Wyborne książki?: Zapomniany ogród - Kate Morton\nZapomniany ogród autorstwa Kate Morton to kolejna świetna powieść tej pisarki. W zapomnianym ogrodzie jest wiele magii i czaru.\nMorton stworzyła bohaterów o złożonych osobowościach, dla których własne pragnienia są najważniejsze. W wyniku realizacji ich egoistycznych pobudek cierpią na tym inni- najbardziej niewinni, czyli dzieci. A wszystkie krzywdy dzieciństwa odbijają się na ich dorosłym życiu.\nGłównym tematem fabuły jest tajemnica pochodzenia Nell, która w dniu dwudziestych pierwszych urodzin dowiaduje się, ze nie jest biologiczną córką swoich rodziców. Ta wiadomość na zawsze zmienia życie jej, jej córki i wnuczki. Jednak, Nell nikomu o tym nie wspomina.\nJej tajemnicę poznaje wnuczka już po jej śmierci. Najpierw wydaje się młodej kobiecie, że babka po prostu lubiła Anglię i kupiła tam dom. Kiedy jednak, wnuczka zgłębia temat, poznaje tajemnice babki. Tajemnicę pochodzenia. Postanawia rozwikłać ją do samego końca.\nZapomniany ogród to wciągająca podróż pomiędzy teraźniejszością a przeszłością. Poznajemy losy kilku kobiet, które są ze sobą nierozerwalnie połączone, nie tylko więzami krwi, ale i pragnieniami. Żądzą bycia szczęśliwym za wszelką cenę. Cena za osiągniecie tego stanu jest wysoka, ale czy to, co uda im się zdobyć jest prawdziwym obliczem szczęścia?\nPowieść Kate Morton to idealnie stworzona kompozycja zawierająca informacje o życiu w wiktoriańskiej Anglii, podziałach społecznych, stosunkami pomiędzy warstwami społeczeństwa, i ogólny obraz tamtego czasu.\nDzieckiem tamtego okresu jest Nell, ale przez ponad połowę życia nie wie, dlaczego została obdarta ze świata, w którym się urodziła. Rozwiązanie okazuje się być na wyciagnięcie ręki.\nZapomniany ogród to opowieść o tym, że wszystko ma swój sens i prędzej czy później wszystkie tajemnice zostaną ujawnione, przywracając spokój żywym i umarłym.\nKate Morton - australijska pisarka i autorka powieści: Dom w Riverton, Milczący zamek, Strażnik tajemnic, Zapomniany ogród.\nBy DomowaKsięgarnia o lipca 22, 2015\nEtykiety: Kate Morton, Wydawnictwo Albatros, Zapomniany ogród


SOLGAR L-Arginina 500 mg - 50 kapsułek (27859) - SOLGAR VITAMIN AND HERB - Apteka Internetowa OLMED\nJesteś tu: Strona głównaBez receptydla mężczyznwspomaganie libidoSOLGAR L-Arginina 500 mg - 50 kapsułek (27859)Zmień kraj dostawy: PolskaKraj odbioru zamówienia AustriaBelgiaCzechyDaniaFinlandiaFrancjaHiszpaniaHolandiaIrlandiaLitwaŁotwaLuksembourgNiemcyPolskaSłowacjaSłoweniaSzwecjaWęgryWielka BrytaniaWłochy\nSOLGAR L-Arginina 500 mg - 50 kapsułek (27859)Uzupełnienie diety w L-argininę.\nProducent: SOLGAR VITAMIN AND HERBKod produktu: 03398400140410Produkt możesz zakupić w max. ilości 10 sztukProdukt dostępny w umiarkowanej ilości\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnySOLGAR L-Arginina 500 mg - 50 kapsułek (27859)Kod produktu: 033984001404Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nPostać:kaps.Dawka:0,5 gOpakowanie:50 kaps.Rodzaj:Suplement dietyLimit zakupu:10Kraj pochodzenia podmiotu odpowiedzialnego:STANY ZJEDNOCZONE AM\nWłaściwości:Produkt dostarcza naturalnej argininy (L-) w postaci wolnej. Oznacza to, że występuje ona bez wiązań peptydowych. Dlatego jest lekkostrawna, gdyż wchłania się do krwiobiegu bez konieczności trawienia.\nZ uwagi na powstający z niej tlenek azotu, który rozszerza i uelastycznia naczynia, korzystnie wpływa na serce i układ krążenia, może też być pomocna w problemach z erekcją. Dodatkowo arginina wpływa na działanie grasicy, w której dojrzewają limfocyty T. Stąd jest uznawana za aminokwas poprawiający odporność.\nPoza tym L-arginina reguluje wydzielanie insuliny, prolaktyny, glukagonu oraz hormonu wzrostu. Jest aminokwasem anabolicznym, więc sprzyja budowaniu organizmu i produkcji białek, w tym białek kurczliwych włókienek mięśniowych. Arginina wpływa też na produkcję kolagenu oraz eliminację amoniaku z organizmu, biorąc udział w przekształcaniu go w mocznik. Dodatkowo przyspiesza ona regenerację tkanek i gojenie się ran. Działa przeciwutleniająco.\nZalecane dzienne spożycie:Osoby dorosłe 1 kapsułka dziennie, najlepiej w trakcie posiłku lub według wskazań lekarza.\nProdukt nie zawiera:cukru, soli, skrobi, kukurydzy, drożdży, pszenicy, soi, glutenu, produktów mlecznych i jest produkowany bez użycia sztucznych substancji konserwujących, zapachowych lub barwiących.\nhttp://www.solgar.pl/produkty/aminokwasy-i-proteiny/l-arginina-500-mgOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Na Uniesienie, Ujędrnienie Pośladków i Pozbycie się Cellulitu. Wiele kobiet pragnie być bardziej atrakcyjną poprzez: • zwiększenie jędrności i uzyskanie efektu Push-Up pośladków • pozbycie się cellulitu • seksowne wymodelowanie pośladków • podniesienie i zaokrąglenie pośladków • pobudzenie mikrokrążenia w pośladkach • opóźnienie procesów starzenia się pośladków i ud • zapobieganie wiotczeniu pośladków • nawilżenie, wygładzenie pośladków, podkreślenie ich krągłości • poprawienie sprężystości pośladków. Beauty Booty jest skutecznym środkiem wpływającym na poprawę wyglądu pośladków. Preparat jako bardzo skuteczny ocenia aż 79% osób stosujących kapsułki. Wiele osób dostrzegło efekty już po pierwszym tygodniu stosowania. Badane osoby potwierdzają pozytywny wpływ na: • jędrność pośladków • podniesienie pośladków • uniesienie pośladków • wymodelowanie pośladków • pozbycie się fałd na pośladkach • pozbycie się cellulitu\nŻelsprej-hot xxl busty...\nŻelsprej-perfect bust gel...\nŻelsprej-hot xxl butt...\nkrem powiększający pośladki...\nŻelsprej-bigerbust - serum


Strzelectwo dynamiczne – Daniel Defense – BUOS - BUOS\nAdapter bipoda do systemu KeyMod\nWykonany z aluminium, ultralekki montaż bipodów do systemu KeyMod firmy Daniel Defense.\nAdapter bipoda na szynę picatinny\nMontaż do dwójnogu na szynę Picatiiny\nErgonomiczny chwyt pistoletowy firmy Daniel Defense został wyprodukowany ze specjalnie dobranych i wytrzymałych polimerów. Dla komfortu została dodana miękka gumowa powłoka.\nLekki i poręczny chwyt marki Daniel Defense Vertical Foregrip jest skontruowany na bazie bardzo wytrzymałego materiału polimerowego oraz został wykończony specjalnym materiałem po obu jego stronach dla bezpiecznego i wygodnego chwytu.\nChwyt przedni Daniel Defense M-LOK\nDwustronny selektor ognia z bezpiecznikiem...\nDwustronny selektor ognia wykonany z wysokiej jakości polimeru firmy Daniel Defense\nKarabin DD5 V4 18" - 6.5 Creedmoor\nDD5 V4 18" nie ma sobie równych w klasie karabinków semi-auto w kalibrze 6.5 Creedmoor. Kolejna generacja sprawdzonej konstrukcji, która niezawodnie i bardzo celnie sprawdzi się zarówno w konkurencjach tarczowych jak i morderczych warunkach taktycznych dzięki 18" lufie.\nKarabin DD5 V5 20" - 6.5 Creedmoor\nDD5 V5 nie ma sobie równych w klasie karabinków semi-auto w kalibrze 6.5 Creedmoor. Kolejna generacja sprawdzonej konstrukcji która niezawodnie i bardzo celnie sprawdzi się zarówno w konkurencjach tarczowych jak i morderczych warunkach taktycznych.\nKarabin DD5V1 16" - 308 Win - ZESTAW\nSzukasz najlepszego "gracza" w kalibrze 308 Win. w klasie karabinków semi-auto - wybierz model DD5V1 16". Każdy karabinek ma spust GEISSELE! ZOBACZ: https://www.youtube.com/watch?v=P33kLLQQ-A8


Klimatyzacja zamiast wentylacji? -\nStrona głównaBlogKlimatyzacja zamiast wentylacji?\nPosted on 25 maja 2015 11 kwietnia 2017 834\nZwolennicy takiego podejścia tłumaczą, że skoro klimatyzacja ochładza (lub ogrzewa) powietrze w pomieszczeniu i zapewnia jego cyrkulację, nie jest potrzebne poprowadzenie w murach osobnych przewodów wentylacyjnych. Pojawia się także kolejny argument za tym, aby zamienić wentylację na „klimę” – klimatyzator filtruje powietrze i oczyszcza je z drobnoustrojów lub pyłków (korzyść dla alergików), a z wentylacji powietrze do pomieszczeń trafia prosto z dworu (pola), więc będzie zanieczyszczone.\nJak więc jest? Czy wentylacja może zostać zastąpiona klimatyzacją? Oczywiście, że nie! Klimatyzacja zawsze będzie tylko uzupełnieniem systemu wentylacyjnego, które ma nam dać ochłodę w upalne dni i filtrować powietrze w pokoju. Ale nigdy nie spełni roli, którą musi pełnić dobrze zaprojektowany i wydajny system wentylacyjny.\nWentylacja to wymiana powietrza zużytego na świeże. Jeżeli układ wentylacyjny jest wadliwy lub niedrożny, wówczas w pomieszczeniu zbiera się wilgoć, na ścianach pojawia się grzyb, a wydychany przez nas dwutlenek węgla nie jest usuwany. Skutkiem są objawy senności i złego samopoczucia – to tak zwany syndrom chorego budynku. Brak wentylacji jest szkodliwy dla naszego zdrowia. W powietrzu unoszą się roztocza i drobnoustroje, kurz, złuszczony naskórek oraz szkodliwe substancje pochodzące z mebli i dym papierosowy, jeśli w domu żyją palacze. Bez odpowiedniej wentylacji życie w takim domostwie stałoby się nie do zniesienia. Dlatego najpierw zadbajmy o porządną wentylację, a później myślmy o klimatyzacji.\nPrevious Post Za pięć lat w Polsce będzie 100 tys. instalacji fotowoltaicznych\nNext Post BOŚ Bank obala argument o pazernych prosumentach


Dziewięciolatka przyjęła poród swojej mamy, która trzykrotnie poroniła. 'Jestem dumna z córki'\n9-latka pomogła przyjąć poród. (Fot. instagram.com/lovewhatmatters/)\nKiedy Brook miała trzy latka, jej mama, Kelsey zaszła w ciąże. Razem z partnerem przekazali radosną nowinę dziewczynce. Niestety szczęście całej trójki nie trwała długo. Kelsey poroniła. Malutka Brook załamana się na wieść o tragedii. Dziewczynka nie potrafiła zrozumieć, dlaczego nie będzie miała rodzeństwa.\nW ciągu następnych czterech lat Kelsey dwukrotnie zachodziła w ciąże i dwukrotnie ją traciła. Wspólnie z partnerem zdecydowali, że nie powiedzą o tym Brook. Nie chcieli, żeby ich córeczce znowu pękło serce.\nW 2015 roku Kelsey po raz kolejny zaszła w ciążę, ale mając w pamięci bolesną przeszłość, nie powiedziała o tym Brook. Dziewczynka dowiedziała się o ciąży dopiero wtedy, kiedy został wyznaczony termin porodu i od razu podjęła decyzję, że chce być wtedy przy mamie. Jak postanowiła, tak zrobiła. Niedługo potem na świat przyszła siostrzyczka Brooke, Ellie.\nMiędzy nimi od razu nawiązała się niesamowita, siostrzana więź.\n- wspomina Kelsey.\nKelsey zaszła w ciążę kolejny raz w 2017 roku. Na świat przyszła trzecia dziewczynka, o imieniu Summer. Kelsey zdecydowała, że podczas porodu na sali poza jej partnerem, obecna będzie również jej córeczka Brook, która... przyjmie poród. Tak też się stało.\nDziewięciolatka czuwała przy mamie przez cały poród, który trwał ponad 36 godzin. W tym czasie dziewczynka robiła wszystko, co mogła, żeby ulżyć swojej mamie w bólu i trudzie. Masowała jej stopy, gładziła ją po głowie i trzymała za rękę.\nKiedy przyszedł kluczowy moment, Brook razem z tatą pomagali dziecku przyjść na świat, a dziewczynka osobiście dostąpiła zaszczytu odcięcia pępowiny.\nTo było cudowne przeżycie.\n- powiedziała po wszystkim dziewięcioletnia Brook. I dodaje:\nMoja siostra jest perfekcyjna.\nKelsey nie kryje dumy ze swojej córki.\nJestem dumna z tego, że mam taką córkę.\nDziewięcioletnia Brooke, która ma już za sobą udział w dwóch porodach, nie wyklucza, że w przyszłości zostanie położną.\nSprawdź się w QUIZIE: W tym quizie poradzą sobie ci, którzy czytali szkolne lektury. Wskaż, czy to prawda czy fałsz\n7 oznak, że twoje małżeństwo będzie trwałe\nCzy mogę przełożyć termin szczepienia?\nZakażenie gronkowcem i upławy u dziecka - czy można temu zapobiec?


Odzyskiwanie odszkodowań, odszkodowania powypadkowe, odszkodowania komunikacyjne i inne, Białystok - Usługi - Favore.pl\naktualnie usług 266 573\naktualnie zleceń 1 803\nFavore.pl › Usługi › Usługi finansowe i prawne Białystok › Usługi ubezpieczenia Białystok ›\nOdzyskiwanie odszkodowań, odszkodowania powypadkowe, odszkodowania komunikacyjne i inne, Białystok\nZostałeś poszkodowany z powodu błędu lekarskiego, niedopatrzenia służb publicznych lub w wyniku nieszczęśliwego zdarzenia na terenie cudzej nieruchomości? Należy Ci się odszkodowanie? Doradcy ubezpieczeniowi i prawnicy oszacują Twoje możliwości dotyczące uzyskania odszkodowania i pomogą je wyegzekwować. Zobacz dostępne oferty w miejscowości Białystok i wybierz najlepszą dla siebie! rozwiń\nZlecę wykonanie ogrodzenie drewniane, Białystok\nZlecę sprzątanie powierzchni biurowej - Białystok\nZlecę demontaż ścian działowych i posadzki - Białystok\nZlecę przeprowadzenie szkoleń zawodowych - Białystok\nZlecę prace demontażowe - Białystok\nZlecę wykonanie projektu aranżacji działki - Białystok\nMiałeś wypadek? A może lekarz popełnił błąd i przez to zostałeś poszkodowany? Z pewnością należy Ci się odszkodowanie! Nasi specjaliści pomogą Ci przy odzyskiwaniu odszkodowań powypadkowych, komunikacyjnych i innych.\nOpisz dokładnie, jakie odszkodowanie Cię interesuje, okoliczności wypadku itd.\nTwoje zlecenie otrzymają firmy, które zajmują się odszkodowaniami.\nODSZKODOWANIA; OC, osobowe, rolnicze, majatkowe...... WALCZ O PEŁNE ODSZKODOWANIE OC Za wypadek samochodowy można otrzymać nawet 1,5 mln Euro odszkodowania. miałeś wypadek bądąc:pasażerem,pieszym,rowerzystą... Białystokpodlaskie\nPROFESJONALNA POMOC POSZKODOWANYM W WYPADKACH PROFESJONALNA POMOC POSZKODOWANYM W WYPADKACH ODSZKODOWANIE: Pomoc osobom, które ucierpiały na skutek m.in. wypadków komunikacyjnych, kolejo... Białystokpodlaskie\nKredyty, pożyczki Potrzebujesz pożyczki, kredytu: gotówkowego, konsolidacyjnego, hipotecznego, samochodowego, Dzwoń: 085/6648505; 0500-077-538; Pisz: sandra_kredyty@tlen.p... 1 zł sztuka Białystok, Łomż…podlaskie\nOdszkodowania z OC sprawcy OMEGA Kancelaria Prawna UCIERPIAŁEŚ W WYPADKU?UWAŻASZ ŻE ODSZKODOWANIE BYŁO ZA NISKIE?PROBLEM Z UZYSKANIEM PIENIĘDZY Z UBEZPIECZENIA?TO NASZE BIURO JEST DLA CIEBIE ODBIERZ SKUTECZNE OD... Białystokpodlaskie\nOdkup odszkodowań, dopłaty do odszkodowań, odzyskiwanie odszkodowań XPRIME trudni się w zwiększaniu zaniżonych odszkodowań. Powierzając pełnomocnictwo firmie kontrahent może mieć pewność, że potrzebne formalności zostaną nadzoro... Białystokpodlaskie\nDopłata odszkodowań, odkup odszkodowań, skup odszkodowań TB Ekspert to Instytut Rzeczoznawstwa Motoryzacyjnego, trudniący się odzyskiwaniem odszkodowań. Powierzając pełnomocnictwo firmie TB Ekspert poszkodowany może m... Białystokpodlaskie\nPrzeglądasz: Usługi finansowe i prawne Białystok › Usługi ubezpieczenia Białystok › Odzyskiwanie odszkodowań, odszkodowania powypadkowe, odszkodowania komunikacyjne i inne, Białystok\nPodobne ogłoszenia: monitorowanie, pisanie pism, obsługa prawna, patenty, antywindykacja, inwestycje doradztwo\nCo to są ubezpieczenia ? Ubezpieczyć się – to oznacza zabezpieczyć na okoliczność nieprzewidzianego wydarzenia. Osoba ubezpieczająca się działa z namysłem i pomyślunkiem. Potrafi domyślać się, co może się stać w jakiejś danej sytuacji. A nawet, gdy nie umie przewidzieć – i tak jest chroniony. Ubezpieczenie na życie jest zatem bardzo ważne. Bez niego może się wydarzyć, że nie będziemy objęci opieką lekarską, a gdy potrzeba zabiegu operacyjnego – może się okazać, że przyjdzie czekać w kolejce na tyle długo, że uszkodzenie się zwiększy i powrócenie do pełnej sprawności będzie niemożliwe. Odzyskiwanie odszkodowań może być czynnością trudną, często, wcale nie ma takiej możliwości – osoby ubezpieczające same zabezpieczają się w różny sposób, potem odwołują do kruczków i niewidocznych gwiazdek, w końcu nie dają nic. Uważa się, że ubezpieczanie się to umowna zależność, jaką posiada osoba ubezpieczająca. Zawarta umowa między ubezpieczającym, a ubezpieczającym się, zapewnia możliwości i fakt wypłaty odszkodowania. Dlatego też bardzo dobrze jest, gdy czyta się umowy przed momentem podpisania. Nie tylko zdawkowo. Z precyzją, ze sprawdzeniem elementów. Tym bardziej, że zwykle wypłacenie odszkodowania następuje już po zajściu całej sytuacji, po leczeniu, po hospitalizacji niejednokrotnie zdarza się tak, że by dojść do zdrowia – trzeba się wcześniej zapożyczyć. Z kolei odpowiednie ubezpieczenia mogą zapewnić chociażby transport ze stoku narciarskiego a także opiekę w przychodni za granicą kraju.To zależy od tego, jak dużo może się na ubezpieczenie przeznaczyć pieniędzy.


Ilustracja: Sirfizzwhizz & Floopay\nTytułowy bohater po pięciu wiekach pobytu na Księżycu wraca na Ziemię. Przejmuje ciało młodej kobiety, manipuluje ludźmi, rozkochuje w sobie urocze niewiasty. Zostaje uznany przez kochanki za opętanego przez diabła i zamknięty w wieży na Zamku Królewskim w Krakowie.\nPołowa XVI wieku, gdzieś w Królestwie Polskim...\nW okolicy starej karczmy szalała burza. Deszcz lał się z nieba, a żywiołowy wiatr porywał krzewy i łamał gałęzie drzew. Ciemną noc rozjaśniały błyskawice, a ciszę przerywały ich złowieszcze uderzenia.\nKarczmarz kulił się po każdym huku. Jako człowiek przesądny wiedział, że taka pogoda nie zwiastuje nic dobrego. Postanowił przeczekać burzę w Izbie i nie wyściubiać nosa na zewnątrz nim ten kataklizm nie dobiegnie końca. Wtem jak na złość rozległo się stukanie do drzwi. Z początku nieśmiałe pukanie, zamieniło się w gwałtowne walenie. Karczmarz niechętnie, udał się ku drzwiom wejściowym. Ledwo zdążył je uchylić, a postawny mężczyzna siłą wepchnął się do środka prowadząc za sobą młodą niewiastę. Właściciel lokalu bojaźliwie odskoczył od nachalnych gości.\n- Gospodarzu - krzyknął na wejściu przemoczony mężczyzna - wynajmujecie pokoje na nocleg?\n- Wynajmujemy - karczmarz sprawiał wrażenie chama.\n- Zaopiekujecie się końmi na noc? - tajemniczy mężczyzna zostawił niewiastę przy drzwiach i zbliżył się do karczmarza.\n- Zaopiekujemy - powiedział cham.\n- To za pokój i za konie - Mężczyzna rzucił karczmarzowi złotą monetę, po chwili wyciągnął jeszcze jedną i ta także poszybowała ku gospodarzowi - A to byście nie baczyli na hałasy...\nKarczmarzowi błysnęły oczy. Złapał szybko monety i schował je do saszetki, jakby obawiał się, że gość się rozmyśli. A niby gdzie miałby jeszcze jechać? Po chwili się zreflektował, na tym zadupiu, stała przecież tylko jego karczma...\nOdzyskawszy swoją prostacką pewność siebie przyjrzał się hojnym gościom. Mężczyzna, w średnim wieku, był w miarę przystojny, miał ciemne włosy, sumiaste wąsy oraz starannie przyciętą bródkę. Złocisty żupan, oraz narzucony na niego czerwony kontusz jasno wskazywały na szlacheckie pochodzenie gościa. Nie często tacy do niego witali.\nStojąca z tyłu dziewka, odziana jedynie w jasną suknię sprawiała wrażenie pospolitej. Niepospolita była natomiast jej uroda. Niewiasta miała nieskazitelną cerę, długie jasne włosy zawiązane w gruby warkocz. Chłop ordynarnie zerknął w dół, wpatrując się w wypychające przemoczoną suknię dorodne piersi. Niczym dwie główki kapusty, rozmarzył się karczmarz.\nPo chwili zapomnienia sam siebie zganił za zbereźne myśli. Próbując odciągnąć swoją uwagę od półnagiej dziewki, zwrócił się do mężczyzny.\n- Proszę, proszę, jaśnie miłościwego pana i szacowną panią za mną - nieokrzesany gospodarz, chyląc się cały czas w pokracznych ukłonach zaczął prowadzić gości - mam przygotowany specjalny pokój, godzien książąt i królów!\nPomieszczenie uzbrojone jedynie w łóżko, szafę i stolik nie zrobiło wielkiego wrażenie na mężczyźnie. Z pewnością książęta i królowie rzadko tu zaglądali. Jednak on nie przyjechał tutaj podziwiać wystrój wnętrza...\n- Przynieść najlepsze potrawy do pokoju z napitkiem - Szacowny gość już na wejściu rozwiązał swój pas od kontuszu - zapukać dwa razy i zostawić obok drzwi - dodał do karczmarza, po czym kiwnął mu głową jednoznacznie wskazując, by tamten się oddalił.\nNie zadawszy więcej pytań, gospodarz opuścił pokój zamykając za sobą drzwi.\n- Różo - czule szepnął mężczyzna. Kobieta uśmiechnęła się diabelsko i zaczęła szarpać się z wiązaniami swojej sukni. Po chwili zwyciężyła, a suknia sfrunęła na podłogę. Gwałtowny grad uderzył w budynek, zagłuszając jego dalsze słowa.\n- Twardowski - powiedziała niewiasta, a mężczyzna zrzucił swój kontusz. Strzelił piorun, przyjemne ciarki przeszły przez jej całe ciało.\nMłoda kobieta stanęła przed swym kochankiem nago. Nie próbując już teraz nawet powstrzymywać swojego pożądania, błyskawicznie doskoczyła do mężczyzny popychając go i przewracając wprost na łóżko. Pragnąc już nie tracić więcej czasu usiadła na kochanku okrakiem. Dłonie jej powędrowały w kierunku krocza partnera. Po krótkiej szamotaninie ze spodniami, rozpięła je w nagrodę otrzymując nabrzmiałe przyrodzenie mężczyzny. Westchnęła z pożądania, tak długo przecież na to czekała...\nUniosła biodra tuż nad sterczącym członkiem i gwałtownie opuściła je w dół, nadziewając się na niego. Prącie Twardowskiego weszło w wilgotną pochwę pewnie i do samego końca. Mężczyzna zaskoczony porywczością kochanki, objął jej dorodne piersi obiema rękami i począł się z nimi zabawiać. Ku swej wzrastającej euforii zaciskał je i puszczał, łapał i kręcił nimi, jakby nie dowierzał ich jędrności. Bawiąc się piersiami i czując ciepło opatulające jego penisa zatracał się w rozkoszy coraz bardziej. Zamknął oczy pragnąc uchwycić każdą doznawaną przyjemność. Kobieta nadziawszy się na wymarzoną twardość, zaczęła miarowo pracować biodrami. Na zmianę unosiła się i opadała na członka, by następnie kierować swoje łono w przód i w tył. W miarę jak gorączka pożądania wzrastała, przyśpieszała swoje ruchy, coraz szybciej i szybciej. Ujeżdżając kochanka, wyła przy tym jakby wstąpił w nią sam diabeł. Huk uderzających raz, za razem błyskawic wtórował jej wrzaskom.\nKarczmarz przyniósł strawę, zapukał dwa razy i postawił pod drzwiami. Wycie kobiety, mieszające się z grzmotami błyskawicy napełniły jego serce trwogą. Przeżegnał się dwa razy i w przerażeniu zbiegł po schodach wprost do swej izby. Tam padł na kolana przed krzyżem i zaczął modlić się do Matki Boskiej o opiekę. Pragnął tylko przetrwać tę złowieszczą noc.\nApokaliptyczna sceneria napełniała kopulującą parę dodatkowym dreszczykiem podniecenia. Twardowski był jak pioruny, one uderzały w krzewy i drzewa, on walił w słodką szczelinę między udami niewiasty. Takiej kobiety jeszcze nie miał. Dochodząc do nieuniknionego, puścił piersi kochanki i złapał ją za biodra. Napinając mięśnie przytrzymał kobietę, po czym rzucając swoje lędźwie ku górze uderzył żołędziem penisa o końcową ściankę pochwy kobiety. Skurcze przeszyły jego przyrodzenie, a nasienie zaczęło tłoczyć się z jąder ku ujściu, wprost do macicy. Trysnął potężnym strumieniem, a zaraz potem kolejne spazmy orgazmu zaczęły wyrzucać następne porcje spermy.\nRóża osiągnęła orgazm razem z mężczyzną. Naprężyła ciało, przechylając je do tyłu starała się nasycić ulotną przyjemnością. Zaspokoiwszy fizyczną żądzę, mogła teraz ujawnić się przed partnerem.\nMężczyzna otworzył oczy i dojrzał przemianę kochanki. Sutki jej błyszczały w kolorze złota, włosy dotychczas związane w warkocz teraz unosiły się wokół głowy kobiety i świeciły jasną poświatą.\nTwardowski zląkł się niewytłumaczalnym zjawiskiem. Dziewczyna otworzyła przymrużone oczy, a on z przerażeniem zobaczył, że miały kolor krwistej czerwieni. Pot oblał jego ciało, a przed chwilą tryskający penis skurczył się, jakby przeczuwał pułapkę. Kobieta na moment zastygła w bezruchu. Potem przemówiła.\n- Dziesięć lat na ciebie czekałem - dotychczas słodka niewiasta przemawiała męskim głosem - teraz jesteś mój i będziesz mi służył w piekle przez całą wieczność.\n- Mieliśmy umowę Lilith, podpisałem cyrograf! - Twardowski był przerażony - będę wolny dopóki nie pojadę do Rzymu!\n- Głupcze, jesteśmy w Rzymie! - oczy dziewczyny płonęły piekielnym ogniem - Wiedziony swoim kutasem miast rozumem, nie zauważyłeś nawet, że karczma nosi nazwę Rzymu. Chyba nie myślałeś, że jestem aż tak głupia, by czekać aż sam udasz się do Stolicy Piotrowej? - diabelna kobieta zaśmiała się teraz szyderczo - kara za grzech rozpusty jest tylko jedna. Wieczne męki w piekle.\nDiabelski śmiech przybierał na sile, aż w końcu Twardowskiemu wydało się jakoby słychać go było na całym świecie. Wysłannica piekieł zaczęła lewitować, a po chwili dołączył do niej bezwolnie Twardowski. Nic nie mogąc na to poradzić, mężczyzna unosił się w powietrzu coraz wyżej. Opuścił karczmę i razem z diablicą kierował się ku gwiazdom...\nCzasy współczesne. Kraków, Zamek Królewski.\nSiedziałem zamknięty w wieży od dwóch dni. Z nikim się nie widywałem. Na przemian tylko jadłem i spałem na starej kozetce. Lecząc kaca i doświadczając straszliwej, comiesięcznej kobiecej przypadłości pragnąłem tylko snu i odpoczynku.\nDaj spokój, kac przeszedł ci wczoraj, okres kilka godzin temu.\nPrzypomniała o sobie moja alter ego, nazywana przeze mnie Waginą, a będąca pozostałością dawnej właścicielki ciała. Miałem chwilowo dosyć jej rad, jej ciała i całego tego życia.\n- Masz mnie za głupiego? - powiedziałem rozhisteryzowanym głosem - za miesiąc wróci! I będzie wracać tak ciągle co miesiąc, aż mnie wykończy!\nOd tego się nie umiera, kretynie. Mamy zresztą poważniejszy problem...\n-Nie pouczaj mnie smarkulo - fuknąłem - jestem starszy od ciebie, o jakieś pięćset lat...\nMusimy się wydostać z tej wieży, myśl jak to rozegrać. Czy ten mężczyzna naprawdę jest...\n-Diabłem? - dokończyłem, wolałem o tym nie myśleć, zaprzeczyć temu i udawać, że nic się nie stało. Zaraz jednak dodałem - Jest diabłem jak skurwysyn, to Lilith.\nTo diabeł czy diablica?\n- Kobieta, ale diabelskie nasienie może zmieniać płeć do woli - byłem już ekspertem - teraz najwidoczniej przejęła męskie ciało.\nKsiędza? I to na dodatek Egzorcysty? Jak to możliwe?\n- To potężna istota, a klecha najwidoczniej miał chwile słabości -zaspokoiłem ciekawość Waginy.\nI co z nim, z nią zrobimy?\nAbym to ja wiedział. Byłem rozbity i zrezygnowany, gdybym mógł uciekłbym stąd. Jednak nie mogę.\n- Muszę dowiedzieć się czego ode mnie chce - odparłem, chociaż rozmowa z diabelskim pomiotem była ostatnią rzeczą na jaką miałem ochotę - w XVI wieku mieliśmy umowę, sprzedałem diabłu duszę w zamian za magiczną moc. Jednak mógł się po nią zgłosić tylko, jeżeli pojechałbym do Rzymu. A ja nie miałem najmniejszego zamiaru tam się udawać...\nOpowiedziałem Waginie całą historię, o tym jak ta podstępna kreatura w ponętnym ciele młodej niewiasty zwabiła mnie do karczmy o nazwie Rzym, pięćset lat temu. Jak zebrała mi duszę i jak w drodze do piekła upuściła mnie na Księżyc. Nie sądziłem, że zrozumie.\nI dobrze się bzykała?\n- Jesteś bardziej zdeprawowana ode mnie! - krzyknąłem rozzłoszczony. Byliśmy w szarej dupie, a ona myślała tylko o chędożeniu - Lilith to przebiegły czort, z pewnością znajdzie sposób, by wydymać nas obojga!\nTo może nie byłoby takie złe!\nWagina była rozochocona, fantazją o seksie z diabłem. Ja natomiast pamiętając wydarzenia sprzed lat nie miałem na to zupełnie ochoty. Już miałem zbesztać ją za głupie pomysły, gdy zadałem sam sobie jedno, zasadnicze pytanie :\n- co ja właściwie tutaj robię?\nRozmawiam z własną cipą - odpowiedziałem.\nWaż lepiej własne słowa Twardowski!\nTo było wariactwo.\nPostanowiłem milczeć i więcej z nią o tym nie rozmawiać. Wagina nie rozumiała powagi sytuacji. Ja natomiast potrzebowałem czasu do namysłu. Zacząłem wysilać szare komórki. Przebywałem na jednej z Wawelskich wież. Byłem tutaj bezpieczny, diabeł musiałby mnie wysłać do Wiecznego Miasta, albo ponownie użyć podstępu i zwabić do budynku ze słowem Rzym w nazwie. Uspokoiłem się. Wystarczy zachować czujność i zdrowy rozsądek, a uratuję swój tyłek przed czarcim pomiotem.\nZacząłem sam siebie zapewniać, że wszystko dobrze się skończy. To proste, porozmawiamy i wyjaśnimy sobie sporne kwestie. Gdy Lilith zrozumie, że nic nie osiągnie zostawi mnie w spokoju.\nPrzekonam moje dziewczyny, by mnie wypuściły i wszystko wróci do normy, czyli orgie, pijatyki, magiczne sztuczki, a potem... Odrodzenie Rzeczpospolitej. Zawsze byłem szalenie ambitny.\nPostanowiłem się zrelaksować.\nZawinąłem swoją nocną koszulkę do góry odsłaniając piersi. Aż się prosiły o dotyk. Złapałem więc je oburącz i zacząłem zaciskać. Uwielbiałem to robić. Bycie facetem w kobiecym ciele miało jedną, zasadniczą zaletę - nieograniczony dostęp do własnych piersi!\nPrzyjemny dreszczyk przeszył cały mój organizm od stóp, aż po sam czubek głowy. Z powrotem polubiłem swoje kobiece ciało. Ścisnąłem cycuszki mocniej i zacząłem ocierać nimi o siebie. Bawiłem się tak przez jakiś czas, po czym sięgnąłem palcami po sutki, szczypałem je, a one odpowiadały twardnieniem. Pomału ogarniał mnie błogostan. Potrzebowałem tego jak cholera, po dwóch ciężkich dniach, gdy w samotności zmagałem się z kacem i okresem. Puściłem jedną ręką pierś i powędrowałem ku swoim majteczkom. Już odchylałem ich delikatny materiał, już wilgotniałem z podniecenia, gdy nagle usłyszałem klucz przekręcający się w drzwiach.\nSerce skoczyło mi do gardła. Przerażony niczym nastolatek możliwością złapania na gorącym uczynku, błyskawicznie podciągnąłem koszulkę w dół zakrywając piersi. Czułem jak cały się rumienię.\nDo pomieszczenia wszedł wysoki, stosunkowo młody mężczyzna. Czarna sutanna z koloratką, zdradzały jego profesję. To ksiądz, egzorcysta, którego diabelny głos słyszałem w pijackim amoku dwa dni temu.\n-Niech będzie POCHWAlony - klecha przemówił akcentując słowo "pochwa". Nie miałem żadnych wątpliwości, to diabeł wcielony!\n- Nie znam żadnej Lony - cała pewność siebie uszła ze mnie w ciągu paru sekund - Mam na imię Maja... - pragnąłem tylko, by wyszedł stąd jak najszybciej.\n- Jestem Ojciec Tadeusz - mężczyzną nie dał się zbić z tropu - twoje... Przyjaciółki - tutaj uśmiechnął się lubieżnie - wezwały mnie ponieważ są głęboko zaniepokojone twoim stanem.\n- Dziękuję, ale już czuję się dobrze - postanowiłem udawać głupka - miałam straszliwego kaca i no wie Ojciec, trudne dni...Już jest mi dobrze, niepotrzebnie się ksiądz fatygował...\n- Przyjaciółki CI POwiedziały dlaczego konkretnie mnie wezwały? - facet mnie przerażał, z pewnością siedział w nim diabeł i kpił sobie ze wszystkich świętości.\n- Mówią, że omotał cię szatan, mówią, że rozmawiasz z własną...waginą - wyraźnie zaakcentował to ostatnie słowo - podobno raz mówisz głosem kobiety, a raz głosem demona, który jest w głębi ciebie - uśmiechnął się, podkreślając słowo "w głębi" - mówią także, że manipulujesz ludźmi sprawiasz, że są\nCI POwolni, podobno ściągasz ich na drogę grzechu i występku! - klecha zagrzmiał, a mnie wydało się, że postawny mężczyzna urósł jeszcze bardziej.\nPowiedz, że to wina napięcia przedmiesiączkowego. Podpowiedziała mi Wagina.\n- To przez syndrom napięcia przedmiesiączkowego! - rzuciłem wytłumaczenie niczym uczniak - to jego wina, że się tak zachowywałam!\n- Masz mnie za głupca?! - klecha zagrzmiał ponownie, podchodząc do kozetki na której leżałem - Już ja wiem dobrze co siedzi w takiej małej suczce ... Wielki, paskudny, cuchnący szkodnik, którego wypcham z ciebie całą swoją siłą... Twardowski jeszcze pożałujesz, że wróciłeś.\nOpętany przez diabła egzorcysta rzucił się na mnie rękoma chwytając za gardło i dusząc mnie gwałtownie. Zacząłem się szarpać i wierzgać nogami i rękami w obronie. Jednak moje kobiece ciało było zbyt słabe, by odepchnąć postawnego klechę. Nie mogąc nabrać powietrza, zacząłem tracić przytomność. Koniec mój był już bliski, gdy egzorcysta puścił uchwyt i odskoczył od łóżka. Odwrócił się tyłem do mnie i zaczął coś mamrotać pod nosem.\n- Mówiłam ci pierdolony prawiczku abyś się nie wtrącał - klecha mówił sam do siebie. Teraz byłem już pewny, że to Lilith. Najwidoczniej kłóciła się z buntującym dawnym właścicielem ciała - będę robiła na co mam ochotę, a ty mnie nie powstrzymasz! - ksiądz wybuchł szaleńczym śmiechem.\nPrzez ten moment zdążyłem już nabrać powietrza do płuc i odzyskać równy oddech. Taktyka udawania głupka się nie sprawdziła, postanowiłem wystąpić przeciw diabłu z otwartą przyłbicą.\n- Wiem dobrze kim jesteś, pamiętam cię doskonale - podskoczyłem na kozetce i wycelowałem w księdza palcem - jesteś Lilith, diablica, która chciała mnie uprowadzić do piekła!\nEgzorcysta z powrotem odwrócił się w moją stronę, głowę miał pochyloną w dół, usta wykrzywione w groteskowym uśmiechu.\n- Znasz zasady - wykrzyczałem demonowi prawdę prosto w twarz - możesz zabrać moją duszę tylko, gdy znajdę się w Rzymie. Nie możesz mi tutaj nic zrobić!\n- Ależ żaden problem - parszywy uśmiech nie schodził diablicy z twarzy - wystarczy jeden telefon i zabieram cię stąd, pakuję do samolotu i po trzech godzinach jesteśmy w Upadłej Stolicy.\nNegocjuj, kurwa Twardowski negocjuj!\nMoja alter ego była równie przerażona jak ja. Pomysł jednak wydał mi się rozsądny, zresztą co miałem do stracenia?\n- Lilith, dogadajmy się - próbowałem udawać pewnego siebie, ale z tym kobiecym głosikiem nie na wiele to się zdało - wiesz dobrze, że nie dam się stąd wyciągnąć. Będę walczył z całych sił!\n- Na to liczę Twardowski, na to liczę... - klecha zastygł w bezruchu z tym swoim groteskowym uśmieszkiem na twarzy. Po chwili milczenia, wciąż się nie ruszając, dodał głosem brzuchomówcy - A co możesz mi zaproponować?\nMoja pozycja negocjacyjna była słaba, nie miałem niczego co mógłbym oferować. Duszą swoją kupczyć ponownie nie zamierzałem. Bałem się, że demon w akcie złości pozbawi życia to ciało, a wraz nim umrze Wagina, jego prawowita właścicielka. Byłbym wówczas winny jej śmierci.\nRany boskie! Ja nie chcę umierać!\nMoja alter ego odczytała moje myśli. Była przerażona.\n- Wybacz Wagina, że cię w to wpakowałem - skrucha była autentyczna - nie wiem co mógłbym jej zaproponować...\nDaj mu...jej...im dupy! Zawsze tak robiłam, gdy miałam problemy i działało!\n- Niewiem, czy potrafię - wyraziłem wątpliwość, miałbym kupczyć ciałem?\nLepiej ciałem niż duszą...Po prostu rozłóż nogi i dalej samo pójdzie...\nNęciła mnie myśl, że to mogłoby się udać. Diabelskie pomioty zawsze wykazywały się nadzwyczajną pożądliwością...\nUczciwy układ. Seks w zamian za spokój.\nWagina mnie przekonała. Diabeł w postaci księdza wciąż stał nieruchomo i przypatrywał mi się uważnie. Zebrałem się na odwagę i przemówiłem.\n- Dzikie, ostre, nieokiełznane walenie w zamian za danie nam spokoju - dla lepszego efektu zarzuciłem swoimi długimi, rudymi włosami i rączką chwyciłem się przez koszulkę za pierś.\n- Spuszczenie w zamian za odpuszczenie... - Lilith się zastanawiała. Po chwili dodała - To mogłoby być interesujące... Rozprawiczyłabym przy okazji tego świętoszkowatego księżulka...\nIdąc za głosem Waginy, zachęcająco rozłożyłem nogi. Moją kobiecość skrywały teraz tylko cienkie paseczki majteczek. Strach mieszał się z podnieceniem. Byłem mężczyzną w ciele kobiety. Zawsze brzydziłem się uprawieniem sodomii z osobnikami tej samej płci, kilku takich grzeszników nawet swego czasu zarekomendowałem Inkwizycji do posłania na sztos... A teraz miałem pieprzyć się z innym mężczyzną... Byłem jednak w ciele kobiety i czułem się jak kobieta, z każdą chwilą żeńska strona mojej natury umacniała się kosztem męskiej. Tak naprawdę byłem więc kobietą... Dodatkowo Lilith była demonem rodzaju żeńskiego, który przejął ciało mężczyzny. Tak naprawdę była więc mężczyzną. Faktycznie więc nie popełniałem grzechu sodomii, robilibyśmy to jak facet z kobietą...\nPrzekonałem sam siebie, uspokajając sumienie.\nZdjąłem koszulkę odsłaniając swoje ponętne piersi. Opętany klecha uśmiechnął się i pochylił twarz pragnąc lepiej przyjrzeć się moim cyckom. Napaliwszy się widokiem, kilkoma sprawnym ruchami uporał się, ze swoją sutanną pod którą miał jedynie stringi. Widok mężczyzny w tego rodzaju majtkach normalnie, by mnie rozśmieszył teraz jednak ogarnęła mnie trwoga. Cienkie paski z trudem utrzymywały w ryzach ponad naturalnie duży organ rozrodczy klechy. Taki instrument bardziej pasowałby do konia niż do mężczyzny, a już na pewno nie do księdza.\nUradowany demon bezceremonialnie włożył rękę w stringi i po sekundzie obnażył swój dorodny korzeń. Zrobiło mi się słabo.\nCzegoś takiego jeszcze nie widziałam! Bierzemy go! W całości!\nWagina była pod wrażeniem, siedząc gdzieś w głębi mnie stymulowała podniecenie rozpływające się po całym naszym organizmie. Egzorcysta tymczasem złapał oburącz kutasa, jakby obawiał się czy zdoła nad TYM zapanować. Zakolebał się, jakby walczył sam ze sobą.\n- Przecież sterczysz, czego ty jeszcze chcesz - wyglądało to jakby mężczyzna rozmawiał z własnym penisem - Żaden grzech... A Nawet jeśli to biorę pełną odpowiedzialność...\nDiablica Lilith najwidoczniej przekonywała swoje alter ego, opierającego się księdza do popełnienia cudzołóstwa.\n- Chciałeś kiedyś włożyć dziewczynie i się nie zmieścił? - mężczyzna zaczął teraz mówić kobiecym, uspokajającym głosem - Boisz się, że ją skrzywdzisz? Zaufaj mi, nic jej się nie stanie... - Ksiądz zaczął teraz delikatnie pieścić swojego drągala i przemawiał do niego dalej- Tak, wiem, że jesteś prawiczkiem...\nJuż ja dopilnuję abyś stanął na wysokości zadania...\nDaję wam obojgu stuprocentową gwarancję satysfakcji...\nPodniósł swoją głowę i spojrzał teraz na mnie.\n- Gotowe! - oznajmij wykrzywiając usta w uśmieszku - Bierz go w całości! - dodał wskazując na swój nabrzmiały narząd.\nWykonał krok w stronę kozetki na której leżałem, wielkiego kutasa miałem już na wyciągnięcie ręki. Przyjrzałem się jeszcze raz tej czerwonej główce i ponownie zląkłem się. Diabły, kapłany, kutasy, to nie dla mnie, nie wiedząc co czynić dalej postanowiłem zagrać na czas.\n- Lilith, co tobą kierowało przy wyborze ciała? - zwróciłem się do opętanego księdza, chciałem porozmawiać, odwrócić jej uwagę.\nKlecha objął rękoma moją głowę, jednocześnie sycząc złowieszczym damskim głosem\n- wielkość kutasa! - po czym błyskawicznie pociągnął moją twarz ku sobie i wbił się penisem pomiędzy moje rozchylone wargi.\nNim zdążyłem jakoś zareagować miałem już go w buzi. W odruchu obronnym próbowałem odchylić głowę do tyłu, wypluć kutasa, ale uchwyt mężczyzny był za mocny. Olbrzymi członek wypełniał całą moją buzię, a spora jego część nadal pozostawała na zewnątrz.\n- Ssij, ssij mi kutasa mała - Egzorcysta znów zasyczał do mnie.\n- Du,ła,we, sssssssseee - próbowałem powiedzieć, że się dławię, ale nie dałem rady. Diablica nie czekając na moją reakcję, szarpnęła mnie za włosy w tył i w przód, wyciągając kawałek kutasa, a potem wpychając go z powrotem. Lilith zawyła niczym wilczyca.\nPróbując się jakoś ratować, chwyciłem demonicznego księdza za umięśnione pośladki. Odzyskałem równowagę. Ten tymczasem owinął sobie moje długie włosy wokół rąk. Mógł teraz według uznania manipulować moją głową. Poczułem jak napina mięśnie, a po chwili moja twarz znów poleciała w tył i w przód. Potworny penis wbijał mi się po samo gardło. Szarpnąłem się do tyłu, pragnąc zaczerpnąć świeżego powietrza, ale po chwili klecha rzucił lędźwiami w przód ponownie wbijając mi się kutasem po same gardło. Piekielny pomiot zacisnął uchwyt na moich włosach, pozbawiając mnie możliwości ruchów głową. Byłem ubezwłasnowolniony. Mogłem zrobić tylko jedno...\nCiągnij go! Ciągnij!\nSłyszałem krzyki swojej Waginy. Nie pozostało mi już nic innego, poddałem się więc jej woli i zacząłem obciągać. Pogodzenie się z losem natychmiast poskutkowało reakcją ze strony mojego ciała. Przyjemne ciepło mające swoje źródło w moim łonie rozlało się po całym organizmie. Podczas, gdy moja buzia rytmicznie pracowała podczas obciągania, sutki mi stwardniały, a intymne wzgórza Wenus pokryły się mokrą rosą. Lilith, która omotała ojczulka, w rozkoszy odchyliła głowę do tyłu i z wdzięcznością przyjmowała moje zabiegi, by jej dogodzić. Z coraz większą wprawą obciągałem diablicy jej wielkiego kutasa, uruchomiłem też języczek, aby pieścił wędzidełko u podstawy żołędzi penisa. Dobrze pamiętałem, jaką mi to przyjemność dawniej sprawiało...\nTakimi sprawnymi ruchami doprowadziłem czarciego członka do ostateczności. Klecha zadrgał cały i ryknął potężnie, zacisnął ręce mocniej na mojej głowie i ostatni raz wbił kutasa po same gardło. Chwilę później posmakowałem ciepłego i lekko gorzkiego diabelskiego nasienia. Strumień lał się obficie, a ja nie wiedziałem co z tym zrobić, próbowałem wypluć, ale kutas w gębie wciąż mi to uniemożliwiał.\nPo prostu zamknij oczy i połknij.\nPoradziła mi moja osobista specjalistka. Zamknąłem więc oczy i połknąłem.\nDiabeł puścił mnie i po tej szaleńczej jeździe zacząłem łapać oddech. Klecha tymczasem odskoczył ode mnie i ponownie zwrócił się do swojego penisa.\n- I co świętoszku? Mówiłam, że wszyscy będą zadowoleni! Rozprawiczyłeś się!- mężczyzna przemawiał żeńskim głosem pełnym entuzjazmu - Że niby w jakimś radiu mówili, że obciąganie to nie po bożemu? Ale ty jesteś marudny... Chcesz po swojemu to zrobić?... To Wstawaj, kurwa, wstawaj Tadziu!\nEgzorcysta wyglądał komicznie, zgięty w pół, damskim głosikiem krzyczał na swojego członka. Ten chociaż zwiotczał po wytrysku, nawet w zwisie prezentował się groźnie. Kolejny raz przeszyły mnie ciarki, ni to z podniecenia ni, ze strachu.\nA co będzie jeżeli wbije mi ten korzeń między nogi?\n- Dostałaś to czego chciałaś Lilith - strużka spermy wypłynęła mi z ust i pociekła na dół, oblizałem się podświadomie - wywiązaliśmy się z umowy, zwróć nam wolność!\nOpętany ksiądz oderwał się od pogawędek z penisem i zwrócił się do mnie.\n- Myślałeś, że tak łatwo się wykpisz Twardowski? Miało być walenie, a na razie było tylko obciąganie...Dopiero zaczynamy zabawę! - rozległ się złowrogi śmiech Diablicy. Zaraz potem złapała się za kutasa i ponownie wymierzyła nim we mnie - Wstawaj klecho, ta sucz potrzebuje poczuć cię w środku.\nNajwidoczniej Lilith postanowiła sobie poużywać moim kosztem. Ta kreatura traktowała mnie najwyraźniej przedmiotowo, jak obiekt zaspokojenia seksualnego. Przecież tak się nie traktuje kobiet, byłem oburzony. Mężczyźni to zwykłe świnie, odkryłem prawdę o swojej płci.\nNie tak sobie wyobrażałem swój pobyt na Ziemi, miałem łzy w oczach.\nNie mazgaj się, tylko zdejmuj majtki!\nWagina kolejny raz mobilizowała mnie do działania. Czułem jej podniecenie kłębiące się pod brzuchem...Widok ojczulkowego członka doprowadzał ją do seksualnego amoku.\nJej nastrój udzielił mi się, dzięki czemu przezwyciężyłem rozpacz. Zdjąłem więc majtki, ukazując swoją błyszczącą szparkę. Kapłan nie potrzebował dodatkowej zachęty. Znów podszedł do mnie, a serce zaczęło mi bić, jakby chciało wyskoczyć z piersi. Po Lilith mogłem spodziewać się wszystkiego.\nPoczułem silne, męskie dłonie na swoich policzkach. Opętany przez diablicę kapłan pieścił mnie czule opuszkami palców. Przejechał nimi kilka razy po policzkach i przeniósł się następnie w wrażliwe okolicy uszu. To było cholernie przyjemnie.\nNagle gwałtownie poderwał jedną dłoń w kierunku moich długich włosów. Złapał je i z całej siły pociągnął w dół. Moja wykrzywiona z bólu twarz skierowała się ku górze, a nasze oczy spotkały się w jednym punkcie. Przypomniałem sobie chędożenie z Lilith przed kilkuset lat i fatalne skutki tej ulotnej przyjemności. Musiałem się mieć na baczności.\nDiablica tymczasem traktowała mnie nadzwyczaj przedmiotowo i brutalnie. Zostałem popchnięty na kozetkę i upadłem na plecy.\n- Tak się nie godzi traktować kobiety! - zaprotestowałem, ale Lilith na to nie zważała.\nPrzystawiła wciąż zwiotczałego penisa do mojego łona i zaczęła nim mnie obmacywać. Powinienem krzyknąć, by zabierała tego potwora ode mnie, ale zamiast tego odbierałem przyjemności. Brutalność diablicy mnie rozpalała. Klecha macał twardniejącego penisa w moich płynach. Sprawiając, że cały aż błyszczał.\nPo krótkiej zabawie Lilith uznała, że jest ON już wystarczająco twardy, złapała mnie i niczym słomianą kukłę przewróciła na brzuch. Poczułem jeszcze poduszkę wepchaną pod moje biodra.\nPo tym zabiegu mój tyłek wypinał się wprost w kierunku mężczyzny i tego co sterczało mu na wysokości kroku.\nNiepewność tego co miało nadejść strasznie mnie rozpaliła, cipka wręcz się sama prosiła o bolca. To był czysty instynkt, przymus prokreacji. Lilith przystawiła swój korzeń do mojej kobiecości i zaczęła się rozpychać. Zapragnąłem doświadczyć kutasa w cipce. Diablica miała jednak inne plany.\nZatrzymała się na chwilę i przesunęła penisa wyżej. Strach wrócił ze zdwojoną siłą.\nPoczułem nacisk na swój drugi otwór. On służy czemuś innemu, chciałem wykrzyczeć, ale nie miałem czasu. Diablica pchnęła prącie w dziurkę napotykając na silny opór. Nie potrafiłem sobie wyobrazić jak COŚ tak dużego można zmieścić się w takiej małej, dziewczęcej dupci jaką teraz miałem.\nKapłan ponowił atak z podwójną siłą zdobywając przyczółek w mojej dupie. Jęknąłem z bólu. Lilith na to nie zważała, sapała, wyła, bluźniła i nieustannie popychała końską pałę w głąb mojej pupy. Wąska dupcia musiała sprawiać jej nieokiełznaną rozkosz, bo czułem jak jej kutas rozrasta się we mnie coraz bardziej i bardziej. Gdy weszła tak głęboko, że wydawało się to niemożliwością, zaczęła rytmicznie posuwać TYM czymś mój tyłeczek. Moje jęki mieszały się z jej rykami i wyciem.\nZapewne słychać nas było na całej wieży. Jakby na potwierdzenie tych słów, wbiegła do pomieszczenia zaniepokojona pani Krysia.\n- Co się tutaj dzieje?!- kobieta była skonsternowana widokiem, potężny nagi kapłan leżał na moim kobiecym ciele i dupczył z zacięciem - Miałeś Ojcze szatana wypędzić, a nie kutasa wpędzić!\n- Precz babo - klecha zwolnił tempo dupczenia - Nie widzisz, że ten szatański pomiot złamał mi kropidło? Musiałem improwizować... I sięgnąć po swój osobisty przyrząd liturgiczny...Tego mi nie złamie... Myślisz, że sprawia mi to przyjemność? - mężczyzna ciężko sapał, a ja czułem jak odpowiedź na jego pytanie rozsadza mi tyłek.\n- Przepraszam Ojcze Tadeuszu! Zadbam, by wam nie przeszkadzano! - Krysia pośpiesznie opuściła pomieszczenie. Wychodząc, jeszcze usłyszałem jak zapewniała Andżelikę i Sandrę, że egzorcysta robi wszystko co w jego mocy...\nKsiądz ponowił działania z nowym animuszem. Popychał mnie bezlitośnie. Im bardziej gnębił moją pupę tym większą zaznawał rozkosz. Wreszcie przy dźwiękach jęków, wycia, chlaśnięć uderzających się o siebie ciał i skrzypienia kozetki, kutas wystrzelił kolejną porcją nasienia.\nPoczułem ulgę, ciepła ciecz rozchodząca się po moim tyłku zwiastowała koniec moich udręk. Zaraz potem Lilith wysunęła się z mojej pupci i wycieńczona zwaliła obok mnie na kozetce.\nPierdolony diabeł! Przez tydzień nie będziemy mogli usiąść!\nWagina miała rację. Dupa piekła mnie niemiłosiernie. Byłem zdruzgotany fizycznie i psychicznie. Lilith robiła ze mną co chciała, a ja jak ta głupia pizda na wszystko jej pozwalałem...\nDosyć tego! Nie możemy puścić jej tego płazem! Trzeba ją ukarać!\nStan wkurwienia Waginy sięgał zenitu. Domagała się zemsty. Kolejny raz poczułem jak stymuluje mnie od środka, znów robiło mi się ciepło, a pulsujący tyłek bolał coraz mniej. Odzyskiwałem pewność siebie.\n- I co Tadziu, teraz było po bożemu? Mówili coś o tym w twoim radiu? - diablica ponownie zaczęła naigrywać się ze swojego alter ego - Jestem zboczona? A żebyś kurwa wiedział!\n- Naprawdę myślałeś Twardowski, że ukryjesz się przede mną w ciele tej rudej kurewki? - Lilith zwróciła się do mnie, ręką złapała mnie za sutek i zaczęła go szczypać - Wszędzie zostawiałeś ślady swojej magii i jeszcze ten numer z przejęciem Zamku Królewskiego...\n- Ja nie potrafię żyć w cieniu! - oznajmiłem chwytając ją za penisa - Wyznaczam sobie cel i go realizuję bez względu na wszystko. Jak z tobą skończę i odzyskam wolność, to koronuję się na króla Polski i przywrócę mojej ojczyźnie dawną świetność! - Nie traciłem nadziei, że jeszcze zdołam spełnić swoje ambitne plany.\n- Ten kraj już nigdy nie będzie wielki! - Opętany klecha zarechotał, poczułem jak jego członek rośnie mi w dłoni - ludzie są tu apatyczni, samolubni i zakompleksieni. Nie po to siły diabelskie niszczyły go przez setki lat, by teraz pozwolić mu się odrodzić. Stworzyliśmy nową potęgę, kraj będący wiernym odzwierciedleniem piekła, nazywa się...\n- To może mały układ - zaproponowałem, jej kutas przyjemnie grzał mi dłonie, a sutki mi zesztywniały. Moje ciało było podniecone - Jak cię poskromię, jak nikt dotychczas, to ty i inne piekielne siły dacie Polsce czas na odrodzenie...\n- Zgoda! Ostrzegam cię jednak, to się nigdy nie uda! - Koński kutas klechy sterczał już na całą wysokość, uwalniając się od napletka świecił swą czerwoną główką niczym latarnia - waliłam się we wszystkich pozycjach, w każdej możliwej konfiguracji z ludźmi i nie tylko ludźmi. Nic mnie już nie zaskoczy.\nMożliwe, pomyślałem. Jednak ciało egzorcysty żadnego doświadczenia w łóżku nie miało...\nJaki ty jesteś przebiegły... Jestem z ciebie taka dumna ...\nZ poparciem Waginy mogłem przystąpić do czynu. Przykucnąłem okrakiem nad leżącym mężczyzną. Główka jego penisa obijała się o moje wrażliwe okolice potęgując podniecenie. Był już tak twardy, że nie musiałem nawet przytrzymywać go, by się nadziać. Opuściłem się w dół i poczułem jak TO coś z trudem rozpycha się w mojej cipce. Ogarnęła mnie gorączka pożądania. Uniosłem biodra ponownie, wysuwając penisa z siebie, by po chwili znów go wpuścić na długość żołędzi. Powtórzyłem ten przyjemny manewr kilka razy, przyzwyczajając pochwę do obecności intruza, a nawiedzonemu ojczulkowi dostarczając silnych bodźców. Wreszcie opuściłem się do końca, pochłaniając sterczący organ w całości we swoim wnętrzu. W najśmielszych snach nie przypuszczałem nawet, że cipka może być tak rozciągliwa. Kutas diablicy rozkosznie wypełnił pustkę we mnie, poczułem się pełnowartościową kobietą.\nSiedząc na męskim ciele diablicy oparłem ręce o jej silne ramiona i zacząłem ujeżdżać tak jak ona to robiła mnie kilkaset lat temu... Pogrążająca się w coraz większej ekstazie Lilith zdolna była jedynie do pochwycenia moich piersi i ich przyjemnego miętoszenia. Podczas cięcia kutasa znów zacząłem jęczeć tym razem jednak nie z bólu, ale z podniecenia. Sukcesywnie idąc śladem przyjemności zwiększałem tempo ujeżdżania diabelskiego organu. Robiłem to coraz szybciej, wdzięczny diablicy za to, że wybrała ciało tak hojnie obdarzonego przez naturę klechy. Pogrążony w cielesnych uniesieniach, zapomniałem o bożym świecie. Wspaniały finał zbliżał się wielkimi krokami.\nZwolnij, bo jak sie zaraz spuści to go stracimy!\nGłos Waginy uratował mnie przed zatraceniem. Zatrzymałem się walcząc z rozrywającą mnie od środka żądzą. Byłem o krok od orgazmu.\nWysuń się, niech klecha pokaże jak mu zależy... Daj mu polizać...\nPosłusznie uniosłem biodra, wysuwający się pomału kutas tarł o wszystkie moje wewnętrzne połączenia nerwowe. Eksplodowałem.\nZakręciło mi się w głowie i spadłem z kozetki na podłogę. Zwijając się na niej z ekstazy przyjmowałem upragniony orgazm. Marzyłem, by ta chwila trwała jak najdłużej. Moja intymność jeszcze pulsowała z ekstazy, gdy zauważyłem skonsternowanego księdza jak szczenięcymi oczami wpatruje się we mnie. Niedbale usiadłem na podłodze rozsuwając nogi. Moja delikatna kobiecość prezentowała się olśniewająco.\n- Liż niecnoto! - wydałem rozkaz, gorączka podniecenia znów nabierała na sile.\nLilith posłusznie sturlała się z kozetki i na kolanach przybiegła wprost do mojej szparki. Diablica nie traciła czasu. Będąc mistrzynią minetek zaczęła wyprawiać z moją cipką takie rzeczy jakie nie śniły się nawet filozofom - erotomanom. Najpierw delikatnie świdrowała językiem po całej powierzchni mojego łona. Potem zaczęła przysysać się na zmianę, to do fałdów mojej mokrej szczeliny, to do mojej łechtaczki. Zacząłem szczytować.\nDiablica nie bacząc na orgazm nie ustawała w swoich staraniach o moją rozkosz. Ledwo spazmy pierwszego spełnienia ustały, zaraz dopadł mnie następny orgazm. Krzyczałem w uniesieniu zarzekając się na wszystkie świętości, by Lilith nie poprzestawała.\nTa ku mojej uciesze nie miała najmniejszego zamiaru przerywać. Nieustannie dręczyła intymne okolice mojego ciała. Po wbiciu języczka w szczelinę szczytowałem kolejny raz...\nTak samo jak po ugryzieniu w wargi sromowe...\nI po rehabilitacyjnym oblizaniu mojej zapasowej dziurki...\nI po triumfalnym powrocie ust omotanego klechy do mojego rozkosznego guziczka...\nMoje życie zmieniło się w jeden nieskończony orgazm. I było mi z tym kurewsko dobrze.\nWreszcie, gdy diabeł przeniósł swój piekielny język ku moim piersiom, wystarczyły pocałunki i kilka cmoknięć w sutek, bym kolejny raz pogrążył się w cielesnym spełnieniu.\nStraciłem kontakt w rzeczywistością.\nTakże klecha miał już dosyć, bezwładnie osunął się na podłogę.\n- Boli mnie gemba od tego lizania. Jenzyk mi zesztyfnjał - zaseplenił mężczyzna - moglibyśmy się po dupczyć wreszcie?\nOtworzyłem oczy i dojrzałem koński instrument ojczulka. Niezłomnie stał w pełnej gotowości bojowej, czekając na swoją kolej, by ponownie zamoczyć w mokrym środowisku mojej cipki. Byłem jednak już zmęczony i całkowicie zaspokojony niezliczonymi orgazmami. Nawet Wagina czuła się już spełniona.\nWystarczy. Każ jej wypierdalać! Niech przyjdą nasze dziewczyny...\nJej pomysł mi się spodobał. Niech diablica cierpi z pożądania. Zaśmiałem się w głębi duszy na myśl o tej małej zemście.\n- Słuchaj Lilith, dobrze się spisałaś i zawsze będę o tym pamiętał - postanowiłem zakończyć ten związek z klasą, jak na faceta przystało - ale nasza znajomość i twój pobyt tutaj nie ma dalszej racji bytu, było nam dobrze, ale ja wybieram inną przyszłość - starałem się być maksymalnie delikatny- jeżeli chcesz się jeszcze spuścić to idź sobie strzepać gdzieś indziej... Żegnaj.\nDemon zakolebał się nie dowierzając moim słowom. Zaczął kiwać się w przód i w tył jakby cierpiał na chorobę sierocą. Po dłuższej chwili kolebania i milczenia, cały poczerwieniały wypuścił powietrze z ust. Nie sądziłem, że Lilith tak ciężko zniesie moje słowa.\n- Myślisz Twardowski, że mnie wychujałeś? - tak właśnie myślałem, podczas gdy mężczyzna zasyczał złowieszczym głosem Lilith - Myślisz, że możesz tak mnie wykorzystać i zostawić jak pierwszą lepszą szmatę?\n- Nie nazwałbym tak tego - chciałem załatwić to dyplomatycznie, byłem w świetnym nastroju po przebytych orgazmach - Obojgu było nam dobrze, ale wiesz, że ta znajomość nie ma przyszłości ...\n- Stul pysk głupcze! - Lilith syczała dalej - myślisz, że przyszłam tutaj tylko cię wychędożyć? Zaspokoić swoją piekielną żądzę? Spotkać się z dawnym kochankiem?\n- A nie? - zaniepokoiłem się, diablica zmierzała do czegoś co już z daleka brzydko pachniało.\n- Zapomniałeś spytać jak się nazywam ... - twarz udręczonego nawiedzeniem klechy kolejny raz wykrzywiła się w grymasie mającym imitować uśmiech.\nTy, to chyba Tadeusz Rydz..., Ten z radia, tylko po dużym liftingu...\n- Ksiądz Tadeusz? - wciąż nie rozumiałem o co chodziło diablicy, może moja Wagina miała rację?- Tadeusz R...\n- Milcz ty i ta twoja głupia latawica - Lilith straciła cierpliwość - ksiądz którego ciało przejęłam nazywa się... Tadeusz, Tadeusz Rzymski...\nMomentalnie zrobiło mi się słabo. Paraliżujący strach zawładnął moim ciałem. Nie byłem wstanie ani się poruszyć ,ani wypowiedzieć słowa. Diablica kolejny raz zrobiła mnie w chuja.\n- Dźgałam cię we wszystkie dostępne dziurki - Lilith jakby dla podkreślenia wagi tych słów zamachała wciąż sterczącym penisem - byłam w tobie, połączyliśmy nasze ciała... A to znaczy, że byłeś w Rzymie... Twoja dusza należy teraz do mnie!\nMężczyzna wybuchł szyderczym śmiechem, śmiech stawał się coraz głośniejszy aż wkrótce wypełnił całą moją rzeczywistość. Zatkałem uszy próbując go nie słyszeć, ale diabelski rechot wciąż wypełniał mi głowę. Przegrałem.\nNa nic się zdadzą moje wielkie plany, wszystko zaprzepaściłem. Łzy spłynęły mi po twarzy...\nCzas jakby się zatrzymał w miejscu. Klecha zaczął wypowiadać zaklęcia w starożytnym języku aramejskim. Powietrze w pomieszczeniu zrobiło się tak gęste, że można je było ciąć nożem. Po chwili zaczęło drgać. Mężczyzna stanął naprzeciwko mnie i zaczął krzyczeć jakby coś rozrywało go od środka. Zobaczyłem Lilith opuszczającą zniewolone ciało księdza. Po chwili naga diablica unosiła się tuż nade mną.\nByłem przerażony, czułem też strach mojej alter ego. Nic jednak nie mogliśmy począć. Lilith wypowiedziała dalsze wersy zaklęcia i poczułem jak jakaś nieznana siła wypycha mnie z ciała kobiety. Próbowałem się czegoś złapać, ale moja dusza nie mogła uchwycić fizycznych przedmiotów.\nZnalazłem się poza ciałem Mai. Poczułem przejmujący żal i pustkę, że tak to się kończy.\nDiablica pochwyciła mnie za ramię i zaczęła unosić.\nWyciągnąłem rękę w kierunku dziewczyny...\n- Maja krzyknąłem - moja partnerka w szelmostwie stała w miejscu zszokowana błyskawicznie rozgrywającymi się wydarzeniami.\nNa widok mojej próby złapania jej, otrząsnęła się z niedowierzania wyciągając ku mnie dłoń.\n- Twardowski - krzyknęła z rozpaczą w głosie. To jedno słowa znaczyło więcej niż wszystkie inne słowa. Przez moment oboje namacalnie poczuliśmy więź jaka się między nami wytworzyła.\nRudowłosa dziewczyna wyciągnęła się maksymalnie próbując mnie pochwycić.\nByła już blisko... Bardzo blisko...Wreszcie nasze ręce zetknęły się w jednym punkcie.\nJednak miast dotyku delikatnych palców niewiasty, poczułem nicość. Moja dłoń przeleciała przez rękę Mai niczym przez pustkę.\nByłem teraz przecież tylko niematerialną duszą, a dziewczyna posiadała fizyczne ciało. Wszystko na nic, zdałem sobie sprawę z rozpaczą.\nOddalając się niesiony przez diablicę widziałem tylko wielkie, mokre od łez oczy Mai.\nKosmos, czas nieokreślony\nOpuszczam Ziemską atmosferę i unoszę się w przestrzeni kosmicznej ku gwiazdom. Prowadzi mnie Lilith, diablica będąca moim przeznaczeniem. Oglądam się za siebie, ze smutkiem żegnając błękitną planetę.\n- Żałujesz? - diablica odzywa się po raz pierwszy od opuszczenia Zamkowej wieży - żałujesz, że to tak się skończyło? Mogłeś zostać na księżycu i żyć wiecznie, albo mogłeś wrócić na ziemię, zaszyć się w jakiejś dziurze i tam spędzić całe życie. Mogłeś być dla nas niewidzialny.\nPrzypominam sobie swój kilku dniowy pobyt w Krakowie. Przypadkowe opanowanie ciała Mai, poznawanie wspaniałego rozwoju technicznego świata XXI wieku, śliczny uśmiech mojej pierwszej kochanki Andżeliki i drapieżne spojrzenie drugiej kochanki Sandry. Przypomniałem sobie czary i łatwość z jaką ludzie się im poddawali. Wreszcie przypomniałem sobie smak poznawania kobiecego ciała, wszystkich jego blasków i cieni.\n- Nie, niczego nie żałuję - odpieram z przekonaniem - Te parę dni znaczyło dla mnie więcej niż kilkaset wcześniejszego życia.\n- Nawet perspektywa ogni piekielnych nie zmieni twojego zdania? - Lilith mruga do mnie zalotnie.\n- Będę wiedział, za co się tam znalazłem. Jestem dumny z życia jakie miałem i z wyborów jakich dokonałem...- odpowiadam mrugnięciem.\n- Racja - Lilith kiwa głową z uznaniem - też wolałam być władczynią w piekle, niż sługą w niebie.\nSzybujemy dalej, coraz dalej od Ziemi i coraz bliżej piekła. Nie zważam na to. Dumam nad osobami, które pozostawiłem w Krakowie. Zbieram się na odwagę i pytam diablicy o ich dalsze losy.\n- Sandra, ta dziennikarka? - Lilith się uśmiecha - taka niegrzeczna dziewczynka zawsze sobie poradzi, będzie sławna i bogata. Także w życiu prywatnym jej się ułoży...\n- Andżelika - dziennikarka zawsze była zaradna, martwię się bardziej o swoją blond włosą boginię - czy jej też będzie dobrze się żyło?\n- Jak najbardziej. Zejdą się z Sandrą i będą stanowiły udaną parę. Wezmą ślub, będą miały dzieci. Andżelika zadba o podtrzymywanie domowego ogniska, podczas gdy Sandra będzie robiła karierę.\nNie wiem wprawdzie jak dwie lesbijki mogłyby mieć dzieci, ale postanowiłem nie męczyć dalej tego tematu. Być może rozwój techniczny im to umożliwi... Ostatecznie jestem szczęśliwy, że będą miały dobre życie.\n- Maja, co będzie z Mają?- losem mojej wspólniczki przejmuję się najbardziej.\n- Oooo, będzie miała ciężkie życie - Diablica jakby dla podkreślenia negatywnej wymowy swoich słów ścisza głos - Znajdzie sobie zawód pogardzany w społeczeństwie...\n- Zostanie kurwą? - lękam się, gotów jestem podnieść bunt i wrócić na Ziemię ratując moją rudą...\n- Gorzej - Lilith zamilkła na chwilę - zostanie politykiem!\n- Cholera! - przeklinam.\n- Poświęci wszystko, gdy odkryje swoje polityczne powołanie - diablica kontynuuje - dom, rodzinę, związki. W zamian otrzyma urząd Prezydenta Polski i wyprowadzi ten kraj na prostą drogę. My, diabelne nasienia nie będziemy się temu sprzeciwiać, zgodnie z naszym małym zakładem...\nByłem dumny, że Maja doprowadzi naszą ukochaną ojczyznę do nowego złotego wieku, ale z drugiej strony czułem żal. Pragnąłem, by jak każda szczęśliwa kobieta została panią domu z tuzinem dzieci przy boku... Niestety nie można mieć wszystkiego...\n- Pani Krysia? - pytam, po otrząśnięciu się z szoku po wieściach o przyszłości rudej.\n- Będzie miała dobre życie. Zrobi ZUS w chuja i przejdzie na wcześniejszą emeryturę.\n- Należy jej się - komentuję - A co z tym twoim klechą, którego tak omotałaś?\n- Pomogłam odnaleźć mu właściwe powołanie. Porzuci kościelne szaty i zostanie gwiazdą filmów pornograficznych...\n- Z takim kut... - przerywam, uznając że inne słowo będzie bardziej właściwe - z takim talentem, szkoda byłoby gdyby się marnował w kościele...\nDalej już nie mam ochoty rozmawiać. Pokornie podążam za Lilith ku swojemu przeznaczeniu. Mam nadzieję, że ognie piekielne nie są aż tak gorące jak powiadają... Ostatecznie jest tylko jeden sposób by się przekonać, a ja go znalazłem...\nPrzelatujemy nad Marsem, planeta boga wojny nęci mnie swoją tajemniczością. Lilith jest z przodu i nie patrzy w moją stronę. Nachodzi mnie iście szatański pomysł - a gdybym tak lekko zboczył z kursu?\nCzerwony glob kusi mnie coraz bardziej i bardziej...\nŚrednia: 9.25/10 (20 głosy oddane)\nPozbawiony atmosfery, grawitacji no i co się z tym wiąże tlenu, Księżyc jest miejscem tak niegościnnym, że żadna żywa istota nie mogłaby na nim przetrwać. Żadna poza mną. Utrzymywałem się przy życiu dzięki bańce próżniowej. Była to magiczna aura, która otaczała…\nPan Twardowski. Więzień…\nPo upojnym wieczorze, nastąpił jeszcze upojniejszy poranek. Po przebudzeniu, kochaliśmy się z Andżeliką na łóżku, pod łóżkiem, na stole, a miłosny maraton skończyliśmy w wannie, podczas wspólnej kąpieli. Każde zbliżenie kończyliśmy orgazmem, każdy kolejny był…\nPan Twardowski. Strefa wojny…\nŚwiat krąży wokół mnie. Głowa mi pulsuje boleśnie, jakby miała za chwilę eksplodować. Stoję samotnie w jakiejś wieży, nie wiedząc nawet jak się tu znalazłem. Przez okno widzę brzask światła poranku. Wykonuję delikatny ruch głową, a miliony szpilek momentalnie…\nNazca · 8 kwietnia 2016+0\nW tym miejscu chciałem przeprosić admina, który wybierał obrazek zwiastujący popełnione przeze mnie w afekcie opowiadanie. Zdaję sobie sprawę, że sprawa ta była niemal beznadziejna\nMarySue · 9 kwietnia 2016+1\nJedno mi sie niezgadza... Ksiądz Tadeusz Rzymski wypieprzył wcielenie Twardowskiego we wszystkie dostępne otwory, jednakże to nie Twardowski był Rzymie , ale Rzym był w nim, więc na miejscu twardowskiego uczepiłabym sie semantyki\nNazca · 10 kwietnia 2016+0\nRozważałem to podczas pisania, ostatecznie uznałem, że najważniejsza była tutaj inicjatywa Twardowskiego, który w pewnym momencie sam dosiadł księdza. Przyjmując, że seks tutaj jest żywą alegorią cyrografu, który podpisał nasz bohater to wtedy właśnie udałby się (wykonał ruchy przez które wypełnił umowę) do Rzymu (który uosabiało ciało mężczyzny). Gdyby Twardowski pozostał bierny w akcie, to w tym rozumowaniu umowa nie zostałaby wypełniona.\nJest też aspekt metafizyczny - na poziomie duchowym to Twardowski był mężczyzną a diablica Lilith kobietą, więc pod względem symbolicznym to on zdobył, udał się, podczas stosunku do kobiety.\nOstatecznie Twardowski będzie miał teraz sporo czasu w piekle(?), by się nad tym zastanowić i kto wie - może wniesie pozew do diabelskiego sądu o oszustwo?\nMarySue · 10 kwietnia 2016+0\nWygrałby bez problemu! Zwłaszcza, że w piekle nietrudno o dobrych adwokatów - jestem pewna że wśród zesłanych znalazłby całkiem niezły zespół adwokacki, który nie dość, że by wybronił Twardowskiego, to i sam na tej sprawie by zyskał Może warto by kiedyś o tym napisać. Taki epilog...\nTajemnicą poliszynela jest, że adwokaci obok polityków i lekarzy to najlepiej reprezentowana grupa zawodowa w piekle.\nNawiasem mówiąc co za paradoks, że im za życia ktoś szczyci się bardziej renomowanym zawodem, tym po śmierci gorzej na tym wychodzi...\nJuż myślałem, by coś kiedyś o piekle napisać. Narazie jednak myślę, by się spróbować z czymś bardziej "normalnym". Trochę poćwiczę, trochę poeksperymentuję i może coś sensownego z tego się narodzi.\nZ tym, że po zakręconym Twardowskim każdy temat wydaje mi się jakiś taki zwyczajny, pospolity czy wręcz ...nudny...\nA po co masz pisać "normalne" ? Jest dużo autorów którzy to robią, Ty pisz to w czym odnajdujesz się najlepiej - zakręcone, popieprzone opowiadania z dużą dawką groteski, ślizgające się po powierzchni fantastyki, baśni, i cholera wie czego jeszcze\nperwersja · 8 lipca 2016+0\nWitaj Nazca ponownie,\npomysł połączenia Twardowskiego z Lilith przedni, nie mówiąc o Tadeuszu Rzymskim - piekło wcielone w najczystszej postaci\nTrochę literówek i drobnych potknięć, ale to już moje zawodowe zboczenie.\nZastanawiam się, czy tych Twoich opowiadań nie udałoby się w przyszłości połączyć w jedną całość - może jakąś postacią (Lilith?), która uobecnia się np. zarówno w tej bogini u rzeźbiarki, jak i w burdelu, na końcu tu... Kto wie, może to byłoby niezłe.\nA tak przy okazji zapytam o Twoje zainteresowanie Lilith - bo to nie jest aż tak popularne - jakoś bardziej zamierzasz ten wątek rozwinąć? Tu też mogę podpowiedzieć kilka niezłych lektur - bo tropię te wątki w literaturze i nad Lilith też się pochylam.\nNazca · 9 lipca 2016+0\nMyślałem nad łączeniem postaci z różnych opowiadań, w zasadzie już pisząc opowiadanie "Coś ze mną chodzi" taki miałem plan. Czas i miejsce akcji jest takie samo, klimat opowiadań podobny, nic nie stoi na przeszkodzie więc, aby zacząć łączyć wątki ze sobą. Jasnej wizji jak to ma wyglądać nie mam, ale mam pewne pomysły...\nNa razie kreowałem nowe postacie o różnych dziwnych przypadłościach, szkoda byłoby porzucić niektórych po jednym opowiadaniu, zwłaszcza, że lubie swoich bohaterów\nPomysł z lilith bardzo ciekawy, niewiem czy możliwy do wykonania, ale napewno wart rozważenia. Zwłaszcza, że planowałem wprowadzić właśnie jeszcze jedną postać "diabła"...\nA dlaczego lilith? Nieco interesuję się mitologią, a lilith jest łączona z wieloma mitologicznymi postaciami. Masz rację, że to ciekawa istota. Druga jej zaleta to jest płeć żeńska - pierwsze co wyobrażamy sobie, gdy usłyszymy słowo "diabeł" to facet z rogami i dwoma ogonami, a to dla mnie byłoby zbyt oczywiste. Musiałem coś tu pozmieniać\nPoza tym jej postać czasem gdzieś tam pojawi sie w jakimś filmie, czy książce - nie jest więc całkiem anonimowa, ale i nie jest tak znana jak np Lucyfer. To też dla mnie miało znaczenie...


Pozostałe dyscypliny bestsellery, Styczeń 2021\nSprawdź Książkomatowe bestsellery. Zobacz co chętnie kupują Książkomatowi Klienci w Styczniu 2021 w kategorii Pozostałe dyscypliny.\nPaul E. Roetert\tMark S. Kovacs\nKsiążka zarówno dla zawodników wyczynowych, jak i osób grających rekreacyjnie. Omówiono w niej poszczególne grupy mięśni zaangażowanych w konkretnych ruchach i uderzeniach oraz pokazano, jak je ćwiczyć pod kątem wszechstronnego podejścia do specjalistycznego treningu. Przy opisie każdego ćwiczenia...\nTenis to gra nawyków. By dobrze serwować na turnieju, musisz podczas treningów zagrać serw tysiące razy. Dzień po dniu, miesiąc po miesiącu. Tylko tak osiągniesz doskonałość. Ale jakie ćwiczenia wykonywać? Odpowiedź na to pytanie daje książka "Tenis. 245 ćwiczeń" amerykańskiej instruktorki Tiny...


Trójcy Przenajświętszej, Poznać Boga\n15 czerwca 2014 r., Trójcy Przenajświętszej\nPowszechnie znane jest opowiadanie o Św. Augustynie, biskupie i doktorze Kościoła, który pewnego dnia spacerował brzegiem morza. Pracował wtedy nad traktatem o Trójcy Świętej i myślał nad tym, jak to jeden Bóg istnieje w trzech Osobach. Nagle dostrzegł chłopczyka, który klęczał nad wykopanym dołkiem i muszlą przelewał do niego wodę z morza.\n-Co ty robisz, dziecko? - zapytał.\n-Chcę przelać całe morze do tego dołka.\nWtedy święty uśmiechnął się pobłażliwie: "Przecież to nie jest możliwe, abyś tak niezmierzony ocean pomieścił w maleńkim dołku".\nChłopiec uśmiechnął się i odpowiedział:\n-A ty, Augustynie, myślisz, że zdołasz pojąć nieskończonego Boga? Łatwiej ja ten olbrzymi ocean zmieszczę w tym dołeczku, niż ty swoim ludzkim umysłem zdołasz pojąć Boga.\nBiskup Ryś powiedział kiedyś: „Tajemnica Trójcy nie została nam objawiona po to żeby sobie łamać głowę i zastanawiać się, jak to jest możliwe, że 1 równa się 3. Nie jesteśmy wezwani żeby tę tajemnicę zrozumieć. Natomiast jesteśmy wezwani do tego, żeby się w niej zanurzyć, żeby zawierzyć słowu Boga, który mówi o tym co to znaczy, że jest Jeden w Trójcy, w jaki sposób to się wypełnia w tajemnicy Jego życia wewnętrznego i żebyśmy próbowali w świetle tego objawienia patrzeć na siebie samych”.\nMyślenie o Trójcy Świętej powinno nam uświadomić prawdę o bliskości Boga, że jest On blisko mnie. Człowiek swoim rozumem nie jest bowiem w stanie przeniknąć Pana Boga, ale to nie znaczy, że stawianie pytań, czy próba dojscia do tej prawdy jest czymś złym. Świadczy raczej o tym, że o Nim myślimy, że jest dla nas Kimś ważnym i dlatego chcemy Go bliżej poznać.\nW historii naszego życia jest ukryta obecność Boga. W tych momentach, w których zdajesz sobie sprawę, że o własnych siłach nie dałabyś sobie rady, w momentach radości kiedy czujesz się kochany i w chwilach doświadczeń, cierpienia, samotności. Tam właśnie Bóg objawia Ci siebie Swoje Imię – Jestem. Także w obecnym czasie – Twoich wątpliwości, poszukiwań. Karol modlił się: "Jeśli jesteś daj mi jakiś znak".\nPrzed swoim nawróceniem Karol de Foucauld pisał: "Będąc w Paryżu w związku z drukowaniem mojej rozprawy o Maroku, stykałem się z ludźmi mądrymi, o wielkiej cnocie i realizującymi w dużym stopniu swoje chrześcijaństwo. I wówczas pomyślałem sobie, że ta religia nie jest absurdalna. Równocześnie nadzwyczaj silna łaska mnie ogarnęła. Poszedłem do kościoła nie posiadając wiary, a czułem się dobrze jedynie tam. Spędzałem tam długie godziny powtarzając te dziwną modlitwę: mój Boże, jeśli jesteś, spraw bym Ciebie poznał”.\nŚw. Augustyn mówi: "Jeśli widzisz miłość, widzisz Trójcę Świętą. Człowiek wierzący wie, że tylko kochając może doświadczyć miłości Trójcy i prawdziwie oddać jej cześć".


Skończyły się nam wyprawki! - Polski serwis pro-life. Informacje ogólne, publikacje i materiały, newsy.\nSkończyły się nam wyprawki!\nMajówka już za nami, wydaje się, że wychodzimy z lockdownu – budzi się trochę nadziei na lepsze i szansa na powrót do większej aktywności. Daj Boże!\nZwracam się do Was z gorącą prośbą o pomoc, gdyż skończyły się nam już wyprawki. To pakiet najpotrzebniejszych rzeczy dla matki i noworodka, które należy zabrać do szpitala idąc rodzić dziecko.\nDzidziuś sporo potrzebuje: ubranek, becika z wymienną pościelą, dużego kąpielowego ręcznika wielu środków higienicznych i kosmetyków, a przede wszystkim pieluszek, których nigdy za wiele. Także dla mamy potrzebne są podkłady, kremy, środki odkażające, koszula z rozcięciem do karmienia itd.\nTo wszystko razem sporo kosztuje, a te mamy, które się do nas zgłaszają, licząc na pomoc Przyjaciół, nie mają dosłownie nic. Boją się też, że brak wyprawki spowoduje „doniesienie” do pomocy społecznej, że matka nie zabezpiecza dziecku elementarnych rzeczy, koniecznych do opieki po jego urodzeniu się, a to może spowodować kontrole, a nawet odebranie dziecka.\nKilka historii z samego życia\nEla niedługo urodzi. Obiecaliśmy jej wyprawkę do szpitala – bardzo na nią liczy! Już czas, aby ją dostała, ale u nas w magazynie pusto. Trzeba pójść do hurtowni i kupić to wszystko, co jest koniecznie musi być nowe. Ubranka, akcesoria, zabawki – dokładamy używane, które wielu Przyjaciół do nas przynosi lub wysyła po swoich dzieciach. W ramach Punktu Pomocy Rzeczowej segregujemy te rzeczy, pierzemy i dołączamy w przesyłkach do potrzebujących matek. Wiemy przecież, co jest im najbardziej potrzebne.\nEla znalazła się w bardzo trudnej sytuacji. „Wpadła”, bo zawierzyła swojemu chłopakowi, który jednak szybko się zmył, gdy poczęło się dziecko. Na rodzinę nie może liczyć, ale koleżanki trochę jej pomagają. Straciła pracę, zasiłki są symboliczne, ale ma gdzie mieszkać i to jest dla niej najważniejsze. W pełni świadomie chroni swoje dziecko i mówi: - Jakże mogłabym zrobić krzywdę takiemu maleństwu! Już wie, że to dziewczynka, postanowiła dać jej na imię Monika.\nZa chwilę rodzi też Martyna, której mąż uległ ciężkiemu wypadkowi. Nie wiadomo czy w ogóle będzie chodził. Musi sobie poradzić sama, a i o niego zadbać. Nie ma łatwo! Jej także obiecaliśmy wyprawkę.\nZenia pochodzi z Ukrainy. Od dwóch lat przebywa w Polsce – o powrocie do rodzinnej wsi nie ma mowy, zwłaszcza teraz, gdy z daleka widać, że jest w ciąży. Koleżanka przyjęła ją do wynajętego mieszkania. Przyjaźnią się i pomagają sobie, jak tylko mogą. Na ojca dziecka w tej chwili w ogóle nie może liczyć, wyjechał do Niemiec, aby więcej zarobić, ale na razie się nie odzywa. Obiecał, że wróci po nią i dziecko... Poród już blisko, koniecznie potrzebna jest wyprawka i niezbędne rzeczy do domu. Składane łóżeczko i wanienkę już dostała. Ktoś je przyniósł do nas – teraz się bardzo przydadzą. Każdy otrzymany drobiazg dla dziecka głaska z uśmiechem i przytula do brzucha. – Ładnie ci będzie w tych różowych śpioszkach? – pyta swoją Malutką. Dała jej na imię Swieta, bo pomimo tak trudnej sytuacji wniosła do jej życia tak wiele radości i światła.\nTakich sytuacji jest bardzo wiele. Nie publikujemy zdjęć tych kobiet i ich dzieci, chociaż wiele osób tego oczekuje. Uważamy, że nie wolno ich stygmatyzować, one mają czuć się bezpiecznie, bo żyją wśród nas. Zresztą RODO nam tego zabrania :)\nMarzymy, aby przygotować możliwie jak największy zapas wyprawek. Nowe rzeczy kupujemy w hurtowniach, gdzie przy zakupie większej ilości mamy upusty i korzystamy z promocji. Na razie ceny nie poszły w górę, ale nie wiadomo, jak będzie. Te rzeczy należy kupić teraz. Będą czekały na kolejne potrzebujące mamy. Bardzo liczymy na Pomoc Przyjaciół! Razem możemy zrobić bardzo wiele!\nCałkowity koszt wyprawki wynosi 250 zł.\nOfiarowując - 500,- 250,-, 100,- 50,- czy 25,- złotych (po prostu, ile kto może) na pomoc dla ubogich matek i wyprawki dla noworodków, pomagasz im w najtrudniejszej sytuacji życiowej. To dla nich najlepszy upominek, który daje nadzieję i ratuje życie!


Chciałabym, żeby żywi ludzie byli mniej martwi :: Biuro Literackie\nKatarzyna Fetlińska: Cześć Bronko, przeczytałam Twoją książkę dwukrotnie, gdy byłam u rodziców i z jakiejś przyczyny nie mogłam spać. To był doskonały moment na pierwsze czytanie – dzięki temu, o czym piszesz, zrozumiałam pewne rzeczy, które dotykają mnie na co dzień. Na przykład mój ojciec od jakiegoś czasu wycina wszystkie wiekowe, piękne drzewa wokół domu. Pozbywa się starych przedmiotów – balkonowej huśtawki, lustra, kaset wideo z nagraniami sprzed dwudziestu lat. Być może te przedmioty niosą dla niego zarazem wspomnienia oraz strach przed przyszłością. I Ty moim zdaniem piszesz między innymi o tym, że w rzeczach jest przeszłość. Wspomnienia to dla Ciebie część materialnego świata.\nBronka Nowicka: Kasiu, interesują mnie materie będące w relacjach z człowiekiem. Przez kilka lat dokumentowałam związki ludzi i rzeczy. Mam obszerne archiwum zawierające fotografie oraz zapis monologów relacjonujących te współegzystencje.\nTrzydzieści lat temu ten koralik był psem. Prowadzanym na nitce-smyczy, czesanym za pomocą szczotki do zębów. Koralik ma na imię Nuka. Jego uczulona na sierść właścicielka, której – gdy była dzieckiem – zastępował psa, ciągle tak go nazywa. Koralik nie jest już animizowany, ale ciągle traktowany z atencją.\nCzterdzieści dwa mydła należące do tłumaczki biorą udział w specyficznym rytuale. Każde z nich służy do mycia jednej z czterdziestu dwóch części, które tłumaczka rozróżnia w swoim ciele. W jej relacji z mydłami choroba miesza się z poezją. Obejrzyj, proszę, moje wideo inspirowane tą historią.\nZużyte torebki herbaty, na które nanoszone są notatki dotyczące dat, pór dnia i zdarzeń sąsiadujących z czynnością jej picia, stanowią swoisty pamiętnik. Torebki herbaciane wypreparowane z fusów i wypełnione zdjęciami ludzi, z którymi piło się herbatę, stają się estetyzującym dokumentem spotkań.\nRzeczy bywają wehikułami czasu. Wsadziłam moją starą zabawkę, misia, do tomografu. Z bliżej nieokreślonych powodów chciałam zbadać tę rzecz, przeniknąć do jej wnętrza. Prześwietlenie wykazało obecność piasku w uszach miśka. Piach mógł pochodzić jedynie z dwóch miejsc: podwórka domu moich dziadków lub podwórka domu rodziców. Pomyślałam: nie ma już tych domów. Nie ma większości ludzi, którzy w nich mieszkali. Nie ma tamtych piachów, ale w uszach misia są ziarna któregoś z nich. Odzyskać je, to jak cofnąć czas. Moja zabawka przeszła operację. Wykonał ją chirurg. Wydobył z ucha misia zbrylony kurz, drewienko pochodzące ze struganej kredki i kilkadziesiąt ziaren piasku. W ten sposób to, co egzystowało jedynie we wspomnieniu, znów objawiło się pod postacią materii.\nRzeczy są wspomnieniogenne. Zarówno one, jak i ich obrazy, mają zdolność poruszania pamięci. Zerknij na wideo, którego warstwę tekstową stworzyły wspomnienia ludzi obcujących z tomograficznymi obrazami rzeczy.\nSzczególnymi dla mnie rzeczami są te, które istnieją wyłącznie pod postacią wspomnień; nie mają materii. Spis takich rzeczy stworzył kręgosłup, wokół którego ucieleśniło się Nakarmić kamień. Tylko jedna rzecz opisana w książce ma jeszcze swój fizyczny wymiar. To widelec, który przeszło siedemdziesiąt lat temu pełnił jednocześnie funkcję grzebienia. Absurdalne konglomeraty zastosowań rzeczy budowała wojna. Dziś widelec jest bransoletką należącą do wnuczki opisanej przeze mnie kobiety, która czesała się sztućcem.\nSpotkanie z wnuczką właścicielki bransoletki-widelca-ex-grzebienia i wysłuchanie jej wspomnień było impulsem do stworzenia jednego z modułów książki. Wiele rzeczy opisanych w tomie istnieje jedynie w mojej pamięci: zapamiętany obraz materii, gdy go przywołałam, odsłaniał kolejne, które go obrastały (obraz-tały). Dzięki temu Nakarmić kamień ma swój wymiar dokumentalny. Dokumentalny nie znaczy autobiograficzny. Świat opisany w książce jest zbudowany ze wspomnień, ale nie są to wspomnienia w ich pierwotnej formie\nCzuję się tak, jakbyś próbowała mi pokazać, że tylko ze wspomnień da się stworzyć cokolwiek nowego.\nIstnieje dowiedziona naukowo koincydencja między pamięcią a językiem. Gdy człowiek (dziecko) staje się istotą językową, wspomnienia zaczynają nabierać charakteru związanego z wewnętrznym monologiem i komunikacją za pomocą mowy. Przestają być statycznymi obrazami lub ich strzępami. Ruszają. Przybierają postać scen i epizodów. Stają się giętkie, płynne, pojemne, jak sam język. W tym samym momencie zatrzaskują się drzwi prowadzące do wspomnień z okresu przedjęzykowego. Te wspomnienia istnieją, ale nie można się do nich dostać, bo pamięć nie słucha swojego właściciela, tylko architekta. Jeśli język jest architektem pamięci, być może to, co jest budowane w języku, powstaje wyłącznie ze wspomnień – krzyżowanych, deformowanych, nawarstwianych. Jeśli zaś przyjmiemy, że zamieszkujemy w języku, to musimy uznać wszystko, co powstaje (a nie tylko to, co zrobione z materii języka), za wywiedzione z pamięci.\nCzyli w jakiś sposób uświęcasz język? Rozumiesz go jako to, co najważniejsze w człowieku? Wyjątkowe?\nW XIX wieku Paryskie Towarzystwo Lingwistyczne wprowadziło kategoryczny zakaz zgłaszania artykułów dotyczących genezy i ewolucji języka. Postanowienie to było skutkiem regularnego zarzucania Towarzystwa setkami fantasmagorycznych teorii, które miały odpowiedzieć na pytania o korzenie i cel istnienia języka. Dziś na naukowej arenie ścierają się cztery główne koncepcje dotyczące jego początków, a mnie najciekawsza wydaje się ta, która głosi, że język nie wyewoluował po to, żeby ludzie mogli się komunikować, ale po to, żeby mogli myśleć. Był rodzajem lustra danego człowiekowi przez ewolucję. W tym lustrze człowiek mógł odbić świat i zobaczyć w nim siebie. Bardziej interesuje mnie to, co ma do powiedzenia o języku neuronauka i psychologia pamięci niż lingwistyka. Kiedy zdobywam wiedzę o tym, że język ma związek z momentem wyodrębnienia „ja” z otaczającego świata (człowiek zyskuje świadomość własnej odrębności w chwili, gdy zaczyna mówić), gdy czytam o ścisłym związku języka z architekturą pamięci i samym procesem zapamiętywania, nabieram przekonania, że moje ja żyje w języku. Nie istniałabym, gdyby nie język. Jak mogę nie uświęcać własnego stwórcy?\nAle czy ten język-mieszkanie nie staje się w końcu więzieniem?\nNie umiem powiedzieć, czy język-mieszkanie, język-dom, staje się w końcu więzieniem. Żebym mogła tak określić język, musiałabym pamiętać coś z czasów, gdy nie byłam istotą językową. Tam moje wspomnienia (wspomnienia nikogo z nas) nie sięgają. Nie mogę zdefiniować czegoś jako więzienia, jeśli nie zaznałam wolności. Zaznanie wolności od języka jest poza naszym zasięgiem.\nCzy Twoim zdaniem nauka języka przypadkiem nie sprawia, że od małego uczymy się wszystko uczłowieczać? Dziecko w Rajtuzach opisuje przecież naturę za pomocą rzeczy zrobionych przez ludzi.\nTo ciekawe zagadnienie: czy antropomorfizacja byłaby możliwa, gdyby człowiek nie zamieszkiwał języka? Hmmm…\nSądzę, że każda rzecz podlega, w mniejszym lub w większym stopniu, antropomorfizacji lub personifikacji. Oznacza to, że świat przedmiotów stanowi theatrum, w którym odbija się to, co ludzkie. To, że uczłowieczamy rzeczy, owocuje poczuciem tragizmu, które mogą one wywoływać. Zakopać gumę, szmatę, plastik, to coś zupełnie innego niż pochować zabawkę, która miała imię, dom, ubrania, własne łóżko.\nZ jednej strony Twoi bohaterowie robią spisy rzeczy, chcąc je, tak jak mówisz, spersonifikować. Wyodrębniają i badają każdą rzecz osobno, żeby przede wszystkim odnaleźć siebie. Takie mam wrażenie. Czy tylko czując się obco i odrębnie można się czuć wyjątkowym? Bycie naprawdę sobą oznacza smutek? Ja mam tak, że gdy sama prowadzę samochód, to czasem zapominam być tym, kim jestem. Nie jestem z ludźmi, więc nie myślę o sobie. Tylko taka miła pustka i jedność ze światem. Jesteś szczęśliwa, gdy zapominasz o sobie?\nWyobrażenie jedności ze światem, „miłej pustki”, jest dla mnie przerażające. Pewnie nasze odczucia owej jedności i pustki są odmienne. Kiedyś, po kumulacji bardzo przykrych zdarzeń, doznałam silnego ataku paniki. Szłam Marszałkowską i nagle poczułam, że tonę w świecie, a skóra nie stanowi żadnej bariery między mną a tym, co rozciąga się poza moimi granicami. Miałam dojmujące poczucie tracenia „ja”. Nie sposób opisać lęku, którego zaznałam. Depersonalizacja jest jednym z najgorszych znanych mi odczuć. Dla mnie zagadnienia związane z byciem sobą i byciem w sobie nie wiążą się z poczuciem odrębności czy wyjątkowości, ale z poczuciem bezpieczeństwa.\nMyślisz, że gdybyś wychowywała się na innych przedmiotach, byłabyś kimś innym?\nNie wiem, czy (i w jakim stopniu) nasza osobowość zależy od rodzaju przedmiotów, z którymi się zetknęliśmy, które wpłynęły na naszą wyobraźnię. Na pewno może ukształtować człowieka to, że jego uwaga była częściej zwrócona w kierunku uczłowieczanej materii niż człowieka.\nPozwól, że wrócę jeszcze do tematyki obrazu. W jednym ze swoich tekstów piszesz: „widok całymi godzinami używa mnie do patrzenia”. Pokazujesz mi te wszystkie zdjęcia, filmy. Opowiadasz o ludziach, którzy obcują z obrazem. Jest taka popularna metafora tego, że nasz wzrok działa dokładnie jak kamera, aparat. Biernie rejestruje. Też tak myślałam, dopóki nie dostałam aparatu i się nie zawiodłam przy wywoływaniu pierwszej kliszy – nic nie wyglądało tak, jak ja to wcześniej widziałam. Czy dla Ciebie percepcja jest aktywnym działaniem, procesem, szeregiem zmian i korekt, których dokonuje mózg? Widzimy „subiektywnie”?\nMam w swoim notatniku-„cytatniku” zdanie przepisane z książki Ramachandrana, współczesnego neurologa, który zrewolucjonizował myślenie na temat synestezji i percepcji: „ Percepcja to aktywnie tworzona opinia o świecie, a nie bierna reakcja na docierający do mózgu strumień sygnałów zmysłowych”. Jeżeli chodzi o percepcję wzrokową, to figury podkreślające analogie między ludzkim okiem i obiektywem kamery, między ich „widzeniami”, nie mają podstaw, ponieważ widzenie odbywa się w mózgu, nie jest procesem zachodzącym w oczach. Informacja nazywana obrazem jest przekazywana do mózgu w alfabecie impulsów nerwowych i każdy człowiek układa z nich nieco inne zdanie. Nie ma czegoś takiego jak obiektywne wyglądy. Widzenie jest wyłącznie subiektywne.\nJako intermedialistka wypowiadam się za pomocą obrazów, obrazów w ruchu i słów. Często łączę je ze sobą, szukam też nowych mediów, na przykład używam tomografu jako narzędzia obrazowania graficznego i filmowego. Muszę powiedzieć, że to jednak język stanowi dla mnie najlepsze narzędzie narracyjne. Wiele razy myślałam o kamerze, pędzlu, farbie, ołówku, jako o narzędziach topornych. Gdybyś przyparła mnie do muru, przyznałabym, że uważam (zawsze uważałam) sztuki filmowe i plastyczne za dość impotentne. Opór materii, w której się na tych polach tworzy, jest ogromny. Język wydaje się materią „bezpośrednią”, nie wymagającą zapośredniczenia, ściśle przylegającą do myślenia, wewnętrznego monologowania.\nTa „niedoskonałość” percepcji jest u Ciebie bardzo wyraźna. Z tego, co napisałaś, wynika, że nawet sposób, w jaki widzimy bliskich, nigdy się nie pokrywa z ich wyobrażeniem o tym, jak to my ich odbieramy. Wyczuwam motyw tego, że wszyscy czerpiemy nieomal fetyszystyczną przyjemność z wyobrażeń. Wyobrażonych relacji z bliskimi. Wyobrażonych zdarzeń z udziałem różnych bliskich nam przedmiotów. W książce jest dużo starości, śmierci, dużo fragmentów o tym, że wszystko się boleśnie zmienia, a z tego zostaje nawet nie pamięć, nie obraz, tylko właśnie wyobrażenia, które pielęgnujemy.\nMasz rację, gdy mówisz: „zostaje nawet nie pamięć, a wyobrażenia, które pielęgnujemy”. Przeczytałam kiedyś (chyba u Douwe Draaisma’y), że wspomnienia nie są „fotografiami”, wiernymi przedstawieniami ludzi, rzeczy i zdarzeń. Dzieje się tak przez samą naturę wspominania. Załóżmy, że wspominam czerwone buty, które nosiłam jako dziecko. Przypominając je sobie, tworzę kopię pierwszego zapamiętanego obrazu butów. Przy kolejnym wspomnieniu nie sięgam już do pierwowzoru, tylko do jego kopii. Przy kolejnym – do kopii kopii. I tak w nieskończoność. Jeśli wspominałam czerwone sandałki sto razy, to znaczy, że przy kolejnym przypomnieniu będę obcować ze sto pierwszą kopią pierwotnie zapamiętanego obrazu. Problem w tym, że każda kolejna kopia zawiera modyfikacje zależne od stopnia mojej świadomości, nastroju, zmiennego stosunku do wspominanego obiektu. Jeśli mechanizm przypominania działa w ten sposób, to wspominam wyobrażenie o czerwonych sandałkach, a nie czerwone sandałki.\nTwoja książka jest dla mnie również o pragnieniu tego, żeby rzeczy były żywe. Skąd w ogóle takie pragnienie? Co to znaczy być żywym?\nNie pragnę, żeby martwe rzeczy były żywe. Chciałabym, żeby żywi ludzi byli mniej martwi. O tym jest dla mnie ta książka.


Mieszkanie Sprzedaż, Poznań, Nowe Miasto, 75.45 m2, 567695 zł\n567 695 zł 7 524,12 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nCena 567 695 zł\ncena za m2 7 524,12 zł/m²\nMieszkanie 3 pokojowe na parterze w 5 piętrowym bloku z dużym tarasem. Wokół dużo zieleni, do jeziora Malta około 1 km co pozwala nam na spacery, bieganie i jazdę rowerem a małymi dziećmi możemy się wybrać do ZOO. . Mieszkanie posiadać będzie elektryczne rolety zewnętrzne, ogrzewanie podłogowe w łazience oraz wideodomofon. Komfort i wygodę mieszkańcom zapewni bliskie sąsiedztwo licznych centrów handlowych (M1, Posnania, Galeria Malta, Park Handlowy Franowo, IKEA). W pobliżu osiedla funkcjonują żłobek, przedszkola, szkoły oraz Politechnika Poznańska. Łatwy i szybki dostęp czyni to miejsce atrakcyjnym\npokój dzienny 16,25 m2\npokój 18,28 m2\npokój 14,79 m2\nkuchnia 11,94 m2\ntaras 23,30 m2\nDodatkowo można wykupić komórkę lokatorską w cenie 10000 zł brutto\nSymbol oferty NHM-MS-9102\n4 pokoje 66,31 m2 9 377,02 zł/m2


już od 2431 PLN\nNajkorzystniejszy cenowo lot z Warszawy do Fort Lauderdale realizowany jest 05 październik 2021 r. Najtańszy powrót z Fort Lauderdale jest 12 październik 2021 r. Jeżeli chcesz zarezerwować najtańsze połączenie lotnicze postaraj dostosować się do jednej z tych dat.\nWybierz daty i rezerwuj za 2431 PLN\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z WAW do FLL) wynosi: 2431 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Warszawy (WAW) do Fort Lauderdale (FLL) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów.\nLoty Warszawa Fort Lauderdale obsługiwane są przez linie lotnicze Delta. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Fort Lauderdale) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Warszawy do Fort Lauderdale.\nWarszawa - Filadelfia od 2439 PLN\nz Polski do Fort Lauderdale


Jakie monitory + wzmacniacz do Sub-a SVS SB-1000 Pro? 2.1 do muzyki przeważnie elektronika, ciężkie i dynamiczne brzmienia ze zróżnicowanym basem. - Stereo - Forum Audio.com.pl\nPo nowym roku (obawiam się że do sylwestra nie dam rady a szkoda :D) przymierzam się do kupna "wymarzonego" zestawu 2.1 lecz jak to u mnie ze wszystkim musze już zacząć myśleć nad temat trochę wcześniej. Sub jaki wybrałem to SVS SB-1000 Pro po przeczytaniu i obejrzeniu kilku recenzji myślę że to mój święty gral ale została kwestia reszty zestawu czyli jakie wybrać do tego 2.0 oraz wzmacniacz? Muzyka której słucham to szeroko pojęty EDM choć ogólnie słucham prawie wszystkich gatunków, na pewno będzie dużo basu i to zróżnicowanego oraz nie pogardził bym przyjemną średnicą oraz wysokie które mnie ogłuszą. Myślę że suba utnę na 60/55hzhz także monitory nie muszą być mega koksem na niskich po prostu aby fajnie i dobrze uzupełniały resztę pasma.\nOczywiście na miejscu i tak będę odsłuchiwał kilka konfiguracji (nawet w mniejszym pomieszczeniu chyba 9m2) ale muszę mniej więcej sobie nakierować chociaż by firmę głośników czy wzmacniacza, myślałem nad Monitor Audio Bronze 2 bo można je jeszcze gdzieś dostać ale nie wiem czy będą ok a może obecnie jest coś "lepszego"? Bo one już nie są produkowane. Pomieszczenie 11m2 (proszę nie komentować metrażu i nie pisać postów że wystarczą mi same monitory bez suba bo nie macie pojęcia o czym mówicie :D)\nChyba najlepiej by było aby wzmacniacz miał wyjście LFE aby nie kombinować plątaniny kabli z subem?\nEdytowano 2 listopada 2021 przez bassfreak93\nSprawdź focal chora 806 / aria 906 , ew. używki starsze chorusy , mają przyjemną średnicę do syntezatorów itp. z subem powinno być elegancko\nChyba zdecyduje się na NAD C326 BEE i MA bronze 50, lecz jeszcze długa droga do zakupu i będę odsłuchiwał.\nTo akurat dobre połączenie.\nBronze grają jasnym, detalicznym i klarownym dźwiękiem. Do tego są niewielkich rozmiarów.\nW opcji stereo lepsze mogą się jednak okazać Magnat Signature 503 albo wspomniane Chora od Focala.\nNAD 326 bee jest ok.\nAle ten nad jest w wersji v2? Bo taka jest na stronie producenta. Ile bym musiał zapłacić wtedy za coś innego? Pewnie ponad 2k\nCzytałem opinie o nim i wiele ludzi pisze ze szybko idzie na serwis i część komponentów w środku ma słabej jakości, nawet gościu robił na yt film serwisowy z jego naprawy.\nWyjścia LFE w klasycznych wzmacniacza stereofonicznych raczej nie uświadczysz bo to rozwiązanie kinowe. Spokojnie można podłączyć suba pod wyjścia preout, po prostu odwrócić przewód typu Y (2x rca we wzmacniacz, pojedynczy wtyk pod sub).\nFocal Chora 806 to detaliczne granie, myślę, że przy tej muzyce się jak najbardziej sprawdzą. Nad będzie łagodził to brzmienie, sam będąc ciepło grającym wzmacniaczem.\nAlternatywnie Monitor Audio Bronze 100 w połączeniu z Audiolabem 6000a (tutaj będziemy mieli wejścia cyfrowe, których w nadzie brak).\nJest jeszcze 3 opcja, aktywne monitorki od Klipsch (też można do nich podłączyć subwoofer) mają wbudowany DAC, i dużo wejść zapewniającym szeroką funkcjonalność.\nChodzi o taki kabel do suba? https://www.q21.pl/melodika-mdswy-rca.html\nEdytowano 3 listopada 2021 przez bassfreak93\nZgadza się. NAD wymaga naprawy po pewnym czasie ale:\n- to bardzo dobrze grające wzmacniacze\n- ich serwis jest stosunkowo prosty i tani, bo wiele osób to robi\n- inne wzmacniacze także wymagają przeglądu.\nnie mysl że to Ci będzie działać wieczność.\n15 godzin temu, bassfreak93 napisał:\nZobacz też na kabel wireworld.\nAż strach pomyśleć co będzie po nowym roku, właśnie cena Svs SB 1000 pro skoczyła o 500 zł w górę chyba w każdym sklepie.\nCiekawe co będzie z cenami monitorów i wzmacniaczy, chciałem się zmieścić ze wszystkim razem z kablami do 6,5k góra ale lipa z tego będzie\n10 minut temu, bassfreak93 napisał:\nSB2000PRO tez podrożał chyba 600zł\n3000mini został bodajże na tej samej cenie , ale jego chyba mało kto chce kupować\nMnie się udało svs-a kupić jeszcze po starej z fajnym rabatem\nTaka ciekawostka ile dorzuca svs sb1000pro względem frontów , czy też jak pomieszczenie podbija - 4 wykresy bez korekty , oraz 25,31,40Hz room gain compensation - przy największym najmniej głowa boli i najlepiej się spasowuje z frontami wg pomiarów.\nTam jeszcze parę opcji ,ale to do zabawy jak lepszy mikrofon do kalibracji będzie.\nJak widać sb1000pro spokojnie nagłośni 20-25m^2\nW jaki sposób i w czym robione te pomiary? Mógł być dane kolory wyjaśnić?\nCo do wzmacniaczy w podobnej cenie i wyjściem na suba to Denon PMA-600NE oraz Marantz PM6007 jeszcze znalazłem.\nKtóry zagra lepiej z MA bronze 50?\nEdytowano 6 listopada 2021 przez bassfreak93\nDnia 4.11.2021 o 06:39, S4Home napisał:\ninne wzmacniacze także wymagają przeglądu.\nNo moze nie wieczność ale mój gra wiele godzin dziennie "muza do kotleta" w tle, później jakiś film lub wieczorne odsłuchy do baaardzo późnej pory i.... od lat "nie widział" serwisu! Myślę że bezkonfliktowo będzie cieszył dzwiekiem kolejne długie lata. Pozdr.\npooglądaj , ogólnie lepiej ustawić 40Hz 12dB slope kompensacji pomieszczenia , inaczej będzie dudniło = głowa boli / można wyłączyć jak chce się sąsiadów zdenerwować\nZresztą tak samo można sobie equalizerem dodawać przyjemnie basu , chociaż dziwnie +4dB na 55Hz spowodowało ,że głównie okolice 28Hz podbiło i to znacznie wyżej niż 4dB - trzeba by popytać osoby z miniDSP o co chodzi\nKef Q100 , mam gąbki do nich żeby zatkać BR ale chyba nie ma potrzeby.\nSVS SB 1000 pro + kabel do suba też svs za 175 zł\nhttps://sklep-albatros.pl/pl/p/KIMBER-KABLE-4-PR-1mb-/952 2x 1,5m\nhttps://sklep-albatros.pl/pl/p/Wtyk-bananowy-CHORD-PLUG-4mm-szt-/956 8 sztuk , musiałem jechać do innego salonu żeby mi to zrobili bo sam bym spędził na to 10 lat tam gdzie kupiłem mają sajgon z zamówieniami i nie mieli czasu tego robić za dopłatą nawet. Ale Pan z Cinematech w Gdańsku poratował za opłatą nawet nie wziął milionów\nSuba nie odsłuchiwałem bo były zapakowane ale też w jednym i drugim salonie mówili że tego suba nie ma sensu słuchać bo w tej cenie the best. Kef i NAD słuchałem w salonie i przypadły mi do gustu tylko że te kefy w sklepie były chyba bardziej wygrzane bo grały trochę lepiej (fakt że salka odsłuchowa ale te same kable i ten sam wzmacniacz).\nWiecie co mam trochę problem z kalibracją tego suba, kombinuję na wszystkie możliwe sposoby w apce svs i ciężko uzyskać "dobry" efekt. Jedyne czego nie ruszam to low pass na 90 hz przy slope 12db wydaje się optymalnie może zniżę do 80hz. Kombinuję z głośnością, fazą, polaryzacją i room gain compensation. Raz basu za mało raz za dużo, przy room gain compensation na 31 hz i 12db w miejscu odsłuchu jest trochę mało "mięsa" za to nie niesie tak po mieszkaniu basu, jak dam room gain compensation max czyli 41 hz (przy 12db slope) to kompletnie zero mięska w miejscu odsłuchu. Jak zmienie na reverse polarity albo fazę z 0 na 180 to słuchowo brzmi to tak że sub gra bardziej niskim basem (25-40hz na ucho) i ucina tego wyższego (40-80hz) przez co traci "punch" czy tam wykop.\nNie rozumiem za bardzo technicznie do czego służy faza i reverse polarity, czy przy jednym subie to coś wgl daje? jak powinien grać dobrze skalibrowany sub 2.1? Gdzieś czytałem że ma się on zatopić "w całości" zestawu cokolwiek to znaczy. Też wiem że suby potrafią się wygrzewać nawet do 1000h bo nawet moje głośniki do pc co miałem zmieniły swój dźwięk na "lepsze" po długim graniu szczególnie właśnie sub.\nBTW wczoraj z ciekawości robiłem test chodząc po mieszkaniu puszczając kawałek poniżej (oczywiście we FLAC).\nNa klatkę schodową nie wychodziłem ale chodząc po mieszkaniu i słuchając to raczej u sąsiadów nie jest kolorowo ja nie wiem jakie to trzeba mieć pomieszczenie nawet dla takiego "malucha" jak sb 1000 pro żeby tak nie niosło basu za ścianami? 30m2? takimi pomieszczeniami mało kto dysponuje w blokach.\nEdytowano 20 listopada 2021 przez bassfreak93\nSory za post pod postem ale nie mogę edytować. Gdy mam room gain compensation na 31 hz i slope 12db to gdy tam polarity na negative bas jest lepszy i jest go więcej zdecydowanie.\nSuba mogę "wygrzewać" (muza leci cicho a ja coś robię w domu, "nie słucham) na własnych ustawieniach czy lepiej na default?\nW dziale testów lekko omówiłem ten sub , w sumie wszystko jest opisane w instrukcji. Polaryzacja do odwracania grania jak np. ustawisz po przeciwnej stronie do kolumn. Faza by wyrównać z frontami jakbyś gdzieś daleko od nich ustawił - tego nie ma sensu ruszać.\nBy uzyskać dobry dźwięk musisz odpalić REW-a i mikrofonem badać , lepiej equalizerem ustawić , room gain za mocno ścina doły (zresztą wrzucałem wykresy z pomiarów) , tylko 1Hz , 0,1dB na subie i możesz mieć kolosalnie inną odpowiedź pomieszczenia (co widać na REWie) , także na ucho tego nie ustawisz dokładnie.\nAle ogólnie sb1000pro robi robotę\nZastanawiam się nad wymianą moich KEF Q100 na coś innego bo mam wrażenie że one nie dają rady do tego suba\nnp MA bronze 100