چه بازی‌هایی بیشترین فروش را در دوران قرنطینه‌ی خانگی داشته‌اند؟\nمطابق انتظار، فیفا در صدر قرار دارد\nسورنا رضایی ۰ ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ اخبار بازی\nانجمن The Entertainment Retailers Association انگلستان اخیرا لیست پرفروش‌ترین بازی‌ها در دوران قرنطینه‌ی خانگی را منتشر کرده است.\nبا اعلام همه‌گیری کرونا از سوی سازمان جهانی بهداشت، دولت‌ها به اجبار طرح قرنطینه‌ی خانگی را به اجرا آوردند تا بدین طریق بتوانند جلوی شیوع هر چه بیشتر این ویروس مرگبار را بگیرند. از آن‌جایی که مردم نمی‌توانستند برای گذراندن اوقات فراغت خود از خانه خارج شوند، میزان تمایل آن‌ها برای تجربه‌ی بازی‌های ویدیویی یا تماشای فیلم و سریال‌های جدید به میزان قابل‌توجهی افزایش یافت. این موضوع باعث شد اینترنت بسیاری از کشورها در روزهای آغازین قرنطینه با مشکلات جدی روبرو شود.\nحالا که اجرای قرنطینه‌ی خانگی در بریتانیا متوقف شده و مردم با رعایت پروتکل‌های بهداشتی قادر به حضور در جامعه هستند، انجمن The Entertainment Retailers Association لیستی از پرفروش‌ترین محصولات سرگرمی (بازی ویدیویی، فیلم سینمایی و آلبوم موسیقی) در این بازه‌ی زمانی را منتشر کرد. از میان ۴۰ محصولی که در لیست قرار گرفته‌اند، ۲۱ مورد آن‌ها در دسته‌ی بازی‌های ویدیویی قرار می‌گیرد. این موضوع نشان می‌دهد بخش عمده‌ی جامعه‌ی بریتانیا بازی‌های ویدیویی را به دیگر سرگرمی‌ها ترجیح می‌دهند.\nبر اساس لیستی که منتشر شده، فیفا 20 با فروشی معادل ۵۰۶ هزار و ۵۷۲ نسخه توانسته رتبه‌ی اول را در میان بازی‌های ویدیویی به‌دست بیاورد. با در نظر گرفتن محبوبیت ورزش فوتبال در این منطقه، قرار گرفتن محصول الکترونیک آرتز در رتبه‌ی نخست چندان هم دور از ذهن نبوده است. رتبه‌ی دوم به Call of Duty: Modern Warfare تعلق دارد که در دوران قرنطینه موفق شد ۴۷۴ هزار و ۹۰۲ نسخه بفروشد. Grand Theft Auto V هم در این بازه‌ی زمانی ۴۳۸ هزار و ۹۰۲ نسخه فروخت و رتبه‌ی سوم از آن خود کند. اگرچه جدیدترین نسخه از سری Grand Theft Auto یک بازی تحسین شده به شمار می‌رود اما ادامه یافتن فروش آن پس از گذشت ۷ سال از عرضه اتفاق عجیبی است.\nدو نکته پیرامون لیستی که انجمن The Entertainment Retailers Association منتشر کرده وجود دارد که دانستن آن‌ها خالی از لیست نیست: نکته‌ی اول اینکه برای تهیه‌ی این لیست، فروش بازی‌ها در بازه‌ی زمانی ۲۳ مارس الی ۱۳ ژوئن (مصادف با ۴ فروردین الی ۲۴ خرداد) در نظر گرفته شده است؛ نکته‌ی دوم و پایانی هم اینکه ارقام قرار گرفته جلوی نام هر بازی شامل فروش فیزیکی و دیجیتالی می‌شود. البته برخی از ناشران مانند نینتندو و بتزدا تمایلی برای به اشتراک گذاری فروش دیجیتالی محصولات خود نداشته و تنها به فروش فیزیکی بسنده می‌کنند. همین موضوع هم باعث شده تا Animal Crossing: New Horizons علی‌رغم محبوبیت بالا در رتبه‌ی ششم قرار بگیرد. در ادامه می‌توانید لیست را مشاهده کنید:\nFIFA 20 ۵۰۶ هزار و ۵۷۲ نسخه\nCall of Duty: Modern Warfare ۴۷۴ هزار و ۹۰۲ نسخه\nGTA 5 ۴۳۸ هزار و ۹۰۲ نسخه\nNBA 2K20 ۴۰۰ هزار و ۸۷۹ نسخه\nMonopoly Plus ۲۵۳ هزار و ۴۵ نسخه\nAnimal Crossing: New Horizons ۲۰۶ هزار و ۶۹ نسخه\nCall of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered ۲۰۳ هزار و ۷۴۹ نسخه\nFinal Fantasy 7 Remake ۱۸۵ هزار و ۲۶۰ نسخه\nThe Sims 4 ۱۴۶ هزار و ۶ نسخه\nResident Evil 3 ۱۴۳ هزار و ۴۲ نسخه\nلیست اصلی که شامل بازی، فیلم و آلبوم موسیقی می‌شود، از طریق این لینک قابل مشاهده است.


Globetrotter red توپ پرشی لدراگوما\nLedragomma Globetrotter red\nتوپ پرشی لدراگوما Globetrotter red از مواد پلاستیکی مقاومت ومنعطف ساخته شده است که موفق به دریافت تاییدیه تحمل وزن تا 500 کیلوگرم شده است؛ از این توپ برای آمادگی جسمانی قبل از ورزش هایی مانند اسکی و اسکیت استفاده می شود. توپ پرشی لدراگوما در درمان ستون فقرات، کمر درد های مزمن، کودکان فلج مغزی و سکته های مغزی مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین کودکان به وسیله این توپ پرشی مهارت های حسی و حرکتی خود را می توانند ارتقا ببخشند.\nتوپ پرشی لدراگومای قرمز رنگ دارای دفترچه راهنما است که به وسیله همین دفترچه راهنما می توان تمرینات مفیدی انجام داد و به سلامت بدن کمک کرد. توپ پرشی لدراگومای قرمز رنگ دارای گواهی عاری بودن فلزات سنگین و سرب جهت پیشگیری از مبتلا شدن به سرطان می باشد و در این زمینه تاییدیه هایی از اروپا نیز دارد. تاییدیه های این توپ لدراگوما عبارتند از : CE93/42EEC،ISO9001، ISO13485 .\nاین توپ شبیه Pon pon توپ می باشد تنها با این فرق که دو دسته نرم دارد و به وسیله همین دسته ها می توان توپ را راحت تر کنترل کرد؛ از این توپ برای آمادگی جسمانی پیش از ورزش هایی مثل اسکیت و اسکی استفاده می شود. توپ پرشی لدراگوما Globetrotter red دارای قطر 45 سانتی متر می باشد و لاتکس استفاده شده در این توپ ایجاد حساسیت نمی کند و از نوع Latex Free می باشد؛ این توپ لدراگوما به رنگ قرمز ساخته شده است و مناسب برای انجام حرکات کششی و ارتجاعی می باشد.\n- توپ پرشی لدراگوما Globetrotter red\nLedragomma Gym Ball maxafe 53cm Ledragomma Gym Ball maxafe 42cm Ledragomma Globetrotter blue Ledragomma Globetrotter yellow Ledragomma Gymnastic Ball 53cm Ledragomma Gymnastic Ball 42cm


انتشار اولین تصویر رسمی از کراس‌اوور جدید لکسس UX – پرتال سبک زندگی ایرانی a MahdiZK production\nخانه / خودرو و خودران / انتشار اولین تصویر رسمی از کراس‌اوور جدید لکسس UX\nانتشار اولین تصویر رسمی از کراس‌اوور جدید لکسس UX\nلکسس در ابتدا حدود یک سال و نیم پیش در نمایشگاه پاریس کراس‌اوور کوچک کانسپتی بنام UX را رونمایی کرد که در اصل پیش‌نمایشی از نسخهٔ تولیدی بود. سپس نهایتاً هفتۀ گذشته سازندۀ ژاپنی تیزری از نسخۀ تولیدی این کراس‌اوور جدید را منتشر نمود و حالا پیش از اولین نمایش رسمی آن در نمایشگاه ژنو، لکسس اولین تصویر رسمی UX را به همراه ویدئویی کوتاه منتشر کرده است. به لطف این تصویر و ویدئوی جدید نه‌تنها طراحی ظاهری این کراس‌اوور لوکس ژاپنی تقریباً به‌طور کامل مشخص شده است بلکه همچنین می‌توانیم نگاه دقیق‌تری به داشبورد آن‌هم داشته باشیم.\nهرچند هنوز هم شباهت‌هایی کمرنگ بین نسخۀ تولیدی UX با نسخۀ کانپست آن دیده میشود اما ویژگی‌های طراحی UX کانسپت تا حد زیادی در نسخهٔ تولیدی تعدیل و به خودرویی تولیدی نزدیک شده است. از ویژگی‌های ظاهری برجستهٔ این کراس‌اوور جدید ژاپنی می‌توان به جلوپنجرهٔ دوکی‌شکل عظیم، دهانهٔ مربعی شکل گلگیرها و آینه‌های جانبی منحصربه‌فرد اشاره کرد. در نمای جلویی اما برخلاف مدل بزرگ‌تر NX که چراغ‌های روشنایی در روز آن به‌صورت مجزا طراحی شده‌اند، در UX دی‌لایت‌ها درون چراغ‌های جلو گنجانده شده‌اند و این موضوع فضای بیشتری را در سپر جلو آزاد کرده است. در این فضای آزاد ورودی‌های هوای عمودی کار شده است که در قسمت پایینی آن‌ها چراغ‌های مه شکن قرار گرفته‌اند.\nمدلی که در تصویر و ویدئو دیده می‌شود، مدل UX250h با پکیج اسپرت F Sport است که ظاهر جذاب‌تری به آن بخشیده است. اما در این تصویر و ویدئو تنها نمای جلویی خودرو مشخص است و به همین دلیل فعلاً نمای عقبی UX چندان مشخص نیست. بااین‌حال هفتهٔ پیش لکسس تصویر تیزری از نمای عقبی UX منتشر کردن که می‌توان در آن تا حدودی ویژگی‌های نمای عقبی آن‌را مشاهده کرد. در این تصویر، چراغ‌های متصل‌به‌هم دیده می‌شود که تقریباً به نسخهٔ کانسپت وفادار باقیمانده است.\nاز نمای داخلی این کراس‌اوور جدید نیز تصاویر چندان کاملی در دست نیست اما بااین‌وجود کابین UX کمی مدرن‌تر از برادر بزرگ‌ترش NX به نظر می‌رسد و به صفحه آمپر تمام دیجیتالی مجهز است. غربیلک فرمان نیز مانند تمامی خودروهای امروزی به دکمه‌های کنترلی مجهز بوده و پشت آن‌هم پدال‌هایی برای تعویض دستی دنده‌ها تعبیه شده است. در بالای بخش میانی داشبورد خودرو، نمایشگر عریضی برای سیستم اطلاعاتی-سرگرمی نصب شده است که موجب می‌شود راننده بدون نیاز به چشم برداشتن از جاده به آن نگاه کند. در تصویر داخلی UX می‌توان دکمه‌های سیستم تهویهٔ دو منطقه‌ای را مشاهده کرد درحالی‌که در سمت چپ هم دکمهٔ استارت آبی‌رنگ و در کنسول میانی لیور تعویض دنده و پد لمسی به چشم می‌خورد.\nچندین سال پیش، ارزان‌ترین و کوچک‌ترین محصول لکسس، مدل CT بود اما بعدازاینکه این سازندهٔ ژاپنی متوجه شد بسیاری از مردم علاقه‌ای به پرداخت حدود 30 هزار دلار برای خرید یک هاچ‌بک هیبریدی ندارند، کراس‌اوور کامپکت NX را به‌عنوان محصول پایه راهی بازار نمود. حال UX به‌عنوان مدلی حتی کوچک‌تر و قابل‌دسترس‌تر به بازار خواهد آمد تا در وهلهٔ اول با رقبای هم‌وطنش یعنی اینفینیتی QX30 و احتمالاً آکورا CDX (این خودرو فعلاً فقط در بازار چین عرضه می‌شود اما امکان عرضهٔ آن در بازارهای دیگری مثل ایالات‌متحده در آینده وجود دارد) رقابت کند و بعدازآن رقبای آلمانی یعنی مرسدس بنز GLA، ب‌ام‌و X1 و آئودی Q3 را هدف قرار داده است. همان‌طور که گفته شد، لکسس UX حدود یک هفتهٔ دیگر رسماً در نمایشگاه ژنو معرفی خواهد شد و می‌توان انتظار داشت که در آن زمان تصاویر کامل از زوایای دیگر به همراه اطلاعات فنی آن منتشر شود. گزارش‌هایی نشان می‌دهند که این خودرو در ایالات‌متحده هم عرضه خواهد شد.\nبرچسب2018 از مجله پدال جدید کراس اوور لکسس لوکس نمایشگاه ژنو ویدئو کلیپ


گزینه های دودویی آموزش در افغانستان :Binomo نقد و بررسی\nآقای جبرئیل شمس الدين 2019/07/13 بازار فارکس در افغانستان\n۸٫ از لحاظ ظریف کاری، ایمپلنت بسیار بهتر Binomo نقد و بررسی از سایر روش ها می باشد. در قرارداد اجاره، شخص اجاره کننده بلافاصله و در موعد مقرر کار را انجام می دهد. ولی در جعاله، ممکن است بین قرارداد و انجام کار فاصله باشد. بانک ها، بانک های مرکزی، شرکت ها، سرمایه گذاران حقوقی و معامله گران حقیقی به دلایل مختلف از جمله تعادل بازارها، تسهیل تجارت بین المللی و گردشگری و یا ایجاد سود. شما در این مرکز می توانید هر آنچه را که دربارۀ تجارت آن لاین نیاز دارید پیدا کنید.\nگزینه های دودویی آموزش در افغانستان ،Binomo نقد و بررسی\nتقریبا همان تعداد استراتژی وجود دارد که بر اساس مدل قیمت گذاری وجود دارد ، همانطور که استراتژی های مبتنی بر عناصر وجود دارد. مانور قیمت در مقایسه با تجزیه و تحلیل فنی پایین است ، زیرا نقاط ورود و Binomo نقد و بررسی خروج بازار را به طور دقیق تعیین نمی کند. بیشتر از همه ، کاربران باید درک کنند چه پلت فرم رسانه های , ، به قرار دادن اشکال و رنگ .\nنمودارهای زنده جفت ارز - Binomo نقد و بررسی\nمعکوس تجارت از ویژگی های این نرم افزار اجازه می دهد تا معامله گران با ثابت ضرر و زیان برای معکوس کردن Binomo نقد و بررسی سیگنال های معاملاتی خود را به مخالف از زمان پارامترهای ارزيابی کارايی Binadroid ربات.\nدر مورد گولد کوئست هم بنده مطالبی رو نوشتم . اما اگر شما قانع نشدین دیگه از دستِ بنده ی مخلص کاری بر نمیاد . علاوه‌بر این، عدم وجود پلاگین‌های جاوا و ادوبی فلش در سیستم عامل مک که قبلا به عنوان دریچه‌ی Binomo نقد و بررسی نفوذ مجرمان سایبری عمل می‌کردند، امکان نصب نسخه‌های تقلبی هردو پلاگین را از بین برده است. تحلیل تکنیکال، دانش ثبت تاریخچه معاملات (معمولاً به صورت نمودارهای گرافیکی) و سپس پیش بینی روندهای محتمل در آینده بازار است.\nس415. شخص «الف» با موتور خود قصد رفتن به جایی را داشته است. یکی از نزدیکان او با شخص «ج» یکی از اقوامش تماس گرفته و می‌گوید اگر می‌خواهی تو هم بیا و شخص «ج» حرکت می‌کند تا بیاید. پس از طولانی شدن آمدن وی ایشان تماس می‌گیرد و می‌گوید اگر می‌خواهی نیایی نیا، ولی وی جواب می‌دهد من می‌خواهم با شما بیایم. پس از آمدن با موتور شخص «الف» راهی می‌شوند که در بین راه تصادف می‌نمایند. آیا دیه جراحات وارده به شخص «ج» بر عهده «الف» می‌باشد؟ (در صورتی که راننده مقصر شرعی نبوده است) محيط درون ماشيني 21 صفرمت فایل: ورد - Word کتاب سبز - قابل ویرایش ) تعداد صفحه : Binomo نقد و بررسی 20محيط درون ماشيني: شامل cpu و حافظه اصلي و عناصر داخلي كامپيوتر است. محيط سيستم كامپيوتري محيط درون ماشيني : شامل وسايل جانبي… این موضوع برخلاف نظر اکثریت سها‌م‌داران است که می‌گوید: در قیمت پایین بخرید و در قیمت بالاتر بفروشید!\n– این سه گانه ها شامل سه Binomo نقد و بررسی گانه های نزولی و صعودی می باشند. خیر. برای سرمایه گذاری در فرانچایز ها ابتدا باید از روش های دیگر اقامت ترکیه را کسب کنید. ابتدا از گزینه نوع تبدیل، تبدیل تومان به ریال یا ریال به تومان انتخاب کنید، سپس عدد مورد نظر خود را در گزینه بعد وارد کنید و بر روی تبدیل کلیک کنید.\nهمین امروز اومد پی من اخه یکی نیست Binomo نقد و بررسی بگه خنک خیلی ربات مانند حرف میزنی ۳- توقف نماد به علت عدم رعایت الزامات قانونی اطلاع رسانی ناشران 12٪ از شماره 300 را پیدا کنید: 300 12 100 \_u003d 300 · 0.12 \_u003d 36 12٪ عدد 300 36 است.


مسیر فعلی شما در سایت دهکده دانلود و بازی : دانلود بازی-->>> اخبار و معرفی بازی ها-->>> اخبار و معرفی بازی ها-->>> اطلاعات جدید بازی Deracine\nبرخی از اعضای تیم توسعه‌دهنده‌ی بازی Deracine در مراسمی که به مناسبت انتشار آن برگزار شده بود شرکت کرده و اطلاعات تازه‌ای از روند توسعه‌ی بازی را در اختیار هواداران قرار داده‌اند.\nاکثر بازی‌بازان، شرکت فرام‌سافتور (FromSoftware) را با سری‌های Armored Core و Souls می‌شناسند. با این وجود، این شرکت اخیرا بازی متفاوت Deracine را برای پلتفرم پلی‌استیشن وی‌آر منتشر کرده است. ۲ روز پس از عرضه‌ی بازی، تیم توسعه‌دهنده در مراسمی که مناسبت انتشار بازی برگزار شد، حضور پیدا کرده و اطلاعات تازه‌ای از آن را در اختیار هواداران قرار داده‌اند.\nدر این مراسم که به میزبانی آقای Misuzu Araki برگزار شد، افرادی مانند Masaaki Yamagiwa، تهیه‌کننده‌ی شرکت سونی، Yasuhiro Kitao، مدیر بخش ارتباطات شرکت فرام‌سافتور و آقای Yasunori Ogura، مدیر بخش بازاریابی این شرکت حضور داشتند. این افراد اطلاعات جالبی از بازی Deracine و روند توسعه‌ی آن را در اختیار هواداران قرار دادند.\nهمان‌طور که اطلاع دارید، ایده‌ی بازی Deracine توسط آقای هیدتاکا میازاکی (Hidetaka Miyazaki)، کارگردان سری Darksouls و Bloodborne مطرح شده است. در این مراسم بیان شد که ایده‌ی ساخت این بازی، اولین بار در جریان جشنی که به مناسبت پایان توسعه‌ی بسته‌ی گسترش‌دهنده‌ی بازی Bloodborne در سال ۲۰۱۵ برگزار شده بود، توسط آقای میازاکی مطرح شد. در آن زمان، شرکت فرام‌سافتور به دنبال ساخت یک بازی وقعیت مجازی بوده که این زمان را به بهترین فرصت برای مطرح کردن این ایده تبدیل کرده است.\nبازی در طول روند توسعه دچار تغییرات زیادی شده ولی ایده‌ی اصلی و هسته‌ی بازی که « به بازی‌بازان اجازه می‌دهد آن‌چه واقعی و یا غیرواقعی است را شخصا تجربه کنند»، دچار تغییر نشده است. این همان چیزی است که تیم توسعه‌دهنده در زمان روایت داستان بازی و اثبات وجود موجودات خیالی به دانش‌آموزان مدرسه، در ذهن داشته‌اند. در روند توسعه‌ی Deracine، مفهوم و هسته‌ی بازی همیشه به داستان اولویت داشته است. آن‌ها این داستان را انتخاب کرده‌اند چون بیشترین ارتباط را با مفهوم بازی داشته است.\nاز آن‌جا که داستان بازی خارج از ژاپن جریان دارد و در این بازی واقعیت مجازی، شما چهره‌ی بسیاری از دانش‌آموزان را از نزدیک می‌بینید، تیم سازنده برای ساخت هرچه واقعی‌تر چهره‌ها تعدادی بازیگر خردسال غیرژاپنی را استخدام کرده است. دیدن چهره‌ی خندان کودکان باعث می‌شود بازی‌باز در داستان بازی غرق شده و ارتباط نزدیک‌تری با شخصیت‌ها پیدا کند.\nهمانند دیگر ساخته‌های شرکت فرام‌سافتور، در این بازی نیز داستان به صورت غیرمستقیم و توسط المان‌هایی که در بازی گنجانده شده‌اند، روایت می‌شود. از این رو، داستان بازی به صورت مستقیم تحت نظارت آقای میازاکی توسعه یافته است. تجربه‌ی بازی Deracine همانند مطالعه‌ی یک مانگای ژاپنی قدیمی است. هواداران شرکت فرام‌سافتور که به ساخته‌های قدیمی‌تر این شرکت مانند Echo Night علاقه دارند، می‌توانند از تجربه‌ی Deracine لذت ببرند.\nبا توجه با مطالب ذکر شده، آقای Kitao به این موضوع اشاره کردند که بازی Deracine « از آن دسته بازی‌هایی است که بازی‌باز را انتخاب می‌کند» و به همین دلیل ممکن است برای همه جذاب نباشد. آقای Yamagiwa بیان کردند که این اولین باری است که در کنار آقای میازاکی یک بازی ماجراجویی را توسعه می‌دهند. اگرچه آقای میازاکی در روند توسعه‌ی بازی همیشه به دنبال بهبود کیفیت آن بوده است ولی ایشان در نهایت از محصول نهایی بسیار راضی بوده‌اند.\nآخرین موضوعی که آقای Yamagiwa به آن اشاره کردند، حضور یک شخصیت اصلی مونث در بازی با نام Yulia است. به نظر می‌رسد چنین نامی در اکثر بازی‌های ساخته شده توسط آقای میازاکی حضور دارد. زمانی که آقای Yamagiwa در این‌باره از آقای میازاکی سوال کرده است، ایشان در پاسخ گفته‌اند که فکر کردن به ارتباط میان بازی‌ها می‌تواند برای هواداران بسیار جالب باشد.\nبازی Deracine هم‌اکنون برروی هدست واقعیت مجازی پلی‌استیشن وی‌آر در دسترس است. در پایان این مراسم، یک تصویر هنری خلق شده توسط Rana Suzuki نیز به نمایش گذاشته شده است که می‌توانید آن را در ادامه مشاهده کنید.\nبرچسب ها : اطلاعات تازه‌ای از بازی Deracine منتشر شد déraciné fromsoftware فرام‌سافتور پلی‌استیشن وی‌آر playstation vr اخبار اخبار بازی ها\nآمار باز دید این مطلب اطلاعات جدید بازی Deracine\nمطالب مرتبط با اطلاعات جدید بازی Deracine


ملینا عکس سکسی پستان میسون | عکس سینه سکسی\nبالغ » ملینا عکس سکسی پستان میسون\nخانمهای باتجربه و با تجربه در مورد مشكلات ناخن صحبت می كردند كه ناگهان همه چیز را به جهنم می فرستادند و شروع به خوشحال كردن یکدیگر می كردند ، عکس سکسی پستان نوازش كبوترهای گوشتی و انگشت نوك سینه های بزرگ\nبخش : ایمو , ریخته گری سکسی , سکس تصویری , سکسی فرانسوی , پورنو خانگی , عکس سکسی پستان ,\nگاوهای چربی روی بدن جوانی استونیایی که به دلیل اسپینوگرافی که او بزرگ کرده و از لانه والدینش رها کرده بود ، به بدن وی تجاوز کردند. اکنون فرزندان وی عکسهای سکسی پستان در حال بازدید هستند ، فقط او نمی داند چرا و چه کارهایی در آنجا انجام می دهند ، اگرچه او یک اسلحه روی دیوار سنگین می کند ، اما می توانست هر لحظه به دلیل سوء استفاده از دختر کوچک خود ، به یک منحرف شلیک کند.\nعملکرد در میان کوتوله هاست ، زیبایی خوابیده در تابوت می خوابد و مار از میان کوتاه پوشیده می شود ، هرکدام با این کلمات همراه می شوند ، من بی سر و صدا می لرزید و لب های او را که به آرامی درون سوراخ نفوذ می کنند می بوسم. سرانجام ، شاهزاده ی مدتها که انتظار داشت ، به بوسه ای که از خواب بیدار شد ، رسید و به همه داد. برادران عکس سکسی مالش سینه تقریباً او را پاره کردند و به سه سوراخ تاسف آور که ملکه می توانست در آن پاره شود نفوذ کردند.\nخاله فاحشه این پسر را به اتاقش آورد در حالی که مادرش در آشپزخانه سوپ کلم تهیه می کرد ، خاله خروس را مکیده بود. چین و چروک و لبهای لرزان ، تنه عظیم را به سمت تخمها عکس نوک سینه سکسی می پوشانند ، حداقل یک قطره اسپرم را مکیده ، اما متأسفانه مادر پسر خود را صدا می کند تا گوشت خود را در چرخ گوشت چرخ کند. بنابراین او به او اجازه داد بدون انتظار برای انزال به سمت او برود و به شلوار او کمک کرد.\nروزگاری یک قهرمان از یک شهر فروتن به نام Podzalupinsk وجود داشت که در لبه یک قدرت بزرگ با شهروندان فقیر بود. من در بازار بذر تجارت می کردم و یک بار ترامپ عکس سکسی پستان زنان با پول به آنها می آمد. او فوراً فهمید که آن را از جایی دزدیده است ، اما وانمود می کند احمق احمق است. در نتیجه ، آنها شروع به خوابیدن با هم کردند تا اینکه روزی او آنها را انداخت.\nداغ لنا در جوراب مشکی ، خود را از الزام پوشیدن عکس سکسی سینه گنده لباس رها می کند و فقط لباس هایش را می گیرد\nپسران جوجه ای بدون دردسر را از حیاط به دخترایسکس خانه خود کشیدند ، اخیراً از مراکز بازداشت خارج شده و به مدت چهار سال در آنجا بمب و زنگ زدند. اکنون آنها فوراً باید زندگی از دست رفته را تأمین کنند ، اما چگونه این کار می کند؟ خوب ، البته ، برای شروع شما باید یک قطعه را در یک مهبل گرم از نوعی از خانم ها فرو کنید ، و سپس از آویزان ورم کنید و بیمار شوید.\nیک زن موی سرخدار و هاهالا در یک گپ خصوصی این شرط را برآورده می کند و کفر برای چنین مادربزرگ ها هنگام پرداخت وارونه نمی عکس ممه شهوانی شود. در اینجا یک شهروند حلال وجود دارد که به شما می خندد و شما را مجبور می کند در این مدت از ناراحتی اجتناب کرده و از دست خود سفت شوید. در نتیجه ، یک توده سنگین سینه خود را به سمت زمین کشید ، و پسر گشاد چند دقیقه ای ایستاد و سایبان تلیسه خود را که به سرعت در حال مکیدن بود نگه داشت ، انگار زمان سریعتر می گذرد.\nسبزه شایان ستایش جانا برهنه در صندلی صندلی نشسته و عکس سکسی پستان بدنش را از همه طرف نشان می دهد.\nپانک واقعی با محاوک روی سر و یک زن آبدار که با او روی نیمکت می کوشد. او آن را عکس سکسی از ممه در یکی از کنسرت های خود برداشت و دیگر نمی تواند آن را بیرون بیاندازد. اما هر روز و حتی دو بار در روز ، همیشه یک ولووی گرم وجود دارد که آماده صحبت کردن است بدون اینکه زیاد حرف بزنیم در مورد اینکه چه مدت چنین رابطه جنسی برای کسی دوام نخواهد داشت.\nبلوند با عکس سکسی کس و سینه اشتیاق و راحتی کلیت او را تکان داد.\nبه یک همسایه شیطانی در یک آپارتمان مشترک کلروفرم داده شد و تصمیم گرفت عکس های سکسی پستان که آن را نفروشد بلکه از آن برای اهداف شخصی استفاده کند ، مثلاً برای ایجاد خیال پردازی. او با قفل لاستیک در را باز کرد و منتظر ورود عشق بی حد و حصر بود. وقتی برای ارزیابی خسارت در اتاقش وارد شد ، فکر کرد که یک دزد او را دزدی کرده است. آخرین چیزی که او می دید این بود که همسایه بیمارش پارچه ای را با نوعی مایع روی صورتش انداخت و بعد همه چیز در مه قرار داشت.\nزن سیاهپوست منتظر مرد بود و در عوض یك دوست او را برای او فرستاد كه تازه از شر او خلاص شد. خوب چه کاری می توانید بکنید ، قول باید حفظ شود و حالا او سرطان را فیلم سکس پستان به عثمانی انداخته است و با عصبانیتی که در آینه منعکس شده است ، آهک سیاه خود را مانند نوعی شلاق در حال پاره شدن است. او همچنین با پایین آمدن مایع منی از پیچ خود بر روی آن ، تمام پشت را لکه دار کرد.\nیک کود پاک کن که اخیراً در ثبات یک مالک ثروتمند کار کرده بود ، نگاهی به دو عکس پستان الکسیس دختر بی صدا ، دختران یک کشاورز انداخت و تصمیم گرفت که آنها را با خانواده خود اغوا کند. این مانور برای همه خانمها کار می کرد و برای آنها نیز کار می کرد ، زیرا تقریباً یک پا طول داشت و هیچ کس نمی توانست در مقابل این نوع مواد غذایی مقاومت کند ، همه می خواستند آنرا لمس کنند اما فوراً از بین بروند. بنابراین قهرمانان ما به اطراف نگاه کردند تا پیرمرد به طور تصادفی او را پیدا نکرد و او را مکید.\nاما افراد ثروتمند مانند مردم زندگی می کنند ، عکس سکس لای سینه من می خواستم در استخر شنا کنم و به حیاط رفتم و لطفاً همانجا آفتاب بگیرید ، یک کوکتل را روی زنگ بگذارید و بعد از درخواست نوشیدنی در سینه ، عشق را به او منتقل کنید. برای تهیه یک زن و شوهر از مردهای متورم از نگهبان مرد ، برای ارضای هوی و هوس زن ، او را به دو مرد قوی برای وسوسه فراخواند.\nمردی در حال عبور از میدان در جاده ای کشور بود و دختری را دید که دیروز به نظر می رسد با پسران متورم شده است و صبح از خماری به خانه آمده است. برای اینکه پیاده روی نکند ، او موافقت کرد که رفیق خود را به سینه های خود نشان دهد اگر تنها جلوی آن را بگیرد. عکس سکسی پستان گنده او را داخل ماشین گذاشت و پیاده شد. او در طول راه به شوخی پیشنهاد رابطه جنسی داد و دختر موافقت کرد.\nیک پسر شیک همیشه یک کت و شلوار رسمی می پوشید ، که در نهایت برای او پیروزی در قالب یک مرد خوش تیپ و موهای مجعد به دست آورد. بعد از یک هفته برخورد ، بازی ثمره داشت و آنها در اتاق تنها ماندند. سپس او در طی فرایند جنسی صدای ویولن وی را شنید ، که در ابتدا مغز وی را به نصف کاهش می داد ، عکس سکسی پستان اما هرچه به این کار عادت کرد ، حتی یک ضربان خاص دریافت کرد که باعث می شود حرکت سریعتر با صدای او سریع تر شود.


سرام پخش | مشخصات، قیمت و خرید شير روشويي تيرگان مدل رادمان\nرنگ : سفيدطلاييطلاييكروم\nقیمت کل667,000 تومان\nاز ملزومات به كار رفته در هر سرويس بهداشتي شيرآلات هستند كه با توجه به اهميت آنها بايد داراي كيفيت قابل قبولي باشند. گروه شيرآلات تيرگان يكي از كارخانه هاي توليد كننده داخلي است كه شيرآلات ساختماني را در طراحي هاي مختلف و كيفيت بالا ارائه داده است. شير روشويي مدل رادمان يكي از توليدات اين كارخانه بوده كه از جنس آلياژ برنج ساخته شده و داراي 5 سال ضمانت ميباشد. اين محصول در رنگ هاي كروم، طلايي و سفيد طلايي توليد شده است. طراحي اين شير روشويي بسيار شكيل و چشم نواز است و به گونه اي بوده كه تحسين بيننده را برمي انگيزد. شير روشويي تيرگان مدل رادمان داراي يك دسته از جنس زاماك ميباشد. شما ميتوانيد جهت خريد اين محصول از طريق بازار آنلاين سرام پخش اقدام فرماييد. بازار آنلاین کاشی و سرامیک سرام پخش بصورت کاملا رایگان و بی طرفانه ، امکان بررسی کیفی و ظاهری محصولات دکوراتیو ساختمان را به مصرف کنندگان خرد و انبوه سازان خواهد داد و در ضمن امکان مقایسه کالا ، اعتراض به قیمت و ارتباط با نزدیکترین نماینده یا فروشنده رسمی تولید کننده نیز از دیگر خدمات این پلتفرم آنلاین می باشد. شما ميتوانيد مراجعه به سايت سرام پخش از خدمات آنلاين آن استفاده كنيد.\nسرامیک هرمس سفید 60*60 کاشی M & H\nكاشي پشت چسب دار s11 مشكي-مسي 30*30 كاشي پروتايل


مهمترین لغات و اصطلاحات حقوقی در معاملات املاک | وکیل تاپ\nبوسیله توحید زینالی\t به روز رسانی شده در تیر 24, 1399 9\nشاید برای شما نیز اتفاق افتاده باشد که در قراردادهای مربوط به املاک با کلماتی مواجه شوید که با معنای آنها آشنایی ندارید. همانطور که می‌دانید معاملات مربوط به املاک ازجمله خريد و فروش و اجاره آن، از مهم‌ترین قراردادها محسوب می شوند به دلیل اهمیتی که این قرارداد ها دارند لازم است طرفین قرارداد آگاهی کامل نسبت به کلمات درج شده در قرارداد داشته باشند تا به واسطه عدم آگاهی متحمل ضرر و زیانی نشوند.\nما در این نوشتار قصد داریم به معرفی مهمترین لغات و اصطلاحات حقوقی که معمولاً در قراردادهای مربوط به املاک کاربرد دارند بپردازیم و این واژه ها را با بیانی ساده توضیح دهیم.\nاصطلاحات ملکی رایج\nمال منقول و غیرمنقول\nعین و منفعت\nملک مجهول المالک\nعقد بیع املاک\nعقد اجاره املاک\nاسقاط کافه خیارات ولو خیار غبن افحش\nتبدیل اسناد ملک مشاعی به یک جلد\nآنچه که دارای ارزش اقتصادی برای داد و ستد می باشد را مال می گویند.\nاموال منقول، اموال مادی هستند که قابل جابجایی از مکانی به مکان دیگر می باشند بدون آنکه به خود آن ها یا محل استقرار آنها آسیبی وارد شود مانند خودرو. ولی در مقابل، مال غیر منقول مالی است که جابجایی آن غیر ممکن است و سبب آسیب به خود آن مال یا محل استقرار آن می گردد.\nاموال را در یک تقسیم بندی می توان به عین و منفعت تقسیم نمود که منظور از عین، مالی است که ماهیت مستقل دارد و وجود آن وابسته به مال دیگری نیست مانند میز و صندلی ولی منفعت مالی است که به تدریج از عین مال دیگری به وجود می‌آید و وابسته به مال دیگری است و به عبارت دیگر از آن حاصل می گردد.برای مثال خانه عین است و سکونت در آن منفعت.\nدر اصطلاح حقوقی منظور از واژه ملک دسته ای از اموال است که به مالکیت اشخاص در آمده اند ولی در معاملات ملکی منظور از ملک همان خانه و زمین است که مورد معامله واقع می گردد.\nکلمات عرصه و اعیان کلماتی هستند که خیلی مورد استفاده قرار می گیرند. منظور از عرصه، زمین است و منظور از اعیان همه آثار غیر منقولی است که انسان در روی زمین ایجاد می کند مثلاً خانه یا درخت.\nمنظور از مشترک زمینی است که در آن درخت وجود دارد در حقیقت مشجر هم معنی باغ می باشد.\nملک جاری به ملکی گفته می شود که سابقه ثبت در دفتر املاک را ندارد.\nملک ثبت شده ملکی است که دارای سابقه ثبت در دفتر املاک می باشد.\nملک مجهول المالک از نظر مقررات ثبتی به ملکی گفته می شود که ظرف مهلت مقرر یعنی ۶۰ روز از تاریخ انتشار آگهی ماده ۱۰ قانون ثبت که اصطلاحاً آگهی مقدماتی نامیده می شود به وسیله اظهارنامه درخواست ثبت آن صورت نگرفته و یا اظهارنامه مربوطه در مهلت قانونی به ثبت اعاده نگردیده باشد حتی اگر دارای مالک معلوم باشد ولی بر اساس قانون مدنی ملک مجهول المالک، ملکی است که قبلا در مالکیت شخص یا اشخاصی بوده و چشم پوشی و اعراض مالک از ملک خود مسلم نیست و یا عدم اعراض و چشم‌پوشی مالک محقق می باشد ولی به جهتی از جهات مالک آن شناخته نیست.\nملک موروثی ملکی است که مالک آن فوت نموده و آن ملک به ورثه منتقل شده باشد که در چنین صورتی وراث می توانند با ارائه مدارکی از قبیل تقاضای صدور سند ملکی فرم گواهی حصر وراثت، فرم ۱۹ مالیاتی، اصل سند مالکیت مورث، از اداره ثبت محل درخواست کنند تا برای آنها سند مالکیت صادر شود.\nملکی که به دستور مراجع و محاکم قضایی و بنا بر دلایلی مثل بدهی توقیف شده باشد ملک بازداشتی نام دارد که در چنین حالتی تا زمان رفع بازداشت نمی‌توان آن را مورد خرید و فروش یا انتقال به غیر قرار داد.\nیک متن مکتوب است که نویسنده آن تقاضای خود را بر اساس قانون ثبت می کند و پس از طی مراحل قانونی، نوشته مکتوب مورد نظر از جانب مامور قانون به طرف دیگر اعلام می گردد.\nرابطه بین شخص و یک جسم خارجی است مثل حق مالکیت مثلاً من مالک این دفتر هستم یعنی یک حق مالی بین من و این جسم خارجی پدید آمده که همان مالکیت است.\nمنظور از اعراض ساقط نمودن حق عینی می باشد مثلاً زمانی که من بر این دفتر دارای حق عینی هستم و آن را آتش بزنم در حقیقت از حقی که نسبت به این دفتر داشته ام اعراض نموده و روی برگردانده ام و حق خود را ساقط نموده ام. در اصطلاح حقوقی به چنین عملی اعراض گفته می شود.\nمنظور از این واژه قرارداد خرید ملک است که در آن خریدار در مقابل پرداخت مبلغی معین به عنوان بهای ملک، مالک آن می گردد.\nدر اصطلاح حقوقی به مالی که فروخته میشود مبیع گفته می شود که در معاملات مربوط به املاک منظور از مبیع، ملک مورد معامله می باشد.\nدر قراردادهای املاک به فروشنده، بایع گفته می شود.\nمنظور از عوض، چیزی است که در مقابل مالک شدن ملک از طرف خریدار به فروشنده داده می شود.\nبه بها و قیمت ملک که خریدار به بایع می پردازد ثمن می گویند.\nمنظور از عقد اجاره املاک، عقدی است که به واسطه آن منافع ملک در مقابل عوض و بهای معلوم به شخصی به نام مستاجر تملیک می گردد.\nخیار به معنی اختیار فسخ معامله می باشد که در عقود لازم کاربرد دارد. عقود لازم بر خلاف عقود جایز عقودی هستند که هیچ یک از طرفین قرارداد حق فسخ یک جانبه آن را ندارد و صرفاً زمانی می‌تواند آن عقد را فسخ نماید که یا طرف مقابل نیز راضی به فسخ باشد و یا اینکه به موجب قانون او دارای حقی به نام خیار یا همان اختیار فسخ معامله باشد. خیارات پیش‌بینی شده در قانون مدنی انواع متفاوتی دارند که برای مثال می توان به خیار حیوان و یا خیار تاخیر ثمن و خیار غبن اشاره نمود. عقد بیع و عقد اجاره که نسبت به املاک منعقد می گردد از جمله عقود لازم هستند که هیچ یک از طرفین آن نمی تواند بدون رضایت طرف مقابل آن را به صورت یکجانبه فسخ نماید و صرفاً در صورتی که دارای حق خیار باشد می تواند آن معامله را بدون احتیاج به رضایت طرف مقابل فسخ کند.\nهمانطور که گفتیم در قانون مدنی مواردی به عنوان موارد خیار یا اختیار فسخ معاملات پیش‌بینی شده است که یکی از آن موارد خیار غبن است. خیار غبن زمانی ایجاد می گردد که یکی از طرفین قرارداد به واسطه عدم تعادل در مورد معامله و بهای آن متضرر گردد که در این صورت به واسطه ضرری که متحمل شده است می تواند قرارداد را فسخ کرد. ادعای غبن ادعایی است که فرد اظهار می نماید که ارزش دو عوض قرارداد با هم یکسان نیست و او متضرر گردیده است.برای مثال در قرارداد فروش ملک فروشنده مدعی می شود که ملک را بسیار ارزان تر از قیمت معمول و عرف بازار فروخته است یا بالعکس خریدار مدعی شود ملک بسیار گران تر از عرف معمول خریده است.\nهمونطور که گفتیم خیار، یک حق است و مانند سایر حقوق قابل اسقاط می باشد بنابراین طرفین می توانند در قرارداد خود شرکت کنند که تمامی خیاراتی که به موجب قانون برای فسخ معامله دارند ساقط گردد ولی باید دانست در برخی از موارد اثر ندارد برای مثال فروشنده براثر حیله و تقلب مالی را دارای معایبی است و مرغوب نیست رابه دیگری می فروشد که در اینجا با وجود اسقاط کافه خیارات خریدار می تواند به استناد خیار تدلیس قرار داد را فسخ کند.\nدر صورتی که طرفین در قرارداد خود تمامی خیارات را از خود ساقط کنند خیار غبن نیز ساقط خواهد شد مگر اینکه میزان غبن به میزانی زیاد باشد که به آن غبن افحش (چند برابر قیمت واقعی) گفته شود که در این صورت شخص متضرر، حق فسخ معامله را خواهد داشت ولی اگر طرفین در قرارداد چنین حقی را نیز از خود ساقط کرده باشند چنین حقی از بین خواهد رفت و به عبارت دیگر با درج این عبارت هرگونه راه جهت انحلال عقد از بین خواهد رفت.\nبه توافق طرفین یک عقد لازم برای منحل کردن قرارداد اقاله گفته می شود که به معنای تفاسخ هم است.\nحق انتفاع به این معنی است که شخص حق استفاده از مالی را که متعلق به دیگری است و یا مالی که مالک خاص ندارد و در شمار مباحات است به دست آورد. حق انتفاع شبیه اجاره است و به طور مثال شخصی صرفاً اجازه استفاده از باغ را به شخصی منتقل می کند.\nحق انتفاع دارای اقسام میباشد که عبارتند از:\nعمری (شخص منتفع به مدت عمر مالک یا عمر خود و یا عمر شخص ثالث، حق انتفاع از ملک دیگری را خواهد داشت)\nرقبی (منتفع برای مدت معینی می تواند از ملک منتفع گردد)،\nحبس مطلق (منظور از حبس مطلق حق انتفاعی است که مدت در آن ذکر نشده و حق انتفاع به صورت مطلق و بدون قید مدت می باشد)،\nحبس مؤبد (در این نوع از حق انتفاع مدت تعیین می شود ولی این مدت نامحدود و تا ابد است)\nحق ارتفاق حقی است که فقط نسبت به مال غیرمنقول برقرار می شود. اين حق، حقی است که در ملک دیگری به واسطه مجاورت دو ملک، برای شخص ایجاد می گردد.برای مثال دو باغ در مجاورت یکدیگر قرار دارند که چشمه ی آبی از این دو ملک عبور می کند و یکی از مالکین باغ ها نمی تواند مانع عبور آب به باغ دیگر شود.\nملک مشاع به ملکی گفته می‌شود که دارای چند مالک است و هر یک، سهمی مشخص از شش دانگ دارند البته این سهم از ملک مجزا از سهام سایرین نیست و همه شرکا به نسبت سهم خود در هر ذره از ملک شریک می باشند.\nزمانی که فرد در محلی به یک فعالیت خاص تجاری می‌پردازد پس از مدتی به میزانی از شهرت می رسد و برای آن حق ایجاد می گردد که می تواند حق خود را به سایرین منتقل کند نام این حق سرقفلی است. حق سرقفلی در حقیقت حقی است که به واسطه تقدم در اجاره محل ایجاد می گردد.\nحق کسب و پیشه با سرقفلی متفاوت است. این حق بیانگر این است که مستاجر به واسطه اقدامات و فعالیت هایی که در یک ملک تجاری انجام می دهد و باعث آبادانی و شهرت یک ملک می شود به جهت حفظ اقدامات انجام شده و ارج نهادن به اقدامات قانون موجر را مکلف به پرداخت آن به مستاجر می نماید که میزان آن را دادگاه مشخص خواهد کرد.\nشاید بتوان گفت مهمترین مفهوم در اصطلاحات حقوقی واژه سند رسمی است. منظور از سند رسمی به استناد ماده ۱۲۸۷ قانون مدنی سندی است که در اداره ثبت اسناد و املاک و یا دفاتر اسناد رسمی یا نزد سایر مأموران رسمی در حدود صلاحیت آنها و بر طبق مقررات قانونی تنظیم شده باشد هر سندی که ویژگی سند رسمی را نداشته باشد سند عادی قلمداد می‌شود. لازم به ذکر است که از نظر قانون ثبت سند رسمی سندی است که مطابق قوانین در دفاتر اسناد رسمی ثبت شده باشد.\nزمانی که سند مالکیت ملکی بنابر دلیلی از بین برود و اثری از آن باقی نماند و مالک نتواند به آن دسترسی داشته باشد، او می تواند از اداره ثبت محل وقوع ملک تقاضای صدور سند مالکیت المثنی نماید.\nچنین عبارتی را زمانی به کار می بریم که فردی نسبت به میزان معینی از یک ملک دارای اسناد مالکیت مشاعی متعدد باشد در چنین حالتی خریدار می تواند به اداره ثبت محل وقوع ملک مراجعه نموده و اسناد مالکیت مشاعی را به آن اداره ارائه دهد و درخواست صدور سند مالکیت در یک جلد به نام خود بنماید.\nبه معنی تمیز و تشخیص سهم هر یک از شرکا از مال مشاع و جداسازی سهم هر یک از سهم سایرین است. تقسیم ملک شامل افراز و تفکیک ملک است.\nیکی از روش های تقسیم، افراز نام دارد که به آن تقسیم به معنی خاص نیز گفته می شود و منظور از آن تقسیم مادی مال مشاع بین شرکا است.\nواژه تفکیک املاک زمانی به کار می رود که ملکی به قطعات کوچکتر تقسیم شود در این حالت ملک مورد نظر ممکن است متعلق به یک نفر و یا متعلق به چند نفر باشد که در صورت تعدد مالکین کلیه آنها باید با تفکیک موافقت نمایند. پس از تفکیک مالکیت مالکین مشاعی در هر یک از قطعات تفکیکی برابر با سهم وی در ملک اولیه می باشد.\nتعریف تفکیک بسیار به تعریف افراز نزدیک می باشد ولی باید گفت که این دو واژه متفاوت از یکدیگر بوده و دارای تفاوت هایی با هم هستند.\nاین تفاوت ها عبارت است از:\nدر افراز الزاماً باید ملک، مشاع باشد ولی در تفکیک چنین الزامی وجود ندارد حتی ممکن است مالک مالی بخواهد مال خود را به اجزای مختلفی تفکیک نماید.\nپس از تفکیک ملک حالت اشاعه از بین نمی رود و هر یک از شرکا در هر قطعه از ملک به نسبت سهم خود مالکیت دارند ولی در افراز، حالت اشاعه از بین خواهد رفت.\nملاک افراز، سهام هر یک از شرکا می باشد یعنی افراز ملک بر مبنای سهام شرکا تقسیم می گردد ولی در تفکیک میزان مالکیت شرکا تاثیری ندارد به این معنا که در افراز سهم هر شریک متقاضی افراز تعیین شده و سهم وی از سهم سایر شرکا جدا می گردد.\nمرجع صالح برای افراز در صورتی که جریان ثبتی خاتمه یافته باشد اداره ثبت محل وقوع ملک است و تصمیم آن ظرف ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه عمومی است ولی اگر جریان ثبتی ملک خاتمه نیافته باشد مرجع رسیدگی به درخواست افراز دادگاه عمومی محل خواهد بود ولی مرجع صالح برای تفکیک املاک، همیشه اداره ثبت است.\nتجمیع درست نقطه مقابل تفکیک می باشد و زمانی رخ می دهد که یک مالک برای هر زمین مختلف خود دارای سند رسمی جداگانه باشد و تصمیم بگیرد که همه زمین های خود را به صورت واحد در آورده و برای آنها یک سند رسمی اخذ نماید.\nملک مفروز به ملک که گفته می شود که سهم هر یک از مالکین آن با توجه به دانگ مشخص وی و موقعیت محل از سهم سایرین افراز و جدا شده است.\n2.6 / 5 ( 15 امتیاز )\nتوحید زینالی 259 پست 0 دیدگاه\nنسق چیست و تفاوت ملکی نسقی و سند دار\nبهترین وکلای ملکی ایران را بشناسید\nشرایط اجرت المثل ملک (ورثه ای و مشاع)\nافراز و تفکیک رو بیشتر توضیح می دادین استاد\nرضایی منش می گوید 1 سال پیش\nکاش خلع ید مشاعی را هم توضیح می دادین\nمحمدکاظم مزاری می گوید 1 سال پیش\nکاظمی می گوید 1 سال پیش\nجناب زینالی عالی بود خیلی مفید و کاربردی بود\nپیمان می گوید 1 سال پیش\nمنظور از غش را هم بگید اقای وکیل\nسلام .غش در معامله منظور گول زدن وفریب دادن مشتری می باش\nفروش ملک مشاعی و تقسیم و تعدیل اون را مفصل تر بگین لطفا استاد\nسلام ملک کلیدی به چه ملکی گفته میشه خرید و فروشش قانونی اشکالی نداره\nابراهیم شهبازی می گوید 5 ماه پیش\nپدربزرگ بنده ملکی باسند ۶دانگ به مساحت۳۰۷۰متر درسال۵۳خریداری کرده بود که بعد از فوت پدربزرگم درسال۷۳ عموی بنده که بانی بودسند را نزد خود نگه داشت وگفت آن زمین در حریم اتوبان بوده وداخل حریم است ومنکرزمین وسندشدکه انحساروراثت هم نکرده بود ودرسال ۹۶پسر عموی،عموی بنده که در شهرداری کار میکردوبه پرونده ملک دسترسی داشته متوجه زرنگی عمو بنده میشود و با حقه بازی وفریب کاری سند را از عموی بنده میگیردوپس نمیدهد، عموی بنده که۲۳سال موضوع سند را ازوارث پنهان کرده بود توان گفتن این موضوع رانداشت واز قصه سکته کرد وراه را برای پسر عمویش همواره ساخت وپسرعمویش بایک قولنامه جعلی به ثبت مراجعه ودرخواست سند کرده وسند تک برگ میگیردو۲۰۰۰مترش که داخل حریم فضای سبزاتوبان بوده را از اداره راه پولش را گرفت و۱۰۷۰مترش هم مانده است وبانفوذی که درشهردای داشت پرونده آن ملک را ازبین میبرد که وارث نتوانداز طریق پرونده شهرداری این ملک را پیگیری کند حال بنظر شما میتوان برای پس گرفتن ملک اقدام کرد و سند را باطل کرد


اخبار ورزشی » جدید 2019\nبه گزارش مهر، در ادامه مسابقات هفته شانزدهم لیگ برتر فوتبال امروز پنجشنبه تیم های استقلال و نفت تهران از ساعت ۱۶:۳۵ در ورزشگاه تختی به مصاف هم رفتند که این بازی در نهایت با نتیجه یک بر صفر به اتمام رسید. امید ابراهیمی در دقیقه ۵۹ برای استقلال گلزنی کرد.\nاین بازی تحت تاثیر دو اتفاق مهم برگزار شد؛ اول محرومیت علی دایی سرمربی تیم نفت و حضورش روی سکوها در کنار هواداران این تیم و دوم نیمکت نشینی مجدد مهدی رحمتی کاپیتان استقلال.\nاستقلال این مسابقه را با ترکیب حسین حسینی، خسرو حیدری، مجید حسینی، لئوناردو پادوانی، امید نورافکن، امید ابراهیمی، بهنام برزای، فرشید اسماعیلی، یعقوب کریمی، محسن کریمی و کاوه رضایی آغاز کرد و در نیمه نخست بازی هجومی را به نمایش گذاشت.\nشاگردان علیرضا منصوریان در نیمه نخست حملات پراکنده ای را روی دروازه تیم نفت ترتیب دادند که این حملات نتیجه ای نداشت. تیم نفت هم می توانست روی ضربه شوت ایمان مبعلی و ضربه سر ارسلان مطهری به گل برسد که این موقیت ها از دست رفت.\nتورج حق وردی داور این بازی در این نیمه به پنج بازیکن زمین (دو بازیکن استقلال و سه بازیکن نفت) کارت زرد نشان داد تا این بازیکنان در ادامه کار با احتیاط بیشتری بازی کنند.\nاستقلال نیمه دوم هم با فشار بیشتری نسبت به تیم نفت کار را شروع کرد و سرانجام در دقیقه ۵۹ توسط امید ابراهیمی از روی یک ضربه کاشته به گل رسید.\nبازیکنان نفت بعد از دریافت گل برای جبران نتیجه جلو کشیدند ولی حسین حسینی دروازه بان استقلال بارها با حرکاتش مانع گل خوردن آبی ها شد. استقلال در دقیقه ۷۹ می توانست روی ضربه فرشید اسماعیلی به گل برسد که توپ این بازیکن به تیرک دروازه نفت خورد.\nدر ادامه تلاش نفت برای جبران نتیجه ثمری نداشت و بازی با همان یک گل به اتمام رسید. با این برد استقلال ۲۵ امتیازی شد و جای نفت را در رده پنجم جدول گرفت.\nاخبار پرسپولیس،اخبار استقلال،اخبار اخبار ورزشی امروز اخبار ورزشی،المپیک،آخرین اخبار ورزشی،جدیدترین اخبار ورزشی استقلال مقابل نفت پیروز شد/ شاگردان منصوریان در رده پنجم جدول خبر ورزش،لیگ برتر فوتبال،خبر ورزشی،تیتر روزنامه های ورزشی،نتایج فوتبال


اصلاح طلبان دینی و دین باوران لاییک\nنوشته ی دارا فرشیان\nآیا "روشنفکری دینی ضروری ترین پروژه برای دوران گذار ایران به سوی دموکراسی است"؟ (گزاره ی داخل علامت نقل قول از علوی تبار- کانون توحید- 9/8/83). میل پاسخ بدین ادعا مرا به نوشتن این مقاله واداشت.\nدر جامعه ای که استبداد دینی شاخص ترین سرشت آن را تشکیل می دهد، شفاف سازی رابطه بین دین از یک سو و سیاست، قدرت و دولت از سوی دیگر به یک ضرورت ناگزیر برای هموار کردن راه گذار به دموکراسی تبدیل می شود.\n"لاییسیته" و "سکولاریسم" برای بسیاری از روشنفکران، تا چه رسد به عامه ی مردم، هنوز هم، به صورت مفاهیمی گنگ و ناشناخته باقی مانده اند. برخی از دین باوران به نادرستی تصور می کنند که سکولار یا لاییک بودن با دین ستیز بودن و خداناباوری برابر است، یا فکر می کنند که چون مومن و خداپرست هستند، نمی توانند لاییک یا سکولار باشند. تقابل دین و لاییسیته از جمله غلط های رایجی است که هم در میان روشنفکران دین باور، هم در میان روشنفکران معتقد به جدایی دین از سیاست مشاهده می شود. عده ای هم با وجود آگاهی از خنثی بودن (یا بی طرفی) لاییسیته در برابر دین و اصولا هر نوع ایدئولوژی، عامدانه از ناآگاهی عمومی ناشی از نبود شرایط دموکراتیک در جامعه ی ایران و فقدان زمینه ی مناسب برای طرح اندیشه های مستقل و خارج از چارچوب مجوزهای دین محور روحانیت شیعه حاکم، سوء استفاده کرده حقایق را وارونه جلوه می دهند و کالای دیگری را به نام سکولاریسم و لاییسیته در معرض قضاوت همگان می گذارند. آنان، با ارائه ی تعاریف نادرست یا ناقص، علمدار جنگ با حریفی می شوند که شناسنامه ی آن تحریف شده و هویت اش با آنچه ادعا می شود هیچ سنخیتی ندارد؛ یا چنان که نمونه اش را بعدا خواهیم دید، با شرح و بسط تعاریف منسوخ این مفاهیم و کم اهمیت جلوه دادن تعاریف راه گشای مشکلات امروزین، از سکولاریسمی دم می زنند بی یال و دم و اشکم، بی رنگ و بو و بدون هیچ خاصیت اجتماعی.\nالبته آقای علوی تبار پیشنهاد می کند "هم روشنفکران دینی و هم طیف مقابل، خودشان را طرح کنند و تحلیل های خودشان را از مسایل داخلی و خارجی مطرح کنند تا ببینیم کدامیک بهتر مسایل را می شناسد و تفسیر می کند. بعد می توانیم با هم در باره ی راه حل های مان بحث کنیم." (شرق- 11/8/83).\nاز دعوت آقای علوی تبار باید استقبال کرد و به پیشواز مناظراتی باید شتافت که با شکافتن دیدگاه های گوناگون در باره ی نقش اندیشه ی دینی و حاملان آن در سیاست، باعث روشنگری و شفافیت بیشتر و در عین حال ایجاد همدلی و همبستگی بیشتر در میان دموکراسی خواهان جامعه می شود. تا وقتی که هاله های ابهام کنار زده نشده اند، این همدلی پدید نخواهد آمد.\nپیش از پرداختن به گوشه ای از نظرات اصلاح طلبان دینی، ارائه ی تعریفی کلی از سکولاریسم و لاییسیته و معرفی خصیصه های اصلی این مفاهیم را که به روشن شدن ابهامات کمک خواهد کرد، ضروری می دانم. طی ماه های اخیر، مقالات آموزنده و جالبی در معرفی ریشه های واژگانی لاییسیته و سکولاریسم و بررسی هایی در باره ی تاریخ پیدایش اندیشه لاییک و نیز مقایسه این روند و موقعیتش در کشورهای مختلف، با تمام ویژگی هایی که با توجه به شرایط محلی پیدا کرده، در اینترنت انتشار یافته و در بایگانی برخی سایت ها موجود است. خوانندگان مقاله ی حاضر، با مطالعه ی آن نوشته ها، اطلاعات کامل تری در این باب کسب خواهند کرد. البته، این مبحث تا سال های سال همچنان گشوده خواهد ماند و مدافعان و مخالفان لاییسیته، با عنوان کردن نظرات شان، جایگاه خود را در نبرد میان آزادی و اجبار در حیطه ی اندیشه، و دموکراسی و استبداد در حوزه ی سیاست، بیش از پیش آشکار خواهند کرد.\nجدایی نهادهای دینی و دولتی از یکدیگر، عدم مداخله نهادهای دینی در امور دولتی و بالعکس، عرفی شدن جامعه، بازگشت دین به عرصه ی خصوصی، چند نمونه از تعاریفی هستند که در مورد لاییسیته (یا سکولاریسم) به کار گرفته می شود.\nبا توجه به ریشه های زبان شناختی و جامعه شناختی واژه های فوق، تعاریف دیگری هم وجود دارد. "لائوس" در زبان یونانی به معنی یکپارچگی خلل ناپذیر ملت و هم سطح بودن کلیه ی آحاد آن است. هیچ کس را بر دیگری امتیازی نیست و همه با هم برابرند. واژه ی لاییک، در سده های متاخر، در برابر واژه روحانی قرار می گرفته و انسان های عادی و زمینی را از متالهین و مردان خدا (روحانیت) متمایز می کرده است. از سوی دیگر، "سکولار" از معادل لاتینی واژه "سده" (یا قرن) برگرفته شده و به معنی معاصر و هم عصر، این زمانی (در برابر روز قیامت) و این جهانی (در برابر زندگی اخروی) می باشد. در برداشت هایی که از هر دو واژه می شود، در یک طرف روحانیت با امتیازات ویژه اش بر فراز جامعه قرار گرفته که به رسیدگی امور آن جهانی و آخرت خلق الله مشغول است و در طرف دیگر عوام الناس که با یکدیگر برابر اما در برابر روحانیت به طبقه ی پست تری تعلق دارند و به امرار معاش مشغول اند (سرگرمی این جهانی). آمرزش و عافیت در آن دنیا به میزان توسل به اولیای دین بستگی می یابد.\nدر این مقاله، بجز در مواردی خاص که در جای خود تصریح خواهد شد، از واژه های لاییسیته و سکولاریسم به صورت مترادف استفاده شده و با برداشت مدرن آن که در ابتدای تعاریف آمده به کار گرفته می شود.\nدر کشورهای اروپای کاتولیک که چند قرن زیر سلطه واتیکان قرار داشتند و دوران سیاه انکیزیسیون را پشت سرگذاشته اند، لاییسیته به صورت "جدایی کلیسا از دولت(state)" هم تعریف شده است. در این کشورها، با قطع امکانات دولتی که در اختیار کلیسا گذاشته می شد، کوتاه کردن دست مراجع دینی از نهادهای آموزشی، بهداشتی، حقوقی و غیره، لاییسیته به درجات مختلف و با شدت و ضعف هایی به تدریج تحقق یافته است. با توجه به شرایط ایران و حاکمیت تمام عیار روحانیت شیعه بر کلیه ی شئون سیاسی و اجتماعی کشور، بیرون راندن روحانیت (به عنوان نهاد) از قدرت سیاسی و عرصه ی عمومی از ملزومات لاییسیته به شمار می آید. در واقع، موانع راه دموکراسی در ایران تا حدود زیادی شبیه موانعی هستند که مبارزان و آزاد اندیشان عصر روشنگری در اروپا با آن مواجه بودند. رسیدن به دموکراسی نیز جز با رفع این موانع و جدایی نهاد روحانیت از قدرت و تمام نهادهای دولتی میسر نخواهد بود. البته، تجربه ی تاریخی ملت های غرب دورنمای مدنیت را در برابر ما واضح تر قرار داده و جاده ی پرسنگلاخ تعصبات مذهبی و تبعیضات ایمانی را تا اندازه ی زیادی هموار کرده است. با کمی اراده و درس آموزی از دستاوردهای بشریت متمدن، ره صد ساله را یک شبه (غرض زمان بسیار کوتاه تری است) می توان پیمود و نیازی به کشف مجدد پدیده ای به نام لاییسیته از بطن جوامع شرقی نیست.\nبا توجه به ابهامی که در معادل گزینی واژه های "دولت" و "حکومت" در میان فارسی زبانان موجود است، در تعریف لاییسیته گاهی هم از جدایی دین از حکومت (government) سخن گفته می شود که تعریفی ناقص و ناکافی است. جدایی نهادهای دینی از حکومت (هیات دولت یا کابینه و قوه مجریه) به تنهایی کافی نیست و این جدایی می بایست به همه ی نهادهای دولتی مانند آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، ثبت احوال، ازدواج و طلاق، قوای ی مقننه و قضاییه و غیره و گسترش پیدا کند و در درجه اول در قانون اساسی کشور بازتاب یابد.\nتعریف دیگری که از لاییسیته می شود "جدایی دین از سیاست" است که نادرست است و به این مساله نیز به موقع خواهیم پرداخت.\nآزادی- برابری- خیر همگانی\nلاییسیته را شاید بتوانیم مصداقی از اعمال دموکراسی در عرصه ی اندیشه تلقی کنیم. در یک جامعه ی دموکراتیک همه ی افراد دارای حقوق مساوی هستند و می توانند در سرنوشت جامعه شان نقش بازی کنند. هیچ کس به خاطر موقعیت و تعلقات طبقاتی، مالی، جنسیتی، زبانی ، قومی و اعتقادی خود، داری امتیاز ویژه ای نیست و بر دیگران فرادستی ندارد. در جامعه ی دموکراتیک تبعیض بین انسان ها و امتیازات از بین می رود و همه دارای موقعیت حقوقی یکسانی هستند.\nلاییسیته در درجه اول با وجدان و باورهای انسان سرو کار دارد و سعی می کتد کلیه ی تبعیضات اعتقادی را از میان بردارد.\nانسان ها بر حسب اعتقادات شان به سه دسته اصلی تقسیم می شوند: 1- خداباوران (شامل مذهبیون و خداباوران بی دین)، 2- شکاکان و لاادریون که در پذیرش یا انکار وجود خدا مردد هستند و دلایل اقناعی کافی در قبول یا رد وجودش را نیافته اند و 3- بی خدایان.\nهر یک از این سه دسته به طیفی از نظرات و گروهبندی های کوچک تر قابل تفکیک اند. به عنوان نمونه دین باوران را می توان به مسلمان، مسیحی، کلیمی، زردشتی، بهایی و غیره تقسیم کرد. مسلمانان را به شیعه (و شعبات مختلف اش) وسنی (و شعبات مختلف اش) تقسیم کرد. سپس هر یک از این زیر مجموعه ها را به اجزایی بازهم کوچک تر بر حسب تعلقات سیاسی، نژادی، قومی، جنسی و غیره منفک کرد. طبیعی است که هر گونه تبعیضی بر اساس تقسیم بندی هایی از این قبیل (چه اجتماعی و چه اعتقادی) آزادی را از انسان ها سلب و جامعه را از دموکراسی دورتر و دورتر می کند.\nهدف لاییسیته رفع تبعیض در حیطه ی اندیشه و باورهاست. لاییسیته شرایط مطلوب جامعه ای است که در آن همه ی انسان ها صرف نظر از اعتقادات شان از آزادی بیان اندیشه خود و حقوق برابر قانونی برخوردارند و با یکدیگر برادرانه زندگی می کنند. در چنین جامعه ای، نهادهای دولتی، در مواجهه با مردم با باورهای مختلف، جز تامین خیر همگانی دغدغه ی دیگری ندارند.\n1- آزادی: هر کس در انتخاب دین، آیین، اعتقادات مذهبی یا نداشتن باورهای ایمانی آزاد است. هر کس در بیان و تبلیغ اندیشه هایش آزاد است. هیچ کس را نمی توان به داشتن مرام، دین یا ایدئولوژی معینی یا ترک اعتقاداتش مجبور کرد. هیچ فکر و اندیشه ای جرم نیست و پیگرد کیفری ندارد. هر کس مختار است، در هر زمان، در طرز تفکرش تجدید نظر کند، دین و تفکر جدیدی را برگزیند یا از ادامه ی باورهای قبلی اش امتناع کند.\nتشکیل انجمن ها و سازمان های مذهبی و غیر مذهبی (تا زمانی که فعالیت هایش در سطح سیاسی و اجتماعی مخل حقوق و آزادی دیگران نباشد) آزاد و از نظر قانونی شناخته شده است. درجامعه ی لاییک، تبلیغ باورها به صورت سخن رانی، انتشارات، انجام مراسم ویژه (از قبیل مناسک مذهبی) و نظایر آن تا موقعی که در تقابل با قانون مبتنی بر منافع عمومی قرار نگرفته بلامانع است. بی دینان نیز از حقوق مساوی با دین باوران برخوردار هستند.\n2- برابری: همه ی انسان ها از نظر اعتقادی در برابر قانون از حقوق مساوی برخوردارهستند. هیچ ایدئولوژی یا دینی در قانون اساسی یا سایر قوانین کشوری از امتیاز ویژه ای برخوردار نیست (حذف دین رسمی). دولت در برابر همه ادیان و اعتقادات مردم بی طرف بوده، همه را به یک چشم نگاه می کند. کلیه تبعیضات مبتنی بر دین در زمینه استخدام و کسب مقامات دولتی برچیده می شوند. تفتیش در اعتقادات مردم و تعلقات دینی شان نه تنها مطرود که جرم محسوب شده و قابل تعقیب است. خداباور، شکاک و بی خدا، نزد جامعه و قانون، برابر هستند و به جز شایستگی حرفه ای، هیچ انسانی را بر هم نوعش فضیلتی نخواهد بود.\n3- خیر همگانی: دغدغه ی اصلی دولت لاییک خیر همگانی است، یعنی برآوردن نیازهای جامعه بدون تبعیض اعتقادی و تقسیم بندی جامعه به دیندار و بی دین و مسلمان و غیر مسلمان، شیعه و سنی، اهل کتاب و کافر ذمی، بددین و بی نماز و غیره. دولت لاییک، در برخورد با ادیان و باورها، از هر گونه اقدامی که باعث نفع رسانی به یکی و اضرار دیگری شود خودداری می کند. دولت از تبلیغ به نفع یا علیه یک ایدئولوژی، یک دین یا بی اعتقادی بخشی از مردم اجتناب می کند و تنها منافع عمومی و اشتراکات را مد نظر قرار می دهد. هدف دولت تامین منافع همگانی و ایجاد شرایط یرابرو بدون تبعیض در کلیه ی مراحل زندگی اجتماعی است. این دولت، از ثبت نام دانش آموزان در مدارس گرفته تا اشتغال در کلیه ی حرفه ها و تصدی بالاترین مقامات در کلیه سطوح تصمیم گیری، در نهادها و وزارت خانه ها، ریاست جمهوری و مجلس، قضایی و لشکری، هیچ گونه فرقی بین دیندار، بی دین و بددین و بین مسلمان و غیر مسلمان نمی گذارد.\nآیا کثرت تعداد مومنان و پیروان یک دین یا مذهب معین، حتی اگر اکثریت قریب به اتفاق جمعیت یک کشور را تشکیل دهند، اصول فوق را نفی و استقرار یک حکومت مذهبی را توجیه می کند؟\nحکومت مذهبی، هر چقدر هم که از دموکراسی و مردم سالاری دم بزند و آزادی های معینی را به رسمیت بشناسد، هرگز واقعا و تماما دموکراتیک نخواهد بود. این حکومت، بنا به تعریف، برای یک مذهب معین امتیاز خاصی قائل می شود که برای دیگر اندیشان قائل نیست.\nدولت مذهبی آزادی کش است. چون آزادی را از کسانی که به دین و مذهب رسمی اعتقاد ندارند، از دین باوران "اقلیت" گرفته تا بی دینان، سلب یا برای شان بسیار محدود می کند و نمی گذارد آنان در حفظ و تبلیغ اندیشه های شان آزادانه عمل کنند.\nدولت مذهبی ناقض برابری است چون به همه ی اتباع کشور و آحاد ملت به یک چشم نمی نگرد و برای شان حقوق قانونی یکسانی قائل نیست. تبعیض سکه رایج چنین حکومتی است.\nدولت مذهبی به خیر همگانی توجه ندارد بلکه فقط به فکر تامین منافع بخش خاصی از جامعه است که با معیارهای ایدئولوژیک اش همخوانی دارد.\nیک گروه اعتقادی معین ممکن است در کشوری اکثریت جامعه را تشکیل دهد اما در کشور دیگری یک اقلیت محض باشد. مقایسه کنید تناسب تعداد جمعیت شیعه و سنی در ایران و پاکستان را. فقدان لاییسیته باعث می شود در یک کشور سنی ها شهروند درجه دو محسوب شوند و در کشور دیگر شیعیان. یا در اروپا که مسلمانان در اقلیت اند، چنان چه به جای مدارای مذهبی و سکولاریسم، حکومت های دینی مستقر بودند، مقابله به مثلی شاید به مراتب وخیم تر علیه مسلمانان صورت می گرفت. جنگ های صلیبی یک نمونه ی تاریخی از نوع برخوردی هستند که حاکمیت دینی می تواند با دیگراندیشان داشته باشد. در آسیا نیز، پس از هجوم اعراب و فتوحات شان، می توانیم از تیمور لنگ نام ببریم که میلیون ها نفر را به نام اسلام سر به نیست کرد. اما، لاییسیته خیر همگانی و مشترکات مردم را در نظر می گیرد و از موارد افتراق در زمینه اعتقادات چشم پوشی می کند. در چنین جامعه ای همه ی انسان ها با یکدیگر برابر هستند. اصل "آن چه بر خود نمی پسندی بر دیگران مپسند" در جامعه ی لاییک صدق می کند.\nاز طرف دیگر، همه ی دین باوران به برقراری حکومت دینی اعتقاد ندارند و بسیاری نیز با آن مخالف اند. اعتقادات دینی لزوما به معنی پذیرش سیطره ی جماعتی روحانی، به نام خدا و دین، بر ارکان حکومتی نیست. دین باوران لاییک از این زمره اند. بنابراین وجود گستره ای فراگیر از دین باوران در عرصه ی اجتماع به معنی پذیرش لزوم برقراری حکومت دینی نیست و به هیچ وجه مخالفت با لاییسیته را توجیه نمی کند.\nهیچ تقابلی میان دین و لاییسیته وجود ندارد و یک دیندار می تواند لاییک هم باشد. تقابل و تضاد واقعی بین نظام لاییک و نظام دینی است. لاییک دیندار و لاییک بی دین هر دو وجود دارند. هر یک از این دو اعتقادات ویژه خود را دارد. یکی خداباور و دیگری بی خدا یا لاادری است. اما هر دو بر سر یک اصل کلی توافق دارند و آن این است که خیر انسان ها در عرفی شدن جامعه و سپردن سرنوشت آن به دست عقل و خرد جمعی است؛ بشر با توجه به دستاوردهای جهان مدرن، رشد علوم و فنون و اصول جامعه شناسی و سیاست ورزی جدید، خیر خود را در نظام های دموکراتیک مبتنی بر آرای مردم می جوید، نه بر جزم های به جای مانده از هزاره های پیشین. می توان دیندار بود، به خدا، پیغمبر، قرآن، آخرت و اصول دین اعتقاد داشت و فرایض مذهبی را به جا آورد و در عین حال خوانش ها (قرائت ها) یی از دین را پذیرفت که با عرفی شدن جامعه و تطابق زندگی انسان ها با نیازمندی های عصر جدید همخوانی داشته باشد.\nعرصه ی عمومی - عرصه ی خصوصی\nامور مربوط به تمامی شهروندان یک جامعه، به عرصه ی عمومی تعلق دارند، و هر آنچه تنها به بخشی از جامعه مربوط است، متعلق به عرصه ی خصوصی محسوب می شود. در اینجا لازم است بین واژه های "خصوصی" و "شخصی" تمایزی قائل شویم. خلط مبحث میان این دو مفهوم بسیار رایج است و بسیارند کسانی که در برابر خواست "خصوصی بودن مذهب"، "شخصی بودن" آن را برداشت می کنند. در حقیقت، عرصه (حیطه- حوزه- سپهر) خصوصی خود به دو بخش تقسیم می شود: 1- شخصی یا فردی و 2- گروهی یا دستجمعی.\nدر جامعه ی دموکراتیک به طور عام و لاییک به طور خاص، شعور تک تک افراد و میزان آفرینندگی فکری و اندیشه ورزی شان ارزش به حساب می آید. در جوامع توده وار، ارزش های اجتماعی، در سطوح بالا، توسط نخبگان متکبر و مرادان و مرشدان و والیان و روحانیونی که خود را نمایندگان خداوند می خوانند تعیین می شود. اما در جوامع دموکراتیک، ارزش ها را مجموع آحاد ملت، در اثر تبادل افکار و به کارگرفتن خرد جمعی، به اشتراک و اجماع و بر مبنای خیر همگانی تعیین می کنند. از این رو، انتخاب فردی نه بر پایه ی تقلید از یک مرجع خود خوانده که بر اساس تفکر و تامل، تبادل نظر با هم نوعان و آزادی اراده صورت می گیرد. این انتخاب، از نظر اعتقادی، می تواند به صورت پذیرش یا عدم پذیرش وجود دنیای ماورای طبیعت (آن جهان) نمودار شود.\nاز طرف دیگر، افراد و عناصر پراکنده ای که در زمینه های اعتقادی احساس همدلی و همبستگی می کنند، به طور طبیعی به همکاری و هماهنگی و فعالیت مشترک گرایش می یابند. تشکل این افراد در نهادهای گروهی یا دست جمعی بر مبنای اعتقادهای شان یک حق طبیعی و مشروع است و بر آن نمی توان خرده گرفت. اما از آن جا که این اعتقادهای مشترک تنها در یک جمع معین مشترک هستند و به کل جامعه تعلق ندارند، نمی توان اصول تبیین کننده ی خط مشی این مجامع را متعلق به عرصه ی عمومی دانست. فعالیت فکری (ایدئولوژیک) این جریانات تنها در عرصه ی خصوصی مشروع و پذیرفتنی است و به محض سرایت به عرصه ی عمومی خصلت استبدادی و خودکامه به خود می گیرد.\nلاییسیته، در وضع و اجرای قوانین، خیر عمومی را در نظر می گیرد و نمی پذیرد که یک گروه یا فرقه خاص، هر چقدر هم که پر جمعیت باشد، از امتیاز ویژه ای در عرصه ی عمومی برخوردار شود. تسلط یک دین یا ایدئولوژی معین بر عرصه ی عمومی حرکتی غاصبانه علیه منافع عام به شمار می آید.\nاما در عوض پیروان هر مکتب و مذهبی آزادند در عرصه ی خصوصی دست به فعالیت بزنند. گردهم جمع شوند و حزب و سازمانی منطبق بر ایدئولوژی خود به راه بیاندازند؛ مراسم خاص خود را بر گزار کنند و در هر زمینه ای به نشر عقایدشان بپردازند.\nلاییسیته برای عرصه ی خصوصی حقوق معینی قائل است و با بیرون راندن دین از عرصه ی عمومی، در حقیقت به گسترش میدان فعالیت آن در عرصه ی خصوصی، از جمله در زمینه ی سیاست کمک می کند. بنا براین، هدف لاییسیته جدایی دین از سیاست نبوده و نیست.\nدین ورزان، هم به طور شخصی، هم به طور دستجمعی، می توانند وارد عرصه سیاست شده، برداشت های خود از سیاست را از زاویه ی مذهبی به معرض قضاوت عموم بگذارند.\nدر سیاست ورزی، دینداران دو گونه اند: 1- آنهایی که دین را امری شخصی تلقی کرده، معیارهای دینی را دخیل در سیاست نمی کنند و در کنار انسان هایی که با آنها از نظر سیاسی هم عقیده، اما از نظر اعتقادات دینی لزوما هم فکر نیستند در یک حرکت مشترک سیاسی قرار می گیرند، مانند جبهه ملی در دوران مصدق و 2- آنهایی که حرکت سیاسی خود و خط مشی شان را بر بنیان دین قرار می دهند، مانند جمعیت (اینک حزب) موتلفه، حزب جمهوری اسلامی، نهضت آزادی، مجاهدین خلق، کلیه ی جریان های سیاسی مجاز در داخل کشور و طیف موسوم به ملی- مذهبی ها.\nحرکت عمومی طیف دوم تا کنون، در ارتباط با کسب قدرت سیاسی و سیاست گذاری برای مملکت، تنظیم قوانین و تعیین حقوق مردم، در راستای دخالت دین در عرصه ی عمومی و در نتیجه قائل شدن امتیازات خاص برای صاحبان اعتقادات معینی بوده است.\nبخشی از این نیروها، علی رغم گرایش های آزادی خواهانه و مخالفت هایی که با سرکوب های سیاسی و بسته شدن جامعه می کنند، به دلیل عدم توجه به تفاوت های عرصه های عمومی و خصوصی و به دلیل تعصبی که در باورهای خود دارند، تا کنون حاضر نشده اند همان حقوقی را که برای خود قائل هستند برای دیگر اندیشان نیز خواستار شوند. استقرار یا استمرار یک حکومت دینی جز تبعیض و نابرابری میان شهروندان هیچ حاصلی نداشته و نخواهد داشت. بنابراین، دموکراسی خواهی این نیروها، به دلیل محصور ماندن در پیله ای از انحصار طلبی و فرقه گری، فاقد اصالت، ناقص و ناکارآمد بوده و به هیچ نتیجه ی مطلوبی نخواهد رسید.\nدکارت می گوید خداوند هیچ چیزی را به خوبی عقل میان بندگان خود تقسیم نکرده است؛ چون همه از میزان شعور و فهم خود رضایت دارند و هیچ کس از خدا آرزوی عقل بیشتری برای خود را نمی کند! به طور طبیعی، هر شخصی برای اندیشه های خود در مقایسه با دیگران فضیلتی قائل است. این، حق (هر چند خودپسندانه) هر شخص و سازمان سیاسی است که افکار مذهبی یا غیر مذهبی اش را برتر از تصورات سایرین بداند و در تبلیغ آنها بکوشد. اما این اختیارات باید در عرصه ی خصوصی باقی بمانند. چون به محض سرایت شان بر عرصه ی عمومی، اختلاف و تبعیض، فرادستی و فرودستی، جدال خودی و غیر خودی و تفرقه میان صفوف ملت پدیدار می شود و برآوردن نیازها و خیر همگانی را ناممکن می سازد.\nسیاست ورزان دین باور با قبول لاییسیته می توانند خود را از مخمصه ی فرقه گرایی و انحصار طلبی که به مدت چندین دهه راهنمای سیاست شان بوده است نجات دهند.\nحاکمیت 25 ساله ی مذهبی در ایران، تجربه گرانقدر و در عین حال پر هزینه ای است که شکست رویاهای عدالت جویی مبتنی بر حاکمیت شریعت را مسجل می سازد. سلطه ی مذهب در حکومت های عربستان سعودی، لیبی، افغانستان، سودان و غیره جز این نمی گویند. این حکومت ها نه تنها برای منافع مردم و دموکراسی زیانبار بودند بلکه حیثیت دین را هم خدشه دار کردند و باعث بدنامی اسلام در سطح جهان و رویگردانی بسیاری از مردم از اعتقادات گذشته شان شده اند.\nدین شخصی، اجتماعی، سیاسی\nآقای علوی تبار به عنوان یکی از چهره های شاخص روشنفکران دینی، در جریان سخن رانی خود در کانون توحید و در پاسخ به پرسش هایی که از او می شد بر جایگاه دین در خط مشی گذاری های عمومی تاکید می کند و کار را به نقد نظرات مهندس مهدی بازرگان در کتاب "هدف بعثت انبیا" می کشاند. می دانیم که بازرگان از جمله طرفداران دخالت دین در سیاست و سیاست گذاری با تکیه بر اصول دین، از بنیان گذاران نهضت آزادی که جریانی سیاسی-مذهبی است، از پایه گذاران جمهوری اسلامی و نخستین مسوولان و توجیه کنندگان حکومت دینی در ایران بوده است. او در اواخر عمر، با مشاهده ی انحرافات نظام محبوبش از جاده ی عدالت و انصاف و ضدیتش با دموکراسی، به تجدید نظر در دیدگاه های نخستین اش پرداخت و دین و مذهب را مساله ای شخصی و مرتبط با زندگی اخروی معرفی کرد تا بلکه آنها را از آسیب نقد در امان نگه دارد. اما مریدانش راهی را که او مدت ها پیش ترسیم کرده بود بر آموزه ی واپسین اش بیشتر ارج می نهند. "اگر پاسخ مهندس بازرگان یا دیگران به این پرسش آن باشد که دین باید کاملا خصوصی شود و به حوزه ی فردی و شخصی بازگردد، من به این دیدگاه نقد دارم و اصولا آن را ممکن نمی دانم، چرا که معتقدم در هر حال دین دارای نقش های اجتماعی است." (همان جا).\nهمان طور که قبلا هم گفتم، خصوصی شدن دین به معنی بازگشت دین به حوزه ی شخصی نیست. دین می تواند امری کاملا شخصی تلقی شود و هر فردی در وجدان خود برای باورهای مذهبی اش جایگاهی والا قائل باشد و بر اساس اعتقاداتش زندگی کند. اما نقش اجتماعی دین، هم در طول تاریخ ، هم در دوران کنونی به هیچ وجه قابل انکار نیست. دین به مثابه ی بخشی ار فرهنگ جامعه، و نه کل فرهنگ، در رفتار و منش آدم ها، اخلاق و خصوصیات اجتماعی شان نقش مهمی بازی می کند. اما لزومی ندارد که این نقش اجتماعی از حوزه ی خصوصی به حوزه ی عمومی، نهادهای دولتی، قوانین، آموزش و غیره کشیده شود. کسی که خود را روشنفکر دینی معرفی می کند، حق دارد مسایل سیاسی را از زاویه دین مورد بررسی قرار دهد و به جستجوی راه حل هایی از این دیدگاه بپردازد. گرچه او از زاویه ای تنگ تر به مسایل می نگرد، اما این حق مسلم اوست. ولی او حق ندارد دیگران را از نگریستن به مسایل از زوایای دیگری محروم کند. به علاوه، حل مشکلات اجتماعی از راه های دموکراتیک، بدون مراجعه به همه ی نظرات و در نظر گرفتن مشترکات، فارغ از اختلاف های ایدئولوژیک، اصولا ممکن نیست. دخالت دادن عامل ایدئولوژی، آنجا که پای منافع عام و خیر همگانی در میان است، جز ایجاد تفرقه و جدایی و در نتیجه شکست، حاصلی به بار نمی آورد. حقوق شهروندان را نه معیارهای دینی که سنجه های عرفی تعیین شده در اثر اجماع و ناشی از گزینش های دموکراتیک تعیین می کنند. به قول عمادالدین باقی: "هرچند که در قرآن بر ايمان تاکيد شده است ، اما اين، جنبه اخروى دارد و نبايد گفت که هرکس در اين دنيا مومن تر است، از حقوق بيشترى نيز برخوردار باشد چرا که ايمان افراد در حقوق شهروندى مدخليتي ندارد".\nهر فکر و اندیشه ای به تناسب میزانی که خود را در جامعه عرضه می کند به همان اندازه هم خود را در معرض نقد و برخورد قرار می دهد. یک اندیشه ی فلسفی در معرض نقد فلسفی، یک اندیشه ی اجتماعی در چالش جریان های اجتماعی و یک اندیشه سیاسی در تقابل با حریفان سیاسی خود قرار خواهند گرفت. بنابراین، آن که از فلسفه ی دینی دفاع می کند باید این آمادگی را داشته باشد که در عرصه ی فلسفه مورد مخالفت قرار بگیرد و آن که دین را در صحنه ی اجتماعی فعال و حاضر می خواهد باید پیه چالش اجتماعی را به تن خود بمالد. با فراخ تر شدن میدان دخالت دین و ایفای نقش اش در سیاست، به طور طبیعی، آسیب پذیری دین هم فزون تر از پیش شده، هر خطا و لغزشی از سوی سیاست ورزان دین باور به حساب دین گذاشته خواهد شد. هر که بامش بیش، برفش بیشتر! ضربه پذیری دین و اعتقادات مذهبی آن گاه به اوج خود می رسد که حاکمان دین سالار و قوانین دین محور بر جامعه مستولی شده به نصب نهادهای ضد دموکراتیک اقدام می کنند و در کردار و گفتار بین شهروندان تبعیض روا می دارند. لاییسیته تنها با حاکمیت دین و مداخلاتش در عرصه ی عمومی مخالف است و کاری با فلسفه ی دین و نقش اجتماعی اش در عرصه ی خصوصی ندارد. اما لاییک ها، به صورت شخصی یا گروهی، می توانند به نقد یا حمایت از دین و دین داری در سایر عرصه ها بپردازند.\nعده ای در مخالفت با لاییسیته مساله معنویت را پیش می کشند و می گویند که لغو سیطره ی دین بر عرصه ی عمومی باعث بی اخلاقی جامعه می شود و انسان ها را به تباهی می کشاند. به این عده باید یادآور شد که اولا همه ی دینداران و خداباوران صاحب کرامات و سجایای اخلاقی نیستند و بعضی از آنان از گفتن دروغ و ارتکاب انواع کارهای خلاف مانند دزدی و جنایت که در ادیان نکوهیده شده هیچ ابایی ندارند. دوما، بسیاری از بی دینان و شکاکان و بی خدایان هم هستند که دارای اتیک و اصول اخلاقی معین (و شاید شخصی) برای خود بوده، از وارد ساختن هر گونه آسیب به هم نوعان خود گریزانند. در هر دو گروه انسان هایی یافت می شوند فرهیخته و خیرخواه، انسان دوست و صالح، درست کار و شایسته یا به عکس ریاکار و دزد، فریبکار و دغل، متظاهر و ناصالح، مزور و خطرناک.\nاز طرف دیگر تلاش برای اعتلای معنویت در سطح اجتماعی می تواند در حوزه ی خصوصی باقی بماند و به اهداف خود برسد بی آن که تفسیر معینی از "معنویت" در حوزه ی عمومی به کل جامعه تحمیل شود.\nمعنویت بدون شک نیاز جامعه است، اما هر کس تفسیر و تاویل خاصی از این واژه ارائه می دهد و برداشت های متفاوتی از آن دارد. مبارزه با بی اخلاقی اجتماعی امر موجهی است، اما پنهان ساختن دین و مذهب در پشت واژه ی "معنویت" برای رساندن این دو به قدرت، آن هم در پوشش مبدل، کار پسندیده ای نیست. لاییسیته با معنویت هیچ دشمنی ندارد اما با حاکمیت تفسیر خاصی از "معنویت" ناسازگار است. معنویت نیز یک امر خصوصی است و به اشخاص منفرد یا گروه های اجتماعی معینی تعلق دارد. در این باره، هیچ معیار عمومی یا قانونی را نمی توان بر شهروندان تحمیل کرد.\nآیا لاییسیته در ایران امکان پذیر است؟\nآقای محمد خاتمی، رئیس جمهوری اسلامی، معتقد است سکولاریسم در ایران جایگاهی ندارد و نمی تواند برقرار شود. آیا واقعا این چنین است؟ کافی است به تحولات اجتماعی پیش از انقلاب اسلامی نظر بیافکنیم تا به عکس این ادعا متقاعد شویم.\nسکولاریسم در ایران از انقلاب مشروطه شروع شد و مشروطه خواهان با تقاضای تشکیل عدالت خانه، راهی جدا از محاکم شرع و قاضی القضات ها برای حل و فصل مشکلات و مناقشات اجتماعی جست و جو می کردند. آنها راه حل معضلات را در تشکیل دادگاه های عرفی و بر اساس قوانین وام گرفته از غرب می دیدند.\nمدارس عرفی، علی رغم ضدیت روحانیت و کارشکنی هایشان، جای مکتب خانه ها را گرفت. دبستان و دبیرستان و دانش سرا و دانشگاه ساخته شد. آموزش و پرورش مدرن راهش را از سنت و روش های تحت نظارت روحانیت جدا کرد. دادگاه های خانواده تشکیل شدند و بنیان قضاوت متکی به شرع را برهم زدند. زنان، علی رغم مخالفت خشونت آمیز روحانیت و تحریک تعصبات مذهبی قشریون، صاحب حق رای شدند و به تدریج به صحنه ی اجتماع قدم گذاشتند. علم و فن و مدرنیزاسیون (نوسازی) کشور پایه های جاهلیت متکی بر سنت را به هم ریخت.\nدر نظام پیشین دموکراسی سیاسی نبود، اما بسیاری از جنبه های مدرنیته، از جمله لاییسیته یافت می شد: تبعیض بر اساس اعتقادات دینی بسیار ضعیف بود (هر چند در مواردی وجود داشت)، آزادی های شخصی و اجتماعی در مقایسه با امروز گسترده تر بود مانند آزادی پوشش، معاشرت، انتخاب شغل، و تبعیض جنسی کمتر. دانشگاه ها به جای تفتیش عقاید و شست و شوی مغزی ایدئولوژیک به ترویج علوم می پرداختند (آموزش کتاب انقلاب سفید شاه را که هدفی سیاسی و نه ایدئولوژیک دنبال می کرد باید از این قاعده مستثنا کنیم). این دستاوردهای تاریخی که از مشروطه به بعد حاصل شدند به مذاق روحانیت خوشایند نبود و پس از انقلاب اسلامی بسیاری از آنها به باد فنا رفت.\nبنا براین، سکولاریسم در ایران می تواند برقرار باشد به این دلیل ساده که قبلا، با تمام نقایص اش، وجود داشته است. برای این که از مقایسه دو نظام که در بالا صورت گرفت سوء تعبیر نشود، اضافه می کنم که لاییسیته شرط لازم برای رسیدن به دموکراسی است اما کافی نیست. لاییسیته یک پیش نیاز و جزیی از دموکراسی است. یک دموکرات واقعی، چه دیندار و چه بی دین، سکولار هم هست، اما هر سکولاری الزاما دموکرات نیست.\nدر رژیم گذشته سکولاریسم تا اندازه ی زیادی وجود داشت و آن نظام در حوزه ی خصوصی مردم چندان دخالتی نمی کرد. دینداران در دین ورزی و عبادت آزاد بودند و تنها هنگام دخالت در امور سیاسی، آن هم گاهی اوقات، تحت فشار قرار می گرفتند. کمونیست ها نیز، نه به خاطر بی ایمانی شان که به خاطر ضدیت شان با سلطنت سرکوب می شدند. سلیقه های اجتماعی مانند نوع پوشش عامل تعقیب و آزار نبود. میهمانی های خصوصی را برهم نمی زدند و کسی را به خاطر نگهداری مشروب در منزلش محاکمه نمی کردند. عاشق و معشوق را شلاق نمی زدند و دوست داشتن جرم نبود. با این حال، آن جامعه نیز دموکراتیک نبود و مردم نقشی در سرنوشت خودشان نداشتند. آزادی بیان، آزادی تشکل، آزادی ایجاد سندیکا و اتحادیه های سیاسی و صنفی وجود نداشت. مخالفان دستگیر و شکنجه می شدند. بساط اعدام (هر چند به میزانی بسیار کمتر از جمهوری اسلامی) برپا بود. مجلس و دولت همه فرمایشی و گوش به فرمان شاه بودند و هیچ نسبت و قرابتی با مردم و آرای شان نداشتند.\nدر نتیجه، لاییسته خواهی چیزی از ضرورت مبارزه برای دموکراسی کم نمی کند و به مکمل هایی نیاز دارد. گفتیم که لاییسیته مصداق دموکراسی در حوزه ی اندیشه است. به همین منوال می توان گفت که دموکراسی بسط لاییسیته در عرصه ی اجتماعی و سیاسی است. لاییسیته آزادی اندیشه و برابری حقوق انسان ها، صرف نظر از اعتقادات شان را مطرح می کند و دموکراسی، همه ی آزادی ها و برابری انسان ها در کلیه سطوح را. دموکراسی یعنی آزادی اندیشه، آزادی بیان، آزادی احزاب، آزادی آجتماعی، آزادی مطبوعات، آزادی زندگی مطابق میل، آزادی رفت و آمد، آزادی ازدواج، مسافرت، انتخاب محل زندگی و کلیه آزادی های مصرح در اعلامیه جهانی حقوق بشر. دموکراسی یعنی برابری حقوقی زن و مرد، برابری در ارث، در دیه، در استخدام و دستمزد، برابری شهروندان و اتباع یک کشور مستقل از ریشه های نژادی، قومی، زبانی، طبقاتی و اعتقادات دینی. همه ی مردم، بدون استثنا، حق انتخاب کردن و انتخاب شدن و ارتقا به بالاترین درجات تصمیم گیری را دارند.\nطبق تعاریف فوق می بینیم که یک "دموکرات" غیر لاییک، تنها بخشی از اهداف دموکراسی را قلبا قبول دارد و بخش دیگری از مقتضیات اش را نادیده می گیرد. او در درجه اول به تبعیض دینی معتقد است و یک ایدئولوژی معین را ورای اعتقادات سایر شهروندان قرار می دنهد. به تبع این باور اولیه، برخی از آزادی ها را برای بخشی از جامعه غیر قابل قبول می پندارد. او با تکیه به اصول اعتقادی اش برابری انسان ها را نیز انکار می کند و حقوق قانونی برابر برای همه، برایش پذیرفتنی نمی نماید.\nآری سکولاریسم، مانند دموکراسی، در ایران امکان پذیر است به شرط آن که ایران را برای همه ی ایرانیان بخواهیم و برای همه، بدون استثنا، به یک اندازه آزادی طلب کنیم و حقوق برابر برای همگان قائل باشیم.\nعلوی تبار به نظرسنجی هایی اشاره می کند که بر اساس آنها "در سال 82 ، تقریبا 55 در صد مردم مخالف جدایی دین و سیاست هستند و 30 درصد با آن موافق اند... اکثریت پاسخ دهندگان با اعطای دو نوع امتیاز سیاسی (کدام ها!؟) به افراد که به دلیل دینداری صورت می گیرد مخالف هستند و در واقع حق ویژه ی مومنان را نفی کرده اند."\nاین آمار با تمام جوانب احتیاطی که در نقل آنها رعایت شده گویای این واقعیت است که اکثریت مردم با اعطای امتیاز رسمی و حق ویژه به دلیل دینداری مخالف هستند و در واقع با روح سکولاریسم همخوانی نشان می دهند. 30 در صد طرفدار جدایی دین از سیاست و به تبع آن بازگشت دین به حوزه خصوصی هستند و 55 درصد خواستار دخالت دین در سیاست اما نه لزوما دخالت در نهادهای دولتی و قدرت هستند. همین آمار هم بسیار امیدوار کننده و نشانی از هشیاری تدریجی ملت در برابر آفات حاکمیت دینی است. مردم، ضمن حفظ باورهای دینی شان، دارند به لزوم جدایی نهادهای دینی و دولتی و عدم مداخله آنها در امور یکدیگر پی می برند. آنها این دستاورد را، در درجه اول، مدیون تجربه مستقیم خودشان در جمهوری اسلامی هستند و روشنفکران سکولار و لاییک در جریان این کسب آگاهی اجتماعی نقش چندانی نداشته اند. اما اینان می تواند به تسریع این روند کمک کرده، زمینه های لازم برای استقرار یک جمهوری واقعی که با دموکراسی و لاییسیته توام باشد را آماده کنند.\nعزت الله سحابی، شنبه 16 آبان 83 "طی سخنانی در حسینیه ارشاد به ارزیابی مخالفان جریان روشنفکری دینی پرداخت. وی با بیان این که دو گروه در جامعه با موضوع روشنفکری دینی مخالف هستند گفت: گروه اول به دین و ایمان اعتقادی ندارند و معتقدند که روشنفکری قابل تقسیم به روشنفکری دینی نیست که البته این یک جریان مشکوک است و گروه دوم کسانی هستند که ادعای مسئولیت پذیری دینی مردم را دارند و برای حفظ جایگاه شان با روشنفکری دینی مخالفت می کنند." (شرق- 18/8/83).\nبحث درستی یا نادرستی ترکیب "روشنفکری دینی" به کنار، جای بسی تاسف است که شخصیتی سیاسی مانند سحابی که قبلا در نهضت آزادی بوده و اینک از چهره های سرشناس جریان موسوم به ملی- مذهبی به شمار می آید، منتقدان دین ناباور پدیده ی "روشنفکری دینی" را بدون هیچ توضیحی "مشکوک" قلمداد می کند! واضح است که تعصب ایدئولوژیک و وحشت از بیرون رانده شدن حاکمیت متولیان دین (چه روحانی و چه غیر روحانی) از حوزه ی عمومی که به جریانی رشد یابنده در افکار عمومی تبدیل شده و یاس ناشی از افول جریان اصلاح طلبی دینی، او را به چنین واکنشی کشانده است. او طی سخنانش بر اهمیت و ضرورت حضور دین در عرصه ی اجتماعی تاکید می کند و اظهار می دارد که "اگر دین را از اجتماع کنونی ما بیرون کشند جامعه به سمت فروپاشی می رود". نگرانی آقای سحابی از فروپاشی جامعه ارزشمند است، اما ایشان در اینجا روشن نمی کنند که آیا با خروج دین از عرصه عمومی هم مخالف هستند یا نه؟ همان طور که گفتیم، یک دین باور لاییک می تواند بر اهمیت حضور دین در عرصه ی اجتماعی پافشاری کند و در عین حال طرفدار جدایی نهادهای دین و دولت از یکدیگر باشد. عدم تفکیک مفاهیم ما را به جایی می رساند که عده ای به بهانه ی دفاع از حق حضور دین در صحنه ی اجتماع، به توجیه حکومت های دینی و دینی شدن دولت می پردازند و راه حل مشکلات اجتماعی و سیاسی را در گروی رفع اختلافات خود با رقبای شان در نحوه ی تفسیر حکومت داری دینی قرار می دهند.\nدر مورد تقلید، آقای سحابی معتقدند "در اموری که از آن اطلاعی نداریم باید به فرد آگاه مراجعه کنیم و در امور دینی نیز چنین امری مصداق دارد، ولی مسئولیت اجرای تکالیف دینی با خود شخص است". آیا این مراجعه به فرد آگاه در امور دینی جنبه ی مشورت دارد یا تقلید؟ به صورت کسب آگاهی برای قضاوت و تصمیم گیری مستقل بر مبنای قدرت عقل و فهم فردی است، یا رابطه ی مرید و مرادی و چوپان و گله ای است؟ نحوه ی پاسخ آقای سحابی به پرسشی که از او شده حاکی از آن است که ایشان با نفس تقلید از مراجع (روحانی یا غیر روحانی) موافق هستند و وجود افرادی نخبه (الیت) و فرادست در جامعه را به خاطر تسلط شان بر اصول اعتقادی معین (الهیات شیعه) لازم می دانند. برداشت من از این سخن ها این است که ایشان فرودستان فکری، یعنی کسانی که از اصول دینی مورد نظر طلاع کافی ندارند یا "به دین و ایمان اعتقاد ندارند" و بعضا به خاطر مخالفت با روشنفکری دینی "مشکوک" هستند، را به تبعیت و تقلیداز فضلای خودخوانده یا طرد شدن از جامعه محکوم می کنند.\nسکولاریسم سروش هم شنیدنی است. اظهار نظرهای او در هجدهمین اردوی سالانه ی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تحت عنوان "سکولاریسم فلسفی و سکولاریسم سیاسی"، به نقل از خبرگزاری کار ایران را مبنای استناد خود قرار می دهیم.\nسروش چهار تعریف از سکولاریسم ارائه می دهد:\n1- ترک زهد و برگرفتن تنعم و کام جویی از جهان\n2- نفی دخالت روحانیت در امور\n3- سکولاریسم سیاسی: جدایی دین از حکومت و نه از سیاست\n4- سکولاریسم فلسفی: تبیین نکردن جهان بر وفق مفاهیم دینی.\nاو بهترین تعریف از سکولاریسم را گیتی گرایی و مربوط به این جهانی بودن می داند. در باره ی سکولاریسم سیاسی (یا لاییسیته مورد نظر مقاله حاضر)، آن را "جدا کردن دین از حکومت و نه از سیاست" معنی می کند و می گوید "جدا کردن دین از سیاست به دلایل مختلف امری نخواستنی و نشدنی است". در باره ی جدایی دین از دولت یا حکومت اظهار می دارد: "این جدایی حقوقی است، یعنی حکومت و حاکمان نمی توانند حق حاکمیت را از دین و دین داری بر گیرند و روحانی بودن کس هیچ حقی برای حکومت او بر دیگران ایجاب نمی کند."\nآقای سروش از دیدگاه تاریخی و فلسفی به بررسی تعاریف مختلف سکولاریسم و شرح و بسط آنها می پردازد و تاکید اصلی خود را بر برداشت خاصی از این مفهوم می نهد که امکان سازگاری قرائت معینی از دین با دنیای امروزی و تطبیق این جهانی اش را میسر می سازد، اما از دیدگاه سیاسی روشن نمی کند که آیا با لاییسیته (یا به قول ایشان سکولاریسم سیاسی) هم موافق است یا نه. مخالفت ایشان با روحانیت و حاکمیت این قشر در اظهارات شان آشکار است. او از تاریخ اروپا و دعواهای کاتولیک و پروتستان شاهد می آورد و از عدم لزوم وجود روحانیون یا وساطت آنان بین مردم و خدا، بنا به قوانین اسلامی، سخن می گوید. او با قاطعیت اعلام می کند که "یکی از بناهای سکولاریسم کوتا ه کردن دست روحانیت از این واسطه گری (بین خدا و مردم) است".\nمخالفت ایشان با حضور و نفوذ روحانیت در عرصه ی دین و واسطه گری این قشر بین مردم و خدا، از منظر یک جنبش دینی می تواند امری مترقی و پیشرو محسوب شود و در قیاس با دینداری متعبدانه و مبتنی بر تقلید کورکورانه از یک مرجع روحانی یا نهاد دینی، قدمی به جلو به شمار بیاید. و البته، این بحث جدالی درون دینی است، بین خوانش های متفاوت از یک دین معین. پدیده ای است شبیه پروتستانتیسم که در ضدیت با کلیسای کاتولیک و نفوذ واتیکان در اروپا پا گرفت. اما این، هیچ مشکلی را در رابطه با دخالت دین در عرصه ی عمومی و تداخل نهادهای دینی و دولتی حل نمی کند. از منظر لاییسیته، نهاد دین باید از نهاد دولت جدا باشد. روحانیت به عنوان یک نهاد نباید در عرصه ی عمومی اعمال نفوذ کند. اما حضور فردی روحانیون چه در دنیای سیاست و چه در نهادهای حکومتی بلامانع محسوب می شود. نقش واسطه گی روحانیت بین مردم و خدا موضوعی درون دینی است و دولت لاییک خود را مجاز به دخالت در این امور نمی داند. همان طور که نهاد دین اجازه دخالت در امور دولتی را ندارد، دولت لاییک هم متقابلا حق دخالت در امور درون دینی را برای خود قائل نمی شود. اما چنان چه دین دارانی روحانی یا غیر روحانی (چه فرق می کند) قصد تعرض به عرصه ی عمومی و تحمیل معیارهای ایدئولوژیک خود بر قوانین و معیارهای حقوقی نهادهای دولتی را داشته باشند، دولت لاییک مجاز، بلکه موظف، به ایستادگی دربرابر آنان می باشد. حکومت و دولت دینی، خواه تحت اداره ی روحانیت، خواه تحت نظارت متدینین غیر معمم معتقد به نظام دینی، در هر دو حال، غیر دموکراتیک و تبعیض گذار خواهد بود. بنابراین، مشکل اصلی جامعه ی ایران رفع اختلافات درون دینی بین جریان روحانی معتقد به تقلید و جریان موسوم به "روشنفکری دینی" یا اصلاح طلبان دینی نبوده بلکه بر سر کنار گذاشتن استبداد دینی و جایگزینی اش با یک نظام دموکراتیک و لاییک (یا سکولار به معنی واقعی) است.\nسکولاریسم سروش یک سکولاریسم محدود، تنگ نظرانه و درون دینی است و نمی تواند راه حلی برای مشکلات جامعه ی ایران ارائه دهد. "گیتی گرایی و این جهانی بودن" که از دیدگاه سروش "بهترین تعریف" برای سکولاریسم به شمار می آید، تنها در صورتی محقق خواهد شد که از پوسته ی دین خارج شده به کل جامعه گسترش پیدا کند. این جهانی شدن جامعه هم خود در گروی بی طرفی دولت در قبال دین و هر نوع ایدئولوژی و در نظر گرفتن مشترکات به جای ویژگی های ایدئولوژیک، در عرصه ی عمومی است. از طرف دیگر، دین (یا به عبارت صحیح تر دینداران) زمانی واقعا این جهانی خواهند شد که قادر باشند خوانشی امروزی و منطبق با نیازهای جامعه لاییک به مومنان عرضه کنند و آنان را به رعایت حقوق دیگر اندیشان و دیگر باشان ترغیب نمایند. مومنان باید بپذیرند که ایمان و اعتقادشان به یک مذهب معین هیچ امتیاز و حق اجتماعی و قانونی ویژه ای برای آنان، فراتر از پیروان سایر مذاهب و ادیان، شکاکان و بی دینان، مشرکان و مرتدان، ایجاد نمی کند. این، در درجه اول، وظیفه ی دینداران مترقی و لاییک است که در کنار فرایض دینی شان به گسترش خوانشی از دین و مذهب خود بپردازند که با مقتضیات عصر ما همخوانی داشته باشد و همه ی انسان ها را صرف نظر از باورها و اعتقادهای شان به همزیستی در جامعه ای عادلانه و برابر (از حیث حقوق اجتماعی) فرا بخواند.\nدر بحث سروش تناقضاتی هم به چشم می خورد. او از سویی اسلام و فلسفه ی اسلامی را به خاطر توجه اش به مسایل این جهانی سکولار معرفی می کند و از سوی دیگر می گوید: "اديان عليالاصول براي زندگي اخروي و جهتگيري اصليشان, آن جهاني هستند و انسان را براي آن جهان آماده ميكنند. مهمترين عنصري كه زندگي آدمي را غير سكولار ميكند توجه به زندگي ديگر (آن جهاني) و آماده شدن براي آن است. به ميزاني كه غلظت توجه به آن جهان كم شود سكولاريسم قوت ميگيرد و تماماً دنيوي انديشيدن سكولاريسم را تحقق كامل ميبخشد.". به عقیده او "غرب و خصوصاً اروپا و كشورهاي اسكانديناوي ضد دين و از زندگي اخروي غافل هستند... در آمريكا مردم دينياند و به زندگي اخروي توجه داشته و تجليات آن در زندگيشان نمايان است ولي حكومت سكولار از ارزشهاي اخروي غافل است و قانوني نميگذارد كه متضمن سعادت اخروي انسان باشد".\nدر جمله ی آخر، دم خروس خصومت ورزی با نظام عرفی، از زیر عبای سکولاریستی سروش بیرون می زند و او با توقع وضع قوانینی در جهت تضمین سعادت اخروی انسان ها از دولت آمریکا نشان می دهد که اصولا هیچ اعتقادی به جدایی دو نهاد دین و دولت از یکدیگر ندارد و ادعاهایش جز لفاظی های گمراه کننده برای فرار از پرسش های اصلی نیست.\nضروری ترین پروژه برای دوران گذار ایران به سوی دموکراسی (به گزاره ی آقای علی تبار در آغاز مقاله باز می گردیم)، نه "روشنفکری دینی" که "دموکراسی خواهی" است. لاییسیته نیز به عنوان یکی از ملزومات این پروژه در دستور کار همه ی دموکراسی خواهان قرار دارد. گیتی گرایی و عرفی شدن جامعه هدفی ناگزیر است که بدون آن دموکراسی در جامعه ی ایران برقرار نخواهد شد. برای رسیدن به این هدف تلاش همه ی ایران دوستان از دیندار و بی دین، مسلمان و غیر مسلمان ضروری است. در این میان، نقش دینداران لاییک از اهمیت خاصی برخوردار است. نفوذ وسیع دین در جامعه و اعتقادات مذهبی بسیاری از مردم، آنان را در برابر تبلیغات سوء مبلغان حاکمیت دینی آسیب پذیر ساخته، اما از سوی دیگر فرصتی در اختیار روشنفکران دین باور قرار می دهد تا جلوتر از روشنفکران لاییک غیر دینی، به اشاعه ی نظرات آزادی خواهانه و برابری طلبانه بپردازند. روشنفکران دین باور به جای پروژه ی "روشنفکری دینی" که از منظر فکری-فلسفی در پیله ی درون دینی محصور و از نظر اجتماعی، دیدگاهی فرقه گرایانه است، می توانند در میان هم کیشان خود، دین باوری لاییک، و در سطح جامعه، لاییسیته را ترویج کنند. چنین اقدام و تلاشی بدون شک به نزدیکی فکری و عملی همه ی دموکرات های جامعه کمک و دوران گذار به سوی دموکراسی را کوتاه تر و کم هزینه تر خواهد کرد.\nاشاره ای هم به نظر برخی جمهوری خواهان بکنیم که در جلب نیروهای بینابینی، اولویت خود را روشنفکران دینی (غیر لاییک) قرار داده اند. بدیهی است که در تقابل میان نظامی که استبداد دینی بر آن حاکم است و نظامی که بر عرف و اجماع بنیان نهاده شده (جمهوری دموکراتیک)، نیروهایی که ایدئولوژی را اساس موجودیت و قضاوت خود قرار می دهند، ترجیح خواهند داد با مستبدین مذهبی کنار بیایند تا با دموکرات های غیر مذهبی. ما این را در تمام دوران موجودیت نیروهای مذهبی، از سال ها پیش از انقلاب تا کنون، از جمله نهضت آزادی و اخیرا بخشی از طیف ملی مذهبی و اصلاح طلبان دینی شاهد بوده ایم. تنها آن دسته از دیندارانی حاضرند در کنار دموکرات های غیر مذهبی با استبداد مبارزه کنند که معیارهای دینی شان را در عرصه ی خصوصی نگه می دارند و در عرصه ی عمومی به منافع همگانی و مشترک تقدم می بخشند. بنابراین، اولویت شماره یک برای این دسته از جمهوری خواهان عرفی بایستی جلب همکاری و دوستی دینداران لاییک باشد، نه اصلاح طلبان یا "روشنفکران" دینی.\nدر اولویت بعدی نیروهایی قرار می گیرند که مانند آقای علوی تبار راه را برای تبادل نظر با غیر خودی ها نبسته اند و اهل گفت و گو و مناظره هستند. در این جمع نیز می توان امید داشت که در آینده، افراد و جریان های لاییک پا بگیرند و به سایر نیروهای دموکرات و عرفی بپیوندند. اما تا زمانی که این اتفاق نیافتاده، امید به اتحاد، بیشتر خوش خیالی است. البته مقاومت های این جریان در برابر استبداد حاکم به جای خود غنیمت است و قابل دفاع، و پشتیبانی از قربانیان اختناق در میان این طیف یک وظیفه ی ملی، اما این حقایق نبایستی یک جمهوری خواه عرفی نگر را به دست کشیدن از اصولش به خاطر دست یازی به اتحادی مجازی و ناپایدار سوق دهد.


هر آن چه باید درباره رمز یکبار مصرف بانکی بدانید\nهمچنین بخوانید | قابلیت های جدید پی98 و ساعت کاری جدید - آگهی شماره چهار\nاما در صورتی که رمز یکبار مصرف حساب شما فعال باشد، فرد کلاهبردار حتی با داشتن اطلاعات کاملی از حساب بانکی شما نمی تواند به حسابتان دسترسی داشته باشد، چرا که با هر بار ورود یا خرید اینترنتی از طریق حساب بانکی شما از او رمز یک بار مصرف درخواست می شود که دسترسی به آن رمز فقط تا چند ثانیه و از طریق تلفن شما به عنوان صاحب حساب ممکن است.\nدرخواست می شود که دسترسی به آن رمز فقط تا چند ثانیه و از طریق تلفن شما به عنوان صاحب حساب ممکن است.\nهمانطور که پیش تر هم به اطلاع کاربران وبسایت پی98 رساندیم، عده ای از طریق همین حملات فیشینگ اقدام به سرقت اطلاعات کارت های بانکی افراد می کردند و با استفاده از موجودی همین کارت ها، از خدمات وبسایت هایی مانند پی98 برای پولشویی استفاده می کردند.\nخوشبختانه آمار این گونه خرید ها از طریق وبسایت پی98 پس از در نظر گرفتن یک سری ساز و کار های امنیتی و احراز هویت، به شدت کاهش یافته و امیدواریم با اجباری شدن فعال سازی این قابلیت وقوع چنین مشکلاتی به صفر برسد.\nنحوه فعالسازی این قابلیت چگونه است؟\nکاربران برای فعال سازی رمز یکبار مصرف بانکی خود می بایست اپلیکیشن مربوطه را از سایت رسمی بانک دانلود نمایند. این اپلیکیشن در بانک های مختلف نام های متفاوتی دارد : رمزنگار، شصت و همراز نام برخی از این برنامه هاست. تمامی این برنامه ها برای خود یک رمز داخلی خواهند داشت که هنگام ورود به نرم افزار رمزساز باید بزنید. علاوه بر آن برای فعال سازی رمز یکبار مصرف بانکی شما به دو رمز نیاز خواهید داشت : یک رمز برای شما پیامک می شود و رمز دوم از طریق دستگاه عابر بانک قابل دریافت است.\nبا وارد کردن این رمز ها در اپلیکیشن، رمز یکبار مصرف فعال خواهد داشت. در هر بار خرید اینترنتی بایستی به این اپلیکیشن وارد شوید و درخواست رمز دوم کنید. توجه داشته باشید که به گفته معاون فناوری های نوین بانک مرکزی، داشتن رمز یکبار مصرف بانکی برای تمامی خرید های اینترنتی الزامی است.\nالبته خرید هایی که به صورت حضوری و با در دست داشتن کارت بانکی صورت می گیرد، مانند قبل خواهد بود.\nدر ادامه ویدیو کامل فعالسازی رمز یکبار مصرف برای تمامی بانک ها، برای شما قرار داده شده است.\n📌 بروزرسانی 1 دی ماه : مهلت استفاده از رمز های ایستا تا 15 دی ماه تمدید شده است اما بهتر است هرچه سریعتر رمز پویای کارت بانکی خود را فعال کنید.\nآیا فعال سازی رمز یکبار مصرف بانکی مشمول هزینه است؟\nدر صورتی که اقدام به استفاده از این قابلیت از طریق SMS کنید، احتمالا هزینه ای مبنی بر استفاده از خدمات پیامکی از سوی بانک از شما به صورت دوره ای دریافت خواهد شد. در غیر این صورت استفاده از اپلیکیشن های سازنده این رمز ها هزینه ای در بر ندارد.\nآیا استفاده از رمز یکبار مصرف برای خرید از پی98 نیز الزامیست؟\nبله. با توجه به ساز و کار استفاده از این رمز ها هر گونه تراکنش اینترنتی از طریق وارد کردن این رمز ها صورت می گیرد و خرید از پی98 نیز از این موضوع مستثنی نیست.\nپی98, کلاهبرداری اینترنتی


پری ملکی: بزرگتر از استاد «بنان» نداشتيم\n۱۴ مهر ۱۳۹۵ - ۱۶:۴۵\nپري ملكي يكي از قديمي‌هاي فعال در عرصه موسيقي بانوان است كه از سال ١٣٧٣ اجراي كنسرت‌هاي بانوان را با همراهي گروه«خنيا» در ايران آغاز كرد. ملكي نخستين‌بار در مقام خواننده در يك تور اروپايي در كشورهاي آلمان، اتريش، سوييس و انگليس به اجراي برنامه پرداخت.\nروزنامه اعتماد - سهیلا صدیقی: پري ملكي يكي از قديمي‌هاي فعال در عرصه موسيقي بانوان است كه از سال ١٣٧٣ اجراي كنسرت‌هاي بانوان را با همراهي گروه«خنيا» در ايران آغاز كرد. ملكي نخستين‌بار در مقام خواننده در يك تور اروپايي در كشورهاي آلمان، اتريش، سوييس و انگليس به اجراي برنامه پرداخت. برنامه‌هاي اين گروه معرف موسيقي ايراني و فعاليت‌هاي گروه بانوان، مورد استقبال ايرانيان مقيم اين كشورها قرار گرفت و در دومين سفر، گروه موسيقي «خنيا» به دعوت دانشگاه «اكول نورمال سوپريور» فرانسه، راهي پاريس شد و به اجراي برنامه پرداخت. او همچنين سال‌ها است كه اجراهايي را ويژه بانوان با تمركز بر موسيقي اصيل ايراني در تالار وحدت روي صحنه برده است. شايد پري ملكي اين روزها دل و دماغ چنداني براي اجراهاي بانوان نداشته باشد اما همچنان بر اجراي كنسرت‌هايش به صورت همخواني پافشاري دارد.\nاو آخرين كنسرت خود را همين چند هفته پيش به اجراي آثاري كمتر شنيده شده از زنده‌ياد غلامحسين بنان اختصاص داد كه در نوع خود رپرتوار متفاوتي در ميان كارهاي اين هنرمند محسوب مي‌شد. او خودش اين كنسرت را نوعي اداي دين به بنان مي‌داند. آنچه در ادامه مي‌خوانيد، اظهارات اين هنرمند پيشكسوت درباره آثار زنده‌ياد بنان، روند كنسرت‌هاي موسيقي بانوان در سال‌هاي اخير، راز فعاليت بيش از ٢٠ ساله گروه «خنيا»، نامه سرگشاده هنرمندان موسيقي به رييس‌جمهور و... است. او همچنين در اين گفت‌وگو اشاره‌اي به فعاليت بانواني دارد كه با دور زدن سيستم فعاليت‌هاي موسيقايي كه در ايران و خارج از كشور داشته‌اند، تمام زحمات بانواني را كه در اين سال‌ها آهسته و پيوسته حركت كرده‌اند، ناديده گرفته‌اند و با منفعت‌طلبي و بي‌مسووليتي عمل كردند.\nآخرين اجراي زنده شما كه همين اواخر شاهدش بوديم به اجراي آثاري از زنده‌ياد غلامحسين بنان مربوط مي‌شد كه به نوع خود رپرتوار منحصربه‌فردي بود؛ چه شد كه براي اين اجرا سراغ آثار بنان رفتيد؟\nمن هميشه در عرصه هنر نسبت به زنده‌ياد غلامحسين بنان احساس خاصي داشته‌ام. فكر مي‌كنم، هيچ وقت بزرگ‌تر از استاد بنان در موسيقي ايران نداشته‌ايم و نخواهيم داشت. از آنجايي كه اين هنرمند بزرگ انسان متمولي بوده، تنها و تنها براي هنر زندگي كرده است و هيچگاه ساحت و آثار هنري خود را فداي پول و مسائل مالي نكرد. موسيقي براي او صرفا وسيله‌اي بود تا يك تفكر درست را القا كند. هميشه براي كارهايش بهترين شعر را انتخاب كرده و هيچگاه حاضر نشده است، هر كاري را در هر سطحي اجرا كند. بايد بگويم، واقعا آوازهايش بي‌نظير هستند. به كارهاي بنان كه گوش كنيد، متوجه مي‌شويد كه يكي از ديگري فوق‌العاده‌ترند. به زعم بنده هركسي دوست دارد، در زمينه موسيقي ايراني فعاليت كند، اگر مدت‌ها روي آثار بنان كار كند، يعني فقط آنها را بشنود و روي قطعات او تمركز كند، قطعا نتيجه خوبي خواهد گرفت. تصوير بنان در ذهن من اين گونه است.\nمن واقعا از جواني عاشق او بودم و سال‌ها هم روي آثارش كار كردم. متاسفانه هيچ‌وقت نتوانستم به عنوان خواننده زن اين آثار را اجرا كنم اما به تمام قطعات و تك‌تك ريزه‌كاري‌هايش اشراف داشتم. از طرفي هميشه ديني را از جانب او نسبت به خودم احساس مي‌كردم. چند سال پيش اجراي مختصري از آثارش داشتم اما وقتي با خودم فكر كردم، ديدم آنچه تاكنون انجام دادم، كافي نبوده است و هنوز سيراب نشدم.\nاينكه طي اين سال‌ها حاضر نشديد، آثار بنان را اجرا كنيد به اين معناست كه با خودتان فكر كرديد، هنوز به پختگي لازم نرسيده‌ايد؟\nنه؛ فكر مي‌كردم، هنوز زمانش فرا نرسيده است اما اين اواخر خيلي در فكرش بودم كه يك كنسرت خيلي خوب به ياد بنان بدهم. كارهايي كه اجرا كرديم، آثار فوق‌العاده‌اي هستند. البته قطعاتي هم بودند كه ما نتوانستيم شناسنامه درستي از آنها پيدا كنيم. مثل قطعه «شاخه گل شكسته» كه قطعه بسيار زيبايي است اما سازنده آن معلوم نيست. من اين قطعه را در يكي از كاست‌هايي كه خود استاد حدود سال ٦٢ به من داده بودند، پيدا كردم. ما در تنظيم اين كارها هيچ دخالتي نكرديم. مخاطب دقيقا اصل قطعه را فقط با اندكي تغييرات سازي شنيد. شعرها و ملودي‌هاي اين آثار خيلي زيبا هستند. البته اينها تصانيف سختي هستند و شنيدنش براي مخاطب خيلي راحت نيست. فكر مي‌كنم، با اين اجرا توانستم به اين رويا جامه عمل بپوشانم؛ آن هم به استادي كه هرگز معلم مستقيم من نبوده است اما خيلي از او آموخته‌ام.\nشما خودتان زنده‌ياد بنان را در زمان حيات‌شان از نزديك ديديد يا اينكه فقط دورادور ايشان را مي‌شناختيد؟\nايشان را از نزديك ديدم و حدود بيست كاست هم از ايشان گرفتم اما متاسفانه آن زمان خيلي بيمار بودند. من هيچ وقت نتوانستم كه نزد ايشان شاگردي كنم اما خيلي از آثار ايشان آموخته‌ام.\nما در كنسرت‌هاي شما يك‌جور وفاداري به آثار دهه ٣٠ مي‌بينيم. درست يك بازه زماني كه آثار ماندگار زيادي توليد شده‌اند كه اتفاقا هنوز هم توسط نسل امروز زمزمه مي‌شوند. شما دليل ماندگاري آثار آن سال‌ها را چه مي‌دانيد؟\nببينيد؛ فكر مي‌كنم در آن سال‌ها ذهن و روح هنرمند آزاد و رها بوده است. هنرمند خودش بوده است. مي‌توانسته از فضا استفاده كند. اين همه درگيري نبوده است. در آن سال‌ها كه من آموزش آواز مي‌ديدم، دستگاه ضبطي براي آموزش نبود اما خيلي خوب گوشه‌ها را ياد گرفته بودم. اصلا هرچه دارم، از آن سال‌هاست. وقتي از كلاس آواز به خانه مي‌رفتم نه صداي بوقي بود نه آژيري. با آرامش مي‌رفتم خانه و درس‌ها را هم در ذهنم مرور مي‌كردم. غم نان نبود و هزار درگيري ديگر. قديم‌ها كه اين طور نبود و معلوم است، آثاري كه توليد مي‌شدند هم متاثر از همان فضا بودند. شايد بشود، امروز هم چنين آثاري توليد كرد به شرطي كه هنرمندان غرورهاي‌شان را كنار بگذارند و كنار يكديگر بنشينند. متاسفانه در حال حاضر موزيسين‌ها بيش از هرچيز گرفتار تكنيك شده‌اند. دايم مي‌نشينند و ريتم‌هاي عجيب و غريب مي‌سازند. مثلا مي‌آيند، موسيقي تلفيقي درست كنند كه نتيجه‌اش مي‌شود، مثل غذايي كه جا نيفتاده و همه موادش درهم است.\nاين موضوع تا حد زيادي گريبان نوازنده‌ها را گرفته است؛ از اين جهت كه همه‌شان سرعتي‌زن شده‌اند. يعني در واقع سرعت و تكنيك فداي احساس و محتوا شده است.\nدقيقا همين‌طور است. سرعت مي‌زنند. انگار كه مي‌خواهند روي صحنه معلق هم بزنند. معلوم است كه چيزي از اين آثار براي آيندگان باقي نمي‌ماند. نبايد آثار موسيقي ايراني را به نسل جوان به اين شكل ارايه داد. آن هم كه از وضعيت موسيقي پاپ است كه جوان‌ها فقط براي جيغ كشيدن و سوت زدن به آنجا مي‌روند. يك‌بار كه به كنسرت پاپ رفته بودم از يكي از مخاطبان همان كنسرت پرسيدم، تو اصلا صداي خواننده را مي‌شنوي؟ يا فقط جيغ مي‌زني و فالش مي‌خواني؟ وضعيت موسيقي پاپ ما اين است. به كنسرت‌هاي موسيقي ايراني هم كه مي‌روي، اغلب پس از اجرا هيچ تحول دروني و حال خوبي در خودت نمي‌بيني. اين باعث تاسف است. موسيقي ايراني را موسيقي همان دهه ٣٠ است كه حفظ كرده و به سمت جلو مي‌برد. تفكر موسيقايي ما بايد عوض شود. اشكال بزرگ اينجاست كه هنرمندان ما كنار هم نمي‌نشينند تا با هم صحبت و تبادل نظر داشته باشند. هركس ساز خودش را مي‌زند.\nدقيقا موضوع اينجاست. سال‌ها پيش شاهد اين بوديم كه خواننده، آهنگساز و نوازنده براي توليد يك اثر مدت‌ها كنار هم زندگي مي‌كردند اما قطعه‌هاي امروزي يك صبح تا شب ساخت‌شان زمان مي‌برد. درست است؟\nبله. متاسفانه همين‌طور است. آن وقت‌ها كه با اساتيد قديم در كلاس‌هاي آوازم در ارتباط بودم، درباره نحوه آهنگسازي در آن سال‌ها خيلي برايم توضيح دادند. مثلا يك قطعه خيلي زيبا در «حصار چهارگاه» هست كه شعرش را خانم سيمين بهبهاني سروده است. خيلي سال پيش آقاي خالدي قول داده بودند كه روي شعري از سيمين بهبهاني كار كنند اما دايم اين موضوع را به تعويق مي‌انداختند تا اينكه يك روز سيمين بهبهاني در راديو در اتاق آقاي خالدي را با اعتراض باز مي‌كند و مي‌گويد: «داد از تو... فرياد از تو...» يك دفعه آقاي خالدي مي‌گويد: «خودش است. همين را مي‌خواستم.» بعد مي�الي موسيقي كنسرت نمي‌روند. من به هر كنسرت موسيقي كه مي‌روم، هيچ وقت ساير هنرمندان موسيقي را نمي‌بينم كه به عنوان مخاطب آمده باشند. موسيقي كه هيچ، تئاتر نمي‌روند، فيلم نمي‌بينند، كتاب هم كه نمي‌خوانند. از ادبيات هم كه سر در نمي‌آورند. اين در حالي است كه موزيسين بايد از تمام اين هنرها تاثير بپذيرد. واقعا چقدر بايد در يك اتاق تاريك و لخت به فكر خلاقيت بود؟\nشما از اهالي قديمي موسيقي ايراني هستيد؛ زماني را به ياد داريد كه اين كج‌خلقي‌ها و غرورهاي كاذب در كار نبود؟ يعني از دوستي موزيسين‌ها با يكديگر چيزي به ياد داريد؟\nبله. قديم خيلي اوضاع بهتر بود. اهالي موسيقي مثل يك خانواده بودند. شما از آثاري كه يك هنرمند خلق مي‌كند، متوجه مي‌شويد كه نتيجه يك كار تيمي موفق است يا كاري كه به تنهايي خلق شده است. آن زمان هم هنرمندان چند دسته بودند. كساني كه پيشرفت مي‌كردند و حركت رو به جلو داشتند و آناني كه در سايه ماندند و خيلي هم ديده نشدند. كسي هم براي ديگري پشت پا نمي‌گرفت كه خودش جلو بزند اما الان شرايط اين طور پيش مي‌رود. همه فقط به اين فكرند كه از ديگري عقب نمانند. براي همين هم هست كه كار باكيفيتي نمي‌شنويد. تا تفكر درست و انديشه درست نباشد كه كار خوب توليد نمي‌شود.\nپيش از مصاحبه داشتم فكر مي‌كردم كه درباره پسرفت موسيقي زنان هم با هم گپ بزنيم اما فكر مي‌كنم اين روند كج‌دار و مريز آن‌قدر كلي است كه نمي‌شود آن را صرفا به موسيقي زنان ربط داد. اين طور نيست؟\nواقعا نمي‌توانيم. اما من از خود خانم‌ها گله دارم. من هيچ تلاشي از آنها نمي‌بينم. انگار به شرايطي كه هست، خو گرفته‌اند و راضي‌اند.\nتلاش در راستاي اعلام موجوديت يا تلاش براي كار خوب ارايه دادن؟\nنه تلاش براي كار خوب كردن. هنوز هم مي‌شود كار خوب كرد اما نياز به زحمت و تلاش دارد. موزيسين‌هاي خانم بايد سطح علم‌شان را بالا ببرند. حوزه دانسته‌هاي‌شان را در هر شرايطي كه هست گسترش دهند. روزمره‌هاي زندگي نبايد مانع آن شوند كه موزيسين‌هاي خانم براي ارتقاي سطح‌شان تلاش كنند. اگر موزيسيني اين راه را انتخاب مي‌كند، بايد از خيلي چيزهاي ديگر بگذرد. من هم گذشتم. از خيلي مسائل گذشتم تا بتوانم در كارم موفق باشم. يا بايد كلا وارد اين حيطه نشويد يا اگر هم مي‌شويد، بايد بدانيد كه نسبت به آن مسوول هستيد. نبايد اين طور باشد كه بدون هيچ تفكري يك قطعه روي صحنه اجرا كنيد و بعد راحت بياييد پايين.\nچند سال پيش موسيقي بانوان جدي‌تر پيگيري مي‌شد اما اين اواخر به‌شدت شاهد حضور تازه‌كارها در اين عرصه بوديم. حتي خانم‌هاي بازيگر هم بدون هيچ پيشينه حرفه‌اي روي صحنه تالار وحدت آمدند و به عنوان سرگرمي خواندند. شما اين موضوع را يك آسيب براي موسيقي بانوان تلقي مي‌كنيد؟\nاين موضوع دارد موسيقي بانوان را به قهقرا مي‌برد. اول اينكه خود آن هنرمندان دايم در حال درجا زدن هستند اما موضوع خيلي مهم‌تر اين است كه آنها هيچ حرمتي براي شنونده خود قايل نيستند و به آنها بي‌احترامي مي‌كنند. من حق ندارم به شنونده‌ام توهين كنم. سطح سليقه‌اش را پايين بياورم يا ذهنش را محدود كنم. اين كار خيلي بدي است و هيچ موزيسيني حق اين كار را ندارد اما اين اتفاق رفته‌رفته در حال رخ دادن است.\nدر اين ميان خانم‌هايي هستند كه سيستم را دور زدند. يعني حاضر نشدند با قوانين كشور بسازند و به سمت اجراي كارهاي بدون مجوز رفتند تا راحت‌تر شنيده شوند. اين خانم‌ها چقدر شرايط را براي خانم‌هايي كه سال‌ها آهسته و پيوسته در كشور كار كردند، سخت كرد؟\nاين موضوع خيلي اتفاق بدي بود. من نامش را بي‌مسووليت عمل كردن مي‌گذارم. اگر شخصي مي‌خواهد خارج از حيطه قانون كار كند و چراغ قرمزها را نبيند، به نظر من بهتر است كه به‌طور كلي از كشور برود و فعاليتش را در فضاي آزادتري پي بگيرد. خيلي از خوانندگان قديمي هم اين كار را كردند. كسي هم كاري به آنها ندارد. آنها هم خطر و ضرري براي ما نخواهند داشت. چون آنها كه آن‌ور آب كار مي‌كنند، هيچ ربطي به ما ندارند. اما كسي كه از شرايط اينجا براي پيشرفت استفاده و اعلام موجوديت مي‌كند اما يكباره مسيرش را عوض مي‌كند، تمام زحمات خانم‌هايي كه سال‌ها براي فعاليت مجاز در ايران تلاش كرده‌اند را از بين مي‌برد. كمااينكه اين اتفاق افتاده است. اين درست نيست كه ما فقط منفعت خودمان را ببينيم.\nمن كه حق ندارم راه ديگران را خراب كنم. من حق ندارم با خودخواهي‌هايم راه ديگران را سد كنم. اگر فكر مي‌كنند، آن طرف آب براي‌شان بهتر است، بروند. من فكر مي‌كنم، هر هنرمندي در كشور خودش است كه آثارش بازخورد و نمود دارد. آن فضا كه متعلق به ما نيست. يعني آنجا چرخه‌اي طي مي‌شود كه ما جاي چنداني در آن نداريم. همه اين سال‌ها من و امثال من تلاش كرده‌ايم، آهسته و پيوسته و منطبق بر عرف و قانون كشور فعاليت كنيم و به نظرم حركت‌هاي ناگهاني اين‌چنيني، همه رشته‌ها را پنبه مي‌كند. متاسفانه برخي هنرمندان، جوانند و جوياي نام؛ مي‌خواهند ره صدساله را يك‌شبه طي كنند و سريع به شهرت برسند. همه اين اتفاقات به ضرر موسيقي بانوان تمام شده است اما من همچنان به آينده موسيقي بانوان و راهي كه طي مي‌كنم، اميدوار و معتقدم و به راهم ادامه مي‌دهم. همان‌طور كه فكر مي‌كنم زنان هنرجو و دانشجويان موسيقي از نوازنده و خواننده (كه تعدادشان بيشتر از مردان است) آينده‌اي روشن پيش رو دارند.\nشما مدتي است كه ديگر تمايلي براي اجراي بانوان نداريد و كنسرت‌هاي‌تان را به صورت همخواني روي صحنه مي‌بريد. اين در حالي است كه همخواني نسبت به تكخواني كار سخت‌تري است و شما هم تلاش زيادي براي موسيقي بانوان داشتيد. دليل اين تغيير مسير هنري چيست؟\nآن زمان هم كه بيشتر اجراي بانوان داشتم، هيچ‌وقت باري به هر جهت روي صحنه نرفتم. حتما براي اجراها فكر مي‌كردم و زحمت مي‌كشيدم. هميشه دلم مي‌خواست، در قالب اين اجراها يك آگاهي در زمينه موسيقي به شنونده‌ام بدهم. به اين معنا كه ما هميشه رپرتواري متفاوت براي مخاطب تدارك مي‌ديديم كه سير منظمي داشت. يعني از يك جاي مشخصي شروع و با طي كردن يك سير منطقي به پايان مي‌رسيد اما از جايي به بعد احساس كردم، ديگر نمي‌شود و نمي‌توانم آن فضاها را تحمل كنم. فضاي كنسرت بانوان غيرهنري است و در اين سال‌ها كه براي زنان اجرا داشتم، خيلي براي‌شان دوست‌داشتني نبوده است.\nمنظورتان فضايي است كه مخاطب خانم در آن سير مي‌كند؟\nفضايي كه مخاطبم فقط خانم است و تلاش من بيهوده است. تلاشم به هيچ‌جايي نمي‌رسيد و بي‌ثمر بود. من براي موسيقي‌ام زحمت مي‌كشم و دوست دارم كارم شنيده و نقد شود. حتي اگر اين نقد منفي باشد. اگر نقد منفي هم باشد، يعني كار ديده شده است. اما برنامه‌هايي كه در زمان‌هاي بد و شرايط سخت براي بانوان اجرا مي‌شد، باب ميلم نبود. من ترجيح مي‌دهم، سختي اجراهاي همخواني را تحمل كنم اما موسيقي خوب براي مخاطبم اجرا كنم و موسيقي‌ام ديده شود. براي كنسرت‌ها و شنونده‌هايم احترام قايلم. براي اجراهاي گروه «خنيا» زحمت كشيده مي‌شود و هربار با يك حركت تازه همراه است. ما با اجراي قطعات صرفا تكراري، مخاطب را گول نمي‌زنيم. بنابرين دل‌مان مي‌خواهد، كارهاي‌مان شنيده و حتي نقد شود. بالطبع، اين اتفاق در كنسرت‌هاي همخواني شدني است.\nشما خودتان در اين مدت تماشاگر اجراهاي بانوان بوديد؟\nنه متاسفانه. فكر مي‌كنم، حدود چهار يا پنج سال است كه كنسرت بانوان نرفته‌ام.\nدليل خاصي دارد؟\nدليل عمده‌اش اين است كه زمان اجراي بانوان از ساعت ١٥ تا ١٧ است. اين ساعت اوج كار من در آموزشگاهم است.\nدر همين چند سال اخير پيش آمده كه از يك اجراي موسيقي لذت برده باشيد؟\nنه. هيچ اجرايي؛ خيلي دوست نداشتم و برايم سوال است كه چرا حساسيت برخي هنرمندان براي اجراي صحنه‌اي‌شان آن‌قدر كم است. همه چيز در اجرا براي من مهم است. از كاري كه ارايه مي‌شود تا لباسي كه مي‌پوشند. متاسفانه در ٩٠ درصد كنسرت‌ها هنرمند آنقدر عبوس و اخمو روي صحنه مي‌آيد كه آدم دلش مي‌خواهد، زودتر اجرا تمام شود. اين اصلا قشنگ نيست. ما اجراهاي قديمي را ديديم. آقاي پايور را خدا رحمت كند، با حالي روي صحنه مي‌آمد كه واقعا آدم لذت مي‌برد. من فكر مي‌كنم، هنرمندان به جاي اينكه دايم تلاش كنند از موسيقي قديم دور شوند، كمي به عقب برگردند و تجديد نظر كنند. اخلاق اين اساتيد واقعا مثال‌زدني بود.\nالبته هنرمندان شايد از نظر روحيات اخلاقي با گذشتگان تناسبي نداشته‌اند اما در اين مدت شاهد رجعت خيلي از آنها به آثار هنرمندان قديمي بوده‌ايم.\nموضوع فقط اجرا و بازخواني نيست. شما بايد با آن قطعه زندگي كرده باشيد. بايد براي لحظه‌لحظه قطعات وقت گذاشت. در بازخواني‌هاي امروز شاهد اين موضوع نيستيم. بازخواني‌هايي هم داريم كه خيلي قوي هستند و ممكن است حتي از نسخه اصلي هم بهتر شوند.\nشما با نفس بازخواني موافق هستيد؟\nنفس بازخواني به شرطي كه انگيزه و فكر پشتش باشد، خوب است. نبايد، هر قطعه‌اي دست‌مان رسيد، بازخواني كرد. بايد فكري پشتش باشد. دريايي از آثار قديمي داريم كه بسيار هم زيبا هستند. خوب است كه در ميان اين همه كار متفاوت مردم كارهاي قديمي را هم بشنوند كه حداقل آثار جديد و قديم را با هم مقايسه كنند. خيلي كارهاي قديمي داريم كه در زمان خودشان شنيده نشدند و مردم حتي خواننده‌هاي اين آثار را نمي‌شناسند.\nشما سال‌هاست كه با همراهي گروه «خنيا» اجراهاي‌تان را روي صحنه مي‌بريد. چيزي حدود ٢٠ سال. اين در حالي است كه كار گروهي در ايران دوام چنداني ندارد. راز ماندگاري گروه «خنيا» طي اين همه سال چيست؟\nگروه «خنيا» همواره كوشيده عرصه‌اي براي حضور نوازندگان و آهنگسازان جوان اما حرفه‌اي باشد. نكته اساسي كه به نظرم باعث شده فعاليت اين گروه بيش از ٢٠ سال ادامه پيدا كند، همدلي و صميميت اعضاي گروه است. در گروه «خنيا» كارها با مشورت همه اعضا انجام مي‌شود و هر عضوي خود را در مقابل همه مراحل اجرا سهيم و موظف مي‌داند. در طول اين سال‌ها البته اعضاي گروه هر از چندي تغيير كرده‌اند. گروهي از ايران رفته‌اند، تعدادي گروه‌هاي خود را تشكيل داده‌اند، برخي دوباره به گروه بازگشته‌اند.\nالبته طي يكي، دو سال اخير به فعاليت گسترده در زمينه آموزش هم روي آورديد و آموزشگاهي براي خودتان تاسيس كرديد؛ چه شد كه بعد از اين همه سال فعاليت صحنه‌اي تصميم به اين تغيير مسير گرفتيد؟ اين را آن جهت مي‌پرسم كه در همه اين سال‌ها فعاليت‌هاي آموزشي شما جسته گريخته بود.\nشايد تا دو سال پيش، حتي ضرورتي به اين كار احساس نمي‌كردم. همه اين سال‌ها به‌صورت خصوصي تدريس مي‌كردم، شاگردهاي خودم را داشتم و سرم معمولا شلوغ بوده است. در واقع عملا احساس نياز به اين كار نمي‌كردم و دايم با خودم مي‌گفتم كه به دردسرش نمي‌ارزد؛ اما در برهه‌اي از زمان احساس كردم، ٣٠ سال تلاش من براي موسيقي بايد ثمر داشته باشد. شايد تمام زحمات ٣٠ سال گذشته‌ام امروز به اين آموزشگاه هويت مي‌دهد و من مي‌توانم نتيجه تلاش‌هايم را ببينم. در تمام اين سال‌ها در آموزشگاه‌هاي مختلف تدريس كرده و هميشه از كاستي‌ها رنج برده‌ام. فكر مي‌كردم، مي‌شود براي بچه‌هاي اهل موسيقي و كساني كه به موسيقي علاقه دارند، كاري كرد. نه فقط براي كساني كه مي‌خواهند، بخوانند يا ساز بزنند. در عين حال آگاهي‌هاي ديگري هست كه مي‌توانيم درباره موسيقي به مردم بدهيم. من خيلي خودخواهانه مي‌توانم بگويم كه اين درك و حس را دارم كه تمام تجربه‌هايم را در اختيار جوانان قرار دهم. در واقع كاري كنم كه معلم‌هاي ديگر نكرده‌اند.\nخيلي وقت‌ها مي‌بينيم، هنرمندان موسيقي پس از سال‌ها انتشار آلبوم و فعاليت صحنه‌اي به عرصه آموزش روي مي‌آورند كه اين باعث مي‌شود به‌طور كلي از فضاي صحنه دور شوند. انگار كه آموزش را يك جور فعاليت بازنشستگي براي خود مي‌دانند؛ در مورد پري ملكي هم قرار است، قصه اين باشد؟\nنه؛ من اصلا قصد اين كار را ندارم. اين آموزشگاه را كه سال ٩٤ تاسيس كردم به بچه‌ها سپردم و من هم بيشتر حمايت‌شان مي‌كنم. من اجراي صحنه‌اي را خيلي دوست دارم. اين يكي از چيزهايي است كه من را زنده و سرپا نگه مي‌دارد. خيلي هم در اين راه تلاش كرده‌ام و هنوز به نتيجه نرسيده است، اما بايد برسد. يعني هنوز مانده تا به آن نتيجه مطلوب برسيم. من اجراي صحنه‌اي را كنار نخواهم گذاشت؛ اگرچه به ما خيلي جفا مي‌شود. من كه سال‌هاست در تالار وحدت اجرا مي‌كنم، گاهي مجبور شده‌ام، دو كنسرت در تالار رودكي بدهم. براي اينكه زمان مناسب به من نمي‌دهند و در عين حال هزينه‌ها هم بالاست. به هر حال وجدان من نمي‌گذارد كه بليت ١٠٠ هزار توماني به مخاطب بفروشم.\nاخيرا بالغ بر شش‌هزار موزيسين نامه‌اي سرگشاده را خطاب به رييس دولت تدبير و اميد نوشته بودند و در قالب اين نامه به شرايط موجود اعتراض كردند؛ شما هم به عنوان يك هنرمند فعال به اين حركت پيوستيد؟\nخير؛ من اين كار را نكردم.\nچرا؟ از نظر شما حركت بي‌اهميت يا بي‌فايده‌اي بود؟\nنه. براي اينكه مشكل من با وزارت ارشاد نيست. وزارت فرهنگ و ارشاد كه به همه آنها كه درخواست اجرا داده‌اند، مجوز داده است. اگر مخالف بود كه مجوز نمي‌داد. الان من بايد آن نامه را امضا مي‌كردم و به ارشاد اعتراض مي‌كردم كه چرا به من مجوز داده‌اي؟ ارشاد كه به وظيفه خودش عمل كرده و مجوز داده است. موضوع ما يك مقوله عمقي است كه نمي‌توانيم به همين راحتي درباره آن نظر دهيم. اين موضوعي است كه به قانون كشور برمي‌گردد.\nيعني شما مبناي اين نامه‌هاي سرگشاده را خطاب به دولت نادرست مي‌دانيد؟\nمن نمي‌توانم راجع به كار آنها نظر دهم. به هر حال آن هنرمنداني هم كه اين نامه را نوشته و امضا كرده‌اند، قطعا براساس منطق و تفكر خاصي اين كار را كردند. من اما با وزارت ارشاد مشكلي ندارم. اتفاقا روند كارهاي اداري وزارت ارشاد خيلي راحت‌تر از سابق شده و همه گروه‌ها هم مجوز فعاليت مي‌گيرند. من فقط مي‌گويم دليلي ندارد به ارشاد اعتراض كنم. البته نظر آن دوستان هم محترم است و شايد هم بايد با امضاكنندگان صحبت كرد تا بفهميم منطق و بينش آنها در اين‌باره دقيقا چيست؟\nپری ملکی ، موسیقی ایرانی ، موسیقی\nپری ملکی، بانوی آوازه خوانی که هرگز ایران را ترک نکرد!\nآغاز فصل تازه نمایشی در پاییز طلایی\nکابوس های یک «سردار» در سالن تئاتر\nمجید درخشانی : موزیسین‌ها به خون هم تشنه هستند\nمکبث بر اساس نگاه چهارگانه يونگ\nادامه شجریان نیستیم!\nعلی لهراسبی، سلطان تیتراژ خوانی سریال ها\nقهرمانان جدید موسیقی ایرانی