کتابهای چاپ شده محمد احسان . مهیا .\nسپاس می گوئیم الله "ج" را که عزت داد علم واهل آنرا درهمه زمانه ها ، شریف وعزیزساخت آنها را در همه جاها . ذاتی که دراول وهله ازآنچه وحی کرد بالای بنده اش فرمان داد به خواندن وتعلیم ونقل آن بواسطه ای قلم. عظیم الشأن خدایی که سوال ودرخواست علم را قبل ازقول وعمل تعلیم داد. به فراگیری علم فراخواند پیش ازطلب آمرزش . مقدس ومنزه علیم وحکیمی که طیف علمارا به وحدانیت وقیام به قسط وعدل خویش بالای مردم شاهد وگواه قرار داد.\nمهربان رحیمی که افاضه کرد بالای مان همه نعمت های جزیل وجسیم خود را که ارگر درهمه عمر مصروف ومشغول سپاسگذاری وتشکری از یکی آنها بشویم ولو درظاهر کوچک واندک هم باشد بدر نخواهیم رفت.\nافاضه خیرباشد بالای بهترین مخلوقات محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم که امانت الاهی را ( دین وعلم ) آنست بگونه ای احسن آن برای امت رسانید.\nاداء کرد رسالت خویش را ونصیحت کرد امت را به خوبترین نصیحت . تبیین وتوضیح داد دین را به همه شئونات بشری خویش مانند قول، فعل، عمل وتقریرتا بیان کامل وتشریح سودمندی باشد برای مردم به آنچیزی که به آنها نازل شده است.\nافاضه خیرباشد بالای آل اخیار وصحابه اطهار او"صلی الله علیه وسلم" که بهره مند شدند از مصاحبت ومجالست آن به حصهٔ بزرگی ازعلم ، عمل ،اخلاق ومعرفت طوریکه آنها سبقت کنندگان میادین آن بودند.\nرحمت وبرکات الاهی باد بالای علمائی که با درک مسئولیت وشناخت وظیفه آسمانی شان درهمه عرصه های زندگی ازتکاپو وتحقیقات علمی دریغ نورزیدن، شب وروز بحیث علم برداران این دین هرفرد به اندازه توان بشری درخدمت قرارگرفتند. تا که این سلسله از مجتهدین آغاز یافت شخصی بحیث مجتهد وفردی هم بحیث محدّث وبرخی هم بحیث ناقل قرار گرفت. وتوانستند بحیث علماء، حکماوفقها وبه تعبیرقرآنی ربانیّون قرار گیرند . وصغارعلم را قبل از کبارآن به مردم رسانیدن.\nوکوچک کوچک مسائل وموضوعات علم دین را پیش از بزرگهای آن به مردم رسانیدن . این خدمت ارزنده به حسب تقاضای زمان حالات وتطورات مختلفی داشته است. برخی بگونهٔ درس وتدریس، تعدادی هم به قسم تصنیف عدهٔ هم به رسم تألیف اسفار بزرگ. بعضی ها هم به شکل کتب ورسائل کوچک از نظرحجم در خدمت پخش ونشر دین ومردم قرار گرفتند که الله "ج" اعمال شانرا به محضرخود قبول فرموده ذخیرهٔ آخرت شان قرار دهد وما ذلک علی الله بعزیز.\nشایان ذکر است که رساله ای موجود به اسم ( سه روز در راه الله"ج" ) ازجمله رسائل جمع شده توسط برادرم محمد احسان "مهیا" که خواننده عزیز را ازمسائل ابتدائی وکوچک به موضوعات بزرگ می کشاند وباعث جستجوی مسلمان به مهمات دینی اش میگردد. ابتدا تا انتهاء موضوعات ومباحث مندرج آنرا مرور کردم یگانه رسالهٔ که ازصغارعلم به کبار آن خواننده را از راه نزدیک ارائة الطریق کند همین رساله است. بناءً باشرائطی که درتصحیح این رساله به آنها اشاره داشتم رسالهٔ خوب وارزشمندی در راه تعلیم ، تربیه ، اخلاق وهم نوائی تعلیم با تربیه خواهد بود.\nازمحضر الله "ج" مسئلت واستدعا دارم تا سعی وتلاش مخلصانهٔ برادرم محمد احسان "مهیا" را مورد قبول وپذیرش خویش قرار داده اجر وپاداش دارین نصیب حال شان ساخته توفیق مزید در راه خدمت گذاری به دین ومسلمین برای شان عطافرماید. وهو العزیز الحکیم\nوالسلا علیکم ورحمة الله وبرکاته\nبندهٔ حقیرعبدالمتین "معتصم بالله"\nخادم احادیث النبوی"ص" در دارالعلوم عالی ابوبکرالصدیق"رضی الله عنه "\nروزی در تيلفون موبايل من يك پيام آمد به این مضمون که .\nيك نفر گفت ((سُبْحَاْنَ اللّهِ)) و بعد گفت كه ((وَالْحَمْدُلِلّهِ )) و در اخير گفت كه ((وَلَااِلهَ اِلَّااللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ )) او به مقدار هفتاد هزار 70000 ثواب در عمل نامه خود كمایي كرد . و آن شخص خود شما هستيد .\nمبارك باشد خداوند شما را توفيق به خواندن بيشتر اين تسبيح ها كند تا بيشتر شامل ثواب شويد و به ديگران هم ارسال كنيد .\nاين پيام بسيار خوشم آمد اين يك نوع دعوت دادن بود ؛ اما بدون اين كه متوجه شويد شما را شامل يك عمل نيك و شامل ثواب عظيم ميسازد.\nدر نوشتن اين رساله بنده هم كوشش نموده از همين شيوه استفاده كنم كه هم جماعت دعوت و تبليغ را به خواننده محترم اندکی به معرفی بگیرم و هم او را بدون اينكه متوجه شود به يك سه روز در عالم خيال ببرم و هم تمام اعمال و گفتاری كه درسه روز انجام داد ميشود وگفته ميشود به زبان خود او به خوانش بگیرم و هم بعضي از احكام وضو ؛ احکام نماز؛ احكام نان خوردن ؛خوابيدن و چهل حديث و غيره را به او بيان كنم ولي به شكل درس مدرسه نه بلكه به شكل قصه و داستان و خود خواننده را با خود يكجا به بررسي كشانم كه اگر با جماعت ؛ دعوت و تبليغ بيايد براي سه روز چي چيز هاي خوب را ياد ميگيرد و چقدر ثواب كمایي ميكند وچي چيزي ها ی از احكام خداوند و سنت پيامبر (ص) را با خود به خانه ای خود ميبرد كه اين بزرگترين سر مايه ای دنيایی و اوخروي به خود و فاميل اش خواهد بود.\nسه روز در راه اللهu\nاز هنگام ظهور اسلام تا حال علما ودانشمندان و پیشوایان دین همیشه در این کوشش و در این فکر بوده اند که چگونه بتوانند دین را به مردم عام زمانه خویش به وجه احسن و خوبتر و آسانتر برسانند و هر عالم دین نظر به کوشش و نیت خویش کوشش کرده تا یک طریقه ای مناسب به زمانه خود را و شرایط همان وقت خویش را انتخاب کرده و به ان طریقه و شیوه سعی کرده تا مصدر خدمت به مردم مسلمان جامعه خویش گردد.\nبه گونه مثال : قرآن کریم در اوایل به شکل اوراق بود و در پوست ها نوشته شده بود ولی آن را به یک کتاب جمع آوری کردند بعداً برای رسیدن قران به همه آنرا چاپ و نشر کردند و تا حالا كه چاپ و نشر ان ادامه دارد بعد علما ان را به زبان های مختلف ترجمه و تفسیر کردند تا بهتر به تمام مردم جهان برسد و بتوانند معنی ان را به زبان خودشان بدانند .\nو همچنان در مورد احادیث شریف .\nعلما زیادی صرف به خاطر خدمت به دین مبین اسلام به طریقه های مختلفی کوشش کرده اند که احادیث شریف را به دیگران و به اینده گان شان برسانند که یکی از انها امام بخاری است .\nوی با کوشش زیاد و زحمات فراوان بیشترین احادیث صحیح را جمع کرد و انرا به شکل یک کتاب در اورد که بنام کتاب بخاری شریف مشهور و در نزد اکثر مسلمانان است و از ان استفاده میکنند .\nو هزار ها هزار مثال دیگر که علما به کمک خداوند متعال و نظربه شرایط همان زمان شان یک شیوه و یک طریقه خاص را طرح کرده اند تا بتوانند به دین اسلام خدمت کنند و دین را به مسلمانان و تمام عالم بشریت برسانند در شرایط کنونی جهان ما نیز برای رسانیدن دین مبین اسلام به تمام دنیا با وجود که دشمنان قسم خورده دین مبین اسلام برای جلو گیری از پخش و نشر ان دست و استین بالا کرده اند ولی باز هم هستند کسانی که برای دفع کردن دسیسه های کفار و برای خدمت به دین در کوشش و سعی زیاد هستند چه در مسجد به صفت مولوی و چه در مدرسه های دینی به صفت معلم و یا به صفت طالب دین و چه به طریقه اموختاندن تجوید و قرايْت و یا حفظ قران پاک . و چه به طریقه های گوناگون در پخش و نشر و رسانیدن دین خدمت گار هستند که خداوند همه انها را خیر و برکت بدهد و خداوند همه انها را کامیاب و سربلند در دنیا و اخرت بگرداند .\nباید یاد اورشد که راه اللهu یک راه راست است مگر خط سیر و طریقه پیمودن و رسیدن به انجام این راه شیوه های مختلفی دارد که بعضی ها با زحمات بیشتر و راه طولانی تر دراین مسیر قدم برمیدارند و بعضی هاکوشش دارند که راه اسان تر و نزدیک تر و بهتر ساخته تا زودتر به منزل مقصود برسند که یکی از جمله راه ها و طریقه های گوناگون شیوه دعوت و تبلیغ است .\nالبته من با هیچ شیوه دعوت واقعی اسلامی مخالفت نداشته و ازخداوند متعال کامیابی شانرا میخواهم ولی چون کمی با این گروه ی دعوت و تبلیغ اشنای پیدا کردم و انرا امتحان کردم به نظر من این شیوه هم بسیار یک شیوه خوب و یک راه نزدیک به رسیدن به منزل مقصود است یعنی در کنار دیگر طریقه ها این طریقه نیز بسیار مفید و موثر است به همین خاطر خواستم تا برداشت و چشم دید خویش را در چارچوکات این رساله برای شما عزیزان بیان کنم .\nالبته نوشته بنده با هیچ طریقه و یا گروهی طرف نیست صرف مفکوره و برداشت شخصی خویش را به مقصود اینکه مصدرخدمت به برادران مسلمانم واقع شودبه تحریر آورده ام.\nقبل از اینکه علت و انگیزه نوشتن این رساله را بیان کنم بهتر است تا کمی در مورد بنیان گذار طریقه دعوت و تبلیغ و هدف و مرام دعوت و تبلیغ خیلی مختصر برایتان یاد اور شوم .\nشیوه و کار دعوت و تبلغ را شخصی بنام مولانا محمد الیاس ( ره ) بنیاد گذاشت\n(( مولانا الیاس (ره)فرزند مولانا محمد اسماعیل در سال 1303ه ق در کشور هندوستان تولد یافت نام تاریخی وی الیاس اختر است دوران کودکی را در کاندهله و نظام الدین سپری نمود در آن زمان خاندان ایشان به تقوا و تدین معروف بودند مادر گرامیشان بی بی صفیه حافظ قرآن مجید بود او قرآن مجید را بعد از ازدواج در زمان شیرخوارگی مولانا محمد یحیی برادر بزرگتر مولانا الیاس حفظ کرده بود\nمولانا الیاس نیز بر حسب عرف و رواج خاندان مانند سایر کودکان برای فراگیری قرائت قرآن مجید وارد مکتب شد و قرآن مجید را حفظ کرد\nمولانا محمد الیاس از دوران کودکی نسبت به دین احساسات صحابه گونه داشت حتی شیخ الهند مولانا محمودالحسن(ره) درباره ی وی می فرمود هرگاه مولانا الیاس را می بینم به یاد صحابه می افتم\nمولانا الیاس کار دعوت را در میوات شروع کرد\nمیوات:در جنوب دهلی منطقه ای به نام میوات قرار دارد که در آن سمت قوم (میو) زندگی می کنند مثل دیگر مناطق مرزها و محدودههای این منطقه نیز تغییراتی داشت که میوات قدیم مناطق(گورکانوه-الور-بهارات پور) و قسمتی ازمتهرا را در بر می گرفت.\nمولانا الیاس(ره)بعد از خود فقط یک فرزند پسر(مولانا محمد یوسف کاندهلوی)و یک فرزند دختر (زوجه شیخ الحدیث مولانا محمد ذکریا رحمه الله)به جا گذاشتند\n(مولانا محمدالياس در 1335 در پي فوت پدر و برادرش ، مسئوليت مکتب پدرش را در بَستي نظام الدين به عهده گرفت . از اين زمان به بعد او با واقعيتهاي جديدي روبرو شد که تحولاتي اساسي در افکارش ايجاد کرد نظام الدين در ورودي منطقه ميوات قرار داشت و پدر و برادر مولانا الياس به جذب جوانان ميواتي توجه ويژه اي داشتند. اهالي ميوات ، معروف به «قوم ميو »، از ديرباز به اسلام گرويده بودنداما به دليل آميختگي زياد با پيروان آيين هندو فاصله زيادي با اسلام داشتند و در عمل بيشتر به هندوها شبيه بودند.\nمولانا الياس از اوضاع نابسامان ميوات آگاهي نسبي داشت ، ولي پس از استقرار در مدرسه پدرش به عمق آن پي برد در ابتدا او نيز معتقد بود که آموزش مسائل ديني به جوانان ميواتي بايد از طريق مدارس ادامه پيدا کند، اما با توجه به گستردگي انحطاط و عقب ماندگي در جامعه ميوات ، تنها يک مدرسه و آن نيز در خارج از ميوات را کافي ندانست و با وجود مشکلات بسيار، در مدت کوتاهي بيش از صد مدرسه در سراسر ميوات تأسيس کرد. چندي بعد با توجه به تجربه گذشته و همچنين عملکرد خود در ميوات ، به اين نتيجه رسيد که اين نظام آموزشي فقط امکان اصلاح و تعليم فردي را فراهم مي سازد، در حالي که وسعت انحطاط و نابساماني ، نيازمند اصلاح و تعليم جمعي است . همچنين پي برد که نظام مدرسه اي رايج ، افرادي را پرورش مي دهد که به اصلاح عمومي توجه ندارند و پس از فراغت از تحصيل معمولاً به دنبال شغلي براي امرار معاش مي روند مولانا الياس تعليم ديني عامه و همچنين پيراستن جامعه اسلامي از بدعتها و عناصر التقاطي را نيازمند حرکتي عمومي مي دانست . او براي ايجاد اين حرکت ، روشي ابداع کرد که در قالب جماعت تبلیغ ظهور يافت ).\nاين جماعت در اوضاع آشفته سياسي و اجتماعي جامعه مسلمانان هند پس از پايان جنگ جهاني اول ظهور کرد. در آن زمان ميان رهبران مذهبي و سياسي مسلمانان هند تفرقه وجود داشت . عده اي حفظ منافع مسلمانان را در رويارو نشدن با انگليسيها مي ديدند و برخي طرفدار مبارزه با انگليسيها بودند. گروهي ، هندوها را نيز خطر جدّي براي مسلمانان مي دانستند و عده اي در مبارزه با استعمار انگليس بر همکاري با هندوها تأکيد داشتند\nدر اين شرايط ، رجال مذهبي و سياسي مختلف براي سامان بخشيدن به اوضاع مسلمانان هند تلاش کردند. مولانا الياس نيز دوري از دين را عامل همه بدبختيهاي مسلمانان مي دانست و معتقد بود که بايد تمام توان را براي تبليغ دين به کار بست و تا زماني که دينداري در ميان مسلمانان عموميت پيدا نکند، نبايد هيچگونه فعاليت ديگري ، از جمله فعاليت سياسي ، صورت گيرد او معتقد بود که اصلاح و پيشرفت از طريق به دست گرفتن حکومت ، شيوه پيامبر اسلام نبود، بلکه پيامبرs از روش اصلاح فردي استفاده نمود. او نيز همين روش را آموزه بنيادين جماعت تبلیغ قرار داد وي همچنين فعالان جماعت تبلیغ را رسماً از داشتن گرايش فرقه اي برحذر مي داشت . روشي که او براي تبليغ دين ابداع کرد، مبلّغان را موظف مي نمود که از هرگونه مشاجره با مخاطبان خودداري کنند و حتي با تحمل توهين و ناسزا کار دعوت و تبليغ خود را ادامه دهند. بدين ترتيب او با تبيين مفهوم و روش خاص تبليغ ، کار خود را آغاز کرد و موفقيتهاي بسياري به دست آورد او معتقد بود که تبليغ بايد مانند روزگار پيامبر اکرمs به صورت فردي باشد و رسانه هاي جديد نبايد در امر تبليغ واسطه قرار گيرند.\nمولانا الياس تبليغ اصول اساسي اسلام را در ميان مردم ميوات آغاز نمود و پس از مدتي از ميان همين مردم جماعتهايي تشکيل داد و آنها را در داخل و خارج از ميوات براي تبليغ دين اعزام کرد. در اين کار ابتدا واحدهاي سيارِ حداقل ده نفره سازماندهي مي شد و سپس اين واحدها که «جماعت » ناميده مي شدند، براي تبليغ دين با برنامه اي مشخص به مناطق مختلف اعزام مي شدند هر جماعت پس از رسيدن به مقصد خود، در يکي از مساجد آنجا مستقر مي شد و تبليغ را در قالب برنامه اي ساده آغاز مي کرد. اين برنامه در اين شش اصل خلاصه شد:\n۱- کلمه طيّبه (شهادتين : لااله الااللّه ، محمد رسول اللّه ). طبق اين اصل هر مسلمان بايد بتواند کلمه طيّبه را به عربي درست بخواند و همچنين از معني و مفهوم آن آگاهي پيدا کند و در زندگي عملي خود لوازم آن را رعايت کند\n۲- نماز. مسلمان بايد نماز را از هر جنبه بدرستي ياد بگيرد و اين وظيفه را طبق دستور اسلام بجا آورد.\n3) علم و ذکر. مسلمان بايد دستورهاي اسلام را فراگيرد. همچنين در زبان او بايد ذکر خدا همواره جاري گردد و بهترين شکل آن اين است که توجه بنده در همه حال به سوي خدا باشد\n4) اکرام مسلمان . در اصول شش گانه جماعت تبلیغ ، اين اصل داراي جايگاه ويژه اي است وعلاوه بر زندگي عادي ، رعايت اين اصل در طي مسافرتهاي تبليغي اهميت خاصي دارد. بدين ترتيب که از يک سو احترام و رعايت حقوق هم سفران ، تأثير عميقي بر روي فرد فرد اعضاي جماعت مي گذارد و از سوي ديگر رعايت اين اصل در جريان کار تبليغ ، مبلّغان را ملزم به تحمل توهينهاو ناسزاها مي کند. اين اصل داراي جنبه اجتماعي است ، اما پنج اصل ديگر جنبه فردي دارند. از ديدگاه بزرگان جماعت اگر در امر تبليغ اين اصل رعايت نگردد، ممکن است هزاران فتنه ايجاد شود.\n5) اخلاص نيت (تصحيح نيت ). بر مسلمان فرض است که در انجام هرگونه عمل ، فقط رضايت خداوند را در نظر داشته باشد و از تصور هرگونه سود دنيوي پرهيز کند\n6) تفريغ وقت (براي تبليغ ). هر مسلمان بايد قسمتي از وقت خود را براي فراگرفتن احکام دين و آموزش آن به ديگران بگذارد. تبليغ دين از طريق تفريغِ (خالي کردن ) وقت تحقق پيدا مي کند که لازمه آن «خروج » است ، يعني خارج شدن از خانه و قرار گرفتن در يکي از جماعتها براي تبليغ در ديگر منطقه.\nاين اصول شش گانه معمولاً «تبليغي نصاب » (برنامه آموزشي تبليغ ) نيز ناميده مي شوند منبع اصلي اين اصول کتاب فضائل اعمال نوشته مولانا محمدزکريا، برادرزاده و داماد مولانا الياس ، است.\nبزرگان جماعت تبلیغ به همه فعالان جماعت خواندن اين کتاب را توصيه مي کنند. بعداً مولانا الياس اصل «ترکِ لايعني » را نيز اضافه کرد که فعالان جماعت را از فعاليتهاي بيهوده برحذر مي داشت. بزرگان جماعت بر رعايت نکات ديگري مانند اطاعت از امير جماعت و به جا آوردن آداب سفر و خوردن و خوابيدن تأکيد کرده اند».\nپس از درگذشت مولانا الياس ، تنها پسرش مولانا محمديوسف ، امير جماعت گرديد . مولانا محمد يوسف خط مشي پدرش را حفظ کرد و توانست جماعت را از موضعگيري درمورد اين تحول مهم دور نگاه دارد. او که در زمان پدرش تجربيات وسيعي در زمينه تبليغ کسب کرده بود، در زمان امارت خود براي گسترش فعاليتهاي تبليغي در شبه قاره و ديگر کشورهاي جهان تلاشهاي جدّي به عمل آوردپس از وفات وي در 1344ش ، مولانا انعام الحسن امير جماعت شد. با تلاشهاي انعام الحسن، جماعت تبلیغ به جنبش جهاني تبديل گرديد.بود. پس از فوت انعام الحسن در 1374ش در دهلي ، اميري براي جماعت تعيين نشد و اداره امور جماعت به شورايي واگذار گرديد. اعضاي اين شورا مولانا اظهارالحسن (عموي محمد مولانا الياس )، مولانا زبيرالحسن (فرزند انعام الحسن ) و مولانا سعدالحسن (فرزند محمديوسف ) بودند، اما در برخي منابع از مولانا زبيرالحسن فرزند مولانا انعام الحسن ، امير پيشين ، جماعت ، به عنوان امير جديد جماعت نام برده شده است.\nيکي از وظايف اصلي مبلّغان جماعت پس از ابلاغ پيام ، آماده ساختن مخاطبان براي «خروج » است . مدت خروج نسبتاً اختياري است و فرد بنا به امکان مي تواند سه روز در هفته ، چهل روز در سال (چله ) يا حداقل چهار ماه در تمام عمر، به منظور تبليغ خروج نمايدخروج را مي توان هسته اصلي جماعت تبلیغ شمرد. همچنين يکي از معيارهاي اصلي ارزيابي کار جماعتها، تعداد افرادي است که به دعوت خروج پاسخ مثبت مي دهندبه عقيده مولانا الياس ، اين روش تبليغ مبني بر خروج ، زمينه را براي تحمل سختيها و تقويت خصوصيات اخلاقي و روحاني فرد آماده مي کند اين روش در گسترش و تداوم کار جماعت تبلیغ نقش اساسي داشته است.\nجماعت تبلیغ هيچ شرطي براي شرکت فرد در فعاليتهاي جماعت و تبليغ دين قايل نشده اند و افراد عادي نيز مي توانند حتي با دانش اندک مبلّغ شوند و لازم نيست قبل از اعزام ، آموزش خاصي ببينند. تنها شرط شرکت در فعاليتهاي جماعت تبلیغ ، آشنايي با اصول شش گانه آن است که معمولاً با توجه به نظام گسترش زنجيره اي جماعت ، از قبل صورت مي گيرددر انتخاب مخاطب نيز جماعت پايبند به اصول خاصي نيست .برنامه ای جماعت بابت فعالیت زنان به گونه ای است که اولین بار به مدت 3 روز با محرم خود که می تواند پدر/برادر/شوهر و فرزند که اینها قبلا 4ماه تشکیل جماعت شده باشند در این صورت می تواند با محارم خود تشکیل بشود که این نوع فعالیت زنان به جماعت مستورات معروف می باشد.\nظاهر مبلّغان جماعت را مي توان بدينگونه به تصوير کشيد: لباس بسيار ساده معمولاً با رنگ سفيد، پيراهن بلند و گشاد، شلوار گشادي که لبه آن بالاتر از قوزک پا قرار مي گيرد، سرِ پوشيده با کلاه يا عمامه مخصوص ، ريش بلند و معمولاً سبيلهاي تراشيده ، و حمل لوازم خواب بر روي شانه ها و ساک به دست با ظرفهايي براي غذا خوردن و آشپزي هنگام سفر تبليغي.\nبرخي اصول که رهبران جماعت بر آن تأکيد دارند، اينهاست : نفي دخالت در سياست ؛ قايل بودن به نقش ايمان ؛ نفي اختلاف بين فرق اسلامي و پرهيز از طرح مسائل تفرقه انگيز؛ آزادي حضور علاقه مندان به برنامه هاي جماعت از کليه فرق اسلامي ؛ احساس تکليف نسبت به سرنوشت کفار؛ پرهيز از تجمل گرايي ؛ نفي استفاده از رسانه ها و وسايل ارتباطي جديد.\nيکي از ويژگيهاي مهمي که جماعت تبلیغ را به لحاظ ساختاري از ديگر گروههاي مذهبي و سياسي متمايز مي سازد، فقدان مقررات يا آيين نامه مدون در اين جماعت است براي اداره امور مهم ، بزرگان جماعت از طريق مشورت غيررسمي ، امير مرکزي را به صورت مادام العمر تعيين مي نمايند و او نيز شورايي براي مشورت در موارد ضروري برمي گزيند. در هر کشور يک امير تعيين مي شود که وي امرا را تعيين مي کند. جماعتي که براي تبليغ اعزام مي شوند نيز از بين خود اميري انتخاب مي کنند .\nبزرگان جماعت تبلیغ از داير کردن دفتر در مناطق مختلف خودداري مي کنند آنها مسجد را مرکز فعاليتهايشان مي شناسانند.در اين مساجد هيچگونه تشکيلات اداري وجود ندارد و هرکس مي تواند به عضويت جماعت درآيد و هرگاه اراده کند جماعت را ترک گويد\nمولانا الياس مخالف استفاده از هرگونه نوشته در امر تبليغ بود و معتقد بود که روش عملي به طرز مؤثري مي تواند در اذهان تحول ايجاد کند. در برگزاري اجتماعات ميليونيِ جماعت نيز رسانه ها هيچگونه فعاليتي ندارند و حتي اطلاعيه اي براي دعوت مردم به شرکت در اين اجتماعات چاپ نمي کنند، بلکه از روش شفاهي استفاده مي نمايند امروزه هند و پاکستان و بنگلادش ، پايگاههاي اصلي جماعت اند تا جايي که اين جماعت در جهان به نام «جنبش تبليغي شبه قاره » شناخته شده است . بزرگترين اجتماعات سالانه جماعت نيز در همين سه کشور برگزار مي شود. اغلب جماعتهاي تبليغي از همين سه کشور به ديگر کشورهاي جهان مي روند و در آن کشورها نيز هسته هاي اصلي جماعت تبلیغ را اتباع مهاجر همين سه کشور تشکيل مي دهند\nيکي از برنامه هاي مهم جماعت برگزاري اجتماعات بزرگ است . در اينگونه اجتماعات علاوه بر مرور عملي اصول شش گانه ، براي فعاليتهاي تبليغي آينده برنامه ريزي مي شود. شرکت در اين اجتماعات اهميت خاصي دارد و اغلب ، مقامات بلندپايه دولتي و شخصيتهاي مذهبي و سياسي نيز در مراسم «آخرين مناجات » شرکت مي نمايند. تعداد شرکت کنندگان در مراسم آخرين مناجات در بنگلادش در سال ۱۳۷۹ ه ش به سه ميليون تن رسيد. اولين تجمع بزرگ جماعت تبلیغ در 1320ش / 1941 با شرکت 000 ، 25 تن در ميوات برگزار شد (خان ، ص 17). پس از استقلال پاکستان ، در اين کشور نيز مرکز تبليغي در منطقه اي به اسم رائيوند در سي کيلومتري شرق شهر لاهور در ايالت پنجاب به وجود آمد. در اين مرکز علاوه بر اجتماعات ادواري ، تجمع سالانه بين المللي جماعت تبلیغ نيز برگزار مي شود. اولين اجتماع جماعت تبلیغ در پاکستان ، دو سال پس از استقلال آن (1949) در همين محل برگزار شد (حافظ نيا، ص 220ـ226). تعداد شرکت کنندگان در تجمع سالانه رائيوند معمولاً بيش از يک ميليون تن ، تقريباً از سرتاسر دنيا بوده است . اين مراسم پس از حج ، دومين اجتماع بزرگ مسلمانان به شمار آمده است (رامان ، 2001 الف ). تجمع اخير اين مرکز در ششم نوامبر 2000 به مدت سه روز برگزار شد و آخرين مناجات را مولانا زبيرالحسن انجام داد «تجمع تبليغي در رائيوند با دعا به پايان مي رسد».\nدر بنگلادش مرکز جماعت تبلیغ ابتدا در يکي از مساجد داکا بود (گابوريو، ص 127) و نخستين اجتماعات در همين مسجد برگزار مي شد، اما در 1346ش / 1967 مرکز تبليغي در شهر صنعتي تونگي در سي کيلومتري داکا به وجود آمد و سرزميني به وسعت 150 جريب در کنار شرقي رود توراج براي آن اختصاص يافت . تا فوريه 2000 تعداد شرکت کنندگان در تجمع سالانه اين مرکز، که به زبان بنگلادشي «بشّوا اجتماع » (اجتماع بين المللي ) ناميده مي شود، تقريباً به دو ميليون تن رسيد که چند هزار تن از آنها از هشتاد کشور ديگر جهان در آنجا شرکت مي کردند «کنگره تبليغي با مناجات براي صلح جهان پايان مي يابد» . بشّوا اجتماع در سال 2000 نيز با همين کيفيت برگزار شد و در پايان اين تجمع تقريباً يک هزار جماعت (هر جماعت حداقل ده تن ) براي اعزام به نقاط مختلف دنيا (خروج ) به منظور تبليغ تشکيل گرديد.\nجماعت در کشورهاي آسياي جنوب شرقي ، بويژه اندونزي و مالزي و برمه ، نيز فعاليتهاي گسترده اي دارد و در مناطق مسلمان نشين فيليپين و تايلند، هدف و فعاليتهاي آنان را احياي مذهبي مي دانند.\nعلاوه بر آن در افغانستان و ترکيه و ژاپن و کشورهاي افريقاي شرقي ، از جمله کنيا و اوگاندا و تانزانيا و زامبيا و موزامبيک ، اين جماعت فعال است (رجوع کنيد به گابوريو، ص 127ـ130).\nدر مناطق سنّي نشين ايران نيز اين جماعت فعالان بسيار دارد و آنان به مرکز تبليغي رائيوند در پاکستان رفت و آمد مي کنند. در اجتماع سال 1373ش در رائيوند، حدود پانصد تن از ايران شرکت کردند (حافظ نيا، ص 243). بسياري از مسلمانان قاره افريقا نيز در برنامه هاي جماعت شرکت مي کنند (رجوع کنيد به ابراهيم موسي ، ص 206ـ221).. در اروپا و امريکا نيز جماعت از طريق اصول شش گانه خود، مسلمانان را براي داشتن ارتباط مستقيم با دين ترغيب مي نمايد. در انگلستان فعالان جماعت از تشکيلات منسجمي برخوردارند. تجمع جماعت در اروپا و امريکا برنامه اي است که در آن بيشترين تعداد مسلمانان آن مناطق جمع مي شود (رجوع کنيد به رامان ، 2001 الف ؛ > مسافران ايمان < ، ص 121ـ239؛ رضا، ص 29ـ30).\nجماعت تبلیغ هيچ مذهب و عقيده اسلامي خاصي را تبليغ نمي کند و اصول شش گانه آن حاوي مشترکات مذاهب اسلامي است . ))\nاین بود معرفی بسیار مختصر ازبنیانگذار طریقه دعوت و تبلیغ و نیز مرام شیوه و هدف اصلی دعوت و تبلیغ .\nعلت و انگيزه در نوشتن اين رساله در اين بود كه بنده از دير زماني در پي راه آموختن دين و شناختن راه راست بودم ولي شرايط نامناسب و زياد بودن سن ايجاب نميكيرد كه رفته در حلقه اطفال خورد نشسته واز الفبا شروع كنم در حلقه هاي خصوصي بزرگان هم نشست و بر خواست داشتم ولي آن حلقات از درك فهم بنده بالا تر بود .\nدر اين چنين سر گرداني دست و گريبان بودم كه زم زمه هاي از گروه هاي مختلف به گوشم ميرسيد يكي هم گروهي به نام جماعت تبليغیان بود كه گفته ميشد كه چندان گروه نيست و گفته ميشد كه از طرف جهت و يا كشوري و يا حزبي حمايت ميشوند و يا گفته ميشد كه معاش برايشان داده ميشود كه براي چارماه بروند و تعليم بگيرند و بعضي از علما هم بر ضد آنها آستين بر زده وبا گفته هاي غير تحقيقي شان باعث ميشدند كه مردم عام از جماعت دعوت و تبليغ نفرت پيدا كرده و از انها دوري كنند و هر جماعت كه در راه ديده ميشد به ديده حقارت ديده ميشد زيرا اكثر آنها بعد از ماه ها طي كردن منزل هاي طولاني خسته و مانده و آلوده با گرد و خاك و با وسايل ساده روزمره شان پياده روان ميبودند.\nخواستم به مركز شان كه در مسجد اصحاب كهف در چمن حضوري بود بروم و يا با يك جماعت ازا يشان هم صحبت شوم كه بلاخره به ياري خداوند با يك جماعت شان هم صحبت شدم و حرف هايشان را شنيدم برايم گفت كه\n«السلام عليكم ورحمت الله وبركاته برادر عزيز دو مسلمين كه با هم به خاطر خداوند احوال پرسي مي كنند قبل از اينكه دست شان از هم جدا شوند گناه هاي صغیره ايشان بخشيده ميشود و الله uتو فيق به توبه از گناهاي كبيره را ميدهد ملاقات ما به نسبت دين است دين چي است؟ هر حكم خداوند را به طريقه سنت پيامبر(ص) در زنده گي عملي كردن دين است. دين در زنده گي انسان مي آيد ولي با خواري و زحمت بعد از پيامبرsديگر پيامبري نمي آيد دروازه نبوت بسته شده است ولي كار پيامبرsجريان دارد .\nكار پيامبرsچيست ؟ دعوت و رسانيدن دين به مردم و تشويق كردن به كار خوب و مانع شدن از كار بد .\nخداوند در قران كريم فرموده كه\n(كُنْتُمْ خَيْرَاُمَّه اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَاْ مُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ) ( شما بهترين امتی هستید که برای مردم بیرون آورده شدید . به کار پسندیده امرمی کنید و از کار نا پسندیده باز می دارید و به خداوند باور دارید .)\nومفهوم حديث شريف است كه ( لِيُبَلِّغ الشّاهِدُ يْنِكُمُ الْغاَيْب ... ) ( دین را حاضرین به غایبین برسانند ) غايبين كي ها بو دند ما بوديم پس وظيفه ما است كه به ديگران برسانيم .\nو مفهوم حديث شريف است كه فرموده ( بَلِّخغوْ عَنّيِ وَ لَوْ أيه ) شما سخن دين را برسانيد اگرچه به اندازه یک ايت هم باشد .\nدر اين زمانه اگر به يك نان ضرورت داشته باشيم و پول هم داشته باشيم ولي تا خود ما به بازار نرفته و نان را از نانوایي خریداری نکنیم . نان خود به خود به منزل ما نمي ايد اگرچه از گرسنگي بميريم . خود ما بايد زحمت بكشيم از منزل بيرون شويم به نانوائي برويم قيمت نان را بپردازيم بعدا نان را به خانه آورده و از ان استفاده كرده ميتوانيم يعني به خاطر يك نان به خانه اوردن زحمت كار دارد . همينطور نيست ؟ خوب پس اينطور كه است ايا دين مبين اسلام كه اساس تمام زنده گي مسلمانان است خود به خود و بدون زحمت و كوشش در زنده گي ما در خانه ما و در خانواده هاي ما مي آيد ؟ يا بايد كه خودما دنبال دين از منزل بيرون شويم و زحمت بكشيم تحقيق كنيم و خواري بكشيم تا چيزي از دين ياد بگيريم بعدا انرا اول در زنده گي خود عملي كرده و بعدا انرا به ديگران برسانيم .\nبا شنيدن اين مثال وي چنان سکوت و خاموش ماندم كه هيچ چيز براي گفتن نداشتم .\nبعد از چند لحظه صحبت از هم جدا شديم ولي گفتار مفيد وي چنان در ذهن و قلبم تاثير گذاشت كه چندين روز پي در پي در فكر همین گفته هاي وي بودم . و كم كم عقيده و انديشه من نسبت به گروه جماعت دعوت و تبليغ تغير كرد و علاقمند به ايشان شدم .\nبعد از چند مدت به ياري خداوند متعال يكروز از چمن حظوری گذرم شد ديدم كه گروه زيادي از جماعت دعوت و تبليغ گرد هم امده اند و اجتماع عمومي شان در شهر كابل بود من شب را هم همانجا بودم و صبح روز اخر شان بود و چنان جماعت بزرگي جمع شده بودند كه من حيران شدم . و دعا ختم مجلس را چنان يك دعا عام براي تمام مخلوقات خداوند كردند و براي انسانهای تمام عالم با چنان سوز و گداز دعا كردن كه همه گريه ميكردند و امين ميگفتند .\nدعاي شان همه در مورد امت محمدs بود نه صرف براي خودشان بلکه براي هدایت كفار تمام عالم بود نه صرف براي خودشان براي انهاي كه در عالم بي خبري از دين اسلام زنده گي ميكنند و در همين حالت ميميرند براي انها بود براي ان مسلمانان دعا كردند كه بي خبر از حكم هاي خداوند بي خبر از فرايض خداوند و بي خبر از وظيفه ديني شان در خانه هايشان غافل خوابيده اند براي انهاي دعا كردن و گريه كردند كه انها بي خبر از وقت نماز مصروف خريد و فروش و معاملات حرام هستند . دعا كردن شان مرا كاملا به خود جذب كرد .\nبلاخره به كمك و ياري و هدايت خداوند اراده كردم كه يك سه روزه با ايشان بروم يك برادر مرا رهنمائي كرد رفتم و نامم را براي سه روزه در يك لست نوشتم و شامل يك جماعت سه روزه شدم جماعت ما يازده نفر بود .\nبراي رهنماي ديگر دوستان كه هنوز با اين جماعت اشنائي ندارند ميخواهم كه قدم به قدم و لحظه به لحظه تمام مراحل اين سه روزه را بيان ميكنم كه در هر قدم و در كارشان چي حكمت ها نهفته است .\nدر لست اول اسم است بعدا سن ذکر است و بعداً چنین تحریر شده که قبلا در كدام جماعت بودي يا نه اگر بودي چند روزه .\nوقتي كه لست مكمل شد نزد بزرگها پيش ميشود او هم از روي لست هر كسي را كه زيادتر وقت در گروه جماعت و تبليغ سپري كرده باشد يعني تجربه بيشتر داشته باشد از همان لست او را به عنوان رهبر يا امير جماعت تعين ميکند و ميگويد .\nبرادرها شما به فلان مسجد براي سه روزه ميرويد و اولتر از همه بايد از امير خود اطاعت كنيد زيرا مفهوم حديث شريف است كه اطاعت از امير واجب است اگر چه سر امير به اندازه کشمش هم باشد پس باید همیشه از امیر اطاعت کنید . شما که به فلان مسجد برای سه روزه میروید متوجه باشید شما بیشتر به اموختن نیاز دارید نسبت به اموختاندن و کوشش کنید که چیزی از امور دین را بیاموزید انجا که میروید هر شخص خود را ميفهماند و خود را درس ميدهد زيرا گفتار و دعوت دادن به ديگران تاثيرات مثبت آن بيشتر به گوينده تاثير دارد نسبت به شنونده و بعد از دعا كردن لوازم سه روزه كه شامل یک عدد ديگ چند بشقاب پياله گاز و چاينك كلان است گرفته از مركز بيرون شديم امير ما يك جوان بسيار نرم خوی و مهربان و بسيار شكسته نفس بوده و در ضمن چند بارچهار ماه در اين راه وقت سپري كرده بود.\nبه مسجد كه بايد مي رفتيم نزديك بود و نيم ساعت پياده بايد مي رفتيم و همه در پياده رفتن خوشحال بودن در شروع راه امير صاحب گفت كه در راه رفتن پنج سنت است كه بايد عمل شود\n1- ازسمت راست سرك برويم\n2- نظر خود را حفاظت كنيم تا به نا محرم نه افتد يا به چيز هاي كه ما را مشغول دنيا ميسازد نه افتد مانند موتر هاي مقبول تعمير هاي مقبول مغازه هاي زيبا لباس زيبا . دختران و زنان نا محرم. بايد پيش پاي خود را نگاه كنيم و چشم خود را حفاظت كنيم.\n3- در راه رفتن هميشه كلمه سوم را یعنی ( سُبْحنَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلَااِلهَ اِلَّااللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ َ وَلَاحَوْلَ وَلَا قُوَّه اِلَّابِاللّهِ الْعَلِىِّ العَظِيْمِ َ ) را خواندن سنت است.\n4- در راه هر چيز مضر كه باشد از راه بايد دور كنيم تا هم ما يك سنت پیامبرsرا زنده سازيم و ثواب حاصل كنيم وهم به يك مسلمان ضرر نه رسد.\n5- به هر كس سلام بدهيم زیرا محبت زياد ميشود و بسيار ثواب دارد.\nچون من براي تحقيق رفته بودم ديدم كه در ظرف چند ثانيه پنج سنت پيامبرs را ياد گرفتم و همه آن را عملا انجام دادم و شيريني اين عمل را با تمام وجودم احساس كردم. و مفهوم حديث شريف است كه در اخر زمان ( زمان فساد ) كسي كه يك سنت پيامبرs را زنده كند ثواب صد شهيد به او داده ميشود\nضمناً در راه امير صاحب فضيلت كسي را كه براي دعوت بيرون ميشود بيان كرد كه .\nكسي كه براي دعوت از خانه بيرون ميشود گرد و خاك كه در بدن و لباس او مينشيند آتش دوزخ انرا سوختانده نميتواند . و از هر راه كه ميگذرد ان راه بالاي ديگر راه ها فخر ميكند و هفتاد هزار فرشته براي او دعاي مغفرت ميكند.\nوقتي كه مسجد مورد نظر از دور نمايان شد امير صاحب همه را گفت كه دعا كنيد و بگويد كه (اَللّهُمَّ بَارِكْ لَنَافِيْهَا ) و وقتي كه نزديك دروازه مسجد شديم همه ما را توقف داده و بستره ها را به زمين گذاشته و گفت.\nبرادرها خداوند در حق ما بسيار احسان و مهرباني كرده كه ما را در خانه خود در باغچه از جنت ما را دعوت كرده . بسياري از مردم همين اکنون طرف زندان كشانيده ميشوند بسياري طرف شفاخانه كشيده شده و بسياري غرق دنيا است ولي ما را از ميان همه انها انتخاب كرده و به خانه خود خواسته است بايد از خداوند شكر گذار ي كنيم .\nحالا كه در اين مسجد سه روز را ميباشيم بايد كه اداب مسجد را بدانيم و مراعات كنيم .\nاداب مسجد :\nاول : در مسجد خوابيدن نوشيدن و خوردن اجازه نيست ولي ما به نيت اعتكاف داخل ميشويم .\nکسانیکه به نیت اعتکاف داخل مسجد شوند .خوردن . نوشیدن و استراحت در داخل مسجد برایشان جایز است .\nدوم : دعائي داخل شدن مسجد را ميگويم (اَللَّهُمَّ افْتَحْ لِىْ اَبْوَابَ رَحْمَتِكَ) (خداوندا : دروازه های رحمتت را برایم بگشای ) و با پاي راست داخل ميشويم .\nسوم : بلند حرف نميزنيم سخت سخت راه نميريم در سويچ ساكت بادپكه بلندگوي و غيره دست نميزنيم . آذان و اقامه تكبير نميدهيم مگر اينكه خود شان اجاره بدهند . در عقب مولوي صاحب مسجد حتما جاي بزرگان قوم و محله است در آنجا استاده نميشويم مگر اينكه خودشان دعوت كنند .\nچيز بد بوي را در مسجد نمي آوريم از استفاده كردن پياز خام و گندنه و سیرخام جلو گيري ميكنيم .\nدر داخل مسجد بستره هاي خود را در يك گوشه جمع كرده و يك چادر سرش هموار ميكنيم .\nوقتي كه داخل شديد هر يك بايد دو ركعت نماز تحيه مسجد بخوانيم . در صورتیکه وقت مکروه نباشد .\nبعد همه دست به دعا بلند كرده و در حق همه مردم اين محله دعايي خير كرده و با زاري و گريه خير و بركت براي همه شان خواستيم اتفاق و اتحاد و دينداري برايشان از اللهu ارزو كرديم ولي مردم محله به ديده حقارت به ما نگاه ميكردند .\nبعد از دعا داخل مسجد شديم در يك كنار بستره ها را گذاشتيم و هر يك ما دو ركعت نماز تحيه مسجد خوانديم بعدا همه ما در يك گوشه به طور حلقه جمع شديم . امير صاحب گفت .\nهمه تان درود شريف بگويد بعدا گفت كه ما در اين محله كه آمديم بايد حالا مشوره كنيم كه چطور ميتوانيم كه مردم منطقه را دعوت داده و مردم را به مسجد بكشانيم و يا حد اقل براي يك ثانيه فكرش را از طرف مخلوق به طرف خالق اش جلب كنيم و از طرف اسباب به اعمال و از دنيا به طرف آخرت جلب كنيم .\nبعد گفت كه اول آداب مشوره را بيان ميكنيم و بعدا اعمال يعني وظيفه ها را تقسيم ميكنيم .\nاداب مشوره كردن:\nمشوره مقصد دارد ؛ اداب دارد و فضيلت دارد .\nمقصد مشوره : در هر اموری كه مشوره شود همان مقصد مشوره است مقصد از مشوره ما دين است كه دين چگونه در زندگي ما و در زندگي تمام عالم بيايد و تمام مردم از آتش دوزخ خلاص شده و اهل جنت شوند.\nمشوره كردن حكم خداوند است ( و امرهم شوراي بينهم ) خداوند متعال پيامبرs را فرموده كه با اصحاب مشوره كن .\nآداب مشوره :\nمشوره كردن سنت مسجد نبوي است و پيامبرs در هر امور با صحابه کرام مشوره ميكردند.\nهر كاري كه با مشوره شود پشيماني ندارد.\nمشوره در اموردين سنت است و در امور دنيا مستحب است .\nقبل از مشوره مشوره نيست بعد از مشوره تبصره نيست .\nاگر مشوره ای يك نفر قبول شد خوشحال نشود و اگر قبول نشد غمگين نشود .\nمشوره دادن بخاطر دين باشد نه بخاطر خواهش نفس .\nفضيلت مشوره :\nيك مشوره مسلمانان هفتاد مشوره كفار را باطل ميسازد .\nهر كار كه با مشوره شود در آن خير و بركت ميباشد .\nدر مشوره چنان خير و بركت پنهان است مانند كه در شير روغن پنهان است و مانند اين كه در ابر باران پنهان است و مانند اين كه در چشم اشك پنهان است\nبا خود فكر كردم كه ما چقدر از راه دين و راه سنت پيامبرs دور شده ايم كه اين امر مهم را گذاشته ايم و به همين دليل است كه كارهاي ما به جگر خوني مي انجامد يك سنت پيامبر گراميs را زنده ساختن كه مشوره كردن است در هر امور چقدر فايده هاي زياد دارد و چي كار خوب است .\nو يك امر ديگر از مشوره را آموختم كه اگر مشوره كسي قبول شد خوشحال نشود و اگر قبول نشد غمگين نشود . اول خوشحال به اين خاطر نشود كه در دل خود غرور كند كه من بسيار فهميده هستم كه مشوره من قبول ميشود . و حالت دوم غمگين به اينخاطر نشود كه فكر نكند كه من نادان هستم كه مشوره من قبول نشد . بلكه بگويد كه خداوند بهتر ميداند در خير هر كار .\nو ديگر اينكه اين امر را ما به فراموشي سپرده ايم اول ما به كسي مشوره نميدهيم و با كسي مشوره نميكنيم اگر مشوره به كسي داديم بايد مشوره ما قبول شود اگر نه قهر كرده حتي به جنگ خواهد انجاميد . در حالي كه در دين ميگويد مشوره بدهيد و قبول شدن و يا نشدن آن را به خداوند بسپاريد كه چي خير است . اين نكته مهم را در ساعات اول آموختم كه سالها متوجه آن نشده بودم .\nبعدا امير صاحب قلم و كتابچه گرفته و وظيفه ها را تقسيم كرد .\nخواننده عزیز اول وظيفه ها را برايتان صرف نام ميبرم بعدا هر كدام را مفصلا تشريع خواهم كرد كه در ان وظيفه ها چي بايد كنيم .\nاول تعليم صبح از هشت صبح الي دوازده بجه ظهر .\nدوم تعليم پيشين .\nسوم . اعلان عصر .\nچهارم . ترغيب گشت .\nپنجم . صحبت كردن در حال نشسته .\nششم . اعلان شام .\nهفتم . بيان شام .\nهشتم . تعليم خفتن .\nنهم . بيان نماز صبح .\nالبته در بعضي وقت ها نام هاي اين وظيفه ها كمي تغير دارد .\nو همچنان دو نفر براي خدمت به مدت يك شبانه روز تعين ميشود كه انها وظيفه آماده كردن غذا را دارند و هم ذكر كنند . و براي روز دوم دو نفر ديگر و به روز سوم دو نفر ديگر . البته اين وظيفه يكي از مقدس ترين وظيفه است كه همه از دل و جان ميخواهند اين را انجام بدهند فضيلت آنرا و نكته هاي دقيق و مهم آنرا به توفیق الله uدر صفحه های بعدی بيان خواهم كرد.\nهمه ما حلقه نشسته بوديم و امير صاحب به طريقه سنت پيامبرs از طرف راست خود شروع كرده سوال ميكند كه تعليم صبح را كي انجام بدهد آن شخص يك نفر را انتخاب ميكند و مشوره ميدهد كه فلان شخص ؛ خود را انتخاب نميكند بعد نفر دوم از طرف راست را پرسان ميكند كه به نظر تو كي تعليم بدهد او هم يك نفر را انتخاب ميكند به همينطور تا اخرين نفر سمت چپ امير صاحب همه نظر و مشوره خود را ميدهند ولي انتخاب در دست امير صاحب است او هم در دل خود ذكر كرده و يك نفر را تعين ميكند شايد همه به يك نفر مشوره داده باشد و امير صاحب هم نظرش به او باشد و شايد همه به يك نفر مشوره داده باشند اما امير صاحب كسي ديگر را انتخاب ميكند كسي حق مداخله و سوال را ندارد .\nاين كار بخاطر است كه نفس انسان بشكند و ياد بگيرد احترام قایل شدن به نظر ديگران را .\nاينجا هم يك نقطه مهم را ياد گرفتم و عملا آموختم و تجربه كردم كه انسان بايد به نظريه ديگران احترام قايل شده و آنرا بر نفس خود بايد بقبولاند . به همين طور تمام اعمال به همه تقسيم ميشود . و بعدا در اخير مشوره از هر كس پرسيده ميشود كه براي مصرف نان چي مقدار پول بايد جمع شود هر كس يك مقدار را ميگويند در اخير امير صاحب از گفته هاي همه يك مقدار متوسط را معين ميكند و هر شخص همان وقت همان مقدار پول را در ميدان جمع ميكند و پول را با دست راست در جمع گذاشته و دونفر كه به خدمت تعين شده اند وظيفه دارد همه آنرا جمع كرده در پي كار شان ميروند تا براي چاشت غذا تهيه كنند .\nبعد از چند لحظه همه ما جمع شديم و بطور حلقه نشستيم و كسي كه به تعليم صبع تعين شده او كتاب فضايل اعمال را گرفته و در حلقه حاضر ميباشد . امير صاحب هم در جمع ما است ولي حالا صلاحيت در دست تعليم دهنده است .\nتعليم دهنده گفت .\nتعليم مقصد دارد ؛اداب دارد و فضيلت دارد .\nمقصد تعليم :\nمقصد تعليم اين است كه بين علم و عمل رابطه پيدا شود . يعني در بعضي امور دين علم داريم ولي عمل نميكنيم و بعضي را عمل ميكنيم و علم ديني انرا نداريم . مثال وضو درست ميكنيم ولي نميدانيم كه انجام دادن كدام بخش وضو فرض است و كدام بخش آن سنت و كدام بخش ان مستحب است .\nاينجا من يك نقطه بسيار مهم را آموختم و خداوند را شكر گزار شدم كه مرا در اين حلقه هدايت داد . در ظرف سه ساعت دانستم كه فرض و سنت و غيره احكام دين در وضو در نماز و غسل و تيمم چقدر مهم است .\nبار ها خودم ديده ام كه مردم كه رابطه بين علم و عمل را نميدانند در وقت وضو كردن در مقابل جمع از مردم نشسته و استنجا ميكنند و همه مردم ستر عورت ان را ديده ميتوانند در حالي كه او نميداند كه استنجا كردن در وضو سنت است در صورت که نجاست از اندازه پیسه بالا تجاوز نکرده باشد اما نگهداشتن ستر عورت مسلمان فرض است .\nاو اگر رابطه بين علم و عمل را میدانست ضرور نبود كه استنجا كند ديگر وضو خود را مكمل كند استنجا ضرور نيست و نماز اش ميشود .\nمقصد ازپیدا شدن رابطه در بین علم و عمل اين بود . بسيار خوشحال شدم از آموختن اين باب از علم دين از خداوند شكر كردم و در حق امير خود و حلقه جماعت تبليغي دعا خير و بركت كردم .\nو با ياد گرفتن اين نكته كوچك يك باب علم را ياد گرفتم مفهوم حديث شريف است كسي كه يك ايت از قران را ياد ميگيرد ثواب ان از صد ركعت نماز نفل بهتر است و كسي كه يك باب از علم را ياد ميگيرد ثواب ان از هزار ركعت نماز نفل بهتر است .\nتعليم دهنده هر حديث و ايت را دوبار میخواند تا شنونده گان بتوانند درست برداشت كنند و در ذهن شان بماند .\nشنونده گان يعني ديگر برادر ها باید طرف گوينده بيبينند يا طرف كتاب طرف دیگر مصروف نشوند .\nدر وقت تعليم سوال اجازه نيست زيرا به تعليم مزاحمت ايجاد ميشود ولي بعدا سوال كرده ميتوانند .\nفضيلت تعليم :\nتعليم سنت مسجد نبويs است . پيامبرs در مسجد آمدند دیدند كه دو حلقه وجود دارد يكي مصروف ذكر خداوند هستند و يك حلقه مصروف تعليم هستند پيامبرs فرموند كه هر دوی شما بخیر هستید یعنی هردو حلقه خوب حلقه است ولي من چون به صفت معلم فرستاده شده ام در حلقه تعليم مينشينم .\nمفهوم حديث شريف است كه (( هر جاي كه چند نفر و یا جماعتی باهم يكجا شده و ذكر و ياد خداوند ج را كنند به فرشتگان آسمان چنان معلوم ميشود مانند اين كه در شب تاريك يك ستاره درخشان بدرخشد آنها به آن حلقه ها ميايند و اطراف ان حلقه ميكنند همينطور حلقه شده سر بر سر تا به آسمان ميروند و در اخير مجلس خداوند متعال با وجودی این که از نفس انسان و از همه چيز اگاه است بازهم از فرشتگان سوال ميكند كه كجا رفته بوديد ؟ فرشته ها ميگويند يا الله ما در يك حلقه از بندگان تو رفته بوديم كه از جا هاي مختلف يكجا شده و ياد شما را ميكردند . خداوند متعال سوال ميكند كه ايا انها من را ديده اند ؟ ميگويند نخير خداوند ميفرمايد اگر ميديدند ؟ فرشته ها ميگويند اگر ميديدند بيشتر ياد تان ميكردند . خداوند ميپرسد ديگر چي ميگفتند ؟ فرشته ها ميگويند از دوزخ تو خلاصي ميخواستند . خداوند ميگويد ايا دوزخ را ديده اند ؟ فرشته ها ميگويند نخير . خداوند ميفرمايد اگر ميديدند ؟ فرشته ها ميگويند كه بيشتر از دوزخ به تو پناه ميخواستند .خداوند ميپرسد ديگر چي ميخواستند ؟ فرشته ها ميگويند از تو بهشت را ميخواستند . خداوند میفرمایند آيا انها بهشت را ديده اند ؟ فرشته ها ميگويند نخير خداوند ميگويد اگر ميديدند ؟فرشته ها ميگويند اگر ميديدند بيشتر از تو بهشت را ميخواستند.\nدر اخير خداوند میفرمایند كه اي فرشته ها شما شاهد باشيد كه من همه انها را از دوزخ نجات داده و داخل بهشت ميسازم و در حديث ديگر امده كه در اخير مجلس يك فرشته صدا ميزند كه برخيزيد در حاليكه تمام گناه هاي تان به نيكي تبديل شده است و ....\nتعليم سه بخش دارد اول - خواندن كتاب فضايل اعمال دوم – خواندن ده سوره اخیر قران کریم با تجويد سوم - خواندن كتاب فضايل اعمال و فضايل صدقات و بيان كردن شش اصول كه مشهور به شش نمبر است.\nبعد بسم الله گفته و شروع كرد به خواندن كتاب اول چند حكايت از زندگي صحابي را ياد آور شد تا شوق دین در دل ما هم پيدا شود بعد احاديث بي شمار از فضیلت خواندن قران كريم بعد از نماز و ذكر بعد از رمضان بعد از تبليغ را خواند هر حديث را دو بار تكرار خواند تا همه شنوينده گان دقيق شوند بعد از يك ساعت و يا یك ساعت و بيست دقيقه كتاب رابسته نموده و گفت وقت تجويد است.\nدر همان حالت اول خودش اعوذ بالله و بسم الله و سوره فاتحه را خواند و بعد هر كدام ما به نوبت خوانديم بعد كه از همه تلاوت را شنيد دانست كه كي تجويد را ميداند و كي كم ميداند و بعد هركس كه تجويد را خوب ميدانست با دو نفر كه تجويد شان ضعيف بود يكجا كرده و به يك گوشه از مسجد رفته و باهم ده سوره اخير قران كريم را يعني از سوره الفیل شروع تا به سوره الناس بار بار تكرار كرديم تا كه ياد گرفتيم.\nدر حلقه ما چند ريش سفيد هم بودند كه سن شان 60 و 65 ساله بود ولي قسم به خدا كه سوره فاتحه را درست ياد نداشتند و گريه ميكردند كوشش ميكردند كه ياد بگيرند.\nبعد از يك ساعت و يا بيشتر همه ما دوباره در يك حلقه جمع شده و تعليم دهنده باز هم كمي از كتاب فضايل اعمال خواند و كمي از كتاب فضايل صدقات و بعد از چند دقيقه كتاب را بسته نموده و گفت حالا نوبت طريقه دعوت دادن است . شش اصول كه مشهور به شش نمبر شده است اول خودش در جايش استاده شده و گفت .\nنحمده ونصلي علی رسوله الکریم . . . .\nدين سر تا سر صفات است اگر به چند صفت مهم ان پايبندي كنيم دين به اساني در زندگي ما ميايد .\nاول كلمه است .\nكلمه از خود معني دارد مقصد دارد و فضيلت دارد\nمعني كلمه . (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ ) نيست هيچ معبود قابل پرستش به جز يك الله\n(محمد رسول الله) و محمدsفرستاده الله است\nمقصد كلمه چيست ؟\nمقصد کلمه اين است كه اين يقين در سينه ما ودر قلب ما پيدا شود كه هر كار از الله ميشود از بنده نميشود الله بدون كمك كسي بدون وسيله هر كار را بخواهد و فرماید ( كن فيكون ) ميتواند . ولی مخلوق با تمام وسايل با تمام امكانات بدون اراده اللهu هيچ كار كرده نميتواند .\nو زندگي به حكم االلهu و به طريقه سنت پيامبرs كاميابي دنيا و اخرت است و بدون طريقه سنت پيامبرs ناكامي دنيا و آخرت است .\nمقصد كلمه اين است كه اين يقين در قلب ما پيدا شود كه دوكان ما موتر ما وظيفه ما به ما رزق و روزي نميدهد بلکه اللهu ميدهد اين فكر را نداشته باشيم كه اگر يك روز دوكان ام بسته باشد از گرسنگي خواهم مرد و يا اگر موترم كار نكند هلاك ميشويم و يا من اگر نباشم فاميل ام را كي غذا ميدهد در حاليكه اين يقين را در قلب خود جا بدهيم كه دوكان موتر وظيفه ما خودما و همه وسيله است اصل روزي دهنده حقيقي اللهu است .\nخداند متعال ميفرمايد ( اِن اللًّه هُوالرّزّاق ذُوالْقُوُّهالْمتِينُ)\nبر این اساس مهم ترين مقصد دعوت و تبليغ اين نكته است كه يقين مردم را از مخلوق یعني از دوكان ؛ موتر ؛ زمين ؛ مال از شركت و ....به طرف خالق اش متوجه بسازد كه از خالق ميشود و از مخلوق هيچ چيز نميشود .\nاين يكي از اهداف اصلي گروه جماعت دعوت و تبليغ است زيرا امروز همه ما كه در دين عقب مانديم علت اش اين است كه دوكانداري را وظيفه دانستيم و دين را و دعوت را وظيفه ندانستيم . و به اين يقين شده ايم که اين دوكان رزق دهنده من است اين زمين و اين موتر رزق دهنده من است درست است كه به زبان اقرار نميكنيم ولي در عمل هزار بار نشان ميدهيم و اقرار ميكنيم كه ايمان من و يقين من و روزي دهنده من همين دوكان من و همين موتر من است .\nبا شنيدن مقصد كلمه با خود فكر كردم كه ما چقدر از دين خود فاصله گرفتيم كه اولين كلمه خود را و معني آنرا نميدانيم و مقصد آنرا تا حالا نميدانستم كه چي مفهومي دارد و اين كلمه از گوينده خود چي ميخواهد .\nحالا به من معلوم شد كه در زمان پيامبرs . ان حضرتs از كفار هيچ چيز نميخواست صرف اين كلمه بسيار كوتاه را ميخواست كه بخوانند ولي انها ميمردند ولي همين كليمه كوتاه را به زبان نمي اوردن بخاطر كه آنها كافر بودند ولي مقصد اصلي اين كلمه را ميدانستند و درك كرده بودند كه اين كلمه بسيار كوتاه چي يك معني عظيم و بزرگ و با قدرت دارد . ولي افسوس به حال ما كه ما روزانه صد بار اين كلمه بسيار كوتاه را ميخوانيم ولي هنوز نميدانيم كه مقصد از اين كلمه مقدس چيست .اين كلمه مقدس را ميخوانيم ولي نزد يك فال بين زانو ميزنيم كه بخت مرا بازكن . اين كلمه مقدس را ميخوانيم ولي انكشتري فيروزه را در انگشت خود داريم تا از بلا ها ما را حفظ كند اين كلمه مقدس را ميخوانم ولي به يك قبر و چوب پوش شده ان اشك ها ميريزم كه به من كمك كن و مرا يك طفل نصيب كن . این کلمه مقدس را میخوانیم ولی....\nصرف در مورد مقصد كلمه هر قدر بگويم بازهم كم است حتی يك كتاب در مورد مقصد كلمه بايد نوشت .\nمن باز هم در حق امير خود و به جماعت دعوت و تبليغ دعا خير كردم كه به من اينقدر چيز هاي مهم و با ارزش را در ظرف 5 ساعت اموختاندند و من را از خواب غفلت بيدار ساختند .\nفضيلت كلمه :\nفضیلت کلمه بسیار زیاد است اگر کافر صد ساله که تمام عمرخود را در گناه و شرک سپری کرده باشد وقتی که یکبار این کلمه را با صدق دل میخواند اللهu به برکت این کلمه تمام گناه های گذشته اش را میبخشد .\nمفهوم حدیث شریف است که پیامبر گرامی اسلامs می فرماید :\nاقرار ( لَااِلهَ اِلَّااللّهُ ) کلید های بهشت است – فضایل اعمال صفحه ۵۴۹\nمفهوم حدیث شریف است که رسول گرامیs می فرماید : سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست . اگر همه آسمانها و زمین با همه افراد خود و با همه چیز های که در میان انها وجود دارد و همه چیز های که در زیر آنها وجود دارد ؛ همه در یک پله ترازو قرار گیرند و اقرار (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ ) در پله دیگر اش گذاشته شود؛اقرار (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ ) از همه آنها سنگین تر می شود – فضایل اعمال صفحه ۵۵۵.\nمفهوم حدیث شریف است که پیامبر اکرمs فرمود : روز قیامت خداوند متعال می فرماید که هرکس (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ ) گفته است و در قلبش ذره ای از ایمان وجود دارد او را از آتش جهنم بیرون اورید ؛ هر کس که (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ ) گفته یا مرا ( به نحوی ) یاد کرده یا لحظه ای از من ترسیده است او را از آتش جهنم خارج کنید .- فضایل اعمال صفحه ۵۷۳.\nروزی حضرت ابوبکر صدیقf با حالتی رنجیده خدمت\nآنحضرتs حاضر شد . رسول اکرمs پرسید : چه خبر است که تو را رنجیده خاطر میبینم ؟ ابوبکرf عرض نمود : دیشب عمو زاده ام وفات نمود ؛ لحظه ای که جان می داد بالای سرش حضور داشتم ( دیدن آن منظره بر من اثر گذاشته ). رسول اکرمs فرمود : او را کلمه (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ) تلقین کردی ؟ جواب داد : تلقین نمودم . فرمود : او این کلمه را خواند ؛ عرض کرد : بله ؛ خواند ؛ آن حضرت فرمود : بهشت برایش واجب شد .\nابوبکرf عرض نمود : یا رسول اللهs : اگر افراد زنده این کلمه را بخوانند چه می شود ؟ رسول اکرمf دوبار تکرار کردند : این کلمه بسیار از بین برنده و منهدم کننده ای گناهان است ( یعنی به طور کلی گناهان را از بین می برد ) فضایل اعمال صفحه ۵۷۶.\nتنها كلمه خواندن پنج فرضيت دارد .\n1- در تمام عمر يكبار به اخلاص خواندن كلمه فرض است.\n2- الفاظ كلمه را درست ادا كردن فرض است.\n3- معني كلمه را دانستن فرض است.\n4- در زير اين كلمه زندگي كردن فرض است.\n5- كلمه را به ديگران رسانيدن فرض است.\nوقتي كه كلمه را خوانديم احكام خداوند بالاي ما فرض ميشود كه اولين حكم اللهu نماز است .\nنماز ستون دين است .\nنماز ذريعه خواستن از خزانه هاي اللهu است .\nكسي كه به نماز پابند بود در دين پابند است و كسي كه در نماز پابند نبود در دين پابند نيست .\nنماز بهترین جهاد است .\nنماز نور مومن است .\nنماز روی شیطان را سیاه می کند .\nاگر کسی به سببی در جهنم برود آتش جا های سجده ( هفت اعضا) او را نمی سوزاند .\nالله تعالی جای سجده را بر آتش جهنم حرام کرده است .\nپسندیده ترین عمل نزد الله تعالی نمازی است که در وقت آن خوانده شود\nنماز برای دین چنان است که سر برای بدن .\nبهترین اعمال خواندن نماز در اول وقت است .\nبهترین نماز ها ؛ نماز نیم شب است ؛ ولی بجا آورندگانش خیلی کم هستند.\nوقتي كه نماز بالاي امت فرض شد اصحابf بسيار خوشحال شدن يك كافر از يك صحابي پرسيد كه به شما چي داده شده كه اين قدر خوشحال هستيد صحابي فرمود كه كليد خزانه هاي خداوند به ما داده شده كه با دو ركعت نماز هرچه از خداوند بخواهيم خداوند بما ميدهد و صحابي در هر كار خود و در هر مشكلات خود دو ركعت نماز خوانده و دعا ميكردند مشكل شان حل ميشد.\nمفهوم حديث شريف است كه پيامبرs فرموده اند . كسي را كه نماز اش او را از كار بد مانع نشود نماز اش نماز نيست .\nكسي كه چهل روز نماز خود را با تكبير تحریمه با جماعت ادا كند خداوند به او دو انعام ميدهد يكي در دنيا منافق نميباشد دوم در آخرت دوزخي نميباشد.\nمفهوم حديث شريف است كه فرق در بين مشرك و مومن صرف نماز است.\nبا خود فكر كردم كه ما چقدر از دين خود دور شده ايم كه نماز را كه فرق كننده مسلمان و كافر است آنرا گذاشته و به روز ها نماز نميخوانیم باز خود را مسلمان هم ميگويم . و باز يك نماز را كه خوانديم ميگويم خداوند چرا دعا مارا قبول نميكند .\nحتي كساني اند كه از نماز خواندن شرم دارند و نماز خواندن را يك كار عقب مانده فكر ميكنند و اذان دادن ر ا و گفتار مولوي مسجد را به تمسخر ميگيرند و حتي اقرار ميكنند كه من كتاب زياد خوانديم ولي شكر كه كتاب ديني هيچ نخوانديم . با اين گفتار خود از ريش سفيد خود هم شرم نميكند كه هر لحظه مرگ در كمين اش است .\nما در همين جماعت یازده نفري خود كساني را داشتيم كه ريش سفيد بود ند بزرگ قوم خود بودند در هر امور لايق و دانسته بودند ولي نماز را درست ياد نداشت و بازهم هدايت خداوندي در حق شان شده بود كه در حلقه جماعت دعوت و تبليغ شامل شده و به سه روزه آمده بود و به مقابل هر كدام زانو ميزد و سوره فاتحه را ميخواست ياد بگيرد .\nدر مورد نماز هر قدر بگويم هنوز هم كم است .\nسوم علم و ذكر :\nمقصد از علم اين است كه علم حال را بدانيم .\nيعني همين لحظه در زندگي ما حكم خداوند و سنت پيامبرs چي است . همين كار را كه حالا انجام ميدهم چه در دوكان هستيم چه در موتر هستيم در هر معامله كه هستيم همين حالا حكم خداوند چيست .يعني هر لحظه از زندگي خود را با حكم اللهu و سنت پيامبرs مطابقت دادن و هم سان ساختن. با خود فكر كردم كه چه يك نكته مهم را اموختم يعني علم اين نيست كه از صبح تا شام بدون خستگي و بدون نمازو طاعت در پي آموختن لسان انگليسي باشيم باز بگويم كه من علم مي اموزم و آموختن علم فرض است .\nبلكه آموختن لسان انگليسي يك كسب و يك وظيفه است كه انگليسي ياد بگيريم و در يك شعبه با پول بهتر وظيفه انجام بدهيم اين كه علم نشد\nبلكه علم اموختن احكام اللهu به طريقه سنت پيامبرs و عملي كردن ان در زندگي خود است كه هم كاميابي دنيا است و هم كاميابي اخرت .\nاگر داكتر لايق باشيم ولي از احكام خداوند خبر نباشيم و ايمان نداشته باشيم چي فايده ؛ كاميابي دنيا در دريشي پوشيدن و انگليسي حرف زدن و داكتر و انجنير بودن ولي از همان طريق به مردم خيانت كردن جيب هاي مردم را خالي كردن و بالاي برادر مسلمان خود تجارت كردن و پول هاي هنگفت حرام را جمع كردن كه كاميابي نشد\nامروز همه ما در تلاش هستيم كه ما و يا فرزند ما بايد علم ياد بگيرد و داكتر شود ؛ انجنير ؛ مهندس و .... تا پول زياد پيدا كند دريشي بپوشد و انگليسي حرف بزند و موتر مودل بالا را سوار شود . اما اين فكر را نداريم كه اين كارها كه دين همرايش نباشد هلاكت دنيا و آخرت است .\nیک وقت نماز خود را بخاطر ۵ مریض عاجل ترک کند که ۵ دانه ۲۰۰ میشود یک هزار افغانی و مصرف یک هفته ما پیدا شد آیا این کامیابی است؟ انهم اگر مریض عاجل تر باشد فیس داکتر هم بالا تر میرود چنانچه شرایط فعلی ما همین طور است .\nدرحالی که علم عبارت از اموختن قران که کلام اللهu و احكام او بوده همراه بادرک و فهم سنت رسول اللهs و تطبیق نمودن ان در زندگی شباروزی مان میباشد که ماباید احکام اللهu را اموخته و به طریقه سنت پیامبرs در زندگی خود عملی کنیم .\n- فضلیت علم\nکسی که برای آموختن علم دین بیرون میشود فرشته ها بال های خود را فرش قدومش میکنند و هفتاد هزار ملایکه برایش دعای مغفرت میکنند و ماهی های دریا و پرنده گان هوا برایش دعا میکنند کسی که قران کریم راحفظ می کند خداوند در روز قیامت به مادر و پدر اش تاج ازنور میدهد وبه حافظ قران پاک حق شفاعت ۱۰ نفر از فامیل اش را که واجب دوزخ باشد داده میشود . و کسی که یک آیت از قران را یاد میگیرد خداوند ثواب صد رکعت نماز نفل به او میدهد و کسی که یک باب از علم را یاد میگیرد خداوند به او ثواب هزار رکعت نماز نفل را میدهد.\nذکر کردن قلب را زنده نگهمیدارد توسط ذکر محبت ؛ خوف و عظمت اللهu در قلب ما پیدا می شود و محبت ؛ خوف وعظمت دنیا از قلب ما بیرون میشود. مفهوم حدیث شریف است « کسی که ذکر میکند به مثال زنده است وکسی که ذکر نمیکند مثال مرده است.» مفهوم حدیث شریف است که( روز قیامت یک منادی اعلام می کند که خردمندان کجایند ؟\nمردم می پرسند ؟ مراد از خردمندان چه کسانی هستند ؟ پاسخ داده میشود: کسانی که در حال ایستاده نشسته و دراز کشیده خدا را ذکر می کردند و در آفرینش آسمان ها و زمین فکر کرده می گفتند : ای خدا تو این ها را بیهوده نیافریده ای ؛ ما تو را به پاکی یاد می کنیم ؛ پس ما را از عذاب دوزخ نجات بده . سپس برای آنها پرچمی درست می شود که همه آنها پشت آن پرچم به راه می افتند و به آنها گفته می شود : برای همیشه وارد بهشت شوید .)\n- چارم اکرام مسلم\nیعنی احترام کردن به یک مسلمان\nمقصد از اکرام مسلم این است که به تمام مخلوق خداوندu سلوک نیک داشته باشیم حتی تبسم کردن یک صدقه است مفهوم حدیث شریف است «کسی که به بزرگان احترام نمیکند و با اطفال شفقت نمیکند از جمله امت من نیست )) یعنی از روش و طریقه من نیست .\nکسی که طرف مادر و پدرخود به مهربانی میبیند هر بار که نگاه می کند خداوند برای او ثواب یک حج عمره را میدهد . کسی که بالای یک یتیم به شفقت دست میکشد خداوند به هر تار موی که از زیر دست اش میگذرد ثواب میدهد.\nمفهوم حدیث شریف است که :\nهر کسی عیب برادر مسلمانش را بپوشاند خداوند روز قیامت عیب او را می پوشاند و هر کس عیب مسلمانی را ظاهر کند خداوند متعال عیب خود او را ظاهر می کند حتی که او را در خانه اش رسوا می سازد .\n- اخلاص نیت\nمقصد از اخلاص نیت این است که هر کار نیک را که انجام میدهیم نیت ما خاص به خاطر رضای خداوند باشد نه ریا.\nمفهوم حدیث شریف است که ـخداوند متعال به صورتها ( ظاهری) و مال های شما نگاه نمی کند بلکه به قلب ها و اعمال شما نگاه میکند .\nاگر کسی یک دانه خرما را به خاطر خداوندu به اخلاص صدقه کند خداوندu برایش بیشتر از کوه احد ثواب میدهد و اگر به ریا و فریب تمام زنده گی خود را خیرات کند که مقصداش رضایت خداوندu نباشد بلکه به نمایش و خودنمای باشد بر علاوه که ثواب ندارد خداوند از اوسوال میکند .\nهنگامی که نبی اکرمs حضرت معاذ را حاکم مقرر کرده و به یمن فرستاد ؛ ایشان ازنبی اکرمs در خواست نصیحت کرد . نبی اکرمs فرمود : در تمام کارها اخلاص را درنظر بگیر چرا که همراه با اخلاص عمل کم نیز کفایت می کند .\nدر حدیثی آمده است . (( خداوند متعال از میان اعمال فقط همان عمل را می پذیرد که خالص برای او انجام داده شود )).\nاین پنج صفات یک مومن است و. ششم. کار مومن دعوت و تبلیغ است\nمقصد از دعوت و تبلیغ این است که خود ما کا رنیک کنیم و دیگران را نیز تشویق به کار نیک نمایم و خود ما کار بد نکنیم و دیگران را نیز از کار بد منع نمایم .\nحضرت بی بی عایشه ( رضی الله عنها) می گوید: روزی رسول خداs به خانه تشریف آورد ؛ از چهره اش مشخص بود که موضوع مهمی پیش آمده است . ایشان وضو گرفت و با کسی صحبت نکرد و به مسجد تشریف بردند .\nمن خودم را به دیوار حجره چسپاندم تا بشنوم به مردم چه می گوید . در این اثنا ایشان بر منبر نشست و بعد از حمد و ثنای پروردگار فرمود :\nای مردم ! خداوند به شما می گوید که امر به معروف و نهی از منکر بکنید پیش از آنکه دعا کنید و من قبول نکنم از من سوال کنید ولی به شما ندهم و از من بر دشمنان خود یاری بخواهید و من یاری تان نکنم ؛ بیش از این چیزی نگفت و از منبر پایین آمد .\nمفهوم حدیث شریف است که پیامبر اکرم ص می فرماید :( اگر در میان قومی یک نفر گناه انجام دهد و آنان با وجود اینکه توانایی دارند او را از گناه باز ندارند اگر بلایی از جانب خداوندu قرار باشد بیاید شامل همه خواهد بود ) .\nمفهوم حدیث شریف است که رسول اللهs فرمود : وقتی امت من دنیا را بزرگ پندارند هیبت و عظمت اسلام از دلهایشان بیرون می رود و وقتی امر به معروف و نهی از منکر را ترک کنند از برکات وحی محروم می گردند و وقتی فحش و دشنام گویی را اختیارکنند از نگاه و توجه خدا می افتند ( یعنی نزد خداوند بی ارزش می شوند )\nما و شما میدانیم که حضرت محمدs آخرین پیامبر است دیگر پیامبر نمی آید دروازه نبوت بسته شده است ولی کار نبوت تا قیامت ادامه دارد\nچنانچه حضرت محمدs در حج الوداع تمام صحابه را جمع کرده که در حددود یک لک نفر صحابی بود و برایشان گفت که ایا من دین را برایتان رسانیدم ؟ همه با یک صدا گفتند که دین را به ما رسانیدی آنگاه پیامبرs انگشت شهادت خود را به طرف آسمان بلند کرده و سه بار گفت که یا الله تو گواه با ش که من دین را به ایشان رسانیدم .\nپس حاضرین به غایبین برسانید . امروز از ان یک لک صحابی صرف تعداد کم ان قبر هایشان در مکه مکرمه و مدینه منوره است و باقی انها برای رسانیدن دین به تمام دنیا سفر کردند و در راه دعوت و تبلیغ و رسانیدن دین به مردم تا پایان عمر باز نه ایستادند ودر همین راه اکثر شان به شهادت رسیدند . امروز بیبیند که عربستان کجا است و کابل کجا ولی بیش از هفتاد و دو صحابی در شهدای صالیحین قبر شان است آنها این راه های طولانی را با طیاره های امروزی طی نکرده بودند بلکه پیاده و یا با اسپ و خر آمده بودند تا برای ما دین را برسانند . عربستان کجا است و سر زمین چین کجا قبر صحابی در چین است در ترکیه در ایران در پاکستان در بسیاری کشور های دور دور است . انها میدانستند که یک نماز در مکه مکرمه ثواب یک لک نماز را دارد و در مدینه منوره ثواب پنجا هزار نماز را دارد میتوانستند که با فامیل های خود زن و فرزندان خود آرام زندگی کنند و ثواب بسیار زیاد را هم حاصل کنند ولی بخاطر رسانیدن دین به ما و شما زنان خود را با وجود زنده بودن شان بیوه ساختند فرزندان شانرا یتیم ساختند و زحمت ها کشیدند تا خود را به مناطق ما رسانیدند و دین را به ما رسانیدند تا ما از دوزخ نجات پیدا کنیم و بهشت جاویدان نصیب ما شود .\nورنه اگر این کار را نمیکردند فردا روز قیامت ما و شما گریبان شان را گرفته و مگفتیم یا الله این ها در حق ما ظلم کرده و به ما دین را نرسانیدند و ما بی خبر از دین زندگی کردیم.\nصحابه کرام بخاطر اینکه در روز قیامت در مقابل اللهu و پیامبرs خاموش نباشند و شرمنده نباشند همه زندگی را گذاشته و سفرکرده و دین را به ما رسانیدند . و در راه دعوت و تبلیغ ورسانیدن دین به تمام دنیا کوشیدند حتی که شهید شدند .\nحالا وظیفه ما است که دین را یاد بگیریم در زندگی خود انرا عملی کنیم و به دیگران برسانیم . در غیر ان ما در افغانستان هستیم کسانی که در امریکا در اروپا و در دیگر کشورهای کفری زندگی میکنند و از دین بی خبر هستند آنها که در حالت کفر وفات میکنند روز قیامت از گریبان ما میگیرند و میگویند یا اللهu این ها در حق ما ظلم کردند . ما به انها تمام تولیدات خود را رسانیدیم طیاره ؛ موتر؛ کمپیوتر و غیره چیزها خود را به اینها رسانیدیم ولی اینها دین را به ما نرسانیدند . یالله حق ما را از این ها بگیر .\nپس در آن روز ما چی جواب خواهیم داد ؟\nگوینده این شش اصول چنان با احساسات ؛ صداقت و پاکی این حرف ها را بیان میکرد که من کاملا غرق گفتار او شده بودم و راستی که خودم نزدخود شرمنده شدم که ما چقدر به بیراهه روان هستیم و چقدراز راه راست دور هستیم وهنوز هم فکر میکنیم که از ماکرده مومن ومسلمان کامل هیچ کس نیست .\nما در شرایط فعلی مانند یک مصرع از شعر هستیم که میگوید\nآنکس که نداند و نداند که نداند -- در جهل مرکب همه دهر بماند .\nما همینطورهستیم که نمیدانیم و نمیدانیم که نمیدانیم این حالت ما خطرناکترین و پایین ترین حالت زندگی است .\nباز هم به تعلیم دهنده خود که در مقابل ما استاده بود و صحبت میکرد و به جماعت دعوت و تبلیغ دعا خیر کردم و از خداوند تمنا کردم که یااللهu ما و تمام اهل اسلام را از این حالت که نمیدانیم و نمیدانیم که نمیدانیم نجات بده .\nتعلیم دهنده در اخیر گفت که ما ایمان داریم که دروازه نبوت بسته شده و دیگر پیامبر نمی اید ولی کار نبوت جریان دارد . پس بخاطر که دعوت دادن را یاد بگیریم که چطور دعوت بدهیم بزرگان یک ترتیب گذاشته اند که برای آموختن ان در تمام عمر یکبار برای چهار ماه دراین راه بیرون شدن است و بعدا هرماه برای سه روز بیرون شدن و هر روز تعلیم کردن در خانه و ...\nمن هم برای چهار ماه اراده دارم و شما هم اراده کنید همه گفتند انشاالله بعد در جای خود نشست .\nبعد از او نوبت نفر دوم که در پهلوی او در سمت راست نشسته بود رسید او هم همان گفتار او را با کمی تغیرات و با انتخاب احادیث بیشتر بیان کرد و بعد نوبت نفر سوم و چهارم و تا اخیر هر کس که یاد نداشت نفر که تعلیم میداد او اول آهسته اهسته همین شش اصول را ( شش نمبر ) را میگفت و کسی که استاده بود آنرا تکرار میکرد تا یاد بگیرد .\nدر اخیر سخن ها دیدیم که ساعت نزدیک به دوازده بجه ظهر است و خسته شده بودیم امیر صاحب گفت که حالا وقت قیلوله است . یعنی سنت پیامبرs است که پیامبرs اکثرا در همین وقت کمی استراحت میکردند و بعد از خواب برخواسته و نماز ظهر را ادا میکردند .\nهمه ما به نیت اینکه یک سنت پیامبرs را زنده بسازیم در هرگوشه به طريقه سنت پیامبرs برای نیم ساعت کم ویا زیاد خواب شدیم چون نیت ما زنده ساختن یک سنت پیامبرs بود همین مدت را که خواب هم بودیم در عبادت حساب شد .\nاین نیم ساعت خواب چنان ارامش بخش و لذت داشت که در طول عمر خود چنین خواب ارام نکرده بودم . البته اداب خواب را بعدا مفصل تشریح خواهم کرد .\nنزدیک به نماز ظهر قبل از آمدن مقتدیان همه بیدار شده و وضو گرفته و بعد از خواندن تحیته وضو و تحیته مسجد به ذکر و تسبیح مصروف شدیم.\nدو سه مقتدی زودتر آمده بودند و ما را در حالت خواب دیده بودند و باهم تبصره میکردند که اینها آمده اند که اینجا خواب خود را پوره کنند باز میگویند که برای دعوت و تبلیغ آمده ایم ...\nولی آنها خبر نبودند که این خوا ب سنت پیامبرs یعنی خواب قیلوله بود و دوم اینکه از صبح تا حالا چقدر اعمال نیک انجام داده بودیم ولی آنها نبودند و ندیدند اما همین نیم ساعت خواب قیلوله ما را دیدند و تبصره کردند .\nولی به ما اجازه نبود که بدون مورد با کسی گفتگو کنیم به خصوص با مقتدیان محترم مسجد .\nدر این وقت کمی فرصت پیدا کردم و با خود فکر کردم که آیا از صبح تا حالا که با این جماعت دعوت و تبلیغ آمده ام چی فایده کرده ام و چی ضرر کرده ام اول ضرر های خود را با خود حساب کردم با خود فکر کردم که اگر اینجا نمیبودم از صبح مصروف کمپیوتر وانترنیت میبودم و گاه گاه موزیک میشنیدم یا با دوستان انترنیتی خود حرف های بی مورد میزدم و یا حتی به سایت های غیر اخلاقی رفته و وقت خود را سپری میکردم و یا شاید اگر انترنیت نمیبود در کار و بار خود مصروف حرف های لهو و لهب میبودم تا وقت سپری شود . دیدم که کدام ضرر نکردیم که اینجا آمدیم . حالا فایده های خود را حساب کردم .\nاول از صبح تا دوازده ظهر در خانه خدا یعنی در باغچه های از جنت بودیم و مفهوم حدیث شریف است که وقتی به باغچه های جنت میروید خوب بچرید .\nو مومن در مسجد مانند ماهی در آب است و منافق در مسجد مانند پرنده در قفس است ...\nفایده دوم اینکه از حرف های دنیایی و گناه های دنیا دور بودیم . دیگر اینکه آنقدر فایده ها و فضایل خواندن کلمه ؛ نماز ؛ آموختن علم ؛ ذکر ؛ احترام کردن دیگران و دعوت را شنیدم که شوق انجام دادن هر کار نیک در وجودم پیدا شد .\nدیگر اینکه به عوض شنیدن موزیک بسیار زیاد حدیث شریف شنیدم و آیات قرآن کریم را شنیدم که قلبم را آرامش بخشید و بسیار ثواب حاصل کردم .\nدیگر اینکه چقدر احادیث خواندم و شنیدم و متوجه شدم و یاد گرفتم و انجام دادم و ثواب حاصل کردم و در آینده خود نیز از آن استفاده میکنم انشاه الله.\nدیگر اینکه احترام کردن به مادر و پدر را متوجه شدم و احترام کردن به استاد . عالم دین و ریش سفیدان را یاد گرفتم .\nمولوی صاحب مسجد آمد و با دیدن ما با ما احوال پرسی کرد و معلوم میشد که با جماعت دعوت و تبلیغ اشنا ی دارد .\nو به گفته خودش قبلا هم چند جماعت آمده بود و او از جماعت ها خوش بود .\nبعد از نماز ظهر و بعد از دعا قبل از اینکه مقتدیان از جای خود بر خیزند کسی که وظیفه دوم یعنی تعلیم ظهر بدوش او بود کتاب فضایل اعمال را گرفته و درمقابل صف ها نزدیک منبر نشسته و صرف یک و یا دو حدیث شریف را خواند و مختصر دعا کرد تا مردم متوجه شده و هم با شنیدن چند حدیث شریف برایشان ثواب برسد و هم قلب شان به مسجد و شنیدن حدیث بیشتر مایل شود . بعد دعا کردیم و همه مقتدیان رفتند .\nیک و دو جوان با دیدن جماعت ما نشستند و امیر صاحب ما باایشان به طور خصوصی یعنی آرام و به شکل دوستانه صحبت کرد آنها را تشویق به این کار ساخت که دعوت و تبلیغ کار امروز و دیروز نیست بلکه از آدم( ع) تا اخرین پیامبر محمدs این کار تمام پیامبران بود ولی امت های دیگر پیامبران دو وظیفه داشتند . یکی اینکه دین را یاد بگیرند و در زندگی خود عملی کنند ولی امت پیامبر ما حضرت محمدs سه وظیفه دارد اول دین را بیاموزند دوم انرا در زندگی خود عملی کنند سوم انرا به تمام مردم برسانند . که همین وظیفه سوم امت حضرت محمدs را به نام امر بالمعروف و نهی عن المنکر یعنی رهنمایی به کار های نیک و منع کردن از کار های بد میگویند .\nآنها هم وعده دادند که به زودترین فرصت تصمیم خواهند گرفت وبه یک سه روزه خواهند رفت و آدرس مرکز تبلیغی ها را پرسیدند چون تا حالا چنین مرکزی را در شهر کابل ندیده بودند . امیر صاحب هم گفت که آدرس این است کابل چمن حضوری مسجد اصحاب کهف لوحه دارد که مرکز جماعت دعوت و تبلیغ .\nآنها بسیار خوشحال شدند و رفتند .\nچند لحظه بعد دو نفر که وظیفه خدمت را داشتند امده و گفتند که غذا آماده است . دستر خوان را در یک گوشه مسجدهموار کردند و نان را آوردند . قبل از نان خوردن امیر صاحب اداب نان خوردن را بیان کرد .\nآداب نان خوردن :\nاول دست های خود را میشوییم ولی خشک نمیکنیم .\nبا خود فکر کردم که چرا دست های خود را که شستیم با چیزی خشک نمیکنیم وقتی که سنت پیامبر ص است حتما حکمت های در ان نهفته است که باید در این مورد تحقیق صورت گیرد .فکر کردم و دانستم که وقتی که دست های خود را با آب پاک شستیم دست ما پاک است و اگر با هر دستمال که دست خود را خشک کنیم امکان این است که در دستمال مکروب باشد و دست های ما را الوده با مکروب ساخته و چون همزمان میخواهیم که غذا بخوریم فورا به بدن ما داخل شده و مارا مریض میسازد و یا وقتی که دست خود را با دستمال خشک کردیم دستمال را شخص دیگر گرفته دست های خود را خشک میکند و همینطور به نوبت چندین نفر از یک دستمال استفاده میکند که این کار باعث انتقال مکروب و بیماری های گوناگون از یک شخص به شخص دیگری میشود .\nو درپهلوی این موضوع هزار ها حکمت دیگر هم است .\nخداوند را شکر گذاری کردم که این هدایت را در حق من کرد که با این جماعت دعوت و تبلیغ امدم و در ظرف چند ساعت کم این نکته مهم را دانستم و عملی کردم و یک سنت پیامبرs را در زندگی خود زنده ساختم .\nسر دستر خوان به طور یک زانو ( زینگون کیش ) یعنی یک زانو قاط شده و یک زانو به شکل ایستاده مینشینیم . باز هم به من سوال پیدا شد که چرا ما در تمام عمر خود به شکل چار زانو نشسته و غذا میخوریم ولی طریقه سنت اینطور است .\nحکمت در این گونه نشستن در این است که ران پای ما بالای شکم ماکمی فشار آورده و شکم را در وقت غذا خوردن کمی داخل میبرد و باعث میشود که کمتر نان بخوریم و جای برای آب و هوا و تنفس کردن باقی میماند .\nدر غیر ان اگر به شکل غیر سنت پیامبرs نشسته و غذا میخوریم در آن صورت شکم ما ازاد بوده و نان را بیش از حد معمولی ان میخوریم و شکم ما مکمل پر میشود و انگاه جای آب و جای هوا و تنفس کردن نمیباشد و باعث مریضی های گوناگون میشود .\nبیینید که با ترک کردن یک سنت پیامبرs چقدر ضرر و مریضی های گوناگون به وجود خود ما پیدا میشود و با زنده کردن یک سنت پیامبرs چقدر فایده های زیاد به وجود خود ما دارد و همچنان ثواب زیاد هم نصیب ما میگردد .\nاداب سوم : با دست راست نان میخوریم و اول اگر با نمک و یا کمی آب شروع کنیم بهتر است .\nدعای نان خوردن را میخوانیم که (بِسمِ اللّهِ وَ عَلى بَرَكَه اللّه)\nاگر در شروع نان خوردن بسم الله نگفته باشیم در وسط غذا خوردن میگویم که (بِسْمِ اللّهِ اَوَّلِهُ وَ اخِرِهُ) در وقت نان خوردن حرف دنیایی نمیزنیم\nو از قسمت وسط بشقاب نمیخوریم چون در وسط بشقاب برکت است از مقابل خود میخوریم .\nپیامبرs هیچ غذا را نه گفته است که خراب است . بنا ما هم هیچ غذا را نمیگویم که خراب است بلکه اگر مزه نداشت و یا مورد علاقه ما نبود انرا بد نمیگویم بلکه نمیخوریم و انتقاد نمیکنیم زیرا شاید صرف ما را خوش نیامده باشد .\nغذا خوردن سه نوع است\nاول به شکل اکرام غذا خوردن . دوم به شکل انصاف غذا خوردن و سوم به شکل ظلم غذا خوردن.\nبه شکل اکرام غذا خوردن بهترین شیوه غذا خوردن است که در وقت غذا خوردن بیشتر متوجه هم بشقابی ات میباشی و کوشش میکنی که او بیشتر و زیاد تر از شما غذا بخورد و چیز خوب و یا گوشت زیادتر را از نفس خود کرده به او واگذار میکنی که این گونه غذا خوردن را به شکل اکرام میگویند\nدوم غذا خوردن به شکل انصاف\nیعنی در غذا خوردن نه کم میخوری و نه زیاد بلکه با انصاف و عادلانه هر چیز را مساویانه تقسیم کرده و غذا میخوریم.\nو سوم غذا خوردن ظالمانه است.\nکه این گونه غذا خوردن خوب نیست یعنی درحق کسی که با تو در یک بشقاب غذا میخورد در حق او ظلم کرده و بیشتر از او غذا بخوری .\nدر اخیر غذا خوردن دعا ختم نان خوردن را میخوانیم که (اَلْحَمْدُلِلّهِ الذِىْ اَطْعَمَنَاوَسَقَانَا و جَعَلَنَامِنَ الْمُسْلِمِيْنَ)\nو بعد دست های خود را میشویم و با دستمال خشک میکنیم تا چربی غذا از دست ما پاک شود .\nنان بسیار ساده بود ولی چنان لذت و مزه که در آن بود از بهترین غذا های بیرون با مزه تر بود.\nبعد از نان خوردن و نوشیدن چای دو نفر خدمت کننده دستر خوان را جمع کردند. و امیر صاحب گفت که حالا وقت مذاکره است یعنی در مورد بعضی از امور دین و اصول ها صحبت میشود .\nهمه به طور حلقه جمع شدیم و امیر صاحب گفت که دوازده اصول است که باید همیشه در زندگی خود ان دوازده اصول را عملی کنیم\nاز این دوازده اصول چهار انرا باید زیاد و همیشه انجام بدهیم و چهار دوم انرا کم انجام بدهیم و چهار سوم انرا هیچ وقت انجام ندهیم .\nچهار عمل که همیشه زیاد انجام میدهیم .\nاول – دعوت الله زیاد انجام میدهیم :\nیعنی یاد نمودن از ذات و صفات اللهu و هر لحظه و با هر کس از بزرگی خداوند و از صفات خداوند یاد اور میشویم تا اینکه بار بار که یاد آور شدیم حقیقت این امر اولتر از همه به قلب خود ما تاثیر میکند . و اولتر از همه یقین خودما به ذات خداوند بیشتر میشود .\nدوم – تعلیم و تعلُم را زیاد انجام میدهیم :\nیعنی هر لحظه در تلاش این باشیم که از دین از قران و از حدیث شریف چیزی بیآموزیم و همزمان به دیگران برسانیم و به دیگران یاد بدهیم .\nزیرا مفهوم حدیث شریف است که ( حضرت انس رض می فرماید : ما خدمت رسول اللهsعرض کردیم : یا رسول اللهs ! آیا تا زمانی که ما به همه نیکیها عمل نکرده ایم به دیگران امر نکنیم ؟ و تا زمانی که از همه بدیها پرهیز و اجتناب نکرده ایم دیگران را منع نکنیم ؟\nرسول اللهsفرمودند : هرگز اینطور نیست . بلکه شما به نیکیها امر کنید گرچه خودتان به همه آن عامل نیستید و از بدی ها منع کنید اگرچه خودتان کاملا اجتناب نکرده اید. صفحه ۷۶۸ فضایل اعمال.\nسوم – ذکر و عبادت زیاد باید کنیم :\nیعنی هر لحظه همزمان که مصروف کار و بار دنیای هم هستیم باید زبان ما در ذکر خداوند باشد و کوشش کنیم که عبادت خداوند را در وقت معین ان وبه شکل درست ان انجام بدهیم ونسبت به کار و امور دنیا عبادت را مقدم بشماریم .\nزیرا توسط ذکر است که بزرگی . عظمت و محبت اللهu به قلب ما پیدا میشود . و توسط ذکر است که بزرگی . عظمت و محبت دنیا از قلب ما بیرون میشود پس باید همیشه زبان ما و فکر ما در ذکر مشغول باشد .\nچهارم – خدمت زیاد کنیم :\nیعنی همیشه در خدمت به دیگران باشیم . یعنی نیت و کوشش ما این باشد که باید به دیگران خدمت کنیم چه به زن و اولاد ما باشد چه پدر و مادر . برادر و خواهر ما باشد و چه همسایه ما باشد و چه هر مسلمانی که باشد . کوشش کنیم تا خدمت انها را بکنیم .\nچهار عمل را که همیشه کوشش کنیم کمتر انجام بدهیم عبارت است از :\nاول – باید کم غذا بخوریم :\nیعنی همیشه در وقت غذا خوردن کوشش کنیم که کمتر غذا بخوریم چون کم خوردن انسان را صحتمند نگهمیدارد .و فواید بیشمار دارد . که شاید بعدا برایتان بیان خواهم کرد .\nیکی از فواید کم غذا خوردن این است که انسان سبک میباشد و کمتر خواب میکند و بیشتر میتواند که عبادت اللهu را انجام بدهد و بخصوص در تهجد میتواند که پایبندی بیشتر کند .\nدوم – باید کمتر خواب کنیم :\nیعنی خواب به اندازه کنیم که ضرورت است یعنی به مقداری که خسته گی ما رفع شود . و خواب بیش از حد انسان را تنبل می کند وذهن انسان را غافل میسازد .\nسوم – باید حرف دنیای را کمتر بزنیم .\nیعنی همیشه کوشش کنیم که حرف های دنیایی را کمتر بزنیم در عوض در یاد اللهu باشیم و بزرگی اللهu را بیشتر یاد کنیم زیرا حرف زدن زیاد در امور دنیایی باعث میشود که فکر ما بیشتر در امور دنیایی مصروف باشد و از ذکر اللهu غافل شویم .\nچهارم – باید کمتر از مسجد بیرون شویم .\nیعنی اگر با یک جماعت در تشکیل هستیم پس باید که هیچ از مسجد بیرون نشویم مگر به وقت ضرورت و در غیر ان هر انسان که هرقدر در مسجد وقت خود را بگذراند بجز از اجر ثواب و عبادت چیزی دیگر نصیب او نمیشود .\nو برعکس اگر بیکارهم باشیم و خود را مصروف کارهای دیگر ساخته و به مسجد نیائیم خود به خود با شیطان یکجا شده و آهسته آهسته شیطان انسان را به گناه های بیشتر میکشاند . پس کوشش کنیم که اکثر اوقات خود را در مسجد سپری کنیم .\nچهار عمل را که هیچ انجام نمیدهید :\nاول – سوال نمیکنیم :\nسوال کردن یعنی از کسی چیزی را تفاضا نمیکنیم هر چیز که باشد خوراک ؛ پوشاک ؛ هر چیز که باشد از یک بنده هیچ سوال نمیکنیم برعکس هر سوال و خواست که داشته باشیم مستقیم از اللهu سوال میکنیم و از او طلب میکنیم زیرا از بنده هر چیز را که بخواهیم بنده بلاخره خسته میشود و لی از اللهu هر قدر بخواهیم او بیشتر از ما خوش میشود و بیشتر میدهد .\nهمیشه چیزی را که خواستی از خداوند بخواه\nچون اگر داد نعمت است و اگر نداد حکمت است\nو هیچ چیز را از بنده نخواه\nچون اگر داد منت است و اگر نداد ذلت است\nزهر است عطایی خلق هر چند که دوا باشد.\nحاجت زکی میخواهی جایی که خدا باشد.\nدوم- طمع نمیکنیم:\nیعنی هیچ وقت در دل خود از کسی امید نمیداشته باشیم که فلان شخص اگر به من این کار را کند و یا به من کمک کند بلکه همیشه اگر طمع میکنیم از اللهu طمع میکنیم و به اللهu امید میکنیم و ازاللهu آرزو میکنیم که هر چیز بخواهیم اللهu بما میدهد .\nسوم – مال کسی را بدون اجازه نمیگیریم :\nیعنی هیچ وقت بدون اجازه مال کسی را نمیگیریم و از ان استفاده نمیکنیم\nچهارم – اسراف نمیکینم:\nیعنی درهر چیز کوشش کنیم که اسراف نشود .پیامبرsمیفرماید ( خَیْرُ الامور اوسطا) یعنی در هر کار حد وسط ان بهتر است .\nو مفهوم حدیث شریف است که پیامبرs میفرماید که اسراف نکنید اگر چه در لب جوی جاری باشید . یعنی اگر در لب بحر هم باشید ولی اسراف نکنید . منظور تنها در مصرف کردن آب نیست بلکه هر نعمت خداوند که نزد تو به اندازه بحر ها باشد باز هم به اندازه ضرورت از ان استفاده کن و در مصرف کردن ان اسراف نکن . زیرا خداوند دوست ندارد اسراف کننده گان را .\nاگر همین دوازده اصول را در زندگی خود همیشه عملی کنیم به یقین که بحر از علم است و کامیابی دنیا و اخرت در انتظار ما میباشد\nاین دوازده اصول را هر یک ما تکرار کردیم بعد امیر صاحب گفت که حالا فرایض وضو .؛فرایض نماز ؛ فرایض غسل ؛ فرایض تیمم وغیره را باید بدانیم و یاد بگیریم .\nدر وضوع چهار فرض است :\nاول – شستن روی از برآمدگی موی سر تا زیر زنخ و از یک نرمی گوش تا دیگر نرمی گوش .\nدوم – شستن دست ها تا به آرنج ها .\nسوم – چهارم حصه سر را مسح کردن .\nچهارم – شستن پا ها تا بجلک ها ( به شمول بجلک ها ).\nهمه ما چندین بارتکرار کردیم تا خوب یاد گرفتیم .\nبعد گفت که در وضو سیزده سنت است .\nاول – نیت کردن ؛ دوم – بسم الله گفتن ؛ سوم – دست ها را تا بند دست شستن ؛\nچهارم – مسواک کردن ؛ پنجم – دردهن آب انداختن ؛ ششم – در بینی آب انداختن ؛ هفتم - هر قسمت را سه بار شستن ؛ هشتم – مسح تمام سر ؛ نهم – خلال ریش ؛ ده هم – خلال انگشتان دست ها ؛ یازده هم – خلال انگشتان پا ها ؛ دوازده هم – به ترتیب شستن و سیزده هم – همزمان شستن .\nنزدیک به نماز دیگر شد بازهم نیم ساعت وقت داشتیم که کمی استراحت کنیم چون بسیار خسته شده بودیم .\nبازهم هنوز از خواب بیدار نشده بودیم که چند مقتدی زودتر آمدند و مارا در خواب دیدند و با خود تبصره کردند .\nبعد از نیم ساعت خواب همه برخواستیم وضو گرفتیم و دو رکعت نماز تحیته وضو و تحیته مسجد را خواندیم و در صف ها نشستیم . بعد از نماز عصر قبل از این که مولوی صاحب دعا کند کسی که وظیفه اعلان عصر را بدوش داشت از جای خود برخواسته و نزدیک منبر رفته و گفت که :\nبرادر ها یک اعلان ضروری را بشنوید :\nبعد از دعا کردن یک برادر درمورد اللهu و رسول الله و یا درمورد دین صحبت میکند همه تان بنشنید و بشنوید خداوند به همه ما و شما ثواب نصیب میکند . و در جای خود نشست .\nبعد از دعا کسی که وظیفه ترغیب گشت به او سپرده شده بود برخواسته و چنین گفت .\nنحمده ونصلی علی رسوله الکریم .\nخداوند در حق ما بسیار مهربانی کرده که در این زمانه فساد ما را در خانه خود خواسته و توفیق داد که نماز عصر را در جماعت ادا کنیم .\nاللهu خالق ما است به غیر از اللهu هیچ خالقی نیست اللهu مالک ما است بغیر از اللهu هیچ مالک دیگری نیست اللهu رازق ما است بغیراز اللهu هیچ رازق دیگری نیست و اللهu حافظ همه ما است بغیر از اللهu هیچ حافظ دیگری نیست .\nاللهu تمام چیز ها زمین ؛ آسمان ؛ کوه ها ؛ دریا ها؛ ماهی ها پرنده گان ؛ حیوانات ؛ خزنده گان و همه موجودات را خلق کرده\nو همه را برای این خلق کرده است که مستقیم و یا غیر مستقیم در خدمت انسان باشد و انسان را پیدا کرده برای عبادت و برای یکتا پرستی و کلمه (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ). اللهu میفرماید ( و ما خلقت الجن والانس الا ليعبدون ) ما خلق نکردیم انسان و جنیات را مگر اینکه عبادت کنند مرا .\nو گوینده بعد کم کم از شش اصول ( شش نمبر ) که قبلا مفصلا ذکر شد بیان کرد و در اخیر گفت که\nمفهوم حدیث شریف است که کسی که درزمانه فساد یک سنت را زنده کند ثواب صد شهید او داده میشود. پیامبرs در مکه مکرمه گشت میکرد و مردم را به دین آشنا ساخته وانها را به دین مبین اسلام دعوت میداد . حالا ما هم میخواهیم که در این محله گشت کنیم پس یک رهبر یعنی (رهنما) که از همین محله باشد با دونفر دیگر بیرون رفته و در محله گشت کرده و هر کس را که دیدند او را دعوت میدهند که بیا در مسجد و چند لحظه از بزرگی اللهu؛صداقت پیامبرs و یا از آیات قران و احادیث پیامبرs باخبر شوید.\nو بعد دوباره به مسجد می آیند.\nامیر صاحب برخواست و دونفر از برادران جماعت خود ما را انتخاب کرد واز یک نفر محله خواهش کرد تا همرایشان به طور رهنما بیاید و بیرون شدند .\nدوست ما که صحبت میکرد وظیفه اش ختم شد و نشست . حالا کسی که حرف زدن در حال نشسته بدوش او بود از جای خود برخواسته و درنزدیک منبر و نزدیک مولوی صاحب نشسته و شروع کرد به حرف زدن.\nمن با خود اندیشیدم که بزرگان این جماعت کسی که تهداب این قاعده و شیوه را گذاشته البته به کمک و یاری اللهu چقدر دقیق و اساس پلان گذاری و طرح ریزی کرده که یک لحظه هم تبلیغی بیکار نباشد و مصروف امور دنیای نشود بلکه درهر لحظه از کارشان هزار ها حکمت نهفته است .\nدوست ما بعد از حمد و ثنای اللهu و با یاد کردن بزرگی اللهu چند حکایت از پیامبر های گذشته را کرد و داستان ابراهیمa را داستان ذبح کردن حضرت اسماعیلa را و داستان یونسa را داستان موسیa را و چند حکایت از صحابی عالیقدر را کرد و بعد چون وقت نزدیک به نماز شام بود دعا کرد .\nبعد از نماز فرض شام قبل از اینکه نماز گذاران برای ادای نماز سنت بر خیزند کسی که وظیفه اعلان شام را داشت به نزدیک منبر امدو گفت .\nبرادران یک اعلان ضروری را بشنوید بعد از نماز سنت یک برادر در مورد دین صحبت میکند همه ما بنشینیم و بشنویم اللهu برای همه ما اجر و ثواب میدهد .\nو در جای خود نشست .\nبعد از دعا کردن مولوی صاحب کسی که وظیفه بیان شام بدوش او بود از جای خود بر خواسته و نزدیک منبر رفته وبعد از حمد و ثنای اللهu و بزرگی اللهu شش اصول ( شش نمبر ) را با یک یک حدیث بیان کرد و در اخیر همه را تشویق کرد به اینکه برای آموختن بیشتر اموردین به خاطر زحمت کشیدن در مورد دین و به خاطر این که چیزی که یاد داریم به دیگران برسانیم و چیزیکه یاد نداریم از دیگر برادران مسلمان خود یاد بگیریم و برای این که یاد بگیریم که چگونه دیگران را به دین دعوت بدهیم باید برای سه روزه اراده کنیم.\nو نام خود را بگویند که در کتابچه یاداشت شود . یک تعداد ازمردم در جای خود استاده شدند و نام خود را گفتند و اراده کردند که بخیر و به توفیق اللهu به زود ترین فرصت برای سه روزه به دعوت و تبلیغ خواهند رفت .\nبعد از دعا کردن همه مقتیدیان رفتند .\nو دونفر که به خدمت تعین شده بودند دستر خوان را هموارکردند ونان شب را آوردند . باز هم یک از دوستان اداب نان خوردن را مکمل بیان کرد که قبلا مفصلا بیان شد . و بعد از نان خوردن وقت نزدیک به نماز خفتن بود همه ما وضو گرفتیم و در صف ها نشستیم . بعد از نماز خفتن بعد از دعا کردن کسی که وظیفه تعلیم خفتن بدوش او بود کتاب فضایل اعمال را گرفته و نزدیک منبر نشسته و بسیار مختصر و کوتاه حکایات زندگی صحابه را خواند و بعد کمی آنرا تشریح داد که شوق دین در قلب های ما بیشتر شود و بعد دعا کرد و همه رفتند .\nبعد امیر صاحب ما اداب خواب را بیان کرد .\nقبل از خواب هر کدام ما تسبیحات خود را باید مکمل کنیم یعنی صد بار کلمه سوم را (( سُبْحنَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلَااِلهَ اِلَّااللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ َ وَلَاحَوْلَ وَلَا قُوَّه اِلَّابِاللّهِ الْعَلِىِّ العَظِيْمِ ) بخوانیم و صد بار استغفار را ( استغفار الله ربی من کل ذنبٍ ) و صدبار درود شریف را باید بخوانیم و اگر آیت الکرسی شریف را سه بار بخوانیم بسیار خوب است و دیگر وظايف و سوره ها را خواندن بهتر است .\nبعد میتوانیم که بخوابیم .\nآداب خواب :\nدر دنیا تمام مخلوقا ت اللهu به خواب نیاز دارند و همه انها میخوابند و انسان هم بخاطر ادامه زندگی خود و به خاطر ارام شدن و راحت شدن به خواب نیاز دارد .\nولی اگر به طریقه غیر سنت پیامبرs خواب میکنند مانند دیگر حیوانات صرف خواب کرده است ولی اگر همین خواب را به طریقه سنت پیامبرs خواب میکند مقام و عزت انسانیت بودن خود را حفظ کرده سبب کسب رضایت اللهu شده هم اللهu در مقابل خواب او برایش اجر و ثواب های بی شمار میدهد و هم فواید بی شماری برای خودش برای بدن خودش دارد .\nاول اگر در خانه باشیم دروازه کوچه را خبر میگیریم که باز نباشد اگر باز بود با دست راست با بسم الله گفتن آنرا بسته میکنیم .\nدوم سر ظرف ها دیگ و کاسه را و جام آب را و سطل آب را میپوشانیم که درآن چیزی نه افتد .\nسوم اگر مال یعنی گوسفند و غیره باشد همه آنها را خبر گرفته که حیوان بیچاره ریسمان اش باعث خفه شدن وی نشود . و اب و علف کافی برایش میگذاریم .\nبعد در اتاق بسم الله گفته داخل میشویم بستره خود را هموار میکنیم و این سنت است که روی بستره خود را دست میکشیم که اگر کدام چیز باشد به ماضرر نرساند .\nبعد به پهلوی راست دراز کشیده دست راست خود را زیر سرخود گذاشته و دست چپ خود رابالای پای چپ گذاشته و پای راست خود را دراز میکنیم و پای چپ خود را کمی جمع میکنیم .\nتقریبا مانند اسم محمد میخوابیم .با وضو میخوابیم و به نیت این میخوابیم که نیم شب برخواسته و انشا الله نماز تهجد را میخوانیم زیرا اگر به این نیت بخوابیم اگر بیدار هم نشویم اللهu ثواب تهجد را برای ما نصیب میکند . کسی که نماز خفتن را خوانده و با وضو خواب میکند اللهu تا صبح ثواب عبادت را برایش میدهد یعنی خودش خواب است ولی اللهu برایش ثواب این که از شب تا صبح درنماز بوده است برایش میدهد .\nروی به دل یعنی که شکم ما روی زمین باشد هیچ وقت نمیخوابیم زیرا در این حالت قلب ما زیر فشار تمام بدن ما قرار میگیرد و درست فعالیت کرده نمیتواند معده ما هم درست فعالیت کرده نمیتواند .\nدعا خواب رامیخوانیم ( اَلَّهُمَّ بِاِسْمِكَ اَمُوْتُ وَاَحْيَى).\nاگر نیم شب خواستیم آب بنوشیم طریقه سنت پیامبرs است که اول سر آب پوشیده شده باشد باز هم سنت پیامبرs است که قبل از نوشیدن داخل آ ب را بیبینیم بعد بنوشیم .\nبا خود اندیشیدم که ما هر شب خواب میکنیم ولی این سنت ها را انجام نمیدهیم که همه انها به خود ما فایده دارد هم به نیت این که سنت پیامبرsاست و انرا عمل کنیم اللهu هزارها ثواب نصیب مامیکند . ما چقدر غافل از دین پاک خود شده ایم .\nنظر به تحقیقات دانشمندان\nخواب کردن به شکل سنت پیامبرs فایده های زیاد دارد اول این که چون به پهلوی راست میخوابیم قلب ما در قسمت بالای بدن قرار گرفته و بسیار آرام و بدون فشار کارمیکند و جریان خون به طور عادی میباشد .\nدوم معده ما در این حالت بسیار آرام میباشد و میتواند که به خوبی فعالیت کند .\nبدون شک که دین ما سر تا سر صفات است ولی ما آنرا گذاشته ودنبال رو کفار و غربی ها شده ایم و دنبال رو آنهای شده ایم که خودشان درگمراهی سرگردان هستند و درنهایت دست به خودکشی میزنند\nهمه ما اول تسبیحات خود را تکمیل کرده و به طریقه سنت پیامبرs خوابیدیم .\nنیمه شب بود که من بیدار شدم با خود گفتم که بهتر است که ازهمه اولتر برخواسته و نماز تهجد را بخوانم بعد دیگران را بیدار کنم . ولی وقتی که سرم را بلند کردم دیدم که یگانه کسی که در خواب غفلت بوده آن من بودم همه دوستان به بسیار اهسته گی برخواسته بدون سر و صدا و روشن کردن چراغ رفته اند وضو گرفته اند وهر کدام درگوشه از مسجد مصروف خواندن نماز های تهجد و نماز صلوات التسبیح هستند وچند نفر دردعا کردن هستند و پیش پروردگار خود زار زار گیریه میکنند .\nمن هم وضو گرفته و بعد از سالهای سال خداوند مرا توفیق به خواندن نماز تهجد و بخصوص به خواندن نماز صلوات التسبیح توفیق داد . و من هم به جماعت دعوت و تبلیغ و این جماعت یازده نفری خود و به امیر خود دعا خیر کردم که به کمک این ها اللهu بمن توفیق عمل نیک و توفیق به خواندن این نماز های پر برکت داد. بعد از خواندن نماز های تهجد و نماز صلوات التسبیح در همان حال نشستیم و تسبیح کردیم تا که موذن آمد و آذان صبح را داد بعد هوا نزدیک به روشن شدن شد و همه آمدند و نماز صبح را بعد از سالها من در جماعت ادا کردم .\nبعد از این که مولوی صاحب دعا کرد کسی که وظیفه بیان صبح را بدوش داشت از جای خود برخواسته ونزدیک منبر استاده شد و بعد از حمد و ثنا اللهu گفت که برادرها فضل و کرم اللهu درحق ما شده که در این زمانه فساد که همه مردم مصروف دنيا هستند و اکثر مردم همین اکنون درخواب غفلت خوابیده اند . ما و شما را توفیق داد که نماز صبح را درخانه خودش و با جماعت ادا کنیم .\nمفهوم حدیث شریف است که: حضرت سهل رض می فرماید : که رسول اللهs فرمودند:کسانی را که در تاریکی های شب بکثرت بسوی مساجد می روند به نور کامل روز قیامت بشارت ده .فضایل اعمال ص ۳۸۵\nیعنی آنهای که در تاریکی شب برای ادای نماز خفتن می آیند و یا در تاریکی های اخیر شب برای ادای نماز صبح می آیند درروز قیامت که بسیار تاریکی است روشنای کامل برایشان اللهu نصیب میکند .\nمفهوم حدیث شریف است که: ارشاد رسول اللهs است کسی که نماز نخواند هیچ سهمی دراسلام ندارد و بدون وضو نماز نمیشود و در حدیثی دیگر است که دین بدون نماز نیست ونماز برای دین چنان است که سر برای بدن انسان . فضایل اعمال ص ۳۷۴.\nبعد هر شش اصول (شش نمبر) را بیان کرد با مقصد ان و با بیان کردن یک یک حدیث در ان مورد به طور مختصر و همانجا نشست و دعا کرد و همه مقتدیان بعد از دعا رفتند . ما در همان حال روی به قبله نشسته و تسبیحات خود را تکمیل کردیم یعنی صد بار کلمه سوم را صد بار استغفار را و صد بار درود شریف را خواندیم . تا زمانیکه افتاب طلوع کرد و وقت نماز اشراق شد .\nبا برامدن آفتاب امیر صاحب گفت که دعا طلوع کردن آفتاب را بخوانید و همه ما این دعا را خواندیم . (آلْحَمْدُلِلّهِ الّذىْ اَقَالَنَايَوْمَنَاهذَاْوَلَمْ يُهْلِكُنَا بِذُنُوْبِنَا ( تمام تعریف مر الله را است که مارا معاف نمود امروز و بسبب گناه ها مارا هلاک نکرد ))\nو بعد دو رکعت نماز اشراق خواندیم و دو رکعت نماز حاجات .\nبعد از نان صبح همه ما حلقه شدیم و مانند روز قبل بعد از مذاکره و مشوره تمام وظایف مانند روز قبل امروز هم به همه تقسیم شد و هرکس که وظیفه دیروز را انجام داده بود امروز یک وظیفه دیگر برایش تعین کرده شد . من ویک برادر دیگر در وظیفه خدمت تعین شدیم .\nکسی که دیروز در خدمت بود خریطه پول را درمیدان گذاشت و به ما تسلیم کرد بدون اینکه حساب کند و ماهم بدون حساب آنرا گرفتیم و رفتیم بیرون از مسجد یعنی در دهلیز مسجد . در گوشه از دهلیز مسجد تمام وسایل آشپزی ما بود . افراد خدمتی دیروز تمام ظروف را شسته و پاک کرده بودند و دیگ قاشق چمچه وگیلاس ها و همه چیز شسته و پاک بود .\nدر این یک روز و یک شب که بااین جماعت سپری کردم بسیار خود را آرام و خوشحال احساس میکردم کاملا یادم رفته بود که بیرون از مسجد دنیای وجود دارد یا نه مشکلات کار و بار دوکانداری هم است یانه . خود را آسوده احساس میکردم ودیگر این که از دیروز صبح تا امروز هیچ از دروازه مسجد بیرون نشده بودم هیچ باورم نمیشد که این بیست چهار ساعت را چطور در مسجد سپری کردیم . در حالیکه در خانه و در کار هر لحظه دلم تنگ میشد بیرون میرفتم با دوستان وقت را سپری میکردم لهو و لعب میگفتم و حتی یکدیگر خود را دشنام میدادیم تا این که گویا فکر ما کمی بهتر شود که ان هم نمیشد اما در اینجا به فضل و کرم اللهu بیست چهار ساعت را با چنان خوبی و خوشی سپری کرده بودم که فکر میکردم تازه به دنیا آمده ام و درمیان ما یازده نفر چنان محبت و دوستی پیدا شده بود که گویا سالها است که با هم آشنا و برادر هستیم ریش سفیدان را احترام میکردیم و کوشش میکردیم که یک خدمت برایشان کنیم و با دیگران با بسیار صمیمیت و دوستی رفتار میکردیم .\nبا خودگفتم ازجمله بهترین روز های زندگی ام که هیچ پشیمانی ندارد امروز که سپری شد است . باخودگفتم که خدا یا به من توفیق بده که همیشه بااین چنین جماعت ها نشست و برخواست داشته باشم وبا یک عالم از اندوخته های دیروز به کار امروز خود شروع کردیم .\nبرادر که با من در وظیفه خدمت همکار بود او قبلا چهار ماه دراین را سپری کرده بود و در هر وظیفه تجربه کافی داشت . اول تمام مواد غذا را برسی کرد که چی کم است و چی زیاد بعد یادداشت گرفتیم و با مشوره هم خواستیم که برای چاشت یک غذا آماده کنیم بعد رفتیم به بازار از دروازه مسجد که بیرون میشدیم دوستم گفت که با پای چپ بیرون باید شویم و دعا بیرون شدن از مسجد را باید بخوانیم . ( اَللّهُمَّ اِنِّىْ اَسْئَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ ) وقتیکه بیرون شدیم گفت که در راه رفتن پنج سنت است .\nاول - بسم الله گفته و از سمت راست باید برویم که سنت است .\nدوم - نظر خود را حفاظت کنیم . سوم - کلمه سوم را یعنی ( سُبْحنَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلَااِلهَ اِلَّااللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ َ وَلَاحَوْلَ وَلَا قُوَّه اِلَّابِاللّهِ الْعَلِىِّ العَظِيْمِ) را ذکر کنیم و چارم - چیز مضر را از راه خود دور کنیم پنجم - سلام میدهیم .\nهمین طور که پنج سنت پیامبرs درراه رفتن را گفتیم همه آنرا در زندکی خود عملی کردیم یعنی . از سمت راست سرک رفتیم و صرف پیش پای خود را نگاه میکردیم و کلمه سوم را خوانده روان شدیم در راه چند سنگ و چند توته از آهن را از راه دور کردیم که هم به مردم مضر بودوهم باعث پنچر شدن تایر موتر ها میشد. وقتی که نزدیک بازار شدیم دوست من گفت که حالا دعا بازار را میخوانیم که با هربار خواندن این دعا در بازار خداوند ثواب ده لک نیکی میدهد و ده لک گناه از اعمال نامه ما پاک میشود و ده لک مرتبه درجه ما و مقام ما در بهشت بالا تر میشود .\nبا شنیدن این مقدار ثواب چنان شوق در دلم پیدا شد که خواستم که هرچه زود تر آن دعا را یاد بگیرم و زیادتر در بازار باشم و با خواندن هر بار این دعا بیشتر ثواب حاصل کنم .\nدعا بازار کلمه چهارم یعنی کلمه توحید (لَااِلهَ اِلَّااللّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِىْ وَ يُمِيْتُ وَ هُوَ حَىُّ لَا يَمُوْتْ اَبَدًااَبَدً َ ذُوُالْجَلَالِ وَالْاِكْرَامِ بِيَدِهِ الْخَيْر وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَىْ ءٍ قَدِيْر.) هر دوما با هم این کلمه راذکر کرده داخل بازار شدیم . مواد مورد ضرورت خود را گرفتیم وقتی که میخواستم که پول را به دوکاندار بدهم دوستم گفت که با دست راست پول را دادن سنت پیامبرs است هم پول را بدهید و هم یک سنت پیامبرs را زنده بسازید و هم ثواب صد شهید را حاصل کنید .\nمتوجه شدم و دیدم که راستی پول را با دست چپ گرفته ام که به دوکاندار بدهم و دوکاندار هم دست چپ خود را پیش کرده که پول را بگیرد با شنیدن گفتار دوستم من هم پول را در دست راست خود گرفتم و به او پیش کردم و هم اودست چپ خود را پس کشیده و با دست راست خود پول را گرفت و گفت که خداوند هر دوی تانرا خیر بدهد که یک کار خوب و مهم را بمن یاد دادید.\nدوست من گفت که کار جماعت دعوت و تبلیغ هم همین است که مردم را درکارشان متوجه دین شان بسازد تا در فکر شان نباشد که دین صرف در مسجد ختم میشود و کار ما بیرون از دین است بلکه هر کار که به طریقه سنت پیامبرs انجام شودخودش دین است و خودش ثواب و خیر و برکت است .\nتا چند لحظه پیشتر هردویتان کارتان را انجام میدادید ولی بدون خیر و برکت و بدون ثواب و عبادت چون با دست چپ کار دنیای تانرا انجام میدادید. اما حالا هر دوی تان همان کار دنیای را انجام دادید ولی با دست راست هم حلال شد و هم پر برکت شد و هم عبادت شد و هم هردویتان ثواب صد شهید را حاصل کردید .\nدوکاندار بسیار خوش شد و وعده کرد که برای نماز عصر حتما به مسجد امده و سخن های مارا گوش میکند .\nدر بازار در چند جا حالتی پیش آمد که از کنار یک زن عبور میکردیم دوستم گفت که وقتی که به یک زن نامحرم نزدیک میشویم و یا از کنار زنان نا محرم عبور میکنیم این دعا را بخوانیم از وسوسه های شیطان و ازوسوسه های زن - اللهu ما را نجات میدهد (اَللَّهُمَّ اِنِّىْ اَعُوْذُبِكَ مِنَ فتنته النسأ )\nمن از این که در بازار بودم و دعا بازار را ذکر میکردم بسیار خوش بودم ولی از این که در میان کسانی بودم که همه مصروف دنیا و مصروف کارهای بودند که به جز گناه هیچ فایده نداشت قلبم آزرده شده بود و کوشش میکردم که زودتر دوباره به مسجد شریف برویم . بعد از تکمیل شدن مواد ها به مسجد رسیدیم با پای راست و با خواندن دعا داخل شدن مسجد ( اَللَّهُمَّ افْتَحْ لِىْ اَبْوَابَ رَحْمَتِكَ ) داخل مسجد شدیم. و بعد از گرفتن وضو خواندن دو رکعت نماز تحیته وضو و تحیته مسجد کار خود را شروع کردیم .\nدرجریان کار آشپزی هم کار میکردیم و هم سوره های قرآن کریم را ازسوره الفیل تا سوره الناس را تکرار میکردیم و به دیگ فوت میکردیم . وقتی که پیاز و دیگر چیز ها را میخواستیم که قطعه قطعه کنیم همکارم گفت که این دعا را بخوانیم ( فذبحوها و ما کادوا یفعلون) هم کار درست پیش میرود و هم ثواب دارد و هم خیر و برکت بیشتر میشود . وقتی که خواستیم که دیگ را شور بدهیم همکارم گفت که چمچه را گرفته از طرف راست به طرف چپ دیگ شور داده و این دعا را بخوانیم ( لیس لها من دون الله کاشفا ) با خود گفتم که هر قدم یک مسلمان عبادت است و گقته های یک صحابی با یک کافر بیادم آمد که . یک کافر از صحابی سوال کرد که شما چند ساعت عبادت میکنید و چند ساعت فارغ از عبادت هستید و استراحت میکنید . صحابی در جواب گفت که ما هر لحظه در عبادت هستیم یعنی بیست و چار ساعت در عبادت هستیم . کافر گفت که چطور امکان دارد پس شما هیچ کار و بار نمیکنید خواب نمیکنید نان نمیخورید ؟ صحابی در جواب گفت که همه کارها را انجام میدهیم ولی به حکم اللهu و به طریقه سنت پیامبرs . کار و بار میکنیم اما به طریقه سنت پیامبرs. خواب میکنیم اما به طریقه سنت پیامبرs. نان میخوریم اما به طریقه سنت پیامبرs . و هر کار که به حکم اللهu و به طریقه سنت پیامبرs باشد خودش عبادت حساب میشود و ثواب دارد زیرا پیامبرs از بیت الله تا به بیت الخلاء به ما طریقه و شیوه انرا آموختانده که چگونه عمل کنیم پس ما هر کار راکه به طریقه سنت پیامبر ص عمل کنیم هم ثواب دارد و هم عبادت محسوب میشود و هم هزار ها هزار حکمت و فواید در ان نهفته است .\nپیامبرs ۶۳ سال عمر داشت ۴۰ سال آن را بدون رسالت گذراند تمام انسانها به همان اعمال و فعل که داشتند به فعل خود بودند مگر وقتی که به پیامبری مبعوث شد به توسط محنت و زحمت و مشکلات که در راه دین کشید تمام انسانیت را به یک نظام دینی تبدیل ساخت بت پرست بودند خدا پرست شدند بی حیا بودند با حیا شدند گمراه بودند هدایت شدند جاهل بودند عالم شدند در بین خود دشمن بودند دوست شدند .\nآشپزی خود را زودتر خلاص کردیم و ما هم رفتیم در حلقه تعلیم صبح نشستیم و حدیث شریف گوش کردیم . بعد از دعا و بعد از خواب قیلوله و ادای نماز پیشین دستر خوان را هموار کردیم و همه نان خوردند و ما ظروف را جمع کردیم و دستر خوان را صافی زده وجمع کردیم .\nرفتیم بیرون وظروف را اول پاک شستیم و درجایش گذاشتیم . و در فکر نان شب شدیم . باز هم کمی مواد ضرورت شد و به بازار رفتیم و در هر قدم طریقه سنت پیامبرs را عملی کرده و ثواب حاصل کردیم. و دوباره آمدیم و در وقت آشپزی هم هرلحظه دعا ها و سوره ها و حکایت های از پیامبران و صحابی را یاد آور شدیم تا زمانی که نان آماده شد .بعد رفتیم و در مذاکره نشستیم .\nدر مذاکره روز دوم ما امیر صاحب اول گفت که در وضو چار فرض است .\nاول – شستن روی تا حدودات ان یعنی از برامدگی موی پیشانی تا زیر زنخ واز یک نرمی گوش تادیگر نرمی گوش.\nدوم – شستن دست ها تا آرنج ها به شمول آرنج ها .\nسوم – مسح کردن چارم حصه سر .\nچارم – شستن پا ها تا بجلک ها یعنی بشمول بجلک پا .\nو عملا انها را به ما نشان داد . خداوند خیر بدهد برایش من تا حالا بار بار فرایض وضو را خوانده بودم ولی در ذهنم نمی ماند حالا امیر صاحب هم خودش و هم من و هم دیگر برادران پیر و جوان به زبان گفتیم و عملا انجام دادیم .\nبعدا گفت که در غسل سه فرض است .\nاول – در دهن آب انداختن و خوب تا گلو غرغره کردن فرض است .\nدوم – در بینی آب انداختن تا کمی سوزش در بینی احساس شود فرض است .\nسوم – به تمام بدن آب انداختن که به اندازه یک سر سوزن از بدن هم خشک نماند .\nدر این مورد یک کار گذاری را بیان کرد یعنی (قصه از تشکیل های گذشته را به نام کارگذاری یاد میکنند ).\nگفت که یک ماه قبل در یک جماعت تشکیل شده بودیم همرای ما چند ریش سفید هم بود در وقت مذاکره من درمورد فرایض غسل مانند امروز برایشان تشریح میدادم که یکی از برادران جماعت ما ریش سفید هم بود وحاجی هم بود به گریه شد وگفت که من در طول عمرم در این ۶۴ سال غسل رایاد نداشتم و معلوم میشود که در تمام زندگی در حالت جنابت زندگی کردیم و حتی در حال جنابت به حج رفته ام .. پرسیدم که چطور خدا نکند . در جواب گفت که من در جوانی شنیده بودم که خود را مکمل در اب انداختن غسل است من هم همیشه تمام لباس ام را کشیده با دست خود بینی وگوش های خود را بسته گرفته و داخل اب شده و دوباره بیرون میشدم و این بود غسل کردن من در حالی که در گلوی من و در بینی من آب نمیرفت .\nدر حالیکه اگر یک فرض از غسل بماند غسل نشده است\nدر دهن آب انداختن و خوب غرغره کردن فرض است یعنی رکن حتمی غسل است البته ماه مبارک رمضان نباشد ودر بینی آب کشیدن تا جای که درنرمی بینی کمی سوزش احساس شود نیز فرض است اما حاجی صاحب در ۶۴ سال عمر خود هنوز غسل را یاد نداشت و هیچ غسل نکرده بود . اگر اول آب در دهن خود انداخته و غرغره میکرد و بعد آب در بینی خود انداخته و احساس سوزش میکرد و بعد در اب داخل شده و تمام بدن خود را میشست غسل وی درست بود.\nحتی باید خواهران ما سوراخ گوش خود را و گوشواره خود را حرکت بدهند تا آب در داخل سوراخ گوش شان برود و سوراخ بینی خود را حرکت بدهند تا مطمین شوند که در سوراخ گوش ویا بینی شان آب رفته است و همرای رنگ ناخون اصلا غسل نمیشود.\nما چقدر از دین خود بی خبر هستیم که اکثر مردم سالها در جنابت زندگی میکنند و خبر هم نیست و برای دانستن احکام دین و اموختن ان هیچ کوشش نمیکنیم باز میگویم که گناه مولوی صاحب منطقه ما است که به ما یاد نداده .\nبعد امیر صاحب گفت که در تیمم سه فرض است\nاول – نیت کردن .\nدوم – ضربه زدن برای مسح کردن روی .\nسوم – ضربه زدن برای مسح کردن دست ها تا آرنج ها .\nو خودش آستین ها را بالا زده و عملا تیمم زد و به ما یاد داد . اول نیت کرد و بعد هر دو دست خود را در زمین پاک زد و گفت که اگر دست ما زیاد با خاک آلوده شد آنرا تکان میدهیم تا خاک ان بریزد بعد ضربه اول را به روی خود طوری دست کشید که هیچ جای از روی او بدون تماس دست اش نماند و باز ضربه دوم را به خاک زده و از نوک انگشت دست راست خود گرفته تا به آرنج مالید و بعد دست خود را دور داده وبه همانگونه دوباره مالیده به نوک انگشت دست خود اورد و همین طور دست چپ خود را نیز و خلال انگشت کرد و تمام . بالای هر یک از ما عملا تیمم را انجام داد و همه ما یادگرفتیم.\nبعد گقت که در نماز ۱۳ فرض است که هفت ان بیرون از نماز است که به نام شرایط نماز یاد میشود . و شش ان داخل نماز است که بنام ارکان نماز یاد میشود.\nPhoto Faraiz Namaz\nهفت فرض که بیرون از نماز است و بنام شرایط نماز یاد میشود عبارت اند از.\nاول – جان پاک یعنی بدن انسان از تمام نجاست ها پاک باشد.\nدوم – جامه پاک یعنی لباس که در بدن انسان است باید پاک باشد.\nسوم – جای نماز پاک یعنی جای که نماز خوانده میشود باید پاک باشد.\nچهارم – ستر عورت یعنی ستر عورت انسان از مرد ها تا حدودات ان واز زنها تا حدودات ان پوشیده باشد.\nپنجم – رو به قبله یعنی وقتی نماز ادا کردن باید جهت نماز گذار بطرف قبله باشد .\nششم – وقت شناختن یعنی باید نماز در وقت اش ادا شود و نماز گذار وقت هر نماز را بداند .\nهفتم – نیت کردن یعنی در قلب و با زبان نیت کند که میخواهد نماز همین وقت را ادا میکند .\nو شش فرض که داخل نماز است و به نام ارکان نماز یاد میشود عبارت است از\nاول – تکبیر یعنی درشروع نماز گفتن الله اکبر.\nدوم – قیام یعنی روی به قبله استاده شدن.\nسوم– قرائت یعنی در دو رکعت اول هر نماز قرائت تعین کردن.\nچهارم – رکوع .\nپنجم – دوسجده .\nششم - در رکعت اخیر به اندازه خواندن التحیات نشتن .\nو همچنان امیر صاحب تسبیحات صبح و شام را برای ما بیان کردند که ما باید هر صبح و شام باید این تسبیحات را بخوانیم .\nیعنی صد بار خواندن ( سُبْحَانَ اللَّهِ ) صد بار خواندن ( وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ) صد بار خواندن( وَ لَا اِلهَ اِلَّااللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرْ ) .\nو گفت که کسیکه یکبار این تسبیحات را میگوید بیست لک ثواب برایش نوشته میشود و ما هم از شوق زود انرا یاد گرفته وچندین بار تکرار کردیم تا بعدا تسبیح انرا مکمل کنیم و نیز گفت که کسی که صد بار (سُبْحَانَ اللَّهِ ) میگوید ثواب ان برابر به این است که صد عدد اسپ را با تمام وسایل ان به جهاد داده باشد و کسی که صد بار میگوید (وَالْحَمْدُ لِلَّهِ) ثواب ان برابر به این است که صد مسکین را غذا داده باشد و کسی که صد بار میگوید ( وَاللّهُ اَكْبَرْ ) ثواب ان برابر به این است که صد دانه گوسفند را در راه اللهu قربانی کرده باشد.\nببینید که خداوند چقدر مهربان است که با ذکر کردن چند کلمه خداوند چقدر اجر و پاداش برای ما میدهد و وقت را هم نمیگیرد میتوانیم که در هر لحظه در سر کار در دوکان هم این تسبیحات را بگوئیم.\nدست به کار دل به یار\nقابل یاد آوری است که در جمع ما کسانی بودند که کلمه خود را درست یاد نداشتند و سن شان حدود ۵۵ و ۶۰ ساله بود فکر کنید که انها چطور تا حالا نماز خوانده اند روزه گرفته اند غسل کرده اند و زندگی کرده اند در همین سه روز پی در پی همرایشان زحمت کشیده شد تا که کمی توانستند کلمه خود را درست بخوانند و بس با خود گفتم که اگر این اشخاص در همین حالت بمیرند فردا روز قیامت از گریبان ما میگیرند که یا الله این ها که یک کلمه یا یک نماز و غیره را یاد داشتند بمن نرسانیدند درست است من غفلت کردم ولی چرا اینها که میدانستند وظیفه خود را انجام ندادند و به من نرسانیدند.\nدر روز دوم وظیفه من بیان کردن بعد ازنماز شام بود. بسیار در تشویش بودم که چگونه شش اصول ( شش نمبر ) را و بزرگی اللهu را در مقابل همه نماز گذاران و در حضور ملا امام مسجد بیان کنم بسیار زیر تاثیر رفته بودم با خود میگفتم که از من صرف دو روز شده چرا این کار مشکل را به من داده اند . باز هم ذکر اللهu را کرده و کوشش کردم که با دوستم تکرار کنم و با خود فکر کردم که در صالون های عروسی اکثر اوازخوانان را دیده ام که با سن کمی که داشته اند و با وجود این که آهنگ را درست یاد ندارند ولی با جرائت در مقابل هزار ها نفر مرد و زن استاده میشوند و هر نوع آهنگ را درست و یا غلط میخوانند و محفل فسق و فجور را گرم میسازند و هیچ زیر تاثیر نمیروند .\nپس من که درخانه اللهu در مقابل نمازگذاران حرف خدا و رسول را میگویم و بزرگی اللهu خود را که رب عالمیان است بیان میکنم باید بترسم و زیر تاثیر بروم و جرائت نکنم . با آمدن این نکته درذهنم چنان شور ایمان در قلب ام پیدا شد که حاضر بودم از صبح تا شام یکه تنها درمقابل تمام مردم جهان استاده شده و با جرائت کامل تعریف الله بزرگ را بیانکنم وکلام اللهu و کلام حبیب او پیامبر گرامی اسلام را بیان کنم .\nهمین طور هم شد به کمک اللهu بیان ام بسیار خوب و بسیار درست سپری شد.\nبا خود گفتم که چقدر ایمان من ضعیف است .\nدر کار و بار دنیا در دوکانداری انقدر لایق هستم که یک جنس بدل و خراب را انقدر صفت کرده و انقدر تعریف میکنم که هیچ اندازه ندارد و با هر نوع کلمه های چرب و نرم انرا بالای مشتری به فروش میرسانم ولی حالا در تعریف الله خود و در صفت کردن الله خود در بیان کردن بزرگی خداوند متعال خود چنان خاموش مانده ام گویا که این دین و این الله من نیست و هیچ نمیشناسم .\nدلیل این است که ما کار دین را کار ندانسته ایم ولی دوکانداری را کار میدانیم . اگر به من گفته شود که برای دو ساعت دوام دار به زبان انگلیسی صحبت کن میتوانم اگر بگوید که دو ساعت تعریف دوکان ؛خانه ؛ موتر ات را بکن به آسانی میتوانم ولی اگر گفته شودکه تعریف الله خود را و پیامبر خود را برای پنج دقیقه بگو گفته نمیتوانم ومیگویم که من مولوی نیستم .\nپس یکی از کار های دعوت و تبلیغ این است که درذهن مسلمانان این مفکوره را پیدا میکند که دین تنها مربوط مولوی مسجد نیست بلکه من که دوکاندا هستم باید از دین خود معلومات داشته باشم و خدای خود را و پیامبر خود را به اندازه فهم خود تعریف کرده بتوانم . و دوم این که کسی را که یک روزدر یک جماعت امده و صرف یک حدیث و یا یک کلمه از دین را آموخته او را چرا زود وظیفه داده و به مقابل همه نماز گذاران استاده میکنند . اول نمیدانستم ولی بعدا متوجه شدم که اول اصول تعلیم و تعلم را عملا انجام میدهند .\nیعنی کسی که یک حدیث شریف را آموخت همان لحظه به او موقع میدهند که انرا بیان کند و به دیگران برساند.\nدوم این که به همه این ذهنیت را میدهند که در مسجد حرف زدن در امور دین – ایت و حدیث شریف را بیان کردن در مسجد زندگی کردن و در منبر حرف زدن از امور دین تنها وظیفه مولوی صاحب نیست که اول باید هشت سال و یا ده سال تعلیم آموخته بعدا میتواند که یک حدیث بیان کند بلکه مسجد منزل همه است مسجد جای همدلی تمام مسلمانان است مسجد ...\nو هر کس بداند که مسجد بهترین جای نشستن و صحبت کردن در امور دین است مسجد خانه همه است.\nدیگر این که رسانیدن احکام اللهu و احادیث پیامبرs تنها کار مولوی صاحب نیست که ده سال زحمت بکشد تحصیل دین را کند باز تنها روز جمعه برای نیم ساعت همه موضوعات مهم زندگی کردن در چار چوکات دین مبین اسلام را برای ما بیان کند و ما هم در نیم ساعت چندین بار ساعت خود را بیبینیم و بگویم که مولوی صاحب بسیار گپ زد .\nآیا مسجد و مولوی صاحب و عالم دین برای همین است و بس .\nدرحالیکه این وظیفه هر یک ازما است که یک ایت و یا یک حدیث شریف را آموختیم زود به دیگران برسانیم اگر چه هنوز خود ما به ان عمل نکرده باشیم زیرا مفهوم حدیث شریف است که\nحضرت انسf می گوید: ما خدمت رسول اکرمs عرض کردیم : یا رسول اللهs ! آیا ما تا زمانی که به نیکیها عمل نکرده ایم به دیگران امرکنیم ؟ و تا زمانی که از بدیها اجتناب نکرده ایم دیگران را منع نکنیم ؟ رسول اکرمs فرمود: هرگز اینطور نیست . بلکه شما به نیکیها امر کنید گرچه خودتان به همه آن عامل نیستید و از بدیها منع کنید گرچه خودتان کاملا اجتناب نکرده اید. فضایل اعمال ص ۷۸۸.\nباز هم در حق کسانی که این شیوه دعوت و تبلیغ را بنیاد گذاشته اند و کسانی که آنرا با زحمات زیاد تا به ما رسانیدن دعا خیر کردم که با این شیوه شان میخواهند کسانی را که در خواب غفلت هستند و مصروف دنیا هستند یعنی دوکاندار را از دوکان اش کراچی ران را از کراچی اش موتروان را از موتر اش و همه کسان را که در هر امور از دنیا مصروف هستند انها را به حرکت آورده و از کارشان به سوی مسجد بکشاند این مشکل ترین کار است در این زمانه آخر زمان .\nزیرا علما کرام بسیار هستند و در راه اموزش دین زحمت زیاد میکشند و شب و روز در تعلیم و تربیه شاگردان شان هستند و انها را در مقصد شان یعنی در یاد گرفتن علوم دین کمک میکنند ولی مولوی صاحب ها و عالمان دین بیشتر کسانی را تربیه میکنند که انها خودشان عاشق سر سخت اموختن علم دین هستند . اگر انها را از خود برانند و یا با چوب لت و کوب شان کنند بازهم انها مشتاقانه کوشش میکنند که علم دین را بیاموزند و از راه اموختن دل سرد نمیشوند و حتی با ذکاوت و هوشیاری بیشتر خود دین را می اموزند . پس چون خود شاگردان طالب علم هستند بنا کار مولوی صاحب و عالمان دین اسان تراست . ولی کار جماعت دعوت و تبلیغ این است که در قدم اول یک دوکاندار را که بسیار سرگرم کار روز انه خود است خود دعوت گر با نرمی و با ذکر خداوند پیش دوکان او میرود و به او سلام میدهد دوکاندار در مقابل سلام اومجبور میشود که یک لحظه از کار دنیای دست بکشد و جواب سلام یک مسلمان را بدهد و با او دست بدهد که این خود یک ثواب به او است و هم او را یک قدم از کار دنیا کشیده و به کار دین نزدیک ساختن است بعد دعوت گر بسیار زود و با لب پر خنده برایش یک حدیث شریف را بیان میکند که شنیدن یک حدیث شریف خودش یک ثواب به اواست . مثلا میگوید که برادر عزیز ملاقات ما به نسبت دین است مفهوم حدیث شریف است که وقتی دو مسلمان به رضای خداوند با هم دست میدهند قبل از اینکه دست شان از هم جدا شود خداوند متعال گناه های صغیره شان را معاف میکند و توفیق توبه از گناه های کبیره را برایشان میدهد .\nبه برکت این حدیث شنونده بیشتر شوق پیدا میکند و خودش دعوت گر را به نشستن دعوت میکند و خودش از کار دنیایی دست کشیده و با دقت بیشتر حرف های گوینده را گوش میکند .\nبعد دعوت گر میگوید که .\nخداوند کامیابی ما و شما و کامیابی تمام عالم بشریت را در دین گذاشته . دین چی است ؟ هر حکم اللهu به طریقه سنت پیامبرs دین است. این دین چطور در زندگی ما و شما و دیگران بیاید به این خاطر یک زحمت بکار است یعنی یک سعی و کوشش در کار است . پس به خاطر همین زحمت و کوشش یک برادر در مسجد منطقه شما صحبت میکند اگر وقت داشته باشید چند دقیقه بیائید سخنان او را گوش کنید اللهu برای همه ما اجر و پاداش زیاد میدهد.\nبعد از او خدا حافظی کرده و زیادتر او را از کارش نمیکشد . حالا اگر هدایت اللهu شده باشد او حتما کسی را در دوکان و در کار و بار دنیایی خود شانده و خودش میاید و یا در نماز که به مسجد امد حتما چند دقیقه بیشتر نشسته و کمی بیشتر سخنان برادران دعوت و تبلیغ را گوش میکند.\nبعد اگر سخن تمام شد او هنوز وقت داشت یکی از برادران در پهلویش نشسته و به بسیار دوستی و صمیمیت صفت های دین اش را و زحمات صحابی را و جان فدای های صحابی را در رسانیدن این دین پاک را به پدران او بیان میکند و او را تشویق میکند که برای سه روز اراده کند یعنی تصمیم بگیرد که برای سه روز با انها باشد (اراده کردن به این معنی است که اگر خداوند خواست و توفیق داد و امکانات مهیا بود یک زمان برای سه روز با جماعت دعوت و تبلیغ سپری خواهم کرد اراده کردن این معنی را دارد)\nوقتیکه اراده کرد نام او را در یک صفحه از کتابچه یاد داشت میکنند .\nاو که دید نام او در لست اراده کننده ها نوشته شده به برکت خداوند همیشه در همین فکر میباشد که نام من در لست درج شده پس باید برای سه روزه بروم و اگر امروز نرفت یک هفته بعد یا یک ماه بعد یا یکسال بعد خواهد رفت.\nبرادران دعوت و تبلیغ این کار را با هزار ها نفر عملی میکنند تا که از جمله شاید سه نفر یا ده نفر و یاکمتر و بیشتر ان به کمک و هدایت خداوندی به مرکز امده و برای سه روزه یا بیشتر تشکیل کنند.\nپس بیبینیم که کار دعوت و تبلیغ چی یک کار مهم و مشکل است زیرا یک بنده گم شده خداوند را که یک عمر در کارهای دنیای غرق شده و راه اللهu را گم کرده دوباره به راه اللهu برابر ساختن است.\nاگر طفل یک نفر سالها گم شده باشد یکروز دروازه شان زنگ زده شود و یک شخص دست پسر او را گرفته و به دست پدرش بدهد ایا پدرش خوش نمیشود . البته که میشود و دوم این که قبل از بوسیدن پسرش یا او را به خانه بردن اول قدر و عزت مردی که پسرش را آورده میکند و ان مرد هرچه که از پدرش بخواهد برایش به بسیار خوشی میدهد حتی جان خود را برایش میدهد که گم شده او را آورده . پس کار دعوت و تبلیغ هم همینطور است . بنده گمشده خداوند را البته به کمک و یاری خداوند متعال دوباره به راه اللهu آورده چی اجر و پاداش عظیم نزد پروردگار دارد.\nامت های گذشته دو وظیفه داشتند دین را یاد گرفتن و در زندگی خود عملی کردن.\nولی امت پیامبرs سه وظیفه دارند دین را یاد گرفتن و در زندگی خود عملی کردن و دین را به دیگران رسانیدن.\nبعضی از مردمان هستند که با دیدن جماعت دعوت و تبلیغ میگویند که ما بی دین شده ایم که اینها میایند به ما کلمه را تعریف میکنند و یا نماز را تکرار میکنند ولی وظیفه دعوت و تبلیغ این است که اول بعضی از امت پیامبرs را که آهسته آهسته از عملی کردن احکام دین دور شده اند و غیر مستقیم به شرک و کفر نزدیک شده اند و از دین صرف کلمه ان هم در نوک زبان شان باقی مانده و بس اول انها را کمک میکنند که به ان کلمه که به زبان اقرار میکنند باید در قلب خویش هم تصدیق کنند و در زندگی خود عملی کنند و به نماز خود پایبندی کنند و از گذاشتن ریش به طریقه سنت پیامبرs افتخار کنند نه این که خودش گدای میکند ولی ریش خود را هر روز میتراشد این از بی خبر بودن از دین خودش است.\nکار دعوت و تبلیغ اول در بین خود یعنی در بین مسلمانان کار کردن است . بسیار از مسلمانان میگویند که تبلیغی ها بروند کافران را دعوت بدهند درست است حرف خوبی است ولی ما مسلمانان که دین خود را گذاشته و ذره به ذره از کفار تقلید میکنیم چطور کفار را به دین پاک اسلام دعوت بدهیم اول خود را درست مطابق به دین برابر بسازیم بعد کفار خودشان آمده مسلمان میشوند البته با دیدن اعمال نیک ما . انگاه هیچ به دعوت ضرورت نیست.\nحالا هم کفار با دیدن اعمال بعضی از برادران دعوت و تبلیغ و دیگر برادران مسلمان ما و شما گروه گروه به دین مبین اسلام مشرف میشوند حتی بدون این که گروهی و کسی انها را دعوت داده باشد.\nجماعت های دعوت و تبلیغ که در اروپا میروند اکثرا کفار وقتی که چهره های نورانی شانرا و اعمال نیک شان را و گفتار صادقانه شانرا و پایبندی به احکام دین شانرا میبینند میگویند که ما هم مسلمان میشویم.\nاگر تنها قصه های ایمان آوردن کفار را در کشور های اروپایی توسط جماعت دعوت و تبلیغ را بیان کنیم یک کتاب جدا گانه باید نوشت البته همه انها به تازه گی ایمان اورده اند اکثر شان از کشور های چون امریکا کانادا جرمنی دنمارک استرالیا و دیگر کشور های اروپائی هستند انهم یک نفر دو نفر نه بلکه به هزار هزار نفر یکباره ایمان اورده اند صرف به دلیل دیدن برادران دعوت و تبلیغ در پایبندی شان در احکام اللهu و به طریقه سنت پیامبرs . ولی این رسانه ها است که مانع پخش و نشر چنین اخبار در جهان میشوندو نمیخواهند که جهان از این دین پاک مکمل آگاه شده و ایمان بیاورند . بلکه بر عکس کوشش دارند که بیشتر از پیش اسلام را و دین پاک الهی را به جهانیان یک چهره بسیار خراب و ظالم و عقب مانده نشان بدهند.\nاما کفار نمیداند که حافظ و نگهدار این دین پاک اسلام خود اللهu است و به کمک جماعت دعوت و تبلیغ در تمام دنیا کار جریان دارد و کفار که از زندگی بی مقصد خود خسته شده و دست به خود کشی میزنند با کوچک ترین حرکت و با کمترین دعوت آنها ایمان آورده و مسلمان میشوند.\nبجا است که یک کارگذاری ( قصه و سرگذشت واقعی یک دعوت گر در جریان تشکیل را کارگذاری میگویند ) و یا یک داستان ازهمین جماعت دعوت وتبلیغ را بیان کنیم.\nیک جماعت به جاپان رفته بودند و در آنجا یک جوان کافر را به دین مبین اسلام دعوت داده بودند و او مسلمان شده بود ودر ختم تشکیل با همین جماعت یکجا شده و برای آموختن طریق دعوت به مدت چهار ماه به پاکستان آمده بود.\nوقتی که در مرکز عمومی دعوت و تبلیغ در ( رایوند ) آمد همه اورا احترام کردند و به او فرصت دادند تا به همه صحبت کند او در مقابل چندین هزار نفر از برادران مسلمان برادران دعوت و تبلیغ میدانید چی گفت؟\nگفت که السلام علیک یا اهل الظالمین.\nهمه تعجب کردند که چرا چنین گفت . بعد خودش تشریح کرد که شما بسیار ظالم هستید.\nبه خاطر که تمام تولیدات مدرن جهان نزد ما است ولی از کوچکترین تولیدات خود تا بزرگترین تولیدات خود همه را برای شما در تمام دنیا میفرستیم تا شما هم از آن استفاده کنید و شما بی خبر نباشید ولی شما که خداوند دین پاک اسلام را به شما داده شما آنرا به ما نرسانیدید و ما را در بیخبری نگهداشتید . من یک پدر بسیار پیر و ناتوان داشتم و بسیار او را دوست داشتم یکسال پیش بدون خواندن کلمه و در حالت کفر در مقابل چشمانم جان داد و من حالا میدانم که او در عذاب الهی است و در دوزخ برای همیشه است از دست شما است اگر دوسال قبل من را به دین اسلام آشنا میکردید من حتما پدرم را به دین اسلام دعوت میکردم و او حتما کلمه میخواند و حالا در بهشت میبود.\nآیا شما ظالم نیستید ؟\nهمه مردم خاموش ماندند.\nاو اراده کرد که من باقی عمرم را فدای راه دعوت و تبلیغ میکنم و مانند شما ظالم نمیباشم . من وظیفه دعوت را انجام میدهم و مسئولیت خود را ادا میکنم هدایت از جانب خداوند است.\nاز موضوع خود بیرون نشویم در مذاکره روز دوم هم بودیم بعد از دانستن طریقه تیمم هر کدام ما عملا انجام داديم بعد در مورد طریق داخل شدن به تشناب و دعا که باید قبل از داخل شدن به تشناب خوانده شود و طریق برآمدن از تشناب را و دعا بیرون شدن از تشناب را گفت یعنی وقتی که میخواهیم به تشناب برویم باید اول این دعا را بخوانیم ( اَللَّهُمَّ اِنِّىْ اَعُوْذُبِكَ مِنَ الْخُبْثِ وَالْخَبَائِثِ) و با پای چپ باید داخل شویم و وقتی که از تشناب بیرون میشویم باید با پای راست بیرون شویم و این دعا را بخوانیم (غُفْرَانَكَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِىْ اَذْهَبَ عَنِّىْ الْاَذَى وَعَافَانِىْ)\nو نیز گفت که وقتی میخواهیم از منزل بیرون شویم باید این دعا را بخوانیم ( بِسْمِ اللّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَي اللّهِ لاَحَوْلاَ قُوَّه اِلاَبِااللّهِ )\nدو فرشته می گویند هدایت شدی . حفظ شدی . بی نیاز شدی.\nدر این هنگام شیطان می گوید . چگونه می توانم در بنده ای که هدایت شده . حفظ گردیده و بی نیاز شده است نفوذ کنم.\nو زمانی که میخواهیم که داخل منزل خود شویم این دعا را باید بخوانیم (اَللّهُمَ اِنِّىْ اَسْئَلُكَ خَيْرَالْمَوْلَجِ وَ خَيْرَالْمَخْرَجِ بِسْمِ اللّهِ وَلَجْنَا وبِسْم اللّهِ خَرَجِنَا وَ عَلَي اللّهِ رَبِّنَا تَوَكَلْنَا)\nبا خواندن این دعا در منزل خیر و برکت زیاد میشود .\nو نزدیک به نماز دیگر همه ما برای نیم ساعت خوابیدیم و بعد از نیم ساعت خواب همه ما رفته وضو گرفتیم و نماز تحیته وضو و دورکعت نماز تحیته مسجد خواندیم و در صف ها نشستیم بعداز نماز عصر و اعلان عصر و ترغیب گشت .\nامیر صاحب برای گشت دونفر را انتخاب کرد و چون من کار آشپزی خود را تمام کرده بودم من را هم انتخاب کرد که به گشت برویم .\nبسیار خوش شدم چون تا حالا نمیدانستم که گشت کردن چی است .\nما چهار نفر از مسجد با پای چپ و با دعا بیرون شدن از مسجد بیرون شدیم . امیر صاحب بود من و یک برادر دیگر ما و یک نفر جوان از خود محله بود به طور رهنما .\nامیر صاحب گفت که همه حلقه شده و دعا میکنیم و چنین دعا کرد.\nپیامبرs در مکه مکرمه هر روز گشت میکرد و بار بار کفار را دعوت میکرد.\nیا الله ما برای زنده ساختن و عمل کردن یک سنت پیامبرs حرکت مکنیم یا اللهu به مردم این محله خیر برکت و دوستی ؛ اتفاق و اتحاد نصیب بکن و همه انها را به راه راست هدایت کن و .....\nدر اولین کوچه دست راست رفتیم کوچه خالی بود یک نفر در یک گوشه نشسته بود. نزد او رفتیم و بعد از سلام و احوال پرسی برایش گفتیم .\nکه ملاقات ما به نسبت دین است . مفهوم حدیث شریف است که وقتی که دو مسلمان باهم دست میدهند خداوند تمام گناه های صغیره شان را میبخشد و توفیق توبه از گناه های کبیره را میدهد. الحمد الله همه ما مسلمان هستیم و اموختن احکام دین بر همه ما فرض است به همین خاطر یک برادر در مسجد شما در مورد احکام دین صحبت میکند اگر وقت داشته باشید چند دقیقه به مسجد محله تان رفته و سخنان او را گوش کنید هم چیزی یاد میگیریم و هم ثواب بسیارزیاد دارد .\nاو هم با بسیار خوشی قبول کرد و به طرف مسجد روان شد ما به گشت خود ادامه دادیم و از این که یک مسلمان را به مسجد فرستادیم قلبا بسیار خوشحال شدیم.\nدر کوچه دوم دو جوان مصروف کاغذ پرانی بودند و چند پسر جوان دیگر هم سر گرم تماشاه انها بودند . به یاد مفهوم حدیث شریف شدم که پیامبرsفرموده اند که هرکس یک کار نیک را تهداب بگذارد هر قدر افراد که به ان پیروی کند و یا مصروف ان کار شود خداوند به همه انها ثواب میدهد و به شخص اول ثواب هر شخص را اضافه به او میدهد بدون اینکه از دیگران کم شود . و بر عکس هر کس یک کار خراب و خلاف حکم اللهu و سنت پیامبرs را تهداب بگذارد هر قدر افراد که با ان پیروی کند و یا مصروف ان کار شود خداوند به همه انها جزا میدهد و به شخص اول بر علاوه گناه و جزا خودش گناه و جزا هر قدر افراد که به ان پیروی میکند اضافه به او میدهد بدون اینکه گناه و جزا دیگران کم شود .\nاینجا هم دو جوان مصروف کار نادرست بودند و چندین جوان دیگر را هم مصروف کار نادرست خود ساخته بودند .\nنزدشان رفتیم و سلام دادیم جوان بسیار مصروف کاغذ پرانی بود و درست جواب سلام ما را هم نداد امیر ما برایش در مورد دین و وظیفه ما جوانان در امور دین برایش صحبت میکرد ولی جوان اصلا توجه نداشت و گاه گاه به پدر و مادر دوست صمیمی خود دشنام میداد و میگفت که درست چرخه بگیر.\nبا خود فکر کردم که این است جوان مسلمان ما و این است آینده نسل جوان ما که نه از دین خبر داریم و نی از دنیا .. این است نتیجه بی پروایی ما در امور دین و در امور جامعه اسلامی ما و این است نتیجه بی پروایی پدران و مادران ما در آموزش درست و اسلامی فرزندان شان .\nتمام ادب و اخلاق او در سر و صورت شیک و لباس چسپناک و چند کلمه از زبان انگلیسی او خاتمه میشد .\nو گاه گاه با لسان انگلیسی به دوست اش دشنام میداد و به ما نشان میداد که چقدر درجه تحصیل اش از ما کرده بالاتر است .\nامیر صاحب ما در ختم گفتار خود خدا حافظی کرد و با بسیار خونسردی به راه خود ادامه داد . دانستم که او در این کار دعوت و تبلیغ چنان افرادی و موجودات عجیب و غریب را دیده که این بهترین شان بوده ولی من بسیار غمگین شدم ودر حال آینده این جوان درفکر آخرت این جوان شدم که فردا بعد از مرگ در قبر در میدان حشر در حضور اللهuچی جواب خواهد داد انجا جای دایمی است و جای نیست که انگلیسی دشنام بدهد و یا انگلیسی جواب بدهد بلکه سوال از الله و از دین و از رسول او میشود که این جوان اصلا چیزی نمیدانست.\nباز هم با خود در حق این جوان بسیار دعا خیر کردم که خداوند او را و فامیل او را هدایت کند که راه حق و راه کامیابی اصلی را شناخته و به کمک دین کامیاب دنیا و اخرت شوند.\nچند نفر دیگر را هم دعوت دادیم و انها را تشویق کردیم که به مسجد بیایند و اکثر انها قبول کرده به مسجد رفتند و بعد به طرف مسجد بر گشتیم.\nدر بازگشت امیر گفت که استغفار گفته به طرف مسجد بر گردیم و دعا کنیم که یا اللهu این کار بسیار کار بزرگ است و از توان ما بالا است ولی همین چند قدم و چند حرف وکوشش ناچیز ما را تو در بارگاه خود قبول کن و از خطا های ما در گذر.\nبه مسجد رسیدیم نزدیک نماز شام بود مانند دیروز بعد از نماز و بیان شام نان شب را خوردیم و بعد نماز خفتن و بعد مکمل مراحل که روز اول انجام داده بودیم امروز هم قدم به قدم عملی شد و در هر لحظه متوجه این بودیم که باید یک سنت پیامبرs را زنده ساخته و به عمل کردن ان کوشش کنیم.\nاز جمله نماز تهجد یک امر حتمی بود که باید همه نماز تهجد و نماز اشراق و نماز حاجات را بخوانند و دعا آفتاب برامد را همه یاد گرفتیم و باید با برامدن افتاب این دعا را میخواندیم (آلْحَمْدُلِلّهِ الّذىْ اَقَالَنَايَوْمَنَاهذَاْوَلَمْ يُهْلِكُنَا بِذُنُوْبِنَا).\nروز سوم تمام ظروف را پاک نموده و منظم کرده و همه را در یک گوشه گذاشته ودر مشوره نشستیم .\nدر مشوره که تمام مراحل و فضایل آن را قبلا بیان کردیم دو نفر دیگر برای خدمت تعین شد و ما پول باقی مانده را بدون حساب با خریطه ان به آنها تسلیم نمودیم و وظیفه خدمت کردن ما تمام شد.\nروز سوم هم قدم به قدم مانند روز اول با انجام دادن کار های نیک فایده مند وبا اجر و ثواب به پایان رسید و فردا ان یعنی صبح روز چهارم بعد از خواندن نماز اشراق و دو رکعت نماز حاجات همه ما بستره های خود را جمع کرده و ظروف اشپزی را هم جمع کرده و اماده رفتن شدیم . همه ما حلقه نشستیم و امیر صاحب گفت خداوند متعال را سپاس گذار هستیم که ما را توفیق داد که این سه روز را در راه خدا و در خانه خودش سپری کنیم.\nاین کار بسیار یک کار بزرگ است که ما نتوانستیم ان را درست انجام بدهیم کمی و نواقص از ما بود. از خداوند از تمام کمی ها و نواقص و ناتوانیهای خویش طلب مغفرت نمیایم. اگر درست عمل میکردیم و اعمال ما درست و خاص به خداوند و خالی از وسوسه های شیطان میبودحالا باید از این محله کم از کم ۱۰ نفر برای سه روزه همرای ما بیرون میشد معلوم میشود که ما درست عبادت خداوند را نکردیم . باز هم خداوند ما را ببخشد .\nمن متوجه گفتار امیر صاحب بودم این سخنان را به خاطر این گفت که ما غرور پیدا نکنیم که ما بهترین کار را به شکل درست انجام دادیم و ما دانسته شده ایم بلکه نواقص ما را به ما یاد اور شد تا بیشتر شکسته باشیم و در عوض غرور از خداوندطلب هدایت بیشتر و کمک بیشتر را کنیم.\nاو گفت : حالا که از این مسجد به مرکز میرویم اول مسجد را خوب پاک کرده جاروب میکنیم بعد با پای چپ از دروازه مسجد بیرون شده و دعا بیرون شدن مسجد را میخوانیم که (اَللّهُمَّ اِنِّىْ اَسْئَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ ) ودو دونفر در یک لین میرویم تا هم در راه باعث بند شدن راه نشویم و هم به نظم رفتن بهتر است و در سمت راست سرک میرویم به طریقه سنت و نظر خود را حفاظت میکنیم و در راه کلمه سوم رامیخوانیم . چیز مضر را از سر راه دور میکنیم و به هر مسلمان سلام میدهیم . این پنج سنت راه رفتن است و بر علاوه در راه چیز های که یاد گرفته ایم به دوست خود تکرار میکنیم . همه ما بیرون شدیم و در راه با یاد الله ذکر الله تا به مرکز رسیدیم . در مرکز هم نماز تحیته مسجد را خواندیم و نزد یک بزرگ مرکز پیش شدیم و همه ما به طور حلقه نشستیم و به حرف های اوگوش دادیم او گفت .\nبرادر ها بسیار خوشبخت هستید شما که در راه خدا سه روز را سپری کردید بیبینید سه روز بخیر تیر شد اگر در کار دنیا میبودید هم گذشت و حالا که در راه اللهu بود هم گذشت ولی این سه روز ثواب که شما حاصل کردید و چیز های که اموختید در تمام عمرتان در کار و بار دنیا حاصل کرده نمیتوانستید . یک تکبیر اولا از تمام دنیا و هر چیز که در بین ان است بهتر است . پس شما تنها همین سه روز ۱۵ تکبیر اولا را ثواب حاصل کردید و کسی که در راه اللهu یک افغانی برای خود مصرف میکند خداوند برایش در عوض یک افغانی ۷۰۰۰۰۰هفت لک اجر میدهد. از هر کدام شما چند افغانی در این سه روز مصرف شده یکی گفت که ۱۵۰ افغانی . او گفت که وعده خداوند حق است ۱۵۰ ضرب هفت لک میشود ۱۰۵۰۰۰۰۰۰ شما کم از کم یک صدو پنج ملیون ثواب کمای کردید . آیا این فایده اخرت کم است با شنیدن این فایده دانستم که چرا بعضی از برادر ها هر کدام شان از پول خود برای همه میوه می اوردند و دیگر خوراکه می آوردند و بالای همه مصرف میکردند اصلا انها دانسته بودند یک افغانی در راه اللهu مصرف کردن اینقدر ثواب دارد .\nبعد از هر کس یک سوال میکرد مثال از یکی سوال میکرد که دعا داخل شدن مسجد را بگواگر جواب میداد هم خوب اگر نمیتوانست هم مهم نبود با این کار خود هم میدید که امیر صاحب زحمت کشیده و یانه هم کسی که جواب میداد و یا نمیداد میفهمید که من چقدر یاد گرفته ام و چقدر اشتباه شد و این دعا را یاد نگرفته ام اگر چه امیر صاحب زحمت کشید ولی من کوشش نکردم که یاد بگیریم .\nاز یکی سوال کرد که دوازده اصول را بگو او جواب داد از یکی دعا داخل شدن خانه راپرسید از یکی دعا داخل شدن به تشناب را پرسید از یکی دعا اخیر نان خوردن را پرسید بلاخره از همه یک سوال کرد و بعد دعا کرد و همه را به پایبندی به این دعا ها و پایبندی به آمدن به شب های جمعه در مرکز و به ادامه دادن سه روزه در هر ماه تشویق کرد و بعد دعا کرد و همه ما از هم خدا حافظی کرده و به طرف خانه های خود روان شدیم .\nحالا از آن روز چند ماه گذشته است ومن هر شب جمعه به خاطرشنیدن سخنان علما به مرکز رفته و هر ماه سه روز را دراین راه وقف کرده ام .\nو الحمدالله در وجود خود در زندگی خود و در فامیل خود بسیار تغیرات مفید و ارزشمند را احساس کرده ام و متوجه شده ام .\nاول این که درگذشته همیشه با دوستان نا اهل و بی ادب آشنا بودم و در هر ملاقات چند بار پدر و مادرم را دشنام میدادند و من هم به پدر مادر و حتی به خواهر شان دشنام میدادم بعد با خنده و افتخار با هم احوال پرسی میکردیم. ولی از وقتی که با جماعت دعوت و تبلیغ اشنا شدم ودر سه روزه ها بار بار این حدیث شریف را (رسول اللهs ارشاد فرمودند . وقتی امت من دنیا را بزرگ پنداشت . هیبت و عظمت اسلام از دلهایشان بیرون می رود و وقتی امر به معروف ونهی ازمنکر را ترک کنند از برکات وحی محروم می گردند و هرگاه فحش ودشنام گویی را اختیار کنند از نظر رحمت اللهu می افتند ) فضایل اعمال صفحه .۷۲۹\nرا شنیدم عادت دشنام دادن را از زبان خود دور کردم . ورنه قبلا حتی به سنگ و چوب زمین و آسمان دشنام میدادم ولی حالا به کمک و یاری خداوند به برکت کار دعوت و تبلیغ این کار بسیار زشت را کنار گذاشته ام و توبه کرده ام و دوستان بد اخلاق خود را همه شان را رها کرده ام البته به کمک خداوند محبت شان آهسته آهسته از قلب ام بیرون شد و محبت من هم از قلب انها بیرون شد و باهم کمتر ملاقات میکنیم و در عوض با حافظان قرآن کریم که در مدرسه مسجد ما درس میخوانند آشنا شده ام و هر کدام شان را مانند برادر خود دوست دارم و از انها چیز خوب یاد میگیرم .\nو من در خانه در پهلوی این که هر روز صبح وبعد از نماز خفتن تلاوت قرآن کریم میکنم و تسبیحات مسنونه را یعنی صد بار کلمه سوم را\n(سُبْحنَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلَااِلهَ اِلَّااللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ َ وَلَاحَوْلَ وَلَا قُوَّه اِلَّابِاللّهِ الْعَلِىِّ العَظِيْمِ) و صد بار استغفار و صد بار هم درود شریف را میخوانم بر علاوه هر روز چند دقیقه کتاب فضایل اعمال را گرفته در مقابل همه اعضای فامیل ام چند حدیث شریف را از ان میخوانم که این کار من باعث پیداشدن شوق بیشتر درانجام دادن کار نیک وعمل نیک در قلب خودم وهم در قلب تمام فامیل میشود و به فضل خداوند متعال تاثیرات مثبت آن در فامیل ام نیز پیدا شده است . قبلا پدرم بسیار تندخوی بود و با آمدن از دوکان به خانه دشنام دادن را شروع میکرد و زمین وآسمان را در و دیوار را دشنام میداد و در هر سخن اش یک دشنام بود . درست مانند من ولی حالا الحمد الله با شنیدن ایت ها و احادیث بسیار مهربان شده و با من با مادرم خواهران و برادرانم بسیار با مهربانی حرف میزند و دشنام دادن اش بسیار کم شده و با شنیدن اهمیت بسیار زیاد نماز و فرض بودن نماز وبا شنیدن فضایل زیاد نماز که من از کتاب فضایل اعمال برایش بار بار خوانده ام کم کم شوق نماز خواندن درقلب اش زیاد شده و مادرم نیز در نماز خواندن پایبندی میکند وخواهرم که یکسال از من بزرگتر است نیز همیشه با حجاب است و همیشه نماز خود را میخواند.\nقبلا من با خواهرم در اموختن لسان انگلیسی رقابت داشتیم ولی حالا الحمدالله با هم در خواندن قرآن کریم و حفظ کردن آن باهم رقابت داریم . این همه از برکت کار دعوت و تبلیغ است.\nخواهران و برادران کوچکم نیز همه شان به طرف ما دیده شوق دین و شوق خواندن قرآن و شوق خواندن نماز در قلب هایشان پیدا شده.\nخداوند کامیابی همه انسانها را در دین مبین اسلام گذاشته است ولی انسان کامیابی دنیا و اخرت خود را در کار های دنیا جستجو میکند و کوشش داریم که کار دوکان ما زیادتر شود ما کامیاب میشویم وسایل و اسباب خانه ما جدید شود و رنگ دیوار ودروازه منزل ما جدید باشد و پرده های خانه جدید شود و ما کامیاب میشویم و لباس های جدید و قیمتی داشته باشیم کامیاب میشویم ویا پول زیاد جمع کنیم ما کامیاب میشویم . در حالیکه اگر تمام دنیا از یک نفر باشد ولی دین همرایش نباشد و زندگی خود را به حکم اللهu و به طریقه سنت پیامبرs سپری نکند او ناکام دنیا و آخرت است\nو دین هم به آموختن و به زحمت کشیدن ضرورت دارد . بگونه مثال . اگر تمام دوکانهای شهر با تمام مواد آن از یک نفر باشد ولی دروازه های انها همه بسته باشد آن شخص فایده میکند ؟\nاز این همه سرمایه و این همه دوکانها چی سود که همه ان بسته باشد و هیچ عاید نداشته باشد .\nو یا اگر تمام زمین های زراعتی یک منطقه از یک شخص باشد ولی او در آن زحمت نکشد و کشت نکند آن شخص فایده میکند ؟\nمعلومدار است که همه زمین های زراعتی او تبدیل به صحرای خشک و خالی شده و در ان خار میروید .\nدین مبین اسلام هم همین گونه است . بهترین کتاب الهی نزد ما است ولی نه در فکر ما نه در قلب ما و نه در زندگی ما بلکه صرف در دستمال پیچیده شده و در رفک های خانه های ما است . بهترین کلمه توحید در نزد ما در سر زبان ما است ولی به آن زحمت نمیکشیم و عمل نمیکینم پس چی فایده .\nهمیشه در صحتمندی و جانجوری اللهu خود را یاد کنیم زیرا وقتی که همیشه درنعمت اللهu را یادکرده باشیم در رنج و غم وقتی که اللهu را یاد کردیم ملایکه ها در آسمان ها میگویند که یک صدای آشنا است .\nورنه اگر در صحتمندی و در وقت که جوان هستیم غرق در عیش و نوش باشیم و اللهu را فراموش کنیم و هیچ اللهu را یاد نکنیم ولی وقتی که پیر و نا توان شدیم انگاه هر قدر دعا کنیم فرشته ها میگویند که یک صدای نا آشنا است یعنی انگاه بسیار مشکل است که دعا قبول شود.\nبعضی ها با دیدن گروه جماعت دعوت و تبلیغ چنین فکر میکنند که این گروه آمده که ما را اسلام و دین یاد بدهد و مارا مسلمان بسازد. وبا خود میگویندکه ما از پدر و پدرکلان مسلمان هستیم اینها کدام دین نو را آورده اند و کوشش میکنند که هیچ حرف شان را گوش نکنند. در حالیکه چنین نیست.\nجماعت های دعوت و تبلیغ به هر مسجد به این خاطر میروند که این مرحله تمرین کردن است یعنی دوره یاد گرفتن است که اول با برادران مسلمان خود ملاقات ها میکنند از انها کم کم دین را یاد میگیرند و بعضی از احکام دین را به انها یاد میدهند و تمرین میکنند که چگونه دعوت بدهند و یاد میگیرند که چگونه اول دین را در وجود خود و در زندگی خود ودر زندگی دیگر برادران مسلمان خود زنده بسازند و هر حکم اللهu را به طریقه سنت پیامبرs در زندگی خود عملی کنند و اول از خود شروع کنند وقتی که خود و تمام مسلمانان به دین خود پایبند شدند آنگاه میتوانند که یک کافر را به دین اسلام دعوت بدهند .\nامیر صاحب به ما میگفت که گفتار شما بالای دیگر برادران دیندار که در محله هستند تاثیر زیاد نمیکند بلکه اعمال شما رفتار شما وزندگی شما و اخلاق نیک و برابر به سنت پیامبرs شما و پایبندی بیشتر شما به زنده ساختن هر سنت پیامبرs بیشتر باعث تحریک ایمان انها شده و بیشتر به شما وبه دعوت و تبلیغ محبت پیدا میکنند . حتی کفار هم وقتی که ما به دین مکمل به شکل که حکم اللهu است و به طریقه مکمل سنت پیامبرs زندگی خود را برابر کنیم کفار خود به خود با دیدن زندگی ارام و لذت بخش و آسوده ما به دین رو آورده و مسلمان میشوند .\nبعد از چند بار سه روزه رفتن دانستم که درنماز مکمل صد موضوع است که باید بدانیم و عملی شود تا نماز ما درست شود.\nو در وضو بیش از ۳۶ مسایل دارد که انرا هر مومن باید بداند.\nدر یکی از تشکیل ها با یک جوان آشنا شدم که همیشه قلم و کتابچه در دست داشت و هر موضوع را نوشته میکرد و به گفته او تا حالا چندین کتاب نوشته کرده و چاپ شده بود از او در مورد راز موفقیت اش پرسیدم که در چی است او گفت که راز موفقیت من درگمراهی کاکایم است . من تعجب کردم فکر کردم که شاید اشتباه شنیده ام باز تکرار کردم باز هم گفت که راز موفقیت من یکی از آنها در گمراهی کاکایم است پرسیدم که چطور گفت که کاکایم بسیار ریش سفید است و سن زیاد دارد و احترام اش برای همه ما ضروری است .\nولی او تمام عمر دوکاندار بوده و سواد ندارد از دوران جوانی با دوستان و (اندیوالان) اشنا شده است که همه آنها پیرو حزب ماویستی بوده اند و این بیسواد بیچاره را وسیله دست خود ساخته و با شستشوی مغزی او را از تعلیم اسلامی دور ساخته و با وجود بی سواد بودنش او را یک ماویست سر سخت ساخته اند و از سادگی او و از قوت بازو و جوانی و موقعیت مهم دوکان او به نفع سیاسی و شخصی خود استفاده ها کرده اند و در اخیر بعد از قربانی های زیادی او باز هم او را رها کرده و همه پی کار خویش رفته اند ولی او هنوز فکر میکند که از اول هم رهبر بوده و حالا هم رهبر است و به گفته خودش که همیشه میگوید ( من همیشه چوپان بودیم هرگز رمه نبودیم ) یعنی اله دست کسی نبودیم در حالی که از رمه هم پاینتر از اواستفاده کرده اند و حالا هم درهرمجلس که نوبت سخن به او میرسد مستقیم بر دین مبین اسلام حمله میکند و با گفتن سخن های غیر اسلامی وتوهین امیز به اسلام باعث رنجش روحی من ودیگر دوستان میشود و اواز این کار خود کمی لذت میبرد ولی نمیداند که با این کار خود باعث رنجش خداوند و پیامبرش هم شده است اما کسی به احترام ریش سفید اش برایش جواب نمیدهد .\nمثال: میگوید که صبح وقت تازه خواب برده بودم که موذن شروع کرد ( ) ( ) زدنرا دیوانه ام کرد. و یا میگوید من کتاب زیاد خواندیم ولی شکر که کتاب اسلامی و دینی هیچ نخواندیم. و یا میگوید این مولوی که در روز جمعه در مسجد صحبت میکند شیطان است کافر است نمیداند که حالا وقت نان چاشت است زیاد گپ نزند دعا کند و بس است و .....\nاین سخنان او چنان در قلب من تاثیر میکند که کم میماند مانند بمب انفجار کنم و او هم میداند واز این حالت من لذت میبرد ولی توان جواب دادن به او را نمیداشته باشم به احترام ریش سفیدی او است بنا مجبورا صبر میکنم و خاموشی اختیار میکنم که این صبر من و این که خشم خود را در قلب خود پنهان میکنم و خداوند متعال همان صبر ام را در قلب ام تبدیل به یک بمب میسازد و آهسته آهسته بزرگ و بزرگ شده و یک روز تبدیل به یک انفجار قوی میشود و انوقت نا خود آگاه قلم در دست میگیرم و از قلب خود نوشته میکنم انقدر نوشته میکنم که تا قلبم کمی آرام میشود وقتی که آرام شدم میبینم که نوشته های من نزدیک است که به یک کتاب در بیاید من هم با کمی کوشش دیگر آن را تبدیل به کتاب مفید نموده و به کمک خداوند متعال انرا چاپ میکنم که هم مطالب مفید و سودمند دارد و هم موضوع اسلامی است و هم سبب صدقه جاریه به من میشود.\nبنا من با دیدن اشتباه های زندگی اودرس میگیرم میبینم که او عمر خود زندگی خود را حتی فامیل خود را فدای دوستان ( اندیوالان ) وکاکه ها کرد ولی چیزی حاصل اش نشد و هم دنیا و هم اخرت را نزدیک است که از دست بدهد و او صرف به خاطر جگر خون ساختن چند لحظه من و دیگر دوستان حتی خداوند و پیامبرs را ناراض میسازد ولی من هم برخلاف او کوشش میکنم که عمر خود را و بیشتر وقت خود را در مسجد در اموختن قران و احکام دین سپری کنم که هم کامیابی دنیا و کامیابی اخرت است.\nبا شنیدن این خیلی در فکر شدم و از خداوند برایش دعا کردم که خداوند همه ما را و او را هم هدایت و عمل نیک نصیب کند.\nدر یک تشکیل دیگر یک برادر قصه دیگر را کرد که یک مسلمان با دریشی و نیکتایی در طیاره یک تبلیغی را دید که با لباس سنت محمدی به انگلستان میرود از او پرسید که چرا انگلستان میروی ؟ گفت: که برای دعوت دین مبین اسلام پرسید که ایا لسان انگلیسی یاد دارید ؟ گفت: که نی جوان دریشی پوش گفت که وقتی که لسان را نمیدانی ضرور نیست که مصرف کنی و بروی و زحمت بکشی چون کسی لسان تو را نمیداند هیچ فایده ندارد .\nبرادر تبلیغی در جواب گفت که آیا مردم انگلستان برایت امر کرده اند که باید دریشی بپوشی و نکتایی بزنی؟ گفت: نی گفت :میدانم ولی ماحول انگلستان و محیط انگلستان بالای تو تاثیر کرده و خودت دریشی پوشیدی و نیکتایی زدی من هم اگر لسان انها را نمیدانم و درست حرف زده نمیتوانم برعکس اقلا با لباس سنتی خود انها را دعوت داده میتوانم . و به کمک خداوند ج حتما اقلا لباس سنتی من بالای چند نفر تاثیر خواهد گذاشت و انها خود به خود به اسلام روی خواهند اورد .\nای خواننده عزیز این بود یک سیر و یک مرور بر سه روزه رفتن همرای گروه جماعت دعوت و تبلیغ که من بنده حقیر گوشه کمی از ان را برایتان یاد اور شدم ورنه اگر اللهu کمک تان کند و خود شما سه روز را با جماعت دعوت و تبلیغ سپری کنید کار های نیک و دینی بیشتری را شاهد خواهید بود که من ناتوان از درک و از یاد اوری ان عاجز مانده ام و از شما خواننده گان محترم ارزو دارم که حالا که کمی معلومات در مورد این جماعت برایتان بیان شد پس باید کوشش کنیم که اگر به این جماعت ها رفته نتوانستیم اقلا صفت و خوبی انها را با دیگر برادران مسلمان خود یاد اور شویم که تا به این طریق ذهن دیگر مسلمانان که هنوز از این گروه هیچ معلومات نداردند روشن شده و انها هم بدانند که برای اموختن دین و برای خدمت به دین با وجود راه های زیاد یکی هم جماعت دعوت و تبلیغ است .\nدر اخیر باز هم عجز و نا توانی خویش را اقرار کرده و در صورت هر گونه اشتباه در املا و انشا و دیگر موضوعات کتاب دست داشته تان لطف نموده در عوض انگشت انتقاد دست کمک و همکاری را با بنده دراز کرده و من را کمک و یاری رسانید.\nPosted by jastjan at 2:46 PM 1 comment: