Don't look back. :: Okolice Share |\nPon Paź 24, 2016 4:43 pm\nLas obfituje w wiele ścieżek, dzięki którym człowiek się nie zgubi. O ile z nich nie zejdzie! Do lasu nie można wjeżdżać samochodem. Wyjątkiem są odpowiednie służby.\nPią Lis 11, 2016 11:01 pm\nPrzydałby się pies - pomyślał Lenny, kiedy wraz z nikłymi siłami wchodził w głąb lasu otaczającego Twain Harte. Byłby wdzięczny za byle jakiego kundla z powonieniem ponieważ czas naglił, a najbliższego tropiciela musieliby ściągać ze Stockton. Policyjny kanał w Twain Harte rozgrzał się do czerwoności i to nie przez obmawianie cycków rudej Sally, a pojawieniu się nowego świadka. Prowadzony przez jednego ze swoich ludzi, Lenny przypatrywał się uważnie otoczeniu jakby zza krzaka miała wyskoczyć Katie Finingan. Belardo zaczynał mieć coraz gorsze przeczucia, wolał jednak nie myśleć o tym, że za kilka jardów znajdą porzucone ciało. Na razie była mowa o czarnym plecaku i trampku. Doszli w końcu do miejsca przy którym uwijała się skromna liczba miejscowych policjantów zabezpieczająca ślady. Jego uwagę od razu zwróciła kobieta.\n- To pani znalazła rzeczy zaginionej? - podszedł od razu z pytaniem na ustach. Plecak zgadzał się z opisem jaki podawano w lokalnej telewizji i plakatach. Patrzył na Janis wyczekująco, nieco nagląc z odpowiedzią. Czy rzuci na sprawę więcej światła?\nPią Lis 11, 2016 11:11 pm\nJanis przyjechała tutaj na szkolenie. Nudziło jej się bardzo, więc wybrała się do lasu. Uwielbiała takie spacery, bo większą część swojego życia spędziła właśnie w takim miejscu. Pochodziła z Alaski, jej rodzina była prawdziwymi ludźmi z buszu, tylko ona nieco zmieniła swoje życie, co nie uchroniło jej przed mieszkaniem w lesie. Od małego była uczona tego, jak sobie radzić z naturą. Nie miała innego wyjścia, bali się, że może jej się stać krzywda. Musiała radzić sobie sama.\nWybrała się na spacer w zasadzie z tęsknoty. Las kojarzył jej się z rodziną. Lubiła czasami oderwać się myślami od rzeczywistości, a gdzie było to bardziej możliwe niż w lesie, gdzie nie było praktycznie nikogo? Wszyscy woleli wypady do galerii handlowych, na jej szczęście.\nKiedy tak sobie spacerowała i korzystała z dobrodziejstw natury przypadkiem dostrzegła trampka i plecak. Nie dawało jej to spokoju, więc postanowiła zadzwonić po policję, tyle się ostatnio słyszało w telewizorku o agresji, zamieszkach, może to było coś podobnego? Kto to wiedział. Stała więc sobie grzecznie z boku i czekała na służby. W pewnym momencie podszedł do niej policjant, była zdziwiona, że tak szybko zareagowali, nie spodziewała się tego.\n- Tak jest, znalazłam te rzeczy.- Odparła do policjanta.\nSob Lis 12, 2016 12:42 am\nPodobała mu się rzeczowa odpowiedź. Konkretnie i bez zbędnych emocji. Przywykł do kobiet, które drżały i płakały na samą myśl o niegodziwych rzeczach. Pokiwał głową przyglądając się uważnie twarzy. Był w tym czysty profesjonalizm szeryfa niźli próba jakiegoś flirtu.\n- Widziała pani coś podejrzanego? Czarnoskórego mężczyznę? - dopytał odwracając wzrok na policjanta zabezpieczającego plecak. Sam już zakładał rękawiczki, aby móc przejrzeć zawartość. W środku znajdowało się kilka koszulek, bielizna i niewielka saszetka z pieniędzmi. Skoro to nie rabunek to co?\n- Dotykała pani czegoś przed naszym przyjazdem? - rzucił zza ramienia w stronę kobiety. - Tim, wrzuć to do torby. Razem. Nie ma telefonu komórkowego.\nJak na zawołanie szeryfa, rozległ się w oddali przytłumiony dźwięk aparatu. Ruszył w stronę hałasu.\nZ kolei Janis mogła dostrzec zaczerwienienie na jednym z drzew. Krew?\nNie Lis 13, 2016 9:19 am\nJanis w rodzinnym domu nie raz spotkała się z informacją o człowieku rozszarpanym przez niedźwiedzia. Nie była więc to dla niej żadna nowość. Nie lubiła bez potrzeby panikować, no i miała świadomość, że różne rzeczy się zdarzają. Także stała sobie spokojnie i spoglądała na policjanta. Zawsze marzyła o zostaniu detektywem śledczym, a może za dużo kryminałów czytała? Coś ją ciekawiło w tej robocie.\n- Nie, poza tym plecakiem i butem nic.- Faktycznie nic nie wzbudziło jej podejrzeń. Dlaczego zawsze najpierw oskarżają murzynów? Może to tylko zbieg okoliczności. Spoglądała jak mężczyzna przegląda zawartość plecaka, nie było tam zbyt wiele.\nNudziło jej się tu strasznie, nie sądziła, że to się zmieni, no i że będzie świadkiem, czy tam znalazcą rzeczy osoby zaginionej, zawsze to trochę rozrywki.\n-Nie, nic nie dotykałam. Nie chciałam zostawić śladów swoich palców.- Odparła. Naprawdę trochę kryminałów przeczytała w swoim życiu.\nNo i wtedy jej wzrok przykuło coś czerwonego, bardzo czerwonego na drzewie, wyglądało bardzo nienaturalnie. Bez słowa ruszyła w stronę drzewa, żeby przyjrzeć się bardziej. Najprawdopodobniej byłą to krew.\n- Szeryfie, mógłby pan na sekundę? Rzuciła, choć widziała, że coś innego przykuło jego uwagę.\nNie Lis 13, 2016 9:51 am\n//Wchodzę bo mnie MG zaprosił\nPrzyjechał stosunkowo niedawno i nie zdążył się jeszcze jako tako zaklimatyzować. Przyjechał tu wypocząć, a, jak miał okazję zobaczyć, gości Twain Harte było całkiem sporo. Nawet więcej, niż się spodziewał. Nie zamierzał jednak zbyt zżyć się z nikim tutejszym czy też nietutejszym - chciał cały spędzony tu czas poświęcić tylko sobie. Dodatkowo, w oko Matthewa wpadł spory, okoliczny las. Pomyślał, że można by się po nim przejść, bo lepiej chyba poznawać naturę, aniżeli ludzi.\nZresztą, on nawet nie był dobrym kompanem do rozmów. A Lenny'ego poszuka później - w końcu to on zaproponował mu przyjazd tutaj, więc wypadałoby się chociaż z nim spotkać.\nZ toporkiem za pasem i nożem u pasa (może by mu wpadł w oko jakiś zając, a nie słyszał żeby polowanie tu było zabronione) postanowił przejść się po lesie. Oczywiście, pod koszulą jak zawsze miał swoją piersiówkę, jednak na razie wolał nie dotykać jej nawet na chwilę.\nSzedł, starając stawiać się kroki jak najspokojniej mógł. W międzyczasie udało mu się usłyszeć głosy. Jeden, żeński, był dla niego nieznany, ale drugi...\nMatt ruszył ku głosom, a zobaczywszy przyjaciela, rzucił:\n- Lenny! Co za spotkanie, stary! - niemalże kompletnie zignorował pannę obok, jedynie skinął jej lekko głową.\nNie Lis 13, 2016 1:50 pm\nTak było najrozsądniej. Nikt nie chciał w końcu zostać podejrzanym o porwanie lub morderstwo. Pytanie o czarnoskórego nie było przypadkowe, ani złośliwe. Liczne publikacje jak i doświadczenie zawodowe wskazywały na wysoką liczbę przestępstw popełnianą przez społeczność czarnoskórych. Na dodatek Lenny usłyszał od świadka o tym iż dziewczyna wsiadła do auta prowadzonego przez murzyna. Usłyszał wołanie Janis, jednak ważne było zlokalizowanie telefonu, który na nieszczęście przestał już dzwonić.\n- Tam! - wskazał towarzyszący Belardo policjant. W krzakach leżał jeden z najnowszych modeli telefonu komórkowego. Miał pękniętą szybkę. Szeryf ujął go delikatnie, ale nie próbował uruchamiać. Schował go do specjalnego worka i oddał podnosząc się z kucek. W tym samym czasie zjawił się Matthew, który zaprzątnął myśli Lena na tyle, aby nie odpowiedział na wołanie Janis. Widok dawnego znajomego był zaskoczeniem, choć nie powinien skoro sam mu polecał Wildwood Inn na miejsce do odpoczynku. Policjanci poruszyli się niespokojnie, ale skoro ktoś znał szeryfa po imieniu, to oznaczało, że jest swój.\n- Matt! - zawołał zdejmując rękawiczki i ściskając Wrighta. - Masz wyczucie czasu. Jestem w trakcie dochodzenia. Widziałeś... - sięgnął do tyłu spodni, aby pokazać plakat z wizerunkiem i opisem zaginionej piętnastolatki. - ją? Kogoś podejrzanego, kręcącego się po okolicy?\nJanis z kolei mogła jedynie westchnąć i na własną rękę podążyć za śladami, bo trzy drzewa dalej dostrzec można było niewyraźny odcisk dłoni. A może to wyobraźnia płatała figle?\nOstatnio zmieniony przez Lenny Belardo dnia Nie Lis 13, 2016 2:53 pm, w całości zmieniany 1 raz\nNie Lis 13, 2016 2:12 pm\nOd razu zrozumiał, że coś się stało. Szczególnie, gdy jego przyjaciel zdejmował rękawiczki i wskazał na plakat. A więc ktoś zaginął. Cóż, mogło się zdarzyć wszystko, ale zaginięcie? Nie tego spodziewał się mężczyzna po przyjeździe do miasteczka. A tu proszę, spokojne zadupie też ma swoje życie pod napięciem.\nZerknął na plakat.\n- Niestety, nie. - mruknął. Gdy tu szedł, jedyne co widział czy słyszał to wiatr i drzewa. Nawet na jednego zwierza - poza wróbelkiem - nie wpadł. - Zaginęła? Mogę pomóc, jeśli takowej pomocy potrzebujesz. Kiedy to się stało? - zapytał, starając się ogarnąć wzrokiem obszar dookoła. Wątpił, że cokolwiek zauważy na pierwszy rzut oka bez wyraźnego przeszukiwania okolicznych terenów.\nZmienił się, odkąd go pamiętał, ale mimo to poznał go od razu. Oboje zapewne dorośli i zmienili się pod względem zarówno fizycznym, jak i psychicznym.\n- Jeśli ktoś zniknął niedawno, ślady powinny być wyraźne. Nie jestem śledczym, ale to prawie tak jak tropienie zwierza.\nKolejny raz ogarnął okolicę wokół siebie, tym razem nieco bardziej nad ziemią, szukając czegokolwiek - odłamanych kawałków kory, patyków, naderwanych gałęzi. Jeśli ktoś kogoś porwał, zapewne się spieszył. Jeśli dziewczyna sama zniknęła... Cóż, nie musiała uciekać na złamanie karku, toteż zapewne nic by nie znalazł.\nI tak wątpił, że cokolwiek zobaczy. Musiałby się bliżej przyjrzeć czemukolwiek, bo z miejsca człowiek raczej nie zauważy czegoś, co mogłoby być daleko - na przykład śladów.\nNie Lis 13, 2016 4:57 pm\nCóż. Szeryf ją olał, także skoro ona zauważyła te ślady, to do nich podeszła. Po pierwsze do krwi na drzewie, faktycznie to była krew. Czy faktycznie ktoś zabił tutaj dziewczynę? Czy co się działo? Może to była krew jakiegoś zwierzęcia? Gdyby miała swój mikroskop mogłaby to sprawdzić. Został w hotelu. Nie wołała szeryfa drugi raz, bo najwyraźniej był zajęty swoim znajomym, przynajmniej tak to wyglądało z jej strony, a że była zainteresowana, co będzie dalej, to nie poszła stąd sobie jeszcze.\nDostrzegła odcisk dłoni kilka drzew dalej, udała się więc w tamtą stronę. Skupiła się bardziej na swoim zadaniu, tak jak na polowaniu z braćmi i ojcem. Tylko, czy znajdzie dziewczynę? Kto to wie.\nNie Lis 13, 2016 6:30 pm\n- Kilka dni temu... Trochę też minęło zanim rodzina się zorientowała, że zniknęła. - odpowiedział nakreślając nieco obraz nastolatki. - To nie jej pierwszy wybryk, ale zawsze wracała lub przynajmniej oddzwaniała. Jeden ze świadków widział ją na 108-ce w towarzystwie czarnoskórego mężczyzny. Niestety nie zapamiętał ani koloru pick-upa ani numeru rejestracyjnego. Zważywszy na porę roku to mógł być każdy. Okolica pęka od nadmiaru turystów. - wyjaśniał składając z powrotem plakat, jakby ta czynność miała go uspokoić. Znał Matt'a i wiedział, że jest solidny w tym co robił. Mógł na niego liczyć, prawda? - Na pewno nie zauważyłeś w okolicy niczego podejrzanego?\nZaginiona małolata miała dla Belardo podwójne znaczenie. Sam miał córkę i nie zniósłby myśli, że Adelaide mogłaby zaginąć. Uciec, nie dawać oznak życia, a co gorsze paść ofiarą zwyrodnialca. Czyż nie dlatego pilnie przykładał się do swoich obowiązków obiecując sobie oczyszczenie świata z całego zła? Wyidealizowane podejście, ale czy było w tym coś złego? - Tu znaleźliśmy jej plecak, tam trumpka, a tam telefon. - pokazał przyjacielowi jak były rozmieszczone poszczególne rzeczy. Wszystkie tworzyły prawie prostą linię. Czyżby trumpek był drogowskazem mówiącym iż Katie Finningan tędy szła?\nW całym tym zgiełku Janis zdołała odejść od miejsca w którym mało doświadczeni policjanci próbowali zabezpieczyć ślady. W Twain Harte nigdy nie było żadnego morderstwa, ani zaginięć. Odcisk dłoni był niewyraźny, ale gdyby Janis próbowała przyłożyć do niego swoją dłoń to dostrzegłaby iż ta odbita na korze była mniejsza.\nNa ściółce znajdowało się więcej krwi, tak jakby ktoś ranny postanowił iść, uciekać. Tylko przed czym? Drzewa zastękały pod naporem wiatru, który był blokowany przez rozłożyste gałęzie. Ślady krwi prowadziły na podmokłą polankę zarośniętą wysoką trzciną. Nagle z boku wyleciała kaczka, głośno gdacząc przyprawiając tym samym o ciarki każdego kto znajdował się w okolicy.\nPon Lis 14, 2016 6:29 pm\n- Nie, nie przypominam sobie. - mruknął, zastanawiając się nad całą sprawą. Nie była to bowiem sprawa bynajmniej normalna. Skoro ta dziewczyna zawsze wracała bądź dzwoniła, to czemu tak nagle zniknęła? - Nie sądzę, żeby zemdlała. Jest tu za dużo świeżego powietrza, nie ma mowy o zawrotach głowy. W takim razie pewnie ktoś ją porwał... Z nikim nie poszła pić w ustronne miejsce, to pewne, bo nikt by przy zdrowych zmysłach nie znikał na kilka dni.\nZerknął na miejsca, które wskazał Lenny. Wszystkie były położone, łącząc się niczym jedna, długa linia.\n- To trochę dziwne, że wszystkie te miejsca, w których znaleziono jej rzeczy, ciągną się w jednej linii. Zauważyłeś?\nRuszył powoli, patrząc jak najdokładniej umiał dookoła, w kierunku ów miejsc. Wzdrygnął się na dźwięk kaczki. Sytuacja była nieprzyjemna, a nagłe dźwięki nie nadawały najprzyjemniejszego nastroju.\nMężczyzna ruszył dalej, ciągnąc wzrokiem po rzekomej linii, jaka mogła powstać.\nPon Lis 14, 2016 8:18 pm\n- Widzę - przyznał. Nie powinno to nikogo dziwić, w końcu był policjantem. Łatwiej łączył fakty pracy niż w życiu prywatnym. Może wtedy uniknąłby niezręcznych sytuacji przez, które własna córka nie chciała z nim rozmawiać, a żona pokazała drzwi. Szli razem, gestem pokazywał policjantom co mają zrobić.\n- Możliwe, że znajdziemy jej ciało. - wolał uświadomić Matthew'a przed taką ewentualnością. Co innego oglądać zwierzęca truchła, a ludzkie. Zatrzeszczała krótkofalówka, po chwili rozległa się totalnie beznadziejna muzyczka z telefonu.\n- Cholera - zaklął zatrzymując się po drodze. - Szeryf Lenny Belardo... - zaczął i wsłuchał się w to co chce przekazać rozmówca po drugiej stronie słuchawki. Obserwował jak Wright nie przerywa marszu.\n- Zaraz będę. - rozłączył się - Muszę wracać... Franklin! Idź z Mattem, a gdzie się podziała ta kobieta? - rozejrzał się ale nikogo nie widział - Brown poszukaj jej, ty tam zbierz dowody i jazda na posterunek. Bennet ze mną. - rozporządził jak na szefa przystało nie będąc z tego zadowolonym. Ludzi mało, turystów w bród i jeszcze ta zaginiona.\nFranklin okazał się Latynosem o farbowanych blond włosach. Nikle uśmiechnął się do Wrighta oddając mu stery.\nMiał zaledwie 25 lat i był świeżo po ukończeniu Akademii Policyjnej. Matt mógł zauważyć ślady rozproszonej krwi na ściółce, a po kilometrze zapuszczenia się w las dało się usłyszeć stękanie i posapywanie.\nz.t Lenny / zostaje z Wami MG.\nPon Lis 14, 2016 9:05 pm\nJanis wpakowała się więc sama w głąb lasu. Nie bała się jednak specjalnie, co może się jej przydarzyć zje ją niedźwiedź? Te duże zwierzaki bały się ludzi bardziej niż ludzie ich. Pozostawała jednak czujna, nie chciała przeoczyć żadnych śladów, skoro szeryf był zajęty ruszyła się sama. Dlaczego? kto to wie. No i dotarła na podmokłą polanę, jej ciężkie buty na szczęście dawały radę.\n- Cholera jasna..- Mruknęła do siebie, kiedy poczuła tutejszą strukturę ziemi, nie za bardzo jej się podobało to miejsce. Panowała tutaj dziwna aura, czuła się nieco nieswojo, no ale jeśli już tu zaszła, to może uda jej się odnaleźć zgubę.\nWtedy odezwała się ta kaczka.\nKUUURWA MAĆ- Drgnęła. Nie spodziewała się usłyszeć żadnych dźwięków, szczególnie takich głośnych, po ludzku się wystraszyła. Gdzie są ci policjanci do cholery? Czemu wykonuje ich robotę?\nWto Lis 15, 2016 3:00 pm\nTeren rzeczywiście prosił o uwagę. Jeden nierozważny krok i Janis mogła zapaść się po kolana w bagienku, a stąd prosta droga do nurkowania. Policjant oddelegowany do szukania Romanov ruszył jej śladem ale dosyć wolno.\nBystre oko mogło dostrzec kępy solidnej trawy, które tworzyły na przemian "wysepki" pozwalające przejść na drugą stronę. Nieopodal zagdakała kaczka trzepocząc skrzydłami w geście niezadowolenia, że po raz kolejny zakłócono jej stateczny byt. Krzyk Janis poniósł się po okolicy. Na przeciw poruszyło się coś w krzakach. Powoli zza drzew wyłonił się mężczyzna, ale już ze swojego miejsca Romanov mogła spostrzec, że jest z nim źle. Dzieliło was 100 metrów. Czy potrzebował pomocy? Nieznajomy był ciemnej karnacji, może Afroamerykanin. Miał na sobie ciemne spodnie i poszarpaną, kiedyś bielutką koszulę. Jęczał.\nNudziłam się więc podsyłam mapkę.\nWto Lis 15, 2016 5:06 pm\nCzyli Lenny musiał ich opuścić. Szkoda, bo nie miał okazji dawno z nim pogadać. Kobieta też gdzieś zniknęła. Zostawili go samego z jakimś latynosem o farbowanym czerepie, który postanowił powitać go uśmiechem. Matt jedynie skinął krótko głową, nie mając zamiaru zaprzyjaźniać się z jakimś młokosem.\nRuszył za śladami krwi, które zdołał zauważyć na ściółce. Kucnął i przyjrzał się jej.\n- Krew... No cóż, zobaczmy, co się dalej znajdzie. Nie jestem twoim szefem i lata mi co zrobisz, ale na twoim miejscu odbezpieczyłbym broń. - mruknął, samemu odpinając z pokrowca toporek.\nRuszył szlakiem, wędrując kilometr i starając się jak najuważniej obserwować otoczenie.\nNagle usłyszał stęki. I sapanie. Albo ktoś postanowił zaszaleć w lesie, albo... Cóż, wątpił, jakoby był to sprawca. Raczej jakieś dzieciaki. Ale mimo to warto było sprawdzić. Schylił się, zginając nogi i chwycił pewniej toporek, kierując go ku ziemi. Gdyby wpadł na kogoś, ze strachu mógłby przez przypadek zrobić mu krzywdę. Machnął niedbale dłonią, pokazując gliniarzowi, żeby też przyklęknął. Przy odrobinie rozumu nie będzie jeszcze wyjmował broni, bo jeszcze kogoś zastrzeli przez przypadek.\nPostanowił się podkraść jak najbliżej w kierunku tych całych jęków.\nWto Lis 15, 2016 5:27 pm\nFranklin nie należał do chojraków. Cichy, nieśmiały aż trudno odgadnąć dlaczego wybrał taki zawód. Jakaś pokręcona wersja parytetów? W tych czasach nikogo by nie zdziwiło gdyby tleniony Latynos dostał pracę za bycie gejem albo innym transem. Świat chylił się ku końcowi. Lepiej jak Matt sam będzie trzymał rękę na pulsie. Oddalaliście od miejsca w którym znaleziono rozrzucone rzeczy. Posapywanie i jęki stawały się coraz wyraźniejsze, Wright jako doświadczony myśliwy mógł rozróżnić w posapywaniu agonię dogorywającego jelenia. Franklin nie miał nic przeciwko przywództwu starszego od siebie mężczyzny. Podeszliście do krzaków zza których rozpościerał się makabryczny widok. Dwoje ludzi posilało się jeszcze żywym stworzeniem. Doleciał do was smród wnętrzności.\nFranklin zamarł w szoku i zaraz pozieleniał na twarzy. Był bliski tego, aby zwrócić na siebie uwagę zwyrodnialców.\nBył to bardzo otyły mężczyzna, po ubraniu można było stwierdzić, że to turysta. Za towarzyszkę miał starszą kobietę. Oboje nosili na sobie ślady ran i krwi. Grubasek miał wygiętą rękę pod dziwnym kątem, a niewiasta połowę boku wyżartą przez coś dużego. Może niedźwiedzia?\nWto Lis 15, 2016 8:12 pm\nCóż Janis dostrzegła, że coś porusza się w krzakach, zauważyła czarnego mężczyznę, a szukała białej nastolatki. Czyli poszukiwania nie do końca się udały. No nie znalazła tego, czego szukała. Czyżby był to ten facet, którego szukała policja? Zrozumiała, że znalazła się w niebezpiecznej sytuacji, o ile to, że poszukiwali Afroamerykanina faktycznie miało związek z poszukiwaniem dziewczyny. Wyciągnęła z torby swój scyzoryk, jedyna rzecz, którą miała przy sobie i która pomogłaby jej w samoobronie. Widziała, że facet był w złym stanie, nie wyglądał na pierwszej świeżości, do tego najwyraźniej miał jakiś problem ze zdrowiem i rany szarpane. Powoli zaczęła się wycofywać, nie chciała z nim gadać sama. Od tego byli policjanci. Bała się, że może stać się jej krzywda.\n-- Zostań tam gdzie stoisz, przyprowadzę pomoc.- Powiedziała w sumie bardziej do siebie i ruszyła w stronę, z której przyszła. Liczyła na to, że tamten ją wysłucha.\nWto Lis 15, 2016 9:07 pm\nMężczyzna ruszył w stronę kobiety jakby w ogóle nie słyszał jej zapewnienia. Tak właściwie to nie słyszał. Za duża odległość. Może Janis powinna głośniej krzyknąć? Nieznajomy powłócząc nogami zbliżał się do krawędzi mokradła.\nZza pleców kobiety z kolei nadbiegał zdyszany policjant, który słyszał jej słowa. Brown miał już przeszło trzydziestkę na karku, ale aparycje pryszczatego nastolatka. Coś szczęścia Policja w tym miasteczku nie miała jeśli chodzi wygląd mundurowych. Profesjonalizm również pozostawiał wiele do życzenia.\n- Co Pani... - zaczął stając przy Janis. Pogładził się nerwowo po brązowych kudłach. Zauważył scyzoryk w dłoni kobiety, a następnie mężczyznę po drugiej stronie. - EJ TY! - krzyknął, ale jak wiadomo Afroamerykanin miał to gdzieś. Ruszył do przodu i co było dla Romanov to przewidzenia: zaczął się zapadać. Brown w geście moralnego poczucia obowiązku rzucił się na ratunek, skacząc jak kozica po trawiastych wysepkach.\n- Wezwij karetkę! - krzyknął jeszcze do Janis. Chwilę potem zaczął wrzeszczeć z bólu. Ranny mężczyzna wgryzł się w wyciągniętą dłoń policjanta. - Aaaa pomocy! Pomóż mi!\nScena choć tragiczna, była iście hipnotyzująca. Nie na co dzień się coś takiego oglądało. Rzucisz się na ratunek Brownowi czy stchórzysz patrząc jak obojga pochłania bagno?\nSro Lis 16, 2016 2:46 pm\nTo, co ujrzał, lekko go... Zniesmaczyło? Albowiem dwóch ludzi - jeśli można by ich tak nazwać - z czego jeden bez sporego kawałka ciała, którzy jedzą umierającego jelenia to raczej niecodzienny widok? Na szczęście Matt przywykł do widoku zwierząt, zjadających inne żywe stworzenia. Ale ludzie... Zmusił się do powstrzymania przed zwymiotowaniem i połknął gulę, jaka urosła mu w żołądku.\nBynajmniej nie miał zamiaru zwracać na siebie ich uwagi.\nZerknął kątem oka na gliniarza. Był cały zielony na twarzy. Jeszcze chwila i rzygnie, a tamci na pewno to usłyszą. Zakrył jego usta i pokazał mu, żeby był cicho.\n- Nic nie mów, młody. - wyszeptał mu do ucha. - Zamknij oczy i stój w spokoju, bo inaczej zapewne skończy się to mniej przyjemnie. Teraz pożyczę twojego gnata. Nie rób nic, dopóki nie powiem. - sięgnął do kabury po jego pistolet. Sprawdził, czy jest odbezpieczony, przeładował jak najciszej mógł. Toporek zatknął do otwartego pokrowca.\nWycelował w grubasa, odetchnął cicho i nacisnął spust trzy razy, mając nadzieję, że trafi. W sumie strzelał już tyle lat, że nie powinno być innej możliwości.\nSro Lis 16, 2016 3:19 pm\nW rzeczy samej. Widok był obrzydliwy do granic możliwości ludzkiej wyobraźni. Rodziło się jednak pytanie co było nie tak z tą parą i jakim cudem kobieta funkcjonowała skoro widać było prześwity w jej żebrach. Franklin stawał się coraz bardziej zielony na gębie, niemniej nie podzielał zapędów Wrighta i choć dał sobie wyjąć broń to rzucił się na swojego towarzysza z przejawem oburzenia.\n- CO TY ROBISZ?! TRZEBA IM POMÓC! - tak, tleniony blondyn naprawdę w to wierzył. Tym samym tylko jeden strzał dosięgnął celu - ramienia grubasa. Dwie pozostałe kule śmignęły między drzewa, a glock poleciał gdzieś w bok.\nRezultat: Zabranie broni policjantowi nie było najlepszym pomysłem. Nie masz pistoletu, a tłuścioch z towarzyszką was zauważyli.\nOstatnio zmieniony przez Mistrz Gry dnia Pon Lis 21, 2016 2:43 am, w całości zmieniany 1 raz\nSro Lis 16, 2016 7:43 pm\nPrawie dostała zawału, kiedy za jej plecami pojawił się policjant. Nie czuła się bezpiecznie w tym lesie, nie wiedziała co się działo. Ten murzyn nie wyglądał na pełnego rozumu.\n- Ja nic..- Sama spojrzała na swój scyzoryk. Wyciągnęła go, żeby poczuć się choć trochę bardziej komfortowo.\n- Ja bym tego nie robiła..- Odezwała się do policjanta, który postanowił pomóc czarnemu człowiekowi. Ogólnie mundurowi nie wyglądali tutaj najlepiej. Widziała w swoim życiu ludzi bardziej pasujących do tej profesji, czego się jednak spodziewać po takiej małej miejscowości?\nJanis mimo wszystko szła do tyłu, nie miała zamiaru pomóc policjantowi, przecież nie od tego tu była? Nie miała zamiaru zapaść się w bagnie w towarzystwie domniemanego mordercy. Wtedy jeszcze ten czarny ugryzł w rękę policjanta.\n- Co tu się odpierdala.. - Powiedziała do siebie, po czym nieco przyspieszyła.\n- Jasne, zadzwonię po karetkę!- Rzuciła do niego jeszcze na pożegnanie. Nie ruszyła z pomocą, bo była tylko delikatną kobietą, jaki to miało sens? Postanowiła faktycznie sprowadzić jakieś wsparcie, przecież w lesie było więcej osób, z tego, co sobie przypominała.\nSro Lis 16, 2016 10:54 pm\nSłabe pocieszenie. Brown darł się wniebogłosy nie mogą pojąć dlaczego wyciągnięta, pomocna dłoń jest w tej chwili właśnie konsumowana. Długo z resztą nie myślał bo zaraz zapadł się w bagno głową w dół zaraz o tym jak Janis zniknęła za drzewami. Taka była cena bohaterstwa. Po drodze udało się kobiecie napotkać dwóch innych policjantów, którzy rozpoczęli jej poszukiwania tracąc kontakt z Brownem. Pobiegli we wskazanym kierunku na ratunek, pozostawiając Romanov samej sobie.\nRezultat: Otrzymujesz 2 losy oraz wyrzuty sumienia, pytanie tylko czy te sumienie masz.\nz.t dla Janis\nPon Lis 21, 2016 12:09 am\n//w drodze na ryneczek z domku (klik)\nKroczyły razem ścieżką. Dwie pancerne i pies, który wiernie szedł u boku Carmen. Taki spacer na pewno im wszystkim dobrze zrobi, o ile nie dojdzie do komplikacji. Tym bardziej, jeśli nie będzie huków wystrzału z broni palnej. W przeciwnym wypadku, to już człowiek na zakupy spokojnie nie pójdzie.\nDroga się dłużyła, a mózg podpowiadał, że miłoby było sobie zapalić. Z każdym metrem wydawało się, że coraz więcej ich przybywa. To mogło źle wpłynąć na morale grupy.\n- Hej, Lu. - zarzuciła Carmen podśmiechując, zerkając kątem oka na psa. Wolała go nie spuszczać z oka, bo i tak jego stan wyglądał niepewnie. Miał zostać w domu, ale to mógł nie być dobry pomysł. Pieski czasem lubią sobie pobałaganić lub pozaczepiać buty.\n- Chcesz usłyszeć fraszkę? - zapytała dość niepewnie. Zwykle nie miała talentu do żartowania, ale czego to się nie robi dla dobra grupy.\nNie czekając dłużej od razu przystąpiła do wymyślania jakiegoś suchego tekstu na rozładowanie napięcia, będąc w nadziei, że Lu się skusi. No dawaj, nie bądź sztywniak. Tekst już miała prawie na końcu języka. Teraz tylko poczekać, aż Lu się skusi.\nPon Lis 21, 2016 12:16 am\nNo, cóż. Droga faktycznie nieco się dłużyła mimo, że Lucille chciała jak najszybciej dojść w miejsce, w którym otoczona będzie ludźmi. W tym lesie po tych wszystkich wydarzeniach nie czuła się jakoś super pewnie. Miała swoje dziwaczne myśli i różne scenariusze, chociaż wiedziała, że dookoła nic się nie dzieje. Gdyby tylko któraś z nich miała samochód... W tym momencie Lu żałowała wiecznego życia na taksówkach. Zamyśliła się na chwilę, ale z tego stanu wyrwał ją głos Carmen. Fraszki od niej to ostatnie czego się spodziewała. Cóż, znały się zaledwie od wczoraj, ale blondynka zapadła w pamięci Lucille raczej jako osoba cicha i spokojna, małomówna. Zatem żarciki w środku lasu to ostatnie czego by się spodziewała.\n- Dawaj. - odpowiedziała bez zbędnego namysłu, bo co jej szkodzi. Rozmowa z pewnością pozwoli jej odgonić nachalne myśli.\nPon Lis 21, 2016 12:32 am\n- Czemu niewidome dzieci lubią bułki z makiem? - zapytała z pełną powagą, jakby to wszystko miałoby być nieciekawe. Jednak tuż za moment miało dojść do punktu kulminacyjnego, gdzie wyjdzie na jaw, czy było to choć trochę śmiechu warte.\nPiesek cały czas szedł grzecznie obok, czasem pchając się na nogę Carmen. Ta już nie wiedziała, czy on tylko zaczepia, czy zaczyna kuleć. Pies był naprawdę duży, skoro dała radę pogłaskać go po główce, podczas wyprostowanego chodu. A może to tylko przez nierówność terenu? W końcu był to las z drogą utorowaną przez koła jakiejś terenówki. W sumie to nawet nie było tu tak źle. Zielono, miło i przyjemnie. Ale gdyby tak zejść ze ścieżki... Nie, to zły pomysł.\nDon't look back. :: Okolice


BETA VULGARIS CZYLI BURAKI – PLAC WOLNOŚCI\n„Po raz pierwszy o buraku wspomina jeden z dokumentów pochodzących z Babilonii. W roku 722 p.n.e. uprawiano go w ogrodach króla Meodaka-baladana, pod nazwą selqu.”\nTęcza tęczą, a jak to mówią, jeść się chce. Dzisiaj przyrządzimy buraki. Na rzadko. Na miękko. Bez specjalnych skrupułów. Póki co, jakbyśmy nie byli wygadani i jakich kabli byśmy nie podłączyli do nie wiadomo czego i tak drodzy babilończycy w końcu buraka trzeba zjeść i strawić i wydalić. Dlatego nie ma co się specjalnie wkręcać w babiloński amok. Lepiej iść do lasu i pooddychać świeżym (powiedzmy) powietrzem. To wszystko tylko udaje rzeczywistość.\nTo hiper realna gra planszowa – symulacja. Nie ma co dramatyzować. Mój sposób na tą zupę jest taki, że ostre klimaty wrzucam na polany oliwą (która została zakupiona na niewiarygodnie „indyjskim” rynku na warszawskich Bielanach, jak i reszta warzyw, ponieważ tam przyjeżdżają także prawdziwi rolnicy, co prawda nie krzyczą, że są „ekologiczny”, gdyż jak wiemy w pełni ekologiczny w tych czasach jest tylko szczyt klimatyczny w Warszawie i ulotki na „ekologicznych produktach” i produkty kilku uczciwych ludzi) garnek.\nW skład hard core metal Group wchodzi prawdziwa papryka chilli, czosnek, czerwona cebula i imbir. Zatem ogień, garnek, oliwa i hard core metal Group. Pozwalamy garnkowi zagrać na ogniu co najmniej 5 minutową solówkę. Gdy temat jest już rumiany schładzamy go Tamari, lub po ludzku sosem sojowym. Albo z japońska 醤油. Wtedy już temat nabiera zapachu i koloru. Dajemy kilka kropli cytryny i posypujemy majerankiem. Więcej oliwy jeszcze, bo jesień, a mięsa nie przyrządzamy. Dalej ziemniaki w kostkę i przetarte na tarce warzywa: burak, marchew i korzeń pietruszki. Pieprz i sól. Dusimy temat. Wrzucamy gatunek brunatnic z rzędu listownicowców zwanych „Wakame” znów trochę cytryny i tymianku. Zalewamy wrzątkiem. Ziele angielskie i liść laurowy. Teraz następuje seria wolnych romantycznych ballad o miłości zatem już nie dotykamy garnka pozwalamy mu tańczyć na ogniu w spokoju co najmniej godzinę.\nDolewamy później barszczu białego i kończymy temat. A na drugie co?\nNaleśniki eksperymentalne. Z mąki orkiszowej (na zdjęciu naprawdę dobra) z dwóch jajek (brudne jaja od baby) i mleka. Można bez mleka bez jajek tak zwany styl wegański. Naleśniki to usmażyć nie jest trudno. Ale eksperyment jest w polewie. Szpinak na parze, masło roztopione mus rabarbarowy i starty oscypek od górala, albo tego co się za niego przebrał. Wzbudza to pewne kontrowersje w podniebieniu. Smak dziwaczny, bo niby czemu zawsze się pisze w tych kulinariach, że dobre? My napiszemy (czemu My jak Ja) oryginalne, ciekawe, dziwne i kontrowersyjne.\nTo tyle z tęczowym pozdrowieniem – smacznego.\n← PIĘĆ PRZEMIAN CYWILIZACJI I ŚWIADOMOŚCI


Części zamienne w serwisie Informator - http://informator.gniezno.pl/\nCzęści zamienne w serwisie Informator\nWykaz tekstów Lista poradników Indeks arykułów\nDodane: 06:00 30. 01. 2017\nCzujnik prędkości\tsklep W wersji sedanW 1997 roku Daewoo Lanos zastąpił przestarzałą technicznie Nexię zbudowaną na bazie ostatniej generacji Opla Kadetta. Auto uzyskało wewnętrzny kod T-100 oraz handlową nazwę Lanos. Wprowadzony został do sprzedaży pomocne wskazówki\nDodane: 09:35 28. 01. 2017\nKoło alternatora sklep Sprzedaż motorówWiele osób zainteresowanych jest kupnem motoru. Dlatego w sklepach samochodowych prowadzona jest także sprzedaż motorów. Bardzo często kupowane są nowe motory, które wydają się być niezawodne. Jednak wiele osób decyduj reszta artykułu\nDodane: 09:49 24. 01. 2017\nSonda lambda bęben hamulcowyBudowa Szczęki hamulcowe Do podstawowych elementów hamulca bębnowego zaliczają się: bęben hamulcowy ? ruchomy człon hamowany. szczęki hamulcowe ? nieruchomy człon hamujący, wyposażony w okładziny cierne. W trakcie hamowani sprawdź tutaj\nDodane: 07:53 23. 01. 2017\ntanie części Mycie wnętrza samochoduDokładne czyszczenie samochodu wykonywane jest na kilku etapach. Najpierw samochód musi zostać dokładnie odkurzony. Dzięki użyciu odkurzacza będzie można dokładnie usunąć z wnętrza samochodu wszelkie zabrudzenia i zadbać o to, że we wnętrzu samochod doczytaj resztę\nDodane: 07:10 23. 01. 2017\npompy spryskiwaczy sklep Historia motoryzacji w PolsceHistoria motoryzacji w Polsce (1900-1939) Policjant kieruje ruchem w Warszawie, listopad 1939 Początki motoryzacji sięgają okresu sprzed I wojny światowej. W Warszawie w przededniu wybuchu wojny było z przeczytaj resztę\nDodane: 06:21 22. 01. 2017\ninternetowy sklep motoryzacyjny Najbardziej popularne są w Rosji i klockowe ? opony z wydatnym bieżnikiem przypominającym nieco vibram. Są powszechnie stosowane w rowerach górskich i samochodach terenowych. Jest ich bardzo wiele odmian: od tzw. semi-slicków ? mających w miarę gładk czytaj tu\nDodane: 07:28 16. 01. 2017\nsklep motoryzacyjny włocławek Sprzedaż samochodów używanychKupowanie samochodów wciąż cieszy się największą popularnością wśród pasjonatów motoryzacji. Najczęściej sięgają oni po nowe samochody z uwagi na to, że posiadają największą pewność, że nowe samochody będą sprawnie działały. J ciekawy artykuł\nDodane: 10:53 14. 01. 2017\nprzepływomierz sklep MotoryzacjaMotoryzacja ? całokształt zagadnień związanych z zastosowaniem samochodów, motocykli i ciągników (zwłaszcza napędzanych silnikami spalinowymi)1. Potocznie przez motoryzację rozumie się motoryzację samochodową, zwią dowiedz się\nDodane: 10:33 14. 01. 2017\nPodnośnik szyby sklep Prowadzenie sklepu motoryzacyjnego przy stacji paliwMotoryzacyjna działalność gospodarcza musi być prowadzona z uwzględnieniem wszystkich przepisów prawa. Dlatego najpierw trzeba będzie otrzymać pozwolenie na prowadzenie takiej działalności. kontynuuj\nPraca z samochodem - wymiana części\nDodane: 08:55 14. 01. 2017\nwysprzęgliki centralne Montaż nietypowych części samochodowychPrawdziwi pasjonaci motoryzacji posiadają nawet najbardziej nietypowe samochody. O ile jeżdżenie takimi samochodami może sprawiać im ogromną przyjemność, o tyle ich naprawa może być problem odkryj więcej\nDodane: 07:36 14. 01. 2017\nkoła pasowe alternatora rozpoczęto produkcję tego pojazduMontaż Lanosa w Polsce z zestawów SKD w Fabryce Samochodów Osobowych rozpoczęto 30 września 1997 roku. Początkowo z silnikami 1,5 8V oraz 1,6 16V. Już w 1998 roku rozpoczęto produkcję tego pojazdu czytaj więcej\nStały element dziejów motoryzacji - naprawa pojazdów\nDodane: 04:55 13. 01. 2017\nzawór upustowy turbosprężarki Kupno nowego samochoduWypuszczanie do sprzedaży nowych samochodów możliwe jest po dokładnym sprawdzeniu ich stanu. Stosowanie się do takiej zasady pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim uży kontynuuj czytanie\nDodane: 04:37 12. 01. 2017\nkoło wału korbowego Jednym z elementów układu hamowaniaJednym z elementów układu hamowania jest pompa hamulcowa. Ma ona dwie sekcje (dwa tłoki w dwóch oddzielnych cylindrach) dla dwóch obwodów hamowania. Na pompie hamulcowej umieszczony jest sprawdź to\nDodane: 05:48 11. 01. 2017\nKlapka wlewu paliwa\tsklep Układ samowzmacniający Układ simplex ? dwa tłoczki rozpierające szczęki znajdują się we wspólnym cylinderku. W układzie tym jedna szczęka jest współbieżna, a druga przeciwbieżna. Wadą tego rozwiązania jest to, że naciski jednost czytaj dalej na tej stronie\nDodane: 09:26 25. 11. 2016\nsilniki wycieraczek R2 (silnik)R2 (silnik) Ten artykuł dotyczy układu silników spalinowych. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa. Dwusuwowy silnik samochodu Syrena Silnik R2 o pojemności 598 cm3 w niemieckim samochodzie NSU Prinz dodatkowe informacje\nDodane: 03:10 25. 09. 2016\nczęści sklep internetowy Wykorzystanie turbiny Turbosprężarka popularnie nazywana turbiną to maszyna wirnikowa, która składa się z turbiny i sprężarki. Turbina i sprężarka w tej maszynie osadzone są na jednym wale. Turbosprężarka służy do doładowania silnika spalinowego lub kotła spa doczytaj resztę\nDodane: 16:56 24. 09. 2016\ninternetowy sklep motoryzacyjny silnik DieslaSilnik o zapłonie samoczynnym (znany jako silnik wysokoprężny lub silnik Diesla, ZS) ? silnik cieplny spalinowy tłokowy o spalaniu wewnętrznym, w którym ciśnienie maksymalne czynnika jest znacznie większe niż w silnikach niskoprężnych (z za sprawdź tutaj\nDodane: 05:19 17. 09. 2016\nsklep motoryzacyjny włocławek Silnik rotacyjnySilnik rotacyjny ? rodzaj lotniczego silnika spalinowego o zapłonie iskrowym, w którym obraca się kadłub silnika z cylindrami, a wał korbowy jest nieruchomy i stanowi element mocowania silnika do konstrukcji samolotu. Najczęściej budowane sprawdź tutaj\nDodane: 07:52 15. 09. 2016\nczęści włocławek Nauka jazdy Wiele osób planujących ukończenie kursu prawa jazdy obawia się, że kierowanie samochodem stanowi zbyt duże wyzwanie. Co prawda, zarówno podczas lekcji teoretycznych, jak i lekcji praktycznych trzeba wykazać się odpowiednio dużym skupieniem, a bez treningu czytaj pełen artykuł\nDodane: 06:00 15. 09. 2016\nhurtownia motoryzacyjna Silnik AtkinsonaCykl Atkinsona Wykres obiegu Atkinsona Silnik Atkinsona ? rodzaj układu pracy silnika spalinowego wynalezionego przez Jamesa Atkinsona w 1882. Silnik oparty na cyklu Atkinsona znalazł zastosowanie na przykład w samochodach hybrydowych Toy odkryj więcej\nDodane: 03:05 13. 09. 2016\nPotencjometr przepustnicy Jak szukać dobrego serwisu samochodowego?Każdy z nas od czasu do czasu staje w obliczu naprawy samochodu. Zawsze pojawiają się w tym przypadku wątpliwości co do tego, gdzie warto oddać nasze auto oraz komu powierzyć jego napra zapraszam do lektury\nDobry dentysta ZabrzeO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiJakie nowe akcesoria stosują mamy w XI wieku?Stylowe odzienie - bluzki i bluzy. Krótki wpisTransport problem abroadO samochodowych myjniachZęby ważna rzecz, gdzie je leczyć?Jak szukamy prawnikówBycie pięknym, a poczucie własnej wartościKilka mniej znanych faktów o transformatorachJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaNamioty bankietoweBrama garażowa w praktyceMetale i czym je frezowaćWokół każdego domu- prace wykończeniowe ogroduKrótko o sprzęcie komputerowym w firmachIdziemy do dentysty!Kopalnie danych dla biznesuTargi i imprezy targowe- ogólnie o ChinachOprogramowanie dla firmTrening i suplementy, co i jak?Kilka faktów i ciekawostek o pracy w weterynariiPo co nam prawnicy i adwokaciWybór odpowiednich odżywek na siłownięW domu, czy w salonie kosmetycznym - o urodzieTransport na linii Europa-ChinyO dywanachTaxi w dużych miastachDobrze zapełniony ogródNa co komu geodeta? Praca i obowiązki geodety.


"POLSKIE MARKI TURYSTYCZNE" | Święty Krzyż\nStrona główna » Aktualności » "POLSKIE MARKI TURYSTYCZNE"\nW miniony poniedziałek, 16 września br., w Warszawie wręczono tytuły w ramach projektu "Polskie Marki Turystyczne". Projekt po nazwą "Ziemia Świętego Krzyża" jest na razie kandydatem do tego tytułu.\nW wydarzeniu uczestniczyli minister sportu i turystyki Witold Bańka i wiceminister tegoż resortu Anna Krupka, posłanka ziemi świętokrzyskiej. Naszą wspólnotę reprezentował superior Marian Puchała OMI.\n"Ziemia Świętego Krzyża" jest jednym z 11 laureatów pierwszej edycji programu "Polska Marka Turystyczna". Pomysłodawczynią tego projektu jest wiceminister sportu i turystyki, która od lat wspiera wiele działań dotyczących klasztoru i sanktuarium na Świętym Krzyżu. Wspomnieć choćby ostatnią inicjatywę i pomoc pani minister w odrestaurowaniu zabytkowej "Bramy Wschodniej" na Świętym Krzyżu. Jak zauważyła pani Anna Krupka trzeba dopracować złożony wniosek by znaleźć się wśród polskich marek turystycznych\nPrzypomnijmy, że od kilku miesiesięcy w klasztorze na Świętym Krzyżu odbywały się robocze spotkania dotyczące tego projektu. Zaangażowało się wiele podmiotów m.in. klasztor na Świętym Krzyżu, gmina Bieliny, miasto i gmina Bodzentyn, miasto i gmina Nowa Słupia, Świętokrzyski Park Narodowy, czy też powiat kielecki. Wśród opracowujących projekt byli także przedstawiciele branży agroturystycznej.\nTo co jeszcze do zrobienia przed zainteresowanymi podmiotami tworzącymi markę "Ziemia Świętego Krzyża" to m.in. wypracowanie wspólnego loga czy stworzenie wspólnego biletu.\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "swietykrzyz.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.swietykrzyz.pl/aktualnosci/1493 Serdecznie polecam.


Usługi dekarskie - Free SEO - Katalog stron\nStron: 1237, Stron oczekujących: 1, Gości online: 34,\nPlanujesz remont albo rozbudowę? Zastanawiasz się na firmą, która wykona coś, co stanowi esencję miejsca, w którym czujesz się najlepiej na świecie? W takim razie nie mogłeś trafić lepiej. Zapewniamy profesjonalne usługi dekarskie na najlepszym poziomie. Naszym celem numer jeden jest Twoje zadowolenie, dlatego dołożymy wszelkich starań, ażeby decyzja o wyborze właśnie prowadzonej przez nas firmy, okazała się bardzo dobrą, jaką dotychczas podjąłeś. Pokrycia dachowe, które zapewniamy mają tak bez liku aranżacji i również barw, że z pewnością któraś z nich idealnie wstrzeli się w Twoje gusta. Dopełnieniem są podbitki, których estetyka podbije Twoje serce i również będzie znakomicie współgrała z pokryciem dachu. Nie czekaj a oprócz tego zgłoś się do naszej formy, o ile chcesz, iżby zwieńczenie Twojego domu było wykonane na najlepszym możliwym poziomie.\nkrycie dachu, usługi dekarskie, tartak, usługi ciesielskie, pokrycia dachowe, podbitki, więźba dachowa\nkancelaria (4), hydraulik (5), naprawa laptopów (5), kominki (4), wentylacja (6), sale konferencyjne (5), radca prawny Kraków (4), kuchnia (4), klimatyzacja (9), frezowanie CNC (4), domeny (5), przepisy (5), przepisy na ciasta (5), drzwi (4), hostessy (3), blog kulinarny (4), sklep (4), implanty (6), program do faktur (4), agencja reklamowa (4), przepisy na desery (4), obsługa prawna (5), workflow (4), projektowanie (4), portal kulinarny (5), Hosting (8), druk ulotek (3), przepisy kulinarne (5), ślub (4), Bielsko-biała (5), pomiary (3), prezenty (4), porady prawne Kraków (4), adwokat (6), sala weselna (4), odzyskiwanie danych (4), koszulki (3), prezent (3), koszulki z nadrukiem (3), zdjęcia ślubne (7)


Osobny świat: Pieśń o jednej nadziei\nW korespondencji z kimś (wewnątrz jakiejś instytucji, grupy ludzi, zespołu) zapisałem zdanie, które później mocno mnie zastanowiło i zmusiło do poniższej kontynuacji:\n„NN, a co zrobić, żeby wciągnąć w tę rozmowę innych, czyli toczyć ją w formule dostępnej dla wszystkich?... Wychowują nie tylko sukcesy ale również porażki!”\n- nieumiejętność przekazania bogactwa, które jest mi ciągle dawane. Nie mogę być niemym świadkiem Cudu, który dla mnie się zaczął 16 października 1978 roku. To mój OBOWIĄZEK indywidualny i pokoleniowy. Wiem już, że nie zdążę i nie potrafię go dobrze wypełnić, bo:\n- nie zdążę – bo karteczek z notatkami mam tyle, że nigdy wszystkich nie spiszę, a każda jest zapisem jakiegoś wydarzenia (zew- lub wewnętrznego), ważnego, skoro trafiły na kartkę (bombardując wcześniej kosmicznie-eschatologicznie czyjąś świadomość)\n- nie potrafię – bo jest między nami emocjonalno-intelektualny zgrzyt, wzajemna blokada itp., która ma – musi mieć - w czymś swoje korzenie lub rodowód. Nie rozpoznając go, przerywamy łańcuch przyczynowo-skutkowy fatalnie przysługując się rzeczywistości, w której żyjemy i którą kształtujemy (także w wielkim procesie wychowawczym). Nie mogę, nie wolno nikomu (prze)milczeć, jeśli widzi jakieś istotowe i konstytutywne aspekty świata. Ja kiedyś odejdę, problem pozostania.\nPorozmawiałem dzisiaj z nowym znajomym na Facebooku. O dziwo! - to już drugi Michał (Michael, czyli 'Któż jak Bóg', ale także tytuł czasopisma wydawanego w Kanadzie promującego, ba apostołującego czemuś takiemu jak „kredyt społeczny”, co w czasie poszukiwania nowej społecznej ekonomii też jest bardzo ciekawe), tym razem nastoletni, który mówi o pustelni w Czatachowej i tamtejszej wspólnocie „Miłość i Miłosierdzie Jezusa”.\nRozmowa z Michałem natchnęła mnie, wręcz przymusiła, do rozesłania jej świadectwa do całego zespołu nauczycieli RzN i do wspólnoty „jakiej-takiej miłości i takiegoż miłosierdzia” w rodzinie Kapaonow, czyli do wszystkich swoich dzieci. Potrafią już czytać ze zrozumieniem i samodzielnie myśleć. Przecież nie może być tak, że rozmawiam o wierze i Żywym Bogu z (nie)znajomym nastolatkiem na Facebooku, a z nimi - nie. I to nie ja, tym razem, wciągam kogoś w rozmowę, tylko dałem się wciągnąć (nb. wczorajszy zapis w poście: xRy, x wychowuje y, y daje się wychowywać przez x...).\nCo znaczy być wspólnotą wychowującą? Być jednym organizmem? No a szczytem jest „być jednym ciałem” w małżeństwie i kościele. To jest możliwe, jeśli rządzi nami jedna prawda, ożywia zaś jedna wiara, nadzieja i Jedna Miłość Najwyższa.\nNormalność naturalności i naturalność normalności niech rządzi nami wszystkimi. Przeczytałem sobie wczorajszego posta o tym właśnie i znajduje go ciągle wielkim. Prawie doskonałym. Pewnie mi to przejdzie i z czasem stanę się bardziej samokrytyczny odnośnie jego lub do niego (to normalny mechanizm i przeważnie tak się dzieje)?\nOby normalność (naturalność) nami rządziły. Oby jak najszybciej. Pytanie teologiczno zdrowo-rozsądkowe brzmi – kto z możnych tego świata najwięcej korzysta na nienormalności (nienaturalności) gwałcącej rozum i wiarę? Pozwólcie, że nie odpowiem. Żyłem w takim ustroju 37 lat, więc niecierpliwię się na każdy kolejny jej wśród nas dzień.\nPosłuchałem to i owo z Czatachowej, potrzebowałem wyrobić sobie zdanie. Zostałem ostrożnym sympatykiem. Następnym krokiem poznania powinna być osobista lustracja :)\nLubię realizm życia religijnego. Źle powiedziałem, lubię REALIZM w ogóle, jako fundament rozumnego i normalnego życia. Nie przepadam za wyróżnianiem życia religijnego jako jakiegoś podzbioru jakiegoś życia w ogóle(?). Mój realizm mówi o jednym życiu, jednym Bogu, rozumie i wierze. Czy mam też wyróżniać życie naukowe, internetowe itp. w moim życia-rysie? To jakieś igraszki lub wręcz absurd. Moje życie ma być jednością, bardzo się o to staram, wchodząc z tego powodu w liczne konflikty z publicznością.\nW nocy, ale jakże mądrzejszy tą nocą także w dzień, kiedy się odrobinę pogubię lub zagotuję sięgam do doświadczenia - i słów, które tyle przyniosły i niosą pokoju - z wczorajszej naszej mszy w intencji wychowania, a jak wiadomo, wychowanie jest naszym wspólnym po-wołaniem -\n„Abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.”\nTen tekst można sobie czytać, mruczeć, recytować, a nawet śpiewać – działa jak mantra. Spróbujcie z psalmodią lub całkiem po swojemu :-)\nPrzecież to dar natury, że jedni są bardziej (uzdolnieni) praktycznie, inni teoretycznie. Nienormalnym by było, gdy nie potrzebowali siebie i nie potrafili cenić siebie nawzajem i efektów swojej ciężkiej pracy. Muszą jeszcze umieć to sobie powiedzieć i okazać, czego sposób też pewnie da się uzgodnić, dobre jest np. AI, Appreciative Inquiry, doceńmy się wreszcie, chętnie składając (liturgicznie i nie) Bogu i sobie dziękczynienie. I co wtedy będzie? ŻYCIE wszystkich i każdego ciekawsze, lepsze, piękniejsze i bardziej prawdziwe. Wierzę w to i mam nadzieję.\nCzemu tyle Roberta Schumana u mnie dzisiaj? A czemu nie. Przecież 14 maja 2004 Kościół Katolicki rozpoczął jego proces beatyfikacyjny.\n„W osobie Roberta Schumana, kandydata na ołtarze, nazwanego przez wielu „ojcem Europy” spotykamy prawnika, polityka i ekonomistę oddanego sprawie człowieka i jego kultury, a przede wszystkim kultury chrześcijańskiej Europy, z którego bogactwa sam nieprzerwanie czerpał, za którą cierpiał od dalekich i bliskich oraz dla której niestrudzenie pracował”.(JPII, 1982)\n"Symbolem szczególnym jest wybór patrona Auli Głównej [UKSW] Roberta Schumana, ponieważ był on wielkim człowiekiem, wielkim politykiem, wielkim chrześcijaninem i katolikiem. Zasłużył na męża stanu będąc człowiekiem dalekowzrocznym. - Mamy więc wychowywać na tej uczelni ludzi, którzy potrafią myśleć daleko. Tej dalekowzroczności życzę wszystkim"(Ks. kard. K. Nycz, Wielki Kanclerz UKSW).\n„Wasza Fundacja [im. Roberta Schumana na rzecz Współpracy Chrześcijańskich Demokratów w Europie] może brać przykład z osoby swego patrona. Jego działalność polityczna była bez reszty poświęcona służbie fundamentalnym wartościom wolności i solidarności, rozumianym w pełni w świetle Ewangelii.\nDrodzy przyjaciele, w tych dniach, poświęconych refleksji nad Europą, warto przypomnieć, że wśród głównych rzeczników ponownego zjednoczenia tego kontynentu byli ludzie kierujący się głęboką wiarą chrześcijańską, tacy jak Adenauer, De Gasperi i Schuman. Czy możemy na przykład nie docenić faktu, że w 1951 r., przed rozpoczęciem trudnych negocjacji, które miały doprowadzić do przyjęcia Traktatu Paryskiego, postanowili oni spotkać się w klasztorze benedyktyńskim w dolinie Renu, aby modlić się i medytować?”(JPII, 7 listopada 2003 r.)


Poprawka: kod błędu przełącznika Nintendo 2110-3127\nKod błędu Nintendo Switch „ 2110-3127 ” pojawia się, gdy Switch nie może połączyć się z siecią przewodową lub bezprzewodową. Za każdym razem, gdy łączysz się z siecią, w tle wykonywana jest seria testów, takich jak sprawdzanie DNS, połączenia z Internetem itp. Jeśli którekolwiek z nich nie zostanie spełnione, zostanie wyświetlony komunikat o błędzie.\nPrzyczyny kodu błędu „ 2110-3127 ” są głównie związane z problemami z łącznością internetową, w przypadku których wprowadzony DNS może nie działać lub typ szyfrowania nie działa w określonej sieci bezprzewodowej. Pełny komunikat o błędzie zawiera komunikaty „ Test połączenia nie powiódł się. Nie można przeprowadzić rozpoznawania nazw DNS. Spróbuj ponownie później ”.\nCo powoduje kod błędu Nintendo Switch 2110-3127?\nJak wspomniano, kod błędu jest głównie związany, ale nie ogranicza się do problemów z łącznością. Oto niektóre z powodów:\nNieprawidłowe ustawienia DNS . Systemy nazw domen są prawie rdzeniem każdego dostępu do internetu, ponieważ rozwiązują nazwy kilku witryn internetowych, z których urządzenie ma uzyskać dostęp. Jeśli to nie działa, nie będziesz mógł połączyć się z Internetem.\nNieprawidłowy protokół bezpieczeństwa . Jak zauważyło kilku użytkowników, jeśli masz niepoprawne protokoły bezpieczeństwa, takie jak WPA-PSK lub WPA2-PSK, które nie są zaimplementowane w sieci, ale zostały wybrane na Twoim urządzeniu, zostanie wyświetlony błąd.\nNieprawidłowe konfiguracje w Nintendo Switch. Nintendo Switch śledzi wszystkie konfiguracje dostępu do sieci, a jeśli niektóre są złe / nieaktualne, możesz otrzymać omawiany komunikat o błędzie.\nPrzed przystąpieniem do rozwiązywania problemów upewnij się, że masz aktywne połączenie internetowe. Należy sprawdzić sieć za pomocą innych urządzeń, takich jak smartfony lub komputer. Jeśli możesz normalnie uzyskać dostęp do Internetu, wykluczy to możliwość ograniczonej łączności i możemy przejść do rozwiązań specyficznych dla Nintendo Switch. Upewnij się również, że nie korzystasz z Internetu żadnej instytucji. Te sieci mają zaporę, która blokuje niektóre żądania.\nRozwiązanie 1: Odłącz wszystkie inne urządzenia korzystające z WiFi\nPierwszym krokiem do rozwiązania tego konkretnego błędu powinno być odłączenie wszystkich urządzeń (rozwiązanie zgłoszone przez wielu użytkowników), które używają tej samej sieci co przełącznik Nintendo, z wyjątkiem przełącznika . Ponieważ wyeliminowałoby to wszelkie problemy / zakłócenia wywoływane przez te urządzenia. Po odłączeniu wszystkich innych urządzeń uruchom ponownie router i przełącznik Nintendo, a następnie sprawdź, czy problem został rozwiązany.\nRozwiązanie 2: Power Cycling Nintendo Switch\nRozwiązaniem, które działa u większości ludzi, było zasilanie na rowerze Nintendo Switch. Jak wspomniano wcześniej, istnieje wiele przypadków, w których Switch może zawierać złą konfigurację sieci. Ponowne podłączenie do sieci nie spowoduje ich usunięcia, zamiast tego musisz całkowicie wyłączyć urządzenie i zresetować je.\nPrzytrzymaj przycisk zasilania przez kilka sekund, aż pojawi się nowe okno.\nWybierz opcję Wyłącz i pozwól urządzeniu się wyłączyć. Teraz poczekaj kilka minut przed ponownym włączeniem.\nPo włączeniu urządzenia spróbuj połączyć się z siecią i sprawdź, czy komunikat o błędzie zniknął.\nRozwiązanie 3: Ręczne wprowadzanie ustawień DNS\nD omain N ame S ystem to system nazewnictwa dla wszystkich urządzeń próbujących uzyskać dostęp do Internetu. Za każdym razem, gdy wpiszesz „google.com” w pasku adresu, nazwa zostanie „zamieniona” na adres IP przez DNS, a następnie rozpocznie się komunikacja internetowa. Jest to mniej więcej sedno podłączania urządzeń do Internetu. Jeśli DNS nie działa automatycznie, możemy spróbować wprowadzić go ręcznie i sprawdzić, czy problem został rozwiązany. Będziemy używać DNS Google.\nOtwórz ustawienia sieci , z którą próbujesz się połączyć, i wybierz Ustawienia DNS . Domyślnie będzie to automatyczne, ale ręcznie wprowadzimy DNS.\nTeraz wprowadź szczegóły DNS w następujący sposób:\nZapisz zmiany i wyjdź. Teraz spróbuj połączyć się z siecią i sprawdź, czy problem został rozwiązany.\nRozwiązanie 4: Manipulowanie ustawieniami zabezpieczeń\nInnym obejściem omawianego problemu jest manipulowanie ustawieniami zabezpieczeń sieci. Kilku użytkowników zgłosiło, że przejście z WPA2-PSK na WPA-PSK iz powrotem rozwiązało problem. To dziwne zachowanie, które oznacza, że w przełączniku jest jakiś błąd, który zostaje rozwiązany po zresetowaniu konfiguracji.\nKliknij opcję Zabezpieczenia w ustawieniach sieci i wybierz WPA-PSK zamiast domyślnego WPA2-PSK.\nTeraz wprowadź hasło i zapisz ustawienia sieciowe. Po zapisaniu ustawień wróć do ustawień zabezpieczeń i przełącz bat na WPA2-PSK i wprowadź prawidłowe hasło. Zapisz zmiany i wyjdź. Teraz spróbuj połączyć się z siecią i sprawdź, czy problem został rozwiązany.\nRozwiązanie 5: Użyj „Wi-Fi dla gości”\nJeśli przejdziesz przez wszystkie powyższe rozwiązania, nic ci nie pomogło (szczególnie jeśli używasz routera FIOS Quantum Gateway), to użycie Guest WiFi (nie jest obsługiwane przez wiele starych routerów) może rozwiązać problem. Pamiętaj, że Wi-Fi gościa jest w zasadzie oddzielnym punktem dostępu do sieci routera dla gości (jak sugeruje nazwa), podczas gdy twoje urządzenia są podłączone do innego punktu dostępu do sieci. Użytkownik sieci dla gości będzie mógł korzystać z Internetu, ale nie będzie mógł uzyskać dostępu do sieci domowej. W celach ilustracyjnych omówimy instrukcje dotyczące routera FIOS Quantum Gateway. Możesz postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi Twojego routera.\nOtwórz adres URL routera w przeglądarce internetowej i wprowadź swoją nazwę użytkownika / hasło .\nNa górnym pasku kliknij „ Ustawienia sieci bezprzewodowej ”.\nW lewym panelu okna kliknij „ Ustawienia WiFi gościa ”.\nW prawej części okna kliknij zakładkę „ Guest WiFi ”, a następnie kliknij edytuj.\nNastępnie wprowadź SSID i hasło do sieci zgodnie z własnymi upodobaniami, a następnie kliknij Zapisz .\nTeraz włącz przełącznik „ Guest WiFi ”.\nTeraz na swoim Nintendo Switch usuń wszelkie zapisane informacje o różnych połączeniach sieciowych , zwykłych lub 5G.\nNastępnie uruchom ponownie przełącznik Nintendo.\nTeraz podłącz przełącznik do Guest WiFi i sprawdź, czy problem został rozwiązany.\nRozwiązanie 6: Rozwiązywanie problemów z siecią\nJeśli kod błędu 2110-3127 nadal występuje nawet po wykonaniu wszystkich powyższych kroków, prawdopodobnie oznacza to, że wystąpił problem z siecią, z którą próbujesz się połączyć. Powinieneś spróbować połączyć się z Internetem przez sieć za pomocą innego urządzenia i sprawdzić, czy rzeczywiście działa. Jeśli tak nie jest, musisz wykonać dalsze rozwiązywanie problemów.\nMożesz nawet spróbować połączyć się z inną siecią / routerem za pomocą przełącznika i sprawdzić, czy problem nadal występuje. Jeśli tak się nie stanie, oznacza to, że wystąpił problem z routerem i musisz zresetować ustawienia. Mogą występować problemy z usługodawcą internetowym, a nawet mogą być ustawione zapory, które mogą powodować problem. Upewnij się, że dokładnie rozwiązałeś problem i spróbuj podłączyć Switch tylko wtedy, gdy masz pewność, że Twoja sieć działa idealnie.\nJeśli do tej pory nic nie działało, zaktualizuj oprogramowanie układowe routera do najnowszej wersji lub zresetuj je do ustawień fabrycznych .


Jesteś tutaj: Strona główna » Dzięki rewitalizacji Otwock zaprasza do swojego parkowego salonu\nzabytki, rewitalizacja, Park miejski w Otwocku, Otwock, dawne otwockie kasyno, pałac i park w Otwocku Wielkim, krajobraz miejski\nPrzed kolejną wizytą w Otwocku Wielkim, gdzie dla istniejącego tam pałacu i parku czas jakby trochę zatrzymał się w zakresie dbałości o tzw. materię, poszukaliśmy informacji o tym co zmieniło się w mieście Otwock, co warto było by też zobaczyć. I tak natknęliśmy się na artykuł „Rewitalizacja Parku Miejskiego„. Warto z tego artykułu zacytować fragment:\n„Obecnie projekt rewitalizacji parku miejskiego przewiduje:\nfontannę w posadzce placu (w miejscu dotychczasowej fontanny)\nnową muszlę koncertową (nawiązującą do stylu świdermajer ale bez bogatych zdobień) z zapleczem i widownią (w miejscu istniejącej)\ntężnie solankową z placem i ławkami\nparkingi od strony ul. Pułaskiego\nnowe ogrodzenie od ul. Pułaskiego\nmodyfikację układu komunikacyjnego – układu alejek\ntoalety ogólnodostępne w pobliżu placu zabaw i skate parku\npozostawienie istniejących placów zabaw i urządzeń sportowych w dotychczasowej formie\nzmianę posadzki na placu głównym (białe płyty betonowe)\nzmianę nawierzchni alejek (mineralna nawierzchnia przepuszczalna)\nmałą architekturę (drewniane elementy wejściowe, stylowe ławki i latarnie, kosze na śmieci, stojaki na rowery itp.)\nnowe nasadzenia i rabaty kwiatowe.„\nPark miejski w Otwocku 2020.05.10\nOczywiście pojawiły się w sprawie rewitalizacji głosy krytyczne np. ten „Park miejski do poprawki” lub ten „Otwocki park miejski – mógł być ładniejszy?„. Warto zajrzeć do historii tego miejsca opisanej np. tutaj „2. Dom Uzdrowiskowy i Park Miejski„, gdzie można znaleźć trochę archiwalnych fotografii i porównać czy to co zrobiono jakoś koresponduje z pierwotną koncepcją. Nasze wrażenia z krótkiego spaceru po tym miejscu są w zasadzie pozytywne, choć chyba dawne kasyno warto byłoby wyremontować ze wszystkich stron, a nie tylko od strony parku. Podczas naszej wizyty zapewne ze względu na suszę nie była czynna jeszcze fontanna, a w zasadzie jak ktoś to opisał „wodotryski z chodnika” – takie „wodotryski” stały się ostatnio modne w wielu miejscach, zapewne aby zadowolić publiczność, a szczególnie dzieci w ciepłych/gorących dniach szukających ochłody i zabawy w strumieniach chodnikowych pryszniców.\nJednak oceńcie Państwo sami czy wasze wrażenia będą bardziej pozytywne, czy też niektóre rozwiązania w parku mogłyby lub powinny być inne. Poniżej minigaleria fotografii wykonanych przez nas podczas spaceru po parku.\nZapraszamy także na nasz krótki film z parku miejskiego w Otwocku:\nSkoro wspomnieliśmy o wizycie w Otwocku Wielkim, to warto jakby porównać to co zrobiono w Otwocku (mieście) i jak dla odmiany wygląda otoczenie pałacu w Otwocku Wielkim. Oczywiście zieleń została przycięta, połamane czy zwalone drzewa powoli są usuwane z parku, ale już okolice fontanny i trawnika głównego przed pałacem proszą się o zadbanie. Na samym pałacu widać też już ubytki tynku, które warto zabezpieczyć już w tej początkowej fazie destrukcji.\nPoniżej trochę fotografii z naszego niedzielnego (10.05.2020) spaceru po Otwocku Wielkim:\nZapraszamy także do obejrzenia naszego krótkiego filmu z Otwocka Wielkiego:\nUratowane wzgórze zamkowe w Sochaczewie zaprasza nie tylko do zwiedzania Piękne polskie parki i pałace – Otwock Wielki Lądek-Zdrój – piękny krajukąt z ambitnym programem rewitalizacji Zaproszenie na jesienny spacer Zespół pałacowo-parkowy w Młochowie Polecamy Zespół pałacowo-parkowy w Warce jako cel kolejnej wycieczki po Polsce Przedwiosenny przegląd turystycznych kierunków w formacie WEBP Rozalin – spacer w czasie pandemii Piękne polskie parki i pałace – Dubiecko Tulipanowy Zamek Królewski w Warszawie 12 kalendarzowych zachęt do wycieczek po Polsce Od ThinkVille do projektu rewitalizacji Zamczyska w Myślenicach\nPoprzedni: Tulipanowy Zamek Królewski w Warszawie\nNastępny: Kwitnące ogrody i parki z wirusem w tle


Dwie osoby ranne po zderzeniu trzech pojazdów — WypadkiDrogowe.Net\nDwie osoby ranne po zderzeniu trzech pojazdów\nDwie osoby zostały ranne w wyniku zderzenia drogowego które miało miejsce 25 maja na ulicy Żubrów w Jankowicach w powiecie rybnickim województwa śląskiego. Około godziny 16:25 zderzyły się tam trzy pojazdy - dwie osobówki i ciężarówka.\nZe wstępnych ustaleń policji wynika, że kierowca Volvo, 50-letni mieszkaniec Pszczyny, jadąc w kierunku Bierunia, ul. Żubrów w Jankowicach, uderzył w tył Opla Astry. 19-letni młody mężczyzna z Studzienic, który kierował Oplem, wskutek tego stracił kontrolę nad kierownicą i zjechał na przeciwległy pas jezdni, doprowadzając do czołówki z jadącym z przeciwka Audi.\nUderzenie najprawdopodobniej nastąpiło, kiedy zwolnił chcąc skręcić w lewo w ul. Szewczyka. „A- trójką” natomiast podróżowało małżeństwo z Międzyrzecza ze swoją 2,5- letnią córką. Na szczęście dziewczynce nic się nie stało. Do szpitala została przewieziona jej matka, która kierowała samochodem i kierowca astry. Przeprowadzone na miejscu badanie potwierdziło stan trzeźwości wszystkich uczestników zdarzenia.


Powołanie Zespołu do spraw Centralnego Portu Lotniczego. - Dz.Urz.MIiB.2016.51\nPowołanie Zespołu do spraw Centralnego Portu...\nPowołanie Zespołu do spraw Centralnego Portu Lotniczego.\nw sprawie powołania Zespołu do spraw Centralnego Portu Lotniczego\nNa podstawie art. 7 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064) w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 543) zarządza się, co następuje:\n1. Powołuje się Zespół do spraw Centralnego Portu Lotniczego, zwany dalej "Zespołem".\na) przeprowadzenie analiz oraz prac o charakterze koncepcyjnym w zakresie możliwości przeprowadzenia inwestycji polegającej na utworzeniu Centralnego Portu Lotniczego dla Polski w zakresie właściwości resortu infrastruktury i budownictwa;\nb) określenie potencjalnych potrzeb oraz kierunków realizacji inwestycji dotyczącej Centralnego Portu Lotniczego;\nc) określenie potrzebnych działań oraz ścieżki dojścia w zakresie przeprowadzenia inwestycji;\nd) wnioskowanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa w zakresie potrzeb rozwojowych transportu w Polsce;\ne) wspieranie merytoryczne Ministra Infrastruktury i Budownictwa w pracach Międzyresortowego Zespołu do spraw Centralnego Portu Lotniczego;\n1) Przewodniczący - Sekretarz Stanu lub Podsekretarz Stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw transportu, odpowiedzialny za obszar lotnictwa cywilnego;\n2) Zastępca Przewodniczącego - Dyrektor lub Zastępca Dyrektora Departamentu Lotnictwa wyznaczony przez Przewodniczącego Zespołu;\n3) Sekretarz - wyznaczony przez Przewodniczącego Zespołu spośród członków Zespołu;\n4) Członkowie - przedstawiciele:\na) Departamentu Lotnictwa w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\nb) Departamentu Kolejnictwa w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\nc) Departamentu Lokalizacji Inwestycji w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\nd) Departamentu Polityki Przestrzennej w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\ne) Departamentu Prawnego w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\nf) Departamentu Dróg Publicznej w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\ng) Departamentu Strategii Transportu i Współpracy Międzynarodowej w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa;\nh) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego,\ni) Prezesa Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej,\nj) Naczelnego Dyrektora Przedsiębiorstwa Państwowego "Porty Lotnicze";\n2. Na zaproszenie Przewodniczącego w pracach i posiedzeniach Zespołu mogą uczestniczyć:\n1) przedstawiciele poszczególnych resortów;\n2) przedstawiciele Związku Regionalnych Portów Lotniczych;\n3) przedstawiciele branży transportowej;\n4) eksperci, specjaliści lub przedstawiciele instytucji, których udział w pracach Zespołu jest uzasadniony do wykonywania zadań Zespołu.\n3. Członkowie Zespołu, o których mowa ust. 1 mogą być zastępowani w pracach Zespołu przez upoważnionych przedstawicieli.\n1) zwoływanie posiedzeń Zespołu w odpowiednim składzie, stosownie do zakresu spraw będących przedmiotem posiedzenia;\n2) przydzielanie zadań poszczególnym członkom Zespołu oraz przedstawicielom instytucji uczestniczących w pracach Zespołu;\n4) zapraszanie na posiedzenia osób, o których mowa w § 3 ust. 2.\n2. W przypadku nieobecności lub z upoważnienia Przewodniczącego Zespołu obowiązki, o których mowa w ust. 1, wykonuje Zastępca Przewodniczącego Zespołu.\n1) organizowanie, co najmniej raz w miesiącu, posiedzeń Zespołu, w tym powiadamianie członków Zespołu o terminach posiedzeń;\n2) prowadzenie dokumentacji Zespołu, w tym sporządzanie protokołów ustaleń z posiedzeń Zespołu;\n3) zapewnienie przygotowania opinii, ekspertyz i projektów dokumentów, niezbędnych do realizacji zadań Zespołu.\n4. Do zadań członków Zespołu należy uczestniczenie w pracach Zespołu, w zakresie określonym przez Przewodniczącego Zespołu.\n1. Posiedzenia Zespołu odbywają się w siedzibie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu.\n2. Obsługę prac Zespołu zapewnia Departament Lotnictwa w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw transportu.\n§ 6. Posiedzenia Zespołu są protokołowane. Protokół w zakresie podjętych ustaleń z posiedzenia oraz stanowisk odrębnych sporządza oraz uzgadnia w formie elektronicznej z członkami Zespołu Sekretarz, a następnie podpisuje go wraz z osobą przewodniczącą posiedzeniu Zespołu.\n§ 7. Przewodniczący Zespołu może ustalić regulamin i harmonogram określający szczegółowy tryb prac Zespołu.\n§ 8. Z tytułu uczestnictwa w pracach Zespołu nie przysługuje wynagrodzenie.\n§ 9. Zespół działa do czasu rozwiązania go przez ministra właściwego do spraw transportu.\n1 Minister Infrastruktury i Budownictwa kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa (Dz. U. poz. 1907).


Dobroć jest w nas | Niedziela.pl\nPomoc bliźniemu była zawsze bliska chrześcijańskiej duszy. W Dziejach Apostolskich czytamy, jak Apostołowie oddali się nauczaniu, ale ustanowili diakonów, którzy pomagali potrzebującym (por. 6, 1-7). Diakonia – służba ludziom potrzebującym była ważną funkcją już w Kościele pierwotnym. Nie można zapomnieć o wymiarze teologicznym tej posługi, bo tylko taka ma najgłębszy sens i jest pełniona najpiękniej. Zauważmy, że ludzie raczej nie chcą być służącymi. Nawet siostra zakonna, która przekracza progi klasztoru, proszona o sprzątanie, gotowanie czy inne zwykłe czynności, zastanawia się, czy to przypadkiem nie uwłacza jej godności, bo powinna być np. katechetką, nauczycielką, rachmistrzynią – w jej świadomości nie bardzo znajduje się misja posługi. Ale przecież spotykamy wiele sióstr zakonnych, często starszych, które cieszą się, że mogą służyć, z ogromną miłością podchodzą do ludzi potrzebujących. Przez takie podejście dają coś więcej niż pomoc: wlewają do serca nadzieję, dodają siły i przybliżają Chrystusa.\nWszyscy chcemy spotykać ludzi dobrych, prawdziwie życzliwych, uśmiechających się serdecznie. Cieszymy się, kiedy nas się zauważa, przywita jak kogoś, kto jest ważny, imiennie podziękuje. Bo choć jesteśmy bardzo zróżnicowani pod względem materialnym, psychicznym – wszyscy mamy w sobie tę samą godność. Dlatego traktowanie człowieka po ludzku jest często ważniejsze niż pieniądze. Człowiek jest stworzony do dobra i chce tego dobra. To od nas wszystkich zależy, czy dozna dobra i czy będzie dobrym człowiekiem. Świadczenie dobroci winno mieć miejsce w rodzinie i w gronie przyjaciół, i wszędzie. Idea przewodnia św. Mikołaja jest więc na wskroś chrześcijańska. Wywodzi się z Chrystusowego powiedzenia: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci Moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40). Św. Mikołaj przejął się Ewangelią Jezusa Chrystusa, podejmując pomoc „najmniejszym”. Są wśród nas tysiące takich świętych Mikołajów – świeci biskupi, kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz ludzie świeccy, którzy starają się dać „najmniejszym” choć odrobinę radości. Św. Mikołaj uczy nas, jak ważna jest dobroć, jak ona buduje większą dobroć i jak czasami mały gest ludzkiej dobroci potrafi kruszyć mury samotności, i rozpaczy.\nTakim bezpośrednim Bożym darem jest też dla każdego z nas błogosławieństwo. Przez rozciągnięte nad nami ręce kapłana spływa na nas Boża łaska i pomoc. Korzystajmy jak najczęściej z tego Bożego daru i bądźmy dla innych narzędziem tego przekazu.\nZwiastuny i mierniki nie tylko czasu\nNiedziela Ogólnopolska 1/2012, str. 13\nDzwon jak kiedyś, tak i dziś wyznacza rytm modlitwy i pracy, wypoczynku, pokuty i żałoby. Zwiastuje też radosne chwile, jak: wybór papieża, wizyta biskupa, prymicje, procesja wokół kościoła, przywitanie pielgrzymów. Czas Kościoła to także godziny brewiarzowe: Prima, Tertia, Sexta, Nona, Completa.\nNie tylko w średniowieczu, ale także obecnie wchodzimy w czas mierzony rytmem świąt i nabożeństw, które obwieszczają właśnie dzwony, a wskazują choćby zegary słoneczne. Od samego dzieciństwa z okien swego mieszkania Karol Wojtyła, później Jan Paweł II, często spoglądał na taki właśnie zegar na wadowickim kościele oraz znamienne słowa: „Czas ucieka, wieczność czeka”. Gdy odszedł do Pana, na murze dopisano datę jego śmierci: „2 kwietnia 2005”. Wielkie zegary mechaniczne na spiżowych wieżach kościołów czy ratuszów wybijają godziny i kwadranse, a jednocześnie ciągle przypominają mieszkańcom o uciekającym czasie. Symboliczne odmierzanie czasu za pomocą klepsydry zostało zastąpione udoskonalanymi mechanizmami, aż po nadzwyczaj dokładne mierniki czasu - zegary laserowe czy sterowane falami radiowymi.\nTa precyzja jednak nie sprawia, że człowiek automatycznie staje się punktualniejszy, bardziej solidny. Zapytajmy dalej, czy szybkie przemieszczanie się człowieka, a jeszcze szybsze, wręcz błyskawiczne, przesyłanie informacji czy wiadomości sprawiły, że automatycznie lepszy jest świat i człowiek? Co czynimy z tym „oszczędzonym czasem”? Systemy satelitarne ślą obraz czy tekst niemal w mig. Świat faktycznie stał się „globalną wioską”. A my? A nasze ludzkie relacje? A czas dla Boga? A nasz czas na refleksję, na medytację? Uganiający się człowiek ciągle powiada: „Nie mam czasu!”. Tak jakby go można było posiąść i nim zawładnąć. Przypominanie owego „tempus fugit” (czas ucieka) mobilizuje człowieka, by właśnie czas właściwie wykorzystał, a nawet go szanował. Marnowanie własnego czasu, próżniactwo i lenistwo, słusznie budzi zgorszenie. To przecież ewangeliczny utracony talent, zakopany skarb, bezowocne ziarno.\nWarto zadać sobie pytanie: Czy w sposób przemyślany rozkładam swój czas? Wyznaczony i narzucony sobie rozkład dnia dotyczy nie tylko osób, które oddają się nauce, sportowi czy prowadzą interesy. Ściśle wyliczony czas wprowadza pewien ład życia i uczy dyscypliny w myśleniu, precyzji w słowie oraz logiki w działaniu. Wielu twierdzi, że to jest pryzmat ukazania i odkrywania kultury i duchowości człowieka. Zarazem niepokoi pewna tendencja do minimalizmu w sprawach ważnych, fundamentalnych. Gdy toczy się np. ważna debata w parlamencie, jest zaledwie pół minuty na wypowiedź. Zarazem, w tym samym gronie, godzinami można się rozwodzić o rzeczach bałamutnych i trzeciorzędnych.\nJak dysponuję tzw. wolnym czasem? Jak przeżywam urlopy i wakacje? Soboty i niedziele? Czy jest to jedynie czas odpoczynku i rozrywki? Czy właśnie wtedy decyduję się, by dać nieco słońca i radości komuś w potrzebie, w chorobie? Czy potrafię znaleźć czas dla człowieka, który szamocze się wewnętrznie, znajduje się na rozdrożu życia czy na marginesie swego środowiska? Tak niewiele trzeba, by komuś uchylić rąbek nieba, choćby przez odwiedzenie w szpitalu lub w więzieniu. Warto być z kimś samotnym i użyczyć mu nieco swego czasu, posłużyć dobrą radą i życzliwością. Warto nie tylko przypomnieć sobie, ale i wprowadzać w życie tzw. uczynki miłosierne co do duszy i co do ciała.\nCzy dni wolne od pracy traktuję także jako wolne od Pana Boga i swego bliźniego? Czy znajduję stosowny czas na modlitwę, na lekturę i medytację Słowa Bożego? Czy w rozgwarze wakacyjnych dni nie żałuję czasu, by wstąpić do kościoła i porozmawiać z Bogiem, wyciszyć się, przemedytować? A iluż to ludzi (przecież wierzących) uważa, że pół godziny adorowania Jezusa w monstrancji to czas stracony? Czyż i ty czasem nie grzeszysz skąpstwem wobec Boga? Co się dzieje z Twoją wiarą? Czy w ogóle znajdujesz chwile nie tylko na niezbędną przerwę w pracy, na relaks, ale także na autorefleksję, na rachunek sumienia, na - jak to mówią Francuzi - „rewizję duchową”? Ważne jest nie tylko, by szybciej, więcej i dalej. Nade wszystko ważny jest kierunek naszej drogi (także tej przyspieszonej). Cyberczłowiek ściga się z czasem, a nawet się łudzi, że go przechytrzy. Właśnie temu zapracowanemu, zmęczonemu, zdyszanemu człowiekowi warto wraz z młodzieżą zanucić: „Zatrzymaj się na chwilę nad tym, co w sercu kryjesz. Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl, po co żyjesz”.\n„Oto dana nam w czasie pobytu na ziemi szansa związania naszego kruchego czasu z wiecznością, naszego zagrożonego istnienia z pełnią życia” (ks. J. St. Pasierb, „Czas otwarty”, s. 27). Czyż tego właśnie nie udokumentował własną postawą św. Maksymilian Kolbe, którego Jan Paweł II nazwał „patronem trudnych czasów”? W Kaliszu zaś na przełomie września i października, podczas międzynarodowego kongresu, ukazano św. Józefa jako „patrona na trudne dni”.\nPersonalizm chrześcijański kładzie nacisk na „wyczucie czasu i dobry użytek z niego” (Jacques Le Goff). Warto też zadać pytanie podstawowe: „Quo vadis homo?” - Dokąd idziesz, człowiecze? Więcej niż symbolicznie brzmi tytuł rozdziału książki ks. Włodzimierza Sedlaka: „Grzywna czasu”. Czy to nie zmusza do refleksji?


Tak, odbiór osobisty jest możliwy w naszym magazynie w Poznaniu. Prosimy jednak przed wizytą u nas zrobić zamówienie w sklepie internetowym - to jest gwarancja najniższej ceny i dostępności towaru. Można zapłacić gotówką przy odbiorze. Po odbiór zamówionych produktów zapraszamy po otrzymaniu od nas e-mail z informacją, że towar jest przygotowany do odbioru. Odbiór jest możliwy od poniedziałku do piątku w godz. 9.00- 16.00.\nPotrzebuje fakturę vat a zapomniałem wpisać dane firmy w przesyłce znalazłem tylko paragon fiskalny - co zrobić aby otrzymać fakturę?\nW takim przypadku prosimy o przesłanie na nasz poznański adres oryginału paragonu. Po otrzymaniu paragonu wystawimy fakturę vat i wyślemy ją do Ciebie e-mailem. Niestety odesłanie oryginału paragonu jest konieczne ponieważ jednocześnie nie mogą być wystawione dwa oryginały dokumentu sprzedaży na ten sam towar tzn. paragon i faktura.


Wybory parlamentarne 2019. Dobromir Sośnierz: Należy zlikwidować instytucję posła | Głos Pomorza\nWybory parlamentarne 2019. Dobromir Sośnierz: Należy zlikwidować instytucję posła\nJak wygląda życie po kadencji w Parlamencie Europejskim?\nZ jednej strony trochę przykro, bo miło było wykonywać libertariańską rewolucję za granicą. Z drugiej strony, pewne rzeczy bywały uciążliwe, jak np. obcowanie z brukselską biurokracją, która zresztą ciągnie się za mną do dzisiaj. Porozliczać z nimi wszystko... To jest naprawdę ciężki kawałek chleba. Oczywiście, gdybym miał możliwość, to pewnie skorzystałbym z tego, by pracować dalej w PE. Ale być może w polskim Sejmie będziemy bardziej potrzebni.\nWiększość sondaży wskazuje na to, że Konfederacji ciężko będzie przekroczyć próg wyborczy.\nSondaże bywają zawodne. Ostatnio, w przypadku wyborów do PE, jeszcze po wyjściu z wieczoru wyborczego mieliśmy 6,1 proc., a rano okazało się, że zjechaliśmy do 4,5 proc. Dużo zależy od tego, na ile uda nam się zmobilizować nasz elektorat. Z badań wynika, że 7 proc. jest w naszym zasięgu, natomiast nasz elektorat jest bardzo mało zmobilizowany, taki trochę śpiący.\nZ jakimi postulatami kandyduje Pan do Sejmu?\nZ rzeczy, które są realne - bo wiadomo, że w tej kadencji nie będziemy rozdawać kart - sformułowałem kilka postulatów, którymi chciałbym się zająć i przekonać do nich kolegów z innych partii. Chodzi o rzeczy zdroworozsądkowe, które – mam nadzieję – udałoby się przeprowadzić ponad podziałami. Nikt nie pozwoli nam na zlikwidowanie podatku dochodowego. Ale ja postuluję np. gruntowną reformę systemu OC. Nasz system jest absurdalny, kiedy de facto OC jest przywiązane do pojazdu, a nie do kierowcy. A przecież to kierowcy powodują wypadki. Więc jeśli ktoś ma dwa auta, musi płacić dwa razy, mimo że w danej chwili jeździ tylko jednym. A jeśli ktoś spowoduje stłuczkę jadąc autem innego własciciela, to zniżki traci nie sprawca, a właściciel auta. To jest zupełnie absurdalne i nielogiczne.\nGdyby miał Pan możliwość przeprowadzenia jednej ustawy, to wybrałby Pan kwestię OC?\nW takim wypadku, gdybyśmy mieli do załatwienia tylko jedną rzecz, to ja bym wybrał zmianę ordynacji wyborczej. Jakakolwiek zmiana, która pozwoli nam nieco zmniejszyć frekwencję, jest mile widziana. Myślałem o odpłatnym prawie głosu, ale jest to daleko idący postulat i raczej nikt się na to nie zgodzi. Ale chociażby zmiana ordynacji na ściśle proporcjonalną, obniżenie progu wyborczego, czy likwidacja podziału na okręgi wyborcze i głosowanie na partie w skali ogólnopolskiej, bez wskazywania kandydatów - to przydałoby się wprowadzić. W tym momencie, kiedy pokazujemy ludziom konkretnych kandydatów, to ludzie przestają patrzeć na programy, a patrzą na to, kto ładniej wygląda na plakacie. Ale to też nie jest program Konfederacji, tylko mój własny. Ja bym jednak na to właśnie postawił, gdybym mógł zmienić tylko jedną rzecz. W systemie, w którym głosują miliony ludzi, najczęściej niezorientowanych w polityce, to rozsądne argumenty nie mają szans na przebicie się. Skoro badania pokazują, że kolor tła, na którym sfotografował się kandydat, ma znaczenie, to w jakich warunkach my funkcjonujemy?\nPosłów w Sejmie jest Pana zdaniem zbyt wielu?\nDocelowo ja bym w ogóle zlikwidował instytucję posła. Głosowałoby się tylko na partie. Partia dysponowałaby odpowiednią siłą głosu - dostałaby 3,5 proc. w wyborach, więc jej głos wart byłby 3,5 proc. Tą siłą głosu dysponowałby jeden przedstawiciel partii, wysłany do Sejmu. Po co utrzymywać tylu posłów, skoro wszyscy głosują i tak, jak im prezes, czy przewodniczący każe? Jednocześnie poparłbym dzień referendalny, by tym sposobem załatwiać ważne sprawy.\nW wielu wypowiedziach twierdzi Pan również, że należy zmniejszyć w Polsce biurokrację.\nZmniejszenie biurokracji to jedno, ale nawiązując jeszcze do mojej poprzedniej wypowiedzi, ja jestem wielkim zwolennikiem odebrania głosu urzędnikom. Skoro urzędnicy są pracownikami rządu, to jakim prawem głosują w wyborach? Przecież wiadomo, że zagłosują w większości na swojego pracodawcę.\nMateriał oryginalny: Wybory parlamentarne 2019. Dobromir Sośnierz: Należy zlikwidować instytucję posła - Polska Times


Świetną okazję do poznania historii i form działalności Sodalicji Mariańskiej funkcjonującej przy parafii pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika stanowi najnowsza muzealna wystawa poświęcona 100. rocznicy założenia wspólnoty oraz 30. jej reaktywacji.\nCo znaczy dzisiaj być sodalisem, sodalistką? Pięknie na wernisażu, który odbył się w miniony piątek mówił Moderator Diecezjalny Sodalicji Mariańskiej – proboszcz najstarszej parafii czeladzkiej ks. kan. Jarosław Wolski „Sodalis to przyjaciel Maryi, ktoś, kto jest z Nią i przy Niej. By jak Ona powiedzieć Bogu: Tak! i przyjąwszy z pokorą Słowo, pozwolić Mu stać się ciałem w naszym życiu, by potem nieść Boga – miłość innym”.\nEkspozycja udowadnia, że stowarzyszenie nic nie straciło na swej aktualności pozostając niezmiennie owocną i inspirującą drogą przez Maryję do Jezusa. Wciąż też szuka i z powodzeniem wykonuje skuteczne współcześnie formy realizacji swojego charyzmatu.\nZachęcamy do obejrzenia wystawy dostępnej jedynie do 13 maja.


Wszystkich odwiedzin: 761654\nratownik 2016 (69).jpeg\nWe wtorek 24.05.2016 r. w naszym przedszkolu odbyło się spotkanie z ratownikiem medycznym. Pan Bogdan Konfederak pokazał dzieciom jak zachować się w razie niebezpieczeństwa, jak udzielić pierwszej pomocy. Dzieci bardzo uważnie słuchały wskazówek, chętnie brały udział w proponowanych ćwiczeniach i zadaniach.\nData publikacji: 01-06-2016 20:19\nkonkurs legendy (1).jpeg\nPrzedszkole Publiczne w Starych Budkowicach zaprasza dzieci w wieku przedszkolnym (spoza naszej placówki) do udziału w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym "Moja Mała Ojczyzna w legendach i podaniach", którego głównymi celami są:\n- rozwijanie zainteresowań historią i kulturą MAŁEJ OJCZYZNY poprzez wykonanie ilustracji do wybranej legendy lub podania związanych z miejscem zamieszkania, gminą, powiatem, regionem etnograficznym, z którego pochodzi uczestnik,\n- rozwijanie i promowanie umiejętności plastycznych dzieci,\nData publikacji: 24-05-2016 21:27\nW poniedziałek 16.05.2016r. dzieci z grupy II i III udały się na wycieczkę na warsztaty ekologiczne w Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu. Warsztaty były realizowane w ramach projektu "Ochrona trzmiela i siedlisk z nim związanych oraz promowanie postaw społecznych sprzyjających ochronie bioróżnorodności w Województwie Opolskim" , współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dzieci, poszerzyły wiedzę na temat życia trzmiela, warunków życia ludzi w osadach wiejskich, wykorzystania roślin w lecznictwie, pracy kowala, itd..\nData publikacji: 05-05-2016 22:13\nW czwartek 12.05.2016 r. dzieci z grupy I i II udały sie na wycieczkę do Markotowa Dużego na warsztaty ceramiczne. Dzieci rozwijały wyobraźnię i kreatywność podczas lepienia w glinianej masie. Jedną z atrakcji było także toczenia na kole garncarskim prostych form takich jak: doniczki, wazoniki, miseczki. Na koniec nastąpiła praca w grupach, polegająca na ulepieniu z wszystkich kawałków gliny jednej długiej pracy, np. ślimaka lub węża i nadaniu jej nazwy.\nData publikacji: 14-05-2016 14:35\nratownik 2016 (31).jpeg\nWe wtorek 10.05.2016 r. w naszym przedszkolu odbyło się spotkanie z muzykiem - panem Ernestem Malikiem. Dzieci poszerzyły wiedzę na temat gry na instrumentach, budowy pianina, a przy okazji rozwijały wrażliwość muzyczną, estetyczną i słuchową.\nData publikacji: 31-05-2016 22:31\n"Ostatnia książka świata"\nW poniedziałek 09.05.2016 r. odbyły się warsztaty aktorskie połączone z przedstawieniem teatralnym :"Ostatnia książka świata". W pierwszej części dzieci oglądały przedstawienie teatralne związane z książką - źródłem przygody, wiedzy i radości. Przedstawienie rozwijało dziecięcą wyobraźnię oraz rozwijało zainteresowanie światem literatury dziecięcej. Następnie odbyły sie warsztaty dla dzieci, podczas których dzieci ćwiczyły dykcję, gestykulację , a także mogły zapoznać sie z teatralnymi rekwizytami.\nData publikacji: 08-05-2016 18:10\nTeatr japoński;"Kotka Milusia"\nW czwartek 05.05.2016 r. przedszkolaki poznały nową formę teatru - Teatr Japoński KAMISHIBAI w sztuce "Kotka Milusia". KAMISHIBAI to inaczej "Papierowy teatr"., a dosłownie: sztuka teatralna na papierze. Było to spotkanie w ramach programu:"Na dobry początek" Gminnej Biblioteki Publicznej w Murowie, z którą współpracujemy.\nData publikacji: 05-05-2016 21:43\n"Dbajmy o las i jego mieszkańców"\nW piątek 29.04.2016r. dzieci spotkały się z panią leśniczy - Anną Kowalską z Nadleśnictwa Turawa, która opowiedziała o życiu niektórych roślin i zwierząt polskich lasów. Przedszkolaki dowiedziały się m.in.: dlaczego nie wolno łamać gałęzi, dlaczego nie wolno wyrzucać śmieci, jakie leśne zwierzęta są pod ochroną, ile lat rośnie drzewo, dlaczego leśniczy ma zielony garnitur, a nawet co znajduje się na guziku munduru. Następnie dzieci z gr. I pod kierunkiem pani Joli przeszły do ogrodu przedszkolnego, by tam posadzić małe drzewko.\nData publikacji: 01-05-2016 21:35\nW dniach od 25 do 29 kwietnia w gr. I realizowany był projekt edukacyjny pt. „Święto Ziemi”. Maluszki dowiedziały się wielu ciekawych rzeczy o ochronie przyrody, poznały sposoby na oszczędzanie wody, nauczyły się segregować śmieci. Poza tym wraz z nauczycielkami założyły mini „ogródek” na parapecie sali przedszkolnej, posadziły drzewo w sali oraz w ogrodzie przedszkolnym. Maluszki były również sprzątać świat. Jednak najbardziej spektakularnym wydarzeniem były odwiedziny rodziców w przedszkolu. W czwartek 28 kwietnia rodzice wraz z dziećmi mieli okazję uczestniczyć w zajęciach przygotowanych przez nauczycielki gr. I. Oprócz wspólnej zabawy, dzieci powtórzyły wiadomości na temat ziemi, wraz z rodzicami bezbłędnie posegregowały śmieci, a z tych śmieci stworzyli niezwykłe eko-ludki i inne eko -niezwykłości.\nData publikacji: 05-05-2016 22:42\n"Chcemy być zdrowi"\ndr Sachambińska (2).jpeg\nW piątek 22.04.2016 r. w naszym przedszkolu odbyła się prelekcja na temat zdrowia. Prelekcję dla dzieci prowadziła lekarz, kardiolog pani Teresa Sachanbińska. Dzieci bardzo uważnie wysłuchały porad na temat dbania o zdrowie. Miały też okazję obejrzeć przyniesione przez gościa książeczki. Mamy nadzieję, że wszystkie te rady trafią im do serca.\nData publikacji: 26-04-2016 20:18