روایت‌هایی از زندگی و مرگ سهراب سپهری - هُلسیان\nچهره ها ~\nروایت‌هایی از زندگی و مرگ سهراب سپهری\nدسته: چهره های ایرانی\nسهراب جزو شاعرانی است که شعرهایش در تلویزیون ممنوع نیست و گاهی گویندگان تلویزیون شعرهایش را می‌خوانند؛ تا جایی که به نظر می‌رسد با خوانش زیاد این شعرها، به این هنرمند به نوعی ظلم می‌کنند. خانواده او در این باره نظرات گوناگونی دارند.\nروزنامه اعتماد: «یکی از معلم‌هایش گفته بود تو همه چیزت خوب است و فقط عیبت این است که نقاشی می‌کنی! چون سهراب سر کلاس نقاشی می‌کشید. قریحه‌اش را داشت و سر هر درسی مشغول نقاشی بود. البته این حرف را معلم نقاشی نگفته بود ها!» «بچه‌ها روی سقف ماشین می‌نشستند، به دست‌اندازها که می‌رسیدند، صدای جیغ و دادشان در تمام باغ‌ها می‌پیچید، بین زمین و آسمان می‌پریدند و با شیطنت کودکانه‌شان میوه‌های درختان را می‌چیدند، میوه یک درخت که تمام می‌شد، فریاد می‌کشیدند، دایی جون تمام شد! بریم درخت بعدی!\nو این دایی جون البته سهراب سپهری بود که با حوصله هر چه تمام‌تر خواهرزاده‌هایش را می‌برد به گشت و گذار در تمام روستاهای کاشان...\nبه انگیزه سالروز تولد سهراب سپهری با تعدادی از اعضای خانواده‌اش به گفت‌وگو نشستیم تا این بار این هنرمند را از نگاه نزدیکانش بازشناسیم و از میان سخنان آنان کمی بیشتر به خلوت او سرک بکشیم. هر چند که هنوز بسیاری از پرسش‌ها باقی است و ما همچنان تشنه دانستن بیشتر هستیم.\nطفل پاورچین پاورچین...\nگفت‌وگوی ما در خانه همایون‌دخت، خواهر بزرگ‌تر سهراب و با سخنان او آغاز می‌شود: «سهراب بچه سوم بود. اول برادر بزرگ‌ترمان بود، بعد من و بعد سهراب. وقتی به دنیا آمد، دو سالم بود و خودم هم کوچک بودم و خیلی چیزها را به یاد نمی‌آورم اما یادم می‌آید سهراب شیطان بود و ما با هم همبازی بودیم. بازی‌های ما هم شبیه بازی‌های بچه‌های دیگر بود. دوزبازی می‌کردیم که روی کاغذ بود. من ۶ ساله بودم و او ۴ ساله. بعد هم که بزرگ‌تر شدیم، تخته نرد بازی می‌کردیم.»\nسهراب با وجود شیطنت‌هایش مدرسه رفتن را دوست داشت. صبح زود قبل از باز شدن مدرسه، پشت در بسته، نشسته بود منتظر، حتی اگر برف آمده بود یا هر چیز دیگری. درسش خیلی خوب بود. ریاضی را خیلی دوست داشت و نقاشی را هم. و شاگرد نمونه تنها یک ایراد داشت: «یکی از معلم‌هایش گفته بود تو همه چیزت خوب است و فقط عیبت این است که نقاشی می‌کنی! چون سهراب سر کلاس نقاشی می‌کشید. قریحه‌اش را داشت و سر هر درسی مشغول نقاشی بود. البته این حرف را معلم نقاشی نگفته بود ها!»\nذوق شاعری هم خیلی زود خودش را نشان داد: «از همان کودکی به نقاشی و شعر علاقه‌مند بود. نخستین شعرش را در ۸ سالگی گفت؛ زمانی که بیمار شد و نتوانست به مدرسه برود:\n«ز جمعه تا سه‌شنبه خفته نالان\nندارم یک دمی از درد آرام»\n«پروانه» خواهر جوان‌تر سهراب است. او و سهراب با مادرشان زندگی کرده‌اند. او هم از روزهای کودکی می‌گوید؛ از باغ بزرگی که در کاشان در آن زندگی می‌کردند؛ از پدر و مادرشان که با فعالیت‌های هنری سهراب مشکلی نداشتند و با این که پسرشان شاگرد نمونه بود، او را مجبور نکردند تا رشته دیگری بخواند و اینچنین بود که سهراب در دوره نوجوانی برای ادامه تحصیل به تهران آمد و به مدرسه شبانه‌روزی می‌رفت و برای نخستین بار از خانواده دور شد.\nپدرم وقتی مرد، پاسبان‌ها همه شاعر بودند...\nمهدی قراچه‌داغی، نوه بزرگ خانواده و پسر همایون‌دخت است که با سهراب رابطه بسیار نزدیکی داشته و رابطه‌اش با دایی‌اش که او را «سهراب خان» می‌نامد، بیشتر دوستانه بوده: «نخستین تصویری که از او یادم می‌آید زمانی بود که ۱۱ ساله بودم و پدربزرگم (پدر سهراب) فوت کرده بود.\nرفته بودم روی پله‌های خانه آقا جان نشسته بودم و گریه می‌کردم و سهراب آمد و به من گفت مردها که گریه نمی‌کنند! بیا بریم لب حوض. موهایش را با شماره ۴ کوتاه کرده بود و برای این که مرا بخنداند شیر آب را باز کرد و دست‌هایش را به آب می‌زد و به سرش می‌کشید و نشان می‌داد همه سرش هنوز پر از مو است و شروع می‌کرد به خنده. می‌خواست کاری کند که مرا از آن حال و هوا بیرون بیاورد.»\nمرگ پدر نخستین مواجهه این خانواده با مرگ است. پروانه این خاطره تلخ را مرور می‌کند: «برای ادامه تحصیل به اتریش رفته بودم. مرگ پدر زمانی اتفاق افتاد که شبش از اتریش آمده بودم و پدر تا صبح فردا دیگر تمام کرد. سهراب سراسر شب قدم می‌زد و پیدا بود چقدر ناراحت و کلافه است اما صحبتی نمی‌کرد.»\nهمایون‌دخت نیز درباره برخورد سهراب با این اتفاق می‌گوید: «در خودش می‌ریخت و سعی می‌کرد ناراحتی‌اش را ظاهر نکند ولی آدم احساس می‌کرد عمیقا ناراحت است. اگر ناراحتی پیش می‌آمد، خوددار بود.»\n«سفر مرا به در باغ چند سالگی‌ام برد\nو ایستادم تا دلم قرار بگیرد...»\nسهراب سفرهای بسیار کرد اما این سفرها هم او را آرام نکرد و قراچه‌داغی از این سفرها می‌گوید: «همان طور که در شعرش می‌گوید: «من به مهمانی دنیا رفتم»، در ۱۳- ۱۲ سالگی من بیشتر خارج از کشور بود.\nبعد از این که دانشسرای مقدماتی و دانشگاه هنرهای زیبا را با رتبه اول پشت سر گذاشت، سفرهای سهراب به چندین کشور شروع شد. مدت قابل توجهی در پاریس ماند و به ژاپن هم رفت و یونان، اتریش و انگلیس... حرفی که همیشه درباره او دارم این است که یک دل بی‌قرار داشت و از نظر روان‌شناسی، تا حدود زیادی یک خیال پرداز بود؛ آدمی با ذهنی به شدت تصویرساز و البته یک عاشق طبیعت که هر جا می‌رفت و به هر نقطه‌ای که سفر می‌کرد، راضی‌اش نمی‌کرد و همیشه ناآرام بود. زمانی از نیویورک برایم نامه نوشت که آدم اینجا وقتی پنجره‌ها را باز می‌کند، جز صدای هوهوی اتومبیل‌ها را نمی‌شنود. قبل از آن در شعرش از «سقف بی‌کفتر صدها اتوبوس» می‌گوید و این تفکر تا سال‌ها بعد در او ادامه داشت.\nآنجا که می‌گوید: «من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم»، یا «هیچکس زاغچه‌ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت» و اینجا همان جایی است که به این ذهنیت می‌رسد که اینجا هم آن جایی که باید باشد، نیست و شعر بسیار زیبای «باید امشب بروم...» را می‌گوید. از نیویورک با یک حالت دلزدگی به این جا برمی‌گردد به این امید که این بار کسانی پیدا شوند که زاغچه‌های سر مزرعه را جدی بگیرند ولی اتفاق نمی‌افتد.\nاول شعر «صدای پای آب» از روی خیال و تصویر ذهنی این آرزوهایش را مطرح می‌کند. دنبال مدینه فاضله‌ای می‌گشت که وجود خارجی نداشت. معلوم نبود دنیایی که از آن حرف می‌زند، کجاست. آنجا که می‌گوید چه درونم تنهاست، یکی از شاهکارهای اوست. یعنی با استفاده از کلمه چه، اوج حرفش را می‌زند این که به طرز وحشتناکی درونش تنهاست! آدمی بود با چنین روحیه‌ای و چنین نگاهی به زندگی داشت.»\nجمیله فاطمی، دختر پریدخت سپهری، دیگر خواهرزاده سهراب است که از روزهای خوش کودکی می‌گوید و از خاطره‌هایی که با «دایی‌جون» گره خورده: «زمانی که دایی جون فوت شد، ۱۸ سالم بود بنابراین خاطره‌های من از همان بچگی است. من بابل به دنیا آمدم و دایی جون در آن مدتی که بابل بودیم، دو بار آمدند پیش ما و همه خاطراتی که از او دارم، پر از شادی و خوشی است و خنده. تابستان‌ها با دایی جون و خاله جان می‌رفتیم باغ چنار و گاهی هم در تهران یا یزد دور هم بودیم. گاهی دایی جون در این دورهمی‌ها نبود ولی وقتی که می‌آمد ما خواهرزاده‌ها همه از شادی فریاد می‌کشیدیم چون با او به ده‌های اطراف می‌رفتیم برای پیاده‌روی و بالای کوه.\nزمین فوتبال و والیبال هم درست کرده بودیم. دایی جون با بچه‌ها خیلی خوب بود چون بچه‌ها بی‌شیله پیله هستند و او عاشق این بود که بچه‌ها را متوجه چیزی کند و آنها را بخنداند. مثل سکه ریختن عیدی در هوا که همین طور سکه‌ها را می‌ریخت و ما بین زمین و هوا با جیغ و شادی آنها را جمع می‌کردیم. دوست داشت این شادی را به وجود بیاورد و خودش لذت ببرد و ما هم لذت ببریم.»\nو سهراب عاشق طبیعت بود به گواهی همه شعرهایش و حالا خواهرزاده‌هایش از این عشق می‌گویند. مهدی قراچه‌داغی البته از عشق دیگری هم سخن می‌گوید: «عاشق طبیعت بود و خیلی خانواده دوست. مادرش را بسیار دوست می‌داشت. آن جا که در وصف مادرش می‌گوید مادری دارم بهتر از برگ درخت؛ باز هم اشاره‌اش را از طبیعت برنمی‌دارد. مقایسه می‌کند که برگ درخت در چه مرتبه‌ای از اعلا وجود دارد و مادرش را باز هم از آن بیشتر دوست دارد. هر جا که هست، به درخت و برگ و گل ارج می‌نهد.»\nجمیله نیز همچنان خاطرات کودکی را مرور می‌کند که با طبیعت آمیخته است: «از این ده به آن ده که می‌رفتیم، همه ما را هر لحظه متوجه طبیعت می‌کرد: «اون پرنده رو ببین!» یا اسم این گیاه این است و... به جوی آب که می‌رسیدیم، همه کفش‌ها را می‌کندیم و پاهای‌مان در آب خنک می‌شد یا زمانی که با ماشینش ما را این طرف و آن طرف می‌برد. گاهی روی سقف لندرورش می‌نشستیم و در دست اندازها می‌پریدیم و جیغ می‌کشیدیم.\nگاهی می‌گفت برویم فلان ده شاهتوت بخوریم! طفلک خودش یکی دو تا می‌خورد اما ما بچه‌ها مثل وحشی‌ها همه توت‌ها را می‌خوردیم. وقتی میوه‌های یک درخت تمام می‌شد، با پا می‌زدیم روی سقف ماشین و داد می‌زدیم دایی جون تموم شد! یا مثلا ما را می‌برد باغ دیگری که از قبل نشان کرده بود و با لحنی مثل گوینده‌ها می‌گفت پنجره را باز کنید و از سمت راست خود اندکی سماق بمکید! «من گیاه سماق را تا آن موقع ندیده بودم.»\nهمایوندخت هم از برادری می‌گوید که می‌توانست خودش را به اندازه بچه‌ها کوچک کند و عاشق گل بود. طبیعتا مردی که هر لحظه در جذبه طبیعت و گل و درخت است، نمی‌تواند تنها نظاره‌گر باشد بلکه هر فرصتی دست دهد، دست به کار کاشتن و پروردن می‌شود. پروانه از درختانی می‌گوید که سهراب کاشته بود: «به خانه گیشا که رفتیم، تازه‌ساز بود و حیاطش چیزی نداشت. خود سهراب درخت اقاقیا کاشت و آلبالو و سیب و انجیر سیاه و چقدر قشنگ شدند! از جاده کرج نهال‌های‌شان را خریده بود. زمانی که در بیمارستان پارس بستری بود، روزی در خانه، پرده اتاقش را کنار زدم، دیدم درخت اقاقیا پر از گل است! حالم بد شد و دوباره پرده را کشیدم... .»\nجمیله هم خاطرات دیگری در این زمینه دارد: «ما هم در بابل باغی داشتیم که می‌خواستیم در آن سرو بکاریم. دایی جون آمد و با دقتی خیلی عجیب انگار که خط‌کشی کرده باشند، جای دقیق کاشت درخت‌ها را مشخص کرد.»\nاز حادثه عشق\nماجراهای عاشقانه سهراب هم یکی از علامت سوال‌های بزرگ است. مردی با این همه احساس نگاهش به عشق چیست و اصولا زندگی‌اش چقدر دستخوش حوادث عاشقانه شده است. اما این پرسشی نیست که به آسانی بتوان پاسخش را پیدا کرد؛ چرا که هنرمند مورد نظر ما به شدت درونگراست. بنابراین وقتی عشق به میان می‌آید، خانواده‌اش با صدای بلند می‌خندند و مثل یک امر مسلم می‌گویند: به ما که نمی‌گفت! اما می‌دانستیم یک چیزهایی هست ولی هیچ‌وقت نمی‌پرسیدیم این عشق خطاب به کدام زن است.\nهمایون‌دخت نخستین کسی است که پرسش را با او در میان می‌گذاریم: «توی خط ازدواج نبود. هر زنی هم‌عقیده‌اش نبود. می‌دانست به آن زن خوش نخواهد گذشت.»\nپروانه هم در ادامه صحبت خواهرش اضافه می‌کند: «یک بار گفت ازدواج نمی‌کنم چون هر که زن من بشود، بیچاره خواهد شد! سهراب نمی‌توانست یک جا بند شود، می‌گفت با این وضعیت کدام دختری را بدبخت کنم؟ زندگی کردن با هنرمند خیلی سخت است! وقتی در بیمارستان پارس بستری بود، دختر خانمی بود که هر روز به بیمارستان می‌آمد و یک دسته گل گرد می‌آورد ولی من اجازه نمی‌دادم کسی به دیدن سهراب برود مبادا از طریق کسی از بیماری‌اش مطلع شود و هر روز ناراحت می‌شدم که نمی‌توانستم آن دختر خانم را به اتاقش راه بدهم اما او دوباره فردا می‌آمد و باز هم گل می‌آورد. دلم برایش می‌سوخت. زن‌های زیادی اطراف سهراب بودند ولی او دوست نداشت کسی را به سختی بیندازد.»\nمهدی قراچه‌داغی هم که نامه‌نگاری‌های زیادی با سهراب داشته معتقد است: «هر زمان از عشق حرف می‌زند، منظورش طبیعت است البته تنها جایی که به صراحت نام زنی را می‌آورد آنجاست که می‌گوید:\n«دیدم حوری دختر بالغ همسایه\nپای کمیاب‌ترین نارون روی زمین\n«نوعی زن گرایی هست. البته در جاهای دیگری هم می‌گوید «رفتم تا زن» اما به عنوان کسی که سال‌های زیادی را با سهراب گذرانده‌ام، باید بگویم او هم یک مرد کاملا طبیعی بود. مانند همه مردهای طبیعی به زنان گرایش داشت. زیبایی را دوست داشت و به زنان احترام می‌گذاشت و اصلا نگاه سنتی به زن نداشت اما مسائل خصوصی و عاشقانه‌اش را با کسی مطرح نمی‌کرد و من نیز مسائل شخصی‌اش را بازگو نمی‌کنم، چون حریم شخصی است.»\nاو اما با نگاه آرمانی سهراب به عشق چندان موافق نیست: «در شعرهایش به این مورد برنخورده‌ام. هر چند به نظرم همه حرف سهراب درباره عشق است، منتها عشق به طبیعت، هستی و وجود نه الزاما عشق به یک جنس مخالف. مشخصا از خیلی زن‌ها خوشش می‌آمد ولی دنبال چیز خاصی در این زمینه نگردید!»\nبا وجود اینها سهراب مثل برخی از مردان هنرمند نبود که به کارهایی مثل آشپزی هم علاقه‌مند باشد و مهدی قراچه‌داغی با خنده تاکید می‌کند: «مردهای کاشان یکی از افتخارهای‌شان این است که اصلا به خانم‌ها در کار خانه کمک نکنند!»\nعاشق ورزش بود\nعلاقه سهراب به طبیعت بر کسی پوشیده نیست اما شاید کمتر کسی بداند او عاشق ورزش بود و هر جمعه برای تماشای فوتبال به ورزشگاه می‌رفت.\nمهدی قراچه داغی که خودش هم عاشق فوتبال است، خاطرات جالبی را بازگو می‌کند: «تمام جمعه‌ها بدون استثنا می‌رفتیم امجدیه. بحث نداشت! او عاشق تماشای فوتبال بود و البته حرکات ژیمناستیک را هم به زیبایی انجام می‌داد. لب حوض این حرکات زیبا را انجام می‌داد چون در بچگی ورزش کرده بود و خیلی به ورزش علاقه داشت. سه تیم را خیلی دوست داشت؛ اول از همه تیم ملی، بعد پاس و عقاب. اگر تیم مورد علاقه‌اش بازی داشت، از گل فروشی بالای امجدیه چند شاخه گل می‌گرفتیم و آنها را پرپر می‌کرد و در یک کیسه نایلون می‌ریخت. وقتی به امجدیه می‌رفتیم، اگر تیم مورد علاقه‌اش گل می‌زد، گل‌های پرپر را روی سر مردم می‌ریخت!»\nجمیله هم از دیگر علاقه ورزشی دایی‌اش می‌گوید: «کشتی هم دوست داشت و تمام اصطلاحات، قوانین آن را می‌دانست. یک بار نشسته بودیم و فوتبال می‌دیدیم به مامان گفت تخمه بیاور و او به اندازه یک مشت تخمه آورد و دایی جون گفت: این که اندازه دیدن دو صد متر است!»\nطبق گفته پروانه، باید به علاقه‌های سهراب، کتاب را هم اضافه کنیم که البته قابل پیش‌بینی است: «از صبح تا شب کتاب می‌خواند. به فرانسه کتاب می‌خواند. فرانسه را از خود فرانسوی‌ها بهتر حرف می‌زد از لاروس کتاب می‌خرید و انگلیسی هم می‌دانست.»\nحتی اگر نگاهی گذرا به شعر بلند «صدای پای آب» انداخته باشید، حتی برای لحظه‌ای شک نمی‌کنید که سهراب به شیوه خودش بسیار دیندار بود و این موضوعی دیگر است که قراچه‌داغی بر آن صحه می‌گذارد: «سهراب بسیار دینمدار و خداپرست بود. به گواهی شعرهایش که می‌گوید «\nلای این شب‌بوها\nپای آن کاج بلند...\nولی باید این را هم تاکید کنم که هرگز آدم دگمی نبود اما تار و پود مذهب در او بود و اعتقادات کاملا قلبی داشت و آنجا که می‌گوید:\nو نترسیم از مرگ...\nاین ذهنیت را ایجاد می‌کند که اعتقاد داشت دنیای دیگری انتظار ما را می‌کشد و زندگی با مرگ به پایان نمی‌رسد.»\nپروانه نیز از قرآنی می‌گوید که همیشه در اتومبیلش بوده: «تمام قرآن را با تفسیر خوانده بود. یک قرآن کوچک داشت با جلد ترمه که در ماشینش آویزان بود و حالا پیش من است.»\nاز قراچه‌داغی درباره وسایل شخصی سهراب می‌پرسیم: «دو تا اتوموبیل مشهور داشت؛ جیپ اسکات و لندرور. جیپ را از سفارت آمریکا خرید. این جیپ از صد تکه تشکیل شده بود. مکانیک خوبی در امیرآباد بود که او را به سفارت آمریکا برد و از او پرسید با این تکه‌ها می‌شود ماشین درست کرد و او هم گفته بود می‌توانم تمام قطعات جیپ را سوار کنم. سهراب نزدیک ۱۰ سال آن جیپ را داشت. بعد هم لندروری خرید که فرمانش سمت راست بود.»\nو پروانه ادامه می‌دهد: «سهراب با ماشینش بیشتر به کاشان می‌رفت.»\nو با حسرت اضافه می‌کند: «من به اتریش رفته بودم برای درس خواندن و سهراب هم به ژاپن رفته بود و به هم نامه می‌دادیم. او تمام نامه‌های مرا نگه داشته بود اما من نامه‌های او را پاره کردم چون در یک پانسیون کوچک زندگی می‌کردم و جایی برای نگهداری نامه‌ها نداشتم و به زحمت وسایلم را جا داده بودم. آدم هیچ‌وقت که آینده را پیش‌بینی نمی‌کند!»\nخانه سهراب کجاست؟\nمن با تاب\nمن با تب\nخانه‌ای در طرف دیگر شب ساخته‌ام\nکسی چه می‌داند بر سر خانه‌های سهراب چه آمد. خانه بچگی‌های‌شان را در کاشان که خیلی سال پیش فروختند و یک بار خواهرها رفتند سراغ خانه ولی دیگر نبود. در تهران هم در دو محله زندگی کردند؛ امیرآباد و گیشا که آخرین خانه سهراب بود. خانه امیرآباد زیرزمینی داشت که سهراب تابلوهای مورد علاقه‌اش را به دیوار زده بود و آنجا اتود نقاشی می‌کرد. گاهی هم «فروغ» برای تمرین نقاشی به این خانه سری می‌زد.\nسرنوشت خانه گیشا هم نامعلوم است. پروانه از آخرین خانه چنین می‌گوید: «نمی‌دانم بر سر خانه گیشا چه آمد. بعد از جریان سهراب آن را فروختیم چون بدون او، ماندن در آن خانه خیلی غم‌انگیز بود. یک نفر خانه را خرید که گویا در نیروی هوایی کار می‌کرد. خیلی سال پیش دیدم تغییراتی در خانه داده بودند اما الان نمی‌دانم بر سر آن خانه چه آمده است!»\nپیشه‌ام نقاشی است\nسهراب بیشتر خود را شاعر می‌دانست یا نقاش یا اصلا کدام را بیشتر دوست می‌داشت؟ این پرسشی است که شاید بسیاری از ما داشته باشیم اما تنها ما نیستیم که پروانه خواهرش همچنین پرسشی را از او پرسیده و این را جواب شنیده که «هر دو برای من یکسان است» و همایوندخت هم تعبیر جالبی دارد: «سهراب بیش از آن که شاعر باشد، نقاش بود و بیش از آن که نقاش باشد، شاعر بود!»\nاما رابطه او با دیگر هنرها چگونه بود؟ همه اعضای خانواده‌اش متفق‌القول می‌گویند به سینما و تئاتر نمی‌رفت چون از ماندن در فضای بسته اذیت می‌شد اما پروانه تاکید دارد که در سفرهای خارجی‌اش هم فقط موزه‌ها را می‌دید و هر جا می‌رفت، به دیدن بهترین موزه‌ها می‌رفت.\nآن گونه که مهدی قراچه‌داغی می‌گوید، از میان شاعران هم‌نسلش، احمدرضا احمدی را قبول داشت. شعرهای فروغ را دوست داشت و به نیما ارادت داشت: «فکر می‌کنم اخوان ثالث را هم دوست داشت. از نادر نادرپور هم بدش نمی‌آمد. بعد از سهراب خان که اسطوره تصویرپردازی در شعر و ادبیات و طبیعت بود، نادرپور تصویرسازترین شاعر ما است.»\nقفسی می‌سازم با رنگ\nمی‌فروشم به شما\nسهراب جزو هنرمندانی بود که در دوره زندگی‌اش مشهور شد و تابلوهایش خواهان داشت. با این حال هرگز برای آثارش قیمت زیادی در نظر نمی‌گرفت.\nبه گفته پروانه، تابلوهایش را به قیمت ۳ و ۶ هزار تومان می‌فروخت. وقتی به او می‌گفتند قیمت تابلوهایت را بالا ببر، می‌گفت قیمت تابلو باید طوری باشد که حتی کارمندها هم بتوانند قسطی بخرند: «آن زمان گران‌ترین تابلویش را به بانک صنعت و معدن فروخت که هنوز هم هست.»\nهمایوندخت هم خاطره جالبی از نقاشی‌های سهراب دارد: «بوم‌های خیلی بزرگی می‌خرید و بر نردبام می‌رفت و نقاشی می‌کشید و ۴ تابلو را به یک تابلوی بزرگ تبدیل می‌کرد.»\nحالا تعدادی از تابلوهایش نزد مجموعه‌داران خصوصی است و تعدادی دیگر هم در کرمان. بله کرمان! شاید عجیب‌ترین اتفاق این باشد که گنجینه آثار و وسایل شخصی سهراب در کرمان است و نه درکاشان! هر چند شهر این شاعر ما گم شده است اما به هر حال شنیدن این موضوع غیر منتظره بود و پروانه که انگار داغ دلش دوباره تازه شده است، می‌گوید: « چند سال پیش در دوره آقای بهشتی جلسه‌ای در میراث فرهنگی داشتیم و با معاونت وقت فرهنگی و آقای امینیان که مدیر میراث فرهنگی کاشان بود، صحبت کردیم و ایشان همان جا ضمانت داد یکی از خانه‌های کاشان را که مشخص هم شده بود، به موزه سهراب تبدیل کنند و کاری برای‌شان نداشت.\n۶ سال صبر کردیم اما هیچ کاری نکردند! تا این که رفتم پیش آقای مسجدجامعی و ایشان گفت تابلوها و وسایل سهراب را بفرستید به موزه صنعتی کرمان که یکی از شعبه‌های موزه هنرهای معاصر است و کرمانی‌ها بیشتر موزه‌داری بلدند. همه تابلوها و وسایلش را دادیم به موزه صنعتی کرمان. فقط قرآنش پیش من است و عینک‌هایش پیش یکی دیگر از اقوام. خود من کاشی هستم ولی متاسفانه کاشی‌ها کم‌لطفی کردند! تازه خانه‌هایی که انتخاب کرده بودند مناسب نصب تابلو نبود و در آن سال‌ها خود ما طرح‌هایی به قلم پدرمان داشتیم که در طی سال‌ها موریانه خورده بود.»\nجمیله نیز معتقد است خوب بود دولت و بخش خصوصی دست به دست هم می‌دادند و موزه سهراب را در کاشان راه‌اندازی می‌کردند.\nبحث تابلوها که می‌شود، حرف برای گفتن زیاد است و مهدی قراچه‌داغی یاد می‌کند از همسر بیوک مصطفوی که حالا تعداد زیادی از تابلوهای سهراب را دارد: «سهراب در اشرام هند با بیوک مصطفوی آشنا شد که چند ماه آنجا بست نشسته بود همان جا هم زندگی می‌کرد. روزی در معبد با او آشنا شد و آن قدر تحت تاثیر او قرار گرفت که کتاب حجم سبز را به او تقدیم کرد. یکی از کسانی که بیشرین تابلوهای سهراب را دارد، خانم مصطفوی است چون سهراب خیلی به او تابلو هدیه داده بود.»\nپروانه در این زمینه دل پری دارد: «قبل از رفتن سهراب به لندن برای ادامه معالجه، محبوبه نوذری مجموعه‌ای از طرح‌های سهراب را به امانت از او گرفت تا آنها را ببیند. وقتی سهراب برگشت، دو آلبوم بزرگ از لندن با خود آورد تا طرح‌هایش را در آنها بگذارد. بعد از فوت سهراب از ایشان خواستم تا طرح‌ها را پس دهند تا آنها را در آلبوم‌ها بگذارم ولی ایشان فقط ۱۰ طرح را پس دادند. مدتی بعد دیدم این طرح‌ها را که ۱۶۲ عدد بود، در کتابی چاپ کردند و سپس از طریق یک گالری اقدام به نمایش و فروش آنها کرده است. طرح‌هایی که بعدا امضادار شدند؛ در حالی که سهراب پای طرح‌هایش را امضا نمی‌کرد.»\nپروانه می‌گوید: «الان برخی فکر می‌کنند سهراب توسط رسانه‌های رسمی معروف شده ولی او در همان دوره زندگی‌اش معروف شده بود.»\nمهدی قراچه‌داغی معتقد است: «وقتی سهراب زنده بود تلویزیون هرگز نامی از او نمی‌برد اما الان از هر ۱۰ بیلبورد در خیابان‌ها یکی‌اش شعر سهراب است. تلویزیون علاقه‌ای به سهراب ندارد چون در شعرهایش یک جمله مطابق میل این رسانه پیدا نمی‌کنید اما شعرهای او را می‌خواند چون مردم دوستش دارند ولی اسمی از شاعر این شعرها نمی‌آورد.»\nجمیله فاطمی اما عقیده دیگری دارد: «چه ایرادی دارد که تلویزیون شعرهای سهراب را پخش کند؟ چون کلامش جنسی دارد که همه دوست دارند و همه آن را متعلق به خود می‌دانند و این یعنی ماندگار شدن.»\nو اگر مرگ نبود\nدر پی چیزی می‌گشت\nو سرانجام قطعی‌ترین اتفاق زندگی؛ مرگ با همه راز و رمزهایش و سهراب با همه تعابیر زیبایی که از این اتفاق دارد و ما که می‌خواستیم بدانیم نخستین مواجهه او با بیماری سرطانش چه بوده است که همه به تاکید می‌گویند: او که اصلا نمی‌دانست!\nپروانه نخستین کسی است که به این پرسش پاسخ می‌گوید: «زمانی که در بیمارستان بود، هیچکس را به ملاقاتش راه نمی‌دادم که مبادا کسی چیزی بگوید! حتی روزی شاهرخ مسکوب آمد و از او هم عذرخواهی کردم. وقتی موضوع را به سهراب گفتم، گفت: دلم می‌خواست او را ببینم. پزشک حتی روز مرگش را هم پیش‌بینی کرده بود اما این موضوع را به خواهرانم هم نگفتم. زمانی هم که همایون فهمید، حالش به هم خورد. سهراب پرسید چه شده که گفتم حالش از قرمه‌سبزی بد شده! ناچار بودم به همه دروغ بگویم. دیگران بیشتر از من می‌دانستند. روزی سهراب از دکترش پرسید: می‌توانم بعدا با فیزیوتراپی راه بروم؟ چون بخشی از بدنش فلج شده بود.»\nمهدی قراچه‌داغی نیز این اتفاق را چنین روایت می‌کند: «درست است که ما چیزی به او نگفتیم اما سهراب آن قدر باهوش بود که می‌دانست بیماری‌اش چیست. وقتی در لندن بستری شده بود، می‌دانست. زمانی که در لندن بستری بود، روزی صندلی چرخدار گرفتیم و به خیابان رفتیم. سر راه به یک نوشت‌افزار فروشی رسیدیم و کلی وسایل نقاشی و رنگ و بوم و کاغذ خرید. می‌گفت: وقتی برگردم تهران باید زود شروع به کار کنم چون یک سری طرح دارم که باید آنها را کامل کنم.»\nوسایل را خرید اما هرگز از آنها استفاده نکرد و بعدا پروانه وسایلی را که خریده بود، به نقاشان داد.\nهمایوندخت هم به آرامی از تجربه غم‌انگیز خودش می‌گوید: «با آمبولانس می‌بردیمش فیزیوتراپی. آن روز نوبت من بود. از پنجره بیرون را نگاه می‌کردم و به سهراب می‌گفتم چه حالی داری؟ گفت دلم برای کاشان تنگ شده است! و این را هیچ‌وقت یادم نمی‌رود.»\nبه طبقه پایین می‌رویم که خانه پریدخت است، خواهر وسطی سهراب که سال گذشته فوت کرد و مادر جمیله و جلال فاطمی است.\nدر جای‌جای این خانه نیز عکس‌هایی از سهراب هست و البته طرح‌های زیادی که همه تابلو شده‌اند و روی دیوار خودنمایی می‌کنند یکی از این تابلوها دست ساخته دیگری از سهراب است. این تابلوی یک آباژور قدیمی است و آن گونه که جمیله تعریف می‌کند، قبلا واقعا کاربرد آباژور داشته ولی حالا به صورت تابلو زینت‌بخش اتاق است. ترکیبی است از چند مدل کاغذ مختلف. یک کار دیگر هم هست، یک دست‌بافته زیبا که کار دست مادر سهراب است، همان خانمی که جمیله او را «خانوم» می‌نامد. او بعد از مرگ خانوم، یک یادگاری از او خواسته و این دستبافت را دریافت کرده است. دستبافتی است بسیار زیبا با رنگ‌های گرم که جان می‌دهد به چشم بیننده. چیدمان و ترکیب رنگی این دستبافت، کار سهراب است. جالب است که با نقاشی‌های همیشگی که از او دیده‌ایم، کاملا متفاوت است.\nدر این خانه هم با تابلوی دیگری غافلگیر می‌شویم؛ یک طراحی بسیار زیبا و ساده که قاب شده است. طرحی است که سهراب از بچگی خواهرزاده‌اش جمیله کشیده. بسیار ساده و شیرین است.\nجلال فاطمی، بازیگر و کارگردان سینما دیگر خواهرزاده سهراب است. وقتی به جمع ما می‌پیوندد که گفت‌وگو دیگر تمام شده است اما چند دقیقه‌ای را با او گپ می‌زنیم و او از فیلمنامه‌ای می‌گوید که دو سال پیش وارد پیش‌تولید شده و به دلیل کمبود سرمایه، ساخته نشده است. فیلمی است سینمایی درباره سهراب که درام دارد و درباره پسربچه‌ای است که تمام دغدغه‌اش پرواز است و چون در کودکی، سبزقبایی را با تفنگ شکاری عمویش کشته بود، احساس گناه می‌کند و تصمیم می‌گیرد همه زندگی‌اش را وقف پرنده‌ها کند.\nاو توضیح می‌دهد قرار نیست فیلمی تاریخی درباره سهراب باشد. داستانش پیچشی دارد که برای کسانی که سهراب را می‌شناسند، جالب است.\nفاطمی امیدوار است با یافتن یک حامی مالی، ساخت این فیلم را در سال آینده آغاز کند: «جای یک اثر داستانی درباره سهراب خالی است. مستندهای زیادی درباره او ساخته شده است ولی این فیلم از زاویه دید خواهر کوچک‌تر او - پریدخت سپهری - است و نشان می‌دهد سهراب در چه محیطی رشد کرده است و کمی او را از حالت افسانه‌ای و دروغ‌پردازی دور می‌کند. موضوع این است که ما با انسانی طرف هستیم که نبوغی داشته و مجال عرضه پیدا می‌کند.\nبر خلاف آنچه امروزه در دورافتاده‌ترین نقاط کشورمان استعدادهای بسیار زیادی داریم که مجال عرضه پیدا نمی‌کنند. البته سهراب جزو کسانی است که در شطرنج زندگی راه خود را پیدا کرده است و دنیا از نگاه او وسعت زیادتری دارد و به همین دلیل کارهایش هرگز تاریخ مصرف ندارد چون درباره خود زندگی است و در ستایش هستی. به همین دلیل شعرهای او هم در دوره اختناق کاربرد دارد و هم انقلاب و... او با نگاهی بسیار عمیق به هستی می‌نگریست.»\nهر چند جلال فاطمی در اوایل جوانی به خارج از کشور رفته است، اما هنوز چیزهای زیادی از دایی خود به یاد دارد: «وقتی با کسی حرف می‌زد، همیشه خودش را در حد همان آدم می‌کرد؛ در سطح بچه‌ها، یا خدمتکار خانه، یک کشاورز، یا کارگر و... و شما فکر می‌کردید چقدر مهم هستید! او آزارش حتی به یک مورچه نمی‌رسید. بارها در سفرهای بچگی‌مان به کاشان یادمان می‌داد به همه موجودات زنده و گیاهان احترام بگذاریم.»\nو اما فاطمی در مورد آثار دایی‌اش اضافه می‌کند: «مطمئنم با اتفاقاتی که برای تابلوها، نحوه چاپ کتاب‌ها و به خصوص اهمال مکرر در رابطه با سنگ یادمان مزارش در طول این سال‌ها در مشهد اردهال افتاده، روحش در رنج است. کافی است سنگ مقبره‌اش را ببینید، متوجه خواهید شد که چه می‌گویم. مدت ۴ سال است که به متولی امامزاده یادآوری می‌کنم که ترجمه عربی و انگلیسی شعر «به سراغ من اگر می‌آیید...» که بر سنگ مزار حک شده پر از غلط و ایراد است. به گوش‌شان نمی‌رود که نمی‌رود\n. من با یک استاد و ادیب مصری و یک مترجم مطرح که از شیفتگان آثار سپهری‌اند، تماس گرفته و ترجمه‌های درست و دقیق شعر را گرفته و به متولی امامزاده داده‌ام. لیکن با قول‌های و قرارهای کاذب هیچ اقدامی در مورد تغییر این ترجمه‌های غلط نکرده‌اند. نکته‌ای که کمتر درباره سهراب گفته شده، حجب و حیای این هنرمند است که در تمام دنیا ادبیات و نقاشی ما را در چند دهه اخیر تکان داده است.»\nاو با بیان خاطره‌ای سخنانش را به پایان می‌رساند: «عید یکی از سال‌هایی که ما بابل زندگی می‌کردیم، همه اقوام دور هم بودیم و یکی دو سالی بود که من هم نقاشی را شروع کرده بودم و سهراب هم همیشه مرا تشویق می‌کرد. در یک صبح بهاری، دخترخاله‌های مادرم با بچه‌های‌شان آمده بودند عید دیدنی و نقاشی بچه‌های‌شان را به سهراب نشان می‌دادند و من با دیدن نقاشی آنها فکر می‌کردم نقاشی من از مال آنها خیلی بهتر است و انتظار داشتم سهراب مرا صدا کند و نقاشی مرا به آنها نشان دهد ولی او این کار را نکرد و این سوال بزرگ در ذهنم بود که چرا؟ تا این که سال‌ها بعد متوجه شدم او با حجب و حیایی که داشت، نخواست نقاشی مرا با آنها مقایسه کند تا مبادا بچه‌های آنها دچار حس بدی شوند.»\nو اینها تنها بخش کوچکی از دنیای مردی است که به گفته خواهرزاده‌اش مهدی قراچه‌داغی، در تمام زندگی‌اش احساس تنهایی می‌کرد و بیشترین واژه‌ای که در هشت‌کتاب وجود دارد، تنهایی است!»


اولین گفتگو با سعدالله امیرشقاقی پدرخوانده سایت های شرط بندی ایران | جدیدترین و مهمترین اخبار سیاسی [ پایگاه خبری، تحلیلی پایان تیتر]\n۲۳ آذر ۱۳۹۹ - ۲۰:۱۰\nشناسه خبر : 43494\nدر ترکیه او را دکتر صدا می‌کنند، اما نام واقعی او « سعدالله امیرشقاقی » است؛ فردی میانسال که ده‌ها تصویر مبتذل و مستهجن از خود با دختران در صفحات شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده است، اما ماجرای او به این تصاویر ختم نمی‌شود و حساب ماهیانه او صد‌ها میلیارد گردش مالی دارد.\nپدرخوانده سایت های شرط بندی ایران کیست؟\nبه گزارش پایگاه خبری تحلیلی پایان تیتر، در ترکیه او را دکتر صدا می‌کنند، اما نام واقعی او « سعدالله امیرشقاقی » است؛ فردی میانسال که ده‌ها تصویر مبتذل و مستهجن از خود با دختران در صفحات شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده است، اما ماجرای او به این تصاویر ختم نمی‌شود و حساب ماهیانه او صد‌ها میلیارد گردش مالی دارد.\nسعدالله امیرشقاقی در ادامه توهین‌های خود ادامه می دهد: قشر بدبختی که در ایران زندگی می‌کند فرهنگ ندارد.\nسایت شرطبندیسعدالله امیر شقاقیشبکه اجتماعیشرطبندیقمار مجازیقمارآنلاین


عاشقان تئاتر - @آرامش و تمركز قبل از تمرین مهم است!!\n@آرامش و تمركز قبل از تمرین مهم است!!\nاهداف اولیه: ۱- خالی کردن ذهن ۲- ایجاد دایره توجه توضیح یک واژه مراقبه واژه قشنگی است. زیرا علاوه بر آن که مراقبت از آن مستفاد می شود. برحالتی متمرکز و همراه با آرامش اشاره دارد که نیاز هر بازیگر است.\nبرای شما که بازیگری را انتخاب کرده اید. تمرین از زمانی آغاز می شود که چشمهای تان را از خواب باز کرده اید. در واقع تمرین بازیگری خواب و بیداری نمی شناسد و این امر شاق میسر نخواهد بود مگر آنکه بتوانید آرامش خود را در تمام مراحل حفظ نمایید و از تمام مراحل نیز لذت ببرید. در طول مراقبه آنچه مهم است رهایی است. رهایی ذهن از جسم. راه دستیابی به این مهم این است که یا به چیزی فکر نکنید و یا این که جلوی جریان فکر کردن را نگیرید. یعنی به فضای ذهن خود اجازه دهید که هر اتفاقی می خواهد در آن بیفتد٬ بیفتد. در واقع ذهن مانند اتاقی است که افکار همانند ذرات گرد و غبار در آن در حال حرکت هستند. هرگونه تلاشی این گرد و غبار را بیشتر متلاطم می کند. تنها راه رهایی از این گرد و غبار این است که هیچ کاری به آن نداشته باشیم٬ پس از مدتی گرد و غبار خود خواهد نشست. جریان فکر در ذهن به همین گونه است.\nشما در طی برنامه های عادی روزانه خود نیز باز هم در وهله اول بازیگرید و باید دقت را فراموش نکنید. اما از زمانی که ساعت را نگاه می کنید و به عزم تمرین حرکت می کنید٬ به جدول تمرین وارد شده اید.اینها رو باید بهتون زودتر میگفتم تا بی گدار به آب نزنید .تمرینات بیان رو ادامشو منتظر باشین براتون مینویسم


دیگر بهتر است دست از سر شیرینی های تکراری برای سفره عیدتان بردارید و شیرینی های جدید را امتحان کنید. در این مطلب طرز تهیه یک نوع شیرینی را به شما آموزش می دهیم که نیازی به شکر ندارد و به جای آن از خرما در آن استفاده شده است\nپودر شكر رژیمی ( اسپارتام ) : 30 گرم\nزرده تخم‌مرغ : یك عدد\nوانیل : یك دوم قاشق چایخوری\nابتدا آرد و پودر شكر را مخلوط كرده، داخل كاسه‌ای گود می‌ریزیم؛ سپس مارگارین را خرد كرده به همراه زرده تخم مرغ، آب و وانیل به مخلوط آرد اضافه می‌كنیم، تمامی مواد را با نوك انگشتان به خورد هم می‌دهیم و در آخر چند بار چنگ می‌زنیم تا خمیر یكدستی حاصل شود.\nخمیر را داخل یك كیسه نایلونی و به مدت 30 دقیقه داخل یخچال قرار می‌دهیم.\nپس از این مدت 15 دقیقه خمیر را در دمای محیط و روی میز كار می‌گذاریم تا دوباره به دمای محیط برسد؛ سپس آن را توسط وردنه روی میز آردپاشی شده به قطر حدودا نیم سانتی‌متر پهن می‌كنیم.\nبا كاتر گرد كه قطر آن با قطر مهر همخوانی داشته باشد خمیر را كاتر زده داخل سینی فر می‌چینیم و روی هر بیسكویت دایره‌ای را یك بار مهر می‌زنیم.\nبیسكویت‌ها را روی پنجره وسط فر كه از قبل با دمای 180 درجه سانتی‌گراد گرم كرده‌ایم قرار داده و می‌پزیم.\nمدت پخت این بیسكویت حدود 20 دقیقه است. كمی كه كف آن طلایی شد از فر خارج كرده و كنار می‌گذاریم تا سرد شود.\nابتدا خرما را كاملا ریز خرد می‌كنیم؛ سپس با آب جوش، پودر هل و گردو داخل ظرف مخصوص كرم‌پزی می‌ریزیم و روی حرارت ملایم حدود سه تا چهار دقیقه بعد از به جوش آمدن كرم را می‌پزیم. از كرم حاصل هر بار مابین دو بیسكویت قرار داده و آنها را به هم جفت می‌كنیم.\nاین شیرینی حدود یك هفته داخل ظرف در بسته روی میز ماندگاری دارد.\nبیشتر بدانید : شیرینی نارگیلی بدون روغن برای کسانی که رژیم دارند!!\nبیشتر بدانید : شیرینی نوروزی خانگی، شیرینی زعفرانی با مارمالاد\nبیشتر بدانید : شیرینی رز شکری، یک شیرینی شیک نوروزی\nبیشتر بدانید : شیرینی شنی، یک شیرینی سبک نوروزی


خرید سماور زغالی ظرفیت 2 لیتر - فروشگاه اینترنتی نیکی نک\nخانه\tفروشگاه\tلوازم خانگی\tسماور زغالی ظرفیت 2 لیتر\nتفنگ ساچمه ای کلت فلزی مدل +C9\t۰ تومان\nجارو برقی اسباب بازی مدل DORJ Toy\t۱۳۸,۰۰۰ تومان\nسماور زغالی ظرفیت 2 لیتر\nسماور زغالی ظرفیت 2 لیتر عدد\nیکی از مهمترین اهدافی که ما در فروشگاه اینترنتی نیکی نک به دنبال آن هستیم فراهم آوردن تجربه ای لذت بخش از یک خرید اینترنتی با قدرت انتخاب بالا برای شما مشتریان عزیز در اقصی نقاط کشور می باشد. برای خرید انواع محصولات با کیفیت و متنوع موجود در بازار می توانید بدون نگرانی از مشکل اتلاف وقت به صورت اینترنتی از بخش دسته بندی مربوطه در فروشگاه اینترنتی نیکی نک اقدام به خرید محصول مورد نظر خود نمیید و در سریعترین زمان ممکن درب منزل تحویل بگیرید. سماور زغالی ظرفیت 2 لیتر که برای شما در این صفحه فراهم آورده ایم در عین طراحی فوق العاده زیبا از کیفیت و دوام بالایی نیز برخوردار است.\nبا خرید سماور زغالی موجود در این صفحه لحظات خود را با نوشیدن چای های خوش طعم که با این سماور درست می شود، گرم تر نمایید. این سماور در آشپزخانه شما به زیبایی می درخشد و علاوه بر استفاده ای که از آن برای درست کردن یک چایی خوش طعم خواهید داشت یک دکوری زیبا نیز برای خانه های شما خواهد بود. از قدیم الایام در کشور ما نوشیدن چایی رفع خستگی بوده و یک نوشیدنی مناسب برای دور همی ها و مهمانی هایمان به شمار می آمده، حال اگر این چایی با سماور زغالی نیز درست شود طعم آن چند برابر لذت بخش تر خواهد بود. سماور زغالی که ما برای شما در این صفحه فراهم آورده ایم را از دست ندهید و یک خرید مطمئن را با ما در نیکی نک تجربه کنید.\n22 * 22 * 38 سانتی‌متر\nسماور 2 لیتری زغالی قلم زنی زرد\nاولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “سماور زغالی ظرفیت 2 لیتر” لغو پاسخ


زومبا - باشگاه ورزشی بانوان سان جیم کرج\nزومبا به حرکات ورزشی منظم، ترکیبی از رقص و ایروبیک طبق برنامه ورزشی دقیق می‌گویند که بر اساس رقص‌های لاتین انجام می‌شود.در عصر حاضر ورزش زومبا یکی از داغترین روش های از دست دادن وزن است. این ورزش با تحرکی بیشتر از ورزش پیلاتس ترکیبی از حرکات هوازی و مراحل رقص که با گام های سریع و آسان بسیار جذاب و سرگرم کننده است. زومبا ورزشی است بسیار چالش برانگیز و هیجان آور. این ورزش می تواند به شما در کاهش وزن بسیار کمک کند و همچنین تن، ماهیچه ها و عضلات شما را سفت کند. این نوع رقص لاتین که از اصول و قواعد اینتروال و تمرینات استقامتی بهره می گیرد، متابولیسم بدن را تاحد قابل توجهی بالا می برد.\nاز آن‌جایی که حرکات این ورزش بسیار حساب شده و ریتمیک است، باعث می‌شود تا اندام‌های مختلف بدن شما از جمله دست، پا، ران و ستون فقرات درگیر شده و ماهیچه‌های آن‌ها به کار بیفتند و نه تنها از افزایش چربی جلوگیری کنند، بلکه شروع به چربی سوزی هم بکنند. کسانی که قصد چربی سوزی دارند، می‌توانند روی حرکات زومبا حساب ویژه‌ای باز کنند. شما تنها با انجام ۱۵ دقیقه از این ورزش می‌توانید تا ۱۵۰ کالری بسوزانید. حرکات این ورزش طوری طراحی شده‌اند که قابلیت فعالیت و چربی سوزی را به شدت افزایش می‌دهند. شما می‌توانید تنها با انجام یک جلسه از این ورزش بیش از ۱۰۰۰ کالری بسوزانید.


چکیدهٔ جلد نخست «سرمایه»، اثر کارل مارکس (فصل نهم) ــ ۲ | mehr\n«در سال ۱۸۶۳، شورای پزشکی بریتانیا دستور داد پژوهشی به مدیریت دکتر سایمون دربارهٔ وضع اسفناک بخشی از طبقهٔ کارگر که شرایطش از لحاظ تغذیه بدتر از همه بود صورت گیرد. قرار بر این شد که برای قاعده در پژوهش نامبرده، سالمترین و نسبتاً بهترین خانوادهها در هر یک از گروهها در نظر گرفته شود. نتیجهٔ کلیای که از این پژوهش بهدست آمد بهقرار زیر بود: در میان کارگران شهرنشین، که پژوهش در گروههای آنان صورت گرفته بود، تنها در یک گروه مصرف ازت از حداقل مطلقی که کمتر از آن به بیماریهای ناشی از گرسنگی منجر میشد، فراتر میرفت؛ در دو گروه، کمبود وجود داشت و در یکی از این دو گروه، کمبود بسیار قابل ملاحظهای، هم از لحاظ مواد غذائی ازتدار و هم از لحاظ مواد کربندار، وجود داشت؛ در میان کارگران کشاورزی، بیش از یک پنجم آنها مقدار کمتری از حداقل جیرهٔ لازم مواد غذایی کربندار مصرف میکردند، و بیش از یک پنجم آنها همان مقدار حداقل سهم لازم مواد غذایی ازتدار را نیز استفاده نمیکردند؛ و سرانجام در سه استان (برکشایر، آکسفوردشایر و سامرستشایر)، همان مقدار حداقل مواد غذایی ازتدار نیز مصرف نمیشد. در میان کارگران کشاورزی، آنهایی که از همه کمتر مواد غذایی دریافت میکردند متعلق به بخشهای جنوبی و میانی انگلستان بودند که از غنیترین بخشهای بریتانیا است. در بین جماعت کشاورزان، کمبود تغذیه بهویژه نزد زنان و کودکان مشاهده شده بود زیرا «مرد باید تغذیه شود تا بتواند کار خود را انجام دهد.» کمبودهای بازهم شدیدتر آثار مخرب خود را در میان برخی از گروههای کارگران شهری نشان میداد. «آن ها آن قدر بد تغذیه شده بودند که موارد محرومیت شدید و سلامت بر باد ده، الزاما می باید بی شمار باشد.»\nدکتر سایمون در گزارش کلی خود این چنین مینویسد: «هر آن کسی که عادت به مداوای بیماران فقیر یا آنهایی که به بیمارستانهای دولتی میروند داشته باشد، میتواند این نکته را تأیید کند که در بسیاری از موارد، کمبود تغذیه منشأ بیماری ها است یا بیماریها را تشدید میکند.... از لحاظ بهداشتی شرایط تعیینکنندهٔ دیگری نیز به این مجموعه افزوده میشود که تأثیر بسیار قاطعی دارد.... باید بهخاطر داشت که هرگونه کاهش تغذیه، با عدم رغبت و بیزاری تحمل میشود، و اینکه معمولاً پرهیز از تغذیهٔ ارادی تنها هنگامی پذیرفته میشود که بسیاری از محرومیتهای از انواع دیگر را در پی داشته باشد. زمان بسیاری پیش از آن که کمبود تغذیه بتواند اثرات خود را در ترازوی سلامت انسان باقی بگذارد، پیش از آن که زیستشناس در اندیشهٔ محاسبهٔ مقادیر ازت و کربنی باشد که زندگی و مرگ در اثر گرسنگی در میان آنها در نوسان است، هرگونه وسیلهٔ آسایش از کانون خانوادگی رخت بربسته است. پوشاک و گرما باز هم ناچیزتر از خوراک شدهاند. از محافظتهای معمول بر ضد شداید ناشی از هوای ناسازگار دیگر خبری نیست؛ تنگی منزل مسکونی تا به آن حد میرسد که خود مسبب بیماریها میشود یا بیماریهای موجود را تشدید میکند؛ بهزحمت اثری از یک مبل یا اثاث خانه دیده میشود. حتی نظافت بیش از حد گران قیمت و دشوار میگردد یا بهسختی اجرا میگردد. اگر حتی از نظر مناعت طبع وحفظ آبرو تلاشهایی هم برای نگهداری نظافت صورت میگیرد، هر یک از این تلاشها وخیمتر شدن گرسنگی را در پی خواهد داشت. خانه در محلی انتخاب خواهد شد که بهای اجارهٔ آن به پایینترین حد خود برسد و در محلههایی خواهد بود که بازرسی بهداشت هرگز بهعمل نمیآید؛ جاهایی که از همه بیشتر گندآب وجود دارد، رفت و آمد کمتر است، زبالههای رها شده در میان کوچه از جاهای دیگر بیشتر است، مقدار آب کم است و اگر وجود دارد دارای کیفیتی بسیار پایین است، و اگر این محل در شهر است، کاستی هوا و نور وجود دارد. اینها مخاطرات بهداشتیای هستند که فقیر، اگر با مسألهٔ کمبود تغذیه مواجه باشد، بهگونهٔ گریز ناپذیری با آنها روبهرو میشود. اگر مجموعهٔ این بلایا با فشار هولناکی بر روی زندگی انسانی سنگینی میکند نبود، یا کمبود تغذیه بهتنهایی درد وحشتناکی را در پیش رویشان قرار میدهد.... اینها همه اندیشههای اضطرابآور هستند، بهویژه اگر بهیاد بیاوریم که فقر مورد بحث ما در اثر تنبلی و تنآسایی حاصل نشده است. این فقر مردمی است که کار میکنند. و حتی در مورد کارگران شهری، کارشان، که با آن خوراک ناچیزشان را بهدست میآورند، فراتر از هر حد و اندازهای تطویل میگردد. با این همه، در مفهوم بسیار محدودی میتوان گفت به آنها امکان زندگی میدهد. این نانآوری ظاهری تنها میتواند گریزگاه کوتاه یا دراز مدتی بهسوی مستمندی و فقر دائم باشد.\n«هر ناظر بیطرفی میبیند که تمرکز ابزار تولید هرچه بیشتر گسترش مییابد، بههمان نسبت تجمع متناسبی از کارگران در همان محل بهوجود میآید. و بنابراین، انباشت سرمایه هرچه بیشتر شتاب می گیرد، شرایط سکنای کارگران فلاکتبارتر میشود. زیباتر شدن شهرها را که با افزایش ثروت همراه است، همگان میبینند: تخریب محلههای بد ساخته شده، پیافکندن کاخها برای مؤسسات بانکی، فروشگاهها وغیره، عریض کردن خیابانها برای رفت و آمد تجاری و کالسکههای تجملی، ایجاد وسایط حمل و نقل شهری و غیره، همگی این نتیجه را در پی دارد که تنگدستان به زاغههای بیش از پیش ناسالم و پر جمعیت رانده میشوند. یک نکته را از دکتر سایمون در این جا بیاوریم: «گرچه نظرات رسمی من در اینجا منحصراً جنبهٔ پزشکی دارد، ولی حداقل انسانیت اجازه نمیدهد که چشمانمان را بر روی جنبههای دیگر این بلیه ببندیم. هنگامی که بلیه از میزانی فراتر رود، تقریباً بهگونهای گریزناپذیر متضمن نفی هرگونه شرم و آزرم میگردد، آنچنان درهم برهمی ناپاکی از بدن و آمیختگی وظایف جسمانی، آنچنان نمایشی از برهنگی جنسی را بههمراه دارد که خواه ناخواه در قلمروی توحش و نه انسانیت، قرار میگیریم. قرار گرفتن تحت نفوذ چنین شرایطی، انحطاطی است که هر قدر بیشتر ادامه یابد، ژرفتر میگردد. برای کودکانی که در چنین محیط نفرینشدهای به دنیا میآیند، غسل تعمیدشان در میان ننگ و تبهکاری است. و این خود آرزویی عبث است که تصور شود کسانی که تحت چنین شرایطی هستند بتوانند از جهات دیگر به محیطهایی از تمدن گرایش یابند که پاکی جسمانی و اخلاقی ماهیت آن را تشکیل میدهد.»\n«خانه بهدوشان پرولتاریا از روستاها استخدام میشوند ولی کارشان عمدتاً در صنعت است. این قشر، پیاده نظام سبک سرمایه را تشکیل میدهد که برحسب احتیاجات خود، گاهی او را به این سو و گاهی نیز به سویی دیگر پرتاب میکند. کار افراد خانهبدوش، در عملیات مختلفه ساختمانی، زهکشی، آجر زنی، آهکپزی، ساختمان راهآهن و غیره، مورد استفاده قرار می گیرد. این کارگران همانند یک ستون عفونتخیز متحرک، آبله، تیفوس، وبا، تب مخملک و غیره را به ناحیهای که در مجاورت آن سکنی گزیدهاند، منتقل میسازند. در اموری که سرمایهٔ قابل توجهی لازم دارد، مانند ساخت راهآهن و غیره، مقاطعهکار غالباً خود خانههای چوبی یا نظایر آن را برای اقامت سپاه خویش فراهم میسازد. این خانههای چوبی، که شهرکهای سرهمبندی شدهای را تشکیل میدهند و فاقد هر نوع وسایل بهداشتی هستند، از آن جهت که خارج از حیطهٔ مقامات محلی قرار میگیرند، برای آقای مقاطعهکار بسیار بهرهخیزند. زیرا وی از این راه کارگران را هم بهمثابه سرباز صنعت و هم مانند مستاجر، بهگونهای مضاعف مورد بهرهکشی قرار میدهد. برحسب اینکه کلبهٔ چوبی دارای یک، دو یا سه سوراخ باشد، ساکن کلبه باید هر هفته ١، ٢ یا ٣ شیلینگ بپردازد.\n«دکتر سایمون در ماه سپتامبر ۱۸۶۴ گزارش میدهد که شکایت زیر از جانب رئیس کمیتهٔ بهداشت ناحیهٔ سوناوکس به وزیر کشور فرستاده شده بود: تا حدود یک سال پیش، آبله در این ناحیه بهکلی ناشناخته بود. اندکی پیش از این تاریخ، ساخت راهآهن بین شهرهای لویشام و تنبریج آغاز گردید. در این شهر اخیر، که در نزدیکی آن مهمترین کارهای ساخت خط مزبور بهمرحلهٔ اجرا گذاشته میشد، انبار عمومی تمام امور ساختمانی نیز تأسیس گردید. نظر به اینکه امکان نداشت تمام کارگران در خانههای روستایی اقامت نمایند، مقاطعهکار در طول خط آهن، کلبههایی برای سکونت کارگران بهوجود آورد که فاقد وسایل تهویه و مستراح بودند و الزاماً مملو از جمعیت. زیرا هر مستأجر کلبه، بدون توجه به شمار افراد خانوادهاش و با اینکه هر یک از کلبهها بیش از دو اتاق نداشت، ملزم به پذیرش دیگر مستاجرین در کلبهٔ خود بود. بنا بر گزارشی که از پزشک دریافت داشتهایم، نتیجه آن شد که این مردم بیچاره مجبور بودند برای گریز از بوی عفونت گندابهای راکد و آبریزهایی که درست در پایین پنجرهٔ کلبههایشان قرار داشت، با کیپ بستن درها و پنجرههای کلبههایشان در طول شب، تمام شکنجههای خفقان را تحمل نمایند. پزشکی که مسؤولیت یک بررسی را دربارهٔ کارگران برعهده داشت، در مورد وضع این بهاصطلاح منزلگاهها با تلخی تمام سخن میگوید و حتی بیم و نگرانی خود را در مورد عواقب جدیای که ممکن است در صورت عدم اتخاذ تدابیر بهداشتی فوری بهوجود آید بیان نموده است. پیمانکار مسؤول متعهد شده بود خانهای را برای اشخاصی که به بیماریهای واگیردار مبتلا شده بودند آماده کند تا بتوان آنها را به آن خانه منتقل کرد و از دیگران جدا ساخت. با آنکه چندین مورد آبله در میان اهالی کلبهها، که شرایط زندگی در آنها وحشتناک ارزیابی شده است، بروز کرد، پیمانکار به قول خود وفا نکرد. بیمارستان کشیشنشین ما، از یک ماه پیش تاکنون، لبریز از بیمار است. تنها در یک خانواده، پنج کودک از آبله و تب درگذشتند. از اول آوریل تا اول سپتامبر، ده مورد مرگ در اثر آبله رخ داد که چهار نفرشان در کلبهها، که سرچشمهٔ اصلی این عفونت بود، زندگی میکردند. امکان تعیین شمار دقیق بیماران وجود ندارد زیرا خانوادههایی که دچار این بلا میشوند تمام هم خود را بهکار میبرند تا آن را پنهان نگهدارند.»\nحال به بررسی اثرات بحران بر روی بخشی از طبقهٔ کارگر که بهتر از دیگران مزد میگیرند، بپردازیم. در زیر گزارش فرستاده ویژهٔ روزنامهٔ مورنینگ استار را که در ژانویهٔ ۱۸۶۷ بهمناسبت بحران صنعتی و پس از بازدید از یکی از عمدهترین نقاط بحرانزده نوشته است، میخوانیم: «در حومهٔ شرق لندن، بیش از پانزده هزار کارگر با خانوادههایشان در نهایت بدبختی زندگی میکنند؛ در میان آنان، بیش از سه هزار مکانیسین و کارگر زبده قرار دارد. با زحمت زیاد توانستم خودم را تا جلوی در ورودی ورک هاوس پاپلار، که توسط جمعیت انبوه گرسنگان محاصره شده بود، برسانم. آنها در انتظار نان بودند که هنوز وقت پخش آن نرسیده بود. در جلوی محوطهٔ آکنده از برف، چندین مرد در زیر سایبانی مشغول شکستن سنگهایی بودند که برای ساخت جادهها بهکار میرفت. هر یک از آنان میبایست ١٨٠ دسیمتر مکعب در روز سنگ میشکست که بهازای آن مبلغ ٣ پنس (سی سانتیم) و یک نان بهعنوان دستمزد دریافت می کرد. در بخش دیگری از محوطه، یک کلبهٔ درب و داغون دیده میشد. با باز کردن در ورودی این کلبهٔ کوچک، ما شماری از مردان را دیدیم که برای گرم نگهداشتن خود، شانه به شانهٔ یک دیگر بهصورت فشرده نشسته بودند. آنها کابلهای کشتی را ریش ریش میکردند و غرور خود را در این امر میگذاشتند که با حداقل خوراک، هرچه بیشتر کار کنند. فقط یک خانهٔ کار (ورک هاوس) برای دادن کمکهای اولیه برای هفت هزار نفر وجود داشت که بسیاری از آنها شش یا هفت ماه پیش از آن، بالاترین دستمزدی که بتوان در این سرزمین بهدست آورد، دریافت میکردند. اگر این همه افراد وجود نداشتند که پس از مصرف کردن تمام اندوختههای خود، تا آنجایی که چیزی برای گرو گذاشتن داشته باشند، از دریافت کمکهای کلیسا سرباز میزدند، شمار آنها دو برابر می شد....\n«پس از خروج از ورک هاوس، وارد خانهٔ یک کارگر ذوبآهن شدم که از بیست و هفت هفته پیش از آن، بیکار شده بود. من او را دیدم که بههمراه تمام خانوادهاش در اتاق پشتی نشسته بود. اتاق هنوز کاملاً از وسایل خانه خالی نشده بود و آتشی در بخاری میسوخت. این آتش برای جلوگیری از یخ زدن پاهای برهنهٔ کودکان بهعلت سرمای وحشتناک بیرون، از واجبات بود. روی یک دیس در جلوی بخاری، مشتی از باقیماندهٔ کنف قرار داشت که زن و کودکان میبایست در عوض قرص نانی که از ورک هاوس در یافت میکردند، بریسند. مرد خانه، میبایست در محوطهای که در بالا به آن اشاره شد، در ازای یک نان و دستمزدی برابر با سه پنس در روز کار کند. او برای صرف ناهار تازه از راه رسید و با لبخندی تلخ به ما گفت که بسیار گرسنه است؛ غذای او شامل چند تکه نان با پیه خوک و یک فنجان چای بدون شیر بود.\n«دومین دری که زدیم توسط زنی میانسال به روی ما باز شد. بدون کوچکترین سخنی، ما را بهسوی اتاق پشتی کوچکی هدایت کرد که در آن تمام افراد خانواده در سکوت مطلق نشسته بودند و چشمانشان به آتش بخاری در حال خاموش شدن دوخته شده بود. این افراد و اتاق کوچکشان منظرهای آنچنان از رها شدگی و ناامیدی بهنمایش میگذاشت که آرزو دارم دیگر هرگز شاهد چنین منظرهای نباشم. مادر بچهها، در حالی که آنها را به من نشان میداد، گفت:" «آقا، از بیست و هفت هفته پیش تاکنون، آنها هیچ مزدی دریافت نکردهاند؛ هر آنچه که من و همسرم در روزهای بهتر، بهخیال اینکه ضامنی برای امنیت و آیندهمان خواهد بود، کنار گذاشته بودیم مصرف شده است.» او در حالی که با فریادی تقریباً وحشتناک دفترچهٔ بانک را به ما نشان میداد، گفت: «خودتان ببینید!» در آن دفترچه تمام مبالغی که بهحساب ریخته یا از آن برداشته شده بود، دیده میشد. ما دیدیم که چگونه نخستین اندوختهٔ ناچیز آنان با سپردهای برابر با پنج شیلینگ آغاز شده و آهسته آهسته به مبلغ بیست پوند رسیده بود (تقریبا معادل پانصد فرانک) و سپس تدریجاً بهپایان رسیده بود: از پوند به شیلینگ و از شیلینگ به پنس تا زمانی که آخرین برداشت دفترچهٔ بانک را به کاغذپارهای بیارزش تبدیل کرده بود. این خانواده روزانه غذای کمی از ورک هاوس دریافت میکرد....\n«در کلبهای دیگر، زنی را دیدیم که بیمار از گرسنگی، با لباس روی تشکی دراز کشیده بود که بهزحمت با پارچه پاره پورهای پوشانده شده بود، زیرا تمام پوششها به مؤسسهٔ وام برده شده بود. فرزندان نگونبختش که از او مواظبت می کردند، بیشتر به نظر می آمد که خود نیاز به مراقبتهای مادرانه داشته باشند. او هقهقکنان داستان گذشتهٔ فلاکتبارش را تعریف کرد و گویی هرگونه امیدی را به یک آیندهٔ بهتر را از دست داده بود.... ما را به یک کلبهٔ دیگر دعوت کردند. در آنجا، یک زن جوان با دو فرزند زیبایش زندگی میکردند. آنها به من تنها چیزهایی را که داشتند نشان دادند: یک پاکت قدردانی از سوی مؤسسهٔ وام و یک اتاق کاملاً خالی.\n«بین سرمایه داران بریتانیائی عادت شده که کشور بلژیک را بهعنوان بهشت کارگران بستایند، زیرا کشوری است که در آن آزادی کار (بخوان آزادی سرمایه) نه توسط استبداد اتحادیهها خدشهدار میشود و نه از راه قوانین کارخانهای. آقای دوکپتیو، بازرس کل زندانها و مؤسسات نیکوکاری بلژیک و عضو کمیسیون مرکزی آمار، با اثرش بهنام «بودجهٔ اقتصادی طبقهٔ کارگر» (بروکسل ۱۸۵۵)، ما را در این مورد راهنمایی میکند. در کتاب نامبرده، مقایسهای میان خوراک یک خانوادهٔ کارگری معمولی و رژیم غذایی سربازان، ملوانان دولتی و زندانیان صورت گرفته است. کل درآمدهای خانوادهٔ کارگری که دقیقاً محاسبه شده است برابر با مبلغ ۱۰۶۸ فرانک است. یعنی بودجهٔ سالانهٔ خانوادهٔ مذکور بدین قرار است:\n- پدر، ٣٠٠ روز کار از قرار ۱/۵۶ فرانک در روز ..........................................۴۶۸ فرانک\n- مادر، " " " " " ٠٫٨٩ " " " ................................................۲۶۷ "\n- پسر، " " " " " ۰/۵۶ " " " ................................................ ۱۶۸ "\n- دختر، " " " " " ۰/۵۵ " " " ................................................ ۱۶۵ "\nکل در آمد سالانه ۱۰۶۸ "\nاگر فرض کنیم که خانوادهٔ کارگر مورد نظر تغذیهای مانند ملوانان، سربازان یا زندانیان داشته باشد، آنگاه کسری بودجهٔ خانوادهٔ کارگر بهشرح زیر خواهد بود:\n- اگر مانند ملوان غذا بخورد، مخارجش ١٨٢٨ فرانک و کسری بودجهاش ۷۶۰ فرانک میشود.\n- اگر مانند سرباز غذا بخورد، مخارجش ۱۴۷۳ و کسری بودجهاش ۴۰۵ فرانک میشود.\n- و اگر مانند زندانی غذا بخورد، مخارجش ١١١٢ فرانک و کسری بودجهاش ۴۴ فرانک میشود.\nدر سال ۱۸۶۳، در بریتانیا یک پژوهش رسمی در مورد تغذیه و کار تبهکاران محکوم به نفی بلد و اعمال شاقه صورت گرفت. مقایسهای بین غذای عادی مجرمین انگلیسی در زندانهای انگلستان و غذایی که به مستمندان در ورک هاوس ها و به کارگران کشاورزی داده می شد نشان داد که غذای زندانیان بر هر یک از دو گروه اخیر برتری دارد و اینکه حجم کاری که از یک محکوم به اعمال شاقه خواسته میشود تقریباً نصف کاری است که بهگونهای میانگین، یک کارگر کشاورزی عادی انجام میدهد.\nدر یک گزارش دربارهٔ بهداشت عمومی در سال ۱۸۶۵ در مورد بازدیدی که پس از وقوع یک بیماری واگیردار نزد کشاورزان صورت گرفته بود، چنین میخوانیم: «یک زن جوان بیمار و تبدار در همان اتاقی خوابیده بود که پدرش، مادرش، فرزند نامشروعش، دو نوجوان از برادرانش و دو خواهرش که هریک فرزندی نامشروع داشت، یعنی در مجموع ده نفر، زندگی میکردند. چند هفته پیش از آن، سیزده کودک در همین اتاق میخوابیدند.\nدر این چکیده، امکان بازگویی جزئیات مربوط به شرایط فجیعی که کشاورزان انگلستان با آن روبهرو هستند، وجود ندارد. ما این فصل را با اشاره به بلایی ویژه که انباشت سرمایه در میان کارگران کشاورزی بهوجود آورد، به پایان می بریم.\nافزایش جمعیت در میان کشاورزان موجب کاهش دستمزد میشود بدون اینکه این جمعیت بتواند به تمام نیازهای سرمایه در زمانهای کارهای استثنایی و فوری کشاورزی، که در برخی از فصول سال خواهان آن است، پاسخ دهد.\nدر نتیجه، شمار زیادی از زنان و کودکان بههنگام نیازهای لحظهای سرمایه، توسط سرمایه استخدام میشوند و پس از پایان کار، بر اضافهجمعیت کارگران در روستاها افزوده میشوند. این مطلب در انگلستان موجب پدیدار شدن دستههای سیار تبهکار (*) گردید.\n«یک دستهٔ تبهکار (گانگ) از ده تا چهل یا پنجاه نفر تشکیل میشود که شامل زنان، نوجوانان از هر دو جنسیت (گرچه پسران معمولاً در سن سیزده سالگی گانگ را ترک میکنند) و کودکان هر دو جنسیت بین شش تا سیزده سال است. رئیس دسته (گانگ ماستر) یک کارگر عادی روستاها است که معمولاً جزو لاتهای عرقخور، زنباره ولی جسور و زبر و زرنگ محسوب میشود. هم او است که دسته را تشکیل میدهد، دستهای که تحت فرمان او و نه تحت فرمان مزرعهدار ،عمل میکند. این رئیس معمولاً کار را بهصورت مقاطعهای میگیرد ولی درآمدش از میانگین درآمد کارگر معمولی تقریباً فراتر نمیرود؛ این دیگر کاملاً به مهارت او بستگی دارد که بتواند در حداقل زمان ممکن، بیشترین کار را از دستهٔ خود بکشد. مزرعهداران بهتجربه دریافتهاند که زنان فقط تحت فرمان خودکامهٔ مردان است که خوب کار میکنند. اما از سوی دیگر، زنان و کودکان، پس از اینکه کار را آغاز کردند، همانگونه که فوریه مشاهده کرده بود، با شور واقعی کار را دنبال میکنند در حالی که کارگر مرد بزرگسال دوراندیشتر است و تا آنجا که ممکن باشد، رعایت حال خود را میکند. گانگ ماستر، از این مزرعه به آن مزرعه میرود و دسته خود را شش تا هشت ماه در سال مشغول نگهمیدارد. و بنابراین، گانگماستر برای خانوادههای کارگری یک مشتری با ارزشتر و با امتیاز بیشتری از مزرعهدار منفرد خواهد بود که کودکان را فقط هر از چند گاه استخدام میکند. این شرایط آنچنان نفوذ واعتباری برای او را در دهکدهها برقرار میکند که در بسیاری از آنها، بدون واسطهٔ او نمیتوان به کودکان دست یافت.\n«عیبهای این شکل از کار، ساعات کار بیش از اندازه برای کودکان و دختران جوان، مسافات بسیار زیادی است که آنها باید بپیمایند تا خود را به مزرعهٔ محل کار (بین ٨ تا ١١ کیلومتر) برسانند و سپس از آن برگردند و سرانجام، تضعیف روحیهٔ گانگ. گرچه رئیس دسته مجهز به یک چوبدست است، ولی از آن بهندرت استفاده میکند و رفتار خشن از سوی او یک استثنا است. او یک امپراتور دموکرات یا کسی است مانند هدایتکنندهٔ موشهای صحرایی در افسانهٔ آلمانی. او نیاز دارد که اعضای گانگ او را دوست بدارند و او نیز از طریق جذابیتهای یک زندگی کولیوش، یعنی بیبندوباریهای نامنظم، هرزگیهای بیمبالات، الواطیهای بیآزرم که از مشخصههای گانگها هستند، آنها را بهخود وابسته میکند. معمولاً مزد را در یک کاباره میدهند که پس از آن رئیس، تلوتلوخوران در حالی که در چپ و راستش به دو زن سلیطه تکیه کرده است، جلوی ستون افرادگانگ بهراه میافتد و کودکان و دختران جوان در پشت سر او جنجال و هیاهو میکنند و ترانههای مستهجن میخوانند. این امر نادر نیست که دختران سیزده یا چهارده ساله ای که توسط پسران همسن و سالشان حامله شدهاند، دیده شوند. دهکدههایی که گردانهای این گانگها از آنها بر میخیزند، به همان شهرهای باستانی سدوم و گومورا میمانند و شمار تولدهای نامشروع در آنها پنجاه در صد بیش از دیگر مناطق بریتانیا است.\n«گانگهایی که شرح آنها در بالا آمد، گانگهای عوام، مشترک یا سیار (***) خوانده میشوند. گانگهای خصوصی نیز وجود دارند. این نوع گانگها نیز مانند گانگهای سیار سازمان داده شدهاند، با این تفاوت که شمار افراد متعلق به آن کمتر است و تحت فرمان یک گانگماستر کار نمیکنند بلکه تحت فرمان یک پیشخدمت سالخوردهٔ مزرعه، که مزرعهدار دیگر نمیداند به چه صورتی او را مشغول نگهدارد، هستند. در این نوع گانگها، دیگر از آن زندگی بیبندوبار کولیوش خبری نیست، ولی بر اساس شهادتهای گردآوری شده، کودکان بیش از پیش بد پرداخت میشوند و با آنها بدتر رفتار میشود.\nاین شکل از کار، که در سالهای اخیر مرتباً گسترش یافته است، آشکارا برای خوشآیند رئیس دسته به وجود نیامده است. این شیوه به این دلیل وجود دارد که مزرعهداران بزرگ و ملاکین را فربهتر میکند. مزرعهداران جزء از این گانگها استفاده نمیکنند. از آنها بر روی زمینهای کمتر حاصلخیز نیز استفاده نمیشود. یک مزرعهدار، در عکسالعمل به تصمیمات سرکوبگرایانهای که میتوانست کاهش رانتهایش را در پی داشته باشد، در برابر کمیسیون بازرسی با خشم اظهار داشت که تمام این جنجالهایی که در اینباره میشود فقط بهخاطر نامی است که به این شکل از کار داده شده است. او افزود کافی است نام گانگ را با نام انجمن تعاونی کشت و صنعت جوانان روستایی جایگزین کنیم تا دیگر کسی چیزی برای گفتن نداشته باشد. یک گانگماستر قدیمی گفت: «کار صورت گرفته توسط گانگها ارزانتر از تمام انواع دیگر کارها تمام میشود، و بههمین دلیل است که مورداستفاده قرار میگیرد.» یک مزرعهدار اظهار داشت: «شیوهٔ بهکارگیری گانگها برای مزرعهدار ارزانتر تمام میشود ولی مسلماً برای کودکان زیانبارتر است.» آشکار است که روشی استادانهتر از این برای مزرعهدار وجود ندارد که بتواند کارگران خود را بسیار پایینتر از سطح رایج نگه دارد، در عین حالی که آنها را همواره برای هر کار شاق یا نیازش در اختیار داشته باشد؛ برای اینکه بتواند بیشترین مقدار کار را با کمترین هزینهٔ ممکن بهمرحلهٔ اجرا در آورد و برای اینکه کارگران بزرگسال دیگر زاید شوند. به بهانهٔ اینکه کارگران کشاورزی دیگر در روستاها نیستند و به شهرها کوچ کردهاند و از سوی دیگر، به بهانهٔ اینکه کار بهاندازهٔ کافی برای مشغول نگهداشتن دائمی آنها در مزرعه وجود ندارد، وجود شکل کار گانگها را الزامی ارائه میدهند.»\n(*) Public, Common, tramping gang\n(**) اشاره به قوانینی است که هدف آنها علاج فقر و تنگدستی بهوسیلهٔ «مالیات برای تنگدستان» و «خانههای کار» بود که در بریتانیا وضع شدند.\n(***) Gang system


دنیای مدمد و مدگراییچرا در تابستان لباس های رنگی می پوشیم؟\nعلت پوشیدن لباس های روشن در تابستان\nچرا در زمستان لباس تیره در تابستان لباس روشن میپوشیم؟\nآیا می دانید چرا در زمستان بیشتر از رنگ های تیره و در تابستان از رنگ های روشن استفاده می کنیم ؟ به همین منظور در این مقاله توضیحات لازم را برای شما آورده ایم.\nچرا در تابستان لباس روشن میپوشیم؟\nلباس های رنگ روشن منعکس کننده نور است و لباس های رنگ تیره آن را جذب می کند. گرمای بیشتری که جذب می شود لباس گرمتر و گرمتر می شود. علاوه بر این، لباس های رنگ روشن ملایم تر و خنک تر به نظر می رسند.\nبافت لباس شما به همراه رنگ آن میزان گرم یا سرد بودن شما را تعیین می کند. لباسی باید پوشیده شود تا گرما از بدن خارج شود. پارچه های پنبه ای و نخی، پارچه های ایده آل برای رسانای گرما هستند، به همین دلیل لباس های تابستانی معمولاً از این مواد ساخته می شوند. بافتی که باز باشد، امکان گردش آزاد هوا را فراهم می کند و باعث می شود این لباس بسیار خنک تر از بافت های محکم و نزدیک باشد. وقتی هوا نتواند از آن عبور کند، تعریق خواهید کرد و لباس شما با عرق خیس می شود.\nاز رنگ های تیره پرهیز کنید\nدر تابستان چه رنگ لباس بپوشیم چرا ؟ طبق مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها ، لباس های کم رنگ، روشن و متناسب، به همراه لباس گشاد بهترین گزینه برای هوای گرم است. پنبه ماده ای قابل تنفس است. کتان عرق را جذب می کند و سپس به سرعت خشک می شود. زمانی که میزان گرما زیاد شد، پارچه نخی یا کتان را در رنگ های روشن انتخاب کنید. اگر لباس تیره را انتخاب کنید، گرمای خورشید را جذب می کند و در واقع سبب گرم شدن شدید شما می شود. اگر سیاه می پوشید، انتظار خیلی داغ شدن را داشته باشید زیرا این رنگ تیره ترین رنگ است.\nپوشیدن لباس های روشن در تابستان\nرنگ های روشن و خنک کننده\nلباس های روشن، سبک و متناسب با لباس گشاد بهترین لباس برای جذب بیشتر عرق است. شما خنک تر می مانید زیرا هوای بیشتری از بدن شما عبور می کند. زمانی که بیشتر در معرض آفتاب قرار می گیرید، اگر از کلاه رنگ روشن استفاده کنید، باعث خنک تر شدن شما می شود.\nبیشتر بخوانید: ست های لباس سفید\nاگر این آزمایش را انجام دهید، می توانید ببینید چرا لباس های رنگ روشن در تابستان ترجیح داده می شود: یک تکه پارچه تیره و یک تکه پارچه روشن را روی یک تکه یخ قرار دهید که در معرض تابش شدید آفتاب است. یخ زیر پارچه ی تیره سریعتر ذوب می شود، این نشان می دهد که رنگ های تیره نور بیشتری را جذب می کنند و گرمای بیشتری تولید می کنند. لباس های رنگ روشن باعث محافظت بیشتر در برابر آفتاب می شوند. به خصوص لباس سفید تأثیر روانی مطلوبی ایجاد می کند زیرا رنگ سفید با خنکی ارتباط دارد.\nچرا در زمستان لباس تیره می پوشیم؟\nچرا در زمستان باید لباس تیره بپوشیم ؟\nزمستان سردترین فصل سال است و مردم معمولاً در طول زمستان لباس های گرم می پوشند، تا بدن خود را گرم نگه دارند. نسیم خنک فصل زمستان ممکن است افراد را درگیر سرما کند و مشکلات سلامتی ایجاد کند. بنابراین، مهم است که لباس های خود را به طور گسترده انتخاب کنید و به دنبال لباس گرم بروید. یکی از منطق های نهایی لباس های زمستانی مربوط به رنگ آن هاست. مردم تمایل دارند لباس های تیره تری در فصل زمستان بپوشند. ممکن است فکر کنید که چرا در زمستان لباس های رنگ تیره بپوشید. پس در ادامه با ما همراه باشید.\nدر اینجا چند دلیل برای پوشیدن لباس های تیره در زمستان آورده شده است:\nلباس های رنگ تیره گرمای بیشتری را جذب می کنند.\nاز نظر علمی ثابت شده است که لباسهای رنگ تیره گرمای بیشتری را جذب می کنند و به همین دلیل است که مردم عموماً ترجیح می دهند لباسهای تیره را در زمستان بپوشند. لباسهای رنگ روشن در مقایسه با لباسهای رنگ تیره جذب گرما کمتری دارند. دلیل ساده است :\n• در زمستان ها هوای سرد و شرایط آب و هوایی شدید باعث لرزیدن افراد می شود، اگر لباس های تیره به تن کنید، گرمای بیشتری از آفتاب جذب شما می شود.\n• این به شما کمک می کند تا دمای بدن خود را گرم نگه دارید.\nپوشیدن لباس های تیره در زمستان\n• لباس های سیاه رنگ برای فصل زمستان ایده آل است زیرا لباس های تیره تمام طول موج نور را جذب می کند و مهمتر از آن، اجازه نمی دهد نور منعکس شود. و به همین صورت به گرما تبدیل می شود تا در زمستان ها احساس گرما کنیم.\nلباس های تیره اجازه عبور هوا را نمی دهند.\nلباس های رنگ تیره تمایل دارند که اجازه ندهند گرمای بدن از میان لباسی که می پوشیم عبور کند.\n• این به مردم کمک می کند تا مدت زمان بیشتری گرمتر بمانند.\n• لباس های تیره به هوای گرم اجازه ورود به داخل را می دهند و هوای سرد را منعکس می کنند.\nرنگ های تیره مد هستند.\nبه دو دلیلی که در بالا ذکر کردیم، لباس های تیره معمولاً در فصل زمستان مد هستند. بنابراین، بیشتر افراد در فصل زمستان لباسهای تیره به تن می کنند.\n• مشاهده خواهید کرد که اکثر فروشگاه ها در فصل زمستان لباسهای رنگ تیره می فروشند.\n• تمام لوازم جانبی زمستانی به طور کلی از رنگ های تیره ساخته شده اند.\n• در زمستان ها، میزان خیلی کمی لباس رنگ پیدا می کنید.\nبنابراین، این دلایل آشکاری برای پوشیدن لباس های تیره تر در زمستان بود. لباس های رنگ تیره لباس علامت تجاری بسیاری از افراد مشهور نیز هستند. این دلیل دیگری است که مردم لباسهای تیره می پوشند.\nدلایل پوشیدن لباس های رنگ تیره بیش از لباس های روشن بسیار واضح است. در بالا نیز به این دلایل پرداخته شد. حالا به سمت دوم نگاه کنید، چرا در زمستان های خیلی سرد لباس های روشن تر نپوشید.\nلباس های رنگ روشن تر معمولاً اجازه می دهند هوا به داخل بدن برود و از بدن خارج شود و گرمای کمتری نیز جذب می کند. به همین دلیل است که لباس های تیره تر در زمستان ها پوشیده می شوند و لباس های رنگ روشن ترجیح داده نمی شوند. بنابراین، رمانی که به فصل زمستان نزدیک می شوید، به دنبال خرید لباس های تیره تر بروید.


شرایط خوبی در انتظار بازار سرمایه است\n۴۷ : ۲۱ پنجشنبه ۰۷ بهمن ۱۴۰۰\n۱۹ دی ۱۴۰۰ - ۱۹:۴۱\nکد خبر: ۶۹۹۵۵۲\nکارشناس بازار سهام گفت: حمایت‌های همه جانبه‌ای که در قالب لایحه بودجه ۱۴۰۱ از بورس توسط دولت دیده شده، مصوبات و سایر بسته‌های حمایت از بورس نشان می‌دهد شرایط خوبی در انتظار بازار سرمایه است.\nبه گزارش خبرگزاری رسا، ریزش‌های بورس و صعود موردی شاخص در روز‌های گذشته به افزایش نگرانی‌ها در این بازار دامن زده است که بازار چه سرنوشتی خواهد داشت و آیا سرمایه گذاری در بورس همچنان یک سرمایه گذاری مطمئن و سودده به شمار می‌رود یا نه؟! کارشناس و فعال بازار سهام دراین باره به دانشجو توضیحاتی داده است.\nفردین آقا بزرگی؛ کارشناس بازار سرمایه در گفتگو با دانشجو وضعیت فعلی بازار سهام را دریک برآورد کلی تحلیل کرد و در این باره گفت: به نظر می‌رسد علی رغم ریزش‌هایی که در بورس مشاهده می‌شود، اما بازار به نقطه تعادلی نزدیک‌تر شده است. با اینکه روز گذشته شاخص ۳۸۰۰ واحد مثبت بود، اما مسوولین و متولیان امر با استفاده از ابزار‌های خاص خود در آخر وقت با عرضه‌های زیاد، شاخص کل را قرمز پوش کردند. در حالی که شاخص هم وزن نسبت به شاخص کل تقریبا در مدار صفر درجه بود.\nوی در این باره افزود: به هر حال وضعیت بازار سهام نشان می‌دهد به هیچ وجه این بازار را نمی‌توان با بازار سال ۹۹ مقایسه کرد. به این معنا که سهامداران نباید انتظار داشته باشند بورس به طور غیر قابل قبولی از مدار تعادلی کنونی خارج شود و بازار هر روز مثبت‌تر از دیروز شود.\nکارشناس بورس در این باره خاطر نشان کرد: به جرات می‌توان تضمین کرد آنچه در سال ۹۹ در بورس رخ داد دیگر تکرار نمی‌شود و شاهد تکرار وضعیت استثنایی دستوری بورس در سال گذشته نخواهیم بود. با اینکه بازار سال ۹۸ نیز رشد داشت، اما در سال ۹۹ از حد لازم خارج شد.\nفردین آقا بزرگی با اشاره به اینکه سهامداری در بورس به نفع کدام دسته از سهامداران است گفت: برخی از سهامدارانی که سال ۹۹ سود‌های قابل توجهی نصیب آن‌ها کرده از روند کنونی بورس راضی نیستند و دائم از این موضوع شکایت می‌کنند که بازار شبیه سال گذشته نیست!\nوی در این باره تصریح کرد: این عده در حالی چنین بحثی را مطرح می‌کنند که در حال حاضر p بر e شرکت‌ها در نقطه مناسبی قرار دارد. سهامدارانی که وارد مجمع شده اند وچشم انداز سرمایه گذاری آن‌ها در بازار میان مدت و بلند مدت است صاحبان اصلی سود خواهند بود. سهامدارانی که ناظر بر سرمایه گذاری در مقطع کوتاهی وارد بورس شده اند بازار را محل مناسبی برای سرمایه گذاری نمی‌دانند، درصورتی که معیار‌های اندازه گیری بازار خوب، p بر e، وضعیت عملکرد سود و زیان شرکت‌ها و صنایع است.\nآقا بزرگی پیش بینی خود را درخصوص آینده بورس و سودآوری در بازار سرمایه اعلام کرد و گفت: حمایت‌های همه جانبه‌ای که در قالب لایحه بودجه ۱۴۰۱ از بورس توسط دولت دیده شده، مصوبات و سایر بسته‌های حمایت از بورس نشان می‌دهد شرایط خوبی در انتظار بازار سرمایه است. اما نباید انتظار داشت شاخص روزانه بین ۲۰ تا ۵۰ هزار واحد بالا برود، چرا که روند تلخ بازار سرمایه در سال گذشته برای بازار رخ نمی‌دهد. ضمن اینکه مسوولین نیز تمایل دارند شاخص همیشه در مدار صفر درجه سیر کند تا سرمایه گذاران به دنبال کسب عایدی در مجامع در بلند مدت باشند نه در کوتاه مدت.\nآقا بزرگی تصریح کرد: نه اینکه گفته شود بازار در آینده دچار روند کاهشی نمی‌شود. براساس مشاهدات یک ماه گذشته می‌توان گفت بازار روند کاهشی و افزایشی متوازنی داشته است، به طوری که شاهد بازدهی ۵ درصدی شاخص کل بوده ایم. بیش از ۵۰ شرکت بورسی از اول سال تا کنون بیش از ۸۰ درصد بازدهی داشته اند. در مقابل تعدادی از شرکت‌ها نیز بازدهی‌های منفی داشته اند، اما رقم بازدهی‌های بین ۲۰ تا ۴۰ درصدی نیز به عنوان برآیند مثبت این شرکت‌ها ثبت شده است.\nآقا بزرگی بورس را بهترین بازار برای سرمایه گذاری اعلام کرد و در این باره گفت: به دلیل پیش بینی‌های تورمی در سال آینده، بازار سرمایه همچنان یکی از بهترین گزینه‌های سرمایه گذاری است. سرمایه گذاری میان مدت وبلند مدت، نه اینکه توقع خرید و فروش یکی دو روزه و کسب سود‌های بالایی داشته باشیم، چرا که بازار دیگر دچار وضعیت قبلی نمی‌شود.\nکارشناس بازار سرمایه دراین باره خاطر نشان کرد: از این جهت بازار دچار وضعیت روند مصنوعی سال ۹۹ نمی‌شود چرا که مسوولین و سبد گردانان مسلط به بازار هستند و به راحتی اجازه عبور شاخص از واحد‌ها و عدد‌هایی را نمی‌دهند که قادر به کنترل آن نباشند. همان موضوعی که منجر به تغییر آقای شاپور محمدی در بورس شد، چرا که می‌خواست بورس را در مدار کنترل نگه دارد.\nآقا بزرگی در پایان درخصوص وضعیت کنونی و آتی بازار سهام گفت: بی تردید بازار در شرایط مناسبی است، لذا با نگاه به وضعیت یکی دو روز بازار نباید درباره بورس قضاوت و تحلیل‌های نادرستی ارائه داد، چون مهمترین اصل در بورس، نسبت سود به درآمد، رشد سودآوری نسبت به دوره مشابه قبل و چشم انداز رشد است. سود آوری شرکت‌ها در شش ماه اول سال جاری و رشد فزاینده اغلب شرکت‌ها و صنایع ما گواه این مطلب است. افزایش نرخ دلار به نیمایی نیز پتانسیل رشد بازار را بالا می‌برد.\nبرچسب ها: بورس وعده دولت رئیسی\nلینک کوتاه rasanews.ir/002vz6\nنگاهی به صفحه نخست روزنامه‌های شنبه ۱۸ دی\nیک ماه تا واگذاری استقلال و پرسپولیس\nدستور اکید رئیسی بر ادامه روند خصوصی سازی سرخابی ها\nتحقق ۵ هزار میلیارد تومانی از فروش اموال مازاد دولت در سال ۱۴۰۰\nطرح نظام تنظیم مقررات خدمات فضای مجازی\nتلاش های شرکت دارویی برکت در کمک به نظام سلامت


آموزش تهیه کباب لا پلو خوشمزه و عالی\nگوشت چرخ کرده : 200 گرمبرنج : 3 پیمانهپیاز : 1 عددنمک فلفل زردچوبه : مقدار کافیماست چکیده : 1 قاشق غذاخوریزعفران دمکرده : 1 قاشق غذاخوریروغن مایع : مقدار کافیسماق : مقدار کافیسیب زمینی : 1 عدد\nتنوع غذاهای ایرانی و خورشتها و پلوها بسیار زیاد است و در بین غذاهایی که برای ناهار درست می شود غذاهای مخلوط مانند عدس پلو - لوبیا پلو - باقالی پلو ومرصع پلو و ...بسیار خوشمزه و لذیذ هستندو طرفداران زیادی در بین همه گروههای سنی دارند . غذاهایی که با گوشت و به شکل کباب درست می شوند(بخصوص کباب دیگی ) نیز که جایگاه ویژه ای در بین همه مردم ایران دارند حالا چه برسد به اینکه ترکیب این دو را داشته باشیم یعنی یک غذایی به شکل پلو مخلوط که اینبار به شکل ترکیب کباب و پلو است به نام کباب لاپلو .\nاین غذا در واقع گزینه مناسبی برای وعده غذایی ناهار است و طرز تهیه ان خیلی راحت بوده و در زمان اندکی می توان ان را در منزل درست کرد و مسلما همه ان را دوست خواهند داشت.این غذا را می توان به شکل کبابهایی کوچک و در تعداد لازم روی برنج قرار داد( مانند کباب تابه ای) و یا به صورت یک کباب همبرگری بزرگ و یک تکه در لابلای برنج قرار داد که هر دو شکل رایج است و درست می شود.\nدر این مطلب طرز تهیه کباب لاپلو را که شامل گوشت چرخ کرده و پیاز و ماست چکیده و برنج و نمک و فلفل و زردچوبه و زعفران دمکرده و سماق و روغن مایع و سیب زمینی است را برایتان می نویسم و امیدوارم ان را در منزل تهیه کرده و از خوردنش لذت ببرید.\nابتدا و در شروع ، 1 عدد پیاز را شسته و ان را پوست کنده و سر و ته ان را جدا کرده و ان را رنده می کنیم و اب پیاز را کاملا فشار داده و دور می ریزیم.چون اب پیاز باعث می شود که کباب ما چسبندگی لازم را نداشته باشد و وا رود.\nسپس 200 گرم گوشت چرخ کرده را به پیاز رنده شده در مرحله قبل اضافه می کنیم و با ان مخلوط کرده و ورز می دهیم تا کاملا قاطی شوند.سپس نمک و فلفل و زردچوبه را برای مزه دار شدن به انها اضافه می کنیم و مواد را مجددا ورز می دهیم تا همه جای کباب مزه دار شود.\nسپس 1 قاشق غذاخوری ماست چکیده را به مخلوط گوشت و پیاز اضافه می کنیم و با انها مخلوط می کنیم . اکنون مایه کباب ما آماده است ان را برای 10 دقیقه داخل یخچال می گذاریم( اگر مایه کباب شل بود به ان 1 قاشق غذاخوری ارد اضافه کنید توجه شود که این کار اختیاری است) .\nسپس3 پیمانه برنج خیس خورده در اب را داخل یک قابلمه همراه با نمک و روغن مایع و اب ریخته و قابلمه را روی گاز می گذاریم و منتظر می شویم تا اب داخل قابلمه شروع به جوشیدن کند و تقریبا برنج نیم پز و حالت زنده داتشته باشد. سپس ان را بکش می کنیم.\nسپس کف یک قابلمه را روغن مایع می ریزیم و زعفران دمکرده را همراه با کمی برنج ابکش شده مرحله قبل کف قابلمه می ریزیم.\nسپس کمی از گوشت اماده شده را که داخل یخچال بود با دست برداشته و ابتدا ان را گرد می کنیم و به شکل همبر گرهای دایره ای کوچک پهن کرده و روی برنج می گذاریم و روی ان کمی سماق ( ریختن سماق اختیاری است) و کمی روغن مایع و سیب زمینی برش خورده ی ریزیم.\nسپس روی کباب را یک لایه برنج می ریزیم و مجددا روی برنج را کباب های گرد می گذاریم و این کار را انجام می دهیم تا مواد ما تمام شوند و لایه اخر و در روی قابلمه برنج باشد.سپس در قابلمه را می بندیم و قابلمه را روی شعله گاز با حرارت ملایم می گذاریم تا برنج دم بکشد و اماده شود.\nسپس وقتی برنج دم کشیدو آماده شد ، ان را در ظرف مناسبی می ریریم و این برنج مخلوط خوشمزه را برای وعده غذایی ناهار همراه با خیار شور و گوجه فرنگی پخته و کباب شده و سماق و سالاد شیرازی و سایر مخلفات میل می کنیم.امیدوارم از این دستور خوشتان امده باشد و ان را تهیه نمایید.نوش جان


رادیو نشاط. اخبار کروناویروس استرالیا/بسته حمایتی جدید از مستاجران ، صاحبان املاک و صنعت ساختمان در ایالت استرالیای غربی\nملبورن/سیدنی: Fri، 10 Jul 2020، 19:52\nتهران: 20 تیر 1399، 02:22 ب.ظ\nکابل: Fri، 10 Jul 2020، 14:22\nاخبار کروناویروس استرالیا/بسته حمایتی جدید از مستاجران ، صاحبان املاک و صنعت ساختمان در ایالت استرالیای غربی\nتصویب بسته حمایت جدید 154.5 میلیون دلاری برای حمایت از مستاجران ، صاحبان املاک و صنعت ساختمان در ایالت استرالیای غربی\nبه گزارش رادیو نشاط، به منظور حمایت از مستاجرانی که بواسطه شیوع ویروس کووید-19 درایالت استرالیای غربی دچار مشکل مالی شده اند، مبلغ 30 میلیون دلار کمک بلاعوض اختصاص داده خواهد شد. بر این اساس مبلغ 2000 دلار برای هریک از مستاجران واحدهای مسکونی که در اثر بحران ویروس کووید-19 بیکار شده اند در نظر گرفته خواهد شد.\nبعلاوه مبلغ 100 میلیون دلار تخفیف مالیاتی برای آندسته از مالکان واحدهای تجاری استیجاری که مبلغ اجاره خود از کسب و کارهای کوچک دچار مشکل مالی بر اثر بحران ویروس کووید-19 را کاهش داده اند، اختصاص یافته است.\nبسته حمایتی 24.5 میلیون دلاری برای کمک از صنعت ساختمان به منظور حفظ نیروی کار ماهر و کارآموزان این بخش تصویب گردید.\nاین بسته در واقع مکمل بسته 1.7 میلیارد دلاری می باشد که پیشتر برای حمایت از مشاغل کوچک و خانواده هایی که براثر شیوع ویروس کووید -19 دچار ضرر و زیان شده اند، اختصاص یافته بود.\nدولت آقای مک گوان بسته حمایتی جدید را برای پشتیبانی و کمک به مستاجران، مالکان املاک و صنعت ساختمان در دوره بحران ویروس کووید-19 به تصویب رساند.\nاین بسته شامل 6 ماه تعلیق افزایش اجاره بها، ممنوعیت تخلیه و جابجایی از 30 مارچ 2020 و 25 میلیون دلار بعنوان کمک پرداخت اجاره برای مشاغل کوچک می باشد، که ماه گذشته اعلام گردید.\nدولت آقای مک گوان همچنین 100 میلیون دلار کمک در پرداخت مالیات زمین برای مالکان واحدهای تجاری اختصاص داد.\nبرای واجد شرایط بودن به منظور بهره گیری از این بسته، لازمست صاحبان املاک مدت 3 ماه دریافت اجاره از کسب و کارهای کوچکی که بواسطه شیوع ویروس کووید-19 به میزان 30 درصد از گردش مالی سالانه آنها کاسته شده ،را به حالت تعلیق در بیاورند.\nکمک بلاعوض در نظر گرفته شده معادل 25 درصد از مالیات مربوط به سالهای 2019 و 2020 برای اینگونه واحدهای تجاری بوده و به مالکان پرداخت خواهد شد.\nنظارت برنحوه اعطا کمک بلاعوض برعهده شرکت توسعه کسب و کارهای کوچک می باشد. افراد واجد شرایط می توانند برای کسب اطلاعات بیشتر به نشانی زیرمراجعه کنند.\nتقاضا برای استفاده از این تسهیلات از اول ماه می آغاز خواهد شد.\nدولت آقای مک گوان همچنین به منظور حمایت از مستاجرانی که بواسطه شیوع ویروس کووید-19 دچار مشکل مالی شده اند، مبلغ 30 میلیون دلار کمک بلاعوض اختصاص داده است.\nبراساس این طرح به ازای چهارهفته مبلغ 2000 دلار به موجر پرداخت خواهد شد. البته این میزان غیر از توافق فی مابین موجر و مستاجر برای کاهش اجاره بها می باشد.\nمطابق این طرح مبلغ اجاره چهار هفته حداکثر تا 2000 دلار بطور مستقیم به مالکان واحدهای استیجاری پرداخت خواهد شد. البته این مبلغ جدای از توافق مابین موجران و مستاجران از بابت کاهش مبلغ اجاره می باشد.\nمدیریت و نظارت بر اعطا تسهیلات و کمک بلاعوض به مستاجران واحدهای مسکونی برعهده وزارت معادن، مقررات صنعت و ایمنی( DMLRS) می باشد. تقاضا برای استفاده از این تسهیلات از اول ماه می 2020 آغاز خواهد شد.\nمستاجرانی که شغلشان را از دست داده یا برای دریافت کمک در سنتر لینک ثبت نام کرده اند یا کمتر از 10.000 دلار پس انداز داشته و حداقل 25 درصد از درآمد خود را برای اجاره خرج می کنند، می توانند از این تسهیلات بهره مند شوند.\nاطلاعات بیشتر در این خصوص در سایت زیر قابل دسترسی می باشد.\nاز طرف دیگر مالکان واحدهای تجاری و مسکونی باید موافقت کنند که پس از پایان مدت اجاره تقاضای دریافت مبالغ معوق را نداشته باشند.\nبسته حمایتی 24.5 میلیون دلاری برای کمک از صنعت ساختمان به منظور حفظ نیروی کار ماهر و کارآموزان ( به ازای هر نفر 2000 دلار) دراین بخش تصویب گردید.\nسخنان و نظرات آقای مارک مک گوان، نخست وزیر\n" از خود گذشتگی مردم و تحمل فشارهای ناشی از اجرای طرح فاصله گذاری اجتماعی باعث شد تا دراسترالیای غربی ، کمترین تعداد موارد ابتلا به ویروس کووید-19 را شاهد باشیم."\n"با اینحال ما می دانیم که فاصله گذاری اجتماعی باعث شد تا بعضی از کسب و کارها به حالت رکود در آمده و گذران زندگی برای صاحبان آنها و کارکنانشان دشوار شود."\n" این بسیار غم انگیز است و ما با تمامی افرادی که از این بابت دچار ضرر و زیان شده اند، احساس همدردی می نماییم."\n" بعنوان دولت ،ما تمامی تلاشمان را برای کمک به این افراد در جهت عبور از بحران کووید-19 معطوف داشته ایم."\n"این کمک هزینه در واقع مکمل بسته حمایتی پیشین برای حمایت از کسب و کارها و خانواده ها می باشد."\nسخنان و نظرات آقای بن وایات ( Ben Wyatt ) ، وزیر خزانه داری\n" این کمک هزینه بصورت نوبتی و بمنظور تشویق مالکانی که مستاجران خود را در شرایط سخت بحران کووید-19 مراعات می نمایند، پرداخت خواهد شد."\n" ما کمک خودمان را برای مستاجران و مالکان واحدهای تجاری و مسکونی در نظر گرفته ایم."\n" در مقایسه با سایر ایالت ها که شیوه کاهش مالیات برزمین را در پیش گرفته اند، پرداخت 2000 دلار می تواند برای مستاجران و موجران بسیار مفیدتر باشد."\nسخنان و نظرات آقای جان کویی گلی( John Quigley) ، وزیر بازرگانی\n" ما اکنون در شرایط بی سابقه قرار داشته و از چالش هایی که مستاجران و موجران با آنها دست به گریبان می باشند، آگاهی داریم."\nدولت ایالتی در صدد اجرای تصمیمات و مصوبات کابینه ملی در خصوص مستاجران واحدهای تجاری و مسکونی از جمله تعلیق هرگونه تخلیه و جابجایی برای مستاجران این واحدها می باشد."\n" قوانین و مقررات جدید ، چهارچوب رابطه با حسن نیت بین مستاجران و موجران در طول درگیری با بحران کووید-19 را مشخص می نماید.\nسخنان و نظرات آقای پائول پاپالیا(Paul Papalia)، وزیر کسب و کارهای کوچک\n" این بسته به منظور حمایت مالی و تشویق مالکان واحدهای تجاری به کاهش مبلغ اجاره بها مربوط به واحدهای تجاری استیجاری کوچک که دچار مشکل ملی شده اند، در نظر گرفته شده است."\n" این طرح شامل پرداخت حداقل سه ماه کمک هزینه اجاره و تعلیق هزینه ها برای هزاران نفر از صاحبان کسب و کارهای کوچک در سرتاسر ایالت و در شرایط فعلی می باشد."\n" من از شرکت توسعه کسب و کارهای کوچک بخاطر ارائه خدمتی دیگر به این بخش در شرایط سخت و دشوار کنونی تشکر و قدردانی می نمایم."


خانه آشپزی طرز تهیه تارت گوشت و پنیر\nنوشته شده توسط: پیمان عزیزیدر تیر 18, 1392 در: آشپزیهنوز دیدگاهی برای این نوشته وجود ندارد\nآرد و نمك را داخل كاسه‌اي الك كرده و كره را تكه‌تكه مي‌كنيم، سپس با انگشت آن را به خورد آرد مي‌دهيم تا مثل خرده نان شود.\nكره: 115 گرم\nشير يا آب سرد:1/3 پيمانه\nگوشت قيمه‌اي: 200 گرم\nپيازچه خرد شده: پنج ساقه\nآرد و نمك را داخل كاسه‌اي الك كرده و كره را تكه‌تكه مي‌كنيم، سپس با انگشت آن را به خورد آرد مي‌دهيم تا مثل خرده نان شود. زرده تخم‌مرغ را افزوده و مخلوط مي‌كنيم. شير يا آب سرد را به تدريج به خمير اضافه و مخلوط كرده تا خميري به دست بيايد كه به دست تميز نچسبد. خمير را در نايلون قرار داده و در يخچال 20 دقيقه استراحت مي‌دهيم.\nدر اين فاصله پياز را خرد كرده، به همراه گوشت در كمي روغن تفت مي‌دهيم. به گوشت دو ليوان آب افزوده و با حرارت كم آن را مغز پخت مي‌كنيم. پس از پخت اجازه مي‌دهيم آب گوشت تبخير شود. رب گوجه‌فرنگي، نمك و فلفل را به گوشت افزوده، مخلوط مي‌كنيم و پس از كمي تفت خوردن حرارت را خاموش كرده تا مواد گوشتي خنك شوند. سپس پنير رنده شده و پيازچه‌ها را به مواد گوشتي اضافه و مخلوط مي‌كنيم.\nفر را با دماي 180 درجه سانتي‌گراد از یک ربع قبل روشن مي‌كنيم. خمير را به دو نيم كرده و روي سطح آردپاشي شده با وردنه پهن مي‌كنيم، يك قسمت را در قالب تارت باز كرده و مواد گوشتي را روي آن ريخته و پخش مي‌كنيم و يك لايه خمير ديگر را روي آن قرار داده و اطراف آن را به خمير زيري پرس كرده و مي‌چسبانيم. بهتر است لايه زيري بزرگ‌تر از لايه بالايي باشد تا براي ديواره ظرف نيز جا داشته باشد. روي خمير چند سوراخ يا شكاف ايجاد كرده و در فر به مدت 20 دقيقه يا تا زماني كه روي آن طلايي شود مي‌پزيم.\nمي‌توانيم از گوشت چر‌خ‌كرده نيز استفاده كنيم.\nبراي روي تارت مي‌توانيم زرده تخم‌مرغ را با قلم‌مو روي خمير ماليده تا تارت خوش‌رنگ‌تري داشته باشيم.\nمزیت های فوق العاده شیردهی برای مادران


دانلود کتاب C# 7.0 in a Nutshell: The Definitive Reference - EBooksWorld - دانلود کتاب زبان اصلی برنامه نویسی و کامپیوتر\nتاریخ: ۱۳:۲۰:۸ ۱۳۹۶/۸/۵ جمعه\nتعداد بازدید: ۷۸۶۲\nتوسط: Joseph Albahari , Ben Albahari\nC# 7.0 ششمین به روز رسانی بزرگ زبان برنامه نویسی پرچمدار مایکروسافت است که سیشارپ را در عنوان زبانی با وسعت و انعطاف پذیری خارق العاده ای قرار داده است. از یک طرف انتزاعیات سطح بالایی مثل query expressionها و asynchronous continuations را ارائه می‌دهد، در صورتی که از طرفی دیگر این اجازه را می‌دهد تا با ساختن چیزهایی مثل value typeها سفارشی و اشاره گرهای اختیاری، بهره وری بیشتری سطح پایین داشته باشید.\nهزینه ای که بابت این پیشرفت باید پرداخت شود این است که بیشتر از همیشه باید یاد گرفت. اگرچه ابزارهایی مثل IntelliSense مایکروسافت و مراجع آنلاین برای کمک به شما در کار عالی هستند، ولی آن‌ها فرض را بر این گذاشته اند که نقشه راهی برای یادگیری مفاهیم دارید. دراین کتاب دقیقا نقشه راهی به صورت مختصر و یکپارچه فراهم شده که به دور از مزاحمت و مقدمات طولانی است.\nمثل چهار ویرایش گذاشتهC# 7.0 in a Nutshell بر اساس مفاهیم و موارد استفاده سازمان دهی شده تا برای خواندن مطالب به صورت دنباله دار و مرور تصادفی مناسب باشد. این کتاب وقتی به صورت قابل ملاحظه ای در مطلبی عمیق شود که فقط با دانستن مفاهیم پایه، خوانندگان متوسط نیز مثل حرفه ای‌ها بتوانند از آن مطالب بهره مند شوند.\nاین کتاب C#، CLR و اسمبلی‌های هسته‌ی فریمورک را پوشش می‌دهد. ما به این علت بر روی این مطالب تمرکز کردیم تا بتوانیم فضا را برای مطرح کردن عناوین پیشرفته‌تری مثل همزمانی، امنیت و دامین‌های برنامه بدون به خطر انداختن عمق یا خوانایی باز کنیم. امکاناتی که برای C# 6 و C# 7 و فریمورک مربوطه جدید هستند علامت گذاری شده اند تا شما بتوانید از این کتاب نیز به عنوان مرجعی برای C# 5 و C# 6 استفاده کنید.\nبه روز رسانی: نسخه‌ی PDF واقعی و با کیفیت قرار داده شد.\nدریافت با فرمت PDF تبدیل شده و با حجم 9 مگابایت\nدریافت با فرمت azw3 و با حجم 5 مگابایت\nدانلود کتاب Illustrated C# 7\nنویسنده: Rmin3452 تاریخ: ۱۲:۴۶:۲۵ ۱۳۹۶/۸/۷ یکشنبه تعداد آرا: ۴\nچند ماه دنبال این کتاب بودم. آخرشم با ناامیدی توی سایت شما درخواست دادم. فکرشم نمیکردم به این زودی کتاب رو تهیه کنید. خیلی خیلی خیلی سپاس\nنویسنده: mokhovat تاریخ: ۱۴:۴۱:۳۴ ۱۳۹۶/۸/۱۵ دوشنبه تعداد آرا: ۱\nخیلی عالی و به روز کار می‌کنید دستتون درد نکنه\nنویسنده: aghahabibjoun تاریخ: ۹:۱:۱۶ ۱۳۹۶/۹/۶ دوشنبه تعداد آرا: ۱\nسلام خیلی خیلی ممنون . متشکرم از شما چقد سایت‌های خارجی رو گشتم خدا خیرتون بده دستتون درد نکنه\nنویسنده: elhamash تاریخ: ۱۴:۱۰:۲۲ ۱۳۹۷/۴/۲۷ چهارشنبه تعداد آرا: ۰\nسلام دمتون گرم قیمت این کتاب نزدیک 500 هزار تومنه ! اصلا فکر نمی‌کردم جایی باشه که بشه دانلود کرد . مرسی\nنویسنده: sharifi تاریخ: ۱۰:۴۳:۳۳ ۱۳۹۸/۱۱/۱ سه شنبه تعداد آرا: ۰\nسلام لطفا C# 8.0 in a Nutshell: The Definitive Reference هم در سایت قرار دهید


اختلال حافظه؛ چرا و به چه علت؟\nموضوع: اختلال حافظه؛ چرا و به چه علت؟\n23-Sep-2010, 22:33 #1\nدکتر احمد علي‌اکبري کامراني فوق‌تخصص طب سالمندي\nعضو هيات علمي دانشگاه توانبخشي\nتا به حال راجع به علل اختلال حافظه و شناخت در سالمندي بسيار صحبت کرده‌ايم و گفتيم همه آن علت‌ها غيرقابل برگشت‌اند مانند زوال عقل، سکته مغزي، آلزايمر و فراموشي‌هاي خوش‌خيم پيري...\nاما عللي هم وجود دارند که به اختلال حافظه‌اي برگشت‌پذير منجر مي‌شوند. فقط کافي است که اين علت‌ها را بشناسيد و با برطرف کردن آنها، مشکل حافظه‌تان را درمان کنيد. با اين موارد آشنا شويد:\n1) سمي بودن داروها: بعضي داروها هستند که در توانمندي شناختي و حافظه شما اختلال ايجاد مي‌کنند. فهرست بلند بالايي از داروها هستند که موجب افزايش گيجي و کاهش سطح هوشياري فرد سالمند مي‌شوند. اين داروها شامل داروهاي آرام‌بخش و اعتيادآور، برخي داروهاي ضدفشارخون، داروهاي ضداسيد معده مانند سايمتدين و رانيتيدين، داروهاي ضدپارکينسون و داروهاي ضدالتهاب مانند آسپرين هستند.\n2) کم‌کاري يا پرکاري غده تيروييد\n3) فقر ويتامين b12 و اسيدفوليک: مهم‌ترين عارضه در اثر اين کمبود ويتاميني، کم‌خوني مگالوبلاستيک است که کم‌خوني ساده‌اي نيست و به کاهش کليه سلول‌هاي خوني منجر مي‌شود و حتي علامت‌هايي چون سوءجذب و اسهال و در خانم‌ها پاپ اسميرهاي غيرطبيعي (تست سرطان زنانه‌شان به‌طور غيرواقعي مثبت مي‌شود) که موجب نگراني پزشک و بيمار مي‌شود، در جريان اين بيماري ديده مي‌شود. کمبود ويتامين b12 با اختلالات عصبي نيز همراه است. اختلال در گام برداشتن، اختلال حس تعادل، از دست دادن کنترل اسفنکتر مثانه و روده (بي‌اختياري ادرار و مدفوع)، ناتواني جنسي و زوال عقل از علايم عمده عصبي در اين کمبود هستند. از جمله علت‌هاي کمبود ويتامين b12 اينهاست:\n1) کساني که سال‌هاست رژيم سخت گياه‌خواري دارند و از مصرف تمام محصول‌هاي پروتئين حيواني پرهيز کرده‌اند.\n2) کساني که دچار سوءجذب b12 هستند و به بيماري شايع کم‌خوني سالمندي به نام آنمي پرنيسيوز دچارند (سلول‌هاي جدار معده از بين مي‌روند و توليد اسيد معده و فاکتورهاي داخلي که در جذب ويتامين b12 کمک مي‌کنند مختل مي‌شوند).\n3) نارسايي لوزالمعده و مشکلات انتهايي روده باريک مانند سل روده، لنفوم. آنچه موجب کمبود اسيدفوليک در بدن شما مي‌شود همان کم‌خوني که اشاره کردم به نام مگالوبلاستيک که با علامت افسردگي نيز همراه مي‌شود. به ياد داشته باشيد ذخيره فولات در بدن کم است و اگر شما سبزي‌ها و ميوه‌هاي تازه و پروتئين حيواني مصرف نکنيد، دچار کمبود اسيدفوليک مي‌شويد.\n4) اگر شما رژيم عمده غذايي برنج داريد و با سبزي‌ها و حبوبات و گردو و فندق رابطه خوبي نداريد، مواظب کمبود تيامين يا ويتامين b1 نيز باشيد. چاي و قهوه فراوان و آسياب کردن دانه‌هاي برنج باعث نابود شدن تيامين مي‌شود. تحريک‌پذيري عصبي و بي‌اشتهايي و درنهايت بيماري بري‌بري به علت کمبود تيامين رخ مي‌دهد.\nساعت: 01:18 بوقت GMT +4.5


نماینده بافق بر لزوم تشکیل شوراهای کارگری تاکید کرد - بافق فردا\nموقعیت فعلی شما: نماینده مردم بافق در مجلس نماینده بافق بر لزوم تشکیل شوراهای کارگری تاکید کرد\nنماینده حوزه انتخابیه مهریز:نماینده بافق بر لزوم تشکیل شوراهای کارگری تاکید کرد\nمحمد رضاصباغیان، روز سه شنبه در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: شوراهای کارگری که زبان گویای کارگر است می تواند مسائل و مشکلات حوزه کاری خود را به مدیران معادن ،شرکت ها و واحدهای تولیدی و صنفی ارجاع دهد.\nنماینده مردم بافق، بهاباد، مهریز، ابرکوه و خاتم در مجلس شورای اسلامی افزود: شوراهای کارگری ضمن اینکه از نارضایتی ها جلوگیری می کند، قادر است با زبان قانون با کارفرما و مدیران صحبت کند و نگذارد حقی از قشر کارگر ضایع شود.\nوی با بیان اینکه بسیاری از مشکلات کارگری از قانون نشات می گیرد خاطرنشان کرد: لازم است شوراهای کارگری در مسیر درست حرکت کنند تا قدرت بیان مشکلات و پیگیری آن را داشته باشند.\nاین نماینده مجلس بیان کرد: شوراهای کارگری اگر پیگیر باشند می توانند به خواسته های به حق و قانونی خود برسند و موجب امنیت شغلی، دلگرمی بیشتر کارگران و بهره وری بیشتر شوند.\nنماینده بزرگترین حوزه انتخابیه استان یزد یادآور شد: تامین اجتماعی در حال ورشکستگی است و مدیریت ها ضعیف شده و شرکت ها دچار سوء استفاده و زیان ده شده اند که در این زمینه باید با خرد جمعی چاره اندیشی شود.\nصباغیان، از تصویب یکسان سازی حقوق در مجلس شورای اسلامی خبر داد و افزود: این قانون به لحاظ بارمالی و پاره ای مشکلات هنوز اجرایی نشده است.\nحدود ۷۵ درصد مردم بافق در معادن و واحدهای صنعتی و تولیدی، اشتغال دارند و این شهرستان یکی از مناطق کارگری استان یزد محسوب می شود.\nبرچسب ها: نماینده، کارگر


1- به بیمار اطلاع دهید که آزمون های ادراری از نظر گلوکز را می توان در زمانهای خاصی در طی روز انجام داد که عموماً قبل از غذا و به هنگام رفتن به بستر مي باشد و تذكر دهيد كه از نتايج آزمايش مي توان جهت تعيين نياز وي به انسولين نيز استفاده كرد.\nآزمايش گلوكز ادرار بخشي از آزمون روتين تجزيه ادرار مي باشد. در صورت وجود آن در ادرار نشانگر درجه اي از افزايش سطح گلوكز در خون مي باشد. به علاوه از آزمايش گلوكز ادرار براي پايش ميزان كارايي ديابت قندي نيز استفاده مي شود.\nافزایش سطح گلوکز در ادرار در مواردی از قبیل بارداری، گلیکوزوری کلیوی ، سندرم فانکونی، نقایص ژنتیکی سوخت ساز در سایر قندها از قبیل گالاکتوز، فروکتوز، پنتوز و مسمومیت با مواد شیمیایی نفروتوکسیک رخ می دهد.


بثورات پوشک و راه های درمان آن در سایت ناجی طب فروشگاه آنلاین- تصاویر بثورات پوشک در برابر عفونت مخمر ,بثورات پوشک : علائم آلرژی کودکان به پوشک و راه های درمان بثورات را در سایت ناجی طب فروشگاه اینترنتی پوشک بچه بامبو بخوانید.انواع مختلف بثورات پوشک: تصاویر ، علل و درمان - سلامتی - 2020دانستن انواع مختلف بثورات پوشک می تواند به شما در انتخاب روش درمانی مناسب برای کودک کمک کند. ما در شناسایی آنها به شما کمک خواهیم کرد.\nبثورات پوشک; درماتیت سبورئیک ... عفونت‌های قارچی، مانند پای ورزشکار، کرم حلقه‌ای و عفونت‌های مخمر; آکانتوز سیاه ... از پوست خود در برابر سرما ، گرما و باد محافظت کنید.\nعلائم عفونت واژن در زنانی دیده می شود که به نسبت سایر زنان هورمون استروژن بالاتری دارند مانند زنانی که قرص های ضدبارداری با دوز بالای استروژن مصرف می کنند.\nعفونت های قارچی مانند عفونت پای ورزشکار، کرم حلقوی و عفونت های مخمر ... از پوست خود در برابر سرما، گرما و باد محافظت کنید. ... درماتیت پوشک یا بثورات پوشک که بیشتر با این عنوان شناخته می شود، یک ...\nکرم های پوشک محافظ مانند در این زمینه می تواند به محافظت از پوست در برابر سوزش، سایش و بثورات کمک کند. همچنین اسهال به راحتی می تواند به کمبود آب در کودک منجر شود، بنابراین حفظ مصرف مایعات در ...\nچگونه عفونت های مخمر واژن را از بین ببریم - علت عفونت مخمر ...\nآیا می دانید که برای از بین بردن عفونت مخمر واژن؟ این خبر نیست که شکر با سلامتی بدست آمده است، اما آیا می دانستید که قند واقعا عفونت های مخمر را تغذیه می کند؟ بنابراین با حذف بخش بزرگی از شکر از رژیم غذایی خود، شما به ...\nقبلی：کوله پشتی کیف پوشک زیبا برای پسران دختر خانمهابعد：پوشک بچه گانه سازگار با محیط زیست برای آقایان


کاهش فساد و بیکاری از اولویت های دولت دوازدهم باشد| پایگاه خبری تحلیلی اتفاقیه پایگاه خبری تحلیلی اتفاقیه\nسرویس سیاسی | کد خبر: 23626\nتاریخ انتشار: 1396/03/29 - 14:44:54\nدر گفت وگو با دو تن از فعالین سیاسی خراسان رضوی، مطرح شد:\nکاهش فساد و بیکاری از اولویت های دولت دوازدهم باشد\nعضو شورای اصلاح طلبان خراسان رضوی در خصوص انتظارات اصلاح طلبان خراسان از دولت دوازدهم، گفت: پست‌های مدیریتی می بایست بر مبنای شایسته سالاری توزیع شود. باید تبعیض جنسیتی و مردسالاری در عرصه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از بین برود.\nبه گزارش پایگاه خبری اتفاقیه ، علیزاده یکی از مهمترین دلایل انتخاب دولت حسن روحانی را تنزل نکردن به عقب دانست و اظهار کرد: مردم از رئیس‌جمهور آینده انتظار دارند که با به دست‌گیری سکان هدایت قوه مجریه، اقدامی عملی و عاجل برای مبارزه با فساد اقتصادی و اشتغال زایی انجام دهند. شاید همین موضوع است که باعث می‌شود رأی مردم در سبد کسی قرار بگیرد که در مبارزات انتخاباتی برنامه‌ای دقیق و مدون درخصوص رفع مشکلات اقتصادی از جمله بیکاری و همچنین مبارزه با فساد ارائه می‌دهد. مسائلی که این روزها به یک مطالبه جدی برای عموم مردمی تبدیل شده است.\nدبیر مجمع نیروهای خط امام (ره) استان خراسان رضوی عنوان کرد: حرکت اقتصادی دولت، حرکت جهادی مبتنی بر اقتصاد مقاومتی است.\nمظفر علیزاده با بیان اینکه از نظر بنده عملکرد اقتصادی دولت یازدهم مثبت بوده است، اظهار داشت: اگر برخی بدانند دولت گذشته چه به سر اقتصاد این مملکت آورده متوجه عملکرد مثبت دولت یازدهم خواهند شد. این فعال اصلاح طلب اظهار کرد: از سوی دیگر، یکی از انتقاداتی که از شروع دولت یازدهم وجود داشت، بی‌توجهی به جوانگرایی بود. در حال حاضر با توجه به آمار بالای حضور مردم و نیروهای جوان با خلاقیت‌های بالا که کم و بیش تجربه‌های مدیریتی هم دارند، داشتن فکر و تدبیر و روحیه جوانی نکته مهمی است. این عضو شورای مرکزی مجمع نیروهای خط امام(ره) افزود: دولت باید برای اینکه خود را از تجربه ذی‌قیمت مدیران قدیمی‌تر محروم نکند، اتاق فکرهای واقعی و جدی تشکیل دهد که بسیاری از آن‌ها در این اتاق فکرها مستقر شوند تا سرعت در کنار تجربه قرار گیرد یعنی بدین صورت که نسل اول در اتاق های فکر، نسل دوم انقلاب در رده های مدیریتی و نسل سوم نیز در سمت های معاونت و کارشناس که پرورش نیرو هم صورت گیرد. این فعال اصلاح طلب گفت: رئیس‌جمهور وعده‌هایی به مردم داده که تحقق آن‌ها نیازمند انرژی و سرعت بیشتر است تا مردم احساس کنند به دولتی رأی دادند که برای حل جدی مشکلات با سرعت بالاتری نسبت به گذشته آمده است. این مسئله انتظارات عموم، نخبگان و احزاب به‌حساب می‌آید و حتی رقبا هم از امروز حرکت دولت را دقیق‌تر نگاه می‌کنند. وی خاطر نشان کرد: چینش نیروهای مدیریتی درون استان و خصوصاً شهر مشهد، نیازمند آن است که نیروهایی همسو با دولت باشد بدین معنی که نیروهایی بر رئوس امور باشند که برنامه های دولت را قبول داشته باشند. علیزاده در انتها یادآور شد: دولت دوازدهم به هیچ عنوان نباید با منتقدین و مخالفین اش وارد تقابل شود و باید سعه صدر از کنار آنها بگذرد.\nکابینه دولت باید برنامه محور و دارای قدرت تعامل برتر باشد\nدبیر حزب موتلفه خراسان رضوی گفت: کابینه دولت دوازدهم باید منسجم، هماهنگ، برنامه محور و دارای قدرت تعامل با قوای سه گانه، مجمع تشخیص مصلحت نظام و نخبگان و سایرعوامل موثر باشد.\nجواد آرین منش در گفت و گو با ایرنا پیرامون ویژگی های هیات دولت دوازدهم افزود: از جمله مباحثی که باید مورد توجه دولت آینده قرار گیرد پایان یافتن رقابتهای سیاسی، انتخاباتی و عزم جدی برای حل مشکلات کشور است. تحقق این مهم نیازمند همدلی و هماهنگی با سایر قوا و استفاده از همه ظرفیتهای کشور در مسیر حل مشکلات است.\nوی ادامه داد: از این رو دولت دوازدهم باید کارآمد، اعتدالگرا، نقدپذیر و فراجناحی و دارای قدرت تعامل برتر باشد و بطور طبیعی جوانگرایی نیز در کنار تجربه جزو الزامات این کابینه است.\nاین فعال سیاسی گفت: هر دولتی با شرایطی خاص در زمان شروع به کار خود مواجه است لذا دولت دوازدهم هم با مشکلات و چالشهای ویژه ای در عرصه داخلی و بین المللی مواجه است.\nوی معضلات اقتصادی، ابرچالش بیکاری جوانان، نارسایی نظام بانکی، رکود اقتصادی، مشکلات زیست محیطی، آسیبهای اجتماعی و مطالبات مردم در حوزه های گوناگون را از جمله مسائل پیش روی دولت دوازدهم عنوان و بیان کرد: از سویی رهبر معظم انقلاب و مجلس شورای اسلامی انتظاراتی از دولت دارند و در قالب برنامه ششم هم مباحث و وظایفی برای آن تعریف شده که در جریان شکل گیری دولت آینده باید متناسب با شرایط، مشکلات و چالشهای پیش رو و وعده هایی که رئیس جمهوری در دوران انتخابات مطرح کرد این انتظارات محقق شوند.\nوی تکیه بر اقتصاد مقاومتی، توجه به حوزه علم و فناوری، توسعه روابط خارجی، بهره گیری از سرمایه های ایرانیان خارج از کشور، استفاده از ظرفیت اقتصادی برجام برای خروج از رکود و ایجاد رونق و توسعه اشتغال را از دیگر اولویتهای دولت دوازدهم دانست.\nدبیر حزب موتلفه خراسان رضوی افزود: یکی از اقدامات فوری برای خروج کشور از رکود انجام اصلاحاتی کوتاه مدت در حوزه نظام تولیدی، بانکی و اعمال نظارت بر بنگاه های اقتصادی و موسسات پولی، مالی و اعتباری است.\nوی ادامه داد: دولت یازدهم بخش عمده ای از انرژی و توان خود را در حوزه سیاست خارجی و مسائل مربوط به برجام صرف کرد. در این شرایط سایر مباحث تا حدودی از حیطه توجه دولت مغفول ماند و از رشد مناسبی برخوردار نشد که از جمله آنها حوزه های فرهنگی، اجتماعی و آموزشی است.\nانتهای پیام/ سید مهرداد امیر کلالی