Фотафакт: у прыдарожным кафэ каля Ліды прадаюць «суп з мухамі» | Новости\nФотафакт: у прыдарожным кафэ каля Ліды прадаюць «суп з мухамі»\n10:42, 31 января 2018 г.\nУ кафэ, што месціцца ў Лідскім раёне і дзе любяць спыняцца дальнабойшчыкі, вырашылі палепшыць сэрвіс і пераклалі меню на англійскую мову. Чытач hrodna.life даслаў на сайт некалькі фота меню з перакладам, дзе бачна, што нават гугл у некаторых момантах не даў рады.\nСуп з флячкамі , як кажуць у Польшчы, а ў нас— з трыбухамі, ці па-руску с потрохами, у англійскай версіі мусіў бы гучаць як tripe soup. Але штосьці пайшло не так, і замежнікі з англійскага перакладу зразумеюць, што суп— з мухамі…\nЦЭпеліны (па-рус. цеппелины), ці бульбяныя клёцкі з мясам , анлійскага адпаведніка знайсці цяжка, можна было б напісаць zeppelins . Аднак атрымалася менш мудрагеліста — проста «курыца». Можа, у іх кладуць толькі курыны фарш…\nДа страваў кафэ прапануе прыборы. Малайцы, не паленаваліся і пераклалі нават пералік посуду. Адно шкада, пластыкавая бутылка, ці plastic bottle , прагучала як… бутэлька з хатнім гадаванцам. Ну, але паеўшы супу з мухамі і курыцы з бульбы можна так і зразумець, што гэта ўсяго толькі бутэлька ПЭТ.


Сёння ў Беларусь прыйдзе астранамічная восень\nВосень уступіць у свае законныя правы сёння, 23 верасня, у 12 гадзін 5 хвілін па беларускім часе, калі сонца перасячэ нябесны экватар і пяройдзе з паўночнага паўшар’я нябеснай сферы ў паўднёвае.\nТакое адбываецца толькі два разы ў год — у дні веснавога і асенняга раўнадзенства. Дзённае свяціла раніцай будзе ўзыходзіць дакладна на ўсходзе і вечарам заходзіць дакладна на захадзе, а дзень зраўнуецца з ноччу. Аднак з-за рэфракцыі, якая быццам бы прыўзнімае сонца над гарызонтам, светлавы дзень усё ж крыху даўжэйшы.\nПа народным календары ў гэты дзень пачынаецца залатая восень, якая прадоўжыцца да 14 кастрычніка. Лічыцца: якое надвор’е будзе ў дзень раўнадзенства, такая будзе і восень. Таксама народныя прыметы сведчаць: чым верасень сушэйшы і цяплейшы, тым пазней надыходзіць сапраўдная зіма.


Выбар прафесіі — выбар жыццёвага шляху\n08.02.2018 14:50 Нам пішуць\nПерад сучаснымі старшакласнікамі праблема выбару прафесіі становіцца актуальнай ужо ў 9 класе. Таму адзін з абавязковых кірункаў работы калектыву нашага КПК — дапамога ў выбары прафесіі, якая б падабалася, адпавядала здольнасцям і магчымасцям навучэнцаў.\nДля сістэматызацыі і актуалізацыі ведаў, удасканалення форм і метадаў работы па дапрофільнай падрыхтоўцы і профільнага навучання мы праводзілі семінар-практыкум. Паколькі неад’емным кампанентам дапрофільнай падрыхтоўкі і профільнага навучання з’яўляецца прафарыентацыя, мы вырашылі разгледзець арганізацыю работы пачынаючы з малодшых класаў.\nСпачатку вызначыліся з паняццем “прафарыентацыя” і заслухалі даклад аб рабоце ў малодшых класах, што арганізоўваецца праз правядзенне гульняў, конкурсаў, прызваных дапамагчы навучэнцам знаёміцца са светам прафесій. Наступным разглядалася пытанне арганізацыі работы ў 5—7 класах. На гэтым этапе прафарыентацыя знаходзіць свой працяг праз дзелавыя і прафарыентацыйныя гульні, гульні-паглыбленні, гульні-падарожжы. Класныя кіраўнікі прапанавалі ўзяць удзел у такіх гульнях.\nДа канца 8 класа і ўвесь 9 клас арганізоўваецца работа ў рамках дапрофільнай падрыхтоўкі. Мы разгледзелі тэарэтычныя асновы, мерапрыемствы, якія праводзяць педагогі на гэтым этапе. Вялікую ўвагу ўдзялілі правядзенню сярод дзевяцікласнікаў факультатыва “Мая прафесійная будучыня”. Таксама дзяліліся вопытам правядзення “Прафесійных проб”, якія дазваляюць старшакласнікам прымераць на сябе будучую прафесію.\nІ апошнім этапам нашай работы было профільнае навучанне. Педагогі дзяліліся вопытам правядзення заняткаў у рамках профілю. Прапанавалі выкарыстоўваць метад “Mind-Map”. Існуе некалькі азначэнняў гэтага метаду, асноўныя — “карта памяці”, “інтэлект-карта”. Прынцып пабудовы любой «інтэлект-карты» — цэнтральны аб’ект і лагічныя асацыятыўныя сувязі, якія разыходзяцца ад яго. Дзякуючы выкарыстанню колераў, малюнкаў і прасторавых сувязей, любая інфармацыя ўспрымаецца, аналізуецца і запамінаецца хутчэй і больш эфектыўна.\nПедагогі практыкуюць на ўроках правядзенне прафарыентацыйных гульняў, напрыклад, “Мая прафесія”. Дзеці атрымліваюць наступную інструкцыю: “Напішыце прафесію, якая вам падабаецца больш за ўсё; на кожную літару гэтай прафесіі напішыце якасці, якімі павінен валодаць чалавек гэтай прафесіі; папрасіце суседзяў па парце, каб ахарактарызавалі вас на кожную літару вашай будучай прафесіі; супастаўце свой варыянт з варыянтам суседа па парце; ці ёсць супадзенні? што парадавала? над чым трэба працаваць?”\nСемінар-практыкум атрымаўся плённы. Педагогі ўмацавалі веды па тэме, пазнаёміліся з новымі цікавымі формамі работы, якія плануюць выкарыстоўваць у далейшым.\nнамеснік дырэктара па вучэбнай рабоце, Ірына Мельнікава, педагог-псіхолаг\nМакранскага КПК “дзіцячы сад — сярэдняя школа” Быхаўскага раёна.


Ці з'яўляецца маёрства ў ліберальных мастацтвах памылкай для студэнтаў? | Lunar Explorer\nКрытычнае мысленне, асновы ведаў і навуковы працэс - спачатку гуманітарныя навукі\nКалі ўдача спрыяе падрыхтаванаму розуму, як прыпісваюць Луі Пастэру, нам пагражае стаць вельмі нешчаслівай нацыяй. Мала матэрыялаў, якія выкладаюцца сёння ў праграмах па гуманітарных мастацтвах, маюць дачыненне да будучыні.\nРазгледзім усю абноўленую навуку і эканоміку, зменлівыя тэорыі псіхалогіі, мовы праграмавання і палітычныя тэорыі, якія былі распрацаваны, і нават колькі планет нашай Сонечнай сістэмы. Многае, як літаратура і гісторыя, трэба ацэньваць з улікам абноўленых і адпаведных прыярытэтаў у 21 стагоддзі. Сёння ў бакалаўрскай адукацыі ёсць больш патрэбы ў працэсе мыслення і мадэльнага мыслення, чым у ведах.\nЯ адчуваю, што гуманітарная адукацыя ў ЗША - гэта нязначная эвалюцыя еўрапейскай адукацыі 18-га стагоддзя. Сьвету трэба нешта большае. Непрафесійная бакалаўрыятная адукацыя мае патрэбу ў новай сістэме, якая вучыць студэнтаў вучыцца і судзіць, выкарыстоўваючы навуковы працэс па пытаннях, якія тычацца навукі, грамадства і бізнесу.\nХоць Джэйн Осцін і Шэкспір могуць мець важнае значэнне, яны значна менш важныя, чым многія іншыя рэчы, якія больш актуальныя для таго, каб зрабіць інтэлігентнага, пастаянна вучанага грамадзяніна і больш адаптаваным чалавекам у нашым усё больш складаным, разнастайным і дынамічным свеце. Калі хуткасць зменаў высокая, тое, што трэба ў адукацыі, змяняецца ад ведаў да працэсу навучання.\nЗараз я прапаную назваць гэтую базавую адукацыю "сучасным мысленнем". Я прапаную ўніверсітэтам прадставіць яго як значна больш строгую і патрабавальную версію традыцыйных гуманітарных мастацтваў для тых, хто не атрымлівае бакалаўрыяту прафесійнага або STEM-адукацыі. Давайце паспрабуем аддзяліць стары «лёгка прайсці каледж і пакінуць час для вечарынак», наборы навучэнцаў ад тых, хто хоча строгай адукацыі са шматлікімі больш патрабавальнымі, шырокімі і разнастайнымі мінімальнымі патрабаваннямі. Давайце захоўваем старое і ствараем новую вышэйшую дыплом з адзнакай, значна больш строга.\nТэст на сучаснае мысленне быў бы вельмі простым: у канцы бакалаўрыяту студэнт прыблізна здольны разумець і абмяркоўваць шырокі набор тэм, такіх як "Эканаміст", штодня да канца. Гэта ахоплівае ўсё: эканоміку, палітыку, літаратуру, драматургію, бізнэс, культуру і шмат іншага. Зразумела, ёсць і іншыя сурагаты для эканаміста, якія былі б гэтак жа актуальнымі, калі б дастаткова шырокімі. Гэта сучаснае непрафесійнае навучанне адпавядае першапачатковай "грэчаскай мэты жыцця" ліберальнай адукацыі па мастацтве, абноўленай для сённяшняга свету.\nНайбольш важныя рэчы для агульнай, непрафесійнай і прафесійнай адукацыі - крытычнае мысленне, пабудова абстрактнай мадэлі, навыкі абагульнення і навыкі вырашэння праблем, знаёмства з логікай і навуковым працэсам, а таксама ўменне выкарыстоўваць іх пры фарміраванні меркаванняў, дыскурсу, і пры прыняцці рашэнняў. Іншыя агульныя навыкі, якія таксама важныя, ўключаюць - але не абмяжоўваюцца імі - міжасобасныя навыкі і навыкі зносін.\nТакім чынам, што дрэннага ў сённяшняй тыповай ступені ліберальнага мастацтва?\nНі старое азначэнне гуманітарнага мастацтва, ні цяперашняе яго ўкараненне не з'яўляюцца лепшым выкарыстаннем за чатыры гады чыёй-небудзь адукацыі (калі яна будзе непрафесійнай - я яўна не прапаную ўсім займацца STEM "прафесіяй", арыентаванай на ступень!). Найбольш складаныя (і найбольш прыбытковыя, але менш важныя тут праблемы) - нетэхнічныя праблемы. На мой погляд, атрыманне ступені STEM дае вам інструменты для таго, каб думаць пра гэтыя праблемы больш эфектыўна, чым сёння ступень гуманітарнага мастацтва; хаця гэта далёка не поўны спосаб мыслення, і ступень сучаснага мыслення зробіць гэта яшчэ больш поўна. Калі б STEM ператварыўся ў непрафесійную ступень, ён навучыў бы больш навыкам атрымання гэтага навучання ў сучасным мысленні, чым ступень гуманітарных мастацтваў, як гэта практыкуецца сёння. Але сучаснае мысленне будзе ісці непасрэдна на адукацыю, якую я рэкамендаваў бы непрафесіяналам, якія жадаюць працаваць на самых высокіх узроўнях мыслення.\nХтосьці з вас будзе ўказваць на вельмі паспяховых людзей, якія паехалі ў Ель і зрабілі добра, але вы няправільна выкарыстоўваеце або няправільна разумееце статыстыку. Шмат паспяховых людзей распачалі спецыяльнасці ліберальнага мастацтва. Шмат чаго не зрабілі. Калі вы вельмі прывабны і разумны альбо пашанцуе, вы, верагодна, будзеце паспяховымі ў жыцці, нават з сённяшняй ступенню ліберальнага мастацтва. Зноў жа, калі вы такі прывабны і разумны, вы, верагодна, зможаце знайсці поспех у любой ступені, а то і без ступені. Стыў Джобс ад Apple і Джой Іта (дырэктар медыялабараторыі MIT) - абодва, якія адмовіліся ад каледжа. Джой - шмат у чым кампутарны навуковец, дыск-жакей, прадпрымальнік начнога клуба і інвестар тэхналогій, і я думаю, што гэта разнастайнасць робіць яго больш адукаваным. Лепшыя 20% людзей у любой кагорце будуць добра незалежныя ад таго, па якой вучэбнай праграме ідзе іх адукацыя, альбо калі яны наогул маюць адукацыю. Калі мы хочам максімізаваць патэнцыял астатніх 80%, нам патрэбна новая вучэбная праграма сучаснага мыслення.\nТое, што я абмяркоўваю ў гэтым творы, - гэта сярэдні студэнт, які праходзіць навучальную праграму па гуманітарным мастацтве, за выключэннем тых 20%, якія, на мой погляд, будуць рабіць усё роўна, незалежна ад таго, якую адукацыю яны атрымаюць (альбо яе адсутнасць). Гэта азначае, што я сканцэнтраваны на тым, "што на самой справе адбываецца з сярэднім студэнтам" у адрозненне ад "што магчыма з адукацыяй па ліберальным мастацтве" або "таго, што ліберальнае мастацтва павінна вучыць". Хачу дадаць, што нават сучаснаму свету неабходна абнавіць нават вызначэнне таго, што трэба для Liberal Arts.\nНядаўна Ельскі вырашыў, што камп'ютэрныя навукі важныя, і мне падабаецца пытацца: «Калі вы жывяце ў Францыі, ці не варта вы вывучаць французскую мову? Калі вы жывяце ў кампутарным свеце, вы не павінны вывучаць камп'ютэрныя навукі? " Якой павінна быць другая неабходная мова сёння ў школах, калі мы жывем у кампутарным свеце? Мая мэта не ў тым, каб кожны быў праграмістам, а ў тым, каб яны разумелі праграмнае мысленне. І калі вы жывяце ў свеце тэхналогій, што вы павінны разумець? Традыцыйная адукацыя далёка адстае, і стары свет прыслугоўвае прафесараў у нашых універсітэтах сваімі царкоўна-прыхадскімі поглядамі і інтарэсамі, рамантызмам і акасцяненнем ідэй будуць працягваць іх адцягваць. Мая нязгода не з мэтамі гуманітарнай адукацыі, а з яе рэалізацыяй і эвалюцыяй (альбо яе адсутнасцю) ад еўрапейскай адукацыі 18 стагоддзя і яе мэтай. Недастатковы акцэнт на выкладанні навыкаў крытычнага мыслення ў школах і заснаванні, на якім можна атрымаць новыя веды, часта тэхналагічныя, хоць гэта і было першапачатковай мэтай такой адукацыі. Шмат хто з дарослых мала разумее важныя праблемы навукі і тэхнікі альбо, што яшчэ важней, як да іх падыходзіць, што пакідае іх адкрытымі для дрэннага прыняцця рашэнняў па пытаннях, якія закрануць іх сем'і і грамадства ў цэлым.\nЗлучэнні маюць значэнне, і шмат каледжаў Плюшча Лігі варта таго, каб стаць выпускніком. Ёсць людзі з меркаваннем, што Liberal Arts пашырыла сваё бачанне і дала ім вялікія размоўныя тэмы. Ёсць і тыя, хто сцвярджае, што гуманітарныя навукі ёсць, каб навучыць нас, што рабіць са ведамі. Як заўважыў адзін з назіральнікаў: "Яны павінны прымусіць адвакатаў думаць, ці не законны закон усё яшчэ законны". Інжынер павінен мець магчымасць думаць, ці з'яўляецца штучны інтэлект маральна. Архітэктар мог зрабіць паўзу, каб падумаць над вартасцю пабудовы дома, прызначанага па прызначэнні. Лекара можна навучыць, ці можна і як апраўдваць выкарыстанне дэфіцытных медыцынскіх рэсурсаў на карысць аднаго пацыента, а не іншага. Гэта роля гуманітарных навук - дадатак да STEM і прафесій ".\nНа мой погляд, творчасці, гуманізму і этыцы вельмі цяжка навучыць, тады як міралюбства і многія іншыя навыкі, якія нібыта выкладаюцца ў Ліберальных мастацтвах, лягчэй навучаць сябе бесперапынна абнаўляцца, калі ёсць добры колькасны, лагічны і навуковы працэс -арыентаваная базавая адукацыя. Ступень бакалаўра (аспірантура - гэта зусім іншая справа і павінна быць спецыялізавана па абласцях навучання) ступені, якія я звязваю (з усімі маімі прадузятасцямі), паколькі больш верагодна, што гэта "простыя курсы, каб вы маглі ўдзельнічаць у большасці амерыканскіх універсітэтаў". у асноўным тое, што я тут абмяркоўваю.\nАргументацыя сцвярджае, што навукова-тэхнічнай адукацыі не хапае дастатковай падрыхтоўкі да навыкаў крытычнага мыслення, творчасці, натхнення, інавацый і цэласнага мыслення. Наадварот, я сцвярджаю, што навуковая і лагічная аснова лепшай адукацыі сучаснага мыслення дазволіла б зрабіць усё гэта - і больш паслядоўна. Аргумент таго, што лагічнасць вырашае лінейную праблему і дрэнна рыхтуецца да прафесій, якія патрабуюць сапраўды творчага вырашэння праблем, на мой погляд. Старая версія вучэбнай праграмы Liberal Arts была разумнай у свеце далёка менш складанага еўрацэнтрычнага свету 18 стагоддзя і элітарнай адукацыі, арыентаванай на мысленне і вольны час. З 20-га стагоддзя, нягледзячы на свае мэты, ён ператварыўся ў "прасцейшую навучальную праграму", каб прайсці каледж, і, магчыма, цяпер гэта самая вялікая прычына, па якой студэнты пераследуюць яго (Ёсць шмат студэнтаў, якія прымаюць гэта па іншых прычынах, але я кажу працэнты тут).\nЯ не веру, што сённяшняя тыповая ступень гуманітарнага мастацтва ператварае цябе ў больш поўнага мысляра; хутчэй, я лічу, што яны абмяжоўваюць вымярэнне вашага мыслення, паколькі вы менш знаёмыя з матэматычнымі мадэлямі (для мяне гэта ментальнасць мыслення, якую я лічу дэфіцытнай у многіх людзей без строгай адукацыі), і яшчэ горш, статыстычнае разуменне анекдотаў і дадзеных (якое ліберальнае мастацтва нібыта добра падрыхтавала студэнтаў, але на самой справе вельмі дэфіцытнае). Людзям у галіне гуманітарных навук кажуць, што яны вучаць аналітычным навыкам, у тым ліку, як пераварыць вялікія аб'ёмы інфармацыі, але я лічу, што ў цэлым такая адукацыя дрэнна перадае гэтыя навыкі. Магчыма, гэта і было задумай, але рэчаіснасць вельмі далёкая ад гэтай ідэалізацыі (зноў жа, без уліку лепшых 20%).\nУ многіх праграмах каледжа назіраецца няўдача, якая не з'яўляецца дастаткова прагматычнай, каб выраўнаваць і ўвязваць праграму ліберальнага мастацтва з жыццём дарослага чалавека. На мой погляд, ад фінансаў да сродкаў масавай інфармацыі да заданняў па кіраванні і адміністрацыі неабходныя навыкі, такія як стратэгічнае мысленне, пошук тэндэнцый і вырашэнне праблем, нават чалавечыя сувязі і кіраванне працоўнай сілай, і патрабуюць больш колькаснай і рацыянальнай падрыхтоўкі, чым сённяшнія ступені забяспечыць.\nТакія навыкі, як мяркуецца, належыць да навучання гуманітарнаму мастацтву, лепш засвоіць сёння з дапамогай больш колькасных метадаў. Шматлікія прафесійныя праграмы ад інжынерыі да медыцыны таксама маюць патрэбу ў гэтых жа навыках і павінны развівацца і пашырацца, каб дадаць да сваёй падрыхтоўкі. Але калі б у мяне было толькі адно ліберальнае мастацтва альбо інжынерна-навуковая адукацыя, я б выбраў інжынер, нават калі б ніколі не збіраўся працаваць інжынерам і не ведаў, якую кар'еру я хацеў бы зрабіць.\nЯ на самой справе амаль ніколі не працаваў інжынерам, але займаўся выключна рызыкамі, развіццём магчымасцей, інавацыямі, ацэнкай людзей, крэатыўнасцю і фармулёўкай бачання. Дызайн - гэта маё асабістае захапленне значна больш, чым бізнес. Гэта не значыць, што пастаноўка мэтаў, дызайн і творчасць не важныя і нават не важныя. Фактычна, да іх трэба дадаць большасць прафесійных і прафесійных вучняў, якія таксама дэфіцытныя для сённяшняй практычнай кар'еры.\nУсё больш і больш сфер становіцца ўсё больш колькасным, і ўсё цяжэй і цяжэй перайсці ад спецыяльнасці на англійскай мове ці гісторыі да выбару розных магчымасцей для будучай кар'еры і быць разумным грамадзянінам у дэмакратыі. Матэматыка, статыстыка і навука складаныя, эканоміка, псіхалогія і філасофская логіка патрабуюць намаганняў, і школа - выдатны час для вывучэння гэтых абласцей, тады як многія курсы па гуманітарным мастацтве можна праводзіць пасля каледжа на базе шырокага навучання. Але без падрыхтоўкі да навуковага працэсу, логікі і крытычнага мыслення, а таксама навуковых, матэматычных і статыстычных дадзеных, дыскурсу і разумення зрабіць гэта значна складаней.\nДобры наглядны прыклад праблем сённяшняй адукацыі ў галіне гуманітарных навук можна знайсці ў напісанні вядомага аўтара Малкальма Гладвела, галоўнага гісторыка і аднаразовага пісьменніка газеты The New Yorker. Гладвелл цудоўна сцвярджаў, што ў гісторыі больш важнай дакладнасці і дакладнасці, нават не ўсведамляючы гэтага. Новая Рэспубліка назвала апошнюю частку выпускнікоў Гладвеля "непранікальнай да любых формаў крытычнага мыслення" і сказала, што Гладвелл лічыць, "што ідэальны анекдот не можа быць апраўданым". На мой погляд, гэта занадта часта, як думаюць многія выпускнікі ліберальнага мастацтва (але не ўсе). Спасылаючыся на памылку ў паведамленні Глэдвелла, у якой Гладвелл спасылаецца на "уласную каштоўнасць" як "значэнне Igon", прафесар Гарварда і аўтар Стывен Пінкер крытыкуе яго недастатковы вопыт: "Я назаву гэта праблемай каштоўнасці Igon: калі адукацыя пісьменніка па тэме складаецца ў апытваючы эксперта, ён схільны прапаноўваць абагульненні, якія з'яўляюцца банальнымі, тупымі або няправільнымі. " На жаль, занадта шмат у сучасных сродках масавай інфармацыі падобна "неадукаваныя" ў сваёй інтэрпрэтацыі экспертаў. Расказванне і цытаты становяцца зманлівым фактарам, а не служыць сродкам для больш лёгкага паведамлення дакладных фактаў. Ягоныя сцвярджэнні каля "10000 гадзін" могуць быць, а могуць і не адпавядаць рэчаіснасці, але яго аргументы з-за якасці яго мыслення маюць вельмі малую вагу.\nХоць адзін прыклад Малкальма Гладуэла не даказвае несапраўднасць аргументаў для атрымання ступені ліберальнага мастацтва, я лічу падобнае памылковае мысленне (анекдатычна) сапраўдным для многіх выпускнікоў гуманітарных і ліберальных мастацтваў. На самай справе я бачу неадпаведнасці, якія Гладвелл не змог зразумець (што дало яму карысць сумненню, што яны былі ненаўмыснымі) у працах многіх аўтараў артыкулаў у нібыта элітных публікацыях, такіх як The New Yorker і The Atlantic. Зноў жа, гэта не статыстычна абгрунтаваная выснова, але ўражанне пра сотні ці тысячы прыкладаў аднаго чалавека. Калі я час ад часу чытаю артыкулы з гэтых публікацый, я раблю меркаванне пра якасць мыслення пісьменнікаў, калі чытаю, абапіраючыся на ілжывыя аргументы, непацверджаныя высновы, блытанне апавяданняў з фактычнымі сцвярджэннямі, памылковыя цытаты з інтэрв'ю як факты, няправільнае тлумачэнне статыстыкі і г. д. Падобны недахоп удумлівага мыслення прыводзіць да няправільных рашэнняў, неінфармаванай рыторыкі і адсутнасці крытычнага мыслення вакол такіх тэм, як ядзерная энергетыка і ГМА.\nНа жаль, ва ўсё больш складаным свеце ўсе гэтыя тэмы здольнасці, якія многія спецыяльнасці ліберальнага мастацтва нават у элітных універсітэтах не авалодваюць. Тэма ацэнкі рызыкі і рызыкі ад простага асабістага фінансавага планавання да сацыяльных тэм, такіх як няроўнасць у даходах, настолькі дрэнна вывучана і разглядаецца большасцю ліберальных кірункаў мастацтва, што робіць мяне песімістычным. Я не сцвярджаю, што інжынерная або STEM-адукацыя добра падыходзіць да гэтых тэм, а хутчэй, што гэта не яе мэта STEM ці прафесійнай адукацыі. Намерам адукацыі ў галіне гуманітарных навук з'яўляецца тое, што Стывен Пінкер назваў "стварэннем Я", і я дадаў бы "для тэхналагічнага і дынамічна развіваецца 21 стагоддзя".\nВывучэнне новых абласцей па меры развіцця кар'еры і інтарэсаў становіцца ўсё цяжэй. Традыцыйная еўрапейская адукацыя ў галіне гуманітарных мастацтваў была для нешматлікіх і элітных. Гэта сёння мэта? Людзі марнуюць гады і невялікае багацце або запазычанасць на працягу ўсяго жыцця (прынамсі ў ЗША), каб атрымаць яго і працаўладкаванне павінны стаць крытэрыем у дадатак да ўкладу адукацыі ў інтэлектуальнае грамадзянства.\nВікіпедыя вызначае "гуманітарныя мастацтва як прадметы альбо навыкі, якія ў класічнай антычнасці лічыліся неабходнымі для свабоднага пазнання чалавека для таго, каб прыняць актыўны ўдзел у грамадзянскім жыцці, тое, што (для Старажытнай Грэцыі) ўключала ў сябе ўдзел у грамадскіх дыскусіях, абараняючы сябе у судзе, адбываючы прысяжныя, і галоўнае, ваенную службу. Граматыка, логіка і рыторыка былі асноўнымі гуманітарнымі мастацтвамі, а арыфметыка, геаметрыя, тэорыя музыкі і астраноміі таксама адыгрывалі (некалькі меншую) ролю ў адукацыі ". Сённяшні ідэальны спіс, не замацаваны ў "класічнай антычнасці", на мой погляд, будзе больш шырокім і больш прыярытэтным.\nІдэалісты і тыя, хто сёння ўсведамляе ліберальную мастацкую адукацыю як задавальненне гэтых мэтаў, памыляюцца не ў сваёй намеры, а ў ацэнцы таго, наколькі добра яна выконвае гэтую функцыю (і гэта сцвярджэнне / меркаванне). Я згодны, што нам патрэбна больш гуманістычная адукацыя, але цяжка пагадзіцца ці не пагадзіцца з дзеючымі навучальнымі праграмамі, не вызначаючы, што значыць гуманістычны характар. Ці сапраўды гэта вучыць крытычнаму мысленню, логіцы альбо навуковаму працэсу, што павінен ведаць кожны грамадзянін, каб удзельнічаць у грамадстве? Ці дазваляе гэта разумны дыскурс альбо прыняцце рашэнняў з дапамогай разнастайных перакананняў, сітуацый, пераваг і здагадак? І я лічу, што нам трэба пашырыць гэтыя мэты, каб адукацыя стала асновай бесперапыннага навучання шырока ва ўсіх сферах нашага ўсё больш тэхналагічнага і хутка змяняецца свету.\nХоць можна сцвярджаць, што гістарычная гуманітарная адукацыя ўключала тое, пра што я спрачаюся, кантэкст гэтай адукацыі змяніўся. У 21-м стагоддзі, калі самалёты і грамадскае змешванне, Інтэрнэт і глабальная інфармацыя і дэзінфармацыя, штучны інтэлект і тэхналогіі, абумоўленыя і аспрэчаныя планетай, маюць значна больш рызык як мясцовых, так і глабальных, старое вызначэнне трэба адаптаваць да сучаснага кантэксту. Тое, што нам сёння трэба для грамадзянскага жыцця, значна адрозніваецца ад таго, што трэба, калі ўзнікла гуманітарная адукацыя.\nЯ сапраўды думаю, што гэта можа быць працаўладкаванасцю альбо вырашэннем нюансаваных і пастаянна змяняюцца пытанняў, такіх як расы, штучны інтэлект, нацыянальныя межы ці міжнароднае грамадзянства, альбо характар працы і палітыкі, здольнасць разумець новыя сферы ці змяняць сябе з цягам часу. крытычная частка любой адукацыі, асабліва такой, як вольнае мастацтва, не накіравана на пэўную прафесію.\nЦі павінны мы вучыць нашых студэнтаў таму, што мы ўжо ведаем, альбо рыхтаваць іх да большага? Запамінанне адрасы Геттысбурга захапляльна, але ў канчатковым рахунку нічога не варта; разуменне гісторыі цікавае, нават карыснае, але не такое актуальнае, як тэмы эканаміста, калі толькі гісторыя не выкарыстоўваецца ў якасці лагічнага інструмента, якім ён можа карыстацца. Студэнт, які можа прымяніць навуковы працэс або выкарыстоўваць навыкі крытычнага мыслення, каб вырашыць вялікую праблему, мае патэнцыял, каб змяніць свет (ці, як мінімум, атрымаць больш аплатную працу). Яны могуць фактычна абмяркоўваць такія тэмы, як #blacklivesmatter, няроўнасць у прыбытках альбо змяненне клімату, не падвяргаючыся “труппізму” альбо эмоцый і перадузятасці.\nХоць гэта, несумненна, важна зразумець, як адчуваюць, думаюць іншыя і г.д., я не веру, што студэнт-пасярэднік з гуманітарнай адукацыяй дазваляе людзям рабіць гэта сёння. Я спрачаюся з дзецьмі, якія могуць разумець іншыя грамадствы і людзей, маюць эмпатыю і маральныя валакна. Я часта задумваўся, як лепш навучыць суперажыванню і разуменню і (на маю думку) шчасцю, якое вынікае з таго, што спачатку быць добрымі людзьмі, а не выйграць альбо захапіць тавары / багацце! Я думаю, што правільнае выхаванне дазволіць кожнаму чалавеку прыйсці да правільных высноў з улікам сваіх абставінаў, але хацелася б убачыць яшчэ лепшы і больш прамы спосаб навучання гэтаму важнаму навучанню.\nНездарма палова выпускнікоў каледжа, якія запаўняюць заданні, як паказваюць некаторыя даследаванні, на самай справе запаўняюць заданні, якія не маюць патрэбы ў вышэйшай ступені! Іх ступень не мае значэння для павышэння каштоўнасці для працадаўцы (хаця гэта не адзінае прызначэнне ступені).\nАкрамя таго, нават калі ідэальную вучэбную праграму можна злучыць разам, большасць спецыяльнасцей па гуманітарных мастацтвах нячаста робяць гэта. Калі мэта - не прафесійнае навучанне, то гэта павінна быць агульнаадукацыйная адукацыя, якая патрабуе мноства больш абавязковых патрабаванняў, каб я назваў вышэйшую адукацыю. Зразумела, іншыя маюць права на ўласную думку, хаця правільны адказ можна праверыць, калі згодны з тым, што мэтамі такой адукацыі з'яўляюцца інтэлектуальнае грамадзянства і / або працаўладкаванне.\nПакуль што я пакідаю ў баку пытанні, звязаныя з прафесійнай, прафесійнай ці тэхнічнай праграмай. Я таксама ігнарую неістотныя і прагматычныя пытанні даступнасці адукацыі і цяжар студэнцкай запазычанасці, якія могуць сцвярджаць, што гэта больш спрыяльны занятак. Адмова, пра якую я маю на ўвазе, бывае двайны: (1) няздольнасць навучальных праграм не адставаць ад зменлівых патрэбаў сучаснага грамадства і (2) гуманітарныя мастацтва становяцца "лёгкай вучэбнай праграмай" для тых, хто ўхіляецца ад больш патрабавальных спецыяльнасцей. і аддайце перавагу больш лёгкай, часта (але не заўсёды) сацыяльна-арыентаванай каледжнай жыцця. Прастата, а не каштоўнасць ці цікавасць замест каштоўнасці становяцца ключавымі крытэрыямі пры распрацоўцы вучэбнай праграмы для многіх студэнтаў сёння. І для тых з вас, хто думае, што гэта няпраўда, я сцвярджаю, зыходзячы з майго досведу, што гэта актуальна для большасці сённяшніх студэнтаў, але не для кожнага студэнта ліберальнага мастацтва.\nНе кожны курс прызначаны для кожнага студэнта, але крытэрыі павінны адпавядаць патрэбам студэнта, а не іх паблажлівасці з улікам інтарэсаў і магчымасцей. "Працуйце за сваёй страсцю", нават калі гэта павялічвае верагоднасць увядзення вас у беспрацоўе альбо бяздомнасць пазней - гэта парады, з якімі я рэдка згаджаўся (так, бываюць выпадкі, калі гэта апраўдана, асабліва для верхняга і ніжняга 20% студэнтаў). Больш пра страсці пазней, але я не кажу, што запал не важны. Тое, пра што я кажу, з сённяшняй рэалізацыяй вучэбнай праграмы па гуманітарным мастацтве, нават у такіх элітных універсітэтах, як Стэнфард і Ельскі, я лічу, што ў многіх спецыяльнасцях па гуманітарным мастацтве (за выключэннем прыблізна 20% студэнтаў) не хапае здольнасці строга адстойваць ідэі, рабіць пераканаўчыя. , пераканаўчыя аргументы альбо лагічны дыскурс.\nСтывен Пінкер - апроч абвяргання Гладвелла - мае бліскучае, яснае меркаванне пра тое, якой павінна быць адукацыя, пішучы ў "Новай рэспубліцы": "Мне падаецца, што адукаваныя людзі павінны нешта ведаць пра 13-мільярдную гісторыю нашых відаў. і асноўныя законы, якія рэгулююць фізічны і жывы свет, уключаючы нашы целы і мазгі. Яны павінны зразумець тэрміны гісторыі чалавецтва ад світання сельскай гаспадаркі да сённяшняга дня. Яны павінны падвяргацца ўздзеянню разнастайнасці чалавечых культур і асноўных сістэм веры і каштоўнасці, з якімі яны асэнсавалі сваё жыццё. Яны павінны ведаць пра фармавальныя падзеі ў гісторыі чалавецтва, уключаючы памылкі, якія мы можам спадзявацца не паўтарыць. Яны павінны разумець прынцыпы дэмакратычнага кіравання і вяршэнства закона. Яны павінны ведаць, як ацэньваць творы мастацкай літаратуры і мастацтва як крыніцы эстэтычнага задавальнення і як натхненне разважаць над станам чалавека ".\nХаця я згодны, я не ўпэўнены, што гэты навучальны план важнейшы за ідэі, прыведзеныя ніжэй. На падставе навыкаў, вызначаных ніжэй, любыя прабелы ў вышэйзгаданай адукацыі могуць запоўніцца студэнтамі пасля аспірантуры.\nТакім чынам, што павінна выклікаць непрафесійную элітную адукацыю?\nКалі б у нас было дастаткова часу ў школе, я б прапанаваў зрабіць усё. На жаль, гэта не рэалістычна, таму нам патрэбны папярэдні спіс асноўных патрабаванняў, таму што кожны прадмет, які мы займаем, выключае іншы прадмет, улічваючы наяўны ў нас час. Мы павінны вырашыць, што лепш выкладаць за абмежаваны час навучання і якія прадметы лягчэй засвойваюцца ў асабісты час, альбо як пасля выхавання, альбо для аспірантаў. Калі ёсць 100 рэчаў, якія мы даведаемся, але можа вывучыць толькі 32 (скажам, 8 семестраў х 4 курсы ў кожнай), якія 32 з'яўляюцца найбольш важнымі? Што такое "базавае майстэрства для вывучэння іншых прадметаў" у параўнанні з прадметамі, якія вы можаце даведацца пазней? І што трэба, каб навучыцца вучыцца? Я лічу, што для многіх прадметаў па гуманітарным мастацтве гэта добрая праграма для аспірантаў, але асноўныя навыкі складаней вывучыць самастойна.\nУ новай школьнай праграме сучаснага мыслення, якую я прапаную, студэнты засвойваюць:\n1. Фундаментальныя інструменты навучання і аналізу, у першую чаргу крытычнага мыслення, навуковага працэсу ці метадалогіі, падыходы да вырашэння праблем і разнастайнасць.\n2. Веданне некалькіх агульнапрынятых тэм і веданне асноў, такіх як логіка, матэматыка і статыстыка, каб меркаваць і мадэляваць канцэптуальна практычна ўсё, што можа паўстаць на працягу наступных дзесяцігоддзяў.\n3. Навыкі "глыбока капаць" у сваіх цікавых галінах, каб зразумець, як гэтыя інструменты могуць быць ужытыя да аднаго дамена і быць гатовым змяняць дамены так часта\n4. Падрыхтоўка да працоўных месцаў ва ўмовах канкурэнтнай і развіваецца глабальнай эканомікі альбо падрыхтоўка да нявызначанасці адносна будучага кірунку, зацікаўленасці альбо абласцей, дзе будуць наяўныя магчымасці.\n5. Падрыхтоўка да пастаяннага развіцця і прагрэсу як інфармаваных і разумных грамадзян дэмакратыі\nКрытычная тэма павінна ўключаць у сябе эканоміку, статыстыку, матэматыку, мадэляванне логікі і сістэм, псіхалогію, камп'ютэрнае праграмаванне і сучасную (не гістарычную) культурную эвалюцыю (Чаму рэп? Чаму ISIS? Чаму тэрарысты-самагубцы? Чаму Кардашян і Трамп? Чаму экалагізм і што? мае значэнне, а што не? У якое даследаванне верыць? у якую эвалюцыю можа адбыцца? Што мае важнае значэнне? І, зразумела, пытанне, ці адказваюць на гэтыя пытанні меркаванні экспертаў ці маюць нейкую іншую сілу?).\nАкрамя таго, некаторыя гуманітарныя дысцыпліны, такія як літаратура і гісторыя, павінны стаць факультатыўнымі прадметамі, сапраўды гэтак жа, як сёння фізіка (і, вядома, я прыхільнік абавязковага вывучэння асноўнай фізікі разам з іншымі навукамі). І патрэбна ўменне прадумваць многія, калі не большасць сацыяльных пытанняў, з якімі мы сутыкаемся (якія, на мой погляд, мякчэйшыя прадметы ліберальнага мастацтва дрэнна рыхтуюць).\nУявіце неабходны курс у кожным семестры, калі кожнаму студэнту прапануецца прааналізаваць і абмеркаваць тэмы з кожнага выпуску шырокага выдання, напрыклад, The Economist або Technology Review. І ўявіце асноўную вучэбную праграму, якая вучыць асноўных навыкаў весці дыскусіі вышэй. Такая вучэбная праграма не толькі забяспечыць платформу для разумення ў больш адпаведным кантэксце функцыянавання фізічнага, палітычнага, культурнага і тэхнічнага светаў, але і дасць інстынктам інтэрпрэтацыю свету і падрыхтуе студэнтаў да актыўных удзельнікаў эканомікі.\nЭфектыўнасць пытанняў бакалаўрыятскай адукацыі ўлічвае шырокі спектр прадметаў, якія маюць патрэбу ў разуменні, няздольнасць ахапіць усе прадметы і пастаянныя змены таго, што з часам становіцца больш ці менш важным ці цікавым для чалавека. Менавіта таму я мяркую, што разуменне эканаміста штотыдзень важна, бо ахоплівае мноства разнастайных тэм: ад палітыкі да эканомікі, да культуры, мастацтва, навукі, тэхнікі, клімату і глабальных праблем. На самай справе старанны прафесар мог бы стварыць больш эфектыўную і эфектыўную вучэбную праграму, і таму спасылка на эканаміста была кароткай формай для канцэпцыі навучання шырокаму разуменню розных тэм.\nВельмі важна разумець псіхалогію, таму што паводзіны чалавека і ўзаемадзеянне чалавека важныя і будуць так і далей. Я хацеў бы людзей, якія не застрахаваны ад памылак і праграм масавай інфармацыі, палітыкаў, рэкламадаўцаў і маркетолагаў, таму што гэтыя прафесіі навучыліся ўзламаць прадузятасць чалавечага мозгу (добрае апісанне якіх апісана ў "Мысленні хуткіх і павольных" Дэна Каннемана і у "Навуцы страху" Дэна Гарднера. Я хацеў бы навучыць людзей разумець гісторыю, але не марнаваць час на атрыманне ведаў па гісторыі, што можна зрабіць пасля заканчэння вучобы.\nЯ хацеў бы, каб людзі прачыталі артыкул New York Times і зразумелі, што такое здагадка, што такое сцвярджэнне пісьменніка, якія факты і якія меркаванні, і, магчыма, нават знайсці прадузятасці і супярэчнасці, уласцівыя шматлікім артыкулам. Мы далёка за межамі дзён, калі сродкі масавай інфармацыі проста паведамляюць пра навіны, якія паказваюць розныя версіі "навін", пра якія паведамляюць ліберальныя і кансерватыўныя газеты ў ЗША, усё як розныя "праўды" адной падзеі. Навучанне разбору гэтага сродку масавай інфармацыі з'яўляецца крытычным. Я хацеў бы, каб людзі разумелі, што статыстычна дакладна, а што не. Які ўхіл альбо колер пункту гледжання пісьменніка?\nСтудэнты павінны вывучыць навуковы метад і самае галоўнае, як прымяніць сваю ментальную мадэль да свету. На мой погляд, пабудова мадэляў у нашай галаве мае вырашальнае значэнне для разумення і разваг. Навуковы метад патрабуе праверкі гіпотэз у кантраляваных умовах; гэта можа паменшыць наступствы выпадковасці і, часта, асабістай прадузятасці. Гэта вельмі каштоўна ў свеце, у якім занадта шмат студэнтаў становяцца ахвярамі прыхільнасці да пацверджання (людзі назіраюць за тым, што яны чакаюць, каб назіраць), апелююць да новых і дзіўных рэчаў і апавяданняў (калі апавяданне пабудавана, яго асобныя элементы больш прымаюцца ). У псіхалогіі ёсць шмат, шмат тыпаў чалавечых прадузятасцей, якія становяцца ахвярамі людзей. Неразуменне матэматычных мадэляў і статыстыкі значна ўскладняе разуменне важных пытанняў у паўсядзённым жыцці: ад сацыяльных навук да навукі і тэхнікі, палітычных пытанняў, прэтэнзій да здароўя, эканомікі і шмат іншага.\nЯ б таксама прапанаваў заняцца некалькімі агульнымі і ў цяперашні час актуальнымі тэматычнымі галінамі, такімі як генетыка, інфарматыка, мадэляванне сістэм, эканаметрыка, лінгвістычнае мадэляванне, традыцыйная і паводніцкая эканоміка, а таксама геноміка / біяінфарматыка (не вычарпальны спіс), якія хутка становяцца крытычнымі праблемамі для паўсядзённыя рашэнні ад асабістых медыцынскіх рашэнняў да разумення мінімальнай зарплаты, эканомікі падаткаў і няроўнасці, іміграцыі ці змянення клімату. У сваёй кнізе "Сэнс чалавечага існавання" Э.О. Уілсан сцвярджае, што цяжка зразумець сацыяльнае паводзіны без разумення шматузроўневай тэорыі выбару і матэматычнай аптымізацыі, якую прырода ажыццявіла за гады эвалюцыйных ітэрацый. Я не сцвярджаю, што кожны адукаваны чалавек павінен мець магчымасць пабудаваць такую мадэль, а хутчэй, каб яна магла якасна "думаць".\nНе толькі гэтыя тэмы падвяргаюць вучняў шмат карыснай і актуальнай інфармацыі, тэорый і алгарытмаў, яны могуць стаць платформамі для навучання навуковаму працэсу - гэта працэс, які адносіцца да (і вельмі патрэбны) лагічнага дыскурсу і сацыяльных навук столькі, колькі гэта ставіцца да навукі. Навуковы працэс крытычна павінен прымяняцца да ўсіх пытанняў, якія мы абмяркоўваем сацыяльна, каб мець інтэлектуальны дыялог. Нават калі канкрэтная інфармацыя стане неактуальнай на працягу дзесяцігоддзя (хто ведае, куды адправяцца наступныя тэхналогіі; надзвычай важныя культурныя з'явы і тэхналогіі, такія як Facebook, Twitter і iPhone, не існавалі да 2004 года, у рэшце рэшт), гэта неверагодна карысна зразумець сучасныя межы навукі і тэхнікі як будаўнічыя блокі для будучыні.\nСправа не ў тым, што гісторыя ці Кафка не важныя, але, калі мы зменім здагадкі, умовы навакольнага асяроддзя і правілы, якія прымяняюцца да гістарычных падзей, змяняюць высновы, якія можна зрабіць з гістарычных падзей. Кожны раз, калі студэнт прымае адзін прадмет, яны выключаюць магчымасць прыняць нешта іншае. Мне іранічна, што тыя, хто разлічвае на "паўтор гісторыі", часта не разумеюць здагадак, якія могуць выклікаць "гэты час" іншым. Эксперты, на якіх мы разлічваем для прагнозаў, маюць прыблізна тую ж дакладнасць, што і малпы, якія кідаюць дартс, па меншай меры ў адным вельмі вычарпальным даследаванні прафесара Філа Тетлака. Таму важна зразумець, як разлічваць на экспертаў, «якія хутчэй маюць рацыю», як гэта вызначана ў кнізе Superforecasters. Мы робім шмат меркаванняў у паўсядзённым жыцці, і мы павінны быць гатовыя зрабіць іх разумна.\nСтудэнты могуць выкарыстоўваць гэтую шырокую базу ведаў для стварэння ментальных мадэляў, якія дапамогуць ім у далейшым навучанні і пакліканні. Чарлі Мангер, вядомы інвестар з Berkshire Hathaway, распавядае пра ментальныя мадэлі і тое, што ён называе "элементарнай, свецкай мудрасцю". Мангер лічыць, што чалавек можа спалучаць мадэлі з самых розных дысцыплін (эканоміка, матэматыка, фізіка, біялогія, гісторыя і псіхалогія, сярод іншых) у нешта больш каштоўнае, чым сума яго частак. Я павінен пагадзіцца, што такое міждысцыплінарнае мысленне становіцца неабходным навыкам у сучасным больш складаным свеце.\n"Мадэлі павінны зыходзіць з розных дысцыплін, таму што ўся мудрасць свету не знойдзена ў адным маленькім акадэмічным аддзеле", - тлумачыць Мангер. "Таму прафесары паэзіі, па вялікім рахунку, такія неразумныя ў светскім сэнсе. У іх не хапае мадэляў у галаве. Такім чынам, вы павінны мець мадэлі ў вялікай колькасці дысцыплін ... Гэтыя мадэлі звычайна падпадзяляюцца на дзве катэгорыі: (1) тыя, якія дапамагаюць нам мадэляваць час (і прадказваць будучыню) і лепш разумець, як працуе свет (напрыклад, разуменне карыснага такія ідэі, як аўтакаталіз) і (2), якія дапамагаюць нам лепш зразумець, як нашы разумовыя працэсы зманяць нас (напрыклад, прадузятасць даступнасці). " Хачу дадаць, што яны даюць "агульную праўду" ў дыскусіях, дзе добра адукаваныя дыскусіі не згодныя.\nПасля таго, як асвоіць асноўныя інструменты навучання і некалькі шырокіх тэматычных экспазіцый, карысна "глыбока капаць" па адной-дзвюх тэматычных галінах. Для гэтага я аддаю перавагу нейкім прадметам у галіне навукі і тэхнікі, а не літаратуры ці гісторыі (паводзьце мяне да таго, як у вас будзе эмацыйная рэакцыя; я растлумачу праз хвіліну). Відавочна, што лепш, калі студэнты захоплены пэўнай тэмай, але захапленне не мае вырашальнага значэння, паколькі запал можа развівацца, калі яны будуць капацца (у некаторых студэнтаў будуць захапленні, а ў многіх наогул не будзе). Сапраўднае значэнне для глыбокага капання складаецца ў тым, каб навучыцца капаць; яна служыць чалавеку на працягу ўсяго жыцця: у школе, на працы і ў вольны час. Як сказаў Томас Хакслі, "даведайся пра ўсё і пра ўсё, пра што-небудзь", хаця ягонае выказванне не робіць яго праўдзівым. Занадта часта студэнты не даведаюцца, што цытата не факт.\nКалі студэнты выбіраюць варыянты з традыцыйных прадметаў ліберальнай адукацыі, іх трэба вучыць у кантэксце крытычных інструментаў, згаданых вышэй. Калі студэнты хочуць працоўных месцаў, яны павінны вучыць навыкам, дзе будуць існаваць будучыя заданні. Калі мы хочам, каб яны былі разумнымі грамадзянамі, нам трэба, каб яны разумелі крытычнае мысленне, статыстыку, эканоміку, як інтэрпрэтаваць тэхналогіі і навуковыя распрацоўкі і як глабальная тэорыя гульняў прымяняецца да мясцовых інтарэсаў. Традыцыйныя спецыяльнасці, такія як міжнародныя адносіны і паліталогія, з'яўляюцца асноўнымі навыкамі і лёгка набываюцца, калі студэнт мае асноўныя інструменты разумення. І яны, і многія іншыя традыцыйныя прадметы гуманітарнага мастацтва, такія як гісторыя ці мастацтва, будуць добра пададзены ў аспірантурнай рабоце. Я хачу паўтарыць, што гэта не сцвярджаць, што "іншыя прадметы" не з'яўляюцца каштоўнымі. Я думаю, што яны вельмі падыходзяць для аспірантуры.\nНа імгненне вярнуцца ў гісторыю і літаратуру - гэта здорава змагацца, калі студэнт навучыцца крытычна думаць. Маё зацвярджэнне не ў тым, што гэтыя прадметы малаважныя, а ў тым, што яны не з'яўляюцца асноўнымі або досыць шырокімі "інструментамі для развіцця навыкаў навучання", як гэта было ў 1800-я гады, таму што набор навыкаў, неабходных сёння, змяніўся. Акрамя таго, гэта тэмы, якія лёгка вывучаюцца чалавекам, навучаным асноўным дысцыплінам мыслення і навучання, якія я вызначыў вышэй. Наадварот, гэта не так проста. Навуковец можа лягчэй стаць філосафам альбо пісьменнікам, чым пісьменнік альбо філосаф.\nКалі прадметы, такія як гісторыя і літаратура, сканцэнтраваны занадта рана, нехта лёгка не навучыцца думаць сам і не ставіць пад сумнеў здагадкі, высновы і філасофіі экспертаў. Гэта можа нанесці вялікую шкоду.\nАддзяляючы універсітэцкія прэтэнзіі ад рэчаіснасці сённяшняй тыповай гуманітарнай адукацыі, я звычайна згодны з меркаваннем Уільяма Дэрэсевіча. Ён быў прафесарам англійскай мовы ў Ельскім з 1998–2008 гадоў і нядаўна выдаў кнігу "Выдатная авечка: няправільнае ўтварэнне амерыканскай эліты і шлях да змястоўнай жыцця". Дзерэсевіч піша пра сучасны стан свабодных мастацтваў: "Прынамсі, заняткі ў элітных школах з'яўляюцца строга акадэмічнымі, патрабавальнымі да ўласных умоў, не? Не абавязкова. У навуках звычайна; у іншых дысцыплінах не так шмат. Вядома, ёсць і выключэнні, але выкладчыкі і студэнты шмат у чым увайшлі ў тое, што адзін з назіральнікаў назваў "пактам аб ненападзе".\nШмат чаго важна, але якія найбольш важныя мэты адукацыі?\nПаўтаруся, школа - гэта месца, дзе кожны вучань павінен мець магчымасць стаць патэнцыйным удзельнікам таго, што б ім хацелася заняцца ў будучыні, з належным акцэнтам не толькі на тое, што імкнецца імкнуцца, але і, практычна, на тое, што яны будуць трэба зрабіць, каб быць прадуктыўна занятым альбо прадуктыўным і мыслячым членам грамадства. Выкарыстоўваючы навыкі мыслення і навучання і дадаючы прыналежнасць непачцівасці і ўпэўненасці, якая ўзнікае з-за магчымасці займацца новымі арэнамі (творчае пісьмо як прафесійнае майстэрства, а не ліберальная адукацыя ў галіне мастацтва, тут можа гуляць сваю ролю, але Макбет не прымушае мяне спіс прыярытэтаў; мы можам пагадзіцца з гэтым, але калі мы будзем разважаць, я хачу зразумець здагадкі, якія выклікаюць у нас нязгоду, тое, што многія студэнты не могуць зрабіць), спадзяюся, яны пашчасцяць, каб дапамагчы сфармаваць наступныя дзесяцігоддзі ці, па меншай меры, быць разумныя выбаршчыкі ў дэмакратыі і прадуктыўныя ўдзельнікі сваёй працы.\nПры правільнай крытычнай лінзе гісторыя, філасофія і літаратура могуць дапамагчы творчасці і шырыні, адкрыўшы розум да новых перспектыў і ідэй. Тым не менш, вывучэнне іх з'яўляецца другасным для вывучэння інструментаў навучання, за выключэннем, магчыма, правільнага падыходу да філасофіі. Яшчэ раз хачу нагадаць, што нічога з гэтага не распаўсюджваецца на 20% лепшых студэнтаў, якія вывучаюць усе гэтыя навыкі незалежна ад іх або вышэйшай адукацыі. Захапленні музыкай ці літаратурай (пакідаючы ў баку нешматлікіх студэнтаў, якія відавочна дасягнулі поспеху ў музыцы ці літаратуры) і яго гісторыю, магчыма, лепш пакінуць для самаадчування, а вывучэнне структуры і тэорыі музыкі ці літаратуры можа стаць спосабам навучання правілу накшталт думак пра музыку і літаратуру!\nДля некаторых невялікіх падгрупп студэнцкага цела, якія могуць захапляць і развіваць навыкі па такіх прадметах, як музыка ці спорт, я магу быць каштоўным, і я прыхільнік такіх школ, як Джуліярд, але, на мой погляд, гэта павінна быць у дадатак да неабходнай агульнай адукацыі, асабліва для "астатніх 80%". Я лічу, што гэта адсутнасць раўнавагі ў агульнаадукацыйнай адукацыі (у тым ліку для студэнтаў інжынерных, навуковых і тэхналагічных дысцыплін. Вылучэнне музыкі і спорту ў баку з выкарыстаннем інструментаў крытычнага мыслення і ўздзеяння на новыя вобласці вышэй, студэнты павінны размясціць свае першыя жарсці і пачаць разумець сябе, ці, па меншай меры, быць у стане ісці ў нагу з зменамі, якія будуць прыходзіць, атрымаць (і падтрымліваць) прадуктыўную працу і быць разумнымі грамадзянамі.\nПа крайняй меры, яны павінны мець магчымасць ацаніць, колькі даверу надаюць у даследаванні New York Times 11 пацыентаў на новым лячэнні рака з Мексікі або медыцынскім дадатку з Кітая, а таксама ацаніць статыстычную рэчаіснасць даследавання і прыносіць Ці эканамічнасць лячэння сэнс. І яны павінны разумець сувязь паміж падаткамі, выдаткамі, збалансаванымі бюджэтамі і ростам лепш, чым яны разумеюць ангельскую гісторыю 15-га стагоддзя, рыхтуючыся да "грамадзянскага жыцця", каб цытаваць першапачатковую мэту гуманітарнай адукацыі. І калі яны будуць вывучаць мову ці музыку, кніга Дана Левіціна "This Is Your Brain on Music: The Science of a Mansession" павінна быць упершыню прачытаная ў лінгвістыцы альбо яе аналаг. Гэта можа навучыць вас чалавечай апантанасці, але таксама навучыць вас будаваць матэматычную мадэль у галаве, чаму і як індыйская музыка адрозніваецца ад лацінскай музыкі. На самай справе, яны павінны быць неабходны для ўсёй адукацыі, а не толькі для гуманітарнага навучання, а таксама іншых кніг, згаданых вышэй.\nРолю запалу і эмоцый у жыцці лепш увасабляе цытата (невядомая крыніца) Я аднойчы бачыў, што пра найбольш важныя рэчы ў жыцці лепш вырашаць сэрцам, а не логікай. У астатнім нам патрэбна логіка і паслядоўнасць. "Што" можа быць заснавана на эмоцыях і страсці, але "як" часта (так, часам падарожжа - узнагарода) патрабуе іншага падыходу, якім павінны валодаць разумныя грамадзяне, а адукацыя павінна вучыць.\nЯк кажа Атул Гавандэ, у натхняльным звароце да пачатку "мы змагаемся за тое, што значыць быць грамадзянамі", і гэта першапачатковая мэта ліберальнага мастацтва. Мы змагаемся за здольнасць весці дыскусіі і мець падставы пагаджацца ці не пагаджацца, што лагічна і паслядоўна, але пры гэтым утрымлівае нашы эмоцыі, пачуцці, нашы версіі чалавечнасці. Я настойліва рэкамендую пачатак прамовы Атула Гаванды: Недавер да навукі, паколькі гэта вельмі актуальна для сучаснага мыслення.\nЯ ўпэўнены, што я прапусціў некаторыя пункты гледжання, таму спадзяюся пачаць каштоўны дыялог па гэтай важнай тэме.\nДадатковыя адказы на каментарыі і пытанні:\nНавукі заўсёды ляжалі ў аснове ліберальнага мастацтва. Традыцыйнае ліберальнае мастацтва складаецца не толькі з трывія (граматыка, логіка, рыторыка), але і з квадрывіюма: арыфметыка, геаметрыя, музыка, астраномія. У той час як гэта сярэднявечныя катэгорыі, у "ліберальных мастацтвах" няма нічога ўласцівага, што не перашкодзіла б іх абнавіць сучасную рэчаіснасць. Па іроніі лёсу, вы нават можаце разглядаць як сцвярджэнне аб вяртанні да ліберальнага мастацтва.\nКолькі сёння выпускнікоў гуманітарных мастацтваў дасведчаныя ў галіне навук, альбо могуць разважліва разважаць альбо разумець філасофію ці логіку, не кажучы ўжо пра сучасныя патрабаванні да грамадзянскага жыцця, такія як эканоміка, тэхналогія пісьменнасці і г.д.? Я згодны з тым, што тут няма нічога ўласцівага яго вызначэнню, але практычна ёсць іншая рэальнасць. А за межамі вучэбных прадметаў мэтай ліберальнага мастацтва было падрыхтоўка да грамадзянскага жыцця. Сумна, што гэтая мэта не дасягнута. Я дамагаюся непрафесійных ступеняў вярнуцца да строгага апісання мэтаў ліберальнага мастацтва (у адрозненне ад старой няразвітай версіі ліберальнага мастацтва) і сыходзіць ад таго, што стала сёння. Менавіта я называю сучаснае мысленне менавіта здольнасць вывучаць новыя рэчы, якія павінны непрафесійныя навучальныя праграмы. Калі вы пяройдзеце на працу ў НДА пасля таго, як гандляваць хедж-фондамі той жа адукацыяй, вы павінны дапамагчы вам хутчэй даведацца гэта і зразумець праблемы новай вобласці і крытычна прааналізаваць іх! З-за такой няздольнасці крытычна думаць аб новых сферах існуе значна неэфектыўнасць.\nНе будзем забываць, што "ліберальнае мастацтва" - гэта па сутнасці тое, што дапамагае студэнтам развіваць суперажыванне і шматграннае разуменне таго, як іншыя адчуваюць, думаюць, любяць, ведаюць і жывуць. Гэта асабліва важна зараз, таму што ўплыў рэлігіі слабее.\nЯ згодны з важнасцю разумення таго, як адчуваюць сябе, думаюць іншыя і г.д. ... і выразна абмяркоўваю гэта ў дачыненні да разумення "Чорнай жыцця матэрыі" і ролі эмоцый. Але я не веру, што сярэдняя адукацыя па пытаннях гуманітарнай адукацыі дазваляе людзям рабіць гэта сёння. Я спрачаюся з дзецьмі, якія могуць разумець іншыя грамадствы і людзей, маюць эмпатыю і маральныя валакна. Я часта задумваўся, як лепш навучыць суперажыванню і разуменню і (на маю думку) шчасцю, якое вынікае з таго, што спачатку быць добрымі людзьмі, а не выйграць альбо захапіць тавары / багацце! Я думаю, што правільнае выхаванне дазволіць кожнаму чалавеку прыйсці да правільных высноў з улікам сваіх абставінаў, але хацелася б убачыць яшчэ лепшы і больш прамы спосаб навучання гэтаму важнаму навучанню. Я думаю, што ў многіх выпадках пастаноўка мэтаў павінна вынікаць з суперажывання, але часцей за ўсё для таго, каб дасягнуць іх патрабуе строгага, бескарыслівага, жорсткага мыслення і карысці.\nЯк вы вымералі ўзровень важнасці Джэйн Осцін і Шэкспіра?\nЯ не ацэньваю важнасці Шэкспіра, але сцвярджаю, ці існуе сто рэчаў, якія мы вывучаем, і толькі можна вывучыць 32 (скажам, 8 семестра х 4 курсы кожны), якія 32 з'яўляюцца найбольш важнымі? Што такое "базавае майстэрства для вывучэння іншых прадметаў" у параўнанні з прадметамі, якія вы можаце даведацца пазней? І што трэба, каб навучыцца вучыцца? Я лічу, што для многіх прадметаў па гуманітарным мастацтве гэта добрая праграма для аспірантаў, але асноўныя навыкі складаней засвоіць самастойна.\nЯк старэйшы ў сярэдняй школе, які падае заяўку ў невялікія школы свабодных мастацтваў, што я павінен мець на ўвазе, калі я выбіраю, у якім каледжы паступаць і які шлях трэба прайсці, як толькі буду ў універсітэцкім гарадку?\nНе хадзіце на лёгкія заняткі. Перайдзіце да прадметаў, якія вучаць вас думаць. Гэта можна зрабіць у ліберальным каледжы мастацтваў, але гэта не робіцца многімі. Паспрабуйце разнастайнасць прадметаў, якія вы прымаеце, і больш, чым што заўгодна, будзеце строгія замест лёгкіх прадметаў.\nГадзіннік Суднага дня толькі перамясціўся: цяпер 2 хвіліны да поўначы, сімвалічная гадзіна апакаліпсісуРазуменне тэлескопаўЗаймальная навука, якая стаіць за тым, як 2 чалавекі могуць адрознівацца узростамУсярэдзіне намаганняў надрукаваць лёгкія і ўдыхнуць у іх жыццё са ствалавымі клеткаміБюлетэнь SciTech 2.8


Распрацоўка новага прадукту\nДля прафесійнага касметычнага блогера ніводная пэндзаль для макіяжу не падобная на палачкі падчас ежы. Самым важным інструментам для нанясення макіяжу з'яўляецца пэндзлік для макіяжу. Для паляпшэння дасканаласці макіяжу, вядома, самае галоўнае - выкарыстоўваць пэндзля для макіяжу для кожнай часткі макіяжу. Ёсць шмат тыпаў пэндзляў ...\nПадручнік па макіяжы для пачаткоўцаў\nПерш за ўсё, базавая частка ўсё яшчэ вельмі важная для пачаткоўца. Першы крок - гэта, вядома, чыстка асобы (раніцай прачынацца, каб змыць лішкі тлушчу і поту на твары). Другая частка - працерці вадой і малочным крэмам (у асноўным ўвільгатняюць твар. Як сухая скура, калі гэты крок ...\nМУРАН у "COVID-19"\nУ момант эпідэміі наша кампанія прысвяціла дух адданасці "браць маё сэрца" і хадзіць з "пажаданнем", уносячы валанцёрскія паслугі ў грамадства, выпраменьваючы ў гэтае грамадства святло і цяпло, дадаючы грамадству след цяпла, Час уносіць вялікі ўклад. Ш ...\nYiwu Muran Import and Export Co., Ltd. была створана ў 2009 годзе ў сусветнай сталіцы дробных тавараў Іу, Кітай. Кампанія заўсёды ўкараняла навуковы менеджмент і настойвала на тым, каб "якасць была першай", каб выйграць рынак, і была добра атрыманы новымі і старымі ...


Вучымся жыць бяспечна\n> Вучымся жыць бяспечна\nУ Дашкольным цэнтры развіцця дзіцяці № 1 Жлобіна пытанням бяспекі жыццядзейнасці выхаванцаў удзяляецца асаблівая ўвага. У адукацыйным працэсе педагогі выкарыстоўваюць розныя формы работы, укараняюць новыя падыходы, ёсць ужо і традыцыі, якія пацвердзілі сваю выніковасць.\nПры арганізацыі адукацыйнага працэсу актыўна выкарыстоўваем магчымасці інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій. Нашы выхаванцы рэгулярна праглядаюць новыя выпускі мультыплікацыйных фільмаў “Чароўная кніга МНС”, знаёмяцца з прафесіяй ратавальнікаў праз прагляд пазнавальных фільмаў. Педагогамі цэнтра створаны інтэрактыўныя мультымедыйныя дапаможнікі на тэму бяспекі жыццядзейнасці “Знайдзі небяспечныя прадметы”, “Падрыхтуй ратавальніка”, “Можна — нельга”, “Чаму вучыць казка” і інш., якія выкарыстоўваюцца ў ходзе заняткаў.\nУ цэнтры праводзяцца тэматычныя дні бяспекі, якія ўяўляюць комплекс розных мерапрыемстваў. Супрацоўнічаем з раённым аддзелам МНС. У практыцы работы — правядзенне сумесных заняткаў, тэматычных забаў. Удзел супрацоўнікаў РАНС спрыяе павышэнню значнасці для выхаванцаў адукацыйнага матэрыялу, павелічэнню сілы эмацыянальнага ўздзеяння мерапрыемстваў.\nУлічваючы, што дзейнасць працякае больш паспяхова, дае якасныя вынікі, калі ў дзіцяці маюцца моцныя, яркія і глыбокія эмацыянальныя ўражанні, выкарыстоўваем таксама патэнцыял тэатралізаванай дзейнасці. З выхаванцамі падрыхтавалі тэатралізаваныя паказы “Як тры парасючкі маглі трапіць у бяду”, “Незвычайныя прыгоды Калабка”, мюзікл-казку “Кошчын дом”. Дзеці ў сваіх паказах прадэманстравалі аднагодкам, да чаго прыводзіць невыкананне правіл бяспекі, далі ўзор правільных паводзін у змадэляваных гульнявых сітуацыях.\nЗ выхаванцамі старэйшага дашкольнага ўзросту практыкуем такую форму работы, як “Патруль бяспекі” (своеасаблівае дзяжурства дзяцей, у абавязкі якіх уваходзіць неабходнасць сачыць за выкананнем дзецьмі групы правіл бяспекі, пры неабходнасці нагадваць і тлумачыць аднагодкам гэтыя правілы).\nВыхаванцы цэнтра спрабуюць свае сілы ў стварэнні тэматычных часопісаў, газет. Дзеці разам з педагогамі і бацькамі адбіраюць пазнавальны і ілюстрацыйны матэрыял. Ужо аформлены і выдадзены часопісы, газеты на тэмы “Бяспечнае лета”, “Аб ратавальніках”, “Бяспечны дом”. Яны перадаюцца з групы ў групу, артыкулы чытаюцца і абмяркоўваюцца з дзецьмі, разглядаюцца ілюстрацыі.\nРэалізоўваем тэматычныя адукацыйныя праекты па фарміраванні ў выхаванцаў асноў бяспекі жыццядзейнасці, напрыклад, “Правілы дарожныя дзецям трэба ведаць”, “Чым пажар тушыць — лягчэй яго прадухіліць”, “Адзін дома”. У рамках праектаў праведзена работа з выхаванцамі па пашырэнні, узбагачэнні іх уяўленняў па тэме, мерапрыемствы па фарміраванні навыкаў бяспечных паводзін.\nПрадэманстраваць свае дасягненні ў засваенні правіл бяспечных паводзін дзеці маюць магчымасць падчас гульняў-віктарын “Знаўцы бяспекі”, якія традыцыйна праводзяцца ў красавіку сярод выхаванцаў старшых груп. Сцэнарый гульні прадугледжвае актыўны ўдзел дзяцей, выкананне заданняў па ўсіх напрамках работы фарміравання культуры бяспекі. Дынамічнасці мерапрыемства спрыяе чаргаванне характару заданняў, уключэнне музычных заставак, конкурсаў на дэманстрацыю дзецьмі такіх якасцей, як спрыт, увага, трапнасць.\nДля дзяцей сярэдніх груп распрацаваны сцэнарый гульні-падарожжа “У краіне дарожнага руху” з уключэннем інтэрактыўных мультымедыйных дапаможнікаў, музычна-дыдактычных гульняў, выяўленчай дзейнасці, мадэляваннем сітуацый. Дзеці не толькі ўсведамляюць значэнне выканання правіл бяспечных паводзін, але і замацоўваюць навыкі такіх паводзін. Вынікам правядзення гульні сталі кнігі-самаробкі “У краіне дарожнага руху”, створаныя з малюнкаў дзяцей.\nВырашаючы праблему фарміравання навыкаў бяспекі, наладзілі ўзаемадзеянне з бацькамі выхаванцаў. Менавіта аб’яднанне двух аспектаў паводзін дзяцей — умоўнага і рэальнага — дапамагло дасягнуць добрых вынікаў у галіне фарміравання культуры бяспекі. Для прыцягнення ўвагі, дэманстрацыі наяўнага патэнцыялу дзяцей бацькі запрашаліся на адкрытыя прагляды заняткаў. Уручаліся тэматычныя флаеры, якія змяшчалі рэкамендацыйную інфармацыю. У інфармацыйным кутку для бацькоў размешчаны кансультацыі, вызначаны аб’ём уяўленняў, даступны для разумення дзецьмі дашкольнага ўзросту.\nПрактыкуем арганізацыю бацькоўскіх сходаў з удзелам супрацоўнікаў РАНС, прагляд сацыяльных ролікаў на тэму захавання бяспекі дзяцей, правядзенне практыкумаў з бацькамі па выкарыстанні дыдактычных гульняў, матэрыялу казак у дзейнасці па фарміраванні ў дзяцей уяўленняў аб правілах бяспекі.\nКажуць, што тое, да нараджэння чаго дакрануўся, становіцца зразумелым і значным. Улічваючы гэтую пазіцыю, арганізавалі ўдзел бацькоў выхаванцаў у стварэнні кніг для дзяцей сваімі рукамі на тэму “Чароўная кніга правіл бяспекі”. Выраб такіх кніг сумесна з дзіцем спрыяў павышэнню цікавасці да тэмы, устойліваму засваенню пазнавальнага зместу кнігі. Пры стварэнні і афармленні кніг былі выкарыстаны разнастайныя матэрыялы і падыходы. Зместам сталі вершы, загадкі, апавяданні, казкі, складзеныя бацькамі сумесна з дзецьмі, яркія ілюстрацыі. Кнігі ўключалі таксама мабільныя элементы, гульнявыя заданні, якія спрыялі засваенню дзецьмі правіл бяспекі.\nВядзецца пастаянная работа па абнаўленні прадметна-гульнявога асяроддзя груп, аснашчэнні куткоў бяспекі. Педагогамі ствараюцца дыдактычныя гульні, гульнявыя атрыбуты, тэматычныя лэпбукі.\nПра эфектыўнасць работы ўстановы ў напрамку рэалізацыі задач фарміравання культуры бяспекі выхаванцаў сведчаць штогадовыя вынікі ўдзелу ў фестывалі “Бяспечнае дзяцінства”. Педагогі неаднаразова станавіліся пераможцамі намінацый раённага этапу фестывалю. Па выніках конкурсу лепшымі прызнаваліся дыдактычныя гульні, створаныя педагогамі ўстановы, метадычныя распрацоўкі заняткаў, прэзентацыі прадметна-гульнявога асяроддзя куткоў бяспекі.\nвыхавальнік-метадыст Дашкольнага цэнтра развіцця дзіцяці № 1 Жлобіна.


Ціханоўская заклікала беларусаў засведчыць факты гвалту, які яны зазналі пасля выбараў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦіханоўская заклікала беларусаў засведчыць факты гвалту, які яны зазналі пасля выбараў\n«Кожны з вас ведае, што мірных людзей у нашай краіне рэпрэсуюць. Кожны або перажыў гэта на сабе, або асабіста ведае людзей, якія былі збітыя, зазналі катаванні, арышты і мноства іншых відаў ціску. Мы ўсё гэта бачылі і працягваем бачыць дзень за днём. І мы ўсе хочам спыніць гвалт. Цяпер у нас ёсць працоўны інструмент, каб гэта зрабіць», — адзначае Святлана Ціханоўская ў тэлеграм-канале «Светлана Тихановская» .\nЦяпер у Беларусі працуе Маскоўскі механізм АБСЕ: міжнародныя эксперты збіраюць інфармацыю пра ўсе пагрозы жыццю і свабодзе беларусаў і заклікаюць усіх, хто стаў ахвярай гвалту з боку сілавікоў, паведамляць пра гэта на электронны адрас [email protected]\nУ паведамленні трэба падаць сваё імя, прозвішча, узрост, дату і апісанне падзеі (калі сам чалавек або яго блізкія пацярпелі ад сілавых структур), а таксама пазначыць, ці ў небяспецы вы зараз.\n„Вашы імёны не трапяць у публічны доступ, але стануць адным з відавочных пацверджанняў хлусні рэжыму. Не дайце ім хлусіць, што вас не існуе. Адпраўляйце на гэтую пошту ўсе вядомыя вам факты гвалту – збор заяў адкрыты да 5 кастрычніка”, адзначаецца ў тэлеграм-канале.\nБерасцейцы выставілі свае патрабаванні ўладам горада


Спампаваць 21.09 Kb.\nПамер 21.09 Kb.\nФ ранцішак Скарына\nСкарына нарадзіўся ў сям'і заможнага купца ў Полацку, імаверна атрымаўшы там першапачатковую адукацыю. У 1504 годзе паступае ў Кракаўскую акадэмію, дзе атрымлівае ступень бакалаўра, у 1512 годзе ў Падуанскім універсітэце Скарына атрымае ступень доктара медыцыны. Пераехаўшы ў Прагу менавіта тут, 6 жніўня 1517 года Скарына выдае першую друкаваную беларускую кнігу — «Псалтыр».\n1 519: «Выхад», «Левіт», «Лічбы», «Другі закон», «Руф», «Эсфір», «Плач Ераміі», «Кніга прарока Даніла»


Канвертаваць Папуа-Новая Гвінея Кіна (PGK) і Primecoins (XPM) : Калькулятар абменнага курсу\nПапуа-Новая Гвінея Кіна (PGK) і Primecoin (XPM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Папуа-Новая Гвінея Кіна і Primecoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 31 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Папуа-Новая Гвінея Кіна. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Primecoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Primecoins або Папуа-Новая Гвінея Кіна канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nПапуа-Новая Гвінея Кіна гэта валюта, у Папуа-Новая Гвінея (PG, PNG). The Primecoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал PGK можа быць запісаная K. Сімвал XPM можа быць запісаная XPM. Папуа-Новая Гвінея Кіна дзеліцца на 100 toeas. Абменнага курсу Папуа-Новая Гвінея Кіна Апошняе абнаўленне 31 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Primecoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. PGK каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. XPM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Ціханоўская – Захаду: Лукашэнка стварае перад вамі фальшывую дылему | Новы Час\nСвятлана Ціханоўская звярнулася да заходніх палітыкаў з нагоды магчымага зняцця санкцыій з «Беларуськалія» дзеля таго, каб пазбегнуць сусветнага голаду.\n«У мінулым годзе рэжым выкарыстоўваў міграцыйны крызіс – а зараз гэтак жа выкарыстоўвае ў сваіх мэтах і харчовы крызіс. Лукашэнка стварае фальшывыя дылемы: ці голад, ці правы чалавека – і прапануе Захаду выбіраць.\nТаму вярнуць рэжыму магчымасць зарабляць на калійных угнаеннях – гэта даць яму грошы на знішчэнне беларусаў і ўкраінцаў. А калі мы сапраўды хочам супрацьстаяць вайне і пагрозам харчовай бяспецы, мы павінны ліквідаваць іх крыніцы: дыктатарскія рэжымы і ўсе сістэмы, якія пасягнулі на галоўную каштоўнасць у свеце – жыццё чалавека».


«1937-ы таксама не адразу здарыўся». Што чакае простых беларусаў? | Новы Час\nСяргей Усцінаў, беларускі праваабаронца\nБеларускі праваабаронца Сяргей Усцінаў у сваім каментары спецыяльна для DW падзяліўся меркаваннем пра тое, як улада помсціць актывістам і бізнесу і ці трэба баяцца ўсім астатнім.\nІлюстрацыйнае фота. Аўтар Дзмітрый Дзмітрыеў\nПасля 9 жніўня ў краіне наступіла чорная паласа для любой актыўнасці, пачынаючы з грамадзянскай і заканчваючы бізнесам. Рэжым заняўся такімі зачысткамі грамадзянскай супольнасці, якіх яшчэ не было ў сучаснай Беларусі. Але ўсё гэта здарылася не на пустым месцы.\nПрычыны ціску на актыўных беларусаў\nМногія выдатна памятаюць палітычныя выкраданні і забойствы Ганчара, Красоўскага, Захаранкі і Завадскага. Усе ведаюць, хто за гэтым стаіць, аж да прозвішчаў. Аднак з часам здарылася тое, што здарылася: даравалі, забыліся і змоўклі. Тое ж самае тычыцца і заходніх палітыкаў. Гульня рэжыму ва «ўзяцце закладнікаў, гандаль, вызваленне закладнікаў», відаць, задавальняла Захад.\nМэтанакіраванае знішчэнне ўсяго, што можа перашкодзіць праўленню аднаго чалавека, стала галоўнай задачай любых дзяржорганаў. Усе сілавікі і дзяржслужачыя падпарадкаваны і падсправаздачны толькі прэзідэнту. Прэзідэнт можа за два дні змяніць любы закон, які падтрымае парламент.\nАб працы вертыкалі і хлусні ў дзяржаўных СМІ мы маглі меркаваць па мерах, што прымаюцца ў сувязі з пандэміяй каронавіруса. Людзі зразумелі, што іх жыцці не хвалююць рэжым, а іх смерці ад COVID-19 будуць хавацца за ілжывай статыстыкай. На фоне ўсяго гэтага жаху адбыліся выбары.\nУзровень рэпрэсій 2020-2021\nЯшчэ да выбараў рэжым пайшоў на беспрэцэдэнтныя крокі: на крымінальная справу і арышт Віктара Бабарыкі. Да гэтага, пасля цынічнай правакацыі ў Гродне, быў затрыманы і абвінавачаны ў крымінальным злачынстве Сяргей Ціханоўскі. У ліпені акцыі пратэсту пачалі разганяць з ужываннем сілы і спецсродкаў. Аднак людзей гэта ўжо не спыняла, усе чакалі 9 жніўня.\nДзень выбараў стаў адпраўным пунктам ператварэння Беларусі ў краіну масавых катаванняў і рэпрэсій. Як мінімум чатыры чалавекі загінулі. Фотаздымкі вячэрняга Мінска нагадвалі поле ваенных дзеянняў. Уначы 13 жніўня сталі выпускаць затрыманых на пратэстах, і свет абляцелі страшныя фотаздымкі скалечаных людзей. Свет плакаў разам з беларусамі. Толькі намеснік міністра МУС Аляксандр Барсукоў заявіў: «Здзекаў ніякіх не было. Я перагаварыў з кожным». Нахабная хлусня на афіцыйным узроўні даўно стала апорай рэжыму.\nБеларусь: выпаленая зямля\nПраз некалькі тыдняў пасля катаванняў і жорсткага абыходжання з затрыманымі ў першыя дні пратэстаў усё ж было адчуванне магчымай перамогі. Людзі масава выходзілі на вуліцы, рабочыя вылучалі свае патрабаванні, спыняючы працу. Як аказалася, рэжым усяго толькі зрабіў крок назад, каб перагрупавацца і ўдарыць з небывалай сілай.\nУжо з верасня сілавікі пачалі збіваць пратэстоўцаў і заводзіць крымінальныя справы на актыўных стачкамаўцаў прадпрыемстваў. Узбуджаліся крымінальныя справы за акцыі пратэсту 9-13 жніўня. Затое пацярпелым ад катаванняў адмаўлялі ва ўзбуджэнні крымінальных спраў супраць сілавікоў. Рука не здрыганулася кідаць святлашумавыя гранаты і труціць газам пратэстоўцаў пенсіянераў. Рэжым пачаў ціснуць усіх без выключэння, знішчаючы пад корань любую актыўнасць. Восенню 2020-га многія былі вымушаныя пакінуць Беларусь, у людзей проста не было выбару — альбо турма, альбо эміграцыя. І пытанне збору валізак часам нават не стаяла, людзі ўцякалі літаральна з адной торбай у руках.\nУ той жа час з'явілася інфармацыя аб прымяненні катаванняў у дачыненні да затрыманых па палітычных матывах. У лютым пачаліся нападкі на праваабаронцаў, распачалі крымінальную справу на дырэктара і юрыста «Офіса па правах людзей з інваліднасцю» Сяргея Драздоўскага і Алега Граблеўскага. 16 лютага прайшлі масавыя ператрусы ў праваабаронцаў «Вясны». 9 сакавіка 2021 да праваабаронцы Міжнароднага камітэта па расследаванні катаванняў у Беларусі Івана Краўцова ўварваліся з ператрусам сілавікі і падвергнулі катаванням, каб атрымаць доступ да інфармацыі на кампутары і тэлефоне. Іх цікавіла інфармацыя аб працы Міжнароднага камітэта па расследаванні катаванняў у Беларусі.\nЗ'яўляючыся сузаснавальнікам Міжнароднага камітэта па расследаванні катаванняў у Беларусі, я разумеў, што сілавікі капаюць пад мяне і маю калегу Вікторыю Фёдараву (пазней гэтая інфармацыя пацвердзілася). Намі было прынята рашэнне з'ехаць з Беларусі, як пазней аказалася, нездарма. 6 красавіка 2021 па справе Міжнароднага камітэта па расследаванні катаванняў у Беларусі сілавікі правялі ператрус у кватэры праваабаронцы Эніры Браніцкай і ў яе бацькоў. 5 красавіка 2021 з ператрусам прыйшлі да праваабаронцы Таццяны Гацуры-Яворскай. 12 красавіка 2021 мужа Таццяны Гацуры-Яворскай Уладзіміра Яворскага катавалі на допыце і патрабавалі даць паказанні.\nМала хто разумее, што, зачышчаючы няўрадавыя арганізацыі і бізнес (дастаткова ўзяць нядаўнія падзеі з бізнес-клубам «Імагуру»), рэжым не спыніцца, пакуль не адпомсціць усім беларусам. Рабочых, дарэчы, ужо часткова зачысцілі, але асноўная чыстка яшчэ наперадзе. 1937-ы таксама не адразу здарыўся.\nМіжнародная рэакцыя. Што рабіць?\nУжо, напэўна, кожны беларус усміхаецца, калі чытае аб чарговай заклапочанасці або глыбокай занепакоенасці ААН, АБСЕ, асобных заходніх палітыкаў. Аднак трэба памятаць, што генацыд у Руандзе ў 1994 годзе праходзіў пад тыя ж самыя глыбокія заклапочанасці. Беларусы павінны зразумець, што ніхто акрамя іх саміх не дапаможа. Спадзявацца на санкцыі можна, але санкцыі не перамогуць рэжым.\nТак, усе баяцца выходзіць на вуліцу, бо цябе могуць проста забіць ці пакалечыць, але за нявыхад на працу цябе не заб'юць, не пакалечаць і не пасадзяць у турму. Масавы страйк — вось чаго баяўся рэжым у жніўні і ў кастрычніку, ён гэтага баіцца і сёння. Пакуль людзі гэта не зразумеюць, то будуць жыць у гэтым жаху і страху, кожны дзень чытаць пра чарговы арышт або суд. А законы для «кожнага можна пасадзіць» ужо прынятыя.\nЗ'язджаць ці не — кожны вырашае сам для сябе. Калі б мне не «свяціла» крымінальная справа, я б не з'ехаў і працягваў бы працаваць для абароны правоў чалавека ў Беларусі. Але пакуль даводзіцца працаваць за межамі радзімы.\nАпазіцыя абвясціла аб новай акцыі пратэсту\n«Некаторыя сілавікі катавалі людзей з асалодай». Праваабаронца расказаў, як збіраюць доказы злачынстваў\nСуд на студэнтамі: віну прызнаў толькі адзін\n«У РУУСе сказалі, што мяне пасадзяць за тое, што я выгадавала такую дачку». Таццяну Міхайлаву арыштавалі на 15 сутак


Канвертаваць Эфіёпскі быр (ETB) і Унцыі медзі (XCP) : Калькулятар абменнага курсу\nЭфіёпскі быр (ETB) і Унцыі медзі (XCP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Эфіёпскі быр і Унцыі медзі пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 24 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Эфіёпскі быр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцыі медзі валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцыі медзі або Эфіёпскі быр канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЭфіёпскі быр гэта валюта, у Эфіопія (ET, ETH). Эфіёпскі быр таксама вядомы як Birrs. Сімвал ETB можа быць запісаная Br. Сімвал XCP можа быць запісаная Cu Oz. Эфіёпскі быр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Эфіёпскі быр Апошняе абнаўленне 24 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Унцыі медзі Апошняе абнаўленне 23 люты 2020 ад Лонданская біржа металаў. ETB каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. XCP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Якія помнікі ахоўвае дзяржава ў Гродне - harodnia.com - гісторыя і архітэктура Гродна\nУсё пачалося з шыльдаў на Замкавай. Госці, каторым я на самай старой вуліцы паказваў былы палац Масальскіх XVII ст., або камяніцу Храптовічаў XVIII ст., пачалі тыкаць на надпісы, развешаныя на кожным з будынкаў, што гэта не тое, пра што я кажу, а помнік архітэктуры 1 чвэрці – 2 паловы ХІХ ст...\nЦяжка сказаць, што больш весяліць тых, хто чытае гэты выраз: элегантна прапісаныя храналагічныя рамкі, ці адпаведнасць рэчаіснасці гэтай храналогіі.\nЯ спачатку таксама смяяўся, бо думаў, што ўлады проста наштампавалі ўніверсальных шыльдаў і развесілі іх па будынках. Але на гродзенскім тэатры лялек на вочы мне патрапіла шыльда: "Будынак былога манежа. 1780-я гг."\nГрэшны. Я падумаў на мясцовыя ўлады. Гэта яны, бедныя, не ведаюць, што манеж, у якім пры Тызенгаўзе праходзілі прадстаўленні, знаходзіўся зусім не там, дзе зараз стаіць былы губернскі тэатр канца ХІХ ст. Але ж пераемнасць тэатральнай традыцыі патрабуе міфаў (праўда зараз аналагічныя шыльды можна смела вешаць, прынамсі, на Гродзенскім драматычным і Тэатры Велькім у Варшаве) але… Няхай будзе. У нас так мала легендаў! – падумаў я. Таму дараваў і гэта.\nСтаіць у нас у Гродне будынак 1975 года – рэпліка звычайнага гарадскога драўлянага дома канца XIX ст., зробленая не на тым месцы і не з тых матэрыялаў. Зробленая савецкімі ўладамі таму, што ў тым драўляным дамку жыла Эліза Ажэшка. Гэта будынак таксама ахоўваецца дзяржавай. На сцяне таксама вісіць “ахоўная грамата”. І што мы чытаем? Гэта, аказваецца, помнік архітэктуры канца XVIII ст., пабудаваны ў Гарадніцы з ласкі Тызенгаўза. Хто не верыць, прыязджайце і пабачце на ўласныя вочы. Да такога ўлады яўна не маглі дадумацца. Таму мне прыйшлося лезці ў першакрыніцу – “Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь”, зацверджаны пастановай Міністэрства культуры РБ 10.04.2003 №11 з пазнейшымі папраўкамі. Чым далей, тым вышэй у мяне валасы станавіліся дыбам. Аказваецца, храналагічныя недакладнасці вытворцамі шыльдаў слова ў слова ўзятыя з гэтага “замечацельнага” дакумента. І гэта яшчэ кветачкі.\nСамае страшнае, што большасць помнікаў архітэктуры Гродна па просту не ўнесена ў спіс. У Баранавічах па дакументу помнікаў больш, чым у Гродне. У спісе няма ніводнага гродзенскага мадэрну, ніводнага канструктывізму, з эклектыкі толькі Пакроўская і Уладзімірская цэрквы. Нават з класіцызму толькі чатыры камяніцы (а іх нашмат больш). У Гродне дзяржавай ахоўваюцца толькі манументальныя пабудовы: замкі, храмы (апроч кірхі), парэшткі Гарадніцы і агулам дзве вуліцы: Замкавая і Ажэшкі.\nДык можа, мы настолькі багатыя? Нас абміналі войны і ліхалецці, што мы можам ахвяраваць без страт для беларускай культуры пару-тройку дзесяткаў гістарычных будынкаў?.. У “беднай” Празе ахоўваюць не толькі Карлаў мост і Злоту улічку, але і ўсе канструктывісцкія асабнякі і трансфарматарныя будкі пачатку XX ст., і нават функцыяналістычны універмаг 1974 года пабудовы. Дык хіба ж яны бедныя?..\nА можа ў нашай краіне прынятае правіла: ўсё, што маладзей за класіцызм, – не ахоўваць? Дык не. Мінскія, да прыкладу, Дом Афіцэраў і кінатэатр Перамога, нават мазаікі 1970-х гг. насупраць нацыянальнай бібліятэкі таксама ў спісе. А Баранавіцкія помнікі – гэта зусім сціплыя будынкі міжваеннага перыяду.\nНапрыканцы хацеў бы нагадаць Ігару Мяфодзьевічу Чарняўскаму, што вышэй згаданы спіс складалі прафесіяналы з панскай канторы і зацвярджаў таксама прафесіянал.\nА можа, ў нас прафесіяналамі лічацца толькі тыя, хто атрымаў грошы, і не важна як выканана праца?\nА можа, ў нас папросту прафесіяналаў няма, а ёсць толькі чыесьці браты і сваты?..\n/Якія помнікі ахоўвае дзяржава ў Гродне


10:31 15 жніўня 2020\n08:44 02.07.2020 (абноўлена 08:50 02.07.2020) Атрымаць кароткую спасылку\nВярхоўны камісар ААН упэўненая, што шэраг краін падрывае намаганні па прадухіленні распаўсюджвання інфекцыі і ўмацаванню сістэм аховы здароўя і гэта можа прывесці да росту захворвання COVID-19.\nМІНСК, 2 ліп - Sputnik. Улады Беларусі, ЗША і шэрагу іншых краін, прыніжаць сур'ёзнасць COVID-19, падрываюць намаганні па барацьбе з каронавірусам, заявіла Вярхоўны камісар ААН Мішэль Бачэлет.\nВярхоўны камісар ААН напярэдадні прадставіла штогадовую справаздачу Савету па правах чалавека.\nПа словах Бачэлет, пандэмія каронавіруса не толькі выявіла няроўнасць, але і пагоршыла сітуацыю з правамі чалавека ў многіх краінах.\nЯк мяркуе Вярхоўны камісар ААН, у адказ на ўсе складанасці, звязаныя з пандэміяй, неабходна, перш за ўсё, паклапаціцца пра здароўе і сацыяльнае становішча насельніцтва, а меры, што прымаюцца, павінны абапірацца на прынцыпы абароны правоў чалавека. Бачэлет адзначыла, што краіны павінны распрацоўваць сферу сацыяльнай абароны, кіруючыся навуковымі дадзенымі і пры гэтым звяртаючы ўвагу на праблемы уразлівых слаёў грамадства.\nВялікую ўвагу Бачэлет надала таму, як пандэмія ўзмацніла дыскрымінацыю. Добрым прыкладам яна назвала Паўднёвую Карэю, дзе дапамога аказваецца ўсім. А вось у пералік краін, дзе не ўсё добра, трапіла і Беларусь.\n"У якасці негатыўнага прыкладу Вярхоўны камісар прывяла сітуацыю ў Беларусі, Бразіліі, Бурундзі, Танзаніі і Злучаных Штатах. У гэтых і шэрагу іншых краін, па словах Бачэлет, часта гучалі заявы, "якія прыніжаць сур'ёзнасць пандэміі і спрыяюць палярызацыі грамадскай думкі ў ключавых пытаннях", - распавялі ў прэс-службе ААН.\nНа яе думку, падобныя крокі падрываюць намаганні па прадухіленні распаўсюджвання інфекцыі і ўмацаванню сістэм аховы здароўя і могуць прывесці да росту захворвання COVID-19.\nНагадаем, у Беларусі на сёння зарэгістравана 62424 выпадкі каронавіруса. Калі лічыць колькасць выпадкаў на мільён насельніцтва, то рэспубліка - адзін з лідараў у Еўропе. Пры гэтым колькасць смерцяў, пра якія паведамляе Міністэрства аховы здароўя, вельмі нізкая: усяго 398, гэта значыць 42 на мільён насельніцтва. Для параўнання, у Германіі гэты паказчык складае 108, у Нідэрландах - 357, а ў Вялікабрытаніі - 644.\nБеларусь і Швецыя апынуліся адзінымі краінамі Еўропы, якія з-за пандэміі каонавіруса не абвесьцілі каранцін і не ўводзілі сур'ёзных абмежавальных мер. Пры гэтым і ў Мінску, і ў Стакгольме запэўніваюць аб правільнасці абранай стратэгіі.\nкаронавірус, Беларусь, ААН


У Бабруйску выбяруць "Залатую цёшчу"\n16:01 10.10.2017 (абноўлена 11:37 11.10.2017)\nПа выніках конкурсу ўсе ўдзельніцы будуць заахвочаны памятнымі сувенірамі, а самая дастойная ў прыдачу атрымае асабліва каштоўны падарунак.\nМІНСК, 10 кас — Sputnik. У Бабруйску 14 кастрычніка пройдзе творчы конкурс "Залатая цёшча". Барацьба за галоўны тытул разгорнецца на канцэртнай пляцоўцы гарадскога парку культуры і адпачынку, паведамілі Sputnik у прэс-службе Магілёўскага аблвыканкама.\nСярод асноўных патрабаванняў да прэтэндэнтак — статус цёшчы, наяўнасць талентаў (уменне спяваць, танцаваць, вязаць шкарпэткі зяцю за пяць хвілін і інш.). Не выключаюць арганізатары і экспромт, на якім заснаваныя пяць з шасці запланаваных конкурсаў.\n"Журы вызначыць пераможцаў у некалькіх намінацыях: абяруць самую мудрую, самую гаспадарчую, самую клапатлівую і далей аж да "залатой" цёшчы", — дадалі ў прэс-службе.\nПачатак мерапрыемства ў 14:00.\nконкурс на лучшую тещу, теща, Бабруйск, Беларусь


Дагавор страхавання З клопатам аб дзецях – танней - Прамтрансінвест | Страхаванне будучыні\nДагавор страхавання З клопатам аб дзецях – танней\nНаперадзе лета і ў дзяцей пачнуцца школьныя канікулы – самы зручны час для актыўнага правядзення часу: катання на роліках, самакатах, скейтбордах, роварах. Такая актыўнасць заўсёды звязана з рызыкай атрымання траўмаў. А ва ўмовах няпростай эпідэміялагічнай сітуацыі пільная ўвага да здароўя дзяцей асабліва актуальна.\nСтрахавая кампанія “Прамтрансінвест” прапануе заключыць дагавор страхавання ад няшчасных выпадкаў “З клопатам аб дзецях” у нашага партнёра ААТ “ААБ Беларусбанк” са зніжкай. Акцыя дзейнічае з 25 мая па 30 чэрвеня 2020 года. Зніжка распаўсюджваецца на дагаворы са страхавой сумай 3000 рублёў і 5000 рублёў. Пры заключэнні дагавора страхавання на суму 3 000 рублёў страхавы ўзнос складзе ўсяго 24 рублі замест 28,5 рублёў, на суму 5 000 рублёў – усяго 40 рублёў замест 47,5 рублёў.\nСтрахавая сума, рублёў 1000 2000 3000 5000\nТэрмін дзеяння дагавора страхавання -1 год.\nДля афармлення не абавязкова ехаць у банк або страхавую кампанію. Аформіць поліс можна онлайн на сайце ці ў Інтэрнэт-банкінгу.\nЗніжка на страхоўку ад няшчасных выпадкаў “З клопатам пра дзяцей” у нашага партнёра ААТ “ААБ Беларусбанк”.


Міністр культуры назваў сур'ёзнай праблемай забарону канцэртаў\n16:58 19.02.2019 (абноўлена 15:19 19.02.2019)\nКанцэрты, якія праходзяць у маленькіх клубах, у міністэрстве прапанавалі наогул не абмяжоўваць, а шырэй выкарыстоўваць інструмент узроставых абмежаванняў для наведвальнікаў.\nМІНСК, 19 лют - Sputnik. Забароны канцэртаў негатыўна адбіваюцца на іміджы краіны, заявіў міністр культуры Беларусі Юрый Бондар падчас пасяджэння выніковай калегіі ведамства.\nПаводле яго слоў, прафесійная супольнасць называе сур'ёзнай праблемай практыку выдачы "гастрольных пасведчанняў", у тым ліку замежным выканаўцам.\n"Існуючая практыка забаронаў часта негатыўна адбіваецца на іміджы дзяржавы і ўладаў", - падкрэсліў кіраўнік ведамства.\nПры гэтым найбольш рэзананснымі кіраўнік ведамства назваў адмену выступленняў расійскіх рэпераў і папулярнай групы Die Antwoord з ПАР.\nБондар звярнуў увагу чыноўнікаў ад культуры, што падобныя забароны "могуць быць інтэрпрэтаваныя як наяўнасць выяўленай цэнзуры, адсутнасць свабоды творчага самавыяўлення".\nУслед за гэтым ён адзначыў, што, вядома, у выпадку прапаганды наркотыкаў, суіцыдаў або асацыяльнага ладу жыцця падобная творчасць не павінна гучаць са сцэны. У іншых сітуацыях, як варыянт, міністр прапанаваў карыстацца строгімі ўзроставымі абмежаваннямі для беларусаў, якія жадаюць наведаць той ці іншы канцэрт.\nПраўда, міністр заклікаў наогул адмяніць якія-небудзь абмежаванні на канцэрты, якія праходзяць у невялікіх клубах. Бо яны не могуць нанесці шкоду беларускаму грамадству, таму што "такія мерапрыемствы носяць асабліва субкультурны характар". Затое забароны падобных канцэртаў могуць быць памылкова вытлумачаны.\n"Не будзем хаваць і магчымы карупцыйны складнік пры прыняцці рашэнняў у адсутнасці выразных і ясных метадычных указанняў па гэтай праблематыцы", - рэзюмаваў Бондар.\nМіністэрства культуры РБ, Юрый Бондар


Журналістку Ларысу Шчыракову сёння будуць судзіць за ўдзел у несанкцыянаваным маршы. Яе прэвентыўна затрымалі ўчора | baj.by\nАфіцыйны прадстаўнік УУС Гомельскага аблвыканкама Віталь Прыстромаў паведаміў 4 жніўня карэспандэнту службы маніторынгу ГА "БАЖ", што Ларыса Шчыракова затрыманая супрацоўнікамі Гомельскага РАУС у межах адміністрацыйнай справы аб удзеле ў несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве (арт. 23.34 КаАП).\nСуд у дачыненні журналісткі прызначаны на 15.00.\n30 жніўня Шчыракова вяла стрым са шматтысячнага маршу незалежнасці і міру ў Гомелі. Пасля акцыі журналістку перастрэлі каля яе прыватнага дома людзі ў цывільным і адвезлі ў Гомельскі РАУС. Там ёй зрабілася дрэнна. Шчыракову даставілі ў шпіталь інвалідаў вайны, які знаходзіцца непадалёку ад райаддзела міліцыі, у тым жа Навабеліцкім раёне Гомеля. Журналістка скардзілася на галаўны боль, таму яе шпіталізавалі.\nСуд над Шчыраковай мусіў адбыцца 3 верасня. Аднак напярэдадні журналістцы патэлефанавала сакратарка суддзі Тамары Застаўнецкай з Гомельскага раённага суда і папярэдзіла, што адміністрацыйны пратакол у дачыненні яе вернуты ў РАУС на дапрацоўку — у суд прыязджаць не трэба.\nА ўвечары Ларысу Шчыракову затрымалі зноў-такі супрацоўнікі Гомельскага РАУС і прэвентыўна даставілі ў ізалятар часовага ўтрымання. Непаўнагадовы сын журналісткі не мог патрапіць дадому, паколькі з-за арышту маці застаўся без ключоў.\n"Позна ўвечары, — расказвае бабуля хлопчыка Тамара Шчыракова, — міліцыя прывезла ўнука да мяне дадому. Сёння ён не пайшоў у школу, бо да гэтага часу не можам патрапіць у дом".\nТамара Астапаўна дадала, што збірае дачцэ перадачу, каб паехаць у ізалятар і заадно ўзяць ключы ад дома. Пра суд над дачкой на момант размовы з карэспандэнтам маніторынгу ГА "БАЖ" жанчына яшчэ не ведала.


"Белпошта" плануе стварыць нацыянальную электронную сістэму\n10:48 20 сакавіка 2019\n11:58 27.02.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nПаштовая сувязь пераходзіць у лічбавы фармат, беларуская паштовая служба мае намер таксама развіваць дыстанцыйныя паслугі.\nМІНСК, 27 лют - Sputnik. Стварэнне нацыянальнай паштовай электроннай сістэмы плануецца ў Беларусі, паведаміў генеральны дырэктар РУП "Белпошта" Уладзімір Матусевіч. Мяркуецца, што ў сістэму будзе ўключаны ўвесь комплекс электронных паштовых паслуг.\n"Напрыклад, сёння ёсць заказныя лісты, але мы выдатна разумеем, што папера паступова будзе сыходзіць. Каб захаваць функцыю аператара паштовых адпраўленняў пры пераходзе ў лічбавы фармат, на базе "Белпошты" і плануецца стварыць гэтую сістэму", - цытуе Уладзіміра Матусевіча БелТА.\nСістэма мае на ўвазе ідэнтыфікацыю карыстальнікаў з дапамогай ключоў электроннага лічбавага подпісу, абарот інфармацыі з электронным паведамленнем.\n"Мы разумеем, што паслугі пераходзяць з папяровага ў электронны фармат. Безумоўна, пошта таксама будзе рухацца ў гэтым кірунку - дыстанцыйныя паслугі, мабільнае прылажэнне і гэтак далей", - рэзюмаваў Уладзімір Матусевіч.\nПраект закона "Аб унясенні змяненняў і дапаўненняў у закон "Аб паштовай сувязі" ўжо прайшоў першае чытанне. Зараз ён рыхтуецца да разгляду Палатай прадстаўнікоў у другім чытанні - яго плануецца вынесці на вясновую сесію.


У Гародні адкрылі першы ў краіне мульціцэнтр (фота) | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Гародні адкрылі першы ў краіне мульціцэнтр (фота)\nСабраць робата, надрукаваць мадэль на 3D-прынтары, вывучыць замежную мову і навучыцца граць на 48 музычных інструментах змогуць жыхары Гародні.\nУ чацвер, 17 снежня, у першым у краіне адукацыйным цэнтры „Совушка” на вуліцы Савецкай, 25 адкрыліся восем унікальных лабараторыяў, паведамляе Еўрарадыё.\nІнтэрактыўны мульціцэнтр размясціўся на базе дзіцячага філіяла Гарадзенскай абласной навуковай бібліятэкі імя Карскага. Яго абсталявалі камп’ютарамі, электроннымі панэлямі, планшэтамі, 3D-друкаркай, музычнымі і гульнявымі прыстаўкамі. У буднія дні там будуць вучыцца школьнікі і студэнты, у выхадныя — бацькі з дашкалятамі. Графік першых наведванняў сфармуюць ўжо ў студзені.\nАгулам у мульціцэнтры створана восем лабараторый па ізраільскіх і польскіх тэхналогіях. Там можна вывучаць розныя механізмы і робататэхніку, арганізм чалавека, гуляць на некалькіх дзясятках музычных інструментаў, самастойна пісаць музыку і здымаць фільмы, вывучаць замежныя мовы. Каб сюды маглі прыйсці дзеці з абмежаванымі магчымасцямі у будынку зрабілі спецыяльны пад’ёмнік. Плануецца, што кожны год там змогуць вучыцца некалькі тысяч дзяцей і падлеткаў.\nМульціцэнтр створаны ў рамках Праграмы трансгранічнага супрацоўніцтва „Польшча — Беларусь — Украіна 2007-2013 гг.”. Аналагічны цэнтр навукі і тэхналогій гэтай восенню адкрылі у Сувалках. На рэалізацыю ўсяго праекта ў Польшчы і Беларусі патрацілі больш за 1,1 млн еўра.\nЧаму паміж Берасцем і Беластокам няма наўпроставага спалучэння?


Ордэн святой Кацярыны\nГалоўнай узнагародай Пятроўскай Расіі быў ордэн Святога Андрэя Першазваннага. Другой па значнасці – ордэн Святой Кацярыны. Неверагодная справа – Кацярынінскі ордэн атрымоўвалі выключна жанчыны. Гэтым Расія як быццам бы паказала ўсяму свету, што жанчына не менш за мужчыну мае права на ўслаўленне і захапленне. Натхніла ж рускага гасудара на заснаванне жаночай узнагароды дачка прыгоннага селяніна з-пад Віцебску Марта Скаўронская – у праваслаўі Кацярына Аляксееўна, паплечніца, а ў далейшым і жонка Пятра І.\nУ 1860 годзе, 150 гадоў назад, пабачыла свет кніга вялікага беларускага навукоўца і падарожніка Ігнацыя Дамейкі «Араўканія і яе жыхары» на польскай мове. У наступнае дзесяцігоддзе яна была перакладзена на многія іншыя мовы і ператварылася ў своеасаблівы бестселер. Аднак кніга гэтая была толькі адным з многіх дасягненняў аўтара, біяграфія якога ўражвае падзеямі і насычанасцю.\nСкульптура каралевы Францыі\nЯна глядзіць на нас пытліва і засяроджана – надзіва прыгожая каранаваная жанчына, апранутая ў багаты сярэднявечны строй. Скульптура з манастыра святога Вікенція ў французскім горадзе Сан-Ліс належыць заснавальніцы гэтай абіцелі – нездарма у левай руцэ каралевы макет галоўнага манастырскага храма.\nВясной 1740 года, 270 гадоў назад, пачалося сялянскае паўстанне ў Крычаўскім старостве – найбуйнейшае сялянскае ўзброенае выступленне на Беларусі ў феадальную эпоху.\nЗ сярэдзіны ХVII стагоддзя Германія выступала ў якасці пастаўшчыцы нявест для знатных шляхетных радоў усёй Еўропы.\nУ 1433 годзе Масква пышна святкавала вяселле. Вялiкая княгiня маскоўская Соф’я Вітаўтаўна жаніла пятнаццацігадовага сына Васілія. Ніхто і падумаць не мог, што шлюбныя ўрачыстасці скончацца трагедыяй...\n160 гадоў назад у вёсцы Каралішчавічы ў сваім маёнтку ціха сканала саракасямігадовая маці сямейства, прадстаўніца вышэйшага кола мінскай шляхты Ганна Цюндзявіцкая.\nЗалацістая пчолка заблыталася ў густой траве і жаласна звінела. Бяляна працягнула да яе руку, і ўжо праз хвіліну празрыстакрылая збіральніца нектару атрымала свабоду.\nПалац Ружы і Анны\nНапэўна, няма на Беларусі руінаў, якія б выклікалі такі ж смутак і жаль, што апаноўвае пры сузіранні рэшткаў Ружанскага палаца.\n480 гадоў назад, у 1530 годзе, Кіева-Пячорская лаўра прыняла цела славутага беларускага палкаводца і вялікага паборніка праваслаўя Канстанціна Астрожскага.


Ці хоча Крэмль зрынуць Лукашэнку? - Ostro.by | аналіз і каментары экспертаў | беларуская палітыка, эканоміка, грамадства, бяспека\n28.01.2017 16:16 · read this on BelarusDigest 0 каментароў\nТэгі: беларуска-расійскія адносіны, газ, Еўразійскі эканамічны саюз, знешняя палітыка Беларусі, нафта\n17.01.2017 18:28 ·read this on BelarusDigest\n15 снежня прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка прызначыў віцэ-мэра Мінска Ігара Карпенку на пасаду міністра адукацыі. Два важныя факты пра новага міністра выклікалі сур’ёзную дыскусію ў беларускай экспертнай супольнасці.\nПа-першае, у момант свайго прызначэння Ігар Карпенка быў кіраўніком Камуністычнай партыі Беларусі. Па-другое, вызваленне ад пасады папярэдняга міністра Міхаіла Жураўкова утрымлівала элемент пагарды: ён быў звольнены падчас свайго адпачынку за межамі краіны. Да таго ж, пасля звальнення Жураўкоў быў паніжаны ў пасадзе і стаў усяго толькі загадчыкам кафедры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.\nГэтыя абставіны выклікаюць пытанні пра лёс спадчыны Жураўкова, самай важнай часткай якой стаў удзел Беларусі ў Балонскім працэсе.\nБеларуская Via Dolorosa і Балонскі працэс\nБеларусь далучылася да Балонскага працэсу ў траўні 2015 года падчас перыяду мяккай палітычнай лібералізацыі і збліжэння з Захадам. Але паколькі адукацыйная сістэма краіны застаецца далёкай ад Балонскія стандартаў, Беларусь узяла на сябе абавязацельствы па рэалізацыі дарожнай мапы рэформаў да 2018 года.\nТым не менш, многія эксперты адзначаюць, што рэальныя намеры беларускіх уладаў выходзяць далёка за рамкі мэтаў і прынцыпаў Балонскага працэсу. Напрыклад, Вадзім Мажэйка выказаў меркаванне, што прымаючы абавязкі па дарожнай мапе, Беларусь імкнецца скараціць працягласць навучання і, адпаведна, выдаткі на адукацыю.\nПрадстаўленне дыпломаў беларускіх універсітэтаў сярод замежных студэнтаў як “міжнародна прызнаных” таксама дапаможа павялічыць прыбыткі: платнае навучанне замежных студэнтаў складае значную долю даходаў беларускіх ВНУ і часам перавышае 50% іх бюджэтаў.\nПатрэба ў імітацыі рэфармісцкага дыялогу з Захадам таксама паспраяла абавязацельствам па дарожнай мапе.\n13 снежня 2016 года Цэнтр Астрагорскага правёў 4-ю штогадовую галандска-беларуска-польскую канферэнцыю “Адукацыя як права чалавека: мадэрнізацыя вышэйшая адукацыі ў адказ на выклікі 21-га стагоддзя”. Падчас канферэнцыі два вядомых выступоўцы, якія прадстаўлялі дзяржаўны і недзяржаўны погляд на адукацыю — Ігар Цітовіч (прарэктар Рэспубліканскага інстытута вышэйшай адукацыі) і Уладзімір Дунаеў (сябар Беларускага незалежнага Балонскага камітэта) — абмеркавалі дасягненні і цяжкасці ў рэалізацыі дарожнай мапы.\nЭксперты выявілі падставовыя супярэчнасці паміж беларускімі ўладамі і незалежнымі аналітыкамі ў разуменні Балонскага працэсу. Улады падкрэсліваюць, перш за ўсё, тэхнічныя меры, такія як увядзенне дадатку да дыплома, распрацоўка модуляў і сістэму крэдытаў, а таксама ўнясенне зменаў у навучальныя праграмы.\nНезалежныя эксперты звяртаюць увагу на больш фундаментальныя прынцыпы, такія як акадэмічная свабода, мабільнасць, цеснае супрацоўніцтва паміж дзелавым і адукацыйным сектарамі, міжнароднае супрацоўніцтва, адукацыю з улікам патрэбаў студэнтаў, суіснавання фармальнай, нефармальнай і інфармальнай адукацыі і г.д. Паводле Незалежнага Балонскага камітэта, у 2015-2016 гадах у Беларусі было рэалізавана толькі 9% ад абавязацельстваў па дарожнай мапе. У многіх галінах прагрэс быў амаль незаўважным.\nУ той час як фундаментальныя супярэчнасці паміж намерамі беларускіх уладаў і сутнасцю Балонскага працэсу становяцца ўсё больш відавочнымі, яго значэнне для ўрада выглядае сумніўным.\nНа працягу двух гадоў з моманту далучэння Беларусі да Балонскага працэсу рост колькасці замежных студэнтаў застаецца нязначным — менш за 1000 чалавек, або каля 7%. Акрамя таго, колькасць студэнтаў з Туркменістана і Кітая — найбуйнейшых спажыўцоў беларускіх адукацыйных паслуг – зменшылася з 801 да 759 студэнтаў (Кітай) і з 8342 да 7911 студэнтаў (Туркменістан).\nАдна з асноўных праблемаў заключаецца ў каштоўнасцях Балонскага працэсу і акадэмічных свабодах. Выпрабаванне межаў свабоды, дазволенай уладамі, адбылося ў лістападзе-снежні 2015 года. Група студэнтаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта выступіла супраць планаў універсітэта ўвесці плату за паўторную здачу экзаменаў. Нягледзячы на нязначнасць справы і шырокі спектр магчымасцяў для дыялогу, улады абралі рэпрэсіі. Рэктар універсітэта нават адмовіўся сустрэцца з пратэстуючымі студэнтамі.\nАкрамя таго, у студзені-лютым 2016 года Міністэрства адукацыі зрабіла спробу замяніць дэканаў найбольш “апазіцыйных” факультэтаў, але атрымалася замяніць толькі дэкана факультэта філасофіі і сацыяльных навук БДУ.\nДругая праблема паўстала падчас парламенцкіх выбараў у верасні 2016 года. У Беларусі ніхто напэўна не ведае сапраўдныя вынікі выбараў. Тым не менш, некаторыя факты паказваюць на рост пратэстнага галасавання сярод студэнтаў. Напрыклад, адзін з апазіцыйных кандыдатаў і прафесар універсітэта Алег Трусаў сцвярджае, што лічыў галасы сваіх студэнтаў, і яны істотна адрозніваліся ад афіцыйных вынікаў.\nПадобна на тое, што няздольнасць Міхаіла Жураўкова прадухіліць іншадумства сярод студэнтаў і дрэнныя вынікі ўдзелу Беларусі ў Балонскім працэсе значна паспрыялі яго звальненню.\nЯкія задачы будзе выконваць новы міністр?\nПадчас прызначэння Карпенкі Аляксандр Лукашэнка выразна выказаў сваё бачанне працы новага міністра. Па словах прэзідэнта, Карпенка добра знаёмы з ідэалагічнымі асновамі дзяржавы. Камуністычная партыя карыстаецца істотнай падтрымкай з боку ўладаў, якія лічаць камуністычную ідэалогію актуальнай для Беларусі. У лістападзе 2016 года ўлады Мінска разам з Камуністычнай партыяй адкрылі новы помнік Леніну ў беларускай сталіцы.\nБіяграфія Карпенкі выклікае пэўныя пытанні. Новаму міністру адукацыі не хапае досведу ў адукацыйнай сферы. У 2003-2004 гадах ён займаў пасаду віцэ-рэктара Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта. Карпенка кіраваў ідэалагічнай працай і сацыяльнымі пытаннямі, але адукацыйная дзейнасць не была часткай яго абавязкаў. У 2004 годзе Карпенка пачаў сваю дзяржаўную кар’еру ў якасці дэпутата парламента, а затым віцэ-мэра Мінска, і вярнуўся ў сферу адукацыі толькі ў 2016 годзе.\nКарпенка з’яўляецца адным з крытыкаў удзелу Беларусі ў Балонскім працэсе. Ён хваліць савецкую сістэму адукацыі, лічыць важнай ідэалогію, прымусовую працу, а таксама размеркаванне пасля сканчэння адукацыі. Незалежныя эксперты, такія як Уладзімір Дунаеў, лічаць прызначэнне Карпенкі крокам назад.\nАле самы важны момант тычыцца агульнага стаўлення ўладаў да Балонскага працэсу. У дадатак да несуцяшальных вынікаў рэалізацыі дарожнай мапы, улады пачалі з падазрэннем ставіцца нават да намёкаў на свабоду ў акадэмічнай сферы. Студэнцкія пратэсты з’яўляюцца яскравым прыкладам гэтага. Улады абіраюць стабільнасць, а не няпэўныя эканамічныя выгоды, звязаныя з пагрозай пратэсту.\nТакім чынам, уяўляецца, што асноўнай задачай для новага міністра павінны стаць узмацненне кантролю і ролі ідэалогіі, а таксама прадухіленне пераходу Балонскага працэсу ў сур’ёзную рэформу.\nТэгі: адукацыя ў Беларусі, Балонскі працэс, бюракратыя ў Беларусі, вышэйшая адукацыя ў Беларусі, камуністы ў Беларусі,\nАўтар: Аляксандр ФіліпаўАляксандр Філіпаў - дэкан факультэта дадатковай адукацыі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў і эксперт дыскусійна-аналітычнага таварыства "Ліберальны клуб".


Як лепей... праігнараваць выбары\n17 люты 2012, 13:55\nСтратэгію выбарчай кампаніі, якую прапануе Аб’яднаная грамадзянская партыя, 17 лютага абмеркавалі яе партнэры па «кааліцыі шасьці».\n«Сёньня мы разглядалі выключна практычныя, можна нават сказаць, тэхналягічныя пытаньні, — сказаў „Свабодзе“ ўдзельнік нарады, намесьнік старшыні АГП Леў Марголін. — Мы ўсе прызналі, што сапраўдных выбараў няма і не прадбачыцца. Амаль усе за тое, каб гэтыя выбары ігнараваць.\nАле вось якім чынам гэта рабіць, каб атрымаць найбольшы плён — тут ёсьць некаторыя разыходжаньні. Таму абмяркоўвалі неабходнасьць таго, ці трэба, каб усе нашы кандыдаты былі выключна партыйцамі, на якім этапе ім зьняцца з гонкі, якія ўмовы выставіць уладам, які павінен быць агульны мэсыдж і г.д.»\nСутнасьць стратэгіі АГП у тым, каб не прывязваць сваю дзейнасьць да восеньскіх выбараў, а скарыстаць гэтую кампанію выключна для інфармацыйнай працы — давесьці праўду пра становішча ў краіне празь дзяржаўныя тэлебачаньне, радыё і друк, што дазваляе выбарчае заканадаўства. Дзеля гэтага АГП прапануе, каб абсалютна ўсе вылучэнцы былі сябрамі зарэгістраваных палітычных партыяў і падпарадкоўваліся партыйнай дысцыпліне.\nНа думку лідэраў АГП, такі плян больш эфэктыўны, чым звычайны байкот.\nВыбары ў Палату прадстаўнікоў маюць адбыцца ў верасьні 2011 году.


Выйшаў 10-ы нумар альманаха «Горад Святога Губерта» | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВыйшаў 10-ы нумар альманаха «Горад Святога Губерта»\nДзясяты нумар гістарычнага альманаха «Горад Святога Губерта» выйшаў у Гародні. Прэзентацыя выдання прайшла ў галерэі «Крыга» ў нядзелю, 19 чэрвеня. Сабраліся як вядомыя краязнаўцы, аўтары альманаха, так і значная колькасць аматараў гісторыі горада. З уступным словам выступіла рэдактарка, гісторык, Іна Соркіна:\n— Сярод сталых аўтараў Андрэй Вашкевіч, Таццяна Касатая, Фёдар Іванавіч Ігнатовіч, Любоў Зорына, Вячаслаў Швед ужо не першы раз дае свае тэксты. Гэта сталыя аўтары, якія традыцыйна адсочваюць магчымасці выдання і прапаноўваюць свае цікавыя матэрыялы. У дзясятым нумары новым аўтарам з’яўляецца Аляксандр Ланеўскі — гісторык, які жыве і працуе ў Кракаве.\nАльманах выйшаў у межах выдавецкай ініцыятывы «Гарадзенская бібліятэка». Выданне распаўсюджваецца за ахвяраванні на дабрачыннасць. Частка іх пойдзе на падтрымку рэабілітацыйнага дзіцячага цэнтра ў Гародні, а частка — на наступнае выданне альманаха.\nМалады менскі дуэт NAVI выступіў у Гародні


У Польшчы дзень пахаваньня паўстанцаў адзначылі ілюмінацыяй на прэзыдэнцкім палацы\n23 лістапад 2019, 09:39\nГерб Рэчы Паспалітай трох народаў часоў паўстаньня Каліноўскага 1863 году. На фоне карціна Юзэфа Хелмонскага «Малітва перад бітвай»\nНа палацы прэзыдэнта ў цэнтры Варшавы 22 лістапада зьявіўся сьветлавы герб.\nНа адным шчыце побач выяўлены сымбалі Літвы (Пагоня), Польшчы (Арол) і Русі-Ўкраіны (Арханёл Міхаіл). Гэты герб выкарыстоўвалі паўстанцы 1863 году.\nШто пішуць пра Каліноўскага ў польскіх, літоўскіх і расейскіх падручніках


Канвертаваць Грузінскіх лары (GEL) і Гібралтар фунт (GIP) : Калькулятар абменнага курсу\nГрузінскіх лары (GEL) і Гібралтар фунт (GIP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Грузінскіх лары і Гібралтар фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 28 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Грузінскіх лары. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Гібралтар фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Гібралтар фунт або Грузінскіх лары канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГрузінскіх лары гэта валюта, у Грузія (GE, GEO). Фунт Гібральтару гэта валюта, у Гібралтар (Г.І., GIB). Сімвал GIP можа быць запісаная G. Грузінскіх лары дзеліцца на 100 tetri. Фунт Гібральтару дзеліцца на 100 pence. Абменнага курсу грузінскіх лары Апошняе абнаўленне 28 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Фунт Гібральтару Апошняе абнаўленне 28 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. GEL каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. GIP каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.