Narrativa en español | NOVENOITES\nArquivo da categoría: Narrativa en español\n“MANDÍBULA”: DO FEMININO-MONSTRUOSO\nPoblicado o 22 Maio, 2018 por novenoites\nEditorial Candaya, Avinyonet del Penedés (Barcelona), 2018, 285 páxinas\nTras a publicación da súa segunda novela, Nefando, Mónica Ojeda (Guayaquil, 1988) foi considerada por algún medio de comunicación como unha das escritoras referenciais do chamado “novo boom da literatura latinoamericana”. Tanto a autora como a novela foron etiquetadas “ad infinitum”. Algo semellante está a acontecer con Mandíbula, a terceira incursión de Mónica Ojeda na narrativa de formato longo, publicada hai poucas semanas por Editorial Candaya. Mandíbula é unha aliaxe de obras literarias e cinematográficas, así definida pola mesma escritora: “Sería unha mestura de creepypastas con Las chicas de Emma Cline e El anticristo de Lars von Trier.”\nSen censurar nin gabar, dúas operacións que nada teñen que ver coa crítica literaria, achego algúns motivos para deixarse atrapar pola maxia de esta novela. Mandíbula emboca na nómina da ricaz floración da literatura escrita por mulleres en Latinoamérica. Unha narrativa, porén, que nada ten que ver co boom dos anos 60. Na novela prodúcese un total desprazamento da retórica tropical a prol dunha aclimatación do arrepiante. Unha estética da violencia na que non se mutila a balazos. É unha violencia máis refinada: a dun thriller psicolóxico. Mandúbula é una novela de perversión adolescente que explora as relacións de poder entre amigas que asisten a un colexio elitista, e son lideradas por unha delas. Tematízanse no relato, con grande profundidade, estados anímicos como a desmesura en forma de bulling, de canibalismo que unhas alumnas púberes fan da autoridade da súa profesora. Co mesmo ollo clínico, relátase a ansiedade da profesora que se amosa como angustiosas congoxas e incertezas. En moi poucas ocasións se ten descrito con tanta verosimilitude a dinámica dun grupo escolar no que moitas alumnas pugnaban polo poder territorial.\n(Texto publicado no xornal El Correo Gallego o 21 de marzo de 2018. para ver o orixinal premer aquí )\nPublicado en Critica literaria,Narrativa en español\t| Etiquetado Editorial Candaya,Mónica Ojeda\t| Deixar unha resposta\nUn thriller médico\nPoblicado o 13 Xullo, 2017 por novenoites\nTras Las defensas, a novela de Gabi Martínez, agóchase unha historia real: a dun neurólogo que tornou tolo. Unha historia que de xeito casual caeu nas mans do autor cando o neurólogo Domingo Escudero se achegou á mesa onde o escritor asinaba exemplares do seu último libro e lle ofreceu a súa propia historia para que Gabi Martínez a cociñase ao seu gusto, e que o neurólogo resumiu así: “eu son neurólogo, enlouquecín durante unha tempada, daquela non había diagnóstico para a miña enfermidade e engaioláronme nun psiquiátrico. Saín e aquí me tes, semello normal”.\nGabi Martínez relata en Las defensas este feito real, mais fantasiado polo narrador, aínda que sen adulterar a verdade. O escritor camufla a Domingo Escudero baixo o nome de Camilo Escobedo, protagonista da novela. Na mesma, o narrador achéganos a súa propia historia, alternando secuencias que son verdadeiros flashbacks coas que recupera o pasado, con outras nas que o discurso cínguese ao presente do doente internado nun psiquiátrico para se recuperar dun trastorno bipolar, cuxo orixe está no estrés e no mobbing ao que foi sometido o protagonista polo xefe do servizo de neuroloxía.\nMedicalizado erroneamente, cousa que el sabe, e mesmo candidato a unha sesión de electroshock, supera esta primeira acometida, pero pronto sobrevén a segunda. Porén, antes diso asistiu a un simposio no que participaba o doutor Josep Dalmau que no ano 2007 descubrira o anticorpo que atacaba o receptor NMDA do cerebro.\nUnha enfermidade diagnosticada de mil formas, todas equivocadas: desde autismo ata posesión diabólica, mais en realidade a súa natureza é máis sinxela: o corpo convértese en vítima do propio sistema inmunitario porque, no canto de atacar unha infección externa, diríxese contra o propio cerebro, alterando a conduta e a memoria. Un libro multixenérico alicerzado nunha historia moi potente na que, a par das derivas do neurólogo louco, o autor traza un retrato verídico de España desde a Transición, nomeadamente do sistema sanitario anquilosado e gobernado por unha casta xerárquica. Escrita cunha tonalidade que roza o épico e cun halo de misterio, Las defensas convértese nun verdadeiro thriller médico.\n(Texto publicado no xornal El Correo Gallego o día 7 de xullo de 2017. Para ver o orixinal facer clic aquí)\nPublicado en Narrativa en español\t| Etiquetado Editorial Seix Barral,Gabi Martínez\nDon DeLillo: Cero K\nPoblicado o 28 Outubro, 2016 por novenoites\nCero K, a convención coa que se nomea o cero absoluto na escala de Kelvin, é o título co que Don DeLillo, un escritor imprescindible na literatura norteamericana, rotula a súa última novela editada en España por Seix Barral.\nUnha das teimas da narrativa de Don DeLillo é a morte. Os seus personaxes loitan contra a mesma, someténdose incluso de forma voluntaria e transitoria as súas esixencias por medio do falecemento inducido, a conxelación coa axuda dun procedemento crioxénico, coa esperanza de que os futuros avances científicos sexan capaces de curar as súas enfermidades e recobrar corpos e mentes. A dona dun dos protagonistas de novela, Ross Lockhart, discapacitada debido a varias doenzas, elixe esta forma de morte artificial. Mais, de socato, o seu home cuxa saúde é perfecta, decide acompañala e someterse igualmente á crioxénese. A ficción fai que os millonarios que pretenden a inmortalidade, sexan conducidos a unha comuna situada en Kazajistán. Mais ata alí viaxa tamén Jeffrey, o fillo de Ross e narrador homodiexético que mantén unha postura escéptica verbo dese procedemento no que pretenden participar o seu pai e a súa muller: morrer para non morrer.\nEn parte todo acontece como estaba previsto. Porén, o desenlace da novela convértese nunha celebración da vida mortal, a deste mundo ateigado de enfermidades, guerras, calamidades, caos, terrorismo. É a voz do principal protagonista a que nos achega esta idea de forma sinxela: “Non necesitaba a luz do paraíso. Xa tiña os berros marabillados dos cativos”. Cero K non é unha novela compracente. É, pola contra, un relato sen concesións, de potencia demoledora que nos invita a interrogarnos sobre o poder e os lindes da tecnociencia, esa ciencia que troca todas as crenzas previas. Aínda que a seita apocalíptica tivese o poder, mediante a crioconservación, de devolver a vida a aqueles aos que llela quitara previamente, a pregunta kantiana “Que debo facer?” segue estando aí coa mesma vixencia coa que a formulara o filósofo de Könisberg. A tecnociencia ten agrandado de xeito case que infinito o futuro da nosa especie, hoxe perfectamente moldeable. Mais todo aquilo que é moldeable tamén é susceptible de ser controlado. Velaquí pois un dos grandes perigos desa utopía da crioxenése.\n(Texto publicado no xornal El Correo Gallego de Santiago de Compostela. Para ver o orixinal premer aquí)\nPublicado en Narrativa en español\t| Etiquetado Don DeLillo,Editorial Seix Barral\nPoblicado o 14 Maio, 2016 por novenoites\nCon Viva o escritor francés Patrick Deville está a piques de completar a súa saga de historias que perseguen o obxectivo de percorrer o mundo, acompañando a heroes ou a antiheroes, brillantes ou fracasados, pero que se atopan na orixe dun avance científico, dunha exploración, conquista ou dun acontecemento de incalculables repercusións no devir da Historia. Novelas de non ficción, alicerzadas nun inxente traballo de investigación que se transforma en literatura cando o escritor detén a documentación e inventa unha forma. Viva que vén de ser editada por Anagrama, é, xaora, unha novela de aventuras de verdade, abundantemente documentada, profundamente épica, eficazmente ficcional. Con dous protagonistas, dúas vidas paralelas, Malcom Lowry e León Trotsky, na axitada fervura cultural e política dos anos 30 do pasado século en México, teatro de encontros e desencontros.\nNese México en ebulición, eles, Trotski e Lowry, serán os esteos dorsais dunha historia río que Patrick Deville confesa ter escrito contra a amnesia xeral e tamén contra a propia. Nas páxinas de Viva, xunto ao proscrito Trotsky, o defensor da Revolución permanente, e a Lowry, un “obreiro literario” afundido no alcohol e na embriaguez mezcalera, aparecen outros moitos personaxes coñecidos que chegan a México sen saber moi ben a que veñen. Entre eles, os enviados de Stalín, unha nai e un fillo, Caridad Mercader e Ramón Mercader que chega cun pasaporte falso e un piolet para matar a Trotski.\nTras ter recorrido o mundo, cada un polo seu lado, o escritor e revolucionario ruso e o escritor inglés están en México, mais sen atoparse nunca. E despois de incontables amores, infidelidades, traizóns, fracasos, idealismo, intentos por participar na Historia con moitas mans tinguidas de sangue, imprescindibles para que aquela avance. Novela fragmentaria, con rachaduras temporais, con amalgama de historia, biografía, ficción e reportaxe, que o autor relata con oficio. Á vez que describe, con precisión e fantasía, os anos 30 da tumultuosa ferventía mexicana, a indíxena fermosura convulsa dun país que ao mesmo tempo atrapa e espanta. E unha morea de feitos paralelos que integra e funde nunha estrutura superior cuxo resultado é unha excelente novela.\n(Texto publicado no xornal El Correo Gallego o 25 de abril de 2016. Para ver o orixinal premer aquí)\nPublicado en Narrativa en español\t| Etiquetado Editorial Anagrama,Patrick Deville\nO reino de Celama\nPoblicado o 9 Febreiro, 2016 por novenoites\nImaxinario mapa de Celama\nO pasado 5 de novembro, Ediciones Cátedra publicaba un volume que recolle os tres libros do ciclo de Celama do escritor leonés Luis Mateo Díez. Baixo a responsabilidade da profesora Asuncións Castro, especialista na obra de Luis Mateo Díez, o volume compila tres pezas que xa forman parte das obras clásicas da narrativa en castelán: El espíritu del páramo. Un relato, La ruina del cielo. Un obituario e El oscurecer. Un encuentro. A edición conxunta das tres novelas facilita unha lectura gozosa do gordor e do celme dunha trama que unifica os tres libros, con símbolos e metáforas que se repiten ao longo da historia. Así como os centos de personaxes que habitan as tres novelas..\nLuis Mateo Díez é, segundo José María Merino, un dos escritores españois contemporáneos máis importantes, por mor da súa extraordinaria e exuberante imaxinación e pola súa capacidade para ordenar, por medio dunha linguaxe inconfundible, unha escritura moi rica en panoramas, tanto materiais como inmateriais. Mestre da imaxinación, cuxa aprendizaxe iniciou de cativo en contacto coa oralidade. Un clásico vivo que se propuxo conservar a memoria das tradicións populares que el percibía nas reunións veciñais (filandones) nas que, á luz do candil e á calor do lume, se contaban historiais locais que alimentaron o seu acervo imaxinario, e achegaron millentos gran de area á urda das súas ficcións.\nO ciclo de Celama é, desde unha ollada estrutural, un conxunto polifónico, heteroxéneo aparentemente, que conserva, porén, unha coherencia final absoluta na conformación do universo autónomo de Celama. Unha coherencia agrandada polo protagonismo do espazo: ese Páramo erixido en cronotopo e bautizado co nome de Celama, cuxo referente xeográfico é a enxoita planura leonesa encadrada entre os ríos Órbigo e Esla (Urgo e Sela, na novela). Ese páramo leonés configúrase como territorio literario imaxinario. Un espazo mítico habitado por personaxes cuxa épica é a loita diaria pola supervivencia. Seres ancorados nos vellos mitos, no odio, no amor e na seguridade de que “A Escura Señora” nunca pasará de largo\n(Texto publicado no xornal El Correo Gallego o día 18 de xaneiro de 2016. Para ver o orixinal pichar aquí)\nPublicado en Critica literaria,Narrativa en español\t| Etiquetado Ediciones Cátedra,Luis Mateo Díez\nPoblicado o 22 Novembro, 2015 por novenoites\nA escritora Marian Engel\nEditorial Impedimenta, Madrid, 2015, 171 páxinas\nNon faltan pensadores que sosteñen que o bestialismo, as relacións sexuais con animais, foron na antigüidade unha práctica xeneralizada, anexada mesmo a rituais relixiosos. A meirande parte dos códigos -non todos porén- condenan as actividades zoosexuais. É moi coñecido o caso de Claudine de Culan sentenciada a ser aforcada e logo queimada en 1601 xunto co can co que supostamente tería copulado. A literatura que nunca é allea a canto acontece no terreo dos comportamentos humanos e nas súas derivacións, ten tematizado as relacións sexuais con animais. Unha mostra requintada é a peza narrativa Bear (1976) da escritora canadense Marian Engel que o editor Enrique Redel publicou nos pasados meses en Impedimenta. Oso, un libro estraño, contundente e ao mesmo tempo engaiolador, mereceu o honor de ser considerado como a novela más polémica que se teña escrito no Canadá. Unha peza narrativa que supera as tonalidades eróticas e penetra claramente nas prácticas zoosexuais. A protagonista da mesma, Lou, é enviada a unha illa no norte de Canadá para catalogar un legado que recibira o Instituto Histórico no que traballa. Na corte da mansión hai un vello oso ao que debe tratar coma un can.\nMais a soidade do lugar provoca que paseniñamente Lou se achegue ao animal, e, co transcorrer dos días, vaia ganduxando co mesmo unha relación sensorial, afectiva e sexual. Amores prohibidos, bestialismo. No entanto, a protagonista furga en todos os recunchos da súa conciencia para comprobar se notaba algunha culpabilidade. Mais non, non recoñece ter roto as barreiras do tabú. Soamente se sente querida sen depender docilmente dos caprichos dun home. E así, grazas ás relacións co oso, atópase finalmente a si mesma e cómoda no mundo. A novela, malia os anos pasados, pode escandalizar. Porén, se algo debería provocar, son reflexións verbo dos lindes e sobre o porqué natural ou cultural do tabú das prácticas zoofílicas, tal como acontece, por exemplo, co incesto que, segundo Levi-Strauss, abre a pasaxe da natureza á cultura, e consonte cos pensadores do movemento de liberación animal, serían éticas sempre que o animal non sexa vítima da crueldade humana.\n(Texto publicado o día 14 de novembro de 2015 no xornal El Correo Gallego de Santiago de Compostela. Para ver o orixinal, facer clic aquí)\nPublicado en Narrativa en español,Narrativa estranxeira traducida\t| Etiquetado Editorial Impedimenta,Marian Engel\nPoblicado o 26 Xuño, 2015 por novenoites\nTradución de José Manuel Fajardo\nEditorial Anagrama, Barcelona, 2015, 322 páginas.\nEcuatoria é o último libro traducido ao castelán de Patrick Deville e editado por Anagrama. A novela, ficción sen ficción, é un escintilante relato de aventuras de verdade que se encadea no ronsel desa saga de construcións novelescas de P. Deville, cuxo furco temporal é o último século e medio. Un libro coral e unitario protagonizado por personalidades titánicas polo seu heroísmo ou pola súa ruindade, nacidos fóra de África uns, oriúndos outros dunha terra condenada por un destinos tráxico. Configúrase a novela como un relato da vida de Pierre Savorgnan de Brazza (1852-1905). Non entanto, amalgamadas nese relato atopamos as doutros moitos personaxes relacionados con África, e case que sempre antitéticos entre si: A. Schweitzer, J. Conrad, J. Verne, H. Stanley, Agostinho Neto, Jonas Savimbi, Pepetela, o negreiro Tippu Tip ou Che Guevara. Vidas esnaquizadas pola tentación do heroísmo, traidores ou indecisos como reza a dedicatoria do libro.\nEcuatoria desencártase como un inabarcable océano de historias, un friso apaixonante de fazañas e acontecementos relevantes relacionados entre si e nos que o marco escénico é a África acoutada polas illas de São Tomé e Zanzíbar, atravesando unha gran parte inexplorada de Gabón, Angola, o Congo e Tanganika. Como núcleo central, a reconstrución da\nMausoleode Brazza en Brazzaville\nvida de Brazza, rescatado dos esquecementos da Historia. Brazza explorador e cartógrafo, fundador de Brazzaville, que liberou escravos e freou numerosos atropelos, pero que, grazas as súas actividades como pioneiro, abriu as cancelas para a colonización de África polas potencias europeas. Dá no albo P. Deville coa estrutura paralela. O autor vai relatando os seus propios periplos polas mesmas derrotas dos seus heroes ou viláns. Efectúa, como tal, a mesma viaxe que fixera Brazza polo río Ogooué ou vai a Kigoma para recuperar as pegadas dos homes que o Che deixou tras de si coa misión de atopar os combatentes cubanos extraviados durante a desfeita e fuga do Congo en 1965.\nFicción e non ficción, fornecidas nun estilo de prosa claro e conciso, dotado porén de gran brío épico, na que certas luzadas líricas entran con forza na armazón da prosa e trasladan o lector tralas pegadas daqueles seres lendarios que desvelaron o corazón das tebras.\n(Texto publicado o día 26 de xuño de 2015 no xornal El Correo Gallego de Santiago de Compostela. Para ver o orixinal facer clic aquí)\nPublicado en Critica literaria,Narrativa en español\t| Etiquetado Editorial Anagrama,Patrick Deville\nPoblicado o 15 Maio, 2015 por novenoites\nSara Mesa, a autora de Cicatriz, é unha das figuras emerxentes da\nnarrativa en español. A súa voz estase deixando sentir pola orixinalidade dos seus temas e tamén polo tratamento escritural dos mesmos. En Cicatriz, a súa última novela, recentemente editada por Anagrama, reproduce algúns dos temas centrais da súa obra: a ofuscación nas relacións humanas alicerzadas en pulos e comportamentos obsesivos e insáns; a sedución e a construción mental do obxecto que creemos amar. Co desenvolvemento de todos eles, a autora creou unha peza narrativa intensamente adictiva, tanto polo interese dos fíos condutores como polo tratamento escritural dos mesmos: un estilo áxil, depurado, moi do noso tempo, un ritmo rápido e unha tonalidade derivada da escrita epistolar.\nA novela pivota sobre dous personaxes: Sonia e Knut nunha relación a distancia contada sempre desde a óptica do personaxe feminino. Sonia, unha moza dos nosos días, cunha vida gris e anódina, que desenvolve un traballo absurdo, atopa nos chats de internet horas de distracción. Nun foro literario contacta cun home que se enmascara so o alias de Knut Hamsun, que ten entre as súas “virtudes” a habilidade para roubar. Mais os seus furtos están guiados por unha ética moi particular: roubar con estilo, con habilidade e paciencia psicopática e nas grandes superficies comerciais, unha sorte de acto contra o sistema co que neutraliza o seu estrés. Sonia verase asolagada e alagada por unha manchea de agasallos, todos ripados, que incorpora ao seu día a día, á vez que ten a sensación de perda de control. Ao mesmo tempo Knut vaina moldeando para convertela nunha criatura a súa medida. Todo remata por estourar cando o personaxe masculino procura facer o que ata entón soamente se estaba xogando no plano da irrealidade, poboada de fantasías perturbadoras e malsás.\nSara Mesa dálle forma a unha armazón de obsesións e submisións, unha historia de amor desequilibrado, á vez que nos agasalla cunha perspicaz reflexión verbo das sociedades consumistas, sobre o poder, sobre unha sexualidade cuxas marabillas residen na fabulación dese “ser que aínda non é” e que, xa que logo, pode prescindir da consumación carnal. Un relato pois que fai lexible a espesa sustancia fedorenta que reborda a mente dun maniático, e o deixarse levar por parte da súa vítima.\n(Texto publicado o día 20 de abril de 2015 no xornal El Correo Gallego. Para ver o orixinal, facer clic aquí)\nPublicado en Critica literaria,Narrativa en español\t| Etiquetado Editorial Anagrama,Sara Mesa\n“Salmo 44”: a banalidade do mal\nPoblicado o 18 Febreiro, 2015 por novenoites\nTradución de Luisa Fernanda Garrido e Tomás Pištelek\nAcantilado, Barcelona, 2014, 125 páxinas\nDesde o ano 2006 o selo barcelonés Acantilado está a publicar as obras completas do escritor serbio Danilo Kĭs, coñecido sobre todo por Una tumba para Boris Davidovich. Foi de pouco que Acantilado puxo nas librerías Salmo 44, unha pequena obra mestra que concentra, nas súas escasas páxinas, unha historia terrible que inquieta sen dúbida as coordenadas intelectuais e morais dos lectores. Sostiña Danilo Kĭs que a literatura é a destrución do propio suxeito, porén, grazas a a súa capacidade de conservar a memoria e facelo ademais desa maneira, con escintilacións estéticas, axuda a sobrevivir ou a liberarnos dos infernos da aniquilación do dome polo home.\nBaseándose en personaxes inspirados nos prisioneiros e gardas de Auschwitz, o autor serbio bríndanos un relato da rutina cotiá dun grupo de prisioneiros do lager nos días previos á fuxida colectiva que están a planear, cando na distancia xa se escoitaban os canonazos dos aliados. Logo das primeiras páxinas, estarrécenos o autor cunha escena pavorosa: o “laído babilónico”: un convoi de vagóns ateigados de prisioneiros que asomaban as súas caras fantasmais polos fachinelos e murmuraban en todos os idiomas de Europa a palabra auga, como se fose a mesma encarnación da vida. Virá a continuación o relato da face máis espantosa de Auschwitz. Por medio da voz vicaria de Marija, D. Kĭs enfronta ao lector con aqueles intres non que xa non só morre o animal, tamén o fai o home. E agroman as lembranzas: os primeiros días no lager, as mulleres espidas, coa cabeza rapada, seleccionadas as máis fermosas para serviren de distracción aos oficiais alemáns .\nOutras elixidas para os experimentos euxenésicos nazis. A violación dunha rapaza, á que, logo da aldraxe, esmáganlle a meixela e esgázanlle a boca. Non entanto, mesmo na crónica máis pavorosa fica un lugar para a esperanza. A banalidade do mal non será quen de impedir que os protagonistas lle transmitan ao fillo nacido en Auschwitz a felicidade de aqueles que da morte e do amor puideron crear unha vida.\nUnha lingua sinxela, mais con luzadas de fondo lirismo, arroupa unha crónica arrepiante, a cabalo entre a realidade histórica e a ficción, cuxo final proba que non se trabucan os editores españois de Salmo 44: si, despois de Auschwitz segue sendo posible a poesía.\n(Texto publicado o día 14 de febreiro no xornal El Correo Gallego. Para ver o orixinal facer clic aquí)\nPublicado en Narrativa en español\t| Etiquetado Narrativa en español\nLibros galegos para o mundo\nPoblicado o 22 Xaneiro, 2015 por novenoites\nNon é a primeira vez que unha editorial galega, que edita en galego , rastrea territorios da edición en castelán. Fíxoo ocasionalmente Ediciós do Castro. Faino con traducións Faktoría K de libros (selo de Kalandraka), Pulp Books (selo así mesmo de Rinoceronte Editora). E edita directamente en español Editorial Trifolium, na colección “Litterae”.\nMais esta aventura que vén de dar as súas primeiras alancadas, semella, ao menos como proxecto e tendo en conta a súa primeira colleita, moito máis cobizosa. Refírome a Mar Maior, un selo da decana das editoriais galegas, a xa histórica Editorial Galaxia. Mar Maior nace coa vontade de ser unha fiestra galega aberta ao mundo a través dos libros, proxectando así a cultura de noso en outras linguas e para outras sociedades. Presente xa en España, Bruxelas e Bos Aires, e co propósito de chegar moi pronto a Montevideo, México DF, Sâo Paulo e Salvador de Bahia. Mar Maior traballa asemade con proxectos de coedición en francés, inglés e alemán, para navegar así nese mar maior que é o mercado global. Hai poucos meses que Mar Maior se presentou en sociedade. Arestora busca as complicidades de todos aqueles que coiden que a literatura galega é unha herdanza moi valiosa, que medra cada día e que cómpre difundila por outros lugares e mercados para convertela en patrimonio común.\nUnha boa mostra é a brillante selección de nove títulos cos que Mar Maior inaugura a súa proposta editorial. Catro títulos que mestre da fabulación galega, Álvaro Cunqueiro, publicou en castelán (Vida e fugas de Fanto Fantini della Gherardesca, Flores del año mil y pico de ave, El año del cometa con la batalla de los cuatro reyes, Tertulia de Boticas prodigiosas y escuela de curanderos); un inédito de Emilia Pardo Bazán (El vidrio roto. Cuentos para las Américas. Argentina); a Historia de Galicia de Ramón Villares. E tres pezas de la actual narrativa galega, que contan co aval de lectores e críticos (Laura en el desierto de Antón Riveiro Coello, Circe o el placer del azul de Begoña Caamaño e Futuro imperfecto de Xulia Alonso Díaz.\nXa que logo, un aplauso cómplice a Mar Maior. Parabéns para unha iniciativa cultural de amplo alcance, e unha manifestación do desexo de que as súas singraduras por ese mar maior da edición internacional, noutras linguas e para outras culturas acaden colleitas farturentas e as súas xornadas sexan tan extensas e lonxevas como as do selo matriz: a viguesa Editorial Galaxia.\n(Texto publicado o día 17 de xaneiro de 2015 no xornal El Correo Gallego de Santiago de Compostela. Para ver o orixinal pinchar aquí)\nPublicado en Critica literaria,Narrativa en español\t| Etiquetado A´lvaro Cunqueiro,Mar Maior


Among Us 2 confirma a súa creación e ofrece detalles após o éxito recente do orixinal – Revista Morcego\nAmong Us 2 confirma a súa creación e ofrece detalles após o éxito recente do orixinal\nO: 5 Setembro, 2020\nAmong Us viu a luz no 2018, pero non sempre o éxito chega co lanzamento. Dous anos despois da súa saída, o xogo experimentou un enorme empurrón grazas a diversos creadores de contido que o elevaron como un dos mellores entretementos para estes días. Por un prezo de menos de catro euros, até dez xogadores poden asistir a toda unha película de suspense e traizón, onde dúas deles son impostores con sede de sangue e o resto deberá pescudar a súa identidade.\nNas últimas horas, a obra de Innersioth marcou un récord de 125.000 usuarios simultáneos dentro da plataforma de Valve. Agora, o estudio confirmou que farán unha sequela. A través do seu bloge, explican o difícil que é engadir contido novo ao título orixinal, polo que directamente farán un xogo novo. «Honestamente, dá medo engadir novidades porque o xogo é moi fráxil […] En realidade, é aínda máis difícil que, sinxelamente, facer un xogo novo», explican os creadores.\nOs creadores ven Among Us 2 como unha evolución do primeiro, na que esperan manter a súa frescura e sinxeleza, pero engadindo unha chea de novidades. Por exemplo? Partidas de até 15 xogadores, o que abre a porta para haber 3 asasinos, e melloras no apartado social, para que todo sexa máis intuitivo. A cousa non acabaría aí, tamén incluirían máis roles e outras sorpresas.\nAdemais do xa comentado, o estudo explica que todo aquel que teña o xogo orixinal gozará dun cupón de desconto para a secuela, que será gratuíta en móbiles. Con todo, e aínda que o futuro pase pola continuación, os seus servidores seguirán abertos mentres haxa suficientes xogadores para encher as partidas. Cando chegará a secuela? Innersioth explica que tardou medio ano en entrar en beta e outro medio saír dela, estiman que será un tempo similar. É dicir, o ano que vén deberiamos botar as primeiras partidas.


Así quedan finalmente as axudas do Goberno aos gandeiros de ovino e caprino - Campo Galego\nInicio / Carne / Así quedan finalmente as axudas do Goberno aos gandeiros de ovino e caprino\n05/05/2020 6:29 p.m.\nOvellas de Nieves Fernández Vidueira en Viana do Bolo\nO Consello de Ministros aprobou hoxe, a proposta do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, un Real Decreto polo que se establecen as bases das axudas estatais ás explotacións ovinas e caprinas que tiveron dificultades na comercialización de años e cabritos nos meses de marzo e abril, como consecuencia das limitacións derivadas polo estado de alarma fronte á COVID-19.\nEstas subvencións, para o exercicio 2020, constitúen un complemento das axudas destinadas ao pago por ovella e cabra establecidas no Real Decreto 1075/2014 de axudas da Política Agraria Común (PAC). Por iso, para reducir as cargas administrativas, o feito de ser perceptor da axuda da PAC a estas producións fará que sexa automaticamente beneficiario da subvención.\nAs axudas outorgaranse en réxime de concorrencia competitiva, de acordo cos criterios que fixarán as comunidades autónomas, pero tomarase en conta a condición de novo agricultor.\nO Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación financiará estas axudas até un límite de 10 millóns de euros, con cargo aos Orzamentos Xerais do Estado para 2020.\nAs autonomías poderán tamén achegar financiamento complementario, co límite de 25.000 euros por beneficiario en tres exercicios fiscais, de acordo co previsto sobre axudas «de minimis» no sector agrícola.\nPoderán ser beneficiarios das axudas as persoas físicas ou xurídicas, ou entes sen personalidade xurídica, que presenten en 2020 a solicitude única e que sexan titulares dunha explotación inscrita no rexistro xeral de explotacións gandeiras (REGA).\nEn concreto, poderán optar a estas subvencións os titulares das explotacións de ovino cunha clasificación zootécnica de «reprodución para a produción de carne», «reprodución para a produción de leite» ou «reprodución para produción mixta» con máis de 50 femias reprodutoras.\nTamén poderán solicitar estas axudas os titulares de explotacións de caprino cunha clasificación zootécnica de «reprodución para a produción de carne», «reprodución para a produción de leite» ou «reprodución para produción mixta? con máis de 30 femias reprodutoras conforme á última declaración censal obrigatoria.\nPorén, as autoridades competentes das comunidades autónomas poderán rebaixar o límite inferior de máis de 50 ou 30 femias reprodutoras no caso de que o seu censo de ovino ou caprino, respectivamente, sexa inferior ao 2 % respecto do censo nacional.\nEn canto ao número de animais con dereito a axuda, consideraranse “femias elixibles” aquelas ovellas e cabras mantidas como reprodutoras que estean correctamente identificadas e rexistradas a data 1 de xaneiro de 2020 e cuxa produción de añose cabritos viuse afectada pola situación creada entre o 14 de marzo e o 30 de abril.\nA axuda concederase ao número de ovellas e cabras elixibles, cun máximo de 100 animais por beneficiario e unha subvención máxima por animal de 12 euros. A autoridade competente da comunidade autónoma calculará, a partir da información contida no Sistema Integral de Trazabilidade Animal (SITRAN), o número de animais con dereito a axuda dos beneficiarios, podendo establecer os controis que considere necesarios.\nA tramitación, resolución, xustificación, pago e control das axudas corresponderá ás comunidades autónomas, que se encargarán tamén de publicar as correspondentes convocatorias.


Plataforma colaborativa DOA | Instituto da Lingua Galega - ILG\nInicio»Novidades»Plataforma colaborativa DOA\nmércores, Xaneiro 13, 2021 - 10:00\nEn DOA pedímoslle á cidadanía que nos regale as súas palabras, cubrindo uns sinxelos cuestionarios. Comezamos con dous formularios sobre insectos, pero é o noso obxectivo lanzar sucesivas campañas con novos cuestionarios sobre outros temas.\nOs datos léxicos recadados, convenientemente identificados co nome do proxecto, serán integrados no Tesouro do Léxico Patrimonial Galego e Portugués e en Patrimonio léxico da Gallaecia, pero procuraremos tamén ofrecer resultados específicos do proxecto en diferentes formatos.\nO sistema de participación é doado, de xeito que calquera que queira pode colaborar. Simplemente cómpre cubrir os formularios que se irán poñendo na páxina do proxecto, con temáticas que irán mudando en sucesivas campañas.\nMoitas grazas de antemán pola vosa axuda coa difusión do proxecto e beizón polas vosas palabras.\nNova en GCiencia\nPáxina do proxecto DOA\nLigazón directa ao formulario Pequenos animais: insectos (I)\nLigazón directa ao formulario Pequenos animais: insectos (II)


O Concello de Mos disporá este ano de 45.000 euros para o arranxo de camiños municipais grazas ás axudas de Medio Rural\nÉ o terceiro ano consecutivo que percibe esta achega a través do Plan de camiños municipais da consellería\nMos (Pontevedra), 20 de febreiro de 2019.- O Concello de Mos recibirá este ano preto de 45.000 euros con cargo ao Plan de camiños municipais da Consellería do Medio Rural. Así o confirmou hoxe o director da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural (Agader), Miguel Pérez Dubois, nunha visita ao municipio na que estivo acompañado polo delegado territorial da Xunta en Vigo, Igancio López-Chaves, e a propia alcaldesa do municipio, Nidia Arévalo.\nTamén con cargo a este mesmo plan o ano pasado o Concello recibiu outra subvención polo mesmo importe. Naquel momento, o goberno local presentou un proxecto de mellora da seguridade viaria no camiño Quiringosta, parroquia de Sanguiñeda, e no 2017 destinou esta mesma achega aos camiños da Fábrica e de Sequeiros.\nAdemais, durante a visita ao municipio os portavoces coñeceron o resultado das obras acometidas grazas ás axudas do Plan de Infraestruturas Rurais (PIR) de 2018, tamén da Consellería do Medio Rural. A través deste programa, o Goberno local de Mos puido mellorar a seguridade dos viarios de Cerdedelo, na parroquia de Torroso. En total a Consellería do Medio Rural leva investidos en só tres anos máis de 177.000 euros nos camiños deste municipio co obxectivo último de aumentar a mobilidade dos veciños e, polo tanto, mellorar a súa calidade de vida.


Carosos Por Dedos: A Radio ao servizo das 6 cordas\nA Radio ao servizo das 6 cordas\nRadio3 acaba de incluír na súa nova programación un programa adicado integramente ao mundo da guitarra: 6x3. O programa está dirixido por Santiago Bustamante e nel trata todo o con concirne ao noso instrumento dende diversas perspectivas pero sempre con unha selección musical de moita calidade.\nComo acostuma a pasar, este tipo de programas culturais tan especializados quedan relegados a uns horarios un tanto intempestivos: de luns a venres ás 04:00 a.m. Pero non vos preocupedes porque existe unha dirección de internet onde van colgando todos os podcast para que os poidamos escoitar cando mellor nos pete. Para acceder fai <clic> aquí.\nSaúdos e Rock'n Roll!!\nPublicado por Carosos por dedos en 20:30\nEtiquetas: 6x3, guitarra, radio


O podenco de nome Pintor propiedade de Enrique Justo foi o gañador | Federación Galega de Caza\nCOELLO CARA DE CAN\nO podenco de nome Pintor propiedade de Enrique Justo foi o gañador\nCampionato de Cans de Rastro sobre coello modalidade Cara de Can\nO pasado sábado 11 de outubro tivo lugar o Campionato de Rastro de Coello modalidade Cara de Can disputado no Tecor pontevedrés de “A Laxe”, organizado pola Federación Galega de Caza en Pontevedra e contando coa colaboración de dita Sociedade de Caza.\nA proba acudiron un total de 18 participantes con cada respectivo can e sendo xulgados polos xuíces Juan Ángel Alonso Pérez, Roberto Carlos Costa Tellado e Honorato Martínez Couñago.\nTranscorridos os termos de participación, o xurado de competición deu a coñecer a clasificación final através do Delegado de Rastro da FGC, Nicolás Castro. Foi o podenco de nome “Pintor” propiedade de Enrique Justo Garrido o que se impuxo como primeiro clasificado. Seguiuno en segunda posición o podenco de nome “Chispita” de Carlos Martínez Bua. Martín Evangelino Carballo co podenco “Karimbo” tívose que conformar coa terceira posición da proba.\nUn xantar de irmandade e a entrega de premios a que asistiu o presidente da Sociedade de Caza de A Laxe, Francisco Domínguez, xunto co presidente provincial da FGC, Francisco Couselo e o presidente da Federación Galega de Caza, Javier Nogueira, puxo o punto e final a este campionato.


Eduardo VI morreu en 1553, mentres María se atopaba en Londres. No seu testamento excluía ás súas irmás, María e Isabel da sucesión, privilexiando a Xoana Grey, bisneta de Henrique VII de Inglaterra por vía feminina e nora do Duque de Northumberland, o rexente e conselleiro de Eduardo VI. Estas disposicións contradicían a Acta de Sucesión de 1544, que determinaba que María debería suceder a Eduardo, no caso de que este morrese sen descendencia. Porén, Xoana Grey foi proclamada raíña a 9 de xullo dese mesmo ano, a pesar do forte rexeitamento popular. María sempre fora estimada polo pobo debido ao tratamento inxusto que sufrira, contaba tamén co apoio dalgúns nobres. Tan só nove días despois, o Parlamento rebocaba o testamento de Eduardo VI, considerado feito baixo presión, e declaraba a María raíña de Inglaterra e Irlanda. A nova monarca entrou en Londres o 3 de agosto, acompañada pola súa irmá Isabel, baixo a aclamación popular. Unha das súas primeiras accións foi mandar executar ao Duque de Northumberland, quen tivera planeado o golpe. Despois, remodelou aos conselleiros reais, afastando a todos os aliados de Northumberland. Xoana Grey, o seu pai, o Duque de Suffolk e o marido Guilford Dudley foron apreixados máis postos en liberdade pouco despois.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=María_I_de_Inglaterra&oldid=4237842"\nA última edición desta páxina foi o 17 de marzo de 2017 ás 03:28.


Máis de 160 avós e avoas participan este sábado nun encontro de recoñecemento ao seu labor - Cruz Vermella\nO papel que desempeñan moitos avós e avoas no coidado e educación dos seus netos resulta fundamental para moitas familias. Coa finalidade de ofrecerlles apoio e facilitarlles ferramentas e recursos desenvólvese o programa de Avós e Avoas Educadores, trátase dun programa de Cruz Vermella financiado pola a Xunta de Galicia que este outono cumpre dous anos da súa posta en marcha.\nMáis de 160 persoas das que participan habitualmente nas actividades do citado programa asistirán este sábado 10 de novembro á Xuntanza de Avós e Avoas Educadores. Un encontro que se celebrará en Santiago de Compostela e cuxa finalidade principal é recoñecer e agradecer o labor que desenvolven no día a día cos máis pequenos e que tamén servirá para que compartan experiencias entre eles.\nAs actividades da mañá celebraranse na Cidade da Cultura. A conselleira de Política Social, Fabiola García Martínez, e a presidenta de Cruz Vermella en Galicia, Carmen Colmeiro Rojo, serán as encargadas de inaugurar a Xuntanza. A continuación contaremos coas intervencións do científico Anxo Carracedo, a pedagoga Verónica Martínez e o humorista Isi e, ademais, haberá un espazo dedicado a coñecer máis de preto as historias destes avós e avoas. Posteriormente terá lugar unha comida e actividades lúdicas pola tarde.\nDesde 2016 ata a actualidade xa son máis de 456 avoas e avós os que se beneficiaron deste programa, que se basea nunha metodoloxía dinámica e participativa e que se celebra en sete localidades galegas: A Coruña, Santiago, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo.\nMáis información sobre o programa de Avós e Avoas Educadores: http://www.cruzvermella.org/area/avos-e-avoas-educadores


Comité de folga do 061 alerta do perigo de improvisar nas probas con pacientes reais na Estrada - CIG: Confederación Intersindical Galega\n20 Outubro 2021 11:49\nDenuncian que se están a realizar con persoal que non é médico/a coordinador/a en activo\nO comité de folga do persoal estatutario da Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galiza-061, que mantén convocado un paro indefinido dende o pasado 1 de agosto para reclamar unha compensación xusta polo seu traslado de Santiago á Estrada, alerta do perigo que pode supoñer a improvisación coa que se están a realizar as probas con pacientes reais na nova central da Estrada e denuncia que se fan con persoal que non é médico/a coordinador/a en activo.\nDende a representación dos traballadores/as, explican que este xoves día 9 comezaron a facerse probas en paralelo entre as dúas centrais do 061, para o que se trasladou persoal de diversas categorías laborais. “Para as probas con chamadas de urxencias e emerxencias reais non contaron co persoal médico coordinador, que é o encargado de xestionar as chamadas e decidir que recursos públicos se mobilizan”, ao tempo que lembran que esta función é propia dos médicos/as coordinadores/as.\nÉ unha actuación temeraria sen ningún tipo de garantía, e por iso non ten o apoio do equipo médico coordinador\nSosteñen que este persoal leva máis de seis anos sen exercer como médico/a coordinador/a e non realizou o curso de reciclaxe. "É unha actuación temeraria sen ningún tipo de garantía, e por iso non ten o apoio dos médicos/as coordinadores/as", indican.\nSegundo explican, para levar a cabo estes traballos o 061 trasladou ás dependencias da Estrada ás xefas dos servizos de Atención ao Usuario/a e de Transporte Urxente e ao director de Coordinación, “que foron as que se encargaron de realizar a atención das emerxencias e urxencias que é propia dos médicos/as coordinadores/as, xa que son os únicos/as que teñen a habilitación e a competencia para desenvolver este labor”.\nComo consecuencia, as probas realízanse sen un cronograma detallado e sen os recursos humanos destinados para cada unha das tarefas, polo que cualifican este comportamento de “temerario” e advirten que pode supoñer responsabilidades administrativas e incluso penais.\nFinalmente, critican que na última reunión coa xunta de persoal do 061 a dirección lles facilitase un cronograma “cheo de imprecisións e vaguidades que non garante un traslado cun mínimo de garantías”. Diante disto, queren deixar claro que se a calidade do servizo da central do 061 se ve reducida “non é porque esteamos en folga, pois os servizos mínimos son do 100%, senón que é porque este traslado se está a levar a cabo sen a dilixencia precisa e sen planificación de ningún tipo”.


Ferramentas para innovar - Serviguide\nNesta páxina atoparás, ordenada alfabéticamente, unha relación de ferramentas coas que traballamos en Serviguide e que son citadas nas diferentes seccións da web.\nSomos expertos na utilización do lenzo de modelo de negocio ideado por Alexander Osterwalder para conceptualizar o modelo de negocio da empresa, proporcionando unha descrición sencilla e visual de como a organización crea, entrega e captura valor.\nO lenzo permite visualizar as claves do modelo de negocio, polo que é unha ferramenta ideal para xestionar procesos de transformación da empresa que permiten atopar novos mercados nos que ser máis competitiva, desenvolver novos produtos ou servizos cun valor diferencial respecto aos da competencia ou entender que cambios son necesarios na súa estrutura para poder aproveitar novas oportunidades.\nEstamos convencidos de que a xeración de ideas, base de calquera innovación e de calquera transformación, debe partir dunha correcta identificación do problema a solucionar.\nLevamos anos implementando o método CPS creado por Alex Osborn e Sidney Parnes para solucionar problemas de maneira creativa. O método baséase nunha correcta identificación de retos, a recopilación da información, a formulación de problemas e a xeración de ideas e solucións e o establecemento de plans de acción.\nTrátase sistema de xestión que concibe la estratexia empresarial como un elemento consistente e transparente. A súa implantación permite comunicar a estratexia a través da organización e coordinar os obxectivos das diferentes áreas ou departamentos.\nO CMI mostra desde diferentes puntos de vista os obxectivos marcados na empresa, relacionándoos con indicadores que permiten medir dun modo sistemático o grao de cumprimento dos mesmos. Resulta un modo eficaz de otorgar intelixencia ao proceso de toma de decisións.\nO customer journey map, é unha ferramenta asociada ao Design Thinking que permite plasmar nun mapa, cada unha das etapas, interaccións, canles e elementos polos que atravesa o noso cliente desde un punto a outro do noso servizo.\nSupón plasmar nunha contorna visual a relación entre as persoas clientes, a liña de tempo que marca a relación empresa-cliente, as emocións derivadas da súa experiencia e os puntos de contacto e interaccións que teñen lugar.\nÉ posible realizar diferentes mapas de experiencia do cliente, realizar zoom en certas partes do proceso e así, coñecer mellor como está a vivir o cliente a experiencia connosco.\nOs métodos da consultoría máis tradicional necesitan de novas técnicas e enfoques para abordar os problemas, solucións e innovacións. Pensar desde un enfoque de “deseño” supón un dos mellores modos de afrontar a creación de novos produtos ou servizos desde unha perspectiva de diferenciación e adaptación ás necesidades do cliente.\nA resolución de problemas a partir deste método supón pensar dun modo similar ao dun deseñador, que tratará de sintetizar e destilar as claves dunha idea para obter a solución final. Este modo de pensar é moi útil para abordar a complexidade do mundo actual e converte o deseño nunha competencia asociada ao liderado e a iniciativa.\nO Design thinking está directamente ligado a un dos principios que sempre guiaron a Serviguide: “Learning by doing”. Permite simultanear a aprendizaxe coa creación e axuda a reducir nos riscos que a miúdo van ligados ao desenvolvemento de novos proxectos.\nFerramenta propia que permite mostrar de forma gráfica a posición da empresa con respecto a catro vectores: tecnoloxía, mercado (clientes e provedores), contorna socioeconómica e competencia.\nSupón unha ferramenta moi eficaz para elaborar un diagnóstico da intelixencia competitiva da empresa, podendo formar parte dun proceso de monitorizacion continua da contorna dentro os procesos de sistematización da vixilancia tecnolóxica implementados por Serviguide.\nTrátase dunha reunión de entre 6 e 12 persoas que poidan responder a diferentes perfís de cliente ou consumidor coa presenza dun moderador, investigador ou analista que se encarga de facer preguntas e dirixir a discusión. As preguntas son respondidas pola interacción do grupo nunha dinámica en que os participantes séntense cómodos e libres de falar e comentar as súas opinións.\nLego Serious Play é unha metodoloxía de comunicación, traballo en equipo e resolución de problemas deseñada para acabar coas limitacións que o ambiente de traballo pode impoñer e facer que as persoas exploten a súa parte creativa expresando as súas ideas dunha maneira lúdica e nunha contorna distendida.\nUsando pezas de Lego, elixidas minuciosamente, os participantes terán que dar resposta ás preguntas que o noso formador irá formulando a través da construción de modelos tridimensionais que logo servirán como intercambio de ideas dentro do grupo. Os exercicios individuais altérnanse con outros grupais, esixindo en todo momento a implicación de todos, segundo as habilidades que se queiran desenvolver en cada momento.\nServiguide implementa este tipo de obradoiros como un elemento complementario á formación no proceso de transformación co obxectivo de diminuír os niveis de ansiedade, o que repercute nunha mellora da creatividade, da calidade da toma de decisións e do clima laboral.\nO mapa de empatía é unha ferramenta que nos obriga a poñernos no lugar da nosa clientela co obxectivo de identificar as características que nos permitirán realizar un mellor axuste entre os nosos produtos ou servizos e as súas necesidades ou intereses.\nA ferramenta céntrase en analizar diferentes aspectos desde a perspectiva do cliente: Que ve, que di e fai, que oe, que pensa e sente. A partir destes aspectos, será máis sinxelo comprender cales son os esforzos que realiza e cales son os beneficios que espera obter con respecto á nosa oferta de produtos ou servizos.\nO método Lombard é un proceso de aprendizaxe radical baseada nos principios do emprendemento e a innovación disruptiva utilizado por Serviguide para axudar a xerar as actitudes que levan a innovar: pensamento diverxente e converxente, asunción do erro como parte do proceso de ideación, predisposición á comunicación, etc.\nA certificación para a facilitación desta metodoloxía creada por Imagine Creativity Center e difundida en España pola súa partner Actitude Creativa, permite a Serviguide desenvolver programas para potenciar a creatividade e a innovación a partir das 4 fases do método:\n– Reformulación do problema\n– Xeración de ideas.\n– Desenvolvemento do prototipo.\nA metodoloxía Lean resulta dunha concepción da mellora continua nos procesos dunha empresa de forma que se consiga o seu obxectivo final “facer máis con menos”.\nPróxima á filosofía Kaizen que promove a mellora continua desde a involucración de todos os empregados, a metodoloxía Lean permite diferenciar os procesos que xeran valor daqueles que supoñen un malgasto de recursos. O obxectivo é a mellora rápida e constante do sistema produtivo suprimindo os despilfarros que xeran un incremento nos custos e, deste xeito, conseguir aumentar a eficacia.\nServiguide presta ás empresas a axuda necesaria na implantación desta metodoloxía como proxecto estratéxico de mellora utilizando as ferramentas adecuadas e a supervisión de expertos que guían e apoian o proceso.\nCreada nas instalacións fabrís de Toyota nos anos 60, a metodoloxía 5S agrupa unha serie de actividades que se desenvolven co obxectivo de crear condicións de traballo que permitan a execución de labores de forma organizada, ordenada e limpa.\nPara iso refórzanse os bos hábitos de comportamento e interacción social, creando unha contorna de traballo eficiente e produtivo.\nCada unha das cinco “S” correspóndese coa primeira letra do do nome de cada unha das súas etapas en xaponés: Seiri (clasificación ou organización), Seiton (orde), Seiso (limpeza), Seiketsu (estandarización) e Shitsuke (disciplina).\nA transformación empresarial esixe adaptarse a novos valores e formas de traballar. Require, non só de novas capacidades senón dun cambio profundo de actitude. O fomento dunha cultura marcada pola iniciativa dos empregados pode derivar en dificultades que non se resolverán limitándonos a impartir cursos de formación.\nO concepto de “mindfulness” fai referencia a unha profunda toma de conciencia do momento presente. Os obradoiros de meditación na empresa permiten que os empregados desenvolvan as súas habilidades de liderado e contribúan a alcanzar os obxectivos de negocio a partir da adopción dunha mentalidade máis áxil, flexible e resiliente.\nSimular o comportamento dun cliente permite avaliar a calidade do servizo na venda ou servizo do produto, a formación dos vendedores ou a actitude dos intermediarios cara aos produtos da empresa e da competencia.\nA información resultante da simulación dunha queixa, unha compra, solicitude dun orzamento, etc. dá lugar a unha análise cualitativa con diferentes variables xa definidas que permite obter información precisa e mellorar co obxectivo da excelencia no cliente.\nContamos con ferramentas específicas que nos sitúan á vangarda da implantación de procesos de ideación, que permiten captar as mellores ideas procedentes dun equipo de traballo (empregados, clientes, provedores, …), detectando as oportunidades de transformación desas ideas en novos procesos, produtos ou servizos e identificando as persoas máis comprometidas co futuro da túa organización.\nO segmento central do lenzo ideado por Alexander Osterwalder para visualizar as claves do modelo de negocio da empresa céntrase en identificar a súa proposta de valor. É dicir, os beneficios que un cliente pode esperar dos produtos ou servizos da empresa.\nA identificación dun elemento tan estratéxico pode precisar da súa propia metodoloxía. O Value Proposition Canvas permite clarificar a proposta de valor a partir da conexión entre os produtos e servizos, as ganancias e dores que implican e o comportamento dos clientes con respecto a estes produtos e servizos.\nVisual Process Mapping é unha ferramenta que permite correlacionar e interpretar os procesos clave da empresa nun formato visual que é máis fácil de entender, seguir e lembrar.\nPódese utilizar para cartografiar toda a organización, ou só un compoñente. Involucra aos empregados para pensar en base aos sistemas, procesos e a optimización de recursos facendo que poidan ver os procesos dun modo que non viran nin pensaran antes.\nAs persoas somos capaces de lembrar o 20% do que se nos di, pero a medida que máis sentidos utilízanse a retención e a comprensión aumentan significativamente.\nA norma UNE 166001 establece requisitos relativos á planificación, organización, execución e control de proxectos de I+D+i. Facilita a sistematización das actividades de investigación, desenvolvemento e innovación en forma de proxectos de I+D+i e axuda a definir, documentar e elaborar proxectos de I+D+i, mellorar a súa xestión, así como a comunicación ás partes interesadas.\nOs Sistemas de Xestión da I+D+i permiten a empresas e organismos, independentemente do seu tamaño ou do sector económico ao que pertenzan, mellorar de maneira sistemática as súas actividades de I+D+i, sen encorsetalas en regras fixas que coarten a imaxinación e intelixencia emocional dos investigadores, proporcionando directrices útiles para organizar e xestionar eficazmente este tipo de actividades.\nA norma UNE 166002 contén requisitos e directrices prácticas para a formulación e o desenvolvemento de políticas de I+D+i, para o establecemento de obxectivos acordes coas actividades, produtos e servizos específicos de cada organización, para a identificación de tecnoloxías emerxentes ou novas tecnoloxías non aplicadas no seu sector, cuxa asimilación e posterior transferencia proporcionarán a base para xerar proxectos, potenciar os seus produtos, procesos ou servizos e mellorar a súa competitividade.\nEstrutura o proceso de escoita e observación da contorna para apoiar a toma de decisións a todos os niveis da organización. A norma UNE 166006 permite realizar de maneira sistemática a observación e procura de sinais de cambio e novidades enfocadas á captura de información, a selección e a análise, a difusión e comunicación para convertela en coñecemento que permita a toma de decisións, e o seguimento da explotación dos seus resultados.\nA certificación da vixilancia Tecnolóxica facilita a relación entre os prestatarios da Vixilancia Tecnolóxica, sexan internos ou externos, e os seus clientes na organización, proporcionando unha terminoloxía común, identificando as relacións, posibles sinerxias e complementariedade entre esta actividade e outras, precisando os elementos constitutivos da súa oferta, axudando a entender e clarificar os roles e compromisos respectivos.\nA Norma UNE 166008 ten por obxectivo establecer os requisitos para a correcta realización da transferencia de activos intanxibles provenientes de actividades de I+D+i ou necesarios para desenvolvelas. A combinación de requisitos básicos con grandes doses de información sobre como levalos á práctica converte a este documento nunha valiosa ferramenta para o mercado tecnolóxico.


Fotos de Ferrol: Insecto pau\nInsecto pau,(Bacillus rossii)\nEste insecto pau alcanza os 5 centímetros de lonxitude corporal en estado adulto, e pódense identificar por unha liña lateral de cor branca que percorre todo o corpo desde a base dos ollos. As antenas son sensiblemente curtas, non alcanzando os 3,5 centímetros de lonxitude.\nA coloración pode ser gris pardusca ou verde.\nSon activos pola noite, durante o día permanecen en completa inmobilidade pasando desapercibidos grazas ao seu críptico mimetismo.\nPoden reproducirse por partenogénesis, polo que a proporción de machos e femias é aproximadamente dun macho por cada mil femias. As postas realízanse no chan e as ninfas deben sufrir catro mudas para converterse en adultos.\nEtiquetas: bacillinae, bacillus rossii, insecto pau


Analizamos o LG G Watch R – Mallando no Android\nanálise, Android Wear, LG, smartwatch\nAló polo mes de agosto analizabamos o LG G Watch, un dos primeiros smartwatches con Android Wear. Para o seu debut con este sistema operativo, a compañía coreana escolleu unha pantalla cadrada, non tan estética pero con máis espazo para amosar contido.\nSexa como fór, daquela ás usuarias miraban con mellores ollos o Moto 360, un trebello que facía máis fincapé na estética que nas súas funcións como smartwatch. Mais LG gardaba un as na manga, e en setembro deu a coñecer o LG G Watch R, corrixindo os erros do modelo inicial, pantalla circular e un deseño altamente atractivo. Pasemos a analizalo.\nO LG G Watch R semella un reloxo tradicional. Quizais por iso é, de todos os trebellos Android Wear presentados até hoxe, o que máis miradas atrae. Arredor da súa esfera temos marcados os minutos, destacando as horas puntas e os cuartos, de axuda para quen escolla unha faciana que simule ors reloxos de agulla. No lateral, a típica roda de axuste, aínda que desta vez resulte ser o único botón que integra o aparello.\nEstreito e lixeiro (62 gramos), o reloxo complétase cunha correa de coiro que pode ser mudada cando queiramos na nosa reloxería de confianza por calquera outra que nos guste, pois máis unha vez recolle neste punto a herdanza dos reloxos tradicionais.\nA parte traseira do dispositivo integra os puntos de carga e un lector do pulso, axeitado para as actividades deportivas e cuantificadoras, tan de moda nestes tempos. No seu interior dispomos doutros sensores como xiroscopio, acelerómetro, barómetro e brúxula dixital.\nÉ resistente á suciedade e somerxíbel segundo o estándar IP67, polo que poderemos ducharnos con el posto e despreocuparnos de salpicaduras ou suoracións.\nIntegra unha pantalla OLED de 1,3 polgadas, cunha resolución de 320 x 320 píxeles, unha densidade que o sitúa por diante do Moto 360, principal trebello co que compite. Ademais, resulta especialmente interesante o brillo que é capaz de emitir, xa que fai que sexa un dispositivo que podemos manexar en exteriores sen problemas de incidencia do sol directo, mesmo se termos que escoller o máximo nível deste.\nFalando de brillo, bótase en falta un sensor que o regule automaticamente, pois a única forma de facelo é de xeito manual, o que implica que a meirande parte das usuarias acabaremos por termos seleccionado algo intermedio para non ter que andar fedellando nos menús cada vez que andamos entrando ou saíndo.\nEn calquera caso, un mal menor: situado nunha posisición intermedia non tivemos problemas nin en interiores nin en exteriores.\nSistema operativo e experiencia de uso\nTras acender o reloxo recibimos a actualización a Android 5.0.1, Lollipop. A actualización trouxo consigo unha nova funcionalidade de control do ritmo cardíaco, máis autonomía e mellor rendemento, algún que outro fondo e melloras no xeito de presentar as tarxetas circulares.\nO que podemos facer con el non cambiou moito desde o último dispositivo Android Wear analizado. Podemos deixar que nos cheguen as notificacións das aplicacións e interactuar con elas (por exemplo, responder un WhatsApp por voz, ler por riba un correo, comprobar os avisos…) ou ben tomar un papel máis activo e configurar recordatorios, tomar o pulso etc.\nO LG G Watch R dispón dunha batería interna de 410 mAh. Entre esta capacidade, superior a outros modelo, o uso dunha pantalla OLED, e o menor consumo de Android 5.0, o G Watch R pode aguantar perfectamente 2 días lonxe do cargador.\nCon todo, a variabilidade virá dada, coma sempre, do uso que fagamos do dispositivo. Se só o empregamos para recibir as notificacións durará máis, aínda que se andamos dándolle ordes de voz asiduamente baixará máis. Lóxico, non?\nPara cargalo temos que colocalo sobre unha pequena base de carga, non tan fermosa como a do Moto 360, pero si moito máis cómoda e pequena para poder mover durante os nosos desprazamentos.\nAs especificacións do trebello complétanse cun procesador SnapDragon 400 a 1,2 GHz, 512 MB de memoria RAM e 4 GB de memoria interna, que ao igual que acontece co resto de dispositivos semellantes analizados até o momento, resultan máis ca abondas.\nEntre os aspectos máis positivos está sen dúbida o seu espectacular deseño e autonomía, mentres que se tivéramos que destacar os puntos negativos serían o prezo (279 €) e o feito de que segue sendo un dispositivo accesorio, que precisa do smartphone para levar a cabo as súas funcións.\nEste último aspecto tampouco debe ser entendido como un handicap, posto que ao fin e ao cabo resulta especialmente cómodo e áxil ter todo sincronizado, ou non ter a necesidade de contar con 2 tarxetas SIM para diferentes trebellos.\nEn resumo, se nos pedísedes opinión sobre que reloxo Android Wear mercar, o LG G Watch R sería, arestora, a mellor opción a considerar.\nSe hai uns días foi Samsung, onte foi LG quen …


Turirapa – Mar de Compostela\nTurirapaMar de Compostela2020-12-16T21:09:30+01:00\n<< Ver as Casas\nA Asociación de Turismo Rural “Mar de Compostela”, organiza un paquete turístico que inclúe aloxamento + programa TuriRapa + entrada para ver o espectáculo da Rapa das bestas de Sabucedo, para todos aqueles que queiran unirse a unha viaxe organizada.\nO programa TuriRapa invítate a descubrir a historia da Rapa das Bestas de Sabucedo e participar na festa. Inclúe unha ruta de senderismo e outras actividades para coñecer as paraxes naturais e os produtos gastronómicos do entorno coa comodidade de contar cunha casa de turismo rural na que o descanso está asegurado.\nO programa TuriRapa dura 3 dias e 2 noites, de venres a domingo. Inclúe aloxamento nunha das casas de turismo rural da Asociación, cea tradicional o venres e o sábado, almorzo e ademáis ofrece un picnic para a comida do sábado pensado para poder desfrutar do ambiente festivo todo o dia.\nChegada ao aloxamento de Turismo Rural\nRecepción, entrega de material informativo e obsequio\n20:00 h. Entrada á exposición sobre a Rapa das Bestas Sabucedo\n21:30 h. Tiquet-Cea nos postos da Carballeira do Campo do Medio\n12:00 Encontro no Celeiro e subida ao monte para participar na baixada das bestas\n18:00 h. Ruta dos muíños de Sabucedo\n12:00 h. Entrada ao curro para presenciar a Rapa das Bestas\nPrezo por persoa en cuarto dobre e con seguro de viaxe.\nTraslados a cada actividade programada non incluídos.\n(opcion transfers dipoñíbel)\nDESCARGAR INFO COMPLETA (PDF)\nRAPA DAS BESTAS (WEB TURISMO DO CONCELLO DA ESTRADA)\nPÁXINA DE FACEBOOK DA RAPA DAS BESTAS


Cadeiras de comedor - IKEA\nAmosando 24 de 46\nTodas as túas cadeiras de comedor á xogo\nTes as cadeiras do teu comedor á xogo co teu salón? Pensaches en que estilo tes decorado o teu salón? En IKEA podes encontrar cadeiras de comedor para todos os estilos de salón. Un salón cun comedor á xogo sempre será máis acolledor. Pero a clave para elixir as mellores cadeiras de comedor, non está só en que combinen coa decoración, senón que tamén deben ser unhas cadeiras cómodas nas que tanto os que vivides no fogar coma os posibles convidados teñen que sentirse a gusto.\nAs cadeiras de comedor non só serven para comer\nAínda que a palabra parece que leva implícito o uso que se lle dá a este tipo de cadeiras, non é así. As cadeiras de comedor non se usan só para sentar a comer ou cear na mesa, senón que permiten realizar outras moitas actividades neste espazo. Nas cadeiras de comedor pódeste sentar para xogar a xogos de mesa, facer a tarefa no salón, tomar un café con amigos, traballar un día que o fagas dende casa e ler ou dar renda solta á túa creatividade utilizando a mesa de comedor.


BIBLIOCHICHARRÓN: abril 2019\nPublicado por Don Chicharrón ás 11:06 Ningún comentario:\nE como non...\nnon podían faltar os "Apadriñamentos Lectores" polo "Día do libro".\nÉsta é una das actividades máis entrañables, bonitas e gratificantes que facemos cos nosos rapaces. Ano tras ano, os nenos maiores, apadriñan a un e nalgún caso dous afillados para lerlles contos que seleccionaron previamente para eles. E por se fose pouco… os afillados agasallan aos seus padriños cuns marcadores feitos por eles.\nNos exteriores do centro, buscan un recunchiño para compartir as lecturas. Cando rematan, padriños, madriñas e afillados, comparten un pequeno tempo de xogo.\nAí van as fotos...\nPero... qué lle pasaba a este lobo????\nTiña fame, pero....\nnon vos parece que falaba un pouco dado????\nQue sorpresa nos tiñan agardada estas profes de biblioteca!!! Non puidemos ter mellor final de segundo trimestre... Canto nos divertimos con estas "contacontos", que ben o fan!!\nPublicado por Don Chicharrón ás 11:20 Ningún comentario:\nPara conmemorar o "Día mundial da saúde", nada mellor que reunirnos todos na biblioteca e disfrutar dunha obra de teatro representada polos rapaces de cuarto. Con ela déronnos a todos moitos consellos e tentaron correxir algúns hábitos que non son moi saúdables...\nCanto nos rimos!!!! Xenial rapaces!\nPublicado por Don Chicharrón ás 11:05 Ningún comentario:


Luces e sombras nas primarias do Partido Socialista de Galicia\nA diverxencia principal entre os discursos de Méndez e Leiceaga estivo localizada no papel atribuído ao PSdG na eventual conformación dunha alternativa gubernamental á hexemonía actual do PPdG na Xunta.\ngalicia sombras primarias luces Partido Socialista de Galicia\nAs eleccións primarias recentemente celebradas no seo do PSdG certificaron algunhas circunstancias relevantes e suscitaron outras incógnitas non menos importantes. Entre as primeiras atopase a derrota nidia de Méndez Romeu e dos seus valedores, singularmente de Abel Caballero. O catálogo de perdedores está cheo de apelidos ilustres (Blanco, Pachi Vázquez, Caamaño, Orozco, Bugallo…) que apostaron pola opción mais refractaria a calquera renovación de programas e persoas. A diferenza do que sucedeu noutros momentos, a estrutura directiva do partido presentaba notábeis fracturas ante esta elección. Cunha xestora cuestionada entre diversos sectores da organización –nomeadamente en Vigo- e coa equipa de Pedro Sánchez colocada nunha evidente situación de provisoriedade mentres non se coñeza o xuízo das urnas o vindeiro 26 de Xuño, non resultaba doado atribuír, en exclusiva, a etiqueta de “candidato oficialista” a un dos dous contrincantes.\nO nivel de participación nestas primarias e a distancia rexistrada entre as porcentaxes de votos acadadas polos dous candidatos proporcionou unha indiscutíbel lexitimidade ao resultado e fortaleceu, no curto prazo, a posición de F. Leiceaga no interior e no exterior da organización. E iso aconteceu a pesar dalgunhas sombras preocupantes detectadas no proceso de mobilización da afiliación. En diversos momentos, puidemos constatar que o necesario debate de ideas era substituído pola confrontación de intereses persoais ou pola apelación ás afinidades derivadas das respectivas posicións de poder institucional.\nA diverxencia principal entre os discursos de Méndez e Leiceaga estivo localizada no papel atribuído ao PSdG na eventual conformación dunha alternativa gobernamental á hexemonía actual do PPdG na Xunta. Se o panorama político non tivera mudado significativamente nos últimos anos, non existirían motivos para explicar o disenso: o Partido Socialista sempre pactou co BNG nos concellos, nas deputacións e na Xunta, mesmo naqueles casos locais (Vigo, Ferrol, Pontevedra) nos que a organización nacionalista dispuña de maior peso nas corporacións. O propio Méndez Romeu foi conselleiro no goberno galego de coalición entre 2005 e 2009. Obviamente, a novidade conflitiva reside na posibilidade de que o PSdG ocupe a terceira posición nas vindeiras eleccións ao Parlamento do Hórreo. Aceitaría, nese caso, participar nun Executivo encabezado por unha persoa das Mareas? A negativa de Romeu foi explícita e contundente. Leiceaga non deu unha resposta precisa e, xa que logo, non pechou a porta a semellante posibilidade. A prudencia exhibida polo gañador das primarias foi mais congruente coa falta de reflexión colectiva que padece o universo socialista sobre a nova situación creada por mor do debilitamento da estrutura bipartidista. En realidade, este dilema pode experimentar unha primeira escenificación a partir do 27 de Xuño, se ten lugar o “sorpasso” e Pedro Sánchez vese na obriga de xestionar unha situación inédita na política estatal dos últimos 40 anos.\nTradicionalmente, a traxectoria do PSdG estivo moi condicionada pola dinámica política desenvolvida alén do Padornelo. Este factor pode resultar, agora, aínda mais intenso. Se os resultados do 26-X provocan a retirada de Sánchez, a candidatura de Leiceaga ficará afectada polas incertidumes asociadas a esa futura reestruturación do poder interno. Nun contexto desas características, non cabería descartar algún intento de Abel Caballero para gañar nos “despachos” o que non foi quen de conseguir no “terreo de xogo” das primarias. O tempo dirá.


Boletín Informativo das 13:00 horas do día 09/10/2019 | Axega\nBoletín Informativo das 13:00 horas do día 09/10/2019\nExcarcerada unha persoa tras unha colisión entre un camión e un turismo en Ordes\nUnha persoa resultou ferida esta mañá nunha colisión na que se viron implicados un turismo e un camión frigorífico en Ordes. Segundo se lle indicou ao 112 Galicia, a vítima tivo que ser excarcerada polos Bombeiros da localidade, ao finalizar atrapada no interior dun dos vehículos accidentados.\nO sinistro produciuse ao fío das 11:10 horas, na AC-408. Foi nese momento cando unha persoa particular contactou co 112 Galicia para dar conta do ocorrido.\nA partir de aí, desde o CIAE 112 Galicia pasouse o aviso á Policía Local, aos Bombeiros de Ordes, a Protección Civil da localidade, á Garda Civil de Tráfico e ao servizo de mantemento da vía.