паразіты забіваюць з Bactefort? Чаму купля каштуе? Якія пакутуюць даклад трыўмфаў\nУсе большая колькасць захоплены справаздачы Bactefort і вашыя поспехі ў кантэксце прымянення Bactefort. зрабіць зразумелым зацікаўленым Эбен Гэтыя разышліся ў меркаваннях.\nВодгукі і інфармацыя AReports пацвярджаюць , што Bactefort можа дапамагчы вам. Што там вучыцца? У гэтым аглядзе вы даведаецеся вельмі> шмат, што мае важнае значэнне для эфекту, прымянення і поспеху мажлівых вынікаў.\nBactefort на аснове натуральнага рэцэпту. Гэта робіць яго выключна на аснове шматгадовых даказаных эфектаў і прызначана для такім чынам, пры мінімальных пабочных эфектах, а таксама эканамічна эфектыўнымі.\nУ любым выпадку, прадавец высокай ступенню дакладнасці. Вечка realisibar без рэцэпту лекара, і можа быць ажыццёўлены на аснове абароненай лініі.\nТакім чынам, гэтыя унікальныя аспекты хлусні Bactefort відавочныя:\nBactefort няма звычайнага прэпарата , які адпаведным чынам засвойваецца і begleiterscheinungsarm\nЯны патрабуюць рэцэпту ад лекара, тым больш, што сродкі без рэцэпту і таксама неабходныя простых онлайн таннага можа\nЗ-за сакрэт онлайн заказ ніхто не будзе прымаць вашыя веды сітуацыі\nBactefort дзейнічае менавіта так , чаму падкрэсліў эфектыўным , паколькі індывідуальная актыўная ідэальна падыходзяць адзін з адным.\nАдна з прычын , чаму Bactefort адна з лепшых артыкулаў аб ліквідацыі функцыянавання паразітаў, перавага заключаецца ў тым , што ён мае зносіны толькі з біялагічнымі механізмамі ў арганізме.\nТысячы гадоў развіцця прывялі да таго, што ўсе якія выкарыстоўваюцца працэсы для паляпшэння здароўя і павышэння дабрабыту ўжо даступныя, наколькі гэта магчыма, і павінны быць распачата ў адзіночку.\nНа агульнадаступным вэб-сайце вытворцы, узнікаюць канкрэтна эфекты вытворчасці:\nГэтыя згаданыя эфекты мажлівыя з прадуктам. Тым не менш, вы павінны быць ясна, што гэтыя вынікі могуць вар'іравацца ў залежнасці ад спажывецкага прыняцця інтэнсіўнага ці нават мяккае натуральна. Толькі індывідуальная праверка прынясе надзейнасць!\nАсноўныя інгрэдыенты Bactefort\nКалі вы паглядзіце на інгрэдыенты Bactefort на сайце вытворцы, так што гэтыя кампаненты асабліва кідаецца ў вочы:\nале добра толькі трохі нешта, каб эксперыментаваць з актыўным інгрэдыентам, які, аднак, значна менш камплект ..\nПрадукт вытворцы знаёмага, на шчасце, на высокай дазавання ўсіх інгрэдыентаў, які абяцае велізарныя поспехі ў барацьбе з паразітамі, паводле даследавання.\nВы павінны ў цяперашні час падазраваныя пабочныя эфекты з прадуктам?\nBactefort грунтуецца на карысных працэсах, якія падтрымліваюцца асобнымі кампанентамі.\nУ адрозненні ад многіх іншых прадуктаў на рынку, прадукт працуе паслядоўна з нашым целам як адзінае цэлае. У параўнанні з Clenbuterol, гэта дзіўна больш паспяхова. Гэта таксама тлумачыць практычна не якія з'яўляюцца пабочныя эфекты.\nІснуе перспектыва таго, што першае прыкладанне адчувае сябе крыху незвычайна? Што вам патрэбен пэўны адаптацыйны перыяд, так што эфект адчувае сябе сапраўды карысным?\nВядома! Цела падвяргаецца менавіта змены і што патэнцыйна можа пачаць пагаршэнне, але і проста незвычайнае задавальненне - гэта нармальна і знікае праз некаторы час.\nВодгукі спажыўцоў прадукту таксама даказваюць, што пабочныя эфекты ў большасці выпадкаў не чакаецца.\nЯкія групы варта пазбягаць гэтага прадукту?\nЦяпер вы ведаеце, што вы не палічылі б выкарыстоўваць метад на ўвесь перыяд прымянення часу? У гэтых умовах, давайце лепш. Увогуле, вы б больш не хочуць укладваць грошы ў вашым фізічным здароўі, а таму, што вы менш верагодна, каб усталяваць спосаб быць у стане забіць паразітаў, цікава? У гэтых умовах, я раю супраць гэтага метаду. У тым выпадку, калі вы яшчэ не дарослыя, вы павінны Bactefort выкарыстоўваць пры любых абставінах.\nЯ мяркую, што вы не бачылі ў вышэйзгаданых пунктах. Яны гатовыя ачысціць сваю справу, а таксама зрабіць што-то аб гэтым. Прыйшоў час, каб вырашыць вашу праблему!\nЯ ўпэўнены , што з Bactefort вы павінны атрымаць у стане гэтыя праблемы пад кантролем!\nВы заўсёды можаце насіць зручна на працягу цэлых 24 гадзін ніхто не заўважыў прадукт. Ніжняя лінія, таму неабходна зрабіць бескарысным з дазіровак або своечасовае планаванне з розуму, перш чым вы паспрабавалі прадукт.\nУ гэтым выпадку існуе выразна дакументаваны тэзіс - ні ў якім разе гэта толькі здагадка.\nПакуль хтосьці не бачыць прыкметныя паляпшэнні, у залежнасці ад часу можа спатрэбіцца.\nЯк хутка паказаць вынікі? Паспрабуйце і пераканайцеся самі! Вельмі можа быць , што станоўчыя эфекты Bactefort адчуваць сябе пасля таго, як некалькі хвілін.\nМногія могуць адразу ўспрымаць змены. Іншыя патрабуюць каля некалькіх месяцаў, пакуль вынікі не прыходзяць.\nВы не можаце патрапіць на развіццё, а вядомы чалавек гаворыць з вамі на акалічнасці. Гэта вы іншы чалавек ужо не можа схаваць.\nДосвед працы з Bactefort\nЯ раю вам заўсёды бачыць, як шчаслівыя іншыя людзі з прадуктам. Вынікі іншых зацікаўленых бакоў з'яўляюцца лепшым доказам прэпарата функцыянавання.\nУ нашай ацэнцы Bactefort асабліва да і пасля параўнання, агляды, а таксама заявы карыстальнікаў сцякаюцца адзін. Такім чынам, мы зараз паглядзім на перспектыўных метадах лячэння:\nПа параўнанні з іншымі прадуктамі Bactefort, несумненна , лепшае рашэнне\nВыкарыстанне рознага незалежнага вопыту, можна лёгка ўбачыць, што прадукт робіць тое, што абяцае. Гэта дзіўна для такога паслядоўна добрага вываду, амаль няма прадукту. І я даведаўся, і выпрабаванні ведаю, сапраўды незлічонае мноства такіх артыкулаў.\nГэта не толькі ў барацьбе з паразітамі прымацаванымі, але можа таксама займаць без асаблівых высілкаў\nТакім чынам, я прыйшоў да таго, што адказ?\nДасведчаная перспектыву ўжо можна ўбачыць ўражлівае якасць складанага складу актыўных інгрэдыентаў. Яшчэ адзін плюс з'яўляюцца шматлікімі меркаваннямі аб карыстальніку і цане - нават гэта вельмі прапануе добрыя матывы. І гэта можа быць дзіўна ў параўнанні з Artrovex\nСамаправеркі па-мойму, добрая ідэя. Пасля незлічоных выпрабаванняў і расчараванні ў галіне баявых паразітаў я прыйшлі да высновы: Гэта адзінае рашэнне ў праблемнай вобласці.\nМы прыйшлі да высновы, што паказваюць вельмі шмат прычын для прадукту, гэта, безумоўна, варта тэставага прагону.\nНаш пэўную выснову, такім чынам: Купля пажадана вызначыць. Калі прагноз не спакусіў вас з рэзерву, пераканайцеся, што вы чыталі наступны савет лепшага крыніца прадукту, таму вы гарантавана купіць акцыі па разумнай цане продажу.\nАкрамя таго, простае выкарыстанне з'яўляецца вялізным перавагай, што дазваляе страціць некалькі хвілін.\nЯ паўтараю, што вы павінны быць пільнымі пры куплі прадукту, так як раздражняльна часта імітацый, прапанаваных на інтэрнэт-платформах.\nЗ усіх крыніц, пералічаных тут, я замовіў нават сваю прадукцыю.\nМенавіта таму мая парада, каб купіць прадукты, пералічаныя на левым баку, як вы, такім чынам, прамы доступ да вытворцы прадукту.\nРазгледзім таму: купля Bactefort ізгояў трэйдараў кожны раз ўключае ў сябе рызыкі , а таксама мае вопыт паказвае , што часта непрыемнымі наступствамі для здароўя і кашалька. Набывайце сродкі толькі на арыгінальным крыніцы - у іншым месцы вы знойдзеце больш нізкую рознічную цану, параўнальную бяспеку і канфідэнцыяльнасць, або ўпэўненае веданне таго, што вы атрымаеце сапраўды забяспечвалі сродкі.\nЗ мяне шукае і, безумоўна, бяспечныя адрасы Інтэрнэт знаходзяцца на бяспечнай баку.\nУ тым выпадку, калі вы вырашылі Bactefort да спадобы, толькі ўзнікае пытанне аб тым, які нумар мае сэнс. Калі вы купляеце акцыі, а не меншую суму, вы можаце скарыстацца больш таннай цаной, і ў вас ёсць наступныя некалькі месяцаў, каб клапаціцца аб любых замовах. Калі што - то пойдзе не так, у вас ёсць пасля таго , як першы пакет выкарыстоўваецца ўверх, у адваротным выпадку , пакуль не Bactefort больш.


08 сакавік 2012, 13:10\nГэтыя эпатажныя дзяўчаты, без перабольшаньня, — адны з самых пазнавальных у сьвеце. Няма патрэбы сустракаць іх па вопратцы, бо ў якасьці стратэгічнай зброі яны выкарыстоўваюць тое, чым іх надзяліла прырода — у літаральным сэнсе грудзьмі супрацьстаяць несправядлівасьці.\nНездарма зьяўленьне актывістак украінскага руху Femen у розных краінах успрымаецца аднолькава — ставіць у тупік і праваахоўныя органы, і кансэрватыўную публіку.\nЛетась дзяўчаты адважыліся арганізаваць акцыю на прыступках будынка КДБ у Менску. Гэта скончылася тым, што дзяўчат выкралі невядомыя. Зь іх зьдзекваліся людзі ў масках, а пасьля актывістак руху Femen выкінулі непадалёк ад украінскай мяжы.\nЗ Ганнай Гуцал гутарыць карэспандэнт «Свабоды».\n— За мінулы год ваша «мабільная брыгада» шмат чаго ўчыніла, шмат дзе пабывала. Але рызыкну канстатаваць, што самым экстрэмальным усё ж аказалася падарожжа ў Беларусь...\n— На самой справе мы сапраўды вельмі рызыкнулі, і для нас гэта аказаўся, мабыць, самы яскравы вопыт — ня толькі ў пляне бясьпекі і пагрозы жыцьцю, але і ў пляне ўдзелу ва ўсеагульных дэмакратычных працэсах. Бо было абсалютна зразумела: менавіта сюды трэба нанесьці ўдар. Што мы так ці інакш і зрабілі. Ведаеце, многія людзі, якія пішуць камэнтары ў нас на сайце, абураліся: што вы ўсё гаворыце пра дэмакратыю, разьяжджаючы па Эўропе ці яшчэ недзе. Маўляў, у Беларусь зьезьдзіце. Ну вось, зьезьдзілі...\nНам сапраўды вельмі хацелася дапамагчы, хацелася падтрымаць беларускі народ, бо ўражваў пастаянны стан супраціву, пошук новых мэтадаў дэманстрацыі свайго непадпарадкаваньня рэжыму: ад мітынгаў — да ладкаў, да маўклівых акцый, да таго, што Міхалок прапаноўваў адрошчваць вусы. То бок, гэта надзвычай цікавая і моцная барацьба. І нам, натуральна ж, хацелася чымсьці паспрыяць. Мы ў Кіеве кантактавалі з многімі беларусамі, якія зьехалі, і казалі, што нам вельмі хацелася б правесьці акцыю ў Беларусі, выказаць сваю салідарнасьць. Канечне, у нейкай ступені мы разьлічвалі, што з грамадзянамі іншай дзяржавы паступяць не так брутальна, як паступілі. І ў гэтым, канечне, вельмі глыбока памыляліся. Але, зь іншага боку, мы на сабе адчулі, як жывецца беларусам, як жывецца людзям, ня згодным з рэжымам Лукашэнкі. Гэта шмат важней, чым слухаць нейкую тысячную гісторыю.\n— Пасьля мінулагодніх падзеяў вы паабяцалі злавіць беларускага амбасадара і ўручыць яму сваю «ноту пратэсту»...\n— На жаль, вельмі складана аказалася злавіць амбасадара Беларусі ва Ўкраіне, якому мы хацелі выказаць вельмі многае. Яго вельмі пільна ад нас аберагаюць.\nмы атрымалі 2 кіляграмы беларускіх цукерак ад нашага прыхільніка зь Беларусі ...\nАле мы не пакідаем спадзяваньняў трапіць на парачку афіцыйных прыёмаў і адрэагаваць адпаведна. Як бы там ні было, мы будзем і надалей працягваць антылукашэнкаўскую кампанію. І вялікі дзякуй беларусам, якія нам у гэтым дапамагаюць. Дарэчы, ня толькі маральна: мы атрымалі 2 кіляграмы беларускіх цукерак ад нашага прыхільніка зь Беларусі, зь Менска. Дзякуй яму вялікі, было вельмі смачна, мы вельмі хутка зь імі расправіліся...\nТак што, пасла мы абавязкова зловім і сваю задуму рэалізуем, хай ведае, што хавацца ад нас бессэнсоўна. Але як толькі мы набліжаемся да беларускай амбасады, там пачынаецца страшная паніка. Справа ў тым, што мы апошнім часам ля будынка здымаем шмат сюжэтаў: і навагодні зварот там рабілі, і проста дзяўчаты пару разоў акцыі ладзілі. Дык там адразу пачынаецца шухер, паніка, ахова адразу выбягае, чагосьці баяцца. Амбасадар пакуль неяк няўлоўны, але няма нічога недасяжнага для Femen: калі мы паставілі мэту, то, канечне, да яе прыйдзем.\n— У Беларусі асаблівага зьдзіўленьня тое, што адбылося, ня выклікала — апазыцыянэраў і раней вывозілі ў лес. Але ў самой Украіне многія настроеныя інакш: маўляў, самі сябе піяраць, абліваюць зялёнкай, абразаюць валасы...\n— Ва Ўкраіне вельмі моцна працуюць перадвыбарныя паліттэхналёгіі, шмат адбываецца маніпуляцый і ня дзіва, што народ ужо пачынае ўва ўсім бачыць нейкія качкі, правакацыі. Канечне ж, былі пытаньні зь недаверам. Нават да мяне журналіст падыходзіў: я вас добра ведаю, вы такія разумныя, што маглі нешта намуціць. Сапраўды былі пэўныя нестыкоўкі ў першых заявах і потым. Насамрэч гэта трэба ўспрымаць з разуменьнем. Бо калі я атрымліваю званок ад чалавека, які істэрычна крычьць у слухаўку, што ён дзесьці ў лесе, без валасоў і г.д., то як гэта ўспрымаць? Унас усе ведаюць, што Саша сама пагалілася, але Іне валасы зрэзалі. Мала хто ўяўляе, што такое для Іны быць без валасоў! Паўгалавы, нібыта няшмат, але давялося валасы нарошчваць, каб быць прыгожай. І што значыць цалкам абстрыглі ці не цалкам, паўгалавы ці ўсю? Справа ж ня ў тым, колькі сінякоў паставілі, справа ж у самім факце!\nПрынамсі ў мяне дрыжэлі рукі, я не магла набіраць тэкст, чуючы дзяўчат, якія ад роспачы раўлі ў тэлефон. Гэта было жахліва. Таму адразу ішлі першыя навіны, а потым была расказаная ўся гісторыя. Калі б спэцыяльна рабілася нейкая правакацыя Femen, то, паверце, былі б усе лысыя і без зубоў. Бо калі ты рыхтуеш правакацыю, натуральна, ты яе зробіш прафэсійна. Пэўна, знайшлося б відэа з доказам, як усё там жахліва адбывалася. Але такія думкі ў галаву нават не прыходзілі, ўжо потым пачалі дадумваць, калі пасыпаліся абвінавачаньні — маўляў, усё сплянавана, адрэжысавана і г.д. І гэта закранала, крыўдзіла, бо я ведаю, што гэта праўда, дзяўчаты ведаюць, што гэта праўда. І калі ня сьпіш 3-4 сутак, усё гэта перажываеш, нейкі дурань у інтэрнэце зноў пачынае: ой, усё гэта фігня, няпраўда. Ты быў там, ты бачыў, ты ўвогуле езьдзіў у Менск пратэставаць супраць Лукашэнкі, калі такое сьцьвярджаеш?\n— Вы ўжо неяк казалі, што бессэнсоўна абараняць правы ў краіне, дзе ў людзей няма ніякіх правоў у прынцыпе. Украінскае правасудзьдзе неяк дапамагае?\n— Увогуле ўкраінскія ўлады дэманструюць вельмі цікавую тэндэнцыю. То бок, калі іх грамадзян крыўдзяць, вывозяць, гвалцяць за мяжой, яны чамусьці не падаюць ні нотаў пратэсту, не адклікаюць сваіх паслоў. Нічога не адбываецца. Але калі нейкая іншая дзяржава пакрыўдзіцца на ўкраінцаў, як у нядаўняй гісторыі\nКалі амэрыканцы паўсюль прапагандуюць — мне нічога ня страшна, бо куды б не паехаў, мяне мой урад уратуе — то у нас усё іншакш ...\nз амбасадай Індыі, яны адразу ж пачынаюць заводзіць крымінальныя справы. То бок, з аднаго боку, непавага да ўласных грамадзянаў, а зь іншага — прагіб пад іншыя дзяржавы. Вось там Расея незадаволеная, ці індусы, ці эўрапейцы — давайце іх пацалуем у дупу. Перад імі яны ледзьве ня сьцеляцца. І вось такое стаўленьне абурае, бо грамадзянін Украіны не адчувае сябе абароненым. Калі амэрыканцы паўсюль прапагандуюць — мне нічога ня страшна, бо куды б не паехаў, мяне мой урад уратуе — то у нас усё іншакш. Наша сяброўка Кіці з Аўстраліі таксама не баіцца, таму што ў яе ёсьць ратавальная амбасада; яна ведае, што яна затэлефануе, і яе выцягнуць зь любой дзіркі, ледзьве не армія на руках вынясе. Мы, на жаль, на такое разьлічваць ня можам.\nМы зь юрыстамі падрыхтавалі дакумэнты і будзем падаваць ва ўсе інстанцыі — хоць нам загадзя і гавораць, што ўсё гэта бессэнсоўна. Маўляў, пачнуць заяўляць, што ўсё здарылася на тэрыторыі іншай дзяржавы, а ў нас няма практыкі дасыланьня нашых праваахоўных органаў у іншую краіну для дасьледаваньня. Ну і плюс, ёсьць негалосныя дамоўленасьці паміж КДБ, ФСБ і СБУ. А калі яны паміж сабой шчыльна павязаныя, адпаведна, вельмі мала нават гіпатэтычных шанцаў. У нас куды больш шанцаў на эўрапейскія суды, але хто ў той жа Беларусі будзе выконваць іх рашэньні? Тым ня меней, мы скарыстаемся ўсімі магчымасьцямі. Нам дапамагае беларускі праваабаронца скласьці заяву (хоць гэта, зноў жа, без толку) у Генпракуратуру Беларусі адносна адмовы ў адкрыцьці крымінальнай справы. Хай сабе і чыста сымбалічна, але хочам засьведчыць гэты працэс. Хоць, зразумела, ня верым ні ў якія вынікі. Дакладней, ужо загадзя ведаем магчымы адказ: нічога не было, ніхто нічога ня чуў і ня бачыў.\n— Ад паездкі ў Беларусь мінула больш за два месяцы, дзяўчаты адышлі ад шоку?\n— Думаю, такое забыць увогуле наўрад ці магчыма, але я дзяўчатамі проста захопленая. І калі мяне зараз запытваюць пра ідэал жанчыны, то я лічу, што гэта Аксана, Іна і Саша. Таму што, ня гледзячы на ўвесь страх, на тое, што адбывалася потым, на ўвесь той бруд, яны засталіся адданымі ідэі да канца. То бок, гэта іх ня толькі не зламала, а наадварот, зрабіла мацнейшымі. Так, былі 3-4 дні, калі яны выглядалі сапраўды напалоханымі, гістэрычнымі, шарахаліся ад любога гуку, спаць не маглі, былі абсалютна неадэкватнымі. Але зараз яны аднавіліся, прычым, вельмі хутка, літаральна за тыдзень прыйшлі ў норму. Зразумела, ёсьць унутраны боль, барацьба, але зьнешне яны сталі ўжо больш спакойнымі. Канечне, пасьля ўсяго перажытага Лукашэнка для іх — асабісты вораг. І яны самі ўжо распрацоўваюць розныя ідэі, канцэпцыі, як надалей праводзіць і пашыраць антылукашэнкаўскую палітыку, хочуць зноў ехаць у Беларусь. Я пакуль ня згодная, бо пасьля таго шоку і таго жаху, які я перажыла, не перакананая, ці гатовы рух яшчэ раз перажыць такі стрэс. Але яны самі хочуць, кажуць, нешта трэба заплянаваць. Я адгаворваю, што трэба пачакаць, нельга зноў так рызыкаваць.\nМінулы раз, падавалася, мы нібыта ўсё пралічылі. Праўда, як аказалася, пралічылі крыху наіўна, па-дзіцячы. Падумалі, што калі набудзем квіткі праз Расею і акольнымі шляхамі ціха заедзем і гэтак жа ціха зьедзем, то, паводле нашых разьлікаў, усё выглядала бясьпечна. Тым больш, ніхто ня думаў пра выкраданьне. Мы не выключалі афіцыйны арышт, таму выпісалі ўсе тэлефоны амбасады, кансуляту, падключылі сяброў, якія маглі насіць дзяўчатам перадачы ў выпадку затрыманьня. Такі сцэнар мы закладалі і да яго падрыхтаваліся. Але, натуральна, на крымінальныя дзеяньні мы ніяк не разьлічвалі, таму прадугледзець тут нешта цяжка. І калі такая рэакцыя была падчас першага візыту, то страшна падумаць, што яны могуць зрабіць падчас паўторнага прыезду, на колькі гэта можа іх парваць ад злосьці. Ня ведаю.\n— На эмоцыях гучалі заклікі ледзьве не ўводу ў Беларусь натаўскіх войскаў...\n— Так, мы шмат і гаворым, і заклікаем, накіравалі ў Эўрапарлямэнт адпаведны ліст. Ведаеце, канечне з аднаго боку гэта згарача гаворыцца, зь іншага боку, ты разумееш, што ў глябальным сэнсе гэта наіўна і па-дзіцячы. Але ж сапраўды нешта трэба рабіць! Магчыма, каб кожны беларус зьвярнуўся, каб кожны беларус напісаў і запатрабаваў дапамогу звонку, нешта заварушылася б. Бо я ня ведаю, што яшчэ зрабіць і што яшчэ паказаць эўрапейскай грамадзкасьці ў Беларусі? Колькі самі людзі ў вас ладзяць пратэстаў, і мы са сваёй акцыяй гэта прарэзанавалі на ўвесь сьвет, аб гэтым казалі — божа, якія жахі. І ўсё роўна, па вялікаму рахунку, ніякай асаблівай рэакцыі, апроч лёгкага асуджэньня. І тут вялікае пытаньне да дэмакратычнасьці саміх эўрапейцаў і бальшыні эўрапейскіх краінаў.\n— Ня так даўно Femen узялі ў аблогу штаб-кватэру Міжнароднай фэдэрацыі хакею ў Цурыху, такім чынам далучыўшыся да кампаніі байкоту хакейнага чэмпіянату сьвету-2014 у Беларусі...\n— Я ўжо казала, што Лукашэнка — наш асабісты вораг, цяпер гэта ўжо дакладна. Калі раней гэта быў збольшага міфічны вобраз дыктатара, то пасьля вядомых падзеяў гэта наш вораг № 1. І мы паабяцалі, што будзем рабіць усё, каб сарваць яму задавальненьне ад прагляду хакею, не падаўжаць ягоную і без таго непазьбежную агонію за кошт чэмпіянату. Зразумела, што, знаходзячыся ў Швайцарыі, мы прыйшлі да штаб-кватэры Міжнароднай фэдэрацыі хакею, і вельмі здорава, што першы сакратар фэдэрацыі адказаў на наш пратэст. У прыватнасьці, ён сказаў, што падчас наступнага паседжаньня яны яшчэ будуць абмяркоўваць гэты факт і канчатковая кропка з выбарам месца спаборніцтваў яшчэ не пастаўленая. Ня ведаю, на колькі далёка яны ў сваіх захадах могуць зайсьці насамрэч, але свой вынік мы можам ацаніць як станоўчы.\nГуцал: Лукашэнка для Femen – асабісты вораг


08:52 14.03.2020 (абноўлена 08:44 14.03.2020)\nДзяржаўны дэпартамент пацвердзіў тое, што заяўляў Пампеа ў лютым у Мінску - ЗША гатовыя пастаўляць у рэспубліку "чорнае золата".\nМІНСК, 14 сак - Sputnik. Злучаныя Штаты Амерыкі гатовыя неадкладна пачаць продаж нафты Беларусі па рынкавых коштах, гаворыцца ў распаўсюджанай у пятніцу паведамленні кіраўніка прэс-службы Дзярждэпа Марган Ортэгус.\nКіраўнікі знешнепалітычных ведамстваў ЗША і Беларусі Майк Пампея і Уладзімір Макей правялі 13 сакавіка тэлефонную размову, падчас якой закранулі шэраг важных тэм, у тым ліку паставак энерганосьбітаў у рэспубліку.\n"Сакратар пацвердзіў гатоўнасць амерыканскіх кампаній пачаць неадкладны продаж нафты ў Беларусь па канкурэнтных рынкавых коштах", - гаворыцца ў паведамленні.\nПа словах Ортэгус, Макей і Пампеа абмеркавалі перспектывы развіцця двухбаковых бізнес-сувязяў, у тым ліку планы візіту ў Мінск у канцы бягучага года гандлёвай дэлегацыі ЗША высокага ўзроўню.\nНа сваёй старонцы ў Twitter Пампеа напісаў, што правёў змястоўную размову з беларускім калегам і адзначыў, што адносіны паміж краінамі маюць высокі патэнцыял для пашырэння.\nДзяржсакратар знаходзіўся ў Мінску з кароткатэрміновым афіцыйным візітам 1 лютага бягучага года. У Беларусі Пампеа сустрэўся з прэзідэнтам рэспублікі Аляксандрам Лукашэнкам - на перамовах бакі дасягнулі пагаднення аб вяртанні паслоў. Акрамя таго, на фоне нестабільных паставак у рэспубліку нафты Пампеа паабяцаў беларускім уладам, што ЗША гатовыя на 100% забяспечыць рэспубліку сыравінай па канкурэнтным кошце.\nЗША, Беларусь, Нафта


Хто зьневажае памяць героя Майдану\n21 студзень 2015, 21:11\n«Пад Гомелем невядомыя вандалы апаганьваюць магілу героя ўкраінскага Майдану Міхаіла Жызьнеўскага — зрываюць жоўта-блакітныя сьцяжкі, стужкі зь вянкоў. Чаму гэта адбываецца і хто, на вашу думку, да гэтага датычны?» На гэтае пытаньне адказваюць жыхары Гомеля.\nСпадар: «Ня ведаю, хто такі Жызьнеўскі, што за асоба такая. Не разумею, хто такі герой Майдану? Хто яе можа апаганьваць, гэтую магілу? Відаць, той, хто ведае яго, хто ён такі».\nСпадарыня: «Гэта нелюдзі, гэта антыхрысты».\nСпадар: «Проста неадназначнае стаўленьне людзей, і канкрэтна беларусаў, да гэтага руху на Майдане. Ёсьць людзі, якія адкідваюць гэта ўсё. У сям’і не без выроду. Самі разумееце: адны свае думкі і пачуцьці выяўляюць досыць карэктна, цывілізавана, іншыя — нічога не знаходзяць, апроч як рабіць такое».\nСпадарыня: «Я ня думаю, каб наш народ быў супраць і такое дазваляў сабе. Мы толькі за Ўкраіну. Калі хтосьці і зрабіў так, то трэба яго пакараць. Але наш народ, як я разумею, цалкам за Ўкраіну. Усе! Мы — браты!»\nСпадарыня: «Гледзячы якія героі Майдану. За каго ён там ваяваў? На Ўкраіне ж розныя ёсьць героі: ёсьць „бандэраўцы“, ёсьць „шушкевічы“. Гледзячы якія героі — каго там пахавалі? Хто народ абараняў — ці тых, што за „Бандэру“ стаялі? Там жа на Майдане забівалі — як іх там? — „беркутаўцаў“. Я глядзела. У мяне муж з Украіны, таму я вельмі сачу за Ўкраінай. Цяпер там, гляджу, Данбас бамбуюць. Калі яны сапраўды героі, то гэта раўназначна таму, як у Польшчы зьневажаюць магілы нашых салдатаў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную. Тое ж самае. Разумееце? Калі Жызьнеўскі стаяў за справядлівасьць, то гэта нядобра. Магілы апаганьваць — гэта грэх вялікі, хто б там ні быў. Можа, якія вандалы. І ў нас, у Беларусі, вандалы ёсьць. Гэта, мне падаецца, нейкія вандалы, групоўкі».\nСпадар: «Розныя могуць быць людзі — па веравызнаньні, сваім стаўленьні да палітыкі. Але гэта, канечне, непрыгожа, кім бы ён ні быў. Гэта было яго рашэньне — ехаць на Майдан. Адны гэта асуджаюць, іншыя — вітаюць. Ня ведаю, складана сказаць. Вядома, гэта нядобра. А хто датычны — ня ведаю. Гэта, можа, і нармальныя людзі, але якія трохі з галавой не сябруюць. Выйшлі людзі на Майдан — іх справа. Прыехаў чалавек ім дапамагчы — таксама яго справа. Чалавек загінуў — навошта апаганьваць?»\nСпадарыня: «Хто датычны, я ня ведаю. Гэта, відаць, бесталковая моладзь. У кожнай краіне багата радыкальных арганізацыяў — нейкія дурні там сядзяць. Любы чалавек, які памёр, якога Божанька паклікаў — магілы іхнія нельга чапаць. Нічые! Колькі нашых магілаў у Нямеччыне — бачылі, як іх даглядаюць?! А калісьці мы былі ворагамі. Цяпер магілы выдатна даглядаюць, могілкі ў нармальным стане. Магіла ёсьць магіла. Хіба ж можна яе чапаць? Хто б там ні быў».


Прафсаюзны лідар «Нафтану» Аляксандр Балонкін абскардзіў 15 сутак арышту ў абласным судзе. Які вынік? - Віцебская вясна\nСкаргу ў Віцебскім абласным судзе разглядала суддзя Святлана Іванова.\n41-гадовы Аляксандр Балонкін быў затрыманы проста на працоўным месцы 27 верасня пасля ператрусу. Яму выставілі абвінавачанне ў распаўсюдзе экстрэмісцкіх матэрыялаў (ч.2 арт. 19.11 КаАП). На судзе ў Наваполацку (суддзя Зінаіда Балаболава) інжынер-канструктар не прызнаў сябе вінаватым і заявіў, што ён наагул не мае акаўнту ў «Інстаграме».\nУ абласным судзе суддзя Іванова паведаміла, што Аляксандр быў «прызнаны вінаватым у тым, што, знаходзячыся ў неўстаноўленым месцы ў неўстаноўлены час 18 траўня распаўсюдзіў у інтэрнэце на сваёй старонцы ў сацыяльнай сетцы «Інстаграм» інфармацыйную прадукцыю, уключаную ў рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў, што было выяўлена ў выніку маніторынгу супрацоўнікамі Наваполацкага РАУС».\nУ сваёй скарзе Аляксандр Балонкін заявіў, што справа была разгледжаная «аднаасобна, няпоўна і неаб'ектыўна, з істотнымі парушэннямі патрабаванняў заканадаўства». Зазначыў, што ягоная віна не была даказаная матэрыяламі справы. І на гэтай падставе прасіў пастанову наваполацкага суду адмяніць.\nСуддзя Святлана Іванова не стала ўлічваць довады супрацоўніка «Нафтану». Яна пастанавіла пакінуць скаргу без задавальнення, а рашэнне суду гораду Наваполацку – без зменаў.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « У Полацку выкладчыцу вакалу асудзілі на 15 сутак у Дзень працаўніка культуры\tСалдату, які ў красавіку ўцёк на грузавіку ў самаволку, прысудзілі 7 гадоў калоніі »


Прыгажосць беларускага Палесся ў фотаздымках - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 22 лiпеня 2018, Нядзеля, 23:29\nАдказ Уладзіміру Познеру\nУлада пайшла ў загул\nЕўрадэпутаты абараняюць «Хартыю-97»\nПрыгажосць беларускага Палесся ў фотаздымках\nФОТА З САЙТУ TUT.BY\nCамы незвычайны час на Прыпяці - гэта пара веснавой паводкі.\nУ асяроддзі эколагаў не сунімаюцца спрэчкі аб аднаўленні шляху Е40, які звязваў Балтыйскае мора з Чорным. Астраном Віктар Малышчыц упэўнены: калі на ўсёй Прыпяці будзе пабудаваны каскад грэбляў, гэта прычыніцца да незваротных змен у прыродзе.\nПаводле ягоных слоў, разліваў больш не будзе, унікальная абалона ракі перастане падтапляцца і занепадзе. Знікне значная колькасць жывёлін і птушак, значную шкоду зазнаюць абалонныя дубровы. Застанецца толькі выпрастаць рэчышча, а берагі ўзараць і засеяць пшаніцай. Пакуль пастанова яшчэ не прынятая, Віктар прапануе чытачам tut.by паглядзець на прыпяцкія мясціны, якія могуць знікнуць.\nНапэўна, самы незвычайны час на Прыпяці - гэта пара веснавой паводкі. Самы вялікі разліў за апошнія гады адбыўся ў 2013 годзе, як раз пасля сумна вядомага «Хаўера». Тады і быў зроблены гэты здымак. Дарэчы, самай Прыпяці ў кадры нават і няма, яна цячэ справа.\nАле яшчэ цікавей адправіцца ў гэты край у канцы красавіка - пачатку траўня, калі ў абалоне яшчэ поўна вады, але дрэвы ўжо стаяць зялёныя, трава месцамі дастае да калена, а ад птушыных песень грыміць увушшу.\nЦалкам магчыма, што вам і не выпадзе ў гэты час падысці да ракі бліжэй чым на 2-3 кіламэтры. Жыхары Палесся ўспамінаюць, што ў некаторых месцах падчас разліваў Прыпяць магла дасягаць у шырыню нават 10, а то і 20 кіламэтраў.\nКалі вада спадае, у абалоне застаецца мноства азёр-старыц, паміж якімі растуць дубы. Калі ходзіш паміж імі, здаецца, што трапіў у іншы свет - такіх ландшафтаў у Беларусі больш нідзе няма.\nНад Прыпяццю паволі згушчаюцца вечаровыя фарбы, і надыходзіць цямраная палеская ноч.\nНочы тут цёмныя з дзвюх прычын. Па-першае, гэта поўдзень Беларусі, і нават у светлыя летнія ночы сонца тут паспявае апусціцца досыць глыбока за далягляд. А па-другое, у гэтых краях няма вялікіх гарадоў і прадпрыемстваў, а на поўдні наогул ляжаць бязмежныя прасторы балот. Таму зорнае неба тут уражвае сваёй чарнатой і россыпам зорак.\nНад абалонай Прыпяці ўзыходзіць стары месяц.\nНадыходзіць раніца, тэмпература ўсё больш падае, і над вадой пачынае круціцца туман, утвараючы месцам цэлыя аблокі. З першымі прамянямі сонца ён растае за 20-30 хвілін.\n21:55 Global Slavery Index: У Беларусі налічваецца 103 тысячы рабоў\n21:43 Кіраўнік Мінфіна ЗША прапанаваў «вялікай сямёрцы» бязмытную зону\n21:30 Скардзіна: На караблі беларускага біятлона мы з Домрачавай былі не капітанамі, а толькі юнгамі\n21:15 Хроніка пенсійнага рабавання\n21:04 У Польшчы пакаралі расейскага пілота\n20:51 Відэафакт: У Віцебску выпаў снег з матылькоў\n16.07 Чаго так спалохаўся Лукашэнка? 70,991\n18.07 Чаму Лукашэнка раздае партфелі «сапраўдным бандытам»? 40,901\n17.07 Дзёрзкая акцыя ў Кобрыне: патрыёты паказалі сапраўднае аблічча Суворава 38,721


“Шукаем цырульніка-ўніверсала з зарплатай 520 рублёў і болей у месяц…” — Народная Воля\n“Шукаем цырульніка-ўніверсала з зарплатай 520 рублёў і болей у месяц…”\nУ Мінску прайшоў гарадскі кірмаш вакансій.\nМінскі палац культуры і спорту чыгуначнікаў гудзеў, як перапоўнены вулей. Нягледзячы на нязвыкла халодную для красавіка раніцу, народ усё прыбываў і прыбываў. Не, не на канцэрт зорак эстрады. Людзі самага рознага ўзросту, ад маладых да пажылых, прыйшлі сюды 19 красавіка ў пошуках працы. Так-так, на агульнагарадскім кірмашы вакансій, які арганізаваў камітэт па працы, занятасцi i сацыяльнай абароне Мінгарвыканкама, запрасіўшы 90 арганізацый, у тым ліку, зразумела, і буйныя прамысловыя прадпрыемствы сталіцы, прэзентавалі свабодныя працоўныя месцы.\nТакога маштабу кірмашы, паводле слоў старшыні камітэта Жанны Аляксандраўны Рамановіч, традыцыйна праводзяцца два разы на год, дапаўняюць іх больш лакальныя, раённыя кірмашы, таксама закліканыя «сасватаць» жадаючых уладкавацца на годнае месца і патэнцыяльных працадаўцаў.\n– Мы прапануем самыя розныя варыянты працы, ад пастаяннай да часовай, – распавяла Жанна Аляксандраўна, якая сустракала шматлікіх гасцей кірмашу каля ўваходу. – Па лічбах сітуацыя выглядае так: на аднаго беспрацоўнага – паўтары вакансіі. Гэта значыць праца ёсць, галоўнае, каб чалавек быў матываваны на яе.\nУсім наймальнікам арганізатары кірмашу далі магчымасць распавесці пра перавагі працаўладкавання менавіта на іх прадпрыемствах і ў арганізацыях. Таму ўсталяваны ў холе ДК гучнагаварыцель вяшчаў амаль без перапынку, заклікаючы жадаючых запісвацца ў швачкі легендарнай кампаніі па вытворчасці жаночай бялізны «Мілавіца», развозіць абеды ў прыватным прадпрыемстве, якое спецыялізуецца на дастаўцы гарачай ежы ў офісы і на дом, атрымаць навыкі печніка або кветкавода ў Мінскім дзяржаўным прафесійным ліцэі №7 будаўніцтва.\nТыя, хто прапусціў міма вушэй радыёрэкламу, мог самастойна падысці да любога стэнда на першым і другім паверхах будынка і атрымаць падрабязную кансультацыю наконт магчымай працы ці навучання па новай для сябе спецыяльнасці. І не толькі ад спецыяліста па кадрах, але і з вуснаў юрыста і псіхолага.\nЯ таксама прабеглася ўздоўж стэндаў і тэматычных секцый. На буйныя прадпрыемствы Мінска, якія ў часы маёй маладосці называліся “флагманамі індустрыі” (“Інтэграл”, “Атлант”, “Амкадор”, МТЗ) патрабаваліся слесары механазборачных работ і наладчыкі станкоў з лічбавым праграмным кіраваннем, у паліклінікі – урачы і медсёстры, у хоспісы – сядзелкі, а ў Галоўнае гаспадарчае ўпраўленне Кіраўніцтва спраў прэзідэнта – цырульнік-універсал і закройшчыкі адзення. Наколькі выгадна стрыгчы высокапастаўленых чыноўнікаў? – можа пацікавіцца дапытлівы чытач. Цытую абяцанне наймальніка: заробак – ад 520 рублёў у месяц.\nМаладыя людзі з вельмі сур’ёзнымі тварамі тоўпіліся каля стэнда з надпісам “Крэатыўныя вакансіі”. Аказалася, нездарма: бізнес-інкубатар падбірае айцішнікаў, вэб-дызайнераў і іншых камп’ютарна-творчых геніяў, якім сёння без усялякай біржы працы нескладана знайсці, дзе прымяніць свае таленты.\nА вось на тварах тройкі маладых дзяўчат, якія сцішыліся ля сцяны, я не заўважыла энтузіязму. Разгаварыўшыся, даведалася: Анастасія Тараноўская і дзве яе аднакурсніцы Ксенія і Таццяна з Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка заканчваюць вучобу на платным аддзяленні, дзе няма абавязковага размеркавання. Таму прыйшлі сюды ў надзеі знайсці перспектыўны варыянт працаўладкавання, але будучых лагапедаў, на жаль, ні адна мінская медустанова не набірае.\nСамае цікавае: родная ВНУ дзяўчат – БДПУ – прама на кірмашы прапаноўвала жадаючым прайсці двухгадовае навучанне і атрымаць новую спецыяльнасць. Напрыклад, па вэб-дызайне і камп’ютарнай графіцы, сацыякультурным забеспячэнні турысцкай дзейнасці або рэкламнай інфармацыі і камунікацыі. Платна, але са зніжкай: 620 рублёў замест традыцыйных 890 у год.\nЯк і Насця з сяброўкамі, не знайшоў на кірмашы падыходзячага для сябе варыянту і былы «афганец” Уладзімір Яўгенавіч, які 23 гады адпрацаваў аператарам аўтаматычных ліній і стаміўся ездзіць з Малінаўкі ў Гатава.\n– Звяртаўся ў кадравыя агенцтвы па дапамогу, але там патрабуюць грошы за пошук, – патлумачыў ён. – Я ім кажу: вы спачатку дапамажыце ўладкавацца і зарплату атрымаць, а потым мільён патрабуйце. Добра, праз інтэрнэт атрымліваю рассылку вакансій па сваёй спецыяльнасці. Нядаўна вось для “Еўраопта” анкету запоўніў, хоць больш на “Інтэграл” нацэльваўся. З інтэрнэту і пра цяперашні кірмаш даведаўся.\nЗначыць, тэндэнцыя камп’ютарызацыі прасочваецца: не толькі маладыя ў нас на “ты” з віртуальнай рэальнасцю!.. Адпаведна і шанцы працаўладкавацца тым, каму недалёка да пенсіі, узрастаюць.\nДэманстрацыя вакансій доўжылася тры гадзіны: з 10 раніцы да гадзіны дня.\nНаколькі эфектыўнай яна аказалася, пакажа час. Дакладней, дэталёвы аналіз лічбаў па запоўненых і незапатрабаваных вакансіях, які, напэўна, зробяць у Камітэце па працы, занятасці і сацабароне Мінгарвыканкама, каб ацаніць і спрагназаваць на перспектыву сталічны рынак працы. Бо восенню агляд кадраў і вольных рабочых месцаў паўторыцца.\nСыходзіць з пустымі рукамі са шматлюднага кірмашу нікому не хацелася. Таму тыя, хто не знайшоў для сябе годнай вакансіі, бралі на памяць не толькі рэкламныя буклецікі, але і белыя паветраныя шарыкі, развешаныя ля ўваходу. Хочацца верыць, як сімвалы не капітуляцыі, а надзеі, ці не так?


Папа Францішак наведаў Жэневу з экуменічным апостальскім візітам » Грэка-каталіцкая парафія сьвятога Язэпа\nСусветная Рада Цэркваў (СРЦ) — найбольшая міжнародная экуменічная арганізацыя, заснаваная ў 1948 г. у Амстэрдаме. Яна ўключае каля 400 хрысціянскіх Цэркваў і супольнасцяў з больш чым 100 краінаў, якія прадстаўляюць каля 400 мільёнаў вернікаў. Каталіцкі Касцёл не ўваходзіць у склад СРЦ, але больш за 30 гадоў супрацоўнічае з ёю, накіроўваючы назіральнікаў на ўсе значныя форумы, а таксама на пасяджэнні цэнтральнага камітэту і рабочых групаў.\n«Шлях да адзінства хрысціянаў — гэта акт паслухмянасці Пану і любові да свету»,— адзначыў Папа падчас экуменічнай малітвы ў штаб-кватэры СРЦ. У сваім казанні ён нагадаў заклік «паступаць паводле Духа» (пар. Гал 5, 16. 25), які апостал Павел скіраваў да галатаў, калі паміж імі адбываліся спрэчкі і ўнутраныя канфлікты.\nПаводле словаў Святога Айца, гаворка ідзе пра тое, каб выбраць логіку служэння і расці ў прабачэнні, кіравацца «любоўю, радасцю, супакоем, доўгацярплівасцю, лагоднасцю, дабрынёй, вернасцю, далікатнасцю, стрыманасцю». Папа перакананы, што хрысціяне пакліканы крочыць шляхам пастаяннага навяртання «дзеля абнаўлення нашага мыслення, каб яно адпавядала мысленню Святога Духа».\nНа яго думку, экуменічны рух, якому значна паспрыла Сусветная Рада Цэркваў, узнік менавіта дзякуючы ласцы Святога Духа.\nКалі падыходзіць да экуменізму з меркаваннямі гэтага свету, то гэта — «вялікае стратнае прадпрыемства».\n«Але гаворка ідзе пра „евангельскую страту“, згодна з тым шляхам, які паказаў Езус: „Хто хоча жыццё сваё ўратаваць, загубіць яго. А хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго“ (пар. Лк 9, 24)», — падкрэсліў Святы Айцец.\nЁн упэўнены, што ўжо цяпер магчыма ісці наперад паводле Духа: маліцца, евангелізаваць, служыць разам.\n«Гэта магчыма і гэта падабаецца Богу! Крочыць разам, маліцца разам, працаваць разам: гэта наш галоўны шлях», — сцвердзіў Папа, назваўшы адзінства мэтай гэтага шляху. Пры гэтым ён папярэдзіў, што рух у адваротным кірунку вядзе да падзелаў, войнаў і разбурэнняў.\n«Бог просіць нас аб адзінстве; свет, разадраны шматлікімі падзеламі, ад якіх пакутуюць перадусім самыя слабыя, моліць аб адзінстве», — заўважыў Пантыфік і падкрэсліў, што прыбыў у Жэневу менавіта ў якасці пілігрыма еднасці і міру.Ён сцвердзіў, што шлях да адзінства хрысціянаў — гэта не стратэгія для набыцця большай вагі, а акт паслухмянасці Пану і любові да свету.\nУ сваёй прамове падчас сустрэчы ў штаб-кватэры СРЦ, прысвечанай 70-годдзю гэтай экуменічнай структуры, папа Францішак звярнуў увагу на тое, што лічба «семдзесят» у Бібліі азначае споўнены час, знак Божага благаслаўлення, а таксама нагадвае пра наказ Езуса прабачаць ажно «семдзесят сем разоў», што азначае міласэрную любоў і прабачэнне без межаў.\n«Гэта любоў, якая пасля стагоддзяў канфліктаў дазваляе нам сёння быць разам, як братам і сёстрам, якія прабачылі адно аднаму і ўдзячныя Богу, нашаму Айцу», — сказаў Святы Айцец.\nЁн таксама заўважыў, што лічба «семдзесят» нагадвае і пра колькасць вучняў, якіх Хрыстус паслаў абвяшчаць Евангелле ў розных частках свету. Яна адпавядала колькасці вядомых тады народаў, пералічаных на пачатку Бібліі, дадаў Папа і падкрэсліў, што таксама сёння евангельская місія адрасавана ўсім народам і кожны вучань павінен стаць апосталам, місіянерам.\n«Сусветная Рада Цэркваў з’явілася менавіта як прылада гэтага экуменічнага руху, выкліканага моцным заклікам да місіі: як могуць хрысціяне евангелізаваць, калі яны падзеленыя паміж сабой? Гэтае тэрміновае пытанне яшчэ вызначае напрамак нашага шляху і тлумачыць малітву Пана аб еднасці, „каб паверыў свет“»,— сцвердзіў Пантыфік.\nПаводле папы Францішка, сёння неабходны новы евангельскі запал.\n«Я перакананы, што калі ўмацуецца місійны запал, умацуецца таксама адзінства паміж намі. Як на самым пачатку абвяшчэнне пазначыла вясну Касцёла, так евангелізацыя пазначыць росквіт новай экуменічнай вясны», — дадаў пастыр паўсюднага Касцёла.\nПасля экуменічнай сустрэчы ён скіраваўся ў жэнеўскі палац кангрэсаў і выстаў Palexpo, дзе ўзначаліў цэлебрацыю св. Імшы з удзелам швейцарскай каталіцкай супольнасці.\nУ сваёй гаміліі Святы Айцец Францішак засяродзіўся на словах Хрыста з Евангелля паводле св. Мацвея (Мц 6, 7–15), у якіх Езус вучыць сваіх паслядоўнікаў малітве «Ойча наш».\n«Толькі звяртаючыся да Бога „Ойча“, мы молімся на „хрысціянскай мове“. Молімся „па-хрысціянску“: не абстрактнаму Богу, а Богу, які з’яўляецца Татам»,— падкрэсліў Папа.\nПаводле яго словаў, малітва «Ойча наш» раскрывае хрысціянскую тоеснасць — тоеснасць умілаваных дзяцей.\n«Калі кажам „Ойча наш“, мы сцвярджаем, што ніводная асоба нам не чужая, а перад абліччам шматлікага зла, што абражае вобраз Айца, мы, Яго дзеці, пакліканы рэагаваць як браты, як добрыя ахоўнікі нашай сям’і, і дзейнічаць так, каб не было абыякавасці ў адносінах да брата, кожнага брата: яшчэ не народжанага дзіцяці, старога, які ўжо не размаўляе, знаёмага, якому не можам прабачыць, адкінутага жабрака», — сказаў Пантыфік.\nНа заканчэнне гаміліі папа Францішак заклікаў швейцарскіх вернікаў прасіць Бога, каб Ён даў ім ласку не чакаць ініцыятывы ад іншага, а самім рабіць першы крок у малітве, у братэрскай сустрэчы, у канкрэтных праявах любові.\nПасля св. Імшы Святы Айцец вярнуўся ў Рым, завяршыўшы сваё 23-е замежнае падарожжа. Папа Францішак стаў трэцім Пантыфікам, які наведаў Сусветную Раду Цэркваў. Раней тут ужо былі бл. Павел VI (1969 г.) і св. Ян Павел II (1984 г.).


Правящая коалиция Австрии решила запретить никаб и паранджу 34\nПравящая коалиция в Австрии представила законопроект, которым вводится запрет на ношение в общественных местах женской мусульманской одежды, полностью закрывающей лицо, пишет ВВС.\n«Мы преданы идее открытого общества, которое предполагает открытый процесс общения. Полностью закрывающая лицо одежда препятствует этому, и поэтому должна быть запрещена», - говорится в пояснении к законопроекту.\n31.01.2017 / 19:30\nwhen in Rome, do as Romans do... +100500\n31.01.2017 / 19:52\nТак павінна быць ва ўсіх хрысціянскіх дзяржавах. Прыехаў, жыві па законах і звычаях той краіны , якая цябе прытуліла. Не падабаецца, білет у зубы і дадому. А дыктаваць свае ўмовы ў чужой хаце забаронена. А калі будзе процідзеянне- то прымусова садзіць у самалеты і адпраўляць на радзіму. Там можна будзе хадзіць схаваўшы твар пад анучай і выстаўляць голы зад на паказ. Звычай есць звычай. У кожнайт краіне свае звычаі. І іх трэба прытрымлівацца.\n31.01.2017 / 20:04\nДарэчы, у Францыі да забароны нікаба і паранджы было праведзена даследванне, каб даведацца, хто ж гэтыя нікаб і паранджу носяць. Аказалася, што з 3000 жанчын, якія носяць нікаб/паранджу ў Францыі, 1000 — гэта жанчыны, якія насілі ўсё гэта ўсё сваё жыццё: і на радзіме, і ў Францыі працягвалі насіць. А 2000 — гэта былі карэнныя францужанкі. Дык чаму карэнным жыхарам нельга насіць тое, што яны хочуць?


Рынак працы абмяркоўвалі прадстаўнікі Парка высокіх тэхналогій і Федэрацыя прафсаюзаў\nЯкія змяненні чакаюць рынак працы ў найбліжэйшы час і якія прафесіі будуць запатрабаваныя, абмяркоўвалі сёння прадстаўнікі Парка высокіх тэхналогій і Федэрацыя прафсаюзаў.\nНа думку экспертаў, выкарыстанне робатызаваных прылад на фабрыках і заводах немагчыма без перанавучання супрацоўнікаў.\nКалі верыць амерыканскім даследаванням, то праз 13 гадоў праз робатызацыю ў ЗША можа знікнуць больш як палова рабочых месцаў. Для Кітая гэта доля складзе амаль 80 працэнтаў. Ну, а чаго чакаць нам? Ці заменяць машыны людзей? У будучыню рынку працы, якая ўжо не за гарамі, зазірнула Ксенія Лебедзева.\nДва гады таму ў Кітаі з'явіўся першы ў свеце рэстаран, дзе ежу гатуюць і разносяць машыны. Досыць даўно функцыі дапаможных рабочых, зваршчыкаў, кур'ераў паспяхова выконваюць робаты. Часам яны незаменныя хатнія памочнікі. Акрамя таго, скарачэнне попыту на працу касіраў у сегментах рытэйлу і фастфуду звязана з развіццём кас самаабслугоўвання - гэта ўсё сусветныя тэндэнцыі. Што ж рабіць людзям, чые месцы паступова займаюць машыны, і ці гатовы да лічбавага буму і агульнай аўтаматызацыі беларускі рынак працы? Гэтае вострае пытанне абмеркавалі сёння прадстаўнікі ПВТ і Федэрацыі прафсаюзаў.\nНа думку экспертаў, выкарыстанне робатызаваных прылад на фабрыках і заводах немагчыма без перанавучання супрацоўнікаў. Каб вырашыць гэтую праблему, прапаноўваюць спрагназаваць патрэбнасці рынку, знайсці недахопы ў ведах і навыках супрацоўнікаў і аўтаматызаваць вытворчасць, каб паскорыць працэсы без шкоды для якасці. Менавіта так паступілі на мэблевай фабрыцы ў Гродне яшчэ 8 гадоў таму.\nДва з паловай месяцы ў фабрычнай школе - і Антону Шымуку даручылі кіраванне сучасным станком, які калібруе дэталі.\nТаццяна Шадская, старшыня першаснай прафсаюзнай арганізацыі Гродзенскай мэблевай фабрыкі: "На нашай кампаніі працуе больш за 1700 чалавек. На гэты момант адбываецца мадэрнізацыя вытворчасці. З'яўляюцца новыя станкі. Вялізная колькасць людзей застаецца непатрэбнай. Мы, вядома, за кожнага чалавека, таму нацэленыя на тое, каб захаваць ім рабочыя месцы, годную зарплату і сацыяльны пакет. Таму ўсе людзі маюць магчымасць перанавучыцца ў нашым навучальным цэнтры, які створаны пры нашым прадпрыемстве, атрымаць дадатковую спецыяльнасць, кваліфікацыю і застацца на сваіх рабочых месцах ужо ў новых умовах працы".\nМаргарэт Кінер Нелен - эксперт па міжнародным праве і правах чалавека, прадстаўнік прафсаюзаў Швейцарыі і зараз старшыня Асацыяцыі сяброўства Швейцарыя - Беларусь. Ацэньваючы сітуацыю ў свеце, жартуе, што нават калі людзей заменяць робаты, юрысты застануцца: хтосьці ж іх павінен будзе рассудзіць у спрэчных пытаннях. А наогул выказвае сваю турботу з-за гаджэтаў, якія з намі 24 гадзіны.\nМаргарэт Кінер Нелен, адвакат, старшыня Асацыяцыі сяброўства Швейцарыя - Беларусь:\n"Работнікі не павінны думаць, што яны ў тэхналагічным рабстве, калі начальнік ім можа даць заданне і ў выхадны, і ўначы, усяго толькі напісаўшы паведамленне. Асабісты час павінен быць аддзелены ад рабочага, бо ў 99 % адыход ад гэтага правіла ўсё роўна не дае вынікаў. Размова не ідзе аб спецыяльных службах".\nАдной з тэм стала змяненне заканадаўства ва ўмовах трансфармацыі рынку працы. Сёння нормы права не заўсёды паспяваюць за эвалюцыяй адносін паміж работнікамі і наймальнікамі.\nМіхаіл Орда, старшыня Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі: "Ідуць новыя тэхналогіі, і каб чалавек працаваў досыць эфектыўна, яго трэба вучыць. Ёсць такое паняцце - "адукацыя праз усё жыццё". Калі мы ў мінулым стагоддзі змагаліся з эксплуатацыяй работнікаў, то ў гэтым - з незапатрабаванасцю".\nУ канцы студзеня ўвайшоў у сілу абноўлены Працоўны кодэкс, дзе сярод іншага ўпершыню былі замацаваныя нормы дыстанцыйнай працы, якая сёння часцяком запатрабаваная сярод супрацоўнікаў IT-галіны, а гэта ў першую чаргу абараняе іх правы. Прапановы былі выпрацаваныя сумесна з ПВТ і федэрацыяй. Так што супрацоўніцтва ўжо прынесла свой плён. Чакаем вынікаў і ад гэтай сустрэчы.\nПраваслаўныя хрысціяне адзначаюць Праабражэнне Гасподняе\nЛамы ўчынілі перапалох у Фініксе


15 чэрвень 2021, 12:07\nУ адкрытым лісьце, які апублікаваны ў фэйсбуку, Вольга Севярынец напісала гісторыю свайго малога сына Францішка і яго таты. Жонка палітвязьня адзначае, што Павал будуе сям’ю на хрысьціянскіх каштоўнасьцях і за ўвесь час дыктатуры ў Беларусі «па незаконных прысудах правёў па турмах, ізалятарах і „хіміях“ каля 7,5 год».\n«І сёньня ў Беларусі сотні такіх людзей і гісторый. У турмах застаюцца таты, шматдзетныя мамы, хворыя людзі, дзеці, адзінае злачынства якіх — гэта жаданьне жыць у свабоднай Беларусі. Многія з гэтых людзей адчаіліся, яны прагнуць праўды і справядлівасьці. Кожны зь іх нясе свой крыж за Беларусь. Павал кажа, што сёньня ў Беларусі ўсё залежыць ад Царквы — узнясе яна голас за праўду ці будзе працягваць жыць у хлусьні і страху, закрываючы вочы на пакуты людзей».\nУ лісьце Вольга згадвае сваё першае спатканьне з Паўлам у турме, якое адбылося нядаўна. Яна баіцца, што яе муж можа не вярнуцца з турмы.\nВольга Севярынец папрасіла Папу аб малітве за Беларусь.\n«Многія беларусы мараць жыць у краіне, якая будзе грунтавацца на хрысьціянскіх каштоўнасьцях і на праўдзе, і ўжо вельмі многае зрабілі, каб так аднойчы сталася. Памятайце пра нас у малітве. Жыве Беларусь! Жыве з Богам!», — так завяршыла свой ліст Вольга Севярынец.\nПавал Севярынец — апазыцыйны палітык, сузаснавальнік партыі Беларуская хрысьціянская дэмакратыя, пісьменьнік. Сёлета ў сьнежні яму споўніцца 45 гадоў. Быў затрыманы супрацоўнікамі міліцыі летась 7 чэрвеня. У дачыненьні да яго тады былі вынесеныя тры пастановы аб адміністрацыйных арыштах па 15 сутак кожная за ўдзел у перадвыбарчых пікетах і заклікі да ўдзелу ў масавых мерапрыемствах. Таксама яму далучылі 30 дзён арышту за ўдзел у антыінтэграцыйных акцыях пратэсту ў сьнежні 2019-га і студзені 2020-га.\nПасьля 75 сутак Паўла Севярынца ня выпусьцілі на волю, а перавялі ў СІЗА № 1 у статусе падазраванага паводле арт. 293 КК (арганізацыя масавых беспарадкаў). Там прад’явілі абвінавачаньне.


Самастойная аздабленне сцен пластыкам - Блог аб дызайне\nСамастойная аздабленне сцен пластыкам\nСёння панэлі з пластыка ператварыліся ў універсальны матэрыял, калі патрабуецца атрымаць прыгожы дэкор у пакоі. Аздабленне сцен пластыкам магчымая практычна ў любым пакоі. Цалкам не важна, якая вільготнасць у памяшканні, тэмпература і іншае. Іншымі словамі, ўсталёўваць такія панэлі можна абсалютна ў любым месцы. Прычым дзякуючы вялізнага асартыменту вырабаў можна атрымаць арыгінальны прыгожы інтэр'ер.\nАздабленне сцен пластыкавымі панэлямі ў ваннай пакоі з'яўляецца адным з найбольш простых і недарагіх варыянтаў.\nЧасам здаецца, што аздабленне сцен - вельмі працаёмкі тэхналагічны працэс. Аднак гэта зусім не так. Самастойна адштукаваць ванну або іншы пакой пад сілу любому чалавеку. Ужо праз дзве гадзіны працы аздабленне сцен перастане здавацца недаступнай і цяжкай. Вопыт з'яўляецца імгненна, трэба проста пачаць, і тады аздабленне ванных пакояў падасца проста цікавай забавай.\nПерш за ўсё неабходна сказаць, што сучасны рынак будаўнічых матэрыялаў прапануе шырокі асартымент пластыкавых панэляў, якія вырабляюць самыя розныя вытворцы. Пластык прадстаўлены велізарнай каляровай палітрай. Некаторыя элементы маюць малюнак, частка імітуе натуральныя матэрыялы. Адрозніваюцца пластыкавыя панэлі і сваімі габарытамі. Пры такім багацці трэба проста выбраць менавіта той пластык, які будзе адпавядаць дызайну пакоя, дзе будзе праведзена аздабленне сцен.\nДзякуючы падобнай аздабленні вы атрымаеце ў выніку:\nнізкую цану - набыць пластык можа дазволіць сабе любы спажывец;\nвельмі лёгкі мантаж;\nпрацяглы тэрмін эксплуатацыі;\nзручнасць ў абслугоўванні - пластык лёгка чысціцца мыйнымі сродкамі;\nаздабленне, якая не вылучаюць таксічных газаў пры нагрэве;\nбясшвовыя злучэнне панэляў.\nАздабленне сцен можа адбывацца ў любой плоскасці.\nПанэлі ў пакоі можна ўсталёўваць двума спосабамі:\nУ большасці выпадкаў ўжываецца аздабленне сцен каркасных метадам.\nМатэрыялы і прылада\nКаб адштукаваць сцены ў пакоі пластыкам, неабходна мець самыя розныя прылады і матэрыялы (гэта вам не шпалеры ляпіць):\nМантаж пластыкавых панэляў рэкамендуецца пачынаць з кута.\nЯк ужо было сказана, аздабленне пластыкам можа выконвацца па-рознаму. У кожнага метаду маюцца свае адмоўныя і станоўчыя бакі. Часам лепш пайсці па самым простым і лёгкім шляху. Часам можна выканаць аздабленне ў пакоі толькі адзіным спосабам.\nІнструменты для мантажу панэляў у ваннай пакоі.\nПрактычна любая аздабленне сцен выконваецца ў такой паслядоўнасці:\nпершую дэталь ўстаўляюць у ніжні профіль, затым яе выгінаюць і ўстаўляюць у верхні профіль.\nпастукваючы кіянкай, яе ўсталёўваюць у стартавы профіль на патрэбнае месца;\nвыконваецца мацаванне да лачання;\nаналагічным спосабам замацоўваюцца пакінутыя вырабы, акрамя апошняга;\nпанэль абразаюць ў памер, які адпавядае шырыні, неабходна стварыць запас для тэрмічнага пашырэння;\nадгінаецца палка апошняга профілю, у пазу ўстаўляецца апошняя панэль, гэтую працу лепш выконваць з памочнікам;\nзатым адгінаецца вузкая палка профілю, у яе ўсталёўваюць пластык, пакуль ён не закране верхняга вугла;\nпаліцу профілю верхняга вугла адгінаюць і ўсталёўваюць панэль канчаткова;\nтакім жа чынам мантуюць профіль да лачання;\nСхема аздаблення сцены ваннай пластыкавымі панэлямі.\nАздабленне ў ваннай пакоі - заўсёды самая працаёмкая праца. Вельмі часта можна чуць пытанне аб аздабленні сцен у ваннай пакоі. Тут заўсёды падвышаная вільготнасць. Скокі тэмпературы патрабуюць падбору матэрыялу, які валодаў бы устойлівасцю да такога пастаяннага уздзеянняў. Прычым аздабленне сцен павінна не парушаць гігіенічныя патрабаванні. Яна павінна лёгка абслугоўвацца і мыцца.\nСпачатку праводзяцца падрыхтоўчыя працы. Калі будзе ўсталёўвацца лачанне, то папярэдне неабходна выдаліць старое пакрыццё. Усе шурпатасці і няроўнасці трэба заладзіць. Грудкі выдаляюцца толькі там, дзе будзе выконвацца крепеж брускоў лачання.\nКалі мацаванне панэляў будзе ажыццяўляцца адмысловым клеем, то патрабуецца правесці дбайнае выраўноўванне сцен. На іх не павінна заставацца старога пакрыцця, сцены павінны быць абсалютна сухімі.\nПры кожным спосабе аздаблення сцен перад пачаткам прац іх неабходна апрацаваць вадкім антігрібковымі растворам. У выніку на сценах ніколі не з'явіцца цвіль.\nКалі аздабленне ў ваннай пакоі вырабляецца пластыкавымі элементамі, майстры раяць не ўжываць лачанне, зробленую з драўніны.\nСправа ў тым, што стыкі падобных вырабаў ніколі не будуць мець ідэальную герметычнасць. Якая трапляе пад іх вільгаць пачне разбураць драўляныя канструкцыі.\nПа гэтай прычыне, калі выконваецца аздабленне ванных пакояў, лепш за ўсё ўсталёўваць пластыкавыя профілі.\nКалі выконваецца мантаж планак, неабходна пастаянна сачыць за тым, каб іх размяшчэнне было заўсёды ў адзінай плоскасці.\nКаб стварыць добрую вентыляцыю, неабходна захаваць зазор паміж пластыкам і сцяной. Памер такога зазору не павінен перавышаць 3 мм.\nПры будаўніцтве лачання суседнія элементы павінны знаходзіцца адзін ад аднаго на адлегласці 40 см, калі аздабляюцца сцены, і 30 см, калі аздабляецца столь.\nДэталі лачання павінны мантавацца пад вуглом 90 градусаў адносна размяшчэння панэляў.\nІнакш кажучы, панэлі павінны ўсталёўвацца ў ваннай пакоі ў вертыкальным становішчы. У такім пакоі гэта будзе самым лепшым варыянтам. Лачанне у гэтым выпадку робіцца паралельна падлозе.\nПасля ўстаноўкі лачання можна прыступаць да ўсталёўкі панэляў і аздабленні сцен ваннай пластыкавымі панэлямі.\nПредыдущаяШторы для кухні на люверсаў\nСледующаяВешалка ў пярэдні пакой - 95 фота эксклюзіўных і элегантных\nЛожак убудаваная ў шафу\nПаркетная дошка на кухні - усе за і супраць\nГасцёўня ў сучасным стылі - 150 фота ідэй для сучаснага\nЧорны колер у інтэр'еры кухні - 150 фота\nМэблевае асвятленне для кухні - ад выбару да ўстаноўкі\nЯк выбраць кухонныя гадзіны або зрабіць іх сваімі рукамі\nДэкор люстэрка ў ванную пакой\nЯк разабраць однорычажный шаравой кран\nЯк правільна вырабіць ўстаноўку парагенератара душавой


30 лістапад 2006, 17:07\nУрадавая пастанова падвышае мыты на імпартныя тавары, якія карыстаюцца шырокім попытам. У гэтым сьпісе пральныя сродкі, абутак, інструмэнты ды іншыя тавары, якія ўвозяць пераважна дробныя прадпрымальнікі. У дэпартамэнце прадпрымальніцтва Міністэрства эканомікі пацьвердзілі, што выйшаў такі дакумэнт. Аднак яго кіраўніцтва адмаўляе, што ўдзельнічала ў яго падрыхтоўцы. Намесьнік дырэктара дэпартамэнту Яўген Сямёнаў кажа:\n(Сямёнаў: ) “Пастанова прынятая 23 лістапада. Памераў мытаў мы не вызначаем. Таму нічога не магу пракамэнтаваць”.\nУ прадпрымальніцкіх шэрагах пастанова атрымала гучны розгалас. Старшыня рэспубліканскай каардынацыйнай рады дробных бізнэсоўцаў Анатоль Зьмітровіч кажа:\n(Зьмітровіч: ) “Гэтая пастанова для прадпрымальнікаў бязрадасная. Прадпрымальнікі будуць плаціць мыта 30 працэнтаў на абутак і плюс 2 эўра за кожную пару абутку, які ўвозіцца. За год гэты бізнэс будзе зьнішчаны дзяржавай. “Беллегпрам” абараняе сваіх вытворцаў. Гэта зразумела”.\nПаводле прадстаўнікоў “Беллегпраму”, цэны на айчынны абутак не павялічацца. У той жа час дробныя бізнэсоўцы, паводле спадара Зьмітровіча, будуць вымушаныя перакласьці фінансавы цяжар на плечы спажыўцоў. Прадпрымальнікі абураныя, што ўлады прынялі дакумэнт насуперак абяцаньням. Гандлярка Ірына Залеўская зь Менску кажа:\n(Залеўская: ) “То бок стабільнасьці наагул нуль — поўны. Той жа прэзыдэнт падчас выбарчай кампаніі (я добра запомніла яго выступ) казаў, каб не пагоршыць умоваў прадпрымальнікаў. Пасьля гэтага праз два-тры месяцы пачынаецца “не пагаршэньне”. Кожны дзень новая пастанова. Не адна, дык другая, трэцяя… Навошта нам гэтыя пастановы?”\nВа ўрадавым дакумэнце гаворыцца, што мыты ўводзяцца часова — на дзевяць месяцаў. Прадпрымальнікі лічаць інакш. Яны мяркуюць, рашэньне прынялі ў зьвязку з плянаваным ростам коштаў на расейскія энэрганосьбіты. Лідэр кампаніі “За свабоднае разьвіцьцё прадпрымальніцтва” Віктар Гарбачоў кажа:\n(Гарбачоў: ) “Агульны пункт гледжаньня: гэта выкананьне той каманды, якую даў прэзыдэнт, каб спаганяць адкуль толькі можна сродкі, каб разьлічыцца за газ, за нафту. Гэта толькі пачатак тых дзеяньняў, адкуль спаганяць рэсурсы”.


Нівелір - прылада для вымярэння розніцы вышынь\nНівелір - прылада, якое выкарыстоўваецца ў геадэзіі для вызначэння розніцы вышынь паміж рознымі кропкамі. Дадзены прыбор можа прымяняцца ў многіх сферах. Як правіла, гэта будаўнічыя працы на стадыі карэктавання падмуркаў альбо падлог, разметка участкаў зямлі, ўстаноўка розных каркасных канструкцый, мантаж дрэнажных сістэм, ўнутраныя рамонтныя работы ў памяшканнях і многае іншае. Існуюць тры асноўных разнавіднасці прылады ў залежнасці ад прынцыпу яго працы: аптычныя, лазерныя і лічбавыя.\nСамыя распаўсюджаныя і простыя нівеліра\nНівелір аптычны з'яўляецца найбольш простым і распаўсюджаным. Асноўныя яго элементы - гэта глядзельная труба, якая мае візірную вось, і цыліндрычны ўзровень. Зыходзячы з месца выканання работ, аператар самастойна настройвае трубу, якая круціцца вакол уласнай восі. Вылічэнне адлегласці тут адбываецца за кошт рэйкі з сантыметровымі адзнакамі і далямера, які складаецца з трох нітак. Дзялення, адлегласць паміж якімі складае 10 міліметраў, могуць наносіцца белай, чорнай альбо чырвонай фарбай. З мэтай спрашчэння падліку кожныя пяць з іх аб'яднаны ў групы, утвараючы літару "Е". Для таго каб зняць паказанні, трэба палічыць колькасць дзяленняў паміж лініямі. Аптычны нівелір - прылада, пры выкарыстанні якога падвышаецца рызыка памыліцца. У сувязі з гэтым вельмі важна прасачыць за правільнай устаноўкай прыбора. Ён павінен быць замацаваны станавым шрубай такім чынам, каб забяспечваўся плаўны ход пад'ёмных вінтоў. У той жа час неабходна, каб узроўневую бутэлечку быў у адным і тым жа становішчы нават пры павароце трубы ў супрацьлеглыя бакі.\nНайбольш дакладныя вымяральныя прыборы\nНівелір лазерны адрозніваецца ад папярэдняга выгляду сваім унутраным прыладай і прынцыпам работы. Адхіленні ў выпадку выкарыстання такога прыбора вызначаюцца за кошт прамяня, які праецыюецца на паверхню пры дапамозе ківача, які ўбудаваны ў корпус. Варта адзначыць, што ён выраўноўваецца аўтаматычна. Нешта падобнае выкарыстоўвалася з даўніх часоў. Тады пад ківач ўсталёўваліся магніты. Яны стваралі магнітнае поле, якое, у сваю чаргу, не дазваляла ківачу разгойдвацца. У наш час лазерны нівелір - прылада, якое забяспечвае найбольш дакладныя вынікі. Кажучы пра прынцып яго працы, нельга таксама забываць пра яшчэ адным важным элеменце - аптычнай сістэме. Яна складаецца з трох дыёдаў, якія ствараюць прамень. Пры праходжанні электрычнасці праз іх з'яўляюцца фатоны, якія пасля адлюстравання ад люстраных сценак выходзяць з празрыстай вобласці правадыра ў выглядзе магутнага светлавога патоку. Пасля пераадолення цэлай сістэмы лінзаў і з'яўляецца праецыюецца на паверхню прамень.\nЛічбавай нівелір - прылада, якое па сваім будынку і прынцыпе функцыянавання шмат у чым падобна на аптычны. Галоўнае адрозненне заключаецца ў працэсе зняцця адлікаў з рэйкі. У электронным прыборы ён з'яўляецца аўтаматычным. Працэсар счытвае дадзеныя, пасля чаго выводзіць іх на экран. Кіраванне такой прыладай адбываецца шляхам выкарыстання клавіятуры. У сувязі з тым, што разлікі вырабляюцца аўтаматычна, яны з'яўляюцца больш дакладнымі, бо ў дадзеным выпадку выключаецца чалавечы фактар, то ёсць магчымасць памылкі аператара.\nААТ "гур'еўскім металургічны завод" - агляд, прадукцыя і водгукі\nСамалёт ЛА-7: тэхнічныя характарыстыкі, чарцяжы, фота\nШчоглавыя трансфарматарная падстанцыя: прынцып працы і прызначэнне\nЧым цікавыя закінутыя вёскі?\nЯк пачысціць чайнік цытрынавай кіслатой і іншымі падручнымі сродкамі\nЭГП Еўрапейскага Поўначы. Асаблівасці паўночнай часткі Расіі\nКашалькі з натуральнай скуры жаночыя. Брэндавыя скураныя кашалькі: кошты, фота\nМікалай Гаўрылавіч Чарнышэўскі: біяграфія, дзейнасць, гісторыя жыцця і цытаты\nАдводзіць нерв: апісанне, анатомія, функцыі і асаблівасці\n"Масква-Сіці". Вежа "Эвалюцыя" - жамчужына цэнтра\nХто такая ведзьма: вызначэнне, апісанне, гісторыя і цікавыя факты


Запрашаюць на канферэнцыю па развіцці сельскага прадпрымальніцтва ў Беларусі\nРазвіццё сельскага прадпрымальніцтва ў Беларусі будзе ў цэнтры абмеркавання на канферэнцыі, якая пройдзе 18-19 ліпеня ў курортным пасёлку Нарач. На ёй будуць прадстаўлены паспяховыя бізнес-ініцыятывы рэгіёна, замежны вопыт па развіцці сельскіх тэрыторый і эфектыўныя рашэнні для пошуку фінансавання.\nНа канферэнцыі “Павышэнне ролі сельскага прадпрымальніцтва для развіцця сельскіх тэрыторый у Рэспубліцы Беларусь” будуць абмяркоўвацца розныя ініцыятывы па развіцці сельскага прадпрымальніцтва, іх поспехі і праблемы, а таксама інструменты, якія могуць быць выкарыстаны для павышэння ролі сельскага прадпрымальніцтва.\nДа ўдзелу ў канферэнцыі запрашаюцца прадстаўнікі мясцовых, абласных і зацікаўленых нацыянальных органаў улады, структур і праектаў падтрымкі малога прадпрымальніцтва, зацікаўленых грамадскіх арганізацый, бізнес-асацыяцый, нацыянальных і міжнародных фінансавых інстытутаў, а таксама мясцовыя ініцыятывы, падтрыманыя бізнес-інкубатарам у в.Камарова Мядзельскага раёна.\nПраграма канферэнцыі ахоплівае наступныя тэмы: крыніцы фінансавання для мікрабізнеса, развіццё арганічнай сельскай гаспадаркі, маркетынг, устойлівасць структур па падтрымцы прадпрымальніцтва.\nНа мерапрыемстве будуць прадстаўлены бізнес-ініцыятывы, падтрыманыя ў рамках праекта Еўрапейскага саюза па развіцці сельскіх тэрыторый. Яны маюць дачыненне да сферы паслуг, вытворчасці драўляных вокнаў, цацак, вопраткі і аксесуараў, сельскай арганічнай гаспадаркі і пчалярству.\nЗарэгістравацца для ўдзелу ў канферэнцыі можна тут.\nРэгістрацыя на канферэнцыю адкрыта да 11 ліпеня 2019 года.\nСпампаваць праграму канферэнцыі (руская мова).\nПа пытаннях удзелу ў канферэнцыі можна звяртацца:\n- у МГА “Экапартнёрства” па тэлефонах +375 29 106 67 10, +375 17 336 01 90 (Галіна Верашня)\n- у НПУПП “БІКамарова” па тэлефонах +375 29 120 64 79, +375 1797 37-3-04 (Анастасія Цыунчык).\nКрыніца: тэкст і фота euprojects.by


Будзьма беларусамі! » «Дзеяслоў» на Дні роднай мовы ў ляхавіцкай гімназіі\n22.02.2018 | Літаратура\nУчора ў Дзень роднай мовы беларускія літаратары наведалі Берасцейшчыну, а менавіта гімназію горада Ляхавічы. Сустрэча з рэдакцыяй часопіса «Дзеяслоў» і паэтам Алесем Разанавым сабрала больш за сто мясцовых гімназістаў, настаўнікаў і трывала некалькі гадзін. Паездка адбывалася ў межах грамадска-культурніцкай кампаніі “Будзьма беларусамі!”.\nАдкрыццё святкаванняў пачалося з канцэрту да Дня роднай мовы, які падрыхтавалі навучэнцы гімназіі. Прагучалі песні, прысвечаныя роднаму краю, гімназісты і гімназісткі выдатна чыталі на памяць творы Алеся Разанава, не абмінуўшы, дарэчы, ніводнага аўтарскага жанру, вынайдзенага паэтам. Да ўшанавання свайго вядомага земляка далучылася і дырэктар гімназіі Таісія Шыбун, якая прачытала верш Разанава “Дрэвы”.\nУ гэты раз Берасцейшчыну наведалі мінскія госці — празаік, галоўны рэдактар часопіса “Дзеяслоў”, старшыня Саюза беларускіх пісьменнікаў Барыс Пятровіч, найвядомейшы беларускі паэт Алесь Разанаў (які зусім нядаўна адзначыў свой 70-ты дзень народзінаў), а таксама паэт і празаік, адказны сакратар часопіса “Дзеяслоў” Анатоль Івашчанка. Зразумела, што ў такі дзень гаворка перадусім ішла пра беларускую мову і стан беларускай літаратуры: менчукі прачыталі свае творы і, канечне, павіншавалі чытачоў са святам. Анатоль Івашчанка праспяваў пад гітару некалькі перакладаў з памятнай анталогіі рускай рок-паэзіі, якая з’явілася ў “Дзеяслове” некалькі гадоў назад.\nНаведнікі вечарыны доўга не адпускалі літаратурны дэсант з Мінску, было зададзена шмат пытанняў, найцікавейшыя з якіх былі адзначаныя прызамі — кнігамі і выданнямі Саюза беларускіх пісьменнікаў. У бібліятэку ляхавіцкай гімназіі таксама быў урачыста перададзены камплект самых разнастайных выданняў СБП.\nАлесь Разанаў “Палёт”\nПрэс-служба ГА “Саюз беларускіх пісьменнікаў”, фота: gymn.lyahovichi.edu.by


Раней, у 2014 годзе, у ЕАЭС быў зацверджаны пералік сектараў паслуг адзінага рынку. Гэты пералік змяшчае ў сабе у тым ліку і паслугі ў сферы інжынерных пошукаў, архітэктурна-будаўнічага праектавання, будаўніцтва, рэканструкцыі, рамонту аб'ектаў капітальнага будаўніцтва.\nАднак Камісія падчас маніторынгу выявіла, што дзяржавы Саюза не забяспечвалі паўнавартаснае функцыянаванне адзінага рынку паслуг у сферы будаўніцтва. У прыватнасці, не давалі асобам іншых дзяржаў ЕАЭС права на пастаўку і атрыманне паслуг без абмежаванняў, выключэнняў і дадатковых патрабаванняў; без дадатковага заснавання ў форме юрыдычнай асобы; на падставе дазволу, атрыманага пастаўшчыком паслуг на тэрыторыі сваёй дзяржавы; з прызнаннем прафесійнай кваліфікацыі персаналу.\nПадрыхтаваны план мерапрыемстваў дазволіць паэтапна вырашыць гэтую праблему і забяспечыць паўнавартаснае функцыянаванне адзінага рынку паслуг у сферы будаўніцтва ў ЕАЭС. Дакумент прадугледжвае распрацоўку і заключэнне ў 2022 годзе міжнароднага дагавора ў рамках ЕАЭС аб узаемным прызнанні прафесійнай кваліфікацыі кіруючага тэхнічнага персаналу ў сферы будаўніцтва. Для гэтага плануецца выявіць існуючыя патрабаванні да прафесійнай кваліфікацыі кіруючага тэхнічнага персаналу і прымяніць найлепшыя міжнародныя і нацыянальныя практыкі рэгулявання гэтай сферы.\nУ рамках працы над пагадненнем (міжнародным дагаворам) Камісія з бакамі дамовіліся аб агульных падыходах да ўзаемнага прызнання прафесійных кваліфікацый кіруючага персаналу пастаўшчыкоў будаўнічых паслуг. У прыватнасці, дакумент будзе ўключаць у сябе прызнанне прафесійных кваліфікацый без праходжання дадатковых працэдур для кіруючага тэхнічнага персаналу (галоўныя архітэктары праекта, галоўныя інжынеры праекта, тэхнічныя дырэктары і г.д.); змяшчаць у сабе безумоўнае прызнанне адукацыі і стажу працы.\nАкрамя таго, распаўсюджванне пагаднення, якое распрацоўваецца, на працоўных з краін ЕАЭС дазволіць бакам палепшыць умовы, звязаныя са свабодай руху рабочай сілы, паколькі ў цяперашні час прызнанне кваліфікацый для працоўных Дагаворам аб ЕАЭС наогул не прадугледжана.


Складанне апісанне з у Герасімаў царква покрыва на Нерлі\nСкладанне па карціне С. Герасімава «Царква Пакрова на Нерлі»\nШэдэўр рускіх дойлідаў\nПерад намі адзін з шэдэўраў рускага дойлідства: белыя каменныя сцены, мудрагелістыя разьбяныя ўзоры, залаты купал. Гэта храм Пакрова на Нерлі — жамчужына Залатога Кольцы Расіі.\nЦарква заснавана ў 1165 годзе. Знакаміты рускі князь Андрэй Багалюбскага страціў любімага сына — Ізяслава і, каб увекавечыць яго памяць, закладвае храм у гонар праваслаўнага свята Пакрова Багародзіцы. Гэта свята стала адзначацца па ініцыятыве князя.\nПрыцягвае і размяшчэнне храма. Князь задумаў яго так, каб царква размяшчалася на скрыжаванні рэк Нерлі і Клязьмы. Падарожнічаючы па рацэ, здалёку можна было ўбачыць цудоўны храм, як бы лунае над вадой. На жаль, зараз рэчышча гэтых рэк памянялі кірунак. Па словах вядомага гісторыка І.Э. Грабара, гэты храм:\nЗ’яўляецца не толькі самым дасканалым храмам, створаным на Русі, але і адным з найвялікшых помнікаў сусветнага мастацтва …\nУнікальныя разьбяныя рэльефы сцен храма малююць нам цара Давіда, а таксама стылізаваныя фігуры львоў, птушак, жаночыя твары. Працы адрозніваюцца тонкасцю і выразнасцю ліній. На жаль, не ўсе ўзоры захаваліся ў першапачатковым выглядзе.\nЦарква Пакрова-на-Нерлі — крыніца натхнення\nГэта дзіўнае тварэнне рускай архітэктуры натхніла многіх мастакоў на стварэнне новых палотнаў. Адзін з іх — Сяргей Герасімаў — таленавіты рускі пейзажыст.\nЁн паказвае нам неба ў яркіх вясёлкавых танах, на фоне якога — беласнежны храм. Гледзячы на яго карціну «Царква Пакрова на Нерлі», мы напаўняемся шчасцем і гармоніяй.\nХочацца задумацца пра вышэйшыя каштоўнасцях, пра каханне чалавека да Бога. Храм намаляваны ў летні час, апраўлены яркай зялёнай травой і блакітным вадаёмам. Усё гэта толькі вылучае белы колер яго сцен. Дзіўна перададзена адчуванне «палёту» храма над вадой.\nІ каб узмацніць ўражанне, на пярэднім плане мастак адлюстроўвае жанчыну з маленькім дзіцем. Па-мойму думку, гэта сучасны правобраз Багародзіцы.\nЗ дапамогай яго аўтар карціны паказвае гістарычную сувязь пакаленняў.\nНа маю думку, гэтая царква па праве можа называцца адным з сімвалаў Расіі. І ўбачыць яе павінен кожны культурны чалавек.


Тэрытарыяльны фестывальны… — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n04.03.2016 02.03.2016 Анна Герасимова791Комментарии on Тэрытарыяльны фестывальны…\nСтаўбцоўшчына прымала ўдзельнікаў міжрэгіянальнага фестывалю песні «Песняй вітаем мы вас» – наведвальнікаў аддзяленняў дзённага знаходжання Клецкага, Пухавіцкага і Уздзенскага тэрытарыяльных цэнтраў.\nПершы такі міжрэгіянальны фестываль прайшоў у мінулым годзе ў Клецку. Фестывалю адразу быў зададзены высокі ўзровень. Але і Стаўбцоўшчына яго ўтрымала. Госці заходзілі ў раённы Цэнтр культуры, праходзілі рэгістрацыю і атрымлівалі ў падарунак «кавалачак» нашага краю – маляўнічыя буклеты, прадастаўленыя аддзелам ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама, а таксама непаўторныя сувеніры, якімі, як і часцінкай свайго сэрца, падзялілася валанцёр Ала Мешыч. Кожнага кранула віншавальная паштоўка са словамі: «Ваша творчасць – класная, а наша сустрэча – неацэнная», па-майстэрску вырабленая кіраўнікамі гурткоў, што працуюць пры аддзяленні, Людмілай Няверавай і Таццянай Шаўчук.\nКожнае з аддзяленняў чатырох тэрытарыяльных цэнтраў упрыгожыла фестываль сваёй міні-выстаўкай. Ад яе вочы разбягаліся і зусім не хацелася верыць ва ўзрост тых, хто так умее тварыць. Ва ўздзенцаў былі вышываныя рэчы са стужак, у кляччан – «зімовая» кампазіцыя са снегавікамі і ілюмінацыяй, у пухавічан – вышываныя карціны і іконы… Шкатулкі, вазачкі і іншыя дэкаратыўныя прадметы, выкананыя з дапамогай квілінгу, газетных трубачак, вышыўкі, прадставілі актывісты аддзялення дзённага знаходжання для грамадзян пажылога ўзросту Стаўбцоўскага тэрытарыяльнага цэнтра Алена Гундзіловіч, Святлана Карбоўская, Валянціна Кубрына, Таццяна Шагун.\nПрыгожа правяла свята вядучая Наталля Грынкевіч. З прывітальным словам да ўдзельнікаў звярнуліся дырэктар Стаўбцоўскага тэрытарыяльнага цэнтра Святлана Блашко і загадчык аддзялення дзённага знаходжання для грамадзян пажылога ўзросту Сяргей Есіс, дырэктар раённага Цэнтра культуры Ала Сушч. Пасля пачалася ўласна фестывальная праграма, якая парадавала і актыўнай пазіцыяй пажылых людзей, і цікавымі творчымі адкрыццямі.\nРаспачалі праграму госці з Узды. Іх перамога над узростам і, пры гэтым, невычэрпны аптымізм, зарад бадзёрасці – дастойныя самых высокіх узнагарод. Эмацыянальна яркім было выступленне прадстаўнікоў Клецкага тэрытарыяльнага цэнтра. Задорныя ўдзельнікі хору выйшлі на сцэну ў аднолькавых касцюмах, са свежым рэпертуарам. Разам з хорам спявалі пад гітару і загадчык аддзялення з кіраўнікамі гурткоў. Госці з Пухавічаў выступалі ў невялікім саставе, але спявалі а-капэльна. Адзіны мужчына, які, дарэчы, прайшоў у свой час Афганістан, стаў упрыгажэннем жаночага вакальнага калектыву.\nАддзяленне Стаўбцоўскага тэрытарыяльнага цэнтра прадставіў на фестывалі гурток фальклорнай песні «Родны кут». Пад акампанемент Міхаіла Міткевіча выступілі з сольнымі нумарамі Лілія Хамко, Таццяна Хамраева, Мікалай Шэндзік, Вера Янушкевіч. У зале не было раўнадушных, калі заспявала сваю жартоўную песню «Я на пенсіі…» Наталля Паўлючэнка.\nВыступленні фактычна працягнуліся і за чаяпіццем, калі ўсе частавалі адзін аднаго (словы ўдзячнасці спонсарам за магчымасць дэгустацыі прадукцыі – Стаўбцоўскаму філіялу ААТ «Гарадзейскі цукровы камбінат», прадпрыемству «Гном-сэрвіс», ААТ «Вішнявецкі-агра»). І затым – танцавальная праграма.\nПасля фестывалю – агульнае фота на памяць і запрашэнне на новую сустрэчу. Мяркуецца, наступнай за Стоўбцамі фестывальнай сталіцай стане суседні горад Узда.\nА можа гэта твой шанц?


Спаборніцтвы…усё ж такі адбыліся! — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nМолодежный курьер Спорт Ступені поспеху\n15.01.2021 05.02.2021 administrator495\n2020 год запомніцца многімі пераменамі, што кардынальна змянілі наша жыццё. У сувязі з эпідэміялагічнай сітуацыяй былі абмежаваны ўсе масавыя мерапрыемствы, у тым ліку і спаборніцтвы. А іх, на жаль, практычна немагчыма правесці ў рэжыме анлайн. Тым больш дарагімі для юных спартсменаў сталі спаборніцтвы, якія ўсё-такі адбыліся.\nЗімовае першынство ДЮСШ Валожынскага раёна па плаванні сабрала шмат юных удзельнікаў, якія прадэманстравалі спартыўны характар і добрыя вынікі. А яшчэ зусім нядаўна юных плыўцоў у раёне практычна не было, пакуль не адкрыўся басейн. Спартсмены былі разбіты на ўзроставыя падгрупы: юнакі і дзяўчаты 2007-2008 гадоў нараджэння, 2009-2010, 2011 і маладзейшыя.\nУ першай узроставай катэгорыі тройкі прызёраў размеркаваліся наступным чынам. Сярод дзяўчат лепшы вынік паказала Дар’я Поль, другі і трэці – Ульяна Макеева і Надзея Ліштван. Сярод юнакоў Андрэй Нахай прадэманстраваў лепшы вынік, другое і трэцяе месцы занялі Максім Жуковіч і Максім Клачко.\nУ наступнай узроставай катэгорыі сярод дзяўчынак першынствавала Мілена Кароль. У тройцы прызёраў таксама Марыя Цяшкевіч і Анастасія Аляксандрава. У хлопчыкаў лепшым быў Аляксей Аліеў, на другім і трэцім месцах – Арсеній Пачыкоўскі і Кірыл Жук. Сярод дзяўчынак 2011 года нараджэння і маладзейшых лепшы вынік на рахунку Маргарыты Харчанка, другі і трэці вынік прадэманстравалі на дарожцы Арына Бацян і Аляксандра Шурыгіна. Сярод хлопчыкаў лепшым быў Мацвей Сак, другі і трэці вынікі ў Веньяміна Яску і Ягора Вараб’я.\n12 выхаванцаў нашай ДЮСШ прынялі ўдзел у адкрытым першынстве па дзюдо спартыўнага клуба “Эверэст” у Мінску. На спаборніцтвы “Моцны арэшак” з’ехаліся 350 удзельнікаў.\nЛепшы вынік сярод членаў нашай каманды на рахунку Крысціны Трашчынскай, якая заняла трэцяе месца ў вагавой катэгорыі да 29 кілаграмаў. Пятае месца ў сваіх вагавых катэгорыях занялі Віктар Кісліцкі (да 35 кг), Мікіта Белаблоцкі (да 29 кг) і Дзмітрый Васілеўскі (да 32 кг).\nРабят трэніраваў і рыхтаваў да спаборніцтваў Віктар Эрнставіч Міцкевіч.\n27-28 снежня мінулага года на базе Валожынскай ДЮСШ прайшоў адкрыты турнір па настольным тэнісе памяці В. Клачко. У ім прынялі ўдзел юнакі і дзяўчаты 2004-2007 гадоў нараджэння, 2008-га і маладзейшыя з Валожына, Барысава, Дзяржынска і Узды.\nЛепшай сярод нашых дзяўчат у старэйшай групе была Лізавета Сучкевіч, якая заняла трэцяе месца. Яна прапусціла наперад Аліну Абозную з Узды і Еву Князеву з Барысава. Сярод юнакоў 2004-2007 гадоў нараджэння першынстваваў наш зямляк Мікалай Шчогалаў. Другую і трэцюю прыступкі п’едэстала гонару занялі Іван Гармаза з Дзяржынска і Ілля Самсонаў з Барысава.\nУ малодшай падгрупе сярод дзяўчат перамогу святкавала юная тэнісістка з Дзяржынска Мілана Шут, яе зямлячка Марыя Смаргова была трэцяй. Другое месца на рахунку валожынкі Надзеі Гедроіць. Сярод малодшых хлопчыкаў лепшы вынік паказаў Шаргон Кіемедзінаў з Барысава, другі і трэці – Яраслаў Аксяненка з Дзяржынска і Максім Пілікевіч з Узды.\nЗ разгромным лікам 13:4 юныя валожынскія футбалісты перайгралі сваіх равеснікаў са спецыялізаванай ДЮСШ г. Маладзечна. Матчавая сустрэча па міні-футболе прайшла 30 снежня. Лепшага навагодняга падарунка свайму трэнеру Аляксандру Пятровічу Кавязу яны зрабіць проста не маглі. Шчаслівыя былі ўсе: ігракі, іх бацькі, якіх на гульню сабралася даволі шмат, і, зразумела, трэнер, што хваляваўся не менш за падапечных, бо гэта была іх першая сапраўдная гульня. Ад нецярпення і жадання хутчэй выйсці на поле ўдзельнікі матчу прыйшлі ў ФАК за дзве гадзіны да пачатку гульні. Так ім хацелася прадэманстраваць свае навыкі.\nУ спаборніцтвах прымалі ўдзел аматары футбола, якія толькі пачынаюць спартыўны шлях, хлопчыкі 2012 года нараджэння. Ды і каманда збіралася з цяжкасцю: многія хварэлі, некаторыя паехалі на канікулы да бабуль-дзядуляў. Ледзь назбіралася 6 ігракоў і адзін на замену. А ў сапернікаў між тым было некалькі саставаў, якія мяняліся на полі па некалькі разоў за ігру. Толькі гэта ім не дапамагло, пра што сведчыць унушальны пераможны лік каманды цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Валожынскага раёна. Юныя валожынцы на чале з капітанам-гімназістам Дзмітрыем Пупа пераўзышлі самі сябе.\nЛепшымі ігракамі ў нашай камандзе па выніках гульні прызнаны першакласнік СШ № 1 райцэнтра Максім Тарасевіч і другакласнік гімназіі № 1 Мікіта Вількоўскі. Яшчэ адна цікавая дэталь: капітан каманды сапернікаў Арсеній Гелда свой спартыўны шлях пачынаў у Валожыне менавіта пад кіраўніцтвам А. П. Кавязы. Выдатны пераднавагодні настрой стаў для хлопчыкаў матывацыяй трэніравацца больш, каб паказваць добрыя вынікі.\nЗ 5 па 6 студзеня ў Мінску прайшла спартакіяда Мінскай вобласці па лёгкай атлетыцы сярод юнакоў і дзяўчат 2004-2005 і 2006-2007 гадоў нараджэння, якія прадстаўлялі ДЮСШ і СДЮШАР. У турніры прынялі ўдзел 17 каманд і каля 400 спартсменаў. Напружаная барацьба разгарэлася ва ўсіх відах і на ўсіх дыстанцыях. Кожны ўдзельнік імкнуўся паказаць найлепшы вынік.\nСярод членаў нашай каманды вызначыліся Дар’я Маліноўская, якая першынствавала на дыстанцыях 1500 і 3000 метраў, і Аляксандр Ждан, што заняў першае месца ў спартыўнай хадзе на 3 і 5 кіламетраў. У спартыўнай хадзе на 2 кіламетры лепшай была Ганна Юрыс, а ў безе на дыстанцыі 1500 метраў дзяўчына паказала другі вынік.\nПадчас зімовых канікулаў, 9 студзеня, прайшло адкрытае першынство ДЮСШ па дзюдо сярод школьнікаў 2008-2012 гадоў нараджэння. У спаборніцтвах прынялі ўдзел каля 40 пачынаючых дзюдаістаў. Нягледзячы на марозны дзень, у зале было дастаткова горача ад паядынкаў, азарту і перажыванняў родных, якія прыйшлі пахварэць за сваіх дзяцей і ўнукаў. А тыя штораз дэманстравалі сапраўдны байцоўскі характар.\nВось імёны пераможцаў: валожынцы Антон Рудовіч, Захар Сухадолец, Мікіта Анісовіч, Глеб Зубовіч, Арцём Насовіч, Ангеліна Юрэвіч, Лізавета Ярашэвіч і Юрый Пратасевіч з аграгарадка Пяршаі. Да таго ж Лізе Ярашэвіч (спартыўны клуб “Вітаўт”) і Глебу Зубовічу (ДЮСШ) былі ўручаны прызы за лепшую тэхніку. А ўсе ўдзельнікі турніру атрымалі салодкія прызы ад СК “Вітаўт”.\nНА СЦЭНУ ВЫЙШЛІ ВОСЕМДЗЯСЯТ ПЯЦЬ…


Крымінальная хроніка бярэзінскіх следчых — Березино. Березинский район. Березинская панорама\n18 ноября 2020 74 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nНабыў тэлефон у крэдыт і прадаў іншаму\nТакую схему злачынства прыдумаў і рэалізаваў, каб мець грошы, 31-гадовы мужчына. Ен падмануў спецыяліста “Белтелеком”, узяўшы на сябе абавязацельствы поўнай аплаты кошту мабільнага тэлефона шляхам штомесячных плацяжоў. Аднак замест аплаты вырашыў прадаць свой гаджэт, чым нанёс урон фірме на 898 рублёў 80 капеек.\nСхавайце лодкі ад чужых вачэй!\nУ тым, што гэта неабходна зрабіць, пераканаўся 64–гадовы жыхар раёна. Ён пакі-нуў на беразе ракі Бярэзіны, паблізу вёскі Міраслаўка, сваю гумавую лодку ўсяго на два дні, а вярнуўся і яе не знайшоў. Аказалася, яна вельмі спатрэбілася 35–гадоваму мужчыну.\nКуды паляцеў “Аист”?\nМенавіта на гэты двухколавы транспарт паквапіўся злодзей, які абрабаваў дачу па вуліцы Ляскоўскай вёскі Вяшэўка. Матэрыяльны ўрон налічвае 200 рублёў. Укралі машыну прама з фермы Вечарам 5 лістапада паблізу малочнатаварнай фермы “Казлоў Бераг” укралі аўтамабіль ЗАЗ-1102. Па гарачых слядах вылічылі злодзея. Ім аказаўся 34-гадовы мужчына.\nІзноў пра фішынг\nНевядомы ў невядомым месцы днём 9 лістапада з выкарыстаннем банкаўскай карткі 32–гадовай жанчыны, з дапамогай неўстаноўленай камп’ютарнай тэхнікі падключыўся да інтэрнэту. Атрымаўшы доступ да чужой карткі, кіберзлодзей разбагацеў на 1203 рублі.\nНе стала мабільнага тэлефона\nНевядомы на некалькі гадзін у доме па вуліцы Мінскай горада Беразіно пакінуў без нагляду свой гаджэт, а ўспомніўшы, так і не знайшоў каштоўную рэч. Матэрыяльны ўрон налічвае 425 рублёў.\n← Як бярэзінцы захоўваюць масачны рэжым?\nУ вёсцы Кукарава муж жорстка забіў жонку →\nПачасціліся выпадкі крадзяжоў з падворкаў… Што яшчэ ў крымінальнай хроніцы бярэзінскіх следчых?


Вековой снимок - зеркало времени » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nВекавы здымак - люстэрка гісторыі\nГэтае фота зроблена ў фотаатэлье «Кабінетны партрэт» Петраграда і яшчэ захавала на кардонным паспарту раней заваяваныя ўзнагароды з царскай сімволікай за якаснае адлюстраванне. Час пакінуў на ім не толькі выявы маладой сямейнай пары. Па сцвярджэнні яе цяперашніх нашчадкаў, фатаграфаваліся неўзабаве пасля вяселля, якое адбылося ў 1917-м. Ва ўсялякім выпадку бясспрэчна, што перад намі выява нашых землякоў з рэвалюцыйнай расійскай сталіцы.\nНа здымку Вікенцій Цярэшка з вёскі Марцінаўцы і яго маладая жонка Алена з Ашмягаў у Пячонках. Гэтыя на той час даволі вялікія населеныя пункты суседнічалі непадалёку ад Міёр, іх назвы захаваліся на карце і цяпер. Самае дзіўнае, што маладыя людзі пазнаёміліся ў Петраградзе. Некалькі дзесяцігоддзяў таму сустракаўся з Аленай Усцінаўнай, яна тады жыла ў дачкі ў райцэнтры.\n– Вікенцій Антонавіч нарадзіўся ў 1890 годзе, паходзіў з беднай сялянскай сям’і. Калі меў тры гады – памерла маці, – апавядала яна пра мужа. – Жыццё прыгатавала яму шмат горачы, цяжкіх выпрабаванняў. У школу амаль не хадзіў, бо даводзілася з маленства працаваць. Таму застаўся бадай што зусім непісьменным. Пры гэтым трывала засвоіў сялянскую навуку, непаседлівы і актыўны, смела браўся за любую справу. Напачатку быў падпаскам, як падрос – хадзіў на заробкі ў Латвію. Пасля перабраўся ў сталіцу, там памяняў нямала рабочых месц.\nМаладыя людзі пазнаёміліся ў Петраградзе. Ён, 27-гадовы санітар, працаваў у бальніцы, дзе яна ў свае 17 ужо была аперацыйнай сястрой. Працоўнае жыццё тады ўсе пачыналі рана, а Алена Усцінаўна мела высокую для таго часу адукацыю – сем класаў, свабодна валодала польскай мовай і размаўляла на французскай, скончыла курсы медсясцёр. Сталічнае жыццё віравала, пры імклівых грамадскіх змяненнях хутка стварылі сям’ю. Апавядалі, што былі сведкамі, а ў нейкай меры і ўдзельнікамі рэвалюцыйных падзей. Узгадвалі і пра Леніна на браневіку на вакзальнай плошчы.\nСямейнае жыццё пачыналася няпроста: не выжыла першае дзіця. Вікенція Антонавіча падводзіла здароўе, нават вымушаны быў паехаць на папраўку на радзіму. І гэта пры цяжарнай жонцы ў час савецка-польскай вайны.\nСын Вітольд нарадзіўся ў Петраградзе ў 1921 годзе, калі па Рыжскім дагаворы нашы мясціны адгарадзіла савецка-польская граніца. Сям’я ўз’ядналася ў Марцінаўцах.\n– Грошай хапіла толькі каб купіць хатку ў вёсцы Дворышча, якую мы цяпер ведаем як Міёркі-2, – прыгадвала Алена Усцінаўна. – Зямлі не мелі, жылі заробкамі. Вікенцій Антонавіч капаў канавы, асушаючы землі ў памешчыкаў, трапаў лён у міёрскіх гандляроў-яўрэяў.\nРадасна сустрэў Вікенцій Антонавіч верасень 1939 года. 15 студзеня 1940-га ўтвораны Міёрскі раён, у яго складзе былі 19 сельсаветаў. Пасля субяседавання ў Мінску Вікенція Цярэшку вылучылі на пасаду старшыні Жукаўскага сельскага Савета.\n– Няпросты быў час, – сведчыла Алена Усцінаўна. – Мы часта ездзілі на вясковыя сходы, выступалі, расказвалі пра новае жыццё. Я звычайна выконвала абавязкі сакратара, бо ў мужа адукацыі не хапала. Агітавалі за калгасы. Пасля аднаго такога сходу ноччу запалаў наш хлеў, полымя перакінулася на суседскія пабудовы, канюшню, але жыллё адстаялі. У мужа нават стралялі.\nДарэчы, у 1940 годзе ў раёне ўжо дзейнічалі партыйная і камсамольская арганізацыі, дзясяткі агіткалектываў, да верасня была ўтворана 21 сельгасарцель. Восенню прайшлі выбары ў раённы Савет. Першую арганізацыйную сесію 28 снежня па традыцыі адкрыў старэйшы дэпутат, якім аказаўся Вікенцій Цярэшка. Яго потым абралі членам пастаяннай камісіі па сельскай гаспадарцы. Перад ёй стаялі задачы па разгортванні спаборніцтва і стаханаўскага руху на вёсцы, выкарыстанні тэхнікі МТС, арганізацыі агравучобы, павышэнні ўрадлівасці палёў на аснове комплексных агратэхнічных мерапрыемстваў.\nСельсавецкімі абавязкамі, вырашэннем гэтых пытанняў давялося займацца Вікенцію Антонавічу, але нядоўга, грымнула вайна. І адразу – загад на эвакуацыю. Не марудзячы запрэглі коніка, пагрузілі ў павозку тое, што можна было ўзяць з хаты і агарода. Уселіся самі, а гэта акрамя гаспадара цяжарная жонка і шэсць дзяцей. Скіраваліся ў бок Дрысы. Як аказалася, маршрут выбралі ўдала, у любым іншым напрамку іх чакала б варожае акружэнне.\nЭвакуіраваным выплачвалася пэўная сума з банкаўскіх запасаў і выручкі спажыўкааперацыі. Атрымалі такую падтрымку і Цярэшкі. Але што яна азначала для вялікай сям’і, якая знаходзілася ў дарозе тры месяцы. Галадалі, прасілі міласціну. Пабачылі кроў і смерць ад налётаў нямецкіх самалётаў. Як сямейная рэліквія і цяпер захоўваецца прастрэленая фанерная накрыўка ад ручной швейнай машынкі, якую везлі з сабой у возе, – смерць суправаджала і іх саміх. Пакуль была магчымасць, рухаліся днём, пазней – толькі ноччу. Дабраліся да Волгі ў Рыбінску. Далей плылі параходам да горада Энгельса, ехалі поездам. Затрымаліся ў Саратаўскай воласці, сяло Тарлыкаўка Прыволжскага раёна. Там знаходзіўся нямецкі саўгас «Дзінкель», толькі немцаў ужо не было, вывезлі пры набліжэнні фронту.\nСтарэйшы сын Вітольд паспеў парадавацца нараджэнню малодшага браціка Паўліка і неўзабаве атрымаў позыў у ваенкамат. Так бежанец-беларус стаў чырвонаармейцам 115-й асобнай брыгады, па дакументах – чамусьці Віталём Віктаравічам. Тарлыкаўка была за 150 кіламетраў ад Сталінграда, аднак і ў ёй з канца жніўня 1942 года стала чутна, як за Волгай гудзе зямля, па начах бачылася зарыва. Вось у гэтае пекла трапіў Вітольд. Ад яго прыйшло адзінае пісьмо, дзе паведамляў, што навокал гараць зямля і вада, вяртаў грошы, дадзеныя на дарогу – бачыў, не спатрэбяцца. Наказваў маленькаму Паўліку жыць за яго.\n4.10.1942 – дата, якой пазначана выбыццё чырвонаармейца В. В. Цярэшкі з радоў 115-й АСБр як зніклага без вестак. Каб уявіць напал баёў пад Сталінградам, дастаткова сказаць, што з брыгады ў 5 592 штыкі на 31 жніўня да 20 кастрычніка засталося толькі 469 байцоў.\nМногія гады лёс Вітольда нягледзячы на шматлікія спробы быў невядомы родным. Толькі ў 2016-м пошукаўцы з Валгаграда высветлілі, у якое пекла ён трапіў параненым на полі бою. Гэта быў Шталаг 301/Z ля горада Славута ў Камянец-Падольскай вобласці Украіны ці інакш – «Грослазарэт Славута 301». Тут за калючым дротам у неацепленых памяшканнях з вокнамі, забітымі дошкамі, ваеннапалонных марылі голадам, заражалі рознымі інфекцыямі, збівалі і забівалі, закапвалі жывымі… Апошняя дата ў жыцці Вітольда – 28 мая 1943 года.\n… Услед за сынам быў мабілізаваны, толькі не на фронт, – у так званую працоўную армію, – Вікенцій Антонавіч, які да гэтага працаваў намеснікам дырэктара саўгаса. Яму давялося займацца забеспячэннем баявых падраздзяленняў. Услед за фронтам ён дайшоў да родных мясцін і застаўся тут аднаўляць разбураную вайной гаспадарку. Восенню 1944-га прывёз з-за Волгі сям’ю. Працаваў намеснікам старшыні райвыканкама, зноў узначальваў Жукаўскі сельсавет, быў выбраны старшынёй калгаса. Заставаўся ў гушчы гаспадарчых і грамадскіх спраў такім жа няўрымслівым. На здымках у сямейным альбоме ён амаль заўсёды з усмешкай на вуснах.


Захапленні ў вандроўцы па Буда-Кашалёва — Лоевский край\nЗахапленні ў вандроўцы па Буда-Кашалёва\nЛюбіць радзіму патрэбна не толькі на словах. Справы кожнага чалавека, які нарадзіўся і вырас на нашай зямлі, імкненні зрабіць нешта такое, што будзе прыемным для землякоў, і ўпрыгожыць наваколле лепш за ўсякія эпітэты раскажуць пра шанаванне Бацькаўшчыны, захаванне памяці продкаў, старажытных абрадаў і традыцый. Самабытнасць беларускай культуры непаўторная, і мы павінны яе сберагчы для дзяцей і ўнукаў.\nУ кожнай вёсачкі нашай прыгожай шматнацыянальнай радзімы можна сустрэць вельмі таленавітых людзей, якія ўвасабляюць у жыццё цікавыя ідэі. Падчас выязднога абласнога семінару, прысвечанага Году малой радзімы, рэдактарам і прадстаўнікам рэгіянальнай прэсы Гомельшчыны пашчасціла пабываць у цікавых мясцінах, паслухаць людзей, сэрцам адданых роднаму краю.\nЗнаёмства з населеным пунктам Буда-Кашалёва пачалося з мастацкай галерэі імя Я. Майсеенка. На гэты час тут размясціліся дзве выставы, прысвечаныя 80-годдзю Гомельшчыны. Сярод экспанатаў шмат фатаграфій людзей, якія сваёй штодзённай працай унеслі ўклад у развіццё рэгіёну. Простыя твары, усмешкі на вуснах і моц у поглядах… Яны ведалі, што робяць усё магчымае, каб справа, за якую ўзяліся, прыносіла дабрабыт краіне і кожнаму яе жыхару.\nУжо на пад’ездзе да Чабатовічскага цэнтру народнай творчасці стала зразумела, што мы апынуліся каля незвычайнага месца. Масіўныя разбяныя вароты адкрылі дарогу да старадаўняга побыту беларусаў. Тут можна пабачыць ярмо, куды запрагалі быкоў, лейцы з лугавых траў, якія становяцца мацнейшымі, калі размакаюць у вадзе, шмат ступак, маслабоек, збаноў, кошыкаў, мерных ёмістасцей, усялякіх прылад працы… Для гэтых экспанатаў давялося прыстасоўваць надворныя прыбудовы. А ў хаце натопленая печка, у ёй хлеб пячэцца, у кожным пакоі абразы, вышыванкі, саматканыя рушнікі, палавікі, мэбля, скрыні і нават струнныя інструменты, зробленыя рукамі мясцовых майстраў. Ад натуральнай драўлянай абіўкі, сушаных траў, асаблівага сялянскага каларыту неяк прыемна сціскаецца сэрца. Жадаючыя з цікавасцю ўдзельнічалі ў майстар-класе па стварэнню лялек-абярэгаў з тканіны.\nЗрабілі ў Чабатовічскім цэнтры і месца для роспісу маладых з аркай і ступкамі, якія ў дзень вяселля ўпрыгожваюць тканінай і кветкамі, арэлямі і карэтай для фотасесіі. Ёсць задумка добраўпарадкаваць тэрыторыю каля выкапанага вадаёма: паставіць там яшчэ адну разную альтанку, зрабіць лаўкі, уладкаваць месца для мангала… Эх, шкада, што мы ў гэтыя мясціны патрапілі ў апошні дзень сакавіка, калі зіма вырашыла нагадаць пра сябе халодным ветрам і мокрым снегам.\nЭкспанаты для музейных пакояў, якія пачалі ствараць у Буда-Кашалёўскім раёне ў 2007 годзе, сабіраліся ў мясцовых жыхароў і ў паўразбураных дамах. У некаторых хатах і па сённяшні дзень захоўваюцца скрыні з вышыванкамі, якія насілі родныя некалькі дзесяцігоддзяў назад. Толькі ўявіце сабе сціплую бабульку гадоў васьмідзесяці, якая перыядычна дастае са скрыні ручнікі, сукенкі, развешвае іх, каб высушыць, а потым зноў складае. Разумееце, чаму так пяшчотна адносіцца да скарбу? Бо ўсе тыя рэчы па сённяшні дзень нагадваюць ёй родную маці. Усім бы нам так захоўваць памяць пра сваіх продкаў.\nНаступнае месца, дзе давялося зноў жа захапляцца, — Гусявіцкі цэнтр ткацтва. Яго адкрыццё стала магчымым дзякуючы ўвасабленню мясцовай ініцыятывы «Адродзім ручнік разам» праекту «Садзейнічанне развіццю на мясцовым узроўні ў Рэспубліцы Беларусь», што фінансуецца Еўрапейскім саюзам і рэалізуецца Праграмай развіцця ААН. Рэалізацыя ініцыятывы вядзецца на сродкі міжнароднай тэхнічнай дапамогі і мясцовага сумеснага фінансавання. Кіруе аднаўленнем традыцыі ткацтва былы супрацоўнік унутраных спраў, які з дзяцінства памятае, як бабуля стварала сваімі рукамі палотны тканіны. Зараз гэты чалавек дасканала ведае ўсё пра ткацкія станкі, з двума памочнікамі займаецца іх зборкай, пераабсталяваннем, вырабамі з драўніны прыгожых сувеніраў, ткацтвам ручнікоў, посцілак, стварэннем беларускіх паясоў і шмат чаго іншага. Дзеці з захапленнем наведваюць цэнтр, ходзяць не па раскладу, а калі вольны час дазваляе. І тым не менш пакоі не пустуюць. Самай меньшай выхаванцы — шэсць гадоў. Ледзьве не са слязамі прасілася дзяўчынка ў гурток, каб навучыцца ткаць. Зараз паступова асвойвае тэхналогію. Там ёсць чаму павучыцца, паверце. Многія з гасцей паспрабавалі самі патрымаць у руках чаўнок і саткаць некалькі шэрагаў палавіка.\nЗацікаўленасць працаўнікоў цэнтра ў далейшым развіцці пачатай справы адчуваецца ў кожным слове пра новыя задумкі. Скарыстаўшыся магчымасцю, яны набылі поўны камплект сучаснага абсталявання па дрэваапрацоўцы, машынку для вышывання аплікацый, вырашаюць пытанні аптовай закупкі танных нітак добрай якасці. Гэта гаворыць пра дальнабачнасць людзей: калі фінансаванне праекту закончыцца, цэнтр зможа працягваць работу самастойна.\nБыло чым захапляцца і ў КСУП “Губічы”. У сельгаспрадпрыемства свая гісторыя. Асноўны касцяк працаўнікоў складаюць былыя перасяленцы трох вёсак з Брагіншчыны. Вядома ж, больш чым за 30 гадоў яны ўжо перажаніліся, асвоіліся і лічаць Буда-Кашалёўскі раён сваёй радзімай. Сельгаспрадпрыемства па сённяшні дзень не толькі трымае высокую планку ў вытворчых паказчыках, а і клапоціцца пра вяскоўцаў. Маладым спецыялістам у населеным пункце прадастаўляюцца добраўпарадкаваныя кватэры з мэбляй, набытай за кошт гаспадаркі, на работу і назад жывёлаводаў возіць аўтобус, абед для працаўнікоў бясплатны. Жыхары Губічскага сельсавета не толькі падтрымліваюць ідэю самаабкладання, а яшчэ і самі прыдумваюць, куды накіраваць сродкі, сабраныя з кожнага падвор’я: пафарбаваць рознакаляровымі малюнкамі калодзежы, адрамантаваць агароджу на грамадзянскіх могілках, набыць новую малую архітэктурную форму і г.д.\nУваравічскі цэнтр дзіця-чай творчасці таксама прадэманстраваў шмат нап-рамкаў дзейнасці дарослых і дзяцей, прадастаўленых на выставах.\nПрыемных уражанняў ад наведвання Буда-Кашалёўскага раёна засталося вельмі многа. Словы шчырай падзякі за магчымасць дакрануцца да каранёў беларускага народа гучалі ў адрас арганізатараў мерапрыемства — кіраўніцтва галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкама, старшыняў Буда-Кашалёўскага райвыканкама і раённага Савета дэпутатаў.\nАД АЎТАРА: Зразумела, што і на Лоеўшчыне ёсць што паказаць гасцям. Мы таксама захоўваем традыцыі нашых продкаў, збіраем экспанаты ў музейныя пакоі. Аднак не ўсіх майстроў ведаем, не заўсёды імкнемся пазнаць творчыя сакрэты, каб перадаць іх нашчадкам. Давайце разам выпраўляць гэтае становішча! Тэлефануйце нам у рэдакцыю, пішыце лісты і паведамленні на электронную пошту з адрасамі таленавітых людзей. Мы абавязкова наведаем іх і раскажам пра іх майстэрства нашым чытачам. Уклад кожнага ў развіццё сваёй малой радзімы як раз і заключаецца ў неабыякавасці і магчымасці зрабіць нешта для іншых.\nПредыдущая Литераторы, вам слово!\nСледующая Конкурс «Квітней, мая зямля» объявлен в Гомельской области


Апошняе абнаўленьне: 25 чэрвень 2010, 20:24\n"Яшчэ раз папярэджваю ўрад: неаплата «Газпромам «у поўным аб’ёме паслугаў у бліжэйшыя суткі павінна прывесьці да прыпыненьня ўсялякіх паслугаў для Расійскай Фэдэрацыі па транспартаваньні вуглевадароднай сыравіны — нафты і газу», — заявіў Лукашэнка на паседжаньні ўраду.\n19.17 Мядзьведзеў заклікаў Лукашэнку да абачлівасьці\n16.30 Лукашэнка абвясьціў транзытны ўльтыматум\n«Зразумела, што бакі павінны былі садзіцца за стол перамоваў. І прадметна размаўляць пра памер транзытнай стаўкі. І тады гэтыя б пытаньні неяк у наступным рэгуляваліся б. Што будзе пасьля заявы Лукашэнкі — гэта іншае пытаньне», -- мяркуюць у прэс-службе "Газпрому".\n16.00 Падзеньне капіталізацыі "Газпрому" ад канфлікту зь Беларусьсю – спэкуляцыі"\n15.50 Газпром просіць Украіну пампаваць больш газу ў Эўропу\n15.00 Статкевіч: «Прадказальны крок Лукашэнкі»\nКаардынатар «Эўрапейскай кааліцыі» Мікалай Статкевіч лічыць апошнюю пагрозу Аляксандра Лукашэнкі на адрас Масквы цалкам прадказальнай.\n«Стала відавочным, што Расея ня будзе фінансаваць прэзыдэнцкую кампанію Аляксандра Лукашэнкі, як яна зрабіла гэта ў 2006 годзе, замарозіўшы цэны на газ. Зразумела, што цэны на энэрганосьбіты будуць расьці і дасягнуць абяцанага заробку ў 500 даляраў ня ўдасца.\nГледзячы на гэта, можна зрабіць выснову, што беларускі рэжым ужо прадаў на год наперад танную расейскую нафту: 6.3 млн. тон, якіх нам хапіла б, каб езьдзіць па такіх жа коштах, як у Расеі, ужо перапрацаваныя і прададзеныя на Захад.\nУсе спадзяваньні на танныя кошты на расейскую нафту ляснуліся, і цяпер застаецца падвышаць кошты на бэнзін да эўрапейскага ўзроўню. Альбо адмовіцца ад акцызаў на продаж бэнзіну ці значна іх зьменшыць.\nУ такіх варунках сп.Лукашэнка спрабуе, па-першае, апошні раз націснуць; па-другое, спрабуе апэляваць да Захаду — маўляў, ратуйце нашу незалежнасьць ад імпэрскіх амбіцый. Па-трэцяе, гэта можа быць помста за прыніжэньне, паказанае па расейскім тэлебачаньні, як ён кавалак хлеба ў Пуціна прасіў.\nУрэшце рэшт, магчыма, ужо шукаюцца нагоды, каб бараніць тэрмінова незалежнасьць і правесьці пад гэтым сьцягам прэзыдэнцкія выбары як мага хутчэй, пакуль яшчэ эканоміка трымаецца».\n14.40 Лябедзька: «Гэта бойка для Лукашэнкі непрадказальная »\nЛідэр Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька камэнтуе чарговыя пагрозы Аляксандра Лукашэнкі перакрыць транзытны газ з Расеі ў Эўропу.\n«Лукашэнка рэалістычна ацэньвае стан расейска-беларускіх адносін і разумее, што на гэтым усё не заканчваецца. Сёньня газавая — заўтра будуць іншыя войны. Няма пэрспэктываў.\nТаму Лукашэнка, ведаючы, што гэты этап супрацьстаяньня ён прайграў, спрабуе перахапіць ініцыятыву і атрымаць нейкія дывідэнды, хаця б і палітычныя.\nЯго задача цяпер — гэта прыцягнуць увагу эўрапейскай супольнасьці да сытуацыі і максымальна „прапіярыць“ сябе, што праблема ня ў ім, а ў Расеі. Можа, стварыць такую антырасейскую газавую кааліцыю.\nПаглядзім. Я ня думаю, што Лукашэнка зараз здольны перахапіць ініцыятыву, што ён здольны выйграць гэтае супрацьстаяньне. Наперадзе прэзыдэнцкая кампанія. Думаю, што Лукашэнка ўцягваецца ў бойку, якая для яго непрадказальная».\n14.00 БРСМ зьбірае грошы, адзеньне і харчы для «Газпрому»\nАктывісты праўладнага Беларускага рэспубліканскага саюзу моладзі праводзяць у Менску акцыю па зборы «гуманітарнай дапамогі «Газпрому».\n«Мы вырашылі выйсьці ў цэнтар Менску і сабраць гуманітарную дапамогу для „Газпрому“, каб ён мог разьлічыцца зь Беларусьсю за транзыт газу», — заявіў Інтэрфаксу першы сакратар ЦК БРСМ Ігар Бузоўскі.\n«Пасля таго як зьбярэм грошы, адзеньне, прадукты, якія ўжо пачалі прыносіць менчукі, адправім гэта ўсё бандэрольлю ў Маскву, у «Газпром», — дадаў Бузоўскі.\nБРСМ зьбірае «гуманітарную дапамогу» «Газпрому»\n13.55 «Газпром» кажа, што прынцыпова дамовіўся зь Беларусьсю пра дадатак да кантракту на транзыт газу на 2010 год.\n«Паводле ўмоваў кантракту, які дзейнічае на пастаўку і транзыт газу ад 31 сьнежня 2006 году, „Газпром“ Беларусі нічога ня вінен. А наконт дадатку да кантракту на 2010 год мы зь беларускімі калегамі ўжо прынцыпова дамовіліся і разьлічваем падпісаць яго ў бліжэйшы час », - заявіў Сяргей Купрыянаў.\nКупрыянаў удакладніў, што дадатак тычыцца павышэньня стаўкі за транзыт расейскага газу па тэрыторыі Беларусі ў 2010 годзе і выкананьня ўмоваў пратаколу пра стварэньне сумеснага прадпрыемства ў частцы ўсталяваньня ўзгодненай аптовай надбаўкі на газ, які прадаецца «Белтрансгазам» на мясцовым рынку.\n13.30 «Газпром» заяўляе, што нічога ня вінен Беларусі\n«Газпром» паводле ўмоваў дзейнага кантракту Беларусі нічога ня вінен.\nТак пракамэнтаваў журналістам афіцыйны прадстаўнік кампаніі Сяргей Купрыянаў заяву прэзыдэнта Беларусі.\nЧарговы газавы канфлікт паміж Беларусьсю і Расеяй доўжыцца ад 21 чэрвеня.\nБеларусь пагасіла свой доўг за пастаўлены газ — 187 мільёнаў даляраў. Расея выплаціла за транзыт газу 228 мільёнаў даляраў. Афіцыйны Менск патрабуе 260 мільёнаў.


У Мінску ўпершыню прайшоў Fashion Scooter Fest\nМы прывыклі бачыць фестывалі байкераў, таму здаецца, што скутарысты толькі зрэдку ездзяць па горадзе. Аднак арганізатар фестываля Алег Карцаў кажа, у Беларусі зараз каля 15 тысяч мотаролераў. І скутар-клуб – адзін з найстарэйшых – арганізаваны 11 год таму. Па меркаванні спадара Карцава, многія ўладальнікі скутараў пакуль не асацыююць сябе з асобнай субкультурай. “Наша мерапрыемства накіравана на тое, каб гэтыя людзі аб’ядноўваліся паміж сабой, каб у горадзе з’яўлялася больш скутарыстаў. Бо гэта сапраўды не проста вельмі зручны сродак перасоўвання, але і пэўная філасофія", – кажа ён.\nЯк праходзіў фэст – у нашым фотарэпартажы.\nНекаторыя ўдзельнікі абралі касцюм рыцара.\nСамаму малодшаму ўдзельніку фэста ўсяго сем год.\nГод таму ў такіх самых строях маладыя на скутэрах спраўлялі вяселле.\nШлем – абавязковы атрыбут скутарыста, нават калі хочацца апрануць кацялок.\nІ сабака на скутары!\nХто сказаў, што на абцасах нельга кіраваць?\nФотажурналіст Антон Матолька дзякуючы скутару паспявае паўсюль.\nУ чаканні спадарожніка.\nДля тых, хто хоча пракаціцца на крылах анёла.\nФестываль зацікавіў нават бабулек.\nАлег Карцаў пачынае марафон па Мінску.\nКалона накіроўваецца ў цэнтр.\nАгулам больш за сто скутараў паўдзельнічала ў фестывалі. Удзельнікі паказалі сябе гораду, а таксама прадэманстравалі тэхніку ў парку імя Горкага. Там, дарэчы, прайшоў яшчэ і канцэрт.\n"Горад нас заўважыў, – падсумаваў спадар Карцаў. – І гэта значыць, што наступным разам нас будзе яшчэ больш!"