در آب گل‌آلود تقاضا ماهی می‌گیریم\nصیادهای چینی صیدهای ایرانی\nداستان پاره کاغذ\nیک استیضاح پر ماجرا\nدر کنار رسانه‌های دارای مجوز ارشاد و دارای سهمیه کاغذ، حالا صدای تعطیل شدن جشنواره‌های کم‌تاثیر داخلی به‌گوش می‌رسد. «سرنوشت جشنواره فیلم مقاومت در انتظار اغلب جشنواره‌های سینمایی به ویژه جشنواره‌های موضوعی است...\nرئیس سازمان ملی استاندارد با اشاره به اینکه همه قطعات خودرو مشمول استاندارد اجباری نیستند، اعلام کرد: طبق مصوبه شورای سیاستگذاری خودرو، خودروسازان مکلف به بازرسی استاندارد...\nاقتصاد بیمار، این تنها دلیلی است که می‌تواند در این شرایط باعث شود که تولید ملی ما زیر اهرم‌های فشار و تحریم و افکار سوددهی بیشتر نابود شود. حالا احتکار به اسم تعطیلات تابستانه دستاویزی شده...\nنسل فردا داستان ماهیگیران غیروطنی در آب‌های وطنی را بررسی می‌کند\nپرده اول: یادآوری\n«نمی‌دانم از کجا شروع کنم؛ از فاضلاب‌های خانگی و صنعتی که هنوز به دریا می‌ریزد و برای آرام کردن مردم، هر روز شعار و بسته‌ای ارائه می‌دهند و در عمل هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده است؛ من خجالت می‌کشم در چشم مردم سرزمینم نگاه کنم. ای‌کاش آن روز که در جلوی لوله فاضلاب ایستاده بودم، جریان متعفن مرا غرق و خفه می‌کرد که این‌طور شرمنده مردم نباشم؛ شاید با من موافق باشید که سازمان محیط زیست با اعتبارات محدود و بودجه راه به جایی نمی‌برند و تنها جان خود را چون محیط‌بانان شهید پرویز هرمزی و محمد دهقانی فدا می‌کنند. چینی‌ها با صید ناروا با کشتی‌های بزرگ و صنعتی‌شان، دریا را جارو می‌کنند و نسل آبزیان را از بین می‌برند.» این‌ها بخشی از حرف‌های کیانوش جهانبخش عضو شورای شهربندرعباس است که درجلسه شورای عالی استان‌ها زد. حرف‌هایی تلخ و گزنده از جنس درد که تازگی ندارد و هر روز نو می‌شود.\nپرده دوم: گلایه\nاین روزها دوباره ماهیگیران قانون‌شکن چین و هند در خلیج فارس بارها خبرساز شده‌اند. آخرین‌بار در تعطیلات نوروز بود که خبر رسید صیادان چینی در آب‌های خلیج فارس به صیادان قشمی تیراندازی کرده و دو تن از آنها را کشته‌اند. هر چند این موضوع به‌سرعت تکذیب شد و سازمان شیلات اعلام کرد که قایق دو ماهیگیر ایرانی در دریای طوفانی غرق شده است و چینی‌ها در حریم آب‌های آزاد صید می‌کنند، اما حضور ماهیگیران خارجی در خلیج فارس و در محدوده آب‌های ایران با ضد و نقیض‌های فراوان روبه‌رو بوده است.\nپرده سوم: ضربه به محیط زیست\nعبدالغفورایران‌نژاد، نماینده مردم چابهار در مجلس نیز به جام جم گفته است که نه‌تنها صید ترال توسط کشتی‌های چینی در آب‌های عمان انجام می‌شود، بلکه حدود ۲۶ تا ۲۸ کشتی بزرگ صیادی نیز از استان‌هایی چون هرمزگان و بوشهر برای صید ترال راهی آب‌های چابهار می‌شوند. ایران‌نژاد گفت که وجود نظارت‌های قوی و اعمال محدودیت‌های شدید برای صید مخرب ترال در استان‌های مذکور باعث شده صیادان آنها برای این‌گونه صید، راهی آب‌های چابهار شوند و با پرداخت پول به شیلات سیستان‌وبلوچستان و در غیبت نظارت بزرگ‌ترین لطمه را به ذخایر آبی سیستان‌وبلوچستان و صیادان و مردم محرومش وارد کنند.\nپرده چهارم: پاک کردن صورت مسئله\nبا این وجود، سازمان شیلات زیر بار نمی‌رود و مدیران این سازمان گاهی با گفته‌های ضد و نقیض، حضور چینی‌ها و هندی‌ها را در آب‌های ایران تأیید و گاهی به‌طور کل رد می‌کنند. هدایت‌الله میرمرادزهی، مدیرکل شیلات سیستان‌وبلوچستان به مهر اعلام کرده است که کشتی‌های چینی وجود دارند، اما متعلق به چینی‌ها نیستند و دارای شریک ایرانی‌اند و از سویی، مجوزهای یک تا دو ماهه برای کشتی‌های صید «ترال» چینی و تنها برای صید ماهی‌های غیرمأکول (حرام‌گوشت) صادر شده است.\nپرده پنجم: فرافکنی\nحسین حسینی، مجری طرح توسعه پایدار صید فانوس ماهیان هم به فارس گفته است: کاهش میزان ذخایر در آب‌های کم‌عمق جنوب ربطی به فعالیت شناورهای صیادی ندارد؛ بلکه صید بی‌رویه قاچاق صیادان سنتی علت اصلی است.\nاو در پاسخ به این‌که شنیده می‌شود به دلیل فعالیت بیش از حد و تعداد زیاد کشتی‌های صیادی چینی در آب‌های جنوب، ذخیره ماهیان برای صید بومی و سنتی به‌شدت کاهش یافته، با رد این موضوع گفت: تمام کشتی‌های صیادی فعال در آب‌های جنوب تحت حاکمیت جمهوری اسلامی ایران و با پرچم ایران است که برای فعالیت باید گواهی ثبت سازمان دریانوردی و سازمان شیلات را مطابق چارچوب و آیین‌نامه‌های صید و صیادی دریافت کنند و اگر هم کشتی‌ای تحت عنوان چینی یاد می‌شود، قطعاً شریک تجاری طرف ایرانی است.\nپرده ششم: انکار\nپرده آخر: توضیحات\nاستاندار هرمزگان گفت: متاسفانه هم اکنون، صیادی کشتی‌های چینی در خلیج فارس، دستاویزی برای برخی شده که خودشان حتی یک بار هم برای صید به دریا نرفته‌اند و چنین شایعاتی را برای جوسازی‌های بیهوده می‌سازند. فریدون همتی درگفت‌وگو با خبرگزاری میزان، با اشاره به موضوعاتی مبنی بر تأثیر ماهیگیری کشتی‌های چینی در آب‌های خلیج فارس بر معیشت ماهیگیران محلی این منطقه، اظهار داشت: این خبر اصلاً واقعیت ندارد.\nوی ادامه داد: این کشتی‌ها چینی نیستند. مجوزهای صید برای ایرانی‌هاست و هرسال تمدید می‌شود. این کشتی‌ها مجازند در عمق ۲۰۰ متری دریا و فاصله ۱۲ مایلی از ساحل ماهیگیری کنند.\nهمتی اضافه کرد: سازمان شیلات کشور مجوزهایی صادر کرده که ماهیگیران کشور از محل صید فانوس ماهی که یک دوره خاصی عمر دارند، بهره‌مند شود. برهمین اساس، مجوز صید به ماهیگیران محلی کشور داده می‌شود و آنها هم از کشتی‌های چینی یا دیگر کشورها که امکان صید ماهی فانوس در عمق ۲۰۰ متری دریا را دارند، استفاده می‌کنند.\nاستاندار هرمزگان تاکید کرد: بسیاری از نیروهای کار مستقر در این کشتی‌ها ایرانی هستند و طبق دستورالعملی که سازمان شیلات کشور دارد، باید به تدریج تمام نیروی این کشتی‌ها، ایرانی باشند. وی در ادامه عنوان کرد: احتمال دارد سهوا این کشتی‌ها در مواردی تخلف کنند و وارد فاصله‌ای زیر ۱۲ مایل شده و به ساحل نزدیک شوند. به دریابان و نیروهای دریایی سپاه ابلاغ کردیم که اگر این کشتی‌ها در فاصله زیر ۱۲ متری ساحل اقدام به صید کردند، تخلف محسوب می‌شود و می‌توانند آنها را متوقف و با آن‌ها برخورد کنند.\nکاغذ جسم بیچاره‌ای است. اگر دلارباشد ارزشمند است، اگر یورو باشد بعضاً (بسته به محیط جغرافیایی) ارزشمندتر؛ اگر قرارداد کاری باشد دل بعضی را خوش می‌کند و اگر «رل» باشد برای چاپ روزنامه‌ها، بدبخت و بی‌ارزش. در این صورت هردلالی ازراه می‌رسد برای آن حکمی صادر می‌کند و هر رانت باز بی‌سرو بی پایی قیمتی تعیین می‌کند. هر مدیری وعده ای می‌دهد و هر مسئولی چندین تن از آن را واردات می‌کند تا مشکلات رسانه‌های مکتوب را حل کرده باشد. خلاصه کاغذ این روزها رسما دارد فعل پارگی را صرف می‌کند، فعلی که فرهنگی‌ها و هنری‌ها در صرف کردن آن استاد شده‌اند؛ ولی بیچاره کاغذ هنوز باورش نمی‌شد این اوج پارگی است.\nهمین دیروز سایت محترم http://piconweb.com که به مرکز اطلاعات کاغذ ایران مشهور است، از سید حسین میرباقری قول رئیس اتحادیه صنف فروشندگان کاغذ و مقوا نوشت: وضع کاغذ و مقوا در کشور خوب و مشکل خاصی به‌جز کندی روند تخصیص ارز در این حوزه وجود ندارد. وی با اشاره به اینکه کاغذ در اولویت یک و مقوا در اولویت دوم کالایی جهت تخصیص ارز قرار دارد، گفت: هم اکنون مجوز ثبت سفارش و واردات کالا از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت انجام و مشکل خاصی در این خصوص وجود ندارد.\nخب پس اگرچنین چیزی راست است، پس شایعه پایان روزهای کاغذی در بسیاری از روزنامه‌ها چیست؟ چرا برخی نمی‌فهمند روزنامه‌های این مملکت فقط چند روزنامه متصل به سازمان‌ها و ادارات و احزاب نیستند؟ چرا همان برخی‌ها یادشان رفته حالا که دولت نه صدا دارد و نه سیما چه رسانه‌ای در دسترس ترو رایگان تر از مطبوعات؟ چرا هیچ احدی ازهمان برخی‌ها یادش نیست حمایت‌های بی‌دریغ و معمولا مجانی مطبوعات و مطبوعاتی‌ها به عنوان اسناد مکتوب همیشه همراه همه مردان رئیس جمهور بوده و هست.\nهمه اینها را به یاد داشته باشید؛ کاغذ هم مثل آب، مثل دلار، مثل خیلی چیزهای دیگر هست ولی مدیریت نیست، دلسوز ندارد. اگراین همه رسانه مکتوب ازهمین فردا شرمنده مخاطبان و آگهی دهندگان شدند چه کسی پاسخ می‌دهد؟ کدام مدیرجوابگوی شرمندگی مدیران مطبوعاتی‌ها به پرسنل است و کدام رئیس به مردم فردا جواب می هد؟\nمجلس ایران روز چهارشنبه ۱۷ مرداد با رأی موافق خود به استیضاح علی ربیعی، او را از کار برکنار کرد. در این روز نمایندگان پس از شنیدن نطق موافقین و مخالفین و صحبت‌های وزیر، با ۱۲۹ رأی موافق در مقابل ۱۱۱ رأی مخالف و ۳ رأی ممتنع به استیضاح علی ربیعی رأی موافق دادند و به این ترتیب وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی را از کار برکنار کردند. حالا حسن روحانی باید گزینه دیگری را برای این وزارتخانه به مجلس شورای اسلامی معرفی کند. جلسه استیضاح با حواشی بسیاری هم همراه شد؛ از حاضر نشدن نمایندگان متقاضی استیضاح برای صحبت کردن در مخالفت با وزیر تا اعلام تنفس علی لاریجانی، رئیس مجلس و بیرون کردن موقتی خبرنگاران از صحن علنی مجلس در روز خبرنگار. همچنین یکی از این حاشیه‌ها مربوط به افشاگری نمایندگان درباره سهم‌خواهی از وزیر کار و بازگو کردن مطالبی درباره موضوعی از سوی یک نماینده توسط وزیر کار بود. باید گفت علی ربیعی، برای اولین مرتبه، با سوال پورابراهیمی، زمانی که در سال‌های دوم و سوم مجلس نهم نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس بود، هفتمین کارت زرد دولت یازدهم را در 4 آذر 1393 گرفته و این داستان ادامه داشته تا یک سال بعد و مجدداً به همت پورابراهیمی، در سال 1394 کارت زرد بعدی خود را نیز از مجلس نهم دریافت کرد. ربیعی، در دور دوم ریاست جمهوری آقای روحانی و با ابقاء در سمت وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی، در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ برای سومین مرتبه با پیگیری‌های مستمر پورابراهیمی مورد استیضاح مجلس دهم قرار گرفت، ولی برکنار نشد. لیکن در نهایت، برای سومین بار در کمتر از یک سال، در ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ این مرتبه پورابراهیمی با توپ پر خود و دوستانش وارد میدان نبرد در مجلس شده و با طراحی و اجرای یک استراتژی تهاجمی و به دور از دلایل منصفانه تصمیم خود را برای برکناری ربیعی را به هر بهایی به اجرا در آورده و بالاخره، علی ربیعی را استیضاح کرده تا پس از 5 سال نفس راحتی بکشد. در روز جلسه استیضاح، تعداد موافقان استیضاح ربیعی بیشتر از مخالفان بود؛ آنها یک به یک با انتقادات تند و تیز خود از تریبون مجلس بر استیضاح و برکناری وزیر اصرار و در این میان به لابی‌های مختلف اشاره کردند. موافقان و مخالفان استیضاح برای بیان استدلال‌های خود صف کشیدند و یک به یک برای ایستادن پشت تریبون دعوت شدند. موافقان که آتش تندی داشتند اغلب پیکان انتقادهای خود را سمت شرکت‌های شستا گرفتند و در این میان برخی اقدامات وزیر را شوی تلویزیونی دانستند؛ البته برخی هم مانند نگهبان سلامی انتقاد را متوجه مجلس و اهالی آن دانستند تا جایی که معتقد بودند این مجلس از سوی نمایندگان به توپ بسته شده است. در این میان کاهش اشتغال و افزایش بیکاری، مشکلات معیشتی کارگران و کاهش توانایی‌های بخش‌های تعاون و رفاه و ضعف صندوق‌های بازنشستگی از جمله دلایل عمده استیضاح علی ربیعی عنوان شده بود؛ البته باید گفت در جلسه استیضاح ربیعی بیش از هرچیز نام «شستا»، این بزرگ‌ترین مجموعه اقتصادی تحت نظارت وزارت کار، به گوش رسید. افشاگری‌های نمایندگان و وزیر علیه یکدیگر در کنار مرثیه سرایی برخی نمایندگان برای بیکاری جوانان و وضعیت بد کارگران و بازنشستگان در شرایطی انجام شد که هیچ‌کدام از این نمایندگان خیرخواه حاضر نشدند به این نکته مهم اشاره کنند که اگر قوانین جدی گرفته می‌شد و حق کارگران اهمیت داشت، اصلاً وزیر کار امکان مدیریت بر تأمین اجتماعی و شستا را نمی‌یافت که بخواهد برای عملکردش در آن پاسخگو باشد. استقلال تأمین اجتماعی حلقه مفقوده سخنان سخنوران مجلس بود تا نشان دهد آنچه محل دعواست سهم افراد و جریان‌های سیاسی از سفره تأمین اجتماعی است؛ وگرنه کسی تمایلی به جمع‌آوری این سفره ندارد. از طرف دیگر باید گفت از همان اول هم به نظر می‌رسید استیضاح وزیر کار به دلیل ناراحتی نمایندگان از نحوه کار زیر دستان آقای وزیر بود. دلیل اصلی استیضاح آقای ربیعی همراه نبودن معاونین و زیردستان ایشان با نمایندگان مجلس بود؛ البته با توجه به وضعیت اقتصادی کشور، استیضاح ربیعی چندان به صلاح نبود. وزارت کار در مباحث اقتصادی بی‌تأثیر نیست؛ اما سه رأس مثلثی که بیشترین تأثیر را در اقتصاد دارند سازمان برنامه و بودجه، وزارت اقتصاد و دارایی و بانک مرکزی هستند. آقای ربیعی به این علت که وزیر کار و تعاون و رفاه اجتماعی بود و شرکت‌های زیرمجموعه ایشان یعنی شستا و تأمین اجتماعی تحت نظرشان بود، می‌توانست تأثیرات مثبتی بر اقتصاد داشته باشد؛ اما بحث اقتصادی بیشتر در سازمان برنامه و بودجه، وزارت اقتصاد و دارایی و بانک مرکزی است. کسی که به عنوان سرپرست وزارتخانه انتخاب می‌شود مثل وزیر نیست که همه کارها را پیگیری کند. آن سازمان تا مدتی حالت بلاتکلیفی دارد. هر چه مدت سرپرستی بیشتر باشد به ضرر جامعه است. با توجه به دیدی که وزرای قبلی در رابطه با ناتوانی مجلس در استیضاح به دولت داشتند این استیضاح نشان داد که مجلس توانایی این اقدامات را دارد. اگر وضعیت به نسبت بهتر نشود نمایندگان در صدد استیضاح یک‌سری از وزرای دیگر هستند که می‌تواند گوشزدی برای دولت باشد تا خود را جمع کند. مجلس در واقع به وظیفه خود عمل می‌کند. آنچه وظیفه مجلس است تذکر، طرح سؤال و استیضاح است. برنامه مجلس این است که مسئولینی در رأس باشند که بیشتر خدمت می‌کنند تا شرایط فعلی کشور بهبود یابد. آقای ربیعی فرد خوب و پیگیری بود. گله‌مندی اصلی نمایندگان از معاونین و مشاوران و مسئولینی بود که زیرمجموعه ایشان بود نه شخص ایشان. شخص ایشان سالم و پیگیر بود؛ همچنین به نظر نمایندگان احترام می‌گذاشت؛ اما به‌رغم اینکه بارها به ایشان گوشزد شده که افراد دیگری را در پست‌های گفته شده قرار دهند، ایشان در بحث معاونین و مجموعه‌اش جابه‌جایی انجام نداد. به عبارت دیگر کسی از مدیران را جابه‌جا نکرد و نتیجتاً نتوانست نظر نمایندگان را درباره مدیران قوی و همراه با نمایندگان جلب کند.


مزایای لمینت دندان [+ انواع لمینیت] 1401\nمقالات لمینت دندان مزایای لمینت دندان | چرا لمینت دندان؟\nروکش لمینت دندان یک روش دندانپزشکی زیبایی است که می تواند مزایایی برای طیف وسیعی از بیماران داشته باشد. روکش لمینت دندان سرامیکی و کامپوزیت دندان می تواند طیف وسیعی از مسائل از جمله شکاف بین دندن ها، نامیزانی دندان ها، لکه و آسیب های جزئی دندان را پنهان کند. تنها با چند مراجعه به دندانپزشک، می توانید مزایای لمینت دندان را برای سالهای متمادی تجربه کنید. علاوه بر این، ونیرها با سایر روشها مانند بلیچینگ به خوبی ترکیب می شوند. اما مزایای لمینت دندان چیست؟\nنتایج لمینت دندان طبیعی به نظر می رسد\nدوام بالا از مزایای لمینت دندان\nتطابق لمینت دندان با سایر دندان ها\nنتایج چشمگیر و سریع لمینت\nروکش لمینت دندان، نقص های متعدد دندان را اصلاح می کند\nلمینت دندان نسبت به تاج دندان کمتر تهاجمی است\nلمینت می تواند با سایر روش های درمانی ترکیب شود\nقابل استفاده برای یک دندان واحد یا چند دندان\nلمینت دندان انتخاب نسبتا سریع\nلمینیت انتخابی مقاوم در برابر لکه\nدندان ها را تقویت کرده و عملکرد آنها را بازیابی می کند\nبدون نیاز به نگهداری اضافی\nروکش لمینت دندان برای هرشخص سفارشی ساخته می شود\nمانند تمام درمان ها، برای روکش های لمینت دندان نیز مزایا و مضراتی وجود دارد که باید هنگام انتخاب این روش از آنها آگاه باشید. در ادامه این مطلب مزایای لمینت دندان و نیز معایب آن آورده شده است.\nاز بهترین مزایای لمینت دندان این است که روکش های آن ظاهری بسیار طبیعی به دندان ها می دهد. روکش های لمینیت از خصوصیات مینای دندان به خوبی تقلید می کنند و چون بسیار نازک و شفاف ساخته می شوند همانند دندان طبیعی نور را منعکس می کنند.\nاگر قرار دادن روکش لمینت دندان توسط دندانپزشک به خوبی انجام شود، انتظار می رود روکش لمینت ۱۰ تا ۱۵ سال ماندگاری داشته باشد. البته خطرات و عوارضی مربوط به روکش های لمینت دندان نیز وجود دارد. پیشنهاد می کنیم شما مقاله (طول عمر کامپوزیت دندان چقدر است؟) را نیز جهت مقایسه لمینیت با کامپوزیت دندان مطالعه کنید. از مهم ترین مزایای لمینت دندان است\nدر مواقعی که از روکشهای لمینت برای حل مشکلاتی مانند کوتاهی یا کجی چند دندان استفاده می شود، رنگ لمینیت دندان را می توان با رنگ سایر دندان ها مطابقت داد. در این صورت نیازی نیست همه ی دندانهای در معرض دید خود را لمینت کنید. این مهم ترین نوع مزایای لمینت دندان است\nاز مزایای لمینت دندان می توان اشاره کرد به این که روکشهای لمینت دندان می توانند پیشرفتهای بسیار چشمگیر و تقریباً فوری در لبخند شما ایجاد کنند. شما برای انجام لمینت دندان تنها به دو جلسه ی دندانپزشکی احتیاج دارید.\nیکی از مزایای لمینت دندان را می توان در این مورد دانست که این روکش ها می تواند شکل، رنگ و موقعیت دندان ها (در صورت کجی جزئی) را هم زمان بهبود دهد. بنابراین اگر طیف وسیعی از نقص های زیبایی مانند فاصله بین دندان ها، تغییر رنگ، لکه دار شدن یا شکستگی دندان را دارید، همه این موارد با روکشهای لمینت دندان بطور همزمان قابل درمان هستند. بسته به وضعیت و مشکل دندان ها ممکن است یک روش ترکیبی با استفاده از سایر روشهای درمانی مورد نیاز باشد. مزایای لمینت دندان برای تصمیم درست بسیار لازم اند\nیکی از مزایای لمینت دندان این است که برای انجام این نوع روکش ساختار دندان نیاز به دستکاری کمتری نسبت به تاج دندان دارد.\nیکی دیگر از مزایای لمینت دندان این است که می تواند در ترکیب با درمان هایی مانند تاج، پل، ایمپلنت دندان، ارتودنسی، بلیچینگ و … برای دستیابی به لبخند استفاده شود.\nاز روکشهای لمینت دندان می توان برای درست کردن یک و چند دندان یا تمام دندانها استفاده کرد و یا با سایر درمانها ترکیب نمود تا اهداف زیبایی شما برآورده شود. به عنوان مثال، بعد از سفیدتر کردن دندانهایتان، می بینید که بین دو دندان جلو شکاف وجود دارد که می خواهید آن را اصلاح کنید، در اینصورت فقط دو روکش می تواند نتیجه خوبی بدست آورد. مزایای لمینت دندان در این جا محدود نمی شود به مطالعه ادامه دهید\nیکی از بهترین مزایای لمینت دندان این است که پس از تصمیم گیری در مورد دریافت روکش های لمینت دندان، معمولاً فقط دو یا سه قرار ملاقات با دندانپزشک در طی دو هفته انجام می شود. در فاصله ی بین جلسه اول و دوم دندانپزشکی از روکشهای موقت استفاده می کنید. در این فاصله روکشهای لمینت دندان شما در آزمایشگاه دندانپزشکی بصورت سفارشی برای شما ساخته می شود.\nاز دیگر مزایای لمینت دندان این است که تقریباً بلافاصله پس از قرار دادن روکش های لمینت دندان می توانید عملکرد طبیعی و روزمره خود را از سر بگیرید. البته دستورالعمل های لازم برای مراقبت از روکش های جدید خود را حتما از دندانپزشک خود دریافت نمایید.\nلمینیت دندان بسیار خوب در برابر لکه های قهوه، چای، سیگار کشیدن و نوشابه مقاومت می کند و می تواند سال ها به خوبی روزی باشد که قرار داده شده است. لثه ها نیز به خوبی به حاشیه های روکش پاسخ می دهند و باعث می شود که روکش های لمینت (اگر به درستی انجام شود) بسیارتمیز دیده شوند. این مورد از بهترین مزایای لمینت دندان است قطعا\nالبته مقاومت به لکه، نمی تواند توجیحی برای عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باشد. این ویژگی روکش های لمینت دندان زمانی پایدار است که شما مراقبت های دندانی را به خوبی انجام دهید.\nروکشهای لمینت دندان می توانند به تقویت دندانهای شکسته کمک کرده و آنها را به عملکرد طبیعی برگردانند. به یاد داشته باشید که لمینت دندان به اندازه دندانهای طبیعی دست نخورده قوی نیستند و به همین دلیل باید با کمی احتیاط با آنها برخورد کنید.\nبرای روکشهای لمینت دندان، هیچ چیز به غیر از مسواک زدن و نخ دندان خوب روزانه لازم نیست. بنابراین از دیگر مزایای لمینت دندان می توان به این موضوع اشاره کرد که آنها درست مانند دندان های طبیعی مراقبت می شوند و نیازی نیست شما برای مراقبت از لمینت دندان کارهای اضافی انجام دهید. البته ملاقات با دندانپزشک دوبار در سال می تواند عمر روکش های شما را افزایش دهد.\nشکل، رنگ و اندازه روکش ها را می توانید متناسب با دهان و دیگر ویژگی های صورت خود انتخاب کنید تا لبخند خاصی را که همیشه می خواستید به شما ببخشد.\nپس از شرح کامل مزایای لمینت دندان بهتر است به صورت کوتاه به معایب آن نیز بپردازیم\nوقتی روکشهای لمینت دندان در جای خود قرار بگیرند دیگر شکل و رنگ آنها قابل تغییر نیست. مگر اینکه آنها را با روکشهای جدید جایگزین کنید.\nروش لمینت دندان برای افرادی که عادت به دندان قروچه یا بهم فشردن دندان ها دارند، مناسب نیستند. زیرا فشار اضافی می تواند باعث شود که روکش های لمینت دندان آسیب ببینند.\nکلینیک دندانپزشکی عرشیان به شما پیشنهاد می دهد مقاله (تفاوت کامپوزیت و لمینت دندان) را مطالعه کنید.\nجهت مشاوره رایگان و انجام لمینت، کامپوزیت ونیر، بلیچینگ و… با ما تماس بگیرید. کلینیک دندانپزشکی عرشیان به صورت تضمینی تمامی خدمات زیبایی دندان را برای شما عزیزان انجام می دهد. طرح لبخند زیبا را با ما تجربه کنید.\nقبلیمراحل انجام لمینت دندان\nبعدیتفاوت کامپوزیت و لمینت دندان


تجهیزات جنگی امام حسین (ع) و یارانش در واقعه عاشورا - کرب و بلا- سایت تخصصی امام حسین علیه السلام\nتاریخ تجهیزات جنگی امام حسین (ع) و یارانش در واقعه عاشورا\nشماره مطلب: ۱۹۷۸\nجنگ‌افزارهای موجود در اردوی حسینی\nواقعه عاشورا از جنبه‌های مختلفی بررسی و مطالعه شده و با این حال زوایای مبهمی از آن دغدغه پژوهشگران این عرصه است. از جمله این جنبه‌ها واکاوی هدف و فلسفه قیام حسینی است و رد یا اثبات آرای مطرح در این مسئله نیازمند فهم چگونگی این رویداد مهم خواهد بود. بخشی از این چگونگی به شناخت تجهیزات به کار رفته در این رخداد خونبار مربوط می‌شود و دستیابی به کمّیت و کیفیت جنگ‌افزارهای موجود در اردوی حسینی می‌تواند شاهدی بر مقصد و مقصود جنگاوران باشد.\nبزرگی حادثه کربلا و شهادت امام حسین (ع) و یاران اندکش در برابر لشکری کینه‌توز، ابعاد گوناگون دارد. گذشته از جهات عملی و بزرگداشت این واقعه، بررسی علمی و جوانب آن به دلیل وجود آراء و نظرات مختلف از یک سو و ابهام‌ها، پیچیدگی‌ها، تحریف‌ها و زیاده گویی‌ها از سوی دیگر همچنان ادامه دارد.\nاز مسائل قابل بررسی درباره شهادت امام حسین (ع)، هدف یا اهداف آن حضرت و به عبارتی فلسفه قیام است. این موضوع از قدیم معرکه آراء بوده، در سده اخیر با تدوین دو اثر ماندگار یکی «شهید جاوید» و دیگری «شهید آگاه» و آثاری در زمینه علم امام جدّیت بیشتری یافت و در دهه اخیر ابعاد جدید‌تری پیدا کرد. بررسی تجهیزات جنگی همراه امام و یارانش می‌تواند به تبیین و روشن‌شدن این نظریه‌ها کمک کند. علاوه بر این تحریف و مبالغه در گزارش واقعه کربلا در سده‌های اخیر بیشتر شده و ضرورت پالایش اخبار، ابهام‌زدایی و بازگشت به روایات اصیل و نزدیک‌تر به واقعه را دو چندان کرده است.\nپژوهش حاضر با توجه به این ضرورت، بنا دارد بخش کوچکی از این حادثه عظیم را بکاود. پرسش این است که امام حسین (ع) و یاران او در کربلا چه تجهیزات جنگی، یعنی چه نوع سلاحی، در اختیار داشته و با آن جنگیده‌اند؟ این سلاح‌ها چگونه و از کجا تهیه شده است؟ فرضیه آن است که امام و یارانش سلاح مسافر داشتند و تجهیزات نظامی بیشتر، در دست یارانی بود که از کوفه یا لشکر عمر سعد به آن حضرت پیوستند.\nبرای این تحقیق پیشینه‌ای یافت نشد. نویسندگان قدیم و جدید نه به صورت مستقل و نه در ذیل مباحثی دیگر، به بررسی جنگ‌افزارها و سلاح‌های به کار رفته در حادثه عاشورا نپرداخته‌اند. حتی در آثار مرتبط به جنگ‌ها یا تجهیزات جنگی در صدر اسلام چنین موضوعی طرح نشده است.\nضرورت بحث، چنان که اشاره شد، تلاش برای شناخت هرچه صحیح‌تر واقعه مهم عاشوراست و هدف از این نوشتار، تبیین بُعدی از این رویداد است تا بتوان به کمک آن مسائل مهم‌تری مانند هدف و برنامه امام برای حکومت یا جنگ و شهادت را حل کرد. اینکه آن حضرت برای حکومت رفت پس نیازی به سلاح و جنگ نداشت یا برای مبارزه رفت و باید مجهّز می‌بود، بخشی از ضرورت و اهداف این بررسی را دربرمی‌گیرد. هم‌چنین این تحقیق می‌تواند پیش‌درآمدی بر این پژوهش باشد که چه اندازه از کوفیان همراه امام بودند و آیا افراد مسلح را فقط آن‌ها تشکیل می‌دادند؟\nیکی از مشکلات تحقیق حاضر، عدم تصریح به اسلحه امام و یارانش در جنگ با دشمن است. گرچه در مواردی به شمشیر یا نیزه یا حتی چاقو تصریح شده ولی در بیشتر گزارش‌ها تنها تعبیر کلی «قتال» و مشتقات آن یا «ضرب» به کار رفته است. بنابراین در مورد بسیاری از شهدای کربلا که فقط درباره آن‌ها گفته‌اند «جنگید و به شهادت رسید»، از سلاح به کار رفته اطلاعی نداریم. به نظر می‌رسد برخی هم بدون هیچ دفاعی هدف تیر دشمن قرار گرفته‌اند.\nمنابع اصلی این تحقیق، اخبار دست اول و روایات مورخان نخستین است زیرا هر‌چه از زمان حادثه دور شویم از اعتبار روایات کاسته می‌شود. در این میان تکیه اصلی بر گزارش‌هایی است که از مقتل ابو‌مخنف بر جای مانده و طبری، بلاذری و شیخ مفید آن را نقل کرده‌اند. از این رو بیشترین استناد نوشتار، به این کتاب‌ها خواهد بود و با آن که نگارنده از منابع عاشورا و قیام حسینی بی‌اطلاع نیست و به آن‌ها آشنایی دارد اما تأکید مقاله بر گزارش‌های ابو مخنف است و در موارد اندک از آثار دیگر بهره خواهیم برد. هم‌چنین به جهت اهمیت واژگان در این پژوهش، ناچار به برخی کلمات و متون عربی اشاره می‌شود تا واژگان مربوط به جنگ‌افزارها در منابع، پیش روی خواننده و در معرض داوری‌اش قرار گیرد.\nپیش از هر چیز دو مطلب به عنوان مقدمه یا ورود به بحث باید روشن شود: نخست آن که تجهیزات جنگی آن زمان چه بوده و چه منابعی از آن سخن گفته‌اند؟ دوم آن که عرب در سفرهای معمولی خود برای دفاع ضروری چه سلاحی حمل می‌کرد و سلاح مسافر چه بود؟\nتجهیزات جنگی در سده نخست اسلامی\nمنظور از تجهیزات در سده نخست هجری که محل گفتگوی این نوشتار است، هر گونه جنگ‌افزاری است که در آن زمان برای مقابله با دیگری یا دفاع و محافظت از خود یا حمل و نقل به کار می‌رفت. هر یک از این سلاح‌ها به انواع سبک یا فردی و سنگین یا جمعی قابل دسته‌بندی است. از نوع نخست شمشیر، نیزه، تیر و کمان تجهیزات معمول برای هجوم بود. شمشیر فراتر از یک سلاح جنگی، پیوسته همراه عرب بود به گونه‌ای که گاه در نماز هم از خود جدا نمی‌کرد (ابن سعد، 1418: 6/272). به گفته ابن منکلی (د. 778) که انواع شمشیرها را برشمرده، این جنگ‌افزار همراه همیشگی بود که وجود آن از هر اسلحه‌ای کفایت می‌کرد (ابن منکلی، 2000: 22؛ هم‌چنین ر.ک: صفری، 1391: 354 و 355). خنجر بیشتر برای ترور استفاده می‌شد (سامرائی، 1364: 13) چنان که خلیفه دوم و امام مجتبی (ع) را به این وسیله ترور کردند (ابن‌اثیر، 1385:3/50؛ ابن حجر، 1415:2/64). نیزه هم انواع گوناگون داشت. گونه بلند برای سواران و کوتاه برای پیاده‌نظام بود، همان‌سان که شمشیرها کوتاه و بلند داشت (جاحظ، 2002: 3/12؛ هم‌چنین ر.ک: على، 1391:5 /422). از اینکه در برخی گزارش‌های تاریخی، نیزه‌دار عطف به سواره‌نظام شده و تیرانداز به پیاده‌نظام مرتبط شده است (مانند ابوشامه، 1422: 3.178؛ 4/62؛ صحارى، 2006: 2/504 ؛ قلقشندی، بی‌تا:6/527؛ 8/254) می‌توان برداشت کرد که غالباً سواران مجهز به نیزه بوده‌اند. این دسته از نظامیان در میان ایرانیان از تجهیزات بیشتری برخوردار بودند (دینوری، 1960، ص73). این همه، جنگ‌افزارهای فردی یا سلاح سبک به شمار می‌رود امّا از تجهیزاتی چون منجنیق به منظور کشتار جمعی استفاده می‌شد، چنان‌که در نبرد بنی امیه با ابن زبیر به کار رفت (فاکهی،1424: 2/324)\nنوع دوم (تجهیزات نگه‌دارنده) مانند زره، کلاهخود و سپر است. سپرها را از پوست می‌ساختند و کلاهخود به اندازه سر بافته می‌شد و روی کلاه قرار می‌گرفت. عمّامه نیز به مثابه کلاهخود بود (علی، 1391:5/433). ابو‌الاسود دؤلی کاربردهای متعددی برای عمامه شمرده که از جمله سپر در جنگ و محافظت از گرماست (ابن حمدون، 1996: 5/428). از نوع سوم، اسب مهم‌ترین وسیله حمل و بهره‌مندی سواران جنگی بود و آن هم انواعی داشت. برای مثال در لشکر عمر بن سعد از مجفّفه یاد شده (ابن اثیر، 1385: 4/69؛ نویری:20 /449) که اسب‌های مجهز و زره پوش است در برابر مجرده که اسب‌های بدون پوستین و محافظ بود. در عین حال نمی‌توان از آن به عنوان وسیله خاص نبرد یاد کرد.\nبخشی از کتاب‌های لغت و آثار ادبی به توضیح انواع سلاح‌ها و واژگان و محل ساخت هر یک پرداخته‌اند. مانند شمشاطی (د.377) در کتاب «الانوار» (11 و 35) و نویری (د.733) در «نهایه الارب» (6/200 تا 247). بخشی از کتاب‌ها به خصوص منابع سیره به شرح سلاح رسول خدا (ص) یا احادیث آن حضرت با سخنان خلفا درباره اسلحه پرداخته‌اند. آثار مستقلی نیز در این باره وجود دارد مانند کتاب «السلاح« عبد‌الملک اصمعی (د.216) و کتاب «السلاح» ابو‌عبید قاسم بن سلام (د.224). هر چند به شرایط استفاده از آن و چگونگی کاربرد سلاح در صدر اسلام و سده‌های نخست هجری اشاره چندانی ندارند و به مسئله این تحقیق کمکی نمی‌کنند.\nدرباره تجهیزات احتمالی که فرد هنگام سفر همراه داشت، در منابع تاریخ صدر اسلام سخنی به میان نیامده است جز یک مورد که با تعبیر سلاح مسافر یاد شده و همه مورخان و نویسندگان از آن یاد می‌کنند. شاید بتوان از این رویداد قاعده‌ای کلی برای اسلحه مسافر برداشت کرد و آن صلح حدیبیه بود. یکی از بندهای صلح، این بود که محمد صلی الله علیه و آله از انجام مناسک عمره صرف نظر کند و سال بعد غیرمسلح و فقط با سلاح به عمره بیاید. پس از این مطلب که گاه با تعبیر «سلاح الراکب» آمده، توضیح داده شده که منظور از آن، شمشیرهای غلاف شده است (ابن هشام، بی‌تا: 2/318 ؛ واقدی، 1409:2/612).در یک مورد، از کمان نیز یاد شده (طبرسی، 1417:1/204) و برخی سلاح راکب را افزون بر شمشیر غلاف‌شده آورده‌اند (السیوف فی القُرُب و سلاح الراکب: نویری، 1423:17/231) که دو گونه سلاح را برای مسافر تصویر می‌کنند. اما نمی‌توان به این زیادات اعتماد کرد؛ زیرا منابع متقدم، معتبر و فراوان‌تر، آن دو را به عنوان عطف توضیحی ذکر کرده‌اند (سلاح الراکب/المسافر: السیف فی القُرب) یا فقط یکی از آن‌ها را آورده‌اند ( ابو‌عبید، 1408:208؛ ابن کثیر، 1398:4/234 به نقل از بخاری) ضمن اینکه ظاهر از سلاح مسافر حداقل تجهیزات ضروری است که در آن زمان شمشیر بود. در گزارش‌های دیگری از رویدادهای تاریخ اسلام، چنین تعبیری یافت نشد و جستجوی نگارنده برای آگاهی بیشتر از ویژگی‌های سلاح مسافر به جایی نرسید. اما این خود نشان می‌دهد که همراه داشتن اسلحه‌ای چون شمشیر برای مسافرت‌های آن زمان و حوادث احتمالی و راهزنان و شاید حیوانات وحشی معمول بوده و در همه سفرها همراه داشته‌اند. این مطلب به عنوان پیش‌فرضی در نوشتار حاضر به شمار می‌رود.\nشواهد جنگ دوسویه\nواقعه کربلا را نمی‌توان کشتار دسته‌جمعی و بدون دفاع دانست. روشن است که امام حسین (ع) و یارانش از خود دفاع کردند و در نیم‌روزی که جنگ جدّی بود، مقاومت سرسختانه‌ای از سوی آنان صورت گرفت. بی‌شک این نبرد، نابرابر بود اما دفاع جانانه و از سر اعتقاد و ایمان شیعیان واقعی، 88 کشته بر روی دست لشکر کوفه گذاشت (بلاذری، 1417: 3/411؛ مسعودی، 1409:3/63) یعنی عددی بیش از عدد مشهور شهدای کربلا.\nعلاوه بر دفاع و کشتن دشمن، شواهدی که برای وجود یک جنگ واقعی هر چند نابرابر در رخداد کربلا می‌توان شمرد چنین است:\n1- «قتال» و واژه‌های مشابه در منابع مربوط به عاشورا؛ در شب عاشورا که تصمیم دشمن بر جنگیدن شد، اعلام کردند یا تسلیم شوید یا با شما می‌جنگیم (مفید، 1416:2/90؛ ابن‌جوزی، 1412:5/337). در گزارشی که زَخر بن قیس به یزید ارائه داد گفت از حسین (ع) و یارانش خواستیم به حکم ابن‌زیاد تسلیم شوند یا بجنگند و آن‌ها جنگ را انتخاب کردند (طبری، 1387:5/459).\nدر هنگام ملاقات امام با لشکر حرّ که هنوز اوضاع روشن نبود، زهیر به امام پیشنهاد کرد تا نیروی کمکی نیامده است با حرّ بجنگد و آن‌ها را عقب بزنند ولی امام موافقت نکرد (طبری، 1387:5/409). پیداست تجهیزاتی داشته‌اند که چنین پیشنهادی داده است. خود آن حضرت هم به حرّ فرمود با تو مبارزه می‌کنم (ناجَزتُک) و این زمانی بود که چند نفر از کوفه قصد پیوستن به امام را داشتند و حرّ اجازه نمی‌داد (ابو‌مخنف، 1375:174). هم‌چنین یاران امام در شب عاشورا هنگام اعلام وفاداری خود گفتند آیا تو را رها کنیم و با تیر و نیزه‌هایمان نجنگیم؟ (طبری، 1387:5/419).\nدرباره بسیاری از یاران امام در روز عاشورا چنین آمده است که جنگید تا کشته شد مانند غِفاریان و جابریان و عابس و شوذب (طبری، 1387:5/422 و 443). اینکه بعد از ظهر «جنگ» جدّی‌تر شد (همان، 441) و هر گاه نیروهای عمر بن سعد به سوی خیمه‌ها می‌آمدند یاران امام به شدت مانع آن‌ها می‌شدند و آن‌ها را از پای در می‌آوردند (همان، 438) شواهدی بر یک نبرد دو سویه، هر چند نابرابر است.\n2- آرایش نظامی در دو طرف جنگ؛ امام یاران صد نفری خود را همانند لشکری سنگین آرایشِ نظامی داد. زهیر را فرمانده جناح راست و حبیب را فرمانده جناح چپ قرار داد و پرچم را به برادرش عباس سپرد (همان، 422).\n3- وجود سواره و پیاده در اردوی حسینی؛ بنا به نقل ابو‌مخنف 32 سوار و 45 پیادهنظام در کنار امام بودند (همان، 422). روایت عمار دهنی از امام باقر (ع) این رقم را به ترتیب 45 و 100 نفر می‌داند که با دیگر گزارش‌های آماری کربلا سازگار نیست (طبری، 1387:5/389).وقتی امام برای مذاکره با عمر سعد نشستند با حدود 20 سوار حمایت می‌شد (طبری، 1387:5/413). وقتی برادرش عباس و عده‌ای را برای آوردن آب فرستاد، 30 سوار و 20 پیاده بودند (طبری، 1387:5/412). در شب عاشورا هم که عباس برای بررسی اوضاع نزد عمر سعد رفت، بیست سوار او را همراهی می‌کردند (همان: 5/416).\n4- گزارش‌های اجمالی از وجود سلاح در میان اصحاب امام؛ مثلاً در هنگام برخورد با حرّ می‌خوانیم اصحاب امام شمشیر بر دوش بودند (طبری، 1387:5/400).گزارش‌های تفصیلی قابل بررسی است و مقاله پیش رو همین هدف را دنبال خواهد کرد.\n5 - وجود تیراندازان و نیزه‌داران؛ در روایات مختلفی از واقعه عاشورا، به تیراندازی از سوی یاران امام اشاره شده است (همان، 435 و 436 و 437). چنان‌که نافع بن هلال با تیرهای خود 12 نفر را کشت (همان، 422) . در حمله عمرو بن حجاج؛ فرمانده جناح راست عمر سعد، نیزه داران همراه امام چنان ایستادند که اسب‌های آن‌ها جرأت نکردند پیش‌تر آیند. (همان، 430)\nبنابر‌این جنگی جدّی بود و هر دو طرف مصمم به مبارزه بودند. یاران امام نیز با وجود تعداد اندک، چنان جان‌فشانی می‌کردند که امید پیروزی بر لشگری گران را داشتند امّا اوضاع به گونه‌ای دیگر رقم خورد.\nاکنون که اصل جنگ در کربلا را نمی‌توان انکار کرد و آن را کشتاری بدون دفاع دانست، وضعیت تجهیزات موجود در این جنگ نابرابر و شواهدِ بودن یا نبودن انواع سلاح را به بررسی می‌گذاریم. آنچه روشن است اینکه در حادثه کربلا حتی از سوی لشکر کوفه که به قصد جنگ بیرون شده بود، از تجهیزات سنگین و کشتار جمعی مانند منجنیق یاد نشده است. آنچه هست سخن از سلاح‌های فردی و سبکی مانند شمشیر، نیزه، تیر و وسایل حفاظتی مانند زره و کلاهخود است.\nبود و نبود تجهیزات\nامام حسین (ع) در عاشورا سخنرانی‌های متعددی ایراد فرمود و سعی در هدایت مردم داشت. در غالب این خطابه‌ها شیوه بیرون‌آمدن آن حضرت و چگونگی ایستادنش برابر دشمن بیان شده است. از جمله ثبت شده که در یکی از این خطبه‌ها با پیراهن و رداء و نعلین بیرون شد و مطالبی فرمود. (طبری، 1387:5 /401). در دیدار آن حضرت با عبید‌الله بن حّر آمده است که امام نعلین خود را به پا کرد و سراغ عبید‌الله رفت (همان، 407). در گزارشی دیگر از احوال امام آمده است که حتی لحظات آخر (که علی القاعده هنگام مبارزه بود) شب کلاهی بر سر داشت و شمشیر دشمن آن کلاه را شکافت و به سر رسید، آنگاه کلاه بلندی خواست و بر سر گذاشت و بر آن عمامه بست (همان، 448). این نشان می‌دهد امام از عمامه که استفاده‌های متعددی داشته به عنوان محافظ استفاده کرده است. پیش‌تر به کاربرد عمامه در جنگ اشاره شد اما تنوع کاربری آن، مانع است که سلاح جنگی به شمار آید. پس اگر امام تجهیزات و وسایل حفاظتی دیگری مانند پوتین و کلاهخود با خود داشت برای پاها یا سر مبارک خود بهره می‌برد. چون در همین واقعه از تجهیزات مشابه استفاده شد و عابس شاکری یار کوفی امام، کلاهخود بر سر داشت (همان، 444).\nبخشی از توصیف حُمید بن مسلم درباره چگونگی حمله به امام نشان می‌دهد که بدون مبارزه به آن مظلوم حمله می‌شد و امام دفاعی از خود نداشت (همان، 448). هرچند از برخی گزارش‌ها هم هجوم امام استفاده می‌شود. گویا آن حضرت ابتدا با شمشیر از خود دفاع می‌کرد و آنچه بدون دفاع گزارش شده، مربوط به لحظات آخر عمر مبارک اوست.\nشاهد دیگر بر نبود تجهیزات، شکل میدان آمدن یکی از نوجوانان اهل بیت است که منابع نامش را ذکر نکرده‌اند. این نوجوان از خاندان حسین (ع) بود و چوبی از خیمه‌ها در دست داشت و پیراهن و شلواری بر تن. او وحشت زده به چپ و راست می‌نگریست که مردی از اسب فرود آمد و او را کشت (طبری، 1387:5/ 449 ؛ ابن کثیر، 1398:8/186). این خبر شباهت بسیاری به شکل بیرون شدن قاسم بن حسن دارد. درباره او هم گفته‌اند شلوار (اِزار) و پیراهنی بر تن داشت با این تفاوت که شمشیری در دست (طبری،1387:5/ 447). بعید نیست این نوجوان همان جناب قاسم بوده که چوبی در دست داشته (نه شمشیر) و از خشم، خود را به رویارویی با دشمن زده است. چون نوجوان شهید دیگری از اهل بیت با این اوصاف سراغ نداریم.\nوجود افرادی که بدون مبارزه و جنگ شهید شدند می‌تواند نشانه دیگری از نبود تجهیزات باشد. عبد‌الله بن مسلم بن عقیل، عون و محمد فرزندان عبدالله بن جعفر، عبدالرحمن و جعفر فرزندان عقیل بدون مبارزه و با حملات یکسویه دشمن به شهادت رسیدند (همان، 447 و همان، 449).\nاین همه، بخشی از چهره حادثه عاشوراست ولی از سوی دیگر شواهدی بر وجود تجهیزات و گزارش‌های متعددی از وقوع نبرد و مبارزه در این روز وجود دارد و همین جنگ و گریز سبب شد مبارزه، دست کم نیم‌روز به درازا کشد و عده‌ای از لشکر عمر بن سعد هم کشته شوند. پیش‌تر گفتیم اجمالاً جنگ‌افزارهایی در دست یاران امام بود. اکنون این پرسش مطرح است که این جنگ‌افزارها از کجا آمد و چگونه توزیع شد؟ آیا امام حسین (ع) و یارانش از مدینه یا مکه سلاح‌هایی چون شمشیر و نیزه را حمل می‌کردند؟\nبرای پاسخ به این سؤال، لازم است جزئیات مسیر و افرادی را که مسلّح بودند به بررسی بگذاریم. بدین منظور ابتدا به اوضاع مسیر حرکت امام و سپس به تفکیک درباره اسلحه خود آن حضرت و یارانش در مراحل مختلف سخن خواهم گفت.\nشواهد وجود تجهیزات در مسیر مکه تا کوفه\nدرباره تجهیزات همراه امام و یارانش در مسیر حرکت به کوفه، آگاهی درست و دقیقی وجود ندارد. خبر رویارویی با کاروان یمنی به عبارات مختلفی آمده (طبری، 1387: 5/385؛ ابن طاووس، 1395: 139) ولی سخنی از کاربرد سلاح در آن نیست و شیخ مفید (146، 68) فقط از گرفتن شترهایی توسط امام برای همراهانش سخن می‌گوید. تنها گزارشی که به وجود سلاح در این مسیر اشاره می‌کند، دیدار فرزدق با امام حسین (ع) است که به گونه‌های مختلف و در منزل‌های متفاوتی ذکر شده است ( بررسی این گزارش‌ها را بنگرید در: طبسی، 1380: 186). طبری دو گزارش نقل می‌کند که یکی از ابو مخنف و دومی از هشام کلبی از عوانه بن حکم است. در خبر ابو مخنف توصیفی از کاروان امام نیست ولی در گزارش دوم فرزند فرزدق از پدرش نقل می‌کند که امام را در حال بیرون رفتن از مکه دیدم و شمشیرها و سپرهای خویش را همراه داشت (مَعهُ اسیافُه و تُراسه). این دو روایت به دنبال هم ذکر شده است (طبری، 1387: 5/386). دیگران توصیف فرزدق را گونه‌ای دیگر آورده‌اند. ابن سعد (د.230) به روایت فرزند فرزدق از قول پدرش می‌گوید کاروان امام را دیدم قبا بر تن و سپرهایی از پوست، همراه داشتند: علیهم الیَلامق و معهُم الدُرَق ( ابن سعد، 1416: 62) فاکهی (د. 278) در اخبار مکه (1/330). واژه جلامق را هم آورده که در پاورقی «کمان» معنا شده است (معهم الدُرِق/ علیهم الجَلامقۀ و الیَلامق) در روایت ابوالفرج اصفهانی (د.356) همه اوصاف جمع است: شمشیرها حمایل، کمان‌ها بر دوش و قبا بر تن داشتند: مُتقلّدین السُیوف، مُتَنکّبین القسىّ، علیهم یَلامق (اصفهانی، 1407:21/257). عبارت‌ها نشان می‌دهد که گزارش دستخوش نقل به معنا و تغییرات راویان شده است. به گفته یکی از محققان علاوه بر بی‌اعتمادی به اسناد، متن روایت مشتمل بر واژه‌هایی است که دلالت بر ساختگی بودن آن می‌کند (سلمی، 1414:1/452). از اینکه دو تعبیر یلامق و دُرق (قبا و سپر پوستین) در شعری آمده و به خود فرزدق نسبت داده می‌شود، می‌تواند مؤید این خبر باشد؛ چه اینکه شعر در حافظه تاریخ بهتر ثبت و ضبط می‌شود:\nلَقیتُ الحسینَ باَرض الصفاح علیه الیَلامِق و الدُرق (حموی، 1995: 3/412). هر چند قبا گاهی در جنگ استفاده می‌شده (ابن عساکر، 1415: 63/315)، اما لباس جنگی و مخصوص به آن نیست. اگر به استناد داستان فرزدق وجود سلاح در این مسیر را بپذیریم، پیش از اطلاع امام از شهادت مسلم و بازگشت عده‌ای است که از مکه با آن حضرت همراه شده بودند، یعنی ممکن است آن‌ها با خود سلاح داشته‌اند.\nدو مطلب دیگر می تواند مؤید و شاهدی برای نبود تجهیزات در این مسیر باشد: نخست آن‌که وقتی امام از مکه بیرون آمد و والی آنجا کسانی را برای برگرداندن آن حضرت فرستاد، او و یارانش توجهی نکردند و به راهشان ادامه دادند. در گزارش ابومخنف آمده است که دو طرف درگیر شدند و امام با اصحابش به سختی مقاومت کردند. زد و خورد آنان با تازیانه ها بود (طبری، 1387: 385/5). در این مرحله از سلاح دیگری نام برده نشده است. دوم آن‌که در گزارش‌های مسیر حرکت امام از مکه به کوفه، پیوسته از ذخیره کردن آب و حتی نام ظرف‌ها سخن به میان آمده (طبری، 1387:5 /398 تا 401) اما به وجود سلاح یا تجهیزات دیگری در این کاروان اشاره‌ای نرفته است.\nدر ادامه بحث از وجود تجهیزات به بررسی اسلحه امام و یارانش پرداخته می‌شود.\nدرباره جنگ‌افزار امام از مدینه تا مکه گزارشی در دست نیست. مورخان گویند آن حضرت شبانه از مدینه بیرون آمد و همراه خانواده‌اش به مکه وارد شد. اما هیچ سخنی درباره تجهیزات همراه آن حضرت مطرح نیست. در مسیر کوفه تا هنگام شهادت نیز تنها به شمشیر امام اشاره شده که موارد آن در ادامه می‌آید:\nعصر روز نهم محرم که ابن سعد دستور شروع جنگ را صادر کرد، امام بر شمشیر خود تکیه کرده و سر بر زانو گذاشته بود (طبری، 1387:5/416). ساعاتی بعد در همان شب از امام سجاد (ع) نقل شده که پدرش شعر «یا دهرُ اُفٍ لَکَ مِن خلیلٍ» را خواند در حالی که غلام ابوذر (طبری، 1387:5/420) یا خود آن حضرت (خوارزمی، 1381: 1/338) مشغول اصلاح شمشیرش بود. در عبارت ابوالفرج اصفهانی (1381:113) اصلاح تیرهای متعلق به امام آمده است که البته در جای دیگری نیامده و مورد تأیید دیگر مورخان نیست. یک گزارش کلی درباره امام می‌گوید با شمشیرش بیرون شد و جنگید تا به شهادت رسید (طبری، 1387: 5/390). خبر دیگر می‌گوید با شمشیر خود می‌جنگید و دفاع می‌کرد (مفید، 1416: 2/111) هم‌چنین آمده است در روز عاشورا به دشمن حمله می‌کرد و از دور او پراکنده می‌شدند (طبری، 1387: 5/450، 451 و 452) و سرانجام شمشیرش را مردی از بنی‌دارم ربود (طبری، 1387: 5/453، مفید، 1416: 2/112).\nیکی از شواهدِ نبود اسلحه‌ای دیگر برای امام آن است که مورخان گزارش ربودن جزئی‌ترین وسایل او توسط لشکر دشمن و حتی نام ربایندگان را ثبت کرده‌اند اما جز لباس و شمشیر آن حضرت، از اسلحه‌ای برای او نام نبرده‌اند. حتی از تعداد ضرباتی که بر بدن مبارک آن بزرگوار فرود آمده، سخن گفته‌اند. (بلاذری، 1417: 3/409؛ طبری: 5 / 453؛ طبرسی، 1417: 1/469). حتی کسانی که از کشتار بسیار (یعقوبی: 1413، 158) یا اعداد و ارقام عجیب مانند 1800 نفر (مسعودی، 1417: 168) به دست امام سخن گفته‌اند، به سلاح آن حضرت اشاره‌ای ندارند. تنها ابن سعد (1416، ص 78) از دو شمشیر ربوده شده یاد می‌کند، ابن طاووس (1395: 214) از زره سخن می‌گوید و ابن شهر آشوب (1379:4/111) از کمان نام می‌برد که هر سه خبر واحدند و ربایندگانی که ابن سعد نام برده، در جای دیگری نیست. از وسایل جابه‌جایی، ابو‌مخنف اسبی به نام لاحق برای امام یاد کرده که در اختیار فرزندش علی بود (طبری: 5/407و 424) و گویا از همان برای مبارزه و دفاع استفاده کرد.\nبنا به آنچه گذشت، تنها وسیله جنگی (نه هر گونه وسیله مشترک در جنگ و غیر آن) که منابع اصیل و معتبر برای امام حسین (ع) یاد کرده‌اند و می‌تواند گزارشی صحیح تلقی شود، شمشیر است.\nوقتی امام حسین (ع) از مدینه بیرون آمد جز خانواده، افراد دیگری او را همراهی نمی‌کردند (مفید، 1416: 2/34). کسانی که در مکه به او پیوستند زیاد نبودند و بنا به گزارش تاریخ، همه آن‌ها با خبر شهادت مسلم، باز گشتند و تنها کسانی ماندند که از مدینه همراه امام بودند (طبری، 1387: 5/399؛ مفید، 1416:2/76). براین اساس می‌توان گفت تا زمان اطلاع از شهادت مسلم، همراهان امام بسیار اندک بوده و على‌القاعده خانواده هم تجهیزات جنگی به همراه نداشتند یا تنها همان سلاح مسافر بوده است. با این حال اشاره شد که در واقعه کربلا افرادی از یاران امام، تیر و نیزه به کار بردند و حتی سواره‌نظام بودند. پرسش این است که این افراد کیانند و از کجا آمده بودند و این جنگ‌افزارها چگونه تهیه شد؟\nعمده این افراد را کسانی تشکیل می‌دهند که در مراحل مختلف و از راه‌های گوناگون به امام پیوستند. چه مستقیم و مستقل از کوفه آمدند و چه پس از ورود به سپاه عمر سعد از آن‌ها جدا شده و به امام پیوستند. از این دو دسته ذیل عنوان «کوفیان» یاد می‌شود و سپس از اهل بیت سخن به میان خواهد آمد. بدین ترتیب وضعیت مردان مسلّح در کربلا و تجهیزات آن‌ها در قالب دو گروه بررسی می‌شود:\nپس از ممانعت از حضور امام حسین (ع) در کوفه و کشاندن او و یارانش به صحرای کربلا، به رغم بسته بودن راه‌ها و سخت گیری‌های ابن زیاد و گماشتن افرادی برای ممانعت از پیوستن به امام، عده‌ای از کوفیان خود را به او رساندند. ابن سعد می‌گوید مردمانی از کوفه به صورت تنها، دو نفری یا سه نفری خود را به حسین (ع) رساندند. این خبر به ابن زیاد رسید و پل را بست و نگذاشت کسی به کربلا برود بلکه مردم را به زور برای مبارزه با حسین (ع) گسیل کرد (ابن سعد، 1416: 69 و 70).\nنام کامل افرادی که از کوفه به امام پیوستند، در دست نیست و به نظر می‌رسد بسیاری از شهدای کربلا از این جمع باشند. در لابه‌لای منابع تاریخی می‌توان نام برخی از آن‌ها را یافت. برای مثال فُضیل رَسّان (1406: 154) از دو برادر نام می‌برد که از خوارج بودند و وقتی صدای مظلومیت امام و خانواده‌اش را شنیدند از لشکر ابن سعد جدا شدند، سه نفر را کشتند و خود به شهادت رسیدند. طبق معمول باید این دو نفر از کوفه همراه عمر بن سعد آمده باشند. یا بلاذری (1417:3/384) و ابن اثیر (1409:1/146) از انس بن حارث کاهلی کوفی نام می‌برند که از کوفه آمد و گفتگوی امام با عبیدالله بن حُرّ جُعفی را شنید ولی برخلاف ابن حرّ که آن حضرت را ترک کرد، نزد امام ماند. برخی نام وی را مالک بن انس کاهلی دانسته‌اند (صدوق، 1376: 161؛ ابن اعثم، 1411: 5/107). کوفیانی که همراه امام به شهادت رسیدند چهل نفر از هفتاد نفر بودند (ابن فقیه، 1416:209؛ براقی، 212).\nنام کوفیانی که به آمدنشان از این شهر تصریح شده و اتفاقاً تجهیزاتی را با خود داشتند، چنین است:\n1- ضَحّاک بن عبدالله مِشرَقی؛ او از کوفه خدمت امام رسید (طبری، 1387: 5/418). خود می‌گوید اسبم را برای محافظت در چادری پنهان کردم و پیاده جنگیدم، دو نفر را در برابر امام کشتم و دست یکی را قطع کردم (طبری، 1387: 5/445).\n2- عُمیر کَلبی؛ شبانه از کوفه به کربلا آمد. امام از او تجلیل کرد و فرمود او برای جنگاوران، هماورد خوبی خواهد بود (طبری، 1387: 5 /429). در منابع از مبارزه عمیر با شمشیر یاد شده است ( طبری، 1387:5/ 430).\n3- مسلم بن عُوسجه اَسدی؛ وی پس از آمدن مسلم بن عقیل به کوفه، در کنارش حضور داشت (بلاذری، 1417: 2/337، طبری: 5/347). در شب عاشورا که امام فرمود هر کس می‌خواهد، برگردد گفت: تو را رها نمی‌کنم تا نیزه‌ام را در سینه دشمن فرو برم. تا وقتی دسته شمشیر در دستانم باشد با آن دشمن را خواهم زد و اگر سلاحی نداشته باشم آن‌ها را با سنگ خواهم زد تا در راه تو کشته شوم (طبری، 1387: 5/419).\nدر روز عاشورا وقتی شمر به امام اهانت کرد مسلم گفت: اجازه بده او را با تیری بزنم که در تیررس من است و تیرم خطا نمی‌رود. امام فرمود نمی‌خواهم آغازگر جنگ باشم (طبری، 1387: 5/424). اگر این گزارش‌ها دقیق باشد مسلم مجهز به نیزه، شمشیر و تیر بوده است.\n4- حبیب بن مظاهر؛ از کوفیانی است که به امام نامه نوشت و او را دعوت کرد (بلاذری، 1417:3/369). در روز عاشورا از مبارزه او با شمشیر گزارش شده و افرادی را کشت (همان، 402؛ طبری: 5/439).\n5- بُریَر بن خُضَیرِ؛ در روز عاشورا با شمشیر خود مبارزه‌ای سخت کرد تا به شهادت رسید (طبری، 1387:5/432).\n6 - نافع بن هلال؛ از چهار نفری است که از کوفه بیرون آمدند و پس از برخورد امام با لشکر حرّ به آن حضرت پیوستند (بلاذری، 1417:3 /382). حرّ می‌خواست مانع پیوستن آنان شود لیکن با مقاومت امام کوتاه آمد. درباره وی دو گزارش وجود دارد که بنا به هر دو، با نیزه به دشمن حمله کرده است. یکبار پیش از عاشورا هنگام مبارزه برای آوردن آب و یکبار در روز عاشورا (طبری، 1387:5/413 و 434).\nگزارش دیگری از تیرهای نافع خبر می‌دهد و می‌گوید او نام خود را بر تیرهایش حکّ کرده بود و 12 نفر از دشمنان را کشت (طبری، 1387: 5/441) در خبر بلاذری (1417: 3/404) نیز کشتن 12 نفر آمده اما به جای نامش بر تیرها می‌گوید تیرهایش نشان داشت. رجزی که بلاذری نقل کرده این مطلب را تأیید می‌کند: أرمی بها معلّما أفواقها و النفس لا ینفعها إشفاقها\n7- عمرو (عمر) بن خالد صیداوی؛ وی نیز از چهار نفری است که همراه نافع از کوفه به امام پیوستند. صیداوی همراه چند نفر دیگر با شمشیر مبارزه می‌کردند و یکبار در محاصره دشمن قرار گرفتند که عباس بن علی (ع) آن‌ها را نجات داد ولی بار دیگر به میدان رفتند و شهید شدند (طبری، 1387:5/446).\n8 - عابس بن ابی شَبیب شاکری؛ وی هنگام رسیدن مسلم بن عقیل به کوفه جزو اولین کسانی بود که با او بیعت کرد. پس از بیعت دیگران، مسلم او را همراه نامه‌ای نزد امام فرستاد (همان، 355). وی در روز عاشورا با شمشیر خود بیرون شد. پس از مدتی کلاهخود و زره خویش را بیرون آورد و به مبارزه پرداخت تا به شهادت رسید (همان، 444). این تنها موردی است که در منابع معتبر برای رزمنده‌ای در کربلا زره و کلاهخود گزارش شده است. اینکه وی این تجهیزات را از چه زمانی همراه داشته، دو احتمال وجود دارد: نخست آن‌که هنگام نمایندگی مسلم به سوی مکه مجهز بود و همراه امام به کربلا رفت. دوم آن‌که در مکه نامه مسلم را تحویل امام داد و به کوفه بازگشت و بار دیگر به امام ملحق شد. جستجوی نگارنده در این‌باره که پیک‌ها چه اندازه مسلح بوده‌اند، نتیجه‌ای نداد و از گزارش‌های تاریخی چنین برداشت می‌شود که نامه‌رسان‌ها جز سلاح مسافر همراه نداشته‌اند. از این رو باید گفت عابس به کوفه رفته و مسلح بازگشته است.\n9- مُرقّع بن ثُمامه اسدی؛ وی از معدود افرادی است که از واقعه عاشورا جان سالم به در برد. ابن ثمامه در کنار امام می‌جنگید تا آن‌که تیرهایش تمام شد امّا به مبارزه ادامه داد تا آن که افرادی از قبیله‌اش به او امان داده، او را به کوفه بردند. ابن زیاد او را به محلی به نام زاره در بحرین تبعید کرد (بلاذری، 1417:3/410؛ طبری: 5/454). به گفته دینوری (1960: 259) پس از مرگ یزید و فرار ابن زیاد به شام، مُرقّع به کوفه باز گشت. بلاذری در جای دیگری می‌گوید مرقع در کربلا مجروح شد و از شدّت جراحت در کوفه از دنیا رفت (بلاذری، 1417: 11/183).هر کدام از دو گزارش درست باشد، حاکی از کوفی بودن وی است که به امام پیوست و تجهیزاتی از این شهر نظامی به همراه آورد.\n10- سُوَید بن عَمرو خَثعَمی؛ وی از شهدای کربلاست که مجروح شد و به زمین افتاد. در آخرین لحظات به خود آمد که امام به شهادت رسیده بود. شمشیرش را برداشته بودند اما خنجری همراه داشت و با آن به دشمن حمله کرد تا آن که به شهادت رسید (طبری، 1387: 5/453). از وی اطلاع دیگری در دست نیست ولی به نظر می‌رسد او هم از کوفه به امام پیوسته باشد؛ چون او و راوی داستانش خثعمی‌اند و قبیله خثعم در کوفه حضور داشتند.\nدر مواردی که از سواره نظام نام برده شده نیز می‌توان پی برد که اکثر آنان اهل کوفه بوده‌اند. زیرا پیش‌تر گفته شد سواران غالباً نیزه داشتند و مجهز‌تر بودند. در جریان آب آوردن، از نافع به عنوان یکی از سواران نام برده می‌شود. یا در شب عاشورا بیست سوار همراه با عباس بن علی (ع) برای تأخیر انداختن جنگ نزد دشمن رفتند و زهیر و حبیب هم بودند (طبری، 1387: 5/416؛ بلاذری، 1417: 3/392).\nفرد دیگری که باید جزو کوفیانش شمرد، زهیر بن قین است با این تفاوت که او در راه بازگشت از حج به امام پاسخ مثبت داد و با او همراه شد. با توجه به موقعیت او و اینکه کاروانی مستقل داشته، گویا تجهیزاتی بیش از کاروان حج همراه داشته که در کربلا از وسایل جنگی او سخن به میان آمده است. شاهدان گفته‌اند او بر اسبی با دُم ستبر نشسته و تا دندان مسلح بود: شاکٍ فی السّلاح (طبری، 1387:5/426). زهیر با حمله به شمر مانع هجوم او به خیمه‌ها شد. هم‌چنین جنگ سختی رقم زد و در رجز خود می‌گفت با شمشیرم از حسین (ع) دفاع می‌کنم (طبری، 1387: 5/439 و 441). البته دلیلی برای مجهز بودن وی در مسیر حج وجود ندارد و روشن نیست این مقدار تجهیزات را چگونه فراهم کرده است.\nدرباره کسانی که از لشکر عمر سعد به امام حسین (ع) پیوستند آگاهی دقیقی نداریم. به صورت کلی گفته می‌شود افرادی از آن سو به امام پیوستند. تعداد این افراد را 30 و 32 نفر نوشته‌اند (ابن عبد‌ربه، 1403: 5 / 128؛ ابن طاووس، 1395: 171). مورخان، پیوستن این گروه را پس از ردّ پیشنهادات امام از سوی عمر بن سعد می‌دانند (ابن عبدربه، همانجا؛ ابن‌عدیم، بی‌تا: 6/2617؛ ذهبی، 1419: 5/14). اینها غیر از کسانی‌اند که مستقیم از کوفه برای یاری امام آمدند.\nاز این میان تنها کسی که به نامش تصریح شده، ابو شَعثاء یزید بن زیاد کِندی است. او وقتی فهمید ابن سعد قصد جنگیدن با امام دارد، جدا شد و سوی امام آمد. در رجز خود به این مطلب اشاره کرد که من عمر سعد را رها کردم و به یاری حسین (ع) آمدم:\nیا ربّ اِنّی للحسینِ ناصرٌ ولابنِ سعدٍ تارکٌ و هاجرٌ (بلاذری، 1417: 3/405؛ طبری: 5 / 445 و 446).\nابو شَعثاء در روز عاشورا بیشترین تیر را انداخت. طبری به نقل از ابو مخنف می‌گوید او تیرانداز ماهری بود. زانو زده و صد تیر به سوی دشمن انداخت که پنج تیر از آن‌ها به هدف خورد. از این رو می‌گفت پنج نفر را کشتم (طبری، 1387: 5/446) اما روایت بلاذری (همان) از ابومخنف نشان می‌دهد در این روایت تصحیفی رخ داده و به جای عبارت «رَمی بمأئۀ اَسهُم» که طبری آورده بود، عبارت «رَمی ثمانیه اَسهُم» آمده و درست است. عبارت به خوبی گویاست که بین دو عدد «صد» و «هشت» به خاطر تشابه واژه عربی اشتباه شده و تصحیفِ چنین مواردی در کتاب‌ها و نسخه‌های کهن، بسیار معمول است. بنابراین ابو شعثاء تیرانداز ماهری بود که هشت تیر انداخت و پنج نفر را کشت تا آن که خود به شهادت رسید. علت مجهز بودن وی آن است که از لشکر عمر سعد جدا شد و تجهیزاتی را که برای جنگ با امام آورده بود، بر ضد دشمنانش استفاده کرد.\nب) اهل بیت\nمی‌دانیم پس از شهادت یاران امام حسین (ع)، خانواده او و بستگان نزدیکش به نبرد پرداخته و به شهادت رسیدند. دربارۀ اغلب آنان جزئیات نبرد وجود ندارد و فقط به شهادت آنان و قاتلشان اشاره شده است.کسانی از بنی هاشم که در صحنه نبرد حضور داشتند و مورخان از آنان با سلاحشان یاد کرده‌اند چند نفرند که نامشان در پی می‌آید:\n1۔ حضرت ابوالفضل العباس (ع)؛ منابع از تجهیزات ایشان نام نبرده‌اند اما در صحنه از نبرد وی گزارش شده است. یکبار برای تهیه آب که ابومخنف می‌گوید عباس حمله کرد تا آن‌ها که مشک آورده بودند آب بردارند (طبری، 1387: 5/412)؛ بار دیگر در روز عاشوراست که چند نفر از یاران امام در محاصره دشمن افتادند و عباس با حمله خود آن‌ها را نجات داد (طبری، 1387: 5/446). البته در این موارد به اسلحه عباس اشاره نشده ولى على القاعده شمشیر بوده است. هنگامی که آن حضرت را از برادرش جدا کرده و به شهادت رساندند نیز صحبتی از اسلحه او نیست (دینوری، 1960: 257).\n2- علی بن الحسین (ع)؛ مورخان از حمله علی اکبر به دشمن با شمشیر خبر داده‌اند (طبری، 1387:5/446).\n3- قاسم بن الحسن؛ بنا به روایت ابو مخنف وقتی قاسم به میدان آمد، شمشیری در دست داشت. عبارت چنین است: خرجَ إلینا غلامٌ کانَ وجهُه شقۀُ قمرٍ فی یده السیف، علیه قَمیصٌ و إزار و نعلان (طبری، 1387: 5 /447). پیش‌تر اشاره شد که فرد دیگری از خاندان امام حسین (ع) به صحنه نبرد آمد که اوصافی شبیه همین برای او گفته شده ولی به جای شمشیر، چوبی در دست داشت: خَرج غُلامٌ من آل الحسین و هو ممسکٌ بعودٍ من تلک الابنیه، علیه إزار و قمیص (طبری، 1387: 5/449). بعید نیست منظور از هر دو گزارش قاسم باشد. در نقل بلاذری (1417: 3/406) و ابن سعد (1416: 74) از اسلحه قاسم یاد نشده است. به هر حال درباره مسلح‌بودن و نبرد قاسم تردید جدی وجود دارد و به نظر می‌رسد پیش از هر گونه اقدام و مبارزه او را به شهادت رسانده‌اند.\nبه این نکته هم باید توجه داشت که اهل بیت بعد از یاران امام به میدان آمدند و امکان دارد از شمشیر کسانی که به شهادت رسیده‌اند استفاده کرده‌اند.\nبا توجه به آنچه گذشت اهل بیت که تنها همراهان مدنی امام حسین (ع) بودند، تجهیزاتی جز شمشیر یعنی همان سلاح مسافر نداشتند.\nامام حسین (ع) و یارانش در کربلا با سلاح‌هایی از خود دفاع کردند و حتی عده‌ای از دشمنان را به خاک و خون کشیدند. اما با توجه به اینکه آن حضرت از مدینه برای جنگی خارج نشد، بنا به گزارش‌های تاریخی که در اینجا بررسی و بدانها اعتماد شد، شخص امام جز شمشیر، سلاح دیگری نداشت و از آن استفاده نکرد. برخی گفته‌ها درباره تعدد شمشیر آن حضرت یا دیگر وسایل جنگی، به آن اندازه اعتبار و شهرت ندارد که بتوان سلاح‌های دیگری برای او شمرد. امّا یاران او سلاح‌هایی چون تیر و نیزه و برخی زره و کلاهخود همراه داشته‌اند. بررسی بیشتر نشان داد این یاران کسانی هستند که از کوفه به تدریج و در شرایط سخت و ناامن به امام ملحق شده‌اند. چگونگی پیوستن برخی از آن‌ها در گزارش‌های تاریخی اشاره شده و چون به منظور یاری امام بیرون شده بودند، جنگ افزارهایی همراه داشتند. به همین دلیل نام تجهیزات و واژگان مربوط به جنگ پس از رویارویی با لشکر حرّ (که رفتن امام به کوفه غیر‌ممکن شد) در گزارش‌ها بیشتر آمده است. دسته‌ای دیگر از شهدای کربلا کسانی‌اند که از لشکر عمر بن سعد به امام پیوستند و روشن است که آنان نیز مسلح بودند. در منابع از افرادی هم سخن به میان آمده که بدون سلاح بودند یا دست کم از اسلحه آنان یاد نشده و ممکن است از تجهیزات شهدا استفاده کرده باشند. بنابراین می‌توان گفت امام و کسانی که از مدینه همراه او آمدند (که به تصریح مورخان جز خانواده‌اش او را همراهی نمی‌کردند) و یا افرادی که نام و نشانی از جنگ‌افزاهای آنان نیست، جز سلاح مسافر که شمشیر است، نداشتند.\nجدول تجهیزات امام حسین (ع) در کربلا\nنام جنگ افزار\nابن اعثم، احمد (1411).الفتوح.تحقیق علی شیری.بیروت:دارالاضواء.\nابن عبدربه، احمد (1403).العقد الفرید.بیروت:دارالکتب العلمیه.\nابن اثیر، علی (1385).الکامل.بیروت:دارصادر.\nــــــــــ (1409).اُسد الغابه.بیروت:دارالفکر.\nابن جوزی، عبدالرحمن (1412).المنتظم.بیروت:دارالکتب العلمیه.\nابن حجر، احمد (1415)، الاصابه.بیروت:دار‌الکتب العلمیه.\nابن حمدون، محمد (1996).التذکره الحمدونیه.بیروت:دار صادر.\nابن سعد، محمد (1418).الطبقات الکبری.بیروت:دار‌الکتب العلمیه.\nــــــ (1416). ترجمۀ الامام الحسین (ع) من الطبقات الکبری.تحقیق سید عبدالعزیز الطباطبائی.قم:آل‌البیت.\nابن شهر آشوب، محمد (1379).مناقب آل ابی طالب.قم:انتشارات علامه.\nابن طاووس، علی (1395).الملهوف.تصحیح و منبع‌شناسی مصطفی صادقی.قم:پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.\nابن عدیم، عمر (بی‌تا) بُغیۀ الطلب.بیروت:دارالفکر.\nابن عساکر، علی (1415).تاریخ دمشق.بیروت:دارالفکر.\nابن فقیه، احمد بن محمد (1416).البلدان.بیروت:عالم الکتب.\nابن کثیر، اسماعیل (1398).البدایۀ و النهایه.بیروت:دارالفکر.\nابن منکلی ناصری، محمد بن محمدود (2000).الحیل فی الحروب.قاهره:دارالکتب المصریه.\nابن هشام، عبدالملک (بی تا).السیره النبویه.تحقیق مصطفی سقا و دیگران.بیروت:دار احیاء التراث العربی.\nابوشامه مقدسی، عبدالرحمن (1422).الروضتین فی اخبار الدولتین.بیروت:دارالکتب العلمیه.\nابوعبید، قاسم بن سلام (1408).الاموال.بیروت:دار الفکر.\nابومخنف، لوط بن یحیی (1375).وقعه الطف.تحقیق الیوسفی الغروی.قم:جامعه مدرسین.\nاصفهانی، ابوالفرج علی (1381).مقاتل الطالبیین.تحقیق احمد الصقر.قم:المکتبۀ الحیدریه.\nاصفهانی، ابوالفرج علی (1407).الاغانی.بیروت:دارالفکر.\nبراقی، سیدحسین (1381).تاریخ الکوفه.مشهد:بنیاد پژوهش‌های اسلامی.\nبلاذری، احمد بن یحیی (1417).انساب الأشراف، تحقیق ز کار و زر کلی.بیروت:دارالفکر.\nجاحظ، عمرو (2002).البیان و التبیین، بیروت:دار و مکتبۀ هلال.\nحموی، یاقوت بن عبدالله (1995).معجم البلدان.بیروت:دار صادر.\nخوارزمی، موفق (1381).مقتل الحسین (ع). تصحیح سماوی.قم:انوار الهدی.\nدینوری، احمد (1960).الاخبارالطوال.تحقیق عبد المنعم عامر.دار احیاء الکتب العربیه (افست نشر رضی قم).\nذهبی، محمد (1419).تاریخ الاسلام.بیروت:دار الکتاب العربی.\nرسّان، فضیل بن زبیر (1406).تسمیۀ من قتل مع الحسین (ع).تحقیق جلالی.قم:آل‌البیت.\nسامرائی، عبدالجبار محمود (1364).«تقنیۀ السلاح عندالعرب».المورد.ش56.\nسلمی، محمد بن صامل (1414).پاورقی الطبقات الکبری لابن سعد.الطائف:مکتبۀ الصدیق.\nشمشاطی، علی بن محمد عدوی (1976).الانوار و محاسن الاشعار، بغداد:دارالحریه.\nصحاری، سلمۀ بن مسلم (2006).الانساب.عمان:مطبعۀ الالوان.\nصدوق، محمد بن علی (1376).الامالی.تهران:کتابچی.\nصفری، نعمت الله (1391).کوفه از پیدایش تا عاشورا.تهران:مشعر.\nطبرسی، علی بن فضل (1417).اعلام الوری بأعلام الهدی.قم:آل البیت.\nطبری، محمد بن جریر (1387).تاریخ الأمم و الملوک.تحقیق محمد أبوالفضل ابراهیم.بیروت:دارالتراث العبری.\nطبسی، محمدجواد (1380).مع الرکب الحسینی من المدینۀ الی المدینه، الجزء الثالث:وقائع الطریق، قم، مرکز الدراسات لممثلیۀ الولی الفقیه فی حرس الثوره.\nعلی، جواد (1391).المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام.بیروت:دار العلم للملائین.\nفاکهی، محمد بن اسحاق (1424).اخبار مکه.مکه:مکتبۀ الاسدی.\nقلقشندی، احمد (بی‌تا).صبح الاعشی، بیروت:دار الکتب العلمیه.\nمسعودی (منسوب) (1417).اثبات الوصیه، قم:انصاریان.\nمسعودی، علی بن الحسین (1409).مروج الذهب.تحقیق اسعد داغر.قم:مؤسسۀ دارالهجره.\nمفید، محمد بن محمد بن نعمان (1416).الارشاد.بیروت:تحقیق و نشر مؤسسۀ آل البیت.\nنویری، شهاب‌الدین احمد (1423).نهایۀ الارب.قاهره:دار الکتب.\nواقدی، محمد بن عمر (1409).المغازی.تحقیق مارسدن جونس.بیروت:الاعلمی.\nیعقوبی، احمد ابن واضح (1413).تاریخ.بیروت:اعلمی.\nAbū Mukhnaf, Lūt Ibn Yahyā, 1996, Waqa 'at al-Lutf, Tahqiq al-Yūsifi al-Ghirawī,Qum, Jāmi 'ihyi Mudarrisīn.\nAbū Shāmih Muqaddasī, 'abd al-Raḥmān, 2001, al-Rawdatayn fi Akhbār al-Dulatayn,Biyrūt, Dār al-Kutub al-'ilmīyah.\nAbū ‘ubiyd, Qāsim Ibn Salām, 1987, al-Amwāl, Biyrūt, Dār al-Fikr.\nali, Jawad, 1971, al-Mufsal fi Tārīkh al-'arab Qabl al-Islām, Biyrūt, Dār al-'ilm li alMalā'īn.\nBalādurī, Ahmad Ibn Yahyā, 1996, Ansāb al-Ashrāf, Tahqiqi Zakkār wa Ziriklī, Biyrūt, Dār al-Fikr.\nBurāqī, Sayyid Husiyn, 2002, Tārīkh al-Kūfah, Mashhad, Bunyādi Pazhūhishhāyi Islāmī.\nDahabī, Muhammad, 1998, Tārīkh al-Islām, Biyrūt, Dār al-Kitāb al-'arabī.\nDīnwarī, Ahmad, 1960, al-Akhbār al-Tawāl, Tahqiqi 'abd al-Mun‘im'āmir, Dār Ihyā al-Kutub al-'arabīyah (Nashri Radi Qum).\nFakihī, Muḥammad Ibn Ishaq, 2003, Akhbāri Makkih, Makkih, Maktabat al-Asadī.\nHamawī, Yāqūt Ibn 'abullah, 1995, Mu'jam al-Buldan, Biyrūt, Dār Şadir.\nIbn 'abdurbih, Ahmad, 1983, al-'aqd al-Farīd, Biyrūt, Dar al-Kutub al-'ilmīyah.\nIbn 'adīm, 'umar, Bī Tā, Bughyat al-Talab, Biyrūt, Dar al-Fikr.\nIbn 'asākir, alī, 1994, Tārīkhi Damishq, Biyrūt, 'alim al-Fikr.\nIbn A'tham, Ahmad, 1991, al-Futūḥ, Tahqiqi Ali Shīrī, Biyrūt, Dar al-Adwā'.\nIbn Athīr, Alī, 1965, al-Kāmil, Biyrūt, Dār Şādir.\nIbn Athīr, 'alī, 1989, Asad al-Ghābah, Biyrūt, Dar al-Fikr.\nIbn Faqih, Aḥmad Ibn Muhammad, 1995, al-Buldān, Biyrūt, 'ālim al-Kutub.\nIbn hajar, Ahmad, 1994, al-Aşabah, Biyrūt, Dar al-Kutub al-'ilmīyah.\nIbn Hamdūn, Muhammad, 1996, al-Tadhkirat al-Hamdūnīyah, Biyrūt, Dār Şādir.\nIbn Hishām, 'abd al-Malik; Bī Tā, al-Sīrat al-Nabawīyah; Tahqiqi Mustafa Saqā wa Dīgarān; Biyrūt: Dār Ihya' al-Tarāth al-'arabī.\nIbn Juzī, 'abd al-Rahmān, 1991, al-Muntazam, Biyrūt, Dār al-Kutub al-'ilmīyah.\nIbn Kathīr, Ismā 11, 1978, al-Bidāyah wa al-Nihāyah, Biyrūt, Dār al-Fikr.\nIbn Minkulī Nāşirī, Muḥammad Ibn Mahmūd, 2000, al-Hīyal fi al-Hurūb, Qāhirih,Dār al-Kutub al-Misrīyah.\nIbn Sa'd, Muḥammad, 1995, Tarjumat al-Imām al-Husiyn () min al- Țabaqāt al-Kubrā; Tahqiqi Sayyid 'abd al-'azīz al-Tabatabā'ī; Qum: Al al-Bayt.\nIbn Sa'd, Muhammad, 1997, al-Tabaqāt al-Kubrā, Biyrūt: Dar al-Kutub al-'ilmīyah. Ibn Shahr Ashūb, Muhammad, 2000, Manāqibi Ali Abi Tālib, Qum, Intishārāti allāmih.\nIbn Tāwūs, ‘alī, al-Malhūf, 2016, Tashīḥ wa Manba' Shināsīyi Mustafā Şādiqī, Qum, Pazhūhishgāhi 'ulūm wa Farhangi Islāmī.\nIsfahānī, Abū al-Faraj Alī, 1987, al-Aghānī, Biyrūt, Dar al-Fikr.\nIsfahānī, Abū al-Faraj 'alī, 2002, Maqātil al-Țālibīn, Tahqiqi Ahmad al-Şaqar, Qum, al-Maktabat al-Hiydarīyah.\nJāḥiz, 'amru, 2002, al-Bayān wa al-Tabyīn, Biyrūt, Dār wa Maktabah Hilal.\nKhārazmī, Muwaffaq, 2002, Maqtal al-Husiyn (), Taşhīhi Samāwī, Qum, Anwar alHudā.\nMasūdī (Mansüb), 1996, Ithbāt al-Wasīyah, Qum, Anşārīyān.\nMas ūdī, "ali Ibn al-Husiyn, 1989, Murrawij al-Dahab, Tahqīqi As'ad Dāghar, Qum, Mu'assisihyi Dār al-Hijrah.\nMufid, Muhammad Ibn Muhammad Ibn Nu'mān, 1995, al-Irshād, Tahqīq wa Nashri Mu'assisihyi, Āl al-Bayt, Biyrūt.\nNuwīrī, Shahāb al-Dīn Ahmad; 2002, Nihāyat al-Arb; Qāhirih: Dar al-Kutub.\nQalqashandī, Ahmad, Bī Tā, Şubḥ al-A'shā, Biyrūt, Dār al-Kutub al-'ilmīyah.\nRassān, Fadīl Ibn Zubiyr, 1986, Tasmīyat min Qal Ma' al-Husiyn ('), Tahqiqi Jalālī, Qum, Al al-Bayt.\nŞadūq, Muḥammad Ibn 'ali, 1997, al-Amālī, Tihrān, Kitābchī.\nŞafarī, Ni'matuallah, 2012, Kūfih az Piydāyish tāāshūrā, Tihrān, Mash'ar.\nŞaḥārī, Salmah Ibn Muslim, 2006, al-Ansāb, 'ummān, Matba'at al-Alwān.\nSalmā, Muhammad Ibn Şamil, 1993, Pāwaraqi al-Tabaqāt al-Kubrā li Ibn Sa'd, alȚā'if, Maktabat al-șidīq.\nSāmirā'ī, 'abd al-Jabbār Mahmūd, 1945, Taqnīyat al-Silāḥ 'ind al-'arab, al-Murid, sh56.\nShimshātī, ‘ali Ibn Muhammad ‘adawī, 1976, al-Awār wa Mahāsin al-Ash‘ār, Baghdad, Dar al-Hurrīyah.\nȚabarī, Muḥammad Ibn Jarīr, 1967, Tārīkh al-'umam wa al-Mulūk, Tahqiqi Muhammad Abū al-Fadl Ibrāhīm, Biyrūt, Dar al-Tarāth al-'arabī.\nTabarsī, 'alī Ibn Fadl, 1996, A'lām al-Warī bi 'a'lām al-Hudā, Qum. Āl al-Bayt.\nTabasī, Muḥammad Jawad, 2001, Ma' al-Rakab al-Husiynī min al-Madīnah ilā alMadīnah, al-Juz' al-Thālith: Waqā'i' al-Tarīg, Qum, Markaz al-Darāsāt li Mumthalīyat al-Walī al-Faqih fi Haras al-Thūrah.\nWaqidī, Muḥammad Ibn 'umar, 1989, al-Maghāzī, Tahqiqi Mārsdin Juns, Biyrūt, alA'lami.\nYa'qūbī, Aḥmad Ibn Wādiḥ, 1992, Tārīkh, Biyrūt, A'lamī.\nفصلنامه علمی پژوهشی « تاریخ اسلام و ایران»، دوره 29، شماره 41، بهار 98\nواقعه کربلا و بازنمایی عملکرد گفتمان حاکم


وزنه‌برداری زنان دیرتر از کشتی مجوز گرفت اما شرایط بهتری دارد/قهرمان جهانیم اما توجه نمی‌کنند – پایگاه خبری کشتی ایران و جهان\nیکشنبه, ۴ مهر ۱۴۰۰ / ۰۱:۱۳:۰۲\nتاریخ: ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۸:۰۲\nآنا براتی معتقد است با اینکه زنان وزنه‌برار دیرتر از کشتی مجوز فعالیت گرفتند اما شرایط بهتری دارند و مسئولان بیشتر به آن‌ها توجه می‌کنند. آنا براتی در گفت‌وگو با ایسنا، در مورد برنامه‌های تیم ملی کشتی آلیش زنان، گفت: بعد از آخرین اردوی تیم ملی قرار شد کشتی گیران در شهرهای خود تمرین کنند. […]\n#تیم‌ملی کشتی آلیش زنان


روزنامه ايران98/2/25: شگرد خاص 5 مرد تبهكار\nشگرد خاص 5 مرد تبهكار\nگروه حوادث: نقشه مردان شياد براي سرقت از صرافي هاي پايتخت با رديابي هاي پليس لو رفت.به گزارش خبرنگار جنايي «ايران»، چندي پيش مرد جواني با پليس تماس گرفت، او خودش را كارمند يكي از صرافي هاي پايتخت معرفي كرد و از سرقت 8 سكه طلا و گوشي تلفن همراهش خبر داد. مرد جوان گفت: مدتي قبل فردي به نام ميلاد به صرافي ما آمد و مقداري دلار خريداري كرد. بعد از آن من با ميلاد در تماس بودم تا اينكه يك روز تماس گرفت و گفت براي سرمايه گذاري 10 هزار دلار مي خواهم. او سه ميليون تومان به عنوان بيعانه به حسابم ريخت و قرار شد مابقي پول را هم هنگام دريافت دلارها بدهد. ميلاد دلارها را براي سرمايه گذاري مي خواست و از آنجايي كه خريد به آن مقدار از نظر قانوني مشكل داشت، قرارمان را بيرون از صرافي گذاشتيم. آن روز 10 هزار دلار در صرافي نداشتيم و به جايش 8 سكه طلا با خودم بردم تا به او بدهم. ميلاد سوار بر خودرو هيونداي در محل قرار منتظر من بود. به محض اينكه سوار خودرو شدم، دو مرد ديگر نيز سوار شدند. آنها شروع به تهديد كردند و به زور 8 سكه اي را كه به همراه داشتم و گوشي تلفن همراهم را به سرقت بردند. بعد هم با خودرو فرار كردند.\nسرقت هاي سريالي\nبا شكايت مردجوان تحقيقات براي شناسايي مردان زورگير ادامه داشت كه ماموران با شكايت هاي مشابه ديگري مواجه شدند. در تمامي آنها مرد جواني پس از طرح دوستي با يكي از كارمندان صرافي، درخواست خريد بيش از 10 هزار دلار كرده و با پرداخت مبلغ كمي به عنوان بيعانه، كارمند صرافي را به محل قرار كشانده و با همدستي دو نفر ديگر سرقت مي كردند.در چهره نگاري هاي صورت گرفته توسط كارآگاهان پليس، ميلاد به عنوان يكي از اعضاي اصلي اين باند شناسايي شد. در ادامه بررسي ها ميلاد دستگير شده و براي تحقيقات به شعبه نهم دادسراي امور جنايي تهران منتقل شد.ميلاد در تحقيقات به سرقت هاي سريالي با همدستي چهار نفر از دوستانش اعتراف كرد و گفت: وضع مالي ام خوب نبود. دلم مي خواست بدون زحمت يك شبه پولدار شوم. چند وقت قبل در يك ميهماني با چند نفر آشنا شدم كه بعدا فهميدم سارق حرفه اي موبايل هستند. با نقشه اي كه طراحي كرديم به سراغ كارمندان صرافي مي رفتيم و سرقت مي كرديم.با اعتراف متهم جوان به سرقت هاي سريالي، به دستور بازپرس سهرابي، چهار همدست او نيز بازداشت شدند. تحقيقات در رابطه با سرقت هاي احتمالي اعضاي اين باند ادامه دارد.


آب دزدی ویلاها و تعلل مسئولان - پایگاه خبری صبح مشهد\nخانه/اسلاید شو/آب دزدی ویلاها و تعلل مسئولان\nآب دزدی ویلاها و تعلل مسئولان\nمحمد محمدی ساعت انتشار : 19:35 - تاریخ انتشار :یکشنبه, 2 خرداد , 1400\nکد خبر : 40731\nباوجود وضعیت خشکسالی و کمبود شدید منابع آبی که زمزمه هایی مبنی بر جیره بندی آب را هم به دنبال داشته است، بنا بر اذعان مدیرعامل آبفای مشهد حدود هفت هزار باغ ویلا در حومه شهر مشهد معادل مصرف خانگی ۴۵ هزار خانوار آب شهری و روستایی مشهد را به صورت غیرمجاز برداشت می‌کنند که این میزان سالانه بیش از۶٫۵ میلیون مترمکعب برآورد می‌شود.\nخراسان نوشت: دشت‌های تشنه استان هنوز طعم ترسالی دوساله را نچشیده اند که امسال به زعم متولیان حوزه آبی کشور با سخت‌ترین وضعیت خشکسالی در نیم‌قرن اخیر روبه رو شده‌اند. با کاهش ۶۰ درصدی نزولات آسمانی، امسال نسبت به سال گذشته تنش آبی در استان شدت گرفته است، این تنش به آب شرب هم رسیده است و پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که تابستان امسال در شهر مشهد با جیره‌بندی آب مواجه خواهیم شد. اما آن چه در این شرایط آزاردهنده است، وجود مصرف کنندگانی است که بدون توجه به این وضعیت به‌صورت غیرمجاز و غیرقانونی آب دشت‌های خشک استان به خصوص دشت مشهد را از رگ‌های زمین بیرون می‌کشند و صرف خوش‌گذرانی‌های خود می‌کنند.\nباغ ویلاهایی چند هزار متری که به‌صورت غیرمجاز اقدام به حفر چاه در حومه شهر مشهد کرده‌اند. موضوعی که مدیرعامل آبفای مشهد به آن اشاره مستقیم می‌کند و به «خراسان رضوی» می‌گوید: متأسفانه در شرایطی که تأمین آب مشهد و روستاهای اطراف آن با مشکل روبه رو است ما هرروز شاهد افزایش انشعابات غیرمجاز برداشت آب از حوزه آبی این شهرستان توسط مالکان باغ ویلاها هستیم. اسماعیلیان می افزاید: امسال بیش از ۱۱۳ روستای مشهد با تنش آبی روبه رو خواهند بود و مجبور هستیم به ۶۶ روستای مشهد به‌صورت سیار و با تانکر آب‌رسانی کنیم ولی در کنار این محدودیت‌ها کسانی هستند که از انشعابات آبی روستاها به طور غیرمجاز برداشت و به‌صورت ۲۴ ساعته در باغ ویلاهای خود استفاده می‌کنند و گاه میزان این برداشت‌ها حتی از میزان کل مصرف روستا هم بیشتر است.\nمدیرعامل آبفای مشهد می‌گوید: آخرین بررسی‌ها و برآوردها حاکی از آن است که حدود هفت هزار انشعاب غیرمجاز توسط باغ ویلاها ایجاد شده است. متأسفانه یکی از محورهای اصلی این برداشت‌ها در شمال شرق مشهد است. در بررسی انجام شده تنها در بولوار شاهنامه بیش از دو هزار انشعاب غیرمجاز شناسایی شده که لازم است به‌صورت جدی با آن‌ها برخورد شود. اسماعیلیان می گوید: درخواست ما از استانداری و دستگاه‌های نظارتی این است که در برخورد با باغ ویلاهای غیرمجاز از آبفا و آب منطقه‌ای حمایت‌های لازم را بکنند. نه‌تنها باید انشعاب آب این باغ ویلاهای غیرمجاز قطع شود بلکه این باغ ویلاها باید تخریب شوند زیرا سال گذشته ما بیش از سه هزار انشعاب آبی غیرمجاز از این باغ ویلاها را مسدود کردیم اما امسال مجدد از آن انشعاب استفاده می‌کنند.\nوی درباره میزان برداشت غیرمجاز هفت هزار باغ ویلا از آب شرب مشهد نیز می‌گوید: به‌صورت دقیق نمی‌توان عدد اعلام کرد اما هر باغ ویلا تقریباً ۶٫۵ برابر مصرف خانگی آب مصرف می‌کند، یعنی هفت هزار باغ ویلا معادل ۴۵ هزار خانوار با متوسط مصرف ماهانه ۱۲ مترمکعب آب به‌صورت غیرمجاز برداشت می‌کنند. این عدد به‌صورت سالانه بیش از ۶٫۵ میلیون مترمکعب برآورد می‌شود.\nهرچند مسئولان برای برخورد با باغ ویلاهای غیرمجاز دغدغه داشته و درخواست هایی برای تخریب این ویلاها داشته اند اما با توجه به وضعیت خشکسالی، این موضوع نیازمند اقدام عاجل سایر دستگاه های متولی است.\nانشعاب آب غیر مجاز باغ ویلاهای غیرمجاز جیره بندی آب صبح مشهد\n«نسیان» درد امروز تمامی شهرهای ایران است\nساعت انتشار : 14:06 - تاریخ انتشار :سه شنبه, 5 دی , 1396\nپنجم بهمن ماه ١٣٩۵، برگزاری مراسم افتتاحیه مشهد پایتخت فرهنگ اسلامی\nساعت انتشار : 23:11 - تاریخ انتشار :چهارشنبه, 3 آذر , 1395\nهم دلی بین مدیریت شهری و ارتش و استان قدس سبب شیرینی کام مردم شد\nساعت انتشار : 15:34 - تاریخ انتشار :چهارشنبه, 3 شهریور , 1395\nگردشگران خارجی مشهد عوارض درمان پرداخت می‌کنند\nساعت انتشار : 00:19 - تاریخ انتشار :دوشنبه, 17 دی , 1397


دانلود مقاله ژست دست جلوی صورت – حلیله، تردید، دروغ\nژست دست جلوی صورت – حلیله، تردید، دروغ\nوقتی کسی دروغ می گوید چگونه می فهمید؟ تشخیص ژست غیرکلامی می تواند یکی از مهمترین مهارتهای دیدن باشد. بنابراین علامت حیله در افراد چگونه است؟\nیکی از متداولترین علائم در حیله سر میمون هستند که نمی شنوند و نمی بینند و حرف نمی زنند. دست جلوی صورت شکلی مبنای از ژست حیله انسان است. به عبارت دیگر وقتی شخصی غیراعتماد را هنگام حرف زدن با گوش دادن می بینیم، جلوی دهان را پوشانده و چشمها و گوش ها با دستان است. اغلب ذکر می کنیم که کودکان از این علائم واضح استفاده می کنند. اگر بچه ای دروغ بگوید اغلب جلوی دهانش را با دستهانش می گیرد تا کلمات دروغی به آن شکل خارج شوند. اگر نخواهد به توصیه والدینش گوش دهد، با\nدستانش جلوی گوشش را می گیرد. وقتی چیزی را نمی خواهد ببیند چشمهایش را با دستانش می گیرد. وقتی شخص بزرگتر می شود ژست دست جلوی صورت کمی تغییرمی کند ولی هنوز هنگام دروغ گفتن، یا تقلب و عدم قطعیت این حالت ظاهر می شود.\nوقتی کسی از این ژست استفاده می کند همیشه به معنی دروغ گفتن نیست. و نشان می دهد شاید شما را گول می زند و یا تعجب شما را تائید می کند. تفکیک ژست دست روی صورت مهم است.\nدکتر دسموند موریس می گوید محققان آمریکایی پرستارانی را که به بیمار درباره سلامتشان دروغ می گفتند، امتحان کردند. آنهایی که دروغ می گفتند بیشتر از ژست دست روی صورت استفاده می کردند. این فصل به انواع ژست دست روی صورت و چگونگی و زمان رخ دادن آن می پردازد.\nجلوی دهان :\nدست جلوی دهان ژستی است که مثل ادای یک کودک واضح است و از آگاهی مغزی می آید هنگام لغات فریبنده می آید. گاهی این ژست با چند انگشت جلئی دهان یا حتی مشت بسته ظاهر می شود، اما معنی آن یکی است.\nجلوی دهان با ژست ارزیابی اشتباه نشود که بعداً در این فصل به آن می پردازیم. بسیاری از افراد سعی می کنند ژست جلوی دهان را با یک سرفه کوچک مخفی کنند.\nهنگام ایفای نقش یک گانگستر یا جانیهامفری بوکارت اغلب این ژست را برای بی اعتمادی پلیس یا صحبت با گانگستری دیگر به کار می برد.\nاگر شخص صحبت کننده از این ژست استفاده کند نشان می دهد که دروغ می گوید. اگرچه دهانش را هنگام صحبت کردن پوشانده، احساس دروغ گفتن را نشان می دهد. یکی از راههای دیدن آن در شنوندگان هم دیدن این ژست است. هنگام دیدن این ژست در شنوندگان بهتر است کمی صبر کرده و بپرسیم آیا کسی با گفته من موافق است؟ این به آنها اجازه می دهد فضایی باز و فرصتی برای کیفیت پاسخ های شما بسازد.\nدست روی بینی :\nدر واقع ضرورت، ژست دست روی بینی مثل دست روی دهان است و شامل چند حالت پنهان کردن است. یک خانم می تواند این ژست را برای پنهان کردن آرایشش بگیرد. یک تعریف از این ژست ورد فکر منفی است اما در لحظه آخر، تلاش می کند آن را آشکار نکند و این ژست حاصل می شود. تعریف دیگر دروغ گفتن و احساس ناخورسندی است. اما یک شخص در چه حالتی از این ژست استفاده می کند؟ این ژست عملکردی در مقابل شوک نور می تواند باشد مثل ژست دست جلوی دهان می توان در گوینده و شنونده ای که به حرف گوینده شک دارد، استفاده شود.\nچشم ورزیدن :\nمیمون بی گناه را ببینید در این ژست تلاش مغز برای ضریب، شک یا دروغ با دیدن و یا دوری از نگاه به صورت دروغگو دیده می شود. مردها معمولاً چشمهایش را هنگام دروغ می دزدد و به طرف پایین نگاه می کند. زنان از حرکت آرام زیرچشمی استفاده می کنند چون ژستی قوی است و از خیرگی شنونده نیز اجتناب می شود.\n«دندانهایت را روی هم بگذار» معمولاً عبارت متداولی است ومربوط به ژست بستن دندان و بخند دروغی است و با دزدیدن چشم و خیره نشدن همراه است. این ژست در هنرپیشگان سینما دیده می شود ولی به ندرت در زندگی واقعی استفاده می شود.\nدزدیدن گوش :\nاین ژست شنونده برای شندین اطراف ماست. این ژست در بچه هایی که نمی خواهند به حرف والدینشان گوش دهند، دیده می شود. انواع دیگر گوش دزدیدن شام پشت گوش را گرفتن، انگشت در گوش کردن، و کشیدن پشت گوش به داخل گوش است؟ ژست آخر علامت شخصی است که به اندازه کافی گوش داده و حالا می خواهد صحبت کند.\nخمیدگی کردن :\nدر این حالت انگشت نوشتن گوش کشیده می شود و گردن آن طرف خم می شود. این ژست نکته جالبی را نشان می دهد. شخص ۵ بار گردنش را چرخانده به ندرت کمتر یا بیشتر از ۵بار اتفاق می افتد و این ژست علامت تردید و شک به گفته سخنگوست. «من مطمئن نیستم با شما موافق باشم.» هنگام زبان کلامی مثلاً هنگام حرف زدن از چیزی مثل «نمی توانم احساس شما را درک کنم» بسیار قابل توجه است.\nکشیدگی یقه :\nدسموند موریس می گفت تحقیق روی ژست افراد هنگام دروغ گفتن با حالات صورت و گردن و یک دزدیدن، نیاز به تکمیل دارد. به نظر می رسد دلیل قابل قبولی هم از ژست کشیدگی یقه هنگام دروغ گفتن وجود دارد. تقریباً دروغ باعث تغییر شکل گردن می شود و وقتی به کار می رود که شخص عصبانی یا نگران باشد و نیاز به کشیدن یقه دوراز گردنش دارد تا هوای خنک وارد بدنش شود. وقتی کسی را با این ژست دیدید سوالی مثل این از او بپرسید : «می شوید این را تکرار کنید؟» با می شود این نکته را باز کنید؟ که باعث می شود شخص دروغگو مسیری به شما بدهد.\nانگشت در دهان :\nتعریف موریس از این ژست این است که هنگام تحت فشار بودن این ژست ظاهر می شود و ناآگاهانه است مثل مکیدن سینه مادر توسط نوزاد کودک انگشت شستش را به جای سینه در دهان می گذارد و بزرگسال برای چیزهایی مثل سیگار، پیپ، قلم یا مثل اینها. در حالیکه بیشتر ژست های دست در دهان برای دروغگویی یا ضریب است، ژست انگشت در دهان پیش بینی نیاز درونی به آرامش است. این تضمین راحتی و ایمنی برای شخص می خواهد.\nانجام و کنترل اجرا :\nتوانایی اجرای دقیق ژست دست روی صورت مجموعه شرایط مشخص از زمان قابل توجه و مشاهده است. می توانیم با اطمینان فرض کنیم وقتی شخصی از این ژست استفاده می کند جسمی منفی دارد ذهنش شده است. سوال این است؟ این حس منفی چیست؟ می تواند شک، ضریب، عدم قطعیت، پرخاشگری، کناره گیری یا دروغ باشد. مهارت تشخیص واقعی انتخاب این اثر منفی به درستی می باشد. که با ارزیابی ژست انجام می شود. برای مثال یکی از دوستان من با من شطرنج بازی می کند و اغلب گوشش را می دزد یا موقع\nبازی روی بینی اش دست می گذارد اما فقط هنگام حرکت بعدی اخیراً من متوجه شدم ژست های دیگری دارد و فهمیدم با حرکت شطرنج و ژست او فکر حرکت او به من علامت داده می شود. می توانم فرض کنم او انتظار دارد من حرکت کنم و ژست او بررسی حرکت من است. وقتی مهره شطرنجم را بر می دارم، او جلوی دهان یا بینی اش را می گیرد یعنی از حرکت من مطمئن نیست و یا حرکت بعدی خود یا هر دو حرکت و این باعث پیروزی من می شود.\nاخیراً مرد جوانی را دیدم که از یک موقعیت در شرکت ما ثبت نام کرد با بررسی او بازو و پاهایش را خم شده دیدم و کف دستش کم آشکار میشد و کمتر به من خیره می شد. گاهی نگرانیش آشکار بود. اما در آن لحظه اطلاعات کافی از ارزیابی دقیق ژستهای منفی اش نگرفتم. از او سوالاتی درباره کارمندان قدیمیش در کشور خودش پرسیدم. او یک سری پاسخ ها با ژست چشم دزدیدن دست روی بینی داد و در بقیه از خیره شدن به من دوری می کرد. این در بقیه صحبت ها هم ادامه داشت و من تصمیم گرفتم او را بر مبنای آنچه گفته استخدام نکنم. کنجکاوی از ژست فریبکارانه او باعث شد درباره اش تحقیق کنم و فهمیدم درباره گذشته ای به من اطلاعات غلط داده است. شاید او فرض می کرد یک کارگر قوی در کشور دیگر نباید چک شود و من از علائم غیرکلامی او آگاه نمی شوم.\nطی یک نوار ضبط شده از مصاحبه سمینار مدیریت، دست روی دهان و چشم دزدیدن پس از سوال مصاحبه در او دیده شد. در آن نقطه، مصاحبه در آن وضعیت اند. ژست دست جلوی دهان چند ثانیه قبل از پاسخ دادن به مصاحبه شروع شده ما از او درباره این ژست و نقش او سوال پرسیدیم و او گفت وقتی سوال خاصی از او پرسیده می شود می تواند به دو روش به آن پاسخ دهد. یکی منفی و یکی مثبت در پاسخ منفی ژست دست جلوی دهان را می گیرد و هنگام پاسخ مثبت دستش پایین می آید. عدم قطعیت او درباره واکنش ممکن شنونده پاسخ منفی ناگهانی ایجاد کرد.\nاین مثالها نشان می دهند به راحتی می توان ژست دست جلوی صورت را کنترل کرد. و تنها مشاهدات این ژست و توجه به آنها رسیدن به ارزیابی درست از نظر یک فرد را به ما می دهد.\nژست گونه و چانه :\nیک صحبت کننده خوب وقتی مشخص می شود که شنونده اش به آنچه می گوید علاقمند باشد. یک فروشنده خوب کسی است که مراجعه کننده را جذب کند و راهی برای علاقمند کردنش به خرید بیابد. هر فروشنده احساس خلاء از یک خریدار بالقوه دارد که فقط به اجناس نگاه می کند. خوشبختانه تعداد ژست های دست روی گونه و و روی چانه به فروشنده می گوید آنها چه می کنند.\nوقتی شنونده از دستش در حمایت از سرش استفاده می کند، علامت کسالت و اجتناب از خوابیدن است. درجه کسالت به وجود باز و دست در چه حفظ سر بستگی دارد. کسالت زیاد و علاقه نداشتن با سر کاملاً حفظ شده با دست نشان داده می شود و علامت تقریباً کسالت با سر روی نیمکت یا میز دیده می شود.\nبا انگشت به میز زدن و تکان پیوسته پا روی کف اتاق علامت کسالت است وقتی به عنوان سخنگو به این علائم دقت کنید، یک حرکت استراتژیک باید در صحبتتان صورت گیرد بنابراین از اثرات منفی اعضای دیگر شنونده اجتناب کنید. شنونده ای که کسل است و علائم آن را نشان می دهد به سخنگو می گوید وقت پایان سخنرانی است باید توجه داشت که سرعت زدن انگشت روی میز به کسالت شخص بستگی دارد.\nارزیابی با یک دست بسته روی گونه و اغلب انگشتان به طرف بالا نشان داده می شود. شخص علاقه اش را از دست می دهد اما می خواهد خودش را علاقمند نشان دهد و موقعیتش را کمی با کف دست تغییرمی دهد. من جلسات مدیریتی بیشماری را بررسی کردم و از این ژست در نشان دادن توجه به رئیس شرکت استفاده کردم. متاسفانه برای آنها حمایت سر به وسیله دست به زودی مشخص می شد و رئیس حس می کرد مدیران جوان از گفته های اشتباه او استفاده می کنند.\nعلاقه با دست روی گونه نشان داده می شود نه در محافظت از سر، یک راه آسان برای جلب توجه رئیس گفتن حرفی مثل این است. «خوشحالم که به من توجه می کنید زیرا در یک لحظه می خواهم سوالی بپرسم». این باعث توجه شنونده به صحبتش به علت ترس از قادر نبودن به پاسخ سوال می شود.\nوقتی انگشتان به طور عمودی به بالای گونه اشاره می کنند و یا زیر چانه هستند، شنونده نظر منفی یا انتقادی از گوینده دارد. و اغلب با دزدیدن چشم همراه است. به علت اثر این ژست، شخص مدت طولانی این ژست را حفظ می کند. یک حرکت ساده مثل دست زدن به چیزی می تواند باعث تغییر نظرش شود. این ژست اغلب علامت علاقه است و اعتماد به نظرات بحرانی را نشان می دهد.\nضربه زدن به چانه :\nفرصت نشان دادن یک عقیده به گروهی از افراد با نگاه کردن به آنها توجه به چیزی است. اگر همه اعضای شنونده دست روی صورت باشند، درحال ارزیابی شما هستند. وقتی به نتیجه گیری برسید و از گروه بخواهید نظربدهند، ژست ارزیابی تغییر می کند. یک دست روی چانه حرکت کرده و شروع به ضربه زدن می کندو این ژست علامت تصمیم گیری شنونده است. وقتی از شنونده بخواهید تصمیمی بگیرد، ارزیابی به تصمیم گیری تغییر کرده و حرکتها نیز به صورت منفی یا مثبت در می آیند.\nیک فروشنده هنگام صحبت با خریدار و ضربه زدن به چانه خریدار می فهمد او تصمیم خرید داردو بهترین استراتژی او مشاهده دقیق ژست بعدی خریدار است که تصمیم او را نشان می دهد. اگر مثلاً ژست به چانه ضربه زدن به تاشدن بازو تبدیل شود خریدار روی صندلی می نشیند و به فروشنده با ژست غیرکلامی می گوید : نه نکات اصلی نمایش قبل از گفتن نظرخریدار باعث تشویق او و اجتناب از پاسخ نه می شود.\nاگر ژست ضربه زدن به چانه ژست آمادگی تبدیل شود فروشنده باید از نحوه پرداخت خریدار و خریدش سوال بپرسد.\nانواع ژست های تصمیم گیری :\nکسی که عینک می زند با برداشتن آن و گذاشتن یک دسته آن روی دهانش در حال ارزیابی است. کسی که پیپ می کشد پیپش را در این حالت روی دهانش می گذارد. وقتی شخصی چیزی مثل قلم یا انگشت را در دهانش می گذارد علامت نااطمینانی از تصمیم است. چون جسمی در دهان به او اجازه تصمیم گیری سریع می دهد. این روش های بد هستند و خریدار از آن در تصمیم گیری سریع استفاده نمی کند.\nترکیب ژست های دست روی صورت :\nژست کسالت، ارزیابی و تصمیم گیری در ترکیب با هم عنصری از نظر شخصی را نشان می دهند. شکل ۶۶ ژست را از حرکت به چانه و ضربه به آن نشان می دهد. شخص موقعیت را ارزیابی می کند و در همان زمان تصمیم می گیرد. وقتی شنونده علاقه اش را به صحبت از دست می دهد سر شروع به ماندن روی دست می کند. شکل ۶۷ ارزیابی با حمایت سر توسط دست را نشان می دهد.\nسر دزدیدن وسرخم کردن :\nیک حالت از ژست کشیدگی یقه دزدیدن دست و عقب کشیدن گردن است که کالر ئ آن را ژست درد در گردن نامید. کسی که از این ژست هنگام دروغ گفتن استفاده می کند خیره نگاه نمی کند. این ژست در هنگام عصبانیت نیز استفاده می شود. فرض کنیم شما به زیردستان بگویید کارخاصی را کامل کنید و او در زمان معین آن را فراموش کنید. وقتی نتیجه را از او بپرسید، علائم غیرکلامی از فراموشکاری او با کج شدن سر یا عقب کشیدن گردن ظاهر می شود.\nاگرچه این علامت برای فراموشی است، احساس شخص از شما و موقعیتتان را نشان می دهد. اگر گردن کج شود علامت فراموشی است و به شما می گوید در درد گردن نشانه خطای اوست. این علامتها درگردن تمایل به اثر منفی یا بحرانی را نشان می دهد.\nکلمات کلیدی : پروژه دانشجویی, تحقیق در مورد ژست دست جلوی صورت - حلیله، تردید، دروغ, خرید مقاله, دانلود پروژه, دانلود مقاله, دانلود مقاله در مورد ژست دست جلوی صورت - حلیله، تردید، دروغ, دانلود مقاله ژست دست جلوی صورت - حلیله، تردید، دروغ, دانلود مقاله فارسی, ژست دست جلوی صورت - حلیله، تردید، دروغ, سایت مقاله, مقاله در مورد ژست دست جلوی صورت - حلیله، تردید، دروغ


سرپرستان ۲ واحد دانشگاه آزاد اسلامی منصوب شدند - خبرگزاری آنا\n۶ اردیبهشت ۱۴۰۰، ۱۴:۰۱\nبا احکامی از سوی دکتر طهرانچی؛\nرئیس دانشگاه آزاد اسلامی طی احکامی، سرپرستان واحدهای جویبار و فارسان را منصوب کرد.\nبه گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری آنا از روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی، دکتر محمدمهدی طهرانچی رئیس دانشگاه آزاد اسلامی با صدور احکام جداگانه‌ای رضا فرصتی جویباری را به سمت سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد جویبار و حسین نبیئی بروجنی را به سمت سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد فارسان منصوب کرد.\nبرادر گرامی جناب آقای دکتر رضا فرصتی جویباری\nبنا به پیشنهاد رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران و با توجه به‌مراتب تعهد و سوابق اجرایی ارزنده جناب‌عالی به‌موجب این حکم به‌عنوان «سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد جویبار» منصوب می‌شوید.\nرضا فرصتی جویباری با دارا بودن دکترای زبان و ادبیات فارسی، عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم‌شهر است که سوابق اجرایی ازجمله رئیس دانشکده علوم انسانی واحد قائم‌شهر، معاون آموزشی و دانشجویی دانشکده علوم انسانی واحد قائم‌شهر و... را در کارنامه دارد.\nدکتر طهرانچی همچنین طی نامه‌ای جداگانه از زحمات دکتر داریوش حمیدی سرپرست سابق دانشگاه آزاد اسلامی واحد جویبار تقدیر و برای وی آرزوی موفقیت کرد.\nبرادر گرامی جناب آقای حسین نبیئی بروجنی\nبنا به پیشنهاد سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی استان چهارمحال و بختیاری و با توجه به‌مراتب تعهد و سوابق اجرایی ارزنده جناب‌عالی، به‌موجب این حکم به‌عنوان «سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد فارسان» منصوب می‌شوید.\nحسین نبیئی بروجنی عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فارسان است که پیش از این معاون اداری و مالی این واحد دانشگاهی بوده است.\nتوجه به مشکلات معیشتی کارکنان در دانشگاه آزاد اسلامی\nتلاش بی‌وقفه مدیران دانشگاه آزاد جهت اجرای سند اسلامی شدن\nکنکور اصلاح می‌شود؟


رهایی (درباره نیمه شب در پاریس ساخته وودی آلن) | مهرخرد\nرهایی (درباره نیمه شب در پاریس ساخته وودی آلن)\nخیلی بعید است شیفته هنر باشی و با گیل فیلم آخر وودی آلن که راهی کوچه پس کوچه های پاریس 90 سال قبل و رستوران ها و آدم ها و مشاهیرش شدی، فضای عمیقی از همدردی و همراهی در خودت حس نکنی. گیل نیمه شب ها با آرزوهایش سر می کند؛ چرا که روزها درگیر واقعیت های روزمره ای است که مجالی برای درک و بینش و شهود و زیبایی شناسی از نوع اصیلش باقی نمی گذارند و حتی اگر هم در موزه و باغ و معماری های کهن باشد، فضایی مملو از تفرعن و جلوه گری های سطحی پیرامونش را فراخواهند گرفت. نیمه شب در پاریس، ارج شناسی پراحساسی از هنر و هنردوستی است و عملا کسانی از آن لذت بیش تر خواهند برد که آن را با ذهن انتزاعی خود بیش تر مقتضی و ملموس بیابند. ابتدای فیلم با دیالوگ هایی بین گیل و نامزدش رقم می خورد که در پس زمینه ای سیاه در کنار عناوین تیتراژ شکل گرفته اند. انگار این تیرگی از همان ابتدا، دنیای جدای گیل را نمایش می دهد؛ دنیایی که قابل درک برای هیچ یک از نزدیکان رمان نویس جوان نیست و گویی تنها کسانی آن را درمی یابند که نه آشنا، بلکه یا غریبه اند (دختر صفحه فروش) و یا شخصیت هایی در عمق تاریخ که تنها در ذهن زنده اند.\nدنیای سوررئالی که وودی آلن در آخرین فیلمش ترسیم کرده است؛ تنها یادمانی از بونوئل و پیکاسو و دالی و همینگوی و تی اس الیوت و اسکات فیتزجرالد وغیره نیست...فیلم گویای حسرت هایی ذهنی و حسی است که قرار است با احیای دنیای قهرمانان عرصه ادبیات و هنر و اندیشه، محک بخورند و گذشته و حال را به هم پیوند دهند. گیل در سفرهای مهیج شبانه اش به دهه 1920، و با تجربه ای عاشقانه و ادیبانه، نهایتا به این نتیجه دست پیدا می کند که راه رسیدن به آرزوهایش، کندوکاو در عقده های انتزاعی اش نیست، بلکه انتزاع از واقعیت های عقده زایش است و این کشف مهم زمانی متبلور می شود که او با جدایی از نامزدش، شبانه روی پل قدم می زند و دیگر تمایلی به نشستن روی پله های معطوف به گذر از مرز تاریخ ندارد، بلکه مسیر زندگی اش را در همراهی با یاری می بیند که قدم زدن در زیر باران را – میلی که در ابتدای فیلم توسط نامزدش به سخره گرفته شده بود - همچون خود او دوست دارد. ما دقیقا نمی دانیم مکانیسم رفت و آمدهای گیل به فراسوی زمان چیست و البته آلن هم اصلا اصرار ندارد از آن چیزی بگوید، اما نکته اساسی این جا است که او با مایه گرفتن از منش و گفتار قهرمانان زندگی اش، موقعیت معاصر وجودی اش را بازسازی کرده است.\nطنزپردازی پویای آلن که در موقعیت هایی همچون برداشتن گوشواره اینز برای اهدا به آدریانا، اختلافات سیاسی گیل و پدر اینز و یا تضاد بین تنهایی گیل و تبختر پاول جلوه گر است، در تبیین این فضای خاص بسیار موثر است و صرفا عنصری برای خنداندن مخاطب به حساب نمی آید. موقعیت گیل اصلا به خودی خود خنده آور است (شگفتی او موقع اولین دیدارهایش با مفاخر ادبی مثال زدنی است)، اما خنده ای که هر چه فیلم پیش می رود، از قالب هجو موقعیت گیل به سمت یک جورخوش باشی و رهایی تغییر جهت و شکل می دهد؛ همان طور که خود اثر از روزی پربحث آغاز می شود و به نیمه شبی رویایی منتهی می آید...\nهنر، رویاهای خیال انگیز، و عمق شب...این مفاهیم و آرزوهای دلنشین، بن مایه نیمه شب در پاریس است.\nمطلب بالا در شماره ششم هفته نامه آسمان درج شده است.\nیه سوال دیگه هم داشتم : بعضی از این سایت های پیش بینی جوایز پیش بینی کردند که فیلم آنجلینا جولی بهترین فیلم خارجی گلدن گلوب رو میبره. بخصوص چون این جوایز آمریکایی علاقه دارند به هر بهانه ای و تا جایی که بتونند فقط به فیلمهای خودشون جایزه بدن، به نظرتون ممکنه یه همچین کاری بکنند؟ اونم در مقابل تمام هیئت های منتقدان آمریکا که همه <جدایی...> رو انتخاب کردند؟ البته اگه به لحاظ اعتبار هنری و سینمایی بخوایم در نظر بگیریم انتخاب سایت اند ساوند (در رتبه دوم ) و فیلم کامنت (در رتبه چهارم) به اندازه کافی فوق العاده هست نه؟ گلدن گلوب و اسکار بیشتر به لحاظ شهرت مهم اند.\nشاید گشودن عقده ها در این قسمت، کار خوبی نباشد اما بگذارید بگویم که این دوستانی که اینقدر سنگ ( جدایی ... ) را به سینه می زنند، چه گیرشان می آید؟ من از جایزه گرفتن یک فیلم خوب، خوشحال می شوم و البته چون زمینه ی کاری ام سینماست، در عین حال شاید ترس هم برم دارد، اما هیچ نمی فهمم اینکه یک فیلم خوب ( ایرانی )، جایزه بگیرد، چرا باید احساس افتخار بکنم؟ آقای فرهادی لذتش را می برد، کیفش را می کند، پولش را می برد و احساس خوبی می کند، آنوقت من چرا باید گلو پاره کنم برای مثلا جایزه گرفتن یا نگرفتن فیلم؟ می دانم که این برمی گردد به نوع نگاه من در زندگی. این را هم می دانم که گفتن این چیزها شاید در اینجا اصلا مناسب و خوب نباشد اما چاره ای نبود. دیدم اگر بنویسم، خالی می شوم کمی، حالا برگشتید به من فحش هم دادید، مهم نیست. دیدم هر که از راه می رسد، اصرار دارد که ( جدایی ... ) جایزه بگیرد تا خودش افتخار کند! هیچ وقت نفهمیدم چطور می شود مثلا در ورزشی مثل فوتبال، پول و شهرت و ثروت مال آقایان فوتبالیست است، آنوقت آنها اگر بروند و مثلا در فلان جا اول بشوند، من باید افتخار کنم و خوشحال باشم!!! بحثی طولانیست ... ممنون که گوش کردید\nبا سلام دیدن آخرین کار آلن حسابی حال آدمو جا میاره بس که فیلمهای فعلی بی رمق هستن.فقط شوخی با بونویل جوان و فیلم "ملک الموت"کافی ست که فیلم را دوست داشته باشیم.امیدوارم "گلوله ها ..."رو هم ببینید که آن هم فیلم بی نظیریست.\nیک سوال خارج از موضوع. سایت خبران لاین چرا فیلترشده؟؟\nسلام بر شما آقای دانش. از نظر شما بهترین فیلم وودی آلن کدام فیلم است؟(لطفاً به جز آنی هال، چون همه همین فیلم را ذکر می کنند!!)\nنظر شما راجع به عباس کیارستمی و سینمای شبه روشنفکری او چیست؟به نظر من جشنواره ای سازان ما فقط ادا در می آورند.(به قول سید مرتضی:تا هنگامی كه « بت پرستی » در میان ما رواج داشته باشد، « آدم ها » بزرگ می شوند نه « حقیقت » و آنگاه رفته رفته « حرف ها و افعال آن آدم های بت شده » جای « حق » را می گیرد و قضایای استدلالی بدین صورت در می آیند: « فلانی اینچنین گفته است و چون فلانی چنین گفته، پس حق همین است.)\nسلام جناب دانش کاملا با دیدگاهتون موافقم.. اما به نظرم حرف مهم دیگر فیلم اشاره به روند خلق شاهکارهایی است که در نتیجه بحث و هم نشینی میان بزرگان و جاری بودن معنایی حقیقی و نه ظاهری و متفرعن از عشق و دلباختگی میان آنها شکل گرفته. اتفاقی که امروز فقدانش هنرمندی چون گیل پنتر را دچار انعقاد خلاقیت نموده.. من هم یادداشت مختصری درباره فیلم نوشتم که خوشحال میشوم بخوانید. با سپاس\nبا تمام علاقه ای که به فیلم های وودی آلن دارم هنوز فرصت نکردم آخرین کارش رو ببینم . امیدوارم این فیلم هم مثل "ویکی کریستینا بارسلونا" فیلم سرحال و جالبی باشه . اما نمیدونم چرا وقتی اسم بازیگر نقش اول مرد این فیلم رو در نشریات خوندم بد جور خورد توی ذوق ام !! تا حالا فیلم خوبی از این بازیگر ندیدم و هر چی بوده کمدی های درجه چند بوده.\nقطعا بین فیلم های آلن، هیچکدوم آنی هال نمیشه ولی این فیلم رو هم دوست دارم.کمدی رمانتیک دلنشینی که مدت ها بود ندیده بودم طبق معمول قلم شما هم که دلنشینه استاد[گل]\nبا ابن همه سادگي خيلي‌ها اين فيلم را دوست دارند...


سامسونگ نسخه 2018 سري Galaxy A را رسما معرفي کرد. - گـروه همـاهنگ\n1396/09/28 شماره خبر: 135\nپس از ماه ها انتظار و انتشار شايعات مختلف و بسيار زياد، تلفن‌هاي هوشمند گلکسي A8 و +A8 (نسخه هاي سال 2018 سريA) سامسونگ بالاخره معرفي شدند.\nشايد سيستم نامگذاري اين دو موبايل در نگاه نخست کمي جديد و نا آشنا به نظر بيايد اما اين دو دستگاه را مي توان جانشين‌هاي گلکسي A5 (مدل 2017) و A7 (مدل 2018) دانست. دو محصول تازه سامسونگ بيشترين شباهت را به سري S سامسونگ دارند و حتي از برخي جهات بي همتا هستند.\nدر بخش جلويي دستگاه ها نخستين دوربين سلفي دوگانه سامسونگ را شاهد هستيم که ترکيبي از دو حسگر 16 و 8 مگاپيکسلي را شامل مي گردد که هر دو گشودگي دهانه لنز f/1.9 را ارائه مي کند.\nاين ترکيب دوربين، قابليت تازه اي به نام Live Focus يا فوکوس زنده را دارد که به شما امکان مي دهد در صورت تمايل فوکوس تصوير را روي پس زمينه قرار دهيد يا اينکه آن را به حالت تار درآورده و از افکت ها بهره بگيريد.\nنکته جالب توجه آنکه موبايل به صورتي بي نقص ميان دو دوربين جلويي اش سوئيچ مي کند تا افکت مطلوب و مدنظر شما را ايجاد نمايد.\nدوربين اصلي دستگاه نيز از حسگر 16 مگاپيکسلي به همراه گشودگي دهانه لنز f/1.7 را ارائه مي کند.\nسامسونگ همچنين تکنولوژي لرزشگير ديجيتالي را براي ضبط ويديوهايي بدون نقص به دوربين اين دو موبايل اضافه کرده است.\nهمانطور که پيش بيني مي شد گلکسي A8 و نسخه پلاس آن از طراحي نمايشگر Infinity بهره مي برند که پيشتر در سري S و Note8 نيز شاهدش بوده ايم. نسبت تصوير 18.5:9 و همچنين انحناي شيشه را مي توان از جمله مشخصات اصلي اين نوع طراحي دانست که البته بي بهره از رزلوشن نمايشگر سري S بوده و به همان 1080p+ بسنده شده است. اما همين ويژگي ها هم کافيست تا اين دو موبايل را نخستين اعضاي خانواده سري A سامسونگ با پشتيباني از Gear VR دانست.\nگوشي A8 داراي يک نمايشگر 5.6 اينچي است و مدل +A8 يک نمايشگر 6 اينچي دارد که از اين لحاظ مي توان گفت موبايل گلکسي اس 8 سامسونگ با نمايشگر 5.8 اينچي اش در نقطه مياني اين دو قرار مي گيرد.\nاز ديگر امکانات اين دو گجت مي توان به بهره مندي شان از استاندارد IP68 اشاره نمود که آنها را در برابر آب مقاوم مي کند. کهکشاني هاي تازه سامسونگ همچنين از تکنولوژي شارژ سريع نيز پشتيباني مي کنند که از طريق درگاه USB-C برايشان فراهم مي شود.\nظرفيت باتري هاي در نظر گرفته شده براي نسخه استاندارد و پلاس نيز به ترتيب 3000 و 3500 ميلي آمپر ساعت است که از اين لحاظ با گلکس اس 8 سامسونگ و گلکسي اس 8 پلاس همخواني دارند.\nاين دو موبايل قرار است که همراه با اندرويد 7.1.1 نوقا عرضه شوند. پيش بيني مي شود که درجريان نمايشگاه CES جزئيات بيشتري در اين رابطه منتشر شود.


انواع تخت ویژه : کمبود تخت مراقبت های ویژه بیمارستانی ، مشکل قدیمی کشور\nكافي است به يكي از بيمارستان‌ها سر بزنيد و مشكلات مردم براي بستري كردن عزيزانشان در بخش مراقبت‌هاي ويژه را از نزديك ببينيد. مشكل وقتي جدي‌تر مي‌شود كه خانواده بيمار توان بستري كردن او در بيمارستان‌هاي خصوصي را نداشته باشند........... ...\nبیمارستانداری 3567 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ يکشنبه ۵ بهمن\nانواع تخت ویژه : بحران در تخت های مراقبت ویژه ، هم در تعداد و هم در استانداردها\nمعاون درمان وزارت بهداشت: وضعیت تعداد تخت های مراقبت ویژه بیمارستان های دولتی تهران، بحرانی است . ضریب اشغال تخت های آی سی یو در بیمارستان های دولتی تهران حدود صد در صد است که این موضوع به این معنا است که بسیاری از بیماران از تخت آی سی یو جا می مانند و امکان بستری در بخش مراقبت ویژه را پیدا نمی کنند ................. آقاجانی افزود : دسترسی محدود مردم به تخت های بیمارستانی باعث شده است که زمان اقامت بیمار در بیمارستان های ما ، کوتاه تر از استاندارد باشد. به عنوان مثال یک بیمار با نارسایی قلبی اگر قرار باشد هفت تا 10 روز در بیمارستان بماند برخی مواقع وی را طی دو تا سه روز مرخص می کنند ................ در زمان حاضر به ازای هر هزارنفر از جمعیت کشور یک تخت در بیمارستان دولتی و یک و نیم تخت هم در کل داریم (جمع بیمارستانهای خصوصی و دولتی ) . بنابراین از نظر تعداد تخت های بیمارستانی، حتی نسبت به کشورهای همجوار هم عقب تر هستیم. به عنوان نمونه به ازای هر یک هزار تن جمعیت ترکیه ، دو و نیم تخت ، در کره جنوبی ، 10 و نیم و در ژاپن 13 تخت وجود دارد .................. البته متخصصان معتقدند تایج بررسی ها وشواهد موجود نشان می دهد تعداد تخت های استاندارد مراقبت ویژه درکشوربسیار پایین است . مثلا وجود دستگاه های همودیالیز در کنار تخت بیماران بستری دربخش های مراقبتهای ویژه ضروری است اما ما نسبت به کشورهای مشابه خود در بخش مراقبت های ویژه از مقدار کافی دستگاه های همودیالیز برخوردار نیستیم و در اکثر مراکز بیماران بستری دربخش های ویژه که نیازمند دیالیزهستند برای این وضعیت جابه جا می شوند و به بخش دیالیزمنتقل می شوند . همچنین دستگاه های مونیتورینگ که بعد از جراحی قلب مورد استفاده قرار می گیرند نیز در کشور بسیار ناکافی است .................. ...\nبیمارستانداری 3844 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ شنبه ۱۳ دي\nبیمارستانسازی 4169 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ يکشنبه ۲۰ مهر\nانواع تخت ویژه : راهکارهای جبران کمبود تخت ICU در کشور\nدر بیمارستان های خصوصی، هزینه‌ی یک تخت ای سی یو برای هر 24 ساعت بین 2 تا 2.5 میلیون تومان است............... ضمن آنکه مقداری پول نیز باید به عنوان ودیعه گذاشته شود که این مقدار حدود 5 تا 6 میلیون تومان است ............... دکتر حریرچی معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت در این باره میگوید: برخی از بیماران نیاز به آی سی یو ندارند ولی در این بخش بستری می‌شوند ........... معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت برای حل این مشکل اقداماتی همچون استفاده بهتر از تخت‌های آی سی یو و گسترش تخت‌های آی سی یو بخش دولتی را پیشنهاد کرد همچنین خرید خدمات آی سی یو از بخش خصوصی عنوان کرد ............... ...\nبیمارستانداری 3998 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ جمعه ۱۸ مهر\nانواع تخت ویژه : کمتر از نصف تخت‌های مراقبت‌های ویژه در حد استاندارد هستند\nرئیس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران : چنانچه استاندارد کامل مدنظر باشد شاید بتوان گفت که تنها ۲۰تا۳۰درصد تخت‌های ویژه در بیمارستانها استاندارد کاملی دارند اما با اغماض و چشم پوشی از برخی موارد می‌توان گفت ۵۰تا ۶۰درصد تخت‌ها تقریبا در محدوده استاندارد هستند............ برآورد دقیقی از تعداد تخت‌های مراقبت‌های ویژه در دست نیست، نزدیک به ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تخت بیمارستانی داریم که ۱۰ درصد آنها باید تخت مراقبت‌های ویژه باشد که بر این اساس ۱۵ تا ۲۰ هزار تخت ویژه نیازمندیم اما در حال حاضر حدود ۵ هزار تخت ویژه داریم که در نتیجه اختلاف تا سطح استاندارد خیلی زیاد و نزدیک به ۴ برابر کمتر از حد استاندارد است................. ...\nبیمارستانداری 4316 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ شنبه ۱۵ شهريور\nانواع تخت ویژه : پیوند اعضا در بیمارستانهای خصوصی ممنوع ، مگر هزارتختخوابی ویژه\nدر 20 سال گذشته رفتارهای نادرست و تخلفاتی در حوزه پیوند در کشور شکل گرفته است که با تصمیم اخیر شورای عالی پیوند این تخلفات برچیده خواهد شد.............. وزیر بهداشت: برای گسترش دانش و توانمندی اعمال پیوند اعضا در کشور نیازمند بیمارستان‌های هزار تختخوابه ویژه پیوند هستیم . مشوق‌هایی در وزارت بهداشت برای راه‌اندازی بیمارستان‌های بزرگ ۸۰۰ و هزار تختخوابی تعیین شده و صندوق توسعه ملی هم اعلام آمادگی کرده است تا از طرح‌های بیمارستانی حمایت کند............ از همکاری بخش خصوصی برای داشتن بیمارستانی ویژه پیوند عضو در هر استان استقبال می‌کنیم و آمادگی داریم برای بخش خصوصی در زمینه مالیات، خرید فضای فیزیکی و تجهیز آن مشوق هایی ارایه دهیم......................... در صورتی که بخش خصوصی در بخش مراکز درمانی بیماری های روانی، پیوند اعضا و سوختگی ها سرمایه گذاری کند، این سرمایه را به آنها بازگشت خواهیم داد......................... وی اضافه کرد: می‌توانیم با عرضه هتلینگ با کیفیت، بیمارستان‌هایی بین‌المللی ویژه پیوند راه‌اندازی کنیم............ ...\nبیمارستانداری 3905 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ جمعه ۲۴ مرداد\nانواع تخت ویژه : کمبود تخت ICU به اجرای طرح تحول وزارت بهداشت مربوط نیست\nمعاون درمان دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به کمبود تخت‌های ICU در بیمارستا‌ن‌ها گفت: این موضوع ارتباطی با اجرای طرح تحول نظام سلامت ندارد و ما از گذشته با آن روبه‌رو بوده‌ایم.................. وی تأکید می‌کند، هر پزشکی نباید بتواند دستور بستری در بخش ICU را صادر کند و این امر باید طبق پروتکل‌ها صورت بگیرد............... ...\nبیمارستانداری 3638 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ چهارشنبه ۲۵ تير\nانواع تخت ویژه : شیوع اختلالات استرسی در بیماران بخش مراقبت‌های ویژه\nدکتر «آن پارکر» از دانشگاه جانز هاپکینز گفت: بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان برای بیماران و خانواده آنان دردآور و تجربه ناراحت‌کننده‌ای است. همچنین در بررسی که روی بیش از 3400 بیمار بستری شده در این بخش انجام دادیم مشاهده کردیم که یک چهارم از این بیماران به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا شدند.............. همچنین برخی مطالعات انجام شده در اروپا نشان می‌دهد بیمارانی که در مدت زمان بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه خاطرات خود را به طور مرتب نوشته باشند کمتر با علائم این اختلال مواجه می‌شوند.......... ...\nدرمانگری 4123 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ پنج شنبه ۱۵ خرداد\nبیمارستانسازی 4269 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ چهارشنبه ۱۷ ارديبهشت\nانواع تخت ویژه : ساز مخالف برای استانداردسازی بخش های مراقبت ویژه بیمارستانها\nرییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران : استاندارد سازی بخش‌های مراقبتهای ویژه منوط به این است که شرایطی ایجاد شود تا تجهیزات و وسایل پزشکی به قیمت بهتری وارد شود زیرا در صورت افزایش قیمت این وسایل و افزایش نرخ تعرفه‌ها در نهایت فشار بر مردم وارد می‌شود........... شرکتهای وارد کننده و تولید کننده دیگر با قیمتهای قبلی حاضر نیستند این وسایل را در اختیار بیمارستان‌ها قرار بدهند زیرا شرایط اقتصادی بیانگر افزایش قیمت این تجهیزات است............ وی بااشاره به کمبود تخت‌های آی سی یو در کشور افزود:  ۵ تا ۶ هزار تخت آی سی یو داریم که با توجه جمعیت کشور باید به ۴ برابر افزایش یابد و درمجموع به ۲۴ هزار تخت آی سی یو نیاز داریم........... رییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران همچنین در مورد کاهش ده درصدی پرداخت‌ها از جیب مردم گفت: گفتن این مطالب ساده است و باید دید در عمل این اتفاق خواهد افتاد یا خیر؟........... ...\nبیمارستانداری 4342 : تعداد مشاهده۱۳۹۳ پنج شنبه ۱۱ ارديبهشت\nانواع تخت ویژه : بیمارستان‌های مملکت تخت ویژه خالی ندارند، این را کتمان نکنید\nافزایش تخت‌های آی سی یو در کشور یکی از وعده‌های مسئولان به مردم در سال 1386 بود، اما حالا با گذشت 6 سال از آن روزها، وضعیت وخیم این تخت‌ها هم چنان یکی از بحران‌های اصلی نظام سلامت در کشور است.......... محمد آقاجانی، معاون درمان می‌گوید: «بیمارستان‌های مملکت تخت ندارند. این را که نمی‌شود کتمان کرد. بودجه نیست و تختی هم در کار نیست. ما این را بارها گفته‌ایم اما نتیجه ای ندیده ایم که امید بخش مردم باشد............ نه تنها اضطراب حاصل از کمبود تخت در بیمارستان‌ها، که هزار و یک کم و کسری دیگر در نظام بهداشت کشور از هزینه‌های کمرشکن دارو گرفته تا تقلبی بودن آن ، ازکمبود تجهیزات تا کارایی نداشتن آن و از کوچک شدن هر روز جیب مردم و بزرگ شدن هر روز چاله‌هایی که افراد در راه زنده نگه داشتن عزیزانشان مجبورند پشت سر بگذارند ، پشت مردم را خم کرده............. این حرف‌ها هزاران بار به هزار زبان مختلف از سوی افراد متفاوت گفته شده اما حاصل آن پیدا شدن گوش شنوایی برای شنیدن نبوده. بیمارستان‌ها این روزها تبدیل به فضایی شده که مردم اگر از بیماری و تصادف و غیره نمیرند، از رسیدگی‌های نامناسب و کمبود امکانات و تجهیزات خواهند مرد......... ...\nبیمارستانداری 4289 : تعداد مشاهده۱۳۹۲ جمعه ۱۶ اسفند\nانواع تخت ویژه : افتتاح همزمان 200 تخت ویژه ICU در 40 بیمارستان کشور\nرییس اداره بودجه معاونت درمان: 200 تخت مراقبت های ویژه (آی.سی.یو) در 26 دانشگاه علوم پزشکی کشوردر قالب 40 بیمارستان به صورت توسط معاون درمان افتتاح شد.............. معاون درمان با حضور در شیراز به صورت ویدئو کنفرانسی تخت های ICU بیمارستان‌هایی در شیراز، تبریز، اهواز، بیرجند، مازندران، تهران، چابهار و رفسنجان را به طور همزمان افتتاح کرد............ براین اساس 9 تخت مراقبت‌های ویژه در بیمارستان شهید رجایی شیراز ، 26 تخت در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی اهواز ، 7 تخت در بیمارستان ولیعصر (عج) بیرجند ، 20 تخت در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران ، 7 تخت در بیمارستان بهارلو تهران ، 6 تخت در بیمارستان امام علی (ع) چابهار و همچنین در بیمارستان‌های امام رضا (ع) تبریز و علی ابن ابیطالب (ع) رفسنجان وارد چرخه خدمت رسانی در بخش های مراقبت های ویژه کشور شدند......... ...\nبیمارستانسازی 4418 : تعداد مشاهده۱۳۹۲ يکشنبه ۲۰ بهمن\nانواع تخت ویژه : کل افزایش تخت ویژه کشور = سال90 چهارصد ، سال91 سیصد تخت\nبیمارستانداری 3953 : تعداد مشاهده۱۳۹۲ چهارشنبه ۲۷ شهريور\nانواع تخت ویژه : كشور سالانه به ایجاد 500 تخت مراقبت ويژه جدید نيازمند است\nسید حسین قاضی‌زاده هاشمی وزیر بهداشت: در زمان حاضر هزار و 500 تخت آی سی یو در کشور کم داریم و هر سال به ایجاد 500 تخت آی سی یو جدید نیازمندیم در عین حال از نظر تعداد آمبولانس و تربیت متخصصان طب اورژانس در کشور خیلی عقب هستیم و همه اینها محصول کمبود اعتبارات و بودجه‌های بخش سلامت است........... ...\nبیمارستانداری 4471 : تعداد مشاهده۱۳۹۲ دوشنبه ۱۸ شهريور\nبیمارستانسازی 3919 : تعداد مشاهده۱۳۹۲ شنبه ۴ خرداد\nبازدید دیروز : 5642\nبازدید این ماه : 113032\nبازدید امسال : 275264\nبازدید کل : 32989471