Kalendarz -2014 - Page 2 - Wolfdog.org forum\n06-10-2013, 21:35 #21\nW takim razie zacznijmy od wyboru zdjęć, layouty późnej się wymyśli\nGaga kto jak kto ale MY damy rade\n06-10-2013, 21:45 #22\noj, nie nadazam, ide gotowac obiad na jutro\nLast edited by anula; 06-10-2013 at 21:51.\n06-10-2013, 21:50 #23\nKochana, co to sa 3 layouty - biorac pod uwage ta ilosc miejsc, w ktorych pracowalam...\nStachanowiec, co się zowie\nMamy w planach już głosowanie na zdjęcia, oszczędź głosowania nad layoutem, te, co przedstawiłaś są świetne i styka!\nA ja jestem kwiatem lotosu na spokojnej tafli jeziora itd\nMoze rzeczywiscie najpierw zrobcie glosowanie, to jest ten punkt programu, do udzialu w ktorym wcale sie nie pcham\n06-10-2013, 22:11 #25\n(a jakby tak tropem Pirelli'ego były black&white....mniam)\nJestem bardzo >ZA<! /taka "asceza" w sztuce.../\nO marzeniach intymnych\nIiiiiiiiii tam..... kalendarz 2x3m to żadna intymność....\nJest tylko jedna kwestia.... psychologiczna... że tak się wyrażę....\nBardzo mi się podoba kalendarz na 2013r, bo każda z Osób, która była zainteresowana tym kalendarzem mogła nacieszyć swoje oko i swoim pupilem i jego rodziną. Wybraliśmy tę rasę, bo jesteśmy w niej zakochani, bo nasz "pimpuś" jest "jeden na miliony" i fajnie jest go mieć w kalendarzu z całą bandą burych. Tak sobie kombinuję aby każdemu /zainteresowanemu kalendarzem na 2014r/ dać ten mały "próżny uśmiech", by jego pies też w kalendarzu był. Anula podrzuciła tutaj stronkę, która mi się dzisiaj rano "napatoczyła na oczy" i faktem jest -jest tam niezły "bigos". Ale nie wszędzie.... Jest tam jedna wersja całkiem przyzwoita, moim zdaniem. Mianowicie duże zdjęcie jednego psa, a z boku miniaturki innych...\nTo, jak dla mnie, "i wilk syty i owca cała".....\nAle ja sobie tylko tak pod nosem pomyślowywuję.....\nCo do głosowania, to trzeba głośniej rozsiewać wici -nie każdy codziennie zagląda na WD. Nagłośnić trzeba, by potem nikt nie sarkał, że nie wiedział.....\nLast edited by Puchatek; 06-10-2013 at 22:26. Reason: "Roki" mi sie "walnęły"...\n07-10-2013, 14:24 #26\na jakby tak tropem Pirelli'ego były black&white....mniam)\nA ja bym jednak została w kolorze, nie każde zdjęcie dobrze wygląda w BW, no i przerobić kolor na dobre BW nie jest tak łatwo. Ale zawsze możemy zagłosować\n07-10-2013, 16:13 #27\njestem za opcją BW !!!\nA gdzie te zdjęcia potencjalni chętni mieliby wrzucać? tutaj do wątku?\n07-10-2013, 17:05 #28\nnajpierw niech sie wiekszosc wypowie, ktora wersja ma byc realizowana - albo od razu ustalmy ze jedna albo dwie), a potem trzeba bedzie zrobic glosowanie. pewnie zawieszajac foty w watku... nie wiem sama, jak to przeprowadzic .\nDocelowe foty mozna bedzie slac na moj mail, ale to na razie i tak piesn przyszlosci. Jak sie okaze jakis konkret, to wtedy napisze, co i jak.\nPS. BW nie bedzie dobre w przypadku zdjec Magdy - maja czasem zbyt subtelny kontrast, a poza tym niuanse kolorystyczne tam graja glowna role. Ale nie widze przeszkod, zeby raz bylo BW a raz kolor - co to szkodzi? I tak fotografow bedzie wielu, wiec na spojnosc wszystkich kart sie nie nastawiajmy...\nPS2. Do studiouh zeby dopytac o szczegoly bede mogla sie wybrac dopiero w przyszlym tygodniu - ten mam wyjety z zyciorysu\nLast edited by anula; 07-10-2013 at 17:08.\n07-10-2013, 17:11 #29\nCzytam wątek w tą i z powrotem i nie do końca czaję, za czym mamy teraz głosować...\nMnie sie podoba propozycja Anuli, wersja z jednym zdjęciem w poziomie (im skromniej, tym ładniej), i jestem za tym, by wybrać najciekawsze zdjęcia nieistotne, czy kolor, czy BW (mogą być i jedne i drugie).\n07-10-2013, 18:26 #30\nNo, teraz to chyba za niczym, rzeczywiscie, niech sie wiekszosc namysli i wypowie, co chce, czy chce, jak chce itp.\nJak salatka, to glosowanie chyba niepotrzebne... Jak jedno zdjecie na miesiac usatysfakcjonuje ogol, to wtedy trzeba wybrac te 13 zdjec... to mialam na mysli.\n07-10-2013, 18:32 #31\nJeśli o mnie chodzi, to pion, czy poziom, to dla mnie bez znaczenia. A ogólny wygląd kalendarza - jak najwięcej psa i najmniej liter - Ktoś wcześniej wrzucił link, gdzie były np. duże zdjecie, a pod nim jedynie dni miesiąca i jego nazwa - to jest proste i ładne.\nA swoją drogą, co zrobicie, to i tak będę zadowolona Pojedyńcze zdjęcia, czy grupowe... jak zadecydujecie.\n07-10-2013, 22:33 #32\nMoim zdaniem forma z małymi zdjęciami będzie pasować tym, u których kalendarz będzie wisiał raczej blisko oczu, np nad biurkiem. Z racji, że u nas będzie on zdobił środek ściany to skłaniam się ku wersji z jednym dużym zdjęciem na miesiąc. Najchętniej w kolorze.\n08-10-2013, 08:20 #33\nJeśli ogól zdecyduje się na Pirelli to proponuje założyć nowy wątek gdzie będziemy wrzucać tylko propozycje zdjęć do kalendarza (wtedy te propozycje będą przejrzyste i nie trzeba będzie ich szukać pomiędzy naszymi rozmowami) i zdjęcia powinny być numerowane. I gdy każdy przedstawi swoje propozycje zrobimy ankietę (chyba da się coś takiego zrobić na WD) I może rozdzielimy ankietę na cztery pory roku? by nie wybrać na przykład 10 zimowych zdjęć\n08-10-2013, 13:01 #34\nJestem zdecydowanie za wilczakowym Pirelli. B&W wielbię, ale wersję kolorową też polubię jeżeli tylko zdjęcia będą zrównoważone i wyrównane kolorystycznie, w dobrym tonie (ponieważ każdy ma inny sprzęt, inne zboczenia względem kolorów, inaczej zdjęcia obrabia to trzeba się z tym liczyć, że mogą być od sasa do lasa ). *\nIMO trzeba kunsztu żeby poprawnie oddać w pionie wilczaka w całej okazałości, bądź to wilczakowe gonitwy i harce inaczej niż od przodu robione, za to portret i poziomie będzie dobrze wyglądał, zatem (trzymajmy) POZIOM jak dla mnie\nCzy to forum ma możliwość założenia ankiety? Byłoby prościej głosy w tej sprawie policzyć\n* nie żeby to był znowu jakiś gigantyczny problem, wystarczy jedna wolontariacka duszyczka z fotochłopem\n08-10-2013, 14:58 #35\nDo wątku można dodać ankietę, więc jeżeli Anula da zielone światło można zacząć wrzucać fotki i zrobić głosowanie. Ale najpierw musi być decyzja- sałatka jarzynowa czy Pirelli\n08-10-2013, 16:10 #36\njeżeli tylko zdjęcia będą zrównoważone i wyrównane kolorystycznie, w dobrym tonie (ponieważ każdy ma inny sprzęt, inne zboczenia względem kolorów, inaczej zdjęcia obrabia to trzeba się z tym liczyć, że mogą być od sasa do lasa ). *\nEmi, nie wyobrazam, zebym miala "poprawiac" PS-em foty Szasztin, Magdy, Pawla czy innych - owszem, moge cmyknąć, dorobić spad, albocuś drobnego, ale autor przeklal by mnie za taka ingerencje w dzielo (photoshopa znam i mam w razie czego). Nie ma siły, zdjecia beda sie różniły. Nie sadze, zebysmy mieli z tym problem, jesli beda piekne.\nPrawdziwe Pirelli to dzielo jednego fotografa, ale my chyba na takie ekstremum nie jestesmy jeszcze gotowi...\nAnkiete mozna zalozyc, ale rzeczywiscie potrzebna jst decyzja co wybieracie. ja nie zaloze ankiety tu na forum, bo nie wiem jak\na foty mozna bedzie docelowo slac na moj mail (nie mam ftp-a)\npodam go pozniej i powiem jakie zalaczniki i czy spakowane czy nie itd itp.\ntera zmykam na zajecia\n08-10-2013, 17:27 #37\nAnula ja jestem fotograf z zawodu, ale i estetka i nie miałabym żadnych oporów przed oddaniem do korekcji kolorystycznej czy kontrastowej moich zdjęć celem ujednolicenia odbioru wizualnego kalendarza\nJednak jeżeli uważasz że innym by to przeszkadzało to ja jestem za B&W i w pełni świadoma, że przynależę w tym przypadku do mniejszości\nNie będę się jednak upierać, pal licho estetykę, nawet jak będzie totalny miszmasz kolorowo-sałatkowy to też zamówię, bo będą tam wilczaki\nPrawdziwe Pirelli to dzieło jednego fotografa, ale my chyba na takie ekstremum nie jestesmy jeszcze gotowi...\njednego fotografa, jednej lokalizacji i "jednego czasu" no do takiego ekstremum to my nawet chyba nie chcemy dążyć\nAle najpierw musi być decyzja- sałatka jarzynowa czy Pirelli\nMoże by zatem na ten cel stworzyć ankietę? Taką z 3 opcjami odpowiedzi: Pirelli/sałatka/wszystko mi jedno Będzie jaśniej, bo próbowałam naliczyć po postach ile osób jest za jaką wersją i w przypadku niektórych nie mogłam dojść czy wersją ostateczną jest sałatka czy Pirelli\nLast edited by Emi; 08-10-2013 at 17:29. Reason: lit\n09-10-2013, 07:55 #38\nJednak jeżeli uważasz że innym by to przeszkadzało\nMi by to przeszkadzało i na takie coś się nie zgadzam.\nMoże by zatem na ten cel stworzyć ankietę? Taką z 3 opcjami odpowiedzi: Pirelli/sałatka/wszystko mi jedno\nI może Pirelli podzielić na kolor czy BW ?\n09-10-2013, 16:33 #39\n21-10-2013, 02:45 #40


Skoda Fabia chłodzenie problemy z wiatrakiem - elektroda.pl\nBaryyy55 07 May 2021 10:54 321 2\n#1 07 May 2021 10:54\nWitam. Kupiłem Skodę Fabię 1 hatchback 2001 1,4 moi , benzyna , 60 km mocy.\n1: mam zegar od temperatury płynu chłodzącego lecz nie mam żadnych liczb temperatury tylko sama wskazówka i kreskę na początki na środku na końcu . Kiedy wentylator ma się włączyć ? Jeśli kreska jest na połowie wtedy ma zadziałać?\n2: ostatnio jeździłem sobie po placu i po jakimś czasie wskazówka temperatury płynu chłodzącego pokazał połowę i przez 30 minut była na tej połowie nic nie rosło nic nie malała. W ciągu tych 30 minut Sprawdzałem 4 razy po paręnaście sekund czy wentylator się obraca czy nie obraca i się nie obracał. Stanąłem na parę minut i też się nie obracał włączył klimę na pierwszy bieg i też się nie obracał. Co może być przyczyną tego że się nie obraca i czemu temperatura nie wzrosła skoro nie działa?\nDodam jeszcze że tydzień przed tym jeździłem godzinę ponad i po godzinie zaczęło coś mi pikać spojrzałem na zegary patrzę temperatura na czerwonym polu . Nie sprawdziłem niestety czy wentylator się kręcił. Ale jak się okazało brakowało 0,7 płynu chłodzącego . Nie wiem czy to przez ten płyn czy wiatrak ,a i było strasznie gorąca wtedy a jak sprawdzałem ostatnio co pisałem u góry te 30 minut to było zimno.\nCzemu ten wiatrak nie działa i czemu temperatura nie wzrosła skoro się nie kręcił?\n#2 07 May 2021 11:15\nNiestety w vagach wysterowanie temp na wskaźniku jest tylko teoretyczne, zakres środkowy będzie pokazywał i przy 80 paru i przy 90 i przy 98 :/ Dokładny pomiar co do stopnia tylko kablem z ecu. Nie wiem jak w skodzie ale podejrzewam że tak samo jak w całej grupie, czujnik złożony z 2 jeden pomiar do ecu a drugi na wskaźnik na tablice. W przypadku uszkodzenia wentylatora powinieneś odczytać z ecu błąd, weryfikacja poprawności działania wentylatora to najlepiej podłączyć go na krótko i sprawdzić czy działa.\n#3 07 May 2021 11:44\nSimilar topics to skoda Fabia chłodzenie problemy z wiatrakiem


Rozpinane, gładkie bolerko - Bialy - Nasze propozycje - Obaïbi & Okaïdi\nRozpinane, gładkie bolerko is rated 5.0 out of 5 by 1.\nloc_pl_PL, sid_0086141_800, prod, sort_[SortEntry(order=RELEVANCE, direction=DESCENDING)]\nKrótkie bolerko dla małej dziewczynki. Gładka dzianina z drobnymi oczkami, miękka. Dekolt okrągły zapinany na guzik u góry. Rękawy pół raglanowe z obszyciem w pachach. Mankiety proste i elastyczne. Dół wykończony ściągaczem. Pojedyncza, mała etykietka Obaïbi.\nOznaczenie : 0086141\nMateriału 10% Poliester, 85% Bawelna, 5% Lurex\nRated 5 out of 5 by Dodka07 from Dobrany zakup Bolerko super wygląda, ładnie się prezentuje z elegancką sukienką, jak i zwykłą letnią w chłodniejszy dzień lub wieczorem. Na moją roczną córkę pasuje rozmiar. Rozmiar 80 miałby za dłuuugi rękaw ;-)


SAMBA • W-wa (DT) - Fundacja AST\nStrona główna > ADOPTIONS > foundation dogs > SAMBA • W-wa (DT)\nSAMBA Złoty Bull\nw typie amstaffa, wiek ok 10 lat\nCharakter: w trakcie oceny\nZdrowie: gózy nowotworowe na listwach mlecznych, z przerzutami do płuc.\nSamba to sunia w typie amstaffa w wieku ok. 10 lat. Została odebrana przez policję w drodze interwencji (w ramach telefonicznego zgłoszenia dotyczącego wychudzonego i zaniedbanego psa). Trafiła do schroniska we Włocławku, a stamtąd do naszej fundacji.\nSamba trafiła do nas skrajnie wychudzona, zaniedbana i bardzo słaba. Aktualnie przebywa w naszym psim hotelu. Sunia wymaga pełnej diagnostyki, bo ma guzy na listwach, problemy ze skórą i oczami oraz kłopoty natury ortopedycznej. O jej charakterze na razie nie możemy zbyt dużo powiedzieć, wiemy że wcześniej mieszkała z dziećmi. Nie znamy jej stosunku do psów i kotów.\nBardzo pilnie poszukujemy dla Samby domu tymczasowego w Warszawie. To bardzo ułatwi nam jej diagnozowanie i późniejsze leczenie. Prosimy was tez o wpsarcie finansowe dla suni, bo zapowiadają się naprawdę spore wydatki.\nAST Fundacja na Rzecz Zwięrząt Niechcianych\n76 1160 2202 0000 0000 8061 3463\nw tytule: DAROWIZNA SAMBA\n10.07.2018 Samba przeszła w ostatnim czasie badania USG i serca, badanie krwi i testy alergiczne. Wiemy już, że sunia cierpi na schorzenia wątroby oraz woreczka żółciowego. Codziennie przez miesiąc będzie dostawać leki, aby zregenerować nieco ich pracę. Dostaje suplementy na sierść z uwagi na łupież, ma zalecone kąpiele.Z plusów, w jamie brzusznej nie ma żadnych widocznych zmian przerzutów z guzów na sutkach, tarczyca jest także zdrowa. Serce w badaniu kardiologicznym także okazało się zdrowe. Przed nami niestety jeszcze wiele do zrobienia - usunięcie guzów, sterylizacja, diagnostyka ortopedyczna i stomatologiczna. Dlatego bardzo potrzebujemy Waszego wsparcia. Tym bardziej, że w skarpecie suni jest dług na prawie 900 pln. Apelujemy do Was o pomoc. Bo Samba jest jednym z 32 podopiecznych, które codziennie ratujemy, wspomagamy, operujemy niosąc profesjonalną pomoc.\nZ dopiskiem DAROWIZNA SAMBA\nBędziemy Wam bardzo wdzięczni nawet za wsparcie w postaci 1zł, 2zł, czy 5zł bo wiemy, że razem możemy więcej.\n20.10.2018 Samba, odebrana w drodze interwencji właścicielom (trwa postępowanie przeciwko nim w prokuraturze) to seniorka amstaff. Ale seniorka tylko z nazwy, bo w jej czarnym ciele szaleje energia, radość i szczęście z każdego nowego dnia. Kto ją spotyka absolutnie podważa jej wiek. My sami nie dowierzamy! Samba przez kilka miesięcy spędzonych pod opieką fundacji wychodzi na ostatnią prostą! Udało nam się podleczyć jej układ pokarmowy na tyle, że wyniki są piękne a sunia czuje się zdrowo i rewelacyjnie a sierść błyszczy jak wypolerowana. Przed Sambą jeszcze tylko sterylizacja połączona z mastektomią z uwagi na guzy na listwach mlecznych. Po badaniach mamy zielone światło do przeprowadzenia operacji, ale musimy poczekać aż minie cieczka.\nPięknie dziękujemy wspaniałemu domowi tymczasowemu za otoczenie suni perfekcyjną opieką. Dzięki Wam Samba jest szczęśliwa!\nDrodzy przyjaciele fundacji - zawsze możecie nam pomagać w tych metamorfozach. Wpłacając darowizny na leczenie, a jeszcze chętniej wspierając darami - przy Sambie zawsze z otwartymi rękami przyjmiemy karmę Brit Care Senior z jagnięciną.\n01.02.2019 Niestety mamy bardzo złe wieści o Sambie. Po kilku miesiącach odpowiedniej diety i podawania leków, dostaliśmy zielone światło do operacji mastektomii mającej na celu usunięcie guzów. Po raz kolejny Samba przeszła badania. I te niestety przyniosły najczarniejszy scenariusz. A już się cieszyliśmy, że został nam ostatni krok... Samba ma niestety zajęte płuca przez przerzuty nowotworowe. Guzy poszły błyskawicznie, ponieważ mamy zdjęcie porównawcze sprzed 3 miesięcy. W związku z tą informacją odpuszczamy Sambie cierpienia w postaci rozległej operacji. Sunia teraz po prostu sobie korzysta z życia jakie jej zostało. Jeden plus, że nie jest niczego co złe świadoma, humor jej dopisuje, a ukochane ręce codziennie głaszczą i przytulają.


domki letniskowe, domki nad jeziorem słowacja,\ndomki letniskowe domki nad jeziorem słowacja\nOśrodek Szkoleniowo Wypoczynkowy"Puszczyk"\ntagi: puszcza park las jezioro\nOśrodek nasz umiejscowiony jest na skraju Puszczy Noteckiej w krainie lasów i jezior na czystym ekologicznie terenie. Usytuowany jest w kompleksie leśnym Sierakowskiego Parku Krajobrazowego w sąsiedztwie innych ośrodków wypoczynkowych, między jeziorem Jaroszewskim a Lutomskim.\ntagi: rezerwat wyspa plaża morze domki\nOŚRODEK WYPOCZYNKOWY NEPTUN położony jest na Wyspie Sobieszewskiej, 15 km od centrum miasta na trasie Warszawa-Gdańsk. Ośrodek położony jest 800m od czystej, szerokiej, piaszczystej plaży. Tel 058 3239030,058 6717250 600 394035/25 www.neptun.sobieszewo.pl,e-mailosrodek@neptun.sobieszewo.pl e-mail;osrodek@neptun.sobieszewo.pl Zapraszamy nad morze do Gdańska\nOśrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy "Grand" Chotowa\ntagi: zalew restauracja las hotel domki\nOśrodek jest malowniczo położony (12 km od Dębicy w połowie drogi Pilzno - Czarna) wśród rozległych sosnowo - dębowych lasów, nad zalewem z czystą przepływową wodą. Ośrodek jest doskonałym miejscem wypoczynku dla ludzi ceniących czynny wypoczynek nad wodą i obcowanie z naturą - plażowanie, uprawianie sportów wodnych, wędkowanie, grzybobranie\npierwsza << 9 10 11 12  14 15 16 17 18 >> ostatnia


Refleksje praktyczne – Michael\n„Szukam Twoich PRZYKAZAŃ”\nPamiętam jak na jednym z pierwszych spotkań O. Andrzej Smołka wyrażał się z niejakim sarkazmem o 613 (?) przykazaniach, i pamiętam wtedy ukłucie niepokoju: czy czasem nie rodzi to groźby stopniowego zmniejszania roli przykazań w naszym codziennym życiu ? Przecież mamy naturalną ludzką skłonność do koncentrowania się na tym co ważniejsze (na wierze), a zapominania o tym co mniej ważne. To rodzi kolejne pytanie: to jaka jest właściwie „ranga” i rola przykazań ? Jako Wielkopolanin z dziada pradziada jakoś nie mogłem zaakceptować myśli, żeby zasady, prawo, porządek, reguły miały być mało istotne…\nKolejne tygodnie Seminarium przyniosły pewne wskazówki co do roli przykazań.\nPo pierwsze, na szczęście sam Chrystus mówił „nowe PRZYKAZANIE daję Wam” i określał tym mianem przykazanie miłości i całkowitego posłuszeństwa Bogu. Zastrzegł także wyraźnie, że nie przyszedł unieważnić którekolwiek ze starych przykazań, ale by je dopełnić. Ufff: a więc jednak przykazania SĄ i pozostają w mocy !\nRównież Stary Testament jasno wskazuje na nieustanną ważność przykazań (Ez 36, 25-28: „(…) byście żyli według Moich przykazań”), a słowami psalmisty wręcz nakazuje aktywnie ich poszukiwać (Ps 119, 41-56: „SZUKAM Twoich przykazań”).\nMyślę, że może osoby przepełnione Duchem Świętym mają naturalną zdolność do przestrzegania przykazań i stąd może wynikać ich stosunek do nich: przyjmują je po prostu jako coś naturalnego, nie muszą specjalnie się na nich koncentrować, co może u osób postronnych stworzyć błędne wrażenie nonszalancji. Podkreślam: BŁĘDNE wrażenie – przykazania są bowiem dla nas czymś w rodzaju zestawu porad praktycznych i pełnią bardzo ważną rolę, gdyż pozwalają postępować w codziennym życiu zgodnie z wolą Bożą. Przyszło mi do głowy jeszcze inne porównanie: przykazania opisują pewien ideał życia, do którego należy dążyć (z pełną świadomością tego, że mało komu uda się go osiągnąć: to trochę jak wędkarze mawiają o łowieniu ryb, ważny jest efekt, ale sam proces nawet ważniejszy).\nTen praktyczny drogowskaz podsumował święty Paweł. W Liście do Kolosan (Kol 3, 5-17) jasno przypomniał całą listę PRZYKAZAŃ czego chrześcijanin powinien wyrzec się w życiu (rozwiązłość, nieczystość, złe pożądanie, chciwość, gniew, gwałtowność, złość, nałogi, bluźnierstwo, przekleństwa, kłamstwo…). Z kolei w Liście do Tesaloniczan (1Tes 5, 12-24) podał PRZYKAZANIA jak należy postępować we wspólnocie chrześcijańskiej (poważać kapłanów, żyć ze sobą w pokoju, upominać niekarnych, pocieszać, pomagać słabym, być cierpliwym dla innych, za złe dobrem odpłacać i być dobrym dla wszystkich, zawsze mieć radość w sercu, modlić się i dziękować Bogu).\nPrzestrzeganie przykazań to pierwszy, często bardzo praktyczny, wymiar wypełniania przykazania posłuszeństwa Bogu. Oczywiście – cały czas należy pamiętać o tym, że Chrystusowe przykazanie miłości jest absolutnie najważniejsze ! Nie można bowiem z przestrzegania przykazań uczynić samego sensu wiary (to byłby faryzeizm), dokładne wypełnianie wszystkich przykazań jest bardzo trudne, o ile w ogóle możliwe – ale nie o to chodzi, lecz o ty by się starać, szczerze i ze wszystkich sił.\nPrzykazania (i wynikające z nich uczynki) nie są narzędziem wiodącym do zbawienia, to prawda – ale są sposobem na wewnętrzne przygotowanie się (uporządkowanie) na spotkanie z Bogiem, na przyjęcie go w sobie.


Kredyty bankowe dla firm - Temat Dnia - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Kredyty bankowe dla firm\nW dobie niepewnych czasów i licznych kłopotów systemu bankowego, kredyt stał się niemalże dobrem niedostępnym, a należy pamiętać, że to właśnie pieniądze na rozwój są tym co napędza polskie przedsiębiorstwa i rozwija konkurencyjność polskiej gospodarki.\nJednym z głównych wyzwań, jakie stoją przed polskimi firmami, szczególnie małymi i średnimi, są trudności w pozyskaniu kapitału na rozwój. Najprostszą formą finansowania jest obecnie trudno dostępny dla podmiotów gospodarczych kredyt. Należy jednak podkreślić, że problemy z pozyskaniem kredytu nie wynikają z oprocentowania kredytu, które jest stosunkowo niskie, ale z dużych restrykcji stosowanych przez banki i inne instytucje finansowe. Ponadto, ze względu na trudną sytuację gospodarczą oraz większe prawdopodobieństwo niewypłacalności przedsiębiorstw, instytucje kredytowe nakładają również stosunkowo wysokie marże. Na początek warto jednak przypomnieć czym jest kredyt bankowy oraz co kształtuje jego koszt.\nKredyt bankowy to produkt finansowy, w którym jedna strona, którą jest bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji klienta środki finansowe, które są przeznaczone na określony cel, w określonym okresie czasu. Klient z kolei, zobowiązuje się do korzystania z pieniędzy w sposób określony w umowie oraz zwrotu kwoty kredytu wraz z narosłymi odsetkami w terminach ich spłaty.\nOprócz odsetek, z kredytem najczęściej wiążą się jednak również inne koszty, które w znacznym stopniu wpływają na decyzję i wybór banku. Wśród najistotniejszych kosztów związanych z pozyskaniem kredytu wymienić można:\n• opłatę za rozpatrzenie wniosku kredytowego,\n• stworzenie biznes planu (jeśli jest wymagany; głównym kosztem jest tutaj wkład pracy włożony w projekt bądź też koszty związane z jego przyrządzeniem przez firmę zewnętrzną),\n• prowizję/opłatę przygotowawczą,\n• opłaty związane z zabezpieczeniem kredytu,\n• ubezpieczenia pomostowe,\n• przewalutowanie (w przypadku zaciągnięcia kredytu w walucie obcej),\n• wydanie opinii o rachunku bankowym (jeśli kredyt brany jest w innym banku niż bank w którym prowadzony jest rachunek).\nNa podstawie przedstawionych powyżej kosztów, można zauważyć, że decyzja o zaciągnięciu kredytu musi być starannie przemyślana oraz dokładnie przeanalizowana, bowiem na stworzenie i załatwienie niektórych ważnych dla banku dokumentów należy poświęcić mnóstwo czasu.\nW przypadku zdecydowania się na umowę kredytową, należy zwrócić szczególną uwagę na wysokość oprocentowania, gdyż jest to najwyższy koszt jaki będzie trzeba ponosić podczas trwania całej umowy. Banki mają ponadto prawo do pobierania różnego rodzaju prowizji, które konsekwentnie podnoszą całkowity koszt kredytu, w związku z tym jest to kolejny element na który trzeba zwrócić szczególną uwagę.\nKredyty udzielane przedsiębiorcom mają określone przeznaczenie, stąd też firmy mogą zaciągać różne rodzaje zobowiązań. Wśród nich podstawowe znaczenie ma kredyt obrotowy, który jest zaciągany na określony cel związany z pokryciem bieżących wydatków, takich jak:\n• uregulowanie zobowiązań wobec ZUS i Urzędu Skarbowego,\n• rozliczenia z kontrahentem.\nInnym rodzajem finansowania może być natomiast kredyt inwestycyjny, który najczęściej jest przeznaczony na finansowanie inwestycji rozwijających się przedsiębiorstw. Kredyt inwestycyjny pozwala zatem na inwestowanie w rozwój firmy bez konieczności zamrażania jej własnych środków. Przedmiotem finansowania w tym przypadku może być np.:\n• zakup lub modernizacja maszyn, urządzeń,\n• zakup środka trwałego,\n• budowa hali produkcyjnej.\nWarto również wskazać, że wbrew pozorom kredyt inwestycyjny nie jest drogą formą pozyskania środków na złożone inwestycje. Porównujące bowiem kredyt np. z emisją akcji czy obligacji na rynku kapitałowym, stanowi on tańsze rozwiązanie na pozyskanie finansowania. Samo skompletowanie potrzebnej dokumentacji przy kredycie jest z pewnością mniej skomplikowane i tańsze od przygotowania prospektu emisyjnego papierów wartościowych podczas przeprowadzania oferty publicznej. Należy jednak pamiętać o częstym wymogu wpłaty wkładu własnego, przede wszystkim podczas zakupu środków trwałych.\nInnym produktem kredytowym dla firm jest natomiast tzw. kredyt w rachunku, co oznacza tyle, że firmie posiadającej rachunek bankowy przyznaje się limit, do którego klient może się krótkoterminowo zadłużać.\nPrzy zaciąganiu kredytów należy zwrócić również uwagę na Biuro Informacji Kredytowej (BIK), które zbiera informacje o klientach-dłużnikach. Tego typu dane, służą obu stronom transakcji - klientom informacyjnie, natomiast bankom ze względu na terminowość, solidność i rzetelności klienta. Ta powołana w 1997 roku instytucja pomaga ocenić wiarygodność kredytową każdej osoby chcącej zaciągnąć jakiekolwiek zobowiązanie. BIK współpracuje z 38 instytucjami głównie na zasadzie wzajemności, co oznacza, że banki uzyskują informację zwrotną (raporty kredytowe) pod warunkiem, że same dostarczą dane. Konkretne liczby jakie banki uzyskują z Biura, mogą pomóc w oszacowaniu zdolności kredytowej przedsiębiorcy. Będąc klientem warto zatem dbać o swoją dobrą opinię i solidność w spłacaniu wszystkich dotychczasowych zobowiązań, gdyż choćby najmniejsze podwinięcie nogi, może kosztować utratę wiarygodności. Pozytywna historia kredytowa, może natomiast doprowadzić do znacznie lepszych warunków jakie klient uzyska w przyszłości.\nArtykuł pochodzi z Raportu Grupy IPO.pl „Kapitał dla firm 2010”.


Szczecińscy prezesi sądów stają mocno w obronie sędzi, którą chce zdymisjonować zastępczyni Ziobry - Archiwum Osiatyńskiego\nSzczecińscy prezesi sądów stają mocno w obronie sędzi, którą chce zdymisjonować...\nResort, a dokładnie wiceminister Anna Dalkowska chce odwołać Karpus-Rutkowską ze stanowiska wiceprezesa Sądu Rejonowego w Myśliborzu pod wydumanym pretekstem. W rzeczywistości dymisja ma być karą za dwukrotne postawienie się lokalnej prokuraturze. Prezesi szczecińskich sądów się na to nie zgadzają. AO dotarło do ich odpowiedzi dla resortu sprawiedliwości. Nie jest to miła lektura dla zastępczyni Ziobry.\nW poniedziałek 8 marca 2021 roku zaczyna się posiedzenie nowej Krajowej Rady Sądownictwa, na którym ma ona ostatecznie zdecydować, czy zgodzi się na dymisję. Przed decyzją Rady sędzia Karpus-Rutkowska ma być wysłuchana. Jeśli Rada zgodzi się na odwołanie, to zlekceważy mocny głos środowiska szczecińskich prawników, które stoi murem za sędzią.\nJeśli opinia kolegium jest negatywna, ministerstwo może wystąpić o zgodę na odwołanie do nowej KRS. Decyzja Rady jest wiążąca. AO zdobyło opinię Kolegium Sądu Okręgowego w Szczecinie. Jest ona bardzo korzystna dla sędzi i negatywna dla ministerstwa. Dlatego zastępczyni Ziobry po zgodę na odwołanie wystąpiła do nowej KRS.\nPrzypomnijmy: wiceminister sprawiedliwości Anna Dalkowska chce odwołać Alicją Karpus-Rutkowską ze stanowiska, bo postępowanie dyscyplinarne wszczął wobec niej zastępca rzecznika dyscyplinarnego dla sędziów Przemysław Radzik, nominat Ziobry. Radzik dostał donos na sędzię, która dwa razy podpadła lokalnej prokuraturze.\nKilka dni potem późnym wieczorem zadzwonił do sędzi prokurator żądając otwarcia sądu. Prokuratura chciała złożyć wniosek o areszt w innej sprawie. Nie wiadomo, dlaczego prokurator zadzwonił do Karpus-Rutkowskiej, która tego dnia nie miała dyżuru aresztowego. Może była to prowokacja, by ukarać sędzię za odmowę aresztu w tamtej głośnej sprawie.\nW uzasadnieniu do uchwały napisano, że wiceminister Dalkowska nie podała żadnych powodów dymisji, których wymaga ustawa o ustroju sądów powszechnych. Ustawa ta reguluje, kiedy można przed upływem kadencji odwołać prezesa i wiceprezesa sądu. W uchwale Kolegium napisano, że wiceminister nie zarzuca jednak sędzi ani złego wykonywania obowiązków wiceprezesa, ani niskiej efektywności w zarządzaniu sądem. A tylko to może być powodem odwołania. Kolegium stwierdza, że powodem odwołania sędzia jest wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, zainicjowane skargą prokuratury. Zdaniem Dalkowskiej to wystarczający powód, bo są wątpliwości czy Karpus-Rutkowska dalej może być wiceprezesem.\n„Twierdzenie, że sędzia miała doprowadzić do sytuacji, w której osoba chora stawiałaby się w jednostce policji i zarażała policjantów, jest jedynie wyrazem zdecydowanej chęci postawienia sędzi jakiegokolwiek zarzutu, zgodne z zasadą »dajcie mi człowieka, a ja mu znajdę paragraf«” – pisze ostro o działaniach Radzika Kolegium.\nI pyta, czy rzecznik dyscyplinarny za rzekome narażenie na ryzyko zakażenia koronawirusem będzie również ścigał Sąd Okręgowy w Szczecinie, który utrzymał w mocy odmowę aresztu dla uczestnika Strajku Kobiet. „Zgodnie ze stanowiskiem zastępcy rzecznika dyscyplinarnego powinien on też być „winowajcą” – pisze Kolegium. I wytyka Przemysławowi Radzikowi, że zaczął ścigać Alicję Karpus-Rutkowską w momencie gdy, jej orzeczenie było jeszcze prawomocne. „Nie czekał na rozpoznanie zażalenia prokuratora i na dokonanie oceny słuszności postanowienia [o odmowie aresztu – red.] przez jedyny uprawniony konstytucyjnie i ustawowo organ, jakim jest sąd odwoławczy” – stwierdza kategorycznie uchwała.\nPonadto prezesi szczecińskich sądów widzą, że sędzia była atakowana za odmowę aresztu przez „niektórych polityków” i media, w tym publiczne i że przyczyną wszystkich działań wobec niej – zwłaszcza z inicjatywy prokuratury – jest orzeczenie o odmowie aresztu po Strajku Kobiet. „Jest szykanowana za treść wydanego orzeczenia, słusznego, bo utrzymanego w mocy po zażaleniu prokuratora. Stanowi to pogwałcenie konstytucyjnej zasady niezawisłości sędziowskiej” – uważa Kolegium.\nPrezesi sądów w uchwale odnieśli się też do jedynego zarzutu dyscyplinarnego, który postawił sędzi Przemysław Radzik – bez jej wysłuchania i przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Radzik opierając się tylko na donosie na sędzię zarzucił jej, że nie otworzyła sądu w nocy na żądanie prokuratury. Ale Kolegium zauważa, że Radzik zarzut oparł na fałszywych przesłankach. Sędzia nie miała bowiem wtedy dyżuru aresztowego i nic nie musiała otwierać. Nie popełniła żadnego deliktu dyscyplinarnego.\nKolegium podkreśla, że prokuratura w Myśliborzu posiada listę sędziów dyżurnych. Ale prokurator, który dzwonił do Karpus-Rutkowskiej poinformowała ją, że dzwoni do niej na polecenie szefowej prokuratury. Prokuratorem Rejonowym w Myśliborzu jest Grażyna Kozarowska.\nKolegium zaznacza, że gdyby nawet wniosek o areszt został złożony w nocy to i tak byłby rozpoznany następnego dnia, bo w godzinach 22 -6 rano nie można prowadzić czynności sądowych. Naruszałoby to prawa obywatelskie, w tym prawo do obrony.\nPonadto Kolegium podkreśla w uchwale negatywnie opiniujące dymisję wiceprezes myśliborskiego sądu, że sędzia odmawiając otwarcia sądu w nocy zrobiła to za zgodą przełożonych, czyli prezesa Sądu Rejonowego w Myśliborzu i Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie, z którymi wtedy konsultowała swoją decyzję. Prokuratur groził jej za to podjęciem kroków prawnych, co zdaniem Kolegium nie ma uzasadnienia w przepisach prawa.\nNie tylko Kolegium broni sędzi Alicji Karpus-Rutkowskiej. Murem stoją za nią wszyscy sędziowie z jej macierzystego sądu w Myśliborzu, w tym prezes. List w jej obronie podpisało 168 szczecińskich prawników, zaś Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar wystosował w jej obronie list do ministra sprawiedliwości. Chce by, Zbigniew Ziobro wyjaśnił powody wszczęcia procedury jej odwołania.\nWiceminister Anna Dalkowska, która chce zdymisjonować Alicję Karpus-Rutkowską, jeszcze do niedawna sama była szeregowym sędzią Sądu Rejonowego w Gdyni. W ostatnim czasie prezydent powołał ją jednak aż do NSA. Pojawiają się teraz poważne wątpliwości prawników, czy nadal może być wiceministrem sprawiedliwości i czy jej decyzje dotyczące np. sędziów; są ważne. Prawo, choć nie wprost, nie pozwala na łączenia statusu sędziego NSA z pracą dla rządu w ministerstwie sprawiedliwości.\nAlicja Karpus-RutkowskaAnna DalkowskaMinisterstwo SprawiedliwościProkuratura KrajowaPrzemysław RadzikRada SądownictwasądownictwoStrajk Kobiet


Sympozjum Piękno liturgii a miłość Chrystusa\nSłowa kluczowe: natura piękna, natura liturgii, prawda znaku, etyka czynności liturgicznej, miłość do Chrystusa\nKeywords: nature of the beauty, nature of the liturgy, truth of the liturgical sign, ethic in the liturgical action, love for Christ\nPatrząc na celebracje liturgiczne, nieraz pojawia się w naszych ustach określenie „było bardzo ładnie”, „piękna liturgia” albo też inne, zawierające raczej krytykę celebracji. Podlega ona ocenie przy pomocy kryteriów estetyki, ponieważ gesty, formuły wyposażenie miejsca celebracji z natury swej prowokują do takich ocen. Nigdy jednak już same kryteria piękna nie były łatwe do uchwycenia i do zastosowania w konkretnym przypadku, także do liturgii. Trudność ta rośnie szczególnie dzisiaj, kiedy wspomniane kryteria zostały poważnie zdeformowane w naszej kulturze. Przyczyna tkwi między innymi w powszechnej komercjalizacji naszego życia, gdzie wszystko ocenia się przede wszystkim według wartości użytkowej, biznesowej. Również niemałego spustoszenia dokonują tendencje postmodernistyczne, które poddają w wątpliwość potrzebę jakichkolwiek systemów wartości. Negatywne przyzwyczajenia w ocenianiu piękna pozostawił po sobie także poprzedni okres w naszej kulturze, w którym wszechobecna była prowizorka, tandeta i blichtr, a dodajmy – działo się to wszystko przy powszechnej akceptacji społeczeństwa. Wreszcie dzisiaj również na kryteria piękna ma wielki wpływ doświadczenie uczuciowe człowieka, subiektywne i często ulotne, ale w danym momencie wydaje się najważniejsze. Nie jest łatwo zatem mówić o pięknie w liturgii, chociaż wszyscy bardzo go pragniemy i nawet poszukujemy.\nPostaram się zatem przeanalizować kilka kryteriów piękna, które w liturgii zawsze miały ważne znaczenie i które do dzisiaj stanowią dla nas ważny punkt odniesienia. Weźmy pod uwagę chociażby fakt, że liturgia wiąże się z relacją do Boga, z Jego uświęcającym zbliżeniem się do człowieka i odpowiedzią, jaką człowiek potrafi dać Panu Bogu. Ponieważ jedynym pośrednikiem w tej relacji i w tym zbawczym działaniu jest Jezus Chrystus, dlatego troska o kształt liturgii Kościoła będzie dla nas wyrazem naszego przywiązania do Zbawiciela, który objawia nam miłość Ojca i do Niego nas prowadzi.\n1. Natura piękna\nPojęcie piękna jest nam wszystkim bliskie, gdy jednak próbujemy je dokładnie określić, zawsze brakuje nam słów. Zajmowali się nim starożytni i współcześni filozofowie oraz teologowie. Nie wystarczy bowiem powiedzieć, że coś nam się podoba, ale trzeba także wskazać dlaczego.\nPiękno w wymiarze zewnętrznym zakłada zachowanie proporcji, harmonii formy i barwy. Ważne jest także zachowanie umiaru i stosowności. Jednak piękno przekracza ramy tego, co widoczne. Mówimy przecież o pięknie duchowym i moralnym. Bardzo ciekawe jest powiązanie idei piękna z ideą dobra u starożytnych myślicieli, a dotyczyło to szczególnie dobra moralnego. Nawiązał do tego św. Jan Paweł II, przywołując postać św. Augustyna i jego nauczanie. W Bogu jest odwieczne piękno, z którego wywodzi się piękno ciała, sztuki i cnoty. W Nim jest fundament wszelkiego dobra i piękna. Dlatego doświadczenie piękna jest kluczem do tajemnicy transcendencji i tak ściśle wiąże się z celebracją liturgiczną. Tam człowiek doświadcza piękna, które otwiera go na piękno, którego nie można doświadczyć tutaj na ziemi. Prawdziwe doznanie piękna nie daje pełnego zaspokojenia tutaj na ziemi, ale rozbudza tęsknotę za pięknem nieskończonym u Boga.\nPrzy omawianiu piękna nie można zapomnieć także o pojęciu świętości. Harmonia stworzenia, tak charakterystyczna dla piękna, ma swoje korzenie w Bogu Stwórcy. Człowiek może Go jedynie naśladować. Łaska Ducha Świętego, która formuje nasze wnętrze, odbudowuje także naszą relację – harmonię z Bogiem. Człowiek wtedy staje się bardziej wrażliwy na prawdziwe piękno, a nie zadowala się pięknem pozornym. Potrafi odczytać piękno płynące od Boga i tęskni za jego pełnią. Potrafi także tym pięknem żyć. Bóg, „po trzykroć Święty”, upodabnia do siebie człowieka, uświęcając go i przywraca mu piękno, które posiadał od momentu stworzenia, a które zniszczył grzech. Widzimy to szczególnie w sztuce sakralnej, gdzie ideałem nie jest naśladowanie natury stworzonej, a raczej natury przetworzonej łaską od Boga. Na ikonach święty jest przeniknięty światłem Bożym. W czasie dobrze przeżytej celebracji, człowiek doświadcza dyskretnego piękna obecności Boga i potem żyje tym pragnieniem.\nZ pięknem wiąże się też niewątpliwie pojęcie miłości. Jest ona u korzeni prawdziwych dzieł sztuki. Czasem jest to miłość trudna i tragiczna, a innym razem bardzo wzniosła. To ona pobudza człowieka, by szukał sposobu wyrażenia swego głębokiego przeżycia. Pozwala mu wyjść poza krąg doświadczeń materialnych i osobistych, jeśli opiera się na miłości płynącej od Boga. Widzimy to również, gdy podziwiamy piękno stworzenia. Wiemy, że jest ono owocem miłości Boga, który w tym dziele zostawił ślad swojego działania (por. Mdr 42,21). Jeśli jednak miłość człowieka ograniczy się jedynie do chęci posiadania, to ta miłość nie pozwoli mu dostrzec właściwego Autora piękna i świat staje się dla niego idolem. Taka miłość prowadzi do deformacji człowieka i odbija się negatywnie także na naturze.\n2. Piękno wynikające z natury liturgii\nPiękno, z którym spotykamy się w liturgii i którego słusznie tam poszukujemy, nie może ograniczać się jedynie do czystej estetyki. Dotyczy ono gestów, znaków, formuł, architektury, muzyki i dlatego łatwo jest ograniczyć się w ocenie do tego wymiaru. Owszem, taka ocena jest słuszna i potrzebna, ale nie wyczerpuje do końca pojęcia piękna, o które nam chodzi w celebracji liturgicznej. Nie możemy jej bowiem zawęzić do czynności wykonywanej od początku do końca przez samego człowieka. Zgodnie z nauczaniem Kościoła akty liturgiczne są „wykonywaniem kapłańskiego urzędu Jezusa Chrystusa”. Czyli to nie człowiek, a Chrystus jest w centrum „akcji” liturgicznej. Chociaż człowiek wykonuje czynności materialnie, to jednak główne działanie, związane z łaską uświęcenia człowieka i poprowadzeniem go do oddawania kultu Ojcu, jest dziełem Jezusa Chrystusa. Ono realizuje się przy pomocy znaków.\nPrawdziwego piękna celebracji liturgicznej nie można oceniać wrażliwością estetyczną uczestników (co im się podoba), ale musi uwzględniać odniesienie uczestników do Chrystusa i do Ojca mocą łaski Ducha Świętego. To przecież On pomaga nam wołać Abba, Ojcze! (por. Rz 8,15), uświęca i otwiera nas na Boże piękno. Gdy zadowalamy się jedynie pięknem dekoracji, występem chóru lub cieszy nas wystąpienie przy ołtarzu kogoś nam bliskiego, tracimy z oczu to, co najważniejsze, czyli piękno objawiającego się Boga i piękno naszego uświęcenia, upodobnienia do Boga.\nPiękno liturgii, zgodnie z definicją, właściwie tworzone jest przez Chrystusa Kapłana. On bowiem, który jest „najpiękniejszy z synów ludzkich”, upodabnia nas wtedy do siebie. Fundamentem tego piękna jest harmonia z Ojcem, w której On sam trwa odwiecznie, a w czasie celebracji liturgicznej wprowadza w nią także i nas, uczestników liturgii. Wraz z Nim możemy zwracać się do Ojca z prawdziwie synowskim oddaniem. Kapłan, alter Christus i Jego ikona, na końcu Modlitwy Eucharystycznej mówi: „Tobie, Boże Ojcze Wszechmogący, wszelka cześć i chwała”. Z tego oddania się Ojcu odnawia się piękno naszego człowieczeństwa, związanego z Bogiem. Upodobnieni zaś do Chrystusa i posłuszni Ojcu stajemy się także bliżsi sobie nawzajem. Prawdziwa wspólnota i jej piękno tworzą się więc nie mocą ludzkiego działania, ale przy współpracy z łaską Ducha Świętego, który czyni nas „jednym ciałem i jedną duszą w Chrystusie”. Tak rozumiane piękno wychodzi poza kryteria samozadowolenia uczestników, ale otwiera ich na pragnienie piękna nadprzyrodzonego.\nOgraniczając się w poszukiwaniu piękna jedynie do wrażeń i zadowolenia, bardzo łatwo dochodzi się do jego banalizacji, upowszednienia. Człowiek przyzwyczaja się bardzo łatwo nawet do najpiękniejszej rzeczywistości materialnej i wtedy staje się ona zwyczajna, a z czasem nawet nudna. To popycha do poszukiwania wciąż nowych wrażeń i kończy się często zwykłą zabawą. Nietrudno zauważyć takie wypaczenia również przy celebracjach liturgicznych. Nie jest to absolutnie sposób myślenia właściwy dla świętej liturgii. Szukanie ciągłych nowości w gestach, formułach, szatach ogranicza nasze doświadczenia do sfery czystej estetyki i nie pozostawia miejsca na doświadczenie piękna duchowego, nadprzyrodzonego. Piękno materialne pomaga w dotarciu do duchowego, ale samo nie może stać się celem. Piękno wystroju Kościoła, muzyki, gestów i postaw wskazuje na rzeczywistość nadprzyrodzoną.\n3. Piękno a prawda\nPrzy ocenianiu piękna celebracji nie można zapomnieć o kryterium prawdy. Formuły i gesty liturgiczne wyrastają z doświadczenia wiary Kościoła. Kształtują się one najczęściej przez wiele lat we wspólnocie, która się modli. Dotyczy to również i tych, które pochodzą z ustanowienia Jezusa Chrystusa (znaki sakramentalne). Wspólnota Kościoła określa je, weryfikuje według kryteriów wynikających z wyznawanej wiary, biorąc pod uwagę także kulturę danego środowiska. Starożytna zasada, że reguła wiary kształtuje zasady modlitwy i odwrotnie (lex credendi – lex orandi), jest nieustannie aktualna w Kościele. Każda formuła i każda czynność liturgiczna, a także budynek kościoła z całym jego wyposażeniem, muszą wyrażać wiarę Kościoła. Odpowiedzialność za weryfikację tej zgodności spoczywa na biskupach.\nZasada prawdy winna przejawiać się w postawach ministrów i uczestniczących. Celebracja liturgiczna, z całym swoim systemem znaków jest uobecnieniem uświęcającego działania Boga i kultycznego oddania się człowieka Panu Bogu. To dzieje się rzeczywiście. Potraktowanie celebracji liturgicznej jako teatru, symbolu, momentu samozadowolenia uczestników, sprowadzenie jej do wydarzenia o charakterze katechetycznym czy umoralniającym, jest absolutnym jej zaprzeczeniem. By tego uniknąć koniecznym staje się posiadanie wiedzy katechizmowej na temat misterium celebrowanego w liturgii. Rozumienia znaków nie można opierać jedynie na podstawie własnej intuicji. Posiadanie takiej wiedzy jest obowiązkiem wszystkich odpowiedzialnych za liturgię, a przede wszystkim biskupa. Z drugiej strony konieczna jest wiara u wszystkich uczestników. Mają oni uczestniczyć w zbawczym wydarzeniu. Asystowanie, patrzenie i słuchanie tutaj nie wystarczy. Ciałem i duchem powinni wejść w dialog z Bogiem, czego efektem będzie łaska uświęcenia. Podkreśla to na nowo Kościół po II Soborze Watykańskim, gdy mówi o sprawowaniu liturgii przez Lud Boży (Kościół) pod przewodnictwem kapłana, który uobecnia osobę Zbawiciela. Uczestniczący w liturgii muszą o tym wiedzieć i świadomie z wiarą ten dialog prowadzić. Wtedy piękno odkupienia znajdzie swój wyraz w formie zewnętrznej celebracji i w postawie duchowej.\nTypowym przykładem ignorowania zasady prawdy jest praktycyzm. Przejawia się on w braku troski o zachowanie właściwego znaczenia gestów, znaków, przedmiotów wyposażenia kościoła, dążąc do upraszczania wszystkiego dla własnej wygody. W ten sposób znaki liturgiczne, tracąc swoje znaczenie i stając się czymś pustym, nie ułatwiają uczestnikom dostrzeżenia duchowego wymiaru i utrudniają przeżycie wiary. Nierzadko święte obrzędy stają się wtedy okazją do autoreklamy celebransa lub jakiejś grupy uczestników albo są sprawowane bez należnego szacunku. U podstawy praktycyzmu będzie także brak wiedzy katechizmowej na temat sensu celebracji, o czym mówiliśmy już wcześniej. Gdy nie rozumie się znaczenia wody święconej, paschału lub zwykłej świecy, ornatu, a nawet całej Ofiary Eucharystycznej, sakramentu małżeństwa, celebracji sakramentaliów, roli śpiewu w tych celebracjach, powstają dziwne formy, które niewiele mają do czynienia z liturgią Kościoła katolickiego.\nTrzeba w omawianym kluczu spojrzeć także na całą paramentykę liturgiczną. Oprócz swojego znaczenia w liturgii zaliczana jest ona także do dziedziny sztuki sakralnej. Jest to wynik wiary i troski poprzednich pokoleń o tę część liturgii. Łatwo zauważyć, że ważną rolę odgrywają tutaj zarówno estetyka, jak i wymagania Kościoła, które kształtowały szaty liturgiczne. Szczególnie ważne jest to dzisiaj, kiedy na temat estetyki panują różne pojęcia. Uzależnienie piękna szat liturgicznych (ale nie tylko) od wymagań doktrynalnych Kościoła, jest dla niektórych ograniczeniem wolności twórczej. Nie do zapomnienia jest właśnie tutaj atrybut prawdy. Kościół ma bowiem prawo oceniać i powinien to czynić, jakie dzieła zgadzają się z wiarą, pobożnością i tradycyjnymi zasadami, czyli które dzieła nadają się do użytku liturgicznego. Ponieważ zaś prawda związana jest z poznaniem, z wiedzą, dlatego Kościół musi opierać się na opinii znawców. Są nimi przede wszystkim członkowie Kościoła, ale nie można zapominać o opiniach ludzi spoza niego.\nWarto zauważyć, że piękno wyposażenia koniecznego do liturgii zostało określone bardzo ciekawie. Nie polega ono na nadmiarze dodatkowych ozdób. Należy je uczynić z należytego materiału i nadać im odpowiednią formę. Zamiast przepychu trzeba waloryzować szlachetne piękno, które łatwiej mówi o Bogu i o Tajemnicy Bożego Wcielenia. Bardzo zdecydowanie Kościół odrzuca wszelkiego rodzaju tandetę, przeciętność i zwykłe naśladownictwo (artis insufficientia, miediocritas, simulatio). Wnętrze kościoła, jego wyposażenie i paramenty muszą przemawiać swoim autentyzmem. Drewno nie może udawać kamienia, tworzywo sztuczne złota, niewskazane są również inne uproszczenia. Dokumenty Kościoła mówią o konieczności szlachetnej prostoty, szlachetnego piękna, które prowadzi człowieka na spotkanie z Pięknem nieskończonym, a nie powoduje zmęczenia i zniechęcenia, doświadczenia przesytu.\n4. Estetyka znaków liturgicznych i etyka\nAby coś miało znamiona sztuki sakralnej, musi realizować podstawowy cel, którym jest oddawanie chwały Bogu i uświęcenie wiernych. Musi wiązać się także z przekazywaniem dobra, prawdy i piękna. Człowiek i całe stworzenie znajdują swoje dopełnienie w Bogu. II Sobór Watykański, w dekrecie o środkach społecznego przekazu, mówi o bezwzględnym prymacie obiektywnego porządku moralnego, który powinien być przyjęty przez wszystkich. Tylko bowiem porządek moralny obejmuje całą naturę człowieka. W ten sposób sztuka jest rozumiana podmiotowo, czyli w kontekście prawdy o człowieku. Tak Kościół rozumie sztukę sakralną.\nZewnętrzny wymiar obrzędów w postaci gestów, postaw, formuł słownych, śpiewu i muzyki, forma szat liturgicznych, architektury sakralnej i innych jeszcze składników są oceniane oczywiście kryteriami estetycznymi. Nie można się jednak do nich ograniczać. Chcemy, aby znaki używane w liturgii miały wszelkie znamiona sztuki, ale właśnie sztuki sakralnej. Zakłada to bowiem świadomość relacji z Bogiem, co przywołuje natychmiast całą problematykę etyki. Gdy człowiek staje przed Bogiem nie jest obojętne, z jakim staje sumieniem oraz jakie są jego motywacje w tym, co przynosi do ołtarza. To ostatecznie także wpływa nawet na zewnętrzny wymiar czynności i przedmiotów. Kontakt z Bogiem formuje postawę moralną człowieka modlącego się, jego relację z Bogiem i drugim człowiekiem. Kościół zawsze starał się pilnować, by wszystko związane z kultem miało wszelkie znamiona aktu o wysokich standardach moralności. Nie można bowiem zapomnieć, że „czyny wszystkich ludzi są przed Nim i nic nie może się ukryć przed Jego oczami” (Mdr 39,19). Piękno domu Bożego, szat nie może mieć na sobie znamion krzywdy ludzkiej. Sztuka sakralna nie może być także plagiatem, kontrafakturą czy owocem kradzieży, które przysparzają korzyści materialnych ludziom nieuczciwym. Godne potępienia jest także nieuczciwe wykorzystywanie świętych obrzędów do własnych korzyści moralnych i materialnych. Dar przyniesiony do ołtarza oraz czyn wypełniany przy ołtarzu muszą wynikać z życia zgodnego z Bożym prawem. Trudno tutaj nie przywołać skargi Pana Boga, skierowanej do Narodu Wybranego przez proroka Amosa: „Nienawidzę, brzydzę się waszymi świętami. Nie będę miał upodobania w waszych uroczystych zebraniach. Bo kiedy składacie Mi całopalenia i wasze ofiary, nie znoszę tego, na ofiary biesiadne z tucznych wołów nie chcę patrzeć. Idź precz ode Mnie ze zgiełkiem pieśni twoich, i dźwięku twoich harf nie chcę słyszeć” (Am 5,21-23; por. Jr 6,20). A przecież to Pan Bóg zlecił składać ofiary i śpiewać pieśni pochwalne dla Niego. Powodem odwrócenia się Boga od tych powszechnie przyjętych aktów kultu jest postawa moralna uczestników tych obrzędów. Ich serce związane jest z kultami pogańskimi, ofiary są pełne krzywdy wobec człowieka ubogiego, postępowanie moralne jest dalekie od norm wskazanych w Prawie. Pamiętamy także, jak surowo została ukarana nieuczciwość Ananiasza i Safiry, którzy przywłaszczyli sobie część ofiary (Dz 5,1-3). Akt kultu musi wynikać z postawy człowieka uznającego Boga za swojego Pana i respektującego Jego przykazania.\n5. Piękno liturgii rodzi się z ofiary\nW centrum każdej liturgii chrześcijańskiej znajduje się Misterium Paschalne Jezusa Chrystusa. Poszczególne celebracje podkreślają niektóre jego aspekty, ale zawsze w ścisłej relacji do całej tajemnicy zbawczej Męki i Śmierci, Zmartwychwstania oraz Wniebowstąpienia i Zesłania Ducha Świętego. U jej fundamentów znajduje się akt ofiarowania się Syna Bożego, który spełnił wolę Ojca w ludzkim ciele. W ten sposób przywrócona zostaje harmonia Boża w dziele stworzenia: „I was, którzy byliście niegdyś obcymi dla Boga i Jego wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny, teraz znów pojednał w doczesnym Jego ciele przez śmierć, by stawić was wobec siebie jako świętych i nieskalanych, i nienagannych” (Kol 1,21-22). Pan bowiem odnowił ludzkość swoją ofiarną miłością, dając jej możliwość powrotu do piękna sprzed zmazy grzechowej, a nawet jeszcze więcej. On tworzy piękno nawet tam, gdzie człowiek je niszczy: „Przed Nim kroczą majestat i piękno, potęga i jasność w Jego przybytku” (Ps 96,6).\nEncyklika Ecclesia de Eucharistia podkreśla to w wymowny sposób odnośnie do Mszy Świętej: „Ten wymiar Eucharystii zasługuje na podkreślenie: gdy sprawujemy ofiarę Baranka, uczestniczymy w liturgii niebiańskiej i jednoczymy się z niezliczonym tłumem, który woła: «Zbawienie w Bogu naszym, Zasiadającym na tronie i w Baranku» (Ap 7,10). Zaiste, Eucharystia jest bramą nieba, która otwiera się na ziemi. Jest promieniem chwały niebieskiego Jeruzalem, który przenika cienie naszej historii i rzuca światło na drogi naszego życia”. Eucharystia ogołocona z wymiaru ofiarniczego, staje się zwykłym spotkaniem towarzyskim, którego skutki ograniczają się do ludzkich doświadczeń i przeżyć (EdE 10). A przecież ta celebracja ma wymiar nadprzyrodzony. Jest to Ofiara Krzyża dla naszego zbawienia. Zbawienie jest tym Bożym pięknem, którego oczekujemy i którego pragniemy.\nPrawdziwe uczestniczenie w takiej celebracji wymaga od każdego włączenia się w akt ofiarowania siebie Bogu Ojcu wraz Jezusem Chrystusem, mocą Jego Ducha. Należy zatem dowartościować wszystkie gesty, które ułatwiają wiernym przyjęcie takiej postawy. Chodzi głównie o procesję z darami, o modlitwę powszechną i wiele innych jeszcze momentów celebracji. Samo przygotowanie celebracji również wymaga wiele poświęcenia, które często niewidoczne dla wielu, czasem nawet niezrozumiałe, jednak w efekcie prowadzi do stworzenia odpowiedniego klimatu, sprzyjającego modlitwie. Jeśli chodzi o kapłana, przewodniczącego celebracji liturgicznej, powinien być pierwszym pośród uczestników w postawie służby i oddania się Bogu. Tak przejawi się „miłość pasterska”, o której mówi II Sobór Watykański, a która będzie zawsze widoczna w sposobie celebracji i całej posłudze duszpasterskiej. Ale nie można zapomnieć, że ta „miłość pasterska wypływa głównie z Ofiary Eucharystycznej, ponieważ całe życie prezbitera jest w niej zakorzenione”. Relacja jest więc dwustronna i jej owoc widoczny w pięknie sprawowanej liturgii w parafii. Dla dopełnienia warto przywołać Hymn o miłości z Listu św. Pawła do Koryntian (1 Kor 13,1-3), który ukazuje prawdziwy wymiar relacji między osobami, a więc także między osobą Boga i człowiekiem. Prawdziwe piękno gestów i czynów Jezusa polegało na tym, że uczynił to wszystko, bo do końca nas umiłował, jak to podkreśla IV Modlitwa Eucharystyczna. Celebracja liturgiczna, która to uobecnia, będzie prawdziwie piękna, gdy uczestnicy będą mogli dotknąć tej prawdy.\nPamiętając, że liturgia jest kapłańskim dziełem Jezusa Chrystusa, jej piękna musimy szukać zatem nie tylko w estetyce gestów i znaków. Celebrować liturgię znaczy włączyć się w to dzieło, a nawet zjednoczyć się z Chrystusem. Zjednoczenie to sprawia przede wszystkim miłość. To dlatego troska o piękno liturgii tylko wtedy będzie w pełni odpowiadała wymogom Kościoła, jeśli między nami, uczestnikami i posługującymi a naszym Panem i Mistrzem, Jezusem Chrystusem, będzie coraz większa zażyłość. Z tego rodzi się piękno aktu liturgicznego, bo właśnie miłość do Chrystusa pozwoli odkrywać prawdziwy sens celebracji i umotywuje do szukania coraz piękniejszych form zewnętrznych obrzędów. Będzie to także pielęgnowanie tradycji liturgicznych we wspólnotach parafialnych i zakonnych. Miłość do Chrystusa wpłynie na piękno zewnętrzne i najgłębszy sens duchowy celebracji, co przyniesie oczekiwane owoce duchowe w życiu uczestników.\nMożna by zapytać na koniec, czym święci kapłani zadziwiali wiernych podczas celebracji liturgicznych? Otóż tym, że w czasie sprawowanej przez siebie liturgii potrafili utożsamiać się z Chrystusem, umieli ją przeżywać w swoim wnętrzu i starali się wykonywać gesty, wypowiadać słowa i modlitwy w taki sposób, jak to czynił Jezus. Byli ludźmi miłującymi misterium paschalne i zanurzonymi w pięknie miłości Jezusa, co było widać w ich sposobie celebracji.\n Por. Jan Paweł II, List apostolski Augustinum Hipponensem w 1600. rocznicę nawrócenia św. Augustyna, Rzym 1986.\n Por. Augustyn, Wyznania, 3, 6, 10: PL 32, 686-687.\n Por. tenże, Solilokwia, I, 1, 3: PL 32, 870-871.\n II Sobór Watykański, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, Rzym 1965 (dalej: KL), 122.\n Por. Jan Paweł II, List do artystów, Rzym 1999, 16.\n Sero te amavi, pulchritudo tam antiqua et tam nova, sero te amavi! – „Późno Cię umiłowałem, Piękności tak dawna, a tak nowa, późno Cię umiłowałem”. Augustyn, Wyznania, 10, 27, 38: PL 32, 795.\n „Jeśli urzeczeni ich pięknem [stworzenia] wzięli je za bóstwa – winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem Twórca piękności” (Mdr 13,3).\n Por. R. Pierskała, Ars celebrandi w odnowionej liturgii, w: R. Pierskała, R. Pośpiech (red.), Kultura i sztuka w służbie Eucharystii, Opole 1997, s. 94.\n „Słusznie przeto uważa się liturgię za wykonywanie kapłańskiego urzędu Jezusa Chrystusa; w niej przez znaki widzialne wyraża się i w sposób właściwy poszczególnym znakom urzeczywistnia uświęcenie człowieka, a Mistyczne Ciało Jezusa Chrystusa, to jest Głowa ze swymi członkami, wykonuje całkowity kult publiczny”. KL 7. Por. Katechizm Kościoła katolickiego, Poznań 1994, 1070.\n „Tyś najpiękniejszy z synów ludzkich, wdzięk rozlał się na twoich wargach, przeto pobłogosławił tobie Bóg na wieki” (Ps 45,3).\n Por. Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, Rzym 2002 (dalej: OWMR), 22.\n Por. OWMR 42, 288.\n Ut legem credendi lex statuat supplicandi. Powiedzenie to pochodzi ze zbioru: Indiculus de gratia Dei, cap. XII (PL 50, 535). Autorem zbioru jest Prosper z Aquitanii (V w.), który był najpierw sekretarzem Leona Wielkiego i wraz z nim zwalczał pelagianizm. Po śmierci papieża, już jako biskup, sam kontynuuje jego dzieło. Zgodnie z tym, co znajdujemy w tym zbiorze, autorem powiedzenia byłby papież Celestyn I (+432) i zawarł go w swoim liście do biskupów Galii. Potem to powiedzenie powraca w różnej formie w wielu pismach i wypowiedziach.\n Por. KL 124; OWMR 318.\n „Biskup winien zabiegać o to, aby prezbiterzy, diakoni i wierni świeccy zdobywali coraz pełniejsze zrozumienie głębokiego sensu obrzędów i tekstów liturgicznych i dzięki temu byli prowadzeni do czynnego i owocnego udziału w sprawowaniu Eucharystii. Z tego też względu biskup winien czuwać nad tym, aby celebracje odbywały się coraz godniej. W znacznym zaś stopniu przyczynia się do tego troska o piękno sakralnych pomieszczeń oraz muzyki i sztuki”. OWMR 22.\n Por. OWMR 27.\n Przykładem może być używanie ambony do wszystkich przemówień, chociaż jest ona zarezerwowana jedynie do głoszenia słowa Bożego. Do tego stosowanie tandetnych szat liturgicznych, bo tego nie widać z daleka, zamiast obrazów – tanich zdjęć itd.\n Por. KL 122.\n Por KL 24, 46, 126. Dotyczy to wszystkich dziedzin sztuki sakralnej: ikonografii, paramentów, muzyki i architektury.\n Por. OWMR 344.\n Por. KL 124.\n J. S. Pasierb, Problematyka sztuki w postanowieniach soborów, „Znak” 12(126) (1964), s. 1480-1481.\n Por. KL 30, 34.\n Por. KL 112; Święta Kongregacja Obrzędów, Instrukcja o muzyce w świętej liturgii Musicam sacram, Rzym 1967, 4.\n Por. Pius XII, Encyklika o muzyce sakralnej Musicae sacrae disciplina, Rzym 1955, II, 1.\n Por. II Sobór Watykański, Dekret o środkach społecznego przekazywania myśli Inter mirifica, Rzym 1963, 6.\n Por. M. Zielniok, Kultura – sztuka – Kościół, w: W. Świerzawski (red.), Sztuka w liturgii, Kraków 1996, s. 15.\n „Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże” (Hbr 10,7).\n Jan Paweł II, Encyklika o Eucharystii w życiu Kościoła Ecclesia de Eucharistia, Rzym 2003 (dalej: EdE), 19.\n Por. EdE 11.\n Por. II Sobór Watykański, Dekret o posłudze i życiu prezbiterów Presbyterorum ordinis, Rzym 1965, 14.\n „Kiedy nadeszła godzina, aby Jezus został uwielbiony przez Ciebie, Ojcze święty, umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, do końca ich umiłował, i gdy spożywali wieczerzę…” (IV Modlitwa Eucharystyczna, opowiadanie o ustanowieniu).\n Por. P. Marini, Liturgia e bellezza. Nobilis pulchritudo, Watykan 2005, s. 79.\n Por. M. Hadalski, Piękno liturgii i jej znaczenie w zakonach, https://www.zyciezakonne.pl/dokumenty/referaty-konferencje-artykuly/modlitwa-i-zycie-duchowe-osob-konsekrowanych/hadalski-tchr-piekno-liturgii-i-jej-znaczenie-w-zakonach-30127/ (odczyt z dn. 28.10.2018 r.), III, 3.\n K. Lijka, Sztuka celebrowania liturgii, „Studia Gnesnensia”, 25 (2011), s. 233.


Brexit bez umowy a dostęp do świadczeń zdrowotnych. Co się zmieni? - TVN24 Biznes\nTwardy brexit spowoduje, że wygasną wszelkie uprawnienia do korzystania z opieki zdrowotnej w Zjednoczonym Królestwie na koszt Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) - informuje Ministerstwo Zdrowia. Z wydanych przez NFZ dokumentów nie będzie można korzystać, nawet jeżeli nie minie ich wskazany termin ważności.\nChodzi o uprawnienia posiadane przed datą opuszczenia Wspólnoty przez Zjednoczone Królestwo przez osoby ubezpieczone w Polsce, przebywające na terytorium Wielkiej Brytanii i osoby ubezpieczone w Wielkiej Brytanii przebywające na terytorium Polski.\nMinisterstwo Zdrowia wyjaśnia, że dotyczy to: turystów, osób odwiedzających państwo pochodzenia, osób odwiedzających rodziny zamieszkałe w Polsce lub w Wielkiej Brytanii, pracowników najemnych i osób samozatrudnionych, bezrobotnych, emerytów i rencistów, osób ubiegających się o przyznanie emerytury lub renty, uczniów i studentów oraz członków rodziny osób ubezpieczonych. MZ wyjaśnia, że na terytorium Wielkiej Brytanii nie będzie można posługiwać się dokumentami wydanymi przed brexitem przez Narodowy Fundusz Zdrowia, uprawniającymi do korzystania ze świadczeń zdrowotnych w Zjednoczonym Królestwie przez osoby tam zamieszkujące, nawet jeżeli nie minie termin ważności wskazany w danym dokumencie. Osoby mieszkające w Wielkiej Brytanii, a zatrudnione lub samozatrudnione w Polsce, objęte w Polsce ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi na podstawie przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczeniem społecznym rolników na podstawie przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, nie utracą statusu osoby ubezpieczonej w Polsce (w NFZ), a jedynie prawo do korzystania z opieki zdrowotnej w Wielkiej Brytanii na koszt NFZ. Mieszkający w Wielkiej Brytanii, zgłoszeni wcześniej do ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce, członkowie rodziny osób ubezpieczonych w Polsce (dzieci lub wnuki do ukończenia przez nie 18. roku życia, a jeśli uczą się dalej, do ukończenia 26. roku życia, żona, mąż) powinni zostać wyrejestrowani z ubezpieczenia zdrowotnego w NFZ.\nWyrejestrowanie członka rodziny należy zgłosić płatnikowi składki na ubezpieczenie zdrowotne (pracodawcy, zleceniodawcy, organowi emerytalno-rentowemu wypłacającemu emeryturę lub rentę, ZUS-owi, KRUS-owi itd.). Członkowie rodziny utracą prawo do korzystania z opieki medycznej na koszt NFZ zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Polsce. Dotyczy to także studentów odbywających studia i mieszkających w Wielkiej Brytanii (centrum interesów życiowych studenta znajduje się w tym państwie), zgłoszonych wcześniej do ubezpieczenia zdrowotnego jako członkowie rodziny osoby ubezpieczonej w Polsce. Resort wskazuje, że nie będzie konieczne wyrejestrowanie z ubezpieczenia zdrowotnego osób studiujących w Wielkiej Brytanii a mieszkających w Polsce (ośrodek interesów życiowych studenta znajduje się w Polsce), zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego jako członkowie rodziny. Osoby te zachowają status osoby ubezpieczonej w NFZ do ukończenia przez nie 26. roku życia (tj. do czasu utrzymania statusu członka rodziny osoby ubezpieczonej), utracą jedynie prawo do korzystania z opieki zdrowotnej w Wielkiej Brytanii na koszt NFZ. Mieszkający w Wielkiej Brytanii, zgłoszeni wcześniej do ubezpieczenia zdrowotnego w NFZ polscy emeryci i renciści oraz członkowie ich rodzin, a także osoby ubiegające się o przyznanie emerytury lub renty i członkowie ich rodzin, zostaną automatycznie wyrejestrowani z ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce przez ZUS, KRUS lub inny organ wypłacający emeryturę lub rentę. Osoby te utracą prawo do korzystania z opieki medycznej na koszt NFZ w Wielkiej Brytanii, w Polsce oraz w pozostałych państwach członkowskich UE.\nMZ dodaje, że zamieszkałe w Wielkiej Brytanii osoby, które z datą wyjścia Zjednoczonego Królestwa z UE utracą status ubezpieczonego w Polsce, powinny wcześniej zwrócić się do brytyjskiej instytucji ubezpieczenia zdrowotnego w celu uzyskania informacji dotyczących ich uprawnień do opieki zdrowotnej na terytorium Wielkiej Brytanii po brexicie. Osoby zamierzające skorzystać z ubezpieczenia dobrowolnego w NFZ po powrocie z Wielkiej Brytanii do Polski powinny wcześniej uzyskać od właściwej instytucji brytyjskiej zaświadczenie potwierdzające wcześniejsze podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu w tym państwie (formularz E104/UK) w celu zwolnienia z opłaty za przerwę w ubezpieczeniu w Polsce. MZ zauważa, że obywatele RP powracający z Wielkiej Brytanii do Polski lub obywatele RP, którzy utracili prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych na koszt Wielkiej Brytanii w związku z brexitem, niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego lub niemogący ubezpieczyć się dobrowolnie w Polsce, będą mogli skorzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych należnych świadczeniobiorcom innym niż ubezpieczeni. Uprawnienia takie przysługują: kobietom posiadającym obywatelstwo Polskie i miejsce zamieszkania na terytorium Polski w okresie ciąży, porodu i połogu; dzieciom posiadającym polskie obywatelstwo, do ukończenia przez nie 18. roku życia oraz osobom spełniającym kryterium dochodowe określone w przepisach o pomocy społecznej – na podstawie decyzji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, wydanej na podstawie art. 54 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.


Pierwszy taniec Agnieszki Radwańskiej i Dawida Celta to hit Internetu! | Papilot\nPierwszy taniec Agnieszki Radwańskiej i Dawida Celta to hit Internetu!Pierwszy taniec Agnieszki Radwańskiej i Dawida Celta to hit Internetu!\nPierwszy taniec Agnieszki Radwańskiej i Dawida Celta to hit Internetu!\npierwszy taniec na weselu agnieszka radwańska agnieszka radwańska suknia ślubna agnieszka radwańska ślub\nOd wczoraj wszyscy Polacy przeżywają ślub naszej najlepszej tenisistki. Agnieszka Radwańska powiedziała sakramentalne „tak” Dawidowi Celtowi w kościele oo. Paulinów na Skałce w Krakowie. Potem weselnicy bawili się w podkrakowskich Tomaszowicach i to właśnie tam państwo młodzi dali popis na parkiecie.\nIch pierwszy taniec już teraz jest hitem Sieci, a wszystko dzięki temu, że trafił na Twittera. Jak podaje wprost.pl, specjalnie przygotowana choreografia do piosenki „Diamonds” Rihanny oraz przeboju Eda Sheerana „Shape of You” zachwyciła internautów.\nSerwis dodaje: - Dla wiernych fanów Radwańskiej nie było jednak tajemnicą, że ich idolka równie dobrze co na korcie, radzi sobie na parkiecie. – Uwielbiam tańczyć. Na parkiecie zawsze pojawiam się pierwsza, a opuszczam go jako ostatnia – mówiła tenisistka w jednym z wywiadów, cytowanych przez Polsat Sport.\nZobaczcie, jak Agnieszka bawiła się na swoim ślubie!\nA jeśli macie ochotę przyjrzeć się jej sukni, butom i welonowi, zdjęcia dobrej jakości znajdziecie w tym artykule: Tego NIE WIECIE o sukni Agnieszki Radwańskiej!\ngość (Ocena: 5) 23.07.2017 21:29\nMi sie to wcale nie podoba. Takie plasy mozna robić na parkiecie co sobote w kazdym klubie. A pierwszy taniec to czulosc delikatność zmyslowosc milosc. No ale kazdy ma inne poczucie piękna\ngość (Ocena: 5) 23.07.2017 18:38\nwow, rewelacyjnie zatańczyła\npokaz mody rihanna\nmilionerzy sławni i bogaci