją w absolutnym centrum wydarzeń i skupiał szczególnie wzrok dwóch męskich gapiów. Wygłodniałych samców.\nMarta poczuła się królową wybiegu. Najpierw obdarowała obu mężczyzn, każdego z osobna szerokim uśmiechem, a także wdzięcznym, dziewczęcym dygnięciem, połączonym ze schwyceniem dłońmi brzegów spódnicy.\n- Ależ modeleczka! Jakieś śliczne nogi! Jakie długie! Ulala! - mówił Staszek, drapiąc się po podbródku. Piotrek, patrząc na nią nerwowo, ułożył rękę bliżej uda, niebezpiecznie blisko krocza.\n- Dziękuję za miłe komplementy! Cieszę się, że doceniacie modelkę i jej nogi... Choć na wybiegach królują panie - anorektyczki, to ja chyba mam tu i ówdzie za dużo ciała... - kokietowała "modelka".\n- Ależ to nieprawda! Co innego, że mogłaby nam tego ciałka właśnie pokazać! Pokazać i tą bieliznę! - Naciskał ożywiony Staszek, zagadując ją i odwracając wręcz jej uwagę od Piotrka, który masował krocze coraz bardziej nerwowo.\nMarta, rozpromieniona, przechadzała się po wybiegu.\nMocno, wręcz zamaszyście kręciła tyłkiem, jakby chcąc udowodnić, że rzeczywiście ma na czym siedzieć i że to siedzenie - mimo że niechybnie nie jest atrybutem anorektyczki - może być całkiem zgrabne, a przez to - powabne...\n- Oj i to jak! Cycuszki i kuperki, to coś za czym każdy zagwiżdże. W domu źle gwizdać i tylko dlatego tego nie robimy! - podkreślił mężczyzna patrząc na nią z dołu jakby chciał dojrzeć już bieliznę sam, od spodu.\nNauczycielka kraśniała z zachwytu - nie myliła się - jej zadek i cycki podobały im się jak cholera.\n"Pewnie wiele byście dali, by sobie pooglądać mnie w samej bieliźnie...?"\n- Odważnie pani Marto! Śmiało, śmiało! Świetnie pani idzie.\n- Tak, pięknie pani wygląda. - Powiedział gorączkowo Piotrek, by nie ściągać podejrzeń, jego ręka pod stolikiem masowała krocze w odruchu. Podniecone oczy patrzyły na nią, jak na boginkę, Staszka zaś - jak drapieżnika na zdobycz.\nNauczycielka, zachęcana pochwałami, a zwłaszcza lubieżnymi spojrzeniami, rozkręcała się. Przystanęła na moment i zaczęła obracać się wokół własnej osi.\nRozkloszowana spódniczka wyczyniała to, do czego została stworzona - wirowała! Unosząc się dość wysoko. Mężczyźni otrzymali smakowite widoki...\nPodnieceni, obaj patrzyli teraz pod spód, a Staszek wyginał się tak, by wręcz wsadzić głowę, tak co by widzieć wszystko, jak na dłoni.\n- No brawo! Brawo! Ależ modeleczka! Pięknie! Takie nogi to skarb! Nie tylko nogi! Ah, niech nie przestaje! Gorąco tu teraz, jak nigdy!\nMarta obróciła się w drugą stronę. Świadoma, że spódnica odsłoniła jej nogi wysoko... że dojrzeli już jej pończochy ze ślicznymi koronkowymi wykończeniami...\n- O tak! Jejku, jak szykownie ubrana! Nikt się tutaj tak nie nosi! Co za widoki! - Zachwalał Staszek a Piotrek tylko poczerwieniał na twarzy z pewnym grymasem, charakterystycznym na swój sposób...\nNauczycielka czuła się nie tylko jak modelka, czuła się jak dama. Nie była w stanie ukryć swojego zadowolenia.\n"No tak... patrzcie się wiejskie chłopy, jakie fatałaszki noszą wytworne damulki!"\n- O tak panienko! O tak! Cóż za powabna modeleczka! Niechże pokaże teraz coś innego, coś jeszcze! Prosimy! Tak prosimy! - Powiedział Staszek a Piotrek tylko pokiwał głową, starając się zapanować nad ciałem.\n- Panowie! Chyba nie chcecie, żebym pokazała się wam w samej bieliźnie?! - wzdrygnęła się nauczycielka.\nJednak jeszcze bardziej taka wizja ją podnieciła...\n"Ach... przecież mam takie seksowne rzeczy na sobie! Ten koronkowy i prześwitujący stanik... i takież majteczki!"\n- Oczywiście! A nawet bez! Tutaj tylko my patrzymy, a my nie oceniamy, my podziwiamy! My się zachwycamy! O! Piotrek aż poczerwieniał! - Powiedział z uśmiechem i popatrzył krótko na niego, a zaraz znów na modelkę. Chłopak cofnął rękę jakby w obawie.\n- Panowie... zawstydzacie mnie... nie dworujcie sobie z biednej dziewczyny... Ale... skoro chcecie zobaczyć pokaz damskiej bielizny... to, proszę...\nPo czym, na oczach mężczyzn zaczęła rozpinać bluzkę.\n- Bardzo chcemy! - Powiedzieli jednocześnie oboje, co wywołało pewną konsternację ale... słowo się rzekło. Staszek rozsiadł się wygodnie opierając plecy a Piotrek przesunął lekko krzesło, by sam lepiej i więcej widzieć.\nMarta rozpinała guziki, jeden po drugim, acz bardzo... ale to bardzo powoli...\n"No chłoptasie... rozsmakujcie się w striptizie eleganckiej modelki..."\nWidać było po nich, że nie mogli się doczekać. Wpatrzeni w nią, z apetytem gapili się na to, co zaraz pokaże.\n- Ależ to musi być widok! Już wcześniej wyglądała niezwykle. Piotrek patrz, bo takich w życiu już pewnie nie zobaczysz! Odwagi pani Marto! To pokaz życia!\nNauczycielka wreszcie odrzuciła bluzkę.\nNiecierpliwym oczom mężczyzn ukazały się dwie pokaźne półkule, opiętę delikatną koronką biustonosza.\n- Wow! - westchnął Piotrek, a Staszek tylko klasnął.\n- Ależ pokaźne cycuchy! Takie to jak... no o takich to pisać można! Napatrz się młody! Może pani Marta pokaże ci je nawet nagie, ale są cudowne! Ależ to są cycki! Ależ to są kule! Arbuzy! Ah! ah!\n- Panowie... dziękuję za komplementy... tak milo je słyszeć... a ja zawsze obawiałam się, że moje cycunie są za duże...\n"Ależ bosko jest ich tak kokietować!"\n- Duże cycuszki są najlepsze! Pani Marto! To przecież gwiazdy wieczoru! I to jakie wielkie gwiazdy! - chwalił Staszek.\n- Pokaże je, nie krępuje się nic, a nic! To tylko dla nas. Aż dla nas!\n"Jakież to podniecające, być nagabywaną do pokazania nagich cycków! Nie sądziłam, że aż tak mnie to nakręci! Jeszcze trochę, a rzeczywiście nabiorę ochoty do zdjęcia przed nimi stanika i do pomachania moimi balonami! Boże! Ja za dużo tego wypiłam! Stanowczo za dużo!"\n- Ojej... panowie... co wy... co wy... jak można tak naigrywać się ze skromnej dziewczyniny...\nJej umysł już snuł zbyt odważną fantazję - w której na oczach rozpalonych samców, zdejmowała z siebie stanik... Kręciło ją to niemożebnie. Wyobrażenie, że tuż pod ich nosami wyeksponuje swoje nagie balony, podniecało ją do granic.\n- To nie naigrywanie. My chcemy chwalić te cuda, przecież są takie dorodne! Tu nikt poza nami nie widzi, a taki pokaz by był pełny, musi mieć jakiś finisz, albo punkt kulminacyjny! - Choć nie miał o tym pojęcia, teraz snuł swoją teorię, mając nadzieję, że ją przekona.\nJego wnuk ponownie nerwowo się zawiercił.\n- To prawda, aż się prosi. - Przyznał, przełamując swe wycofanie.\nMarta nie wiedziała, czy to alkohol na nią tak działa... czy podniecenie w tak specyficznej sytuacji, grunt że czuła ogromną ochotę, rozpiąć przed nimi biustonosz...\n"Boże! Ale głupia piczka ze mnie! Ja naprawdę to robię..."\nPo czym, na oczach rozgorączkowanych mężczyzn, rozpięła stanik, zsunęła go, uwalniając pokaźne piersi z miseczek, po czym zamachnęła się nim nad głową, co spowodowało, że zamajtała swymi kulami i... rzuciła biustonosz prosto w ręce oniemiałego Pietrka.\nChłopak osłupiał z wrażenia i poczerwieniał. Widać było jego głód, apetyt, wręcz zwierzęce pragnienie, które coraz silniej zmagało się z ogładą.\nRęką, bez słowa, chwycił stanik, popatrzył na niego, powąchał, patrząc ponownie na jej kule.\n- One są...\n- Ja pierdzielę! Ależ bimbały! - W słowo wszedł ożywiony i nie mniej podniecony starszy mężczyzna, który mimo wieku tryskał teraz wigorem i nastrojem.\n- Ależ masz panienko cudne balony! Takich dorodnych arbuzów w całej wsi nigdy nikt nie wyhodował. A niech mnie!\nZmitygowana Marta krygowała się. Udawała, że osłania dłońmi swoje krągłe skarby.\n- Panowie... dziękuję za komplementy... ależ określeń używacie dla mojego biustu... balony... bimbały... czuję się zażenowana... może są one jednak za duże...?\n- Są bardzo duże! Ale to bardzo dobrze! Duże są lepsze! Zresztą nie ma nic lepszego, niż potrzymać je w dłoniach, dźwigać, ściskać! I nie powiesz mi panienko, że nie lubisz tego! Nie uwierzę - perorował zaciekle Staszek.\nPiotrek, nadal trzymając biustonosz, pocierał o niego palcami, a potem nie myśląc nawet o tym, przyłożył go do krocza, jakby chciał je zakryć. Nauczycielka musiała widzieć to wybrzuszenie, nim je zakrył.\nMarta wciąż była zmitygowana, ale też nadal buzował jej alkohol w głowie.\n"A więc moje cycki kręcą ich jak cholera! Młodemu stoi na ich widok! A stary chciałby mi je pomacać! A czy ja tego bym chciała? Hmmm... Ależ oczywiście! I to jak! Niech by je chwycił! Ucapił! O tak! I... międlił!\nAle przecież nie powiem im - tak, lubię jak mnie chłopcy zmacają..."\n- Ach... panie Staszku... co też pan wygaduje... - uśmiechała się z pozoru płochliwie, choć tak naprawdę - kusicielsko.\n- Jak to co! Prawdę! - Skwitował mężczyzna, patrząc na nią odważnie. Przy tym podszedł bliżej, skracając dystans, by podać jej rękę i zaprosić na dół. Byle jej cycki znalazły się bliżej niego.\nPiotrek, patrząc na nią, uśmiechnął się lubieżnie i rzekł:\n- One są najlepsze, jakie widziałem w życiu - wydusił wreszcie z siebie.\nMarta uśmiechając się, niepewnie podała rękę, zdejmując ją z piersi.\n"A więc zaraz zdejmie mnie na dół! Przy okazji dotknie... będzie mnie miał na wyciągnięcie ręki... Jakie to podniecające..."\n- Panie Staszku, podaje pan rękę damie, niczym rasowy dżentelmen...\n- Bo obyczaj nie zważa na miejsce czy okoliczności. - Przyznał i popatrzył na nią figlarnie, przyglądając się w lubieżny sposób. Gdy wyciągnęła dłoń, tylko czekał, by zaraz ją sprowadzić.\nKiedy zeszła, celowo stanął bliżej, jakby chcąc, by otarła się odstającymi piersiami o jego tors.\n- Ależ się gorąco zrobiło! Może jeszcze poleję, bo za takie cycuszki tośmy nie pili, a że takie piękne, skowyrne, to im żałować nie trzeba!\nNie pytał o chęci, od razu złapał za flaszkę, a Piotrek, pomagając mu, szybko przyszykował trzy kieliszki, ożywiony i bardziej rozochocony niż wcześniej.\nMarta nie kontrolowała się.\n"Co ma być, to będzie..."\nWychyliła kieliszek równo z mężczyznami, choć wstydziła się wymówić toastu:\n- Za cycuszki!\n"Boże... stoję przed dwoma nowopoznanymi facetami... z zupełnie nagimi piersiami... i za nie piję!"\nJuż wiedziała, że teraz, jeszcze bardziej rozochoceni, zabiorą się właśnie "za cycuszki".\nZmitygowana jedynie wyszeptała:\n- Jeszcze żadni panowie nie wznosili toastu za moje piersi...\n- A coś czuję, że nie tylko za to będziemy dzisiaj wznosić! - Powiedział, mrugając dwuznacznie okiem Staszek i od razu uniósł kieliszek, po czym wychylił zawartość. Kiedy odstawiał go na stolik, bezpardonowo położył rękę na lewej piersi nauczycielki i docisnął do niej palce. Sucha chropowata skóra potarła o jej sutek. Piotrek, widząc to wypił równie szybko, patrząc zazdrośnie na dziadka, który dalej prowadził.\n- No... są dokładnie takie, jakie sobie wymarzyłem, a może nawet lepsze! - To mówiąc, patrzył najpierw na pierś, a potem na wyraz twarzy Marty.\n- Ojej, panie Staszku! Jest pan nadto odważny! - Na licu kobiety pojawił się wyraz przerażenia.\n"A to jaki zgred! Nie certoli się ze mną! Od razu ucapił mój cycek! Ależ... ale dlaczego to jest aż tak przyjemne... Chyba... chyba do tego właśnie zostały stworzone moje cycuszki..."\n- Panie Staszku... - kontynuowała, zmieniając ton - czy aby na pewno są przyjemne w dotyku?\n- I to jeszcze jak! - Dodał i ścisnął jej pierś, mocno zamykając w objęciach palców. Pewny uchwyt, a do tego to tarcie, niezmiennie stymulujące sutek. Mężczyzna uniósł pierś i docisnął do jej ciała, rozpłaszczając przy nim mocniej.\n- Chodź młody, też zobacz. Sam oceń, to wymaga więcej niż jednej opinii.\nChłopak jakby tylko czekał na zaproszenie, bo faktycznie, o ile sam się nie przełamał, o tyle po słowach dziadka uniósł rękę i przyłożył ją do drugiej piersi. Jego dłoń była bardziej gładka. Złapał też zupełnie inaczej. Delikatniej.\n- Aaach... Aaaa! - Marta westchnęła głęboko i jęknęła pod wpływem dwóch dotyków.\n"Boże! Co za sytuacja! Niewiarygodna! Dwóch mężczyzn jednocześnie dotyka moich nagich piersi! Obaj łapczywie... ale obaj różnie... stary - zdecydowanie, młody - nieśmiało i delikatnie... Boże! Jakie to cudowne!"\n- Widzę panowie, że będę miała zaopiniowany biust... jak nigdy...\n"Ciekawe, do czego jeszcze się posuną... o tak... posuną to adekwatne słowo..."\nMłoda ręka Piotrka, ściskająca pierś kobiety napierała mocno palcami, łapczywie, choć przecież delikatnie, ale to tarcie w pełni zdradzało jego olbrzymi apetyt.\nProwodyr całego zamieszania skubał za to sutek, obmacując jej pierś, pozbawiony cienia wstydu.\n- Opinia to jedno, ale możemy więcej niż opiniować. Na przykład... smakować! To chyba dobre słowo. Bo czego nie potrafi palec, potrafi język zwinny!\n- Ojej, panowie, jestem taka zawstydzona... ale... skoro chcecie nie tylko opiniować, lecz też smakować... zatem... smakujcie!\n"Boże! Za mocno mi szurnęło do głowy... za mocno... czy ja teraz nie nazbyt wiele im pozwalam... i czy nie nazbyt wiele jeszcze pozwolę???"\n- Panowie... azaliż wy nie cytujecie jakiegoś poety??? Czego nie potrafi palec, potrafi język zwinny? Zabrzmiało mi, jakbyście polecieli jakimś wieszczem...\n"Polecieli... przelecieli... język zwinny, w jakie zakamarki mógłby się zapałętać??? Ech... kobieto... kobieto! Co też ci hula w tej główce?! Same wszeteczeństwa! Czyżbyś myślała tylko o jednym? Ulec im?! Ulec ich pierwotnym chuciom?! Oddać im najpierw swe nabrzmiałe cycki... a potem... oddać się całą?! Ach... ach... tak... oddać się całą! Oddać się im obu! Poczuć ich... poczuć jak obaj wchodzą we mnie... jeden, po drugim... Poczuć ich w sobie mocno! Dziadka... i wnuczka! Poczuć ich twarde buławy... Poczuć głęboko w sobie, mocne ruchy ich mięsistych taranów! Achhh!"\n- Azaliż? Pierś jak u młódki, ale język jak u starowinki! - przyznał Staszek, patrząc już nie na jej twarz, a na miętoszone dalej cycki, które ugniatał tak silnie i zachłannie. Palcami tarmosił jej sutek, ciągnąc go w swoją stronę.\n- No ale... nie pokazała nam jeszcze tyłeczka, a coś mnie mówi, że będzie równie apetyczny! Tym bardziej że te nogi... te nogi całe, od stóp po tyłek, to właśnie kolejne cuda świata!\nJego wnuk, otumaniony podnieceniem, rozgniatał pierś przy jej ciele.\n- Panie Staszku... ależ wytarmosiliście mi obaj moje cycuszki... aż cała drżę! Cała!\n"Ach, ja głupia... co ja plotę... muszę się im przyznawać, że calusieńka jestem rozdygotana???\nCóż... muszę... Chcę! Niech wiedzą, jaka jestem rozpalona! Niech wiedzą, żem gotowa... że jestem gotowa im się dać. Tak, po prostu, najzwyczajniej - dać!\nOczywiście, nie za szybko..."\n- Panowie, ależ wy już doskonale obejrzeliście mój tyłeczek... cóż, że zakrywa go spódniczka... ale przecie, podczas pokazu, moja kiecuszka wirowała jak szalona. Ukazała wam zapewne wszystko...\n- Kiecuszka? A co wyście się z miasta, czy z epoki wyrwali? - Znów zapytał, krzywiąc się nieco Staszek, po czym złapał za fragment materiału, ciągnąc go do dołu.\n- Nie chce sam, to pomożemy. Łap z drugiej strony! - Ponaglił wnuka, który bez namysłu złapał za materiał, ciągnąc go na spółkę z dziadkiem do podłogi.\n- Aj! Ajajaj! Co wy robicie!\nMarta chwyciła dłońmi materiał spódnicy, chcąc ją utrzymać na swoim miejscu.\n"A to huncwoty! Porwą mi kieckę! Dobrze, że nie będę musiała przez całą wieś paradować w poszarpanej spódniczynie! Co by sobie o mnie ludziska pomyśleli!"\nŚrednia: 8/10 (39 głosy oddane)\nCzytelnik · 10 czerwca 2021\nW Biedronce są w tym tygodniu w promocji przecinki. Polecam.\nKeanel · 10 czerwca 2021\nZ całym szacunkiem dla Twórcy, ale styl pisania jest wręcz infantylny, jakby pisał to ktoś kto seks zna z kiepskich filmów porno, a flirtu uczył się w burdelu. Zmogłem ten tekst, ale na kilka razy, bo musiałem rozchodzić żenadę.\nX · 10 czerwca 2021\nZnamy twórczość autorki i jest ona bardzo klimatyczna. Podejście nimfomańskie też może się podobać. Taka mocna krytyka może zniechęcić autorkę, a tego nie chciałaby ta część czytelników, która lubi takie klimaty.\nhistoryczka · Autor · 11 czerwca 2021\nKeanelu, dziękuję za opinię, czy mogę prosić Ciebie o wskazanie, które elementy to te - w których musiałeś przerywać czytanie aby "rozchodzić żenadę"?\nStyl infantylny rozumiem, że dotyczy kwestii Marty - a nie części dotyczącej mężczyzn - pisany przez innego autora, a zapewne wyraźnie inny od mojego? Czy też możesz wskazać jakiś/ może jakieś rażące przykłady "infantylnego stylu".\nMuszę się przyznać, że o ile nie dotykają mnie ani trochę opinie, typu "jesteś głupia", "piszesz beznadziejnie", to poruszają mnie nieuzasadnione - typu: "jesteś złodziejką, ale nie powiem, co ukradłaś", "jesteś kłamliwa, ale nie powiem, kiedy oszukałaś".\nTetryk · 13 czerwca 2021\nAutorko proszę ponownie napisz coś w innym klimacie wiem że potrafisz. Pozdrawiam\nMeeso · 13 czerwca 2021\nOpowiadanie raczej słabe jak na standardy autorki. Przede wszystkim styl pisania pozostawia wiele do życzenia. Brakuje znaków interpunkcyjnych, szczególnie na początku. Bardziej złożone zdania często są nieporadnie poskładane, przez co ciężko je zrozumieć (np. we fragmencie, gdy Marta jest podglądana). Co do samej treści: tutaj opowiadanie wypada lepiej, chociaż nadal, patrząc na inne opowiadania autorki, mogłoby być lepsze. Marta jest znacznie bardziej niż zwykle bezpośrednia w podniecaniu mężczyzn, przez co wygląda to trochę zbyt nienaturalnie.\nhistoryczka · Autor · 14 czerwca 2021\nTak jak pisałam, jest to opowiadanie "współtworzone" czyli spisywane z czata. Istotnie, mi również nie wszystko odpowiadało, ale nie czułam się uprawniona zbyt mocno ingerować w teksty mojego rozmówcy... 🙂\nGal Anonim · 15 czerwca 2021\nMoże i brakuje znaków ale czyta się bardzo fajnie. Podniecające i klimatyczne, wpisujące się w styl autorki. Styl który mi się akurat podoba. Czekam na kolejne\nhistoryczka · Autor · 15 czerwca 2021\nWobec powyższych głosów - znacząco pozmieniałam opowiadanie - poprawiłam interpunkcję, wyrzuciłam za długie zdania, poprawiłam ich szyk i dodałam wątki rozwijające akcję, by nie działa się zbyt szybko.\nNefph · 15 czerwca 2021\nZ takim wiejskim klimatem kojarzą mi się fotografie Dubnickiego, świetne nawiasem mówiąc. Podrzucam jako inspirację 🙂\n[url=https://1x.com/dubnitskiy]https://1x.com/dubnitskiy[/url] Z takim wiejskim klimatem kojarzą mi się fotografie Dubnickiego, świetne nawiasem mówiąc. Podrzucam jako inspirację :)\nhistoryczka · Autor · 16 czerwca 2021\nDzięki! Zdjęcia - rewelacja.\nMinionek · 16 czerwca 2021\nMasz wciągający styl, budujesz wyjątkowy klimat. Opowiadanie, pomimo długości, zleciało migiem. Bardzo solidna i ekscytująca lektura.\nhistoryczka 31 sierpnia 2020


Polska w kryzysie - idą ciężkie czasy\nStrona główna » Gospodarka » Polska w kryzysie – idą ciężkie czasy\nPolska w kryzysie – idą ciężkie czasy\nOpublikował(a) Maciej Gielewicz dnia 7 sierpnia 2012 w kategorii Gospodarka | 0 komentarzy\nZielona wyspa tonie! Analityce coraz zgodniej podchodzą do wizji naszej najbliższej przyszłości – może być ciężko. Prawdopodobnie w końcu i w nas mocno uderzy europejski kryzys gospodarczy.\nWedług niektórych ekspertów rok 2013 może okazać się gorszy niż 2009. Gospodarka na pewno zwolni, a według pesymistów czeka nas okres recesji. Już na koniec 2012 bezrobocie może sięgnąć poziomu 14%. Optymiści sądzą, iż tempo rozwoju zmaleje, ale nadal będziemy lekko „na plusie”.\nDotychczas udawało się nam zachować status „zielonej wyspy” w ogarniętej kryzysem Europie. Jednak międzynarodowa gospodarka to system naczyń połączonych i sytuacja na zagranicznych rynkach negatywnie odbija się na naszym przemyśle. Szczególnie złe prognozy na przyszłość stwarza załamanie eksportu w Niemczech. Osłabienie naszego zachodniego sąsiada szybko negatywnie odbije się na naszym eksporcie (za Odrę trafia 54% wywożonych z Polski towarów), osłabiając koniunkturę – pogorszy się sytuacja firm i wzrośnie bezrobocie.\nOptymiści za dobry sygnał uważają to, że nasze obligacje osiągnęły rekordową rentowność, a złotówka się wzmacnia. Niestety wysoki kurs rodzimej waluty może pogłębić niekorzystną sytuację. Tania złotówka pozwoliłaby zachować większą konkurencyjność. Nie wykluczone jednak, iż trend jej umacniania się jest chwilowy – kapitał spekulacyjny może się szybko wycofać z Polski, tak jak to miało miejsce w 2008 roku.


Home Gwiazdy Miley Cyrus: Ślub jak z bajki. Zdjęcia mówią wszystko\n27 grudnia, 201810\nMiley Cyrus: Ślub amerykańskiej aktorki i piosenkarki wywołał sporą sensację w mediach. Nikt nie spodziewał się, że kontrowersyjna artystka tak szybko się ustatkuje! Plotki o ślubie Miley Cyrus i aktora Liama Hemswortha pojawiły się już w listopadzie, po tym, jak para straciła dom w pożarach w Kalifornii. Artystka pochwaliła się romantycznym zdjęciem w obłędnej sukni ślubnej. Z fotografii bije spokój i szczęście.\nMiley Cyrus ślub. Okazało się, że zanim media zdołały ogłosić, że 26-letnia Miley Cyrus bierze ślub, ta już może pochwalić się obrączką na palcu! Jej wybrankiem jest australijski aktor 28-letni Liam Hemsworth. Para pobrała się po 10 latach związku. O wydarzeniu aktorka w przewrotny sposób poinformowała w mediach społecznościowych.\nMiley Cyrus: Ślub\nCyrus opublikowała na Instagramie zdjęcie w pięknej sukni ślubnej, w objęciach swojego ukochanie Liama. Podpisała je ”10 lat później”. Miley Cyrus, Liam Hemsworth: ślub aktorów był prawdopodobnie dość skromny jak na gwiazdy tego formatu. Artyści zdecydowali się na cywilną uroczystość. Decyzję o ustatkowaniu się miało przyspieszyć przykre wydarzenie — pożar posiadłości narzeczonych w Malibu. Miley Cyrus: Ślub z Liamem Hemsworthem okazał się dobrą decyzją. Piosenkarka i aktorka przechodziła rozmaite przemiany życiowe i artystyczne, jednak to u boku Liama Hemswortha przeistoczyła się w piękną, dojrzałą kobietę.\nMiley Cyrus: Suknia Ślubna\nMiley Cyrus ślub wzięła w obłędnej sukni od Vivienne Westwood. Kreacja od znanej projektantki jest skromna, ale przepiękna. Miley Cyrus prezentowała się w niej fantastycznie! Artystka wyglądała bajkowo w sukni w kolorze kości słoniowej z łódkowym, romantycznym dekoltem. Hemsworth musiał być zachwycony jej widokiem. Cyrus postawiła tego dnia na naturalność. Zamiast wymyślnej fryzury wybrała rozpuszczone włosy. Choć po zdjęciach w czerni i bieli trudno powiedzieć wiele o makijażu gwiazdy, to wydaje się, że Cyrus nie była mocno umalowana. Biżuterię artystka także ograniczyła do minimum, czyli do kolczyków w uszach. U Miley Cyrus suknia ślubna grała zdecydowanie pierwsze skrzypce.\nA nam pozostaje zaś życzyć młodej parze wszystkiego najlepszego!\nJarosław Bieniuk pokazał rodzinne zdjęcie Previous post\nOliwia Bieniuk to wykapana Anna Przybylska. Jarek Bieniuk pokazał jej najnowsze zdjęcie Next post


Organizacja wesel Kielce Willa Hueta\npokaż telefon +48 668 820 985\npokaż telefon 41 241 28 88\npokaż www willahueta.pl\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą kompleksu nowoczesnych sali konferencyjnych. Specjalizujemy się w organizowaniu eventów, szkoleń, konferencji, zjazdów, sympozjów, imprez integracyjnych oraz spotkań okolicznościowych wraz z kompleksową obsługą techniczną, gastronomiczną i hotelową. Do Państwa dyspozycji oddajemy 4 nowoczesne, klimatyzowane, wielofunkcyjne sale konferencyjne. Każda sala jest wyposażona w wysokiej jakości sprzęt multimedialny.\nSala Perłowa – 141 m2 mieszcząca do 100 osób - 120 zł/godzina,\nSala Diamentowa – 46 m2 mieszcząca do 40 osób - 80 zł/godzina,\nSala Brylantowa – 16 m2 mieszcząca do 10 osób usytuowana w części hotelowej - 40 zł/godzina,\nSala Kryształowa – 187 m2 mieszcząca do 200 osób - 300 zł/godzina.\norganizacja wesel kielce, przyjęcie weselne kielce, organizacja ślubu kielce, sala na wesele kielce, sale weselne kielce, sala bankietowa kielce, dom weselny kielce, dom bankietowy kielce, dom przyjęć kielce, wesele willa hueta


Stroje kąpielowe jednoczęściowe wyszczuplające sukienki - Kraina Stylu\nPoczuj się komfortowo na plaży, na pływalni i w spa. Albo podczas morsowania w lodowatej wodzie. Jeśli masz jakiekolwiek obiekcje co do kształtów i rozmiarów swojego ciała i pragniesz zamaskować „to i owo”, masz wiele możliwości wyboru, jak to zrobić. Bez problemu wybierzesz strój kąpielowy jednoczęściowy, który trafia w twój gust, a jednocześnie jest wyszczuplającą sukienką plażową dla puszystych. Dobrze trafia – omawiamy tu stroje kąpielowe jednoczęściowe – wyszczuplające sukienki. Znajdź swój idealny model!\nJakie cuda mogą zdziałać stroje kąpielowe jednoczęściowe wyszczuplające sukienki?\nDobrze skrojony stój kąpielowy w rozmiarze maxi pokaże kobietę o większej ilości ciała z jak najlepszej strony. Na rynku znajdziesz stroje kąpielowe dla puszystych w różnych fasonach, wzorach i kolorach, a także rozmiarach. Sukienki kąpielowe jednoczęściowe zgrabnie ukrywają problematyczne miejsca, a uwidaczniają zalety kobiecej sylwetki.\nSukienki kąpielowe jednoczęściowe – jakie muszą być, by maskować zbędne krągłości? Odpowiednie dopasowanie sukienki kąpielowej jednoczęściowej jest kluczowe. Stój kąpielowy nie może być za ciasny. Nie może też zwisać. Ma być dopasowany idealnie. Z tego powodu stroje kąpielowe dla kobiet w rozmiarze maxi obfitują w udział elastanu w składzie. Pozwala to na swobodne poruszanie się nawet podczas uprawiania sportu w wodzie czy też na plaży. Bez ślizgania się na skórze, niekontrolowanego marszczenia oraz efektu szczypania ciała. Równie ważny jest krój. Stroje kąpielowe jednoczęściowe – wyszczuplające sukienki – mają tak zaprojektowany kształt, że pomagają ukryć wstydliwe części sylwetki, a soczyście wyeksponować zalety.\nJeśli masz duży biust, wybieraj takie sukienki kąpielowe wyszczuplające, które mają odpowiednio dostosowane miseczki. Stroje z miękkimi usztywnianymi miseczkami zamiast biustonosza są szczególnie popularne wśród pań. Charakteryzują się wysoką wygodą noszenia, a jednocześnie ładnie kształtują klatkę piersiową.\nDopasowanie stroju kąpielowego plus size do typu sylwetki\nOkreśl, jaki masz typ figury i zgodnie z naszymi wskazówkami dobierz krój sprzyjający sylwetce.\nKobieca figura w kształcie litery V – podkreśl szczupłe dolne partie ciała. Odciągnij wzrok obserwatorów z góry, a skieruj go na smukłe nogi. Wybierz bikini z dekoltem typu halter lub asymetrycznie skrojone topy. One skutecznie ukrywają problematyczny obszar.\nKobieta z figurą O – zadanie to odwrócić uwagę od brzucha, podkreślić nogi. Zrób to z kostiumem kąpielowym z szerokim dekoltem, który podkreśla biust.\nKobiety z figurą X oraz H – pasuje do prawie każdego stroju kąpielowego. Jedyna ważna zasada w tym przypadku: w przypadku jednoczęściowych strojów kąpielowych dla puszystych z fiszbinami zadbaj o wyraźne podkreślenie szczupłej tali.\nKobiety z figurą A świetnie wyglądają w kostiumach kąpielowych bandeau. Poziomy pas materiału optycznie równoważy proporcje, sprawia, że górna część ciała wydaje się nieco szersza.\nStroje kąpielowe jednoczęściowe wyszczuplające sukienki – jakie wzory wybrać, by wyglądać korzystnie?\nJaką kolorystykę oraz wzory wybrać, by na plaży prezentować się olśniewająco? Pamiętaj o pewnych zasadach:\nproste geometryczne wzory (fale, paski, kropki) w wesołych kolorach wypadają dobrze na bardzo ciemnym tle,\nwzory zwierzęce – to odważne i nowoczesne modowe kreacje, które dobrze sprawdzają się w fasonach, które prezentują sukienki kąpielowe jednoczęściowe. Dodadzą kreacji odrobiny pazura i sprawią, że poczujesz się bardziej pewna siebie.


Zostań członkiem RSPON!\nZasady przyjęcia w poczet członków reguluje statut RSPON.\n2) członków kandydatów (przyjmowanych na okres próbny do roku)\n1. Członkiem zwyczajnym RSPON\nmoże być każda osoba fizyczna, będąca uprzednio członkiem kandydatem, posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, trudniąca się zawodowo wykonywaniem pośrednictwa w obrocie nieruchomościami i/ lub zarządzaniem nieruchomościami zgodnie z obowiązującym prawem, nie karana za przestępstwa przeciwko mieniu, dokumentom, za przestępstwa gospodarcze, za fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych, za przestępstwa skarbowe oraz za inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód.\na. czynnego i biernego prawa wyborczego.\nb. korzystania z urządzeń, systemów informatycznych, banku informacji, wydawnictw i szkoleń prowadzonych przez Stowarzyszenie :\nc. uczestniczenia w posiedzeniach Walnego Zebrania Członków, składania wniosków, propozycji uchwał:\nd. uczestniczenia w pracach komisji, grup roboczych – stałych i okresowych :\ne. uczestniczenia we wszystkich imprezach, szkoleniach, konferencjach i sympozjach organizowanych przez Stowarzyszenie :\nf. używania znaku Stowarzyszenia.:\na. przestrzegania Statutu, regulaminów i uchwał Stowarzyszenia\nb. aktywnego udziału w pracach Stowarzyszenia i obowiązkowego udziału w zebraniach\nc. przestrzegania przepisów prawa, Kodeksu etyki zawodowej\nd. bieżącej współpracy ze Stowarzyszeniem w zakresie funkcjonowania systemu wymiany ofert\ne. terminowego opłacania składek członkowskich i innych ustalonych świadczeń na rzecz Stowarzyszenia\nf. wspierania Stowarzyszenia w osiąganiu celów o których mowa w § 8 Statutu\ng. poszanowania praw Zamawiającego\nh. wykonać kary i zalecenia orzeczone przez Sąd Koleżeński.\ni. uczestniczyć w minimum 16 godzinach (edukacyjnych) szkoleń, kursów, seminariów w ciągu roku kalendarzowego. Zasady organizacji i uczestnictwa w szkoleniach zostaną ustalone w Regulaminie Szkoleń, opracowanym przez Zarząd\nj. propagować idee i cele Stowarzyszenia\n2. Członkowie kandydaci RSPON\nprzyjęci na okres próbny mają prawa i obowiązki takie jak członkowie zwyczajni RSPON z jednym wyjątkiem - nie mają biernego i czynnego prawa wyborczego w Stowarzyszeniu. Kandydat na członka składa pisemny wniosek do Zarządu. We wniosku należy udokumentować fakt prowadzenia działalności zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami / zarządzania nieruchomościami. Warunkiem przyjęcia w poczet członków jest również dobra opinia o kandydacie oraz wniesienie niezbędnych opłat.\n3. Członkiem wspierającym RSPON\nmoże być osoba prawna lub fizyczna, która zadeklaruje poparcie finansowe lub rzeczowe na rzecz Stowarzyszenia i zostanie przyjęta uchwałą Zarządu Stowarzyszenia.\n4. Członkostwo honorowe RSPON\nWalne Zebranie na wniosek Zarządu może nadać członkostwo honorowe osobom szczególnie zasłużonym dla rozwoju Stowarzyszenia. Członek honorowy posiada wszelkie prawa członka zwyczajnego za wyjątkiem czynnego i biernego prawa wyborczego, a ponadto zwolniony jest od płacenia składek członkowskich. Członkostwa honorowego może pozbawić tylko Walne Zebranie.\nrealizacja: www.rspon.pl | odwiedzin: 17733


Krakula.pl - Nowe ceny biletów MPK w Krakowie. Niektóre podrożały o kilkadziesiąt procent\nPrzykładowe ceny normalnych biletów jednorazowych wynoszą: 4 zł za przejazd 20-minutowy, 6 zł za godzinny i 8 zł za 90-minutowy.\nBilety długookresowe zakupione przed 1 lutego mogą być wykorzystywane do czasu upływu ich terminu ważności. Natomiast na starych biletach jednorazowych można jeździć do końca lipca 2021 r.\nOd początku lutego pasażerowie autobusów i tramwajów kursujących po stolicy Małopolski płacą więcej za przejazd publicznymi środkami transportu. Nowe ceny biletów MPK mają spowodować przynajmniej częściowe załatanie dziury budżetowej komunikacji miejskiej. Alternatywą jest ograniczenia częstotliwości kursowania, likwidacja istniejących linii lub poszukanie oszczędności w innych dziedzinach – w edukacji czy opiece społecznej. Proszę pamiętać, że miasto finansuje wiele przedsięwzięć, które nie są obowiązkowe, a do których krakowianie już się przyzwyczaili, więc nie sądzę, żeby całkowite zawieszenie ich było akceptowalne. A do tego zostalibyśmy zmuszeni – mówił nam prezydent Majchrowski pytany o inne sposoby szukania oszczędności jeszcze na przełomie sierpnia i września.\nTymczasem wraz z upływem czasu pojawiały się kolejne informacje o stratach finansowych miasta. W podsumowaniu zeszłorocznego budżetu czytamy, że dochody Krakowa z tytułu wpływów z komunikacji miejskiej miały wynieść 303 mln zł. Tymczasem realny zysk ze sprzedaży biletów KMK sięgnął jedynie 189 mln zł. Do tej kwoty należy dodać jeszcze 80 mln zł, które stolica Małopolski otrzymała od Funduszu Inwestycji Lokalnych mającego za nadrzędny cel wesprzeć miasta poszkodowane w wyniku pandemii. Ten finansowy ratunek nie doprowadził jednak do całkowitego pokrycia strat.\nIle wyniosą nowe ceny biletów MPK?\nO tym, że nowe stawki biletów MPK wejdą w życie z początkiem tego miesiąca, było wiadomo od listopada 2020 r. Wówczas podczas nocnego głosowania nad projektem zmiany taryfy biletowej zaproponowanym przez Zarząd Transportu Publicznego (już po zmianie niektórych z jego propozycji) opowiedziało się za 24 radnych z KO oraz Przyjaznego Krakowa. Z kolei swój sprzeciw wyraziło 12 przedstawicieli PiS i Krakowa dla Mieszkańców. Nowe ceny biletów MPK objęły zarówno przejazdy jednorazowe, jak i te długookresowe. Tym sposobem kupując normalne bilety jednorazowe, zapłacimy 4 zł za przejazd 20-minutowy, 6 zł za godzinny i 8 zł za 90-minutowy. Z kolei miesięczny normalny bilet na wszystkie linie dla posiadaczy Karty Krakowskiej będzie kosztował 80 zł (ulgowy 40 zł).\nNatomiast osoby, które nie płacą podatków w stolicy Małopolski i nie są tu zameldowane, muszą liczyć się z wydatkiem rzędu 148 zł (lub 74 zł w przypadku uczniów i studentów). Pozostają jeszcze mieszkańcy chcący poruszać się przez miesiąc tylko jedną linią (ZTM planował wcześniej zlikwidowanie tego typu biletów). Oni zapłacą 54 zł, a osoby niemające Karty Krakowskiej – 80 zł. Nowa oferta krakowskiego ZTP nie pominęła również grup zorganizowanych i turystów. W I i II strefie, uczestnicy danego wyjazdu, wydarzenia lub imprezy masowej będą mogli bez ograniczeń – w ciągu jednej dobry – korzystać z usług komunikacji miejskiej za opłatą wynoszącą 300 zł. W przypadku licznych grup jest to faktycznie rozsądne rozwiązanie. Na ten moment uchodzi jednak za awykonalne przez wzgląd na pandemiczne obostrzenia.\nBilet 5+1 – dla kogo?\nZ tej opcji mogą skorzystać wyłącznie osoby zameldowane na terenie Krakowa bądź płacące tu podatki. Bilet półroczny kosztuje 420 zł, jednak nie trzeba uiszczać całej kwoty od razu. W przypadku pasażera objętego normalną taryfą system będzie co miesiąc pobierał 80 zł ze wskazanego konta bankowego. W szóstym miesiącu opłata wyniesie 20 zł. Natomiast studenci lub uczniowie przez pięć miesięcy zapłacą po 40 zł, a ostatniego – 10 zł. Warunkiem skorzystania z promocji na szósty miesiąc jest zachowanie ciągłości przy zakupie poprzednich biletów.\nPierwszym krokiem do skorzystania z tej oferty jest zarejestrowanie się do Elektronicznego Konta Pasażera za pośrednictwem strony m.kkm.krakow.pl. Należy tam podać dane osobowe i kod klienta przypisany do danej Karty Krakowskiej. Choć rozwiązanie wydaje się opłacalne, niektórzy internauci zwracają uwagę, że przy osobach uprawnionych do skorzystania z oferty pominięto młodzież uczącą się w stolicy Małopolski oraz ludzi dojeżdżających codziennie do pracy, a zamieszkujących w którejś z gmin ościennych. Jeden z takich mieszkańców retorycznie pyta: Miesięcznie płacono 96 lub 104 zł za dojazd do Krakowa, teraz „tylko” 158 zł... to ma być promocja transportu publicznego? Czy ktoś na to pytanie odpowie?\nBędą zniżki dla krwiodawców?\nW styczniu tego roku Andrzej Duda podpisał ustawę, która w stanie epidemii ma gwarantować dodatkowe uprawnienia dla krwiodawców. Na skutki tejże ustawy powołali się w swoich petycjach do prezydenta Majchrowskiego radni Wojciech Krzysztonek i Łukasz Gibała. Ich zdaniem te osoby, które już trzykrotnie oddały krew lub osocze po przebyciu koronawirusa, powinny otrzymać 33 proc. zniżkę na okres sześciu miesięcy na przejazdy komunikacją miejską. Z informacji, które docierają do mnie ze strony krakowskich krwiodawców, wynika, że Zarząd Transportu Publicznego w Krakowie stoi na stanowisku, iż przedmiotowa ulga dotyczy tylko Transportu Dalekobieżnego – podkreśla Krzysztonek.\nNa ten stan rzeczy wskazuje również Łukasz Gibała, który zaznaczył, że Zasłużeni Honorowi Dawcy Krwi I stopnia mogą korzystać z usług komunikacji za darmo, a Dawcy II stopnia otrzymują zniżki przy zakupie biletów okresowych. Dotyczy to jednak tylko osób oddających krew regularnie. Tymczasem dodatkowe uprawnienia dla oddających osocze stanowiłyby zachętę dla ozdrowieńców, by pomóc innym chorym na Covid-19. Jednakże na pytania radnych, czy istnieje możliwość wprowadzenia takowych zniżek, musimy poczekać aż do czasu opublikowania odpowiedzi prezydenta Majchrowskiego w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Krakowa. Prawdopodobnie nastąpi to w ciągu tego tygodnia.\nW pozostałych miastach Polski komunikacja miejska działa na różnych zasadach. W Poznaniu już od 20 lat sprawdzają się tzw. bilety przystankowe. Pasażerowie nie płacą za czas spędzony w autobusie czy tramwaju, ale za liczbę przejechanych przystanków. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu imiennych kart typu PEKA. Pasażerowie zbliżają je do kasownika przy wsiadaniu i wysiadaniu z pojazdu komunikacji miejskiej. Wówczas opłata jest pobierana z konta i zależna od długości przejechanego odcinka.\nZa wykorzystaniem tego systemu w stolicy Małopolski opowiada się klub Kraków dla Mieszkańców. Podczas najbliższej sesji Rady Miasta jego członkowie poddadzą pod dyskusję i głosowanie projekt dotyczący wprowadzenia biletów przystankowych. Mamy na uwadze osoby, które korzystają z komunikacji miejskiej na krótkich trasach, a nie kupują biletu miesięcznego. Wiele osób narzeka, że jadąc komunikacją zbiorową z biletem 20-minutowym, stojąc w korku, płaci się za czas postoju, a nie za pokonany dystans – tłumaczy Łukasz Maślona z klubu Kraków dla Mieszkańców. O tym, czy ta faktycznie uczciwa względem podróżujących opcja spodoba się pozostałym radnym, dowiemy się 17 lutego.\nNowe ceny biletów MPK – czy podwyżki przyniosą optymalne rezultaty?\nKrakowskie uczelnie w większości zapowiadają prowadzenie zajęć w formie online. Nie wiadomo też, kiedy do szkół powrócą uczniowie. Praca zdalna staje się coraz częściej wykorzystywanym rozwiązaniem w małych i dużych przedsiębiorstwach. Niepewne są również tegoroczne przyjazdy turystów – ich częstotliwość oraz ilość odwiedzających są – podobnie jak powyższe – kompletnie zależne od rozwoju pandemii. A kwestia ekologicznego transportu? To już leży w gestii samych podróżujących po Krakowie. Niektórzy mieszkańcy na wieść o podwyżce stanowczo stwierdzili, że wolą samochód. Jednakże w tym przypadku problem może pojawić się na etapie poszukiwania miejsca parkingowego. Część internautów zapewnia, że zacznie poruszać się rowerem bądź wybierze pieszą wędrówkę. Inni wykazali się sprytem i na dzień lub dwa, zanim zaczęły obowiązywać nowe stawki biletów MPK, zakupili je po starej cenie. Ci, którzy nabyli bilety długookresowe, mogą na nich podróżować, aż upłynie ich termin ważności. Natomiast jednorazowe stracą ważność pół roku po wprowadzeniu uchwały, tj. 31 lipca 2021 r.\nFot. Travelarz lic. Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported.


Od płacy minimalnej uzależniona jest wysokość świadczenia pielęgnacyjnego. Kwota świadczenia co roku jest waloryzowana 1 stycznia. Wskaźnikiem waloryzacji jest procentowy wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę w porównaniu do kwoty z ubiegłego roku. Tak ustaloną stawkę zaokrągla się w górę do pełnych złotych. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.\nOdszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, mobbing lub dyskryminację nie może być niższe od płacy minimalnej.\nPłaca minimalna wyznacza minimalne wynagrodzenie za przestój niezawiniony przez pracownika, a także wynagrodzenie gwarancyjne za niewykonywanie pracy wynikające z określonego rozkładu czasu pracy, a nie z winy pracownika.\nDodatek za pracę w porze nocnej. Przysługuje on za każdą godzinę pracy w porze nocnej i wynosi 20 % stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę.\nOdprawa z tytułu zwolnień grupowych – do 15-krotności minimalnego wynagrodzenia.\nMinimalna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe przedsiębiorców rozliczających składki na tzw. zasadach preferencyjnych. Najniższą podstawę wymiaru składek w takich wypadkach stanowi kwota 30% minimalnego wynagrodzenia.\nMinimalna podstawa wymiaru zasiłku chorobowego – nie niższa niż wynagrodzenie minimalne pomniejszone o 13,71% dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy.\nPłaca minimalna netto wyznacza też kwoty wolne od potrąceń.\n100% minimalnego wynagrodzenia netto w przypadku potrąceń niealimentacyjnych;\n75% minimalnego wynagrodzenia w przypadku potrąceń zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi;\nMiesięczna płaca minimalna wpływa też na płacę godzinową, w tym wynagrodzenie osób, zatrudnionych na umowę zlecenie. Ich wysokość określa w Rozporządzeniu Rada Ministrów.\nW roku 2019 minimalne wynagrodzenie za godzinę pracy wahało się od 12,23 zł w lipcu i październiku do 14,06 zł w lutym i grudniu.\nStawka wyliczana jest poprzez podzielenie miesięcznej płacy minimalnej, przez liczbę godzin pracy w poszczególnych miesiącach.\nDla umowy-zlecenia stawka godzinowa wynosiła 14,70 zł. Po podniesieniu miesięcznej płacy minimalnej do 2600 zł wynagrodzenia godzinowa stawka umowy zlecenia wyniesie prawdopodobnie 17 zł.


Bigos z kapusty pekińskiej – Blog kulinarny ze sprawdzonymi, domowymi przepisami.\n02/03/2022 4 komentarze do Bigos z kapusty pekińskiej\nBigos z kapusty pekińskiej w lekkim sosie pomidorowym to alternatywa dla tradycyjnego bigosu z kiszonej lub młodej kapusty. Podasz go w wersji wege lub z kiełbasą. Aromatyczny i smaczny. Bigos z kapusty pekińskiej podaję z ziemniakami z wody, puree ziemniaczanym, kopytkami, mięsem pieczonym, kotletami.. Smakuje także jako samodzielne danie z pieczywem. Zapraszam po mój sprawdzony przepis na bigos z kapusty pekińskiej i życzę smacznego.\n1 kapusta pekińska – 1500 g\n1 cebula – 180 g\n1 liść laurowy, 3 kulki ziela angielskiego\nsól, pieprz, słodka i ostra papryka, lubczyk, majeranek\nDo podania: bagietka, pieczywo, natka, koperek.\nUgotowanie bigosu z kapusty pekińskiej zaczynam od przygotowania wszystkich składników.\nCebulę i dwa ząbki czosnku obieram, siekam w drobną kostkę. Z kapusty odkrawam głąb, a liście myję pod bieżącą wodą. Osuszam na papierowym ręczniku. Liście kroję wzdłuż na pół i siekam w drobne paseczki. Większe liście możesz drobniej pokroić.\nNa patelni rozgrzewam trzy łyżki oleju.\nKiełbasę kroję w kostkę. Na rozgrzanym oleju przesmażam kiełbasę i cebulę. Gdy cebula lekko się zeszkli a kiełbasa podsmaży dodaję dwa posiekane ząbki czosnku. Obrany czosnek możesz przepuścić przez praskę. Całość mieszam i smażę chwilę.\nDrobno posiekaną kapustę pekińską dodaję do kiełbasy z cebulą. Wlewam szklankę bulionu, dodaję liść laurowy i trzy kulki ziela angielskiego. Mieszam, duszę kilkanaście minut aż kapusta zmięknie.\nPod koniec duszenia kapusty dodaję trzy czubate łyżeczki koncentratu pomidorowego, doprawiam (sól, pieprz, słodka i ostra papryka, lubczyk, majeranek), duszę jeszcze kilka minut.\nW razie potrzeby bigos doprawiam do smaku solą i pieprzem.\nBigos z kapusty pekińskiej podaję z pieczywem posypany natką lub koperkiem.\nŚwietnie smakuje jako dodatek do kotletów i ziemniaków.\nKategoriedania mięsne Tagibigos, cebula, kapusta, kapusta pekińska, kiełbasa, koncentrat pomidorowy\n4 odpowiedzi na “Bigos z kapusty pekińskiej”\n02/03/2022 o 22:41\nZrobię na pewno:) wygląda smacznie 👍👍\n03/03/2022 o 13:50\nJa też;) nigdy nie jadłam takiego dania.\n03/03/2022 o 09:10\nDziękuję bardzo za przepis, koniecznie muszę wypróbować 🙂🙂\n03/03/2022 o 12:33\nPoprzedni wpisPoprzedni Pikantny sos pieczarkowy\nNastępny wpisNastępne Zupa z zielonym groszkiem


Recenzja Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN\nPoszewka - GREEN PALMS AT OCEAN\nRecenzja Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN i informacje\nZ nami wybierz tanie Pościel i prześcieradła. produkt Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN e-Shop tekstylialand.pl Kup w cenie 27.13 zł. Przetestuj produkt Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN jest zwykle sprzedawany po cenie 27.13 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu tekstylialand.pl możesz wygodnie zamówić Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN.\n- kod EAN i ID towarów 1896787643\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN\nOpinie Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN\nrecenzja W tym sklepie tekstylialand.pl zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep tekstylialand.pl ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN.\nGdzie kupić Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania Poszewka - GREEN PALMS AT OCEAN. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Pościel i prześcieradła i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nPoszewka - WINTER IN ALPS\nPoszewka - GOLDEN RETRIEVER\nPoszewka - WOMAN'S WORLD\nPoszewka - FLAT ZIGZAGS PINK


6 października 2015 14:15\n15:15 czasu polskiego czyli za 1h i 10 min przy basenie spotkamy sie na podchodach. Pozniej o 18 kalambury w naszej sali na 10 pietrze. #zawszespoko #maciejjedrzejczyk #grecja #studenttravel @7375\n28 września 2015 19:19\nDzisiaj o 23 widzimy sie na ostatniej imprezie w King Size! #ubierzciesieladnie #zawszespoko #paulinamaksymiuk #grecja #studenttravel @7320\n27 września 2015 22:06\nJutro Lizbona, zbíorka o 9.15 pod autokarem. Wieczorem #kicz Beach Party. Cya #Gosia #zawszespoko #malgorzatacymbor #portugalia #studenttravel @7316\n27 września 2015 18:05\nDzisiaj Toga Party! Widzimy sie o 23 przed King Size. Pozniej impreza w klubie #toga #zawszespoko #paulinamaksymiuk #grecja #studenttravel @7311


Sporty towarzyskie i precyzyjne - Disport.pl\nWszyscy producenci Axer Sport Bestpro Body Sculpture Buffalo Fitplay Fun Sports Hop Sport Insportline Kovson Lifetime Meteor Nijdam Nintendo Powerball Radley Razor Sapphire SMJ Solex Spartan Sport Spensers Spokey Stayer Thorn Total Sport Vita WORKER\npokazuje 1-24 z 257 produktów\n1 2 3 .. 11 następna\nPiłeczki do piłkarzyków białe\nUniwersalne, białe piłeczki do piłkarzyków Bestpro - weź na zapas! Gra w piłkarzyki wyzwala wiele emocji. Na pewno nieraz zdarzyło Ci...\n7.00 5,90 PLN\nElektroniczna tarcza do gry 43304\nElektroniczna tarcza do gry 43304 Nie wiesz jak w ciekawy sposób spędzić czas z bliskimi i jednocześnie zapewnić wszystkim doskonałą...\nKońcówka do kijów bilardowych Meteor\nNiezbędne akcesorium do Twojej gry! Lubisz grać w bilard? Chcesz poprawić jakość swojej gry? Szukasz odpowiedniej końcówki do kija...\nStolik do gry w hokej lodowy ITSMYGAME\nNowość na polskim i europejskim rynku. Już nie tylko piłka nożna istnieje w wersji stolikowej. Do rodziny pikarzyków i...\nFutbol stołowy to idealna rozrywka zarówno w domowym zaciszu, jak i podczas spotkania ze znajomymi w pubie. Jest to świetny sposób...\nRakietki Catchball A2459\nCatchball Axer A2459 Nie wiesz, jaki sport zaproponować małemu dziecku? Postaw na prostotę, bezpieczeństwo i mnóstwo frajdy! Wszystko...\nNie masz możliwości gry w tradycyjny football? Pasjonujesz się piłką nożną? Chcesz wyćwiczyć swój refleks oraz racjonalne...\nPiłkarzyki Solex Hobby 90427\nPiłkarzyki Hobby 90427 Nie masz możliwości gry w tradycyjny football? Pasjonujesz się piłką nożną? Chcesz wyćwiczyć swój...\n429.00 399,00 PLN\nKomplet rzutek do darta Axer A2084\nKomplet rzutek Axer A2084 Grasz w Darta? Masz tarczę sizalową, ale dotychczas używane lotki to nie to? Planujesz zakup tarczy sizalowej i do...\nKomplet do gry w kule Mini Boule/Boccia/Pentanque Set Znasz najpopularniejszą na świecie grę, w której wykorzystywane są kule? Bule to...\nProfesjonalny stół do bilarda VIP EXTRA 7ft\nGrać jak profesjonalista we własnym domu? Teraz to możliwe! Elegancki stół BILARDOWY VIP EXTRA 7FT to wszystko, czego potrzebujesz, by...\n1498.00 1 398,00 PLN\nTarcza do darta magnetyczna Winmax\nTarcza do darta magnetyczna Winmax! Przedstawiamy Ci doskonały sposób jak urozmaicić sobie czas spędzany z najbliższymi. Przed Tobą...\n49.00 42,00 PLN\nTarcza elektroniczna Tetyda Spokey\nDoskonała zabawa dla Ciebie i Twoich bliskich! Szukasz ciekawej gry, przy której możesz spędzić czas z przyjaciółmi lub rodziną...\nKopuła do wspinaczki na plac zabaw GEODOME\nKopuła do wspinaczki na plac zabaw GEODOME Kopuła geodezyjna do wspinaczki GEODOME charakteryzuje się geometrycznym designem. Posiada uchwyty do...\nMata edukacyjna dla dzieci RainForest\nZapewnia bezpieczną zabawę i jest poręczna - Mata edukacyjna Bawi i uczy. Warto w nią zainwestować gdyż sprawdzi się dla każdego...\nNajlepszy wybór do Twojego domu i nie tylko ! Stół bilardowy Diamond 7FT firmy Radley jest eleganckim i praktycznym stołem...\nDwustronna tarcza do gry w rzutki\nDWUSTRONNA TARCZA DO GRY W RZUTKI Uwielbiasz wszystkie gry, które możesz spotkać na przykład w barach i chciałbyś móc...\n48.90 29,00 PLN\nTarcza bezpieczna 46 cm\nTarcza bezpieczna 46 cm Jeśli poszukujesz przyjemnego sposobu na spędzanie czasu z przyjaciółmi, lub prowadzisz knajpkę dla...\nLatający pierścień AEROBIE RING „PRO” (big)\nJesteś głodny nowej rozrywki? Chciałbyś znaleźć nową pasję, która będzie ciekawym połączeniem sportu oraz zabawy? Latający...\nZegar szachowy Classic Mera-Poltik\nZegar szachowy Classic Mera-Poltik! Grasz w szachy i szukasz solidnie wykonanego zegara szachowego? W takim razie idealnie trafiłeś! Koniecznie...\nTarcza elektroniczna Orcus\nZagraj ze swoimi przyjaciółmi! Nie wiesz jak w ciekawy sposób spędzić czas z bliskimi i jednocześnie zapewnić wszystkim...\nRzutki do Tarcz BS\nCelny wybór! Popularna gra w lotki kojarzy Ci z przesiadywaniem w barach? Nic bardziej mylnego! Wystarczy tarcza i rzutki i możesz...\nStół do piłkarzyków Messer\nStół do piłkarzyków Messer Stół do piłkarzyków Messer to nowoczesny stół do futbolu stołowego. Podstawą...\nCopyright 2011-2018 sklep Disport.pl - sprzęt sportowy oferuje profesjonalny sprzęt sportowy, akcesoria sportowe, Kategoria: Sporty towarzyskie i precyzyjne | Sprawdź produkty archiwalne z kategorii Sporty towarzyskie i precyzyjne


Ilustrowana litania loretańska - Ks Franciszek Ksawery Dornn | Rosa Mystica\nIlustrowana litania loretańska - Ks. Franciszek Ksawery Dornn\nZniżka 3,10 zł\n"ILUSTROWANA LITANIA LORETAŃSKA, CZYLI ROZWAŻANIA KS. FRANCISZKA DORNNA O POSZCZEGÓLNYCH WEZWANIACH LITANII ILUSTROWANE RYCINAMI BRACI KLAUBERÓW"\nTej, która dotknęła serce Autora\nTej, która prowadziła rękę braci Klauberów,\nTej, która dała mi tyle\nPani z Loreto\n"Prosty schemat Litanii Loretańskiej może sprzyjać spłycaniu jej głębokiego wymiaru teologicznego. Cóż to bowiem za filozofia: czytać Maryjne wezwania i dodawać „módl się za nami”? Tymczasem „Ilustrowana Litania Loretańska” – tłumaczenie na język polski rozważań księdza Franciszka Ksawerego Dornna wzbogacone o liczne ryciny – pokazuje nam, że każdy tytuł Najświętszej Maryi Panny niesie za sobą olbrzymi ładunek katolickiego nauczania.\nLitania Loretańska, jak każda modlitwa, może dawać ludzkiej duszy rozmaite owoce. Z jednej strony modlący otwiera się na rozmowę z samym Stwórcą, z drugiej jednak w przypadku wszystkich modlitw polegających na powtarzaniu pewnych zwrotów istnieje ryzyko swoistego „mantrowania”, czyli bezrefleksyjnego powtarzania słów. Aby unikać takich sytuacji warto lepiej poznawać i pogłębiać rozumienie istoty danego nabożeństwa.\nW tym właśnie celu ks. Franciszek Ksawery Dornn kilka wieków temu napisał, a współcześnie ks. Maciej Słyż przetłumaczył na język polski rozważania o poszczególnych wezwaniach Litanii Loretańskiej. Całe dzieło ilustrują ryciny braci Klauberów, a obraz i tekst doskonale ze sobą współgrają tłumacząc wiernym – poprzez zmysł wzroku oraz rozum – kolejne tytuły, jakimi Kościół określa Najświętszą Maryję Pannę.\nWydana przez fundację Rosa Mystica publikacja to swoista pielgrzymka, w trakcie której czytający książkę staje się pątnikiem coraz dokładniej poznającym rolę, jaką w historii zbawienia odegrała Matka Zbawiciela. Rozbudowywany w ten sposób potencjał intelektualnego rozwoju swojej wiary jest w publikacji doskonale uzupełniany wręcz nieznanymi dotąd w Polsce modlitwami umożliwiającymi wniesienie naszej duchowości na wyższy poziom. W ten sposób poważnie potraktowana jest zasada opierania wiary na dwóch filarach: wiarze i rozumowi, będących – jak to napisał św. Jan Paweł II w Fides et ratio – skrzydłami unoszącymi nas ku kontemplacji prawy.\nW ten sposób, dzięki wydanej niedawno „Ilustrowanej Litanii Loretańskiej”, na nowo uświadamiamy sobie, że owa modlitwa to nie tylko ładne, poetyckie i pełne uprzejmości zwroty, jakimi honorujemy Świętą Bożą Rodzicielkę. Nabożeństwo stanowi bowiem bramę do jak najpełniejszego poznania naszej Matki i Królowej oraz Świętej Wiary Katolickiej.\nTwarda oprawa – eko skóra, srebrne tłoczenia, wstążka\nKs. Franciszek Ksawery Dornn, Przełożył Ks. Maciej Słyż F.D.\nILUSTROWANA LITANIA LORETAŃSKA, CZYLI ROZWAŻANIA KS. FRANCISZKA DORNNA O POSZCZEGÓLNYCH WEZWANIACH LITANII ILUSTROWANE RYCINAMI BRACI KLAUBERÓW\nEncyklika dogmatyczna o...\nKu światłu - OBRONA...\nZ RÓŻAŃCEM - Ks. Jan...