Tak jak Ty chcę oddychać | Polskie Towarzystwo Walki z Mukowiscydozą\nTak jak Ty chcę oddychać\nAngelika (mama): Kornelia miała 4 tygodnie, kiedy odebrałam telefon ze szpitala. Powiedzieli, że to mukowiscydoza. Byłam w szoku, nie byłam w stanie nic zrobić. Dopiero po jakimś czasie zadzwoniłam do męża. Na początku było strasznie ciężko. Takie rozczarowanie, wszystko było dobrze, dziecko wygląda na zdrowe, a ma tak ciężką chorobę. Kiedy dowiedzieliśmy się o kosztach leczenia, postanowiliśmy zacząć zbierać pieniądze. To dało mężowi siłę. Miał zadanie, podczas gdy ja zajmowałam się Kornelią.\nSzczepan (tata): Zawsze chcieliśmy mieć troje dzieci, ale teraz decyzja o kolejnym będzie bardzo ciężka. Mamy świadomość, że osoby chore na mukowiscydozę żyją i mogą cieszyć się z życia, tyle że trwa ono krócej. Ale może kolejne dziecko nie będzie miało tego problemu.\nAngelika: Dla mnie największą obawą jest to, że będę patrzeć jak córka się dusi, jak cierpi i nie będę w stanie jej pomóc. Zmienił się nasz stosunek do życia. Inne rzeczy nabierają wartości.\nSzczepan: Bardzo nas to zbliżyło. Doceniamy czas.\nOd 2009 roku w całej Polsce prowadzone są u noworodków badania przesiewowe w kierunku mukowiscydozy. Pozwalają one na szybkie wykrycie choroby i wprowadzenie specjalistycznej opieki. Dzięki temu szanse na dłuższe życie i wolniejszy postęp choroby, są większe niż jeszcze kilka lat temu. Nie zmienia to faktu, że mukowiscydoza wymaga codziennego i dożywotniego leczenia, które jest bardzo kosztowne oraz regularnej rehabilitacji. W Polsce co roku rodzi się około 80 dzieci z mukowiscydozą.


Jamiks zimowa czapka jenot 50 Kraków Prądnik Biały • OLX.pl\nJamiks zimowa czapka jenot 50\nPrzepiękna czapka firmy Jamiks. Pokój z Janota ozdobiona kryształkami i perelkami. Rozmiar 50.\nStan idealny noszone odświętnie.\nKoszt nowych czapek Jamiks to 150-180zł.\nZapraszam do ogłoszeń z ubraniami Mayoral Zara Next Newbie Mayoral Gap Okaidi Benetton Coccodrillo Reserved H&M.\nID ogłoszenia: 641906928\nBluzka z dziewczynka 128 134\nWizytowa sukienka Marks&Spencer 122 urodziny wesele\nUnikatowa piękna sukienka tiulowa wizytowa wesele urodziny komunia\nZara kurtka budrysówka płaszczyk 128\nAksamitna świąteczną sukienka 128\nMayoral kurtka płaszcz 122\nLindex sweterek 128 szary srebrna nitka perełki zara


Osobowość Roku 2019 – nominowani z terenu Powiatu Polickiego – Powiat Policki\nTrwa Plebiscyt Głosu Szczecińskiego na Osobowość Roku 2019. Pośród nominowanych znalazły się również osoby z terenu powiatu polickiego.\nCelem akcji jest uhonorowanie ludzi nietuzinkowych, pomysłowych, aktywnych i ciekawych, tych, którzy konsekwentnie realizują obrany cel i pociągają za sobą innych. Docenione zostaną osoby, które na co dzień nie zabiegają o aplauz czy uznanie, a swoją aktywność prowadzą nie dla poklasku, lecz z autentycznej potrzeby działania.\nKultura - przedstawiciele Powiatu Polickiego\nDziałalność Społeczna i Charytatywna - przedstawiciele Powiatu Polickiego\nPolityka, Samorządność i Społeczność Lokalna - przedstawiciele Powiatu Polickiego\nBiznes - przedstawiciele Powiatu Polickiego\nGłosowanie na etapie powiatowym trwa od wtorku 7 stycznia do wtorku 11 lutego do godz. 23:00. Zwycięzcy awansują do wojewódzkiego finału, który rozpocznie się w piątek 14 lutego i potrwa do środy 26 lutego. Dwa dni później, w piątek 28 lutego rozpocznie się ogólnopolski finał. Jego zwycięzców poznamy w środę 11 marca.\nLaureaci nie tylko zdobędą tytuły Osobowość Roku 2019 w mieście lub powiecie, lecz także, zachowując zdobyte głosy, awansują do wojewódzkiego finału akcji, w którym zostaną przyznane tytuły Osobowość Roku Pomorza Zachodniego 2019.\nSzczegółowe informacje - Plebiscyt "Osobowość Roku 2019"\nPoprzedni Poprzedni wpis: Wizyta studyjna w Wolgast\nNastępny Następny wpis: Chemik Cup im. Rafała Kołackiego o puchar PEC S.A. i Starosty Polickiego


Bazy danych – ZagSoft\nObecnie niemal każda aplikacja wymaga gromadzenia danych niezbędnych do funkcjonowania biznesu. Proponujemy pomoc w projektowaniu nowych lub modyfikowaniu (rozwijaniu) obecnych programów tak aby optymalnie wykorzystać wszelkie informacje jakie można gromadzić na temat klientów, produktów, materiałów, obiegu dokumentów.\nPracujemy na bazach danych:\nSQL Server 2016 jest kolejną wersją platformy danych firmy Microsoft, z wieloma nowymi funkcjami i ulepszeniami, które zapewniają lepszą wydajność, zaawansowane zabezpieczenia i bogatsze, zintegrowane raportowanie oraz funkcje analityczne.SQL Server 2016 obejmuje możliwość dynamicznego migrowania dane historyczne do chmury.\nMySQL jest Systemem Zarządzania Relacyjnymi Bazami Danych. Znany i ceniony jest przede wszystkim ze względu na swoją niebywałą wydajność i szybkość działania. Świetnie nadaje się do obsługi projektów internetowych, ale nie tylko – z powodzeniem używany jest również w wielkich projektach informatycznych organizacji, takich jak chociażby NASA. Przeciwnicy MySQL’a często mówią, jak to bardzo brakuje mu wielu ficzerów, które posiadają prawdziwe, duże systemy baz danych. Ze swojego doświadczenia wiem, że część z tych ludzi nawet nie rozróżnia wersji systemu, które oferuje nam firma MySQL AB (producent MySQL).\nPostgreSQL to potężny, obiektowo-relacyjny system baz danych o otwartym kodzie źródłowym. Ma ponad 15 lat aktywnego rozwoju i sprawdzoną architekturę, która zyskała sobie reputację wiarygodności, integralności danych i poprawności. Działa na wszystkich głównych systemach operacyjnych, w tym Linux, UNIX (AIX, BSD, HP-UX, macOS, Solaris) i Windows. Jest w pełni zgodny z ACID, ma pełną obsługę kluczy obcych, połączeń, widoków, wyzwalaczy i procedur przechowywanych (w wielu językach). Obejmuje większość typów danych SQL: 2008, w tym: INTEGER, NUMERYCZNY, BOOLEAN, CHAR, VARCHAR, DATE, INTERVAL i TIMESTAMP. Obsługuje również przechowywanie dużych obiektów binarnych, w tym obrazów, dźwięków lub wideo. Ma natywne interfejsy programistyczne dla C / C ++, Java, .Net, Perl, Python, Ruby, Tcl, ODBC, oraz wyjątkową dokumentację.\nInne mniej popularne również obsługujemy\n← Strona dla Ciebie Programujemy dla Ciebie →\nZaprojektujemy i napiszemy narzędzia dla Ciebie Świadczymy usługi pisania kodu na zamówienie. Potrzebujesz rozwinąć swoją aplikację a nie chcesz budować… Czytaj więcej … →\nPomożemy Ci zaistnieć w internecie. Zaprojektujemy i napiszemy stronę internetową dostosowaną do nowych urządzeń (smartfony, tablety), która pomoże Ci zaistnieć… Czytaj więcej … →\nPrzykłady zrealizowanych projektów Zapotrzebowanie: Program obsługi magazynu prowadzącego wynajem produktów. Łatwe i szybkie przyjmowanie oraz wydawanie towaru. Rozliczenia kontrahentów. Analizy… Czytaj więcej … →\n2017 @ Zag Soft\n602 833 438


Ciasto pomarańczowe | Bajkorada - przepisy dla całej rodziny\nCo można zrobić z trzech dużych pomarańczy i jeszcze paru składników? Ciasto, które może "nie wygląda", ale zachwyca smakiem. Przepis znalazłam tu. Ciasto jest niesamowicie wilgotne i idealnie pomarańczowe. Jedyną wadą jest to, że najlepsze po kilku godzinach pobytu w lodówce, ale próbowaliśmy godzinę po upieczeniu i też było pyszne:)\nW wykonaniu proste, a efekt zaskakujący. Jeśli lubicie pomarańcze to skuście się koniecznie:).\nPomarańcze dokładnie wyszorować. Otrzeć z nich skórkę i wycisnąć sok.\nMasło, cukier puder i szczyptę soli utrzeć na gładką masę. Dodać utartą skórkę, mąkę, proszek do pieczenia i jajka. Ciasto jest dość gęste. Ciasto przelać do wysmarowanej masłem formy (piekłam w tortownicy 26 cm, ale może być też mniejsza blaszka). Piec 40 minut w 170 stopniach. Gorące ciasto nakłuć patyczkiem (ja nakłuwałam dość gęsto wykałaczką) i zalać sokiem z pomarańczy. Wystudzone wstawić na kilka godzin do lodówki.\nkulinarne-smaki 21 stycznia 2012 10:15\ncudownie pulchna uczta\nAciri 21 stycznia 2012 10:57\nKulinarne-smaki - samo ciasto nie jest bardzo pulchne, ale nasączone sokiem robi się przyjemnie miękkie:)\nOstatnio baardzo polubilam takie ciasta! Byle aromatyczne i mocno wilgotne - zjadlabym z wielkim kleksem jogurtu greckiego... Mmmm... :):):) Buziaczki Aniu!\nAciri 21 stycznia 2012 13:49\nLejdi-of-the-house - o tak, jogurt naturalny byłby tu bardzo na miejscu:)\nSue 21 stycznia 2012 15:25\nTakie równe! :)\nAciri 21 stycznia 2012 18:43\nSue - :) zgadza się:)\nJolanta Szyndlarewicz 21 stycznia 2012 15:46\nmniam ...pomarańcze uwielbiam, ale zjadam je w takim tempie, ze wątpię, żeby do ciasta dotrwały:)\nAciri 21 stycznia 2012 18:44\nJola - trzeba kupić w tym celu osobne, bo inaczej się nie da:)\nEwam 21 stycznia 2012 15:49\nuwielbiam wilgotne ciasta,a jak sa jeszcze pomarancze w skladzie to juz dla mnie bajka:) a tak na marginesie..uoieklam dzie muffinki z twojego przepisu...pyszne!!!!\nAciri 21 stycznia 2012 18:45\nEwam - to w takim razie to ciasto dla Ciebie:), cieszę się, że muffinki smakowały. To teraz czas wypróbować czekoladowe:) - najlepsze:)\ngrazyna 21 stycznia 2012 16:37\nMniam, ale bym zjadła kawałek :)\nAciri 21 stycznia 2012 18:46\nGrażyna - wirtualnie przesyłam Ci kawałek:)\nArvén 21 stycznia 2012 21:14\nTakie teraz bogactwo pomarańczy i można takie cuda piec nawet codziennie :-) Fajne ciasto!\nAciri 22 stycznia 2012 21:12\nArven - najlepsza pora na pomarańczowe ciasta:)\nMajana 21 stycznia 2012 21:19\nLubię cytrusowe ciacha:))\nAciri 22 stycznia 2012 21:13\nMajana - ja też:) ostatnio zastanawiałam się nad grejpfrutem:)\nmnemonique 22 stycznia 2012 15:41\nja też bardzo lubię cytrusowe wypieki, a w ogóle jak dla mnie to wygląda i to bardzo - ja lubię niskie ciasta, a jeszcze jeśli jest wilgotne, no to bosko! Idealnie komponowałby się ten pomarańczowy smak z dobrą czarną kawą! mniam\nAciri 22 stycznia 2012 21:14\nMnemonique - nie pijam czarnej kawy:), ale wierzę Ci na słowo:)\nkabamaiga 22 stycznia 2012 20:50\nNie dałabym rady czekać kilka godzin.\nAciri 22 stycznia 2012 21:15\nKabamaiga - dlatego my spróbowaliśmy od razu po godzinie:)\npucinka21 22 stycznia 2012 21:00\nZimowe ciasto:)nie kusiło Cie zeby dodac cynamonu?a jeszcze taka duuuuża górke bitej śmietanki...mmmm:)\nAciri 22 stycznia 2012 21:17\nPucinka21 - a wiesz, że ostatnie kawałki zjedliśmy z bitą śmietaną:), a cynamon w tym przypadku raczej nie wskazany - ono jest baaardzo pomarańczowe i by to zagłuszył:)\nUsagi 22 stycznia 2012 21:42\nA tam nie wygląda, wygląda - skromnie i apetycznie.\nAciri 23 stycznia 2012 12:45\nUsagi - bardzo dobrze powiedziane:)\nAvelina 22 stycznia 2012 23:57\nBardzo smaczne ciasto i wyjątkowo wilgotne, dawno go nie robiłam, a szkoda. Robiłam też to ciasto też w wersji migdałowej czyli dawałam pół na pół mąkę z mielonymi migdałami i na górę ciasto posypywałam płatkami migdałów, reszta składników podobnie. W każdej wersji smakuje rewelacyjnie :)\nAciri 23 stycznia 2012 12:46\nAvelina - migdałowa wersja to super pomysł:)\nMonica 23 stycznia 2012 09:23\n"Nie wygląda". Co to znaczy? Obraziłaś ciasto tak pisząc, bo moim zdaniem wygląda świetnie i pewnie tak smakuje. Lubię cytrusowe wypieki :)\nAciri 23 stycznia 2012 12:47\nMonica - mam nadzieję, że się jednak nie obraziło:), bo smak zdecydowanie wychwalaliśmy na głos:)\nDusia 23 stycznia 2012 20:36\nnie jadłam jeszcze nigdy pomarańczowego ciasta, ani też z takim się nie spotkałam, a bardzo lubię pomarańcze:)\nAciri 24 stycznia 2012 09:59\nDusia - nie pozostaje Ci nic innego jak upiec takie ciasto:)\nBiedr_ona 24 stycznia 2012 11:53\nMHmh.. nie wiem dlaczego, ale takie ciasto zjadłabym sobie z dodatkiem ciepłego kakao ;-D\nAciri 24 stycznia 2012 15:08\nBiedr_ona - a ja wiem:), bo czekolada i pomarańcze to super połączenie:)\nmagda k. 24 stycznia 2012 16:42\nbardzo apetycznie wygląda, pozostaje się tylko skusić :)\nAciri 26 stycznia 2012 18:26\nMagda K - dziękuję i kuszę:)


IWC Schaffhausen « Luksusowi.pl – Luksus, luksusowe zakupy, dobra luksusowe, pokazy i projektanci mody.\nPoczątek roku to nie tylko gorący okres dla projektantów i domów mody prezentujących swoje jesienno-zimowe kolekcje podczas tygodni mody w Mediolanie i Paryżu, ale także dla luksusowych manufaktur zegarmistrzowskich. Styczniowe targi Salon International de la Haute Horlogerie odbywające się rok rocznie w Genewie stanowią jedno z najważniejszych wydarzeń dla producentów ekskluzywnych czasomierzy oraz miłośników sztuki zegarmistrzowskiej.\nO zegarkach IWC z Schaffhausen w świecie zegarkowych koneserów mówi się bardzo często. Choć w naszych lokalnych publikacjach z dziedziny „Styl życia”, zegarki nie goszczą aż tak często, to z grupy najbardziej prestiżowych czasomierzy, właśnie o „Schaffhausenach” mówi się dość regularnie. „…Osobiście najbardziej lubię linie Portuguese. To perfekcyjne linia zegarków, od sportowego chrongrafu po Grande Complication.


Rozśpiewane Gabułtowianki z Gabułtowa - ulubienicami publiczności! [WIDEO] | Echo Dnia Świętokrzyskie\nALI 16 maja 2019, 11:18\nMuzyczna majówka w Szańcu miała mocną obsadę. W konkursowe szranki stanęło osiem zespołów, w tym śpiewające panie z Gabułtowa.\nTo był bardzo dobry występ. Pełen wigoru, radosny recital Gabułtowianek rozgrzał widownię do czerwoności. W efekcie - nagroda publiczności.\nZespół wokalny Gabułtowianki z Gabułtowa istnieje od siedmiu lat. Ma w dorobku dwie płyty, repertuar to głównie piosenki ludowe, biesiadne oraz melodie góralskie.\nGość 16.05.2019 11:42:04\nGabułtowianki są piękniejsze i ładniej śpiewają od TULII z eurowizji .!!!\nWyłączenia prądu 16.06 w świętokrzyskim\nNOWE Pełna mobilizacja kandydatów przed drugą turą wyborów wójta gminy Tuczępy. Komu poparcia udzieli przewodnicząca Rady Gminy Klaudia Pałka?


Polemika wokół tezy z Cassiciacum ze zwolennikami stanowiska lefebrystycznego i absolutnie sedewakantystycznego | Myśl Katolicka\nPolemika wokół tezy z Cassiciacum ze zwolennikami stanowiska lefebrystycznego i absolutnie sedewakantystycznego\nPosted on 9 Maj 2018 by Myśl Katolicka\nTeza z Cassiciacum, opracowana przez o. Guérard des Lauriers, jak zauważa autor poniższego artykułu, od początku wzbudza polemikę z różnych stron, czy to ze strony tych, którzy uważają, że kwestia Papieża jest obojętna dla katolika (w kaplicach FSSPX często można usłyszeć: „Pan Jezus nie będzie nas pytał, czy XX był Papieżem”) i że należy stawiać opór prawowitej władzy (jak twierdzą lefebryści), czy to ze strony tych, którzy w oparciu o herezję osobistą wyciągają wniosek o bezwzględnym wakacie Stolicy Apostolskiej i innych stolic biskupich (jak uważają sedewakantyści „całkowici” czy absolutni).\nKrytycy tezy zazwyczaj dają dowody błędnego jej rozumienia, co z kolei zwykle opiera się na niezrozumieniu pewnych podstawowych terminów, jak materia, forma, pozbawienie (privatio). Powodem jest często również błędne jej przedstawianie zarówno przez jej zwolenników, jak i przede wszystkim przeciwników. Szerzy się w ten sposób zamieszanie, co wielce utrudnia uczciwą na ten temat debatę.\nNaszym Czytelnikom jeszcze raz przypominamy, że aby zrozumieć teologiczne rozwiązanie kwestii autorytetu w Kościele doby obecnej nie trzeba być filozofem ani teologiem. W swych podstawowych ramach jest ona dostępna dla umysłu każdego katolika wyznającego swą wiarę słowem i czynem. Przedstawia to P. Pelagiusz w swym artykule zamieszczonym na naszej stronie. Zdolniejszym polecamy opracowanie tezy autorstwa biskupa Donalda Sanborna oraz nieco trudniejszy tekst, jakim jest wywiad z 1987 r. z dominikańskim teologiem, który ją opracował. Z tymi tekstami, a przynajmniej z pierwszym, należy się zapoznać przed czytaniem tekstów polemicznych wokół tezy, które niekiedy pomijają rzeczy podstawowe nie będące przedmiotem konkretnej dyskusji.\nPoniższy tekst stanowi odpowiedź ks. Franciszka Ricossy (przełożonego IMBC) na zarzuty wysunięte przez lefebrystycznych dominikanów z Francji (których założył sam o. Guérard des Lauriers, dominikanin), oraz przez ks. Grossin, francuskiego kapłana sedewakantystycznego. Jest to kolejny artykuł polemiczny z tego samego numeru pisma „Sodalitium” z 2003 r. Artykuł wstępny można przeczytać tutaj, a odpowiedź na tekst zamieszczony w piśmie włoskiego dystryktu FSSPX tutaj.\nTeza z Cassiciacum kwestionowana.\nOdpowiedź dla „Tour de David” i „Sel de la terre”\nOd chwili swych narodzin Teza z Cassiciacum (teologiczna teza o. Guérard des Lauriers o obecnej sytuacji autorytetu w Kościele, którą przyjmuje nasze pismo) wzbudzała żywe dyskusje i liczne głosy krytyki, zwłaszcza ze strony zwolenników innych tez „tradycjonalistycznych”. Przez 25 lat nic nie uległo zmianie i pismo „Sodalitium” często znajduje się w centrum dyskusji.\nW tym artykule chciałbym przyjrzeć się dwóm tekstom wydanym w ubiegłym roku przeciwko tezie. Pierwszy został opublikowany przez ks. Grossin w piśmie „La tour de David” („Wieża Dawidowa” – przyp. tłum.) (nr 14, marzec-kwiecień 2002, ss. 1-6) pod tytułem „OWA1 Teza guerardiańska nie istnieje”. Drugi jest autorstwa Dominicusa w odpowiedzi na nr 52 „Sodalitium”2 i został opublikowany przez pismo teologiczne dominikanów z Avrillé „Le Sel de la terre” („Sól ziemi” – przyp. tłum.) (nr 41, lato 2002, ss. 234-242) pod tym właśnie tytułem: „Odpowiedź dla Sodalitium”.\nNasi adwersarze sprzeciwiają się naszej tezie z dwóch punktów widzenia przeciwnych i wzajemnie nie do pogodzenia: dla ks. Grossin Jan Paweł II absolutnie nie jest Papieżem, ani materialnie, ani formalnie; dla Dominicusa jest on (prawdopodobnie) Papieżem absolutnie, materialnie i formalnie; podczas gdy dla „Sodalitium” nie jest Papieżem formalnie, ale pozostaje nadal „papieżem” materialnie. Dominicus jednakże cytuje kilkakrotnie ks. Grossin aby podeprzeć swe własne stanowisko przeciwko Tezie z Cassiciacum, i dlatego możemy stwierdzić, że w wielu punktach stanowisko naszych przeciwników się zbiega.\nWiele lat upłynęło odkąd przeciwnicy Soboru Watykańskiego II podzielili się na różne szkoły przeciwne sobie wzajemnie i, prawdę mówiąc, wszystko już zostało powiedziane za lub przeciw różnym tym stanowiskom. Wobec tego nie wyłożymy ogólnie i w wyczerpujący sposób Tezy z Cassiciacum (nie brakuje dzieł na ten temat), ale ograniczymy się do odpowiedzi na argumenty naszych oponentów.\nCzynimy to sine ira et studio, wykluczając wszelką namiętność, która mogłaby nas oddalić od szczerego poszukiwania prawdy i jej obrony, gotowi poświęcić jakikolwiek punkt naszego stanowiska, który nie byłby zgodny z doktryną Kościoła katolickiego.\nCZĘŚĆ PIERWSZA: ODPOWIEDŹ NA ZARZUT WSPÓLNY KS. GROSSIN I DOMINIKANÓW Z AVRILLE\nW krótkim artykule ks. Grossin zliczyliśmy około dwudziestu zarzutów, na które można by odpowiedzieć wykazując ich kruchość. Wśród nich znajduje się jeden, bez wątpienia główny, którym inspiruje się sam tytuł artykułu („OWA Teza guerardiańska nie istnieje”); pismo dominikanów z Avrillé, „Le sel de la terre” (nr 41, s. 238, nr 1) zwraca uwagę na zarzut sedewakantystyczny i przyjmuje go za swój. Zbadajmy go.\nKs. Grossin pragnie obalić Tezę z Cassiciacum poprzez sprowadzenie jej do absurdu (punkt 2) zauważając w niej wewnętrzne sprzeczności. Teza miałaby zatem być sprzeczna, absurdalna, nieistniejąca. Wskazana sprzeczność w punkcie 2b przedstawia się następująco: według tezy „okupant Stolicy Apostolskiej jest jednocześnie zdolny i niezdolny do [otrzymania] formy najwyższego pontyfikatu, może i nie może być papieżem”. Przyjrzyjmy się argumentacji: „Ojciec Guérard pisał w ‘Zeszycie z Cassiciacum’ nr 1, na s. 39: «(Paweł VI) niezdolny jest do sprawowania władzy papieskiej, ponieważ przestał być ‘podmiotem’, który jest do tego metafizycznie ‘zdolny’». Jeśli podmiot Paweł VI nie może otrzymać Autorytetu, nie może być przyrównany do materii usposobionej (zdolnej) do otrzymania formy papieskiej. Papież materialny z konieczności i metafizycznie usposobiony jest do otrzymania formy Pontyfikatu. Jeśli nie jest usposobiony, jest zupełnie niczym, a nie papieżem materialnym. Wynika stąd, że dla o. G. i szkoły OWEJ Tezy okupant Stolicy Apostolskiej jest jednocześnie zdolny i niezdolny do [otrzymania]formy najwyższego pontyfikatu, może i nie może być papieżem. Co jest w oczywisty sposób absurdalne. Bezpodstawna hipoteza z Cassiciacum nie udowadnia niczego i niczego nie stwierdza, bowiem absurd jest niczym. Wyimaginowana hipoteza z Cassiciacum nie istnieje!” (stąd tytuł przytoczonego artykułu: „OWA Teza guerardiańska nie istnieje”).\nOdpowiadamy przypominając ks. Grossin (i dominikanom z Avrillé) zasadę niesprzeczności: „to samo orzeczenie nie może być stwierdzone lub zaprzeczone w odniesieniu tego samego podmiotu jednocześnie i pod tym samym względem”. Otóż według Tezy z Cassiciacum Paweł VI był (Jan Paweł II jest) niezdolny i zdolny do bycia Papieżem jednocześnie, ale nie pod tym samym względem. Nie ma więc żadnej sprzeczności w tezie.\nWyjaśnijmy. Bez wątpienia dla naszej tezy Paweł VI był i nie był zdolny do bycia Papieżem: był, ponieważ był papieżem materialnie, w możności względem stania się Papieżem; nie był, ponieważ nie był Papieżem formalnie, nie mogąc otrzymać od Chrystusa Autorytetu. Ks. Grossin wysuwa zarzut: jeśli był w możności względem stania się Papieżem, był w możności do, a więc zdolnym do, otrzymania Autorytetu od Chrystusa. Podczas gdy teza stwierdza coś przeciwnego. Podsumowując: czy Paweł VI był, czy nie był zdolny do otrzymania Autorytetu?\nOdpowiadamy: był zdolny remoto obice, po usunięciu przeszkody, która uniemożliwiała mu otrzymanie Autorytetu, secus, w innym wypadku nie był. I przypominamy, że przeszkodą (obex) nie jest dla tezy herezja formalna, która nie została jeszcze wykazana, ale brak obiektywnej i habitualnej intencji zapewnienia dobra/celu Kościoła.\nPrzykład pomoże Czytelnikom i przeciwnikom zrozumieć[i]. Dorosły człowiek prosi o chrzest, szczerze pragnąc otrzymać sakrament. Ale zachowuje on przywiązanie do grzechu ciężkiego. Zadajmy sobie pytanie: czy jest on podmiotem usposobionym (zdolnym) do otrzymania łaski uświęcającej? Odpowiedź – dla ks. Grossin i dominikanów z Avrillé– będzie sprzeczna: jest i nie jest zdolny otrzymać łaskę! Nie jest zdolny z punktu widzenia dobrowolnej przeszkody (przywiązania do grzechu), którą stawia przyjęciu łaski, przeszkody nie do pogodzenia z łaską. Jednakże jest nadal zdolny [przyjąć]łaskę jako że był zdolny przyjąć chrzest (przed ceremonią) i pozostaje zdolny otrzymać łaskę, po chrzcie, pod warunkiem usunięcia przeszkody, polegającej na przywiązaniu do grzechu. A po chrzcie ten człowiek jest i nie jest w tym samym stanie co wcześniej: jest w tym, co dotyczy łaski i odpuszczenia grzechów, których nie otrzymał;nie jest w tym co dotyczy znamienia i bycia chrześcijaninem, które otrzymał. Przykład małżeństwa, nieważnego z powodu przeszkody, lecz które może stać się ważne gdy tylko owa przeszkoda zostanie usunięta doprowadzi nas do tego samego wniosku[ii]. Czy te osoby są sobie poślubione? Materialnie tak, formalnie nie. Czy są zdolne być sobie poślubione także formalnie? Jeśli usuną przeszkodę, tak, póki tego nie uczynią, nie.\nW naszym przypadku Paweł VI był podmiotem usposobionym do [przyjęcia] papiestwa (był papieżem materialnie) jako człowiek, płci męskiej, ochrzczony, któremu nie wykazano herezji formalnej a więc i tego, że został wykluczony z Kościoła. Był materią bliższą papiestwa jako wybrany do pontyfikatu. Nie był zdolny przyjąć Autorytetu z powodu przeszkody stawionej przez jego brak intencji. Przeszkody, która mogłaby być usunięta, przez co stałby się formalnie Papieżem, właśnie dlatego, że był z drugiej strony zdolny do bycia Papieżem.\nRóżnica w tym punkcie między sedewakantyzmem ks. Grossin i naszym polega więc na tym: dla ks. Grossin Paweł VI był do cna niezdolny zostać wybranym na Papieża;dla nas był zdolny zostać wybranym na Papieża, ale nie do otrzymania Autorytetu papieskiego z powodu przeszkody stawionej przez niego samego na drodze udzielenia Autorytetu przez Boga. Jest to stanowisko – to nasze – z pewnością inne od stanowiska ks. Grossin, ale z pewnością nie będące z nim w sprzeczności.\nWskutek tego, główny zarzut ks. Grossin, przyjęty za swój także przez pismo „Le sel de la terre” nie ma żadnego znaczenia: Teza z Cassiciacum… istnieje!\nCZĘŚĆ DRUGA: ODPOWEDŹ NA INNE ZARZUTY KS. GROSSIN\nOdpowiedzieliśmy na główny zarzut pisma „La Tour de David”, prowadzonego przez ks. Grossin. Zobaczmy teraz drugorzędne trudności, o nierównej wadze, wysunięte przez naszego oponenta. Prześledzimy krok po kroku tekst ks. Grossin.\nPierwszy zarzut (1, s. 1): „Ojciec Guérard oparł całą swoją tezę na heretyckiej Deklaracji o wolności religijnej” nie odwołując się do innych tekstów soborowych. Skutkiem czego jego uczniom, Lucien i de Blignières, wystarczyło zmienić stanowisko co do wolności religijnej, aby przystać do „formalnej sekty soborowej”, do czego pchnęła ich „wiara w materialny Kościół soborowy”.\nOdpowiedź. 1) Ojciec Guérard oparł dowód dedukcyjny swej tezy głównie na soborowej deklaracji o wolności religijnej – zgadzam się. Wyłącznie – neguję.\nI udowadniam. Od samego początku dowód ten oparł się również na reformie liturgicznej[iii]. Następnie to właśnie jego uczniowie opublikowali – z jego udziałem – „List do kilku biskupów…[vi] – zawierający analizę krytyczną najróżniejszych błędów Jana Pawła II i Soboru Watykańskiego II. Otóż, „List…” skierowany do biskupów był pierwszym krokiem do uzyskania od nich kanonicznego napomnienia dla Jana Pawła II.\n2) To, że ojciec Guérard oparł dowód indukcyjny swej tezy wyłącznie na wolności religijnej, absolutnie neguję. Indukcyjny dowód (Paweł VI nie jest Papieżem formalnie, ponieważ nie ma habitualnej intencji obiektywnego zapewnienia dobra/celu Kościoła) opiera się rzeczywiście na wszystkich czynach Pawła VI i Jana Pawła II uznanych za niezgodne z tą intencją: jest to czymś, co stwierdzają – jednomyślnie – wszyscy „tradycjonaliści”.\n3) Wskutek tego uczniowie ojca Guérard, którzy przylgnęli do Soboru Watykańskiego II, zrobili to dla powodów niezależnych od samej tezy. Nie brakowało też sedewakantystów całkowitych, którzy porzucili swe własne stanowisko, przylgnąwszy do Soboru (lub Bractwa); a jednak nie wierzyli w materialną sukcesję na stolicach biskupich.\n4) Nie istnieje – i nie wierzymy w jego istnienie – „materialny Kościół soborowy”, a tym mniej „formalna sekta soborowa”. Gdyby istniały, ks. Grossin należałby do nich – i to niejednokrotnie. Nikt nam nie powiedział, kto go przyjął do Kościoła katolickiego, przyjmując jego abiuracje i rozgrzeszając go z cenzur, które był zaciągnął…!\nDrugi zarzut (ss. 1-5, 2c): „tytuł Papieża nie należy się Papieżowi materialnemu […]. Ojciec Guérard upierał się jednak przy nazywaniu Pawła VI ‘nasz Pontifex’ (‘notre Pontife’ – przyp. tłum.). Cf. ‘Zeszyt z Cassiciacum’ nr 1, s. 36”.\nOdpowiedź. Zarzut ten sformułowany jest w dwóch częściach. Co do pierwszej, czy słusznie można nazywać elekta Konklawe „papieżem materialnym”? Dla ks. Grossin nie, ponieważ, jak pisze (s. 4): „kardynał wybrany przez Konklawe jest kardynałem i niczym innym”. W rzeczywistości kardynał wybrany przez Konklawe nie jest w tej samej sytuacji, co kardynałowie, którzy nie zostali wybrani: oni są materią dalszą, podczas gdy on jest materią bliższą najwyższego pontyfikatu! O ile znajduje się w tej sytuacji wybranego, ale jeszcze nie Papieża (sytuacji, której długość trwania nie została w żaden sposób określona[v]), jest jedynym, który może być wybrany do Papiestwa, z wykluczeniem wszelkiego innego podmiotu. Ma więc to, co Kajetan i Bellarmin uważają za element materialny papiestwa. Może więc być nazwany – spekulatywnie – „papieżem materialiter”. Czy może także być nazwany „naszym Pontifexem”? (jest to drugi punkt tego zarzutu). Każdy, kto zna zwolenników Tezy wie, że zarówno w naszych pismach, jak i w naszych wypowiedziach nie przypisujemy nigdy Janowi Pawłowi II (kardynałowi Wojtyle, jak zawsze pisał ojciec Guérard) tytułu Papieża ani „naszego Pontifexa”. Cytat z ojca Guérard, ciągle i polemicznie przytaczany przez ks. Grossin, w którym Jan Paweł II określony jest jako „nasz Pontifex” został użyty tylko na początku i porzucony, jak się nam wydaje, aby uniknąć zamieszania.\nAle bliżej się temu przyjrzawszy, ojciec Guérard w dostateczny sposób uniknął zamieszania już na samym początku, bowiem – w numerze 1 „Zeszytów z Cassiciacum”, który ks. Grossin przytacza i kontestuje – dominikański teolog precyzuje i objaśnia terminologię, której używa. Na ss. 21-22 „Zeszytów” (stronach, które ks. Grossin starannie pomija) ojciec Guérard precyzuje, że wprowadza rozróżnienie między terminem Papieża, który przypisuje Papieżowi simpliciter, temu, który jest Papieżem formalnie, temu, który ma Autorytet a terminem „papieża” do określenia okupanta Stolicy Apostolskiej, „autorytetu” metafizycznie niezdolnego do sprawowania Autorytetu. Na s. 36 podobnie wyjaśnia, że „to w tym sensie, i tylko w tym sensie, wyjaśnimy, że Paweł VI jest ‘naszym Pontifexem’”. Ks. Grossin ma zupełną swobodę przyjęcia innej terminologii. Ale terminologii przyjętej przez ojca Guérard nie może przypisać znaczenia, którego ten ostatni jej nie udziela, a które nawet sam wyraźnie odrzuca.\nTrzeci zarzut. Ojciec Guérard, choć jako mocne uważa argumenty za herezją Pawła VI, odsuwa je na bok bez ich zbadania (nr 1, ss. 1-2).\nOdpowiedź. Ojciec Guérard nie bada omawianych argumentów, ponieważ w pełni zgadza się z tym, że Paweł VI i Jan Paweł II nauczają „habitualnie herezji”. Ale to stwierdzenie nie upoważnia do wysnucia zeń tego, że są „formalnie heretykami”. Ks. Grossin nie mówi ani słowa o klasycznym i przyjętym przez wszystkich teologów rozróżnieniu między „herezją materialną” (twierdzenie przeciwne wierze), a „herezją formalną” (to jest uporczywością w woli, polegającą na sprzeciwie wobec nauczania Kościoła). Stwierdzenie herezji materialnej nie jest jeszcze wystarczające, aby osiągnąć „ścisłą pewność” („rigoureuse certitude”) herezji formalnej u jej autora. Ks. Grossin myli doktrynę heretycką z grzechem herezji: odsyłamy go do tego, co już zostało napisane w tym temacie[vi]. Jest to chyba – zaznaczmy mimochodem – główny błąd sedewakantystów sprzeciwiających się tezie.\nCzwarty zarzut. Ojciec Guérard („Zesz. z Cass.”, nr 1, przyp. 21, s. 36) miałby unikać „głównej kwestii w tej debacie”, innymi słowy tej, która dotyczy warunków prawnej utraty papiestwa przez Pawła VI (i jego następców). Porzuca w ten sposób wszystkie trudne sprawy, które mogłyby skompromitować Tezę… (nr 1, s. 2).\nOdpowiedź. To, że ojciec Guérard nie mówi o tej modalności w przytoczonym ustępie nie oznacza, że nie mówi o niej nigdzie indziej, czy też że ta sprawa jest „trudna” lub „kompromitująca” dla naszego stanowiska! W istocie te modalności zostały obszernie wyjaśnione. Jan Paweł II straciłby prawnie papiestwo (materialne) po stwierdzeniu jego herezji formalnej przez niedoskonały sobór powszechny (biskupów rezydencjalnych) lub ewentualnie przez kolegium kardynalskie, które aby doprowadzić do tej konstatacji musiałyby uprzednio napomnieć Jana Pawła II za jego błędy, wzywając go do wycofania ich.\nPiąty zarzut. W historii Kościoła nigdy nie było papieży materialnych: mamy do czynienia z niesłychaną nowością. Istnieli jednak antypapieże lub uzurpatorzy. Święty Bernard nie uznał antypapieża Anakleta II „za papieża materialnego prawnie, pod pretekstem, że został prawomocnie wybrany i przyjęty przez kardynałów”, ale „wręcz przeciwnie, wraz ze świętym Norbertem posłał wojska katolickie przeciwko uzurpatorowi, aby uwolnić Kościół od oszusta” (1b, s. 2).\nOdpowiedź. Dominikanie z Avrillé przyznają rację temu zarzutowi ks. Grossin, z którym łączy ich lefebrystyczny tradycjonalizm teologiczny[vii].\nNasi przeciwnicy zapominają o dwóch istotnych różnicach między naszą sytuacją, a sytuacjami z przeszłości. Pierwsza polega na tym, że w przeszłości członkowie hierarchii zainterweniowali natychmiast wobec ewentualnych błędów innych członków hierarchii (a nawet Papieża, jak w przypadku Jana XXII). W obecnej sytuacji żaden członek Kościoła nauczającego nie zainterweniował, aby podać w wątpliwość prawowitość Pawła VI, Jana Pawła I czy Jana Pawła II. Druga różnica polega na tym, że Anaklet II (jak wszyscy antypapieże) był wybrany przez niektórych kardynałów przeciwko prawowitemu wcześniej wybranemu Papieżowi. Niech ks. Grossin powie nam, kto jest prawowitym Papieżem, wobec którego Paweł VI i jego następcy mieliby być antypapieżami (a co do wojsk katolickich, niech ks. Grossin, jak nowy święty Bernard, pośle je na Bazylikę św. Piotra, jeśli w ogóle uda mu się je znaleźć).\nCZĘŚĆ TRZECIA: ODPOWIEDŹ NA INNE ZARZUTY PISMA „LE SEL DE LA TERRE”\nPrzejdźmy teraz na krótko do zarzutów właściwych dla pisma dominikańskiego.\nPierwszy zarzut. Wiedza co do tego, czy Jan Paweł II jest Papieżem, czy nie, jest sprawą drugorzędną (s. 234). Abp Lefebvre często mówił, że jeśli daje się nam truciznę, naszym obowiązkiem jest nie picie jej (s. 234, przyp. 2). Bóg wymaga więc od nas „stanowiska roztropnościowego”, które polega na uznawaniu Jana Pawła II za Papieża, a jednocześnie „stawianiu mu oporu”, jak to zrobił święty Paweł wobec świętego Piotra (Gal. II, 11-14) (ss. 234, 241, przyp. 2).\nOdpowiedź. Odpowiadam na ten zarzut w artykule dotyczącym dossier pisma „La Tradizione cattolica” (Część druga: „Prawdziwy problem” i rozwiązanie proponowane przez „La Tradizione cattolica”3). Oczywiście, nie wolno pić trucizny, nawet jeśli podaje ją nam aptekarz (był to ulubiony przykład abpa Lefebvre’a). Rzecz się ma jednak tak, że Papież nie może nam dać trucizny z tej racji, że cieszy się asystencją Boską (DS 3070-3071). Co do przypadku św. Piotra, nego paritatem. Święty Paweł nie stawił oporu nauczaniu świętego Piotra, jego prawodawstwu, etc., ale tylko uczynił wyrzut św. Piotrowi za postępowanie praktyczne, które ten ostatni natychmiast pokornie poprawił4. Nie ma żadnego porównania z przypadkiem Pawła VI i Jana Pawła II, których odrzuca się: a) magisterium, b) prawodawstwo kanoniczne i liturgiczne, c) uroczyste kanonizacje.\nDrugi zarzut. Hierarchia „materialiter”, pozbawiona formy (autorytetu i asystencji Boskiej) jest hipotezą przeciwną niezniszczalności (l’indéfectibilité) Kościoła (ss. 236-237, punkt 2). W tej chwili, na przykład, nie ma nieomylnego magisterium, wbrew Boskim obietnicom (s. 238).\nOdpowiedź. Na ten zarzut odpowiadam również w odpowiedzi dla „La Tradizione cattolica” (cf. całą czwartą część5). Pokrótce: gdy Stolica wakuje (na przykład po śmierci Papieża), Kościół pozbawiony jest nieomylnego magisterium w akcie [magisterium biskupie (…) wszystkich biskupów zebranych nie jest nieomylne bez Papieża], choć nie sprzeciwia się to obietnicom Pana Jezusa.\nTrzeci zarzut. „’Papież materialny’ tezy z Cassiciacum rodzi problem filozoficzny. W rzeczy samej, ‘papież materialny’ nie ma jurysdykcji (bowiem nie posiada autorytetu), ale trochę jej jednak ma (bowiem może dokonywać aktów ważnych, jak mianowanie kardynałów)” (s. 237).\nOdpowiedź. Neguję. „Papież materialny” nie ma jurysdykcji. Gdy mianuje kardynałów (lub biskupów diecezjalnych) nie sprawuje władzy jurysdykcji, co bardzo dobrze wie „Le Sel de la terre”, które faktycznie pisze:\nPrzypadek: „Prawdą jest, że zwolennicy tezy z Cassiciacum rozróżniają w autorytecie dwa przedmioty: prawo ustanawiania prawa i prawo desygnowania (które Kościół dalej posiada w przypadku wakatu Stolicy Apostolskiej). Papież miałby być pozbawiony pierwszego prawa (a zatem i formy papiestwa), ale miałby zachować drugie (jako rządzący Kościołem w imieniu konklawe)” (s. 237)[viii]. „Zresztą ks. Sanborn przyznaje obecnemu papieżowi ‘prawo zmieniania zasad elekcji, zwłaszcza jeśli te zmiany są przyjęte przez konklawe’ (s. 65). Ale te zasady są promulgowane w postaci praw, z pełnią apostolskiej władzy papieża”. „Le Sel de la terre”, jako dowód tego twierdzenia przytacza konstytucję Vacante sede apostolica św. Piusa X z 25 grudnia 1904 r. i wnioskuje: „nie wiadomo, jak takie prawa mogły by być zmienione przez kogoś, kto nie posiada pełni władzy apostolskiej” (ss. 237-238).\nFigura św. Piotra z brązu (Bazylika św. Piotra na Watykanie)\nOdpowiedź. Ponieważ „Le Sel de la terre” powołuje się na biskupa Sanborna, poprosiliśmy Ekscelencję o zwięzłą odpowiedź, którą publikujemy, przetłumaczywszy ją z łaciny:\n„Przyjmujemy, że Wojtyła ma władzę (pouvoir) ‘mianowania’ czyli ‘wyznaczania’ prawowicie (légitimement). Władza wyznaczania nie jest jurysdykcją, bowiem nie dotyczy ona celu prawa, którym jest dobro Kościoła, ale tylko wyznaczenia tych, którzy mają otrzymać jurysdykcję. Otóż zasady papieskiej elekcji należą do porządku wyznaczania, a nie do porządku jurysdykcji. Wierni muszą jedynie ‘uznać’ (agnoscere) wyznaczenia dokonane przez Wojtyłę, nie muszą ‘być posłuszni’ (oboedire). Z drugiej zaś strony, prawu, właściwie mówiąc, winni są ‘posłuszeństwo’. Prawo, ze swej natury, jest przyporządkowane dobru, które ma być czynione i złu, którego należy unikać.\nOtóż ten, który ma władzę wyznaczania ma także władzę zmieniania zasad wyznaczania, bowiem zasady te są przyporządkowane temu określonemu celowi. Wojtyła może, na przykład, zmienić zasady wyznaczania biskupów.\nWysuwasz zarzut: ‘św. Pius X wydał prawdziwe prawo’. Odpowiadam: św. Pius X wydał prawdziwe prawo, ponieważ św. Pius X miał zarówno władzę wyznaczania, jak i władzę prawodawczą. Wskutek tego nie było tu konieczności czynienia rozróżnienia między prawem wyznaczania a prawem prawodawczym. Jednakże, materia tego prawa św. Piusa X nie dotyczy [bezpośrednio] właściwego celu prawa, którym jest dobro wspólne Kościoła, lecz tylko sposobu wyznaczania Papieża.\nWładza wyznaczania (prawo wybierania, prawo wyznaczania) należy do władzy właściwie kościelnej. Jurysdykcja (prawo ustanawiania prawa) należy do Chrystusa, którego prawdziwy Papież jest tylko wikariuszem. Jest więc możliwe (choć takie przypadki są wyjątkowo rzadkie), by te dwie władze czy prawa, które są realnie (czyli nie myślnie – przyp. tłum.) różne, ponieważ wywodzą się z dwóch realnie różnych źródeł, były w rzeczywistości rozdzielone i by ‘papież’ tylko materialiter mógł dokonywać ważnych tylko wyznaczeń, bez posiadania jednakże jurysdykcji papieskiej.\nInnymi słowy, wyznaczenie ‘takiej’ czy ‘innej’ osoby mającej przyjąć jurysdykcję jak i sposób wyznaczenia są rzeczami obojętnymi w odniesieniu do dobra Kościoła. Ale to, że wyznaczeni mają być biskupi i Papież nie jest czymś obojętnym, lecz należy do istoty i [właściwości] ciągłości Kościoła.\nPrawa odnoszące się do wiary, liturgii czy dyscypliny są prawami w ścisłym znaczeniu tego słowa, ponieważ z konieczności należą one do celu Kościoła, którym jest zbawienie dusz. Wojtyła nie ma żadnej władzy nad tymi prawami, bowiem zabiega ‘habitualnie’ i ‘powszechnie’ o cele, które sprzeczne są z właściwymi celami Kościoła, czyli herezje, błędy, prowadzące do grzechu przepisy dyscyplinarne. Stawia sobie zatem przeszkodę na drodze otrzymania władzy od Chrystusa, Głowy Kościoła. Z drugiej strony, władza wyznaczania jest władzą właściwie kościelną i nie jest konieczne, by ten, który ma tę władzę był Wikariuszem Chrystusa.\nZ tego powodu teologowie mówią, że gdy brak kardynałów, sobór powszechny może wyznaczyć Papieża, co byłoby niemożliwe, gdyby zasady wyznaczania były zależne od władzy Chrystusowej posiadanej przez Papieża jako wikariusza. W przytoczonym przypadku biskupi (z jurysdykcją!) zmieniają zasady wyznaczania. Wówczas sobór powszechny nie może, bez Papieża, ogłaszać praw we właściwym znaczeniu tego słowa”.\nNastępnie bp Sanborn dodał to, co następuje:\nPrawo ustanawiania prawa jest władzą (faculté [łac. facultas – przyp. tłum.]). Władze wyróżniają się gatunkowo przez swój przedmiot6. Otóż przedmiotem prawa jest dobro wspólne.\nPrawo wyznaczania również jest władzą (faculté). Przedmiotem prawa wyznaczania jest wyznaczenie osób, które otrzymują prawo ustanawiania praw. Ten przedmiot realnie (znowu, realnie, czyli nie myślnie – przyp. tłum.) różni się od prawa ustanawiania praw, ponieważ ktoś może posiadać wyznaczenie nie posiadając jednakże jurysdykcji.\nNie tylko te dwa przedmioty są rzeczywiście odrębne, ale mogą również być rozdzielone.\nSą rzeczywiście odrębne, ponieważ wywodzą się od dwóch realnie różnych źródeł: prawo ustanawiania praw właściwie należy do autorytetu Chrystusowego, autorytetu posiadanego w sposób wikarialny przez Papieża. Władza wyznaczania, przeciwnie, jest posiadana właściwie przez Kościół, choć udzielił mu jej Chrystus”.\nTo wyjaśnienie jest wyczerpujące, jak to już powiedziałem. Gdyby tak nie było, Chrystus mógłby uzupełnić nieważne wyznaczenie, pod warunkiem, że będzie ono oparte przynajmniej na tytule ‘farbowanym’ (pozornym). To jest to, co utrzymują w sposób równoznaczny autorzy tacy, jak Zapelena, Billuart, Saenz, Castro Mayer, etc.\nCzwarty zarzut. „Le Sel de la terre” upiera się, że „soborowe nauczanie nie jest nieomylne, ponieważ nie zostało narzucone z dostatecznym autorytetem”. Chodzi o modernistów, którzy „nie mają już pojęcia niezmiennej prawdy” i „którzy nie mogą nauczać czegokolwiek jako mającego na zawsze stanowić przedmiot wiary” (s. 239). W taki oto sposób wyjaśniają fakt, że powszechne magisterium zwyczajne (ss. 239-240) biskupów w jedności z Janem Pawłem II, prawa liturgiczne (nowa msza, etc.) i dyscyplinarne (nowy kodeks, etc.) oraz kanonizacje (s. 239), które powinny wszystkie być obwarowane nieomylnością, są w rzeczywistości próżne i nieważne, ponieważ „nie są dla dobra wspólnego Kościoła” (s. 241, przyp. 2). Dowodem na to jest to, że aby z powrotem przyjąć duchowieństwo z Campos do pełnej komunii władze watykańskie nie wymagały odeń przyjęcia wolności religijnej (s. 240).\nOdpowiedź. Mogę tylko powtórzyć to, co powiedziałem w numerze 52 „Sodalitium”, gdzie wykazałem 1) że Jan Paweł II ma zamiar nauczać i ustanawiać prawa z autorytetem, 2) że Jan Paweł II narzucił Sobór i nową mszę. „Le Sel de la terre” nie odpowiedziało na te argumenty. Przykład Campos niczego nie dowodzi, bowiem duchowieństwo nowej „Administracji Apostolskiej” przyjęło Sobór Watykański II i wskutek tego domyślnie (implicitement) wolność religijną.\nZ drugiej strony, gdyby to, co mówią „Le Sel de la terre” i „La Tradizione cattolica” było prawdą, potwierdzałoby to tylko naszą tezę: Paweł VI i Jan Paweł II, moderniści (zatem heretycy) w ścisłym znaczeniu tego słowa, którzy habitualnie działają przeciwko dobru Kościoła, nie mogą być autorytetem Kościoła.\nZłośliwości pisma „Le Sel de la terre”. Zakończymy kilkoma strzałami wypuszczonymi przeciwko nam przez „Le Sel de la terre”, których nie możemy zaliczyć do zarzutów. W dwóch punktach (ss. 239 i 240) Dominicus zarzuca „Sodalitium” grzeszenie ignorancją dlatego, że przytacza dwóch autorów (Msgra Zinelliego i Grzegorza XVI) ‘z drugiej ręki’, a więc przeinaczając ich myśl. Co do Msgra Zinelliego, w Verrua my również mamy kolekcję Mansiego i cytat, który zeń bierze ks. Lucien jest absolutnie ad rem, choć w kontekście omawiany temat jest ex professo inny. Co do cytatu z Grzegorza XVI obawiam się, że „Le Sel de la terre” sprawdziła, jak pierwotnie i ja, tylko streszczenie, które sporządzili mnisi z Solesmes, w przeciwnym wypadku Dominicus zdał by sobie sprawę, że nie chodzi tu o encyklikę, ale o breve i że rzeczywiście (po lekturze tłumaczenia włoskiego, a nie francuskiego z Enseignements pontificaux) interpretacja nadana przez Avrillé jest możliwa. Musiałem więc odnieść się do łacińskiego oryginału, który potwierdza mą tezę (i tezę ks. Cantoniego) a zadaje kłam wersji Dominicusa[ix]. I słusznie: w istocie, jeśli – jak to utrzymuje również Dominicus – Kościół nie może (nie jest to mu dozwolone) pozwolić na coś złego, tak samo nie może (nie jest to dlań możliwe z racji Boskiej asystencji) faktycznie na to pozwolić[x]. Aby to zanegować, Dominicus ponownie przytacza przypadek św. Piotra i wypadek z Antiochii (s. 241). Powtarzam, św. Piotr niczego złego nie nauczał ani żadnego złego prawa nie ustanowił, ale zachował się w sposób wieloznaczny, i to w dobrej intencji7. Do innych ‘złośliwości’ Dominicusa – jak i „La Tradizione cattolica” – muszę zaliczyć to, co pisze w sprawie sakr biskupich (s. 242). Dominicus idzie tak daleko, że złośliwie czyni aluzję do smutnego przypadku biskupa Munariego. Napisałem w tej sprawie do klasztoru w Avrilléze skargą: wybory osobiste tego człowieka nie wykazują fałszywości naszego stanowiska, tak samo, jak liczne odejścia kapłanów Bractwa Św. Piusa X w niczym nie wykazują fałszywości stanowiska arcybiskupa Lefebvre’a. Nie otrzymałem żadnej odpowiedzi. Niekiedy, gdy brak argumentów, używa się złych argumentów.\n[i] Cf. „Zeszyty z Cassiciacum”, nr 1, s. 24.\n[ii] Cf. H. Belmont, Codzienne praktykowanie wiary (L’exercice quotidien de la foi), wyd. autora, Bordeaux, 1984, s. 25; B. Lucien, Obecna sytuacja autorytetu w Kościele (La situation actuelle de l’autorité dans l’Eglise), Bruksela, 1985, s. 61, przyp. 69; F. Ricossa, Ks. Paladino i teza z Cassiciacum (L’abbé Paladino et la Thèse de Cassiciacum), CLS, Verrua Savoia (Włochy), ss. 11-12.\n[iii] Cf. „Zeszyt z Cassiciacum”, dodatek nr 2, ss. 5, 8-10. Ks. de Nantes opublikował listy o. Guérard z 1969 r., w których wnioskuje, że Paweł VI nie jest Papieżem od promulgacji NOM.\n[iv] List do niektórych biskupów o sytuacji Kościoła świętego, Société Saint-Thomas-d’Aquin, Paryż, 1983.\n[v] Św. Pius X rozporządził: „Po kanonicznie dokonanej elekcji, Kardynał Dziekan, w imieniu całego Świętego Kolegium, pyta wybranego o zgodę. Gdy zgoda zostanie udzielona, po upływie czasu, który ma być określony – gdyby to miało być konieczne – zgodnie z roztropnym sądem Kardynałów – większością głosów – natychmiast wybrany zostaje prawdziwym Papieżem i otrzymuje oraz może sprawować w akcie pełną i bezwzględną jurysdykcję nad całą ziemią” (Konstytucja Vacante Sede Apostolica z 24 grudnia 1904 r., nry 87-88). Prawo kościelne nie przewiduje zatem określonego czasu między wyborem a akceptacją.\n[vi] Co zostało wyłożone w różnych miejscach przez o. Guérard i streszczone przez ks. Lucien w roz. VII jego książki o tezie.\n[vii] Odnośnie tego wyrażenia, cf. „Sodalitium”, nr 52, s. 21, w mojej pierwszej odpowiedzi dla pisma „Sól ziemi”. (Po polsku pojawiło się już tłumaczenie innego artykułu traktującego ex professo o „tradycjonaliźmie teologicznym”: „Przypisy do studium Pisma św. (i innych nauk kościelnych w ogóle)” – przyp. tłum.)\n[viii] Ostatni człon zdania, umieszczony w nawiasach, nie ma sensu i nie odzwierciedla naszego stanowiska.\n[xi] Nauczanie papieskie (Enseignements pontificaux) wydane przez mnichów z Solesmes tak cytuje encyklikę Quo graviora (Kościół, tom I, nr 173): „Est-ce que l’Eglise qui est la colonne et le soutien de la vérité et qui manifestement reçoit sans cesse de l’Esprit-Saint l’enseignement de toute vérité, pourrait ordonner, accorder, permettre ce qui tournerait au détriment du salut des âmes, et au mépris ou au dommage d’un sacrement institué par le Christ?” („Czy Kościół, który jest filarem i podporą prawdy i który w oczywisty sposób ustawicznie otrzymuje od Ducha Świętego pouczenie o wszelkiej prawdzie, mógłby rozporządzić, udzielić, dozwolić to, co wyszłoby na szkodę zbawienia dusz i na zniewagę czy szkodę sakramentu ustanowionego przez Chrystusa?”); we włoskim wydaniu Nauczania papieskiego: „La Chiesa, che è la colonna e il sostegno della verità e che manifestamente riceve di continuo dallo SpiritoSanto l’insegnamento di ogni verità, non può comandare, né concedere, né permettere una cosa che sia a detrimento della salute delle anime, o che torni a disprezzo o a danno di un sacramento istituito da Gesù Cristo”, co my tłumaczymy w ten sposób: „L’Eglise, qui est la colonne et le soutien de la vérité et qui manifestement reçoit de façon continue de l’Esprit-Saint l’enseignement de toute vérité, ne peut commander, ni concéder, ni permettre une chose qui soit au détriment du salut des âmes, ou qui mène au mépris ou au dommage d’un sacrement institué par Jésus-Christ” („Kościół, który jest filarem i podporą prawdy i który w oczywisty sposób ustawicznie otrzymuje od Ducha Świętego pouczenie o wszelkiej prawdzie, nie może rozporządzić, ani udzielić czy dozwolić czegoś, co wyszłoby na szkodę zbawienia dusz, czy co doprowadziłoby do zniewagi czy szkody dla sakramentu ustanowionego przez Jezusa Chrystusa”). Hugon Bellocchi (Tutte le encicliche e i principali documenti pontifici emanati dal 1740 [Wszystkie encykliki i główne dokumenty papieskie wydane od 1740 r.], Libreria Editrice Vaticana, tom III, s. 190) tłumaczy breve Quo graviora w sposób, który może być interpretowany w znaczeniu użytym przez Dominicusa: „Quindi la Chiesa, che è la colonna e il sostegno della verità, e che si trova nel tempo ad essere ammaestrata dallo Spirito su ogni e qualsiasi verità, potrà comandare concedere e permettere che essi [i novatori] degradino tutto a rovina delle anime e a vergogna e pregiudizio del Sacramento istituito da Cristo?” (co po francusku brzmi, według naszego tłumaczenia: „Par conséquent l’Eglise, qui est la colonne et le soutien de la vérité, et qui se trouve dans le temps être instruite par l’Esprit sur toute et n’importe quelle vérité, pourra-t-elle commander, concéder et permettre qu’ils [les novateurs] dégradent tout pour la ruine des âmes et la honte et le préjudice du Sacrement institué par le Christ?”[„Czy zatem Kościół, który jest filarem i podporą prawdy i który w czasie jest pouczony przez Ducha o wszelkiej i jakiejkolwiek prawdzie, może rozporządzić, udzielić i dozwolić by oni [nowatorzy], doprowadzili do tego, by wszystko było na szkodę dusz, czy na hańbę czy uszczerbek dla sakramentu ustanowionego przez Jezusa Chrystusa?”]). Tu tekst wydaje się odnosić do nowatorów i dlatego Papież nie mówi o niemożliwości – dla Kościoła – pozwolenia na ryt czy rozporządzenie dyscyplinarne, które nie byłoby dobre. Zobaczmy zatem oryginalny tekst łaciński i włoskie tłumaczenie breve Grzegorza XVI w Enchiridion delle Encicliche, tom II, EDB, Bologna, nr 691. Jako że Dominicus błędnie przedstawia kontekst, przytoczę także bezpośredni kontekst: „E tanto più è da deplorare la cieca temerarietà degli uomini che vogliono riformare radicalmente la santissima istituzione della penitenza sacramentale, criticano oltraggiosamente la Chiesa e l’accusano di errore come se, comandando la confessione annuale, concedendo le indulgenze con la condizione dell’annessa confessione, permettendo la messa privata e la celebrazione quotidiana dei santi misteri, avesse indebolito quell’istituzione tanto salutare e gli avesse sottratto forza e efficacia. Quindi la Chiesa, che è il fondamento e la colonna della verità, potrebbe forse comandare, concedere, permettere, ciò che causasse la rovina delle anime e tornasse a disonore e danno di un sacramento istituito da Cristo?” (W naszym tłumaczeniu francuskim: „Il faut d’autant plus déplorer l’aveugle témérité des hommes qui veulent réformer radicalement la très sainte institution de la pénitence sacramentelle qui critiquent outrageusement l’Eglise et l’accusent d’erreur comme si, en ordonnant la confession annuelle, en concédant les indulgences sous condition de la confession annexe, en permettant la messe privée et la célébration quotidienne des saints mystères, elle avait affaibli cette institution si salutaire et lui avait soustrait force et efficacité. L’Eglise, qui est le fondement et la colonne de la vérité, pourrait-elle donc commander, concéder, permettre, ce qui causerait la ruine des âmes et tournerait au déhonneur et au dommage d’un sacrement institué par le Christ?” [„Tym bardziej trzeba opłakiwać ślepą pochopność ludzi, którzy chcą do cna zreformować najświętszą instytucję sakramentalnej spowiedzi, którzy obelżywie krytykują Kościół i oskarżają go o błąd, jak gdyby, zarządzając doroczną spowiedź, udzielając odpustów pod warunkiem towarzyszącej im spowiedzi, pozwalając na mszę prywatną i na codzienne odprawianie świętych tajemnic, osłabił tę tak zbawienną instytucję i odjął jej siły i skuteczności. Czy Kościół, który jest podporą i filarem prawdy mógłby rozporządzić, udzielić, dozwolić to, co wyszłoby na zniewagę czy szkodę dla sakramentu ustanowionego przez Chrystusa?”]). W tym tłumaczeniu wersja Dominicusa jest wyraźnie błędna. Kościół nie może pozwolić na coś złego, ponieważ posiada boską asystencję, jest zatem nieomylny i bezgrzeszny. Oto tekst łaciński: „Ergo ne Ecclesia, quæ est columna et firmamentum veritatis quamque omnem veritatem a Spiritu Sancto in dies edoceri constat ea poterit præcipere, concedere, permittere, quæ in salutis animarum perniciem et in dedecus ac detrimentum Sacramenti a Christo instituti vergant?”. (Tłumaczenie Bellocchiego i Libreria Editrice Vaticana jest oczywiście nieprecyzyjne). Oto kontekst całego breve: niemieccy nowatorzy potępieni przez Grzegorza XVI utrzymywali, że dyscyplina Kościoła musi być unowocześniona (niesamowite jest to, że zachwalali te same reformy, które następnie Sobór Watykański II urzeczywistnił! Warto przeczytać cały tekst…). Co do bezpośredniego kontekstu, niemieccy nowatorzy krytykowali Kościół za wprowadzenie czy pozwolenie na praktyki, które według nich wychodziły na szkodę sakramentowi pokuty. Grzegorz XVI odpowiedział im mówiąc, że niemożliwe jest by Kościół (codziennie asystowany przez Ducha prawdy) mógł nawet dozwolić coś, co wyrządziłoby szkodę duszom czy przyniosło hańbę sakramentowi ustanowionemu przez Chrystusa. My wszyscy twierdzimy, że nowa msza, nowa dyscyplina liturgiczna i kanoniczna wyrządzają szkodę duszom i przynoszą hańbę sakramentom. Otóż Grzegorz XVI, za Piusem VI, naucza, że jest to niemożliwe ze strony Kościoła. Wskutek tego albo NOM jest dobry, albo NIE JEST dziełem Kościoła i prawowitego Papieża.\n[x] Na s. 241 Dominicus zniekształca także znaczenie DS 2633 (Pius VI, Auctorem fidei), gdzie Papież naucza, iż „zaprowadzenie liturgii przyjętej i zatwierdzonej przez Kościół” nie może brać się „z zapomnienia zasad, które mają jej (liturgii – przyp. tłum.) przewodzić”. Dla Dominicusa cytat ten nie stanowi żadnego problemu w tym, co się tyczy nowej mszy, ponieważ „nie została ona przyjęta i zatwierdzona pokojowo w Kościele”, bowiem nastąpiła „reakcja tradycjonalistyczna”. Pius VI miał na myśli, że liturgia Kościoła nie może być zła, ponieważ jest zatwierdzona i przyjęta przez Kościół hierarchiczny (przez Papieża), a nie ponieważ jest przyjęta i zatwierdzona przez biskupów czy lud. Dowodem tego jest to, że niektórzy biskupi posiadający władzę (jansenistyczni), do których należał właśnie ten, który został potępiony przez Piusa VI (Scypio de Ricci), przeciwdziałali obowiązującej liturgii (na przykład kultowi Najświętszego Serca!). Tak, jak „reakcja jansenistyczna”, tak też i „reakcja tradycjonalistyczna” nic nie znaczy, jeśli „obowiązująca liturgia” jest przyjęta i zatwierdzona przez Papieża.\nTłumaczył z języka francuskiego E. Ostrzyhomski. Źródło: pismo „Sodalitium”, nr 55 z listopada 2003 roku (wersja francuskojęzyczna), ss. 18-25. Przypisy tłumacza:\n1) „OWA Teza”: w oryginale ks. Grossin używa rodzajnika określonego pisanego dużymi literami („LA”). W języku francuskim nie jest rzadkością podkreślanie tekstu pisząc go dużymi literami. Tu księdzu chodzi o uwypuklenie „wyjątkowości” TEJ tezy, zapewne w celach polemicznych.\n2) Chodzi o artykuł polemiczny ks. Ricossy z tzw. katechizmem o sedewakantyźmie wydanym przez dominikanów z Avrilléwe Francji. Odpowiedź ks. Ricossy można przeczytać po francusku na ss. 18-35 nru 52 francuskojęzycznego wydania „Sodalitium”oraz na stronie internetowej Instytutu Matki Dobrej Rady a po włosku na ss. 7-24 nru 53 włoskojęzycznego wydania „Sodalitium”. Tekst ten, naturalnie, zostanie przetłumaczony i opublikowany na łamach „Myśli Katolickiej”.\n3) Cały artykuł ks. Ricossy został przetłumaczony na język polski. Wspomniana część druga jest tutaj. O „roztropnościowym”, a nie teologiczym, stanowisku abpa Lefebvre’a traktuje również ten artykuł.\n4) Jest to ciągle powracający „mit tradycjonalistyczny”, jeden z ulubionych mitów lefebrystów. W tym temacie zob. zbiór tekstów obalających zarzuty o herezję a nawet apostazję św. Piotra wysunięte przez neogallikanów i nowożytnych antyinfallibilistów.\n5) Zob. wyżej, przypis tłumacza nr 3). Wspomniana tym razem część czwarta znajduje się tutaj.\n6) Czyli jedno z podstawowych twierdzeń filozofii: Actus, facultates, habitus specificantur ab obiecto (formali). Akty, czyli czyny, oraz sprawności, różnią się od siebie z racji ich przedmiotu formalnego. Różnica ta jest gatunkowa (specificantur), nie czysto przypadłościowa. W tym przypadku, jak wyjaśnia bp Sanborn, przedmiotem formalnym władzy wyznaczania (facultas designandi) jest podmiot, który ma piastować władzę jako ten, który ma piastować władzę. Przedmiotem zaś władzy (auctoritas) jako takiej, formalnie branej, jest zabieganie o dobro wspólne tymi środkami, które są godziwe i odpowiednie, by dobro wspólne było zapewnione w społeczności, nad którą władza ma pieczę. Tym środkami są właśnie prawa i tylko ten, który jest władzą, posiada autorytet, ma prawo ustanawiać prawa, które są rozporządzeniami rozumu (praktycznego) dla dobra wspólnego. Dlatego ktoś, kto nie ma władzy (auctoritas), nie ma też i władzy prawodawczej.\n7) Jw., przyp. 4 tłumacza.\nThis entry was posted in „Sodalitium”, Teza z Cassiciacum by Myśl Katolicka. Bookmark the permalink.\n4 thoughts on “Polemika wokół tezy z Cassiciacum ze zwolennikami stanowiska lefebrystycznego i absolutnie sedewakantystycznego”\nPrzecinek on 9 Maj 2018 o 22:07 said:\n„Pan Jezus nie będzie nas pytał, czy XX był Papieżem”\nAni arcybiskup Marcel Lefebvre ani biskup Guérard des Lauriers i inni biskupi nie mają władzy aby zobowiązać katolików do swoich prywatnych opinii, wniosków teologicznych niezatwierdzonych przez Papieża.\nPodobnie z zakazem uczestnictwa na Mszy Św. z Una Cum prawowiernego kapłana, znów prywatne opinie księży, biskupów bez potwierdzenia Papieża.\nMyśl Katolicka on 23 Lip 2018 o 20:50 said:\nfidelium on 19 Maj 2018 o 18:04 said:\nSzanowni Państwo, proszę, nawet nieumyślnie, nie sugerować stosowania zasady złotego środka przy ocenie słuszności podejścia do kwestii papieskiej po Vaticanum II na tzw. „prawicy”. Lefebryści, co oczywiste, się mylą, ale „totaliści” mają za sobą poważną teologię przedsoborową, w przeciwieństwie do „sedeprywacjonistów”, którzy ją po prostu jawnie odrzucają, mimo iż przed soborem żaden papież jej nie odrzucił, przeciwnie – uznana ona była wówczas za de facto obowiązującą. Lecz sedeprywacjoniści odrzekną, iż, po pierwsze, to były tylko zwykłe, i dyskusyjne zresztą, opinie teologiczne, co jest oczywiście nieprawdą, a po drugie, iż wszystko takie przedsoborowe dywagacje naprawdę tracą ważność w obliczu posoborowego kryzysu, którego nie przewidział żaden teolog, zatem, by ocalić Kościół, trzeba wymyślić coś nowego. Tutaj właśnie po części mają rację, tym niemniej do znudzenia trzeba powtarzać, iż nigdy nie zdobędą oni pewnego dowodu na brak choćby jednego katolickiego biskupa-ordynariusza. Oni jednak wnet stwierdzą o zbyt wielkim ryzyku opierania istnienia Kościoła na jednym ukrytym biskupie i znów zaczną głosić swe tezy, z pewnością uspokajające wielu drżących o przetrwanie Kościoła, szkoda tylko, iż, prawie na pewno, mylne.\nZ tego, co wiem, biskup Sanborn jawnie głosi, że papieża-heretyka z urzędu musi usunąć Kościół, co jest poważnym błędem, gdyż, jak wiadomo, publiczny heretyk automatycznie i w całkowitej oraz jednoznacznej pełni traci swój urząd, tak że nic go z nim już nie łączy, a biskup Sanborn zapewne na to, iż w takim razie co drugi ksiądz wskutek wadliwego pod względem teologicznym kazania byłby wyrzucany z parafii. Moim zdaniem nie jest to poważna dyskusja. Niestety, trzeba zaakceptować naukę Kościoła, a nie na powrót wracać do rozwiązanego już sporu Bellamin-Kajetan. W wersji „sedeprywacjonistycznej” taki parafialny ksiądz byłby osądzony przez wiernych za niechęć do urzeczywistniania dobra wspólnego Kościoła i też miałby status wikariusza in potentia. Nie mnóżmy bytów nad potrzeby, a jeśli już to robimy, to choć z odrobiną pokory.\nMyśl Katolicka on 24 Czer 2018 o 18:20 said:\nJaka to poważna teologia, którą mają za sobą totaliści, a którą teziści odrzucają?\nByły, to fakt, różne opinie teologów nt. tego, co się dzieje, gdyby Papież miał popaść w herezję, tak, jak i w innych trudnych tematach teologicznych. Nie ma jednak nauczania magisterium odpowiadającego na ten problem jednoznacznie.\nProszę podać, kto twierdzi, że opinie teologów tracą ważność w obliczu dzisiejszego kryzysu. Trzeba brać wszystko za takie, jakie jest, czyli w tym przypadku opinie teologów za opinie teologów, magisterium za magisterium.\nPomocna będzie lektura artykułu o „tradycjonaliźmie teologicznym”.\nNastępna część Pana/i wywodu jest niezrozumiała. Nie rozumiemy, kto szuka dowodów na istnienie lub nie jednego ordynariusza. Nie jest to przedmiot ścisłego dowodzenia, ale wykazania indukcyjnego. Tak, jak istnienie Papieża nie jest przedmiotem rozumowania. Jest albo go nie ma. Może pomylił Pan/i Szymona Klucznika z nami, on rozumowaniem dochodzi do osoby Papieża, choć różnie mu potem wychodzi, kto nim jest.\nNie tylko bp Sanborn twierdzi, że wszelkiego heretyka, by był rzeczywiście prawnie usunięty z Kościoła, usunąć musi władza Kościelna. Gdyby tak nie było, nie wiedzielibyśmy w wielu przypadkach, kto jest katolikiem, a kto nie, a potem kogo trzeba przyjmować z powrotem do Kościoła, a kogo nie. Przecież zdarzają się błędy duchownym katolickim, trzeba jednak wykazać uporczywość woli. Tego nie może zrobić osoba prywatna ani nawet duchowny nie mający do tego prawa.\nJeśli Pan/i twierdzi, że teziści odrzucają (domniemane) nauczanie Kościoła, że heretyk jest automatycznie poza Kościołem, to dla Pan/i znaczna część sedewakantystów jest poza Kościołem. A gdyby spór Bellarmin-Kajetan był rozwiązany (co jest nieprawdą), oznaczałoby to, że wszyscy, którzy po Bellarminie twierdzili, że heretyk automatycznie nie jest poza Kościołem, że herezja materialna do tego nie wystarczy, sami są poza Kościołem. Trzeba by wówczas spalić wszystkie przedsoborowe podręczniki z teologii i uznać, że ostatnim Papieżem był… no właśnie, nie wiadomo kto.\nWarto zaznaczyć, mimochodem, że Bellarmin wcale nie uważał, że Papież-heretyk jest automatycznie poza Kościołem. Teoretycznie tak twierdził, był bowiem przekonany, że Papież nie może popaść w herezję.\nNa koniec, wierny nie ma prawa osądzać kapłana ani kogokolwiek zresztą innego jako heretyka (formalnego) i złożonego z urzędu. Co to w ogóle jest „wikariusz in potentia”? Czy Pani rozumie różnicę między rozróżnieniami materia-forma a actus-potentia? Jesteśmy tu zupełnie w innych porządkach, w pierwszym bytów ruchomych (ens mobile), o których traktuje kosmologia, w drugim w porządku w ogóle istoty bytu, o którym traktuje metafizyka.\nZarzut o pysze jest już kompletnie śmieszny, ale jesteśmy do tego przyzwyczajeni, że w Polsce zniewieściałość umysłów jest tak powszechna, że ostatecznym argumentem jest zawsze pycha przeciwnika… kto nie ma argumentów, wyrzuca drugiemu pychę, a potem masa zarozumiałych prostaczków unika „pyszałka” i w ogóle rozwoju umysłowego jak ognia. Dlatego sytuacja katolicyzmu w Polsce tak kuleje i nie wydaje się, by jakieś wielkie zmiany miały na tym polu nastąpić.\nWracając do sedna rzeczy, najzwyczajniej w świecie sprawa ta nie jest tak prosta, jak się wydaje internetowym komentatorom i świeckim, którzy nigdy w ręku nie mieli ani Kajetana, ani Bellarmina, ani Billot, ani Merkelbacha, et al., oczywiście w oryginale łacińskim. Polecamy zatem lekturę artykułów na naszej stronie, jeśli Pan/i nie boi się jednak rozwoju umysłowego.


Praca Specjalista ds. Marketingu, Stargard, Polska - oferta pracy\nPracaOferty pracyMarketing / Reklama / PR StargardSpecjalista ds. Marketingu Stargard\nOgłoszenie numer: 3322238, z dnia 2020-05-29\nWiodąca na rynku branży tekstylnej firma United Bridal Factory, zlokalizowana w Stargardzie jest europejskim producentem wysokiej jakości mody ślubnej oraz okolicznościowej. Od lat projektujemy z pasją nowoczesne jak i ponadczasowe kreacje na wyjątkowe okazje. Imponujące wzory, wytworne tkaniny oraz szlachetne zdobienia.\nKompleksowe wdrażanie strategii marketingowej w obszarze powierzonych klientów;\nAnalizę i optymalizację działań promocyjnych oraz badanie ich efektywności;\nOpracowywanie i wdrażanie krótko i długoterminowych planów rozwoju produktów;\nWspółpraca z działem handlowym oraz marketingiem przy wdrażaniu nowych produktów\nZarządzanie/monitorowanie budżetu marketingowego w kontekście bieżących oraz przyszłych potrzeb biznesowych;\nWspółpracę z agencjami reklamowymi, dostawcami usług etc.;\nStałe monitorowanie rynku pod kątem potrzeb klientów i działań konkurencji;\nOcenę wyników działań promocyjnych i ich optymalizacja;\nInicjowanie najlepszych przedsięwzięć w celu maksymalizowania.\nMinimum 2 letnie doświadczenie w obszarze marketingu na podobnym stanowisku, branża przemysłowa będzie atutem;\nZnajomość najlepszych technik i narzędzi nowoczesnego marketingu;\nDoświadczenie w sprzedaży B2B będzie dodatkową zaletą Kandydata;\nBardzo dobra znajomość programów: Excel, Word, Power Point;\nUmiejętność trafnego prezentowania swoich myśli, pomysłów i rozwiązań;\nUmiejętność strategicznego i długofalowego myślenia;\nZaangażowanie, dynamizm i wytrwałość w dążeniu do celu;\nSamodzielną i odpowiedzialną, pełną wyzwań zawodowych pracę.\nMożliwość intensywnego rozwoju zawodowego i zdobywania nowych doświadczeń w międzynarodowym środowisku pracy.\nDoradca Biznesowy sieci PLAY [Rekrutacja prowadzona online]Rozwoziciel PrzesyłekAjentScrum MasterDoradca Klienta [rekrutacja online]\nGdyniaPracownik Kasjer SklepowySpecjalista ds. KsięgowościGozdnicaCategory ManagerStromiecCzarna Dąbrówka


Pociąg wniebowzięty. Audiobook | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyz miłości do czytania!\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Pociąg wniebowzięty. Audiobook\nPociąg wniebowzięty. AudiobookFabian BłaszkiewiczWydawca: RTCKDział: Audiobooki » PsychologiaEAN: 9788393527700ISBN: 9788393527700Stron: 0Data wydania: 2014, Oprawa: pudełko\ndostępność: 13 szt.cena: 32,00 21,79 zł szt.do koszykarabat32%oszczędzasz 10,21 złodnośnie ceny sugerowanejZamówienia wysyłamy do 2 dni roboczych !\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemuFabian Błaszkiewicz tłumaczy, czym naprawdę jest motywacja, jak wyznaczać sobie cele i czym się kierować przy ich selekcji. Swoje tezy popiera żywymi i przemawiającymi przykładami, odwołując się do największych szkoleniowców świata.\nTego dowiecie się z książki i płyty „Pociąg wniebowzięty. Wstęp do nowej psychologii sukcesu”.Klienci zainteresowali tą pozycją kupowali także... Błogosławiony bogacz. AudiobookFabian Błaszkiewicz SJTen cykl konferencji o. Fabiana Błaszkiewicza SJ otworzy Cię na nową jakość modlitwy i życia wiarą. Już po paru minutach słuchania możesz się z przyjemnością zdziwić, że Słowo Boże wspiera wszystkie Twoje najskrytsze pragnienia, że... cena: 21,00 13,04 złdo koszyka Jestem legendą II. Ty jesteś zmianą. AudiobookFabian Błaszkiewicz„Jestem legendą — Ty jesteś zmianą”, kontynuacja „Jestem legendą – lekcje św. Józefa „egipskiego” i zarazem kolejny cykl kazań ojca Fabiana Błaszkiewicza autora „Przyczajonego Chrystusa”,... chwilowo niedostępna Kalendarz wieloplanszowy 2017. Maryjny. Do Ciebie, MatkoJest to jeden z najczęściej spotykanych kalendarzy w naszych domach. Charakteryzuje się ciekawą formą i czytelnym kalendarium. Oprawa kalendarza umożliwia obracanie poszczególnych stron, bez konieczności ich zrywania. Fotografie i Pieśni do... cena: 4,90 3,51 złdo koszyka Maryja wie lepiej audiobookpraca zbiorowaMaryja wie lepie. Rozważania różańcowe dla każdej kobiety. Audiobooktóra z nas w głębi serca nie stawia sobie pytań: Co jest moim pięknem? Czy potrafię kochać? Co czyni mnie szczęśliwą? Jaką kobietą pragnę się stawać? Szukamy... cena: 19,95 13,65 złdo koszyka NOE. Człowiek który chodził z Bogiem (książka+DVD)Adam SzustakHistoria Noego, choć rozegrała się kilka tysięcy lat temu, nic nie straciła na swej aktualności. Znajdziesz w niej opowieść o Twoim życiu, o wszystkim co je niszczy, o konieczności przejścia przez doświadczenie śmierci, a nade wszystko... cena: 32,00 20,71 złdo koszyka Zamknij oczy! AudiobookAdam SzustakSpotykamy się z Samsonem, człowiekiem pełnym kontrastów, nadludzkiej siły i ogromnej słabości, którego historia i wnioski z niej płynące, mogą okazać się przełomowe dla Twojego życia. Przewodnikiem po walce ze słabościami Samsona... cena: 34,00 23,22 złdo koszykaInne książki tego autora:Jestem legendą I AudiobookJestem legendą II. Ty jesteś zmianą. AudiobookSnajper uwodziciel AudiobookTożsamość snajpera. AudiobookPodobne tytuły Wniebowzięty. Rzecz o Zdzisławie Maklakiewiczu i jego czasachGabriel MichalikMistrz epizodu, legendarny kawalarz, alkoholik. Zapamiętaliśmy go przede wszystkim z duetu, który stworzył z Janem Himilsbachem. Jednak przyjaźń tych dwóch dekadentów obejmowała raptem kilka ostatnich lat życia Zdzisława... cena: 29,80 19,27 złdo koszyka Pociąg. Puf-puf!praca zbiorowaSeria kolorowych książeczek z przyciskiem dźwiękowym dla najmłodszych.\ncena: 6,99 4,55 złdo koszyka Pociąg BAM BAMInteraktywna zabawka MUZYCZNY POCIG przeznaczona jest dla dzieci powyżej 18 miesiąca życia. Zabawne postaci, wygrywane wesołe melodie oraz migoczące przyciski sprawią wielką frajdę małemu miłośnikowi kolejnictwa. Zabawka umożliwia... cena: 94,00 76,26 złdo koszyka Pociąg do SykowaJoanna MikulskaUkładanka "Pociąg do Sykowa" przeznaczona jest do korekty wady wymowyw postaci sygmatyzmu (seplenienia) u dzieci w wieku przedszkolnym lub wczesnoszkolnym w zakresie głosek szeregu syczącego na pierwszym etapie terapii. Podczas zabawy dziecko... cena: 47,99 43,75 złdo koszyka Czerwony pociągWiesław DrabikDlaczego na wakacje najlepiej udać się pociągiem? Co można zobaczyć z okien pędzącego pojazdu? Z jakiego powodu podróż koleją mija w okamgnieniu? Odpowiedzi na te\nw wierszowanej opowieści o... cena: 33,00 21,43 złdo koszyka Pociąg KasztneraAnna PorterRezső (Rudolf) Kasztner to bohater tej samej miary co Oskar Schindler i Raoul Wallenberg. Podczas okupacji próbował ratować resztki żydowskiej ludności na Węgrzech przed transportem do Auschwitz. Udało mu się ocalić 1684 Żydów i... cena: 49,00 33,52 złdo koszyka Głośny pociągpraca zbiorowaDzięki tej sztywnostronicowej książeczce dowiesz się wielu ciekawostek o pociągach różnego typu, a po naciśnięciu guzika usłyszysz dźwięk lokomotywy!\ncena: 19,99 15,49 złdo koszyka Pociąg do SzumowaJoanna MikulskaUkładanka "Pociąg do Szumowa" przeznaczona jest do korekty wady wymowyw postaci sygmatyzmu (seplenienia) u dzieci w wieku przedszkolnym lub wczesnoszkolnym w zakresie głosek szeregu szumiącego na pierwszym etapie terapii. Podczas zabawy dziecko... cena: 47,99 43,75 złdo koszyka Nocny pociągMartin AmisNocny pociąg można by uznać za „czarny kryminał”. Śledztwo w sprawie śmierci Jennifer Rockwell - pięknej badaczki kosmosu - ukazuje brutalną prawdę o życiu, ciemne i żałosne motywy działania kryjące się pod pozorami... cena: 29,90 19,39 złdo koszykawięcej...


Dzień Dziecka w Pińczowie 31.05.2016\nW niedzielę, 29 maja na terenie OSiR w Pińczowie odbył się zorganizowany przez Urząd Miejski festyn z okazji Dnia Dziecka.\nDla dzieci przygotowano mnóstwo atrakcji. Począwszy od malowania twarzy, włosów, poprzez pokazy baniek mydlanych, sprzętu strażackiego i policyjnego. Całość imprezy uatrakcyjniały występy artystyczne młodzieży z PSCK, przeplatane konkursami dla dzieci i ich rodziców.\nPodczas trwania festynu rozegrano V edycję Turnieju Piłki Nożnej o Puchar Burmistrza Miasta i Gminy Pińczów pod nazwą „Dajmy Dzieciom Radość”. Udział w nim wzięło 5 drużyn. Najlepsze okazały się:\n1. Siniat Sp. z o.o.\n2. Urząd Miejski w Pińczowie\nWręczono również nagrodę Fair Play, którą otrzymała drużyna Urzędu Miejskiego oraz indywidualne:\n- dla najlepszego zawodnika turnieju – Adam Przygodzki\n- dla najlepszego bramkarza turnieju – Arkadiusz Kurek\nKażda z drużyn uczestniczących w turnieju ufundowała słodycze dla dzieci, które zostały rozdane na festynie.\nWspółorganizatorem Dnia Dziecka było PSCK. Burmistrz składa serdeczne podziękowania klubowi wodnemu Kon-Tiki, Aeroklubowi Regionalnemu w Pińczowie oraz wszystkim firmom i sponsorom, którzy włączyli się w jego organizację.


raj - profil w Wykop.pl\nraj od 11 lat 3 mies. na Wykopie\n29 457 akcji\nZnaleziska 21 566\nMikroblog 7 879\nTak się powinno robić reklamy.\n@Spring_is_coming youtube.com #swiat #usa #reklamakreatywna #ciekawostki #kultura #rozrywka +4 inne\nPełna popkulturowych odniesień reklama zakupów online Wallmarta.\nTo jest dopiero mistrzostwo reklamy:\nByć jak Vanna Ly :) #wislakrakow #krakow #pilkanozna #muzyka #rap\n+: wpiotr2221, Fadamaker +4 innych\na wiesz czmeu wiele osob zaglada na pirackie strony? Bo zwyczajnie sa lepsze.\n@project_7: Parę lat spędziłem na giełdzie pod Karlikiem. Kiedyś wrzucałem na Wykop mój tekst na ten temat: http://rafa.eu.org/notka.php3?id=229 :)\n@eoneon: W Wyborczej dość regularnie pisuje Piotr Ibrahim Kalwas, Polak, muzułmanin (mieszkający bodajże w Egipcie), który często mocno krytykuje islam.\nTutaj przykładowa, ładnie po niemiecku brzmiąca piosenka.\n@PrinsFrans: No ale tą wersją co poniżej to pozamiatała :) . To było zaśpiewane na bis po tym jak wygrała tą piosenką (śpiewaną po niemiecku) konkurs Eurowizji. I ni stąd ni zowąd coś takiego :)\n@TakiTaki: Ta sama piosenka co ze znaleziska zaśpiewana w 2010 r. na koncercie z okazji jej 50 urodzin:\nile trudności będzie miał Polak z wymówieniem ich nazwy - Auchan\n@Klosinski: Auchan to "oszołom", to przecież każdy wie... ;)\n"pojawi się pierwszy pasażerski naddźwiękowy odrzutowiec" ... "będzie to następca słynnego Concorde'a"\nNo to niby jak pierwszy, skoro wcześniej już był Concorde? Kto pisze takie głupie artykuły?\npijmleko 4 tyg. temu\nOd czego zacząć zaznajomienie się z #buddyzm ?\nTych pojęć jest w ciul i jeszcze trochę, wielka droga mała droga cierpienie....\n@manolapucek: Nie, nie jestem autorem, ale tez uważam, ze bardzo dobrze napisane, wiec dzielę się tym gdzie mogę :)\nA odnosnie "jeszcze coś ciekawego" - to zależy odnośnie czego. Zapytaj o coś konkretnego, to może os mi przyjdzie do głowy :)\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika raj


Kukiz na (kolejnym) zakręcie - 01.02.2022, Sputnik Polska\nKukiz na (kolejnym) zakręcie\nSkazywano go na zapomnienie, wyklinano od najgorszych, zarzucano mu, że wbrew własnym słowom się „sprzedał”. Lubią go czy nie – w chwili obecnej od niego... 01.02.2022, Sputnik Polska\nWjazd na scenęPonieważ mamy do czynienia z być może najbardziej spektakularną karierą polityczną jednostki w Polsce ostatnich lat, warto wrócić się do jej początków. Paweł Kukiz długo swoich zamiarów nie ogłaszał, pojawił się w tej roli najpierw jako pełen żalu do Donalda Tuska krytyk, następnie już w przedbiegach kampanii prezydenckiej 2015 u Kuby Wojewódzkiego, a w końcu jako numer 3 w wyborach, co kilka miesięcy później zdyskontował wchodząc z dobrym wynikiem do parlamentu z komitetu własnego nazwiska. Po wielu perypetiach, odejściach i rozłamach, wbrew doradcom z internetu, zdecydował się na koalicję z PSL i uratował tym samym kilku swoim posłom reelekcję. Opuścił jednak ludowców będąc przekonanym, że nie ma jak tam zrealizować swoich postulatów i nieoczekiwanie znalazł się w orbicie zainteresowań rządu, a nawet podpisał z nim porozumienie.To dość zabawne, ale w tym momencie już niemal żadnego znaczenia nie mają postulaty, z którymi szedł do kolejnych wyborów. Mniej już słyszymy o JOWach, sędziach pokoju i tym podobnych pomysłach Pawła Kukiza, za to coraz więcej o jego kluczowym znaczeniu. A to dla przetrwania rządu, a to dla powołania komisji śledczej ws. inwigilacji opozycji. Choć to może też paradoks, że człowiek który sednem swojego przekazu uczynił – takimi czy innymi metodami – demokratyzację życia publicznego, dzisiaj jest w trudnym związku z najbardziej autorytarnym rządem ostatnich trzydziestu lat.Pokorne cielę dwie matki ssieW ostatnich tygodniach Paweł Kukiz zapowiedział (bo jeszcze go nie dokonał) kolejny zwrot w swojej pozycji na scenie politycznej. Głosy jego i trzech kolegów mają zdecydować o powołaniu sejmowej komisji śledczej ds. Pegasusa. Sejmowej, czyli takiej, przed którą musieliby się stawić najważniejsi członkowie rządu, włącznie z Jarosławem Kaczyńskim, Mariuszem Kamińskim i Zbigniewem Ziobro. Ten ostatni zresztą od komisji śledczej 20 lat temu rozpoczął swoją bujną karierę.Z drugiej strony Kukiz postawił także warunki opozycji, by komisja zajęła się również podsłuchami za czasów rządów Donalda Tuska, a on ma stać na czele tego przedstawienia. Liberałowie nie mając wyjścia również na to przystali i prędko zawiesili ataki na Kukiza, by nie sprowokować go do zerwania porozumienia.Ni mniej ni więcej – Kukizowi udało się tymczasowo zrobić to, co bywa w polityce samobójstwem. Usiadł okrakiem na barykadzie i wyciąga z tego tak dużo jak może. Co więcej, pomimo iż nie zaliczam się do jego zwolenników, przyznajmy uczciwie, że to „dużo” nie oznacza dla popularnego muzyka apanaży czy tłustych synekur, ale realizację konkretnych postulatów i otrzymanie forum do głoszenia swojego stanowiska. Paweł Kukiz ma właśnie swoje (kolejne) „happy hours” i to tak długo, jak nie okaże się, że brak jest większości do przegłosowania powstania komisji śledczej.Odbić się by przetrwaćMały kontrowersyjny przykład z historii: od stanowiska szefa parlamentarnej komisji ds. badania nieprawidłowości zaczynał Aleksander Łukaszenko. Znaczy jest to pozycja dająca jakieś szanse. A te Pawłowi Kukizowi są potrzebne, by zacząć się odbijać. Notowania między zero, a jeden procent to nie tylko brak szans na przekroczenie progu wyborczego, ale także mało atrakcyjny atut w ewentualnej wyborczej koalicji.To oczywiście wariant maksymalny tego co rockman może ugrać, ale nawet i każde mniejsze odbicie się w sondażach zostanie na pewno odnotowane przez wszystkie strony politycznego sporu. Do wyborów, jeśli odbędą się w terminie, zostało półtora roku i w tym okresie Kukiz może być na ekranach wszystkich stacji telewizyjnych.Tyle, że naprawdę trudno przewidzieć co stanie się w najbliższych miesiącach z projektem Pawła Kukiza. Traktując całościowo polskie obozy polityczne, nie przytulał się już chyba tylko z lewicą, w dużej mierze ze względów historycznych. Na dziś wydaje się to absurdem, ale kto by pomyślał trzy lata temu, że przybije sobie piątkę z PSL-em? Albo że zasiądzie do stołu z Jarosławem Kaczyńskim? Kukiz jest naprawdę nieprzewidywalny i to czyni z niego naprawdę wdzięczny obiekt do obserwacji. Niezależnie od tego co o nim i jego poglądach myślimy.Opinia autora może być niezgodna ze stanowiskiem redakcji.Sputnik jest już w Telegramie! Dołącz do naszego kanału i jako pierwszy otrzymuj ciekawe informacje o tym, co się dzieje na świecie! Więcej na temat możliwości aplikacji Telegram tutaj.\npolska, donald tusk, jarosław kaczyński, inwigilacja, wybory, lewica, opozycja, pegasus\nSkazywano go na zapomnienie, wyklinano od najgorszych, zarzucano mu, że wbrew własnym słowom się „sprzedał”. Lubią go czy nie – w chwili obecnej od niego zależą. I w rządowych ławach i na opozycji.\nWjazd na scenę\nPonieważ mamy do czynienia z być może najbardziej spektakularną karierą polityczną jednostki w Polsce ostatnich lat, warto wrócić się do jej początków. Paweł Kukiz długo swoich zamiarów nie ogłaszał, pojawił się w tej roli najpierw jako pełen żalu do Donalda Tuska krytyk, następnie już w przedbiegach kampanii prezydenckiej 2015 u Kuby Wojewódzkiego, a w końcu jako numer 3 w wyborach, co kilka miesięcy później zdyskontował wchodząc z dobrym wynikiem do parlamentu z komitetu własnego nazwiska.\nPo wielu perypetiach, odejściach i rozłamach, wbrew doradcom z internetu, zdecydował się na koalicję z PSL i uratował tym samym kilku swoim posłom reelekcję. Opuścił jednak ludowców będąc przekonanym, że nie ma jak tam zrealizować swoich postulatów i nieoczekiwanie znalazł się w orbicie zainteresowań rządu, a nawet podpisał z nim porozumienie.\nDużo zwrotów jak na niecałe 7 lat, a mowa przecież o politycznym amatorze, który ani do tego zadania nie był jakoś specjalnie szkolony, a i wcześniej co najwyżej wygłaszał populistyczne slogany na koncertach. Sam sobie stawiał wysoko poprzeczkę wygłaszając ze sceny – to koncertowej, to już politycznej – górnolotne orędzia, o tym że „Was” nie sprzeda, czy że nie zostanie jednym z „nich”. Artysta, którego wyskok jednak nie okazał się jednorazowy, a który potrafi poruszać się w polityce na tyle sprawnie, że co jakiś czas skutecznie o sobie przypomina.\nTo dość zabawne, ale w tym momencie już niemal żadnego znaczenia nie mają postulaty, z którymi szedł do kolejnych wyborów. Mniej już słyszymy o JOWach, sędziach pokoju i tym podobnych pomysłach Pawła Kukiza, za to coraz więcej o jego kluczowym znaczeniu. A to dla przetrwania rządu, a to dla powołania komisji śledczej ws. inwigilacji opozycji. Choć to może też paradoks, że człowiek który sednem swojego przekazu uczynił – takimi czy innymi metodami – demokratyzację życia publicznego, dzisiaj jest w trudnym związku z najbardziej autorytarnym rządem ostatnich trzydziestu lat.\nW ostatnich tygodniach Paweł Kukiz zapowiedział (bo jeszcze go nie dokonał) kolejny zwrot w swojej pozycji na scenie politycznej. Głosy jego i trzech kolegów mają zdecydować o powołaniu sejmowej komisji śledczej ds. Pegasusa. Sejmowej, czyli takiej, przed którą musieliby się stawić najważniejsi członkowie rządu, włącznie z Jarosławem Kaczyńskim, Mariuszem Kamińskim i Zbigniewem Ziobro. Ten ostatni zresztą od komisji śledczej 20 lat temu rozpoczął swoją bujną karierę.\nW „normalnej” sytuacji lider PiS momentalnie zerwałby jakiekolwiek porozumienie z rockmanem, lecz dzisiaj zwyczajnie nie może. Zapewne szuka już gorączkowo zastępstwa na te kilka głosów, ale tak długo jak ich nie znajdzie, nie może sobie pozwolić na odcięcie się od Kukiza.\nZ drugiej strony Kukiz postawił także warunki opozycji, by komisja zajęła się również podsłuchami za czasów rządów Donalda Tuska, a on ma stać na czele tego przedstawienia. Liberałowie nie mając wyjścia również na to przystali i prędko zawiesili ataki na Kukiza, by nie sprowokować go do zerwania porozumienia.\nNi mniej ni więcej – Kukizowi udało się tymczasowo zrobić to, co bywa w polityce samobójstwem. Usiadł okrakiem na barykadzie i wyciąga z tego tak dużo jak może. Co więcej, pomimo iż nie zaliczam się do jego zwolenników, przyznajmy uczciwie, że to „dużo” nie oznacza dla popularnego muzyka apanaży czy tłustych synekur, ale realizację konkretnych postulatów i otrzymanie forum do głoszenia swojego stanowiska. Paweł Kukiz ma właśnie swoje (kolejne) „happy hours” i to tak długo, jak nie okaże się, że brak jest większości do przegłosowania powstania komisji śledczej.\nOdbić się by przetrwać\nMały kontrowersyjny przykład z historii: od stanowiska szefa parlamentarnej komisji ds. badania nieprawidłowości zaczynał Aleksander Łukaszenko. Znaczy jest to pozycja dająca jakieś szanse. A te Pawłowi Kukizowi są potrzebne, by zacząć się odbijać. Notowania między zero, a jeden procent to nie tylko brak szans na przekroczenie progu wyborczego, ale także mało atrakcyjny atut w ewentualnej wyborczej koalicji.\nGdyby jednak Kukizowi udało się po równo objechać na oczach milionów ludzi obecny rząd Zjednoczonej Prawicy, a doprawić do tego Platformie Obywatelskiej i samemu Tuskowi; wygłosić kilka pięknych tyrad o „zawłaszczeniu państwa” itp., muzyk znów mógłby się Polakom jawić jako wyzwoliciel.\nTo oczywiście wariant maksymalny tego co rockman może ugrać, ale nawet i każde mniejsze odbicie się w sondażach zostanie na pewno odnotowane przez wszystkie strony politycznego sporu. Do wyborów, jeśli odbędą się w terminie, zostało półtora roku i w tym okresie Kukiz może być na ekranach wszystkich stacji telewizyjnych.\nTyle, że naprawdę trudno przewidzieć co stanie się w najbliższych miesiącach z projektem Pawła Kukiza. Traktując całościowo polskie obozy polityczne, nie przytulał się już chyba tylko z lewicą, w dużej mierze ze względów historycznych. Na dziś wydaje się to absurdem, ale kto by pomyślał trzy lata temu, że przybije sobie piątkę z PSL-em? Albo że zasiądzie do stołu z Jarosławem Kaczyńskim? Kukiz jest naprawdę nieprzewidywalny i to czyni z niego naprawdę wdzięczny obiekt do obserwacji. Niezależnie od tego co o nim i jego poglądach myślimy.


Arsenal - Liverpool 0:2 | Niecelnetrafienie.pl\nTrener Klopp wysłał na boisko niemal najmocniejsza jedenastkę. Niemal, bo szansę na prawym skrzydle dostał zaledwie 17-letni Gordon, a w środku zagrał Jones, który zwykle siada na ławce. Arsenal grał bez Xhaki, Aubameyanga i Chambersa, a swoich piłkarzy Arteta ustawił w 4-4-2, jak i w pierwszym meczu. Przez pierwsze 20 minut jego zespół kontrolował grę i nacierał z animuszem. Z przodu na piłki czekali i Martinelli i Lacazette, obaj mobilni i dobrze spisujący się z piłką przy nodze. Ten drugi już w 5. minucie z rzutu wolnego trafił w poprzeczkę.\nArsenal Londyn | Ustawienie: 4-4-2 | Trener: Mikel Arteta\nTakehiro TomiyasuBen WhiteGabriel dos SantosKieran Tierney\nBukayo SakaEmile Smith RoweAlbert Sambi LokongaMartin Ødegaard\nAlexandre LacazetteGabriel Martinelli\nDiogo JotaRoberto FirminoKaide Gordon\nCurtis JonesFabinhoJordan Henderson\nAndrew RobertsonJoël MatipVirgil van DijkTrent Alexander-Arnold\nPoziom meczu: ★★★★★☆ Najlepszy na boisku: Diogo Jota\nObraz meczu zupełnie zmienił gol Joty, który zszedł z piłką z lewej strony do środka i strzelił po ziemi, niemal w środek – podczas gdy Ramsdale przesuwał się w lewą.Od tej pory to Liverpool kontrolował mecz i pozwalał Arsenalowi tylko na dość chaotyczne kontry, które kończyły się niecelnymi podaniami. Jedyną naprawdę dobrą akcję gospodarzy zakończył w 28. minucie wślizg Fabinho.\nPo przerwie Arsenal znów przeważał w posiadaniu piłki, a Liverpool czekał na swoje okazje – które przyszły. Najlepszą zmarnował Gordon, który po kontrze strzelił nad brqmką. Kolejna kontra w 77. minucie zakończyła się drugą bramką Joty. Po przejęciu na własnej połowie Alexander-Arnold błyskawicznie zagrał pięknego crossa do przodu, gdzie Jota świetnie przyjął górną piłkę, a potem przelobował Ramsdale’a. Obaj autorzy tego 2:0 celują w tych elementach gry. Jota szczególnie w tym meczu bardzo dobrze ustawiał się bez piłki.\nW 80. minucie powinno było być 1:2, kiedy Martinelli zmarnował świetne podanie Lokongi, strzelając wysoko nad bramką. Dziesięć minut później szanse swojego zespołu ostatecznie pogrzebał Partey, który po zaledwie kwadransie od wejścia z ławki dostał drugą żółta kartkę. Tak wiele kartek Arsenal nie dostawał chyba od czasów gry w obronie Adamsa. Liverpool w tym meczu był bardziej dojrzały, lepiej wykorzystywał swoje szanse. To właśnie zdecydowało o wyniku. Młodzi piłkarze i trener Arsenalu jeszcze raz zademonstrowali, że nie brakuje im charakteru i woli walki, ale doświadczenia.


2014 - Aktualności - Kandydat - Strona główna UMCS\nZapraszamy do zapoznania się z wynikami konkursów wiedzy o Portugalii i Brazylii oraz tłumaczenia z języka portugalskiego, zorganizowanych przez Centrum Języka Portugalskiego/Camões. więcej\nFundacja UMCS zaprasza na kurs języka chińskiego (mandaryńskiego) na poziomie podstawowym. Kurs prowadzi licencjonowany nauczyciel języka chińskiego Hao Jiachang. więcej\nSzkolenie z arkuszy kalkulacyjnych MS Excel\nFundacja UMCS zaprasza do udziału w szkoleniu "Zaawansowane funkcje arkusza kalkulacyjnego MS Excel". więcej\nNowe studia podyplomowe na Wydziale Chemii\nZachęcamy do zapoznania się z ofertą nowych kierunków studiów podyplomowych realizowanych przez Wydział Chemii: Chemia praktyczna Nowoczesne techniki badawcze... więcej\nFundacja Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej zaprasza do udziału w rocznych kursach przygotowawczych do matury. więcej\nFundacja UMCS zachęca do udziału w kursach językowych. Zapisz się już dziś i odkryj barwy języka! więcej\nOtwarta rejestracja na kierunki studiów\nZastanawiasz się nad wyborem właściwego kierunku studiów? Planujesz podjęcie bezpłatnego, drugiego kierunku studiów? Studia humanistyczne, nauki ścisłe, języki obce, studia w języku angielskim?… UMCS przygotował specjalnie dla Ciebie kilkanaście... więcej\nRekrutacja na studia podyplomowe w Puławach\nSkończyłeś studia i chcesz podnieść swoje kompetencje? Od nowego roku akademickiego zapraszamy Cię na studia podyplomowe na Wydziale Zamiejscowym UMCS w Puławach! więcej\nWZ UMCS w Puławach - przedłużone terminy rejestracji\nSpecjalnie dla Was przedłużyliśmy terminy rejestracji w systemie IRK (Internetowa Rejestracja Kandydatów) na dwa kierunki studiów, które od października będą prowadzone na Wydziale Zamiejscowym UMCS w Puławach. więcej\nInformacje dotyczące nowych kierunków studiów na Wydziale Zamiejscowym w Puławach. więcej


Odbierz wyjątkowy bonus urodzinowy w Cobra Casino - Synergy Casino\nUrodziny to wyjątkowy czas, który spędza się przede wszystkim z najbliższymi. Dużo prezentów, życzeń i miło spędzony czas to standard na imprezie urodzinowej w Polsce. Kiedy użytkownik rejestruje swoje konto w kasynie, musi podać swoją datę urodzin. Cobra Casino wykorzystuje tę datę w wyjątkowy sposób. Raz w roku na urodziny użytkownika uruchamia specjalną ofertę, która jest dostępna ekskluzywnie dla graczy, którzy w urodzili się w danym dniu. Do zdobycia jest bonus, wynoszący do 600 zł. Operator zdaje sobie jednak sprawę, że nie każdy może mieć czas na grę w swoje urodziny, dlatego premia jest dostępna także w dzień poprzedzający je oraz następny.\nJak wygląda bonus urodzinowy w Cobra Casino?\nSkorzystanie z promocji jest bardzo proste. Wszystko wygląda identycznie jak w przypadku innych promocji w kasynie. Jeśli ktoś nie ma jeszcze konta w serwisie i planuje rejestrację, powinien zrobić to nieco wcześniej, żeby wykorzystać bonus powitalny, który zapewnia nieco lepsze warunki zabawy. Kiedy ktoś ma już wykorzystaną ofertę dla nowych graczy, może skupić się na swoim bonusie urodzinowym. Odbiór premii jest dostępny już w dzień poprzedzający ten dzień. Oczywiście można także zrobić to w 2 kolejnych dniach. Odbieranie promocji wygląda następująco:\nZalogowanie się do kasyna.\nPrzejście do zakładki z bonusami lub depozytem.\nDokonanie odpowiedniej wpłaty, kwalifikującej się do promocji oraz podanie kodu promocyjnego.\nKiedy pieniądze pojawią się na koncie użytkownika, bonus zostanie automatycznie przyznany.\nZabawa zgodnie z regulaminem promocji.\nŁatwo zauważyć, że aktywacja promocji nie różni się praktycznie niczym od innych bonusów od depozytu w kasynach internetowych. Standardowo wpłaca się pieniądze i otrzymuje adekwatny do nich bonus.\nW tym przypadku promocja to aż 100% od wpłaty, aż do 600 zł. Jeśli wybrany użytkownik zdecyduje się na wpłacenie 300 zł, kasyno przyzna kolejne 300 zł i w sumie można się bawić za aż 600 zł. Zasady są bardzo proste i każdy bez problemu je zrozumie.\nWarunki korzystania z promocji w Cobra Casino\nPrzed podjęciem decyzji o dokonaniu wpłaty w celu uzyskania premii, należy zawsze przejrzeć regulamin promocji. To właśnie w tym miejscu znajdują się dane o rzeczywistej wartości bonusu. Oto kilka z najważniejszych punktów regulaminu:\nMaksymalny zakład pojedynczego zakładu to 20 zł.\nBonus pieniężny jest objęty 40-krotnym warunkiem obrotu.\nWażność przyznanych pieniędzy to 14 dni, po których zostaje anulowany (w razie niewypełnienia warunku obrotu).\nW jednym momencie może być aktywna tylko jedna promocja.\nNiektóre rodzaje gier lub konkretne tytuły mogą wykorzystywać obrót w mniejszym stopniu, lub wcale (dokładniejsza rozpiska w regulaminie bonusów Cobra Casino).