Што будуць абмяркоўваць на сустрэчы кантактнай групы па Ўкраіне?\n24 сьнежань 2014, 10:36\nСпыненьне агню, адвод цяжкай тэхнікі, абмен палоннымі, дастаўка гуманітарных грузаў — такія асноўныя пытаньні, якія плянуюць абмеркаваць сёньня ў Менску на сустрэчы трохбаковай кантактнай групы Украіна — Расея — АБСЭ.\nЯк паведаміў прэс-сакратар МЗС Беларусі Дзьмітры Мірончык, пачатак сустрэчы заплянаваны на 15 гадзін. Паводле рашэньня прадстаўнікоў кантактнай групы, яна пройдзе ў закрытым для журналістаў рэжыме.\nПрадстаўніца АБСЭ Хадзі Тальявіні раней заявіла, што будуць абмяркоўвацца чатыры блёкі пытаньняў. Гэта спыненьне агню з усіх бакоў, адвод цяжкай тэхнікі, абмен палоннымі і дастаўка гуманітарных грузаў у падкантрольныя сэпаратыстам тэрыторыі — паведамляе «Інтэрфакс».\nПрадстаўнікі Кіева неаднаразова заяўлялі, што настойваюць на выкананьні адпаведных менскіх дамоўленасьцяў ад 5 і 18 верасьня.\nПаводле інфармацыі «Інтэрфаксу», інтарэсы так званай Луганскай народнай рэспублікі ў Менску будзе прадстаўляць Владислав Дейнего. Ад так званай Данецкай народнай рэспублікі ў Менск накіраваны Дзяніс Пушылін.\nПаводле некаторых зьвестак, прадстаўнікі сэпаратысцкіх фармаваньняў будуць уздымаць на сустрэчы пытаньне пра адмысловы статус Данбасу і закон аб амністыі.\nСустрэча трохбаковай кантактнай групы ў Менску пераносілася некалькі разоў. Дамоўленасьць пра яе правядзеньне 24 і 26 сьнежня была дасягнутая падчас тэлефонных размоў паміж Уладзімерам Пуціным, Ангелай Мэркель, Франсуа Аляндам і Пятром Парашэнкам 22 сьнежня.


Версія ад 11:24, 7 лютага 2012\n4 069 байтаў дададзена , 8 гадоў таму\nВерсія ад 05:49, 24 студзеня 2012 (правіць)\nдр (r2.7.1) (робат дадаў: ilo:Umuna a Sangalubongan a Gubat)\nВерсія ад 11:24, 7 лютага 2012 (правіць) (адкат)\nПершыя ваенныя дзеянні пачаліся ў Афрыцы і Ціхаакіянскім рэгіёне, у калоніях і залежных тэрыторыях еўрапейскіх краін. 8 жніўня 1914 года злучаныя брытанскія і французскія сілы нанескі ўдар па нямецккаму пратэктарату Тога, што ў Заходняй Афрыцы. Пасля, 10 жніўня нямецкія войскі атакавалі Паўднёвую Афрыку - частку брытанскай каланіяльнай імперыі. Новая Зеландыя – адзін з англійскіх дамініёнаў, 30 жніўня акупіравала нямецкія астравы Самоа (дакладней іх заходнюю частку). 11 верасня, для падтрымцы Рэйха, аўстралійскі ваенна-марскі флот і сухапутныя сілы высадзіліся на востраве Новая Памеранія (сёння Новая Братанія), які з'яўляўся часткай нямецкай Новай Гвінеі. На працягу некалькіх месяцаў сілы Антанты або выціснулі, або прынялі капітуляцыю ад усіх нямецкіх войск размешчанных у Ціхаакіянскім рэгіёне (большасць астравой была занята Японіяй). Войска Рэйха аказвала жорсткі супраціў толькі ў некаторых рэгіёнах Афрыкі (галоўным чынам на тэрыторыі сучаснай Танзаніі).\nЗ цягам часу сербы занялі відавочна абарончую пазіцыю, у адрознені ад аўстрыйцаў, якія 16 жніўня спрабавалі прабіць сербскія гарнізоны. У адну з разлютаваных баямі ноч сербы нечакана атрымалі падтрымку пад кіраўніцтвам Сцепа Сцепановіча. Праз тры дні аўстра-венгры былі вымушаны адступіць за Дунай, нясучы пры гэтым вялікія людскія страты ў 21 тысячу чалавек, пры 16 тысячах з сербскага боку. Гэта была першая вялікая перамога Антанты з пачатку вайны.\n* [[28 ліпеня]]: [[Аўстра-Венгрыя]] абвясціла вайну супраць [[Сербія|Сербіі]]\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/1037263"


Папа да святароў: суправаджайце вернікаў і распальвайце іх сэрцы\nМужная крэатыўнасць, навяртанне душпастыраў і іх адкрытасць на вернікаў. Гэта некаторыя тэмы, якія папа Францішак закрануў падчас сустрэчы з духавенствам Рымскай дыяцэзіі. Яна адбылася 16 верасня ў базыліцы св. Яна на Латэране. Звяртаючыся да сабраных святароў Пантыфік падкрэсліў неабходнасць зыходу на “экзістэнцыяльныя перыферыі”, якія між іншым тычацца “слабых і бедных стыляў мыслення”. Падчас сустрэчы Папа адказаў на некаторыя пытанні, канстатуючы, што “Касцёл не разбураецца”, а знаходзіцца ў такім добрым стане як ніколі раней. Пантыфік нагадаў, што некаторыя святыя, як напрыклад Маці Тэрэза з Калькуты, шануюцца вялікай колькасці некатолікаў, а штодзённая святасць шматлікіх мужчын і жанчын “дае надзею”. “Святасць большая за скандалы”, - адзначыў ён. Францішак падзяліўся са святарамі сваімі жыццёвым досведам, расказаў пра служэнне ў Буэнас-Айрэсе і папрасіў аб малітве, асабліва з нагоды 60-годдзя распазнання ім паклікання да святарства, якое будзе адзначаць 21 верасня.\nСвяты Айцец звярнуў увагу святароў на важнасць пераадолення стомленасці ў выкананні душпастырскай місіі, а таксама чэрпання сілаў у малітве перад табернакулюмам, сяброўстве з іншымі святарамі і біскупам. Паводле Папы, на гэтым шляху, важнай з’яўляецца памяць пра пачатак: пакліканне, паступленне ў семінарыю, святарскае пасвячэнне.\nСярод тэмаў, якія Пантыфік абмеркаваў са святарамі былі праблемы разведзеных асобаў і тых, хто жывуць супольна без шлюба. Ён падкрсэсліў, што іх праблемы не абмяжоўзваюцца толькі магчымасцю ці немагчымасцю прыняцця эўхарыстычнай камуніі, а нашмат глыбейшыя – яны тычацца адказнасці Касцёла за сем’і, якія жывуць у такіх сітуацыях. Папа адзначыў, што дадзеныя пытанні будзе абмеркоўваць з групай кардыналаў на пачатку кастрычніка, а таксама падчас Сінода Біскупаў. Гэту праблему Францішак назваў экзістэнцыяльнай перыферыяй. Паводле Папы, святары павінны “суправаджаць” вернікаў. Ён нагадаў прыклад Езуса, які “суправаджаў і распальваў сэрцы” вучняў на дарозе ў Эмаўс.\nСвяты Айцец заклікаў рымскіх святароў станавіцца на шлях “мужнай крэатыўнасці” і расказаў пра некаторыя ініцыятывы, сведкам якіх быў у Буэнас-Айрэсе, як напрыклад адкрыццё касцёлаў на працягу ўсяго дня і прысутнасць у іх святароў, для таго, каб кожны чалавек мог паспавядацца.


EMBA Лінц - EMBA праграм у Лінц - EMBA Лінц 2018\nEMBA Лінц - EMBA праграм EMBA Лінц, Лінц\nEMBA Лінц - Вазьміце EMBA у Лінц. Атрымаць усе праграмы EMBA і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nУ цяперашні час ніякія праграмы не будуць адлюстроўвацца ў раздзеле EMBA MBA Аўстрыя Лінц. Паспрабуйце наш катэгорыю EMBA Аўстрыя замест гэтага.\nLink to and share "EMBA Лінц - EMBA праграм у Лінц - EMBA Лінц 2018"


26 кастрычніка 2020, 09:29\nДзмітрый Варанюк. Фота БРСМ\n26 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Прапановы моладзі перададзены ў аргкамітэт Усебеларускага народнага сходу. Аб гэтым расказаў першы сакратар Цэнтральнага камітэта БРСМ, член Савета Рэспублікі Дзмітрый Варанюк у інтэрв'ю праграме "Тыдзень" на тэлеканале СТБ, паведамляе БЕЛТА.\nПаводле яго слоў, форум "Беларусь - гэта мы" ўжо аб'яднаў амаль 15 тыс. маладых людзей па ўсёй краіне. "Моладзь магла выказаць сваё бачанне, унесці любую прапанову. Такіх прапаноў паступіла вельмі шмат, мы іх акумулявалі і перадалі ў аргкамітэт Усебеларускага народнага сходу", - сказаў Дзмітрый Варанюк.\nЁн таксама адзначыў значнасць дыялогавых пляцовак. "Там абмяркоўваюцца не толькі змяненні ў Канстытуцыю, але і ўсе сферы жыццядзейнасці. Усе прапановы будуць перадавацца ў аргкамітэт Усебеларускага народнага сходу. Дзверы былі адкрыты, і многія з альтэрнатыўным пунктам гледжання прыйшлі, але многія і не прыйшлі, проста праігнаравалі", - адзначыў першы сакратар ЦК БРСМ.\nЁн звярнуў увагу, што прапановы можна выказваць і праз інтэрнэт дзякуючы ўнікальнай маладзёжнай платформе "Рух наперад".-0-


Рост эканомікі Беларусі запаволіўся да 1% | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗгодна з першай ацэнкай Нацыянальнага статыстычнага камітэта, валавы ўнутраны прадукт Беларусі ў студзені—верасні 2019 года вырас у дачыненні да аналагічнага леташняга перыяду на 1% і склаў 96,5 млрд рублёў.\nПрэм`ер-міністр Сяргей Румас на пасяджэнні прэзідыума Саўміна 15 кастрычніка канстатаваў захаванне тэндэнцыі запаволення тэмпаў росту ВУП. „І гэта нягледзячы на дзяржаўную падтрымку і запэўніванні кіраўнікоў міністэрстваў пра тое, што зацверджаныя планы будуць выкананы. Калі няма вытворчасці, як можа расці экспарт? Гэта ж узаемазвязаныя пытанні. Кіраўнікі павінны несці адказнасць за свае словы і абавязацельствы”, — падкрэсліў кіраўнік урада.\n„Не будуць выкананы параметры развіцця на 2019 год, усе адказныя — ад прэм`ер-міністра — пойдзеце на спачын. Я вас папярэджваў у мінулым годзе ў гэты час, калі рабілі планы на 2019 год. Таму нічога тут дзіўнага няма”, — сказаў Лукашэнка.


Як Крэмль за грошы стварае 5-ую калёну ў Беларусі: журналісты, палітыкі, актывісты. – 1863x\nЯк Крэмль за грошы стварае 5-ую калёну ў Беларусі: журналісты, палітыкі, актывісты.\n1863x, 18 July 2017\nКалі хтосці думае, што прарасейскія сілы адступіліся ад Беларусі і паменшылі сваю актыўнасць, то ён памыляецца. Расейская агентура проста зрабіла работу над памылкамі 2014-2016-га гадоў, калі аўтар гэтых радкоў разам з іншымі журналістамі зрывалі пакровы, робячы крамлёўскай шушары вельмі балюча. Фіналам стала “справа беларусафобаў”, калі КДБ затрымаў палітычных заказушнікаў, якія пісалі тэксты для антыбеларускіх СМІ.\nАле пакуль ёсць расейскія грошы, будзе і ўплыў. А грошаў шмат, і яны пастаяннымі патокамі ліюцца ў нашу медыяпрастору, як танны разбадзяжаны спайс ў арганізм неакрэплага школьніка.\nНеяк раз, калі рэдакцыя ў патугах складала чарговы русафобскі тэкст, да нас пагрукаўся чарговы старэйшы оперупаўнаважаны ААЦ па лініі контр.разведкі 3-га аддзелу 4-га медыйнага сектару кантролю. І вось што паведаміў.\nІ прыклаў да гэтага наступны скрыншот.\nГэта азначае рашысты зноў спрабуюць скупіць нашых журналістаў? Рэдакцыя ледзь не папярхну-лася “Лідскім квасам” ад такога нахабства. Па-мойму, мы шмат разоў паказвалі і даказвалі, што вашыя розныя мудацкія ўбогія праекты тут не выжывуць. Мы даціснулі блякаванне “Спутника и Погрома” наўпрост з жодзінскага ізалятару, выкрывалі прадажных недапалітыкаў, прымушалі звальняцца прапуцінскіх настаўнікаў і г. д. Але вось чарговыя неабстраляныя мудакі лезуць на нашае поле палітычнага хайпу, ды яшчэ і назвалі сябе “Политринг”. Жадаеце спаборніцтваў? Атрымлівайце!\nСпачатку нас сустракае дызайн, выдзіраючы вока, які здолее выклікаць прыступ эпілепсіі нават у здаровага чалавека. Любога рашыстскага агента адразу выдае знешні выгляд. Гэта як калі разьведчыку начапіць кіпу беларускіх значкоў з афіцыйным дзяржаўным сцягам і шпацыраваць па Мінску, мяркуючы, што сыдзе за сваіх.\nКаб вы разумелі, 50 даляраў для беларускіх медыя гэта вельмі нядрэнныя грошы, асабліва ў ця-перашні крызіс. І запомніце гэты тарыф у 50 даляраў, нам гэтая лічба яшчэ спатрэбіцца.\nПрымяркуйце, яны нагэтулькі афігелі, што могуць аплачваць сваю заказуху наяўнымі праз свайго чалавека, які раз’язджае па беларускай сталіцы з валізай расейскіх грашэй. Агентура ў чыстым вы-глядзе. І мяркуючы па ўсім, грошаў у іх як гразі. Пакажам гэта на простым прыкладзе.\nЯк мы пісалі вышэй, Чудзянцову прапанавалі 50 даляраў за навіну аб круглых сталах, зарганізава-ных невядомым дагэтуль грамадскім рухам “Гражданское согласие” (запомніце гэту назву, далей спатрэбіцца) паміж “апазіцыяй”, уладай і прарускімі рухамі. Таксама там свяціліся знаёмыя асобы кшталту Аляксея Дзерманта, Пятра Пятроўскага, Сяргея Лушча і іншых аматараў “рускага свету” і “еўразійства”.\nА цяпер паглядзім, хто ж запосціў гэтую навіну са станоўчым акцэнтам.\nДзяржаўнае выданне ЗВЯЗДА!\nЛевы сайт, які належыць быццам беларускім апазыцыйным камуністам “Справедливый Мир”.\nВіцебскі рэгіянальны сайт VitebskCity\nДастаткова чытаемы “незалежны сайт” UDF.BY\nНу і вядома ж, аматары мірных пераменаў ад “Гавары Праўду”.\nТаксама публікацыі былі на шэрагу сайтаў больш дробных рэгіянальных СМІ, на розных рэсурсах невядомых блогераў (не будзем вас стамляць іх пералікам). Зарплата добрага журналіста была за-роблена толькі на асвятленні адной гэтай сходкі. У выніку мы маем тое, што гаспадары Politring.com, акрамя свайго стварэння, займаюцца яшчэ прасоўваннем розных мясцовых прара-сейскіх зашкварнікаў пад выглядам “палітычнай альтэрнатывы”.\nПаліва ў чыстым выглядзе\nНу што, сябры. У рэдакцыі скончваюцца грошы, і нам пара ўладкавацца на працу.\nЎЛАДКОЎВАЕМСЯ НА ПРАЦУ ПУЦІНСКІМ ПРАПАГАНДЫСТАМ\nТакім чынам, мы стаміліся есці “Мивину” і вырашылі ссекчы грошыкаў. Пытаемся пра кантакты.\nНа самай справе мы думалі, што такі спосаб не пройдзе, таму што гэтыя рашысты, мяркуючы па тактыцы, у 50 разоў асцярожней, чым іх калегі гады таму. Але калі праекты гараць, усё магчыма… Вырашылі напісаць “Аркадию Нестеренко” (ёсць такі самы журналіст Белсату і эксперт “Аркадзь Несцярэнка”, які не мае ніякага дачынення да гэтай гісторыі, але тут альбо супадзенне, альбо сьвядомая правакацыя.)\nРазвод ідзе далей.\nГэта вельмі важны момант. Яны не проста робяць рашысцкія рэсурсы ў розных краінах. “Прысутнасць на мерапрыемствах і актыўны ўдзел персанальна абавязковы”, “яшчэ магу набываць кан-такты розных людзей у РБ” – азначае, хлопцы збіраюцца займацца канкрэтнай палітыкай у Бела-русі, набываючы сабе лаяльнасць журналістаў, актывістаў, шукаюць кантакты і магчымасці для стварэння сапраўднай 5-й калёны ў нас у краіне.\n“Нашмат важней самога артыкулу той, хто яго пісаў” – асноўны момант, які тлумачыць новую тактыку крамлёўцаў. Калі да гэтуль яны рабілі разгалінаваную сетку навінавых праектаў, якія паходзілі пад незалежныя медыя (тыпу 4esnok.by і іншых), то цяпер збіраюць “лідэраў меркаванняў”.\nБачыце, размяшчэнне на іншай пляцоўцы каштуе куды даражэй, чым артыкул на сам сайт (50 да-ляраў супраць 20, а таксама магчыма распілоўванне).\nТэрмінова вывучаю балгарскую мову.\nПрыйшлі яны ў РБ усур’ёз і надоўга, каб спаліцца як дурні і хутка.\nСябры палітыкі і журналісты, хопіць актыўна карыстацца скайпам – гэта мінулы век і зусім ненадзейна.\nТакім чынам усё зразумела. Некаму далі як мінімум пару сотняў тысяч даляраў, а то і больш, для падрыхтоўкі базы прадажных курваў сярод розных слаёў палітычна-актыўнага насельніцтва. Спачатку ідзе прыкормка, знаёмства, прыцірка і прыгледжванне. А потым у патрэбны момант вам прапануюць канкрэтна так здрадзіць Радзіме за добрую суму. Мы ўжо ўсё гэта бачылі на прыкладзе Украіны.\nСамае цікавае, што незадоўга да публікацыі мой Skype, з якога вялася перапіска, быў узламаны.\nВЫВУЧАЕМ СУВЯЗІ Ў САЦ.СЕТКАХ\nКрамлёўцы падышлі грунтоўна і завялі старонкі свайго праекта амаль ва ўсіх магчымых сац.сетках – ВКОНТАКТЕ, Facebook, Аднакласнікі, YouTube і нават Telegram-канал стварылі. Але з-за таго, што колькасць чытачоў гэтага высера імкнецца да нуля, нам было лёгка вылічыць іх SMM-шчыка, які рэгулярна абнаўляе старонку праекта ў VK для ўсіх 4 падпісчыкаў.\nФармальна кантактным тварам і адмінам старонкі ў VK з’яўляецца жаночы фэйк пад імем Антонина Антонова.\nАкрамя яе ў пабліку ёсць аж цэлых тры чалавекі. Сярод усіх удзельнікаў нашу ўвагу прыцягнула істота з ярка выяўленай ватай галаўнога мозгу Павел Загорец.\nСярод суполак, на якія ён падпісаны, паблік Политринга стаіць на першым месцы. VK ранжыруе паблікі на старонцы ў адпаведнасці з тым, наколькі карыстальнік туды часта заходзіць. Дык вось у Паўла Политринг займае першае месца.\nУлічваючы, што ў пабліку проста ідзе даволі часты постынг публікацый сайту і там няма ні арыгінальных мемаў, ні абмеркаванняў, ні пытанняў, ды і наогул там ёсць 2,5 чалавекі, то, па ўсёй бачнасці, Павел так часта заходзіць туды, таму што і з’яўляецца адмінам пабліку. Што сцьвярджае паліва на самой старонцы.\nПавел спрабуе троліць кагосьці ў ФБ з жаночага фэйку. Таксама жаночы фэйк запраўляе паблікам Политринга ў VK.\nНу і сярод артыкулаў сайту таксама знаходзім некалькі публікацый пацыента.\nЦяпер пяройдзем да твітеру, там усё яшчэ прасцей. У іх няма ні аднаго твіту і ўсяго адзін чытач – Арцём Агафонаў.\nСустаршыня аргкамітэту руху “Гражданское Согласие” – дзесьці мы гэта ўжо чулі? Так, у самым пачатку артыкулу, калі высвятлялі, хто за 50 баксаў прадаўся і запосціў навіну аб круглым стале паміж уладай, прарускімі рухамі і апазіцыяй. Дык вось, дадзены круглы стол арганізоўвала як-раз “Гражданское Согласие “.\nАгафонаў у былым “апазіцыянер”, нават узначальваў мінскую абласную ячэйку АГП (Аб’яднаная Грамадзянская Партыя). Ствараючы сваё ” Гражданское Согласие” яны выразна пазначылі накіра-ванасць праекта: “Мэтавая аўдыторыя — кансерватыўная рускамоўная большасць, якая не жадае дэстабілізацыі абстаноўкі ў краіне і абвастрэння міжнацыянальных супярэчнасцяў. Стаўленне да ўлады — незалежнае, аднак у рэзкай канфрантацыі не зацікаўлены“. Метадычкі такія ж, як у таго паліт.тэхнолага, з якім мы размаўлялі ў Скайпе.\nХТО Ж ВЫРАШЫЎ ПАДЗАРАБІЦЬ РАСЕЙСКІХ ГРОШАЎ?\nТакім чынам, пераходзім да самага цікавага. Каго ж змаглі спакусіць крамлёўскія паліт.тэхнолагі? Спачатку разгледзім тых, хто і так даўно заскварыўся.\nАрцём Агафонаў – стваральнік ўжо згаданага “Гражданского Согласия”.\nЯўген Канстанцінаў – былы віцебскі недаапазіцыянер, гарачы аматар рускай манархіі.\nАндрэй Лазуткін – малады камуніст, аматар накідваць на тэму Курапатаў.\nЭльвіра Мірсалімава – яшчэ адзін чалец “Гражданского Согласия “, віцебская ватовая актывістка.\nЮрый Глушакоў – былы вылучэнец у кандыдаты на пост Прэзідэнта ад партыі “Зялёных”, гомель-скі палітык і актывіст.\nУ перапісцы нам распавялі, што важна імітаваць прысутнасць і “альтэрнатыўных” меркаванняў для імітацыі “незалежнасці” пляцоўкі. Таму туды нават цягнуць артыкулы Паўла Севярынца, Уладзіміра Някляева, Андеря Дынько і г. д., якія публікаваліся раней на іншых сайтах. Прысутнічаюць публікацыі і актывістаў, якіх прынята лічыць апазыцыйнымі.\nКрамлёўская агентура стала хітрэй, пластычней, рухомей і больш тактоўнай. Замест кідкага прапуцінізму і імперскасці, яны зараз ствараюць вобраз палітычнай “трэцяй сілы”, якая нават жадае прымірыць вечна варожыя бакі – уладу і змагароў. Робіцца гэта з дапамогай кур’ераў, якія раз’язджаюць па Мінску і чорным налам аплочваюць вытворчасць кантэнту. Пасля “справы бела-русафобаў” яны не адступіліся, а проста змянілі тактыку.\nНавошта гэта робіцца? Крамлёўцы заўсёды працуюць на некалькі крокаў наперад. Цяпер яны, як мы чыталі раней, усталёўваюць кантакты з палітыкамі і журналістамі, прыкормліваюць патрэбных актывістаў, якія імкнуцца прыняць удзел у беларускай палітыцы. Пабудаваўшы масткі, яны пачнуць убухваць сродкі для пабудовы моцных таранаў, якія ў патрэбны момант нанясуць удар па нашай незалежнасці. Таму заклікаем усіх быць пільнымі, асабліва медыйных персон. Да вас мо-гуць падысці так хітра і так непрыкметна, паабяцаўшы лёгкія грошы, што вы нават адразу нічога і не западозрыце. Але потым ужо будзе позна.\n30 срэбранікаў прыводзяць да дрэннага\nІ напрыканцы. Усім мамкіным паліт.тэхнолагам, якія тут прасоўваюць расейскую зацікаўленнасць, – вы тупыя дэгенераты. Ніхто ўжо цяпер не чытае сайты так, як раней, уся аўдыторыя з кожным годам усё больш і больш сыходзіць у сац.сеткі. Ваш нікчэмны “Спутник”, які вы так пампезна адкрывалі з Ананіч і Кісялёвым, у які ўвалілі велізарныя рэсурсы, не здольвае апярэдзіць па наведвальнасці беларускамоўную “Нашу Ніву”. І гэта улічваючы, што 80% “Спутника” выпадко-выя людзі, якія зайшлі з навін Яндэкса або Мэйл.ру або проста праз Google.\nІ калі да вас гэта дойдзе і вы вырашыцеся сунуцца ў беларускую блогасферу – там буду чакаць вас я, Матолька, Лосик і яшчэ пару дзясяткаў адпетых русафобаў, якія раз**буць вас за пару хвілін. А калі нас пасадзяць, на наша месца прыйдуць новыя і дакладна таксама вас нацягнуць па самыя памідоры.\nНу а ўсім неабыякавым чытачам хачу сказаць, што вельмі важна усімі сіламі падтрымліваць па-сапраўднаму незалежныя медыя і палітыкаў, якіх як кацяня наплакалаў (вось у нас пачаўся чарго-вы збор ахвяраванняў – далучайцеся). Нам процістаіць галінастая, магутная, хітрая машына Крамлю, якая жадае падмяць пад сябе нашу краіну. Але з вашай дапамогай і падтрымкай мы пераможам.


Сусветная сустрэча сем’яў у лічбах - Vatican News\nПапа з сем'ямі з Ірландыі падчас агульнай аўдыенцыі на плошчы св. Пятра 21 сакавіка 2018 г. (ANSA)\nСусветная сустрэча сем’яў у лічбах\nСусветная сустрэча сем’яў, якая пройдзе ў сталіцы Ірландыі, горадзе Дублін, стане рэкорднай па колькасці ўдзельнікаў.\nНа сённяшні дзень для ўдзелу ў форуме зарэгістравалася каля 30 тыс. чалавек, сярод якіх каля 6 тыс. – гэта дзеці і падлеткі, якія прыбудуць разам са сваімі бацькамі.\nБольшасць удзельнікаў сустрэчы складуць самі жыхары Ірландыі. Трэцяя частка ўсіх зарэгістраваных асобаў – замежнікі, якія прыбудуць з 103 краін свету. Больш за чвэрць – сужэнскія пары ва ўзросце ад 29 да 40 гадоў. Дапамогу ў арганізацыі самага маштабнага каталіцкага сямейнага мерапрыемства акажуць 5,5 тыс. валанцёраў.\nПа словах арцыбіскупа Імана Марціна, Прымаса Ірландыі, у рамках Сусветнай сустрэчы сем’яў з дакладамі і сведчаннямі выступяць 200 спікераў з пяці кантынентаў, сярод іх – 91 жанчына і 65 мужчын, 44 святары і прадстаўнікі манаскіх супольнасцяў.\nАдзін з будучых выступоўцаў – англійскі кардынал Вінсэнт Нікалс – рыхтуе прамову, прысвечаную падрытоўцы да сужэнства ў святле Апостальскай адгартацыі “Amoris Laetitia”. Гэты дакумент будзе знаходзіцца ў цэнтры ўвагі ўдзельнікаў сустрэчы. Абмяркоўвацца будуць таксама праблемы сем’яў, якія не маюць даху над галавой, сямейнае насілле, разводы, аднаполыя саюзы і стасункі ў сям’і з асобамі гомасексуальнай арыентацыі.\nIX Сусветная сустрэча сем’яў будзе праходзіць 21-26 жніўня. На апошнія два дні форума ў Дублін прыбудзе Святы Айцец, які сустрэнецца з яго ўдзельнікамі і ўзначаліць кульмінацыйную Эўхарыстыю ў рамках гэтай падзеі.\nСусветныя сустрэчы сем’яў праводзяцца кожныя тры гады. Першая адбыўлася ў 1994 г. у Рыме, апошняя – у 2015 г. у Філадэльфіі. Раней яны праходзілі таксама ў Рыа-дэ-Жанейра, Маніле, Валенсіі, Мехіка, Мілане.\nАфіцыйны прома-ролік Сусветнай сустрэчы сем'яў\n18 чэрвеня 2018, 13:24


Наста Дашкевіч: «Рыцары Слова» | Малады Фронт\nНаста Дашкевіч: «Рыцары Слова»\nасобы, Наста Дашкевіч, Наста Палажанка, палітвязні, суд\n– Насця, запявай! – упрошвала мяне мая падружайка (так называюць сапраўдных сябровак у турме) Ірына Халіп з верхняй шконкі ў адной з камераў СІЗА КДБ.\n– Ну я не памятаю цалкам словаў! – сарамліва прамармытала я пад нос, наразаючы для турэмнай палажняковай кашы гародніну ад сваякоў.\n– Ну давай хоць неяк спяем, а раптам ён там пачуе нас? – не утаймоўвалася мая сяброўка па барыкадах.\n– Ох ужо абрадуецца ён, калі пачуе нашае няўцямнае! Але давай. Сапраўды, раптам? Толькі вы гэта, падпявайце! – адказала я ўсім астатнім дзяўчатам. – Акурат наш стол ужо гатовы! Гуляць – дык гуляць!\nКалi ласка, у нашу хату!\nГуляць – дык гуляць. “\nРыцары слова. Быць ім – так важна для Беларусі. Лукашэнкаўскі калгас, насычаны страхам і хлуслівасцю, несправядлівасцю і амаральнасцю могуць знішчаць толькі сапраўдныя Рыцары Слова. Такімі для мяне ёсць Паэт Уладзімір Някляеў і Журналістка Ірына Халіп. У бліжэйшы час зноўку будзе вызначацца іхні лёс, “суд” абвесціць вердыкт: турма ці адносная свабода. Рыцараў слова заўжды будуць пераследваць, бо яны ваююць ў сэрцах, у галовах. Там, дзе лукашэнкаўскі калгас ніколі не здолее перамагчы.\nІ ўсё гэта па-Божаму. Па-людску. Праз Слова. Усё так, як піша Павал Севярынец з далёкай вёскі, будучы ў ссылцы на выхаваўчых работах . Усё па-хрысціянску, праз слова болю і справядлівасці ў артыкулах майго чаканага мужа Зьмітра Дашкевіча. Усё так, як піша на свабоду Алесь Беляцкі, Ігар Аліневіч, Мікалай Статкевіч.“ Бо напачатку было Слова. І слова было ў Бога” . Дык і Вы будзеце на Божым баку, нашыя дарагія Рыцары Слова!\nЯкім бы не быў афіцыйны вердыкт суду, для нас вы ўжо перамаглі! У нашых сэрцах, у нашых галовах. Сёння мы чуем сумныя навіны з Усходу, няпэўныя абяцанкі з Захаду, але вы не зважайце ні на што! Не бойцеся!\nЦяпер справа за намі – аддзячыць Вам і падтрымаць.\nЗаўтра, 19 ліпеня, а 9:30, суд Партызанскага раёна – судзяць Ірыну Халіп\nУ наступны чацьвер, 25 ліпеня, а 10 гадзіне, суд Ленінскага раёна – судзяць Уладзіміра Някляева\nАўтар: Наста Дашкевіч


25 верасень 2009, 12:20\nУ гэтым доме з 1956 да 1983 году жыла выдатная беларуская паэтка і патрыётка, адна з кіраўнікоў Беларускай Народнай Рэспублікі, вязень Гулагу Ларыса Геніюш. Яе дом, нягледзячы на няспыннае сачэньне КДБ, быў месцам паломніцтва нацыянальнай інтэлігенцыі Беларусі.\n“На магілах ня сеюць пшаніцы,\nХто ня здольны прад зьдзекам спыніцца —\nПанаваць той ня будзе ніколі”.\nМястэчка Зэльва ў 1970—1980-я гады было беларускай Мэкай для нацыянальнай творчай інтэлігенцыі. Да цудоўнай паэткі і сьветлай асобы Ларысы Геніюш ехалі паэты, празаікі, мастакі, навукоўцы. Ва ўмовах расейска-камуністычнай акупацыі яны лічылі яе дом выспачкай вольнай, незалежнай Беларусі, маленькай Беларускай Народнай Рэспублікай. Ларыса Геніюш, паэтка і былы генэральны сакратар ураду БНР, пасьля арышту ў Чэхіі і васьмі гадоў савецкіх турмаў і лягераў адмовілася прыняць савецкае грамадзянства, лічыла сябе грамадзянкай БНР.\nПасяліўшыся на радзіме мужа ў Зэльве, яна жыла пад пільным наглядам КДБ, чыя сядзіба была ў доме праз дарогу. Натуральна, і кожны, хто прыяжджаў да нязломнай беларускай патрыёткі, разумеў, што трапляў у чорныя гэбісцкія сьпісы. Успамінае мастак Уладзімер Басалыга, які афармляў першае пасьля яе вызваленьня выданьне зборніка вершаў “Невадам зь Нёмана”:\n“Мы ехалі да яе, як да праменьчыка свабоды, якога так не хапала ў тыя часы. Яна пыталася пра беларускую мову, ці размаўляюць на ёй мастакі. Мы пасядзелі ў хаце, паглядзелі на інтэр’еры, на паліцы з кніжкамі. І потым яна павяла нас да царквы. Па дарозе чытала вершы, прысьвечаныя веры. Ідучы, яна раптам азірнулася і кажа: “Ідзе чалавек за намі”.\nГісторык Міхась Чарняўскі, які часта прыяжджаў да Ларысы Антонаўны, прыгадвае, што амаль кожны раз тут жа зьяўлялася цікаўная суседка, каб чарговым разам данесьці ў КДБ пра госьця. І хоць ніякіх антыдзяржаўных размоваў не вялі, тым ня меней стараліся гаварыць шэптам, а то і пісаць адзін другому цыдулкі, бо паўсюль у хаце былі “жучкі”. У 1980 годзе, у дзень свайго сямідзесяцігодзьдзя, Ларыса Геніюш перадала Міхасю Чарняўскаму рукапіс успамінаў, якія пазьней пры публікацыі ў часопісе “Маладосьць” назавуць “Споведзь”:\n“Я сунуў рукапіс пад кашулю. Выйшаў на двор каля сьцяны, каб мяне ня ўбачылі з вакна КДБ. Выбіраўся чужымі гародамі, пералазіў праз платы, потым у поле, каля касьцёла ў лес, а там у бок Ваўкавыску. Выйшаў на дарогу і далей рознымі спадарожнымі машынамі да Менску. Ой, як я баяўся, каб ня страціць гэты рукапіс… Я хаваў яго ў розных месцах. Потым зь Зянонам Пазьняком зрабілі фотакопію на стужку. Нікому чытаць не давалі. Я хацеў перадаць яе на Захад, і нават быў чалавек, але за ім моцна сачылі. Я так і не рашыўся. Я чакаў, калі можна будзе публікаваць. І раптам кажуць, што настала нейкая адліга, перабудова. Я адразу панёс рукапіс у “Маладосьць”, тады Грачанікаў быў галоўным рэдактарам. Ён паглядзеў і кажа: “Тэрмінова друкаваць, і вялікімі кавалкамі, каб не закрылі”.\nГлыбокая вера ў Бога і Беларусь дапамаглі Ларысе Геніюш вытрымаць і канцлягеры, і вельмі цяжкое жыцьцё пасьля вяртаньня. Яе стойкасьць і яе вера давалі новай генэрацыі беларускіх патрыётаў зарад, каб жыць паводле сумленьня і дзеля Беларусі.


Валянціна Хацкалёва — герой фотапраекту «Гісторыя ў фотаздымках» | «Веснік Чэрыкаўшчыны» — массово-политическая газета Чериковского района\nВалянціна Хацкалёва — герой фотапраекту «Гісторыя ў фотаздымках»\non: 07/05/18 10:58:34 In: Люди и судьбы, Новости регионаNo Comments\nВалянціна Мікалаеўна Хацкалёва (на здымку) прапрацавала 34 гады на Чэрыкаўскім сыраробчым заводзе тэхнікам-тэхнолагам. Яна кантралявала якасць паступаючай сыравіны і адказвала за выпуск прадукцыі. Дарэчы, сама Валянціна Мікалаеўна родам з Брэшчыны, скончыла Слуцкае вучылішча харчовай прамысловасці і затым уладкавалася на завод у Чэрыкаў. Папрацаваўшы, вырашыла зноў паступаць вучыцца завочна ў Пінскі мяса-малочны тэхнікум, які паспяхова і скончыла. Так брашчанка стала чэрыкаўлянкай, тут жа і пабудавала сваю сям’ю. Дарэчы, і калектыў завода быў вельмі дружным, а сваю справу кожны рабіў вельмі старанна, напэўна, таму раённым сыраробам удавалася гатаваць смачныя і вельмі якасныя сыры, якія карысталіся попытам не толькі далёка за межамі раёна, а і нават высока цаніліся ў Маскве.\nКалі надышоў час расфарміравання завода, Валянціна Хацкалёва была ўжо на пенсіі, але працягвала два гады яшчэ працаваць, таму з яго за-крыццём скончыўся і яе працоўны шлях. Канешне, дзесьці шчаміла, за тое, што вытворчасць, у якую ўкладваў душу, свае сілы, веды і ўменні, перастала існаваць. Але, як кажа сама жанчына, дома нямала клопату: і агарод, і кветкі, і гародніна, і садовыя суніцы і шмат чаго таго, чаму патрэбна ўвага гаспадыні. Таму Валянціна Мікалаеўна пераключылася на дамашнія справы, прычым з задавальненнем займаецца тым, чаму не хапала часу раней. Яе дзеці даўно ўжо маюць свае сем’і. Сын Барыс працуе ў канструктарскім бюро на заводзе “Амкадор”, а дачка Святлана– касірам у Чэрыкаўскім райспажыўтаварыстве. Яшчэ дораць радасць бабулі і дзядулі тры дарослыя ўнукі, якія наведваюць іх па меры магчымасці.


Усман бін Affan Трэці халіф ісламу\nУсман бін Affan Трэці Справядліва-Guided халіф ісламу\nУсман бін Affan нарадзіўся ў багатай сям'і. Яго бацька быў багатым гандляром, які памёр, калі Усман быў яшчэ малады. Усман ўзяў на сябе бізнэс і стаў вядомы як працавітых і шчодрым чалавекам. У сваіх падарожжах, Усман часта ўзаемадзейнічаў з людзьмі розных плямёнаў і вераванняў. Усман быў адзін з самых ранніх вернікаў у ісламе. Усман быў хуткі , каб марнаваць сваё багацце на бедных і ахвяруе бы там ні было тавараў або забяспечвае мусульманскую суполку неабходна.\nУсман быў жанаты з дачкой Прарока, Ruqaiyyah. Пасля яе смерці, Усман ажаніўся на іншай дачкі Прарока, Умм Кульсум .\nДа сваёй смерці, халіф Умар ібн аль-Хатаба назваў шэсць старэйшых паплечнік Прарока і загадаў , каб яны выбіраюць новы халіф з ліку саміх сябе ў працягу трох дзён. Пасля двух дзён сустрэч, выбару не было. Адзін з групы, Абдуррахман бін Аўф, прапанаваў адклікаць сваё імя і выступаць у якасці арбітра. Пасля далейшых абмеркаванняў, выбар быў звужаны альбо Усман або Алі. Усман быў, нарэшце, абраны халіфам.\nЯк халіф Усман бін Affan атрымала ў спадчыну шматлікія праблемы, якія бушавалі на працягу папярэдняга дзесяцігоддзя. Персы і рымляне былі ў асноўным пераможаны, але ўсё яшчэ застаюцца пагроза. Межы мусульманскай імперыі працягвала пашырацца, і Усман загадаў ваенна-марскіх сіл, які будзе створаны. Ўнутрана, мусульманскі народ разрастаўся і некаторыя раёны чапляліся да племянным звычаяў.\nУсман спрабаваў аб'яднаць мусульманін, адпраўляючы лісты і ўказанне сваіх кіраўнікоў і падзяляючы яго асабістае багацце, каб дапамагчы бедным. З ростам шматмоўнага насельніцтва, Усман таксама замовіў Каран быць складзены ў адным адзіным дыялекце.\nУсман бін Affan быў самым доўгім Порцыя з Справядліва-халіфаў , вядучы да супольнасці на працягу 12 гадоў.\nДа канца свайго кіравання, мяцежнікі пачалі змова супраць Усман і распаўсюджвання чутак пра яго, яго багацці, і яго сваякоў. Абвінавачванні былі зробленыя, што ён выкарыстаў сваё багацце для асабістай выгады і прызначыў сваяк на кіруючых пасады. Паўстанне ўзмацнялася, паколькі некаторыя незадаволеныя губернатары рэгіёнаў далучыліся. І, нарэшце, група супернікаў ўвайшла дома Асман і забіла яго, калі ён чытаў Каран.\nАсноўныя святы, якія адзначаюцца мусульмане\nВыгляд ісламу дабрабыту жывёл\nІсламскі шлюб і ўдзел сяброў і сям'і\nSAT вынікі для прыёму ў Top Масачусэтс Colleges\nЯкі паступае Tarleton дзяржаўнага універсітэта\nШколы тыбецкага будызму\nНаколькі эфектыўная для навучання Лідэрства Формы Школа поспеху\nЛепшыя 10 антываенныя фільмаў усіх часоў


Мсьціслаўскі гурт «Крокі ў бокі» піша песьні на вершы беларускіх паэтаў\n11 жнівень 2015, 19:15\nМузыка, прыдатная для рынгтонаў у мабільнікі, для вясельляў ды іншых сьвятаў.\nПяцёра музыкаў-аматараў з Мсьціслава лічаць, што нямала выдатных беларускіх вершаў незаслужана забытыя. У кампазыцыях гурту «Крокі ў бокі» пераважаюць простыя і вясёлыя матывы, які лёгка ўспрымае публіка. У актыве музыкаў адзін дэбютны альбом «Журавінка» зь дзесяцьцю песьнямі на вершы Рыгора Барадуліна, Максіма Танка, Якуба Коласа, Анатоля Грачанікава, Авяр’яна Дзеружынскага. Ганарацца мсьціслаўскія хлопцы і сваім пробным праектам «Баляды дзядзькі Рыгора».\nКрокі ў бокі - Вясёлыя ногі\nПра музычны калектыў распавядае адзін зь ягоных удзельнікаў, які назваўся Віталём. У гурце, кажа ён, не прынята раскрываць публіцы свае прозьвішчы. Які сэнс стаіць за назвай гурту, Віталь таксама ня кажа. Адзначае, што прыдумлялі яе, каб быць адметнымі і каб запамінала публіка. А кожны, хто будзе іх слухаць, няхай укладае ў назву свой сэнс.\nПаводле Віталя, заснаваны музычны гурт быў у 2012 годзе «простымі хлопцамі, якія вырашылі, што яны беларусы і хочуць іграць добрую беларускую музыку».\n«Яны адшукалі добрыя вершы беларускіх аўтараў: і Якуба Коласа, і Максіма Танка, і Рыгора Барадуліна, і Авяр’яна Дзеружынскага, і Міколы Маляўкі. І іхныя вершы ў лёгкай апрацоўцы прыйшліся даспадобы ўсякаму народу: і малым дзецям, і моладзі, і нават дзядулькам і бабулькам».\n«Для беларуса беларуская мова прыродная, — кажа музыкант. — На ёй яму і размаўляць добра, і сьпяваць лёгка. Калі ж чытаеш вершы нашых клясыкаў, то адразу іх можна і сьпяваць, бо нараджаецца музыка».\n«Спачатку, — працягвае суразмоўца, — гурт выступаў у аграгарадках і малых вёсках. За імі былі раённыя цэнтры. Запрашалі выступіць і ў Расеі.\nСёлета на «Рыцарскім фэсьце» ў Мсьціславе ладзілі прэзэнтацыю першага дыска — «Журавінка». Назвалі яго па аднайменным вершы Рыгора Барадуліна. Некаторыя знаёмцы, якія чулі гэтую песьню, паставілі яе рынгтонам на свае тэлефоны.\nКрокі ў бокі - Журавінка\nТры песьні на гэтым дыску зробленыя на вершы Рыгора Барадуліна. Сам паэт слухаў, і яму спадабалася. Ёсьць на дыску і рок-баляда на верш Якуба Коласа «Вясновая ноч».\n— Вы прыйшлі на гутарку зь яшчэ адным дыскам. Гэта таксама праект гурту?\n— Гэта наш пробны праект, які мы назвалі «Баляды дзядзькі Рыгора». Для яго мы ўзялі вершы Рыгора Барадуліна: «Бацьку», «Добрай раніцы», «Спадарыня». Гэтыя вершы амаль кожны беларус памятае са школы, а нам хацелася на іх зрабіць добрыя песьні. І атрымаліся баляды. Яны гучалі ўжо па радыё і на шматлікіх конкурсах. Прэзэнтацыя ж гэтага дыска адбылася летась на зьезьдзе беларусаў сьвету. Там быў вялікі канцэрт. На ім мы выступілі з аўтарам музыкі Зьмітром Астаньковічам і падаравалі такі дыск дэлегацыям з кожнага кутка сьвету.\n— Віталь, вы згадалі, што ваша музыка зацікавіла расейцаў, а чым яна іх так закранула?\n— Напэўна, настрой вясёлы, які перадаецца кожнаму, хто слухае нашу музыку. Немагчыма не танцаваць, калі гурт «Крокі ў бокі» пачынае сьпяваць і сваім добрым настроем дзяліцца з усімі прысутнымі.\n— Мсьціслаў усё ж расейскамоўны горад, а ў вашым гурце маладыя хлопцы. Чым стала прыцягальнай для вас беларушчына?\n— Я сам даўно сьпяваю. Сьпяваў на ангельскай мове, на італьянскай, на расейскай. Але калі сьпяваеш песьні на вершы нашых беларускіх клясыкаў, напрыклад, Якуба Коласа тую ж «Вясновую ноч», то ў табе прачынаецца беларускасьць. Гэта тое, што сапраўды тваё. Калі ты сьпяваеш па-расейску, такога адчуваньня няма. Вось і ўсе нашы хлопцы сьпяваюць і граюць душой.\n— Вы хочаце сказаць, што беларушчына генэтычная ў беларуса?\n— Так. Гэта нават можна даказаць. Мы супрацоўнічаем зь некалькімі кампазытарамі. Адзін зь іх жыве ў далёкім Казахстане — Зьміцер Астаньковіч. Мы зь ім сьпісаліся праз інтэрнэт. Ён наагул ня ведаў беларускай мовы, аднак калі ён зразумеў, што ягоныя карані беларускія, і калі мы паспрабавалі зь ім рабіць песьні на беларускія вершы, то ён ухапіў вось гэтую хвалю беларускасьці. Цяпер ён сябра Саюзу кампазытараў Беларусі. Ён кіруе суполкай беларусаў у Казахстане «Радзіма». Ён стаў беларусам, як і мы. Мы, беларусы, як мне падаецца, проста павінны любіць сваю беларускую мову.\n— Дык калі ж, Віталь, беларусы, на вашу думку, пачнуць гаварыць на сваёй мове?\n— Мяркую, што беларуская мова будзе жыць і надалей, а вось ці будзе яна мець усеагульнае распаўсюджаньне, пакажа час. Гурт «Крокі ў бокі» спадзяецца, што гэты час надыдзе дужа хутка.


Лідэр менскіх прадпрымальнікаў Аляксандар Макаеў пакараны 10 суткамі арышту\nhttp://spring96.org/be/news/3578 2006 2006-02-13T10:00:00+0200 2006-02-13T10:00:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n11 лютага суд Ленінскага раёну Менску вынес пакараньне 10 сутак арышту старшыні каардынацыйнай рады індывідуальных прадпрымальнікаў Аляксандру Макаеву. Прадпрымальніка абвінавачваюць у арганізацыі 10 лютага несанкцыянаванай акцыі на тэрыторыі рынку “Чэрвеньскі”.\nЯк паведаміў Радыё Свабода актывіст прадпрымальніцкага руху Ігар Леднік, справу Макаева суд разглядаў двойчы. 10 лютага судзьдзя Вера Тупік вынесла яму папярэджаньне і адпусьціла на волю.\nАднак позна ўвечары, калі лідэр менскіх прадпрымальнікаў вяртаўся дадому, яго зноў затрымалі міліцыянты і адвезьлі ў пастарунак. Паводле Ледніка, пракурор вынес пратэст на рашэньне суду. Паўторны разгляд завяршыўся вынясеньнем Макаеву новага прысуду – 10 сутак арышту.\nУ прадпрымальніцкім асяродзьдзі лічаць справу лідэра сталічных бізнэсоўцаў палітычнай, скіраванай на зрыў прадпрымальніцкага страйку, які заплянаваны падчас правядзеньня Ўсебеларускага народнага сходу 2-3 сакавіка.


Культура - Шаснаццаты “Арт-Жыжаль”\nУ Цэнтры сучасных мастацтваў, пляцоўка на Някрасава, працуе выніковая выстава XVI Міжнароднага пленэру па кераміцы “Арт-Жыжаль”. Пленэр праходзіў з 17 ліпеня па 6 жніўня і сабраў 21 мастака. Традыцыйна ў сумеснай творчай працы акрамя беларусаў бяруць удзел прафесіяналы з Расіі, Літвы, Малдовы, шэрагу краін “далёкага замежжа”, у асноўным еўрапейскага. Так было і гэтым разам. Але сёлета спіс удзельнікаў папоўніўся прадстаўнікамі такіх экзатычных на беларускае вока краін як Бразілія і Егіпет.\nМне даводзілася бываць на “Арт-Жыжалі”, мець працяглыя гутаркі з яго нязменным кіраўніком Валерыем Калтыгіным. Таму, будучы ў тэме і ўяўляючы праблемы, з якімі штогод сутыкаюцца арганізатары і ўдзельнікі пленэру, я часам здзіўляюся той акалічнасці, што пленэр увогуле жыве. Бо праект гэта не бізнесовы — ніхто на “Арт-Жыжалі” не разбагацеў, але іміджавы. Дзякуючы пленэру, Бабруйск ведаюць далёка за межамі Беларусі. Праўда, гэта вядомасць збольшага ў межах мастакоўскіх асяродкаў. Але ў любым выпадку чыннік станоўчага вобраза горада, рэгіёна ды, бадай, і ўсёй краіны.\nВось і зараз спадар Валерый адзначаў, што сёлетні пленэр мае станоўчы вынік, нягледзячы на нязручнае для працы надвор’е і пэўнае гаспадарчае бязладдзе. Але былі на пленэры і надзвычай прыемныя падзеі. Сярод іх тое, што значна ўзбагацілася тэхналагічная база “Арт-Жыжалю”. Была пабудавана хай сабе і невялікая, але высокатэмпературная печ для хуткага абпалу на 1250 градусаў па Цэльсію, нават і вышэй. Упершыню ў гісторыі беларускай керамікі было зроблена некалькі пробных і, дарэчы, удалых “саляна-содавых” абпалаў. І гэта толькі пачатак. Наступныя пленэры абацяюць пошукі з больш прагназаванымі вынікамі.\nАднак для мяне больш цікава тое, што пленэр застаецца творчай лабараторыяй. Здаецца, усё ўжо было на “Арт-Жыжалі” — і праца ў розных тэматычных напрамках, што больш уласціва скульптурнай пластыцы; і эксперыменты з формамі і фактурамі; і спалучэнне ў адзіным кантэксце розных нацыянальных традыцый і культурных уласцівасцяў; філасафізм і іранічнасць, арыентацыя на грамадскія каштоўнасці і мастакоўскі суб’ектывізм. Што яшчэ можна прыдумаць? І тым не менш кожны чарговы “Арт-Жыжаль” не падобны на папярэдні.\nГэтым разам мне запомніліся творы балгарскіх мастакоў. У прыватнасці, перавод у аб’ёмную кераміку ландшафтнай выявы Маргарыты Іванавай. Вонкава простыя, але шматсэнсоўныя работы мастака з Турцыі Фірдэўс Гёкбела. Эфектная інтэрпрэтацыя прыродных форм бразільскай мастачкай Вівіян Дзіль. Шырокая тэматычная і стылёвая разбежка ў мастакоў з Расіі — ад фальклорных вобразаў да абстракцый на аснове прыродных форм. Для беларусаў на гэтым пленэры характэрнымі падаюцца два напрамкі — геаметрычны абстракцыянізм, як узор — работы Яўгена Чаўдара, і апавядальнасць з настальгічнымі ноткамі — Валерый Калтыгін, Максім Калтыгін.


Прэзентацыя гістарычнага каляндара “Беларуская скарбніца” | Дзяржаўная ўстанова «Нацыянальны гiстарычны музей Рэспублiкi Беларусь»\nСупольная праца музея і выдавецтва доўжыцца больш за 10 гадоў. Вынікам яе сталі такія выданні, як “Гістарычны партрэт Вялікага Княства Літоўскага”, “Музейны веснік”, “Гістарычныя постаці Беларусі”, “Стары Менск”, “Слуцкія паясы”, “Мінскі скарб” – два апошнія выдадзены на сродкі Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы культуры і мастацтва.\nНамаганні музея і выдавецтва па прапагандзе айчыннай культуры, аднаўленню гістарычнай памяці, патрыятычнаму выхаванню апошнім часам актыўна падтрымлівае кампанія “Налан”. Супраца дзяржаўнай установы культуры і абодвух недзяржаўных прадпрыемстваў – добры прыклад пашырэння ў беларускім грамадстве ідэі сацыяльнай адказнасці бізнесу, яго нацыянальнай свядомасці.\nКаляндар “Беларуская скарбніца” паказвае багатыя культурныя, мастацкія набыткі народу, многія з якіх захоўваюцца ў фондах музея: слуцкія паясы, старадрукі, абразы, музычныя інструменты, зброя, прадметы побыту.\nКаляндар “Гістарычныя постаці Беларусі” прэзентуе партрэты выбітных асоб краю. Асновай выдання “Стары Менск” сталі паштоўкі XIX – пачатку XX ст., календары “Сядзібы музаў” – расповеды пра тое, як беларуская эліта мінулых часоў фарміравала культурныя асяродкі ў сваіх палацах, маёнтках у многіх кутках Беларусі. “Беларускія цэхі” закранае вытокі сучаснай вытворчасці, якія пачалі фарміравацца ва ўмовах Магдэбурскага права.\nКалендары на гістарычную тэму выдавецтва “Юніпак” шмат разоў былі адзначаны на Нацыянальным конкурсе “Мастацтва кнігі” як лепшыя. У значнай ступені гэтаму садзейнічалі творчыя высілкі вядомых беларускіх мастакоў Паўла Татарнікава, Ігара Гардзіёнкі, Рамана Сустава, якія годна прадстаўляюць школу беларускай графікі, што склалася ў Нацыянальнай акадэміі мастацтваў.


Апошні бастыён: змены ў клімаце пачалі адчувацца і на Віцебшчыне | greenbelarus.info\nАпошні бастыён: змены ў клімаце пачалі адчувацца і на Віцебшчыне\n24.06.2016 / 20:06\nУсё часцей можна пачуць прымаўку: «Не было зімы — не будзе і лета». Беларусаў здзіўляюць і палохаюць анамальна цёплыя зімы і непрадказальны вяснова-летні перыяд. Ужо не сакрэт, што нязвыклыя, некамфортныя ўмовы надвор’я — гэта вынік глабальнага змянення клімату.\nЗгодна з кліматычнымі даследаваннямі Інстытута прыродакарыстання НАН Беларусі, сучаснае пацяпленне найбольш істотна праяўляецца ў халодны перыяд года. За мінулыя 20 гадоў толькі адна зіма — у 1996 годзе — была сапраўды халоднай. Апошнія станоўчыя ваганні тэмпературы былі самымі магутнымі за больш чым 300-гадовую гісторыю інструментальных назіранняў. Верагоднасць выпадковасці такіх працяглых станоўчых анамалій тэмпературы менш 5%.\nВіцебшчына — самы паўночны рэгіён Беларусі. Існуе меркаванне, што глабальнае пацяпленне пакуль неістотна паўплывала на дзікую прыроду Беларускага Пааазер’я і амаль не закранула сельскую і лясную гаспадарку. Паспрабуем разабрацца, як жа насамрэч складаецца сітуацыя ў Віцебскім рэгіёне ў сувязі з глабальным змяненнем клімату.\nТое, што яно закранула Віцебшчыну, — факт не толькі для метэаролагаў, якія фіксуюць анамальна цёплыя зімы, кароткую вясну і сухое лета, але і для простых дзяцей, якія знайшлі на школьным агародзе сухапутнаю сярэднеазіяцкую стэпавую чарапаху. З’явілася яна там, канешне, не выпадкова. Супрацоўніца Лужкаўскай сярэдняй школы Шаркаўшчынскага раёна, якая даглядае за жывёламі жывога кутка, памылкова палічыла яе загінуўшай і закапала ля школьнага агарода ў снежні 2014 года. Знайшлі школьнікі чарапаху ў маі 2016 года. Госці з сярэдняй Азіі пашчасціла перазімаваць дзве беларускія зімы і застацца пры гэтым здаровай і актыўнай.\nЗразумела, што гэты выпадак — выключэнне з правіл, але сапраўдным правілам сталі рэгулярныя паведамленні аб знаходках на Віцебшчыне балотных чарапах, якія лічыліся жыхарамі паўднёвых рэгіёнаў Беларусі.\nНеаднаразовы пераможца рэспубліканскага чэмпіянату па бёрдвотчынгу, арнітолаг-аматар Валерый Кавалёнак адзначае, што ўсё часцей сталі сустракацца ў паўночным краі і крылатыя паўднёвыя госці, такія як белая чапля, сірыйскі дзяцел, баклан і іншыя. А вось белая курапатка, якая была звычайным відам гідралагічнага заказніка «Ельня», па словах начальніка Шаркаўшчынскай раённай інспекцыі па ахове прыродных рэсурсаў і навакольнага асяроддзя Івана Міхалёнка, сустракаецца цяпер вельмі рэдка. Хутчэй за ўсё арэал яе распаўсюджання змяшчаецца на поўнач за межы Беларусі.\nДарэчы, цёплая зіма і незвычайна ранняя вясна ў краіне паўплывалі і на тое , што істотна ўзрасла колькасць майскіх хрушчоў і іксодавых кляшчоў, якія літаральна атакавалі лесапаркавыя зоны Беларусі. І калі ў мінулыя гады ад кляшчоў пакутвалі ў асноўным Гродненская і Гомельская вобласці, то сёлета няпрошаныя госці актыўна ўзяліся і за Віцебшчыну.\nНагадаем, што лічынкі майскага хрушча жывуць у глебе і з’яўляюцца актыўнымі шкоднікамі сельскагаспадарчых культур, а іксодавы клешч — пераносчык энцэфаліта і барэліёза. Энтамолагі не выключаюць, што прычынай такой высокай колькасці паразітаў з’яўляецца камфортны тэмпературны рэжым, які ўсталяваўся ў выніку глабальнага пацяпленя.\nНе радуе змяненне клімату і супрацоўнікаў лясной гаспадаркі. Ляснічы Лужкаўскага лясніцтва Дзісненскага лясгаса Іван Андзілеўка растлумачыў, што ў выніку цёплых маласнежных зім і сухога лета паніжаецца ўзровень грунтовых вод і ўзнікае недахоп вільгаці для елкі, якая з’яўляецца найбольш шматлікай дрэвавай культурай на Віцебшчыне. Гэта ўплывае на актыўнасць вегететыўнага перыяду. Як вынік — аслабленне дрэва і засяленне яго тыповым шкоднікам караедам-тапографам. Гэта і з’яўляецца прычынай шматлікіх фактаў высыхання елкі. Паражаецца звычайна дрэва ва ўзросце прыкладна 60 гадоў. Нагадаем, што спелай лічыццца драўніна ва ўзросце 80 гадоў.\nАсабліва вялікіх памераў дасягнула высыханне ельнікаў у Аршанскім, Талочынскім, Багушэўскім лясгасах Віцебскай вобласці. Шыракалістыя пароды адчуваюць сябе ў паўночным рэгіёне краіны дастаткова камфортна. Планава павялічваецца колькасць бярозавых насаджэнняў. Але працэс росту драўніны доўгатэрміновы, таму хуткі эканамічны эфект ад замены хвойных парод на шыракалістыя немагчымы, ды і складана замяніць драўніну елкі, якая шырока выкарыстоўваецца як будаўнічы матэрыял і сыравіна для лесахімічнай прамысловасці, дадае Іван Уладзіміравіч.\n· ТОП-7 привычек беларусов, которые меняются из-за климата\nНічога добрага ад змянення клімату не прыходіцца чакаць і вяскоўцам Віцебшчыны, якія працуюць на зямлі. Жыхары паўночнага рэгіёна краіны ніколі не маглі пахваліцца высокім банітэтам глебаў. На працягу дзесяцігоддзяў прымяняліся розныя міліяратыўныя мерапрыемствы па паляпшэнню ўрадлівасці. Цяпер змагацца за гэта прыходзіцца яшчэ актыўней. Невысокай колькасць ападкаў зімой і нізкае снегавое покрыва вядзе за сабой не адну бяду. Вынікам з’яўляецца і вымярзанне азімых пасеваў, і недахоп вільгаці на палетках, які вядзе да нізкай вегетатыўнай актыўнасці сельскагаспадарчых культур летам і адпаведнай ураджайнасці. Не абыходзіцца тут без матэрыяльных выдаткаў на перасеў і дадатковую мінеральную падкормку зерневых. Таму, абапіраючыся на ўласны жыццёвы вопыт, вяскоўцы з горыччу сцявярджюць: «Не было зімы — не будзе і лета». А значыць, зноў наперадзе бітва за ўраджай.\nНагадваем, што Таварыства «Зялёная сетка» аб'яўляе конкурс на правядзенне акцыі «Клімат, застанься!» у гарадах Беларусі. Калі вы хочаце арганізаваць у сваім населеным пункце цікавую імпрэзу і асвятліць важную экалагічную тэму,што хвалюе ўвесь свет, то гэты конкурс для вас! Спяшаецеся падаць заявы — дэдлайн 25 чэрвеня!


Кіраўскі раён працягвае падтрымліваць статус “рыбалоўнай сталіцы” вобласці | Могилевский областной исполнительный комитет\nКіраўскі раён працягвае падтрымліваць статус “рыбалоўнай сталіцы” вобласці\nКіраўскі раён працягвае падтрымліваць статус “рыбалоўнай сталіцы” вобласці: на Чыгірынскім вадасховішчы рэгулярна праводзяцца спаборніцтвы міжнароднага і рэспубліканскага ўзроўняў па рыбалоўным спорце. А ў паралельным фармаце Кіраўскім райвыканкамам наладжваюцца спаборніцтвы рыбаловаў-аматараў, дзе да кіраўчан далучаюцца жыхары суседніх раёнаў, гарадоў Магілёва і Бабруйска. Удзельнікі спаборніцтваў даўно пераканаліся, што рыбалка ў любую пару года — гэта і цікавы адпачынак, і карысць для здароўя.\nА нядаўна раён, абапіраючыся на набыты вопыт, самастойна правёў зімовае асабіста-каманднае першынство па спартыўнай надлёднай лоўлі рыбы. На Чыгірынскае вадасховішча прыбыла 15 каманд у саставе прадстаўнікоў арганізацый, сельскіх Саветаў, камерцыйных структур, а таксама індывідуальныя ўдзельнікі. Адну з каманд узначальваў старшыня райвыканкама Уладзімір Піскіжаў.\nНават халоднае надвор’е не спыніла азарту ўдзельнікаў і жадання быць першымі, і яны на працягу амаль чатырох гадзін “чаравалі” над лункамі. Адным у гэты дзень пашанцавала, другім — не вельмі, але настрой ва ўсіх быў бадзёрым і радасным.\nСамы важкі ўлоў аказаўся на рахунку каманды СВК “Калгас “Ніва”. Былі заахвочаны і ўдзельнікі, злавіўшыя самую буйную і самую маленькую рыбіны, самы юны рыбалоў-аматар. А прызы прадаставіла прыватнае прадпрыемства “Булат-Сталь”, каманды якога, дарэчы, заняла прызавое трэцяе месца. “Срэбра” заваявалі прадстаўнікі дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы.


Аляксандр ЛУКАШЭНКА: “Галоўнае — заняць людзей, каб людзі там працавалі і заставаліся ў гэтых цудоўных мясцінах»\n16.08.2018 14:43 Людзі адукацыі\n“Каб улюбіць людзей у родны пасёлак, родны край, трэба самому быць яго фанатам”, — так пачынае расказваць пра справу свайго жыцця Кацярына Рэкуць, дырэктар эколага-біялагічнага цэнтра Мастоўскага раёна. Пра яе любоў да сваёй вёскі гаворыць кожны куток экалагічнага цэнтра, які 10 гадоў назад адкрыўся на тэрыторыі старога закінутага яблыневага сада і які яна з сябрамі-калегамі ператварыла ў зялёны аазіс.\n“Мне з дзяцінства падабалася працаваць на зямлі, дапамагаць сваім бацькам на агародзе. Але асаблівая любоў у мяне была да кветак. Я не стамлялася здзіўляцца, назіраючы, як з маленькага зернетка вырастае і зацвітае кветка. Увесь вольны час я праводзіла ў агародчыку, пасынкуючы кветкі, збірала насенне ў сваіх знаёмых — купляць яго мне было нецікава”, — успамінае Кацярына Юр’еўна.\nПасля заканчэння факультэта біялогіі і экалогіі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы яна ледзь паспела страціць статус маладога спецыяліста (працавала ў адной са школ Зэльвеншчыны настаўніцай біялогіі і займалася азеляненнем прышкольнага ўчастка), як ёй даручылі кіраўніцтва экалагічным цэнтрам на яе роднай Мастоўшчыне. К.Рэкуць не спужала, што трэба было аднаўляць цэнтр з нуля, што яго тэрыторыя была ажно паўгектара, што дапамагалі ёй усяго тры педагогі, з якімі трэба было заняць экалагічнай справай сотні дзяцей.\n“Усё атрымалася, бо нам гэта было вельмі цікава. Ды і з боку нашага кіраўніцтва з раёна і вобласці была каласальная маральная падтрымка. А калі цябе хваляць, калі людзям падабаецца, што ты ствараеш, хочацца горы звярнуць”, — гаворыць Кацярына Юр’еўна.\nА звернутыя горы пачынаюцца ўжо на тэрыторыі цэнтра. Менавіта за яе афармленне на працягу ўсіх 10 гадоў свайго існавання ўстанова адзначаецца на конкурсах абласнога і рэспубліканскага маштабу. Замест модных ландшафтных стыляў з іх версалямі, англійскімі і японскімі садамі, Кацярына Юр’еўна засяродзілася на афармленні ў вясковым стылі. Тут пайшлі не па шляху “знайсці і здзівіць”, а здзіўляюць тым, што маюць.\n“Людзі прыязджаюць з-за мяжы і часта імкнуцца ў сябе дома стварыць куточак толькі што пакінутай культуры: рыхтуюць месца пад набытыя рэдкія паўднёвыя расліны, выкідваючы бабуліны вяргіні, мальвы, геленіум, карэопсіс, крынічнік, нарцысы. Але прыгледзьцеся да іх! Няўжо яны нечым горшыя? Я не кажу ўжо пра капрызнасць паўднёвых раслін. Тое ж з лекавымі раслінамі, якія многія з лёгкасцю памянялі на аптэчкі лекаў. Нават на дачы сёння людзі едуць з таблеткамі, замест таго каб пасадзіць там мяту, мелісу, мацярдушку. У нас жа расце больш за 20 відаў лекавых траў. І мы з дзяўчатамі вучымся іх выкарыстоўваць у “Школе прыгажосці”: збіраем, гатуем з іх адвары, крэмы, настойкі, шампуні, параўноўваем іх эфектыўнасць з магазіннымі брэндамі”.\nУ цэнтры да месца кожная кветачка, травінка, якія прыносілі мясцовыя жыхары з бабуліных агародчыкаў і навакольных палёў. Менавіта макі, васількі, плямістыя зазюлькі, рамонкі сталі асновай букетаў для навучэнцаў аб’яднання па інтарэсах “Фларыстыка”, якое сёння, бадай, самае паспяховае ў рэспубліцы. Яго выхаванка Настасся Стэмплеўская заваявала ўсе самыя высокія ўзнагароды ў краіне, уключаючы перамогу на Рэспубліканскім конкурсе прафмайстэрства WorldSkills.\nВясковую афарбоўку тэрыторыі цэнтра надае і музей сялянскай працы пад адкрытым небам — тут можна пазнаёміцца з мноствам прылад розных часоў. А якая ж вёска без падворка? Кожны дзень у цэнтры пачынаецца з усходам сонца пад дружнае “кукарэку!”. У хатцы на курыных ножках жывуць куры розных парод. Дзеці кормяць іх, збіраюць яйкі.\n“Самая цікавая парода — кахінхін, — бярэ ў рукі гаспадыня ўстановы прыгожую прысадзістую курачку. — Яны ласкавыя, ручныя, выводзяць пушыстых куранят, з якімі так любяць няньчыцца нашы выхаванцы. Не менш юных гасцей і на трусаферме, дзе мы гадуем на продаж вушасты маладняк”.\nЦяпер цэнтр стаў не толькі месцам для экскурсій вяскоўцаў, узорам ландшафтнага дызайну, прыемных вячорак на прыродзе ўсёй сям’ёй, але і эпіцэнтрам правядзення ўсіх народных свят: Дажынак, Зажынак, Купалля, Каляд і іншых, на якія збіраюцца госці з навакольных вёсак. Прыязджаюць дарослыя да юных эколагаў і па парады. Выхаванцы цэнтра вырошчваюць у цяпліцах дыні, кавуны, агуркі, перцы, таматы. Яны эксперыментуюць, параўноўваюць розныя гатункі, выбіраюць з іх самыя лепшыя, падбіраюць мульчу для кожнай культуры, праводзяць доследы па вырошчванні бульбы, клубніц, вывучаюць арганічнае земляробства. Да юных эксперыментатараў сталі прыслухоўвацца і мясцовыя жыхары.\nА яшчэ ўсе чакаюць, што здзейсніцца яшчэ адна задума дырэктара: Кацярына Юр’еўна марыць пра гадавальнік, дзе разам з дзецьмі будзе пасынкаваць і вырошчваць шматгадовыя дэкаратыўныя кусты. Першы крок яна ўжо зрабіла, стварыўшы бізнес-кампанію. Яшчэ дырэктар хоча навучыцца сама і навучыць дзяцей ствараць штамбавыя дэкаратыўныя дрэвы: ніцыя вербы, іглічныя і інш. Яна ўжо знайшла спецыяліста, які іх будзе вучыць. Значыць, хутка на Мастоўшчыну прыйдзе чарговая зялёная хваля.\nдырэктарКацярына РэкуцьМастоўскі раёнэколага-біялагічны цэнтр


20:35 21 верасня 2019\n© Photo: Marvel\n12:43 06.03.2017 Атрымаць кароткую спасылку\nНекалькі тыдняў у рэйтынгу збораў застаюцца расійская камедыя "Гуляй, Вася" і эратычная меладрама "На 50 адценняў цямней".\nМІНСК, 6 сак — Sputnik. Фільм "Логан: Расамаха" стаў лідэрам па касавых зборах у сталічнай дзяржаўнай сетцы кінатэатраў, паведамілі Sputnik у панядзелак ва УП "Кінавідэапракат" Мінгарвыканкама.\nШто глядзець у сакавіку: ад "На ігле 2" да "Прыгажуні і пачвары"\nНовы фільм пра супергероя Расамаху выйшаў на экраны 2 сакавіка, і ўсяго за некалькі дзён у сталіцы яго паглядзелі больш за 60 тысяч чалавек, якія прынеслі баявіку больш за 172 тысячы рублёў. Атрымаў "Логан" і станоўчыя водгукі гледачоў — фанатаў франшызы пра "Людзей Ікс".\nНа другі радок па зборах апусціўся мультфільм "Зверапой" — яго паглядзелі 19 тысяч чалавек, якія прынеслі анімацыі 97,9 тысячы рублёў. Трэцяе месца займае камедыя "Гуляй, Вася" — яе зборы на мінулым тыдні склалі 15,9 тысячы рублёў.\nТаксама ў пяцёрцы па зборах у Мінску ўжо некалькі тыдняў трымаецца меладрама "На 50 адценняў цямней" (7,72 тысячы рублёў). Пяты радок займае стужка "Аднакласніцы: новы паварот" і 7,2 тысячы рублёў.\nСусветны кінапракат мінулага тыдня таксама ўзначаліў "Логан": касавыя зборы карціны студыі Marvel склалі ўжо 238 мільёнаў долараў ЗША. У міжнародных хітах застаюцца "Прытулак зла" і сямейны фільм "Сабачае жыццё".\nкінаафіша, кіно, Кінаіндустрыя, "Кінавідэапракат", Мінск


Беларусы запусцілі ў сацсетцы флэшмоб #МаяПершаяБіблія - Хрысціянскі сайт † katolik.life - Гомель, Пінск, Баранавічы...\nБеларусы запусцілі ў сацсетцы флэшмоб #МаяПершаяБіблія\nКастрычнік 15, 2017\nВернікі дзеляцца гісторыямі свайго знаёмства са Святым Пісаннем.\nУ 500-ю гадавіну першай беларускай друкаванай кнігі - Бібліі - вернікі запусцілі ў Фэйсбуку флэшмоб #МаяПершаяБіблія. Ідэя ўзнікла пасля таго, як хрысціянскі блогер Mikalai Malaščonak 14 кастрычніка апублікаваў здымак кішэннага Святога Пісання з подпісам:\n- Мая першая Біблія! Дробныя літары, крохкі пераплёт, старонкі трэба трымаць двума рукамі, але, нягледзячы на ўсё гэта - адна з самых дарагіх для мяне рэчаў. І вы ніколі ў жыцці не здагадаецеся, як яна да мяне патрапіла! Таму што раздалі нам гэтыя кніжачкі прама на ўроку ў 2-м класе звычайнай мінскай школы! Складана і ўявіць сёння, якім было б маё жыццё без гэтай маленечкай сіняй кніжачкі... А як патрапіла да вас ваша першая Біблія? Дзяліцеся сваімі гісторыямі ў каментарах!\nЗа суткі пост атрымаў каля 140 водгукаў і звыш 20 каментароў, у якіх вернікі пачалі дзяліцца сваімі гісторыямі знаёмства з Бібліяй. А адна з карыстальніц сацсеткі прапанавала запусціць у Фэйсбуку флэшмоб #МаяПершаяБіблія і апублікавала з такім хэштэгам паведамленне з фота свайго першага Святога Пісання.\nLast modified onНядзеля, 15 Кастрычнік 2017 17:58\nЗаданні - у Instagram. Манахіня прапануе незвычайна правесці Адвэнт


Касмічнае Дрэва як мадэль свету.\nГара – мадэль свету надзвычай старажытная. У далейшым многія народы Еўразіі сфарміравалі іншую мадэль – СУСВЕТНАЕ (КАСМИЧНАЕ) ДРЭВА, або ПРАДРЭВА, або ДРЭВА ЖЫЦЦЯ. Сімволіка Сусветнага Дрэва надзвычай глыбокая, багатая і шматгранная.\nЯно ўвасабляла Цэнтр свету і сам гэты свет, чалавека і яго шлях да духоўных вышынь; цыклы жыцця, смерці і адраджэння; Космас і яго працэсы вечнага абнаўлення; мудрасць і таямнічыя законы быцця, магчыма, нават n-мерныя яго межы з вялікай колькасцю каардынат. Прадрэва злучае тры вертыкальныя сферы: Неба, Зямлю, Падзем’е. Карані Касмічнага Дрэва – глыбока ў падземным свеце, свеце ісціны і патаемных ісцін. Яго камель, быццам мост, цягнецца да неба, да самых высокіх сфер, вытокаў усяго існага, дзе жывуць багі, зоркі, высокія мары і ідэалы, дзе пануе вечная вясна. Тут, на вяршыні, месца яднання неба і зямлі, вечнасці і часу. Сок Дрэва Жыцця – нябесная раса, што дорыць адраджэнне, а плады – бессмяротнасць. Прадрэва – стрыжань, вакол якога адбываецца бачнае і нябачнае жыццё Космасу, што не мае ні пачатку ні канца.\nНайбольш яркае ўяўленне пра Сусветнае Дрэва захавалася ў германа-скандынаўскай міфалогіі. У Эдзе Старэйшай свяшчэнны ясень Ігдрасіль звязвае тры светы: Асгард (горад багоў), Мідгард (горад людзей) і Хель (горад мёртвых). Дрэва паліваюць НОРНЫ – тры багіні Лёсу, што ўвасабляюць Мінулае, Сучаснае і Будучае. Пад ясенем цячэ крыніца Урд з жывой вадою. Тут жа збіраюцца багі, каб вырашаць лёс свету. У час вялікіх касмічных катаклізмаў, калі гіне літаральна ўсё, Ігдрасіль вытрымлівае ўсе выпрабаванні і не памірае, захоўвае зерне для новага жыцця. Ні агонь, ні лёд, ні цемра не могуць яго знішчыць. Высока ў небе, на вяршыні ясеня, сядзіць мудры АРОЛ. Свяшчэнны вобраз АРЛА, што вянчае сабою Сусвет, – адзін з самых патаемных і магічных у традыцыях індаеўрапейцаў. Адсюль бяруць пачатак і дзяржаўныя арлы арыйцаў, многіх еўрапейскіх і азіяцкіх дзяржаў, пачынаючы ад сімвалаў імперскай Персіі і імперскага Рыма. Аднак вяршыню Прадрэва могуць засяляць і міфалагічныя аналагі арла – воран, Гамаюн, Феникс, Сирын, Жар-птушка.\nУ славян не захаваліся свяшчэнныя кнігі, падобныя да Эды, але вобраз Сусветнага Дрэва адлюстраваны ў гістарычных паданнях, у «Слове аб палку Ігаравым», у багаслоўскай паэзіі, у «Галубінай кнізе» (існуе яе беларускі варыянт), але найбольш поўна – у замовах. У тысячах замоў Сусветнае Дрэва расце пасярод «мора-кіяна, на востраве Буяні». У «Галубінай кнізе» і ў духоўных вершах «кіян-мора» называецца «ўсім марам маці». Магчыма, таму, што яно акружае ўсю Зямлю. У той жа час востраў Буян, які знаходзіцца пасярод мора, з’яўляецца цэнтрам Зямлі. Часцей за ўсё Сусветнае Дрэва ў іх – дуб. Тое, што дуб не толькі ў славян, а і ў іншых індаеўрапейскіх народаў разумеўся як свяшчэннае Прадрэва, архетып усіх іншых дрэў, надзейна пацвярджаецца як пісьмовымі, так і археалагічнымі крыніцамі. Вядомы беларускі даследчык А. Ненадавецзгадвае, што ў 1975 г. у Дняпры быў знойдзены дуб з дзевяццю вепруковымі сківіцамі, увагнанымі ў камель. Ніжнаяя яго частка несла сляды агню, што гаворыць пра гарэнне свяшчэннага ЗНІЧА каля яго каранёў. Такія знаходкі не адзінкавыя.\nВа ўсіх міфалагічных сістэмах назіраецца абавязковая, звязаная з Прадрэвам, апазіцыя – на вяршыні арол ці воран, ці феникс, каля каранёў – змяя, дракон, іншая хтанічная істота. Цэнтральнай міфалагемай многіх народаў Зямлі з’яўляецца двубой паміж птушкай і змяёй ці паміж богам-грымотнікам і богам падземным, звычайна змеепадобным, – у славянаў паміж Перуном і Вялесам. Гэты бой супраціўнікаў адбываецца заўсёды, кожнае імгненне, і ніколі не канчаецца: дзякуючы яму рухаюцца ўсе працэсы ў жыцці, ён – сімвал любога руху ўвогуле. Заўважым, што міфалагічныя арол ці воран – зусім не рэальныя арол ці воран. Увогуле птушка на вяршыні Прадрэва – яго плод – гэта, бясспрэчна, сонца.\nПрадрэва як Вось Свету ўсё фармуе, усё арганізоўвае вакол сябе. Гэта дамінанта: па вертыкалі яна складаецца з трох частак, па гарызанталі – з чатырох, бо, знаходзячыся ў цэнтры, мае па баках чатыры асноўныя напрамкі. Чатырохбаковая схема ляжыць у аснове многіх культавых збудаванняў: пірамідаў, зікуратаў, пагадаў, ступаў, хрысціянскіх храмаў, нават шаманскіх чумаў. Усе яны арыентаваны па баках свету. Ідэя Дрэва была настолькі магутная, жыццядзейсная ў нас, славянаў, што першыя хрысціянскія храмы на Беларусі будаваліся як імітацыя дрэва-ялінкі – з шатровымі стрэхамі. Толькі пасля рэлігійнай рэформы патрыярха Ніканаў ХVІІ ст. у праваслаўных храмах Русі пачалі пераважаць купалы-лукаўкі. Але ў драўлянай архітэктуры Беларусі (Палесся) так і застаўся шацёр.


Lenovo Z5 разышоўся ў першы дзень продажу ў Кітаі | Androidsis\nЭдэр Ферэньё | | Кітайскі Android, Lenovo, Мабільныя тэлефоны\nТыдзень таму быў афіцыйна прадстаўлены Lenovo Z5, новы флагман кітайскага вытворцы. Тэлефон, які шмат абяцаў на аснове сваіх эскізаў, але пасля яго прэзентацыі агульнае пачуццё выклікала расчараванне. Тэст на кіслату стаў яго выхадам на рынак, які адбыўся 12 чэрвеня ў Кітаі. І, здаецца, выпрабаванне прайшло.\nТаму што Lenovo Z5 быў распрададзены ў першы дзень продажу ў Кітаі. Ён таксама зрабіў гэта ўсяго за некалькі хвілін. Такім чынам, здаецца, што прылада вытворцы выклікае цікавасць да краіны. Невялікая цана, якую трэба змяніць усяго 172 еўра, таксама дапамагае.\nТэлефон быў запушчаны ў папулярнай кітайскай краме JD.com. І ў гэты першы дзень на продаж, стаў самым прадаваным тэлефонам у краме. Такім чынам, продажы гэтага Lenovo Z5 былі вельмі добрымі. Хоць, па меншай меры, да гэтага часу не прыводзяцца канкрэтныя лічбы продажаў.\nТакім чынам, Па продажах у аўторак, 12 чэрвеня, ён пераўзышоў іншыя тэлефоны, такія як Xiaomi Mi 8 або iPhone X. Вельмі добры вынік для вытворцы, які хоча кампенсаваць страчаныя пазіцыі на ўнутраным рынку. Гэта прылада можа быць вельмі карысным у гэтым плане.\nЗдаецца, дрэнная рэклама кампаніі, якая ў значнай ступені стала прычынай расчаравання многіх гандлёвых кропак, не аказала ўплыву на яе продаж. Lenovo Z5 ўяўляе сабой добрае суадносіны кошту і якасці, што робіць яго добрым варыянтам для разгляду.\nУ дадзены момант тэлефон выходзіць на рынак Кітая. Невядома, калі ён прыбудзе ў іншыя краіны, калі яны збіраюцца яго запусціць. Таму давядзецца пачакаць крыху. Цікава будзе даведацца, ці ўдасца ёй ісці ў нагу з добрымі продажамі на рынку ў бліжэйшыя тыдні.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » Мабільныя тэлефоны » Lenovo Z5 распрадаецца за лічаныя хвіліны пасля запуску ў Кітаі\nЦёмны рэжым прыходзіць на Android з маючым адбыцца абнаўленнем


Навучанне беларускай мовы ў школах Беласточчыны зводзіцца да засваення вучнямі літар і набыцця пэўнага слоўнага багажу. Заняткі нярэдка ўзбагачваюцца вывучэннем вершаў, песень і тэатральнымі пастаноўкамі. У школьных праграмах не хапае гульняў, рухомых занятак. Гульні не толькі ўзбагачваюць слоўнік дзіцяці, вучаць новым тэрмінам і паняццям, але і развіваюць яго фізічна. І робяць урокі больш атракцыйнымі, займальнымі. Беларускі народ на... More »\n«Беларускія маршы і песьні» - гэта супольны праект рэдакцыі газэты «Наша Ніва" і камэрнага мужчынскага хору «Унія», Разам з нашым зборнікам патрыятычных песень выходзяць у сьвет аўдыёкасэта і кампакт-дыск з гэтымі творамі ў выкананьні хору. More »\nМагутны Божа! ПАшлі нам лас ку Духа Твайго Сьвятога, Каторы дае і мацуе нашы душэўныя сілы, каб мы, уважна ўзіраючыся на гэтыя творы мастацкія, уяўлялі веліч сілы Твайго цудоўнага стварэньня ўсяго сьвету. More »\n27 кастрычніка 1991 году адбыліся ў Польшчы другія ўжо парлямэнцкія выбары, удзел у якіх узялі беларусы. Вынікі папярэдніх выбараў, з 1989 году, да якіх Беларускі Выбарчы Камітэт прыступіў амаль без прапагандавай кампаніі, бяз грошай і бяз штабу людзей, давалі надзею, што наступныя, пры вадпаведных умовах, дазволяць нам атрымаць месца ў парлямэньце. Ужо ў лістападзе 1990 году на паседжаньні Галоўнае Рады Беларускага Дэмакратычнага Абядн... More »


Пацверджаны дыягназ "шаленства" хатніх катоў у вёсках Данілавічы і Літаварцы\nПацверджаны дыягназ “шаленства” хатніх катоў у вёсках Данілавічы і Літаварцы\nУ Дзятлаўскім раёне ў ліпені-жніўні бягучага года лабараторна пацверджаны дыягназ “шаленства” двух хатніх катоў у вёсках Данілавічы і Літаварцы. Ад хворых жывёлін пацярпелі тры чалавекі, якім цяпер праводзіцца поўны курс прышчэпак ад шаленства.\nШаленства – вострае інфекцыйнае захворванне нервовай сістэмы, якое выклікаецца спецыфічным вірусам. Заразіцца вірусам можна праз укус або сліну хворай жывёліны. Шаленствам могуць хварэць усе хатнія і дзікія жывёлы, а таксама птушкі.\nЗахворванне чалавека суправаджаецца скрытым перыядам ад трох тыдняў да года. Пасля скрытага перыяду надыходзіць стадыя ўзбуджэння, якая праяўляецца праз павышэнне тэмпературы, галаўны боль, парушэнне сну, павышаную ўзбуджальнасць, вадабоязь. Далей стадыя ўзбуджэння пераходзіць у паралітычную – і чалавек памірае.\nУ жывёлін шаленства развіваецца ў буйнай і ціхай форме. Пры буйнай форме захворвання жывёліна спачатку прыгнечаная, без апетыту, абыякавая або празмерна ласкавая. Праз 1-2 дні з’яўляецца агрэсія. Хворыя сабакі моўчкі накідваюцца на іншых жывёлін або людзей, кусаюць іх. Праз некаторы час голас хворай жывёліны становіцца хрыплы, ніжняя сківіца адвісае, з’яўляецца касавокасць, пры паралічы глоткі – слінацячэнне. Сабакі становяцца агрэсіўныя, імкнуцца сарвацца з ланцуга і далёка збягаюць. Затым надыходзіць стадыя паралічоў. Яна заканчваецца гібеллю жывёліны праз 5-11 дзён пасля захворвання.\nПры ціхай форме шаленства ўзбуджэнне праяўляецца слаба. Першымі прыкметамі захворвання з’яўляюцца цяжкасць пры глытанні, слінацячэнне. Затым адвісае ніжняя сківіца, развіваецца параліч мускулаў канечнасцяў і тулава. Смерць надыходзіць праз 3-4 дні.\nУ катоў шаленства працякае ў буйнай форме. Яны хаваюцца ад людзей, кідаюцца на іх, кусаюць і драпаюць.\nХворыя на шаленства дзікія жывёліны змяняюць паводзіны – яны без боязі ў светлы час сутак прыходзяць у населеныя пункты, на жывёлагадоўчыя фермы, кідаюцца на людзей і свойскіх жывёлін.\nАсноўнымі мерамі папярэджання захворвання людзей на шаленства з’яўляецца правільнае ўтрыманне хатніх жывёлін, адлоў бадзяжных сабак і катоў, штогадовая вакцынацыя сабак і катоў супраць шаленства. Сабак належыць утрымліваць у закрытых памяшканнях або на трывалым ланцугу, выводзіць на прагулку на кароткім павадку, у намордніку. Каб зрабіць прафілактычную вакцынацыю свойскіх жывёлін супраць шаленства, трэба звяртацца ў ветэрынарныя ўстановы па месцы жыхарства.\nВедайце і памятайце, што захворванне на шаленства не вылечваецца і заўсёды заканчваецца смерцю хворага.\nШаленства можна папярэдзіць толькі прышчэпкамі. Эфектыўнасць прышчэпкі залежыць ад тэрміну звароту па медыцынскую дапамогу.\nКалі вас укусіла жывёліна, трэба адразу як мага глыбей прамыць рану канцэнтраваным мыльным растворам (гэта забівае да 80% вірусаў), а затым звярнуцца па дапамогу ў медыцынскую ўстанову для вырашэння пытання аб мэтазгоднасці прызначэння курсу прышчэпак супраць шаленства.\nУ працоўныя дні звяртайцеся ў траўматалагічны кабінет Дзятлаўскай раённай паліклінікі або медыцынскую ўстанову па месцы жыхарства, у выхадныя і святочныя дні, начны час – у прыёмнае аддзяленне Дзятлаўскай цэнтральнай раённай бальніцы.\nІнфармацыю аб мерах па прафілактыцы шаленства можна атрымаць у Дзятлаўскім раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі па нумары 2-65-13, Дзятлаўскай цэнтральнай раённай бальніцы – 2-22-09, Дзятлаўскай ветэрынарнай станцыі – 2-18-05.\nдоктар-эпідэміёлаг Дзятлаўскага райЦГЭ\n1 0\t310\t17 Август, 2017\tСацыяльная сфера\tАвгуст 17, 2017\n← 2000 тон экіпажа Уладзіміра і Андрэя Гукішаў. ААТ «Граніт-Агра» — раённы лідар на жніве. Ахова – з ліцэнзіяй → ← Previous Next →\nПриглашаем принять участие в районном этапе конкурса работ творческой молодежи «ЗОЛОТОЕ ПЕРО «БЕЛОЙ РУСИ» – 2018»\nПОЛОЖЕНИЕ О ПРОВЕДЕНИИ КОНКУРСА РАБОТ ТВОРЧЕСКОЙ МОЛОДЕЖИ «ЗОЛОТОЕ ПЕРО «БЕЛОЙ РУСИ» – 2018» 1. Общие положения Конкурс проводится среди уча ...\n0\t0\t650\tДалее\nВ ее активе четыре золотые награды (трижды первой становилась Светлана Сахоненко, на высшую ступень пьедестала поднимался также Юрий Голуб), ...\n0\t0\t8\tДалее\nКлуб «Нам года не беда» — мастера на все руки (Фотофакт)\n0\t0\t50\tДалее\nТрое рыбаков провалились под лед. Один погиб\nВ Гродненском районе трое рыбаков провалились под лед: один из мужчин погиб. Об этом сообщили в областной организации Белорусского республик ...\n0\t0\t92\tДалее\n“Перамога” запрашае на дзень падпісчыка\n21 сакавіка 2018 года з 10 гадзін 30 хвілін да 12 гадзін у зале аддзялення паштовай сувязі “Дзятлава-1” будзе праводзіцца дзень падпісчыка р ...\n0\t0\t300\tДалее\n14 марта сектор внестационарного обслуживания населения ГУК «Дятловский районный центр культуры и народного творчества» организовал и провел ...\n1\t0\t378\tДалее\nЧаму некаторыя стравы не трэба разаграваць\nПрыгатаванне ежы займае шмат часу, таму многія робяць гэта загаддзя, каб потым проста разагрэць. Але многія прадукты паўторна разаграваць не ...\nКаб злодзею “пуста” было\nУ вытворчасці Дзятлаўскага раённага аддзела Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь знаходзіцца крымінальная справа, узбуджаная на невядомую а ...\n0\t0\t59\tДалее\nУ цэнтры ўвагі – чалавек\nВынікі работы ідэалагічнага актыву Дзятлаўскага раёна за 2017 год і задачы на 2018 год абмеркавалі на выніковым пасяджэнні савета аддзела ід ...\n0\t0\t205\tДалее\nНа прыём – да юрыстаў\n23 сакавіка 2018 года ў аг. Жукоўшчына ў будынку Жукоўшчынскага сельвыканкама з 9.30 да 11.30 будуць весці прыём адвакаты і натарыус натарыя ...\nАдказнасць надыходзіць з 14 гадоў\nУ Рэспубліцы Беларусь пад наглядам дактароў псіхіятраў-нарколагаў знаходзіцца звыш 15 тысяч пацыентаў, якія ўжываюць наркатычныя рэчывы. На ...\n0\t0\t38\tДалее


ХХІІ Дні Юдаізму ў Каталіцкім Касцёле Польшчы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n17 студзеня ў Польшчы адзначаюцца ХХІІ Дні Юдаізму ў Каталіцкім Касцёле. Ад трох гадоў у Дуброве Беластоцкай, што на Сакольшчыне, праходзяць урачыстасці, звязаныя з гэтым святам. Мястэчка да вайны ў большасці насялялі яўрэі. Таму і сёлета жыхары Дубровы, моладзь з мясцовага ліцэя, прадстаўнікі касцёла ды яўрэйскай абшчыны ў Польшчы супольна маліліся на мясцовым кіркуце. Аб’яднаныя ў малітве таксама ўспаміналі дуброўскіх яўрэяў, якія былі памардаваныя ў канцэнтрацыйным лагеры ў Трэблінцы.\nКсёндз Артур Сулік: Дэвіз ХХІІ Дзён Юдаізму ў Польшчы ўзяты з кнігі прарока Асія: “Не прыходжу, каб прайграць”.\nДарота Будзынска, арганізатарка мерапрыемства: Тая супольнасць, якая будавала Дуброва, будавала гэтае мястэчка, прамысловасць, рамёствы, знікла, можна сказаць, за адзін дзень. І засталася пустка. І гэтая пустка існавала некалькі дзясяткаў гадоў. Мусім узаемна пазнаваць адзін аднаго. Калі пазнаем, то змяняем разуменне, што ёсць для нас чужы. Чым больш будзем ведаць, тым лепш будзем ставіцца да іншых.\nСказала ў час ўрачыстасці прадстаўніца яўрэйскай абшчыны Люсі Лісоўская.\nЦэнтральныя ўрачыстасці ХХІІ Дзён Юдаізму праходзяць у Лодзі, дзе да ІІ Сусветнай вайны большасць жыхароў горада складалі яўрэі. Арганізатарам Дзён Юдаізму з’яўляецца Камітэт Канферэнцыі Епіскапату Польшчы па справах Дыялогу з Юдаізмам.


Былы дэпутат Дзярждумы са зброяй перапыніў футбольны чэмпіянат у Грэцыі\n12 сакавік 2018, 17:22\nУлады Грэцыі 12 сакавіка абвясьцілі аб прыпыненьні чэмпіянату краіны па футболе на нявызначаны тэрмін. Як заявіў намесьнік міністра культуры і спорту Грэцыі Георгіяс Васіалідзіс, «Сустрэчы не адновяцца да таго часу, пакуль ня будуць створаныя новыя рамкі, узгодненыя ўсімі». Ён дадаў ён, дадаўшы, што Атэны «маюць зносіны» з гэтай нагоды з УЕФА.\nУ нядзелю расейскі прадпрымальнік, былы дэпутат ад «Адзінай Расеі» і ўладальнік грэцкага футбольнага клюбу ПАОК зладзіў скандал на матчы паміж камандамі ПАОК і АЕК. У канцы сустрэчы судзьдзя з-за афсайду не залічыў гол, які быў забіты футбалістамі ПАОК на апошніх хвілінах. Футбалісты не пагадзіліся з рашэньнем арбітра і адмовіліся працягваць матч, пачалася сварка з удзелам гульцоў абодвух клюбаў. У гэты момант Савідзі выбег на поле ў суправаджэньні аховы, прычым у яго быў пісталет.\nЯк пішуць некалькі грэцкіх выданьняў, бізнэсмэн крычаў на адрас судзьдзі і ўладальніка клюба-саперніка «Ты — труп» і пэрыядычна хапаўся за пісталет.\nПазьней Савідзі ў суправаджэньні аховы сышоў з поля:\nГрэцкія СМІ паведамляюць, што Савідзі і яшчэ некалькі чалавек, якія ўдзельнічалі ў канфлікце, расшукваюцца паліцыяй.\nФутбалісты АЕК сышлі з поля, матч ня быў дагуляны.\nПрадстаўнік Савідзі заявіў РБК: «Так, ён выбег на поле. Так, гэта парушэньне правілаў. Але там склалася правакацыйная футбольная сытуацыя. Казаць пра тое, што расейскі бізнэсовец пагражаў зброяй трэнэру ці яшчэ камусьці, — гэта не адпавядае рэчаіснасьці».\nСам Савідзі ў заяве на сайце клюбу напісаў:\n«Нашы праціўнікі спрабуюць абярнуць супраць нас найменшыя інцыдэнты. Але гонар ПАОК ня толькі ў нашым адзінстве, але і ў нашай здольнасьці кантраляваць эмоцыі і ўстрымлівацца ад дзеяньняў, якія могуць быць выкарыстаныя супраць нас. Я працягваю верыць у нас і ў грэцкую сыстэму правасудзьдзя».\nСавідзі нарадзіўся ў Грузіі, але пасьля службы ў войску пераехаў у Растоў-на-Доне. Яго асноўным актывам доўгі час быў «Данскі тытунь», які пазьней стаў часткай холдынгу «Група Агроком», які належыць таксама Савідзі (у холдынг таксама ўваходзіць міжнародны аэрапорт Растова-на-Доне і гатэль у тым жа горадзе).\nУ 2003-м і 2007 годзе бізнэсовец быў двойчы абраны дэпутатам Дзяржаўнай думы, але ў 2012 годзе ня змог зноў стаць дэпутатам. У тым жа годзе ён набыў кантрольны пакет акцый клюбу ПАОК, які знаходзіўся на мяжы банкруцтва. Да гэтага ў Расеі ён быў прэзыдэнтам футбольных клюбаў «Растоў» і СКА (Растоў-на-Доне).\nПаводле дадзеных Forbes, Савідзі актыўна ўкладае грошы ў грэцкую эканоміку. У 2013 годзе ён атрымаў у кіраваньне гатэль Macedonia Palace ў Салёніках і валодае доляй у вытворчасьці мінэральнай вады Souroti. Таксама ён у складзе кансорцыюму выйграў тэндэр на пакупку другога паводле памеру грэцкага порта ў Салёніках, а ў 2017 годзе купіў 19,63% нацыянальнага тэлеканалу Mega і яшчэ некалькі мэдыяактываў. Forbes ацэньвае капітал Савідзі ў $ 600 млн.


Культура - Ад "Грушаўкі" да Грушаўкі-2\nПра суботнік, які мог... не адбыцца\n...Бензапілу мы так і не знайшлі, але, як высветлілася, яна нам і не спатрэбілася. Затое да нашай грамады ахвотна далучылася знакамітасць. Адзін з супрацоўнікаў рэдакцыі выпадкова сустрэўся ў метро з “дылетантам” Юрыем Жыгамонтам, і, даведаўшыся пра суботнік у такім легендарным месцы, як Грушаўка, тэлезорка адразу папрасіла зарэзерваваць для яе месца ў машыне. Да суботніка далучыўся і дырэктар мастацкай школы ў Баранавічах Анатоль Лабкоўскі, а таксама іншыя творчыя асобы. Прыемна адзначыць, што грамада, якая апякуецца Грушаўкай, паступова расце.\nПаводле ўсталяванай летась традыцыі, стартавалі мы з мінскай Грушаўкі і роўна апоўдні былі на месцы. Убачанае ў сядзібе нас, па шчырасці, моцна здзівіла: дзясяткі аўтамабіляў, вялікі натоўп людзей з працоўным варштатам, клубы дыму ад спаленай сухой лістоты, нават аўтакрама... Карацей, працаўнікоў аказалася значна больш, чым мы разлічвалі, і ўвесь запланаваны аб’ём работ да нашага прыбыцця ўжо быў збольшага выкананы. Таму на гэтым сапраўдным свяце працы мы пачуваліся нейкімі... лішнімі. Нам так і казалі: "Ну вы ж турысты, дык і адпачывайце сабе спакойна. Даруйце, калі перашкодзім ровам сваіх бензапіл!"\nЯк высветлілася, новы старшыня Ляхавіцкага райвыканкама Вячаслаў Сельмановіч вырашыў узяцца за праблемную сядзібу ўсур’ёз. У раёне яна стала асноўным аб’ектам сёлетняга Рэспубліканскага суботніка. Па словах начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Ніны Прыхач, цягам двух тыдняў у Грушаўцы адпрацавалі прадстаўнікі ці не ўсіх арганізацый раёна — агулам чалавек 300. Прыбралі смецце, абрэзалі дрэвы, добраўпарадкавалі парк і капліцу, пазабівалі дошкамі ўсе аконныя і дзвярныя праёмы ў аварыйным будынку стайні, у палацы аднавілі пашкоджаную кансервацыю, каб абараніць іх ад няпрошаных гасцей... І сабралі вялізныя купы гнілой лістоты, дым ад якой і спалохаў нас пры ўездзе ў сядзібу.\nБольш за тое: сабраныя ў выніку суботніка сродкі (больш за 140 мільёнаў рублёў) пойдуць на выраб прававызначальнай дакументацыі на будынкі маёнтка. Як мы ўжо не раз пісалі, менавіта яе адсутнасць з’яўляецца моцнай перашкодай для вызначэння “новага лёсу” Грушаўкі.\n— Людзі, якія не шануюць сваю гісторыю, не маюць будучыні, — мяркуе Вячаслаў Сельмановіч. — Так, мае папярэднікі надавалі больш увагі іншым аб’ектам, вось і райцэнтр давялі да ладу, рыхтуючыся да леташніх абласных “Дажынак”. Але з часам і да Грушаўкі рукі дайшлі. Гэта ж сапраўдны наш скарб! Тут можна праводзіць разнастайныя фестывалі, святы, тое ж Купалле. Ладзіць, як раней казалі, культурны адпачынак для нашай моладзі...\nНатуральна, у гутарцы была закранута і будучыня гэтых мясцін: сёння сядзіба, лічы, безгаспадарная... Раённае кіраўніцтва вырашыла абраць звычайны для такіх выпадкаў алгарытм: прадаць гэты аб’ект прыватніку. Балазе ўжо і “купец”, нібыта, з’яўляўся на даляглядзе...\n— Вядома, прадаваць будзем з пэўнымі ўмовамі, — тут жа дадаў Вячаслаў Лукіч. — І галоўная з іх — каб гістарычны складнік быў напоўніцу захаваны. Перарабляць тут усё на свой капыл не дазволім: надта шмат гэтыя мясціны значаць для нашага краю. А калі з’явіцца турыстычны аб’ект, прывабны і для гасцей, і для нас саміх... Тут мы абедзвюма рукамі “за”!\nІншых варыянтаў, апрача продажу сядзібы ў прыватныя рукі, мясцовыя ўлады не бачаць. Яно і зразумела: каб адрадзіць вялізны ансамбль, патрэбны не адзін мільён долараў укладанняў. Лішне нават казаць, што ў раёна такіх грошай няма. Але ж удумлівая пазіцыя яго кіраўніка, які імкнецца не проста пазбавіцца “дрэннага актыву” (гэта значыць, абы прадаць), а знайсці сапраўды сур’ёзнага, стратэгічнага інвестара, без сумневу, вартая павагі.\nПры змене ўласніка асаблівай увагі вымагае той невялічкі і нягеглы на выгляд будынак, пашчэрбленыя муры якога памятаюць Тадэвуша Рэйтана — адзіныя з усяго вялізнага сядзібнага комплексу. Бо калі, скажам, руіны стайні пачатку ХХ стагоддзя пасля рэстаўрацыі могуць быць прыстасаваны пад што заўгодна — уключна... са стайняй, — дык наконт новай функцыі “Мураванкі” сумневаў узнікаць не павінна. Тут мае быць музей і толькі музей!\n...Урэшце, працу сабе мы, вядома, знайшлі! Па ініцыятыве Зміцера Юркевіча, ля ўезда ў сядзібу быў усталяваны новы інфармацыйны шчыт, які распавядае пра яе гісторыю — ад часоў першай вядомай нам уласніцы Барбары Радзівіл. А таксама мы прачысцілі ад хмызоў ліставую алею, што вядзе да капліцы, знакамітую “лесвіцу ў неба”.\nА мастак Алесь Родзін тым часам развешваў на фасадзе палаца сваю серыю твораў, прысвечаных Рэйтанам. Паводле яго слоў — прымерваўся перад іх вернісажам, што запланаваны ўлетку ў рамках фестывалю “Дах” у Грушаўцы.\nТаму засмучацца з той нагоды, што нам не хапіла працы, не выпадала. Наадварот, той імпэт, з якім жыхары Ляхавіччыны ўзяліся за справу, гледзячы на ўласны прыклад старшыні мясцовага сельсавета Вячаслава Новіка, прымусіўшы нас пачувацца турыстамі, здзівіў. Безумоўна, так яно і павінна быць: ніякія “вылазкі” энтузіястаў не здолеюць вырашыць усе праблемы помнікаў у выпадку інертнасці ды абыякавасці мясцовых жыхароў...


ЮНАЦКАЕ ПЕРШЫНСТВО 2021/2022 - Футбольный Клуб Динамо-Минск\nЮНАЦКАЕ ПЕРШЫНСТВО 2021/2022\nРаспавдаем пра прамежкавыя вынікі дынамаўскіх каманд у юнацкім першынстве 2021/2022, а таксама падводзім вынікі выступленняў нашых юных футбалістак сёлета.\nКаманда 2004 года нараджэння захоўвае свае лідзіруючыя пазіцыі ў групе "Усход": на дадзены момант у падапечных Генадзя Лесуна 12 перамог у 12-ці згуляных матчах і ўсяго толькі два прапушчаныя галы пры 63-х забітых. У заключным (на гэты каляндарны год) туры дынамаўцы ўпэўнена перагулялі аднагодкаў з БАТЭ з лікам 3:1 і такім чынам апярэджваюць найбліжэйшага праследавальніка на 6 балаў. Адзначым, што сярод каманд абедзвюх груп у бела-блакітных на дадзены момант самая вялікая колькасць набраных балаў.\nКаманда 2005 года нараджэння па выніках 12 гульняў займае трэці радок у турнірнай табліцы сваёй групы. Пакуль хлопцы ідуць не надта стабільна: 7 перамог, 1 нічыя і 3 паразы. У 11-ым і 12-ым турах выхаванцы Уладзіміра Дзятлава саступілі Акадэміі футбола і згулялі ўнічыю з "Лідай". Сваё выступленне ў першынстве дынамаўцы працягнуць ужо вясной, і мы жадаем футбалістам удачы!\nКаманда 2006 года нараджэння таксама згуляла 12 гульняў і знаходзіцца на другім месцы ў групе "Захад". Хлопцы паказваюць вельмі нядрэнны вынік: у згуляных матчах у іх 8 перамог, 3 нічыіх і толькі адна параза. Камандзе трэба будзе згуляць яшчэ тры гульні на першым этапе, пасля чаго падапечныя Вадзіма Ласоўскага пяройдуць да заключных сустрэч.\nКаманда 2007 года нараджэння завяршыла першы этап у лідарах сваёй групы. 10 матчаў - 10 перамог, такі вынік першага этапа першынства для малодшай дынамаўскай каманды. Наступныя гульні чакаюць нашых выхаванцаў у пачатку сакавіка, жадаем ім таксама выступіць у наступнай частцы спаборніцтваў.\nНу а дзявочыя каманды дынамаўскай Акадэміі тым часам паспяхова завяршылі свой футбольны сезон.\nСтарэйшыя выхаванкі Андрэя Махнача з каманды WU-17 сталі датэрміновымі чэмпіёнкамі першынства сярод дзяўчат 2005-2006 гадоў нараджэння! З кастрычніка дзяўчаты змагаліся ў групе за 1-4 месцы, у якой атрымалі 4 перамогі і сталі недасягальныя для сваіх суперніц, забраўшы такім чынам золата першынства.\nТакога ж выніку ў маладзёжным першынстве Беларусі дабілася каманда WU-15! Калектыў у заключным туры фінальнага этапа перагуляў на выездзе берасцейскіх аднаклубніц (3:0). Такім чынам, у актыве бела-блакітных было 14 балаў пасля шасці сустрэч другога раўнда спаборніцтваў.\nВыдатны вынік, з якім мы віншуем усіх футбалістак і іх трэнера.


08 жнівень 2015, 19:47\nКалі цытаваць афарызм, дык якіх заўгодна геніяў, толькі не беларусаў, бо ці ж могуць быць беларускія геніі? Перастаньце. Мы тут кожны сам сабе геній.\nКалі прафэсійны журналіст, дык Позьнер які-небудзь ці Лукас, але ні ў якім разе не беларус, бо які ж можа быць беларускі журналіст? Перастаньце. Мы тут усе самі сабе журналісты.\nУ прынцыпе, якая можа быць беларуская гуманістыка, калі кожны сам сабе першы аўтарытэт у гісторыі, мовазнаўстве, паліталёгіі, хай сабе без адукацыі, але якая можа быць беларуская адукацыя? Перастаньце.\nГэты таракан сфармаваўся ў самастойны біялягічны від у часы Лукашэнкі. Можна сказаць, што ён – непасрэдны прадукт палітыкі ППРБ.\nШто праўда, былі ў яго далёкія продкі – бальшавіцкія камісары, якія горда кідалі ў твар усякім прафэсарам у галёшах: «Мы университетов не кончали!» Гэта значыць, фуфло вашы ўнівэрсітэты і прафэсіі, у нас свая галава за плячамі!\nЯшчэ раней была казаччына і пугачоўшчына, у кожным разе, зьявы прышлыя. Свой, беларускі таракан нарадзіўся толькі ў часы незалежнасьці, наша ўласная гісторыя такіх зьяваў ня ведае.\nАле вось што было пасьля тых камісараў.\nУ 1970-я гады беларуская інтэлігенцыя стварыла моцныя гуманістычныя школы і інстытуцыі. Гэтую плынь прынята называць філялягічным пакаленьнем. Набылі сур’ёзную вагу акадэмічныя інстытуты Гісторыі, Мовазнаўства, Літаратуразнаўства, Этнаграфіі і Фальклёру. Безумоўным інтэлектуальным алімпам стала выдавецтва Беларуская савецкая энцыкляпэдыя. Стварыліся свае аўтарытэтныя школы рэстаўратараў. Беларускія мастакі і навукоўцы сталі лідэрамі нацыянальнага адраджэньня. Дзякуючы Караткевічу, Быкаву, Шамякіну і іншым беларуская літаратура стала папулярнай у шырокай публікі. Зьявіліся экранізацыі твораў Адамчыка і Казько, якія абяцалі натхнёную будучыню беларускаму кінэматографу. Літаратурныя часопісы і «ЛіМ» мелі рэальна запатрабаваныя наклады, кожны нумар чакаўся як інтэлектуальнае сьвята. Кнігі Стральцова і Разанава паказвалі бязьмежны патэнцыял мастацкага слова. На іх гадавалася новае пакаленьне літаратараў. З фантастычным піетэтам сустракала публіка вяртаньне ў літаратуру Гарэцкага, Гаруна, Ядвігіна Ш., узвышэнцаў, а таксама перавыданьні кніг Насовіча, Кіркора, Ластоўскага…\nЗ вышыні часу 1980-я і першая палова 1990-х бачацца як пір беларускай гуманістыкі.\nПасьля прыйшоў паручык Ржэўскі і ўсё апошліў.\nПачаліся маніпуляцыі з падзелам пісьменьнікаў і журналістаў на два саюзы – паводле прынцыпу ляяльнасьці. Выдавецтвы перасталі друкаваць неляяльных. Часопісы і «ЛіМ» аб’ядналі ў голдынг, выгнаўшы зь іх усё жывое. Беларуская энцыкляпэдыя і акадэмічныя інстытуты шляхам замены кадраў ператварыліся ў прафанныя структуры…\nВажнае ў часы ўздыму слова «прафэсіяналізм» было растаптанае і перастала што-небудзь значыць. У краіне ня стала гуманістычных аўтарытэтаў, а сама гуманістыка ператварылася ў запарожскую сечу – бязродную, безмаетную і бясчынную. Яе, як такой, амаль няма.\nНовыя парасткі гуманістыкі прабіваюцца ў недзяржаўных асяродках. Але і тут іх паядае нахабны і бязьлітасны таракан самаедзтва. І сёньня ўжо ня ўлада – галоўны вораг гуманістыкі (яна сваю «місію» выканала), а гэты самы таракан, які не прызнае за гуманістыкай права на прафэсію і ня лічыцца ні зь якімі ў гэтай сфэры аўтарытэтамі.\nАле гэты таракан толькі распраўляе крылы, абяцаючы ангажаванаму беларускаму грамадзтву вялікі перадзел. У мяне няма сумневу, што знойдуцца ў нас тыя, хто расьцярушыць нарэшце борны квас.


22 сакавік 2019, 14:50\nНа фоне: Баранавіцкі лядовы палац, фота — Сяргей Платоненка\n22 сакавіка Аляксандар Лукашэнка выступіў перад «актывам» Баранавічаў і Баранавіцкага раёну падчас рабочай паездкі ў Берасьцейскую вобласьць. Свабода прыводзіць ягоныя выказваньні паводле дзяржаўнага агенцтва БелТА.\n«Баранавічы — горад асаблівы. Трэба мець на ўвазе, што ён знаходзіцца на скрыжаваньні ўсіх дарогаў і шляхоў, у тым ліку галоўнай нашай магістралі, якая ідзе з Кітаю на захад Эўропы. Сёньня ўжо так трэба казаць».\n«Людзі павінны жадаць і мець магчымасьць жыць усюды ў Беларусі, у тым ліку ў Баранавічах».\nПра значнасьць Беларусі\n«Трэба слова сказаць — і адразу пайшла хваля, пачынаючы зь Менску, на Ўсход, на Захад. Усе разглядаюць нас і так, і гэтак. Гэта натуральна, бо Беларусь стала эпіцэнтрам нашага рэгіёну ў сілу таго, што мы з вамі, сьціснуўшы зубы, вытрымалі ўсе нападкі, вытрывалі. Увесь сьвет сёньня глядзіць на Беларусь, пачынаючы з тых краін, якія знаходзяцца ў нашым рэгіёне — Нарвэгія, Швэцыя, Фінляндыя, заканчваючы далёкай дугой, афрыканскай».\n«Усе ведаюць пра Беларусь, і многія разьлічваюць на тое, што Беларусь і тэхналягічна, і „мазгамі“ зможа аказаць ім адпаведную падтрымку. Мы ня супраць, але гэта каштуе грошай, за гэта трэба плаціць».\n«Адзіная небясьпека нашаму разьвіцьцю — ніякая не ідэалёгія, ніякія ня сродкі масавай інфармацыі, ні „прасунутыя“, ні традыцыйныя, ні інтэрнэт, самая вялікая небясьпека — у нас саміх».\n«Ня трэба зацягваць паясы, ужо назацягваліся, досыць. Ня трэба людзей палохаць, трэба проста працаваць, забясьпечваючы сябе і сваю сямʼю, свой рэгіён і сваю дзяржаву».\n«Лён вырабляем, малако... Сёньня няма такой на нафце рэнтабэльнасьці. На беларускай нафце, якую мы трохі прадаем, — найлепшая лёгкая нафта — мы там ня маем такой рэнтабэльнасьці».\n«Мне паказьнікі не патрэбныя. Мне патрэбныя грошы. І ня мне, а вам».\n«Калі нехта думае, што мы будзем плаціць заробкі тым, хто сёньня несур'ёзна працуе і зарабляе там 600-700 рублёў, як пішуць, а мы будзем даплочваць да 1100, то вы павінны разумець, за кошт каго. Мы што, павінны адабраць у кагосьці грошы, хто больш зарабляе, і аддаць тым, хто менш? Гэта няправільна!»\nПра выбарчыя кампаніі\n«У гэтыя два гады мы будзем здаваць іспыт. Людзей крыўдзіць ні ў якім разе нельга, але і пускаць пыл у вочы таксама ім нельга».\n«Будзем працаваць так, каб гэта засталося і пасьля перадвыбарчай кампаніі, каб нас людзі не папракнулі ў тым, што мы напярэдадні нейкіх палітычных падзеяў, перш за ўсё выбараў, нешта такое зрабілі, каб падсаладзіць людзям жыцьцё, а потым пра іх забудзем. Гэтага ніколі не было і ня будзе!»\nПра стан дарог\n«Людзі правільна абураюцца. Пазаўчора зрабілі дарогу — яна развалілася. Гэта ня толькі настрой людзей, гэта іхны матэрыяльны дабрабыт — амаль кожны мае аўтамабіль. Яны ўклалі туды немалыя грошы і хочуць нармальнымі дарогамі праехаць».\n«Увядзіце жалезабэтонную практыку: пабудаваў дарогу, будынак і іншае — гарантыйны тэрмін. Калі што-небудзь здарылася — ідзі і рабі сваім коштам. У нас усюды з гэтым праблема».\nПра аўральнае «навядзеньне парадку» ў горадзе перад ягоным прыездам\n«Гэта натуральна. У сілу асаблівасьцяў майго характару я не цярплю, калі нехта ў госьці прыяжджае і ў хаце не прыбрана. Гэта элемэнтарна. Таму тыя, хто пакутуе і крытычна ставіцца, хай не пакутуе. Яны таксама, калі госьць прыяжджае, прыбіраюць, падмятаюць».\n«А тыя, хто заклікае мяне прыяжджаць сюды хоць бы адзін раз у год — тады тут навядуць парадак — памыляюцца. Пасьля майго прыезду вы самі будзеце наводзіць парадак, будзеце ўтрымліваць горад у такой жа чысьціні, як я ўбачыў сёньня, а вы бачыце ўжо некалькі дзён».\n«Я вельмі баюся, што вы марнуеце на гэта лішнія грошы. Ні ў якім разе нельга марнаваць грошы на гэта — людзі павінны прыбіраць самі. Так, калі вуліцу, асфальт падрамантаваць і іншае — які чалавек гэта будзе рабіць? Гэта ўжо мы, дзяржава, павінны адказваць. Нам людзей папракаць няма за што».\n«Калі мы арганізуем, нашы людзі адгукаюцца з задавальненьнем. Беларусы — гэта ўсё ж такі акуратны народ. Яны ганарацца чысьцінёй свайго гораду, сваёй вёскі, але трэба арганізаваць, трэба папрасіць іх. Трэба іх прыцягнуць да гэтага».\nПра адстаўкі ва ўрадзе ў выніку паездкі ў Воршу\n«У Воршы быў цяжкі досьвед. Там мы страцілі практычна палову ўраду. Не хацелася б, каб гэта здарылася і ў Берасьцейскай вобласьці».\n«Няма сэнсу дакладаць аб гераізме ў часе пасяўной кампаніі. Пасеем. Гэта не пытаньне».\nПра перапрацоўку сьмецьця\n«Я сам калісьці, абдумваючы гэтае пытаньне, прыйшоў да адназначнай высновы: калі б мы рупліва падыходзілі да гэтых рэсурсаў, мы б на 50% былі багацейшымі. Гэта значыць, мы сябе зьбядняем напалову».


КАНДЫДАТ У ДЭПУТАТЫ. ЗНАЁМІМСЯ БЛІЖЭЙ - Газета "Край смалявiцкi"\nКАНДЫДАТ У ДЭПУТАТЫ. ЗНАЁМІМСЯ БЛІЖЭЙ\nАпр 6, 2010 | Общество | 0\nШто б там ні казалі пра Савецкую ўладу, а ўсё ж такі яна дала магчымасць мільёнам сялянскіх дзяцей рэалізавацца ў жыцці, праявіць прыродныя таленты, сцвердзіцца ў якасці адукаваных спецыялістаў і служачых, прафесійных рабочых і кіраўнікоў.\nГенаэфа Станіславаўна Шубара якраз і нарадзілася ў звычайнай сялянскай сям’і, у вёсцы Сакаўка Пліскага сельсавета Смалявіцкага раёна. Здарылася гэта радасная для бацькоў — Эміліі Феліцыянаўны і Станіслава Іванавіча Багданкевічаў — падзея 17 лютага 1956 года. Той час для краіны характарызаваўся так званай “хрушчоўскай адлігай” і верай многіх, што калі не сучаснае, то ўжо наступнае пакаленне людзей будзе жыць пры камунізме. Невядома, ці верылі ў такую перспектыву бацькі Генаэфы Станіславаўны, але ва ўсякім разе былі ўпэўнены, што тры дачкі і сын будуць жыць лепш за іх. А каб гэта спраўдзілася, стараліся не проста даць дзецям усё найлепшае, але і змалку прывучаць іх да стваральнай працы. Зямліцу-матухну ўшаноўвалі мазалём бацькі, і сельскагаспадарчыя спецыяльнасці абралі для сябе дзве дачкі — Генаэфа і Ванда.\nАмаль дваццаць гадоў таму дырэктар сельскагаспадарчага прадпрыемства “Эксперыментальная база “Жодзіна” прапанаваў Генаэфе Станіславаўне, якая на той час ужо мела агранамічную адукацыю, узначаліць працоўны калектыў малочнатаварнай фермы ў Бярозавіцы. Пасля пэўных ваганняў і роздумаў, Шубара пагадзілася. Аб гэтым прызначэнні не прыйшлося пашкадаваць ні тагачаснаму дырэктару, ні яго пераемнікам, ні працуючым на ферме. Сялянскае выхаванне, уменне ладзіць з людзьмі, прыроджаныя настойлівасць і мэтанакіраванасць далі магчымасць стварыць трывалы, зладжаны калектыў аднадумцаў. Прыйшлося і прыходзіцца, канечне, займацца і самаадукацыяй. Бо нават ад перадавой фермы сам час патрабаваў усё больш высокіх і якасных вынікаў. Карпатлівая племянная работа, дакладна збалансаваныя рацыёны кармлення, індывідуальны падыход да кожнай каровы, эфектыўныя сучасныя тэхналогіі… Шмат што даводзілася спасцігаць загадчыцы фермы.\nКалектыў МТФ цалкам, а таксама яго члены ў індывідуальных спаборніцтвах дасягалі найвышэйшых у рэспубліцы вынікаў. Так, аператар машыннага даення Таццяна Рыгораўна Таберка мела надой ад фуражнай каровы звыш 9 тысяч кілаграмаў у год.\nУ 2006 годзе поспехі калектыву былі адзначаны Ганаровай граматай Мінскага абласнога выканаўчага камітэта. Па выніках 2005 года сярэдні надой ад фуражнай каровы на ферме складаў 8603 кілаграмы. Як вынік — другое месца ў вобласці. Такая радасная вестка прыйшла ў пачатку года, а крыху пазней — не менш хвалюючая навіна. За высокія дасягненні ў вытворчай сферы, значны асабісты ўклад у выкананне прагнозных паказчыкаў сацыяльна-эканамічнага развіцця рэспублікі ў 2001 – 2005 гадах высокай дзяржаўнай узнагародай — медалём “За працоўныя заслугі” — былі ўзнагароджаны загадчыца малочнатаварнай фермы Генаэфа Станіславаўна Шубара і яе падначаленая, аператар машыннага даення Таццяна Рыгораўна Таберка.\nНесумненна — узнагарода высокая. Але куды больш значнай адзнакай працы стала вылучэнне ў кандыдаты, а затым і выбранне Генаэфы Станіславаўны Шубара дэпутатам Смалявіцкага раённага і Мінскага абласнога Саветаў дэпутатаў. Адбылося гэта ў 2007 годзе і сведчыла аб значным маральным і прафесійным аўтарытэце загадчыцы фермы. Але і новыя, грамадскія абавязкі накладвала. Было Генаэфе Станіславаўне спачатку ніякавата — усё жыццё ў полі ды на ферме, а тут — дэпутатцтва. Але, параіўшыся з сям’ёй, — мужам, які працуе вадзіцелем на гэтым жа прадпрыемстве, дарослымі дочкамі, адна з якіх кандытар, а другая вучыць дзяцей, вырашыла, што аказаны землякамі давер трэба апраўдваць. Ды і бачыла выдатна, што і як можна паправіць у жыцці аднавяскоўцаў.\nГэта толькі кажуць — “мяккае дэпутацкае крэсла”. На самай жа справе, дэпутаты што абласнога, што раённага Саветаў дэпутатаў збіраюцца на пасяджэнні толькі падчас сесій. Увесь астатні час яны займаюцца сваімі звыклымі справамі і, на грамадскіх пачатках, спрабуюць дапамагаць вырашаць праблемы землякоў, праводзяць тлумачальную работу, абапіраючыся дзе на дэпутацкі статут, дзе на ўласныя магчымасці і здольнасці.\nГенаэфа Станіславаўна Шубара сумесна з супрацоўнікамі школы, дзіцячага садка, сацыяльных служб правярала нядобранадзейныя сем’і. Сэрца дрыжэла ў жанчыны, калі бачыла, як некаторыя бацькі абыякава адносяцца да выхавання ўласных дзетак. Здавалася б, многае пабачыла ў жыцці, а з такім ніяк нельга звыкнуцца. Разам з кіраўніцтвам “Эксперыментальнай базы “Жодзіна” наведвала ветэранаў і інвалідаў. Цікавіліся, ці ахоплены яны сацыяльным абслугоўваннем, аказвалі дапамогу. А старому чалавеку часта трэба не так ужо і многа. Галоўнае — каб выслухалі. А калі яшчэ і дэпутат у суразмоўніках, то зусім цудоўна.\nІншая справа — весці прыём грамадзян.Сюды людзі прыходзяць не проста пагаварыць з дэпутатам, а паскардзіцца на канкрэтныя праблемы. Бывае, чымсьці пакрыўджаны чалавек у “высокі” кабінет не пойдзе, так і будзе насіць у сабе крыўду. Іншая справа — наўпрост прыйсці да свайго, добра знаёмага і паважанага дэпутата, ды яшчэ і абаяльнай жанчыны. Часам, і праблема невялікая, а не вырашаецца гадамі, бо ніхто не зверне ўвагу адказнага чыноўніка на недахоп. Тут ужо пасрэдніцтва дэпутата — незаменнае. Для прыкладу, пабудавалі ў аднаго з выбаршчыкаў каля дома падстанцыю, раскапалі ўсё, ды так і пакінулі. І толькі пасля ўмяшальніцтва народнага абранніка падабралася будаўнічая арганізацыя пасля сябе. Ці яшчэ выпадак — ветэрану вайны ў Барсуках перашкаджала сянажная яма. Ён звярнуўся да свайго дэпутата — і кармы сталі закладваць у іншым месцы.\nГенаэфа Станіславаўна Шубара падтрымлівае сацыяльную скіраванасць у палітыцы нашай дзяржавы, дзвюма рукамі “За!” падтрымку, якая аказваецца вытворцам сельскагаспадарчай прадукцыі. Успамінае, як з дзяржаўнай падтрымкай будаваўся прыняты ў мінулым годзе ў эксплуатацыю жывёлагадоўчы комплекс. Ён месціцца тут жа, у Бярозавіцы. Самыя сучасныя тэхналогіі выкарыстоўваюцца на ім і пры вырошчваннні кароў, і пры вытворчасці малака. Хіба магчыма было б такое будаўніцтва без падтрымкі, аказанай адпаведна прэзідэнцкай праграме? Але сродкі, патрачаныя на будаўніцтва, абавязкова акупяцца.\nУ гэтым годзе калектыў філіяла “Эксперыментальная база “Жодзіна” РДУП па племянной справе “Зарэчча” ізноў вылучыў кандыдатам у дэпутаты Мінскага абласнога і Смалявіцкага раённага Саветаў дэпутатаў Генаэфу Станіславаўну Шубара. І абавязкова падтрымае свайго кандыдата, бо хто лепш ведае патрэбы і праблемы калег і землякоў, як не яна?\nНа здымку: Г.С.Шубара.\nПредыдущая новостьИ ПОСЕЯТЬ, И СЭКОНОМИТЬ\nСледующая новостьОБ УТВЕРЖДЕНИИ СОСТАВА КОМИССИИ\n«Елка желаний»: исполняя детские мечты