Запалення прадсталёвай залозы або наватворы ў выглядзе Аден, якія прыводзяць да засмучэння мачавыпускання і палавой дысфункцыі, з'яўляюцца следствам агульнай старэння арганізма, ці ж бываюць абумоўлены знешнімі інфекцыямі і няправільным ладам жыцця.\nНезалежна ад прычыны гэтай паталогіі спецыяльны комплекс фізічных практыкаванняў можа значна аблегчыць працэс лячэння і аднаўлення функцый прастаты ў мужчын.\nАгульная фізкультура, эфект ад якой патройваецца пры здаровым харчаванні і адмове ад алкаголю і цыгарэт, умацоўвае імунную і гарманальную сістэму мужчыны і ў большасці выпадкаў выключаюць з'яўленне прастатыту нават у састарэлым узросце.\nАле ў выпадку, калі ўжо ёсць хоць бы найменшыя прыкметы запалення, такія як цяжкасці і болевыя адчуванні пры мачавыпусканні, перш чым прыступаць да самалячэння, трэба звярнуцца да ўрача. Інтэнсіўнасць сімптомаў прастатыту можа быць зманлівая. Толькі пасля даследавання спецыяліста можа быць ўстаноўлена стадыя і характар плыні хваробы, і адпаведным гэтаму комплекс фізічных практыкаванняў.\nХворым з дыягнаставаны хранічным прастатытам і ў працэсе аднаўлення пасля аперацыі адэномы прызначаецца спецыяльная лячэбная гімнастыка, якая праводзіцца пад наглядам лекара. Пры лёгкіх формах запалення ўздзеянне лекавай тэрапіі можна падмацаваць гімнастыкай, якая ўмацоўвае мышцы і паляпшае кровазварот у тазавай вобласці. Фізічная актыўнасць не толькі стымулюе абмен рэчываў, але і здымае псіхалагічную напругу, выкліканае хваробай і падтрымлівае мужчынскі арганізм, раскрываючы ўсе магчымасці самалячэння.\nсядзячы лад жыцця ў той ці іншай меры схільна ўсё мужчынскае насельніцтва планеты. Тым, у каго праца ідзе толькі ў выпадку шматгадзіннага замірання на пятай кропцы, то ёсць людзям з штодзённым васьмі і больш гадзінным сядзячым рэжымам, рэкамендуюцца рэгулярныя трэніроўкі і кароткія размінкі праз кожную гадзіну паўтара знаходжання ў статычным становішчы, незалежна ад таго, дзе знаходзіцца чалавек.\nФізічныя практыкаванні для прафілактыкі прастатыту можна ўвесці ў меню спецыяльных трэніровак ці ж рабіць толькі адно з іх у якасці кароткай размінкі, паўтараючы да дзесяці разоў. Усе практыкаванні робяцца стоячы, першы рух - удых, пераход у зыходнае становішча - выдых. Спіна прамая, ступні не адрываюцца ад падлогі.\nПолуприседания з развядзеннем каленяў ў бакі;\nПадыманне сагнутай у калене ногі так, каб лінія сцягна была раўналежная паў. Затым пераклад выпрастанай ногі за спину. Можно вар'іраваць гэта практыкаванне, адводзячы нагу ў бок. У выпадку цяжкага з утрыманнем раўнавагі можна спачатку патрэніравацца з упорам рукой на спінку крэсла. Затым паступова перайсці на выкананне без ўпора;\nПавольныя кругавыя руху выпрастанай нагой, пры напрузе мышцы ягадзіц;\nШырокія выпады нагой наперад і ў бакі. Пры гэтым іншая нага згінаецца;\nСкачкі на месцы, двума нагамі і з чаргаваннем ног;\nПадцягванне да столі з выпрастанымі рукамі.\nДля размінак на працягу ўсяго дня можна выкарыстоўваць практыкаванні па ўцягванню і паслабленню жывата і ягадзіц. Асноўны прынцып - фіксаванне максімальна напружаных цягліц і паступовае іх расслабленне на працягу магчыма доўгага часу. Прытым гэтыя практыкаванні можна выконваць таксама і ў становішчы седзячы.\nПад'ём па лесвіцы - яшчэ адно лёгкадаступных практыкаванне ад прастатыту, якое ўмацоўвае мышцы таза. Можна імітаваць такі крок на лаўцы або зэдліку, пры гэтым, у залежнасці ад ступені стамляльнасці, можна рабіць гэта практыкаванне ў розным рытме ад павольнай хады да хуткага бегу.\nФізічныя практыкаванні пры прастатыце і адэноме павінны строга нармаваныя: мардаваць сябе нельга, трэба абавязкова выконваць меру і атрымліваць зарад энергіі і задавальнення ад трэніровак.\nПадчас ранішняй зарадкі або трэніровак на дыванку ў хатніх умовах, трэба выконваць практыкаванні, якія ўмацоўваюць мышцы таза і пахвіны і паляпшаюць кровазварот у ніжняй часткі тулава. Важна звярнуць увагу, што прагрэс пры выкананні практыкаванняў вымяраецца не толькі павелічэннем паўтораў, але і ўдасканаленнем тэхнікі. З часам павінна павялічвацца расцяжка, руху стануць лёгкімі і выразнымі.\nАсноўная частка практыкаванняў выконваецца за кошт рухаў ног пры становішчы лежачы на спіне:\nПрамыя ногі паднімаюцца перпендыкулярна падлозе і ўтрымліваюцца на працягу некалькіх секунд;\nВыпростванне сагнутых у каленях ног паралельна падлозе;\nРух ног як пры яздзе на ровары, трэба выконваць да 500 кругавых рухаў штодня. Пры гэтым рабіць рух трэба як па гадзінны стрэлцы, так і супраць яе;\nПадняць таз з сагнутымі каленямі над падлогай, затым выпрастаць ногі і развесці іх у процілеглых напрамках;\nМаляваць кругі і васьмёркі нагамі, можна разнастаіць гэта практыкаванне рухамі стуленых і выпрямленных ног уверх-уніз і па дыяганалі;\nЗ становішча лежачы на жываце трэба прыпадняць ногі і развесці ў бакі. Зафіксаваць такое становішча на некалькі секунд.\nТрэба практыкаваць таксама:\nПрактыкаванні з трэніровачным мячом: пракаты седзячы і лежачы, сцісканне мяча паміж сцёгнамі і галёнкамі, скачкі ў такім становішчы.\nАдцісканні ад падлогі, для пачаткоўцаў - ад сцяны або перакладзіны.\nутрымліваннем лаўкі: становішча з упорам на локці і ступні.\nПерамяшчэнне на ягадзіцах ў сядзячым становішчы.\nСкачкі са скакалкай.\nНахілы наперад са становішча лежачы на спіне, з фіксаванымі ступнямі.\nУ комплексе штодзённай гімнастыкі абавязкова павінны быць практыкаванні на расцяжку цягліц і павышэнне гнуткасці ніжняй часткі пазваночніка.\nПерад выкананнем практыкаванняў, якія называюцца Асанаў, неабходна будзе правесці падрыхтоўчую працу. Для таго, каб вызначыцца якія менавіта практыкаванні падыдуць у кожным асобным выпадку, трэба атрымаць базавыя веды па хатха ёзе, дасягнуць пэўнага ўзроўню мышачнай расцяжкі і асвоіць спецыяльны дыхальны комплекс.\nВось апісанне трох асан, для выканання якіх патрэбныя будуць даволі працяглыя трэніроўкі:\nНогі разведзеныя ў няпоўным шпагаце ў 10 гл ад падлогі, тулава ў нахіле і выцягнутыя наперад рукі тычацца ступні. Тое ж выконваецца і ў іншы бок;\nПрамая стойка, цяжар цела пераносіцца на адну напаўсагнутых нагу. Ступня другой нагі пераносіцца за галёнка апорнай, рукі пераплецены вакол тулава;\nЛежачы на жываце, рукамі ўхапіцца за лодыжкі і максімальна выгнуть цела.\nНябачная гімнастыка пры прастатыце\nГэтыя спецыяльныя фізічныя практыкаванні, якія паказаны пры прастаты і патрабуюць канцэнтрацыі і паслаблення. Пры іх дапамогі дасягаецца унікальны масажны эфект. Практыкаванне трэба паўтараць па некалькі разоў на дзень, робячы 10-20 паўтораў.\nНа ўдыху ўцягванне анусу, на выдыху паслабленне. Важна выконваць практыкаванне рытмічна, ужываючы два розных варыянту. Пры першым выконваецца ўцягванне і паслабленне праз роўныя прамежкі часу па магчымасці хутка. Пры другім - стан максімальнага напружання трэба ўтрымліваць як мага даўжэй, затым плаўна і паступова паслабіць цягліцы - таксама па магчымасці падоўжыўшы гэты працэс.\nПерапыненне мачавыпускання. Можна праводзіць літаральна, трэніруючыся ў спыненні бруі мачы, даводзячы такія перапынкі да 30 за адно мачавыпусканне. Можна таксама імітаваць перапыненне мачавыпускання скарачэннем цягліц.\nГэтыя практыкаванні можна і трэба выконваць пры прастатыце і адэноме прастаты, чаргуючы зыходныя палажэнні: стоячы, седзячы, лежачы. Пры правільным выкананні можна адчуць прыліў цяпла ў пахвінную вобласць, магчымыя нязначныя рэшткавыя болевыя адчуванні, якія павінны прайсці з часам.\nГэта адмысловы комплекс фізічных практыкаванняў для лячэння прастатыту, якія, як правіла, спалучаюцца з масажам і іншымі фізіятэрапеўтычнымі працэдурамі, і вядуць да аднаўлення парушаных функцый эрэкцыі, мачавыпускання і дэфекацыі. Такія практыкаванні, якія ў прынцыпе паўтараюць прафілактычны гімнастычны комплекс, прызначаюцца лекарам, у залежнасці ад гісторыі хваробы, і пасля таго як уролаг вызначыўся з пытаннем, як лячыць захворванне. Фізічныя нагрузкі пры прастаты могуць выклікаць узмацненне болевых адчуванняў, таму важна выконваць іх пры рэгулярным назіранні ў лекара.\nПрактыкаванні пры хранічным прастатыце прызначаюцца ў вельмі рэдкіх выпадках. Па паказу уролага могуць быць прызначаныя таксама заняткі на трэнажорах і з гантэлямі і штангі для прапампоўкі пэўных груп цягліц.\nЛюбыя віды фізічнай актыўнасці - заняткі хадой, бягом, плаваннем, скачкі са скакалкай, язда на ровары, пры адсутнасці медыцынскіх супрацьпаказанняў спрыяюць лячэнню прастатыту, падымаючы жыццёвы тонус пацыента і паляпшаючы яго настрой.


Як знайсці працу без досведу?\nПытанне аб тым, як знайсці працу без досведу, цікавіць амаль кожнага студэнта. Многія дзівяцца, але аказваецца, нават той факт, што яны скончылі навучальную ўстановы з чырвоным дыпломам, нічога не мяняе. Працадаўцу ў гэтым плане, хутчэй, цікава, якімі чалавек валодае навыкамі, а не нейкія ацэнкі ён атрымліваў у мінулым.\nЯк знайсці працу маладому спецыялісту без вопыту?\nПершае, што трэба ведаць, як пачаць пошук вакансіі адмыслоўцу без вопыту. Нават калі вы ніколі не працавалі па спецыяльнасці ўсё роўна трэба пастарацца стварыць годнае рэзюмэ . Варта ведаць і ўлічваць той факт, што менавіта на аснове рэзюмэ вас могуць дапусціць да сумоўя.\nНе варта праяўляць асаблівую сціпласць ў дадзеным дакуменце, але і падхарошвае рэчаіснасць таксама ня варта. Напішыце, што ў кампенсацыю адсутнасці вопыту вы хутка навучальнасць і прыкладзеце максімальныя намаганні, каб дабіцца высокага выніку.\nВыкарыстоўвайце магчымасці інтэрнэту\nКаб знайсці працу пасля інстытута без вопыту трэба ўспрымаць яе пошук, як шанец наладзіць сваё жыццё, таму важна прыкласці максімальна магчымыя намаганні. Выпішыце электронныя адрасы ўсіх кампаній па вашай спецыялізацыі і разашліце ваша рэзюмэ. Не грэбуйце дробнымі фірмамі, так як няма розніцы, дзе атрымаць свой першы вопыт.\nКалі вам доўга не шанцуе, то, магчыма, варта пакінуць сваю зону камфорту і звярнуць увагу на іншыя гарады.\nЗарэгіструйцеся на розных сайтах па пошуку працы. Усталюйце сабе рассылку новых вакансій.\nПерабярыце усе магчымасці\nЗаўсёды можна паспрабаваць знайсці добрую працу, як з вопытам, так і без вопыту работы, з дапамогай сяброў і блізкіх. У гэтай сітуацыі не сорамна паспрабаваць уладкавацца праз знаёмых.\nБывае, круг вашага зносін не можа вам дапамагчы ў дадзенай праблеме, то спытаеце аб наяўнасці ў іх такіх знаёмых. Не варта ціснуць на каго-то, каб вам знайшлі гатовае месца - часцяком, хапае, калі вам наладзяць проста сумоўе.\nЗанизьте свае чаканні\nКалі пытанне, дзе знайсці працу без досведу працы, застаецца доўгі час актуальным, то прыйшоў час прынізіць свае чаканні. Пакажыце ў рэзюмэ, да прыкладу, што вы гатовыя прайсці бясплатную стажыроўку. Праглядзіце на сайтах сярэдні ўзровень заработнай платы па вашай спецыяльнасці і запытайце некалькі ніжэй гэтага ўзроўню.\nЧым адрозніваецца бакалаўрыят ад магістратуры?\nМатывацыя як функцыя кіравання\nБізнес-планаванне на прадпрыемстве - асноўныя правілы і рызыкі\nБарацьба з пярэчаннямі\nЯк запісаць вебинар?\nСтевен - вырошчванне з насення ў хатніх умовах\nКрыстэн Сцюарт прымерыла на сябе ў Канах ролю «Персанальнага пакупніка»\n10 прахалодных фота, якія асвяжаць вас у спякоту\nКашміровыя паліто - цёплае ці не?\nПах ацэтону з рота - прычыны\nЧаму ў цяжарных пякотка?\nГранат - карысныя ўласцівасці і супрацьпаказанні


21 лістапада ва Ўкраіне пройдзе другі тур прэзыдэнцкіх выбараў\n02 лістапад 2004, 11:41\nВалер Каліноўскі, Кіеў Ва Ўкраіне падводзяць канчатковыя вынікі нядзельных выбараў прэзыдэнта. Ужо вядома, што 21 лістапада будзе другі тур галасаваньня, у якім возьмуць удзел кандыдат ад улады прэм’ер Віктар Януковіч і лідэр апазыцыйнай кааліцыі “Сіла народа” Віктар Юшчанка.\nДаволі важнае пытаньне – калі будуць абвешчаныя канчатковыя вынікі галасаваньня, бо з моманту абвяшчэньня гэтых вынікаў зноў дазваляецца агітацыя за кандыдатаў, якія выйшлі ў другі тур. Закон дае на гэта 10 дзён, і ЦВК фармальна мае права адцягнуць агалошваньне канчатковых лічбаў, таму што і сам ход падліку галасоў быў доўгатрывалым – учора ў ЦВК пасьпелі пералічыць толькі 94 адсоткі пратаколаў галасаваньня.\nКалі для Януковіча малаістотна, калі будзе абвешчаны вынік і зноў пачнецца агітацыя, бо большасьць дзяржаўных і так званых алігархічных СМІ пра яго і так шмат паведамляюць як пра дзейнага прэм’ера, то Юшчанка можа страціць дадатковыя магчымасьці паправіць праз агітацыю адносіны да сябе на ўсходзе й поўдні краіны.\nШто робяць асноўныя канкурэнты на выбарах прэзыдэнта Ўкраіны Віктар Юшчанка і Віктар Януковіч для перамогі ў другім туры ўжо цяпер? Перш за ўсё, зараз ідзе барацьба Януковіча й Юшчанкі за выбаршчыкаў лідэра сацыялістаў Аляксандра Мароза й лідэра камуністаў Пятра Сіманенкі. Тыя атрымалі на мінулых выбарах адпаведна 5,8% і 5% галасоў выбаршчыкаў Украіны. І іх левы электарат можа стаць сапраўды рашаючым у другім туры. Таму Віктар Януковіч ужо заявіў, што гатовы аб’яднаць зь Сіманенкам і Марозам свае палітычныя намаганьні, перш за усё ў справе палітычнай рэформы ў дзяржаве.\nКіраўнік перадвыбарчага штаба кампаніі Віктара Юшчанкі Аляксандр Зінчанка таксама зазначыў, што цягам аднаго-двух дзён будзе дамоўлена аб супрацоўніцтве з кіраўніцтвам СПУ і КПУ, паколькі яны, як апазыцыйныя партыі, і раней супрацоўнічалі зь “Сілай народа” падчас выбарчай кампаніі ды разам цярпелі ад ціску ўладаў.\nТут вельмі важна, што ж думаюць лідэры саміх гэтых партыяў. Пакуль што публічна выказаўся толькі лідэр СПУ Аляксандр Мароз: ён заявіў, што ягоная партыя падтрымае менавіта Віктара Юшчанку, а не праўладнага кандыдата Януковіча. А вось лідэр КПУ Пятро Сіманенка пакуль маўчыць: ня выключана, што ён публічна нікога ня будзе падтрымліваць. Але ягоны электарат, хутчэй за ўсё, пяройдзе да прарасейскага кандыдата Януковіча.\nЗусім нечакана прэм’ер Януковіч заявіў, што гатовы да канструктыўнага дыялёгу й са сваім канкурэнтам Юшчанкам з мэтай рэалізацыі важных для народа ягоных праграмных палажэньняў. Рэакцыі на гэтую прапанову Юшчанкі няма: раней ён рашуча адмаўляўся ад супрацоўніцтва з “крымінальна-алігархічным рэжымам”, як называюць у кааліцыі Юшчанкі дзейную уладу.\nЯкія дадатковыя козыры падрыхтавалі Януковіч і Юшчанка перад другім турам? Канкрэтныя козыры – перш за ўсё ў Януковіча: у выглядзе чарговых сацыяльных праграмаў, кампэнсацыі ўкладаў і гэтак далей. Акрамя таго, ён імкнецца вельмі хутка рэалізаваць свае ранейшыя пляны ўвядзеньня дзяржаўнага статуса для расейскай мовы ва Ўкраіне і падвойнага грамадзянства з Расеяй.\nА Віктар Юшчанка ўжо сёньня зьбіраецца ў Вярхоўнай Радзе ініцыяваць разгляд пытаньня пра парушэньні і фальсыфікацыі падчас першага туру галасаваньня. Юшчанка ставіць не на козыры, а на насельніцтва, незадаволенае ўладай: празь некалькі дзён ён зьбіраецца выступіць з палітычным зваротам да нацыі. Штаб апазыцыйнага блёку “Сіла народа” абвясьціў новую мабілізацыйную кампанію.\nКіраўнікі выбарчых штабоў абодвух кандыдатаў кажуць пра сваю перакананасьць у перамозе падчас другога туру галасаваньня 21 лістапада.


Дзе шукаць жонку і добрага мужа?\nЛюдзі пры выбары другой палоўкі кіруюцца сваімі крытэрыямі. Кагосьці цікавяць знешнія дадзеныя. Іншыя звяртаюць увагу на статус і матэрыяльнае становішча. Статыстыка разводаў паказвае, што людзі нярэдка памыляюцца ў выбары партнёра, абапіраючыся на ўласныя адчуванні. Часта маладыя людзі задаюць пытанне: "Дзе шукаць жонку?".\nСамае надзейнае месца - гэта свой круг зносін. Дзеля справядлівасці трэба адзначыць і тое, што нас заўсёды вучылі, што знаёміцца на вуліцы нельга. Гэта не зусім правільна, таму як тым самым людзі пашыраюць свой круг зносін. Магчыма, новая дзяўчына, нават калі яна не стане наканаванай мужчыны, пазнаёміць яго са сваёй сяброўкай, якая будзе падзяляць яго захаплення. Людзі, прымудроныя вопытам, ведаюць, што нічога выпадковага ў жыцці не бывае - усё заканамерна.\nПытанне "дзе шукаць жонку", у прынцыпе, другаснае. Праблема ў тым, што замкнёным людзям складана знайсці не толькі сваю другую палоўку, але і сяброў. Перш за ўсё, такі чалавек не ўмее мець зносіны і карыстаецца несвядомымі крытэрамі. Ён кіруецца сваімі адчуваннямі і першымі ўражаннямі. У гэтым выпадку людзям можа стаць сумна дастаткова хутка, і адносіны не будуць развівацца. Вельмі важна, каб знешняе выраз адпавядала ўнутранаму зместу, таму мужчыну і жанчыне трэба адзін аднаго лепей пазнаць.\nІнтэрнэт пазнаёміў многіх людзей па ўсім свеце. Вядома, такія знаёмствы маюць як станоўчыя, так і адмоўныя бакі, але ясна адно: многія мужчыны прыходзяць у Сетку з пытаннем пра тое, дзе шукаць жонку, а жанчыны - дзе шукаць мужа. У дадзеным выпадку мы гаворым пра сацыяльных сетках, а не пра шлюбных агенцтвах. Сярод плюсаў можна назваць тое, што абароненасць у Сеткі дазваляе чалавеку быць шчырым.\nДзе шукаць жонку? У інстытуце, на святочнай вечарыне, на танцах, у тэатры, на выставе, у падарожжы, у дарозе, у транспарце! Варыянтаў шмат, але па статыстыцы знаёмства на вуліцы і ў транспарце рэдка прыводзяць да шлюбу. Многія мужчыны задаюцца пытаннем пошуку жонкі, але не ведаюць, дзе менавіта яе шукаць. Псіхолагі кажуць: каб ведаць адказ, трэба канкрэтызаваць, каго менавіта вы шукаеце.\nЖанчыны, гэтак жа, як і мужчыны, задаюцца пытаннем: "Дзе знайсці добрага мужа?" Яны ствараюць сабе вобраз будучага выбранніка, асабліва вылучаючы такія моманты, як знешнасць, нацыянальнасць, сацыяльны статус і характар. Але, напэўна, больш правільна падумаць пра тое, чаго б дакладна не хацелася бачыць у будучыні жонцы. Маладыя дзяўчаты і юнакі знаходзяць сваіх абраннікаў ва ўласным коле зносін, на вечарынках, стадыёнах, трэнажорных залах, у аэрапорце, у камандзіроўцы, у падарожжы. Знаёмства на вуліцы і ў транспарце для жанчын у рэдкіх выпадках бывае лёсавызначальным.\nНекаторых прадстаўніц слабага полу цікавіць пытанне аб тым, дзе знайсці багатага мужа. Як правіла, гэта мэтанакіраваныя жанчыны, у якіх не было матэрыяльнага дастатку, але яны вельмі хочуць вырвацца з гэтага кола. Хоць гэта і складаная задача, але, як паказвае практыка, выканальная. Тыя дамы, якія ставяць перад сабой такую мэту, добра вывучаюць псіхалогію багатых мужчын, якіх можна падзяліць на дзве катэгорыі. Да першай адносяцца тыя мужчыны, якія атрымалі вялікія грошы ў спадчыну, падманным шляхам або па шчаслівай выпадковасці выйгралі буйную суму. Як правіла, яны заўсёды ездзяць на вельмі дарагіх машынах і ўсім дэманструюць сваё матэрыяльнае становішча.\nДругі тып багатых - гэта больш сціплыя мужчыны, якія ўсе свае грошы зарабілі самі. Яны не афішуюць сябе, іх можна адрозніць толькі па нейкім аксесуараў, абутку, гадзінніка і гэтак далей. Дарэчы, на адпачынку такія людзі не кідаюцца ў вочы. Усё гэта ведаюць жанчыны, якія хочуць выйсці замуж за багатага. Яны ідуць на ўсялякія хітрыкі, каб пазнаёміцца з імі ў фірмовых аўтамабільных крамах, на аўкцыёнах, прыёмах. Такія дамы сочаць за сваёй знешнасцю, наведваючы салоны і трэнажорныя залы.\nВядома ж, лепш, калі лёс сама падае падарунак, і людзі знаходзяць адзін аднаго, не прыкладаючы да гэтага ніякіх намаганняў. Але калі мужчыны і жанчыны задаюцца такімі пытаннямі, трэба быць вельмі сумленным з самім сабой. Па-першае, варта адказаць сабе на пытанне: «Для чаго патрэбна жонка ці муж?». Па-другое, не шукаць ідэал - не быў знойдзены. І трэці момант заключаецца ў тым, што зрабіць шлюбную жыццё ідэальнай можа толькі сам чалавек.\nГарачы пацалунак: кароткая інструкцыя для мужчын\nПрасоўванне Сайта - Аптымізацыя Сайта\nСакрэты садаводства: перасадка півонь восенню\nСучасны халадзільнік LG GA E409SLRA: водгукі і апісанне\nАўтамабіль Таёта Камры. водгукі\nДзень горада "Казань-2013": святочная праграма\nВибромассажеры Для Пахудання - Ідэальны Варыянт для лянівых\nРэстаран "Туці Бэнэ", Масква: агляд, апісанне, меню і водгукі наведвальнікаў\nЯк усталёўваецца печка ў гаражы сваімі рукамі?


82-гі дзень пратэстаў. Галоўнае\nБеларусь закрыла мяжу\n29 кастрычніка ў другой палове дня сталі распаўсюджвацца звесткі пра тое, што беларусы не могуць вярнуцца на радзіму праз мяжу з Літвой, Латвія, Польшчай і Украінай. Увечары інфармацыю аб закрыцці мяжы афіцыйна пацвердзіў Дзяржаўны памежны камітэт.\nПад абмежаванні не падпадаюць дыпламаты, кіроўцы міжнародных аўтамабільных перавозак, экіпажы чыгункі. Разам з тым пункт пропуску ў Нацыянальным аэрапорце Менск функцыянуе без абмежаванняў.\nУжо ноччу прадстаўнік дзяржаўнага памежнага камітэту Беларусі Антон Бычкоўскі заявіў журналістам, што беларускіх грамадзянаў усё ж пачалі пускаць на радзіму.\nРаней сёння, прызначаючы новых памочнікаў па Менску, Берасцейскай і Гарадзенскай абласцях, Аляксандр Лукашэнка заявіў пра падрыхтоўку адмысловых мерапрыемстваў на мяжы, звязаных з пагрозай агрэсіі з боку NATO.\n«Нам трэба сёння яшчэ раз паглядзець, мы шмат зрабілі, калі я казаў: мы павінны закрыць мяжу. Закрыць мяжу – не зрабіць яе жалезнай заслонай, гэта нікому не трэба», – дадаў ён.\nАдстаўка Караева і іншыя кадравыя перастаноўкі\nАляксандр Лукашэнка звольніў з пасады міністра ўнутраных справаў Юрыя Караева. Замест яго міністрам быў прызначаны Іван Кубракоў, які раней узначальваў ГУУС Менгарвыканкаму.\n«Я вывучаў, раіўся і з дзясятка прапанаваных кандыдатур абраў Кубракова. Па-першае, у нас больш-менш складаная сітуацыя ў Менску, ёю прыйдзецца займацца, ты ў тэме. Вядома, не адзін будзеш займацца, там будзе начальнік ГУУС, якому ты дакладна не будзеш замінаць працаваць, таму што сам толькі што прайшоў гэты ўзровень, – сказаў Лукашэнка. – З іншага боку, у цябе ўжо досвед. Калі новаму начальніку ён спатрэбіцца, ты яго перадасі».\nАдначасова Караеў быў прызначаны памочнікам Лукашэнкі па Гарадзенскай вобласці, Аляксандр Барсукоў – памочнікам па Менскай вобласці, а Валер Вакульчык – памочнікам па Берасцейскай вобласці.\nЛукашэнка загадаў ствараць з былых вайскоўцаў лятучыя атрады для барацьбы з пратэстамі\nРэпрэсіі і салідарнасць\nБеларускія ВНУ працягваюць пачкамі адлічваюць студэнтаў, якія бяруць удзел у страйках і акцыях салідарнасці. У некаторых універсітэтах разам з выпіскай аб азнаямленні з загадам на адлічэнне выдаюць позву ў ваенкамат.\nПраходзілі сёння і кропкавыя затрыманні студэнтаў, што ўдзельнічалі ў акцыях салідарнасці.\nТаксама стала вядома пра выпадкі міліцэйскага гвалту ў дачыненні студэнтаў. Паводле праваабаронцаў, пяць 17-гадовых студэнтаў-страйкоўцаў былі затрыманыя 27 кастрычніка пасля акцыі салідарнасці. Чацвёра з іх былі жорстка збітыя сілавікамі ў міліцэйскім аўтобусе, пасля чаго ў лякарні ўсім дыягнаставалі страсенне галаўнога мозгу, а некаторым – чэрапна-мазгавыя траўмы, пералом носа і іншыя траўмы. На чатырох студэнтаў у Кастрычніцкім РУУСе былі складзеныя пратаколы па двух артыкулах КаАП: 23.34 (удзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве) і 23.4 (непадпарадкаванне законнаму распараджэнню ці патрабаванню службовай асобы пры выкананні ім службовых паўнамоцтваў).\nНягледзячы на рэпрэсіі, у шэрагу беларускіх ВНУ сёння ўсё роўна прайшлі акцыі салідарнасці.\nАкцыю ў падтрымку студэнтаў зладзілі таксама медыкі.\nПратэставалі сёння і людзі з інваліднасцю: яны ўжо традыцыйна сабраліся на плошчы Незалежнасці. Акцыя абышлася без затрыманняў.\nА ўвечары ў Курапатах прайшла традыцыйная акцыя Ноч расстраляных паэтаў. У ёй прынялі ўдзел некалькі сотняў чалавек.\nНоч расстраляных паэтаў-2020. Фотарэпартаж\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка выбары-2020 мяжа палітычны пераслед памежны кантроль пратэсты-2020 рэпрэсіі Юрый Караеў


Pawet: № 44 (1039)\n№ 44 (1039)\nНАША СЛОВА № 44 (1039) 2 лістапада 2011 г.\nДЗЯДЫ Ў БЕЛАРУСІ\n30 кастрычніка ў Менску прайшло традыцыйнае шэсце ў Курапаты на Дзяды. У шэсці ўдзельнічала да тысячы чалавек. Мільгалі расцяжкі «Кансерватыўна-хрысцянская партыя БНФ», «Маладая Беларусь», «Абаронім Беларусь ад расейскага імперыялізму», «Моладзь ідзе - Беларусь жыве», сцягі «Маладых дэмакратаў», БХД, але найбольш было адвечных бел-чырвона-белых сцягоў.\n29 кастрычніка ў Свіслачы каля сотні чалавек адзначылі Дзень памяці ўскладаннем кветак да магілы Віктара Каліноўскага, бюста Кастуся Калі-ноўскага і помніка Рамуальду Траўгуту, а таксама наведалі сядзібу Каліноўскіх у Якушоўцы.\nСёлета на фэст, які ўжо стаўся традыцыйным, з'ехаліся людзі з розных мясцін Беларусі - Гародні, Менска, Берасця, Ваўкавыска, Мастоў, Кобрына, Бярозаўкі.\nАрганізатары традыцыйна ва ўсіх месцах распавядалі пра гісторыю паўстання, пра людзей, якія бралі ў ім удзел, побач з кожным помнікам удзельнікі мерапрыемства разгортвалі бел-чырвона-белыя сцягі. Краязнавец і публіцыст Уладзімір Хільмановіч прапанаваў у наступным годзе прыбрацца на ўсіх магілках паўстанцаў ва ўсёй Беларусі: "Зрабіць гэта ў сувязі з тым, каб яшчэ праз год у 2013 годзе ўшанаваць памяць паўстанцаў на ўсіх магілах у розных рэгіёнах Беларусі. І каб гэта акцыя расцягнулася на ўвесь год у розныя месяцы і ў розных мясцовасцях, а скончылася тут у Свіслачы агульным адзначэннем 150-х угодкаў паўстання падчас традыцыйнага фэсту."\nДошка з малітвай на беларускай мове асвечана ў Ерусаліме\n25 кастрычніка ў Ерусаліме сярод 130 дошак з малітвай «Ойча наш» на розных мовах свету была асвечана і дошка з малітвай на беларускай мове. У набажэнстве, якое ўзначаліў мітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч, прынялі ўдзел усе герархі з Беларусі, паведамляе Catholic.by.\nАрцыбіскуп Кандрусевіч указаў на "культурнае і гістарычнае значэнне" падзеі: "Упершыню на Святой Зямлі, дзе Езус навучыў сваіх вучняў гэтай малітве, яна з'яўляецца на нашай роднай мове". "Тысячы пілігрымаў, якія штодзённа прыбываюць на гэта святое месца, будуць бачыць гэтую табліцу, і яна ім будзе нагадваць пра нашу Бацькаўшчыну", - адзначыў ва ўступным слове да набажэнства арцыпастыр.\nАрцыпастыр нагадаў, што гэта малітва складаецца з дзвюх частак: "У першай мы ўсхваляем Бога і абвяшчаем веліч Ягонага Валадарства. У другой - нашыя просьбы датычаць зямных справаў чалавека».\n"Няхай жа табліца з гэтай малітвай дапамагае ўсім, хто будзе маліцца каля яе, ісці шляхам Евангелля, удасканальвацца ў цнотах і ўзрастаць у веры, якая патрэбна для збаўлення, а таксама няхай праслаўляе беларускую культуру і нашу Бацькаўшчыну", - адзначыў на заканчэнне мітрапаліт Кандрусевіч.\nДа 120-годдзя з дня нараджэння Максіма Багдановіча\nПад ХІ з'езд ТБМ былі выпушчаны насценны і кішэнны кляндары, прысвечаныя 120-м угодкам Максіма Багдановіча. Дызайнер Ігар Марачкін.\nНацыянальны банк Рэспублiкi Беларусь 27 кастрычнiка ўвёў у абарачэнне памятныя манеты «М. Багдановiч. 120 гадоў»: срэбную - намiналам 10 рублёў, пробай сплаву 925, масай 16,81 г, дыяметрам 32,00 мм; медна-нiкелевую - намiналам 1 рубель, масай 13,16 г, дыяметрам 32,00 мм.\nМанеты маюць форму круга, з пярэдняга i адваротнага бакоў - кант, якi выступае па акружнасцi. Бакавая паверхня манет з насечкай.\nМанеты адчаканены на АТ «Манетны двор Польшчы»: срэбная якасцю «пруф», медна-нiкелевая - «пруф-лайк». Тыраж срэбнай i медна-нiкелевай манет - па 2000 штук.\nУ межах кампаніі "Будзьма"адбудзецца прэзентацыя кнігі З. Санько "Асобы, якія тварылі гісторыю" Пачатак - 18. 00 гадзін. Уваход вольны.Румянцава, 13.\nКалі мы дачакаемся "Года беларускай мовы"?\nСтаршыня ТБМ Алег Трусаў адказвае на пытанні карэспандэнта газеты "Звязда"\n- ТБМ чарговы раз выступае з ініцыятывай «Год беларускай мовы». Колькі гадоў вы яе прапаноўваеце? I што трэба, каб яе ўсё ж замацаваць?\n- Прыкладна гадоў пяць мы прапаноўваем правесці «Год беларускай мовы». Але ў мяне спадзяванне, што сёлета, можа, і атрымаецца... Звычайна любая наша ініцыятыва рэалізоўваецца праз пяць-шэсць гадоў. Склаўся такі ў нас тэрмін, што трэба некалькі гадоў весці перапіску з рознымі структурамі, тады яны саспяваюць да вырашэння нейкага пытання. Такі прыклад: змен у законе аб зваротах грамадзян мы дабіваліся таксама гадоў пяць ці шэсць. I нарэшце атрымапі 18 артыкул. Летась з ініцыятывай правесці год беларускай мовы нас падтрымапі Магілёўская вобласць і Міністэрства культуры. Я спадзяюся, што яны падтрымаюць нас зноў, можа, далучацца яшчэ некаторыя вобласці. Тым больш што налета ў нас тры юбілеі: Янкі Купалы, Якуба Коласа і 100-годдзе Максіма Танка. Тры класікі на нашым баку. Таму шанцы ёсць.\n- Вы збіраецеся стварыць беларускамоўны інтэрнэт-партал. Для каго ці чаго знойдзецца ў ім месца?\n- Там і «Звяздзе» будзе месца!.. Мы хочам сабраць любыя беларускамоўныя выданні, не важна, якога яны кірунку, вялікія ці малыя. Я дамовіўся з рэдактарамі «Маладосці», «Краязнаўчай газеты», каб на нашым інтэрнэт-партале можна было знайсці інфармацыю пра любое беларускамоўнае выданне, не важна, якое яно - раённае ці рэспубліканскае.\n- Мачыма, будуць прадугледжаны моўныя кансультацыі?\n- Абавязкова. Там будзе, напрыклад, рубрыка «Філатэлія Беларусі», якую будзе весці адзін філатэліст. Будзе «Беларуская мова ў храмах», якую будзе весці Уладзіслаў Завальнюк, будзе адказваць на пытанні юрыст, усе бланкі мы перакладзём на беларускую мову. Будуць прадстаўлены дзесяць нашых рэгіянапьных пунктаў, самыя лепшыя структуры атрымаюць свае старонкі-Ліда, Магілёў, Баранавічы, дзе ў нас найлепшая сітуацыя. Будзе асобна раздзел па тарашкевіцы, асобна прадстаўлены класічны правапіс.\n- І, напэўна, новыя правілы дарожнага руху знойдуць сваё месца, якія вы збіраецеся перакласці на беларускую?\n- Вядома. Мы працуем разам з міліцыяй, запрашаем як кансультантаў, хочам гэтыя правілы не проста перакласці, але каб іх потым замацаваць праз парламент. Калі перакладзём, то я панясу ў Палату прадстаўнікоў, панясу ў Адміністрацыю Прэзідэнта, каб указам Прэзідэнта прынялі беларускамоўную версію. Бо тут ёсць нюанс: гэта не прымае парламент, а ўказ Прэзідэнта ўводзіць у жыццё. Прычым на той мове, на якой прыняты. Таму нам трэба, каб быў яшчэ адзін указ, каб зацвердзілі беларускамоўныя правілы. Таму мы іх пашлём на рэцэнзію ўсім спецыялістам дарожнага руху, міліцыі, каб яны праверылі якасць перакладу - яны згодныя, дарэчы, мы з імі вядзём перапіску. Мы хочам нашаму перакладу надаць статус закона. Акрамя таго, для школ дарожнага руху мы хочам перакласці білеты, пытанні і ўсё, што тычыцца гэтай тэмы. Ужо тры месяцы над гэтым працуе вялікая група людзей: перакладчыкі на базе Інстытута мовы і літаратуры, кансультанты, юрысты, мілі-цыянеры, ёсць выкладчыкі з кафедры БНТУ, якія выкладаюць аўтадысцыпліны, яны добра ведаюць тэрміналогію па-беларуску.\n- ТБМ дагэтуль большы ўпор рабіла на культурна-асветніцкай дзейнасці...\n- Гэтаму будзе спрыяць наш трэці праект: «Ахова гісторыка-культурнай спадчыны праз краязнаўчую і валанцёрскую дзейнасць». На днях будзе нарада ў Міністэрстве культуры, каб разам рэалізоўваць гэты праект. Ен вялікі, будуць канферэнцыі, выданні, прысвечаныя гэтай тэме, календары, паштоўкі і г.д.\n- Такія акцыі могуць дапамагчы мове стаць больш запатрабаванай у людзей?\n- Вядома. Любая акцыя на карысць мовы ёй дапамагае. Любая шыльда на беларускай мове, буклецік, памятны знак, паштовая марка - гэта ўсё ідзе ў «плюс». Развіццё мовы з гэтых так званых «дробязяў» і складаецца. Немагчыма мову палеп-шыць адным указам, дэкрэтам ці адным законам. Гэта шматгадовая праца, якую трэба рабіць штодзённа, кожную хвіліну.\n- Што і мы стараемся рабіць...\n- Так, і калі вы падымаеце нейкае пытанне па мове, то і мы заўважаем і стараемся падтрымаць. Напрыклад, прыняў зварот з'езд Саюза пісьменнікаў Беларусі, каб вярнуць выкладанне гісторыі Беларусі на беларускай мове, і мы ў пад-трымку таксама выступілі...\n"Звязда", № 203(27067), 25 кастрычніка 2011 г.\nПастанова ХІ з'езду ТБМ\nЗ'езд ТБМ заклікае Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь вярнуцца да практыкі выкладання прадметаў "Гісторыя Беларусі" і "Геаграфія Беларусі" ва ўстановах сярэдняй адукацыі на беларускай мове.\nЗ'езд звяртаецца да Міністэрства культуры, кіраўніцтва Белдзяржтэлерадыёкампаніі з прапановай стварыць на тэлебачанні цалкам беларускамоўны канал, а на ўсіх астатніх каналах устанавіць абавязковае 50% вяшчанне праграм на дзяржаўнай беларускай мове.\nСлова да XI з'езду ТБМ\nКіраўніцтва Таварыства беларускай мовы здзяйсняе цуды дыпламатыі, відавочна, неабходнай для таго, каб зберагчы і афіцыйную рэгістрацыю, і сядзібу ў цэнтры сталіцы. Гэта ўдаецца, і гэта добра. Але на нашым з'ездзе нарэшце павінен з'явіцца enfant terrible, дык хай жа ім буду я.\nМы сёння падсумоўваем звязаныя з моваю падзеі за тры гады - ад папярэдняга з'езду ў 2008 годзе.\nАдукацыя. З 57% да 52,1% зменшылася колькасць агульнаадукацыйных установаў краіны, якія працуюць на беларускай мове. На 2% - да 19% - зменшылася лічэбнаасць беларускамоўных вучняў. Гэта без уліку статыстыкі пачатага навучальнага году, якая застаецца таямніцаю. Адпаведна ўсё менш выпускнікоў праходзяць тэставанне па бе-ларускай мове: у 2008-м - 68 тыс., у 2011-м - 52 тыс.: бачым спад на 24%.\nІнстытуцыянальнае забеспячэнне моўнай палітыкі. Асобны Інстытут мовазнаўства Акадэміі навук скасаваны і зліты з Інстытутам літаратуры, не раўнуючы як у амаль дарэшты асіміляваных аўтаномных народаў Расейскай Федэрацыі. Зачынены два апошнія фінансаваныя дзяржаваю беларускія перыёдыкі для пад-леткаў. Дэманстратыўна і з выклікам - напярэдадні нашага з'езду.\nУрэшце - вынікі апошняга перапісу. У 1999 годзе 73,7% грамадзянаў назвалі беларускую мову роднай, але паводле перапісу 2009 году працэнт насельніцтва, якое лічыць беларускую мову роднаю, упаў з 73,7% да 53%. Адсотак беларусаў, якія лічаць роднаю мову свайго народу, абваліўся з 85,6% да 60%. Штодня размаўляе па-беларуску толькі 23%, у той час калі, паводле ЮНЭСКА, крытычны парог выжывання для мовы - 30% практычных нось-бітаў. Нават з увагі на падступна змененае пытанне перапісу пра родную мову гэта абвальны спад.\nТакая радыкальная і хуткая змена моўных каштоўнасцяў - беспрэцэдэнтная для моўных сітуацыяў у свеце.\nЗ станоўчага можна згадаць хіба што артыкул 18 ч. 1 «Закону аб зваротах грамадзянаў і юрыдычных асобаў» ды закон «Аб геаграфічных назвах», а яшчэ перадачу пра мову на канале АНТ.\nТакім чынам, паводле бальшыні аб'ектыўных параметраў, так бы мовіць, макраіндыкатараў, функцыянальнае становішча беларускае мовы горшае, як за камуністычнай уладай, якая таксама, мякка кажучы, не ўхваляла беларускага моўнага адраджэння. (Дарэчы, параўнайма моўную палітыку і моўныя паводзіны Генадзя Бураўкіна тады і Генадзя Давыдзькі цяпер на аналагічных пасадах кіраўніка тэлевізіі.)\nСтановішча беларускае мовы катастрафічна пагаршаецца ў выніку дзяржаўнай палітыкі. Хаця маладая незалежная дзяржава, здавалася б, дзеля ўласнай бяспекі мусіць ума-цоўваць уласную нацыянальна-культурную ідэнтычнасць.\nЯ адказ маю.\nУ сваім стратэгічным «еўразійскім» артыкуле Пуцін ясна кажа: «Нам досталось большое наследство от Советского Союза - это (…) общее языковое, научно-культурное пространство. Совместно использовать этот ресурс для развития - в наших общих интересах».\nЦяперашняя ўлада ў Менску выбрала сваю моўную стратэгію даўно. Беларусь - адзіная постсавецкая краіна, дзе пазіцыі нацыянальнай мовы за апошнія гады аслабелі, а расейскай - мацуюцца дзень пры дні. Паноўны статус расейскае мовы прадаецца за геапалітычную прыхільнасць ды эканамічныя прывілеі ад усходняга суседа. Беларуская мова патрэбная толькі для торгу, для падвышэння продажнай цаны мовы расейскае. І зусім непажаданы сцэнар - калі па-беларуску свабодна гаворыць свабодны чалавек.\nБеларуская мова азначае для ўладаў непрымальны для іх ровень свабоды. Мову нельга выпускаць на стратэгічную прастору, каб яна стала рэальным фактарам кансалідацыі народу. Таму задачай, напрыклад, перапісу было замацаваць у масавай свядомасці ўнутры краіны, што беларушчына - удзел маргіналаў, меншасці. Карацей, душыць, але не дарэшты; біць і плакаць не даваць, але толькі да клініч-най смерці.\nІ адначасова для «свядомых» (якіх апрыёры лічаць наіўнымі дзівакамі) зрабіць некалькі паказных крокаў. Паставіць беларускамоўнага чалавека кіраваць міністэрствам з самым малым бюджэтам. Ці ўключыць старшыню ТБМ (як прыватную асобу) у мёртванароджаную імітацыйную структуру - «Грамадска-кансультацыйны савет» пры кіраўніку адміністрацыі.\nДарэчы, такія кадравыя прапановы - не бяскрыўдная забава. Узгадаю тут праславуты ліст членаў ГКС ад 4 кастрычніка 2010 г., адрасатам якога меў быць еўракамісар Фюле, а мэтаю - падаць той ГКС Еўропе як прадстаўніцтва беларускае грамадзянскае супольнасці. Такім чынам аказалася, што нашае Таварыства фігуруе ў сумнеўных палітычных інтрыгах, а тытул старшыні ТБМ стаіць поруч з спецыфічнымі постацямі, сябрамі беларускага адраджэння якіх назваць цяжка.\nАкрамя іншага, мы даем аргументы ў рукі дзеячам агульнадэмакратычнай арыентацыі, далёкім ад нацыяналь-най ідэі: маўляў, усе гэтыя нацыяналісты гатовыя замірыцца хоць з сатаною за абяцанку-цацанку ў моўнай галіне.\nДзеля магчымасцяў легальнай нацыянальна-культурнай працы дапушчальна ісці на розныя кантакты. Але павінна быць і мяжа; нельга, каб Таварыства выкарыстоўвалі ў мэтах, далёкіх ад ягонага Статуту. А калі настойваюць, кіраўніцтва заўсёды можа спаслацца на ўнутраную дэмакратыю ў арганізацыі. Маўляў, такія пытанні трэба выносіць на З'езд ці Раду, а там сядзяць гэткія ястрабы, накшталт Вячоркі, што ніколі ня ўхваляць падобных рэчаў.\nАле што рабіць?\nКультурна-асветная дзейнасць павінна працягвацца, але трэба не дапускаць, каб нас прынізілі да ўзроўню маргінальнай секты, нешматлікія ўдзельнікі якой ціха збіраюцца ў зачыненым пакоі ды пакланяюцца спарахнелай святыні. Такім можна і не перашкаджаць збірацца.\nНа папярэдніх з'ездах я ўжо быў казаў, што ТБМ мае быць праваабарончай арганізацыяй у поўным сэнсе гэтага слова. З адпаведнымі методыкамі, з прынцыповай і жорсткай пазіцыяй у абароне права беларусаў на родную мову. Ад пачатку падтрымліваць кожнага чалавека, кожную сям'ю, якія дамагаюцца адукацыі, афіцыйных дакументаў, тэлебачання па-беларуску.\nУ краіне, дзе топчуцца грамадска-палітычныя і сацыяльна-эканамічныя правы грамадзянаў, наіўна спадзявацца, што будуць шанавацца - нават пры ідэальным заканадаўстве - правы моўныя.\nДля мяне непрымальна, калі нехта кажа: маўляў, змагацца за правы беларускамоўных - клопат саміх беларускамоўных. Паверце майму немалому досведу: гадамі ходзячы, прыкладам, у натарыяльную кантору, я штораз збіраюся туды як на вайну. Dеjа vu пачынаецца з першых жа словаў: а ў нас няма пячаткі, няма мовы ў кампутары, няма дазволу, няма тэрміналогіі, няма жадання… Што ў іх ёсць, дык гэта аргумент пра дзве дзяржаўныя мовы, які акурат павінен быць маім. Каб здабыць дакумент па-беларуску, трэба мець: сталёвыя нервы, запас часу, веданне законаў, кампутар з сабой (калі не друкар-ку!). Хіба ж кожны чалавек здольны на такую перманентную вайну?\nВось чаму залатым запасам ТБМ павінны быць тыя людзі, кожны з якіх прабіў антыбеларускую сцяну ў канкрэтнай сферы: Алесь Астроўскі, які пасля працяглага перапынку дамогся школы ў Гародні, Аляксей Лапіцкі і Зміцер Салаўёў, якія змагаюцца за школы ў Жодзіне і Магілёве; Тацяна Цяцёркіна, што ўпершыню ініцыявала судовую справу пра знявагу беларускае мовы; Андрусь Крэчка, што дастаўтакі міліцыянтаў выдаць яму пасведчанне кіроўцы новага ўзору цалкам па-беларуску; Тамара Мацкевіч, што вымусіла натарыюсаў выбачацца ды пасля заканчэння працоўнага дня вырабіць па-беларуску ўпаўнаважанне на аўтамабіль; Сяргей Сямёнаў з Гомеля, суджаны і штрафаваны за дамаганне беларускамоўных бланкаў мытных дэкларацыяў (і дамогся-такі іхняга вырабу); Зміцер Жалезнічэнка ды іншыя хлопцы, што праз церні адстаялі сваё права ў беларускім войску гаварыць па-беларуску, і г.д.\nГэтыя імёны маюць быць на рэальнай ці хаця віртуальнай дошцы гонару, з гэтых людзей мае быць створаная грамадская рада барацьбы за моўныя правы. А ТБМ павінна ўхоплівацца за кожны такі выпадак, ад пачатку падтрымліваць людзей у аналагічных канфліктах, мець напагатове юрыдычныя дараднікі, бланкі заяваў, кантакты гатовых выехаць на месца журналістаў.\nПаводле Статуту, ТБМ «…прадстаўляе і абараняе правы і законныя інтарэсы сваіх сяброў у дзяржаўных гаспадарчых і грамадскіх органах і іншых арганізацыях» . Даўно пара займець юрыста ці нават юрыдычную клініку для дапамогі ахвярным змагарам за святое нашае права. Каб, дарэчы, дапамагаць тым самым настаўнікам Наталлі Ільініч, Андрэю Аляхновічу, якія не напаказ, а сапраўды беларускамоўныя, і якіх спрабуе знішчыць сістэма, незаконна выкінуўшы са школаў.\nА пакуль я асабіста як практык гатовы адказаць любому чалавеку, які звернецца да ТБМ па праўную дапамогу.\nПраваабарончая арганізацыя не можа мець у сваім лексіконе наступных выразаў: «А яны да нас не звярнуліся» або «Змагацца за свае правы - справа саміх абяспраўленых» . Не абрастайма бюракратычнай шкурай. Толькі тыя, у каго нервы аголеныя і баляць ад несправядлівасці да ўсяго народу і да кожнага чалавека, здольныя несправядлівасць пабачыць і разам адолець.\nВінцук Вячорка, сябар Рады ТБМ.\nГарадзеншчына. 20 новых беларускіх класаў (169 чалавек)\nПадводзячы вынікі карпатлівай работы па адкрыцці беларускіх класаў у сённяшніх варунках, найперш трэба сказаць вялікі дзякуй бацькам, якія ведаюць, адкуль іх род, настаўнікам і адміністрацыі школ, якія зацікаўлены ў павялічэнні колькасці навучальных гадзін. Дзякуй аддзелам адукацыі, якія магчыма зразумелі тыя перагіны, што былі зроблены пры гарантаванай законамі роўнасці выбару мовы навучання, кіраўніцтву вобласці, якое ўласным прыкладам паказала сваім падначаленым вартасць валодання як мінімум дзвюмя дзяржаўнымі мовамі. Усё гэта разам і дало, хай невялікі, але плён.\nПадрабязныя аналізы работы і ўзаемадзеяння паміж бацькамі, дзяржаўнымі ўстановамі і грамадскімі арганізацыямі ў розных раёнах Гарадзеншчыны магчыма з'явяцца ў друку неўзабаве, калі раённыя арганізацыі ТБМ і асабліва журналісты, возьмуць інтэрвію непасрэдна ў бацькоў, настаўнікаў і сяброў ТБМ ды ТБШ, якія ўдзельнічалі ў стварэнні першых беларускіх класаў. А зараз больш падрабязна пра Гародню, якую ўзгадвалі на прайшоўшым ХІ з'ездзе ТБМ, дзякуючы спадару Алесю Астроўскаму за прынцыповасць у адстойванні сваіх канстытуцыйных правоў.\nЗ пададзеных 15 заяў у 2011 г. на навучанне ў першых класах па-беларуску, аддзелы адукацыі змаглі забяспечыць навучанне тром вучням. Адзін клас з адным хлопчыкам ў Ленінскім раёне СШ№32 і адзін клас з двума хлопчыкамі ў Кастрычніцкім раёне СШ№34. Летась з трох пададзеных заяў паспяхова вучылася па беларуску толькі адна вучаніца (Астроўская Святлана) у СШ №32. Узнікае пытанне, а чаму астатнія, хто напісаў заяву ў іншую школу не перавялі сваіх дзяцей у беларускія класы СШ №32, ці СШ №34?\nІ тут у кожнай сям'і свае прычыны. Але найбольш характэрныя наступныя:\n1. Школа знаходзіцца задалёка ад месца жыхарства сям'і.\n2. Неадпаведы пажаданню бацькоў рэйтынг прэстыжнасці навучальнай установы. Нежаданне весці дзяцей у школу вызначаную аддзелам адукацыі (абы якая і быццам бы на задворках)\n3. Неадпаведная пажаданню бацькоў кваліфікацыя настаўнікаў і недастатковае валоданне імі беларускай мовай.\n4. Недастатковы выбар папулярных пазаўрочных заняткаў у навучальнай установе.\n5. Наяўнасць у школе "падоўжанкі".\nА зараз паспрабую адказаць па гэтых пунктах, як былы настаўнік з 16-гадовым стажам.\nВыбраныя школы знаходзяцца ў новых мікрараёнах, адна прыкладна на паўночным кірунку, а другая на паўднёвым. У гэтых кірунках у бліжэйшыя гады будзе пашырацца і ўвесь горад. Таму праз кароткі час там будуць геаграфічныя цэнтры Ленінскага і Кастрычніцкага раёнаў.\nЯшчэ летам нам паведамілі, а мы не забывалі нагадваць, пра папярэднюю дамову аддзела адукацыі з аўтапаркам пра стварэнне "Бацькоўскіх маршрутаў" для д/с і пачатковай школы за звычайны кошт для падвозу дзяцей ў мікрараён Дзевятоўкі, дзе СШ №32 і ў мікрараён Вішнявец, дзе СШ №34.\nПраўда вучням польскай школы (Дзевятоўка так-сама), якія жывуць у іншых мікрараёнах, першы пункт замінае значна менш, бо ў іх большыя перспектывы пасля яе заканчэння (вучоба ў Польшчы). Выбар спецыяльнасцей у беларусаў вучыцца па-беларуску вельмі абмежаваны. Больш як 300 выкладчыкаў ВНУ, якія чытаюць лекцыі па-беларуску, беларускі праект накшталт ЕГУ пакуль не стварылі.Таму для ахвотных студэнтаў патрэбна ствараць беларускія плыні, як гэта даўно ўжо рабілася ў Менску, у Гародні.\n…Базавыя беларускія школы аддзел адукацыі Гародні вызначаў па колькасці пададзеных заяў, магчымасцях наву-чальнай установы стварыць элементарныя ўмовы для навучальнага працэсу, і мажліва ўлічваў перспектыўны план развіцця горада. Пры анкетаванні бацькоў будучых першакласнікаў у СШ №32 жаданне навучаць дзяцей па-беларуску было напісана ў анкетах 6 чалавек са 148 анкетаваных. Але пададзена было толькі дзве заявы (Пазней адну маці забрала, бо пісаў бацька, а дапамагае рыхтаваць урокі звычайна маці. Не адважваюца таксама бацькі падаваць заявы па прычыне старога стэрэатыпу пра беларускае гета і немажлівасці вучыцца па-беларуску ў ВНУ). Але новы подых вясны павольна мяняе і гэтыя стэрэатыпы. Невядома пакуль сітуацыя ў іншых абласцях, але, на Гарадзеншчыне, калі не было б адмоўнага ціску, праз нейкі час каля 15-20% школьнікаў у гарадах змаглі б вучыцца па -беларуску.\nСШ №32 мае высокакваліфікаваныя кадры, папярэдні дырэктар сп. Папоў (рускі па нацыянальнасці!) рабіў вялікую працу па захаванні беларускіх класаў, калі ў большасці школ горада ў 90-я гады мінулага стагоддзя іншыя дырэктары іх пазачынялі.\nУ Кастрычніцкім раёне ў СШ №34 было пададзена 2 заявы.Астатнія заявы ( па адной) былі расцярушаны па іншых школах, але некалькі надалёка ад СШ №34.Усё гэта, відаць, і стала падставай для аддзела адукацыі стварыць у вышэйназваных школах беларускія класы.\nПа другім і трэцім пунктах ўсё вельмі адносна. Няма вялікай розніцы (калі узяць 11 гадоў) у якасці выкладання і выніках працы настаўнікаў. Гэтая рэч дынамічная. Як прыклад: прэстыжная сярод бацькоў ПШ №1(Ленінскі раён) у 2011 г. не мае беларускамоўных кадраў узроўню СШ №32.Але там існуе перавага па вывучэнні замежных моваў. У рэканструяваным з былога д/с будынку вучацца толькі вучні-пачаткоўцы. Працэнт паступлення ў ВНУ таксама ў розных н/у мяняецца з года ў год. Гэта не факт, што пры пэўных змяненнях навучальнага працэсу, адыходу на пенсію лепшых настаўнікаў (сёння актуальна!), застанецца ранейшы ўзровень падрыхтоўкі дзяцей да паступлення ў ВНУ. Усё роўна без рэпетытарства сёння вельмі цяжка паступіць на прэстыжныя факультэты каб вучыцца за бюджэтныя сродкі.\nЧацвёрты і пяты пункты ў сукупнасці з іншымі могуць быць перашкодаю для навучання па-беларуску так-сама, але значна менш.\n…Дзіўная сітуацыя ўтварылася ў ПШ №1(Ленінскі раён), дзе бацькам давялося перапісваць заявы то ў беларускі, то ў рускі класы. Зразумела, што пад пэўным ціскам, працуючы ў адукацыі, усе не могуць выстаяць як прафесар Астроўскі…\nДырэктарка ПШ №1 з падазронасцю (мякка скажам) аднеслася да бацькоў ахвочых вучыцца па-беларуску. У напружанай псіхалагічнай сітуацыі стала немагчымым ужо напачатку верасня стварыць клас з трох вучняў. Трохі запозна пачалі біць у званы. Дабіліся яны толькі факультатыўных заняткаў па беларускай мове. А мог быць яшчэ адзін клас у прэстыжнай (сярод бацькоў) ПШ №1.\nСёння ўжо не тыя дырэктары, якія былі ў 90-я гады, хутка стаўшыя каталізатарамі папулярызацыі беларускай мовы. Гэта светлай памяці дырэктар СШ №26 Ю. Шаўцоў, адышоўшы ў лепшы свет і былы дырэктар СШ №5 А. Прысяч, які зышоў на пенсію. А колькі было завучаў і простых настаўнікаў! Магчыма наспела патрэба ў карэкцыі кадравай палітыкі аблвыканкаму пры прызначэнні на пасаду дырэктара школы. Выдатнае валоданне дзвюмя дзяржаўнымі мовамі павінна стаць нормаю для ўсіх дзяржаўных службоўцаў. Дзякуй богу, адказныя за кадравую палітыку па вобласці беларускай мовай валодаюць на ўзроўні неабходным для выканання сваіх службовых абавязкаў. А вось дырэктарскі корпус патрабуе курсаў павышэння кваліфікацыі. Але пры жаданні мова лёгка ўспамінаецца.\nПершыя беларускія класы адкрытыя ў рускамоўных школах Гарадзенскай вобласці ў 2011 годзе\n№ Раён Кольк. Кольк. Назва населенага пункта,\nп/п класаў вучняў нумар школы, колькасць\n1 Астравецкі -\n2 Ашмянскі 2 25 г. Ашмяны,\nСШ №2 - 9, СШ №3 - 16\n3 Бераставіцкі -\n4 Ваўкавыскі 3 26 г. Ваўкавыск,\nгімн. №1 - 14, СШ №4 - 7,\nп. Краснасельскі - 5\n5 Воранаўскі -\n6 Гарадзенскі 1 6 г. Скідзель, СШ №1 - 6\n7 Дзятлаўскі -\n8 Зельвенскі 1 14 г.п. Зельва, СШ №2 - 14\n9 Іўеўскі 1 10 г.п. Іўе, СШ -10\n10 Карэліцкі 1 8 г.п. Мір, СШ - 8\n11 Лідскі 2 7 г. Ліда,\nСШ №12 - 3, СШ №15 - 4\n12 Мастоўскі -\n13 Наваградскі 2 7 г. Наваградак,\nСШ №4 - 3, СШ №5 - 4\n14 Свіслацкі 2 11 г.п. Свіслач, СШ №2 - 6,\nг.п. Поразава, СШ - 5\n15 Слонімскі 2 41 г. Слонім,\nСШ №3 - 18, СШ №8 - 23\n16 Смаргонскі 1 11 г. Смаргонь, СШ №1 - 11\n17 Шчучынскі -\n18 Кастрычніцкі 1 2 СШ №34 - 2\n19 Ленінскі 1 1 СШ №32 - 1\nУСЯГО: 20 169\nУсяго ў 20 першых беларускіх класах вучыцца 169 чалавек. У раёнах цэнтрах і гарадах, дзе актыўна працавалі адміністрацыя і настаўнікі школ, а аддзелы адукацыі не пусцілі справу на самацёк па папулярызацыі навучання па-беларуску, дзе грамадскія актывісты актыўна супрацоўнічалі са школамі, бацькамі, аддзеламі адукацыі - там ёсць і вынікі.\nАсабліва трэба адзначыць пераможную тройку-адміністрацыю, настаўнікаў і бацькоў у СШ №3, СШ №8 г. Слоніма; СШ №2, СШ №3 г. Ашмян; гімн. №1, СШ №4, г. Ваўкавыска. Па сельскіх школах у Гарадзенскай вобласці сітуацыя пакуль значна лепшая за гарады і мястэчкі.\nНа жаль аддзелы адукацыі В. Бераставіцы, Воранава, Дзятлава, Мастоў, Шчучына і Карэліч па невядомых прычынах у раённых цэнтрах не адкрылі ніводнага класа. Няўжо не было ахвотных?\nСтаршыня Гарадзенскай абласной арганізацыі ГА "ТБМ імя Ф.Скарыны" Алесь Крой.\nВіншуем сяброў ТБМ, якія нарадзілісяў лістападзе\nАбрагімовіч Марына Яўген. Амінава Святлана Андрэйкавец Надзея Дмітр. Асецкі Аркадзь Бабак Вольга Бабкова Ганна Ігараўна Баранаў Аляксандр Георг. Бародка Зміцер Міхайлавіч Бартасевіч Людміла Баўтовіч Міхась Бахвалаў Дзмітры Бекіш Віктар Андрэевіч Белакоз Вера Беляўская Таццяна Борын Алег Мікалаевіч Булаш Алена Быцкевіч Сяргей Аляксандр. Ваданосава Фаіна Аляксандр. Васько Віктар Вячаслававіч Ветчынаў Сяргей Вікторчык Ніна Сяргееўна Віценя Алег Аляксандравіч Вішнеўскі Павел Уладзімір. Волкаў Алег Вярцінскі Анатоль Ілліч Ганчарова Таццяна Гарлуковіч Яўген Дзмітрыев. Гівоіна Вольга Міхайлаўна Гнедчык Алег Груша Дар'я Уладзіміраўна Грыб Ян Янавіч Губарэвіч Віктар Дзмітрыев. Гур'ян Алена Барысаўна Дабравольскі Аляксандр Ал. Давыдзька Святлана Данішэвіч Вольга Дацэнка Аляксандр Кірыл. Дзербянёва Анжаліка Дзіцэвіч Людміла Мікалаеўна Дзядзюля Вера Длатоўская Аліна Аляксанд. Домаш Валянціна Іосіфаўна Досіна Алена Драгун Данута Дрыга Святлана Мікалаеўна Дубко Ганна Міхайлаўна Дубовік Іна Пятроўна Дуброў Алег Анатольевіч Есьман Рыгор Міхайлавіч Еўсіевіч Наталля Анатол. Зайкоўскі Эдвард Міхайлавіч Зарэцкая Вера Якаўлеўна Здановіч Уладзімір Васільев. Зуева Галіна Паўлаўна Іокша Марыя Мікалаеўна Кавалёў Аляксей Аляксандр. Кадыш Любоў Кажамякін Генадзь Вячаслав. Казакоў Алесь Казачонак Сяргей Казлоўскі Руслан Канстанцін. Калатоўкіна Ларыса Анатол. Капойка Уладзімір Карповіч Ірына Іванаўна Касцюк Таццяна Уладзімір. Кацяшоў Дзмітрый Сяргеевіч Кірэева Алена Уладзіміраўна Клікун Таццяна Козел Валеры Козел Галіна Маркаўна Кошкіна Людміла Чаславаўна Круглік Уладзімір Анатол. Крук Валянціна Іосіфаўна Крыжаноўская Вольга Аляк. Кудлацкая Валянціна Кужанава Вольга Кузьма Аляксандр Кузьміч Мікалай Пятровіч Кучынская Галіна Лапіцкая Святлана Левіт Зміцер Лепяцюхіна Ганна Літоўчык Святлана Міхайл. Лойка Алег Паўлавіч Лубянава Таццяна Віктар. Лысова Таіса Макарэвіч Наталля Міхайл. Маковіч Дзіна Маліноўскі Віктар Леанідавіч Марговіч Антон Антонавіч Мароз Жана Мікалаеўна Марозава Святлана Валянц. Мацкоўская Наталля Васіл. Мацюкевіч Паўлюк Іванавіч Мельнік Міхась Іванавіч Мельнікаў Аляксандр Мельнікаў Андрэй Міхайл. Міжурына Раіса Канстанцін. Мілаш Леакадзія Міхалевіч Мілана Міхайл. Моніч Зміцер Мухіна Леанарда Станіслав. Нагін Павел Несцераў Аляксей Нікіціна Ліля Нікіціна Людміла Канстанц. Пагрэбіцкі Алег Падасетнікаў Васіль Паляшчук Таццяна Панюціч Аляксандр Паражынскі Аляксандр Паросава Марына Пашкевіч Валеры Васіл. Пракаповіч Мікалай Мікал. Пракопчык Марына Міхайл. Пугаўка Алена Пугачэўскі Аляксандр Вікт. Пыльчанка Яўген Аляксанд. Радзіон Ірына Радкоў Генадзь Андрэевіч Ралько Леанід Міхайлавіч Раманюк Наталля Розумаў Анатоль Якаўлевіч Русецкі Марцін Ігаравіч Руткоўская Яўгенія Карпаўна Сабалеўскі Антон Аляксанд. Савіцкая Яніна Іосіфаўна Савіч Аляксандр Аляксанд. Севасцян Павел Сергіевіч Дзмітры Сімакова Рэгіна Іосіфаўна Скуратовіч Аркадзь Сойка Мікалай Уладзіміравіч Сталярова Вера Станкевіч Ларыса Фёдараўна Стасюкевіч Дзіна Сурко Анатоль Сцепулёнак Эма Антонаўна Сцямпкоўская Хрысціна Тарасава Святлана Міхайл. Таўгень Антон Тозік Эдуард Трафімец Ульяна Святаслав. Трафімчык Алена Веніямін. Турцэвіч Паліна Віктараўна Тыгрыцкая Вольга Аляксан. Тычына Дзмітры Валянцін. Тышко Іван Іванавіч Уласава Дар'я Уласевіч Дар'я Федаровіч Кацярына Федаровіч Надзея Фралоў Аляксей Валер'евіч Фядзюшын Ягор Ягоравіч Хамінскі Міхась Аляксандр. Хвошч Галіна Хляба Глеб Ігаравіч Царкоў Мікалай Прохаравіч Цвяткова Алена Мікалаеўна Цехановіч Святлана Цімаховіч Аляксандра Іван. Цярэшчанка Ігар Барысавіч Чарнаморцаў Валер Чаховіч Г. Г. Чашун Уладзімір Шнітоўскі Міхась Шчурко Галіна Аляксандр. Шчурко Лідзія Іванаўна Шыманчык Святлана Мікал. Шымкус Рычард Эдуардавіч Ялугін Эрнест Васільевіч Яніцкі Міхаіл Іванавіч Яскевіч Аляксей Юр'евіч\nПамяці Мікалая Сцепасюка\n22 кастрычніка на 72-м годзе жыцця памёр ветэран сацыял-дэмакратычнага руху ў Беларусі, актыўны сябар Лідскай гарадской арганізацыі ТБМ імя Ф. Скарыны Мікалай Сцепасюк.\nМікалай Мікітавіч прыйшоў у дэмакратычны рух у гады перабудовы. У сакавіку 1991 года ён быў удзельнікам Устаноўчага з'езду Беларускай сацыял-дэмакратычнай Грамады.\nМікалай Мікітавіч актыўна працаваў у Лідскай гарадской і Гарадзенскай абласной сацыял-дэмакратычных арганізацыях, неаднаразова быў дэлегатам на партыйныя з'езды, браў удзел ў культурным жыцці свайго краю, у працы Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны. У першыя гады станаўлення газеты "Наша слова" ў Лідзе менавіта фірмы Мікалая Сцепасюка (украінца па паходжанні) спачатку "Прагрэс", а потым "Прагрэс-2" узялі на сябе бухгалтарскае забеспячэнне выдання газеты. На той момант рэдакцыя "Нашага слова" не мела юрыдычнай асобы для аплаты рахункаў, і фірмы М. Сцепасюка выступалі такімі юрыдычнымі асобамі, часта ўкладваючы свае сродкі для аплаты выдання газеты і выплаты падаткаў. На плошчах фірмы "Прагрэс-2" доўгі час размяшчаліся юрыдычныя адрасы Лідскіх гарадской і раённай арганізацый ТБМ. У памяшканні фірмы "Прагрэс-2" праходзіў Кангрэс дэмакратычных сілаў Лідчыны перад прэзідэнцкімі выбарамі 2006 года.\nЛідскія сацыял-дэмакраты, Лідскія арганізацыі ТБМ, рэдакцыя газеты "Наша слова" выказваюць глыбокае спачуванне родным і блізкім Мікалая Сцепасюка, яго сябрам і таварышам.\nСветлая памяць пра Мікалая Мікітавіча, шчырага працаўніка, сціплага чалавека, прынцыповага прыхільніка беларускай мовы і дэмакратычных каштоўнасцяў, надзейнага таварыша, заўсёды захаваецца ў сэрцах усіх, хто яго ведаў.\n1. Шкірманкоў Фел. - 30000 р., г. Слаўгарад\n2. Гвара Віктар - 10000 р., г. Лельчыцы\n3. Фурс Анатоль - 3000 р., г. Менск\n4. Клуб "Прамова - 35020 руб., г. Менск\n5. Міцкевіч А.В. - 20000 р., г. Менск\n6. Прымшыц А.І. - 50000 р., в. Паперня, Менскі р-н.\n7. Раманік Т.І. - 50000 р., г. Менск\n8. Казлоўская І.І. - 25000 р., г. Менск\n9. Міхальчанка Т.А. - 100000 р., г. Менск\n10. Лазарук Тамара - 15000 р., г. Менск\n11. Іван Кукавенка - 20000 р., г. Менск\n12. Сяргей Птушко - 10000 р., в. Хільчыца, Івацэвіцкі р-н.\n13. Давідоўскі Ігар - 50000 р., г. Менск\n14. Пухоўская Юлія - 1000 р., г. Менск\n15. Павідайка В.М. - 20000 р., г. Менск\n16. Грудзіна Алесь - 10000 р., г. Шклоў\n17. Цынгалёў Васіль - 10000 р., г. Жлобін\n18. Стэпановіч Язэп - 50000 р., г. Менск\n19. Клікевіч С.П. - 10000 р., г. Менск\n20. Шкірманкоў Фел. - 30000 р., г. Слаўгарад\n21. Кафедра беларускай мовы БДТУ - 130000 р., г. Менск\n22. Гарэцкі Радзім - 50000 р., г. Менск\n1. Кунцэвіч Уладзімір - 30000 р.,\n2. Кулік Анатоль - 15000 р.,\n3. Рымша Алесь - 25000 р.,\n4. Марцынкевіч Андрэй - 10000 р.,\n5. Мудроў Алег - 20000 р.,\n6. Гацкі Ўладзімір - 20000 р.,\n7. Жукаў Вітаўт - 10000 р.\n8. Паўловіч Віктар - 10000 р.,\n9. Фарнэль Кастусь - 10000 р.\nАгулам - 150000 р.\nДзейнасць ГА "ТБМ імя Францішка Скарыны" па наданні роднай мове рэальнага статуса дзяржаўнай вымагае вялікіх выдаткаў. Падтрымаць ТБМ - справа гонару кожнага грамадзяніна краіны.\nГрафік працы сядзібы ТБМ на лістапад 2011 года\nДата Час Назва мерапрыемства Адказны\n01.11, аўторак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n02.11, серада 18.45-20.00 Клуб "Прамова" В. Канкаловіч\n03.11, чацвер 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n04.11, пятніца 17.00-19.00 "Будзьма!" Прэзентацыя В. Якавенка\nкнігі В.Якавенкі "Прывіды\nШанхая над Свіслаччу"\n07.11, панядзелак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n08.11, аўторак 18.30-21.00 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n09.11, серада 18.45-20.00 Клуб "Прамова" В. Канкаловіч\n10.11, чацвер 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n11.11, пятніца 18.00-19.30 "Будзьма!"Прэзентацыя А. Анісім кнігі З.Санько "Асобы, якія тварылі гісторыю"\n14.11, панядзелак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n15.11, аўторак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n16.11, серада 18.45-20.00 Клуб "Прамова" В. Канкаловіч\n17.11, чацвер 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n18.11, пятніца 18.00-19.00 Сакратарыят ТБМ В. Тыгрыцкая 19.00-21.00 Моладзь ТБМ А. Вярцейка\n21.11, панядзелак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n22.11, аўторак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n23.11, серада 18.45-20.00 Клуб "Прамова" В. Канкаловіч\n24.11, чацвер 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n25.11, пятніца 19.30-21.00 Курсы беларускай мовы Ю. Бажок\n28.11, панядзелак 18.30-21.30 Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n29.11, аўторак Беларускі калегіюм А. Анціпенка\n30.11, серада 18.45-20.00 Клуб "Прамова" В. Канкаловіч\nФілатэлістычная выстава "Гісторыя маёй краіны" у сядзібе Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны\nЗ нагоды чарговага XI з'езда Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны ў сядзібе ТБМ размешчана філатэлістычная выстава "Гісторыя маёй краіны" Лявона Карповіча. На 80 лістах фармату А-4 паказана гісторыя Беларусі, пачынаючы ад Полацкага княства і да сучаснасці, ілюстраваная паштовымі маркамі і канвертамі. Некаторыя экспанаты могуць выклікаць сапраўдную цікавасць у наведвальнікаў. Сярод марак можна ўбачыць першыя беларускія маркі Беларускай Народнай Рэспублікі "Асобны атрад БНР", марку пошты Злучаных Штатаў Амерыкі з выявай Тадэвуша Касцюшкі 1933 года, марку пошты Польшчы 1934 г. з выявай Мірскага замка, першую марку Рэспублікі Беларусь - Крыж Еўфрасінні Полацкай… Цікавымі з'яўляюцца канверты, распрацаваныя і выдадзеныя Лявонам Карповічам, прысвечаныя вялікім князям Вялікага Княства Літоўскага, і ня толькі. Напрыклад, сярод экспанатаў выставы ёсць канверт з партрэтам Васіля Быкава ў жалобнай рамцы, адпраўлены з Менска ў дзень пахавання Вялікага Пісьменніка і Грамадзяніна. Асаблівасцю гэтых канвертаў з'яўляецца яшчэ і тое, што на адваротным баку канверта знаходзіцца адпаведны тэкст, які, на жаль, не відзён у выставе.\nВыставачная калекцыя Лявона Карповіча неаднаразова экспанавалася на Нацыя-нальных філатэлістычных выставах "Белфіла" і атрымлівала ўзнагароды ў выглядзе дыпломаў і медалёў.\nУ Лідзе ў будынку рэстарана "Легенда" адкрыўся бар з каларытнай беларускай назвай "Талер".\nБар "Талер" размешчаны па праспекце "Перамогі", неўзабаве пасля ўезду з боку Менска, Наваградка ці Слоніма. Ці добра там унутры, ці смачна частуюць, кожны можа даведацца сам.


У сельгаспрадпрыемствах Бялыніцкага раёна заробакі выплочваюць несвоечасова\nhttp://spring96.org/be/news/61600 2013 2013-03-01T15:02:19+0300 2013-03-01T15:02:19+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/groshy.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ сельгаспрадпрыемствах Бялыніцкага раёна парушаюць тэрміны выплаты заработнай платы сваім працаўнікам. Так, у адной з лепшых гаспадарак раёна, былой гаспадарцы Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь – ААТ “Новая Друць” – людзі атрымлівалі заробак за студзень 28-га лютага і 1 сакавіка.\nМіж тым, згодна калектыўнай дамове, свой заробак у гэтай гаспадарцы працаўнікі павінны атрымліваць да 25- га дня наступнага месяца.\n“Да мяне, як да журналіста, сёння звярнуліся два працаўнікі ААТ “Новая Друць”, жыхары аграгарадка Вялікая Машчаніца, якія да гэтага часу не здолелі атрымаць свой сумленна зароблены заробак за студзень, - распавядае бялыніцкі журналіст Барыс Вырвіч. – Працаўнікам гэтай гаспадаркі пачалі выдаваць заробак за студзень толькі 28-га лютага, груба парушыўшы калектыўную дамову. 28-га ўсім грошы не хапіла, таму астанія атрымліваюць свой заробак толькі сёння, 1 сакавіка. Як кажуць работнікі ААТ “Новая Друць”, ім нават не было чым плаціць за камунальныя паслугі, тэрмін аплаты якіх якраз быў да 25 лютага”.\nМіж тым ААТ “Новая Друць” з’яўляецца адной з лепшых гаспадарак Бялыніцкага раёна, што ўжо тады казаць пра іншыя гаспадаркі, сітуацыя са своечасовай выплатай заработнай платы ў якіх таксама вельмі напружаная.\n“Ведаю, што вельмі складаная сітуацыя са своечасовай выплатай заробкаў сваім працаўнікам склалася таксама ў ААТ “Бялыніцкі райаграпромтэхзабеспячэнне”. Пра памер гэтых заробкаў нават казаць не хочацца, людзі працуюць літаральна за капейкі. Аднак працоўныя нават баяцца хоць нейкім чынам адстойваць свае правы, людзі запалоханыя кантрактнай сістэмай. Якраз сёння, 1 сакавіка, Магілёўскі КДК праводзіць прамую тэлефонную лінію па тэлефоне 8 (0222) 25-87-47 па пытанню “Аб своечасовасці выплаты заработнай платы”. Я параіў работнікам ААТ “Новая Друць” патэлефанаваць па гэтаму нумару, каб спецыялісты дзяржкантролю змаглі ім дапамагчы, аднак яны адмовіліся. Сказалі, што тады нада проста звальняцца з працы, бо жыцця не дадуць, а ў вёсцы нейкую іншую працу знайсці проста немагчыма. Тут яшчэ праблема палягае ў тым, што шмат хто з працаўнікоў сельгаспрадпрыемстваў жыве ў службовым жыллі. І калі людзі звальняюца, альбо іх звальняюць з працы, яны павінны гэтае жыллё адразу ж вызваліць, фактычна сям’я можа апынуцца на вуліцы. Такое вось своеасаблівае прыгоннае права атрымліваецца”, - кажа Барыс Вырвіч.\n01.03.2013 Тэгі: правы працоўных


Зюзя i святы Мiкалай | Рекламная газета Полесский Курьер\nЗюзя i святы Мiкалай\n28.12.2016 09.12.2019 Дмитрий Полесский 2453 Views\nВа ўсіх краінах існуе навагодні персанаж, які таемна раздае на Каляды падарункі дзецям. Шмат у якіх народаў гэта стары з густой сівой барадой. У большасці краін Заходняй Еўропы і Паўночнай Амерыкі яго называюць Санта-Клаусам. А вось фіны трымаюцца сваёй назвы – Іола Пукі. Італьянцы таксама захавалі ўласную традыцыю. На Каляды ў іх раздае падарункі жанчына – Бефана. Усе яны ўвасабляюць сабой зіму з яе халадамі і з’яўляюцца людзям на калядныя святы.\nСамы распаўсюджаны персанаж Санта-Клаус — гэта Святы Мікалай, адзін з самых шануемых святых у свеце і ў Беларусі. Праўда, яго навагодні вобраз наклаўся ў нас на старажытнага зімовага персанажа язычніцкіх часоў, якога звалі Зюзя. Менавіта ён быў сімвалам траскучых маразоў, кіраваў завірухамі, рассыпаў снег. Нашы продкі спрабавалі ўлагоджваць Зюзю, каб ён не насылаў лютых маразоў, таму на Каляды абавязкова частавалі яго куццёй. Калі куццю ставілі на стол, гаспадар мусіў расчыніць акно і выкінуць на вуліцу лыжку кашы. Зюзю зазвычай уяўлялі ў вобразе лысага старога з даўгой барадой. Быў ён тоўстым невысокім дзедам, хадзіў па снезе босы, ніколі не надзяваў шапкі, насіў белае футра. А ў руцэ трымаў жалезную булаву. Калі яму трэба было, ён грукаў ёй па зямлі і тая пакрывалася снегам, а на вадзе з’яўляўся лёд.\nДагэтуль у беларусаў захавалася колькі прымхаў, звязаных з Зюзем. Напрыклад, каб перапыніць моцныя маразы, трэба згадаць і ўголас пералічыць сем знаёмых лысых дзядоў. Нібыта, тады настане адліга. І ані ў якім выпадку нельга цвяліць узімку лысых старых мужчын. Варта пакпіць, хай сабе і нязлосна, неўзабаве пачнецца завіруха, усё вакол заваліць непраходным снегам. Цікава, але ж у народнай традыцыі на абразах Святога Мікалая звычайна малявалі лысым. Святы Мікалай не толькі раздаваў падарункі на зімовыя святы, але і апекаваўся падарожнікамі, воінамі, быў заступнікам земляробаў і свойскай жывёлы. Практычна ў кожнай беларускай хаце быў абраз Святога Мікалая. Лічылася, што ён ратуе ў дарозе, на вадзе і на вайне. Яшчэ яго называлі Цудатворцам.\nВобраз Святога Мікалая моцна прыжыўся ў народзе, дзякуючы праваслаўнай царкве. Ён стаўся настолькі блізкім, што некаторыя нават лічаць яго селянінам, славянінам і жыхаром нашых шыротаў. Аднак рэальны гістарычны Мікалай, якога потым абвесцілі Святым, хутчэй на ўсё, нават ніколі не бачыў снегу, бо жыў на Поўдні ў субтропіках і з’яўляўся архіепіскапам Мір Лікійскіх у тыя далёкія часы, калі славян у сённяшнім разуменні яшчэ не існавала. Ён нарадзіўся блізка 300 года нашай эры у старажытным лікійскім горадзе Міры. Гэта цяпер тэрыторыя Турцыі – горад Дэмпрэ. Яго бацькі былі вельмі заможнымі, і пасля іх смерці Мікалай атрымаў багатую спадчыну. Архіепіскап жыў вельмі сціпла, лад жыцця мяняць не стаў, а пачаў дапамагаць грашыма бедным. Паводле хрысціянскай традыцыі добрыя справы нельга рабіць напаказ. Таму і дапамагаў ён таемна, каб людзі нават не маглі здагадацца, хто ж такі іх дабрадзей. Ён мог рабіць і цуды. Да цяперашняга часу дайшлі паданні, як Святы Мікалай выратоўваў тых, хто трапіў у шторм на моры, як ён дапамагаў галодным і нават уваскрашаў памерлых. Тым не менш, самым знакамітым яго ўчынкам стаў не цуд. Неяк ён пачуў, што адзін бацька, не маючы чым карміць сваіх дзвюх дачок, вырашыў прадаць іх у блудніцы, каб уратаваць ад галоднае смерці. Уначы, акурат на Каляды, Святы Мікалай закінуў праз акно два мяшэчкі з залатымі манетамі для дзяўчат. Адзін з іх трапіў у панчоху, што ляжала на падлозе. Вось адтуль і пайшла традыцыя класці калядныя падарункі ў шкарпэткі.\n← С 1 января вырастет минимальная зарплата\nБеларусь сделает свой первый электромобиль →


Эксперыментуйце — і выйгравайце | zviazda.by\nХатняя старонка » Калейдаскоп » Эксперыментуйце — і выйгравайце\nЭксперыментуйце — і выйгравайце\nАўтар: Ганна Трошына\nШтогод вы распачынаеце дачны сезон з думкамі: ну, калі сёлета нічога не вырасце, кіну дурное? Вашы градкі нагадваюць поле бою, на якім вы прайграяце? Зімой вы пад расадай «гнаілі падаконнікі», вясной раскашэльваліся на плёнку, усё лета палолі-падвязвалі-пасынкавалі-палівалі, а сабралі ўсяго з паўвядра зялёных памідораў, і гэта яшчэ калі пашанцавала, што іх не «пабіла» фітафторай? Вы закупіліся добрай расадай капусты, але не змаглі ўправіцца з цэлай арміяй шкоднікаў, якія яе знішчылі? Цыбуля пагніла, морква пакруцілася, бульба не завязалася. Размову пра нашы дачныя беды можна працягваць... Але ж у суседзяў расце! І ў той час, пакуль мы скардзімся, нехта забівае склеп разнастайнымі нарыхтоўкамі са свайго агарода...\nЗначыць, вопыт удачлівых агароднікаў не менш каштоўны за тыя «правераныя і дзейсныя» метады, якімі даўно карыстаецеся вы. Давайце дзяліцца сваімі сакрэтамі і збіраць добрыя ўраджаі.\nСёння сваімі парадамі наконт вырошчвання таматаў дзеліцца мінчанка Алена Дробава, якая мае лецішча ў Лагойскім раёне.\nСеем рана. Звычайна агароднікі не раяць сеяць памідоры на расаду вельмі рана — маўляў, кусцікі, перарастуць, выцягнуцца. Але я не раз парушала такое правіла і ў цяпліцу высаджвала расаду з кветкамі і нават першай завяззю. Я заўважыла, што з пераросткамі няма праблем, калі іх правільна сяліць у парнікі: абрываць лісточкі, укладваць у баразну і прысыпаць так, каб над зямлёй была толькі верхавіна. Не пужайцеся, што расада так «скарацілася». Вы заўважыце, як хутка яна ўвойдзе ў моц. А без развітай каранёвай сістэмы не сабраць вялікага ўраджаю.\nКалі возіцеся з раслінамі, паспрабуйце ўявіць, як бы яны сябе паводзілі ў дзікай прыродзе. Доўгія галінкі гнуцца да зямлі і прарастаюць. І чаму б гэта не скарыстаць? Так, калі расада ўжо вялікая, а вывозіць яе на дачу яшчэ рана — проста перасаджвайце яе ў большыя ёмістасці (гэта могуць быць нават вялікія поліэтыленавыя пакеты) і падсыпайце да сцябла зямлі. У выніку яшчэ да перасадкі ў парнік вы атрымаеце дарослую расліну з магутнай каранёвай сістэмай і першыя чырвоныя памідорчыкі выспеюць менавіта ў вашым агародзе. На працягу ўсяго сезона падсыпайце да кожнага куста свежую зямлю (можна спецыяльна на вашым надзеле пакінуць невялікі ўчастак-донар). Сцябло будзе выпускаць у яе карэньчыкі і больш якасна падсілкоўваць вялікі куст, і ён парадуе вас ураджаем.\nГуста. Люблю сеяць густа не толькі памідоры, але і перцы. Апошнія перасадкі не любяць, таму іх раяць адразу садзіць у персанальныя «дамкі». Але дзе расстаўляць такую колькасць скрыначак, тым больш што для прарастання насення іх трэба размяшчаць побач з батарэямі? Я не чакаю, як прынята, пакуль на расадзе з'явяцца першыя 2-3 сапраўдныя лісты. Размяшчаю кусты па персанальных скрынках, як толькі яны ўзыходзяць. Нават далікатным перчыкам такая аперацыя не страшная. Іх карэньчыкі яшчэ маленькія і не пашкоджваюцца падчас перасялення. Акрамя таго, падобная ранняя перасадка — выдатны сродак прафілактыкі захворвання расады.\nСпяшаемся з наваселлем. Вы не спрабавалі высаджваць расаду ў парнікі раней, чым гэта звычайна раяць рабіць? Апошнія два гады я частку расады сяліла ў парнікі яшчэ ў красавіку. І заўважыла: кусты, высаджаныя раней, нават, калі яны былі пашкоджаныя майскімі замаразкамі, абганялі ў росце сваіх больш позніх здаровых суседзяў. Добра, калі вы з пачаткам агароднага сезона можаце перабрацца на дачу і дапамагаць сваім раслінам штодзень, пры раптоўных замаразках дадаткова накрываць у парніку расаду на ноч. А калі не? Можна прыдумаць розныя спосабы, як захаваць цяпло — прысыпаць да бартоў парніка больш зямлі, каб ніадкуль не задувала, ды яшчэ засцяліць чорнай плёнкай, якая прыцягвае цяпло. Гэтай жа плёнкай можна пакрыць зямлю ўнутры парніка. Я высцілаю паміж кустамі сена, альбо свежаскошаную траву. Між іншым, травяная посцілка дапамагае захаваць зямлю і ад перасыхання, сэканоміць на паліве.\nАбрываем кветкі. Памідорнае шчасце моцна залежыць ад надвор'я. Толькі ваш парнік заквітнеў — а тут моцная спякота, пры якой плады не завязваюцца. Ды і падчас працяглых дажджлівых дзён кветачкі могуць ападаць. Надвор'е наладжваецца — ды толькі вашы кусты ўжо адквітнелі і засталіся вы без ураджаю. Таму ўважліва назірайце за пасадкамі і шукайце гатункі, якія растуць і квітнеюць усё лета. Дарэчы, пры спрыяльных умовах за сезон вы можаце атрымаць з іх нават не адзін ураджай. У пахмурныя дні, мая сваячка многа корпаецца ў парніку — абрывае кветкі. Адквітнеюць расліны — і яна здымае з іх падвялыя «жоўтыя спаднічкі», каб тыя не загніліся і не пашкодзілі завязь.\nПужаем расліну. Мы цешымся з таго, што кусты абвешаны зялёнымі памідоркамі, а вось што зрабіць, каб яны хутчэй выспелі, тым больш, калі на дварэ ўжо жнівень, ночы халодныя, а пойдуць дажджы ды туманы — яшчэ і фітафтора нападзе. Самае простае — абрываць лістоту, выдаляць пасынкі, каб на плады свяціла больш сонейка. Акрамя таго, расліна, відаць, «пужаецца», што нашы здзекі не закончацца, і сама спяшаецца хутчэй вырасціць насенне.\nЗаўважыла: калі абрываць частку ўраджаю зялёным — астатнія плады хутка пачынаюць чырванець. Як быццам, расліна скінула цяжар і ачуняла, але яна не толькі хутчэй сваіх «дзетак» росціць, можа нават заквітнець і паспець парадаваць вас новым, познім ураджаем. Некаторыя агароднікі раяць зялёныя памідоркі, каб хутчэй спелі, адразу на кустах абвязваць пакетамі. Паспрабавала я і рэцэпт суседзяў (у іх адных з першых у нашай вёсцы чырванеюць таматы). Яны выстаўляюць па ўсім парніку адкрытыя бутэлечкі з ёдам (можна таксама пры паліве на вядро вады даваць некалькі кропель ёду). Можа, рэзкі пах таксама пужае расліну і яна задумваецца, ці не перашкодзіць ён вырасціць насенне.\nУ кожнага з нас свой шлях да ўраджаю. А чаму б нам не крочыць разам? Чакаем вашых лістоў.\nДачны сезон як павышаная нагрузка на экалогію


Вернікі з Ліды здзейснілі пілігрымку па святынях Гродзеншчыны | Каталіцкі Веснік\nВернікі з Ліды здзейснілі пілігрымку па святынях Гродзеншчыны\nМаёвыя набажэнствы вернікі з Ліды распачалі пілігрымкай па святынях Гродзенскай дыяцэзіі.\n1 мая разам з кс. Юрыем Бяганскім яны наведалі касцёлы ў Мінойтах, Беліцы, Жалудку, Ражанцы, Мікелеўшчызне, Мастах, Воўпе, Росі, Ваўкавыску, Струбніцы.\nЗ нагоды 100-годдзя фацімскіх аб’яўленняў пілігрымы завяршылі свой шлях у Шчучыне, дзе знаходзіцца санктуарый Маці Божай Фацімскай.\nНа працягу ўсяго дня пілігірымы намагаліся аднавіць свае духоўныя сілы, каб далей мужна несці жыццёвы крыж. Падчас паломніцтва яны праз спеў і малітвы праслаўлялі Бога і Найсвяцейшую Панну Марыю, накіроўвалі да іх свае просьбы і падзякі.\nНа заканчэнне паломніцтва кс. Юрый Бяганскі адзначыў, што «розніца паміж пілігрымкай і падарожжам заключаецца ў тым, што паломніцтва заканчваецца спатканнем з Тым, хто на працягу ўсяго шляху чакаў нас».\nвернікі Гродзенская дыяцэзія Ліда пілігрымка\t2017-05-04


Catholic.by - All items tagged with Карытас\nГенеральны сакратар «Caritas Europa»: кожны хрысціянін пакліканы быць валанцёрам\n«Ёсць рэчы, якія нельга купіць за грошы. Такою з’яўляецца любоў, якую ты аддаеш і атрымліваеш, служачы іншым», — сцвердзіў генеральны сакратар «Caritas Europa» Хорхе Нуньё Маер, акрэсліваючы сэнс валанцёрскага служэння ў інтэрв’ю для Catholic.by.\nЗварот біскупа Антонія Дзям’янкі, старшыні Рады па справах дабрачыннасці, міру і справядлівасці, да ўдзельнікаў сустрэчы партнёраў «Caritas Belarus»\n26 студзеня 2012 г., Мінскі міжнародны адукацыйны цэнтр імя Ё. Раў\nШчыра дзякую ўсім, хто арганізаваў і фінансаваў сустрэчу, і тым, хто быў на працягу двух дзён у гэтым месцы, каб паразважаць на пачатку новага 2012 года аб працы «Карытас», абмяняцца вопытам, узгадніць накірункі дзейнасці ў бягучым годзе, прапанаваць дапамогу і супольна памаліцца, каб «Карытас» узорна выконваў тое заданне, якое Касцёл у дадзеным месцы і ў дадзены час даверыў гэтай сусветна вядомай каталіцкай арганізацыі.\n1. Вось і завяршаецца II Міжнародная сустрэча партнёраў «Caritas Belarus», прысвечаная служэнню валанцёраў. Яшчэ раз дзякую арганізатарам, дакладчыкам і гасцям гэтага форуму.\nГамілія Мітрапаліта Кандрусевіча падчас св. Імшы на распачацце II Міжнароднай сустрэчы партнёраў «Caritas Belarus»\n24 студзеня 2012 г., мінскі архікатэдральны касцёл Імя Найсвяцейшай Панны Марыі\n«Праслаўляю Цябе, Ойча, Пан неба і зямлі, што таямніцы Валадарства Ты адкрыў дзецям».\nГлыбокапаважаныя браты і сёстры, супрацоўнікі дабрачыннасці, госці!\n1. Гэтыя словы спеву перад Евангеллем вельмі добра перадаюць змест і сэнс сённяшніх чытанняў. Яны яшчэ раз паказваюць, што Бог адкрывае таямніцы свайго Валадарства людзям чыстага сэрца.\nГамілія Мітрапаліта Кандрусевіча падчас аплатковай сустрэчы з супрацоўнікамі «Карытас»\n13 снежня 2011 г., Ляскоўка\nНяшчасны паклікаў, і Пан яго выслухаў.\nГэты рэфрэн рэспансарыйнага псальма вельмі добра адлюстроўвае духоўную сітуацыю чалавека, які заўсёды патрабуе Божай міласэрнасці. Гэтая міласэрнасць прыходзіць таксама і праз служэнне людзей, праз дабрачыннасць, якая з’яўляецца знакам сталасці Касцёла.\nПастырскі ліст Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Беларусі на VII Нацыянальны дзень «Сaritas»\n«Як штогод на працягу ўжо сямі гадоў мы адзначаем Нацыянальны дзень „Сaritas“. Гэты дзень заўсёды святкуецца ў трэцюю нядзелю Вялікага посту. Вялікі пост кіруе нашыя думкі i позіркі ў бок падзей Вялікага Тыдня, a значыць мукі і смерці Пана Езуса, заахвочвае нас таксама задумацца пра марнасць i часовасць гэтага свету i ўсяго, што ў ім з’яўляецца матэрыяльным», — адзначаецца ў пастырскім лісце Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Беларусі на VII Нацыянальны дзень «Сaritas».\nУ нядзелю Святы Айцец наведае прытулак фонду «Карытас» у Рыме\nУ нядзелю 14 лютага 2010 г. Святы Айцец Бэнэдыкт XVI наведае прытулак дабрачыннага каталіцкага фонду «Карытас», што знаходзіцца каля вакзала Тэрміні ў Рыме. У амбулаторыі аддзялення Папа сустрэнецца з медыкамі, санітаркамі і валанцёрамі.\nБэнэдыкт XVI: Касцёлу варта клапаціцца аб найбольш бедных пластах насельніцтва\n13 лістапада 2009 г. падчас сустрэчы з удзельнікамі пленарнага пасяджэння Папскай рады «Cor Unum» Святы Айцец Бэнэдыкт XVI нагадаў, наколькі важна для Касцёла клапаціцца аб найбольш бедных пластах насельніцтва. Нягледзячы на тое, што Касцёл не ўмешваецца ў палітыку дзяржаў, хрысціянская супольнасць не можа адмовіцца ад абароны правоў чалавека і справы ўсталявання ў свеце справядлівасці.\nУсяго 13 матэрыялаў адзначана цэтлікам Карытас.


Braslaŭ kindergarten will have solar collectors\nНа дзіцячым садку Браслава з’явяцца сонечныя калектары\nСонечныя калектары дазволяць практычна цалкам закрыць патрэбы яслі-сада № 1 у гарачай вадзе, па меншай меры, у цёплую пару года. Спецыялісты адзначаюць: у добрае сонечнае надвор’е ў Беларусі за суткі можна атрымаць 10 кілават-гадзін энергіі з аднаго квадратнага метра. Гэта значыць, што з красавіка па кастрычнік да 80 адсоткаў неабходнай дзіцячаму саду вады будзе нагрэта менавіта сонцам.\nКалектары з’явяцца ва ўстанове дашкольнай адукацыі менавіта таму, што яна загружана цэлы год і, у адрозненні ад школ, сады не робяць перапынкаў на лета. Менавіта летам звычайна атрымліваецца “ўзяць” максімальную карысць з абсталявання – выкарыстоўваць сонца на 100 адсоткаў.\n– Усталёўка сонечных калектараў для нагрэву вады – гэта таксама выдатнае рашэнне і для ўстаноў іншага тыпу – тых, што ў асноўным працуюць сезонна, у асноўным летам. Для курортнага Браслава гэта, напрыклад, базы адпачынку, санаторыі, лагеры, аграсядзібы. Яны могуць выкарыстоўваць гэтае рашэнне з сонечнымі калектарамі, – адзначае каардынатар праекта ад Цэнтра экалагічных рашэнняў Дзмітрый Буронкин. – Для Браслаўскага раёна, які прасоўвае сябе як турыстычны і першы кліматычна нейтральны рэгіён, – гэта ідэальна. Для насельніцтва – гэта добры дэманстрацыйны ўзор выкарыстання аднаўляльнай энергіі на мясцовым узроўні.\nТакія станоўчыя змены сталі магчымыя дзякуючы рэалізацыі ў рэгіёне праекта «Браслаўскі раён – першы кліматычна нейтральны муніцыпалітэт Беларусі», які фінансуецца Еўрапейскім саюзам і рэалізуецца Браслаўскім райвыканкам і Цэнтрам экалагічных рашэнняў.


Тэг: google translate | Martech Zone\nПазнака: Google Translate\nУ мінулым я вагаўся, выкарыстоўваючы машынны пераклад майго сайта. Я хацеў бы мець перакладчыкаў па ўсёй планеце, якія дапамагаюць перакладаць мой сайт для розных аўдыторый, але проста няма магчымасці кампенсаваць гэтыя выдаткі. Тым не менш, я заўважаю, што змест майго сайта даволі шмат распаўсюджваецца на міжнародным узроўні - і многія людзі выкарыстоўваюць Google Translate для чытання майго змесціва на роднай мове. Гэта\nШмат гадоў таму я памятаю ўсе сайты, на якіх былі гэтыя жудасныя кнопкі аўтаматычнага перакладу. Вы б націснулі кнопку на неанглійскім сайце, і ён быў ледзь прачытаны. Лепшым тэстам было перакласці абзац з англійскай на іншую мову ... а потым вярнуцца на англійскую, каб убачыць, наколькі розны вынік. Справа ў тым, што калі я пераводжу першы абзац з англійскай на іспанскую і назад, выкарыстоўваючы Google Translate, вось што


Культура - Музей на Музычным завулку\nБеларускі Музей гісторыі тэатральнай і музычнай культуры ў шэрагу падобных яму замежных ледзь не самы малады. На гэты момант ён з’яўляецца філіялам Нацыянальнага гістарычнага музея і займае вельмі цікавы будынак з багатай гісторыяй, які сярод мінчан вядомы як Дом масонаў. Сюды музей перабраўся ў 2001 годзе, калі калекцыя экспанатаў настолькі разраслася, што старое памяшканне (зараз “Гасцёўня Уладзіслава Галубка” ў Траецкім прадмесці) ужо не магло змясціць усё. Затое новы музейны будынак, у якім у 40-я гады XIX стагоддзя ў адной з кватэр жыла сям’я бацькі кампазітара Станіслава Манюшкі, даў належную прастору для таго, каб можна было не толькі захаваць артэфакты з гісторыі музыкі і тэатра Беларусі, але і найцікавейшым чынам іх прадэманстраваць публіцы.\n— Лічыцца ўдалым, калі музеі могуць выставіць хоць бы 15 працэнтаў са сваіх фондавых калекцый, — кажа дырэктар музея, заслужаны дзеяч культуры Беларусі Зінаіда Кучар. — А нам сапраўды пашчасціла, бо мы можам паказаць і да 30 працэнтаў нашых багаццяў. Але ж фонды пастаянна папаўняюцца, колькасць экспанатаў расце, і выйсцем становяцца часовыя тэматычныя выставы, на якіх сярод іншага мы знаёмім публіку і з нашымі новымі каштоўнымі набыткамі.\nПастаянныя экспазіцыі прысвечаны вытокам тэатральнай і музычнай культуры на землях Беларусі, стварэнню нацыянальнай прафесійнай школы ў XIX стагоддзі, тэатру і музыцы мінулага стагоддзя. Ёсць найцікавейшыя мемарыяльныя пакоі выдатных дзеячаў беларускай сцэны, такіх як Ларыса Александроўская, Мікалай Яроменка, Стэфанія Станюта. Тэатральная гісторыя прадстаўлена ад батлеек і тэатра Радзівілаў да спектакляў і творцаў параўнальна нядаўняга часу: сярод багатых і разнастайных экспанатаў — эскізы, касцюмы, карціны, фотаздымкі, асабістыя рэчы і многае іншае. Музыка ў гэтых сценах увасоблена не толькі ў экспанатах, і нават не толькі ў інструментах — яна і гучыць, у спецыяльнай зале з выдатнай акустыкай.\nУвогуле, на гэты момант музей мае да 30 тысяч экспанатаў і працягвае папаўняць свае фонды. Якраз пра тое, якія адметнасці з’явіліся ў калекцыі сёлета, мы і пагаворым. А яны такія, што імі можна і ганарыцца, і хваліцца.\nДва дары ў калекцыю\nІмя славутага беларускага і польскага кампазітара Станіслава Манюшкі ў сценах музея, несумненна, шануецца надзвычай высока. І гэты год прынёс рарытэт, які Зінаіда Лявонаўна Кучар называе сярод галоўных сёлетніх здабыткаў, — гаворка пра фотаздымак кампазітара работы фатографа Мелеція Дуткевіча, уладальніка фотаатэлье “Клох і Дуткевіч” з Кракаўскага прадмесця Варшавы. З улікам таго факта, што з 1858 года і да смерці ў 1872 годзе Станіслаў Манюшка жыў і працаваў у Варшаве, ёсць падстава лічыць, што менавіта ў гэты перыяд і быў зроблены фотаздымак. А аналагічная картачка, толькі меншага памеру і датаваная 1870 годам, знаходзіцца ў зборах Музея літаратуры імя Адама Міцкевіча ў Варшаве. Больш такога партрэта кампазітара няма нідзе — ні ў музеях, ні нават на анлайн-рэсурсах.\nТут варта згадаць і тое, што летась — у год, калі ў Беларусі гучна святкавалася 200-годдзе з дня нараджэння славутага ўраджэнца Міншчыны, калекцыя музея ўзбагацілася арыгінальнай жывапіснай карцінай “Паланэз”, якую ў свой час напісаў сын кампізатара Ян Чэслаў Манюшка. І гэта таксама вельмі каштоўны экспанат — нават не толькі для музея, але і ўвогуле для нашай краіны, бо арыгінальных рэчаў, якія належалі б кампазітару ці членам яго сям’і, у нас надзвычай мала. Карціну атрымалася адшукаць у Санкт-Пецярбургу, дзе Ян Чэслаў працаваў прафесарам у Акадэміі мастацтваў, хаця сам прафесійным мастаком не быў. Але яго палатно каштоўнае не так сваімі мастацкімі якасцямі, як сувяззю са Станіславам Манюшкам.\nІ за абодва гэтыя рарытэты, якія зараз ужо можна ўбачыць у пастаяннай экспазіцыі музея, прысвечанай славутаму кампазітару, супрацоўнікі шчыра дзякуюць аднаму чалавеку — калекцыянеру Мікалаю Сечку, дырэктару прыватнай мінскай галерэі “Дар’ян”.\n— Мяне як кіраўніка музея радуе, што ўсё часцей ізноў пачынае гучаць такое ледзь не забытае слова, як мецэнат, — расказвае Зінаіда Кучар. — Прыватныя калекцыянеры даволі працяглы час не надта афішавалі сябе і свае калекцыі, а цяпер пачалі выстаўляцца. Нам пашчасціла наладзіць сувязі з калекцыянерам Мікалаем Сечкам, і гэта менавіта ён летась адшукаў карціну, намаляваную сынам кампазітара, а сёлета ўвогуле падарыў нам унікальны фотапартрэт Станіслава Манюшкі.\nСлавутыя сцэнографы Беларусі\nУвосень у Музеі гісторыі тэатральнай і музычнай культуры праходзіла выстава народнага мастака Беларусі, галоўнага мастака Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы Барыса Герлавана. А гэтае імя ў беларускім тэатральным свеце з шэрагу легендарных. Як мастак-пастаноўшчык, як сцэнограф Барыс Федасеевіч стварыў вялікую колькасць выдатных і нават знакавых спектакляў — у першую чаргу ў родным Купалаўскім тэатры, у якім працуе з 1962 года, і ў іншых тэатрах Беларусі і замежжа. І вось нядаўна адбылася падзея, якая ў звычайных, непандэмічных абставінах, мусіла мець вялікі розгалас і адзначыцца нейкімі ўрачыстымі мерапрыемствамі (музей так і планаваў зрабіць), але па волі лёсу прайшла непрыкметна — увесь свой архіў тэатральных эскізаў Барыс Герлаван перадаў у музей! У размове ён прызнаўся, што многае, канешне, страчана, нейкія замежныя работы так і засталіся за мяжой, а сам ён і не надта пільна ставіўся да захавання эскізаў. Тым не менш, іх у яго сабралася так многа, што ён нават пачаў тое-сёе выкідаць. Цяпер жа музейныя супрацоўнікі ўважліва і з навуковым падыходам усё апрацуюць і пакінуць для гісторыі ў сістэматызаваным выглядзе. А гэта эскізы дэкарацый, эскізы касцюмаў, незвычайныя і нават рэвалюцыйныя для беларускай сцэнаграфіі прыдумкі. Толькі на сцэне тэатра імя Янкі Купалы Барыс Герлаван аформіў звыш за 70 спектакляў, сярод якіх усе самыя значныя і гучныя пастаноўкі свайго часу. У працы гэты сцэнограф часта ўзнімаўся да ўзроўню драматурга і рэжысёра, рабіўся паўнапраўным сааўтарам спектакля. Ягоны архіў — гэта сапраўднае багацце не толькі для даследчыкаў тэатра, але і для ўсіх мастакоў, сцэнографаў, рэжысёраў і нават акцёраў, што зараз працуюць ці, можа, яшчэ вучацца таму, каб стаць прафесіяналамі. Плануецца, што ў наступным годзе будзе выдадзены каталогработ гэтага мастака. Барыс Герлаван, які аддаў Купалаўскаму тэатру амаль 60 гадоў, меў выдатнага папярэдніка — з 1922 года галоўным мастаком Беларускага дзяржаўнага тэатра, што потым атрымаў імя Янкі Купалы, працаваў Аскар Марыкс, адзін з заснавальнікаў беларускай сцэнаграфіі, народны мастак Беларусі. На пачатку 20-х гадоў мінулага стагоддзя разам з Еўсцігнеем Міровічам ён прымаў самы актыўны ўдзел у стварэнні першага прафесійнага беларускага тэатра. У часы Вялікай Айчыннай вайны сям’я Марыксаў, спісаўшыся з Віцебскім драмтэатрам, пераехала ва Уральск. Там Аскар Пятровіч працаваў галоўным мастаком у Другім беларускім дзяржаўным тэатры (БДТ-2). З 1949 года ён пачаў займацца і выкладчыцкай дзейнасцю ў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце, але і выпусціў яшчэ нямала спектакляў у самых розных тэатрах Беларусі.\nСёлета адзначаецца 130 гадоў з дня яго нараджэння, і ў першыя дні снежня адкрылася выстава “На тэатральных падмостках”, на якой прадстаўлены ўнікальныя і нават пакуль малавядомыя творы. Бо якраз нядаўна музейныя фонды значна папоўніліся работамі, якія да таго захоўваліся ў Беларускім саюзе мастакоў. Сярод іх — і 9 карцін Аскара Марыкса. Самай адметнай супрацоўнікі музея называюць графічны твор “Старыя гандлёвыя шэрагі”. Музей, які мае да 300 адзінак з калекцыі гэтага мастака і сцэнографа, і раней ладзіў падобныя выставы, і нават аб’ездзіў з імі розныя краіны — завітваў і ў Браціславу, бо па паходжанні Аскар Пятровіч быў славакам, скончыў Акадэмію мастацтваў у Празе. На цяперашняй выставе “На тэатральных падмостках” можна ўбачыць і эскізы да практычна першага спектакля Аскара Марыкса ў БДТ у 1923 годзе — а гэта быў “Машэка” паводле фальклорна-гістарычнай п’есы Яўгена Міровіча.\nДарэчы, у Музей гісторыі тэатральнай і музычнай культуры з Саюза мастакоў перададзены работы і іншых знакамітых беларускіх сцэнографаў — Васіля Галубовіча, Міхаіла Блішча, Сяргея Нікалаева і іншых. Акрамя таго, сёлета фонд папоўніўся і архівам заслужанага артыста Беларусі Аскольда Сухіна, знакамітага опернага спевака мінулага стагоддзя.\nДа Новага года будзе працаваць выстава Аскара Марыкса, а ўжо зараз музей рыхтуецца да вельмі значнай падзеі, якую хоча адзначыць неяк асабліва адметна на пачатку 2021-га — 12 студзеня споўніцца 80 гадоў з дня нараджэння Уладзіміра Мулявіна. Нешта з багатай музейнай калекцыі, прысвечанай Уладзіміру Георгіевічу і “Песнярам”, можна ўбачыць і ў пастаяннай экспазіцыі, але ж новая выстаўка павінна стаць надзвычай цікавай і прыцягальнай для ўсіх прыхільнікаў творчасці гэтага выдатнага музыканта. Так што не прамінайце ў сваіх прагулках па горадзе адрас Музычны завулак, 5 — гэты будынак напоўнены гісторыяй і загадкамі, успамінамі і эмоцыямі, музыкай і тэатрам.


"Ляпіс Трубяцкі" — гэта птушка-фенікс. Працяг будзе" | euroradio.fm\n"Ляпіс Трубяцкі" — гэта птушка-фенікс. Працяг будзе"\nПраводзіць "анархасіндыкат" у апошні шлях сабраліся 4,5 тысячы чалавек, заціснутыя ў вузкі дворык закінутага віленскага завода...\n"Я не думаю, што гэта будзе пахаванне. Гэта будзе толькі перапынак для такога вялікага чалавека, як Сяргей Міхалок. Я думаю, ён доўга не будзе сядзець без працы. У яго нарадзіўся сын. І ён будзе пакуль са сваім сынам. А пасля будзем чакаць нечага новага і цікавага", — робіць прагнозы абгорнуты бел-чырвона-белым сцягам Аляксей, якога сустракаем у Вільні каля мясцовага клуба “Loftas”. 23 жніўня "Ляпіс Трубяцкі" дае тут чарговы канцэрт развітальнага тура.\nНа беларуска-літоўскай мяжы традыцыйна расцягваюцца ўжо абрыдлыя чэргі. Людзі, якія на сваіх машынах выязджаюць з Мінска а 6-й раніцы ў суботу, стаяць па 8-10 гадзін — па часе ўдвая больш, чым “Ляпісам” у сваім жыцці засталося адыграць на сцэне. Многія кідаюць аўто і ідуць пешшу. Нарэшце прарваўшыся праз кардон, нагуляўшыся па горадзе, фэны "Ляпісаў" шчыльнымі радамі падцягваюцца на канцэрт.\nНевялікі падворак старога завода выклікае супярэчлівыя ўражанні. З аднаго боку, “Ляпісы”, як рупар працоўнага класу, гарманічна выглядаюць на фоне іржавых лесвіц, рыштаванняў, будаўнічых крукоў і заводскіх сцен, прасякнутых потам простых літоўскіх рабацяг. З іншага — пляцоўка яўна не разлічаная на такую аўдыторыю. Людзі набіваюцца настолькі шчыльна, што іх спрытнасці пазайздросцілі б на Рыжскім шпротным заводзе. Некаторым удаецца забрацца на старыя лесвіцы і дахі бытовак, ды адбіваючыся ад ахоўнікаў, назіраць за канцэртам адтуль. Астатнія труцца адно аб аднаго, часам уступаючы ў перапалкі з тымі, хто курсуе праз натоўп ад бара да туалета (чамусьці піва прадавалі ў адным месцы, а прыбіральні паставілі зусім у іншым, куды можна было патрапіць, толькі праціснуўшыся праз увесь непралазны натоўп).\n“І за гэта я аддала 40 баксаў!” — абураецца побач дзяўчына з Мінска.\nДзякаваць Богу, дождж заканчваецца да канцэрта, бо даху тут няма, а парасоны забралі на ўваходзе, да таго ж, усе ведаюць, што можа здарыцца, калі на натоўп у замкнёнай прасторы рэзка выпадае 20 мм ападкаў, таму лёгкае адчуванне небяспекі прысутнічае.\n"Для мяне "Ляпіс" — гэта першае спатканне з гуртом, першыя песні, ад якіх гурт цяпер адмовіўся, але вельмі цікава і сёння іх чуць, — развівае насцярожаныя думкі Аляксей. — Цяпер Міхалок, не хачу гаварыць пафасных словаў, але нацыянальны лідар і прыклад для ўсіх людзей, як можна з такога клоўна, прабачце, гопніка і простага чалавека зрабіцца падкачаным, мужным і сапраўдным беларусам".\nМіхалок пачынае ў лепшых традыцыях: "Протянем соседям руку дружбы, но Рим четвёртый нам на**й не нужен". А гурт грыміць нязменнай "К нам приехал Трубецкой". Адчуванне, што "Ляпісы" граюць проста шараговы руцінны канцэрт, не пакідае ўвесь час. Праўда, праграма, складзеная з 30! песень, адмысловая. Міхалок спрабуе ўпіхнуць у яе ўсё найбольш важнае для яго. Спявае песні з апошняй "Матрёшки" і "Весёлых картинок", праходзіцца па "Рабкоры", узгадвае "Минифест" ды "Капитал". Сярод стандартных ляпісаўскіх "агітак" запальваюцца "Зорачкі" і "Огоньки", з'яўляюцца "Воины света" і "маленький шут, самый грустный на свете". І сёння сапраўды "шут-Міхалок" падаецца нейкім нешматслоўным (мінімум пафасных вершаў, максімум "усім цёплага вечара і добрага, сардэчнага, душэўнага настрою"), занадта аскетычным і сумным. Нам хочацца шчырасці на развітанне. А яму проста сумна, мабыць, таму, што заканчваецца гісторыя гурта.\nКульмінацыяй канцэрта становіцца "Не быць скотам". 4,5 тысячы гледачоў на чале з Міхалком у сценах вузкага дворыка закінутага завода пад нацыянальнымі сцягамі як мантру паўтараюць купалаўскае "не быць скотам".\nНяёмкая паўза ўсё ж вымушае Міхалка рызыкнуць на кароткі маналог:\n"Горад-герой Мінск. Казачная і чароўная Вільня. Гурт "Ляпіс Трубяцкі"... Усе чакаюць гучнай рэчы. Х..лі тут гаварыць? Словы нічога не змяняюць. Забудзьце, што мы гаварылі. Успамінайце, што мы зрабілі. Гурты паміраюць, але яны жывуць, пакуль спяваюць іх песні".\nПасля "Убей раба" гурт сыходзіць. Аднак ніхто з публікі не кранаецца з месца. Дажджу няма. Зоры на небе. Міхалок недагаварыў.\nІ праўда. Музыкі вяртаюцца. Гучыць "Грай", "Золотая антилопа" і "Belarus Freedom". Сяргей дзякуе за тое, што "вы дазволілі нам вярнуцца і ўсё выправіць". І кажа, што гурт напісаў шмат прароцкіх песень, і самыя цёмныя з іх здзейсніліся. А цяпер ён хоча, "каб песня пад назвай "Свежы вецер" нарэшце прынесла нам радасць свабоднага і шчаслівага жыцця. Няхай здзейсніцца, і ўсё будзе добра".\n"Сумна. Сумна. Шкада. Маладосць прайшла пад яго песні. Ён застанецца ў нашых сэрцах — "Ляпіс Crew", — задумліва кажуць Оля і Жэня пасля канцэрта. — Не верыцца. Мне падаецца, што ён ёсць, будзе. Магчыма, у новым фармаце. Мы спадзяемся. Мы верым. "Свежы вецер" яго нам прынясе зноў. Яны спяваюць ад душы. Іх сіла ў энергетыцы. Міхалок зараджае людзей. Ён знайшоў падыход да сэрцаў. Кожная яго песня трапляе ў цэль".\nБольш пазітыўна настроены фатограф Юрый Маціюн:\n"Адчування таго, што ўсё скончылася, няма. Усё даволі-такі аптымістычна. Якім бы я, прынамсі, песімістам ні быў, але здаецца, што наперадзе будзе толькі лепш. Для мяне "Ляпісы" былі эвалюцыяй, якая пачыналася ад пэўнага эскейпа, пазбягання нейкіх грамадскіх праблем, якія насамрэч існуюць. І гэта эвалюцыя прывяла да моцнай грамадзянскай пазіцыі не толькі сам гурт, але і многіх людзей навокал. А эвалюцыя, як вядома, не заканчваецца. І гэта яшчэ адно пацвярджэнне таму, што наперадзе будзе толькі лепей".\nСпявачка Руся ўпершыню на “Ляпісах”. Яе захапляе феномен Міхалка-ідэолага.\n"Міхалок — вельмі якасная і культурная з'ява. Ён сам складае пра сябе міфы, ён з'яўляецца выдатным прыкладам таго, як можна асядлаць унутранага Пегаса і лунаць над усім. То бок, заўважна, што чалавек кантралюе сваё жыццё і жыве вельмі асэнсавана. Тут шмат людзей, якія не так глыбока разважаюць пра існаванне чалавека ў нашай палітычнай сітуацыі, а Міхалок укладае ім у галаву вельмі якасныя масівы інфармацыі — не глядзець тэлевізар, паважаць сябе”.\nНатуральна, што Сяргей Міхалок не спыніцца. Ходзяць чуткі, што з верасня "Ляпіс" перафарматуецца ў два праекты. Адзін з іх будзе спецыялізавацца на песнях гурта "дакапіталаўскага перыяду". Другі працягне эксперыменты ў духу байцоўскага рэпу. І публіка гэта адчувае — яе не правядзеш.\n"Мне падаецца, гэта не пахаванне легенды, а перараджэнне, як фенікс — нешта будзе новае”, — перакананы Міша.\nНараканні на кепскі гук, чэргі ў туалет, лужыны пад нагамі і цеснату падчас канцэрта ўрэшце ніяк не ўплываюць на настрой публікі. Галоўны музычны "анархасіндыкат" постсавецкай прасторы пакідае гэты свет. Гурт чакаюць яшчэ два нешматслоўныя канцэрты. А з 1 верасня музыкі “Ляпісаў” пачнуць новую гісторыю.\nЯшчэ па тэме: "Ляпіс Трубяцкі" развітаўся з беларусамі канцэртам у Вільні (фотарэпартаж)