KSIĄŻKI | Emplace\nKsiążka ta, to zbiór opowiadań, jednak niech nikogo to nie zraża, tak ją głupią Magdę jeszcze tydzień temu. Jak dla mnie to trochę tak, jakby autor stworzył nowy rodzaj zapisu. Opowiadania, które zazębiają się ze sobą na tyle, że możnaby mówić tu o ciągłej akcji rozdzielonej przecinkami perspektyw.\nPapierzyska – A little life\nGdyby Empik był apteką samoobsługową, a ja na ‚czas teraźniejszy’ potrzebowałabym pilnie czegoś nieinwazyjnego, co zadziałałoby na ból istnienia, Pokolenie IKEA było by takim Apapem. Albo nie, Ibupromem, bo tak jak niektórzy mają uczulenie na ibuprofen, tak i zawsze znajdą się jednostki z alergią na ‚luźne książki’. Jednym słowem daje ukojenie, nie zostawia śladów w psychice i generalnie jest jakby przyjemniej.\nMichała Pozdała poznałam przypadkowo- skacząc po kanałach o godzinie wczesno-późnej w poszukiwaniu czegoś, co przyciągnęło by moją uwagę. No i tak się stało, że na jakimś entym kanale zobaczyłam przystojnego, czarującego jegomościa, w fajnym garniaku i brodą. Zostałam na chwilę a z chwili powstała godzina.\nPotem przeczytałam naprawdę ciekawy wywiad o kryzysie męskości w Urodzie Życia i jakaś siła kazała mi wygooglować rozmówców. Jakież było moje zdziwienie, gdy zobaczyłam po raz kolejny uroczego pana z bródką. Wtedy też, postanowiłam kupić powyższą książkę, do której wywiad był niejako wstępem.\n#mood ambicje Babskie sprawy Bez sensu Cuda wianki dzieciństwo healthy ja jak żyć Jutro kobieta końce książka Liebster Award lifestyle ludzie marzenia masy matura miłość modne organizacja plany Pokolenia Produktywność przyjaźń psychika reklama relacje RELIGIA samotność seks studia szczęście Słoneczniki toksyczność ulubieńcy Walentynki wolny czas XXI youtube związki\nARCHIWUM Wybierz miesiąc Lipiec 2017 (1) Czerwiec 2017 (1) Maj 2017 (1) Kwiecień 2017 (1) Luty 2017 (3) Styczeń 2017 (2) Grudzień 2016 (4) Listopad 2016 (4) Październik 2016 (3) Wrzesień 2016 (6) Sierpień 2016 (5) Lipiec 2016 (7) Czerwiec 2016 (1)


Narodziny czyśćca Jacques Le Goff w sklepie TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 63,96 zł 78,00 zł Taniej o: 18%\nJacques Le Goff (1924-2014), jeden z kilku najwybitniejszych mediewistów francuskich, przeprowadził prawdziwe śledztwo w kwestii prapoczątków chrześcijańskiej koncepcji czyśćca. Z tych fascynujących poszukiwań wyrosło dzieło, które wraz z Historią raju Jeana Delumeau (Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2017) i Historią piekła Georges`a Minois składa się na francuski "tryptyk" opisujący "zaświaty". Wynik badań Le Goffa odbiega od rozpowszechnionych przekonań, w myśl których z jednej strony o czyśćcu pisał już św. Augustyn, a przynajmniej Grzegorz Wielki w VI wieku, a z drugiej zaistniał w Kościele katolickim dopiero na soborze florenckim w XV wieku. O "ogniu oczyszczającym", ignis purgatorius, istotnie pisano już wcześnie, lecz, jak ustalił Le Goff, czyściec-rzeczownik, purgatorium, jako "trzecie miejsce" zaświatów wszedł w obieg dopiero (już) w latach 70. XII wieku. Choć nie ma o nim mowy w Biblii ani nie uznają go inne religie poza katolicką, jako koncepcja wyrósł z zapotrzebowania epoki, dawał bowiem nadzieję żyjącym na zmianę losu ich zmarłych i zwiększał rolę Kościoła jako pośrednika w tej mierze. Idea czyśćca "zhumanizowała" ludzki los wobec perspektywy wiecznego potępienia, ale jednocześnie doprowadziła do kryzysu w Kościele jako ideowa podstawa nadużyć aż po proceder płatnych odpustów. Le Goff kończy badania na Boskiej komedii Dantego, lecz sensem swych poszukiwań czyni aktualne do dziś pytanie, czy czyściec miał łagodzić okrucieństwo piekła, czy raczej uczłowieczać absolut abstrakcyjnego raju.\nTłumacz: Kocjan Krzysztof\nOryginalny tytuł: La Naissance du Purgatoire\nSkrajnie fundamentalistyczna doktryna wahabicka, z której narodził się znany nam dżihadyzm, powstała w wyniku ogromnego szoku kulturowego, jakiego doznał żyjący w XVIII wieku jej twórca, Muhammad ibn Abd al-Wahhab, podczas kilkuletnich studiów w Basrze nad Zatoką Perską. Dla przybysza z ubogiego...\n68,06 zł 83,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nRozmowy o biblii narodziny judaizmu wyd. 6\nKtokolwiek jednak pragnie uchwycić myśl autorów biblijnych, musi bez względu na swe przekonania starać się spojrzeć najpierw na ich dzieło nie tak, jak sam je widzi, lecz tak, jak oni na nie patrzyli. Warto tu, jak sądzę, zacytować słowa Jeana Rudhardta, historyka religii greckiej, profesora...\n13,93 zł 17,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nJak powstała Polska, kim byli jej pierwsi władcy? Jakie przekazy i informacje o początkach Polski są legendą, a jakie mają wartość historyczną? Ten niezwykły album pomaga w głębszym poznaniu początków dziejów Polski. Ukazuje kontekst historyczny i kulturowy panowania pierwszych władców Polski,...\n8,11 zł 9,89 zł Do koszyka dodaj do schowka\nCzwarte wydanie książeczki.Nowa okładka, poprawiony tekst. Mini książeczka "Powtórne narodziny" jest doskonałą pomocą w głoszeniu Ewangelii.Mówi o potrzebie, sposobie oraz zasadach nowego narodzenia.Niezwykle pomocna w docieraniu do osób nieznających Jezusa, oraz tych, którzy dopiero...\n33,06 zł 34,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nPublikacja Narodziny „S” to początki „Solidarności” w Stoczni Gdańskiej przedstawione w czarno-białych zdjęciach Mirosława Stępniaka. Zebrane w albumie fotografie dokumentują przełomowe dla Polski chwile, ukazane z perspektywy jednego człowieka ? fotoreportera przeczuwającego, że oto na jego...\nW 70. rocznicę ukazania się pierwszego numeru "Kultury" oddajemy go ponownie w ręce Czytelników. Uznaliśmy to za tym potrzebniejsze, że nawet pośród tych, którzy pismo Redaktora Jerzego Giedroycia czytywali w latach późniejszych, niewielu miało możliwość dotarcia do pierwszego, rzymskiego numeru....\nNasza\tcena 63,96 zł\nTaniej o: 14,04 zł (18%)


2022-06-26 Andrzej KUTYS\n[26.06.2022] Relacja ze 143. Pleneru Migawki - "1050 lat po w Cedyni"\nMIGAWKA-Program z 26.06.22\nUpał, szczęk oręża, dobre humory, aparaty i my - uczestnicy 143. Pleneru Migawki w boju fotografii reporterskiej podczas prób do widowiska historycznego z okazji 1050. rocznicy bitwy pod Cedynią. Na szczęście dla nas - i zgodnie z przewidywaniami - na miejscu nie było tak wielu widzów, więc można się było naprawdę sprawnie poruszać, nawet po placu przygotowanym dla bojowników. Oprócz tego, można było robić zdjęcia biegaczy, można było ruszyć do pobliskich Siekierek, aby zobaczyć odremontowany most kolejowy. Krótka relacja w tym programie - za tydzień w Migawce oczywiście rozmowa o zdjęciach, jakie tam zrobiliśmy.\n[19.06.2022] Zapraszamy na 143. Plener Migawki - "1050 lat po w Cedyni"\nMIGAWKA-Program z 19.06.22\nW przyszły weekend, w czasie Dni Cedyni, odbędzie się duża rekonstrukcja historyczna z okazji 1050. rocznicy bardzo znanej z historii Polski średniowiecznej bitwy. Pomyśleliśmy, że to fajna okazja do fotografowania. Szczególnie, że już kiedyś na tego typu wydarzeniu tam byliśmy (to był 112. Plener Migawki). A żeby uniknąć wielkiego tłoku, pojedziemy tam w sobotę 25 czerwca na godzinę 13.30 (szczegóły w audycji i Aktualnościach poniżej). Właśnie w sobotę odbędzie się próba tej rekonstrukcji. Później, wieczorem, można będzie fotografować obrzędy Nocy Kupały - a i na odnowiony most kolejowy w Siekierkach też będzie się można wybrać (tam byliśmy już, na starym obiekcie, z 87. Plenerem Migawki). O szczegółach rozmawiamy z dyrektorem Muzeum w Cedyni Michałem Potapińskim, oraz organizatorem samej rekonstrukcji Grzegorzem Kuklewskim - którym dziękujemy za pomoc w organizacji 143. Pleneru Migawki.\n[12.06.2022] Dwie wystawy\nMIGAWKA-Program z 12.06.22\nMoment jeszcze przed rozpoczęciem wernisażu to jest naprawdę dobry czas na rozmowę o fotografii z jej twórcą czy twórcami. Tę tradycję w Migawce kontynuujemy. Niestety Timm Stütz nie mógł wziąć udziału w spotkaniu w Willi Lentza, ale o ekspozycji "Człowiek/przestrzeń" tego świetnie znanego w Szczecinie i poza twórcy rozmawialiśmy z Andrzejem Łazowskim, Andrzejem Grabą Grabowieckim i Andrzejem Krupińskim. W drugiej części audycji gościmy w szczecińskiej bibliotece ProMedia - tam o swoich pracach na wystawie "Ukraina, przed" opowiadają Magdalena Kumor, Adrian Aleksiewicz, Bogusz Borkowski oraz Tomasz Seidler.\n[05.06.2022] Finisaż, zapowiedź wernisażu i zdjęcia po 142. Plenerze Migawki\nMIGAWKA-Program z 05.06.22\nNie byliśmy na wernisażu, to chociaż na zakończenie wystawy rozmawiamy o ekspozycji przygotowanej przez zachodniopomorski okręg Związku Polskich Fotografów Przyrody zatytułowanej „Przyroda: piękna i dzika". Dokładnie w tym samym miejscu - Sali Kolumnowej Książnicy Pomorskiej - od najbliższego czwartku 9 czerwca (wernisaż o godzinie 18) będzie można oglądać wystawę Jana Monkiewicza "Piosenki Jana M.". Rozmawiamy z Autorem. I na koniec parę słów na temat zdjęć po naszym 142. Plenerze Migawki w Teatrze Lalek Pleciuga. Omawiane kadry z przedstawienia "Orkiestra świata czyli bajki leśnej szajki" widzicie w tym akapicie - i tradycyjnie polecamy wszystkie kadry w dziale Galeria Migawki.


Żyj Pełniej: Szmatki stop! O zakupowym wkurzeniu i szale porządkowania. Szmatki stop! O zakupowym wkurzeniu i szale porządkowania. | Żyj Pełniej\nSzmatki stop! O zakupowym wkurzeniu i szale porządkowania.\n(gdyby pralkę zamienić na szafę, to zdjęcie przedstawiałoby mnie dzisiaj)\nZnacie to uczucie, gdy otwieracie szafę, widzicie w niej masę rzeczy, które czasem dosłownie wysypują się z półek, a nadal macie wrażenie, że nie macie co włożyć? Albo ten moment, kiedy przypominacie sobie o „tej super bluzce”, ale za żadne skarby nie możecie jej znaleźć w ogromie rzeczy?\nNo właśnie. Ja też.\nJak pewnie wiecie, ideą slow life interesuję się już od jakiegoś czasu. Zaczynając od lektury „Pochwały powolności” i „70 minut na godzinę”, rozpoczęły się też moje poszukiwania dotyczące życiowej równowagi. Także, a może póki co przede wszystkim, w ilości posiadanych rzeczy. Idea slow life i większej uważności w codziennej celebracji życia skłoniły mnie do różnych refleksji – jak może niektórzy wiedzą, zrezygnowałam z prowadzenia bloga modowego, czując, że nie niekończące się kupowanie tanich szmatek z Chin i pokazywanie tylko tego, co noszę, a nie tego, co myślę, to za mało. I za dużo, jeśli w kontekst wziąć ilość posiadanych ciuchów, akcesoriów czy niewygodnych butów. Niedawno napisałam posta o minimalizmie w ogóle na fali refleksji po lekturze książki "Mniej", do którego zachęcam zerknąć.\nNiezmiennie dużym autorytetem jest dla mnie Styledigger, z której postów często czerpię inspirację i motywację do uporządkowania kwestii szafy. Nie ukrywam, że pomogła w tym lektura książki Asi i slow fashion, ale jeszcze jej nie skończyłam, więc nie rozwijam wątku. W ogóle pisanie o świadomym życiu i bardziej odpowiedzialnym podejściu do mody staje się coraz bardziej popularne, więc może mój post nie będzie w tym względzie specjalnie oryginalny, ale trudno. Moja wędrówka dopiero się zaczęła. Powiedziałam sobie dość i choć nie było łatwo, poczyniłam pewne postępy.\nDziś zabrałam się za porządki raz a dobrze. Wiecie, metodą „tak, to TEN MOMENT i należy go wykorzystać”. Przetrzepałam szafy i szuflady. Wszystkie rzeczy podzieliłam na te, których nie sprzedam/nie oddam i przeznaczone są na recykling (np. oddam je do H&M w ramach akcji odzyskiwania materiałów do ponownego wykorzystania) i te, które sprzedam za symboliczną kwotę lub oddam (np. na vinted za symboliczną kwotę wystarczającą, żeby pokryć koszty wysyłki). Zajęłam się nie tylko porządkiem w swoim pokoju, ale też w szafie w przedpokoju, gdzie od lat składowane nigdy nieużywane marynarki i płaszcze tylko zbierały kurz.\nKosztowało mnie to rezygnację z sentymentów i nie mogę powiedzieć, żeby całkowicie mi się to udało, ale jednak widać efekty. Gdy skończyłam, z przerażeniem odkryłam, że rzeczy do „wyrzucenia” (oddania pod recykling) mam… 4 worki, a rzeczy w dobrym stanie i fajnych do sprzedaży i oddania 3.\nWorki do kosza na śmieci o pojemności 60 litrów.\n(Tutaj niechlubnie nadmienię, że przez podobne porządkiprzechodziłam kilka miesięcy temu, ale widocznie nie zabrałam się do sprawy na serio. No cóż, podobno błądzić jest rzeczą ludzką.)\nZłapałam się za głowę. Już wcześniej zastanawiałam się nad tym, ile mam rzeczy, a ile naprawę używam. Ile potrzebuję, planuję kupić zgodnie z listą, a kończę kupując coś innego, tańszego, bo idę na niepotrzebny kompromis. Bo się przyda, bo tanie. Co prawda już od co najmniej kilku miesięcy znacznie rzadziej uruchamia mi się takie myślenie, ale nie jest łatwo wyjść z nawyku. Nie ułatwia wszystkiego też fakt, że w moim otoczeniu często spotykam się z podejściem „było tanie, szkoda było mi nie wziąć”, „wystarczą na jeden sezon”, „trochę niewygodne, ale przynajmniej niedrogie” (tutaj zwłaszcza w odniesieniu do butów).\nPo całym procesie, oczywiście wciąż trwającym, który mam nadzieję dokończyć jutro, zaczęłam snuć plan na to, gdzie pozbyć się rzeczy tak, żeby jeszcze się komuś przydały. Pewnie sporo pracy przede mną, ale wiecie co? Ulżyło mi. Jeszcze bardziej zapewne ulży mi, gdy zabiorę się za porządek w butach i akcesoriach, których nigdy nie chce się nikomu sprzątać (zapomniane szaliki, pojedyncze rękawiczki), nie wspominając o książkach i innych bibelotach, i pozbędę się wszystkiego ostatecznie, ale to już krok do przodu. Mam już małe "zaplecze przemyśleniowe", wiem, co mi przeszkadza, ale nadal jestem trochę jak dziecko we mgle, więc pewnie będę popełniać błędy.\nNiemniej jednak po dzisiejszej przygodzie mogę potwierdzić, że długo zapowiadana przygoda ze świadomym kupowaniem rozpoczyna się na dobre. Będę się z Wami dzielić postępami, może kogoś z Was to zainspiruje do działania?\nZapraszam Was do dzielenia się swoimi doświadczeniami. Może też teraz przechodzicie przez Wielkie Porządki? Ale takie na serio, nie takie, które każdy robi na wiosnę i w okolicach jesieni?:) Czekam na Wasze komentarze!\nMile widziane też rekomendacje lektur w tym temacie, a zwłaszcza dot. związków ludzi z przedmiotami, świadomego kupowania itd.\nBernadetta Pasternak 22:03 Odpowiedzialna moda i zakupy\nGray 6 września 2015 08:04\nPwoeim Ci, że nieźle rozumiem co piszesz bowiem sam to przerabiałem na wielu etapach.\nCo prawda w moim przypadku jako mężczyzny początkowo chodziło raczej o inne rzeczy - jakieś gadżety, akcesoria a przede wszystkim - książki! Bo tak bardzo żal wyrzucić, skoro się ją jeszcze "doczyta"...\nOstatnio sprawa przenosi się też na ubrania, chociaż tutaj łatwiej mi jednak zapanować - jako że problem generowany jest przed prezentowe ciuchy, a nie kupowane.\nNiemniej moja technika dała jakieś efekty.\nKiedy ciężko się pozbyc rzeczy, najlepiej pakować je do mniejszych pudałeczek, woreczków i odkładać. Jeśli w ciągu miesiąca nic z takiego pakietu nie jest potrzebne... cóż, już nie będzie.\nZ ciekawością będę śledził dalsze losy slow.


Choroby żył | KtoCięWyleczy\nArtykuł na: 23-28 minut ciśnienie krwi\nPrzewlekła niewydolność żylna dotyczy 47% kobiet i 37% mężczyzn w Polsce. Według klasyfikacji CEAP większość jest w zaawansowanym stadium choroby, a 62% z nich nigdy nie leczyło się z powodu PNŻ1.\nPod nazwą przewlekła niewydolność żylna kryją się 4 schorzenia:\nchoroba żylakowa, polegająca na trwałym poszerzeniu żyły powierzchniowej o średnicy ≥3 mm w pozycji stojącej;\nzespół pozakrzepowy, gdyż w 40% przypadków PNŻ jest skutkiem zakrzepicy żył głębokich;\npierwotna niewydolność zastawek żylnych, która zazwyczaj jest cechą wrodzoną i dziedziczną;\nzespoły uciskowe, np. zespół ucisku lewej żyły nerkowej2.\nSymptomami ucisku lewej żyły są przewlekły ból i obrzęk lewej nogi. Niekiedy dolegliwości ustępują w pozycji leżącej, a nasilają się podczas stania lub wysiłku fizycznego.\nRozpoznanie bywa trudne. W dobrych warunkach ultrasonografia dopplerowska pozwala na wykazanie asymetrii przepływu żylnego w żyłach biodrowych i utrudnienie odpływu dogłowowego po chorej stronie. Jednak w tym przypadku złotym standardem jest wenografia TK, która pozwala na wykazanie uciśnięcia żyły.\nLeczenie polega na wszczepieniu stentu w miejscu ucisku i zwężenia. Klasyfikacja CEAP Znacznym postępem w opisywaniu patologii żylnej stało się wprowadzenie w 1994 r. przez American Venous Forum klasyfikacji CEAP przewlekłej niewydolności żylnej, która precyzuje definicje i sugeruje jednolity sposób przedstawiania nieprawidłowości w obrębie układu żylnego1.\nTeraz lekarze, oceniając stan żył, kierują się ustandaryzowaną klasyfikacją objawów klinicznych (C), etiologii (E), lokalizacji anatomicznej (A) i przyczyn patofizjologicznych (P) - CEAP. Pozwala im ona określić w skali punktowej stopień zaawansowania choroby1.\n4 - zmiany skórne (A: przebarwienie, wyprysk; B: lipodermatosclerosis)\nEC - zespoły wrodzone\nES - zmiany nabyte (wtórne) ze znanych przyczyn\nAS - żyły powierzchowne\n2 - żyła odpiszczelowa powyżej kolana\n3 - żyła odpiszczelowa poniżej kolana\n5 - inne żyły powierzchowne\nAD - żyły głębokie\n10 - żyły miednicy\n11- żyła udowa wspólna\n15 - żyły głębokie podudzia\nAP - żyły przeszywające (tzw. perforatory)\n17 - żyły przeszywające uda\n18 - żyły przeszywające podudzia\nSkala punktowa CEAP\nPunktacja dysfunkcji układu żylnego opiera się na ocenie:\n- nasilenia dolegliwości i powikłań związanych z przewlekłą niewydolnością żylną (0-18 pkt),\n- anatomicznej rozległości zmian (0-18 pkt),\n- stopnia upośledzenia zdolności do pracy zarobkowej (0-3 pkt).\nPrzykładowo oznaczenie C2ECA3PO oznacza wrodzone żylaki podudzia spowodowane niedrożnością2.\nThe Journal of Orthopaedics Trauma Surgery and Related Research, styczeń 2016, s. 28-36\nZaczyna się od skurczu serca, który wypycha z niego natlenowaną krew. Płynie ona przez tętnice, tętniczki aż do sieci drobniutkich naczyń włosowatych. Tam oddaje tlen i składniki odżywcze, a pobiera dwutlenek węgla. Naczynka włosowate łączą się ze sobą, tworząc żyły, których zadaniem jest odprowadzenie tej krwi do serca. Spływa ona z żył powierzchniowych do tych, które leżą w głębi mięśni. Po drodze przechodzi przez żyły łączące. Ciśnienie wytwarzane przez pulsowanie mięśnia sercowego nie wystarcza do przepchnięcia krwi przez cały krwiobieg z powrotem do serca.\nDlatego nasz organizm wyposażony jest w mechanizmy, które ułatwiają powrót krwi z nóg w górę, ku sercu, oraz zapobiegają jej cofaniu się. Mięśnie łydek stanowią rodzaj pompy, natomiast zastawki żylne działają jak bramki na lotnisku, uniemożliwiając krwi spływanie.\nGdy jeden z elementów tego precyzyjnego mechanizmu zaczyna szwankować - w wyniku utraty elastyczności ścian żylnych, przy niedomykaniu zastawek itp. - pojawiają się kłopoty. Medycy fachowo określają je mianem przewlekłej niewydolności żylnej. Dochodzi wtedy do nadciśnienia żylnego, czyli zatrzymania krwi w kończynach dolnych, oraz krążenia wstecznego. Cofająca się krew wypełnia najpierw naczynka, a później żyły podskórne. Mają one bardzo cienkie ścianki, dlatego po pewnym czasie zalegająca w nich krew rozpycha je.\nTo jednak nie wszystko. Proces ten uruchamia bowiem kolejne. Przede wszystkim powstanie pułapki leukocytarnej, czyli przemieszczania się leukocytów poza światło naczynia, co indukuje uwolnienie z leukocytów mediatorów reakcji zapalnej, wolnych rodników oraz enzymów proteolitycznych3. Pod wpływem przeciążenia objętościowego i ciśnieniowego oraz uszkodzenia w wyniku reakcji zapalnej dochodzi do zwiększenia przepuszczalności naczyń i powstawania obrzęku. Powstały płyn przesiękowy jest bogaty w fibrynogen. Ten zaś może odkładać się wokół naczyń mikrokrążenia w postaci "mankietów fibrynowych".\nPobudzenie fibroblastów powoduje zastępowanie tkanki podskórnej włóknistą. Aktywacja procesów zapalnych i nadmierna filtracja powodująca zwiększenie lepkości krwi mogą stać się przyczyną zakrzepicy w naczyniach mikrokrążenia. Ponadto uruchomione zostają mechanizmy obronne organizmu, m.in. wzrost produkcji hialuronianu. Ma on zdolność wiązania dużej ilości cząsteczek wody. Gdy dostaje się do przestrzeni pozanaczyniowej, wędruje z niej do naczyń limfatycznych. Tam też przyciąga wodę, co powoduje uczucie ciężkości nóg4.\nNadciśnienie żylne stymuluje również rozkład kolagenu oraz utratę sprężystości ścian żył i zastawek żylnych. Osłabione zastawki nie są w stanie powstrzymać żylnego refluksu, czyli cofania się krwi... Najpierw na skórze pojawiają się czerwone pajączki (teleangiektazje), a następnie ścianki większych żył przerastają i stają się widoczne pod skórą. Te zgrubiałe sznurki żył nazywamy żylakami.\nW tym okresie chorobie nie towarzyszą poważniejsze dolegliwości.\nKobiety na cenzurowanym\nŻylaki częściej występują u pań. Płeć żeńska uznawana jest za jeden z czynników ryzyka obok przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych, licznych ciąż oraz otyłości, pracy w pozycji siedzącej lub stojącej, wysokiego wzrostu, zaparć nawykowych i genetycznych uwarunkowań. I rzeczywiście w grupie wiekowej 20-34 lata stosunek kobiet do mężczyzn z chorobą żylakową wynosi 6:1, jednak z wiekiem ulega to zmianie i już w grupie 65-74 lata wynosi on 1,5-1.\nWe wczesnych fazach choroby pojawia się uczucie zmęczenia i ciężkości nóg, zazwyczaj zmniejszające się po odpoczynku z nogami uniesionymi w górze. Mogą też być widoczne niebiesko zabarwione poszerzone żyły powierzchowne. Kolejnym symptomem są bolesne kurcze mięśni łydek, zwłaszcza nocą, oraz zespół niespokojnych nóg. Dolegliwości te nasilają się w pozycji stojącej lub siedzącej, w czasie upałów oraz przy dużej wilgotności powietrza. Wraz z postępem choroby (stadia >C2 - patrz: ramka "Klasyfikacja CEAP") zwykle występuje tępy ból, nasilający się w ciągu dnia. Jeśli w czasie chodzenia pojawia się ból (tzw. chromanie żylne), świadczy to o niedrożności żył głębokich goleni.\nGdy uszkodzeniu ulegają duże żyły, pojawia się obrzęk (występuje u ok. 50% chorych) - narasta głównie w godzinach wieczornych, a ustępuje po nocy. Początkowo jest plastyczny, odwracalny, ale z czasem, wraz z włóknieniem tkanki podskórnej i zanikiem tkanki tłuszczowej, staje się niepodatny i sprężysty. Najpierw pojawia się w okolicy kostek, ale z czasem granica jego występowania przesuwa się ku górze. Bóle nóg mogą być uogólnione, obejmować całą kończynę lub przebiegać wzdłuż żył5.\nNa goleniach widoczne są rdzawobrązowe podskórne przebarwienia początkowo punktowe, później zlewające się. Następne stadium charakteryzuje pojawienie się ognisk zaniku białego skóry pokrytych podatnym na urazy cienkim naskórkiem z nielicznymi pajączkami. Tworzy je zbita tkanka podskórna. Rozwojowi przewlekłej niewydolności żylnej towarzyszą też suchy lub sączący się wyprysk o różnym nasileniu oraz uporczywie utrzymujący się stan zapalny skóry i tkanki podskórnej.\nJednak najbardziej dotkliwe są owrzodzenia żylne umiejscowione nad kostką, które uznaje się za symptom najbardziej zaawansowanego stadium choroby. Występują po ok. 2-5 latach trwania choroby, 2 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Mogą obejmować cały obwód goleni. Zwykle nie są głębokie, ich powierzchnia jest nieregularna, bruzdowata. Wedle szacunków aż 20% owrzodzeń nie poddaje się wygojeniu w ciągu 2 lat. Skłonność do ich nawrotów ma 25-35% chorych. Ran tego typu nie należy lekceważyć, bowiem nieleczone sprzyjają rozwojowi raka skóry (tzw. wrzód Marjolina)6.\nZłotym standardem diagnostyki PNŻ jest badanie dopplerowskie (ultrasonografia z kolorowym dopplerem), które umożliwia ocenę anatomii i czynności układu żylnego. Lekarze do oceny wydolności żył głębokich oraz zastawek żył kończyn dolnych w celu stwierdzenia przewlekłej niewydolności żylnej, jak również by rozróżnić żylaki pierwotne od wtórnych, poddają pacjentów próbom czynnościowym Trendelenburga, Perthesa i Pratta.\nPróba Trendelenburga polega na tym, że u leżącego chorego unosi się kończynę dolną, co skutkuje opróżnieniem żylaków z krwi. Następnie zakłada się opaskę uciskową w 1/3 górnej części uda - powyżej kolana. Gdy pacjent wstaje, obserwuje się wypełnianie żylaków poniżej opaski. Jeżeli wypełnią się szybko, świadczy to o niewydolności żył przeszywających. Natomiast jeżeli wypełnienie następuje po upływie ok. 20-35 sekund, to żyły przeszywające są wydolne. W drugim etapie badany ponownie przyjmuje pozycje leżącą. Po opróżnieniu żylaków zakłada się opaskę uciskową w tym samym miejscu. Pacjent wstaje i ściąga się opaskę. Szybkie pojawienie się żylaków w obrębie żyły odpiszczelowej świadczy o niewydolności zastawek w obrębie ujścia żyły odpiszczelowej oraz w pniu tej żyły7.\nPróba Perthesa - stojącemu pacjentowi zakłada się opaskę uciskową powyżej kolana - w części bliższej uda. Następnie poleca się, by kilkukrotnie szybko wspiął się na palce. Jeżeli żylaki się zapadną, świadczy to o drożności żył głębokich i perforatorów.\nPróba Pratta pozwala określić umiejscowienie niewydolnych żył łączących (przeszywających, perforatorów) kończyny dolnej. Pacjent unosi kończynę w pozycji leżącej, co powoduje odpływ krwi z żylaków. Następnie nogę bandażuje się bandażem elastycznym, a w okolicy pachwinowej zaciska się opaskę elastyczną zamykającą ujście żyły odpiszczelowej. Po wykonaniu tych czynności badany wstaje i zwalnia się ucisk bandaża, odwijając go. Miejsca ponownego wypełnienia się żylaków wskazują na niewydolną żyłę przeszywającą8.\nInnym badaniem stosowanym do oceny refluksu żylnego, jak również kontroli wyników leczenia operacyjnego, jest pletyzmografia. Polega ona na wykonaniu pomiarów przy pomocy mankietów podobnych do tych, jakich używa się przy mierzeniu ciśnienia tętniczego.\nDo wykonania pomiaru refluksu żylnego układa się pacjenta na leżąco, a następnie zaleca się zgięcie kończyny w stawie kolanowym z uniesieniem jej pod kątem 45°. Po odczekaniu chwili zaleca się pacjentowi przyjąć pozycję stojącą, na jednej nodze - tej, która nie jest poddawana badaniu. Kończyna badana nadal powinna pozostawać w lekkim zgięciu. Dzięki założonym na nogę mankietom określa się objętość krwi żylnej; na tej podstawie można obliczyć tzw. wskaźnik wypełnienia, którego wartość wzrasta przy refluksie żylnym.\nKolejnym oznaczeniem, jakie można wykonać za pomocą pletyzmografii kończyn dolnych, jest ocena ilości krwi wypompowanej z kończyny dolnej w kierunku serca. W tym przypadku pacjent powinien stanąć na palcach, równomiernie rozkładając ciężar ciała na obydwie stopy - ocenia się wówczas skuteczność wypompowywania krwi z kończyn dolnych w kierunku serca przy użyciu pracy mięśni podudzi. Podczas oceny odpływu żylnego zakłada się na udo, możliwie jak najwyżej, mankiet uciskowy i wypełnia go powietrzem do uzyskania ciśnienia 80 mm Hg. Do kończyny zaczyna napływać krew.\nPo wyrównaniu ciśnienia w nodze z ciśnieniem wywołanym przez opaskę uciskową zdejmuje się mankiet i rejestruje krzywą odpływu żylnego. Następnie mankiet zakłada się na wysokości stawu kolanowego, zaciskając w ten sposób żyłę odpiszczelową, i wykonuje się pomiar w ten sam sposób. Wynik nieprawidłowy wskazuje na utrudniony odpływ krwi żylnej z kończyn lub znaczne zwężenie żył kończyny dolnej9.\nDo oceny hemodynamiki krążenia żylnego, a także w prognozowaniu ryzyka rozwoju najcięższych postaci przewlekłej niewydolności żylnej, stosuje się flebodynamometrię. Do żyły na grzbiecie stopy wprowadzona zostaje specjalna kaniula służąca do pomiaru ciśnienia. Pomiary wykonuje się w spoczynku oraz bezpośrednio po standardowym wysiłku (pacjent 10 razy staje na palcach i opada na pięty lub robi 10 przysiadów). Po wykonaniu serii ćwiczeń dokonywane są pomiary ciśnień. Następnie procedura powtarzana jest po założeniu mankietu powyżej kostek i napełnieniu go powietrzem w celu zamknięcia układu żył powierzchownych.\nJawień A.: Epidemiologia przewlekłej niewydolności żylnejw Polsce; Choroby żył; zeszyt nr 24\nInterna Szczeklika 2017, PIEBM, Medycyna Praktyczna\nAndrzej Szczeklik (red.): Podręcznik chorób wewnętrznych. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2014, s. 120. ISBN 978-83-7430-405-4.\nAnn. Intern. Med., 1996; 125: 1–7\nAnn. Intern. Med., 2008; 149: 698–707\nJ. Thromb. Haemost., 2006; 4: 734–742\nJ. Thromb. Haemost., 2009; 7: 879–883\nEur. J. Vasc. Endovasc. Surg., 2005; 30: 404–414\nJ. Vasc. Surg., 1991; 14: 305–313\nLeszek Masłowski, Marzena Frołow: Zespół ucisku lewej żyły nerkowej przez aortę i tętnicę krezkową górną.\nSchorzenie to ma miejsce, gdy dochodzi do rekanalizacji żył po przebytej uprzednio zakrzepicy żył głębokich z jednoczesnym upośledzeniem funkcji pompy mięśniowej łydki i nadciśnieniem żylnym. Objawy zespołu pozakrzepowego występują też przy niedrożności dużych naczyń żylnych układu głębokiego. Mechanizm powstawania choroby jest związany z nadmierną przepuszczalnością naczyń w wyniku nadciśnienia w układzie żylnym.\nRefluks i zastój krwi w żyłach głębokich w objętej procesem chorobowym kończynie prowadzą do niewydolności żył przeszywających, co powoduje odwrócenie w nich przepływu w kierunku żył powierzchownych. Prowadzi to do zmian zarówno w tych ostatnich, jak i w tkance podskórnej oraz skórze. Powstają żylaki wtórne, a także zmiany troficzne skóry i tkanki podskórnej10. Zmiany najczęściej umiejscowione są po stronie przyśrodkowej nad kostką, co wiąże się z anatomicznym położeniem perforatorów Cocketta, które najczęściej ulegają uszkodzeniu.\nWiększość przypadków zespołu pozakrzepowego rozwija się w ciągu 2 lat od wystąpienia incydentu zakrzepowego11. W 2 badaniach wykazano jednak stopniowy wzrost częstości występowania schorzenia w ciągu pierwszych 4-5 lat po epizodzie zakrzepicy. Szacuje się, że owrzodzenia żylne wystąpią u 1-2% chorych w ciągu 2-5 lat od przebycia zakrzepicy12 lub u 2-10% w ciągu 10 lat, ze stopniowym wzrostem zapadalności z upływem czasu13.\nObjawy zespołu pozakrzepowego mogą występować w różnych kombinacjach i mieć charakter stały lub okresowy. Najczęstsze symptomy to obrzęk kończyny dolnej połączony z jej ciężkością. Przewlekły obrzęk podudzia z sinawymi poszerzeniami naczynek wokół kostki odnotowuje się u 30-60% chorych. Objawem najbardziej dokuczliwym, poza niekorzystnymi wrażeniami estetycznymi (tzw. lipodermatosclerosis, czyli spoistym, tkliwym stwardnieniem tkanki podskórnej na przyśrodkowej powierzchni podudzia), jest tzw. chromanie żylne. Następnie u niektórych chorych pojawiają się wtórne żylaki powierzchowne oraz owrzodzenia żylne, często poprzedzone niewielkim urazem. Czynne owrzodzenia lub ślady po wcześniej wygojonych w postaci blizn i zniekształceń tkanki podskórnej ma nawet do 15% chorych14.\nW celu ujednolicenia diagnostyki i ułatwienia analizy porównawczej badań klinicznych zgodnie z aktualnymi wytycznymi lekarze stosują skalę Villalty do rozpoznawania i stopniowania ciężkości zespołu pozakrzepowego15. Skalę tę uzupełnia klasyfikacja CEAP16. Najczęściej stosowanym w diagnostyce zespołu pozakrzepowego badaniem jest ultrasonografia metodą duplex, która pozwala zlokalizować refluks i zwężenia naczyń żylnych17. Metoda ta umożliwia również ilościową ocenę ogólnej ciężkości przepływu zwrotnego w przypadku zajęcia wielu segmentów układu żylnego. Rzadziej stosowaną i droższą metodą jest ultrasonografia wewnątrznaczyniowa (intravascular ultrasound - IVUS). Wskazaniem do jej przeprowadzenia jest podejrzenie zakrzepicy żył biodrowych i żyły głównej dolnej18.\nZespoły uciskowe żył\nTo rzadkie przypadki, w których tętnica dociska żyłę do aorty (zespół ucisku lewej żyły nerkowej nazywany też zespołem dziadka do orzechów) lub do kręgu lędźwiowego2. Ten pierwszy jest wynikiem wady anatomicznej. Zdarza się, że u dzieci i ludzi młodych ustępuje samoistnie. Objawami zespołu dziadka do orzechów mogą być białkomocz, krwiomocz oraz bóle brzucha19. Leczenie ucisku lewej żyły nerkowej przez aortę i tętnicę krezkową górną zależy od nasilenia objawów. W przypadkach łagodnych można ograniczyć się do samej obserwacji pacjenta. W cięższych konieczne może być umieszczenie w uciskanej żyle stentu.\nUcisk lewej żyły biodrowej jest przypadłością występującą przeważnie u ludzi młodych, aktywnych fizycznie. Według niektórych źródeł może być praprzyczyną lewostronnej zakrzepicy żył głębokich w aż 18-49% przypadków zachorowań.


PiS chce pozwolić zarabiać lepiej mężczyznom a kobiety zamknąć w domach. - Strona 14 - Ciąża, poród, macierzyństwo i wychowanie dzieci - Forum Kafeteria\nNie każdy ma męża tyrana , który by po niej jechał gdyby nie przyniosła kasy\nJeśli ktoś ma takiego męża który szanuje tylko kobietę jak przynosi pieniędze w zębach to współczuję\nCo to znaczy prosić męża o pieniądze?\nPrzecież po ślubie WSZYSTKO JEST WSPÓLNE\nChyba, że masz rozdzielność. Lub majątek własny.\nno jak kobieta musi w zębach przynosić to coś jest ewidentnie nie tak w małżeństwie\nMoże w XIX wieku tak było. Teraz można podpisać rozdzielność majątkową - słyszałaś o czymś takim, czy pan mąż zabronił o czymś takim myśleć?\nWszystko jest wspólne powiadasz? To chyba obowiązki domowe też, co nie? Czy w ich wypadku obowiązują jakieś inne zasady? Może wytłumacz jakie\nWiele małżeństwa teraz nawet bez rozdzielności majątkowej ma osobne konta. Niektórzy moi znajomi rozliczają się co do złotówki - co jest chore wg mnie - ale większość ma wspólną kasę, z której opłacają dom, dzieci itp. a oprócz tego mają swoją kasę na swoje potrzeby i marzenia.\njaka krzywda ci się dzieje ? Kolejne utarte haselka ? Za Po potrafili zamykać ludzi za wypowiadanie się o Komorowskim źle, za PiS tego nie ma , gadasz co chcesz\nZamykac ludzi? masowka moze? podaj zrodla, kogo zamkneli i konkretnie za jaką wypowiedż\nW teorii, w praktyce faceci każą żonom garkotłukom siedzieć cicho bo nic nie zarabiają i mają się słuchać.\nAle one się do tego nie przyznają tylko będą wszystkim wmawiać że są szczęśliwe żyjąc jak kopciuszek i prosząc męża o pieniądze. Stąd te teksty że wszystko jest po ślubie wspólne\njuż się wydało, ze kłamała. Jako przykład podała twórcę strony AntyKomor, ktorego nie zamknięto...\nLudzie są różni A wy piszecie na zasadzie "czarne białe " znam faceta ma własną firmę w Norwegii jego żona nie pracuje , ciągle zabiegi za 4000 tyś, ciuchy , fryzjer , fitness,nawet żarcie zamawia z restauracji a koleś ja kocha jak porabany\nA wasi mężowie co ? Jak nie dacie co do złotówki to awantura haha , żeby nie było ja pracuje i mam swoje pieniędze ale jak widzę kiedy kobiety się podniecają tym że mają męża który je szanuje tylko za kasę to współczuję\nNo właśnie ludzie są różni. Nie każda niepracująca żona to kocmołuch, ale Ty jak widać masz akurat za wąskie horyzonty, żeby zrozumieć styl życia kogoś innego\nGość Gosc 44\nTy masz wąskie horyzonty bo paplasz że każda która nie pracuje nie ma na podpaski , na podpaski to by nie miały te pracujące jakby ciężko zachorowały\nPrzed chwilą, Gość Gosc 44 napisał:\nA jaka krzywda ci się dzieje ? Kolejne utarte haselka ? Za Po potrafili zamykać ludzi za wypowiadanie się o Komorowskim źle, za PiS tego nie ma , gadasz co chcesz\npoprosze o dowody\nTakich mężów sobie wybralyscie?\nJa męża o nic nigdy nie prosiłam....dziwne\nA powedz szczerze z ręką na sercu, bez oklamywania siebie , mąż by ci dawał na ci chcesz gdybyś była nie zdolna do pracy?\n3 minuty temu, Gość Gosc 44 napisał:\nA skąd weźmie na podpaski niepracująca żona, jak jej mąż ciężko zachoruje albo będzie sparaliżowany po wypadku? Chyba pójdzie pod latarnię, skoro nie ma co do CV wpisać\nPracująca zazwyczaj ma oszczędności, a czy niepracującej mąż udzieli zawsze dostęp do swojego konta? Nie byłabym taka pewna\nDla mnie życiu każdy człowiek powinien znaleźć złoty środek jak żyć , a nie albo męska biurwa albo znowu kobieta zaszyta w domu latami która słońca nie widzi , trzeba być elastycznym a nie zamykać się w strefie komfortu\nNie każda pracująca ma oszczędności bo jak pracująca zarobi 2500 i jej mąż tyle samo to nie ma z czego odłożyć, A co do tej latarnii to nie głupi pomysł bo zarobki mają te dziewczyny o których ty możesz pomarzyć a tak na serio, na fabrykę czy sortowanie czegoś nie potrzeba mieć doktoratu\nPo co takie durne tematy skoro i tak każdy ma inny punkt widzenia i wasze szczucie na PIS nic nie da , akurat za ich rządów gospodarka się bardzo poprawiła, sprowadzili tanią siłą roboczą z Ukrainy dzięki czemu Polacy są od lepszych stanowisk , źle wam ?\n2 minuty temu, Gość Gość33 napisał:\nPrędzej ma pracująca akurat, bo takiej niepracującej to po co w sumie konto w banku. Chyba że do przelewania 500+. Nie widzę różnicy, czy mąż i żona mają 2 razy po 2500 tysiąca czy pracuje tylko mąż i przyniesie 5000. Taką samą kwotę mają do dyspozycji.\nŻal mi Ciebie skoro wszystkie pracujące żony w Twoim otoczeniu pracują w fabryce czy sortowni. Ja się w takim towarzystwie nie obracam a sama pracuję w IT.\nOczywiście. Ja jemu też bym dawała.\nChyba suchego chleba byś mu dawała bo kasy ani du...py na pewno nie. Pokażcie mi tu na kafe żonę, której mąż zarabia mniej niż 7000 zł. Przecież facetów ze średnią krajową czy tym bardziej najniższą uważacie za nieudaczników.\nA co to za różnica czy w IT czy sortowni ? Sens ten sam ale widać że bardzo chcesz się pochwalić\nMi się nic nie poprawiło. Zarabiam tyle samo co wcześniej, ceny wszystkiego wzrosły a moje oszczędności przez inflację straciły na wartości.\nPowtarzasz wszystko co ci napisza\nWidać, że nigdy nie splamiłaś się pracą księżniczko skoro nie widzisz różnicy.\nJa tam widzę różnicę - mam elastyczny czas pracy, mogę pracować zdalnie z domu czy z podróży, szkolenia z nowych technologii. A kobieta w sortowni jest po 8 godzinach tak padnięta, jak ani ja nie jestem po moim dniu pracy, ani Ty nigdy nie byłaś i nie będziesz w całym Twoim życiu\nI nie chwalę się - to dla mnie, mojej rodziny i znajomych kobiet oczywiste, że dorosła kobieta pracuje na siebie a nie pasożytuje na mężu, rodzicach czy kimkolwiek\nJa pracuje od 18 roku życia księżniczko jak masz bredzić to może nie pisz nic\nPrzez Mayor, Wczoraj o 10:16 w Życie uczuciowe\nPrzez urodzony w Namysłowie 22, piątek o 20:15 w Życie uczuciowe\nPrzez Ekshibicjonista, piątek o 13:18 w Życie erotyczne\nPrzez Gość gość_K, Grudzień 20, 2015 w Życie erotyczne\nCzy to mi się uda?\nPrzez Maja Majka


Dlaczego HP EliteBook 840 G6 to laptop w delegacje? – Notebooki BIZ\nDlaczego HP EliteBook 840 G6 to laptop w delegacje?\nNa to pytanie odpowiada wielu przedsiębiorców. Jednak, aby zrozumieć fenomen HP EliteBook 840 G6 warto zajrzeć na specyfikację. Zapoznaj się z krótką charakterystyką laptopa i sam podejmij decyzje o zakupie.\nProcesor – mistrz oszczędzania energii\nDelegacje zwykle kojarzą się z wyjazdem służbowym. Aby HP EliteBook 840 G6 byl stworzony do działań bez prądu został wyposażony w ekologiczny procesor. Intel Core piątej generacji naprawdę potrafi oszczędzać energie. Działanie na częstotliwości 1600-3900 MHz nie pozbawiła urządzenia HP EliteBook 840 G6 cechy oszczędzania. Aby zrozumieć tę zależność warto posłużyć się przykładem.\nGdy jesteśmy w trasie i zapomnimy o ładowarce nie musimy lecieć do najbliższego sklepu z elektroniką. Laptop HP EliteBook 840 G6 naładowany do pełna działa do 12,5 godziny. Spokojnie starczy na podróż autokarem lub 8 godzinny tryb pracy.\nEkran – do swobodnej pracy w każdych warunkach\nDługie godziny pracy przed komputerem nie są wskazane. Jednak, gdy sytuacja tego wymaga HP EliteBook 840 G6 jest na to przygotowany. Matowa matryca HP EliteBook 840 G6 jest odpowiednia do pracy w niezwykle jasnych pomieszczeniach. Laptop HP EliteBook 840 G6 o 15,6 cala nie męczy wzroku. Dodatkowa jakość Hull HD powiększa możliwości obrazu. W ekranach do pracy ważna jest rozdzielczość. W służbowych laptopach możesz liczyć na 1920 x 1080 rozdzielności.\nWażna podczas obsługi aplikacji. W HP EliteBook 840 G6 masz 8GB do pełnego wykorzystania. Podane parametry obsługuje system DDR4. Wbudowaną pamięć można rozbudować do 32GB.\nTo prawdziwa kopalnia diamentów. Aby doświadczeni przedsiębiorcy mogli się zainteresować HP EliteBook 840 G6 wbudowano 256 GB. Dzięki takiej kopalni możesz ściągać różnorodne aplikacje. Dysk twardy pozwala tworzyć rozbudowane projekty bez zmartwień o ilość GB.\nAby laptop HP EliteBook 840 G6 mógł pomieścić się w plecak lub torbę podróżną posiada następujące wymiary:\nWaga laptopa to: 1,78 kg\nLaptop do firmy – jaki powinien być?\nProsty laptop w delegacje\nProblemy ze sterownikami – co robić?\nMało pamięci na dysku twardym – co robić?


Odwiedzi nas Natalia Bielecka. Wokalistka z Namysłowa opowie o artystycznym projekcie, który tworzy z Krzysztofem Odojem i Wojciechem Nowakiem. Posłuchamy ich muzyki i porozmawiamy o wykonywaniu piosenki autorskiej.\n18:05-19:00 DOBRE GRANIE EKSTRA - dziś na program zaprasza Natalia Kryjom\nW studiu Radia Opole będziemy gościć reprezentantów zespołu V 220 Band: Marka Morawca oraz Leszka Domańskiego. Goście opowiedzą o swojej debiutanckiej płycie: "Jesteś Wolny" oraz opowiedzą o swoich muzycznych planach. Ponadto playlistę wypełnią dźwięki pochodzące z najnowszego albumu. V 220 Band to opolska formacja, która reprezentuje różne gatunki muzyki w tym: country, rock, folk oraz gospel.\nAutorzy: Tomasz Wojtyłko, Natalia Kryjoim\n18:04 Parton Dolly - Jolene\n18:08 Cash Johnny - I Walk The Line\n18:13 V 220 BAND - Nocny Spacerowicz\n18:20 V 220 BAND - Do Nieba Bram\n18:23 V 220 BAND - Wyliczanka\n18:33 V 220 BAND - Dla S\n18:38 V 220 BAND - Jesteś Wolny\n18:46 V 220 BAND - Bez Tytułu\n18:52 V 220 BAND - Przyjaciel Truck\n18:56 Ronson Mark & Miley Cyrus - Nothing Breaks Like A Heart (Clean)\n19:04 Fisz Emade Tworzywo - Dwa ognie\n19:09 Dave Matthews Band - Crush\n19:20 Bielecka Natalia - Ślady na piasku\n19:24 Blackfield - Blackfield\n19:33 Bielecka Natalia - Na dachu świata\n19:43 Riedel Sebastian & Cree - Na dnie Twojego serca\n19:49 Kazik & Kwartet ProForma - Most\n19:53 Smolik / Kev Fox - All Saints\n19:57 Coldplay - Magic\n20:05 Ezra George - Barcelona\n20:08 Imagine Dragons - Next To Me\n20:20 Legend John & The Roots - Wholy Holy\n20:29 Męskie Granie Orkiestra - Ostatni\n20:35 Zawiałow Daria - Miłostki\n20:40 Varius Manx - Dla małych dziewczynek i małych chłopców\n20:43 Badu Erykah - Window Set\n20:48 Kings Of Leon - Walls\n20:54 Anathema - A Natural Disaster


Cieszyński fortepian zdemolowany zaledwie po trzech dniach\n0 132   \nData Wydarzenia: 17 kwietnia, 2022;\nPod koniec kwietnia w Cieszynie odbędzie się przegląd filmowy pod hasłem Kino na Granicy. Z tej okazji na Rynku Miasta kilka dni temu ustawiono fortepian zewnętrzny, na którym w wolnej chwili mieli grać goście zza granicy, mieszkańcy i turyści. Niestety, niektórym osobnikom atrakcja zaczęła prędko przeszkadzać – wystarczyły tylko trzy dni, by fortepian został zdemolowany.\nW nocy z 16 na 17 kwietnia około godziny 01:00 operator miejskiego monitoringu zauważył trzech wandali, którzy podeszli do miejskiego fortepianu i wywrócili go do góry nogami, przez co uszkodzili obudowę instrumentu. O akcie wandalizmu powiadomiona została straż miejska – funkcjonariusze w trybie pilnym pojawili się na miejscu zdarzenia i podjęli pościg za podejrzanymi.\nSprawcy nie uciekli daleko – ujęto ich w okolicy Górnego Rynku. Wandale zostali bezzwłocznie przekazani w ręce policji, która obecnie zajmuje się tą sprawą.


Zachwycające sarkofagi i kryjąca się w nich symbolika. Odwiedzamy grobowce władców Polski - RMF 24\nZachwycające sarkofagi i kryjąca się w nich symbolika. Odwiedzamy grobowce władców Polski\nPiątek, 1 listopada 2019 (09:30)\nPełno jest w nich symboliki, wiążą się z nimi tajemnice, są rozsiane po Polsce – mowa o grobowcach władców Polski. Reporterzy RMF FM odwiedzili miejsca spoczynku monarchów, by 1 listopada przybliżyć Wam ich historie.\nGrobowce władców Polski /Jacek Skóra, RMF FM\nWokół pochówku pierwszych piastowskich władców Polski do dziś krąży mnóstwo znaków zapytania. Pierwszy i najważniejszy dotyczy tego, czy aby na pewno spoczęli w katedrze na Ostrowie Tumskim w Poznaniu. Naukowcy nie mają na to stuprocentowej gwarancji, ale dotychczasowe ustalenia i powojenne badania archeologów, pozwalają mówić o "prawdopodobieństwie graniczącym z pewnością" - jak określa prof. Hanna Koćka-Krenz, której grupy badawcze prowadziły liczne badania w rejonie poznańskiej katedry. Choć żadne źródła pisane nie mówią o konkretnym miejscu pochówku księcia Mieszka I - bardzo wiele wskazuje na to, że spoczął on w grobowcu właśnie na poznańskim Ostrowie Tumskim.\nKatedra na Ostrowie Tumskim /Mateusz Chłystun /RMF FM\nMiejsce centralne, nawa główna, główny kościół Poznania wczesnośredniowiecznego. Najstarsza katedra na ziemiach polskich. To jest znaczące miejsce. Istnieją bardzo uzasadnione podstawy, by sądzić, że to tu zostali pochowani nasi pierwsi piastowscy władcy - tłumaczy prof. Hanna Koćka-Krenz z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.\nZdaniem prof. Koćki-Krenz i pracujących z nią naukowców, ciało Mieszka I zostało złożone w grobowcu widocznym nad poziom posadzki ówczesnego kościoła. W środku miał drewnianą posadzkę, był też zamknięty pozornym sklepieniem. Obłożono go też ozdobnym kamieniem barwy zielonej, tzw. kamieniem gabro. Przez lata był to jedyny grobowiec w nawie głównej kościoła. Grobowiec po śmierci syna Mieszka I - Bolesława Chrobrego został nieco przebudowany i zmieniony w swego rodzaju mauzoleum.\nPosłuchaj rozmowy o grobowcu Mieszka i Bolesława Chrobrego\nGrobowce władców Polski: O grobowcu Mieszka i Bolesława Chrobrego\nZniszczenia wynikające z przebudów grobowca nie były jednak pierwszymi i jedynymi. Znacznie wcześniej miejsce spoczynku władców zostało ograbione i zniszczone w trakcie najazdu księcia Brzetysława w 1039 roku, w okresie bezkrólewia. Z katedry zrabowano wówczas wszystkie precjoza. Najeźdźcy uszkodzili też grobowce. Jaki mieli w tym cel?\nPosłuchaj rozmowy o najeździe Brzetysława\nGrobowce władców Polski: O najeździe Brzetysława\nPierwotne miejsce pochówku piastowskich władców, a właściwie część jego pozostałości widoczne są w podziemiach poznańskiej katedry. Nie wiadomo, czy Brzetysław naruszył szczątki Mieszka I i jego syna Bolesława Chrobrego, pochowanego w tym miejscu 14 lat przed najazdem. Po kilkuset latach, już w XIV wieku tzw. tumbę dla swojego poprzednika w poznańskiej katedrze ufundował król Kazimierz Wielki. Przedstawiała ona sylwetkę Chrobrego wraz z całą jego królewską symboliką. Do sarkofagu przeniesiono szczątki pierwszego króla Polski, a sam sarkofag umieszczono w nawie głównej kościoła. Widniała na nim inskrypcja, odzwierciedlająca napis na pierwotnym grobowcu króla. Zaczynała się od słów Hic iacet in tumba co oznacza tu leży w grobie. Sarkofag przeniesiono później z nawy głównej do jednej z kaplic pod wieżami kościoła. Umieszczono go od strony zachodniej świątyni. W 1790 roku miejsce spoczynku króla ponownie uległo niemal całkowitemu zniszczeniu, po tym gdy zawaliła się na niego jedna z wież katedry.\nPosłuchaj rozmowy o zniszczeniu grobowca Mieszka i Bolesława Chrobrego\nGrobowce władców Polski: O zniszczeniu grobowca Mieszka i Bolesława Chrobrego\nMiejsce złożenia szczątków pierwszych piastowskich władców Polski w Złotej Kaplicy na Ostrowie Tumskim wieńczą ich posągi. Kaplica nie jest na co dzień otwarta dla odwiedzających katedrę. Można ją podziwiać jedynie przez kratę.\nW 2010 roku archeolog prof. Przemysław Urbańczyk wysunął jednak tezę, że jest mało prawdopodobne, by Mieszko I spoczął w katedrze na Ostrowie Tumskim. Swoją teorię naukowiec oparł m.in. na tym, że w potencjalnym miejscu pochówku księcia odkryto też zdobiony kamieniem gabro przenośny ołtarz oraz kielich i patenę - przedmioty, z których korzystały osoby duchowne. Zdaniem profesora, mało prawdopodobne więc, by pierwszego piastowskiego władcę pochowano z tego rodzaju "insygniami". Z tezą profesora Urbańczyka nie zgadza się jednak prof. Koćka-Krenz, która twierdzi, że w czasach kiedy Mieszko I zmarł, osób duchownych nie chowano z drogocennymi przedmiotami, które mogły posłużyć kolejnym biskupom. Naczynia zastępowano wykonanymi z mniej cennych surowców, np. z ołowiu. Zdobione ołtarze zamieniano na pozbawione kamiennych zdobień.\nKolejną wielką zagadką związaną z Ostrowem Tumskim pozostaje miejsce pochówku żony Mieszka I - Dobrawy. Do dziś nie jest do końca jasne, gdzie ostatecznie spoczęła księżna. Prof. Hanna Koćka-Krenz, której zespół odkrył i w 2014 roku odsłonił kaplicę Dobrawy na Ostrowie Tumskim, nie wyklucza, że żona Mieszka I spoczęła właśnie w tej kaplicy.\nPosłuchaj rozmowy o miejscu pochówku Dobrawy\nGrobowce władców Polski: Miejsce pochówku Dobrawy\nRokrocznie przed Dniem Wszystkich Świętych znicz przed kaplica Dobrawy zapala delegacja uczniów z poznańskiego VII LO im. Dąbrówki.\nZachwycające sarkofagi królewskie na Wawelu\nMiejscem najbardziej wyjątkowym jest nekropolia władców polskich na Wawelu. To w Krakowie spoczywa większość władców Polski i ich rodzin. Sarkofagi, misternie wykonane kilka wieków temu, do dziś zapierają dech w piersi, a wiele z nich to najcenniejsze tego typu obiekty w Europie. Pochówków jest 17 monarchów, tylko jeden z grobowców nie zawiera ciała króla - to sarkofag Władysława Warneńczyka, który w 1444 roku poległ w bitwie z Turkami pod Warną. Jego ciała nigdy nie odnaleziono.\nSarkofag świętej królowej Jadwigi uważany jest za jeden z najpiękniejszych królewskich sarkofagów. Przedstawia św. Jadwigę leżąca na łożu śmierci ze złączonymi do modlitwy rękami. Cały jest wykonany z białego marmuru. Wyróżnia się jednocześnie delikatnością, lekkością.\nGrobowiec Jadwigi na Wawelu /Jacek Skóra, RMF FM\nCiała Jadwigi tu jednak nie ma. Służył w latach 1949 - 1987 jako jej grób, jej szczątki znajdują się niedaleko, pod ołtarzem Krzyża Pana Jezusa, i to jest trzecie miejsce kultu Jadwigi w Katedrze Wawelskiej. Pierwszym jest miejsce przy głównym ołtarzu, gdzie spoczywała przez 550 lat, do 1949 roku. Drugim jest jej sarkofag, a trzecim jest właśnie ołtarz Krzyża - mówi Jacek Urban z katedry na Wawelu.\nNagrobek został wykonany w stylu gotyckim. Pierwotnie ręce królowej miały być złożone na piersiach wraz z książką - co miało oznaczać fakt odnowienia Uniwersytetu Krakowskiego. Ostatecznie jednak jej ręce złożone są do modlitwy. To jedyny polski król - bo oficjalnie była koronowana na króla Polski - który został kanonizowany.\nJeden z najcenniejszych\nSarkofag króla Władysława Jagiełły wykonany został jeszcze za życia króla, a więc artysta mógł króla widzieć i dzięki temu dokładnie odwzorować jego twarz. Rysy Jagiełły są tutaj mocno zarysowane.\nGrób Władysława Jagiełły /Jacek Skóra, RMF FM\nKról został przedstawiony w majestacie, spoczywa na marach, ale pod głową ma lwa - czyli króla zwierząt, zaś pod jego stopami jest smok, wyglądający jak jakaś hydra, którą on depczę, mimo że już nie żyje. To jest wyraz potęgi i wielkości króla. Wokół sarkofagu wyrzeźbiono symbolikę ziem polskich oraz stanów polskich - mówi Jacek Urban.\nU doły sarkofagu dodane są psy i sokoły, traktowane jako wyraz myśliwskich upodobań monarchy. Król zmarł 1 czerwca 1434 roku przeziębiwszy się wcześniej na polowaniu.\nJeden z niezwykłych\nSarkofag Kazimierza Wielkiego to trzeci najstarszy sarkofag królewski w Polsce. Został zbudowany przez jego następcę Ludwika Węgierskiego. Ma trzy poziomy, przy czym rożni się od sarkofagu Jagiełły - tu kolumny zaczynają się nie na posadzce, tylko na królewskich marach. Jest to monumentalny sarkofag. Na podniebiu baldachimu znajdują się złote gwiazdy na niebieskim tle, a wiadomo ze źródeł, że Kazimierz Wielki chciał, by sklepienie katedry wawelskiej pokryte było szafirem ze złotymi gwiazdami. Do tego nie doszło, ale można sobie wyobrazić, jak mogła by teraz wyglądać katedra.\nGrób Kazimierza Wielkiego /Jacek Skóra, RMF FM\nTo też niezwykły sarkofag - w 1869 roku okazało się, że część tylnej płyty jest słaba i wymaga remontu. To wtedy wyszło na jaw, że ciało króla jest pochowane nad posadzką, a nie pod. To niezwykłe, ponieważ wszyscy królowe pochowani są pod poziomem posadzki, a nad ich pochówkiem zbudowano sarkofagi. Tu jest inaczej, to jest wyraz czci wobec króla. Został pochowany jak święty - mówi ksiądz Jacek Urban.\nGrób Władysława Warneńczyka /Jacek Skóra, RMF FM\nWyjątkowo młody królewski grób - nekropolia króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w Warszawie\nStolica Polski to kolejne miejsce na szlaku nekropolii władców, które warto odwiedzić. W Warszawie znajduje się bowiem wyjątkowo młody królewski grób. Chodzi o grobowiec króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, w podziemnej krypcie Archikatedry świętego Jana w Warszawie. Mimo że ostatni król Polski zmarł pod koniec XVIII wieku, jego grób w stolicy istnieje dopiero od dwudziestu czterech lat, czyli od 1995 roku. Wcześniej szczątki Stanisława Augusta spoczywały w białoruskim Wołczynie.\nSzczątki królewskie wracały w dwóch etapach. W pierwszym etapie przywieziono to, co nie budziło wątpliwości: resztki płaszcza, resztki szpady, obcas. W drugiej turze wróciły szczątki kostne określone w protokole jako "kostny pył", zidentyfikowany na podstawie badań genetycznych jako pył z kości osoby starszej - opowiada przewodnik po Warszawie Arkadiusz Żołnierczyk.\nSzczątki króla Stanisława Augusta Poniatowskiego spoczęły w Archikatedrze świętego Jana w Warszawie, ponieważ król Stanisław August był wyjątkowo mocno związany z Warszawą. Tylko dwóch władców było koronowanych w Archikatedrze, w tym właśnie ostatni król Polski. Można domniemywać, że chciałby być jak najbliżej miejsca, gdzie spędził najlepsze, ale i najtrudniejsze lata swojego życia. Swoją drogą, gdy król Stanisław August był internowany, przebywał na wygnaniu, wielokrotnie dopytywał o Warszawę, interesował się miastem, które zawdzięcza mu tak wiele - dodaje Arkadiusz Żołnierczyk.\nKról, który nie miał spokoju nawet po śmierci\nOstatni król Polski zmarł 12 lutego 1798 roku w Petersburgu. Jak można przeczytać w portalu dzieje.pl, "car Paweł I podejrzewając, że Poniatowski mógł być jego biologicznym ojcem, wyprawił mu królewski pogrzeb. W kaplicy żałobnej wystawiono doczesne szczątki w mundurze oficerskim, oficerowie też pełnili przy zwłokach wartę, był honorowy salut, a trumnę na miejsce pochówku odprowadzał sam car, jadący konno na czele żałobnego orszaku między ustawionymi po obu stronach drogi szpalerami żołnierzy oddzielającymi kondukt od zgromadzonego tłumu. Było to 5 marca 1798 roku, a ciało Poniatowskiego złożono w kościele katolickim pod wezwaniem św. Katarzyny. Po raz pierwszy grobowiec otwarto pół wieku później, słusznie podejrzewając, że mógł on ulec zniszczeniu, kilkakrotnie zalewany wodą Newy. Ciało króla podobno całkiem dosłownie przez ten czas obróciło się w proch. Kilkadziesiąt lat później, w 1938 r., grobowiec został otwarty ponownie. Tym razem nie tyle w trosce o szczątki monarchy, ile z powodów praktycznych. Bolszewicy planowali rozbiórkę kościoła i przy tej okazji zdobyli się na zaskakujący gest - postanowili zwrócić prochy Stanisława Augusta Polakom".\nGrób Stanisława Augusta Poniatowskiego /Michał Dobrołowicz, RMF FM\nObecny grobowiec króla Stanisława Augusta swoim wyglądem nawiązuje do tradycji rzymskiej. Mamy białą płytę z białego marmuru, nad nią herb Stanisława Augusta. To orzeł, litewska Pogoń, czyli herb Wielkiego Księstwa Litewskiego. W sąsiedztwie pochowani są Henryk Sienkiewicz, Gabriel Narutowicz, mamy pochowanych biskupów, mamy symboliczny nagrobek Marcelo Bacciarellego. Mamy groby osób, które nawiązują do epoki stanisławowej - opisuje w rozmowie z dziennikarzem RMF FM Arkadiusz Żołnierczyk.\nCzy to prochy króla Stanisława? "Zdania są podzielone"\nDecyzję o sprowadzeniu królewskich prochów do Polski podjął w roku 1988 minister kultury Aleksander Krawczuk. Powołał w tym celu komisję z profesorem Aleksandrem Gieysztorem na czele. Komisja, która pojechała do Wołczyna, zastała tam obraz kościoła zrujnowanego, zdewastowanego. Nie było grobu, szczątki były porozrzucane, zaczęto penetrację ruin za pomocą łopat i kilofów - zaznacza Arkadiusz Żołnierczyk.\n"Kiedy pod koniec lat osiemdziesiątych eksperci przyjechali do Wołczyna, kościół od ponad trzydziestu lat był zdesakralizowany i mieścił się w nim magazyn nawozów. Jedynym, co potwierdzało królewskość znaleziska, były znaleziony fragment złoconej korony, szpady i srebrne galony. To jednak zaświadczało tylko o tym, że leżał tam ktoś znaczący" - czytamy w portalu dzieje.pl\nOpinie dotyczące tego, czy w dzisiejszym grobowcu, jaki możemy znaleźć w krypcie Bazyliki Archikatedralnej świętego Jana Chrzciciela w Warszawie znajdują się faktycznie prochy króla Stanisława Augusta są podzielone. Ekshumacja króla w Wołczynie miała w sobie wiele kontrowersji.\nCały czas krąży lokalna legenda, że podczas nadejścia Armii Czerwonej, szczątki zostały ukryte. Nie do końca wiadomo, przez kogo - podkreśla przewodnik po Warszawie Arkadiusz Żołnierczyk.\nWątpliwości biorą się między innymi z tego, że gdy w 1989 roku po raz kolejny otwarto grób Stanisława Augusta Poniatowskiego w Wołczynie nie odnaleziono w nim cynowych pojemników z sercem i wnętrznościami króla.\nPewne jest to, że odsłonięciu grobowca króla Stanisława Augusta w Bazylice Archikatedralnej w Warszawie towarzyszyła podniosła uroczystość. Najpierw szczątki wystawiono w Zamku Królewskim, a później z Zamku przeniesiono je oficjalnie, w asyście dzwonów i werbli, do Bazyliki. Był to trzeci pogrzeb króla Stanisława Augusta Poniatowskiego: pierwszy w Petersburgu, drugi w Wołczynie, trzeci w Warszawie - wymienia Arkadiusz Żołnierczyk.


24 kwietnia, 2019, 14:42\nOglądanie chmur jest jedną z głównych rozrywek lotu, zwłaszcza gdy jest on długi. Wiele osób woli zagłuszyć swoją nudę za pomocą telefonów lub laptopów. Ale czasami lepiej jest odwrócić się od naszych gadżetów i spojrzeć w niebo.\nJeden z pasażerów uchwycił naprawdę wspaniały widok przez okno – były to chmury burzowe, które miały wywołać ulewny deszcz, podczas gdy samolot przelatywał przez niebo. Widok był przepiękny.\nLudzie zawsze byli zafascynowani chmurami. Dzieci są zazwyczaj tak wielkimi fanami oglądania chmur. Są zaintrygowane i ciekawe natury chmur – ich kształtu, objętości, tekstury i wyglądu. Jak powstaje chmura? Czy jest tak puszysta, jak na to wygląda? Chociaż wiele osób traci zainteresowanie takimi pytaniami w miarę starzenia się, według badań, obserwacja chmur to skuteczny środek odprężający.\nŻyjemy w gorączkowym świecie, a czasami musimy pamiętać, aby wziąć głęboki oddech i trochę zwolnić. Oglądanie chmur jest z pewnością świetnym sposobem, aby przypomnieć nam, abyśmy odetchnęli, zwolnili i zaczęli cieszyć się chwilą.\nNic więc dziwnego, że filmy z chmurami są takim hitem na YouTube! Ten spotkał się z ponad 90 000 odbiorcami:


Posel Halicki w Gminie Kadzidło | Andrzej Halicki\nPosel Halicki w Gminie Kadzidło\nW dniu dzisiejszym w Centrum Kultury Kurpiowskiej w Kadzidle odbyło się spotkanie informujące o możliwościach pozyskania funduszy unijnych dla przedsiębiorców i nauczycieli.\nSpotkanie otworzył Andrzej Halicki, poseł na Sejm RP, który zachęcał do korzystania z możliwości, jakie daje wsparcie z Unii Europejskiej. W spotkaniu udział wzięło około 40 lokalnych inwestorów oraz przedstawicieli oświaty.\nPodczas szkolenia zostały zaprezentowane dwa panele przybliżające uczestnikom możliwości czerpania środków unijnych.\nW pierwszym zaprezentowano przedsiębiorcom jak można zdobyć środki na dofinansowanie swoich pomysłów inwestycyjnych i dostosować się do oczekiwań rynku, a także zapewnić sobie dostęp do nowych technologii. W drugim poświęconym przybyłym nauczycielom i dyrektorom szkół, możliwości, z których funduszy europejskich szkoły i placówki oświatowe mogą ubiegać się o wsparcie aby realizować zamierzone przedsięwzięcia.\nW spotkaniu udział wzięli również, Pan Dariusz Łukaszewski – wójt gminy Kadzidło, który był inicjatorem tego szkolenia na terenie gminy Kadzidło, Pan Mariusz Popielarz – dyrektor delegatury Urzędu Marszałkowskiego w Ostrołęce oraz radny Województwa Mazowieckiego Pan Andrzej Gołota.


Dobra pizza w Kielcach – Kulturalny Poznań\nprzez admin | 18 marca 2019\nKiedy myślę o jedzeniu, które nigdy mi się nie znudzi, i które mogłabym jeść bez końca, od razu nasuwa się jedna myśl – pizza! Różnorodność dodatków, grubości ciasta, sosów i oliw smakowych pozwala na niezliczoną ilość kombinacji. Przejeżdżając ostatnio przez stolicę województwa świętokrzyskiego przypomniały mi się słowa znajomej, która stąd pochodzi: „Odwiedzając Kielce zjedz dobrą pizzę!”. Tylko która pizzeria w Kielcach jest naprawdę dobra i zaspokoi moje wymagające kubki smakowe?\nZaparkowałam w centrum i rozpoczęłam poszukiwanie odpowiedniego miejsca. Lubię kierować się zapachem, bardzo pobudza on moją wyobraźnię i często właśnie dzięki niemu od razu przenoszę się myślami do Włoch. Chętnie też zaglądam przez okna do wnętrza, żeby ocenić wystrój danej restauracji. Wierzę, że dobry smak w kwestii architektury wnętrz przekłada się również na dobry smak potraw.\nMój spacer trwał zdecydowanie za długo, a ja czułam, że żołądek gra mi już całkiem donośnego marsza, kiedy w końcu w oczy rzuciło mi się jedno miejsce. Stojąc pod drzwiami poczułam zniewalający zapach dochodzący z kuchni. Pomyślałam, że muszę tam wejść.\nNie zawiodłam się! Zamówiłam pizzę z niewielką ilością dodatków – rukola, szynka parmeńska, ser mozarella i pomidorki koktajlowe. Zawsze miałam słabość do pizzy bez przesadnej ilości dodatków, za to pozwalającej czuć każdy z nich i cieszyć się tym, jak smaki się przenikają tworząc zgraną kompozycję. Ciasto było cienkie, chrupiące, dokładnie tak, jak lubię. Polałam pierwszy kawałek smakową oliwą i wzięłam pierwszy kęs.\nOd razu przeniosłam się do słonecznej Italii, niemal czułam ten klimat małej knajpki nad morzem, słone powietrze i lekki wiatr. Smak pizzy był na tyle fantastyczny, że na chwilę zapomniałam o zmartwieniach, o tym, że się spieszę, że jestem w sumie tutaj tylko przejazdem. Nie sądziłam, że pizza Fast w Kielcach może mnie tak zachwycić!\nOd tego momentu uwielbiam spacerować po miastach, które odwiedzam, szukając idealnej pizzy. A restaurację odwiedzoną w stolicy świętokrzyskiego polecam każdemu bez chwili wahania.\n← Najlepsze jedzenie? Pierogi! Włoska pizza – różne rodzaje →


Nadchodzi zima stulecia? Niezbyt. - Pogoda i Klimat\nby admin 2017/09/18 22:09 2017/09/18 22:09\nTaggedEuropaExacta WeatherJaka będzie zima 2017/18James MaddenPrognozy na zimę 2017/18Prognozy SezonoweWielka BrytaniaZima 2017/18Zima stulecia\nT850 < 0 w lipcu\n2015/07/13 11:07 2015/07/13 11:07\nWydaje mi się, że tegoroczna zima będzie skrajna. Albo bardzo ciepła i deszczowa albo bardzo mroźna i śnieżna. Pamiętajmy, że trend trochę się odwrócił – mieliśmy niezbyt ciepłą wiosnę, lato i teraz chyba jesień. Na pewno o wiele chłodniejsze niż jeszcze 2-4 lata temu. A ciepłych zim też nie będziemy mieli w nieskończoność – zeszłoroczna raczej na moich terenach była „w normie” ,a poprzednie 3 – bardziej przypominały jesień niż zimę. Moim zdaniem tegoroczna zima to wielka niewiadoma…. moje przeczucia mówią że będzie to najzimniejsza zima od 7 lat albo będziemy kontynuować ciepły trend – chociaż w to bardzo wątpię.\nJa za to prognozuję temperatury zbliżone do normy, bez żadnych skrajności. Atlantyk w tym sezonie raczej nie dopuści do blokady i zastoju czegokolwiek na dłużej, a wiekszy chłód spotka prawdopodobnie okolice Kanady, a to zwykle oznacza uniknięcie tęgich mrozów u nas.\n„Atlantyk w tym sezonie raczej nie dopuści do blokady i zastoju czegokolwiek na dłużej”\n>>> Zależy co rozumieć pod pojęciem „na dłużej”? Bo nawet te „tylko” ok. 3 tygodnie z zimy 2011/12 – przy około 3-krotnie dłuższej dominacji Atlantyku – wystarczyły, aby sprowadzić ją do Tśr blisko ‚normy’ 1981-2010.\nI choć nie przypuszczam, ażeby jakaś tego typu silna polaryzacja się powtórzyła, to jednak warto mieć tamtą zimę na względzie jako przykład nieprzewidywalności pogodowej w naszym klimacie…\nTego pewnie nikt nie wie, ile to będzie „na dłużej”. Ale ja bym na razie się skupiał na jesieni, bo tu już widać pewne tendencje. Skoro jesień możemy jako tako przewidzieć (listopad już ciężej) to nie ma co brnąć dalej w przyszłość. Dopiero w listopadzie wychodzi na jaw co zima dla nas może przygotować. A na razie niż genueński opanował całą środkową Europę. Niemal cały kontynent aż tonie w wilgoci. Zobaczymy co z tego wyjdzie, oby w październiku nie pojawiły się zgniłe wyże z mgłami. Wrzesień zapamiętamy już jako miesiąc deszczowy i chłodny, choć jest pewnie w okolicach starej normy.\nPodejrzewam, że wrzesień 2017 będzie miesiącem mieszczącym się w normie termicznej, zaś opadowo – jak się domyślamy – będzie znacznie na plus, ale nie wszędzie. Bardziej wilgotno i cieplej będzie na wschodzie i południu kraju; zachód i północ chłodniejsze i suchsze. Ten sezon jest dla grzybiarzy udany.\n„jeszcze w czerwcu pisaliśmy, że obecnie należy oczekiwać chłodniejszej pogody, niż w ostatnich latach”\n>>> I ja też mam podobne przeczucie – co zresztą w ostatnich miesiącach i porach roku ma miejsce i zimą także w mniejszym lub większym stopniu może się zaznaczyć. Ale żadnych odważnych tez bym się nie odważył. Pogoda, zwłaszcza w naszym klimacie przejściowym, zbyt zmienną jest…\nTa zima stulecia nie musi być wcale tak znaczaco zimna :)-przy trendzie ocieplenia szansa na wyjatkowo zimna zime maleje z kazdym rokiem\nMaksimum na jakie stać obecnie nasz klimat to prawdopodobnie zima 2010/2011 (o ile dobrze pamiętam, to ta z najniższym NAO), natomiast bardzo mroźne miesiące zimowe możemy mieć nawet przez jeszcze ponad 100 lat (symulacje Piotra z prognozami miesięcznymi do 2100).\nZima 2009/10 była jeszcze solidniejsza. Nie wiem, czy to maksimum na co obecnie klimat stać (z tymi ocenami byłbym ostrożny…), ale na pewno już nie na takie zimy jak te najmroźniejsze pół wieku wstecz:-)\nNie byłem pewien która była mroźniejsza, a nie sprawdzałem tego.\nI tu zadam ciekawe pytanie odnośnie wpisu niżej FKP czy wraz z postępującym ocieleniem klimatu szanse na porządne zimy maleją w Polsce ?\nMoże inaczej zadam pytanie czy zmiany klimatu będą w przyszłości powodowały zimą coraz częściej pogłębianie się strefówki NAO + czy może będą co raz częściej występowały blokady NAO- ?\nbo ja uważam że od lat 90 częściej dominują u nas wiatry W SW\nIm więcej gazów cieplarnianych tym trudniej wychłodzić radiacyjnie atmosferę. Czyli przy takiej samej sytuacji synoptycznej będzie cieplej niż kiedyś. Czyli nawet rekordowo ujemne NAO może nie wystarczyć na rekord zimna. W 2010 roku nie wystarczyło!\nDo końca jednak trudno przewidzieć jakie NAO/AO częściej będą w najbliższym czasie dominowały (?). Ostatnio mamy w tym względzie więcej zaburzeń na tle tych dość dobrze zaznaczonych wcześniej ok. 60-70 letnich cykliczności. Moim zdaniem wcale nie jest powiedziane, że częściej NAO+/AO+ od lat 90-tych XX wieku (sprzyjające cieplejszym zimom) ma związek z GW. Cykliczności sugerowałyby raczej teraz częściej NAO-/AO-Kolejnych kilka-kilkanaście lat lepiej pokażą, czy sezon 2009/10 był krótkotrwałym „wybojem”, czy też jednak jakimś zalążkiem okresu z ponownie częstszymi sytuacjami sprzyjającymi bardziej zimowym zimom (a przerywnikami były raczej roczniki 2013-2016)…???\nSolidna zima niekoniecznie oznacza tęgie mrozy. Może oznaczać też dużą porcję śniegu, który leży i nie myśli stopnieć. Ostatnio chyba dopiero w 2012/2013 była śnieżna, ale mrozy były srogie w tej z 2009/2010 r.\n„Maksimum na jakie stać obecnie nasz klimat to prawdopodobnie zima 2010/2011”\nNie ośmieszaj się chłopie. Najniższe NAO było zimą 2009/10, a zimy do końca wieku mogą być na spokojnie takie jak 2005/06 czy nawet 1986/87.\nA tymczasem kupowanie w Polsce stacji meteo, to coraz bardziej niebezpieczne zajęcie:\nDo zimy pozostało jeszcze trochę czasu. A tymczasem mieliśmy dzisiaj najchłodniejszy (w skali kraju) od wiosny poranek. Pogodne niebo i brak wiatru sprawiły, że pomimo braku jakieś wyraźnej adwekcji z dalekiej N, Tmin nad ranem w wielu miejscach spadła poniżej 5°C. No cóż, jesienna równonoc tuż tuż, a wraz z nią coraz większe prawdopodobieństwo porannych przymrozków, niż gorących popołudni…\nKochani, będzie wiało i sypało, sroga zima będzie, bo Indianie już 3 lata chrust zbierają!\nCiekawe czy Skandynawowie nie wiedza że poziom morza sie podnosi? Miedzy innymi u nich jest ten wyjatkiwy obszar gdzie nie musza sie o to martwic( ruchy izostatyczne wypietrzaja skandynawie predzej niż wzrasta poziom morza)\n„(…) bo Indianie już 3 lata chrust zbierają!”\n>>> I w końcu kiedyś aura się nad nimi zlituje pokazując, że… w życiu warto być cierpliwym/-ą…!:-)\nTymczasem wygląda na to, że zasięg pokrywy lodowej w Arktyce osiągnął już minimum i teraz będzie tylko przyrastał.\nIle zabrakło do rekordu? I w którym roku była najmniejsza pokrywa lodowa w historii w Arktyce?\nAd 1) Na oko jakieś 1,5 mln km kw.\nAd 2) 2012.\nZeszły rok pokazał że nie jest to takie pewne – Były okresy kiedy nawet zasięg malał\nps. Podobne myślałem w tym roku że zachowa się zasięg na drugim biegunie ale nagle znak AAO się zmienił i maksimum jest później. Ciekawe czy utrzyma się stabilny zasięg na Antarktydzie do końca miesiąca czy będzie kontynuować topienie – oznaczało by to że ostatni rekordowo słaby rok nie był wyjątkowo zbiegiem okoliczności i być może może to że w Arktyce topienie nie przyśpiesza pod 2012 zmianą dopływie ciepła przez Atlantyk i dzięki temu więcej płynie w kierunku Antarktydy\nNie twierdzę, że tegoroczna zima będzie szczególnie mroźna, ale pamiętajmy że w 2009 i 2010 roku CFS również zapowiadał ciepłe zimy…\nA ja jestem ciekaw, czy kiedyś zdarzy się jeszcze taka sytuacja, żeby w listopadzie temperatura minimalna nie spadła poniżej 15 stopni przez całą dobę? Czy kiedykolwiek taka szansa się jeszcze powtórzy? – bo już tak było 5 listopada 2010 roku, kiedy przez całą dobę było 15-17 stopni. Nie wiem, jaka była wtedy sytuacja baryczna, albo był to silny halny, albo silna strefówka znad Atlantyku. Z tego co pamiętam to chyba to drugie.\nŚrednia dobowa temperatura wyniosła wtedy 16 stopni, czyli termiczne… lato. 16 stopni to średnia normy dobowej dla czerwca, dla listopada norma wynosi 3 stopnie…\nStrefówka, że ho, ho. Ale taka z okolic bardziej subtropikalnych niż subpolarnych:\nSytuacja tego dnia nie było jakoś wyjątkowa, T850 również nie wskazywała na jakieś szalone ciepło.. taka tmin była wynikiem niemal całodobowego zachmurzenia oraz halniaka :\nWarunki nie umywały się choćby do tych z 31 października 2001, z tym, że niewielkie wówczas zachmurzenie powodowało wysoką Tmax, a nie Tmin:\nNie wiem jakie są najpóźniejsze wystąpienia Tmin>15C.. być może był to właśnie 5 listopada 2015. Natomiast w tym artykule Piotr podejmował kwestię najpóźniejszych dni letnich (Tśr>=15C) i konkluzja jest taka, że w sumie mogą one występować u nas w każdym miesiącu, choć rzecz jasna w styczniu jest o nie ekstremalnie trudno:\nJa pamietam niesamowicie cieply koniec listopada w 2003.\nI w zasadzie to by sie zgadzalo.\nTo już ostatni z zamówionych, 27 listopada 2003. Też liczony na siatce 2,5 x 2,5 stopnia, zamiast na 0,5 x 0,5 jak nowsze:\nNiestety nie znam kontekstu synoptycznego bo wetter3.de ma archiwum map zaczynające się… 6 dni później. Jak pech to pech!\nOK. Napisałem sobie skrypt do rysowania pól ciśnienia na poziomie morza (bo jeśli używać powierzchniowych Szwajcaria ma nieustannie niż) z reanalizy NCEP/NCAR. Dnia 27 listopada 2003 Europa był zdominowana przez głęboki niż z centrum nad Wyspami Owczymi i wyż nad Rosją. Czyli typowa dysza między nimi. Pisałem parę dni temu, ze to najlepszy sposób ogrzania Polski jesienią ?\nDzięki wielkie za te wizualizacje oraz analizę baryczną.\nCieszę się, że komuś się to przydaje. A i ja zyskuję. Poprawiłem jeszcze trochę ten skrypt i obecnie mam już film pola ciśnień na wybranym obszarze (np. Europie z przyległościami) dla całego miesiąca (dowolnego, od 1948 r. bo to z reanalizy NCEP/NCAR). Dzięki temu, że na niemieckim serwerze zabrakło 6 dni danych, mam teraz coś przydatnego ?\nTo co ciekawe udalo sie wyciagnac z danych dostepnych tu na stronie poczawszy 2000 roku. Mysle ze sa to rekordy ciepla dla trych miesiecy w tym okresie.\nKolejna porcja. Tym razem listopad i grudzień: 5 listopada 2008: 25 grudnia 2009: Genueńczyki, nieprawdaż? W listopadzie tak, a w grudniu nie. Sprawdziłem też archiwalne mapy synoptyczne z wetter3.de. Na Boże Narodzenie w 2009 roku mieliśmy rozległy niz atlantycki na zachodzie i niż na wschodzie. Razem wciągnęły powietrze wprost z południa. A trajektoria wygląda jak ta z listopada 2008, gdy niż nadchodził znad Morza Śródziemnego. Były tak podobne, że w pierwszej wersji wrzuciłem dwa razy tę samą (już poprawione). Na swój sposób się cieszę, bo potwierdza to, ze zimą jeśli oczekujemy ciepła to możemy liczyć tylko na Atlantyk (ale w… Czytaj więcej »\nProśba do Arctic haze o obliczenie trajektorii wstecznych dla tych dni w wolnej chwili.\nStarsza z tych dwóch dat jest poza zakresem dat modeli, jakie Hysplit ma w bazie (starsze tylko dla USA).\nA nowszy wygląda dokładnie tak jak się spodziewałem:\nZnowu Atlantyk i znowu Azory. Trudno sobie wyobrazić naprawdę ciepłe dni zima w Polsce bez adwekcji strefowej.\nUdało się tę starszą policzyć przy pomocy czegoś co oni nazywają „reanalysis”. Sądząc z instytucji i daty początkowej (1948) to musi być NCEP/NCAR. Zatem ostrzegam, że to jest liczone na siatce 2,5 x 2,5 stopni!\nCzyli znowu subtropikalny Atlantyk. Ale z ostrzeżeniem, że to liczył bardzo zgrubny model, wprawdzie asymilujący dane ze stacji meteorologicznych – co daje pewną nadzieję, ze to się jednak trzyma kupy.\nA w Meksyku kolejne silne trzęsienie ziemi, tak samo jak to było poprzednio, zdarzył się w momencie gdy huragan Maria osiągnął najwyższą kategorię na Karaibach, identycznie było wcześniej z Irmą.\nNiektórzy spekulują, że jest związek między huraganami, a trzęsieniami, ale to najpewniej tragiczny zbieg okoliczności.\nBiorąc pod uwagę, że trasę huraganu da się obecnie śledzić przy pomocy sejsmografów , to nie da się całkowicie wykluczyć możliwości uwalniania naprężeń (czyli wywołania trzęsienia ziemi) przez drgania wywołane huraganem. Nie mówię, ze to bardzo prawdopodobne, ale nie jest to całkowity nonsens.\n A co ciekawe próbuje się ta metodą wykryć historyczne huragany z czasów przed-satelitarnych, które wtedy pozostały nieodkryte:\nPodobno trzesienia ziemi nawet tak odległe jak te w Japonii mogą wpływać na cielenie lodowców na Antarktydzie  a lodowce na powstanie fal w atmosferze  -Czyżby trzesienia ziemi wpływały na pogode ?\nPs.Moga być jakieś przekłamania jak znajde źródła pierwotne postaram sie wrzucić\nPs2- A jeśli huragany wpływaja na wyzwolenie choć cześci trzesień oznaczało by to że moga nawet wpływać na pogodę na biegunach -Dziwne powiazania -ciekawe czy komuś sie uda taki ciąg udowodnić :)\nTrzeba pamiętać, że odległy impuls, wywołujący trzęsienie ziemi nie musi nieść dużo energii. Energia już jest na miejscu, w uskoku z dużymi naprężeniami. Trzeba ją tylko uwolnić. Dlatego szukaj haseł w stylu „triggered earthquaqes” (trigger to cyngiel – analogia jest oczywista). Tu jest naukowy przykład analizy trzęsienia ziemi „trigerowanego” z odległości ponad 3000 km: https://pubs.geoscienceworld.org/bssa/article-lookup/94/6B/S348 Tu masz artykuł przeglądowy o mechanizmie takiego uwalniania trzęsień ziemi przez fale sejsmiczne (jak widzę nadal słabo poznanym): http://www.annualreviews.org/doi/abs/10.1146/annurev-earth-060313-054648 Nadal nie mówię, że akurat te dwa trzęsienia ziemi zostały wywołane przez huragany, ale na pewno będzie to badane. Mechanizm, o którym piszą w zlinkowanym wyżej… Czytaj więcej »\nźródła pierwotne (prowdopodobnie)\nPierwsze jest trywialne. Wiadomo, ze fale kruszą lód, więc wielkie fale mogą nakruszyć dużo lodu.\nDrugie to kosmos. I nic dziwnego, że opublikowano to w czasopiśmie Space Physics ?. W górnej atmosferze (mówimy to o wysokości 30 do 110 km, a nie górnej troposferze!) istnieją nad Antarktydą fale o okresie 7-10 h, których przyczynę Ci autorzy upatrują w wibracjach w barierze Rossa.\nMusze to przeczytać bo na razie nie wiem czy w to wierzyć i czy jeśli nawet to może to mieć wpływ na cokolwiek tu na dole.\nPrzejrzałem to dość dokładnie. Wszystko co pokazali to podobny co do rzędu okres możliwych drgań bariery Rossa i obserwowanych fal w wyższej atmosferze. Postulują dalsze badanie, ble, ble. A miałem nadzieję, ze chociaż pokażą, ze są tam identyczne częstości. Jeszcze lepiej gdyby fazy się zgadzały. Ale w artykule w ogóle nie ma żadnego porównania bo tak naprawdę oni nie są w stanie policzyć okresów drgań Bariery Rossa (a tylko oceniają je co do rzędu).\nCzyli nie jest to coś, o czym warto pisać do domu (jak mawiają Amerykanie).\nObawiam się, że z Karaibów do środkowego Meksyku jest trochę za daleko aby przenosił się jakiś wpływ.\nA ktoś jeszcze pamięta huragan Jose? Nie trafił w USA, posuwa się na północ mniej więcej wzdłuż trasy Golfsztromu i jest na wysokości Waszyngtonu. Ale nadal jest huraganem – obecnie 1 kategorii.\nWyże go blokują, długoterminowe modele pokazują, że dogoni go Maria a nawet może się okręcić wokół niej i skierować na południe. Wschodnie wybrzeże będzie miało kilka wietrznych dni.\nSwoją drogą na północnym atlantyku ma powstać potężny i rozległy niż, dawno we wrześniu czegoś takiego tam nie było.\nWedług tych samych fusów (GFS), na początku października resztki obu tych huraganów poszybują w stronę Europy.\nCzeka nas ciepły i mokry początek października?\nNad kontynentem wyż skandynawsko-rosyjski (1040/1050 hPa), nad oceanem niż islandzki (przejściowo ok. 950 hPa). Zobaczymy, czy i ewentualnie jak szybko jeden z „potworów” odda pole drugiemu?\nNa przełomie września i października dużych różnic w temperaturze między cyrkulacją z W i E jeszcze nie mamy, ale jednak typy pogody mogą być dość różne. Zresztą w ciągu najbliższych 2 tygodni i tak prawdopodobnie będziemy mieli zarówno jeszcze miejscami wzrosty Tmax powyżej 20°C, jak i już co najmniej lokalne/przygruntowe przymrozki.\nJelenia Góra nie zawiedzie z przymrozkami. Być może już dzisiejszej nocy…\nNo dobrze. Skoro domorośli Indianie zbierają opał już od miesiąca to czas na prognozę na zimę. Metoffice twierdzi w prasie naukowej , że jest w stanie zimowe NAO (czyli zasadniczo i temperaturę) przewidywać na rok na przód, ale… tego nie robi. Coś jak „A dziad wiedział, nie powiedział, a to było tak”. Ale coś wiemy o tym „tak” z tego artykułu. A mianowicie wiadomo jakie parametry używali w tej prognozie (i jak się one korelują z zimowym NAO). A są to: a) ENSO, b) siła „wiru polarnego” (ale w listopadzie co mi niezbyt pasuje do rocznej prognozy), c) atlantycki układ… Czytaj więcej »\n„ENSO nie jest w fazie El Nino, a nawet ma tendencje do słabej La Ninii, co powinno sprzyjać ciepłej zimie. ”\n>>> Przynajmniej w to przestałem wierzyć, gdy raz się okazało, że przy El Nino mieliśmy „porządną” zimę (chyba w 2010 r.), a innym razem „łagodną” (chyba w 2015 r.).\nA tak w ogóle jaka była np. miniona zima, albo 2012/13? Albo minione lato? Są racjonalne powody do różnych ich ocen, także w kontekście regionalnym, jak i rozpatrywanego okresu.\nOddziaływanie ENSO na zimę u nas nie jest silne ale jest istotne statystycznie. Ostatnia dwie zimy są tu kontrprzykładem. Jednak gdyby to SSW przyszło parę tygodni wcześniej (a częściej występują przy El Nino) to byśmy inaczej śpiewali ⛄\nPS. Ja z tych wszystkich czynników największe zaufanie mam do SST Atlantyku, chociaż to z kolei zawiodło w 2010 roku.\nJa tak jeszcze obserwuję zachowania NAO/AO i powiem szczerze, że w ostatnich ok. 10 latach one znacznie bardziej „wariowały”, niż wcześniej, gdy dało się zauważyć wyraźniejsze przewagi NAO-/AO- oraz NAO+/AO+ mniej więcej co 3 dekady.\nTo wg mnie dodaje jeszcze większej niepewności tym różnym prognozom…\nPrzy okazji ciekawi mnie, czy doczekamy się jeszcze zim bardziej zimowych od tych z sezonów 2005/6 i 2009/10 (tu te zimowe zagony silnego mrozu jak np. w listopadzie i grudniu ub.r. wokół Uralu mogą zaskoczyć, pomimo GW), jak i kiedy doczekamy się zimy jeszcze cieplejszej od 2006/7…? (rok 2015 pokazał, że kolejne zwyżkowania są tylko kwestią czasu).\n@Lucas wawa Toż to się już zrobił cały dział klimatologii: efekt ocieplenia Arktyki na pogodę umiarkowanych szerokości zima, latem albo w ogóle. Lepiej to wychodzi w modelach niż w danych, ale to podobno efekt zbyt krótkiej serii czasowej. Jeśli ktoś czuje tu sarkazm, to ma rację. Tzn. cos w tym może być ale jeszcze nie jestem przekonany. Chociaż wygląd prądu strumieniowego na mapie w ostatnich miesiącach jest dokładnie tak porąbany jak opisuje to jeden z najnowszych artykułów z tej „dziedziny”: Mann, M. E. et al. Influence of Anthropogenic Climate Change on Planetary Wave Resonance and Extreme Weather Events. Sci. Rep.… Czytaj więcej »\nNawet nie wnikając w samo NAO/AO (co jednak ma z tym związek) nawet po samej pogodzie w Polsce wyraźnie widać, że coraz częściej natrafiamy na jakieś skrajności pogodowe, które to na dodatek dość szybko potrafią zmieniać polaryzację…\nA czy ja pisałem w tym kontekście o NAO/AO? Nie, pisałem o czymś szerszym, czym są silne zafalowania front polarnego (dziś raczej nazywanego prądem strumieniowym). Np. czekająca nas blokada skandynawska pewnie wcale nie będzie zauważona przez indeks NAO, słabo przez AO, a pogodę jednak zamąci.\nMówię dokładnie o tym:\nTak jest ostatnio zdecydowanie za często, bo zasadniczo cały czas ?\nTymczasem w południowej Syberii za kilka dni możliwy pierwszy epizod zimowy! Bardzo wcześnie nawet jak na tamte rejony.\nTo też może być ten efekt „poplątania” prądu strumieniowego, o jakim pisałem przed chwila. Tzn. nie jest to coś co do czego panuje zgoda, ale zdaniem niektórych to skutek ocieplenia Arktyki.\nPowiedziałbym, że wczesny, raczej niż bardzo wczesny.\nA to dlatego, ze tam na „końcu” Syberii pokrycie śniegiem 20 września zdarza się mniej więcej co piąty rok:\nPS. Zresztą za tydzień prawdopodobieństwo sięga 50% czyli śnieg staje się „normą”. Podobnie zresztą w górach Norwegii, gdzie śnieg spadł na jakąś autostradę. Czyli jest to śnieg wczesny ale nie coś takiego jakby we wrześniu spadł na nizinach w Polsce. Nie mieszajmy zdarzeń występujących tydzień przed średnią od absolutnych wybryków natury.\nExacta Weather przewiduje u nas zimę stulecia, która miałaby się zacząć już od początku piździernika… Nie wiem gdzie oni ją widzą, bo ja na początku piździernika widzę raczej +20*C, a nie -20*C.\nW Wielkiej Brytanii już ostrzegają o nadejściu resztek dwóch huraganów, które trudno nazwać inaczej niż Józef-Maria ?\nA to powinno nam przynieść sztormowy (czyli ciepły i mokry) początek października.\nAle to jeszcze będzie zależało od trwałości i ułożenia układów wyżowych na kontynencie.\nTym razem wierzę w fusy GFS bo to wygląda zgodnie z tym co podpowiada intuicja fizyczna. Tam ten głęboki niż spycha wyż, prawie go nie zauważając.\nZresztą ostrzeżenia, że ten były huragan (a nawet dwa) najbardziej w UK zagrozi Szkocji nijak nie pasują do trwałej blokady skandynawskiej (bo wtedy poszedłby na po południe).\nAle ja niczego nie przesądzam. Po prostu nie wiem, czy np. dzień 01.10 będzie już ciepły i mokry, czy może jednak ta będzie dopiero ok. 05.10, albo ok. 10.10 (a wcześniej np. chłodniej i sucho). A może w I dekadzie października będziemy mieli różne co do ciepłoty i wilgotności dni?\nSorry, że nie na temat, ale co sądzicie o tej wiadomości na TVN Meteo?\nCzy faktycznie 23 września rozpocznie się początek apokalipsy? Nie chcę wierzyć w teorie spiskowe, ale widzimy, co się dzieje na świecie – zaćmienie Słońca w Ameryce, kilka huraganów na raz na Karaibach i też na obrzeżach USA, czy niedawne potężne trzęsienie ziemi w Meksyku… brakuje jeszcze wybuchu Yellowstone i Campi Freglei oraz uderzenia asteroidy\nTak wiem, takie „rewelacje” nawet nie nadają się do tego, żeby wspominać o nich na takim szanowanym blogu jak ten. Ale jak to się mówi, w każdej plotce jest ziarno prawdy.\nDavid Meade, amerykański numerolog i – jak się sam określa – astronom-biblista, jest zdania…\nDalej już nie czytam!!!\nJednak warto przeczytać całość. Choćby z tego powodu, żeby się pośmiać. Warto zwrócić uwagę na te cytaty: „- To nie tak, że świat skończy się z dnia na dzień – stwierdził. – Po prostu ogromna część świata zmieni się nie do poznania jeszcze przed październikiem – dodał.” „Numerolog powołuje się na analogie między wersetami z Biblii oraz trajektorią gwiazd. Jego zdaniem gwiazdozbiór Panny to „kobieta odziana w Słońce w koronie z dwunastu gwiazd” z Księgi Apokalipsy. W sobotę 23 września nad tą konstelacją pojawi się dziewięć gwiazd i trzy planety, co – zdaniem numerologa – przesądza o wszystkim.” Koniec cytatów.… Czytaj więcej »\nTy uwsteczniłeś się chyba do średniowiecza… Nawet w Biblii jest napisane, że Jahwe nie wpływa na przebieg wydarzeń na świecie.\nNawet w 2015 roku na Boże Narodzenie ksiądz proboszcz mojej parafii mówił, że że żyjemy w czasach ostatecznych, a powtórne przyjście Chrystusa może być zarówno za miesiąc, rok, 10 lat lub najpóźniej 50 lat. Mówił m. in. o zmianach na Słońcu czy o większej ilości kataklizmów jak i o islamizacji Europy. Co do niektórych rzeczy można się zastanawiać, to o Słońcu to co powiedział to jest gruba przesada. Jakie do cholery zmiany na Słońcu?! Słońce nadal wygląda tak samo co kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt lat temu. Ba, jest obecnie nawet w mniejszej niz zwykle aktywności, przez co możliwość koronalnego wyrzutu… Czytaj więcej »\nTo w sumie śmieszne kiedy ludzie jakiś huragan, czy trzęsienie ziemi, albo nawet groźbę „islamizacji” traktują jako zapowiedź rychłego końca świata. Śmieszne, bo jeśli się chwilę zastanowić, to ludzie którzy żyli podczas obu wojen światowych mieli 1000 razy lepsze powody aby sądzić, że Apokalipsa się już rozpoczęła.\nZapomniałem, że mówił jeszcze o pełzającej wojnie.\nSłyszałem też, że dwie starsze osoby, które siedziały za moją ławką mówiły do siebie: „my przynajmniej nie mamy nic do stracenia”\nNie będę wszczynał dyskusji na takie tematy. Zastanawiam się tylko co ludzie mają w tych głowach że wierzą w takie głupoty. Mamy 21 wiek, dostęp to wiedzy nigdy nie był tak łatwy a oni wolą ograniczać się do jakichś proroctw.\nOd kilku lat kościoły omijam szerokim łukiem i powyższy przykład jedynie umacnia mnie w przeświadczeniu, że to była dobra decyzja.\nJest już 3 tydzien września a mój kot sie nie objada -coś w tym może być albo łagodna zima sie zapowiada …albo gdzieś mi sie myszy rozmnożyły :( i dlatego o jedzenie sie nie upomina\nu mnie właśnie wprost przeciwnie, je jak nigdy, a dopiero 21 września\nPoczątek apokalipsy miał już miejsce. Jakoś 4.5 miliarda lat temu.\nKiedyś pewnie nastąpi wybuch Yellowstone. I kiedyś nastąpi wybuch Campi Freglei. Wtedy będziemy mogli mówić o apokalipsie, ale ludzkość i to przezyje. Z drugiej strony w dowolnym momencie może nastąpić zmasowana wojna atomowa, która nas wszystkich zabije, choćby przez czyjś głupi błąd.\nAle nie ma żadnego powodu aby to było akurat w tę sobotę.\nJeśli należy się bać z powodu wojny atomowej to tylko z powodu Kim Dzong Una, bo Tramp oraz Putin, czyli przywódcy największych atomowych mocarstw świata, raczej są na tyle normalni że nie doprowadzą do wielkiej wojny.\nKim Dzong Un to jedynie marionetka w rękach wojskowych i tzw. Departamentu Organizacji i Przywództwa, który sprawuje realna władzę w państwie. Kim Dzong Un nigdy nie cieszył się specjalnym uznaniem koreańskich prominentów – wychowany i wyedukowany w Szwajcarii, uwielbia NBA (często spotyka się z Denisem Rodmanem) i inne typowo zachodnie rozrywki. Został przywódcą KRLD jedynie dlatego, że jego starszy brat uciekł do Chin i krytykował północno-koreański system władzy.\nJa się zastanawiam czy informacje o „strasznej zimie” nie są sponorowane – pojawiaja się właściwie jak pożądna reklama właśnie wtedy kiedy ludzie zastawiaja sie ile opału kupić na zime\nMyślę, że raczej to typowy „click bait”. Ponieważ o tej porze roku ludzie zaczynają myśleć o zimie (choćby przez ten opał) to będą klikać w wiadomości straszące ich wielkimi mrozami, zwiększając dochód z reklam na stronach.\nPS. Temu samemu służą strony o „końcu świata” czy inne brednie zachęcające do klikania (naukowcy ukrywają że Ziemia jest płaska, Hitler żyje na Antarktydzie, w powietrzu chemtraile, 80-latka urodziła, a Unia każe prostować banany).\nRobią sobie jaja i tyle…\nA tak na poważniej… W Tatrach już biało, co jednak nawet wczesną jesienią nie jest tam niczym nadzwyczajnym. A przy tym oczywiście w żadnym kierunku nie rzutuje na to jaka będzie zima:-)\nChcecie przykład manipulacji medialnej, dotyczącej globalnego ocieplenia? OK. Będzie z Ameryki. Fox News czyli trąba Trumpa (sorry, nie mogłem się powstrzymać przed tym dowcipem słownym) wali wielki tytuł: „Climate models questioned: Global warming may be slower than previously thought”: http://www.foxnews.com/science/2017/09/20/climate-models-questioned-global-warming-may-be-slower-than-previously-thought.html I co ciekawe rzecz jest oparta o prawdziwy artykuł naukowy i to dość istotny, Millar i inni, Emission budgets and pathways consistent with limiting warming to 1.5 °C, który właśnie ukazał się Nature Geoscience: https://www.nature.com/ngeo/journal/vaop/ncurrent/full/ngeo3031.html Jest tylko jeden problem. Artykuł nie mówi nic o tym, że modele się mylą, ani że ocieplenie jest wolniejsze. Nie, on podaje co mamy zrobić jako… Czytaj więcej »\nChyba na tej podstawie powstał polski tekst  -Ale spodziewałem się niczego po tym wielkiego – Jak ktoś podaje uczelnie zamiast autora raczej trudno liczyć że nie ma nic przeciwko aby ktoś dowiedział się co jest w oryginale\nTen numerolog od końca świata już ponoć wycofuje się ze swoich twierdzeń.: http://www.wfmynews2.com/news/nation/man-who-said-world-is-ending-saturday-changed-his-mind-it-isnt-actually-ending/478115678 Ale jak takie typy mają w zwyczaju, robi to w taki sposób aby nie przyznać, ze się pomylił. W swojej książce zapowiadał zderzenie z planeta Nibiru 23 września. W ostatnich dniach mówił, że jedynie ją zobaczymy tego dnia. A teraz ten dzień jedynie zapowiada szereg nieszczęść w najbliższych tygodniach. Czyli dziś się nic nie zdarzy, a potem jakoś się przypasuje cokolwiek by się miało zdarzyć do tego proroctwa i będzie się to tak przedstawiało aby ludzie zapomnieli, ze to miał być koniec świata. To zabawne ale gdyby… Czytaj więcej »\nA tymczasem mój ulubieniec J. Cohen opublikował ciekawy artykuł z którego wynika, że nie ma co skreślać zim z kalendarza w trendzie ocieplania Arktyki a wręcz odwrotnie :) link: http://journals.ametsoc.org/doi/abs/10.1175/BAMS-D-16-0259.1\n@Max Na razie przeczytałem tylko abstrakt i nic takiego tam nie widzę (ale trzeba będzie przejrzeć całość). Artykuł wydaje się jedynie pokazywać, że trend oziębiana zim po roku 1995 koreluje się z częstszymi osłabieniami wiru polarnego (czyli zasadniczo SSW). To jest dość oczywiste, że obie rzeczy mogą być ze sobą związane. Natomiast nie wiem czy to oznacza jakąkolwiek przyczynowość pomiędzy nimi. Tzn. oba te zjawiska mogą mieć zewnętrzną w stosunku do nich przyczynę. I wcale nie jest powiedziane, ze to jest ocieplenie Arktyki jak pewnie Judah  uważa, o ile go znam. Przeczytam to, mam nadzieję, niedługo. Ale na razie… Czytaj więcej »\nCohen kiedyś trafi z prognozą. Madden zresztą też :-)\nO kolejnym absurdzie rodzimej meteorologii (co prawda tej bardziej medialnej) pisze dziś mój ulubiony polski synoptyk, Maciej Ostrowski, tak jak ja głos wołający na puszczy: Ciśnienie w centrum tego układu sięga 1047 hPa, przypominam ponownie, że w całej światowej meteorologii stosuje się przeliczenie (zwiększenie) ciśnienia pomierzonego na poziomie położenia stacji do poziomu morza, tak aby można było porównywać rozkład ciśnienia na mapie synoptycznej. Tylko w polskich mediach podaje się z uporem ciśnienie z poziomu biurka redaktora, a przecież gdy to biurko jest na trzecim piętrze to już różni się jeden hektopaskal od ciśnienia na parterze. To tez relikt ery przedkomputerowej,… Czytaj więcej »