[Wybrzeże] Znalezione nie kradzione - Granica\nWybrzeże Cienia ⇒ [Wybrzeże] Znalezione nie kradzione\nProfesje: Badacz\t, Mag\t, Szlachcic\nPost autor: Avrir » 6 lat temu\nAvrir przechadzał się po kamienistym, czarnym wybrzeżu wyspy. Dlaczego to robił? Cóż, powód był bardzo standardowy. Po prostu miał taki kaprys, a po Merdelain jeszcze nie miał okazji się przechadzać. Choć podejrzewał, że jeszcze przez długi czas nie będzie miał nic innego do roboty. Zresztą postanowił się przejść także dlatego żeby zebrać myśli, odetchnąć świeżym powietrzem. No dobrze, tego ostatniego akurat nie mógł zrobić, ale zawsze lepiej mu się myślało, gdy gdzieś szedł. Za nim podążał rzecz jasna Osgalith, pilnując, aby nic mu się podczas tej przechadzki nie stało. ”W tym mieście nie ma ani odrobiny poszanowania dla stanu szlacheckiego. Co za podłe gniazdo plutokracji. Cóż, nie mam chyba większego wyboru, muszę grać na ich warunkach. Tylko jakim cudem niby mam tutaj cokolwiek zrobić bez pieniędzy? Żaden statek cało tu nie przypłynie, a jedyny mag przestrzeni, z jakim współpracowałem, znajduje się obecnie na dnie żołądka jakiegoś bahamuta. Jak ci nieumarli w ogóle mogą tu żyć bez jakiegokolwiek handlu? Cóż, może i nie potrzebują zaspokajać potrzeb fizjologicznych, ale przecież jakoś rozwijać się to miasto musi.”\n- Statek – nagle odezwał się głos za jego plecami.\n- Co takiego? – Avrir spojrzał na ożywieńca, który wskazywał dłonią przed siebie.\nWampir spojrzał w kierunku wskazywanym przez Osgalitha i podniósł wysoko brwi. Rzeczywiście, w oddali, za skalistym wzniesieniem dało się dostrzec część białego żagla, dobrze się wyróżniającego w ciemnościach panujących tutaj.\n- Widać jakiś handlarz próbował tutaj przypłynąć pomimo tych wszystkich sztormów. Albo po prostu zgubił drogę – powiedział do siebie Avrir. – Może lepiej sprawdzić, czy coś z ładunku przypadkiem się nie ostało. A jeżeli przy okazji natknę się na kilka trupów, to tym lepiej.\nRuszył w stronę statku, spinając dłonią na ożywieńca. Droga nie była taka łatwa i szybka, jak wampir podejrzewał. Na wprost nie można było nijak dojść do statku, dzieliła ich od niego wielkie urwisko. Musieli najpierw je obejść, na co zużyli przynajmniej z pół godziny. Gdy w końcu stanęli na wprost statku, Avrir delikatnie się uśmiechnął. Nie był on zbyt dużych rozmiarów, co wykluczało statek wojenny, w dodatku wokół, na szarym piasku plaży leżało kilkanaście pakunków. Wampir podszedł do jednego i odwinął materiał zasłaniający go. Skrzywił się.\n- Jedzenie. Niezbyt przydatne tutaj. Cóż, oby wewnątrz statku było coś lepszego.\nWszedł do środka przez wielką dziurę w kadłubie, która wyglądała na główny powód rozbicia się statku. Wewnątrz znajdowało się nieco wody, jak i ciemność jeszcze mniej przenikliwa, niż na zewnątrz. Avrir wyszeptał kilka słów, po czym w jego dłoni oraz przy pasie Osgalitha pojawiły się pałki z materiału jarzącego w ciemności, dające tyle światła, że pozwalały dostrzec rzeczy znajdujące się kilka stóp od nich.\n- Szukaj czegoś ciekawego – powiedział wampir do ożywieńca, po czym sam także udał się na poszukiwania.\nRe: [Wybrzeże] Znalezione nie kradzione\nPost autor: Xelliks » 6 lat temu\nXelliks był w końcu gotowy na podróż do Alarani. Udał się właśnie do portu, gdzie czekał wynajęty przez niego statek. Wszedł na jego pokład i poszedł porozmawiać z kapitanem, by oznajmić mu, że jest gotowy do wypłynięcia. Po rozmowie zabrał rzeczy, które miał ze sobą, do kajuty. Z braku jakiegokolwiek lepszego zajęcia zaczął polerować czaszkę Alora.\n-Wiesz co, Alor? Strasznie się zakurzyłeś, brudasie niemyty. Wstydziłbyś się. I nie patrz tak na mnie tym swoim błagalnym wzrokiem.\nKiedy skończył, postawił czaszkę na stoliku obok łóżka. Wziął jedną z książek, którą zabrał na podróż. Po dłuższym, nieokreślonym czasie poczuł, jak coś zaczyna trząść łajbą. "Pewnie to tylko sztorm. Raczej nic bardziej niebezpiecznego niż lewiatan." Nagle statek o coś uderzył. Były to skały, które zrobiły ogromną dziurę w kadłubie. Xelliks zebrał wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy, zanim zalała go woda. Rzucił dodatkowo tarczę na Nekronom, by pod wpływem związku chemicznego wodoru z tlenem nie rozpadł się. Alora za to trzymał przy sobie. Nagle statkiem znów miotnęło, przez co lich uderzył się w czaszkę. Gdyby nie tarcza, to by się roztrzaskała, ale i tak zaćmiło jego jasny umysł. Ocknął się dopiero, gdy poczuł jak ktoś łapie go za żebra i obraca go z brzucha na plecy. Wolał na razie udawać martwego. Zauważył, że był to jakiś nieumarły, ale wolał wpierw dowiedzieć się, jakie miał on intencje.\nPod pokładem statku niewątpliwie znajdowało się mnóstwo rzeczy, w większości opakowanych podobnie, jak racje żywności znajdujące się na zewnątrz. A przynajmniej tak było po tej stronie, w którą poszedł wampir. Avrir przykucnął przy jednym z pakunków i zbadał go dotykiem, nie otwierając jeszcze. ”Coś twardego, może jakiś minerał? Ciężkie to coś jest, pewnie mam rację. No proszę, może jednak znajdzie się tutaj cokolwiek wartego uwagi, a jeżeli będę miał szczęście, to to coś pozwoli mi wyrwać się z tego piekła plutokracji i samemu rozpocząć tu jakiś interes.”\nWampir dotknął materiału, po czym odsłonił go i cofnął się. ”Srebro. Los ma poczucie humoru. Ciekawe, co jeszcze tutaj znajdę. Osikowe kołki? Wcale bym się nie zdziwił.”\n- Osgalith, chodź tutaj, pomożesz mi.\nAvrir odwrócił się ze zdziwieniem i ujrzał, że ożywieniec przykucnął przy kościotrupie w jakiś szmatach. Takiego widoku wampir się tu nie spodziewał, raczej wątpił, aby statek rozbił się na tyle dawno, aby ciała zdążyły zmienić się do tego stopnia. Postanowił zrobić to, co zrobić już od dawna zamierzał. Wyszeptał pod nosem kilka słów w Czarnej Mowie, które miały go ożywić i podporządkować jego woli. Jednak nic się nie stało. Zmarszczył brwi, po czym spojrzał na szkielet w świecie aur. Ujrzał to, czego się spodziewał. Martwiał wcale nie był tak martwy, a przynajmniej nie tak, jak wydawało się na pierwszy raz.\n- Wiesz, możesz już przestać udawać martwego, nieważne, jak dobrze by ci to nie wychodziło.\n-Czyli wolałbyś, żebym udawał żywego?-Odpowiedział sarkastycznie Xelliks nieznajomemu po czym wstał i poprawił szatę. Upewnił się wpierw czy wszystko ze sobą ma. "Wszystko na swoim miejscu. Czas dowiedzieć się kim jest ten tajemniczy, urokliwy jegomość i jego szkaradny sługa." Podszedł do nieumarłego, który przewrócił go z brzucha na plecy.\n-Witaj. Dziękuję za pomoc dobrotliwy nieczłeku.-Kiedy skończył mówić zauważył, że wampir patrzy na niego z zażenowaniem więc teraz zwrócił się do niego.\n-Tobie również dziękuję. Jeśli można wiedzieć to kim jesteście? I w sumie gdzie jesteśmy? Pamiętam tylko tyle, że tym statkiem wybrałem się do Alarani. Nastał sztorm i w coś uderzyliśmy. Później wszystko zalała woda i Twój pan mnie obudził.-Tłumaczył lisz. Miał nadzieję usłyszeć dobrą wiadomość na temat swojego położenia. Inaczej nie mógłby tu zagościć długo.\nAvrir zmrużył brwi, kiedy szkielet odpowiedział z sarkazmem. Wampirowi nie za bardzo się podobało, kiedy ktoś stroił sobie żarty pod jego adresem. ”Lich. Hmm. Może się przydać, o ile dalej nie będzie się zachowywał tak... nie wiem, jak to określić. Nie spodziewałem się jego tutaj, ale być może będą z tego jakieś korzyści. O ile nie sprowadzi na mnie kłopotów.”\n- Tak, przydałoby się, abyś chociaż spróbował – odparł lekko naburmuszony wampir.\nTłumaczenie się licha lekko go zażenowało. Niezbyt obchodziło go to, skąd się tutaj wziął i dlaczego się wybrał. Bardziej to, co potrafił. Choć na ostatnie słowa Avrir zareagował oburzeniem, które udało mu się ukryć.\n- Ta kupa kości w zbroi to MÓJ sługa – powiedział z pozornym spokojem. - Ja tutaj jestem panem, zwę się Avir Hagderd Mear Ygnofir, szlachcic z Maurii. A to mój ożywieniec, Osgalith. Obecnie przebywasz na wyspie Merdelain, gdzieś pośrodku wiekuistego sztormu niszczącego wszystkie statki, które wewnątrz niego wpłyną. Jak rozumiem, ciężko było coś takiego dostrzec i ominąć. Jeżeli chciałeś przybyć na Alaranię, to trochę chybiłeś, jest bardziej na południu. Ale tam i tak się nie dostaniesz, chyba że interesuje cię przeprawa przez fale wielkości smoka.\nNiezbyt go obchodziło to, czy lich trafił tam, gdzie chciał, czy też nie. Ale skoro i tak musiał tutaj przez jakiś czas zostać, to dlaczego nie miałby mu w czymś pomóc.\n- Tak właściwie, to po co płynąłeś do Alaranii?\n-Nim odpowiem na twe pytanie, pozwól, że wpierw się przedstawię. Nazywam się Xelliks. I tyle. Skoro to już sobie wyjaśniliśmy to chciałeś wiedzieć po co płynąłem do Alaranii. Chciałem dowiedzieć się co nieco na temat pewnej rzeczy i poszerzyć wiedzę, którą posiada ten kraj. I wybacz, że sądziłem iż jesteś sługą twojego sługi.-Tłumaczył się lich jednocześnie przepraszając za delikatną pomyłkę. ”A to ci zrządzenie losu. Rozbijam się i pierwsze co to wpadam na „pokrewną” duszę.” Pomyślał sobie żartobliwie Xelliks.\n-A cóż mógłbyś mi opowiedzieć o miejscu, w którym się znajdujemy? Nigdy nie przeglądałem map spędzając czas w tych wszystkich bibliotekach, w których miałem zaszczyt gościć. I jeszcze jeśli byłbyś łaskaw to gdzie mógłbym znaleźć biblioteki skrywające swą wiedzę w księgach? Jeśli oczywiście nie byłby to dla pana problem panie Avrir.-Wypytywał ciekawski lich, wampira.\nAvrir lekko przekrzywił brew, gdy usłyszał odpowiedź licha, przedstawiającego się jako Xelliks. Po jego tymczasowym charakterze podejrzewał, że prędzej był to jakiś człowiek, który przypadkiem natknął się na coś związanego z Magią Śmierci i skończył w tym stanie, niźli prawdziwy mag, który sam postanowił sięgnąć po życie wieczne. Wszystkie lichy, jakie dotąd spotkał Avrir, raczej nie były zbyt przyjazne i skore do żartów.\n- Nic się nie stało – odpowiedział wampir. - W tym miejscu znajduje się najpewniej największe zbiorowisko nieumarłych i piekielnych, jakie kiedykolwiek udało ci się spotkać, w dodatku rządzone przez wszechobecną plutokrację. Cóż, są też ludzie, ale niezbyt wiele, zresztą nie zauważyłem, aby posiadali jakieś prawa. Jeżeli interesują cię biblioteki, to w mieście na pewno znajdzie się niejedną, zawierającą najpewniej wiedzę, jaką nie można znaleźć w zbyt wielu miejscach.\nWampir zamilkł i przyjrzał się wnętrzowi statku raz jeszcze. Pełno w nim było licznych ładunków, szkoda by było, gdyby to wszystko miało się tak zmarnować. Zwłaszcza, że obecnie nie było tu żywej duszy. Avrir wymówił dość długą inkantację w Czarnej Mowie, czego skutki były natychmiastowe. Większość z ciał poległych podczas sztormu ludzi, które były porozrzucane po całym statku, powstało powoli, po czym skierowało się w stronę zabezpieczonych pakunków.\n- Chyba nie przeszkadza ci, że pozwolę sobie zagarnąć ten ładunek?\n-Jak chcesz to bierz. Przyda mi się tyle co nic.-Odpowiedział spokojnie Xelliks. W końcu co miałby z tym zrobić? Zaciekawiło go bardzo to co wampir powiedział o bibliotekach. ”Obym znalazł tu to czego szukam. Inaczej będzie źle. Jeśli nie dowiem się co stało się Alorowi to chyba go pogrzebię w ziemi, żeby już spoczął w spokoju... Rozmyślał lich. Choć po jego czaszce nie było tego widać to był strapiony.\n-Z tego co widzę to o załogę już nawet nie pytałeś. Też ich sobie bierz. Ja nie miałbym po co korzystać z usług nieumarłych jak na razie. Jak chcesz to pomogę Ci zebrać ten ładunek.-Nagle zauważył, ze nie miał przy sobie jednej rzeczy.\n-Nie widziałeś może gdzieś takiej dużej, czarnej, oprawionej w skórę i zapinanej na rzemień księgi?-Nie mógł znaleźć nigdzie swego Nekronomu co jest dla Xelliksa wielkim utrapieniem, ponieważ był to jego największy wynalazek i nagle okazało się, że miał gdzieś przepaść.\n-Jeśli nie to trudno. Poradzę sobie z jej znalezieniem. Jeszcze jedna rzecz Avrirze. Mógłbym znaleźć u Ciebie jakieś schronienie?\nAvrir skinął głową, kiedy lich pozwolił mu zabrać ładunek. W sumie i tak by to zrobił, ale cieszył się, że nie musiał doprowadzić do uszczuplenia swojej małej armii, która właśnie wynosiła pakunki ze srebrem na zewnątrz. Wyglądało jednak na to, że to jeszcze nie koniec sprawy. Lich zgubił gdzieś swoją księgę. Wampir doskonale zdawał sobie sprawę, jak cenne może być takie znalezisko. Nie był pewien, czy Xelliks dobrze robił, mówiąc mu o nim.\n- Nie, niestety nigdzie jej nie widziałem. Pewnie stapia się z tłem.\nPytanie o to, czy lich nie mógłby się u niego zatrzymać... Cóż, szczerze mówiąc, to Avrir nie miał w mieście nawet niewielkiego mieszkania, ale teraz sytuacja uległa całkowitej zmianie. Teraz miał dość spory oddział nieumarłych oraz srebro, które na pewno zdoła komuś sprzedać. Patrząc na jego ilość, można było podejrzewać, że zdecydowanie wystarczy na zakup niewielkiej posiadłości, takiej, jakiej Avrir pragnął. Nigdy nie lubił dużych domów, jeżeli nie były one naprawdę duże. Skoro nie można było przepychem powalać, to przynajmniej lepiej było udawać, że posiada się mniej.\n- Cóż, sprzedamy ten ładunek i pewnie znajdziemy jakąś rezydencją. Dla twojej wiedzy jestem tutaj dopiero od kilku dni, więc nie oczekuj zbyt wiele.\n-Widzę, że gościmy w tym ponurym miejscu podobny czas. A co do książki. Jak już mówiłem to mogę sobie poradzić samemu. έλα σε μένα.-Rzekł w nieznajomym języku lich. Nagle rozległ się dźwięk pluskania. Z wody wyleciał Nekronom i przyleciał do ręki właściciela.\n-No i po problemie. Na szczęście nic jej nie jest. Co ja bym bez niej zrobił? Dobrze, zę pomyślałem o tym zaklęciu. Nawet z drugiego końca świata, by do mnie przyleciała.-Opowiadał xelliks o swoim wynalazku.\n-Muszę Ci przyznać, że jest to bardzo wygodne rozwiązanie. Tak, że ten. Powiadasz, ze sprzedamy zapas srebra i coś się zakupi? To dobrze. Polecam się rozejrzeć jeszcze w kajucie kapitana. Jeśli przetrwała. Miał tam parę skarbów. Może coś co dałoby się sprzedać.-Lich był dość zadowolony ze słów wampira. ”Całkiem przyzwoity z niego typ. Przynajmniej paramy się tą samą magią” Zauważył, że umarlaków jest za mało do niesienia skrzyń. Zostały tylko dwie. Tyle Xelliks dałby radę ponieść. Wyciągnął kościstą dłoń i wskazał skrzynki po czym powiedział.\n-επάνω-Po tych słowach otworzył się Nekronom na jednej ze stron po czym stronica zabłysnęła, a skrzynie uniosły się w górę.\nAvrir skinął głową, potakując na stwierdzenie licha. Choć on w sumie jeszcze bardziej nie orientował się w tym miejscu niż krwiopijca. Gdy Xelliks przywołał swoją księgę za pomocą magii, wampir zbytnio się nie zdziwił. Oczywistym było, że lich musi znać się na jakiejś magii, w końcu ta jakby nie patrzeć należała do samej definicji tych stworzeń.\n- Użyteczna sztuczka – powiedział wampir. - Znacząco także utrudnia próbę kradzieży, jak mniemam.\n”Muszę się tego nauczyć i zastosować na co ważniejszych bądź cenniejszych rzeczach. Choć drugie zazwyczaj jest pierwszym. Tak czy owak, łatwiej będzie wszystkiego upilnować.”[/i]\n- Kajuta kapitana, powiadasz? - spytał Avrir, opierając się na dzierżonej w dłoniach lasce i zastanawiając się. W sumie nie był to głupi pomysł, który wampirowi kompletnie nie przyszedł do głowy. Wyglądało na to, że i teraz lich okaże się użyteczny. - Tak, to bardzo dobry pomysł.\nNie zdziwiło go zbytnio, gdy lich podniósł ostatnie dwie skrzynie. To jest zdziwiło pod tym względem, że zdecydował się to zrobić, wampir podejrzewał, że większość lichów bywa dosyć samolubnych, zresztą tak samo jak on sam. Nie zdziwiło go natomiast to, że ten znał się na magii sił. Większość umarłych magów posiadała tę zdolność, aby zrównoważyć wady słabego ciała.\n- Tak podejrzewam – odpowiedział Avrir na ostatnie pytanie zadane przez Xelliksa, po czym ruszył w stronę miejsca, gdzie powinna się znajdować kajuta kapitana. W końcu wszystkie statki zbudowane były w podobny sposób.\n-Pytasz się czy ciężko ukraść mój Nekronom? A co chciałbyś spróbować?-Spytał z zaciekawieniem Avrira po czym starał się zmienić temat.\n-Oczywiście żartuję. Na pewno utrudnia. A nie wiem do końca bo nikt mi jej jeszcze nie ukradł. To ja pomogę wynieść te skrzynie gdzieś na zewnątrz i wracam do Ciebie.-Ruszył za zgrają nieumarłych. Odstawił skrzynię po czym wrócił do wampira, który czekał już przy wejściu do kajuty kapitana.\n-Dobra. Możemy wchodzić.-Ruszyli razem do środka. Nie wiele zostało z tego dość niedużego pokoju po sztormie. Zaledwie łóżko, jakiś kufer, szafa i biurko.\n-Hmm... ja przeszukam biurko i szafę, a ty sprawdź skrzynię i może znajdziesz coś pod łóżkiem.-Powiedział Xelliks, który od razu wziął się do pracy. Wpierw podszedł do szafy. Kiedy otworzył drzwiczki rozległ się pisk nienaoliwionych zawiasów. Wewnątrz znajdowała się tylko kurtka kapitana i para butów.\n-Tutaj nic ciekawego. Sprawdzę teraz biurko.-Powiedział po czym podszedł i zaczął się rozglądać za czymś na blacie. ”Nic tu nie ma... może w jednej z tych szuflad, które tu są znajdę tą całą książeczkę, która nosił przy sobie kapitan. Z tego pamiętam było tam spisane jego myśli jak i opis co i kogo trzymał na pokładzie. To na pewno przyda się mojemu nowemu znajomemu.” Lich sięgną dłonią do szuflady po czym ją pociągnął. Jak się okazało Xelliks użył trochę za dużo siły przez co poleciał trochę do tyłu, a z biurka wyleciał dziennik.\n-Ała. To bolało. Przynajmniej znalazłem to czego szukałem.-Lich podszedł do książki po czym podniósł ją i wręczył Avrirowi.\n-Tutaj kapitan zapisywał wszystko. Może znajdziesz coś ciekawego w środku na temat ładunku, albo czegoś innego.\n- Nie jestem złodziejem - odpowiedział Avrir, niezbyt wyczuwając żart licha. - Jestem uczciwym człowiekiem interesu, który jeszcze nigdy nie zagarnął cudzego mienia.\nNagle jeden ze szkieletów wywrócił się, a z taszczonej przez niego skrzyni wysypało się całe mnóstwo mieczy, w większości srebrnych. Avrir westchnął i machnął ręką, nakazując Osgalithowi pomóc trupowi pozbierać te wszystkie ostrza. Zmarszczył brwi, kiedy Xelliks powiedział mu, że to oczywiście był żart. Wampir raczej był nastawiony do życia doszyć sztywno, jak w końcu inaczej miałby być nastawiony ktoś martwy? Skrzywił się lekko, kiedy lich wyszedł. "Coś czuję, że łatwo nie będzie się go pozbyć. Zresztą podobnie będzie z dogadaniem się. Ale skoro może się przydać, to chyba zniosę odrobinę ignorancji. Po raz kolejny. Skąd się na świecie bierze tylu ignorantów?"\nUdał się powolnym i jakże majestatycznym krokiem w stronę kajuty kapitana, stukając rytmicznie swoją laską. Emanował wprost elegancją oraz martwą dostojnością. Niedługo potem dotarł do drzwi wyglądających na wejście do pokoju kapitana. Postanowił zaczekać na licha, w końcu to on bardziej orientował się w tym, co gdzie się znajdowało na statku. Kiedy Xelliks do niego dołączył, weszli do środka. Lich od razu podzielił między nich obowiązki, co absolutnie nie spodobało się wampirowi. "Ja mam niby sprawdzać pod łóżkiem? Dobre sobie."\n- Osgalith, sprawdź łóżko - nakazał swojemu nieumarłemu słudze, sam zaś podszedł do skrzyni. Szybko się przekonał, że ta jest zamknięta na klucz. Prychnął z pogardą i rozpoczął dosyć skomplikowaną inkantację, dzięki której już po chwili w jego ręce znajdował się klucz do otwarcia skrzyni. Dosłownie. Po chwili rozległ się dźwięk otwieranego zamka. Avrir podniósł wieko, ale zobaczył jedynie stary but i list. Podniósł kawałek papieru i zmrużył oczy.\nJeśli to czytasz, to wiedz, że mam dość tej roboty i postanowiłem odzyskać kredyt w trybie natychmiastowym. Mam nadzieję, że przez tę wyprawę szlag cię trafi, tak jak tę parę butów, którą mi podarowałeś, a która rozpruła się po pięciu dniach. Cholerne fargothskie podróbki, są już wszędzie, a ty nie mogłeś mi dać czegoś porządnego!\nPS. Nie mów matce\n- Ten statek kryje zadziwiającą historię - mruknął Avrir i odłożył list do skrzyni, po czym wstał. Wyglądało na to, że ożywieniec nie znalazł pod łóżkiem niczego ciekawego. Za to lich wprost przeciwnie. Wręczył mu dziennik kapitański. Avrir skinął głową i zaczął wertować strony księgi.\n- "Szwagier Mańkut. Jestem mu winny pieniądze. Matka wcisnęła go na pokład" - przeczytał na głos fragment i potrząsnął głową z dezaprobatą. Wtem zainteresował go inny fragment. - "Stuknięty gość, dziwne imię, jakby żeńśkie, a jednak mąż. Nazywał się Ama albo coś takiego. Dziwne zlecenie, ale dobrze płatne. Mam szukać jakiegoś wilkołaka z laską i przekazać mu ładunek typowy dla łowców czarownic. Robimy to <<dla chwały Bogini>>. Ostatni raz podejmuję się takiej roboty."\n- Wiesz, chyba sobie to zatrzymam i będę czytał w wolnych chwilach - powiedział Avrir do licha. - Tego jest za wiele na tę chwilę.\n- Jak chcesz, to go bierz. Mi on tam jest jakoś bardzo niepotrzebny. A i właśnie. Mówiłeś, że jesteś tu tylko parę dni. Czy kryje się za tym jakaś ciekawa historia? Z chęcią bym posłuchał, gdy będziemy wędrować do naszego celu, gdziekolwiek on jest. Oczywiście jeśli byłbyś skory do rozmowy na tenże temat - wypytywał zaciekawiony Xelliks wampira. ”Przecież jest szlachcicem z samej Maurii... gdziekolwiek się ona znajduje i czymkolwiek ona jest. Może daleko? Może tuż za rogiem? Jestem ciekaw, czy będzie skory do rozmów na ten temat. Jest strasznie sztywny.”\n- To co, panie Avrir? Idziemy już z naszym dobytkiem czy zostajemy jeszcze, aby się rozejrzeć po zgliszczach? Ja bym radził już iść. Ze statku nie zostało już praktycznie nic drogocennego. I przydałoby się to lokum załatwić, skoro mamy zagrzać miejsce w tejże krainie mroku.\n- Tak, sądzę, że powinniśmy już stąd iść – odpowiedział Avrir, po czym zamknął dziennik kapitana i schował go za pazuchą. - Miasto nie jest zbyt daleko, to tylko kilkanaście minut marszu.\n”Chociaż w sumie dla żadnego z nas nie stanowi to zbyt wielkiej różnicy, obydwaj jesteśmy odporni na zmęczenie. A reszta? Cóż, szkielety nie są zazwyczaj zbyt skore do narzekania. I dlatego zdecydowanie wolę je od zwykłej, ludzkiej służby. Zresztą nie chcą zapłaty.” Wyszli z okrętu na plażę, gdzie już czekała na nich spora grupa nieumarłych, każdy z nich trzymał w dłoniach skrzynię wypełnioną cennym ładunkiem. Wampir uśmiechnął się n myśl o bogactwie, jakie ma przed sobą. Skinął ręką, a szkielety zaczęły zmierzać w stronę miasta, razem z nimi Avrir oraz jego lichy towarzysz.\n- Jeżeli chodzi o twoje wcześniejsze pytanie, to tak, można powiedzieć, że nie trafiłem tutaj w zbyt... konwencjonalny sposób. Ale to niezbyt zrozumiała historia, pełna upośledzonych umysłowo kultystów-samobójców, wściekłych wampirów, dziwnych smokołaków oraz wampirzych ceremonii przejścia. Do dziś tak właściwie się zastanawiam, co takiego przyczyniło się do tych zdarzeń i nadal nie potrafię sobie odpowiedzieć. Jeżeli chodzi o mnie, to chciałem przeszukać ruiny znajdujące się na tej wyspie, ale nie znalazłem w nich niczego interesującego.\nNie chciało mu się opowiadać tej historii, dlatego więc użył tylu uogólnień. Teraz bardziej interesowała go przyszłość, zwłaszcza ta najbliższa. Będzie musiał sprzedać to całe srebro, a dobrego kupca na taką jego ilość nie będzie łatwo znaleźć w mieście. Najwyżej posprzedaje je po części, dobra cena była teraz dla niego najważniejsza.\n-Widzę trochę... jakby to ująć? Przeżyłeś.-Lich przynajmniej raz starał się nie zażartować. Zaciekawiła go ta historia. Chciał usłyszeć coś więcej, ale po wampirze było widać, że nie jest skory do rozmawiania na ten temat. Powoli zbliżali się do miasta.\n-Dobra. Pierwszy punkt naszej wycieczki. Sprzedać towar i załatwić miejsce spoczynku. Chciałbym, aby drugim punktem była wycieczka po okolicznych bibliotekach. Z chęcią jednak posiedziałbym przy filiżance jakiejś herbaty, której i tak pić nie mogę i powymieniałbym się trochę z Tobą wiedzą. Wiesz na pewno o wielu rzeczach, o których nie wiem ja i ja wiem o wielu rzeczach, o których nie wiesz Ty.-Zwolnił trochę kroku. Zaczął się zastanawiać o czym mógłby jeszcze porozmawiać z Avrirem. Na razie nie mieli o czym. Musieliby usiąść gdzieś spokojnie. Szczególnie z dala od ciekawskich oczu i uszu. Bardzo zainteresował go również ten kraj, ponieważ jest on idealnym domem dla nieumarłych. Wcześniej nie widział takiego państwa. Myślał czy można byłoby to jakoś wykorzystać.


Dlaczego nie warto poruszać się po drogach bez OC?\nNie warto lekceważyć obowiązku posiadania ważnej polisy OC. Za uchybienie w tej kwestii przewidziane są srogie kary, wynoszące nawet dwukrotność minimalnego wynagrodzenia, czyli aktualnie aż 5200 zł. Niektórym kierowcom zdarza się po prostu zapomnieć o wykupieniu pierwszej polisy. Każda kolejna jest przedłużona automatycznie, jeśli właściciel pojazdu nie zrezygnuje z ubezpieczenia. Na drogach możemy jednak spotkać także kierowców lekceważących ten obowiązek i podejmujących ryzyko. Stłuczka z jednym z nich nie oznacza, że naprawy musimy dokonać we własnym zakresie, ale liczy się odpowiednia reakcja na taką sytuację.\nJak sprawdzić, czy sprawca kolizji ma ważne OC?\nUczestnicząc w wypadku drogowym, zawsze należy poprosić sprawcę o przedstawienie dokumentu potwierdzającego posiadanie przez niego polisy OC. Jeśli kierowca nie chce tego uczynić, informację można zdobyć na własną rękę, posługując się numerem rejestracyjnym samochodu. Dane na temat ubezpieczenia powinny znajdować się w bazie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.\nJeśli sprawca nie posiada ważnej polisy OC, należy poprosić go, podobnie jak w standardowej sytuacji, o podpisanie oświadczenia o winie. Sprawę można załatwić polubownie, jednak do kierowców nieposiadających ważnego ubezpieczenia lepiej podejść z ograniczonym zaufaniem i wezwać policję. Dodatkowym dokumentem będzie oświadczenie o braku ważnej polisy OC.\nJak zdobyć odszkodowanie od sprawcy bez OC?\nJeśli poszkodowany posiada ubezpieczenie Autocasco, powinien zlikwidować szkodę, korzystając właśnie z niej, ale w takiej sytuacji towarzystwo ubezpieczeniowe zwraca się do sprawcy wypadku o regres, dzięki czemu ubezpieczony nie straci przysługujących mu zniżek. Również kierowcy, którzy nie korzystają z ubezpieczenia Autocasco nie stoją na straconej pozycji, ponieważ likwidacją szkody zajmuje się wówczas Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.\nBardziej problematyczna jest niestety sytuacja, w której sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia, a poszkodowanemu nie udało się zapamiętać numeru rejestracyjnego pojazdu. Wówczas naprawa uszkodzonego auta leży w jego gestii, czego można dokonać z własnej kieszeni lub wykorzystać polisę AC, co wiąże się niestety z utratą zniżek. W takiej sytuacji Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny odpowiada jedynie za wypłatę odszkodowania osobom, które odniosły w wypadku uszczerbek na zdrowiu.\nZ powyższych względów, uczestnicząc w wypadku warto jak najszybciej sfotografować lub zapisać numer rejestracyjny drugiego uczestnika. W kryzysowej sytuacji ułatwi to dochodzenie swoich racji. Więcej ciekawych informacji na temat polisy OC można znaleźć w kompendium wiedzy zamieszczonym na stronie KioskPolis, nowoczesnej porównywarki ubezpieczeniowej, pod adresem: https://kioskpolis.pl/jak-znalezc-najtansze-ubezpieczenie-oc/.\nWięcej w tej kategorii: « Korzystna i tania sprzedaż samochodu Współpraca z wypożyczalnią samochodów dostawczych – na czym polega program partnerski? »


Prezent świąteczny, dwie kreski!!! Grudzień należy do nas - W oczekiwaniu na testowanie - Forum OvuFriend\nWysłany: 17 listopada 2014, 18:05\nKochane ja już czuję ,że idzie @ jestem miesiąc po dostinexie i leku na obniżenie tsh wyniki mam już w normie, więc liczę na grudzień . Pół roku starań zanami.\nCassie, karola33 lubią tę wiadomość\nKochane ja już czuję ,że idzie @ jestem miesiąc po dostinexie i leku na obniżenie tsh :) wyniki mam już w normie, więc liczę na grudzień . Pół roku starań zanami.\nWysłany: 17 listopada 2014, 18:31\nWiadomość wyedytowana przez autora: 7 stycznia 2015, 15:27\nWysłany: 17 listopada 2014, 18:59\nDzięki dodałaś mi otuchy, oby i u mnie tak było Jak patrzę na Twój suwak to,aż łza w oku się kręci, trzymam za Ciebie i dzieciątko mocno kciuki, fajnie ,że Ci się udało !!\nDzięki dodałaś mi otuchy, oby i u mnie tak było :) Jak patrzę na Twój suwak to,aż łza w oku się kręci, trzymam za Ciebie i dzieciątko mocno kciuki, fajnie ,że Ci się udało !!\nWysłany: 17 listopada 2014, 19:17\nWidzisz Patrycja, mówiłam, że to nie takie straszne i leki szybko zadziałają Super, że wyniki już ok, ale co Ty się tak spieszysz do nowego miesiąca, jak może teraz się udało!\nWidzisz Patrycja, mówiłam, że to nie takie straszne i leki szybko zadziałają :) Super, że wyniki już ok, ale co Ty się tak spieszysz do nowego miesiąca, jak może teraz się udało!\nWysłany: 17 listopada 2014, 20:32\nmartika ja już czuję, że nadejdzie zaraz @,słabo się staraliśmy bo mnie infekcja dopadła więc raczej się nie udało.\nWysłany: 17 listopada 2014, 21:04\nNo to trzymam kciuki za grudzień\nNo to trzymam kciuki za grudzień :)\nWysłany: 17 listopada 2014, 21:09\nWysłany: 18 listopada 2014, 17:01\nczuję, że i ja do Was dołączam. Owulki nie bylo w tym miesiącu.. W grudniu wizyta kontrolna u gina z moim PCO i badanie nasienia męża. Oby te święta były najpiękniejszymi !\nczuję, że i ja do Was dołączam. Owulki nie bylo w tym miesiącu.. W grudniu wizyta kontrolna u gina z moim PCO i badanie nasienia męża. Oby te święta były najpiękniejszymi ! :)\nWysłany: 18 listopada 2014, 18:41\nJa tez chcialabym taki prezencik. Rok staran za nami, mam PCO od nowego cyklu bede miala mieszanke wybuchowa tzn clo dong i inofolic mam nadzieje ze pomoze\nJa tez chcialabym taki prezencik. Rok staran za nami, mam PCO od nowego cyklu bede miala mieszanke wybuchowa tzn clo dong i inofolic mam nadzieje ze pomoze :)\nWysłany: 18 listopada 2014, 18:45\nTo i ja się dołączę do grudnia ja chyba jutro umowie się na wizytę do giną jak myślicie czy jest sens teraz? Jutro prawdopodobnie będzie owu\nTo i ja się dołączę do grudnia :) ja chyba jutro umowie się na wizytę do giną jak myślicie czy jest sens teraz? Jutro prawdopodobnie będzie owu\nWysłany: 18 listopada 2014, 19:50\nJuwelka, jasne, że pamiętam, no widzisz i teraz już 6 tydzień\njuwelka lubi tę wiadomość\nJuwelka, jasne, że pamiętam, no widzisz i teraz już 6 tydzień ;)\nWysłany: 18 listopada 2014, 21:19\nHej dziewczyny, słuchajcie:\nDwa miesiące temu odstawiłam tabletki, staram się z moją drugą połówką o dziecko, spóźnia mi się okres, boli mnie brzuch, ale robiłam dziś test, i jedna gruba krecha, załamka, myślicie, że może być tak, że test jeszcze nic nei wykazał, a okresu już brak...? chyba sobie za dużo wkręcam...\nOby wam wszystkim szybciutko się udało, nie rozumiem, kobiety z przypadku tak szybko wpadają, a kobiety które chcą, to nie mogą...\nHej dziewczyny, słuchajcie: Dwa miesiące temu odstawiłam tabletki, staram się z moją drugą połówką o dziecko, spóźnia mi się okres, boli mnie brzuch, ale robiłam dziś test, i jedna gruba krecha, załamka, myślicie, że może być tak, że test jeszcze nic nei wykazał, a okresu już brak...? chyba sobie za dużo wkręcam...:( Oby wam wszystkim szybciutko się udało, nie rozumiem, kobiety z przypadku tak szybko wpadają, a kobiety które chcą, to nie mogą...\nWysłany: 18 listopada 2014, 21:36\nTe co wpadają nie myślą tyle co my i pewnie dlatego. Mi się ostatnio też spóźnił okres.ale przyszedł po 3 dniach.\nWysłany: 19 listopada 2014, 13:36\nTrzymam za Was kciuki! Niech tu się zrobi zielono na święta!\nU nas raczej marne szanse, ale może w końcu cierpliwość zostanie nagrodzona i my też 'wpadniemy'.\nCześć Dziewczyny! Trzymam za Was kciuki! Niech tu się zrobi zielono na święta! :) U nas raczej marne szanse, ale może w końcu cierpliwość zostanie nagrodzona i my też 'wpadniemy'. :)\nWysłany: 19 listopada 2014, 16:16\nWysłany: 19 listopada 2014, 19:09\nJa wariuje mam wrażenie ,że wszyscy wokół mnie są w ciąży , człowiek strasznie sobie pogarsza takim myśleniem, ale niestety psychika słaba ostatnio.Dzisiaj mój 25dc wiec pewnie humor zły przed zblizajaca się miesiaczką\nJa wariuje mam wrażenie ,że wszyscy wokół mnie są w ciąży , człowiek strasznie sobie pogarsza takim myśleniem, ale niestety psychika słaba ostatnio.Dzisiaj mój 25dc wiec pewnie humor zły przed zblizajaca się miesiaczką :(\nPatrycja 87 !\nMam dokładnie to samo ! też wydaje mi się, że każdy wkoło jest w ciąży, i w telewizji co chwile o ciąży, i w życiu codziennym, wszyscy, tylko nie ja!\nJedna wielka tragedia, obyśmy na święta się nie zawiodły )\nPatrycja 87 ! Mam dokładnie to samo ! też wydaje mi się, że każdy wkoło jest w ciąży, i w telewizji co chwile o ciąży, i w życiu codziennym, wszyscy, tylko nie ja! Jedna wielka tragedia, obyśmy na święta się nie zawiodły :-))\nWysłany: 21 listopada 2014, 14:04\nVD22 wiem ,że niczego więcej nam teraz do szczęścia nie potrzeba, oby się udało Ja dzisiaj zaczynam 1 dc\nVD22 wiem ,że niczego więcej nam teraz do szczęścia nie potrzeba, oby się udało :) Ja dzisiaj zaczynam 1 dc\nWysłany: 21 listopada 2014, 17:11\nLauda, dasz sobie radę, musisz ;* Trzymam kciuki żebyście mieli to zielone światło, i żeby wszystko było dobrze kochana !\nMusimy trzymać się razem kobitki!\nLauda, dasz sobie radę, musisz ;* Trzymam kciuki żebyście mieli to zielone światło, i żeby wszystko było dobrze kochana ! Musimy trzymać się razem kobitki!\nMusi być dobrze, w końcu święta to czas cudów\nVD22 lubi tę wiadomość\nMusi być dobrze, w końcu święta to czas cudów :)


6 ciekawych zastosowań ręczników papierowych w kuchni\n6 zastosowań ręczników papierowych w kuchni\nAutor: Asia Megger Data: 2018-04-20\t 2018-04-20 Dom\nStrona główna Dom 6 zastosowań ręczników papierowych w kuchni\n6 zastosowań ręczników papierowych w kuchni3 min read\nRęczniki papierowe to niezbędny element chyba w każdym domu i nie tylko, bo mój narzeczony nie wyobraża sobie dbania o szyby w samochodzie bez nich. Dziś przygotowałam zastosowania ręczników papierowych w kuchni, znalazłam ich aż 6!\nZastosowanie ręczników papierowych – wycieranie, przecieranie, polerowanie\nOczywiście ręczniki papierowe głównie sprawdzają się do przecierania mokrych miejsc, polerowania baterii przy zlewie czy też zawijania delikatnego szkła przy przeprowadzce. Znalazłam jednak kilka zastosowań ręczników papierowych, które nie są oczywiste, a znacznie ułatwiają funkcjonowanie w kuchni, w czystości oczywiście 🙂\nWchłanianie nadmiaru oleju\nChyba jako pierwsze zastosowanie ręczników papierowych po prostu muszę podać odsączanie z tłuszczu. Jeśli smażymy pączki na Tłusty Czwartek (mmm, zjadłabym sobie takie świeżutkie pączki…), placki ziemniaczane czy nawet mięso, warto najpierw je wyłożyć na ręcznik papierowy, a dopiero potem przystąpić do wielkiego szamania!\nSmarowanie olejem naczyń żaroodpornych\nJa często korzystam z ręczników papierowych, jeśli chcę szybko wysmarować olejem naczynie żaroodporne. Zamiast wyciągać silikonowy pędzelek, brudzić go jednorazowo, wolę jednak te ręczniki. Jeden listek zdecydowanie wystarczy do rozprowadzenia oleju czy oliwy z oliwek.\nBez ręczników papierowych nie wyobrażam sobie też przechowywania warzyw czy owoców. Sałata w lodówce jest zawsze nimi otulona, to samo tyczy się też koperku, pietruszki czy szczypiorku w szufladzie. Po pierwsze – dłużej utrzymują świeżość, a po drugie – nie brudzą powierzchni, w lodówce jest po prostu estetycznie i czysto.\nWyłożenie górnych szafek\nGórne szafki w kuchni warto wyłożyć pojedynczymi listkami ręcznika papierowego i to na nich będzie zbierał się kurz, czyli – mniej sprzątania w trakcie gruntownych porządków! Uważajcie tylko na przeciągi, bo jak dmuchnie wiatr to… będzie się działo.\nRęczniki papierowe świetnie też sprawdzą się jako przekładka pomiędzy garnkami i patelniami. Dzięki temu nie będą się wzajemnie rysować i niszczyć.\nWyłożenie dna kosza na śmieci\nOstatnie zastosowanie ręczników papierowych, jakie jest totalnie niezbędne w mojej kuchni to oczywiście wyłożenie dwóch listków na dno kosza na śmieci. Dzięki temu, jeśli z worka coś cieknie, kapie albo po prostu spadnie – nie trzeba od razu szorować całego kosza.\nTo chyba na tyle, a Wy macie jakieś pomysły, żeby dorzucić do listy? 🙂\nTeraz jeszcze więcej porad, wsparcia i inspiracji znajdziesz w mojej grupie na Facebooku – Rozdomowiona w akcji. Dołącz do nas, będzie fajnie! 🙂\nMożesz też być na bieżąco, śledząc mnie na Facebooku! Spodobał się Tobie post? Podaj dalej, dzielmy się poradami i inspirujmy wzajemnie!\nMam nawet kanał na YouTube, gdzie rozpoczynam udostępnianie przepisów – szybkie, proste i smaczne. Zerknij, zobacz, może coś wykorzystasz w swojej kuchni!\nPasta z tuńczykiem i jajkiem [wideo]\nDIY: Jak zrobić peeling kawowy? [wideo]\nJak dobrze sprzątać mieszkanie? Porady krok po kroku\n5 sposobów na zyskanie czasu dla siebie i swoich przyjemności\nArchiwum Wybierz miesiąc Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Kwiecień 2016 Luty 2016 Kwiecień 2015


Czym jest skóra syntetyczna? Wyjaśnienie, wady i zalety - InfoCare\nSkóra syntetyczna PU, w skrócie skóra poliuretanowa, staje się coraz bardziej popularna. Ponieważ negatywne strony konwencjonalnej skóry w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju i etyki stają się coraz bardziej oczywiste, wiele osób poszukuje alternatyw i podobnych rozwiązań. Chińczycy wykonali już wiele prac badawczo-rozwojowych, jeśli chodzi o skórę syntetyczną i wydaje się ona być bardzo obiecującą alternatywą dla prawdziwej skóry.\nIstnieje wiele różnic, większość pozytywnych, ale niektóre negatywne, w porównaniu z innymi rodzajami skóry. Oto ostateczny bilans skóry syntetycznej i wszystko, co musisz o niej wiedzieć.\n1 Czym jest skóra PU?\n2 Czy materiał PU jest wegański?\n3 Jakość i trwałość\n5 Zrównoważony rozwój i etyka\n6 Jak odróżnić skórę od skóry syntetycznej?\n10 Próba wody\n11 Gdzie można ją kupić?\nCzym jest skóra PU?\nSkóra PU jest skrótem od angielskiego słowa „polyurethane leather”. Poliuretan jest szeroko stosowany w budownictwie i przemyśle maszynowym. Jest to bardzo trwały, elastyczny i odporny na długotrwałe działanie polimer. Stosuje się go na przykład do pokrywania dachów, podłóg przemysłowych i wnętrz tuneli. Jest to sztuczna mieszanka chemiczna stworzona przez człowieka, która zyskała popularność głównie ze względu na dużą różnorodność zastosowań i trwałość.\nObecnie służy również do produkcji skór i od kilku lat jest z powodzeniem stosowany. Skóra PU jest w zasadzie sztuczną skórą produkowaną przez człowieka. Definicja nie jest ustalona w 100%, co może prowadzić do nieporozumień, ponieważ istnieją dwa rodzaje skór, które są często określane jako skóra syntetyczna:\nSkóra lakierowana (Skóra lakierowana syntetycznie)\nMoże to prowadzić do zamieszania i przynosi nam kolejny punkt dotyczący pytania, czy skóra syntetyczna jest wegańska.\nCzy materiał PU jest wegański?\nSkóra PU jest w rzeczywistości w 100% wegańska, ponieważ jest w zasadzie mieszanką różnych sztucznych substancji chemicznych.\nProblem polega jednak na tym, że wiele osób bardzo luźno określa termin „skóra syntetyczna” i często odnosi się do dwuwarstwowej jako do skóry syntetycznej. Skóra dwuwarstwowa wykorzystuje resztki konwencjonalnej produkcji skóry i pokrywa ją poliuretanem. Jest to mieszanka skóry prawdziwej i PU, ale ludzie często nazywają ją po prostu skórą syntetyczną zamiast dwuwarstwową.\nDlatego zawsze lepiej jest zapytać lub sprawdzić etykietę, czy produkt jest rzeczywiście w całości wykonany ze skóry PU lub tylko ma taką powłokę. Z etycznego punktu widzenia stanowi to ogromną różnicę dla osób unikających produktów pochodzenia zwierzęcego i niechcących przyczyniać się do cierpienia i śmierci zwierząt z powodu produkcji skóry.\nPonieważ poliuretan jest stosowany jako specjalna powłoka do zastosowań ciężkich i przemysłowych, jest bardzo trwały. Wytrzymuje bardzo długo i zazwyczaj nie pęka i nie zużywa się łatwo. Ogólna trwałość i jakość jest dość dobra i w rzeczywistości o wiele lepsza w porównaniu z większością alternatywnych powłok ze sztucznej skóry. Ale właśnie do tego jest ona pierwotnie stworzona — jest bardzo wytrzymała i trwała.\nJedynym minusem jest to, że jest elastyczna, ale nie tak elastyczna i rozciągliwa jak np. skóra bydlęca. Skóra zwierzęca staje się zazwyczaj bardziej miękka i elastyczna im starsza. Skóra syntetyczna zwykle zachowuje swoją elastyczność i miękkość.\nW procesie produkcji skóry syntetycznej używa się sporo chemikaliów i ropy naftowej. Cały proces jest podzielony na 4 proste etapy.\nZaczynamy od materiału bazowego.\nZabarwienie go poprzez dodanie dodatkowej warstwy koloru\nDodaje się końcową teksturę wykończenia.\nZrównoważona, ekologiczna skóra syntetyczna jest w rzeczywistości o wiele lepsza od skóry zwierzęcej. Produkcja pochłania znacznie mniej zasobów, a tym samym jest bardziej przyjazna dla środowiska. Chociaż nie jest ona tak zrównoważona jak skóra zwierzęca, to jednak jest bardziej zrównoważona niż skóra konwencjonalna. Zwłaszcza jeśli chodzi o 100% prawdziwej skóry syntetycznej. Nadal istnieje wiele chemikaliów i produktów naftowych, które sprawiają, że nie jest to rozwiązanie najbardziej przyjazne dla środowiska. Nie rozkłada się również, gdy zostaje wyrzucona.\nJeśli chodzi o etykę, to jest ona oczywiście o wiele lepsza niż skóra zwierzęca. Nie szkodzi zwierzętom w procesie produkcyjnym, ponieważ jest w 100% produkowany przez człowieka i nie wymaga żadnych zwierząt do produkcji. Dlatego też jest ona również całkowicie wegańska. Tylko wtedy, gdy ludzie mówią o podwójnej skórze jako o skórze syntetycznej, nie jest ona wegańska, ponieważ zawiera jeszcze trochę resztek prawdziwej skóry.\nJak odróżnić skórę od skóry syntetycznej?\nWiększość wyrobów skórzanych ma na sobie etykietę wyjaśniającą, jaki rodzaj skóry lub z jakich materiałów zostały użyte. W przypadku niepewności istnieje wiele czynników, które w rzeczywistości różnią się od siebie. Można to łatwo stwierdzić od razu, po prostu patrząc na nie. Oto niektóre z najbardziej oczywistych czynników, jeśli chodzi o wskazanie różnicy między skórą prawdziwą a syntetyczną.\nJeśli produkt jest całkiem nowy, to zapach mówi wszystko. Oryginalna skóra ma bardzo unikalny, skórzany zapach. Skóra syntetyczna pachnie jak plastik. Więc wystarczy, że powąchasz ją, aby w ciągu kilku sekund zauważyć różnicę. Jeśli jest używana lub starsza, może to być dość trudne, ponieważ zapachy znikają dość szybko.\nZazwyczaj prawdziwa skóra, zwłaszcza w starszym wieku, jest nieco bardziej miękka i gładka w porównaniu ze skórą syntetyczną. Może wyglądać bardzo podobnie, ale czując ją lub przyglądając się jej bliżej, można dostrzec różnicę. Typowe porównanie strony do strony sprawia, że jest to dość oczywiste. Jednak z daleka jest to prawie niemożliwe do odróżnienia i z łatwością można ją odróżnić od prawdziwej skóry.\nCóż, to powinien być jasny wskaźnik, czy to jest sztuczne, czy nie, ponieważ syntetyczna skóra jest bardzo tania, a produkty z tej skóry są zazwyczaj wyceniane bardzo tanio. Oczywiście w Internecie jest wielu oszustów, którzy pobierają taką samą cenę za sztuczną skórę i naturalną, ale prawdziwi sprzedawcy lub producenci pobierają znacznie niższe opłaty.\nSkóra zwierzęca nie jest wodoodporna. Wchłania ją i robi się dość mokra. Skóra syntetyczna natomiast jest bardzo wodoodporna i w ogóle jej nie wchłania. Zwiększa to jej trwałość.\nAliExpress, chińska wersja Amazon, jest świetnym miejscem na zaopatrzenie w sztuczną skórę, ponieważ jest ona bardzo popularna w Chinach. Większość wyrobów ze sztucznej skóry jest produkowana w tym kraju, a oryginalny poliuretan jest również bardzo popularny w Chinach. Cena za metr zależy od wielkości zamówienia, ale już od początku jest niska. Producent pobiera tylko 3 – 9 zł/ m w zależności od wielkości zamówienia.\nSkóra syntetyczna jest o wiele lepsza w porównaniu ze skórą zwierzęcą tylko pod względem etycznym. Jest również bardziej zrównoważona, niż np. skóra krowia, chociaż w procesie jej produkcji nadal używa się dużej ilości środków chemicznych.\nZupełnie nowa skóra pachnie dość syntetycznie i nieprzyjemnie, aczkolwiek nieprzyjemny zapach znika dość szybko.\nAle jest jeszcze jeden możliwy minus, a mianowicie jego oddychalność. Nie należy używać syntetycznej skóry do produkcji ubrań takich jak kurtki czy buty, ponieważ nie jest ona oddychająca. Jest ona dość odporna na wodę również z zewnątrz, ale to samo dotyczy przepuszczania powietrza, co sprawia, że nie jest praktyczna w przypadku konwencjonalnej odzieży użytkowej.\nWspaniałą alternatywą, która pojawiła się na rynku jest Pinatex, wegańska skórzana alternatywa w całości wykonana z przetworzonych liści ananasa. Obecnie wykonywane są z nich torebki, paski oraz buty.\nCzym jest technologia haptyczna i dlaczego jest ona użyteczna?


Nie szmać się! Cała prawda o akrylu • Papugarium\nCiepłe, przyjemne, puszyste swetry. Takie, w które można się wtulić i z kubkiem kawy spędzić długi wieczór w towarzystwie światła świec i ulubionego serialu. Ale chwila… czemu Twoje włosy tak strasznie się elektryzują i wciąż jest Ci tak niesamowicie zimno? Odpowiedź jest jedna – akryl. Najgorszy materiał, który śmiało można nazwać tekstylnym cyjankiem. Czemu nie warto go kupować?\nAkryl – tania szmata, wysoka cena\nZara, Reserved i wiele, wiele sklepów online, które spamują nas pięknymi zdjęciami w bajkowych jesiennych i zimowych sceneriach. Wszystko po to, by każda z nas skusiła się na puszysty sweter, w sam raz na chłodniejsze dni. Cena? Wcale nie taka niska, bo nawet koło 200-250 zł. Za co? Za szmatę, za którą nie powinnaś dać złamanego grosza.\nAkryl, zwany również orlonem, anilaną, poliakrylem, sztucznym jedwabiem czy akrylonitrylem. Wynaleziony jeszcze w latach 30., wszedł do masowej produkcji w 1947 roku. Czym tak właściwie jest? Akryl wytwarzany jest z akrylonitrylu, stosowanego przede wszystkim do produkcji włókien syntetycznych, pestycydów, kauczuków i niskiej jakości tworzyw sztucznych, podatnych na różnego rodzaju uszkodzenia mechaniczne. Co ciekawe, akrylonitryl jest silnie toksyczny, dlatego wykorzystuje się go do… produkcji cyjanku. Od wielu lat mówi się też o tym, że akryl może przyczyniać się do powstawania nowotworów. Nic więc dziwnego, że ten materiał, nazywany przez znawców pseudowełną, budzi tak liczne kontrowersje. Nic jednak nie wskazuje na to, żeby sieciówki miały z niego zrezygnować. Bo przecież właśnie im opłaca się to najbardziej. Opłaca im się, że nie wiesz. Że kupisz. A za rok wyrzucisz, bo ten w zasadzie nowiutki sweter już po kilku praniach będzie nadawać się jedynie do kosza. I znów przyjdziesz. Znów kupisz. I znów wyrzucisz. Czy akrylowy sweter to kolejny błąd zakupowy, który należałoby dopisać do listy? Zdecydowanie tak!\nźródło: zdjęcia zara.com. kolaż własny.\nBądź mądra – czytaj metki\nAkrylowe mogą być swetry, czapki, rękawiczki, szaliki, koce, pledy, a nawet ubranka dziecięce. Unikasz trucizn i wszystkiego, co Ci szkodzi. Pod wpływem trendów i mody na fit ograniczasz mąkę, nabiał, a nawet mięso. Czemu więc nie czytasz metek i wciąż sobie szkodzisz? Sprawdź, co warto zapamiętać o akrylu!\nJest tani – taniutki, taniusieńki. Dlatego jego wysoka cena nie ma absolutnie żadnego wytłumaczenia. No może poza tym, że szefowie Inditexu czy LPP znów śmieją się za Twoimi plecami, bo po raz kolejny nabili Cię w butelkę.\nNie wymaga specjalnej pielęgnacji – w przypadku wełny czy kaszmiru trzeba być ostrożnym przy każdym praniu. Ale pamiętaj – wełnę, kaszmir, alpakę, angorę będziesz prać dużo rzadziej, bo nie pochłaniają zapachu. Akryl musisz uprać po każdym założeniu, więc co z tego, że nie musisz zwracać uwagi na temperaturę prania czy stopień wirowania?\nNie powoduje alergii – niektóre osoby mówią, że wybierają sztuczne włókna, bo są uczulone na wełnę. Wełna ma jednak wiele rodzajów, dlatego warto poszukać takiego, który nie będzie drapał.\nA oprócz tego… ma same wady\nNie przepuszcza powietrza – właśnie dlatego, gdy biegniesz w akrylowym swetrze do autobusu, szybko robi Ci się gorąco i zaczynasz się pocić.\nSzybko się zużywa – już po pierwszym praniu może być zmechacony, zszarzały, sprany. Będzie wyglądać – no cóż, napiszmy to raz jeszcze – jak szmata. A tak chyba nie chcesz wyglądać.\nElektryzuje się – włosy stoją Ci dęba i strzelasz prądem? Prawdopodobnie masz na sobie coś z akrylu. No cóż, póki tego nie zdejmiesz, problem nie zniknie.\nPrzyciąga brud i pył – to oczywiście związane z elektryzowaniem. Akryl jak magnes przyciąga zanieczyszczenia, dlatego bardzo się kurzy i nawet, gdy leży w szafie, sprawia wrażenie niezbyt świeżego.\nJest łatwopalny – tu nie ma żartów. Kiedy masz na sobie coś akrylowego, unikaj zapałek, zapalniczek, palników… jak ognia. Bo jeszcze zapłoniesz. Tylko nie tak jakbyś chciała.\nNie chroni przed chłodem – to chyba koronny argument. Akryl, wbrew pozorom, absolutnie nie chroni przed chłodem. To właśnie dlatego tak często w jesienne czy zimowe dni trzęsiesz się z zimna mimo grubego ubioru.\nWnioski? Czytaj metki i nie wydawaj na akrylowe swetry – nawet, gdy są drogie. Cena nie oznacza jakości, a jedynie spryt firm odzieżowych. Hmmm… no chyba, że chcesz im zafundować kolejny wypasiony samochód. Chcesz?\nPingback: Wełniane swetry - przegląd na nowy sezon • Papugarium\nDobrze że napisałaś o tym, jakaś plaga akrylu jest >.> wywnioskowałam że lepiej byłoby z naturalnego nosić, chociaż nie wiem jak to jest ;-;\nZdecydowanie, jeśli chodzi o swetry, zdecydowanie lepiej stawiać na wełnę, moher, angorę i kaszmir. Te materiały pos£użą przez kilka lat i na pewno dadzą nam o wiele więcej ciepła 👌\nKiedyś nie zwracałam uwagi na skład ubrań, ale teraz robię to za każdym razem. W mojej szafie sporo było poliestru czy akrylu, a teraz większość to wełna i bawełna.\nBardzo mnie to cieszy, że jesteśmy coraz bardziej świadome tego, co jest w naszych szafach 🙂 Dzięki temu będziemy czuć się o wiele bardziej komfortowo i zdrowo 🙂


Zapraszamy na dyżur redakcyjny poświęcony cukrzycy | Dziennik Bałtycki\nZapraszamy na dyżur…\nZapraszamy na dyżur redakcyjny poświęcony cukrzycy\nred. 22 października 2015, 12:03\nZapraszamy dyżur telefoniczny - 58 30 03 341 i osobisty w godz.12-13 w redakcji Dziennika Bałtyckiego,Targ Drzewny 9/11 tym razem poświęcony chorobie cukrzycy.\nPodczas dyżuru będzie można uzyskać osobiście lub telefonicznie informacje na temat choroby. Na pytania nurtujące osoby chore i ich rodziny odpowie Krystyna Kiedrowicz, dietetyk Ewa Dygaszewicz i prezes z Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków Oddział Wojewódzki w Gdańsku pan Jan Bielawski\nCukrzyca to plaga naszych czasów. dopada nie tylko dorosłe osoby ale i najmłodszych.\ndyżur dziennik bałtycki


SPADEK PO RODZICACH - forum, dyskusje, rozmowy\nGazeta.pl Forum spis tematów spadek po rodzicach\nspadek po rodzicach - najlepsze wpisy\nz serii spraw - spadek po rodzicach\nkoniecznego wkładu. A trójka dzieci kosztuje. Jeżeli chodzi o rodziców męża to teść narobił długów i zmarł więc konieczne było odrzucenie spadku. Czytaj więcej...\nPn, 13-06-2016 Forum: emama - z serii spraw - spadek po rodzicach\nWszystko zalezy w jaki sposób i kiedy / z uwagi na terminy/ rodzice zapiszą Ci dom. i jaka jest wartość całego spadku.Czy będzie forma tzw darowizny,czy zapis w testamencie. Zawsze jednak gdyby Czytaj więcej...\nCz, 16-07-2015 Forum: Prawo i ja - Opieka nad rodzicem a spadek\nRodzice dawno temu zmarli . Jest czwórka rodzeństwa , dwójka z nich zrzeka się spadku , zostaje najstarsza siostra(35l) i najmłodszy brat(21l) , czy ta najstarsza siostra może przepisać ten dom tylko Czytaj więcej...\nWt, 21-06-2016 Forum: Notariusze - Dom po rodzicach , spadek ...\ndziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku, , darowizn na rzecz osób nie będących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku. Jeżeli minęło już ponad 10 lat a rodzice nadal żyją, to nie przysługuje Czytaj więcej...\nPt, 02-11-2012 Forum: Porady i pytania do prawnika - spadek po rodzicach\nspadek po rodzicach - pozostałe wpisy\nRodzice dawno temu zmarli . Jest czwórka rodzeństwa , dwójka z nich zrzeka się spadku , zostaje najstarsza siostra(35l) i najmłodszy brat(21l) , czy ta najstarsza siostra może przepisać ten dom tylko na siebie ? Czy będą musieli podzielić się po połowie ? Czy siostra będzie musiała spłacić brata ?\nBrat miał wkład bo mieszkał z rodzicami prawie nic nie wydając a pracując. My nie mieliśmy, bo albo wynajmowaliśmy, albo spłacaliśmy już jakiś kredyt na mieszkanie. Kiedyś przecież nie było koniecznego wkładu. A trójka dzieci kosztuje. Jeżeli chodzi o rodziców męża to teść narobił długów i zmarł\nwychować, wypuścić w świat. każda pielucha, każda zupka i butelka mleka ich kosztowała. pomyśl o rodzicach jak o rodzicach, a nie na spadek po nich. i wtedy zastanów się, czy przez dom na wsi warto puscić rodziców z tego cokołu.\n>powiedzialabym rodzicom ze czuje iz podzial jest niesprawiedliwy jest mi przykro zwlaszcza ze wiedza ze mam 3 dzieci-ich 3 wnukow ,ze mam kredyt duzy na mieszkanie,a brat ma mieszkanie bez kredytu no cóż, rodzice jeszcze żyją dopóki żyją, brat może spłodzić gromadę dzieci i nabrać kredytow\nmyślę, że mają po części rację, bo przeczytawszy wszystkie twoje wpisy jestem prawie pewna, że w przypadku śmierci rodziców, zażądałabyś od brata natychmiastowej spłaty swojej części udziału w spadku i byłabyś bezlitośnie dokładna w wycenie :/ uważaj, żebyś przez swoje wyrachowanie, nie przeoczyła\nMoja droga, ja za swoje wybory płaciłam zawsze sama i nie oglądałam się na nikogo. I mieszkania tez miałam takie, na jakie mnie było stać. Nadal znam wiele rodzin mieszkających na małych metraźach, wiec nie trafia do mnie argument źe każde dziecko musi mieć po pokoju, a rodzice wezmą na to duży\nWt, 14-06-2016 Forum: emama - z serii spraw - spadek po rodzicach\n, nie przyjąc działki która nic jej nie da mam 2 córki i nie wyobrazam sobie jednej dac 300 tys a drugiej 15... ale wola rodziców ...\n? może się przeprowadzi, kiedy rodzice będą potrzebowali opieki, ale równie dobrze może zostać u siebie i czekać na spadek z założonymi rękami.\nnie jestem specjalsta od prawa spadkowego, niemniej jednak jak rodzice przepisza notarialnie swoj majatek - czyli dom z zabudowaniami synowi ,corkama prawo do zachowku, nawet gdy od dnia aktu darowizny minie 10 lat do otwarcia spadku,okres 10 lat dotyczy osob obcych nie spadkobiercow ustawowych\nbratu wszystko łącznie z tą działką, to mam prawo do zachowku, czyli 25% całości. Czyli jest to opcja dla mnie lepsza. Natomiast jeśli darowizna jest 10 lat przed otwarciem spadku i rodzice wszystko darowaliby bratu to przy odpowiednich wiatrach nie mam nic. Nigdy nie pomyślałam, że będą chcieli zrobić\nmacie wspólne, bo płacicie za nie pieniędzmi od Twoich rodziców ("pieniądze na wkład własny") i z pensji męża ("utrzymuje rodzinę"). Pomijając już, że relacje finansowe w waszych małżeństwach mają się nijak do spadku po rodzicach. W ogóle nie jestem materialistką, więc żad > ne wyceny mi do\nSpadek jest zdecydowanie trudniejszy niż interesy z obcymi, bo poza majątkiem w grę wchodzą także uczucia. Przemyśl jednak, czy ten dom będzie Ci do czegokolwiek potrzebny, i czy stać Cię na niego. Na razie rodzice utrzymują go, ale któregoś dnia (mają dopiero 67 lat), zabraknie im sił, ochoty, a\nKwestia testamentu jest akurat dosyć prosta. Rodzice sporządzają testament wzajemnie na siebie. To, które zostaje przy życiu zmienia go i rozporządza całością według ustaleń.\nJuż sie pogubiłam, brat ożenił się i mieszka z żoną i dziećmi na dal u rodziców? Czy mieszka u żony? I ma oprócz tego swoje mieszkanie?\nW dożywociu to z tego co wiem, to dziecko ma duże obowiązki wobec rodzica. Ale czy musi razem mieszkać z rodzicami? Brat mieszka oddzielnie i nie przewiduje wprowadzki z rodziną do rodziców.\nDla mnie to, że syn będzie się krzątał wokół rodziców mimo wszystko nie jest tak oczywiste, jak się to wydaje rodzicom autorki, ale cóż... szczególnie jeśli to typ dziecka, które lubi brać/dostawać.\nklamkas, ja zawsze to sobie wyobrażałam tak, że rodzice najpierw opiekują się dziećmi a później na starość dzieci rodzicami. Brat mieszkał 10 lat jako dorosły chłop na wikcie i opierunku rodziców, pracował i odkładał pieniądze, choćby za to uważam, że nawet bez dawania domu należy im się od niego\nTak, tu jest dużo racji. Miałam nawet robić doktorat, ale nie mając wsparcia w nikim oprócz męża na razie trudno mi było pogodzić dom, 3 dzieci, pracę i doktorat.\nWiem od mamy, że nie dokładał nic przez 10 lat. A teraz spłacają jeszcze kredyt wzięty na jego wesele. Ale za radę dzięki.\nA czy to nie będzie wyrachowane z mojej strony, taka klauzula? Chociaż faktycznie sytuacja jest wtedy jasna. Przynajmniej w teorii, bo życie pisze różne scenariusze.\nOj jest jest zadoopie. Dom stanął już dawno jak jeszcze za komuny wszystko było, fabryki były i inne zakłady pracy. Teraz nie ma prawie nic.\nChyba się pomyliłam z tymi hektarami. To jest taki prostokąt 100 na kilkadziesiąt metrów. To nie będzie warte na pewno żadnych setek tysięcy. To musi być jeszcze mniejsza część hektara.\nKiedyś była taka rozmowa, powiedziałam mamie, że może byśmy się przenieśli blisko rodziców. Bardzo zaczęło mi brakować rodziny w pobliżu, był taki czas. Ofuknęła mnie tylko i dała do zrozumienia, żebym siedziała tam gdzie siedzę. Oni wyznaczyli mi rolę mieszkanki dużego miasta i mam z niej nie\nBrat jest blisko, bo rodzice od początku woleli, żeby został przy nich a mnie prawie dosłownie wypchnęli tuż po studiach. Ja wyjechałam bo musiałam, brat został bo tak mu było wygodniej - po co miał płacić kasę na wynajem? Wolał mieszkać z nimi i zbierać na mieszkanie.\nMam wrażenie, że tylko kilka osób mnie zrozumiało. Nie chcę nic wyszarpać, to po pierwsze. Po drugie nie wiem, czy się orientujesz, że wkład własny to 10% mieszkania więc jak możemy płacić pieniędzmi rodziców za mieszkanie. Prosiliśmy ich o pożyczkę i się zgodzili.\nSpoko i tak ANR ma prawo pierwokupu, więc może się skończyć że za chwilę dostaniesz rodziców w pakiecie z 100 tyś. bo na tyle zapewne wycenią gospodarstwo rolne gdzieś na zadupiu. Akurat się zmieszczą w lokum do tej waszej piątki ;P, jeden pokój dzieci oddadzą i będzie jak znalazł.\nja też mam takie wrażenie, i rodzice najwyraźniej o tym wiedzą ciekawe, z czego brat miałby płacic, przecież nie odziedziczy willi w podwarszawskim Konstancienie, tylko chałupę w małej miejscowości w bidnym regionie\nMialam taka sytuacje w rodzinie. Moim zdaniem darowanie majatku za zycia, to bardzo zly pomysl. Lepiej zrobic testament i o tym mozesz porozmawiac z rodzicami. Skoro ziemi nie chcesz, to im powiedz. Jesli nie mozna jej wydzierzawic ani sie nie bedziesz tam nigdy budowac, to raczej nie ma sensu\nN, 12-06-2016 Forum: emama - z serii spraw - spadek po rodzicach\nDziękuję Ci bardzo za tę wypowiedź. Ja właśnie wolałabym, żeby rodzice zadysponowali swoim majątkiem w postacie testamentu tylko wtedy chyba jest komplikacja, bo jak oboje żyją to razem nie mogą go napisać i tworzy się jakieś ruchy typu 2 testamenty, od każdego rodzica oddzielnie, to dosyć\nDalej nie rozumiesz. Ja na nic nie liczę. Cieszyłam się, że dostałam wsparcie od rodziców. I nic więcej nie chcę a od ciebie nie chcę nawet 1 komentarza, bo co ty możesz o mnie wiedzieć? Skąd możesz wiedzieć że nie miałam pieniędzy jak decydowałam się na dzieci. Może miałam a teraz nie mam. Może\nNo właśnie - jeśli brat nie będzie się kwapił, to ten papier jest na podtarcie tyłka. Bo przecież nie wypnie się na rodziców, wiedząc że są sami, niedołężni, a brat ma gdzieś swoje obowiązki. Dokładnie tak było w mojej rodzinie - dostał jeden, miał się opiekować, tyle że był do tego ostatni\nJak ja nie lubię takich wątków... Roszczeniowe, wyrachowane, stronnicze. Majątek jest twoich rodziców i to ich sprawa co komu i ile zostawią. A brat choćby nie wiem jak niedobry w twoich oczach - to tylko twój punkt widzenia. Gdybyś go zaprosiła tu do dyskusji wyszyłyby na jaw zupełnie inne fakty\nA jak tą opiekę sobie wyobrażasz? Rzucasz życie i jedziesz się opiekować? Bierzesz ze sobą rodzinę? Zmuszasz (jakoś) dziadków do przeprowadzki? Tak się nie da. To, że ci źle, że rodzice ocenili, że wolą opiekę brata jest normalne i racjonalne, to, że tobie jest źle jest naturalne, ale odpowiadając\nTo może stąd twoje wielkie rozżalenie do rodziców, że nie dali ci więcej, bo wiesz, że już nikt więcej wam nie da. (cóż, nie wszyscy dostają, nie ma też obowiązku mieć dzieci by później wyliczać że dużo kosztują) Ale może też stąd chęć rodziców ustalenia wszystkiego zanim ich dopadnie demencja, bo\nAlbo uważasz że rodzice mają prawo dysponować majątkiem jak chcą,albo czujesz zadre. Piszesz że Tobie pomagali,teraz mieszkają z bratem, tak naprawdę nie wiesz na ile brat dokladal się do domu i utrzymania.a to że ma lepszy kontakt z rodzicami i dziadkami nie jest niczym dziwnym,oni razem\nZastanawiałam się nad tym i raczej bym nie występowała o zachowek, chyba, że moja sytuacja finansowa czy zdrowotna bardzo się pogorszy i np. nie będę w stanie spłacać swoich zobowiązań. Dziękuję za jedną z obszerniejszych i ciekawszych wypowiedzi.\nty z matką ustalasz takie rzeczy? no wybacz, ale mieszkasz tam gdzie sobie wybierasz a zdanie matki chętnie dasz jej wypowiedzieć, w formie rady i opinii ale zrob jak ty uważasz. ile ty masz lat? dorosła jesteś i się fukania mamuni boisz?\nWiesz, tu mogły też zagrać względy ambicjonalne. Mama stworzyła wśród sąsiadek obraz "miejskiej córki", której się udało. Powrót w rodzinne strony, byłby dla niej przyznaniem się do porażki. Są ludzie, którzy nie kierują się sentymentem, ale właśnie takim prostym myśleniem - wykształciliśmy, niech n\nTo nie ja dzielę tylko oni. Ja najchętniej nic bym nie dzieliła, bo uważam że brat powinien zaopiekować się nimi bez prezentów w postaci domu, w którym na dodatek nie mieszka. Mi ten dom też nie jest potrzebny, myślałam że będzie kiedyś wspólny a ja kiedy będę chciała, będę mogła przyjechać i pobyć\nNigdy nie chodziło mi o kasę. Chodzi mi o rodzinne spotkania. Coraz rzadsze nie z mojej winy. Oni dają mi coraz bardziej do zrozumienia, że mam do nich coraz rzadziej przyjeżdżać, bo są starzy - 67 lat a tak w ogóle to brat się nimi zajmie i dostanie za to dom.\nAle mieszka blisko, jest tam na co dzień. Naprawdę warto dla połowy wartości tego obejścia wchodzić w konflikt z całą rodziną? -- 'I don't think you can fight a whole universe, sir!' 'It's a prerogative of every life form, Mr Stibbons!'\nZawsze przy tego typu wątkach zastanawiam się dlaczego dwoje dorosłych ludzi , którzy wydali na świat dzieci i spełnili wobec nich obowiązek wychowawczy, nie zaniedbując ich w żaden sposób do momentu pełnoletności, a czasami pomagając im nawet znacznie dłużej , nie mogą swobodnie według własnej woli\nOptymistka - chcesz odrolnic ziemie na podlaskim zadooopiu i sprzedac po 100zl/m2? Najpierw zorientuj sie w mozliwosci zbycia tej ziemi bo mamy nowa ustawe o obrocie ziemi rolnej, potem sprawdz jak wyglada odrolnienie, ile trwa i czy w ogole jest mozliwe a jesli sie da, to ile by za nia dostala.\nW dozywociu maja prawo mieszkac do smierci i tyle. O opiece jako takiej nic sobie nie przypominam by bylo zapisane w przypadku mojego meza czy mojej mamy ( po tesciach i mezu). Juz sobie wyobrazam jak moja mama zmienia pampersa swojej tesciowej.\nDomek kiedyś będę chciała mieć ale to jak się wykaraskamy z kredytów. Dom rodziców nie jest mi do niczego potrzebny. To chyba są względy sentymentalne i taki smutek, że brat może bez ograniczeń z nimi się kontaktować a mnie racjonują wizyty - kilka w roku i nie dłużej niż 3 dni. Po całej tej\nNa dzień dzisiejszy podział faktycznie wydaje się niesprawidliwy, ale może rodzice patrzą przyszlosciowo. Uwazają, że brat Twój bedzie się nimi opoekował może nawet 10-15 lat ich strosci. I za tę, na razie potencjalną, pomoc chcą go wynagrodzić. Być może obawiają się, że bez takiej "zachęty" brat\nW tym sęk, że to mój ukochany braciszek i nigdzie nie napisałam, że niedobry. Po prostu rodzice tak się cieszą, że się w końcu ożenił, że z chyba z tej radości chcą go od razu obdarować. Nie wiemy i tak, co przyniesie los? Może się okazać, że dostanie super propozycję zawodową z opcją przeprowadzki\nJa też bym się cieszyła z działki. Nie zawsze bliskość mieszkania z rodzicami to taka frajda, częściej to kłótnie, niesnaski i kłopoty a z ich strony pretensje i kontrola. Działka na przyszłość w zielonej okolicy- fajna sprawa. Nasadziłabym drzewek żeby rosły i za kilka lat fajne miejsce na\npo pierwszym watku chcialam Ci wspolczuc I przyznac racje, ale czytajac dalej, - rodzice maja 67 lat-moze byc to malo, ale moze byc jeszcze baaaaardzo duzo, a Ty juz dzielisz skore na niedzwiedziu. Z jednej strony moge zrozumiec ta zadre I przykrosc, ale czy bylabys w stanie zostac w rodzinnej\nbardziej drugą stronę zrozumie. Skąd mają wiedzieć, że uważasz się za pokrzywdzoną jeśli nigdy im tego nie powiedziałaś. Pojedź i pogadaj z rodzicami teraz. Przed wszelkimi formalnościami.\nwiesz, z rodzicami to różnie bywa :) ja znam takich, którzy twierdzą, że opłacenie rachunku za prad czy kupienie 2 kg schabu na niedzielny obiad to też nic wielkiego , i żadno dokładanie się ;) no, po mojemu, nie trzeba od razu wstawiać nowych okien :) wyżej Ci napisałam, co moim zdaniem\nIwonka, masz szczescie z tym podzialem majatku. Wez co ci daja i niech brat bierze ten dom. TYLKO juz teraz popros rodzicow by przy przepisywaniu majatku zrobili to notarialnie i zeby NOTARIALNIE byla klauzula, ze to BRAT ma sie opiekowac rodzicami a w stosunku do ciebie rodzice zrzekaja sie\nTo optymistyczne założenie czynią sami rodzice: oni uważają że ponieważ brat jest w tym samym mieście to będzie to lepsza opieka. Mojej opieki nie rozważają, bo mieszkam 200 km od nich Sama autorka przyznaje, że brak "jest często" u rodziców i "czasem coś pomoże" - brat się wyprowadził z domu\ndotację na to bierze. A jak dojrzejesz do tego co chcesz tam zrobić to zainwestujesz lub sprzedasz. Bo brat ma majątek (dom)nie do ruszenia- za życia rodziców nic z nim zrobić nie będzie mógł, możliwe, ze dopiero jego dzieci na czymś skorzystają, a z racji bliskości on jest skazany na zajęcie się\npo 1000 metrów kwadratowych każda. Nawet, jeśli liczyć by stówkę za metr kwadratowy działki budowlanej, a u mnie ceny zaczynają się od 300 ;) to wychodzi 100 tysięcy za każdą. Bez obowiązku bycia na miejscu i opiekowania się rodzicami, którzy żyć mogą równie dobrze 100 lat. Nie patrz na to co\nNie, takie dziecko nie musi mieszkać z rodzicami. Musi zapewnić im opiekę, gdy będą jej potrzebowali i miejsce do życia do śmierci. W opisanej propozycji podziału rzeczywiście dostaniesz mniej, ale też i mniej od Ciebie otrzymują/otrzymają rodzice. To oczywiste, że chcą przekazać dom temu dziecku\nSama widzisz, że tu o emocje chodzi, a nie o "sprawiedliwość" przy podziale majątku. Poczułaś ukłucie, że definitywnie się kończy czas posiadania domu rodzinnego - no tak to jest, że nie można na zawsze zostać dzieckiem. Choćby czasem się chciało. Rodzice się starzeją, pewnie sił coraz mniej (stąd\nkupił je za gotowkę, o ile pamiętam? Mój brat długo nie miał kandydatki na żonę a pieniądze zbierał dzięki temu, że nie wydawał na utrzymanie. Jakby jej nie znalazł to mieszkałby z rodzicami jeszcze 10 lat.\nwszystko szło na obsługę kredytów, dzieci, utrzymanie." Skoro więc nawet na bieżące potrzeby musiałaś się podpierać datkami od rodzicow, to bezczelne z Twojej strony są wyliczanki, na co w tym czasie wydawali SWOJE WŁASNE pieniądze oprócz pomagania Tobie. Tak samo, jak sugestie, że spadek jest Ci bardziej\nobiadach u rodziców zaoszczędził tyle, że mu na mieszkanie wystarczyło? ma po prostu inne podejście do życia, niż Ty. Nie piszesz, gdzie w tym wszystkim jest mąż - to chyba przede wszystkim jego rola: martwić się, czy "nie pójdziecie pod most"? Podsumowując, wygląda to tak: chciałabys pół domu, ale tylko\nkij ma dwa końce. rodzice zapewne nie mają złych intencji, i nie chodzi im o to, żeby się Ciebie pozbyć z rodzinnego domu, serca, i tak dalej. jeśli miałas normalną, kochającą rodzinę, to najprawdopodobniej chcą Ci oszczędzić trudu i klopotu związanego z opiekowaniem się nimi, bo brat jest bliżej\nIwonka, chyba w tym wątku nie chodzi o majątek, ale o to, że chiałabyś żeby rodzina z chęcią cię do siebie zapraszała i by rodzice i brat chcieli byś się z nimi widywała i u nich bywała. A masz wrażenie, że oni cię się pozbyli z domu bo im przeszkadzasz, że oni wystarczają sami sobie i jakby cię\nprzypadek, że zameldowany jest u rodziców cały czas? Dopiero teraz to sobie uświadomiłam. A wiedząc, że się ożeni kupił chwilę wcześniej mieszkanie, żeby wchodziło w jego majątek a nie małżeński. U nas wszystko od początku jest wspólne.\nWiesz co. Najśmieszniejsze jest to, że ja nie chcę tego domu. Boli mnie tylko, bo w moich oczach przestali być przewidywalnymi i sprawiedliwymi ludźmi, po prostu spadli z cokołu. Wcześniej przez pewien czas dawali mi do zrozumienia, że nie muszę do nich przyjeżdżać tak często jak chcę, bo to problem\njak się chce to zrobić dziś i teraz, to pewnie, że to się wydaje niedorzeczne. mowa jednak o przestrzeni kilkunastu, daj boże kilkudziesięciu lat, kiedy rodzice pomrą. bo zakładam, że autorka nie oczekuje niczego tu i teraz i zamieszkać z rodzicami też by obecnie nie miała jak (tak w kwestii tego\n>Ode mnie też, tylko możliwości organizacyjne gorsze ale chęci duże są. no tak, chęci to przecież bardzo dużo :P zamiast wylicząć bratu jego korzysci, podsumuj siebie: dawno jestes dorosła, a nawet na wkład własny do mieszkania nie miałaś, wzięłaś za duży kredyt i teraz znów oglądasz się na ro\nMam prośbę, żebyście zechciały spojrzeć z pozycji bezstronnego obserwatora na taką sprawę pomóc mi ocenić sytuacje, która wystąpiła w mojej rodzinie. Pewnie sytuacja jakich wiele ale jednak każda jest trochę inna. Rodzice ostatnio doszli do wniosku, że chcą teraz, za życia dokonać podziału swojego\nDo umowy darowizny dla brata nie jesteś potrzebna. Do darowizny dla Ciebie już tak (obdarowany składa oświadczenie, że darowiznę przyjmuje). Z całą sytuacją musisz nauczyć się żyć. Wiem, że jest trudno (bo to w końcu rodzice), ale starszych osób nie zmienisz. Hodowanie w sobie tego żalu też do\nWidzę, że twój nick idealnie odpowiada stopniowi wredności. Oceniać to sobie możesz ale pisanie, że decydowałam się na dziecko nie mając pieniędzy jest za daleko posunięte nie uważasz? Skąd wiesz, że nie miałam? Tak samo, że nie miałam mieszkania. Może miałam ale musiałam sprzedać? Ty nie odpowiedz\nWiesz, sentymentalne myślenie rzeczywiście powoduje poczucie żalu, że odjęta Ci zostanie możliwość "pobycia tam parę dni" - nic takiego obciążającego kogokolwiek, nieprawdaż. Tymczasem dom MUSI mieć właściciela, a przede wszystkim - osoby utrzymujące go w stanie używalności. Opłaty/podatki/remonty t\nw odwiedziny, masz trojkę dzieci ktorymi pewnie byłaś i jesteś zaabsorbowana, więc na zajmowanie się sprawami rodziny nigdy nie miałas czasu. Nie mieszkasz tam od dawna, nie potrafiłabyś poprowadzić gospodarstwa ani zająć się rodzicami tak, jak są przyzwyczajeni. Zresztą masz dom (mieszkanie\nPowiedz rodzicom i bratu co czujesz. Jak zostawisz te uczucia poczucia krzywdy to zepsują one stosunki rodzinne. Powiedz im zę masz kredyty, jak ci bywa ciężko bez pomocy, że cię zabolalo że nie możesz na ich wsparcie liczyć bo dzielą wg ciebie w tym momencie jest niesprawiedliwie. Zapisywanie\npodstawy zachowku. Po ludzku oznacza to, że Iwonia nic nie dostanie, a brat może podnieść darowizny, które na jej rzecz uczynili rodzice (właśnie np. wkład własny). Widziałem też takie sytuacje, w których skrupulatna matka trzymała wszystkie dowody wysyłania pieniędzy studentowi, a pozostający w domu\nzarabiać więcej ale nie chce się przeprowadzać. Ma możliwość zostać w swoim mieście, bo dla facetów praca jest. Ja musiałam wyjechać, bo dla kobiet nie było. Wolałabym, żeby to najpierw ze mną rodzice porozmawiali, ponieważ miałam dostać coś tylko symbolicznie. Ta działka jest na pewno mało warta, bo to\nRe: Opieka nad rodzicem a spadek\nWszystko zalezy w jaki sposób i kiedy / z uwagi na terminy/ rodzice zapiszą Ci dom. i jaka jest wartość całego spadku.Czy będzie forma tzw darowizny,czy zapis w testamencie. Zawsze jednak gdyby całośc spadku przypadla Tobie siostrom będzie należy tzw.zachowek. Nie opiekowanie się rodzicem tego nie\nspadku drobnych darowizn, zwyczajowo w danych stosunkach przyjętych, ani dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku, , darowizn na rzecz osób nie będących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku. Jeżeli minęło już ponad 10 lat a rodzice nadal żyją, to nie\n, mielibyście 5 lat na ,LICZĄC OD ŚMIERCI RODZICÓW, na zgłoszenie roszczenia z tytuły zachowku. Oczywiście )w tej sytuacji) zrzeczenie się dziedziczenia przez Was, w formie aktu notarialnego definitywnie zakończyło by sprawę!! Jeżeli nie dokonacie takiego zrzeczenia się to i tak nie macie żadnego prawa do\nProszę o opinię w następującej sytuacji: Rodzice otrzymują spadek, duży. Dzielą między dzieci po równo. Każde z dzieci przeznacza kasę na swoje potrzeby. Rodzice starzeją się, oprócz podziału spadku(sami zostawili sobie 75%) są niestety typowymi toksycznymi trucicielami. Nie mają dobrego kontaktu z\nPn, 16-01-2012 Forum: emama - Spadek/toksyczni rodzice/opieka\njesli formalnie spadek dostali rodzice to nie ma zadnych konsekwencji.\nRe: Spadek/toksyczni rodzice/opieka\nAle ci rodzice nie wydzierali sobie z gardła żeby dać im kasę ze spadku, tylko dali coś, co im samo z nieba spadło. Więc to nie jest chyba tak, że nagle dzieciom się zebrało na branie kasy od toksycznych rodziców. Poza tym życie z toksycznymi rodzicami łatwe nie jest, a na pewno nie można tego\nWitam! Moi rodzice zmarli w 2005roku. Nie spisali testamentu. Pozostawili po sobie dom w spadku do podziału pomiędzy Mną, moją siostrą i moim bratem. Brat mieszka w tym domu od urodzenia, zaoferował mi ze zapłaci 10.000zł w zamian za zrzeczenie sie praw do ww. nieruchomości w przeciwnym wypadku\nPt, 07-01-2011 Forum: Porada prawna - spadek po rodzicach\nDzień dobry, mieszkam u taty a obok na tej samej działce siostra. Jeszcze jedna siostra wyprowadziła się do męża. Siostra obok dostała połowę działki a druga "pod stołem" pieniądze. Mi rodzice "obiecali" dom w którym mieszkam. Wiem że obiecanki mogą się skończyć podziałem i tak na trzy gdy nie\nRe: Dobry prawnik prawo spadkowe. Pilne!\nja polecam najpierw o tym poczytać dziedziczenieofe.pl/dziedziczenie/spadek-po-rodzicach/ , żeby wiedzieć na co liczyć i jak wygląda prowadzenie spraw spadkowych, typu kwestie dziedziczenia\nPn, 28-08-2017 Forum: Częstochowa - Re: Dobry prawnik prawo spadkowe. Pilne!\nWkład własny ze spadku, 200-300k od rodziców, do tego jakieś 500k kredytu na osobe. W Warszawie całkiem realne.\nwniosek o stwierdzanie nabycia spadku po mamie , czy tez już po obu nieżyjących rodzicach ? Jakie dokumenty są potrzebne ?\nCz, 14-05-2009 Forum: Prawo w nieruchomościach - Spadek po rodzicach\nspadek może przejść np. na rodzeństwo, rodziców, dzieci czy wnuki zmarłego – osoby te też muszą odrzucić spadek. 2. W przypadku małoletnich dzieci rodzić może złożyć oświadczenie w ich imieniu (wymagana zgoda sądu rodzinnego). 3. W przypadku braku jakiegokolwiek oświadczenia nieletni oraz osoby\nSo, 07-02-2009 Forum: Poradniki i raporty - Długi w spadku\nMusicie złożyć sprawe o nabycie praw spadkowych po obojgu rodzicach. Twój stan cywilny i dzieci - nie sa stronami.. Tylko Ty i siostra i ewentualnie inne dzieci któregokolwiek z rodziców.. Rodzice umarli w czasie obowiazywania dwóch ustaw podatkowych. W skrócie - po mamie trzeba będzie zapłacic\nPt, 15-05-2009 Forum: Prawo w nieruchomościach - Re: Spadek po rodzicach\nWersja demonstracyjna gry Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events.\nLemony Snicket opowiada o trójce rodzeństwa, które straciwszy w tragicznych okolicznościach rodziców, dostały się pod opiekę nikczemnego wuja. Obmyślił on zły plan polegający na zabiciu dziewczynek\nLemony Snicket's A Series of Unfortunate Events spolszczenie\nLemony Snicket's A Series of Unfortunate Events spolszczenie to patch, jaki dodaje możliwość zabawy w całości po polsku, co znacznie uprzyjemnia rozgrywkę.\nLemony Snicket opowiada o trójce rodzeństwa, które straciwszy w tragicznych okolicznościach rodziców, dostały się pod\nZdjęcia - spadek po rodzicach\nspadek po rodzicach - więcej zdjęć


Zapraszamy Pracowników, doktorantów i studentów SGGW.\n· Biblioteka Główna\nLimit miejsc: 72 osoby\n· Biblioteka przy Instytucie Medycyny Weterynaryjnej\n· Biblioteka przy Instytucie Nauk o Żywieniu Człowieka\nLimit miejsc: 7 osób\n· Biblioteka przy Instytucie Inżynierii Lądowej i Instytucie Inżynierii Środowiska\nśroda, czwartek\t9:00–15:30\nI. Zasady ogólne obowiązujące w Bibliotekach\n1. Wejście do biblioteki obowiązkowo w maseczkach. Pracownik ma prawo odmówić obsługi osób nie zasłaniających nosa i ust.\n2. Obowiązkowa dezynfekcja rąk i zachowanie dystansu.\n3. Przy stanowisku bibliotekarza może przebywać 1 osoba.\n4. Wypożyczenia krótkoterminowe pozostają niedostępne.\n5. Schowki na bagaż są niedostępne. Dopuszczamy wnoszenie plecaków i torebek do czytelni.\nII. W czytelniach\n1. Nie przewidujemy wcześniejszej rezerwacji miejsc.\n2. Nie ma możliwości pracy wspólnej w grupach.\n3. Książki w Wolnym Dostępie Czytelnik wyszukuje samodzielnie.\n4. Pozycje z magazynu należy zamawiać u bibliotekarza dyżurnego i zająć miejsce wskazane przez niego.\n5. Na zamówieniu powinny się znaleźć następujące dane:\n- sygnatura w przypadku książki z magazynu\n- sygnatura, tom (rocznik) i numer zeszytu w przypadku czasopisma\n- sygnatura biblioteczna, nie numer PKN w przypadku norm\n6. Czytelników korzystających z własnych materiałów zachęcamy do swobodnego zajmowania miejsc w Czytelni Czasopism Bieżących na antresoli (z zachowaniem dystansu 1,5 m)\n7. Czytelników, korzystających z komputerów katalogowych (OPAC); prosimy o każdorazowe dezynfekowanie rąk przed skorzystaniem z komputera.\n8. Prosimy o używanie własnych przyborów do pisania.\n9. Obiegówki można rozliczać:\nIII. W Studenckiej Wypożyczalni Podręczników\n1. Czasowo – na okres epidemii zwiększamy limit wypożyczeń – do 10 woluminów na 30 dni.\n2. Zalecamy składanie zamówień on-line z własnych komputerów, aby ograniczyć możliwość przenoszenia infekcji.\n3. Do odwołania zawieszona zastaje możliwość zamawiania książek wypożyczonych.\n6. Czytelnik może dokonać zdalnie dalszego przedłużenia terminu zwrotu.


Cezary Michalski: W społecznych ruinach rośnie bunkier PiS | Wiadomo.co\nStrona główna CO W społecznych ruinach rośnie bunkier PiS\nW społecznych ruinach rośnie bunkier PiS\nPrezes PiS ma krew na rękach, dobrze o tym wie. Uprzedzając atak zrobił zatem to, co najlepiej umie. Przerzucił odpowiedzialność za tragedię w Pszczynie na tamtejszych lekarzy. Podkręcił (on, jego propaganda, jego Morawiecki) i tak już istniejącą wzajemną niechęć, brak zaufania, czasem wręcz nienawiść pomiędzy pacjentami i lekarzami – pisze Cezary Michalski. Kaczyński może niszczyć polskie społeczeństwo, bo wie, że w jego ruinach powstaje prawicowy bunkier.\nJarosław Kaczyński jest wirtuozem w niszczeniu narodu, społeczeństwa, państwa. Gdyby rządził Rosją, mielibyśmy chwilę spokoju. Niestety, on dostał do ręki Polaków. Każdy własny błąd, każdą własną zbrodnię, jak na razie udaje mu się „zakryć” jeszcze większym chaosem.\nTak było w przypadku tragedii w Pszczynie, gdzie na stole operacyjnym zmarła młoda kobieta, bo lekarze nie mieli już prawa usunąć z jej ciała obumierającego płodu. To jest prosta konsekwencja cynicznej decyzji prezesa PiS sprzed roku, aby po własnym niepowodzeniu z „piątką dla zwierząt” przelicytować Ziobrę i Konfederatów w prawicowej twardości, odzyskać szacunek Rydzyka, Jędraszewskiego, prawicowych inceli (nieudacznych facetów, którzy nienawidzą kobiet) i wszelkich fanów kulturowej wojny, a jeszcze w dodatku rozhuśtać Platformę, która przed powrotem Tuska miotała się na wzburzonych przez Kaczyńskiego falach to w prawo, to w lewo.\nKaczyński załatwił to wszystko poprzez podeptanie kompromisu aborcyjnego, upodlenie kobiet. Wykorzystując do tego celu własne marionetki z trybunału Przyłębskiej.\nDziś prezes PiS ma krew na rękach, dobrze o tym wie. Uprzedzając atak zrobił zatem to, co najlepiej umie. Przerzucił odpowiedzialność za tragedię w Pszczynie na tamtejszych lekarzy. Podkręcił (on, jego propaganda, jego Morawiecki) i tak już istniejącą wzajemną niechęć, brak zaufania, czasem wręcz nienawiść pomiędzy pacjentami i lekarzami.\nW kraju bez kapitału społecznego, gdzie od wieków nikt nikomu nie ufa, niszczyć jest łatwiej, niż cokolwiek budować. Stąd pomysł Kaczyńskiego, by rządzić rozbijając resztki społecznych więzów, niszcząc resztki społecznej solidarności (jakby jej kiedykolwiek było w Polsce za dużo), podkręcając wzajemną nieufność i niechęć obywateli do sędziów, pacjentów do lekarzy i pielęgniarek, rodziców do nauczycieli ich dzieci, Polaków do policji, armii i służby granicznej.\nOczywiście część liberalnych mediów i salonowych celebrytów – z głupoty, z poczucia własnej wyższości, ze zwyczajnego fejsbukowego rozmiękczenia mózgu – w pułapkę Kaczyńskiego wpadła. Sama o tym nie wiedząc gra w jego grę.\nCzytam teksty (nieraz podpisane przez ludzi, których nazwisk nawet nie chcę tu przywoływać, bo za bardzo mi smutno) pełne pogardy dla lekarzy z Pszczyny. Słucham wyzwisk pod adresem służby granicznej, policji i armii. Kaczyński zaciera ręce. Dokładnie o to mu chodzi.\nTam, gdzie pacjenci nienawidzą lekarzy, tam lekarze boją się pacjentów i nigdy nie zbuntują się przeciwko władzy. Tam, gdzie rodzice nie ufają nauczycielom, tam nauczyciele boją się rodziców i nigdy nie zbuntują się przeciwko władzy. Tam gdzie obywatele przypominają sobie zapomniane od czasów PRL-u wyzwiska pod adresem policji, wojska i służb, ludzie w mundurach przestają się czuć solidarni z tymi, których powinni ochraniać. Społeczeństwem tak podzielonym, rozbitym, może rządzić nawet jeden niedojdowaty despota. Takim społeczeństwem można rządzić za pomocą jednej partii kadrowej, związanej korupcją i wzajemnych strachem. Nawet jeśli ta partia nigdy nie miałaby zdobyć większościowego poparcia. Ponieważ naprzeciwko niej nie ma już społeczeństwa, a tylko społeczne ruiny.\nKaczyński najlepiej czuje się w tych gruzach. Wierzy, że tylko w takich warunkach on sam będzie mógł zbudować coś zupełnie nowego.\nCzarny kapitał społeczny\nPortal wpolityce.pl braci Karnowskich, najlepiej poinformowany w mechanizmach administrowanej przez Jarosława Kaczyńskiego politycznej korupcji, gdyż sami bracia Karnowscy korzystają pełnymi garściami z transferów publicznych pieniędzy w zamian za absolutną dyspozycyjność wobec władzy, poinformował, że Prawo i Sprawiedliwość utworzy kolejną (setną? tysięczną?) instytucję, która – jak wiele innych, stworzonych już przez ludzi PiS czy Solidarnej Polski przez ostatnie sześć lat – zostanie obsadzona przez ludzi rządzącej prawicy i będzie służyła polityce i propagandzie rządzącego obozu.\nTym razem ma to być Instytut Strat Wojennych, do którego zadań będzie należało: „prowadzenie dalszych prac nad bilansem niemieckiej i sowieckiej okupacji w czasie II wojny światowej” oraz „doprowadzenie do pozytywnego finału sprawy reparacji należnych Polsce od Niemiec za Szkody Wyrządzone w trakcie II Wojny Światowej”.\nMogłoby się wydawać, że tym razem alibi dla uwłaszczania się PiS-owców na publicznych pieniądzach jest wyjątkowo żałosne. „Pracami nad bilansem niemieckiej i sowieckiej okupacji” zajmuje się przecież IPN (w czasie wolnym od pracy nad niszczeniem przeciwników i konkurentów Kaczyńskiego). To samo zadanie realizują setki innych podobnych instytucji, fundacji, muzeów… stworzonych lub przechwyconych przez PiS.\nW tych instytucjach, powstających w każdym mieście i każdym powiecie, zatrudniani są działacze PiS-u i Solidarnej Polski, ich krewni i powinowaci albo ich polityczni klienci.\nW biogramach coraz większej liczby posłów i senatorów PiS, działaczy partyjnych, samorządowców powiązanych z władzą, pojawiają się informacje, że w swoim mieście, gminie, okręgu wyborczym, założyli oni – zwykle dopiero po 2015 roku, kiedy mieli już pewność otrzymania publicznych pieniędzy – fundację czy inną instytucję zajmującą się „polityką historyczną” lub „obroną polskiej tożsamości”.\nTakże drugi cel Instytutu Strat Wojennych, czyli „doprowadzenie do pozytywnego finału sprawy reparacji”, jest kiepskim alibi dla przechwycenia przez PiS-owców kolejnych milionów z budżetu państwa. Temat reparacji został przez Kaczyńskiego odgrzany parę lat temu, kiedy on sam zaczął się już przygotowywać do polexitu (oczywiście jako planu B, gdyby Bruksela miała coś przeciwko niszczeniu przez niego państwa prawa w Polsce, a okazało się, że jednak ma). Kwestię reparacji Kaczyński uznał za kluczową dla antyunijnej propagandy, gdyż pozwalała mu przedstawiać środki unijne jako „niewielką część niemieckich odszkodowań, które się Polsce należą”.\nKaczyński rozgrywał kwestię reparacji w sposób zupełnie cyniczny. W tym samym czasie posyłał bowiem Morawieckiego do Merkel, do niemieckich chadeków, żeby „pan w garniturze bankiera”, mówiący po angielsku lepiej, niż całe kierownictwo PiS, a nawet niż całe nowe pisowskie kierownictwo MSZ, przedstawiał Niemcom rządzącą polską prawicę jako formację absolutnie przyjazną zarówno wobec ich państwa, jak też wobec niemieckich inwestycji w Polsce.\nW realnych stosunkach z Niemcami kwestia reparacji albo nie była przez wysłanników PiS podejmowana w ogóle, albo była przez nich podejmowana czysto rytualnie.\nJednocześnie jednak na „walce o reparacje wojenne” upasł się poseł Arkadiusz Mularczyk (przechodzący pomiędzy Solidarną Polską a PiS-em w rytmie wyznaczanym przez to, kogo się w danym momencie bardziej bał lub od kogo miał nadzieję otrzymać większe korzyści). Upasł się na „walce o reparacje wojenne” stworzony na wniosek PiS Parlamentarny Zespół ds. Oszacowania Wysokości Odszkodowań Należnych Polsce od Niemiec za Szkody Wyrządzone w trakcie II Wojny Światowej (przepraszam czytelników, że tę nazwę – długą jak przemówienia Fidela Castro czy niedawne wystąpienie Morawieckiego w Strasburgu – zacytowałem w całości). Reparacje okazały się dla PiS-owców dojną krową, do której teraz przypną się także pracownicy Instytutu Strat Wojennych.\nJakiś czas temu niepisowskie media oburzały się też na tworzenie przez PiS kolejnych instytucji formalnie mających się zajmować krzewieniem przyjaźni polsko-węgierskiej, które w rzeczywistości, poza transferem publicznych pieniędzy, zajmowały się umacnianiem przyjaźni Kaczyńskiego i Orbana oraz Fideszu i PiS.\nWarto się jednak zastanowić, dlaczego te z pozoru kompromitujące działania obozu władzy, zapewniają mu w rzeczywistości siłę.\nJa sam, w czasie ostatnich wakacji, odwiedzałem z rodzicami ruiny pewnego zamku na Mazowszu. Stała tam furgonetka z lawetą, na której umieszczono gigantyczny „wydruk” obrazu Jana Matejki „Bitwa pod Grunwaldem”. Na tym naprawdę ogromnym „wydruku” każda z ważniejszych postaci była podpisana, oczywiście w sposób mający tłumaczyć, który z bohaterów przedstawionej tam sceny jest „dobry”, a który „bardzo zły”. Laweta zawierała też informację, jaka to fundacja zajmuje się w ten sposób „wychowaniem historycznym Polaków”, a także jakie inne fundacje, czerpiące bezpośrednio z budżetu państwa, dały jej na ten „projekt historyczny” pieniądze. O ile pamiętam, nie było tam sumy, co może sugerować, że była ona znacząca.\nMożna z tego szydzić, a nawet szydzić z tego należy. Jednak człowiek, który się dzięki tej „instalacji” utrzymuje, oraz jego rodzina będą głosować na Kaczyńskiego (lub jego delfinów) do końca swego życia. Albo przynajmniej tak długo, jak długo będą od ludzi PiS dostawać na swój projekt pieniądze z budżetu. Właściciel lawety może nawet nie być kompletnym cynikiem, może wierzyć, że w ten sposób ostrzega Polaków przemieszczających się podczas wakacji po kraju przed „odwiecznym germańskim niebezpieczeństwem”. Na pewno jednak są cynikami ludzie, którzy tego typu „edukacją” zarządzają od strony PiS-owskich ministerstw, a także ludzie, którzy pobierają z tych transferów „rentę władzy”, nieraz gigantyczną, jak pokazały choćby przepływy finansowe Polskiej Fundacji Narodowej.\nZ tej mieszanki absolutnego cynizmu i mocno jednak tępawej naiwności – podszytej także cynizmem, tyle że drobniejszym niż cynizm Kaczyńskiego, Glińskiego, Morawieckiego czy Ziobry, gdyż zasilanym drobniejszymi pieniędzmi – bierze się prawicowy kapitał społeczny, którym Kaczyński jest dziś wręcz obrośnięty.\nObficie podlewa ten kapitał pieniędzmi z budżetu, budują go dla niego Rydzyk, Jędraszewski, Czarnek i bardziej anonimowi żołnierze kulturowej wojny. Jest to kapitał społeczny „czarny”, sklejony korupcją, resentymentem, zawiścią, lękiem, niechęcią do świata, szczególnie tego na zachód od nas. Kaczyński może niszczyć polskie społeczeństwo, bo wie, że w jego ruinach powstaje prawicowy bunkier.\nJak się z taką metodą polityczną ścigać? Inne ekipy rządzące Polską po 1989 roku nie składały się bynajmniej z aniołów. Zarówno centrolewica, jak i liberalne centrum tolerowały czasem w swoich szeregach zarówno nepotyzm, jak też klientelizm. Jednak ani SLD, ani AWS, PO czy PSL nie próbowały nigdy zrealizować totalnego pomysłu Jarosława Kaczyńskiego na zabudowanie całej Polski gęstą siecią fundacji, „organizacji pozarządowych”, mediów, instytucji wychowawczych i muzealniczych, które byłyby całkowicie zależne od rządzącej partii.\nSzczerze mówiąc, nie wiem, jak sobie poradzić z tego typu masową, świetnie zorganizowaną polityczną korupcją.\nBędzie ona istniała tak długo, jak długo PiS będzie rządzić (a może nawet jeden dzień dłużej). A jednocześnie samo jej istnienie i funkcjonowanie odsunięcie od władzy PiS-u zdecydowanie utrudnia.\nJeśli w tej sytuacji, wobec zastosowania takiej politycznej Wunderwaffe, Kaczyński i PiS kiedyś władzę stracą, znaczyć to będzie, że autentyczny kapitał społeczny Polaków – zdolność utrzymywania przez nas przy życiu niezależnych od partii rządzącej NGO-sów, mediów, fundacji, instytucji… – jest większy i silniejszy, niż „czarny” kapitał społeczny Kaczyńskiego.\nJeśli jest inaczej (co w kontekście naszych historycznie znanych kłopotów z budową autentycznego kapitału społecznego jest prawdopodobne), trzeba będzie czekać, aż państwo PiS zbankrutuje w całości, co pozbawi „czarny” kapitał społeczny Kaczyńskiego „naturalnego” źródła finansowania. Byłby to jednak scenariusz dla Polski najbardziej kosztowny.\nPoprzedni artykułDr Sławomir Dudek: Idziemy w kierunku dwucyfrowej inflacji\nNastępny artykułAleksander Hall: Należy wrócić do kompromisu aborcyjnego


Równi i równiejsi. – mlodzi.nowoczesna.org\nHome Równi i równiejsi.\nKilka dni temu na łamach „Gazety Wyborczej” ukazał się reportaż o kobiecie, która miała być molestowana w dzieciństwie przez syna Jacka Kurskiego – Zdzisława. Historia ta jest oburzająca nie tylko z powodu ogromnej krzywdy, która ją spotkała, ale również dlatego, że nikt nie poniósł odpowiedzialności za ten czyn.\nDziewczyna miała być wykorzystywana seksualnie przez syna Kurskiego podczas wspólnych wakacyjnych wyjazdów – obie rodziny dzieliły leśniczówkę. Prokurator, która zajmowała się sprawą początkowo twierdziła, że jest ono na tyle jasna, że na pewno skończy się w sądzie. Niestety, nie doszło do tego – śledztwo zostało umorzone dwukrotnie, a wspomniana prokurator zmieniła zupełnie zdanie, stwierdzając ostatecznie, że brak jest wystarczających dowodów. Tymczasem zeznania kobiety nie tylko były dokładne, ale również ocenione przez psychologa pod kątem wiarygodności. Co więcej, matka Zdzisława Kurskiego na początku uwierzyła kobiecie i sama przyznała, że nie chce, by jej syn skrzywdził jeszcze kogoś – zmieniła jednak zdanie w trakcie śledztwa.\nNie mamy wątpliwości, że gdyby podejrzanym o wykorzystywanie seksualne dziecka był syn polityka opozycyjnego, sprawa miałaby zupełnie inne zakończenie. Nie bez podstawy są też sugestie, że śledztwo zostało umorzone przez „koneksje” Jacka Kurskiego na Pomorzu. Sprawa powinna była trafić do sądu, gdzie ostatecznie zostałyby wyjaśnione wszelkie wątpliwości. Wykorzystana kobieta nie zaznała więc żadnej sprawiedliwości, ani zadośćuczynienia za doznane krzywdy.\nPolitycy Prawa i Sprawiedliwości przy każdej nadającej się do tego okazji powtarzają o konieczności „ochrony dzieci” i zaostrzenie kar, szczególnie za czyny pedofilskie. Sprawa Zdzisława Kurskiego obnaża więc hipokryzję partii rządzącej, która nagle przestaje mówić o karaniu pedofilów, gdy dotyczy to osób z bliskiego środowiska, takich jak Jacek Kurski.\n, 13.07.2020 15.07.2020 , Aktualności, 0\nKoniec kampanii. Kolejna dopiero za 3 lata. Czy to oznacza, że nie ma co robić? Czy aktywizacja młodzieży ma...\nOpanujmy chaos w szkołach!\n, 20.09.2020 23.01.2021 , Aktualności, 0\nNa wczorajszej konferencji prasowej przedstawiliśmy petycję do ministra edukacji – jej celem jest opanowanie spowodowanego pandemią chaosu w szkołach....\nRocznica wstąpienia do Unii Europejskiej.\n, 1.05.2019 2.05.2020 , Aktualności, 0\nDzisiaj po raz 15 świętujemy rocznicę dołączenia do Unii Europejskiej. Oznacza to, że dla kolejnych pokoleń korzyści płynące z...\nRówni wobec prawa.\n, 15.06.2020 16.06.2020 , Aktualności, 0\nKilka dni temu poseł Jacek Żalek stwierdził, że „LGBT to nie ludzie”. I o ile jego wypowiedź spotkała się...\nSkończmy sojusz tronu z ołtarzem!Zostawcie konwencję antyprzemocową!


Ten człowiek ŁGAŁ POLAKOM W ŻYWE OCZY!!!!!! To ma być kandydat do władzy w Polsce? PiS wystawia oszustów i kłamców w wyborach?\nA kiedy zwróci do budżetu pieniądze, które podatnicy wyłożyli na jego podróże?\nTaki oddany pis-czekista polskiej demokracji.\nKuchcik lubi 14-tki. Bigos!