BNG E PSOE REUNIRANSE O VINDEIRO LUNS EN BARREIROS A INICIATIVA DO BNG | Actualidad Barreiros\nBNG E PSOE REUNIRANSE O VINDEIRO LUNS EN BARREIROS A INICIATIVA DO BNG\n8 junio, 2019 Alvaro Vizoso\nA formación nacionalista acudirá con unha comisión de catro persoas para trasladarlles o proxecto de goberno para os vindeiros catro anos.\nBarreiros, 8 de xuño de 2019. O Bloque Nacionalista Galego en Barreiros vén de poñerse en contacto co PSOE para manter unha primeira toma de contacto na que presentarán o proxecto que pretenden levar a cabo nos vindeiros catro anos.\nA xuntanza será o vindeiro luns ás 17 horas no centro sociocultural, porque “non temos que andar ás agochadas. As veciñas e veciños decidiron que o BNG gobernase e nós comprometémonos a facelo con transparencia. Se para poder gobernar temos que falar con alguén, tamén o imos facer con transparencia.”\nPor parte do BNG acudirá unha delegación da asemblea local conformada por catro persoas e trasladáronlle ao PSOE a idoneidade de que acudan varias persoas que representen ao partido, “porque as persoas que se presentan a unhas eleccións fano baixo unhas siglas ás que as veciñas e veciños tamén valoran e votan.” Por parte da formación nacionalista acudirán, ademais da candidata á alcaldía, Ana Ermida; a responsable local da organización frontista, Belén Fernández e os membros do consello local e da candidatura, Xoán Manuel Díaz e Suso Díaz.\nDesde o BNG manifestan que se puxeron en contacto co PSOE unha vez reunida a asemblea local e os organismos comarcais e nacionais e coñecidos os criterios marcados pola organización para a conformación de gobernos municipais. “As veciñas e veciños de Barreiros puxeron a súa confianza en nós para traballar no futuro do Concello. E facelo con responsabilidade implica non precipitarse e tomar decisións sosegadamente e analizando as consecuencias. Desde o BNG estaremos á altura das circunstancias e responderemos ao mandato da veciñanza do pasado 26 de maio. Agardamos que o resto de forzas políticas estean á altura”, manifestan.\nA formación nacionalista trasladaralle ao Partido Socialista a posibilidade de facilitar a posta en marcha dun novo modelo de política e de xestión en Barreiros, fronte ao continuismo do goberno de Alfonso Fuente no municipio.\nEntrada anteriorPiso en alquiler en Abadia BenquerenciaEntrada siguienteEl PSOE de Barreiros exige al Bloque una dedicación exclusiva para apoyarlo


PRENSA GALEGA, EXISTE? – Marlou\nPRENSA GALEGA, EXISTE?\nOutubro 21, 2011 ~ marlougalega\n‹ PreviousPaís, país…\nNext ›AS CARICIAS SÁBENME AZUL\n18 opiniones sobre “PRENSA GALEGA, EXISTE?”\nOutubro 21, 2011 ás 6:36 pm\nGaliza sempre tivo bos diarios e sempre os tera mellores ou peores, pero vainos ter sempre.\nadrian 3ºE di:\nOutubro 21, 2011 ás 9:05 pm\nÉ certo que Galicia tivo e ten bos diarios pero non os tivo en galego xa que sempre están en castelán. Temos que deducir por iso que en galego non se escriben os bos diarios ou que en galego ninguén os le. Deixémonos de tonterías e empecemos a facer as cousas ó dereito como galegos que somos\nOutubro 23, 2011 ás 10:26 am\nOs diarios galegos sempre foron moi bos. Moi poucos están escritos en galego, pero eu penso que os que están escritos en castelán é para que toda España se entere que os galegos tamén existimos e tamén do que sucede na nosa comunidades autónoma.\nAdrián Rico (3º E) di:\nOutubro 23, 2011 ás 6:22 pm\nAntes había moitos xornais en galego, pero, non sei por que cerráronos, se non ían adiante por separado deberían xuntarse todos e facer un só e moi bo.\nMarta Calvo 3ºA di:\nOutubro 23, 2011 ás 7:12 pm\nNon entendo como La Voz ou Faro de Vigo non poden estar en galego, xa que son xornais galegos como non van estar en galego? É de parvos que un periódico galego estea en castelán aínda que tamèn podían facer dúas edicións, unha en galego e outra en castelán.\nMarta Lorenzo 3ºB di:\nOutubro 23, 2011 ás 8:39 pm\nCreo que, como galegos que somos, deberíamos ter os nosos xornais de éxito en galego, xa que é o idioma que falamos; claro que para os que falan o castelán lles sería difícil de comprender o galego, entón a mellor solución sería que todos os xornais galegos tivesen unha edición en galego e outra en castelán, así acabaríanse os problemas!\nOutubro 23, 2011 ás 8:57 pm\nO de facer dúas edicións non o fan xa que lles saen máis económicos facelos en castelán. Como por algunhas partes de Galicia fálase o castelán, pois prefiren facelo en castelán e así tamén o poden ler os de fóra de Galicia\nOutubro 24, 2011 ás 11:21 am\nAdrián ti si que sabes, vas por bo caminho para atopar o verdadeiro problema e a verdadeira solución 😉\nOutubro 24, 2011 ás 12:59 pm\nConcordo con “a.marzoa” en que ADRIÁN vai polo bo camiño, mais hai comentarios aquí de 3 “adriáns” distintos e os tres propoñen tres solucións absolutamente diferentes:\n1. Os xornais galegos, para selo, deben estar en galego!\n2. A creación dun grande grupo editorial galego (a unidade fai a forza!)\n3. Os xornais galegos, para aforrar e para que os castelán-falantes os lean, todos en Castelán!\nCon cal concordades? cal é o bo camiño para a PRENSA GALEGA?\nOutubro 24, 2011 ás 1:10 pm\nEu creo que os xornais de Galiza deben estar en galego, porque se temos unha lingua propia é para usala, non para escondela. E o problema é que o resto de España non entende? E se veñen ingleses e non entende a solución sería ter os xornais en inglés porque así entenderían os de Galiza, España e o resto do mundo? Deberíamos empezar a darlle máis importancia á nosa lingua e a querela máis, porque se seguimos así o galego vai desaparecer.\nAdrian 3ºC di:\nOutubro 24, 2011 ás 6:55 pm\nEu penso o mesmo que Sarela, todos ou case todos os xornais de Galicia están escritos en castelán, e iso non debería ser así, porque somos unha das Comunidades Autónomas de España que temos unha lingua propia e, se non queremos que desapareza, teremos que darlle máis importancia e usala máis.\nOutubro 24, 2011 ás 7:49 pm\nIso de que están case todos os xornais en galego era antes, xa que agora eu non coñezo ningún en galego. Pode haber un ou dous pero case ninguén os le. Eu repito e sempre o vou dicir, que imos terminar co galego; polos xornais e polo número de falantes, que cada vez somos menos!\nOutubro 24, 2011 ás 9:59 pm\nEstes xornais levan o nome de Galicia, Vigo, etc. pero todos están en castelán. Este ano pecharon moitos xornais en galego, pero de momento aínda nos queda Mundo Galiza, que é bilingüe e Sermos Galiza, que é un proxecto novo.\nOutubro 26, 2011 ás 1:32 am\nCreo que Sarela deu no cravo. Como ben afirma Adrián e explica Abel, xa non hai xornais en galego, só levan nomes galegos. Certo é que temos un novo proxecto en marcha, Sermos Galiza, pero e no quiosco, que mercamos?\nLucia Noia di:\nOutubro 27, 2011 ás 10:24 pm\nIso de que a unidade fai a forza, ben certo é, mais a diversidade tamén enriquece. As noticias son comúns pero a súa exposición, redacción, contido informativo… é diferente segundo o xornal que se lea.\nContrastar información evita a manipulación…\nAsí, que é o mellor?\nOutubro 28, 2011 ás 11:58 am\nEn Galicia sempre houbo vos xornais escritos en galego uns eran máis ou menos importantes, mellores ou peores pero sempre houbo, e sempre seguirá sendo así.\nOutubro 28, 2011 ás 12:03 pm\nA maioría dos xornais de Galicia están escritos en castelán e non debería ser así, xa que se estamos en Galicia e temos dereito a ler noutras linguas pero sobre todo na nosa que para iso é a que falamos e na que nos expresamos.\nCataysa 3ºB di:\nNovembro 24, 2011 ás 5:41 pm\nCreo que como galegos que somos non deberiamos de deixar de falar galego e que deberiamos ter xornais propios en galego,pro como eso sería complicado para os que non falan galego,que tubera algunha sección en castelán pra que os demais o entenderan.


Come Saudable | Como e cando tomar as bebidas isotónicas\nEstar ben hidratados é fundamental, especialmente cando imos realizar unha práctica deportiva de grande intensidade. Ademais de facelo con auga, moitas persoas recorren ás bebidas isotónicas ou deportivas para recuperarse despois de facer exercicio. Mais, son sempre recomendables? Aínda que é verdade que estas bebidas poden axudarnos a repor con facilidade sales minerais e nutrientes, non sempre resultan ser a mellor forma de hidratarnos.\nQue son as bebidas isotónicas?\nSon bebidas que favorecen a absorción da auga, para o que é preciso que o organismo as recoñeza como tales, é dicir, deben ter a mesma concentración de compostos en solución que o noso sangue. A composición das bebidas isotónicas adoita constar de: auga, hidratos de carbono de absorción rápida e electrólitos (sales minerais). Neste punto, é importante insistir na importancia de ler ben a súa composición porque non todas as actualmente etiquetadas como «bebidas para deportistas» son isotónicas, e se quitamos as características específicas que fan que a bebida sexa equivalente en composición ao noso sangue, no final o que temos non é unha bebida isotónica senón un simple refresco.\nPoden consumirse como refresco?\nTomalas de cando en cando non debería afectar a nosa saúde, mais non é recomendable utilizalas como bebidas habituais ou substitutivas da auga, xa que conteñen unha porcentaxe de certas sales minerais que poden resultar prexudiciais para os nosos riles, o corazón ou a variación dos líquidos corporais. Polo tanto, non se deben confundir cun refresco nin moito menos unha bebida infantil.\nCando están recomendadas e en que medida?\nRecoméndanse no caso de deportistas de competición ou persoas que realizan adestramentos deportivos prolongados (de máis dunha hora) e de alta intensidade, ou en adestramentos fortes con climatoloxía desfavorable. Se non se vai realizar este tipo de exercicio é mellor utilizar auga para repor as perdas de líquido. A cantidade variará en función das características persoais, do exercicio e do tempo, mais o habitual está arredor dos 500-1000 ml. Ademais, como ocorre con todas as bebidas en xeral, é aconsellable tomalas en pequenos grolos, de forma continuada e sen que estea moi fría.\nPoden tomalas os nenos e mozos?\nEn xeral, o seu consumo desaconséllase en menores. A razón principal é que os nenos e adolescentes perden menos sales minerais pola sudación que un adulto cando fan exercicio. Polo tanto, se lles damos unha bebida que contén unhas sales minerais que non perderon, estamos a aumentar o risco de que poidan padecer hipertensión no futuro. Ademais, estas bebidas conteñen azucres de absorción rápida que poden incrementar o risco de obesidade e sobrepeso, e provocar problemas de caries. Tamén se desaconsellan en persoas con hipertensión ou que padezan enfermidades renais.\nE en casos de dor de estómago, descomposición ou vómitos é bo tomalas?\nTomar unha bebida isotónica non nos vai quitar a dor de estómago, mais pode resultarnos de axuda nunha gastroenterite aguda que provoque deshidratación. Tradicionalmente aconsellábase beber limoada alcalina para evitar a deshidratación, mais moitos non a tomaban polo seu mal sabor. Como as primeiras bebidas isotónicas tiñan un aspecto semellante á limoada alcalina, comezou a substituírse por estas bebidas. Porén, as necesidades de sales minerais en procesos gastrointestinais non son exactamente iguais que as que achegan as bebidas isotónicas, polo que en principio, e a menos que un especialista nos indique o contrario, é mellor acudir á fórmula da limoada alcalina caseira ou aos soros de rehidratación oral.\nSó se permite a utilización destecontidonoutros sitios web enlazando coa nosaurl, mencionando como fontecomesaudable.


Kiko Davila: "Agora que estamos enganchados no tren, non queremos deixalo"\nDeporte • 21/01/2020\nO adestrador do Redondela F.S. amósase moi satisfeito co rendemento do equipo, malia que comezaron a segunda volta cunha derrota que os fai baixar do 2º ao 3º posto da táboa de Preferente Sur. Davila tamén advirte que hai que parar "a euforia" e traballar "semana a semana". O seu próximo rival será o Verín Sala, co que se miden en Redondela o domingo.\nKiko Davila amósase satisfeito co rendemento do equipo, cun plantel que conta con moitos futbolistas da canteira. Logo da derrota da pasada fin de semana na pista do Coperfi Cereixa Gondomar, o Redondela Maramar perdeu a posición de ascenso directo, que agora teñen a 2 puntos de distancia. Con todo, e transcorrida xa máis da metade da competición, o técnico fai un balance moi positivo, co equipo entre os primeiros clasificados e traballando en todos os adestramentos "con moita ilusión". Sinala que agora que están "enganchados no tren", non queren deixalo. Logo de 16 xornadas o Redondela F.S. ten 33 puntos, con 10 vitorias, 3 empates e só 3 derrotas. A cabeza da táboa está moi igualda, coas Neves líder a 3 puntos, Lume Corbatas 2º, a 2 de distancia e o EDO Sala Ourense, 4º na táboa, cun partido menos, empatado a puntos con Redondela. Encadear dúas derrotas ou dúas vitorias porde cambiar moito a cabeza da táboa, por iso Davila fai un chamamento á calma e a "parar a euforia". Advirte que os resultados deste mes de xaneiro e o de febreiro "irán determinando a clasificación antes do sprint final".\nRedondela Maramar-Verín Sala\nNa próxima xornada reciben ao Verín Sala, 10º na táboa. Levan 4 xornadas sen gañar, con dúas derrotas e dous empates. Malia a súa situación na táboa, Kiko advirte que son "un dos mellores equipos da categoría", aínda que as esta temporada están máis abaixo que en campañas anteiores. O partido xógase o domingo, ás 19.00 horas no pavillón da Marisma.\nKiko Davila adestrador do Redondela F.S.\nO técnico fai un balance moi positivo co equipo entre os primeiros clasificados e traballando en todos os adestramentos "con moita ilusión".\nFrear a euforia\nAdvirte que os resultados deste mes de xaneiro e o de febreiro "irán determinando a clasificación antes do sprint final".\nNa próxima xornada reciben ao Verín Sala 10º na táboa. Levan 4 xornadas sen gañar con dúas derrotas e dous empates.


Barcelona pisos ou suxestións aloxamento en Barcelona | Galician\n← deporte Barcelona! Todo sobre deportes en Barcelona\nAntoni Gaudí Architecture →\nApartamentos en Barcelona - consellos aloxamento en Barcelona\nby Marina - Marketing Team Publicado o 31 de xaneiro de 2011 por Marina - Equipo de Marketing\nEn Barcelona, a cidade cosmopolita e multicultural en España, ten a oportunidade de atopar varias aloxamentos para o seu gozo de vacacións, e hai lugares que han garantir unha estadía agradable e días de descanso. As vantaxes de alugar un apartamento de Barcelona son diferentes e son un moito máis rendible para vacacións en familia ou viaxes de negocios, pero sobre todo darlle a oportunidade de sentirse máis integrado á cidade, que é o principal obxectivo de calquera viaxe.\nHoteis do centro pode implicar custos excesivos se é unha familia de vacacións, mesmo cando está indo a facer unha viaxe de negocios, pode estar canso de estar en hoteis que en definitiva non ofrecen privacidade e confort que precisa. Non importa o que a súa razón para viaxar, pode alugar un apartamento por días, semanas ou mesmo aluguer mensual en Barcelona, e asegúrese de que vostede coller o máximo de beneficios durante a súa estancia na cidade. Á súa disposición están unha variedade de opcións de aloxamento desde apartamentos de praia en Barcelona para vivendas de luxo en Barcelona e moitos máis.\nCos seus distintos modos de transporte ea súa enorme desenvolvemento urbano, Barcelona é considerada unha cidade con fácil acceso - a maioría dos apartamentos en Barcelona para aluguer de vacacións están situados na cidade máis emblemática e emocionante, para que poida gozar de cada momento de pisar fóra de o edificio.\nHoxe, hai unha gran demanda de vivendas de aluguer estacionais en calquera lugar do mundo que a competencia é cada vez máis mudando. Iso é moi positivo para ti, porque vai ter a oportunidade de seleccionar a opción que mellor se adapte ás súas necesidades e confort. A maioría ten deseño de interiores, as comodidades tecnolóxicas moi modernas, así como servizos de limpeza. Non terá que preocuparse de nada, e pode entrar nun espazo único, que proporciona grandes beneficios nunha viaxe de familia, xa que pode se sentir na casa.\nTamén é posible atopar un apartamento para atender calquera número de persoas, en función das súas aspiracións, desde estudos a vivendas en Barcelona 3-6 cuartos en Barcelona, está seguro de atopar un lugar para facer a súa viaxe unha experiencia única.\nSe está a planear a súa viaxe de vacacións da familia, Sinto-se libre para estar nun apartamento en Barcelona, para mellor aproveitar a súa estadía nesta cidade marabillosa.\nOs 5 mellores praias da Costa Brava\nOs 5 mellores terrazas en Barcelona: O ceo é o límite\nO Barrio de Gràcia en Barcelona: un breve guía\nVerán en Barcelona 2013: actividades, eventos e Apartamentos\nEsta entrada foi publicada en Inicio , Viaxes e vacacións e marcou aloxamento en Barcelona , apartamentos en Barcelona , aluguer Barcelona , consellos barcelona . Bookmark the permalink .\nO seu Guía de outono en Barcelona 2012\nPraias de Barcelona: A Guía Esencial\nVerán en Barcelona: Festivais e Celebracións\nOs mellores lugares para alugar un apartamento en Barcelona


Graves erros no PXOM de Pol comprometen o futuro da actividade agrogandeira no municipio - Sindicato Labrego Galego\nTerra e Estruturas>\nGraves erros no PXOM de Pol comprometen o futuro da actividade agrogandeira no municipio\n22 de Novembro do 2013\nO Sindicato Labrego Galego, a través da súa coordinadora na comarca de Meira, Begoña Sobrado Morán, rexistrou no Concello de Pol un documento con varias alegacións orientadas a mellorar a redacción do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) en defensa das actividades agrogandeiras e para preservar e garantir o seu desenvolvemento no futuro.\nEn primeiro lugar, o plan exposto non permite coñecer a porcentaxe de superficie que fica como Solo Rústico de Protección Agropecuaria (SRPAG); parécenos de gran importancia que se teñan en conta eses datos, dado que a principal actividade do concello é a gandería de vacún de leite, e deberíase protexer e asegurar superficie suficiente para manter unha carga gandeira viable dende o punto de vista económico e medio ambiental.\nSegundo o Instituto Galego de Estatística (IGE), en Pol no ano 2011 había 11.122 cabezas de bovino, que poderíamos aproximar a 10.000 unidades de gando maior (UGM). Cunha carga gandeira de 2 UGM por hectárea, que é a esixida polas normas de condicionalidade para poder acceder ás axudas Política Agraria Común, deberían destinarse máis de 5.000 hectáreas a SRPAG. Segundo os datos do IGE de 2009, en Pol había xa 4.921 hectáreas de prados e terras de labor, polo que o PXOM debería catalogar como SRPAG máis de 5.000 hectáreas se o concello quere manter a base territorial das explotacións e unha previsión para a futura ampliación da mesma.\nAdemais, dende o SLG instóuselle ao concello a articular mecanismos de protección da terra agraria para evitar que o SRPAG sexa invadido por cultivos enerxéticos leñosos, fundamentalmente plantacións de eucalipto de ciclo curto para abastecer centrais de biomasa. Para o SLG, este tipo de cultivos moi agresivos para a superficie agraria, de facerse, deberían ficar relegados a solos forestais e prohibidos en terras agrarias.\nOutra das eivas do PXOM ten que ver coa protección das terras agrarias con respecto ás plantacións forestais. Para o SLG, o PXOM debe contemplar unha normativa que estableza unhas distancias mínimas de protección entre os cultivos forestais e as terras de labor e núcleos habitados. Neste senso, a proposta do SLG é que, tendo en conta o grande risco e incendio que presentan especies como o eucalipto e o piñeiro, debería haber unhas distancias de seguridade entre as plantacións destas árbores e as vivendas de 75 metros respecto de casas illadas e de 100 metros respecto dos núcleos de poboación. En canto á protección do SRPAG, as plantacións forestais limítrofes con terras de labor deberían ter autorizados só traballos de mantemento e roza, de maneira que non se permita volver a plantar árbores nesas parcelas agrícolas nin o rebrote de plantóns.\nA diferenciación entre solo forestal e de protección agropecuaria que contempla o PXOM debería revisarse, porque se encontran discrepancias en zonas amplas respecto dos usos que certifica o Sistema de Identificación de Parcelas Agrícolas (SIXPAC) das mesmas. Así, descubrimos casos de zonas agrícolas de sempre, con terras arables ou praderías, que aparecen no PXOM como solo forestal. Isto provoca unha diminución do solo rústico de produción agropecuaria que afecta á base territorial das explotacións agrarias.\nDende o SLG, tamén chamamos a atención sobre a definición dos núcleos rurais, que deixan fóra moitas vivendas. Entendemos que o núcleo propiamente dito debe circunscribirse onde a concentración de vivendas sexa maior, pero a área de expansión do mesmo debería abranguer as casas dispersas, procurando que queden dentro do núcleo ou da área de expansión a maior parte posible.\nUnha das eivas que máis chama a atención, no “Estudio del medio rural” que inclúe a empresa redactora do PXOM, é a enorme cantidade de datos erróneos que, cun mínimo de rigor se tería solucionado. Segundo o estudo de Monsa Urbanismo, empresa redactora do PXOM, Pol sería un municipio no que os cultivos máis destacados son o trigo e o centeo e a súa principal cabana gandeira a porcina. Só con consultar os datos publicados e de doado acceso do IGE, podemos saber que, en 2011, Pol tiña 300 reprodutoras de porcino fronte a 11.122 bovinos; tamén nos di o IGE que, en 2012, plantáronse en toda a comarca de Meira 17 hectáreas de cereais para gran, fronte a 6.630 hectáreas de cultivos forraxeiros coma o millo. En canto á cabana gandeira que hai no municipio, nin se nomea o número de reses.\nSe cos animais non dan as contas, coas persoas menos. O estudo utiliza datos de 2003 e fala dunha poboación en Pol de 2.022 habitantes, mentres que os datos do IGE referentes a xaneiro 2012 falan de 1.794. Segundo o estudo de Monsa, as persoas menores de 15 anos en Pol “non chegan ao 16%”, o cal non deixa de ser certo, pois este grupo de idade só representa o 7’36% da poboación. Partindo dun estudo tan deficiente coma este, cuxos datos corresponden moitas veces aos dunha Galiza de mediados do século pasado, mal se pode planificar o futuro do medio rural do concello de Pol.


Que é o calendario histórico xacobeo?\nEste calendario en liña é un proxecto divulgativo pensado para ofrecer outro xeito de coñecemento da cultura xacobea e o Camiño de Santiago. Trátase dun fenómeno excepcionalmente plural e complexo no tempo, o espazo físico, os protagonistas, as expresións materiais e inmateriais, e as manifestacións antropolóxicas. Esa riquísima diversidade é a que se pretende mostrar.\nOfrécense, de inicio, 508 mencións que abranguen os 365 días de cada ano, incluído tamén o 29 de febreiro para os casos dos bisestos. Pero coa posibilidade de inclusión de novas datas que, acompañadas da súa fonte correspondente, irán ampliando o foco dunha realidade que, como a xacobea, ten xa interese e repercusión mundial.\nA orixe do proxecto estivo na elaboración dunha axenda para o Xacobeo 2021 que recollese en cada un dos 365 días do ano un feito xacobeo acontecido neles en calquera dos doce séculos de existencia do Camiño. As referencias seleccionadas para a axenda, coas que se buscou ofrecer unha visión integradora da cultura xacobea pasada e presente, foron unha por día, agás o 25 de xullo, festividade de Santiago, que incluíu tres. Polo tanto, as demais poden consultarse aquí.\nAs fontes utilizadas foron na súa meirande parte de orixe bibliográfica. Fontes secundarias e terciarias que levan case sempre ás fontes primarias. As entradas da Xacopedia ‒http://www.xacopedia.com/‒ consultadas parten tamén principalmente doutras de orixe bibliográfica. Malia que os autores/as destas entradas non se especifican, poden coñecerse polas iniciais dos seus nomes e apelidos situadas ao final de cada unha delas, en http://www.xacopedia.com/creditos.html. Tamén se solicitou a colaboración de entidades, asociacións, peregrinos, expertos, hospitaleiros, etc., e así se detalla en cada caso.\nAs fontes de determinadas datas complementáronse e contextualizáronse polo propio autor. Estas achegas advírtense coa intención de evitar posibles equívocos.\nPolo demais, este calendario queda aberto a novas fontes.\n(*) Os nomes de peregrinos acollidos nos hospitais anteriores ao século XX aparecen escritos tal como se conservan nos rexistros orixinais.


Nébuleuse de Cimes - a photo on Flickriver\nNébuleuse de Cimes\nGrande Rocheuse (4102m) et Aiguille Verte (4122m) dans le massif du Mont Blanc (Haute-Savoie).\nTaken in: France / Rhône-Alpes / Chamonix-Mont-Blanc (show maphide map)\nTaken on: August 6, 2015\nTags: montagne mountain paysage more » mountainscape glacier sommet mountain top nuage cloud ciel sky aiguille verte grande rocheuse alpes haute-savoie haute montagne mountain peak massif du mont blanc lumière light altitude matin morning cimes crêtes arêtes « less\nGroups appears in: • VENTANA A LAS FOTOS- L 1 - WINDOW TO THE PHOTOS - PON 1, COM 4 • 'Captured Moments L1 (P1-C5) more » • 'Captured Moments L3 (P1-A5) • ▒VENTANA A LAS FOTOS NIVEL 2 WINDOW TO THE PHOTOS LEVE 2 P-1C4 • A.F.P L11 NO PEOPLE. • A.F.P L7 NO PEOPLE. • A.F.P L8 NO PEOPLE. • A.F.P L10 NO PEOPLE. • A.F.P L1 NO PEOPLE. • A.F.P L3 NO PEOPLE. • A.F.P L5 NO PEOPLE. • A.F.P L6 NO PEOPLE. • A.F.P L14 NO PEOPLE. • A.F.P L15 NO PEOPLE. • A.F.P L9 NO PEOPLE. • A.F.P L13 NO PEOPLE. • A.F.P L2 NO PEOPLE. • A.F.P L4 NO PEOPLE. • A.F.P L12 NO PEOPLE. « less\nStats: 1,228 views / 215 comments\npreview: Nébuleuse de Cimes on Flickriver


Xhamain – A Movida\nXhamain presentará este próximo venres, día 24 de xuño, o seu primeiro traballo chamado “Na Alma” na Sala Master de Vigo. Na súa música, o\nXhamain presentará este próximo venres, día 24 de xuño, o seu primeiro traballo chamado “Na Alma” na Sala Master de Vigo.\nNa súa música, o sexteto vigués, mistura de forma moi orixinal diversos elementos da música tradicional galega co metal gótico e sinfónico, creando unha interesante proposta que non deixa a ninguén indiferente.\nGaitas eléctrónicas e guitarras distorsionadas, voces delicadas e cheas de enerxía, letras sensibles e desgarradoras. Un contraste de emocións nun estilo único e cautivador.\nEste álbum, masterizado polo mundialmente coñecido enxeñeiro Tony Lindgren, é o primeiro dunha triloxía xa totalmente escrita chamada “No Ser”, na que xa se está traballando para a súa segunda parte, que ten prevista a súa saída nos próximos meses.\nEstarán acompañados polos tamén vigueses Losto Kinsky e as súas versións traducidas ó galego dos mellores himnos do rock de tódolos tempos.


A Xunta destinará 1,4M€ para paliar e prever os danos causados pola fauna silvestre - Xornal de Lugo " />\nA Xunta destinará 1,4M€ para paliar e prever os danos causados pola fauna silvestre\nçngeles Vzquez mantn unha reunin cos alcaldes de Xermade, Ourol, Abadn, Valadouro e Muras.\nXuntaConcello de AbadínConcello de XermadeConcello de MurasConcello de OurolConcello de Valadouro\nA conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, Ángeles Vázquez, destacou esta tarde que o vindeiro ano o departamento que dirixe destinará máis de 1,4 millóns de euros a medidas que axuden a paliar e prever os danos que ocasiona a fauna silvestre.\nAsí llo adiantou a conselleira de Medio Ambiente aos alcaldes de Xermade, Ourol, Abadín, Valadouro e Muras, cos que mantivo unha reunión esta tarde e quen lle trasladaron a súa preocupación polos danos que o xabaril e o lobo está a provocar nos cultivos e nas explotacións gandeiras do seus termos municipais.\nÁngeles Vázquez amosou a súa coincidencia nesta cuestión e engadiu que os danos provocados pola fauna silvestre son unha preocupación e un problema do que o Goberno galego é “completamente consciente”. Nese sentido, ao longo de 2019 habilitarase unha partida de 1,4 millóns de euros que permitirá sacar unha nova liña de axudas por danos causados polo xabaril (dotada con 800.000 euros) e polo lobo (350.000 euros); así como outra orde de prevención dos danos provocados pola fauna silvestre (dotada con 300.000 euros).\nA modo de exemplo explicou que para reducir a presión do xabaril a Xunta autorizou batidas fóra dos períodos hábiles establecidos como medida de control por danos da poboación de xabaril; e que en ningún caso estas medidas de control poñen en perigo ou supoñen unha ameaza para o seu futuro. Engadiu que as batidas autorizadas aos tecores responden sempre a solicitudes previas formuladas por particulares ou institucións tras constatar danos provocados pola presencia deste animal salvaxe en determinadas zonas.


A Garda Civil tras os responsables dun vertedoiro de residuos perigosos en Gondomar.\nEstás en Gondomar A Garda Civil tras os responsables dun vertedoiro de residuos perigosos en Gondomar.\nSábado, 18 Xuño 2016 14:01 Redaccion @valminorinfo\nInvestíganse a tres persoas por senllos delitos contra os recursos naturais, o medio ambiente e falsificación de documentos.\nA Garda Civil investiga a tres persoas acusadas da comisión dun delito contra o medio ambiente e os recursos naturais tras descubrir un almacenamento, supostamente ilegal, de residuos perigosos no municipio de Gondomar.\nA investigación iniciouse a finais do ano pasado polo Equipo do Seprona de Vigo cando tivo sospeitas de que se estaban utilizando residuos de construción e demolición mesturados con asfalto no reencho da obra dun cemiterio no municipio de Tomiño.\nAs pescudas do Seprona levadas a cabo para coñecer a orixe dos residuos de asfalto, considerados perigosos, que se detectaron nas obras de reencho do cemiterio, determinaron que procedían das obras dunha rede de abastecemento que auga que se estaban realizando na mesma comarca.\nSeguindo a mesma liña de investigación, localizouse en dous terreos contiguos, no municipio de Gondomar, un importante almacenamento de máis de 10.000 metros cúbicos de residuos de construción e demolición mesturados, tamén, co mesmo asfalto que se atopou nas obras do cemiterio, carecendo os seus propietarios da preceptiva autorización que os habilite para a xestión de residuos industriais.\nO Seprona puido constatar que ata este almacenamento chegaran, polo menos, 78 camións que transportaban 468 metros cúbicos de asfalto que foran extraídos nas referidas obras da rede de abastecemento de augas.\nComo consecuencia das irregularidades penais detectadas no marco das dilixencias instruídas, o Seprona procedeu á investigación dos dous administradores mancomunados da empresa que xestiona o vertedoiro de residuos detectado en Gondomar, aos que se lles acusa dun suposto delito contra o medio ambiente e os recursos naturais.\nEstas dúas persoas, que figuran cun amplo historial de denuncias por infraccións relacionadas coa normativa que regula a produción e xestión dos residuos de construción e demolición, acúsaselles tamén doutro delito de falsedade documental por expedir certificacións como xestor de residuos, sen estar habilitados para iso.\nAsí mesmo, tamén se procedeu á investigación do xerente da empresa encargada das obras de abastecemento de augas, como suposto autor doutro delito contra o medio ambiente e os recursos naturais, en base ás irregularidades que se lle detectaron no plan de xestión de residuos, evidenciando que entregou os restos do asfalto xerados na obra como un simple residuo de construción e demolición, descoñecendo a composición do mesmo, necesaria e preceptiva para a correcta xestión do residuo.\nAs dilixencias instruídas polo Seprona foron entregadas na Fiscalía de Medio Ambiente de Vigo.


A Costa da Morte prepárase para recibir o evento deportivo máis importante da súa historia - Carnota - Que pasa na costa\nA Costa da Morte prepárase para recibir o evento deportivo máis importante da súa historia\nCarnota Dumbría Muros Costa da Morte muros ciclismo\nQueda só unha semana para que a febre ciclista invada a Costa da Morte. Este xoves 30 de agosto o sur da Costa da Morte, dende Muros ata Dumbría atravesando Carnota, vivirán con especial fincapé a Vuelta Ciclista a España 2012. I é que non tódolos días pasa a terceira proba máis importante dun deporte pola nosa bisbarra.\nDe feito, podemos falar do evento deportivo máis importante da historia da Costa da Morte. Un evento que traspasa as fronteiras do propio deporte e se convirte nun escaparate mundial. I é máis de 150 países disfrutarán coas fermosas imaxes aéreas das nosas costas, dende a ría de Muros pasando por Carnota e rematando no fermoso alto do Ézaro, cara a cara co Monte Pindo.\nAlgunha das etapas do ano pasado foron seguidas, só en España por máis de 2 millóns de persoas a través da televisión, e mesmo pasaron do millón e medio de espectadores in situ . Polo que se prevé unha boa abalancha de visitantes para estes días.\nO Concello de Dumbría xa está perfilando os últimos detalles. Estes días entán acabando de asfaltar a subida con beirarrúas, pois se ampliou cun paseo para os peatóns. Toda a montaxe dos palcos, escenarios, televisións... chegará o día anterior o fará por detrás, por Santa Uxía, ante a imposibilidade de rubir os camións as rampas do Mirador.\nAdemais, os medios terán o centro de operacións nas modernas instalacións do Conco.\nOutro dos asuntos máis esperados é ver o Trofeo de Gañador de Etapa. Este sábado ás 12:30h terá lugar a presentación do Trofeo de gañador de etapa, feito por Nacho Porto, que se trata dunha escultura da Pedra Cabalgada.\nO Percorrido desta estapa 12 partirá de Vilagarcía de Arousa, e entrará na nosa bisbarra por Esteiro, en Muros, arredor das 16:20-16:30h. Pasará por Serres e pola rúa Bellavista e Agra de Baño, cun sprint intermedio na Avda. Castelao.\nAtravesará Muros e pasará por Louro para entrar xa no Concello de Carnota, por Lira, contra ás 17:00h. O pelotón atravesará coma un raio a vila carnotá e pasará polo Viso, Caldebarcos, Quilmas e O Pindo para afrontar o gran final de etapa.\nA chegada, prantexada sobre ás 17:30h, ao Mirador do Ézaro, porto de 3ª categoría de 2 km, será espectacular. Diso dan conta as rampas do 28% e o perfil medio do 13,1%. Será día para escaladores explosivos como Purito ou Valverde. Haberá que estar atentos a Purito Rodríguez, que xa está líder da Vuelta arrasando nas subidas en alto, e onte vencía en Jaca.\nUnha chegada que dará que falar, e, de feito, dende a organización xa aseguraron que a Vuelta volverá por aquí.\nPara que vos vaiades preparando...\nTamén polo norte\nOllo, que por Santa Comba tamén están pendentes, pois o día 31 tamén verán o pelotón pola Rúa Salgueiros e mesmo por Castriz. A chegada dese día será en Ferrol tras saír de Santiago, pasar por Negreira, a zona do Xallas e Coruña.\nEn fin, uns días nos que o ciclismo será o verdadeiro protagonista da Costa da Morte.\nLa Vuelta: Percorrido da etapa 12.\nEn marcha a II Ruta BTT Terra Neria.\nCarnota abre o prazo para a salvada Escola de Música


Pontevedra avoga polo aforro enerxético no Día do Consumidor | Canal Rías Baixas\nPONTEVEDRA > Utilizar electrodomésticos adecuados, apagar a luz cando non a necesitamos ou elixir a temperatura óptima de confort na nosa vivenda. Son pautas que debemos seguir para reducir o consumo doméstico de enerxía. Do aforro enerxético falouse en Pontevedra nunha charla organizada polo concello, con motivo do Día Mundial dos Dereitos do Consumidor.\nA concelleira de Consumo de Pontevedra, Nieves Cuéllar, resaltou a importancia de controlar o gasto de enerxías non renovables, como petróleo e gas natural, xa que as vantaxes non só irán ós nosos petos senón tamén ós do país. E é que o 79 por cento da enerxía que se consume en España haina que importar.\nJuan José Coiradas, de Unión Fenosa Comercial, aportou unha serie de pautas para reducir o gasto de enerxía nos nosos fogares. Falou de illar ben a vivenda, de apagar a luz cando non se precise e de utilizar lámpadas de baixo consumo, ou de adecuar os electrodomésticos ás nosas necesidades e colocalos en lugares idóneos. O maior consumo doméstico de enerxía prodúcese no uso de calefaccións, e para reducir este gasto é preciso elixir a temperatura adecuada.\nNa charla tamén participou Juan Thomas, técnico de laboratorio do Instituto Galego de Consumo, que falou dos dereitos do consumidor e sobre todo das pautas a seguir en caso de ter que facer algunha reclamación.\nArtigo anteriorO comercio de Boiro pide o apoio doutros sectores na súa loita contra as grandes áreas\nSeguinte artigoA Xunta estuda promocionar a Romaría Vikinga en Dinamarca\nRianxo acolle unha charla sobre a rexeneración do solo queimado\nPreto de 200 corredores participarán na carreira popular do Corgo, en...\nDavid Fernández presenta a súa renuncia irrevogable


Rodrigo Díaz de Vivar - Desgalipedia\nQuizais quixo dicir: O Cid cabreador\n— Google sobre Rodrigo Díaz de Vivar\nMatar xente por encargo dun rei\nRodrigo Díaz de Vivar, coñecido nas crónicas latinas como como El Campeador, Mio Cid ou El Cid (do árabe andalusí Sayyid, señor) era un soldado profesional da Alta nobreza de Castela, moi famoso por saír nas pilículas.\nTraxectoria de vida e mortosEditar\nNado nos arrabais de Burgos O Cid foi educado en Esparta onde aprendeu física, química, botánica e decoración de interiores. O seu pai flipou a ver o mariposón que lle voltara o fillo, asi que o enviou a Tui onde tras ser violado por miles de fémias humanas foi educado no arte da guerra e se lle ensinou o Shia-Shitevoumatare, ou o camiño do espadachín, tendo como mestre a Vimara Peres que lle ensinou a súa técnica do pincho moruno (empalar 5 moros de golpe coa lanza) e o kamehamulja (como foder nunha labrega ao mesmo tempo que se degola inimigos que se achegan con intencións homosexuais).\nCando foi devolto a seus pais quedaron moi contentos e cedo o meteron no exército de El rei, alí entrou como escudeiro e foi ascendendo grazas aos seus contactos e ter bos padriños, en poucos anos conseguiu ser cabo furriel e ao cabo dun tempo e tras deseñar as cores dos estandartes e bandeiras obtivo praza na Corte Real. Alí grazas ao seu control das Cantigas de Amigo namorou ao rei e foi nomeado portaestandarte pola da súa maxestá Sancho II ao que axudou a ir contra os desexos de seu pai El Rei e así meteu no cárcere ao rei Don García de Galicia, ao rei de León tivérono que pescar pero finalmente Sancho II foi enviado a durmir cos anxiños cando tentaba violar á súa irmá a princesa Urraca en Zamora.\nAsí que o reino que tanto tentara "reunificar" Sancho foi captado polo rei de León Afonso VI e o Cid seguiu sendo amigo del (aínda que ás súas costas publicaba en facebook vídeos botándolle a culpa da morte do rei Sancho a él e coa axuda de FAES enviaba tweets malévolos a tódalas contas das Españas (Españistán, Gitaña e Espiña xuntas). Debido ós excesos de violencia do Cid (que se puña a saltar fronteiras sen respetar tratados diplomáticos e que remataba por danar intereses dos aliados do rei Afonso) Rodrigo Díaz de Vivar (Alias "O Cid" na ETA militar) foi destarrado. Pero non marchou él só, con el foron amigos e amantes a fixéronse mercenarios ao mellor posto.\nAsí foi contratado polo califa ou rei moro de Zaragoza, meténdose nunha guerra civil entre moros e contra o bando dos moros axudados polos cristiáns (pero como non eran cristiáns de castela ah!...) e capturou ao conde de Barcelona (co que despois abriu unha discoteca cultureta, a Razzmatazz).\nTras varios combates, emboscadas, matanzas, celadas e xenocidios O Cid voltou reconciliarse ao rei Afonso VI, despois de facerlle unha felación que lle aprenderan os moros de Pamplona (éstes á súa vez o aprenderan dos franceses), por outra banda foi despedido polo califa debido que chegaran uns novos jihaidistas radicais e non vían con bos ollos a un cristián mandando tropas moras (e eu tampouco...). Asi que voltou co rei, pero voltou a facer das súas e estableceu un protectorado e cobrou impostos que se lle debían ao rei Afonso VI aparte de que non lle foi axudar ao seu señor cando éste se atragantara cunha galleta, asi que voltou quedar desterrado.\nNo segundo desterro O Cid andivo á súa bola, invadiu Valencia e entrou a saco na cidade violando mulleres, roubando aos civís indefensos, queimando mesquitas, facéndose agasallar con traxes, etc. Debido a que controlaba un punto estratéxico os reis moros chamaron aos almorávides, uns jihaidistas radicais que impuxeron a Sharia nas Taifas (e seus homes tiveron que levar velo tamén) por iso O Cid voltou ser odiado xa que nin os moros aguantaban aos almorávides e él provocara que viñeran. Entrementres o Cid pasa de todo e funda o reino de Valencia (actuais Paisös cataláns). Como Valencia era un punto estratéxico púxose tododiós a combatir ao Cid, incluso Afonso VI. Pero O Cid tiña armas de destrucción masiva agochadas que nin os inspectores da ONU as viran e esfarelou a todos nun tris, así O Cid pasou de ser un simple señor da guerra a ser rei.\nNembargantes súa muller non lle daba fillos (porque cando fodian ela poñíase enriba pensaba Rodrigo) e só tivo fillas, eso sí, casounas moi ben eh? O único fillo que tivo enviouno a loitar, asi de parvo e morreu na súa primeira batalla contra unha Consuegra.\nDebido ao empuxe dos jihaidistas Cid tivo que aliarse con Afonso VI e o rei catalán, pero estando en plena guerra contra os almorávides morreu por unha enchenta de collóns de moro. Sua muller puido aguantar o asedio que lle facían os almorávides durante anos, pero debido á presión recibida polos seus ovarios, que a empuxaban a ter sexo con calquera rematou por deixar entrar aos almorávides e tivo que fuxir a Castela co morto enriba pra dar medo e noxo aos moros que a tentaban violar, asi se creou a lenda de que o Cid metía medo incluso despois de morto.\nPara os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Rodrigo Díaz de Vivar.\nTraído desde "https://desgalipedia.org/index.php?title=Rodrigo_Díaz_de_Vivar&oldid=91140"\nÚltima edición o 21 de febreiro de 2016 ás 01:15\nA última edición desta páxina foi o 21 de febreiro de 2016 ás 01:15.


O Santísimo de Palmeira\nO Corpus, a grande festa do catolicismo, caracterizada pola grandiosidade civil e relixiosa, celébrase en Palmeira (Ribeira), o primeiro domingo de xullo, "despois de que San Xoán bendice as augas", complementando con el os festexos do solsticio de verán.\nAs primeiras celebracións do Santísimo documentadas nesta parroquia son do primeiro tercio do século XVIII, cando un canónico de Santiago manda que se forme unha confraría con veciños "acomodados". Na actualidade, e xa desde mediados do século pasado, os confrades palmeiráns son os matrimonios que cumpriron os vintecinco anos de casados, sen outra razón nin motivo diferenciador.\nA invitación para ser confrade faina dun ano para outro o párroco, de acordo co libro de matrimonios e, segundo reza a tradición, non é de bo agoiro negarse a tomar parte nesta confraría. Sexa por isto, pola pompa de que non está exenta a celebración ou porque é unha ocasión para celebrar as "Vodas de Prata", son moi raros os casos nos que alguén renunciou a ser confrade.\nOs elementos que lle dan maior vistosidade á procesión e polo que se diferencia das do resto do ano son, a propia Custodia ou Viril, as alfombras e o arco floral. Este último é o elemento decorativo máis primitivo, o que desde sempre se fixo dando paso á entrada do adro. Trátase dun maxestuoso arco elaborado con flores, maioritariamente hortensias, entrelazadas sobre unhas columnas e trabes de madeira, con múltiples arquiños superpostos nos laterais, entre os que se deseñan símbolos relacionados coa propia celebración e coa historia local, deixando libre só o grande arco central, por debaixo do que pasará a procesión.\nAs alfombras, que nesta parroquia remontan a súa tradición a mediados da década dos cincuenta, fanse con sal e area tinxida, ademais de pétalos de flores, con que se reenchen uns debuxos marcados sobre o chan da rúa; e nelas, coma no arco, os deseños varíanse cada ano, o que as enriquece como elementos que son de arte efémera. E se é un espectáculo contemplar a obra rematada, non o é menos ver á mocidade palmeirá afanada, o día enteiro, nun labor de colaboración plena. E ó final, antes da saída da procesión, todos admiran esas obras que só poderán ser pisadas polos confrades que levan o Palio, baixo o que o párroco porta a Santa Custodia.\nPero neste día, a anécdota máis repetida encol da festa palmeirá é a que nos conta como foi que antes da guerra, cando se necesitaba reafirmar o catolicismo de cada lugar, aquí, o párroco pediu a colaboración da veciñanza para facer unha Santa Custodia que honrase ó pobo, e para iso solicitou xoias que logo se fundirían e transformarían, "convertendo eses obxectos da vaidade en roupaxes de loubanza a Deus". Así, cada quen dou o que puido para tan solemne fin, pero aquelas alfaias, doadas pola devoción popular, antes de ser entregadas ó xoieiro, foron roubadas da mesma casa parroquial. Daquela houbera sospeitosos, pero non se encontrou ó culpable e déronse por perdidas. Houbo entón que acudir de novo á caridade dos devotos fregueses; e co segundo donativo, desta vez mellor gardado, elaborouse unha Santa Custodia "tan fermosa e digna, que aquí si se podía dicir que resplandecía máis que o mesmo sol".\nO párroco tiña o privilexio de sacala da Igrexa e de metela o día da precesión, pero durante o traxecto había que remudalo, de tan pesada que era, tal, que quen a levaba tiña que amarrala ó corpo cunhas correas que a aguantasen, para que os brazos non desfalecesen.\nPero un ano, durante a procesión, as miradas converxeron no crego e no Viril. Aquela Santa Custodia non parecía a de sempre, o párroco, ese ano, fixo o traxecto sen necesidade de remuda nin correas que lla aguantasen.\nNon, non era un milagre, era unha copia. O malo é que ninguén sabe onde está a orixinal.


Unha pneumonía diferente | Consumer\nUnha pneumonía diferente\nA infección reviste máis gravidade e provoca máis días de ingreso se se contrae nunha institución sanitaria extrahospitalaria\nImaxe: Scott Jacob\nAs persoas ingresadas en xeriátricos e centros sociosanitarios padecen pneumonías máis graves e mortais que aquelas que contraen a súa forma común, coñecida como “pneumonía adquirida na comunidade”. Nos últimos anos, varios estudos achegaron datos que o demostran. Por fortuna, hai medidas preventivas que poden axudar a evitar que estas persoas, especialmente vulnerables, contraian esta infección. A prevención é, neste momento, a mellor baza para protexelas.\nA pneumonía, ou pulmonía, é unha infección respiratoria habitual na comunidade. Polo xeral, contráese ao inhalar microorganismos patógenos adquiridos fóra do ambiente hospitalario. Está causada por diferentes microorganismos; entre eles, o máis común é o neumococo. Recentemente, novos estudos detectaron que o seu impacto é aínda maior en persoas institucionalizadas, é dicir, que están ingresadas en centros xeriátricos ou centros sociosanitarios. Esta nova categoría de infección respiratoria denomínase pneumonía asociada aos coidados sanitarios e ten certas peculiaridades respecto da súa forma común, chamada pneumonía adquirida na comunidade (NAC).\nAsí, en España, o número de novos casos -a incidencia global- de NAC é de 3 a 5 casos por 1.000 habitantes e por ano, mentres que na poboación xeriátrica no mesmo período diagnostícanse 50 casos de pneumonía asociada aos coidados sanitarios. Isto supón que, nos anciáns, a incidencia é entre 30 e 50 veces maior que na poboación xeral, polo que é “altísima”, segundo información de Antoni Torres, xefe do Servizo de Pneumoloxía do Hospital Clínic, de Barcelona, e catedrático de Pneumoloxía da Universidade de Barcelona.\nNas persoas ingresadas en institucións sanitarias extrahospitalarias, como os xeriátricos, a mortalidade por pneumonía é entre 3 e 4 veces maior respecto da dos pacientes que contraen a pneumonía adquirida na comunidade. Cando se ingresa a estes anciáns, falecen máis fronte aos enfermos de NAC, un 17% fronte a un 4%.\nAs persoas máis vulnerables son as que seguen un tratamento de diálese ou de quimioterapia, ou viven nunha residencia de anciáns\nEstes datos son froito das investigacións que se realizaron no últimos cinco anos neste grupo de poboación, por unha banda, en Alemaña, a través dun estudo realizado por Santiago Ewig e publicado en Thorax “”, e en España, nun estudo multicéntrico no que participaron 13 hospitais, o Centro de Investigación en Rede de Enfermidades Respiratorias (CIBERES) e a Sociedade Española de Pneumoloxía e Cirurxía Torácica (SEPAR), cuxos resultados se comentaron no último Congreso da Sociedade Europea de Respiratorio (ERS), celebrado en Barcelona o pasado mes de setembro con máis de 22.000 expertos internacionais.\nUnha infección distinta\nAs persoas máis vulnerables a contraer unha pneumonía asociada aos coidados sanitarios son aquelas que foron hospitalizadas recentemente, seguen un tratamento de diálese ou de quimioterapia, ou viven nunha residencia de anciáns ou de coidados prolongados. Esta vulnerabilidade responde a que estes pacientes son máis fráxiles e tanto eles como os que residen en centros teñen un risco maior de infectarse con bacterias resistentes, que son máis difíciles de tratar e que se asemellan ás que provocan as infeccións dos hospitais (e non aos microorganismos causantes da NAC).\nOs estudos realizados tamén permitiron pescudar que as persoas que caen enfermas dunha pneumonía asociada aos coidados sanitarios permanecen o dobre de días ingresadas, consomen máis recursos e inféctanse a partir doutros microorganismos, mentres que na NAC o principal axente causal é o neumococo. Entre estes patógenos figuran bacilos gram negativos, como as enterobacterias, que son resistentes ao tratamento antibiótico con betalactámicos, o que ocorre en toda Europa. Ademais, padecen máis pneumonías con aspiración de contido gástrico ou orofaríngeo (pneumonías espirativas).\nTodas estas peculiaridades levaron a que os especialistas traballen na elaboración de novas guías clínicas que permita un manexo diferente dos pacientes con distinto tratamento.\nPrevir mellor que tratar\nA prevención é a mellor forma de combater a pneumonía no caso das persoas institucionalizadas, que están a cargo dunha enfermeira ou dun coidador informal, como un familiar ou algún asistente, no seu domicilio. Iso débese a que adoitan ser persoas anciás e, por tanto, fráxiles, o que implica que a enfermidade sexa moi difícil de tratar, requírase ingreso e, mesmo, chegue a ser mortal, segundo apuntan os últimos estudos.\n“Estes pacientes con pneumonía se descompensan por completo e requiren hospitalización. É un peixe que se morde a cola. Se descompensan a nivel cardiológico, neurológico, xa que sofren confusión, e ao coidador resúltalle moi difícil atendelos en casa”, explica o especialista.\nEn concreto, as desordes neurológicos que sofren son 10 veces máis frecuentes na fase aguda da pneumonía asociada aos coidados sanitarios que na NAC. Os cadros confusionales destes afectados caracterízanse polo padecimiento dunha desorientación temporal e espacial.\nHai varias medidas preventivas que é posible aplicar, tanto nos centros sanitarios como en casa, para previr que as persoas maiores e fráxiles contraian a pneumonía. Unha das máis básicas é a vacinación antigripal, posto que a gripe común ou estacional pódese complicar cunha pneumonía, e a vacina antineumocócica, que evita a infección polo neumococo e, en consecuencia, a mortalidade, posto que ao estenderse a vacinación nesta franxa de poboación diminúe o número de casos.\nOutra medida importante é extremar a hixiene bucal, porque son moitos os xermes causantes da pneumonía que aniñan nos dentes e na cavidade oral. E, por último, aconséllase controlar ao máximo as outras enfermidades asociadas que teñan as persoas vulnerables, como as respiratorias (entre elas a enfermidade pulmonar obstructiva crónica ou EPOC), as hepáticas ou a diabetes.\n“Son medidas que non están implantadas ao 100%”, denunciou Antoni Torres. Este profesional figura entre os expertos que traballan na redacción das novas guías clínicas americanas Health-Care Associated Pneumonia. O seu obxectivo é mellorar a prevención e o diagnóstico das pneumonías e aplicar un tratamento antibiótico o máis adecuado posible desde o inicio tanto nos pacientes que contraen a NAC como en quen sofren pneumonía asociada aos coidados sanitarios.\nancián geriátrico-gl neumonía-gl


Os edificios da Deputación de Ourense, protagonistas dos tours virtuais de Google - Deputación Provincial de Ourense\nPazo Provincial, Centro Cultural, Teatro Principal e Pazo de Vilamarín son os lugares promocionados a través desta nova ferramenta dixital, que incrementará a visibilidade destes centros emblemáticos.\nManuel Baltar afirma que esta innovación tecnolóxica virtual "permite achegar á cidadanía, por medio de iniciativas enmarcadas no ámbito da "Provincia Intelixente", un patrimonio que é de todos os ourensáns".\nOurense, 20 de xullo de 2016.- Os edificios da Deputación de Ourense como o Pazo de Vilamarín, o Teatro Principal, o Centro Cultural "Marcos Valcárcel" e o Pazo Provincial, protagonizan os Tours virtuais de Google na provincia de Ourense, unha ferramenta de innovación virtual que foi presentada hoxe polo presidente do goberno provincial, Manuel Baltar, e polo fotógrafo certificado de Google, o ourensán Fernando Sacó. Baltar destacou que esta iniciativa, enmarcada no ámbito da "Provincia Intelixente" "incrementará á visibilidade desta parte importante do patrimonio de todos os ourensáns, unha ferramenta virtual que desde hoxe inclúe en Google percorridos de 360º por edificios emblemáticos, vencellados á nosa historia e á nosa cultura".\nO presidente provincial agradeceu a Fernando Sacó o traballo desenvolvido para amosar en Google "este percorrido virtual", "que achega proximidade e accesibilidade aos cidadáns dos edificios da Deputación de Ourense", un labor que, segundo Manuel Baltar, continuará no futuro con outras instalacións como o Pazo dos Deportes "Paco Paz" e a obra escultórica que acolle a Insua dos Poetas.\nFernando Sacó explicou que o obxectivo deste proxecto é "achegar a todo o mundo, a través da plataforma Google, as imaxes interiores e exteriores dos edificios da Deputación de Ourense e das zonas máis destacadas dos mesmos, por medio dun tour virtual de 360º, que aporta máis realismo que a fotografía convencional".\nOs tours virtuais de Google son unha ferramenta de Google Maps para que calquera persoa, en calquera lugar do mundo, poida ter unha experiencia "máis inmersiva" que cunha foto, xa que se utiliza unha secuencia de fotografías panorámicas esféricas de 360º que cobren todo o espazo que rodea á cámara e que seguen o percorrido que se indique. Baséase na mesma tecnoloxía que o coñecido "Street View", onde se poden visitar millóns de lugares e rúas en todo o mundo cunha simple busca.


“Os romanos xa elixiron Valdeorras para plantar viñedo polas súas condicións especiais”\nInicio / Portada lista 2 / “Os romanos xa elixiron Valdeorras para plantar viñedo polas súas condicións especiais”\nEntrevista a Vicente Solarat López, presidente do Consello Regulador da Denominación de Orixe Valdeorras. Asegura que "en principio, non me seduce continuar como presidente”.\nDavid Glez. Eirexas - 27/10/2015\nJosé Vicente Solarat López foi nomeado no mes de marzo presidente do Consello Regulador da Denominación de Orixe Valdeorras, en substitución de José Luis García Pando que abandonou o cargo ao non contar co apoio da maioría dos membros do pleno.\nTranscorrido medio ano do seu nomeamento, Solarat, que subliña que “non son nin adegueiro nin viticultor, pero si un consumidor apaixonado polo mundo do viño”, fai balance dun mandato que insiste é “de transición” ata as novas eleccións previstas para o proximo ano. Asegura que “en principio, non me seduce continuar como presidente do Consello Regulador”.\nLevas medio ano no cargo. Como avalías este período?\nHoubo de todo. O mellor é que houbo unha boa colleita este ano e que na campaña do ano pasado 2014-2015 subimos a cualificación en case un 20%, sobre todo nas variedades preferentes, principalmente en Godello. E iso nun momento de certa atonía nos mercados é un gran logro.\nVides de dar por finalizada a vendima este fin de semana. Como a valorades dende o Consello Regulador?\nComo unha vendima magnífica. A produción foi similar á do ano pasado en cantidade, cun 3% máis de uva, e a calidade e a sanidade da uva é espectacular. Esperemos que cara finais de ano saian os primeiros viños, sobre todo de variedades brancas, da colleita 2015.\nCales son as características diferenciais dos viños de Valdeorras?\nPenso que inflúe a tradición vitivinícola de Valdeorras dende a época dos romanos, dende hai máis de dous mil anos, o que acredita que os solos desta comarca e o clima producen uvas distintas e cunha forma de maduración propia. Isto está posibilitando a chegada de grupos que non poden facer este viño noutras zonas.\nO peso das variedades autorizadas é cada vez menor. Cara que tipo de plantacións e variedades se está camiñando na D.O. Valdeorras?\nCreo que é a primeira vez na historia da DO na que se cualifica máis viño branco que tinto. Iso significa que o mercado reclama a especificidade nosa en brancos, sobre todo en Godello, sen descartar variedades que están resultando sorprendentes como a Garnacha Vella, e a Mencía. E hai un retraemento en Palomino e Alicante, as variedades autorizadas.\nDentro das 47 adegas temos 2 cooperativas e 45 adegas que van dende as que producen 12.000 botellas ata as que producen 300.000. Nas adegas máis do 90% da uva que empregan son variedades preferentes mentres que as autorizadas son máis empregadas polas cooperativas.\nComo se están comportando as exportacións na DO Valdeorras?\nEstamos exportando a uns 40 países cun peso crecente. Nas preferentes exportamos sobre un 25%, sobre todo en Godello e en Mencía. E o 70% das nosas exportacións concéntranse en Estados Unidos, Reino Unido, Alemaña, países nórdicos e Centroeuropa.\nTeño que agradecer a labor feita polo Consello Regulador nos últimos dez anos, que posicionou aos nosos viños nun mercado moi competitivo e aí estamos. De feito, unha das boas novas dos últimos días é que na guía Peñín aparecemos clasificados como terceiros entre todas as DO´s de España, só por detrás de Jerez e Priorat.\n“A finais de 2016 esperamos ter a acreditación ENAC”\nPara cando lograredes a acreditación ENAC, un obxectivo que provocou polémica no anterior mandato?\nEstamos traballando niso. O Consello Regulador presume de ter un prego de condicións moi rigoroso, que nos obriga a ser máis meticulosos no proceso de acreditación. Aínda que o vindeiro ano vai ser atípico, porque están convocadas eleccións ao Consello Regulador, esperemos chegar a finais de 2016 coa acreditación ENAC conseguida, ou polo menos estando a piques de lograla.\nÉ importante conseguila para que o consumidor final teña máis garantías por parte dunha entidade independente como é ENAC.\nTamén estades en negociacións para sumarvos ao selo Galicia Calidade…\nGalicia Calidade fíxonos unha proposta pero temos tres dificultades: algunhas adegas xa incluídas no selo Galicia Calidade; tamén temos once adegas cualificadas como de Excelencia Atlántica e ademais as cinco denominacións de viños de Galicia vimos de asinar un convenio co IGAPE para ir coa marca Galicia Calidade a accións de promoción exterior. Todo isto fai complexo chegar a un acordo definitivo polas duplicidades. De todas formas, enviámoslle a Galicia Calidade unhas matizacións neste sentido ao prego para ver se hai posibilidade de encaixalo.\nO convenio das cinco Denominacións de orixe vitivinícolas co IGAPE vai significar coordinar esforzos e recursos públicos para a exportación?\nSi. Xa imos empezar o próximo ano acudindo conxuntamente a Prowein, a feira do sector vinícola en Alemaña. Espero que isto continúe con accións paralelas de promoción.\nEn que novos proxectos estades embarcados no Consello Regulador?\nTemos que ter en conta que o próximo ano haberá eleccións ao Consello Regulador e eu son un presidente de transición. A curto prazo non temos máis obxectivos que a certificación ENAC e a modernización informática dos equipos de control de vendima para facer un seguimento máis eficaz.\n“Imos intentar facer unha acción de promoción no mercado norteamericano”\nTamén temos que modificar os pregos de condicións para adaptalos ás novas realidades. E tamén queremos desenvolver as accións de promoción internacional que temos programadas como Prowine ou Alimentaria e é probable que, en función do orzamento e se nos dan axudas para accións de promoción en terceiros países, desenvolvamos algunha acción no mercado norteamericano.\nSon varias as voces que propoñen a creación dun gran consello regulador dos viños de Galicia, con máis denominacións de orixe, como unha estratexia para potenciar a imaxe e as exportacións dos viños galegos, optimizando os recursos públicos. Como valoras esta proposta?\nEstase intentando. De feito, en Ourense xurdiu unha iniciativa paralela baixo o amparo da Deputación polo que as catro denominacións de orixe da provincia (Valdeorras, Ribeiro, Monterrei e Ribeira Sacra) van constituír un cluster para sumar esforzos para competir no mercado.\n“En Ourense imos constituír un clúster as 4 DO´s para sumar esforzos para competir no mercado. É un gran paso”\nAdemais, a Deputación rehabilitará un espazo no corazón da cidade de Ourense para actuar como unha oficina de turismo real na que estean presentes as catro DO´s vitivinícolas e o resto de produtos agroalimentarios ourensáns con recoñecemento de calidade. E o visitante non só poderá coñecer e degustar os nosos viños senón tamén mercalos. Neste sentido, penso que neste ano avanzamos máis que en trinta.\nUn dos desafíos do sector vitivinícola galego é o relevo xeracional dos viticultores. Como afrontades este reto na Denominación de Orixe Valdeorras?\nEstamos a notar unha lixeira incorporación este ano de xente nova á viticultura. En Valdeorras nas variedades preferentes estase pagando un prezo de uva moi razoable: entre 1,10 e 1,15 euros por kilo en Godello e arredor de 0,90 en Mencía.\nAdemais, hai que salientar a incorporación de polo menos sete grupos adegueiros doutras denominacións de orixe: dende Telmo Rodríguez a Viña Costeira, pasando por Palacios. E atópanse coa dificultade de que non hai grandes parcelas de viñedo que adquirir, o que resulta significativo, xa que aquí as parcelas son pequenas, “segundo saíran as fontes”, como dicimos por aquí.\nSe mantemos a fidelidade dos consumidores e podemos ir incrementando a produción anual entre un 3 e un 4%, acompasando á demanda do mercado, e cuns prezos da uva estabilizados, iso vai permitir que a xente moza se incorpore á viticultura.\n“En principio, non me seduce continuar como presidente do Consello Regulador”\nAs eleccións ao Consello Regulador celebraranse o vindeiro ano. Veste con folgos para presentarte?\nHai que coñecer cal é a composición do Consello Regulador unha vez que se celebren eleccións, que liñas de traballo se queren levar a cabo, se hai máis candidatos ou non…Aceptei a responsabilidade de presidente do Consello Regulador pensando que era transitorio. É un posto que esixe tempo e moita dedicación e en principio non me seduce continuar.\nNesta bisbarra somos escasamente 20.000 habitantes e hai 1.600 viticultores e ao redor deles xira moito emprego indirecto. Despois da lousa o viño é polo que máis nos coñecen no mundo.\n175 viticultores de Valdeorras foron multados con ata 2.001 euros por entregar máis uva da declarada na vendima de 2014, unhas sancións que consideran desproporcionadas xa que nalgúns casos a cantidade na que se sobrepasaron foi de 100 kilos. Como valora esta situación?\nO Consello Regulador o que fixo foi detectar ese exceso e comunicarllo á Consellería do Medio Rural que é a administración con capacidade de sanción, aplicando a Lei da Viña e do Viño. Agora mesmo os expedientes están en nunha segunda fase de contestación aos recursos que presentaron os viticultores e aínda quedaría unha terceira fase de recurso ante a Dirección Xeral de Calidade Alimentaria.\n“Moitas das sancións, nas que non houbo vontade de fraude, vanse reducir”\nAo final creo que se vai ponderar e moitas vanse minorar e quedar en sancións leves, próximas á realidade: naqueles casos nos que non houbo unha vontade de fraude vanse reducir pero ao que é defraudador vano sancionar como deber ser. Non pode ser a mesma sanción, por exemplo, para o que se pasou en 70 quilos que o que o fixo en 6.000 kilos. Na Denominación de Orixe Valdeorras presumimos de ser unha das máis rigorosas de España e os pregos de condicións do Consello Regulador están para cumprilos.\nA D.O. Valdeorras lidera Galivino, unha ferramenta para certificar a orixe dos viños galegos


Comentario de Daniel Gavierio Suco\nO cómic "O pobre tolo" é unha das maneiras coa que nos podemos achegar a vida de Castelao dunha forma diferente. Neste libro cóntase o que lle sucedeu a Castelao tras ser desterrado a Badaxoz, onde coñece outros galegos.\nO que máis me sorprendeu foi os moitos idiomas escritos neste libro, entre os que se encontra o potugués, francés, galego e español.\nA min a parte que máis me gustou foi cando, en Portugal, se fai co libro “O pobre tolo”, de Teixeira de Pascoares. Pero a parte que menos me gustou foi cando fala co afiador, xa que non a entendín moito.\nA min gústanme pouco os cómics, pero este foi un dos poucos que lin e me enganchou. Este é un libro que llo recomendo a xente que quere saber sobre a vida de Castelao porque ten moita informacion dela.


Gonzalo Pita non está de acordo con que a Xunta de Compensación de Nantes pida unha indemnización - CANAL RÍAS BAIXAS :: Información local\nGonzalo Pita e os seus socios de goberno non están de acordo co anuncio por parte do Consello Rector do Polígono de Nantes, da posibilidade de solicitar unha indemnización de 16 millóns de euros, polos cartos que investiron no polígono. Pita trasladou a estes o seu malestar e afirmou que o polígono ten plenas posibilidades de desenrolo. A intención do goberno da vila, tal e como explicou Gonzalo Pita, é a de continuar traballando para recepcionar o polígono industrial. O que segundo Gonzalo Pita non poden tolerar dende o concello e que se fale de "inacción" no traballo dos dous último anos. Unhas declaracións que o tripartito de Sanxenxo fixo en rolda de prensa despois de manter unha reunión cos integrantes da Xunta de Compensación do Polígono de Nantes.\nEtiquetado como Sanxenxo conflicto Polémica\nMáis nesta categoría: « 26 mulleres en risco formaranse en inserción social e laboral ata decembro\tO xerente de Espectáculos Lito garda silencio »\nHomeSalnés - CaldasGonzalo Pita non está de acordo con que a Xunta de Compensación de Nantes pida unha indemnización Top of Page


O ciclo de goberno de Feijóo foi nefasto - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\n"O ciclo de goberno de Feijóo foi nefasto"\nRedacción 17 Xuño 2017 10:05 h.\nEste sábado no Venhan Máis Cinco conversamos con Carme Adán, filósofa e ex deputada do BNG.\n- Como avalías o estado actual da política galega?\n-É case unha obviedade afirmar que neste momento de trunfo do neoliberalismo, e do individualismo que conleva, aumentou a pobreza, a precariedade e as desigualdades, ao tempo que se restou soberanía aos estados en xeral e moi especialmente aos pobos. A situación da Galiza neste momento suma a expropiación dos nosos recursos durante décadas á perda de peso político e social no estado. O modelo do autonomismo mostrouse insuficiente para mellorar a vida dos galegos e galegas e todo indica que mentres Euskadi e Catalunya avanzan no seu recoñecemento como nacións a situación galega camiña en sentido contrario. Recuperar a xustiza social implica recuperar o sentido do colectivo como pobo que desde a miña óptica debería ser en clave nacionalista é de esquerdas.\nPara Sermos, sería fundamental chegar á mocidade que busca información e entretemento na rede, tamén ampliar os locais que dispoñan do semanario\n-É difícil ter unha bola de cristal xa que todo dependerá das decisións políticas que se adopten e dos procesos sociais. O ciclo de goberno de Feijóo foi nefasto, vivimos primeiro un desmantelamento dos logros do bipartito, como os referidos a medio rural, vivenda, servizos sociais e igualdade entre outros… logo a perda do sistema financeiro galego, coa situación de vulnerabilidade que isto significa para a nosa industria, e todo atravesado por un abandono da cultura e a lingua galega. No referido á lingua o ataque non tivo tregua, só temos que lembrar o decreto do plurilingüismo ou a desaparición das galescolas. Asistimos, asemade a unha perda de peso político da Galiza no Estado innegábel, aparellada a un proceso de recentralización. Ante isto, agardo que se poida dar un cambio radical de rumbo na política galega que pase por unha maior presenza do nacionalismo non só na política institucional, senón tamén nos diferentes ámbitos da vida social. É importante mudar o afastamento que viven as cidades da nosa cultura e lingua e conectar cunha mocidade cada vez máis interesada pola política en sentido amplo, mais que considera natural que as oportunidades pasan por emigrar.\n-Sermos nace no contexto de sumar esforzos para poder dispor de medios en galego cunha óptica galega. Sen perder de vista este obxectivo, é fundamental chegar a mocidade que busca información e entretemento na rede, tamén ampliar os locais que dispoñan do semanario. O labor de difusión é importante, mais tamén o tratamento dos temas con rigor e profundidade.


A música, protagonista das noites desta semana no Rosal - Comarcas na Rede\nHomeBaixo MiñoO RosalA música, protagonista das noites desta semana no Rosal\nA música, protagonista das noites desta semana no Rosal\nO próximo xoves ás 21.30 horas Portecelo acollerá a actuación de Radio Pesquera e o sábado ás 22.00 horas será a quenda da Banda da Sociedade Atlántida de Mátama na Praza do Calvario\nA programación cultural de verán en O Rosal céntrase esta semana na música. Portecelo acollerá a actuación de Radio Pesquera, a banda composta polos guitarristas Pablo Novoa e Nono García que tocará o próximo xoves ás 21.30 horas, mentres que o sábado ás 22.00 horas será a quenda da Banda da Sociedade Atlántida de Mátama na Praza do Calvario. Ambas actuacións serán de balde, con prazas limitadas e entrada libre ata completar aforo, e se desenvolverán atendendo a todas as medidas de prevención.\nRadio Pesquera é o resultado da unión da guitarra flamenca de Nono García e a guitarra eléctrica de Pablo Novoa baixo ritmos propios do jazz, do blues, do flamenco, e tamén da música latina. Os seus concertos supoñen un punto de encontro entre a música de dous portos pesqueiros, un do sur e un do norte.\nA Banda da Sociedade Atlántida de Mátama é histórica no sur de Pontevedra. Dende que comezou a súa andadura alá no ano 1983, acadou numerosos premios entre os que destaca unha primeira posición no V Certame de Bandas de Música da Deputación de Pontevedra. O seu programa abarca todo tipo de xéneros musicais, tanto orixinais como alleos, ademais de incluír programas de ópera, zarzuela e música galega.


Parque Nacional Huascarán - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO Parque Nacional de Huascarán é un parque da Cordillera Blanca, nos Andes, na serra central do Perú, no Callejón de Huaylas, pertencente á rexión Ancash. O parque, que cobre unha área de 3400 km², foi fundado o 1 de xullo de 1975.\n9°20′00″S 77°24′00″O / -9.33333, -77.40000\nO parque foi declarado Patrimonio Mundial da Unesco en 1985, estando incluído antes como núcleo da Reserva da Biosfera da Humanidade en 1977. A súa protección foi primeiramente arranxada polo goberno peruano, para salvagardar a flora e fauna, as formacións xeolóxicas, restos arqueolóxicos (incluíndo reliquias da cultura chavín), motivando a investigación científica dos recursos naturais e culturais.\nO Parque Nacional de Huascarán é casa de montañas cuxa altura varía entre os 2000 e os 6000 metros. Huascarán, a montaña que dá nome ao parque, é o pico máis alto do Perú, con 6768 metros. Nos 3400 km² do parque hai 663 glaciares, 296 lagoas (Llanganuco, Parón) e 41 afluentes de tres ríos importantes: o Santa, Pativilca e Marañón.\nLocalízase entre a Cordilleira Branca e a Cordilleira negra e posúe cumes de entre 4.000 e 6.768 metros de altura, o que converte a este lugar nunha das cadeas montañosas máis altas do mundo.\nO Huascarán, localizado na provincia de Yungay de 6.768 msnm, é a cima máis alta do Perú, cuxo topónimo provén da lingua quechua que significa "Cadea de montañas". Dá o seu nome a este parque no que se erguen sobre os glaciares numerosos cumios, entre os que destacan os nevados de Alpamayo, Chopicalqui, Shapraraju, Pishqo, Huandoy e a Pirámide.\nEste parque é o hábitat do Puya raimondii, do puma, do xaguar, do lama, do guanaco, do cervo do pantanal, do tapir brasileiro, do Phlogophilus harterti, unha especie de colibrí, e moitas especies de patos, incluíndo o Netta erythrophthalma.\nO clima está marcado por dúas etapas durante o ano. Este depende de dous grandes factores: os ventos húmidos e temperados provenientes da conca amazónica, que xeran abundantes chuvias durante os meses de decembro a marzo; e unha marcada estación seca, entre maio e outubro, con días soleados que alcanzan os 25 °C e noites de intenso frío nas que son frecuentes as xeadas e temperaturas inferiores aos 0 °C.\nDefínense sete áreas diferentes que conteñen unha gran variedade de microclimas. Iso configura unha gran diversidade de vexetación. Detectáronse 779 especies altoandinas, que abranguen 340 xéneros e 104 familias.\nNesta variedade vexetal a familia das bromeliáceas está representada pola Puya (Puya raimondii), unha especie que se caracteriza por ter a inflorescencia máis grande que se coñece en todo o planeta. Tamén hai bosques de queñual (Polylepis spp.) e abundantes gramíneas .\nOso de anteollos.\nCanda a esta variedade vexetal existen moitas especies de fauna aínda non inventariada nin suficientemente estudada. Algúns datos apuntan á existencia de 112 especies de aves de 33 familias, como por exemplo o cóndor andino (Vultur gryphus), o pato dos torrentes (Merganetta armata), e a perdiz de puna (Tinamotis pentlandii), entre outras.\nHai oito xéneros de dez especies distintas de mamíferos. Entre as especies ameazadas encontramos o gato montés (Oncifelis colocolo), o gato andino (Orailurus jacobita), o oso de anteollos (Tremarctos ornatus), o huemul do norte (Hippocamelus antisensis) e a vicuña (Vicugna vicugna)\nPatrimonio da Humanidade no Perú\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Parque_Nacional_Huascarán&oldid=5568032"\nÚltima edición o 23 de agosto de 2020 ás 15:13\nA última edición desta páxina foi o 23 de agosto de 2020 ás 15:13.


Realkiddys, un blog contra os estereotipos\nCultura • 8/03/2017\nA mestra redondelá Alba Alonso é a responsable deste proxecto que busca educar na igualdade e loitar contra os estereotipos de xénero. Os xoguetes diferenciados por sexo, as cores que seguen identificando o azul cos nenos e o rosa coas nenas, os disfraces hipersexualizados e orientados a un ou outro sexo impedindo que os pequenos sexan o que queiran ser, son tan só algúns dos exemplos que indican que aínda queda moito por facer ou que incluso se están dando pasos cara atrás na igualdade. No día da Muller lembramos que o camiño para alcanzala pasa por modificar eses comportamentos que están pechando portas tanto aos nenos como ás nenas.\nConcienciar, chamar a atención, animar a reflexión... son os obxectivos deste blog que centra as súas entradas neses estereotipos que nos son transmitidos a través da publicidade, os xoguetes, a literatura infantil, a roupa, os debuxos animados, as películas, as series televisivas... Estereotipos que afondan na diferenza, na desigualdade entre nenos e nenas transmitindo mensaxes que dirixen aos pequenos xa dende que nacen. "As nenas non toman o camiño da ciencia porque lles transmitimos que non son suficientemente boas porque os xoguetes científicos llos regalamos aos nenos".\nAlba Alonso advirte que "os cambios non só van lentos, senón que nalgúns casos incluso van cara a atrás". Explica que a día de hoxe hai máis tendencia ca nunca "á rosificación", é dicir, a establecer o rosa como a cor das nenas e o azul para os nenos.\nO problema ao seu entender radica en que "nos deixamos levar" motivo polo que é necesario máis ca nunca as ferramentas e as iniciativas como este propio blog que animan á reflexión.\nAlba Alonso autora de Realkiddys\nEntradas que analizan os estereotipos sexistas nos xoguetes disfraces literatura...\nEstancamento ou regresión\nPor desgraza non sempre se están a dar pasos cara a diante


Axenda – Páxina 8 – Asociación Ambiental Senda Nova\n30 · Setembro · 2017\nPublicado por A. A. Senda Nova em 30 · Setembro · 2017\nCambio de ubicación na limpeza de mañán 1 outubro\nInformamos a tod@s aquel@s que ides a participar na Limpeza Simultánea de Ríos que terá lugar mañán dun cambio de ubicación do treito de río onde traballar. En lugar de quedar ás 11 h na Ponte de Bértoa ( río Anllóns), farémolo á mesma hora pero no final do Parque do Anllóns, no mesmo río. Consideramos, deste xeito, que a […]\n20 · Setembro · 2017\nUn ano máis, a asociación ecoloxísta ADEGA impulsa en Galicia a Limpeza siultánea de ríos, unha actividade cun grande carácter simbólico na que tamén se contribúe de xeito sustancial á recollida de lixo nos ríos galegos á vez que mostra as importantes carencias que manteñen os cauces fluviais. Como en anos anteriores, dende a Asociación Ambiental Senda Nova colaboramos xunto […]\n1 · Xuño · 2017\nPublicado por A. A. Senda Nova em 1 · Xuño · 2017\nSofán: a terra como era.\nFábricas que cheiran a antigo, que rechían co movemento da auga. Moreas de muíños abandonados. Covas de historia incerta e de lonxitude por explorar. Castros con cheas de lendas que aínda hoxe desprenden reparo nos máis maiores. Sofán ofrécenos mil recunchos imposibles para coñecer e outros mil para investigalos a través dunha ruta que percorre o máis íntimo dunha […]\n9 · Maio · 2017\nPublicado por A. A. Senda Nova em 9 · Maio · 2017\nPresentación Costa agreste de Cerqueda e Cambre\nEste vindeiro xoves día 11, ás 21 h terá lugar no Local das Pozacas-Cerqueda, a presentación do percorrido pola COSTA AGRESTE DE CERQUEDA E CAMBRE, un traxecto deseñado por Evaristo Domínguez Rial para ser percorrido de xeito interpretativo con paradas de coñecemento, xa que o traballo está feito para camiñar polos puntos de interese cultural, natural e paisaxístico da parte […]\nO SON DO ANLLÓNS, para o vindeiro día 2 de abril, será a primeira das andainas desta 8º edición do programa máis antigo da asociación. Desta volta, o programa terá unha novidade, que virá a homenaxear a Pondal en colaboración coa Fundación Pondal. Os obxectivos da programación veñen de vello. Segue sendo premisa o coñecemento do entorno para achegarse […]\nPublicado por A. A. Senda Nova em 17 · Marzo · 2017\nEn marcha as presentacións da 8º PRIMAVERA EN RUTA\nUnha nova edición da PRIMAVERA EN RUTA quenta motores a carón da estación das flores. A PRIMAVERA EN RUTA é o programa máis antigo da entidade, que chega no ano 2017 á súa oitava con compromisos idénticos e novas sorpresas. Na xeira de presentacións incluímos as zonas de influencia das rutas e tamén levamos o punto de partida destas camiñadas […]\nPublicado por A. A. Senda Nova em 16 · Marzo · 2017\nRecta final nos Días dos Bosques\nHoxe xoves día 16 proxectarase dende o Espazo da Natureza de Oza ( escola unitaria), Tukki, la huella ambiental, un ilustrativo documental do arquivo Butaca Verde do CEIDA. O pase da película será ás 19 h. e a entrada é libre. A actividade pecha as proxeccións duns Días dos Bosques que agardan o domingo para a tradicional plantación simbólica e en […]


Emigración coñece no concello da Lama un proxecto empresarial internacional dun galego retornado apoiado pola Xunta | GaliciaAberta - Secretaría Xeral da Emigración\nEmigración coñece no concello da Lama un proxecto empresarial internacional dun galego retornado apoiado pola Xunta\nO secretario xeral da Emigración, Antonio Rodríguez Miranda, visitou esta mañá o concello pontevedrés, recordando que en 2020 beneficiáronse un total de 94 emigrantes retornadas e retornados a través das axudas de emprendemento, sendo 11 delas e deles veciños dalgún concello da comarca de Pontevedra.\nDende a posta en marcha deste programa, foron case 300 as galegas e galegos retornados que crearon proxectos empresariais.\nO secretario xeral da Emigración anunciou que a nova liña de axudas ao emprendemento das e dos retornados sairá de xeito inmediato.\nAntonio Rodríguez Miranda, Rafael Pardo e David Carrera, durante a visita do secretario xeral da Emigración esta mañá\nAntonio Rodríguez Miranda, David Carrera e Rafael Pardo, durante a visita do secretario xeral da Emigración esta mañá\nO secretario xeral da Emigración, Antonio Rodríguez Miranda, desprazouse hoxe ata o concello da Lama para coñecer o proxecto empresarial dun mozo retornado do Reino Unido que puxo en marcha un negocio de márketing e publicidade na parroquia do Pelete. Rafael Pardo contou cunha axuda de 7.000 euros deste departamento autonómico a través do programa de Axudas ao Retornado Emprendedor.\nNa visita estiveron acompañados polo tenente de alcalde David Carrera.\nRafael Pardo é fillo de emigrantes mexicanos e retornado do Reino Unido, elixindo a parroquia de O Pelete para poñer en marcha o seu novo proxecto empresarial que conta entre as e os seus clientes a empresas galegas de proxección internacional así como firmas do estranxeiro. Coa axuda recibida pola Secretaría Xeral da Emigración adquiriu o equipamento necesario para a posta en marcha desta nova firma.\nMiranda aproveitou a visita para recordar que a nova liña de axudas, que permitiu que máis de 94 emprendedoras e emprendedores retornados se beneficiaran dun apoio económico en 2020, está a punto de publicarse.\nEn 2020 a provincia de Pontevedra contou con 35 persoas beneficiadas por estas axudas (21 delas na demarcación da Delegación de Pontevedra e 14 na de Vigo). Na comarca de Pontevedra, beneficiáronse 11 galegas e galegos retornados: 7 na cidade do Lérez, 2 en Marín, un en Ponte Calelas e outro na Lama.\nende a posta en marcha deste programa, foron case 300 as galegas e os galegos retornados que xa crearon un proxecto empresarial apoiado a través da Secretaría Xeral da Emigración.\nTrátase dunha das máis de 50 medidas incluídas na Estratexia Galicia Retorna, de carácter transversal e coordinado pola Secretaría Xeral da Emigración coa colaboración de todos os departamentos da Xunta de Galicia e cun investimento de máis de 235 millóns de euros.\nAudio coas declaracións do secretario xeral da Emigración | Descargar MP3\nEmigración coñece no concello de Boqueixón un proxecto empresarial en plataforma dixital dun galego retornado apoiado pola Xunta 26.03.2021\nEmigración destinou 600.000 euros en 2020 para apoiar a case un centenar de galegas e galegos retornados que puxeron en marcha un proxecto empresarial 28.12.2020


Un pracenteiro e beneficioso ritual | Revista - Part 2\nSauna e baño turco : Un pracenteiro e beneficioso ritual\nPara tirarlles o máximo proveito e evitar posibles riscos cómpre coñecer moi ben o seu funcionamento\n[Páx. 1] Un pracenteiro e beneficioso ritual\n[Páx. 2] Sauna\n[Páx. 3] Precaucións coa sauna e co baño turco\nO labor dos coidadores, pouco valorada\nPublicado na edición impresa de Marzo 2005\nver a edición impresa de Marzo 2005\nA sauna caracterízase por unha calor seca que oscila entre 80ºC e 100ºC e unha humidade relativa moi baixa, que non chega ó 15%. Os baños de sauna tómanse en cuartos herméticos de madeira, con gradas para poder descansar -canto máis arriba, máis calor-, nos que a temperatura se obtén quentando dentro dun receptáculo pedras non arenitas que, alimentadas por unhas resistencias eléctricas, chegan á incandescencia.\nExercita o sistema cardiovascular. A alta temperatura fai que aumente o metabolismo muscular e vigoriza o corazón grazas a que a calor dilata os vasos capilares e incrementa o ritmo cardíaco.\nElimina toxinas. Abre os poros e contribúe a limpar a pel de impurezas. A través da suor, o organismo elimina, entre outros “produtos de refugallo”, metais pesados (chumbo, mercurio, cinc, níquel, cadmio…), alcohol, nicotina e sodio.\nMellora a respiración. Axuda a despexar as vías respiratorias. Fai máis fluída a mucosidade que poida existir nos bronquios. En caso de catarreiras ou arrefriados, despois dunha sesión notarase unha gran melloría. Está comprobado que os pacientes con enfermidades pulmonares obstrutivas melloran transitoriamente as súas funcións pulmonares.\nMellora as doenzas articulares. A combinación de calor corporal, melloría da circulación, emisión de endorfinas e quecemento das articulacións ríxidas alivia a dor e as molestias. Un corpo quente é menos sensible á dor. Exerce un efecto positivo sobre o sistema locomotor e sobre o estado psicoemocional, amais de aliviar a dor artrítica.\nPrepara o corpo para outros tratamentos terapéuticos e estéticos. Logo dunha sauna, o estado da pel e dos músculos é ideal para se someter a unha sesión de masaxe ou a calquera tratamento que inclúa a aplicación dalgún tipo de produto (celulite, obesidade, hidratación da pel en profundidade…).\nOutras aplicacións. Axuda a recuperar os músculos e o organismo despois do exercicio, reduce a celulite e as adiposidades. Ademais, é beneficioso en caso de escordaduras, neuralxias, espasmos musculares, rixidez articular e, en xeral, de doenzas óseo-musculares.\nO baño turco ou de vapor, tamén chamado hammam (baño, en árabe), practícase desde hai milenios. Trátase dun baño de calor húmida no que a temperatura non é uniforme; no chan hai entre 20 e 25 graos, a metro e medio uns 40 graos e uns 50 graos á altura da cabeza. Ademais, ten unha humidade relativa do 99%, que produce a clásica “néboa”.\nNestes habitáculos a calor xérase grazas á auga quente que circula a través de canos e radiadores situados nas paredes das salas.\nA calor á que é sometido o organismo obrígao a acelerar as súas funcións metabólicas: aumento de ventilación, aceleración da circulación sanguínea e estimulación dos sistemas nervioso e hormonal, o que produce unha melloría xeral da saúde.\nPermite unha maior osixenación e revitalización dos tecidos. Axuda a retardar o proceso de avellentamento da pel.\nO vapor produce unha equilibrada dilatación dos poros e procura unha transpiración abundante que, amais de eliminar toxinas e impurezas, estimula a circulación sanguínea.\nCoa dilatación dos poros da pel, o vapor permite unha limpeza profunda e duradeira que deixa a epiderme lisa e suave.\nDesde un punto de vista terapéutico, o baño turco humedece as vías respiratorias, é expectorante en caso de arrefriado, tose e rouquén. Ademais, axuda a combater a bronquite, a sinusite e outras afeccións de tipo respiratorio.\nOs pulmóns e todo o seu sistema bronquial aumentan a súa capacidade de intercambio de osíxeno e ventilación xeral.\nContribúe á limpeza dos xenitais femininos, vulva e vaxina e facilita a secreción do fluxo vaxinal. As dismenorreas ou menstruacións dolorosas son sempre aliviadas pola acción da calor.\nRelaxa o sistema nervioso e, polo tanto, ten resultados beneficiosos para todas as persoas que sofren estrés, ansiedade, depresión, etc.\nIndicado para os adolescentes con acne e para os homes, porque alisa e suaviza a pel, o que lles facilita o afeitado.\nÉ menos estresante para o organismo cá sauna, malia o efecto psicolóxico de ‘abafo’ que produce a ‘néboa’.\nIr á páxina anterior: « Un pracenteiro e beneficioso ritual\nIr á páxina seguinte Precaucións coa sauna e co baño turco »


O certame brionés Novos Valores eleva ata 3.500 € os premios, e as obras superan a vintena\nO certame de pintura brionés Novos Valores, no que poden participar artistas galegos, ou residentes en Galicia, de máis de 14 anos, recibiu máis dunha vintena de obras a concurso. Os cambios realizados polo Concello de Brión nas bases do concurso, especialmente o incremento nun 75% da contía dos premios e a retirada da obrigatoriedade de entregar os cadros en persoa, está a incrementar o número de obras respecto á edición anterior.\nAsí, o pasado xoves recibíranse na casa da cultura de Brión unha quincena de traballos procedentes de artistas de toda Galicia. Esta cifra xa permitía augurar a mediados de semana un concorrido certame, apuntando dende o Departamento de Cultura de Brión que "semella que vos cambios fixeron máis atractivo ou certame para os pintores de toda Galicia e estamos conseguindo unha maior participación" explica a edil Patricia Vázquez.\nO Concello de Brión seguiu a recomendación do xurado da quinta edición, que suxerira unha modificación das bases de participación así como da contía dos premios (3.500 euros) As catro obras premiadas e unha selección de todas as presentadas conformarán unha exposición que o Concello de Brión organizará no Espazo dás Artes. Poderá ser visitada entre o 12 de febreiro (data de coñecemento dos premiados) e 12 de marzo.


Vilalba Aberta urxe a limpeza dos solares particulares - Terrachaxa.com\nVilalba Aberta urxe a limpeza dos solares particulares\nO Grupo Municipal de Vilalba Aberta vén de rexistrar unha nova solicitude, a fin de instar ao equipo de goberno local a cumprir coa súa responsabilidade diante dos propietarios de solares sen limpar.\nUnha iniciativa, que en palabras do voceiro da formación, Modesto Renda, pretende “deixar atrás a inacción municipal respecto á multitude de solares urbanos, cuxos donos os manteñen en condicións de absoluto abandono, causando problemas non só de convivencia para os seus veciños/as senón mesmo de salubridade para o resto da comunidade.”\nNeste senso, chamou a seguir o exemplo daqueles concellos que “si están a cumprir”, facendo especial referencia ao caso do Concello de Lugo onde, remarcou, “ou limpas o solar ou o Concello vaicho limpar e vaicho cobrar. E ao final valo a ter que pagar”.\nRenda, que contextualizou o requirimento de Vilalba Aberta nas múltiples denuncias veciñais en relación coa inacción do Concello a este respecto, explicou tamén o procedemento que, dende hai anos, se segue na maioría de municipios da contorna, isto é: “Comunícaselle ao dono para que limpe, e este ten un prazo de 15 días para facelo ou recorrer. A partir de aí, é cando o Concello pode comezar a impoñer sancións.”\n“O Concello é o encargado de velar pola convivencia e o estrito cumprimento da normativa; mais nada cambiará, namentres aqueles propietarios incívicos non teñan claro que ao final se lles vai a reclamar a multa, os traballos de limpeza e os intereses.”, sentenciou.\nNa mesma liña se manifestou a súa compañeira de grupo e vicevoceira municipal da formación, Mª Xosé Fernández, agradecendo ao conxunto de veciños/as afectados a súa confianza en Vilalba Aberta, “logo de se atopar unha e outra vez co silencio do goberno, toda vez que acudían ao Concello para facer patente a súa situación.”\n“As denuncias veciñais foron fundamentais, pois permitíronnos saber da dimensión da problemática. Por suposto, levarémolo a Pleno e o Goberno terá, ao fin, que contestar e, agardemos tamén, actuar”, afirmou.\nEtiquetas limpeza de solaresVilalba\nAnterior As Pontes adxudica o servizo da escola da Barosa\nSeguinte O PAI da Pastoriza abre un novo prazo de inscrición


Dicir cousas verdadeiramente fermosas: «Días que non foron», de Luís Rei Núñez. A opinión dunha estudante | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Narrativa , Opinións_lectores/as coas etiquetas as_estelas_dos_ronseis , días_que_non_foron , luís_rei_núñez , relatos , sonia_troitiño_loureiro\nO blog As estelas dos ronseis, do IES de Silleda, reproduce a opinión da estudante Sonia Troitiño Loureiro sobre o libro de relatos Días que non foron de Luís Rei Núñez.\nDías que non foron resultoume un libro un tanto peculiar. Foi a primeira vez que vivín a experiencia de ler relatos en segunda persoa, e a dicir verdade, non me agradou demasiado. A lectura deste libro custoume bastante, sobre todo ao seu comezo, onde falaba das experiencias dun xornalista durante o tempo no que as costas galegas se tinguiron de negro por mor dun buque naufragado que recibe o nome de Prestige e no que ademais desta segunda persoa, incluíase a dificultade de comprensión en certos momentos debido ao uso tan singular da lingua. En determinadas ocasións, perdía o fío da historia pero debe admitir que certos momentos me resultaron realmente divertidos, nos que en ocasións, se servía de expresións tipicamente galegas. Dos sete relatos que comprende este libro, os que máis me gustaron, sen dúbida, foron: “Unha voda por poderes” na que fala dun donxuán que consegue enganar a unha muller e mesmo deixala embarazada, e “A lancha dos segredos sucios” no que se nos fala dun testamento un pouco estraño no que a persoa que recibe as propiedades é un tanto allea á situación.\nDe todos xeitos, aínda que non sexa a clase de libro polo que eu máis me decantaría nin conteña a linguaxe que eu me esperaba, si é certo que o seu autor, Luís Rei Nuñez, emprega a linguaxe dunha maneira excepcional para dicir cousas verdadeiramente fermosas. Outra cousa que realmente me sorprendeu foi saber cal era o contido do libro despois de ver o título, xa que non me esperaba en absoluto que resultase ser ese. Nin sequera tiña a máis mínima idea de cal podería ser. Ademais, na parte traseira do libro, tampouco explica con claridade cal será o argumento deste relato e iso fíxome estar aínda máis desconcertada. Non o podo considerar como un libro para o recordo pero si dicir que conforme avanzaba o relato facíase un chisquiño máis interesante. Para rematar, dicir que outra cousa que me encantou do libro foi a pequena frase que contén antes de comezar co relato de Joseba Sarrionandia que di: “As cousas que non son tamén son”.


RC Celta » 3.000 abonados por renovar a dous días para finalizar as condicións especiais\n3.000 abonados por renovar a dous días para finalizar as condicións especiais\nA campaña de abonados do RC Celta para a ilusionante tempada 2018/19 avanza cara ao final da súa primeira fase, a que permite renovar ou darse de alta cunhas condicións especiais. Este venres 20 de xullo será o último día para aproveitar un 5% de desconto (acumulable a outros ata un 15%) e a exención de suplementos nos partidos sinalados como Días de Club, unhas vantaxes que non se prorrogarán máis aló da data indicada.\nCon tan só dous días máis de condicións especiais, uns 3.000 abonados aínda non xestionaron a renovación do seu abono e, sen contar os canés Miudiño, gratuítos para menores de 5 anos; rexistráronse ao redor de 1.000 novas altas para a tempada 2018/19.\nA nova bancada de animación, situada en Río Lateral por elección da afección, si presenta uns datos notables. Nestes momentos o aforamento desta zona do estadio alcanza un 70% de ocupación.\nO club fai un chamamento a abonados e afeccionados para que acudan canto antes aos despachos de billetes do estadio, abertas en horario ininterrompido de 10:00 a 20:00, para tramitar o seu abono dentro do prazo de condicións especiais. A información completa sobre a campaña de abonados 2018/19 pode atoparse na web www.haimotivos.rccelta.es\nA concentración celeste en A Toxa abriu as súas portas a patrocinadores e medios\nCelta Media retransmitirá os partidos ante Córdoba e Braga