بررسی علت عدم حضور سلیمان بن صرد در کربلا - کرب و بلا- سایت تخصصی امام حسین علیه السلام\nتاریخ شخصیت های تاریخی بررسی علت عدم حضور سلیمان بن صرد در کربلا\nشماره مطلب: ۱۹۹۲\nبی‌تردید قیام خونین عاشورا و در پی آن، نهضت تبلیغی اهل بیت (ع) به رهبری امام سجاد (ع) و زینب کبری (ع)، روح بیداری، آزادگی، ظلم‌ستیزی، مقاومت و ایثار و جانفشانی در راه حق را در کالبد مرده جامعه اسلامی دمید و بخش وسیعی از جامعه اسلامی را که در خواب غفلت به سر می‌برد، بیدار کرد. این حادثه، به ویژه خواص جامعه اسلامی را که از قافله کربلا عقب مانده و نتوانسته بودند رسالت سنگین خود را به درستی ایفا کنند و در شرایط حساس و بحرانی امام خود را تنها گذاشته بودند، به خود آورده و موجب توجه آن‌ها به تقصیر و اشتباهشان شده بود. شیعیان عراق به دلیل عدم تصمیم‌گیری مناسب و اقدام به موقع، از حرکت اصلاحی امام حسین (ع) جا مانده بودند، از این رو بسیج همگانی شیعیان پس از عاشورا و برپایی قیام خونین توابین تأثیر چندانی نداشت. اگر انتخاب عراق از سوی امام حسین (ع) و پافشاری بر آن را براساس معادله‌های معقول و محاسبه عقلانی اوضاع و شرایط مناسب عراق ارزیابی کنیم، بی‌گمان سیل نامه‌نگاری‌های مردم عراق به امام و بیعت گسترده آنان با نماینده امام، یعنی مسلم بن عقیل از جمله شرایط زمینه‌ساز برای انتخاب عراق بوده است. گرچه در جمع نامه‌نگاران به امام گروه‌های مختلف سیاسی با انگیزه‌های گوناگون وجود داشتند، اما طلایه‌دار نامه‌نگاری و دعوت از امام، شیعیان مشهور عراق بودند؛ کسانی که در کربلا کمترین حضور را داشتند.\nنهضت توابین به رهبری سلیمان بن صرد خزاعی سرحلقه قیام‌های شیعی عراق و از شاخص‌ترین پیامد‌های اجتماعی واقعه عاشوراست. منطق قیام توابین جبران اشتباه تاریخی آن‌ها در یاری نکردن امامشان است و عدم حمایت از امام را گناهی می‌دانستند که تنها با کشتن قاتلان امام یا کشته شدن خودشان قابل جبران است. بنابراین، نخستین پرسش درباره توابین علت عدم حضور آن‌ها در کربلاست. این پرسشی است که در مورد دیگر خواص شیعه، مانند محمد حنفیه، عبدالله بن عباس و عبدالله بن جعفر همواره مطرح بوده و پاسخ‌های متفاوتی به آن داده شده است.\nدر این نوشتار به مسئله عدم حضور سلیمان بن صرد از بزرگان شیعه کوفه در قیام کربلا پرداخته و بدون هیچ پیش داوری، دیدگاه‌های مختلف در این باره با معیارهای نقد تاریخی بررسی شده است.\nسلیمان بن صرد بن جون بن ابی جون خزاعی از شیعیان بزرگ و اصحاب امیرمؤمنان، امام حسن و امام حسین (ع) است. کنیه او ابومطرف است. گفته می‌شود درجاهلیت نام او یسار بوده که پیامبر آن را به سلیمان تغییر داده است. او از نخستین مسلمانانی است که در کوفه ساکن شد و در آنجا برای خود خانه‌ای ساخت. او در سال65 ق و در سن 93 سالگی چشم از جهان فرو بست. بنابراین می‌توان گفت که سال تولد او 28 سال پیش از هجرت بوده است. در خصوص صحابی بودن او اختلاف نظرهایی وجود دارد. بیشتر منابع اهل سنت او را از اصحاب پیامبر (ع) دانسته و دست‌کم معتقدند که او پیامبر را درک کرده، هرچند چندان مصاحبتی با پیامبر نداشته است، اما در عین حال روایت‌هایی را از طریق وی از پیامبر نقل کرده‌اند. با این همه، فضل بن شاذان تصریح می‌کند که او از تابعین بوده و نه از اصحاب.\nسلیمان بن صرد از شیعیان خاص امیرالمؤمنین علی (ع) بود. او در همه یا بیشتر جنگ‌ها در کنار امام حضور داشت. نامه امیرالمؤمنین علی (ع) به سلیمان بن صرد در جبل، گویای این است که وی یکی ازکارگزاران آن حضرت در آن منطقه بوده است.\nفرماندهی بخشی از سپاه امام در صفین و مبارزه شجاعانه و جنگ تن به تن با حوشب و کشتن او، کارنامه نظامی سلیمان را درخشان ساخته است. پس از آنکه امام ناچار تن به حکمیت داد، سلیمان با چهره مجروح نزد امام آمد. امام وقتی صورت مجروح و خون آلود سلیمان را دید این آیه شریفه را تلاوت فرمود: (فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً) و خطاب به سلیمان فرمود:\nتو از جمله کسانی هستی که منتظر شهادت‌اند و عهد خود را دگرگون نمی‌کنند. آنگاه سلیمان به امام عرض کرد: ای امیرمؤمنان! به راستی اگر شما یارانی داشتید هرگز پیمان حکمیت را نمی‌پذیرفتید. به خدا سوگند من در میان جمعیت رفتم و تلاش کردم تا آن‌ها را به وضع نخست برگردانم، اما کسی که در او خیری باشد نیافتم مگر گروهی اندک.\nبا این همه، مضمون نامه‌ای که عبدالله بن مسعود به سلیمان برای دعوت در جنگ صفین نوشته، ابهاماتی درباره او پدید می‌آورد. ابن‌مسعود با اشاره به آیه بیستم سوره کهف: «اگر بر شما پیروز شوند شما را سنگ‌سار خواهند کرد یا به آیین خودشان بر می‌گردانند و هرگز روی رستگاری نخواهید دید» به سلیمان می‌نویسد: پس بر تو واجب است که برای جهاد کوشش، و با امیرمؤمنان پایداری کنی. لحن ترغیبی این نوشتار کوتاه می‌تواند مؤید این نظر باشد که سلیمان دچار تردید بوده است.\nاما حضور یا عدم حضور او در جنگ جمل از مسائل جنجالی و اختلافی مورخان درباره اوست. بیشتر منابع از تخلف و سرپیچی و عدم حضورش در جنگ جمل حکایت دارند و نوشته‌اند که به این علت علی (ع) او را توبیخ و سرزنش کرد. البته متن روایات دراین زمینه با هم اختلاف دارد.\n[پس از جنگ جمل] سلیمان بن صرد امام علی (ع) را در منطقه نجران در نزدیکی کوفه ملاقات کرد. علی (ع) صورت خود را از او برگرداند تا آنکه داخل کوفه شد و از آنجا که سلیمان از حضور در جنگ جمل سرباز زده بود، امام او را سرزنش کرد و فرمود: تو دچار تردید شدی و گوش خواباندی و نیرنگ به کار بستی در حالی که تو از مورد اعتمادترین افراد نزد من بودی [منظور امام این است که از مثل تو چنین تخلفی بعید است]. سلیمان از امام معذرت خواست و عرض کرد: دوستی مرا نگهدار و در آینده، خیرخواهی من خالص‌تر خواهد بود.\nبلاذری گزارش‌های دیگری نیز درباره این ماجرا در کتاب خود آورده است که برخی از آن‌ها از نظر محتوا مخدوش به نظر می‌رسد. علاوه بر این در سلسله سند این روایت در برخی نقل‌ها، افرادی وجود دارند که متهم به کذب و وضع هستند. از این رو برخی علمای شیعه، همچون آیت‌الله خویی این روایت را نمی‌پذیرند و تخلف سلیمان از جنگ جمل را ناشی از عذری موجه از جانب سلیمان می‌دانند.\nشاید بتوان اعراض سلیمان از جنگ جمل و همچنین پافشاری او بر جنگ صفین را ناشی از انگیزه‌های قومی و قبیله‌ای او دانست. این مطلب را خصومت‌های کهنه میان قحطانی‌ها و عدنانی‌ها که بعدها در قالب کشمکش عراقی‌ـ شامی مجدداً نمود یافت و درک رفتارهای سیاسی اشخاصی چون سلیمان که خود یکی از بزرگان قبایل عرب جنوبی است، امکان‌پذیر می‌سازد. به هر حال، با یک نگاه بدبینانه می‌توان اصرار سلیمان بر ادامه جنگ با شامیان در صفین و مخالفت با صلح در صفین و در دوران امام حسن (ع) و همین‌طور اصرار او بر متوجه کردن نبرد با شامیان و نه کوفیان در نهضت توابین را با انگیزه‌های قومی قبیله‌ای تفسیر کرد. البته باید به این نکته هم توجه داشت که تاریخ در کشف انگیزه‌های حقیقی و درونی افراد، ناتوان است.\nچنان‌که گفتیم سلیمان از جمله یاران و شیعیان امام حسن مجتبی (ع) بوده، اما نسبت به صلح امام با معاویه دیدگاه انتقادی داشته و از جمله کسانی است که امام را بعد از صلح با معاویه «مذّل المؤمنین» خطاب کرده است. او اعتراض خود را نسبت به صلح اینگونه برای امام (ع) بیان می‌دارد:\nتعجب ما از بین نمی‌رود که چگونه با معاویه بیعت کردی، در حالی که غیر از شیعیان تو از مردم بصره و حجاز، چهل هزار جنگجو از مردم کوفه و به اندازه آن‌ها، فرزندانشان و پیروانشان با تو بودند. علاوه بر این تو در صلح، چیزی را به عنوان وثیقه صلح و نیز سهم و بهره‌ای از بیت‌المال نگرفته‌ای و معاویه به تو وعده‌ای داده که وفا نکرده است... پس هرگاه بخواهی، به من اجازه بده وارد کوفه شوم و کارگزار معاویه را بیرون نموده، بر کناری او را به مردم اعلام نمایم تا با معاویه مقابله به مثل کرده باشی، زیرا خداوند خائنان را دوست ندارد، چون معاویه در عهد و پیمان وشرایط پذیرفته شده خود خیانت کرده است.\nمسیب بن نجبه و گروهی دیگر نیز همانند سلیمان سخن گفتند. امام حسن (ع) در پاسخ ایشان فرمود:\nشما، شیعیان ما و از دوست‌داران ما هستید. اگر من تصمیمی در کار دنیا داشتم، بهتر عمل می‌کردم و برای تحقق آن بیشتر پافشاری می‌نمودم... و آنچه من انجام داده‌ام هدفی جز حفظ خون‌ها نداشتم.\nظهور جدی سلیمان در صحنه سیاست، بیشتر در زمان امامت امام حسین (ع) رخ داده است. او از پیشگامان نهضت نامه‌نگاری و دعوت از امام حسین (ع) است. آنگاه که خبر هلاکت معاویه و خلافت یزید به کوفه رسید و شیعیان از عدم پذیرش بیعت امام با یزید آگاهی یافتند و امام را در آستانه قیام و مبارزه با نظام اموی دیدند، در منزل سلیمان گرد هم آمدند و درباره آینده امت اسلامی چاره‌جویی کردند. انتخاب منزل سلیمان به عنوان مرکز سازمان‌دهی و اتاق فکر شیعه در این دوره، نشانه جایگاه والای سلیمان نزد شیعیان کوفه است و بر همین اساس نیز او بعدها به رهبری نهضت شیعی توابین برگزیده شد.\nنکته قابل توجه آنکه سلیمان پیش از نگارش نامه و دعوت از امام، از شیعیان تعهد جدی می‌گیرد که امام را یاری کنند و به هیچ وجه او را تنها نگذارند. گرچه سلیمان، ضعف و سستی ایمان و عدم وفاداری کوفیان را پیش‌بینی می‌کرد، اما پیش‌بینی این امر چندان کار دشواری نبود زیرا کوفیان سابقه بی‌وفایی و بدعهدی با امامان پیشین را درکارنامه سیاه خود داشتند.\nاز سران شیعه که نامشان در سرآغاز نامه‌ها به امام حسین (ع) درج شده بود، تنها حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه توانستند یا خواستند که در کربلا حضور یابند، ولی سایر سران شیعه کوفه در کربلا غایب بوده‌اند.\nدرباره علت عدم حضور سران شیعه کوفه در کربلا، از جمله سلیمان، دیدگاه‌های متعددی مطرح شده است که به تبیین و نقد هریک می‌پردازیم.\nبا حضور عبیدالله بن زیاد در کوفه اوضاع کاملاً به ضرر شیعیان دگرگون شد. عبیدالله تصمیم جدی خود را برای از بین بردن مسلم و اطرافیان او به کار بست و تعداد زیادی از شیعیان را در زندان‌ها حبس کرد. گرچه در هیچ یک از منابع اصیل تاریخی گزارش قطعی از زندانی شدن سلیمان، مسیب، رفاعه و دیگر سران توابین بیان نشده است، اما برخی از عالمان شیعه معتقدند که امثال سلیمان نیز به دلیل زندانی بودن نتوانستند مسلم را یاری دهند و در کربلا حضور یابند. برخی از پژوهشگران در تاریخ شیعه می‌نویسند:\nدوازده هزار نفر در زندان‌های عبیدالله در حبس به سر می‌بردند و عده زیادی از این زندانیان از زعما و بزرگان و سران قوم به شمار می‌رفتند، از قبیل مختار، سلیمان بن صرد، مسیب بن نجبه، رفاعه بن شداد و ابراهیم بن مالک اشتر.\nالف‌ـ با توجه به سابقه درخشان این بزرگان در همراهی با امامان شیعه و حضور چشم‌گیر در صحنه‌های نظامی و حتی تندروی نظامی برخی ایشان که پیش از این به آن اشاره شد و در جریان نهضت خونین توابین نیز تجلی یافت، بسیار بعید می‌نماید که ندای مظلومیت و استغاثه سیدالشهداء و نماینده او را شنیده باشند و از روی ترس یا تردید، امام خود را که مصرانه از او دعوت کرده بودند، تنها گذاشته باشند.\nب‌ـ زمانی که امام حسین (ع) در کربلا متوقف شد، ابن زیاد ضمن سخنانی خطاب به مردم کوفه از آن‌ها خواست برای مقابله با امام حسین (ع) راهی کربلا شوند. او با تهدید چنین گفت: «از این پس هر فردی را بیابیم که از حضور در سپاه، سر باز زده باشد نسبت به او برِیءالذمه خواهم بود».\nمعنای صریح این سخن، این بود که هر کس به او نپیوندد کشته خواهد شد. از این‌رو ابن زیاد به قعقاع بن سوید دستور داد تا در شهر گردش کند و ببیند آیا کسی از سپاه تخلف کرده است یا خیر. وی در جست‌وجوی خود، شخصی از قبیله همدان را یافت که در طلب میراث خود به کوفه آمده بود. او را نزد عبیدالله برد. عبیدالله فرمان کشتن وی را صادر کرد و پس از آن هیچ بالغی در کوفه، یافت نشد مگر آنکه به لشگرگاه کوفه، یعنی نخیله رفت.\nج ـ امام حسین (ع) در روز عاشورا بسیاری از نویسندگان نامه‌ها را مورد خطاب و سرزنش قرار داد که چگونه او را دعوت کرده‌اند ولی اکنون او را تنها گذاشته‌اند، اما نامی از بزرگان شیعه به میان نمی‌آورد، حال آنکه اگر آن‌ها در این باره کوتاهی کرده بودند بیش از دیگران مستحق توبیخ و سرزنش بودند. بنابراین قطعاً امثال سلیمان از پیوستن به امام حسین (ع) عذری داشته‌اند. اما همچنان‌که گفتیم هیچ منبع اصیل تاریخی این امر را تأیید نمی‌کند. علاوه بر این، برخی دیگر از بزرگان شیعه مانند حبیب بن مظاهر در زندان نبوده‌اند، در حالی که آنان نیز از شیعیان سرشناس و دعوت‌کنندگان امام حسین (ع) بودند و اگر قرار بود سران شیعه دست‌گیر و زندانی شوند، حبیب بن مظاهر نیز باید دست‌گیر می‌شد.\nعبیدالله بن زیاد تدابیری اندیشید تا مردم نتوانند خود را به امام برسانند. او کوفه را به شدت تحت کنترل قرار داده بود. وی عریف‌ها را مسئول هرگونه اغتشاش دانست و تهدید کرد که اگر عریفی خبری را از عبیدالله مخفی بدارد به دار آویخته می‌شود. همچنین وی در اطلاعیه‌ای به مردم هشدار داد که اگر در مورد کسی احتمال داد شده که قصد پشتیبانی و حمایت از حسین (ع) را دارد، بدون محاکمه به دار آویخته، خانه‌اش سوزانده و اموالش مصادره می‌شود. وی در ادامه این اقدامات با تشکیل حلقه‌های امنیتی، شدیداً از ورود و خروج افراد به قلمرو کوفه جلوگیری کرد. به حصین بن نمیر دستور داده بود تا منطقه بین قادسیه و قطقطانه را مراقبت کند و اجازه ندهد کسی از آنجا به سمت حجاز برود و به این بهانه به امام بپیوندد. او به والی خود در بصره نیز نوشت تا دیده‌بانانی را بگمارد و تمامی راه‌ها را کنترل کنند و اگر کسی عبور کرد او را دست‌گیر کنند. همچنین دستور داد تا راه‌های بین واقصه به طرف جاده شام تا جاده بصره را کنترل کنند و اجازه ندهند کسی ورود و خروجی داشته باشد. حتی یکبار حبیب بن مظاهر، قوم بنی‌اسد را که در همان نزدیکی بودند، دعوت به همکاری با امام حسین (ع) کرد، اما سپاه عبیدالله بین هفتاد نفر از آنان که به سمت کربلا حرکت کرده بودند و سپاه امام جدایی انداخت و اجازه نداد به امام بپیوندند.\nاما این پاسخ نیز صحیح و کافی به نظر نمی‌رسد، زیرا چنان‌که اشاره شد به رغم این سخت‌گیری‌ها و کنترل‌های شدید، افرادی همچون حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه و دیگر افراد به امام پیوستند.\nهنگامی که امام حسین به کربلا رسید تا روز عاشورا، هشت روز مانده بود. در این مدت بسیاری از مردم گمان جنگ و درگیری و قتل و کشتار را به ذهن خویش راه نمی‌دادند و سپاه عبیدالله را بیشتر یک تهدید نظامی به شمار می‌آوردند تا یک فاجعه نظامی. حتی بعضی از فرماندهان سپاه عبیدالله مانند حرّ بن یزید روز عاشورا از دستور قتل امام تعجب کردند و حرّ پس از آنکه برنامه حمله نظامی و کشتار اهل‌بیت (ع) را جدی دید به امام ملحق شد. حرّ پس از تشرف به محضر امام با خجالت عرض کرد:\nپدر و مادرم به فدایت، من گمان نمی‌کردم که مسئله به اینجا ختم شود که می‌بینم، بلکه فکر می‌کردم یکی از چند پیشنهادی که بر آن‌ها عرضه کردی می‌پذیرند و پیش خود گفتم اگر این قوم را در بعضی امور اطاعت کنم اشکالی ندارد.\nبه نظر می‌رسد بسیاری از شیعیان گمان می‌کردند که اختلاف امام و بنی‌امیه با گفت‌وگو و مصالحه حل خواهد شد و فکر نمی‌کردند یزید پستی و لئامت خود را به این حد برساند که حاضر شود خون بهترین بندگان خدا و تنها یادگار رسول‌الله (ع) را بر زمین بریزد، آن هم در ماهی که جنگ در آن، هم بر اساس رسوم کهن عرب و هم طبق احکام اسلامی حرام و ممنوع شمرده می‌شد.\nشیعیان پیش از این نیز صلح امام حسن (ع) با معاویه را دیده بودند و حتی قبل از آن، ماجرای حکمیت و متارکه جنگ امام علی (ع) با معاویه را شاهد بودند و اکنون نیز منتظر بودند تا این نزاع به شیوه‌های سابق حل و رفع شود، غافل از آنکه نه یزید همچون معاویه بود و نه شرایط حاکم بر این دوره، شرایط عصر امامان پیشین.\nگرچه این احتمال در مقایسه با احتمال‌های دیگر نسبت به شیعیان کوفه معقول‌تر به نظر می‌رسد، اما کاستی‌هایی نیز دارد، زیرا بسیاری از افرادی که امام را از رفتن به کوفه بیم می‌دادند و حیله و مکر کوفیان را گوشزد می‌کردند، شهادت امام و یارانش را نیز پیش‌بینی می‌کردند و امام خود نیز بارها از شهادتش در این سفر خبر داده بود. بنابراین، شهادت امام با توجه به شرایط و قراین و جوّ حاکم بر عراق از سوی یزید بر هیچ صاحب بصیرتی پوشیده نبود و دست‌کم احتمال خطر جدی برای امام از سوی سپاه خون‌آشام یزید که به هیچ یک از احکام و ارزش‌های اسلامی پایبند نبود، وجود داشت و این، همراهی و آمادگی خاص شیعیان را می‌طلبید. اما آنان در ماجرای مسلم نیز به خوبی امتحان شدند و به فرصت‌سوزی پرداختند و هیچ اقدام مؤثری انجام ندادند. از این رو باید گفت که شیعیان در این زمان در یک حالت بی‌ارادگی و سرگردانی به سر می‌بردند و فقدان رهبری متفکر و شجاع در کوفه که شیعیان را متحد و منسجم سازد، به‌ویژه پس از شهادت مسلم بن عقیل و فقدان رهبری که خط و مشی سیاسی آن‌ها را در این دوره حساس تبیین کند، شیعه را با بحران روبه‌رو ساخته بود. در حقیقت، شیعه در این مقطع، سیاست سکوت و انتظار را درپیش گرفته و تن به تقدیر سپرده بود. هنگام قیام مسلم در کوفه نیز بزرگان شیعه او را تنها گذاشتند شاید به این بهانه که آن‌ها با حسین بیعت کرده‌اند و به او وعده یاری و حمایت نظامی داده‌اند نه به مسلم! لذا از یاری مسلم دریغ کردند.\nچنانکه گفتیم با توجه به شدت عمل عبیدالله درسرکوب شیعیان و شهادت نماینده و سفیر امام در کوفه، احتمال بروز هرگونه خطر جدی برای امام وجود داشت و بر اساس همین احتمال، از شیعیان انتظار می‌رفت که خود را به امام برسانند و هنگام بروز خطر احتمالی، امام را یاری دهند نه آنکه دست روی دست بگذارند و امور را به روزگار بسپارند و شاید یکی از دلایل توبه و احساس شدید گناه در شیعیان همین سکوت بی‌جای آنان بوده است. در برخی منابع آمده است که تعدادی از اهل کوفه در روز عاشورا بر تپه‌ای ایستاده و دعا می‌کردند: «اللهم انزل علیه نصرک؛ خدایا نصرت خود را بر حسین نازل فرما»، و خود شاهد غربت و تنهایی امامشان بودند.\nاحتمال جدی دیگری که درباره علت عدم حضور سران توابین، از جمله سلیمان در کربلا وجود دارد، کوتاهی و تقصیر آنان در یاری کردن امام حسین (ع) است: در حقیقت، آنان مرعوب شده و به عمد، دست از یاری و نصرت امام کشیدند در حالی که می‌توانستند امام را یاری دهند از این رو دچار اشتباه و گناه بزرگ تاریخی شدند. چند شاهد تاریخی این احتمال را تقویت می‌کند:\nالف‌ـ اعتراف صریح سران توابین به گناه و اشتباه خود: علاوه بر اینکه غالب مورخان به خطاکار بودن شیعیان در یاری نکردن امام تصریح کرده‌اند، محتوا و ادبیات خطبه‌ها وسخنان آتشین آنان در جریان قیامشان نیز چیزی جز اعتراف به گناه نیست. مسیب بن نجبه نخستین سخنران جمع، چنین گفت:\n... خداوند برگزیدگان و بزرگان ما را آزمود و ما را در یاری رساندن به سلاله پیامبر و فرزند دختر رسول‌خدا (ع) غیر صادق یافت، در حالی که پیش از آن، نامه او به ما رسیده بود و سفیر او بر ما وارد شده و همه گونه از ما یاری طلبیده بود [یعنی با ما اتمام حجت کرده بود]، ولی ما جان‌های خود را از او دریغ کردیم تا آنکه در کنار ما به شهادت رسید. به درستی که ما نه با دست خود او را یاری دادیم و نه با زبان خود از او دفاع کردیم و نه با اموال خود او را حمایت کردیم و نه عشایر و قبایل خود را برای یاری او بسیج کردیم، اینک چه عذری در درگاه خداوند داریم. و آنگاه که بر رسول خدا وارد شویم در حالی که فرزندش و حبیبش و ذریه و نسل آن بزرگوار در کنار ما به شهادت رسیدند، نه به خدا قسم هیچ عذری از ما پذیرفته نیست مگر آنکه قاتلین او را بکشیم یا آنکه در طلب خون او کشته شویم... .\nبنابراین، ظاهر سخنان و کلمات سلیمان و دوستان او بیان‌گر کوتاهی و اشتباه و گناهکار بودن ایشان در یاری نکردن امام است و اساساً مفهوم توبه به معنای اعتراف به گناهکار بودن است؛ چیزی که منطق حرکت توابین را شکل می‌دهد، همچنان‌که به این واقعیت نیز اشاره دارد که آن‌ها دچار مشکل مشترکی بوده‌اند.\nاما کسانی که این احتمال را پذیرفته‌اند که سران توابین هنگام قیام عاشورا در زندان بوده‌اند، شاید توبه و احساس گناه ایشان را به دلیل فراهم نیاوردن زمینه حضور امام در عراق بدانند؛ یعنی آن‌ها به علت اینکه نتوانستند درآن مقطع حساس، تصمیم صحیحی بگیرند و با تمام توان خود در سازمان‌دهی شیعیان، قدرت را از دست بنی‌امیه خارج کنند و امر خلافت را به فرزند رسول‌الله بسپارند، خود را مقصر می‌دانستند. اما چنان‌که گفتیم اعتراف صریح آن‌ها به اینکه با اموال و عشایر و قبایل خود به یاری امام نشتافتند، به قبل از عاشورا و ماجرای مسلم نیز مربوط می‌شود.\nب‌ـ سابقه سلیمان در مخالفت با امام علی (ع): برخی مورخان گفته‌اند که سلیمان در جنگ جمل نیز دست از یاری امام علی (ع) برداشت و مورد سرزنش امام علی (ع) قرار گرفت. سرزنش و توبیخ امام نشان می‌دهد که سلیمان مقصر بوده است. اعتراض او به صلح امام حسن (ع) و درخواست از امام حسین (ع) برای جنگ با معاویه نشان از ضعف ولایت‌مداری و عدم بینش سیاسی بالای او دارد. وضعیت او در یاری رساندن به مسلم بن عقیل نیز با ابهام روبه‌روست. این مطلب درباره مسیب بن نجبه نیز صادق است. او نیز سابقه تخلف و سرپیچی از دستور امیرمؤمنان (ع) را در کارنامه خود دارد؛ آنگاه که امام او را برای سرکوب شورش عبدالله بن مسعده به مکه فرستاد، او را از ملاحظه کاری قومی و قبیله‌ای در برخورد با عبدالله که از طایفه او بود، برحذر داشت، اما مسیب به رغم هشدار پیشین امام، در برخورد با عبدالله کوتاهی کرد و به دلیل رعایت روابط قومی و قبیله‌ای زمینه فرار عبدالله را فراهم آورد، از این رو علی (ع) او را سرزنش و به سبب این تخلف، حبس کرد، البته پس از چندی او را عفو و آزاد کرد و بعد او را مسئول زکات کوفه قرار داد.\nابن سعد از جمله کسانی است که معتقد است سلیمان به دلیل روحیه شک و تردید افراطی نتوانست برای یاری امام حسین (ع) تصمیم بگیرد:\nسلیمان از کسانی بود که به حسین بن علی نامه نوشت تا به کوفه آید اما زمانی که حسین به کوفهطرف کوفه[ آمد از او دریغ کرد و در رکابش نجنگید، او فردی بود که بسیار شک و تردید می‌کرد، از این رو زمانی که حسین[ (ع)] کشته شد از کرده خود پیشمان شد.\nالبته نباید این نظریه ابن‌سعد را با خوش‌بینی پذیرفت و این نکته را از نظر پنهان داشت که بسیاری از مورخان و نویسندگان اهل‌سنت در پی آن هستند تا شهادت امام حسین را به گردن شیعیان بیندازند و با پررنگ جلوه دادن گناه شیعه در یاری نکردن امام، شیعه را عامل اصلی فاجعه کربلا بدانند. روشن است که این مغالطه‌ای آشکار است و چشم را بر حقایق روشن تاریخ بستن است. گرچه یزید، حسین بن علی (ع) را با شمشیر کوفیان به شهادت رساند، اما روشن است که کوفه محل حضور اشراف سر سپرده به حاکمیت اموی بود و شهری با جمعیت غیر متجانس، و با گرایش‌های مختلف، و این تنها شیعیان نبودند که از امام برای آمدن به کربلا دعوت کردند، بلکه بسیاری از اشراف و بزرگان کوفه نیز به امام نامه نوشتند و روز عاشورا هم به روی امام شمشیر کشیدند.\nج‌ـ ارزیابی قیام توابین: نکته دیگری که می‌تواند در قضاوت ما نسبت به عملکرد سلیمان مؤثر باشد، ارزیابی نهضت توابین به رهبری سلیمان بن صرد است. گرچه نهضت توابین از پیامدهای مهم اجتماعی قیام عاشورا به حساب می‌آید (قیامی که روح مبارزه و ظلم‌ستیزی و غیرت دینی را در جامعه خفته اسلامی بیدار کرد و آتش اعتراضات ضد اموی را شعله‌ورتر ساخت و زمینه را برای قیام‌های بعدی فراهم آورد)، اما عبرت‌ها و نکات تلخ فراوانی را نیز به همراه داشت که برخی از ابعاد شخصیت سلیمان را برای ما آشکارتر می‌سازد. با توجه به سخنان سران توابین می‌توان گفت که نهضت توابین یک واکنش روحی و روانی برخاسته از احساسی مقدس بود، اما این نهضت، به علت عدم بصیرت لازم و عدم کارایی نظامی رهبران آن، دستاوردی نداشت.\nعدم پذیرش جنگ با قاتلان امام حسین (ع) در کوفه به دلیل ملاحظات قومی و قبیله‌ای، برخورد احساساتی و تفکر سطحی و عدم برنامه‌ریزی صحیح برای قیام و مهم‌تر از آن، دفاع مخالفان اهل‌بیت از شیوه و روش قیام سلیمان و ترجیح او بر مختار (دفاع و تشویق آل‌زبیر نسبت به خروج سلیمان از کوفه و جنگ با شامیان) و همچنین عدم حمایت صریح یا ضمنی امام سجاد (ع) از این قیام، از مهم‌ترین کاستی‌های این نهضت شیعی است. بنابراین نمی‌توان حرکت توابین را حرکتی کاملاً موفق و مورد تأیید ارزیابی کرد. بی‌تردید اگر سلیمان و نزدیکان او با بینش و بصیرت بالا و برنامه و سازمان‌دهی بهتر عمل می‌کردند سرنوشت شیعیان به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد.\nبه نظر می‌رسد که اگر قضاوت مختار بن ابی‌عبیده ثقفی را درباره سلیمان بن صرد بپذیریم به پاسخ بسیاری از پرسش‌ها و ابهام‌ها درباره سلیمان دست خواهیم یافت. مختار که در آستانه قیام توابین به کوفه آمده بود و شاهد شکل‌گیری و آغاز نهضت توابین بود شیعیان را از شرکت در سپاه سلیمان برحذر داشت و درباره سلیمان این گونه اظهار نظر کرد که «لا علم له بالحروب و السیاسه؛ سلیمان فاقد دانش و بصیرت سیاسی و نظامی است». مورخان نوشته‌اند تبلیغات مختار علیه سلیمان موجب جدا شدن بخش عظیمی از شیعیان از سپاه سلیمان شد. دیدگاه مختار بن ابی‌عبیده درباره سلیمان که در جریان قیام توابین معنا و مفهوم یافت، بیان‌گر این حقیقت تلخ درباره سلیمان و هم‌ردیفان اوست که خواص کوفه به‌رغم ایمان و اعتقادشان به امامت و سابقه درخشان برخی ایشان در دفاع از ولایت؛ از بصیرت سیاسی، شجاعت، زمان شناسی، اقتدار و ثبات در تصمیم و عمل بی‌بهره بودند و همین امر باعث شد تا درباره حضور به موقع خود در کربلا دچار تردید و اشتباه شوند، همچنان‌که موجب شد برای جبران آن اشتباه نیز ناموفق باشند.\nنخست، آنکه سلیمان و سایر بزرگان شیعه از آغاز شکل‌گیری نهضت امام حسین (ع) و ورود مسلم بن عقیل به کوفه، در زندان عبیدالله بن زیاد گرفتار بودند. این احتمال گرچه معقول به نظر می‌رسد و سلیمان و یارانش را از هر گناهی تبرئه می‌کند اما در هیچ یک از منابع اصیل تاریخی بر آن تأییدی نمی‌توان یافت.\nسوم، عدم پیش‌بینی شهادت امام حسین (ع) و احتمال عدم جنگ و درگیری میان امام و سپاه یزید احتمال دیگری است که برخی مطرح کرده‌اند که این خود عذری بدتر از گناه است، زیرا مجموع شرایط حاکم بر کوفه و سخت‌گیری‌های شدید امویان و شهادت مسلم و هانی و قیس و عبدالله بن یقطر و دیگران و تجهیز سپاه چند هزار نفری برای رویارویی با امام حسین (ع) هر صاحب بصیرتی را به وقوع حادثه‌ای بزرگ و خونین آگاه می‌ساخت و بنابراین بیداری و تحرک بیشتری را از خواص شیعه کوفه طلب می‌کرد.\nبه هر حال، با توجه به اعتراف صریح سران توابین به اشتباه خود در یاری نکردن امام و اظهار پشیمانی از ضعف عملکرد خود در جریان کربلا و دچارشدن به عذاب وجدان شدید در تنها گذاشتن امام که جز با کشته شدنشان از آن رهایی نمی‌یافتند و همچنین سابقه عهد‌شکنی آن‌ها با امامان قبل، می‌توان به این نتیجه رسید که سلیمان و یارانش که خواص شیعه کوفه به شمار می‌آمدند، در یاری رساندن به امام کوتاهی کردند و امام خویش را تنها گذاشتند. نهضت توابین به‌رغم دستاوردهای اندک خود بیشتر به حرکتی احساسی و عاطفی شبیه بود تا حرکت اصلاحی اثرگذار اجتماعی.\nابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار احیاء الکتب العربیه، 1378ق.\nابن اثیر، ابی الحسن علی بن ابی الکرم، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، تهران، اسماعیلیان، بی‌تا.\nابن اثیرجزری، محمد، النهایه فی غریب الحدیث و الاثر، تحقیق طاهر احمد زاوی و محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، 1364، چ چهارم.\nابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، تحقیق علی شیری، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1406ق.\nابن حجر عسقلانی، احمد بن علی بن حجر، الاصابه فی تمییز الصحابه، عادل احمد عبدالموجود، بیروت، دارالکتب العلمیه، 1415ق.\nابن حجر عسقلانی، احمد بن علی بن حجر، فتح الباری فی شرح صحیح البخاری، بیروت، دار المعرفه للطباعه و النشر، بی‌تا، چ دوم.\nابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، بیروت، دار صادر، بی‌تا.\nابن سعد، محمد بن سعد، ترجمه الحسین و مقتله، تحقیق عبدالعزیز طباطبایی، بی‌جا، بی‌نا، 1407ق.\nابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، تحقیق گروهی از اساتید نجف اشرف، نجف، مطبعه الحیدریه، 1376ق.\nابن عبد البر، یوسف بن عبدالله، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب، تحقیق علی محمد معوض و عادل احمد عبد الموجود، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1415ق.\nابن عساکر، ابی القاسم علی بن الحسن، ترجمه الامام الحسین (ع)، تحقیق محمدباقر محمودی، بیروت، مؤسسه محمودی للطباعه و النشر، بی‌تا.\nابن مسکویه رازی، احمد بن محمد، تجارب الامم، تحقیق ابوالقاسم امامی، تهران، انتشارات سروش،1407ق.\nابن منظور، جمال‌الدین محمد بن کرم، لسان العرب، قم، نشر ادب الحوزه، 1405ق.\nابن‌کثیر دمشقی، ابی الفداء اسماعیل، البدایه و النهایه، تحقیق علی شیری، بیروت، دار احیاء التراث العربی،1408ق.\nابی‌مخنف، لوط بن یحیی بن سعید، مقتل الحسین (ع)، تحقیق میرزا حسن غفاری، قم، مکتبه العامه للسید شهاب الدین مرعشی النجفی، 1398ق.\nاردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، قم، مکتبه المحمدی، بی‌تا.\nاسکافی، ابی جعفر محمد بن عبدالله، المعیار و الموازنه، تحقیق محمد باقر محمودی، بیروت، 1402.\nبلاذری، احمد بن یحیی بن جابر، انساب الاشراف، تحقیق محمدباقر محمودی، بیروت، موسسه الاعلمی، 1394ق.\nخویی، سیدابو القاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، قم، مدینه العلم، 1403ق.\nدینوری، ابو محمد عبدالله بن مسلم بن قتیبه، الامامه و السیاسه، تحقیق علی شیری، قم، انتشارات شریف رضی، 1413ق.\nدینوری، ابی‌حنیفه احمد بن داود، الاخبار الطوال، تحقیق عبدالمنعم عامر، قم، دار احیاء الکتب العربیه،1960م.\nذهبی، شمس‌الدین محمد، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، تحقیق عمر عبدالسلام تدمری، بیروت، دارالکتب العربی، 1410 1418ق.\nسیوطی، جلال‌الدین عبد الرحمن بن ابی بکر، الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، بیروت، دار المعرفه، 1365ق.\nصنعانی، ابی‌بکر عبدالرزاق، المصنف، تحقیق حبیب‌الرحمن الاعظمی، بی‌جا، المجلس العلمی، بی‌تا.\nطبرانی، سلیمان بن احمد بن ایوب، المعجم الکبیر، تحقیق حمدی عبدالمجید سلفی، قاهره، مکتبه ابن تیمیه، بی‌تا.\nطبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق گروهی از علما، بیروت، مؤسسه الاعلمی، بی‌تا.\nطوسی، محمدبن حسن، اختیار معرفه الرجال، تحقیق سید مهدی رجایی، قم، مؤسسه آل البیت (ع)، 1404ق.\nعسکری، مرتضی، معالم المدرستین، تهران، مؤسسه البعثه،1415ق.\nقرشی، باقر شریف، حیاه الامام الحسین بن علی دراسه و تحلیل، نجف، الادب، 1395 ق.\nمظفر، محمدرضا، تاریخ شیعه، ترجمه محمدباقر حجتی، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1378.\nمفید، محمد بن محمد بن نعمان عکبری، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، تحقیق مؤسسه آل‌البیت (ع) لتحقیق التراث، قم، دارالمفید.\nمنقری، نصر بن مزاحم، وقعه صفین، تحقیق عبدالسلام محمد هارون، قم، موسسه العربیه الحدیثه للطبع و النشر و التوزیع، 1382ق، چ دوم.\nمولایی، محمد سرور، قیام سید الشهداء به روایت طبری و انشای بلعمی، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، بی‌تا.\nیعقوبی، احمد بن ابی یعقوب بن جعفر بن وهب ابن واضح، تاریخ الیعقوبی، قم، مؤسسه و نشر فرهنگ اهل‌بیت (ع)، بی‌تا.\nفصلنامه علمی پژوهشی «تاریخ اسلام در آینه پژوهش»، شماره 20، زمستان 88


گفتگو با مهندس منوچهر سلیمانی پور - Contemporary Architecture of Iran\nآغازگران معماری امروز ایران\nگفتگو سهیلا بسکی با مهندس منوچهر سلیمانی پور\nفصلنامه آبادی - سال پنجم شماره هفدهم تابستان 1374-صفحات 77-72\nگفتگو با «آغازگران معماری امروز ایران» را در شماره پیشین آبادی آغاز کردیم. در این شماره با آقای مهندس منوچهر سلیمانی پور گفتگو کرده ایم که فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیبای تهران در سال ۱۳۳۲ و استادیار بعدی همین دانشکده بوده اند.\nآقای مهندس سلیمانی پور، متشکریم از فرصتی که برای گفتگو در اختیار ما گذاشته اید. همان طور که در آبادی ۱۶ ملاحظه کردید، برای گشودن باب بحث درباره معماری معاصر ایران، صفحاتی از مجله به گفتگو با آغازگران معماری امروز ایران، با هدف پیشینه یابی آثار معماران معاصر اختصاص یافته است. خواهشمندیم اگر موافقید ابتدا نظرتان را دربارۀ مفهوم واژه «معاصر» در عبارت «معماری معاصر» بفرمایید. آیا از نظر شما این واژه بر مجموعه ای از مشخصه های کیفی یا کمی در نوعی معین از معماری دلالت دارد که آن را از معماری ما قبل آن متمایز می سازد؟ و اگر چنین است آن مشخصه ها چیستند؟\nبه نظر من می توان ضوابطی را برای تشخیص معاصر بودن یا نبودن معماری برشمرد و یک ضابطۀ عینی تشخیص معماری معاصر از معماری ما قبل آن بی تردید اعمال تکنولوژی جدید است. مثلاً احداث نخستین کوره های آجر فشاری در ایران، یا نخستین کارخانه سیمان، و احداث اولین ساختمانهای بتن آرمه در ایران را می توان آغاز دوره معاصر تلقی کرد. البته ما در ایران در گذشته هم آجر داشتیم و آجرهای خوبی هم داشتیم، اما آجر فشاری و کوره های تولید آن قبلا در ایران نبود. کیفیت این آجرهای فشاری قدیمی در حدی بود که در نمای ساختمان هم به خوبی می شد از آنها استفاده کرد. اتفاقاً متن گفتگو با دکتر کباری که در شماره پیش آبادی چاپ شد، این موضوع را برایم یادآوری کرد که اولین برنامه مدرن کردن ایران راه سازی بود که توسط وزارت راه اجرا شد. اولین مشخصات فنی هم که برای کار معماران حائز اهمیت بسیار است، در وزارت راه تهیه شد. در این فهرست مشخصات نوع بنایی، نوع ملات و موارد مشابه مشخص شده بود. پیش از آن، مشخصات فنی تدوین شده نداشتیم. البته شرکتهای خارجی وقت از مشخصات فنی خودشان که دقیقا غربی بود استفاده می کردند. در واقع به همین دلیل می توان گفت که معماران با مهندسانی که در وزارت راه کار کرده اند، مستقیم یا غیرمستقیم به ایجاد یک معماری جدید خدمت کرده اند مستقیم از طریق ساختن ایستگاههای راه آهن، و غیرمستقیم از طریق تدوین مشخصاتی که در آنها نحوه ریختن بتن، یا حتی شفته که سنتی بود، مشخص شده بود. بعدها مهندس فروغی در زمانی که تصدی ریاست دانشکده را به عهده داشت و استاد ما بود، مسئولیت دفتر مهندسی بانک ملی را هم به عهده گرفت. ما گاهی برای دیدنش به آنجا می رفتیم. در همان جا اولین مشخصات تطبیق یافته فنی برای معماری تنظیم گردید که ملاک ارزشیابی کیفیت فنی، استواری و ایمنی ساختمان بود. در دفتر فنی بانک ملی چند آرشیتکت خوب از جمله - اگر درست به یاد داشته باشم -گریگوریان با ایشان کار می کردند. در عین حال جالب است در همین جا یادآوری کنم که در این مشخصات شفته ریزی را هم با روشهای سنتی محض ایران مشخص کرده بودند. شفته ریزی کار ساده ای نیست. شفته پی بسیار خوبی است و در واقع نوعی بتن است، منتهی نحوه ريختن آن، درجه حرارت مناسب هوا برای تعیین زمان ریختن شفته، میزان آهک، یا نوع ماسۀ آن، بسیار مهم است، در حالی که هنوز هم خیلی ها به جای ماسه خاک عادی می ریزند که نادرست است. یا طرز تیشه داری آجر، که کاملاً سنتی است و حجاریهای روی آجر برای نما را به این روش انجام می دهند، در این مشخصات بود و با مشخصات وزارت راه این تفاوت را داشت که شامل خیلی از کارهای معماری می شد که در مشخصات وزارت راه لازم نبود.\nدومین مشخصۀ معماری معاصر از نظر من مطرح شدن کارکردها (فونکسیون ها) و عملکردهای جدید برای ساختمانهاست. من به دلیل اشتغال در دانشگاه اجازه تأسیس شرکت نداشتم، اما در دفاتر زیادی کار کرده ام و سه دهه فرصت داشته ام تا با رده بندی انواع ساختمانها آشنا شوم. بنابراین، به خوبی وسعت دامنه معماری را درک کرده ام و این واقعیت را نیز که تیپولوژی ساختمانها در تعریف معماری بسیار مؤثر است. مثلا من پروژۀ ۴ کشتارگاه مدرن را دادم، که در طراحی آنها ناچار بودم به عملکرد و کارکرد کشتارگاهها توجه کنم، نه فقط برای حیواناتی که در آنجا کشته می شدند! بلکه به خاطر انسانهایی که در آنجا کار می کردند. روی نقشه ترمینال اهواز هم کار کرده ام و طرح چندین شعبه بانک بازرگانی را داده ام و همین طور نقشه چند بیمارستان را برای مؤسسات خیریه وقت کشیده ام. نمونه بیمارستان برای معماران بسیار آموزنده است، چون معمار باید با دقت و همت و حوصله تمام تجسم کند که بر پرستارهای پزشکان، کارکنان، بیماران و عیادت کنندگان در این بنا چه می گذرد. من حتی طرح نوانخانه هایی را برای مراکز استانها دادم که باید خیلی ارزان تمام می شد. در همه این طرحها استانداردهای حداقل لازم را در نظر می گرفتیم. در دانشگاه هم طی مباحث انتقادی توجه فراوان به این جنبه از معماری یعنی «فونکسیونالیسم» می کردند و در خارج از دانشگاه هم بر نقش اساسی آن در طراحی تاکید می شد. در دانشکده هنرهای زیبا با استادی داشتیم به نام مهندس بابلاویان که تحصیلکردۀ بلژیک بود. استاد بسیار خوب و محبوبی بود و برآورد قیمت ساختمان و نقشه برداری درس می داد. اما خارج از وظایف اصلی خود خدمت بزرگی به ما کرد. در واقع توجه به رده بندی ساختمانها را او به ما آموخت. ۱۳ تیپ ساختمان را به ترتیب زیر برای ما مشخص کرده بود که به ترتیب حروف الفبا عبارت بودند از:\n۲. اداری اعم از دولتی با خصوصی\n٣. ارتباطات مثل مخابرات\n۴. اماکن پذیرایی مثل مهمانسرا با رستوران\n۵. بازداشتگاهها و مؤسسات مختلف تاُدیبی\n۹. تفریحی مثل پارک کودکان، باشگاههای جوانان، کارگران و کارمندان و...\n۱۰. حمل و نقل\n۱۱. صنایع از کارگاههای کوچک گرفته تا نیروگاهها، پالايشگاهها، مجتمعهای بزرگ صنعتی...\n۱۲. عبادتگاهها و زیارتگاهها\n۱۳. علمی مثل رصدخانه ها،آزمایشگاههای تحقیقاتی و غیره.\nمن میتوانم به این فهرست ۶ مورد دیگر را هم بیفزایم:\n۱۴. فرهنگی مثل فرهنگستانها،کتابخانه ها، موزه ها، نمایشگاهها و ...\n۱۶. مقبره ها و گورستانها\n۱۷. نمایشی مثل تماشاخانه ها، سینماها ،تئاترها، تالارهای موسیقی و...\n۱۹. یادبودی یا منومانتال\nالبته بدیهی است که هر یک از رده های فوق طیفی از ساختمانها و مجموعه ها را در بر می گیرند. تعدادی از انواع این ساختمانها را می توان برحسب نیاز و هدف با یکدیگر ادغام کرد، لذا شناخت ویژگیها و نمونه های هریک از آنها برای تأمین همکاری مفید و مؤثر مهندسان معمار لازم به نظر می رسد. مفهوم مهندس معمار می تواند در برگیرنده یک فرد یا یک گروه همکار و صالح و مسئول باشد. اما مطالعات اولیه، تدوین برنامه، طراحی و نظارت در اجرا و بررسی انواع مختلف بناها، به دلیل آنکه در شرایط زندگی انسانها تأثیر دراز مدت می گذارد و از نظر اقتصادی و عاطفی برای جوامع اهمیت دارد، باید با همکاری مهندسان معمار در سراسر مراحل انجام شود.\nبه هرحال این مهندس بابلاویان بود که به ما آموخت قضاوت درباره تیپهای مختلف ساختمان به طور یکسان ممکن نیست. مثلاً ساختمان یادبود را با ضوابط مربوط به بیمارستانها یا ساختمانهای صنعتی نمی توان ارزیابی کرد. و باید توجه کنید که در ایران هنوز مثلاً نقش معماران در طراحی ساختمانهای صنعتی محدود است. خود من در چند مورد محدود در طراحی ساختمانهایی برای صنایع همکاری داشتم، ولی با خبر بودم که معماران و حتی گرافیستها برای ساختمانهای کارخانه رنو فرانسه خدمات هنری ارائه داده بودند، البته با رعایت مقررات سخت صنعتی و تولیدی، یکی از شاهکارهای آلوار آلتو، معمار معروف فنلاندی، ساختمان کارخانه های کاغذسازی از چوب جنگلی فنلاند است. آرشیتکت سارینن در آمریکا آزمایشگاههای جنرال موتورز را به شکل یک اثر معماری، اما بر طبق اصول کاملاً منطقی و صنعتی ساخت که در مجلات غربی به عنوان نمونه های زیبای ساختمانهای صنعتی معرفی شدند.به هر حال در ایران هم با مطرح شدن این عملکردهای جدید، خیلی از الگوهای اداری، بیمارستانی، بانکی، حمل و نقل با الگوهای «فونکسیونل» از روی نمونه های خارجی رایج شدند.\nاز نظر شما پارامترهای هنری هم برای متمایز کردن معماری معاصر از معماری ماقبل آن وجود دارد یا خیر؟\nیک پارامتر کاملا ذهنی، انسانی و عاطفی همان ذوق زمان و عرف تشخیص است. از دوران روم باستان بعضی چیزها به طور خودکار زیبا تلقی می شدند، مثلاً ستون کُرنتین، و هر ساختمانی که ستون نداشت یک درجه پست تر تلقی می شد. این ذوق که عرف را هم شامل می شود، در دوره قبل از معاصر، در مورد معماری و هنرهای وابسته به آن مثلا کاشیکاری و گچبری و غیره وجود داشت و یک نوع ذوق سنتی بود. اما در دوران بعدی ذوق فرنگی هم مطرح شده بود که در ایران سخت به وسیله قشر مرفه وقت ترویج می شد. هرچه فرنگی بود خوب بود و این ذوق و عرف تشخیص دامنۀ وسیعی داشت از بسیار مبتذل تا بسیار کمال طلب. در واقع ذوق واحدی موجود نبود، بلکه سیال و در جریان بود. مثلاً زبان فارسی که اساس فرهنگ ایرانی است، در زمان پهلوی اول تحولات زیادی پیدا کرد. بسیاری واژه ها مثل دبیرستان، دبستان، گذرنامه، پادگان که قبلا معادل عربی داشتند ساخته شدند. همین تحول در بعد از انقلاب اسلامی هم صورت گرفت و بعضی از واژه های قدیمی دوباره احیا شدند. مثال زبان در مقایسه با بیان معماری مثال خوبی است، زیرا همان طور که زبان فارسی با شتاب تحول پیدا می کند، معماری هم که نوعی بیان با ضوابط بسیار بسیار متفاوت است، پیوسته در حال تحول بوده و هست. به نظر من دو اصل شکل یابی هنری برای ابنيۀ معماری در غرب و در شرق وجود داشته و دارد. یکی تقلید و بدل سازی بسیار بی معنی، و یکی تقلید از نمونه های خوب. در غرب هم همین تجديد حياتها (revivals) مطرح بودند، مثلا سبکهای نئوکلاسیسم، نئوگوتیک و غیره شکل می گرفتند که تقلیدهایی از نمونه های پیشین بودند. در کشور ما هم دو عکس موجود از دروازه قرآن شیراز نشان میدهند که دروازه دوره زندیه تقلید بسیار ضعیفی بود از سبک سنتی با تناسبات بد، اما دروازه بعدی که بعد از خراب کردن دروازه قدیم برای عبور ترافیک در آغاز دوره معاصر و به طریق سنتی ساخته شد. باز هم با همان کاشیکاری، طاقچه ها و پایه های آجری بسیار جا افتاده است. این دروازه را مهندسی ساخته که نامش را به یاد ندارم، اما ظاهراً او هم مثل مهندس مارکف کوشیده است تلفیقی میان معماری نو با معماری سنتی پدید آورد. مهندس مارکف در طرح کالج البرز، تقلیدی منصفانه و صادقانه از معماری سنتی ارائه داده (البته تقلید به هر حال تقلید است) ، اما بعضی کارهای مارکف التقاط سبکهای ناهماهنگ هم بود، مثلا ساختمان شهربانی کل کشور. او در این بنا با ادغام سرستونها و ستونها و ایوانهای تخت جمشیدی با کاشیکاری و طاق اسلامی کاری التقاطی ارائه داده که اصالت ندارد. مهندس فروغی بانک ملی شعبه بازار و کرج و شعب دیگر بانک را به شیوه ای به مراتب ساده تر از معماری سنتی بخصوص معماری قاجاری طراحی کرد. همان ایوان که عنصر مهم معماری سنتی ایران است در آن حفظ شده و کاشیکاری داخل ایوان به طور کاملا منطقی قرار گرفته بود، چون کاشی در معرض برف و باران و آفتاب دوام چندانی نمی آورد، اما زیر ایوان خوب می ماند. اینها همه کوششهایی تقلیدی یا ترکیبی بودند.\nاما در کنار اینها مهندسان آلمانی و چک و غیره هم بودند که برای راه آهن یا ساختمانهای دیگر، مثلا وزارت امور خارجه که با سنگ سپید ساخته شده، از الگوهای معماری غربی وقت استفاده می کردند که نظیرش در اروپا و آمریکا هم هست و در آن از کاشی و طاق اثری دیده نمی شود. به هر حال، به نظر من ذوق زمان و عرف قضاوت که یکی از ضوابط تشخیص ارزش هنری معماری است، در زمان ما ضابطه ای جاری و سیال و متحرک است.\nمنوچهر سلیمانی پور,سهیلا بسکی,فارغ التحصیلان معماری هنرهای زیبا,معمار, ماکسیم سیرو,آندره گدار, محسن فروغی,دانشگاه هنرهای زیبا,منوچهر سلیمانی پور معمار,هوشنگ سیحون,کارخانه کانادا درای, آفتاندلیان,معماری معاصر ایران,معماری پهلوی,معماران پهلوی,\nمهندس یحیی سلیمانی پور پدر منوجهر سلیمانی پور-منبع : مجله معمار شماره 38\nYAHYA soleimanipour architect 13\nسد شائور در لرستان کار مهندس یحیی سلیمانی پور --منبع : مجله معمار شماره 38\nmanoucher soleimanipour architect 14\nمهندس سلیمانی پور (شاعر جوان ) 1324-منبع : مجله معمار شماره 38\nmanoucher soleimanipour architect 15\nمهندس سلیمانی پور و مهندس خارچینکو( همسر)-1377-منبع : مجله معمار شماره 38\nmanoucher soleimanipour architect 16\nمهندس سلیمانی پور پس از فوت همسر -1379 -منبع : مجله معمار شماره 38\nmanoucher soleimanipour architect 17\nمهندس سلیمانی پور به همراه همسر و پسر بزرگ تر و نوه-1377 -منبع : مجله معمار شماره38\nmanoucher soleimanipour architect 18\nپروژه در آتلیه سیحون 1329-منبع : مجله معمار شماره 38\na project in seyhoun atelier ,1950\nmanoucher soleimanipour architect 1\nخانه پدری در نارمک اواخر دهه 30 -منبع : مجله معمار شماره 38\nFather's house, early 60 's\nmanoucher soleimanipour architect 2\nمنزل دکتر کبابه -طبقه همکف 1353 منبع :مجله معمار شماره 38\nground floor kabaabeh house,1974\nmanoucher soleimanipour architect 3\nمنزل دکتر کبابه -1353 منبع :مجله معمار شماره 38\nmanoucher soleimanipour architect 4\nبیمارستان تجریش -منبع :مجله معمار شماره38\nmanoucher soleimanipour architect 5\nبانک بازرگانی- منبع: مجله معمار شماره 38\nmanoucher soleimanipour architect 6\nاتود ساختمان مجلس آتلیه سیحون 1327 منبع مجله معمار شماره 38\nsketch of parliament , seyhoun atelier,1948\nmanoucher soleimanipour architect 7\nمنزل مسکونی 1361 منبع: مجله معمار شماره 38\nresidential house 1982\nmanoucher soleimanipour architect 8\nمنزل مسکونی 1378 منبع: مجله معمار شماره 38\nresidential house 1999\nmanoucher soleimanipour architect 09\nمنزل مسکونی در الهیه 1354 منبع: مجله معمار شماره 38\nresidential house 1975\nmanoucher soleimanipour architect 9\nجزئیات منزل الهیه منبع: مجله معمار شماره 38\ndetails of Elahieh house\nmanoucher soleimanipour architect 10\nجزئیات اجرایی منزل مسکونی تهران 1340 منبع: مجله معمار شماره 38\ndetails of Residential house 1961\nmanoucher soleimanipour architect 11\nواکنش استاد معماران سنتی ایران در مقابل مطرح شدن تکنیکهای جدید چه بود؟\nاستاد معماران سنتی ایران فقط در بعضی موارد و گاه خیلی کند با این تکنیکهای جدید آشنا شدند. مثلا پوشش نما با سنگ تراورتن که در معماری ما نبود، خیلی مسائل اجرایی داشت و استادکارهای ما در حین کار با مهندسان و تکنیسین های خارجی با ایرانی مشخصات کار را یاد می گرفتند. اما هنوز هم ضوابط این کار، شاید از آنجا که در معماری سنتی ایران نبوده بسیار ناقص است، در حالی که این کار در اروپا و آمریکا از چند قرن پیش معمول بوده است. برای مثال، وقتی صفحه سنگی به نما وصل می شود، حتما باید با گیره هایی از فلز مخصوص آن را به بنایی ساختمان محکم کنند، و چسباندن با دوغاب سیمان پشت آن قابل قبول نیست. اما در تهران هنوز این کار را می کنند. به هر حال این نکته ای است که بسیاری از معماران هنرمند که آقای مهندس هاشمی هم در سر مقاله خود به آنها اشاره کرده اند، از آن غافل می مانند. این معماران می گویند که وارد شدن به این «جزئیات فنی» کار ما نیست؛ اینها را به مهندسان فنی وتکنیسین ها می سپاریم و ما فقط ایده معماری را میدهیم. این مسئله در نقد معماری هم تاثیر می گذارد: آیا معمار کسی است که مهندس اجرا هم هست (چه از نظر معلومات و چه از نظر تجربیات)، یا فقط هنرمندی است که تصاویری از کمال مطلوب خود را خلق می کند؟ حتی این مسئله در تعریف معماری هم تأثیر می گذارد. به نظر من معماری تنها به تأثیر بصری کار محدود نمی ماند، تأثیر کاربردی و اقتصادی آن هم مطرح است که می تواند تحسین یا تکذیب را، درست مانند تأثیر بصری نما، برانگیزد. مردم این جنبه ها را به خوبی تشخیص می دهند، چون ناچارند در این بناها زندگی با کار کنند. ما که آپارتمان نشین هستیم، به خوبی تشخیص می دهیم که این خانه طوری ساخته شده که برای سازنده ارزان تمام شود، اما گرمایش و سرمایش و تأمین روشنایی در آن بار گزاف مالی برای مصرف کننده دارد. ويتروویوس در روم قدیم یکی از ضوابط ارزیابی معماری را convenience یا مناسب بودن آن می داند که فقط به معنای راحتی نیست، به معنای تناسب و هماهنگی هم هست، یعنی تناسب و هماهنگی بنا با عملکرد آن و هر چه بنا متناسبتر باشد، قابل تحسین تر می شود.\nآیا شما نام برخی از معماران این دوره و کارهایشان را به یاد دارید؟\nقبلا هم در مصاحبه ای در آبادی عرض کردم که من از نیمه راه سوار قطار معماری معاصر ایران شدم. دکتر کباری و کسانی مانند ایشان زمان مبدأ را بسیار بهتر از من می شناسند. حتی تحصیلات اولیه من در لبنان نه در رشته معماری که مهندسی سیویل (راه و ساختمان) بود. بنابراین، اطلاعات من درباره شخصیتهای پیشگام معماری معاصر چندان زیاد نیست. شاید بهتر باشد به جای پاسخ به سؤال شما، مرزی را در مسیر تحول معماری معاصر ایران مشخص کنم که به نظر من جنگ جهانی دوم است. قبل از جنگ دوم، نفوذ غرب از طریق تکنولوژی و فنون مهندسی و تا حدی هم معماری صورت می گرفت و بیشتر از طریق آلمانها و چکها (شرکتهای بزرگ اشکودا، لانا...) و انگلیسی ها در مناطق نفتخیز. مثلاً شرکت نفت که خود یک مؤسسه صنعتی بود با مشخصات فنی صد در صد غربی، استانداردهای فنی را در معماری هم رعایت می کرد. لوله کش ها، سیمکش ها و جوشکارهای شرکت نفت ایران و انگلیس بهترین لوله کشها و سیمکشها بودند. هنوز هم به ندرت شما لوله کش و سیمکشی را پیدا می کنید که با آن اصول فنی که در کوتاه مدت کمی گرانتر است، اما در بلند مدت صرفه های اقتصادی بسیار دارد، کار کند. این افراد در مدرسه فنی آبادان آموزش می دیدند. بعد از ملی شدن صنعت نفت سازمان تکنولوژیک و مشخصات فنی تهیه شده در آن به شرکت ملی نفت ایران به ارث رسید. البته در همین زمان کسانی هم بودند مانند مهندس مارکف که پناهنده مهاجر روس و آن قدر طرف اعتماد دربار ایران بود که گاه حتی در مقابل شاه و دربار هم می ایستاد. او کوشید ترکیب خاصی از معماری سنتی و غربی ارائه دهد، و در واقع تا حدود زیادی مستقل بود، گرچه از معماری دوره انحطاط روسیه هم که به طرز وحشتناکی التقاطی بود، تأثیر گرفته بود. مثلا کلیسای روسی مقابل سفارت سابق آمریکا را از روی الگوی کلیساهای سنتی روسیه ساخته است. ولی در نقطه دیگری از شهر در خیابان کوچک خان (استالین سابق) کلیسایی سنگی هم برای ارمنیها با مطالعه جزئیات سبک معماری ارمنی ساخته که سبک اصیلی است. افراد دیگری هم نظیر او بودند که حالا نامشان را به یاد نمی آورم.\nبعد از جنگ، نفوذ غرب در معماری معاصر از طریق شرکتهای بزرگ مهندسان مشاور خارجی اعمال شد: آنتراتود ( Entre’tude) و ليچفیلد و وایتینگ (Litchfield & Whiting ) آمریکا که تحت پوشش اصل چهار ترومن کار می کرد، در زمینه های معماری وبهداشت، یا کاکز (Kocks) آلمان که تلفنخانه های وقت مثلا مرکز تلفنخانه های تهران و نارمک و ... را ساخت. مهندسان ایرانی هم در این شرکتها کار می کردند، ولی کار به اسم مؤسسه تمام می شد.\nاما نکتۀ مهمی که از نظر حرفه معماری اهمیت دارد، وارد شدن ایدۀ مهندسی مشاور به ایران بود، چون قبل از جنگ معماران به صورت فرد عمل می کردند. البته دفاتر فنی اداره ها هم بودند. فرمول مهندسی مشاور برای حرفه معماری و حق الزحمه مشروع تثبیت شده برای معماران، بعد از جنگ مطرح شد. من در آن زمان با مهندس مقتدر و دیگران برای تشکیل انجمنی واقعی، نه فرمایشی، برای معماران کوششهایی کردیم و آنچه در آن زمان معماران را به مشارکت تشویق می کرد، اثبات مشروعیت حق معمار بود که از طریق مهندس فروغی (که وکیل مجلس هم بود) و دیگران به صورت قانونی عنوان شد که گام بزرگی بود، چون پیش از آن برای کار مهندس طراح و ناظر ارزش چندانی قائل نبودند. می گفتند چند خط روی کاغذ کشیده ای، کاری نکردی، زحمت را آنهایی می کشند که می سازند. به همین دلیل حتی خیلی مواقع پولی هم به معماران نمی دادند. حتی به مارکف هم برای خیلی از کارهایش پول ندادند.\nبه هرحال، در این مقطع زمانی، با ورود مهندسان مشاور خارجی به ایران، مهندسان ایرانی هم به فکر تأسیس شرکتهای مهندسی مشاور افتادند و سازمان برنامه نیز ضوابطی را برای مهندسان مشاور ایرانی و خارجی تعیین کرد. مثلاً برای خارجیها یک ضابطه مهم این بود که حتما شریک ۵۰٪ ایرانی داشته باشند و در مقابل برای ایرانیها هم در مورد بعضی طرحهای بزرگ و تخصصی حکم میشد که باید شریک خارجی داشته باشند.\nدومین تحولی که بعد از جنگ در عرصه حرفه معماری رخ داد، افزایش تعداد مهندسان ایرانی تحصیلکرده در کشورهای غربی، بیشتر فرانسه، اتریش و آلمان بود. فروغی، گدار، آفتاندلیان ... همه از زمره این گروه بودند. کسانی مثل فروغی در آغاز کار کوششهای صادقانه ای کردند تا ثابت کنند استاندارد کارشان نه تنها از مشاوران خارجی چیزی کم ندارد بلکه بهتر هم هست. فروغی روی کاشیکاریها و طرحهای بانکها واقعا زیاد زحمت کشید. گرچه بعدها این انتقاد در مورد او و کسانی مانند فرمانفرمائیان مطرح می شد که به علت نفوذ اجتماعی تنها نقش واسطه برای گرفتن کار را ایفا می کنند و خودشان خطی نمی کشند. البته به نظر من آنها در این دوره زمانی نقش مهمی در قبولاندن طرحها و نظریات معماران به کارفرما داشتند که کاری واقعا مشکل بود. مثلا خود من با فروغی، صادق، ظفر و سیحون در طرح مجلس شورای ملی جدید همکاری کردم. فروعی از نفوذ خود استفاده می کرد و سیحون قرار بود ساختمان را بسازد و او هم مطالعات اولیه را به من که معمار جوانی بودم سپرده بود. من در جلساتی که رئیس مجلس هم در آن شرکت می کرد حضور داشتم. هربار او تکرار می کرد که باید در طرح مجلس ستونهای تخت جمشیدی بگذارید، مهندس فروغی با مهارت تمام، و با این استدلال که طرح باید همخوان با اصول فنی امروز باشد، از آن دفاع می کرد. در آن روزگار بدون نفوذ نمی شد طرح را قبولاند. کارفرما همه جا مداخله می کرد و در واقع در بعضی موارد کلاً کار معمار را پایمال می کرد. پس معماران بانفوذی مثل فروغی و فرمانفرمائیان و سیحون به حرفه معماری خدمت کردند. از نظر قانع کردن کارفرما، سازمان برنامه یا مثلا رئیس مجلس، و در ایجاد این زمینه که باید به نظر مهندس معمار هم احترام بگذارند گامهای بلندی به جلو برداشتند. اگر هم ضعفی پیش از انقلاب با امروز در این زمینه مشاهده می شود تقصیر خود معماران است که به خاطر منافع آنی تسلیم نظرهای غلط کارفرما می شدند و می شوند و هنر معماری را به ابتذال می کشند.\nیک نکته مهم درباره خود آثار معماری در مورد بخش اول بحثمان بگویم: این آثار با آثار زمان ورود اولین تکنیکهای جدید در پیش از جنگ کاملا متفاوت بودند. کافی است مجموعه ساختمانهای باغ ملی سابق را در نظر بگیریم: وزارت امور خارجه، شهربانی كل کشور، دروازه و پستخانه (که گویا مارکف در طراحی آن دستی داشت). بنای سمت غرب دروازه را که اکنون بخشی از وزارت امورخارجه است در اصل مهندسان شرکت نفت ساخته اند. نقشه آن در دفتر فنی شرکت نفت تهیه شد و خیلی روی آن کار شده بود. اما بنای وزارت امور خارجه اولیه تقلیدی از سادگی نوپسندانۀ غربی در آن زمان است. شهربانی کل کشور ترکیبی است شخصی از سبکهای متفاوت با هم. معماری پستخانه سنتی اما ساده شده است و ریزه کاریهای آن از معماری سنتی، بخصوص معماری قاجاری، خیلی کمتر است. تنها فرزند مارکف که گاهی به ایران می آید می گوید مارکف این ساختمان را ساخته است. البته خیلی کارها را به مارکف نسبت می دهند، در حالی که در آن زمان بسیار اتفاق می افتاد که مراحل مختلف تکمیل یک ساختمان به مهندسان مختلف سپرده می شد. مثلاً خود من در دفتر سیحون کارهای زیادی انجام دادم ولی این کارها مال سیحون بود. خود او مسئول کارها بود. تنها در یک مورد اسم من هم به عنوان دستیار آرشیتکت در مجله معماری آمد و آن هم طرح کارخانۀ کانادا درای بود. البته من خود شاهد بودم که مهندس سیحون تا آنجایی که سایر فعالیتها و مسئولیتهای او وقتی برای این کار باقی می گذاشت شخصاً و با ذوق هنری بسیار معماری و شکل طرحها را مطالعه و تعیین می کرد.\nتاثیر ورود تکنیکهای جدید و ذوقهای جدید را در معماری منطقه ای ایران چگونه ارزیابی می فرمایید؟\nمن قبلا هم در میزگرد داوران و طراحان مسابقه فرهنگستان اشاره کردم که معماری ایران را تا حدود زیادی از این نظر می توان با هنر قالیبافی مقایسه کرد. مثلاً قالی تبریز هویت خاصی دارد. یا قالی کاشان و اصفهان و ایلات بختیار و غیره.\nاما باید توجه کرد که تکنولوژیها و کارکردها یا عملکردها در دنیای امروز، از جمله در کشور ما، فراگیر است و پایتخت و شهرستان و غیره نمی شناسد. سیمان و قیر را حتی روستاییان به کار می برند و با بلوکهای سیمانی، به همان سبک چینۀ گلی قدیمی خودشان چیزهایی می سازند. واقعیت این است که بلوک سیمانی را، چه در جزیرۀ لاوان، چه در رشت، چه در سنندج (که جزو مناطق سردسیر است) به کار می برند. تکنولوژی تا حد زیادی یکی از عوامل مهم تعیین کننده کیفیت کار معمار و تدابیر پیشنهادی اوست، مثلا اشکال مدور با بلوک سیمانی مناسب نیست.\nاز طرفی، مثلاً ایستگاههای راه آهن پدیده جدیدی در تاریخ ایران بود و الگوهای آن صددرصد از کشورهایی که راه آهن داشته اند می آمد. این است که تلفيق آنها با معماریهای منطقه ای بسیار دشوار تر می شد، ولی همان طور که دکتر کباری هم اشاره کردند که سبک متحدالشکل ایستگاههای راه آهن را که آلمانها داده بودند در مناطق مختلف با ویژگیهای منطقه تطابق داده اند، می شد این کار را کرد. مشترک بودن تکنولوژی و ضوابط فنی امکان بیان منطقه ای را محدود می کند گرچه از بین نمی برد؛ مثلا همین دفتر بانک ملی برای شهرستانهای مختلف بانکهایی به سبکهای مختلف می ساخت. همه یکنواخت نبودند. حتی بعضی ساختمانها استعداد این را دارند که برای آنها سبک منطقه ای پرورانده شود. از طرفی پیدایش سبکهای مشخص با هویت منطقه ای به ثبات نسبی روشهای کار در زمان نسبتاً دراز نیاز دارد و در شرایط فعلی که تحولات پی در پی فنی و اقتصادی و ذوقی با سرعت زیاد صورت می گیرد، به نظر من دست یافتن به چنین چیزی بعید است.\nآقای مهندس خواهشمندیم اگر مایلید برخی از کارهای خود را برای خوانندگان ما معرفی فرمائید.\nهمان طور که عرض کردم، من در جریان سی سال همکاری با مهندسان معمار مستقل و یا با دفاتر مهندسان مشاور، مسئول طرحهای گوناگون . در حدود ۱۳۰ طرح کوچک و بزرگ بودم که اکثر آنها اجرا شده و تعدادی هم اجرا نشده است... اما با توجه به انصاف حرفه ای نمی توانم هیچ یک از طرحها را به عنوان طرح خود معرفی بکنم. از جانب دیگر سبک و سیمای معماری و هنری این طرحها عمدتا توسط مهندسانی که در استخدامشان بودم تعیین میشد و لزوما نمایانگر سلیقه هنری بنده نبود.\nبا این حال درباره اولین و آخرین ساختمانهایی که خود آنها را طرح و اجرا کرده ام می توانم چند نکته را در میان بگذارم.\nنخستین طرح بنده در زمانی که داشتم طرح نهایی خود را ( یک موزه هنرهای معاصر) در دانشکده تهیه می کردم - خانه پدرم در نارمک بود. با اینکه مانند اغلب معماران جوان آرزو داشتم که با استفاده از پیشرفته ترین دستاوردهای معماری جدید هنرنمایی بکنم، بی اختیار به سوی سبک معماری معمولی خانه هایی که سالهای نوجوانی را در آنها گذارنده بودم، کشیده شدم: نمای آجری، دیوارها و جرزهای حمال آجری، طاقچه های بیرونی و درونی، درها و پنجره های چوبی، فقط دو پنجره کوچک به طرف کوچه... با اینکه ساختمان یک طبقه بود، دیوارهای حمال نسبتا ضخیم اختیار کردم و چند تدبیر دیگر هم برای مقابله با خطر زلزله به کار بردم. چون قرار بود هزینه این ساختمان در حداقل معقول باشد، به جای مصالح و تزیینات نسبتا گران کوشیدم خود اجزای ساختمان و اندازه های بیرونی و درونی آن خوش تناسب باشد. مثلا در و پنجره ها چوبی بود، اما به گونه ای از سطح بیرونی نماها عقب نشسته بود که آفتاب در تابستان هرگز به درون اتاقها نرسد، در حالی که در زمستان آفتاب خیلی خوب به داخل اطاقها می تابید.\nتجربه ای که در این نخستین کارم عاید من شد یادآور و مؤید این اصل مهم بود که صرفه جویی معقول در طرح و اجرای یک کار معماری می تواند به یک نوع زیبایی خاص معماری و عاری از عوامل تزیینی بینجامد، مشروط بر اینکه مهندس معمار وقت و دقت لازم را صرف مطالعه جزئیات و تنظیم تناسبات و اندازه های ساختمان کند که این اصل در دانشکده بارها مطرح شده بود. این نوع زیبایی که حتی در خانه های کوچک که با خشت و چینه و اندود کاهگل در نهایت صرفه جویی ساخته شده دیده می شود، مورد توجه هنرشناسان و هنرمندان بسیاری به ویژه نقاشان و عکاسان و فیلمسازان بوده و هست. من هنوز هم بر این عقیده ام که صرفه جویی منطقی و سنجیده در هزینه ها به جای اینکه دست و پاگیر خلاقیت معماران گردد، می تواند به زیبایی منحصر به هنر معماری و عاری از عناصر زینتی زاید بینجامد. البته ایجاد یک چنین بناهایی برای مهندس معمار گرانتر تمام می شود، چون وقت و کار بیشتری می طلبد.\nچون قسمت پدرم نبود که در این خانه بنشیند، عاقبت خودم چند سالی در آن زندگی کردم و محاسن و معایب آن را از دیدگاه ساکنان نیز سنجیدم که البته معایبی هم داشت اما هزینه های نگهداری آن بسیار کم بود.\nطی سالهای بعد و در کنار کارهای بزرگ و مدرنی که در دفاتر دیگران انجام میدادم، شب هنگام در منزل روی طرح خانه هایی که به طور کاملا منطقی با عناصر سنتی شکل می گرفت کار کردم. طرح اولیه نمای جنوبی در خانه دیگر را اتفاقا نگاه داشته ام. و اما آخرین کار کاملاً مستقل من خانه ای بود که بیست و پنج سال بعد از ساختن آن خانه پدر در میان یک باغ قدیمی شش هزار متری در الهیه ساخته شد و با وجود اینکه فقط سه اتاق خواب داشت سطح زیر بنای آن بیش از ۱۰۰۰ متر مربع بود (خانۀ اولی در زمینی به مساحت ۵۰۰ متر و با ۲۰۰ متر زیربنا ساخته شده بود).\nبه رغم وسعت باغ و ساختمان، من این خانه را هم حتی الامکان با عناصر سنتی یعنی همان در و پنجره چوبی، دیوارهای آجری حمال و قرنیز چوبی لبه بام طرح و اجرا کردم. صاحب این عمارت که کاملا با معماری معاصر اروپا آشنا بود، این طرح «ساده» را کاملا تایید کرد و توصیه کرد که از گچبری و کاشیکاری زینتی و رنگ آمیزی قرنیز خودداری شود. امروز هم خانه پدرم و هم خانه الهیه توسط مالكان جديد تخریب و در محل آنها بناهای پر تراکمی ساخته شده است. تنها چند قطعه عکس از خانه اخیر نزد من مانده است.\nضمن تشکر مجدد ، خواهشمندیم اگر نکته دیگری در نظر دارید بفرمایید.\nناگفته ها بسیارند، اما برای خاتمه گفتگو شاید یک تصویر مناسب باشد: امروز وقتی به« امروزهای» گذشته و دورنمای معماری معاصر کشورمان می نگرم آن را چون دریای متلاطمی می بینم که هریک از امواج کوچک و بزرگ آن نمادی از گرایشها و کوششهای فردی یا دسته جمعی معماران است، اما تفاوت اساسی در اینجاست که حرکات امواج اثری پایدار از خود به جای نمی گذارند، در حالی که آثار معماری با همه تقليدها، نوآوریها و تضادهایشان چون امواجی منجمد شده ما را احاطه می کنند.


6 اشتباه رایج در تمیز کردن خانه - شرکت خدماتی نظافتی | نظافت منزل | سامانه هوشمند پاکینو 6 اشتباه رایج در تمیز کردن خانه - شرکت خدماتی نظافتی | نظافت منزل | سامانه هوشمند پاکینو\n۶ اشتباه رایج در تمیز کردن خانه\nهمه ی ما چه به طور دائم یا موقت با تمیز کردن خانه و وسایل آن درگیر هستیم . قصد همه ی ما تمیز کردن وسایل است ولی گاهی ممکن است علی رغم نیت خوب به خاطر عادت های غلط و روش های اشتباه به وسایل خود آسیب بزنیم .\nدر این مطلب با ۶ روش تمیز کردن که وسیله آن ها ناآگاهانه به وسایل خود آسیب می رسانیم آشنا می شویم .\n۱- از سرکه برای تمیز کردن سطوح سنگ و گرانیت استفاده نکنید .\nسرکه یکی از شوینده های خانگی پر استفاده است . از ان برای تمیز کردن بسیاری از سطوح استفاده می کنیم ، اما باید مراقب باشید که استفاده ار آن برای سطوح سنگی به آن ها آسیب می زند . طبیعت اسیدی سرکه سطوح سنگ و گرانیت را از بین می برد .\n۲- هرگز سفید کننده را با آمونیاک و یا شوینده های حاوی آمونیاک ترکیب نکنید .\nهرگز سفید کننده را با آمونیاک ترکیب نکنید ، ترکیب سفید کننده با آمونیاک یا محصولات حاوی آمونیاک مانند برخی از شیشه شور ها بسیار خطرناک است . از این ترکیب گازی متصاعد می شود که ممکن است تنفس را به خطر بیاندازد . اصولا هرگز سفید کننده را با چیزی غیر از آب ترکیب نکنید .\n۳- از لکه بر مخصوص لباس برای تمیز کردن لکه های روی فرش و موکت استفاده نکنید .\nزیرا پسمانده های این ماده مانند آهن ربایی کثیفی و گرد و خاک را به خود جذب می کند به جای آن می توانید از اسپری ها و شوینده هایی که مخصوص پاک کردن فرش و موکت است استفاده کنید .\n۴- از دستمال خشک برای تمیز کردن وسایل چوبی استفاده نکنید\nچرا که این کار تنها لایه گرد و خاک را از بین می برد و در عین حال ممکن است روی سطح چوب خراش ایجاد کند . برای تمیز کردن سطوح چوبی حتما شوینده مخصوص و پولیش روی دستمال اسپری کنید و یا از دستمال های مایروفایبر استفاده کنید .\n۵- ار سفید کننده برای تمیز کردن آثار زنگ زدگیاستفاده نکنید\nاین کار بدتر لکه را ثابت می کند برای این کار از محصولاتی که مخصوص از بین بردن آثار زنگ زدگی تولید شده اند استفاده کنید .\n۶- از مایع ظرفشویی برای شستن ماشین استفاده نکنید\nزیرا رنگ ماشین نسبت به ظروف آشپزخانه حساس تر و آسیب پذیر تر است برای شست و شوی ماشین آن را به کارواش ببرید یا از محصولات مخصوص آن استفاده کنید .\n(20 امتیاز, متوسط: 4٫60 از 5)


۰۷ خرداد ۱۴۰۱ | ۰۸:۰۰\nمتا سیاست حفظ حریم خصوصی را بازنویسی می‌کند اما می‌گوید داده‌ها را به روش‌های جدید جمع‌آوری نمی‌کند.\nبه گزارش «نبض فناوری»، شرکتی که قبلاً به عنوان فیسبوک شناخته می شد، تجدید نظر جدیدی در شرایط خدمات خود ایجاد کرده و سیاست حفظ حریم خصوصی خود را به روز کرده است. خط‌مشی قدیمی داده فیس‌بوک اکنون خط‌مشی رازداری متا است که «برای آسان‌تر کردن درک و انعکاس آخرین محصولاتی که ارائه می‌شود» بازنویسی شده است.\nبه گفته این شرکت، با این بازنگری، متا «داده‌های شما را به روش‌های جدید بر اساس این به‌روزرسانی خط‌مشی جمع‌آوری، استفاده یا به اشتراک نمی‌گذارد و ما همچنان اطلاعات شما را نمی‌فروشیم». در عوض، این به‌روزرسانی زبان را تغییر می‌دهد و مثال‌هایی اضافه می‌کند تا به مردم کمک کند بفهمند هر بخش درباره چه چیزی است.\nپس از مطالعه خط مشی جدید و مقایسه آن با سیاست قبلی، به نظر می رسد که این امر، چه خوب و چه بد، پابرجاست. جان دیویسون، مشاور ارشد مرکز اطلاعات حریم خصوصی الکترونیکی، در اظهار نظری به The Verge گفت که این وعده که این سیاست داده‌ها را به روش‌های جدید به اشتراک نمی‌گذارد، خوب به نظر می‌رسد، اما سعی دارد تا به یک اکوسیستم تبلیغاتی هدفمند گسترده تبدیل شود. بنابراین وضعیت موجود برای حریم خصوصی خوب نیست.»\nاین خط‌مشی جدید برای فیس‌بوک، اینستاگرام، مسنجر و سایر محصولات متا اعمال می‌شود، اما WhatsApp، Workplace، Messenger Kids یا Quest که بدون حساب فیس‌بوک استفاده می‌شوند (آنها خط‌مشی‌های حفظ حریم خصوصی خود را دارند) اعمال نمی‌شود.\nمتا همچنین کنترل‌های مخاطب جدیدی را در فیس‌بوک راه‌اندازی می‌کند که افراد ممکن است پست‌های شما را ببینند. این ابزار به طور پیش‌فرض روی هر تنظیم مخاطبی که اخیراً استفاده کرده‌اید، استفاده می‌شد.\nبرچسب ها: متا حریم خصوصی فیسبوک


4 مزایای مکمل های کاهش وزن – dietiic\nآیا به نظر شما کاهش وزن بدون نتایج قابل مشاهده است؟ اگر چنین است ، ما راهی برای شما داریم. چاقی مشکلات زیادی ایجاد می کند. این ظاهر شما را جذاب نمی کند و بر سلامت کلی شما نیز تأثیر منفی می گذارد. به عنوان مثال ، افرادی که اضافه وزن دارند مشکلات سلامتی مختلفی مانند کلسترول بالا ، آپنه خواب ، فشار خون بالا ، دیابت و بیماری های قلبی دارند. در حالی که ممکن است به برخی از تغییرات شیوه زندگی کمک کند ، ممکن است برای همه کار نکند. این جایی است که مکمل های کاهش وزن مفید هستند.\nاگر شیوه زندگی خود را تغییر داده اید اما همچنان اضافه وزن دارید ، ممکن است بدنبال جایگزین های موثری باشید. ما می توانیم کمک کنیم. برای داشتن تناسب اندام لازم نیست گرسنه باشید. مکمل های کاهش وزن می توانند به شما کمک کنند تا به اهداف خود نزدیک شوید.\nمعمولاً وقتی هیچ چیز نتایج مطلوب را نشان نمی دهد ، مردم تمایل دارند قرص های کاهش وزن را انتخاب کنند. خوشبختانه این راه حل برای بسیاری از افراد مفید است. قبل از خرید آنلاین این قرص ها ، مطمئن شوید که ابتدا تکالیف خود را انجام داده اید. محصولاتی که می خرید باید تست های کنترل کیفیت را گذرانده باشند. فقط مواد با کیفیت می توانند نتایج مثبتی را ارائه دهند.\nفواید قرص های کاهش وزن\nحال ، بیایید نگاهی به برخی از مزایای مکمل های کاهش وزن با کیفیت بیاندازیم. اگر محصولات مناسب را خریداری کنید ، ممکن است بتوانید از این مزایا استفاده کرده و به حالت قبل برگردید.\nیکی از مزایای اصلی قرص های کاهش وزن این است که می توانند میزان متابولیسم را افزایش دهند. در واقع ، اگر متابولیسم بدن شما سالم نباشد ، نمی توانید غذا را به درستی هضم کنید. اگر بدن شما بتواند آنچه را که می خورید هضم کند ، می توانید به راحتی وزن اضافی خود را از دست بدهید.\nآنچه اتفاق می افتد این است که وقتی میزان متابولیسم شما افزایش می یابد ، بدن شما می تواند کالری زیادی را در مدت زمان کوتاهی بسوزاند. بنابراین ، اگر این مکمل ها را جزء رژیم غذایی خود قرار دهید ، می توانید چربی اضافی را بسوزانید. در نتیجه می توانید وزن سالم را حفظ کنید.\nهوس غذایی کمتر\nاغلب ، کاهش وزن برای افراد دشوار است زیرا در کنترل اشتهای خود ناتوان هستند. ممکن است فکر کنید خوردن یک تکه کیک در وعده شام چندان مهم نیست ، اما بدانید که مقدار زیادی قند و کالری به بدن شما اضافه می کند که می تواند پوند بیشتری به وزن شما اضافه کند.\nاز سوی دیگر ، اگر از مکمل های کاهش وزن به طور منظم استفاده می کنید ، می توانید هوس های ناسالم خود را کنترل کنید. در واقع ، این قرص ها از موادی تهیه شده اند که به شما کمک می کند اشتهای خود را سرکوب کنید. در نتیجه می توانید به راحتی کالری دریافتی خود را کاهش دهید.\nاین قرص ها علاوه بر افزایش میزان متابولیسم و کاهش میل به غذا ، می توانند به شما در افزایش سطح انرژی نیز کمک کنند. بنابراین ، هنگام انجام ورزش یا سایر فعالیت های بدنی از بالاترین سطح عملکرد لذت می برید. علاوه بر این ، وقتی سطح انرژی شما افزایش می یابد ، می توانید سطح انگیزه خود را حفظ کنید ، به اهداف خود برسید و یک شیوه زندگی سالم را دنبال کنید.\nبه طور خلاصه ، اگر می خواهید وزن اضافی خود را از دست بدهید ، پیشنهاد می کنیم نگاهی به مکمل های باکیفیت کاهش وزن بیندازید.


نالمللی گردد. چرا که مسئولیت ایجاد ثبات مالی و نیز مسئولیت شفافیت گزارشگری حسابداری به IASB محول خواهد شد. البته مشخص نیست که آیا IASB تحت فشارهای دولتی مسئولیت ثبات مالی را میپذیرد یا خیر. یکی از ناظرین میگوید: در خصوص این مسئله برخی دیدگاههای سیاسی وجود دارد. از زمان اتخاذ تصمیم در خصوص انطباق کشورهای اروپایی با استانداردهای بینالمللی مخالفتهایی روی داده است. به هر حال کارشناسان نسبت به تعارض بین شفافیت و ثبات هشدار دادهاند. بیانیه کشورهای اروپایی در هفته گذشته بوسیله\nی شده تا تاریخ 17 تیر ماه سال جاری به آدرس جاده لشکرک – خیابان نخل - دانشگاه پیام نور – گروه اقتصاد ارسال نمایند و همچنین آدرس پست الکترونیک [email protected] جهت دریافت آثار شما می باشد. محورهای همایش: 1- لزوم بازنگری و تحول در دیدگاههای تأمین مالی 2- بررسی ابزارها و روشهای نوین تأمین مالی بین المللی با تأکید بر ابزارهای کاربردی پولی و مالی اسلامی 3- سرمایه گذاری و مشارکت های مالی خارجی؛ فرصت ها و چالش ها 4- بررسی تأثیر بحران مالی اخیر بر بازار و نهادهای مالی؛ تجارب برا\nTim Bryce مترجم: چکیده: در این مقاله سعی می‌کنیم، جنبه‌های گوناگونی از مدیریت منابع اطلاعاتی (IRM) را معرفی کرده درباره‌شان حرف بزنیم. قصد داریم افق دیدگاههای افراد را نسبت به کار و مسئولیت‌هایشان وسیعتر کنیم. کسب و کار؛ دیروز و امروز در این مقاله سعی می کنیم، جنبه های گوناگونی از مدیریت منابع اطلاعاتی (IRM) را معرفی کرده درباره شان حرف بزنیم. قصد داریم اف\nدگاههای افراد را نسبت به کار و مسئولیت‌هایشان وسیعتر کنیم. کسب و کار؛ دیروز و امروز در این مقاله سعی می کنیم، جنبه های گوناگونی از مدیریت منابع اطلاعاتی (IRM) را معرفی کرده درباره شان حرف بزنیم. قصد داریم افق دیدگاههای افراد را نسبت به کار و مسئولیت هایشان وسیعتر کنیم. در عرض ۳۰ سال گذشته، در کار مدیریت و خدمات مشتریان مسائل گوناگونی دیده ام. مسائلی چون مشتریانی که با این سیستم های پیچیده خدماتی و اطلاعاتی درگیرند و کارشناسانی که هر روز ابداع و نوآوری ت\nار حرفه ای در امروز با گذشته تفاوت دارد. مثلاً قبلاً مدیران عقیده داشتند که اگر بخواهند در کسب و کارشان موفق باشند، کارگروهی لازم است. کاری که تمامی افراد با هم مشارکت کنند و همگی بر یک هدف متمرکز شوند. اما با محدود شدن دامنه کارکرد پروژه های توسعه، دیدگاههای مدیران هم عوض شده است. آنها امروز ابتکار عمل یک نفر را در کل گروه به اجرا می گذارند تمرکز به آن شخص بوده و هدف تنها نتیجه خوب است. به عبارت دیگر آن انسجام و ادغام کارها دیگر در کار نیست. مدیران گذشته به تمامی اجزای یک سیستم می پرداختند. اما\nیاست ها را به خوبی اجرا کنند تا شرایط اقتصاد جهان در این وضعیت بی ثبات و نگران کننده قرار نداشته باشد؟ به واقع اجلاس داووس یک فاجعه است. سیاستهای اقتصادی مطرح شده در این اجلاس نیز فاجعه است. نظام سرمایه داری که در این اجلاس تبلیغ می شود، فاجعه است. دیدگاههای شرکت کنندگان این اجلاس نیز فاجعه آمیز است. اما متاسفانه این موضوعها برای هسته اصلی شرکت کنندگان این اجلاس اهمیت نداشته است. آنها بیشتر به فکر منافع و اهداف خود و کشورشان هستند. در ظاهر ممکن است شرکت کنندگان اجلاس داووس به دنبال حل و فصل 28\nص برای سنجش نتایج مورد انتظار ▪ تعیین استاندارد ▪ تعیین نحوه و روش جمع آوری اطلاعات ▪ مقایسه بین عملکرد و استاندارد ▪ تجزیه و تحلیل نتایج ارزیابی و شناسایی انحرافات ▪ ارائه برنامه های اصلاحی. ▪ مشخصات یک نظام ارزیابی و چارچوب ارزیابی ▪ دیدگاههای سنتی و نوین در ارزیابی عملکرد گرچه ارزیابی عملکرد فعالیتی است که با شکل گیری زندگی گروهی بشر گره خورده است ولی استفاده از نظام های رسمی آن در سطح فردی و سازمانی از سال ۱۸۰۰ میلادی توسط رابرت آون در صنعت نساجی اسکاتلند متداول شده است. نظام\nدگان تنها به حمایت یارانه ای از این بخش اقدام شود. رزاقی بر این باور است که دولت باید با افزایش نرخ سود سپرده بانکی از فشار موجود بر بازارهای ارز و طلا بکاهد. چراکه معتقد است پایین نگهداشتن نرخ دلار و نرخ سود بانکی دو اشتباه بانک مرکزی است. مشروح دیدگاههای این اقتصاددان قدیمی و تحصیل کرده در فرانسه را درگفت و گو با خبرگزاری فارس در ادامه بخوانید. * مفت بری و قماربازی در بازار سکه و ارز فارس: از نظر شما صفهای طولانی سکه و ارز نشانگر چیست؟ آیا این صفها می تواند نمادی از تلاش مردم بر\nبه نظر شما روند افزایش قیمت دلار تا کی و کجا می تواند ادامه داشته باشد؟ رزاقی: پاسخ این سوال در گروی عملکرد بانک مرکزی است. تنها عرضه کننده اصلی دلار از محل دلارهای نفتی ، بانک مرکزی است. بانک مرکزی است که در پس اختلافات خود با دارندگان سیاستها و دیدگاههای مختلف اقتصادی، در نهایت دست به سیاستهای تعدیلی یا لیبرالی بزند و یا روشهای دیگری را اتخاذ کند. اگر دولت مثلاَ از امروز تصمیم بگیرد که روش پرداخت نقدی خود را تغییر دهد و تنها به افزایش حقوق افراد نیازمند اقدام کند و پرداخت یارانه خود را تنها\nمتی زاده دکتر نرجس شکری دکتر علیرضا امیرکبیری دکتر عبدالحمید ابراهیمی دکتر حسن قنبری دکتر کامبیز طالبی دکتر احمد ودادی دکتر نعمت فلیهی دکتر میرفیض فلاح شمس دکتر فرهاد حنیفی هوش سازمانی چیست ؟ در مورد هوش سازمانی نظرات متفاوتی از دیدگاههای مختلفی وجود دارد که به اختصار هر کدام از این معانی آورده می شود. البته یادآوری می کنیم که برخی از محققان مثل خانزاده هوش تجاری را به جای هوش سازمانی به کار می برند.هوش تجاری سازمانها را از دیدگاه عوامل کسب و کار و تجارت مورد ارزیابی قرارد\nمن اندرزهاییدادند، ولی اندرزهای آنها متفاوت بود. هر دو به درس خواندن سخت عقیده داشتند، ولیموضوعات یکسانی را توصیه نمی کردند. اگر من یک بابا داشتم، ناچار بودم تااندرزهای او را بپذیرم یا رد کنم. با داشتن دو بابا، این فرصت را یافتم تا دیدگاههای آنان را با هم بسنجم. دیدگاه یک مرد دارا با یک مرد نادار. از آنجا کهمن دو پدر اثرگذار داشته ام، از هر دو نفر چیزهایی آموختم. ناچار بودم تا دربارهاندرزهای هرکدام بیندیشم و از بررسی تاثیر اندیشه هر کدام بر زندگی اش. بینشارزشمن\nناگزیر از تولید محصولاتی با کیفیت بالا، ارائه خدمات مطلوب به مشتریان و درعین حال با کمترین بهای تمام شده کرده است. این انتظارات، الزامات بیشتری را از لحاظ تامین اطلاعات موردنیاز، برای سیستم حسابداری ایجاب می کند. بسیاری از واحدهای اقتصادی بتدریج از دیدگاههای حسابـــــداری بهای تمام شده سنتی فاصله می گیرند و به ایجاد سیستم مدیریت هزینه (COST MANAGEMENT SYSTEM) تمایل نشان می دهند. سیستم مدیریت هزینه نوعی سیستم برنامه ریزی و کنترل است که هدفهای زیر را دنبال می کند: 1 - اندازه گیری بهای تمام شده\nارزشیابی سهام , نسبت قیمت به سود هر سهم , نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری, نسبت قیمت خرید فعلی, جریان نقدی تنزیل شده, قیمت سهام, هیئت استانداردهای بینالمللی, نشست گروه 20 , نقش هیئت استانداردهای بینالمللی (IASB), مسئولیت ثبات مالی, مسئولیت شفافیت گزارشگری, شفافیت و ثبات, ارزش منصفانه, بررسی ابعاد و تحول روش های تأمین مالی در کشور با تأکید بر نقش بانک، بیمه و بازار سرمایه, کسب و کار, مدیریت منابع اطلاعاتی , خدمات مشتریان , ابداع یا نوآوری , ایده نوین, فن‌آوری اطلاعات, تحلیلگران تجارت, اجلاس داووس , سیاست های پشت, پرده ثروتمندان , پرده ثروتمندان , اقتصاددانان و سیاستگزاران , اقتصاد, ثروتمندان, اقتصادی, سیاست, فاجعه, بهبود, حقیقت , آمریکا, سیاسی , بهبود, ضیافت , سرمایه, جهانی, روایت قماربازی در بازار دلار وسکه, همایش ملی هوش سازمانی وکسب وکار, هوش سازمانی , کسب وکار, بابای دارا بابای نادار, بابای پولدار وبابای بی پول, سیستم مدیریت هزینه, COST MANAGEMENT SYSTEM, مدیریت هزینه, سیستم برنامه ریزی و کنترل, بهای تمام شده, فعالیتهای اصلی, ارزش افزوده, کارایی و اثربخشی, عملکرد آینده, سیستم مدیریت, سودآوری, رشد, خودکفایی مالــــــی, حداقل کردن بهای تمــام شده, تنوع بازار, کیفیت محصولات, مسئولیتهای زیست محیطی, خدمات اجتماعی, هزینه یابی, سیستم هزینه یابی


ناراحتی شدید ستاره پرسپولیس - وبلاگ عکس\nبه گزارش وبلاگ عکس، پرسپولیس درحالی پیروز شد در هفته یازدهم لیگ برتر با دو گل ذوب آهن را شکست دهد که بعد از اعلام پنالتی به سود پرسپولیس اتفاق عجیبی رخ داد. عیسی آل کثیر که خودش پنالتی را گرفته بود، توپ را برداشت و قصد داشت هرطور شده خودش پنالتی را بزند. مهدی ترابی هم که پنالتی زن اول پرسپولیس به شمار میرود، به سمت عیسی رفت و می خواست توپ را از او بگیرد و ضربه پنالتی را بزند. آل کثیر هم که اصرار زیادی داشت تا حتما خودش پنالتی بزند، به ترابی گفت می خواهد خودش پشت ضربه پنالتی بایستد و برای پرسپولیس گلزنی کند. اصرار ترابی فایده ای نداشت و مرغ آل کثیر یک پا داشت.\nیحیی گل محمدی هم وقتی این صحنه را دید، فورا وارد عمل شد و گفت، ترابی پنالتی را بزند. یحیی خطاب به آل کثیر گفت، خودش تشخیص می دهد چه کسی پشت ضربه پنالتی قرار بگیرد و ضربه بزند.\nعیسی که از این موضوع خیلی ناراحت شد، بعد از گل شدن پنالتی ترابی نه خوشحالی کرد و نه در جشن شادی بازیکنان شرکت کرد. چند دقیقه بعد هم گل محمدی، آل کثیر را بیرون کشید و عبدی را جایگزین او کرد. نکته عجیب ماجرا اینجاست که ناراحتی آل کثیر بعد از تعویض هم ادامه داشت و این موضوع کاملا از چهره او تعیین بود.\nدر نهایت هم حمید مطهری دستیار یحیی گل محمدی بعد از تعویض سمت عیسی رفت و سعی کرد او را آرام کند تا اتفاق بدتری رخ ندهد. آل کثیر در ملاقات مقابل مس رفسنجان هم این کار را تکرار نموده بود و یک مرتبه هم در مرحله گروهی فصل قبل لیگ قهرمانان آسیا، محمدحسین کنعانی زادگان هم حرکت مشابه با آل کثیر انجام داده بود.\nبه نظر می رسد یحیی گل محمدی باید فکری به حال این موضوع بکند تا یکبار برای همواره تکلیف پنالتی زدن در بازی های پرسپولیس تعیین گردد.\nتاریخ انتشار: 1 اسفند 1400 آخرین بروزرسانی: 1 اسفند 1400 گردآورنده: aks.ariyablog.ir شناسه مطلب: 9116\nبه "ناراحتی شدید ستاره پرسپولیس" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "ناراحتی شدید ستاره پرسپولیس"\nاین دومین مرتبه در رقابت های فصل جاری لیگ قهرمانان آسیا بود که عیسی آل کثیر برای پرسپولیس پنالتی می گرفت. این مهاجم خوزستانی در دیدار رفت دو تیم نیز در دقیقه 17 از مدافعان گوا پنالتی گرفته بود که همین مهدی ترابی پشت ضربه ایستاد و دروازه حریف را گشود.


پرورش و تکثیر رز صحرایی (گل آدنیوم) – بهترین ها\nشما اینجا هستید : صفحه اصلی » بهترین ها » پرورش و تکثیر رز صحرایی (گل آدنیوم) – بهترین ها\nبهترین ها- اگر علاقه به نگهداری گیاهان شگفت انگیز و سحرآمیز دارید رز صحرایی یا گل آدنیوم متناسب با سلیقه شماست. رز صحرایی (Adenium obesum) نوعی ساکولنت با ساقه گوشتی و تنومند با برگهای باریک چرمی درخشان و گلهای قرمز هست. گیاه آدنیوم به صورت بوته ای میباشد و مناسب برای کاشت در باغها، داخل خانه و نگهداری در گلدان به خصوص بونسای می باشد. برگهای این گیاه در سرمای زمستان میریزد ولی در صورت نگهداری در شرایط گرم یا درون خانه برگها باقی می مانند. هر بخشی از این گیاه جذابیت خود را دارد که بیشترین جذابیت آن مربوط به ساقه متورم شده آن از سطح خاک هست که ظاهری عجیب و سحرآمیز داشته که هرچه گیاه بالغتر می شود این قسمت متورم تر و زیباتر می شود. گلهای زیبای آن در انتهای برگهای باریک و سبز به زیبایی آن می افزاید. بهرحال یک مورد مهم در نگهداری رز صحرایی باید در نظر داشت اینست که شیره این گیاه سمی بوده و نباید در دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار بگیرد. چنانچه هنگام جابجایی این گیاه شیره آن روی دستتان ریخت سریع شستشو دهید.\nگیاه آدنیوم متعلق به خانواده خرزهره (Apocynaceae) هست که بومی آفریقا، خاورمیانه و ماداگاسکار می باشد. رز صحرایی (آدنیوم اویسیوم) تنها گونه متعارف و شناخته شده این گیاه هست که اکنون با اصلاحات روی آن گلهای زیبا به رنگهای مختلف از جمله نارنجی، سفید و معمولا قرمز مشاهده می شود. فصل شکوفایی گلها از اواخر زمستان تا اواسط بهار میباشد. گلها عقیم می باشند و به تنهایی قادر به بذرافشانی کردن نمی باشند و باید به وسیله حشرات یا دستی گرده افشانی شوند تا بذر دهند.\nنور: نور کامل خورشید و در صورتی که در خانه هست جلوی پنجره سمت آفتاب قرار گیرد\nحرارت: حداقل درجه حرارت نگهداری این گیاه ۱۰ درجه سانتیگراد هست چنانچه در زمستان دما را ۱۶ درجه یا بیشتر داشته باشید برگها نمی ریزند\nتکثیر رز صحرایی بیشتر با بذر صورت می گیرد پس چنانچه گیاه غلاف بذر تولید نمود می توانید بذرها را بلافاصله از غلاف رسیده شده بردارید و بکارید تا شانس باروری را افزایش دهید. بذر تازه برای تکثیر خیلی بهتر هست ولی اگر گیاه بالغ ندارید باید بذر آن را بخرید و بهتر هست قبل از کاشت بذر را به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در آب ولرم قرار دهید سپس در خاکی نرم با رطوبت متوسط به عمق ۰.۵ سانتیمتر قرار دهید. محیط بهتر هست روشن ولی بدور از نور مستقیم آفتاب باشد، بسیاری از باغبانها از یک اتاق گرم با دمای ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد استفاده می کنند و تحت این شرایط بذرها زودتر جوانه می زنند و پس از یکماه آماده انتقال به گلدان می شوند.\nتعویض گلدان بخصوص در فصول گرم سال حتما لازم هست. برای تعویض گلدان در تمامی ساکولنت ها ابتدا مطمئن شوید که خاک خشک هست سپس به آرامی و به تدریج گیاه را از گلدان در آورید و خاک قدیمی محصور شده دور ریشه را از اطراف ریشه به دقت بریزید و ریشه های مرده و پوسیده را اصلاح کنید. گیاه را درون گلدان جدید گذاشته و با خاک گلدان را پر کنید. گیاه را به مدت یک هفته خشک نگهدارید سپس کمی آبیاری کنید تا ریسک پژمردگی ریشه را کاهش دهید.\nدر مجموع رز صحرایی مراقبت چندانی نمی خواهد و مناسب نگهداری در آپارتمان و کسانی هست که وقت رسیدگی به گیاهان را ندارند ولی با اینحال تا حد امکان در معرض نور خورشید و محیط گرم باشد. مشابه تمام ساکولنت ها آبیاری زیادی نمی خواهند و بستر خیس را نمی پسندند پس در آبیاری دقت داشته باشید که رطوبت خاک حفظ شود و آبیاری بیش از حد باعث پوسیدگی ساقه و ریشه خواهد شد. همچنین خاک آن خاکی باشد که برای ساکولنت ها و کاکتوس ها استفاده می شود.\nلینک کوتاه http://mededu13.ir/?p=5595


معرفی بازیگرانی که پس از 40 سالگی به شهرت رسیدند! + تصاویر - مووی مگ\nموفقیت یک شبه به دست نمی آید و برای دستیابی به آن به تمرین، تلاش و ممارست زیاد نیاز است. درست آن زمانی که شما نمی دانید چه اهدافی در سر دارید و می خواهید در آینده چه کاری را به انجام برسانید، افرادی هستند که در مسیر چشم اندازهای از پیش تعیین شده ی خود در حال پیشتازی بوده و نام خود را بر سر زبان ها جاری می کنند.\nبه گزارش مووی مگ به نقل از روزیاتو، این روش پیروزی به ویژه در میان اهالی هالیوود بسیار رایج است. آن هایی که در این مسیر موفق و مشهور شده اند، هرگز از موانع نترسیده و در مواجهه با مشکلات عقب نکشیده اند، بلکه بر تمرین و تلاش خود افزوده و در نهایت نیز نتیجه مثبت آن را دیده اند.\nاستیو کارل (در سن 43 سالگی)\nجکسون در ۴۶ سالگی مطرح شد نه ۴۴ و نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد آن را برنده نشد\nزدین تو کار چیزای جالبا تا باشه از این چیزا\nدمتون هم گرم، مرسی


بادامچیان با اعلام پشتیبانی حزب موتلفه اسلامی از گام دوم در اقدامات ایران در توقف تعهدات برجامی تصریح کرد: این موضع عقلایی و شرافتمدانه است که ایران در اقدام متقابل در هر قراردادی به میزان پایبندی طرف های دیگر قرارداد، عمل نماید. این موضع حقوقی که همه انصاف مداران جهان قبول دارند در برابر عدم اجرای تعهدات برجام از طرف آمریکا و اروپا و ایران را در موضع برتر قرار می دهد.\nدبیرکل حزب موتلفه اسلامی گفت: توقیف نفتکش حامل نفت ایران نشانه عجز دولت استعمارگر پیر و فرفوت انگلیس است\nبه گزارش روابط عمومی حزب موتلفه اسلامی، اسدالله بادامچیان در پایان نشست دبیران حزب گفت: حج امسال انشاالله تجمعی برای وحدت امت اسلامی یکصدایی اهل ایمان علیه کفار، منافقین و مشرکین، فرصتی برای تبادل نظر برای حل مشکلات و برای درمان دردهای مسلمانان جهان و علاج زخمی است که در مسئله فلسطین بر پیکر جامعه اسلامی همه را رنج می دهد.\nبادامچیان از ائمه محترم جمعه و صداوسیما خواست از این فرصت استفاده کنند و نظام و غارتگری های انگلیس از ایران و دشمنی های دولت فرتوت و استعماری انگلستان را برای نسل جوان تبیین کنند.\nوی درباره طرح اینستکس گفت: این طرحی استعماری و کانالی انحرافی است که اروپایی ها برای فرار از تعهداتی در برجام پذیرفته اند و طراحی کرده اند. مسئولان ایران باید اجرای تعهدات اروپا در برجام را بخواهند.\nدبیرکل حزب موتلفه اسلامی گفت: قرار بود اروپا روزی ۷۰۰ هزار بشکه نفت بخرد و تحریم های بانکی را بردارد و حدود ۱۱ تعهد دیگر را انجام دهد ولی در یک طرح مسخره می گوید ایران پول نفتی که می فروشد در چارچوب طرح ذلت بار اینستکس از اروپا با اجازه سه کشور دارو و غذا بخرد.\nبادامچیان اظهار کرد: معلوم است که ایران نیازی به خرید دارو و غذا تحت کنترل دولت های غربی ندارد و همانطور که در این چند دهه تحریم های آمریکا و غرب را بی حاصل کرده این طرح را هم از ابتدا محکوم کرده است.\nوی با اعلام پشتیبانی حزب موتلفه اسلامی از گام دوم در اقدامات ایران در توقف تعهدات برجامی تصریح کرد: این موضع عقلایی و شرافتمدانه است که ایران در اقدام متقابل در هر قراردادی به میزان پایبندی طرف های دیگر قرارداد، عمل نماید. این موضع حقوقی که همه انصاف مداران جهان قبول دارند در برابر عدم اجرای تعهدات برجام از طرف آمریکا و اروپا و ایران را در موضع برتر قرار می دهد.\nدبیرکل حزب موتلفه اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به تصویب سندملی عفاف و حجاب در شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: ما از اعضای شورا به دلیل تصویب این سند تشکر می کنیم. البته این گلایه را هم داریم که قانون حجاب و عفاف ۱۴ سال است در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده است و ۲۶ دستگاه دولتی متکفل اجرای آن بوده اند. ۴۰۰ دستور کاری در این قانون برای دستگاهها تعریف شده است اما عملاً اجرای این قانون به تاخیر افتاده است.\nبادامچیان گفت: ما امروز شاهد توطئه های استکبار برای مبارزه با حجاب و عفاف هستیم که گاه تا بی‌پروایی در کشف حجاب توسط تعدادی فریب خورده پیش رفته است. ما از دولت می خواهیم به این سند ملی و نیز قانون منبعث از آن عمل کند. این یک مطالبه مردمی است و دولت باید به آن اهتمام ویژه کند.


روزنامه صبح نو | شماره: 811 | تاریخ: 1398/8/8\nنماینده مجلس اعلای عراق در گفت‌وگو با «صبح‌نو»: همراه‌شدن عبدالمهدی با ایران و چین، آمریکا را عصبانی کرده است\nرویدادهای روزهای اخیر عراق نشان می‌دهد که آمریکا و رژیم صهیونیستی که در رسیدن به برنامه‌های خود در منطقه به‌خصوص عراق ناموفق بودند، با تربیت نفوذی‌ها و ایجاد ناآرامی در تلاشند تا تظاهرات مسالمت‌آمیز و بحق مردم عراق را به سمت خشونت سوق دهند و بار دیگر این کشور را محل شرارت‌های جدیدی کنند، کما اینکه اخیراً تعدادی از نظامیان خود را از سوریه به عراق گسیل کردند تا گروه‌های تروریستی دیگری را پس از داعش در این کشور ایجاد کنند؛ موضوعی که «ماجد غماس» کارشناس عراقی بر آن تاکید می‌کند و می‌گوید: آمریکا در فکر ایجاد حلقه‌های دیگری از تروریست‌ها در منطقه است تا همچنان به شرارت‌های خود ادامه دهد، آمریکا می‌خواهد با اعلام مرگ ابوبکر البغدادی برای انتخابات 2020 برگ برنده‌ای در دست داشته باشد و همچنان هم به این هم فکر می‌کند تا با ایجاد دیگر گروه‌های تروریستی، مانعی برای پیروزی‌های محور مقاومت در منطقه ایجاد کند.\n«صبح‌نو» از ناگفته‌های اکران و توقیف مجدد فیلم کیانوش عیاری گزارش می‌دهد\nاکران فیلم «خانه پدری» در نخستین روز آبان و پس از ۱۰ سال آغاز شد و چهار روز بعد، دوباره از پرده پایین کشیده شد تا نادرترین نمونه توقیف یک فیلم را رقم بزند. حالا به‌دلیل اقدام عجیب سازمان سینمایی در اصلاح‌نکردن فیلم و البته بی‌توجهی به سابقه توقیف فیلم در سال ۱۳۹۳، معضلی فرهنگی و البته تقابلی میان دو نهاد حاکمیتی به‌وجود آمده است.\nعلامه سیدجعفر مرتضی، سیره‌نگار بزرگ شیعی در لبنان درگذشت\nمورخ دین پیامبر\nسیدجعفر مرتضی عاملی عمرش را به‌پای سیره‌نگاری تاریخ اسلام گذاشت. مهم‌ترین کتاب او در سال‌های اخیر «الصحیح من سیره النبی الأعظم ؟ص؟» درباره زندگی پیامبر اسلام و تاریخ اسلام است. کتابی که در 35 جلد تألیف شد و دست تقدیر این بود که وی در شب 28صفر همزمان با سالروز رحلت نبی اسلام جان به جان‌آفرین تسلیم کند.\n«صبح‌نو» از پویش نذر نان در مشهد مقدس گزارش می‌دهد\n۱۱هزار نان نذری به زائران پیاده امام هشتم؟ع؟\nطرح‌ها و پویش‌های مردمی ستاد خدمت‌رسانی به زائران پیاده آستان قدس رضوی امسال با استقبال درخورتوجهی رو‌به‌رو شده است. در این ایام، پویش‌های فعال مردمی جنبشی چشمگیر در ساکنان خطه خورشید ایجاد کرده و نه‌تنها مشهدی‌ها، بلکه تمامی ایرانیان از سراسر کشور برای خدمت به زائران مشهدالرضا پای کار خدمت آمده‌اند. یکی از این برنامه‌ها «پویش نذر نان» است که شهروندان میهمان‌نواز مشهدی با تهیه نان برای زائران پیاده سهمی در اطعام میهمانان حضرت رضا؟ع؟ایفا می‌کنند. در این پویش مردمی، 40 خادم‌یار افتخاری تاکنون بیش از 11هزار قرص نان برای توزیع در موکب‌ها و ایستگاه‌های استقبال از زائر جمع‌آوری کرده‌اند.\nروایت حمید حسام از سلوک ادبی و اخلاقی قیصر امین‌پور در سالروز درگذشت وی\nقیصر را که دیدم فرو ریختم\nحمید حسام، نویسنده سرشناس ادبیات دفاع مقدس است. وی سال‌ها در این عرصه به تالیف کتاب همت گذاشته است ولی با این حال کمتر کسی می‌داند که وی در دوره دانشجویی همکلاسی قیصر امین‌پور بوده و این شاعر به‌دلیل مجروحیت دست حسام حتی برای وی جزوه می‌نوشته است. روایت مفصل حمید حسام از معاشرت با قیصر به دو دوره دانشجویی و مدیریت وی در بنیاد بازمی‌گردد که به‌صورت مفصل در کتاب «در جست‌وجوی مهتاب» و در گفت‌وگو با حسین قرایی منتشر شده است. این روایت به بهانه هشتم آبان سالروز درگذشت قیصر امین‌پور منتشر می‌شود.\nگزارش «صبح‌نو» درباره کرسی مدیریت در بیمارستان‌های کشور و حضور پررنگ پزشکان در این عرصه را بخوانید\nمعضلی به نام طبیب مدیر\nعارف چراغی | موضوع واگذاری شغل مدیریت بیمارستانی به تحصیلکرده‌های این رشته و اینکه مدیر یک بیمارستان الزاما پزشک باشد یا نه؛ مسئله‌ای است که هر از گاهی مطرح شده و از سوی کارشناسان یا رسانه‌ها به آن پرداخته می‌شود. برخی کارشناسان معتقدند که مدیریت یک بیمارستان صرفا تخصص‌های بالینی نمی‌خواهد و مدیریت در چنین فضایی نیازمند تخصص در علوم اقتصاد سلامت و آموختن علوم رفتاری است.\n«صبح‌نو» زوایای خبر بازداشت معاون وزیر جهاد کشاورزی را بررسی می‌کند\nسلاطین جنگل‌خواری در بند\nمهدیه‌سادات شاهمرادی | مدیران ارشد وزارت جهاد کشاورزی یکی پس از دیگری به‌دلیل تخلفات گوناگون مالی و اداری بازداشت شدند و حالا نوبت به معاون دیگر این وزارتخانه رسیده است. در هفته جاری، آقای خلیل آقایی، رییس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، به‌دلیل ارتشا بازداشت شد و در پی آن، خبر استعفای وزیر جهاد کشاورزی در فضای مجازی منتشر شد؛ هرچند خبر استعفای وزیر تکذیب شد؛ وزیری که مجموعه‌اش پس از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی زیر ذره‌بین قوه قضائیه قرار گرفته و تخلفاتش آرام‌آرام دیده می‌شود. این تخلفات پیکره نحیف محیط‌زیست و زراعت را بیش از گذشته زخمی کرده است.\n«صبح‌نو» وضعیت ایران در شاخص رقابت‌پذیری را بررسی کرد\nکارنامه یک دهه رقابت‌پذیری ایران\nگزارش رقابت‌پذیری جهانی از سال 2005 میلادی، هر سال توسط مجمع جهانی اقتصاد تهیه و منتشر می‌شود. برای نخستین‌بار جمهوری اسلامی ایران در رتبه‌بندی گزارش سال2009 رقابت‌پذیری جهانی قرار گرفت و تاکنون در 10گزارش پیاپی سالانه مورد ارزیابی قرار گرفته است.\nمریم الحسینی، فعال رسانه ای لبنانی در گفت‌وگو با «صبح نو» از حمایت های مالی گسترده سفارتخانه های آمریکا و انگلیس برای دامنه دار شدن اعتراضات گفت\nهر معترض 200 دلار\nعروس خاورمیانه این روزها ملتهب است. مردم به حقوق شهروندی خود اعتراض دارند و خواهان مبارزه با فساد هستند اما معترضان که خیابان را برای صحنه اعتراضات خود برگزیده‌اند، خود مشکلات جدیدتری بر مشکلات لبنان افزوده‌اند؛ مشکلاتی که در صورت تداوم آن، این کشور با جنگ داخلی و کمبود مواد اولیه مواجه خواهد شد. هرچند دولت از معترضان خواسته بود نماینده‌ای تعیین کنند تا پای میزمذاکره با دولت بیاید اما تظاهرکنندگان رهبری نداشتند تا آن‌را به نمایندگی از خود به دولت بفرستند. حال روز گذشته سعدحریری در صحبتی که کمتر از یک دقیقه بود، گفت قصد دارد استعفایش را به رئیس‌جمهوری میشل عون تقدیم کند. او گفت که به بن‌بست رسیده و باید پاسخگوی معترضان باشد.


جمهور - کمیسیون شکایات: کوتاهی و بی‌نظمی‌های جدی در روند رای‌دهی صورت گرفته است\nشنبه ۲۸ میزان ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۲۰\nعلی‌رضا روحانی، سخنگوی کمیسیون شکایات انتخاباتی از وضعیت جاری روند انتخابات ابراز نگرانی کرد و گفت ادامه این وضعیت شفافیت و عدالت انتخابات را به خطر می‌اندازد.\nکمیسیون شکایات انتخاباتی می‌گوید که کوتاهی و بی‌نظمی های جدی و گسترده‌ای در مدیریت روند رای دهی انتخابات پارلمانی امروز صورت گرفته که سلامت این روند را صدمه می‌زند.\nبه گزارش خبرگزاری جمهور؛ علی‌رضا روحانی، سخنگوی کمیسیون شکایات انتخاباتی بعد از ظهر امروز شنبه (28 میزان) در نشست دوم خبری خود، از وضعیت جاری روند انتخابات ابراز نگرانی کرد و گفت ادامه این وضعیت شفافیت و عدالت انتخابات را به خطر می‌اندازد.\nآقای روحانی گفت که در تعدادی از سایت‌های رای دهی مواد انتخاباتی به صورت کلی یا جزئی به موقع نرسیده، تعدادی از سایت‌ها تاکنون مسدود است، دستگاه بایومتریک در برخی محلات با مشکل روبرو بوده، از حضور ناظرین در برخی سایت‌ها ممانعت شده، صندوق‌های مواد حساس بعضا نا سالم بوده و در برخی محلات رای دهی نیز زمینه حضور نماینده کمیسیون شکایات انتخاباتی فراهم نشده است.\nوی موارد یاد شده را کوتاهی و بی‌نظمی‌های جدی در عملکرد موظفیت کمیسیون انتخابات و مدریت این پروسه دانسته گفت که موجودیت مشکلات یاد شده شفافیت را در پروسه انتخابات زیر سوال برده و به سلامیت این روند ملی می‌تواند صدمه وارد کند.\nاو دوام وضع یاد شده در روند رای دهی را قابل قبول ندانسته هشدار داد که اگر مشکلاتی که در فوق بر شمرده شد، برطرف نشود کمیسیون انتخابات مسئول ضایع شدن آرای مردم و بروز بی‌عدالتی در روند انتخابات خواهد بود.\nسخنگوی کمیسیون شکایات انتخاباتی از کمیسیون انتخابات خواست که تدابیر موثر و قانونی برای برطرف کردن مشکلات یاد شده در روند انتخابات اتخاذ کرده، زمینه اشتراک افرادی که به دلائل تاخیر در آغاز به کار سایت‌ها رای دهی و دیگر مشکلات تخنیکی نتوانسته اند رای دهند را فراهم کند.\nساعات پیش کمیسیون انتخابات نیز برخی مشکلات از جمله تاخیر در آغاز روند رای دهی و حتی مسدود بودن برخی مراکز، عدم حضور کارمندان کمیسیون در مراکز رای دهی به دلیل تهدید امنیتی را پذیرفت.\nکمیسیون انتخابات اعلام کرد که در مراکزی که تا ساعت یک بعد از ظهر امروز روند رای دهی آغاز نشده، یک روز دیگر انتخابات تمدید خواهد شد.


حضرت امام حسین و آموزه‌های دینی ان امام عزیز | علی فتحی وکیل پایه یک دادگستری\nحضرت امام حسین و آموزه‌های دینی ان امام عزیز\nاین حسین ع کیست که عالم همه دیوانه اوست همه چیزت را برای خدا دادی مولا جان همه هستیم فدای تو. حسین، امام (ع)، آموزه‌های دینی: "نقد امام نسبت به کسانی که نگران گناهان دیگران هستند، ولی دربارۀ گناهان خود آرام‌اند"\nشفقنا زندگی: این سخنی است که بارها باید در مطالعۀ آموزه‌های هر یک از ائمۀ معصوم (ع) بازگو کرد؛ اینکه تفکیک آموزه‌های آنان از یکدیگر آسان نیست و رسالت مشترکی که پی‌جویی می‌کردند، موجب می‌شود تا پیام ایشان در پرتو یک نگاه فراتر از اشخاص ائمه (ع) بررسی گردد.\nدرواقع همین مسیر مشترک باعث می‌شود تا گاه برخی از سخنان بیان‌شده توسط یکی از معصومان، از زبان دیگران نیز بازگو گردد. افزون بر آنچه ذکر شد، این حقیقت که دانسته‌های ما دربارۀ آموزه‌های ائمه (ع)، از خلال مجموعه روایاتی است که هم از حیث صدور و هم دلالت نیازمند ارزیابی دقیق است، کار دربارۀ آموزه‌های آنان را دشوار می‌سازد. اما دشواری دیگر مربوط به تعالیم امام حسین (ع)، پالایشی است که در احادیث امامیه پس از تدوین مکتب جعفری در اواسط سدۀ 2 ق/ 8 م رخ داده و مرویات آن حضرت در کنار دیگر ائمۀ متقدم به‌سبب بی‌اعتمادی نسبت به راویان در احادیث امامیه به شدت کاهش یافته است؛ و این در حالی است که منابع اهل سنت و زندیه دراین‌باره، داده‌های فراوانی ندارند.\nبه‌هرروی، محوریت‌یافتن قیام عاشورا در فرهنگ شیعی، با وجود عظمت آن نیز زمینه‌ای شده است تا شخصیت تعلیمی آن حضرت تحت‌الشعاع قیام قرار گیرد. بنابراین هر بررسی دراین‌باره، لازم است با ارزیابیهای احتیاط‌آمیز نسبت به روایات صورت گیرد که البته امکان بازنمود وجوه این نقد، در این مقالۀ مختصر نیست. اگرچه احادیث انتخاب‌شده، با ملاکهایی گزینش شده‌اند، اما همچنان اعتبارسنجی آنها مجالی دیگر می‌طلبد.\nرویکرد حضرت به توحید و عقاید: شواهد گوناگونی وجود دارد که نشان می‌دهد در گفتمان اواسط سدۀ اول هجری، مسئلۀ رؤیت پروردگار به‌مثابۀ یک پرسش اعتقادی مطرح بوده است. حکایت ذعلب یمانی که از امام علی (ع) پرسیده بود، آیا پروردگارش را دیده است یا خیر ( نهج‌البلاغة، خطبۀ 179)، در حدیثی به نقل امام حسین (ع) نیز آمده است (خزاز، 261). اینکه حدیث امام علی (ع) در باب معانی اذکار اذان و تفسیر مفاهیم توحیدی توسط امام حسین (ع) نقل شده است (ابن‌بابویه، التوحید، 238، معانی ... ، 38)، نیز نشانه‌ای دیگر از توجه خاص آن حضرت به مباحث توحید و اشاعۀ آموزه‌های علوی دراین‌باره است. اما آنچه به شخص امام حسین (ع) مربوط می‌شود، یکی روایتی متضمن ملاقاتی سه‌سویه میان امام (ع)، ابن‌عباس و نافع ابن ازرق، از رجال خوارج است که براساس آن، نافع از ابن‌عباس می‌خواهد معبودش را وصف کند و به درخواست ابن‌عباس، امام (ع) پاسخ را بر عهده می‌گیرد و وصف‌ناشدنی‌بودن خداوند را تبیین می‌کند (عیاشی، 2/337- 338؛ ابن‌بابویه، التوحید، 79-80؛ ابن‌عساکر، 14/183-184). حدیث دیگری هم از آن حضرت در مذمت «مارقین» نقل شده است که به تشبیه خداوند گراییده‌اند (ابن‌شعبه، 245)؛ می‌دانیم که تعبیر مارقین در آن دوره، برای خوارج به کار برده می‌شده است و شیخ مفید هم وجود اقلیتی قائل به تشبیه را در میان خوارج تأیید کرده است ( اوائل ... ، 63).\nبراساس حدیثی از امام حسین (ع)، آن حضرت ظاهراً با تکیه بر آیه‌ای از قرآن کریم (ذاریات/51/56) در خصوص غرض آفرینش انسان و جن، یادآور می‌شد که «خداوند بندگان را آفریده است تا او را بشناسند؛ پس آن‌گاه که شناختند، او را عبادت می‌کنند و با عبادت او از عبادت غیر، بی‌نیازی می‌جویند» (نک : ابن‌بابویه، علل ... ، 9؛ کراجکی، 151؛ حلوانی، 80). در سده‌های بعد، همین آموزه بدون نامبری امام (ع) در نوشته‌های ابن‌عربی نیز تکرار شده است (نک : 3/41).\nرویکرد حضرت به قرآن کریم: در نامه‌ای که امام حسین (ع) خطاب به بزرگان بصره نوشته، محور سخن آن است که «من شما را به سوی کتاب خدا و سنت پیامبر خدا فرامی‌خوانم» (طبری، 5/357؛ نیز نک : بلاذری، 2/335). در نقل دیگری آمده است که مسئلۀ تحریف کلام خدا و فرونشاندن سنت پیامبر (ص)، از مهم‌ترین نگرانیهای آن حضرت بوده که وی را به قیام واداشته است (نک : ابن‌شعبه، 240؛ ابن‌عساکر، 14/ 219؛ ابن‌طاووس، 59). تحریف که در این حدیث به معنایی کاملاً نزدیک به کاربرد قرآنی آن به کار رفته (مائده/5/13، 41)، بازگرداندن معنای قرآنی به موضعی دور از موضع مقصود است. هم ازاین‌رو ست که در روایات منقول از امام حسین (ع)، از بی‌مبنا و بی‌علم سخن‌گفتن در معنای قرآن و مجادله‌کردن این‌باره پرهیز داده شده و این سخن نبوی گوشزد شده است که هرکس در قرآن به غیر علم سخنی گوید، جایگاه خود را در آتش بازمی‌جوید (نک : ابن‌بابویه، التوحید، 90).\nمسئلۀ فهم صحیح قرآن و بازگردان معانی آن به مواضع مقصود، در احادیث تفسیری منقول از امام (ع) مکرراً بازتاب یافته است، اما در آن میان جا دارد به سخنی از حضرت به هنگام واپسین خروج از مدینه اشاره کرد که نشان می‌دهد آن حضرت به‌شدت نگران فهم های نادرست از قرآن بوده است؛ آنجا که مطابق روایات، امام حسین (ع) این مضمون نبوی را بازگو کرده است: «قرآن ظاهرش خوش‌نما و باطنش ژرف است» (جامع ... ، 116؛ به نقل از پیامبر (ص): کلینی، 2/ 599؛ عیاشی، 1/3؛ از امام علی (ع): نهج‌البلاغة، خطبۀ 18؛ زمخشری، 2/257).\nرویکرد حضرت به سنن و احکام: پیش‌تر گفته شد که یکی از اصلی‌ترین عوامل قیام امام حسین (ع) دعوت به اقامه و احیای سنت پیامبر (ص) و مقابله با بدعتهای ضد سنت بود (بلاذری، 2/335؛ طبری، 5/357)؛ کوششها برای فرونشاندن سنت پیامبر (ص)، نگرانی مهم برای آن حضرت بود (نک : ابن‌شعبه، 240؛ ابن‌عساکر، 14/ 219؛ ابن‌طاووس، 59).\nدر سخنان حضرت ــ که هم در منابع تاریخی و هم حدیثی نقل شده ــ نهایت دوری از سنت نبوی آن است که «به حق عمل نمی‌شود و از باطل پرهیز نمی‌گردد» (نک : طبری، 5/404؛ طبرانی، المعجم الکبیر، 3/115؛ قاضی‌نعمان، 3/150؛ ابن‌شعبه، همانجا؛ حلوانی، 88؛ ابن‌شهرآشوب، 3/224؛ ابن‌عساکر، 14/217). در چنین شرایطی است که حضرت «مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز ستوه» نمی‌بیند (نک : همانجاها). در همین راستای ترویج سنت نبوی، باید به شخصیت فقهی امام حسین (ع) اشاره کرد که او را نه‌تنها به‌عنوان یکی از ائمۀ امامیه که از ایشان فقه نقل می‌شود، بلکه برای اهل سنت نیز به‌مثابۀ یکی از فقهای صحابه مطرح ساخته است؛ به‌طوری‌که می‌توان افزون‌بر احادیث پرشمار منقول از طریق آن حضرت (مثلاً نک : احمد بن حنبل، 1/201 بب ؛ بزار، 4/185 بب ؛ ابوبشر، 87 بب )، فتاوی نقل‌شده از وی را نیز در آثار فقهی و حدیثی اهل سنت بازجست (مثلاً نک : ابن ابی‌شیبه، 1/104، 113، جم ؛ ابن‌منذر، 1/222، 3/272، 287، 5/12، 403). مضامین فقهی منقول از حضرت، عمدتاً در حوزۀ عبادات است و تنها احادیث محدودی در مباحث نکاح، بیع، دین، وصیت، و صید از آن حضرت نقل شده است (برای تدوینی از احادیث فقهی، نک : موسوعة ... ، 807-864).\nآموزه‌های اخلاقی حضرت: در احادیث امام علی (ع)، شکر و صبر به‌مثابۀ دو محور برای امتحان بندگان معرفی شده است (نک : نهج‌البلاغة، خطبۀ 3؛ نیز مفید، الامالی، 263) و این دو محور در احادیث منقول از امام حسین (ع) نیز به‌کرات مورد توجه قرار گرفته است. در حدیثی، آن حضرت به صبر به هنگام بلا و شکر به هنگام نعمت فراخوانده (ابن‌شعبه، 246) و در حدیثی دیگر، شکر نعمت گذشته را مقتضی نعمتی آینده شمرده است (حلوانی، 80). اما باید از استدراج بنده از سوی خداوند برحذر بود که براساس حدیثی از حضرت، همان است که خداوند نعمتها را بر بنده‌اش سرازیر سازد و توفیق شکر را از او سلب کند (نک : ابن‌شعبه، همانجا). در همین راستا، دعایی از آن حضرت با این مضمون نقل شده است که «خدایا! مرا با نیکویی خود استدراج نفرما و مرا با بلا تأدیب مکن» (اربلی، همانجا؛ حلوانی، 83؛ شهید اول، 5).\nمآخذ: ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغة، به‌کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، 1379 ق/ 1959 م؛ ابن ابی‌شیبه، عبدالله، المصنف، به کوشش کمال یوسف حوت، ریاض، 1409 ق؛ ابن‌بابویه، محمد، الامالی، قم، 1417 ق؛ همو، التوحید، به کوشش هاشم حسینی تهرانی، تهران، 1387 ق/1967 م؛ همو، الخصال، به کوشش علی‌اکبر غفاری، قم، 1362 ش؛ همو، علل الشرائع، نجف، 1385 ق/1966 م؛ همو، معانی الاخبار، به کوشش علی‌اکبر غفاری، قم، 1361 ش؛ ابن‌حـاتم عـاملی، یـوسف، الـدر النظیم، قم، مؤسسة النشر الاسلامی؛ ابـن‌حمدون، محمد، التذکرة الحمدونیة، به کوشش احسان عباس و بکر عباس، بیروت، 1417 ق؛ ابن‌خالویه، حسین، مختصر فی شواذ القرآن، به کوشش گ. برگشترسر، قاهره، 1934 م؛ ابن‌سعید مغربی، علی، المقتطف، به کوشش عبدالعزیز اهوانی، قاهره، 1425 ق؛ ابن‌شاذان، محمد، مائة منقبة، قم، 1407 ق؛ ابن‌شعبه، حسن، تحف العقول، به کوشش علی‌اکبر غفاری، تهران، 1376 ق؛ ابن‌شهرآشوب، محمد، مناقب آل ابی‌طالب، نجف، 1376 ق؛ ابن‌طاووس، علی، اللهوف، قم، 1417 ق؛ ابن‌عربی، محیی‌الدین، الفتوحات المکیة، بولاق، 1293 ق؛ ابن‌عساکر، علی، تاریخ مدینة دمشق، به کوشش علی شیری، بیروت/ دمشق، 1415 ق/1995 م؛ ابن‌عطیه، عبدالحق، المحرر الوجیز، به کوشش عبدالسلام عبدالشافی محمد، بیروت، 1413 ق/ 1993 م؛ ابن‌منذر، محمد، الاشراف، به کوشش صغیر احمد انصاری، رأس الخیمه، 1425 ق/ 2004 م؛ ابوبشر دولابی، محمد، الذریة الظاهرة، به کوشش محمدجواد حسینی جلالی، قم، 1407 ق؛ ابوحیان غرناطی، محمد، البحر المحیط، به کوشش عادل احمد عبدالموجود و دیگران، بیروت، 1422 ق/2001 م؛ ابوطالب هارونی، یحیى، الامالی (تیسیر المطالب)، تحریر جعفر بن احمد بن عبدالسلام، به کوشش یحیى عبدالکریم فضیل، بیروت، 1395 ق/1975 م؛ احمد بن حنبل، مسند، قاهره، 1313ق/ 1895 م؛ اربلی، علی، کشف الغمة، بیروت، 1405 ق/1985 م؛ استرابادی، علی، تأویل الآیات الظاهرة، قم، 1407 ق؛ اسکافی، محمد، المعیار و الموازنة، به کوشش محمدباقر محمودی، بیروت، 1402 ق/1981 م؛ برقی، احمد، المحاسن، به کوشش جلال‌الدین محدث ارموی، تهران، 1331 ش؛ بزار، احمد، المسند ( البحر الزخار)، به کوشش محفوظ‌الرحمان زین‌الله، بیروت/ مدینه، 1409 ق/ 1988 م؛ بلاذری، احمد، انساب الاشراف، به کوشش سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، 1417 ق/1996 م؛ ترمذی، محمد، سنن، به کوشش احمد محمد شاکر و دیگران، قاهره، 1357 ق/ 1938 م بب ؛ ثعلبی، احمد، الکشف و البیان، به کوشش ابومحمد ابن عاشور، بیروت، 1422 ق/2002 م؛ جامع الاخبار، منسوب به محمد بن محمد شعیری، به کوشش علاء آل‌جعفر، قم، 1411 ق؛ حلوانی، حسین، نزهة الناظر، قم، 1408 ق؛ خزاز قمی، علی، کفایة الاثر، قم، 1401 ق/1981 م؛ خوارزمی، موفق، المناقب، به کوشش مالک محمودی، قم، 1411 ق؛ دیلمی، حسن، اعلام الدین، قم، 1408 ق؛ زمخشری، محمود، ربیع الابرار، به کوشش عبدالامیر مهنا، بیروت، 1412 ق؛ سیوطی، الدر المنثور، قاهره، 1314 ق؛ شهید اول، محمد، الدرة الباهرة، به کوشش جلال‌الدین علی صغیر، بیروت، 1993 م؛ صالحی شامی، محمد، سبل الهدى و الرشاد، به کوشش عادل احمد عبدالموجود و علی‌محمد معوض، بیروت، 1414 ق/1993 م؛ طبرانی، سلیمان، المعجم الاوسط، به کوشش طارق بن عوض‌الله و عبدالمحسن بن ابراهیم حسینی، قاهره، 1415 ق/1995 م؛ همو، المعجم الکبیر، به کوشش حمدی عبدالمجید سلفی، موصل، 1404 ق/1983 م؛ طبرسی، فضل، مجمع البیان، به کوشش گروهی از محققان، بیروت، 1415 ق؛ طبری، تاریخ؛ عیاشی، محمد، التفسیر، تهران، 1380-1381 ق؛ فرات کوفی، تفسیر، به کوشش محمدکاظم، تهران، 1410 ق؛ فقه الرضا (ع)، مشهد، 1406 ق؛ قاضی نعمان، شرح الاخبار، به کوشش محمدحسینی جلالی، قم، جامعۀ مدرسین؛ قرآن کریم؛ قندوزی حنفی، سلیمان، ینابیع المودة، به کوشش علی جمال اشرف حسینی، قم، 1416 ق؛ کراجکی، محمد، کنز الفوائد، چ سنگی، تبریز، 1322 ق؛ کلینی، محمد، الکافی، به کوشش علی‌اکبر غفاری، تهران، 1391 ق؛ مفید، محمد، الامالی، به کوشش حسین استادولی و علی‌اکبر غفاری، قم، 1413 ق؛ همو، اوائل المقالات، به کوشش زنجانی و واعظ چرندابی، تبریز، 1371 ق؛ موسوعة کلمات الامام الحسین (ع)، بیروت، 1416 ق/1995 م؛ نهج‌البلاغة.


فرمانده ناوگروه پاکستان: در برقراری امنیت اقیانوس هند در کنار برادران ایرانی هستیم - نماشو\nبه گزارش نماشو، همزمان با پهلوگیری ناوگروه نیروی دریایی پاکستان، فرمانده ناوگروه به مراه هیئتی از افسران با استاندار هرمزگان دیدار کرد.\nبه گزارش خبرنگاران، فریدون همتی استاندار استان هرمزگان در این دیدار گفت: تعاملات و تبادل افکار و تجربه بین دو نیروی دریایی برادر و مسلمان ایران و پاکستان دستاوردهایی خوبی را برای هر دو کشور خواهد داشت.\nوی در ادامه گفت: کشور های مسلمان منطقه با همکاری یکدیگر قادر خواهند بود بدون احتیاج به نیروهای فرامنطقه ای امنیت منطقه را تامین نمایند.\nاستاندار هرمزگان با اشاره به حضور نیروهای بیگانه در منطقه گفت: حضور نیروهای فرامنطقه ای به منظور ایجاد تفرقه در میان کشورهای منطقه است که باید با نزدیکی و تعامل بیشتر این نقشه شوم را نابود کرد.\nهمتی با بیان اینکه امنیت دو کشور بدون همدلی و حضور یکدیگر برقرار نمی گردد خاطر نشان کرد: ما خود و پاکستان را از یکدیگر جدا نمی دانیم، به گونه ای که امنیت پاکستان امنیت ایران است و امنیت ایران امنیت پاکستان.\nوی در ادامه گفت: ایران خانه امن همه مسلمانان جهان است و مردم و حکومت جمهوری اسلامی ایران خواهان موفقیت و سربلندی همه مسلمانان جهان است. دریادار محمد سالم فرمانده ناوگروه صلح و دوستی پاکستان نیز در این دیدار گفت: مردم پاکستان ایران را کشور دوم خود می دانند و برای کشور ایران ارزش بسیار زیادی قائل هستند.\nوی خاطر نشان کرد: در مورد امنیت اقیانوس هند در کنار برادران خود در ایران هستیم و در این زمینه نیروی دریایی پاکستان ایده ای را برای امنیت اقیانوس هند ارائه نموده که امیدواریم نیروی دریایی ایران با همکاری کردن با نیروی دریایی پاکستان باعث اجرای این طرح شوند.\nانتشار: 30 اردیبهشت 1398 بروزرسانی: 8 مهر 1399 گردآورنده: namasho.com شناسه مطلب: 710\nبه "فرمانده ناوگروه پاکستان: در برقراری امنیت اقیانوس هند در کنار برادران ایرانی هستیم" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "فرمانده ناوگروه پاکستان: در برقراری امنیت اقیانوس هند در کنار برادران ایرانی هستیم"