فلسفه سیاسی چیست؟ :: رامین جهانبگلو - پورتال جامع دینگ لند\nخانه فرهنگ و هنر فلسفه سیاسی چیست؟ :: رامین جهانبگلو\nامروزه سیاست مدرن را نمی توان در گسست و بی ارتباط با سنت فلسفه سیاسی غرب در نظر گرفت، زیرا برای به وجود آوردن چنین گسستی باید تاریخ اندیشه سیاسی غرب را شناخت و در مورد آن به پرسش پرداخت. در چنین صورتی ما یکبار دیگر در سنت فلسفه سیاسی غرب قرار خواهیم گرفت. سنت فلسفه سیاسی در طی 25 قرن گذشته به صورت سنت گسستی جلوه می کند که تا به امروز بسیاری از اعتقادات و ایقان های فکری و فلسفی بشریت را مورد سئوال قرار داده است. استمرار و پیوستگی این سنت گسست به این دلیل است که فلسفه سیاسی همواره در جست و جوی حقیقتی است که مفهوم خود را در حرکت خود می یابد. لذا، از آنجا که هرگونه پرسش فلسفی ای در مورد سیاست در این خود حرکتی مفهوم حقیقت خلاصه می شود، بنابراین اشتباه است اگر ادعا کنیم که امروزه قابلیت طرح هرگونه پرسش فلسفی و داروی نقادانه در مورد وقایع سیاسی را از دست داده ایم، چون در این صورت مقوله ای تحت عنوان فلسفه سیاسی وجود نخواهد داشت.\nطرح پرسش دربارة سیاست به معنای قرار گرفتن در چارچوب فلسفه سیاسی به منزلة رشته‌ای فنی و علمی نیست. فلسفه سیاسی برخلاف فیزیک هسته‌ای یا زیست‌شناسی مولکولی رشته‌ای تخصصی نیست، زیرا فضای بسته‌ای نیست که در آن فیلسوفان فقط با یکدیگر به گفتگو در مورد فلسفه بنشینند. بی شک چنین گفتگویی میان شهروندان یک جامعه شکل می‌گیرد و در قالب مفاهیمی فکری به صورت فلسفه سیاسی درمی‌آید. ولی فلسفه سیاسی دارای ویژگی است که از بدو پیدایش آن در یونان باستان تا کنون وجود داشته. این ویژگی در پرسش در مورد چرا و چگونگی زندگی انسان‌ها در جامعة سیاسی است. این پرسش مهم از همان زمان با پرسش محوری دیگری همراه بوده و آن طرح مسئله «بهترین نوع زندگی اجتماعی» یا به عبارت دیگر طرح پرسش «بهترین رژیم سیاسی» است. شاید به همین دلیل، پرسش دربارة قدرت و استمرار آن در تاریخ از پرسش‌های کلیدی فلسفه سیاسی محسوب می‌شود. همچنین یکی از مسائل مهم فلسفه سیاسی همواره این است که این قدرت چه نهادهایی را با خود به همراه دارد، یعنی در چه قالب مدنی‌ای شکل می‌گیرد. یکی از نهادها «قانون» است که از دیدگاه فلسفه سیاسی جدای از جوهر سیاست نیست. همچنین برای فلسفه سیاسی طرح پرسش بنیادی «سیاست» با طرح رابطة میان فضای عمومی و فضای خصوصی (عدم تفکیک آن در میان کلاسیک‌ها و تفکیک آن در میان مدرن‌ها) همراه بوده است.\nپس همانطور که می‌بینیم فلسفه و سیاست جداناپذیرند. فلسفه در جامعه انسان‌ها یعنی جامعه سیاسی ظهور می‌یابد و اندیشة دربارة سیاست خود تبدیل به مفهومی فلسفی می‌شود. به همین دلیل، اندیشة فلسفی تفکری فردی است ولی معنایی جمعی دارد، زیرا در مورد مفاهیمی سخن می‌گوید که کلی و جهانی هستند. به عبارت دیگر، پرسش در مورد هستی مشترک انسان‌ها پرسشی فلسفی است. این پرسش «در» و «برای» جوامع سیاسی گوناگون معنای مختلفی می‌یابد. این جوامع می‌توانند دموکراتیک باشند یا استبدادی یا توتالیتر، یعنی به عبارتی «جوامع باز» باشند یا «جوامع بسته». جامعه دموکراتیک نتیجه پدیده‌ای است که توکویل آن را «انقلاب دموکراتیک» می‌نامد. دموکراسی از نظر او پدیده‌ای است که به پایان گرفتن سلسله مراتب سیاسی و اجتماعی و اعتلای فردیت انجامیده است. در جوامع دموکراتیک برخلاف جوامع استبدادی یا توتالیتر قانون از بالا و به شکلی متعالی به افراد داده نمی‌شود، بلکه نتیجة کُنِش سوژه‌های آزاد و خودمختار است که در مقام شهروند سیاسی قانون را درونی می‌کنند. بنابراین از نظر فلسفه سیاسی پرسش در مورد سیاست، پرسشی در مورد «زندگی مشترک» انسان‌هاست و فیلسوف فردی است که دربارة این هستی مشترک می‌اندیشد و با ذهنی آزاد در مورد این موضوع با افراد دیگر وارد گفتگو می‌شود. ولی فیلسوف برای سخن گفتن دربارة هستی سیاسی (که بنا به تعریف امری مشترک است) محتاج به فلسفه سیاسی است. از آنجا که فیلسوف خود شهروند جامعة سیاسی است پس می‌توان نتیجه گرفت که فلسفه سیاسی خود نتیجة جامعه سیاسی است که در مورد اهداف و غایت‌های زندگی مشترک خود می‌اندیشد. به عبارت دیگر، به همان اندازه که سیاست به معنای هنر سازماندهی جامعه در طی قرون متوالی با ما همراه بوده، به همان اندازه نیز پرسش فلسفی در مورد سیاست در جوامع سیاسی مطرح شده است. دلیل این امر را در این موضوع می‌توان دید که سیاست از محتوایی کاملاً انسانی برخوردار است، یعنی نه جوهری حیوانی دارد و نه جوهری الهی، بلکه به جوهر اجتماعی انسان برمی‌گردد. ولی آیا هر اجتماع انسانی‌ای را می‌توان جامعة سیاسی نامید؟ و آیا در اجتماعی انسانی همه چیز سیاسی است یا اینکه باید میان سیاست (la politique – politics) و امر سیاسی (le politique – policy) تفاوت قائل شد؟ همچنین چگونه باید میان آنچه که سیاسی است و آنچه که سیاسی نیست (برای مثال بُعد زیبایی شناختی) فرق گذاشت؟ مگر غیر از آن است که سیاسی کردن ابعاد غیرسیاسی همیشه فاجعه به بار می‌آورد (دو تجربه فاشیسم و استالینیسم در قرن بیستم گواه این امر است)؟\nپس بحث در مورد فلسفه سیاسی به چه گونه‌ای صورت می‌گیرد؟ تا چه حد می‌توانیم از فلسفه‌ای صحبت کنیم که به تحقیق در مورد سیاست می‌پردازد، ولی خطر ایدئولوژی شدن آن را تهدید نمی‌کند؟ در حقیقت زمانیکه از فلسفه سیاسی سخن به‌میان می‌آید، باید تفاوتی میان آن و علوم سیاسی قائل شد. علوم سیاسی به شناخت داده‌های کُنِش سیاسی گفته می‌شود که به تحقیق در مورد امور تصمیم‌گیری سیاسی می‌پردازد. بدین‌گونه، علوم سیاسی به تفحص و تجسس در مورد ویژگی‌های خاص سیاست می‌پردازد ولی نگاهی به جوهر سیاست ندارد. در عوض، فلسفه سیاسی به ماهیت، معنا و شکل‌گیری مفهوم سیاست توجه دارد، یعنی هدف آن نوعی پدیدارشناسی سیاست است. شاید به‌همین دلیل، فلسفه سیاسی از روزمرگی سیاست فاصله می‌گیرد و به عنوان فکری فلسفی نگاهی انتقادی به مقوله سیاست دارد. ولی فاصله گرفتن فیلسوف سیاسی از روزمرگی سیاست به منزلة بی تفاوتی او به معنای تاریخ بشری نیست. فیلسوف سیاسی در تنهایی اتاق کارش قلم می‌زند ولی با ورق زدن صفحات تاریخ با واقعیت سیاسی جهان درگیر است. در حقیقت می‌توان گفت که فیلسوف سیاسی به نوعی «نقد عقل سیاسی» دست می‌زند، یعنی در دادگاه عقل به داوری در مورد مفهوم سیاست می‌نشیند. در اینجا باید به تفاوت میان فیلسوف سیاسی و ایدئولوگ اشاره کرد. ایدئولوگ زنده ساختار ایمانی پروژه سیاسی خود است در حالیکه فیلسوف سیاسی با ارزیابی انتقادی پروژه‌های سیاسی چارچوب‌های ایمانی را مورد پرسش قرار می‌دهد. ایدئولوگ پیوسته و به طور دائم از حقیقت سیاسی‌ای دفاع می‌کند که آن را مطلق می‌پندارد، ولی فیلسوف سیاسی همواره در جست‌وجوی حقیقت سیاسی است. شاید به همین دلیل نیز فلسفه از بدو پیدایش تا به امروز در مورد «ابداع و آفرینش سیاسی» پرسش طرح کرده است.\nاگر به ریشه‌های یونانی دو مفهوم «سیاست» و «فلسفه» باگردیم، یعنی به دو کلمة politeia و philosophia، می‌بینیم که برای یونانیان باستان این دو موضوع فقط در چارچوب دولتشهر یا پولیس (polis) معنا می‌یابد. از دیدگاه یونانیان باستان «سیاست» اساساً امری انسانی است و نه الهی. همچنین سیاست در چارچوب نگرش کیهان محور قرار می‌گیرد و بخشی از طبیعت جهان (phusis) است. وقتی ارسطو می‌گوید «انسان به طور طبیعی حیوانی سیاسی است» (zoon politikon) منظور او این است که سرشت و طبیعت انسان او را برای زندگی در دولتشهر آماده کرده است. پس دولتشهر یا پولیس (polis) که کلمه سیاست (politeia) مشتق از آن است، جامعه‌ای است که به طور طبیعی شکل گرفته است و واقعیت آن در قالب نظم کیهانی معنا می‌یابد. به عبارت دیگر، از نظر یونانیان باستان انسان دلیلی برای ابداع زندگی سیاسی ندارد، چون به شکل «داده‌ای طبیعی» در اختیار او قرار گرفته است. مسئله اصلی انسان‌ها شکل دادن و سامان دادن به این «دادة طبیعی» است که ارسطو از آن به مثابه «سامان سیاسی جامعه» (politeia) یاد می‌کند. بدین‌گونه، سیاست از نظر یونانیان باستان «هنر سازماندهی جامعه‌ای» است که بر مبنای منطقی کیهان محور شکل می‌گیرد. به همین دلیل، از دیدگاه فیلسوفان یونانی زندگی در دولتشهر امری ضروری است. از نظر ارسطو: «آن فردی که نمی‌تواند در جامعه زندگی کند و یا آن شخصی که خودکفاست و احتیاجی به جامعه ندارد، یا خداست یا حیوانی وحشی». پس برای یونانیان باستان غایت «سیاست»، زندگی در دولتشهر است که با خود علم کُنِش (prattein) را به همراه دارد. «علم کُنِش» شناختی است که هنر سازماندهی جامعه را از طریق ابداع قوانین مطرح می‌کند. از این رو، سیاست فقط مدیریت امور اجتماع نیست. بلکه همچنین عمل و کُنِشی است در جهت انتخاب درست قوانین. این قوانین را چه کسی یا چه کسانی انتخاب می‌کنند؟ از دیدگاه آتنی‌های قرن پنجم قبل از میلاد، داوری در مورد قوانین و انتخاب عادلانه و درست هیچگاه به عهدة یک فرد نیست، بلکه در قدرت یک جمع نهفته است. به همین دلیل، ارسطو در بخش سوم، فصل اول، پاراگراف 1275 کتاب سیاست می‌نویسد: «در آتن دموکراتیک قدرت به هیچکس تعلق ندارد».\nآتنی‌هایی که در تصمیم‌گیری‌های سیاسی شرکت دارند و همگی از برابری گفتار (isegoria) و برابری در مقابل قانون (isonomia) برخوردارند، شهروندان مرد بالای 18 سال و زاده از پدر و مادر آتنی هستند. از این‌رو، دولتشهر (polis) فقط فضایی برای زنده ماندن نیست، بکله قبل از هر چیز «فضای سیاسی زندگی مشترک» است، یعنی گستره همگانی که جمع در آن حضور می‌یابد. پس حقیقت دولتشهر حقیقت کُنِش آزاد شهروندان است. بدین جهت، حقیقت واقعیتی متعالی نیست که از جوهر دولتشهر جدا باشد. دولتشهر در عقاید و افکار (doxei) شهروندان خلاصه می‌شود. در اینجا می‌توان به سنت افلاطونی مبارزه با عقاید (doxei) و جست و جوی حقیقت متعالی در عالم ایده‌ها (eidei) اشاره کرد که نتیجه مخالفت سرسختانة افلاطون با عملکرد دموکراسی آتنی است. افلاطون با تأکید بر جدایی «جهان ایده ها» از «جهان هستی» دولتشهر آتنی، اقتدار حقیقتی متعالی را وارد فلسفه سیاسی یونان باستان می‌کند.\nفلسفه سیاسی قرون وسطی که نتیجه اعتلای مسیحیت در اروپاست، از دو سنت فلسفة افلاطونی (در یونان) و رواقی (در رم باستان) تأثیر پذیرفته است. از این جهت، دنیای قرون وسطی فلسفه سیاسی را تحت سلطة الهیات مسیحی قرار می‌دهد. فلسفه سیاسی مسیحیت بر مبنای اندیشة فلسفی پدران کلیسا یعنی افرادی چون آگوستین قدیس، پُل قدیس و توماس آکویناس قدیس پایه‌ریزی شده است. پُل قدیس در خطابة خود به رومی‌ها می‌گوید: «جهان انسان‌ها باید از قانون نظام الهی پیروی کند»، و آگوستین قدیس به دنباله‌روی از پُل قدیس فلسفه سیاسی خود را بر پایة تفکیکی میان دولتشهر الهی (cite de Dieu) و دولتشهر انسانی (cite des homes) قرار می‌دهد. بدین گونه، محور اصلی فلسفه سیاسی قرون وسطی دیگر مفاهیمی چون «پولیس» (polis) یا سی‌ویتاس (civitas) نیست، بلکه مفهوم regnum یا قلمرو پادشاهی است، که منظور قلمرو حضرت مسیح می‌باشد.\nفلسفه سیاسی مسیحی در جست‌وجوی ایجاد دولتشهری «این جهانی» نیست و به همین جهت به مقولة res publica (امر عمومی) نمی‌پردازد، بلکه از قوانین الهی و از جمهوری الهی سخن به میان می‌آورد. به همین دلیل، نقش فلسفه سیاسی کلیسای مسیحی ایجاد واسطه‌ای میان ارادة الهی و ارادة مردم است. ولی فلسفه سیاسی مسیحی مفهوم «سیاست» را در قالب منظومة ذهنی جدیدی قرار می‌دهد که فاصلة بی پایان و بی کرانی میان خداوند و مخلوق او ایجاد می‌کند. بدین ترتیب، در فلسفه سیاسی قرون وسطی دولتشهر انسانی معنای فلسفی‌اش را از اقتدار الهی می‌گیرد و هدف کُنِش انسان‌ها در زمینة سیاست چیزی نیست جز دستیابی به زندگی اخروی. پس همانطور که برای یونانیان باستان دولتشهر بدون ارجاع به مفهوم فوسیس (phusis) و قالبی کیهان محور بیهوده و بی معنا جلوه می‌کند، به همانگونه از دیدگاه فلسفه سیاسی قرون وسطی کُنِش انسانی بدون توجه به نگرشی خدا محور غیر قابل توضیح و توصیف است.\nگسست واقعی فلسفه سیاسی مدرن با اندیشة سیاسی کلاسیک در قرن 17 میلادی صورت می‌گیرد. در اینجا مدرنیته با نقد و پشت‌سر گذاشتن دو نگرش کیهان محور یونانی و رومی و خدامحور قرون وسطایی به جهانی عقل‌محور دست می‌یابد. از این زمان به بعد موضوع اصلی فلسفه سیاسی بحث در مورد «ابداع سیاسی» است. به عبارت دیگر، سیاست خود تبدیل به اثری بشری (artefactum) می‌شود که باید آن را ابداع کرد. در این دوران با نظریه‌های قرارداد اجتماعی روبرو می‌شویم که هدف اصلی آنها تجزیه و تحلیل پیدایش جامعة سیاسی و یافتن راه حلی برای تحکیم سامان اجتماعی است. قراردادهای اجتماعی مدرن برخلاف پیمان‌های دورة باستان و دورة قرون وسطی همگی از عقلانیتی سیاسی، فلسفی و اجتماعی پیروی می‌کنند و برخلاف پیمان‌های مسیحی بر مبنای نگرشی طبقه‌بندی شده و سلسله مراتبی قرار نمی‌گیرند. به همین جهت، در قراردادهای اجتماعی مدرن قدرت دنیوی (potestas) دیگر تحت سلطه و اقتدار (auctoritas) پاپ و کلیسا نیست.\nبا شروع قرن 17 میلادی نظریة «حق طبیعی» جایگزین نظریة «حق الهی» می‌شود و به صورت مفهوم کلیدی فلسفه سیاسی مدرن درمی‌آید. فلسفه سیاسی مدرن با فاصله گرفتن از چارچوب الهی ـ سیاسی (theologico – politique) که دارای ماهیتی کل‌گرا (holistic) است، سیاست را بر پایة جهانی عقل‌محور قرار می‌دهد. از نظر فلسفه سیاسی مدرن، سیاست دیگر داده‌ای طبیعی نیست، بلکه عنصری است که باید ابداع شود. این دورة اول مدرنیتة سیاسی است که از اندیشة ماکیاولی تا وقوع انقلاب فرانسه در سال 1789 ادامی می‌یابد. مسئله اصلی‌ای که در این دوره در زمینة فلسفه سیاسی مطرح می‌شود، ارتباط مستقیم میان جهان عقل‌محور (یا عقلانیت مدرن) و قدرت سیاسی (یا حاکمیت) است. با قرائت جدیدی از متون یونانی و رومی نگرش جدیدی در فلسفه سیاسی ایجاد می‌شود که در قالب مفهوم «حاکمیت» شکل می‌گیرد. مفهوم حاکمیت بیانگر فلسفه سیاسی‌ای است که دیگر به دنبال دستیابی به زندگی اخروی نیست، بلکه در جهت ایجاد و حفظ جامعة سیاسی‌ای است که بر اساس ایدة قرارداد اجتماعی طرح‌ریزی شده است. منظور از «حاکمیت» در اینجا نه دولتشهری کیهان‌محور است و نه قدرت سیاسی‌ای خدامحور، بلکه قدرتی این جهانی است که مستلزم اراده و مسئوولیت تک تک افراد اجتماعی است. بنابراین می‌توان گفت در چارچوب «حاکمیت» است که مدرن‌ها تاریخ را «در این جهان» و بر مبنای «سیاستی این جهانی» شکل می‌دهند. به عبارت دیگر، فلسفه سیاسی مدرن res publica (امر عمومی) را در ارتباط با طبیعتی ریاضی شده و مالک یافته می‌اندیشد، یعنی بر مبنای مفهوم دکارتی res extensa.\nدر تاریخ فلسفه سیاسی غرب، ماکیاولی به‌عنوان اولین نظریه‌پرداز «حاکمیت» مدرن شناخته شده، ولی جالب اینجاست که او هیچگاه این مفهوم را در نوشته‌هایش به کار نمی‌برد. ماکیاولی سیاست را به منزة گسست با نظم الهی ـ سیاسی می‌اندیشد و از آن به عنوان قلمرویی از قدرت یاد می‌کند که در حقیقت حاکمیت مدرن است. بدین‌گونه، می‌توان گفت که از ماکیاولی به بعد مدرنیته سیاسی سیاستی انسانی می‌شود. ولی اگر سیاست دارای ماهیتی انسانی است بنابراین سیاست بیانگر پروژه‌ای انسانی است و اندیشیدن دربارة این پروژة انسانی به معنای فراهم آوردن فضای کُنِش سیاسی است. از دیدگاه ماکیاولی، این فضای کُنِش سیاسی فضایی خودمختار است، چون «درخود» و «برای خود» شکل می‌گیرد، یعنی ماهیت آن را اصلی خارج از خودش تعیین نمی‌کند. بدین‌گونه فلسفه سیاسی‌ای که در مدرنیتة اول با ماکیاولی آغاز می‌شود نه بر مبنای اصلی الهی است و نه بر پایة نظامی کیهانی، بلکه نگرشی کاملاً و مطلقاً انسان‌محور است. از این رو، می‌توان گفت که از ماکیاولی به بعد مدرن‌ها برخلاف کلاسیک‌ها (قدما) سیاست را به مثابه «آن چیزی که هست» (یعنی واقعیت تاریخی ـ سیاسی جهان) و نه «آن چیزی که باید باشد» (یعنی مدینه‌ای افلاطونی یا آگوستینی) می‌اندیشند. مسئله مدرن‌ها سیاست آرمانی مدینة فاضله نیست، بلکه واقعیت سیاسی است که در قالب مفهوم «حاکمیت» شکل می‌گیرد. پس حقیقت سیاسی در جهانی تاریخی قرار می‌گیرد و نه در دنیای خارج از آن. در اینجا ماکیاولی از «ضرورتی» سخن می‌گوید که تاریخی است و نه ناکجا آبادی. طرح مسئله «ضرورت» از سوی ماکیاولی به معنای نگرشی نوین به رابطة میان اخلاق و سیاست است. در نگاه شهریار ماکیاولی غایت کُنِش سیاسی نیک و شر نیست، بلکه اقتدار یا عدم اقتدار است. از نظر ماکیاولی، مردان سیاسی یا پیامبرانی با سلاح و یا پیامبرانی بی سلاح هستند. به همین دلیل ماکیاولی کُنِش سیاسی را در ارتباط با فضیلت اخلاقی طرح نمی‌کند، بلکه از هنر و قابلیتی (virtu) سخن می‌گوید که سیاستمدار برای رام کردن ضرورت تاریخی به آن محتاج است. همانطور که می بینیم، سیاست در اندیشة سیاسی مدرنیته اول (برخلاف فلسفه سیاسی قرون وسطی که سیاست را به‌عنوان قلمرو گناه و گناهکاران می‌اندیشید) قلمرو کُنِش انسان‌ها در قالب حاکمیت شهریاری یا جمهوری است.\nژان بودن (Jean Bodin) نویسندة شش رساله دربارة جمهوری در ادامة نظریة سیاسی ماکیاولی از حاکمیت به منزلة «ارادة حکمران» سخن می‌گوید. از دیدگاه بودن حاکمیت یعنی داشتن قدرت قانون‌گذاری. پس دولت به گفته بودن بر مبنای قدرت قرار می‌گیرد و این قدرت دارای ماهیتی تاریخی ـ سیاسی است. بدین‌گونه با بودن اصل حاکمیت در قالب دولیت تاریخی تجلی می‌یابد. دولت مدرن به مثابه قدرتی ظهور می‌کند که «مشروعیت محور» و «حاکمیت محور» است، زیرا مشروعیت و حاکمیت آن هر دو در قدرت سیاسی‌ای خلاصه می‌شود که این جهانی است.\nبا تامس هابز و پروژة لویاتان، حاکمیت پایه و اساس انسانی قانون می‌شود. هابز، برخلاف ماکیاولی بودن که شهریار را مرکز حاکمیت قرار می‌دهند، به افراد به منزلة اراده‌های ایجاد کنندة قرارداد اجتماعی توجه می‌کند. از نظر او حاکمیت اتحاد افراد اجتماع در کالبدی سیاسی و اطاعت آنها از هنجارها و ساختارهای این کالبد است. آنچه که موجب ایجاد این اتحاد و پیمان می‌شود مسئله امنیت و ترس از مرگ است. به‌همین دلیل، غایت قرارداد هابزی صلح مداوم ساختار سیاسی از طریق قانون است. هابز برای تشریح جامعة سیاسی‌ای که در نظر دارد از مفهوم «وضع طبیعی» به‌عنوان وضعیت منطقی ماقبل سیاسی‌ای صحبت می‌کند. ولی استفادة هابز از مفهوم «طبیعت» به معنای فوسیس phusis یونانی نیست، بلکه ارجاع او به طبیعت ریاضی شدة گالیله و دکارت است. «قانون طبیعی» که هابز از آن صحبت می‌کند نه طبیعتی غایت‌گرا است و نه طبیعتی الهی. هدف هابز تأسیس فلسفه سیاسی نوینی است که تکمیل کنندة انقلاب گالیله‌ای در زمینة عمل فیزیکی است. به همین دلیل، می‌توان گفت که لویاتان هابز اولین کوشش در جهت علمی کردن سیاست است که جایگزین بینش ارسطویی از سیاست و انسان می‌شود. هرچند که در لویاتان هابز منشاء و مشروعیت تأسیس قرارداد اجتماعی را در «مردم» قرار می‌دهد ولی معتقد است که مردم در ازای پیمانی که با حاکمیت وضع می‌کنند از هیچگونه آزادی سیاسی برخوردار نیستند.\nفلسفه سیاسی اسپینوزا را می‌توان به عنوان اندیشه‌ای ضد هابزی درنظر گرفت، زیرا مبنای فلسفه سیاسی او در ایدة «ترس از مرگ» نیست، بلکه بر پایة مفهوم «آزادی» است. آنجا که هابز از امیال فردی حرکت می‌کند، اسپینوزا از مفهوم potentia به معنای نیروی طبیعی انسان سخن به میان می‌آورد. از دیدگاه اسپینوزا آزادی پایه و اساس کالبد سیاسی است و غایت سامان سیاسی آزادی مردم و نه سلطة حکمران بر مردم می‌باشد. به همین جهت، اسپینوزا انتقال تمامی قدرت‌ها را به یک نفر نوعی از بردگی می‌داند و نه صلح. شاید به همین علت، از نظر اسپینوزا نیروی طبیعی افراد امری تجزیه‌ناپذیر و تفکیک‌ناپذیر است، زیرا به گفتة او آزادی سیاسی یک ضرورت طبیعی است.\nمنتسکیو نیز همچون اسپینوزا غایت فلسفه سیاسی مدرن را مسئله ارادی می‌داند. پروژة منتسکیو در روح‌القوانین اندیشیدن در مورد آزادی و شکل دادن به آن در قالب قانون اساسی است. از دیدگاه او، آزادی فقط در ارتباط با ضرورت قوانین امکان‌پذیر است و آنچه را که ما «قانون» می‌نامیم در حقیقت چیزی نیست جز رابطة موجود میان عناصر تشکیل‌دهندة سامانی تاریخی ـ سیاسی. مسئله منتسکیو برخلاف هابز و اسپینوزا ایجاد قراردادی اجتماعی نیست، بلکه به تعادلی سیاسی در جامعه است. پرسش فلسفی او در مورد شیوة تأسیس کالبد سیاسی نیست. فلسفه سیاسی منتسکیو برپایة پرسشی در مورد نهادها و به‌ویژه نهاد قانون بنا شده است. منتسکیو از خود می‌پرسد: «چه چیزی ساختار یک نهاد سیاسی را تعیین می‌کند؟» و پاسخ او به این سئوال وحدت میان «طبیعت» و «اصل» است. دولت از نظر منتسکیو کلیتی طبیعی و اصولی است. طبیعت یا طبیعت هر حکومتی با اصلی منطبق است، برای مثال ترس برای استبداد و فضیلت برای جمهوری. لذا، برای ایجاد تعادل در دولت باید به روابط میان قوای سه‌گانه توجه کرد و آنها را به طور مفهومی از یکدیگر جدا ساخت. به گفتة منتسکیو در دولتی که بر مبنای آزادی قرار گرفته باشد، هر قوه‌ای از مطلقه‌شدن قوة دیگری جلوگیری به‌عمل می‌آورد. همانطور که می‌بینیم، فلسفه سیاسی منتسکیو برای اولین بار بر مبنای تفکیکی جامعه شناختی از اشکال گوناگون قدرت گرفته است و منتسکیو به‌عنوان جامعه‌شناسی مدرن این تفکیک و طبقه‌بندی را با بها دادن به قانون اساسی انگلستان در مقابل استبداد شاهی در فرانسه شکل می‌دهد. منتسکیو در جست‌وجوی مدل کلی و جهانی‌ای برای حاکمیت سیاسی است که از نظر او در قانون اساسی انگلستان تجلی می‌یابد.\nبا روسو کل مفهوم حاکمیت است که مورد سئوال قرار می‌گیرد. هابز، اسپینوزا و منتسکیو، هر سه از حاکمیت با میانجی سخن می‌گویند. ولی برای روسو مشروعیت سیاسی بر پایة حاکمیت مردم و نه اصل نمایندگی قرار می‌گیرد. از این رو تفکر روسو فیلسوفی است مدرن با نفسی کلاسیک، زیرا می‌کوشد تا تجربة یونان باستان را در مدرنیتة سیاسی پیاده کند. برای او نمایندگی سیاسی چیزی نیست جز فساد حاکمیت، زیرا از نظر او ارادة مردم امری تجزیه‌ناپذیر است. مبنای هستی شناختی فلسفه سیاسی روسو «اراده کلی» (volonte generale) است. «ارادة کلی» یک من کلی است که ضامن آزادی همگان است. پس «اراده کلی» یعنی ارادة مردم که بیانگر اندیشة مردم در مورد مردم است. به‌عبارت دیگر، به گفتة روسو زمانی‌که مردم می‌اندیشند، اندیشة آنها شکلی کلی به خود می‌گیرد زیرا در شکلی کلی به آزادی می‌اندیشند. شکی نیست که روسو یکی از مهم‌ترین محورهای فلسفه سیاسی مدرن است و تمام کوشش فلسفی و سیاسی لیبرالیسم فراسوی قرن نوزدهم (افرادی چون بنجامن کنستان) به منظور رد اندیشه سیاسی روسو و نظریه دموکراسی بدون میانجی اوست.\nاز روسو به بعد و با انقلاب فرانسه و نتایج فلسفی و تاریخی آن دورة مدرنیتة سیاسی دوم آغاز می‌شود که بیان فلسفی آن را در سه فیلسوف آلمانی یعنی کانت، فیشته و هگل می‌توان بررسی کرد. اگر قبول داشته باشیم که روسو متفکری است که کلیت دولت مدرن را نه در قالب «نهادی تاریخی» (همچون منتسکیو) بلکه در چارچوب ایده‌ای فلسفی (چون اراده کلی) می‌اندیشد، پس می‌توان نتیجه گرفت که ایده‌آلیسم آلمانی کانت، فیشته و هگل کوششی است برای نظام‌مند کردن این ایده و بیان آن در قالبی متافیزیکی. خوانندگان تیزبین کانت می‌دانند که او کالبد سیاسی و غایت آن را بر مبنای عقل محض عملی پایه‌ریزی می‌کند. نتیجه فلسفی این عمل دو چیز است: یکی، توجه به زندگی مشترک سیاسی انسان‌ها بر مبنای حق به‌عنوان ایدة پیشینی عقل و دیگر طرح چگونگی رابطة میان شهروندان و دولت برپایة مفهوم حق. از دیدگاه کانت آنچه که مطلق است و باید از آن پیروی کرد حاکمیت قانون است و نه حاکمیت حکمران، زیرا قانون ایده‌ای عقلانی است که عقل به نحوی خودمختار به خود می‌دهد. پیروی از قانون به منزلة پیروی از عقل و آگاهی از مفهوم «بشریت» است که به منزلة مفهومی کلی ما را به ایدة صلح مستمر و پیوسته می‌رساند. به‌گفتة کانت صلح مستمر نتیجه تجلی عملکرد عقل عملی است. به عبارت دیگر، فلسفه سیاسی مدرن با اندیشیدن دولت به‌عنوان امری سیاسی ارادة مدرن غایت خود را در صلح مدنی و بین‌المللی مستمر و پیوسته می‌یابد. بدین‌گونه، چون جامعة سیاسی بر اساس هیچگونه اصل متعالی و از پیش تعیین شده‌ای قرار نگرفته، پس تجلی حاکمیت عقلانی مردم درقالب قانون شکل می‌گیرد.\nدر اینجا به فلسفه سیاسی هگل می‌رسیم که نقطة پایانی دورة دوم مدرنیتة سیاسی است. هدف هگل آشتی دادن ایدة روسویی دولت (که برپایة ارادة کلی است) با فلسفه پدیدارشناختی خودش (که سیر عقل در تاریخ) است. دولت هگل ساختاری مدرن و عقلانی است، چون همانطوری که دیدیم قانون از نظر مدرن‌ها تجلی جامعة مدرن است. از دیدگاه هگل دولتی که به طور عقلانی در مورد خود می‌اندیشد در چارچوب کلیتی قانونی و یا قانون کلی این عمل را انجام می‌دهد. به همین دلیل، هگل معتقد است هرآنچه که واقعی است عقلانی است و هرآنچه که عقلانی است واقعی است. از نظر هگل، دولت نقطة تلاقی میان واقعیت تاریخی و عقل پدیدارشناختی است. هگل برخلاف نظریه‌پردازان قرارداد اجتماعی در فکر توضیح «وضع طبیعی» نیست، زیرا به فکر اندیشیدن در مورد منشاء دولت نیست. برای هگل دولت داده‌ای تاریخی و پدیدارشناختی است و به همین جهت ساختار دولت خود دولت است. پس با هگل فلسفه سیاسی شکل تاریخی‌گر به خود می‌گیرد، زیرا دولت هگلی منشاء و غایتی تاریخی دارد. به‌گفتة هگل دولت واقعیتی است که در آن جزئیت فرد با کلیت عقل در آشتی قرار می‌گیرند. شاید به همین علت است که فقط دولت و نه جامعة مدنی می‌تواند ادعای کلی بودن را بکند، زیرا جامعة مدنی فضای اقتصادی جامعه را تشکیل می‌دهد یعنی «نظام احتیاجات» است و آزادی در چارچوب نظام احتیاجات مطرح نمی‌شود. هگل فلسفه سیاسی را واقعیت «اخلاق عمومی» (Sittlichkeit) توصیف می‌کند. اخلاق عمومی وحدت میان «حق انتزاعی» و «اخلاقیات» است، یعنی آنجا که حق به شکل نظام اخلاقی عمومی توسط شهروندان درونی می‌شود. پس اخلاق عمومی همسانی میان واقعیت تحقق یافتة افراد به منزلة آزادی و فرایند شکل‌گیری حق است. دولت عقلانی‌ترین و واپسین مرحلة شکل‌گیری حق است. به‌گفتة هگل دولت آزادی تحقق یافته است. همانطور که می‌بینیم از نظر هگل فلسفه سیاسی خود مرحله‌ای از فرایند کلی روح و ذهن است که به شکلی پدیدارشناختی ـ منطقی در تاریخ تحقق می‌یابد. بدین‌گونه با فلسفه سیاسی هگل دورة دوم مدرنیته سیاسی به پایان می‌رسد. پس به همانگونه که به قول هایدگر هگل پایان متافیزیک ذهنیت است، پایان دوره‌ای از فلسفه سیاسی مدرن نیز می‌باشد.\nدورة سوم مدرنیتة سیاسی با مارکس و نیچه آغاز می‌شود. ویژگی این دوره مخالفت با فلسفه سیاسی هگل و متافیزیک ذهنیت است. مارکس و نیچه با به پرسش‌گذاشتن تاریخ متافیزیک غرب و به‌ویژه تاریخ ذهنیت اصول فلسفه سیاسی مدرن را زیر سئوال می‌برند. از دیدگاه مارکس پاسخ به پرسش‌های اجتماعی و سیاسی دیگر وظیفة فلسفه سیاسی مدرن نیست، زیرا به‌گفتة او این پراکسیس انقلابی است که تعیین‌کنندة شکل سیاسی آتی است و روابط اقتصادی و سیاسی میان شهروندان را تعیین می‌کند. مارکس سیاست را از حیطة فلسفه بیرون می‌کند، چون از نظر او فلسفه دیگر قدرت اندیشیدن دربارة سیاست را ندارد. مارکس با زیر سئوال بردن کالبد سیاسی فلسفة هگل آزادی تاریخی را از نو بر پایة کلیتی انقلابی توصیف می‌کند. بدین‌گونه مارکس «هستی شناسی انقلاب» را جایگزین پدیدارشناسی سیاسی هگل می‌کند.\nنیچه به نوبة خود مورد سئوال قراردادن تاریخ فلسفه غرب (که نقطه آغازین آن ایده‌آلیسم افلاطون و پایان آن ایده‌آلیسم هگلی است) فلسفه سیاسی مدرن را دچار بحران می‌کند. او با نقد ارزش‌های مسیحی و ارزش‌های سیاسی جامعة بورژوایی مدرن در جست‌وجوی صورت نوعی و ازلی جدیدی برای انسان است که در مفهوم کلیدی «ارادة معطوف به قدرت» شکل می‌گیرد. بدین‌گونه نیچه می‌کوشد تا انسان دموکراتیک مدرن را پشت‌سر گذارد و به انسان جدیدی با ارزش‌های فلسفی و سیاسی جدیدی دست یابد. عبور نیچه از آنچه که او «افول بشریت» می‌نامد به معنای نفی جوهر بشری نیست بلکه به منزلة کامل کردن آن است. نیچه به دنبال رنسانس جدیدی است که نقد مطلق ارزش‌ها را با خود به همراه دارد. نقد مطلق ارزش‌ها به معنای نقد و عبور از نیروهای تضعیف‌کننده و تخریب‌کننده انسان است. به‌عبارت دیگر، از نظر نیچه مبارزه سیاسی نبرد درونی‌ای است که میان دو نگرش اخلاقی در درون انسان اتفاق می‌افتد. به‌همین جهت، می‌توان گفت که با نیچه فلسفه سیاسی تبدیل به تبارشناسی اخلاق می‌شود.\nبا نقد نیچه‌ای و مارکسی فلسفه سیاسی مدرن راه برای دورة چهارم مدرنیتة سیاسی باز می‌شود. از مهم‌ترین ویژگی‌های این دوره رویارویی فیلسوفان سیاسی با توسعة عقل ابزاری و واقعیت توتالیتر قرن بیستم است. در این دوره ما با سه نحلة اساسی و متضاد در زمینة فلسفه سیاسی روبه‌رو هستیم: اول، نقد استراوسی فلسفه سیاسی مدرن که به دنبال نقد هایدگری از تاریخ متافیزیک شکل می‌گیرد. دوم، نقد آرنت از سیاست مدرن و کشف دوبارة معنای کُنِش سیاسی و سوم، نقد پسامدرن از فلسفه روشنگری و سیاست مدرن که به بحران سوژه متافیزیکی و افول فاعل سیاسی مدرن می‌انجامد.\nبه‌طور خلاصه، در فلسفه سیاسی پسامدرن سه محور اصلی اندیشه وجود دارد که در آثار فوکو، بودریار و واتیمو دیده می‌شود. میشل فوکو فلسفه سیاسی را درقالب آنچه که او «میکروفیزیک قدرت» می‌نامد جای می‌دهد. در حالیکه ژان بودریار معتقد به افول فاعل سیاسی و پایان فلسفه سیاسی است. واتیمو نیز به نوبة خود بر این عقیده است که در دورة پساتاریخ (که ما در آن به سر می‌بریم) ما با بحران مفاهیم اساسی و پایه‌ای روایت مدرن دولت درگیریم. بدین گونه، تجربیات سیاسی و اجتماعی کوتاه‌مدت جایگزین روایت‌های تاریخی و سیاسی درازمدت می‌شوند.\nولی بحث اصلی برای زنده‌کردن فلسفه سیاسی میان لئواستراوس و هانا آرنت صورت می‌گیرد. لئواستراوس به دنبال هایدگر و نیچه بر این عقیده است که غرب درگیر بحران معنوی عمیقی است. ولی او برخلاف نیچه و هایدگر ریشه‌های این نیهیلیسم معاصر را در گذار فلسفه سیاسی کلاسیک به فلسفه سیاسی مدرن می‌بیند. برای استراوس اندیشه سیاسی غرب دارای دو وجه است: یک وجه کلاسیک و یک وجه مدرن. تفاوت میان این دو وجه بر مبنای مفهوم «طبیعت» قرار گرفته است. از دیدگاه استراوس فلسفه سیاسی کلاسیک «طبیعت» را به شکل مقوله‌ای ابدی درنظر می‌گیرد که تعیین‌کنندة نظمی کیهانی است. به همین دلیل برای کلاسیک‌ها مقولة «حق طبیعی» در درون ساختار زندگی مشترکی طرح می‌شود. کلاسیک‌ها «زندگی مشترک» را برپایة غایت یا telos قرار می‌دهند. پس می‌توان گفت که فلسفه سیاسی کلاسیک اندیشه‌ای غایت‌گرا است. به‌گفتة استراوس موضوع اصلی فلسفه سیاسی کلاسیک طرح این پرسش است که: «بهترین نظام سیاسی کدام است؟». استراوس معتقد است که پاسخ به این پرسش در قالب بینشی تاریخی‌گر امکان‌پذیر نیست. نقد استراوس به فلسفه سیاسی مدرن در ارتباط با جوهر تاریخی‌گر آن است. به قول او، جوهر تاریخی‌گر فلسفه سیاسی مدرن، با یکی کردن موضوع «واقعیت» و موضوع «آرمان» (یعنی آنچه که باید باشد) ما را به «آنچه که هست» تقلیل می‌دهد. از نظر استراوس نمونة بارز چنین نگرشی اندیشة سیاسی ماکیاولی است که به منظور ایجاد ساختار فلسفه سیاسی مدرن ایدة نظم طبیعی و طبقه‌بندی شده یونان باستان را مورد سئوال قرار می‌دهد و تاریخ را به مثابه واسطة میان «آنچه که هست» و «آنچه که باید باشد» مطرح می‌کند. به عبارت دیگر، استراوس اشکال بزرگ فلسفه سیاسی مدرن را در این امر می‌داند که مدرن‌ها موضوع «بهترین نظام سیاسی» را در رابطه با حاکمیت یک فرد (ماکیاولی) و یا یک جمع (روسو) در نظر می‌گیرند و «نظم طبیعی عینی» را به نقد می‌کشند. یکی از مسائل مهم لئواستراوس شیوة قرائت مدرن‌ها از متون کلاسیک است. او معتقد است که چون فلسفه سیاسی کلاسیک (یعنی افلاطون، ارسطو و فلسفه قرون وسطی) تاریخی‌گر نیست، بنابراین نمی‌توان از طریق پژوهشی تاریخی به حقیقت متون فلسفه سیاسی کلاسیک پی برد. به عبارت دیگر باید برای درک متون کلاسیک کوششی در جهت فهم «حقیقت» آن کرد. چنین کاری در صورتی امکان‌پذیر است که فقط به خود متن توجه نشود بلکه به پدیده‌ای توجه شود که متن ما را به طرف آن هدایت می‌کند. به‌همین دلیل، استراوس معتقد به «هنر خواندن میان خطوط» است، زیرا به عقیدة او فیلسوفان سیاسی کلاسیک برای دو نوع خواننده می‌نوشتند: یک نوع خوانندة عام و یک نوع خوانندة خاص. آنچه که برای همگان نوشته شده آشکار و عیان است، ولی آنچه که برای خواص نوشته شده رمزآمیز و اسرارآمیز است. همانطور که می‌بینیم، سنت استراوسی فلسفه سیاسی به بازگشت به فلسفه سیاسی کلاسیک است. این سنت که در دانشگاه شیکاگو شکل گرفت، بعدها با شاگردان استراوس و به‌ویژه شخص آلن بلوم (Alan Bloom) ادامه پیدا کرد.\nسنت دیگری که در 30 سال گذشته تأثیر بسزایی بر ساختار فلسفه سیاسی مدرن داشته، در اندیشة سیاسی هانا آرنت تجلی می‌یابد. هرچند که آرنت خود کلمة «نظریه سیاسی» را به‌جای «فلسفه سیاسی» به کار می‌برد و به وضوح در کتابش سنت پنهان به این مسئله اشاره می کند که «به محفل فیلسوفان تعلق ندارد»، ولی با وجود این نقش او در شکل دادن به فلسفه سیاسی دموکراتیک جدیدی در غرب مهم بوده است. هرچند که هانا آرنت با تقسیم‌بندی استراوسی میان فلسفه سیاسی کلاسیک و فلسفه سیاسی مدرن موافق نیست، ولی او خود یکی از منتقدان سرسخت مدرنیته است. آرنت معتقد است که ما در دورة مدرن به دو نوع بیگانگی رسیده‌ایم: از یک سو بیگانگی به جهان و از سوی دیگر بیگانگی به کرة ارض. این بیگانگی دوگانه به دلیل گسستی است که با گذشتة ما صورت گرفته. ولی آرنت با آگاهی کامل از این گسست می‌کوشد تا رابطة جدیدی میان انسان‌های مدرن و میراث فلسفی گذشته ایجاد کند. او این رابطه را در عمل «اندیشیدن» می‌بیند. اندیشه برای آرنت به معنای طرح پرسشی در مورد ماهیت سیاست و چگونگی زندگی سیاسی انسانهاست. به‌گفتة آرنت در دوران ما رابطة «اندیشه» و «رویداد» قطع شده است و وظیفة فیلسوف و اندیشمند بازاندیشی در مورد رویدادهاست. اندیشیدن در مورد رویدادها به معنای ایجاد محورهای فکری برای سامان بخشیدن به معنای سیاست است. از آنجا که سیاست جهان مشترکی است که انسان‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کند، پس سیاست را می‌توان به عنوان تنها فضایی در نظر گرفت که به زندگی افراد اجتماع معنا می‌بخشد. از نظر آرنت سیاست تنها فضایی است که انسان‌ها قادرند در آن به آزادی خود دست یابند. از این‌رو، سیاست جهان کثرت است، زیرا جهان مشترک انسانهاست. این کثرت شرط لازم «گفتار» و «کُنِش» انسانی است. از دیدگاه آرنت «کُنِش» همواره آغازی نو است و این شروع جدید است که به ما اجازة آزاد بودن را می‌دهد. آرنت دو مسئله، آزادی و کُنِش سیاسی را در ارتباط با دو پرسش مطرح می‌کند. اول اینکه، چگونه می‌توان بعد از تجربه رژیم‌های توتالیتر در مورد سیاست اندیشید؟ و دوم، چگونه و چرا در جهان امروز فضای خصوصی بر فضای عمومی تسلط یافته است؟ از نظر آرنت، پاسخ به این دو پرسش در نحوة اندیشیدن و داوری کردن در مورد رویدادهای تاریخی خلاصه می‌شود. به گفتة او، اندیشیدن یعنی در جست‌وجوی معنا بودن و طرح پرسش در مورد جهان مشترک انسان‌ها. لذا، تنها با طرح پرسش و داوری صحیح است که انسان‌ها می‌توانند در مورد موضوع «شر» (که سیاست جهان معاصر را تهدید می‌کند) مسئولانه فکر و عمل کنند. برای آرنت تنها راه مبارزه با «شر» و ناامیدی که در زمینة سیاست ایجاد می‌کند، از نو اندیشیدن سیاست است. از نو اندیشیدن یعنی قدرت طرح کردن سئوال در برابر رویدادهای سیاسی‌ای ما را به پرسش وامی‌دارند.\nپس در پاسخ به این سئوال که «فلسفه سیاسی چیست؟» می‌توان گفت: فلسفه سیاسی سیاستی فکر شده است، یعنی آنجا که سیاست خود تبدیل به مفهومی فلسفی می‌شود. بدین‌گونه، فیلسوف سیاسی با طرح مفهوم حقیقی سیاست می‌تواند به حقیقت سیاست دست پیدا کند، زیرا فلسفه سیاسی چیزی نیست جز سیاستی فلسفی.\nقبلیاندیشه های نیچه :: ترانه جوانبخت\nبعدیطرح های شاد و ارزان برای دکوراسیون منزل شما\nنگاهی به زندگی و اندیشه های پابلو نرودا :: عادل جهان آرای\nبه گزارش دینگ لند ندا جعفری در روزنامه اعتماد نوشت: مطابق گزارش اخیر بانک مرکزی، قیمت مسکن در تهران با افزایش ۸ درصدی روبه‌رو...\nطالبان ۲ مرزبان ایرانی را به اسارت گرفتند؟\nکلاهبرداری اینترنتی با لهجه بندری\nقرائتي / تفسير آيه 5 سوره نساء – سفیه حق تصرف...\nمعرفی کتاب جنبش های اجتماعی و دمکراتیزاسیون، به کوشش سعید مدنی...


وسایل آزمایشگاهی و طرز کار آنها\n- لوله آزمایش: برای مشاهده واکنش ها وتشکیل رسوب وهمچنین حرارت دادن مایعات ومحلول ها مورد استفاده قرار می گیرد.\n2- جا لوله ای : برای قرار دادن لوله های آزمایش به کار می رود.\n3- لوله شوی(برس): برای استفاده برس را داخل لوله نموده وبچرخانید تا لوله تمیز شود . دقت کنید فلز سر لوله شوی بیرون نباشد تا لوله نشکند. چنانچه با آب وپودر ظرفشویی تمیز نشد می توان از اسید نیتریک غلیظ استفاده کرد.\n4- بشر: در اندازه های متفاوت بوده وبرای حرارت دادن- تبخیر وصاف کردن به کار می رود. وبه اندازه های حجمی متفاوت موجوداست.\n5- بالن: به دو شکل ته گرد وته صاف وجود داشته وبرای تقطیر و جوشاندن مایعات به کار می رود.\n6- ارلن مایر: ظرف مخروطی شکلی است که برای جوشاندن محلول ها و همچنین تیتراسیون مورد استفاده قرار می گیرد.\n7- کروزه ( بوته چینی): برای سوزاندن و یا ذوب کردن اجسام به کار می رود.\n8- بالن ژوژه: برای تهیه محلول با غلظت معین به کار می رود.مقدار لازم ازماده برای غلظت مورد نظر را داخل آن ریخته و سپس حلال را به تدریج افزوده وتکان می دهیم تا سطح محلول به خط نشان برسد.\n9- گیره فلزی یا چوبی (Clamp) : برای گرفتن لوله آزمایش و ظروف داغ ( مثل کروزه ) به کار می رود.\n10- استوانه مدرج(مزور): برای برداشتن مقدار معین مایع به کار می رود. برای خواندن درجات مزور ویا هر ظرف مدرج دیگر باید آن را بر روی سطح افقی قرار داد وبه طور عمودی به درجات نگاه کرد. برای مایعات ترکننده باید درجه مربوطه به قسمت فرورفتگی مایع خوانده شود. ترتیب درجه بندی استوانه مدرج برعکس بورت و پیپت است.\n11- بورت: برای برداشتن مقداری از مایع ( در عمل تیتراسیون ) مورد استفاده قرار می گیرد.\n12- کاغذ صافی : برای صاف کردن یک مایع از اجسام مختلفی از قبیل پارچه – پشم – پنبه نسوز و کاغذ صافی استفاده می شود.در آزمایشگاه معمولا کاغذ صافی مورد استفاده قرار می گیرد.\n13- پیست ( آبفشان ) : ظرف محتوی آب مقطر است که برای شستشو رسوب ها و اضافه کردن آب مقطر به کار می رود.\n14- قیف ( Funnel ) : نوع معمولی آن شیشه ای ولی قیف پلاستیکی نیز وجود دارد . از قیف برای جدا کردن رسوبات ( به کمک کاغذ صافی ) و انتقال مایعات می توان استفاده کرد. بعضی از انواع قیف ها که شیر دارند برای جدا کردن مایعات مخلوط نشدنی مورد استفاده قرار می گیرند. ( قیف جدا کننده )\n15- قطره چکان ( Dropper) : لوله شیشه ای است که نوک آن باریک شده و در انتهای آن لاستیکی قرار دارد. هنگام استفاده لاستیک را فشار دهید تا قطره چکان پر شود و با فشار مجدد لاستیک ، قطره قطره محلول خارج می شود.\n16- پنس فلزی ( Clip) : برای برداشتن اجسامی که نباید آن ها را با دست برداشت از پنس فلزی استفاده می کنند. مانند فلزات داغ و یا جمع آوری ذرات فلز مانند سدیم و جابجا کردن وزنه های ترازو به کار می رود.\n17- ارلن مایر (Flask) : ظروف مخروطی شکلی هستند که برای جوشاندن محلول ها و یا در آزمایشات سنجش حجمی به کار می رود . ( در زیر بورت )\n18- مثلث نسوز : آن را روی حلقه یا سه پایه قرار می دهند و سپس کروزه را روی آن قرار می دهند.\n19- سه پایه فلزی (Tripod) : که می توان چراغ را زیر آن قرار داد و توری را روی آن گذاشت.\n20- کروزه یا بوته ( Crucible) : که از چینی یا فلز درست شده که برای ذوب کردن اجسام یا سوزاندن آن ها در کوره به کار می رود.\n21- کپسول چینی : برای تبخیر و خشک کردن محلول ها به کار می رود.\n22- ها ون( Mortar) : که ممکن است چینی یا شیشه ای باشد برای ساییدن و مخلوط کردن ( اجسام خمیری ) از آن استفاده می شود. برای نرم کردن اجسام سخت ابتدا آن ها را توسط چکش باید خرد کرد .ضمنا دسته هاون را به طور عمودی به جسم نزنید بلکه با ملایمت عمل ساییدن را انجام دهید.\n23- شیشه ساعت (Watch glass) : که برای تبخیر فوری مصرف دارد . ضمنا آن را روی دهانه بشر یا کپسول چینی می گذارند تا بخارات به خارج منتشر نشود.\n25- سانتریفوژ : که در اثر چرخش باعث جدا شدن رسوب ها از محلول ها می شود.\n26- چوب پنبه سوراخ کن : چند میله فلزی تو خالی است که در داخل هم قرار دارند ، برای استفاده به هر قطر که لازم باشد میله را روی چوب پنبه قرار دهید و میله عمودی را با دست بچرخانید تکه های چوب پنبه داخل لوله را با دیگری جدا کنید.\n27- دماسنج : درجات دماسنج ها معمولا بر حسب فارنهایت یا سانتیگراد ( سلسیوس) تنظیم شده است و در هر حالت ممکن است جیوه ای و یا الکلی باشد . میزان دقت دماسنج به درجه بندی آن بستگی دارد. به طوری که هر چه فاصله بین درجات بیشتر باشد خطای کمتری در خواندن خواهیم داشت.\n28- دسیکاتور : در قسمت پایین آن جسم جاذب الرطوبه ای وجود دارد که هوای داخل را خشک می نماید کروزه های داغ را داخل آن آن قرار داده تا سرد شوند.\n29- پیپت : به دو صورت مدرج و حبابدار وجود دارد . از آن برای برداشتن حجم معینی از مایع استفاده می شود .در پیپت مدرج ، صفر در بالا و ماکزیمم حجم آن در پایین نوشته شده و مقدار دلخواه از مایع را می توان با آن برداشت.\n۳۰- قیف جداكنندهSeparating funnel\nاین قیف مجهز به یك شیر است كه برای جدا كردن مایعات با جرم حجمی متفاوت بكار می رود .\n۳۱- توری نسوزWire Gauze\nوسیله ای مشبك فلزیی كه قسمت وسط آن روكشی نسوز دارد و مانند مثلث نسوز روی سه پایه قرار گرفته تا حرارت مستقیم به آنها نرسد و حرارت پخش شود.\n۳۲- چراغ گازی(چراغ بونزن)Bunsen burner\nچراغ گازی آزمایشگاهی است در این چراغ یك گاز سوختی متان یا بوتان با هوا مخلوط شده و می سوزد به یاد مخترع آن بونزن (شیمیدان آلمانی )نامگذاری شده است\n۳۳- چراغ الكلیAlcohol burner\nچراغ كار آزمایشگاه است با حرارت كمتر و معمولا در نبود چراغ بونزن استفاده می شود.\nوسیله ای است چینی یا فلزی ،مانند قاشق (با دو سر )كه برای برداشتن مواد جامد از ظرفی وانتقال آن به ظرف دیگر كاربرد دارد.\n۳۵- همزن(آژیتاتور)Glass stirrer\nمیله بهمزن؛ میله شیشه ای تو پر كه برای مخلوط كردن محلولها ویكنواخت كردن گرمای یك محل وریخت مخلوطی روی كاغذ صافی به كار می رود.\nاز پووار براي مكش استفاده مي شود اما در صورتي كه مواد سمي باشند قبل از استفاده از پووار بايد از سالم بودن آن اطمينان حاصل كنيم و آن را با آب امتحان كنيم .\nطرز تهیه کردن محلول در این صورت برای تهیه یک محلول مقدار دقیق ماده حل شونده را در بالن\nبرای وصل کردن ظرفها ( ارلن، بالن و روش درست خواندن سطح مایع در پیپت طرز کار فلاسک خلاء\n(مثل رقیق کردن بالن های ژوژه معمولا در دمای 25 درجه حجم درست طرز استفاده: بالن\nچگونگی تیتر کردن+استفاده از پیپت\nحالا چطوری تیتر کنیم که دقیقا درست دربیاد: هنگام تیتر کردن تو بالن ژوژه ولی این درست\nدر سبد کپسول های 20 کیلویی گاز پروپان ، برای پر کردن بالن بالارونده درست طرز عملکرد\nطرز کار: هنگام گرم کردن بوته کردن داخل آن مانند بالن ته گرد متفاوت درست می شود و\nوسایل آزمایشگاهی و طرز 8- بالن ژوژه: برای که از چینی یا فلز درست شده که برای ذوب کردن\nبرای پاک کردن بالن های ژوژه معمولا در دمای 25 درجه حجم درست طرز استفاده: بالن حجمـی\nطرز تهیه ی محلول را کردید محتویات آن را داخل بشر بریزید چون اسید بعدی را در همین بالن درست\nطرز درست کردن بالن\nنمونه سوالات فصلهای مختلف کتاب مبانی علم رایانه\nاعلام نتایج استخدامی استانداری فارس تاریخ آزمون 91/3/26\nرييس سازمان ثبت اسناد و املاك كشور از سمت خود استعفا كرد.\nجزایر فی فی - تایلند\nکلیپس مو (گل پارچه ای - مدل شماره ی یک)\nزمان تحویل مدارک پذیرفته شدگان استخدام استانداری در سه سازمان\nدانلود فیلم مرد عنکبوتی 1 دوبله فارسی


مزایا و عوارض جانبی خوردن گیلاس در بارداری\nگیلاس ویتامین C فراوانی دارد، اما آیا می توان در دوران بارداری گیلاس مصرف کنیم؟ در دوران بارداری، شما باید در مورد فواید و عوارض جانبی چیزی که می خورید اطلاعات داشته باشید.\nآیا می توانیم در دوران بارداری گیلاس مصرف کنیم؟\nگیلاس ها غنی از کلسیم، منیزیم و پتاسیم هستند که مواد مغذی و ضروری برای رشد و توسعه جنین هستند. با این حال، مصرف بیش از حد از آنها می تواند منجر به افزایش قند خون شود. این یک واقعیت شناخته شده است که خوردن گیلاس در دوران بارداری برای مادر و جنین مفید است. با این حال، به یاد داشته باشید که در خوردن آنها اعتدال را رعایت کنید. گیلاس خشک شده آغشته به سولفیت است. بنابراین، مصرف آن در دوران بارداری ممکن است باعث التهاب در بانوان بارداری که حساس به سولفیت هستند، شود.\nمزایای خوردن گیلاس در بارداری\nشما می توانید در دوران بارداری، گیلاس مصرف کنید. گیلاس غنی از ویتامین C و سایر مواد مغذی است که باعث افزایش ایمنی بدن در بانوان باردار می شوند.\nگیلاس یک منبع غنی از مواد مغذی است. در زیر فهرستی از فواید خوردن گیلاس در طول سه ماهه اول بارداری و بعد از آن را آورده ایم.\nاین میوه بهترین میوه برای خوردن در دوران بارداری است زیرا به جریان خون در جنین کمک می کند و بهتر مواد غذایی را از مادر به جنین می رساند.\nگیلاس غنی از مواد معدنی سالم، ویتامین ها، آنزیم ها، اسید فولیک و غیره است.\nطعم شیرین و ترش گیلاس به بهبود حالت تهوع در دوران بارداری کمک می کند.\nگیلاس حاوی فیبر است که از یبوست در دوران بارداری جلوگیری می کند و باعث بهتر شدن عملکرد روده می شود.\nخوردن گیلاس خشک اسهال را درمان می کند.\nگیلاس مقدار بسیار زیادی آهن دارد و با خوردن گیلاس شما می توانید مشکلات مرتبط با خون مثل کم خونی در دوران بارداری را درمان کنید.\nملاتونین موجود در گیلاس، اعصاب شما را آرام می کند. خوردن گیلاس اضطراب در بانوان باردار را کاهش می دهد و به یک خواب خوب کمک می کند.\nآنتوسیانین ها در گیلاس بسیار مفید هستند و از سلول های عصبی جنین محافظت می کنند و باعث سلامت مغز جنین می شوند. همچنین در درمان میگرن که به علت نوسانات سطح استروژن ایجاد می شود، کمک کننده است.\nاکثر بانوان باردار از ورم بدن رنج می برند که شما با خوردن روزانه گیلاس می توانید این ورم ها را کاهش دهید.\nدر دوران بارداری، التهاب بسیار رایج است و خاصیت آنتی اکسیدان و ویتامین C موجود در گیلاس مانع از التهاب می شود.\nگیلاس یک میوه آبدار است و آب زیادی دارد. بنابراین، مصرف آنها از کمبود آب جلوگیری می کنند و پتاسیم موجود در گیلاس، انرژی را افزایش می دهد و از خستگی بانوان باردار جلوگیری می کند.\nافزایش شدید فشار خون در دوران بارداری می تواند برای مادر و جنین بسیار خطرناک باشد. پتاسیم در گیلاس به کنترل سطح فشار خون کمک زیادی می کند.\nعوارض جانبی خوردن گیلاس در بارداری\nگیلاس مواد مغذی و ویتامین های فراوانی دارد. با این حال، ممکن است خوردن آن در دوران بارداری با مشکلاتی همراه شود.\nهشدارها در هنگام مصرف گیلاس\nدر اینجا برخی از اقدامات مهم که قبل از خوردن گیلاس باید انجام دهید، را آورده ایم.\nبه یاد داشته باشید قبل از مصرف گیلاس حتما آنها را بشویید. اگر گیلاس ها به خوبی شسته نشود، ممکن است باعث عفونت شود که می تواند برای مادر و جنین مشکل ایجاد کند. قبل از مصرف گیلاس در دوران بارداری حتما با پزشک خود مشورت کنید.\nگیلاس خشک با سولفیت ها پوشش داده می شود تا آنها بهتر حفظ شوند. بنابراین، اگر به سولفات آلرژی دارید، از خوردن آنها اجتناب کنید. در صورتی که شما تمایل به خوردن گیلاس خشک دارید، آنها را نیم ساعت در آب گرم غوطه ور کنید تا سولفیت آنها قبل از خوردن شسته شود.\n1- آیا خوردن گیلاس در دوران بارداری مفید است؟\n2- ارزش غذایی و فواید میوه گیلاس\n3- خوردن تمشک قرمز چه خواص و مضراتی دارد؟\n4- خوردن کیوی چه فوایدی برای بدن دارد؟\n5- فواید و عوارض خوردن توت فرنگی\n#ارزش غذایی گیلاس\n#فواید میوه گیلاس\n#خوردن گیلاس در دوران بارداری\n#مزایای خوردن گیلاس در بارداری\n#عوارض جانبی خوردن گیلاس در بارداری


دانشجو - موافقت میشل عون با کناره‌گیری مصطفی ادیب - صاحب‌خبر\nشنبه ۵ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۱ شناسهٔ خبر: 42962020 - سرویس سیاسی\nبه گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، «میشل عون» رئیس جمهور لبنان، امروز (شنبه)، کناره‌گیری «مصطفی ادیب» مأمور تشکیل کابینه این کشور را پذیرفت.\nروز چهارم آگوست (۱۴ مرداد) بود که انفجاری مهیب منطقه بندرگاه بیروت را ویران کرد؛ انفجاری که بیش از ۱۹۰ کشته و ۶۵۰۰ مجروح به دنبال داشت. در پی این انفجار و بروز بحران سیاسی در لبنان «حسان دیاب» نخست‌وزی پیشین این کشور استعفا کرد و مصطفی ادیب با رأی پارلمان لبنان به عنوان مأمور تشکیل کابینه در این کشور انتخاب شد.\nکناره‌گیری مصطفی ادیب


درباره پرفروش ترین فیلم های سال - آرش\nدرباره پرفروش ترین فیلم های سال\nرکوردشکنی با تب ابتذال!\nاتفاق بحث برانگیزی است؛ فیلم «گشت 2» به کارگردانی سعید سهیلی رکورد فروش را در سینمای ایران شکست! این فیلم با فروش 19میلیارد تومان (تا میانه خرداد امسال) از میزان فروش فیلم «فروشنده» عبور کرد و لقب پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را به دست آورد. دلیل بحث برانگیز بودن این مسئله را شاید بتوان در معکوس بودن کیفیت این فیلم با رقم فروش آن دانست. در روزگاری نه چندان دور، فیلم های پرفروش سینماها حتی اگر محتوا یا کیفیت هنری خوبی هم نداشتند، حداقل از شاخصه هایی چون جذابیت، موضوع بکر یا حرکت روی خط قرمزها برخوردار بودند. به طور مثال، فیلم های «عقاب ها» و «کانی مانگا» که از آن ها به عنوان پرتماشاگرترین فیلم های تاریخ سینمای ایران یاد می شود، علاوه بر اینکه از نظر محتوایی آثاری مهم و فاخر هستند، برای مخاطب دهه 60 نیز جاذبه و هیجان بسیار زیادی داشتند. همچنین فیلم «اخراجی ها» که جزو آثار پرفروش و یکی از فیلم های پرتماشاگر تاریخ سینمای ایران لقب یافته نیز علاوه بر موضوع بکر و حرف جدید، محتوایی جسور داشت و بر لبه خطوط قرمز رایج در زمان خودش حرکت می کرد. اما فیلم «گشت 2» نه تنها از هنر، محتوا و تکنیک خالی است که حتی جاذبه، تازگی و جسارتی هم ندارد! پس چرا این فیلم به چنین رکوردی داست یافته است؟\nبا بررسی آثاری که در صدر جدول فروش سینمای ایران قرار دارند، می توان به نتایج قابل تأملی رسید. در حال حاضر، فیلم های «گشت 2»، «فروشنده»، «خوب، بد، جلف»،«من سالوادور نیستم»، «محمد رسول الله(ص)»، «سلام بمبئی» و «50 کیلو آلبالو» به ترتیب، رتبه های اول تا هفتم جدول پرفروش های سینما را در اختیار دارند. اگر «فروشنده» و فیلم اخیر مجید مجیدی را از این جمع جدا کنیم، سایر فیلم ها رتبه ضعیف و بسیار ضعیف را از همه منتقدان سینما دریافت کرده اند. ضمن اینکه به زعم اکثر منتقدان سینما فیلم «فروشنده» ضعیف ترین فیلم کارنامه اصغر فرهادی محسوب می شود. شرایط فیلم «محمد رسول الله(ص)» نیز بسیار خاص است. استقبال از این فیلم بیش از آنکه به خود فیلم مربوط باشد، به خاطر تقدس نام آن است و مردم به خاطر پیامبر اعظم(ص) به دیدن این فیلم رفتند.\nاما درباره سایر فیلم ها، چند عامل، منجر به قرار گرفتن آن ها در صدر جدول پرفروش های تاریخ سنیمای ایران شد.\nعامل اول، هزینه بلیت سینماست. اگر تا چند سال قبل، کسب چنین عنوانی یک موضوع مهم و کم نظیر محسوب می شد، اما امروز و به مدد بالا رفتن قیمت بلیت سینماها، فروش گیشه، لزوما به معنی پرمخاطب بودن یک فیلم نیست. چنان که بسیاری از آثاری که به عنوان پرفروش ترین فیلم های سینما شناخته می شوند، از نظر تعداد تماشاگر، حتی جزو 50 فیلم اول هم قرار نمی گیرند. در مقابل، فیلم هایی چون «عقاب ها» ، «کانی مانگا» و «اخراجی ها» که در صدر سه فیلم اول، از لحاظ تعداد مخاطب قرار دارند، با قیمت کنونی بلیت، شاید به رقم فروش بیش از 40 ، 50 میلیارد تومان می رسیدند.\nبا این اوصاف، پرفروش ترین فیلم های دو، سه سال اخیر، حتی یک سوم فیلم های پرمخاطب تاریخ سینمای کشور نیز تماشاگر نداشته اند. حتی اگر نخواهیم به سال های خیلی دور هم برویم، فیلم های پرفروش در یک سال گذشته، با افزایش چهار برابری قیمت بلیت سینما نسبت به زمان اکران اخراجی ها، به این رکورد دست یافته اند.\nعامل دوم، نحوه مدیریت اکران فیلم هاست. اگر دقت کنید، از بین هفت فیلم پرفروش، پنج فیلم کمدی هستند. طی سال های اخیر، جریان هایی که گاه از آن ها به عنوان مافیای اکران یاد می شود، فضای بسیار گسترده ای برای نمایش این گونه فیلم ها فراهم کردند. مثل فیلم «گشت 2» که در اکران نوروز امسال 27 سالن سینمایی در خدمتش قرار گرفت! این رقم را با تعداد سینماهای اختصاص یافته به «نبرد خلیج فارس 2» که تنها یک سالن است مقایسه کنید تا به عمق فاجعه و بی عدالتی حاکم بر اکران سینما پی برد!\n«گشت 2» که به تازگی لقب پرفروش ترین فیلم سینمای ایران را کسب کرده است، مصداق بارز یک فیلم ضعیف و در عین حال مبتذل است. این فیلم، همچنان که از اسم آن پیداست، ادامه قسمت اول این فیلم است. فیلمی که پنج سال قبل با نام «گشت ارشاد» روی پرده رفت. اما به واقع، قسمت دوم، چند گام عقب تر است. تولید آثار دنباله دار، یک سنت رایج در سینمای جهان محسوب می شود که در ایران هم چند سالی است باب شده است. جذابیت و فروش بالا نمی توانند دلیلی برای ساخت قسمت های بعدی برای یک فیلم باشد. بلکه یک فیلم باید ظرفیت لازم برای ادامه پیدا کردن داشته باشد که «گشت» فاقد چنین ظرفیتی است. نتیجه این شده که ما با فیلمی مواجه هستیم که از کنار هم قرار گرفتن چند موقعیت کاریکاتوری و یک مشت دیالوگ لوده و پیش پا افتاده شکل گرفته است.\nداستان «گشت 2» در ادامه قسمت قبل این فیلم، درباره همراهی سه شخصیت خلافکار است. آن ها با ظاهرسازی و جا زدن خود در نقش های مختلف، در پی سود هستند. اما آنچه فیلم را از واقعیت دور کرده، تکیه بر توان ذهنی یکی از آن ها در غیب گویی است. چون مشخص نیست که این توانایی چگونه در ذهن او ایجاد شده است.\nاما به جز ساختار ضعیف، باید به استفاده از الفاظ رکیک در این فیلم هم اشاره کرد. تکیه اصلی «گشت 2» برای ایجاد کمدی، استفاده از تعابیر دوپهلو با معنای ضداخلاقی است. البته به کار رفتن محدود چنین تعابیری در فیلم های کمدی به امری عادی و معمول تبدیل شده است. تقریبا در همه فیلم های کمدی سینمای کشورمان می توان دو سه عبارت یا کلمه که تاحدودی رکیک هستند را دید. اما اینکه کل فضای کمدی یک فیلم را بیان حرف های مستهجن در بر گیرد، از آن اتفاقات نادر است. معلوم نیست که چرا دستگاه نظارت سازمان سینمایی هیچ فشاری برای کاهش این حجم از لودگی زبانی در فیلم نیاورده اند؟! احتمالا هیچ فیلمنامه ای در کار نبوده که کسی بخواهد نظارت یا سانسوری روی آن انجام دهد و همه دیالوگ های فیلم، موقع تصویربرداری شکل گرفته اند.\nیکی از دلایل ساخته شدن فیلم هایی چون «گشت 2» از بین رفتن جایگاه و اهمیت کمدی در سینماست. کمدی، یکی از گونه های مهم در تاریخ سینمای ایران و جهان بوده است که خیلی از حرف های فلسفی، اجتماعی و سیاسی از طریق آن به انسان ها ابلاغ شده اند. مصداق روشن این نوع فیلم ها، آثار چارلی چاپلین هستند. این نوع فیلم ها می توانند انتظارات اصلی ما از سینما را برآورده کند. هم نیازهای تفریحی و سرگرمی مردم را تأمین کند و از این مسیر چرخ های اقتصادی سینما را به گردش درآورد. همچنین با بهره از ظرفیت و قدرت نفوذ و تأثیرگذاری این ژانر جذاب و پرطرفدار، می توان بسیاری از مفاهیم و پیام های ارزشمند فرهنگی و اجتماعی را به طور غیرمستقیم در سطح جامعه منتشر کرد. اما تعریف و جایگاه کمدی در سینمای ما تغییر کرده است. یعنی در سینمای سال های اخیر ما، هر کس صرفا قصد کار تجاری دارد و می خواهد مردم را به سینما بکشاند و حرف یا هنر تازه ای ندارد، سراغ ساخت فیلم کمدی می رود! البته در فیلم «گشت 2» هم چند کنایه و شعار سیاسی و اقتصادی هم پراکنده می شود. اما واقعیت این است که اگر در فیلم، یکی از آدم ها فریاد برآورد که چرا اختلاس گرها و مفسدان اقتصادی را دستگیر نمی کنند، طرح و نمایش مسئله نیست. این نوع کارها، سطحی و پیش پا افتاده هستند و نمی توانند تأثیری بر تماشاگر بگذارند. نهایت کارکرد این شعارپراکنی ها این است که سازندگان این گونه فیلم ها می توانند خود را از اتهام ساخت فیلم بی محتوا تبرئه کنند و بگویند که فیلم درباره مسائل اقتصادی ساخته اند!\nنویسنده : ; ساعت ٥:٠۸ ق.ظ روز ۱۳٩٦/٤/۱۳


ساختار تشکیلاتی داعش را بشناسیم | سایت خبری کرج رسا\nتارخ انتشار: سه شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۳ - ۲۱:۴۵ کد خبر : 48579\nگروه تروریستی داعش که چند روز قبل “خلافت اسلامی” تشکیل داد و “ابوبکر البغدادی” سرکرده خود را نیز به عنوان خلیفه مسلمین جهان معرفی کرد، ساختار تشکیلاتی هرم گونه ای دارد. به گزارش کرج رسا به نقل از العالم، به دلیل مخفیانه بودن مراتب تشکیلاتی داعش، این گروه تروریستی درباره سلسله مراتب تشکیلاتی خود اعلان رسمی نداشته است، اما با توجه به مدارک به دست آمده و نتایج پژوهش های مربوط به گروههای بنیادگرای افراطی، تصویری از ساختار شوراها و هیات های داعش به دست آمده است.\n“ابراهیم عواد ابراهیم البدری السامرایی” معروف به ابوبکر البغدادی حاکم مطلق داعش است و تمام تصمیم گیری ها و عزل و نصب ها به دست اوست. تعیین امیران و فرماندهان، صدور اوامر شورای نظامی توسط او انجام می گیرد و هر تصمیمی که خلاف نظرش باشد نقض می کند.\nشورای نظامی داعش به ریاست “ابواحمد العلوانی” دارای ۳ عضو دیگر نیز هست و مهم ترین وظیفه اش برنامه ریزی و مدیریت فرماندهان نظامی و پیگیری عملیات ها است. رئیس شورای نظامی توسط شخص بغدادی و بعد از مشورت با مجلس شورا تعیین می شود.\nهیات های شرعی به ریاست “ابومحمد العانی” دو دسته وظیفه به عهده دارند: ۱- قضاوت، حل و فصل منازعات، اقامه حدود و امر به معروف و نهی از منکر. ۲- ارشاد، دعوت به عضویت در تشکیلات و صدور فرمان جهاد.\nو در پایان “ابومحمد العدنانی” سخنگوی داعش است.\nلینک کوتاه خبر: » http://karajrasa.ir/?p=48579 ارسال شده در » بین الملل, سرخط اخبار, سرخط خبرها\nبرجسب ها » ابراهیم عواد ابراهیم البدری السامرایی, ابوبکر البغدادی, ابومحمد العدنانی, داعش, عراق


راهکارهای موثر در ترویج فرهنگ نیکوکاری\nهرچند در جامعه ما به دلیل آموزه‌های دینی و فرهنگ غنی ایرانی با وضعیت مناسبی در فرهنگ نیکوکاری مواجه هستیم اما متأسفانه در ساختارها و اصول و قوانین ضعف‌های متعددی مشاهده می‌شود.\nاز یک‌سو لازم است راهکارهای ایجاد و ترویج فرهنگ نیکوکاری در بین نسل جدید ترویج داده شود و از سوی دیگر لازم است تا نگاه مادی به امر خیر مرتفع شود و تمامی مصادیق نیکوکاری همچون انفاق، قرض‌الحسنه، تعاون و همیاری، شاد نمودن دیگران، صله‌رحم، نیکی به پدر و مادر، اصلاح ذات‌البین، مهمان‌نوازی و هدیه دادن در جامعه ترویج داده شوند.\nالبته حوزه امر خیر در مباحث فرهنگی دارای آثار، آفات و موانع متعددی همچون انحراف فکری، خودمحوری، علاقه به مال، ترس از آینده و یا انفاق ریایی است که هرکدام جای بحث دارد.\nبه همین بهانه با دکتر حسن بنیانیان؛ رئیس کمیسیون فرهنگی-اجتماعی شورای عالی انقلاب فرهنگی و دبیر کمیته فرهنگ و امور خیر نخستین همایش ملی خیر ماندگار به گفتگو پرداختیم.\nگفت‌وگو با دکتر حسن بنیانیان دبیر کمیته فرهنگ و امور خیر اولین همایش ملی خیر ماندگار\nتأثیر فرهنگ عمومی بر امر خیر چیست؟ چرا این امر باید موردمطالعه علمی قرار گیرد؟\nوقتی کلمه فرهنگ عمومی گفته می‌شود یعنی نظامی از اعتقادات، ارزش‌ها، الگوهای رفتاری، نمادهایی که در زندگی روزمره مردم مداخله می‌کنند و این مداخله در تمامی عرصه‌های تصمیم‌گیری سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ... همچون انتخابات، خرید یک محصول و طرح دعوا در قوه قضاییه خود را نشان می‌دهد.\nما نباید فرهنگ را به شعائر دینی یا برگزاری فعالیت‌های فرهنگی هنری محدود کنیم فعالیت‌هایی مانند نمایشگاه کتاب، جشنواره فیلم و موارد دیگری ازاین‌دست، این موارد ابزارهای فرهنگی است.\nحالا این تعریف از فرهنگ چه تأثیری در امر خیر دارد؟ به میزانی که در ما احساس با جمع زندگی کردن کاهش و فردگرایی افزایش پیدا کند طبیعتاً امر خیر نیز کاهش پیدا می‌کند، همان میزان که باورهای دینی ما از عرصه اقتصاد خارج‌شده و جای آن را کسب پول و درآمد بگیرد، طبیعتاً امر خیر نیز کاهش پیدا می‌کند.\nدر وجود ما انسان‌ها مجموعه نیازهایی وجود دارد، بخشی مادی و مشترک با حیوانات است، بخش دیگر مربوط به انسان بودن ماست مثل نیاز به پرستش خالق، نیاز به خلق، دیدن زیبایی و نیاز به خدمت به دیگران.\nاگر فرهنگ ما به این سمت برود که روابط جامعه حول محور پاسخ‌گویی به نیازهای حیوانی متمرکز شود طبیعتاً امر خیر که یک نوع ازخودگذشتگی، لذت معنوی بردن و توسعه روح انسانی است، فراموش می‌شود. بنابراین اگر بخواهیم ظرفیت موجود امر خیر را گسترش و توسعه بدهیم یکی از راهکارها، توسعه فرهنگ انسانی و دینی است.\nاما اینکه چرا این امر باید موردمطالعه علمی قرار بگیرد، باید گفت هر پدیده اجتماعی باید موردمطالعه قرار بگیرد تا تحولاتش رصد شود. باید ببینیم آیا در جامعه به‌اندازه کافی کار خیر انجام می‌شود یا نه؟ اگر به‌اندازه کافی کار خیر انجام می‌شود آیا توزیع این فعالیت‌های خیر متناسب با نیازهای جامعه است یا اینکه دارای آسیب‌های فرهنگی است؟\nمثلاً در بعضی کارهای خیر افراط می‌شود و در برخی از جاها خلأهایی وجود دارد که نیاز است در آن بخش‌ها کار خیر بیشتری صورت بگیرد. مثلاً اینکه شما بیایید در آموزش‌وپرورش به‌واسطه کار خیر، فقط مدرسه بسازید، اما حواستان نباشد که کارایی مدرسه ساختمان فیزیکی به‌اضافه معلم باانگیزه و باسواد است.\nبنابراین نکته مهم دیگر آن است که هر کار خیری می‌تواند اثربخشی و بهره‌وری بالاتری پیدا کند؛ یعنی شما بامطالعه به این جمع‌بندی می‌رسید که در یک منطقه لازم است یک بیمارستان بسازید.\nخوب برای این کار اولین سؤال این است که در این بیمارستان باید چند تخت بسازید؟ و چه تخصص‌هایی را در آن بگذارید؟ چگونه مدیریتش کنید که بیشترین بازدهی را داشته باشد؟ کار، اصلش خیر است، اما خیر می‌تواند با مطالعات علمی چند برابر آثار و برکات داشته باشد.\nپس ببینید لایه به لایه نیازمند مطالعه هستیم، از ابتدا در عرصه شناخت مسئله ازاین‌جهت که کار خیر چه تحولی پیدا می‌کند تا اینکه در چه عرصه‌هایی زیاده‌روی می‌کنیم و در چه عرصه‌هایی دچار کاستی هستیم.\nتأثیر امر خیر و نیکوکاری بر فرهنگ عمومی چیست؟\nدر هنگام انجام کار خیر، یک نوع سالم‌سازی و توسعه روحیه شخصیت فرد خَیّر نهفته است. زمانی که پدر یک خانواده‌ای بخشی از اموالش را صرف ساخت یک مدرسه می‌کرد، هم خودش احساس می‌کرد که جامعه از او توقع بیشتری به‌عنوان یک انسان خَیّر دارد؛ هم فرزندان و اقوام و آشنایان به او افتخار می-کردند و آن‌ها هم به‌تدریج به یک آدم خَیّر تبدیل می‌شدند. چرا این اتفاق می‌افتاد؟\nیکی از دلایل اصلی آن بیدار شدن فطرت خدمت به دیگران است که در وجود آدمی قرار دارد، و آدم می‌فهمد که غیر از لذّت‌های دنیایی، لذت‌های دیگری هم خداوند برای انسان‌ها آفریده است. حالا این لذت فطری که در انسان‌ها به وجود آمد با بقیه نیازهای فطری آدم پیوند می‌خورد.\nمثلاً شما در کار خیری مدرسه ساختید، روزی بحث کمک به بیمارستان می‌شود حس می‌کنید که منطقی است که اینجا من هم کمکی کنم و در این حوزه وارد می‌شوید، تا کار به‌جایی می‌رسد که امکانات مالی شما اجازه نمی‌دهد به پیشنهاد جدید کمک کنید، اما این لذتی که در وجود شما هست موجب می‌شود به دوستان پولدارتان تماس بگیرید و آن‌ها را دعوت کنید به کار خیر و سعی کنید آن‌ها را متقاعد کنید در این مسیر گام بگذارند.\nپس ببینید کار خیر هم از فرهنگ عمومی متولد می‌شود و وقتی متولد شد خودش کمک می‌کند که زمینه‌های کار خیر جدید آماده شود.\nخداوند در طبیعت موجودات را خیر آفریده است یعنی، یک درخت در جنگل برگ‌هایش پایین می‌آید؛ کیفیت زمین را بهتر می‌کند و کنار آن درختی دیگر رشد می‌کند و همین‌طور جنگل درست می‌شود.\nکار خیر هم‌چنین بستری دارد. به‌طور مثال من افراد زیادی را دیده‌ام که وقتی برای اولین باریک مدرسه می‌ساختند به‌جای اینکه ما از آن‌ها تشکر کنیم آن‌ها از ما تشکر می‌کردند؛ و وقتی از آن‌ها توضیح می‌خواستیم که چرا از ما تشکر می‌کنید، می‌گویند: «نمی‌دانید چه دنیای زیبایی را شما برای ما باز کردید».\nچگونه افراد را به کار خیر دعوت و تشویق کنیم؟\nطبیعتاً ما اگر بخواهیم افراد را به کار خیر تشویق کنیم، هم در کلیّت این بحث باید مطالعه کنیم هم باید روی موردها کارکنیم.\nبه‌طور مثال فرد خیّری که 54 مدرسه ساخت، روز اول با سه کلاس در یک مدرسه کارش را شروع کرد، روزی که می‌خواستیم این سه کلاس را بهره‌برداری کنم، او را به مدرسه دعوت کردم، شما صد دختربچه را تصور کنید که یک شاخه گل دستشان بگیرند و در راهرو بایستند و این آدم خَیّر ازآنجا عبور کند و این‌ها شعار دهند، این فضا انقلابی در وجود این آدم ایجاد کرد به‌طوری‌که او نیت کرد 72 مدرسه به نیت شهدای کربلا بسازد، اما عمر او اجازه نداد بیش از 54 مدرسه بسازد.\nاو می‌گفت من در زندگی همه نوع لذت را تجربه کردم، وضع مالیم هم خوب بوده، حدود 15 سال هم آلمان زندگی کردم، ولی فضایی که شما برای من باز کردید، این چیز دیگری است؛ می‌گفت شما فضای بهشت را برای من باز کردید. من بهشتم را در این دنیا تجربه کردم.\nببینید این موارد باید موردمطالعه قرار بگیرد قبل از اینکه از خیّرین دنیا بروند، این‌که موج کار خیر چه در خودشان، در همسرشان، فرزندانشان و دوستانشان چه تأثیری گذاشته است. می‌توان نتایج این مطالعات را در قالب کتاب، رمان و یا فیلم بازتولید کرد.\nبه نظر شما می‌توان موج و تأثیری که کار خیر بر زندگی فردی آدم دارد را مکتوب کرد؟\nبله، ببینید خاطراتی که ما از جبهه و جنگ نوشتیم تجربه خوبی است. اگر یک نویسنده توانمند باشد طوری این را پردازش می‌کند که هم کشش داشته باشد و هم گاهی در درونش یک قصه خلق می‌کند و آن کار خیر را توضیح می‌دهند.\nببینید طبیعت کار هنر این است که حوادث اصلی را می‌گیرد و تبدیل می‌کند به یک قصه که بخشی از قهرمانان قصه وجود خارجی ندارند. این را در ذهن خود خلق می‌کند، برای اینکه آن پیام را برساند. کار هنرمند همین است.\nچرا امور خیر درصحنه سیاست‌گذاری فرهنگی مغفول مانده است؟\nبه‌صورت مطلق مغفول نمانده است یعنی شما نقشه مهندس فرهنگی را که بازکنید، در مورد توسعه امر خیر و توسعه وقف و این موارد مطالب زیادی نوشته‌شده است؛ اما این‌که چرا به‌عنوان یک کار معنوی موردعنایت خاص قرار نمی‌گیرد؟\nدلایل مختلفی دارد، شما از کودکی با موضوع خیر به‌گونه‌ای ناقص آشنا می‌شوید، شما صندوق صدقات را می‌بینید در خانه گذاشته می‌شود، مقداری پول خرد درون آن ریخته می‌شود و بعد در تلویزیون نشان می‌دهند که این پول کوچک جمع شد و مشکلات فرد یا خانواده‌ای حل شد، خوب این ناقص است.\nمطلب دیگری که در مغفول ماندن این قضیه تأثیر دارد منابع طبیعی کشور است، ما می‌گوییم ازنظر داشتن منابع نفت و گاز در دنیا اول هستیم، خوب مردم هم می‌گویند نفت را بفروشید بدهید به مردم تا بخورند.\nاین مورد هم یکی از دلایل کم‌توجهی مسئولان به امر خیر است؛ یعنی یک پشتوانه روانی پیدا می‌کنند که ما ملت فقیری نیستیم و لزومی ندارد که بر روی این موضوعات کارکنیم.\nمسئله بعدی شکل‌گیری دولت بزرگ است. وقتی ساختارهای دولتی همه‌جا هستند مردم هم می‌گویند خیلی خوب، دولت که همه‌جا هست، کمک می‌کند.\nبهزیستی، اوقاف، کمیته امداد و... خوب این‌ها کار خیر می‌کنند که نتیجه آن می‌شود مغفول ماندن این موضوع در سیاست‌گذاری‌های فرهنگی.\nرابطه متقابل دولت، خیریه، خَیّرین و نیکوکاری چگونه است؟ هرکدام چه نقشی دارند؟\nدر حال حاضر دولت‌ها به‌واسطه مواردی که عرض کردم به‌واسطه گستردگی فعالیت‌ها و مشغله مدیران ارشد، از مشکلات جامعه غافل می‌شوند، از طرفی تکیه بیش‌ازحدی که به خزانه نفتی شکل‌گرفته، آن‌طور که شایسته است نه‌تنها در مرحله‌ی سیاست‌گذاری بلکه در حوزه عمل هم وزراء و مدیران ارشد، جریان خیر را حوزه کاری خود به‌عنوان یک مسئله، موردمطالعه قرار نمی‌دهند.\nمثلاً کار خیر در حوزه کشاورزی چه معنایی دارد و چگونه می‌شود آن را توسعه داد؟\nببینید درگذشته که ما پول نفت نداشتیم بسیاری از جاده‌ها را افراد خَیّر می‌ساختند، بسیاری از پل‌ها را افراد خَیّر می‌ساختند.\nولی وقتی دولت مدرن و پول نفت آمد، اصلاً این راه‌سازی و پل‌سازی از طرف مردم، فراموش شد و وظیفه مطلق دولت شد که راه بسازد. همین‌طور حوزه بیمارستان سازی و مدرسه‌سازی.\nبه نظر می‌رسد آن عوامل بازدارنده با توجه به عناصر دولت نقش خودش را ایفا می‌کند و نمی‌گذارد آن‌طور که شایسته است فرهنگ نیکوکاری که ما در تاریخ داشته‌ایم، متناسب با نیاز زمان و جامعه توسعه و گسترش کمی و کیفی پیدا کند.\nاینکه می‌گویم توسعه پیدا کند این نیست که همانند گذشته کار خیر را در راه‌سازی و مدرسه‌سازی خلاصه کنیم، نه، امروز شرایط طوری شده که اگر یک زمین‌بازی هم در دل مجتمع مسکونی ساخته شود، گاهی آثار و برکات آن کمتر از مسجد نیست.\nما باید ببینیم چه خلأهایی در جامعه امروزی داریم آن‌ها را مرتفع کنیم. البته نباید این‌گونه فکر کنیم که به کار یک خَیّر عادت کنیم و 30 سال همان‌گونه ادامه دهیم باید نوآوری و خلاقیت و افزایش اثربخشی و بهره‌وری را ملاک قرار دهیم. بعضی وقت‌ها حواسمان جمع رفع نیازهای مادی طرف است ولی نیازهای معنوی، روحی و عاطفی را نادیده می‌گیریم.\nپولی را هم که ما می‌دهیم از بین می‌رود و بعضی وقت‌ها اختلاف در زندگی آن آدم ایجاد می‌شود. بعضی وقت‌ها نیاز به یک خیریه داریم که حواسش جلب نیازهای معنوی است و کاری به نیاز مادی آن خانواده ندارد.\nنقش خَیّرین در گسترش فرهنگ نیکوکاری چیست؟\nببینید باید در خَیّرین روحیه‌ی تبلیغ ایجاد کرد، بعضی از آن‌ها به دلیل آنکه نمی‌خواهند اجر کارشان از بین برود نقش تبلیغی خودشان را فراموش می‌کنند. ما باید از خیرین بخواهیم تحولاتی که این کار خیر در زندگی آن‌ها ایجاد کرده است را بگویند.\nبه‌طور مثال یک فرد روشن‌دل حاصل عمر خود را در یک روستا به یک مدرسه تبدیل کرده بود. وقتی مدرسه افتتاح شد، چون نمی‌توانست بچه‌ها را ببیند دوست داشت که دستش را بر سر بچه‌ها بکشد.\nدر روز افتتاح چون بچه‌ها قدشان بلند و کوتاه بود، بنده خدا دستش به سر آن‌ها نمی‌رسید و بچه‌ها می‌رفتند و دست او را می‌بوسیدند. ما از این صحنه فیلم گرفتیم و به هر آدم نیکوکاری نشان می‌دادیم بغضش می-ترکید و می‌گفت من برای مدرسه‌سازی آماده‌ام. ظاهرش یک تصویر ساده بود ولی رابطه عمیق انسان‌ها را باهم نشان می‌داد.\nنقش و جایگاه شورای انقلاب فرهنگی در توسعه فرهنگ خیر و نیکوکاری چیست؟\nشورای انقلاب فرهنگی، شورای سیاست‌گذاری برای توسعه فرهنگ است، که یکی از زیرشاخه‌های مهم فرهنگ ایجاد احساس ضرورت کار خیر در زندگی مردم است.\nالبته باید بگویم که یکی از حوزه‌های که حق آن ادانشده همین کار خیر است؛ اما در حال حاضر مشکل در سیاست‌گذاری ما نیست، مشکل در مرحله اجراست.\nما حتی اگر امروز هم در شورای انقلاب فرهنگی یک سند سیاستی محکم برای توسعه امر خیر داشته باشیم، اما اراده لازم در وزارتخانه‌ها و دولت‌ها برای اجرا نباشد، مثل این است که ما آن سند را هم نداریم.\nمتأسفانه اراده اجرای مطالعه امر خیر و استفاده از این ظرفیت‌ها با موانع فرهنگی همچون وابستگی به نفت، تمرکزگرایی و عدم فرصت برای ارتباط با متن مردم در کار خیر فراموش‌شده است.\nبه نظرتان الزامات فرهنگی شعار هر ایرانی یک نیکوکاری چیست؟\nهر ایرانی یک نیکوکار شعاری بالقوه است؛ بالفعل کردن آن طبیعتاً بر بستر بهبود عمومی فرهنگ جامعه محقق می‌شود.\nلذا اگر مجموعه کارکردهای دستگاه‌های فرهنگی همچون آموزش‌وپرورش، رسانه ملی، دانشگاه‌ها و روحانیت در کنار درس، کارکردهای فرهنگی دستگاه‌های غیرفرهنگی، همگی عرصه مداخله خود را در فرهنگ بشناسند و امر خیر و امر نیکوکاری را به‌عنوان شاخص برجسته یک مسلمان مدنظر قرار بدهند و راهکارهایی را شناسایی و اجرایی کنند، این شعار تحقق پیدا می‌کند.\nبه‌طور مثال برای این‌که بچه‌ها را بافرهنگ نیکوکاری آشنا کنیم، باید از مثال‌هایی استفاده کنیم که برای او قابل‌فهم باشد مثلاً به داداش کوچکت کمک کن، یا چگونه می‌توانی به مادرت کمک کنی؟\nاین‌که ما می‌گوییم ساختار را اصلاح کنیم، کافی نیست؛ هم باید روی فرد کارکنیم، هم ساختار را اصلاح کنیم و هم روش‌ها را اصلاح کنیم تا بذر صفتی که مدنظر ما است، کاشته شود، رشد کند، میوه بدهد و میوه آن‌هم پاداش روحی و روانی بگیرد تا نهادینه شود.\nبه‌طورکلی برای تحقق این شعار ابتدا باید تعریف ما از کار خیر گسترش پیدا کند، مصادیق مختلف آن را پیدا کنیم، در کنار آن باید به فکر تغییر ساختارها، روش‌ها و تقویت روحیه اجتماعی بودن آدم‌ها هم باشیم.


احیای امر به معروف با اجرای گشت ارشاد مدیران پایگاه خبری تحلیلی وارش - احیای امر به معروف با اجرای گشت ارشاد مدیران\nامروز : شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ - ۰۱:۴۳\nسرویس : سیاست زمان : ۱۴۰۰/۸/۲۶ - ۰۹:۲۳ شناسه خبر : ۱۲۰۴۲\nپرونده ویژه وارش/\nاحیای امر به معروف با اجرای گشت ارشاد مدیران امر به معروف و نهی از منکر امر واجبی است که نیاز به توجه اساسی دارد اما این امر تنها به رعایت حجاب منتهی نمی شود بلکه امروزه امر به معروف و نهی از منکر در عرصه های مدیریتی ، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی مسئله واجب تری است که می توان با گشت ارشاد مدیران این امر را احیا کرد.\nامر به معروف و نهی از منکر، از واجباتی هستند که این روزها، به دست فراموشی سپرده شده اند و این امر می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد. اصل امر به معروف و نهی از منکر بر همه ی مسلمین واجب بوده و از فروعات دین مقدس اسلام به حساب می‌آیند؛ مانند نماز و روزه و سایر واجبات، که نیاز به توجه اساسی دارند.\nدر واقع این واجبات الهی، نوعی نظارت هستند که خداوند برای جلوگیری از انحراف جامعه و افراد، به آنان امر کرده است. متأسفانه هرگاه اسم امر به معروف و نهی از منکر به زبان می‌آید، اکثر افراد به یاد گشت ارشاد برای بدحجابی می‌افتند، این در حالی است که این فریضه الهی، مصادیق فراوانی دارد و محدود به حجاب نمی‌شود. از مصادیق آن، که این روزها رنگ باخته‌اند، می‌توان به امر به معروف و نهی از منکر در عرصه‌های سیاسی، عبادی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی اشاره کرد.\nدر آیات و روایات، به این مساله توجه خاص شده است، تا اینجا که در صورت عمل به آن، رستگاری، و در صورت ترک آن، حبس دعا، حاصل خواهد شد. طبق آیه 104 سوره آل عمران، سعادت بشری و نیکبختی جامعه ی اسلامی، در گرو امر به معروف و نهی از منکر است. همانطور که می فرماید" وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ؛ و باید از میان شما، گروهی باشند که مردم را به نیکی فرا خوانند و آنان را به کار پسندیده وا دارند و از کار زشت و نکوهیده نهی کنند، اینانند که نیکبخت خواهند بود."\nامر به معروف و نهی از منکر، در سطح گسترده ای قابل اجراست؛ به عبارتی نه تنها در سطح عمومی بلکه هر فردی در جامعه اسلامی، وظیفه دارد، مدیران و مسئولان جامعه دینی و اسلامی را، امر به معروف و نهی از منکر کند تا حکومت و دولت را به ریل اصلی خود، که احیای اسلام در جامعه است، بازگرداند؛ همانطور که هدف از انقلاب در کشور ما، احیای اسلام در جامعه بوده است و از همین رو، انقلاب اسلامی، نام گرفته است. در نهج البلاغه، در وصیت امیر مؤمنان به امام حسن و امام حسین (علیهم السلام)، پس از ضربت ابن ملجم، آمده است که" امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید، وگرنه اشرار بر شما چیره می‌شوند، خدا را خواهید خواند اما دعایتان برآورده نمی‌گردد."\nانجام اين دو فريضه، توسط آحاد مومنين نه تنها باعث هرج و مرج و آشوب طلبي نمي شود، بلکه باعث استحکام پايه ها و باورهاي اسلامي مي شود و در تربيت عمومي جامعه، بسيار تاثيرگذار است؛ همچنين عدم تاثير امر به معروف و نهي از منکر در مخاطب، نمي تواند بهانه و توجيهي براي ترک اين عمل باشد.\nمتاسفانه، امروز شاهد گسترش فساد، در مدیران و مسئولان هستیم که این موضوع دلیلی ندارد به جز فراموش شدن فریضه ی امر به معروف و نهی از منکر، زیرا زمانی که مسئولان و مدیران، مردم را ناظر بر عملکرد خود ببینند و مردم نیز در خصوص مشکلات به وجود آمده، مطالبه گر باشند؛ فسادها و انحرافات، خود به خود کم می شود. از این رو نیاز به راه اندازی کمپین هایی مانند " گشت ارشاد مدیران " می تواند از هر زمانی بیشتر حس می شود.\nگشت ارشاد مدیران، از جمله وعده های داده شده، در مناظرات انتخابات ریاست جمهوری بوده است که از ناحیه ی سید ابراهیم رئیسی، منتخب ریاست جمهوری، بر زبان جاری شد. امروز، ایشان در مقام رئیس جمهوری اسلامی، قرار دارند و آنچه در میان مردم مشهور است، صادق الوعده بودن ایشان است. یکی از راه های بازگشت اعتماد، به بدنه ی جامعه، گشت ارشاد مدیران است؛ زیرا در این سالها، به اندازه ی کافی، خیانت دیده اند و اعتماد به مسئولین و مدیران را از دست داده اند. ملت و امت اسلامی ایران، همچنان منتظر محاکمه ی کسانی هستند که بیت المال را از بین برده و وضع زندگی آنان را به نابسامانی، کشانده اند.\nامید است با راه اندازی هرچه زودتر گشت ارشاد مدیران، امید به مردم جامعه بازگردد و جامعه ی اسلامی با احیای موازین اسلامی، از جمله امر به معروف و نهی از منکر، به تمدن نوین اسلامی دست یابند.


برتری پرسپولیس مقابل بنیادکار در پایان نیمه نخست | سایت انتخاب\nتاریخ انتشار: ۱۹ : ۱۷ - ۱۲ اسفند ۱۳۹۳\nبرتری پرسپولیس مقابل بنیادکار در پایان نیمه نخست\nدیدار تیم‌های پرسپولیس ایران و بنیادکار ازبکستان در پایان نیمه نخست با برتری پرسپولیس پایان یافت.\nبه گزارش ایسنا، در ادامه هفته دوم مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا از گروه A پرسپولیس ایران از ساعت 16:30 مهمان بنیادکار ازبکستان بود که این دیدار در پایان نیمه نخست با برتری یک بر صفر پرسپولیس به پایان رسید.\nتک گل نیمه نخست را محمد نوری در دقیقه 20 از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند.\nدر ادامه روی پاس خوب محمد نوری، امید عالیشاه با یک ضربه سر توپ را برای مهدی طارمی ارسال کرد اما فیلیپ اوسیان روی مهدی طارمی درون محوطه جریمه مرتکب خطا شد و داور نقطه پنالتی را نشان داد. در ادامه محمد نوری پشت توپ قرار گرفت و با یک ضربه دقیق نخستین گل پرسپولیس را به ثمر رساند.\nپرسپولیس در این دیدار با ترکیب سوشا مکانی، رضا نورمحمدی، محسن بنگر، مایکل اومانا، بابک حاتمی، احمد نوراللهی، محمد نوری، فرناندو گابریل، امید عالیشاه، مهدی طارمی و هادی نوروزی به میدان رفت.\nبنیادکار نیز با ترکیب اکمل شوراخ مدوف، چاکر زواقی، جولون ایبروخیموف، ایوان میلوسویچ، آرتیوم فیلیپ اوسیان، دوستونبک خامداموف، سمیر بکریک، سردار رشیدف، الدور شومورودوف، اکبر تورائف، اکرمجون کومیلوف.


وزیر امور خارجه فرانسه درباره پرونده خون‌های آلوده توضیح خواهد داد؟\nحاشیه‌های سفر فابیوس به ایران؛ وزیر امور خارجه فرانسه درباره پرونده خون‌های آلوده توضیح خواهد داد؟ با وجود اینکه فابیوس گفته که محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران، از وی برای سفر به تهران دعوت کرده است برخی در کشور واکنش‌های تندی به این سفر داشته‌اند. ماجرای خون‌های الوده و نقشی که فابیوس در این پرونده دارد موضوعی است که سفر او را تحت تاثیر قرار خواهد داد.\nبه گزارش گذارنیوز لوران فابیوس وزیر امور خارجه فرانسه قرار است به‌زودی در راس هیئتی بلند پایه و با دعوت محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران وارد تهران شود، اما فابیوس هنوز پایش به ایران نرسیده، حواشی سفرش به ایران آغاز شده است.\nدر دوسال گذشته فابیوس در افکار عمومی ایرانی‌ها، به عنوان «پلیس بد» مذاکرات هسته‌ای شناخته می‌شد. او در روند توافق موقت که در نوامبر ۲۰۱۳ امضا شد، نقش ویژه‌ای در مانع‌تراشی در روند مذاکرات داشت. این حقیقت که پس از امضای توافق موقت ژنو هیچ تحریمی لغو نشد و تنها بخش اندکی از دارایی‌های مصادره شده ایران در خارج، آزاد شد در نتیجه کارشکنی‌های فابیوس بود.\nاین دیپلمات فرانسوی قرار است در روزهای آینده به ایران سفر کند. برنامه این سفر درست پس از نهایی شدن توافق هسته‌ای ایران و ۱+۵ در وین اعلام شد. فابیوس اولین مقام فرانسوی است که پس از ۸ سال به ایران سفر می‌کند اما هنوز به ایران نرسیده این سفر جنجال‌های بسیاری برپا کرده است. حالا سفر وزیر امور خارجه فرانسه به تهران با هفته حمایت از بیماران هموفیلی در ایران همزمان شده است.\nسفر فابیوس به ایران به بازشدن پرونده ارسال خون‌های آلوده از فرانسه، گره خورده است. او نقش مهمی در ماجرای این خون‌های آلوده ایفا کرده است. پرونده‌ای که در سال ۱۹۸۰ بسیاری از رسانه‌های غربی از آن بی‌خبر بودند. فابیوس در دوران ریاست جمهوری فرانسوا میتران، در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ سمت نخست‌وزیری را در کاخ الیزه فرانسه بر عهده داشت؛ سمتی که با اتهام دست داشتن در ارسال خون‌های آلوده به ایران به پایان رسید.\nماجرا از این قرار است که حدود سه دهه قبل و در جریان جنگ ایران و عراق و در خلال سال‌های ۶۲ و ۶۳، انستیتو «مریو» که اکنون در مالکیت شرکت سنوفی اَوِنتیس فرانسوی است فاکتور‌های انعقادی آلوده به «اچ آی وی» را برای استفاده بیماران هموفیلی به برخی کشور‌ها از جمله آلمان، ایتالیا، آرژانتین، عربستان، عراق و ایران صادر کرد. همین مساله باعث شد تعدادی از بیماران هموفیلی و تالاسمی که از این فرآورده‌ها به عنوان دارو استفاده کردند به این ویروس مبتلا شوند و جان خود را از دست بدهند.\nبر اساس گزارش‌ها، آلوده بودن این فاکتور‌ها از سوی نماینده شرکت مریو در ایران در نامه‌ای به مقامات وزارت بهداشت فاش شد. به دنبال مشخص شدن این موضوع که منشا آلودگی فرآورده‌های خونی در پرونده هموفیلی‌ها خارجی بوده است سازمان انتقال خون ایران در سال ۱۳۸۷ از شرکت فرانسوی شکایت کرد و در ادامه وزارت بهداشت و دفتر حقوقی ریاست جمهوری وارد مسیر پرونده شدند.\nبا اثبات قصور شرکت فرانسوی در تولید محصول سالم، سایر کشور‌ها نسبت به دریافت غرامت از این شرکت اقدام کرده و توانستند خسارت خود را دریافت کنند. ایران تنها کشوری است که تاکنون موفق به دریافت خسارت خود از شرکت مریو نشده است.\nفابیوس متهم بود که هرگونه تشریفات در زمینه انجام آزمایش‌ها از نمونه‌های خونی را لغو کرده است و خون‌های آلوده بدون اینکه مراحل آزمایش را پشت سر بگذارند، وارد بازار شدند. او دستور غربال‌گری را زمانی صادر کرد که محموله خون‌های آلوده، صادر شده بود.\nهرچند که رای این دادگاه به دلیل ناکافی بودن مستندات دخالت او در این پرونده، تبرئه فابیوس بود، هنوز هم جناح رقیب در فرانسه این مسئله را نقطه تاریک پرونده کاری او می‌دانند.\nاین موضوع در رسانه‌های مجازی نیز بازتاب‌های فراوانی داشت و بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی عکس سیاه و سفیدی را از فابیوس منتشر کرده‌اند و خواستار لغو سفر فابیوس به ایران یا سوال از وی در این ارتباط شده‌اند.\nعضو هیات رئیسه گروه پارلمانی دوستی ایران و فرانسه: دستگاه دیپلماسی از فابیوس توضیح بخواهد\nبر اساس آمار وزارت بهداشت ایران، بیش از ۳۰۰ ایرانی با این خون‌ها، آلوده شدند. با وجود رای دادگاه فرانسوی به برائت عوامل این اتفاق، برخی از ایرانیان همچنان آن را فراموش نکرده‌اند. البته این اعلام برائت بیش از ۴ هزار نفر از قربانیان فرانسوی را نیز خشمگین کرده بود.\nدر همین باره با احمد شوهانی نماینده ایلام در مجلس و عضو هیات رئیسه گروه پارلمانی دوستی ایران و فرانسه گفت‌وگو کردیم.\nشوهانی میگوید: اینکه فابیوس در سال‌های نه‌چندان دور در چنین اقدامی دست داشته است یک مساله‌ای حقوقی است که دولت می‌تواند از طریق مجامع بین‌الملل پیگیری کند. من با این فضاسازی رسانه‌ای موافق نیستم. می‌توان پرونده ارسال خون‌های آلوده را به شیوه‌های دیگری پیگیری کرد. نمی‌شود که به‌خاطر موضوعی که هنوز نتیجه تحقیقات در ارتباط با آن اعلام نشده است با کشوری برای همیشه قطع ارتباط کرد.\nاو با اشاره به سفر معاون صدراعظم آلمان به ایران و همچنین سفر فابیوس تاکید کرد: دلواپسان این رفت و آمدها را دوست ندارند. آنها علاقه ندارند سران کشورهای غربی و ابرقدرت‌ها به ایران بیایند. دلواپسان علاقه دارند وزیر امور خارجه بورکینافاسو و یا گینه بیسائو به جای فابیوس به ایران بیاید. در حالی که سفر این مقام‌های غربی به ایران در حال که هنوز وضعیت توافق هسته‌ای در کنگره آمریکا مشخص نشده است، نقطه قوتی برای دیپلماسی کشور محسوب می‌شود.\nعضو هیات رئیسه گروه پارلمانی دوستی ایران و فرانسه در مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: من نیز انتقادهایی به مواضع فابیوس در جریان مذاکرات هسته‌ای دارم اما این دلیل نمی‌شود که با سفر او به ایران مخالفت کنم یا به دلیل پرونده‌ای حقوقی که در سال‌های گذشته اتفاق افتاده است، بخواهم مانع این سفر شوم. اگر قرار باشد در حوزه سیاست خارجی مبنا را اقدامات گذشته افراد و دولت‌ها قرار داد، امروزه ما باید در دنیا با نیم بیشتر کشورها درگیری و روابط خصمانه داشته باشیم.\nاین نماینده مجلس نهم بیان کرد: درست است که فرانسه و شخص فابیوس در آلوده کردن خون هموطنان ما مقصرند ولی روسیه و عراق نیز در جنگ تحمیلی بیشترین خسارت را به کشور ما و مردم ایران اسلامی وارد کردند. آیا ما امروزه هنگام سفر مقامات این کشور به تهران هم اعتراض و هجمه به دستگاه دیپلماسی را شاهدیم.\nاو تاکید کرد: دولت یازدهم در عرصه دیپلماسی موفقیت بزرگی کسب کرده است و با این فضاسازی‌ها نمی‌توان این موفقیت‌ها را کم‌رنگ کرد. کما اینکه در ماجرای خون‌های آلوده نیز مقامات کشورمان می‌توانند مراتب اعتراضی خود به وزیر امور خارجه فرانسه انتقال دهند و پیگیر ابعاد حقوقی این مساله باشند.\nشوهانی در پایان تاکید کرد: این ما نبوده‌ایم که مشتاق سفر به فرانسه بوده‌ایم، بلکه این فرانسوی‌ها بودند که برای آمدن به ایران اعلام آمادگی کردند.\n۰۰لینک کوتاه: توییتر فیسبوک گوگل+ برچسب ها: برچسب‌هاپرونده خون های آلوده, توسعه اقتصادی, فابیوس, فرانسه, گذارنیوز


سرقت درختان حاشیه جاده‌ها در مازندران - همشهری آنلاین\n۲۵ فروردین ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۴\nکد خبر 595027\nقطع و سرقت درختان حاشیه جاده‌ها در برخی نقاط مازندران شکل متفاوت و کمتر شناخته شده‌ای از قاچاق چوب است که می‌توان نمونه‌هایی از آن را در محور قائمشهر-ساری مشاهده کرد.\nهمشهری آنلاین – اشکان جهان‌آرای: قاچاق چوب به عنوان یک منبع درآمد غیرقانونی برای سودجویان که بیشتر در جنگل‌ها و عرصه‌های طبیعی شمال مشاهده می‌شد، مدتی است به حاشیه جاده‌های مازندران کشیده شده است.\nقطع بی سر و صدای تعدادی از درختان حاشیه اتوبان قائمشهر-ساری یکی از آخرین موارد قاچاق چوب از کنار جاده‌های مازندران است. در حاشیه جنوبی این محور پرتردد که به موازات راه‌آهن از قائمشهر تا ساری امتداد می‌یابد درخت‌هایی با سن حدود ۲۰ سال قرار دارند که گاهی هم بهانه‌ای برای توقف کوتاه‌مدت مسافران می‌شوند. اما مدتی است که از تعداد این درخت‌ها کاسته می‌شود.\nبا توجه به تردد روزانه قطارهای باری و مسافری و تردد کارکنان برخی واحدهای صنعتی یا ساکنان روستاها و مناطق مسکونی حاشیه این مسیر، احتمال قطع شدن درخت برای جلوگیری از مزاحمت دید لوکوموتیورانان وجود دارد. اما پیگیری این موضوع از اداره کل راه‌آهن شمال به عنوان متولی حریم ریلی نشان می‌دهد اقدام به قطع درختان از سوی این دستگاه انجام نشده است.\nمدیرکل راه‌آهن شمال در گفت‌وگو با همشهری آنلاین، قطع کردن درختان توسط این نهاد را تایید نمی‌کند و می‌گوید: اداره کل راه‌آهن شمال در برخی نقاط مثل پیچ‌ها، مناطق مسکونی، راهبندها یا مناطق جنگلی برای دید کافی لوکوموتیورانان اقدام به هرس درختان و قطع سرشاخه‌های آن‌ها می‌کند، اما درختی را قطع نمی‌کنیم.\nخدایار طالبی با بیان این که راه‌آهن مالکیتی نسبت به درخت‌های حاشیه ریل ندارد، می‌افزاید: اتفاقا این اداره کل با اهدافی مانند کنترل سیلاب و جلوگیری از رانش سالانه بین دو تا سه هزار نهال در حاشیه ریل می‌کارد.\nسودجویان خسارات زیادی را با قطع درخت‌ها و سرقت تابلوها و علائم به راهداری وارد می‌کنند\nوی با اشاره به دیوارکشی حریم ریلی راه‌آهن در محور قائمشهر-ساری تصریح می‌کند: البته ما همیشه با قطع درخت در حواشی راه‌آهن هم مواجه بودیم. بنا بر آن‌چه که در این عکس‌ها دیده می‌شود، درخت‌ها پشت دیوار حریم ریلی راه‌آهن قرار دارند و در حریم جاده‌ای قرار گرفته‌اند و مدیریت و نظارت این حریم با راهداری است.\nرئیس اداره راهداری شهرستان ساری، قطع شدن درخت‌ها توسط متخلفان و سودجویان را تایید می‌کند. «سید علی صادقی» به همشهری آنلاین می‌گوید: متأسفانه افراد سودجو و متخلف خسارات زیادی را با قطع درخت‌ها و حتی سرقت تابلوها و علائم به راهداری وارد می‌کنند.\nوی می‌افزاید: این درخت‌ها اوایل دهه ۸۰ توسط نیروهای جهاد و راهداری کاشته شدند و سال‌هاست که باعث زیبایی بخشی از این مسیر شده‌اند. اما متأسفانه عده‌ای سودجو دور از چشم راهداران اقدام به قطع درخت‌ها و قاچاق چوب آن می‌کنند.\nرئیس اداره راهداری شهرستان ساری اظهار می‌کند: چندی پیش در همین محدوده قائمشهر-ساری تعدادی از قاچاقچیان چوب را شناسایی کردیم و تحویل مراجع قضایی دادیم که پرونده‌شان در حال رسیدگی است. اما باز هم شاهد انجام این تخلف هستیم.\nسودجویان دور از چشم گشت‌های راهداری و نیروهای نظارتی در ساعات خلوت شبانه‌روز اقدام به قطع بعضی درختان حاشیه جاده ها می‌کنند\nصادقی با اشاره به تلاش راهداری برای افزایش تعداد درخت‌های حاشیه جاده‌ها می‌گوید: راهداری تلاش می‌کند به وظیفه خود برای حفظ و زیباسازی حریم عمل کند. امسال در بیش از ۴ کیلومتر از این محور نهال‌های سه ساله جنگلی مانند بلوط و چنار کاشتیم.\nاین مسئول با اشاره به گستره تحت مدیریت راهداری شهرستان ساری خاطرنشان می‌کند: راهداری مرکز استان ۱۵۴۷ کیلومتر جاده را تحت مدیریت و نظارت دارد که طبیعتاً امکان نظارت همزمان بر تمام این محورها وجود ندارد. متأسفانه متخلفان نیز در فرصت مناسب اقدام به سرقت تابلو و علائم و قطع درختان می‌کنند. دستگاه‌های قضایی و اجرایی همکاری خوبی برای برخورد با متخلفان دارند. اما به هوشیاری و همکاری خود مردم هم نیاز داریم تا این قبیل تخلفات کاهش یابد.\nمشاهدات میدانی از این محدوده نیز نشان می‌دهد که سودجویان دور از چشم گشت‌های راهداری و نیروهای نظارتی در ساعات خلوت شبانه‌روز اقدام به قطع بعضی از این درختان می‌کنند. اما تعدد درخت‌های موجود در این محور، و خارج بودن از محدوده مسکونی و محل رفت‌وآمد عابران پیاده سبب می‌شود که این تخلف کمتر به چشم بیاید.


مجوز ایجاد ۱۵ ایستگاه سی ان جی در سیستان وبلوچستان صادر شد - ایرنا\n۲۳ آذر ۱۳۹۸ - ۱۳:۳۵\nکد خبر 83593478\n۲۳ آذر ۱۳۹۸، ۱۳:۳۵\nکد خبر: 83593478\nزاهدان- ایرنا- دبیر کمیسیون مبارزه با قاچاق کالا و ارز سیستان و بلوچستان گفت: مجوز ایجاد ۱۵ ایستگاه جدید سی ان جی امسال در این استان صادر شده است.\nمحمد محبی روز شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: سیستان و بلوچستان در حوزه دارا بودن ایستگاه‌های سی ان جی شرایط مناسبی ندارد و تنها ۲ ایستگاه در شهرستان‌های ایرانشهر و زاهدان وجود دارد که ضرورت داشت این تعداد افزایش یابد.\nوی ادامه داد: اصلاح و در پی آن افزایش قیمت بنزین نیز مزید بر علت شد تا این موضوع با سرعت بیشتری پیگیری شود که در نهایت مجوز راه‌اندازی ۱۵ ایستگاه سی ان جی جدید در سیستان و بلوچستان از سوی وزارت نفت صادر شد.\nدبیر کمیسیون مبارزه با قاچاق کالا و ارز سیستان وبلوچستان افزود: این مجوزها در شهرستان‌های زابل، خاش، ایرانشهر و زاهدان صادر شده است که در صورت تمایل بخش خصوصی برای مشارکت در این امر همکاری‌های لازم با سرمایه‌گذاران در چارچوب قانون انجام می‌شود.\nخیّر مهابادی یک قطعه زمین به آموزش و پرورش اهدا کرد\nمهاباد- ایرنا- مدیر آموزش و پرورش مهاباد گفت: «هاشم اسمعیل‌پور» خیر…\nساری- ایرنا- نخستین عملیات خزانه‌گیری و بذرپاشی برنج در حالی از سوی…\nراه اندازی آزمایشگاه ویژه تشخیص کرونا در هرمزگان\nبندرعباس- ایرنا- معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان گفت: با…\n۴۰۰ میلیون متر مکعب ذخایر خالی سدهای تهران برای مدیریت سیلاب هااست\nتهران - ایرنا - معاون حفاظت و بهره برداری شرکت آب منطقه ای تهران گفت:…\nاعتصاب غذای زندانیان در ارومیه کذب است\nارومیه- ایرنا- مدیرکل امور زندان‌ها و اقدامات تامینی تربیتی آذربایجان‌غربی…\nاعتکاف رجبیه امسال در خراسان رضوی انجام نمی‌شود\nمشهد- ایرنا- مدیرکل تبلیغات اسلامی خراسان رضوی گفت: امسال مراسم معنوی…\nعرضه قلیان در سفره خانه‌ها و قهوه‌خانه‌های کرمان ممنوع شد\nکرمان - ایرنا - فرمانده انتظامی استان کرمان گفت: ارائه سرویس قلیان…\n۴ فروشگاه تجهیزات پزشکی در ارومیه پلمب شد\nارومیه- ایرنا- معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی…\nآب شرب ۶۰روستا لرستان وصل شد\nخرم‌آباد - ایرنا - مدیرعامل شرکت آبفار لرستان گفت: آب شرب ۶۰ روستا…\nتکاپو برای رفع کمبودهای زلزله‌زدگان\nارومیه- ایرنا- تکاپوی مسوولان و امدادگران طی روز گذشته - چهارشنبه…\nاطلاعات درست و علمی برای مقابله با کرونا در اختیار مردم قرار گیرد\nچهار داروخانه متخلف در ایرانشهر شناسایی شدند\nباد و گردوخاک دید افقی در نصرت‌آباد را به ۴۰۰ متر رساند\nساخت مدرسه ۱۲ کلاسه خیری در کنارک آغاز شد


سازمان ملل ادعای مغرب علیه جبهه پولیساریو را رد کرد / عدم شرکت لیبی در نشست بیروت | پایگاه خبری سپند\nحوزه: بین الملل ۲۴ دی, ۱۳۹۷ :: ۱۷:۰۷ کد خبر : 52815\nبه گزارش گروه بین الملل سپندنیوز، صحرای غربی منطقه ای است در جنوب کشور مغرب که پس از عقب نشینی اسپانیا از این منطقه پادشاهی مغرب و جبهه پولیساریو بر سر حاکمیت آن با یکدیگر اختلاف دارند. جبهه پولیساریو در سال ۱۹۹۱ تحت نظارت سازمان ملل توافقنامه آتش بس با مغرب را امضاء کرد و پس از آن ، مذاکرات بین دو طرف برای پایان دادن به بحران صحرای غربی شروع شد. مغرب به دنبال اعطای خودمختاری به صحرای غربی است، اما جبهه پولیساریو خواستار برگزاری همه پرسی برای تعیین سرنوشت این منطقه است.\nسازمان ملل ادعای مغرب در خصوص نقض قطعنامه این سازمان توسط جبهه پولیساریو را رسما رد کرد.\nچندی قبل مغرب با ارسال دو نامه به شورای امنیت و دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد جبهه پولیساریو با انجام رزمایش و انتقال تجهیزات و ادوات سنگین نظامی به منطقه حائل در صحرای غربی و شرق دیوار دفاعی در این منطقه قطعنامه ۲۴۱۴ شورای امنیت سازمان ملل را نقض کرده است.\nتشکیل دولت جدید درگابن\nرئیس جمهور گابن که برای طی دوره نقاهت بیماری خود در مغرب به سر می برد طی یک نوار ویدئویی ژولین نکوگی بیگالی را مامور تشکیل دولت جدید گابن کرد.\nبه نوشته تارنمای ” بوابه الاخباریه الافریقیا ” این نوار وئدیویی از تلویزیون ملی گابن بخش شد و به دنبال آن، نخست وزیر جدید برنامه های کابینه خود را تشریح کرد. با وجود این، کابینه جدید گابن نسبت به هیئت دولت قبلی تغییرات چندانی نداشته است.\nطبق قانون اساسی گابن، نخست وزیر باید در برابر رئیس جمهور سوگند یاد کند، اما به دلیل اینکه بانگو در مغرب به سر می برد، گابنی ها نمی داند مراسم تحلیف نخست وزیر جدید کجا باید انجام شود البته شایعاتی در پایتخت گابن به گوش می رسد مبنی بر اینکه رئیس جمهور این کشور طی روزهای آینده به گابن باز می گردد.\nژولین ببیگالی ۶۰ سن دارد و در دوره ریاست جمهوری پانگو چند مرتبه سمت نخست وزیری گابن را به عهده گرفته است. این تغییر دولت گابن، به دنبال کودتای نافرجامی است که اخیرا در این کشور آفریقایی به وقوع پیوست.\nرئیس جمهور گابن در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۸ سکته کرد و برای درمان به مغرب منتقل شد. از آن زمان تاکنون وی در رباط به سر می برد و دفتر ریاست جمهوری گابن در مغرب مستقر شده است.\nسخنگوی رسمی وزارت خارجه دولت وفاق ملی لیبی گفت: لیبی تصمیم گرفته است در نشست توسعه اقتصادی- اجتماعی اتحادیه عرب در بیروت شرکت نکند.\nاحمد الازیدی ” با اشاره به اینکه نشست اقتصادی- اجتماعی اتحادیه عرب به زودی در پایتخت لبنان برگزار می شود، اظهار داشت: صندلی لیبی در این نشست خالی خواهد بود و این کشور در نشست مزبور هیچ نماینده ای نخواهد داشت.\nبه نوشته تارنمای ” بوابه الاخباریه الافریقیا ” رئیس اتاق بازرگانی لیبی در شهر ” بنغازی ” در صحفه توئیتر خود نوشت: یک هیئت از بازرگانان و صنعتگران لیبیایی که برای شرکت در نمایشگاه صنعتی که در حاشیه نشست بیروت برگزار می شود، دیروز وارد فروگاه این شهر شد، اما مقامات لبنانی از ورود این هیئت به کشورشان جلوگیری کردند.\nفوزیه الفرجانی با بیان اینکه نمایشگاه مزبور از امروز تا پنجشنبه در بیروت برگزار می شود، گفت: به دلیل این اقدام غیرمسئولانه دولت سعد الحریری ما در نشست توسعه اقتصادی – اجتماعی اتحادیه عرب شرکت نمی کنیم .\nرئیس اتاق بازرگانی و صنعتی طبرق نیز خواستار انتقال مکان اتاق بازرگانی اتحادیه عرب از بیروت به قاهره شده است.\nگفته می شود این اقدام مقامات لبنانی در راستای عدم روشن شدن پرونده امام موسی صدر است که ۴۰ سال قبل به لیبی رفته بود و تاکنون سرنوشت وی مشخص نشده است. مقامات بیروت، دولت لیبی را به همکاری نکردن برای روشن شدن سرنوشت امام موسی صدر متهم کرده اند.\nشناسایی ۱۲۹۴ مبتلای جدید به کرونا/ بهبود ۶۰ هزار تن از مبتلایان\nتاکید گوترش بر لزوم رفع تحریم های آمریکا علیه ملت ایران برای مبارزه با کرونا\nآلمان ممنوعیت صادرات سلاح به عربستان را تمدید می‌کند\nمجوز نمایش "لیلاج" و "اعترافات با دور تند"\nطنز کرونا در سوریه +عکس


سند راهبردی بخش صنعت چطور طراحی خواهد شد؟ | اقتصاد آنلاین\nسند راهبردی بخش صنعت چطور طراحی خواهد شد؟\n۱۴۰۰/۱۲/۰۷ - ۱۱:۲۳\nصنایع کشور در صورتی به رشد و توسعه واقعی دست خواهند یافت که از صاحبان اندیشه به صورت جدی استفاده کرده و از دانشگاه‌ها در راه تولید صنعتی یاری گیرند. دانشگاه‌ها نیز در صورتی در مسیر توسعه و پویایی قرار می‌گیرند که دانش و تخصص خود را در تولیدات صنعتی صنایع متجلی کنند.\nگام نخست - دانشگاه\nگام دوم-- دولت\nگام سوم– تولید کننده\nگام چهارم– مصرف کننده\nبه گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایرنا، سید عباس حسینی، مدیرعامل و نائب رئیس هیات مدیره گروه سیمان تهران در یادداشتی نوشت: رهبر معظم انقلاب در دیدار سال جاری با تولیدکنندگان، بیانات مهمی را در خصوص تدوین نقشه راه برای صنعت بیان داشتند. پیش از این در آبان ماه سال ۱۳۹۸ نیز ایشان در دیدار با تولیدکنندگان، سخنان صریحی را در این حوزه بیان فرموده و تاکید داشتند: «ثروتمند کردن جامعه، افزایش ثروت ملی و گسترش رفاه عمومی و توزیع عادلانه منابع عمومی در اسلام یک ارزش است که با تحقق این نگاه، در عین وجود تفاوت در جامعه، شکاف طبقاتی به وجود نخواهد آمد.»\nتاکید رهبر معظم انقلاب بر مساله اقتصاد در حالی انجام می‌شود که ایران تحت شدیدترین تحریم‌های غربی قرار دارد. رهبر معظم انقلاب البته مساله درون‌زایی اقتصاد را فارغ از تحریم خارجی مدنظر دارند زیرا در همان سخنرانی سال ۹۸ اعلام فرمودند: «تصور پایان تحریم‌ها در یکی دو سال آینده خیال باطل است و با شناختی که از مسائل جبهه استکبار داریم، تحریم‌ها حالا حالاها وجود دارد. بنابراین برای نجات اقتصاد کشور نباید منتظر پایان تحریم‌ها و بودن یا نبودن فلان شخص یا اقدام فلان کشور بود.»\nکلیدواژه مهمی که در بیانات ایشان بدان اشاره شد، مصون‌سازی کشور از آسیب تحریم‌هاست.\nسخنان معظم‌اله در دیدار اخیر با تولیدکنندگان و کارآفرینان در سال ۱۴۰۰ اما نکات تبیینی و مهم دیگری را نیز در برداشت. ایشان بر مساله ایجاد یک نقشه راهبردی برای مجموع صنعت کشور و مدیریت متمرکز تاکید فرمودند.\nاما چگونه می‌توان با تدوین نقشه راه، ابتدا مسیر آسیب تحریم بر اقتصاد کشور و تولید را مسدود کرد و از سوی دیگر رشد و رونق اقتصادی را به همراه آورد؟ برای تحقق این مهم چهار گام اساسی به شرح ذیل باید برداشته شود.\nبه نظر می‌رسد نخستین گام را می توان در حوزه دانشگاه و علم تعریف کرد. به عبارت دیگر شکل‌دهی زنجیره تخصصی از تولید علم و برقراری رابطه صنعت و دانشگاه یکی از مهمترین اقدامات خواهد بود.\nبرای اینکه کشور بتواند رشد و توسعه متوازن داشته باشد باید نظام‌ها و نهادهای اجتماعی مختلف از هماهنگی و ارتباط پویا برخوردار باشند. نهاد دانشگاه باید تلاش همه‌جانبه در راه ایجاد و رشد متخصصان علمی جامعه از خود نشان دهد. از طرفی برای ارتقای سطح رفاه و امنیت جامعه، باید توان و پشتوانه بالای تولیدی وجود داشته باشد. در این میان آنچه عقل و منطق بر آن حکم می‌کند و تجربه کشورهای پیشرفته صنعتی نیز مؤید آن است، لزوم و ضرورت ارتباط مستمر و محکم میان نهاد دانشگاه و نهاد تولید است.\nدر واقع صنایع کشور در صورتی به رشد و توسعه واقعی دست خواهند یافت که از صاحبان اندیشه به صورت جدی استفاده کرده و از دانشگاه‌ها در راه تولید صنعتی یاری گیرند. دانشگاه‌ها نیز در صورتی در مسیر توسعه و پویایی قرار می‌گیرند که دانش و تخصص خود را در تولیدات صنعتی صنایع متجلی کنند و در راه پاسخگویی به نیازهای صنایع گام‌های جدی بردارند.\nبه طور مثال، بر اساس آمار و اطلاعات رسمی، در دهه ۸۰ و ۹۰ از هر ۱۰ دانشجوی رشته MBA با گرایش بازاریابی صادراتی دانشگاه‌های معتبر آمریکا، هشت نفر از کشور چین بودند. محصول حرکت علمی دهه ۸۰ و ۹۰ آن کشور را می‌توان در حوزه بازاریابی کالاهای چینی در جهان در سال‌های اخیر ملاحظه کرد.\nدولت یا به عبارت دیگر مجموعه حاکمیت ضرورت دارد که در این مسیر اقداماتی را به صورت تدریجی در دستور کار قرار داده و با هدفگذاری مشخص، شرایط را برای تولید در کشور مهیا کند. بهبود محیط کسب‌وکار و برطرف کردن قوانین مزاحم در کنار اصلاح عملکردهای اشتباه و تغییر قوانین مالی، پولی، بانکی و گمرکی، بودجه‌ای و تامین اجتماعی به نفع تولید و تنگ کردن عرصه بر سفته‌بازان، از مهمترین وظایف مجموعه حاکمیت در کنار دستگاه‌های اجرایی کشور تلقی می‌شود.\nدر واقع اصلاح فضای کسب و کار در صورتی می‌تواند موجب رونق تولید شود که هزینه‌های سربار و ریسک‌های تولید را کاهش دهد. بنابراین نهادهای سیاست‌گذار کشور باید در دو سطح مقررات‌زدایی و مقررات‌گذاری به گونه‌ای عمل کنند که مسیرهای سوداگری و سفته‌بازی و سودبری غیرمولد به عنوان رقیب تولید بسته شود. مهمترین اقدام برای تحقق این امر، ایجاد یکپارچگی در سیاست‌های اقتصادی در سطوح مختلف از جمله صنعتی، معدنی و تجاری کشور بر اساس برنامه‌های بلند مدت و میان مدت است.\nدر این مسیر تولیدکننده نیز ضروری است با به‌کارگیری همه امکانات موجود نسبت به تولید محصول با کیفیت و رقابتی اقدام کند. برای تحقق این هدف استفاده از ظرفیت علمی و دانشگاهی و برقراری ارتباط نزدیک با دانشگاه‌ها و اعلام نیاز به مراکز تولید علم در کشور از ضروریات است.\nبه عبارت دیگر تولیدکننده باید با تکیه بر ظرفیت‌های داخلی و نیروی انسانی جوان و مستعد و نیز بهره گیری از توانمندی شرکت‌های دانش‌بنیان، به سمت تولیدی با کیفیت و در تراز استانداردهای ملی و بین المللی رفته و کالایی رقابت‌پذیر در دو بعد کیفیت و قیمت به بازار داخل و خارج از کشور عرضه کند.\nبدون تردید نقش مصرف کننده در رونق اقتصادی و تولید، کمتر از نهادهای دیگر که به آن اشاره شد نیست. چرا که اگر دانشگاه، حاکمیت و تولیدکننده وظایف خود را به درستی انجام دهند اما مصرف کننده در این امر همراه نباشد، جهش تولید و رونق در تولید رخ نخواهد داد. بر این اساس، یکی از مهمترین وظایف مردم به عنوان مصرف‌کننده در این زمینه، افزایش میل به تقاضا برای تولیدات داخلی است.\nبه‌طور طبیعی انتظار حمایت از تولید داخلی توسط مصرف‌کننده و به هر قیمت، انتظار درستی نیست. این مهم بدون ارتقای کیفیت تولیدات داخلی در مقایسه با کالاهای مشابه خارجی امکان‌پذیر نیست. آنچه که بسیار اهمیت دارد، کیفیت تولید است که رهبر معظم انقلاب نیز در سخنرانی اخیر خود به آن اشاره فرمودند.\nتجربه کشورهایی همچون چین و حتی کره جنوبی که در سال‌های اخیر توانسته‌اند بخش مهمی از بازارهای جهانی را در اختیار بگیرند، تجربه‌ای مناسب برای رصد است تا با بومی‌سازی این مسیر امکان پیشرفت اقتصادی و تولید ثروت که هدف نهایی این پیشرفت است، محقق شود.\nهمان‌طور که اشاره شد چین در کنار برنامه گسترش تولید، نسبت به تدوین برنامه‌ای منسجم برای بازاریابی نیز اقدام کرده و با بازاریابی حرفه‌ای محصولاتش، توانست در جهان حرفی برای گفتن داشته باشد. ایران نیز می‌تواند با تدوین یک نقشه راه، در میان‌مدت این مهم را در اختیار گیرد. آنچه مسلم است بومی‌سازی تولید و ایجاد ثروت از طریق تولید و تغییر ریل اقتصاد به نفع تولید داخلی، یک شبه رخ نمی‌دهد و ملزوماتی برای اجرایی شدن آن لازم است. این برنامه باید برنامه‌ای فراقوه‌ای باشد تا حتی تغییر دولت‌ها و مجلس نیز نتواند خللی در تحقق آن ایجاد کند. در این صورت اقتصاد ایران می‌تواند با تکیه بر درونزایی در مسیر توسعه و تولید ثروت قرار گیرد.\n۱۰:۳۱:۳۱ اختصاص ۱۳هزارمیلیارد تومان تسهیلات به صنایع\n۱۴:۴۲:۰۴ گاز برخی کارخانه های سیمان قطع شد\n۰۷:۲۹:۱۷ رشد ۱۲درصدی مجوزهای صنعتی در چهار ماه نخست امسال\n۰۶:۴۰:۴۳ شاگردان ممتاز صنعت در سال۹۹\n۱۰:۴۵:۵۴ دو معضل صنعت پخش در ایران\n۱۱:۴۷:۵۳ نشانه خروج صنعت از رکود


برنج خارجی قد می کشد البته در گرانی! - اقتصاد ملی آنلاین\nتاریخ انتشار : دوشنبه 22 دی 1399 - 9:13\nقیمت انواع کالاهای اساسی از جمله گوشت قرمز، گوشت مرغ، شکر و برنج در آذر امسال نسب به مدت مشابه سال گذشته بین ۲۳ تا ۱۲۰ درصد افزایش یافته است. در این میان برنج خارجی با افزایش 98 تا 120 درصدی رکورددار گرانی اقلام خوراکی بوده است. این در شرایطی است که سیاستگذار ارز 4200 تومانی را برای جلوگیری از گرانی ها در نظر گرفته بود. بر این اساس یکی از تاکیدات مجلس برای تصویب بودجه 1400 حذف ارز دولتی و استفاده منابع حاصل از آن به جامعه هدف است.\nبررسی وضعیت قیمت برخی از کالاهای اساسی نشان می‌دهد که قیمت هر کیلوگرم برنج پاکستانی باسماتی درجه یک در آذر سال گذشته ۱۲ هزار و ۳۵۰ تومان بوده که در آذر امسال با ۹۸ درصد افزایش به ۲۴ هزار و ۴۵۹ تومان رسیده است.\nسیاستگذاری های ناهمگون برای مدیریت عرضه و تقاضا\nناهمخوانی عرضه و تقاضا و نبود برنامه های منسجم برای تولید و عرضه کالاهای اساسی و جولان دلالان از مهمترین دلایل گرانی کالاهای اساسی در یکسال گذشته بوده است. در این میان اختصاص ارز 4200 تومانی برای واردات کالاهای اساسی به جای جلوگیری از گرانی ها منجر به دامن زدن به تورم شد. موضوع جوجه کشی که شاهد آن بودیم نیز از تبعات این سیاست غلط بود که در یکسال گذشته بر بازار مرغ و تخم‌مرغ تاثیرات منفی گسترده ای داشت. همچنین این سیاست منجر به مشکلاتی در توزیع نهاده های دامی و در ادامه گرانی گوشت بود.\nچند روز قبل رحیم زارع، سخنگوی کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی خبر حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی را در بودجه سال ۱۴۰۰ داد. وی هدف مجلس از این تصمیم را مقابله با رانت و فساد ناشی از تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی اعلام کرد.پیش تر نیز محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی ضمن مخالفت با اختصاص ارز ۴۲۰۰ تومانی به کالاهای اساسی گفته بود: «همانطور که در سال ۹۷، با خاصه خرجی ارز ۴۲۰۰ تومانی کشور را دچار چالش کردیم، امروز هم با تخصیص ارز ترجیحی به نام مصرف کننده و به کام دلال، منابع این کشور را هدر می‌دهیم».\nدر حال حاضر بخش قابل توجهی از ارز کالاهای اساسی از طریق پایه پولی تأمین می‌شود. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در گزارشی تحت عنوان «تحلیل اقتصاد ایران و تأثیر بودجه ۱۴۰۰ بر آن» به موضوع ادامه اختصاص ارز ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی به کالاهای اساسی پرداخته است. در گزارش مذکور آمده است: «در حالی که درآمدهای نفتی دولت در هفت ماه نخست سال کمتر از ۲ میلیارد دلار بوده، در حدود ۷ میلیارد دلار ارز با نرخ ترجیحی برای کالاهای اساسی اختصاص داده شده است. مابه‌التفاوت این دو رقم از صندوق توسعه ملی و ذخایر بانک مرکزی تهیه شده که بخش زیادی از آن به صورت مستقیم یا غیرمستقیم منجر به افزایش پایه پولی شده است». چند نرخی بودن ارز در کشور منشأ فسادهای گسترده، انحراف منابع ارزی کشور، به هم ریختگی بازارها به دلیل دلالی شده است. لذا به اذغان بسیاری از کارشناسان لازم است اختصاص ارز ۴۲۰۰ به واردات متوقف شده و منابع مالی این بخش به مردم نیازمند در قالب یارانه پرداخت شود.\nواردات چای ۴۰ درصد کاهش یافت\nکارگران با مسئولیت پذیری چرخ های تولید و توسعه رادر کشور به حرکت در می آورند