Clece recibe o Premio Incorpora da Obra Social La Caixa - Clece\nClece / Comunicación / Novas / Clece recibe o Premio Incorpora da Obra Social La Caixa\nUn recoñecemento á integración laboral de 25 persoas en risco de exclusión en Castela e León\n28 de outubro de 2014. A Obra Social Fundación La Caixa outorgou a Clece o Premio Incorpora Castela e León na categoría «Gran Empresa» polo seu compromiso coa contratación de persoas en risco de exclusión social. En concreto, o premio supón un recoñecemento á incorporación en 2013 de 25 traballadores procedentes deste colectivo na comunidade autónoma.\nPara a concesión deste premio, o xurado valorou o alcance xeográfico da colaboración de Clece no ámbito de Castela e León. Ademais, tívose en conta o número de persoas contratadas, os colectivos contratados e o tipo de contrato. Neste sentido, Clece xestionou en 2013 nas provincias de Burgos, Palencia, Soria e Valladolid un total de 46 ofertas, incorporando 25 persoas, das que 4 conseguiron un contrato indefinido. Tamén se puntuou a colaboración en programas formativos e en centros especiais de emprego.\nO galardón, que Clece comparte nesta categoría co Hospital San Luís de Palencia, foi recollido por Vicente Ortega, director da Dirección Rexional Noroeste, no acto de entrega celebrado en Valladolid. Ortega dedicou o Premio Incorpora ás 25 persoas que atoparon traballo en Clece porque «son os auténticos protagonistas deste premio. As súas historias e as súas vivencias son un exemplo de superación para todos».\nO Programa Incorpora Castela e León da Fundación Obra Social La Caixa é un programa de mediación laboral baseado nas necesidades do tecido social e empresarial. Está formado por 21 entidades sociais que traballan en rede en todo o territorio castelán-leonés co obxectivo de integrar laboralmente persoas destes colectivos.


A piscina municipal do Muíño pospón a súa apertura - Concello de Ordes\n8 Xuñ 2018\nAs condicións meteorolóxicas das últimas semanas imposibilitaron os labores de mantemento e pintado, o que obriga a adoptar esta medida\nO Concello de Ordes vén de anunciar o atraso na apertura da piscina municipal do Muíño, prevista inicialmente para o 16 de xuño. Os motivos deste cambio veñen dados polas condicións meteorolóxicas que se veñen rexistrando ao longo das últimas semanas, o que imposibilita o remate dos labores de mantemento e pintado necesarios para poder poñer a dita instalación á disposición do público. A día de hoxe aínda non se pode concretar unha nova data de inicio de tempada, comprometéndose o Concello a dala a coñecer en canto lle sexa posible.\nO Concello de Ordes lamenta as molestias que este cambio poida ocasionar entre os usuarios e usuarias.\nAínda así dende o Departamento de Deportes xa se están a tramitar os primeiros carnés. Para acadalos é preciso que se achegue unha fotocopia do DNI e unha fotografía tamaño carné. No caso das persoas adultas (de 16 anos en adiante) o custo para todo o verán é de 20 €, e de 12 € no caso das menores. Tamén se poden adquirir por mensualidades, en cuxo caso o prezo será de 12 e 6 € respectivamente. No caso de setembro será de 1,8 e 3,6 €, segundo sexan para menores ou maiores. Os prezos para adquirir entradas por xornadas soltas será de 1,50 € para as persoas adultas e de 1 € para os nenos e nenas.\nTamén está aberto xa o prazo para os cursos de natación, cuxa idade mínima é de 3 anos. As clases impartiranse nas mesmas instalacións ao longo dos meses de xullo e agosto, tendo de prazo para apuntarse ata o 21 de xuño. O prezo estipulado mensualmente é de 30 € para o grupo con idades que van dos 16 anos en adiante, e de 20 € para as persoas que teñan entre 3 e 15 anos. As clases terán lugar de luns a venres en horario de mañá.\nTodas as tarifas reduciranse nun 50% para as familias numerosas.


Fabricantes e provedores de accesorios hidráulicos - Fábrica de accesorios hidráulicos de China\nCubertas de inspección para o depósito\nA nosa empresa ofrece xunta de selado para limpar a tapa. Se o usuario precisa limpar a brida que coincida coa tapa, a nosa empresa tamén pode proporcionar, engada F despois do modelo orixinal, por exemplo, o espesor da brida do modelo YG-250F é de 18 mm e o diámetro do diámetro recto e o o círculo de distribución do burato do parafuso é o mesmo que o tamaño da tapa de limpeza A, C e B.\nVálvula de tope pequena de manómetro KF\nKF PRESSURE GAUGE COCK é unha especie de pequena válvula de corte ou válvula de aceleración, úsase para cortar a conexión entre o manómetro e a liña de aceite ou para axustar o tamaño da abertura, ten humidade para amortiguar o forte movemento da presión. o manómetro e a humidade poden evitar que o manómetro se rompa.\nSerie de indicadores de control de nivel Lksi\nO indicador de control de nivel LKSI é un dispositivo de control visual e electrónico avanzado que se pode empregar para controlar o nivel do aceite nun recipiente aberto ou pechado. Está composto por un recipiente de aceiro inoxidable, bobinas magnéticas dentro do recipiente, indicador de placa magnética cunca exterior e un relé para controlar o nivel de fluído.\nSerie de filtros Luc, Luca, Lucb Pushcart\nA serie LUC 、 LUCA e LUCB de filtros de carretillas son un dispositivo especial de filtrado non só para filtrar o aceite que flúe cara a un tanque, senón tamén para filtrar o aceite no sistema hidráulico. Este tipo de filtros convértense nunha boa estrutura, fácil de usar e longa vida útil e tamén teñen alta filtración e baixo ruído. Segundo sexa necesario, pode escoller diferentes elementos filtrantes entre a filtración de 3 um a 30 um. Tamén se usan como filtro by-pass fóra dun sistema hidráulico.\nPara bomba de aceite aspiración Mf pantalla de aceite\nInstálelo no orificio de succión da bomba de aceite para evitar a entrada de elementos diversos no sistema e manteña a bomba e o sistema limpos. Amplíe a vida útil da bomba e do sistema.\nTemperatura máxima do aceite de traballo 250, apta para todo tipo de aceite mineral, gasolina e outros aceites de traballo.\nPorto de aceite desmontable para un fácil mantemento do tanque de aceite\nEstá montado sobre o tanque de aceite para evitar que se mesturen as cousas do aire no tanque de aceite. Pode gotear o aire por riba da superficie do aceite e o aceite de traballo no tanque de aceite. A rede de temperatura é de deseño desmontable, que se pode limpar, substituír e manter en calquera momento. O limpador de temperatura do aire fíxase no tanque de aceite con parafusos.\nIndicador de temperatura do aceite Non é fácil de rachar\nO medidor de temperatura do aceite da fábrica adopta materiais especiais, a superficie transparente non é doada de fracturar, redúcese debido á fractura causada facilmente pola fuga de DE.\nPurificador de temperatura precomprimido serie PAF\nA serie PAF de limpador de temperatura do aire precomprimido está baseada en UCC, Francia SECOMA. O prototipo do dispositivo de fuga de aire de prepresión producido pola compañía e a Alemaña REXROTH Company faise mediante o mapeo técnico despois da introdución e posterior deseño e mellora segundo os requirimentos técnicos da fábrica de equipos anfitrións domésticos. Despois de apoiar o uso do anfitrión e a proba técnica, compróbase que o rendemento e os indicadores técnicos alcanzaron os requisitos técnicos de produtos similares no exterior, o tamaño da conexión é consistente cos produtos estranxeiros e pódese cambiar e substituír, o prezo do seu Os produtos son só 1 intelixente do prezo de importación, o que pode aforrar moita moeda de cambio para o país. Este produto ten as vantaxes de pequeno volume, estrutura razoable, deseño de forma fermoso e novidoso, rendemento estable de sobretemperatura, pequena caída de presión, fácil instalación e uso e é ben recibido pola maioría dos usuarios.\nFiltro de respiración absorbente de auga Qls\nA contaminación da auga no aceite hidráulico é máis prexudicial que as partículas sólidas e a intrusión de auga é principalmente a través do orificio de ventilación do tanque.\nO nivel de fluído no tanque cambiará en calquera momento cando o sistema hidráulico estea funcionando. Cando se tira, o aire húmido entrará no tanque, a porcentaxe de vapor de auga no aire disólvese directamente no aceite, a parte do vapor de auga atopouse fría e a auga condensada cae na parede do tanque de petróleo, este tipo de aire de absorción de humidade dispositivo de temperatura especialmente deseñado para a situación anterior, que pode evitar efectivamente a auga no tanque, favorable para mellorar o rendemento de traballo e a fiabilidade do sistema hidráulico.\nSerie de filtros de respiración QUQ para filtración de aire\nO filtro de respiración da serie QUQ é a modificación da serie EF. Ten un aspecto compacto e agradable. O elemento filtrante está feito de fibra de vidro con alta eficiencia.\nSerie QZY-50-500 de pequeno nivel\nSe tes especificacións especiais, ponte en contacto co noso departamento de desenvolvemento técnico.\nSerie de filtros de respiración con bloqueo Saf\nOmif se sen brida de montaxe\nR: Con coador de aceite\nOmite se non hai coador de aceite\nPrecisión de sobretemperatura do aire ： 40 uni\nBoquilla de pulverizador de espuma, Boquilla de lanza de escuma, Boquilla de espuma de alta expansión, Karcher Boquilla de chorro de espuma de 0,6 L Fj6, Boquilla de espuma, Espuma de boquilla,


Física e Química en Ribadeo _: 01/2022\nA presión é unha magnitude que non se esquece nas informacións meteorolóxicas pola súa importancia na formación da temperie. Non é algo que nós sintamos variar con grande sensibilidade, como pasa cando observamos a chuvia ou notamos pequenas variacións de temperatura, pero si somos capaces de avaliar diferenzas ó ascender ou descender unha montaña ó ir nun coche, pois 'estálannos os oídos'. Que non sexamos moi sensible a ela non significa moit, pois as súas variacións fan posibles os ventos ou a condensación de nubes para formar néboa, sendo un indicador funamental na meteoroloxía, razón pola que non é esquecida na difusión de datos meteorolóxicos.\nComo a presión da atmosfera varía coa altura, para poder facer comparacións de presión dun xeito homoxéneo emprégase a chamada presión reducida, que sería a equivlente a nivel do mar da presión que se esté a medir.\nOs datos obtidos pola Estación Meteorolóxica Automática de Pedro Murias ata entrado 2006 teñen grandes lagoas na medida da presión, o que fai convinte a representación gráfica de periodos menores, coa serie incompleta.\nA presión varía dun día a outro, e a representación gráfica da presión media dun día amosa un punteado curioso. En principio, a gráfica foi feita con tódolos datos diarios de presión da EMAPM, debuxando unha liña de tendencia que indica claramente a tendencia a aumentar, aínda que se nota a falta de datos de duración aproximada 3 anos, e aínda algunha pequena falta posterior.\nSuprimindo o amplo periodo de falta de datos, a gráfica segue tendo un aspecto semellante na súa tendencecia.\nCollendo períodos anuais enteiros, a tendencia suavízase algo pola propia variación estacional da presión:\nEsa variación estacional maniféstase mellor se se usa unha escala temporal que teña comunidade o ano, 365 días. Na gráfica inferior, coa única variación das unidades de escala temporal, aprezamos que os máiximos de presión veñen a producirse cara ó cambio de ano e primeira época do novo ano.\nNas gráficas anteriores, a pesar de ser clara a tendencia, atopamos moita ispersión de datos, o que fai que o parámetro que nos dá a 'bondade' da liá de tendencia, R2, teña un valor pequeno, indicando a pouca fiabilidade desa indicación. De aí o uso das dúas gráficas seguintes, que indican, por períodos de un ano ou acumulando dende o primeiro ano en diante, o valor medio da presión. En ambas, de xeito consecuente co xa dito, nótase un incremento da presión ó longo do tempo, sempre tendo en conta o pequeno aumento do que estamos a falar: en algo máis de 5000 días, 15 anos, o aumento observado non chega nin a 1 hPa, unha milésima da presión media. Mais iso non significa que o aumento, xunto cos outros datos meteorolóxicos observados, en aprticular, temperaturas e chuvias, non sexa preocupante.\nPublicado por Agremon ás 10:15 a.m. 0 comentarios\nO prestar recoñecemento e atención á xente que fixo algo pola humanidade ou ós feitos senlleiros, nunca está de máis. Unha das posibles frontes de atención nese sentido é a ciencia. Existía xa un calendario anual que tentaba lembrar, dar a coñecer e recoñecer a persoas e feitos no ámbeto da ciencia, dirixido en particular, pero non só, ó ámbeto escolar. Agora segue a habelo, tamén en galego. Descargable, déixoo tamén embebido en baixo.\nCalendario Cientifico Escolar by Praza Pública\nEtiquetas: curiosidades, Novas, scribd, sociedade\nPublicado por Agremon ás 8:34 p.m. 0 comentarios\nAs estacións meteorolóxicas de Ribadeo e de Castropol non están tan lonxe: entre a E.M. de Pedro Murias en Vilaframil e a situada preto do cemiterio de Castropol hai, en liña recta, 4,5 km. E a distancia dende a estación castropolense ó núcleo urbano de Ribadeo é menor: dende a estación ó pazo de Ibáñez hai, no caso da de Pedro Murias, 3,5 km, mentres que no caso da de Casstropol hai só 1,5 km, ría de Ribadeo por medio. É evidente que, de cara á información xenérica do termo municipal de Ribadeo, Pedro Murias está moito máis centrado que a E.M. de Castropol, pero non é así para a vila. Como os datos que levo recabando dende hai tempo están tomados da E.M. de Pedro Murias, e a vila está case na liña que une as dúas estacións, hai tempo que me veño preguntando se hai moita diferenza entre ambas e como inflúe iso sobre o axustar os datos dunha ou outra para a vila de Ribadeo. A dicir que ata os anos noventa, a estación que tiña de referenza estaba situada nas Figueiras, sendo a castropolense máis moderna, que eu saiba (houbo hai anos unha toma de medidas meteorolóxicas en Castropol, que entendo independente da actual), e vindo substituír a aquela. A comparación ven a cubrir un oco informativo doble. Por unha beira, de ser os datos de ambas estacións moi semellantes, indicaría que en ambos casos tamén serían semellantes ós que se poidan recoller na vila, e por outra banda, dita semellanza tamén implicaría que non importa tanto coller os datos dunha ou outra das estacións para a capital do noso concello.\nCollo unha serie de gráficas, só de chuvia e temperatura referidas a o ano pasado polo momento, para visualizar as comparacións de magnitudes. A ter en conta que, por comodidade, substitúo o nome das estacións meteorolóxicas polo do concello no que se atopan.\nGráfica 1.-Representación por puntos de coordenadas da chuvia caída en Ribadeo e Castropol.\nObsérvase que a recta de axuste ten un coeficiente de regresión R2 próximo a 1, indicando así que ambas magnitudes, a caída de chuvia en Ribadeo e a caída de chuvia en Castropol, día a día, están moi relacionadas. Por outra banda, o coeficiente da recta de axuste é lixeiramente superior a 1, indicando que recolle algo máis chuvia a estación de Castropol que a de Pedro Murias.\nGráfica 2.-Representación da diferencia de acumulación de chuvia en Ribadeo e Castropol (chuvia en Ribadeo menos chuvia en Castropol, L/m2).\nNa gráfica 1 poden verse algúns puntos cunha desviación grande da liña de axuste. Corresponden a días nos que choveu moito máis nun lugar que noutro, e vense reflectidos nesta nova gráfica por picos cara arriba (cando choveu máis en Ribadeo) e cara abaixo (cando choveu máis en Castropol). Vemos, ó longo do ano (o 1 da escala horizontal corresponde ó 1 de xaneiro de 2021) que só en setembro-outubro choveu algo máis en Ribadeo (e finais de xaneiro/comezo de febreiro), mentres en novembro-decembro distinguiuse claramente Castropol, marcando con elo a tendencia anual.\nGráfica 3.-Representación da diferencia diaria de chuvia caída en Ribadeo e Castropol (chuvia en Ribadeo menos chuvia en Castropol, L/m2).\nNa gráfica, os picos nun ou outro sentido corresponden ós vistos na gráfica 2, e poñendo un pouco de atención, corrobórase que na práctica totalidade de casos, vai primeiro o pico correspondente a Ribadeo e logo o de Castropol, indicando claramente un desfase temporal entre a chuvia de ambas estacións, aínda a pesar da pequena distancia que as separa. Iso corresponde con que, na gráfica 2, os picos sexan en xeral, para arriba (primeiro prodúcese a chuvia en Ribadeo e logo compénsase coa caída en Castropol)\nO conxunto das tres gráficas anteriores indica que, cunha certa marxe de erro, centrada nun pequeno desfase temporal e unha tamén pequena variación na cantidade de chuvia, o indicado por ambas estacións é semellante, servindo ambas como indicadores para a chuvia na vila de Ribadeo, se ben, naturalmente, sempre sería mellor a recollida de datos nunha estación situada na vila mesma, como a que ten funcionado nun curto período no IES Porta da Auga e logo, nun período máis curto aínda, no IES de Ribadeo Dionisio Gamallo, en ambos casos a comezos deste século.\nGráfica 4.-Representación das diferenzas diarias de temperaturas máximas (TM, representadas en azul) e mínimas (Tm, representadas en vermello) entre Ribadeo e Castropol (TR-TC).\nEn canto ás temperaturas, na gráfia en baixo, obsérvase que as liñas vermellas, indicando diferenzas de temperaturas mínimas, están en franca maioría por riba do 0 (mínimas máis altas en Ribadeo que en Castropol), mentras as liñas azuis, indicando as diferenzas entre as temperaturas máximas, están asemade en franca maioría por baixo do 0 (máximas máis altas en Castropol que en Ribadeo).\nGráfica 5.-Representación do número de días que se presenta unha determinada diferenza de temperaturas entre Ribadeo e Castropol (R-C, TM, Tm e T media).\nNota: na gráfica, en baixo, os puntos sobre +3 e -3 indican o número de días cunha diferenza de 3 ºC ou máis, a favor dunha ou outra estación.\nEsta gráfica é en realidade as representacións correspondentes a tres magnitudes diferentes:\n5.1.Temperatura mínima (vermello). É a representación máis clara das tres, indicando unha concentración de diferenzas de T mínima arredor dos 0,6 ºC máis alta en Ribadeo. Case non hai días nos que a Tmin teña sido 1 ºC ou máis maior en Castropol ou 2 ºC ou máis maior en Ribadeo.\n5.2.Temperatura máxima (azul). O groso dos días houbo unha diferenza de temperaturas máximas entre 2,5 ºC máis alta en Castrropol e 0,5 ºC máis alta en Ribadeo, é dicir, un intervalo de temperaturas semellante ó falado en 5.1, pero non hai un 'pico' tan claro como no caso anterior, indicando así a maior variabilidade nas diferenzas entre temperaturas máximas (a gran maioría, diurnas) que nas mínimas (a gran maioría, nocturnas)\n5.3. Temperatura media (amarelo). As diferenzas de temperaturas medias teñen unha banda máis ampla que as máximas, e moito máis que as mínimas, habendo unha diferenza de igual ou máis de 3 ºC a favor dun ou outro lugar ata 40 días no ano, máis do 10 % dos días. Esa amplitude fai necesario profundizar un pouco máis para entendela, como se fai na gráfica 6.\nGráfica 6.-Representación do número de días que se presenta unha determinada diferenza de temperaturas entre Ribadeo e Castropol (R-C, TM, Tm e T media, indicando a media en cada caso)\nA gráfica é a mesma que no caso anterior, ó que se lle engadiu as liñas correspondentes ás diferenzas medias observadas. No caso de Tmin, a media corresponde á mesma diferenza que aparece como máximo da gráfica, 0,6 ºC máis altas en Ribadeo. No caso das máximas, corresponde ó medio da horquilla obvservada, 0,8 ºC máis alta en Castropol. É dicir, as máximas son máis altas en Castropol e as mínimas máis baixas, habendo polo tanto unha maior diferenza de temperaturas intra día nesa vila.\nMais, se miramos a temperatura media, observamos que a media das diferenzas é 0. É dicir, a temperatura media anual de Ribadeo e castropol result ser a mesma, incidindo no dito para o caso da chuvia: o uso de datos dunha ou outra estación, a nivel do conxunto anual é irrelevante.\nSeguindo coa meteoroloxía de 2021, despois das temperaturas, incluídas máximas e mínimas, e seguindo o mesmo esquema que o ano pasado, analizo de xeito somero os datos da chuvia caída na estación meteorolóxica Pedro Murias.\nO pasado ano foi relativamente chuvioso, chegando a 1137 L/m2 cando a media no que vai de século quedou en 986 L/m2. Só 5 anos dos 19 considerados para a media (o primeiro a estación meteorolóxica non funcionou na súa totalidade) tiveron máis chuvia que 2021.\nA táboa amosao dato correspondente ó resume anual como novidade, mais se se compara o resto coa táboa do ano pasado, as variacións nas medias son pequenas, como é lóxico por representar só pouco máis do 5 % do valor da auga caída no que vai de século.\nEn consecuencia co anterior, o gráfico de resume das medias de auga caída non se diferencia grande cousa do do ano pasado, teno o perfil de chuvia en Ribadeo unha zona de máis caída de auga no outono, e de menos no verán.\nFronte ó anterior, o ano pasado non variou moito o típico, se ben nótase algo que se ven acentuando dende anos atrás, a concentración de choiva en certos días e tempadas.\nResalto nesta gráfica os datos de 2021 e 2020 para amosar o diferente perfil, con 200 L/m2 máis o ano pasado que hai dous anos,diferenza lograda basicamente nos meses de xaneiro-febreiro, moito máis chuviosos no 2021, e cun perfil moito menos suave que no 2020.\nComo xa comentaba o ano pasado, a tendencia de chuvia parece ser a aumentar, aínda que de xeito polo momento tan tenue como pouco significativo estatísticamente [o coeficiente de x é pequeno, correspondente a un aumento de 3,47 (L/m2)/ano, e R2. tamén e pequeno, correspondente a unha baixa representatividade do axuste da ecuación de tendencia]\nA gráfica anterior e a seguinte corresponden de xeito moi aproximado, como xa comentei, á mesma distribución que anos anteriores, representando o máximo de chuvias no outono e no inverno, coa estación máis seca no verán.\nEn anos anteriores non fixera o desglose de chuvia de xeito semanal, que deixo abaixo e que pouco engade á distribución mensual, pois a información extra que podía haber tamén se ve emborrataxada por ser menos cantidade de datos por cada comuna, e polo tanto, maior posibilidade de variación estatística.\nUnha curiosidade é a distribución da chuvia que cae ó longo dun día. De media, pódese ver na gráfica a continuación que non hai diferencia aprezable de chuvia caída a unhas ou outras horas: a curva é case recta.\nO agrupamento da chuvia nuns poucos días, en contra dun réxime de chuvia máis uniforme como é tradicional, é algo que din se está a converter en tendencia, mais en Ribadeo, aínda que hai a percepción de episodios de fortes chuvias de xeito cada vez máis frecuente, as estatísticas polo momento non permiten asegurar dita tendencia. A iso veñen as seguintes gráficas:\nA anterior indica que o número de días de choiva o ano pasado foi de 156, destacando só un ano por baixo neste século (2004) a pesar de ser un ano relativamente chuvioso. A media de días con chuvia no século é 11 días máis: 167 (case o 46 % dos días). Iso indicaría que a chuvia se concentra en menos días, mais a liña de tendencia indica máis ben unha leve suba do nḿero de días de chuvia ó ano. A gráfica a continuación, a concentración de días con máis de 25 L/m2 de chuvia caída, tamén indica que houbo máis días con esa característica en 2021 que en anos anteriores, pero a liña de tendencia (ademais, cunha aproximación moi pobre, como indica o pequeno R2) volve a dicirnos que a tendencia é a que o número de ditos días se manteña ou diminúa.\nRemato de velo en Twitter do Real Observatorio de Madrid e non me resistín a darlle difusión aquí. A imaxe-montaxe é moi expresiva. Ó anoitecer, Mercurio achegarase a Saturno ata o día 13 de xaneiro de 2022, ó tempo que se afasta do Sol, podéndose ver mellor cada vez, ata que reotrne de novo cara ó Sol despois de acadar a máxima distancia aparente dende a Terra. Un pouco máis lonxe, Xúpiter, e logo, a Lúa, que seguirá a medrar afastándose do Sol no seu paso polas constelacións de Pisces, Aries e Taurus, estando o día 13 sobre Aldebarán a estrela máis visible desa constelación, e por baixo das Pléiades (que non están reseñadas no esquema). As tres Marías, o cinto de Orión, estarán apuntando a ambos, coma sempre, e polo tanto, tamén á Lúa ese día. Un tempo para aprender as posicións no ceo a máis de desfrutar del, se a temperie acompaña.\nPublicado por Agremon ás 1:31 p.m. 0 comentarios\nXa amence máis cedo e comezou a diminuír a velocidade da Terra\nHoxe amenceu máis cedo ca onte, que o fixo antes ca antonte. Día cinco de xaneiro. Na nosa terra, ninguén o notou: ceos cubertos, días grises, non se ve o Sol nacer. Temén, sería difícil que se notar, é moi pouquiño tempo antes ca onte, e onte, aínda menos ca antonte.\nTampouco ninguén notou que a Terra foi onte máis rápido ou que estivo máis cerca do Sol que hoxe. De feito, que foi o día máis rápido deste ano no que en canto ó movemento arredor do Sol se refire. Non obstante, a xeometría do espazo así o fixo posible. O día 3 foi o de menos tempo de iluminación no hemisferio norte terrestre, onde estamos, e onte, o día no que na Terra estivo máis pŕoxima ó Sol (147 100 000 km menos o radio do Sol e o radio da Terra) e por iso foi máis veloz (30,29 km·s-1). Que non nos decatemos non significa que non estemos uns cinco millóns de km máis próximos ó Sol que cando é a distancia máxima, en xullo, ou que non vaiamos a unha velocidade de 1 km·s-1 máis rápido que daquela. Pode consultalo na Galipedia. comeza por aquí: https://gl.wikipedia.org/wiki/Translaci%C3%B3n_da_Terra\nCaracterísticas orbitais da Terra.\nNota: este artigo forma parte dun grupo de tres. Os anteriores son A duración do día e E chegou o inverno (e o día máis curto en horas de Sol sobre o horizonte)\nPublicado por Agremon ás 10:51 a.m. 0 comentarios\nMeteoroloxía en Ribadeo no 2021: Temperaturas máximas e mínimas\nAs temperaturas medias ás veces non son as mellores representacións da temperatura pola acomodación que representan ás crenzas asentadas de tipo subxectivo, ou ben, ao contrario, por axustar a 'unha media demasiado media' enmascarando outras características. De aí o uso das temperaturas máximas e mínimas, entre outras posibilidades.\nComezando polos días con altas temperaturas, vemos que os datos confirman ano tras ano a tendencia a que as temperatuas sexan cada vez máis altas: cada ano hai, por termo medio, máis días que sobrepasan unha determinada temperatura. Dende hai máis dunha década elixín como referenza 25 ºC, por ser 11 ºC máis alta que a media (arredor dos 14 ºC), e estar máis do 90 % dos días sen superar eses 11 ºC máis ca media nin baixar de 11 ºC por baixo dela. A gráfica a continuación amosa a tendencia: cada ano máis días o termómetro chega a superar os 25 ºC, e aínda aqueles que se quedan por baixo dos anteriores non soen baixar moito da media de número de días. Tanto é así que se fixo evidente pouco a pouco que a variación de 11 ºC por riba e por baixo dos 14 ºC estaba quedando descompensada. Así, collín para a representación tamén temperaturas superiores que permitiran ver que pasaba con outra perspectiva. No caso de temperaturas máximas, collín 30º, alzando as espectativas a temperaturas máis altas.\nNo que respecta ás máximas, a gráfica de tendencia é clara: o número de días nos que se espera acadar 25 ºC ou máis pasou de 9 no 2001 a case 14 neste 2022, é dicir, aumentou máis dun 50 %. E, se meiramos o número de días nos que se espera acadar 30 ºC ou máis, pasou na práctica de 0 a 2, cun incremento porcentual disparado.\nEn canto ó número de días con temperaturas por biaxo dos 3 ºC, pasou de esperarse máis de 20 no ano 2001 a 3 neste ano de 2022, unha reducción drástica ó 15 % da cantidade inicial, como queda claro na gráfica seguinte. E, un pouco máis abaixo, amósase que para a outra referencia, a temperatura de 6 ºC, o descenso pasa de 67 días a 16, a cuarta parte, nunha tendencia semellante.Mais nesa última gráfica hai outra cousa curiosa máis, ultimamente hai varios anos nos que a temperatura mínima non se atopa ningún día entre os 3 ºC e os 6 ºC.\nPublicado por Agremon ás 1:09 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 12:40 p.m. 0 comentarios


Hai cada... 2: Maio 2007\nHai cada... 2\nA fin da xornada electoral rematou na nosa casa cun zapping obsesivo entre Canal Extremadura e telegaita (digoooo, Televisión de Galicia... ainda que mentres sigan a poñer o Luar, con telegaita queda). En Extremadura todo sigue máis ou menos igual, o PP está o máis cerca que pode da Junta (xa o dicía o seu candidato, Floriano, no último mitin, que nunca se sentira tan cerca). Vaia, que quedou a 11 escanos ou algo así. As cidades seguen a ser, non obstante do PP. Excepto Mérida, onde os axustadísimos resultados do 2003 (gañou o PP 13-12 por 150 votos) deron a volta e agora proporcionaron maioría ao PSOE. Telemérida, unha cadea que saltou á fama por ser "sede" dun escándalo sexual que chegou a ter ampla difusión en Internet, seguía con ansia a noite electoral: o xefe de informativos facía contas con unha libreta e un lapis e o compañeiro do lado xestionaba o sector tecnolóxico cun móbil ao que lle ían chegando resultados das mesas. Ao da libreta non lle cadraban as contas e o único que balbucían era que ainda podía cambiar moito. Pero ao chegar ao 100%... ufff. Só acertaron a decir: pues hay cambio, no pasa nada. Inmediatamente, cortaron a conexión e engancharon con Telemadrid, que debía estar máis festeira a cousa por alí... Meus pobres. Por certo que a web de Telemérida é pra vela...\nPublicada por Hai Cada à(s) 23:28 0 comentários Hiperligações para esta mensagem\nEtiquetas: extremadurando, política\nNovo caderno, casa nova\nVolto a este medio, despois de meses e meses sen escribir. Moitas cousas cambiaron nestes tempos: a cidade, o traballo, a casa... ¡ata a hipoteca, iso que semella estar sempre aí! E ainda virá un cambio máis fondo e que fai que ande nas últimas semanas de moi bo humor, malia as náuseas e o cansanzo ocasional. Houbo diversas razóns para deixar o blog anterior: por un lado, o contacto co mundo do ladrillo para facer a mudanza deixoume sen folgos para a "lírica". Despois, solventado ese problema, tiven problemas de adaptación á nova cidade (iso que lle chaman morriña e que eu pensaba que os galegos só sentiamos por Galiza... pois non, eu botaba en falta aquela Roma belloteira e, sobre todo, os amigos que alí deixei). O cambio no traballo tamén foi demoledor: moreas de papeis, xefes que dan ganas de facer que lle abran a unha un expediente disciplinario con razón e, ainda que con boa relación cos compañeiros, sempre tratando de mediar nos conflictos que levan anos enquistados entre eles.\nIsto é en parte unha disculpa pola miña despedida á francesa... non fun quén de contestar aos amables comentarios que apareceron na última entrada do meu blog. Ao principio, porque non pensaba que fose a última en realidade, despois, por puro desánimo e máis tarde, porque parecíame case inútil unha despedida.\nEn fin, que aquí estou e quero quedar nesta casa nova que quero poñer tan linda coma a da foto. Supoño que terei alomenos un lector: o que leva insistindo periódicamente que volte a escribir.\nPublicada por Hai Cada à(s) 01:14 5 comentários Hiperligações para esta mensagem\nEtiquetas: metablogueo, sobre min\ncontra Fraga viviamos mellor (1)\nindo e vindo (1)\nser pequeno (4)\nsobre min (2)


Biblioteca Pública Pontevedra: abril 2019\nConta atrás das Letras Galegas: Trobadores da ría de Vigo, 1998\nA lírica trobadoresca é a primeira manifestación literaria da lingua galega. Johan de Cangas, Meendinho e Martin Codax representan o máximo expoñente creativo na nosa lingua no medievo. Os nosos trobadores expresáronse na lingua galego-portuguesa que entón xurdía como expresión da alta literatura.\nA lírica medieval galego-portuguesa posúe características propias e unha grande produtividade e orixinalidade. A cantiga galego-portuguesa máis antiga da que se ten noticia é Ora faz ost'o senhor de Navarra datado entre 1196 e 1198. A nosa lírica medieval esténdese ata mediados do século XIV. Tras esta época de esplendor prodúcese unha etapa de decadencia coñecida como a Escola galego-castelá, antesala dos Séculos Escuros da literatura galega.\nAs cantigas da lírica galego-portuguesa constitúen un conxunto de 1679 cantigas profanas e 427 cantigas relixiosas. Son textos manuscritos, musicados e coleccionados nos chamados Cancioneiros. Tamén contamos con seis documentos breves que aportan información no que cabe destacar o Pergamiño Vindel.\nPouco sabemos dos nosos trobadores Johán de Cangas, Meendinho e Martin Codax e son tamén escasas as obras que poden atribuírselles. A súa obra trata sempre de cantigas de amigo, un tipo de composición breve na que a voz poética é unha muller namorada que se dirixe ao seu amigo. Ademais, os autores comparten orixe sendo, posiblemente, oriúndos do entorno da ría de Vigo.\nJohan de Cangas foi un trobador do século XIV do que conservamos tres cantigas de amigo sobre o Santuario de San Mamede. O elemento máis importante das súas composicións é o mar.\nMeendinho foi un trobador que viviu entre o século XIII e XIV do que conservamos unha única cantiga de amigo, considerada entre as máis importantes da lírica galego-portuguesa: Sediam'eu na ermida de San Simón.\nMartín Codax viviu entre a segunda metade do século XIII e comezos do século XIV. Del conservamos seis composicións que están recollidas nos Cancioneiros e tamén no Pergamiño Vindel, gardado na Pierpont Morgan Library de Nova York. As cantigas atribuídas a Martin Codax son as seguintes: Ondas do mar de Vigo, Mandad'ey comigo, Mia yrmana fremosa treydes comigo, Ay Deus se sab'ora meu amado, Quantas sabedes amar amigo, En o sagrad'en Vigo e Ay ondas que eu vin veer. No pergamiño consérvase, ademais, a notación musical das cantigas, o cal supón unha excepción dentro da nosa lírica medieval.\nNo ano 1998 dedicóuselles o Día das Letras Galegas.\nás abril 30, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, trovadores da ría de Vigo\nConta atrás das Letras Galegas: Ánxel Fole, 1997\nÁnxel Fole naceu en Lugo o 11 de agosto de 1903, está considerado un dos grandes contemporáneos do relato curto, harmonizou nas súas obras a narrativa popular cun estilo culto e é un dos máximos expoñentes da literatura de transmisión oral.\nTras estudar no colexio dos Padres Maristas e despois no Seminario, obtivo o título de Bacharelato no Instituto de Lugo e en 1927 comezou a cursar estudos de Dereito e Filosofía e Letras entre Valladolid e Santiago, onde estivo ata 1933.\nDesde 1927 publicou numerosos artigos en xornais e revistas como La Provincia, El Progreso, Guión, Resol, Yunque... e en 1933 comezou a traballar como redactor no xornal vigués El Pueblo Gallego, onde publicou o seu primeiro artigo en galego, ao ano seguinte. Asemade en Lugo, foi correspondente da axencia de noticias Febus, o que posteriormente pasaría a chamarse EFE.\nFole introduciuse na vida política, primeiro en círculos republicanos e, desde 1935, militando no Partido Galeguista. Co estoupido da Guerra Civil, continuou desenvolvendo con certa normalidade a súa actividade xornalística, ata que no ano 1941 e, debido ao asfixiante ambiente do franquismo en Lugo, viuse obrigado a abandonar a cidade e vivir no Incio, Quiroga e O Courel. Foi nesta zona onde recuperou os vínculos co mundo rural e coa literatura oral.\nA pesar do afastamento xeográfico, participou na restauración cultural da posguerra, colaborou nos cadernos de Grial e cofundou a editorial Galaxia, foi nela, onde publicou Á lus do candil. Contos ao carón do lume (1953), composto por relatos centrados no medio rural galego e no ano 1955, publicou Terra brava. Contos da solaina, tamén inspirado no rural, pero cun ton reivindicativo. O seu único texto dramático foi Pauto do demo (1958).\nNo ano 1953 Ánxel Fole retornou a Lugo e recuperou a súa actividade xornalística, actividade recompilada en Historias que ninguén cre (1981). No mesmo 1981, foi nomeado membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega e dous anos despois, foi proposto para o premio Nobel.\nO 9 de maio de 1986, Fole, falece na súa cidade natal.\nás abril 29, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: Ánxel Fole, conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas\nActividades infantís para maio. Mes das Letras Galegas\nContos nas orellas nas Letras Galegas, a cargo de Bea Campos\nVenres 3 de maio ás 18:00 h\nPúblico infantil partir de 3 anos\nEntrada de balde, ata completar a capacidade da sala\nA investigadora Peregrina e o misterioso caso de Antón Fraguas, a cargo de Polo Correo do Vento\nVenres 10 de maio ás 18.00 h\nPúblico infantil, a partir de 3 anos\nObradoiro das Letras Galegas: Obradoiro de contos e lendas de misterio, a cargo de Anias\nMércores 15 de maio 18:00 a 19:30 h\nSinopse: Neste obradoiro os nenos e nenas participantes terán a oportunidade de achegarse á riqueza literaria de tradición oral galega a través dunha selección de contos e lendas de misterio que rematará coa resolución progresiva dun enigma que contará coa participación de todos/as.\nPúblico destinatario: Público infantil de 8 a 12 anos (20 prazas)\nCon inscripción previa, a partir do 8 de maio, mércores, na entrada da Biblioteca (Información) ou por teléfono (886 15 92 50), en horario de 9 a 20:30.\nContos e contiños para facer o camiño, a cargo de Expresión Contacontos\nVenres 24 de maio ás 18.00 h\nBuscando a Fraguas no eco das pedras , a cargo de Raquel Queizás\nVenres 31 de maio ás 18.00 h\nSinopse: Contacontos que nos achega ao homenaxeado do Día das Letras Galegas, Antón Fraguas\nPúblico destinatario: Público infantil a partir de 5 anos\nEtiquetas: actividades infantís, Día das Letras Galegas\nConta atrás das Letras Galegas: Xesús Ferro Couselo, 1996\nXesús Ignacio Ferro Couselo naceu no ano 1906 en Valga. Estudou no seminario compostelán en 1918 e en 1926 comezou a estudar Filosofía e Letras e colaborou no Seminario de Estudos Galegos. Dende cedo estivo moi interesado na historia, e máis en concreto en prehistoria. Isto fixo que deixase de lado a súa carreira eclesiástica.\nEn 1931 trasladouse a Vigo para traballar como profesor nun colexio xesuíta. En seguida comezou a colaborar coa revista Logos e participou na fundación do Partido Galeguista en Pontevedra, chegando a ser elixido presidente das Mocidades Galeguistas.\nTras a expulsión dos xesuítas trasladouse ao instituto de Tui como profesor interino onde crea a revista Tude.\nPouco despois instalouse en Madrid para preparar as oposicións, e estivo alí durante parte da Guerra Civil. Colaborou coa CNT e Patrimonio Cruz Vermella, e formou parte das Milicias Populares Galegas da Frente Popular.\nUnha vez rematada a Guerra instalouse en Ourense onde traballou como funcionario do Corpo de Arquiveiros, Bibliotecarios e Arqueólogos. Nesta etapa traballou activamente na recuperación da historia da cidade e da provincia: colaborou na creación do Arquivo Histórico Provincial, na instalación do Museo Arqueolóxico e o Arquivo provincial no Antigo palacio Episcopal, foi director do museo Arqueolóxico Provincial, fixo numerosos traballos sobre prehistoria e arqueoloxía de Ourense, participou en escavacións arqueolóxicas, iniciou a publicación do Boletín del Museo Arqueológico Provincial de Orense (1943-1953) e do Boletín Auriense (1972-1981)...\nNo ano 1950 participou na fundación da revista Galaxia como vogal do Consello de Administración e na revista Posío. Arte y Letras. No ano seguinte ingresou na Real Academia Galega a proposta de Ramón María Aller, Otero Pedrayo e Paulino Pedret Casado. Xa en 1963 formou parte do consello de redacción da revista Grial e foi un dos impulsores da creación do Día das Letras Galegas.\nAdemais participou activamente na vida política coa reorganización do Partido Galeguista.\nA súa obra está composta por artigos de revistas e xornais, en galego e en castelán, e unha obra editada nun volume titulada A vida e a fala dos devanceiros que publicou en Galaxia.\nFerro Couselo faleceu Ourense en 1975 aínda que foi enterrado en Valga.\nNo ano 1996 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.\nás abril 28, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Xesús Ferro Couselo\nConta atrás das Letras Galegas: Rafael Dieste, 1995\nRafael Dieste naceu en Rianxo o 29 de xaneiro de 1899 no seo dunha familia acomodada. Na súa mocidade estableceu unha profunda amizade co poeta vangardista Manuel Antonio, interesándose os dous pola realidade social galega e no seu nacente nacionalismo.\nEstudou xornalismo e unha vez rematada a carreira, conseguiu traballo en distintos xornais liberais de Vigo, como Galicia, El Pueblo Gallego ou Faro de Vigo, nesta cidade confluíu con nomes destacados como Carlos Maside, Valentín Paz Andrade, Luís Amado Carballo...\nEn 1926 editou unha recompilación de contos publicados en El Pueblo Gallego e en Galicia chamado Dos arquivos do trasno. Un ano despois ingresou no Seminario de Estudos galegos, pero a dedicación a Galicia entrou en contradición coa ambición persoal, xa que desexaba un recoñecemento maior. Así na década dos 30 viaxou a Madrid e participou nas Misiones Pedagógicas xunto a figuras como María Zambrano ou Bartolomé Cossío e ademais, creou e dirixiu o Teatro Guiñol.\nCoa chegada da Guerra Civil, Rafael Dieste pertencía á Alianza de Intelectuales Antifascistas, ademais de ser o director do Teatro Español e do grupo de teatro Nueva Escena, así que decidiu seguir a retirada republicana primeiro a Valencia e a fins do 37 a Barcelona.\nEn 1939 ingresou no Exército do Leste e participou na publicación de El Combatiente del Este. Trala caída de Cataluña tivo que exiliarse, primeiro estivo en varios países de Europa e finalmente estableceuse en Bos Aires, e grazas a axuda de Maruja Mallo, comeza a traballar na editorial Atlántida. Durante varios anos traballou en diversas universidades, ata que en 1954 regresou á editorial Atlántida, na que apareceu a versión definitiva de A fiestra valdeira (1958).\nO 21 de agosto de 1961, Dieste chega ao porto de Vigo e a mediados de esa década instálase na cidade da Coruña. No ano 1970 tivo lugar o ingreso na Real Academia Galega e durante os anos sucesivos continuou traballando a prol da cultura galega, sen abandonar o activismo político e reclamando o autogoberno para Galicia.\nA súa obra é fundamentalmente narrativa e teatro, supuxo a modernización da literatura galega, conseguindo un estilo propio que se afasta do realismo ruralista imperante na Xeración Nós. Poucos meses antes da súa morte, aparece o volume Antre a terra e o ceo, que recolle artigos seus publicados na década de 1920.\nO 15 de outubro de 1981, Rafael Dieste finou en Santiago de Compostela.\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Rafael Dieste\nConta atrás das Letras Galegas: Luis Seoane, 1994\nFillo da emigración, Seoane nace en Bos Aires en 1910. Cando contaba seis anos, a súa familia asentase na Coruña, onde estuda o bacharelato antes de desprazarse a Santiago para cursar Dereito. Na cidade compostelá, comezará a perfilar a súa vocación artística, ilustrando libros, e a súa ideoloxía galeguista de esquerdas, militando na Federación Universitaria Escolar, participando das Irmandades da Fala e colaborando coa Xeración Nós.\nDurante a República, exerce como avogado laboralista na Coruña, integrase no Partido Galeguista e defende activamente o Estatuto de Autonomía. Pero o estoupido da Guerra trunca a súa realidade, obrigandoo a fuxir a Bos Aires.\nDende o exilio, liderará o movemento cultural galego. Comeza a desenvolver os seus traballos pictóricos polos que é mellor coñecido e dirixe a revista Galicia. Pon en marcha diversor proxectos editoriais para manter viva a chama do galeguismo, como as revistas Cuco-Rei, Galicia Libre e Galicia Emigrante (despois programa de radio). Colabora tamén no nacemento da imprenta Resol, en Santiago de Compostela, e das editoriais Citania e Botella al mar.\nPara a década de 1950, Seoane é un artísta plástico consagrado, polo que abraza a literatura como un medio co cal achegarlle os seus ideais políticos ás clases populares. En poesía acheganos obras como Fardel d’eisilado (1952) ou Na brétema, Sant-Yago (1956), adentrandose asemade no ensaio con outras como Eiroa (1957).\nEn 1963 volta a Galicia para colaborar no movemento de reactivación da nosa cultura, participando na creación do Laboratorio de Formas de Galicia xunto a Isaac Díaz Pardo. Falece na Coruña en 1979.\nás abril 27, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Luis Seoane\nConta atrás das Letras Galegas: Eduardo Blanco Amor, 1993\nEduardo Blanco Amor naceu en Ourense no ano 1897, constituíu un dos grandes fitos da renovación narrativa galega e asemade, foi unha figura fundamental no teatro e no xornalismo.\nRecibiu o maxisterio na Escola Normal da man de Vicente Risco, personalidade que supuxo unha grande influencia no seu posicionamento en defensa da cultura galega. Aos dezasete anos xa traballaba en El Diario de Orense e frecuentaba os faladoiros co seu mestre Risco.\nNo ano 1919 emigrou a Bos Aires, onde entrou en contacto con intelectuais e artistas, tanto galegos como arxentinos, alí traballou con Borges, Sábato, Suárez Picallo... nesta época fundou a revista Terra, escrita en galego, e colaborou noutras moitas revistas e xornais como El Despertar Gallego, La Nación, Céltiga, Correo de Galicia...\nEntre 1929 e 1935 realizou dúas viaxes á Península como correspondente de La Nación, nelas entrou en contacto co Partido Galeguista e a Xeración Nós e tamén, coa Xeración do 27 da literatura española. Co estoupido da Guerra Civil defendeu desde Arxentina o Estatuto de Autonomía e adicouse a espallar a cultura galega.\nA súa carreira literaria comeza con Os Nonnatos (1927) e un ano despois o poemario Romances galegos. En 1959 publica unha das súas obras máis importantes A Esmorga, unha ruptura das tendencias costumistas da literatura galega na que se introducen técnicas como a redución temporal, o tremendismo, a plasticidade cinematográfica no ritmo ou as perspectivas suburbanas. No ano 1962 publicou Os Biosbardos e en 1972 viu a luz Xente ao lonxe, onde retrata a estratificación da sociedade urbana de Ourense.\nO 16 de xaneiro de 1965 retornou a Galicia e desde entón, centrouse principalmente na súa produción no teatro. Foi unha figura moi salientable do teatro independente, fundou varias compañías e publicou as súas obras Farsas para títeres (1973) e Teatro pra a xente (1975).\nO 1 de decembro de 1979, Eduardo Blanco Amor finou en Vigo.\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Eduardo Blanco Amor\nConta atrás das Letras Galegas: Fermín Bouza-Brey, 1992\nFermín Bouza-Brey Trillo de Figueroa foi un poeta, maxistrado e estudoso galego nado en Ponteareas no ano 1901 e morto en Santiago de Compostela en 1973.\nLicenciado en Filosofía e Letras e en Dereito, Brey tivo sempre un interese especial pola cultura e historia galegas, chegando a cursar algunhas materias de Historia. Os seus numerosos traballos de investigación -feito que compaxinou durante a súa vida coa súa labor como xuíz, maxistrado e mestre de dereito-, convertíronno nunha eminencia en materias de arqueoloxía e etnografía galegas.\nSeu é o mérito de rescatar o primeiro texto dramático escrito en galego, A Contenda dos labradores de Caldelas... de Feixó de Araujo, obra escrita no século XVII, e é considerado como uns dos maiores entendidos e estudosos de Rosalía de Castro. Foi un dos fundadores do Seminario de Estudos Galegos (1923), pertenceu á Real Academia Galega (1941), foi académico da Real Academia da Historia, dirixiu as Seccións de Arqueoloxía e Prehistoria do Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos (1944) e no ano 1948 condecoráronno coa Gran Cruz de San Raimundo Peñafort pola súa traxectoria e prestixio investigador.\nFermín Bouza-Brey foi un prolífico escritor, especialmente na súa faceta investigadora. Tras realizar os seus primeiros traballos en castelán, será en 1924 cando se decida pola linguaxe galega e publique o artigo, "Os estudantes ao arcebispo". Sería esta unha etapa na que escribiría múltiples traballos e artigos para Arquivos do Seminario de Estudios Galegos, o Boletín da Real Academia Galega, as revistas Nós, Cristal, Resol e no xornal A Nosa Terra.\nA súa primeira novela curta chegará en 1925: Cabalgada en Salnés. Pero será en 1933 cando se publique Nao senlleira, obra pola que se recoñece a Fermín Bouza-Brey como o impulsor do neotrobadorismo que seguirían posteriormente Cunqueiro e Vicente Viqueira. Os seus poemas, do estilo das cantigas de amigo e as cantigas de amor propias da lírica galego-portuguesa, supoñen un paso adiante na reconstrución da identidade galega que se estaba levando a cabo no primeiro terzo do século XX -proceso no que o redescubrimento da poesía trobadoresca medieval ten un papel relevante-.\nNon sería ata 1955 cando publicaría a súa seguinte obra, Seitura, a cal sería editada en Portugal para evitar máis conflitos co réxime franquista -a súa ideoloxía e o emprego do seu posto como xuíz e maxistrado para axudar a xente afín aos seus ideais leváronno a ser suspendido do seu cargo en máis dunha ocasión-, e en 1980 sairá a luz unha compilación de poemas publicados en revistas ao longo da súa vida baixo o título de Obra literaria completa.\nA pesar da súa escasa obra literaria, o valor da mesma valeulle o recoñecemento da Real Academia Galega e en 1992 será o homenaxeado no Día das Letras Galegas.\nás abril 26, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Fermín Bouza Brey\nO heroísmo máis alá da viñeta\nEntre o 25 de abril e o 14 de maio podedes levar en préstamo esta selección de materiais bibliográficos sobre os heroes e as heroínas dos cómics.\nEtiquetas: Biblioteca Pública de Pontevedra, centros de interese, cómic\nConta atrás das Letras Galegas: Álvaro Cunqueiro, 1991\nAutor polifacético e revolucionario, Cunqueiro nace en 1911 na vila de Mondoñedo. Marcha estudar o bacharelato en Lugo, onde se relaciona con escritores e artístas como Evaristo Correa Calderón ou Ánxel Fole, antes de ingresar na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago. Durante a súa estadía na cidade compostelá acode aos faladoiros do Café Español e entra en contacto con persoeiros como Fernández del Riego, García Sabell, Torrente Ballester, Carvalho Calero ou Carlos Maside. Sen embargo, deixará os seus estudos inacabados para adicarse ao xornalismo, traballando como redactor en El Pueblo Gallego; e a edición, participando da aparición de varias publicacións vangardistas como Papel de color ou Galiza na vila mindoniense. En paralelo, arrinca unha produción poética neotrovadoresca con Mar ao Norde (1932), Cantiga nova que se chama Riveira (1933) e Poemas dos si e non (1933).\nTralo estalido da guerra, non será vítima de represalias gracias á influencia da súa familia conservadora, pese á súa pertenza ao Partido Galeguista. De feito, case inmediatamente comezará a traballar como profesor en Ortigueira. Iso si, verase obrigado a exercer como xefe de Prensa e Propaganda comarcal da Falanxe e a colaborar en Era Azul, unha publicación falanxista. En 1937 volverá a El Pueblo Gallego como redactor da sección literaria, desta vez baixo as ordes de Jesús Suevos, director do xornal e xefe territorial da Falanxe. En 1938 marcha a Donostia onde traballa como redactor en La Voz de España e como subdirector en Vértice, revista nacional da Falanxe onde Cunqueiro publica a súa primeira narración en castelán: “La historia del caballero Rafael” (1939). Trala ocupación de Madrid polos sublevados, abandona o País Vasco e desprázase á capital para traballar como redactor do ABC.\nPero dende 1944 comeza a afastarse do pensamento franquista, razón pola cal se lle retira o carnet de xornalista e se ve forzado a retornar ao seu Mondoñedo natal. Este revés dará lugar, non obstante, ao periodo de maior florecemento da súa faceta literaria. Publica o seu coñecido poemario Dona de corpo delgado, as súas mellores obras de narrativa (Merlín e Familia i outras historias, As crónicas do Sochantre, Si o vello Sinbad volvese ás illas), libros de relatos (Escola de Menciñeiros, Xente de aquí e de acolá) e obras de teatro como O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca.\nNa década do 60 convírtese en cronista oficial de Mondoñedo, ingresa na Real Academia Galega a proposta de Carvalho Calero, García-Sabell, Aquilino Iglesia e Otero Pedrayo, e volta ao xornalismo a través El Faro de Vigo, do que chega a ser director entre 1964 e 1970.\nFoi acredor de múltiples premios á súa obra tanto literaria (Premio da Crítica Española, Premio Nadal) como xornalística (Premio Conde de Godó). En 1980 foi nomeado Doutor Honoris Causa pola Universidade de Santiago de Compostela e membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega en 1981, antes do seu pasamento en Vigo nese mesmo ano.\nEtiquetas: Álvaro Cunqueiro, conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas\nConta atrás das Letras Galegas: Luis Pimentel, 1990\nLuis Pimentel naceu en 1895 en Lugo. Tras estudar o Bacharelato na súa cidade natal trasladouse a Santiago de Compostela a estudar a carreira de Medicina. Comezou nestes momentos a escribir os seus primeiros versos.\nRematada a carreira foi a Madrid a facer o doutorado. Nesta etapa participou activamente da vida cultural xunto ás principais figuras da Xeración do 27.\nRematado o doutorado trasladouse a Lugo onde exerceu como médico no hospital. Aínda que continuou coa súa actividade cultural e literaria, asistindo ás diferentes tertulias da cidade e escribindo poesía.\nDúas das súas amizades vanlle influír moito na súa poesía. Por un lado Evaristo Correa Calderón, e por outro, o musicólogo Bal e Gay. Correa Calderón da revista Ronsel, púxoo en contacto con outros poetas da época como Bécquer, Rubén Darío, Dámaso Alonso, Fernando Guillén, Francis James, Rilke ou Antonio Machado entre outros. Bal e Gay, autor de Hacia el ballet gallego, consegue que Pimentel preste especial atención á música e ás danzas populares, chegando a facer bocexos para ballet.\nFoi un escritor que en inicio creou en castelán a meirande parte dos seus versos, pero gustáballe que as súas obras foran traducidas ao galego, por amigos como Ramón Piñeiro ou Ánxel Fole.\nNos primeiros anos só publicou os seus poemas en Ronsel e nalgunha outra revista como La Gaceta Literaria ou Vanguardia Gallega. En 1950 publicáronse oito poemas seus nun folleto que titulou Triscos.\nFaleceu en Lugo no ano 1958. Nese mesmo ano fixéronlle unha homenaxe na súa honra no Centro Galego de Madrid.\nEn 1959 editouse Sombra do aire na herba, en 1960 veu a luz Barco sin luces e en 1981 Poesía enteira.\nNo ano 1990 dedicáronlle o Día das Letras Galegas.\nás abril 25, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Luis Pimentel\nConta atrás das Letras Galegas: Celso Emilio Ferreiro, 1989\nCelso Emilio Ferreiro naceu en 1912 en Celanova. Os seus primeiros estudos foron cos Pais Escolapios.\nDende mozo estivo ligado ao movemento nacionalista, afiliándose ás Mocidades Galeguistas. Coa Guerra Civil, Celso Emilio foi obrigado a incorporarse ao exército franquista, sen convencemento. Polo que acabou sendo condenado a morte. Estivo varios días en prisión, ata que conseguiu un indulto. Na cadea foi onde escribiu o poema "Longa noite de pedra", que logo daría pe ao libro co mesmo título.\nUnha vez rematada a Guerra Civil estou na Universidade de Santiago de Compostela Maxisterio, sen chegar a exercer. E tras casar instálase en Pontevedra. Nesta cidade fundou en 1948 a colección Benito Soto.\nEn 1949 comezou a traballar como procurador en Vigo, e escribiu unha biografía de Curros Enríquez. Fíxose colaborador habitual de revistas e dirixiu para Galaxia a colección de poesía Salnés. No ano 1954 publicou “O soño asulagado” e en 1962 “Longa noite de pedra”. Esta última esgotouse en poucos días e tivo unha grande repercusión.\nViaxou a Caracas no ano 1966 e reuniuse con emigrantes, pero enfrontouse cunha parte do galeguismo alí establecido, e dedicoulles un par de anos máis tarde o poemario satírico Viaxe ao país dos Ananos. O dito poemario ten a súa continuación nos seguintes anos noutras obras como Cantigas de escarnio e maldicir, Paco Pixiñas, Os autentes e en Antipoemas.\nNo ano 1973 estableceuse en Madrid onde se dedicou á actividade cultural, literaria e xornalística. Nesta época publicou en 1973 Cimenterio privado e en 1975 Onde o mundo se chama Celanova.\nFaleceu en Vigo en 1979. En 1989 dedicáronlle o Día das Letras Galegas.\nás abril 24, 2019 Ningún comentario:\nEtiquetas: Celso Emilio Ferreiro, conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas\nConta atrás das Letras Galegas: Ramón Otero Pedrayo, 1988\nRamón Otero Pedrayo naceu en Ourense o 5 de marzo de 1888, foi político, novelista, xeógrafo... e unha das figuras que máis achegou á cultura galega. Era descendente dunha familia fidalga que posuía un pazo en Trasalba e estudou o bacharelato en Ourense.\nNo ano 1905 trasladouse a Madrid para cursar as carreiras de Dereito e Filosofía e Letras, nestes anos na capital estivo influído por autores da Xeración do 98, así como polo modernismo e o simbolismo.\nOtero Pedrayo regresou a Ourense en 1912, onde se integrou e dinamizou o ambiente cultural da cidade xunto con Risco, López Cuevillas e Primitivo Rodríguez Sanjurjo. Nesta época colabora en diversos xornais e revistas como La Centuria ou La Región. En 1918 ingresou nas Irmandades da Fala e dous anos despois, foi un dos fundadores da revista Nós. O seu labor dentro da Xeración Nós foi fundamental, xa que foi o renovador da prosa escrita en lingua galega.\nUnha vez aprobada por oposición a cátedra de Xeografía e Historia e despois de varios destinos, volveu con praza a Ourense. A partir desta época participou activamente na política, integrando as Asembleas Nacionalistas, ademais publicou escritos técnicos sobre xeografía e historia e en 1929 ingresou na Real Academia Galega.\nOtero Pedrayo declarouse abertamente republicano e era defensor da cooficialidade do galego, foi un dos fundadores do Partido Nazonalista Repubricán e nas eleccións do 12 de abril de 1931, foi elixido deputado. Máis tarde, o seu partido integrouse no Partido Geleguista e cando a Guerra Civil estoupou, foi perseguido como tantos outros intelectuais galegos e cesárono no seu cargo de catedrático, cuxo posto non conseguiu recuperar ata 1948, acadando a cátedra de Xeografía e Historia na Universidade de Santiago de Compostela en 1950.\nA partir dos anos corenta participou en diversa actividades a prol da cultura galega, como a fundación do Instituto Padre Sarmiento de Estudios Gallegos, o Patronato Rosalía de Castro ou a Editorial Galaxia.\nNo que respecta á súa obra literaria, ademais de ensaios e contos, tamén publicou textos fundamentais nas letras galegas como Escrito da néboa (1927), Os camiños da vida (1928), Arredor de si (1930), Contos do camiño e da rúa (1932)... e obras teatrais tales como A lagarada: farsada tráxica para ler (1928) e O desengano do prioiro ou o pasamento da alegría (1952).\nViviu en Compostela ata 1958, ano no que regresou a Trasalba, onde faleceu o 10 de abril de 1976.\nEtiquetas: conta atrás das letras galegas, Día das Letras Galegas, Ramón Otero Pedrayo\n▼ abril 2019 (41)\nConta atrás das Letras Galegas: Trobadores da ría ...\nActividades infantís para maio. Mes das Letras Gal...\nConta atrás das Letras Galegas: Xesús Ferro Cousel...\nConta atrás das Letras Galegas: Eduardo Blanco Amo...\nConta atrás das Letras Galegas: Fermín Bouza-Brey,...\nConta atrás das Letras Galegas: Álvaro Cunqueiro, ...\nConta atrás das Letras Galegas: Celso Emilio Ferre...\nConta atrás das Letras Galegas: Ramón Otero Pedray...\nConta atrás das Letras Galegas: Francisca Herrera ...\nConta atrás das Letras GAlegas: Aquilino Iglesias ...\nConta atrás das Letras Galegas: Antón Losada Diégu...\nConta atrás das Letras Galegas: Armando Cotarelo V...\nConta atrás das Letras Galegas: Manuel Leiras Pulp...\nConta atrás das Letras Galegas: Luis Amado Carball...\nConta atrás das Letras Galegas: Vicente Risco, 1981\nPechamos por fumigación\nConta atrás das Letras Galegas: Alfonso X o Sabio,...\nConta atrás das Letras Galegas: Manuel Antonio, 1979\nConta atrás das Letras Galegas: Antonio López Ferr...\nConta atrás das Letras Galegas: Antón Villar Ponte...\nConta atrás das Letras Galegas: Ramón Cabanillas, ...\nConta atrás das Letras Galegas: Xoan Manuel Pintos...\nConta atrás das Letras Galegas: Xoán Vicente Vique...\nExposición: "Os obxectivos do Desenvolvemento Sost...\nConta atrás das Letras Galegas: Manuel Lago Gonzál...\nConta atrás das Letras Galegas: Valentín Lamas Car...\nConta atrás das Letras Galegas: Gonzalo López Aben...\nConta atrás das Letras Galegas: Marcial Valladares...\nConta atrás das Letras Galegas: Antonio Noriega Va...\nConta atrás das Letras Galegas: Florentino López C...\nLendo a... Manel Loureiro\nContos animados de Andersen\nConta atrás das Letras Galegas: Manuel Curros Enrí...\nConta atrás das Letras Galegas: Francisco Añón, 1966\nConta atrás das Letras Galegas: Eduardo Pondal, 1965\nConta atrás das Letras Galegas: Castelao, 1964


Unha comisión de expertos responderá as preguntas dos estudantes sobre o "Plan Bolonia" | Consumer\nUnha comisión de expertos responderá as preguntas dos estudantes sobre o “Plan Bolonia”\nA ministra de Ciencia e Innovación di que aumentarán as bolsas a pesar da situación económica actual\nO Ministerio de Ciencia e Innovación creará unha comisión de expertos para responder as preguntas dos estudantes sobre a implantación do Espazo Europeo de Educación Superior (EEES), coñecido como “Plan Bolonia”. Así o anuncio onte a titular deste departamento, Cristina Garmendia, durante unha entrevista nun programa de radio. Ademais, Garmendia dixo que haberá un aumento de bolsas.\nA ministra explicou que a citada comisión estará composta por 15 persoas “para entender onde teñen as súas inquietudes” os estudantes e poder así plasmalas “con compromisos”. Insistiu en que o seu obxectivo é “dar unha solución a todas as inquietudes que expoñen os estudantes”.\nEn setembro haberá 1.000 titulacións en marcha adaptadas ao “Plan Bolonia” e o resto serán no seguinte curso\nGarmendia precisou que a Universidade “é un patrimonio da sociedade, e a sociedade está representada no Parlamento”. Neste sentido, apuntou que a construción do EEES “veuse aprobando consensuadamente no Parlamento”.\nA responsable do Ministerio agregou que, a pesar da situación económica actual, o número de bolsas aumentará. O compromiso do Goberno neste sentido “é absoluto”, dixo tras lembrar que se incrementaron un 50% os orzamentos en bolsas no últimos catro anos “e imos seguir incrementándoos”.\nPor último, afirmou que en setembro haberá 1.000 titulacións en marcha adaptadas ao “Plan Bolonia” e o resto serán no seguinte curso, de modo que se cumprirán os prazos previstos.\nOs estudantes contrarios ao proceso denuncian que supón a “mercantilización” da universidade pública\nAs declaracións da ministra Garmendia coincidiron cunha nova protesta dos estudantes contrarios ao proceso de Bolonia. Miles deles botáronse ás rúas en distintas cidades españolas para denunciar que este plan supón a “mercantilización” da universidade pública. As protestas máis numerosas tiveron lugar en Madrid e Barcelona.\nNa capital española, os estudantes pediron un referendo universitario de ámbito estatal sobre o proceso, así como un debate directo, público e televisado de toda a comunidade universitaria coa ministra. En Barcelona, a protesta arrincou ao mediodía na praza Universitat e concentrou a uns 6.000 universitarios.\nPola súa banda, o director xeral de Universidades, Felipe Pétriz, desmentiu na Universidade das Illas Baleares (UIB) que o EEES supoña unha “privatización” do ensino superior.\nbolsas estudantes ministra-gl plan bolonia-gl preguntas-gl


Máis de 55.000 galegas poden reclamar o IRPF da prestación de maternidade\nAGN/Agencias 06 octubre 2018 12:23 h.\ntribunal-supremo irpf Maternidad\nO importe das axudas por maternidade sumou 218 millóns en Galicia entre 2014 e 2017. AEP\nO Supremo falla que estas axudas están exentas do imposto contra o criterio de Facenda\nA Axencia Tributaria terá que deixar exentas do pago do IRPF as prestacións de maternidade que abona a Seguridade Social durante as 16 semanas que dura a baixa por ter un fillo. E non só iso: quen a cobraron nos últimos catro anos —entre 2014 e 2017— teñen dereito a recuperar o diñeiro que abonaron por ela ao fisco, a condición de que non lles foi devolto. E é que o Tribunal Superior ha ditaminado que os perceptores non teñen que tributar por esa axuda, na súa maioría mulleres e tamén homes que gozaron do período cedido pola muller. Gabia así a controversia ao redor desta prestación.\n¿A QUEN AFECTA ESTE FALLO?\nA sentenza coñecida este venres abre a porta a que as 55.839 galegas que, atopándose traballando, obtiveron a prestación por maternidade de 2014 en diante poidan reclamar o que lles retivo Facenda e non lles foi devolto no seu momento, ás que se suman os 1.289 pais que asumiron a baixa que correspondía á muller. No caso concreto da provincia de Lugo son 5.996 mulleres e 128 homes, segundo datos recompilados polos técnicos do Ministerio de Facenda (Gestha) a partir da estatística da Seguridade Social.\n¿Por que ese límite temporal? A razón é que o dereito dos contribuíntes a solicitar unha rectificación da declaración da renda prescribe aos catros anos. Os beneficiarios en 2013 ou anos anteriores só poderán recuperar o que no seu día tributaron pola axuda se teñen activo un procedemento xudicial para recuperar ese diñeiro. E é que os xuíces deberán aplicar o fallo do Supremo. En todo caso, a organización de consumidores Ocu avanzou onte que estuda a posibilidade de reclamar "por enriquecemento inxusto e solicitar a devolución do IRPF das prestacións que se percibiron desde 2007 a 2013".\nA partir de aí e a modo de exemplo, unha nai que cobrou a prestación en 2014 e pagou por ela na declaración presentada ao ano seguinte, ten ata o próximo 31 de decembro para solicitar a devolución. Se tributou en 2016 ten ata finais do ano que vén, e así sucesivamente. ¿E que ocorre no caso das nais que non presentaron a declaración por non estar obrigadas? Que poden facelo agora se, tras a exención ordenada polo Supremo, "resúltalles algunha cantidade a devolver", explican desde Gestha.\nEn cando aos proxenitores que perciban a prestación ao longo deste ano, o previsible é que xa queden exentos de contribuír co fisco por esa axuda ao asumir a Axencia Tributaria o ditame.\n¿CÓMO RECUPERAR O DIÑEIRO?\nPara solicitar a corrección da declaración do ano en que se cobrou a prestación e a devolución dos ingresos indebidos, as nais e pais deberán presentar ante a Axencia Tributaria un escrito de solicitude de rectificación da autoliquidación do IRPF. Tamén terán que achegar unha fotocopia da declaración e dos datos fiscais do exercicio. Esa é a vía máis sinxela a falta de coñecer se Facenda impulsará unha fórmula para canalizar as reclamacións.\nRespecto diso, desde Gestha piden habilitar un procedemento online que facilite o proceso, que sexa "sinxelo e áxil e que permita modificar de forma intuitiva as declaracións da renda dos anos nos que se abonaron devanditas prestacións".\n¿PODE SER LONGA A ESPERA?\nA Administración dispón de seis meses para resolver as solicitudes recibidas e este venres xa garantiu que tomará en consideración "" a sentenza á hora de dar resposta. En todo caso, se a Axencia Tributaria rexeita a petición, o contribuínte podería acudir ao Tribunal Económico Administrativo rexional e despois á vía xudicial.\n¿CANTO SE PODE RECUPERAR?\nA contía a devolver pode variar bastante segundo o importe da prestación recibida e o tipo marxinal aplicado ao resto de ingresos de contribuínte. Por exemplo, para unha prestación de 5.681 euros en 2015, o reintegro oscilaría entre 1.000 e 2.600 euros en función do caso, segundo cálculos da Ocu.\nO importe total pagado en Galicia por estas prestacións entre 2014 e 2017 é de 218,3 millóns, apenas o 4,7% da contía do conxunto de España, onde o fallo do Supremo pode beneficiar a algo máis dun millón de nais.\n¿QUE DITA EXACTAMENTE O TS?\nA sentenza enterrará as discrepancias xurídicas sobre a tributación desta prestación, que o Tribunal Superior de Xustiza de Madrid considerou que debía estar exenta do IRPF mentres outros como o de Andalucía ou Castela e León fallaron o contrario.\nNo caso madrileño, o tribunal ordenou a Facenda devolver o pagado por unha nai en 2013, pero o avogado do Estado recorreu ao Supremo alegando que a función da prestación é substituír nóminas, que si tributan. Expuxo, ademais, que non se pode estender ás prestacións por maternidade da Seguridade Social a exención que a Lei do IRPF si fixa para as prestacións por maternidade cando proceden das comunidades ou entidades locais. O Supremo rexeita estes argumentos.\nMáis de 55.000 galegas poden reclamar o IRPF da prestación de...\nSuíza pon fin a un século de segredo bancario\nCuidado con la 'cuesta de otoño': suben los precios de carburantes, luz y gas


Deseño – tecnoloxia.org\nNon todo está inventado…\nCategorías Comunicación gráfica, Deseño Etiquetas láser Deixa un comentario\n29 Marzo 2022 7 Maio 2021 por María L\nEngadín unha nova sección no menú de Impresión 3D cunha introdución ao programa de debuxo OpenSCAD, que permite debuxar programando.\nO interesante desta aplicación é que podemos xerar modelos paramétricos, recursivos, aleatorios, … e tamén aprender a programar debuxando :-)\nSon exercicios moi básicos para coñecer a ferramenta e empezar a debuxar con ela. Para crear modelos máis complexos habería que saber máis cousas, pero penso que a sección cumpre co mínimo. Se máis adiante teño tempo irei ampliándoa con máis contido.\nPodedes acceder desde aquí: https://tecnoloxia.org/impresion3d/openscad/\nCategorías Deseño Etiquetas 3D Deixa un comentario\n10 Outubro 2018 10 Outubro 2018 por María L\nCategorías Deseño, Proxectos Etiquetas 3D, engrenaxes, Mecánica Deixa un comentario


Brétemas: É fútbol, só bo fútbol\nÉ fútbol, só bo fútbol\nAos que nos gusta o fútbol, e non temos complexos en seguilo domingo a domingo, o campionato acadado polos rapaces de Luis Aragonés foi un acto de xustiza deportiva. Un xogo intelixente e paciente, baseado na elegancia no control e condución da pelota, e un esforzado compromiso de todo o grupo de xogadores na presión defensiva, como mellor estratexia de xogo, amosan que este pode chegar a ser un deporte ben fermoso. O xogo marabilloso de rapaces –como o galego Torres, o noso admirado Silviña ou os cataláns Xavi Hernández e Cesc Fábregas, demostra que a cerna deste deporte de equipo reside na procura concienzuda do instante decisivo, eses dous ou tres segundos nos que se acende a faísca da beleza do gol. Porén, os excesos, os ditirambos ou a pailanada do nacionalismo españolista na celebración desta vitoria son atribuíbles ao fracaso histórico dunha idea monolítica de España, que non acaba de cuallar. O triunfo do equipo multinacional de Luís foi do fútbol, só do bo fútbol. Deixémolo aí.\nposted by Brétemas at 30.6.08\nConcordo ao 100% coas túas palabras. Gañou o bo fútbol.\nParabéns polo comentario. Tamén aos vencedores.\nA pailanada nacionalista españolista non é moi diferente como pailanada a outras. Non sei, vendo o que ocorre en todos os lados, se teremos que aturala sempre. Se vamos falar de só fútbol e, a poder ser, de bó fútbol, será convinte tamén deixarse de irmandiñas e cousas polo estilo.\nPero vai ser que non.\nbo comentario dun fuboleiro como ti ,manuel, xa me tardaba a tua opinion.\n¿pailanadas? ¿maruladas? hay tantas k pa k. O carallo e k algunhas dan moitos cartos, ese e o "kid" da cuestion.\nEu non penso que bo fútbol sexa incompatible con selección. Por outra banda, que os sentimentos de pertenza (nacional, por exemplo) se manifesten con ocasión dunha reunión futbolística pode constituír un exercicio estimulante; iso si, sometido a unha manipulación antes, durante e despois (de partidos, competicións...) que convén peneirar se un o desexa: en todo caso, nada diferente do que acontece noutras parcelas e momentos da vida social.\nIso si, comparar a supermegamontaxe destes días co evento da pobre irmandiña (que só xoga unha vez no ano, malia as promesas) trascantea notablemente a análise; aínda que a comparanza sexa só implícita e remota.\nDe todos modos, pido desculpa: non desexaría embafar o brillante fair-play do comentario base e ton xeral neste fío.\nFermoso post. Eu falaría tamén de Marchena, un xogador que ata esta Eurocopa sempre crin sobrevalorado, e sobre todo de Senna; deixoume coa boca aberta a súa capacidade de traballo e paréceme o mellor exemplo de xogador nacional.\nArumes: quedoulle un pouco críptico o comentario.\nCarlos Sousa said...\nMoi bo o post, a veces aos que nos gusta o fútbol, culturalmente nos colocan un puntiño por baixo do resto, pero xa miramos que calquera se pode apasionar, cando o fútbol transformase en arte.\nEstou de acordo en que se che esqueceu Senna.\nBrétemas, acabo de levar un susto vendo a túa axenda. A presentación témola o día 3? Segundo teño entendido, é o 4, venres.\nEstou totalmente de acordo contigo. Gustoume ver xogar á selección española na Eurocopa polo seu xogo despregado, o "jogo bonito" que outrora abandeiraban os brasileiros. Levaba bastante tempo sen ver o fútbol pola racanería de xogo que vía nos partidos. Nesta Eurocopa víronse partidos de grande nivel futbolístico e agardo que esta siga a ser a tónica nos vindeiros anos.\nEn canto ó uso político da vitoria da selección española, xa o vía vir: o previo emitido en Cuatro e mais os festexos de celebración ían encamiñados nesa liña. Realmente lamentable! Como tamén me parece lamentable que un grupo de intelectuais na órbita de UPyD aproveitasen a conxuntura españolista para sacar o seu "Manifiesto por la Lengua Común". Seica o castelán está en perigo de extinción e non sabemos nada. Semella que Savater está instalado nunha "realidade virtual" da que non se desapegou.\n"Editores do século XXI" (II), Sara Lloyd\n"Editores do século XXI" (I), Sara Lloyd\nDecálogo do galego\nXurxo Patiño, novo presidente da Federación de Lib...\n"De aldeanos" ("De aldeáns")\n"Festina lente", estrea en Compostela\nUnha noite na biblioteca


El Poder de la Fuerza estrea contido descargable - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nEl Poder de la Fuerza estrea contido descargable\nA nova fase do Templo Jedi nos pode achegar máis dunha hora de diversión\nO xogo El Poder de la Fuerza, pese aos seus defectos, se converteu nun imprescindible para todos os seguidores da saga cinematográfica de Star Wars, e para achegarlles máis horas de lecer se ve agora mellorado por 2 paquetes de contidos descargables de pago.\nA descarga máis importante que se pode adquirir a través da PlayStation Network ou do Bazar de Xbox LIVE (segundo teñamos unha PS3 ou unha Xbox 360) será a misión do Templo Jedi, que se trata dun novo nivel no planeta Coruscant na que manexaremos a Starkiller por un escenario novo e que se vende por 800 Microsoft Point (uns 9,6 euros) ou 9,99 euros (para PS3) xunto con 9 novas peles para incrementar a dispoñibilidade de personaxes no xogo: 3 traxes novos para Starkiller, 2 novos droides de adestramento e a incorporación de Dark Stalker, Qui-Gon Jinn, Darth Maul e Mace Windu. Podemos así cambiar a aparencia do noso personaxe, e superar o xogo meténdonos no pelexo doutros cabaleiros jedi.\nManexar a Mace Windu será unha das novidades que complementan á incorporación do novo contido descargable\nO segundo paquete de descargas é máis reducido, vendéndose por 400 Microsoft Points (uns 4,8 euros) ou 4,99 euros (para PS3) e que inclúe coma personaxes xogables a Luke Skywalker, Ben Kenobi, Plo Koon, o Conde Dooku, Jango Fett, C-3PO e un trooper da República. Tamén inclúe 3 novas vestimentas para Starkiller.\nA principal mellora destes paquetes descargables sería a posibilidade de cambiar a aparencia do noso personaxes para rexogar as distintas fases, pero o novo nivel introducido pódese superar en pouco máis dunha hora, polo que o usuario ten que ser consciente de que por preto de 10 euros non se está a abrir unha importante renovación do xogo, senón unha simple ampliación que pode achegar un pouco máis de diversión.\nMeterse na pel de Darth Maul pode ser de agradecer para moitos usuarios (aínda que o personaxe xa estaba presente no xogo a través dun droide de adestramento).


O coleccionismo e o diggin’ transformouse nos últimos 10 anos coa entrada de factores dixitais que modernizaron a experiencia: o mercado de Discogs ou a venda online converteron o vinilo nun escenario conformado por pequenos nichos que se comunican entre si e comparten o fetichismo por encima da omnipresencia musical dos servizos de streaming. A cosificación do vinilo e das obras musicais ha creado unha burbulla e elite de selectores e tendas de discos que crece á marxe da realidade das bibliotecas de mp3 infinitas. Pero, que regras éticas debemos escoitar á hora de tratar esta práctica? Temos dereito a mercadear con patrimonio cultural doutros continentes? Existe un diggin’ moralmente sustentable e coherente? Un encontro que tratará non só a teoría do coleccionismo se non tamén as boas e malas praxes xeradas co alzamento da experiencia dixital.\nJavi Bayo é coleccionista de discos desde fai máis de vinte anos. Comezou a pinchar música negra a principios dos noventa e desde entón compartiu cabina con artistas como Danny Krivit, DJ Spinna, Flying Lotus ou Mark Pritchard, demostrando a súa versatilidade nunha interminable listaxe de festivais e salas, tanto aquí como no estranxeiro. Recentemente contribuíu a reivindicar o legado da escena jazzística española dos 60 e 70 mediante a antoloxía ‘Fetén (Rare Jazz Recordings From Spain 1961-1974)’, as reedicións do saxofonista Pedro Iturralde e dirixindo a serie de singles ‘Tabú’, sempre ao amparo do selo Vampisoul.\nPablo Electrocute. Zahorí de músicas ocultas e coleccionista compulsivo, elabora colaxes sonoras creando atmosferas que dan conta dos procesos de transformación emocional e espacial que xeran a música. Desde os seus inicios como co-fundador do Electrocute Zine a principios da década pasada, acuñando o concepto de “antiparty” e exercendo de mestre de cerimonias en audicións performáticas, as súas sesións como DJ caracterízanse pola súa obsesión polo vinilo como fonte de son, tomando forma de atrevidos soundscapes inspirados no ruidismo, o afterpunk e a música experimental.\nNoelia Rodríguez é unha das comisarias musicais máis relevantes do noso país. Desde a plataforma DelicaListen, da que ademais é directora, ha comisariado concertos e proxectos audiovisuais para eventos como o MUTEK ou L.E.V. Ademais tamén programou o ciclo DNIT no Caixa Fórum de Barcelona traendo a artistas como Ben Frost, Tim Hecker ou Andy Stott. A todo isto hai que sumarlle o seu labor como coleccionista de vinilos, desde os 8 anos, e selectora, pasando con esta última faceta por, entre outros, o todopoderoso Burning Man en 2006.


O novo Plan de Formación na Automoción: 1.120 cursos con 9.152 prazas para ocupados e desempregados\nRedacción | jueves, 5 de marzo de 2020, 16:17\nO presidente da Xunta, Núñez Feijóo, explicou hoxe, na rolda de prensa do Consello, que a Xunta activará un novo Plan de formación na automoción para o período 2020-20022 que permitirá ofertar 1.120 cursos cun total de 9.152 prazas para ocupados e desempregados.\nLogo de precisar que, todo iso será grazas a un investimento programado de 11,1 millóns de euros, un 15,6% máis que na convocatoria anterior, Feijóo sinalou que con esta iniciativa seguirase atendendo ás necesidades formativas dun sector que precisa cada vez un capital humano máis cualificado.\nEn relación ás persoas desempregadas activaranse, por unha banda, unidades formativas nas empresas con 6.056 prazas e un investimento de 6,2 millóns de euros para ofrecer formación á carta nas profesións máis demandadas. E, por outra banda, realizaranse outras accións formativas en entidades homologadas e centros propios da Xunta para 746. En definitiva, ofertaranse 6.800 prazas para persoas desempregadas.\nPor último, no caso das persoas ocupadas activaranse un total de 2.332 prazas a través de 664 cursos aos que se destinarán preto de 3 millóns de euros coa pretensión de recualificar ás persoas traballadoras para mellorar as súas capacidades.


Jorge Pinheiro: Elementos para unha teoloxía da complexidade\nConstruíndo unha hermenéutica da complexidade\nJorge Piñeiro, 2005\nPor tres séculos , desde Isaac Newton , os científicos describiron o mundo como semellante a unha máquina. Gobernando o mundo estaban os principios de regularidade e orde. Todas as cousas eran a suma das partes; as causas e efectos estaban ligados linearmente , e os sistemas movíanse de xeito determinístico e previsible. Claro que os científicos desde longo tempo estaban atentos aos fenómenos que contradicían a lóxica linear : as formas espirais das chamas de lume, os remuíños en cadeas e as formacións de nubes, por exemplo, non podían ser representadas por simple ecuacións lineares.\nO desenvolvemento da teoloxía desde o final do século 20 baseándose en hermenêuticas que tiñan por base as ciencias naturais ea teoría de sistemas suxeriu modelos diferentes para pensar que as cousas ocorren e que a percepción de que a revelación e como consecuencia a comprensión de Deus, da Trindade , da Cristologia , por exemplo, só poden ser comprendidos desde enfoques fundamentalmente non lineais.\nUnha hermenéutica da complexidade\nO significado da palabra complexidade remite a aquilo que encerra elementos , conxunto de cousas, feitos e circunstancias que teñen nexo entre si. E caos, palabra que sempre aparece cando de discute a complexidade, é entendido como baleiro escuro e ilimitado que precede e propicia a xeración do mundo. Pero , na construción do concepto complexidade para uso hermenêutico , partindo da filoloxía , imos máis fondo na construción dunha definición e vemos complexidade e caos como aqueles comportamentos impresivíseis que aparecen en sistemas rexidos por leis deterministas , o que se debe ao traxe das ecuacións non lineares que rexen a evolución destes sistemas seren moi sensibles a variacións nas súas condicións iniciais , ou sexa, pequenos cambios no valor dun parámetro poden xerar cambios significativos no estado do sistema.\nAsí, cuestións teolóxicas son practicamente imposíbeis de seren comprendidas nunha visión tradicional de causa- efecto. Pero as dificultades sempre eran atribuídas á imposibilidade de se illar os ruídos externos ao sistema teolóxico, ruídos eses que levaban ás distorsiones de comprensión. Non obstante , o que debe ser visto é que nos sistemas dinámicos , a incerteza eo caos son xerados internamente polo propio sistema , debido á súa non- linearidade e non exclusivamente por factores externos. Ou sexa, a complexidade eo caos poden xurdir de regras simples aplicadas de forma recursiva. A resposta , entón, para cuestións teolóxicas non está na procura de máis información para tratar de atopar unha relación de causa-efecto , pero en entender quqis regras básicas rexen o comportamento do sistema , que tipo de producto existe, de que forma este producto actúa no sistema eo tipo e duración dos ciclos de retro- alimentación.\nA razón de tal visión\nParte do que chamamos teoloxía da dinámica non lineal ou teoloxía da complexidade ten por base hermenêuticas como a bioloxía, física, química , economía e socioloxía , onde o caos refírese ás zonas de inestabilidade de fronteira, que se moven entre o equilibrio dun lado, en especial a revelación , ea complexa situación ao azar da vida humana.\nEn sistemas caóticos non lineais, as conexións entre causa e feito desaparecer pola amplificación de feedbacks que poden transformar febles variacións iniciais en severas consecuencias. O futuro de tales sistemas non é passível de ser plenamente coñecido.\nOnde , a importancia dunha teoloxía da complexidade para que se poida mellor comprender a espiritualidade humana e as súas expresións estruturais e organizativos. Estas estruturas son sistemas complexos constituídos por axentes interactivos cunha tendencia aparente para a auto- organización, pois a xente nos mercados relixiosos son adaptativas , de xeito que as normas de comportamento cambian a medida que elas aprenden.\nEste mundo non é aquel representado pola metáfora dunha máquina. As cousas son máis que a suma das súas partes; equilibrio é morte; causas son efectos e efectos son causas ; desorde e paradoxo están en todas partes.\nPor iso, dicimos que unha teoloxía da complexidade débese ter en conta que\n• Na modernidade, a teoloxía foi entendida como un coñecemento de feedback negativo , que fixa doutrinas e dogmas e leva fieis na dirección correcta pola corrección de desviacións do plan trazado. Á luz da teoloxía da complexidade o cadro é máis complicado. A teoloxía moderna, de lectura iluminista , está correcta para as rutinas do vivir diario , pero no que tange a produción creativa de coñecemento teolóxico que responda aos anhelos e necesidades humanas no mundo da alta modernidade , ela se atopa en crise. Os resultados non desexados das súas accións non poden ser Plot porque a estrutura do sistema fai o futuro imposible de ser coñecido. O corolario é que o dogma viable non é algo que é o resultado dun intento previo de un líder visionario, en vez diso, emerxe das múltiples posibilidades lanzadas por varias dinámicas hermenêuticas en colisión coa vida humana. Así, os teólogos deberían pensar como xardineiros, que en vez de intencionarem , deberían traballar posibilidades.\n• Na literatura da teoloxía moderna, os teólogos controlaron súas producións desde estruturas e procedementos ordenados. Se iso é todo o que podemos facer nun mundo complexo, a igrexa está destinada a seguir o camiño do Tyrannosaurus rex. O intento de estabilizar o sistema leva a facela incapaz de interactuar co mundo e posibilitar a creación de alternativas futuras.\n• Os teólogos modernos enfatizaron que as culturas e os valores compartidos son esenciais para dirixir a igrexa no futuro. En condicións dinámicas , onde o futuro está formado por múltiples e variadas posibilidades, a teoloxía monolítica probabelmente fallará na xeración da creatividade teolóxica necesaria para dotar a igrexa de adecuadas opcións. Por iso, a diversidade de opinións e enfoques é importante. O pensamento único que non comporta distintas visións pode ser un dos máis factores cruciais para a crise de parte da Igrexa no mundo moderno e, en especial , nas últimas décadas do século 20.\nTeólogos modernos creron que o éxito da igrexa sería o resultado do mantemento dun equilibrio adaptativo co mundo moderno. Se iso fose verdade, a liberdade da relixiosidade no século 20 debería ser reducida á elección da adaptación correcta ou incorrecta . Pero no mundo de complexidade, os riscos son moito maiores. Primeiro porque equilibrio significa morte, todo o contrario do que pensaba a vella teoloxía. Segundo porque en condicións non estables , o ambiente humano tamén se adapta á igrexa tanto como este a el. As implicacións disto significan que a igrexa non pode culpar o mundo por seus fallos : a igrexa debe ser vertixinosamente libre para crear o seu propio futuro.


Gañou a iniciativa... manterase?\nManuel Mera | miércoles, 1 de mayo de 2019, 22:07\nOs resultados premian a Pedro Sánchez por convocar as eleccións no intre oportuno. Así deixou en evidencia que a dereita lle impedía, mediante todo tipo atrancos no Parlamento, tomar algunhas medidas para atender aos colectivos que por razón de pobreza, marxinalidade ou violencia, están nunha situación desesperada. Tamén puxo o foco sobre as dificultades que tiña para obter maioría, dado as esixencias das forzas de esquerda e soberanistas. Todas estas argumentacións, serían demostradas axiña a través dos “venres sociais”, nos que escenificou a súa vontade de levar adiante as iniciativas que consideraba máis urxentes. Porén, non se pode entender como casual, que evitase as cuestións de maior contido e de confrontación cos poderes económicos, como son: a derrogación das reformas laborais, da Lei mordaza e do artigo 315.3 do C.P.\nO PSOE tamén aproveitou o temor que causa nas clases populares os ascenso de VOX e, como engadido extra que alimentou esta preocupación, a suma cotiá de propostas de estrema dereita do PP e Ciudadanos. A consecuencia electoral foi a redución da abstención en beneficio do PSOE e do soberanismo catalá e vasco. Demostrando asemade que a abstención afecta esencialmente á esquerda, xa que abrangue a extensos sectores da clase obreira e da mocidade; que padecen a precariedade e os baixos salarios, e consideran que non hai forzas políticas que defendan súas reivindicacións.\nAgora ben, que este temor alentase a unha parte da clase traballadora e da mocidade a votar, polo temor a maiores retrocesos laborais e democráticos, non quere dicir que no futuro non regresen á abstención, se o novo Goberno non toma medidas que dignifiquen o traballo, eviten a pobreza e recoñezan o carácter plurinacional do Estado. E sobre todo, se os partidos e as institucións son refractarios ao protagonismo da clase obreira e do mundo rural nos cargos de dirección e representación. Non se trata só dunha cuestión de sensibilidade, de falar da explotación e opresión, senón de propoñer medidas que muden a tendencia regresiva, e que se lle dea aos dea ás clases subalternas o papel que lles corresponde.\nFreouse o avance da estrema dereita e o PP paga o seu xiro. Até onde chegará o debate interno? Isto terá consecuencias nas eleccións galegas, aínda que unha parte do electorado vota distinto segundo o ámbito. O vindeiro 26 de maio nas eleccións municipais e europeas veremos confirmada ou non a tendencia dominante. Seguirá perdendo espazo a dereita en beneficio da esquerda e do nacionalismo periférico?


A Xunta impulsa o selo Galicia Calidade como única marca para produtos do agro e do mar | Noticias de Galicia | CRTVG\n• Feijóo anuncia un plan para recuperar 10.000 hectáreas abandonadas ao ano\nO Consello da Xunta deste xoves reuniuse fóra de San Caetano, nun pazo do rural. A cita foi no pazo de Quián, no concello coruñés de Boqueixón, que se acaba de rehabilitar. Un xesto ao renacemento do rural, porque, de feito, foi unha xuntanza practicamente monográfica: centrada en asuntos relacionados co agro.\nA Xunta propón que todos os produtos agrogandeiros e pesqueiros do país con distintivo se unan no único selo de Galicia Calidade. Iso, din, axudará á investigación e promoción dos alimentos.\n"Defendemos que o rural poida vivir do rural, por iso necesitamos a Galicia Calidade e a aposta polo valor engadido", asegura o conselleiro do Medio Rural, José González.\nAlberto Núñez Feijóo volveu reclamar ao Goberno cambios na lexislación para garantir prezos xustos para os produtores do medio rural. Solicítalle tamén incentivos fiscais para gandeiros, agricultores e silvicultores coma os que xa hai en Galicia.\n"Setenta mil familias xa se beneficiaron dos impostos cero no rural. Pretendemos que ese modelo se implante en toda España", afirma o presidente da Xunta.


S.D.Sofán 0 vs Cordeiro C.F. 1 - S.D. Sofán\nCronicas / Sin categoría\nS.D.Sofán 0 vs Cordeiro C.F. 1\n25 enero, 2016 - by admin\nHai días que a pelotiña non quere entrar, e foi o que lle pasou onte á Sd no Carral ante o poderoso Cordeiro. Despois dun primeiro tempo dominado polos visitantes, o segundo foi un ataque continuo da Sd que viu como o balón se estrelou ata 3 veces no pao, e se lle anulou un gol a Xuco por fora de xogo. O Cordeiro, un gran equipo sen dúbida, tivo a sorte necesaria, esa que chaman dos campións.\nO primeiro tempo foi de dominio visitante. Os veteranos Manuel Angel e Chiño controlaron o ritmo no centro do campo, e a Sd estivo moi imprecisa e espesa no seu fútbol, sin encontrar en ningún momento o camino da porta de Diego Busto. David tivo que andar fino baixo paos, sobre todo nunha clara ocasión do dianteiro Manu, que so no punto de penalti rematou para que o meta sofanista se lucira. E como non, á saida dun corner, adiantaronse os visitantes. O resultado era xusto polo visto no primeiro tempo.\nPero o segundo acto foi outra cousa. A saida de Franchu doulle a posesión do balón ós de Josito, e as ocasións non tardaron en chegar. Raul estrelou un balón no longueiro os 55 minutos. Adrian e Sito intentarono con perigosos disparos lonxanos. O dianteiro Juanito foi expulsado e a Sd con un mais volcouse. Na mais clara ocasión Xuco rematou ó pao a medio metro da portería, e marcou no rexeite pero o colexiado invalidou o tanto, ante a decepción dos mais de 200 afeccionados que poblaban o Carral. Co tempo cumplido un remate á saida dun corner de Ruben volveu a bater no pao. Non era a tarde da Sd.\nÁrbitro: Vázquez Veiras. Expulsou a Juanito no minuto 83 por dobre amonestación.\nAnterior Val do Ulla 0 vs S.D.Sofán 0\nSeguinte Bertamiráns B 0 vs S.D.Sofán 2


ABERTO O PRAZO PARA ASISTIR AO CONTACONTOS "CONTIARIO" E ÁS MESAS DE CONVERSA EN INGLÉS\nAs persoas que desexen acudir deben anotarse previamente na Biblioteca municipal, tal e como indicou a concelleira responsable da área, Mercedes Taibo\nNarón, 3 de outubro de 2018. A concelleira de Bibliotecas, Mercedes Taibo, recordou que entre as actividades programadas para este mes de outubro na Biblioteca municipal se atopan as Mesas de conversa en inglés e o contacontos Contiario. Esta última proposta, a cargo de Pablísimo, diríxese ao público infantil (a partir de tres anos) e terá lugar o vindeiro sábado, día 6, a partir das 11.00 horas. Taibo explicou que é unha actividade para a que se precisa inscrición previa, e xa que as vinte e cinco prazas dispoñibles se cubrirán por orde de inscrición, animou á veciñanza a anotarse, de xeito presencial na propia Biblioteca, ou chamando por teléfono ao número 981 382 173 no horario de apertura das instalacións.\nTaibo apuntou que nesta sesión de contacontos, Pablísimo encargarase de que os nenos e nenas escoiten unha gran variedade de contos, narrados de moi diversas formas; empezando polo revés, con cancións, sen final, con adiviñanzas…. “A literatura infantil e a tradición oral estarán moi presentes neste traballo de Pablísimo”, asegurou a concelleira, que convidou ás veciñas e veciños a asistir á convocatoria.\nAsí mesmo, tamén está xa aberto na Biblioteca municipal o prazo para anotarse na Mesa de conversa en inglés que terá lugar o vindeiro luns, día 8, en dúas sesións, de 11.00 a 12.00 e de 17.15 a 18.15 horas. “Esta actividade diríxese a persoas maiores de 16 anos e está pensada para que os asistentes, coa axuda dunha persoa que domina o idioma, conversen entre eles en inglés”. A actividade impártese cada luns, co que as persoas que o desexen poden asistir anotándose a partir do mércores anterior, ao tratarse de prazas limitadas, tal e como explicou a responsable da área municipal de Bibliotecas.


Vieiros: Galiza Hoxe - "Medidas económicas españolas sacrifican á clase traballadora e benefician ao gran capital"\nDECLARACIÓNS DE CAROLUS WIMMER\n"Medidas económicas españolas sacrifican á clase traballadora e benefician ao gran capital"\nDeclarou Carolus Wimmer, vicepresidente do Parlamento Latinoamericano (Parlatino) e secretario de Relacións Internacionais do Partido Comunista de Venezuela (PCV) sobre as primeiras medidas económicas anunciadas no Estado español.\nXurxo Martínez Crespo - 16:05 14/05/2010\nTags: Carolus Wimmer Zapatero Gracia Venezuela FMI PCV Parlatino CUME eu-latinoamérica\n"As medidas económicas anunciadas esta terza feira polo goberno socialista de José Luis Rodríguez Zapatero, poñen ao descoberto a política do gran capital mundial en contra da clase traballadora, que agora é sacrificada en nome dunha crise que crearon as mesmas quenllas financeiras que son proprietarias dese gran capital".\nSegundo Wimmer estas medidas económicas anuncian para o futuro próximo do Estado español unha crise semellante á de Grecia "que foi submetida ás políticas brutais dos organismos financeiros da Unión Europea e do nefasto Fondo Monetario Internacional (FMI)".\nSinalou que nestes dous anos da crise financeira, os esforzos das estruturas de dominación do capitalismo español estiveron tratando de apontalar o sistema de explotación e evitar a súa quebra total, que, segundo Wimmer, foi inútil e non hai máis que observar os acontecementos das últimas semanas.\n"Os máximos representantes do imperialismo - a UE por un lado e o presidente Obama por outro - optaron por impór, sen máis contemplacións, o ditado do capital. O caótico goberno do PSOE obedece submisamente, sabendo que xa remataron todos os prazos, e que non cómpren máis fuxidas cara a diante, como fixeron até hai ben pouco. Gobernase deste xeito para contentar aos amos ", dixo o dirixente comunista venezuelano.\nCarolus Wimmer está no Estado español atendendo á xuntanza entre a Unión Europea e América Latina, agregou con respecto á situación do Estado español, que estas medidas económicas non tocan o sector financeiro, ás grandes fortunas, nin aos grandes beneficios empresariais.\n"É un plano á medida da oligarquía, para que siga con seu expolio xeralizado do Estado e das súas xentes, igual que en Grecia e como van facer co resto dos países que sexan declarados en quebra. Porque ise é o mesmo conxunto de medidas deseñado polo FMI no que sempre pagan os máis pobres, tal como foi aplicado en Venezuela na IV República", reiterou.\nInsistiu en que esta é unha crise mundial que non ten solución dentro do marco do sistema capitalista e que a única alternativa é o socialismo.\n"O capitalismo fai tempo que non ten nada positivo que oferecer ás grandes maiorías, aínda que si ás oligarquías parasitarias de cada país. Hoxe a actitude máis razoábel do pobo é a procura dun desenlace orientado cara á construción da sociedade socialista. Aí está o futuro de liberdade e xustiza social", concluíu o comunista venezuelano Carolus Wimmer.\nIV Sesión Plenaria da Asemblea Parlamentar Euro–Latinoamericana (EUROLAT)\nSite do Partido Comunista de Venezuela\nO dirixente comunista venezuelano Carolus Wimmer