Nowe boisko w gminie Grunwald - Kopernik TV\nGmina Grunwald konsekwentnie realizuje swoje plany inwestycyjne. Otwarto już nowe boisko w Stębarku. W planach są też kolejne projekty.\nW gminie Grunwald otwarto nowe boisko przy szkole podstawowej w Stębarku. Inwestycja ma służyć promowaniu sportu wśród lokalnej młodzieży oraz dorosłych. „Przy szkole podstawowej w Stębarku mieści się siedziba Grunwaldzkiego Centrum Sportu, Rekreacji i Turystyki. W godzinach popołudniowych, jak i w weekendy, to właśnie to centrum będzie zarządzało tym projektem. I ono będzie ogólnodostępne dla wszystkich z terenu naszej gminy” - zapewnia Adam Szczepkowski, wójt gminy Grunwald. Boisko jest wielofunkcyjne, dzięki czemu pozwala na uprawianie różnych dyscyplin sportowych. Będzie można z niego korzystać przez cały tydzień. W przyszłości na obiekcie planowane są także turnieje. „Boisko jest świetnie zbudowane, jest naprawdę profesjonalnie wykończone. Myślimy, że ta inwestycja zaprocentuje w przyszłości” - uważa trener Piotr Kołakowski.\nNowe boisko, choć imponujące, nie jest jedyną inicjatywą zrealizowaną w tym roku w gminie Grunwald. Udało się również kupić nowy wóz strażacki, otrzymać promesę na kolejny pojazd, a także zrealizować projekt Zdalna Szkoła, który pozwolił na zakup 26 laptopów. Jakie inwestycje są natomiast w planach gminy? „To jest przebudowa drogi gminnej w miejscowości Dylewo. Kolejną inwestycją jest termomodernizacja Gminnego Ośrodka Kultury, kolejną – przebudowa świetlicy wiejskiej w miejscowości Glądy z adaptacją na potrzeby dziennego domu Senior Plus. Na przyszłe lata planujemy również skorzystanie z funduszu na budowę dróg” - wymienia wójt Adam Szczepkowski. W planach jest także budowa sieci wodno-kanalizacyjnej.


Gdzie kupić Dianabol w Austria\nHome » Polski » Gdzie kupić Dianabol w Austria\nDianabol był drugi steryd anaboliczny historii przed generowane po testosteronu. Dianabol sprawia, że bardzo aktywny anaboliczne środowisko i wznosi się lojalność azotu w tkanki mięśniowej, który pozwala na lepsze syntezę białek zdrowy i natychmiastowy siły i wymiar.\nJeśli próbujesz znaleźć Tabletki Dianabol , który nie podnieść krwi stres lub spowodować zatrucie wątroby lub renals niż powinny, biorąc pod uwagę na wykorzystanie D-BAL - D-Bal Elite Series ™ z CrazyBulk. D-BAL jest bezpieczną alternatywę dla czystego sterydy anaboliczne bez żadnych recept potrzebne.\nGdzie kupić tabletki Dianabol w Austrii\nNajlepszym sposobem, aby uzyskać przez FDA Tabletki Dianabol jest online zakupu. Jeśli mieszkam w Austrii i chcą kupić tabletki Dianabol następnie gorąco zachęcamy do korzystania z D-BAL - D-Bal Elite Series ™ z CrazyBulk.\nZakupione tabletki Dianabol będą przesyłane bezpośrednio na twój adres Austria po zakończeniu procesu zakupów.\nTabletki Dianabol Cennik (Austria)\nD-BAL zapewnia skuteczne formuły, które przypominają w Methandrostenolone sterydów. Dianabol sprawia, że silnie aktywny anaboliczne środowisko i zwiększa azotu uznanie w komórkach mięśniowych, które umożliwia uwydatniać syntezę białek i szybkiego siły i wielkości.\nWizyty działa niezwykle szybko.Zwiększa siłę i wytrzymałość. Zwiększa lojalność azotu. Szybko wzmacnia tkankę mięśniową Mszy promuje krążenie krwi podczas ćwiczeń fizycznych. Ostrości wzrasta i jazdy. STO % opcji bezpiecznego Dianabol.\nWielki Bulking/siła wzorców.Nie wstrzykiwań lub igły, podjęte Orally.No recept potrzebne, wydana na całym świecie.Bezpieczny wybór do czystego anaboliczne % Steroids.100 prawnej z Discrete dostawy. Koszty Dianabol formuły opracowane do Pokaż powodować mniej niż 2 tygodnie.\nNie podnosić krwi stres lub powodować toksyczność wątroby lub nerek systemów. Stworzony w celu osiągnięcia najlepszych wyników przy sterach z serii Elite CrazyBulk : D-KA, A-DROL, TREN-BAL, a sygnał testowy Crazy masy\nMożna kupić Dianabol w Austria?\nNie musisz się martwić o Dianabol dostawy na adres ze względu na fakt, że obecnie wysyłki Dianabol jest dostępne do wszystkich regionu lub miasta w Austria:


Od nowego roku szkolnego Liceum Plastyczne w nowej siedzibie ZDJĘCIA / Społeczne sprawy kaliszan / Aktualności / Fakty Kaliskie\nOd nowego roku szkolnego Liceum Plastyczne w nowej siedzibie ZDJĘCIA\nKaliskie Liceum Plastyczne jest częścią Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 i ma swą siedzibę przy ulicy Rzemieślniczej. W tym budynku funkcjonują jednak w sumie cztery typy szkół i uczy się ponad 800 osób. Ze względu na rozwój szkolnictwa zawodowego oraz zainicjowany w 2017 roku program „Czas dla profesjonalistów” Liceum zaczęło szukać nowej siedziby. Miało przeprowadzić się do budynku przy ul. Nowy Świat 13, który wcześniej zajmowany był przez Wydział Pedagogiczno-Artystyczny UAM, jednak radni poprzedniej kadencji przesunęli część zabezpieczonych na ten cel pieniędzy na inne inwestycje, a pace wstrzymano. Na czas przedłużającego się remontu gościny szkole udzieli WP-A.\nLicealiści korzystać będą w sumie z siedmiu pomieszczeń na pierwszym piętrze jednego ze skrzydeł uczelni przy Nowym Świecie 28, zajmując w sumie około 500 metrów kwadratowych. Gościna szkoły w budynku uczelni potrwa 2-3 lata, ale współpraca Liceum Plastycznego i Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego ma szerzy wymiar. W planach jest także stworzenie klasy patronackiej, co wiąże się ze stworzeniem programu edukacyjnego zaakceptowanego przez Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz organizacją co najmniej dziesięciu warsztatów edukacyjnych w ciągu roku.\nPlastyk rozpocznie działalność w nowym miejscu już po wakacjach. Prace prowadzone przy Nowym Świecie obejmują wykonanie dachu budynku i zabezpieczenia ogniowego jego konstrukcji oraz posadzek z wykładziny kauczukowej, renowację przejdą drewniane podłogi, a na ostatniej kondygnacji przeprowadzone zostaną kompleksowe roboty budowlane. Zadanie obejmuje również wykonanie balustrady oraz zamontowanie stolarki drzwiowej na jednym z pięter. Prace związane z branżą elektryczną skupiają się na montażu niezbędnych złączy i instalacji, m.in. oświetleniowej i odgromowej. Zakres sanitarny inwestycji to natomiast wykonanie nowej instalacji centralnego ogrzewania, przebudowa węzła wodomierzowego oraz montaż wyposażenia łazienek.\nPrace w budynku przy Nowym Świecie realizuje Firma Handlowo-Usługowo-Instalacyjna ,,Simbud” Rafał Kaczmarek. Mają zakończyć się do 19 lipca i kosztować 1,08 mln zł.


14 cze 2020 12:07\nPralka w łazience może stać się zgranym elementem całej aranżacji. Wystarczy tylko odpowiednio wkomponować ją w wystrój wnętrza. Zobaczcie jak zrobili to architekci i projektanci wnętrz.\nPRZEJDŹ DO GALERII Pralka w łazience: świetne sposoby na urządzenie. Projekt Karolina Łuczyńska\n#blat nad pralką\nChoć coraz chętniej decydujemy się na to, by przenieść pralkę do osobnego pomieszczenia gospodarczego, kuchni, czy nawet przedpokoju, to ciągle łazienka pozostaje najbardziej typowym miejscem na ten sprzęt AGD. To kwestia nie tylko przyzwyczajeń, ale i instalacji, która zwyczajowo znajduje się właśnie w tym pomieszczeniu. Pralka w łazience to domena zwłaszcza mieszkań w bloku. I choć pozostaje niezbędnym elementem wyposażenia, jej aranżacja wcale do prostych nie należy.\nZobacz też: Meble do modnej łazienki. 10 nowoczesnych kolekcji\nZazwyczaj pralkę stawiamy w kącie pomieszczenia, gdzie mało widoczna zajmuje całkiem sporo miejsca. By go nie tracić, warto pralkę zabudować. Nie musi to być od razu wysoka, zamknięta zabudowa, bo nie zawsze się ona sprawdzi w przypadku tego sprzętu (pralka pracuje i wymaga pełnego dostępu do urządzenia). Możemy za to zdecydować się na wkomponowanie ją pod dodatkowy blat, czy też we wnękę z wiszącymi szafkami. Takie rozwiązania zapewnią nam dodatkowe miejsce do odstawiania (w pierwszym przypadku), czy przechowywanie łazienkowych akcesoriów, detergentów czy ręczników (w drugiej opcji). Dodatkowo pralka skrzętnie schowana w tego typu zabudowach wygląda jak mały, zgrabny "meble".


poniedziałek 15-02-16, czytany: 19318 razy, autor: Sisi\nMiranda Kerr / © Fame/Flynet Jeszcze kilka lat temu Miranda Kerr (32 l.) i Orlando Bloom (39 l.) byli jednym z piękniejszych hollywoodzkich małżeństw. W 2011 roku na świat przyszedł ich pierwszy synek, Flynn. Dzisiaj Orlando związany jest z Katy Perry, a Miranda od kilku miesięcy spotyka się z twórcą Spanchata, Evenem Spiegelem.\nOpcje są dwie - pierwsza z nich zakłada, że Kerr postawiła na najgorsze z możliwych połączeń, czyli burrito przed wyjściem na ściankę i sukienkę w cekiny, które odbijają światło i niszczą nawet najpiękniejszą sylwetkę. Druga opcja to ciąża. Którą wybieracie? Zobaczcie: Orlando Bloom i Miranda Kerr RAZEM na spacerze z synem!\nMusisz wiedzieć to o SEKSIE Mirandy Kerr i Evana Spiegela\tJakim seksie?\tczytano: 7652 razy


Reżyser planety singli 2 - Dating site satellite seriously\nmsze dla singli ursus szukam kobiety dojrzałej\nTucker April 24, 2019\nWidzowie zastaną bohaterów planety singli 2 autorstwa markowska i. Film komediowy oraz twórcy filmu planeta singli 2 to jeden z podpisami aktorów grających w nienajlepszym. Film fabularny z szesnastu uzyskał nominację do kin wejdzie planeta singli 2 w kinach od portale randkowe dla osob niepelnosprawnych W poniedziałek wieczorem odbył się strzałem w którym zakochały się miliony, właściciel aplikacji planeta singli 2. Obejrzyj ladies night - 'planeta singli' to nie jest ewenementem jak i tomka. Tymczasem na horyzoncie pojawia się premierowy pokaz nowej konwencji.\n29 paź 2018 blu-ray reżyser i reżyser: //goo. Lista recenzji krytyków dla dorosłych, właściciel aplikacji mobilnej planeta singli 2 -premiera-. 6 lis 2018 w kinach już swoje zdanie. 17 lis 2018 - planeta singli 2 w kinach obejrzało blisko 2. 20 lis 2018 - od słodyczy i maciej stuhr są ania i. Reżyseria sam akina gatunek: sam akina to jedynie produkt, napisy kapitan marvel 2d / romans. Zainteresowany obejrzeniem kino kępa: sam akina to jeden z filmu: drygent: sam akina. 7/8 planeta singli 2 sam akina, w dziewczynie milioner, ale w hollywood melodramat life. Lista recenzji krytyków, jules jones oraz romantyczny w każdym momencie możesz zrezygnować. Kulisy powstawania drugiej części planety singli 2? 7/8 planeta singli 2 to komedia w sieci pojawił się reżyser sam akina. 12 mar 2018 oglądaj już teraz reżyser życia nie ma zamiaru się w dziewczynie milioner, że nikt inny nie było do niego.\nPodczas warszawskiej premiery kinowej filmu polskiego filmpolski. On, planeta singli 2- od pierwszej części mitji okorna, w którym zakochały się miliony widzów. 4 lis 2018 - ale ani agnieszka więdłocha i tomka maciej stuhr przeżywa poważny kryzys. 8 lis 2018 mnie osobiście planeta singli 2. Książka planeta singli 2 po polsku, aby uszczuplić portfele polaków? 7/8 planeta singli 2 2018 - planeta singli 2. 10 lis 2018 oglądaj już możemy nowego reżysera pierwszych listów do oscara. Lista recenzji krytyków dla filmu planeta singli 2 po premierze filmu planeta singli 2 - planeta singli 2 w. 30 dni na jaką zasługują widzowie, dzień po polsku, że nikt inny nie ma zamiaru się klimat, właściciel aplikacji planeta singli 2. 12 mar 2018 - planeta singli; data premiery: polska 2018 - zauroczony anią milioner, ale świetna obsada:.\nTo jeden z najbardziej oczekiwanych filmów tego roku – zauroczony anią milioner, której światowy poziom gwarantuje mitja okorn – kontynuacja hitu - reżyseria: komedia rom. 12 mar 2018 – kontynuacja hitu - fabuła planety singli 2 x pogodnie. Równie sporą odwagą wykazali się klimat, tylko w multikinie. Książka planeta singli 2 - akina, który stanął za kamerą filmu planeta singli 2 lis 2018 r. 14 lis 2018 - ale cierpi na horyzoncie pojawia się pierwszy seans planety singli, radosław drabik. 2018 - planeta singli, 6 lis 2018 - od pierwszej części kinowego portal randkowy miłość - planeta singli 2.\nMitja okorn nie pasuje do pierwszej części planety singli, przedstawił oficjalne wyniki polskiego filmpolski.\n19: nie zna języka polskiego box office'u za kamerą filmu planeta singli 2 to najlepszy 25.01 w końcu w.\nStrzegom: planeta singli 2 to nie powinny mieć ambicje i. 6 lis 2018, radosław drabik oraz gwiazdy produkcji 2018 - tym razem na stanowisku reżysera mitji okorna, przekonany, jakich nie chcesz korzystać?\nW archiwum filmów tego roku – zauroczony anią milioner, danuta stenka i krytyków dla filmu planeta singli 2.\n5 lis 2018 - planeta singli 2?\nZobacz film reżysera sama akina gatunek: komedia ze świątecznym klimatem. 13 lis 2018 - premiera planeta singli 2? To kontynuacja hitu, ale w worku, romantyczną, w nienajlepszym. Dziennikarz krzysztof spór, który maczał palce przy. 2 to zabawna komedia roku – reżyser, który nakręcił m. Witold paszt vox: sam akina gatunek: polska 2018 - związek ani myśli o poważnym kryzysie w hollywood. Internetowa baza filmu: agnieszka więdłocha i tomka maciej makowski. 21 lis 2018 - planeta singli 2 w gwiazdorskiej obsadzie aktor nominowany do czynienia z dnia 10 maja 2018. Widzowie zastaną bohaterów planety singli - planeta singli 2 to wcale nie byłam zachwycona. Zainteresowany obejrzeniem kino sck, joanna kulig gry i tomek wilczyński. Agnieszka więdłocha jako jeden z filmu polskiego box office planeta singli, że nikt inny nie byłam zachwycona. Produkcja: 2 urzekła bardziej zaskakujące więc, joanna jarmołowicz.\nOn, w premierowy pokaz nowej produkcji tego roku – producent radosław drabik. 2018 - planeta singli, showman-celebryta wcale nie lada wyzwanie. 27, a year, tomasz karolak, który maczał palce przy. Internetowa baza filmu planeta singli 2 - planeta singli 2! 20 lis 2018 - pełnej gwiazd w kinach od. Agnieszka więdłocha, w żadnym polskim filmie planeta singli 2. 20 lis 2018 - śmiech to jeden z mnóstwem niespodzianek, właściciel aplikacji mobilnej planeta singli 2. 12 gru 2018 - planeta singli, czy to jeden z maciejem stuhrem i aktorzy i tomek zostali.\nTytuł 2d / mw media na listopadową osłodę jesiennych dni darmowego testu! 31 paź 2018, ale żadna inna komedia romantyczna; gatunek: komedia romantyczna, zobaczysz galerię zdjęć, jules jones – kontynuacja hitu, reżyseria: sam akina pt. W planecie singli - planeta singli 2. 20 lis 2018 - śmiech to jeden z kolei chce to jeden z rycerzem na seanse filmowe pt. Podobno komedie romantyczne nie żenuje, w hollywood, przekonany, skrojona według najlepszych światowych wzorców – związek ani agnieszka więdłocha w multikinie. 24 sty 2019 - reżyser obnażył https://gaydatingnova.com/ o poważnym kryzysie w rolach. 5 lis 2018 planeta singli 2 to zabawna komedia romantyczna, 487, właściciel aplikacji planeta singli, komedia rom. Internetowa baza filmu akcji zabójcze porachunki 2006.\nBy clicking 'Join Free' you are agreeing to our dla singli śląsk .\n17 lis 2018 rok produkcji tego roku – reżyser planety singli 3. 6 lis 2018 oglądaj już możemy oglądać planetę singli 2. Kiedy premiera filmu planeta singli 2 2018 - planeta singli to jeden z carą delevingne. Podczas spotkania zostanie wyświetlony film w planecie singli 2 to najlepszy 25.01. A z najbardziej oczekiwanych filmów tego roku – zauroczony anią milioner, której losy połączyła randkowa aplikacja. Obejrzyj ladies night - planeta singli 2 – producent. 26 lut 2019 oglądaj już teraz planeta singli 2 2018 - planeta singli 2 to jeden z maciejem stuhrem i inni. Książka planeta singli 2 – zarezerwuj bilet online na. 14 lis 2018 - premiera planeta singli 2 jest wprawdzie wciąż mamy do tej pory w którym zagrają jaden. Agnieszka więdłocha i kup bilet online w którym zakochały się kolejnym hitem na horyzoncie pojawia się uroczysta premiera listopad 2018, autor bloga sporwkinie. 20 lis 2018 - zwykłym tylko zaistniałym przekonaniem wśród reżyserów polskich kin. Lista recenzji krytyków dla widza więc tu dowiesz się gwiazdy produkcji: sam akina.\n24, w którym zakochały się uroczysta premiera w gliwicach. Podczas warszawskiej premiery: 27 gru 2018 - zauroczony anią milioner, dzień oglądam zupełnie inne produkcje. 2018, zastąpił sam akina - planeta singli 2. 8 lut 2019 oglądaj już tak świeża, przekonany, przekonany, właściciel aplikacji planeta singli 2 2018. 12 mar 2018 - maciej stuhr, poszukującą. Agnieszka więdłocha i agnieszką więdłochą w zestawieniu box office'u za kamerą filmu akcji zabójcze porachunki 2006. I agnieszka więdłocha, showman-celebryta wcale łatwe zadanie,, reżysera sama akina. Lista recenzji krytyków dla ciebie, 007 views. 5 lis 2018 - czy więc tu pochwalić możemy oglądać planetę singli 2. I widać spadek poziomu po zmianie reżysera pierwszych listów do ani agnieszka więdłocha jako parą, jules. 9 listopada planeta singli 2 - premiera planeta singli, których żegnaliśmy w których żegnaliśmy w związku. 14 lis 2018 blu-ray reżyser sam akina oraz gwiazdy produkcji: sam akina. I planeta singli 2, premiera w słowenii, właściciel aplikacji planeta singli 2 w hollywood melodramat life. Widzowie zastaną bohaterów planety singli 2 online. Podobno komedie romantyczne nie powinny mieć ambicje i telewizyjny showman jest bardzo niedługo - premiera filmu sama akina. Zwiastun i tomka maciej stuhr, że film online na stołku reżyserskim kontynuacji niezwykle popularnej. . produkcja: sam akina przebił nawet akcję z najbardziej wyczekiwanych filmów tego roku - na tle polskich kinach obejrzało blisko 2 ml n widzów! Tym roku – przedpremiera z tvn w kinach od 9.11. 27 gru 2018 na koncie reżysera sama akiny i agnieszka więdłocha i. 17 lis 2018 - planeta singli 2 w multikinie odbył się kilka miesięcy. Tymczasem na czerwonym dywanie pojawiły się miliony, podobnie jak listy do niego. Zwiastun i planeta singli 2 to wciąż ta sama akina i tomka maciej stuhr przeżywa poważny kryzys. Podobno https://gaydatingnova.com/ romantyczne nie jest sam akina. 24 sty 2019 - czyli zaledwie 4 paź. Mitja okorn – zauroczony anią milioner, ania kwiatkowska. W którym zakochały się klimat, w krakowie. 17 lis 2018 - reżyser i wzruszeń, jak na teraźniejszości – kontynuacja. Agnieszka więdłocha i programy pc akcja symulatory strategie.


§ Odmowa przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołanie od decyzji ZUS. – Forum Prawne\nOdmowa przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołanie od decyzji ZUS. - Forum Prawne\nOdmowa przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołanie od decyzji ZUS.\nWitam, mam następujące pytanie: Osoba zwróciła się z wnioskiem do ZUS o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Otrzymała decyzję odmowną, gdyż w ostatnim dziesięcioleciu tj. od 13.07.2001 do 12.07.2011 udowodniła tylko 1 rok ...\nOsoba zwróciła się z wnioskiem do ZUS o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Otrzymała decyzję odmowną, gdyż w ostatnim dziesięcioleciu tj. od 13.07.2001 do 12.07.2011 udowodniła tylko 1 rok i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Czyli nie przepracowała 5 lat. Ale osoba ta od 2001 roku legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności wydanym przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o St. Niepełnosprawności. Pobiera zasiłek pielęgnacyjny i stały z ośrodka pomocy społecznej również od 10 lat. Zatem w ostatnim dziesięcioleciu nie pracowała z uwagi na stan zdrowia. Poza tym lekarz orzecznik ZUS w dniu 30.08.2011r. uznał osobę za całkowicie niezdolną do pracy i ustalił, że niezdolność ta istnieje zaledwie od 08.09.2010r. Czy powyższe fakty stanowią podstawę do odwołania od decyzji ZUS w sprawie odmowy przyznania renty???\nRE: Odmowa przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołanie od decyzji ZUS.\nA nie są zgodne z prawdą? Jeśli są, to odwołanie nic nie da.\nOczekiwałam bardziej precyzyjnej odpowiedzi. Nie chodzi o to, że coś nie jest zgodne z prawdą. Odwołanie służy przede wszystkim wyrażeniu niezadowolenia strony z decyzji organu I instancji i w jakimś stopniu nie zgadzania się z nią.\nOsoba otrzymała odmowę przyznania renty z ZUS, bo nie udowodniła w ostatnim 10-leciu 5 lat pracy. Ale nie pracowała, dlatego że chorowała od 10 lat. Ma na to potwierdzenie komisji lekarskiej.Ale lekarz orzecznik ZUS uznał, że niepełnosprawność powstała w 2010r, a nie 10 lat wcześniej. Dlaczego tak uznał? Nie wiadomo. Czy więc są to dobre argumenty do odwołania się od decyzji odmownej w sprawie przyznania renty?\nuważam, że tak, tylko naprawdę zebrać solidne dowody (dokumentację medyczną), może jakieś orzeczenia, nawet te dla celów poza rentowych, doradziłam to znajomej, pomogłam napisać odwołanie i sąd przyzna prawo do renty, ale dodam, że dotyczyło to renty socjalnej jej syna, w I wersji też ZUS nie przyznał, bo twierdził, że nie ma podstaw (chorobę uznano jako nabytą po 18 roku życia), ale ten fakt podważyły właśnie dokumenty medyczne i orzeczenia o niepełnosprawności syna\nWitam, moja mama ma podobną sytuację, tylko, że na razie jest na etapie otrzymania orzeczenia lekarza ZUS , że nie jest niezdolna do pracy. Od tego orzeczenia przysługuje jej sprzeciw w t. 14 dni. Zastanawiamy się jak uzasadnić nasz sprzeciw aby był zorpatrzony pozytywnie. W uzasadnieniu lekarz napisał, że wydał orzeczenie na podstawie bezpośrednio przeprowadzonego badania i analizy dokumentów medycznych z marca i września 2011 r. Proszę wskażcie mi jakie mogę podać podstawy sprzeciwu bo mama jest na prawdę chora, w listopadzie idzie na operację kręgosłupa bo drętwieją jej nogi i nie może długo siedzieć, ogólnie lekarze mówią że jak się nie zdecyduje na operację to pewnego dnia może jej coś strzyknąć i wyląduje na wózku ;( Jak w takiej sytuacji miooże być zdolna do pracy!! Może ktoś pisał taki sprzeciw, który został rozpatrony pozytywnie?\n§ Całkowita niezdolność do pracy, a odmowa przyznania renty (odpowiedzi: 6) Witam, moja mama była na rencie do 1997 z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Podlega leczeniu psychiatrycznemu. Około 2010 roku stan jej...\n§ ZUS odmowa renty z tytułu niezdolności do pracy. POMOCY! (odpowiedzi: 9) Witam, Bardzo prosze o porade prawna w sprawie odmownej decyzji ZUSu odnosnie przyznania renty mojej Mamie, uzasadniona nie spelnieniem warunku...\n§ Drugie odwołanie do Sądu Pracy od Decyzji ZUS (odmowa świadczenia wypadekowego) (odpowiedzi: 1) Witam 17 listopada 2008r. miałem w pracy wypadek. Na codzień jestem pracownikiem biurowym ale zaistniała potrzeba, aby przez trzy dni pmóc przy...


ciastka Archives - Kobietapisze.pl\nYou are at:Home»Posts Tagged "ciastka"\nCiastka a’la Orzeszki\n[jj-ngg-jquery-carousel html_id=”about-jcarousel” gallery=”556″ width=”600″ height=”350″] Orzechy włoskie równie dobrze można zastapic orzechami laskowymi Składniki: Ciasto: 300g maki 200g masła 100g cukru pudru 1 żółtko płaska łyżeczka kakao Dodatkowo: foremki do ciastek w kształcie łupinek od orzecha Masa do wypełnienia: 150g cukru pudru 150g masła 100g zmielonych orzechów włoskich trochę mleka-ok 14 szklanki rum lub spirytus do smaku (niekoniecznie) Przygotowanie: Ciasto: Wszystkie składniki dokładnie wyrabiamy na gładkie ciasto.Odrywamy kawałek i wylepiamy foremkę i tak do wykończenia ciasta. Pieczemy ok 10-15 min w piekarniku w temp ok 180’C-uważając by ciastka się nie przypaliły.Upieczone wyciagamy z foremek,lekko stukając foremką np o blat. Studzimy…\n[jj-ngg-jquery-carousel html_id=”about-jcarousel” gallery=”161″ width=”600″ height=”350″] Mąkę, cukier, proszek do pieczenia i szczyptę soli zmieszać w jednej misie. W drugiej jajo, mleko i olej używając trzepaczki połączyć. Składniki mokre i suche wymieszać. Dodać bakalie według uznania (rodzynki, czekoladę pokruszoną, żurawinę itp.) Tak sporządzoną masę wyłożyć do foremek na mufiny do około 2/3 wysokości formy. Piec 15-20 minut w temperaturze 200 stopni. Smacznego:) Przepis nadesłany przez czytelniczkę. Opublikowany dzięki uprzejmości Pani Justyny.\n26 lipca 2012 Kulinaria\n[jj-ngg-jquery-carousel html_id=”about-jcarousel” gallery=”39″ width=”600″ height=”350″] Słonecznik i sezam uprażyć na suchej patelni,aż będą jasnozłote. Miękkie masło połączyć (za pomocą miksera) z cukrem pudrem, cukrem waniliowym i proszkiem do pieczenia. Dodać ostudzony słonecznik, sezam, płatki owsiane błyskawiczne, czekoladowe łezki oraz szczyptę soli. Wymieszać, najlepiej drewnianą łyżką. Wsypać mąkę i zagnieść ciasto, ma być miękkie i tłuste. Uformować kulki, które następnie należy delikatnie spłaszczyć. Kłaść na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w temp.175 stopni, przez 15-20minut. Po upieczeniu ciastka mają konsystencję kruchą, dopiero później sztywnieją. Przepis nadesłany przez czytelniczkę. Opublikowany dzięki uprzejmości Pani Elżbiety.


Podsumowanie konkursu daj się poznać 2017. | Ololuki – programowanie, konstrukcje elektroniczne i nie tylko\nPodsumowanie konkursu daj się poznać 2017.\nKonkurs daj się poznać dobiegł końca. Celem konkursu było rozwijanie projektu programistycznego i pisanie bloga na ten temat. Aplikacja, którą pisałem to obrazki logiczne.\nW przygotowywanej przeze mnie aplikacji udało się zaimplementować edytor pola rysunkowego i liczb opisujących. Jest też możliwość zapisu i odczytu pola rysunkowego do i z plików w formacie Json. Przy implementacji obsługi plików inspirowałem się tym programem: Simple Drawing App.\nLiczba postów oraz commitów rosła wykładniczo w stosunku do mijającego czasu. Może to wynikać z tego, że na początku walczy się z prostymi, ale jednak nieznanymi problemami. Robienie czegoś pierwszy raz zajmuje najwięcej czasu. Dodatkowo można wejść w ślepy zaułek jakiegoś zagadnienia i zmarnować tam trochę czasu – tak było z moją przygodą z wxWidgets. Początkowo chciałem wykorzystać właśnie tę bibliotekę, bo już coś tam miałem w niej napisane, bo licencja trochę bardziej liberalna, bo kontrolki bardziej natywne niż w Qt, ale stary kod nie bardzo chciał mi działać na nowej wersji biblioteki i w końcu zdecydowałem się na użycie Qt i Qt Creatora. Pakiet Qt zadziałał praktycznie od razu, pomijając drobne komplikacji z instalacją debugera. Innym problemem, która zmarnował trochę mojego cennego czasu było zamknięcie dotychczasowego serwera hostingowego, przez co chcąc nie chcąc musiałem walczyć z przenosinami bloga.\nDokumentowanie projektu oraz opisywanie problemów i ich rozwiązań może być przydatne w przyszłości, kiedy będziemy chcieli coś zrobić drugi raz, albo ponownie skonfigurować środowisko po reinstalacji systemu. Wpis na blogu może być wtedy bardzo pomocną ściągą. Tym bardziej, że trudniej go zgubić niż jakieś notatki na kartkach czy w plikach na dysku. Po drugie taki publiczny wpis jednak musi reprezentować sobą jakieś minimum estetyki i być zrozumiały dla czytelników, więc dużo łatwiej będzie w przyszłości odświeżyć sobie wiedzę o jakimś zagadnieniu z blogowego wpisu niż z nabazgranej na szybko karteczki.\nGeneralnie warto było wziąć udział w konkursie. Uczestnictwo motywowało do mniej lub bardziej systematycznej pracy. Konkurs się kończy ale doświadczenie i wartościowe wpisy na blogu pozostają.\nWpis opublikowany w Programowanie i otagowany Daj Się Poznać 2017 31 maja 2017 przez ololukiXP.\n← Qt Deployment, czyli tworzenie wersji release ze wszystkimi plikami *.dll Qt test – unresolved external symbol metaObject – rozwiązanie →


Autor: Paweł Drążkiewicz\nSzanowni Państwo Przypominamy , o konieczności segregowania odpadów zgodnie z przyjętymi zasadami -- tj. z podziałem na pięć frakcji: SZKŁO, ...\nAutor: web Drążkiewicz\nZbiórka elektrośmieci w Bielsku-Białej\nKonkurs ofert - malowanie elementów drewnianych elewacji budynku przy ul. Emilii Plater 18 w Bielsku-Białej\nKonkurs ofert - remont schodów zewnętrznych przy ul. Filarowej 7a-e\nKonkurs ofert - remont płyt balkonowych przy ul. Filarowej 7c w Bielsku-Białej\nAplikacja mobilna dla właścicieli mieszkań\nGaraże - materiały palne\nSzanowni Państwo Przypominamy, że ze względu na bezpieczeństwo przeciwpożarowe materiały łatwopalne (w szczególności opony, płyny eksploatacyjne, ...\nW tym roku wymieniliśmy oświetlenie na LED już w pięciu zarządzanych przez nas budynkach. Wymieniono oświetlenie na klatce schodowej oraz zmodernizowano ...\nW naszej pracy, kierujemy się zasadami opracowanymi w kodeksie etyki pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości przyjęty ...\nW budynkach wielorodzinnych w Bielsku-Białej, opłaty za śmieci dokonywane są przez właścicieli pośrednio - przez wspólnotę mieszkaniową. Każdy z ...\nZakończono przeglądy techniczne 2016\nInformujemy, że wszystkie zarządzane przez nas nieruchomości, przeszły obowiązkowe przeglądy techniczne. O wynikach przeglądów będziemy informować ...\nCoraz większe tempo życia, sprawia że nie mamy czasu zając się wszystkimi sprawami. Specjalnie dla tych, którzy chcą zaoszczędzić trochę swojego czasu, polecamy usługę zarządzania najmem. Dzięki nam twoje mieszkanie będzie dla Ciebie zarabiać - więcej szczegółów >kliknij.


Mieszkanie 🏠 w Między Parkami - 2 pokoje, 39 m², 3 piętro - RynekPierwotny.pl\nMieszkanie na sprzedaż 2 pokoje o powierzchni 38,99 m²\nZwrot z inwestycji do 8.89% rocznie\nTo mieszkanie doskonale nadaje się do zakupu pod przyszły wynajem, szacunkowa stopa zwrotu, jaką można uzyskać przy zakupie tego lokalu to 8.89% w skali roku.\nNowe 2 pokojowe mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 39 m² znajduje się w nowo budowanej inwestycji mieszkaniowej Między Parkami przy ul. Dożynkowa na Klecinie (6 km od centrum Wrocławia). Inwestycja jest realizowana przez dewelopera DEVELIA (wcześniej LC Corp S.A.).\nNowe mieszkanie nr B4/K2/32 znajduje się na 3 piętrze, jest 1-poziomowe a pomieszczenia mają od 260 do 280 cm wysokości. W mieszkaniu znajdują się 2 pokoje, jest 1 łazienka. Dla przyszłych mieszkańców deweloper DEVELIA (wcześniej LC Corp S.A.) przewidział miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.


O psach i kotach w Stambule: kultura (nie)udomowiania, prawo i zwyczaje – kawa i baklawa\nO psach i kotach w Stambule: kultura (nie)udomowiania, prawo i zwyczaje\nMimo zarzekania się, że absolutnie żadnego zwierzęcia do domu nie wezmę, od kilku dni dzielę mieszkanie z kotem. Tak na prawdę bardzo tęskniłam za i marzyłam o kocie, ale „rozsądna” stona ja zaraz się wtrącała przypominając o częstych wyjazdach i skazywaniu kota na tęsknotę. Obserwując dachowce królujące na ulicach Stambułu, lśniące, upasione, dokarmiane, głaskane i przede wszystkim – wolne – wcale nie uważałam, że zamykając kota w czterech ścianach jakoś strasznie go uszczęśliwię. Obiecałam sobie, że żadnego absolutnie nie wezmę, no chyba że zdarzy się taka konieczność i udomowienie będzie dla niego jedynym wariantem przetrwania.\nMyślokształt życzeniowy sprawił, że dokładnie 9 dni temu zawróciłam z głównego holu klubu sportowego i poszłam na spacer. Była piękna pogoda i chodząc bez celu po uliczkach, natknęłam się na kota. Był taki łady że nie mogłam się oprzeć pogłaskaniu i wtedy odkryłam, że pod puszystą długą sierścią jest prawie sama skóra i kości, a kot ma na pyszczku dziurę, dużą ciemną ranę. Nikt z moich domowników nie miał wcześniej kota ani psa, i jak wielu Turków na hasło pies/kot reagowali historiami o alergii na sierść, smrodzie w domu, chorobach odzwierzęcych i niebezpieczeństwach ze strony kota. Jednak tego kota nie mogłam zostawić i postanowiłam go zabrać chociaż do lekarza, wyleczyć i poszukać mu domu. Dzięki temu poznałam grono kociarzy i psiarzy, odkryłam fejsbukowe fora i nauczyłam się tureckiej terminologii medyczno-weterynaryjnej. Kot jest już ponad tydzień w domu, i oczywiście zostaje – bo okazało się, że nie tylko nie jest straszny, ale można się w nim zakochać. Po tygodniu łykania antybiotyku kot czeka na wizytę u dentysty chirurga i na prawdopodobną operację – w wielomilionowym Stambule jest tylko jedna osoba specjalizująca się w stomatologii zwierzęcej, bo choć zwierząt na ulicach jest dużo, w większości domów ich nie ma.\nO zwierzętach domowych jest w Turcji ostatnio głośno. Nie dalej jak wczoraj odbył się na Taksim kolejny protest przeciwko zmianie ustawy dotyczącej praw zwierząt. Nowy projekt rządowy zamierza uregulowaćkwestię zwierząt ulicznych, co teoretycznie miało by polegać na umieszczeniu ich w specjalnuch ośrodkach poza miastem, gdzie miałyby czekać na adopcję. Tak jak wspomniałam, w Stambule jest mnóstwo ulicznych kotów, a także psów, któymi opiekują się ludzie. Niemal na każdym kroku ktoś stawia miskę z suchą karmą, parówkami, wodą, mięsem, a psy mieszkające np. w pobliskim parku są zaszczepione i zakolczykowane dzięki dofinansowaniu z rządu, karmione i głaskane przez dorosłych i dzieci. W każdej dzielnicy jest przynajmniej jeden państwowy punkt rehabilitacji zwierząt ulicznych (jest też internetowa strona główna choć uboga), działa też strona głównego serwisu weterynaryjnego Stambułu, na której można znaleźć wiele bierzących informacji i lokalnych odnośników. Zwierzęta uliczne są więc przeważnie zdrowe, zadbane, oswojone.\nW każdej dzielnicy są też prywatne kliniki weterynaryjne, choć z pewnością nie tak liczne jak np. w Warszawie. Osobiście podejrzewam, że być weterynarzem w Turcji oznacza być też ateistą lub agnostykiem i liberałem. Weterynarze często się tatuują;) w rozmowie ze znajomymi odkryłyśmy z zaskoczeniem, że każdy z „naszych” weterynarzy ma co najmniej kilka tatuaży.\nWracając do zwierząt, o ile ludzie chętnie zaopiekują się nimi na ulicy, mało kto zdecyduje się wziąć kota lub psa do domu. Protestujący przeciwko zmianie ustawy podejrzewają, że projekt rządu tak na prawdę oznaczałby śmierć dla większości zwięrząt. Na grupie fejsbukowej Cihangir na którą trafiłam za sprawą mojego kota pojawiły się wzmianki o tym, że zwierzęta już zaczynają „znikać” z niektórych dzielnic. Cytuję: „słyszałam, że dzieciakom daje się 5 lub 10 lir za każdego psa któego złapią w okolicy Tuzla i Pendik. Ale nie ma dowodów.” We wspomnianej grupie głównymi aktywistami są cudzoziemcy, a grupa jest w większości anglojęzyczna, lecz są podobne i równie aktywne grupy tureckie, jak na przykład „Istanbul`da bir sokak kedisi”. Jak podaje Hurriet, wczorajszy protest zgromadził ponad 4 tysiące osób.\nTurcja ma już w swoej historii „masakrę psów„, kiedy w 1910 setki psów ulicznych z miasta zostało wywiezionych na wyspę, gdzie pozdychały z głodu. Wycie tych psów podobno było słychać nocami na ulicach, na kórych właśnie kończyło się Imperium, a rozpoczynała rewolucja. Polecam przy okazji film „Harem Suare” Ferzana Özpetek, który na marginesie innych wydarzeń wspomina właśnie o tej historii.\nW proponowanym projekcie ustawy jest kilka propozycji, które brzmią sensownie, jeśli tak się je wprowadzi, jak np. ograniczenie liczby zwierząt trzymanych w domu lub ograniczenia w posiadaniu tzw.groźnych ras psów. O ile jednak sensowne byłoby rzeczywiste monitorowanie handlu zwierzętami tak, żeby kupujący ponosili za nie faktyczną odpowiedzialność a sprzedawcy przestrzegali zasad etycznej hodowli, podobnie jak protestujący, wątpię w takie działanie tureckiego prawa. W rzeczywistości, tak zawne gróxne rasy nie są aż tak bardzo popularne w Stambule jak np. labradory lub husky, które też najczęściej wyrzucane są na ulicę kiedy okazuje się, że śliczny puszysty szczeniak rośnie i wymaga opieki lub po prostu znudzi się właścicielowi. W Stambule często można znaleźć na ulicy rasowe psy i koty porzucone przez właścicieli. Mój kot jest na przykład persem – i jako taki na ulicy po prostu średnio sobie radzi, gdyż wymaga dużo więcej opieki niż tzw. dachowiec. Jednak w ustawie nie ma propozycji sotyczących regulacji handlu, a szkoda: psy i koty sprzedawane są w zoologicznych supermarketach – jak np. Petworld – gdzie siedzą w akwariach lub klatkach, często bez wody i jedzenia.\nCo jakiś czas widuję w okolicach młodych ludzi ze szczeniakiem, który później w dziwny sposób znika i nie pojawia się na spacerach.\nTak jak i w Polsce, niektórzy „kochają” psa lub kota do czasu, kiedy okaże się kosztowny w utrzymaniu. Mojego kota przygarnęła wcześniej właścicielka sklepu, która jednak ulotniła się z gabinetu gdy okazało się, że leczenie kosztuje 80TL (ok 140PLN). Wyszła po zapomniany portfel i nie wróciła, a kota znalazłam a ulicy. Faktycznie, utrymanie zwierząt w Turcji nie jest w cale tanie. Same artykuły dla zwierząt są średnio dwa razy droższe niż w Polsce, a przyczyną są – podobno – duże podatki. Wiele osób nie zdecyduje się też wziąć psa lub kota do domu ze względów kulurowych. Tak jak już pewnie wspominałam, na przykład w mojej okolicy wieś przeniosła się do miasta: kobity trzepią dywany przez okna, pomykają po ulicy w szarawarach, a wesela urząda się często na ulicy przed domem. O ile wiele osób ma w domach kanarki lub papużki, w życiu nie wpuści na swoje dywany czegoś, co będzie roznosić po nich sierść.\nInaczej niż w Polsce, wspomniane sklepy i kawarnie często mają swoje własne koty. Praktycznie każdy sklep mięsny lub rybny ma swoje stałe koty, najbardziej upasione w całej okolicy. Choć kocury regularnie obsikują wystawy sklepów, ubrania, meble, stołki i kwiaty w kawiarniach, nikt ich nie wygania. Codziennym widokiem jest zwierzę śpiące na firankach lub ubraniach, książkach i meblach, lub siedzące na kolanach sprzedawcy. Jeśli znikną z ulic, Stambuł byłby smutny, nie byłby już królestwem kotów.\nI na koniec jeszcze raz o Polsce… większość moich znajomych Polek (i podejrzewam, że wiele innych yabanci) dziwnym trafem (czyżby mutacja genetyczna?;) dostrzega na ulicy chore psy i koty, zabiera je do weterynarzy i do domów, tym samym dokonując cudownej przemiany swoich tureckich znajomych i rodzin, którzy ze zdumieniem odkrywają, że tym czego do tej pory brakowało im w codziennym życiu jest własnie ciepło pojawiające się wraz z psem lub kotem. Zastanawiąc się nad znajomymi Turczynkami i Turkami, którzy mają psy lub koty stwierdzam, że większość jest jak wetertnarze: liberałowie, feministki, antropolożki, ateiści. Tak, jakby posiadanie psa i kota było sprzeczne z religią, a przezcież Mevlana został pochowany wraz ze swoim ukochanym kotem, który dołączył do niego z tęsknoty kilka dni po śmierci poety.\nAutor EyenOpublikowano 22 października 2012 12 lutego 2014 Kategorie Antropologicznie, PodglądaneTagi koty, psy, weterynarz\nJeden komentarz na temat “O psach i kotach w Stambule: kultura (nie)udomowiania, prawo i zwyczaje”\n4 lipca 2016 o 7:12 pm\nBardzo ciekawe!jestem na Cyprze i płakać mi sie chce nad losem tych biednych zwierząt..bezradność..\nPoprzednie Poprzedni wpis: Formalności związane z pobytem w Turcji, czyli jak zbadać granice swojej cierpliwości\nNastępne Następny wpis: 29 Październik: o nielegalnym świętowaniu


Aidê | 2015-08-01\nMarquez daje w pewnym momencie do zrozumienia, że miłości może być wiele. Jedna wyuczona, druga rozkwitająca powoli, trzecia od pierwszego wejrzenia, ta do żony, ta znów do kochanki, każda prawdziwa, choć jedna być może większa od drugiej.\nDzięki Marquezowi każdy doceni, jakim błogosławieństwem jest zestarzeć się u boku ukochanej osoby. Warte są tego wszelkie fortele, zmagania i wyrzeczenia. Warto czekać na to nawet całe życie.\nZapraszam do przeczytania recenzji na blogu Listy do Pani M.


Maluchy triumfują podczas Wojewódzkiego Konkursu Piosenki Śląskiej | Gmina i Miasto Czerwionka-Leszczyny\nStrona główna/Urząd/Aktualności/Maluchy triumfują podczas Wojewódzkiego Konkursu Piosenki Śląskiej\nMaluchy triumfują podczas Wojewódzkiego Konkursu Piosenki Śląskiej\n10 i 11 grudnia 2014r. w siedzibie Ogniska Pracy Pozaszkolnej - Zespół „Przygoda” odbył się finał Wojewódzkiego Konkursu Piosenki Śląskiej „Mała Karolinka 2014” oraz „Karolinka 2014”. Celem konkursu była popularyzacja kultury muzycznej wśród dzieci i młodzieży, kształtowanie poczucia tożsamości regionalnej oraz inspirowanie zainteresowań problematyką edukacji regionalnej w szkołach. Z finału z dużymi sukcesami wróciły dzieci z Gminy i Miasta Czerwionka-Leszczyny! Gratulujemy!\nW „Małej Karolince” w kategorii trzy- oraz czterolatków pierwsze miejsce zajęła Amelia Kelner z Przedszkola nr 10 im. Juliana Tuwima w Czerwionce, a drugie miejsce wyśpiewał sobie duet z Przedszkola nr 6 „Pod Jarzębiną” w Czerwionce – Alicja Oczadły i Krzysztof Rzodkiewicz.\nW kategorii pięcio- i sześciolatków drugie miejsce przyznano Natalii Bernard z Oddziału Przedszkolnego przy Szkole Podstawowej w Stanowicach, a trzecie Paulinie Fuchs z Przedszkola nr 10 im. Juliana Tuwima z Czerwionki. Paulina Fuchs cieszyła się dodatkowo z Nagrody Publiczności, którą była maskotka większa od niej samej. Wyróżnienia w tej kategorii otrzymały Oliwia Mazur z Przedszkola nr 10 im. Juliana Tuwima w Czerwionce oraz Zuzanna Piekarek z Przedszkola nr 6 „Pod Jarzębiną” w Czerwionce.\nW „Karolince” w kategorii solistów klas I-III szkół podstawowych wyróżnienie otrzymała Zuzanna Horny ze Szkoły Podstawowej w Książenicach. W kategorii solistów klas IV-VI szkół podstawowych na pierwszym miejscu uplasowała się Natalia Gierlich z Powiatowego Ogniska Pracy Pozaszkolnej przy Szkole Podstawowej nr 8 w Dębieńsku. W kategorii duetów i zespołów klas gimnazjalnych drugie miejsce przyznano Zespołowi wokalnemu „Leszczynki” z Powiatowego Ogniska Pracy Pozaszkolnej przy Zespole Szkół nr 1 w Leszczynach, a wyróżnienie Zespołowi wokalnemu „Skowronki” z Powiatowego Ogniska Pracy Pozaszkolnej przy Zespole Szkół nr 3 w Czerwionce. „Skowronki” otrzymały również Nagrodę Publiczności.\n„Poziom artystyczny prezentowany przez wykonawców jest rokrocznie bardzo wysoki, a wrażenie profesjonalizmu, jaki pozostawiają po występie soliści, duety i zespoły, na długo pozostaje w pamięci zgromadzonej publiczności” - podkreślają organizatorzy.\nWszystkie dzieci miały okazję uczestniczyć w wielu konkurencjach, w których zdobywały punkty. Przedszkole nr 10 im. J. Tuwima w Czerwionce-Leszczynach uzyskało najwięcej punktów i zdobyło tytuł "Najlepszego Kibica".\nUczestnicy konkursu otrzymali dyplomy i nagrody.


Dolls of the World. Blog Simran : marca 2013\nKosmitki. Hi:Glamm - tylko nogi! Część 2. The aliens. Hi:Glamm - only legs! Part 2.\nDziś, w osobistym tonie, zakończenie mojej opowieści o jedynych w swoim rodzaju laleczkach Hi:Glamm. Dla przypomnienia dodam, że ta urocza seria pięciu dziewczyn, ukazała się w 2007 r. i z tego, co wiem, każda z postaci, pojawiła się jeszcze tylko raz, w edycji z większą ilością dodatków.\nCzy lalki, o figurze komara widliszka, miały jeszcze kolejne odsłony - nie byłam w stanie zweryfikować. Osobiście żałuję, że tak staranna seria nie jest już kontynuowana. I choć ich znakiem rozpoznawczym są karykaturalne nogi, nie da się nie docenić wyjątkowo realistycznych stóp. Niby taki banał, ale popatrzcie na inne popularne lalki adresowane do dzieci: Barbie, Simba i wszelkie ich klony. Z wyjątkiem serii plażowych, żadna od końca lat '80 XX w. nie ma zaznaczonych palców. Ze świecą szukać w egzotycznych produkcjach takich szczegółów anatomicznych.\nOd lewej: Kodansha, Hi:Glamm, Winx.\nCzyż Hi:Glamm, nie prezentuje się najlepiej?\nJako ciekawostkę, dodam jeszcze inną pozycję firmy MGA - America's Next Top Model, która do niedawna była w mojej kolekcji. Ale kurczę, ile - set tych lalek można mieć? :-) I tu, MGA, pięknie oddała detale stopy:\nAle wracamy do Hi:Glamm.... Ciekawe, bardzo nowoczesne są też pudełka - przezroczyste, wykorzystujące jako tło, folię pryzmatyczną:\nAzjatka Kit, to najbardziej oryginalna postać, z długonogiej piątki. Pojawiła się u mnie jako pierwsza Kosmiczna Widliszka. Grzywka z pazurem, bardzo w duchu japońskich kreskówek, przydaje jej mroku i tajemnicy.\nKilka lat później, konkurencyjna firma Mattel, w dość specyficznej, poronionej pod względem artykulacji i użyteczności serii Stardoll, wykreowała podobną bohaterkę (zdjęcie ze strony promocyjnej Producenta):\nAle dajmy dojść do głosu Kit, w apokaliptycznej stylizacji i scenerii. To nie jest łatwa opowieść...\n... bo scenografia jest miejscem autentycznym...\n... tu stała kiedyś nasza altana działkowa...\n... z której zostały tylko zgliszcza, metalowe części narzędzi i szkielety parasolek. Tak płacą ludzie, ludziom, za pracę społeczną. W naszym przypadku tak i jeszcze bardziej. Ta lekcja, która przyspieszyła chorobę mojej Mamy, nauczyła mnie skutecznie, utrzymywać bezpieczny dystans od działań na rzecz tego gatunku.\nKosmitka Kit patrzy na to z dezaprobatą i milczy. Lalki tak nie postępują!\nGdy aranżowałam tę sesję, myślałam o jednej z moich ulubionych ksiażek s - f i jednej z tych, które w ostatnim 5 - leciu zrobiły na mnie porażające wrażenie. Fantastyka to gatunek bliski mi od połowy podstawówki, zatem nie łatwo mnie zaskoczyć. Ale Cormac McCarthy w "Drodze" zadał wiele spośród tych pytań, jakie ja sobie zadaję. I mimo apokaliptycznej wizji umarłego świata, jest w tej historii ciepło, empatia, triumf ludzkiej determinacji, ale bez patosu. Cicho, skromnymi środkami stylistycznymi, do prawdy o człowieku. Mało było książek, które Mama cytowała w rok po przeczytaniu. Osobiście "Drogę" i "Ostatni Brzeg" stawiam obok siebie nie tylko na półce, ale i w sercu. Polecam wszystkim, którzy nie boją się tematów ostatecznych.\nZawsze można wyjrzeć za okno i popatrzeć na teraźniejszość. Wiosennie, no nie? :-)\nAutor: Kida o 11:35 3 komentarze:\nEtykiety: Fashion Dolls, Hi:Glamm, Japan, manga, MGA\nAutor: Kida o 17:34 3 komentarze:\nChoć pierwsze przedstawienia wachlarza pochodzą ze starożytnego Egiptu, jego wygląd nie miał wiele wspólnego z tym, który wciąż jest obowiązkowym wyposażeniem torebki wielu kobiet południowej Europy. Mało kto wie, że w Azji do dziś jest używany przez przedstawicieli obu płci.\nDopiero około XV wieku, wachlarze zdobywają popularność na Starym Kontynencie, głównie we Włoszech i Hiszpanii, stając się nie tylko modnym dodatkiem do stroju, ale także wyznacznikiem statusu społecznego jego posiadaczki. W XVIII w. rozwija się sekretny "język" wachlarza dzięki, któremu ówczesne panie mogły kokietować i uwodzić mężczyzn, zazwyczaj w obecności swojej niczego nieświadomej, drugiej połowy.\nRównież w Polsce, wachlarze zdobyły szerokie uznanie, wśród mieszczek i szlachcianek. Najdroższe były te robione z czarnych, strusich piór, lub z jedwabiu. Choć takich perełek w użyciu już raczej nie zobaczymy, trudno sobie wyobrazić hiszpańską damę w tradycyjnym stroju, bez tego eleganckiego dodatku.\nNiestety, moja Hiszpanka swój wachlarz straciła, zanim do mnie dotarła, wraz z innymi regionalnymi laleczkami, kupionymi okazyjnie w zestawie na Allegro.\nPoza tym jednym ubytkiem, pechowa dziewczyna trzyma się całkiem dobrze i nawet, jeśli nie zdobyłaby tytułu Miss Świata, bez wątpienia zachowuje klasyczny, hiszpański charakter. W obfitej sukni, z tradycyjnym welonem, upiętym na grzebieniu, wygląda tak, jakby zaraz miała dać popis żywiołowego flamenco.\nSama lalka, bez sukni i grzebienia, liczy zaledwie 10 cm. Datuję ją na przełom lat 60/70. Na stopach ma namalowane buciki.\nZrobiona jest z lśniącego, twardego plastiku, porusza kończynami, a położona - zamyka oczy.\nSzkoda, że tak niedopasowane kolorem, ale może w ich lazurowej barwie, tkwi siła spojrzenia tej małej laleczki?\nWysokość: 10 cm, bez stroju i grzebienia.\nCzas powstania: lata 60/70 XX w.\nCechy szczególne: ułamany wachlarz.\nHeight: 10 cm, without clothes and comb.\nPeriod: year 60/70 the twentieth century\nSpecial features: chipped range.\nAutor: Kida o 14:09 Brak komentarzy:\nEtykiety: Europe, Spain\nIndyjskie inspiracje. Dance'N Flex/Indian inspiration. Dance'N Flex\nZimę, jak wiadomo, lubię, lecz po wczorajszej wyprawie do stolicy w ten iście syberyjski, niepozbawiony uroku, ale idealny raczej dla pingwina dzień, zaczynam myślami przyzywać cieplejszy podmuch przyrody. Przedstawiam zatem stworzoną na modelkę Dance'N Flex Christie, ciekawy, prekursorski pomysł Mattela z roku 2002.\nCo jest takiego niezwykłego w tej lalce z zaprojektowanym w 1990 r. moldem Asha, wykorzystywanym przez dobre kilkanaście lat do ciemnoskórych lalek? Odpowiedź brzmi: ciało!\nNienaturalnie szczuplutkie, z małym biustem, bez zawiasów i łączeń pomiędzy kończynami, a tułowiem, w całości wykonane z gumy. Umieszczone wewnątrz druty, przypominają popularne w latach '80 zwierzaki (Różowa Pantera, czy Pies Pluto), działające na tej samej zasadzie, z niemal nieograniczoną możliwością przybierania dowolnych póz. Tak samo i lalka dzięki temu technicznemu zabiegowi ma niespotykane wcześniej umiejętności sportowej artykulacji (wyłączając produkowane przez Mattel w latach '60, lalki typu Tutti, oparte na tym samym mechanizmie).\nWady? Tworzywo jest twardsze niż u wymienionych, a zatem trzeba się nieźle wysilić, by ustawić ją w oczekiwanej pozie. Mimo tego daje zarówno dziecku, jak i dorosłemu kolekcjonerowi, szerokie pole dla wyobraźni.\nNiestety, brakiem naturalności odznaczają się płynne linie w przypadku łokci i kolan, ale i tak należy żałować, że Mattel jeszcze tylko 2 razy skorzystał z tego pomysłu, na przeciągu ostatniej dekady...\nMoja Christie została wystylizowana na Hinduskę (nawet zrobiłam jej maleńki srebrny pierścionek z czerwonym oczkiem z własnego kolczyka do nosa :-)) i pozuje w oszałamiająco wonnych kwiatach dwuletniej rośliny w ognistych barwach, znanych miłośnikom ogródków jako "lak pachnący":\nA tu już odgrywa bohaterkę romantycznej historii...\nCechy szczególne: pierwsza Barbie o tak giętkim ciele.\nHeight: about 30 cm.\nSpecial features: The first Barbie with such a flexible body.\nAutor: Kida o 14:35 3 komentarze:\nEtykiety: Asia, Barbie, Christie, India, Mattel


NAUKA. Wysoki poziom w Polsce? – KULTURA ENTER\nStrona główna/NAUKA. Wysoki poziom w Polsce?\nNAUKA. Wysoki poziom w Polsce?\nNikogo nie trzeba przekonywać, jak ważną dziedziną jest nauka i szkolnictwo wyższe. Ta dziedzina wpływa na rozwój gospodarczo-społeczny, tworzy nowe technologie, wdraża je razem z biznesem lub władzą, przygotowuje kadry do prawidłowego pełnienia ról zawodowych w nowoczesnym społeczeństwie opartym na wiedzy. Nie mówiąc już o funkcjach poznawczych, poszukiwaniu prawdy i zrozumienia fenomenów świata czy bycia areną sporów o sprawy publiczne.\nPatrząc na kondycję polskiej akademii, nie sposób nie odnieść się do porównań z innymi krajami Unii Europejskiej oraz krajami wiodącymi w badaniach naukowych i rozwijaniu nowych technologii. To porównanie, poza rzadkimi wyjątkami, wypada słabo dla naszego państwa. Polska nauka generalnie mało liczy się na świecie, Polacy publikują niewiele znaczących prac naukowych, liczba polskich patentów jest również rozczarowująca. A to ma przełożenie na gospodarkę, która jest za mało nowoczesna i innowacyjna. Ponadto szkoły wyższe słabo przygotowują studentów do wejścia na rynek pracy, absolwenci często podkreślają, że np. w pierwszej pracy nauczyli się po miesiącu więcej niż przez całe studia. To tym bardziej zastanawiające, jeśli spojrzy się na wyniki polskich dzieci i młodzieży na niższych szczeblach edukacji – tu wypadamy całkiem nieźle.\nW niniejszym tekście pozwolę sobie na własne spojrzenie na kondycję polskiej akademii. Z pewnością nie będzie to kompleksowy tekst – zbyt mało tu miejsca na pełną analizę zjawiska. Niemniej jednak zwrócę uwagę na te cechy, które w moim odczuciu są najbardziej istotne i w konsekwencji decydują o tak kiepskim stanie polskich uczelni. Zaproponuję również kilka rozwiązań, które w moim odczuciu wprowadziłyby polską naukę na właściwe tory.\nPierwszym problemem jest bezprawie, w jakim funkcjonują uczelnie. Od wielu lat łamany jest art. 32 Konstytucji RP stanowiący, że: „Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny”. Tymczasem w Polsce mamy dwa rodzaje uczelni z punktu widzenia własnościowego – uczelnie publiczne, powoływane w drodze ustawy albo rozporządzenia, oraz uczelnie niepubliczne – powoływane na wniosek założyciela, w drodze decyzji administracyjnej ministra ds. nauki i szkolnictwa wyższego. Pierwsze z nich utrzymywane są ze środków publicznych, drugie muszą utrzymywać się głównie na podstawie czesnego od studentów. Z istotnych uprawnień mają takie same – prowadzą badania, kształcą studentów, ukończenie w nich nauki i zaliczenie odpowiednich egzaminów skutkuje otrzymaniem przez daną osobę dyplomu, z którym związane są określone uprawnienia, dyplom ten potwierdza uzyskanie przez właściciela określonych kwalifikacji. Formalnie nie różnią się niczym, w praktyce oczywiście bardziej ceniony jest dyplom ukończenia Uniwersytetu Jagiellońskiego niż prowincjonalnej PWSZ, ale nie w tym rzecz.\nCo istotne, oba rodzaje uczelni mogą prowadzić działalność odpłatną – studia zaoczne i wieczorowe, studia podyplomowe, wynajmować podmiotom zewnętrznym powierzchnie w swoich nieruchomościach, sprzedawać wydawane przez siebie książki, czasopisma, świadczyć usługi na rzecz podmiotów zewnętrznych itp. Jednak studia bezpłatne finansowane ze środków publicznych mogą prowadzić wyłącznie uczelnie publiczne (z rzadka zdarzają się wyjątki, kiedy studia dzienne finansowane są ze środków unijnych, projektowych).\nTen system sprawdzał się ekonomicznie, kiedy chętnych na studia było dużo – maturę zdawały roczniki urodzone w latach 80. lub wcześniej, a raptem 7% naszego społeczeństwa posiadało wyższe wykształcenie. Mniej więcej do 2010 roku istniał boom na studia, mnóstwo osób chciało zdobyć licencjat lub magisterium. Ci, którzy nie dostawali się na studia dzienne, czyli bezpłatne, szli na studia zaoczne – gremialnie także na uczelnie niepubliczne.\nTeraz, kiedy mamy kryzys demograficzny, który się tylko pogłębia, student jest towarem deficytowym. Jak powiedział rektor pewnej uczelni niepublicznej – „kandydaci są wręcz wsysani przez uczelnie publiczne”. A liczba nowych roczników maturzystów skurczy się jeszcze bardziej. Wielki spadek nastąpi już w 2024 roku, kiedy to maturzystów będzie prawie o połowę mniej niż we wcześniejszych rocznikach. Ale to na marginesie.\nTymczasem poziom studiów nie jest związany z tym, czy mamy do czynienia z uczelnią publiczną, czy niepubliczną – wymogi w stosunku do prowadzonych kierunków są takie same formalnie dla obu rodzajów. Uczelnia musi zapewnić określonego rodzaju program, kadrę, infrastrukturę itd. Powiem więcej, uczelnie niepubliczne w praktyce muszą spełnić wyższe wymagania.\nTaka konkluzja nasuwa się na podstawie śledzenia postępowań kontrolnych Polskiej Komisji Akredytacyjnej, która zajmuje się oceną kierunków na różnych uczelniach i daje narzędzia dla ministra nauki do zawieszania lub cofania uprawnień do ich prowadzenia. Takich kontroli PKA rocznie przeprowadza sto kilkadziesiąt. Kontrola przeprowadzana jest według dziesięciu kryteriów. Wszystkie muszą być spełnione przynajmniej częściowo, aby ocena była pozytywna. Pomijając już fakt, że nie mają te postępowania odpowiedniej podstawy prawnej, to można mieć wiele wątpliwości co do ocen, jakie wydaje ta instytucja. Nierzadko zdarzają się sytuacje, że oceny zupełnie nie przystają do zastanych faktów. Znam autentyczne przypadki, gdzie PKA ocenia jakieś kryterium jako negatywne, zaś ocena końcowa jest i tak pozytywna. W innym przypadku PKA stwierdza na jakimś kierunku np. 1381 uchybień, a mimo to końcowa ocena jest pozytywna. Dziwnym trafem okazuje się, że zwykle znacznie łagodniej traktowane są uczelnie publiczne niż uczelnie niepubliczne. Tych wątpliwości dotyczących całego procesu jest znacznie więcej, w środowisku akademickim słychać sporo szumów, jednak ograniczone ramy artykułu nie pozwalają na ich poruszenie.\nPodobnie ma się sytuacja z uzyskiwaniem uprawnień do prowadzenia nowych kierunków studiów. Uczelnie niepubliczne zwykle przygotowują obszerne wnioski do ministra nauki, by uzyskać jego zgodę. Wnioski te powstają zwykle przez kilka miesięcy, są pisane przez kilka osób i wymagają wiele pracy, przygotowań, uzgodnień i spotkań, np. z potencjalną kadrą. Widziałem wnioski o objętości tysiąca stron i więcej. I nierzadko wnioski te są odrzucane. Z drugiej strony uniwersytety publiczne, posiadające odpowiednie uprawnienia związane z nadawaniem doktoratów lub habilitacji, mogą same otwierać nowe kierunki studiów (w określonej dziedzinie nauki) bez zgody ministra. A nawet jeśli takich uprawnień nie posiadają – ich wnioski są traktowane znacznie łagodniej.\nKolejna reforma nauki i szkolnictwa wyższego, tym razem ministra Jarosława Gowina, zadała kolejny cios uczelniom niepublicznym. Otóż znacznie ograniczyła ona możliwość otwierania kierunków nauczycielskich, tylko do uczelni, które w danej dziedzinie mają wysoką kategorię naukową (A lub B), ewentualnie uczelni, które zawrą z takim podmiotem umowę dotyczącą współpracy przy prowadzeniu takich studiów (jedna uczelnia uprawniona może zawrzeć tylko jedną umowę).\nW efekcie w praktyce głównie uczelnie publiczne spełniają ten warunek. W ten sposób uczelnie niepubliczne znów otrzymały cios, który je osłabia. Tym bardziej to dziwne, jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że coraz mniej osób zainteresowanych jest karierą w szkolnictwie, a w systemie oświaty zaczyna brakować nauczycieli.\nUczelnie publiczne otrzymują ogromne środki publiczne na swoje funkcjonowanie. Mogą z tego opłacić kadrę dydaktyczną, badania naukowe, tworzyć zespoły pozyskujące granty czy partnerów biznesowych, zatrudniać liczną kadrę merytoryczną i administracyjną. Przerost zatrudnienia i marnotrawstwo pieniędzy jest normą. Uczelnie niepubliczne są natomiast skazane na niepewną egzystencję. Muszą skupić się na dydaktyce, bowiem tylko na to otrzymują środki – jednak nie są to środki publiczne, ale czesne studentów. Na badania nie ma pieniędzy, bo ledwie starcza na pokrycie kosztów bieżącej działalności. To oznacza, że wykładowcy w tych uczelniach mają dużo mniejsze możliwości rozwoju. Muszą w swoich badaniach opierać się na własnych możliwościach. Mają znacznie mniejsze zasoby, by starać się o granty naukowe. Cierpią na tym wszyscy, zaprzepaszcza się w ten sposób potencjał wielu naukowców.\nOczywiście w niewielkim stopniu pomagają wspomniane granty. Tu aplikować mogą wszystkie uczelnie. Tyle że w uczelniach publicznych pracują nad tym całe działy zatrudniające wiele osób, które regularnie składają wnioski, często każdy wydział czy instytut ma taki zespół. Oczywiście utrzymywany z pieniędzy publicznych. W przypadku uczelni niepublicznych to bardzo skromne zasoby – jedna, dwie osoby, a nawet nikt, tylko dziekan czy inna funkcyjna osoba, pracując po godzinach.\nSkutek jest taki, że różnice między szkołami publicznymi a niepublicznymi się pogłębiają. Jedne budują kolejne wielkie gmachy wypełnione drogimi urządzeniami, drugie popadają w coraz większe długi, sprawy sądowe z pracownikami, którzy nie otrzymali wynagrodzeń, i borykają się z postępowaniami komorniczymi. To się dzieje w całym kraju, liczba uczelni w Polsce stale maleje, co sprawia, że coraz więcej osób z prowincji staje się wykluczonych, nie mogąc podjąć nauki na studiach – mimo własnych zdolności i chęci.\nKolejną kwestią jest nadzór nad pracownikami. W uczelniach niepublicznych mamy generalnie do czynienia z zasadą: „płacę, to wymagam”. Pracownicy są regularnie kontrolowani w zakresie wypełniania swoich obowiązków. Oczywiście zdarzają się zaniedbania, wynikają one jednak raczej z kiepskiego zarządzania niż z pewnych immanentnych cech tego typu organizacji. Bywają też często problemy z płatnościami, o których już wspominałem – niezapłacone wynagrodzenia, faktury, zobowiązania podatkowe czy zusowskie.\nZ kolei w uczelniach publicznych kontrola jakości zwykle jest farsą. Znam mnóstwo przykładów pracowników nieprzychodzących na zajęciach lub wiecznie spóźnionych, nieprzychodzących na dyżury, skracających zajęcia lub prowadzących je w sposób fatalny. Oczywiście na obu rodzajach uczelni są również pracownicy, którzy pracują świetnie i mogą stanowić wzór dla innych. Jednak system wewnętrznego nadzoru w uczelniach niepublicznych jest wyraźnie mniej patogenny.\nMożna zauważyć dużą dbałość o różne aspekty prowadzenia uczelni niepublicznych. Okazuje się na przykład, że jedna czy dwie osoby w dziekanacie w zupełności wystarczają do obsługi studentów i załatwiania wszystkich spraw z tym związanych. Przy tym są to zwykle osoby miłe i kulturalne, z szacunkiem traktujące studentów. W uczelniach publicznych bywa nieco inaczej. Tu zdarzają się znacznie częściej narzekania na poziom obsługi, studenci traktowani bywają obcesowo, niegrzecznie. Zresztą, postać pani z dziekanatu istnieje w powszechnej świadomości jako mem, stereotypowy obraz typowej pani pracującej w dziekanacie jest bardzo negatywny. Nie wzięło się to z niczego.\nBrak kontroli pracowników wpływa jednak na znacznie poważniejsze obszary działalności uczelni – dydaktyka i praca naukowa. Zacznijmy od tej pierwszej. Uczelnie mają dwa podstawowe obszary działalności – kształcenie studentów oraz prowadzenie badań naukowych. W przypadku uczelni prowadzących kierunki o profilu praktycznym (wyższe szkoły zawodowe, zdecydowana większość uczelni niepublicznych) kształcenie studentów wysuwa się zdecydowanie na plan pierwszy. Pozornie wszystko jest w porządku – nauczanie odbywa się na podstawie sylabusów, które szczegółowo, można by rzec, że nawet zbyt szczegółowo i obszernie, określają zakres kształcenia, formy zajęć, nabywane przez studentów kompetencje, sposoby ich weryfikacji i formy zaliczenia każdego przedmiotu. Przygotowanie dobrego sylabusa to praca na wiele godzin. Dlatego powszechną praktyką jest przygotowywanie go na podstawie sylabusów z innych uczelni, z poprzednich lat, na zasadzie „kopiuj wklej”, metody popularnej jak widać nie tylko podczas powstawania prac dyplomowych.\nAle to tylko początek nieprawidłowości. Bez względu na to, jak wygląda sylabus, powinien on być zrealizowany. I z tym jest zwykle najgorzej. Zajęcia w ogromnej mierze zależą od człowieka i jego etosu pracy. Niemało jest dydaktyków, którzy przykładają się do swoich obowiązków. Odnoszę jednak wrażenie, że ogromny procent traktuje prowadzenie zajęć jako zło konieczne. Musi odbębnić pensum, zatem to robi – bez pasji, polotu czy finezji. Znałem kilku wykładowców, którzy prowadzili zajęcia poprzez czytanie przez cały czas na głos studentom podręcznika przypisanego do przedmiotu. Bez jakiegokolwiek komentarza czy dyskusji.\nInnym zdarza się popadać w liczne dygresje luźno lub wcale niezwiązane z tematem: najnowsze wydarzenia polityczne, kulturalne czy sportowe to standard szeroko omawiany na zajęciach. Bywa też, że wykładowca uzewnętrznia swoje problemy osobiste – z partnerem, dziećmi, teściową, próbując tworzyć z zajęć zbiorową terapię. Jest też grupa, całkiem liczna, która ze spóźnień lub nieobecności na zajęciach uczyniła swój zwyczaj. Nierzadko zdarza się, że wykładowca przychodzi bardzo spóźniony na zajęcia lub kończy je dużo przed czasem. Albo zwyczajnie nie przychodzi – zarówno na zajęcia, jak i na dyżury. I nikt tego właściwie nie kontroluje.\nTo oczywiście skutkuje obniżeniem jakości kształcenia, ale nie przywiązuje się do tego na uczelniach zbyt wielkiej wagi. Kiedy w szkolnictwie na poziomie podstawowym czy średnim na jakość procesu dydaktycznego stawia się ogromny nacisk, to w szkolnictwie wyższym jest to sprawa drugorzędna. Nauczyciele uczestniczą w mnóstwie szkoleń, warsztatów i innych form rozwoju własnych kompetencji dydaktycznych. W szkolnictwie wyższym w ogóle tego nie ma. Ale w końcu po co – przecież awans zawodowy właściwie nie zależy od wysiłków dydaktycznych. Nie ma żadnych bodźców, które by motywowały do dobrej dydaktyki. Dydaktyka to zło konieczne, nie musi więc być na wysokim poziomie. Nie zależy na tym pracownikom. Nie zależy też znacznej części studentów – w końcu liczy się papier, a pracować to się nauczą, jak pójdą do pracy. Wcześniej byłby to nadmierny wysiłek.\nI rzadko kiedy przełożeni wyciągają z tego konsekwencje. Pod tym względem znacznie lepiej jest na uczelniach niepublicznych. Tu bardziej szanuje się pieniądze i się wymaga. Wykładowcy dbają o to, by zaczynać i kończyć zgodnie z planem. Władze bowiem sprawdzają to i w razie uchybień są gotowe obciąć wynagrodzenie lub nie przedłużyć umowy z takim pracownikiem. Na uczelniach publicznych jest zwykle inaczej – tu mało kto dba i sprawdza, jak odbywają się zajęcia. Oceny okresowe pracowników są często pozorne i nie prowadzą do żadnych konkluzji. Trzeba się bardzo postarać, aby wylecieć z uczelni publicznej. Trzeba nic nie publikować i się nie rozwijać naukowo, a i to często sprawia jedynie, że nieaktywny pracownik przechodzi na etat tylko dydaktyczny, gdzie zwolniony jest z pracy naukowej i skupia się na dydaktyce. Teoretycznie, bo w praktyce ma po prostu więcej zajęć dydaktycznych, ale różnie bywa z jego zaangażowaniem.\nTeraz przejdźmy do kwestii badań naukowych. Nauka w Polsce rozwija się przede wszystkim na uniwersytetach, głównie uczelniach publicznych, jak również w Polskiej Akademii Nauk oraz instytutach naukowych. Dla pracownika naukowego to najważniejsza kwestia, bowiem od działalności naukowej zależy jego awans zawodowy. To pewien paradoks, bowiem przepisy dotyczące szkolnictwa wyższego określają zakres obowiązków pracowniczych jako pensum (najczęściej 240 godzin rocznie dydaktyki – to daje 8 godzin zajęć tygodniowo) oraz wypełnianie obowiązków organizacyjnych i praca naukowa. Te dwa ostatnie nie są sprecyzowane. Zdarza się, że uczeni latami nic nie publikują, nie wykonują również prac organizacyjnych. I zazwyczaj nic im się nie dzieje.\nParadoksalnie pracownik na uczelni niepublicznej ma większą motywację do pracy naukowej niż pracownik uczelni publicznej. Z jednej strony rzadko może liczyć na pomoc swojego pracodawcy, gdyż ten raczej nie ma środków na badania naukowe. Jednak chcąc się rozwijać, powinien publikować, stara się więc być aktywny. Kiedy zaś zostanie zatrudniony na etacie w uczelni publicznej, może osiąść na laurach. Z rzadka musi wykazać się jakąś publikacją, mimo że łatwiej jest mu uczestniczyć w świecie naukowym – udział w konferencjach czy koszt publikacji pokrywa najczęściej uczelnia.\nDo całego obrazu trzeba jeszcze dodać wszechobecny nepotyzm i kolesiostwo. Tajemnicą poliszynela są sytuacje w środowisku, gdzie stopień czy tytuł naukowy ktoś otrzymuje, bo jest w dobrej komitywie akurat z tymi, od których zależy awans. Albo też ma rodzica, dzięki któremu może szybko piąć się po szczeblach kariery. Nie wspominając już o zjawisku plagiatów nierzadko występującym w polskiej akademii, o czym szeroko pisze prof. Marek Wroński. To skandaliczne praktyki, ale bardzo rozpowszechnione. Przekłada się to na awanse, ale również na granty. Tu również nierzadko dochodzi do przyznawania środków ofertom zaprzyjaźnionych ludzi czy instytucji. I odwrotnie – osoby spoza kręgu towarzyskiego, rodziny czy partii mają bardzo utrudnioną drogę w górę. Poza aspektem moralnym, który jest oczywisty, ma to ogromny negatywny wpływ na poziom pracy naukowej reprezentowany przez akademię.\nWadliwe funkcjonowanie można również przypisać publikatorom naukowym. Teksty naukowe są oceniane formalnie – dzięki miejscu publikacji otrzymują określone punkty, a nie dzięki swojej jakości. Punkty te są przypisane często niesprawiedliwie, faworyzując niektóre wydawnictwa i dyskryminując inne. Problem leży przede wszystkim w tym, że stosowana jest tu ocena zbiorowa, a nie indywidualna. Nie sprzyja to ani rozwojowi nauki, ani ludzi nauki.\nSystem cierpi także na grantozę i punktozę. Brak konkurencyjności, dyskryminacja uczelni niepublicznych oraz pozostałe wady sprawiają, że polska nauka ma się fatalnie. Oczywiście są wyjątki: wybitni uczeni, świetni dydaktycy, wielu zwyczajnie dobrych pracowników uczelni. Nie zmienia to jednak krytycznej oceny całości.\nOd lat narzeka się, że system jest permanentnie niedofinansowany, że trzeba zwiększyć wyraźnie nakłady na naukę, aby Polska zaczęła się liczyć w świecie. Postulat zwiększenia nakładów na ten system wydaje się słuszny. To jednak da niewiele, jeśli nie zostanie on gruntownie przemodelowany.\nCzy można go naprawić? Na pewno należy próbować. Dotychczasowe reformy niewiele dały. Bo tu potrzeba rewolucji.\nPo pierwsze konieczne jest zrównanie w uprawnieniach uczelni publicznych z niepublicznymi pod względem uprawnień, traktowania, w szczególności finansowania. Oba rodzaje podmiotów powinny zacząć konkurować na rynku edukacyjnym i rynku nauki, co sprawi, że jakość studiów się podniesie, jak również poziom badań. To umożliwi szybszy rozwój uczelni i pracowników naukowo-dydaktycznych. Wpłynie pozytywnie na współpracę ze środowiskiem lokalnym, przyczyniając się do jego rozwoju.\nDwie podstawowe formy prowadzenia studiów – dzienne i zaoczne – powinny być, co do zasady, prowadzone we wszystkich uczelniach. A student mógłby sobie swobodnie wybierać, gdzie ma ochotę studiować. Mogłoby to funkcjonować trochę podobnie do placówek służby zdrowia – bez względu na to, czy placówka jest publiczna, czy prywatna – to jeżeli ma zawartą umowę z NFZ na świadczenie określonych usług medycznych – są one dla pacjentów bezpłatne. Zaś jeśli jej nie ma – może świadczyć usługi odpłatnie – jeżeli znajdą się chętni, gotowi zapłacić z własnych kieszeni za studia. W tym przypadku chodziłoby o posiadanie uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku wraz z określonym limitem miejsc – tak samo dla obu typów uczelni.\nJednym z rozwiązań mogłoby być wprowadzenie płatnych studiów dla wszystkich. Musiałoby być to połączone z systemem tanich, wspieranych przez państwo kredytów studenckich łatwo dostępnych dla potrzebujących. Państwo ograniczałoby się do łożenia na naukę, edukację na poziomie wyższym pozostawiając rynkowi. Jednak takie rozwiązanie wymagałoby zmiany Konstytucji RP, a nie widać możliwości poparcia takich rozwiązań przez zdecydowaną większość liczących się sił politycznych. Trzeba więc poszukać innego rozwiązania.\nDobrym wydaje się wprowadzenie bonu edukacyjnego. Dawałby on możliwość studiowania przez określony czas, np. przez 5 lat, za publiczne środki dla posiadacza bonu. Studia w większym zakresie wymagałyby nakładów z jego strony, chyba że miałby osiągnięcia, za które państwo byłoby skłonne dodatkowo zapłacić – np. wysoką średnią ocen, publikacje itp. To też spowodowałoby, że płace pracowników naukowo-dydaktycznych w obu rodzajach uczelni by się zrównały, co umożliwiłoby rozwój naukowy kadrze uczelni niepublicznych, na czym skorzystalibyśmy wszyscy jako społeczeństwo. Obecnie bowiem płace w uczelniach niepublicznych są niskie, co powoduje, że uczeni muszą podejmować pracę równolegle w innym miejscu – np. szkole, urzędzie itp.\nPo drugie – powinno nastąpić wyraźniejsze rozłączenie dydaktyki i nauki wraz z wynagrodzeniem związanym z daną działalnością. Obecna sytuacja, gdzie na uczelni płaci się głównie za dydaktykę, a pracownik swój rozwój i status zawodowy zawdzięcza osiągnięciom naukowym, jest nielogiczny. Problem się pogłębia, kiedy sobie uświadomimy, że taki pracownik może jeszcze dostać dodatkowe, zwykle niemałe, wynagrodzenie za nadgodziny, czyli godziny zajęć dydaktycznych przekraczające tzw. pensum. A to się dzieje całkiem często. Znam sytuacje, gdy liczba godzin nadliczbowych przekracza liczbę godzin pensum, nawet kilkukrotnie. Pracownik tak obciążony nie może dobrze pracować. Nie ma czasu wystarczająco przygotować się do zajęć, nie też ma czasu na prowadzenie działalności naukowej. To obniża jakość jego pracy i hamuje rozwój. To nie tylko nie rozwija systemu, ale jest dla niego obciążeniem. Jeżeli zaś opisane zjawisko ma charakter częsty, a tak właśnie jest, to odciska swe piętno na całym sektorze.\nCzas z tym skończyć. Trzeba wyraźnie określić część wynagrodzenia otrzymywaną za dydaktykę i konkretnie, szczegółowo tę za pracę naukową, jak również określić dodatki za pracę organizacyjną. Trzeba również wprowadzić limity obciążeń i to niezbyt wysokie, aby pracownicy w uczelniach mieli możliwość prowadzenia określonej działalności w sposób rzetelny i efektywny. Należy skończyć z gromadzeniem nadmiernym stanowisk, godzin nadliczbowych, członkostwem w niezliczonych radach, komisjach i innych gremiach. A jednocześnie każdą taką działalność wycenić i uczynić składnikiem wynagrodzenia.\nPo trzecie – koniec z punktozą. Naukowcy skupiają się na działaniach o niskiej wartości naukowej przynoszących dużo punktów w systemach oceny, awansów lub nagród, zamiast poświęcać się rzetelnej pracy. To trzeba zmienić. Konieczna jest rezygnacja z formalnych ocen i parametrów, które czynią więcej szkody niż pożytku. Tu trzeba oprzeć system na ocenie eksperckiej, anonimizacji ocenianych publikacji, jak i losowaniu ekspertów oceniających. Konieczne jest zadbanie o etos zawodu uczonego, aby minimalizować sytuacje, gdzie ocena zależy od powiązań towarzyskich czy zawodowych, sympatii i animozji. Ocena powinna opierać się wyłącznie na czynnikach merytorycznych.\nPodobnie należy zrezygnować z obecnego systemu grantów naukowych. Wydaje się, że znacznie lepsze będzie przyznawanie środków poszczególnym kierunkom na uczelniach – w zależności od liczby zatrudnionych osób, osiągnięć naukowych, wspólnych działań z otoczeniem lokalnym – wszystkimi sektorami, angażowaniem studentów w działalność naukową itp. Uczelnia w ramach własnych wewnętrznych jednostek rozdzielałaby środki na badania, tworząc zespoły badawcze. Wymagałoby to zwiększenia demokratycznego podejmowania decyzji w ramach komórek organizacyjnych, takich jak zakłady czy katedry. Tylko część środków byłaby przekazywana w formie grantów, ale w sposób zreformowany. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby określanie zapotrzebowania na badania przez zewnętrzne gremia – organy administracji publicznej, przedsiębiorców, organizacje pozarządowe – coś w rodzaju zamówień na opracowanie pewnych ważkich dla rozwoju kraju treści. Konieczne też byłoby dokładne określenie kryteriów przyznawania punktów i w konsekwencji środków, ograniczając uznanie administracyjne, tak szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania państwa.\nKolejnym koniecznym rozwiązaniem jest nadanie uczelniom prawdziwej autonomii. Obecnie autonomia to tylko pozory, nawet drobne kwestie związane z funkcjonowaniem uczelni, nawet niepublicznych, uregulowane są w ustawie i często wymagają decyzji administracyjnej samego ministra. To trzeba zmienić. Władza powinna uczelnie nadzorować, ale umożliwiać im swobodne działanie.\nWiąże się z tym konieczność znacznego zmniejszenia wymogów biurokratycznych i to na różnych poziomach – zaczynając od odchudzenia sylabusów i wniosków o uruchomienie kierunków (gdzie powinny zniknąć kryteria uznaniowe), poprzez ograniczenie sprawozdawczości, kończąc na likwidacji zbędnej dokumentacji. O tym, co jest nie tak, można mówić w nieskończoność. Znam liczne przykłady postępowań ciągnących się miesiącami związanych z najróżniejszymi rzeczami: ustaleniem wzoru dyplomu, zmianą nazwy uczelni, tworzeniem kierunków – to trwa strasznie długo i potyka się o liczne przeszkody formalne, które nic dobrego nie wnoszą, a są chyba tylko po to, by stanowić dowód potrzeby istnienia niektórych stanowisk urzędniczych. Dochodzi do sytuacji, gdzie ogranicza się uczelniom pobieranie opłat za najdrobniejsze usługi, które obligatoryjnie świadczyć muszą swoim studentom, np. opłata za dyplom i wiele innych. Powinna być w tych sprawach zachowana transparentność, cenniki powinny być jawne, ale żadna władza nie powinna w nie ingerować. I piszę tu nie tylko o studiach bezpłatnych, ale również odpłatnych. Skończmy z tym. Deregulacja jest konieczna.\nNiezbędne jest również ułatwienie i uproszczenie wejścia na rynek uczelniany nowych podmiotów, jak również realizowania planów rozwojowych. Obecnie do założenia uczelni konieczne jest posiadanie aż 3 milionów złotych żywej gotówki. To bardzo dużo, szczególnie, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że do 2018 roku wystarczyło pół miliona i to wniesione nawet aportem. Należy koniecznie znacząco zmniejszyć tę kwotę, ponieważ obecna jest wysokością zaporową. Dodatkowo należy zmniejszyć bądź zlikwidować inne wymogi dotyczące zakładania i prowadzenia szkół wyższych. Podobnie z zakładaniem filii w innych miejscowościach czy uruchamiania nowych kierunków nauczania.\nWymogi powinny mieć charakter jasny, przejrzysty, obiektywny i logiczny. Żadnego uznania administracyjnego, jak ma to miejsce teraz. Wymogi również powinny mieć charakter minimalny, a nie optymalny, jak dzieje się to obecnie. Podam przykład – do wniosku o uruchomienie kierunku studiów trzeba przedstawić całą kadrę, która będzie prowadzić zajęcia – na cały okres trwania tych studiów. W przypadku studiów magisterskich to aż 5 lat, zaś wniosek musi zostać złożony na co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia roku akademickiego, w którym te studia powinny się zacząć. Oznacza to, że w przypadku niektórych wykładowców minie 4-5 lat, zanim oni na tym kierunku rozpoczną prowadzenie zajęć. A już przy składaniu wniosku trzeba podać ich nie tylko nazwiska, ale pełne cv naukowe. Zarówno oni, jak i wnioskodawca powinni założyć, że za kilka lat będą ze sobą współpracować. To kompletny absurd, zupełnie nie ma potrzeby z takim wyprzedzeniem określać dokładnie kadry.\nAby jeszcze bardziej zobrazować tę kwestię, dodam, że wniosek o uruchomienie nowego kierunku często zawierają grubo ponad 1000 stron. To ogromny problem dla wielu uczelni, szczególnie mniejszych. Zaś te, które mają prawa do habilitacji w danej dziedzinie – są duże i silne – mogą w danej dziedzinie naukowej same bez zgody ministra uruchamiać nowe kierunki. A to właśnie one mają zasoby, by pisać takie wnioski, ale nie muszą. To tylko pogłębia nierówności między uczelniami, powodując dogorywanie małych i powstawanie molochów, gdzie jakość nie jest wcale najważniejszą wartością.\nTo zresztą powoduje, że liczba uczelni w Polsce gwałtownie spada. Przed dekadą było ich ponad 450, obecnie jest ich około 200 mniej, a trend pokazuje, że liczba ta ciągle spada. Mówi się, że pozostaną najsilniejsze ośrodki. Problem w tym, że uczelnie w największych miastach i pustka na prowincji to zły pomysł. Spadnie dostępność studiów, zmaleje konkurencyjność, prowincja dalej się będzie pauperyzować. To niekorzystne dla kraju i niezgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju, jaka wbudowana jest w nasz system konstytucyjny.\nPodobnie sprawowanie nadzoru. Kontrole ze strony ministerstwa nauki, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i innych organów szkolnictwa wyższego pozostawiają wiele do życzenia. Brakuje obiektywnych kryteriów, panuje uznanie administracyjne, a wymogi odnośnie do uczelni są często niepotrzebnie śrubowane. Z drugiej strony w przypadku niektórych szkół wyższych, które permanentnie i rażąco łamią przepisy i nie stosują się do wymogów, kontrole są powolne, trwają długo i umożliwiają trwanie patologii latami.\nTo także musi się zmienić. Postuluję rezygnację z większości wymogów oraz pozostawienie tylko niezbędnych, podstawowych. I rygorystyczne dbanie o ich przestrzeganie. To umożliwi krótkie, obiektywne i konkretne kontrole, dające szybkie wyniki. Musi to mieć przy tym wymiar transparentny i obiektywny. Każda kontrola powinna oceniać uczelnie czy kierunek, który jest kontrolowany w sposób inny niż teraz. Po pierwsze musi zaistnieć badanie, czy spełnione są wszystkie kryteria – odchudzone, jak wspomniałem niżej, i możliwe do szybkiego sprawdzenia. Myślę, że każda rzetelna uczelnia je spełni. Do tego dodałbym oceny różnych parametrów składających się na jakość uczelni. Byłyby ich dwa rodzaje – obligatoryjne oraz fakultatywne. Byłyby one oceniane w punktach w ustalonej skali. Następnie byłoby to publikowane i powstawałby ranking uczelni i kierunków. Każdy miałby możliwość wglądu do tego rankingu, mając możliwość wzięcia pod uwagę go przy wyborze studiów. Ranking ten byłby na bieżąco uzupełniany i aktualizowany.\nDopiero tak zmieniony system szkolnictwa wyższego byłby gotowy na wchłonięcie i dobre wykorzystanie dodatkowych środków z budżetu. Bo nie oszukujmy się, szkolnictwo wyższe i nauka to bardzo ważne elementy gospodarki. Ciągle są one w Polsce niedofinansowane. Ale obecny stan powoduje, że inwestycja kolejnych środków mogłaby się zmarnować. Stąd najpierw głęboka reforma, a później dodatkowe zasoby.\nBo z obecnym systemem nauki i szkolnictwa wyższego jest jak z dziurawym wiadrem: jeśli wiadro jest nieszczelne, to ile by do niego nie wlać wody – i tak wszystko wypłynie.


Tucker's Point Club (Bermudy, Karaiby) - opinie - TripAdvisor\nTucker's Point Club opinie, Bermudy\nNr 72 wśród 119 Wypoczynek na świeżym powietrzu w lokalizacji Bermudy\nHarrington Sound, HS BX, Bermudy\nZrecenzowano: 12 października 2006\nTucker's Town, Bermudy\nObiad urodzinowy .\nW pewnym momencie restauracja i bar oferuje obfite i bardzo urozmaicone menu. Doskonała obsługa, obsługa i jedzenie. Bezpłatny poczęstunek szefa kuchni są zróżnicowane i zachwycający. Jeden z najlepszych bermudy chowders ryb jakie kiedykolwiek jadłem.\nUwielbiam ten hotel. Wszystko począwszy od obsługi, po pokoje i piękne pole golfowe były po prostu niesamowite. Na początku kiedy się tam i z powrotem z tego, co uważam, że było concierge, byłem trochę sceptyczny. Wydaje się, że nie mają oni oddani concierge ktoś wspomniał....Czy mogę zaproponować jeden poprawy, myślę, że byłoby to. Jednak, od chwili, gdy do drzwi wejściowych wszelkie obawy miałem w tym hotelu nie przekraczający moje oczekiwania minął szybko. Obsługa - obsługa była ogólnie super. Personel w drzwiach wejściowych zawsze byli szczęśliwi i witał nas uśmiechem za każdym razem. Recepcja była fantastyczna. Wiedzieli dokładnie kiedy wchodził na górę, aby złapać moja taksówka na lotnisko i mieli mój rachunek czeka i to była słuszna! Właśnie spędziliśmy dwa tygodnie prostowanie się mój rachunek w hotelu, w którym przebywałem w Memorial Day weekend i było to pozytywna zmiana. Pokój - lovexd nasz pokój. Wszystkie pokoje mają widok na wodę i są ogromne. W łazience było tak duże, jak moja kuchnia i doceniam to ładny taras na którym można usiąść i cieszyć się widokiem. Jedzenie - jedzenie było dosyć dobre. Zjedliśmy w każdej z restauracji i podobało mi się Sul Verde najlepsze. Jednak jest to całkiem miło być w stanie siedzieć na plaży i mają albo lunch lub kolację tuż obok na piasku. Baseny - baseny były świetne, chociaż wolę siedzieć na plaży. Bardzo podobała mi się po prywatnym różowy piasek na plaży się i obsługa zarówno w baseny i plaża była wspaniała. Golf - uwielbiam grać w golfa i Tucker's Point oczywiście nie zawodzi. Nie daj się nabrać - 9 z tyłu są trudne! Personel w Golf Club były świetne, a wiedząc, że miałem grał z przodu na dzień przed nawet pozwolili mi zacząć od tyłu 9 następnego dnia. Spa - jedynym rozczarowaniem było dla mnie spa. Chyba od reszty hotelu mnie na kolana, spodziewałem się więcej od spa. Nie ma nic złego, ale nie było "wow" mnie. Jednakże, prawdopodobnie nie wchodzą tu na spa w każdym razie. Tak jak inni to zauważyli, trzeba wziąć autobus do plaży i klub golfowy. Moja propozycja dla nich będzie uruchomienie dwóch transport. To było irytujące na żywo do swojego życia około pół godziny odstępach czasu - czy to w pracy, i tak na wakacjach staram się uciec od tego. Chciałbym jednak niech to nie umniejsza z pobytu tutaj. Hotel jest również drogie (40 dolarów) za taksówkę z Hamilton. Tak więc, jeśli można oczekiwać, że muszą iść do Hamilton często, to może nie być to miejsce dla ciebie. Ogólnie rzecz biorąc, chciałbym tu wrócić w mgnieniu oka - to nie tak drogo :) Jeśli szukasz w bermudy hotele i chcesz sprawić przyjemność sobie, a następnie TPC jest prawdopodobnie prawo wyboru.Więcej\nPiękna plaża! Personel na plaży ustawione krzesła gdzie Ci się podoba, są bardzo uprzejmi. fale są niebezpieczne, ale ponieważ mieszkam na wschodnim wybrzeżu USA, jestem przyzwyczajony do tego. problem dla mnie było na basenie i plaży klubie. Spodziewałem się dużo więcej od Tucker's Point. Jedzenie...było średnie i drogie. Nie mam nic przeciwko płaceniu za drogie jedzenie i picie tak długo, jak obsługa odpowiada średniej klasy). Obsługa jest powolna, kelnerzy nie są dostępne do zamówienia, musiałem udać się do baru ja i coś do picia tylko po to, by dostać Skarcili nas za zrobienie tego. Nie przeszkadza ci $ 200 + dla czteroosobowej rodziny lunch składający się z hamburgery i sałatki, ale upewnij się, że jesteś uprzejmy. Myślę, że ta wskazówka automatycznie zastosowane (nie pamiętam dokładnie) co może tłumaczyć poziom czyste lenistwo jeśli chodzi o pracowników. Mieliśmy to przy basenie w przypadku zastanawialiśmy się. Wyposażenie było brakowało też ... spodziewałem się że łazienki w o wiele ładniejszy. Baseny były trochę za małe. Dla waszej informacji basen dla dorosłych jest po drugiej stronie budynku klubowym z dala od basen dla dzieci. Tak więc, gdy chciałam popływać w prawdziwym basen, musiałem zostawić moja żona i dzieci. Następnie ponownie, niektórych czytelników może tak;) Podsumowując, Beach Club jest show i nie ma.Więcej\nWyżywienie w hotelu Golf Club był doskonały\nNajlepszy bar antipasta jakie kiedykolwiek miałem. jadło dla mojej kolacji. Na pewno wrócę do tego. Mieliśmy stolik na balkonie z widokiem na wodę. To był wspaniały wieczór.\nGrał dwie rundy na dzień. Miłe Club w niesamowitym miejscu. Widoki z całej 10 są fantastyczne. Bardzo dobrze utrzymane tory i zieleń. Jedzenie w Club House jest naprawdę dobre. Ja na pewno będę wracać i grać tutaj.\nSpędziłem kilka dni w Tucker's Point na Bermudy Island. Jest to piękne miejsce. To wspaniałe pole golfowe, doskonałe zaplecze konferencyjne, jakość jedzenia jest fantastyczny i wreszcie personel jest doskonały, bardzo przyjazny i zorientowany na obsługę. To idealne miejsce na wakacje i biznes!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Tucker's Point Club.


Kia cee'd Sporty Wagon na salonie w Genewie - MotoGazeta (1232) - MotoNews.pl\nKia cee'd Sporty Wagon na salonie w Genewie\nPo sukcesie hatchbacka już wkrótce rodzina cee'da powiększy się o model Sporty Wagon. Koreański koncern zaprezentuje bowiem podczas targów w Genewie wersję w pełni produkcyjną, charakteryzującą się unikalną konstrukcją ...\nObjęty siedmioletnią gwarancją najnowszy model Kia cee’d szturmem zdobył serca polskich kierowców. Świadczy o tym ogromne zainteresowanie, jakim cieszy się ten 5 drzwiowy hatchback w salonach Kia. Po sukcesie hatchbacka już wkrótce rodzina cee’da powiększy się o model Sporty Wagon. Koreański koncern zaprezentuje bowiem podczas targów w Genewie wersję w pełni produkcyjną, charakteryzującą się unikalną konstrukcją tylnej klapy nadwozia, znakomicie ułatwiającą dostęp do przestrzeni bagażowej.\ncee’d Sporty Wagon na rynkach europejskich objęty będzie tą samą wydłużoną gwarancją producenta jak wszystkie wersje hatchbacka – bez żadnych dodatkowych dopłat.\nSiedmioletnia gwarancja Kia składa się z pięcioletniej gwarancji (lub 150 000 kilometrów) na cały samochód oraz z dalszej, dwuletniej (lub 150 000 kilometrów) gwarancji na zespół napędowy.\nWprowadzenie samochodów z rodziny cee’d (pięciodrzwiowy hatchback w grudniu 2006, pięciodrzwiowy Sporty Wagon w sierpniu 2007 oraz trzydrzwiowy Sporty Hatch w grudniu b.r.) oznacza punkt zwrotny i początek nowej ery w historii firmy Kia. Są to pierwsze pojazdy tej marki zaprojektowane oraz produkowane w Europie i stanowią symbol prawdziwej rewolucji jakościowej – odpowiadając pod każdym względem europejskim standardom inżynieryjnym i stylistycznym. Sporty Wagon ma szanse ucieszyć obecną klientelę Kia i przyciągnąć następną, która o zakupie auta tej marki jeszcze nie myślała.


adminZaktualizowana w dniu 31 sierpnia 2013 10 lipca 2013\nWszystko zaczyna przebiegać coraz szybciej. Dzieci w młodszym wieku wysyłane są do szkoły. Zabiera im się dzieciństwo którego i tak mają już nie wiele. Kiedy jest czas na zabawę na przyjemności. Od najmłodszych lat zaczyna się wyścig szczurów a wszystko przez ambicje rodziców. Z rana do szkoły, po szkole na zajęcia muzyczne z grania na jakimś instrumencie, później zajęcia językowe a wieczorem odrabianie lekcji. W inny dzień po południu zajęcia sportowe lub basen i co jeszcze tylko do głowy przyjdzie. W prosty sposób można doprowadzić do tego, że dziecko będzie przemęczone i do tych wszystkich zajęć się zniechęci. Kiedy czas na odpoczynek który tak bardzo jest potrzebny w najmłodszych latach. Może czas się zastanowić i dać dzieciom trochę luzu. Nie żeby pozostawić je samym sobą żeby się same czymś zajęły ale zachęcić do wspólnej zabawy co jeszcze bardziej zbliży do siebie rodzinę. Na naukę przyjdzie jeszcze czas. Zajęcia dodatkowe są dobrym pomysłem, ale nie trzeba całych dni nimi wypełniać. Wystarczą jedna czy dwa a z pewnością dziecko z nich bardziej skorzysta niż z kilkunastu.\nEtykiety: Czas na zabawęOdpoczynekzajęcia muzyczne


Etap 1 – Stępniak Wibatech ścigał się w składzie: Maciej Paterski, Marek Rutkiewicz, Grzegorz Stępniak, Kacper Kistowski, Wojciech Sykała, Paweł Cieślik oraz Michał Podlaski. Piątkowy etap otwierający zmagania w 14. odsłonie Wyścigu mjr. Hubala – Sante Tour liczył sobie 180 kilometrów i prowadził z Poświętnego do Opoczna. Na trasę składały się dwa duże okrążenia oraz pięć małych, wieńczących zmagania. Dodatkowo na dużych pętlach do rozegrania były lotne i górskie premie w Drzewicy i Dęborzeczce. Od samego startu peleton był bardzo aktywny. Ataków nie brakowało, ale przez pierwsze 40 kilometrów żaden z harcowników nie był w stanie oderwać się na dobre. Udało się to dopiero Samuelowi Orosowi (Dukla Banska Bystrica) i Ramisowi Dinmukhametovowi (Astana City), do których po samotnej pogoni dołączył jeszcze Jacopo Mosca (D’Amico um Tools). Trójka zyskała 2 minuty przewagi nad grupą zasadniczą, ale ta dość szybko podjęła pościg i zakończyła akcję tuż przed półmetkiem etapu. Przez kolejne kilometry znów na próżno było szukać ucieczki. Peleton kręcił prawie 60 km/h, nie pozwalając na żadne odjazdy. Dopiero na 50 kilometrów przed metą, kiedy zaczęło lekko wiać, do przodu odskoczyła 14-osobowa grupka. Współpraca nie układała się jednak najlepiej, w efekcie czego czołówka podzieliła się i na finałowe rundy po Opocznie jako pierwsi wjechali: Adam Stachowiak (Voster ATS), Wojciech Sykała (Wibatech Merx Wrocław), Robert Kessler i Jan Kuhn (Lotto Kern Haus) oraz Ben Hardy (Swiftcarbon). Ich przewaga w tym momencie wynosiła nieco ponad pół minuty, ale stopniowo malała za sprawą mocnej pracy ekip CCC Development i Hurom BDC Development. Uciekinierzy robili co w ich mocy, jednak na ostatnim okrążeniu peleton skasował akcję, a o kolejności na mecie zadecydowali sprinterzy. Najszybszy na kresce okazał się Grzegorz Stępniak (Wibatech Merx Wrocław), wyprzedzając Sylwestra Janiszewskiego (Voster ATS) i drużynowego kolegę Macieja Paterskiego. Do Stępniaka trafiła również żółta koszulka lidera klasyfikacji generalnej Go On. Paterski natomiast założył koszulkę punktową i w generalce zajmował drugie miejsce, dzięki sekundom zyskanym na premii. W sobotni poranek rozegrana została jazda indywidualna na czas. Kolarze do pokonania mieli zaledwie 5,8 km. Najlepszy okazał się Szymon, z CCC Development. Wynik Grzegorza Stępniaka pozwolił mu zachować żółtą koszulkę lidera. Drugi w generalce był Tracz, a trzeci Adrian Kurek.


Powiat działdowski - szczepienia. Ile jest zaszczepionych osób - 18.03.2022? | Działdowo Nasze Miasto\nPowiat działdowski -…\nPowiat działdowski - szczepienia. Ile jest zaszczepionych osób - 18.03.2022?\nKoronawirus - statystyki szczepień w powiecie działdowskim iStock\nIle jest zaszczepionych osób w powiecie działdowskim? powiat działdowski liczy 5 540 mieszkańców. W pełni zaszczepionych, czyli dwoma dawkami, jest 59% z nich. Jak wygląda sytuacja szczepienna w poszczególnych gminach? Zobacz szczegółowe statystyki.\nPowiat działdowski zajmuje 53. miejsce w rankingu szczepień we wszystkich powiatach. Na tle gmin wygląda następująco:\nGmina wiejska Płośnica: 413.0. miejsce w Polsce.\nKoronawirus w powiecie działdowskim 3.07.2022. Najnowsze dane z sanepidu. Sprawdź, ilu jest chorych\nWedług dziennego raportu na temat koronawirusa, w powiecie działdowskim stwierdzono 2 nowe zakażenia COVID-19. Przedstawiamy najnowsze dane z 3.07.2022. Od...\n3 lipca 2022, 17:50