Простае шчасце людское – з хлеба, сабранага ў полі… - Газета "Край смалявiцкi"\nРадасныя навіны данесліся 20 жніўня з ААТ “Азярыцкі-Агра” – хлебаробы гаспадаркі першымі ў раёне завяршылі ўборку зерневых і зернебабовых культур.\nТаленавітасць, працавітасць і адданасць любімай справе працаўнікоў таварыства не засталіся без увагі кіраўніцтва раёна. Старшыня Смалявіцкара райвыканкама Міхаіл Гаўрылавіч Загорцаў накіраваў віншавальны адрас дырэктару сельскагаспадарчага прадпрыемства “Азярыцкі-Агра”, члену Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь шостага склікання Ніне Вікенцьеўне Жалязновай. Ад імя Смалявіцкага райвыканкама і Смалявіцкага раённага Савета дэпутатаў ён павіншаваў кіраўніцтва і ўсіх працаўнікоў гаспадаркі з завяршэннем жніва і падзякаваў за працу. “Вы дабіліся добрых вынікаў у зборы ўраджаю збожжа,напружана працавалі ў час жніва, паказваючы працоўны гераізм. Сёння можна з поўнай упэўненасцю сказаць, што асновай паспяховага рашэння задач аграпрамысловага комплексу з’яўляюцца высокі прафесіяналізм, любоў і адданасць выбранай справе і слаўным традыцыям, павага да людзей працы. Завяршэнне ўборкі хлеба – вельмі важная і радасная падзея, але гэта толькі першы этап. Наперадзе ў нас яшчэ шмат працы, і мы ўпеўнены, што з ёй справімся. Паважаныя сябры, дзякуем спецыялістам і працаўнікам ААТ “Азярыцкі-Агра”, жадаем ім і іх сем’ям моцнага здароўя, новых працоўных поспехаў на карысць нашай роднай Смалявіцкай зямлі!” – гаворыцца ў віншаванні.\nУ гэты адметны дзень у гаспадарку накіраваліся першы намеснік старшыні Смалявіцкага райвыканкама, начальнік упраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванню райвыканкама Руслан Анфiмавiч Міхалевіч і старшыня райкама прафсаюза працаўнікоў АПК Аляксандра Анатольеўна Букаціч. Яны павіншавалі хлебаробаў з завяршэннем жніва і ўручылі Падзякі і падарункавыя сертыфікаты камбайнёрам і вадзіцелям, якія намалацілі і перавезлі не менш тысячы тон збожжа кожны. Сярод іх – камбайнеры Сяргей Ракіцкі, Генадзь Ездакоў, Іван Федарэнка, Руслан Пятровіч, Андрэй Сакалоўскі, Сяргей Вайсковіч і вадзіцель Іван Саннікаў.\nІван Пятровіч Федарэнка працуе ў ААТ “Азярыцкі-Агра” меней года. Мужчына з сям’ёй пераехаў на Смалявіччыну з Лагойскага раёна, дзе таксама працаваў у сельскай гаспадарцы.\n– Мае бацькі ўсё жыццё працавалі ў калгасе, таму я з дзяцінства ведаў, што працаваць на зямлі складана, але ганарова, – дзеліцца перадавік. – Мне заўсёды падабалася тэхніка, таму камбайн “Палессе”, на якім працую, ніколі не дастаўляў клопату. Яшчэ трэба адзначыць, што ў “Азярыцкім” вельмі дружны і згуртаваны калектыў, дзе ўсе прыходзяць на дапамогу адзін другому.\n“Камбайнёра-тысячніка” Андрэя Сяргеевіча Сакалоўскага калегі называюць “дэсантнік”. Уся справа ў тым, што малады чалавек прыйшоў у сельскую гаспадарку пасля праходжання службы ў арміі, і кожны год 2 жніўня – Дзень паветрана-дэсантных войск – для яго сапраўднае свята, якое ён ужо сёмы год адзначае, кіруючы камбайнам. А як вядома, у дружным калектыве асабістае свята становіцца агульным для ўсіх, таму і працаваць прыемна ў такой атмасферы.\nПерадавік не хавае радасці, што ўвайшоў у лік “камбайнёраў-тысячнікаў”.\n– Мяне перапаўняе пачуццё радасці і выкананага абавязку, – дзеліцца малады чалавек. – Жніво не бывае лёгкім, але мы справіліся з пастаўленымі задачамі. Віншую ўсіх калег і жадаю сілы і натхнення на наступныя сельскагаспадарчыя справы.\nАпроч улюбёнай справы, Андрэй знайшоў у Азярыцкай Слабадзе сваё каханне, таму і пераехаў сюды з Капыльскага раёна. Зараз яны з жонкай жывуць у інтэрнаце ад гаспадаркі і гадуюць дваіх дачушак.\nЗ 1985 года працуе ў сельскай гаспадарцы вадзіцель Іван Сяргеевіч Саннікаў. За гэтыя гады ён зарэкамендаваў сябе як адказны і сумленны працаўнік, да яго звяртаюцца за парадай маладыя спецыялісты, а калегі паважаюць.\n– Мне вельмі прыемна несці ганаровае званне “тысячніка”, – дзеліцца ўражаннямі перадавік. – Машына, на якой я езджу, невялікая, яшчэ ніколі не атрымлівалася працаваць только на збожжы, бо некаму трэба было і другую работу выконваць. Мне падабаецца быць вадзіцелем, падабаецца працаваць з тэхнікай.\nА вось камбайнёр Сяргей Мікалаевіч Ракіцкі ўжо не раз станавіўся пераможцам уборачнай кампаніі не толькі ў гаспадарцы, але і ў раёне.\n– Камбайну, на якім я працую, ужо больш за дзесяць гадоў, але ўсё роўна атрымалася намалаціць на ім больш за тысячу тон збожжа, – расказвае Сяргей Мікалаевіч. – А пад канец жніва я атрымаў новы камбайн – “Claas Lexion 760”. Канешне, на новай машыне працаваць намнога камфортней і зручней. Таму ў наступным годзе буду імкнуцца намалаціць не адну тысячу тон, галоўнае, каб здароўе не падвяло.\nНе хавае эмоцый камбайнёр Генадзь Алегавіч Ездакоў: ён упершыню намалаціў больш за тысячу тон збожжа. Безумоўна, гэтая падзея натхняе перадавіка працаваць яшчэ больш рэзультатыўна. Тым больш, яму ёсць для каго імкнуцца і дабівацца аўтарытэту: у маладога чалавека падрастаюць два сыны. І, хто ведае, магчыма, нехта з іх праз гады будзе апрацоўваць “залатыя” палі роднай Смалявіччыны. У сям’і Генадзя Алегавіча праца хлебароба карыстаецца аўтарытэтам і павагай.\nПерадавікі атрымалі заслужаныя ўзнагароды і паспяшаліся дадому – сёння ў іх заслужаны выхадны. А ўжо заўтра яны зноў прыступяць да працы. ААТ “Азярыцкі-Агра” – флагманскае і перадавое сельскагаспадарчае прадпрыемства. За збожжам трэба ўбіраць яравы рапс, а потым кукурузу, а ўжо зусім хутка — бульбу і іншыя культуры. Як бачым, часу паслабіцца няма. Але сяляне не баяцца працы на зямлі і з кожнай кропляй салёнага поту праслаўляюць родны край.\nПершы намеснік старшыні Смалявіцкага райвыканкама, начальнік упраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванню райвыканкама Руслан Анфiмавiч Міхалевіч павіншаваў працаўнікоў і кіраўніцтва гаспадаркі:\n– ААТ “Азярыцкі-Агра” першым у раёне завяршыла жніво-2019, вялікі вам дзякуй за гэта! Намалочана 15462 тоны збожжа – гэта вялікія лічбы, дамагчыся якіх па сілах толькі сапраўдным прафесіяналам. Парадавала гаспадарка і ўраджайнасцю – 50,6 цэнтнера з гектара. Мы разумеем, якая нялёгкая праца ў сельскай гаспадарцы. Таму вам – самыя шчырыя словы падзякі і натхнення на новыя здзяйсненні. Дзякуй людзям, якія даюць такія рэзультаты і праслаўляюць гаспадарку, родны раён і ўсю Міншчыну!\nШчырыя словы сказала дырэктар сельскагаспадарчага прадпрыемства “Азярыцкі-Агра” Ніна Вікенцьеўна Жалязнова:\n– Найвялікшае шчасце любога хлебароба – працаваць камандай. Такая каманда, якая ёсць у нашай гаспадарцы, яна сапраўдная. Тут працуюць сапраўдныя мужчыны. Не тыя, якія выраслі, а ўсё ходзяць у татавых чаравіках, а тыя, якія моцна стаяць на нагах у сваіх ботах. Вядома, камбайнёры, іх памочнікі, служба, якая дастаўляла тэхнічныя прылады і абсталяванне, абеды на поле, – кожны выконваў сваю работу. Але самае галоўнае, што ў гэтай рабоце ёсць душа. Можна па-рознаму аднесціся да працы, можна па-рознаму размеркаваць свой час, свой быт, свае адносіны, можна ноч рамантаваць камбайн, каб назаўтра з раніцы выехаць у поле.\nНіна Вікенцьеўна падкрэсліла, што ўсе хваляваліся за надвор’е, а цяпер радасна, што своечасова выканалі пастаўленыя задачы.\n–Я б хацела вельмі шчыра падзякаваць і нізка пакланіцца камандзе спыцыялістаў. Тут няма як іх дзяліць. І токар, і камбайнёр, і вадзіцель – усе спецыялісты і прафесіяналы сваёй справы, – падкрэсліла Ніна Вікенцьеўна. – Напрыклад, стратэгія і “баявыя дзеянні” нашай гаспадаркі – гэта Алег Анатольевіч Жалязноў. Нашым аграномам Уладзіміру Віктаравічу Лапыцька і Людміле Станіславаўне Дубіновіч – асаблівыя словы падзякі. Руцінная праца агранома не складаецца з таго часу, калі ты пасееў і прыехаў малаціць. Аграном павінен ведаць поле, яго лёс, характар, яго стыль. Аграному трэба скампанаваць работу камбайнёраў, ведаць, каго куда накіраваць, і нашы спецыялісты з гэтымі задачамі справіліся. А інжынерная служба – гэта асобая катэгорыя спецыялістаў. Намеснік дырэктара па тэхнічнай частцы Сяргей Аляксандравіч Савіцкі – арганізатар, мабільны, актыўны, інтэлігентны і прынцыповы. Галоўны інжэнер – Аляксандр Яўменчык – гэта мозг, рукі, душа і сябра нашых механізатараў. Нездарма ён сын лепшага вадзіцеля гаспадаркі. У вадзіцеля Змітра Філіповіча столькі руплівасці, працавітасці. На старэнькай машыне ён па сем разоў на дні ездзіў у Мінск, каб ні адной гадзіны ні камбайн, ні машыны не стаялі без запчастак, масла і г.д. Усе працавалі адной камандай. Словы падзякі і нашым эканамістам. Напрыклад, Юлія Беза збірала звесткі з усіх зернетакоў, да позняй ночы лічыла, хто колькі за дзень намалаціў, перавёз, каб зранку прадставіць лічбы. Я дзякую спецыялістам, якія працавалі на сушылках. Намалоцім 800 тон – яны за ноч усё высушаць. Я ўдзячна настаяцелю царквы Пакрова Найсвяцейшай Багародзіцы айцу Іаану. Мы павінны былі пачынаць жніко 23 ліпеня, але 22-га быў такі сонечны дзень, і мы вырашылі паспрабаваць. Выйшлі ў поле два камбайны, затым яшчэ два, зернеток быў яшчэ не гатовы… Я, хвалюючыся, ехала на поле ў гэты дзень, а насустрач ідзе айцец Іаан. Атрымаўшы благаслаўленне, я пачула песню званоў – вось з такого душэўнага моманту пачалося жніво. А скончылася ў дзень Ператварэння Хрыстова. Я вельмі ганаруся сваім калектывам і лічу, што лепшага няма ў краіне. Нізкі вам паклон і вілікі дзякуй!\nНіна Вікенцьеўна падзялілася яшчэ адной радаснай навіной: у гаспадарку быў куплены новы камбайн – “ Claas Lexion 760”. Таксама запланавана набыццё яшчэ двух новых камбайнаў. Прыемна, што ў ААТ “Азярыцкі-Агра” не маюць намеру спыняцца на дасягнутым і толькі павышаюць тэмпы працы.\n–Таксама хачу адзначыць, што мы выканалі на 150 працэнтаў дзяржзаказ, прадалі тысячу тон фуражнага збожжа, засыпалі ў засекі столькі, што будзе яшчэ і прадаць, і пасеяць – хлеб ёсць, дзякуй Богу, – са шчырай радасцю ў голасе адзначыла Ніна Вікенцьеўна.\n“Простае шчасце людское,\nТак, як і наша з табою,\nДык ці было б яно шчасцем?”\nТакімі радкамі Максіма Танка завяршыла гутарку Ніна Вікенцьеўна, пакінуўшы прыемныя роздумы і светлую веру ў тое, што хлеб і жніво назаўсёды застануцца не проста словамі, а святымі паняццямі ў жыцці беларусаў.\nНА ЗДЫМКУ: узнагароджвае перадавікоў жніва з ААТ «Азярыцкі-Агра».\nФота А. ВАЛАДЗЬКО\nПредыдущая новость“Засоряем почву и территорию” — Лукашенко напомнил о поручениях по уменьшению использования пластика\nСледующая новостьОтдых, спорт, творчество, новые знания


Black Aeon - “Naos” (міні-альбом 2009) / Рэцэнзіі / BelMetal.org\nАпублікавана 2 сьнежня 2011, 20:36 у Рэцэнзіі\nПершая песня пасля інтра ? “Mighty North” на працягу 2 хвілін гучыць на дзіва прыемна. Панк-метал кшталту сярэдзінных Exploited, толькі з фрагментаванай структурай (большая колькасць рыфаў) і крыху нігілістычным стаўленнем да танальнасці. Усе граюць крыва і жыва, вакаліст пляваў на рытм і крычыць напаўблэкерскім голасам (аняго ж, гледзячы на афармленне, можа зразумець, што гэтыя башкіры лічаць сябе блэкерамі… Ну-ну) тэкст з рэфрэнам перад кожным радком. Але ў апошнюю, трэцюю хвіліну раптам зусім нелагічна пачынаюцца 4 змрочна-саплівыя акорды замест рыфаў. Песню папсавалі.\nАстатнія дарожкі ? савецкія наборы кавалкаў, падслуханых у панку, поп-року, хард-року, парадыйным нізкаякасным блэк-метале. То бок, замест рыфаў збольшага пустыя наборы пераменных акордаў. Кавалкі амаль аніяк лагічна не стасуюцца. Раптоўна спыняецца адзін і без ніякай сувязі пачынаецца другі, у іншым тэмпе і танальнасці. Песні не гучаць як песні. Мазаічнае трызненне.\n2 Mighty North\n3 Black Thorn\n5 At the War with God\n6 Black Aeon


Віктар Марціновіч: Не хапіла паветра » Политринг - Новости Беларуси\nКалі час замёр на месцы, ніхто і не павінен паміраць. Калі нічога не адбываецца, як можа нехта адыходзіць? Назаўсёды.\nМы ж жывём як тыя кузуркі ў бурштынавай пацерцы — адначасова цяпер і 25 гадоў таму, калі ўсё гэтае лайно пачалося. Мы вядзём спрэчкі, запачаткаваныя ў дзевяностых, мы нікуды не спяшаемся, мы не баімся крыўдзіць і крыўдаваць. Мы не чытаем трапных кніг і не слухаем новых альбомаў старых куміраў. Што прынцыпова для нас — удалы статус у ФБ ці яскравая фотачка ў Інсце. Выкажыся пра мову ці БНР няўдала — і ты ў бане. Кім бы ні быў. За культуру ў нас адказваюць сірыкі Netflix, спісы якіх рэгулярна складаюць сайты, рэдактары якіх, гэтаксама як і мы, не чытаюць трапных кніг і не слухаюць новых альбомаў старых куміраў.\nІ вось — заўсёды раптоўна — аказваецца, што смерць у гэтым нашым дзіцячым садку таксама ёсць. Што дзеткі на гаршчэчках з падключанымі да Фэйсбука смартфончыкамі таксама куляюцца у вечнасць. Гэтая неспадзяванка — і толькі яна — раптам вельмі балюча дастае з матрыцы. Не, людцы, гэта не час стаіць гэтыя 25 гадоў. Час якраз імкліва бяжыць, мы сівеем, ніякавеем, пакрываемся зморшчынамі. Гэта мы замерлі, усёй краінай, усёй культурай і гісторыяй.\nКалі Кулінковічу было 40 гадоў, мой сябра Антон Кашлікаў прыйшоў да яго ў госці і пабалакаў з “дзядзем Сашам” на кухні. А потым напісаў тэкст, які я памятаю дагэтуль: маўляў, я хацеў бы, каб у мяне быў вось такі “саракет”, як у Кулінковіча. Ёсць напісаныя цудоўныя песні, ёсць энергія рухацца далей, ёсць бездакорныя рэпутацыя і статус. На дварэ, атрымліваецца, быў 2012 год. Кулінковіч — зноўку атрымліваецца (з калькуляцыі гадоў жыцця і абставінаў) — быў у пакутлівым бане за выступы не на тых канцэртах. Чорны спіс музыкаў быў апублікаваны ў 2011-м, і нягледзячы на запэўніванні Праляскоўскага пра тое, што спіс — “гнюсная фальшыўка”, канцэрты адмяняліся, выступы скасоўваліся. І вось “дзядзя Саша” трымаў удар. Выглядаў на глыбу. “Я хацеў бы мець такі саракет, як у Кулінковіча”.\nТут трэба зазначыць наступнае. Любы чалавек, які піша вершы, песні ці раманы, здольныя вам спадабацца, — чалавек вельмі нервовы. Таму што ён не словамі іх піша, а ўласнымі нервамі. І калі вам, напрыклад, смешна падчас праслухоўвання дзядзясашавай песні “Белтэлекам”, дык паверце, вам смешна таму, што аўтар словаў і музыкі вельмі востра перажываў парадаксальнасць беларускага быцця, пакуль мы з вамі сядзелі на гаршчэчках. І калі ты так уклаўся ў свой альбом “Да х…я саветчыкаў”, ты відавочна хочаш, каб твае песні слухаліся. Каб іх круцілі па радыё з перапынкамі на рэкламу гарбаты “Ліптан”.\nАле нічога гэтага не будзе. Бо ты ў чорных спісах. І песні тыя ніхто (і, табе падаецца, ніколі) не пачуе. Яны застануцца недзе паміж табой і мікрафонам. І гэтаксама будзе з тваімі вершамі, п’есамі, сцэнарамі і раманамі.\nІ ты жывеш з гэтым год, другі, трэці. Ты сівееш з гэтым. Ты ніякавееш і горбішся з гэтым. Ты п’еш піва “з насякомымі” з гэтым. Пры гэтым трэба пакінуць сілы на тое, каб здароўкацца з суседзямі, хадзіць у краму па біфідакефір і ствараць адчуванне зайздрасці да твайго “саракету”.\nНа наступны год пасля выхаду Антонавага тэксту Кулінковіч пачаў пісаць калонкі ў “Савецкую Беларусію”. Дзядзя Саша выйшаў з-пад забароны. Ён скокнуў на сцэну і на рэкламныя постары ў метро. Ён пачаў спяваць — гэтаксама надрыўна і нервова, як рабіў гэта ў 2012-м. Што пачулі дзеткі на гаршчэчках? Толькі тое, што Кулінковіч пачаў пісаць калонкі ў “Савецкую Беларусію”. Гаршчэчкі вельмі хуткія на смяротныя крыўды. Яны (мы!), як я ужо адзначаў, сядзяць так, быццам ніхто навокал ніколі не памрэ.\nМой тэкст — для жывых і пра жывых. А таму я не хачу пісаць узнёслых словаў пра тое, што Кулінковіч — сімвал усёй нашай “чорнаспіскавай” генерацыі. Што ў ягоным лёсе — канцэнтраваная трагедыя гэтага б…дскага часу, калі ты мусіш штодзённа рабіць выбары, якія не з’яўляюцца натуральнымі для чалавека. Як бы ў такой сітуацыі зрабіў Дэвід Боўі? Што Джым Морысан сказаў бы на раздарожжы: ці пытайся ў начальства пакорліва і публічна, чаму цябе забаранілі (начальства зробіць выгляд на камеру, што было не ў курсах), ці задыхайся і далей без магчымасці выступаць? Як можна было б растлумачыць Джону Ленану, што такое “Савецкая Беларусія”?\nАпошні допіс Кулінковіча з’явіўся на sb.by у 8 гадзін раніцы таго дня, калі ён памёр. Тэкст не моцна разышоўся, бо ў сацыяльных сетках не прынята шэрыць публікацыі з асобных сайтаў. Апошняе дзядзясашава выказванне было пра патрэбу прабачэння. Пра тое, што жыццё хуткабежнае і часам можна проста не паспець выбачыць бліжняга. Мне гэты пост падаўся такім жа прароцкім выказваннем, як з’яўленне пэўных трэкаў з Black Star на фоне хуткага адыходу ў вечнасць Боўі. Праз некалькі гадзін пасля публікацыі гарачыя галовы з гаршчэчкаў пачалі выводзіць лайном па тэлефонах, што, маўляў, пасля Кулінковіча застануцца адно выказванні пра літвінаў і адмова выступіць на святкаванні БНР.\nЛюдцы, пасля Кулінковіча застаўся гімн майго пакалення: “Я памру тут”. Да дрыжыкаў шчырая “атветачка” нашаму колішняму аптымістычнаму “Я нарадзіўся тут”.\nБо чалавек не выбірае, дзе нарадзіцца.\nЛюбоў творцы да Радзімы — у тым, каб тут памерці, а не з’явіцца на свет. Памерці, як Быкаў. Ці як Кулінковіч.\nЛюбоў творцы да мовы — у тым, каб пакінуць на ёй моцныя творы, а не ў тым, каб пісаць банальнасці пра яе веліч і прыгажосць з гаршчэчка ў Фэйсбук.\nАле гэта Беларусь, і любы выбар тут будзе памылковым, любыя словы не зразумеюць ці зразумеюць не так. Адзіна верных альтэрнатыў няма. Застанься ў цені — памрэш у забыцці, як вялікі Анемпадыстаў. Папрасі літасці — і сыдзеш пад клёкат тых, хто вінаваціць у недастатковай прынцыповасці, як вялікі Кулінковіч. Гэта Беларусь, дзетка. Краіна, абудзіць якую можа толькі смерць.\nІ нават у дыягназе — канстатацыя таго, што чалавеку не хапіла паветра.\nЯ не даслухаў “дзядзю Сашу” пры жыцці, чамусьці не пайшоў на ягоны канцэрт у “Графіці”, хаця быў у Мінску. Вінаваты. Пайду слухаць “Гусі-лебедзі” цяпер.\nДзякуй Богу, у выпадках з сапраўднай музыкай і вялікай літаратурай спазніцца немагчыма.\n15-08-2018, 10:26 8850 просмотров\nСправа лекараў: як можна разбагацець, кіруючы жабрацкай галіной - Валер Карбалевіч\nВільгельм Кубэ: сапраўднае аблічча – Павел Знавец\nЧавусаў: Палітычнай рэформы ня будзе — Лукашэнка вырашыў «не страляць сабе ў нагу» (інтэрвію)\nАляксандр Ахмач: Пад сцягам св. Георгія ці «каларадзкай» стужкай?


“Носа” далі Уладзіміру Сарокіну | Часопіс "ПрайдзіСвет"\nПадчас дэбатаў журы і экспертаў у трох фіналістаў – Сарокіна, Паўла Нерлера (“Слово и “Дело” Осипа Мандельштама”) і Віктара Пялевіна (“Т”), было па чатыры балы, таму выбраць пераможцу дапамаглі гледачы, якія назіралі за спрэчкамі спецыялістаў. Дэбаты і ўручэнне прэміі прайшлі ў лекторыі Політэхнічнага музея ў Маскве.\nСарокін як лаўрэат “Носа” атрымае 700 тысяч расійскіх рублёў. Прыз глядацкіх сімпатый, які ўручаўся па выніках галасавання на сайце прэміі, дастаўся Сафіі Вішнеўскай, аўтару зборніка эсэ “Антре. История одной коллекции”. Памер гэтай прэміі складае 200 тысяч расійскіх рублёў.\nПрэмія “Нос” прысуджаецца падчас дэбатаў, за якімі назіраюць гледачы. Яны могуць дадаць каму-небудзь з фіналістаў адзін бал, прагаласаваўшы за яго. Гэта і дапамагло Сарокіну атрымаць прэмію.\nУ журы прэміі пад старшынствам сацыёлага Аляксея Левінсона ўвайшлі паэт Алена Фанайлава, філолаг Марк Ліпавецкі, літаратар Кірыл Кобрын і журналіст Уладзімір Талстоў. Экспертамі сталі крытык Канстанцін Мільчын, тэлевядоўца Мікалай Аляксандраў і паэт Дзмітрый Кузьмін.\nПрэмія “Нос” (“Новая словесность”) была заснаваная ў год 200-годдзя з дня нараджэння Мікалая Гогаля Фондам Міхаіла Прохарава. Штогадовую прэмію ўпершыню ўручылі ў 2010 годзе – тады перамагла Лена Элтанг з раманам “Каменныя клёны”, прыз глядацкіх сімпатый атрымаў той жа Сарокін за раман “Сахарный Кремль”.


Да новых вяршынь і перамог! - Кировская районная газета\nВось ужо пяць гадоў запар выпускны вечар на Кіраўшчыне — гэта па-сапраўднаму раённае свята. У бягучым годзе для 99 выпускнікоў школ раёна ўрачыстасць, прысвечаная развітанню са школай, атрыманню пуцёўкі ў дарослае жыццё — атэстатаў сталасці, прыпала на 11 чэрвеня.\nТрадыцыйнае свята стала яркім і незабыўным, у ім знайшлося месца і сімвалічнаму развітанню з дзяцінствам, і шчырым словам пажаданняў, і яркім музычным нумарам. Дарэчы, надвор’е таксама зрабіла падарунак учарашнім школьнікам: яркае сонца ззяла на небасхіле, нібыта сімвал чагосьці новага, светлага і абавязкова добрага.\nУ гэты дзень хваляваліся ўсе: бацькі, настаўнікі, дзядулі і бабулі, сябры і знаёмыя галоўных герояў выпускнога вечара, але больш за ўсіх — яны самі, бо гэты дзень падвёў рысу пад карпатлівай працай над сабою на працягу адзінаццаці гадоў і стаў для юных кіраўчан прыступкай да новых вяршынь і перамог. Аднак, яны — наперадзе, а пакуль — цудоўнае свята, трыумф маладосці, прыгажосці, школьнага сяброўства і вернасці…\nРаспачалося ўрачыстае мерапрыемства з маляўнічага шэсця па галоўнай вуліцы горада выпускнікоў-2014 разам з дырэктарамі ўстаноў адукацыі раёна ў суправаджэнні духавога аркестра “Фанфары Кіраўска”.\nПавіншаваць выпускнікоў, іх бацькоў і родных на ўрачыстасць завіталі ганаровыя госці: старшыня райвыканкама Уладзімір Піскіжаў, старшыня раённага Савета дэпутатаў Надзея Каранкевіч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, галоўны ўрач райбальніцы Алена Круцько, члены райвыканкама, кіраўнікі арганізацый і грамадскіх аб’яднанняў раёна.\nДля адзінаццацікласнікаў, адзначыў у сваёй прывітальнай прамове кіраўнік раёна Уладзімір Піскіжаў, настаў час жыццёвага выбару, калі неабходна ставіць перад сабой высокія мэты, але галоўнае — зрабіць правільны выбар, каб ніколі потым не пашкадаваць аб ім. Неабходна памятаць, што ніводнае дасягненне не можа быць рэалізавана без асабістай настойлівасці, штотыднёвай работы і пастаяннага развіцця.\nУ нашай дзяржаве створана і дзейнічае эфектыўная сістэма работы, дазваляючая кожнаму вучню праявіць свае таленты, як у вучобе, спорце, так і ў творчасці. І яскравае пацвярджэнне таму — дасягненні сёлетніх выпускнікоў, сярод якіх — вялікая колькасць пераможцаў рэспубліканскіх і абласных алімпіяд, конкурсаў, спартыўных спаборніцтваў.\nУ іх ліку: Віктар Іваніцкі з гімназіі, Віялета Свірко, Анастасія Русецкая і Марына Карпава з СШ №1, якія неаднаразова станавіліся пераможцамі 2- га і 3-га этапаў рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах.\nТры гады запар вучаніца СШ№1 Марына Заркевіч з’яўляецца стыпендыятам спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў. Прызёр абласной алімпіяды па англійскай мове Марыя Шапавалава з Мышкавіцкай СШ удастоена спецыяльнай прэміі Магілёўскага аблвыканкама ў сацыяльнай сферы ў намінацыі “Адукацыя”. Выпускнікі Паўлавіцкай СШ Станіслаў Анісімаў і Юлія Гур’янава з’яўляюцца пераможцамі абласных творчых конкурсаў. Пераможцамі і прызёрамі абласных, рэспубліканскіх і міжнародных спартакіяд неаднойчы станавіліся вучні СШ №1 Андрэй Дашкевіч, Вікторыя Дзюўбакова, Максім Каранкевіч, Антон Маглюй, Аляксандр Пінчук, “Барчыцкага НПК ДС-СШ” — Ганна Слабукова, Скрыпліцкай СШ — Вераніка Няфёдава і Алеся Прыгажаева.\nПа выніках года сярэдні бал атэстата сёлетніх выпускнікоў склаў 7,8, што крыху вышэй за леташні паказчык.\nКульмінацыйным момантам свята стала ўручэнне шасцярым выпускнікам атэстатаў асаблівага ўзору, залатых медалёў і імянных гадзіннікаў. Гэтага ганаровага права былі ўдастоены тыя, чые розум і працавітасць прынеслі ім заслужаную павагу землякоў. Сярод іх — вучні Паўлавіцкай СШ імя Р.А. Худалеева — Станіслаў Анісімаў, Юлія Гур’янава і Міхаіл Рымараў, гімназіі горада — Віктар Іваніцкі, вучаніцы Мышкавіцкай СШ Марыя Шапавалава і Валянціна Цішкова.\nНесумненна, значная доля поспеху гэтых рабят — заслуга іх бацькоў. Адбылося ўрачыстае ўшанаванне бацькоў залатых медалістаў з уручэннем ім падзячных лістоў райвыканкама.\nКіраўнік раёна ўручыў атэстаты аб заканчэнні ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі ўсім выпускнікам.\nЗвяртаючыся да рабят, Уладзімір Піскіжаў пажадаў ім ніколі не спыняцца на дасягнутым, усебакова развівацца, а, атрымаўшы дыпломы спецыялістаў, вярнуцца ў родны раён, каб уносіць свой уклад у яго развіццё.\nУ сваю чаргу выпускнікі падзякавалі кіраўніцтву раёна за пастаянную ўвагу і клопат, падтрымку адоранай моладзі, стварэнне ўмоў для развіцця творчага і інтэлектуальнага патэнцыялу вучняў, умацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы ўстаноў адукацыі. На добрую памяць яны ўручылі старшыні райвыканкама гадзіннік у форме веласіпеда, а гэты сродак руху, як вядома, з’яўляецца своеасаблівым сімвалам нашага горада.\nШматлікія словы ўдзячнасці ў гэты вечар прагучалі ў адрас настаўнікаў. Менавіта яны сваёй карпатлівай штодзённай працай дапамагалі сваім вучням дасягнуць значных поспехаў у вучобе, творчасці, спорце і грамадскім жыцці.\nКветкі і памятныя падарункі ад выпускнікоў атрымалі іх класныя кіраўнікі: Святлана Бяляўская, Людміла Булах, Таццяна Сахноўская, Ала Макаронак, Наталля Русак, Святлана Лапянок, Святлана Шчэрбіч, Вольга Пацюшка, Анатоль Рышкевіч, Алена Данілова і Ганна Казакова.\nНе былі абыдзены ўвагай першыя настаўнікі выпускнікоў, якія 11 гадоў таму адкрылі ім цікавую Краіну ведаў.\nАд імя бацькоў да віноўнікаў урачыстасці звярнулася Ірына Каранкевіч, якая потым разам са сваім сынам падарыла прысутным задушэўную песню “Не спяшайцеся, дзеці, вырастаць”. Выпускнікі атрымалі вялізнае сэрца з паветраных шароў, як сімвал таго, што бацькоўскія сэрцы будуць заўсёды разам з імі.\nРабяты, якія вызначыліся па розных напрамках дзейнасці, атрымалі памятныя падарункі ад раённых арганізацый ГА “Белая Русь” і “Беларускі Фонд міру”.\nВыпускны вечар стаў сапраўдным зорным часам для адзінаццацікласнікаў. Яны спявалі, ігралі на розных музычных інструментах, паказвалі свае творчыя і крэатыўныя здольнасці.\nА для таго, каб крыху “падсаладзіць” рабятам сум развітання, кожнаму выпускному класу быў уручаны прыгожы торт.\nСвоеасаблівым сюрпрызам для адной з выпускніц стала перамога ў праводзімым інтэрнэт-галасаванні на званне “Міс выпускнога вечара-2014”. Гэтае ганаровае званне было прысуджана вучаніцы Мышкавіцкай СШ Марыі Шапавалавай.\nІ вось ужо з рук юнакоў і дзяўчат у неба ляцяць паветраныя шары, якія сімвалізуюць шчаслівае дзяцінства, запаветныя мары і светлыя надзеі. А тым часам плошча напаўняецца чароўнымі гукамі вальса. Выпускнікі на развітанне танцуюць апошні школьны вальс. Наперадзе — новыя экзамены, якія ставіць само жыццё. І іх трэба вытрымаць дастойна!\n← Привлечены к ответсвенности\nВогненнымі дарогамі вайны… →\n24.12.2015 Газета Кiравец Комментариев нет


Кантэкст візіту Святога Айца ў Марока - Vatican News\nКантэкст візіту Святога Айца ў Марока\nМараканскія ўлады візіт Францішка ўспрымаюць як належную ацэнку ўмеранай версіі ісламу, якой спрыяе дзяржава. Для Папы найбольш важнай праблемай з’яўляюцца мігранты.\nТак візіт Пантыфіка ў краіну пракаментавалі прэсе два мясцовых арцыбіскупы, Рабата і Танжэра. Францішак будзе знаходзіцца ў Марока 30 і 31 сакавіка 2019 г.\nІерархі пацвердзілі, што ў краіне фактычна дамінуе ўмераная версія ісламу. Таму Касцёл карыстаецца поўнай свабодай. Тым не менш, праблемай застаецца свабода сумлення, прыняцце хрысціянскай веры карэннымі мараканцамі. Каталіцкія супольнасці ў краіне амаль на сто працэнтаў складаюцца з замежнікаў: або маладых вернікаў з Афрыкі на поўдзень ад Сахары, якія прыехалі ў Марока вучыцца, або мігрантаў, якія хочуць трапіць у Еўропу. Хрысціян у 35-мільённай краіне прыкладна 30 тыс., з якіх дзве траціны католікі.\nПаводле арцыбіскупа Рабата, мадэллю для Касцёла ў Марока з’яўляецца Міласэрны Самаранін. Яго галоўная задача – аказанне дапамогі мігрантам. “Caritas” – тут самая буйная арганізацыя, якая дапамагае гэтай групе. “Мы даём ім ежу, вопратку, але не можам гарантаваць захаванне правоў, зрабіць так, каб да іх ставіліся як да людзей, а не жывёл”, - дадаў арцыбіскуп Танжэра. Пад ціскам Еўропы, Марока функцыянуе практычна як міграцыйная паліцыя. Іерархі спадзяюцца, што Папа зверне на гэта ўвагу і заклікае міжнародную супольнасць да адказнасці і салідарнасці адносна мігрантаў.\nФранцішак наведае Марока праз 33 гады пасля візіту ў гэту мусульманскую краіну св. Яна Паўла ІІ.\n07 сакавіка 2019, 12:36


Межреберная неўралгія: сімптомы і лячэнне 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nМежреберная неўралгія - паталагічны працэс, які складаецца ў здушванні або раздражненні межреберная нерва. Боль, якая ўзнікае пры дадзеным захворванні, вельмі моцная і пакутлівая. Болі ў грудзях і пазваночніку, якія ўзнікаюць з-за гэтай хваробы, часта прымаюць за сімптомы іншых захворванняў. У гэтым артыкуле мы распавядзем аб міжрабрыннай неўралгіі, сімптомах і лячэнні гэтага захворвання.\nБолевы сіндром пры міжрабрыннай неўралгіі можа сімуляваць вострыя сардэчныя захворванні, нырачную коліку і іншыя сур'ёзныя хваробы. Таму не варта займацца самодіагностікі, а лепш неадкладна звярнуцца да лекара. Лячэнне міжрабрыннай неўралгіі і захворванняў, якія могуць мець падобныя праявы, кардынальна адрозніваецца, а несвоечасовае аказанне медыцынскай дапамогі пры іх можа прывесці да цяжкіх наступстваў.\nДля выключэння іншых захворванняў лекар можа прызначыць ЭКГ, рэнтгенаграфію лёгкіх, ультрагукавое даследаванне органаў брушнай паражніны і іншыя неабходныя даследаванні. Пасля канчатковай верыфікацыі дыягназу можна прыступаць да лячэння міжрабрыннай неўралгіі.\nЛячэнне міжрабрыннай неўралгіі\nДля лячэння няцяжкай міжрабрыннай неўралгіі можа быць выкарыстана акупунктура.\nЛячэбныя мерапрыемствы павінны быць накіраваны на палягчэнне болевага сіндрому, ліквідацыя запаленчага працэсу, а таксама лячэнне стану, які стаў прычынай з'яўлення міжрабрыннай неўралгіі.\nПры першых сімптомах захворвання і ў тых выпадках, калі болевы сіндром не моцна выяўлены, добры лячэбны эфект аказваюць фізіятэрапія, ігларэфлексатэрапія, прыём вітамінаў, асабліва вітамінаў групы В.\nУ стадыі абвастрэння рэкамендуецца захаванне пасцельнага рэжыму, прычым паверхню матраца павінна быць роўнай і досыць цвёрдай. Для памяншэння інтэнсіўнасці болевага сіндрому прымяняюцца анальгетыкі, магчыма выкананне новокаиновой блакады пацярпелага нерва. Фізіятэрапія (соллюкс, УВЧ, электрафарэз, магнітатэрапія) і лячэбны масаж таксама спрыяе палягчэнню стану.\nУ якасці мясцовай тэрапіі паказана выкарыстанне мазяў, якія валодаюць супрацьзапаленчым і абязбольвальным дзеяннем. Дзякуючы ўздзеянню іх кампанентаў паляпшаецца кровазварот у здзіўленай вобласці і адбываецца паслабленне цягліц.Аналагічным эфектам валодае і пярцовы пластыр.\nДля лячэння міжрабрыннай неўралгіі можна выкарыстоўваць народныя сродкі.\nДобры эфект аказвае расціранне здзіўленай вобласці спіртавым настоем бярозавых нырак або настойкай валяр'яны. Рэчывы, якія ўваходзяць у склад гэтых настоек, дзейнічаць падобна таму кампанентаў мазяў прамысловай вытворчасці. Але прыкладваць кампрэсы са спіртавымі рэчывамі на ноч не варта, паколькі спірт можа выклікаць апёк скуры.\nЎнутр можна прымаць адвар мяты перачнай з мёдам або іншыя седатыўные сродкі.\nАсобная ўвага варта надаць лячэнню пры дапамозе прагравання. Мясцовае цеплавое ўздзеянне не супрацьпаказана пры міжрабрыннай неўралгіі, аднак, выкарыстоўваць яго трэба правільна. Лячэбны эфект акажа праграванне з выкарыстаннем крыніц непрамога цяпла. Здзіўленую вобласць можна атуліць ваўнянай хусткай ці іншай цёплай вязанай рэччу. А вось прыкладаць да хворага месца гарачую бульбу ці яйка, як раіцца ў шматлікіх крыніцах, ня варта. Пры такім спосабе лячэння боль аціхне толькі на час за кошт таго, што гарачы прадмет ўзмоцніць мясцовае кровазварот.Але ў далейшым такое ўздзеянне прывядзе толькі да ўзмацнення ацёку мяккіх тканін у хворай вобласці і яшчэ больш інтэнсіўным болевых адчуванняў.\nПры з'яўленні вострай болі ў грудзях можна звярнуцца да тэрапеўта, які абавязкова накіруе хворага на электракардыяграму і рэнтгенаграфію органаў грудной клеткі. Пасля выключэння хвароб сэрца і лёгкіх пацыент будзе лячыцца ў неўролага. У тэрапіі хваробы прымаюць удзел урач-фізіятэрапеўт, спецыяліст па лячэбнай фізкультуры і масажу, рефлексотерапевтов, мануальны тэрапеўт.\n← Шигеллез (бактэрыяльная дызентэрыя): сімптомы, дыягностыка, лячэнне\nФактары рызыкі цукровага дыябету 2 тыпу →\nХвароба Вільсана-Канавалава: сімптомы, прычыны, прынцыпы лячэння\nДоўгія стройныя ногі ... Прыгажосць! А рызыка раку вышэйшая


Перамога ў барацьбе за дом? | Народная Воля\nПерамога ў барацьбе за дом?\nНагадаем, што супрацьстаянне ўладальніка дома па вуліцы 1-я Уманская Аляксея Васкабовіча з гарадскімі ўладамі цягнецца ўжо даўно. Увесь гэты час ён дамагаўся праз суд адпаведнай кампенсацыі за свой прыватны дом, які хацелі знесці быццам бы ў сувязі з будаўніцтвам метро. Тыя варыянты, што прапаноўвалі улады, Васкабовіча не задавальнялі.\n— Замест цаглянага дома павышанай камфортнасці плошчай 210 квадратных метраў, з якога хацелі выселіць, нам вызначылі адну пяціпакаёўку (172 кв.м) на тры сям’і, — распавядаў Аляксей Міхайлавіч. — Кухня менш за 10 кв.метраў! І ўвогуле, давалі плошчу меншую, чым была. Як такое можа быць? Ёсць жа закон. Для каго ён напісаны?\nАляксей Васкабовіч барацьбу не спыняў, але, па яго ж словах, спадзяванні на справядлівы разгляд справы былі малыя. І вось суд Маскоўскага раёна Мінска нечакана адмяніў рашэнні Мінгарвыканкама, адміністрацыі раёна, КУП “Дырэкцыя па будаўніцтве метрапалітэна” і даў магчымасць бакам урэгуляваць канфлікт мірным шляхам.\n— Зараз лепшым варыянтам для мяне было б тое, каб прадаставілі такі ж дом, — кажа Аляксей Міхайлавіч. — Можна нават крыху меншай плошчай. Калі гэта гарадскія ўлады не задавальняе, няхай кампенсуюць у поўным аб’ёме плошчу — прадаставяць тры кватэры. Згодны я і на прыстойную грашовую кампенсацыю, самі пабудуемся. На працягу тыдня адміністрацыя Маскоўскага раёна павінна даць мне адказ і прапанаваць варыянты…\nФота: Уладзімір Чудзянцоў


Мезороллер (яго называюць яшчэ дермароллером) - гэта інавацыйнае вынаходніцтва ў касметалогіі. Яшчэ пару гадоў таму ніхто не ведаў гэтага слова, але цяпер практычна ў кожнай жанчыны яно на слыху. Калі вы яшчэ не знаёмыя з гэтым цудоўным апаратам, наш артыкул выправіць гэта непаразуменне.\nШто такое мезороллер?\nТакім чынам, што ж такое мезороллер? Як ён выглядае? Наколькі складана прымяненне мезороллера ў хатніх умовах? Можа, каб апісаць яго зусім проста, то гэта абсталяваны ручкай які круціцца валік, у сувязi з якiм замацавана мноства драбнюткіх іголак.\nТак, прылада выглядае даволі страшэнна, але «у страху вочы вялікія». На самай справе апарат не дастаўляе вялікіх фізічных нязручнасцяў, як гэта можа здацца на першы погляд. Мала таго, наколькі ён «калючы», настолькі ж і эфектыўны! Таму настойліва раім прачытаць артыкул да канца і пачаць з задавальненнем карыстацца прыборам, вяртаючы скуры былую маладосць і прыгажосць!\nПрынцып дзеяння чароўнага валіка\nЧаму гэты прыбор, на выгляд зусім нескладанай канструкцыі, вырабіў такі фурор? Уся справа ў тым, што выкарыстанне гэтага роліка з іголкамі стымулюе выпрацоўку ўласнага калагена! Так так! Жанчыны скупляюць тоны дарагіх крэмаў, якія абяцаюць выпрацоўку гэтага самага рэчыва, які адказвае за маладосць скуры, але, на жаль, далёка не ўсе з іх дзейнічаюць так, як гэта абяцае вытворца.\nМезороллер ў хатніх умовах здольны вырашыць гэтую праблему. Ён, прокалывая сваімі микроиглами скурныя пакровы, стымулюе выпрацоўку скурай ўласнага калагена. Такім чынам дасягаецца імгненны эфект, а пры курсавым ужыванні ён будзе доўгім.\nВыкарыстанне мезороллера ў хатніх умовах\nЯшчэ зусім нядаўна мезороллеры выкарыстоўваліся толькі дасведчанымі прафесійнымі касметолагамі ў сценах салонаў прыгажосці ці медыцынскіх клінік, а кошт адной працэдуры была немалой. Але індустрыя прыгажосці ніколі не стаіць на месцы, цяпер цуд-прыборы сталі прадавацца ў звычайных інтэрнэт-крамах. Цяпер кожная жанчына можа выкарыстоўваць мезороллер ў хатніх умовах.\nЯк карыстацца гэтым цудоўным прэпаратам? Гэта зусім не складана, да таго ж зэканоміць кучу грошай, бо набыць сярэдні мезороллер можна ўсяго за 650-700 рублёў. Тэрмін яго службы складае да 6 месяцаў, у той час калі адна салонная працэдура абыдзецца ад 1000 рублёў і вышэй.\nЯк жа выкарыстоўваць мезороллер? Інструкцыя (у хатніх умовах) зусім нескладаная.\nПрадэзінфікуйце іголкі мезороллера. Чым гэта можна зрабіць? Напрыклад, спіртам, гарэлкай ці хлоргексідіном.\nПамыйцеся старанна з мылам і прадэзінфікуйце скуру. Чым? Ды ўсё тым жа хлоргексідіном.\nВырабіце на скуру касметычны сродак.\nПравядзіце мезороллером па скуры. Рабіць гэта трэба паэтапна, асобна па ўчастках: па кожным ролік пракатваецца па 5 разоў гарызантальна, вертыкальна і дыяганальнае ў кожны бок.\nПасля гэтага на скуру яшчэ раз нанёс касметычны сродак.\nПрадэзінфікуйце іголкі мезороллера, высушыце яго і прыбярыце ў футарал.\nПамер іголак і мэты выкарыстання прылады\nТакім чынам, вы вырашылі выкарыстаць мезороллер ў хатніх умовах, але не ведаеце, з чаго пачаць і які менавіта прыбор абраць? Для пачатку вызначыцеся, з якой менавіта мэтай вы яго набываеце. Дермароллер - рэч універсальная і можа выкарыстоўвацца для скуры не толькі асобы, але і ўсяго цела. У залежнасці ад гэтага неабходна выбіраць і памер іголак.\nІголкі даўжынёй у 0,2-0,5 мм лічацца кароткімі. З іх дапамогай паляпшаецца ўсмоктвальнасць касметычных сродкаў, колер скуры становіцца больш роўным.\nІголкі даўжынёй у 0,5-1,5 мм лічацца сярэднімі. Такі памер выкарыстоўваюць пры працэдурах на скуры галавы (пры выпадзенні валасоў) і ўсяго цела (пры расцяжках, целлюліте).\nІголкі ў 1,5-3 мм лічацца доўгімі і прызначаны для прафесійнага ўжывання, у асноўным для згладжвання рубцоў і шнараў.\nКалі вы хочаце выкарыстоўваць адзін універсальны мезороллер ў хатніх умовах, водгукі ў інтэрнэце кажуць пра тое, што варта набыць іголкі памерам у 1 мм. І гэта не пазбаўлена сэнсу, бо такія падыдуць і для асобы, і для цела.\nВыкарыстанне іголак даўжынёй больш 2,00 мм у хатняй практыцы не рэкамендуецца. Такія працэдуры павінен праводзіць прафесійны касметолаг.\nЯкіх памылак не варта рабіць?\nТакім чынам, вы вызначыліся з памерамі іголак прылады і вам ужо карціць выпрабаваць мезороллер ў хатніх умовах? Як карыстацца цудоўным ролікам, вы ўжо таксама ведаеце. Але не спяшаецеся. Для станоўчага эфекту трэба ведаць і сёе-тое пра яго падводных камянях. Пра іх-то мы вам раскажам.\nШматлікія дзяўчыны, не валодаючы неабходнай інфармацыяй, выкарыстоўваюць у якасці касметыкі пад мезороллер самыя звычайныя крэмы. Гэта не зусім правільна, так як крэмы ствараюцца для верхняга пласта скуры, маюць спецыяльны для гэтага хімічны склад. Пранікаючы ў больш глыбокія пласты дермы з дапамогай мезороллера, яны могуць нярэдка выклікаць алергічную ці іншую непажаданую рэакцыю. Напрыклад, многія дзяўчаты, жадаючы пазбавіцца ад целлюліта, неабдумана выкарыстоўваюць алею (якія трэба наносіць не падскурна, а выключна на верхні пласт скуры) пад мезороллер, і потым дзівяцца, адкуль у іх з'яўляецца раздражненне.\nЗаўсёды варта памятаць пра тое, што дермароллер - рэч строга індывідуальнага прызначэння. Гэта як ваша зубная шчотка, якую не варта даваць сяброўцы ці каму-небудзь яшчэ для таго, каб проста «паспрабаваць».\nКурс складае звычайна 10 працэдур. Многія прадстаўніцы прыгожага полу, жадаючы як мага хутчэй дасягнуць максімальнага эфекту, робяць іх праз 2 дня або наогул кожны дзень. Гэта не правільна. Інтэрвал павінен складаць 4-7 дзён, каб скура магла адпачыць.\nВыкарыстоўваць гэты цуд-прылада можна на працягу максімум 2 курсаў у год, інакш скура стане «ленавацца».\nДермароллер неабходна пракатваць без націску, каб не было крыві. Мацней - не значыць лепш.\nПры дэзінфекцыі мезороллера нельга дакранацца іголкамі да сценак пасудзіны, у якім вы праводзіце працэдуру, каб пазбегнуць іх затупленымі.\nЯкую касметыку неабходна выкарыстоўваць?\nКасметыка для выкарыстання разам з мезороллером павінна быць адпаведнай. Гэта так званыя ампульныя сродкі ў вадкім выглядзе, у асноўным прызначаныя для нутрацягліцавага ўвядзення. Касметолагі любяць выкарыстоўваць «кактэйлі» з падобных прэпаратаў (вітаміны групы В, C і іншыя). Выдатна падыходзяць і сродкі ў выглядзе сываратак або геляў. Як правіла, у такіх відах выпускаюцца гіалуроновая кіслата і калаген.\nЦі здольны пазбавіць мезороллер ў хатніх умовах ад целлюліта? Адназначна, так! Але неабходна выбіраць «правільныя» касметычныя сродкі. Можна купіць спецыяльныя антіцеллюлітные мезококтейли ў прафесійных крамах, можна выкарыстоўваць тыя ж недарагія аптэчныя ампульныя сродкі. Якія менавіта? Тут ужо неабходна кансультацыя касметолага, ён падбярэ прыдатныя менавіта вам прэпараты.\nНа што варта звярнуць увагу пры куплі мезороллера?\nЯк правільна выбраць гэты агрэгат прыгажосці? На што варта звяртаць увагу пры яго куплі?\nКолькасць іголак. Мы ўжо чулі аб тым, што літаральна цуды творыць мезороллер ў хатніх умовах. Водгукі ж дзяўчат, выпрабаваць на сабе яго дзеянне, запэўніваюць, што гэтыя самыя цуды наступяць хутчэй, калі набыць прыбор з максімальнай колькасцю іголак. У крамах прадаюцца прылады з 100, 200 або 540 іголкамі. Кошт іх таксама адрозніваецца, але калі вам дазваляюць сродкі, спыніце лепш свой выбар менавіта на ролераў з вялікай колькасцю іголак. Справа ў тым, што ён за адну «пракатку» пакідае больш адтулін на скуры, а значыць, больш эфектыўны.\nЛазерная завострыванне іголак. Такая бывае не ва ўсіх прыбораў, але лепш выбіраць менавіта такі. Іголкі ў гэтых мезороллеров танчэй і дастаўляюць значна менш болевых адчуванняў пры выкарыстанні.\nМатэрыял пакрыцця іголак. Іголкі могуць быць сталёвыя і тытанавыя, без пакрыцця, пасярэбраныя або пазалочаныя. Як сцвярджаюць вытворцы, варта аддаваць перавагу менавіта тытанавым пазалочаным иглам, так як яны маюць ўласцівасць душыць актыўнасць мікробаў, выдатна падтрымліваюць стэрыльнасць, а акісленне і карозія ім амаль не пагражаюць.\nПрактычна любы касметычны апарат мае свае супрацьпаказанні, і мезороллер не з'яўляецца выключэннем. Нельга праводзіць працэдуры, калі на твары маецца угревая сып, або жанчына цяжарная. Яго таксама нельга выкарыстоўваць людзям з:\nпарушэннямі, звязанымі са згусальнасцю крыві;\nінфекцыйнымі і грыбковымі скурнымі захворваннямі.\nПлюсы і мінусы самастойнага выкарыстання мезороллера\nЭфектыўны Ці мезороллер ў хатніх умовах? Водгукі, якія можна сустрэць на прасторах сусветнай павуціны, у большасці сваёй станоўча адказваюць на гэтае пытанне.\nэфектыўнасць з першага прымянення;\nдыскамфорт мінімальны ў параўнанні з іншымі салоннымі працэдурамі, напрыклад, такімі як шліфоўка або іглаўколванне;\nяго можна выкарыстоўваць для вобласці вакол вачэй;\nадносная таннасць (калі параўноўваць з салоннымі працэдурамі).\nАле, аказваецца, у дермароллера існуюць і мінусы.\nмагчымасць узнікнення алергіі;\nскура пасля некалькіх працэдур можа пачаць лупіцца, але гэта часовая з'ява;\nтрэба вельмі старанна дэзінфікаваць прыбор, бо ўсё ж такі ён пакідае сапраўдныя праколы на твары, хоць і мікраскапічныя;\nсезоннасць - выкарыстоўваць прыладу рэкамендуецца толькі ў зімовы перыяд, з лістапада па сакавік (у пазбяганне празмернай пігментацыі скуры на сонцы).\nМезороллер ў хатніх умовах. Водгукі. фота\nМезороллер - гэта сапраўды цудоўнае рэвалюцыйнае сродак, здольнае амаладзіць і аздаравіць скуру ўсяго за некалькі працэдур.\nСамае галоўнае - выконваць інструкцыю, вельмі адказна ставіцца да стэрылізацыі прыбора, ня губляць яго і карыстацца ім строга індывідуальна.\nТыя, хто ўжо выкарыстаў мезороллер ў хатніх умовах, водгукі пакідаюць у асноўным станоўчыя. З яго дапамогай дзяўчыны і жанчыны з поспехам спраўляюцца з послеродовой расцяжкамі. Чым маладзей стрыі, тым хутчэй можна ад іх пазбавіцца. Старыя рубцы, вядома, паддаюцца лячэнню павольней, але ўсё роўна эфектыўна.\nВодгукі карыстальнікаў у інтэрнэце наглядна паказваюць, што дермароллер выдатна спраўляецца і з целлюлітом. Дастаткова 10-15 працэдур, і скура ў праблемных месцах становіцца больш значныя раўней і здаравей.\nМезороллер - выдатны сродак для барацьбы з прыкметамі старэння скуры не толькі цела, але і асобы.\nНе бойцеся набываць мезороллер! Гэты калючы на выгляд прыбор стане вашым лепшым сябрам і памочнікам у барацьбе за прыгожую і пругкую скуру. Пры правільным выкарыстанні вы не аднойчы скажаце яму "дзякуй".\nЖаночыя тату на руцэ: маленькія татуіроўкі "для сябе" і маштабныя рукавы - што лепш абраць?\nЯк падцягнуць скуру асобы ў хатніх умовах і замацаваць эфект\nАгурок для асобы: карысць і шкоду, рэцэпты масак\n«Прапелер» (3 у 1) - і вугроў няма!\nВыкрадальнік гледжання - глаўкома, сімптомы і прафілактыка\nЯк хутка высушыць лак - парады\nЛекавы прэпарат «Аміксін». Інструкцыя па ўжыванні\nНадзейнасць апорных канструкцый забяспечыць бэлька двутаврового\nСадоўнік Павел Траннуа: біяграфія, кнігі, рэкамендацыі і водгукі\nДжынсы са стразамі - шэсць варыянтаў паўсядзённага і вячэрняга гадовага камплекты\nШто вы ведаеце пра карысць насення лёну?


02.02.2019 02.04.2019 administrator308\nСаюзная моладзь Дзятлаўшчыны таксама ўключыцца ў акцыю, каб папоўніць скарбонку добрых спраў і цікавых падзей. Мерапрыемствы праекта “За любімую Беларусь!” будуць праходзіць на працягу года з удзелам шырокага кола грамадскасці, з запрашэннем заслужаных людзей, ветэранаў, кіраўнікоў, работнікаў розных сфер раёна, прадстаўнікоў сродкаў масавай інфармацыі. Ужо распрацаваны каляндар раённых падзей акцыі.\nУ лютым моладзь Дзятлаўшчыны будзе актыўна выкарыстоўваць сардэчкі-лагатыпы, уручаць іх дзятлаўчанам у час мерапрыемстваў і сустрэчаў, з’явіцца гэта сімволіка і на інфармацыйных стэндах пярвічак. У навучальных установах пройдуць флэш-мобы, удзельнікі якіх на вялікіх палотнішчах створаць калектыўныя сімвалы “За любімую Беларусь!” з сэрцамі-пажаданнямі для сваіх родных, сяброў, педагогаў, малой радзімы. Будуць ладзіцца конкурсы малюнкаў, творчыя вечары, маладыя людзі змогуць адрасаваць валянцінкі сваім кумірам.\nУ сакавіку моладзевыя мерапрыемствы, конкурсы і сустрэчы будуць прысвечаны Дню Дзяржаўнага герба Рэспублікі Беларусь і Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Беларусь.\nНапярэдадні Дня Незалежнасці з мэтай шырокага прыцягнення моладзі да ўдзелу ў акцыі таксама прадугледжана арганізацыя рознапланавых мерапрыемстваў: правядзенне сустрэч, дыялогаў пакаленняў, мітынгаў ля помнікаў і мемарыялаў вайсковай славы, вахтаў памяці.\nДзень свайго заснавання Саюз моладзі адзначае ў верасні. У рамках акцыі “За любімую Беларусь!” у гэты час пройдуць сустрэчы пакаленняў, адкрытыя дыялогі, цырымоніі віншавання і ўзнагароджання маладзёжнага актыву, маладых спецыялістаў прамысловых і сельскагаспадарчых прадпрыемстваў, арганiзацый i ўстановаў, якія дабіліся высокіх вынікаў работы.\nУ кастрычніку 2019 года ў Рэспубліцы Беларусь пройдзе перапіс насельніцтва. Для больш шырокага прыцягнення моладзі да ўдзелу ў перапісе будуць ладзіцца тэматычныя мерапрыемствы па ўручэнні дзяржаўнай сімволікі сем’ям рэспандэнтаў, прйдуць адкрытыя дыялогі моладзі “Перапіс насельніцтва: Беларусь учора, сёння, заўтра”, будзе наладжана работа мабільных пляцовак.\nКалі ты малады, энергічны, калі ў тваім сэрцы жыве любоў да роднай краіны – будзь з намі, прымі ўдзел у акцыі БРСМ “За любімую Беларусь!”.


MA Зальцбург - MA праграм у Зальцбург - MA Зальцбург - MA 2018\nMA Зальцбург - MA праграм MA Зальцбург, Зальцбург\nMA Зальцбург - Вазьміце MA у Зальцбург. Атрымаць усе праграмы MA і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nУсе (8) Master Degrees (3) Masters of Science (2) Masters of Arts (3)\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 4 семестры October 2018 Аўстрыя Зальцбург\nмагістр Вядома паліталогія\nМагістарская праграма Паліталогія рыхтуе студэнтаў да акадэмічнай кар'еры і раней, але адкрыў выпускнікоў таксама шмат магчымасцяў у не-універсітэцкага сектара прыняць меры. [+]\nГэта Магістр паліталогіі рыхтуе студэнтаў да акадэмічнай кар'еры і раней, але адкрыў выпускнікоў таксама шмат магчымасцяў у не-універсітэцкага сектара прыняць меры. Гэтая ступень кваліфікуе спецыяльна для адказнай дзейнасці ў сферы дзяржаўнага кіравання, у групах па інтарэсах, міжнародных арганізацый і няўрадавых арганізацый (НУА) у галіне сувязяў з грамадскасцю і замежных катэгорыі спецыялістаў. ... [-]\nМагістр бізнес - інавацый і кіравання ў сферы турызму\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна September 2018 Аўстрыя Зальцбург\nВопыт эканоміка пастаянна расце - і ў галіне турызму. Чакання гасцей павялічыліся і прамысловасць мае патрэбу для задавальнення гэтых новых патрабаванняў. [+]\nМагістр бізнесу - інавацыі і кіраванне ў сферы турызму\nДызайн вопытам - стварыць незабыўныя моманты - быць паспяховым вопытам эканоміка пастаянна расце - і ў галіне турызму. Чакання гасцей павялічыліся і прамысловасць мае патрэбу для задавальнення гэтых новых патрабаванняў. З нашага зробленага на заказ магістарскай праграмы мы падрыхтаваць вас да гэтых новым выклікам! У гэтым міжнародным кіравання на аснове магістарскай праграмы вы атрымліваеце спецыяльныя веды ў галіне Вопыт па інжынерных распрацовак. Гэта ўключае ў сябе розныя падыходы і метады ў дыяпазоне Imagineering, дакладнасці і ўстойлівасці. У дадатак да вышэйсказанага, праграма факусуюць на eTourism. Гэта азначае, што разуменне інфармацыйных і камунікацыйных тэхналогій у сферы турызму, а таксама развіццё новых медыя-прыкладанняў і медыя прыняцця спажыўцом. Акрамя таго ёсць акцэнт на лідэрства, навыкі зносін і замежных моў.... [-]\nLink to and share "MA Зальцбург - MA праграм у Зальцбург - MA Зальцбург - MA 2018"


Ганна Шапуцька: Змаганне не спыняецца за кратамі | Новы Час\nКурапаты перад Дзядамі. Вечарэе. Прыціх Курапацкі лес, не чутна ні подыху сосен, ні птушыных спеваў. Пасля Талакі Крыжовы Шлях і западзіны прыбраныя, падрыхтаваныя да сустрэч з нашчадкамі, усё неяк урачыста, адчуванне супакою. Мы запалілі знічкі і ідзём на Курапацкую варту да рэстарацыі «Поедем поедим», пабудаванай вандаламі ў ахоўнай зоне мемарыяла Курапаты, у 50 метрах ад месца масавага знішчэння дзяржавай Сталіна тысяч і тысяч нашых суайчыннікаў. Ідзём, разважаем, як жа правільна сказаў Уладзімір Караткевіч: «Хто не памятае мінулага, хто забывае мінулае, асуджаны зноў перажыць яго. Безліч разоў».\nНа жаль, людзі не жадаюць глядзець праўдзе ў вочы. Ім прасцей абмежавацца, схавацца за плотам рэстарацыі, ладзіць вяселлі, скакаць на батутах, піць, гуляць, смажыць шашлыкі. Угаворваць свае сумленне, што забівалі ж у 50 метрах ад рэстарацыі, што толькі адзін разок пагуляем і больш не паедзем. Аў гэты час Зло прарастае праз іх сэрцы, душы, і дазвол піць і гуляць побач з чалавечым могільнікам пераўтвараецца ў дазвол забіваць. І ўжо кроў новых ахвяраў льецца на шматпакутнай Беларускай зямлі, паўстаюць новыя мемарыялы, да якіх адныя нясуць кветкі і знічы, а другія разбураюць і танчаць ужо на іх. Як спыніць гвалт, як зрабіць так, каб людзі пачалі чорнае называць чорным, а белае белым….\nПрыйшлі да рэстарацыі Смерці, так яе называюць у народзе, дасталі ўлёткі, узнялі БЧБ сцягі, бо БЧБ сцяг — сцяг Перамогі над Смерцю, у чырвоным колеры якога кроплі крыві, у тым ліку, курапацкіх ахвяраў. Не прайшло і паўгадзіны, як мы ўбачылі, што на вялікай хуткасці на нас нясецца белая легкавая машына. Падумалася, што чарговыя вандалы спяшаюцца на гулянку ў рэстарацыю. Рыхтуемся да размовы, працягваем улёткі. Машына рэзка спыняецца, з яе куляй вылятаюць трое мужчынаў у масках і балаклавах і, не прадставіўшыся, не папярэдзіўшы ні аб чым, крычаць: «Вы затрыманыя, сядайце ў машыну!» Зрываюць сцягі, запіхваюцца разам з намі ў салон, іх трое і нас трое. І мы нясёмся разам з імі ў іншую рэальнасць — рэальнасць рэпрэсаванай Беларусі. Здаецца, час спыніўся і ўсё блізкае і любімае засталося недзе ў іншым вымярэнні. У галаве адна за адной праносяцца думкі, як жа не ў час гэтае затрыманне: зяць у шпіталі з ковідам, дачка цяжарная з двума малымі дзеткамі на руках, 93-гадовая матуля мужа чакае заўтра нас у вёсцы. Напэўна, нельга быць гатовым да затрыманняў, хоць і думаеш пра іх магчымасць пастаянна. Але ж праз некалькі хвілінаў ты прымаеш новую рэальнасць, пачынаеш дзейнічаць у іншых умовах. Я паспела скінуць смс дачцэ і сяброўкі пра нашае затрыманне. Дзякуй Богу, усе праблемы вырашыліся годна і добра.\nПрывезлі ў Савецкі РУУС. Дворык. Сценка. Стаім тварам да сценкі, рукі за спінай, цёмна, у вокнах дамоў запалілася святло. Думаецца, як жа ўсё добра бачна з гэтых акон. Напэўна, 9-11 жніўня шмат хто з жыхароў бачыў і чуў, як катавалі тут людзей. У мяне не было ніякіх сумневаў адносна таго, што з намі будзе. Перажывала, каб не білі мужчын. Але ж міліцыянты настроены былі не агрэсіўна, ім быццам няёмка было перад намі, напэўна не так проста затрымліваць жанчын і мужчын узросту сваіх бацькоў, магчыма, каманды «фас» не было. Адабралі рамяні, шнуркі, скралі сцягі і БЧБ шалік (у адным з пакойчыкаў я заўважыла на падлозе цэлы стос БЧБ сцягоў), адкаталі адбіткі пальцаў, фота. Неяк усё марудна і доўга. Размова з міліцыянтамі ішла вакол іхняга лёсу пасля адхілення Лукашэнкі ад улады. Яны вельмі баяцца за свае сем’і і за свае жыцці, разумеюць, што міліцыя пераўтварылася ў бандфармаванні, у гвалтаўнікоў і забойцаў, але ж апраўдваюць сябе: маўляў, яны толькі выконваюць загад. Размова не клеілася. І ўсе былі радыя, калі нарэшце нас павезлі на Акрэсціна.\nВезлі ў звычайным бусіку, праз вокны якога мы любаваліся вечаровым Менскам, бо, забягаючы наперад скажу, што з акон Акрэсціна і Жодзіна не бачна нічога.\nНас чацвёра ў камеры. Знаёмімся. Дзве жанчыны затрыманыя пасля выканання «Магутнага Божа» ў Оперным, яны з «Вольнага хору». Адна з іх, Наталля, працуе ў дзяржфілармоніі, у яе прыгожы чысцюткі, нябесны голас. Яе сяброўка — свякроў нашай опернай спявачкі Маргарыты Ляўчук. Яшчэ адна дзяўчына затрыманая як адміністратар тэлеграм-канала дворыка каля «Рыгі». Агульную мову знаходзім адразу. Дзелімся навінамі. Фактычна з першых хвілін дамаўляемся працягваць справу «Вольнага хору» тут, за кратамі. І неўзабаве ў нашым выкананні загучалі «Купалінка», «Магутны Божа», «Пагоня». Вязні суседніх камер віталі нашыя спевы апладысментамі і воклічамі «Жыве Беларусь!».\nТым не менш, паціху ў сэрца закраўся сум і адчай, бо не ведала, што там на волі, як дачка. Паспрабавала перабіць сум чытаннем. У камеры на Акрэсціна было некалькі кніжак, на беларускай мове была адна — «Каханак Вялікай Мядзведзіцы» Сяргея Пясецкага (запіскі кантрабандыста). Захапіла. У кнізе былі парады, як паводзіць сябе падчас доўгага зняволення. Самае галоўнае — не пускаць сум у сваю душу, бо ён з’ядае чалавека хутка. Трэба распрацаваць рэжым на ўвесь дзень і яго прытрымлівацца, як бы цяжка ні было, рабіць усе дробныя справы, як самыя важныя і неабходныя. З гэтага моманту я так і рабіла. Складала сабе рэжым фактычна пахвілінна і прытрымлівалася яго. Час ляцеў. Вельмі дапамагалі нашыя вольныя спевы. \nАрыштаваныя, але не асуджаныя вязні, без шнуркоў і рамянёў стаяць тварамі да сценаў. Наглядчык-мацюгальнік пакрыквае на іх здалёк, каб рукі за спінай трымалі. Міліцыянты-сведкі разам з начальнікам стаяць побач і адчуваюць сябе не ў сваёй талерцы, ім няўтульна, але ж трэба адыграць сваю ролю сведкаў-абвінаваўцаў. Людзей аднаго за адным запрашаюць у маленькі пакойчык, дзе на стале стаіць комп, а з экрана глядзіць на цябе суддзя. Яго задача разыграць прадстаўленне хуценька і адправіць цябе назад у камеру, абцяжаранага 15 соднямі арышту. Судовая расправа над правам, але ж абстаўленая так, што інакш, як цыркам гэта не назавеш.\nЗаходзіць мужчына гадоў пад 50, кепка нацягнутая на лоб, каб вачэй не было бачна, на твар насунутая маска. Кажа: я сведка, прозвішча Бельскі Н.А., мне 22 гады. Спрабуе сфармуляваць фразу аб маім затрыманні.\nЯ, як сядзела побач з ім, так і выбухнула смехам, аж суддзя па той бок экрана ўздрыгнуўся і заклікаў мяне да парадку. Тым не менш, суддзя прызнаў у 50-гадовым мужчыне 22-гадовага пацана. Чым увагнаў у чырвоную фарбу міліцыянтаў і выклікаў чарговы выбух смеху ў залі. На такой вясёлай ноце і скончылі прадстаўленне пад назвай «суд». Суддзя вынес мне 15 сутак і я, сказаўшы ім усім «Ганьба», пайшла назад у камеру. На душы было светла, спакойна: перад прысудам мяне адвялі ў карцар. Там быў прымацаваны да сценкі ложак, маленькі табурэт прышрубаваны да падлогі, з боку прыбіральня і маленечкае акенца. Сэрца мае ледзь не спынілася, бо на маленькім табурэце я пабачыла надрапаны і адпаліраваны надпіс «Малады Фронт». Я ўявіла хлопцаў і дзяўчат маладафронтаўцаў, якія тут пабывалі не аднойчы, і мне стала наогул лёгка і вольна. Не разбіць, не стрымаць! Жыве Беларусь!\nНа трэці дзень да нас у камеру перавялі дзвюх дзяўчат, затрыманых падчас акцыі. Маладзёны схаваліся ў пад’ездзе аднаго з дамоў ад АМАПу і святлашумавых гранат, але ж сталіністка-бабуля здала іх на расправу. Адна з дзяўчат — высокая прыгожая Вольга плакала. Пад ціскам супрацоўнікаў міліцыі, баючыся за сваіх бацькоў і брата, Вольга прызнала сваю віну ў тым, што не рабіла — кідала камяні ў Цэнтральны РУУС. Вольгу некалькі разоў вазілі на допыт, прыязджалі і на Акрэсціна, запісвалі на відэа і пасля паказвалі на БТ. Разам з Вольгай цягалі двух хлопцаў з суседняй камеры. Адзін з іх Эрык Арлоў з Купалаўскага тэатру. Хлопцы наогул адмаўляліся размаўляць з супрацоўнікамі праваахоўных органаў.\nРаспавяла Вользе пра справу Святаслава Барановіча, які таксама напачатку следства сведчыў супраць сябе, растлумачыла, наколькі важна зараз адмовіцца ад паказанняў пад ціскам, распавесці пра ўсё ў СМІ, праваабаронцам, тлумачыла, што ціск на бацькоў будзе яшчэ большы, калі яна будзе баяцца і агаворваць сябе. Вольга згадзілася, але ж было бачна, што яна не разумее да канца цынізм сілавікоў, гатовых пасадзіць невінаватую дзяўчыну за краты. Дзякуй Богу, справу перадалі ў СК і Вользе далі адваката, якая параіла ёй тое ж самае. Ды і паказала на мапе, што Вольга фізічна знаходзілася зусім у іншым месцы, далёка ад будынка Цэнтральнага РУУСа, і ніяк не магла кідаць у яго камяні. Вольга крыху ачуняла. Баялася вельмі, што яе могуць затрымаць і пасадзіць на Валадарку па гэтай крымінальнай справе. Спадзяюся, што яе ўсё ж вызвалілі, і сфальсіфікаваная справа развалілася.\nУ чацвер увечары я атрымала перадачку на Акрэсціна. Вялікі дзякуй дачцэ, сябрам, валанцёрам, бо не было ж сабой ні запасной бялізны, ні зубной шчоткі, ні тым больш начной маскі на вочы — святло ў камеры не выключалася і заснуць было цяжкавата. Вельмі не хапала пітной вады, вада на Акрэсціна з-пад крана вельмі дрэннай якасці, таму, канешне, перадачак чакаюць усе вязні. Але ж не ўсе атрымліваюць, бо адміністрацыя турмы ладзіць масавае этапаванне ў Баранавічы, Жодзіна як раз у чацвер, калі родныя стаяць у вялізных чэргах з перадачкамі. Гэта катаванне і вязняў, і іх родных, гэта здзек з чалавечай годнасці і мелкая помста мелкіх людзішак. Забягаючы наперад скажу, што ў жодзінскай турме маю перадачку наогул скралі. Дачка ехала, везла, перадала, а мне так ніхто яе і не аддаў, як кажуць хлопцы, «скрысятнічалі» супрацоўнікі. Але на Акрэсціна мне пашанцавала, і на этап у Жодзіна я паехала падрыхтаваная.\nУ пятніцу раніцай пагрукаліся ў дзверы камеры і аб’явілі, што этапуюць. Праз паўгадзіны нас, 20 чалавек, чатыры з якіх жанчыны, размясцілі па чатыры чалавекі ў закратаваныя камеры аўтазаку. Два здаравенных дзецюка-ахоўніка разваліліся на лаве насупраць нас, паўтыкаліся насамі ў свае тэлефоны, час ад часу лаючыся матамі на вязняў, каб не размаўлялі. Даехалі даволі хутка. У Жодзіна нас правялі па катакомбах-тунелях, і канваір у балаклаве равеў на хлопцаў матам. Было адчуванне, быццам мы апынуўся на здымках фільма. Што я змагла ацаніць — гэта моц камунікацый пад жодзінскай турмой. На няўстойлівую псіхіку, думаю, гэта ўздзейнічае. Але ж я назірала за ўсім з вялікай цікавасцю.\nНас даволі хутка развялі па камерах, і я апынулася на першым паверсе аднаго з корпусаў турмы ў камеры на 10 чалавек. Па перыметры пяць двухпавярховых металічных ложкаў, пасярэдзіне да падлогі прышрубаваны стол і дзве лавы, прыбіральня з аднаго боку, закрытая белым спанбондам (дзяўчаты змайстравалі), насупраць шафа з асабістымі рэчамі -- прадуктамі, сродкамі гігіены, кнігамі, часопісамі. За сталом сядзелі дзяўчаты і вельмі ветліва на нас глядзелі.\nІ тут былі ўсе свае, палітычныя, і тут паўсюль і навокал «Жыве Беларусь!». \nІ як жа прыемна было, калі пачуўся лязг металічных завалаў, адчыніліся дзверы камеры і зайшла танюткая дзяўчынка ў доўгай-доўгай фіялетавай сукенцы. Быццам праменьчык сонейка завітаў да нас у хату. Крок наперад і мы абдымаемся. Мы ведаем адна адну, мы не аднойчы сустракаліся ў Курапатах. Аксана, каталіцкая верніца, выкладчыца, перакладчыца, журналіст і любімая выхавацелька майго ўнука Дамініка. Яе затрымалі на Курапацкім Маршы, яна здымала на відэа затрыманні людзей і сама стала ахвярай. Аксана прыгожа размаўляе па-беларуску, і я адчула палёгку.\nПраз некаторы час да нас ізноў пагрукаліся. І праз хвіліну мы знаёмімся з нашымі легендарнымі музыкамі-барабаншчыцамі Кацярынай і Алінай, якіх затрымалі разам з усёй камандай і інструментамі на рэпетыцыі перад Маршам. Я проста не магла паверыць сваім вачам, што ўсе гэтыя людзі сабраліся тут, побач са мной. Пытанне існавання «Вольнага хору» ў нашай камеры ў Жодзіна вырашылася адразу. Дзяўчаты падхапілі ініцыятыву, нашыя вечаровыя спевы не спыняліся, супрацоўнікі не перашкаджалі нам, рэпертуар налічваў больш за 20 песень. Вольны Дух панаваў у жодзінскай турме.\nУ нас выпрацаваўся рэжым, дзякуючы якому дні ляцелі даволі хутка. Кацярына ведала фітнес для твару, займалася адзінаборствамі. Мы з задавальненнем далучыліся да яе штодзённых трэніровак, і яны сталі неад’емнай часткай нашага жыцця. Гэта вельмі дапамагала і стымулявала. Аксана прынесла з сабой кнігу Горвата «Радзіва “Прудок"».\nНіколі не адчувала такой асалоды ад чытання, смакавала кожнае слова, кніга перанесла мяне ў тую рэальнасць, дзе былі мае родныя, было ўсё тое, што я так люблю, кніга злучыла мяне з імі. Цудоўная кніга.\nНе хапала інфармацыі з волі. Мы не ведалі, што там адбываецца, хваляваліся за Маршы, за Варту, вельмі хацелася, каб не спыняліся пратэсты. У камерах ніхто спыняцца не збіраўся, хоць былі дзяўчаты, што адбывалі содні па другому разу. Адзінае, што магло прыпыніць наш удзел, — гэта абмежаванні па крымінальных справы і здароўе. У нядзелю ўвечары мы ўжо разумелі, што чарговы Марш адбыўся, што людзей было вельмі шмат. Аўтазакі з затрыманымі ехалі і ехалі ўсю ноч, пасля яшчэ і дзень панядзелка. Хлопцаў-дзяўчат групамі ставілі ўздоўдж сцен на першым паверсе, і мы чулі, як яны дыхалі, бо дзверы, хоць і металічныя, але ж прапускаюць усе гукі. Адным этапаваным шанцавала і засяленне адбывалася спакойна і хутка. На другіх супрацоўнікі лаяліся матам, прымушалі станавіцца на калені. Усё залежала, як я зразумела, ад суправаджаючых канваіраў. Чула, як называлі прозвішча Андрэя Ягорава, падумала, фактычна ж другі раз запар арыштавалі хлопца. Чула, як нехта патрабаваў ад супрацоўнікаў не ўжываць нецэнзурную лексіку, што было вельмі рызыкоўна ў дадзеных умовах. Аднойчы прывезлі затрыманых днём, і вельмі агрэсіўна да іх ставіліся. Мы не вытрымалі крыкаў ахоўнікаў і пачалі спяваць «Магутны Божа» — малітву, каб спыніць гэтую хвалю агрэсіі. Хутка пачуўся моцны грук дручком у нашы дзверы, маўляў, спыняйце свае спевы. «Мы молімся», — адказала я і мы працягнулі спяваць. За дзвярыма супакоіліся, сцішыліся.\nУ Жодзіна да вязняў прыязджалі супрацоўнікі ГУБАЗіКа. Аднойчы адчыніліся дзверы нашай камеры і зайшоў малады афіцэр у форме, з медалямі. Нас пашыхтавалі ўздоўж ложкаў і пачалі перапісваць прозвішчы. На просьбы назваць сябе — маўчанне і ігнор. Пасля з-за дзвярэй паказаўся твар чалавека, якога адна дзяўчына апазнала, як супрацоўніка ГУБАЗіКа. Ён быў разам з чалавекам у аліўкавай форме і з цікавасцю назіраў за намі, спрабаваў жартаваць, яму было весела. Праз некаторы час на размову выклікалі па чарзе музыку Кацярыну і прыхільніцу анархісцкага руху 22-гадовую Карыну. Карына сустракалася з гэтым чалавекам не першы раз. Ён вельмі жорстка і балюча яе затрымліваў, калі яна сустракала сваіх сяброў з жодзінскай вязніцы. Дзякуючы гэтаму чалавеку, яна і апынулася за кратамі. Ён прыйшоў да Карыны з пагрозамі, што яна адсюль не выйдзе, прыйшоў з відэа, на якім закатаваны, збіты актывіст і журналіст Мікола Дзядок нешта казаў на камеру. Прыйшоў паздзекавацца, атрымаць асалоду, працягнуць катаванні дзяўчыны.\nЗ Кацярынай ён паводзіў сябе па-іншаму, спрабаваў выклікаць станоўчыя эмоцыі, давер. Але ж Кацярына ў жніўні дапамагала валанцёрам на Акрэсціна і бачыла на свае вочы збітых, згвалтаваных людзей. Яна эмацыйна сказала супрацоўніку ГУБАЗіКа: маўляў навошта збівалі, гвалтавалі, а зараз хочаце спыніць пратэсты. Працяг размовы мы ўжо пачулі ў калідоры, калі той аджартоўваўся: вы ж, Кацярына, там не былі і не ведаеце пра што кажыце. Кацярына ў слязах спрабавала яму давесці, што ведае. А я запытала, а ці быў ён сам там, ці ведае пра што кажа? Ён адказаў, што быў. Нашыя дзяўчаты сказалі яму: добра, што самі прызналіся, мы гэта запомнім. Пасля вызвалення я даведалася. як жорстка затрымлівалі Міколу Дзядка, як не менш жорстка абышліся з Ігарам Аліневічам, раней затрыманым Аляксандрам Францкевічам. Даведалася, што фабрыкуецца страшная справа супраць анархістаў, і нам усім трэба пільна сачыць за лёсам хлопцаў і не пакідаць іх сам насам з гэтай антычалавечнай сістэмай.\nШмат можна распавядаць пра зняволенне. Столькі цудоўных людзей, столькі гісторый, столькі ўражанняў. Самай маладой з нас было 18, самая старэйшая я — мне 56. Сярэдні ўзрост зняволеных дзяўчат 28-30 гадоў, усе маладыя, прыгожыя, ініцыятыўныя, крэатыўныя, уважлівыя і салідарныя. Я вельмі ўдзячна ім усім за гэтыя 15 содняў. Веру, што ўсе яны будуць вольнымі і шчаслівымі і мы абавязкова пераможам!\nБЧБ сцяг. Вызваленне\nРазвітваюся з дзяўчатамі, іду за наглядчыкам у кабінет і спыняюся: на падлозе паміж сталамі супрацоўнікаў турмы ляжыць БЧБ сцяг. Яны ўважліва глядзяць на мяне, кажуць праходзьце, распішыцеся. Кажу, каб паднялі сцяг і не глуміліся над ім, бо ім самім, іх дзецям, унукам пасля будзе сорамна за падобныя ўчынкі. Але ж маўчанне ў адказ і вочы ў стол. Акуратна абышла сцяг, не наступіўшы на яго, распісалася ў паперах і выйшла з пакоя за суправаджаючым. Я ўжо чула расповеды дзяўчат аб падобных вычварэннях у турмах і РУУСах, у аўтазаках. Гэтая чорная зграя можа фізічна таптаць наш Сцяг, але ж знішчыць яго не ў іх сілах. У сэрцы гучалі словы верша Някляева:\n«Лунае нескароны, на векавых вятрах, наш, ад крыві чырвоны, ад болю белы сцяг, наш бел-чырвона-белы, нябёсны, вольны, смелы, наш Сцяг!»


У ноч з 21 на 22 лістапада 2009 году ў грэка-каталіцкай парафіі Ўваскрасеньня Хрыстова г. Віцебска адбылося чарговае начное моладзевае чуваньне, якое было прысьвечана сьвяту Ўваходу ў сьвятыню Багародзіцы. Моладзь розных канфесіяў ужо ня першы раз зьбіраецца на ўзмоцненую начную малітву.\nЧуваньне як заўсёды распачалося Вячэрняй, пасьля чаго а. Алесь Шыбека чытаў разважаньні Тамаша Кемпійскага, распавёў пра значэньне асобных частак Службы Божай. Моладзь у сваю чаргу разважала над часткамі літаніяў. Потым усе разам маліліся Ружанец, а таксама ў асабістых інтэнцыях. Па традыцыі зьдзейсьнілі шлях на Юр’еву горку з запаленымі сьвечкамі, дзе памаліліся за горад Віцебск. Падчас “чаёвай паўзы” размаўлялі на духоўныя тэмы. Практыка начной малітвы надала прысутным моц найбольшай духоўнай сканцэнтраванасьці, моманты пэўнага евангелізацыйнага адкрыцьця і перажываньня асабістага жыцьця ў еднасьці з Хрыстом.\nЧуваньне скончылася ранішняй Літургіяй. Моладзь, якая ня ў першы раз прысутнічае на начной малітве, упэўнена, што ласка Божая і моц Духа Сьвятога сыходзяць на тых, хто моліцца, а таксама на тых, за каго моляцца. Таму практыка начных чуваньняў будзе працягвацца.


Рэдкі пугач, папуляцыя якога ў Беларусі складае да 500 пар, знойдзены супрацоўнікам Нацыянальнага парку "Белавежская пушча". 23.11.2017, Sputnik Беларусь\nу беларусі, цiкавосткi, прырода\n16:28 23.11.2017 (абноўлена: 10:05 24.11.2017)\n© PixabayРэдкі від пугача (Bubo bubо)\nРэдкі пугач, папуляцыя якога ў Беларусі складае да 500 пар, знойдзены супрацоўнікам Нацыянальнага парку "Белавежская пушча".\nМІНСК, 23 ліс — Sputnik. Рэдкі від Bubo bubo, які з'яўляецца найбуйнейшым прадстаўніком сямейства савіных, выявілі ў Белавежскай пушчы, паведамляецца на сайце Нацыянальнага парка.\n"У лістападзе памочнікам ляснічага Каралева-Мастоўскага лясніцтва Янушэвічэм Антонам знойдзены найбуйнейшы прадстаўнік з сямейства Савіных — пугач (Bubo bubo)", — гаворыцца ў паведамленні.\nЯк адзначаюць у адміністрацыі Нацыянальнага парку "Белавежская пушча", гэты від належыць да II катэгорыі нацыянальнага прыродаахоўнага значэння і ўключаны ў 1-3-е выданні Чырвонай кнігі Рэспублікі Беларусь. Акрамя таго, ён уключаны і ў Дадатак 1 да Дырэктывы Еўрапейскага саюза па ахове птушак, у Дадатак II да Бернскай канвенцыі, у Чырвоныя кнігі Расійскай Федэрацыі, Украіны, Польшчы, Літвы, Латвіі.\nКолькасць папуляцыі гэтага віду пугачоў на сёняшні дзень у Беларусі складае прыблізна 400-500 пар (каля 4% усёй колькасці гэтых птушак у Еўропе).\nРаней у Мінску быў заўважаны яшчэ адзін рэдкі прадстаўнік птушак — даўгахвостая няясыць. Яна таксама знаходзіцца ў чырвонай кнізе і ахоўваецца, акрамя Беларусі, і ў суседніх краінах — Літве, Польшчы, Украіне і Латвіі.


«Шырокая Масленіца» прайшла ў сярэдняй школе №3 г.Навагрудка\nГлавнаяНовостиОбщество«Шырокая Масленіца» прайшла ў сярэдняй школе №3 г.Навагрудка\n01 Марта 2020 79\nЗ чаго пачынаецца вясна? Вядома, з провадаў зімы! Вось і ў нашай установе адукацыі стала добрай традыцыяй адзначаць Масленіцу шырока, радасна, з карагодамі ды гульнямі-забавамі.\nПедагагічны калектыў упэўнены, што знаёмства навучэнцаў з вытокамі народнага славянскага свята спрыяе развіццю грамадзянска-патрыятычнага , эстэтычнага, духоўна-маральнага выхавання. Да свята рыхтаваліся ўсе: педагогі, навучэнцы і іх бацькі. «Масленица блинная, народная, старинная» прайшла на свежым паветры з традыцыйнымі масленічнымі абрадамі. Арганізатарамі свята сталі класныя кіраўнікі пачатковых класаў. Скамарохі заклікалі на свята гасцей, весялілі іх,стараліся, каб провады зімы прайшлі цікава, радасна і каларытна. Галоўнай гераіняй свята была Зіма, якая ўвесь час перашкаджала Вясне ўступіць у свае правы. Але дружба дапамагла вырашыць гэтую спрэчку. Пераможцай стала Вясна. Акрамя гэтага ў тэатралізаванай праграме гучалі песні, частушкі, загадкі, карагоды. Школьнікі прымалі ўдзел у спаборніцтвах , дзе праявілі спрыт, хуткасць і знаходлівасць. Дзяцей падтрымлівалі іх бацькі, якія былі гасцямі свята і ўдзельнікамі гуляння. Забавы і гульні былі заснаваны на старадаўніх звычаях:перацягванні каната, снежны цір, кіданне мятлы, масленічны ручаёк. Кульмінацыяй святастала частаваннесмачнымі блінамі з духмяным чаем, якія прыгатавалі бацькі з любоўю. Святам усе засталіся задаволены.\nНамеснік дырэктара па ВВР Сярэдняй школы №3 г.Навагрудка\nПредыдущая статья Запрет на ловлю щуки, ограничение продаж некоторых лекарств, переход на летнюю резину: что изменится в стране с 1 марта\nСледующая статья «Монументы мужества и славы»: братская могила в г.п. Любча\n3 Апреля 2020 62\n2 Апреля 2020 66\n1 Апреля 2020 246\n1 Апреля 2020 75\n31 Марта 2020 229\n31 Марта 2020 82\n30 Марта 2020 269\n30 Марта 2020 741


ЧАС ДЫКТУЕ ДЗЕЯННІ — Techkrait . "",\n19.04.2013 58 Анжелика 0 Comment\nІ хоць будаўніцтва новых сучасных, высокапрадукцыйных заводаў з’яўляецца важным для любой краіны, доля рызыкі пры гэтым заўсёды ёсць. Вось і нашы заводы закрытага акцыянернага таварыства “КварцМелПрам” па вытворчасці сілікатнай цэглы і газасілікатных блокаў. Узвядзенне іх спрыяла стварэнню новых працоўных месцаў, забеспячэнню будаўнічай галіны вобласці і раёна сваім мясцовым танным матэрыялам, паступленню падаткаў у бюджэт.\nАле ніхто, напэўна, і думаць не думаў, што сітуацыя на рынку рэзка зменіцца, зменшацца аб’ёмы работ, і прадпрыемства, што спецыялізуецца на вытворчасці будаўнічых матэрыялаў, акажацца свайго роду заложнікам часу.\nСёння завод па вытворчасці сілікатнай цэглы, які быў уведзены ў строй некалькі гадоў таму назад і на які рабілі вялікую стаўку, працуе толькі напалову сваіх магутнасцей. Ёсць праблемы са збытам прадукцыі і на другім заводзе, па вытворчасці газасілікатных блокаў, які пачаў працаваць у канцы мінулага года. Чаму так?\nПа словах намесніка дырэктара па маркетынгу і знешнеэканамічнай дзейнасці СЗАТ “КварцМелПрам” Андрэя Марозава, акрамя зніжэння аб’ёмаў будаўніцтва ў нашай рэспубліцы, адмоўную ролю адыгрываюць і такія фактары, як немалая канкурэнцыя на айчынным рынку будаўнічых матэрыялаў, аддаленасць прадпрыемства ад расійскага рынку, які на сёння з’яўляецца самым плацежаздольным і перспектыўным рынкам збыту.\nПраўда, над вырашэннем гэтай праблемы пастаянна працуюць спецыялісты прадпрыемства. Вядзецца актыўная работа па пастаўках матэрыялаў на экспарт. Прагледжваецца перспектыва пашырэння рынкаў збыту ва Украіне, на долю якой не прыпадаў да нядаўняга часу ні адзін працэнт у аб’ёме паставак кварцмелпрамаўскай прадукцыі за межы Беларусі.\n— І паспрыяе гэтаму, — расказвае Андрэй Уладзіміравіч, — тое, што ўдалося вырашыць пытанне з пастаўкамі нашай прадукцыі прама з завода ва Украіну. Пры дапамозе электроннага дакляравання машыны з грузам напрамую з завода праз пункт мытнага афармлення “Макраны” будуць адпраўляцца ва Украіну.\nЁсць яшчэ адзін важны аргумент на карысць кварцмелпрамаўскай прадукцыі – яе высокая якасць.\n— Наша цэгла, — як зрабілі заключэнне спецыялісты, — кажа Андрэй Уладзіміравіч, — не тое, што якасная, а самая лепшая па якасці ва ўсёй Беларусі. Яна вырабляецца з высакаякаснага кварцавага пяску і на самым дасканалым, высокатэхналагічным абсталяванні. Таму ў перспектыве таксама прагледжваюцца варыянты паставак яе на знешні рынак, асабліва каляровай цэглы, што карыстаецца павышаным попытам як на ўнутраным, так і на знешнім рынку. Дарэчы, сёння магутнасці па яе вырабу на заводзе загружаны на ўсе 100%.\n— А будаўнічы пясок попытам карыстаецца?\n— Летась мы паставілі на наш унутраны рынак каля 40 тысяч тон пяску. У асноўным у Брэсцкую вобласць. Пясок – самы танны будаўнічы матэрыял, і транспартаваць яго на далёкія адлегласці бяссэнсава. Тым больш, што згодна з тарыфамі на чыгуначныя перавозкі кошт транспарціроўкі пяску, скажам, да Брэста, у тры разы перавышае кошт самога пяску. Праўда, з 15 сакавіка г.г. чыгунка зрабіла скідкі, таму ў красавіку мы плануем адгрузіць будаўнічым арганізацыям Брэста каля 100 тысяч тон пяску.\n— Як і ў чалавека, так і на прадпрыемстве бываюць спады і ўзлёты. Ваша прадпрыемства, як і многія іншыя, цяпер перажывае не лепшыя часы. А што бачыцца ў перспектыве?\n— Гэта і нарошчванне вытворчых магутнасцей, і стапрацэнтная рэалізацыя прадукцыі, і павелічэнне рынкаў збыту, над чым мы штодзённа працуем.\nНА ЗДЫМКУ: намеснік дырэктара СЗАТ “КварцМелПрам” па маркетынгу і знешнеэканамічнай дзейнасці Андрэй МАРОЗАЎ.\n← Грошы пад нагамі?\n“Танцую ў “Харошках” →


Павел Севярынец збірае грошы на «Беларусалім» - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа краўдфандынгавай платформе Talaka.by пачаўся збор сродкаў на выданне першай кнігі рамана сустаршыні БХД Паўла Севярынца пад назвай „Беларусалім”. Першая кніга рамана аб’ёмам 450 старонак называецца „Беларусалім. Золак”. Месцы дзеяння – Менск, Кіеў, Полацак.\nРаспавядае Павел Севярынец:\n– Гэта раман, які я пісаў 12 гадоў, з 2005 года, у асноўным у высылках, на сутках і ў амерыканцы. Гэты раман пра Беларусь. Гэта, калі можна так сказаць, раман-прадчуванне пра падзеі, якія могуць адбыцца ў Беларусі ў бліжэйшы час. Тэкст, вядома, будзе даступны толькі пасля прэзентацыі ў кастрычніку. Збіраем на краўдфандынгавай платформе Talaka.by грошы на гэты праект. Хочам выдаць тысячу асобнікаў у цвёрдай вокладцы. Для Беларусі гэта значны наклад.\nТыя, хто падтрымаюць выданне, могуць разлічваць не толькі на кнігу. Сярод прызоў для спонсараў – экскурсія па менскіх мясцінах рамана, асабістая сустрэча з Паўлам Севярынцам за кубкам кавы і нават правы на экранізацыю „Беларусаліма”.\nВыйшла другая частка рамана „Беларусалім” – „Сэрца святла”


Барыс Батура: Патрабаванні да ўладкавання Мінскай вобласці будуць вельмі высокімі • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nБарыс Батура: Патрабаванні да ўладкавання Мінскай вобласці будуць вельмі высокімі\nПрэс-канферэнцыя Барыса Батуры, прызначанага месяц таму новым кіраўніком Мінскага аблвыканкама, якая адбылася ў пятніцу, 25 чэрвеня, адрознівалася дынамічнасцю правядзення і лаканічнасцю адказаў, без напаўнення іх нуднымі дыпламатычнымі абаротамі, пазначэннем тэрмінаў-арыенціраў вырашэння тых ці іншых праблем сацыяльна-эканамічнага развіцця вобласці. На канферэнцыю былі запрошаны дзяржаўныя і недзяржаўныя сродкі масавай інфармацыі.\nХАРАКТАРЫСТЫКА І НАМЕР. Адна з журналістак прывяла словы магілёўскіх калег, якія за час папярэдняга кіраўніцтва Барысам Батурай Магілёўскай вобласцю зрабілі свае высновы аб дзелавых якасцях гэтага чалавека: «Ён даў энергічным дзелавым людзям свабоду дзейнасці, шукаў магчымасці развіваць прыватны бізнес, прывёў у паказальны парадак малыя гарады, прымусіў усіх працаваць без датацый і ніколі не пакараў ні аднаго журналіста за крытыку». На пытанне, ці мае намер новы губернатар захаваць гэту схему працы і надалей, Барыс Батура сказаў: «Калі працуеш — можа здарацца рознае: бываюць і памылкі, але іх трэба прызнаваць. Паверце, патрабаванні да ўладкавання Мінскай вобласці будуць вельмі высокімі. Праз гады два-тры, мяркую, вынікі заўважым».\nЗАРПЛАТА І ЎТРЫМАНСТВА. Самы высокі ўзровень сярэдняй заработнай платы па краіне, па словах губернатара, у Мінскай вобласці: за паўгоддзе ён дасягне 1,080 млн рублёў. Аднак трэба ўлічваць, як растлумачыў Барыс Батура, што гэта менавіта сярэдняя заработная плата, якая складаецца з заробку і працаўнікоў «Белкалія» ды «БелАЗа», і з заробку ў сацыяльнай сферы, культуры, адукацыі, медыцыне, сельскай гаспадарцы. Праводзіцца праца па скарачэнню існуючай розніцы. Насцярожвае, па яго прызнанню, што даведзены ўзровень прагнозных паказчыкаў па году не дазволіць выйсці нават у сярэднім па вобласці на 500 долараў. На гэтай падставе зараз дадаткова рыхтуюцца заданні для рэгіёнаў, каб былі ўвязаны рост прамысловай вытворчасці, сельскай гаспадаркі, перапрацоўчай прамысловасці з улікам абавязку выйсці на пазначаную лічбу сярэдняга заробку. Час яшчэ ёсць, як сказаў губернатар, аднак задачу ў першую чаргу павінны ўсведамляць органы мясцовай выканаўчай улады і разумець, што з улікам патэнцыялу і развіцця раёнаў лічба-арыенцір не можа аўтаматычна пераносіцца на любы раён, як не можа быць аднолькавым для розных раёнаў і рост паказчыкаў. Тут пакуль не хапае, як было адзначана, заклапочанасці і разумення, пераважае вельмі часта нават на ўзроўні кіраўніцтва раённай улады ўтрыманства, якое ў нас захавалася з савецкіх часоў.\nЛІДЭРСТВА І ЗАДАЧЫ. Што рабіць, каб цэнтральны рэгіён быў у лідэрах? На думку губернатара, у адначассе ўсё з запланаванага не зробіш. Але існуючая дынаміка выканання прагнозных паказчыкаў усё ж унушае давер і, па яго меркаванню, у той пакрокавай стратэгіі, што была зацверджана ўрадам, асноўныя паказчыкі вобласць выканае. Гэта прыйдзецца зрабіць, як пазначыў кіраўнік, нягледзячы на існуючыя складанасці аб’ектыўнага і суб’ектыўнага характару, асабліва ў сельскай гаспадарцы і ў жыллёвым будаўніцтве, прырост якога, дарэчы, павінен скласці амаль 30% у параўнанні з мінулым годам. Адной з задач ён лічыць пераход на індустрыяльнае домабудаўніцтва з паралельным стварэннем яшчэ аднаго буйнога домабудаўнічага камбіната ў Мінскім раёне.\nІНВЕСТЫЦЫІ І БІЗНЕС. Аб’ём інвестыцый у вобласць, па прызнанню Барыса Батуры, можна павялічыць на 30−40% толькі за кошт зусім другога падыходу да патэнцыяльных інвестараў: «Складваецца вельмі часта ўражанне, што мы не зусім добразычліва адносімся да іх. Гэта не дазваляе выкарыстаць усе перавагі геаграфічнага становішча вобласці. Сама ж існуючая нарматыўная база сёння стварае спрыяльныя магчымасці будаваць нармальную працу ў гэтым накірунку».\nДоля малога і сярэдняга бізнесу ў эканамічнай складаючай бюджэту вобласці, як сказаў губернатар, павінна быць не сённяшнія 23%, а каля яго паловы: «Добрыя надзеі ўскладаем на створаны ў вобласці Савет па прадпрымальніцтву, у склад якога ўвайшлі актыўныя прадпрымальнікі, здольныя праяўляць і патрыятызм, і прыцягваць тых жа інвестараў, гатовыя падказаць пра недахопы ў працы выканаўчай улады. Кіраўніцтва вобласці мае намер прыдаць новы імпульс для стварэння ў раёнах вобласці сваіх бізнес-інкубатараў, гатовых аказаць дзейсную дапамогу пачынаючым прадпрымальнікам».\nВЁСКА І ГОРАД. Губернатар спакойна аднёсся і да праблемы магчымага банкруцтва некаторых сельгаспрадпрыемстваў, пазначыўшы, што пры сённяшняй базе выпрацоўка ў сельскай гаспадарцы павінна складаць не менш за 50 млн рублёў у год на аднаго чалавека, інакш цяжка весці размову пра рэнтабельнасць гаспадаркі, яе нармальнае функцыяніраванне.\nКранаючы пытанне пра аграгарадкі і «неперспектыўныя» вёскі, губернатар перасцярог, што назва «неперспектыўныя» не зусім прыстойная, бо паралельна з развіццём цэнтральнай сядзібы аграгарадка павінна надавацца належная ўвага і астатнім яго вёскам. Немэтазгодна і распрацоўваць нейкія асобныя праграмы па ліквідацыі ці ўкрупненню вёсак — у кожным выпадку патрэбен свой падыход.\nНаогул, важна кожнаму райцэнтру і нават невялікаму гарадку Міншчыны мець сваё адметнае аблічча. Пры гэтым слова архітэктара павінна быць законам для стварэння свайго «шарма». Тут павінны брацца ў разлік не каманды раённага кіраўніка ці яго намесніка, а менавіта прафесійнае заключэнне спецыяліста.\nПЛАНАВАСЦЬ І ДАКЛАДНАСЦЬ. Адсутнасць гарачай вады ў летні перыяд у раённых цэнтрах Мінскай вобласці губернатар назваў нечаканасцю, з якой ён сутыкнуўся, пераняўшы кіраўніцтва вобласці. А падрабязней кранаючы пытанне жыллёва-камунальнай гаспадаркі, губернатар пазначыў, што сістэмнай структуры яе кіравання, на жаль, у вобласці няма даўно, пры тым, што самі камунальныя службы і іх кіраўніцтва на месцах з’яўляюцца, як правіла, кампетэнтнымі службамі. У бліжэйшы час, па яго словах, тут усё будзе расстаўлена па сваіх месцах, і ўсё будзе зроблена ў рамках існуючага бюджэту: «Галоўнае — утрымліваць тое, што зроблена, дамагчыся планавасці абслугоўвання ўсіх аб’ектаў. Важная задача і ў тым, каб ў жыллёвым сектары была двухбаковая адказнасць, напрыклад, за пашкоджаныя пад’езды: своечасовы якасны рамонт пад’езда раз у пяць гадоў і адказнасць за ўсе бягучыя пашкоджанні з боку саміх жыльцоў. На жаль, „недарэмонты“ за гэты час складаюць ужо 40 гадоў, і людзям патрэбна растлумачваць, што адначасова гэтую розніцу пераадолець не ўдасца — прыйдзецца камусьці чакаць крыху больш, але ад службаў патрабуецца пазначаць дакладныя тэрміны. Без гэтага не скараціць тую колькасць скаргаў, якую структуры ЖКГ атрымліваюць цяпер».\nКАНСТРУКТЫЎНАСЦЬ І АДКАЗНАСЦЬ. «Нікога душыць мы не збіраемся. Запрашаем вас да канструктыўнага дыялогу і аб’ектыўна адказнага асвятлення і поспехаў, і праблем Міншчыны», — сказаў губернатар. Адказваючы карэспандэнту газеты «Борисовские новости», ён пазначыў, што аддасць каманду, каб зняць умяшальніцтва ідэалагічных службаў у пытанні распаўсюджвання недзяржаўнай прэсы і прадастаўлення ёй інфармацыі.\nПаабяцаўшы праводзіць падобныя сустрэчы з прэсай рэгулярна, Барыс Батура напрыканцы папрасіў, каб адпаведныя службы адмовіліся ад неэфектыўнай практыкі папярэдняй падрыхтоўкі і размеркавання пытанняў сярод журналістаў: размова павінна быць жывой і на самыя актуальныя тэмы.\nЗВАНІЦЕ. Аб чым Вы хацелі запытаць губернатара Міншчыны? Званіце па тэл. 5−24−07\nБарыс Васільевіч Батура нарадзіўся 28 ліпеня 1947 года ў Ваўкавыску Гродзенскай вобласці. У 1970 годзе закончыў Беларускі палітэхнічны інстытут. Да 1987 года працаваў на Гродзеншчыне, займаючыся жыллёва-камунальнай гаспадаркай вобласці. У 1987 годзе прызначаны намеснікам міністра, а з 1990 па 1999 гады займаў пасаду міністра ЖКГ Рэспублікі Беларусь, затым стаў намеснікам прэм’ер-міністра. З 2000 па 2008 гады ўзначальваў Магілёўскі аблвыканкам, з 2008 года з’яўляўся старшынём Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. У маі 2010 года ўзначаліў Мінскі аблвыканкам.


Фэст здаровага ладу жыцця\nГарачымі сонечнымі жнівеньскімі днямі на турбазе «Высокі бераг» ААТ «Гарадзенскі мясакамбінат» адбыўся 14-ы раённы фэст здаровага ладу жыцця сярод моладзі прадпрыемстваў, устаноў і арганізацый Ленінскага раёна г.Гродна.\nСярод 9 камандаў удзельніц ужо традыцыйна была запрошана каманда «Палявая аптэка» Гродзенскага РУП «Фармацыя» (бяром удзел другі год). Усім удзельнікам фэсту мела быць прадэманстраваць высокі ровень фізічнай рыхтоўлі і творчага майстэрства.\nПасля ўрачыстага адкрыцця фэсту, каманды падзяліліся па спартовых пляцоўках, для ўдзелу ў турыстычнай эстафеце і валейболе. Воля да перамогі, характар, камандны дух - такімі словамі можна было ахарактарызаваць нашых спартоўцаў на трасе. Насычанымі апынуліся баталіі і на валейбольнай пляцоўцы, дзе наша каманда адолела ўсіх супернікаў у групе і выйшла ў фінал, і нам мела быць бітва за першае месца. У напружаным змаганні са знакамітай камандай крыху не хапіла для перамогі, таму заслужанае другое месца па валейболе засталося за «Палявой аптэкай», якая пакінула на трэцім месцы леташніх пераможцаў у дадзеным відзе спорта.\nУвечар адбыліся спаборніцтвы ў індывідуальных відах спорта, у кожным з якіх нашы калегі занялі прызавыя месцы. Яўген Хазей - 1 месца па шашках, Місюк Вадзім - 2 месца ў армрэстлінгу, Матросаў Сяргей - 3 месца ў дартсе.\nСамым цікавым і творча конкурсам быў «Хто такія гарадзенцы?» у якім наша каманда прачытала вершы на беларускай мове і праспявала песню пра каханне да сваёй радзімы. Разам з гэтым быў пададзены побыт турыста з афармленнем кутка «Падарожжа па малой радзіме» у тэматыцы нашага прадпрыемства. Першы дзень фэсту скончыўся выступам кіраўніка Ленінскага раёна Івана Івановіча Курмана, аўтарскай песняй і запальнай дыскатэкай.\nРаніцай наступнага дня ўсе каманды дружна адправіліся на зарадку, падзяляючыся паміж сабой дадатнымі эмоцыямі пра фэст. Апошнім быў конкурс скульптур з пяску «Гродна шматнацыянальны», у якім апынуліся аднолькава добрыя ўсе ўдзельнікі, бо судзейская брыгада не змагла вызначыць пераможца.\nПадводзячы вынікі фэсту, арганізатары адзначылі высокі ровень рыхтоўлі ўдзельнікаў, які ўзрастае з кожным годам. Наша каманда годна выступіла, адрозніўшыся як у камандных відах спорта, гэтак і ў індывідуальным майстэрстве. Мора дадатных эмоцый, прыемных знаёмстваў і зарад бадзёрасці атрымалі абсалютна ўсе ўдзельнікі і арганізатары імпрэзы, таму быў прыняты развязак у наступным годзе памкнуцца зноў на гэта свята здароўя і спорту, толькі ў яшчэ больш пашыраным складзе.\nАд твару ўсіх удзельнікаў выяўляем велізарную падзяку кіраўніцтву прадпрыемства, прафзвязнаму камітэту за падтрыманне дадзенага роду ініцыятыў, за спрыянне ў расчыненні таленавітай і творчай моладзі.\nкіраўнік аптэкі №132 г.Слонім,


Амбасадар Нямеччыны заклікаў вызваліць палітвязняў і спыніць рэпрэсіі ў Беларусі\nУ Менску 28 студзеня намеснік міністра замежных справаў Беларусі Сяргея Алейніка сустрэўся з амбасадарам Нямеччыны Манфрэдам Гутэрэрам. Пра гэта паведамляе прэс-служба нямецкай амбасады.\nАдзначаюць, што Гутэрэр і Алейнік абмеркавалі становішча ды перспектывы двухбаковых стасункаў.\n«Амбасадар Гутэрэр выкарыстаў магчымасць, каб выказаць сваю занепакоенасць наконт палітычных вязняў і патрабаваць іхнага вызвалення, спынення рэпрэсіяў супраць мірных дэманстрантаў і актывістаў, а таксама пачатку сапраўднага дыялогу паміж уладамі ды грамадзянскаю супольнасцю ці апазіцыяй. Падчас размовы амбасадар Гутэрэр выказаўся ў прыватнасці за паскарэнне акрэдытацыі прадстаўнікоў нямецкіх медыяў. Нягледзячы на разыходжанні пазіцыяў, размова прайшла ў канструктыўнай атмасферы», – падкрэсліваюць у амбасадзе.\nПра сустрэчу Гутэрэра ды Алейніка паведаміла і прэс-служба МЗС Беларусі, аднак у паведамленні нічога не згадвалася пра тое, што нямецкі бок закрануў праблему палітычных рэпрэсіяў. Беларускі прэс-рэліз наагул складаўся з аднаго сказу: «Бакі абмяняліся думкамі пра актуальныя пытанні беларуска-нямецкай супрацы ды абмеркавалі перспектывы яе развіцця».\nНагадаем, што ў сувязі з прэзідэнцкімі выбарамі і пратэстамі ў Беларусі распачатыя больш як 1000 крымінальных справаў. На гэты момант 221 асоба прызнаная палітычнымі вязнямі. Агулам, паводле звестак праваабаронцаў, з пачатку выбарчай кампаніі ў траўні да канца 2020 года былі затрыманыя больш за 33 тысячы грамадзянаў, вялікую частку якіх пакаралі адміністратыўнымі арыштамі і буйнымі штрафамі. Тысячы затрыманых сталіся ахвярамі мэтанакіраваных катаванняў ды іншых відаў жорсткага, бесчалавечнага і зневажальнага абыходжання.\nТэгі: МЗС Беларусі палітвязні ў беларусі рэпрэсіі-2020 рэпрэсіі-2021


Архіў навін © Старагабскi ВПК\nЗ 22.04.2019 у доме культуры аг. Старыя Габы ўрачыста распачаўся Тыдзень народнай творчасці. Удзел у адкрыцці Тыдня прынялі вучні 1-11 класаў установы адукацыі. На свята былі запрошаны майстрыхі Грузд Г.Ю. і Сіськевіч М., якія цікава расказвалі пра свае вырабы, пра сваю маладосць.\nДля вучняў 1-4 класаў прайшло цікавае пазнаваўча-выхаваўчае мерапрыемства па электрабяспецы. А запомніцца яно надоўга, таму што кожны ўдзельнік атрымаў патрэбныя падарункі.\nвыхаваўчых мерапрыемстваў Тыдня маці\nў перыяд з 8 па 14 кастрычніка 2018 года\nДУА “Старагабскі вучэбна-педагагічны комплекс\nдзіцячы сад – сярэдняя школа”\nВыстава малюнкаў “Мая мама лепшая самая…”\nВучні 1, 2,\nКрывашэева Ж. У.,\nЛеановіч Н. Б.,\nКачарго Т. Я.\nКніжная выстава “Жанчына-маці ў творах беларускіх пісьменнікаў і паэтаў”\n1 – 11 класаў\nЗавочнае падарожжа “Прафесіі нашых матуль”\n5, 6 класа\nКарабейнік С. М., Варабей Н. Б.\nЛітаратурная кампазіцыя “Уславім Маці светлае імя…”\nБосая А. Д.\nЧас паэзіі “Мілая, добрая…”\n8, 9 класаў\nЯрмаковіч А. А., Серадзінскі У.С.\nСвяточная праграма “Матуля любая мая”\nКонкурс чытальнікаў вершаў “Лепшыя вершы для матулі”\nЦікавую паездку арганізавала ўстанова адукацыі для вучняў 1-7 класаў 1 чэрвеня 2018 года. Група дзяцей разам з педагогамі наведалі экскурсійна-турыстычны комплекс "Аптэкарскі сад" . Выказваем шчырую падзяку ўпраўленню па адукацыі, спорце і турызме Мядзельскага райвыканкама за прадстаўленне транспарту.\n31 мая 2018 года ва ўстанове адукацыі адбылося шэраг цікавых і запамінальных мерапрыемстваў для навучэнцаў, бацькоў і гасцей . Першымі пачалі святкаваць навучэнцы групы дашкольнай адукацыі. Пяць выпускнікоў развіталіся з выхавацелямі, малодшымі сябрамі. Іх чакае першы клас!\nНа развітанне з Букваром і з пачатковай школай запрасілі вучні першага і чацвёртага класаў!\nПасля ўрачыстай лінейкі ўсіх чакала захапляльнае мерапрыемства "Ура! Канікулы!"\n19 мая 2018 года на базе ДУА "Гімназія-інтэрнат г. Мядзела" адбылася раённая навукова-практычная канферэнцыя. Сваю работу прадставіла і наша вучаніца 7 класа Кавалёва Юлія. "Гісторыя аднаго музейнага экспаната" - менавіта над такой тэмай працавала Юлія пад кіраўніцтвам настаўніка гісторыі Серадзінскага Уладзіміра Сяргеевіча. Па ацэнках журы работа атрымала другое месца. Віншуем нашага юнага даследчыка Кавалёву Юлію і кіраўніка Уладзіміра Сяргеевіча Серадзінскага!\nЯшчэ тады нас не было на свеце,\nКалі ў ваеннай буры агнявой,\nЛёс вырашаючы будучых стагоддзяў,\nВы бой вялі, святы бой!\nКалі з Перамогай вы дадому прыйшлі.\nСалдаты Мая, слава вам навекі\nАд усёй зямлі, ад усёй зямлі!\nДзякуем, салдаты, вас\nЗа жыццё, за дзяцінства і вясну,\nЗа мірны дом,\nЗа свет, у якім мы жывем!\nУрачыстыя мітэнгі да Дня Перамогі адбыліся 9 мая 2018 года ў в. Зані і ў аг. Старыя Габы\nНа пытанні з розных галін жыцця трэба была знайсці адказ 14 красавіка самым інтэлектуальным хлопчыкам і дзяўчынкам устаноў адукацыі Мядзельскага раёна. У склад каманды нашай установы ўвайшлі Баслык Аляксандра, Міронава Таццяна, Грузд Марына, Сівіцкая Яўгенія, Фарына Яўген і Івашка Мікіта. У агульным заліку з 15 каманд наша заняла 5-ае. Малайцы, віншуем!\nНа базе ДУ "Мядзельскі фізкультурна-аздараўленчы цэнтр" адбылася раённая спартакіяда сярод работнікаў сістэмы адукацыі Мядзельскага раёна. Каманда ўстановы ў складзе Уласавец Т. М., Леановіч Н. Б., Ярмаковіч А. А., Алексіевіч І. Г., Петуха М. П., Жыхара Л. І. прыняла таксама ўдзел у спартыўных спаборніцтвах. І як вынік - дыплом ІІ ступені ў групе "Б" атрымала наша каманда!\n16 сакавіка 2018 года згодна з планам работы ўстановы адукацыі на 2017/2018 навучальны год адбыўся агульнашкольны бацькоўскі сход. Прынялі ўдзел і прадстаўнікі раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях Карапецян І. А. і Данілік К.В., старшы інспектар інспекцыі дарожна-патрульнай службы ДАІ Мядзельскага РАУС Купрэвіч А.А. Прафілактычныя гутаркі былі праведзены як з бацькамі так і з навучэнцамі ўстановы адукацыі. Бацькі і дзеці мелі магчымасць атрымаць пытанні на хвалюючыя пытанні.\nВясновае сонейка таксама вырашыла парадаваць цеплынёй і святлом усіх жанчын і дзяўчынак напярэдадні свята 8 Сакавіка. Самыя цёплыя віншаванні чуліся 7 сакавіка і ад нашых мужчын і хлопчыкаў, якія падрыхтавалі мерапрыемства пад кіраўніцтвам класнага кіраўніка 5 класа Грынкевіч Анастасіі Віктараўны.\n1 сакавіка адзначаецца Сусветны Дзень грамадзянскай абароны. З гэтай нагоды ўстанову наведалі прадстаўнік РАНС - начальнік ПАСЧ №1 Булыга В.А., які правёў прафілактычна-азнаямляльную гутарку і арганізаваў эвакуацыйныя мерапрыемствы.\nУ рамках падрыхтоўкі да паседжання метадычнага аб'яднання настаўнікаў-прадметнікаў гуманітарнага цыклу педагогамі арганізавана ўзаеманаведванне вучэбных заняткаў.\n23 лютага 2018 года ва ўстанове ўсе словы віншаванняў былі накіраваны нашым дарагім і любімым мужчынам і хлопчыкам. Цікавую забаўляльную праграму падрыхтавалі настаўнікі пачатковых класаў Леановіч Наталья Браніславаўна і Крывашэева Жанны Усцінаўна разам з дзяўчынкамі.\n27 студзеня 2018 года адбыўся раённы этап конкурсу юных даследчыкаў сярод малодшых школьнікаў. Прадстаўніца нашай установы вучаніца 3 класа Карабань Дзіяна шукала разам з настаўнікам Качарго Таццянай Яўгенаўнай прыродныя фарбавальнікі.\nАдразу некалькі вучняў установы адукацыі атрымалі членскія білеты БРСМ. Уручэнне адбылося ў час сустрэчы на базе школы з прадстаўнікамі раённай арганізацыі першым сакратаром Апанасёнак М. і другім сакратаром Шчамель Н. Паўдзельнічалі вучні і ў інтэрактыўнай гульні "Мая Міншчына".\n5 лютага 2018 года адразу дзве сустрэчы адбыліся на базе ўстановы. Прафілактычную гутарку правяла начальнік інспекцыі па справах непаўналетніх Вайцюльян Вікторыя Аляксандраўна. Аб мерах пажарнай бяспекі расказала інспектар аддзела па надзвычайных сітуацыях Данілік Кацярына Васільеўна. Правялі і пазапланавую эвакуацыю навучэнцаў і работнікаў установы адукацыі.\nЗімовыя сцюжы і завеі не ствараюць перашкод для тых, хто чакае і спяшаецца на сустрэчу з дзяцінствам, са школай. Вось і дзень 10 лютага 2018 года для былых выпускнікоў Старагабскай школы стаў чаканым і ўзрушаным. Вечар сустрэчы "Пайсці, каб зноў вярнуцца..." пакінуў цёплыя ўражанні як для арганізатараў так і для саміх выпускнікоў. А падрыхтавалі і арганізавалі сустрэчу настаўнік Варабей Наталія Багуславаўна і класны кіраўнік 10 класа Босая Алена Дзмітрыеўна.\nУ час зімовых канікулаў адбыліся навагоднія святы. Вучні ўстановы прымалі ўдзел у раённых і абласных мерапрыемствах. У групе дашкольнай адукацыі таксама сустракалі доўгачаканых гасцей: Дзеда Мароза і Снягурачку.\nТрадыцыйна адбыўся розыгрыш латарэй. Супер-прыз дастаўся сям'і Зылінскіх. Астатнія таксама засталіся рады падарункам.\nАдным з самых доўгачаканых і чароўных святаў з'яўляецца Навагодняе свята. Шмат цукерак, падарункаў і канечне цікавых сустрэч. Менавіта так можна сказаць пра экскурсійную паездку навучэнцаў установы ў г. Мінск 2 студзеня 2018 года, у час якой дзеці наведалі святочнае прадстаўленне ў Палацы Рэспублікі.\nУ рамках шостага школьнага дня вучні 3-8 класаў здзейснілі экскурсійную паездку ў г. Мядзел з наведваннем музея Народнай славы і краязнаўчага музея на базе ДУА "Мядзельская сярэдняя школа №1 імя У. Дубоўкі". З экспанатамі і экспазіцыямі падрабязна пазнаёміў настаўнік гісторыі Серадзінскі Уладзімір Сяргеевіч.\nУ рамках падрыхтоўкі да педсавета па тэме "Факультатыўныя заняткі: задачы, здабыткі, праблемы, шляхі рэалізацыі" на працягу двух тыдняў праводзіліся адкрытыя заняткі, падрыхтаваныя педагогамі Леановіч Н.Б., Варабей Н. Б., Крывашэевай Ж.У., Босай А.Д.\nДзе жыве ліса, чым харчуецца вавёрачка, для чаго патрэбныя вочкі і вушкі, чаму ідзе снег і дождж? На ўсе гэтыя і многія іншыя пытанні шукаюць адказы вахаванцы групы дашкольнай адукацыі разам са сваім выхавацелем Клімовіч Л. Ч.\n24 лістапада па запрашэнні кіраўніцтва ўстановы адукацыі наведалі прадстаўнікі Мядзельскага РАНС інспектары Карапецян І. А. і Балаш І.А. Напярэдадні навагодніх свят, ацяпляльнага сезону былі агучаны правілы карыстання ацяпляльнымі прыборамі, петардамі. Таксама кожны удзельнік сустрэчы атрымаў памяткі на супрацьпажарную тэматыку.\n13 лістапада вучні ўстановы мелі магчымасць задаць хвалюючыя пытанні, падзяліцца маленькімі сакрэтамі і атрымаць карысную параду на сустрэчы з пісхолагам ДУА "Мядзельскі раённы сацыяльна-педагагічны цэнтр" Марозам Іванам Юр'евічам.\nЦікавае мерапрыемства пад кіраўніцтвам класнага кіраўніка 8 класа Серадзінскга Уладзіміра Сяргеевіча падрыхтавалі вучні 1-8 класаў да Дня Маці. Мамы, якія прысутнічалі на свяце, пачулі цёплыя словы ўдзячнасці ад дзетак, паслухалі песні і нават прынялі ўдзел у конкурснай праграме.\nУ рамках акцыі "У цэнтры ўвагі - дзеці!" ва ўстанове праходзілі класныя гадзіны, інфармацыйныя гадзіны, дзе звярталася ўвага на правілы бяспечных паводзін як у школе так і дома. Педагогі сустракаліся з бацькамі, нагадваючы пра адказнасць за астаўленне дзяцей адных , за правілы перавозкі непаўналетніх у транспарце і інш. 5 верасня адбылася сустрэча педагогаў і навучэнцаў установы з інспектарам Мядзельскага РАНС Карапецян І. А.\nЦудоўная раніца 1 верасня 2018 паклікала зноў усіх у школу! На святочнай лінейцы віншаванні атрымлівалі вучні, настаўнікі і бацькі. Прадстаўнікі аддзела па надзвычайных сітуацыях, аддзела адукацыі, спроту і турызму далучыліся да віншаванняў, уручылі падарункі нашым першакласнікам. А першы званок паклікаў на ўрок "Мая Айчына!"\nКансультацыі для бацькоў (Алексіевіч І.Г.)\nЗаняткі аб’яднанняў па інтарэсах:\n“Гадзіна футбола” (Петух М.П.)\n“Юны экскурсавод” (Серадзінскі У.С.)\n“Ведай свае правы”\n(1 – 10 класы)\n“Шашкі і шахматы”” (Петух М.П.)\n“Музеязнаўства” (Серадзінскі У.С.)\nКансультацыі для бацькоў (Карабейнік С.М.)\n“Кухня народаў свету”\n_______ Т. М. Уласавец\nмерапрыемстваў ДУА “Старагабскі вучэбна-педагагічны комплекс дзіцячы сад – сярэдняя школа”\nпа правядзенні прафілактычнай акцыі “Бяспечныя канікулы”\nў перыяд з 23.10.2017 па 07.11.2017\nШтодзенна з 23.10 па 27.10 2017\nна апошнім уроку\nВучні 1-10 класаў\nНастаўнікі-прадметнікі, класныя кіраўнікі\nСустрэча з інспектарам ДАІ\n“Бяспечныя паводзіны на дарогах”\nУласавец Т. М., дырэктар\nКонкурс малюнкаў «Святлафор спяшаецца на дапамогу»\nКласныя гадзіны “Правілы паводзін у час асенніх канікулаў”\nБосы І. Ч., намеснік дырэктара\nМультвіктарына “Правілы на дарогах”\nВучні 1-5 класаў\nКласныя кіраўнікі 1-5 класаў\nВыдача памятак вучням «У правілаў дарожнага руху канікулаў няма»\nВучні 1- 10 класаў\nКласныя кіраўнікі 1-10 класаў\nРэйд бацькоўска-настаўніцкага патруля\nАбследванне ЖБУ навучэнцаў з правядзеннем індывідуальна-прафілактычных гутарак з бацькамі “Мы ў адказе за сваіх дзяцей”\nКіраўніцтва ўстановы, класныя кіраўнікі\nПа асобным плане праводзіліся падчас зімовых канікулаў розныя мерапрыемствы: віктарыны, спартыўныя спаборніцтвы, сустрэчы, пазнаваўчыя гульні. Вялася падрыхтоўка да навукова-практычнай канферэнцыі, вялася даследчая дзейнасць вучняў пачатковых класаў.\nСустрэчу з цікавымі казачнымі персанажамі ўсім удзельнікам і гасцям мерапрыемства падарыў ранішнік "Навагодняя казка", які адбыўся 27 снежня 2016. Акрамя танцаў, песень усіх чакаў розыгрыш навагодняй латарэі.\nТой, хто мала ведае, малому можа і вучыць. (Каменскі Я.)