Avid Eleven Rack - Test sprzętu\nStrona główna / Sprzęt / Testy sprzętu / Avid Eleven Rack\nWiadomo przecież, że muzycy to ludzie wyjątkowo twórczy i wymagający, więc od czasu do czasu pojawiały się głosy, że może warto by było ułatwić życie pracującym instrumentalistom i oszczędzić im dźwigania wielokilogramowych zestawów lampowych. Podobnie z nagrywaniem - coraz więcej muzyków domagało się możliwości rejestracji na wysokim poziomie swoich pomysłów w prywatnym mieszkaniu czy w sali prób. Jakiś czas temu ich prośby zostały wysłuchane - cyfrowe emulacje zapakowane do niewielkich urządzeń hardeware’owych nie budzą już niczyjego zdziwienia, a ich poziom niewiele odbiega od pierwowzoru, zaś domowe studio nagrań oparte na komputerze, interfejsie USB i odpowiednim oprogramowaniu także nie jest już nowością. Nowością jest natomiast urządzenie Avid Eleven Rack łączące w sobie cechy profesjonalnego interfejsu współpracującego z systemem ProTools LE i wysokiej jakości przedwzmacniacza/ procesora gitarowego, które możemy wykorzystać zarówno w studiu nagrań, jak i na scenie. Jest to urządzenie dla nowoczesnego gitarzysty, który podczas koncertów, prób czy nagrań w studiu (zarówno domowym, jak i profesjonalnym) potrzebuje wysokiej jakości brzmień i funkcjonalnych rozwiązań.\nEleven Rack może być używany jako urządzenie standalone, czyli samodzielne, bez podłączania do komputera, co powoduje, że śmiało możemy go używać na scenie. Daje nam możliwość korzystania z wysokiej jakości emulacji brzmień klasycznych wzmacniaczy gitarowych, efektów, popularnych stompboxów, kolumn głośnikowych oraz mikrofonów. Ale to nie wszystko, bo po podłączeniu urządzenia do komputera, dzięki znajdującemu się w zestawie oprogramowaniu ProTools LE, uzyskujemy wysokiej jakości interfejs audio, który obsługuje jednocześnie do 8 kanałów wejść (mikrofon z phantomem +48V, wejście gitarowe, dwa wejścia liniowe, cztery wejścia cyfrowe: dwa AES/EBU i dwa SPDIF) oraz wejścia i wyjścia MIDI, a dzięki wbudowanemu podwójnemu DSP latencja jest zerowa! Dodatkowo oprogramowanie ProTools zawiera ponad 70 pluginów, włączając w to: reverb, delay, chorus, distortion, flanger, phaser, reverse, korektor i kompresor. Zawiera ponadto bazę wirtualnych instrumentów, takich jak: automat perkusyjny, fortepian, organy, syntezator, sampler... Po prostu jest tu wszystko, czego potrzeba do stworzenia wysokiej jakości nagrania w zaciszu własnego mieszkania.\nTesty rozpocząłem od sprawdzenia urządzenia pod względem jego funkcjonowania jako procesor gitarowy. Pierwszą rzucającą się w oczy rzeczą jest wejście True-Z, które ma za zadanie odwzorowywać impedancję emulowanych wzmacniaczy i efektów, co skutkuje zadziwiająco naturalnym brzmieniem. Ponieważ każda gitara inaczej reaguje w połączeniu z różnymi wzmacniaczami, wejście True-Z dostosowuje impedancję procesora tak, żeby sprawiał wrażenie, jakbyśmy wpięli instrument do gniazda konkretnego efektu bądź wzmacniacza. Zaskakujące jest to, że odbywa się to wyłącznie na drodze analogowej.\nPrzed podłączeniem urządzenia do wzmacniacza postanowiłem sprawdzić, jak sprawuje się na słuchawkach, i już wtedy na mojej twarzy zagościł uśmiech, ponieważ fabryczne presety brzmiały naprawdę znakomicie. Eleven Rack nie tylko brzmi jak prawdziwy wzmacniacz, ale i również reaguje w ten sam sposób - jest dynamiczny, podatny na artykulację, znakomicie "czuje" potencjometr głośności. Nie miałem jeszcze do czynienia z taką naturalnością w żadnym z dotychczas testowanych przeze mnie procesorów. Większość presetów jest przygotowana z dużym smakiem i wyczuciem, dzięki czemu bardzo rzadko potrzebowałem edytować którykolwiek z parametrów. To ważne, bo w wielu procesorach fabryczne presety bywają wyjątkowo nieciekawe, co potrafi zniechęcić do urządzenia już na samym starcie. Tutaj wszystko brzmiało bardzo zachęcająco, a fabryczne presety są doskonałym punktem wyjścia do przygotowania własnych brzmień. W Eleven Racku mamy do dyspozycji 104 fabryczne presety i dokładnie tyle samo komórek do dyspozycji użytkownika. Możemy w dowolnej chwili wyedytować dany preset (kolor diody zmienia się z pomarańczowego na czerwony), zmienić wartości, wyrzucić lub dodać efekt, zmienić wzmacniacz bądź np. przemieścić stompbox w dowolne miejsce w łańcuchu efektów.\nCzas na podpięcie Eleven Racka do wzmacniacza. Procesor ma dwa wyjścia, które pozwalają albo na wpięcie go do dwóch różnych wzmacniaczy, albo do urządzenia stereo. Do dyspozycji mamy 15 wzmacniaczy, z których każdy brzmi znakomicie i nie daje odczuć, że mamy do czynienia z symulacją. Kolejną ciekawą opcją jest to, że z procesora można wypuścić sygnał w dowolnym momencie łańcucha: tylko efekty, efekty plus wzmacniacz, efekty plus wzmacniacz plus symulacja kolumny. Warte odnotowania jest też to, że procesor posiada wbudowaną stereofoniczną pętlę efektów, więc jeśli mamy jakiś ulubiony efekt, to nie musimy z niego rezygnować, wystarczy bowiem wpiąć go w pętlę Eleven Racka i... gotowe. Podobnie rzecz się ma ze wzmacniaczem - jeśli wolimy używać swojego Voxa czy Fendera, możemy stosować Eleven Rack wyłącznie jako procesor efektów. Jeżeli jednak wolimy (lub musimy) zrezygnować z noszenia swojego full stacka Marshalla, to uruchamiamy pełny łańcuch i wypuszczamy dźwięk prosto do systemu PA przy pomocy dwóch wyjść XLR.\nPo podłączeniu do komputera urządzenie jest natychmiast rozpoznawane i po zainstalowaniu sterowników możemy cieszyć się z jego możliwości w stu procentach. Obsługa jest prosta i przejrzysta, a możliwości urządzenia są wręcz ogromne. Ciekawostką jest to, że możemy nagrywać sygnał gitary na trzech ścieżkach. Pierwsza jest czystym, nieobrobionym sygnałem instrumentu, który możemy wykorzystać później, dodając do niego dowolne brzmienia, efekty itp. Druga to sygnał wychodzący z urządzenia po zastosowaniu wszystkich emulacji i efektów. Trzecia natomiast to dokładne brzmienie, z jakim nagrywaliśmy ścieżkę. Nie sposób nie wspomnieć o wbudowanym przedwzmacniaczu mikrofonowym, dzięki któremu możemy nagrywać wokale i instrumenty akustyczne. Eleven Rack ma tyle możliwości, że każdy gitarzysta będzie zachwycony, mając te wszystkie cuda w jednym urządzeniu. Można by pomyśleć, że piętnaście emulacji brzmień wzmacniaczy to niedużo, ale jeśli wziąć pod uwagę możliwości, jakie nam daje łączenie tychże w połączeniu z siedmioma rodzajami kolumn i ośmioma mikrofonami, to możliwości Eleven Racka są naprawdę ogromne. A gdy dodamy do tego pełną funkcjonalność profesjonalnego interfejsu audio wraz z oprogramowaniem Pro Tools, to naprawdę nie wiem, czego można oczekiwać więcej.\nTestowany procesor efektów pozwala rozwiązać problemy niemal każdego gitarzysty w prosty, a zarazem kompleksowy sposób. Eleven Rack sprawuje się wzorowo zarówno jako urządzenie typu standalone, przedwzmacniacz, procesor efektów, jak i jako kombajn, który pozwoli z naszego laptopa zrobić profesjonalne studio nagrań. Nie bez znaczenia jest również fakt, że Eleven Rack wygląda wyjątkowo atrakcyjnie, a jego pomarańczowy kolor przykuwa wzrok już z daleka. Pochwalić należy również bardzo solidną konstrukcję urządzenia, która budzi zaufanie i pozwala liczyć na bezawaryjne korzystanie z niego przez długi czas. Przyznam szczerze, że im jestem starszy, tym poważniej zastanawiam się, czy nie zrezygnować z noszenia ciężkich lampowych wzmacniaczy i nie zacząć jeździć na koncerty z jakimś niewielkim urządzeniem tego typu jak testowane. Do tej pory miałem mnóstwo obaw, czy jakikolwiek procesor jest w stanie zapewnić mi brzmienie wystarczająco naturalne i profesjonalne. Eleven Rack rozwiał moje wątpliwości.\npamięć: 208 programów (104 fabrycznych i 104 użytkownika)\nwejścia: 1×TS 1/4" (True-Z), 2×TRS 1/4", XLR\nwyjścia: 2×XLR, 2×TS 1/4", słuchawkowe TRS 1/4"\nprzyłącza pętli efektów: 2×TRS 1/4" SEND, 2×TRS 1/4" RETURN\nzłącza cyfrowe: MIDI (IN, OUT/THRU), AES/EBU (IN, OUT), S/PIDIF (IN,OUT), USB\nwymiary: 482×261×89mm (S×G×W)\nwyposażenie: aplikacja Avid ProTools 8 LE\nLiczba odsłon: 14367


Taras widokowy na ulicy Subačiaus | Go Vilnius\nTaras widokowy w pobliżu skrzyżowania ulic Subačiaus i Markučių czeka na odwiedzających Wilno przez cały rok. Roztacza się z niego spektakularny widok na wileńską starówkę, który świadczy o historii, architekturze i kulturze miasta.\nNiegdyś wzdłuż dzisiejszej ulicy Subačiaus wiodła jedna z najstarszych dróg w Wilnie, prowadząca przez mury miejskie w odległe tereny litewskie.\nWzmianki o ulicy Subačiaus pojawiają się już w XV-wiecznych dokumentach. Jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwiska zamożnego mieszczanina, który mieszkał tutaj w XV wieku. Na końcu ulicy znajdowała się brama Subačiusa. Ulica i przyległy do niej teren stanowią jedną z najstarszych części miasta.\nZlokalizowany na skrzyżowaniu ulic taras widokowy oferuje przepiękny widok na Zarzecze. Widać stąd, zbudowany na wysokiej skarpie nad Wilenką, piękny XVIII-wieczny kościółek św. Bartłomieja.\nPo prawej stronie widnieją wieże i wzgórza doliny Šventaragis, a tuż obok – stare kamienice, które w średniowieczu były oddzielone murem miejskim od ówczesnego przedmieścia Tymų. W dolnej części przełęczy znajduje się niewielki i pełen uroku Park Stawów, wcześniej znany jako Stawy Misjonarzy. Na tarasie widokowym jest tablica informacyjna, która umożliwia łatwiejszą orientację wśród licznych wileńskich wież kościelnych.\nPonadto, można stąd dostrzec Wzgórze Giedymina, Górę Trzech Krzyży oraz wieże słynnych kościołów. W sezonie letnim działa tu ogródek kawiarniany, gdzie na świeżym powietrzu można napić się aromatycznej kawy oraz skosztować pysznego ciasta.


Kinga Rusin cieszy się, że tym razem nie spotkała przed lokalem wyborczym Zofii Klepackiej. "Sami KULTURALNI I PRZEMILI ludzie" - Pudelek\n| 28.06.2020 13:15\nKinga Rusin cieszy się, że tym razem nie spotkała przed lokalem wyborczym Zofii Klepackiej. "Sami KULTURALNI I PRZEMILI ludzie"\nJeden z fanów zapytał Kinię o pamiętne spotkanie z homofobką...\nKinga Rusin wspomina spotkanie z Zofią Klepacką (Instagram, ONS)\nW maju ubiegłego roku w dzień wyborów do Europarlamentu pod jednym z lokali wyborczych doszło do pamiętnego spotkania Kingi Rusin i Zofii Klepackiej. Sportsmenka zaczęła nagrywać gwiazdę TVN po tym, gdy ta skrytykowała ją za homofobiczne wypowiedzi. Oburzona Klepacka próbowała w odwecie ośmieszyć dziennikarkę, jednak Kinia bardzo kulturalnie wytłumaczyła swoje intencje.\nZobacz też: Kinga Rusin i Zofia Klepacka awanturują się przed lokalem wyborczym! "Co ta pani osiągnęła w życiu, kim ona jest" (WIDEO)\nChciałam pani powiedzieć, że to jest wstyd. Straszny wstyd. Chciałam, żeby mnie pani usłyszała. Czego się pani Zofia powinna wstydzić? Tego, że obraża ludzi. Uwielbiałam Panią jako sportowca, trzymam kciuki za wszystkich sportowców - wyznała Rusin na nagraniu, które Klepacka wrzuciła do sieci.\nHomofobka starała się zdeprecjonować osiągnięcia dziennikarki i krzyczała: "Co ta pani osiągnęła w życiu, pani Kinga Rusin, kim ona jest?!"\nNa pewno nikim, w porównaniu z panią - odparła jej wówczas Rusin.\nZobacz też: Zofia Klepacka kolejny raz atakuje Kartę LGBT: "Pamiętajcie o wartościach, w jakich wzrastaliśmy: Bóg, Honor, Ojczyzna. LGBT może nam podskoczyć"\nZobacz też: Kinga Rusin ostro o Zofii Klepackiej: "Szerzenie takich poglądów PROWADZI DO SAMOBÓJSTW DZIECI"\nZobacz także: Kinga Rusin dba o środowisko: "Nie wyrzucam rzeczy!"\nW dniu wyborów prezydenckich Rusin pochwaliła się na Instagramie zdjęciem sprzed (najpewniej tego samego) lokalu wyborczego i poinformowała fanów, że oddała już swój głos. "Przywilej. Obowiązek. Zaszczyt! Wybieram Polskę, o jakiej marzę" - napisała pod fotografią.\nSuper! Mam nadzieję, że obyło się bez niemiłych spotkań - napisał w komentarzu jeden z internautów, ewidentnie zawiązując do sytuacji z Klepacką.\nCisza, spokój, sami kulturalni i przemili ludzie - odpisała dziennikarka.\nMyślicie, że Klepacka żałuje konfrontacji z Kinią?\nNie wiem dlaczego, ale tej kobiety po prostu nie da sie lubic…\nKinia się starzeje niemiłosiernie\nTak, " dbam o srodowisko, nie wyrzucam rzeczy..." ale za to ile razy przelecialam się samolotem, tego nigdy nie powie. Boże co za obłuda.\nKinia to kilkukrotnie swoją klasę pokazała a raczej jej brak z Adel, Rozenkową czy Klepacką. Wyszło jej zacietrzewienie i homofobiczne poglądy. Wstyd ze takich ekocelebrytow się promuje.\nZośka jesteś fajna babka ze swoimi poglądami. Brawo i podziwiam jako człowieka i sportowca.\nKinga pozdrawiam :)\njuż pewnie obie zapomniały o tamtej sprawie\nKinia obyś samych miłych ludzi spotykała\nczyli spokojne głosowanie :)))\ndobrze że Kinga sie potrafi zachować..\ndo Rusin mam ogromny szacunek\nRusin totalnie ogarnęła tą sytuację\nponad roczna sprawa a wy ciągle wracacie\nRusin rób swoje i tyle w temacie\nśliczna jesteś Kinia\ncoś mi się wydaje że Kinga ma rację...\ndobrze że Kinga ma klasę xd


W grudniu kredyty gotówkowe są najtańsze - gospodarkaPodkarpacka.pl\nStrona główna » Opinie » W grudniu kredyty gotówkowe są najtańsze\nOpublikowano: 2016-12-11 20:12:32, przez: admin, w kategorii: Opinie\nPrzed końcem roku banki uatrakcyjniają ofertę swoich produktów. Właśnie dlatego w ostatnich latach to długi zaciągnięte w grudniu były najtańsze – przeciętnie o prawie 1 pkt. proc. – wynika z szacunków Open Finance opartych o dane NBP. Nie zmienia to faktu, że kredyty gotówkowe to dość drogi sposób na podreperowanie domowego budżetu.\nDane Narodowego Banku Polskiego z lat 2005-2015 pokazują, że pod koniec roku banki faktycznie oferują tańsze kredyty gotówkowe - średnio prawie o 1 pkt. proc. i mówimy tu o RRSO (rzeczywista roczna stopa oprocentowania), czyli mierze wiarygodnej, bo uwzględniającej oprócz podstawowego oprocentowania prowizje i dodatkowe koszty. Podczas gdy w ostatniej dekadzie kredyty udzielone w grudniu miały przeciętne RRSO na poziomie 20,2%, to w średnia z pozostałych miesięcy wynosi 21%. Nie miejmy jednak złudzeń. Kredyt gotówkowy zaciągany na dowolny cel i bez zabezpieczenia nie może być tani. Dziś średnio kosztuje on około 15-16% w skali roku. Dla porównania kredyty samochodowe są mniej więcej o połowę tańsze, a kredyty hipoteczne kosztują około 4,7% - we wszystkich przypadkach mowa o RRSO.\nTańsze świąteczne pożyczki\nCzemu kredyty gotówkowe są pod koniec roku tańsze? Może to wynikać z naturalnego cyklu sprzedaży, zgodnie z którym koniec miesiąca, kwartału, a już szczególnie roku jest okresem śrubowania wyników. Dotyczy to na przykład firm sprzedających samochody, deweloperów, ale też banki. Stąd może wynikać skłonność do ustępstw cenowych pod koniec roku. Banki kuszą promocjami tańszych pożyczek mając nadzieję, że w szale przedświątecznych zakupów i przygotowań do powitania Nowego Roku, łatwiej będzie im znaleźć klientów.\nOpen Finance sprawdził jak wygląda rynkowa oferta. Założyliśmy, że potrzebujemy 10 tys. zł na 3 lata. Interesuje nas równa rata miesięczna, a za modelowego kredytobiorcę wybraliśmy rodzinę „2+1” pochodzącą z dużego miasta. Oboje dorośli pracują od 3 lat na pełen etat osiągając dochód na poziomie 5 tys. zł netto miesięcznie. Rodzina jest skłonna w banku skorzystać też z rachunku bieżącego, zadeklarować nań przelewy wynagrodzenia i kupić kartę płatniczą lub kredytową. Propozycje przedstawione przez banki były bardzo zróżnicowane. Za punkt odniesienia do porównań przyjęliśmy wcześniej wspomnianą miarę RRSO. Wynika z niej, że rodzina najtaniej mogłaby pożyczyć pieniądze w BOŚ Banku, Alior Banku i Pekao. Łączny koszt kredytu przez 3 lata spłacania w tych instytucjach wynosiłby od 1409 zł do 1497 zł przy średniej dla 13 przebadanych instytucji na poziomie 2210 zł. W praktyce wybór kredytu jest niestety bardziej skomplikowany. W grę wchodzi polityka banku odnośnie klientów o gorszej historii kredytowej, czy zatrudnienia, długość procesu przyznawania długu czy negocjacje, które potrafią uatrakcyjnić standardową ofertę banku.\nZałożenia: rodzina "2+1", w której dorośli pracują od 3 lat na pełen etat na umowie na czas nieokreślony osiągając dochód w kwocie 5 tys. zł netto. Rodzinaz dużego miasta (300 tys.) ma dobrą historię kredytową i deklaruje koszty utrzymania na poziomie 1,5 tys. zł miesięcznie. Kredytobiorcy skłonni są skorzystać z dwóch dodatkowych produktów (rachunku ROR z przelewem wynagordzenia i karty płatniczej lub kredytowej). Rodzina chce się zadłużyć na 3 lata i 10 tys. zł. Raty równe.\nZ zebranych danych wynika jednak, że w danej instytucji oferty świąteczne są zazwyczaj tańsze od standardowych. Często skorzystanie z nich wymaga spełnienia dodatkowych warunków, a więc oferty te trzeba rzetelnie porównać. Ponadto fakt, że dany bank promocją nie kusi, nie musi wcale oznaczać, że ma gorszą ofertę. Oferta promocyjna w banku A może być gorszą niż standardowy kredyt gotówkowy w banku B.\n5 rzeczy o których warto pamiętać zaciągając kredyt gotówkowy\nJeśli już musimy zadłużyć się na świąteczne i sylwestrowe wydatki, róbmy to z głową. Porównujmy koszt, negocjujmy i poważnie zastanówmy się nad tym jak szybko jesteśmy w stanie spłacić dług. Wszystko to pozwoli ograniczyć koszt kredytu. O jakich rzeczach warto pamiętać zaciągając kredyt gotówkowy?\n1. Sprawdź rzeczywiste oprocentowanie\nJeśli już uznasz, że bez pożyczonych pieniędzy grudniowego budżetu nie jesteś w stanie spiąć, postępuj rozważnie. Przede wszystkim sprawdź oferty w przynajmniej kilku bankach. W tym celu można posłużyć się dwiema miarami: RRSO, czyli rzeczywistą stopą procentową oraz całkowitym kosztem kredytu. Ich przewagą jest fakt, że uwzględniają nie tylko oprocentowanie kredytu, ale też wszystkie dodatkowe koszty. Warto o tym pamiętać, bo banki potrafią żonglować oprocentowaniem i dodatkowymi opłatami w taki sposób, że porównanie ofert staje się nie lada sztuką. Z danych Open Finance wynika, że dziś chcąc pożyczyć 5 tys. zł na rok trzeba się liczyć z miesięczną ratą na poziomie od 450 do 590 zł. Jak widać rozpiętość jest bardzo duża.\n2. Raty malejące są tańsze\nWybierając kredyt, trzeba mieć świadomość, że dług możemy zaciągnąć z ratą stałą przez cały okres umowy lub malejącą. Ta druga opcja jest tańsza, ale wymaga na początku wyższych spłat. Efekt? Przy długu na 2 lata i 5 tys. zł koszt kredytu jest o 5% niższy w systemie rat malejących.\n3. Krótszy kredyt to tańszy kredyt\nTruizmem jest też stwierdzenie, że im krócej będziemy korzystać z bankowych pieniędzy tym zapłacimy mniej. Jeśli pożyczymy 5 tys. zł na rok kosztować to nas będzie przeciętnie 440 zł, a przy długu na 2 lata koszt rośnie prawie dwukrotnie (do 860 zł).\nCzęsto kredytobiorcy zapominają, że w odróżnieniu od zakupów w supermarkecie, korzystanie z usług bankowych pozostawia pole do negocjacji. W ich trakcie można obniżyć marżę banku, prowizję czy wynegocjować lepsze warunki wcześniejszej spłaty długu. Krótka rozmowa może skutkować obniżeniem łącznego kosztu kredytu o kilkadziesiąt lub kilkaset złotych.\n5. Taniej oszczędzić niż pożyczyć\nNa koniec pozostaje rada trywialna, ale skoro stać Cię na spłacanie rat kredytu gotówkowego, to przed następnymi świętami zacznij odkładać. Pomóc w tym może założenie specjalnego konta oszczędnościowego, na które pieniądze przelewane będą automatycznie od razu po otrzymaniu wynagrodzenia. Jeśli taka motywacja to dla Ciebie za mało, podpisz umowę na regularny produkt oszczędnościowy, który tym bardziej zmotywuje Cię do oszczędzania.\nWięcej o: kredyty, bank\nCzy Ukraina kupi gaz od Polski? Opinia Wojciecha Konończuka\nSpadnie kurs złotego?\nJak finansować elektromobilność?\nCzy współpraca polskiego i ukraińskiego przemysłu obronnego jest możliwa?\nNajważniejsze wydarzenia w branży public relations 2017. Ranking Adama Łaszyna


„Obywatele polscy w KL Auschwitz” - lekcja i film poświęcony losom obywateli II RP w niemieckim obozie koncentracyjnym i zagłady\n„Obywatele polscy w KL Auschwitz” to tytuł projektu edukacyjnego, którego głównym celem jest upowszechnienie wśród młodych Polaków rzetelnej wiedzy dotyczącej historii i losów obywateli II Rzeczpospolitej więzionych i mordowanych w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz. Oficjalna inauguracja projektu odbyła się 13 czerwca w Sali Janusza Korczaka w PKiN w Warszawie. W spotkaniu wziął udział m.in. wiceminister edukacji narodowej Maciej Kopeć.\nMarek Zając. Fot....\n„Tematyka związana z niemieckimi nazistowskimi obozami koncentracyjnymi i ośrodkami zagłady to nadal jeden z najważniejszych i zarazem najtrudniejszych wyzwań, jakie stoją przed polskimi nauczycielami – zarówno pod kątem rzetelnego przedstawiania wiedzy, jak i nakłonienia uczniów do pogłębienia refleksji. Nadal zbyt mało powstało na tym polu zarówno materiałów merytorycznych, jak i wzorcowych mechanizmów ich przekazywania w procesie dydaktycznym” – piszą twórcy projektu.\n– W czasie, kiedy historia często staje się przedmiotem interpretacji, istnieje wyjątkowo silna potrzeba przywołania faktów i powołania się na sprawdzone historyczne źródła. Współczesne pokolenie młodych ludzi powinno mieć świadomość tragizmu historii związanej z miejscami kaźni podczas II wojny światowej – powiedział dyrektor Muzeum Auschwitz dr Piotr M. A. Cywiński. – Powinni ją także poznawać poprzez indywidualne losy ich ofiar i bohaterów. To ważne, zwłaszcza teraz, kiedy żyją już tylko nieliczni świadkowie tamtych dramatycznych czasów” – dodał.\nProjekt składa się z trzech elementów: edukacyjnego filmu dokumentalnego „Świadkowie” w reżyserii Mirosława Krzyszkowskiego, którego narratorem jest Marek Zając. Prezentuje on portrety i los obywateli polskich deportowanych i więzionych w obozie – Polaków, Żydów i Romów – w kontekście historii nazistowskich Niemiec, powstania i funkcjonowania obozu Auschwitz-Birkenau oraz całego niemieckiego aparatu mordu i terroru. Kolejnymi elementami projektu są pakiet edukacyjny wraz ze scenariuszem lekcji, a także warsztaty dla nauczycieli.\n– Scenariusz lekcji przygotowany przez ekspertów Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście w Muzeum Auschwitz został oparty na losach sześciorga młodych ludzi – powiedział Andrzej Kacorzyk, dyrektor Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz o Holokauście. – Są to Bogdan Bartnikowski, Czesław Kempisty, Zofia Łyś, Rutka Laskier, Edward Paczkowski oraz Marian Turski. W materiałach pojawiają się też biogramy i relacje więźniów Auschwitz: Haliny Birenbaum, Batszewy Dagan, Józefa Garlińskiego, Israela Gutmana, Janiny Iwańskiej, Romana Kenta oraz rtm. Witolda Pileckiego. Bohaterami lekcji są zatem osoby, które w czasie II wojny światowej były w większości w podobnym do uczniów wieku – podkreślił Kacorzyk.\nFilm oraz pakiet edukacyjny będą stanowić kompendium rzetelnej, źródłowej wiedzy o losie polskich obywateli w KL Auschwitz. – Mamy wielką nadzieję, iż poznanie zawartych tam informacji, jak i wartość przekazu emocjonalnego stanie się inspiracją dla młodzieży do poznawania tragicznych wydarzeń tamtego czasu, również w wymiarze historii „małych ojczyzn” i historii rodzinnych – powiedział Marek Zając z Fundacji Wiara i Prawda.\n„Zadaniem projektu jest również przygotowanie nauczycieli z całej Polski do skutecznego realizowania procesu edukacji historycznej. Ważnym elementem będzie tłumaczenie zarówno filmu dokumentalnego, jak i pakietu edukacyjnego, na języki angielski i hebrajski. Umożliwi to rozpowszechnienie projektu poza granicami Polski i tym samym podniesienie świadomość i wiedzy na temat losów obywateli RP w KL Auschwitz na świecie” – piszą twórcy.\nNiemcy w latach 1940-1945 deportowali do obozu Auschwitz ok. 1,3 miliona osób, w tym ok. 450 tysięcy obywateli II Rzeczpospolitej: ok. 300 tysięcy Żydów, ok. 150 tys. Polaków oraz ok. 1400 Romów.\nProjekt powstał dzięki współpracy Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau oraz Fundacji Wiara i Prawda. Produkcja została sfinansowana ze środków Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji w ramach programu wspierania działań związanych z pamięcią narodową. Scenariusz lekcji, karty pracy oraz karty refleksji można pobrać poniżej. Integralną częścią lekcji jest prezentacja w programie Prezi dostępna tutaj.


Mieszkanie do wynajęcia, Warszawa Śródmieście, 35 m² | Morizon.pl | 7071\nZaprasza do prezentacji, 2 pokojowego mieszkania na ul. Pawiej róg Dzielnej.\nMieszkanie w nowym kameralnym apartamentowcu na 3 piętrze z balkonem.\nMieszkanie nowiutkie, nigdy nie zamieszkałe. Składa się z oddzielnej sypialni, salonu połączonego z kuchnia i łazienki z WC, w przedpokoju przestronna szafa.\nMieszkanie całkowicie umeblowane i wyposażone w sprzęt AGD: zmywarka, piekarnik, mikrofala, płyta indukcyjna.\nW sypialni wygodne, nowe dwuosobowe łóżko i szafy w zabudowie.\nMieszkanie wysokie, wygodne, gotowe do wprowadzenie.\nBardzo ciekawa lokalizacja, wszędzie blisko, łatwy dojazd w każdym kierunku Warszawy. Pod nosem basen i sklepy, tramwaje.\nMieszkanie idealne dla pary lub jednej osoby.\nCzynsz najmu to 2600 zł, dodatkowo tylko opłata za energie elektryczną.\nZapraszam do oglądania klucze w biurze.\nChcę poznać więcej szczegółów na temat oferty morizon-385/4595/OMW lub umówić się na spotkanie albo wideoprezentację. Proszę o kontakt.


Żel-balsam na stawy i mięśnie Sustawit kapsaicyna i mumio 125 ml ARAM Natura\n» Żel-balsam na stawy i mięśnie Sustawit kapsaicyna i mumio 125 ml\nKod produktu: KF148/15\nDziałanie i skuteczność balsamu do ciała zapewnia wysoka aktywność biologiczna jego naturalnych składników, które mają wyraźny pozytywny kompleksowy efekt.\nKapsaicyna działa silnie rozgrzewająco, aktywuje procesy metaboliczne w tkance mięśniowej, poprawia mikrokrążenie.\nKamfora pozyskuje się z liści i drewna drzewa kamforowego Ciamomum camphora, które rośnie w Indiach i Chinach. Stosowany zewnętrznie w okolicy stawów działa antyseptycznie, rozgrzewająco, przeciwbólowo i przeciwzapalnie, rozszerza naczynia krwionośne i poprawia trofizm tkanek okołostawowych.\nOlejki eteryczne z roślin leczniczych mają działanie antyseptyczne, regenerujące, przeciwbólowe, przeciwskurczowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe.\nNakładaj okrężnymi ruchami masującymi na obszar problemowy przez 3-5 minut, aż do całkowitego wchłonięcia 2-3 razy dziennie.\nJeśli to możliwe, utrzymuj staw w cieple i spokoju przez 1–2 godziny.\nMinimalny czas trwania aplikacji to 1,5 miesiąca.


Brulion malarski. Justyna Neyman.: Pierwsza rocznica Brulionu Malarskiego - Obrazy\nProszę Państwa, Brulion Malarski obchodzi dzisiaj pierwsze urodziny!\nPamiętam gorące linie telefoniczne, konsultacje, strony w kratkę gęsto zapisane ewentualnymi tytułami.\nNo i ta szczególna ekscytacja, gotowanie się pod czaszką.\nCzego oczekiwałam od bloga?\nŻe będę mogła nareszcie pisać jakby publicznie i oczywiście - że czeka mnie nieustająca wystawa.\nZawsze lubiłam malować w pracowni, w towarzystwie. Dlatego "praca domowa" ma z mojego punktu widzenia, wiele minusów. Nie jestem typem samotnika.\nBrulion sprawił, że poczułam przynajmniej namiastkę żywego kontaktu.\nTeraz podziękuję - Wam, Szanowni Czytelnicy, którzy tu zaglądacie i zostawiacie komentarze (pisałam, jak są dla mnie ważne - BARDZO)\nMyślałam, jak uczcić rocznicę i najwłaściwsze wydało mi się pokazanie Państwu jeszcze raz, ale wszystkich w jednym wpisie, obrazów powstałych w ciągu ostatniego roku.\nZaczęło się od Kota, który w miarę malowania stawał się coraz grubszy.\nŚwiętych i święte załatwię hurtem - tutaj Św. Jacek, Wojciech i Barbara z Lwem.\nPowstały też obrazki z serii Panienek.\nEwa - na nowej drodze życia, w rzeczywistości tuż po ślubie wtedy.\nKatty - podróżniczka, którą pozbawiłam całkiem praktycznego stroju do górskich wędrówek.\nDominika - powstawała w polowych warunkach, na wyjeździe. Pod koktajlowy stolik musiałam podłożyć puszki z farbą (na szczęście znalazły się trzy)\nTeraz obrazek - niespodzianka. Parę znajomych uknuło spisek, żeby jedna z nich w prezencie dostała coś, czego się zupełnie nie spodziewa.\nI Kota - przechodziła liczne metamorfozy, w ciągu których park w Oliwie został przerobiony na rzymski apartament.\nPowstało też parę obrazów "industrialnych".\nPejzaż miejski, mój ulubiony.\nElektrociepłownia Siekierki. Teraz zrobiłabym ją inaczej.\nJeszcze jedne domy dla Taty.\nI Parowozik dla przyjaciółki.\nWieżowiec, który okazał się Wieszakiem\nLatarnie, pod którymi dykta wciąż nie powróciła do pierwotnego kształtu, tak je katowałam.\nNo i oczywiście - z grubej rury - Słup\nPoza malusieńkim Lwem, ożył jeszcze Pies, dla Klienta, który ma już trzy moje obrazy (dobry klient, dobry)\nWreszcie Autoportret, którego ostatecznie nie lubię. Kiedy do mnie wróci z wystawy, chyba go zamaluję i może przetrę. To nie ja. Sztywny i jakiś taki...\nWreszcie obrazy najświeższe, malowane na wystawę w Mon Credo.\nW części drugiej - rysunki - ofiary mody i inne.\nA ja tymczasem oddalam się do pracy nad nowym obrazem do Mon Credo.\nI, nie ukrywam, jestem wzruszona.\nAutor: Brulion malarski. Justyna Neyman o 09:04\nEtykiety: wszystkie obrazy - rocznica\nplumvalla 9 marca 2013 09:52\nstooolaaat stooolaaaat ;)części prac nie widziałam, kilka po prostu wymiata;)\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 10:36\nA dziękuję, dziękuję! ja też nie zdawałam sobie sprawy z tego, że obrazów ostatniego roku namalowałam aż tyle.\nAnonimowy 9 marca 2013 10:00\nGratulacje :***. Prace pamiętam, bo bloga przeczytałam całego. A znalazłam go szukając w sieci św Wojciecha :D Saga\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 10:38\nNo właśnie, dzięki Św. Wojciechowi się poznałyśmy. Prawdziwy zysk z Brulionu. Dziękuję, Sago!\nKasia Pniewska 9 marca 2013 10:02\nStooo lat stooo lat!!! I ja się załapałam na rocznicę - aż mi serduszko zapikało mocniej :*\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 10:39\nNo masz! Pamiętam wszystko, cale powstawanie twojego portretu. Jakież to było sympatyczne!\nWera 9 marca 2013 10:07\nBlog jest fantastyczny, obejrzałam wszystkie obrazy, przeczytałam wszystkie anegdoty i cóż.... tak trzymaj!\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 10:41\nDziękuję, Piniu. Pamiętam, jak dręczyłam Was na forum różnymi wersjami tytułu, i ile zachęt dostałam, że koniecznie muszę pisać. Niewidzialna więź.\nPani Stettke 9 marca 2013 13:15\nTo już od roku rozpoczynam dzień nie od gazety, tylko od Brulionu. Nie chciałabym,żeby to się zmieniło. Bo próżno w gazetach szukać piękna, humoru i sztuki.\nW swoim własnym szeroko pojętym interesie życzę blogowi wielu pięknych chwil z zaangażowanymi czytelnikami, którzy piszą tyle komentarzy, że aż ścierają się im literki na klawiaturze na laptopach. Wszystkiego najlepszego, Kochany Brulionie.Rośnij duży!\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 14:27\nOjejku, jaki piękny komentarz. Jeżeli RZECZYWIŚCIE zaczynasz dzień od Brulionu zamiast gazety, to czuję się zobowiązana do częstszego pisania. Na humor raczej możesz liczyć, ale z pięknem coraz gorzej. Tzn. w końcu zwycięża (jak w kupie Estebana) ale po długiej i nierównej walce.\nBrulion urośnie, obiecuje.\nPies~Nad~Przewodnik 9 marca 2013 13:28\nPo pierwsze i najważniejsze: tak, koniecznie zrób nową Elektrociepłownię Siekierki!\nPoza tym - nic, tylko zazdrościć. Masz pióro równie śmigłe jak pędzel, własną książkę z własnymi ilustracjami, dziesiątki wpisów, tłumy odwiedzających - spełnione sny pisarza, malarza, blogera i prawnika autorskiego w jednym. Atmosfera salonowo-fryzjerska albo kawiarniano-dworska - podczas gdy na przeciętnym blogu wystarczy opublikować dowolne dwa zdania, żeby dostać minimum 47 bluzgów.\nI jeszcze ta wydajność pracy twórczej. Gdybym to ja tak mógł machnąć 23 projekty w rok, i to próbując kilku wariantów każdego! Los jest taki okrutny wobec Inżynierów!\nWłaśnie mieliśmy obejrzeć film. A tu na ekranie tytuł wpisu, którego jeszcze nie znamy. No i co wyszło z filmu? Włączamy drugi komputer, żeby szybciej się dopisać oboje. Oto moc sztuki.\nJeśli chodzi o wpływ sztuki na życie, polecam, a wręcz dedykuję Ci, Dostojna Autorko, ten oto film:\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 14:33\nSzanowny Psie. Jestem oszołomiona racami dowcipu i spostrzegawczości.\nA tak na serio, strasznie się cieszę za każdym razem, kiedy komentujesz, bo piszesz treściwie, przy tym długo, zaskakujesz niespodziankami - cóż, mogę tylko obiecać, że po wystawie machnę nową Elektrociepłownię.\nMam nadzieję, że zawsze będzie Was interesowało, co napisałam.\nAnonimowy 9 marca 2013 14:05\nDla Ciebie rocznicowe gratulacje, dla mnie nieustająca przyjemność z czytania bloga i z patrzenia na wytwory Twojej zdolnej ręki i nieograniczonej fantazji. W.\nBrulion malarski. Justyna Neyman 9 marca 2013 14:48\nBardzo dziękuję, Cieszę się z tego bloga jak małe dziecko. Pamiętam, że moje prace spodobały Ci się jeszcze zanim zaczął się Brulion. Bardzo sobie cenię twoje komentarze, tym bardziej, że kultura języka to twoja domena.\nmayeah 10 marca 2013 00:38\nBloga czytam na głos domownikom :-) Też kręcimy wycieraczką sąsiadki :-)))) Życzę dalszego częstego pisania, malowania i wąchania!\nBrulion malarski. Justyna Neyman 10 marca 2013 03:14\nBardzo się cieszę! Ja już nie kręcę...Chociaż tyle czasu minęło, że mogłabym zacząć. Serdeczne pozdrowienia dla domowników!\nTrzy Ryby 10 marca 2013 00:47\nWszystkiego najlepszego dla Bloga i dla jego Autorki.\nJustyno, niech Ci Brulion rośnie zdrowo, nabiera wagi tekstów, obrazów, rysunków i zaangażowania Czytelników.\nNie umiem powiedzieć który z Twoich obrazów tego roku jest mi najbliższy, do aktualnego nastroju najbardziej pasuje mi scentowe drzewo.\nBrulion malarski. Justyna Neyman 10 marca 2013 03:16\nDziękuję za życzenia, Rybko. Mnie do dzisiejszego nastroju pasuje obraz z nogą w bucie - ten najkolorowszy. I trochę mały pejzaż miejski, ten oszczędny. No i szkicowy Eau de Soir!\nParabelka 10 marca 2013 03:24\nSto lat Justynko Tobie i blogowi ! Pisz i maluj , maluj i pisz , bo po tej stronie klawiatury i ekranu czeka zawsze z utęsknieniem grono ludzi , dla których ważne są tak nieważne dziś rzeczy jak piękno , kultura i dowcip . Trzymam kciuki za następne lata :-* :)\nBrulion malarski. Justyna Neyman 10 marca 2013 04:41\nDziękuję Parabelko! Jednym słowem, czytają mnie elity, w najlepszym znaczeniu. Ho, ho!\nOczywiście, podkpiwam sobie trochę, ale to fakt, że mam zacnych czytelników.\nBędę się przykładać, z przyjemnością.\nGratuluję pierwszych urodzin bloga! Brulion jest dla mnie niezwykłym miejscem, które odkryłam całkiem przypadkiem - od tamtego czasu zaglądam tutaj codziennie z wielką ciekawością :) Życzę Pani wielu pomysłów i satysfakcji z malowania i liczę na jak najczęstsze posty wypełnione zdjęciami! :) umbra\nBrulion malarski. Justyna Neyman 10 marca 2013 11:12\nBardzo dziękuję za życzenia, cieszę się ogromnie, że dla Pani jest to niezwykłe miejsce. Zrobię, co będę mogła w kwestii malowania. Zresztą w najbliższym czasie nie mam wyjścia...\nJustynko, mało może i piszę u Ciebie (pisałaś kiedyś o tym, że potrzebujesz odzewu czytelników, więć żal mi, że jakoś mnie nie stać na składne posty...) ale zawsze zaglądam, czytam i się uśmiecham i śmieję.\nPannę w Rzymie dałam do oprawy, więc zaraz już będę cieszyć się nią na ścianie.\nEch, a z wyżej wymienionych obrazów to przemawiają do mnie najbardziej te industrialne- parowozik, dom Twojego Taty, pejzaż z latarniami. Czyste, klarowne, przejrzyste, pełne spokojnej poezji.\nTylko jakoś Elektrociepłownia nie...\nBrulion malarski. Justyna Neyman 11 marca 2013 16:18\nDo mnie też te przemawiają! I nabrałam ochoty na tego rodzaju malarstwo. Może nawet uda mi się zaprezentować tego rodzaju obraz na najbliższej wystawie?\nElektrociepłownia - nie bójmy się tego słowa - jest nieudana. Może ją na coś przerobić?\nI ja macham - i jeszcze raz dziękuję!\nGryx 11 marca 2013 16:18\nJa również przesyłam życzenia wielu podobnych rocznic i jeszcze wieeelu pomyślnych lat, spędzonych zarówno przed sztalugami, jak i przy klawiaturze, ku ogromnej uciesze nas wszystkich Pozdrawiam! :)


Pizza Kolneński | Zajepizza Najlepsza Pizza w Polsce\nPizza za dowóz w powiecie Kolneńskim – Pizzerie powiatu Kolneńskiego\nPizza w powiecie Kolneńskim jest lubiana przez osoby w każdym wieku. Wybór pizzy może okazać się jednak trudny, dlatego powstał ranking najlepszych pizzerii. Strona internetowa jest bardzo czytelna i pozwala zaznajomić się z propozycjami najlepszych lokali w powiecie Kolneńskim. Każda pizzeria w powiecie Kolneńskim powinna korzystać ze świeżych i wysokiej jakości produktów. Tylko wtedy będzie można być pewnym włoskich smaków i aromatów. Pośród polecanych lokali można znaleźć wiele w powiecie Kolneńskim.\nŁatwy dojazd oraz bardzo miła obsługa sprzyja zawsze sporej liczbie gości. Dzięki temu będziesz mógł poczuć się, jak na prawdziwej, włoskiej uczcie. Czeka na Ciebie największa pizza w powiecie Kolneńskim, która jest chętnie i wysoko oceniana pośród propozycji na lokalnym rynku. Oprócz wykorzystywania dobrej jakości produktów kucharze mają do dyspozycji wydajne i nowoczesne wyposażenie. Dzięki temu dobra pizza w powiecie Kolneńskim jest wypieczona i gotowa do zjedzenia w pojedynkę lub w grupie najlepszych przyjaciół! Oprócz samej pizzy znajdzie się tam również inne przekąski czy dobre napoje.\nPizza powiat Kolneński – Ranking najlepszych pizzerii w powiecie Kolneńskim\nPizza w powiecie Kolneńskim – Promocje\nNajlepsza pizza w powiecie Kolneńskim to pizza 24h – powiat Kolneński\nPizzeria powiat Kolneński – Tylko tutaj pizza z pieca\nPizza powiat Kolneński na dowóz\nNasza pizza w powiecie Kolneńskim – opinie\nPizza na wynos powiat Kolneński


YourCX czy Hotjar? - YourCX\nBez wątpienia najczęściej wykorzystywaną funkcją Hotjara są zaawansowane możliwości nagrywania sesji. Zapis ruchów myszką oraz generowanie tzw. „map ciepła” pozwalają na wgląd w zachowania użytkowników serwisów internetowych. Ale jak odnieść te dane do rzeczywistego kontekstu odwiedzin – historycznych zachowań i zakupów, celów wizyty i emocji towarzyszących użytkownikowi?\nW kontekście uzupełnienia danych o kontekst związany z emocjami i opiniami Hotjar jest narzędziem mocno ograniczonym. Brak możliwości zaawansowanego targetowania badań uniemożliwia zebranie feedbacku w odpowiednim kontekście, a ograniczone możliwości tworzenia lejków konwersji nie pozwalają na łączenie analityki internetowej z pełnym kontekstem wynikającym z badań CX.\nHotjar jest więc dobrym rozwiązaniem wspierającym prowadzenie działań związanych z optymalizacją UX (User Experience – doświadczenia użytkowników serwisów internetowych), ale nie sprawdzi się jako narzędzie do zbierania wartościowych danych deklaratywnych i wielowymiarowej analizy doświadczeń użytkowników i konsumentów. HotJar posiada też liczne ograniczenia, np. związane z czasem przechowywania danych. Dużym minusem jest także to, że każda funkcja zbierania danych traktowana jest osobno i brakuje możliwości powiązana jednych danych z innymi.\nWażniejsze przewagi YourCX:\nŁączymy analitykę internetową (analiza ścieżek, lejki konwersji, źródła ruchu etc.) z pełnym kontekstem ilościowym (benchmarki, wskaźniki) i jakościowym (opinie, komentarze i sugestie).\nPozwalamy uchwycić emocje i doświadczenia w różnych punktach styku z marką (zarówno online jak i offline). Umożliwiamy ich analizę zarówno w ujęciu indywidualnym, jak i zbiorowym.\nOferujemy pełne wsparcie usługowe w zakresie analiz, raportowania oraz kreowania skutecznych strategii badań doświadczeń konsumentów. Odpowiadamy na pytanie: dlaczego?


Zbalansowany program prozdrowotny w Starostwie Powiatowym w Gorzowie Wielkopolskim – Kierunek Twój Powiat\nZbalansowany program prozdrowotny – ZPP powstał z myślą o pracownikach Starostwa Powiatowego w Gorzowie Wlkp.\nZe względu na publiczny charakter jednostki organizacyjnej w dzisiejszych warunkach rynkowych konkurowanie JST z sektorem prywatnym w kwestii finansowania profitów pracowniczych uwarunkowane jest innymi przepisami i możliwościami.\nAnalizując zapotrzebowanie kadry Starostwa Powiatowego oraz oczekiwania wobec pracodawców w 2020 r. w zakresie widocznego trendu teorii Wellbeing podjęliśmy wyzwanie i zaproponowaliśmy dostępne dla Nas narzędzia, dzięki którym możemy\nNaszym pracownikom przedstawić atrakcyjne formy samorealizacji w odniesieniu do pozapłacowych benefitów.\nZPP ma charakter fakultatywny i każdy pracownik ma do niego prawo, a głównym założeniem programu jest aktywność każdego z nas nie tylko w sferze fizycznej, ale również mentalnej. Zrównoważenie sił witalnych i spokoju ducha jest nieocenione według raportu Menta Health Human Power 2020, który ukazuje dzisiejsze zagrożenia jakie czekają na nas w perspektywie zaledwie kilku lat.\nDodatkowy dzień urlopu, możliwość wykonania badań profilaktycznych NFZ w czasie pracy, bezpłatne plany żywieniowe, konsultacje z zabiegami z fizjoterapeutą, to tylko niektóre punkty z katalogu świadczeń. Nie można pominąć kwestii wolontariatu, którego przesłanie jest oczywiste – poświęć cząstkę siebie, aby pomóc innym. Reagujemy już dzisiaj i na przełomie kolejnych miesięcy będziemy realizować kolejne udogodnienia dla naszych pracowników jak np. bezpłatne wsparcie psychologiczne/ terapeutyczne.\nAnalizujemy, pracujemy, wspieramy – niebawem kolejne efekty.\n← Rodzice zastępczy na wagę złota…\nNowe przepisy i Punkt Szybkiej Obsługi Wydziału Komunikacji… →


Karpacka Biel: kwietnia 2017\nBiografia na trzy wdechy\nPróżnia spojrzeń - Jack Ketchum "Dziewczyna z sąsiedztwa"\nNasz pierwszy dom, zbudowany na przedmieściach przez moich dziadków pysznił się typowo powojenną przysadzistą bryłą. Jego głęboko osadzona w ziemi graniastość drwi sobie do dziś z wszelkich możliwych niebezpieczeństw – erozji czy nawałnic, budząc zaufanie i pewną tkliwość swoim podobieństwem do otaczających go kubistycznie regularnych domów jednorodzinnych, a jednocześnie odmiennością sentymentu. Świeża pamięć nieostygłych jeszcze zgliszczy Wielkiej Wojny skłonił budowniczych do zaadaptowania potrzeby bezpieczeństwa na architektoniczny projekt, w solidności budulca i kanciastej niewzruszoności upatrując niezdobytego azylu. Ciepłota cegieł pozostawiała na palcach pyliste cętki, a korzenie lodowych świerków, magnolii i leciwej śliwy ocierały się o fundamenty piwnicy – miejsca, od którego stroniłam, przejmującego grozą ciemności i tajemnicy.\nByć może i dla Was ta cześć domu jest przestrzenią wywołującą liczne wspomnienia czy skojarzenia. Dziś mi samej piwnica kojarzy mi się z chłodnym zapachem zaciemnionej spiżarni, miałkich trocin warsztatu i suchego węglowego chrzęstu, lecz dziecięcy irracjonalny lęk odżył, wskrzeszony przenikliwym ziąbem schronu, zbudowanego przez Williego Chandlera – nieobecnego bohatera powieści Jacka Ketchuma. W jego powieści pt. „Dziewczyna z sąsiedztwa” przestrzeń ucieczki przeobraża się obłędem okrucieństwa w gabinet kaźni. Autor opiera fabułę na przenicowaniu schematu sympatycznej dziewczęcej postaci, sowicie oprószając historię rdzawymi gwoździami bezwzględności. Zmusza tym samym czytelników do wcielenia się w rolę świadków – milczących własnym zhańbieniem i współwiną, z oczami rozwartymi w bezbrzeżnym zdumieniu, wydających nieme przyzwolenie zbrodni dokonywanej w pełni słońca.\n„Dziewczyna z sąsiedztwa” to lektura porażająca dotkliwością niezasłużonych krzywd, zbita z szaleńczych w swej okrutniczej finezji oprawców tortur, nadziana na szpikulec wstydu i tchórzostwa. Tu, idylla wakacji ulega zawieszeniu – zamrożona głuchotą betonowych ścian, zbrojonych stalą i bestialstwem wciąż powiększającego się grona gapiów i siepaczy.\nAutor: Karpacka Biel o 20:30 10 komentarzy:\nEtykiety: Dreszcz grozy, Imperium krzywd, Literatura amerykańska, Literatura współczesna, Papierowy Księżyc, Podarunki, Seans grozy\nZe snu w sen - "Partick Ness "Siedem minut po północy"\nSny zakradają się nieoczekiwanie, często nieproszone, gęste od wspomnień i ciężkie od skłębionych lęków. Nie wiem, kiedy zaczynają się takimi stawać, pamiętam jednak, że w dzieciństwie śnienie należało do moich ulubionych czynności. Teraz często w środku nocy otrząsam się nagle ze snu-intruza, przykładam dłoń do rozpłomienionego czoła i spoglądam w okno. Podobno to najlepszy sposób, by jak najszybciej zapomnieć o koszmarze. Drzemią domy, wczepione ufnie w łagodne wzgórza, kominy wzdychają jeszcze smużkami sinego dymu. Ponad różnokolorowymi dachami piętrzą się bukowe lasy, obrzeżone chłodem butelkowej zieleni sosen. W noce pełni wszystko zalewa śmietankowo-srebrzysty lukier księżycowej poświaty, a pejzaż staje się nierealną klechdą opuszczonej wsi.\nPewien chłopiec miał koszmary. Spojrzenie w okno sypialni nie mogło pomóc mu przepędzić złych snów, ponieważ widok rozpościerający się za szklaną taflą stanowił przedłużenie onirycznych wizji. Od wielu miesięcy wybudza się o tej samej porze, z jednego koszmaru zapadając w kolejny, równie wyrazisty, okrutny kaleczącą prawdą, domagającą się ujścia. Chłopiec ma na imię Conor, a granicę światów odmierza „Siedem minut po północy”. Tę niezwykłą opowieść otrzymałam od Klaudyny, która obdarowała mnie czymś więcej niż tylko czytelniczym uwikłaniem w splątanie gwałtownych emocji. Wejdźcie, proszę snu ze mną, do kołujących rzeczywistości jawy i snu przeszywających drzazgami strachu, niezgody i dezorientacji. Podłogę zaściela gruby dywan z chroboczącego igliwia, ozdobiony trującymi jagodami, stąpajmy więc ostrożnie. Milczmy, by nie spłoszyć trwożliwie drżącej odwagi. Zasłuchajmy się w opowieść wiekowego drzewa, pocieszmy spojrzeniem chłopca. Ważne, by wiedział, że go dostrzegamy. Wówczas opowie nam swoją własną historię.\n„Siedem minut po północy” to ubogacająca w trudną wiedzę, poruszająca, wielowarstwowa opowieść o relatywności prawdy i żmudnym oswajaniu się z nią. Ness nie tyle nawet ukazuje proces ujarzmiana lęków, co ich afirmację i przyznanie się do własnych słabości, samo w sobie będące aktem męstwa i zwycięstwem, pozwalającym na przekroczenie granicy wstydu i przełamania ciszy. To wspaniała, lecz szarpiąca wrażliwością historia o wstydzie, przełykaniu dławiącej goryczy, bezgłośnym krzyku o dostrzeżenie oraz walkę o postradaną powszedniość. Nici powieści autor wysnuł z pomysłu Siobhan Dovd, której zamiar stworzenia powieści o chłopcu został udaremniony porażką w starciu z chorobą. W takim ujęciu historia Conora staje się przedłużeniem czasu, którego zabrakło Siobhan, a Ness tym samym podejmuje sztafetę „rozrabiania”, jak sam określił w przedmowie swój proces twórczy.\nAutor: Karpacka Biel o 08:50 26 komentarzy:\nEtykiety: Dziecięca ciekawość świata, Literatura współczesna, Papierowy Księżyc, Patrick Ness, Podarunki, Ujarzmianie strachu\nRozmarzony... czary-mary Marca\nMarzec – starzec, chciałoby się powiedzieć, kiedy spojrzy się na kalendarz. Młodszy brat Lutego odszedł przecież ponad tydzień temu, rozciągając się rozleniwieniem aż na pierwszy tydzień Kwietnia, wciąż mglisty, zamyślony, lecz czujny. Rozważniejszy od Lutego, lecz wcale nie bardziej opanowany, podatny na kaprysy porywistych powiewów znużenia, nieco rozdrażniony przeciągającym się oczekiwaniem na ciepło, które pozwoliłoby w końcu wyprostować ramiona przygarbione przez kłujący mróz. Marzec to czarodziejski uciekinier, wystawiający twarz do słońca, marzyciel szczelnie otulony peleryną, przefastrygowaną jeszcze szronem, a puszystą ogonami odchodzących lisów ostatnich polarnych zawiei. Wyczerpany całodzienną wędrówką, skłaniał ciężką głowę na coraz późniejsze zachody słońca, skłębione ciężkimi kobaltowymi chmurami, lamowanymi złotem żywicznej nadziei na wytchnienie.\nRzadkie wizyty słońca Marzec wynagradzał mi ciepłem barw, smaków i kolorów, podarowując w szczególności te kojarzące się z pełnią Wiosny i Lata. Marcowa paleta mieni się całą tęczą kadmowej żółci i kojącego gorącem pomarańczu, w które wsączają się włókienka zieleni naiwnych młodością źdźbeł i listków oraz błękity, tak delikatne, że chwilami budzące strach czy gotowe są udźwignąć brzemię pierzastych obłoków.\nDziś, spóźniona jak sam Marzec, opowiem Wam, czym mnie urzekł, czym ukołysał melancholijny czarodziej, którego wyjątkowość polega na tym, że zaklinając w jeden sen, wybudza z innego. Marzec, kołysząc, otwiera nam oczy na dotychczas ukryte, tuląc do snu – budzi: roślinność, zwierzęta i ludzi… Dryfujących niepewnie, bojaźliwie na wstydzie niespełnionych noworocznych postanowień. Jego wyjątkowość polega na tym, że odczarował koszmar zgubnej gonitwy w labiryncie projektów, ucząc mnie czegoś zupełnie dotychczas niepojmowalnego, a podziwianego u innych, odporniejszych na presję znanych mi osób…\nPokażę Wam atrybuty Marca, rozmarzonego ptasimi balladami i odurzonego surową wonią zroszonej przebudzeniami ziemi, łaknącej ziarna.\nAutor: Karpacka Biel o 20:05 13 komentarzy:\nEtykiety: Bilans urzeczeń, Kringle Candle, Na podniebieniu, Najbliższe, Niespodzianki, Pachnące miesiące, Podarunki, Podsumowanie, Ukochane, Yankee Candle, Zapachy, Zaskoczenia podniebienia\nZdziczenie żądzą - Richard Flanagan "Pragnienie"\nPragnienia i marzenia – przepełniają nas, rozlewając się w strumienie życiowych ścieżek. Pierwsze mogą znaleźć ujście w nie zawsze słusznych decyzjach, drugie – pielęgnujemy w sobie, otaczamy je czułością. Wieczory kołyszą się na falach fantazji. W chwili rozproszenia myśli dajemy unieść się na iryzujących, miękkich i niemal niedotykalnych grzbietach. Czasem niewinne zachcianki urastają do prześladujących nas cieni, następujących na pięty, nie pozwalając o sobie zapomnieć. Inne dają się zagłuszyć spełnieniem, żadnego jednak nie sposób omamić erzacem, ponieważ prędzej czy później, oszustwo wyjdzie na jaw. Jak to jest ? Pragnienia stanowią część nas, a równocześnie są tak od nas oddalone… Odrywają się od nas, mknąc gdzieś poza widnokręgi, by zabarwić je ciemnopurpurowymi smugami, innym razem stają się polarnymi gwiazdami.\nNajgorsze są żądze, kłębiące się w gadziej eskalacji, ściśle oplatając nadgarstki – jak linki lalkarza. Czynią człowieka bezwolną marionetką na uwięzi instynktów, przetrawiającej moralność chuci, niezwalczonemu pożądaniu, pożerającemu jak trąd. Kukiełka pragnień, głucha i ślepa, prowadzona jest mdłą, a kuszącą wonią spełnienia, które wywoła jedynie przykry absmak – oto, w co możemy się przeobrazić. Marzenia byłyby podobne biegowi za latawcem – czarownym urzeczeniem, które możemy pochwycić, a w to polowanie rozbrzmiewa śmiechem beztroski, determinacji i kończy się zapatrzeniem w nieboskłon, niekoniecznie kryształowej czystości, ale wszelkie chmury mogą jedynie podnieść walor naszej gonitwy.\n„Pragnienie” ogarnęło moje czytelnicze zamierzenia zaraz po tym, jak w literackim eterze rozbrzmiała wieść o premierze książki. Nie znałam autora, ale w zapowiedzi opowieści o parnym oddechu australijskiej kolonizacji, smagającym ciemnoskóre ciała, pokryte ochrą, przemieszanym z cholerycznym miazmatem metalicznego Londynu jarzyły się skoczne i niepokorne iskry zatraty w niepokoju. Flanagan zderzył dwa światy, ich łączność opierając na poszukiwaniu i usprawiedliwianiu zaginionego zdobywcy nowych światów, nie mającego jednak tego własnego, damy, wciąż kiełznającej swoje serce i pisarza, tkającego wokół siebie gęstą pajęczynę emploi pana domu i artysty. Opowiem Wam dziś o powieści, którą uznałam za arcydzieło obnażające mrok przelewający się w duszach luminarzy. „Pragnienie” to oścień oślepiającej prawdy, ukazujący potworny zgrzyt pomiędzy rasą samozwańczych zdobywców i krzewicieli postępu a poznawczą czystością mieszkańców dziewiczych dotychczas wysp. To historia wyspy, która z potęgą szamana przeobraża zdarzenia we wspomnienia nim zdążą się jeszcze rozpocząć.\nAutor: Karpacka Biel o 20:37 8 komentarzy:\nEtykiety: Antypody, Autokreacja, Dziecięca ciekawość świata, Kolonializm, Literatura australijska, Literatura Piękna, Literatura współczesna, Richard Flanagan, Wydawnictwo Literackie\nCzasami wydaje mi się, że jestem tylko białą mimozą w kształcie dziewczyny... Żyjąc słowami i w słowach, pojąc się zapachami daremnie próbuję pochwycić konstelacje fantazji, a tęcze zawiązać w kokardę. Z zapachów i skrawków dni komponuję baśnie pozbawione początku i końca, zupełnie jak ja - po prostu dryfujące na smudze unoszącej się ponad filiżanką jaśminowej herbaty.\nUwielbiam pachnące bezsennością książki, skłębioną mgłę i wstążki, w kawie topię daktyle...\nZapachy mają dla mnie kolory, więc wplatam je między słowa.\nPróżnia spojrzeń - Jack Ketchum "Dziewczyna z sąsi...\nZe snu w sen - "Partick Ness "Siedem minut po półn...\nLiteratura współczesna Podarunki Białe zamyślenia Dziecięca ciekawość świata Codzienność Delikatność Kobiecość Krystalizacja charakteru Gonitwa zaległości Kringle Candle Literatura Piękna Pachnące miesiące Papierowy Księżyc Podsumowanie Powieść obyczajowa Yankee Candle Zapachy Bilans urzeczeń Literarura amerykańska Literatura dla dzieci Na podniebieniu Niespodzianki Piękno Orientu Przytulne lektury Refleksje Remedium Zaskoczenia podniebienia Złamana wiara Złudzenia Autokreacja Białę ścieżki Honore de Balzac Imperium krzywd Kanon Komedia ludzka Literatura francuska Miłość bezduszna Najbliższe Panorama Poszukiwania Tętno rutyny Ukochane Ulotność Wiek XIX Wydawnictwo Znak Zamysły Zmiany Antypody Arabia Saudyjska Autobiografia Biała przeszłość Biografia Cukier lukier Czarna owca Czas pogardy David Mitchell Dreszcz grozy Guillaume Appolinaire Kolonializm Koralina Korea Północna Literatura amerykańska Literatura australijska Literatura brytyjska Literatura gruzińska Literatura polska MAG Neil Gaiman Oniryzm Patrick Ness Piętno czasów Poezja Poezja francuska Prószyński i S-ka Richard Flanagan Rolad Dahl Sceny z życia prowincji Seans grozy Senne upojenia Sztylet satyry Słowa od nowa Tygiel historii Ucieczki Ujarzmianie strachu Wielka Litera Wiersze pierwsze Wydawnictwo Albatros Wydawnictwo Literackie Wydawnictwo Olesiejuk Wydawnistwo Otwarte Zwierzęce charaktery\nWszystkie prace, teksty i zdjęcia są mojego autorstwa, chyba że zaznaczono inaczej. Zatem wszelkie prawa autorskie, zgodnie z ustawą z dnia 4. lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych /Dz. U. 2016.666 t.j. z późn. zm./ są zastrzeżone i nie mogą być wykorzystane bez mojej zgody w celach prywatnych i komercyjnych.\nKażda Twoja wizyta i pozostawiony komentarz są dla mnie źródłem przyjemności. Zanim jednak oskarżysz mnie o dyletantyzm lub bezlitośnie wyszydzisz, pamiętaj, proszę, że przeczytane dopiero opowieści są destylatem moich osobistych wzruszeń i urzeczeń. Bądź miły.


Zachęcamy do zapoznania i składania wniosków - Ogłoszenie konkursu nr RPLB.07.05.00-IZ.00-08-K01/21 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego – Lubuskie 2020 Osi Priorytetowej 7 Równowaga społeczna Działania 7.5 Usługi społeczne - ZLOP\nZachęcamy do zapoznania i składania wniosków – Ogłoszenie konkursu nr RPLB.07.05.00-IZ.00-08-K01/21 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego – Lubuskie 2020 Osi Priorytetowej 7 Równowaga społeczna Działania 7.5 Usługi społeczne\nZachęcamy do zapoznania i składania wniosków – Ogłoszenie konkursu nr RPLB.07.05.00-IZ.00-08-K01/21 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego – Lubuskie 2020 Osi Priorytetowej 7 Równowaga społeczna Działania 7.5 Usługi społeczne.\nPrzeznaczamy 4,5 mln. zł z Europejskiego Funduszu Społecznego\nna usługi społeczne w województwie lubuskim! Zarząd Województwa Lubuskiego przyjął dokumentację konkursową na wsparcie usług społecznych dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.\nTermin składania wniosków od 14 do 21 czerwca 2021 r. Na co można otrzymać wsparcie unijne? To środki na:\n· rozwój usług opiekuńczych i/lub asystenckich, np.: Kluby Seniora, Dzienne Domy Pomocy,\n· tworzenie miejsc pobytu w nowo tworzonych lub istniejących mieszkaniach o charakterze chronionym/wspomaganym;\n· rozwój usług pomocy środowiskowej, usług wspierających i interwencyjnych dla rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym;\n· dostęp do usług m.in. bezpłatnego poradnictwa prawnego i obywatelskiego, poradnictwa rodzinnego i psychologicznego.\nBliższe informacje i zasady konkursu: https://rpo.lubuskie.pl/…/ogloszenie-konkursu-nr-rplb…


Szkoła w Kruszewie. W tej szkole lekcje są jak korepetycje - plus.poranny.pl\nSzkoła w Kruszewie. W tej szkole lekcje są jak korepetycje\nMiałam obawy, ale spodziewałam się pozytywnej opinii kurator. Wierzyłam, bo nasza szkoła ma duży potencjał - zapewnia Marta Stobińska - Domin, dyrektorka Szkoły Podstawowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Kruszewie.\nWzięła to pod uwagę Bożena Dzitkowska, pełniąca obowiązki podlaskiego kuratora oświaty. - Dzieci i nauczyciele mają tutaj bardzo dobre warunki nauki i pracy. W Kruszewie pracuje wykwalifikowana kadra pedagogiczna. Uczniowie osiągają wysokie rezultaty w konkursach i sprawdzianach zewnętrznych. Mieszkańcy z sołtysem na czele i nauczyciele prosili nas o pozostawienie tej szkoły. My też widzimy szansę na jej przetrwanie - mówi Bożena Dzitkowska.\nDla mieszkańców wsi Kruszewo posiadanie szkoły z 90- letnią tradycją to chluba.\n- To nasz ośrodek kultury. W szkole odbywają się wszelkie uroczystości, jak np. Dzień Ogórka - broni szkoły Adam Radłowski, sołtys Kruszewa.\n- Nie mamy świetlicy we wsi. Ludzie wynajmują szkolną stołówkę na komunie, stypy, chrzciny. Organizujemy w szkole kursy - zauważa Maria Trypus, mieszkanka Kruszewa.\n- Budynek jest wyremontowany. Burmistrz chyba się uwziął na naszą szkołę - uważa Bogdan Iwaszczuk.\n- Na ferie zimowe i wakacje przyjeżdżają oazy, więc parę złotych też wpływa na światło i opłaty - dodaje Łukasz Konopka.\nRobert Wardziński, burmistrz Choroszczy nie zgadza się z decyzją kuratorium. Złożył zażalenie do ministerstwa edukacji. - Samorząd musi brać pod uwagę wszystkie, także materialne uwarunkowania procesu edukacyjnego - podkreśla Urszula Glińska, rzeczniczka burmistrza.\nIle kosztuje gminę jeden uczeń szkoły podstawowej w Kruszewie?\nDlaczego mieszkańcy są zżycia z podstawówką\nPoznasz historię szkoły


Sprzyjająca nam wówczas-sędziom rodzinnym- pogoda, w przeciwieństwie do ustawodawcy i projektodawców prawa, o tyle pozostała cennym darem, że z miejsca zakwaterowania do miejsca obrad, musieliśmy pokonać, pewien niebolesny swą długością dystans, niezaprzeczalnie jednak miejsce to warte było tej drogi. Dzięki bowiem życzliwości sędziego Sądu Najwyższego w stanie spoczynku, honorowemu prezesowi stowarzyszenia, Józefowi Musiołowi, który wskazał nam je jako to, w którym odnajdziemy dobrą aurę do naszych obrad, mogliśmy odbyć je nie gdzie indziej, jak w Galerii Porczyńskich. W tym miejscu kierujemy do Pana sędziego szczere podziękowanie, zwłaszcza że, jak można było się zorientować, uczestniczy jubileuszu okazywali niekłamane zadowolenie z możności obcowania z kulturą, prezentowaną tu w formie szeregu dzieł sztuki malarskiej, poza faktem czerpania wiedzy, przekazanej przez wykładowców.\nObrady, odbywające się pod honorowym patronatem I Prezesa Sądu Najwyższego- prof. dr hab. Małgorzaty Gersdorf, którą na jubileuszu reprezentował Prezes SN prof. dr hab. Lech Paprzycki, Ministra Sprawiedliwości- Marka Biernackiego, reprezentowanego przez Pełnomocnik do spraw Konstytucyjnych Praw Rodziny-Annę Andrzejewską oraz Rzecznika Praw Dziecka- Marka Michalaka, z ramienia którego wystąpił dr Paweł Jaros, rozpoczęliśmy z "kwadransem akademickim", po poczęstunku przybyłych napojami i wyrobami cukierniczymi.\nUczyniła to prezes stowarzyszenia Ewa Waszkiewicz. Obok niej w miejscu centralnym pod zwieńczeniem kopuły galerii zasiedli wykładowcy- profesorowie Elżbieta Holewińska- Łapińska, Henryk Haak, Stanisław Leszek Stadniczenko, doktorzy- Piotr Górecki i Paweł Jaros, a także prof. Lech Paprzycki.\nWitając przybyłych- w tym, poza samymi sędziami i prelegentami, przedstawicieli Krajowej Rady Sądownictwa, Kancelarii Prezydenta RP, Rzecznika Praw Obywatelskich, Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, prezes podniosła, że spotkanie w jakim uczestniczymy, upamiętnia także XXV lecie Konwencji o Prawach Dziecka i XXV lecie Stowarzyszenia Sędziów Rodzinnych. Wywiodła, że ideą powołania sądownictwa rodzinnego było przekazanie w ręce sędziego specjalisty zagadnień z zakresu problematyki rodzinnej, by mógł wyposażony w warsztat pomocniczy, kompleksowo rozwiązywać problemy dotykające rodziny. W obecnej dobie potrzeba taka jest kwestionowana, co dezawuuje rodzinę jako taką, i prowadzi do bagatelizowania sądownictwa rodzinnego oraz uderza w samych sędziów, czego wyrazem jest wyeliminowanie jako obligatoryjnych wydziałów rodzinnych w sądach rejonowych, istniejących dotąd obok karnych i cywilnych. Jedynie ten, kto sam orzekał jako sędzia rodzinny rozumie rolę i ciężar tego zadania, które przecież polega także w dużej mierze na kształtowaniu przyszłego pokolenia, przesądza bowiem o losach małoletnich i nieletnich. Sędzia rodzinny to więcej niż stosujący literę prawa przedstawiciel władzy sądowniczej. Za to szczególne zaangażowanie podziękowała sędziom.\nStowarzyszenie dąży do zmiany tych szkodliwych tendencji wobec czego wyraziła przekonanie, że wieloletnie działania, ugruntowana pozycja naszej organizacji, sprawią że starania te nie obrócą w niwecz dążenia innych środowisk do ograniczenia roli naszego stowarzyszenia.\nW krótkim oświadczeniu prof. Lech Paprzycki, życząc nam sukcesów i satysfakcji z rzetelnie wykonywanej pracy a wręcz rzemiosła, wyraził pogląd, że w swojej karierze zawodowej także zajmował się sprawami rodzinnymi, zanim jeszcze zyskały odrębny byt, i przez kolejne lata towarzyszyło mu przekonanie, że sprawy te powinien rozpoznawać w istocie specjalista z tej dziedziny.\nGratulując XXV-letniego istnienia stowarzyszenia, Anna Andrzejewska podziękowała w imieniu Ministra Sprawiedliwości za zaproszenie. Podniosła, że brak poparcia dla rozwoju idei sądownictwa rodzinnego jest aż nadto widoczny, jako pełnomocnik do Konstytucyjnych Praw Rodziny, dostrzega że sędziowie rodzinni i kuratorzy rodzinni pozbawieni są wsparcia, jej celem jest w tych okolicznościach realizacja postulatów sądownictwa rodzinnego toteż zwróciła się do nas wszystkich o zgłaszanie kierunków zmian, jest zdeterminowana by zmiany potrzebne dla prawidłowego funkcjonowania sądów rodzinnych, zostały wprowadzone w życie.\nNastępnie głos zabrał gość jubileuszu, reprezentujący Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa -jej wiceprzewodniczący, sędzia Krzysztof Wojtaszek. Dziękując za zaproszenie w imieniu prof. Romana Hausera i sędziego Piotra Raczkowskiego, także obecnego na jubileuszu, pogratulował funkcjonowania stowarzyszenia stwierdzając, iż jest widoczne i aktywne. Podziękował sędziom za ich trud, przywołując szczególne działania podejmowane przez środowisko sędziów lubelskich, którymi kieruje sędzia Sądu Okręgowego w Lublinie Eleonora Porębiak-Tymecka, gdy idzie o wprowadzanie w życie tak zwanej mediacji rówieśniczej. Życząc nam sukcesów wyraził niekwestionowany pogląd, że stowarzyszenie to nie tylko organizacja, lecz przede wszystkim ludzie, którzy ją tworzą i to od nich zależy jej funkcjonowanie.\nPrzedstawiciel Rzecznika Praw Obywatelskich, złożyła na ręce prezes Waszkiewicz list prof. Ireny Lipowicz, uprzednio zapoznając z nim zebranych, w którym życząc owocnych obrad Rzecznik odniosła się do sędziów rodzinnych jako wyspecjalizowanych arbitrów, mających wcielać w życie zapisy Konwencji o Prawach Dziecka.\nTreści tych nadesłanych przez I Prezes Sądu Najwyższego, Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości przekazała obecnym prezes Ewa Waszkiewicz. Tym sposobem dowiedzieliśmy się, iż prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf zaszczyci obradujących na XVI Kongresie sędziów w dniach 22 -25 września, prof. dr hab. Roman Hauser deklaruje wolę współpracy zaś Marek Biernacki poprzez podsekretarza Marka Łukaszewicza dziękując za propozycję objęcia jubileuszu patronatem wyraził poparcie dla jego organizacji i podkreślił szczególną rolę sędziego rodzinnego jako zajmującego się problematyką rodziny.\nCzęść wstępną zamknął wspomniany już sędzia Józef Musioł. Pozdrawiając zebranych i zapewniając, że nasze stowarzyszenie jest mu bardzo bliskie, wyraził zadowolenie z powodu zorganizowania jubileuszu, jak to określił w "świątyni sztuki". Odniósł się do wyrażonych już uprzednio głosów, że sądownictwo rodzinne nie może doczekać się konkretów, gdy tymczasem praca sędziego rodzinnego to nie tyko orzekanie na sali rozpraw, nie zasługuje zatem jedynie na ogólnikowe "głaskanie". Za przykrą uznał nieobecność przedstawiciela Ministra Sprawiedliwości przynajmniej w randze podsekretarza stanu, dziękując jednocześnie za tę obecność pani Pełnomocnik. Stwierdził przy tym, że odnosi się życzliwie do nowych inicjatyw, w tym powstania nowego stowarzyszenia, to bowiem rzeczywistość acz jest zdania, że siła tkwi w jedności, stąd w jego ocenie należałoby pomyśleć o federacji stowarzyszeń sędziów. Życzył zgodnego funkcjonowania w rodzinie, rozumianej jako środowisko sędziów rodzinnych.\nPrezes w krótkiej replice wyraziła przeświadczenie, że trudno spodziewać się jedności w działaniu, gdy od 25 lat istotnie owa istniała, zaś od niedawna, bez zapowiedzi, w sposób niespodziewany, powołano nowe stowarzyszenie sędziów rodzinnych, która to decyzja nie służy integracji środowiska.\nWraz z wybiciem godziny 11.00 rozpoczęła się część merytoryczna obrad. Jako pierwszy głos zabrał prof. dr hab. Henryk Haak.\nSwą pogłębioną analizę funkcjonowania sądownictwa rodzinnego rozpoczął od zacytowania art. 18 Konstytucji RP: "Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej." Ochrona, czyli osłona, zabezpieczenie - to jedno zadanie państwa, drugie to opieka, czyli- troszczenie się, dbanie o rodzinę, a w niej o dziecko, skoro zaś wedle art. 45 ust.1 "Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd", w odniesieniu do dziecka i rodziny, winien to być sąd o takich kwalifikacjach, które zagwarantują rozpoznanie tego rodzaju sprawy zgodnie z duchem wyrażonym w powołanym art.18, to zatem sąd, który zapewni realizację owej funkcji opiekuńczej. Z określoną sprawą poradzi sobie zapewne i inny sędzia, lecz właściwe orzekanie będące wyrazem owej zasady to na pewno domena sędziego rodzinnego.\nUstawodawca ostatecznie wprost przywołał sąd rodzinny jako ten o roli wyjątkowej, bo to ten sąd nazywa sądem opiekuńczym w art. 568 k.p.c., choć czyni to dopiero w 2009r.\nNasz znamienity kolega, przypomnieć trzeba bowiem, że profesor Haak to także sędzia Sądu Okręgowego w Kaliszu, rozróżnił jednocześnie pojęcia sądu opiekuńczego w znaczeniu materialnym i procesowym, podnosząc iż w tym drugim znaczeniu sąd opiekuńczy pozostający w roli służebnej, realizuje zadania wpisane w prawie materialnym. Zważywszy, że sprawy rozwodowe i o separację także mają charakter opiekuńczy, zaś sąd rodzinny jest sądem rejonowym, można zapytać o rolę sądu okręgowego w przywołanym aspekcie, jako rozpatrującego te kategorie spraw. Otóż przy rzeczonym rozróżnieniu pojęć sąd okręgowy także jest sądem opiekuńczym, lecz już tylko w znaczeniu materialnym.\nKrótki rys historyczny pozwolił nam zrozumieć jak długą tradycję na świecie ma sądownictwo rodzinne / pierwszy sąd rodzinny powołano w stanie Ohio w 1919r/ i jakie ma źródła w naszym kraju, i tylko trudno pojąć czemu ten dorobek jest dziś lekceważony a wraz z nim sędziowie rodzinni.\nIdea sądownictwa rodzinnego, a zatem by wszystko co z rodziną związane, rozpoznawał właśnie taki sąd-rodzinny, wyposażony w zaplecze pomocnicze/ kuratorzy, rodzinne ośrodki diagnostyczno-konsultacyjne/, jednocześnie mający określone kwalifikacje i predyspozycje, nie znajduje aktualnie poparcia, mimo tak mocnej podstawy w art.18 Konstytucji. Wyrazem odchodzenia od tej idei, stało się jedynie fakultatywne funkcjonowanie wydziałów rodzinnych w sądach od 2012r., co łączy się z utratą pozycji ustrojowej sądu rodzinnego. A przecież w kraju, który swego czasu stanowił dla naszego kraju wyzwanie i niedościgły wzór-Japonii, takie oto wymagania stawia się sędziom rodzinnym - to sędzia, który musi mieć w sobie dość entuzjazmu i kompetencji by zajmować się sprawami dotyczącym rodziny. Swoistą definicję sędziego rodzinnego odnajdziemy w jednej z prac dr Magdaleny Arczewskiej, podkreślającej konieczność posiadania wyjątkowych cech przez sędziego rodzinnego by mógł właściwie rozpoznawać sprawy mu przydane, a którą prelegent zacytował w kontekście owych wymagań stawianych sędziom w kraju kwitnącej wiśni. Zdający tę relację odsyła w tym miejscu do strony sssr.wp.pl gdzie w zakładce publikacje odnajdą państwo jakże trafną analizę naszej roli w systemie prawnym.\nZmierzając ku końcowi swego wykładu prof. Henryk Haak sformułował oczekiwania samego sądownictwa rodzinnego i wobec niego, a oto one:\n- zmiana ustawy o ustroju sądów powszechnych polegająca na wprowadzeniu zapisu o obligatoryjnych wydziałach rodzinnych w sądach ;\n- ujednolicenie składu sądu w kontekście rozpoznawania spraw opiekuńczych / uchylenie art.509 k.p.c./;\n- znowelizowanie k.p.c. przez powołanie części wykonawczej obok egzekucji, w tym odebranie dziecka i wykonywanie kontaktów ze wskazaniem na zobowiązanie do terapii rodzinnej;\n- zmiana ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przez zahamowanie procesu przekazywania w ręce organów administracji instytucji przysposobienia;\n- upodmiotowienie dziecka przez przydanie mu przymiotu uczestnika postępowania, choćby przez zmianę stanowiska przez Sąd Najwyższy, dotąd głoszącego tezę przeciwną;\n- powołanie do reprezentacji dziecka przed sądem specjalistycznego organu, albowiem czyniący to obecnie nierzadko kurator, jest organem sądowym, co poddaje w wątpliwość rację dla tego rodzaju reprezentacji, wymagającej niezależności;\n- stosowanie na szerszą skalę, przepisu art. 100 k.r. i o., w szczególności §1 zd.1 ,który ma charakter prewencyjny i wykorzystywanie go w tym celu pozwolili unikać postępowań w trybie art. 109 k. r. i o., pozwala on wszak na stosowanie nadzoru kuratora bez ograniczenia władzy, gdyż jedynie w celu udzielenia rodzinie pomocy.\nProfesor wyraził ubolewanie, że merytorycznie Ministerstwo Sprawiedliwości nie wspiera sądownictwa rodzinnego, podziękował pełnomocnik Annie Andrzejewskiej, że jej leży jednak na sercu problematyka rodzinna, co o tyle cenniejsze, że nie znajdujemy sojusznika w mediach i trudno nawet apelować wobec nich o rzetelność przekazu, gdy w imię własnych interesów zakłamują rzeczywistość, przykładowo sugerując społeczeństwu, że dzieci są odbierane rodzicom z powodu ich ubóstwa.\nPodniósł wreszcie, że bez wsparcia rozwój sądownictwa rodzinnego nie jest możliwy. Tu zaś podkreślił rolę naszego stowarzyszenia, które od lat zabiega o należne miejsce sądów rodzinnych, o dobre prawo, jego niska jakość utrudnia bowiem sprawowanie wymiaru sprawiedliwości w sposób oczekiwany.\nWykład zamknął cytatem wypowiedzi kardynała Stefana Wyszyńskiego, który stanowił fragment życzeń świątecznych kierowanych do mówcy, właśnie przez Panią Pełnomocnik, co upewnia nas, że nam sprzyja, dostrzegając charakter naszej służby : "Człowiek dopiero wtedy jest w pełni szczęśliwy, gdy może służyć, a nie wtedy, gdy musi władać.... Jeśli cokolwiek warto na świecie czynić, to tylko jedno - miłować."\nGromkie brawa stanowiły dopełnienie tych słów i potwierdziły, że słuchający ich utożsamiają się z nimi w wypełnianiu roty ślubowania jaką każdy z nas składał obierając akt nominacji.\nSędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, dr Piotr Górecki, przybliżył uczestnikom problematykę nieletnich w kontekście ostatniej zmiany ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.\nWprowadzeniem do szczegółów była historia sądów dla nieletnich, modele przyjmowane w poszczególnych ustawodawstwach / od karnego do opiekuńczo-wychowawczego/. Obecnie zwycięża opcja wychowawczo-opiekuńcza, z jedynie szczątkowymi elementami modelu karnego / np. art. 18. 94 ustawy/. Wykładowca podkreślił, że odpowiednie stosowanie przepisów k.p.c. właściwe w sprawach opiekuńczych / postępowanie nieprocesowe/ w toku całego postępowania w sprawach nieletnich, bez dzielenia na etap wyjaśniający i opiekuńczo-wychowawczy, czy poprawczy, czyni procedowanie na gruncie u.p.n. prostszym niż dotychczas, w razie wątpliwości wystarczy bowiem spojrzeć właśnie do k.p.c. Uproszczenie dzięki temu zabiegowi jest już widoczne na etapie wydania postanowienia o wszczęciu postępowania, niewymagającego uzasadnienia, jako niezaskarżalnego.\nW ocenie prelegenta, chociaż nie ma obecnie przeszkód po temu by od razu wyznaczyć posiedzenie lub rozprawę w trybie art. 32 l u.p.n., bez poprzedzenia tego etapu wysłuchaniem nieletniego, to jednak samo wysłuchanie jako czynność w toku posiedzenia / rozprawy/, jest niezbędne by sąd mógł zastosować właściwe środki. Przypomniał przy tym, że niezmienione pojęcie demoralizacji, oznacza niewątpliwie czynności powtarzalne, a nie jednorazowe. Zwrócił uwagę na możliwość "odciągania" decyzji od sądu przez instytucję art. 32 j u.p.n., czyli przekazania sprawy szkole, co jednak zależne jest od woli nieletniego, on sam musi bowiem chcieć widzieć dla siebie rozstrzygnięcie nie noszące w sobie mocy orzeczenia sądu, jako wystarczające, a jednocześnie dotkliwe wobec poznania naruszeń jakich się dopuścił przez środowisko w którym przebywa. Podkreślił konieczność stosowania procedury przesłuchania małoletnich świadków-pokrzywdzonych czynami o charakterze seksualnym przewidzianej w art. 185 a k.p.k.\nKonsekwencją stosowania przepisów nieprocesowych właściwych dla spraw opiekuńczych jest natychmiastowa wykonalność orzeczeń o stosowaniu środków wychowawczych lub poprawczego. I gdy prezes obwieściła czas przerwy, ta ostatnia wypowiedź dała asumpt do dyskusji. Otoczony wianuszkiem sędziów dr Górecki bronił wyrażonej tezy mimo uwag o trudnościach praktycznych wynikłych z faktu stosowania orzeczonych środków przy możliwości ich zaskarżenia, gdy po wpisaniu sprawy do wykazu Nw, dochodzi do zmiany lub uchylenia postanowienia. Nasz wykładowca powoływał się tu na możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia, co jednak nie wszystkich przekonało, lecz bynajmniej nie powstrzymało od wspólnej z nim fotografii.\nGdy już kawa ukoiła pragnienie, a portrety patrzące z obrazów umieszczonych wokół owalnej sali galerii, z powodu ciekawego przyglądania się im przez zgromadzonych, zdawały się zapraszać do powrotu ku ponownemu zasłuchaniu w głos prelegentów, zasiedliśmy do dalszej części spotkania.\nRozpoczęła je profesor Elżbieta Holewińska- Łapińska. Dziękując za zaproszenie na konferencję, podniosła, iż jest ona dowodem trwania sędziów rodzinnych, co raduje, mimo że w istocie sądów rodzinnych nie ma. Życzyła nam wytrwałości, a nadto doczekania dwuinstancyjnych sądów rodzinnych, co jest także i jej życzeniem.\nPrzechodząc do zagadnienia funkcjonowania rodzinnych ośrodków diagnostyczno-konsultacyjnych wskazała na pomocniczy charakter tego organu dla sądów orzekających w sprawach rodzinnych, obecnie oczekującego na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego czy opiniowanie przez nie w tych sprawach ma umocowanie w przepisach. Przybliżając ewolucję kształtowania się przez lata tego organu, jako początkowo ulokowanego przy zakładach wychowawczych / rok 1967/, podkreśliła, że choć obecne umocowanie RODK, mające swe źródło w art. 84§3 u.p.n. winno koncentrować uwagę na sprawach nieletnich, praktyka poszła w kierunku wykorzystywania ośrodków, jako opiniujących w sprawach rodzinnych. Badania pokazały, że w roku 2012 spośród wszystkich opinii wydanych przez te ośrodki, 67% z nich to opinie w sprawach rodzinnych właśnie. Co znamienne w ocenie badawczej, sądy słusznie wykorzystywały ośrodki w tych sprawach, a 80% postanowień sądów korespondowała z konkluzjami biegłych. Zdaniem profesor Holewińskiej- Łapińskiej, poza tymi okolicznościami, brak wyraźnego zapisu o możliwości wydawania opinii przez ośrodki w sprawach rodzinnych, nie deprecjonuje ich wartości ani nie stanowi przeszkody w kontynuowaniu tej praktyki, jeśli bowiem preambuła ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich zakłada potrzebę działania na rzecz zapobiegania demoralizacji, wykorzystywanie ośrodków do opiniowania na etapie, gdy posługujemy się pojęciem małoletni, służy owemu zapobieganiu. To na tej podstawie bowiem sąd przedsiębierze działania, które nie spowodują zmiany roli dziecka z małoletniego w nieletniego zagrożonego demoralizacją. Pamiętać też należy, iż korzystając z delegacji ustawowej art. 84§3 u.p.n. traktującej wyłącznie o sprawach nieletnich, Minister Sprawiedliwości wydając rozporządzenie dotyczące funkcjonowania ośrodków, wskazał obok tych spraw także sprawy rodzinne. Jeśli zważyć, że każdy przepis prawa ma rangę obowiązującą jak ustawa / który to zapis dopiero w 1990r. zniknął z kodeksu cywilnego/, można otwarcie bronić powyższej tezy. Tym niemniej Prokurator Generalny ulegając presji stowarzyszeń, których działalność zdaje się pokazywać, że mają za swe motto atakowanie sędziów rodzinnych, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją działalności RODK gdy idzie o opiniowanie w sprawach rodzinnych. To jednocześnie przyśpieszyło prace nad opracowaniem zmian w usp, tak by ośrodki znalazły należne im miejsce w systemie prawnym, i by nie rodziło już żadnych wątpliwości to czy są powołane do tego rodzaju czynności. W tym miejscu Pani profesor wyraziła przekonanie, że milcząca postawa sędziów, niereagujących na obraźliwą kampanię, ze strony rzeczonych stowarzyszeń, nie służy sprawie. Państwo ma obowiązek ochrony sędziów, pozostaje zaś obojętne w obliczu braku reakcji samych sędziów. Trudno jednak przechodzić nad tym do porządku gdy w ramach listu kierowanego nawet do papieża Franciszka, autorzy pisma wypowiadają zdanie, że sądy rodzinne niszczą polską rodzinę, sfeminizowane i przesiąknięte ideologią gender władzę rodzicielską przekazują jedynie matkom, w innym zaś, że ośrodki diagnostyczne to pozostałość komunizmu, w których dochodzi do segregacji ludzi jak w ideologii nazistowskiej. Cytowane słowa istotnie nie zostawiają złudzeń co do intencji autorów, pozostawiając jednak decyzję czy reagować czy nie podejmować polemiki, zdający tę relację wyraża przekonanie, iż formułując tego rodzaju tezy, ich autorzy, głoszący nienawiść wobec drugiego człowieka, sami dają świadectwo tego, że poszczególne składy orzekające w ich sprawach podjęły słuszną decyzję, chroniąc ich dzieci i wnuków przed wychowaniem, którego cechą jest kształtowanie pogardy dla innej osoby, i trudno nie mieć przekonania, że i papież Franciszek doskonale to rozumie.\nW ostatnich słowach Pani profesor przywołała Społeczny Komitet Kodyfikacyjny przy Rzeczniku Praw Dziecka jako ten, który podejmuje trud stworzenia m.in. przepisów dotyczących funkcjonowania RODK w sposób mający nie rodzić już wątpliwości i tym sposobem za mównicą stanąć mógł profesor Stanisław Leszek Stadniczenko, kierujący pracami owej komisji.\nW nawiązaniu do poprzedniczki, zapewnił, że zmiany w omawianym aspekcie już zostały opracowane i przekazane do komisji sprawiedliwości i polityki społecznej Sejmu RP, tymczasem trwają dalsze prace nad rekodyfikacją kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w założeniu mającego kompleksowo regulować kwestie orzekania w tych sprawach. Jest zatem celem komisji by stał się to akt prawa spójny, zawierający w sobie przepisy prawa materialnego, ale i procesowego.\nProfesor, mocnym i pełnym przekonania głosem zaakcentował, że choć sama rodzina to system, zdaje się nie być jednak postrzegana w systemie prawa w sposób właściwy. Bo jeśli można mówić, o stworzeniu w naszym kraju polityki socjalnej, to z całą pewnością nie ma przesłanek by mówić o polityce prorodzinnej, co za tym idzie obniżona jest rola władzy opiekuńczej, czyli sądu. Są zatem i głosy by w ogóle to organy administracji zajmowały się sprawami rodzinnymi.\nPrawo, przez ciągłe nowelizacje się dewaluuje, w zakresie zaś prawa rodzinnego problemy potęgowane są przez nieustającą dyskusję czy to odrębna gałąź prawa czy część prawa cywilnego. By dyskusję przeciąć, nowy kodeks jest tworzony jako akt kompleksowy, nie zaś jako księga kodeksu cywilnego. Swoje działania komisja wpisuje właśnie w program polityki rodzinnej, który zainicjował Prezydent RP.\nKodeks rodziny o tyle też wymaga zmian, że jest ulokowany w dacie tworzenia, czyli 1964, tymczasem rozumienie prawa współcześnie, odbiega znacząco od tamtejszych standardów. Dziś dążyć należy do upodmiotowienia dziecka, bo to służy jego prawidłowemu rozwojowi. Profesor podniósł, iż w realizacji celu komisji spotyka się ona z różnymi środowiskami, a prace trwają nieprzerwanie. Kodeks w nowej szacie ma w założeniu nadawać prawu rodzinnemu szczególną rolę, co wyrażone będzie w zamyśle twórców w preambule, którą w jej znaczącej części zacytował z pamięci. Zwrócił naszą uwagę na fakt, że pojęcie "rodziny" używane jest w ponad 140 aktach prawnych, co nie ma jednak przełożenia na funkcjonowanie rodziny ujętej w sposób instytucjonalny. Ma to zmienić nowy kodeks. Znajdzie się w nim nowe pojęcie-odpowiedzialności rodzicielskiej, zaś kontakty dziecka z rodzicami, komisja widzi z perspektywy dziecka, nie zaś prawa czy obowiązku rodzica w tym zakresie. Obok regulacji dotychczasowych, modyfikowanych także głosami praktyków, przewiduje się wprowadzenie do kodeksu rozdziału o postępowaniu wykonawczym i jego organach.\nProfesor szczególnie ujął słuchaczy zapewnieniem, złożonym w ostatnich słowach, że zamiarem komisji jest by to sędziowie rodzinni, za pośrednictwem naszego stowarzyszenia, jako pierwsi mogli zapoznać się z projektem kodeksu i kierunkami zmian w nim zapisanych, co wywołało oczywisty efekt "wymruczanej" aprobaty poprzedzającej końcowe brawa.\nZ żalem odnotowaliśmy fakt nieobecności profesor Stanisławy Kalus, która uprzedziła o tym zarząd przed konferencją, rekompensując nieco brak jej referatu na niej, przesłaniem nam jego treści, którą uczestnicy mogli poznać, jako doręczaną im przed rozpoczęciem spotkania.\nOstatnim prelegentem był dr Paweł Jaros z biura Rzecznika Prawa Dziecka, który przybliżył nam tę instytucję, zapewniając o wsparciu ze strony Marka Michalaka dla sędziów rodzinnych, i nazywając rzecznika naszym sojusznikiem. Wskazując na zakres kompetencji RPD, podkreślał podobieństwo ról instytucji jaką reprezentuje i nas sędziów. Wyraził pogląd, że dla zapewnienia przestrzegania praw dziecka koniecznym jest powołanie wydziałów rodzinnych w II instancji, gdyż rozstrzyganie o losach dzieci wymaga kadry specjalistycznej. Podkreślił fakt stałej, bardzo dobrej współpracy między rzecznikiem a sądami rodzinnymi.\nPodsumowując obrady prezes Ewa Waszkiewicz przywołała raz jeszcze postulaty, które wybrzmiały podczas wygłaszanych wykładów, a zatem:\n- tak dla obligatoryjnych wydziałów rodzinnych w obu instancjach,\n- tak, dla ujednolicenia składu orzekającego w sprawach opiekuńczych,\n- tak, dla wprowadzenia na karty kodeksu przepisów o postępowaniu wykonawczym,\n-tak, dla uregulowania sposobu funkcjonowania rodzinnych ośrodków diagnostyczno-konsultacyjnych.\nPodziękowała jednocześnie nieobecnej profesor Kalus za przekazanie nam jej referatu, dyrektorowi Galerii za jej udostępnienie, wydawnictwu C-H-Beck za sponsoring, którego wyrazem było przekazanie uczestnikom notatników i długopisów oraz kodu do bezpłatnego dostępu do informacji prawnej na okres 30 dni, a wszystko w gustownych firmowych torbach, profesorowi UW Jackowi Wiercińskiemu, który przekonał do wolontariatu na rzecz obsługi konferencji troje studentów, a którzy ze swego zadania wywiązali się bez zastrzeżeń. Przekazała nam także pozdrowienia od profesor Wandy Stojanowskiej, dziękując jednocześnie za naszą obecność.\nGdy już w owym czasie, nasze zmysły powonienia odnotowywały zapach przygotowanych potraw, mających po strawie duchowej słowa i kultury, zaspokoić te najbardziej przyziemne potrzeby, głos zabrała jeszcze nasza koleżanka sędzia Eleonora Porębiak_Tymecka, która w imieniu uczestników wyraziła podziękowanie dla zarządu stowarzyszenia za zorganizowanie konferencji. Zarząd dziękuje za uznanie, przekonany, że obiad także smakował.\nA że kultury nigdy dość, zwieńczeniem konferencji był nasz udział w spektaklu w Teatrze Kwadrat pt. Boso przez park, jak się okazało o tematyce, jakżeby inaczej, rodzinnej z elementami prawa, choć gospodarczego.\nDo zobaczenia na XVI Kongresie w dniach 22-25 września w Zakopanem.\nSzanowni Państwo sędziowie, miałem też niekłamaną przyjemność rozmowy w kuluarach z naszym prelegentem z wrześniowego kongresu, przywołanym tu profesorem Jackiem Wiercińskim. Tematem wykładu - Kontakty z dzieckiem, Pan profesor uznał, że zasadnym będzie przedstawienie przez państwa zagadnień, dotyczących tej tematyki, w tym wykonania kontaktów, które napotykają trudności w państwa praktyce, i przesłanie ich na pocztę elektroniczną naszego stowarzyszenia, tak by zebrane odpowiednio wcześniej / do 15 lipca/ mogły przekazane prelegentowi być tematem ich wyjaśnienia już w ramach wykładu. Za przesłanie pytań z góry dziękujemy.\nW imieniu zarządu relację zdał - Robert Kowalczuk


Najlepsze konta firmowe z premią - luty 2020 - direct.money.pl\nJak wynika z naszego rankingu, najlepsze konto firmowe to takie, które daje możliwość otrzymania premii za otrzymanie składek ZUS, nie wiąże się z opłatami za prowadzenie rachunku, dysponuje darmowymi wypłatami z bankomatów i przelewami internetowymi. Gdzie takie znajdziesz?\nW rankingu szukałem konta dla Magdy, która projektuje witryny internetowe. Porównałem 11 parametrów, z których powinno składać się najlepsze konto firmowe. Na podium znalazły się następujące banki:\nZobacz pełny ranking kont firmowych na Money.pl >>


House with Garden Królowej Jadwigi street - Kraków\nHouse with Garden Królowej Jadwigi streetapartamenty - mieszkania\nObiekt House with Garden Królowej Jadwigi street oferuje ogród, taras oraz balkon z widokiem na ogród. Położony jest on w miejscowości Kraków. W pobliżu znajduje się: Marszałek Piłsudski Stadium.\nW naszej ofercie m.in.: Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, Usługa sprzątania obiektu wykonywana jest przez profesjonalną firmę sprzątającą, taras, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, ogród, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie, całkowity zakaz palenia, piesze wycieczki, WiFi, dostęp do Internetu, bezpłatne WiFi, ogrzewanie, Możliwe wystawienie faktury, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, czujnik dymu, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, pokoje dla niepalących, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, wycieczki rowerowe, gaśnice, pokoje rodzinne, Posiłki mogą być dostarczone do miejsca zakwaterowania gości, WiFi dostępne w całym obiekcie, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu House with Garden Królowej Jadwigi street o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji.\nApartament 11 osobowy (1 łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa, 1 łóżko pojedyncze, 1 łóżko podwójne, 1 łóżko podwójne, 1 łóżko podwójne - 183 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2832873


katowice.gosc.pl → W archidiecezji → Ks. Bartłomiej Król i inni bohaterowie katechezy nagrodzeni\nKs. Bartłomiej Król i inni bohaterowie katechezy nagrodzeni\tprzejdź do galerii\nNauczyciele religii spotkali się w Katowicach-Panewnikach\tJoanna Juroszek /Foto Gość\nJest i konkursowy tort\tJoanna Juroszek /Foto Gość\nW czwartek w Katowicach-Panewnikach nauczyciele religii biorący udział w konkursie na bohatera katechezy otrzymali nagrody. Plebiscyt wygrał ks. Bartłomiej Król SDS.


Zmiany po staremu - Archiwum tygodnika POLITYKA\nPolityka - nr 30 (2715) z dnia 2009-07-25; s. 15\nZmiany po staremu\nPrezydent odmówił podpisania ustawy zwanej medialną. Jego weto otwiera pole do gry o powrót PiS, tym razem w koalicji z SLD, do władzy w mediach publicznych.\nMoment na weto został wybrany nieprzypadkowo. Gdyby decyzja zapadła dzień wcześniej, byłby jeszcze czas, aby Sejm przedłużył obrady. Byłaby szansa, że takie weto zostałoby odrzucone, ponieważ SLD znalazłby się w trudnej sytuacji – trwało akurat głosowanie nad nowelizacją budżetu, bez przerwy słychać było, że nie ma na szklankę mleka dla biednych dzieci, a rząd oszczędza na najuboższych. Sojusz zaś szedłby po raz drugi ręka w rękę z prezydentem i popierał go wyłącznie dlatego, że mediom publicznym nie gwarantuje się w czasie kryzysu prawie 900 mln zł.\nTeraz jednak Sejm poszedł na wakacje, weto będzie głosowane najwcześniej pod koniec sierpnia, a więc jest czas na polityczne targi. SLD jest w tej sytuacji, że może podbijać stawkę i zwracać się w tę stronę, gdzie aktywów do zyskania jest najwięcej. Dziś dużo do zaoferowania mają PiS i prezydent.\nNie bez powodu weto tak bardzo ucieszyło przewodniczącego KRRiT Witolda Kołodziejskiego, który od razu zawołał, że ta ustawa nigdy nie powinna wejść w życie. Otóż KRRiT, gremium zużyte, w którym aktualnie rządzą PiS z Samoobroną, może teraz wybrać rady nadzorcze telewizji i innych spółek, pozbyć się kłopotliwego dla wszystkich Piotra Farfała i usadowić na fotelu prezesa TVP bliskiego prezydentowi Sławomira Siwka. Ma nawet czas na wybór rad spółek regionalnych, a więc posad do rozdania jest dużo. Tych z wysokiego szczebla i tych mniej widocznych, ale chętnie przyjmowanych przez partyjny aparat. PO takich atutów nie ma i Sojusz może liczyć co najwyżej na zyski przyszłe i niepewne. Z tego to powodu upadła już jedna ustawa medialna, gdy okazało się, że PO nie gwarantuje wystarczającej liczby stanowisk właśnie w terenie. SLD ma więc czas, aby kalkulować, co się bardziej opłaci.\nZ punktu widzenia prezydenta i PiS jedynie weto otwierało im drogę powrotu do władzy w mediach publicznych. Przesłanie ustawy do TK odłożyłoby zmiany w czasie, ale one w końcu by nastąpiły, powstałaby nowa Krajowa Rada, w której prezydent nie miałby już blokującego głosu. Teraz już żadnej nowej ustawy nie będzie, gdyż chyba nikt nie traktuje poważnie zapowiedzi, że prezydent napisze ją wspólnie z twórcami. Nie ma też sensu apelować do prezydenta, aby nie przyjmował sprawozdania i tym samym zakończył żywot KRRiT, jeżeli rada będzie jemu i jego partii w pełni powolna. Prezes Farfał stanie się już przeszłością i będzie można udawać, że właściwie był jakimś dziwnym wypadkiem przy pracy nad ugruntowaniem niezależności mediów. Natychmiast po wecie Jarosław Kaczyński zapowiedział, że PiS będzie ze wszystkich sił bronił mediów przed upadkiem, choć to on przecież dokonał największego po 1989 r. politycznego skoku na media wspólnie z Samoobroną i LPR. Uczynił to bez protestów środowisk twórczych, producenckich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, Episkopatu, OBWE i innych organizacji, które teraz we wspólnym froncie błagały prezydenta o weto.\nCała emocjonalna debata, która przetoczyła się wokół tej ustawy, obracała się wokół kwestii finansowania mediów publicznych. Ma ona już wiele odsłon i niedługo będzie obchodzić 15-lecie dyskutowania bez efektów. W tym czasie zgłoszono wiele pomysłów (odpisy od PiT, abonament płacony z rachunkami za prąd, składka mediów komercyjnych plus finansowanie budżetowe w zamian za rezygnację z reklam, który to model właśnie przyjęto w Hiszpanii), ale niczego nie uchwalono. Jakoś wszystkim było wygodnie z malejącymi wpływami z abonamentu, gdyż polityków tak naprawdę nie interesuje żadna misja, ale własny pobyt na ekranie lub w eterze, a więc kilka audycji politycznych.\nAmbicje twórców, którzy marzą o wysokiej kulturze, teatrze telewizji, filmach dokumentalnych w porze największej oglądalności, bardzo rozmijają się z oczekiwaniami polityków. Telewizja twórców musi być finansowana z budżetu; telewizja większości widzów siłą rzeczy będzie się stawała coraz bardziej komercyjna.\nW sprawie ustawy medialnej PO poniosła poważną porażkę, nie dlatego, że być może kolejna ustawa pójdzie do kosza, a na Woronicza władzę obejmie Sławomir Siwek, którego pierwszą misją ma być rozwiązanie kontraktu z red. Tomaszem Lisem, o czym donosiły wszystkie media. Platforma przegrała dlatego, że przestraszyła się własnej odwagi i nie zaproponowała gruntownej reformy mediów publicznych, w tym także ich częściowej prywatyzacji, która mogła dać pieniądze na stworzenie solidnych podstaw dla jednego programu misyjnego i kilku tematycznych, dla ewentualnie dwóch programó...\nmedia, ustawa, ustawa o radiofonii i telewizji, weto, prezydent


Dostawa i płatności – The Wonderwood\nTwoja lista jest aktualnie pusta.\nThe Wonderwood > Dostawa i płatności\nPrzykładamy dużą wagę do bezpiecznego pakowania produktów tak aby dotarły do Ciebie w stanie idealnym. Używamy do tego celu folii bąbelkowej, styropianu, miękkich wypełniaczy i grubych kartonów. Bardzo staramy się, aby przesyłka do Ciebie była odpowiednio zabezpieczona, jeśli jednak wygląda na uszkodzoną w czasie transportu, odmów przyjęcia towaru i spisz protokół reklamacyjny w obecności kuriera. Jeśli możesz, wykonaj zdjęcia zniszczeń i dołącz do korespondencji reklamacyjnej.\nStaramy się, aby Twoje zamówienie dotarło do Ciebie jak najszybciej, zwykle trwa to nie dłużej niż 2-3 dni robocze od momentu złożenia zamówienia. Przy dużej liczbie zamówień czas ten może się wydłużyć nawet do 7-10 dni od momentu złożenia zamówienia. Jeśli spotkają nas jakiekolwiek trudności i nie będziemy w stanie zrealizować Twojego zamówienia w zadeklarowanym czasie, skontaktujemy się z Tobą.\nFormy płatności – jak mogę zapłacić za zamówienie?\nTradycyjny przelew na nasze konto\npo wyborze metody płatności formą tradycyjną na Twoje konto mailowe wyślemy maila z danymi do wpłaty\nPłatność on-line (przedpłata) – za pośrednictwem systemu płatności elektronicznych PayU.pl możesz zapłacić:\nWspółpracujemy z agentem rozliczeniowym PayU, który umożliwia dokonanie płatności kartami (Visa, MasterCard) oraz szybkimi przelewami z banków (mBank, MultiBank, Inteligo, Bank Zachodni WBK, iPKO, AliorSync, Nordea, PeKaO).\nPłatność on-line – PayPal\nWybierz płatność przez PayPal, a na koniec procesu składania zamówienia zostaniesz przekierowany bezpośrednio do systemu PayPal. Jeśli jesteś już klientem PayPal, możesz się tam zalogować za pomocą swoich danych użytkownika i potwierdzić płatność. Jeśli jesteś nowym klientem PayPal, możesz również zalogować się jako gość lub utworzyć nowe konto PayPal, a następnie potwierdzić płatność.Szczegóły dotyczące usługi PaPal znajdują się na stronie : https://www.paypal.com/pl/webapps/mpp/home\nAbażur A50/25H/27 stożek czarny\nAbażur A20/15H13 stożek biel chitz\nAbażur A50/25 biały\nVintage Żyrandol C\n©2021 The Wonderwood · Built with love by RK


ten spalony samochód to wygląda na porachunki mafijne bo czym naprawdę zajmuje si e ten pan\nSzacun dla chłopaków z PSP i OSP☺sam mam w rodzinie strażaķów i robią konkretną robotę\nNie wiem czy się chwalą, czy skarżą. Wykonują swoją pracę i tyle. Mają 24 godzinne dyżury w jednym dniu jadą jedni w następnym kolejni. Są to zawodowcy mają pensje. Fakt jest taki że każdy wyjazd wiąże się z ludzką tragedią, ale zdecydowali się na taki zawód.


Czy kotek w ogóle pragnie zabawek? Po co kotu zabawki? - CRS\n1 października 2018 11 lipca 2019 Iwona Symanska\nPrzypuszczalnie każdy przynajmniej raz dostrzegł pupila, który wysuniętymi łapami rysuje pewien przedmiot. W domu najczęściej ofiarą pada kanapa, fotel, drewniany sprzęt, oraz chociażby dywan. Reagujemy wtedy często, iż kot „ostrzy pazury”.\nDrapanie jest jedną spośród pierwotnych rzeczy, jaką musi wykonywać każdy duży pupil. I nie chodzi tu wyjątkowo o zaostrzenie szponów, bo szpony każdy kot ma niesłychanie ostre. Poduszeczki na łapach tworzą zapach, którym kotek oznacza znane terytorium. Zostawia również ślady pazurów na przedmiotach, dodatkowo w charakterze oznajmienia, iż to jego obszar. Gdy kotek wcale nie interesuje się drapaniem, jest to zatem dla nas alarm, że coś mu dolega. Drapak dla kota położony w mieszkaniu pozwala ustrzec przed zniszczeniem nasze meble.\nDrapaki dla kota dostarczają naszym wybrańcom komfort, są nadzwyczaj pożądane szczególnie pupilom będącym trwale w pomieszczeniu.\nDrapak dla kota przydaje się również do gimnastyki. Pupil rozciąga mięśnie, a na znacznie rozszerzonych drapakach ma możliwość do mocno złożonych rozrywek. Korzystnie jest jak najwcześniej przyzwyczaić kociaka do drapaka, ażeby zabezpieczyć przed podrapaniem meble albo leżankę.\nZazwyczaj kotki drapią przedmioty w miejscu, gdzie regularnie bywają gospodarze, a ofiarą może paść wersalka w salonie. Pupile przepadają także zaznaczać własne terytorium blisko drzwi wejściowych, gdzie spodziewają się spotkać jakiekolwiek inne stworzenie, na przykład nieznajomego kota.\nNajlepiej ustawić drapak dla kota tam, gdzie zauważaliśmy naszego pupila drapiącego. Drapaki dla kotów, chociażby najpiękniejsze, postawione w niekorzystnym miejscu będą stały puste.\nDrapak przybierać kształt dywana z sizalu, który jest niepodatny na uszkodzenia a może służyć kotu jako dostępne środowisko do drzemki. Jest to najskromniejsza opcja, kosztuje kilkadziesiąt złotych. Częste są również drapaki dla kotów w formie drewnianego słupa, ustawionego na płytce prosto czy pochyło, osłoniętego tkaniną. Takie drapaki można kupić w cenach od stu złotych do chociażby kilku tysięcy złotych, gdy są bardziej rozbudowane, ekskluzywne, wyposażone w siedziska, budy, hamaki, zabawki. Drapak dla kota może być na posadzce lub być zamocowany do ściany, oraz nawet do sufitu.\nDrapak powinien być dobrany do wielkości kota. Zazwyczaj drapaki dla kotów są w kilku rozmaitych wymiarach. W sprzedaży są zarówno dostępne drapaki dla kotów i dla hodowli, i dodatkowo drapaki nieprzemakalne, przeznaczone do stosowania na zewnątrz, do wolier albo na balkony.\nNa rynku modele drapaków dla kotów jest niesamowicie duża, mają one najprzeróżniejsze rozmiary, posiadają różne funkcje i dodatki. Selekcjonując drapak dla kota, kierujmy się po prostu własnym stylem tudzież upodobaniami kotów. Gdy pupil uwielbia więcej spać, zróbmy mu drapak – dywanik czy fotel, jeżeli jest żywy oraz uwielbia skakać, chyba uraduje się z drapaka z huśtawką powieszonego na suficie