مرور :: ادبیات - بانوی پاریسی ما\nبانوی پاریسی ما\nدانیال معین الدین＊\nسهیل از دو سال پیش که در دانشکده ی حقوق دانشگاه یِیل١ درس می‌خواند، با هلن که دانشجوی دوره ی لیسانس همین دانشگاه بود، آشنا شد و گاهی با هم بیرون می رفتند. تابستان سال قبل، سهیل پس از پایان درس، به خانه‌اش در پاکستان برگشت، درحالیکه هلن سال آخر تحصیلش را می‌گذراند. توافق کرده بودند که موضوع آینده را تا پایان دانشگاه هلن مسکوت بگذارند- نه موضوعِ با هم ماندنشان، بلکه موضوع کجا بودنشان: در پاکستان، نیویورک یا جایی دیگر. سهیل تا حدودی خود را به پیوستن به کار و بار تجاریِ بیدروپیکر پدرش متعهد می‌دانست- کارخانه ی شکر، مزرعه ها و یک عالمه کار دیگر. مدرک دانشگاهی هم راهی برای عقب انداختن یا انصراف کامل از این مرحله بود. سهیل پاییز آن سال را در خانه ی اعیانی خانوادگیشان در شهر کراچی گذراند؛ در عمارتی تودرتو و بی‌قواره و آن‌قدر بزرگ که می‌توانست ارتباط با پدر و مادرش را که در خانه ی قدیمی ساکن بودند و او را در سوییت زیر درخت بسیار بزرگ انتهای باغ به حال خود رها می‌کردند، تحمل کند. وقتی به مادرش گفت که می‌خواهد برای دیدن هلن در تعطیلات کریسمس به پاریس برود، او لبش را گزید، اما حرفی نزد. چند روز بعد، سهیل او را تنها در اتاق نشیمن دید که چای می‌خورد و منتظر میهمانهایش بود. مادر سهیل، بانوی زیبا و سرشناسی از خانواده ی فرهیخته و مشهور لاکناو بود و حالا در چهل وپنج سالگی همه ی افراد طبقه‌ای خاص در کراچی را می‌شناخت، به میهمانی‌های ناهار و شام و بازی چوگان و تمام عروسی‌های باشکوه و مد روز می‌رفت، بیشتر اوقات با هواپیما به لاهور و اسلام‌آباد می‌رفت و تابستان‌ها را در لندن می‌گذراند.\nزمستان‌ها، گرمای اتاق‌های خانه‌اش با شومینه ای فراهم می شد که دم غروب روشن می‌شد؛ تابستان‌ها، اتاقهایش بسیار خنک نگه داشته می‌شدند. در برخی از شب‌ها که آنها را شب‌های بد می‌نامید، قرص خواب آور میخورد که باعث به وجود آمدن گودی های کبودی زیر چشمهایش می شد. پرترهای از او در اتاق غذاخوری میهمان ها به دیوار آویزان بود و او را لم داده روی مبلی راحتی نشان می‌داد، یک کفشش از پای زیبا و ظریفش آویزان بود، انگار پایش را تاب می‌داد، پوستش مخملی و یکدست سفید بود؛ تنبل و خطرناک به نظر می‌آمد، انگار در کمینگاه انتظار می‌کشید و طعمه ی این دام، خودش بود.\nگفت: «سلام عزیز دلم. بیا با من چای بخور.» با ساری ابریشمی سبزش روی کاناپه نشسته و پاهایش را جمع کرده بود، موهای مشکی‌اش را سفت و یکدست به عقب کشیده بود. «درست و حسابی تو رو نمی‌بینم.»\nسهیل از دیدار با او پرهیز می‌کرد، نمی‌توانست سؤال‌های او درباره ی آینده‌اش را تحمل کند- سهیل هنوز داشت جا می‌افتاد، دو روز در میان به دفتر اصلی تجارت خانوادگیشان می‌رفت تا چند ایمیل بزند و نیویورک تایمز را به صورت آنلاین بخواند. سهیل با آن جسارت و اعتمادبه‌نفس متزلزلی که داشت، متوجه ی شخصیت قاطع و تزلزل‌ناپذیر مادرش بود.\nسهیل ساندویچ پنیر و خیار درست کرده بود و یکی پس از دیگری آنها را می‌بلعید.\n«چرا یه بشقاب برنمی‌داری؟ از وقتی رفتی امریکا رفتارت بدتر هم شده.» بشقابی برداشت و دستمال سفره زیر آن گذاشت و به دست سهیل داد. «سهیل، می‌خوام یه خواهشی ازت بکنم.» پس از آن سرزنش مادرانه، درخواست اش تقریباً عشوه گرانه بود.\nسهیل که ساندویچ دیگری را گاز می‌زد، یک ابرویش را بالا برد.\n«دلم می‌خواد بابات به تعطیلات بره، زیادی به خودش فشار میاره. توی لندن همیشه کسل و بی‌حوصله می‌شه. فکر کردم شاید بیایم پاریس.» این را با خوشحالی گفت. «فقط یک هفته، می‌دونم شما می‌خواین تنها باشین. یادته وقتی توی رُم بودیم، چقدر خوب بود؟ همین چند روز پیش بابات یاد اون مسافرت افتاد. ببین چقدر خوشش اومده.»\nسهیل محتاطانه جواب داد: «من از ماه ژوئن هلن رو ندیده‌ام. اینجوری انگار یکی مادرشو با خودش ببره ماه عسل.»\n«وای، ما که با شما کاری نداریم. تازه، منم دلم می‌خواد هلن رو ببینم. اصلاً متوجه نمی‌شین ما هم اونجا هستیم. من یه آپارتمان پیدا کرده ام.»\nسهیل با اکراه رضایت داد؛ چون به طورکلی، مادرش هر کاری را دلش می‌خواست، به هر صورت ممکن انجام میداد و دلیل دیگرش هم این بود که خودش می‌خواست حتماً و به زودی هلن را به مادرش معرفی کند تا آشنایی آنها مقدمه ی رسمیت روابطشان شود.\nسهیل آپارتمان یکی از دوستان دوران کودکی‌اش را قرض گرفت که او هم پسر کارخانه‌داری پاکستانی بود و چند سال گذشته را بیشتر در پاریس گذرانده و نویسنده بود- هرچند درواقع چیزی نمی‌نوشت. سهیل دو روز زودتر از هلن به پاریس رسید، آپارتمان را تمیز کرد، ملافه‌هایی را که از گالری لافایت خریده بود، روی تختخواب‌ها کشید و از فروشگاه‌های گران‌قیمت و جمع‌وجور سَنلوییلیل موادغذایی و نوشیدنی خرید. بعد از برداشتن هلن از فرودگاه، با او به خانه آمد و چمدان او را که روی سرش گذاشته بود، در راه پله ی پیچ درپیچ و تنگ به اتاق زیرشیروانی طبقه ی ششم، به اینطرف و آن‌طرف می‌کوبید. هلن از این کارهای سهیل خیلی خوشش می‌آمد، از اینکه او حالت بازیگوشانه ای پیدا کرده بود و دلش می‌خواست کمی مسخره باشد. وقتی بالاخره جلوی درِ اتاق رسیدند، نفس نفس زنان چمدان را روی زمین گذاشت و با حرکت تندِ کلیدِ گِرد و عجیبی در را باز کرد- برخلاف کلیدهایی که در امریکا بود.\nهلن، دختر زیبایی که بی‌هیچ تردیدی امریکایی بود، جلوی در ایستاد، موهای کوتاهش را با گُلِ سَری از جنس لاکِ لاک‌پشت بسته بود. او در دبیرستان و بعد در کالج، بین کتاب‌ها و در کتاب‌ها زندگی کرده و بورس تحصیلی دانشگاه یِیل را دریافت کرده بود. پاریس رؤیایی از دوران کودکی او بود؛ از زمانی که مادر مجردش نمی‌توانست در جایی آرام بگیرد؛ در اروپا که به هیچ وجه. تا وارد اتاق شد، به سمت پنجره رفت، آن را باز کرد و به صومعه و بعد آنطرفِ رود سِن، به پَنتیون و آنسوی شهر نگاه کرد. یاد عبارتی افتاد- نیاز سرکش و دیوانه کننده ی من- عبارت دیگری از یک کتاب. دوست نداشت سهیل متوجه ی آن بشود. دوباره باران شروع شده بود و موج موج آب بر پشت بام‌های پوشیده با سنگِ لوح می‌ریخت.\nبا بی‌میلی از کنار درخت کریسمس جلوی نوتر دام گذشتند و سپس در ساحل چپ رود سِن از بین چراغ‌های جلوی اسکوترها و ماشین‌ها به راهشان ادامه دادند؛ در تاریک و روشن هوا، جمعیت باعجله به خانه می‌رفتند، توریست‌ها همه جا عکس می‌گرفتند؛ پاریسی ها با سرهایی پایین انداخته راه می‌رفتند. خیابان‌های خیس برق می‌زدند. هلن مجذوب چشم‌اندازهای این شهر شده و بسیار سریع و به طور کاملاً متفاوتی راه می‌رفت.\nقایق باری درازی، خلاف جریان آب، دودکنان و به سرعت گذشت و در تاریکی شب پنهان شد؛ کابین پرنور ناخدا، بالای آن آب‌های سیاه و سرد، گرم و شادی بخش به نظر می‌رسید.\nهلن متفکرانه گفت: «می‌دونی، رود سِن پاریس رو به دو قسمت تقسیم نمی‌کنه، درواقع دو طرف شهرو کنار هم نگه می‌داره. پهنای مناسب و خوبی داره، یه چشمهی کوچیک نیست، یه مکان عمومی تو دل یه شهره.»\n«یه تصویر فوق‌العاده! این رود پاریس رو به دو قسمت تقسیم نمی‌کنه.»\nهلن گفت: «این برای تو باشه. برای شعر بعدیت.»\nپدر و مادر سهیل در آپارتمانی در اسکله ی گراند آگوستن، مشرف به رود سن ساکن شده بودند. سهیل و هلن به طبقه ی دوم ساختمان رفتند، در را پیدا کردند و درست لحظه‌ای که سهیل زنگ زد، صدایی به گوش رسید: «اومدم.»\nمادر سهیل درحالیکه گونه‌اش را جلو می‌آورد تا سهیل او را ببوسد، گفت: «سلام عزیز دلم.» و به هلن که پشت سر او ایستاده بود نگاه کرد. صدای دو رگه ی گیرایی داشت و بسیار ساده لباس پوشیده بود، تونیک نخی سفید که با نخ همرنگ گل‌دوزی شده بود و شلوار.\nهلن دستش را جلو آورد، با کف دست صافِ صاف و مستقیم، و بی‌ریا به چشمان او نگاه کرد. «خانم هارونی، سلام. هلن هستم.»\n«منم رفیعه هستم. خوش اومدی.» لبخندی خشک و رسمی روی صورتش کار گذاشته بود.\nپدر سهیل یک طرف ایستاده بود؛ مردی ریزنقش با سبیلی کوچک که لباساش را بادقت انتخاب کرده بود؛ کت وشلوار و جلیقه ی تویید ضخیم و کراواتی بهرنگ ملایم و کفش‌های قهوه‌ای روشن بسیار براق و چشمگیر. وقتی کت هلن را می‌گرفت، گفت: «خوش اومدین، خوش اومدین. ممنون که اومدین.» اما حرف‌های او غیرارادی و بدون ارتباط با فرایند ذهنی‌اش به نظر می‌رسید. پس از آویزان کردن کت به چوب لباسی، بادقت به هلن نگاه کرد، با چشمانی زیرک و هشیار. سهیل کتش را روی صندلی نزدیک در انداخت.\nسهیل در این آپارتمان که سقفی بلند و لوازمی اندک اما کافی داشت، چشم گرداند و گفت: «خیلی قشنگه.» از استریو صدای زنی بهگوش می‌رسید که به زبان فرانسه می‌خواند. مادرش شمع‌ها را روشن کرده بود.\nپدرش گفت: «سرتیپ حاضری صاحب این آپارتمانه.» و دوباره روبه‌روی شومینه نشست.\nرفیعه و هلن به اتاق نشیمن رفته بودند. مادر خم شد و به گردنبند هلن نگاه کرد که طرح قبیله ای افغانی از جنس نقره با سنگ لاجورد داشت. و گفت: «قشنگ نیست.»\n«سهیل اینو به من داده. یکی از چیزهاییه که خیلی دوستش دارم.»\nرفیعه برگشت و با لبخند به سهیل گفت: «برای خودت و هلن هر چی می‌خوای بیار- توی آشپزخونه هست.» و رو به هلن کرد و گفت: «بیا اینجا کنار من بشین.»\nسهیل با دو لیوان از آشپزخانه بیرون آمد. پدرش روی کاناپه نشسته و لیوانش را روی زانویش گذاشته بود و باوقار و متین به این‌طرف و آن‌طرف اتاق نگاه می‌کرد. رفیعه شروع کرد.\n«به سهیل قول دادم ناراحتش نکنم، نگم که چقدر درباره ی تو شنیدم.» وقتی می‌خندید روی گونه‌هایش چال می‌افتاد. «اما راست می‌گم، اون یکسره درباره ی تو حرف میزنه، این خیلی خوبه.»\nسهیل گفت: «مامان، خواهش می‌کنم. این باعث می‌شه من یه پسربچه ی پونزده ساله بهنظر بیام.»\n«این واقعیت محضه. اما چرا نباید بگم، این خیلی خوبه که تو رو خوشحال می‌بینم. فقط خواهش می‌کنم برای غذا به من کمک کن. لیوانت رو بیار.»\nوقتی مادر و پسر به آشپزخانه رفتند، هلن صدای پچ‌پچ رفیعه را شنید که می‌گفت: «اما سهیل، اون خیلی خوشگله.»\nهلن با آقای هارونی که انگار علاقه‌ای به حرف زدن نداشت، تنها ماند. او بی اعتنا به شومینه نگاه می‌کرد، لیوانش عرق کرده بود. هلن با دودلی لیوان را از سهیل گرفته بود اما حالا جرعه‌ای از آن نوشید تا آرامش بیابد. او تقریباً صاف و روی لبه ی مبل نشسته بود.\nآقای هارونی که هنوز نگاهش به شومینه بود و انگار بادقت آن را بررسی می‌کرد، گفت: «سهیل توی یِیل خیلی خوشحال بود.» هلن منتظر کلمات بیشتری شد، اما مثل اینکه پدر با این اظهارنظر که آن را مانند هدیه‌ای شایسته، روی میز بین خودشان قرار داد، راضی بود.\n«آقای هارونی، واقعاً همینطور بود. از وقتی شناختمش، خوشحال بوده.»\nهلن می‌خواست تا حد امکان با پدرومادر سهیل روراست و صادق باشد.\n«خواهش می‌کنم منو امجد صدا کنین.» پارچه ی تویید کلفت کتوشلوارش و کوچکیِ دست و پایش باعث می‌شد که به نظر هلن شبیه یک اسباب بازی قیمتی باشد. او خیلی آرام و آهسته صحبت می‌کرد.\nهلن تصمیم گرفت ادامه دهد و حتی همین توان گفتگو را حفظ کند. «زندگی اون توی پاکستان خیلی فرق می‌کنه، دست کم تا جایی که من می‌دونم. اما سهیل یه جنبه ی امریکایی هم داره، همون چیزی که من به عنوان امریکایی فکر می‌کنم. اون خیلی مهربونه- منظورم این نیست که امریکایی‌ها مهربونن، اونا مهربون نیستن. اما مهربون بودن در جایی که نظم و ترتیب وجود داره، آسون‌تره.»\nهلن سکوت کرد، جرعه‌ای از نوشیدنی اش خورد و یک لحظه صبر کرد.\nآقای هارونی گفت: «ادامه بده.»\n«سهیل با مامانم خیلی جور شدن، بااینکه مامانم توی یه شهر کوچیک تو کِنِتیکِت، مُنشیه و خونه‌ای با چند تا گربه و یه باغچه داره. سهیل این چیزها رو دوست داره. اولش فکر می‌کردم وانمود می‌کنه، اما این‌طور نبود.»\n«اونجا یه کشور فوق‌العادس. کاری وجود نداره که شما نتونین انجام بدین، هر چیزی به فکرتون برسه عملی میشه. من مردم کشورت رو بی‌اندازه تحسین می‌کنم.» جرعه‌ای نوشید، صدای تلق تولوق تکه‌های یخ لیوان درآمد. «خیلی از جوون‌های ما دلشون میخواد تو کشور شما زندگی کنن- فکر می‌کنم سهیل هم همینطوره.»\nهلن بااحتیاط گفت: «درباره‌اش حرف می‌زنه. اما درباره ی پاکستان هم خیلی حرف می‌زنه. اولین بار که دیدمش، چند ساعت از پاکستان برام تعریف کرد.»\n«اما خودت چی؟ تو دوست داری چی‌کار کنی؟»\n«دلم می‌خواد دکتر بشم. تازه برای دانشکده ی پزشکی درخواست فرستادم.» هلن با گفتن این حرف، سرخ شد، سرخی صورتش به‌طور نامساوی روی گونه‌هایش نشست.\n«برای دانشگاه ایست کوست٢؟»\n«شاید، تو نیویورک. وقتی کوچیک بودم، مامانم با ماشین منو به شهر می‌برد، به موزه ی تاریخ طبیعی یا موزه ی متروپولیتن یا بعضی وقت‌ها فقط قدم می‌زدیم و فروشگاه‌ها و مردم رو تماشا می‌کردیم. همیشه دلم می‌خواسته اونجا زندگی کنم.» هلن دوباره سکوت کرد، متوجه بود که شاید درمانده و بدبخت بهنظر برسد. «اونجا طوریه که انگار مرکز همه چیزه، البته اونطوری که قبلاً بود، نیست؛ اونجا امنه، تمیزه، میتونی نصفه شب هم توی پارک قدم بزنی.»\nپدر با چهره‌ای بی‌حالت به هلن نگاه کرد. «شاید سهیل بتونه یه شعبه از شرکت ما رو اونجا تأسیس\nسهیل که آمده بود و آخرین بخش این گفت‌وگو را شنیده بود، روی دستهی مبل هلن نشست، دستش را روی شانه ی او گذاشت و گفت: «هلن، حالا اینو دیدی. خیلی کم مونده بابام سر شوخی رو هم باز کنه.» به جلو خم شد و لیوان خالی پدرش را برداشت. «فقط بهت بگم که این آدم، بیشتر از تعداد گربه‌های مادرت، کارخونه داره. مواظبش باش. چسبیده به اسم، مقام و شماره سریال.»\nآقای هارونی به نشانه ی تحسین و قدردانی لبخند میزد.\nهلن با لحنی دلبرانه که برای خودش هم ناآشنا بود، گفت: «پس حالا که هر دومون دنبال یه چیز هستیم. چرا باید مواظب باشم؟»\nسر میز کوچکی که زیر لوستری مدرن با نوک‌های تیز و مزین به برگ‌هایی طلایی رنگ بود، غذا خوردند، آقای هارونی کاسه‌ه ای آنها را با غذای دریایی زعفرانی و خوش عطری پر کرد. رفیعه از نوک قاشقش غذا را چشید و گفت: «خوشمزه اس. از کِنتیسونس گرفتیم- ظاهراً یه جای جدید و شیکه.» سهیل لیوان همه را پر کرد و چراغ‌ها را خاموش کرد تا میز فقط با نور شمع روشن باشد.\nیک قایق روباز توریستی آرام‌آرام روی رود سن پیش می‌رفت؛ ردیف نورافکن‌هایش، ساختمان‌های تاریخی کنار اسکله را نشانه رفته و از لابه‌لای پشتْپنجرهایها طرح‌هایی نورانی روی دیوار اتاق نشیمن انداخت. چند لحظه بادقت و احتیاط سوپ داغ را خوردند.\nهلن حس کرد باید سکوت را بشکند. درست لحظه‌ای که داشت شروع به صحبت می‌کرد، رفیعه بهسمت او برگشت.\n«می‌دونی سهیل تقریباً توی پاریس به دنیا اومده؟» یک قاشق سوپ خورد و زیرچشمی به هلن نگاه کرد. «من برای زایمان به لندن رفته بودم و خیلی گنده شده بودم، حس می‌کردم اندازه ی فیل شدم- خلاصه، از امجد خواهش کردم سری به من بزنه و کمک کنه یه مقدار وسایل عجیب وغریب انتخاب کنم. فکر می‌کردم درست فردای روز زایمان، به هیکل زمان دختریام برمی‌گردم.»\nسهیل به هلن لبخند زد، چهره‌اش بین شعله‌های لرزان دو شمع قاب گرفته شده بود. «می‌دونی، این یکی از قصه‌های طولانی مادرمه- همراه این حقیقت ساده که اون هیچ‌وقت از بابام خواهش نمی‌کنه. اگه گفته بود به بابام دستور داده به پاریس برن، ممکن بود درست باشه.»\n«به هرحال، تو تقریباً اینجا به دنیا اومدی، توی هتل دونگلیتِر.»\nسهیل گفت: «کاش این اتفاق افتاده بود. به دنیا اومدن تو لندن، برای یه پاکستانی تقریباً به اندازه ی به دنیا اومدن تو لاهور هیجان‌انگیزه. پاریس هم پرجاذبه و مسحورکننده بود.»\nرفیعه سرش را به سمت هلن کج کرد. «تو دوست داشتی کجا به دنیا می‌اومدی؟»\n«هیچوقت به این موضوع فکر نکردم. اولین باری که سهیل رو دیدم، از من پرسید دوست دارم کجا دفن بشم.»\n«از هفت سال پیش، این جمله رو هیچوقت فراموش نکرده.» مثل اینکه سهیل برای پر کردن جاهای خالی این گفت‌وگو، اولین حرفی را که به ذهنش خطور کرد، به زبان آورد.\n«سهیل، مسخره نباش! امجد، شما دوست داشتین کجا به دنیا می اومدین؟»\nپدر که سوپ اش را با آرامش و خونسردیِ مشتریهایِ دائمیِ کافه‌ای شلوغ می‌خورد، بدون بلندکردن سرش، از زیر ابروها به آنها نگاه کرد و گفت: «فکر کنم توی شادترین خونه‌ای که می‌تونه وجود داشته باشه. اما فکر کنم توی هند که نه. تو اروپا هم، نه. شاید، تو امریکا.»\nهلن از این حرف خوشش آمد و آزردگی‌اش از گفتوگو بین مادر و پسر که بسیار ساختگی بهنظر\nمی‌رسید تسکین یافت؛ انگار آنها نمایشی اجرا می‌کردند و در نمایششان او را نادیده می‌گرفتند.\nپرسید: «چرا امریکا؟» صورت بیضی شکل اش نور شمع‌ها را منعکس می‌کرد.\nآقای هارونی که هنوز قاشق دستش بود، ساعدهایش را روی میز گذاشت و یک لحظه به سایه ی سر همسرش که روی دیوار روبه رو افتاده بود، نگاه کرد. «می‌دونی، یا درست‌تر بگم، فکر کنین من تو خانواده ی مرفه و ثروتمندی بهدنیا اومدم. تو تمام زندگی خوشبخت بودم، کسب وکار موفقی دارم، هیچ مشکل و غم وغصه ای نداشته ام، من و همسرم راضی و خوشبخت هستیم و یه پسر خوب و فوق‌العاده داریم. گاهی حس می‌کنم تنها چیزی که من بهدست نیاوردم، احساس آزادی کامل بود؛ همون کاری رو انجام بدم که دوست دارم، جایی برم که دوست دارم و طوری رفتار کنم که دوست دارم. به گمانم تا حالا فقط یه امریکایی تونسته اینو احساس کنه. کمر شما زیر بار خانواده خم نمی‌شه، کمر شما زیر بار تاریخ خم نمی‌شه. الان اگه من فرار کنم و به قطب جنوب برم، یه روز یه تاجر پاکستانی سینه‌خیز وارد ایگلوی من میشه و می‌پرسه من پسرعموی ک. ک. هارونی هستم؟»\nرفیعه دستش را روی دست او گذاشت. «عزیز من، تو دیگه برای تغییر دادن زندگی‌ات زیادی پیری. امریکایی‌ها هم آزادتر از دیگران نیستن. فقط به این دلیل که یه امریکایی به کانزاس یا وایومینگ فرار می‌کنه، به این معنی نیست که هر چی رو که هست، پشت سرش می‌گذاره و میره. اونم مثل همه ی ما با خودش یه چیزهایی می‌بره.»\nاو رو به هلن کرد و گفت: «بذار از تو بپرسم. تو فکر می‌کنی آزادی؟»\n«هنوز سن وسال زیادی ندارم که اینو بدونم. فکر کنم بیشتر دخترها تو بیست ویک سالگی فکر می‌کنن آزادن.»\nسهیل گفت: «عالیه!» لیوان خودش و پدرومادرش را پر کرد؛ هلن دستش را روی لیوانش گذاشت.\nیک دقیقه بعد، آقای هارونی بلند شد و ظرف‌های غذا را جمع کرد. جلوی سهیل را که می‌خواست بلند شود و به او کمک کند، گرفت و گفت: «نه، نه، تو بشین. بذار من این کارو بکنم.»\n«باید قبول کنی دیگه، بابام خیلی خوب بار اومده. حتی آشپزی رو دوست داره.»\nهلن که شاید از تأثیر غذا و نوشیدنی کمی آرام‌تر شده بود، به حرف‌های سهیل و مادرش درباره ی برنامه های چند روز آینده شان گوش می‌داد؛ رفتن به موزه‌ها و نمایش باله در شب کریسمس. رفیعه کمی لهجه ی انگلیسی داشت، اما ملایم‌تر از خود انگلیسی‌ها و خوش آهنگ تر- انگار این لهجه به عنوان یکی از ویژگی‌های فردی اش، با شخصیت اش به وجود آمده بود. هلن فکر کرد، پس سهیل این‌طور بزرگ شده. از خودش می‌پرسید زیر این حالت خشک و نچسب شخصیت رفیعه چه چیزی وجود دارد- زنی تا این اندازه باابهت، نه تنها در سخن گفتن، بلکه در رفتارش، حالت حرکت دادن دست‌هایش، زاویه ی نگه داشتن سرش. در هر صورت، هلن با رفیعه کنار می‌آمد، آنها به صلح می‌رسیدند.\nبه محض اینکه دسرشان را تمام کردند، سهیل بلند شد که بروند و از خوردن قهوه هم صرف نظر کرد.\nرفیعه با صدایی محتاط گفت: «هنوز مجبور نیستین برین. تازه ساعت نُه و نیمه.»\nآقای هارونی از پنجره بیرون را نگاه کرد و با اصرار به هلن شال قرض داد. «می‌دونی که هوا خیلی سرده. اینم قشنگه، رنگ قرمزش با لباست جوره.» و گره جدیدی را به هلن یاد داد.\nهوا واقعاً خیلی سرد شده بود و با اینکه هنوز خیلی زود بود، خیابان‌ها خالی بودند، کسی در رستوران‌های کنار اسکله نبود.\nهلن گفت: «خوب بود.» اول قصد داشت این را به عنوان سؤال مطرح کند.\n«ای کاش، ای کاش اونا نیومده بودن. این دیگه خیلی زیادی بود.»\n«مادرت خیلی تو رو دوست داره. دلش می‌خواست بمونیم. این یه کم ناراحت‌کننده بود. می‌ترسه من\nتو رو از اونا دور کنم.»\n«وای خدایا، بابام با اون شال اش! وقتی کوچیک بودم، هر شب بعد از دوش گرفتن، با موهای خیس برای گفتن شب به خیر به اتاق پذیرایی می‌رفتم- اونا هر شب مهمون داشتن؛ و بابام خدمتکار می‌فرستاد تا با حوله موهای منو خشک کنه. همین، اون کارها یعنی پدرومادر بودن. این کارو خیلی بد انجام می‌داد، بدون هیچ ظرافتی، فقط به خاطر اینکه نمی‌دونست چطور به من دست بزنه یا چطور یه پدر بچه‌شو نوازش می‌کنه.»\nهلن بازوی او را گرفت و فشار داد و به او تکیه کرد؛ آنها به سرعت کنار رودخانه قدم میزدند، نوتر دام از ایلدولاسیته جلوه گری میکرد. هلن گفت: «اونا از من خوششون اومد؟ رفتارم خوب بود؟»\n«خیلی خوب بودی، عزیز دلم. من به تو افتخار می‌کنم.»\nهلن می‌دانست که او کاملاً صادق نیست. گفت: «حس میکنم انگار دوست شیطونِ هم محلیِ سهیل هستم.»\n«خیلی هم این‌جوری نیست.»\nآپارتمان اول گرم بود، بعد از اینکه کت های گرمشان را درآوردند و روی زیراندازهای ژاپنی لم دادند، هوا دیگر زیادی گرم شد. هلن شمع‌ها را روشن کرد و روی میز بالای سرشان گذاشت و با نور نارنجیرنگ اتاق، آرامش پیدا کردند.\nکمی بعد، سهیل پنجره را باز کرد و هوای سرد و لذت‌بخش وارد اتاق شد و پرده‌های توری را به هوا بلند کرد و شعله ی شمع‌ها را به پِتپِت انداخت. باران نم‌نم می‌بارید. سهیل کنار پنجره ایستاده و به شهر نگاه کرد، هلن هم به او؛ و فهمید که خیلی خیلی سهیل را دوست دارد.\nصبح روز بعد، هلن و سهیل کنار رود سردِ سن قدم میزدند. بین قلوهسنگ‌های کف اسکله چاله‌های آب کوچک یخ زده بودند، با لبه‌هایی ناهماهنگ و مرکزی سیاه‌رنگ؛ همین‌طور که آفتاب روی آنها می‌تابید، یخ نرم میشد و زیر پای رهگذران می‌شکست. آسمان آبی بر بلندای بی‌کران شهر پاریس ایستاده بود. هلن پوتین پاشنه بلند و دامن پشمی بلند پوشیده بود. هر کدام از دوستانش در دانشگاه یِیل چیزی به او قرض داده بودند، کت ملوانی که آن روز پوشیده بود، چند تکه زیورآلات کوچک و خرده ریزهای دیگر. سهیل همان کفشی را پوشیده بود که هلن به آن کفش جالب می‌گفت- سهیل یک عالمه کفش داشت- و شلوار جین و پالتوی بلندی از پشم شتر.\nجلوی قایق مسکونی چوبی کِرِم رنگی ایستادند که خط آب آن سیاه شده بود و داخل آن از پنجره‌های مشبکی که در پهلوهایش تعبیه شده بود، دیده می‌شد.\nسهیل گفت: «بیا همین الان یکی از اینها بخریم و توش زندگی کنیم.»\nهلن به شوخی گفت: «من می‌تونم. اما ما می‌خوایم گوسفند و خرگوش پرورش بدیم و بار خودمونو ببندیم.٣» هلن بیشتر اوقات این سطر از کتاب استاینبک را بهکار می‌برد. دست کوچکش را که دستکش بدون پنجه تقریباً آن را پوشانده بود، در دست سهیل گذاشت و چرخید تا روبه روی او بایستد و گفت: «تو یه عالمه طرح و برنامه ی عجیب و غیرممکن داری.»\nاز پل کنکورد از اسکله بیرون رفتند و وارد شانزه لیزه شدند. برگ‌هایی که زیر درخت ها ریخته بود، از باران روز پیش بوی تندی می‌دادند. از جلوی جوانی رد شدند که شاه بلوط می‌فروخت و آنها را روی زغال‌های داخل سینی ای که از پیت حلبی بریده بود، گرم نگه می‌داشت و سینی را روی کارتنی مقوایی گذاشته بود که کار عایق را میکرد و پاهایش را به زمین می‌کوبید. سهیل هلن را به سمت خودش کشید و آهسته در گوشش گفت: «این یکی از آدم‌های منه، اهل پنجابه، از پاکستان اومده.»\nمرد جوان که یکسره پاهایش را به زمین می‌کوبید و با لباس کم و نامناسبش از سرما می‌لرزید، پاکت شاه بلوط را جلوی آنها گرفت.\nهلن گفت: «یه کم امتحان می‌کنم.» از کیفش یک یورو درآورد و پول آن را حساب کرد.\nاز پارک کوچک بیرون رفته و در پیاده‌رو راه افتادند و در انتهای خیابان شانزه لیزه چشمشان به “تاق پیروزی” افتاد که در آن خیابان به طرزی غیرطبیعی بزرگ جلوه میکرد.\nسهیل گفت: «یه قسمت از شعر مریل٤ هست که می‌گه، ... ببین نوک زبونمه ها، ... یه چیزی درباره ی عشاقی که به ماه عسل اومدن و دست دردست هم تو خیابون شانزه لیزه قدم میزنن.» سهیل حافظه‌ای عالی داشت که اخلاق کاریِ کم‌اهمیت او در دانشکده ی حقوق را جبران می‌کرد. چند لحظه بعد، با صدای بلند و از حفظ شروع به خواندن کرد.\nمیخرامد این شهر با هر چه به تخیل من باز می گردد\nهمچون شهرهایی که از آسمان می نگریم\nدود و جرقهای اندک، از آنِ رهگذریست\nکه به مقصد دیگری می اندیشد.\nحال هنگام خرامیدن دلدادگان نیست،\nبا دستانی گره خورده در شانزه لیزه،\nتنها نیازی ناشناخته به برپا ساختن خانه ایست\nبیرون از این زندگی سپری شده\nبه دور از عشقی که به انتها رسیده.٥\nخواندن شعر به پایان رسید و او روی نیمکت نشست. خورشید با نور شدیدی از پشت ابرها بیرون آمده بود.\n«خیلی قشنگه، عزیزم. دوباره بخونش.»\nوقتی سهیل شعر را میخواند، هلن به او و نیمرخ زیبا و تیرهاش نگاه میکرد، بعد دستش را در موهای پرپشت و مشکی پشت گردنش برد.\nهلن آهسته گفت: «معنی اش چیه؟»\nشب بعد، شب کریسمس بود و رفیعه برای نمایش باله ی «زیبای خفته» در گارنیه بلیت گرفته بود. هلن اول لباس‌ها و بعد کفش‌هایش را عوض کرد و زمانی که وارد سالن شدند، آقا و خانم هارونی را دید که در لابی منتظر آنها بودند. رفیعه ساری سورمه‌ای رنگی از جنس ابریشم موجدار پوشیده و شال پشمینه ی کارشده ی سنگین و بلندی انداخته و گوشواره‌های زمرد صیقلی و تراشخورده، به شکل قطره و به بزرگی حبه ی انگور به گوش اش آویزان کرده بود. آقای هارونی به طور معناداری به ساعت مچی‌اش نگاه کرد.\nرفیعه در پاسخ به عذرخواهی هلن گفت: «عزیز دلم، خوبه، اشکالی نداره. ما هم داشتیم مردم رو نگاه می‌کردیم. این لباسها عالی هستن.»\nهلن پیراهنی زردرنگ انتخاب کرده و گوشواره‌های آویز جواهرنشان سفیدی به گوش هایش زده بود که رفیعه به عنوان هدیه ی زود هنگام شب کریسمس به او داده بود. نگرانی و اضطراب او روی چهره ی پُرِ دخترانه اش آشکار بود.\nرفیعه لبخند زد و چال گونه هایش را نشان داد. سپس گفت: «تو باعث میشی آرزو کنم کاش دوباره بیست‌ساله می‌شدم.»\nآنها با جمعیت از پله‌ها بالا رفتند، هلن خیلی مراقب پیراهن بلندش بود، می‌ترسید پایش به لبه ی آن گیر کند، به خصوص جلوی چشم این همه آدمی که توجه‌شان به رفیعه جلب شده بود.\nخانواده ی هارونی در طبقه ی دوم، لژ مخصوص داشتند. آقای هارونی که در راهروی پشت جایگاه ایستاده بود، درحالیکه پالتویش را بادقت به جالباسی آویزان میکرد گفت: «خانم‌ها، شما روی صندلی‌های جلو بشینین.»\nهلن اعتراض کرد اما بعد تسلیم شد و بادقت و به طرزی مرتب و آراسته روی یکی از آن صندلی‌های کوچک و ناراحت نشست که با مخمل سرخ ملایم، همرنگ با دیوارها روکش شده بود. نوازندگان در جایگاه ارکستر سازشان را کوک میکردند و صداهای تیز و گوش‌خراش سازهای زهی، پچ‌پچ های همهمه مانند جمعیت را تحت‌الشعاع قرار می‌داد.\nنمایش شروع شد- با طراحی حرکات از نوریف٦، کاری بسیار ظریف و استادانه. در ابتدای شروع نمایش، دنبال کردن داستان برای هلن مشکل بود چون از نسخه‌ای که او تا به حال دیده و خوانده بود، گنگ‌تر و غم انگیزتر و بزرگانه تر بود؛ اما کم کم مجذوب دقت و ظرافت حرکات بالرینها شد. وقتی آنتراکت اعلام شد، هلن چشم‌هایش را به هم زد و برای یک لحظه نمی‌دانست کجاست.\nحاضران سرپا ایستاده و شروع به تشویق هنرمندان کردند و سکوت در جایگاه مخصوص طولانی‌تر شد.\nرفیعه با قاطعیتی که راه را بر هر اظهار نظر دیگری میبست، گفت: «بسیار خوب، این واقعاً عالی بود.» بلند شد و شال اش را برداشت و با حرکتی کوتاه و سریع دور گردنش انداخت. به هلن نگاه کرد و آرنجش را گرفت تا او را به بیرون از لژ راهنمایی کند، سپس گفت: «حواسم بهت بود- متوجه بودم که تمام نمایش توی صورتت منعکس می‌شد و تأثیر می‌گذاشت، تازگیِ حالت‌های تو رو می‌دیدم. خیلی خوشحالم که خوشت اومده.»\nآنها به بالکن رفتند و سهیل هلن را جلوی نرده‌هایی کشاند که از آنجا می‌توانستند کسانی را ببیند که از جایگاه ارکستر خارج میشدند. سهیل آهسته به هلن گفت: «دوستت دارم.»\nهلن جواب داد: «منم دوستت دارم.» به نظرش همه چیز این دنیا زیباتر، روشن‌تر، سنگین‌تر و سنجیده تر بود. چراغ‌های بالای سرشان در چلچراغ های بسیار بزرگی می‌درخشیدند و مردمی که از پلکان مشهور گارنیه بالا می‌رفتند، انگار به نوبه ی خود با جدیت تمام، حرکاتی همچون بالرینها انجام می‌دادند و با حالت‌هایی طراحی شده و همه با هم و هماهنگ با هم حرکت می‌کردند و به راحتی پرحرفی می‌کردند.\nسهیل که پشت سر هلن ایستاده بود با صدایی آهسته در گوش هلن گفت: «بیا بریم یه چیزی بخوریم.»\nآقا و خانم هارونی قهوه می‌خواستند. رفیعه گفت: «پدرت خوابش گرفته.» و به این ترتیب، دو زوج از هم جدا شدند.\nهلن کنار پنجره ی بلند طلایی رنگی که مشرف به پِلَس دو لوپرا بود ایستاد و از گوشه ی چشم به محیطی که به طرزی ماهرانه مبله و تزیین شده بود نگاه کرد و حواسش به سهیل هم بود که با دو لیوان نزدیک می‌شد. کمرو شده بود و حس می‌کرد عقل و احساسش آگاه و زنده شده‌اند.\nهنگامی که راهنماهای سالن برای برگرداندن تماشاگران از راه رسیدند، سهیل از هلن پرسید: «خودت می‌تونی پیدا کنی؟ من باید برم دستشویی. زود برمی‌گردم.»\nهلن از پله‌ها بالا رفت و به دیواری قوسدار و درِ لژهای سالن رسید. اولین دری را که باز کرد، اشتباه بود و زوجی غریبه طوری به او نگاه کردند که انگار سعی کرده بود جای آنها را بگیرد. هلن که گیج شده بود، بااحتیاط از لای در دوم که نیمه باز بود داخل جایگاه را نگاه کرد. وقتی قدم به دهلیز آن گذاشت، رفیعه و آقای هارونی را دید که روی صندلی‌های جلو کنار هم نشسته و به ارکستر که در پایین نشسته بودند، نگاه می‌کردند؛ هلن قبلاً آنها را این‌طور صمیمی و نزدیک ندیده بود. بلافاصله حس کرد دربارهی او حرف می‌زنند.\nآقای هارونی گفت: «فکر کنم این بستگی به کسی داره که مبهوت و میخکوب شده.»\nرفیعه جواب داد: «راستش، نه. اون زن و شوهر رو نگاه کن، اونها بی‌نظیرن. ببین زنه چطوری خودشو جلو می‌کشونه.»\nدرست در این لحظه، سهیل به سرعت و ناگهانی از در وارد شد و پشت سر هلن ایستاد، صورت آب\nزده اش هنوز خیس بود، گفت: «سلام، سلام.» و هلن را جلوی جایگاه برد.\nوقتی پدر سهیل بهسرعت از روی صندلی او بلند شد، هلن بی‌اندازه شرمنده و معذب شد، التماس‌کنان گفت: «خواهش می‌کنم، آقای هارونی، خواهش می‌کنم شما جلو بشینین.»\nآقای هارونی به حرف او گوش نداد و به این ترتیب، هلن روی صندلی جلوی جایگاه در مقابل چراغ‌های پر نور سالن نشست تا اینکه پرده‌ها بالا رفت؛ تمرکز و تماشای دقیق برنامه، چهره ی او را برافروخته می کرد.\nوقتی نمایش به پایان رسید، هلن نمیتوانست به رفیعه نگاه کند و وانمود کرد در کیف منجوق دوزی اش دنبال چیزی می‌گردد. انگار قفسه ی سینه‌اش فشرده می‌شد و همه چیز به نظرش ساختگی می‌آمد. مردمی که هر کدام به سوی شب خاص خود می‌رفتند، در حال پایین رفتن از پله‌ها و رسیدن به لابی این پا و آن پا می‌کردند و نگاهشان به گوشه و کنار سالن بود؛ حاشیه ی تزیینی چوبی طلایی رنگ، چلچراغ بسیار بزرگ و درعین حال ظریف و زیبا. وقتی از ساختمان بیرون رفتند و قدم به شب سرد پاریس گذاشتند، هلن فکر کرد، وای، شب کریسمسه.\nسهیل و هلن تصمیم گرفتند ماشینی کرایه کنند و شب سال نو را خارج از شهر بگذرانند. بلافاصله پس از بازگشت آنها به پاریس، آقا و خانم هارونی می‌رفتند. هم سهیل و هم هلن حس می‌کردند در تنگنا قرار گرفته‌اند- در کالج هم گاهی مثل همه ی زن وشوهرها دعوا می‌کردند، اما شب نشده به سمت هم برمی‌گشتند. هلن می‌گفت: «بیا وقت خواب عصبانی نمونیم.» و بیدار می‌ماندند و حرف می‌زدند یا هر کار دیگری تا هر چه ناراحتشان کرده بود، از بین برود. اما در روزهای پس از باله، آنها دیگر مراقب افکارشان بودند. با هم به توافق رسیدند که بهتر است در جایی دیگر و خارج از شهر، در اتاق هتلی کوچک بمانند که تختخوابش جیرجیر و غژغژ می‌کند و در مکانی که با باران شسته شده و پر از گربه است، غذای محلی بخورند- سهیل محل مورد نظر را اینطور توصیف کرد.\nسهیل جدا از هلن به دیدن پدرومادرش رفته بود و به تمایل هلن که کمی مجال می‌خواست، احترام گذاشته بود. در روز کریسمس برای ردوبدل کردن هدیه‌ها به آپارتمان کنار اسکله ی گراند آگوستن رفتند و چندین روز پس از آن، آقا و خانم هارونی را در کافه ی مورد علاقه ی رفیعه، یعنی لا پالت دیدند و با هم قهوه خوردند.\nوقتی از هم جدا می‌شدند، رفیعه به هلن گفت: «من ده روز دیگه سهیل رو می‌بینم. اما بیا من و تو یه بار دو تایی، دخترونه بریم بیرون تا یه کمی تنها باشیم و چایی چیزی بخوریم.» او بعدازظهر روز بعد و کافه ی هتل ژرژ پنجم را پیشنهاد کرد. قرار بود سهیل و هلن اول صبح روز بعد از آن، ماشین را بردارند و برای جشن سال نو در مونترزو به دره ی لوآر بروند که این وقت سال مخصوص توریست‌ها بود. سهیل توضیح داد که کنار چشمه ی کوچک قدم میزنند و نیمه شب، کنار استخر آب چشمه چیزی می‌خوردند.\nهلن لباسی را که برای مصاحبه ی دانشکده ی پزشکی خریده بود، با خودش به پاریس آورده بود و این کت ودامنِ تا زانو را که به رنگ آبی ملایم بود، برای دیدار با رفیعه و صرف چای پوشید، جورابی رنگ پا هم پوشید و تی‌شرت سفید چسبانی به تن کرد تا از رسمیت کت ودامن کاسته باشد. ظاهرش طوری بود که انگار زره پوشیده، سرد و لایق و باکفایت؛ درست همانطور که خودش می‌خواست در چشم طرف مقابل جلوه کند. پس از پیاده روی در خیابان ژرژ پنجم، زیر آفتاب گرم از جلوی فروشگاههایی شیک و آراسته گذشت و وقتی وارد می‌شد، نگهبان یونیفرم پوشی که به سرعت او را برانداز کرد و به زبان انگلیسی خوش امد گفت، زیاد هلن را تحویل نگرفت. بااینکه زمان را طوری تنظیم کرده بود که پنج دقیقه زودتر از زمان مقرر برسد، وقتی به آن طرف اتاق بزرگ و دل باز نگاه کرد، رفیعه را دید که در گوشه‌ای پشت میزی نشسته و مجله می‌خواند.\nهلن که باعجله از روی فرش وسط کافه رد می‌شد، گفت: «ببخشید.»\n«نه، نه من زود اومدم. دوست دارم خوب جابه جا بشم.» بلند شد و با هلن دیده بوسی کرد. «حالت چطوره؟»\nرفیعه لباس غربی پوشیده بود- شلوار راحتی دست دوز قهوه‌ای، پوتین‌های پاشنه بلند قهوه‌ای و یک پلیور کشمیر یقه اسکی سفید- این ظاهر امروزی و حالت خونسرد و آرام او هلن را متعجب کرد.\nوقتی پیشخدمت به میزشان نزدیک شد، رفیعه گفت: «یه کم کیک می‌خوری؟ خوشمزه اس.» تکیه داد و سیگاری روشن کرد و با ته لبخندی دوستانه، به چشم خریدار به هلن نگاه کرد و سپس شروع به صحبت کرد: «پس دارین به لوآر میرین.»\n«با اینحال، رفتن از پاریس عجیبه- اونم وقتی این همه مدت اینجا بودی. بازم دلت می‌خواد اینجا باشی.»\n«سهیل دوست داره- همیشه دلش می‌خواد یه کار دیگه ای انجام بده، دوست داره خوشوخرم و موفق باشه. شما یه سال دیگه به پاریس برمی‌گردین. بهخاطر این مسئله خوشحالم.»\nرفیعه از دیدار قبلی‌شان مهربان‌تر و دل‌نشین‌تر بود- حتی لباس پوشیدنش هم کمتر از قبل جسورانه به نظر میرسید.\n«یه جورایی برای من سخته که فکر کنم تمام این کارها رو من انجام می‌دم، سفر می‌رم و توی کشورهای دیگه زندگی می‌کنم.»\n«هلن اگه از این حرف من ناراحت نمی‌شی، می‌خواستم بگم این اخلاق تو رو دوست دارم که این چیزها را به خودت نمی‌گیری. اما می‌دونم قراره توی این دنیای بزرگ برای خودت یه زندگی داشته باشی. تو از نوع امریکایی‌های خوب هستی، از اون هایی که به ماه می‌رن و امریکایی‌های هاثورن و رابرت لاول- پیوریتنها و پرِیریها.\n«هاثورن و لاول بیشتر پیوریتن هستن تا پرِیری.»\n«درسته. فکر می‌کنم تو هم هستی.»\nپیشخدمت چای و ظرفی نقره‌ای با چند نوع کیک چای ترد و لذیذ آورد. رفیعه یکی برداشت و آن را به طور مشخص بین انگشتان بلندش نگه داشت.\nهلن پرسید: «می‌خواین درباره ی سهیل صحبت کنین؟»\n«بله. هرچند، فقط به این دلیل نخواستم اینجا بیای. می‌خواستم یه دیدار جدی باهات داشته باشم. کاملاً جدا از سهیل، من خودم برات احترام قائلم و به آزادی‌هات غبطه می‌خورم. توی زندگیت نقطه های قوت و موارد قابل اعتمادی داری و مال تو از مال من استوارتر هستن.»\n«اما هر دوی ما از خودمون می‌پرسیم که سهیل با کجا جور درمیاد.»\n«تو به من بگو.» رفیعه باملایمت این را گفت و ادامه داد: «سهیل هم یکی از اون موارد قابل اعتماده؟» آرنجهایش را روی لبه ی میز گذاشت، دست‌هایش را به هم چسباند و انگشتانش را به لبش نزدیک کرد- حرکتی مردانه- و چشمش برق زد. هلن که رفیعه را تماشا می‌کرد و در تلاش بود تا عقب نمانده و کم نیاورد، مبهوت مانده بود که رفیعه با چه سرعتی توانست از این رو به آن رو شود.\nهلن فهمیده بود که آینده ی او با سهیل، موضوع اساسی و اصلی این دیدار است، اما حالا به نظر می‌رسید هر کلمه‌ای که از دهانش در بیاید، بسیار قطعی و برگشت‌ناپذیر است.\n«من و سهیل در موردش جدی صحبت نکردیم. البته خیلی وقت‌ها درباره ی مسائل مربوط به اون که حاشیه ای به حساب میاومدن، حرف زدیم. سهیل استاد نادیده‌گرفتن چیزهاییه که اذیتش می‌کنه. من نمی‌تونم آدم مسئولی نباشم. دارم مدام به این موضوع فکر می‌کنم.»\n«و این فکروخیال به کجا رسیده؟»\n«بستگی به روزش داره. من همیشه تلاش می‌کنم که در زمان حال زندگی کنم، این همه سؤال از خودم نمی‌پرسم.»\n«من از نظر اخلاقی موظفم با تو صادق باشم، حتی بیشتر، چون تو رو دوست دارم و برات احترام قائلم. سهیل مهربونه، اما ضعیف و ساده و شل و ول نیست. یکی از دلیل‌هایی که باعث شده هردومون اونو دوست داشته باشیم همینه و همین هم بزرگ‌ترین نقطه ضعفشه. شوهرم تو زندگیش هیچ وقت یه جلسه یا روز کاری را نادیده نگرفت؛ اما منم یا زندگی خودمو صرف کار و حرفه ی شوهرم کردم یا به خاطرش هدر دادم یا کم وبیش کار و زندگی خودمو داشتم، مثل کسی که می‌دونه مرکز قدرت کجاست و چطور باید روی اون تمرکز کنه. سهیل این شهامت یا قدرت رو تو وجودش نداره. اون زندگیشو با عقل و درایتش میگذرونه، برای همین هنوز موفقه.»\n«شاید نیازی نداشته باشه که خیلی جدی یا قوی باشه.»\n«به خاطر پولش؟ اتفاقاً به خاطر همین، بیشتر بهش نیاز داره. حتی منم زمانی رو یادمه که توی کراچی همه همدیگرو می‌شناختن. اما پاکستان دیگه مثل اونوقت‌ها نیست، الان آدم‌های قدرتمند زیادی هستن که به سهیل و املاک و داراییش نگاه می‌کنن و یه برّهی پرواریِ آماده ی سلاخی می‌بینن. و بعد، داشتنِ یه زندگی هدفمند و مهم با یک عالمه پول به اندازه ی نداشتن این چیزها سخته. اما منظور من اینه که سهیل دنبال تو میاد و کاری رو انجام میده که تو تصمیم می‌گیری. من در این مورد نمی‌تونم کاری انجام بدم- اگه می‌تونستم احتمالاً یه کاری می‌کردم، چون فکر نمی‌کنم تو بتونی اونو خوشبخت کنی و می‌دونم که اون هم نمی‌تونه تو رو خوشبخت کنه. از پاکستان متنفر می‌شی. تو برای اونجا ساخته نشدی، خیلی راست و درستی و برای چیزهای تزیینی و زَلَمبوزیمبو و سطحی، زیاد ارزش قائل نیستی- اما این تنها راهیه که می‌تونی تو پاکستان به زندگی ادامه بدی.»\n«سهیل می‌تونه تو امریکا زندگی کنه.»\n«اما چطوری؟ اون تضعیف می‌شه، نه امریکاییه، نه توی پاکستان جایی داره، مجبوره مشغول کاری بشه که دوست نداره. من این پسرهایی رو که برای تعطیلاتِ یکی دو هفته‌ای به کراچی میان می‌بینم- منظورم اون پسرهاییه که ساکن امریکا هستن- اونها همیشه همین نگاه رام و مطیع رو دارن، یه کمی ترسو و دستپاچه هم هستن. این وضعیت بعد از یازده سپتامبر خیلی بدتر شد- تقریباً انگار هر روز دارن عذرخواهی می‌کنن. وقتی یه نفر برای شهادت یا برکناری یه نفر به جاهای مختلف پرواز می‌کنه، همیشه گذشته‌اش می‌تونه عامل مهمی باشه. اون به خودش افتخار می‌کنه اما اونها ازش ایراد می‌گیرن، بدگویی می‌کنن. درهرصورت، سهیل این کارو به خاطر تو انجام میده و میره تو نیویورک کارمند یه شرکت حقوقی می‌شه. حتی اگه بخوای اون با تو می‌مونه. اما من بهت قول می‌دم سهیل خوشبخت و شاد نمی‌شه، هیچوقت نمی‌تونه بهترین بخش از وجود و شخصیت خودشو تقویت کنه.»\nهلن مستقیم به رفیعه نگاه کرد: «اما توی پاکستان همون بخش از وجود و شخصیتش و تقویت می کنه؟»\nرفیعه صدایش را بالا برد: «من نمی‌دونم. من نمی دونم.» هلن یکه خورد.\n«اما شما بودین دلتون می‌خواست بذارین اون بره؟»\nرفیعه به پشتی صندلی‌اش تکیه داد و سیگار دیگری روشن کرد. موهایش را پشت سرش گوجه کرده و دو دسته ی سیاه و براقش را از روی شقیقه‌هایش رد کرده بود. «بله، اما این یه نگرانی متفاوته. من مسئله ی مورد نظر خودمو گفتم و حالا اطمینان دارم کاری رو که می‌خوای انجام می‌دی. من به تو اطمینان دارم، این به اندازه ی همون ساده و قابل درکه.»\n«خانم هارونی، این تقریباً یه تهدیده. فرض کنین من با شما موافق نباشم.»\n«پس، هر کاری دوست داری انجام بده.»\nحالا هلن تکیه داد و به حیاط کوچک پشتی نگاه کرد. تابستان‌ها، هتل بساط چای را به اینجا منتقل می‌کرد. «خانم هارونی، من یه حرف دیگه هم دارم.»\nرفیعه خندید، صدایش آرام و خوشایند بود. «بعد از تمام این ها، فکر کنم دیگه باید منو رفیعه صدا بزنی.»\n«ممنونم. پس، رفیعه. فکر کنم فقط می‌خواستم از شما تشکر کنم که سهیل رو اینطور که هست بار آوردین. اون همه چیز من بوده و هست، با من خیلی خوبه. به اون همه رفتار خوبی که با من داشته، فکر می‌کنم و اینکه شما اول این رفتارها رو با اون کردین. منظورم اینه که فقط شیوهی نگاه کردن اون به همه چیز، بخش خوبی از چیزهاییه که شما بهش یاد دادین. و کتاب‌ها و عکس‌ها.» هلن مکث کرد. نمی‌توانست در ادب و مهربانی از این حد فراتر برود. کمکم متوجه شد رفیعه او را وادار کرده بود بیشتر از آنچه می‌خواست صحبت کند و شاید بیشتر از آنچه با خودش قرار گذاشته بود.\nرفیعه چشم‌هایش را تنگ کرد و گفت: «نمی‌تونم به این نتیجه برسم که اینها حرف های یه عروس آینده اس یا نه. توی این کلمه‌ها یه چیزی مثل خداحافظی وجود داره.»\n«شایدم واقعاً حرف‌های یه عروس آینده باشه. می‌دونین که ما رک و راست هستیم.»\nاین حرف هلن تنش را از بین برد. او می‌دانست که گفتوگو دربارهی این موضوع به پایان رسیده است. پس از آن، حرف‌های بی‌ربط و پراکنده‌ای زدند، درباره ی نمایشگاهی در پِتی پَلِه که هر کدام جداگانه از آن بازدید کرده بودند.\nوقتی چایشان تمام شد، با هم بیرون رفتند و قدم به خیابان‌هایی گذاشتند که در این بعدازظهر گرم و ساکت، آرام و بیجنب‌وجوش بودند.\nهلن گفت: «من می‌خوام قدم بزنم.»\n«من با مترو می‌رم.»\nجلوی ورودی مترو، رفیعه هلن را محکم در آغوش کشید و بعد درحالیکه دست‌های هلن را نگه داشته بود، کمی خودش را عقب کشید و گفت: «متشکرم.»\nاما پیش از آنکه هلن فرصت کند جواب او را بدهد، رفیعه برگشت و با آن پوتین‌های پاشنه بلند و باکلاسش به سرعت از پله‌ها پایین رفت و از نردهی گَردان رد شد و در ایستگاه ناپدید شد.\nسهیل از فونتن بلو وارد اتوبانی در مسیر اورلیون شد که از بین شهرهایی کوچک با خیابان‌های باریک می گذشت. هلن به پشتبام‌های سفالی نارنجی خزه گرفته، دیوارهای روکار گچی آفتابخورده و رنگ‌ورورفته و مسیرهای اتومبیلی که به خانه‌های تابستانی بزرگ پاریسی‌ها منتهی می‌شدند نگاه می‌کرد. حالا در ماه دسامبر و یک روز قبل از شب سال نو، همه ی پشتْ پنجرهای‌های خانه‌های این شهر بسته بودند. هلن به جان رادیو افتاده بود و کانال‌ها را یکسره از موسیقی کلاسیک به پاپ فرانسوی تغییر می‌داد و با سهیل فقط دربارهی نواحی روستایی و فضای سبز بیرون شهر که به‌سرعت از جلوی چشمشان می‌گذشت، صحبت می‌کرد.\nهلن در کنار سهیل احساس آرامش می‌کرد، داخل ماشین گرم بود و برف پاک کن‌ها بارانی را که شروع و پس از مدت کوتاهی قطع شد، به این‌طرف و آن‌طرف پاشیدند. وقتی به مرکز شهر اورلیون رسیدند، خورشید از بین باریکهه ای ابر بیرون آمد. آبی آسمان توجه هلن را جلب کرد وقتی هلن صاف نشست و خودش را از صندلی جدا کرد، متوجهی آبی آسمان شد. چاله‌های آب پاکیزه، روشنایی درخشان آن را منعکس می‌کردند.\nآنها در پیاده‌روی بارانخورده راه افتادند، بین جمعیتی که به سمت بازار مکاره ی میدان اصلی می‌رفتند؛ هلن و سهیل دست هم را گرفته بودند اما مردم آنها را از هم جدا می‌کردند و بعد دوباره زیر سَردَرِ ساختمانهای شهریِ قرن نوزدهمیِ دورِ میدان که مردم شا ه به شانه ی هم تمام محوطه ی آن را گرفته بودند، به سمت یکدیگر برمی‌گشتند، بدون اینکه حواسشان به این کار باشد. عطر تند شاخه‌های کاج را فرو می‌بردند و از راه‌هایی می‌گذشتند که بین فروشگاه‌های موقتی ساخته از تختهسهلایی کشیده شده بودند. سیم‌های نارنجی و سنگین برق که زیر پایشان به هم پیچیده بودند، چراغهای بسیاری را روشن می‌کردند.\nسهیل و هلن یک پنکیک و شکلات با موز را شریکی خوردند و بعد سیدیِ نینا سیمون٧ را خریدند. مردم اطراف آنها که بیشترشان سالخورده بودند، کاملاً حال‌وهوای تعطیلات داشتند.\nهلن جلوی دکه ای ایستاد که شیرینی می‌فروخت؛ آب‌نبات های ترش توپی و خرس‌های پاستیلی چسبناک و کِرمهای ژلهای سبز و زرد راهراه، بادام شکلاتی و تُردک بادام زمینی که هر کدام را در شیشهه ای کوچک مخصوص شیرینی ریخته و جداگانه وزن می‌کرد.\nهلن گفت: «می‌شه یه کمی بگیریم؟» او گاهی اوقات یک بسته کامل شیرینی می‌خورد و بعد مثل بچه‌ها ناراحت می‌شد و از سردرد ناله و شکایت می‌کرد.\nسهیل دستِ دستکش پوشِ هلن را گرفت و کشید. «بیا بریم از خواربارفروشی بگیریم، آب هم که لازم داریم. اینجا قیمت اینها چهار برابر فروشگاهه.»\n«اما من اینو می‌خوام.»\n«چرا؟ این که همونه.»\nهلن یک لحظه با عصبانیت راه افتاد و رفت اما بعد، از این فکر که دارد پول سهیل را خرج می‌کند، چهره‌اش سرخ شد. هلن برای این سفر اصلاً از پول خودش خرج نکرد، یعنی هیچ پس‌اندازی نداشت که خرج کند؛ در دانشکده، درواقع با فقر زندگی می‌کرد و همیشه کار می‌کرد، حتی بعد از آشنایی با سهیل.\nاز کوچه ی باریک و کوتاهی گذشتند تا به ماشین برسند و وقتی به قسمت‌های تاریک رسیدند، سهیل برگشت و صورتش را نزدیک صورت هلن آورد و گفت: «معذرت می‌خوام، منو ببخش.»\nهلن او را آرام کرد، صورت سهیل خیس بود.\n«باورم نمی‌شه اون شیرینی لعنتی رو برات نخریدم. می‌دونم یادت میمونه که من اونو نخریدم.»\nسهیل دلش می‌خواست قدم بزند اما هلن جلوی او را می‌گرفت و نمی‌گذاشت برود. «تو همیشه چیزهای خوب و قشنگی برام می‌گیری. به این خوبی از من مراقبت میکنی.»\nدر فروشگاه، سهیل ریزریز می‌خندید. «اونها واقعاً مثل این شیرینی‌ها نیستن.»\nچند دقیقه در ماشین نشستند. سهیل گفت: «من خوبم.» و خودش را جمع‌وجور کرد. «همه چی روبه راهه.» و نقشه را باز کرد.\nهلن شانسی انتخاب کرد. بیا شب اینجا بمونیم. از اسمش خوشم میاد، بوژونسی. کنار رودخونه هم هست.»\nهلن راهنما را درآورد و درحالیکه از خیابان‌ها و سپس کنار لوآر می‌گذشتند، اطلاعات این شهر را با صدای بلند برای سهیل خواند. آسمان رو به تاریکی می‌رفت، ابرها ابتدا نارنجی و بعد قرمز شدند.\nاتاق آنها در مسافرخانه ی مای دُر در بوژنسی، یعنی مهمان خانه ای چوبی و معلق بین فقری خاموش و اوضاعی به هم ریخته، با نمای گچی ترکخورده و رنگ‌های ورآمدهی تخت فلزی اش، مشرف به حیاط خلوتی پوشیده از قلوه سنگ بود، با چشمه‌ای که پای دیوار انتهایی و کم نورِ آن قرار داشت و جعبه‌های پلاستیکی سبزرنگ پر از شیشه‌های نوشابه ی خالی در یک گوشه. سهیل و هلن تنها مسافران این مهمان‌خانه بودند و امتیاز استفاده از بهترین اتاق را داشتند، اتاقی در انتهای راهرویی طولانی در طبقهی دوم با پنجره‌هایی بزرگ. سهیل گفت: «من عاشق هتل‌های دربوداغونم.» تلویزیون را روشن و کانالی را پیدا کرد که کارتون دوبله شده به زبان فرانسه نشان میداد. هلن در اتاق بزرگ و تقریباً خالی راه افتاد تا وسایلش را این‌طرف و آن‌طرف اتاق بگذارد، لوازم بهداشتی اش را در دست‌شویی و حمام چید و لباس‌ها را آویزان کرد.\nپس از کلی غذا و نوشیدنی سر شام، هلن که خوشخنده و سرخوش شده بود، از سهیل خواهش کرد با ماشین او را به گردش ببرد، کنار رودخانه که برق میزد و بعد در تاریکی زیر قوس‌های پلی سنگی به راهش ادامه می‌داد. در بازگشت به هتل، چشمشان به بچه گربه ای سیاه و چاق با پنجه‌های سفید افتاد که پوزه‌اش را به درِ میز پذیرش می مالید.\nهلن سرخوشانه گفت: «این گربهی محل خودمونه.» و به پایین نگاه کرد. هلن دلش می‌خواست بچه گربه را نگه دارد، این کار واقعاً او را خوشحال می‌کرد. بچه گربه با چشم‌های سبز درشت اش مشتاقانه بالا را نگاه کرد، صورتاش که آن را رو به بالا گرفته بود، شبیه کاسه ای سیاه و کوچک به نظر می رسید و پاهایش از هم باز مانده بود. ناگهان برگشت و به سرعت از در بیرون رفت، روی کاشی‌های کف لابی لیز خورد و دُم تپلاش سیخ شد.\nهلن با صدای بلند گفت: «بیا، بیا پیش من!» این کلمات را به زبان فرانسه و طوری ادا کرد که انگار آنها را روی زبانش میچرخاند، این زبان برای خودش هم ناآشنا بود؛ در همین حال، ادا و اطوار دختربچه‌ای کوچک را درمی‌آورد.\nبچه گربه پشت جعبه‌های بطری پنهان شد و دیگر بیرون نیامد. حیاط خلوت دراز و طولانی، کاملاً در تاریکی فرو رفته بود و سکوتش با صدای پاشیده شدن آب آن چشمه ی ناپیدا شکسته می‌شد.\nهلن روی زمین نشست و گربه را صدا زد. بچه گربه بیرون آمد و چند قدم به سمت هلن آمد اما وقتی هلن هم به سمت او جلو رفت، باز از جا پرید، پنجه‌های سفید و کوچکش برق زدند.\nهلن کنار نشست و به ماه و ستاره‌ها نگاه کرد که انگار بین شاخه‌های هرس شده ی درخت لیموی لخت وعور و بی برگ قاب گرفته شده بود. همین ستاره‌ها در زمین‌های پوشیده از برف پشت خانه‌شان در کِنِتیکِت هم می‌درخشیدند. او دیگر هرگز بیست ویک ساله نمی‌شد و در این سن به هتلی قدیمی در درهی لوآر فرانسه نمی‌آمد. چون می‌دانست سهیل نزدیک اوست و تماشایش می کند، با صدای بسیار آرامی گفت: «نمیتونم باور کنم پاریس داره تموم می‌شه.» با حالت نامتعادلی ایستاد و برای بچه گربه بوسه ی صداداری فرستاد و به سمت سهیل برگشت.\nآخر شب، هلن با اشارپ نخی آبیرنگی که مثل لُنگ دور خودش پیچیده بود، کنار پنجره ایستاده و به حیاط خلوت نگاه می‌کرد. بچه گربه با آن پاهای سنگین و تپل اش سلانه سلانه قدم به گذرگاه زیر اتاق آنها گذاشت و از دید او پنهان شد. هلن با صدای بلند به او گفت: «سلام، پیشی کوچولو.»\nصبح روز بعد، مه غلیظ و سنگینی روی مزرعه‌های زمستان گرفته نشسته بود. آنها در جاده‌های باریک نواحی روستایی، به سمت جنوب پیچیدند، هلن رانندگی می‌کرد. تند می رفت، نه تنها با حالت یکنواختی نمی‌رفت، بلکه به صورتی خشک و ناگهانی ماشین را از نقطه ای به نقطه ی دیگر می رساند. خرگوشی با سرعت زیاد از بیشه ی سمت چپ آنها بیرون پرید و از جاده رد شد و بعد در زمینی شخم خورده شروع به ورجه وورجه کرد. هلن ترمز کرد و آنها به تماشای جهش های خرگوش در مزرعه و بیشه ی آن طرف جاده نشستند.\nدر شِنُسو باران گرفت، ریز و نمنم؛ طوری که مه را از بین برد. ساحلِ بیشه ایِ آنسوی رودخانه ی شِر به قلعه‌ای عجیب که رنگ روشنی داشت، جلوهی خاصی می‌بخشید؛ این قلعه چنان ظاهر شادی داشت که به نظر می‌رسید نمی‌تواند خانه باشد و برج‌ها و نقش برجسته‌های تزیینی و موقعیت آن در دو طرف رودخانه بسیار رویایی بود. جریان آب، هنگام عبور از زیر قوس های پل، مواج و سفید و بهنظر هلن به گونها ی بود که انگار شاتو را به سمت دریا یدک می‌کشید.\nدر اتاق نگهبانی بخاری روشن بود، همه جلوی آن جمع شده بودند. از پنجره‌ها می‌توانستند آب‌های تیرهای را ببینند که زیر پایشان جریان داشت. هلن قدم‌زنان از سهیل دور شد و چند پله بالا رفت و داخل اتاقی تاریک، یعنی اتاقخوابی شد که متعلق به ملک های بیوه بوده است. مدتی طولانی از پنجره به سمت غرب و انتهای رودخانه که به دریا می‌ریخت، نگاه کرد. به زودی برمی‌گشت، به کلاس‌های درس، به برفِ نو هِیوِن، به ماشین قدیمی و قراضه ای که عاشقش بود. چند هفته یکبار برای دیدن مادرش با همان ماشین به خارج از شهر می‌رفت و او برای ورود هلن جشنی کوچک و دونفره برگزار می‌کرد.\nهلن فکر کرد، همین حالا. حالا، همین حالا وقتشه. دیگه نمی‌تونم منتظر بمونم.\nهلن در اتاق مطالعهی کوچک کاترینا دِ مدیچی٨ سهیل را دید. به این دلیل که رودخانه درست از زیر این اتاق جریان داشت و سه طرف آن پنجره بود، شبیه کابین خلبان هواپیما بهنظر می‌رسید. سهیل گفت: «عزیزم، داشتم دنبالت می‌گشتم.»\nهلن به سهیل تکیه داد و سرش را روی شانهی او گذاشت و گفت: «بیا بریم خونه.»\n«منظورت مهمون‌خونه ی توی مونترزو بود؟»\n«نه، منظورم پاریسه.»\n«پس سال نو چی می‌شه؟»\n«بذار تو پاریس باشیم. من نیاز دارم اونجا باشیم واقعاً لازمه. کنار سن راه میریم. فقط سه ساعت راهه.»\nسهیل دلیل آن را نپرسید. درحالی‌که به سمت ماشین می‌رفتند، اصرار کرد برای تماشای هزارتو بایستند. بلندی پرچین فقط تا کمر آنها بود و به همین دلیل، وقتی سهیل راهش را در پیچاپیچ آنها پیدا می‌کرد، هلن می‌توانست او را تماشا کند. این کار شاد و سرگرم کننده نبود، هلن می‌دانست که برای سهیل سرگرم کننده نیست، اما باید این کار را می‌کرد تا وانمود کند در حال بازیست. او در باران بسیار زیبا به نظر می‌رسید.\nسهیل با چهره‌ای که نگاهی عجیب و مصمم در آن بود، زمان زیادی را برای انجام این کار صرف کرد، بعد به مرکز هزارتو رسید و روی سکوی کوچک وسط آن ایستاد. زیرلب و با صدایی که فقط قابل شنیدن بود، گفت: «ببین، تونستم.»\nهلن تقریباً با وحشت به سهیل که به او نزدیک می‌شد، نگاه کرد؛ بعد سهیل جلوی او ایستاد و به صورتش نگاه کرد اما هلن با دیدن او خودش را سخت و جدی نشان داد، در چشمانش برقی دیده نمی‌شد، به نیت و تصمیم سهیل پی برده بود، تصمیم گرفت به زندگی قرن‌های گذشته فکر کند، پادشاهان و ملکه هایی که به این هزارتو پا گذاشته، این رودخانه و جنگل خیس و مرطوب را دیده بودند؛ اما حالا عشق‌های آنها از بین رفته بود؛ و رنج‌هایشان. ■\n1. Yale University، از دانشگاههای قدیمی، معتبر و مشهور ایالات متحده که در سال 1701 میلادی تأسیس شده است.\n3. این جمله از کتاب “موشها و آدمها”، اثر مشهور جان استاین بک (1968-1902)، نویسندهی امریکاییست.\n4. James Ingram Merrill، (1995-1926)، شاعر و نویسندهی امریکایی که جوایز ادبی متعددی دریافت کرد، از جمله، جایزهی پولیتزر سال 1977 برای مجموعه شعرش به اسم Divine Comedies (1976).\n5. این قطعه شعر، دو بخش پایانی شعریست از جیمز مریل به اسم، An Urban Convalescence .\n6. Rudolf Khametovich Nureyev، (1993-1938)، هنرمند مشهور باله و متولد ایرکوتسک روسیه بود. او گذشته از مهارت و ظرافت حرکات و پرشهای بلند و چرخشهای سریعش، به دلیل اهمیت بخشیدن به جایگاه مردان که پیش از آن فقط نقش مکمل را در نمایش باله ایفا می کردند، به شهرت جهانی رسید و بیشترین سالهای فعالیت هنریاش را در غرب اروپا گذراند. نوریف به دلیل فعالیتهای سیاسی همیشه از سوی دولت کشورش تحت فشار بود.\n7. Nina Simone، (2003-1933)، خواننده، ترانهسرا، پیانیست و فعال حقوق مدنی، سیاهپوست امریکایی متولد کارولینای جنوبی بود که آلبومهای متعددی منتشر کرد و با وجود فعالیتاش در موسیقی کلاسیک، جاز، بلوز، فولک، پاپ و ...، بیشتر در زمینهی موسیقی جاز شهرت دارد.\n8. Catherine de’ Medici، (1589-1519)، دختر فرمانروای فلورانس ایتالیا بود که با شاه هنری دوم ازدواج کرد و از سال 1547 تا سال 1559 ملکهی فرانسه و مادر سه پادشاه این کشور بود. او در چند دوره نایبالسلطنهی فرانسه نیز بود.\nDaniyal Mueenuddin ، دانیال معینالدین، نویسنده، روزنامهنگار، وکیل و تاجر امریکاییِ پاکستانیتبار، در ماه آوریل سال ١٩٦٣ در لس انجلس ایالات متحده به دنیا آمد. پدرش از دولتمردان پاکستان بهشمار میرفت که با یک امریکاییِ نروژیتبار ازدواج کرد. دانیال ١٣ ساله بود که پدرومادرش از هم جدا شدند و او همراه مادر و برادرش به امریکا رفت. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، او برای رسیدگی و مراقبت از پدر سالخوردهاش به پاکستان بازگشت. معینالدین از این دوران بهعنوان «زندگی طاقتفرسا در تنهایی» یاد میکند که تنها دلخوشی او کتابخانهای میشود که مادر از خود به یادگار گذاشته است و او که صبحها شعر میسرود و شبها کتاب میخواند، نویسنده شدنش را مدیون مادرش و کتابهای او میداند. معینالدین در سال ١٩٩٣ برای ادامهی تحصیل به امریکا میرود و سه سال در دانشکدهی حقوق دانشگاه یِیل درس میخواند و همزمان، سردبیری مجلهیحقوقبینالمللیِیلو سرپرستی کلینیک بینالمللی حقوق بشر الارد ک. لوئِنشتاین را بهعهده میگیرد. اولین داستان او، «بانوی پاریسی ما» در سال ٢٠٠٦ در مجلهیداستانزویتِروپ و سه داستان دیگرش در گرانتاو نیویورکرمنتشر شدند و مجموعه داستان «در اتاقهای دیگر، شگفتیهای دیگر» در سال ٢٠٠٩ بهچاپ رسید.\nهشت داستان بههمپیوستهی این مجموعه که «بانوی پاریسی ما» یکی از آنهاست، جامعهی رنگارنگی را آشکار میسازندکه موقعیتهای اجتماعی و توقعات مردم آن بدون توجیه، شناخته و درک میشوند؛ و در این جامعه، سیستم طبقهبندی اجتماعی و فقر برای تأثیرگذاری بر هر انتخابی نشان داده میشود که در لحظهی بحرانی زندگی شخصیتهایش انجام میگیرد؛ در دنیایی که هیچکس برنده نیست. بهنظر منتقدین، داستانهای معینالدین حالوهوایی از «دوبلینیها»ی جیمز جویس و «خاطرات یک شکارچی» ایوان تورگنیف را دارند و نثر او را به چخوف، سلینجر و فیلیپ راث - زمانی که داستان کوتاه مینویسند - نزدیک میدانند.\nبرخلاف دیگر نویسندگان امریکاییِ آسیاییتبار که تمرکزشان بر مهاجرت و پیامدهای آن در جوامع بسیار متفاوت اروپا و امریکاست، ویژگی داستانهای معینالدین کشمکشهای طبقاتیِ درونِ جامعهی پاکستان است. او که به گفتهی خود، دربارهی داستانهایش تحقیق نمیکند و آنچه مینویسد برخاسته از تجربههای شخصی اوست، صدای پاکستان از درون پاکستان بهشمار میرود.\nمعینالدین در سال ٢٠١٠ از آکادمی امریکایی آرتز اند لِتِرز، «جایزهی بنیاد خانوادهی رزنتال»، در سال ٢٠٠٩ «جایزهی داستان» و در سال ٢٠١٠ «جایزهی نویسندگان کشورهای مشترکالمنافع» برای بهترین کتاب اول در اروپا و جنوب آسیا را دریافت کرد. همچنین مجموعه داستان او، یکی از چهار فینالیست «جوایز ملی کتاب» سال ٢٠٠٩، یکی از سه فینالیست «جایزهی پولیتزر» سال ٢٠١٠ و در همین سال، فینالیست «جایزهی اولین داستان لسانجلس تایمز» و «جایزهی اونداتیه» بود و از سوی نشریات و سایتهای معتبر بهعنوان بهترین کتاب سال و یکی از ده کتاب برتر انتخاب شد.


تعیین بازۀ مناسب انرژی پروتون در درمان غدۀ تیروئید و محاسبۀ درصد توزیع انرژی پروتون و نوترون حاصل از واکنش (pn) در این غده با استفاده از کد MCNPX - مجله سنجش و ایمنی پرتو\nجلد 2، شماره 3 - ( 6-1393 ) جلد 2 شماره 3 صفحات 37-41 | برگشت به فهرست نسخه ها\nHeydarzade A. Determination of proton energy range in thyroid gland therapy and calculation of energy distribution of protons and neutrons from the (p,n) reaction in this gland using MCNPX code. IJRSM. 2014; 2 (3) :37-41\nحیدرزاده ابوالفضل. تعیین بازۀ مناسب انرژی پروتون در درمان غدۀ تیروئید و محاسبۀ درصد توزیع انرژی پروتون و نوترون حاصل از واکنش (p,n) در این غده با استفاده از کد MCNPX. مجله سنجش و ايمني پرتو. 1393; 2 (3) :37-41\nتعیین بازۀ مناسب انرژی پروتون در درمان غدۀ تیروئید و محاسبۀ درصد توزیع انرژی پروتون و نوترون حاصل از واکنش (p,n) در این غده با استفاده از کد MCNPX\nچکیده: (8809 مشاهده)\nدر این مقاله، از کد MCNPX نسخۀ 6/2 برای شبیه‌سازی پروتون تراپی غدۀ تیروئید استفاده شده است. فانتوم گردن شبیه‌سازی‌شده به‌صورت استوانه‌ای شامل لایۀ پوست، چربی زیر پوست، ماهیچۀ اسکلتی و غدۀ تیروئید (به‌صورت بیضی گون) است. چشمۀ پرتوی بیرون فانتوم، نزدیک سطح پوست قرار گرفته است و پروتون‌های تک‌انرژی به‌صورت عمود بر سطح پوست تابیده می‌شوند. نتایج شبیه‌سازی نشان می‌دهد با فرض وجود غدۀ تیروئید در عمق cm 12/1 زیر سطح پوست و ضخامت cm2، بازه مناسب انرژی پروتون برای پوشش کامل تیروئید 42 تا MeV74 است. سهم توزیع انرژی پروتون و نوترون حاصل از واکنش (p,n) در این بازۀ انرژی برای این غده به‌ترتیب 92-52 و 87-82 درصد است. منحنی میانگین انرژی ذخیره‌شدۀ پروتون و نوترون برحسب انرژی پروتون فرودی در غدۀ تیروئید روند صعودی داشته و از معادلۀ چندجمله‌ای درجه دوم پیروی می‌کند.\nواژه‌های کلیدی: کد MCNPX، فانتوم، واکنش (p، n)\nمتن کامل [PDF 1024 kb] (2669 دریافت)


با تکيه بر سرمايه علم و دانش‌مان پیش می‌رویم\nصفحه اصلی/اخبار/ با تکيه بر سرمايه علم و دانش‌مان پیش می‌رویم\nمدیر عامل یک شرکت دانش‌بنیان می‌گوید: قدم اول را با وام شروع کرديم و به مرور وضعيت مالي‌مان بهتر شد، هنوز هم با مشکلات مالي مواجه هستيم، اما با تکيه بر سرمايه علم و دانش‌مان توانسته‌ايم اين مسير را جلو برويم و کارمان را ادامه دهيم.\nقدم اول را با وام شروع کرديم و به مرور وضعيت مالي‌مان بهتر شد، هنوز هم با مشکلات مالي مواجه هستيم، اما با تکيه بر سرمايه علم و دانشمان توانسته‌ايم اين مسير را جلو برويم و کارمان را ادامه دهيم.\nپایگاه اطلاع‌رسانی بنیاد ملی نخبگان: کم‌کم بايد نگاهمان را عوض کنيم؛ همان نگاهي که مي‌گويد شرکت‌هاي شهرهاي بزرگ، از شرکت‌هاي شهرهاي کوچک قوي‌تر هستند. راستش براي تغيير اين نگاه همين حالا هم دير شده است. مثلا در استان چهارمحال و بختياري، با شرکتي مواجه مي‌شويد که پس از 13 سال که از فعاليتش مي‌گذرد، قوي و بااقتدار راهش را ادامه مي‌دهد و پله‌هاي ترقي را يکي پس از ديگري مي‌پيمايد. اين شرکت، «توسعه ارتباطات زاگرس» است که در شهرکرد فعاليتش را آغاز کرده است و پروژه‌هايي که انجام مي‌دهد، تنها به داخل استان محدود نمي‌شود. آمنه تاج‌الدين مديرعامل اين مجموعه که با همراهي و کمک سه برادرش وارد شرکت شده است، بهاي فراواني براي نيروي انساني اين شرکت دانش‌بنيان قائل است و رمز موفقيتشان را در همدلي و همکاري ميان مديريت مجموعه و کارمندان مي‌داند.\nحوزه کاري شرکت «توسعه ارتباطات زاگرس» چيست؟\nشرکت ما در زمينه آيتي، مهندسي نرمافزار، شبکههاي کامپيوتري دوربينهاي مداربسته، برنامههاي تحت وب و اندرويد فعاليت ميکند. در واقع ما اولين شرکت دانشبنيان آيتي در شهرکرد بوديم و محصولاتي چون وايرلس اکسس پوينت، ASP Bridge عرضه کردهايم که براي برقراري شبکههاي وايرلس از آنها استفاده ميشود. طراحي و پيادهسازي سايتهاي بسياري را انجام دادهايم که برخي از آنها مربوط به خود استان بوده و برخي هم براي استانهاي ديگر مانند تهران. در زمينه برنامههاي اندرويدي، برنامه صدا و سيماي شهرکرد، بيمه سلامت شهرکرد، کانون کارشناسان و... را هم در دست کار داريم. براي شهر تهران هم برنامه بانک جامع مقالات را در دست انجام داريم که قرار است هم سايت و هم برنامه اندرويد آن نوشته شود.\nبهعنوان اولين شرکتي که در شهرکرد در اين زمينه کار کرده است، عوامل موفقيت خود را چه ميدانيد؟\nفکر ميکنم بيشتر از هر چيزي همکاري نيروهاي انساني مجموعه با هم خيلي خوب است و ما توانستهايم مشتريمداري خوبي داشته باشيم. هر چيزي که مشتري ميخواهد به او عرضه ميکنيم و خواست و رضايت ايشان برايمان خيلي مهم است. بنابراين در حد توان تلاش ميکنيم مشتري را از خود راضي نگه داريم. همکاران ما در شرکت، کار را از خودشان ميدانند و تلاشهايشان به خاطر حقوق نيست. ما اينجا مثل خانواده هستيم. تجربه خوبي هم طي اين سالها کسب کردهايم. اين شرکت از سال 82 فعاليت خود را آغاز کرده است. شکست هم داشتهايم ولي تجربه همان شکستها در زمان پيروزي به کمکمان آمده است.\nتحصيلات شما چيست و چطور شد که مديرعاملي اين مجموعه بر عهدهتان قرار گرفت؟\nمن ليسانس مهندسي نرمافزار دارم، ولي از ابتدا برادرم اين شرکت را تاسيس کرده است. بعد از آن دو برادر ديگرم وارد شرکت شدند و در نهايت هم من به مجموعه پيوستم. در اصل همه موفقيتهايم را به برادرانم مديونم و اگر آنها نبودند، بهتنهايي نميتوانستم کاري از پيش ببرم. وقتي به اين شرکت آمدم، سمت مديرعاملي را گرفتم.\nسرمايه اوليه کار شرکت را از کجا آورديد؟\nسرمايه اوليه چنداني نداشتيم. قدم اول را با وام شروع کرديم و بهمرور وضعيت ماليمان بهتر شد. حقيقتش را بخواهيد هنوز هم در وضعيت مالي مطلوبي قرار نداريم و با مشکلات مالي مواجه هستيم، اما با تکيه بر سرمايه علم و دانشمان توانستهايم اين مسير را جلو برويم و کارمان را ادامه دهيم.\nشما مدير يک شرکت دانشبنيان هستيد و اين با مديريت يک شرکت معمولي تفاوتهايي دارد. اين تفاوتها را در چه ميدانيد؟\nمديريت شرکت دانشبنيان بهمراتب سختتر است. بايد جديتر باشيد و البته اين به اين معني نيست که به نيروي انساني فشار بياوريد و خستهشان کنيد. خود مدير بايد بيشتر از کارمندان تلاش کند و از طرفي آنها را درک کند. اگر بخواهد بگويد که من مديرم و کاري به کارهاي ريز ندارم و فقط مديريت ميکنم، موفق نخواهد شد. کارمند و مدير در چنين شرکتهايي بايد مثل دو دوست يا يک خانواده باشند.\nکار شرکتهاي دانشبنيان، نيروي انساني خاصي را ميطلبد که ويژگيهاي خاص خود را دارند. شما چه ساز و کاري براي استخدام اين نيروها داريد و چطور آنها را در مجموعه راضي نگه ميداريد؟\nهمانطور که گفتم ما با نيروهاي شرکت مثل خانوادهمان رفتار ميکنيم. هر کسي که ميخواهد به اين مجموعه اضافه شود، در ابتدا دو ماه به صورت آزمايشي فعاليت ميکند تا ببينيم تلاش و انگيزه لازم براي کار در اين شرکت را دارد يا نه. البته او را رها نميکنيم، خودمان هم به او کمک ميکنيم و حتي آموزش ميدهيم. گاهي هم آنها را به کلاسهاي آموزشي خارج از مجموعه ميفرستيم. ولي لازم است که خود فرد هم زمينه دانشي لازم را داشته باشد. به همين خاطر است که کساني که پس از اين دو ماه در مجموعه ميمانند، کساني هستند که از جان و دل مايه ميگذارند. از طرفي ما هم در اين مجموعه اگر براي کسي مشکلي پيش بيايد، او را حمايت ميکنيم و در کارها به او کمک ميدهيم. به همين خاطر است که با هم همکار ميمانيم و کسي هم ناراضي نيست. اين در حالي است که ما وضعيت مالي خوبي نداريم و نميتوانيم به آنها حقوقهاي آنچناني بدهيم.\nمشکلات شما بهعنوان کارآفرينان دانشبنيان چه چيزهايي است؟\nيک مشکلي در سالهاي اخير وجود دارد که همه با آن دست به گريبان هستند. ببينيد ما بيشتر با سازمانهاي دولتي کار ميکنيم. در بسياري از موارد پيش ميآيد که ما کار را به آنها تحويل ميدهيم ولي زمان زيادي طول ميکشد تا آنها بودجه لازم را بگيرند و دستمزدمان را پرداخت کنند. پروژههايي هست که ما آنها را در ابتداي سال تحويل دادهايم ولي هنوز با کارفرما تسويه حساب نکردهايم. خب اين به روند کار ما لطمه ميزند و ما را با مشکلات مالي عديده مواجه ميسازد.\nاز سويي ديگر اين شرکتها نياز به کلاسهاي آموزشي تخصصي دارند؛ چه در زمينه کاري خودشان و چه در زمينههاي مديريتي و بازرگاني. کلاس هايي برگزار ميشود ولي بيشتر به پايتخت محدود است و براي ما امکان استفاده از آنها وجود ندارد. اگر اين کلاسها به سطح استانهاي مختلف هم بيايد، خيلي خوب ميشود. بهخصوص اکثر شرکتها در زمينه بازرگاني دچار ضعف هستند و کلاسهاي آموزشي در اين زمينه ميتواند کمک قابل توجهي به موفقيت اين شرکتها کند.\nمشکل ديگري که خاص شرکت ماست که در شهرکرد هستيم، اين است که بسياري شهرکرد را يک منطقه محروم ميدانند و فکر ميکنند از پس انجام پروژههاي بزرگ برنميآييم. به همين خاطر اثبات تواناييهايمان و پروژه گرفتن از شهرهاي بزرگي مثل تهران بسيار سخت است. در حاليکه اگر همين شرکت در تهران يا اصفهان باشد، بسيار راحتتر ميتواند اين پروژهها را بگيرد و اعتماد کارفرما را جذب کند. ما براي گرفتن هر پروژه، بارها پروپوزال ميدهيم، تماس ميگيريم و کارمان را پرزنت ميکنيم، تا در نهايت کارفرما راضي ميشود از خدمات و محصولات ما استفاده کند.\nدر طول سالهاي مديريتتان پيشآمده برخوردي با شما شود که نشأت گرفته از تبعيضهاي جنسيتي باشد؟\nنه، خوشبختانه تا امروز هر جا که رفتهام و به دفتر هر کارفرمايي قدم گذاشتهام با نهايت احترام با من برخورد شده است. حتي بعضيها تشويق هم ميکنند. فکر ميکنم در طول اين سالها زنان توانستهاند خودشان را ثابت کنند و ديگر فعاليت خانمها در عرصههاي مختلف عادي شده است. امروز مدير زن و مدير مرد با هم فرقي ندارند و اينطور نيست که کارفرمايي مدير زن را قبول نداشته باشد.\nکد : 71476


تاریخ انتشار: ۱۷:۱۴ - ۲۴ تير ۱۴۰۰\nاحسان کیان‌خواه :\nبه گزارش جنوب نیوز، احسان کیان‌خواه پژوهشگر فضای مجازی طی یادداشتی نوشت: طرح «صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی» نزدیک یک سال است در حال تدوین است. انگیزه طراحان این طرح و نیز طرح‌هایی نظیر «نظام جامع مدیریت داده‌های کشور» و «الزام به انتشار داده و اطلاعات عمومی»، حکمرانی فضای مجازی است. دغدغه‌ای که از سال‌های ساده‌انگاری مسئولین اجرایی در توسعه بی‌ضابطه خدمات و سرویس‌های خارجی و وابسته‌سازی حال و آینده کشور ناشی می‌شود. اما طبیعت قانون‌گذاری چه در مرحله طراحی و سیر مراحل تصویب و چه تصویب در صحن و تغییرات لحظه‌ای در زمان تصویب و چه مسیر اجرا و نیاز دوباره به اصلاح، کاری دشوار و زمان‌گیر است و البته تا حدودی طبیعت قانون‌گذاری است. به‌طور مثال قانون تجارت مصوب سال ۱۳۱۱ است یعنی شاکله‌ی تجارت، ۱۳۱۱ مصوب شده و علی‌رغم اصلاحات، برای تغییر بنیادین و الزامات تجارت الکترونیکی در این قانون، نیاز به طی کردن این سیکل پیچیده است درصورتی‌که مسائل فضای سایبر پویا است و لازم است بین تصمیم و اجرا فاصله‌ای کمی باشد، چون تا قانون بخواهد این مسائل را حل کند، مسئله پیچیده‌تری شکل‌گرفته است.\nشورای عالی فضای مجازی در اواخر سال ۱۳۹۰ به‌منظور «سرمایه‌گذاری وسیع و هدفمند در جهت بهره‌گیری حداکثری از فرصت‌های ناشی از فضای مجازی در جهت پیشرفت همه‌جانبه کشور و ارائه خدمات گسترده و مفید به اقشار گوناگون مردم و همچنین ضرورت برنامه‌ریزی و هماهنگی مستمر به‌منظور صیانت از آسیب‌های ناشی از آن» برای «تمرکز بخشی بر سیاست‌گذاری، تصمیم‌گیری و هماهنگی در فضای مجازی» شکل‌گرفته است. به‌عبارت‌دیگر شورای عالی فضای مجازی و مرکز اجرایی آن با «اشراف کامل و به‌روز نسبت به فضای مجازی در سطح داخلی و جهانی و تصمیم‌گیری نسبت به نحوه مواجهه فعال و خردمندانه کشور با این موضوع از حیث سخت‌افزاری، نرم‌افزاری و محتوایی در چارچوب مصوبات شورا بر اجرای دقیق تصمیمات در همه سطوح» اطمینان یابد.\nشورای عالی فضای مجازی طراحی‌شده تا مجموعه‌ای چابک در سیاست‌گذاری، نظارت و هدایت سایبری باشد اما در عمل شلختگی در سیاست‌گذاری و ناهماهنگی در اجرا و نظارت نادقیق، منجر به عقب‌افتادگی‌های متعددی شده است. اشکال کارکرد ضعیف شورا (و مرکز)، در دو سطح کلان قابل‌بررسی است. ابتدا ضعف مدیریتی و ساختاری در شورای عالی و مرکز ملی است که بحث مجزایی را می‌طلبد و دوم، نبود مفصل‌بندی و نفوذ قانونی مصوبات شورا و مرکز ملی فضای مجازی در قوانین جاری کشور است.\nفضای سایبر پدیده جذاب و هیجان‌انگیزی به‌ویژه در حوزه‌ی سیاست‌گذاری است. ذات مسائل فضای سایبر، اکتشافی است یعنی هرچه پیش رفته می‌شود، جزییات بیشتر آشکار می‌شود و فرصت‌ها و تهدیدها نمایان‌تر، لذا قانون و چارچوب اجرایی و عملکرد بخش خصوصی و دولتی باید بروز باشد تا مواجهه فعال با فضای سایبر و استفاده حداکثری از فرصت‌های آن شکل بگیرد.\nراهکار مواجهه فعال با مسائل فضای مجازی، بیان و فرمان مقام معظم رهبری در حکم تأسیس شورای عالی فضای مجازی است. ایشان به‌صراحت حکم نموده‌اند: «لازم است به کلیه‌ی مصوبات آن ترتیب آثار قانونی داده شود». شاید یکی از دلایل اصلی ناکارآمدی شورا همین عدم توجه به دستور رهبری است. لذا مجلس باید آگاهانه‌تر و دقیق‌تر وارد عرصه قانون‌گذاری سایبری شود.\nبه‌طور مثال در طرح «صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی» از آنجایی طراحان محترم اشراف کامل به روند پیچیده‌ی تصویب، اجرا و بازنگری قوانین دارند، می‌خواهند با یک طرح همه‌ی مسائل حکمرانی فضای مجازی را یکجا حل کنند. این شتاب‌زدگی در طراحی اشکالات اساسی را ایجاد می‌کند. مثل طراحی کمیسیون تنظیم مقررات با وظایف و اعضاء مشخص‌شده در قانون که عملاً شورای فضای مجازی دومی را شکل داده است که فقط به‌صورت تشریفاتی ذیل مرکز ملی است و اهمیت شورای عالی را در سپهر سیاست‌گذاری توسعه و پیشرفت کشور کاهش می‌دهد. اشکال دیگر نداشتن جامعیت در مواد قانونی آن و نقصان در احصاء حقوق کاربر است . حقوق کاربر که دال مرکزی این طرح است بدیهی فرض شده و حتی به آن اشاره نشده است و نیز فقدان جامعیت برای سایر دستگاه‌های مقررات گذاری همانند سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر (ساترا) که بخش جدایی‌ناپذیر صیانت از کاربر است. البته این طرح و طرح‌های مشابه دارای اشکالات شکلی و ماهوی متعددی است که نقد آن در این نوشتار نمی‌گنجد.\nنگارنده معتقد است به‌جای نوشتن طرح‌های منوع برای فضای مجازی باید جایگاه قانونی شورای عالی فضای مجازی را تقویت نمود. مرکز پژوهش‌های مجلس که نهاد مؤثر در فرایند قانون‌گذاری و تنقیح قوانین است، می‌تواند نقش مؤثری در رساندن شورای عالی فضای مجازی به نقطه کانونی در توسعه‌ی سایبری و پیشرفت و تعالی کشور داشته باشد. فهم فضای مجازی و آینده‌ی پیچیده‌ی آن و کارکرد مترقی شورای عالی فضای مجازی در سایبری سازی کشور بر اساس منافع ملی و ارائه خدمت‌رسانی مطلوب به عامه مردم، راه را به سمت تنقیح قوانین با محوریت شورای عالی فضای مجازی هموار می‌کند. می‌توان در رویکرد کوتاه‌مدت با تنظیم طرحی، ضمن اصلاح قانون تشکیل وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به مصوبات شورای عالی فضای مجازی ترتیب قانونی داد تا هدایت و نظارت این شورا در توسعه فضای سایبر کشور مؤثر شده و موجب هم‌نوایی، همگرایی و پاسخگویی دستگاه‌های دولتی، عمومی و خصوصی شود. در رویکرد بلندمدت مرکز پژوهش‌های مجلس می‌تواند با حفظ و به‌روزآوری چارچوب‌های کلان زیست‌بوم فناوری اطلاعات و فضای سایبر کشور در لوایح و طرح‌ها، نقش مهمی را در تنقیح قوانین حوزه‌ی فناوری اطلاعات و فضای سایبر به نفع شورای عالی و مرکز ملی داشته باشد.


اردشیر محصص - show-content - صدا و سیمای گیلان\nاردشیر محصص - show-content\nاردشير محصص در 18 شهريور 1317 در رشت از مادري شاعر و پدري قاضي به دنيا آمد. او در مصاحبه‌اي گفته: »هميشه دوست دارم سنم را دو سال كمتر از آنچه هستم به ديگران بگويم و شايد اين موضوع در اينجا هم صدق كرده باشد.«\nاردشير در بين 4 فرزند خانواده )سه پسر و يك دختر( كوچكترين‌شان بود. مادر او سرور )مهكامه ( محصا از شاعران نامي ايران و از دوستان صميمي پروين اعتصامي بود. او شش سال بعد از پروين به دنيا آمد و به دليل فرهنگي بودن خانواده در سن 10 سالگي شروع به سرايش شعر نمود. پدربزرگ مادري اردشير يعني ميرزا احمدخان مستوفي محصا از فضلاي معروف گيلان و مادربزرگ مادري‌اش ساره سلطان، فاضله‌اي هنرمند بود كه در خط و نقاشي بسيار نامور بود. سرور محصا كه در چنين فضايي رشد كرده بود با ادبيات و هنر بيگانه نبود.\nسرور كه در سال 1291 در لاهيجان به دنيا آمده بود در سال 1306 با خانواده به رشت آمد و رياست سازمان اكابر نسوان رشت را به عهده گرفت و در سال 1307 با پسرعمويش عباسقلي محصص ازدواج كرد. ده سال بعد پدر اردشير به علت عارضه قلبي درگذشت و سرور كه 26 سال بيشتر نداشت عهده‌دار سرپرستي خانواده شد. اردشير 12 ساله بود كه به علت تحصيل برادر، به همراه خانواده به تهران مهاجرت كرد.\nمحصص با اينكه زرتشتي نبود اما سيكل اول را در دبيرستان فيروز بهرام كه مخصوص زرتشتي‌ها بود گذراند. سيكل دوم را نيز در دبيرستان هدف سپري كرد و سپس براي گرفتن ديپلم، سال آخر تحصيل را در دبيرستان دانشگاه تهران به پايان برد و توانست ديپلم ادبي بگيرد هرچند كه خودش معتقد بود كه هيچ‌وقت نتوانستم در دبيرستان شعري را از بر كنم و درس‌هاي دستور زبان و انشاي من تعريفي نداشت‌حضور يكساله او در دبيرستان دانشگاه تمدن برايش جالب و مغتنم و به قول خودش »بسيار شگفت‌انگيز« بود، چون هيچ‌وقت بيش از 5 يا 6 دانش‌آموز سر كلاس نمي‌آمدند و ناظم مدرسه مجبور بود دانش‌آموزان را از سر كوچه شيرواني يا كافه نادري يا كافه فيروز جمع كند و به سر كلاس بياورد. اردشير ناگهان با دنياي تازه‌اي آشنا شد. پس از گرفتن ديپلم ادبي در كنكور چهار دانشكده شركت كرد: هنرهاي زيبا، حقوق، فلسفه و معقول و منقول كه به جز آخري در هر سه رشته قبول شد. او بي‌درنگ رشته حقوق را انتخاب كرد. اردشير مهمترين دليل براي اين كار را كلاه نوار طلايي قضاوت پدرش مي‌داند كه در كودكي دوست داشت از آن استفاده كند. محصص در سال 1341 از دانشكده حقوق دانشگاه تهران ليسانس گرفت.\nاردشير 3 ساله بود كه به همراه برادر بزرگترش به تماشاي »سريال مشهور بلاي جان نازي‌ها« رفته بود، زماني كه از سينما برگشت در منزل از او درباره داستان فيلم سوالاتي كردند و چون او نمي‌توانست ماجراي فيلم را شرح دهد آنچه را ديده بود بر روي كاغذ طراحي كرد. اين اولين طراحي محصص بود و آغاز راهي كه بعدها او را به مشهورترين طراحان ايران و جهان مبدل ساخت. محصص با اينكه از كودكي به طراحي مي‌پرداخت اما در سال آخر دانشكده، طراحي براي او به عنوان حرفه و مهمترين كار زندگي‌اش درآمد. او بعد از اتمام تحصيلات در رشته حقوق در كتابخانه يكي از وزارتخانه‌ها شغلي به دست آورد و مشغول به كار شد و در عرض يكسال تمام كتاب‌هاي آنجا را خواند و سپس استعفا داد و براي هميشه خود را وقف طراحي كرد.اردشیر در عرصه پهناور هنر بنابر ذوق و توانمندی وافرش به کاریکاتور پرداخت و انصافاً خوش درخشید . مجموعه اي از کاریکاتورهای وی در شماره ویژه ای از « دفتر های زمانه » با عنوان « کاکتوس » در سال 1350 منتشر شد . کاکتوس آثار سال های 1342 تا 47 بود و روزگاری را نشان می داد که حقوق بشر در آن شوخی ای بیش نبود و از جهانی می گوید که آدمیان ، بردگان همنوعان خوانده اند . نگاه ژرف و باریک بین و حساس محصص او را به اعماق روزمرگی های مردم می برد و مروارید نقد را با خود به ارمغان می آورد . همه چیز را از ورای رنگ و لعاب ظاهری اش می بیند و خوب می داند که چگونه ناخالصی ها را آشکار کند .\n« محصص و صورتکهایش » گزیده ای از طرح های سال های 1347 تا 50 و نمایانگر اوج قدرت سرانگشتان اندیشه اوست . نام او از سوی طراحان و کاریکاتوریست های جهان در زمره ی نام آوران دنیا معرفی شده است . آثار او در گالری های تهران ، انجمن فرهنگی ایران و آمریکا و نیز گالری « گراهام » و دانشگاه کلمبیا و اکثر کشورهای اروپا به نمایش گذاشته شده است .\nاز آثار ارزنده ی اردشیر محصص می توان « اردشیر و هوای طوفانی » ، « وقایع اتفاقیه » ، « اردشیر و صورتک هایش » ، « طرح های آزاد » ، « طراحان طنزاندیش » ، « کاکتوس » و هزاران طرح دیگر در روزنامه و مجلات معتبر دنیا نام برد .


دانلود Luminar 4.1.1.5343 x64 نرم افزار ویرایش حرفه ای تصاویر\nموقعیت شما یاس دانلود نرم افزار گرافیک دانلود Luminar 4.1.1.5343 x64 + Portable – نرم افزار ویرایش حرفه ای تصاویر\nبازدید : 28,993 بار\nLuminar 4.1.1.5343 x64 + Portable نام نرم افزاری قدرتمند و کاربردی به منظور ویرایش حرفه‌ای تصاویر است. هرآنچه که شما برای کار با تصاویر دیجیتالی در کامپیوتر نیاز دارید، از نرم افزار لومینار گنجانده شده و هریک از آنان، بهترین عملکرد ممکن را از خود نشان می‌دهند. همانطور که می‌دانید، امروزه تصاویر فیزیکی جای خود را به فایل‌های دیجیتالی داده‌اند. با گسترش استفاده از این عکس‌ها، نرم افزارهای متعددی برای ویرایش و کار با عکس‌ها عرضه شده‌اند که از مهم‌ترین آنان می‌توان به برنامه فتوشاپ اشاره کرد. در این میان، تعداد دیگری از نرم افزارهای گرافیکی هم هستند که می‌توان از آن برای ویرایش حرفه‌ای تصاویر استفاده کرد.\nدانلود Luminar 2018 Portable x64


پیدا شدن یک جسد در چمدان + تصاویر و فیلم - وعده صادق\nبسیاری از نمایندگان اصلاح‌طلب انگار در مجلس حضور ندارند مهمترین عناوین ائتلاف نظامی غرب علیه تروریزم واقعی نیست/ زادگاه تکفیر و تروریزم، دولت آمریکا و بعضی دولتهای اروپایی است آنچه سعد حریری را تسلیم حزب الله کرد! ماموریت مهم «صالحی امیری» در وزارت ارشاد چیست؟ آقای روحانی! «سیف و صالحی» هم به دنبال «سیب و گلابی» بودند؟ اژه ای: آخرین وضعیت پرونده نرگس محمدی/اشتغال مسئولان دوتابعیتی قابل پیگیری است خیال شکست‌ناپذیری آمریکا خطایی بزرگ است/ آمریکا در منطقه به‌شدت زمین‌گیر و درمانده است روحانی برای ورود به انتخابات ۹۶ دچار تردید شده/ جهانگیری در حال رایزنی است در بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات کوتاه نمی آییم/ شورای نگهبان با کسی تعارف ندارد پزشکیان: دولت به‌جای پذیرش فشارها از وزرای خود حمایت کند/ مقطع فعلی زمان مناسبی برای ترمیم کابینه نبود آخرین اخبار طعنه شهید حسینی در سخنرانی به رئیس شهربانی حجت‌الاسلام سعید مهدوی کنی عضو جامعه روحانیت مبارز شد دشمن در فضای مجازی بیش از تجهیزات نظامی برای ضربه زدن به ایران هزینه کرده است ائتلاف نظامی غرب علیه تروریسم،واقعی و بدنبال ریشه‌کن کردن آن نیست مقامات ترکیه از بازداشت دو عضو کرد شورای شهر دیاربکر خبر دادند کاهش ۲۴ درصدی نزاع و درگیری در پنج ماهه نخست سال هشدار دوباره سازمان ملل از افزایش گرسنگی و بی غذایی در یمن افزایش ۵۰ درصدی سفر به عتبات از اول محرم/ پلیس منعی برای تشرف انفرادی زائران ندارد قاسمی: اروپا بدون ملاحظات سیاسی راهکارهای مشخص برای توسعه روابط تدوین کند جهان اسلام موظف است اسلحه را از دست ظالم بگیرد پسرخاله صدام بازداشت شد دیدار امیر عبداللهیان با سفیر شیلی افزایش ۲۲ درصدی صادرات پسته ایران در نیمه نخست سال ۹۵ جالب و خواندنی بهترین بازی از نگاه علی انصاریان+ اینستاپست امیر تتلو از زندان آزاد شد +عکس دختر قاتل حیوانات برای کشتن مادرش نیز نقشه داشت+تصاویر(۱۶+) کوپه لوکس مزدا در سال ۲۰۲۰+ تصاویر جشنواره ای وحشتناک در تایلند/عاقبت حمل گاو در صندوق عقب ماشین/افزایش سرعت گوشی با "Clean Master" خانه تکانی توییتر شروع شد تبریک ورزشکاران به تیم ملی جوانان هدیه ویژه موسسه چاتم هاوس به دکتر ظریف جمله ای زیبا در اینستاگرام احمد رضا عابد زاده+ اینستاپست انتشار بخشی از سخنان جهانگیری در همایش ملی روز روستا+اینستاپست هواووی به دوربین میت ۹ خود افتخار می کند جهان در سال ۲۰۴۵ با ذهن کنترل می‌شود ۲ فیلم ایرانی نامزد جوایز سینمایی آسیاپاسیفیک شدند دین و اندیشه مختار سر از بدن «شمر» را جدا کرد و او را در دیگ سوزان انداخت قرآن کریم وحدت را بهترین نعمت و تفرقه را بدترین عذاب ذکر کرده است اولین شهید از یاران امام حسین (ع) چه کسی بود؟/ ماجرای خواب کوتاه سیدالشهداء در مسیر کربلا امام حسین(ع)به دنیا نشان داد که انسان و انسانیت در صدر است با دستور امام صادق، فرزندان‌تان را تا چهار نسل، بیمه کنید محقق و نویسنده مسیحی: حسین(ع) وجدان تمامی ادیان است/ روایت عاشورا در انجیل معرفی هیأت داوران مسابقات سراسری قرآن کریم+اسامی تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۵ ساعت ۱۳:۲۴ | کد خبر : 19446\nپیدا شدن یک جسد در چمدان + تصاویر و فیلم به گزارش گروه وب و شبکه اجتماعی وعده صادق؛ مردی به جرم قتل یک دختر ۲۱ ساله و قرار دادن جسد وی در یک چمدان بازداشت شد. یکی از ساکنین مرکز شهر ساندیگو به نام “فیل” هنگام بیرون انداختن زباله هایش متوجه چمدانی مشکوک در سطل زیاله های شهرداری شد که گویا جسد شانا هاینز در آن مچاله شده بود.\nپس از اینکه “فیل” از سر کنجکاوی سعی کرد چمدان را بلند کند، متوجه شد که این چمدان به شدت سنگین است، در این حین متوجه موهایی انسانی شد که در لای زیپ چمدان گیر کرده اند پس بلافاصله با پلیس تماس گرفت.\nقاتل دختر ۲۱ ساله، جوشا پالمر\nپس از حضور پلیس و واکاوی های اولیه جسد “شان” ۲۱ ساله در این چمدان یافت شد. براساس تحقیقات اولیه پلیس یک مرد سی و یک ساله به جرم قتل این زن دستگیر شد.\nطبق تحقیقات پلیس مشخص شد که حدود یک ماه پیش “شانا” در صفحه فیس بوک خود نوشته بود” خدا را بخاطر بودن پالمر (نام قاتل) شکر می کنم.”\nگفتنی است؛ هنوز مشخص نیست که رابطه قاتل و مقتول با یکدیگر چگونه بوده و علت اصلی قتل چیست، همچنین هنوز اطلاعات کافی از تاریخ دقیق این قتل گزارش نشده است.\nبرچسب ها : جسد, چمدان, فیلم, وعده صادق


راه دیگر | دلار هزار تومانی دیگر بر نمی‌گردد\nتأکید وزير صنعت بر گرانی ارز:\nدلار هزار تومانی دیگر بر نمی‌گردد\nوزیر صنعت، معدن و تجارت با اعلام اینکه دلار هزار تومانی دیگر بر نمی‌گردد خواستار کنار آمدن با دلار ۴ هزار تومانی شد.\nخبرگزاری ایلنا در گزارشی با انعکاس سخنان مهدی غضنفری نوشت: “اقتصادی که ارزش ارز آن هزار تومان بود، دوباره بازنخواهد گشت زیرا این اقتصاد معنایش این است که ارز نفتی را در حوزه مصرف هزینه کنیم. اگر ارزش ارز دلاری حاصل از صادرات نفتی ۳۰۰۰ یا ۴۰۰۰ تومان است باید این موضوع را بپذیریم.”\nبنابراین گزارش، وزیر صنعت و معدن و تجارت کشور در مراسم ۴۷ سالگی سایپا با بیان اینکه اقتصادی که ارزش ارز آن ۴۰۰۰ تومان است وابسته به نفت نبوده و یک اقتصاد پویا، مستقل و رو به رشد است،اظهارداشت: “اقتصادی که ارزش ارز آن هزار تومان بود، دوباره بازنخواهد گشت زیرا این اقتصاد معنایش این است که ارز نفتی را در حوزه مصرف هزینه کنیم. اما اقتصاد ارز ۲۵۰۰ تومانی به معنای تلاش برای استقلال از ارز نفتی است و دیگر هیچ تحریمی بر روی اقتصاد ما اثرگذار نخواهد بود.”\nاما در سوی دیگر خبرها، سایت اصولگراى تابناک با انتقاد از سخنان مهدی غضنفری در مطلبی با عنوان”واژه‌نامه ارزی مهدی غضنفری؛ خداحافظ ۱۲۲۶، سلام بر ۲۵۰۰” نوشت:”وزیر صنعت و معدن و تجارت که گویا این روز‌ها بیش از همه وزرای کابینه، تحت فشار‌ها وارده از سوی بازار است، به تازگی سخنان جالب توجهی بر زبان می‌آورد؛ سخنانی که بر خلاف آنچه تا کنون از مسئولان دولتی شنیده‌ایم، گویا رنگی از بیان واقعیات اساسی دارد. پس از آن که وی چندی پیش، خبر از کاهش ۵۰ درصدی درآمد ارزی داد، امروز نکات جالبی درباره نرخ ارز بیان کرده است.”\nبه نوشته تابناک؛ وزیر صنعت و معدن و تجارت اشارت جالب توجهی داشت که گویا کدهایی اقتصادی در سخنان وی نهفته است. گویا با خود عهد بسته برای کاستن از این فشار، کمترین واقعیات را در بین افکار عمومی بیان کند. اما در لابلای بیان واقعیات از سوی وزیر صنعت و معدن و تجارت، نکاتی اساسی نهفته که بی‌گمان خود وی بهتر از هر کسی از آن‌ها آگاه است.\nاین سایت نزدیک به محسن رضایی در ادامه نوشت: “پس از اذعان به کاهش ۵۰ درصدی در‌آمد نفتی کشور در سال جدید که اولین بار مهدی غضنفری با صراحت به آن اشاره کرد، اکنون اذعان به نرخ ارز سه تا چهار هزار تومانی و الزام به پذیرفتن این نرخ در اقتصاد برای اولین بار از زبان وی نیز بیان می‌شود. کدی که وزیر صنعت در این بخش از سخنان خود به بیان آن پرداخته، نکته مهمی است که به صراحت بیان می‌کند ارزش ارز حاصل از درآمد نفتی کشور با توجه به کاهش ۵۰ درصدی این درآمد در همان محدودهسه تا چهار هزار تومان است. در نتیجه باید پرسید آیا کاهش نرخ ارز به کمتر از سه هزار تومان با این تفاسیر ممکن است؟ بر چه اساسی مسئولان بانک مرکزی و وزیر اقتصاد، خبر از کاهش قریب القوع نرخ ارز داده‌اند؟”\nتابناک در ادامه افزود: “نرخ ارز واقعی، رشد اقتصادی را نیز در پی دارد؛ اما وزیر صنعت و معدن و تجارت گویا اعتقادات چندی پیش خود را به کلی از دست داده است. وی چند ماه گذشته بیان کرده بود که به باور وی و رئیس جمهور نرخ ارز، لنگر تورم است و برای این نرخ ارز ثابت نگه داشته شده که تورم افزایش نیابد. آیا این روز‌ها دیگر کشتی تورم کشور به قدری افسار پاره کرده که دیگر نرخ ارز لنگر آن نیست یا آنکه مهدی غضنفری از اعتقاد قلبی سابق خود برگشته است؟! اگرچه نرخ ارز هزار تومانی به معنی اقتصاد نفتی است و دیگر باز‌نخواهد گشت .”\nاین سایت اصولگرا همچنین نوشت: “با این تفسیر غضنفری به دومین اشتباه دولت در سال‌های گذشته اشاره آشکاری کرده است؛ دولتی که در حدود هشت سال مدیریتش هیچ‌گاه نرخ ارز واقعی نبوده است. حال مهدی غضنفری اشاره می‌کند که این رویکردی اشتباه بوده و دیگر باز‌نخواهد گشت. این امر به معنی آن است که به زودی ارز ۱۲۲۶ تومان از صحنه اقتصاد محو خواهد شد و در نتیجه کالاهای اساسی که ارز مرجع به ان‌ها تعلق می‌گرفت، با آن ارز خداحافظی می‌کنند و افزایش قیمت آن‌ها در سال آینده از هم اکنون بسیار روشن است. البته این امر در جایی که دیگر نرخ ارز لنگر تورم نیست، طبیعی و منطقی هم هست! اکنون که نرخ ارز هزار تومانی نشانه اقتصادی کهنه و منسوخ است و ارز نفتی که ۵۰ درصد کاهش یافته (و البته نشانه اقتصاد پویا است) پس از گذر از ارز ۱۲۲۶ تومانی و حرکت به سمت اقتصاد پویا گویا از دید غضنفری لازمه یک تلاش است، و ارز ۲۵۰۰ تومانی نمود آن. این گفته غضنفری را نیز باید در این زمینه تفسیر کرد که بودجه ۹۲ بر آن زمینه شکل گرفته است؛ نرخ ارز شناور مدیریت شده. گویا غضنفری پیش از هر کس دیگری نرخ موجه برای بودجه سال آینده را رونمایی کرده است؛ آن هم در قالب تلاش برای فرار از اقتصاد نفتی. ”\nاین در حالیست که بولتن نیوز هم با انتقاد از وضعیت اقتصادی و سیاست های فعلی مالی کشور در مطلبی نوشت: “به جای تمرکز بر کاهش نرخ دلار به زیر ۳ هزار تومان، به کنترل تورم توجه کنید.”\nاین سایت خبری با درج این مطلب که گشایش های ارزی مقطعی نباید ما را به گونه ای خوشبین سازد که سیاست اصلی و استراتژی حمایت از تولید ملی و کنترل تورم در چارچوب اقتصاد مقاومتی و تامین کار و معیشت مردم را فراموش کنیم و با واردات کالا و مخارج ارزی بیشتر مشکل را موقتا حل کنیم، افزود: ” واقعیت این است که اقتصاد ایران هنوز به شرایطی نرسیده که بتوان نرخ ارز را مستقل از سایر شرایط سیاست داخلی، سیاست خارجی و کل اقتصاد ارزیابی کرد و تنها به اثر یک متغیر اقتصاد یعنی کاهش نرخ ارز خوشبین بود و آن را راهگشا دانست. به عبارت دیگر، نرخ ارز متاثر از تورم ۱۵ سال گذشته، باید نرخی حدود ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ تومان را داشته باشد تا این نرخ متناسب با تورم باشد.\nبولتن نیوز همچنین در ادامه افزود: “اقتصاد دانان در شرایط کنونی اعتقاد دارند، که خروج از بحران ها و مشکلات اقتصادی، نیازمند یک استراتژی است و با تصمیمات لحظه ای و نوسانات روزانه قابل حل نیست. بنابراین، با تزریق چند صد میلیون دلار ارز و کاهش نرخ ارز، نمی توان همه مشکلات اقتصاد را حل کرد یا مدیریت بهتری را شاهد بود.”\nاین سایت اصولگرا تأکید کرد: “همانطور که افزایش شدید نرخ ارز می تواند هزینه های اقتصاد را بالا ببرد و مشکل ایجاد کند کاهش شدید نرخ ارز نیز به مصلحت منافع ملی و تولید و صادرات نیست و در چارچوب توصیه هایی که برای یک اقتصاد دارای تورم و رکود ارائه می شود نمی گنجد. دوما، باید توجه داشت که مردم در شرایط کنونی، به کنترل تورم و نرخ ها و سه برابر شدن قیمت دارایی هایی مانند مسکن و طلا و خودرو، و تورم ۳۷درصدی کالاهای مصرفی توجه دارند و کاهش نرخ ارز تنها بخش کوچکی از انتظارات مردم و کاهش فشار بر زندگی خانوارها را پوشش می دهد.”


تسلیت سازمان بسیج اساتید استان گلستان | استان گلستان\nپیام تسلیت سازمان بسیج اساتید استان گلستان به مناسبت فرارسیدن سالگرد ارتحال ملکوتی حضرت امام خمینی (ره) و قیام خونین ۱۵ خرداد:\nنام انقلاب شکوهمند اسلامی ایران همواره با نام رهبر حکیم و قاطع، حضرت امام خمینی (ره) عجین شده است. بزرگ مردی که تنها به پشتوانه ایمان و اعتقاد و آزادگی و به مدد محبت همیشه ماندگارش در دل های ایرانیان، کاخ حکومت ستم شاهی را ویران کرد و همانگونه که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) فرمودند "امام کبیر ما عصر جدیدی را در زمان ما آغاز کردند" امام راحل (ره) فصل نوینی فراروی تاریخ ایران اسلامی گشود.\nسازمان بسیج اساتید استان گلستان؛ سالروز رحلت ملکوتی و جانگداز حضرت امام خمینی(ره) بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران و شهادت یاران ایشان در فاجعه قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ را به عموم ملت شریف ایران، به ویژه مردم متدیّن و انقلابی شهرستان گرگان، تسلیت و تعزیت عرض نموده و از درگاه خداوند منان عزّت و سرافرازی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را در تمامی عرصه های جهانی و بین المللی مسألت دارد.\nروابط عمومی سازمان بسیج اساتید دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی استان گلستان


سیگنال حذف قرعه کشی برای خرید خودرو\n۱۴۰۰/۰۵/۱۹ ۰۹:۳۱:۱۰ کد خبر : 66394\nحذف قرعه‌کشی از فرآیند عرضه شرکت‌های خودروساز استارت خورد. پیش‌تر اخباری در ارتباط با لغو برخی محدودیت‌ها برای حضور خریداران خودرو از مبدأ مطرح بود اما به نظر می‌رسد با حذف قرعه‌کشی تمام محدودیت‌ها برای خریداران خودرو از شرکت‌های خودروساز برداشته شده و مانند روال قبل متقاضیان می‌توانند به سایت‌های شرکت‌های خودروساز مراجعه و محصول خود را خریداری کنند.\nبه گزارش خودروتک به نقل از دنیای اقتصاد ، بر این اساس سایپا در آخرین پیش‌فروش خود برای پنج محصول تولیدی (کوئیک S، ساینا S، کوئیک دنده‌ای، کوئیک R و وانت پراید) علاوه بر حذف محدودیت‌های ثبت نام، قرعه‌کشی را نیز از فرآیند فروش خود حذف کرده است.\nبر اساس اطلاعیه‌ای که این خودروساز منتشر کرده متقاضیان می‌توانند در زمان تعیین شده به سایت فروش این خودروساز مراجعه کرده از میان محصولات عرضه شده خودروی مورد نظر خود را انتخاب کنند، مبلغ اعلام شده را به عنوان پیش‌پرداخت به حساب خودروساز واریز و منتظر دریافت خودرو بر اساس برنامه زمان‌بندی اعلام شده (دی ماه ۱۴۰۰ تا تیرماه ۱۴۰۱) از سوی خودروساز باشند.\nزمان قرعه کشی هایما S7 اعلام شد


تیراندازی در شیکاگو آمریکا با ۴ کشته و ۲۷ مجروح\nتیراندازی در یک مهمانی در شیکاگوی آمریکا ۳۱ کشته و مجروح به‌همراه داشته است.\nتاریخ انتشار: ۵۲ : ۱۰ - ۲۵ اسفند ۱۳۹۹\nای‌بی‌سی روز یکشنبه از جان باختن ۴ نفر در تیراندازی یک فرد مسلح در شیکاگوی آمریکا خبر داد.\nبنابر اعلام این خبرگزاری تاکنون ۴ جان باخته و ۲۷ مجروح در حادثه تیراندازی یک فرد مسلح در یک مهمانی در شیکاگو گزارش شده است.\n«خوزه ژارا» سخنگوی پلیس، دراین باره گفت: «پلیس حوالی ساعت ۴:۴۰ بامداد یک‌شنبه به وقت محلی در محل حادثه حاضر شده است. یکی از مهمانان در مهمانی شروع به تیراندازی کرده که منجر به مرگ چند نفر شده است.»\nدر این تیراندازی ۳۱ نفر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند که در این میان ۴ نفر جان باختند. افراد جراحت دیده در این حادثه بین ۲۰ تا ۴۴ ساله گزارش شده‌اند.\nمصدومان این حادثه به بیمارستان منتقل شدند و حال برخی وخیم گزارش شده است.\nپلیس شیکاگو تاکنون ۴ اسلحه از این حادثه را ضبط کرده است. تحقیقات در محل حادثه ادامه دارد و پلیس منطقه جزئیات بیشتری در این باره ارائه نکرده است\nبرچسب ها: آمریکا ، شیکاگو ، تیر اندازی ، کشته و زخمی


تصویر بزرگ : Metribolone زرد / Methyltrienolone برای مرد ساخت عضله با قیمت کارخانه\nمطالعات نشان داده است که استفاده از استروئید آنابولیک خوراکی با غذا میتواند از قابلیت زیستی آن را کاهش دهد. این امر به علت ماهیت محلول چربی هورمونهای استروئید است که می تواند بعضی از داروها را با چربی رژیم غذایی غیر قابل انحلال حل کند و جذب آن از دستگاه گوارش را کاهش دهد. دستگاه برای حداکثر استفاده، متیلتریینولون باید روی معده خالی بگذرد.\n3. تحویل امن و سریع : بسیاری از روش های مختلف بسته بندی امن مخفی، تجربه در انتخاب بیان، 4 ~ 7 روز برای رسیدن به، موفق 99٪.


اجاره ویدئو پروژکتور و تنظیمات آن - وبلاگ "اجاره یاب - اجاره همه چیز آنلاین"\nزمانی که قصد اجاره ویدئو پروژکتور را دارید،احتمالا پس از نصب اولیه ،تصاویر نمایش داده شده باب میل شما نمی باشد. جهت بهبود تصویر نکاتی را در این پست آموزش خواهیم داد تا به تصویر با کیفیت دلخواهتان دست یابید.\n۱- آیا تصویر در پرده نمایش به صورت ذوزنقه ای نمایش داده می شود؟\n۲- چطور اندازه تصویر را کوچک و یا بزرگ تر از اندازه فعلی کنیم؟\n۳- به چه طریق تصویر کدر را واضح کنیم؟\nدر بعضی مواقع تصویر شما کدر و نامطلوب بوده شما با استفاده از اهرم فوکوس که در کنار لنز دستگاه می باشد می توانید تصویر مورد نظر خود را تنظیم نمایید.\n۴- چطور تصویر مورب را صاف کنیم؟\n۵- چطور یک تصویر را تراز کنیم؟\nاگر قصد دارید برای اجاره ویدئو پروژکتور آن را بر روی میز قرار دهید حدالامکان سعی کنید سطح مورد نظر صاف و تراز باشد در غیر این صورت می توانید با استفاده از پیچ های تنظیم زیر دستگاه،دستگاه خود را تراز نمایید.\n۶- آیا تصویر به صورت وارونه نمایش داده می شود؟\n۷- آیا تصویر نمایش داده نمی شود؟\nمطمئن شوید که تمام کابل ها ی لازم درست وصل شده اند ویدئو پروژکتور روشن است.\nدکمه ی پاور دستگاه را فشار دهید امکان دارد دستگاه در حالت خواب یا استند بای باشد.\nهمچنین کامپیوتر خود را نیز چک کنید که بر روی حالت خواب یا استندبای نباشد.\nاز طریق منو قسمت سیگنال را چک نمایید که منبع ویدئویی درست تشخیص داده شده باشد. تنظیمات صفحه نمایش را برسی نمایید. ممکن است عمر لامپ ویدئو پروژکتور تمام شده باشد.\nامیدواریم با این راهنمایی ها مشکلی در اجاره ویدئو پروژکتور نداشته باشید.\nقصد اجاره ویدئو پروژکتور را دارید؟\nبسیاری از افرادی که قصد اجاره ویدئو پروژکتور را دارند از نحوه اتصال و نصب آن...


یکی از موضوعات قابل توجه در جشنواره بین المللی فیلم فجر امسال، نمایش فیلم هایی از فیلم سازان ایرانی است که با وجود تحسین برانگیز بودن به جشنواره ملی فیلم فجر۹۷ راه پیدا نکرده بودند. امسال در حاشیه جشنواره جهانی فیلم فجر، کارگاه هایی هم در پردیس چارسو با موضوعات مختلف از سوی هنرمندان ایرانی و خارجی برگزار می‌شود که این کارگاه‌ها نیز تاکنون مخاطبان زیادی نداشته است. در کنار موارد یاد شده که به کلیت جشنواره مرتبط است، سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر برخی حاشیه‌های کوچک هم داشت که منجر به نارضایتی مخاطبان شد؛ اقداماتی از سوی برگزارکنندگان جشنواره که به نظر می‌رسد به منظور درآمدزایی بیشتر برای جشنواره صورت گرفت. در پایان اگر بخواهیم به یکی دیگر از مهم‌ترین نکات در مورد سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر اشاره کنیم، کم توجهی اهالی رسانه به این رویداد سینمایی است؛ موضوعی که البته تازگی ندارد و از نخستین سال هایی که این رویداد از بخش ملی جشنواره فیلم فجر جدا شد، همواره وجود داشته است. کوتاه سخن آنکه، رخدادهای سی و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم فجر، حاکی از لزوم توجه بیشتر برگزارکنندگان و دست اندرکاران این رویداد سینمایی به تعمیق و تقویت آن است.\nاحد صادقی عصر یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایرنا افزود: مراسم اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر را محمدرضا شهیدی‌فر مجری‌گری خواهد. وی گفت: قرار است در این مراسم از ۲۳ آزاده هشت سال دفاع مقدس که فیلم «۲۳ نفر» بر اساس آن‌ها ساخته شده است، تقدیر و تجلیل بعمل آید. کارگردان مراسم اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در عین حال گفت: حتی دکور این مراسم نیز به صورت مجازی و با استفاده از ال سی دی‌های غول پیکر سالن اجرا خواهد شد. ** فیلم فجر ۹۷ در یک نگاهبه گزارش ایرنا، سی‌وهفتمین دوره جشنواره فیلم فجر با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر مسئولان فرهنگیو هنری شامگاه ۹ بهمن در پردیس تئاتر تهران آغاز به کار کرد. در این دوره از جشنواره به دبیری ابراهیم داروغه‌زاده، ۲۲ فیلم در بخش مسابقه سینمای ایران (سودای سیمرغ)، ۳ اثر در بخش پویانمایی، ۱۰ فیلم در بخش نگاه نو، ۷ فیلم کوتاه و ۵ مستند رقابت می‌کنند.


الکترواسلگ,جوش الکترواسلگ , ماشین جوش الکترواسلگ, ماشین جوش electroslag , electroslag ,استیفنر, جوش استیفنر,جوش استیفنر بعد چهارم ,جوشکاری بعد چهارم باکس, جوشکاری بعد چهارم BOX , جوش کاری بعد چهارم باکس , جوش کاری بعد چهارم BOX , خط تولید BOX , خط تولید H , خط تولید H و BOX , خطوط تولید H و BOX – ماشین تولید H , ماشین تولید BOX , خط تولید سازه H , خط تولید سازه BOX , ماشین آلات تولید H و BOX , | ماشین صنعت اوتک\nصفحه نخستدرباره اوتکمحصولات\nماشین آلات برش گرمماشین مونتاژ اتوماتیک سازه Hماشین جوش زیرپودری دروازه ایماشین جوش زیرپودری صلیبیماشین نورد و مستقیم سازیماشین آلات جابه جایی خط تولید\nخط تولید سازه BOX\nماشین آلات برش گرمماشین مونتاژ سازه BOXماشین جوش زیرپودری دروازه ایماشین جوش زیرپودری صلیبیماشین جوش الکترواسلگ\nماشین آلات جابه جایی خط تولید\nماشین آلات سوراخکاری CNC صفحات فولادیماشین آلات سوراخکاری CNC سازه H و BOX\nماشین آلات شات بلاست صفحات فولادیماشین آلات شات بلاست سازه H و BOX\nماشین آلات ساخت مخازن تحت فشار\nبوم و ستونگردانندهپوزیشنر\nماشین آلات برش شعله و پلاسما\nماشین برش شعله راسته برماشین برش شعله CNC راسته بردستگاه برش پرتابل سی ان سی هواگازدستگاه برش پرتابل سی ان سی پلاسما\nشبیه ساز آموزشی جوشکاری\nمشاوره فنی مهندسینصب و راه اندازیخدمات پس از فروش\nمقالات تخصصیکتب تخصصیاستانداردها\n» محصولات » خط تولید سازه BOX » ماشین جوش الکترواسلگ\nماشین جوش الکترواسلگ Electroslag welding machine\nماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine نصب استیفنرها در بدنه داخلی سازه BOX بدلیل بالا بردن ضریب تحمل فشار و کشش در محل تقاطع و اتصال سازه ها با یکدیگر می باشد . به همین دلیل اتصال تمام قسمتهای قطعه استیفنر به بدنه داخلی BOX و تمامی بعدهای آن از موارد بسیار مهم و حائز اهمیت می باشد . انجام جوشکاری بعد چهارم در روش دستی بسیار وقت گیر و پر هزینه می باشد که توسط ماشین جوشکاری الکترواسلگ این فرآبند بسیار سریع و مقرون به صرفه شده است . ماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine فرآیند جوشکاری بعد چهارم باکس توسط ماشین جوش الکترواسلگ :\nجهت جوشکاری بعد چهارم یا جوشکاری همزمان دو بعد استیفنر باکس توسط ماشین جوش الکترواسلگ به شیوه فوق عمل می شود . بعد از جوشکاری استیفنر به بدنه باکس ، همانند تصویر فوق ، Back weld هایی در کنار استیفنر به شیوه ای که در تصویر نشان داده شده جوشکاری می شود .\nمحلی که استیفنر قرار دارد و قرار هست که الکترو الکترواسلگ برای جوشکاری وارد شود را علامت می زنیم .\nسپس درپوش باکس را گذاشته و به باکس جوش می دهیم .\nمحل ورود الکترود را سوراخکاری می کنیم . (فرآیند فوق می تواند در فرآیند برش CNC در قسمت راسته بری انجام شود یا می توانیم بعد از مونتاژ باکس توسط دریل رادیال یا مگنت انجام شود.)\nسپس اپراتور، ماشین جوش الکترواسلگ را توسط تابلو کنترل به محل مورد نظر جهت ورود الکترود هدایت کرده .\nکلیه تنظیمات مورد نظر جهت جوشکاری را انجام می دهند .(ورود الکترود - عدم اتصال به بدنه - ولتاژ - آمپر را تنظیم می کند)\nبا فشار دادن دکمه Start عملیات جوشکاری توسط ماشین جوش الکترواسلگ به صورت کاملاً اتوماتیک انجام می شود .\nماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine ماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine\nماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine ماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine ماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine ماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine ماشین جوش الکترواسلگ Electroslag Welding Machine مشخصات فنی ماشین جوش الکترواسلگ : ابعاد سازه 1200-300 میلیمتر\nطول سازه 15000-4000 میلیمتر\nفاصله ریلها 1 متر\nسرعت جابجایی ماشین\nقدرت موتور حرکتی\nمنبع تغذیه جوش Electro-slag\n2 واحد 1250 آمپر\nواحد هدایت سیم 2 واحد\nلینک های مفید :الکترواسلگ از نگاه Substechالکترواسلگ از نگاه ویکیپدیاالکترواسلگ از نگاه Wikipgوبلاگ جوش الکترواسلگ\nصفحه نخست | درباره اوتک | محصولات | بخش علمی | خدمات فنی | اخبار | تماس با ما | خبرنامه\nکلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت ماشین صنعت اوتک می باشد.


کارخانه سنگ شکنی سنگ طلا مورد استفاده برای فروش. Pre مورد استفاده در سنگ شکن سنگ های تلفن کارخانه سنگ شکن سنگ برای فروش در کانادا\nدستگاه های سنگ شکن آسفالت برای فروش -گیاه تجهیزات سنگ فروش دستگاه سنگ شکن و کارخانه آسفالت دریافت قیمت فراهم بودن زمینه حضور جدی صنعت خودرو در شهرک‌های صنعتی قم\nآفریقای جنوبی طلا کمپرسور معدن کارخانه. دستگاه های سنگ شکن برای فروش در طلا آفریقای جنوبی. کارخانه های تولید سنگ الماس 553 قیراطی کشف شده از معادن آفریقای جنوبی معدن طلا در . چت زنده\nبا استفاده از تجهیزات در خرد کردن آفریقای جنوبی . سنگ شکن های قابل حمل برای ماشین آلات سنگ شکن . کارخانه بتن برای فروش-سنگ شکن. سنگ شکن برای بتن عکس خرید و کن آفریقای جنوبی با ماشین آلات .\nتولید کنندگان دستگاه های سنگ شکن سنگ در آفریقای جنوبی سنگ شکن سنگ در آفریقای جنوبی سنگ شکن های شرکت بزرگ تولید کننده طلای . سنگ شکن برای فروش. صفحه اصلی >دانش معدن >معادن طلا در آفریقا روند\nقتل ۲۵ مسلمان در مسجدی در آفریقای مرکزی. جمهوری آفریقای مرکزی با وجود داشتن منابع غنی الماس اما دچار فقر است و از اواخر سال 2012 بار دیگر خشونت و درگیری بین مسلمانان و گروه‌های مسیحی شورشی آغاز\nسنگ تجهیزات سنگ شکن در جمهوری چک سنگ شکن برای فروش سنگ شکن ضربه ای با شافتاز معادن طلاسنگ شکن در آفریقای جنوبی طلا ماشین آلات معدن برای فروش در آفریقای جنوبی سنگ شکن دولومیت تلفن همراه .\nMay 19 1998 · استخدام کارخانه سنگ شکن کروم در آفریقای جنوبی. دستگاه های سنگ شکن سنگ برای استخدام در آفریقای جنوبی سنگ شکن Gormiti ضرب و شتم چکش. اجاره سنگ شکن در دستگاه های سنگ شکن موبایل برای استخدام آفریقای .\nJun 08 2016 · کامل کارخانه سنگ شکن برای فروش در ایتالیا سنگ شکن فکی برای فروش در مالزی بزرگ سنگ شکن سازی در فیدر مورد استفاده برای دستگاه . گرفتن اطلاعات سنگ گرانیت استفاده در الماس گیاه شستشو برای فروش\nلیست ماشین آلات تولید کارخانه سنگ شکن. نیاز به ماشین آلات سنگ شکن سنگ آهن. سنگ و ماشین آلات سنگ شکن برای فروش در آفریقای سنگ شکن فکی برای فروش شرکت سنگ آهن مرکزی .\nقیمت سنگ شکن ضربه کائولن در سنگ شکن برای فروش سنگ شکن ای، سنگ شکن در اندازه های 0/5 الی چت آنلاین سنگ شکن کارخانه آفریقای جنوبی تولید کارخانه های آفریقای جنوبی سنگ\nکارخانه فرآوری-تجهیزات معدن مونروویا گیاه شستشو برای طلا فروش کارخانه سنگ شکن سنگ در تراکم در سنگ آهن کلسیت در خمیر دندان برای نمودار خط از تجهیزات فروش میلگرد بناب .میلگرد اردبیل.تیر آهن\nله کننده سنگ شکن فکی شکن مخروطی برای فروش توپ کارخانه. شرکت ماشین آلات شیبانگ شانگهای با نام تجاری sbm یکی از مجموعه کارخانجات بزرگ با تکنولوژی پیشرفته های تک در شهر شانگهای چین می باشد .\nکارخانه سنگ شکن برای استخدام آفریقای جنوبی. کارخانه های تولید طلا در آفریقای جنوبیسنگ شکن برای آفریقا در حال حاضر تنها به تا بورکینافاسو، جنوب مالی کارخانه سنگ شکن مبل برای .\nاز سنگ شکن آفریقای جنوبی. سنگ مورد استفاده کارخانه سنگ شکن در آفریقای جنوبی فک مورد استفاده برای فروش در درهم شکستن مقدار زیادی از سنگ، سنگ برای سنگ شکن فکیtp دریافت قیمت>>استفاده فکtph ظرفیت سنگ شکن در اروپا استفاده .\nآسیاب فروش کارخانه در آفریقای جنوبی -گیاه تجهیزات سنگ موج شکن برای فروش آفریقای جنوبی کارخانه های تولید سنگ زنی را برای فروش در آفریقای . چت زنده سنگ شکن میوه آفریقای جنوبیاستشاري\nواحد سنگ شکن لامپ در هندmat-fiz . کارخانه های سنگ شکن برای فروش در روستنبرگ-سنگ برای سنگ آهن جریان سنگ شکن از چین تارزان شرکت، خط سنگ شکن بزرگ کارخانه سنگ شکن برای فروش در شن و ماسه ساخت دستگاه\nموتور فیدر گریزلی نصب پی دی اف. فیدر برای سنگ شکن سنگ پی دی اف. فیدر تسمه جدید برای فروش در آفریقای جنوبی تسمه نقاله سنگ شکن هارتلjpinfotechin ارتعاشی سنگین فیدر پی دی اف فیدر تسمه دو .


مهاجرت معکوس از تهران ؛ مرگ تدریجی یک رویا | تهران پرس\nکد خبر: 179025 تاریخ انتشار: 27/دي/1396 - 16:39\nدر حالی که در سطح بین المللی مهاجرت معکوس را به بازگشت مهاجران خارجی به موطن خود اطلاق می کنند ، در ایران بازگشت مهاجران از شهرهای بزرگ به شهر خود را مهاجرت معکوس می دانند .\nبه گزارش تهران پرس،مهاجرت به معنی ترک سرزمین اصلی به سرزمین دیگر است که عموما به منظور اسکان و رسیدن به هدفی معین همچون رفاه و امنیت است اما گاهی شاهد پدیده ای هستیم که در آن مهاجران به موطن اصلی خود بازگشته اند که دلایلی همچون بازگشت امنیت ، توسعه زیرساختها و مهیا شدن شرایط پیشرفت بخشی از دلایل ان است .\nافزایش قابل توجه جمعیت تهران در پنج دهه اخیر عموما به دلیل توسعه یافتگی بیشتر شهر تهران و مسائل اقتصادی همچون یافتن شغل برای خیل بیکارانی است که در جستو جوی کار سرزمین و خانواده خود را ترک کردند و پا بر این کلان شهر گذاردند ، اما موج دوم این حجم از مهاجرت و رشد سریع و یکباره جمعیتی به دانشجویان غیر بومی باز می گردد که پس از تحصیل در تهران به شهر خود باز نگشتند .\nاما گویا رویای زندگی خوب و مرفه در این کلانشهر امروز تبدیل به کابوس گرانی ، آلودگی هوا ترافیک تبدیل شده است و بسیاری با نامیدی از بهبود اوضاع ، بازگشت از تهران به شهرهای کوچک را تنها چاره این درد می پندارند.\nبا توجه به آمار های اخیر به نظر می رسد زنگ مهاجرت معکوس از تهان به صدا در آمده که مهمترین دلایل آن را می توان از گرانی مسکن ، آلودگی هوا ، ترافیک تا زلزله اخیر برشمرد .\nگرانی مسکن را می توان مهمترین دلیل مهاجرت شهروندان تهرانی از این شهر دانست بطوری که هزینه مسکن در سبد هر خانوار تهرانی چیزی در حدود 48 درصد است حال آن که این رقم در مقایسه با سایر خانوارهای ایرانی چیزی افزون بر 40 درصد اضافه تر به نظر می رسد .\nعلاوه بر این مشکلات ناشی از آلودگی هوا و ترافیک امان از بسیاری از شهروندان تهرانی و شهرهای بزرگ ربوده در حالیکه در شهرهای کوچک در صورت عدم وجود گرد و غبار هوا صاف و از ترافیک نیز خبری به گوش نمی رسد در نتیجه امید به زندگی و فشارهای عصبی هم در شهرهای کوچک کمتر خواهد بود .\nاما به نظر اوج گرفتن دوباره این موضوع بی ارتباط با موج زلزله های اخیر خصوصا در تهران و حومه و انتشار اخباری مبنی بر فعالیت گسل های تهران نمی تواند باشد طبیعی است که بسیاری دوست دارند در جایی زندگی کنند که در برابر زلزله از امنیت بیشتری برخوردار باشد .\nهر چه هست گویا باید به زودی با سخت تر شدن زندگی در شهرهای بزرگ همچون کلانشهر تهران منتظر موج بزرگتری از مهاجرت معکوس باشیم .\n*سید مجتبی میران\nمهاجرت مهاجرت معکوس مهاجران خارجی مهاجرت معکوس ؛ مرگ تدریجی یک رویا


اعلام فهرست آثار برگزیده بخش تئاتر جشنواره هنر زنده است - همشهری آنلاین\nآیین اختتامییه جشنواره شهروندان برگزیده همدان برگزار شد\nجمعه، 8 اسفند 1399 ساعت 14:052021-02-26فرهنگي\nاسامی 85 اثر منتخب بخش تئاتر جشنواره «هنر زنده است» در 11 عنوان اعلام شد.\n- " اسامی 85 اثر منتخب بخش تئاتر جشنواره هنر زنده است در 11 عنوان اعلام شد.\nبه گزارش سایت قطره و به نقل ازهمشهری آنلاین به نقل از روابط عمومی جشنواره، بخش تئاتر جشنواره هنر زنده است در 11 عنوان برگزار می شود و به تشخیص هیات داوران آثار گروه های مختلف شرکت کننده در این بخش رقابتی مورد ارزیابی هیأت داوران قرار می گیرد.\nدر اولین دوره جشنواره هنر زنده است بهروز غریب پور دبیر و لیلی عاج مدیر اجرایی بخش تئاتر بوده اند و آتیلا پسیانی، مرضیه برومند، فاطمه معتمدآریا و علی اصغر دشتی داورِی آثار این بخش را بر عهده دارند.\nاسامی 85 اثر منتخب 11 عنوان بخش تئاتر جشنواره هنر زنده است به شرح زیر است: بخش اصلی نمایش صحنه ای (بدون اولویت)-27 اثر: 1- است (پرنیا شمس) از تهران، 2- مکبث (امین رضایی) از مشهد، 3- اپیدمی (رضا پورتراب زاده) از گرگان، 4- پینوکیو (محمدرضا محمودی) از تهران، 5- دریم لند (مرتضی جلیلی دوست) از تهران، 6- روییدن (شعیب مکتب داری) از سنندج، 7- کمین ژاله (حامد مکملی) از قزوین، 8- متساوی الساقین (عمادالدین رجبلو) از گرگان، 9- استیو جابز (مهران رنجبر) از تهران، 10- خانم (امیر محمد حسنوند) از خرم آباد، 11- ماه و پلنگ (حامد ادوای) از تهران، 12- نقش در ستایش ژست (رامین علیزاده) از اراک، 13- این سه زن (غزل بویری) از خوزستان، 14- تتراکرومات (محمد جواد صرامی) از اصفهان، 15- از خط زرد فاصله بگیرید (رضا رشادت) از تهران، 16-زولپیدوم (فرزین ریحانی راد) از تبریز، 17- سونسی (مجتبی راوش) از کازرون، 18- صف (هامون هوشیار) از تهران، 19- امان (مجتبی جدی) از تهران، 20- 56، غسالخانه طهران (مهسا احمدزاده) از تهران، 21- مازخ/ساد (محمد اوحدی حائری) از اردبیل، 22- چند تکه لغزان بر لبه سران یک وضعیت پیچان (علیرضا اجلی) از تهران، 23- رسن های گور (کامران جباری) از سنندج، 24- اسکیس (سید آرمان احمدی) از شیراز، 25- خورشت خون (مرتضی امینیپور) از امیدیه خوزستان، 26- نهنگ تنها (عبدالرضا فتحی سقزچی) از دلیجان، 27- فقط چهل روزه بودم (مسعود طیبی) از تهران نمایش عروسکی (بدون اولویت) – 5 اثر: 1- سیمین و فرزان (فهمیه عابدینی) از تهران، 2- گرگنامه (سید یاسر هاشم زاده) از بیجار، 3- آبجی (مهدی شاه پیری) از تهران، 4- در انتظار آسمان برفی (رامین کهن) از تهران، 5- راز گنجور (هانی حسینی و مرضیه نادری) از تهران بخش پرفورمنس (بدون اولویت)- 3 اثر: 1- ایکیگای (پویان بخشیان) از ساری، 2- آنتروپی (نازنین زهرا رفیعی) از تهران، 3- وارت آرت (حسین خدایی) از اردبیل بخش موزیکال (بدون اولویت)- 5 اثر: 1- جانی سکیکی (حسین اکبرپور) از مشهد، 2- سمفونی خاموش (آوا حدادی) از اصفهان، 3- اتللو (شیما زاغیان) از اصفهان، 4-کمدی موزیکال صفر و صفا (غلامعباس سلطانی) از اراک، 5- موش تا موش (رامین کهن) از تهران بخش تعزیه (بدون اولویت)- 3 اثر: 1- مجلس شهادت خوانی امیرکبیر (مهدی دریایی) از اراک، 2- مه لقا (نمایش- تعزیه) (احمد شکرانه) از نجف آباد اصفهان، 3- سوگ سیاوش (وجیهه کریمی) از اصفهان بخش خیابانی (بدون اولویت)- 5 اثر: 1- سرقرار (محمد قائمی) از یزد، 2- مضحکه در مضحکه (سمیه مهری) از تهران، 3- آقای کووید چرا بیست نگرفتی؟ (مجتبی لاله زاری) از یزد، 4- من یک کولبرم (افشین سلطانی) از کرمانشاه، 5 - ساعت دودی (آرش رضایی و مهدی روزبهانی) از بندر امام خمینی بخش مونولوگ (بدون اولویت) - 12 اثر: 1- گزارش (محمد خاکساری) از تهران، 2- پینوکیو (بیژن آژمانی نسب) از فسا، 3- این یک اعتراف است (شادی اسدپور) از تهران، 4- یکی شبیه تو (میلاد مهدی زاده) از تبریز، 5- فائزه یوسفی (حسین برفی نژاد) از تهران، 6- زندگی در لانگ شات یا مرگ در کلوزآپ (محمدرضا مالکی) از تهران، 7- عقیق (شهرام سلطانی) از اراک، 8- بازدمی کشیده از آه سرد (جمشید خسروی) از تهران، 9 - رقص روی یک پا (مصطفی غلامی استاد سرایی) از رشت، 10- روز از نو روزی از نو (مرضیه فیلی) از تهران، 11- مجلس شمرکشی (کیوان حبیبی) از قزوین، 12- بی ستون (جلال نصری) از فسا بخش نمایش های رادیویی (بدون اولویت) – 10 اثر: 1- خانه احمقها (مهین فردنوا) از تهران، 2- کمدی الاغها (صدرالدین شجره) از تهران، 3- جوانی بدون جوانی (آشا محرابی) از تهران، 4- ایستگاه ویکتوریا (مسعود زارعی) از تبریز، 5- استخری پر از کابوس (مسعود زارعی) از تبریز، 6- قصههای غمناک چهار دیواری (رضا فقیهی) از تهران، 7- ونتیلاتور (سروش میدانکی) از تهران، 8- سه روایت از زندگی (نازی دشتکیان) از شیراز، 9- سوز گلاویژ (الهه بیات) از کرج، 10- آخرین رفیق (مرتضی مرادی) از کرج کمدی مکتب اصفهان (بدون اولویت) - 3 اثر: 1- جنگ و صلح (احمد دهقان) از اصفهان، 2- عصرانه سگی (رادمهر کشانی) از شاهین شهر، 3- ولیمه (هادی کیانی و حسینعلی عمادی) از اصفهان بخش آیینی و سنتی (بدون اولویت)- 6 اثر: 1- مجلس شبیه خوانی جولیوس سزار (اصغر گروسی) از شیراز، 2- به دنبال بخت (احمد دهقان) از اصفهان، 3- حماسه سردار عیوض (پریسا سیمین مهر) از شیروان خراسان شمالی، 4- طربسازان (داوود معینی کیا) از کاشان، 5- .\nنقالی زال و رودابه (پیمان صفایی) از تهران، 6- حکایت ساده یک حکومت پیچیده (علیرضا سلیمانی اصل) از تهران بخش جنبی (بدون اولویت)- 5 اثر 1-مهمونی مجازی (بهرام بهبهانی) از تهران، 2- DOOR (عمران مرادی) از سنندج، 2- جی تی ای (فائزه سادات شاه حسینی) از تهران، 3- عموزاده از ناکجا (ندا قربانیان) از کرج، 4- ماسک (سعید زارعی) از تهران، 5- ماهک (غزل بویری) از امیدیه خوزستان آثار نخستین دوره جشنواره آنلاین هنر زنده است از 10 تا 20 اسفند 99، بر اساس جدولی که متعاقبا منتشر خواهد شد، بر روی پلتفرم تیوال پخش می شود.\nکلید واژه ها: جشنواره هنر زنده است - هنر زنده است - جشنواره - تئاتر - زنده - اعلام - منتخب - اسامی - فاطمه معتمدآریا - بهروز غریب پور - داوران - علی اصغر دشتی - آثار - روابط عمومی - هیأت داوران - هیات داوران - بخش رقابتی - معتمدآریا - علی اصغر - لیلی عاج - برگزیده - ارزیابی - برگزار - آنلاین - همشهری - اپیدمی - روابط - گزارش - عمومی - مختلف\nمیراث ناملموس ماه رمضان| «نون پوشی» و «گره گشو» در فرهنگ مردم جنوب\nخانواده تئاتر عزادار شد\nژست نگار جواهریان در مقابل لنز عکاس