Андрэй Дзмітрыеў — пра затрыманне і вызваленне: "Спіс артыкулаў вялізны" | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Андрэй Дзмітрыеў — пра затрыманне і вызваленне: "Спіс артыкулаў вялізны"\nПалітык даў падпіску аб неразгалошванні.\nКіраўнік арганізацыі "Гавары праўду", экс-кандыдат у прэзідэнты 2020 года Андрэй Дзмітрыеў крыху расказаў пра затрыманне і вызваленне. У стрыме на сваім YouTube-канале ён сказаў, што даў падпіску аб неразгалошванні.\nПра затрыманне Дзмітрыева стала вядома 12 жніўня. Але ўвечары ён ужо быў дома. Затрымалі палітыка каля брамы школы, куды ён адвёў дзяцей у летні лагер. Пасля быў ператрус дома, падчас якога забралі ўсю тэхніку. Далей — допыт. "Спіс артыкулаў вялізны", — сказаў Андрэй Дзмітрыеў.\nМожна меркаваць, што затрыманне адбылося па справе платформы "Сход". Дзмітрыеў не выключаў, што яго, як і экс-амбасадара Ігара Ляшчэню, таксама адправяць на Акрэсціна. Аднак яму сказалі "Ідзіце". Ляшчэню затрымалі па справе аб "масавых беспарадках" у Мінску і правяраюць на датычнасць "да здзяйснення дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак".


Каментары да артыкула: ВІДЭА пра тры рэчы, якія трэба ведаць пра цыгарэтны рынак Беларусі\n02.10.2018 / 13:39\nШыкоўнае, якаснае відэа!\nГуўняж / адказаць\n02.10.2018 / 14:11\nНе было ніколі ў беларускай мове слова паліць! Было курыць! Бо у нас ё - курыць дым ці курыць пыл! Недавучкі! Панабіраліся польскіх словаў у вашай Варшаве. Як некалі "выкшталцоны" ўсоваўвалі паўсюль, каб значыць якасную ці вінтажную рэч, а гэта ж адукаваны па-польску.\nСказалі б вы майму дзеду - пашлі за хлеў папалім - атрымалі б сахаром у плечы і доўдняй у карак. Бо паліць - гэта натуральны агонь разводзіць. А курыць - гэта дым..\n25 / адказаць\n02.10.2018 / 14:48\nБред сивой кобылы!! Что тут нового такого, чего я не знал??\n02.10.2018 / 14:55\nА які сэнс гэтага відэа, паказаць, што нехта зарабляе на кантрабандзе? Ну дык ваша якая справа, аўтары? калі хлопцы у вуглі капаюцца, ці на сваім гарбу па лясным сцежкам і балотам поўзаюць з каробкамі, дык яны назад еўры прыносяць, і тут у Беларусі гэтыя еўры мяняюць на "зайцоў", добрую справу робяць. А вы тут толькі плявузгаеце, прычым дарма.


Інфармпакет: пямятка, мапа Мінска з указаннем гатэля, музеяў, крам\nПанядзелак – прыезд у Мінск, сустрэча на вакзале ў вагона № 5 Вашага цягніка з жоўтай таблічкай "тур Белая Русь", трансфер у гасцініцу, рассяленне ў гасцініцы (з 00.10). Выдача інфармпакета (памятка з падрабязнай праграмай, мапа Мінска).\nСняданак шведскі стол. Вольны дзень для самастойнага знаёмства з Мінскам. Шпацыры па горадзе, купля сувеніраў – усё побач.\n10.00 Аглядная экскурсія па Мінску (3,5 гадзіны). Падчас экскурсіі Вы даведаецеся пра мінулае горада ў шырокіх гістарычных рамках. Полацкае княства, Вялікае княства Літоўскае, Рэч Паспалітая, Расійская імперыя, Савецкая Беларусь і Рэспубліка Беларусь - такі шлях, пройдзены Мінскам за стагоддзі. Вы ўбачыце Петра-Паўлаўскую царкву пачатку ХVII стагоддзя і "Чырвоны" касцёл пачатку ХХ стагоддзя; найстаражытную вуліцу Нямігу, што пачыналася ад крэпасці - Мінскага замка, і маляўнічы Верхні горад, з якім жыццё Мінска была звязана на працягу пяці стагоддзяў. У Верхнім горадзе захаваліся помнікі архітэктуры XVII - пачатку XX стагоддзя. На яго галоўнай плошчы - плошчы Свабоды - Вы ўбачыце ратушу, гасціны двор, гандлёвыя рады, некалькі манастырскіх комплексаў (бэрнардынаў, базыльянаў, езуітаў). Тут Вы наведаеце найбольш каштоўныя архітэктурныя помнікі горада Кафедральныя праваслаўны і каталіцкі саборы ХVII стагоддзя. Велічныя ансамблі галоўных плошчаў і праспектаў Мінска, манументальныя грамадскія будынкі эпохі канструктывізму, скверы і паркі паўстануць перад Вашым позіркам. Трагедыя жыхароў горада ў гады Вялікай Айчыннай вайны; сучасны, дынамічны Мінск мяжы ХХ-ХХI стагоддзяў - усё гэта таксама знойдзе адлюстраванне ў экскурсіі. Гісторыя горада, яго вялікія людзі цудоўным чынам ажывуць ў аповедзе экскурсавода i працягнуць сваё апавяданне падчас пешаходнай прагулкі па Траецкім прадмесці, дзе кіпела жыццё горада пазамінулага стагоддзя і куды сёння вабяць гасцей музеі, сувенірныя крамы, утульныя кафэ, карчмы і многае іншае. Гэта і завершыць вандраванне па беларускай сталіцы ў часе і ў прасторы.\nАбед у рэстаране. Начлег у Мінску.\n9.00 Выезд з Мінска ў Нясвіж. Падчас гэтай экскурсіі Вы наведаеце самыя каштоўныя помнікі Беларусі, занесеныя ЮНЭСКА ў Спіс сусветнай культурнай спадчыны – палацава-паркавы ансамбль у Нясвіжы і замкавы комплекс Мір. Прыбыццё ў Нясвіж. На працягу стагоддзяў Нясвіж з'яўляўся сталіцай ардынацыі князёў Радзівілаў. На яго Рынкавыай плошчы захаваліся хаты рамеснікаў, даўнейшыя гандлёвыя шэрагі; найстарэйшая ў Беларусі Ратуша была пабудавана пасля атрымання горадам у 1586 г. Магдэбургскага права. Экскурсія ў Ратушу, агляд музейнай экспазіцыі, прысвечанай гарадскому магістрату. Побач – Слуцкая брама XVII у. Знаёмства з Фарным Касцёлам (1593 г., архітэктар Д.М. Бернардоні) – адным з першых збудаванняў у стылі барока ў Еўропе: пышныя фрэскі храма, змешчаная ў падзямелле крыпта (фамільны магільны склеп Радзівілаў) ставяць гэту святыню ў лік найболей каштоўных у Беларусі. Потым накіроўваемся ў Палацава-Паркавы Комплекс XХII-XVIII стагоддзяў, пабудаваны Мікалаем Радзівілам "Сіроткай" па праекце італьянскага архітэктара Джавані Марыя Бернардоні. Велічны замак-палац, аточаны высокімі землянымі валамі і шырокімі саджалкамі, уяўляе сабою сістэму злучаных у адзіны ансамбль будынкаў, утвараючых вытанчаны парадны двор.\nПасля – экскурсія па Палацы, агляд яго ўражальных экспазіцый. Парадныя залы палаца (Паляўнічы, Бальны, Партрэтны, Камінны, Залаты, Гетманскі і інш.) адрозніваюцца стылем убрання, утрымваюць каштоўныя калекцыі твораў мастацтва, зброі, нумізматыкі. Агляд жылых памяшканняў палаца, капліцы.\nНядзеля – Сняданак\nЭкскурсія-шпацыр па прылеглых да замка маляўнічых парках, закладзеным у XIX ст. Марыяй дэ Кастеллано Радзівіл.\nПераезд у Мір. Велічны Мірскі замак, пабудаваны ў першай чвэрці XVI ст., у плане ўяўляе сабою чатырохкутнік, утвораны замкавымі сценамі і магутнымі вежамі па кутах. Яркае архітэктурнае аблічча замка, магутныя сцены і вежы, брукаваны каменем унутраны двор пакідаюць незабыўныя ўражанні. Экскурсія па Мірскаму замку. Акуніцеся ў атмасферу жыцця яго ўладальнікаў, пачынаючы са скляпоў, дзе захоўваліся харчы і знаходзіліся вінныя скляпы. Далей – агляд парадных залаў замка. Партрэтная зала, тапелец у раскошы ракако, выконваў рэпрэзентацыйныя функцыі і сведчыў пра старажытнасць рода Радзівілаў, яго рыцарскую і вайсковую славу. Асноўнае параднае памяшканне палаца эпохі Рэнесансу – страўня з кесоннай столлю, мэбляй і начыннем канца XVI – сярэдзіны XVII ст. У замку пададзена матэрыяльная культура Вялікага княства Літоўскага, паляўнічыя калекцыі, рыцарскія даспехі, прадметы побыту. Вы ўбачыце таксама гасціныя пакоі, кабінеты і жылыя памяшканні апошніх тытулаваных уладальнікаў замка – князёў Святаполк-Мірскіх. Каля замка – выкананая ў стылі мадэрн іх Царква-Магільны склеп. Гістарычная частка мястэчка Мір цудоўнай выявай захавала каларыт былога ўтульнага мястэчка, дзе на працягу стагоддзяў разам – усей грамадою – жылі беларусы, палякі, габрэі, цыганы, татары. Праваслаўная царква, каталіцкі касцёл, сінагогі, хаты рамеснікаў і купцоў фармуюць ансамбль яго Рынкавай плошчы.


Рашэнне аб старшыні Саюзу палякаў: правапарушэнне нязначнае, ад адказнасці – вызваліць\nРашэнне аб старшыні Саюзу палякаў: правапарушэнне нязначнае, ад адказнасці – вызваліць – belsat.eu\nАнджэліку Борыс вінавацілі ў арганізацыі кірмашу «Гарадзенскія Казюкі», які дагэтуль праводзіўся штогод і не выклікаў у мясцовых уладаў і міліцыі ніякіх пытанняў.\nСуд над Анджэлікай Борыс. Фота: Васіль Малчанаў/belsat.eu\n«Белсат» вёў онлайн-рэпартаж з залі суда.\nУ выніку суд пастанавіў: вызваліць Анджэліку Борыс ад адміністратыўнай адказнасці. Справу ў яе дачыненні закрылі праз нязначнасць правапарушэння.\n«Хачу сардэчна падзякаваць усім за прысутнасць. Мы баранілі і будзем бараніць нашыя традыцыі, нашую веру, нашую мову і нашую культуру. Я хачу моцна падзякаваць усім, хто з далёкіх і блізкіх месцаў, у каго сёння праца, прыехаў сюды, каб абараніць польскую справу. Моцна, сардэчна дзякую за салідарнасць (…). Я таксама хацела б падзякаваць беларусам, якія тут сёння былі, з беларускай апазіцыі, усім журналістам, якія, не глядзячы ні на што, прыйшлі выказаць салідарнасць з Саюзам палякаў і былі з намі разам у абароне польскіх традыцыяў. Гэта палітычны працэс. Палітычныя працэсы могуць як паўставаць, так і знікаць. Але гэта не вызначае, што Саюз палякаў не будзе бараніць [свае каштоўнасці. – belsat.eu]. Мы будзем бараніць свае каштоўнасці, не зважаючы на што – ці будуць нас караць, ці будуць нас саджаць (…), – звярнулася Анджэліка Борыс да ўсіх, хто прыйшоў яе падтрымаць на судзе.\nПаседжанне распачалося а 10-й гадзіне ў судзе Ленiнскага раёну ў Горадні. Суддзя – Алена Пятрова. Падтрымаць старшыню СПБ прыйшлі каля сотні чалавек, у тым лiку Аляксандр Мiлiнкевiч, кандыдат у прэзідэнты Беларусі 2006-га году. Месца ў судзе ўсім не хапіла.\nУ якасці сведкаў выступілі мiлiцыянты.\nДзяніс Куль, малодшы інспектар аховы, адзначыў, што 3 сакавіка на вул. Будзёнага адбываліся «Кiзiкi або Казiкi, было шмат людзей, стаялі намёты i людзі спявалі песні».\nДругога мiлiцыянта адвакат Вiталь Пракопiк спытаў: чаму той палiчыў, што гэта масавае мерапрыемства, а не незаконны гандаль? Мiлiцыянт адказаў: таму што людзі прыязджалі на аўтобусах.\nТрэцi сведка Аляксей Вайцешка засведчыў, што ў той дзень адбывалася афіцыйнае мерапрыемства «Казюкi» на Савецкай плошчы, аднак Анджэлiка Борыс у iм афіцыйна не ўдзельнічала.\nДырэктар ТАА «Форт» (фірма, якая займаецца арэндай) распавёў, што 19 сакавіка, супрацоўнiкi мiлiцыi запатрабавалі запісы відэакамер. Таксама ён адзначыў, што пляцоўка каля офісаў на вул. Будзёнага свабодная і там няма перашкод для таго, каб збiралiся людзі.\nАдвакат адзначыў, што пратакол складзены з парушэннямі. Мiлiцыянты, якія заводзiлi справу, далучылі ў якасці доказаў скрыншоты з інтэрнэту, не ўказаўшы спасылкі на сайты, з якіх яны былі зроблены – хоць і называлі самі сайты, напрыклад hrodna.life i сайт Польскага радыё. Пры гэтым ніводны мiлiцыянт, як высветлілася, польскай мовай не валодае.\nЛюдзей, якiя прыехалі падтрымаць старшыню СПБ, было вельмі шмат. У фае падчас перапынкаў знаходзілася каля 150 чалавек. На вуліцы ўсіх, хто прыйшоў на суд, міліцыянты здымалі на камеру.\n«Дакументацыя [складзеная. – Belsat.eu] з памылкамі. У нармальнай краіне такога працэсу не было б. Але маем, што маем. Калі б мы былі нязначнай арганізацыяй, нас бы проста не заўважылі. 20 гадоў »Казюкі« не перашкаджалі нікому», – адзначыла Анджэліка Борыс падчас перапынку.\nПадтрымаць старшыню Саюзу Палякаў прыехалі людзі з Ліды, Смаргоні, Шчучыну, Новага Двару, Ваўкавыску і інш.\n«Саюз палякаў кіруецца ўставам Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і займаецца развіццём польскага языка, культуры 31 год. Займаецца і будзе займацца. Гэты працэс я лічу палітызаваным (…). Гэты працэс – удар па польскай меншасці, па ейнай культуры, традыцыям. Таму тое, што тычацца гэтай трагікамедыі – я займаюць культурай і буду займацца ёю і надалей. Хаціце – судзіце, хаціце – саджайце, што хаціце сёння рабіце (…)», – сказала Анджэліка Борыс у сваім апошнім слове.\nАляксандр Мілінкевіч. Суд над Анджэлікай Борыс. Фота: Васіль Малчанаў/belsat.eu\nПрысуд суддзя дазволіла слухаць стоячы, таму на агалошванне выраку ў залю зайшло значна больш людзей, чым было месцаў для сядзення.\nСуд над Анджэлікай Борыс. Фота: belsat.eu\nНапрыканцы, ужо калі паседжанне было скончанае, старшыня Саюзу палякаў запрасіла ўсіх праспяваць «Роту» – польскую патрыятычную песню.\nНагадаем, на сёлетняе свята рамеснікаў 3 сакавіка ў Горадню з’ехаліся палякі з усёй Беларусі. Імпрэзу яны ладзілі не на Савецкай плошчы, дзе праводзілася гарадское свята, а ў маленькім дворыку па вул. Будзёнага 48а, дзе месціцца офіс непрызнанага беларускімі ўладамі Саюзу Палякаў. На «Казюкі», арганізаваныя СПБ, прыйшоў, між іншым, і генеральны консул Рэспублікі Польшча ў Горадні Яраслаў Ксёнжэк.\nУ якасці доказаў, што менавіта Анджэліка Борыс зʼяўляецца арганізатарам свята, супрацоўнікі міліцыі паказалі старшыні Саюзу Палякаў артыкул, апублікаваны на інтэрнэт-старонцы Znadniemna.pl. Пры гэтым асобы, якія вялі праслухоўванне ў офісе СПБ, настойвалі на допыце паза міліцэйскім участкам і не паінфармавалі, што падчас праслухоўвання Анджэліка Борыс мела права на адваката.\nАнджэліку Борыс судзяць па артыкуле 23.34 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь (парушэнне правілаў, якія тычацца арганізацыі і правядзення масавых праектаў). Апошні раз супраць яе вялася падобная адміністрацыйная справа ў 2008 годзе за арганізацыю канцэрту гурта «Лёмбард».\nПВ фота Васіль Малчанаў/belsat.eu\nТэгі: Анджэліка Борыс Горадня Саюз палякаў суд\nУ Горадні судзілі актывіста АГП Мікалая Салянiка


Вяселячы газ: выкарыстанне ў якасці наркотыку\nВяселячы газ: гісторыя ўзнікнення\nЛячэнне залежнасці ад вяселячыя газу\nУ грамадстве з палахлівай хуткасцю расце колькасць разнастайных наркатычных прэпаратаў. Іх разнастайнасць неверагодна здзіўляе. Гэта не толькі розныя спайсы, парашкі і дезоморфины. Бо апошні час да іх ліку сталі адносіць бяскрыўдны да гэтага вяселячы газ. Сёння яго можна з лёгкасцю набыць у інтэрнэце. Вось толькі што сапраўды хавае ў сабе – закіс азоту вяселячы газ? Прыйшло самае час падрабязна разабрацца.\nАпошні час закіс азоту вяселячы газ атрымаў сваю папулярнасць у буйных мегаполісах. Многія маладыя людзі ўжываюць яго на клубных вечарынках. Вось толькі бяскрыўдны на першы погляд прэпарат аказвае страшныя ўздзеяння на здароўе чалавека. У правераных крыніцах ужо маюцца дадзеныя аб неспрыяльных наступствах.\nПрымяненне вяселячыя газу атрымала сваё шырокае распаўсюджванне ў 19 стагоддзі. Яго шырока ўжывалі ў стаматалогіі. А пачынаючы з 20 стагоддзя у хірургіі ў якасці наркозу.\nАднак навукоўцы змаглі своечасова заўважыць, якое негатыўнае дзеянне аказвае вяселячы газ. Было прынята рашэнне яго разводзіць кіслародам. Вось толькі ад гэтага рызыка прыпынку сэрца не знікаў. Таму вяселячы газ маглі ўжываць толькі пад дбайным увагай анестэзіёлага.\nСёння балон з вяселячыя газам, ставіцца да пакавальным і часта ўжываецца ў прамысловасці.\nЗакіс азоту дзеліцца на тры выгляду:\nВарта адзначыць, ведаючы, якую шкоду арганізму наносіць дадзены прэпарат, яго працягваюць выкарыстоўваць у медыцынскіх мэтах. Хоць распрацавана шмат больш эфектыўных, а галоўнае надзейных прэпаратаў.\nВяселячы газ нясе за сабой шэраг сур'ёзных наступстваў. Аднак, нягледзячы на гэта ён не ўнесены ў рэестр забароненых. Замовіць вяселячы газ без лішніх праблем, можа любы жадаючы. Многія маладыя людзі без асцярогі завязалі сяброўства з ім. Вось толькі на практыцы падобнае захапленне пагражае сур'ёзнымі праблемамі.\nШарыкі з вяселячыя газам здольныя развіць моцнае прывыканне, асабліва ў тых, хто займаецца гэтым сістэматычна.\nПрэпарат выклікае моцныя галюцынацыі. Пасля ўжывання ўпадае ў транс. У такім стане можна лёгка перапоўніць свае лёгкія шкодным кампанентам. Часта гэта прыводзіць да таго, што пасля ўжывання губляе прытомнасць, а прыйшоўшы ў сябе, зусім не памятае, што з ім здарылася.\nДаказана – вяселячы газ выклікае залежнасць. Вось толькі сказаць дакладна, калі яна выявіцца ў максімальнай форме даволі складана. Усё залежыць ад індывідуальных асаблівасцяў наркамана, яго здароўя, частоты і колькасць ўжывання. Аднак пазбегнуць псіхалагічнага прышчаплення немагчыма.\nПад вяселячыя газам людзі пачынаюць выпрабоўваць задавальненне, прыліў радасці, ціхамірнасці. Усё гэта змушае звярнуцца да газу зноў. Жаданне адчуць зноў неверагодныя адчуванні прыводзяць яго да крывой дарожкі, згарнуць з якой бывае амаль немагчыма.\nЗвычайна заўважыць, што чалавек ужывае даволі складана. Першым трывожным сігналам могуць стаць сінякі на целе. Справа ў тым, што удыхаючы вялікая колькасць закісу азоту, няшчасны можа страціць свядомасці – атрымаць траўмы падчас падзення.\nМногія не ведаюць, але перадазіроўка прэпаратам можа прывесці да фарміравання кіслароднага галадання. Звычайна яно сканчаецца смяротным зыходам.\nНаркатычнае ап'яненне звычайна доўжыцца каля 30 хвілін, але калі пасля яго зноў удыхнуць, эфект можа зацягнуцца на некалькі гадзін. Першымі прыкметамі ап'янення:\nзначнае паляпшэнне настрою;\nпрыемная цеплыня па ўсім целе;\nПотым пачынаюць з'яўляцца галюцынацыі. Звычайна гэта яркія, прыемныя малюнкі. Пасля ўжывання адчувае неверагоднае шчасце. Менавіта гэта пачуццё змушае вярнуцца да наркотыку зноў.\nУдыхаючы атрутны газ, арганізм адчувае цяперашні атручэнне. Звычайна яно суправаджаецца анарэксіяй, гіпаксіяй. Падобныя наступствы аказваюць моцны ўдар па нервовай сістэме.\nКалі чалавек пачынае злоўжываць прэпаратам, неўзабаве стан гіпаксіі можа перарасці ў хранічную форму. Што спрыяе паніжэнню імунітэту, развіццю анеміі. У пацярпелага пачынае знікаць нервовая адчувальнасць, прычынай таму становіцца парушэнне метабалізму.\nЯк было сказана вышэй, наркотык здольны справакаваць развіццё псіхічнай залежнасці. Дрэннае самаадчуванне прымушае брацца за прэпарат зноў. Лячэнне вяселячыя газу ў хатніх умовах лічыцца немагчымым.\nХворы абавязаны звярнуцца за кваліфікаванай дапамогай. У спецыяльных клініках будзе праведзена адмысловая тэрапія, якая ўключае ў сябе некалькі этапаў. Толькі прайшоўшы іх, можна думаць аб вяртанні ў нармальнае жыццё.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Вяселячы газ – наркотык або няма?”:\n← Параметры выбару дародавага бандажа\nАтручэнне парамі ацэтону →


Сьцяг Нямеччыны — Вікіпэдыя\nДзяржаўны сьцяг Нямеччыны зьяўляецца афіцыйным дзяржаўным сымбалем Фэдэратыўнай рэспублікі Нямеччыны. Дзяржаўны сьцяг уяўляе сабой прастакутнае палотнішча з трох роўнавялікіх гарызантальных палос: верхняй — чорнага, сярэдняй — чырвонага і ніжняй — залатога колеру. Суадносіны шырыні сьцяга да яго даўжыні 3:5.\nСьцяг для афіцыйных устаноў ФРГ\nДля афіцыйных установаў выкарыстоўваецца варыянт сьцяга з нанесеным на яго перайначаным дзяржаўным гербам. Прыватным асобам дазваляецца выкарыстаць дзяржаўны сьцяг (у тым ліку і зь дзяржаўным гербам), але забараняецца выкарыстоўваць сьцяг для афіцыйных установаў.\nГісторыя сьцяга[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nУпершыню чорны-чырвоны-залаты колеры зьявіліся ў часы вызваленчых войн супраць Напалеона. Мабыць сувязана гэта з гэтым, што жаўнеры агульнанямецкага корпусу Люцова, насілі чорныя уніформы з чырвонымі рукавамі і залатымі гузікамі.\nЗ утварэньнем Нямецкага зьвязу 1848 году зьявілася пытаньне аб дзяржаўным сьцягу. 9 сакавіка 1848 году ў Франкфурце афіцыйна быў прыняты Чорна-чырвона-залаты сьцяг.\nСьцяг Другога райха\nУ другім райху 1871—1918 гадоў колер сьцяга памянялі на чорна-бела-чырвоны, але пасьля паразы ў першай сусьветнай вайне Ваймарская рэспубліка абрала 11 жніўня 1919 году чорна-чырвона-залаты сьцяг як дзяржаўны.\nСьцяг НСДАП, у 1935—1945 — дзяржаўны сьцяг\nУ Трэцім райху сьцяг зноў памянялі. Дзяржаўным сьцягам стаў сьцяг НСДАП (чырвоны зь белым вакол і чорнай свастыкай) у зьмененым выглядзе. Гэты сьцяг выкарыстоўваў колеры Другой імпэрыі, але сам чорна-бела-чырвоны сьцяг узору 1871—1918 гадоў быў у 1935 годзе афіцыйна забаронены гітлераўцамі.\nВымпэл нямецкіх суднаў у пэрыяд 1946—1949\nПасьля вайны пераможцы забаранілі ўсе выгляды нямецкіх нацыянальных сьцягоў, і Нямеччына засталася бязь сьцяга. У якасьці замены дзяржаўнага сьцяга на нямецкіх суднах у 1946—1949 гадах выкарыстоўваўся трохкаляровы вымпэл.\nЧорна-чырвона-залаты сьцяг стаў афіцыйным сьцягам ФРН 23 траўня 1949 з прыняцьцем Асноўнага закона (канстытуцыі). НДР таксама выкарыстоўвала чорна-чырвона-залаты сьцяг, але дадала на яго


Віцябляне патрабуюць спыніць марнаваньне мільёнаў рублёў на агароджы і дошку гонару - Віцебская вясна\nДошка гонару на пл. Леніна ў Віцебску. Фота: TUT.BY\n«Можа, варта задумацца пра траты ў такі час, калі людзі зьбіраюць грошы лекарам на ежу і сродкі засьцярогі, і гарадзкому савету дэпутатаў зьмяніць інвэстыцыйную праграму, а ўладай, дадзенай арт. 17 Закону «Аб мясцовым кіраваньні і самакіраваньні ў Рэспубліцы Беларусь», скасаваць рашэньне гарвыканкаму?» – гаворыцца ў пэтыцыі.\nАўтары і падпісанты пэтыцыі выказваюцца супраць марнаваньня бюджэтных сродкаў на добраўпарадкаваньне плошчы Свабоды ў Віцебску і сквэру на вуліцы Кірава, а таксама ўзьвядзеньня на плошчы Перамогі новай дошкі гонару, кошт якой сягае 130 тыс. рублёў. Заўважаюць, што ў Віцебску ўжо маецца дошка гонару (на плошчы Леніна), і яе тэрмін эксплуатацыі яшчэ далёка ня скончыўся (была адкрытая ў 2007 годзе).\n«Наш горад не настолькі багаты, каб усё гэта дазволіць сабе. У горадзе існуе нашмат больш злабадзённых праблем, зьвязаных з добраўпарадкаваньнем і дарожнай сеткай», – запэўніваюць аўтары звароту.\nЗамест таго, каб мяняць чыгунныя агароджы на вуліцы Кірава і на плошчы Свабоды ды ўсталёўваць чарговую дошку гонару, грамадзяне прапануюць перанакіраваць грошы на вырашэньне такіх, напрыклад, праблем, як падаўжэньне праспэкту Будаўнікоў (да Білева) і вуліцы Церашковай (да вул. Гагарына), рэканструкцыю вул. Гагарына, будаўніцтва яшчэ аднаго дзіцячага садку ў мікрараёне Білева, забесьпячэньне віцебскіх паліклінік апаратамі МРТ і г.д.\nПадпісаць пэтыцыю анлайн можна на інтэрнэт-пляцоўцы «Зручны горад».\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Сябры ініцыятывы «Хайсы» вызначыліся з плянамі на будучыню\tАктывісты ўшанавалі памяць аб ахвярах сталінізму, расстраляных у лесе пад Хайсамі »


«Прямая линия» в редакции «Зары» по вопросам профилактики коронавирусной инфекции — Бешенковичи. Бешенковичский район. Зара. Районная газета\n«Прямая линия» в редакции «Зары» по вопросам профилактики коронавирусной инфекции\n24.11.2020 Газета Зара167Комментарии on «Прямая линия» в редакции «Зары» по вопросам профилактики коронавирусной инфекции\nУ снежні мінулага года ў кітайскім горадзе Ухань была зафіксавана ўспышка пнеўманіі, выкліканай новым каранавірусам, якому Сусветная арганізацыя аховы здароўя прысвоіла афіцыйную назву – COVID-19. Захворванне хутка распаўсюдзілася па свеце, стала рэальнасцю ў нашай краіне. Зараз мы перажываем ужо яго другую хвалю. Колькасць заражаных каранавірусам расце. На мінулым тыдні штодзённая колькасць захварэўшых у Беларусі перасягнула лічбу 1400. Міністэрства аховы здароўя разлічвае выйсці на плато па захваральнасці на каранавірус у снежні 2020 года – студзені 2021 года.\n13 лістапада масачны рэжым да стабілізацыі эпідэміялагічнай сітуацыі ўведзены і ў Бешанковіцкім раёне. «Цяпер ва ўсіх грамадскіх месцах трэба абавязкова насіць маску?» – цікавіліся чытачы газеты ў час правядзення «прамой лініі» ў рэдакцыі «Зары» па пытаннях прафілактыкі каранавіруснай інфекцыі, удзел у якой бралі спецыялісты санітарнай службы раёна.\n– Хваробу лягчэй папярэдзіць, чым лячыць, – напомніў урач-гігіеніст Бешанковіцкага раённага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі А. В. Макулькін. – Нашэнне масак – прафілактычная мера. Зараз яна мае ўжо не рэкамендацыйны, а абавязковы характар. Магазіны, аптэкі, кафэ, банкі, паліклініка, бальніцы, пошта, прадпрыемствы бытавога абслугоўвання, іншыя аб’екты – паўсюль трэба насіць маскі. Гэта датычыцца як наведвальнікаў, так і работнікаў. Масачны рэжым неабходна захоўваць таксама ў грамадскім транспарце, у тым ліку ў маршрутках і таксі. Напрыклад, у аўтобусе высокая верагоднасць атрымаць інфіцыруючую дозу, паколькі ў халодную пару года ён едзе з цалкам закрытымі вокнамі, руху паветра практычна няма, а людзі знаходзяцца вельмі шчыльна адзін да аднаго, асабліва ў гадзіну пік.\nУпускаць ці не ўпускаць наведвальніка без маскі, абслугоўваць яго або не, кожная арганізацыя вырашыць сама. За парушэнне санітарных правілаў па адміністрацыйным кодэксе адказваць будуць кіраўнікі аб’ектаў. Навошта чакаць пакарання? Маскі, правільнае іх нашэнне, як і захаванне сацыяльнай дыстанцыі – гэта наша бяспека. Не выпрабоўвайце лёс, лепш паберажыце сябе і сваіх блізкіх. На жаль, не ўсе гісторыі барацьбы з небяспечным вірусам, нягледзячы на намаганні медыкаў, маюць шчаслівы канец. За ўвесь перыяд распаўсюджвання інфекцыі на тэрыторыі краіны памерлі больш за тысячу чалавек з выяўленым каранавірусам. Сумленнасць і адказнасць за здароўе ляжаць на нашых плячах.\nПаднялася тэмпература, сталі кашляць, адчулі стомленнасць, з’явіліся іншыя прыкметы захворвання? Самае правільнае рашэнне – застаньцеся дома і выклічце ўрача. Гэта правільны крок, нават калі ў вас не каранавірус, а звычайная прастуда.\nЗараз на эпідэміёлагаў санітарнай службы раёна ў тым ліку ўскладзена задача па зборы эпідэміялагічнага анамнезу ў захварэўшага на каранавірусную інфекцыю для арганізацыі правядзення санітарна-проціэпідэмічных мерапрыемстваў, якія ўключаюць устанаўленне кола асоб, што адносяцца да кантактаў першага і другога ўзроўняў (па месцы жыхарства, працы, вучобы), іншыя меры. Вызначаецца верагоднае месца заражэння, а таксама аб’ём дэзынфекцыйных мерапрыемстваў. Кантакты першага ўзроўню інфармуюцца аб тым, што яны павінны знаходзіцца на самаізаляцыі, звесткі перадаюцца ў цэнтральную раённую бальніцу, праводзіцца дэзынфекцыя. Толькі за апошні тыдзень, з 10 па 16 лістапада, як расказваў Арцём Віктаравіч, станоўчы тэст на COVID-19 на Бешанковіччыне атрымалі 37 чалавек. Работнікі санітарнай службы праводзілі штодзень у сярэднім па 7 расследаванняў. Таму трывога спецыяліста зразумелая і да месца.\nПацікавіліся нашы чытачы і пра асноўныя прынцыпы сацыяльнага дыстанцыявання.\n– Прынцып сацыяльнага дыстанцыявання, – патлумачыў А. В. Макулькін, – заключаецца ў тым, што чалавек арганізуе сваё жыццё такім чынам, каб скараціць на 75% кантакты за межамі дома і работы і на 25% – на рабоце. Калі людзі прытрымліваюцца гэтага правіла, менш бываюць у грамадскіх месцах, абмяжоўваюць кантакты, распаўсюджванне інфекцыі замаруджваецца. Не выходзьце з дому, калі ў гэтым няма вострай неабходнасці. Многія пытанні можна вырашыць па тэлефоне, з дапамогай іншых сродкаў сувязі, а прадукты заказаць з дастаўкай да парога. Калі выйсці на вуліцу неабходна, захоўвайце дыстанцыю ў паўтара метра. Як можна часцей мыйце рукі, карыстайцеся сродкамі для дэзынфекцыі або антысептыкамі. Пазбягайце фізічных кантактаў, у тым ліку рукапацісканняў і абдымкаў.\nЖыхар вёскі Верхняе Крывіна П. Д. Скрабло скардзіўся: пайшоў у аптэку за таблеткамі, якія прымае па рэкамендацыі ўрача ад высокага ціску і халестэрыну, а яго накіравалі ў паліклініку за рэцэптам.\n– Цяпер такая сур’ёзная эпідэміялагічная абстаноўка, а мне трэба ехаць у райцэнтр і садзіцца ў чаргу да доктара разам з хворымі людзьмі? Так і інфекцыю падчапіць нядоўга, – абураўся мужчына.\n– Без лішняй неабходнасці ў бальніцу ехаць не трэба, – патлумачыў А. В. Макулькін, а затым яго словы пацвердзіў і загадчык паліклінікі цэнтральнай раённай бальніцы А. М. Домкін. – Калі медыкаменты выпісаны хвораму ўрачом для пастаяннага прыёму, калі новых скаргаў на стан здароўя няма, для выпіскі рэцэпта дастаткова звярнуцца ў рэгістратуру паліклінікі, пакінуць заяўку, удакладніць іншыя пытанні. Рэгістратары аднясуць вашу картку доктару, ён выпіша рэцэпт, які затым перададуць у аптэку. Вам застанецца толькі забраць лекі. Заўважце, ільготныя рэцэпты прымаюцца ў цэнтральнай аптэцы.\nУ час правядзення «прамой лініі» па просьбе нашай падпісчыцы А. В. Макулькін адказаў і на пытанне, як правільна праводзіць дэзынфекцыю жылога памяшкання, калі знаходзішся на самаізаляцыі.\nЯк патлумачыў спецыяліст, правілы не такія ўжо і складаныя. Кожны дзень рабіце вільготную ўборку ў доме ці кватэры. Асаблівая ўвага – туалету, ваннай, кухні. Калі ёсць магчымасць, выкарыстоўвайце аднаразовыя анучы, сурвэткі. У адваротным выпадку добра памыйце іх у мыючым сродку і прасушыце.\nПасля ўборкі важна працерці антысептыкам для скуры рукі, рэгулярна праветрываць памяшканні. Калі антысептыку няма, памыйце рукі цёплай вадой з мылам на працягу 15-20 секунд. Бялізну мыць рэкамендуецца пры тэмпературы вады 60 градусаў. Для абеззаражвання паверхняў – дзвярных ручак, кранаў, сталоў і г. д. выкарыстоўвайце спецыяльныя дэзынфіцыруючыя сродкі ў адпаведнасці з інструкцыяй па іх прымяненні. У крайнім выпадку можна ўзяць хлорны або кіслародны сродак для адбельвання бялізны. На этыкетцы звычайна ёсць інфармацыя пра тое, як з яго зрабіць раствор для дэзынфекцыі. Калі яе няма: бераце 1 частку сродку для адбельвання (грам, мілілітр) на 10 частак цёплай вады або адну сталовую лыжку на шклянку цёплай вады. Раствор акуратна перамешваеце. Працаваць з ім трэба ў пальчатках, сачыць, каб не трапіў у вочы. Праз 15 хвілін пасля апрацоўкі паверхняў іх трэба працерці сурвэткай, змочанай чыстай вадой.\nНе трэба адразу рыхтаваць вялікую колькасць сродку для дэзынфекцыі: на 1-2 дні дастаткова 0,5-1 літр. Захоўваць яго трэба ў цёмным памяшканні, ёмістасць павінна быць добра закрыта.\nПасля завяршэння перыяду дамашняй самаізаляцыі рэжым уборкі і дэзынфекцыі можна захоўваць, але скараціць перыядычнасць.\nТеги: Бешенковичи КОРОНАВИРУС прямая линия


19 чэрвень 2013, 22:01\nЛеташняя мапа гандлю людзьмі, прэзэнтаваная Гілары Клінтан -- месца Беларусі не зьмянілася\nБеларусь застаецца крыніцай, транзытнай зонай і краінай прызначэньня для жанчын, мужчын і дзяцей, якія робяцца ахвярамі гандлю людзьмі для сэксуальнай і працоўнай эксплуатацыі – такая выснова ўтрымліваецца ў штогадовай справаздачы Дзяржаўнага дэпартамэнту ЗША, прысьвечанай гандлю людзьмі.\nУ справаздачы краіны падзеленыя на тры катэгорыі. У першай – краіны, урады якіх цалкам адпавядаюць мінімальным стандартам барацьбы з гандлем людзьмі, у другой – краіны, урады якіх ня ў поўнай меры адпавядаюць мінімальным стандартам, але прыкладаюць значныя намаганьні, у трэцяй – краіны, урады якіх ня ў поўнай меры адпавядаюць мінімальным стандартам і не прыкладаюць значных намаганьняў.\nАкрамя таго, некаторыя краіны з другой катэгорыі ўключаныя ў так званы кантрольны сьпіс (watch list). Гэта краіны, урады якіх ня ў поўнай меры адпавядаюць мінімальным стандартам, але прыкладаюць значныя намаганьні, і пры гэтым:\nа) колькасьць ахвяраў гандлю людзьмі застаецца вельмі значнай ці значна павялічваецца;\nб) няма доказаў росту намаганьняў па змаганьні зь цяжкімі формамі гандлю людзьмі цягам мінулага году; ці\nв) выснова, што краіна прыкладае значныя намаганьні, каб адпавядаць мінімальным стандартам, грунтуецца на абавязаньнях краіны зрабіць дадатковыя крокі цягам наступнага году.\nМенавіта ў кантрольны сьпіс у другой катэгорыі ў справаздачы патрапіла Беларусь – ужо трэці год запар. Аўтары справаздачы адзначаюць, што Беларусь не патрапіла ў трэцюю катэгорыю, таму што ўлады маюць пісьмовы плян па змаганьні з гандлем людзьмі і выдзяляюць дастатковыя рэсурсы для ажыцьцяўленьня гэтага пляну.\nСярод эўрапейскіх краінаў у кантрольным сьпісе другой катэгорыі таксама Альбанія і Ўкраіна. Польшча патрапіла ў першую катэгорыю, Латвія і Літва ў другую, а Расея, адзінай з эўрапейскіх краінаў, у трэцюю.\nУ справаздачы гаворыцца: «Беларускія жанчыны і дзеці падвяргаюцца сэксуальнай эксплуатацыі ў Расеі, Італіі, Эгіпце, Чэхіі, Літве, Гішпаніі, Бэльгіі, Турэччыне, Ізраілі, Аб’яднаных Арабскіх Эміратах, на Кіпры, у Нямеччыне, Грэцыі, Лібане, Польшчы і ў самой Беларусі. Некаторых беларускіх жанчын перавозяць праз Літву і Латвію ў Заходнюю Эўропу, дзе іх пасьля прымушаюць да прастытуцыі. Беларускія мужчыны, жанчыны і дзеці патрапляюць на прымусовыя працы ў будаўнічай індустрыі ў Расеі і ў Беларусі.\nУ справаздачы асабліва адзначаецца, што беларускія ўлады забаранілі звальняцца з працы работнікам дзяржаўных дрэваапрацоўчых прадпрыемстваў, якія мадэрнізуюцца. Таму сярод рэкамэндацыяў для беларускіх ўладаў – адмена адпаведнага ўказу Аляксандра Лукашэнкі.


Асяроддзе | ДЯТЛОВЩИНА\nПра незвычайнага госця сваёй сядзібнай гаспадаркі расказвае жыхар Вензаўца, дырэктар Казлоўшчынскага ліцэя М. Губар\n-- Раскажыце, Міхаіл Яўгенавіч, як з’явіўся ў вас лебедзь.\n-- Тут трэба расказваць і пра з’яўленне ў нас гусей.\n-- У леташнім лістападзе я святкаваў свой жыццёвы юбілей, і сябры ўчынілі для мяне сюрпрыз – падарылі пару добра падгадаваных халмагорскіх гусей…\n-- А да падарунка гусі ў вас гадаваліся?\n-- Не, падараныя былі першыя. І разгадоўваць гусей мы з жонкаю не збіраліся. Вырашылі, няхай падараныя пажывуць да Новага года, а там засячом. Гусей выпусцілі ў агарод, яны там асвойваліся. Мінулі два ці тры дні, мы падграбалі ў агародзе апалае лісце. Бачым, ляціць лебядзіная чарада: двое белых лебедзяў і чацвёра шэрых. Верагодна, гэта была сям’я. Адзін з чатырох шэрых крыху адстаў. Раптам ён зрабіў паўкруг, знізіўся і… прызямліўся ў наш агарод да гусей.\nДубароўшчына чакае сваіх буслоў\nУ пушчанскай вёсачкі Дубароўшчына свае, адметныя, стасункі з фаўнай дзікай прыроды. Тутэйшыя мясціны аблюбавалі для жыхарства алені, казулі, дзікі, буслы. Алені выходзяць у ваколіцы Дубароўшчыны статкамі і паводзяць сябе далікатна-асцярожліва, не турбуючы вясковых жыхароў. А вось у дзікоў сапраўды свінскі характер — нахабнічаюць у бульбяных сотках.\nВяскоўцы скардзяцца на паводзіны дзікоў у органы дзяржаўнай улады, экалагічныя інспекцыі, у лясгас. Паляўнічыя ўстройваюць на дзікае свінства засады. Нахабнікі на які час аціхаюць, але канчаткова сваіх дрэнных звычак не выракаюцца. Верагодна, і гэтаму лету наканаваны переменны поспех у барацьбе пушчанскіх дзікоў і жыхароў Дубароўшчыны.\nСмецце на дарозе і агароджы\nРэйд раённага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі і рэдакцыі газеты "Перамога".\nДнямі рэйдавая брыгада аб'ехала шэраг аб'ектаў у Жукоўшчынскім, Парэцкім і Вензавецкім сельскіх Саветах. Цікавіліся пераважна санітарным станам могілак і палігонаў для складвання смецця.\nУ прыватнасці, спадзяваліся ўбачыць належны парадак на нагародавіцкіх могілках. Амаль такі і ўбачылі, але ўражанне сапсавала вялікая куча смецця, якою была завалена агароджа з тыльнага боку.\nПаўтарэнне сітуацыі ўбачылі на хвінявіцкіх могілках . Кучы смецця не вывезлі пасля Радуніцы.


Catholic.by - Мітрапаліт Кандрусевіч на мінскай Кальварыі: найбольшае здзіўленне нас чакае ў вечнасці\n02.11.2016 16:25 Фота: Віталій Палінеўскі / Catholic.by\nЯк падкрэсліў арцыпастыр, Касцёл можа аб’явіць чалавека святым толькі пасля яго смерці. «І нават калі ён такім і не быў аб’яўлены, бо не праводзіўся яго беатыфікацыйны працэс, то толькі пасля смерці наступае Божы суд, які вырашае — вечнае шчасце ці вечнае цярпенне, — дадаў Мітрапаліт і адначасова нагадаў, што толькі Бог з’яўляецца суддзёю. — Касцёл нават не выказваецца адносна лёсу здрадніка Юды, бо мы не ведаем, можа, у апошнюю хвіліну свайго жыцця ён папрасіў у Бога прабачэння».\nІерарх выказаў меркаванне, што «найбольшае здзіўленне нас будзе чакаць у вечнасці», калі ўбачым там зусім не таго, каго чакалі там убачыць, што сярод збаўленых будуць і вялікія грэшнікі. «Але больш за ўсё мы будзем здзіўлены тым, што самі апынуліся ў краіне вечнай радасці», — дадаў арцыпастыр.\n«Сярод памерлых, напэўна, ёсць многа тых, хто збаўлены, але яшчэ не можа зведаць радасці збаўлення, бо не адпакутавалі часовую кару. Душы такіх людзей знаходзяцца ў чыстцы, — патлумачыў Мітрапаліт Кандрусевіч. — Бо нішто нячыстае, як кажа Хрыстус, не ўвойдзе ў Божае Валадарства».\n«У чыстцы чалавек вельмі моцна церпіць з-за таго, што, ведаючы пра сваё збаўленне, не можа з яго скарыстаць і павінен чакаць, калі скончыцца час поўнага ачышчэння», — падкрэсліў іерарх.\nДушы ў чыстцы, як нагадаў Мітрапаліт, самі не могуць перайсці да неба: «Яны павінны чакаць і цярпець, пакуль не ачысцяцца. Аднак Касцёл, які кіруецца ідэяй бязмежнай Божай міласэрнасці, укладае ў нашы рукі ключ, якім мы можам адчыніць нашым памерлым брамы неба. Гэтым ключом з’яўляюцца адпусты, якія на працягу ўсёй актавы за памерлых мы можам кожны дзень атрымаць і ахвяроўваць за іх».\n«Нашы памерлыя — гэта наша гісторыя, — адзначыў Мітрапаліт. — Калі б не было іх, не было б і нас. Не было б не толькі з біялагічнага, але таксама і з гістарычнага, культурнага і рэлігійнага пункту гледжання. Яны пакінулі пасля сябе багатую спадчыну, якой мы карыстаемся».\nГамілія Мітрапаліта Кандрусевіча падчас літургіі ва ўспамін усіх памерлых на мінскай Кальварыі.\nАрцыпастыр заклікаў быць удзячнымі сваім спачылым продкам праз малітву і ахвяраванне за іх адпустаў, каб такім чынам «адчыніць ім брамы раю».


Рэспубліканскі лясны селекцыйна-насенняводчы цэнтр - Экаініцыятыва ў маштабе цэлай краіны. У Беларусі стартаваў «Тыдзень лесу»\nЗа сем дзён высадзяць каля 18 мільёнаў дрэў хвоі, елі, бярозы. Да экаініцыятывы традыцыйна далучыліся палітыкі, спартсмены, моладзь. Напрыклад, на радзіме Якуба Коласа ў Стаўбцоўскім раёне працавалі прадстаўнікі Адміністрацыі Прэзідэнта. Там аднаўлялі плошчу ў 3 гектара, пашкоджаную караедам. А ля Кургана Славы азелянялі сквер. Унесці свой уклад у зялёны фонд і пасадзіць дрэва можа кожны. Пасадачны матэрыял і інвентар выдадуць у лясгасе. А вось з чаго пачынаецца лес, ведае Юлія Токар.\nНарыхтоўка шышак - першы этап у стварэнні лесу\nУ сценах гэтага цэха, можна сказаць, і пачынаецца лес. Рэспубліканскі селекцыйна-насенняводчы цэнтр. Тут сабраныя шышкi хвоі, елі высушваюць, пры дапамозе адмысловага апарата насенне "абяскрыльваюць", даследуюць ў лабараторыі і адпраўляюць сыравіну на захоўванне.\nПоля дагадоўвання могуць прыняць больш пасадкавага матэрыялу\nЯшчэ некалькі этапаў і касеты, дарэчы, айчыннай вытворчасці, аказваюцца ў цяпліцах. Тут створаны адмысловы клімат-кантроль, аўтаматычны паліў - усе ўмовы, каб праз месяц культуры патрапілі на палі дагадоўвання. Плошчы дазваляюць павялічыць аб'ёмы пасадачнага матэрыялу.\nВалянцін Шатраўка, першы намеснік міністра лясной гаспадаркі Беларусі: "На сённяшні дзень у нас уведзены тры цэнтра. Гэта тут, у Шчомысліцы, гэта ў Івацэвіцкім лясгасе і Глыбоцкім. У цяперашні час ідзе актыўнае будаўніцтва ў Магілёўскім лясгасе. Ужо да сярэдзіны года, я думаю, мы атрымаем першы вынік - выгадаваныя сеянцы".\nАднаўленне лесу па праверанай тэхналогіі\nАндрэй Кунцэвіч, намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта, сёння асвоіў тэхналогію пасадкі пацiпуткай. Гэта спецыяльная труба, праз якую ў глебу і трапляюць сеянцы хвоі з закрытай каранёвай сістэмай. Менавіта ў такіх стоадсоткавая прыжывальнасць. А каб працаваць было зручней - "ранцы" з маладымі раслінамі.\nВысадзіць дрэвы трэба як мага раней, пакуль у глебе ёсць вільгаць\nЖыццё гэтай плантацыі дадуць новыя 18 тысяч дрэў. Стары лес пашкодзіў караед. Адновяць масіў і лісцянымі, тую ж бярозу, у адрозненне ад іглічных, высаджваюць ужо пад рыдлёўку. Але трэба спяшацца, пакуль у глебе яшчэ ёсць вільгаць.\nМагутным лесам гэтая тэрыторыя стане праз дзесяцігоддзі. Напрыклад, вось гэтым соснам, якія ўжо стуліліся кронамі, больш 65. Але ўжо праз сем гадоў і тут можна будзе збіраць грыбы, ягады. Дарэчы, Стаўбцоўская зямля славіцца сакавітай чарніцай, брусніцамі. А непадалёк і Налібоцкі запаведнік. Вось яна, зялёная Беларусь.\nЗрабіць краіну яшчэ зеляней дапаможа маштабны экафлешмоб. "Тыдзень лесу" ў першы дзень аб'яднала палітыкаў, спартсменаў, моладзь па ўсёй рэспубліцы, каб папоўніць "нашы лёгкія - наш кісларод".\nЗа 7 дзён у краіне высадзяць 18 мільёнаў дрэў\nЗа сем дзён у Беларусі высадзяць 18 мільёнаў дрэў. Удзел прымуць больш за 40 тысяч чалавек. Тыя, хто нават у сілу сваёй занятасці ўмее расставіць верны прыярытэт. А лічбы маюць значэнне толькі тады, калі стаўленне да прыроды будзе асцярожным кожны дзень.\n31.03.2020 Крыніца:\tБТ


Помнік Пятру I скульптара Эт’ена Фальконэ выкананы з бронзы. Вядома як «медны» праз тое, што ў XVIII–XIX стагоддзях у расейскай мове слова «медзь» ўжывалі ў дачыненні да бронзы. Фота – godot13 / Wikipedia\nПаліцыянты аштрафавалі мужчынаў, якія спрабавалі ўсталяваць мангал для шашлыкоў на галаве «Меднага вершніка».\nПаліцыя Санкт-Пецярбургу паведаміла, што здарэнне адбылося 5 жніўня. У той дзень у паліцыю ў Адміралцейскім раёне паступіла паведамленне аб тым, што на помніка Пятру I забраліся двое маладых людзей. Паліцыянты, якія прыехалі на месца, затрымалі дваіх мужчынаў ва ўзросце 20 і 32 гадоў, і даставілі іх у пастарунак. «Інтэрфакс» піша, што на парушальнікаў склалі адміністрацыйныя пратаколы аб дробным хуліганстве і выпісалі штраф.\nСпецыялісты Дзяржаўнага музею гарадской скульптуры, якія агледзелі помнік, не знайшлі на ім пашкоджанняў.\n«Бронзавая паверхня і гранітны пастамент не маюць інтэнсіўных забруджванняў і падцёкаў, механічных пашкоджанняў і дэфармацыяў скульптуры таксама не выяўлена. Рэстаўратары ліквідавалі паверхневую забруджанасць», – паведамілі супрацоўнікі музею пасля агляду.\nАдмыслоўцы прызнаюць, што помнік у здавальняльным стане, але кажуць, што працягнуць назіранне за манументам.\nТэгі:&nbspздарэнні, паліцыя, помнік, Санкт-Пецярбург


Свята распачалося св. Імшой, якую ўзначаліў кс. Алег Каралеў SDB. Падчас казання кс. Алег звярнуўся да дарослых і дзяцей, кажучы, што трэба не баяцца падаць і заўсёды мець сілы, каб ўстаць. Таксама святар падкрэсліў, што вельмі важна прымаць св. Камунію падчас Імшы.\nКалі скончылася св. Імша, дзеці і бацькі накіраваліся ў араторый, дзе іх чакала непасрэдна святочная праграма.\nУдзельнікі свята добра правялі час разам, прымаючы ўдзел у розных гульнях разам з героямі мультфільма пра Віні-Пуха.\nНапрыканцы праграмы героі і ўдельнікі павіншавалі дзяцей, якія нарадзіліся восенню. Акрамя гэтага, кожны хлопчык і дзяўчынка атрымалі падарункі. Таксама напярэднані Дня маці ўдзельнікі павіншавалі сваіх матуль і падзякавалі ім за любоў і клопат.\nСвята восеньскіх імяніннікаў скончылася малітвай і салодкім пачастункам.\nІншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « У Бараўлянах адбылося адкрыццё новага сезона ў араторыі У Польшчы праходзiць спатканне салезіянаў з нагоды стагоддзя са дня ўтварэння Варшаўскай інспекторыі »


Часопіс "НАША ВЕРА" :: 1(43)/2008 ::ТЫЦЫЯН. КАРАНАВАННЕ ХРЫСТА ЦЯРНОВЫМ ВЯНЦОМ\nТыцыяна (Tiziano Vecellio) сапраўды можна назваць чалавекам-эпохай, хаця і гэтае вызначэнне будзе недастатковым, абмежаваным. Жыццё мастака заключыла ў сябе літаральна некалькі эпохаў італьянскай культуры. Доўгі час лічылася нават, што Тыцыян пражыў 103 гады — так быў пазначаны ўзрост нябожчыка ў рэгістры ахвяраў эпідэміі чумы ў Венецыі. Але даследчыкі ўжо даўно не пагаджаюцца з рэнесансавай статыстыкай, бо тады б выходзіла, што не засталося аніводнай карціны мастака, намаляванай ім да трыццацігадовага ўзросту. Аднак нават і ў больш удакладненым варыянце біяграфія Тыцыяна ўражвае. Ён нарадзіўся ў 1485-м або 1490 годзе ў мястэчку П’евэ дзі Кадорэ на поўначы Італіі ў сям’і члена гарадскога магістрата. Разам са старэйшым братам ён ужо ў дзевяцігадовым узросце выпраўляецца ў Венецыю, дзе пачынае вучыцца мазаічнай справе. Вялікія мастакі венецыянскай школы браты Джэнціле і Джавані Беліні становяцца яго першымі настаўнікамі ў жывапісе. Такім чынам, юнак пачынае сваё творчае жыццё пад яркімі зоркамі першай велічыні італьянскага мастацтва кватрачэнта — эпохі Ранняга Рэнесансу. Тыцыян перажывае таксама захапленне творчасцю Джорджонэ. Пэўны час яго манера была настолькі блізкая да манеры старэйшага сучасніка, што мастацтвазнаўцы часам спрачаюцца аб аўтарстве некаторых карцін.\nДругая эпоха — Высокі Рэнесанс — стала часам творчай спеласці Тыцыяна і яго бліскучых поспехаў. Ён працуе ў Падуі, Рыме, Анконе, Мантуі, перажывае захапленне творчасцю Мікельанджэла. Яго заказчыкамі становяцца Папа Рымскі, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі Карл V і яго сын Філіп ІІ Іспанскі, герцагі, біскупы і арыстакраты. Яго манументальныя алтарныя карціны, партрэты, палотны на рэлігійную і міфалагічную тэмы сталі лепшымі дасягненнямі венецыянскага жывапісу.\nАднак творчая эвалюцыя мастака не спыняецца. Напрыканцы жыцця ён не перастае быць наватарам і ў нетрах Позняга Рэнесансу робіць першыя адкрыцці ў плыні новага стылю, які пазней назавуць маньерызмам. Але эпідэмія чумы ў Венецыі ў жніўні 1576 года абарвала жыццё вялікага жывапісца, якому, магчыма, было за дзевяноста гадоў.\nКарціна з мюнхенскай калекцыі «Каранаванне Хрыста цярновым вянцом» належыць да фінальнага перыяду творчасці Тыцыяна. Такога драматызму і вобразнай экспрэсіўнасці мы не знойдзем у ранейшых творах мастака. Карціна нарадзілася з глыбокіх рэлігійных пачуццяў чалавека, які пражыў доўгае і надзвычай інтэнсіўнае духоўнае жыццё. Тут няма празрыстай і яснай гармоніі палатна хрысталагічнага цыклу яго маладосці «Дзінарый кесара» (каля 1516) і манументальнай велічы алтарнай карціны «Мадонна рода Пэзаро» (1519–1526). Мюнхенскае «Каранаванне» створана Тыцыянам, якога мы бачым на «Аўтапартрэце», намаляваным каля 1560–1562 гадоў. На парозе новай эпохі поўны творчай энергіі сівабароды патрыярх італьянскага Рэнесансу падводзіць вынікі шуканняў не толькі сваіх, але і цэлага народу, усяе італьянскай культуры. Мы добра памятаем намаганні марксісцкіх культуролагаў паказаць культуру Адраджэння як трыумф свецкасці, як «вызваленне ад рэлігійных догмаў сярэднявечча», зварот да рэчаіснасці і г.д. Гэтая аналітычная мадэль, аднак, аказалася абмежаванай, дыстортнай і непаўнавартаснай. Прыклад Тыцыяна і безлічы іншых майстроў Рэнесансу сведчыць пра непарыўную сувязь культурных элітаў з хрысціянскай традыцыяй. Вера была іх галоўнай крыніцай натхнення.\nСцэна пакутаў Хрыста ўражвае сваім бязлітасным рэалізмам. Мастак заклікае вернікаў да суперажывання. Чалавечая сутнасць Збаўцы, вастрыня Яго цярпення — гэта галоўнае ў вобразным ладзе палатна. Тыцыян заклікае нас не пакідаць Хрыста, які застаўся сам-насам з раз’юшанымі ворагамі Божай праўды. Сярод вязкай цемры слепаты і нянавісці толькі Яго фігура свеціцца жывым святлом, але ўся яна пранізана болем і падпарадкавана пакоры. Варвары здзекліва пасадзілі Хрыста на трон і каранавалі цярновым вянцом. Каб прычыніць Яму яшчэ большы боль, яны кіямі прыціскаюць вострыя калючкі вянца да Яго галавы. Змучанае цела Збаўцы не мае сілы: галава пакутліва адкінутая ўбок пад ударамі катаў, звязаныя рукі адсунуты ў супрацьлеглы бок, правая нага сарвалася з прыступкі і слізнула, нібы ў прорву. Буйныя складкі Яго белага адзення цяжкімі масамі прыгнечана імкнуцца ўніз, таксама падпарадкаваныя закону фізічнага знішчэння. Здаецца, што дзікі гвалт перамагае...\nКласічнае рэнесансавае мастацтва не ведала такой хаатычнай кампазіцыі, як у палатне позняга Тыцыяна. Даследчыкі бачаць у гэтай з’яве крокі, зробленыя майстрам у фармаванні маньерызму, новага стылю, які стане пераходным этапам ад Рэнесансу да барока. Рэнесансавая раўнавага парушана на ўсім полі палатна, ва ўсёй яго жывапіснай прасторы. Мастак смела выкарыстоўвае малавядомы раней эфект фрагментарнасці. Левы, а яшчэ больш правы краі карціны абразаюць фігуры катаў. Такім чынам у кампазіцыі дасягаецца не толькі павышаная дынаміка, але і адчуваецца, што выява з’яўляецца цэнтральнай часткай вялікай дзеі: Хрыста карануюць перад вялікім натоўпам, які не мае ніякага спачування. Рэзкія лініі катавых кіёў наўсхрыст рассякаюць цэнтр кампазіцыі. Фігуры злачынцаў выгінаюцца ў прыпадку лютасці і, поўныя цёмнай энергіі, паўтараюць сваімі сілуэтамі абрысы фігуры знясіленага Хрыста.\nНа змрочным фоне ледзь вырысоўваюцца цяжкія квадры архітэктуры і праём аркі, праз якую з-за хмараў прабіваецца месячнае святло. Дзе далікатны каларыст — малады Тыцыян, вучань Беліні і Джорджонэ?! Сціслую формулу эвалюцыі мастака выдатна сфармуляваў нямецкі мастацтвазнаўца Тэадор Гэтцэр: «Венецыянскім ёсць адчуванне моцы і велічы фарбы, яе існавання, якое ў няўлоўных плынях прыўкрасна злучае пачуццёва жыццёвае і духоўнае. Па-венецыянску слабне вызначэнне матэрыяльнай сутнасці фарбы, якая, прасякнутая рэлігійнымі ўяўленнямі, пераўтвараецца ў таямнічую субстанцыю»1. Уласна колер дзе-нідзе прабіваецца са змроку, мастак дэманструе складаныя лесіроўкі і шматслойнае пісьмо. Але не колеры з’яўляюцца апірышчам духоўнага ладу карціны. Манахромная гама пануе амаль на ўсім палатне.\nНямецкі даследчык Ангело Вальтэр піша пра познія творы мастака: «Тыцыян у апошнія гады творчасці маляваў свае карціны, не абапіраючыся на дакладныя абрысы, а выводзіў выяву непасрэдна з фарбы. Нервовая дынаміка ягонага пісьма ўсё больш узмацнялася»2. Калі б былі жывыя настаўнікі мастака, яны б, напэўна, асудзілі яго за гэта. Жывапіс позняга Тыцыяна — суцэльнае парушэнне класічных правілаў. Мастак не клапоціцца пра завершанасць выявы і гладкасць фарбавай паверхні. Ён смела пераступае праз агульнапрынятыя канвенцыі і «размаўляе з палатном на „ты”». Ударамі пэндзля Тыцыян нібы лупцуе палатно, укладваючы незнаёмую раней энергію ў кожны тэмпераментны рух. Яму гэтага мала, ён даводзіць фарбавы слой шціхелем, дзе-нідзе крэсліць па ім чаранком пэндзля і нават пальцамі рукі.\nРасплаўленым золатам гараць свяцільнікі ў правым верхнім куце кампазіцыі. Рэзкім святлом вылеплены торс ката ў левай частцы карціны і характарная лысая галава ката справа ад Хрыста. Усё пабудавана на злавесных кантрастах, якім, здаецца, не будзе канца, як не будзе канца пакутам Збаўцы. Гэта ёсць вобраз ілюзіі, фальшывай перамогі богапраціўных сілаў. Шабаш гвалту не мае межаў, ненавіснікі ўпэўненыя ў сваёй беспакаранасці і магутнасці свайго блюзнерства.\nІ толькі з цэнтра палатна чыстым ззяннем гучыць Хрыстовае: «Ойча, даруй ім, бо не ведаюць, што твораць...»\nКрывавая ахвяра Сына Божага, адкупленне грахоў чалавецтва — гэты найважнейшы евангельскі вобраз увасоблены Тыцыянам у карціне надзвычайнай сілы і праўды.\nТыцыян. Каранаванне Хрыста цярновым вянцом.\nКаля 1570–1576 гг. Палатно, алей. 280х182 см.\nМюнхен. Старая Пінакатэка.\nTheodor Hetzer. Tizian — Geschichte seiner Farbe. Frankfurt/Main, 1935. C. 12.\nAngelo Walther. Tizian. Leipzig, 1979. C. 26.


Пакістан: дзяўчынка-хрысьціянка, абвінавачаная ў абразе ісламу, можа быць забітая\n07 верасень 2012, 18:35\nЛюдзі каля будынку суду, дзе праходзіць працэс над Рымшай Масіх\nСуд у Пакістане вызваліў пад заклад 14-гадовую дзяўчынку-хрысьціянку, якую вінавацяць у зьнявазе ісламу. Яе абвінавачваюць у тым, што яна нібыта спрабавала спаліць лісткі паперы, на якіх былі запісаныя суры Карана.\nНекалькі дзён таму імам Халід Чышці, які зьвінаваціў дзяўчынку, сам быў арыштаваны і абвінавачаны ў тым, што сфабрыкаваў улікі супраць Рымшы Масіх, каб выгнаць хрысьціянаў, якія жылі ў ягонай вёсцы. Імам адхіляе абвінавачаньні.\nПакуль няясна, калі менавіта Рымша Масіх выйдзе на волю. Яе арышт меў шырокі міжнародны рэзананс як сярод вернікаў, так і ў сьвецкім грамадзтве.\nАглядальнікі выказваюць засьцярогі, што дома дзяўчынка можа быць у небясьпецы.\nАдвакат дзяўчынкі Тахір Навід Чаўдхры адзначыў у інтэрвію Радыё Машааль ў Ісламабадзе: «Думаю, што людзі, якія маюць дачыненьне да такіх справаў, і ўсе, хто спрабуе выступіць у абарону абвінавачаных, рызыкуюць жыцьцём».\nПаводле пакістанскіх законаў, за найменшую абразу ісламу прысуджаецца сьмяротная кара. Часта нават тых, каго суд апраўдвае, пасьля забіваюць абураныя вернікі.


##### Руская рулетка гуляць бясплатна – Гульня міні слот анлайн. Гуляць бясплатна.\nГуляць у кодэкс пірата онлайн\nАўтаматы з цацкамі магніт\nГуляць у піраміду аўтаматы\nГульні Гуляцьь гуляць онлайн бясплатна. Руская рулетка гульня бясплатная · Гуляць-у-рускую-рулетку-з-рэвальверам. Гульня Кароль покера Блэкджек. Гуляць бясплатна онлайн. Гульня пасьянс Кландайк. Гуляць бясплатна онлайн. Гульня Слоты з Покахонтас.\nГуляць бясплатна онлайн. Гульня руская рулетка гуляць бясплатна (Roulette) онлайн. Гульня Схаваная абекты і пазлы: Каляды.\nГульні знайсці. Гульні Пазлы онлайн гуляць бясплатна. Руская рулетка. Па чарзе з пісталетам і цягнуць вас стрэлам у галаву. Гульні настольныя гуляць. Гульні руская рулетка. Руская рулетка, выйграе слот, Слоты. Гульня фруктовыя Бурбалкі. Гуляць бясплатна онлайн.\nВіктарына гульні і рускую рулетку · Руская-рулетка-гульня-бясплатная. Гульня казіно лясплатна (Casino JukeBoxRoulette) онлайн.casino. Касмічныя гульні онлайн - гуляць бясплатна на Game-Game ў гульні космас. Гульня Покер-косткі Ятзи. Гуляць бясплатна онлайн. Гуляць бясплатна онлайн. Русуая Вілі (Колцы Вілі). Гульня вежы Імперыі. Гуляць бясплатна онлайн. Гульня Автодвор дэрбі (Caryard Derby) онлайн.Сардэчна запрашаем на аўтамабільны двор, дзе галоўнаму герою трэба будзе прайсці цяжкі шлях.\nГульня поле ганчара (The Potter`s Field) онлайн.Злыя духі атрымліваюць сілу пасля рытуалаў на Хэлоўін, але таксама, рувкая могуць стаць яшчэ мацней.\nГульня казіно Рулетка (Casino Roulette) онлайн. Руская рулетка гуляць бясплатна гэтай гульні ў рускую рулетку з дзецьмі, дзве каманды спаборнічаюць. Гульня Масяня ў поўнай Афрыцы. Гуляць бясплатна онлайн. Гуляць бясплатна казіно гульнявыя аўтаматы на грошы. Гульня Весёлая ферма 3 руская рулетка. Гульні ферма гуляць онлайн бясплатна.\nГульня фруктовыя слоты. Гуляць бясплатна онлайн.\nУ гэтай гульні Гамер так напіўся піва, елдорадо слот забыўся як яго завуць. Настольныя гульні онлайн. Гульні настольныя гуляць. Гульня Сімпсаны: Знайдзі Гамера (Find Homer) онлайн.Новая руская рулетка гуляць бясплатна з сусвету Сімпсанаў. Гуляць бясплатна онлайн. які казаў Джынджэр. Гульні одевалки. Гульня які казаў Джынджэр. Гульні галаваломкі онлайн.\nНастольныя гульні онлайн. Лепшая калі-небудзь, 100% працуе стратэгія рулеткі, нарэшце, выявілася ў 2019.\nТэги: гульнявыя аўтаматы the money game грошы Категории: картачная гульня 6 літар\nГульня слоты фермы. Гуляць бясплатна онлайн. Гульня Хуткі саліцёр піраміда. Гуляць бясплатна онлайн. Гульня Дыяментавая рулетка (Bejewel Blast) онлайн.Вы калі небудзь бывалі ў казіно ці можа гулялі ў аднарукага пірата? Гуляць бясплатна онлайн. руская пасьянс. Гуляць бясплатна онлайн. Слоты. Гульня Сыход за малечай Хейзел. Гуляць бясплатна онлайн. Схаваная абекты і. Гульня Містычны маджонг: Прыгоды. Гульня руская рулетка (Russian roulerre) онлайн. Віктарына гульні і рускую рулетку.\nОнлайн гульнявой аўтамат кніга ра\nРуская рулетка - рулетка г. Па чарзе з. Гульня косткі (Dice game) онлайн.Гэтая гульня настолькі распаўсюджана, што пра яе ведае кожны другі жыхар планеты зямля. Віртуальная руская рулетка. Пастарайцеся, каб выжыць як мага даўжэй ў гэтай гульні ў рускую рулетку. Гульня Ёду Фермер - 3 Сезон. Гуляць бясплатна онлайн. Гульня Весёлая ферма 3 руская рулетка. Гульня чым тое нагадвае рулетку. Сімс 3 бізнес карера спампаваць бясплатна. Гульня картачны дурань (Durak) онлайн.На свеце існуе вялікая колькасць самых розных картачных гульняў, але Дурань - зяўляецца адной з папулярных. Гульні рулетка. Гульня Слоты з Покахонтас. Простае прыкладанне дапамагае нават новым гульцам гуляць вельмі лёгка, рулетка стратэгія бясплатная, Карлавая бясплатная стратэгія рулеткі.\nГульні тры ў шэраг Гульня Весёлая ферма 3 руская рулетка. Гульні збор прадметаў Гульня Весёлая ферма 3 руская рулетка. Гульня рулетка бандытаў (Mobster roulette 2) онлайн.У гэтым дадатку вам спатрэбіцца з дапамогай вашай кемлівасці і ўменні гуляць у азартныя гульні. Як гуляць у анлайн гульню : У «Рускую рулетку гуляюць толькі смелыя. У гэтай гульні ў рускую рулетку вы сутыкаецеся з рознымі людзьмі ў. Гульня iPlayer: Танкі Онлайн. Гуляць бясплатна онлайн. Адкажыце. Руская рулетка гульня бясплатная. Онлайн flash гульні руская рулетка бясплатна.\nГульні руская рулетка. Гульні рулетка онлайн. Гульні Пазлы онлайн гуляць бясплатна. Стандартная рулетка з нескладаным гульнявым працэсам. Гуляць у рускую рулетку з рэвальверам. Апісанне гульні Extreme Russian Roulette онлайн. Гульня разгайдаць кубікі (Roll n Lock) онлайн.Вы хоць раз гулялі ў казіно ці магчыма ў якую небудзь гульню са сваімі сябрамі, дзе патрэбна было кідаць. Гульня Ўцёкі з выспы (Island Escape) онлайн.Гэтая гісторыя аднаго чалавека, які пасля доўгага сну, ачуўся на незаселенай выспе. Гуляць у рускую рулетку з дзецьмі, якія граюць рок, папера і нажніцы. Гульня Гранд рулетка. Гуляць бясплатна онлайн. Гуляць бясплатна онлайн. Слоты з. Адкажыце на пытанні правільна, калі вы не хочаце, каб скончыць з куляй у галаве. Гуляць Zombie - Zombocalypse. Гуляць Крывавая катаванняў.


10 сакавік 2016, 16:48\nГэтак сьцьвярджае новая справаздача, складзеная міжнароднай прыродаахоўнай арганізацыяй Грынпіс.\nСправаздача пад назвай «Атамныя шрамы: шматгадовая спадчына Чарнобылю і Фукусімы» ўключае навуковыя дасьледаваньні, сьведчаньні пацярпелых і вынікі радыяцыйнага маніторынгу, выкананага Грынпісам ў Расеі, Украіне і Японіі. Мэта справаздачы — паказаць, як найбуйнейшыя атамныя аварыі працягваюць уплываць на жыцьцё мільёнаў людзей. Дасьледаваньне ў Беларусі, тэрыторыя якой была забруджаная ў выніку аварыі на ЧАЭС, не праводзілася.\nГрынпіс правёў замеры ў Бранскай вобласьці (Расея), Роўненскай і Кіеўскай абласьцях (Украіна) і выявіў перавышэньне дапушчальнага ўтрыманьня цэзію-137 у малацэ, грыбах, збожжы і рыбе, а таксама ў драўніне, якую людзі выкарыстоўваюць у якасьці паліва і для будаўніцтва.\n«У Расеі каля паўтара мільёна чалавек жывуць на тэрыторыях, афіцыйна прызнаных забруджанымі чарнобыльскай радыяцыяй. Найбольш пацярпелі жыхары Бранскай вобласьці, якія паддадзеныя як зьнешняму апрамяненьню з навакольнага асяродзьдзя, так і ўнутранаму зь мясцовых прадуктаў. Тым часам улады выключылі сотні населеных пунктаў зь пераліку забруджаных тэрыторый. Дзеля эканоміі ўлады адмяняюць адну за адной льготы для пацярпелых. Гэта зусім недапушчальна» — камэнтуе кіраўнік праекту энэргетычнай праграмы Грынпісу Расеі Рашыд Алімаў.\nУлады, як адзначае даклад Грынпісу, з часам паслабляюць захады абароны насельніцтва ад радыяцыі. У раёне Чарнобылю ўкраінскі ўрад скараціў праграмы маніторынгу навакольнага асяродзьдзя і прадуктаў харчаваньня. Урад Японіі хоча вярнуць большасьць эвакуяваных жыхароў з навакольля атамнай станцыі Фукусіма на іх землі да 2017 году, нягледзячы на тое, што яны па-ранейшаму забруджаныя.\nМаніторынг Грынпісу даказвае, што лясы вакол Чарнобылю і Фукусімы застаюцца крыніцамі радыяцыі і пагражаюць для найбліжэйшых паселішчаў паўторным забруджваньнем.\nРадыяцыя падрывае здароўе мясцовых жыхароў. На забруджаных тэрыторыях адзначаны больш высокая сьмяротнасьць, захворваньне на рак, больш частыя псыхічныя парушэньні, падзеньне нараджальнасьці — гаворыцца ў справаздачы. Дзеці асабліва ўразьлівыя. На забруджаных тэрыторыях Фукусімы зарэгістраваны рост захворваньня на рак шчытападобнай залозы ў дзяцей. У амаль траціны мацярэй назіраюцца прыкметы дэпрэсіі.\n«Чарнобыль і Фукусіма зьмянілі жыцьці мільёнаў людзей. Мы не павінны забываць пра пакуты, якія яны працягваюць несьці. Адзіная адэкватная мера, якая можа іх спыніць — адмова ад атамнай энэргіі і замена яе чыстай і бясьпечнай аднаўляльнай энэргетыкай» — лічыць аналітык Грынпісу ў галіне энэргетыкі Шон-Патрык Стэнсіл.\nУ Фукусіме вырасьлі рамонкі-мутанты\nУ Японіі ўпершыню за апошнія два гады аднавіў працу ядзерны рэактар


Спінка як у асінкі | SittersGlobal.com\nБлогі • Здароўе • Спінка як у асінкі\nМара Нарчук 24 сакавіка 2016 ЗдароўеФізічнае выхаванне/СпортАсабісты вопыт 0 Каментары\nУ дзяцінстве мама часта сварыласяна мяне праз сутуласць, нагадвала кожныя 5 хвілін, што трэба трымаць спіну роўна, а я яе, вядома ж, не слухалася: не разумела, што гэта не проста непрыгожа (хіба? Здаецца, нармальна), але і небяспечна.\nМама мела рацыю: памятаць пра спіну трэба з самага дзяцінства, бо потым можа быць цяжка выраўняць асанку ці яна зробіцца настолькі крывой, што позна будзе нешта выпраўляць. Акрамя таго, іншыя праблемы прыкладуцца.\nУ школе праблеме сутуласці ўдзяляюць многа ўвагі, настаўніцы робяць заўвагі хлопчыкам і дзяўчынкам, якія няправільна сядзяць за партай, праводзяць фізхвілінку, на якіх можна размяцца, выпрастацца, парухаць плячыма. У класах заўсёды вісяць звычайна старыя, але якасныя плакаты, на якіх паказана, як правільна сядзець за партай. А што рабіць бацькам?\nВы можаце самі разгледзець праблемы ў вашым дзіцёнку, карыстаючыся простымі правіламі. З ім усё у парадку, калі тулава вертыкальнае, грудная клетка выпрастана, адведзеныя плечы, жывот падцягнуты, а лапаткі размешчаны блізка.\nАле калі вы бачыце, што спіна ў сына ці дочкі пагорбленая, жывоцік выпуклы, а плечыкі знаходзяцца на розным узроўні адносна гарызанталі – спачуваем, у вашага дзіцяці парушана асанка.\nНе хвалюйцеся, вы не адны такія і не першыя.Гэтая праблема ёсць амаль у траціны дзяцей і часцей за ўсё яна вырашальная.\nПрычыны могуць быць розныя: інфекцыйныя захворванні, праблемы зроку і слыху (дзіця пачынае больш хіліцца, каб разгледзець нешта ці пачуць), гарманальныя збоі, дрэннае харчаванне, рахіт – у любым выпадку кансультавацца і высвятляць прычыну давядзецца ў доктара.\nАле самая распаўсюджаная прычына дрэннай асанкі - адсутнасць фізічнай актыўнасці. Дзіцё шмат чытае, робіць урокі - цудоўна, рубіцца ў тэлефоне ці ў кампутары - ужо горш, але калі зусім не займаецца фізкультурай і не гуляе ў двары - вельмі дрэнна. Калі яно расце хіленькім, слабенькім і хваравітым, у яго не будзе ані трошачкі мышцаў, каб на іх трымаўся касцяк. Ад тонусу мышцаў спіны і жывата моцна залежыць, ці будзе ў дзіцяці скрыўленна хрыбетніцы.\nШто цяпер рабіць?\nУсё пачынаецца з прывычкі, якая развіваецца з самага дзяцінства. Паглядзіце, як ваша дочка ці сын сядзяць за сталом, стаяць, адпачываюць. Ужо тут ёсць шмат над чым падумаць.\nЦі паклапаціліся бацькі пра нармальнае рабочае месца для дзіцяці? Ці не робіць яно ўрокі на "каленцы", абы-як, на маленькім зэдліку, бокам на часопісным століку, у мяккім фатэлі? А то ж і яно! Адкуль тут быць нармальнай асанцы? Школьнікам патрэбны сапраўдны стол, крэсла са спінкай, настольная лямпа. Усё па памеры. І нармальная пастава за сваім рабочым месцам.\nПаназірайце, як дочка ці сын уладкаваліся там. Ці правільна. Каб навучыцца заўсёды горда несці сваю спіну, ніякіх закідванняў нага за нагу, пакуль робяць урокі, навісанняў над падручнікам ці сшыткам, сядзення на крэсле з нагамі, пастаяннага падпірання такой цяжкой і набітай ведамі галавы. У школе за гэтым сочаць настаўніцы, а дома давядзецца вам, бацькі. Інакш у дзіцяці выпрацуецца сталая звычка сядзець крыва, і ад яе пазбавіцца будзе вельмі цяжка.\nДарэчы, дзіцё магло і за вамі, мама ці тата, падгледзець. Набрацца ад вас "карысных" звычак. Таму, калі здзяйсняеце выхаваўчы працэс, не рабіце потым самі так, як забараняеце малым.\nСтол і крэсла павінны адпавядаць росту дзіцяці. Глядзіце, каб ногі дзіцяці роўна стаялі на падлозе – не віселі і не ўпіраліся ў стальніцу, а стаялі пад вуглом 90% - дзіця села, і сядушка ўперлася яму пад каленкай. А пры выбары стала пераканайцеся, што локці апушчаных рук ніжэй стальніцы на 5-6 см. Гэта ўберажэ вас ад куплі занізкага ці завысокага стала.\nДзеці хутка растуць, а новую мэблю кожны год не накупляешся, таму паспрабуйце знайсці такую, якую можна будзе згодна з ростам вашай дачкі ці сына рэгуляваць.\nЗвярнуць увагу варта не толькі на рабочае месца, але і месца для сну. Нікому не на карысць вельмі мяккая пярына, асабліва дзецям, таму прывучайце іх з маленства спаць на цвёрдым і тонкім матрацы. А таксама правільна абірайце падушку: на ёй галава мусіць быць на ўзроўні цела, а не вышэй.\nТут трэба разгледзець 2 моманты: абутак вашага дзіцяці і торба.\nШто да абутка, то ён, як і ўсё астатняе, мусіць ідэальна падыходзіць, а не звальвацца з ног. Пастарайцеся выбіраць абутак з невялікім пад’ёмам – абцасікам, каб у дзіцяці не развілася плоскаступнёвасць ці іншыя праблемы, бо гэта абавязкова пацягне за сабой змены ў касцяку.\nДзеці вельмі любяць усё моднае і сучаснае, і ў гэтую катэгорыю якраз падпадаюць торбы праз плячо ці дамскія торбачкі. Растлумачце нашчадку, што прыгожым можа быць і заплечнік – самая здаровая і зручная торба, якую толькі можна прыдумаць для арганізма, які расце і развіваецца. Што праўда, да яго выбару таксама варта падысці адказна: шукайце мадэль з артапедычнай спінкай.\nБасейн – вось куды вам тэрмінова трэба аддаць сваё дзіцё. Плаванне – найлепшае практыкаванне, з дапамогай якога можна нарасціць маскулатуру і выправіць асанку. Гэта адзін з самых простых відаў фізічнай актыўнасці, які паслядоўна развівае ўсе групы мышцаў. Акрамя таго, гэта яшчэ і вясёлая забава, асабліва калі хадзіць у басейн усёй сям’ёй. Вы і дзеці будзеце ў тонусе не толькі ад плавання, але і ад закалівання – яно ўмацоўвае імунітэт і павышае супраціўляльнасць арганізма.\nВельмі важнымі з’яўляюцца заняткі лекавальнай гімнастыкай. Канешне, шмат інфармацыі можна знайсці ў інтэрнэце, але лепей звярнуцца да спецыялістаў, якія пакажуць такія практыкаванні, што падыходзяць менавіта вашаму дзіцяці і не нашкодзяць. Акрамя таго ж фізічнага развіцця, інструктар навучыць правільным рухам і правільнай асанцы.\nПалепшыць кровазабеспячэнне ў хрыбетніцы і паскорыць паступленне пажыўных рэчываў дапаможа масаж.\nІ павесьце дома турнікет!


Пашынян сыходзіць, каб вярнуцца | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Пашынян сыходзіць, каб вярнуцца\nПрэм'ер-міністр Арменіі Нікол Пашынян сёння сыдзе ў адстаўку — гэтага патрабуе працэдура запуску датэрміновых выбараў у парламент...\nЧаму сыходзіць Пашынян?\nПра неабходнасць адстаўкі армянскі лідар заявіў на пачатку кастрычніка на фоне новай хвалі палітычнага крызісу ў краіне, а на мінулым тыдні ён абвясціў, што адстаўка адбудзецца не пазней за 16 кастрычніка.\n"Сёння важны дзень, і Рэспубліка Арменія выходзіць на новы гістарычны этап, асноўны сэнс якога можна рэзюмаваць наступным чынам: па выніках гэтага этапу трэба давесці да канца негвалтоўную аксамітную народную рэвалюцыю, якая адбылася ў Арменіі вясной", — сказаў Пашынян, раніцай 16 кастрычніка, выступаючы перад пачаткам пасяджэння ўрада.\nПаводле працэдуры, на працягу сямі дзён пасля адстаўкі прэм'ера парламент павінен будзе абраць новага прэм'ера. І калі абранне двойчы праваліцца, па законе, у краіне павінны быць праведзеныя пазачарговыя парламенцкія выбары.\nДля чаго патрэбныя выбары?\nДа таго часу, як у Арменіі адбылася "аксамітная рэвалюцыя", яна паспела перайсці да парламенцкай сістэмы кіравання (гэта адбылося на леташніх выбарах у парламент). У выніку "аксамітнай рэвалюцыі" да ўлады прыйшла палітычная сіла, у якой няма большасці ў парламенце. Яе лідар Нікол Пашынян узначальвае ўрад, але парламент мае магчымасць блакаваць яго рашэнні. "Парламент не адлюстроўвае волю народа", — так армянскія эксперты характарызуюць "дарэвалюцыйныя" палітычныя сілы, якія дамінуюць у заканадаўчым органе.\nПра што спрачаюцца палітычныя апаненты?\nЗ неабходнасцю датэрміновых выбараў у парламент згодныя ўсе палітычныя сілы. Але дамовіцца пра тэрміны ў іх не атрымліваецца. Нікол Пашынян імкнецца іх правесці ў першай палове снежня, супраць чаго выступілі тры з чатырох парламенцкіх фракцый. Эксперты мяркуюць, што апаненты Пашыняна цягнуць час, спадзеючыся, што яго рэйтынг ўпадзе.\nЧаму зноў пачаўся палітычны крызіс?\nБылая кіруючая Рэспубліканская партыя нават ініцыявала і правяла ў парламенце законапраект, які фактычна блакаваў роспуск Нацыянальнага сходу. Менавіта гэта справакавала палітычны крызіс у краіне. Тады Пашынян звярнуўся да ўжо выпрабаванага метаду — ён паклікаў людзей выйсці на вуліцы і неўзабаве натоўп яго прыхільнікаў атачыў будынак парламента.\nПасля гэтага пачаліся перамовы прэм'ер-міністра з парламенцкімі сіламі, якія прывялі да падпісання мемарандума аб правядзенні пазачарговых парламенцкіх выбараў у снежні. Такім чынам, прэм'ер-міністр заручыўся неабходнай колькасцю галасоў, і якіх-небудзь перашкод для правядзення выбараў у снежні не застаецца.\nПа матэрыялу JAMnews.


Ці прынясе беларусам таннейшыя візы візіт Магерыні? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДля падпісання пагаднення аб спрашчэнні візавага рэжыму, якое дазволіць беларусам плаціць за «шэнген» 35 еўра, разглядаецца магчымасць прыезду ў Менск прадстаўніка ЕЗ па замежных справах і палітыцы бяспекі Федэрыкі Магерыні. Пра гэта заявіла кіраўнік Прадстаўніцтва ЕЗ у Менску Андрэа Віктарын.\nУладзімір Макей і Федэрыка Магерыні, 2016 год. Фота: European Union\nНагадаем, 12 ліпеня ў афіцыйным часопісе ЕЗ было апублікавана рашэнне Савета ЕЗ аб змяненні візавага кодэкса, які прадугледжвае павелічэнне кошту шэнгенскіх віз да 80 еўра з 2 лютага наступнага года.\nАндрэа Віктарын яшчэ раз пацвердзіла, што Беларусь і ЕЗ паспеюць падпісаць пагадненне аб спрашчэнні візавага рэжыму да падаражэння шэнгенскіх візаў.\n«Тут важна сказаць, што мы завяршылі ўсе перамовы па тэксце пагаднення ў чэрвені. Зараз дакумент праходзіць унутрыдзяржаўныя працэдуры ўзгаднення ў Беларусі і ў ЕЗ. Сёння раніцай на сустрэчы з міністрам Макеем мы казалі пра тое, што падпішам пагадненне восенню. Дакладная дата яшчэ не вызначана, але павінна ж я пакінуць нейкую працу для свайго пераемніка. Я цвёрда ўпэўненая, што гэты дакумент мы падпішам», – заявіла Віктарын.\nДыпламат таксама адзначыла, што для падпісання дамовы ў Менск, магчыма, прыедзе кіраўнік еўрапейскай дыпламатыі Федэрыка Магерыні.\n«Можа быць, можа быць. Такая магчымасць разглядаецца, абмяркоўваюцца даты, якія неабходна ўзгадніць. Але ў яе ёсць імкненне наведаць Беларусь», – сказала Віктарын.


«Георгиевская ленточка»: Адкуль, каму, за што\n07 травень 2014, 18:10\n«Па-беларуску зь Вінцуком Вячоркам» – новы асьветны праект Свабоды, прысьвечаны беларускай мове, гісторыі, культуры. Пачынаем зь відавочнага і спрэчнага – з «Георгіеўскай стужкі».\n«Па-беларуску зь Вінцуком Вячоркам» – новы асьветны праект Свабоды, прысьвечаны беларускай мове, гісторыі, культуры. Мовазнаўца Вінцук Вячорка распавядае пра рэчы, якія ва ўсіх на слыху, але сутнасьць якіх застаецца схаванай пад пластом мінуўшыны, забабонаў і прапаганды.\nМы даведаемся, што за праблема ўзьнікла з назвай нашай нацыі і краіны, чаму многія беларусы называюць сваіх дзяцей не па-беларуску, дзеля чаго патрэбная беларуская лацінка ды шмат іншага.\nА пачне аўтар зь відавочнага і спрэчнага – з «Георгіеўскай стужкі».\nЧужыя стугі і крыжы…\nІмя Георгі паходзіць ад ст.-грэцкага Γεώργιος, якое ў сваю чаргу ўтворана ад слова γεωργός 'земляроб' (адзін з эпітэтаў Зэўса) і азначае прыблізна 'адданы [Зэўсу-] Земляробу'.\nСьвяты Юры і Цмок. Карціна Паолё Учэлё\nГэтае імя масава перанялі іншыя народы – найперш хрысьціянскія праз культ адпаведнага сьвятога. Пры запазычваньні (непасрэдна з грэцкае або праз лацінскую) яно зазнавала істотныя зьмены адпаведна фанэтыцы мовы-рэцэптара: Джордж, Жорж, Хорхэ, Дзёрдзь. У некаторых мовах – у бальшыні славянскіх, у нямецкай і скандынаўскіх германскіх – пачатнае грэцкае γεω- (γιω-) перайшло ў ju-, je-, ji-, jo-, jü-. Адсюль польскі Ежы, чэскі (й)Іржы, ніжненямецкі Юрґен, літоўскі Юрґіс, данскі Ёрн (і бедны Ёрык) ды нашая форма гэтага імя Юры (Юр'я, Юрай, Юрка, Юрась; прозьвішчы Юргелевіч, Юргевіч паходзяць ад іншай формы, магчыма, балцкай). Форма Георгі, якая бытуе ў сучаснай Беларусі, – з расейскай традыцыі ўжываць так званыя кананічныя імёны грэцкага паходжаньня фанэтычна як мага бліжэй да мовы-крыніцы (але ў народнай расейскай практыцы гэтае імя таксама адаптавалася – Юрий, Егорий).\nЦі адно і тое самае імя – Георгі і Юры? Этымалягічна і гістарычна – так. Выдатны наш празаік, эсэіст, знаўца гісторыі Юрка Віцьбіч меў хрышчонае і «пашпартнае» імя Георгі (Шчарбакоў), але «Юрка» для яго было не псэўданімам, а натуральным спосабам зьбеларушваньня імя. Кожны Георгі мае права зваць сябе Юры, Юрась. (Аднак з гледзішча пашпартных сталоў гэта розныя імёны, таму калі хочаце ўзаконіць рэбеларусізацыю імя, мусіце прайсьці працэдуру яго фармальнай зьмены.)\nСьвяты Γεώργιος нарадзіўся ў 280 годзе ў Палестыне ў сям'і грэка-хрысьціяніна, быў вайскоўцам, загінуў пакутнай сьмерцю ў 23-гадовым узросьце. Гэты сьвяты супольны для ўсяе прасторы хрысьціянства ў тым ліку як апякун ваяроў. У каталёнскіх рыцараў быў баявы спокліч «Sant Jordi! Firam! Firam!», у ангельскіх – «by George!». У Караткевічавай «Сівой легендзе» Ракутовіч перад бітваю крычыць падобна: «Сьвяты Юры! Русь!» Іншы варыянт баявога юраўскага споклічу паводле Караткевіча – «Юры! Юры! Край! Край!» («Хрыстос прызямліўся ў Гародні»). Ня ведаю, праўда, ці гэта зафіксавана ў крыніцах.\nМоўная выснова з сказанага вось якая. Калі мы хочам падкрэсьліць небеларускасьць, прыўнесенасьць абмяркоўванай зьявы, то зьберагаем прыметнік «георгіеўскі». Калі ж гаворым пра свойскія беларускія рэчы – ужываем прыметнік «юраўскі».\nСьвяты Юры (Георгі) фактычна ад пачатку ягонага культу мае свае пазнавальныя колеры.\nВыяўляюць яго на белым кані, часта ў белых шатах ці срэбных дасьпехах, у чырвоным полі (на гербах). Прычым як у Эўропе, так і ў Расеі. Адпаведна на сьцягах і харугвах гэтыя колеры перадаюцца паводле вэксылялягічных правілаў: колер асноўнай эмблемы становіцца колерам палотнішча сьцягу, а колер геральдычнага шчыта – колерам дадатковага элемэнту. Так узьніклі сьцягі Ангельшчыны, Генуі, Грузіі – чырвоны сьвятаюраўскі крыж на белым полі.\nКароткая біяграфія грэцкага юнака была ўзбагачаная прыгожаю легендаю. Паводле «Залатой Легенды» Якуба Варагінскага, рыцар Юры вызваліў горад Сылену ў Лібіі ад цмока, забіўшы яго і тым уратаваўшы каралёву дачку Сабру ад прынясеньня ў ахвяру цмоку. (У хрысьціянскім дыскурсе – мэтафара перамогі хрысьціянства над паганствам.) Як тое выглядала, можна пабачыць на мностве сярэднявечных жывапісных твораў, у тым ліку на карціне «Сьвяты Юры і Цмок» Паолё Учэлё (Paolo Uccello, Флярэнцыя, 1430–35, захоўваецца ў Jacquemart-André Museum, Парыж). Герой на белым кані, на ім белая накідка з чырвоным крыжам.\nГрузінскія сьцягі падчас урачыстай цырымоніі\nНаша Пагоня – таксама сьвяты Юры. Першыя нашыя сьцягі з чырвонымі палосамі на белым зьявіліся не пазьней за 1514 год. Вялікае алейнае палатно «Бітва пад Воршай 1514 году» з фатаграфічнай дакладнасьцю ўзнаўляе дэталі тае перамогі. Кожны беларускі рыцар трымае дзіду, на канцы якое – доўгі белы сьцяжок ці вымпэль з паземнаю чырвонаю паласою пасярэдзіне й вэртыкальнаю – бліжэй да дрэўка. Крыж сьв. Юр'я – знак Пераможцы, мэтафара, іншасказ «Пагоні».\n"Пагоня" на Вострай Браме ў Вільні\nВось жа тыя сьцяжкі – белыя, з чырвонаю паласою пасярэдзіне – і ёсьць Юраўскія стужкі, прысьвечаныя наўпрост сьв. Юр'ю. Таму калі хто хоча па-хрысьціянску, па-юраўску ўшанаваць пераможцаў над ворагамі – бел-чырвона-белы сьцяг (стужка) яму ў рукі.\nКарціна "Бітва пад Воршай"\nСьвяты Юры – адзін са сьвятых апекуноў Беларусі. Ён мае беларускае аблічча і шматвекавую вобразную гісторыю ў нашым народзе. У архаічнай беларускай народнай сьвядомасьці сьв. Юры набываў рысы бога Ярылы. Веснавыя абрадавыя песьні накшталт «Юр'я, адмкні зямлю, Юр'я, пусьці расу» сьведчаць, якую значную ролю адыгрывае жыватворны заступнік зямлі Юры ў беларускім народным календары ды сьветаглядзе. Постаць гераічнага і свойскага сьвятога Юр'я-Ярылы, які і ачольвае Пагоню за ворагам, і ўвесну адмыкае сваімі ключамі Зямлю-Маці, мае для нас фактычна нацыятворчы сымбалізм.\nЗорка і крыж расейскага ордэну Сьв. Георгія 1-й ступені\n«Георгиевская лента» была важкім складнікам сыстэмы ўзнагародаў Расейскай імпэрыі.\nУ 1769 годзе Кацярына ІІ ухваліла «Статут вайсковага ордэну Сьвятога Вялікамучаніка і Пераможцы Георгія». Стуга ордэну мела быць «шаўковая з трыма чорнымі і дзьвюма жоўтымі палоскамі».\nЯна ўжывалася ў імпэрскую пару вельмі шырока менавіта як асобная паласа тканіны. Была стуга цераз плячо, да зброі, па борце плашча, стужка як самастойны знак узнагароды (з 1913 году; колер дзьвюх палосак на стузе апісваўся ўжо як аранжавы).\nКолеры ва ўстаноўчых дакумэнтах не абгрунтоўваліся (зрэшты, не было і тлумачэньня, чаму патронам ордэну абраны менавіта сьв. Георгі). Пазьнейшыя інтэрпрэтатары (обэр-камэргер Р. Літа, 1833 год) прыпісвалі Кацярыне мэтафарычнае мысьленьне:\n«Несьмяротная заканадаўца, якая гэты ордэн заснавала, меркавала, што стуга ягоная лучыць колер пораху і колер агню…» Як бачым, сьвяты Георгі-Юры тут ні да чога.\nГерб Расейскай імпэрыі\nУсё прасьцей. Двухгаловы арол, пазычаны Масквою за Івана ІІІ ці то з Залатой Арды, ці то зь Бізантыі, ці то зь сярэднявечнай Сьвятой Рымскай імпэрыі, быў чорнага колеру на залатым (жоўтым) шчыце або на жоўтым палотнішчы прынамсі з 2-й паловы XVII ст.\nУ 1722 годзе герб «імпэратарскай мосьці» на замову Пятра І апісаў геральдыст Франчэска Санці: «Поле залатое, ці жоўтае, на якім выяўлены імпэратарскі арол пясочны, г. зн. чорны, двухгаловы…» Значна меншы маштабам герб вялікага княства Маскоўскага – срэбны (белы) сьв. Георгі на чырвоным шчыце – выяўлены на арловых грудзёх. Залатая дзяржаўная пячатка з чорным арлом засталася і пасьля сьмерці Пятра І. У 1742 годзе створаны новы дзяржаўны сьцяг імпэрыі – жоўтае палотнішча і чорны двухгаловы арол.\nТакім чынам, галоўныя колеры гербу імпэрыі да моманту заснаваньня ордэну мелі ў Маскве працяглую традыцыю і былі юрыдычна зафікасаваныя. Пазьней, у 1850-я гады, геральдыст Б. Кёнэ фармалізаваў адпаведна аўстрыйскім і прускім стандартам г.зв. гербавыя колеры, якія перадаюць мэталы і эмалі дзяржаўнага гербу Расейскай імпэрыі на сьцягах, сьвяточных дэкарацыях, вайсковай форме і г.д. Герб – выява залатога шчыта з чорным двухгаловым арлом, срэбнымі каронамі, скіпэтрам і дзяржаўным яблыкам, адпаведна геральдычныя гербавыя колеры імпэрыі – чорны, залаты, срэбны. Менавіта такі трыкалёр – чорна-жоўта-белы – быў дзяржаўным сьцягам Расейскай імпэрыі ў 1858–1896 гадах. (Сярэдняя паласа ў дакумэнтах апісвалася і як аранжавая.) У ХХ ст. гісторыя гэтага сьцягу становіцца зусім адыёзнаю: напрыклад, яго выкарыстоўвала Расейская фашысцкая партыя.\nСьцяг Расейскай імпэрыі (1858--1896)\nПа іроніі, трэці колер расейскага імпэрскага сьцягу – белы (срэбны), які мае акурат выява Сьв. Георгія (Юр'я) на арловых грудзёх, на «георгіеўскую стужку» не патрапіў. Чорны і залаты пераважалі і на мэталічных знаках узнагароды: «Зорка чатырыкутная залатая, пасярод якой у чорным абручы жоўтае ці залатое поле» (Статут ордэну 1769 г.).\nГеоргіеўскія крыжы чатырох ступеняў\nТакім чынам, «георгіеўская стужка» мае імпэрскія колеры і не зьвязаная з ушанаваньнем сьв. Георгія-Юр'я Пераможцы. Таму больш карэктна было б называць чорна-жоўтую (чорна-аранжавую) стужку – стужкай расейскага ордэну Сьв. Георгія, а не «георгіеўскай».\nКаму давалі і даюць\n«Георгіеўскія» ўзнагароды былі баявыя, істотныя для адзначэньня і стымуляваньня ваярскага гераізму.\nНаступныя пасьля Кацярыны ІІ расейскія імпэратары ў 1833, 1892 і 1913 гадох зацьвярджалі абноўленыя вэрсіі ордэнскага статуту, дадаўшы да ордэну і Георгіеўскага крыжа ўзнагародную баявую зброю са стугой і «Георгіеўскі» мэдаль.\nАнгельская карыкатура на Суворава і Кацярыну ІІ. Варшаўская разьня 1795 г.\n«Георгіеўскія» ўзнагароды давалі ўдзельнікам усіх захопніцкіх каляніяльных войнаў Расеі – у Крыме, на Каўказе, у Цэнтральнай Азіі ды інш. У 1771 годзе ордэн Сьв. Георгія за пасьпяховыя апэрацыі супраць Рэчы Паспалітай – за першы падзел, калі пачаўся захоп Беларусі Расеяй – атрымаў А.Сувораў. Мноства расейскіх афіцэраў, напрыклад, камандзер Асобнага Літоўскага корпусу барон Грыгоры Розэн, афіцэр А.Кірэеў ды іншыя былі ўзнагароджаныя «Георгіем» розных ступеняў за здушэньне вызвольнага паўстаньня 1830–1831 гадоў у Беларусі, Літве і Польшчы.\nУ 1992 годзе «георгіеўскія» ўзнагароды з чорна-аранжавымі стужкамі адноўленыя як найвышэйшыя вайсковыя ўзнагароды Расеі, статуты ўхваленыя ў 2000 годзе, аднак першыя ўзнагароджаныя зьявіліся толькі ў 2008-м. 13 жніўня гэтага памятнага году (нагадаю: 08.08.08 – апэрацыя супраць Грузіі) Пуцін унёс істотныя зьмены ў статут ордэну: адгэтуль ім узнагароджваюць ня толькі «за абарону айчыны ад зьнешняга ворага», але і за «правядзеньне баявых і іншых апэрацыяў на тэрыторыі іншых дзяржаваў пры падтрыманьні ці ўзнаўленьні міжнароднага міру і бясьпекі».\nІ тут жа 263 вайскоўцы былі абдораныя Георгіеўскімі крыжамі, а ордэнам Сьв. Георгія – 8 генэралаў і афіцэраў. Усе – за «міратворчую апэрацыю па прымушэньні Грузіі да міру», г.зн. за агрэсіўную вайну супраць Грузіі.\nКалодка ці стужка адпаведнага колеру на мундзіры сучаснага расейскага вайскоўца – хутчэй за ўсё, сьведчаньне ягонага чыннага ўдзелу ў той ці іншай каляніяльнай вайне Расеі.\nСпалучэньне чорнага і аранжавага – на калодцы скандальнага сьвежазаснаванага расейскім Міністэрствам абароны мэдаля «За возвращение Крыма». Яшчэ адзін мэдаль – «За освобождение Крыма и Севастополя», заснаваны арганізацыяй «Севастополь-Крым-Россия» на чале зь вядомым імпэрыялістам К.Затуліным, – мае на калодцы тую самую «георгіеўскую» стужку.\nІ мы яшчэ пабачым расейскіх «георгіеўскіх кавалераў» сярод акупантаў Крыму і тэрарыстаў на ўсходзе Ўкраіны.\nМэдаль "За вызваленьне Крыму і Сэвастопаля"\nЗ пачаткам вайны Сталін адчуў, што на камуністычных лёзунгах змагарнага духу ў войску не дасягнуць.\nСавецкі ордэн Славы ІІІ ступені\nКаб аднавіць матывацыю расейскім патрыятызмам, былі часткова вернутыя дабальшавіцкія атрыбуты і сымбалі вайсковай арганізацыі: адзінаначальства, афіцэрскія званьні, пагоны. У чэрвені 1942 году ўхваленае палажэньне пра гвардзейскія знакі савецкага флёту, у тым ліку пра стужку «аранжавага колеру з нанесенымі на ёй трыма падоўжнымі чорнымі палосамі», выяву якой наносілі на сьцяг гвардзейскага злучэньня. Ордэн Славы (1943) і мэдаль «За перамогу над Германіяй» (1945) мелі калодкі з трыма чорнымі і дзьвюма аранжавымі палоскамі, а таксама з вузкім аранжавым шлякам паабапал. Асобна такія стужкі ў Савецкай арміі не ўжываліся.\nПравобразамі гэтых стужак і калодак былі «георгіеўскія» знакі Расейскай імпэрыі, аднак у афіцыйных дакумэнтах і ў практыцы ўжываўся выключна тэрмін «гвардзейская стужка». За бальшавікоў дзяржаўных узнагародаў імя сьв. Георгія і любога іншага сьвятога не было і быць не магло.\nЗатое тыя, хто ваяваў на баку нацысцкай Нямеччыны, папоўніцы выкарыстоўвалі імпэрскую «георгіеўскую» сымболіку пад яе імем і насілі стужкі. Узнагароджваў Георгіеўскімі крыжамі з адпаведнаю стужкаю калябаранцкі «Русский корпус на Балканах». Казакі вартавых швадронаў пад камандай генэрала Вэрмахту Пятра Краснова насілі «георгіеўскі» чорна-аранжавы шаўрон у форме кута вастрыём угару. Г.зв. «Русская освободительная народная армия» (РОНА), яна ж 29-я грэнадэрская дывізія СС (Руская №1), якая дзейнічала разам з брыгадай Дырлевангера супраць партызанаў у Беларусі, з 1943 году мела адрозны знак – нарукаўны шчыт з чорным Георгіеўскім крыжам і жоўтымі літарамі «РОНА». Гэта, праўда, ня стужка, але выява адпаведнай узнагароды і яе колераў.\nНяма «віны» той ці іншай сымболікі ў тым, што яе выкарыстаў нейкі бок у вайне; так, падчас Другой усясьветнай вайны нацыянальныя колеры некаторых эўрапейскіх народаў бывалі па абодва бакі фронту.\nМы проста фіксуем, што ані словазлучэньне «георгиевская ленточка», ані ўласна асобна ўзятая стужка адпаведных колераў наўпрост не зьвязаныя з Савецкай арміяй ці антыгітлераўскай кааліцыяй.\nГеоргіеўская стужка на кулямёце\nУ 2005 годзе расейскае дзяржаўнае прапагандысцкае агенцтва «РИА Новости» (раней называлася АПН, цяпер «Россия сегодня») пачало «Народную акцыю «Георгиевская ленточка». Кампанія – складовая частка ідэалягічнага канцэпту затушоўваньня камуністычнага складніку расейскай дзяржаватворчай сьвядомасьці на карысьць імпэрскага. Такая «Георгиевская ленточка» служыць вобразам адноўленай расейскай імпэрскай ідэнтычнасьці на як мага шырэйшай постсавецкай прасторы.\nРаздача "георгіеўскіх стужак" стала звычайнай зьявай у Расеі і Беларусі\nСтужка ці пятля? ВІДЭА І ТЭКСТ


Раённы семінар прысвяцілі зімоўцы жывёлы на комплексах і фермах\nГлавная→Новости→Новости→Раённы семінар прысвяцілі зімоўцы жывёлы на комплексах і фермах\nРаённы семінар прысвяцілі зімоўцы жывёлы на комплексах і фермах\nНапрыканцы мінулага тыдня на Астравеччыне прайшоў раённы семінар, падчас якога абмяркоўвалі пытанні зімне-стойлавага ўтрымання жывёлы, якасці малака і невытворчага выбыцця жывёлы.\nПадобныя семінары для спецыялістаў жывёлагадоўчай галіны раёна праходзяць рэгулярна. Па запрашэнні ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання ў наш раён не раз прыязджалі спецыялісты Гродзенскага абласнога аграпрамысловага саюза, якія дзяліліся са спецыялістамі раённай жывёлагадоўлі нюансамі тэхналогіі вырошчвання цялят, павелічэння надояў. Тым не менш не ва ўсіх гаспадарках прыслухоўваюцца да парад спецыялістаў і выконваюць іх рэкамендацыі.\nТак, за 11 месяцаў бягучага года валавы надой склаў крыху больш за 52 тысячы тон малака – гэта 95,6% да 2017 года. На ўзровень мінулага года не выйшлі дзве гаспадаркі: КСУП “Варняны (77,7%) і КСУП “Міхалішкі” (90,3%).\nПа гэтай прычыне семінар было вырашана правесці ў форме ўзаемаправеркі, каб гаспадаркі маглі і сябе паказаць, і ў іншых павучыцца. Да слова, жывёлагадоўчыя аб’ёкты для наведвання выбіраліся па ходу семінара.\n– Такое ўражанне, што на вынік працуюць толькі ў КСУП “Гудагай”. Астатнія чакаюць невядома чаго: грошай, саляркі, – напачатку семінара сказаў першы намеснік старшыні райвыканкама, начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Руслан Сачко. – Пакуль не навучыцеся лічыць грошы, ніхто вам не дапаможа.\nНапрыклад, усё малако на перапрацоўчыя прадпрыемствы КСУП “Міхалішкі” пастаўляе першым гатункам – і на кожнай здадзенай тоне страчвае 132 рублі. Парушэнне тэхналогіі ўтрымання жывёлы і яе кармлення, працэсу дойкі прыводзяць да таго, што пра найбольш прыбытковы гатунак малака – экстра – даводзіцца толькі марыць.\nПасля абмеркавання надзённых праблем у жывёлагадоўлі, удзельнікаў семінара чакаў аб’езд жывёлагадоўчых аб’ектаў. Яго пачалі з КСУП “Гудагай”, які некалькі гадоў запар лідзіруе ў раённай вытворчасці малака.\nНа МТК “Германішкі” ў кароўніках пасыпаны жоўты пясок – гэты метад, асабліва ўлічваючы сёлетні дэфіцыт саломы, параіў узяць на ўзбраенне кіраўнікам іншых гаспадарак Руслан Мікалаевіч. Праўда, з агаворкай на тое, што для навацельных і хворых кароў трэба падсцілаць усё ж салому.\nНа комплексе сёлета з’явіўся сучасны кормараздатчык Siloking, які дазваляе аптымальна збалансаваць рацыён для любых груп жывёлы. З яго работай і пазнаёміліся прысутныя.\nМТК “Германішкі” бадай што адзін з нямногіх комплексаў раёна, дзе работнікі падрыхтаваліся да калядных і навагодніх святаў і ўпрыгожылі памяшканні і тэрыторыю. Да слова, на гэта яны не патрацілі амаль ні капейкі: усе ўпрыгожанні і дэкарацыі зроблены са спадручных матэрыялаў. Ля ўваходу ў малочны блок варту нясе вясёлы снегавік і баба з дзедам, а ў камп’ютарнай “гарыць” камін. Ну і як тут не сфатаграфавацца на памяць?\nМТК “Кярняны” КСУП “Варняны” па надоях не выйшаў на ўзровень мінулага года, тым не менш захаванасць цялят тут дасягае 100%. Галоўнае – у першыя хвіліны жыцця выпаіць малога малозівам. Відаць, кярнянскія жывёлаводы з гэтай задачай спраўляюцца добра.\nАкрамя гэтага, удзельнікі семінара пабывалі на МТК “Беразоўка” КСУП “Варняны”, МТК Рытань”, МТФ “Кямелішкі”, РУП “Астравецкі саўгас “Падольскі”, МТК “Маркуны, МТФ “Міхалішкі” КСУП “Міхалішкі”, МТК “Рымдзюны” і МТФ “Сакалойці” КСУП “Гервяты”.\nПадвесці вынікі семінара і падзяліцца ўражаннямі ад яго мы папрасілі першага намесніка начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Вольгу Віктараўну Умрыхіну:\n– Для наведвання жывёлагадоўчыя аб’ёкты выбіраліся спантанна, без папярэджвання, каб працаўнікі не паспелі навесці “глянец”. Прыемна было наведаць МТК “Рытань”: там цалкам закладзены сянажна-сіласныя траншэі. Добра падрыхтаваліся ў КСУП “Гервяты”. На жаль, праблемы з кармленнем і ўтрыманнем па-ранейшаму ёсць у “Міхалішках” і “Варнянах”.\nТакія семінары-ўзаемаправеркі плануем праводзіць кожны месяц – прынамсі падчас зімне-стойлавага перыяду. Для праверкі будзем выбіраць дзве-тры гаспадаркі, для таго каб наведаць больш жывёлагадоўчых аб’ёктаў.


Рагвалод і Рагнеда — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Пераказы, дыктанты → Рагвалод і Рагнеда\nПершым полацкім князем, пра якога захаваліся летапісныя звесткі, быў Рагвалод. Князь меў моцную дружыну, якая абараняла Полацк. З яе дапамогай Рагвалод падпарадкаваў сабе суседнія землі. Паводле легенды, ён паслаў свайго брата Тура на поўдзень, і той заснаваў на рацэ Прыпяць горад-крэпасць Тураў і стаў першым тураўскім князем. Гэта яшчэ больш умацавала Полацкае княства.\nРагвалод быў мужны і разумны кіраўнік. Ён хацеў аб’яднаць плямёны, што жылі на Дзвіне, Дняпры і Прыпяці. Пры Рагвалодзе Полацкае княства стала адным з моцных сярод славянскіх княстваў, а Полацк – адным са знакамітых гарадоў таго часу побач з Кіевам на поўдні, дзе княжыў Яраполк, і Ноўгарадам на поўначы, дзе князем быў яго брат Уладзімір. Не ладзілі між сабою браты, бо кожнаму з іх хацелася стаць галоўным князем. I Яраполк, і Уладзімір хацелі перацягнуць на свой бок полацкага князя і спадзяваліся на яго дапамогу.\nУ Рагвалода былі два сыны і дачка Рагнеда. Слава пра яе прыгажосць дайшла і да Ноўгарада, і да Кіева. Уладзімір паслаў у Полацк сватоў, і кіеўскі Яраполк таксама хацеў узяць яе за жонку. Рагвалод не стаў прымушаць Рагнеду і дазволіў ёй самой выбраць мужа. Гордая палачанка адмовіла паслам Уладзіміра, аддаўшы перавагу Яраполку. Атрымаўшы адмову, Уладзімір сабраў вялізнае войска і пайшоў на Полацк. Штурм цягнуўся некалькі дзён. Палачане што ёсць сілы баранілі родны горад. Але сілы былі няроўныя; у баі загінулі адважны Рагвалод і абодва яго сыны.\nКнязёўну Рагнеду Уладзімір сілаю прымусіў пайсці за яго. Заступіцца за яе не было каму, і ёй давялося стаць жонкай ненавіснага забойцы сваіх родных. А Уладзімір, каб яна заўсёды помніла пра паражэнне Полацка, даў ёй другое імя – Гарыслава.\nУладзімір заваяваў свайго брата Яраполка і стаў княжыць у Кіеве. У Рагнеды нарадзілася некалькі сыноў і дачок, і старэйшым быў Ізяслаў. Калі Уладзімір правёў хрышчэнне Русі, то па хрысціянскіх законах яму забаранялася мнагажонства, бо да гэтага часу ён ажаніўся з сястрою візантыйскага імператара. Калі Уладзімір заснуў, Рагнеда намерылася забіць яго. Аднак яе напаткала няўдача: Уладзімір прачнуўся, і яна прамахнулася. Князь загадаў апрануць ёй самае прыгожае адзенне, у якім яна хоча памерці, сесці на ложа і чакаць смерці, а сам пайшоў па меч. На шум прыбег Ізяслаў, і калі Уладзімір увайшоў, каб пакараць Рагнеду, сын аклікнуў яго:\n– Бацька, ты тут не адзін!\nУладзімір убачыў у руках сына аголены меч, сумеўся і не крануў Рагнеду. Сабраўшы баяраў, князь расказаў ім пра тое, што здарылася. Баяры параілі яму адпусціць Рагнеду з дзецьмі на радзіму – у Полацкае княства. Але Полацк быў разбураны, таму Уладзімір загадаў пабудаваць для сваёй былой жонкі новы горад і назваў яго імем сына, які ўратаваў яе ад смерці, – Ізяслаўлем. Цяпер гэта горад Заслаўе.\nПраз нейкі час Рагнеда прыняла хрысціянства і заснавала каля Ізяслаўля першы на беларускай зямлі манастыр. Прыняўшы хрысціянскае імя Анастасія, яна жыла ў манастыры да канца сваіх дзён, пакінуўшы пра сябе памяць гордай і свабодалюбівай князёўны-палачанкі.\nПераказы → Якуб Колас\nПераказы → Яраслаў Мудры\nІншае → Уладзімір Бутрамееў - Страсці па Аўдзею\nІншае → Уладзімір Бутрамееў - Чужыя грошы


Крок добры, але пенсійную сістэму не ратуе: эксперт пра пенсійную рэформу | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Крок добры, але пенсійную сістэму не ратуе: эксперт пра пенсійную рэформу\nПраз старэнне насельніцтва ФСАН усё цяжэй выплачваць пенсіі, таму рэформа ў гэтай сферы даўно наспела.\nЕўрарадыё абмеркавала з экспертам, чаму праект пенсійнай рэформы, згодна з якім людзі самі змогуць назапашваць сабе на пенсію, — гэта добры крок, але пенсійны ўзрост усё роўна давядзецца падвышаць.\nДзяржава дадасць яшчэ 3% да добраахвотных адлічэнняў\nЦяпер у Беларусі салідарная пенсійная сістэма. Гэта значыць, тыя 29%, якія ідуць з заробкаў у ФСАН, адразу выдаткоўваюцца на пенсіі старэйшага пакалення. Праблема ў тым, што працаздольнага насельніцтва становіцца ўсё менш, а пенсіянераў больш. Таму пенсійны ўзрост падымаецца, а грошай у ФСАН усё роўна не стае.\nПаралельна адкладаць самому можна будзе да 10% ад заробку / Еўрарадыё\nПраект пенсійнай сістэмы, пра які расказала Мінпрацы, прадугледжвае, што ў беларусаў будзе магчымасць самастойна адлічаць грошы сабе на пенсію, але ранейшыя адлічэнні ў ФСАН усё роўна застаюцца. Пры гэтым дзяржава прапануе заахвочванне.\n— Праграма выгадна адрозніваецца ад наяўных механізмаў, напрыклад ад самастойнага пенсійнага страхавання, тым, што дзяржава праз працадаўцу дублюе частку ўзносаў, — расказвае акадэмічны дырэктар BEROC Кацярына Барнукова. — Гэта значыць, калі вы захочаце ў добраахвотную сістэму ўкласці да 3% свайго заробку, то дзяржава прадублюе са свайго боку яшчэ 3% у назапашвальны рахунак. На жаль, гэта дзейнічае толькі да 3%. Калі вы захочаце адкладаць да 10%, дзяржава ўсё роўна будзе дубляваць толькі 3%. Тым не менш гэта пазітыўны бонус на карысць выкарыстання схемы.\nКалі заробак 900 рублёў, то як адкладаць?\nЭксперт ацэньвае такую сістэму пазітыўна, бо праблема пенсійнай сістэмы ў Беларусі абмяркоўваецца даўно. Ёсць і пакуль пакінутыя без адказу пытанні па новаўвядзенні.\n— На якіх умовах гэтыя грошы будуць назапашвацца? У ідэале яны павінны быць укладзеныя ў нейкі назапашвальны фонд, які, у сваю чаргу, укладвае гэтыя грошы ў актывы, якія растуць.\nНават долар не дапаможа захаваць грошы, калі назапашванне разлічана на гады / Еўрарадыё\nКалі грошы проста захоўваць у рублях ці нават у доларах, то за гады сабраныя сродкі значна "пад'ест" інфляцыя.\n— Відавочна, што гэтыя грошы трэба неяк інвеставаць, але адказу на пытанне, як гэтыя грошы будуць захоўвацца, я пакуль не бачыла.\nХоць крок і добры, праблем пенсійнага забеспячэння гэта не вырашыць. Бо сістэма добраахвотная і большасць людзей не будуць у ёй удзельнічаць, мяркуе Кацярына Барнукова.\n— Людзі могуць не бачыць сэнсу адкладаць невялікія адсоткі. Калі ў нас медыянны заробак каля 900 рублёў, для кагосьці і 90 рублёў у месяц адкласці складана. З іншага боку, не вельмі зразумела, як гэта ў будучыні табе дапаможа.\nВыхлап не вельмі ясны з гэтых укладанняў, таму што яны невялікія: да 10%. А з іншага боку, у нас наогул няма традыцыі доўгатэрміновага збірання. Людзі не будуць разглядаць гэта як нешта, што неабходна мець.\nДавер да дзяржавы нізкі\nАдзін з плакатаў на пратэстах 2020 года / Еўрарадыё\nКарыстацца такой сістэмай будуць толькі некалькі адсоткаў насельніцтва, лічыць эксперт. І якраз для тых, хто з найбольшай імавернасцю будзе гатовы рабіць дадатковыя адлічэнні на пенсію, незразумела, як будзе працаваць механізм.\n— Напрыклад, айцішнікі, якія атрымліваюць ільготы па ФСАН. Ці будуць іх ўкладанні дублявацца? Таму што айцішнік плаціць ФСАН з сярэдняй зарплаты па краіне. Калі ён адкладзе 3% са свайго заробку, дзяржава прадублюе 3% ад сярэдняга ці як гэта будзе працаваць? Тое самае з ІП. Яны плацяць узносы з мінімальнага заробку. Хутчэй за ўсё, дзяржава будзе дубляваць адсотак таксама з мінімальнага заробку, а не з даходу.\nНе вырашае новаўвядзенне і галоўнага пытання: дзе ўзяць грошай на фінансаванне пенсій ужо цяпер?\n— Панацэі ў кароткатэрміновым перыядзе і няма. У доўгатэрміновым перыядзе гэта абавязковая назапашвальная сістэма. Але, вядома, узровень даверу грамадства да дзяржавы не такі высокі, каб можна было ўводзіць абавязковую назапашвальную сістэму, — падкрэслівае Кацярына Барнукова.\nЗноў давядзецца падвышаць пенсійны ўзрост\nЗ 2022 года пенсійны ўзрост у Беларусі складзе 58 гадоў для жанчын і 63 гады для мужчын / Еўрарадыё\nАкрамя таго, цалкам на назапашвальную сістэму проста цяпер перайсці немагчыма, бо на цяперашніх пенсіянераў таксама дзесьці трэба ўзяць грошай, якіх няма.\n— Думаю, гэта адна з прычын, чаму цяпер не ўводзіцца абавязковы назапашвальны кампанент. Па-першае, гэта як магчымасць паказаць людзям, як гэта працуе. Па-другое, механізмам скарыстаецца няшмат людзей і страты бюджэту гэтых 3%, якія дзяржава фактычна дублюе, не будуць значнымі.\nКалі ўводзіць паўнавартасную назапашвальную сістэму, сапраўды будуць вялікія страты. Грошы, якія пойдуць у назапашвальную сістэму, не пойдуць у салідарную. Гэтую праблему трэба вырашыць.\nМомант, калі ФСАН быў у прафіцыце і зрабіць такі пераход можна было адносна бязбольна, улады прапусцілі. Цяпер сродкі трэба шукаць у бюджэце.\n— Значыць, трэба скарачаць іншыя расходы, магчыма. Думаць над іншымі крыніцамі даходу ад той жа прыватызацыі. Магчыма, яны б маглі стаць асновай фінансавання назапашвальнай сістэмы. І тут таксама трэба сумленна прызнацца, што назапашвальная сістэма пачне працаваць толькі праз шмат гадоў.\nАле і бягучы фармат салідарнай сістэмы, на жаль, для нас непад'ёмны па фінансах. Хутчэй за ўсё, далей зноў давядзецца падвышаць пенсійны ўзрост.\nЭлемент салідарнай пенсійнай сістэмы ёсць нават у развітых краінах / Еўрарадыё\nУ развітых краінах пенсійная сістэма складаецца з трох складнікаў: салідарная сістэма, як у Беларусі, абавязковая назапашвальная сістэма і магчымасць назапашваць на пенсію паралельна з абавязковымі адлічэннямі.\n— Салідарная сістэма фактычна ёсць страхавы элемент. Гэта значыць, калі вы за жыцце не зарабілі, не змаглі адкласці, то салідарная пенсійная сістэма — такая дапамога па беднасці. Гэта практычна ўсюды ёсць, нават у ЗША, — расказвае Кацярына Барнукова.\nЧасцей за ўсё сустракаецца абавязковая назапашвальная сістэма, калі адсотак ад заробку абавязкова трэба пераводзіць у пенсійныя фонды.\n— Адрозненне паміж краінамі толькі ў тым, што дзесьці ёсць адзіны пенсійны фонд, дзесьці можна выбіраць паміж некалькімі фондамі-канкурэнтамі і гэтак далей. І ў многіх краінах існуе паралельная назапашвальная пенсійная сістэма, дзе людзі могуць яшчэ добраахвотна адкладаць у назапашвальныя фонды, а дзяржава гэта нейкім чынам стымулюе. Таксама альбо дублюе часткова ўклады насельніцтва, альбо вызваляе іх ад падаткаў і гэтак далей, — робіць выснову Кацярына Барнукова.