Entrevista a Francisco Castro - Noticieiro Galego\nComo definirías o presente do panorama editorial galego?\nO presente é complicado. A crise económica está a golpear moi duramente a un sector que está a ver mermada a súa capacidade de actuación e vendo moi ameazado o noso futuro. Como en tantas outras cousas, non se corresponde o nivel da calidade do que facemos, o ben que editamos, a modernidade do noso traballo, co apoio que, por exemplo, dende a administración (que ten obriga moral e estatutaria de apoiar a cultura galega), recibimos. Así que a resposta é que o vexo difícil. Pero somos unha cultura resistente. Aguantaremos. Sufrindo. Pero sairemos adiante.\nParece ser que a lectura infantil está nunha fase de puxanza, que hai de certo?, teremos ou non unha boa xeración de lectores asiduos o día de mañá?\nA Literatura infantil e xuvenil en Galicia está vivindo un intre de esplendor. Parece unha frase feita e un tópico, pero é verdadeiro. Feitos como a entrada de Fina Casalderrey na RAG así o confirman. Lésenos en Galicia e tamén fóra de Galicia. E son milleiros os nenos e nenas que len en galego as historias soñadas polos nosos autores e autoras. Agora a clave é saber se van desertar do galego despois como lectores e lectoras. A prescrición educativa fai que lean e gocen da nosa LIX. Pero debemos teimar para que tamén se enganchen á nosa literatura de grandes.\nGalaxia vai camiño dos 63 anos de existencia e conta con máis de 2.000 títulos no seu catálogo, que define en esencia a esta grande e veterana da edición en galego?\nA fidelidade ao proxecto soñado polos fundadores en 1950: a lingua galega como estandarte, e o desexo de editar a mellor literatura e traer a mellor literatura do mundo para o galego, por iso sempre as traducións nos pareceron tan importantes.\nCal é, con respecto ao libro editado, o soño confesable dun equipo como o que compón editorial Galaxia?\nEu creo que o mesmo soño de calquera editor: facer un libro-xoia, saber que o que sae do prelo do teu traballo de edición é insuperable…\nQue vende máis Galaxia, obras galegas clásicas ou contemporáneas?\nHai unha feliz mestura en canto a resultados. Hai autores novos, coma Domingo Villar, que venden milleiros de exemplares con cada nova novela. E logo, Castelao, Blanco Amor, e outros clásicos, seguen a ser ano tras ano dos máis vendidos.\nUnha curiosidade, e non che pido que nos digas o seu nome, pero, cantos escritores galegos poden vivir exclusivamente da literatura? ou iso é unha utopía?\nPois sinceramente non é un dato que coñeza aínda que me poda facer unha idea de que é difícil vivir exclusivamente dos dereitos de autor en galego. Oxalá o noso mercado dese para iso e para moito máis. Eu, como autor, a verdade, é que nin mo planteo. O meu oficio é escribir. E eu vou tentar escribir os mellores libros do mundo na miña lingua, sen plantearme, porque non me interesa, o asunto da profesionalidade. De feito, non creo que escribise mellor sendo un escritor profesional. Eu sempre lle fago esta reflexión aos mozotes cando visito os institutos: que se quixera vivir dos dereitos de autor escribiría en castelán. Os que o facemos na lingua do país non o facemos por cartos, dende logo.\nPor último queremos que nos suxiras, de entre as vosa novidades, un título para os lectores de Noticieirogalego.com desta semana.\nPois, sen dúbida, O principiño, de Antoine de Saint-Exupèry, que acaba de chegar ás 20 edicións en galego dende aquel afastado 1972 en que saiu do prelo de Galaxia traducido por Carlos Casares.\nO PRINCIPIÑO é sempre un clásico ao que volver. Un deses libros que a pesar de que hai unha morea de anos que xa se publicou, segue turrando do interese dos lectores e das lectoras xeración tras xeración. En Galaxia publicámolo no ano 1972, en tradución de Carlos Casares, que era, ademais, un gran coleccionista de edicións de O PRINCIPIÑO. E levamos xa vinte edicións na nosa lingua, e non precisamente edicións pequenas, o que dá a medida dos moitos seareiros e seareiras que tamén ten na nosa lingua. O libro está ademais acompañado das ilustracións orixinais, o cal é un acerto, porque imaxino que ninguén é capaz de imaxinar ao Principiño con outro aspecto que non sexa ese.\nEn definitiva, é un texto máis que recomendable porque é un clásico absolutamente actual que nos deixa claro que, na vida, máis que buscar o importante o que hai que procurar é o esencial.\nPublicado o 21 de Febreiro do 2013 | 7:52 p.m.


Tags via-galega - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nA plataforma rendeu homenaxe a Revolución Galega de 1846 e ao coronel Solís e os seus 12 oficiais fusilados hai 173 anos. O acto realizouse esta sexta feira após a denegación de permiso por parte da Xunta Electoral Provincial para que se fixese o sábado, xornada de reflexión.\nA XEP - Xunta Electoral Provincial- denegara permiso para realizar este sábado o acto en homenaxe os Mártires de Carral. A plataforma soberanista responde cun traballo audiovisual de pouco máis de 4 minutos explicando a historia desa data. Vídeo no interior\nVía Galega denuncia o que considera un “recorte en liberdades” e anuncia que muda a data e formato da comemoración. A Xunta Electoral non autoriza o acto, afirma, "perante o risco de que se produzan actos de campaña electoral que poidan incidir no exercicio do dereito de voto".\nO próximo sábado 27 de abril a plataforma social Vía Galega conmemorará os sucesos do pronunciamento liberal e galego de 1846.\nCoincidindo co 100 aniversario da Asemblea de Lugo\nVía Galega proclama a Carta de Dereitos centrada no dereito a decidir\nVía Galega, a Plataforma Social en Defensa dos Dereitos Nacionais de Galiza, conmemorou na mañá do domingo en Lugo o centenario da I Asemblea Nacionalista, que por vez primeira reivindicou a soberanía como obxectivo político. Fíxoo cun amplo programa de actos en que destacou a proclamación da Carta de Dereitos do Pobo Galego.\nA plataforma social en defensa dos dereitos nacionais de Galiza Vía Galega celebra os 100 anos da Asemblea Nacionalista de Lugo cun programa de actos que terán lugar este domingo na cidade da muralla.\nVía Galega conmemora o domingo 18 o centenario da Asemblea Nacionalista de Lugo\nEntre outros actos, procederase á lectura da ‘Carta de Dereitos do Pobo Galego’.\nUnai Lizaso, da secretaría nacional de Gure Esku Dago\nConsultas populares e cadeas humanas a prol do dereito a decidir conforman o modo de operacións de Gure Esku Dago, “unha iniciativa cidadá plural e participativa que traballa polo dereito a decidir de Euskal Herria” constituída en 2014. Unai Lizaso fai parte do seu secretariado nacional e viaxou a pasada semana a Galiza para participar nos actos da plataforma Vía Galega en conmemoración do IX Congreso das Nacionalidades Europeas. Eis un extracto da entrevista publicada no número 317 de Sermos Galiza.\nPlataformas de Galiza, Catalunya e Euskadi conmemoran 85 anos do Congreso das Nacionalidades\n“Autodeterminación é democracia”\nUnha palestra con dirixentes de plataformas e asociacións da sociedade civil en defensa dos dereitos nacionais de Galiza, Catalunya e Euskadi conmemorou este sábado os 85 anos do Congreso das Nacionalidades, adscrito á Sociedade de Nacións, que recoñeceu Galiza como membro de pleno dereito.\nXosé Estevez, historiador e investigador\n“O nacionalismo galego sempre tivo unha vocación internacional”\nTen claro que o recoñecemento en 1933 de Galiza como nación foi un paso de calado para o país: “É como se hoxe entrásemos na ONU”, acredita, e lembra que ese recoñecemento foi unha “derivación directa” do Pacto de Galeuzka asinado uns meses antes en Compostela.\nMaría Xosé Bravo, portavocía de Vía Galega\n“Queremos decidir como nación, esa era a idea en 1933 e segue a sela hoxe”\nO 18 de setembro fíxose o 85 aniversario do IX Congreso de Nacionalidades Europeas, un feito que Vía Galega celebra este 5 e 6 de outubro en Compostela.\nConstruír Galiza, tamén desde os muros e paredes\nVía Galega convoca a primeira edición do concurso de murais, coa finalidade de fomentar a creación e estender “conciencia nacional”. Os gañadores coñeceranse a mediados de setembro.\nConvocan as afeccións a lucir a bandeira nacional galega en #Onosoderbi\n"Fagamos do noso derbi unha festa de irmandade e de defensa e afirmación da nosa bandeira nacional. Porque é a bandeira que nos une”, anima nun comunicado a plataforma Vía Galega\nVía Galega mostra a súa solidariedade co pobo catalán "na súa loita pola autodeterminación"\nA coordenadora da plataforma social enviou un comunicado aos medios de denuncia da represión que sofre o pobo catalán.\n"Vía Galega diríxese ao tecido social que está na esfera do nacionalismo, mais tamén do galeguismo"\nCurtido na loita sindical, Suso Seixo (Curtis, 1952) é un dos referentes públicos cos que se apresentou en sociedade Vía Galega, unha plataforma que nace no seo do soberanismo galego mais con vocación de encontro con expresións do que convencionalmente se coñece como galeguismo. Dúas ideas básicas, case un mantra no discurso de Seixo, impulsan Vía Galega. A primeira, Galiza é unha nación. A segunda, como tal ten dereito á súa autodeterminación. Nesa casa pode ter a súa morada a grande maioría social do país. Esa é a convicción que move a Seixo.\nEste sábado, apresentación nun acto en Compostela\nBota a andar a plataforma Vía Galega\nA plataforma social en defensa dos direitos nacionais de Galiza Vía Galega xa é unha realidade. Este sábado apreséntase en Compostela. No seu sitio web hai un enlace para quen desexe asinar o seu manifesto.\nRumo propio cara á soberanía\nEditorial: Feijóo, o delegado do Goberno español\nCada certo tempo volta á palestra o debate sucesorio de Rajoy e o salto de Feijóo á política española, mais non nos equivoquemos, Feijóo xa está na política española. E é que optou por...\nA plataforma bota a andar\nVía Galega prepara unha "carta de dereitos do pobo galego" para o centenario da Asemblea de Lugo\nRepresentantes de perto de medio cento de colectivos reuníronse na mañá do sábado en Santiago de Compostela para poñer en marcha Vía Galega, plataforma social para a defensa dos dereitos nacionais de Galiza, que xa ten un amplo calendario de actos e actividades para este 2018.\nSete fundacións preparan o lanzamento da plataforma social Vía Galega


A ría de Pontevedra: entre a estabilización da actividade pesqueira e a paralización da marisqueira | Grupos de Acción Costeira\nA ría de Pontevedra: entre a estabilización da actividade pesqueira e a paralización da marisqueira\nLunes, 18 de Mayo de 2020 - 10:05\nO GALP Ría de Pontevedra contacta con representantes da súa área de influencia para coñecer a evolución do sector do mar tralo impacto da Covid 19\nO decreto do estado de alarma, o pasado 13 de marzo, freou parte do sector pesqueiro e marisqueiro da ría de Pontevedra. Dous meses despois e trala entrada na primeira fase da desescalada, os ánimos dos traballadores e traballadoras do mar oscilan entre a sensación de estancamento e a esperanza pola recuperación da actividade.\nCo obxectivo de coñecer cal foi a evolución do sector durante tempo, o GALP Ría de Pontevedra contactou con varios representantes do sector na súa área de influencia: a presidenta da Cooperativa do Mar San Miguel de Marín, Beatriz Vázquez Piedras; a patroa maior de Lourizán, María del Carmen Vázquez; o secretario da confraría de Bueu, José Barreiro; e o patrón maior de Portonovo, Juan José Besada.\nOs prezos e o volume de capturas\n“Os prezos compórtanse como un fío de serra, é un sube e baixa continuo. É certo que non soben moito porque non é unha época de prezos moi excesivos, pero cando baixan, baixan bastante. O prezo do peixe fino, como o linguado, é moi barato”, expón a presidenta da Cooperativa Mar San Miguel de Marín, Beatriz Vázquez Piedras. Unha caída dos prezos que os demais representantes tamén constataron ao inicio da pandemia e que segue a manterse para algunhas especies que, polo seu tamaño e elevado prezo, son absorbidas en maior proporción pola restauración.\n“O prezo do polbo grande baixou moito porque os particulares non o queren e, ao estar os restaurantes e a exportación pechados, queda para a refrixeración. De feito, estamos vendendo máis caro o polbo pequeno ca o grande, que pegou unha baixada de case dous euros por quilo”, apunta o secretario da confraría de Bueu, José Barreiro.\nAdemais do prezo do peixe fino, outra das cuestións que máis preocupa ao sector é o presente e futuro do marisqueo. “A situación é practicamente igual ao comezo do estado de alarma. O 90% das vendas da lonxa proceden do marisqueo e non vendemos unha ameixa dende o 13 de marzo, polo que tivemos que solicitar as axudas pola baixada da produtividade”, indica a patroa maior de Lourizán, María del Carmen Vázquez. Isto supón a paralización case total da lonxa de Campelo que ve limitadas as súas vendas ao choco e a algunha peza solta como o lumbrigante ou centola.\nNa lonxa de Bueu, as capturas tamén experimentaron un importante descenso, dado o paro da navalla, o percebe ou a ameixa pola falta da demanda. “No primeiro cuadrimestre deste ano falamos dunhas perdas de 250.000 euros, ou sexa, unha media de 60.000 euros ao mes en vendas. Tendo en conta que o mes de xaneiro e febreiro foron normais, con mal tempo, pero normais, é un descenso moi importante”, indica Barreiro. A faneca, a carioca, a maragota, o pinto ou o polbo son algunhas das especies que ofertan agora mesmo.\nPola súa banda, as lonxas de Portonovo e Marín seguen a traballar coas mesmas especies que adoitaban facelo por esta época do ano, sen rexistrar un gran descenso do volume de capturas. No primeiro caso, poderiamos falar de capturas de xurelo, sardiña ou raia, e no segundo, de xouba, choco, faneca ou rabada.\n“Estamos ao 80%, xa que algúns barcos non están indo ao mar, como é habitual nesta época do ano”, comenta o patrón maior de Portonovo, Juan José Besada. Sobre a evolución dos prezos, observa que, pasado o primeiro mes, estes repuntaron e agora xa “tenden a estabilizarse”.\nNo caso de Marín, en palabras da presidenta da cooperativa San Miguel, “nunca se pechou a venda, os barcos seguen entrando igual. Incluso algúns veñen derivados de Vigo, que está un pouco máis capado”.\nO novo protocolo de hixiene\nTodas as lonxas aplican as novas normas de hixiene para loitar contra a Covid 19, converténdose o uso de máscaras e guantes e a desinfección constante nunha rutina máis.\n“Xa de antes se limpaban diariamente todos os mecanismos con disolucións de lixivia; por iso, cando empezou todo isto, nós xa o estabamos facendo. A xente asúmeo e toma responsabilidade. A seguridade é máxima”, informa Besada. Unha lonxa que, ao igual que ás demais, tivo que suspender as visitas de veciños e turistas para asistir ás poxas.\n“É certo que ao principio houbo unha falta de máscaras e á xente custoulle un pouco adaptarse ás esixencias do protocolo. Agora, xa entran con elas e cos guantes e intentan manter a distancia entre os compradores. Tamén o peixe está máis esparexido para evitar esas aglomeracións”, comenta Beatriz Vázquez sobre estas normas que “veñen para quedar”. “Os guantes son necesarios e as máscaras, igual son un pouco incómodas, pero tampoco estás tusindo enriba do peixe. Tampouco é algo tan descabellado.\nDende Campelo, a acollida tamén foi boa, segundo informa a patroa maior de Lourizán, que dá conta da instalación de paneis de metacrilato nas oficinas para evitar o contacto. Neste sentido, considera imprescindible reactivar o marisqueo para ver como se acomodan as novas esixencias á súa actividade, “probar a seguridade dos controis” e facer, de seren necesarios, os correspondentes axustes para desenvolver o seu traballo con todas as garantías de hixiene e seguridade.\nPara o secretario da confraría de Bueu, o novo protocolo consistiu nunha “adaptación dentro normalidade”: “o fundamental é gardar a distancia de seguridade e lavar as mans”.\nSegundo a Análise de consumo alimentario do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, correspondente á semana 18 de 2020 (do 27 de abril ao 3 de maio), o consumo de peixe situouse por riba da media, tanto no peixe fresco, que aumentou un 33%, como no conxelado, que medrou un 40,9%. Unha suba da demanda que vai acompañada pola progresiva reincorporación dos compradores ás poxas.\nCon todo, a caída dos prezos do peixe en orixe seguen sen plasmarse no que pagan os consumidores por eles. “Chegan ao consumidor final como se fosen a un prezo normal e a realidade non é esa”, lembra a presidenta da cooperativa San Miguel.\nPouco a pouco as prazas de abastos comezan a recuperar o movemento anterior ao inicio da pandemia e, incluso, nalgúns casos, a superalo, tal e como apunta o patrón maior de Portonovo. “A xente estase acostumando a mercar máis peixe de proximidade. Por sorte, agora hai máis persoas na praza que fai 6 meses e isto anima moito aos peixeiros. A ver se isto continúa e non nos quedamos nos supermercados e nos conxelados”. Besada achaca este aumento de afluencia ao tempo que destina agora a cidadanía á compra ao non poder desenvolver plenamente outras actividades. “Antes andabamos todos ás carreiras, collías o primeiro que atopabas e adeus”.\nEn canto á restauración, a entrada na fase 1 non provocou un aumento da demanda por esa vía. “É unha compra normal, contida, non moi esaxerada. O normal para esta época. Agora comezarían os restaurantes a mercar peixe máis fino, pero polo momento, aínda non é así”, explica Beatriz Vázquez desde Marín. Unha visión compartida por Barreiro, desde Bueu: “Eu creo que ata que se entre nunha fase na que poidas compatibilizar terraza con interior, aínda que sexa ao 50%, non alcanzaremos un alivio. Ademais, os mercados importantes como son os de Madrid ou Barcelona seguen pechados”.\nE é que a apertura do canal Horeca xoga un papel moi importante na recuperación do sector, particularmente do marisqueo. “A hostalería é o principal cliente” afirma de forma rotunda a patroa maior de Lourizán mentres mostra a súa preocupación polo impacto que poida ter o tardío despegue do turismo na actividade. “Para a navalla, o percebe, a ameixa ou un rodaballo grande, se a demanda do canal Horeca está pechada, mal imos”, agrega Barreiro.\nOs ollos dos entrevistados póusanse no futuro de xeito diferente. Se ben é certo que dende Marín e Portonovo continuaron saíndo ao mar neste tempo, en Campelo e Bueu o freo do marisqueo provocou un maior impacto na súa actividade.\n“Compre empezar a traballar aos poucos para saber onde fallamos e como responde o mercado; darlle algo do que temos e non deixar que se nos escape. Hai que pensar no sector e non esperar a empezar todos ao mesmo tempo”. Para Mª del Carmen Vázquez é necesario volver ao marisqueo nun contexto de “cambio bestial” e de moita inestabilidade para as confrarías. “Este ano vai ser peor ca crise de 2014”, di ao lembrar a marea vermella que sufriu a ría de Pontevedra aquel ano.\nUnha aposta polo funcionamento do sector dende o colectivo é a proactividade coa que coincide o secretario da lonxa de Bueu. “O paro de especies como o percebe ou a navalla levaranos a ter que cambiar os sistemas tradicionais en moitos aspectos. Por exemplo, para poder vender a navalla, ao ser un marisco que aguanta pouco, haberá que ir ao mar xa co pedido feito. O camiño irá por aí e ademais evitarase que haxa moitos compradores nunha poxa”, expón.\n“A tendencia ten que ser a mellor. A restauración vai ir abrindo pouquiño a pouquiño e a alegría da xente tamén vai ir aumentando ao poder saír da casa”, comenta a presidenta da cooperativa San Miguel de Marín sobre como se presentan as vindeiras semanas. “Non creo que teñamos moito problema para adaptarnos a esta nova realidade”, engade ao respecto Juan José Besada.\nDurante esta pandemia, o sector pesqueiro e marisqueiro non deixou de mobilizarse para poder abastecer á sociedade galega de peixe variado e de calidade, saíndo ao mar cada día ou estudando novas vías para poder facelo. O consumo de peixe, ademais de proporcionarlle á nosa dieta unha chea de vitaminas e proteínas, contribúe, de xeito fundamental, ao mantemento do tecido económico da comunidade e, con el, ao seu porvir.


PAe - CTT - Xeral - Aplicación web para a verificación de datos persoais dunha cidadán - Supresión de Fotocopias -\nAplicación web para a verificación de datos persoais dunha cidadán - Supresión de Fotocopias - >\nAplicación web para a verificación de datos persoais dunha cidadán - Supresión de Fotocopias -\nPermitir, a calquera organismo da Administración da Comunidade de Castela e León, substituír certificados en papel por certificacións electrónicas con plenas garantías xurídicas.\nCiudadano , Calquera Administración Pública , Empresa\nDocumentos Personales , Goberno e Sector Público\nAntes da publicación da Lei 11/2007, as AAPP requirían que o cidadán presentase moitas fotocopias, e documentos en xeral, para levar a cabo tramítelos dos procedementos administrativos.\nAo amparo do Comité Sectorial de Administración Electrónica, a Xunta de Castela e León comeza en 2005 a participar de forma activa nas reunións do Grupo de Traballo de Interoperabilidade. Esta colaboración deu os seus froitos en 2008, cando se realiza a primeira posta en produción de servizos de interoperabilidade, e sendo o impulso definitivo o sinatura do convenio co Ministerio e a publicación do decreto de simplificación administrativa.\nFacilitar o cumprimento do artigo 6.2.b da lei 11/2007 de non pedir aos cidadáns documentos que estean en poder da administración.\nSimplificar os procedementos administrativos e mellorar a eficiencia da tramitación administrativa no contexto da Administración da Comunidade de Castela e León.\nDiminuír o volume de documentación nos expedientes tramitados.\nAtopáronse dificultades como a seguridade de servizos web e a interoperabilidade de firmas electrónicas SOAP xeradas, así como o procedemento de autorizacións por parte do Ministerio para o consumo de certos servizos, especialmente no caso do cedente INE limitando en parte o uso destes servizos.\nO soporte recibido polo grupo de traballo de interoperabilidade do Ministerio foi unha peza fundamental para o éxito actual do proxecto.\nA plataforma SOA da Administración da Comunidade de Castela e León simplificou moito o acceso e a publicación dos servizos, liberando aos clientes da parte de seguridade e restrinxindo a un único punto o acceso á rede SARA e a implantación de políticas de seguridade corporativas para o proxecto de interoperabilidade.


Inscríbense 37 proxectos de normalización lingüística nos II Premios Mil Primaveras. Novas Premios Mil Primaveras CTNL - Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua\nTras unha convocatoria interrompida polo estado de alarma, que retomamos en outubro de 2020, co derradeiro día de xaneiro de 2021 finalizou o prazo para inscribir proxectos nos II Premios Mil Primaveras a proxectos de posta en valor e fomento do galego. Nesta segunda edición dos premios recibíronse un total de 37 candidaturas de servizos de normalización lingüística, equipos de normalización e dinamización da lingua galega, asociacións e outras entidades.\nDas 37 propostas candidatas, con moita variedade temática e de destinatarias/os, 13 foron inscritas por servizos de normalización lingüística de entidades locais e universidades, 16 foron presentadas por outras entidades públicas e privadas (principalmente asociacións) e oito son accións desenvolvidas en centros educativos. No entanto, algunhas das campañas son froito da colaboración de servizos de normalización lingüística, centros educativos e asociacións ou outras entidades.\nEntre as campañas presentadas, a maioría iniciáronse nos últimos tres anos (19), e en concreto nove accións naceron no ano 2020. Hai tamén proxectos consolidados con ampla traxectoria, que pode chegar até máis de 30 anos.\nNos vindeiros días a CTNL nomerá o xurado que seleccionará as campañas que serán recoñecidas nesta segunda edición. Estará formado por técnicos/as de normalización lingüística e persoas con recoñecida capacidade en ámbitos como a planificación lingüística, a intervención social, a xestión de proxectos sociais e/ou a comunicación. O xurado escollerá as campañas de acordo coas seguintes seis categorías:\nPremio ao mellor proxecto novo: entre aqueles nacidos en 2018 ou despois.\nPara axudar a dar a coñecer os proxectos premiados, as candidaturas seleccionadas polo xurado estarán dispoñibles para a súa consulta detallada no web www.milprimaveras.gal, onde agora se poden consultar os proxectos premiados na primeira edición. Tamén se difundirán os proxectos premiados a través das canles habituais de difusión da CTNL (redes sociais, web etc.).\nOs Premios Mil Primaveras promóveos e organízaos a CTNL coa colaboración económica da Deputación Provincial de Pontevedra e da Secretaría Xeral de Política Lingüística.


O Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía a través da Fundación Española para a Ciencia e a tecnoloxía (FECYT) ven de conceder unha subvención ao departamento de medio ambiente de Redondela para desenvolver un programa divulgativo sobre a riqueza medioambiental do municipio. O programa elaborado pola empresa Integra céntrase principalmente nos alumnos de secundaria, aínda que tamén haberá accións dirixidas as comunidades de montes e á poboación en xeral.\nO concelleiro de medio ambiente Carlos Pazos entende que con esta achega económica de 18.000 euros o Ministerio recoñece o traballo desenvolvido dende o seu departamento xa que "só se concedeu a subvención ao 5% dos proxectos presentados".\nDavid Brown da empresa Integra explicaba que a principal actuación recollida no proxecto premiado está dirixida a poboación escolar, concretamente a alumnos dende primeiro de 1º de ESO a primeiro de bacharelato, quen nos vindeiros meses percorrerán os diferentes hábitats e ecosistemas da contorna.\nAdemais do traballo directo co alumnado no proxecto denominado "Biodiversidade aos teus pes" tamén se contemplan accións con profesorado co obxectivo de que os temas ambientais pasen a formar parte dos recursos formativos que se empregan na aula.\nO proxecto inclúe ademais da publicación de unidades didácticas, a elaboración dunha exposición itinerante sobre o patrimonio natural e unha xornada dirixida ás comunidade de montes, na que se abordarán as prácticas na xestión forestal e o uso e riqueza dos bosques de ribeira.\nXoves 18 de Novembro de 2010 ás 21:03 horas\nApoio este tipo de iniciativas posto que é moi importante a educación para conseguir que os nosos fillos melloren o que nós non fomos quen de arranxar por falta de civismo.\nXoves 4 de Novembro de 2010 ás 15:30 horas\nOutro recoñecemento ao traballo desenvolvido polo departamento de Medio Ambiente que dirixe absolutamente o concelleiro de Medio Ambiente supón o desmantelamento dos contenedores soterrados da Praza da Constitución nos que se invertiron no seu día unha subvención de 60.000 euros na súa construcción e os que se pretende substituir ca colocación doutra xardineira máis.\nUnha achega que recoñece o traballo desenvolvido no ámbito medioambiental\nActividades orientadas ao alumnado\nUnha exposición e unha xornada dirixida ás comunidades de montes completan o proxecto\nOs comuneiros como coidadores dos habitats


Galicia decrece e envellece – Galicia 24 Horas\nGalicia decrece e envellece\nBy chus on 19 enero, 2012 88 comentarios\nGalicia foi a segunda comunidade autónoma cun índice máis baixo de natalidade entre xullo de 2010 e xuño de 2011, cunha taxa bruta do 8,02, tan só por detrás de Asturias, cun 7,43, e máis de dous puntos por debaixo da media (10,46), segundo os datos publicados polo Instituto Nacional de Estatística (INE).\nA taxa de natalidade –as taxas brutas son o número de sucesos (matrimonios, nacementos ou defuncións) por cada mil habitantes– reduciuse ata o primeiro semestre de 2011 en todas as comunidades salvo en Andalucía, Asturias, País Vasco, La Rioja e a cidade autónoma de Melilla.\nEntre xullo de 2010 e xuño de 2011, as que tiveron un índice máis baixo foron Asturias (7,43), Galicia (8,02) e Castilla e León (8,13). No outro extremo situáronse Murcia (12,16), Cataluña (11,42), Madrid (11,38) e Andalucía (11,21), ademais de Ceuta (15,10) e Melilla (18,63).\nMORTALIDADE, VODAS E ESPERANZA DE VIDA\nNo período que vai de xullo de 2010 a xuño de 2011, as taxas de mortalidade máis elevadas déronse no Principado de Asturias (12,03 defuncións por cada mil habitantes), Galicia (11,02), Castilla e León (10,98), Aragón (10,18) e Extremadura (10,00).\nNo que respecta á nupcialidade, a taxa alcanzou o 3,46 en Galicia, unha décima por debaixo da taxa estatal (3,57) segundo os datos que publica o INE. Pola súa banda, a esperanza de vida dos galegos sitúase en 81,77 anos para ambos os dous sexos, en 78,36 para os homes e en 85,12 para as mulleres.\nEn España naceron 230.537 nenos entre xaneiro e xuño do ano pasado, o que supón un descenso do 1,1 por cento respecto ao mesmo período de 2010, cando xa se rexistrara unha caída do 1,7 por cento fronte aos datos rexistrados no ano 2000, segundo os datos consolidados de Movemento Natural da Poboación difundidos polo INE.\nRespecto aos nacementos de nai estranxeira, ascenderon 43.942, o 19,1 por cento do total. Isto supón así mesmo un descenso respecto do ano precedente, cando naceron 3.142 nenos máis e supuxeron o 20,2 por cento do total de alumeamento rexistrados en España.\nNeste sentido, o INE explica que a evolución recente da fecundidade difire entre as mulleres españolas e estranxeiras que viven no país xa que entre as primeiras, o número medio de fillos por muller se mantén en 1,33 dende 2010. Non obstante, entre as segundas, decreceu ata 1,61 nos seis primeiros meses de 2011, dende o 1,64 observado en 2010.\nTamén a idade media de maternidade, que se estima en 31,3 anos para todas as cidadás, é «moi distinta» entre ambos os dous colectivos, xa que se calcula que entre xullo de 2010 e xuño de 2011 foi de 32 anos para as españolas e de 28,8 anos para as estranxeiras, conforme reflicte a estatística oficial.\nAdemais, o 35,5 por cento dos 485.252 nacidos en España en 2010 eran de nai non casada, o que reflicte «un novo máximo» na cifra de alumeamento de nais solteiras no país.\nO INE explica que estas cifras dan un paso máis na «continua tendencia crecente» do número de nacidos de nai non casada en España xa que dende 2006 se produciu un aumento do 7,2 por cento. Así, aquel ano supoñían o 28,3% do total, en 2007 alcanzaron o 30,2%, un ano despois chegaron a ser o 33,15%; e en 2009 representaban o 34,4% do total de nacementos.\nNon obstante, as cifras tamén varían atendendo á nacionalidade das nais. Entre as españolas suman o 34,4 por cento os nacementos de nai solteira mentres que entre as estranxeiras residentes no país, alcanza o 39,9 por cento dos alumeamento.\nEn canto ao Indicador Conxuntural da Fecundidade, mantívose estable ata xuño de 2011 en 1,38 fillos por muller, cifra similar á rexistrada en 2010, cando xa baixara en 0,01 puntos respecto do ano anterior. Atendendo á nacionalidade das mulleres, a media de fillos é de 1,33 entre as españolas e de 1,61 entre as estranxeiras, o índice das cales foi descendendo progresivamente dende o ano 2002, cando se calculaba en 2,05 fillos por cada unha.\nMÁIS ESPERANZA DE VIDA E MÁIS DEFUNCIÓNS\nPor outro lado, o INE sinala que a esperanza de vida ao nacemento alcanzou en 2010, os 78,9 anos nos varóns e os 84,9 nas mulleres, o que supuxo 0,4 e 0,3 anos máis, respectivamente, que no ano anterior. Non obstante, reduciuse «lixeiramente» entre xullo de 2010 e xuño de 2011. Unha vez cumpridos os 65 anos de idade, a esperanza media de vida é 18,3 anos máis, se é home, e 22,3 máis, se é muller.\nRespecto á mortalidade, no primeiro semestre do ano 2011 faleceron 201.522 persoas, un 3,8% máis que no mesmo período do ano anterior. Así, a taxa bruta de mortalidade sitúase en 8,40 falecidos por cada mil habitantes, fronte aos 8,25 de 2010. O 2,4 por cento dos decesos foi de cidadáns estranxeiros.\nEn 2010 o crecemento vexetativo da poboación residente en España reduciuse ata 105.018, un 5,0% menos que no ano anterior.\nDurante os seis primeiros meses de 2011 o continuado descenso da natalidade e o aumento no número de defuncións acentuaron a tendencia á baixa do crecemento vexetativo, que foi de 29.015 persoas, un 25,6% menos que no mesmo período de 2010, explica o INE.\nGalicia decrece e envellece added by chus on 19 enero, 2012\nUn total de 56 candidaturas concurren en las cuatro circunscripciones de Galicia


Póñase en contacto con Dubai City Company Estamos agardando por expatriados 🥇\nSiga connosco en redes sociais | Dubai City Company\nA Dubai City Company ofrece unha guía de Dubai de clase mundial e unha historia interesante. Somos unha empresa creativa con moitas ideas con promocións de marketing social de futuro. Cremos no poder da percepción social para impulsar o valor empresarial no Oriente Medio.\nCompañía de Dubai City - Behance\nCancelar: Busca de emprego e Visa\nReembolso xusto no lugar, sen facer ningunha pregunta.\nResume o envío\nAgora: pode cargar CV de balde á nosa empresa\nNo caso de non ter cartos? Podes enviar o teu CV actualizado ao noso equipo:\ncurrículum@dubaicitycompany.com O noso equipo fará un ollo nos seus detalles. Tamén enviaremos mensaxe con máis información.\nFacendo unha solicitude de información\nPara facer unha pregunta?\nAgora: Póñase en contacto co noso equipo\nPor se desexa obter máis información Podes enviar solicitude de información ao noso equipo:\noffice@dubaicitycompany.com O noso equipo fará unha ollada á túa solicitude e recibirache dentro de 3 días.\nDubai City, Emiratos Árabes Unidos\nPolítica da Lei de dereitos de autor do Millennium Digital - DMCA\nTermos e condicións - Condicións\nNome da compañía: Dubai City Company\nNúmero da empresa 09578474\nContacte connosco - Dubai City Company está esperando por ti!\nPóñase en contacto connosco para obter máis información. Debido a Cidade de Dubai Equipo de atención ao cliente da empresa. Definitivamente está esperando os teus comentarios. Se queres contactar. Un dos representantes da contratación. Por favor, use o noso correo electrónico da empresa nos Emiratos Árabes Unidos. A nosa empresa sempre está recibindo persoas que buscan emprego. Para máis preguntas e dúbidas en Dubai, infórmenos. Especialmente se está a buscar emprego no Oriente Medio. Por outra banda, sempre acollemos a novos usuarios publica un currículo actualizado. Pretendemos ser un dos principais axentes de consultoría en busca de emprego en Dubai.\nDubai City Company axudando ás empresas de contratación a atopar traballadores. Estamos a traballar con todas as profesións en busca de emprego. O noso traballo é identificar solucións de emprego. Para expatriados nos Emiratos Árabes Unidos. Ademais, a nosa ambición é axustar a nosa meta empresarial con nós. Se estás mirando para atopar traballos de xestión. Incluso posición de venda altamente cualificada ou incluso a bancarias e financeiras. Tecnoloxía e carreira xurídica. Así como oportunidades de recursos humanos. Dubai City Company pode axudarche. Con cada paso do camiño.\nSempre fale con expertos en contratación en Dubai!\nDe feito, estamos dando unha man de axuda durante moito tempo. Aínda que isto poida ser certo. Pero máis que 1Million visitantes de busca de emprego. Usou a nosa empresa con atención para atopar un emprego en Dubai. Por esta razón, estamos publicando unha guía de busca de emprego para expatriados en Dubai. Non importa de onde estás. Bótalle unha ollada á nosa Blog de Dubai para expatriados. E como resultado, atopar o seu emprego de soño en Dubai coa nosa empresa de busca de carreira. Nesas circunstancias, estamos arruinando guías detalladas. Por exemplo, pode subir CV a reclutadores en Dubai. E descubrir como facelo Empresas de contacto para empregos do Golfo. Todo iso aumentará as posibilidades de traballo nos Emiratos Árabes Unidos.\nPóñase en contacto con Dubai City Company


Aviso legal - A.SILVATIICA\nÚltima actualización: 10 de xullo de 2021\nEste sitio é propiedade e está operado por Andreea Birsanu, titular do NIF: Y0216129N, con domicilio a efectos de notificacións en Apartado de correos, 63. 15810 – Arzúa (A Coruña) e podes porte en contacto comigo enviándome un correo electrónico a silvatiica[@]gmail.com ou chamando ao (+34) 697 29 62 46.\nEsta páxina web (en diante o Servizo) está dispoñible para calquera usuario, para o seu consumo propio, e suxeita aos seguintes termos e condicións: este Aviso Legal, a Política de Privacidade, a Política de Cookies e os Termos e Condicións de Venda.\nInicio/Portafolio: é a páxina principal da nosa web, nela poderás información sobre os meus produtos. O seu contido varía xa que a súa finalidade é mostrarche dunha maneira sinxela as principais características e novidades dos meus produtos.\nAcuarela: produtos feitos con acuarela.\nCollage: produtos feitos con collage.\nOutros: resto de produtos.\nQuen son: nesta páxina poderás atopar toda a información relacionada coa persoas que está detrás do servizo.\nProxectos: aquí podes atopar algúns proxectos nos que participo.\nDicionario ilustrado galego-romanés.\nMulleres que escriben en galego.\nEncargos: a través dun formulario de contacto, pódesme escribir para encargar un produto personalizado..\nBlog: de cando en vez publico artigos sobre materias que entendemos que son interesantes e que poden ofrecer información interesante.\nTenda: podes atopar os produtos á venda. Revisa os nosos Termos e Condicións para máis información.\nCon todo, SILVATIICA.COM non controla eses sitios ou o seu contido, que de feito están suxeitos aos seus propios termos e condicións. Por tanto, SILVATIICA.COM non é responsable da calidade, veracidade ou exactitude deses sitios.\nDeclaras que es maior de idade e que dispós da capacidade legal necesaria para vincularte por este acordo e utilizar o Servizo de conformidade cos nosos termos e condicións, que comprendes e recoñeces na súa totalidade.\nO contido e a información do Servizo (entre outros datos, texto, son, imaxe ou código informático), así como a infraestrutura utilizada para proporcionar tal contido e información, é propiedade de SILVATIICA.COM ou dispón das autorizacións correspondentes para o seu uso.\nPodes contribuír ao Servizo de diversas maneiras, tales como enviar correos electrónicos ou publicar comentarios nas publicacións do noso blog.\nPor tanto, ao enviarnos Contido concedes a SILVATIICA.COM unha licenza de uso mundial, non exclusiva, gratuíta, ata a retirada do contido, transferible e sublicenciable sobre ese Contido.\nIso significa que o contido segue sendo teu, pero SILVATIICA.COM, grazas a esa licenza de uso, pode: a) usar, reproducir, modificar, adaptar, traducir, distribuír e publicar o Contido, crear obras derivadas a partir del, mostralo e exhibilo en todo o mundo, por calquera medio coñecido e para calquera fin lexítimo; e b) usar o nome que envíes en relación con ese Contido.\nNas áreas de opinión que SILVATIICA.COM proporcione, os termos e condicións do Servizo tamén serán aplicables. Ademais, serás o único responsable do uso que fagas delas e utilizaralas pola túa conta e risco. SILVATIICA.COM non editará nin controlará as mensaxes publicadas ou distribuídas no Servizo nin asumirá responsabilidade nin obrigación algunha polas devanditos mensaxes.\nCon todo, SILVATIICA.COM resérvase o dereito de eliminar as mensaxes e o contido dos usuarios. Nesas áreas de debate non poderás publicar ningún contido que sexa falso, ilegal, enganoso, inxurioso, difamatorio, obsceno, pornográfico, intimidatorio ou contrario aos dereitos de terceiros.\nDoutra banda, ao acceder ou usar o Servizo, poderías verche exposto a contido de terceiros ofensivo, obsceno, impreciso, censurable ou inadecuado. SILVATIICA.COM non subscribe devandito contido nin pode referendar a súa precisión. Por conseguinte, accedes e usas as áreas de opinión do Servizo pola túa conta e risco.\nInformarémosche sobre eses cambios colocando un aviso nun lugar prominente do noso sitio web e/ou por correo electrónico.\nNeste sentido, e segundo a normativa aplicable, SILVATIICA.COM informa da existencia dunha plataforma europea de resolución de litixios en liña que facilita a resolución extraxudicial dos devanditos litixios para contratos celebrados igualmente en liña entre consumidores e prestadores de servizos da internet. Á devandita plataforma poderase acceder a través da seguinte páxina web: http://ec.europa.eu/odr\nOs termos e condicións do Servizo preséntanse en castelán e en galego. No caso de que exista algunha discrepancia entre os textos das diversas versións prevalecerá o contido do disposto na versión en castelán destes termos e condicións.\nDirección: Apartado de correos, 63. 15810 – Arzúa (A Coruña).


Os treitos obxecto das intervencións suman unha lonxitude de preto de 5 km\nAs tarefas céntranse na retirada de árbores e pólas caídas para evitar atoamentos na canle e enmárcase no programa de mantemento, conservación e mellora do dominio público hidráulico das bacías de Galicia-Costa, no ámbito Galicia-norte\nA Xunta mantén activas as actuacións para a mellora dos leitos fluviais e para favorecer as condicións naturais do ecosistema dos ríos\nSantiago de Compostela, 30 de abril de 2022 A Consellería de Infraestruturas e Mobilidade, a través de Augas de Galicia, está a executar actuacións de conservación e limpeza nos treitos interurbanos dos ríos Chamoselo e Eume, no concello das Pontes de García Rodríguez.\nEstes traballos enmárcanse nas actuacións de mantemento que se veñen realizando nas áreas con risco potencial significativo de inundacións.\nOs treitos obxecto das intervencións suman unha lonxitude de preto de 5 km.\nAs tarefas céntranse na retirada de árbores e pólas caídas na canle para evitar atoamentos, e na roza selectiva para acceder ao leito. Unha vez finalizadas estas actuacións, os ríos quedarán despexados de maleza, posibilitando así a circulación fluída das súas augas.\nAugas de Galicia desenvolve estas accións no marco do programa de mantemento, conservación e mellora do dominio público hidráulico das bacías de Galicia-Costa, no ámbito territorial da zona Galicia-norte e nas súas zonas de acceso e protección.


Lei de (in)visibilidade LGTBI\nManifesto contra a aprobación da "Proposición de lei pola igualdade de trato e non discriminación de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais en Galicia" creado pola Asociación Nós Mesmas, en colaboración con ALEAS, Anova e Acción Universitaria.\nConcentración ante o Parlamento de Galicia por unha lei de visibilidade real e efectiv\nNa entrada anterior podes mirar o manifesto e asinalo a nivel individual ou como colectivo (enlaces na columna da dereita)\nO mércores aprobase a lei cos votos a favor do PP, PSOE e BNG, CONVOCAMOS CONCENTRACIÓN DIANTE DO PARLAMENTO DE GALICIA (Santiago de Compostela) O MÉRCORES 9 DE 11.30 A 12.30H\nPARA MOSTRAR A NOSA INDIGNACIÓN E POSICIONAMENTO EN CONTRA DA MANIPULACIÓN Á QUE O COLECTIVO LGTBI VÉMONOS SOMETIDXS.\nAcude cunha máscara branca en sinal de IN-visibilización!!\nPublicado por Lei visibilidade e non discriminación LGTBI ás 12:02 Ningún comentario:\nQueremos DENUNCIAR PÚBLICAMENTE a violencia institucional á que as persoas LGTBI nos vemos sometidas co que agora se chama “Proposición de Lei pola Igualdade de Trato e Non Discriminación de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais en Galicia”. Unha proposta de lei cun nome enganoso que invisibiliza e desprotexe os dereitos do colectivo LGTBI con unhas falsas medidas políticas, lexislativas ou xudiciais, que pretenden empregar os partidos políticos como moeda de cambio para captar votos e “abandeirarse” na loita pola igualdade aprobando unha proposta BALEIRA DE CONTIDOS que deixaría as persoas LGTBI nun limbo legal cunha lexislación que nada lexisla.\nESIXIMOS a implicación de toda a sociedade, e en especial dos partidos políticos galegos, cun COMPROMISO REAL E EFECTIVO COS VALORES DE IGUALDADE E NON DISCRIMINACIÓN ante a aprobación desta FALSA LEXISLACIÓN POLA VISIBILIDADE E NON DISCRIMINACIÓN LGTBI recordándolles que votar a favor da súa aprobación é contribuír a pexar o AVANCE REAL EN MATERIA DOS NOSOS DEREITOS. INSTAMOS a que os partidos políticos da oposición NON SEXAN CÓMPLICES DESTA PANTOMIMA.\nPublicado por Lei visibilidade e non discriminación LGTBI ás 11:44 Ningún comentario:\nEtiquetas: igualdade de trato e non discriminación, LGTBI en Galicia, manifesto lei visibilidade, visibilización e non discriminación\nMostra a túa adhesión ao Manifesto:\nLei inicial presentada polo PSOEdeG\nLei emendada (como se vai aprobar)\nNovas vencelladas ao Manifesto:\nMarcha Mundial das Mulleres_Vigo\nLei visibilidade e non discriminación LGTBI\nConcentración ante o Parlamento de Galicia por unh...


Intrépidas andanzas sobre dúas rodas\nCarballo: Intrépidas andanzas sobre dúas rodas\nAPUNTES HISTÓRICOS | Roberto Pintos Mourelle foi atropelado na mesma recta ca seu avó Marcelino\nmanuel soutullo couto\nCen anos mal contados separan o lanzamento do moderno artiluxio a propulsión humana mediante tracción traseira por cadea (a bicicleta de seguridade Rover creada por J. K. Starley), da lembranza aquí evocada.\nPara un neno inquedo, de inesgotable enerxía, que exploraba axiña cada recuncho do lugar natal, a necesidade de ver transcorrer a vida a outra marcha era imparable. As primeiras pedaladas sobre dúas rodas fascinan pouco menos que os primeiros pasos sobre dúas pernas. Sentir o dominio da máquina como extensión do corpo e a liberdade de desprazarse cortando o poderoso vento, facían da bicicleta o vehículo idóneo para este cativo da aldea; o enredo máis caro a que aspirar. A responsabilidade dun pai arredaba a Antón, sabedor da audacia do pequeno e das ameazas do km 40 da Comarcal 552, mais a incesante insistencia e a presión social puideron máis. O esforzo escolar non o desmerecía, así que houbo que asumir o risco.\nUnha GAC Mobylette do trinque, fabricada por Gárate Anitua y Cia (de aí as siglas), mercada por doce mil pesetas na de Vitolo de Carballo, foi a primeira. A mesma que tiñan os tíos da Ribela, Manolo e Moncho. Roda do 20, sillín de muelles, luz de dinamo, pata de cabra, bombín, timbre e portabultos de resorte, conformaban a equipación de serie. A cesta metálica dianteira foi o complemento indispensable para facer rapidamente os recados, ampliando a autonomía ata San Roque, que significaba aventurarse na perigosa estrada. Pero poucas adversidades impedían saír.\nTer bici e predispoñerse a ‘Déixasme dar unha volta?’ provocou de contado un efecto socializador. Carlos presumía da exclusiva Crosseta, distinguida polo orixinal sillín de respaldo. Seu irmán Pepe (José Baña García), quen inmortalizou a instantánea que acompaña este texto en Verdes, logrou soldar dous cadros formando un tándem, que fomos probando en parellas. José Antonio, que colaboraba de campaneiro e sacristán en Sampaio, agradecía unha compaña correspondida. O primo José fíxose coa inconfundible BH Gacela, tamén vasca (Beistegui Hermanos), de triple barra baixa, roda de 700 e cambio de tres velocidades; unha dimensión de rodaxe sen precedentes. Manuel da Esfarrapa, Roberto de Gesto, José Manuel do Piñeiro... uns antes, outros despois, fóronlle dando ó pedal. Querendo emular ó de Verano Azul, o equipo ciclista comezou a trazar roteiros ambiciosos que desafiaban as fronteiras de Coristanco: subir a Santa Comba, ó sur, ou dirixirse á capital bergantiñá, ó norte. Unha afección sobre todo masculina, quizais porque elas nos daban mil voltas en prudencia.\nAndando o tempo, seu tío regaloulle unha valiosa Orbea de varillas esquecida nun pallote, de dimensións e peso tan excepcionais que proporcionaban sobrada estabilidade na condución. Un exemplar todoterreo dos que a mediados do XX foron preciada ferramenta de transporte para acurtar distancias, ademais de marcar estatus. Tras unha restauración integral con medio quilo de pintura da ferretería de Dolfina e a instalación de luz longa ou curta con un conmutador BJC, quedou lista para rodar. A falta de redutora obrigaba a subir a folgos costas empinadas, pero temas musicais de moda como o Bolero de Fancy reproducidos nun walkman Thomson que lle trouxera a tía de Suíza, aportaban combustible emocional suficiente para superalas.\nA adolescencia pillou ó rapaz con máis ganas que cartos, pero puido chegarlle a unha de carreiras de equipamento simplista, das de importación, traída de Alcampo Coruña. Con cambio múltiple e roda extradelgada, para minimizar o roce do vento e do asfalto. O estreito sillín e revirado manillar esixían unha incómoda postura física, pero levábanse. A nova máquina permitiu ampliar decisivamente o radio de acción alén do Anllóns e compartir actividade con Juan, que ostentaba o mérito de ir diariamente de Xoane ó Alfredo Brañas, ida e volta, contra inclemencias meteorolóxicas. Chegar a Razo ou subir a Agualada ou Monte Neme supoñían duros retos para un, pero deporte habitual para o outro.\nO momento fatídico\nMais toda cara ten a súa cruz. Era a apaña da pataca do 87 cando Roberto Pintos Mourelle, que volvía da leira en bici, foi golpeado por un Talbot Horizón na temida recta do Mutilado. Os laios da sufrida nai enmudeceron o fatídico solpor cando un médico anónimo baixou do autobús da Finisterre, se achegou ó corpo postrado no tapador do remolque e negou coa cabeza... Puidera ser calquera de nós. A comarcal impuxo novamente as implacables condicións, tal como acontecera co seu avó Marcelino Pintos Ferreira pola sega do trigo do 77. Con só once anos Roberto foise para sempre, Centiña quedou de rigoroso loito e, anos despois, o condutor puxo fin ós seus días con demasiada premura.\nAs experiencias da infancia redobran valor cando o tempo marca distancias. Quen teclea estas letras puido recentemente sentir nas súas mans unha GAC idéntica á primeira, espertando aquel neno que aínda pedalea lixeiro dentro de si. Curiosidades da vida, foi un leonés, usuario de Wallapop, quen propiciou, corenta anos despois, rememorar con especial agarimo compañeiros de aventuras de aquel tempo: os que están e os que non... Na memoria de Pepe, falecido o 3 de setembro do 2014 por morte natural; Roberto, falecido o 28 de setembro do ano 1987, e Marcelino, falecido en agosto do 1977.\nCarballo municipio Coristanco Río Anllóns Suiza Fisterra


Europa Press 24 enero 2022 19:13 h.\nGente polémica abuso sexual Antivacunas\nO influencer xa foi denunciado o pasado verán tras afirmar que enganaba ás mulleres para ter sexo sen preservativo\nO influencer mallorquino Naïm Darrechi anunciou a través de redes sociais que non se vacinou contra o covid-19 "por preguizoso, por vago e por facerlle caso ao meu pai".\nAsí se expresou Darrechi a través da súa conta de TikTok, que seguen máis de 27 millóns de persoas. "¿Como que me vacine? Non quero vacinarme, non me dá a gana, non me vou a vacinar", segue o influencer no vídeo.\nPouco despois, Darrechi afirma que a xente se vacinou "para poder entrar nos sitios" e que "se ninguén fixese presión, ninguén se vacinou, porque iso non cura de nada e a vacina non ten ningunha efectividade". No vídeo, o influencer termina chamando "borregos" aos que lle piden que se vacine durante a transmisión.\nO Govern querelouse contra o influencer por posible abuso sexual\nO Govern balear querelouse contra Darrechi tras a difusión viral dunha entrevista na que afirmaba que mentía ás mulleres nas súas prácticas sexuais que lle permitisen eyacular sen preservativo, inventándose unha suposta esterilización cirúrxica.\nDita querela por un presunto delito de discriminación foi admitida a trámite en outubro de 2021 polo xulgado de Instrución número 2 de Palma.\nCabe recordar, así mesmo, que o pasado mes de xullo, o Instituto Balear da Muller, ao amparo do artigo 52 da Lei de Protección Integral á Infancia e a Adolescencia, tamén denunciou a Naïm Darrechi na canle prioritaria da Axencia Española de Protección de Datos para pedir o peche da súa canle de Youtube e da súa conta en Tik Tok, que foi admitida a trámite.\nTamén a ministra de Igualdade, Irene Montero, puña en coñecemento da Fiscalía o ocorrido tras escoitar as graves declaracións do tiktoker.\nNaïm Darrechi asegura nas redes que non se vacinou "por perezoso e...


Vieiros: Galiza Hoxe - Recuperan seis corpos na foxa de Quiroga, onde seguirán os traballos\nASASINADOS EN 1936\nRecuperan seis corpos na foxa de Quiroga, onde seguirán os traballos\nO equipo regresará a Cereixido para escavar dúas foxas máis e, nos vindeiros meses, haberá novas exhumacións en Xeve (Pontevedra) e Mondoñedo.\nRedacción - 17:15 07/10/2008\nTags: armh cereixido exhumación memoria histórica quiroga\nOs traballos que a Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica levou a cabo en Cereixido (Quiroga) entre o venres e o domingo deron os froitos esperados. Recuperáronse os seis corpos que se buscaban. Germán Fernández Prado, José Díaz López, Constantino Rivero, Manuel Pérez Losada, Ovidio e Aureliano Rodríguez López eran labregos da Rúa e de Vilamartín de Valdeorras, que en 1936 botáronse ao monte e fuxiron até Cereixido, en Quiroga, un lugar de difícil acceso. Polo que parece, agacháronse nun palleiro ao que os falanxistas plantaron lume. Os que non morreron no acto foron caendo aos poucos, rematados polos militantes fascistas. Os seus corpos foron depositados no atrio da igrexa, fóra do cemiterio parroquial.\nSantiago Macías, vicepresidente da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica, anunciou que o equipo de arqueólogos e voluntarios regresarán a Quiroga para exhumar os cadáveres doutras tres persoas. Na foxa apareceron tamén outros ósos, moi mesturados (tanto que daba a impresión que foran removidos), que deberán ser analizados para realizar a súa identificación.\nAínda que nun principio os veciños do lugar amosaran o seu malestar polos traballos que a Asociación ía realizar, unha vez que comprobaron que non se ía exhumar ningún corpo dentro do cemiterio parroquial, a súa actitude foi amigábel; "só lles faltou tomar con nós o café", comenta Santiago Macías.\nNos vindeiros meses a Asociación realizará novos traballos de exhumación en Galiza, en concreto en Xeve (Pontevedra) e Mondoñedo. Porén, parece que non comezarán até os primeiros meses de 2009, pendentes da concesión de todos os permisos pertinentes.\nA falta de colaboración complica a localización dunha foxa con persoas asasinadas por falanxistas\nA ARMH prepara a investigación de foxos na comarca compostelá\nTraballos realizados hai dous anos na Fonsagrada


O Concello de Mos anuncia unha campaña de fomento da implantación do microchip nas mascotas - Comarcas na Rede\nHomeLouriñaMosO Concello de Mos anuncia unha campaña de fomento da implantación do...\nAdemais de ser o microchip obrigatorio, esta campaña ponse en marcha porque desde a concellería que dirixe Costas e desde o Servizo Municipal de Emerxencias, detéctase que unha elevada porcentaxe dos cans perdidos que aparecen na localidade non teñen chip, polo que se complica a tarefa de atopar aos seus donos para poder devolvelos aos seus fogares. “A iniciativa persegue tamén un obxectivo concienciador e de prevención do abandoo de animais domésticos” explicaron rexedora local e edil de Medio Ambiente.\nA campaña consiste en que o Concello de Mos asumirá o 50% do custe da colocación do microchip a cada can en cuestión, polo que os seus donos só terán que asumir a metade restante.\nOs representantes municipais informaron a este respecto de que “desde a administración local mosense vense de iniciar o procedemento de contratación da empresa veterinaria que ofrecerá o servizo aos veciños/as beneficiarios da axuda”.\nCada 21 de xullo homenaxéase a un animal de catro patas fiel e incondicional, considerado o mellor amigo do home. Esta efeméride mundial foi creada no ano 2004, motivada pola inmensa importancia destes animais no diario vivir dos seres humanos.\nFoi ideada para concientizar e sensibilizar sobre os malos tratos e o abandoo do que son vítimas en moitas ocasións, a pesar de non merecelo nunca. Non se sabe de certo por que se elixiu esta data para conmemorar tal ocasión, con todo moitos cren que se debe ao incremento de abandono de cans durante o verán.


De patos, patiños e cacicadas | Terras Perdidas\nDe patos, patiños e cacicadas\nPoblicado o 25 Febreiro 2014 por xmpb\nOurense está en decadencia, está claro. Houbo un tempo en que falar de caciquismo e corrupción era sinónimo de Ourense. Todos sabiamos que para conseguir postos públicos ou algunha boa adxudicación de obras, era necesario saber a quen tocar e como tocar. Como na vida mesma.\nO gusto na nosa terra pola corrupción e o caciquismo vén de lonxe. Don Celidonio, personaxe da célebre obra de Vicente Risco, foi o modelo de conduta de moitos alcaldes e políticos provinciais durante moito tempo. Tamén é ben coñecida a expresión “o carallo 29”, consagrada polos políticos ourensáns, mestres nesta técnica que ten a súa orixe no artigo 29 da reforma de 1907 da Lei electoral da Restauración, e que sinalaba que se só se presentaba un candidato a un posto non había nin que facer votación. Eramos os mellores.\nPero agora estamos tan mal que a este paso, cando se celebren outras eleccións municipais, xa non aparecerán nin eses alcaldes que levaban máis de trinta anos gobernando, e que xa estaban co franquismo. E o que é peor, como sigamos así, acabarán por desaparecer esas sagas familiares que herdaban os postos de pais a fillos, mentres a xustiza miraba para outro lado.\nPor iso, nesta semana na que saíu á luz a Operación Patos, na que se descubriu, que raro, que había tráfico de influencias en adxudicacións públicas, non puiden deixar de sentir unha certa melancolía. Na Pokemon, organizaban todo dende Lugo e dende Madrid, e agora na Patos, todo dende Vigo e Pontevedra. Que se o Concello de Vigo, que se a Deputación de Pontevedra… E nós, un triste rexistro na Praza Maior. Nada.\nDe ser o epicentro da corrupción pasamos a ser unha mera comparsa que se limita a pagar o pato. Non vai haber nin que investigar. Ou talvez si, e o que pasa é que non se fai?\n*Publicado en La Voz de Galicia o 22 de febreiro de 2014\nEsta entrada foi publicada en Ourense Mon Amour e etiquetada Operación Patos;Ourense;Celidonio;Risco por xmpb. Ligazón permanente.


Nacen por primeira vez en catividade crías dunha lapa mediterránea en perigo de extinción | Consumer\nNacen por primeira vez en catividade crías dunha lapa mediterránea en perigo de extinción\nA Patella ferruginea é o primeiro invertebrado e a primeira especie mariña para a que se desenvolveu en España unha estratexia de conservación\nData de publicación: Sábado, 14deXullode2012\nUn proxecto liderado polo Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) logrou reproducir en condicións de laboratorio, mediante fecundación artificial, exemplares da lapa ferrugínea (Patella ferruginea), especie de molusco mariño do Mediterráneo en perigo de extinción. A ducia de lapas nadas en catividade “superaron a fase crítica de crecemento e convertéronse en xuvenís reptantes”, destacou o CSIC.\nDurante os experimentos en laboratorio, os investigadores conseguiron observar todo o desenvolvemento embrionario e larvario desta lapa ata superar o paso das larvas planctónicas a xuvenís reptantes, a fase máis crítica e delicada do seu crecemento. A Patella ferruginea “é o primeiro invertebrado e a primeira especie mariña para a que se desenvolveu en España unha estratexia de conservación”, resaltou tamén o organismo público de investigación.\n“O obxectivo xeral do proxecto é tentar conseguir a recuperación da especie mediante o estudo dos seus aspectos biolóxicos básicos, en particular, da súa bioloxía reprodutora, a análise da estrutura poboacional e a súa conectividade xenética, e a obtención de xuvenís en condicións de laboratorio para restaurar poboacións que se viron afectadas por catástrofes naturais ou de orixe humana”, explicou a investigadora do CSIC, Annie Machordom, do Museo Nacional de Ciencias Naturais.\nEn condicións naturais, Patella ferruginea reprodúcese só unha vez ao ano. A época de reprodución comeza co descenso da temperatura da auga, entre agosto e setembro, e conclúe en novembro, cos primeiros temporais do Mediterráneo. Neste proxecto, o equipo investigador instalou colectores flotantes nas augas do arquipélago das illas Chafarinas, no mar de Alborán, co fin de obter individuos adultos para a reprodución, así como exemplares xuvenís para o estudo das súas fases de desenvolvemento en condicións controladas.\n“A partir de femias recollidas nas Chafarinas en novembro de 2011 realizamos diversos experimentos de fecundación artificial baixo diferentes condicións. Logramos superar a fase crítica, o paso de larvas planctónicas a xuvenís reptantes”, sinalou Machordom.\nAdemais do éxito no laboratorio, o equipo de científicos do proxecto puxo de manifesto que a estratexia reprodutora desta lapa hermafrodita é moito máis complexa do que se pensaba. Comprobouse que o cambio de sexo pode producirse ao longo da vida dos individuos non só de macho a femia, como ocorre con outras lapas, senón que pode repetirse en sentido inverso, e volver converterse en machos (sexo no que maduran as crías), explicou o CSIC.\nPatella ferruginea é unha especie endémica do Mediterráneo occidental consumida polo ser humano como alimento desde a Prehistoria, e ameazada pola deterioración do litoral, que supuxo unha destrución importante dos hábitats favorables para a especie. Na actualidade, a súa área de distribución atópase restrinxida a algúns puntos do norte de África, o sueste da Península Ibérica, Córsega, Sardeña e as illas Chafarinas. Estas últimas, protexidas baixo a figura de Refuxio Nacional de Caza e Pesca e xestionadas polo Organismo Autónomo de Parques Nacionais, posúen as maiores poboacións de lapa Patella ferruginea.\nfecundación artificial hábitats-gl lapa-gl molusco-gl patella ferruginea-gl


Atender golpes e feridas - Prevención e atención\n> Prevención e atención\n> Atender golpes e feridas\nAtender golpes e feridas\nPara os pequenos golpes en calquera punto ou «croques» na cabeza, o mellor para amortecer a inflamación e a dor é aplicar xeo metido nunha bolsa ou compresas de auga ben fría sobre a zona durante uns cantos minutos, facendo pequenos descansos.\nSe o golpe foi máis severo, acudiremos sempre a un servizo médico para que sexa valorado adecuadamente por un profesional. No caso de indicarnos a volta á casa, e se é o caso, diranos que vixiemos, durante as seguintes 24 horas, os seguintes aspectos considerados «signos de alarma»:\nPerda de conciencia: comprobar o seu nivel de consciencia cada 2 ou 3 horas. Durante a noite ou se o neno está durmindo, espertarémolo para facelo.\nActitudes anormais: observar se está moi irritable ou demasiado adormecido.\nMotricidade anormal: observar se aparecen movementos estranos, e se manexa ben as súas extremidades, brazos e pernas.\nOllos: observar se ten desviación da mirada ou as pupilas dos ollos de tamaño desigual.\nFala: Observar se ten dificultades para falar.\nDor de cabeza moi intensa.\nVómitos repetidos: non tería importancia un vómito illado.\nA aparición dalgún destes «signos de alarma», require unha nova valoración no servizo médico.\nAs pequenas feridas ou rabuñaduras na pel, frecuentes na vida dos pequenos, lavarémolas sempre con abundante auga e xabrón, e con delicadeza pero con firmeza. Esta é a máis importante das medidas que sempre debemos efectuar.\nSe a ferida sangrase, poñeremos unha gasa sobre ela apretando uns minutos ata que deixe de sangrar.\nDeixar a pequena ferida ao aire libre se esta é leve, ou cubrila cunha tirita ou cunha cura de gasa e esparadrapo, que se cambiarán a diario ou antes se se molla.\nSe temos algunha dúbida ou non temos á man material para curas, tras o lavado da ferida con auga e xabrón, acudir a un servizo médico.\nAtender as queimaduras\nLogo da pequena queimadura, poñeremos en práctica o seguinte:\nBotar rapidamente auga fría sobre a superficie do corpo queimada.\nNon romper nunca as ampolas que se forman na pel.\nCubrir a queimadura cunha vendaxe ampla de gasas e venda, ou de tea ben limpa. Unha saba é o mellor, se a queimadura fose moi extensa.\nConsultar nun servizo médico.\nNon usar nunca pastas e pomadas sen prescrición médica previa.\nSe está ardéndolle a roupa cando nós acudimos:\nDeitalo axiña no chan e botar enriba unha manta ou cousa similar que apague o lume inmediatamente.\nNon intentemos nunca sacar os restos de roupa queimada adheridos á pel.\nEnvolvámolo nunha saba limpa e acudamos axiña ao hospital.


Veciños e veciñas de Figueirido súmanse á denuncia por vertidos de augas fecais ao Río Xunco en Figueirido\nCervo, 1 de marzo de 2011. Veciños e veciñas de Figueirido asinaron conxuntamente co BNG cervense unha denuncia diante do SEPRONA por vertidos de augas fecais ao Río Xunco dende fai mais de un ano, ao ver como despois de pedir solucións no concello de Cervo, estas non chegan, e o Decreto de medidas urxentes aprobado pola Xunta para arranxar os danos provocados polas riadas do pasado mes de xuño que acabou de desfacer a rede de saneamento, esqueceu Figueirido ou dedicouse a outras actuacións.\n46 veciños mais o BNG asinan a denuncia fartos de agardar por solucións que non dan chegado\nA práctica totalidade dos veciños e veciñas residentes en Figueirido sumáronse á denuncia promovida polo BNG por vertidos de augas fecais ao Río Xunco que foi formalizada no SEPRONA na mañá do luns. O Responsábel Local do BNG, Luís Bernardo Insua, “agradeceu a concienciación polo coidado do medio ambiente da xente, moi superior á dos nosos gobernantes que so se dedican a facer fotos e promesas”. O nacionalista lembrou que “o alcalde fotografouse en xuño pasado co máximo responsábel da Xunta e o Conselleiro de Medio Ambiente anunciando actuacións urxentes, pero a cousa non pasou de aí”. “De nada serve que nos falen de grandes proxectos cando estes non chegan e vai aló mais dun ano enchendo o río de merda”, remachou Bernardo Insua.\nReparación inmediata dos danos, eliminación dos vertidos e das tubaxes sobrantes, asentamento do terreo e reposición do camiño de baixada ao río\nO Responsábel Local do BNG explicou que nesa zona hai tubaxes de todo tipo, unhas antigas e outras novas, e ningunha fai a súa función. Bernardo Insua afirmou que “en Figueirido hai un problema de salubridade pública e contaminación medio ambiental grave polo que hai que actuar con urxencia eliminando os vertidos e as tubaxes sobrantes coa reposición da rede e arquetas, así como o asentar o terreo que foi cedendo sobre o río eliminando o camiño de baixada ao río ”.


Calvo arrefría as opcións de que ERC e PNV entren na Mesa do Congreso\nRedacción Pressdigital | Luns, 13 de Maio de 2019, 18:19\nEn declaracións no Congreso, Carmen Calvo quixo deixar claro que o obxectivo do PSOE é formar "unha Mesa representativa dos grandes partidos, que son os que neste momento teñen máis escanos e que representan de maneira plural ao conxunto da cidadanía".\nEse deseño confirma a previsión de unha Mesa presidida polo PSOE, como partido máis votado, e cos outros oito postos repartidos entre os catro grandes partidos: PSOE, PP, Cidadáns e Unidas Podemos, con dúas prazas cada un.\nCalvo, que foi vicepresidenta do Congreso co socialista Manuel Marín, quixo deixar claro que na Mesa "non teñen que estar todos os partidos" e que é na Xunta de Portavoces "onde están todos os partidos de maneira constitucional e legal". "A Mesa de Congreso non é unha Xunta de Portavoces bis, é un órgano distinto e aí teñen que estar os partidos que alcancen un acordo entre eles", indicou.\nTras presentar as súas credenciais no Congreso, Carmen Calvo dixo descoñecer a quen propoñerá o PSOE para presidir a Cámara e remitiu a decisión ao presidente Pedro Sánchez. "Non o teño que decidir eu, afortunadamente --comentou--. Como é lóxico, está no traballo de decisión do secretario xeral".


Temos moitos motivos para saír á rúa este domingo! - Novas - BNG - Ourense - Bloque Nacionalista Galego\nTemos moitos motivos para saír á rúa este domingo!\nBNG de Ourense 12 set. 2013 - 14:27\ná rúa saír temos moitos motivos\nO BNG chama a toda a militancia e ao conxunto da cidadanía a dar unha resposta social contundente convertendo a manifestación do 15 de setembro nun gran acto de protesta contra as políticas do PP que colocaron a Galiza ao borde do colapso.\nSobran as razóns para dicir basta xa ao desgoberno dun PP que non ten alternativa para o país e que goberna para os lobbies empresariais madrileños, os mesmos que o financian de xeito ilegal.\nEspolio financeiro: Galiza precisa unha banca pública que financie á nosa economía, aos emprendedores, as familias. O BNG propón converter NGB nesa banca galega, pero o PP aposta por consumar o espolio definitivo do aforro do país. Como explicarlle aos galegos que se regala NGB a gran banca española ou se malvende a un fondo especulativo tras tapar os buratos da entidade con 9.000 millóns de  aos que hai que sumar os 600 millóns estafados polas preferentes? Tamén para isto precisamos soberanía, para que non decida o FROB por nós, coa complicidade do PP.\nO PSOE axeónllase ante a igrexa e rexeita a proposta do BNG para axudar ás familias ourensás\nO BNG urxe a revisión da RPT para evitar que o PSOE privatice servizos públicos


Un facísimile reúne os manuscritos de Rosalía que sobreviron á queima trala súa morte - Faro de Vigo\nUn facísimile reúne os manuscritos de Rosalía que sobreviron á queima trala súa morte\nA Deputación promove unha edición limitada e a obra tamén poderá ser consultada no Arquivo Provincial. A institución agasalla aos veciños da cidade cun libro e unha camelia no inicio dos actos do Día de Rosalía\n21·02·20 | 13:59\nA Deputación de Pontevedra edita 313 exemplares dunha edición limitada en facsímile que recolle os manuscritos de Rosalía de Castro que sobreviviron á fogueira trala súa norte. Trátase dun poemario que presentou na mañá deste venres a deputada de Lingua e Patrimonio, María Ortega, no acto institucional organizado para conmemorar o nacemento da poeta galega.\nA obra poderá ser consultada por todos os interesados na biblioteca do Arquivo Provincial, segundo o anuncio da deputada, que compañou hoxe á presidenta provincial, Carmela Silva, na apertura dos actos do Día de Rosalía, un encontro no que os asistentes foron agasallados cunha flor (unha camelia do cultivar Rosalía de Castro de Areeiro) e un libro.\nA música de Xardín Desordenado (que puxo son a varios poemas de Rosalía) deu a benvida aos asistentes, entre eles varios alcaldes e representantes de distintos concellos da provincia, ante os que Carmela Silva lembrou que somos "dos poucos pobos nos que unha muller é referencia", a guía dun grupo humano "cunha cultura, tradición e valores propios e potentes€ Un pobo que segue a defener unha ollada propia sobre o mundo".\nPola súa banda, Maria Ortega explicou que o libro que edita a institución provincial, de 640 páxinas, recolle a obra poética da autora e tamén reproduce manuscritos de poemas (algúns con estrofas inéditas) que sobreviviron á destrucción ordenada pola propia Rosalía trala súa morte.\n"É coñecido que, cando estaba gravemente doente e presentindo a súa morte, ordenou ás súas fillas que ao seu finamento destruísen os papeis que contiñan os orixinais da súa obra literaria", lembrou a deputada sobre unha escena da queima deses manuscritos contada por diversas persoas que recolleron o relato de testemuñas presenciais. "Ademais, Manuel Murguía, xa viúvo, tamén rachou e fixo desaparecer todas as cartas que lle enviara a súa esposa, facendo así desaparecer unha produción de incalculable valor".\nA xornalista e escritora Montse Fajardo tomou de seguido a palabra para dar lectura ao manifesto da Asociaicón de Escritoras e Escirtores en Lingua Galega (AELG), un texto de Daniel Asorey que fala de nosoutros, de como marchamos e camiñamos, fuximos, "e, no medio do desamparo, do mundo deixado e do degoirado, Rosalía amosou o desconsolo de migrar e o afliximento de ficar. Tamén nos aprendeu a ollar, a saber, a ser. Desde entón a nosa voz foi para sempre palabra de muller. No éxodo infinito. A nosa voz errante polo mundo".\nO inaudito? Que, lembrou o manifesto, Rosalía, unha das que debían ser silenciadas pola forza, ergueu a súa palabra libre e entregóunola. "Sera por eso que habemos será unha anomalia? Unha transmatria errante con voz de muller. Unha nación errante que os iguala no camiño coas desposuídes. Ambas errantes polo mundo".\nEn tempos duros, nos que "rexorden discursos de odio e de medo", lembrou a escritora no manifesto, "as vítimas son sinaladas polos verdugos. No entanto, nesta transmatria nosa conservamos armas lilas contra a desolación".\nFabricounas, engadiu, unha muller con versos irredentos, "vacinas contra a xenofobia que han formar parte do noso ADN. Sermos errantes ha impedir que a arañeira do odio medre no corazón".\nO manifesto convida a facer vivos os versos de Rosalía en cada persoa que foxe, que chimpa un muro, cada ser humano que se bota ao mar, que decide o seu futuro e a súa identidade libremente porque, "levamos no sangue a valentía de quen camiña" e grazas a esa muller de versos irredentos "sabemos que as errantes tamén somos nós. Conra o medo e a intolerancia. Errantes polo mundo e sempre libres".\nAs actividades conmemorativas do Día de Rosalía continuarán o vindeiro domingo 23 ás 12 horas, véspera do aniversario do nacemento de Rosalía de Castro, no Museo de Pontevedra. O Sexto Edificio acollerá unha sesión de contacontos ilustrado dedicado a público infantil e familiar para que os nenos se acheguen á figura da célebre escritora. Non se require inscrición.\nFinalmente, o luns día 24, a Deputación recibirá a "visita" da escritora Rosalía de Castro e do pintor e escritor Modesto Brocos. Durante a mañá ambos estarán en Pontevedra no Pazo Provincial e a súa contorna e pola tarde farán un paseo polas prazas e rúas de Vigo.


De libros e outros artefactos: Xohana Torres. De infancia e mar\nFoise Xohana Torres pola banda do solpor cando o outono petaba ás portas da paisaxe.\nA súa ida fíxonos pensar, unha vez máis, no que achegara ao noso tempo, á lingua e ao país dos galegos e as galegas, ao universo das mulleres... especialmente cando escribira aquel poema no que nos trae a Penélope disposta a abandonar o tear e saír ao mar:\nDesde aquí, non podemos deixar de lembrar os seus libros de literatura infantil e xuvenil. Libros que son imprescindibles cando se escriben e publican. Libros que achegan o mar a esa literatura.\nPolo mar van as sardiñas, primeiro libro galego que forma parte de Editores asociados e, polo tanto, vai ser traducido ás outras linguas do Estado. Formar parte dese proxecto cos outras linguas, para que as historias chegaran aos pequenos e pequenas, e facelo desde a nosa creación. Ademais, se revisamos a nosa LIX (literatura infantil e xuvenil) veremos que o mar non abunda, e Xoana Torres, introdúcenos nel neses dous libros. Corría o ano 1967...\n"Pequeno Antón vive no val, terra adentro. Pequeno Antón sube moitas veces aos outeiros e dexerga, ao lonxe, o gran mar azul e o ronsel dos barcos.\n-Meu pai, ¿como é de ricaz o mar? ¿O mesmo que o noso val se o val fose de auga...?"\nO outro, Pericles e a balea, fala dun churreiro que despois de alegrar os días festivos da rapazada acaba marchando ao mar, acompañado pola amiga Tálata (da que di "É unha balea como a lúa chea") e o can Argos.\n"(...) Tempo despois, o contramestre dun barco de bandeira panameña regaloulle a Xerome un loro das Antillas. O animal, entre outras ladaíñas berraba:\na la malalé, os churros\nque van fervendo.\nEra o mensaxeiro de Pericles. Anunciáballes aos nenos que seguía vivo e vendendo churros nas illado Caribe."\nPublicado por Pilar Sampedro en 02:27:00


Harry Schell - Wikipedia, a enciclopedia libre\n11 (1950 – 1960)\n57 (56 saídas)\nHenry O'Reilly "Harry" Schell nado en París, Francia o 29 de xuño de 1921 e finado en Silverstone, Inglaterra, o 13 de maio de 1960 foi un piloto de carreiras americano.\nSchell naceu en París, Francia, fillo dun expatriado estadounidense e, nalgún momento, piloto Laury Schell. A súa nai era a rica herdeira estadounidense Lucy O'Reilly. O'Reilly era un entusiasta das carreiras de automóbiles que coñecera a Laury mentres visitaba Francia. Pronto se converteron xuntos en nomes familiares na escena dos rallies. Ela fixo un investimento moi elevado na empresa Delahaye, primeiro facendo campaña dos coches deportivos e despois defendendo o desenvolvemento dun coche Delahaye de Gran Premio, que participou debaixo da bandeira de Ecurie Bleue. O francés René Dreyfus gañou sorprendentemente o Gran Premio de Pau de 1938 por diante de Mercedes, pero o proxecto de Delahaye non conseguiu o apoio necesario e nunca desenvolveuse en toda a súa extensión.\nPouco antes do estalido da Segunda Guerra Mundial, os pais de Schell estiveron involucrados nun accidente de tráfico no que Laury morreu e O'Reilly resultou gravemente ferida. Cando Francia foi ocupada por Alemaña, Schell e a súa nai volveron a América, onde Schell participou co Maserati nas 500 Millas de Indianápolis de 1940. Sendo xa voluntario na forza aérea finlandesa durante a guerra do inverno con Rusia en 1939, Harry entrou no Corpo de Tanques dos Estados Unidos cando Estados Unidos entrou na Segunda Guerra Mundial.\nSchell continuou a súa andaina en Europa, pilotando Coopers en Fórmula 3, Fórmula 2 e incluso no Campionato Mundial de Fórmula 1 no seu inicio en 1950. A súa primeira aparición foi nun Cooper propulsado por un motor JAP V-twin en Monte Carlo. Terminou nun accidente na chicana do porto que implicou a maioría dos participantes.\nAínda que Schell nunca gañou un Gran Premio de campionato e gozou da vida como un playboy e mullereiro, era moi respectado na época, logrou dous podios cun segundo posto no Gran Premio dos Países Baixos de 1958, gañou o Gran Premio de Caen de 1956, e compaxinou carreiras periódicas nos coches deportivos. Asociouse con Stirling Moss para obter un segundo lugar nas 12 Horas de Sebring de 1957 e logrou o terceiro lugar no mesmo evento en 1959. As tempadas máis notables na Fórmula Un viñeron da man de BRM, Vanwall, e Maserati como subordinado do cinco veces campión Juan Manuel Fangio. Tamén pilotou para Ferrari nunha soa carreira no Gran Premio de Mónaco de 1955.\nSchell creouse unha reputación como competidor seguro e prudente e podíase dicir como un anotador de puntos consistente, pero tamén demostrou a súa clase cando se presentou a oportunidade. No Gran Premio de España de 1954, tomou a dianteira desde o principio no seu Maserati privado e liderou facilmente antes de trompear en primeiro lugar e logo retirarse cun fallo na transmisión. No Gran Premio de Francia de 1956, relevou a un enfermo Mike Hawthorn despois de que o seu propio Vanwall tivera un problema de motor e avanzou ata a segunda posición. O equipo Ferrari, que corría coa suposición de que Schell estaba cunha volta perdida, foi atrapado, e seguiu unha loita dramática polo liderado, pero o esforzo de Schell non sevíu de nada, xa que se viu obrigado a facer unha longa parada en boxes pouco despois. Pilotando un Ferrari 375 Indy para o equipo de carreiras norteamericano de Luigi Chinetti na Race of Two Worlds de 1958, Schell uniuse a Phil Hill (Scuderia Ferrari 296 Dino) e Masten Gregory (Ecurie Ecosse Jaguar D-Type) en Monza como os únicos pilotos estadounidenses que non participaron nun Campionato de Monoprazas dos Estados Unidos.\nA comezos de 1960, e preto dos 40 anos, as perspectivas de Schell parecían difuminarse, e decidiu participar cun Cooper privado baixo a bandeira Ecurie Bleue da súa familia. Iso cambiou, cando contratouno o equipo British Racing Partnership antes do comezo da tempada de Grandes Premios Europeos para un programa completo de carreiras, xunto a Tony Brooks e o prometedor Chris Bristow nuns vellos Coopers. Schell morreu na práctica para a carreira fora do campionato International Trophy en Silverstone en 1960, cando chocou co seu Cooper na Curva da Abadía. Schell estaba pilotando a aproximadamente 165 km/h cando o seu coche derrapou no barro no lado da pista e perdeu unha roda. O Cooper deu un salto mortal e penetrou nunha barreira de seguridade, causando o derrubamento dunha parede de ladrillos.\nAntes da súa morte, Schell fora extremadamente activo na promoción das roll-bar (barras estabilizadoras) nos coches de competición europeos, unha característica de seguridade requirida en América. Converteuse en estándar na Fórmula 1 de 1500cc en 1961.\nRet GBR ALE ITA ESP\n17 ALE NED ITA\nRet PAR EMP BAR JER ALB NED NOT ULS PES STT INT GOO PEN\nWD SCO NED ALB PES\nSYR VAL RIC LAV PAU IBS MAR\nRet FRO ULS\nRet MZA LAC\nRet MOD CAD\nRet ELA NGP ULS WIN COR FRO SNE EIF ALB PRN ESS MID ROU\nNC MAD BER FRY CUR\nRet LAV BOR\n6 CUR ROM\nRet AUG COR OUL\nDNA RED PES FRY CAD BER GOO DTT\nGLV SYR AIN\nRet NAP AIN VAN CAE\n2 GLV NAP RMS\n4 CAE INT\n6 INT CAE\nNTS SIL LOM OUL\n↑ A Prudent Driver, New York Times, 14 May 1960, Page 21.\n↑ 2,0 2,1 Schell is Killed as Auto Skids In Drill on Eve of British Race, New York Times, 14 May 1960, Page 21.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Harry Schell\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Harry_Schell&oldid=5695788»\nÚltima edición o 10 de febreiro de 2021 ás 01:47\nA última edición desta páxina foi o 10 de febreiro de 2021 ás 01:47.


Para que se usan os minerais de Galicia? - Minaría Sostible de Galicia\nPara que se usan os minerais de Galicia?\nGalicia conta cunha auténtica riqueza mineral. E é que a extracción de minerais non é unha actividade nova na área galega: xa o sabían os fenicios hai tres mil anos, cando as nosas costas eran parada obrigada para buscar estaño. Incluso os romanos chegaron a desviar o río Sil para extraer ouro, mentres que nazis e aliados pelexaron durante a II Guerra Mundial para controlar a extracción do estratéxico wolframio.\nCo granito e a lousa como principais produtos mineiros, Galicia ocupa os primeiros postos en mercados nacionais e internacionais, con 282 explotacións e unha facturación aproximada de 419 millóns de euros.\nPero máis aló da súa relevancia económica, non podemos esquecernos de que a minaría está presente en practicamente toda actividade humana. De feito, cada persoa pode chegar a consumir 8,5 toneladas de minerais ao ano. Desta cantidade, 7.000 quilos son áridos, 350 quilos son minerais non metálicos e 270 quilos, cementos.\nPero é que sen minerais, a vida cotiá faríase practicamente imposible. Ata a máis mínima actividade necesita deles. O papel precisa de caolín; para fabricar as esponxas que se empregan para fregar utensilios de cociña a diario necesítanse minerais abrasivos como o cuarzo; a agricultura require fertilizantes derivados de minerais fosfatados ou nitratados; o cemento require calcita para a súa fabricación; incluso os medicamentos e cosméticos incorporan minerais.\nAs rochas e pedras galegas\nA importancia do universo mineiro de Galicia céntrase, na actualidade, na minería de rochas e minerais industriais. Constitúese como unha actividade económica principal, convertendo á comunidade galega nunha das rexións españolas máis importantes, tan só superada por Andalucía, Cataluña e Castela e León.\nGalicia é líder na extracción de materias primas como o granito e a lousa. A extracción destas dúas pedras ornamentais é o máximo expoñente do potencial mineiro de Galicia. Pero non só de granito e lousa vive a minería galega. Outro dos puntos fortes do sector mineiro son os áridos, compostos por areas, gravas e calcarias.\nPor outra banda, Galicia é a única produtora de dunita, un mineral moi apreciado na metalurxia, o cal se obtén no xacemento de Cariño (A Coruña). Tamén, é unha importante produtora de caolín, procedente de Vimianzo (A Coruña) e Burela (Lugo), así como de magnesita, que se extrae da mina de Rubián, en Bóveda (Lugo). Pero, ademais, Galicia é unha auténtica reserva de cuarzo.\nOs usos dos minerais de Galicia\nComo se sinalou, son moitos os minerais e rochas ornamentais que se extraen en Galicia, pero para que se utilizan?\nNa actualidade, a aplicación máis común da lousa é a construción de cubertas. Tamén podemos atopala como pedra de pavimentación ou mesmo en elementos decorativos. Pola súa banda, o granito é un dos materiais preferidos no mercado para a construción e decoración. A grava de granito (balastro) úsase en vías de ferrocarril para amortecer e asegurar o paso das locomotoras.\nO caolín é un mineral cunha ampla gama de aplicacións. A máis importante dáse na industria do papel, que absorbe ao redor do 45% do total do caolín producido. Pero tamén se emprega na industria cerámica; para a fabricación de materiais refractarios; na industria química como material de recheo, de recubrimientos e adhesivos, e na fabricación de fibra de vidro. Ademais, úsase nas industrias do caucho e da pintura, así como na industria do plástico e a cerámica. Así mesmo, é un compoñente usado, sobre todo, na cosmética natural.\nGalicia é a principal produtora de cuarcita para usos metalúrxicos de España. Xunto coas areniscas e outras rochas, comercialízanse baixo o nome de ‘cuarcitas’ para o seu uso como pedra natural e revestimentos, chans e muros. A cuarcita é, ademais, unha fonte natural de cuarzo e de sílice.\nA magnesita é un mineral que ten unha gran variedade de aplicacións industriais. Dela pódense obter dous compostos: magnesio metálico e sales de magnesio. O magnesio metálico é moi empregado na industria metalúrxica para a fabricación de aliaxes pouco pesadas. En estado cru, a magnesita é esencial como fertilizante, así como ingrediente na confección de vidro e cerámica, e como compoñente na fabricación de pinturas, plásticos, insecticidas e pesticidas. Aínda así, a maior parte da produción deste mineral destínase á calcinación para obter óxido de magnesio, usado na fabricación de ladrillos refractarios e outros químicos.\nO 90% da dunita producida é absorbida polo sector siderúrxico para a produción de ferro e aceiro. Ademais, úsase como compoñente para a produción de áridos utilizados en formigóns, mesturas bituminosas, diques e balastro para vías de ferrocarril.\nA explotación mineira é unha auténtica fonte económica para Galicia. Pero o certo é que esta actividade sempre estivo ligada a ideas preconcibidas que na actualidade non amosan a realidade do que o que é a minaría. O aumento da demanda de materias primas minerais fomentou a exploración e busca de novos xacementos que abastezan as necesidades actuais, sempre tendo en conta o desenvolvemento sustentable, xerando emprego e riqueza, garantindo que os beneficios se estendan máis aló da vida da mina, e producindo un impacto positivo no medio natural, o cambio climático e o capital social.


Mª JOÂO & MÁRIO LAGINHA\n7 de outubro de 2004. 21:00 h.\nMaria Joâo e Mario Laginha presentan en Santiago de Compostela algunhas das cancións do seu novo disco Tralha, publicado neste mes de outubro. Este traballo chega despois de Undercovers, un fenómeno de vendas en Portugal, no que o dúo interpretaba versións de Tom Waits, Joni Mitchell, U2 e Björk, entre outros.\nDende que dous dos músicos máis talentosos de Portugal uniron as súas traxectorias profesionais, resulta abraiante comprobar a súa compenetración. Maria Joâo, cantante que destaca pola súa capacidade vocal e de improvisación, e Mario Laginha, pianista e compositor anovador, teñen gravados xa sete discos xuntos.\nO jazz, entendido moito máis alá dos parámetros anglosaxóns, é o estilo co que Maria Joâo se fixo popular dentro e fóra de Portugal. Enriba do escenario esta artista lisboeta de orixe mozambicana combina con xenialidade o manexo da voz e a súa capacidade interpretativa. A súa evolución conduciuna a facer hoxe en día unha música sen etiquetas que recolle influencias de todos os lugares que visita cos seus espectáculos. A voz de María João está actualmente no cumio da súa arte, servíndose dela para crear espectáculos nos que a ousadía e a inventiva non teñen límite. Pola súa parte, Mario Laginha, despois de gravar con artistas como Wayne Shorter, Gilberto Gil e Django Bates, é reclamado como compositor para formacións como a Orquestra Sinfónica do Porto ou a Orquestra Metropolitana de Lisboa.\nConsiderados referentes non só no contexto da música portuguesa senón máis alá, actualmente, e aínda que embarcados en diferentes aventuras, o dúo é central nas perspectivas presentes e futuras de ambos. Emoción, creatividade e improvisación, son palabras ben acaídas para definir a experiencia de velos xuntos sobre un escenario.\nWeb de Maria Joâo


ICL presenta o novo Agroblen con tecnoloxía V-Factor para novas plantacións forestais - Campo Galego\nInicio / Columna Empresa / ICL presenta o novo Agroblen con tecnoloxía V-Factor para novas plantacións forestais\nA firma de fertilizantes vén de participar en Asturforesta, un certame internacional do sector forestal que se desenvolveu en Tineo. Trátase dunha das primeiras feiras que retomou a actividade presencial, mantendo todas as medidas de seguridade da Covid 19\nCampo Galego 24/06/2021 10:15 a.m.\nICL vén de participar na feira Asturforesta.\nICL presentou este ano en Asturforesta o fertilizante Agroblen con tecnoloxía V-Factor, deseñado especialmente para novas plantacións forestais. É un fertilizante NPK de liberación controlada que mantén un aporte continuo de nutrientes durante 8-9 meses, o que facilita un crecemento moi uniforme do cultivo, polo que é moi axeitado para novas plantacións.\nA fórmula pola que aposta ICL é un NPK reforzado con magnesio e boro, o Agroblen 8-20-7 +3MgO + 0,1 B, con tecnoloxía V-Factor, tratándose dun abono totalmente encapsulado.\nA compañía de fertilizantes presentou na feira asturiana outros produtos líderes no sector, como o ‘Agroblen especial eucaliptus’ e ‘Agroblen Tablet’.\nAsturforesta, tras máis dun ano de pandemia, convertiuse no certame de reencontro do sector da madeira e da industria forestal. Clientes e distribuidores de ICL aproveitaron a feira para coñecer as novidades da compañía neste segmento de mercado. Aínda que o tempo foi complicado, con fortes choivas, a feira mantivo a súa esencia de presentar equipos e maquinaria en condicións reais de traballo, o que xerou numerosas visitas.\nGuía de produtos forestais de ICL\nStand de ICL en Asturforesta.


Lección maxistral Exame final 50 CB1\nPrácticas con apoio das TIC Prácticas no Laboratorio e Traballo práctico 50 CB2\nTraballo tutelado Traballo práctico 0 CB2\nCada proba, traballo ou informe será valorado sobre 10 puntos. Para superar esta materia pola vía de avaliación continua o alumno deberá alcanzar un mínimo de 5 en cada unha das súas partes (teoría e prácticas). A cualificación total obterase aplicando as seguintes porcentaxes: Teoría 50%, Prácticas (traballo) 50%. A parte teórica consiste fundamentalmente nunha proba escrita, que poderá ser tipo test. A parte práctica consiste no seguimento das correspondentes clases e no deseño dun obxecto biomédico, con entregas parciais e a final, que ademais inclúe unha exposición.\nAqueles alumnos que sigan a vía de avaliación continua poderán conservar a cualificación das partes superadas ata a convocatoria de xullo, debendo recuperar só aquelas non superadas.\nQuen opten pola vía do exame final exclusivamente, realizarán tanto a parte teórica (50%), que poderá conter preguntas de resposta longa, como a práctica (50%). Para superar esta materia deberán alcanzar un mínimo de 5 puntos en cada unha destas partes. Se superan algunha delas consérvaselle ata a 2ª convocatoria (xullo).\nEspérase que o alumno presente un comportamento ético axeitado. No caso de detectar un\ncomportamento non ético (copia, plaxio, utilización de aparatos electrónicos\nnon autorizados, e outros) considerarase que o alumno non reúne os requisitos\nNon se permitirá a utilización de ningún dispositivo electrónico durante as probas de avaliación, salvo autorización expresa.


A Deputación ten todo preparado para a presentación de “Somos historias” este xoves en Fitur - ValmiñorTV\nInicioGALEGOA Deputación ten todo preparado para a presentación de “Somos historias” este xoves en Fitur\nA Deputación de Pontevedra ten xa todo preparado para o lanzamento de “Somos historias”, a campaña que a institución dá a coñecer mañá ás 12.00 en Fitur 2018 e que ao longo de todo o ano promoverá o patrimonio da provincia. A presentación, a modo de diálogo entre a presidenta Carmela Silva, a actriz protagonista da curtametraxe, Patricia Torres, e un historiador, poderá seguirse por streaming na web de Turismo Rías Baixas e redes sociais da Deputación.\nA curtametraxe “Somos historias”, que estará a disposición das persoas interesadas a través da canle de Youtube da institución provincial ao remate da presentación, ten por obxectivo promover desde as emocións todo o patrimonio cultural e natural máis representativo da provincia de Pontevedra, co fío condutor da figura de María Vinyals. Deste xeito, “da man dunha muller incrible” – tal e como a calificou Silva-, preténdese dar a coñecer que a provincia de Pontevedra é un multidestino, internacional e desestacionalizado, cun variado patrimonio cultural, monumental, natural e histórico do que se dará mostra mañá a través da curta.\nNeste ano 2018, declarado “Ano Europeo do Patrimonio Cultural” e ano no que o Castelo de Soutomaior completará a súa musealización, a Deputación de Pontevedra escolleu o patrimonio e a figura da Marquesa de Ayerbe, María Vinyals, para centrar a súa acción promocional en Fitur. Xunto a estes elementos, na Feira internacional de Turismo vaise presentar a imaxe da campaña que tomará como base o labirinto de Mogor como símbolo de historia, cultura, paisaxe e lenda da provincia de Pontevedra. Amais, tamén se entregará unha caixa cun caderno coa imaxe do Castelo de Soutomaior e galletas e nubes de camelia elaboradas polo CIFP Carlos Oroza de Pontevedra, CIFP A Granxa de Ponteareas e IES Montecelo de Pontevedra.\nA curtametraxe, o labirinto e a caixa elaborada con produtos centrados na camelia, tan representativa do destino Pontevedra provincia, pretenden presentar unha oferta desestacionalizadora, diferenciadora e de interese no mercado internacional en liña coas directrices do Plan Estratéxico de Turismo. Amais, e tamén seguindo as directrices do plan, a acción completa aos produtos consolidados de sol, praia e gastronomía e integra recursos turísticos espallados por toda a xeografía, abrindo novos espazos de colaboración cos concellos.\nSe abre el plazo de solicitudes para las asociaciones interesadas en participar en “Conectadas 2018”\nLa Diputación tiene todo preparado para la presentación de “Somos historias” este jueves en Fitur\nA Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que, na última actualización, o número de casos activos de coronavirus en Galicia ascende a 3.486, deles 820 son da área da Coruña, 241 […]


Mugardos – B.P.M. Mugardos | Ler Conta Moito\nArquivo de Autor por: Mugardos – B.P.M. Mugardos\nSeguimos con Harry Potter na biblio de Mugardos\nEsta vez, nunha actividade de escape room na que tentaríamos axudar a Harry e a Hermione a fuxir. Mais o camiño non foi doado, os rapaces/as tiveron que resolver acertixos, atopar pistas e pensar na forma de empregalas de xeito útil… Toda unha aventura a contrarreloxo!\nen Actividades / por Mugardos – B.P.M. Mugardos\nContos de defuntos …con Brais das Hortas en Mugardos\nComo é propio deste tempo, o tema dos defuntos está moi presente. Brais das Hortas achegounos con humor ás crenzas populares tan arraigadas á nosa cultura, nunha velada onde non faltaron as gargalladas.\nA ciencia de Harry Potter achégase a Mugardos\nO pasado venres, @s pequen@s mugardes@s coñeceron, dan man de David Ballesteros, a relación entre a ciencia e a maxia do mundo de J.K.Rowling. A través do mundo de Harry Potter puxemos as nosas cabeciñas a pensar e descubrimos que a ciencia pode resultar moito mais abraiante que a propia maxia…\nA cidade violeta de Anxo Fariña, na biblio de Mugardos\nUnha tarde moi entretida da man de Anxo Fariña, na que @s rapac@s crearon a súa propia cidade violeta cun abraiante resultado final!\nA biblio de Mugardos estrea o curso co Ratiño Presumido\nO Rato Fuco e a súa amiga Faifá tráennos unha simpática adaptación deste clásico que fai rir a pequen@s e grandes. Papás e mamás axudaron a darlle maior interese aínda a este espectáculo ante a atenta mirada d@s mais pequch@s!\nTRANSformando o mundo dende a BPM Mugardos\nNa biblioteca de Mugardos, tivemos a sorte de poder pasar a tarde do 5 de xuño na compaña da autora Eva Mejuto, nunha sesión xuvenil na que fixemos un exercicio de reflexión sobre temas como a diversidade sexual, a transexualidade ou identidade sexual. Unha experiencia tan recomendable como enriquecedora.\nBiotecnólogos/as na BPM Mugardos\nOs rapaces e rapazas da biblioteca de Mugardos convertéronse por un día en expertos biotecnólogos para resolver o caso do asasinato da bibliotecaria, recollendo mostras e pegadas para extraer o ADN do responsable do delito. Mediante materiais que teñen ao seu alcance na casa conseguiron resolver o caso. Unha actividade totalmente recomendable posto que esperta o interese dos nenos/as e na que eles mesmos manipulan, pensan, interactúan e sobre todo, aprenden.\nCiencia en Movemento achega o Museo Científico á biblio de Mugardos\nUnha pequena mostra do Museo Científico achegouse a Mugardos para amosar aos rapaces e rapazas de 1º curso da ESO o funcionamento da ciencia e o porqué dalgúns misterios da vida cotiá, mediante unha serie de obxectos que eles mesmos/as manipularon libremente e que espertaron o seu interese e a súa curiosidade.\nObradoiro de sombras chinesas con Olga Abad na BPM de Mugardos\nNa biblio de Mugardos estreamos o mes dos libros aprendendo a contar historias por medio de sombras chinesas. Olga Abad, de Intres, ensinou aos pequenas e pequenas mugardeses a narrativa apoiada nesta técnica oriental, nun obradoiro moi completo do que saíron encantados/as.\nA Biblio de Mugardos comeza o curso con moita maxia\nO sábado 24 de setembro perdémonos con Chrystyan Magic na senda da serpe alada, pequenos e maiores abraiáronse e riron participando da súa maxia.\nPáxina 1 de 212\n“Contaba miña avoa que…” de Fátima Fernández Gómez\nExperimentos científico-artísticos de Fatiropina\nCarmen Domech e os “Contos de libros contentos” na BPM dos Tilos-Teo\nMagín Blanco trae “O que levamos nas maletas” ás Bibliotecas de Teo\nObradoiro de ilustración de Óscar Villán na BPM do Grilo-Cacheiras\nLer conta Moito en Sada\nO 8 de ouObradoiro de creacontos de Andamiaxe.\n“Contos de inverno” Cucarandainas\n“O Que levamos nas maletas” Magín Blanco no Rosal\nE Yolanda Castaño estivo no Páramo !