Gwiezdne wojny – przebudzenie | WEI\nGwiezdne wojny – przebudzenie\nAndrzej Krajewski 07.01.2020\nSprawy najistotniejsze mają to do siebie, że łatwo umykają uwadze. Najlepszym dowodem na to jest niemal zupełne ignorowanie wiadomości o powstaniu Sił Kosmicznych USA – United States Space Force (USSF).\nSzósty rodzaj wojsk Stanów Zjednoczonych, przeznaczony do walk w przestrzeni kosmicznej, oficjalnie narodził się tuż przed Bożym Narodzeniem. W ogłoszonym wówczas budżecie Pentagonu wydzielono na nie 40 mld dolarów. „Walka o dominację militarną zaczyna się nasilać, a w kosmosie wydarzy się wiele rzeczy” – oznajmił na Twitterze po podpisaniu stosownych dokumentów prezydent Donald Trump. Tymczasem w Polsce oraz Europie nikogo to specjalnie nie obeszło, co da się zrozumieć, choć budżet US Space Force jest trzykrotnie większy, niż całość polskich wydatków na obronność i niewiele mniejszy, niż niemieckich. Ostatnie tygodnie obfitują bowiem w prawdziwą powódź niepokojących zdarzeń. Rosja prze do wchłonięcia Białorusi, co w miły dla ucha sposób nazywa „integracją”. Na Bliskim Wschodzie wrze po zabiciu przez siły USA irańskiego generała Ghasema Sulejmaniego. W tle toczy się nadal cicha wojna handlowa Ameryki z Chinami. Gołym okiem widać, że międzynarodowe konflikty przybierają na sile, przykuwając codzienną uwagę mediów. Paradoksalnie powstania USSF nie jest ściśle wiązane z nimi, a już zwłaszcza nie dostrzega się zależności, iż to nowe „gwiezdne wojny” mają wszelkie szanse znów przesądzić o wyniku próby sił między mocarstwami, która de facto trwa w najlepsze.\nGdyby to zauważono, wówczas na tweet Trumpa świat reagowałby, jak po telewizyjnym przemówieniu Ronalda Reagana wygłoszonym 23 marca 1983 r. Ówczesny prezydent USA ogłosił tamtego wieczoru, że Stany Zjednoczone rozpoczynają program Inicjatywy Obrony Strategicznej (Strategic Defense Initiative – SDI). Deklarując, iż w ciągu dekady powstanie system obrony przeciwko sowieckim rakietom dalekiego zasięgu. Miały go tworzyć, rozmieszczone w różnych punktach świata oraz na okrętach podwodnych baterie antyrakiet. Uzupełniać zaś, umieszczone na orbicie okołoziemskiej bojowe platformy, wyposażone w działa laserowe. Po takiej deklaracji świat oniemiał, a już najbardziej sowieckie Biuro Polityczne. Choć i w Waszyngtonie wielu polityków nie ukrywało swego – delikatnie mówiąc – zdziwienia. Doradca do spraw bezpieczeństwa narodowego Bill Clark wspominał, iż tuż przez wystąpieniem Reagana jego zastępca Robert McFarlane: „niemal ze łzami w oczach oznajmił: <<Musisz wyperswadować prezydentowi, by tego nie ogłaszał. To nie jest jeszcze gotowe, a poza tym narusza niektóre traktaty>>”. Dzień po prezydenckim orędziu, jeden z liderów Partii Demokratycznej, znany ze swych posowieckich sympatii, senator Ted Kennedy, w wywiadzie udzielonym „Washington Post” kpił z Reagana. Ogłoszone plany określił: „błędną taktyką strachu przed czerwonymi”, a samo SDI „nierozważnym pomysłem wojen gwiezdnych”. Nazwa, nawiązująca do cieszących się olbrzymią popularnością „Gwiezdnych wojen” George Lucasa, natychmiast weszła do powszechnego użycia. Choć przecież przy ówcześnie dostępnych technologiach uzbrojone w lasery stacje kosmiczne stanowiły całkowitą fantasmagorię.\n„W latach osiemdziesiątych Reagana często przedstawiano w karykaturalnej postaci głupca i próżniaka, przepełnionego nostalgią byłego aktora, który spędza czas na oglądaniu filmów, pogrąża się w wymyślonym świecie. Postrzegając siebie, jako kogoś w rodzaju prezydenckiego Luke’a Skywalkera, zwalczającego siły ciemności Imperium pod dowództwem Dartha Vadera” – pisze Paul Kengor w książce „Ronald Reagan i obalenie komunizmu”.\nTymczasem ów „próżniak i mitoman” sukcesywnie wymuszał na Kongresie podnoszenie wydatków na zbrojenia i w roku 1984 budżet Pentagonu były niemal dwa razy wyższy niż pod koniec prezydentury Jimmy’ego Cartera. Na jedynie program SDI zamierzano wygospodarować 125 mld dolarów. Jednocześnie Reagan po cichu dogadywał się z Arabią Saudyjską w kwestii gwałtownego zwiększenia wydobycia ropy naftowej i doprowadzenia tym do radykalnego spadku jej ceny na światowych rynkach. Waszyngton wymyślał też coraz to boleśniejsze sankcje ekonomiczne, nakładane na Związek Radziecki. Tak krok po kroku Ameryka osaczała „imperium zła”, a gospodarka ZSRR popadała w coraz większą ruinę.\nWojna ekonomiczna wraz z morderczym wyścigiem zbrojeń, okazały się kluczowymi elementami zwycięskiej strategii. Związek Radziecki w połowie lat 80. przeznaczał na zbrojenia ponad 20 proc. swego PKB, co oznaczało jakieś 60 proc. rocznego budżetu. Na to, żeby znaleźć dodatkowe środki na własne „gwiezdne wojny”, bez zagłodzenia mieszkańców, ZSRR nie miał szansy. Zwłaszcza gdy ropa taniała, a technologiczna przepaść między sowietami, a Zachodem stawała się coraz głębsza. Zrozumiał to, zaraz po objęciu władzy, Michaił Gorbaczow. „Gdy rozmawialiśmy o SDI, już sama myśl o tym, że jeśli nie zakończymy wyścigu zbrojeń, będziemy musieli budować coś podobnego do programu kosmicznego USA – była dla Gorbaczowa przerażająca” – zapisał we wspomnieniach wiceminister spraw zagranicznych ZSRR Aleksander Biessmiertnych. Nie orientując się, iż amerykańska broń kosmiczna jest tak naprawdę całkowicie wirtualna, I Sekretarz KC KPZR stał się w 1985 r. osobą niezwykle skłonną do kompromisu. Łaknąc wręcz zakończenia wyścigu zbrojeń. „Szef kancelarii prezydenta Don Regan zauważył, że Gorbaczow przejmował się SDI do granic obsesji; w Rejkiawiku wręcz zaproponował, że wyeliminuje wszystkie pociski nuklearne, jeśli tylko Reagan zrezygnuje z systemu obrony rakietowej” – opisuje Paul Kengor. Reagan trwał przy swoim i Gorbaczow zgodził się na obustronne wycofanie rakiet średniego zasięgu z głowicami jądrowymi z Europy. Całkowicie rezygnując z ekspansji i skupiając się na reformach wewnętrznych. Nie ocaliły one ZSRR, a raczej przyśpieszyły upadek. Już po odejściu Reagana, a tuż przed rozpadem Związku Radzieckiego oba państwa dogadały się w kwestii redukcji rakiet dalekiego zasięgu, podpisując w 1991 r. układ Strategic Arms Reduction Treaty (START I). Dwa lat później prezydent Bill Clinton uznał „gwiezdne wojny” za zbyteczne obciążenie dla budżetu. Zwłaszcza, że zbudowanie laserów bojowych dużej mocy okazywało się nadzwyczaj trudne. SDI został więc przekształcony w dużo oszczędniejszy program Ballistic Missile Defense Organization (BMDO), po czym Amerykanie skoncentrowali się na projektowaniu regionalnych obron przeciwrakietowych. Tworzenie uzbrojenia możliwego do zainstalowania w przestrzeni kosmicznej zamarło w fazie studiów i prototypów.\nZmieniło się to dopiero całkiem niedawno, w dużej mierze za sprawą Państwa Środka. Waszyngton z niepokojem śledzi od kilku lat chińskie testy z bronią rakietowa oraz laserową, zdolną niszczyć satelity i pojazdy kosmiczne. Teraz zamierza samemu zacząć narzucać reguły gry. Przy czym 40 mld, będące kroplą w liczącym 738 mld dolarów tegorocznym budżecie Pentagonu, to najpewniej jedynie początek. Podczas ostatnich trzech dekad dokonał się ogromny skok technologiczny i coś, co za rządów Reagana stanowiło jedynie straszak, dziś jest technicznie możliwe do stopniowej realizacji. Chodzi zarówno o bronie zdolne niszczyć pojazdy kosmiczne, jak i urządzenia bojowe, które można rozmieścić na okołoziemskiej orbicie.\nTu należy zauważyć kilka kuszących faktów. Niska orbita okołoziemska zaczyna się nad naszym globem od ok. 200 km. Umieszczone na niej obiekty okrążają całą Ziemię w przeciągu 90 minut. W tym przypadku posiadanie dział laserowych wielkiej mocy (nadal są to jedynie urządzenia prototypowe) nie jest wcale konieczne. Wystrzelony, ze znajdującej się na niskiej orbicie platformy bojowej, pocisk rakietowy, poruszając się z pierwszą prędkością kosmiczną (ok. 7.9 km na sekundę), osiągnie cel na Ziemi w kilkadziesiąt sekund, góra dwie do trzech minut. Warunkiem jest wystarczająco gęsta sieć platform. To oznacza, że przeciwnik nie będzie miał żadnych szans na obronę, a przy zmasowanym ataku nawet na odpowiedź. Tak w mgnieniu oka można zlikwidować wszelkie cele strategiczne i dosłownie „wyłączyć” każde państwo – nawet supermocarstwo. Konkurenci USA, czyli przede wszystkim Chiny i Rosja (ta nadal bowiem uważa się za konkurenta Ameryki), muszą więc podjąć wezwanie i szykować się do „gwiezdnych wojen”. Zaowocuje to szybkim wzrostem wydatków na ten rodzaj zbrojeń, a także koniecznością finansowania rozwoju nowych technologii. Ten, kogo nie będzie na to stać przegra, zwłaszcza że klasyczna broń jądrowa może tracić swe strategiczne znaczenie. Pewną podpowiedź, jak może przebiec rozgrywka mocarstw daje proste zestawienie statystyczne. Według raportów Sztokholmskiego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI) USA wydają obecnie na zbrojenia ok. 3,2 proc. swego PKB. Rosja i Chiny starają się ukrywać całość wydatków, lecz wedle różnych źródeł oscylują one w okolicach 5,5 – 6 proc. ich PKB. W przypadku Rosji oznacza to ok. 70 mld dolarów, zaś Chin ponad 250 mld USD.\nNajciekawiej się robi jednak, gdy zauważy, iż za czasów prezydentury Reagana Ameryka potrafiła bez większych problemów dla swego budżetu, nakręcając nawet koniunkturę gospodarczą, zwiększyć nakłady zbrojeniowe do 6,3 proc. swego PKB – w rekordowym roku 1986. Gdyby dziś zdobyła się na taki wysiłek, oznaczałoby to około 1,5 biliona dolarów. Jeśli Chiny chciałby jej dotrzymać kroku musiałby zrezygnować ze wszelkich cywilnych inwestycji i przeznaczyć na zbrojenia ponad 20 proc. swego PKB, tak jak Związek Radziecki przed swym upadkiem. O Rosji nie ma co nawet wspominać, bo całość jej dochodów budżetowych to ok. 220 mld dolarów i Kreml nie może liczyć na ich znaczący wzrost.\nMoże więc wieści o końcu mocarstwowości Stanów Zjednoczonych, jakie regularnie powracają w mediach, są nadal odrobinę przesadzone.


Aktualności - Strona 4 z 11 - DPSTODAY.PL\nStrona głównaAktualności (Strona 4)\nZespół D1 z Politechniki Warszawskiej projektuje w SOLIDWORKS\nDoszła do nas informacja, że w ciemnych podziemiach Wydziału Inżynierii Produkcji dzieje się coś niesłychanego. Nieliczni świadkowie wspominają o charakterystycznych strzałach i innych dziwnych dźwiękach, dochodzących z warsztatu koła naukowego „Konstruktor”. Wszystko wskazuje na to,\nNa nadchodzące wakacje przygotowaliśmy serią tematycznych WARSZTATÓW SOLIDWORKS zakończonych CERTYFIKATEM SOLIDWORKS. Każdy warsztat, to kilka godzin intensywnej pracy pod bacznym okiem trenera w Naszym Centrum Szkoleniowym w Warszawie. Opracowaliśmy zupełnie nowe materiały przygotowujące do konkretnego\nYoung Design 2015 rozstrzygnięty\n18 czerwca 2015 w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego Kapituła Stypendialna wybrała zwycięzcę 8. edycji konkursu Young Design. Jest nim Łukasz Paszkowski absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Young Design ma na celu wskazanie najbardziej obiecujących projektantów młodego\n20 000 złotych czeka! Do 10 czerwca zgłaszajcie się do konkursu Young Design 2015\nJeszcze tylko przez miesiąc młodzi projektanci mogą zgłaszać swoje portfolio do konkursu Young Design 2015 Edycja 8 organizowanego przez Instytut Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. Do wygrania jest 20 000 złotych. Poza nagrodą pieniężną laureat konkursu\nZ początkiem maja ukazała się nowa wersja najpopularniejszego oprogramowania CAD 3D do nauki modelowania przestrzennego SOLIDWORKS Education Edition 2015-16. SOLIDWORKS Edu oparty jest na jądrze PARASOLID i wspomaga uczniów, studentów w tworzeniu modeli przestrzennych oraz


Posiadacze płyt Abit ST6 lub ST6R wiedzą, że standardowe maksymalne ustawienie napięcia rdzenia procesora przy zastosowaniu Celeronów z rdzeniem Tualatin wynosi 1.6V. Czyli faktycznie można podnieść napięcie ze standardowego 1.475V tylko o 0.125V. To w przypadku ekstremalnego podkręcania tych procesorów czasami nie wystarcza. Za przykład niech posłuży tu mój Celeron 1.2GHz, który na maksymalnie wyżyłowanym napięciu 1.6V stabilnie pracował na szynie 131MHz co dawało 1560MHz. Całkiem dobry wynik, ale czy możliwy do poprawienia? Przeglądając Internet natknąłem się na kilka stron poruszających problem podniesienia maksymalnego napięcia zasilania rdzenia procesora powyżej oferowanego przez Abita 1.6V.\nNajprostszym i prawdopodobnie najskuteczniejszym sposobem, który chciałbym tu opisać jest połączenie odpowiednich pinów w procesorze. Dokładnie chodzi o 2 piny (nóżki) oznaczone odpowiednio symbolami VID1 i VID2 lub wg innego nazewnictwa odpowiednio AM36 i AL37. Na poniższym rysunku są one oznaczone strzałkami\nA na zdjęciu poniżej połączone są żółtą linią.\nPołączenie tych pinów powoduje, że domyślne napięcie zasilania procesora 1.475V zostaje podniesione o 0.2V co już daje nam 1.675V jako napięcie default - w tym wypadku skala w moim Abicie ST6R kończy się na 1.8V.\nPołączenia pinów można dokonać na kilka sposobów, na przykład łącząc je przy pomocy dwuskładnikowego kleju elektroprzewodzącego. Jednak w przypadku, gdy mamy procesor na gwarancji, nie polecałbym malowania ścieżki pomiędzy pinami. Z doświadczenia wiem, że klej taki bardzo ciężko schodzi i może pozostać ślad naszej "działalności" - a serwisy komputerowe uczulone są na jakiekolwiek "graffiti" na powierzchni procesora. Lepiej będzie połączyć piny miedzianą "nitką". Wbrew pozorom jest to operacja łatwa i nie zajmująca wiele czasu.\nDo jej przeprowadzenia potrzebne będą:\n2-3 centymetrowy kawałek kabla miedzianego - np. takiego od kolumn głośnikowych - dla zainteresowanych podaję, że metr takiego kabla kosztuje ok. 3PLN.\nlampa biurkowa ze 100W żarówką :)\nZapalamy lampę i kierujemy na procesor :)\nZ 2-3 centymetrowego kawałka kabla po zdjęciu izolacji wyciągami jedną "nitkę" - drucik miedziany.\nSkładamy drucik na pół i zakładamy go na pin VID1 tak aby boki "nitki" przechodziły po obu stronach pina VID2\nSkręcamy za pomocą pincety końcówki drucika tak, aby mocno "objęły" piny, wystającą resztkę odcinamy, ewentualnie zawijamy na wierzch procesora.\nKrok 4 (nie jest niezbędny)\nZa pomocą pincety ściskamy pomiędzy pinami boki powstałej "obejmy" - w ten sposób dodatkowo zabezpieczamy się przed spadnięciem drucika, kiedy odwrócimy procesor, aby włożyć go do płyty.\nPo wykonaniu tych czynności nie pozostaje nam nic innego jak włożyć procesor i uruchomić komputer. W moim przypadku wszystko zadziałało perfekcyjnie za pierwszym razem i z przyjemnością informuję że tekst ten piszę na Celeronie 1.2GHz podkręconym na 1.6GHz na napięciu 1.725V - w tle wykonuje się testowe makro Excela a Media Player odtwarza MP3. Tylko dla wyczerpania tematu dodam że system uruchomił się również na szynie 136MHz co dało już świetny wynik 1632MHz - niestety podnoszenie napięcia do maksymalnej wartości nie ustabilizowało systemu - co chwila pojawiał się błąd "nieznany".\nNa koniec, biorąc pod uwagę, że posiadam Celerona w wersji OEM można przypuszczać że BOXowe wersje tych procesorów będą miały większy "potencjał" podkręcania i uda się przekroczyć magiczną barierę 1700MHz, czego Wam i sobie życzy PrzeM.\nceleron 1600 na 1.6V (autor: misiek-brak rejestracji | data: 15/02/02 | godz.: 12:12)\nmoj celek chodzi w 100%stabilnie przy 1,6V tj 133x12 a w 99%stabilnie przy 135x12 przy 1,6V jego seria to SL5Y5 wasz to zapewne SL5XS z nim jest ciezej\nprzydałaby się modyfikacja (autor: Budasty | data: 15/02/02 | godz.: 13:13)\nz poziomu biosu, jest to na pewno możliwe\nale kto zaryzykuję przeprogramowywanie biosu i ewentualny pad płyty\nPrzystwka do Slot 1 (autor: Slayer-brak rejestracji | data: 15/02/02 | godz.: 13:36)\nA ja nadal czekam na recenzję przystawki dla Taulina pod stol 1 i chipsetu Intel BX 440. Czy na waszym serwisie jest szansa ujżenia takowej recenzjii? Czeka na nią wiele osób. Pozdrawaim redakcję. Swienty serwis.\nDo Slayera: na razie jest jedna PowerLeap PL-iP... (autor: DYD-Admin | data: 15/02/02 | godz.: 14:16)\n...poczytaj sobie tutaj:\n- krotki tescik\n- wczesna debata\nczy ta metoda jest uniwersalna ? (autor: jancio-brak rejestracji | data: 15/02/02 | godz.: 14:37)\nCzy ta modyfikacja zadziala na KAZDEJ plycie obslugujacaj Tualatina ?\nA moj.. (autor: kaszpio | data: 15/02/02 | godz.: 14:55)\nchodzi...bez podnoszenia napiecia, bezproblemowo i w 100% stabilnie\nCII 900@1305..heh (9 x 144)\nno i bingo ! (autor: bolo | data: 15/02/02 | godz.: 17:44)\nzawsze to 1600 ladniej wyglada niz 1560 :)))\nOpisy Vid (autor: jayx-brak rejestracji | data: 15/02/02 | godz.: 20:39)\nCzy może ma ktoś adres strony z opisami pinów Vid, tzn. jaki poziom na jakim Vid-> jakie napięcie da płyta główna? Można by w ten sposób podnosić napięcie na dowolnej płycie, nawet bez regulacji w biosie.\nMój celek nie odpala (autor: Bogdan-brak rejestracji | data: 16/02/02 | godz.: 22:43)\nPróbowałem na dwóch płytach: ASUS TUSL2-C i ABIT VH6T. Przy 1600 wywala nawet przy 1,8V. Na abicie działa na 123MHz, potem zatrzymuje się przed bootowaniem (coś z dzielnikiem 1/4)\nDo jancia (autor: Larus | data: 17/02/02 | godz.: 11:52)\nTak, na kazdej płycie to zadziała - Vcore podniesie się do 1.675V\nCeleron1.2 lub 1.3 a płyta CUBXE ata100 (autor: MagS-brak rejestracji | data: 17/02/02 | godz.: 22:57)\nMam pytanie: Czy w takim razie po przerobieniu C1.2 jak wyżej na wyższe napięcie, mógłbym go włożyć do płyty Asusa CUBXE ata100 która na min. napiecie 1.7 w ustawieniach?\nDo Mags (autor: padlina-brak rejestracji | data: 19/02/02 | godz.: 15:47)\nnie da rady bo BX nie obsluguje tualatina, jakas roznica w ktoryms sygnale.\nPrzeM !!! sprawdz jeszcze raz piny ktore laczysz!!! (autor: speed-brak rejestracji | data: 20/02/02 | godz.: 04:06)\nbo to co narysowales to proc pojdzie z dymem!!!!\nJak to ma być?? (autor: paw-brak rejestracji | data: 1/03/02 | godz.: 16:50)\nto jak w końcu jest z tym napięciem.\nCzy podany schemat jest dobry czy nie?????\nKto ma w kocu rację, Przem czy speed?\nPrzeM (autor: dFour | data: 12/03/02 | godz.: 22:54)\nJest fachowcem :] Zrobiłem jak mówił i działa bez problemu. Teraz czuję się "wolny" jeżeli chodzi o ustawienia procka. Dzia.\ndziala (autor: jahu-brak rejestracji | data: 16/03/02 | godz.: 10:09)\nTo dziala bez zadnego problemu, a z dymem pojdzie jak ktos polaczy nie te piny co trzeba. to jest 100% rozwiazanie.\nnapiecie celerona II 600 MHz na ABIT BH6 (autor: Kochan-brak rejestracji | data: 3/04/02 | godz.: 16:13)\njk zwiekszyc napiecie gdy max jest 1.9 V (przy podstwowym 1.7 V) chodiz mi dokladnie o przetaktowanie 600@1008 MHz... jak mozna to piszcie na maila - z gory dzieki\nI815? (autor: Dzinks-brak rejestracji | data: 14/04/02 | godz.: 21:05)\nA jak wygląda sprawa na Intelu 815 bez wsparcia dla Tulipana? Widziałem artykuł o przeróbce procka Tualatin do przejściówki na Slota. Mam teraz AMD ale problem jest ciekawy!\nAbitSt6 (autor: madmac-brak rejestracji | data: 16/04/02 | godz.: 16:41)\nWszysko cool. Ale jest pytanie. Mam tego Abita i za cholere nie moge ustawic dzielnika 4:4:1 przy szynie 130 momentalnie mi się wywala. Aha > karty dzwiekowe macie na PCI czy na plycie ?\nNowy BIOS do ST6 (autor: Imperator-brak rejestracji | data: 23/04/02 | godz.: 06:57)\nJest nowy biosik do tej plytki, niestety ja nie mam celka 1.2, ale poczytajcie:\nst68a.exe Bios Issue Date: 2002/03/04\nBIOS ID: 8A\nRaise the adjustable CPU Core Voltage from +0.125v to +0.2v for Celeron and PentiumIII 0.13 micron process processors.\n:) a tu link do tej stronki: http://www.abit.com.tw/...6+%2F+ST6-RAID&#Bios\nmam nadzieje ze ktos sprawdzi czy to cos daje., pozdro\nTualatin@i815? (autor: Sebi-brak rejestracji | data: 10/05/02 | godz.: 13:54)\nMam płytke Abita SA6 na i815EP i starego celerka 400@500. Płyta umożliwia praktycznie ustawienie wszystkiego dzięki SoftMenu w biosie, jest szybka i wydajna (jak to Abit :) więc nie mam zamiaru jej wymieniać tylko dlatego że nowe Tualatiny mają inną specyfikacje (z tego co wiem, chodzi głównie o napięcia) Sprawdzcie link http://www.overclockers.pl/artykuly/tualatin_mod i napiszcie mi co o tym sądzicie? Z moich wniosków przy odrobinie silnej woli (ryzyko jest wyraźne, bo trzeba nóżke wyłamać) można spokojnie przesiąść się na nowego celerka uzuskując przy okacji nie złe wyniki przy podkręcaniu :D (zwłaszcza modele 1, 1.1 i 1.2GHz - 1.3GHz to już podobno nie to :( na sprawdzonej, stabilnej i wydajnej płycie na i815 :) Pozdrawiam...\nprocomp bvc1a + celeron 533 ppga (autor: hamer-brak rejestracji | data: 5/07/02 | godz.: 11:41)\nmam plyte procomp bvc1 i celeronek 533 ppga. Standardowe napiecie ma 1.95 albo 2. w biosie widac tylko fsb 66,75,83. Ale jak zgralem bios w plik i edytowalem go to pokazuje fsb od 66 do 150. Jak zrobic zeby szlo uruchomic fsb wieksze miz 83. Dodam ze na plycie jest opcja zeby przestawic zworke z magistrali 66 na 100 ale to nic nie dalo. Prosze o pomoc albo link do strony gdzie jest to opisane. Moze jest mozliwosc zeby procka nie wykrywalo jako celerona?


[E64] KUJONA 650i cabrio LCI prawdziwy MEKSYK - Strona 2 - POLISH DEFINITION - Syndykat Forum\nJestem ciekawy opowieści w rozdziale "silnik i mechanika".\nPatrząc na te wnętrze, to nawet nie można powiedzieć, że nie było dbane. Tu nieźle ktoś musiał się postarać żeby je tak styrać.\nBraku bogatej historii pojazdu nikt Ci nie zarzuci\nCoś czuję, że chętnie będę tu zaglądał.\nOhoho czekalem na ten temat\nRoboty co nie miara ale jedno wiem że będzie z tego niezły German\nspokojnie, wisniowa e46 z polskiego podworka po 7 latach eskploatacji wyglada podobnie - bedzie kiedys o niej temat.\nauto czeka masa pracy ale o to w tym wszystkim chodzi!\nNiezła telenowela się szykuje z tego tematu\nale to bedzie Germanski Oprawca Bulwarow na cieple wieczory. Trzymam kciuki , zeby ja zobaczyc w Chotowej\nDziś trochę o historii samochodu na terytorium USA, zacznijmy od przebiegu oprócz historii serwisowej sprawdzonej w ASO wykupiłem sobie pełną historię ubezpieczeniową itp USA i wg tego wszystko by się zgadzało. Samochód od 2008 do 2017 zrobił w Ameryce 69 tyś mil. Potem wyruszył w podróż do PL.\nJeśli mówimy o USA to pewnie wiele osób od razu pomyślało że samochód jest powypadkowy. No i macie rację w 2013 roku w Kalifornii zaliczył kolizję która wyglądała tak. Wg mnie nic groźnego, zderzak uszkodzony, coś z lampami bo nie widać ich zdemontowane i zagięty róg maski.\nPrzebieg odnotowany przy tej szkodzie to 48035 mil\nNastępnie w 2014 samochód pojawił się na aukcji poskładany już ze zderzakiem M6 z przodu\nPrzebieg 49935 mil\n26 września 2017 roku odnotowano kradzież\nA w październiku 2017 roku samochód odnaleziony po kradzieży z przebiegiem 69486 tyś. mil z uszkodzeniami z jakimi go kupiłem trafił na aukcję internetową\nTeraz pewnie zastanawiacie się jak to się stało, że samochód z czarnego zrobił się biały, w następnym odcinku pokażę Wam, kto i jak między czasie stoi za tym Podsumowując z dokumentacji samochodu wynika że auto ma 69tyś mil czyli 111 tyś km i tj póki co pierwszy plus tego BMW, (oprócz tego na akumulatorze), ten silnik z takim dość niskim przebiegiem to światełko w tunelu że może będzie dobrze\nThepiekarz, dober i lapka666 zareagowały na to\nTak barwnej historii auta nie widziałem jeszcze, dobry serial się zapowiada.\nTaka Syndykatowa Moda na Sukces się zapowiada\nCzyli jak został skradziony to ktoś go obielil dla nie poznaki?\njeśli nie ma wentylacji stóp to nie ma tragedii można ratować:P\nwytrwałości odbudowie bo na pewno będzie co podziwiac\nJedno pytanie... Dlaczego ta baza? To nie "gatunek" na wymarciu jak starsze modele, że dobrych baz prawie już nie ma i jak ma się fantazje to ratuje się to, co po prostu jest na rynku. Ilość pracy którą trzeba włożyć w odnowę tego auta przeraża, nie mówiąc o kasie. Najgorsze te drobiazgi, do niej pewno nic na szrocie w cenie dobrej wódki się nie kupi.\nZ drugiej strony fajnie jest ratować coś od zera i patrzeć jak stopniowo coś nabiera kształtów, ot tak dla swojej satysfakcji. Jak siano pozwala to można robić takie mega ambitne projekty. Pewno też dlatego ją kupiłeś.\nJedno jest pewne, wiedziałeś co kupujesz i wiesz co dalej robić. Życzę powodzenia w odnowie i aby bocian kredyty nigdy nie odmówił pożyczki na nowe fanty\n35 minut temu, feconi napisał:\nJedno pytanie... Dlaczego ta baza?\nOdpowiedź jest prosta - cena. Ale o niej porozmawiamy w późniejszych odcinkach jak jeszcze poznacie stan mechaniczny auta oraz po rozebraniu go do malowania i weryfikacji tego co kryje się pod błotnikami, zderzakami itp\nNawet jeśli cena projektu przekroczy wartość rynkową ,,trochu, lub więcej niż ,,trochu, to wszystko w tym aucie będzie nowe począwszy od lakieru kończąc na całym wnętrzu i dachu, a tak to biorąc inny egzemplarz w normalnych pieniądzach wszystko już jest używane a nie nowe, więc jak dla mnie jeśli projekt wyniesie więcej niż przeciętna cena za te auta to i tak wolałbym kupić taką bazę w dobrej kasie i zrobić ją pod siebie tak jak chce, a prócz tej kasy, jeśli ktoś lubi takie misje to nie trzeba chyba tłumaczyć ile frajdy daje tworzenie takiego projektu myślę że to był dobry wybór\ndawid82, lapka666, Hazel i 2 inni zareagowało na to\nMedyk ma rację. Dla siebie to bajka. Bo masz nowe auto za tą samą kasę. Ale weź później sprzedaj samochód z taką historia. Chyba że nick KUJON uratuje jego historię\nKUJON i feconi zareagowały na to\nChodziło mi o powielenie kwoty, na przykład X4/X5. Wiadomo lepiej wydać trochę więcej ale mieć prawie wszystko nowe. Miałem na myśli te "trochę" . Żeby z trochę się nie zrobiło w ch** trochę.\nNiemniej hobby nie przelicza się na siano. Tak jak mówiłem wcześniej, właściciel na pewno wie co kupił i co z tym autem zrobić. Kto bogatemu zabroni.\nJa o takiej odbudowie swojego sztrucla mogę pomarzyć więc Dlatego cały czas podziwiam i kibicuje.\nZostawmy na chwilę temat kasy, o tym będzie specjalny odcinek, a może nawet dwa pierwszy o cenie zakupu, a na koniec jak się uda już poskładać samochód zrobimy odcinek ile to wszystko wyszło\nTymczasem po przywiezieniu samochodu (pierwszy raz w życiu prowadziłem autolawetę i to ponad 700km na dzień dobry, nie ukrywam, że trochę się bałem jazdy tym, a także tego, czy prawidłowo i skutecznie zamocuje BMW do transportu na lawecie) zacząłem odgruzowywać go ze śmieci itp gruzu jaki leżał w tym gruzie\nJako że samochód został odzyskany przez policję i potem trafił na aukcję dokładnie w takim stanie w jakim zabrano go z ulicy w środku znajdowały się różne cuda, murzyńskie płyty gangsta rap i pełno listów, wszystkie adresowane na tą samą osobę. Ten jegomość nazywa się GERMAN SORIANO, czyżby to był znak od proroków w jakim kierunku będzie odbudowany ten kabriolet ?\nUruchomiłem moich informatorów na całym świecie, a w szczególności najlepszą bazę danych FBI itp. jaką jest Facebook i tam znalazłem adresata wszystkich listów, a w jego galerii taką o to fotkę.\nPatrząc na ten złoty sikor, laczki i pasek u spodni zrozumiałem kto wpadł na pomysł przemalowania 650i z czarnego koloru na biały. Być może zostało mu trochę białej farby po remoncie mieszkania i wałkiem do ścian razem ze szwagrem przemalowali za wieczór ten kabriolet. Jako że w Juesej zdarzało mi się bywać wiele razy znam też kulturę i sposób obchodzenia się ze swoimi pojazdami osobników jak ten wyżej wymieniony. Ćwieki na odzieży, sygnety i inne cygańskie akcenty zrobiły w krótkim czasie z wnętrza 650i takie samo spustoszenie jakie zrobił huragan Katrina w 2007 roku przechodząc przez Orlando. Może jak odbuduje samochód, zapuszczę włosy, przywalę trochę solarki, kupie kilka złotych łańcuchów na metry to walnę sobie taką focię i wyślę do Massachusetts z podpisem "Hello brother GERMAN"\ndyziux666x, Wisnia135i, davidoo325ie46 i 4 inni zareagowało na to\nFajne się to czyta Kodzun ,jeśli chodzi o odbudowę to jest to zarówno męczące jak i fajne, sam ostatnio kupiłem X3 i robiłem je pod siebie, też kilka niespodzianek wyszło typu np inne czujniki parkowania do zderzaków Mpakietowych niż w zderzaku poliftowym , co daje inne wtyczki też ale poradziłem sobie z tym heheh także kibicuje Tobie\nHahaha wkręciłem się w ten twmat bardziej jak w gre o tron hahaah czekam na więcej!!\n(pierwszy raz w życiu prowadziłem autolawetę i to ponad 700km na dzień dobry\nhah no to witaj w klubie, też leciałem pierwszy raz autolawetą gdzie w sumie 950 km zrobilem do bydgoszczy i z powrotem i to w styczniu, na dodatek z samego rana była szklanka i wiadomo że spokojnie to nie mogło być, na zakręcie poszedł prosto i gdyby nie mostek na lewo w pole, to kwiczał bym pewnie w rowie tak to skończyło się to tylko na pourywanych plastikach i osłonach pod spodem, koła nie wyrwało więc pojechałem i kupiłem wymarzone auto, przynajmniej przez całą drogę spać się nie chciało haha\nDobra z tym komentarzem na początku to żartowałem i witam PREZESA tego interesu. Czekałem na ten temat\nI nie powiem ale gruba historia i gruba odbudowa się tu szykuje Z aktualizacji na aktualizację jest coraz większa masakra ale czekam z niecierpliwością na kolejną i jak to się mówi "Od zera do bohatera" i "Albo grubo albo wcale".\n41 minut temu, Wisnia135i napisał:\n4 minuty temu, Thepiekarz napisał:\njak to się mówi "Albo grubo albo wcale".\nALBO GRUBO ALBO WCALE to było chyba hasło przewodnie kogoś kto pomalował to BMW\nALBO GRUBO ALBO WCALE to było chyba hasło przewodnie kogoś kto pomalował to BMW \nhahahaha pewnie z tym hasłem właśnie wyszedł ten malarz artysta\nAuto jakby wyłowione z zatoki meksykańskiej ale bambo nasz koleszka wygrał ... Nie mogę się doczekać dalszej części . pzdr\nKujon jak już odbudujesz to auto to się nie zdziw jak pan German Soriano zapuka do twych drzwi po swoją białą strzałę\nTaka historyja, że normalnie na Youtube dawaj z nią


mojaDobra.PL – Odstrzał sanitarny dzików przedłużony\n4 maja 2020 1 Komentarz Napisany przez Kasia z mojaDobra\nWojewoda Zachodniopomorski wydał rozporządzenie nr 7/2020 z dnia 23.04.2020 w sprawie odstrzału sanitarnego dzików na terenie naszego województwa.\nZachodniopomorski Wojewódzki Lekarz Weterynarii stwierdził, iż nadal występuje zagrożenie pojawienia się choroby zakaźnej zwierząt – afrykańskiego pomoru świń i dlatego nasze tereny wchodzące w skład obwodów łowieckich objęte są odstrzałem.\nPodobne rozporządzenie nr 5/2020 pojawiło się 19.02.2020. W tym rozporządzeniu można było przeczytać, iż odstrzał nakazuje się zarządcom i dzierżawcom obwodów łowieckich w terminie do 31 marca 2020 roku. Rozporządzenie nr 5/2020 straciło moc i w życie weszło nowe, w którym czytamy:\n(…) Na obszarze zagrożonym wystąpieniem choroby, nakazuje się zarządcom i dzierżawcom obwodów łowieckich odstrzał sanitarny wolno żyjących dzików w terminie do dnia 21 grudnia 2020 r. w liczbie określonej w poszczególnych obwodach łowieckich.\nAfrykański pomór świń tzw. ASF to szybko szerząca się, zakaźna choroba wirusowa, na którą podatne są świnie domowe , świniodziki oraz dziki. W przypadku wystąpienia ASF w stadzie dochodzi do dużych spadków w produkcji: zakażenie przebiega powoli i obejmuje znaczny odsetek zwierząt w stadzie, przy czym śmiertelność zwierząt sięga nawet 100%.\nW rozporządzeniu czytamy, że odstrzał nakazuje się zarządcom i dzierżawcom obwodów łowieckich w terminie do 21 grudnia 2020 roku.\nKoła Łowieckie działające na terenach Gminy Dobra\nObwód nr 119 „Koło Łowieckie Jeleń” liczba dzików do odstrzału 164 (w rozporządzeniu nr 5/2020 do końca marca było 54) (Wołczkowo, Grzepnica, Bezrzecze, Buk, Lęgi, Rzędziny, rejon Mierzyna, Redlicy, Wołczkowa).\nObwód nr 121 „Koło Łowieckie Bażant” liczba dzików do odstrzału 185 (w rozporządzeniu nr 5/2020 do końca marca było 61)\nWyrznijcie każde drzewo, zastrzelcie wszystkie zwierzęta, zabetonujcie wszystko!


Zestaw Rolki Rollerblade TWISTER XT Black Lime 2022 - Roooolki.com\nRolki Rollerblade TWISTER XT Black Lime 2022 to już opatrzone mianą legendy rolki miejskie. Wyjątkowo szybkie oraz zwrotne. Serwują to co najlepsze w rolkach typu urban. Wyróżniająca się trakcja oraz niespotykana precyzja prowadzenia...\n1 155,00 pln / para\nWybierz rozmiar40,5/4142/42,544,5/4545,5/4643/ 44\nRolki Rollerblade TWISTER Black Lime 2022\nto świetnie prezentujący i wyróżniający się produkt na tle innych w dziale Urban. But wewnętrzny (liner) przez wyprofilowane kostki zapewnia maksymalny komfort i świetne trzymanie nóg. Układ 4x80 pozwala na szybkie i pewne eksplorowanie miejskiej dżungli!\nW 2022 roku rolki zostały wyposażone w dodkowe wkładki, które powodują zmniejszenia miejsca na stopy 'rozmiarr'. Długość oraz wielkość skorupy przykładowo dla rozmiarów 260mm i 265mm jest identyczna, różnią się grubością wkładek, które są pod stopą..\nKod producenta: 07221000 1A1\nBut wewnętrzny z wkładką pod stopą Wyjmowany - Liner High Performance, pod stopą wkładka Specialized, shock absorber\nCechy rolek Rollerblade TWISTER XT Black Lime 2022\nposiada przyjemniejszy, lepiej wyprofilowany lainer, szczególną uwagę zwrócono na okolice kostek, gdzie wcześniej pewna część klientów skarżyła się na niedogodności\nbut wewnętrzny jest bardziej oddychający\nma mocniejszy i jednocześnie bardziej elastyczny język\nposiada dodatkowe wkładki pozwalające na lepsze dopasowanie rozmiaru\nlainer wiązany sznurowadłami do samej góry\nwyposażona jest w koła Hydrogen Spectre i łożyska Twincam ILQ-9 Classic Plus\nHamulec w zestawie oraz dodatkowo 2 pary sznurowadeł - czarne oraz zielone.\nTechnologie rolek Rollerblade TWISTER XT Black Lime 2022\nLINER HIGH PERFORMANCE Specjalnie zaprojektowany do jazdy typu Urban but wewnętrzny o wyczynowym przeznaczeniu, sprawdzony i wykorzystywany także w wielu innych modelach. Cechą charakterystyczną tego buta jest bardzo wyskoki komfort użytkowania, dzięki zastosowaniu specjalnego materiału, który dopasowuje się do kształtu stopy podczas jazdy. Zapewnia komfort i idealne trzymanie stopyy.\nPŁOZA FREZOWANA ALUMINIOWA Wykonana z wysokiej jakości, trwałego i lekkiego aluminium frezowanego. Oferuje doskonałą trakcję dzięki nisko osadzonemu punktowi ciężkości. To idealna płoza dla każdego freestylowca..\nŁOŻYSKA ILQ-9 CLASSIC PLUS Oznaczenie łożysk o symbolu ILQ zostało zapoczątkowane przez firmę TWINCAM. Charakterystyczną cechą tych łożysk jest zastosowanie większych kulek przez co zmniejszono ich ilość do 6. Dzięki takiemu zabiegowi łożyska stały się wytrzymalsze ze względu na zwiększoną średnicę kulek oraz zmniejszenie oporów. Poziom wykonania poszczególnych łożysk opisuje towarzysząca cyfra (im większa cyfra tym bardziej zaawansowane łożysko).\n36 22,5 4.5\n38 24,0 6\n38.5 24,5 6.5\n39 25,0 7\n40 25,5 7.5\n40,5 26,0 8\n41 26,5 8.5\n42.5 27,5 9.5\n44 28,5 10.5\n44.5 29,0 11\n45 29,5 11.5\n45.5 30,0 12\n46 30,5 12.5


ZUŻYCIE EKSPLOATACYJNE (1)\nAby oszacować zużycie paliwa, wypełnij poniższe pola :\n1. Model * Wybierz 2. Ładowność lub dopuszczalna masa całkowita * Wybierz 3. Wymiary *\nZmień wymiary 4. Silnik * Wybierz 5. Skrzynia biegów * Wybierz 6. Rozmiar opon/zawieszenie * Wybierz\nŚREDNIE ZUŻYCIE PALIWA W RZECZYWISTEJ EKSPLOATACJI (1) :\nSzacunkowe dane pojawią się, gdy odpowiednie pola zostaną wypełnione\nZużycie paliwa przy średnim obciążeniu :\nZużycie paliwa bez obciążenia :\nZużycie paliwa z pełnym dopuszczalnym obciążeniem :\n(1) Średnie zużycie paliwa jest określane na bazie realnych warunków eksploatacyjnych i wynika z danych i kalkulacji zawartych w protokole testowym. Podany wynik ma charakter przybliżony i może różnić się w zależności od rzeczywistych warunków eksploatacji przez użytkownika. Wyniki nie pokrywają się z oficjalnymi danymi katalogowymi, będącymi rezultatem badań zgodnych z normami UE; są uzależnione od założeń i warunków określonych w protokole. Nie są to więc wartości powszechnie obowiązujące. Treść p\nDługość przestrzeni ładunkowej : mm\nDługość nadwozia : mm\nWysokość przestrzeni ładunkowej : mm\nWysokość nadwozia : mm\nIntencją Peugeot, marki Grupy PSA, jest dostarczanie klientom możliwie najbardziej precyzyjnych informacji. Dlatego Marka udostępnia klientom wyniki badań zużycia paliwa, przeprowadzonych przez certyfikowane i niezależne podmioty. Grupa nawiązała współpracę z organizacją pozarządową Transport & Environment (1) oraz federacją France Nature Environnement (2). Wspólnie stworzono protokół pomiaru realnego zużycia paliwa, który został zatwierdzony przez firmę certyfikacyjną Bureau Veritas (3). Protokół przewiduje pomiar realnego zużycia paliwa w ruchu ulicznym na trasie liczącej 92,3 km, uwzględniającej jazdę w mieście, na trasie i po autostradzie. Badane samochody poruszają się po drogach publicznych w standardowych warunkach drogowych, z pasażerami i bagażem/ładunkiem, z uwzględnieniem naturalnego wykorzystania klimatyzacji lub ogrzewania. Wybrana trasa uwzględnia zróżnicowaną rzeźbę terenu, odpowiadającą naturalnym warunkom eksploatacji (4). Inicjatywa ta potwierdza, że pełna transparentność w relacjach z klientami to kluczowa wartość dla marki Peugeot i Grupy PSA.\nTransport & Environment: europejskie stowarzyszenie zajmujące się ochroną środowiska, specjalizujące się w rozwiązaniach dotyczących zrównoważonego transportu\n(2) France Nature Environnement: francuska federacja stowarzyszeń zajmujących się ochroną środowiska naturalnego\n(3) Bureau Veritas: globalna firma, zajmująca się audytem, certyfikacją i badaniami laboratoryjnymi


Jak odnaleźć sens i radość życia? - Sensity.pl\nJesteś tutaj: Home1 / Blog2 / Jak odnaleźć sens i radość życia?\n2. Sens życia w kontekście psychologicznym\n2.1. Indywidualne cele i wartości\n2.2. Akceptacja nieustannych zmian\n2.3. Określenie priorytetów\n3. Co wpływa na satysfakcję z życia?\nPostawione w tytule pytanie, niejako automatycznie staje się dla odpowiadającego pułapką. Historia tej zagadki sięga samej rewolucji poznawczej naszego gatunku, a przez tysiące lat mierzyły się z nią genialne umysły i zdyscyplinowane szkoły filozoficzne. Pewnej odpowiedzi nadal brak. W dużym stopniu ma na to wpływ niejednoznaczność samego pojęcia – w zasadzie egzystencjalnego pytania, w którym zawiera się refleksja nad całym naszym doświadczeniem.\nPrzez wieki samo rozważanie sensu życia uznawano w większości za bezzasadne – systemy duchowe, religijne lub kulturowe miały dostarczać jasnych podpowiedzi, co składa się na istotę ludzkiej egzystencji, a co ważniejsze, jak „poprawnie” ten sens kształtować.\nXX wiek zmienił radykalnie proporcje pomiędzy tym co zbiorowe a indywidualne, w nowy sposób zderzając nas z dylematem. Tym razem jednak w znacznym osamotnieniu – ciężar poszukiwań sensu życia spoczął na każdym z nas. Ciężar niemały – jak słusznie zauważył Viktor Frankl, po stuleciach strachu przed fatum i boską karą, największym lękiem współczesnych jest strach przed bezsensem. Jesteśmy coraz bardziej skoncentrowani na własnych przeżyciach i emocjach, okazuje się jednak, że do „zrozumienia siebie” potrzebujemy przyjęcia jakiejś perspektywy, umieszczenia ciągu doświadczeń w sensownym właśnie kontekście. Jeśli taki układ odniesienia nie działa, trudno odczuwać satysfakcję z życia.\nSens życia w kontekście psychologicznym\nW kontekście psychologicznym najbezpieczniej ująć zagadnienie w formie dyskusji o uzasadnieniu dla przeżytych i oczekiwanych doświadczeń. Pytania o to, jak znaleźć sens życia pojawiają się, co charakterystyczne, najczęściej w trakcie trudniejszych momentów życia. Wydaje się, że najsilniejszym bodźcem do nich są chwile lub okresy cierpienia. Odczuwając fizyczny lub psychiczny ból, instynktownie staramy się pomieścić go w jakimś kontinuum, zrozumieć dlaczego się pojawiło i do czego prowadzi. Przekonująca nas odpowiedź pozwala identyfikować się z własnym życiem, jeśli jej nie znajdziemy, rośnie poczucie bezradności i zagubienia.\nCzęsto impulsem do pojawienia się w gabinecie terapeutycznym staje się sytuacja rozstania lub śmierci kogoś bliskiego. Klientów dopada ciężar pytań – jak to możliwe? dlaczego mnie to dotyka? czemu miałoby to służyć? Stają w obliczu cierpienia i szukają ulgi w próbie nadania wydarzeniom większego, ważniejszego od samego bólu sensu. Nie jest to łatwe i nie da się tego zrobić szybko. Sięganie po upraszczające odpowiedzi, systemowe uzasadnienia może wspomagać, ale nie poradzi sobie z całością doświadczenia. Trzeba tu refleksji, wyrażenia przeżyć i emocji, atmosfery do zmierzenia się ze swoją słabością.\nIndywidualne cele i wartości\nPoszukiwania sensu życia należy więc zacząć od refleksji nad wartościami i celami naszej indywidualnej egzystencji. Trudno narysować mapę własnego losu bez określenia głównych kierunków wysiłków. Nawet jeśli drogę tarasuje nam pasmo górskie lub nieprzebyta rzeka, wskazanie celu naszej podróży określa, czy będzie to dla nas ślepy zaułek czy jedna z trudności w wędrówce. Chwile bezradności życiowej dlatego tak często łączą się z poczuciem bezsensu, bo stajemy przed naturalnymi w życiu dylematami bez wsparcia w postaci jasno określonych priorytetów. Skąd wtedy wiedzieć co poświęcić? Konieczność rezygnacji z części możliwości zawsze będzie niekomfortowa, jednak jest niezbywalnym elementem podejmowania decyzji – musimy po prostu wiedzieć, na czym nam zależy najbardziej.\nAkceptacja nieustannych zmian\nKolejny aspekt wart uwzględnienia, to akceptacja dla nieustannych zmian w naszym otoczeniu. Pozwala to przede wszystkim lepiej zrozumieć rzeczywistość, a także dostrzec własną, urealnioną sprawczość. Kurczowe trzymanie się usztywnionych przekonań rodzi ryzyko nieustannych rozczarowań. Zamiast aktywnie nadawać sens naszemu życiu stawiamy się wtedy w pozycji krytycznego obserwatora, podnosząc poziom rozgoryczenia za każdym razem, kiedy świat nie odpowiada naszym oczekiwaniom. Co gorsza, konfliktujemy się nie tylko z rzeczywistością, ale często podważamy poczucie własnej wartości i przestajemy akceptować samych siebie. Stąd prosta droga do wyczerpania sił życiowych, wypalenia lub depresji. Utrwalający się smutek jest zresztą jednym z najwyraźnijeszych sygnałów kryzysu poczucia sensu.\nW ujęciu psychologicznym nie można ignorować kontekstu duchowego czy społecznego, jednak podstawowy jest aspekt indywidualnej „konstrukcji” życia. Każdy z nas nieco inaczej i w innym miejscu zarzuca kotwicę sensu. Najczęściej przytaczane to rodzina i praca, choć lista okazuje się niewyczerpana. Ważne natomiast, aby określić te priorytety w sposób czytelny i umożliwiający podejmowanie działań. Bo w działaniach właśnie realizuje się proces szukania i odnajdywania sensu życia. Rozważania mogą jedynie uzmysłowić nam czego na tej drodze potrzebujemy, natomiast w samej podróży nam nie wystarczą.\nJest wiele obszarów, które mogą pracować na poczucie życiowego sensu i dobrze jest sprawdzić, jak są one osadzone w naszym światopoglądzie. Doświadczenia psychologów i terapeutów podpowiadają, że na liście najbardziej satysfakcjonujących znajdują się: miłość i głębokie relacje, empatia, gotowość do wybaczania i pomagania innym. Podobnie wysoko plasują się sprawy związane z pracą i naszymi rolami zawodowymi a wreszcie jeden z najskuteczniejszych magazynów motywacji – pasje i marzenia.\nMożna podsumować, że pytanie od którego zaczęliśmy jest błędnie sformułowane – sens życia nie czeka nigdzie na znalezienie, nie jest ukryty w żadnym skarbcu lub pod jakimś kamieniem. Sens życia można i należy „odnajdywać”- to raczej proces, którego przeżywanie staje się sensem wszystkiego.\nMama i córka – więź wyjątkowa, ale też trudna


Poetyckie strofy o Ojczyźnie w „Jedynce” - Urząd Miasta Międzyrzec Podlaski\n26 października w Zespole Placówek Oświatowych Nr 1 w Międzyrzecu Podlaskim odbył się finał Międzyszkolnego Konkursu Recytatorskiego Prozy i Poezji Patriotycznej, w którym udział wzięli zwycięzcy eliminacji szkolnych z wszystkich międzyrzeckich placówek oświatowych.\nWydarzenie to wpisało się w miejskie obchody 100. rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości. W kategorii klas I-III szkoły podstawowej zwyciężył Antoni Żak (ZPO Nr 3) przed Amelią Modrzewską (ZPO Nr 3) i Alicją Horbowiec (ZPO Nr 2); w kategorii klas IV-VI szkoły podstawowej I miejsce zdobyła Kinga Golec (ZPO Nr 1), II - Paulina Sobczak (ZPO Nr 3), III - Patryk Mikołajczuk (ZPO Nr 1), zaś wśród uczniów najstarszych klas szkół podstawowych i gimnazjum zwyciężyła Weronika Myszka (ZPO Nr 3) przed Martyną Radomską (ZPO Nr 1) i Joanną Łukasiewicz (ZPO Nr 1).\nW podsumowaniu Krystyna Kornacka podkreśliła bardzo ciekawy dobór repertuaru i rzetelne przygotowanie finalistów. Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy oraz nagrody ufundowane przez Radę Rodziców ZPO Nr 1 w Międzyrzecu Podlaskim. Zwieńczeniem spotkania była prezentacja wierszy i fragmentu prozy przez zwycięzców poszczególnych kategorii.


Tulipan botaniczny mix (Tulipa sp.) kupuj w OBI\nTulipan botaniczny mix (Tulipa sp.)\nTulipan botaniczny mix (Tulipa sp.)Art.Nr. 6117097\nwielobarwna mieszanka tulipana , zimotrwała, lubi miejsca nasłonecznione i półcień\nNr produktu: 6117097\nTulipan mieszanka botaniczna zakwita wiosną. Sadzi się go jesienią do dołków o głębokości około 5 cm. Gleba powinna dobrze przepuszczać wodę, tak jak w przypadku wszystkich cebulek kwiatowych. Świetnie nadaje się na rabaty i klomby. Bardzo dobrze łączy się z krokusem. Idealny do naturalizacji.


Inspiracje makijażowe na Dzień Kobiet - Zwierciadlo.pl\nDelikatny makijaż, dzięki któremu twarz będzie idealnie wymodelowana to jeden z trendów, które od jakiegoś czasu lansują makijażyści i projektanci na wybiegach. W tym przypadku stawiamy na delikatnie kryjący podkład - w tej roli najlepiej sprawdzą się dość jasne, matowe odcienie oraz kosmetyki potrzebne do konturowania twarzy. Konturowanie powinno być tu mało widoczne i subtelne. Aby wyrównać koloryt twarzy nakładamy delikatny podkład i rozświetlamy niektóre partie: łuk nad ustami, linie przy włosach i łuk brwiowy. Efekt delikatnego, naturalnego makijażu osiągniemy stosując m.in. kosmetyki w kremie - w kolorze łagodnego różu i nude. Na policzki warto zastosować róż w kremie, który intensywniej wchłonie się w skórę i spowoduje, że będzie wyglądała świeżo i naturalnie. Na usta nakładamy błyszczyk albo szminkę w kolorze nude. Warto pamiętać także o rzęsach - podkręćmy je, ale nie za mocno, by współgrały z resztą.\nPodkreślone, rzucające się mocno w oczy powieki to trend, który od kilku sezonów tylko przybiera na sile. Na powiekach znajdujemy już prawdziwe cuda artystyczne: mocne, jaskrawe cienie, brokatowe drobinki, perły, a nawet... kawałki koralików i łańcuszków. Choć ta ostatnia wersja brzmi dość ekstrawagancko, dla tych mniej odważnych proponujemy mocne podkreślenie oczu za pomocą nieco odważniejszych kolorystycznie cieni lub mocniejszej kredki. W przypadku jednak, gdy stawiamy na coś ekstra - brokat lub mocny kolor, warto zrezygnować z silnego podkreślania rzęs. Zostawmy je wyłącznie delikatnie muśnięte tuszem albo w ogóle zrezygnujmy z tego połączenia.\nBardzo mocno napigmentowany, intensywnie - intrygująco niebieski cień do powiek do Clare Blanc Minerals. Przeznaczony do każdego rodzaju skóry. Lekki, jedwabiście gładki i bardzo trwały. Dzięki naturalnym składnikom wzbogaconym o cenne oleje, witaminy i aminokwasy istnieje niskie prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych. Chcąc jak najlepiej nanieść cień na powiekę, wysyp odrobinę na wieczko opakowania, a następnie nakładaj ulubionym pędzlem do makijażu oczu.\nNa ustach próbujemy różnych możliwości kolorystycznych. Ale to właśnie bordowy i róż będą w tym sezonie najmodniejsze. W zależności od tego, jak mocny będzie nasz makijaż - możemy dobierać kolor pomadek lub szminek. Do delikatnych make up'ów z powodzeniem możemy dobrać mocniejszy odcień - mocną czerwień lub delikatnie roztarty bordowy. Jeśli stawiamy na make up no make up - idealnym rozwiązaniem będzie tu przezroczysta pomadka lub subtelny błyszczyk. Mocną, krwistą czerwień i gotyckie bordo zostawiamy przede wszystkim na wieczorne wyjścia.\nZupełna nowość od marki Pixi, którą uwielbiamy za kultowe toniki do twarzy. Tym razem marka zaprezentowała kolekcję +VitC, która w każdym produkcie stawia na rewolucyjne działanie witaminy C. +C VIT Lip Brightener to wegańska pomadka wygładzająca delikatnie koloryzująca usta - idealna do subtelnego podkreślenia, zmiękczenia, wygładzenia ust.


Do czego można by wykorzystać deszczówkę oraz jak zwiększyć jej jakość? • EuroCaravan\nUkłady rozsączające wodę deszczową stosowane są do jej skutecznego zagospodarowania. Jej właściwości odróżniają się od tych, jakie ma woda z wodociągów, jednak można używać wody deszczowej np do spłukiwania WC, prac dotyczących sprzątania na dworze oraz wewnątrz domu czy choćby do mycia auta, czy prania.\nJednak aby zdołać na własnej działce w pełni wykorzystywać korzyści wynikające z możliwości użycia wody deszczowej, trzeba na niej zamontować system rozsączający.\nZaciekawiły Cię wiadomości zamieszczone w tym miejscu? Jeżeli tak, to kliknij tutaj i odkryj stronę, która również Cię się będzie podobać.\nDzięki odpowiednio zaprojektowanemu systemowi można by uniknąć rodzącej problemy konieczności podłączenia się do kanalizacji. Zazwyczaj ma ona za małe wymiary, aby pomieścić całą deszczówkę. Układy rozsączające stosują rozsączanie, aby w odpowiedni sposób zagospodarować nadmiar wody deszczowej. Proces ten może być prowadzony przez rury drenarskie czy odstojniki. Zastosowanie systemu rozsączającego jest jednak uwarunkowane od kilku czynników. Jest to m.in. odpowiednie napowietrzenie i profesjonalne zaprojektowanie systemu.\nAby system rozsączający pracował bez żadnego kłopotu, trzeba posiadać odpowiednio dużą przestrzeń, aby w wypadku wymagania otrzymać pozwolenie na budowę czy zapewniać właściwy czas wsiąkania wody. Ponadto należy zachowywać odpowiedni poziom wody gruntowej. Jeszcze innym warunkiem jest stosownie duża odległość od pojemnika na deszczówkę oraz od samego budynku. Dystanse te powinny wynosić odpowiednio trzy oraz sześć m.\nJeśli omawiana problematyka Cię ciekawi, to możesz uzyskać pokrewne informacje na przedstawiane zagadnienie. W tym celu odwiedź proponowany wpis.\nPonadto niezwykle istotny jest także rodzaj terenu, jaki jest na działce.\nDo montażu podziemnego pojemnika na deszczówkę wykonanego z tworzywa sztucznego, nie jest niezbędny ciężki sprzęt, gdyż jest on dosyć lekki. Najmniej kosztownym sposobem jest zastosowanie beczki plastikowej, która po części napełniona jest żwirem .\nTags: dom grunt pozwolenie na budowę


Ciekawostki i nowości ze świata kominków\nTelefon:94 35 44 777\nPosted by Wkłady kominkowe on lip 11, 2014. 0 Comments\nO jakości świadczą nie tylko informacje dostępne w sieci. Producent stalowych wkładów kominkowych Spartherm Polska została potrójnie nagrodzona podczas targów BUDMA Kominki 2014.\nPosted by Aranżacje i inspiracje on lip 6, 2014. 0 Comments\nWkład kominkowy półokrągły w nowoczesnym wnętrzu. Aranżacje i inspiracje przestrzeni to ważny element projektowania pomieszczeń dlatego polecamy bardzo efektowny wkład żeliwny firmy DOVRE 2180 cbbs\nPosted by Wkłady kominkowe on cze 23, 2014. 0 Comments\nStojąc przed decyzją o wystroju wnętrz w mieszkaniu wiele osób zastanawia się jaki kominek wybrać i czy jest to możliwe aby wpasować go w powierzchnię jaką się dysponuje. To nie jest łatwe mówiąc o mieszkaniu o metrażu nie przekraczającym 80 m kw ale wszystko jest do zrobienia.\nPosted by Wkłady kominkowe on maj 3, 2014. 0 Comments\nJakie koszty ogrzewania generuje kominek ? Czy warto porównywać te parametry i czy rzeczywiście się to opłaca ?\nPamiętając, iż kluczowym warunkiem wyboru wkładu kominkowego jest przeliczenie mocy do powierzchni lokalu ogrzewanego nie można zapomnieć o ustaleniu miejsca montażu kominka, oczywiście najlepiej w centrum budynku. Jakże banalne wydaje się teoretyzowanie w zakresie układ poszczególnych pomieszczeń, odległości i sposób prowadzenia kanałów powietrznych, umiejscowienie kratki w pomieszczeniu, rodzaj zastosowanych materiałów.\nKTA.pl Hrankowska i Kanas Sp. J. Makuszyńskiego 5 78-100 Kołobrzeg Polska NIP: 671-175-85-91\nTel: 94 35 44 777\nW ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, a także dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej POLITYKA COOKIES zamknij


Męskie chinosy slim fit - komu pasuje ten model? Przekonaj się sam - BestNews.pl\nW XXI wieku każdy prawdziwy mężczyzna dba o swój wizerunek. Najnowsze trendy mody w ostatnim czasie poświęcają bardzo dużo uwagi chinosom męskim – wyjątkowo funkcjonalnym i designerskim rodzajem spodni. Czym charakteryzuje się taki model spodni? Jakie modele chinosów męskich będą najlepszym wyborem? Ciekawi? Zaczynamy!\nPrzygodę w świecie chinosów należy rozpocząć od krótkiej historii ich powstania, a ta jest ciekawa, bowiem chinosy męskie powstały w amerykańskich koszarach. Amerykanie walczący z Hiszpanami o Filipiny potrzebowali wygodnych i przewiewnych spodni, a że brakowało im materiału, oszczędzali go na płytkich kieszeniach. Dlaczego nazwano je chinosami? Tu odpowiedź jest prostsza, niż można by się tego spodziewać. Nazwa wzięła się po prostu stąd, że szyli je Chińczycy.\nChinosy to proste spodnie z delikatnie zwężaną nogawką. Kieszenie odgrywają niebagatelną rolę, zwłaszcza przednie. Szyte na skos, są płytkie i nie mają suwaka. To jedna z najbardziej charakterystycznych cech tego modelu. Co więcej, chinosy męskie miewają tzw. kantkę. Na pierwszy rzut oka można by pomylić je z klasycznymi spodniami garniturowymi. Jednak materiał, z którego są wykonane, zdecydowanie odróżnia je od pozostałych modeli.\nBawełna czy len w połączeniu z poliestrem gwarantują najwyższy komfort użytkowania. Są wysoce uniwersalne, wygodne, a przede wszystkim przewiewne. Nic więc dziwnego, że na męskie spodnie chino decyduje się szerokie grono konsumentów.\nZielone spodnie chinosy męskie\nRodzaje chinosów męskich\nChinosy męskie są wyjątkowo udanym pomysłem do wszystkich stylizacji casualowych. Prezentują się ciekawiej niż standardowe jeansy. Wyjątkowo trafnym wyborem będą chinosy męskie czarne. To wybór, z którym bez problemu można połączyć koszulki w najróżniejszych barwach. Do tego klasyczne obuwie oraz modne dodatki i tworzy się stylizacja rodem z najmodniejszych salonów mody.\nJeśli borykasz się z nadprogramowymi kilogramami, koniecznie wybierz chinosy męskie slim. Taliowane, zwężane spodnie w połączeniu z designerską marynarką ukryją Twoje mankamenty. Puste, skośne kieszenie optycznie zmniejszą uda.\nEleganckie chinosy męskie również cieszą się ogromną popularnością. W zestawieniu z klasyczną koszulą oraz skórzanymi półbutami prezentują się obłędnie i z powodzeniem mogą zastąpić garnitur. Jeśli interesuje Cię jak dobrać taki zestaw, przeczytaj ten wpis o męskich chinosach w eleganckim wydaniu.\nLubisz kolor? Świetnie! Chinosy produkowane są w szerokiej gamie kolorystycznej. Możesz zaszaleć także z modną kratą. Wybierz swój ulubiony rodzaj – drobna, a może gruba i wyraźna? Zasada w tworzeniu stylizacji jest bardzo prosta. Jeśli wybierasz kolorowe i odważne spodnie, połącz je z klasyczną, gładką górą w kolorze czerni lub bieli. Sytuacja ze wzorzystymi T-shirtami czy swetrami jest analogiczna.\nMęskie chinosy w kratę\nModa oferuje nam ogromny wybór różnych fasonów, jednak przede wszystkim ubiór należy dobrać do własnego rodzaju sylwetki. Chinosy męskie to model spodni pasujący do każdego rodzaju sylwetki, a przy tym wpasowujący się w najnowsze trendy mody. Dlatego właśnie stanowi wybór idealny!


Wara - Brzozowiana.pl - Regionalny Portal Informacyjno-Kulturalny\nPrzebudowany odcinek drogi powiatowej Brzozów - Wara\nPrzebudowano kolejny odcinek drogi powiatowej. Ostatnio położono nowa nawierzchnię na odcinku 3,5 km drogi Brzozów – Wara w Przysietnicy. O szczegółach dowiecie się więcej z materiału filmowego. (admin)\n"Odjazdowy Bibliotekarz" nad Sanem...\n22 maja Gminna Biblioteka Publiczna w Nozdrzcu z siedzibą w Warze już po raz drugi wzięła udział w ogólnopolskiej akcji „ODJAZDOWY BIBLIOTEKARZ”\nW rajdzie rowerowym wzięła udział młodzież z Zespołu Szkół w Warze z klasy szóstej wraz z opiekunką Panią Renatą Łach, bibliotekarki z terenu gminy oraz sympatycy bibliotek. Wystartowaliśmy o godzinie 10.00 spod kładki w Warze, następnie udaliśmy się do Wołodzi gdzie w podziale na trzy grupy przeprowadzony został pierwszy test wiedzy o gminie Nozdrzec. O godzinie 12.00 dotarliśmy pod górę Dębnik w Uluczu. Po zwiedzeniu cerkwi przeprowadzony został drugi test wiedzy o literaturze. Z Ulucza przejechaliśmy do Siedlisk, skąd promem rzecznym przeprawiliśmy się na druga stronę Sanu – do Nozdrzca. Po zregenerowaniu sił przeprowadzony został ostatni etap gry gminnej – test sprawnościowy. O zwycięstwie decydowała suma punktów uzyskanych w poszczególnych etapach, jednak to nie kolejność miejsc była najważniejsza a wspaniała zabawa. Po wręczeniu symbolicznych medali i skromnych nagród był czas na wspólna zabawę i biesiadę.\nOdjazdowy bibliotekarz to akcja, w której bibliotekarze, czytelnicy i miłośnicy książek oraz rowerów, przejeżdżając przez określoną trasę, mogą przyjemnie i aktywnie spędzić wiosenne popołudnie w gronie osób o podobnych pasjach.\nZobacz foto galerię: KLIK


"Pedofil, morderca dziecka, czy złodziej. Wszystkich traktuję równo" - Dziennik Elbląski\n10 kwi 20201 / 13 °C wiatr: 6 km/h\n"Pedofil, morderca dziecka, czy złodziej. Wszystkich traktuję równo"\n2017-02-18 14:00:00 (ost. akt: 2017-02-21 08:59:27)\nMarek Niewiadomski od 20 lat pracuje jako oddziałowy w Areszcie Śledczym w Elblągu\nPedofil, morderca czy złodziej. Nie ma wyjątku. My jesteśmy po to, by karę więzienia odbywał w warunkach humanitarnych, z poszanowaniem godności.\nPraca, którą starszy sierżant sztabowy Marek Niewiadomski wykonuje od 20 lat króluje w rankingach najbardziej stresujących zawodów świata. Jest strażnikiem więziennym w Areszcie Śledczym w Elblągu.\n— W jaki sposób trafił pan do tego zawodu?\n— Po części zadecydował o tym przypadek. Chciałem wstąpić do Straży Granicznej, lecz nie było wówczas miejsc. Wolne wakaty były w Areszcie Śledczym w Elblągu, więc pomyślałem, że spróbuję tam. To są również służby mundurowe, a poza tym potraktowałem tę możliwość, jako nowe, ciekawe doświadczenie. Dwadzieścia lat temu warunkiem przyjęcia do Służby Więziennej było wcześniejsze odbycie służby wojskowej. Poza tym: co najmniej średnie wykształcenie, niekaralność i dobry stan zdrowia, również psychicznego. W naszej pracy trzeba przede wszystkim być emocjonalnie stabilnym. Nigdy nie wolno kierować się agresją, a do konfliktowych sytuacji musimy podchodzić ze spokojem.\n— Pamięta pan pierwszy dzień pracy?\n— Doskonale go pamiętam. Dostałem opasłą księgę z przepisani, no i trzeba było ją studiować. W tamtych czasach rozpoczynało się „karierę” stojąc z bronią na posterunkach uzbrojonych. Teraz w aresztach w ogóle ich nie ma. Ja również swoje na takim posterunku odstałem. Dopiero po podmianie schodziło się na oddziały i pomagało funkcjonariuszom, którzy pracowali w bezpośrednim kontakcie z osadzonymi. Teraz troszkę inaczej to wygląda, ale nowi funkcjonariusze również zaczynają od pomagania, np. przy kontrolach cel. Potem jadą do szkoły podoficerskiej i po niej mogą samodzielnie pracować na oddziale. Jeśli mają oczywiście predyspozycje do wykonywania tego zajęcia.\n— A nie każdy je ma?\n— Widziałem już osoby, które rezygnowały. Nie ma co ukrywać, to jest praca obciążająca psychicznie i nie każdy się do niej nadaje. Pamiętam, że gdy pierwszy raz zobaczyłem areszt od środka, to przeraziły mnie kraty. Długie korytarze i wszędzie kraty. Pomyślałem wówczas: gdzie ja się znalazłem? Po jakimś czasie te kraty mi spowszedniały, oswoiłem się z nimi. Trochę stresujący był dla mnie też pierwszy kontakt z osadzonymi. Oni sondują, badają nowego funkcjonariusza: jak się zachowa, w jaki sposób do nich podejdzie. Absolutnie nie można pokazać strachu oraz tego, że będą mogli sobie na zbyt wiele pozwolić. Są przepisy, jest regulamin i tego się trzeba trzymać. Muszą wiedzieć, że jestem ich przełożonym.\n— Jak wygląda pana dzień pracy?\n— Po przyjściu przybieram się w mundur i idę na odprawę. Tu dowódca zmiany informuje nas o rozkładzie dnia. Czy będą transporty osadzonych, konsultacje medyczne, wokanda, a może komisje? Relacjonuje, co wydarzyło się w jednostce w ostatnim czasie, wskazuje zadania, które są do wykonania, a czasami osadzonych, na których musimy zwrócić szczególną uwagę. Codziennie wyrywkowo odpytuje nas z przepisów.\n— Tak. Przepisy musimy znać doskonale, to zapobiega różnym groźnym sytuacjom, które mogą się w areszcie wydarzyć. Przez nieznajomość przepisów również sobie możemy przysporzyć kłopotów, np. niewłaściwie używając środków przymusu bezpośredniego. Po odprawie idę na mój odział, gdzie kolega z poprzedniej zmiany relacjonuje, co się podczas niej działo, co jest jeszcze do wykonania, jak zachowywali się osadzeni podczas jego służby. Potem robię apel, czyli sprawdzam liczbę osadzonych w celach. Musi się ona zgadzać, w przeciwnym razie oznaczałby to, że ktoś nie wrócił z pracy lub być może zrobił sobie krzywdę w celi. Po apelu toczy się po prostu więzienne życie: zajęcia socjoterapuetyczne, wizyty u lekarza, widzenia, praca, kontrola cel.\n— Cele sprawdza się codziennie?\n— Tak, ale nie wszystkie. Kontrola przebiega według harmonogramu. Rzeczy osobiste osadzonych, łóżka, materace, poduszki, koce: to wszystko skrupulatnie się ogląda. Sprawdza się też inne zakamarki w celi, łącznie z wnętrzem sedesu, w tym pomaga nam specjalna kamerka. Sprawdzam również umocowanie krat w oknach, opukuję je drewnianym dużym młotkiem. Jeśli kraty byłby nadpiłowane, przy puknięciu usłyszałbym charakterystyczny dźwięk. Przez 20 lat pracy jeszcze takiego nie usłyszałem. Opukuję też ściany, podłogę, sufit, sprawdzając, czy osadzeni nie wydrążyli w nich otworów.\n— Znalazł pan kiedyś w celi coś zakazanego?\n— Oczywiście. Dwa lata temu był przypadek, kiedy osadzony wracający z pracy zewnętrznej próbował przemycić narkotyki, które znalazłem. Osadzony pracował na zewnątrz, w systemie bez konwojenta, na co pozwalają przepisy. Tłumaczył, że przynosił je nie dla siebie, ale dla kolegi z innej celi. Trzynaście porcji metamfetaminy próbował ukryć w celi w pudełku po papierosach. Chociażby ten przykład pokazuje, jak ważne są takie kontrole. Mało rzeczy mnie może już tu zdziwić. Kiedyś odkryłem bimber, którzy osadzeni wyprodukowali w celi... z chleba.\n— Czy zdarzają się groźne sytuacje?\n— Raczej nie, bo temu się po prostu zapobiega. No cóż..., ale osadzeni bywają różni. Niektórzy są agresywni, a są tacy, z którymi rozmawia się całkiem normalnie, o zwyczajnych rzeczach. Czasem nawet mi się zwierzają, a zdarza się, że coś im doradzę. Kiedyś do jednego z osadzonych miała przyjść na widzenie dziewczyna. Nie przyszła. On przyjął to dramatycznie, był zrozpaczony. Żalił mi się: może znalazła sobie innego, może mnie rzuciła... Koniecznie chciał zadzwonić. Starałem się go uspokoić, tłumaczyłem, że z pewnością będzie jakieś wyjaśnienie tej sytuacji. Pomyśl, mówiłem, może ona była chora, a może dziecko jej zachorowało? I okazało się, że faktycznie, tak było. Inny przykład. Przychodzi osadzony i mówi: panie oddziałowy, jak mnie dziś nie doprowadzą do wychowawcy, to się powieszę. Takich słów nigdy nie można lekceważyć. Osadzony może powiedzieć to, ot tak sobie, a może rzeczywiście popełnić samobójstwo. Do końca życia miałbym go na sumieniu. Tłumaczę mu więc: spokojnie, poczekaj, pójdziesz do wychowawcy, a jak się powiesisz, to i tak swojej sprawy nie załatwisz. Jestem dla nich trochę.... ojcem. Muszę ich wysłuchać i podjąć decyzję, co z tą wiedzą dalej zrobić.\n— Czyli pana „bronią” jest słowo?\n— Oczywiście. Agresja i nerwy, to nie są metody mojej pracy, ani żadnego funkcjonariusza. Zdarza się, że osadzeni niszczą celę, mszczą się na umywalce, sedesie, czy próbują coś podpalić. Na takie sytuacje działają tylko spokój i opanowanie. Czasem między dwójką osadzonych jest jakiś zatarg. Takich szczególnie muszę pilnować, nie wolno dopuścić do kontaktu między nimi, by nie wszczynali bójek. W wyjątkowych przypadkach osadzonym trzeba zapewnić dodatkową ochronę, na przykład skazanym za pedofilię. Prawdą jest, że nie są lubiani przez współosadzonych. Jednak z mojego punktu widzenia osadzony z takim wyrokiem ma jednakowe prawa i podlega tym samym przepisom, jak inni. Ja nie jestem od wydawania wyroków, muszę zapewnić wszystkim osadzonym bezpieczeństwo. Bez wyjątku: czy to jest pedofil, morderca, czy złodziej. My jesteśmy po to, by on karę odbywał w warunkach humanitarnych, z poszanowaniem godności.\n— To nie jest chyba proste...\n— Wręcz odwrotnie. To jest proste. Dla mnie osadzony, to jest człowiek, jak każdy inny. Koniec, kropka, nie ma dyskusji. Moja mama powiedziała kiedyś: synku nie zarzekaj się dwóch rzeczy w życiu: szpitala i więzienia. Każdy może tu trafić, bez wyjątku. I trzeba sobie zadać pytanie: czy gdybym ja był na miejscu osadzonego, to chciałbym być traktowany źle, czy niegodnie? Każdy kij ma dwa końce. Tu trafiają ludzie za różne rzeczy: ktoś prowadził rower po pijanemu, ktoś stawił pod wpływem alkoholu na rozprawę. Więc traktuję ich tak, jakbym chciał być traktowany, gdyby był osadzonym.\n— Ale czasem trzeba być stanowczym?\n— I to bardzo stanowczym. Nie mogę wszystkich głaskać po głowach. Jeśli, ktoś nie stosuje się do przepisów, przykładowo nie chce wstać z łóżka na apel, to muszę go przywołać do porządku. Wytłumaczyć, że nie jest na wczasach, tylko w areszcie, gdzie obowiązują reguły. Wszyscy muszą się do tych reguł stosować. Gdy to nie skutkuje, trzeba użyć innych metod. Wypisuję wniosek o ukaranie, tą najwyższą karą jest pobyt w celi izolacyjnej.\n— Co jest najtrudniejsze w pana pracy?\n— Chyba umiejętność przewidywania. Dużo czynności wykonuje się systematycznie i podobnie, więc można popaść w rutynę. A ona może nas zgubić. Zawsze trzeba być czujnym i przewidywać, jak w danej sytuacji może zachować się osadzony. W mojej pracy nie ma miejsca na bylejakość. Działamy rzetelnie i dokładnie tak, jak mówi przepis. Nie ukrywam, że jest to praca trudna, do której nie każdy się nadaje. Po tylu latach nauczyłem się jej "nie zabierać" do domu. Rodzina i znajomi są bardzo ciekawi, chcą żebym opowiadał, bo dla większości społeczeństwa jest to zajęcie mało znane. Jednak mnie obowiązuje tajemnica służbowa i są rzeczy, których nie wolno powiedzieć nawet najbliższej rodzinie. Bezwzględnie nie można opowiadać, jak wygląda więzienie, jakie są w nim reguły i oczywiście o osadzonych.\n— „Klawisz”, to określenie pana obraża?\n— Ani trochę. Mówią też na nas gady, może dlatego że jesteśmy tacy źli? (śmiech).\n— Wierzy pan, że pana "podopieczni" mogą wrócić do życia w społeczeństwie?\n— Kiedyś nie wierzyłem, ale po tylu latach pracy zmieniłem zdanie. Znam osoby, które założyły rodziny, mają pracę, nie wchodzą w konflikt z prawem. To jest właśnie największą satysfakcją w mojej pracy. Jeśli ktoś dzięki naszej pracy potrafi swoje życie zmienić na lepsze, to jaki większy sens może dawać praca? Czasem spotykam byłych osadzonych na mieście, poznają mnie, podchodzą, mówią „dzień dobry”, pytają co słychać, czy jeszcze pracuję? Wtedy ja pytam, a co u ciebie? On mówi, że pracuje, ma rodzinę. Wspaniale jest słyszeć takie rzeczy. Niestety, są i tacy, którzy wracają do nas kilka razy, czasem za to samo przestępstwo, czasem za gorsze. Ale i takim osobom dawać trzeba kolejną szansę.\n8.02 Służba Więzienna obchodziła swoje święto. W Areszcie Śledczym w Elblągu pracuje 120 funkcjonariuszy, którzy mają pod opieką 259 osadzonych\nTagi: Elbląg Areszt Śledczy w Elbląg Marek Niewiadomski służba więzienna\nuox #2201366 | 94.254.*.* 13 mar 2017 19:25\nJak się nazywa więzienne love story? 4 jajka koło tyłka :-D\nronin #2186829 | 46.170.*.* 21 lut 2017 09:57\nPowinny być różne warunki dla osadzonych w zależności od ich winy. Dla alimenciarza, pijanego rowerzysty itp. jak najbardziej godne warunki odbywania kary, a dla zwyrodnialców i recydywistów ostry reżim.\nWON! #2185700 | 93.105.*.* 19 lut 2017 08:29\nHumanitarne podejście!Łajza powinna w pierdlu być głodna,zarobaczona,zawszona,zarośnięt a i bezzębna by zdechnąć po wyjściu na słońce!\nhmm #2185665 | 81.190.*.* 19 lut 2017 00:20\na świstak siedzi i zawija w sreberka , istne wczasy w luksusowym kurorcie i to ma być kara dla recydywistów, bandziorów i zwyroli wszelkiej maści ? raczej jedna wielka farsa dlatego patologia ma poczucie bezkarności. Statystyki są nieubłagane 98% osadzonych to recydywiści którzy trafiają tam notorycznie przez całe życie więc resocjalizacja jest MITEM , a wszelkie bajki o nawróconych można włożyć między bajki na dzieci to przypadki rzadkie jak trafienie w totka\nrejczel #2185609 | 81.190.*.* 18 lut 2017 21:19


Badanie: wczesne rozpoczęcie nauki języka obcego bardziej...\nWczesny wiek rozpoczynania nauki języka obcego w szkole, poziom znajomości języków obcych przez rodziców oraz poczucie użyteczności znajomości danego języka sprzyjają efektywnemu uczeniu się - wynika z Europejskiego Badania Kompetencji Językowych.\nWyniki badania w odniesieniu do polskich uczniów przedstawiono w czwartek na konferencji prasowej w Warszawie.\nZ badania wynika, że w Polsce, podobnie jak we Francji, Bułgarii, Hiszpanii i Portugalii, ponad 20 proc. badanych uczniów nie osiągnęło poziomu A1 z języka angielskiego (języka obcego najczęściej tam nauczanego). Najgorzej jest we Francji, gdzie tego poziomu nie osiąga 31 proc. uczniów. Jednocześnie w trzech krajach: Holandii, Malcie i Szwecji, ponad połowa uczniów osiąga, w najczęściej nauczanym języku, wynik na najwyższym z badanych poziomie – B2.\nEuropejskie Badanie Kompetencji Językowych (The European Survey on Language Competences - ESLC) to międzynarodowe badanie umiejętności młodzieży w zakresie języków obcych. Przeprowadzone zostało w 2011 r. z inicjatywy Komisji Europejskiej (kolejne badanie ma zostać przeprowadzone w 2016 r.). Celem badania było zgromadzenie rzetelnych i porównywalnych danych dotyczących uczenia się i nauczania języków obcych w Europie. Badane były trzy umiejętności: rozumienie tekstu czytanego, tekstu słyszanego oraz pisanie.\nBadanie przeprowadzono na próbie reprezentatywnej. W Polsce wzięło w nim udział 3320 uczniów III klas ze 146 gimnazjów. Próba była losowana dwuetapowo: najpierw szkoły, a następnie uczniowie z tych wybranych szkół. Dla każdego badanego języka losowano dwie oddzielne próby. Badane były dwa najczęściej nauczane w danym kraju języki spośród pięciu najczęściej nauczanych w Europie, czyli w Polsce język angielski i język niemiecki.\nW Polsce badani byli uczniowie, którzy uczyli się obowiązkowo języka obcego dopiero od IV klasy szkoły podstawowej. Obowiązek nauki języka obcego od I klasy szkoły podstawowej wprowadzono w Polsce dopiero od 2008 r.\nJak mówiła dr Magdalena Szpotowicz z Instytutu Badań Edukacyjnych badanie potwierdziło, że wpływ na poziom kompetencji językowych ma wiek rozpoczęcia nauki. Dlatego - jej zdaniem - w następnej edycji badania Polscy uczniowie powinni uzyskać lepszy wynik, gdyż będą mieli za sobą dłuższy cykl nauki języka obcego w szkole.\n"Wyniki badania ESLC stanowią dla nas informację o stanie wyjściowym, sprzed wprowadzanych zmian jakościowych w edukacji, czyli wprowadzenia obowiązkowej nauki języka obcego od I klasy szkoły podstawowej i drugiego języka od I klasy gimnazjum. Decyzje ministra edukacji wyprzedziły więc w tym zakresie rekomendacje płynące z wyników tego badania" - podkreślił dyrektor Instytutu Badań Edukacyjnych Michał Federowicz.\nW podobnym duchu do wyników badania odniosła się także minister edukacji Krystyna Szumilas. Przypomniała ona, że wyniki uzyskane przez polskich uczniów w pierwszej edycji badania PISA (Program Międzynarodowej Oceny Umiejętności Uczniów - Programme for International Student Assessment) też były niskie, by - po przeprowadzeniu reformy edukacji - poprawić się.\nBadanie ESLC wykazało także, że jednym z ważniejszych czynników wpływających na poziom kompetencji językowych uczniów jest poziom znajomości badanego języka obcego przez ich rodziców. Dotyczy to w szczególności czytania i rozumienia ze słuchu. Im wyższy - deklarowany przez uczniów - stopień znajomości języka obcego przez rodziców, tym wyższe wyniki uczniów w tych dwu kompetencjach.\n"Niestety, w oczach uczniów, poziom znajomości języka obcego u polskich rodziców zdaje się być bardzo niski" - powiedziała Szpotowicz. Na skali od 0 (rodzic nie zna języka w ogóle) do 3 (rodzic zna język bardzo dobrze) polscy, hiszpańscy i bułgarscy uczniowie najgorzej ocenili poziom znajomości badanego języka swoich rodziców - na poniżej 1 pkt.\nOkazało się również, że pozytywny wpływ na umiejętności uczniów ma intensywność komunikacji w języku obcym podczas lekcji. Dlatego im częściej nauczyciel mówi w obcym języku podczas lekcji, im częściej również uczniowie mają okazję mówić w obcym języku, tym szybciej i skuteczniej się tego języka uczą.\nWpływ na poziom znajomości języka obcego przez uczniów ma też ich subiektywne poczucie użyteczności znajomości danego języka. Im uczniowie dany język uważają za użyteczny dla siebie, tym ich wyższe kompetencje językowe, a im bardziej dany język uważany jest za bezużyteczny, tym kompetencje są niższe.\nDo badania ESLC każdy z krajów przystępował dobrowolnie. Badanie przeprowadzono po raz pierwszy i wzięło w nim udział 14 krajów (w tym 16 wspólnot językowych, licząc osobno w Belgii wspólnoty flamandzką, frankofońską i niemieckojęzyczną). Polskę zgłosiło Ministerstwo Edukacji Narodowej, które zleciło wykonanie badania w naszym kraju Instytutowi Badań Edukacyjnych.\nBadaniem objęci byli uczniowie ostatniego roku szkolnictwa ponadpodstawowego (w przypadku Polski – gimnazjum). Jest to poziom edukacyjny, po którym w większości krajów członkowskich Unii Europejskiej kończy się obowiązkowa edukacja.\nŁącznie badaniem objęło około 53 tys. uczniów w Europie. W badaniu nie zdecydowały się wziąć udziału między innymi: Austria, Cypr, Czechy, Dania, Finlandia, Niemcy, Węgry, Irlandia, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Rumunia, Słowacja. (PAP)


O firmie | Hotel Elgrom\nFirma Handlowo-Produkcyjno-Usługowa ELGROM powstała w 1990. Początkowo zajmowała się sprzedażą hurtowo-dystrybucyjną artykułów dla dzieci.\nTę działalność uzupełniła o wdrożenie kilku własnych wzorów do produkcji, pozyskiwanie atrakcyjnych towarów z Dalekiego Wschodu, stworzenie sieci dystrybucji na terenie całego kraju za pośrednictwem innych przedsiębiorstw z branży. Handel i Dystrybucja artykułów dla dzieci jest ukierunkowany w przedziale wiekowym od 0 do 18 roku życia są to: akcesoria dla niemowląt, foteliki samochodowe, chodziki, rowerki trzykołowe, rowerki dwukołowe - BMX, pojazdy z napędem elektrycznym itd.\nTrzy artykuły ELGROMU wyróżniono Złotym Medalem Międzynarodowych Targów Poznańskich w latach 1998, 1999, 2000 r. Produkty Karuzele do Łóżeczka-Grupa Artykułów dla Dzieci uzyskały w 2010 r. tytuł „Lidera Rynku” oraz „Euro Leadera”. W 2010 roku ELGROM zdobył tytuł Mazowieckiej Firmy Roku oraz statuetkę Złotego Mazowieckiego Orła Biznesu w Kategorii „Handel i Dystrybucja” Ponadto przyznano mu godło „Solidnej Firmy 2010 r.”.W 2010 r. Elgrom otrzymał Certyfikat „Programu Promocji Rozwoju Przedsiębiorczości” oraz EuroCertyfikat 2010 r. w kategorii „Certyfikat Wiarygodności Firmy”, w 2009 r w kategorii „Kadry Zarządzającej” w 2009 r. w kategorii „Euro Firmy”. Złoty Laur-2010 r. za Promowanie Kupiectwa w Kraju i Zagranicą. Certyfikat Polish Produkt-2010 r, oraz Certyfikat Wiarygodności Biznesowej-2010 r.


Egzaminów ciąg dalszy - LFC.pl - Liverpool Football Club\nFani the Reds przez ostatnie kilkadziesiąt godzin mają mieszane uczucia. Rozczarowanie idzie w parze ze złością. Jedni złoszczą się na porażkę z odwiecznym rywalem. Drudzy na Suareza, za nie podanie ręki Evrze. Inni z kolei na wszystko i wszystkich związanych z drużyną United, a zwłaszcza na francuskiego obrońcę rywali. Odczucia są różne, często skrajne.\nSwoje dokładają także media, wykorzystując różnorakie nastroje panujące wśród kibiców obu drużyn. Media potrafią tworzyć i niszczyć – to jest siła XXI wieku. Mieć je po swojej stronie, w swojej sprawie, to klucz do sukcesu. Niestety w chwili obecnej ten klucz dzierży ktoś inny – z pewnością nie Liverpool.\nMina Kenny`ego Dalglisha w momencie, gdy zdał sobie sprawę z tego co zaszło przed pierwszym gwizdkiem, była więcej niż wymowna. Grobowa, kamienna twarz – maska pozbawiona emocji. Ciężko nawet sobie wyobrazić, jakie myśli kłębiły się wówczas w głowie naszego szkoleniowca. Być może w tym momencie właśnie przegraliśmy to spotkanie. Nie na początku drugiej połowy meczu, a właśnie w tym właśnie momencie, kiedy Suarez zawiódł Dalglisha.\nDosyć jednak o tym. Wiele już słów, tekstów zostało napisanych od sobotniego popołudnia…\nPrzerwa pucharowa nadchodzi niczym zabawienie dla Liverpoolu. Nie mogła nastać w lepszym momencie.\nMusimy zapomnieć o tym co się stało na Old Trafford. Mamy przed sobą dwa mecze. Tytuł do wygrania, puchar do wzniesienia.\nGłowy muszą ochłonąć, emocje opaść. W meczach pucharowych należy skopiować styczniowe potyczki. Skoncentrować się na nich. Nie lekceważyć rywala, zgarnąć trofeum i dać mediom pożywkę w postaci pozytywnych, ciepłych słów na temat Liverpoolu. Tym bardziej, iż ostatnie lata nie rozpieszczają nas, kibiców the Reds w sukcesy i pochwalne opinie.\nNadchodzi czas, który zweryfikuje nasze cele w obecnym sezonie. Możemy dołożyć do bogatej, ale mocno zakurzonej gabloty, nowe trofeum. Zróbmy to!\nWcześniej należy z kwitkiem po raz drugi już w odstępie kilku miesięcy, odprawić pretendenta z Brighton.\nGdy zaliczymy te dwa egzaminy, będziemy mogli podejść do trzeciego, być może najcięższego. Musimy wywindować się z siódmej na czwartą lokatę w ligowej tabeli.\nAby to uczynić mamy 13 spotkań, 13 mały kroczków do wykonania. Wszystkie najcięższe mecze wyjazdowe mamy już za sobą. Arsenal, Everton i Chelsea gościmy u siebie. Tak naprawdę mamy wielkie szczęście, że do wymarzonej na tę chwilę, czwartej lokaty tracimy tylko 4 punkty. Biorąc pod uwagę suche fakty, okazuje się, iż w przeciągu 2 miesięcy (w lutym już w lidze nie zagramy) na sześć spotkań wygraliśmy tylko raz, a na 18 możliwych oczek zdobyliśmy tylko 5! Bądźmy szczerzy – to jest fatalny bilans.\nFortuna nam jednaj sprzyja, gdyż zarówno Chelsea jak i Arsenal również zawodzą w lidze. My mamy przewagę, możliwość, otrzymania wielkiego impulsu po niedzieli 26 lutego. To może być czynnik decydujący o tym, czy podołamy zadaniu i zaliczymy z wynikiem pozytywnym trzeci egzamin.\nPlan jest zatem prosty. Wygrać mecz w Pucharze Anglii. Wygrać na Wembley Puchar Ligi i z czystym sumieniem, bez negatywnych emocji, skupić się na walce o miejsce w przyszłorocznej Lidze Mistrzów.\nJak słusznie zauważył redakcyjny kolega Czarodziej, Suarez i Liverpool oblali egzamin dojrzałości. Jednak mamy szansę na rehabilitację. Mamy kolejne egzaminy przed sobą, oby z lepszym wynikiem końcowym.\nAutor: Ciuras Dodano: 13.02.2012


Placki spod Sycowa - ziemniaczane z cebulą - NaszeMiasto.pl\nPlacki spod Sycowa - ziemniaczane z cebulą\nJeszcze do połowy XVIII wieku ziemie sycowskie z potężną warownią Sycowem były państwem stanowym. Nieco wcześniej pojawiły się tam na polach pierwsze zagony ziemniaków.\nJeszcze do połowy XVIII wieku ziemie sycowskie z potężną warownią Sycowem były państwem stanowym. Nieco wcześniej pojawiły się tam na polach pierwsze zagony ziemniaków. W roku 1742 sycowskie państwo straciło suwerenność na rzecz Prusaków. Bulwy były piękne i nawet po ostatniej wojnie światowej. Sycowski powiat był potęgą w ich uprawie. Zresztą, do dziś dominują tu zdrowe, ekologiczne ziemniaki.\nNic też dziwnego, że te popularne warzywa są tu przyrządzane od wieków na setki sposobów.\nNajwiększą popularnością cieszyły się umyte ziemniaki w mundurkach, krojone w cienkie plasterki i smażone na oleju oraz placki ziemniaczane z cebulą.\nZiemniaki zetrzeć na tarce i pozostawić w misce na kilka minut, następnie odlać z nich sok. Do masy ziemniaczanej dodać sól, mąkę, surowe jaja oraz zmielony pieprz, gałkę muszkatołową oraz posiekane na drobno cebule. Całość dokładnie wymieszać. Tłuszcze połączyć razem i stopić. Na patelnię wlewać odpowiednie ilości tłuszczu, dobrze ogrzać, po czym łyżką nakładać niewielkie placuszki z przygotowanej masy i cebuli. Smażyć z obu stron na złoty kolor. Podawać na ciepło lub na zimno, z dodatkami słonymi albo słodkimi i śmietaną, względnie kwaśnym mlekiem.\nChcemy wspólnie z Państwem stworzyć listę regionalnych potraw. Przepisy będziemy zamieszczać w każdą środę, a na koniec ogłosimy wielki konkurs kulinarny na sztandarowe dolnośląskie dania. Czekamy na propozycje. Piszcie do nas na adres:\n53-611 Wrocław, z dopiskiem POTRAWA albo wysyłajcie e-maile: my@gazeta.wroc.pl\naktualizacja: 03.12.2011 17:44\nŹródło: Placki spod Sycowa - ziemniaczane z cebulą - Polska Gazeta Wrocławska\nplacki spod sycowa


30 Najlepszych Pensjonatów B&B i Zajazdów w regionie Caceres Province na podstawie 18 198 opinii na Booking.com\nCaceres Province Sprawdzone opinie o pensjonatach B&B dodane przez prawdziwych Gości\n30 Najlepszych Pensjonatów B&B i Zajazdów w regionie Caceres Province\nna podstawie 18 198 Opinii o Pensjonatach B&B i Zajazdach na Booking.com\nNumer 1 na 87 w regionie , a także numer 1 na 3 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Tornavacas.\nNumer 2 na 87 w regionie , a także numer 2 na 21 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Jarandilla de la Vera.\nNumer 3 na 87 w regionie , a także numer 1 na 1 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Valdesalor.\nNumer 4 na 87 w regionie , a także numer 1 na 10 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Jerte.\nNumer 5 na 87 w regionie , a także numer 2 na 12 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Torrejón el Rubio.\nNumer 6 na 87 w regionie , a także numer 1 na 14 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Trujillo.\nNumer 7 na 87 w regionie , a także numer 3 na 8 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście San Martín de Trevejo.\nNumer 8 na 87 w regionie , a także numer 3 na 7 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Cuacos de Yuste.\nNumer 9 na 87 w regionie , a także numer 2 na 10 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Guadalupe.\nNumer 10 na 87 w regionie , a także numer 1 na 2 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Almoharín.\nNumer 11 na 87 w regionie , a także numer 1 na 1 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Palomero.\nNumer 12 na 87 w regionie , a także numer 3 na 5 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Villanueva de la Vera.\nNumer 13 na 87 w regionie , a także numer 2 na 14 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Trujillo.\nNumer 14 na 87 w regionie , a także numer 1 na 7 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Aldeanueva de la Vera.\nNumer 15 na 87 w regionie , a także numer 2 na 2 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Guijo de Santa Bárbara.\nNumer 16 na 87 w regionie , a także numer 4 na 5 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Villanueva de la Vera.\nNumer 17 na 87 w regionie , a także numer 1 na 1 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Madrigalejo.\nNumer 18 na 87 w regionie , a także numer 1 na 1 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Rosalejo.\nNumer 19 na 87 w regionie , a także numer 1 na 6 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Gata.\nNumer 20 na 87 w regionie , a także numer 5 na 6 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Aldeanueva del Camino.\nNumer 21 na 87 w regionie , a także numer 1 na 8 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Jaraiz de la Vera.\nNumer 22 na 87 w regionie , a także numer 7 na 16 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Baños de Montemayor.\nNumer 23 na 87 w regionie , a także numer 1 na 2 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Logrosán.\nZobacz więcej opinii o obiekcie La Casa del Marqués\nNumer 24 na 87 w regionie , a także numer 8 na 16 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Baños de Montemayor.\nZobacz więcej opinii o obiekcie Hostal El Sendero\nNumer 25 na 87 w regionie , a także numer 2 na 4 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Garganta la Olla.\nZobacz więcej opinii o obiekcie Hostal Yuste\nNumer 26 na 87 w regionie , a także numer 7 na 12 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Navaconcejo.\n„Pięknie utrzymany, czysty dom, niezwykle przyjemni i pomocni...”\nZobacz więcej opinii o obiekcie Casa Rural La Fuente del Jerte\nNumer 27 na 87 w regionie , a także numer 13 na 29 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Plasencia.\n„Doskonała lokalizacja, możliwość zaparkowania przed hotelem.”\nZobacz więcej opinii o obiekcie Hostal Muralla\nNumer 28 na 87 w regionie , a także numer 1 na 11 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Cáceres.\nZobacz więcej opinii o obiekcie Casa Rural Castillo de Cáceres\nNumer 29 na 87 w regionie , a także numer 10 na 16 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Baños de Montemayor.\nZobacz więcej opinii o obiekcie Hostal Martin\nNumer 30 na 87 w regionie , a także numer 6 na 8 pensjonatów B&B i zajazdów w mieście Madrigal de la Vera.\nZobacz więcej opinii o obiekcie Hosteria Doña Conchi


Przyszedł czas na kolejną odsłonę mojej wizji Tarnowa – miasta nowoczesnego, otwartego na biznes, dynamicznego, bogatego w pomysły ludzi młodych, ale również przyjaznego dla osób starszych. „Solidarność pokoleń” – to hasło jakie przyświeca rządowemu programowi aktywizacji seniorów. Temat ten jest bardzo szeroki – popularny również w programach unijnych. Choć będzie on częścią mojego programu w obszarze „polityki społecznej”, postanowiłem poświęcić mu jednak trochę więcej uwagi.\nNależy na wstępie docenić to co już dzieje się w tej materii – ogromną pracę i popularność jaką zyskał Uniwersytet Trzeciego Wieku – który stał się absolutnym hitem wśród osób starszych. Z doświadczeń tych należy czerpać i wzbogacić ofertę miasta dla tej grupy wiekowej.\nWzorem „jednego okienka dla przedsiębiorców” – należy stworzyć w Urzędzie Miasta Tarnowa podobny punkt obsługi seniora, czyli miejsce w którym osoba starsza, w kontakcie z Urzędem – miałaby szansę „załatwić” wszystko w jednym miejscu. Bez konieczności chodzenia po różnych wydziałach, zlokalizowanych w różnych budynkach. Pełniąc swoje dyżury w Kancelarii Rady Miejskiej wielokrotnie spotykałem się z osobami starszymi, które w starciu z Urzędem – czują się bezradne, pełne obaw, bojąc się zrobić ten pierwszy krok gdy mają problem i to czego im tak naprawdę potrzeba – to cierpliwość, zrozumienie oraz wskazanie właściwej drogi. Odpowiednio przeszkolone osoby, które pełniłyby rolę przewodnika i kompleksowa obsługa osób starszych w „jednym okienku” to „tylko tyle” i „aż tyle”.\nTo pomysł stworzenia w Tarnowie – centrum aktywności osób starszych, wyspecjalizowanej jednostki – której zadaniem byłoby pozyskiwanie funduszy zewnętrznych z takich programów jak Lifelong Learning Programme – LLP, koordynowanie działań organizacji pozarządowych w zakresie aktywizacji i edukacji seniorów. Centrum to mogłoby w godzinach dopołudniowych korzystać z bazy Pałacu Młodzieży – oferując zajęcia praktyczne (garncarstwo, fotografia, krój i szycie, taniec itp.) dla osób przebywających na emeryturze. „Solidarność pokoleń” to hasło, wokół którego należałoby stworzyć platformę wymiany doświadczeń pomiędzy osobami w różnym wieku. Seniorzy, często niedoceniani przez młodych – mogliby być źródłem wiedzy na temat Tarnowa i jego historii. Wspólne przedsięwzięcia – dodatkowo mogłyby ubogacić ofertę miasta skierowaną do seniorów i sprawić, że ci będą czuli się potrzebni.\nJednym z zamysłów „Centrum Aktywnego Seniora” jest również edukacja cyfrowa osób starszych, obserwuję również rosnące zapotrzebowanie na tego typu oferty oraz zainteresowanie seniorów Internetem. Powstanie podstrony (strony miejskiej) lub osobnego portalu dla osób starszych – byłoby cenną platformą wymiany informacji. Wykonana w odpowiedni sposób strona internetowa, z dużą czcionką, funkcjonalna i nieskomplikowana – byłaby świetnym źródłem informacji o wydarzeniach skierowanych właśnie do tej grupy wiekowej.\nOd czterech lat mówi się w Tarnowie o stworzeniu e-karty mieszkańca – czyli systemu preferencji w dostępie do usług miejskich. Uważam, że w ramach tej inwestycji, niezwykle potrzebnej, – powinno znaleźć się rozwiązanie również dla seniorów. Osoby starsze po ukończeniu 60. roku życia otrzymywałyby „platynową kartę mieszkańca” – która uprawniałaby ich do specjalnego systemu ulg, zniżek i preferencji skierowanych właśnie do osób z przedziału wiekowego 60+, tańszych biletów do kina, teatru, basenu – ogólnie oferty kulturalnej, turystycznej i sportowej miasta Tarnowa.\nTo pilotażowy program aktywizacji obywatelskiej osób starszych. Organizacji osiedlowych klubów seniora w oparciu o siedziby Rad Osiedli. Czyli przystosowanie tych miejsc na potrzeby osób starszych, odpowiednie doposażenie oraz dostarczenie codziennej prasy. Miejsca sprzyjające do spotkań , wymiany poglądów jak również organizacji w oparciu o organizacje non-profit – programu wycieczek integracyjnych, kulturowych, edukacyjnych.\nProjektując nowe rozwiązania w mieście, rewitalizując centrum miasta oraz miejskie parki – nie wolno zapominać o rozwiązaniach skierowanych do osób starszych. Marzy mi się miasto – pełne ludzi, bezpieczne i atrakcyjne – gdzie osoby starsze spotykają się w parkach nie tylko po to by pospacerować, ale również porozmawiać, pograć w szachy, dyskutować. A idąc przez miasto nie będą napotykać na bariery – ale na ułatwienia.


Omenaa Mensah znów jak studentka - film.interia.pl\nOmenaa Mensah znów jak studentka\nPiątek, 5 sierpnia 2016 (09:23)\nOmenaa Mensah ma nową fryzurę. Burzę loków zmieniła na afrykańskie warkoczyki, które związuje w wysoki kucyk. Prezenterka twierdzi, że chciała znów poczuć się jak studentka - w czasach studiów zarabiała bowiem, układając tego typu fryzury. Inspiracji do metamorfozy dostarczył gwieździe niedawny wyjazd do Ghany.\nOmenaa Mensah prezentuje swoją nową fryzurę /Kurnikowski /AKPA\n- Wtedy był szał na warkoczyki i dredy w Polsce, więc miałam trzy takie salony - ja i dwie dziewczyny, z którymi współpracowałam, robiłyśmy warkoczyki, dredy, skrętki - mówi Omenaa Mensah agencji informacyjnej Newseria Lifestyle.\nInspiracji do zmiany wizerunku dostarczył prezenterce ostatni wyjazd do Ghany. Zachwyciły ją wówczas fantazyjne upięcia włosów miejscowych kobiet. Gwiazda twierdzi, że zapragnęła znowu poczuć się jak studentka i w ośrodku prowadzonym przez salezjanów skorzystała z pomocy kobiety z Ghany, która splotła jej włosy na lokalny sposób.\n- Zaplotłam sobie całą głowę, bardzo dobrze się czuję w tej fryzurze i szukam teraz w Warszawie prawdziwej Afrykanki, która potrafi tak skręcać włosy, właśnie od samej głowy - wyznaje Mensah.\n- Miałam taką myśl, że może do tego wrócić, ale jeszcze ta moda nie jest aż tak bardzo popularna. Chyba że teraz nagle znowu będzie taki trend - podsumowuje Mensah.\nOmenaa Mensah znów jak studentka Newseria Lifestyle\nDowiedz się więcej na temat: Omenaa Mensah


Midmed - ZnanyLekarz.pl\nNeurologia,\tPediatria,\tChirurgia,\tKardiologia,\tChirurgia dziecięca,\tPsychologia,\tPsychoterapia,\tAlergologia,\tInterna,\tLaryngologia,\tMedycyna rodzinna,\tNeurologia dziecięca\twięcej\n21 sierpnia 2019 Lekarz: lek. Kazimiera Stalmach-Tyrak • uszy\nŚwietny specjalista moja córka uniknęła operacji na trzeci migdał. Ja przez lata byłem leczony u różnych laryngologów na ból gardła I chroniczny katar. Pani doktor przyjade pierwszej wizycie zdiagnozowała refluks.\n2 lipca 2019 Lekarz: Mariusz Kaliciński\nDr. Kaliciński jest wybitnym specjalistą w operacjach kręgosłupa, lekarz uprzejmy o wysokiej kulturze osobistej. Jestem po operacji kręgosłupa przeprowadzonej przez Doktora Mariusza Kalicińskiego z której jestem ogromnie zadowolony.\n30 marca 2019 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: Andrzej Gębala • KONSULTACJA kardiologiczna (pierwszorazowa) z ekg\nPan Doctor to prze miły i profesjonalny człowiek, zrobił dokładny wywiad, zbadał i wytłumaczył wszystko. Widać ze zna sie dobrze na rzeczy. Posiada wielka kulturę osobistą przy wejściu i wyjściu Pan doctor uściskał rękę przywitał sie a na koniec życzył powodzenia. Traktuje pacjenta bardzo dobrze.\n30 lipca 2018 Lekarz: Janina Bryk\nJestem bardzo miło zaskoczony, Pani doktor interesuje się pacjentem, wypytuje, tłumaczy, rozmawia, kieruje na szereg badań żeby mieć pełny obraz sytuacji a nie jak w bardzo wielu przypadkach lekarze z miejsca wypisują leki czy nawet antybiotyki po kilku minutach wywiadu i jednym spojrzeniu na pacjenta. Jestem aż pod tak dużym wrażeniem że aż musiałem dodać ocenę co w zasadzie mi sienie zdarza :)\n26 czerwca 2018 Lekarz: lek. Małgorzata Steczkowska\nDwie przykre sytuacje (a myślę, że jest ich więcej na co dzień) spowodowały, że postanowiłam napisać niestety kilka niepozytywnych słów na temat tej placówki. Otóż byłam dziś umówiona na wizytę lekarską z małych dzieckiem na godzinę 17 - stawiłam się punktualnie o czasie, a nawet kilka minut wcześniej. Pierwsza niemiła sytuacja, która spotkała mnie na wstępie - pani Doktor, u której zwykle leczę dziecko, ale tym razem postanowiłam zbadać Małą niezależnie od niej u innej specjalistki - skomentowała to odpowiednio bezczelnie głośno do swojej recepcjonistki. Myślę, że takie zachowanie jest niedopuszczalne, zwłaszcza, że leczę dziecko u niej odpłatnie i to jest tylko i wyłącznie moje decyzja, którego lekarza wybieram.\nPo drugie na umówionego lekarza czekałam już ponad 20 minut, a szanowna pani w recepcji czytała książkę i nawet nie wykazała odrobiny dobrej chęci, żeby może się skontaktować z lekarzem i zapytać, co się dzieje. Na moje pytanie, czy doktor może dzwoniła z jakąś informacją, że się spóźni - stwierdziła, że cytuję "są korki". W końcu nie wytrzymałam i zaczęłam ubierać dziecko, bo ile mogę tam siedzieć i czekać? w końcu szanujmy siebie nawzajem. I wtedy Pani w recepcji zaproponowała, że "to może Ona jednak zadzwoni do Pani Doktor" i co się okazało, że NIKT pani doktor nie poinformował, że ma dziś wizytę. Myślę, że nie trzeba komentować. Podobna sytuacja miała miejsce kilka tygodni wcześniej, kiedy w placówce pojawiła się starsza Pani z karteczką, na której widniał termin wizyty - a co się okazało?, że ten specjalista w ogóle nie przyjmuje w ten dzień. Starsza Pani potulnie przyjęła następny termin wizyty i pojechała z powrotem do Huty...Myślę, że Dyrekcja tej palcówki powinna się dobrze zastanowić nad tym jakich lekarzy zatrudnia, a Paniom w recepcji podziękować.


Każdy sobie ścieżkę skrobie - Czwórka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 08.02.2011 10:29\nO planowaniu ścieżki artystycznej kariery i o powstającej nowej płycie mówiła w Czwórce wokalistka Lidia Kopania.\nRozmowa z piosenkarką Lidią Kopanią\nWszystko toczy się własnym rytmem i zmierza w dobrym kierunku – zwierza się Lidia Kopania. Obdarzona czterooktawowym głosem piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka ze spokojem podchodzi do własnej kariery. – Są różne metody funkcjonowania w tej branży. Mam swoją wizję tego, jak to powinno wyglądać w moim przypadku. Staram się unikać zdenerwowania i nadmiernej ekscytacji – tłumaczy.\nGość "Poranka" Czwórki przyznaje, że zdarzają się momenty, kiedy nie znajduje czasu, by napić się kawy. Na szczęście są to momenty rzadkie. – W moim życiu muszą znaleźć się chwile wytchnienia, bo inaczej bym oszalała – podkreśla.\nJak przyznaje Lidia Kopania, etap fascynacji swoim czterooktawowym głosem ma już za sobą. Zwraca uwagę, że bardziej niż talent liczy się umiejętność trafiania do serc słuchaczy. – Można poruszać się w ramach czterech dźwięków i budzić zachwyt u słuchających. I właśnie o te pozytywne reakcje chodzi, a nie o oktawy – tłumaczy. – Cieszę się, że mam taki głos, ale nie chcę szantażować nim słuchaczy – dodaje.\nArtystka ma na swoim koncie dwie płyty: wydany w 2006 roku debiutancki album zatytułowany "Intuicja", oraz wydany dwa lata później krążek "Przed Świtem". W "Poranku" zdradziła, że już pracuje nad kolejną płytą. Ma być ona inna od poprzednich. – Chciałabym, aby na moim kolejnym albumie pobrzmiewała muzyka filmowa i klasyczna – przyznaje piosenkarka i dodaje, że jest na etapie pogłębiania swoich muzycznych zainteresowań.\nWięcej w rozmowie Romka Wójcika z Lidią Kopanią. Aby wysłuchać dźwięku, wystarczy kliknąć w ikonę znajdującą się w ramce po prawej stronie.\nZobacz więcej na temat: MUZYKA toczeń kawa płyta\nOstatnia aktualizacja: 01.02.2011 17:01\nJakbym był synem Kazika, to nagrałbym zupełnie inną płytę – tłumaczy Jan Staszewski, którego debiutancki album właśnie trafił na sklepowe półki.\n07'36 Rozmowa z Janem Staszewskim o jego debiutanckiej płycie\nNiedawno światło dzienne ujrzała debiutancka płyta Jana Staszewskiego, syna słynnego wokalisty zespołu Kult – Kazika. Swój pierwszy krążek, zatytułowany „Piosenki o miłości”, artysta zdecydował się wydać pod pseudonimem artystycznym: Janusz. Dlaczego?\n– Jestem osobnym tworem muzycznym, robię swoją muzykę i idę własną drogą, którą sam sobie obrałem – tłumaczy Jan Staszewski. Muzyk przyznaje, że przyzwyczaił się już do porównań do ojca i uważa je za całkowicie naturalne. Ma jednak nadzieję, że będzie znany za sprawą swojej muzyki, a nie za sprawą bliskiego pokrewieństwa z charyzmatycznym liderem Kultu.\nJan Staszewski podkreśla, że przy pisaniu piosenek i nagrywaniu płyty nie korzystał z pomocy ojca. – Za całą produkcję odpowiadam sam – podkreśla. Muzyk tłumaczy, że od dzieciństwa miał dużą swobodę wyboru i uczony był samodzielności, tak więc płyta jest wynikiem jego ciężkiej indywidualnej pracy.\nDebiutancki krążek Jana Staszewskiego nosi tytuł „Piosenki o miłości”. Jak tłumaczy artysta, wbrew tytułowi, nie jest to płyta pełna ckliwych, „cukierkowych” piosenek. – Na krążku jest wiele mocnych, bezkompromisowych utworów, których teksty mówią o rzeczach ważnych, a tytuł nawiązujący do miłości nadałem na przekór wszystkim – tłumaczy artysta.\n– Jestem synem Kazika, ale artystycznie tak naprawdę nim nie jestem. Jakbym nim był, to zrobiłbym zupełnie inną płytę i wykorzystałbym nazwisko – tłumaczy Jan Staszewski. Muzyk wyjaśnia, że kocha reggae i właśnie w takim nurcie nagrał płytę. – Ten rodzaj muzyki stanowi dla mnie inspirację. Reggae wzniosło mnie na wyższy poziom mentalny i duchowy – podkreśla gość „Stacji Kultura”.\nWięcej w rozmowie Kasi Dydo i Kuby Kukli z Janem Staszewskim. Aby wysłuchać całości rozmowy, wystarczy kliknąć w ikonę dźwięku, która znajduje się w ramce po prawej stronie.\nZobacz więcej na temat: Kasia Dydo kuba kukla płyta