بررسی کیا سراتو سایپا؛ رقابتی اما نه چندان ایده آل – اینفو\nسراتو سایپا چند سالیست که در بازار خودرو کشورمان عرضه می شود اما اطلاعات اندکی در مورد کیفیت و میزان رضایت مندی خریداران این مدل در رسانه ها منتشر شده است. از این رو قصد داریم در این مطلب تا حدی به بررسی این موضوعات بپردازیم.\nکیا سراتو یک سدان سایز کوچک است که تولید آن از سال ۲۰۰۳ میلادی توسط شرکت کره ای کیاموتورز شروع شد و با توجه به تناسب کیفیت با قیمت آن، مورد اقبال واقع شد و توانست به فروش خوبی در بازارهای مختلف جهانی دست یابد.\nپس از آن و از سال ۲۰۰۸ میلادی، کیا مدل دیگری به نام فورته را جانشین سراتو نمود که البته در برخی کشور ها از جمله ایران، ترجیح داده شد تا با همان نام سراتو به بازار عرضه شود.\nبنابراین نسل اول کیا فورته یا به قولی نسل دوم کیا سراتو به صورت وارداتی به جاده‌های کشورمان راه یافت و با توجه به قیمت مناسب و کلاس خودرویی پرطرفداری که در آن حضور داشت، توانست بسیاری از افرادی را که از سدان‌های قدیمی داخلی خسته شده بودند و در عین حال توان مالی خرید سدان‌های سایز بزرگ و نسبتا لوکسی همچون هیوندای سوناتا و کیا اپتیما را نداشتند، به سمت خود جذب نماید.\nپس از موفقیت نمونه وارداتی این خودرو در بازار، شریک قدیمی کیاموتورز در کشورمان که به واسطه تولید قهرمان قلب همه ما یعنی پراید، خاطره خوبی از شراکت با کیا داشت، تصمیم گرفت تا به تولید این خودرو در داخل کشور بپردازد.\nبنابراین شرکت سایپا پس از کسب موافقت رفیق کره‌ای خود، زمینه را برای تولید کیا فورته نسل اول و یا همان سراتوی نسل دوم آماده نمود. اما این آماده سازی کمی به طول انجامید و پس از ورود نسل سوم سراتو به بازار کشورمان از طریق واردات، نسخه تولیدی سراتو سایپا که البته نسل قبلی سراتوی جدید محسوب می‌شد، در سال ۱۳۹۳ وارد نمایندگی های این شرکت به جهت عرضه عمومی شد.\nاین خودرو توسط شرکت سایپا همراه با دو پیشرانه متفاوت تولید می شود که شامل پیشرانه ۴ سیلندر ۱٫۶ لیتری تنفس طبیعی با توان ۱۲۴ اسب بخار و گشتاور ۱۵۶ نیوتن متر و نیز نمونه ۲ لیتری با توان ۱۵۶ اسب بخار و گشتاور ۱۹۴ نیوتن متر است.\nهمچنین پیشرانه ۱٫۶ لیتری برای انتقال قدرت به چرخ‌های جلو از یک گیربکس شش سرعته دستی بهره می برد و این درحالی است که نسخه ۲ لیتری با یک جعبه دنده شش سرعته اتوماتیک همراه شده است.\nبا توجه به کاهش کیفیتی که معمولا گریبان خودروهای مونتاژ شده در داخل کشور را می‌گیرد، بر آن شدیم تا مزایا و معایبی که برخی از دارندگان کیا سراتو مونتاژ داخل با آن مواجه بوده‌اند را به اطلاعتان برسانیم تا اگر قصد دارید در حدود یکصد میلیون تومان وجه رایج مملکت را به قصد تصاحب این خودرو هزینه نمایید، نسبت به جنبه‌های مختلف آن اگاهی داشته باشید.\nعملکرد فنی مناسب سراتو سایپا\nشاید مهمترین جنبه مثبت سراتو که بسیاری از دارندگان نیز بر صحت آن مهر تایید زده‌اند، عملکرد مناسب این خودرو از نظر فنی باشد. علاوه بر قدرت و شتاب مناسب، هماهنگی خوبی که بین عملکرد پیشرانه و گیربکس، به ویژه در نسخه اتوماتیک آن وجود دارد، موجب شده تا اکثر مالکان سراتو نسبت به عملکرد بخش فنی این خودرو رضایت کامل داشته باشند.\nیکی دیگر از نقاط قوت سراتو، استهلاک پایین این خودرو به ویژه در بحث تعویض روغن می‌باشد که هزینه‌ای معادل ۱۱۰ تا ۱۴۰ هزار تومان را بابت سرویس کامل به مالکان تحمیل می‌نماید.\nاگر صرف مبلغ حدودا ۷۰-۸۰ هزار تومانی را برای سرویس خودروهای ۲۰-۳۰ میلیونی داخلی در نظر بگیریم، پی به هزینه نگهداری معقول کیا سراتو خواهیم برد.\nهمچنین به دلیل حضور پر رنگ خودرو های کره‌ای در کشورمان و با توجه به طراحی معقول پیشرانه های این خودرو ها، چه از نظر وفور لوازم یدکی و چه از نظر وجود تعمیرکاران ماهر، دارندگان خودرو های کره‌ای و به خصوص کیا سراتو با ضعف خاصی در این بخش مواجه نخواهند شد.\nالبته با توجه به کیفیت ساخت مناسب پیشرانه و گیربکس این خودرو که به صورت وارداتی از شرکت مادر دریافت می‌شود، در صورت انجام به موقع سرویس‌های مرتبط با تعویض روغن پیشرانه و گیربکس از سوی دارندگان، احتمالا این عزیزان فعلا از مشکل فنی خاصی رنج نخواهند برد.\nبا این وجود، در صورت بروز هرگونه ایرادی، گارانتی سه ساله شرکت سایپا پاسخگوی مالکان سراتو خواهد بود. ظاهر پخته و آرام کیا سراتو که مورد رضایت بسیاری از مالکان است را نیز به لیست خوبان کلاس سراتو سایپا اضافه می‌نماییم.\nمشکلات فنی و کیفی سراتو سایپا\nاما از تعریف و تمجید که بگذریم، برخی ایرادات نیز در این خودرو موجود است که از جمله شاخص ترین آنها، بحث خشکی سیستم تعلیق کیا سراتو سایپاست. شاید سراتو نسبت به بسیاری از محصولات داخلی از قبیل تندر۹۰ و ساندرو، سواری نرم‌تری داشته باشد.\nاما افرادی که در حدود یکصد میلیون تومان هزینه خرید این خودروی مونتاژ داخل نموده اند، انتظار دارند تا از یک سواری کاملا نرم و مرفه بهره ببرند و اکثرا نتوانسته‌اند با این حد از سفتی سیستم تعلیق کنار بیایند.\nمورد دیگری که بر این مشکل می‌افزاید، استفاده از برخی لاستیک های نسبتا سفت داخلی است که می‌شود آنها را با نمونه‌های نرم تر داخلی و یا حتی در صورت سفارش مشتری، با لاستیک های ساخته شده توسط برندهای معتبر خارجی جایگزین نمود.\nالبته ترجیح ما لاستیک های معتبر داخلی است، چرا که برخی از مشتریان با تعویض لاستیک های ساخت داخل خود با نمونه معتبر خارجی، به عدم تغییر خاصی در کیفیت سواری اذعان داشتند که این موضوع خود گواه کیفیت و نرمی مناسب برخی محصولات داخلی است.\nاین امکان وجود دارد تا تمامی مدل‌های سراتو سایپا به این گونه لاستیک های خوب داخلی مجهز شوند تا میزان نارضایتی خریداران از بکارگیری برخی لاستیک های نسبتا خشک داخلی در این خودروی تقریبا گرانقیمت کاهش یابد.\nاز دیگر مواردی که برای خودرویی در این بازه قیمتی کمی توی ذوق می‌زند، استفاده از متریال کم کیفیت و ارزان قیمت در داخل کابین است که مشتریان را تا حدی ناامید می کند.\nهمچنین مسئله‌ای که تاحد زیادی مضحک به نظر می‌رسد، عدم وجود نشانگر دمای آب موتور به صورت مجزا در صفحه کیلومتر شمار نسخه غیر آپشنال سراتو سایپا است که با تغییر صفحه کیلومترشمار در نسخه آپشنال، این مشکل مرتفع شده است.\nاما نکته اینجاست که آیا وجود نشانگر دمای آب برای خودرویی در چنین رنج قیمتی، به آپشنال و غیر آپشنال بودن خودرو مربوط می‌شود؟ گویا شرکت سایپا چنین برداشتی از تعریف واژه «آپشن» دارد.\nالبته گویا با فشار چندین باره دکمه trip، نشانگر افقی دمای پیشرانه ظاهر می‌شود اما اگر راننده فراموش کند، چنین عملیاتی را برای پی بردن به دمای پیشرانه انجام دهد، نبایستی نسبت به تغییرات غیر معمول دما که می‌تواند صدمات سنگینی به موتور وارد نماید، اگاهی یابد؟!\nدر برخی موارد انگشت شمار نیز عیوب ناشی از عدم دقت در مونتاژ دیده می‌شود.به عنوان نمونه می‌توان به نفوذ آب به داخل از قسمت بالای پدال ها، صدای ناشی از ترمز در سرازیری، استشمام بوی بنزین در کابین و برخی موارد جزیی دیگر اشاره نمود که البته برای یک محصول صد میلیون تومان ایرادات عجیب و تاسف باری به نظر می رسند.\nهمچنین عدم پایداری نسبی در قسمت عقب خودرو که به طور ویژه با حذف سیستم کنترل پایداری(esp) مرتبط است، کیفیت پایین تر رنگ آمیزی بدنه نسبت به نسخه وارداتی، شنیده شدن صدای نفوذ باد و آوای ناشی از تماس لاستیک با سطح جاده در کابین، استفاده از ترمزهای کاسه‌ای در چرخ‌های عقب که منجر به کاهش قدرت ترمزگیری شده و صندلی‌های نسبتا خشک با تنظیم دستی، از دیگر مواردی است که موجبات نارضایتی برخی از سراتو سواران را فراهم آورده است.\nقیمت و شرایط بازار سراتو سایپا\nدر نهایت می توان گفت که با توجه به قیمت ۱۰۴ میلیون تومانی نسخه آپشنال سراتو سایپا و مقایسه این رقم با قیمت حدود ۱۲۴ میلیونی مزدا ۳ تولیدی گروه بهمن و رقبای وارداتی نظیر سراتو، هیوندای النترا، میتسوبیشی لنسر و …خرید سراتو سایپا می تواند از توجیه منطقی برخوردار باشد.\nبه خصوص آنکه ظاهرا مشکلات فنی و کیفی و مونتاژی سراتو تولیدی سایپا آنچنان شدید نیست که خریداران را از انتخاب این محصول پشیمان کند، اما واقعیت این است که خرید یک محصول قدیمی با قیمتی قابل توجه با وجود مشکلات مونتاژی می تواند برای بسیاری از خریداران آزاردهنده و تاسف آور باشد.\nبرچسب ها: سایپاسراتوکیا\nتوسط مدیر · Published اسفند ۲۵, ۱۳۹۶ · Last modified اردیبهشت ۲۱, ۱۳۹۷\nتست آلودگی خودرو بر روی انسان\nتوسط مدیر · Published فروردین ۶, ۱۳۹۷ · Last modified اسفند ۲۷, ۱۳۹۶\nسرویس استریم آنلاین اختصاصی فرمول یک با نام F1 TV معرفی شد


مایکروسافت دسترسی به آپدیت May 2020 ویندوز 10 را بر روی بسیاری از دستگاه‌ها قطع کرد | فارنت\nمایکروسافت به منظور جلوگیری از مشکلات به وجود آمده برای دستگاه‌هایی که آپدیت May 2020 ویندوز 10 را دریافت می‌کنند، روند دسترسی به این آپدیت را محدود کرده است.\nاز بهزاد ایزدی فریمانی\t منتشر شده در ۲۱:۰۰ سه شنبه, ۱۳ خرداد , ۱۳۹۹\nبه‌روزرسانی‌های سیستمی هرچند ویژگی‌های جذاب و جدیدی را به ارمغان می‌آورند، اما ممکن است در برخی موارد مشکلات و نواقص پیش‌بینی نشده‌ای را برای برخی دستگاه‌ها همراه داشته باشند. بر همین اساس مایکروسافت نیز دسترسی به آپدیت May 2020 ویندوز 10 که چندی پیش روند انتشار آن را آغاز کرده بود، برای طیف وسیعی از دستگاه‌ها محدود کرده است.\nآپدیت May 2020 ویندوز 10 بر روی برخی دستگاه‌ها به درستی عمل نکرده و با تغییر برخی فایل‌های سیستمی مشکلاتی همچون ریست پی‌درپی و خطاهای ناشناخته را برای کاربران همراه دارد.\nبر این اساس اگر دستگاه شما نیز جزو فهرست مسدود شده از سوی مایکروسافت باشد، پس از مراجعه به صفحه روزرسانی جدید با صفحه‌ای مشابه با تصویر زیر روبه‌رو خواهید شد که گواهی بر آماده نبودن این به‌روزرسانی بزرگ برای دستگاه‌تان دارد.\nدسترسی به آپدیت May 2020 ویندوز 10 برای دستگاه‌هایی که از GameInput Redistributable برای اجرای بازی و برنامه‌ها استفاده می‌کنند نیز فعلاً مسدود شده است.\nهرچند مشخص نشده است که این آپدیت چه تبعاتی برای دستگاه‌های مذکور به همراه خواهد داشت، اما به نظر می‌رسد در روند استفاده از موس در اجرای بازی مشکلاتی به همراه دارد.\nدر پایان بد نیست که بدانید هرچند به طور پیش‌فرض دسترسی به این آپدیت برای بسیاری از دستگاه‌ها از جمله سرفیس 7 مسدود است، اما همچنان می‌توان با به جان خریدن مشکلات احتمالی، آن را از طریق برنامه Microsoft’s update assistant دریافت و نصب کرد.


مشخصات، قیمت و خرید ساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA | می مارکت\nساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA\nlabel (Xiaomi Redmi TV Soundbar (MDZ-34-DA\nتوضیح مختصر : ساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA از ظاهر ساده و زیبایی برخوردار بوده و فضای زیادی را اشغال نمی کند. به دو حالت می توانید از این ساندبار استفاده نمایید، آن را روی میز قرار داده و یا اینکه روی دیوار نصب نمایید. این ساندبار با ارائه جلوه های صوتی عالی، حس و حال شیرین تماشای تئاتر را به بهترین شکل ممکن برای شما به ارمغان می آورد. ساندبار ردمی قابلیت ارتباط وایرلس را با پشتیبانی از بلوتوث نسخه 5 در اختیار شما قرار داده و از طریق SPDIF و AUX، ارتباط با سیم را مهیا می سازد. بنابراین، با وسایل زیادی مانند تلویزیون، پی سی، دی وی دی و ... سازگار می باشد. با این محصول صوتی کاربردی، صدای استریو و باس قدرتمندی را دریافت می کنید و لذت فوق العاده ای را از شنیدن موسیقی تجربه خواهید نمود.\nساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA، یکی از محصولات برند ردمی است که تا کنون گوشی های هوشمند زیادی را به بازار عرضه نموده است. این ساندبار شیائومی از قدرت 30 وات، پشتیبانی از بلوتوث نسخه 5، ظاهر شیک و بسیاری ویژگی های دیگر برخوردار است که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت. ظاهر ساندبار ردمی شیائومی شبیه به اکثر ساندبارهای موجود در بازار است. این ساندبار با طراحی مینیمالیستی به رنگ مشکی طراحی شده است و هنگامی که آن را در کنار تلویزیون قرار می دهید، هماهنگی خوبی با رنگ تلویزیون خواهد داشت. جنس بدنه ساندبار، ترکیبی از فلز و پلاستیک ABS است که نه تنها جنس این پلاستیک مات، در برابر سایش مقاوم است، بلکه اثر انگشت را نیز روی خود نگه نمی دارد.\nساندبار ردمی در ابعاد 780*64*63 میلی متر ساخته شده است و وزن آن، حدود 1.5 کیلوگرم است. این دستگاه به منظور استفاده همراه با تلویزیون و ارائه کیفیت صدای بهتر ساخته شده است و نیازی به جابجایی آن از اتاقی به اتاق دیگر نیست. در قسمت جلوی ساندبار، بخش فلزی مشبکی قرار دارد که در نقش محافظ دو بلندگوی اصلی ساندبار عمل می کند.\nساندبار ردمی شیائومی مجهز به کنترل لمسی است که در سمت راست آن قرار دارد. این پنل کنترلی لمسی دارای چهار کلید برای روشن کردن، کنترل صدا و تغییر حالت است. در قسمت زیرین ساندبار، پایه های لاستیکی قرار دارد که مانع از لغزش آن روی سطح می شود. همچنین، روی پنل پشتی دستگاه، چندین سوراخ برای پیچ تعبیه شده است که برای نصب ساندبار به دیوار کاربردی می باشد. توجه داشته باشید که از ریموت کنترل خبری نیست و برای تنظیم میزان صدا باید به دستگاه نزدیک شوید. به طور کلی، این محصول شیائومی از کیفیت ساخت خوبی برخوردار بوده و از متریال خوبی در ساختار آن استفاده شده است.\nقابلیت ارتباطی و کیفیت صدا\nساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA از بلوتوث نسخه 5 پشتیبانی می نماید. این قابلیت ارتباطی در اغلب اسپیکرهای بلوتوثی و ایرفون ها در دسترس می باشد. اگر این ساندبار را به گوشی همراه خود متصل کنید، خواهید دید که چه کیفیت صدای قدرتمند و بی نظیری را دریافت می کنید. ارائه باس های قوی و صداهای میانه تنظیم شده از ویژگی های این دستگاه می باشد و آن را به گزینه ای ایده آل برای تماشای فیلم و سریال های تلویزیونی تبدیل کرده است. البته ناگفته نماند که گوش دادن به موسیقی نیز به لطف کیفیت صدای عالی این ساندبار، با لذتی دوچندان همراه خواهد بود.\nعلاوه بر پشتیبانی از ارتباط بلوتوثی، این ساندبار دارای دو گزینه اتصال سیمی می باشد که شامل AUX و SPDIF است. می توان گفت، هر دو اتصالی بی سیم و با سیم، کیفیت صدای یکنواختی را ارائه می دهند و تنها تفاوتی که وجود دارد، وجود کمی تأخیر در ارتباط بی سیم است. البته این میزان تأخیر بسیار کم بوده و قابل چشم پوشی است. اگر کیفیت صدای خروجی ساندبار ردمی را با خروجی تلویزیون مقایسه کنید، خواهید دید که صدای ساندبار بسیار بهتر، واضح تر و بلندتر است. تماشای فیلم، برنامه های تلویزیونی یا حتی انجام بازی با وجود ساندبار ردمی شیائومی، در مقایسه با بلندگوهای استاندارد تلویزیون، لذتی چندین برابر را به همراه خواهد داشت.\nساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA، در عین اینکه از کیفیت ساخت خوبی برخوردار است، کیفیت صدای فوق العاده ای را برایتان به ارمغان می آورد. از دیگر ویژگی های این ساندبار، پشتیبانی از بلوتوث نسخه 5 و پورت های AUX و SPDIF است که قابلیت ارتباط بی سیم و با سیم را در اختیار شما قرار می دهد. شما می توانید با پرداخت هزینه ای مناسب، لذتی چندین برابر را از تماشای فیلم و سریال و بازی به خود هدیه دهید.\nجنس بدنه\tفلز، ABS\nسایر مشخصات\t- قابل نصب روی دیوار\n- اسپیکر 30 واتی\n- محدوده فرکانسی: 80-20000 هرتز\n- القای حس و حال تئاتر\n- وجود دکمه جهت کنترل\nباتری\tباتری لیتیوم یونی\nنوع اتصال\tبی سیم و با سیم: bluetooth 5.0 / SPDIF / AUX\nمطالب مربوط به (ساندبار ردمی شیائومی مدل MDZ-34-DA)


پرسنل کیمپمبه، مدافع PSG و تیم ملی فرانسه، تاکید کرد هیچ صحبتی با پل پوگبا در مورد آمدن او به پاری‌سن‌ژرمن انجام نداده است....\nبه گزارش "ورزش سه"، گمانه زنی در باره رابطه با آینده پل پوگبا اصلاً چیز جدیدی نیست. در تابستان های گذشته چنین اخبار وجود داشته و به طور قطع در نقل و انتقالات پیش رو نیز شایعات در اطراف هافبک فرانسوی منچستریونایتد زیاد خواهد بود؛ به خصوص اینکه او به آخرین سال قرارداد خود با شیاطین سرخ نزدیک می شود.\nبه نظر می رسد محتمل ترین مقصد پل پوگبا بازگشت به یوونتوس خواهد بود اما برخی دیگر از گزارش ها حاکی از آن است که امکان انتقال این بازیکن به لیگ یک فرانسه و باشگاه پاری‌سن‌ژرمن نیز وجود دارد. با این وجود پرسنل کیمپمبه، مدافع PSG و هم تیمی پوگبا در تیم ملی فرانسه هرگونه صحبت با این بازیکن در مورد حضور در این باشگاه را رد کرده است.\nکیمپمبه گفت: "من این موضوع را با او در میان نگذاشتم. او پسر بزرگی است و برای تصمیم‌گیری به کسی احتیاج ندارد. با این وجود هر باشگاهی از استقبال از او خوشحال خواهد شد. همه این مسائل فقط به او، مدیر برنامه و باشگاه آینده اش بستگی دارد."\nگفتنی است اخیراً پل پوگبا در رابطه با شایعات جدایی از منچستر‌یونایتد و پیشنهاد پاری‌سن‌ژرمن گفته بود: "یک سال از قرار دادم باقی مانده و همه این را می دانند. من هنوز از سوی منچستریونایتد یک پیشنهاد مشخص برای تمدید قرارداد دریافت نکرده‌ام و مذاکره ای با مربی و مدیران نیز انجام نشده است. من بازیکن منچستریونایتد هستم و در حال حاضر تمام فکر من در یورو است و روی این مسابقات تمرکز کرده‌ام. همچنین من یک مدیر برنامه دارم که تمام امور را تحت کنترل دارد. شایعات مذاکره با PSG؟نه، اینطور نیست که من شماره تلفن ناصر الخلیفی را داشته باشم."\nپینل کیمپمبه پاری سن ژرمن نقل و انتقالات اروپا ۲۰۲۲ ۲۰۲۱ نقل و انتقالات اروپا پل پوگبا منچستر یونایتد\n۴ ساعت پیش ۲٬۷۶۳\n۴ ساعت پیش ۱٬۷۷۰


ثروت فارکس - فارکس حرفه ای مقراضی\nرحمت اله سمیعی 2019/07/28 دوره آموزش ویدیویی فارکس\nشما می توانید معاملات ارزها را در هر زمانی که مناسب خودتان است، در FXTM انجام دهید. خدمات معاملاتی ما به طور 24 ساعته، در 5 روز از هفته قابل دسترس است. ماهیت این بازار بین المللی و غیر متمرکز آنلاین بدین صورت است که حتی وقتی بازارهای داخلی بسته شده اند، اقدامات زیادی در این بازار صورت می گیرد. دانلود اندیکاتور فارکس حرفه ای مقراضی فارکس یکی دیگر از خدمات ما هست. در وب سایت فارکس پرداخت شما می توانید تعداد زیادی از اندیکاتور های فارکس را بطور رایگان دریافت کنید. برای دانلود اندیکاتور فارکس کافیست پست ها و مطالب وبلاگ فارکس پرداخت را دنبال کنید.\nثروت فارکس ،فارکس حرفه ای مقراضی\nمی توانید با تولید محصولات آموزشی و دانلودی در زمان و هزینه‌های اضافی صرفه جویی کنید. در این مدل کسب درآمد اینترنتی مشتریان و مخاطبانتان می توانند با پرداخت هزینه همان لحظه محصولتان را دانلود کنند و به محصولاتتان دسترسی داشته باشند. الجواب: فارکس حرفه ای مقراضی لا طبعا , كل ما عليك هو التسجيل فقط ، ولن يطلب منك الا ان تجعل صفحة الموقع صفحتك.\nغزل شمارهٔ ۱۳۷: با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی چرا. خدمات دوم، که ممکن است از نظر پول اضافی مورد توجه ما باشد، سرویس VKTarget است. اگر حداقل یک بار از هر شبکه اجتماعی استفاده کرده فارکس حرفه ای مقراضی باشید، به راحتی می توانید درآمد این سرویس را درک کنید. اگر نه، آن را بدون نیاز به هیچ مشکلی حل کنید. اسنپ (snap) بسته‌های نرم‌افزاری هستند که به کمک یک لایه اجرایی کار می‌کنند. نرم‌افزارهای تحت پلتفرم اسنپ، به دلیل اینکه با یک واسطه با هسته سیستم‌عامل ارتباط می‌گیرند، کمی در مقایسه با نرم‌افزارهای مخصوص لینوکس، کندتر اجرا می‌شوند. البته این کندی معمولا محسوس نیست؛ اما گاهی قابل‌مشاهده است.\nقابلیت پیدا کردن خودکار پورت های فارکس حرفه ای مقراضی com با استفاده از تایمر و حذف شدن گزینه بروزرسانی دستی لیست پورت ها\n28 مه 2011 , اساسا برای بررسی هر آسیب اجتماعی 3 پارامتر فرد ، خانواده و جامعه در نظر گرفته , جسی برنارد (فمینیسم لیبرال) و رزا لوکزامبورگ (فمینیسم مارکسیسیت) از , شناخت دكترمنوچهرآشتياني 42 سانسوروآزادي مطبوعات كارل ماركس حسن. به صفحه‌های آیفون XS، آیفون XS Max و آیفون XR مراجعه کنید. موارد بالا، تنها چند واقعیت از دنیای فارکس بود. اگر می خواهید در این زمینه اطلاعات بیشتری بدست بیاورید، وارد بازار و پلتفرم آمارکتس شوید. در این پلتفورم می توانید اطلاعات به روزی درباره بازار فارکس بدست بیاورید و همچنین از آموزش های رایگان در فارکس حرفه ای مقراضی زمینه انجام معاملات بهره مند شوید.\nدر مثال فوق فرد با موجودی ۷۹۱ هزار تومان چنانچه بخواهد یک موقعیت فروش جدید در همان سررسید اتخاذ کند ، فقط با واریز یک میلیون تومان وجه تضمین لازم برای یک قرارداد نمی تواند موقعیت فروش جدید اخذ نماید. برای این کار می بایست ۲۰۹ هزار تومان برای فارکس حرفه ای مقراضی رساندن موجودی قبلی اش به۱ میلیون تومان واریز نماید. علاوه بر آن، ۱ میلیون تومان وجه تضمین لازم برای یک قرارداد جدید را هم واریز نماید. به عبارت دیگر برای اخذ موقعیت جدید به جای ۱ میلیون تومان می بایست ۱ میلیون و ۲۰۹ هزار تومان واریز نماید. کیفیت زندگی کاری و بهره وری پرستاران بالین و ارتباط آن ها با یکدیگر بهره وری پرستاران بالین كیفیت زندگی كاری دانلود مقالات رشته پرستاری دانلود مقالات پرستاری کیفیت زندگی کاری و بهره وری پرستاران بالین و ارتباط آن ها… بفروش اگر فکر می کنید یک بازار به ارزش شما سقوط خواهد کرد ، می توانید بازاری را بفروشید - معروف به کوتاه بودن - و سود بالقوه ای را از سقوط قیمت دارایی کسب می کنید.


عصر قم | محله اسماعیل‌آباد قم موضوع نشست امروز فرمانداری\nمحله اسماعیل‌آباد قم موضوع نشست امروز فرمانداری سیاسی\nعصر قم - قم - محله اسماعیل‌آباد شهر قم، یکی از سکونت‌گاه‌های غیر رسمی در این شهر است که برای رفع مشکل این محله، تاکنون جلسه‌های مختلفی در استان قم برگزار شده است.\nعصر دوشنبه نشست بررسی مشکلات محله اسماعیل آباد شهر با حضور مرتضی حیدری فرماندار و تنی چند از مسئولان این شهرستان در سالن امام رضا(ع) فرمانداری برگزار شد و تعدادی از مسئولان و کارشناسان دیدگاه‌ها، نظرها و پیشنهادهای خود را در این زمینه ارائه کردند.\nدر جلسه مذکور، حل مشکل محله اسماعیل‌آباد منوط به تصمیم‌گیری شورای بازآفرینی شهری در رابطه با اختصاص اراضی 32 هکتاری در منطقه پردیسان شهر قم و تعیین تکلیف وضعیت ریل راه‌آهن در این محله و مشورت با استانداری شد.\nمحله اسماعیل‌آباد از حدود دهه 70 تشکیل شده و پس از سال 1386 با الصاق منطقه جمکران به شهر قم، جزو محدوده این شهر شده است و در حال حاضر این محله در محدوده شهر قم و کنار ریل راه‌آهن قرار دارد، اما ساخت‌وسازهای آن خارج از قانون، انجام شده است.\nنمایندگان ادارات کمیته امداد امام خمینی (ره) و بهزیستی قم در این جلسه، گزارشی از زیر پوشش قرار گرفتن تعداد کمی از خانوارهای این محله که بر اساس قانون شرایط لازم را داشته‌اند و انجام برخی از کارهای فرهنگی و بهداشتی در این محله ارائه دادند.\nابوالفضل معرفی مسئول دفتر تسهیلگری شهرقائم در این جلسه گفت: تعداد 902 تن در 179 خانوار در محله اسماعیل‌آباد زندگی می کنند که حدود 25 درصد آنها ایرانی و بقیه از اتباع غیرایرانی هستند.\nقائم مقام شهردار قم نیز در این جلسه، با بیان اینکه این منطقه از حدود دهه 70 و در خارج از محدوده شهری در آن زمان به صورت غیرقانونی ساخته شده است، گفت: هرچند این منطقه از سال 1386 وارد محدود شهری شد، اما کاربری در نظر گرفته شده برای آن فضای سبز است.\nابراهیم معتمدی با اشاره به اینکه استراتژی (راهبرد) استان مبنی بر جمع‌آوری این محله بوده است، افزود: در صورت حل شدن مساله ریل راه‌آهن در کنار این محله و نیز مساله جایگزینی در اراضی 32 هکتاری منطقه پردیسان، امکان ساخت یک خیابان 55 متری در این محله وجود دارد.\nنتیجه گیری و تصمیم درباره مسائل مطرح شده به جلسه بعدی درباره محله اسماعیل‌آباد شهر قم موکول شد. /\nقم فرمانداری قم سکونتگاه غیررسمی\nدوشنبه ۲۳ دي ۱۳۹۸ - ۲۲:۵۰:۵۶


مسابقه روی یخ با خودروی بنتلی | خرید و فروش خودرو\nشاپ کار: شرکت بنتلی با نشر چندین عکس از خودروی مورد نظر خود جهت شرکت در مسابقات روی یخ رونمایی نمود.\nمدل معمولی خودرو Bentley Continental GT برای مسابقه ساخته نشده و بیشتر یک اتومبیل شیک برای بزرگراه‌ها است. اما اخیرا تصاویری در فضای مجازی منتشر شده که مدلی از این خودرو را نشان می‌دهد که تنها برای مسابقات روی یخ ساخته شده است. گفته می‌شود این اتومبیل برای حضور در مسابقه GP Ice Race در اتریش لحظه شماری می‌کند. گفتنی است که عموم تغییرات صورت گرفته در این مدل به طراحی بدنه و پوسته خلاصه می‌شود. این پوسته نمایانگر یک طراحی از کوه با استفاده از طیف رنگی آبی، مشکی و سفید است. از دیگر امکاناتی که بر روی بدنه این مدل قابل مشاهده هستند می‌توان به چوب‌های اسکی، نوار چراغ‌های LED بر روی سقف و چرخ‌های Pirelli Scorpion جدید با دندانه‌های مناسب برای رانندگی با سرعت روی یخ اشاره کرد.\nدیگر تغییرات این مدل\nبه جز موارد ذکر شده موتور توربو شارژ دوقلو 6 لیتری W12 مجهز به 626 اسب بخار در کنار گشتاور 664 پوند بر فیت، داخل خودرو همانند مدل‌های کارخانه ثابت باقی مانده‌اند. علت این عدم تغییر قدرت موتور آن است که خودرو در حال حاضر نیز بیشتر ار میزان مورد نیاز توان اجرایی دارد. اتومبیل Continental GT در کمتر از 3.6 ثانه 0 تا 100 خود را طی می‌کند و می‌تواند به راحتی سرعت 207 مایل بر ساعت رامی‌پیماید. چنین سرعتی در مسابقات روی یخ دیده نمی‌شود.\nتنها قسمتی که در دسته‌بندی فنی تغییر یافته، اگزوز‌های این مدل هستند. پکیج Akrapovic به این خودرو صدای خشن‌تری را می‌دهد. شرکت بنتلی همچنین برای پیشگیری از هزگونه مشکلی در صورت تماس با برف، ارتفاع خودرو خود را 0.6 اینچ افزایش داده است. این دومین مسابقه خودرو‌ها بر روی برف است که با عنوان GP Ice Race برگزار می‌شود.مسئولین مسابقه اعلام کرده‌اند که قصد دارند برای زنده نگه داشتن این مراسم، هر سال این مسابقه را برگزار کنند. مراسم مذکور قرار است در دوم فوریه امسال در اتریش صورت گیرد. گفتنی است که پیست مسابقات این مراسم 600 متر طول دارد که تماما توسط برف پوشانده شده است. همچنین این مراسم شامل دو مسابقه می‌شود که در یکی تنها ماشین‌ها مسابقه می‌دهند و در دومی اسکی کنندگان نیز در پشت خودرو مشغول به هنر نمایی خواهند بود.\nتگهای خبر: بنتلی , مازراتی , رالی , فناوری خودرو


دوستان و شیفتگان کوتاراگی داستان‌هایی بس شنیدنی برای گفتن دارند\nشایان ضیایی ۲۸ مهر ۱۳۹۸ ذخیره\nبیست و چهار سال پیش، در هفته نخست ماه دسامبر، کِن کوتاراگی (Ken Kutaragi) وارد منطقه‌ای در توکیو شد که به نوعی قطب فروش وسایل الکترونیکی به حساب می آمد؛ غرور وجودش را را فرا گرفته بود و طرفداران با او مثل یک خدا برخورد می‌کردند.\nبعد از سال‌ها تلاش مستمر برای ساخت یک کنسول بازی -از جمله یک همکاری موفقیت‌آمیز با نینتندو، یک همکاری نه‌چندان موفقیت آمیز با سگا و درگیری‌های داخلی بر سر اینکه سونی باید وارد تجارت بازی مخصوص خود شود یا خیر- او بالاخره کار خودش را کرده بود. به کمک صدها نفر دیگر، مهندس ۴۰ و خرده‌ای ساله ایده‌ای را برداشته و تبدیل به آن چیزی کرده بود که امروز به نام «پلی استیشن» می‌شناسیم.\nبرخلاف اکثر کنسول‌های بازی آن زمان، پلی استیشن به سرعت تبدیل به ویترینی برای نمایش گرافیک سه‌بعدی شد. و برخلاف اکثر مهندسان، کوتاراگی تقریباً تمام ابعاد قرارهای تجاری و مدیریتی را مد نظر قرار داده بود.\nسیستم پلی استیشن عرضه شد و به موفقیتی تقریباً آنی رسید، و -آنطور که کوتاراگی در آن روز به چشم دید- طرفداران شدیداً از کنسول استقبال کردند، بازی‌هایی مثل Ridge Racer را می‌خریدند و چشم‌انتظار بازی‌های دیگری مثل Battle Arena Toshinden بودند.\nکوتاراگی همین موفقیت را بعداً با دوجین ابتکار دیگر تکرار کرد؛ پلی استیشن 2 -که هم اکنون پرفروش‌ترین کنسول تاریخ تلقی می‌شود- یکی دیگر از همین ابتکارات بود و ضمناً پلی استیشن هم به تجارتی میلیارد دلاری تبدیل شد. کوتاراگی رسماً مدیریت سرگرمی‌های کامپیوتری سونی (SCE) را به دست گرفت و بسیاری گمان می‌کردند که مدیریت دیگر بخش‌های سونی هم به او واگذار می‌شود. وقتی نوبت به پلی استیشن 3 رسید، شانس دیگر مثل سابق با کوتاراگی یار نبود و مشکلات این کنسول، به جدایی وی از سونی منجر شد. اما برای بیش از یک دهه، او سطحی از موفقیت را تجربه کرد که کمتر کسی در صنعت بازی به آن دست یافته است.\nبرای سالیان متمادی، همکاران کوتاراگی با ترکیبی از تحسین و ترس به توصیف شگردهای او پرداخته‌اند و معمولاً با اشاره به لقب «کِن دیوانه»، داستان‌هایی درباره نطق‌های آتشین او در محل کار برای گفتن دارند. با هرکسی که در آن روزها همکار کوتاراگی در سونی بوده صحبت کنید و آنها معمولاً شخصیت وی را «دمدمی‌مزاج»، «کله‌شق» و «شدیداً جزئی‌نگر» توصیف می‌کنند. و تقریباً تمام افرادی که همکاری نزدیکی با وی داشته اند، داستان‌هایی درباره رویکردهای خشن او به یاد می‌آورند.\nهیرونوبو ساکاگوچی، موسس Mistwalker می‌گوید کوتاراگی در میانه یک بحث در اواسط سال ۲۰۰۰ ناگهان منفجر شد؛ اما او قصد دارد جزییات این مکالمه را با خود به گور ببرد.\nراب گوث، گزارشگر سابق وال‌استریت ژورنال می‌گوید کاز هیرای -کسی که در آن زمان مدیریت سرگرمی‌های کامپیوتری سونی در آمریکا را برعهده داشت و بعدا به سمت مدیرعاملی کمپانی رسید- یک‌بار تعریف کرد که کوتاراگی با او مثل مدیر یک شعبه برخورد می‌کند.\nماکاتو ایوای، یکی از مدیران پیشین سرگرمی‌های کامپیوتری سونی می‌گوید در نخستین جلسات هیئت مدیره، کوتاراگی تنها کسی بود که صحبت می‌کرد و اگر نمی‌توانست منظورش را به درستی به زبان انگلیسی بیان کند، از بالا دستانش می‌خواست تا وظیفه ترجمه را برعهده بگیرند. «او از تری توکونوکا یا شیگئو مارویاما-سان که در واقع مدیرانش بودند استفاده می‌کرد، گویی آن‌ها خدمتکارش بودند».\nایوای اضافه می‌کند که در روزهای نخست پلی استیشن، کوتاراگی به صورت خاص به تیم مهندسی سخت می‌گرفت. «دائماً در حال داد زدن بر سر آن‌ها بود» ایوای به نقل از کوتاراگی ادامه می‌دهد: «”انجامش بده! نه، نه، نه، اینو به من نگو! نه برای من جواب نمی‌شود!” چنین مکالماتی روزمره بودند اما دیگر تقریباً همه به آن عادت کرده بودند».\n«او همیشه مشکلات را احساساتی می کرد، عملاً پارس می‌کرد؛ درست مانند استیو جابز».\nو اگر او امروزه چنین رفتاری داشت؟\nبه عقیده ایوای «این موضوع می‌توانست به یک رسوایی بزرگ تبدیل شود».\nعلی‌رغم این موضوع، بسیاری از افرادی که داستان‌هایی درباره او تعریف می‌کنند، به هنگام نقل این داستان‌ها می خندند و عموماً نظری مثبت درباره همکاری خود با کوتاراگی دارند.\nدر واقع ایوای ضمن تمجید از کوتاراگی، او را یکی از دوستان خود تلقی می‌کند. و دیگران رفتارهای او را راه‌هایی برای الهام‌بخشی به کارمندان می‌دانند. برخی حتی او را «متکی به خود»، «دوراندیش» و «سخت‌کوش‌ترین شخصیت حاضر در هر اتاق» می‌خوانند.\nتشبیه کوتاراگی به استیو جابز تنها به ایوای محدود نمی شود و البته منظور از این تشبیه همیشه اشاره به خشم و رفتارهای موشکافانه او نیست. مارک وُزنیاک، یکی از نخستین کارمندان سونی که در ایالات متحده روی پلی استیشن کار می کرد و برادر همکار معروف جابز، استیو وزنیاک، به تمجید از توانایی‌های کوتاراگی در بلند کردن ایده‌های خام از روی زمین می‌پردازد.\n«او به نوعی ترکیبی از استیو جابز و برادرم بود.» مارک وزنیاک ادامه می‌دهد: «به خاطر اینکه او تیزهوشی فنی محشری داشت و در عین حال چشم‌اندازی عظیم برای آینده.»\nبه نظر بسیاری، کوتاراگی با رویکرد خود صرفاً به دنبال این بود که کارها آن‌طور که باید به انجام برسند. راب گوث، خبرنگار سابق وال‌استریت ژورنال توضیح می‌دهد: «می‌توان این موضوع را مطرح کرد که اگر [کوتاراگی] شخصیت با ادب‌تری بود، پلی استیشن وجود خارجی نداشت. راه‌اندازی چنین تجارتی نیازمند مقابله با غیرممکن‌های بسیار است.»\nگوث ادامه می‌دهد: «عبارتی در زبان ژاپنی وجود دارد که “نِماواشی” خوانده می‌شود… این کلمه دقیقاً به معنای این است که برای کاشت دوباره یک درخت، باید خاک اطراف ریشه‌های آن را به شکلی دایره‌ای برداشت کنید. شما نمی‌توانید درخت را صرفاً را به یک وانت متصل کرده و از جای درآورید. شما باید زمان صرف کنید، باید نقاط گوناگون را بیل بزنید و تنها آن زمان است که قادر به درآوردن درخت از جایش هستید. در تجارت ژاپنی‌ها، این عبارت بدان معناست که پیش از اتخاذ یک تصمیم، باید به سراغ تمام رای‌دهنده‌ها رفته و نظر آنها را جلب کنید.»\n«باید برای نوشیدنی بیرون بروید، باید جلسات مختلف برگزار کنید، همه افراد را بشناسید و سپس آنها را به سمتی که خود می‌خواهید هدایت یا پاسخ مثبت را برای کاری که می‌خواهید انجام دهید دریافت کنید. سپس زمانی که جلسه‌ای رسمی برگزار می‌شود -یا زمانی که در حال بیرون کشیدن درخت از خاک هستید- همه کارها انجام شده و هرآنچه باقی می‌ماند، تقریباً تشریفاتی است. تا همین امروز، کارها در ژاپن به این شکل انجام می‌شوند. شما نمی‌توانید اتومبیل‌تان را از میانه عبور دهید. و اگر کن، نِماواشی را به شکل کلاسیک آن انجام داده بود، نمی دانم که امروز “پلی استیشن” در دایره لغت‌مان بود یا خیر.»\nمثل تمام میراث‌های بزرگ، موشکافی کاری که کوتاراگی با پلی استیشن انجام داد آسان نیست. به همین خاطر و برای اینکه تصویری دقیق از شیوه‌های کاری او ترسیم شود، باید پای صحبت های بیش از ۱۰ تن از همکاران او نشست تا خاطرات‌شان از دوران ابتدایی پلی استیشن در سونی را تعریف کنند؛ چه خوب، چه بد و چه هرچیز دیگر.\nجلسه پیچ پلی استیشن\nنایب رییس پیشین واحد اکتساب محصولات، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی در آمریکا\nبزرگ‌ترین بازیگران نینتندو و سگا بودند. بنابراین ما داشتیم فکر می‌کردیم که چطور قادر به شکست آن‌ها [در اوایل دهه ۹۰ میلادی] خواهیم بود؟\nنینتندو قبلاً از همکاری با ما صرف نظر کرده بود. بنابراین یک استراتژی، همکاری با سگا بود. استراتژی دیگر هم ساخت پلتفرمی جدید بود. و استراتژی نهایی اینکه کلاً موضوع را فراموش کنیم چون چنین کاری برای سونی دشوار بود؛ واقعاً.\nدر آن زمان بحث‌های زیادی درباره تاسیس سرگرمی‌های کامپیوتری سونی یا همکاری نزدیک با کمپانی‌های بزرگ حوزه بازی وجود داشت. اما کن می‌گفت سونی نیازمند پلی استیشن است و از من خواست تا مستندات لازم را [برای جلسه پیچ] آماده کنم تا در آن‌ها توضیح داده شود که چرا سونی نیازمند تشکیل واحدی جداگانه برای پشتیبانی از پلی استیشن است.\nچشم‌انداز او صرفاً به ساخت یک کنسول بازی خلاصه نمی‌شد، او می‌خواست یک سیستم عامل داشته باشد و کتاب‌خانه‌های عظیم تدارک ببیند. او می خواست ما احساسی شبیه به یک کمپانی فعال در زمینه سرگرمی‌های کامپیوتری داشته باشیم و نه فقط یک کمپانی بازی. او می گفت «هِی شوجی، کامپیوتر من فقط نینتندو یا سگا نیست. کامپیوتر من مایکروسافت است». و مایکروسافت در آن زمان هنوز ورودش به تجارت بازی را اعلام نکرده بود.\nبنابراین با خودم فکر می‌کردم: «این یارو درباره چی صحبت می‌کنه؟» و به صورت همزمان، او مردی شگفت‌انگیز بود. من همیشه سعی میکردم از او حمایت کنم چون بسیار پرشور و حرارت بود. من واقعاً تحت تاثیر قرار گرفته بودم. منظورم اینست که هنوز آن ارائه را به یاد می‌آورم.\nما در حال سبک سنگین کردن گزینه‌ها بودیم و حرکت نهایی، پیچ کردن ایده برای نوریو اوهگا (مدیرعامل وقت سونی) بود و توضیح این مسئله که چرا سونی نیاز داشت وارد این تجارت شود.\nجلسه‌ای برگزار شد که شاید تنها هشت نفر در آن حضور داشتند. هیچ مدیر اجرایی دیگری نبود. تیم کوتاراگی صرفاً در حال تشریح ایده برای اوهگا بود و او نیز شخصاً به پروژه علاقه‌مند شده بود.\nو بعد از این که اوهگا تمام ارائه را دید، گفت: «برید سراغش، انجامش دهید. این پروژه‌ای است که سونی باید انجامش دهد». او این تصمیم را خودش گرفت. رای هیچ مدیر دیگری خواسته نشد، فقط اوهگا. اوهگا گفت «انجامش دهید» و این ماجرا به داستانی افسانه‌ای تبدیل شد. مسیر شغلی کن عملاً از هیچ به هدایت سرگرمی‌های کامپیوتری سونی رسید.\nاما اوهگا یک شرط داشت. او فهمید که این پروژه زیر نظر سونی به موفقیت نمی‌رسد و همین موضوع درباره سونی موزیک هم مصداق دارد؛ بنابراین پلی استیشن باید پروژه‌ای مشترک بین Sony Corporation و Sony Music باشد.\nبه این ترتیب بود که او چراغ سبزش را نشان داد. بعد از این ما باید پروسه کامل و رسمی دریافت چراغ سبز را در جلسه با سایر مدیران طی می‌کردیم. اما همه چیز در همان جلسه به پایان رسید. به همین خاطر است که کن کوتاراگی همیشه درباره دیگر مدیران ارشد سونی شکایت می کند. ولی او همیشه در برابر اوهگا مطیع بود.\nزمانی که کوتاراگی رییس‌اش را اخراج کرد\nرییس پیشین هیئت مدیره، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی\nبعد از اینکه همکاری‌مان با نینتندو قطع شد، کوتاراگی به ایده‌ای جاه‌طلبانه برای سونی رسید تا پلی استیشن را مال خود کند. این ایده نیازمند تلاش بسیار بود تا پا بگیرد؛ برای همین من به کمک آمدم.\nآن پروژه باعث شد که شخصاً برای ۱۰ سال از صنعت موسیقی فاصله بگیرم. پیش از آن من در واحد موسیقی سونی فعالیت می‌کردم و به مرور پلی استیشن وقت بیشتر و بیشتری از من گرفت. اما من در تمام قضیه غرق شده بودم. به چشم‌انداز [کوتاراگی] متعهد شده بودم و احساس می‌کردم باید این نبرد را ببریم. ما باید در نبرد با نینتندو برنده می‌شدیم. باید در جدال داخلی با سونی برنده می‌شدیم؛ باید تمام این پروژه را از روی زمین بلند می‌کردیم. این احساس وجودم را فرا گرفته بود و خودم را به موفق شدن متعهد کرده بودم.\nکوتاراگی اصلی‌ترین دلیل این موضوع بود. او شخصیتی شدیداً کاریزماتیک بود و کارمندانش را مجبور به سازش با آنچه می‌خواست کرد؛ مثل یک آدم مجنون. فکر نمی‌کنم چیزی وجود داشت که کارمندان به او گفته باشند امکان‌پذیر نیست.\nشغل من ساده بود. کوتاراگی شخصی سلطه‌جو بود که با مدیران دپارتمان‌های مختلف درگیر می‌شد. وظیفه من این بود که آن مجادلات را تلطیف کنم. احساس می‌کردم نقش من اینست که مطمئن شوم او راحت است و می‌تواند محیطی فراهم آورد که در آن قادر به انجام دادن کارش است.\nاز لحاظ فنی اگر صحبت کنیم، در سلسله مراتب کمپانی من همیشه یا از او بالاتر بودم یا رییس او بودم. اما در مواقعی، رابطه کاری ما دچار تغییر می‌شد و او به من به عنوان زیردست نگاه می‌کرد؛ حتی با این وجود که من رسماً بالاتر از او بودم. رفتاری که او با من داشت بیشتر شبیه رابطه یک هنرمند با مدیر برنامه‌هایش بود.\nبه یاد ماندنی‌ترین مجادله‌ای که با او داشتم زمانی بود که به من گفت دیگر نمی‌تواند با من کار کند. به من گفت که باید استعفا دهم. بنابراین من گفتم «اوکی، استعفا میدم». روز بعد به سراغم آمد تا معذرت‌خواهی کند. اما او نگفت «متاسفم، زیاده‌روی کردم». او این‌گونه معذرت‌خواهی نمی‌کرد. او گفت: «احتمالاً باید به کارت ادامه دهی». استایل او این گونه بود.\nدر ذهنم داشتم می‌گفتم: «این احمق چه می‌گوید؟» اما در نهایت گفتم: «اوکی، بیا به کارمان برسیم.»\nمشاهده زودهنگام 3DO\nنایب رییس پیشین واحد اکتساب محصولات، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی آمریکا\nیک داستان که به صورت واضح به یاد می‌آورم زمانی بود که با کن کوتاراگی رفتیم تا ارائه “تریپ هاوکینز” [موسس الکترونیک آرتز و کنسول 3DO] را ببینیم؛ در سال ۱۹۹۱ یا ۱۹۹۲ و زمانی که او مشغول کار روی 3DO بود.\nتریپ درباره قدرت دستگاه، استراتژی‌های مارکتینگ و تمام مسائل رایجی که برای جلب نظر توسعه‌دهندگان شخص ثالث لازم است صحبت کرد. به نظرم کارش عالی بود؛ ارائه او خنده‌دار و سرگرم‌کننده بود.\nوقتی به پایان رسید، به کن گفتم: «واو، ارائه او عالی بود.»\nکن عصبانی شد. او گفت: «هِی شوجی، تو احمقی. تو هیچ چیز نمی‌فهمی». او برای سه ساعت سر من داد زد. دیوانه‌وار بود. او نمی‌توانست به موضوع از نقطه نظر من نگاه کند.\nمن گفتم: «هِی کن، صبر کن. من چیز زیادی درباره تکنولوژی نمی‌دانم، اما ارائه خوبی بود. این حق را دارم که بگویم ارائه خوبی بود؟»\nاو گفت نه. به نظرش تمام مسائل مطرح شده در ارائه دروغین بود. به عقیده او تریپ می توانست ساعت‌ها صحبت کند، اما هیچ‌چیزی در پشت آن همه حرف نبود.\nکوتاراگی بسیار پرشور بود. او انرژی فراوانی داشت و شدیداً کوشا بود. او یکی از معدود مهندسین سونی بود که به داشتن دهانی بزرگ مشهور شد. و سرگرمی‌های کامپیوتری سونی هنوز در آن زمان حتی چراغ سبز اولیه را هم دریافت نکرده بود.\nرییس سابق پلی استیشن نتوورک، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی آمریکا\nمن در سازمان پلی استیشن بزرگ شدم و اواخر دوران تصدی‌ام مسئولیت تبلیغات، مارکتینگ محصول و سپس پلی استیشن نتوورک را پیش از جدایی از سونی برعهده داشتم. اما در این سفر، برای مدتی دستیار مدیریت محصول بودم و در حال پیشرفت. وظیفه من تبلیغات تمام بازی‌هایی بود که در ژاپن عرضه می‌شدند.\nو یک بازی به نام RaPappa the Rapper بود که مسئولیت [تبلیغاتش] به من سپرده شده بود. اگر به آن زمان فکر کنید، [راپاپا] خیلی جسورانه بود، اندکی متزلزل. همه به این فکر می‌کردند که این بازی قرار است چه عملکردی در ایالات متحده داشته باشد. پاراپا یکی از بازی‌های مورد علاقه کن بود. او واقعا کاراکتر را درک کرد، افسونش را متوجه شد و عاشق این بود که ما داشتیم یک بازی موسیقیایی ساده می‌ساختیم. و به نظرم متوجه فرصت به وجود آمده برای تاثیرگذاری فرهنگی آن شد؛ خصوصاً در ژاپن.\nبه این ترتیب مسئولیت بازی به من سپرده شد و من با TBWA\_Chiat\_Day -که در آن زمان یکی از آژانس‌های همکار ما بود- روی کمپینی تبلیغاتی در ایالات متحده کار کردم که قرار بود درباره بازی‌ای با محوریت یک سگ رپر باشد.\nبعد مدیر واحد مارکتینگ، اندرو هاوس، من را به ژاپن فرستاد تا کمپین را برای کن پرزنت کنم. و در آن زمان، با توجه به جوانیام یا هر چیز مشابه دیگری، چشم‌انداز رفتن به ژاپن و مقر اصلی شرکت و ارائه کمپین به موسس و مدیرعامل کمپانی برایم بسیار ترسناک بود.\nبه ژاپن رسیدم و وارد مقر شدم – ماه آگوست بود: بسیار گرم و شدیداً مرطوب. وارد دفتری شدم که شبیه به یکی از آن اتاق‌های هیئت رییسه بسیار طویل بود و مقدمات آماده شد. کن با چند همراه وارد شد و در آن سوی میز نشست. به جز او یک مترجم و احتمالاً سه یا چهار نفر دیگر که نمی‌دانستم که هستند در اتاق حاضر بودند. من شروع به پیچ کمپینی کردم که همه ما در آمریکا عاشقش بودیم و سپس او مشت خود را به میز کوبید و برای مدتی بسیار طولانی، شروع به گفتن حرف‌هایی به ژاپنی کرد. بعد مترجم به من رو کرد و گفت: «او خوشش نیامده است».\nمن صرفاً هاج و واج مانده بودم. و دقیقاً یادم نمیآید که چه گفت اما صحبت‌هایی با مترجم داشتم و در تلاش بودم که اطلاعات بیشتری درباره چرایی مخالفت او دریافت کنم. و ناگهان کن به انگلیسی به من پاسخ داد. این لحظه‌ای اساسی بود که من متوجه شدم: «اوه، او تمام حرف‌هایی که زدم را متوجه شد».\nاو دوباره تصمیم به صحبت با من به زبان ژاپنی گرفت و سپس مجدداً به زبان انگلیسی سوییچ کرد و گفت: «تو پاراپا را نمی‌فهمی، می‌خواهم که برگردی و واقعا درک کنی پاراپا چه کسی است.» و همین. وسایلش را جمع کرد و رفت.\nو این‌طور بود که من به خانه بازگشتم.\nدر طرف دیگر ماجرا، اندرو هاوس، کسی که مدیریت واحد مارکتینگ را در سرگرمی‌های کامپیوتری سونی آمریکا برعهده داشت، به من گفت: «خب، چرا پافشاری نکردی و برای کانسپت نجنگیدی؟» من به او نگاه کردم و گفتم هیچ ایده‌ای نداشتم که می‌توانم چنین کاری بکنم. زیرا این پروژه محبوب موسس و مدیرعامل بود. و در این لحظه، از نقطه‌نظر حرفه‌ای درسی مهم آموختم.\nبنابراین به همکاری با آژانس تبلیغاتی‌مان ادامه دادم. احتمالاً برای سه یا چهار بار به توکیو رفتم و برگشتم و او با همه‌چیز مخالفت می‌کرد. اما در نهایت، اندکی با او راحت‌تر شدم و به حرف‌هایش درباره اینکه چطور میتوان از نقطه نظر آمریکا دفاع کرد گوش دادم. اندکی عقب‌نشینی کردم و وارد جزییات بیشتری شدیم.\nیک جمله افسانه‌ای درباره کن وجود دارد که شبیه به آن چیزی است که درباره استیو جابز می‌شنوید. «اگر حداقل یک بار توسط کن اخراج نشده باشی، پس به اندازه کافی به او نزدیک نیستی.»\nو اینطور بود که در نهایت تاییدیه را گرفتم.\nو نکته جالب درباره این داستان آن است که در تمام این مدت، فکر نمی‌کنم که اسم من را می‌دانست یا اسمم را به زبان آورده بود یا خوش‌آمدگویی گرمی برایم ترتیب داده بود. همه‌چیز خیلی عملیاتی بود. اینطور که “بیا تو. نه، خوب نیست. برو بیرون”. و از آن زمان هربار که در راهروهای دفتر توکیو یا آمریکا میدیدمش، من را «پاراپا کوچولو» صدا می‌زد.\nنکته خنده‌دار اینست که در آن زمان من این عبارت را کاملاً محبت‌آمیز می‌دانستم. با درنظرگیری دورانی که حالا در آن زندگی می‌کنیم، هربار که این داستان را تعریف می‌کنم مردم می‌گویند: «اوه، این واقعاً خودپسندانه است». اما منظور او چنین چیزی نبود.\nو پاراپا کوچولو تبدیل به نام من شد. بعد از سپری کردن ۱۷ سال در سونی، نمی‌دانم که اگر نام واقعی‌ام را به او بگویم اصلاً قادر به شناختم خواهد بود یا خیر، اما احتمالاً پاراپا کوچولو را به یاد می‌آورد.\nعرضه پلی استیشن در کُره\nمدیر کل سابق، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی کُره\nاو کاملاً از تلاش‌های ما برای فروش پلی استیشن در کره استقبال می‌کرد.\nکن خیلی به فرهنگ اینترنت در کره علاقه‌مند بود. اوایل سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۶ هزار کافه-گیم‌نت در آن جا وجود داشت و همه مشغول تجربه بازی‌های MMORPG بودند؛ بازی‌های MMORPG محلی. بنابراین او شدیداً علاقه‌مند بود و -حتی در آن زمان- باور داشت که آینده پلی استیشن، آنلاین است.\nآن موقع تقریباً همان زمانی بود که کره شروع به برداشتن محدودیت‌های موجود در فروش موزیک‌ها، فیلم‌ها و بازی‌های ژاپنی کرد. پس وقتی من شنیدم که بازار کره قرار است باز شود، به همراه بالادستانم شروع به سفر به این کشور کردم؛ بدون اینکه به کسی بگوییم از طرف سونی آمده‌ایم. ما حتی یک کمپانی تاسیس کردیم که نام سونی روی آن نبود؛ نمی‌خواستیم عموم مردم از موضوع باخبر شوند. این کمپانی را «KR Project» یا همچین چیزی نامیدیم. نامی کاملاً بی‌ربط بود. در ابتدا فقط دو نفر بودیم و شروع به تحقیق و بازدید از کمپانی‌های محلی بازی مثل NCSoft و Nexon کردیم. بعداً سونی دفتر رسمی پلی استیشن را در کره تاسیس کرد و من به آنجا منتقل شدم.\nکره بازاری کاملاً متفاوت است. ما با مشکلات زیادی مواجه شدیم، چون در آن زمان پلی استیشن 2 در بازار جهانی شکست‌ناپذیر ظاهر شد اما کره یکی از معدود کشورهایی بود که اکثر مردم آن هیچوقت اسم پلی استیشن را نشنیده بودند. تمام افراد فعال در صنعت بازی می‌گفتند «اوه، پلی استیشن عالیست». اما مصرف‌کنندگان زیادی با آن آشنا نبودند و بنابراین باید همه چیز را از ابتدا بنا می‌کردیم. و این به آن خاطر بود که همه برای مطالعه یک پی‌سی خانگی داشتند اما این موضوع درباره کنسول‌های بازی مصداق نداشت.\nما باور داشتیم که اگر یک بازی محلی برای پلی استیشن عرضه شود، همه‌چیز تغییر خواهد کرد. اما برای عملی کردن این موضوع باید کمپانی‌های بزرگ محلی -یعنی Nexon یا NCSoft- را قانع می‌کردیم. این سخت‌ترین بخش ماجرا بود زیرا اگر بخواهیم صادق باشیم، پلی استیشن 2 در آن زمان برای اجرای آن دست از بازی‌های MMORPG به اندازه کافی خوب نبود.\nبنابراین من به عنوان مثال بارها به NCSoft رفتم و با موسس آنها، «تائک جین کیم» ملاقات کردم. من به او می‌گفتم «آقای کیم، بیاید یک بازی پلی استیشن بسازیم» و او می‌گفت «اوه، آره، نمی‌دانم».\nاین‌طور شد که به مناسبت سالگرد یک سالگی سرگرمی‌های کامپیوتری سونی در کره، کن را به عنوان مهمان VIP دعوت کردیم و او به آنجا آمد. نمی‌دانم این موضوع حقیقت دارد یا خیر، اما کن قویاً متعقد است که پیشینانش کره‌ای بوده‌اند. و ما قبلاً زیاد از سامسونگ بازدید می‌کردیم، بنابراین او با فرهنگ می‌گساری در آنجا آشنا بود.\nمن میخواستم توسعه‌دهندگان محلی را ترغیب کنم و به همین خاطر مدیر ارشد فنی Nexon، که یکی از دوستانم نیز هست را به ناهاری کوچک دعوت کردم. و کِن هم می‌گسار بود. او می‌توانست برای مدت‌ها بنوشد. او داشت پابه‌پای کارمند Nexon، که بسیار از او کم سن و سال‌تر بود می نوشید. او می‌گفت «من می‌دانم شما مردم چطور می‌نوشید، بریم سراغ بعدی».\nبنابراین او کاملاً از ما حمایت می‌کرد.\nتبادل بیزنس کارت‌ها\nنایب رییس پیشین اکتساب محصولات، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی آمریکا\nدورانی را به یاد دارم که کوتاراگی به سِمَت کارمندان دفتر آمریکای سونی که مهم تر از سمت او به نظر می‌رسیدند شکایت کرد؛ سمت‌هایی مانند نایب رییس، نایب رییس ارشد، مدیر و غیره.\nنحوه کار شرکت‌های ژاپنی معمولاً بدین شکل است که گرچه تیمی بزرگ برای شما کار می‌کند اما سمت شما معمولاً چیزی مانند دستیار مدیر خواهد بود. در سونیِ ژاپن، دریافت سمت دستیار مدیر حدوداً ۷ سال بعد از پیوستن شما به کمپانی امکان‌پذیر است.\nبنابراین افراد تاثیرگذار زیادی در زمان‌های گوناگون مشغول تبادل بیزنس کارت‌های خود بودند و تمام کارمندان غربی سمت‌هایی بزرگ داشتند. به عنوان مثال استیو رِیس مدیرعامل سرگرمی‌های کامپیوتری سونی در آمریکا بود – و کن سمتی کوچک داشت. ضمناً کن معمولاً با استیو ریس درگیر می‌شد و ریس هم به او به چشم یک مهندس صرف نگاه می‌کرد.\nطرف‌های آمریکایی کن را درک نمیکردند. آنها می‌گفتند «چرا او اینقدر تقاضا دارد؟ چرا او درباره مسائل مربوط به مارکتینگ صحبت می‌کند؟ او یک مهندس است».\nکن [به صورت رسمی] فقط بر واحد مهندسی نظارت داشت اما نظراتش را آزادانه بیان می‌کرد و اساساً بر همه‌چیز تاثیر می‌گذاشت. اما کارمندان آمریکا فقط سمت او را می‌دیدند و قضاوت می‌کردند. در آن‌جا اگر سمت «دستیار مدیر» را مشاهده کنید با خودتان می‌گویید که این شخص نباید تصمیم‌گیرنده باشد.\nکن شکایت می‌کرد. او می‌گفت: «هِی، کارمندان ایالات متحده واقعاً گستاخ هستند.» او واقعاً از این موضوع گله‌مند بود. و من به کن گفتم که «هی، این چیزی نیست که فقط منحصر به سونی باشد، صرفاً فرهنگ اینجا این‌طور است.»\nبگذریم، کارمندان سونیِ ژاپن بیزنس کارت‌هایی با ترجمه انگلیسی داشتند. این ترجمه‌ها بازگردانی مستقیم سمت‌های ژاپنی بود. اما به کن پیشنهاد کردم که لازم نیست اینطور باشد. او می‌توانست ترجمه انگلیسی را تغییر دهد تا اهرم بهتری داشته باشد.\nو بعد کن گفت «هی شوجی، این ایده ای عالیست. از تو خوشم می‌آید». او فوراً -منظورم اینست که فوراً- دست به این کار زد. در یک لحظه مشغول شکایت بود و در لحظه دیگر گفت این ایده‌ای عالیست. منظورم اینست که او بسیار انعطاف‌پذیر بود.\nبنابراین او این ایده را به «تِروهیسا توکوناکا» [رییس سرگرمی‌های کامپیوتری سونی] که در آن زمان رییس‌اش بود منتقل کرد. و او از این ایده خوشش آمد و آنها شروع به تغییر سمت‌های انگلیسی کردند تا با تیم آمریکا همگام‌تر باشند.\nمجادله بر سر دزدی انتشاراتی\nمدیر کل پیشین، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی کُره\nمجادله‌ای بزرگ بین سرگرمی‌های کامپیوتری و سونی شکل گرفته بود. «کِی کودرا-سان» کسی بود که در آن زمان بر مارکتینگ سونی در آسیا نظارت می‌کرد. او بعداً به رییس هیئت مدیره سونی در چین تبدیل شد و سپس بازنشسته شد. اما در آن زمان، او طی یک جلسه واقعاً از دست کن عصبانی بود.\nوقتی پلی استیشن در ژاپن عرضه شد، مردم در حال وارداتش به کشورهای آسیای جنوب شرقی بودند. و در هر شهر، ولتاژ برق متفاوت بود. در ژاپن ولتاژ ۱۰۰ یا ۱۱۰ بود. در برخی کشورهای آسیایی، ولتاژ ۲۲۰ بود؛ بنابراین اگر به برق وصل می‌شد، پوف، خراب می‌شد. بنابراین کاری که گیمرها کردند بردن آن پلی استیشن ها به مراکز سرویس‌دهی سونی بود. و آن مراکز پلی استیشن را تعمیر نمی‌کردند؛ آنها پایگاه‌های Sony Corporation بودند. بعد مردم شروع به شکایت کردند که «اسم سونی روی دستگاه درج شده، پس چرا نمی‌توانید تعمیرش کنید؟»\nدر همان زمان این سوال برای Sony Corporation به وجود آمد که آیا می‌تواننید پلی استیشن را به عنوان یکی از محصولات خود معرفی کنند یا خیر. ما به نوعی مخالف بودیم، زیرا تجارت بازی یک تجارت نرم‌افزار است. از اینجاست که درآمدزایی می‌کنید. و سونی در تجارت سخت‌افزار بود. من در آن زمان بی‌پرده می‌گفتم که تجارت سخت‌افزار یک قربانی برای تجارت نرم‌افزار است. و در آن روزها، دزدی انتشاراتی موزیک و حتی کارتریج‌های نینتندو مشکلی جدی بود، درست است؟ دزدی انتشاراتی داشت به مشکلی برای پلی استیشن تبدیل می‌شد – به یاد دارید که هنگام بوت سیستم نخستین پلی استیشن، می توانستید با استفاده از یک گیره کاغذ و تغییر دیسک به صورت غیرقانونی بازی کنید؟ این موضوع به صورت خاص در کشورهای جنوب شرقی آسیا دردسرساز بود، چون هیچ قانونی برای محافظت از مالکیت معنوی وجود نداشت.\nکودرا-سان قراری برای بازدید از سرگرمی‌های کامپیوتری چید و با کن و سایرین ملاقات کرد. او در این‌باره صحبت کرد که چطور سرگرمی‌های کامپیوتری تجارتی رسمی در این مناطق ندارد و چطور این مسئله به مشکلاتی در زمینه سرقت انتشاراتی منجر شده. و او گفت که کنسول‌های آسیب‌دیده سونی به مراکز سرویس‌دهی می‌آیند و آن‌ها نمی‌توانند هیچ‌کاری با آنها کنند.\nاو گفت: «تو باید کاری کنی.»\nو کن گفت «پلی استیشن هیچ مشکلی در زمینه سرقت انتشاراتی ندارد». او موضوع را تکذیب کرد. حتی بعد از اینکه کارمندان به او نشان دادند که چطور مردم در حال استفاده از بازی‌های کُپی هستند، او گفت «نه». به خاطر اینکه از در همان لحظه نسل بعدی پلی استیشن را با چیپی متفاوت در اختیار داشت که بازی‌های پایرت شده روی آن اجرا نمی‌شدند.\nاو همیشه جلوتر از زمان فکر می‌کرد؛ گویی که همه‌چیز از همین حالا اتفاق افتاده است. او این‌گونه صحبت می‌کرد؛ همیشه سه قدم جلوتر.\nرییس، مدیرعامل و مدیر ارشد عملیاتی پیشین، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی اروپا\nطی دورانی که در حال عرضه پلی استیشن پرتابل بودیم، کن گفت که می‌خواهد دستگاه را همراه با ایرباد در اروپا عرضه کند. و فکر می‌کنم یک ماه قبل از عرضه بود که ما را از تصمیمش باخبر کرد. سپس وقتی ما به توکیو رفتیم، متاسفانه از اتحادیه اروپا شنیدیم که با قرار دادن هدفون‌ها در حال عبور از محدودیت [قانونی] دسیبل در PSP هستیم و این موضوع می‌تواند به مخالفت مقامات فرانسوی و آلمانی با عرضه دستگاه مواجه شود.\nطراحان نمیدانستند چه کنند اما پیشنهاد ما این بود که صرفاً پادها را از جعبه درآوریم. ما میتوانستیم هدفون‌ها را به صورت جداگانه و به عنوان سخت‌افزار جانبی بفروشیم. اتحادیه اروپا با این موضوع موافقت می‌کرد [زیرا خرید هدفون‌ها تصمیم مصرف‌کننده تلقی می‌شود و دیگر یکی از اجزای هسته سخت‌افزار به شمار نمیرود].\nلحظه خنده‌دار زمانی بود که هینو-سان، کسی که طراحی محصول را برعهده داشت و اندکی از کن می‌ترسید، من را به داخل دفترش کشید و گفت «دیوید-سان. تو برو با او صحبت کن و خبر بد را به او بگو».\nاو من را به داخل هُل داد و من به کن توضیح دادم که اتحادیه اروپا با این موضوع مخالف می‌کند. و او گفت که من باید قانون اتحادیه اروپا را تغییر دهم: «تو باید قانون اتحادیه اروپا را عوض کنی».\nمن گفتم: «خب، چقدر وقت دارم؟»\nاو گفت: «یک ماه وقت داری».\nمن گفتم: «خب، تصویب این قانون ۹ سال طول کشیده».\nو نکته دیگر اینکه در کمال تعجب، اتحادیه اروپا گفته بود که PSP به عنوان یک اسباب بازی دسته‌بندی می‌شود. او گفت: «دیوید، این اسباب بازی نیست. این تکنولوژی است. آن‌ها نمی‌توانند آن را به عنوان اسباب بازی دسته‌بندی کنند. باید این را عوض کنی. باید به بروکسل بروی و این را در یک ماه عوض کنی.»\nمن گفتم: « کن، تو می‌دانی که این کار شدنی نیست».\nو او گفت: «من از این مسئله راضی نیستم. تو باید عوضش کنی. باید در عرض یک ماه قضیه اتحادیه اروپا را عوض کنی».\nخلاصه بعد از ظهر همان روز کن من را به دفترش دعوت کرد و گفت: «من راه‌حالی عالی پیدا کرده‌ام دیوید-سان».\nمن گفتم: «چه راه حلی کن؟»\nاو گفت: «ما ایربادها را به عنوان لوازم جانبی جداگانه میفروشیم و قانون را دور می‌زنیم.»\nبه او نگفتم که این همان راه حلی است که من صبح به تو پیشنهاد کردم. صرفاً گفتم: «این ایدهای عالیست کن.»\nاعمال تغییرات در بسته‌بندی اندکی زمان برد و [تا حدودی به خاطر کارهای اضافه] پلی استیشن پرتابل را حدود ۵ یا ۶ ماه بعد از آمریکا در اروپا عرضه کردیم؛ اما این داستان نشان داد که هیچوقت نمی‌توانید سر از کار کن درآورید.\nدردسر با نام‌گذاری\nنایب رییس پیشین اکتساب محصول، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی آمریکا\n«می‌دانستید که پلی استیشن نزدیک بود پلی استیشن نام نگیرد؟»\nوقتی کن کوتاراگی برای اولین بار ایده سیستم را پیچ کرد، ارائه را برای نوریو اوهگا [مدیرعامل وقت سونی] انجام داد. و اوهگا به سرعت تصمیمش را گرفت – بوم.\nاما بعد از آن، ما ارائه دیگری برای آکیو موریتا تدارک دیدیم که موسس سونی بود. حدوداً ۶ یا ۷ نفر در آن‌جا حاضر بود و ما حقیقتاً به دنبال تاییدیه نبودیم، چون اوهگا قبلاً چراغ سبز را نشان داده بود، اما یک جور جلسه تشریفاتی بود.\nموریتا سرما خورده بود، به همین خاطر برای برگزاری جلسه به خانه‌اش رفتیم. او مریض به نظر می‌رسید و روی مبل دراز کشیده بود. اما هرچه از جلسه می‌گذشت، او سرحال‌تر به نظر می‌رسید. بعد از اتمام ارائه، با کن دست داد و گفت: «این عالیست. این پروژه‌ای است که سونی باید انجامش دهد. من برای مدتی طولانی منتظر همچین پروژه‌ای بوده‌ام. تو انجامش دادی – به شکلی عالی. کارت خوب بود».\nو بعد ادامه داد: «راستی، من از اسم پلی استیشن خوشم نمی‌آید، باید عوضش کنی».\nبه این ترتیب وقتی ارائه تمام شد ما از هیجان‌زدگی موریتا بسیار خوشحال بودیم. شدیداً هیجان‌زده بود و شدیداً حامی. و بعد شروع به صحبت درباره نام دستگاه کردیم. منظورم این است که اسم آن قبلاً ثبت شده بود. [کوتاراگی از قبل به این نام فکر کرده بود و شخصاً به آن علاقه داشت]. بنابراین با خودمان فکر کردیم که «لعنتی، باید چیکار کنیم؟» و اوهگا هم به همین موضوع فکر می‌کرد.\nچهره کن هم بسیار درهم رفته بود. بسیار خنده‌دار بود. چون می‌توانستم تشخیص دهم که دارد فکر می‌کند «ای بابا، حالا چه کنیم؟»\nپس شروع کردیم به جستجو برای اسمی جدید.\nاما حدود دو ماه بعد موریتا سکته کرد. او مشغول بازی تنیس بود و ناگهانی مشکلی برای مغزش به وجود آمد. نمی‌توانست حرکت کند یا زیاد حرف بزند، در بیمارستان بستری شده بود. و او دیگر هیچوقت به کار برنگشت، برای همین می‌دانستیم که مشکل واقعاً جدی است.\nسپس مدتی بعد، توکوناکا-سان به اوهگا-سان گفت: «هی، ما واقعاً باید کار را با همین نام پلی استیشن دنبال کنیم چون همه‌چیز نهایی شده است. ثبت علامت تجاری و مسائل دیگر به پایان رسیده است.»\nدر نهایت اوهگا-سان گفت «انجامش دهید». این داستانی است که ما هیچوقت تعریف نکردیم چون تنها شش یا هفت تفر در آن جا حاضر بودند، از جمله من. بسیار شرم‌زده بودیم.\nمیزی در هر طبقه\nوقتی بیل رِباک، نایب رییس تحقیق و توسعه سرگرمی‌های کامپیوتری سونی در آمریکا برای نخستین بار در اواسط دهه ۹۰ از مقر پلی استیشن در آکاساکا بازدید کرد، از این موضوع متعجب شد که کوتاراگی در تمام طبقات آن ساختمان تقریباً ۱۲ طبقه یک میز کار دارد. موضوع درباره مدیریت خرد نبود، بلکه کوتاراگی می‌خواست در هر زمان لازم در دسترس آن دسته از اعضای تیم باشد که معمولاً به او دسترسی نداشتند. رباک می‌گوید «فکر می‌کنم او هرجایی حضور داشت که لازم بود باشد».\nما کارت حافظه لایسنس نمی‌کنیم\nنایب رییس پیشین تحقیق و توسعه و حمایت از توسعه دهندگان، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی آمریکا\n[پس از جدایی از آتاری و پیوستن به سرگرمی‌های تعاملی سونی بعد از عرضه پلی استیشن] من تبدیل به نایب رییس تحقیق و توسعه شدم و در نهایت برنامه لایسنس لوازم جانبی هم به من سپرده شد؛ برنامه‌ای که یکی از جالب‌ترین تعاملات من را با کن رقم زد.\nدر آن زمان کمپانی‌هایی بودند که می‌خواستند کارت‌هایی حافظه با تم «توم ریدر» یا همچین چیزی بسازند. و برنامه لایسنس لوازم جانبی قرار بود لایسنسی رسمی به آنها بدهد و سونی هم سهمی از فروش می‌خواست. کاملاً رایج و شبیه به برنامه لایسنس نرم‌افزارها.\nو کن گفت: «نه، نه، نه. ما نمی‌خواهیم کارت‌های حافظه را لایسنس کنیم».\nمن گفتم: «کن، چرا ما نباید چنین چیزی را بخواهیم؟ چرا ما نباید کارت‌های حافظه، کنترلرها و هرچیز دیگر را لایسنس کنیم؟»\nمن در حال بازگویی غیردقیق صحبت کن هستم اما مفهوم کلی حرف او این بود که این کارت‌های حافظه شامل هیچ یک از مالکیت‌های معنوی سونی نیستند، درست است؟ آنها از یک مایکروکنترلر ساخت موتورولا با چند حافظه فلش سریال استفاده می‌کردند و هیچ نکته خاصی نداشتند.\nتمام این ماجرا بسیار جالب بود. چون شما با شخصی روبه‌رو هستید که در حال عرضه قدرتمندترین و تاثیرگذارترین پلتفرم جهان است اما آنقدر فروتن نیز هست که نمی‌خواهد بابت چیزی که خودمان به دست نیاورده‌ایم پول دریافت کند. این باعث شد که احترام بسیار فراوانی برای این مرد قائل باشم.\nما در کار باندل نیستیم\nرییس پیشین هیئت مدیره، سرگرمی‌های کامپیوتری سونی اروپا\nبرای اولین بار کن را در ژانویه ۱۹۹۵ و در نمایشگاه CES لاس‌وگاس ملاقات کرد. گفتم: «خدایا، من خیلی هیجان‌زده‌ام. از ملاقاتت خوشحالم. سوال‌های زیادی دارم». او پاسخ می‌دهد: « خب، این خیلی خوب است، اما من هم سوالات زیادی از تو دارم». از این جمله اندکی جا خوردم و این سیگنال را دریافت کردم که «من رییس هستم و خیلی بیشتر از آن چیزی که ممکن است تصور کنی در مسئله توزیع دخیل‌ام؛ با توجه به آن چیزی که تاکنون در نشر در حوزه الکترونیکی دیدهای.»\nاو دو قانون اساسی برای خود داشت. به خاطر یکی از آنها تا مرز اخراج شدن رفتم.\nاو گفت: «ما در کار باندل نیستیم.»\nاین کاری بود که دفتر ایالات متحده قصد داشت به هنگام لانچ انجام دهد. سرگرمی‌های تعاملی سونی می‌خواست یک لانچ باندل داشته باشد و او گفت: «ما در کار باندل نیستیم. قهرمان ما دستگاه است، نه یک IP.»\nمطمئن نیستم که در این مورد حق داشت یا خیر. فکر کنم همه ما گفتیم «خب، باندل‌ها برای تجارت خوب هستند». می‌دانید، مثل این میماند که شما در زمین فوتبال بگویید «ما در کار پاس‌های طولی نیستیم، ما فقط پاسهای کوتاه می‌دهیم.»\nدر نهایت من یک باندل تدارک دیدم، یک باندل خیلی کوچک برای یک آخر هفته در آلمان. احتمالاً بازی Formula 1 بود. فقط برای این بود که، می‌دانید، تمام پوسترهای خرده‌فروشیها و مترو را به دست آوریم. و نیروی فروش به مدیر کل‌مان می‌گفت که باید چنین کاری کنیم. فکر نمی‌کنم که اصلاً در یک جعبه بسته‌بندی شده بود، حتی در تمام خردهفروشی‌ها هم نبود، شاید فقط یک یا دو خردهفروشی.\nکوتاراگی واقعاً در ژاپن بر سر من داد زد و فکر میکردم که من را صدا می‌زند و می‌گوید «تمام شد، تو قوانین را می‌دانی. تو یک باندل عرضه کردی و حالا هم اخراجی». واقعاً نگران شده بودم.\nبدیهی است که بعد از این ماجرا دیگر برای یک سال چنین کاری نکردم. در نهایت او از دیدگاهش عقب کشید و متوجه شد که عرضه باندل کاری منطقی است.\nاما او درباره کارهایی که می‌خواست انجام دهد و راه و روشی که می‌خواست انجام شوند بسیار کله‌شق بود، و کارمندان از او وحشت داشتند.\nاما من از او خوشم می‌آمد چون بسیار پر شرور و حرارت بود و سخت‌تر از هر کس دیگر کار می‌کرد، می‌دانید؟ او تنبل نبود. استبداد او به خاطر شخصیتش نبود. او مستبد بود چون بیشتر از هرکس دیگر به دنبال موفقیت و تغییر دادن قوانین بازی بود.\nسخت‌افزار در اولویت\nرییس پیشین هیئت مدیره، شرکت AnimaTek\nاگر به عقب برگردیم، من با سونی پیش از عرضه نخستین پلی استیشن در ارتباط بودم. همراه با “الکسی پاجیتنوف” یک تیم توسعه در مسکو به نام AnimaTek داشتم. ما چند دمو برای سونی ساختیم؛ در زمانی که کنسول هنوز PSX نام داشت. آنها هنوز نمیدانستند PSX قرار است چه باشد، این یک نام رمز بود.\nوقتی کن کوتاراگی پروژه را به دست گرفت، به سراغ هر شرکت فعالی در زمینه نرم‌افزار رفت… و او از ما پرسید «دوست دارید چه چیزی در دستگاه ما ببینید؟ ما میخواهیم بسازیمش و می‌خواهیم آن چیزی باشد که شما می‌خواهید». و ما گفتیم که مدیایی ارزان‌تر میخواهیم. ما کارتریج نمی‌خواهیم؛ آنها بیش از حد گران هستند. ما سی‌دی می‌خواهیم. ما چند پیشنهاد دادیم و آنها واقعاً به حرف‌مان گوش داده و دستگاهی را ساختند که خواسته بودیم. این آغاز ارتباط من با کوتاراگی بود.\nبه یاد دارم که در آن اوایل، به خاطر اینکه ما قبلاً برای نینتندو بازی می‌ساختیم، گفتم: «ببین، ما پولی نداریم که روی این پلتفرم جدید قمار کنیم. اگر فروش نکردید چه؟ حاضرید سرمایه چند بازی را تامین کنید؟» و او گفت نه. [می‌خندد]. او گفت: «نه، ما برای شما بهترین پلتفرم تاریخ را میسازیم و آمادهایم که پولمان را خرج آن کنیم. تصمیمش با خودت است که میخواهید از این پلتفرم حمایت کنید یا خیر». و من فکر کردم که این پیشنهادی شجاعانه است؛ زیرا آن‌ها میخواستند در کنار نینتندو و سگا، یک دستگاه سوم روانه بازار کنند.\nوجهه سنتی کوتاراگی\nمدیرعامل پیشین، شرکت Core Design\nمن کوتاراگی را برای سالیان متمادی میشناسم، از نخستین سال‌ها، بدیهتاً.\nاو همیشه همراهی عالی بود. ما در سطحی بسیار شخصی برای نوشیدنی بیرون میرفتیم و اوقات بسیار خوبی داشتیم. همراهی با او همیشه لذتبخش بود. اما او همچنین بسیار… می‌دانید، او شدیداً در فرهنگ ژاپنی خودش سنتگرا بود. زمانی را به یاد می‌آورم که برای اولین بار پلی استیشن 2 یا نخستین پلی استیشن را دیدم. شب قبلش با او بیرون رفته بودم.\nبه معنای واقعی کلمه به کافه‌ای معمولی در محلهای که زندگی میکرد میرفتیم، غذایی دوستداشتنی میخوردیم، شب خوبی را سپری میکردیم و شرابی بینظیر مینوشیدیم. ملاقات روز بعد در مقر سونی بود و ما وارد اتاق بسیار بزرگی که برای هیئت رییسه بود شدیم. و بعد کن و دیگر مدیران سونی آنجا حاضر بودند. به جز خودم فکر میکنم سه یا چهار نفر دیگر همراهم بودند و تمام جلسه به زبان ژاپنی و با حضور یک مترجم برگزار شد.\nدر حالی که آنجا نشسته بودیم به کن نگاه میکردم و با خودم میگفتم: «خب، میدانم که تو میتوانی انگلیسی صحبت کنی رفیق، من دیشب با تو تا پاسی از شب بیرون بودم». اما می‌دانید، شیوه سنتی برگزاری یک جلسه این‌طور بود که تنها به زبان ژاپنی صحبت شود.\nسردبیر پیشین، شبکه تلویزیونی G4\nسونی قبلاً در هر سال و پس از نمایشگاه توکیو گیم شو، یک مهمانی برای نمایش محصولاتش تدارک میدید. نمیدانم که هنوز این کار را میکنند یا خیر. اما قبلاً در مقر قدیمی پلی استیشن برگزار میشد. اساساً آن‌ها ما را به مرتفعترین طبقه ساختمان میبردند و آخرین محصولاتشان را نشان میدادند – نه فقط تکنولوژیهای پلی استیشن، بلکه آخرین دستاوردهای سونی به عنوان یک کمپانی و هرچیزی که مشغول کار روی آن بودند.\nدر آن جا با کوتاراگی گرم صحبت شدم. فکر کنم آن موقع هنوز یک خبرنگار بودم، بنابراین به عنوان یک مصرفکننده و ژورنالیستی کوشا میخواستم به اطلاعاتی درباره تاریخ عرضه این بازی و آن بازی دست پیدا کنم. و او چندان به صحبت در این باره علاقهمند نبود.\nبه یاد میآورم که او یک موبایل داشت. فکر کنم نسخه پروتوتایپ یک موبایل اکسپریا بود و از NFC داخلی بهره میبرد. و میدانید، شاید امروز این مسئله چندان مهم نباشد اما ۱۲-۱۳ سال پیش ایده اینکه موبایلتان را از جیب درآورده و با تکان دادنش مثل چوب جادو قادر به خرید اجناس مختلف باشید مثل داستانهای علمی-تخیلی بود.\nو به یاد میآورم که آنها یک جور بار سوشی مجازی داشتند و او از تکان دادن موبایل NFC پروتوتایپش و سفارش سوشی با موبایلش لذت فراوان می‌برد. برق چشمانش وقتی موبایل را به من نشان میداد خود گویای همهچیز بود. فکر نمیکنم که او لزوماً در حال تبلیغ برندش بود. او مشخصاً کسی بود که بیشترین لذت را از صحبت درباره آینده میبرد و آن را به صحبت درباره حال ترجیح میداد.\nمیراث خانواده کوتاراگی\nمدیر کل پیشین، سرگرمیهای کامپیوتری سونی کُره\nوقتی [در سال ۲۰۰۵] تصمیم به ترک سونی گرفتم، یک پیشنهاد از نامکو و یک پیشنهاد از باندای دریافت کردم. بعد از بررسی فراوان، تصمیم گرفتم به باندای بپیوندم و یک نامه عذرخواهی رسمی برای نامکو فرستادم. یک هفته بعد آنها خبر از ادغام با یکدیگر دادند. من این‌طور بودم که «اوه، لعنتی».\nمن یکی از اعضای برنامه ادغام بودم – با کارمندان واحد مدیریت ملاقات میکردم و به مهمانی‌ها میرفتم. و آنها میگفتند «اوه، ماکوتو، سرنوشت این‌طور بود که ما باهم کار کنیم». چنین شرایطی. برخی از افراد احساس خوبی نسبت به ماجرا نداشتند، اما بهرحال این بخش نخست داستان است.\nآقای اونوزاوا، که در آن زمان مدیر واحد ویدیوگیم باندای بود -و بعداً به رییس باندای نامکو تبدیل شد- و کن رابطهای نزدیک داشتند. و یکبار کن به صورت ناگهانی به اونوزاوا گفت «پسر من [هایاتو] برای استخدام در کمپانی شما اپلای کرد اما به نظر میرسد که با حضورش موافقت نشد. رنگ از صورت اونوزاوا پرید. با منابع انسانی باندای تماس گرفت و بر سر شخص مسئول فریاد کشید: «یعنی چه؟ چطور شد که گند زدید؟» کوتاراگی نام خانوادگی بسیار منحصربه‌فردی بود، حتی در ژاپن. «باید این موضوع را میدانستید!»\nاو سپس تلاش کرد شانسی دوباره به هایاتو بدهد و به او گفت: «دوست داریم که برگردید و مجدداً مصاحبه کنیم». پسر کن شخصیتی ملایم و معتدل دارد؛ پس او گفت «اوه نه، مشکلی نیست، خیلی از شما ممنونم، ولی مشکلی نیست».\nبعد او شغلی در نامکو گیر آورد. [میخندد]\nکارگردان سری بازی Tekken و مدیر کل، باندای نامکو\nآقای کوتاراگی شخصیتی خاص برای تمام کارمندان نامکو بود چون ما رابطه نزدیکی داشتیم و چون ما یکی از اصلی ترین دلایل موفقیت پلی استیشن در ابتدای راهش بودیم.\nاو حتی یک کتاب نوشت و به تشریح سه عاملی پرداخت که به نظرش بیشترین تاثیر را در موفقیت برند پلی استیشن داشته‌اند، و همکاری با نامکو یکی از آن سه عامل بود؛ نه فقط به خاطر اینکه ما برای پلی استیشن بازی میساختیم، بلکه همچنین به خاطر کابینتهای آرکیدی که با یکدیگر ساختیم.\nو وقتی ما مشغول توسعه اولین Tekken بودیم و پایان کار نزدیک بود، سری به تیم زد و بشکه بزرگی از نوشیدنی با خود آورد. نمیدانم به انگلیسی به آن چه میگویید. احتمالاً تصویرش را دیده باشید. یک بشکه چوبی است که آن را می شکنید و از درونش مینوشید. [هدفش از این کار] جشن گرفتن اتمام ساخت بازی بود. بنابراین او رابطه بسیار نزدیکی با نامکو داشت.\nارائه جزییات دقیق درباره برخی داستانها سخت است – چیزهای زیادی وجود دارد که نمیتوانیم عمومی کنیم.\nگیم دیزاینر و مترجم، باندای نامکو\nداستانی را به یاد میآورم که فکر میکنم گفتنش اشکالی نداشته باشد.\nبعد از اینکه آقای کوتاراگی از سونی بازنشست شد، پسر او [هایاتو] به باندای نامکو پیوست. او زیر نظر هارادا در واحد فروش کار کرد. و هنگامی که ما شروع به پورت Tekken روی سیستمهایی به جز پلی استیشن کردیم او در همان واحد بود. برای اولین بار Tekken 6 قرار بود روی ایکس باکس عرضه شود.\nبنابراین هارادا او را مسئول نسخه ایکس باکس کرد.\nاو مجبور بود تمام مذاکرات با مایکروسافت را انجام دهد. این موضوع بسیار سرگرمکننده بود. او بعداً به تیم ساخت سری Tales Of پیوست که کاری بود که از ابتدا دوست داشت انجام دهد.\nپلی استیشن به عنوان اسب تروا\nبه عنوان یکی از نخستین کارمندان سونی که در آمریکا روی پلی استیشن کار می‌کرد، مارک وزنیاک معمولاً با کوتاراگی درباره برنامه‌هایش برای سخت‌افزار صحبت می‌کرد. یک بار کوتاراگی به او گفت که می‌خواهد پلی استیشن نقش اسب تروا را برای سونی در ورود به بازار پی‌سی ایفا کند. «آن موقع فکر می‌کردم شوخی می‌کند و خندیدم». وزنیاک ادامه می‌دهد: «او مردی بسیار مغرور است، و حق هم دارد که باشد. بعد متوجه شدم که اوه، حرف او جدی است».\nرییس پیشین هیئت مدیره، سرگرمیهای کامپیوتری سونی\nکوتاراگی دوست داشت که در جریان تمام مسائل کمپانی باشد، نه فقط مسائل فنی. مشکل این بود که او آنچه خود میدانست را با ما به اشتراک نمیگذاشت و آنچه انتظار داشت را جبران نمیکرد. او از ایدهها و اطلاعاتی که در ذهن داشت محافظت میکرد اما میخواست که هرکس دیگر، هر اطلاعاتی که میداند را در اختیار او بگذارد.\nبنابراین ما در این وضعیت بودیم که باید دائماً حدس میزدیم به چه چیزی فکر میکند. این دشوار‌ترین موضوع درباره همکاری با کوتاراگی بود.\nیک زمان در همان اوایل، او به من گفت که میخواهد بازی بسازد اما منظور واقعیاش این بود که میخواهد یک واحد نیمههادی در سونی داشته باشد. در آن دوران اینتل سریعترین نیمههادیها را تولید میکرد و او میخواست نمونههایی بهتر نسبت به آنچه اینتل ارائه میکرد بسازد.\nمن گفتم: «چی؟ به این خاطر نبود که ما وارد حوزه بازی شدیم». واکنش من این بود.\nاو میخواست از گیمینگ به عنوان اهرمی برای دنبال کردن جاهطلبیهایش در سونی استفاده کند. او میخواست اینتل را شکست دهد. او در حالی این موضوع را به من گفت که ما در تلاش بودیم قراردادهای مختلفی با ناشران بر سر بازیهای پلی استیشن منعقد کنیم، و تمام این ماجرا من را گیج کرد.\nگزارش ترفیع کوتاراگی\nمدیر پیشین دفتر وال‌استریت ژورنال در توکیو\nدر سال ۱۹۹۹ من به استخدام وال استریت ژورنال درآمدم و این نشریه پیش‌تر به شکل بسیار خوبی به پوشش موضوع سونی و ظهور پلی استیشن پرداخته بود. من بعد از استخدام به نوعی روی همان موج سوار شدم.\nبه دلایلی، بعد از نوشتن [چند مقاله کوتاه درباره سونی] می‌خواستم پروفایلی مفصل‌تر درباره کوتاراگی بنویسم. و سوال اصلی این بود که چنین مقاله‌ای چطور میتواند متمایز از سایر مقالات ظاهر شود؟ من منابعی داشتم و شروع به ملاقات با مردم و صحبت با آن‌ها کردم: «داستان واقعی کن کوتاراگی چیست؟ چه چیزی افسانه است و چه چیزی واقعیت؟ آینده او در شرکتی که اصلی‌ترین منبع سوددهی آن به شمار می‌رود چیست؟ او در صنعتی در حال رشد است و آن صنعت را رهبری می‌کند، او چه قماری روی آینده می‌کند؟»\nو [بعد از صحبت با افراد مختلف] این حس را از مردم دریافت میکردم -جزییاتش را فراموش کرده‌ام- که برخلاف خرد عمومی، او برای بالاترین مقام در سونی در نظر گرفته شده است. اما چنین چیزی ممکن نبود. بسیاری از افراد داخل کمپانی از او متنفر بودند و به او به این چشم نگاه می‌شد: «یک جور عوضی مغرور که بازی کوچکش برای امروز خوب بوده، اما نباید این حقیقت را فراموش کرد که این نوع از سرگرمی‌ها میتوانند به راحتی محو شوند، و او شاید امروز در حال ظهور باشد اما فردا که از راه برسد مجبور به بستن بارش میشود.»\nاما با وجود این مسئله، مردم چنین حسی به من می‌دادند – و هیچکس، تا جایی که من می‌دانستم، قادر به ارائه جزییات دقیق‌تر نبود. بنابراین رشته‌های اصلی مقاله را جمع‌آوری کردم و به دنبال داستان‌هایی درباره فعالیت‌های او بودم؛ داستان‌هایی که تکراری و قدیمی نبودند. این‌طور شد که به طریقی با [نوبویوکی] آیدی، مدیرعامل [وقت سونی] مصاحبه کردم. در یک زمان باید [به سونی] می‌رفتم و به آن‌ها می‌گفتم که «هی، من در حال کار روی این مقاله هستم» و آنها احتمالاً [مصاحبه‌ای ترتیب میدادند] تا خفه‌ام کنند. من آیدی را به صورت نسبتاً مداوم می‌دیدم اما او اهل مصاحبه‌های تکنفره نبود.\nپس به آنجا رفتم و شروع به صحبت درباره سناریوهایی کردم که در آن‌ها کوتاراگی وظایف بیشتری در کمپانی سونی داشت؛ و عجیب‌ترین اتفاق افتاد. آیدی به میز مقابل‌مان خیره شد و به شکلی خلسه-گونه شروع به تشریح برنامه‌هایش برای کوتاراگی کرد. شخصی که مسئول روابط عمومی و در آنجا حاضر بود هیچ ایده‌ای نداشت و ما کاملاً متعجب شده بودیم. اینطور بودم که «چه اتفاقی دارد می‌افتد؟». خیلی عجیب بود.\nاو می‌گفت: «می‌دانی، کوتاراگی، او می‌تواند یک خدا باشد. سوال اینست که می‌خواهد خدا باشد یا نه». من نشسته بودم و با خودم می‌گفتم «چه اتفاقی دارد می‌افتد؟» و آیدی به من نگاه نمی‌کرد. او در یک نوع وضعیت ذهنی غیرعادی بود. جا خورده بودم: «چی؟ این صحبت‌ها از کجا می‌آید؟»\nو او عملاً شروع به تشریح مسئله کرد. «دارم به ترفیع او فکر می‌کنم و احتمالاً بزودی تصمیم خواهم گرفت». من این داستان را نوشتم و استقبال از آن دیوانه‌وار بود. در همه جا منتشر شد. تا حدی که مدتی بعد به آمریکا برگشتم و بیل گیتس در ملاقاتی با من گفت: «به من بگو قضیه کوتاراگی چیست». خبر بسیار مهمی شده بود. کارمندان سونی در آمریکا تعجب کرده بودند و مدیای ژاپن هم آن را پوشش داد.\nدر هر صورت، این یکی از عجیب‌ترین تجربیات من بود. من همه این کارها را در حالی می‌کردم که آیدی در حال تصمیم‌گیری بود، و فکر می‌کنم در آن لحظه دو اتفاق به صورت همزمان در حال وقوع بود. می‌دانید، او برای اولین بار این مسئله را به صورت عمومی بیان کرد و گفته‌هایش به شکلگیری آن مقاله منجر شد.\nدر نهایت او تصمیمش را گرفت و در نهایت کن نتوانست در کمپانی باقی بماند. اما فکر می‌کنم که [سخنان آیدی] تلاشی صمیمانه بود برای دیدن اینکه کن می‌تواند به نجات کمپانی کمکی کند یا نه.\nتوقف در گام سوم\nفکر می‌کردم [کوتاراگی] قرار است مدیریت تمام سونی را به دست بگیرد. به نظرم این بهترین اتفاقی بود که میتوانست بیفتد. او نیروی محرکه پشت تمام [موفقیتها] بود.\nوقتی نخستین پلی استیشن در حال ساخت بود و برای عرضه آماده میشد، او به همان زودی جلسه‌ای با کارمندان ترتیب داده بود تا چشم‌اندازش برای پلی استیشن 2 را تشریح کند. بعد درست قبل از عرضه پلی استیشن 2، او مشغول کار روی پلی استیشن 3 بود. پس وقتی پلی استیشن 3 برای عرضه آماده میشد از او پرسیدم «خب، برنامه‌هایت برای پلی استیشن 4 چیست؟» و او جواب داد «[پلی استیشن 4] مسئولیت من نیست».\nاین به آن معناست که وقتی او مشغول کار روی پلی استیشن 3 بود، به این موضوع هم فکر میکرد که قرار نیست در پروسه ساخت پلی استیشن 4 دخیل باشد. شاید او فکر می‌کرد که به خاطر ترفیع در کمپانی دیگر نمی‌تواند به پلی استیشن 4 رسیدگی کند یا شاید فکر می‌کرد که دانش فنی لازم را برای به اتمام رساندن این کار ندارد، نمی‌دانم چون نپرسیدم. اما او به شکلی واضح گفت که قرار نیست در ساخت پلی استیشن 4 نقشی داشته باشد [بیشتر از ۷ سال قبل از زمانی که پلی استیشن 4 به بازار آمد].\nمهم نبود که جایگاه او در کمپانی دچار چه تغییراتی میشد، در هر صورت فکر نمیکنم که او خودش را درگیر می‌کرد.\nتفکری فراتر از پلی استیشن\nما به خاطر چگونگی طراحی پلی استیشن 3، با مشکلات زیادی مواجه شدیم.\nاصلی‌ترین قطعه پلی استیشن 3 مایکروپردازندهای به نام Cell بود. این قطعه نه فقط برای پلی استیشن 3، بلکه برای استفاده در دیگر محصولات الکترونیکی سونی نیز طراحی شده بود. حداقل ایده ابتدایی این بود.\nدر ابتدا انتظار داشتیم که هزینه‌های تولید بسیار بالا باشد، اما با قرار دادن Cell در لوازم خانگی و دیگر محصولات، قرار بود هزینه تولید به مرور زمان کاهش یابد. چالش این بود که برای عملی شدن کاهش هزینه‌ها، باید به صورت میانگین سه محصول مختلف به هر یک از مشتریان سونی میفروختیم.\nعلاوه بر این، هیچ یک از واحدهای دیگر سونی تمایلی نداشت که در استفاده از Cell اولین باشد؛ زیرا -تا زمانی که هزینه پایین نمیآمد- آنها مجبور به فروش محصولات خود با قیمت بالاتری نسبت به دیگر رقبا بودند.\nپس در نهایت پلی استیشن 3 تنها محصولی بود که از پردازنده Cell استفاده کرد.\nبینش ما این بود که تمام محصولات الکترونیکی سونی از Cell استفاده کنند که به کاهش هزینه‌های تولید و بهبود تصویر ذهنی مصرفکنندگان از کیفیت محصولات سونی منجر می‌شد. این بینش کوتاراگی بود و بقیه کارمندان هم امیدوار به موفقیت آن بودند. اما چنین اتفاقی نیفتاد و [تمام این ماجرا] به بزرگ‌ترین پشیمانی من تبدیل شد.\nمدیر کل پیشین، آی‌جی‌ان اینترنشنال\nدر همان زمان، اتفاقی دیگر هم افتاد… کوتاراگی یک ارائه داشت و فکر میکنم حدوداً دو ماه قبل از کناره‌گیریاش از سمت مدیر پلی استیشن بود. فکر می‌کنم سال ۲۰۰۶ بود.\nدر آن زمان، نمایشگاه توکیو گیم شو میزبان نطق‌های اصلی بسیار مهمی بود و فکر میکنم سال قبل ساتورو ایواتا [مدیرعامل پیشین نینتندو] از کنترلر Wii در نطق اصلی توکیو گیم شو رونمایی کرده بود؛ که اتفاقی مهم بود. فکر می‌کنم ۲۰۰۶ بود. درست قبل از عرضه پلی استیشن 3 و دهمین سالگرد برگزاری توکیو گیم شو.\nما همگی در اتاقی نشسته بودیم و منتظر یک رونمایی بزرگ درباره پلی استیشن بودیم. یک جور خبر مهم. یک جور محصولی که می‌تواند بازی را تغییر دهد.\nما همه در آنجا نشسته بودیم و او وارد شد. کار را با نمایشی از عناوین جدید پلی استیشن 3 شروع کرد و همه‌چیز به خوبی آغاز شد. مردم هیجانزده بودند و او در این باره صحبت کرد که صدها کنسول آزمایشی در نمایشگاه قرار گرفته است. بزرگترین نمایشی بود که برند پلی استیشن تا آن روز تدارک دیده بود و امید را به آینده پلی استیشن تقویت میکرد. بنابراین ما منتظر حجم بسیار خوبی از اخبار و بازی‌ها بودیم.\nاما وقتی نمایش اولیه به اتمام رسید، فکر میکنم در عرض حدوداً سه دقیقه، او برای مدت زمان باقی مانده روندی کاملاً متفاوت در پیش گرفت و شروع به صحبت درباره مسائلی کرد که نه به پلی استیشن 3، نه به برند پلی استیشن، و نه اصلاً به گیمینگ مربوط بودند.\nو میدانید، فکر میکنم همه ما گیج شده بودیم.\nروحیه اتاق اینطور بود که همه ما منتظر بودیم کن بمب خبری بزرگ بر سرمان بیندازد. اما تمام کاری که او کرد صحبت درباره تکنولوژی‌های فرعی و مبهم بود که ما قادر درکشان نبودیم. او در این باره صحبت می‌کرد که ما با پلی استیشن هایمان قادر به خرید و بانکداری هستیم و به شبکه‌ای جهانی متصل میشویم که بسیاری از مشکلات رایج بشریت را حل خواهند کرد. حدس می‌زنم موضوع صحبت او همان چیزی بود که بعداً به پروژه Folding@Home تبدیل شد، اما همه ما در حالی از اتاق خارج شدیم که بسیار گیج بودیم. فکر میکنم همه چنین احساسی داشتند که این یکی از بیمایهترین نطقهای اصلی در تاریخ توکیو گیم شو بود.\nاما [حالا که فکر میکنم او در حال صحبت درباره] برخی از اصلی‌ترین چالش‌ها بود – مثل چالش‌های سیستمی و فرصت‌هایی که در انتظار آینده صنعت است. برخی از موضوعاتی که او درباره‌شان صحبت میکرد در واقع مسائلی بودند که امروزه به دنبال راه حلهایشان هستیم.\nبا نگاهی به گذشته [متوجه میشوم] که هرآنچه او مطرح کرد به نوعی غیب‌دانانه بود. و حالا که به موضوع نگاه میکنم -در دوران لوت‌باکس‌ها و ناشرانی که عادت به بریدن گوش گیمرها با مدل‌های تجاری درندهخویانه کرده‌اند- شخصاً دلم برای آن روزها تنگ شده که کمپانیهای گیمینگ توسط مبدعان و تکنولوژیشناسان ژرفبینی مثل ایواتا و کوتاراگی هدایت میشدند. افرادی که چشم‌اندازی تقریباً بشردوستانه‌تر برای آنچه آینده میتوانست باشد داشتند.\nفکر میکنم آن کنفرانس به صورت خاص، نامه عاشقانه او به آینده‌ای بود که گیمینگ پیش روی خود داشت؛ آینده‌ای که برای ما ناشناخته بود.\nکن کوتاراکی در سال ۲۰۰۶ از نقش خود به عنوان مدیر سرگرمیهای کامپیوتری سونی کناره گرفت؛ نخستین گام از مجموعه گام‌هایی که در نهایت جدایی کامل او از سونی را رقم زد.\nدر سال‌های بعد از ۲۰۰۶، او به خاطر یک عمر دستآورد فنی چند جایزه دریافت کرد، آزمایشگاهی به نام Cyber Ai Entertainment برای تحقیق در زمینه هوش مصنوعی تاسیس نمود و به عضویت هیئت مدیره چند کمپانی مختلف درآمد؛ از جمله Ascent Robotics که استارتاپی فعال در زمینه نرمافزارهای اتومبیلهای خودران است.\nحالا و در اواخر ۶۰ سالگی، کوتاراگی حضور کمرنگتری در حوزه کاری خود دارد و هر از گاهی در مدیای ژاپن ظاهر میشود، اما دیگر مثل سابق به صورت عمومی سخنرانی‌های جاه‌طلبانه نمیکند. افرادی که با او در ارتباط هستند میگویند کوتاراگی دائماً به این فکر میکند که صنعت تکنولوژی قرار است به کجا برود و او قادر به ایفای چه نقشی است، و اینکه شخصیت او از دوران سونی تفاوتی نکرده است.\nرییس پیشین هیئت مدیره سرگرمیهای کامپیوتری سونی، شیگئو مارویاما به عنوان مثال میگوید که هنوز کوتاراگی را ملاقات میکند و این دو معمولاً به مرور خاطرات خود در سونی و اینکه چطور قادر به ترسیم مسیری تازه برای صنعت بازی بودند میپردازند.\nبه گفته مارویاما: «او هنوز به من نمیگوید که برنامههایش برای آینده چیست.»\n«میبینید؟ او هیچ تغییری نکرده است».\n۲ دیدگاه\tاخبار و مقالاتمقالات\t۲۸ مهر ۱۳۹۸\nکپی شد https://vgto.ir/1c3\nدر کنار شخصیت جالب اش ، جزییاتی که از روش مدیریت ژاپنی ها و فرهنگ شون ذکر شد خیلی جذاب بود…


سیاتیک چیست؟ – پزشک پا\npezeshkepa.ir by\tپزشک پا in\tدسامبر 30, 2018\nسیاتیک اشاره به درد پشت ناشی از یک مشکل عصبی دارد. این عصب بزرگ از پشت به پا متصل می شود. هنگامی که چیزی به عصب سیاتیک آسیب می زند و یا به آن فشار می دهد، می تواند درد در قسمت پایین پشتی را که به داخل مفصل ران، باسن و پا وارد وصل میشود ایجاد کند. تا 90٪ افراد بعد از جراحی سیاتیک بهبود می یابند.\nشایعترین نشانه سیاتیک، درد کمر است که از طریق ران و ساق پا و پایین یک پا گسترش می یابد. درد معمولا فقط یک پا و در هنگام نشستن، سرفه یا عطسه شدن ممکن است بدتر شود. پا همچنین ممکن است در زمان احساس بیحسی، ضعیف باشد. نشانه های سیاتیک معمولا ناگهان ظاهر می شوند و ممکن است روزها یا هفته ها ادامه یابد.\nسیاتیک یا درد پشت؟\nتا 85 درصد از آمریکایی ها در طول زندگی خود نوعی از درد پشت را تجربه می کنند. اما این همیشه عصب سیاتیک را شامل نمی شود. در بسیاری از موارد، کمر درد ناشی از انقباض یا انقباض عضلات پشت کمر است. که اغلب در زنان به دلیل انجام زایمان سزارین که عصب ها از هم جدا می کند ایجاد میشود که درد پا و پا را در پی دارد. این ممکن است .\nچه کسی دچار سیاتیک میشود؟\nاکثر افراد مبتلا به سیاتیک بین سنین 30 تا 50 سالگی هستند. زنان به دلیل فشار روی عصب سندیکی جنین در معرض ابتلا به این مشکل در دوران بارداری احتمال بیشتری دارند. علل دیگر شامل دیسک فتق و یک آرتریت دژنراتیو ستون فقرات است.\nدیسک تیز یا دیسک حنجره\nدیسک تیز شایعترین علت سیاتیک دیسک حنجره است. که مانند بالشتک بین مهره های ستون فقرات عمل می کند. این دیسک ها ضعیف تر از سن شما هستند و آسیب پذیرتر می شوند. گاهی اوقات مرکز ژل مانند دیسک از طریق پوشش بیرونی آن بر روی ریشه های اعصاب کیستی فشار می آورد.یک چهارم از آنها نشانه هایی دارند که بیش از 6 هفته طول میکشد\nتنگی نخاعی سایش طبیعی و پاره شدن مهره ها می تواند منجر به تنگ شدن کانال نخاعی شود. این تنگ شدن باعث میشود بر ریشه های اعصاب سیاتیک فشار وارد کند. تنگی نخاع در بزرگسالان بالای 60 سال رایج است.\nعلت تومور ستون فقرات :\nتومورهای نخاعی در موارد نادر، باعث سیاتیک میشوند از تومورهایی که در داخل یا در امتداد نخاع یا اعصاب سیاتیک رشد میکنند یک تومور رشد می کند، و می تواند بر روی اعصاب که از شکاف نخاع به عصب ایجاد می کند فشار آورد.\nعلت عضله پيرفيسم فشرده :\nسندرم Piriformis پيرفيسیس يک عضله عميق در باسن است. که ستون فقرات پایینی را به استخوان فوقانی متصل می کند و به طور مستقیم بر روی اعصاب سیاتیک قرار می گیرد. اگر این عضله به اسپاسم برسد، می تواند فشار عصب سیاتیک را به وجود آورد و باعث نشانه های سیاتیک شود. سندرم Piriformis در زنان شایع تر است.\nاین شرایط می تواند مردانی که کیف پول خود در جیب های شلوار خود قرار میدهند اتفاق بیفتد. این فشار مخرب باعث بر عضله پری فریمکس می شود و در طول زمان اعصاب های سیاتیک تشدید می شود. با نگه داشتن کیف پول خود در جیب جلو یا جیب پاکتی می توانید از این مشکل اجتناب کنید\nبالا رفتن از پله:\nساکروئیلیت Sacroiliitis یک التهاب از یک یا هر دو اتصالات sacroiliac، نقطه ای است که در پایین ترین قسمت ستون فقرات به لگن متصل است. ساکروئیلیت می تواند درد در باسن ها را ایجاد کند و حتی ممکن است یک یا هر دو پا را ایجاد کند\nدرد می تواند با ایستادن طولانی و یا صعود از پله ها بدتر شود. ساکروئیلیت می تواند ناشی از آرتریت، آسیب، حاملگی یا عفونت باشد\nآسیب یا عفونت سایر علایم سیاتیک شامل التهاب عضلانی، عفونت رحم یا آسیب، مانند شکستگی. به طور کلی، هر شرایطی که عصب سیاتیک را تحریک و یا فشرده می کند ممکن است نشانه ها را ایجاد کند. در برخی موارد هیچ علت خاصی برای سیاتیک وجود ندارد.\nآزمون برای تعیین اینکه آیا شما سیاتیک دارید، باید نزد پزشک بروید پزشک شما از شما میپرسد که دردساتیک در شما شروع شده و دقیقا چه موقع اتفاق افتاده است.ممکن است از شما خواسته شود بنشستن، قدم زدن بر پاشنه پا راه بروید یا پا را بدون خم شدن زانو بلند کنید. این آزمایش های عضلانی می تواند به پزشک شما کمک کند که تعیین کند آیا اعصاب اسبی است که تحریک شده یا نه\nپزشک شما ممکن است از تست های تصویربرداری مانند MRI درخواست کند تا اطلاعات بیشتری در مورد محل و علت عصب تحریک شده را مشخص کند. یک MRI می تواند همسویی دیسک های مهره، رباط ها و ماهیچه ها را نشان دهد.\nیک CT اسکن رنگی همچنین می تواند تصویر مفیدی از نخاع و اعصاب را فراهم کند. تعیین علت سیاتیک می تواند مسیر درمان را هدایت کند.\nاشعه ایکس می تواند به تشخیص ناهنجاری های استخوانی کمک کند اما نمی تواند مشکلات عصبی را شناسایی کند.\nعوارض ناشی از سیاتیک\nاگر شما کنترل مثانه یا روده خود را از دست داده اید بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید. این می تواند نشانه یک وضعیت اورژانس باشد که برای جبران آسیب دائمی نیاز به عمل جراحی دارد. خوشبختانه این عوارض نادر است. اغلب موارد سیاتیک در عرض چند روز یا چند هفته و در معرض آسیب پایدار نیستند.\nکم کردن فشار سیاتیک:\nیخ و گرما مراحل را می توانید در خانه برای کاهش درد ناشی از سیاتیک انجام دهید.\nپد گرم یا یخ ممکن است مفید باشد.\nهر دو ساعت 20 دقیقه حرارت یا یخ را اعمال کنید سعی کنید متناوب بین 2 ساعت باشد.\nتسکین سیاتیک: دارو های ضد عفونی کننده بارداری می توانند املاح کوتاه مدت سیاتیک را فراهم کنند. استامینوفن و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند آسپیرین، ایبوپروفن و ناپروکسنشامل این موارد هستند. پزشک شما ممکن است یک تزریق استروئیدی به شما بدهد تا التهاب را کاهش دهد.\nسعی کنید فعال باقی باشید.فعالیت واقعا می تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند. یک فیزیوتراپیست میتواند به شما نشان دهد چگونه بافت همسترین را به آرامی بکشید و به عقب برگردید.\nمی تواند به تثبیت ناحیه آسیب دیده و تقویت هسته خود کمک کند. بسته به شرایط پزشکی شما ممکن است برخی تمرینات خاصی توصیه نشود. پزشک شما همچنین می توانید پیاده روی کوتاه مدت را توصیه کنید. تزریق استروئید برای کمک به درد سیاتیک\nدر موارد شدید، پزشک ممکن است استروئیدها را به داخل ناحیه ستون فقرات تزریق کند تا التهاب را کاهش دهد. این دارو را به طور مستقیم به ناحیه اطراف عصب سیاتیک ارائه می دهد. جراحی سیاتیک در حال انجام است\nاگر سیاتیک شما ناشی از دیسک حنجره باشد و بعد از چهار تا شش هفته درد شدید ایجاد می کند، جراحی ممکن است یک گزینه باشد. جراح بخشی از دیسک فتق را برطرف می کند تا فشار بر عصب سیاتیک را کاهش دهد.\nحدود 90 درصد از بیماران از این نوع جراحی امداد رسانی می کنند. سایر روش های جراحی می تواند سیاتیک ناشی از تنگی نخاعی را کاهش دهد.\nپس از جراحی سیاتیک توانبخشی پس از عمل جراحی شروع میشود، معمولا برای رانندگی، بلند کردن، یا خم شدن به مدت حدود یک ماه اجتناب کنید. پزشک شما ممکن است فیزیوتراپی را توصیه کند تا به شما کمک کند که عضلات پشت را تقویت کنید. هنگامی که کامل مشکل رفع شد شانس بسیار خوبی برای بازگشت به همه فعالیت های معمولی برای شما وجود دارد.\nبرای تسکین سیاتیک درمان های تکمیلی شواهدی وجود دارد که طب سوزی، ماساژ، یوگا، و تنظیم کایروپراکتیک می تواند درد کمر درد را کاهش دهد. اما برای تعیین اینکه آیا این درمان ها برای سیاتیک مفید هستند، تحقیقات بیشتری لازم است\nمنبع : پزشک پا\nتشخیص سیاتیکچه کسی دچار سیاتیک میشود؟درمان خانگی سیاتیک پادرمان سنتی سیاتیکدرمان سیاتیکدرمان قطعی سیاتیک چیستدیسک کمر و سیاتیکسیاتیکسیاتیک چیست و چه علائمی داردسیاتیک چیست؟عکس سیاتیکعلائم سیاتیک\nپزشک پا (169)\nنکاتی که شرکت کنندگان در آزمون آیلتس در دو ماه آینده باید رعایت کنند\nنکات ساده اما مهم در آیلتس که بهتر است بدانید ( بخش اول )\nچهار روش خوب و مناسب برای پارافریز کردن\nعلت تکان دادن پا و راه های جلوگیری از آن کدامند؟ دسامبر 30, 2018 | 2\nهمه چیز در مورد سلامت پا سپتامبر 11, 2016\nپیچ‌خوردگی و رگ‌به‌رگ شدن مچ پا سپتامبر 11, 2016\nدرمان زانو و پای ضربدری بدون جراحی سپتامبر 11, 2016\nدسامبر 30, 2018 علت تکان دادن پا و راه های جلوگیری از آن کدامند؟\nدسامبر 30, 2018 علت درد استخوان ساق پا\nCopyright © پزشک پا


انفجار گلکسی اس 7 در کانادا؛ دستانی که ناباورانه سوختند! - مهندس\nانفجار گلکسی اس 7 در کانادا؛ دستانی که ناباورانه سوختند!\n۱۳۹۷-۰۷-۱۹ - توسط admin\nمردی کانادایی در عصر روز یکشنبه در حالی که در حال رانندگی بود ناگهان با انفجار گلکسی اس 7 (Galaxy S7) در دستانش، دچار سوختگی درجه دو و سه شد. پس از اتفاقات پیش آمده برای آخرین مدل سری نوت سامسونگ، آیا این بار نوبت به سری اس رسیده است؟\nآمراییت مان (Amrajit Mann) مرد 34 ساله کانادایی در حالی که گوشی در دستانش بود و رانندگی می‌کرد، ناگهان گرمای شدیدی را در کف دستش احساس کرد. او گوشی خود را خطاب قرار داد و گفت:\nبمبی که می‌توانید همه جا با خود حمل کنید\nدر زمان انفجار گلکسی اس 7 او پنجره ماشین را پایین آورد و قصد داشت تا گوشی خود را از پنجره به بیرون بیاندازد. هرچند او ادعا می‌کند در لحظه‌ای که قصد خارج کردن گوشی از ماشین را داشت، گوشی به طرز عجیبی به کف دستش چسبیده بود. او که دیگر قادر به برقراری تماس با اورژانس نبود، به طرف خانه دوستش رانندگی کرد.\nگوشی در دستم بود که ناگهان منفجر شد. وقتی دود را دیدم، شوکه شده بودم. واقعا توضیح آن چه که اتفاق افتاد برایم سخت است. شبیه یک کابوس بود.\nآیا انفجار گلکسی اس 7 اتفاقات سری نوت را تکرار می‌کند؟\nمان این گوشی را حدود 6 ماه قبل و با قیمت تقریبا 1000 دلار خریده بود. او پس از انفجار گلکسی اس 7 خود، با اپراتور تلفن همراهش تماس گرفت که آنها به او گفتند بهتر است به صورت مستقیم با شرکت سازنده گوشی (سامسونگ) تماس بگیرد. او گفته که در حال تنظیم یک دادخواست و شکایت از سامسونگ در دادگاه به دلیل انفجار گلکسی اس 7 و آسیب بدنی و ضرر و زیان مالی است. او که یک مکانیک است به خبرنگاران گفته تنها درآمد من از همین راه به دست می‌آید و با توجه به سوختگی درجه دو و سه دستم، پزشکان گفته‌اند تقریبا هشت تا نه روز طول می‌کشد تا دوباره بتوانم از دستانم استفاده کنم.\ngalaxy s7 samsung galaxy s7 انفجار سامسونگ گلکسی اس 7 انفجار گلکسی اس 7 سامسونگ سامسونگ galaxy s7 سامسونگ گلکسی اس 7 گلکسی s7 گلکسی اس 7 1395-08-26\nمطلب قبلی داغ شدن آیفون 7 باعث سوختگی دست یک زن استرالیایی شد\nمطلب بعدی میزان قند موجود در نوشیدنی ها چقدر است؟ (ویدیو)


مصرف لبو؛ راز جوان ماندن قلب/ مکمل انرژی‌زای طبیعی برای ورزشکاران - سلامانه\nچهارشنبه، ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ساعت: ۱۳:۳۲:۴۹\nنسخه چاپی مصرف لبو؛ راز جوان ماندن قلب/ مکمل انرژی‌زای طبیعی برای ورزشکاران\nسلامانه : محققان در جدیدترین تحقیقات خود توانستند از خواص بی‌نظیر چغندر به خصوص برای سلامت قلب پرده بردارند.\nبه گزارش باشگاه خبرنگاران؛ چغندر دارای خواص درمانی فراوان است و به جز تولید شکر می توان از آن استفاده های درمانی بسیار زیادی کرد.\nاغلب افراد چغندر را به صورت خام یا پخته تنها یا به همراه غذا و در سوپ استفاده می کنند. این ریشه پرخاصیت دارای مقادیر فراوان نیترات است که می تواند برای مقابله با ابتلا به انواع بیماری ها از جمله بیماری های قلبی عروقی مورد استفاده قرار گیرد.\nهمچنین چغندر منبع خوبی از آهن، منگنز، مس، ویتامین B وپتاسیم بوده و می تواند باعث بهبود گردش خون، درمان اختلالات گوارشی، افزایش توان بدنی برای انجام کاری های استقامتی چون ورزش و نیز افزایش ظرفیت ذهنی شود.\nکارشناسان در تحقیقات خود دریافتند افرادی که از چغندر در رژیم غذایی خود استفاده کرده اند به دلیل خاصیت گشاد کردن عروق خونی توسط مواد تشکیل دهنده این ماده خوراکی اکسیژن بیشتری دریافت می کنند و به طور کلی از سلامت مطلوبی برخوردار می شوند.\nبسیاری از ورزشکاران از لبو به عنوان یک مکمل تقویتی و انرژی زا قبل از انجام تمرینات و مسابقات ورزشی استفاده می کنند تا توان بدنی آنها افزایش پیدا کند.\nتنها موردی که چغندر در بدن ایجاد می کند، تغییر رنگ ادرار و مدفوع برای مدت زمانی تا 48 ساعت پس از مصرف آن است که البته جای نگرانی ندارد زیرا این امر به دلیل وجود رنگدانه های فراوان در این خوراکی و دفع آن از بدن صورت می‌گیرد.


طلایه داران بصیرت - همه چیز درباره یک سبد پر دردسر!\nهمه چیز درباره یک سبد پر دردسر!\nمزایا و معایب سبد کالا؛\nفارغ از هر گونه جهت گیری سیاسی، یکی از پر سر و صدا ترین اتفاقات اقتصادی دو ماهه اخیر کشور، توزیع سبد کالایی دولت میان مردم بوده است. طرحی که دارای موافقین و مخالفانی سر سخت است. در این یادداشت برآنیم تا به شکلی منصفانه به نقد مزایا و معایب این طرح بپردازیم.\nبقیه را در ادامه ببینید...!\nتوزیع سبد کالا از ۱۳ بهمن ماه 1392 آغاز شده و کالاهای آن در مرحله اول عبارتند از ۱۰ کیلوگرم برنج، چهار کیلوگرم مرغ، دو بطری روغن مایع، دو بسته پنیر بسته بندی شده و یک شانه تخم مرغ. ارزش ریالی این سبد کالا حدود 81000 تومان ارزیابی می شود. قرار بود توزیع سبد کالا به مدت ۱۵ روز ادامه داشته باشد و در صورت نیاز این زمان تمدید شود که این مدت زمان به دلیل ازدحام بیش از حد مردم و مشکلات ناشی از نحوه توزیع، تا پایان سال 92 تمدید شد.\nدر مرحله اول، سبد کالا به سرپرستان خانوارهای تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره)، سرپرست خانوارهای تحت پوشش سازمان بهزیستی، سرپرستان خانوارهای مستمری بگیران تامین اجتماعی با حقوق مستمری زیر ۵۰۰ هزار تومان، سرپرستان خانوارهای کارگران مشمول قانون کار و تامین اجتماعی با حقوق کمتر از ۵۰۰ هزار تومان، سرپرستان خانوارهای کارکنان شاغل و بازنشسته نیروهای دولتی و سرپرستان خانوارهای طلاب، خبرنگاران و دانشجویان متاهل تعلق می گیرد. همچنین در مرحله دوم نوبت نخست توزیع سبد کالا سرپرستان خانوارهای 4 نفره به بالا شامل کارگران شاغل و مستمری بگیران با حقوق بیش از پانصد هزار تومان و کارکنان دولت دارای بیمه های تامین اجتماعی نیز مشمول دریافت این سبد شدند.\nاین طرح مزایا و معایبی داشت که به اختصار به آن ها اشاره خواهد شد.\n* مزایای سبد کالای دولت\n1- حمایت از اقشار آسیب پذیر جامعه امری نیکوست. اینکه دولت به فکر این بخش از افراد جامعه است و تسهیلاتی را به آن ها ارائه می کند، صرف‌نظر از چگونگی آن، یک اقدام شایسته و درخور است.\n2- بدون شک اگر مبلغ ریالی سبد کالا در اختیار مردم قرار می گرفت، حجم قابل توجهی از نقدینگی وارد بازار می شد. آن هم در هفته های منتهی به آغاز سال نو که بازار دارای التهابات فصلی شدیدی است. به دلیل افزایش حجم معاملات و خرید های مردم در این ایام، عموما قیمت کالاهای مورد نیاز مردم بالاتر از هفته های قبل و حتی بعد از عید است. به عبارت ساده تر، قیمت محصولات (اعم از کالا ها و خدمات) در ایام نزدیک به عید فی نفسه گرانتر از ماه های قبل و بعد از آن است. در صورتی که دولت مبلغ ریالی سبد کالا را در اختیار مردم قرار می داد، میزان نقدینگی کشور افزایش می یافت و این امر سبب افزایش التهابات قیمتی و نرخ تورم می شد. بدین طریق دولت تلاش کرد تا با توزیع کالا به جای توزیع پول نقد، به کنترل نرخ تورم کمک کند.\n3- قطعا یکی دیگر از اتفاقات مثبتی که در موضوع سبد کالا حادث شد، عذر خواهی ریاست محترم جمهور بود که نباید مغفول بماند. امری که در عرصه های مختلفی نیاز به آن، در میان مدیران اقتصادی، فرهنگی و سیاسی کشور احساس می گردد. امید است که سایر مسئولین نیز ضمن جلوگیری از بروز چنین بی تدبیری هایی، نسبت به قبول مسئولیت و عواقب تصمیمات خود متعهد باشند و در صورت بروز خطاهایی جدی، به عذرخواهی از مردم عزیز ایران بپردازند.\n* معایب یک سبد پر دردسر\n1- بی توجهی به تعداد اعضای خانوار: یکی از اشکالات اولیه ای که به این طرح وارد بود، در نظر نگرفتن تعداد اعضای خانوار در تخصیص سبد کالایی بود. این که خانواده ای یک نفره همان سبدی را دریافت کند که خانواده ای 10 نفره می گیرد، بدون شک بی عدالتی است. نکته ای که بار ها و بار ها توسط دلسوزان و همچنین منتقدین مطرح شد و با بی اعتنایی دولت، کار به شکل مزبور پیش رفت.\nدشمنی با دولت قبل: یکی از اتفاقات عجیب و البته زشت آن بود که علیرغم تذکر برخی دلسوزان نسبت به بی عدالتی در این نحو توزیع سبد کالا، مدیر این طرح با بی منطقی تمام از آن دفاع کرد و به دلیل تبری از دولت قبل، اجرای غلط آن را صحیح دانست. آنجا که مجری شبکه خبر به مدیر اجرایی طرح سبد کالا گفت: چرا فرقی بین خانواده ۸ نفره و دو نفره در اختصاص حجم سبدکالا تفاوت قائل نشدید؟ مدیر اجرایی طرح سبد کالا گفت: چون تداعی کننده دوران قبل می شد! مجری ادامه داد: فکر نمی کنید اگر تداعی کننده دوران قبل بود ولی به عدالت نزدیک تر بود بهتر بود؟! و مدیر اجرایی طرح سبد کالا پاسخ داد: به هرحال ما اینجوری تصمیم گرفتیم!!\n2- نحوه توزیع: شاید مهم ترین دلیل انتقادات عمده به این طرح نحوه توزیع آن باشد. دولت می توانست از ظرفیت شرکت های تعاونی ارگان ها و حتی فروشگاه های بزرگ محلی نیز استفاده کند و تحویل سبد کالا را محدود به برخی فروشگاه ها نکند. بدین شکل از بروز مشکلات پیش آمده جلوگیری می شد.\n3- محدود کردن انتخاب مردم: بدون شک درصورت پرداخت وجه نقد به جای سبد کالایی، مردم می توانستند بهتر و مطابق مصارف و نیاز‌های خود تصمیم گیری نموده و هزینه کنند. در نظرسنجی های انجام شده نیز 82 درصد از مردم اشتیاق خود را در دریافت نقدی به جای کالا ابراز کرده اند. البته اصرار دولت بر اعطای سبد کالایی، می تواند نشان از تعهد دولت در کنترل نرخ تورم باشد. اما این انتقاد وجود دارد که برخی از مردمی که به هر دلیل مایل به مصرف مرغ یخی یا برنج هندی نیستند، چه کار می توانند بکنند. آیا تعریف دو نوع سبد کالایی با ارزش ریالی یکسان و حجم متفاوت ممکن نبود؟ یا برای هر طرح جایگزین دیگری وجود نداشت.\n4- بی توجهی نسبت به کیفیت محصولات ارائه شده در سبد: متخصصین تغذیه مصرف مرغ های یخی را به هیچ عنوان توصیه نمی کنند. اما مسئله مهمتر قدیمی بودن بیش از حد برخی مرغ های توزیعی است. توزیع مرغ های یخی که تاریخ تولید آن ها اوایل سال 1392 است، قطعا بی خاصیت و بلکه مضر است.\n5- بی توجهی به تولید داخل: برخی اقلام سبد کالا با وجود امکان تهیه مشابه ایرانی آن، تولید کشور های خارجی بود. در صورتی که ارائه برنج و مرغ ایرانی، علاوه بر ایجاد فضایی حمایتی از کشاورزان و مرغداران داخلی می توانست به افزایش کیفیت سبد کالا کمک کند.\n6- بی تدبیری در اختصاص سبد کالا: در جریان توزیع سبد کالا، این سبد به برخی افراد نیازمند تعلق نگرفت و در مقابل برخی اقشار برخوردار از آن بهره مند شدند که این مسئله نشان دهنده ضعف بزرگ دولت در جمع آوری اطلاعات بوده است. طبیعی است که نخستین ابزار برای سیاست‌گذاری در چنین حوزه‌هایی باید جمع‌آوری اطلاعات کامل و دقیق برای کمک به اقشار هدف باشد که متاسفانه نه تنها در این دولت، بلکه در تمامی دولت‌ها به این مسئله توجهی نشد. این امر ضرورت تشکیل بانک های اطلاعاتی دقیق از وضعیت اقتصادی اعضای جامعه را بیش از پیش روشن کرد.\nبه هر حال اگر قرار است با بی تدبیری به توزیع ناعادلانه بسته های حمایتی اقدام شود، همان بهتر که مانند دولت قبل، تساوی در پرداخت مبنای عمل قرار گیرد. یعنی خواه فرد نیازمند باشد، خواه نباشد، به ازای هر نفر از اعضای خانواده مبلغ مشخصی دریافت کنند. طبق نظر سنجی های انجام شده از مردم، 63 درصد از آن ها افرادی نیازمندتر از خود را می شناختند که به آن ها سبد کالا تعلق نگرفته است. البته دولت توزیع مرحله ای سبد کالا را مطرح کرد که امید است در مراحل بعدی، به سایر اقشار نیازمند جامعه نیز سبد کالا اختصاص یابد.\n7- مغفول ماندن شان مردم و بی حرمتی به آن ها: بدون شک یکی از سیاه ترین بخش های اقدام دولت در توزیع سبد کالا، بی حرمتی به مردم بود. اگر نخواهیم از حق بگذریم، باید بگوییم رسانه های داخلی و خارجی نیز در نشان دادن زشتی این فرآیند، سنگ تمام گذاشتند. تصاویر افتادن خانم ها و افراد مسن در صفوف طولانی و نامنظم، دعوای آن ها، پرتاب اقلام غذایی به مردم در صف و... همه و همه بخشی از این حرکات زشت بود. نظرسنجی های انجام شده حاکی از آن است که بیش از 70 درصد مردم، این نحو توزیع را مغایر کرامت مردم می دانند.\n8- بهره برداری رسانه ای دشمن: بی تدبیری های انجام شده سبب شد تا دشمن نیز از این آب گل آلود ماهی خود را بگیرد و چهره ای زشت و بخت برگشته از کشورمان به نمایش بگذارد.\nبه طور کلی می توان گفت که اگرچه طرح توزیع سبد کالا میان اقشار آسیب پذیر جامعه، حمایتی بایسته از اقشار ضعیف جامعه بود، اما اشکالاتی که در اجرای آن وجود داشت آنقدر جدی بود که به نظر می رسد اثرات مثبت آن را به طور کلی تحت تاثیر قرار داده است. اینکه دولت از اعطای پول نقد به مردم خودداری کرد، امری پسندیده و درخور است. چرا که این امر به رفتار بازار در ایام منتهی به عید نوروز دامن زده و سبب افزایش بیش از پیش نرخ تورم می شد. از طرفی دولت نیز به دلیل مشکلات مالی موجود کمتر تحت فشار قرار می گیرد. اما نکته مهم آن خرید از تولید کنندگان داخلی بود که محقق نشد.\nفارغ از هیاهوی سیاسی، به نظر می رسد توافق ژنو با این موضوع بی ارتباط نباشد. سخن نماینده وقیح امریکا، وندی شرمن نیز، علیرغم تلخی می تواند به واقعیت نزدیک باشد که جمهوری اسلامی ایران اقلام کالایی را با بخش آزاد شده از اموال غصب شده اش بین مردم توزیع کرده است. شتابزدگی دولت در توزیع سبد کالا، و همچنین صحبت معاون امور حقوقی و بین المللی وزارت امور خارجه مبنی بر اختیار دولت در نحوه انتقال پول آزاد شده ایران نیز موید این امر است.\n* سبد کالا، راهکار ریشه ای نیست!\nدر حیطه مصرف، طرح هایی مانند سبد کالا یک راهکار ریشه ای نیست؛ بلکه یک راه کار عارضه ای است. راهکاری که در جهان مرسوم است و در برخی کشور های پیشرفته و غیرپیشرفته دنیا در حال اجراست. اما در حیطه حمایت از تولید ملی، می تواند طرحی مناسب باشد؛ البته به شرطی که سبد های کالایی از محصولات تولیدی کشور تهیه شوند.\nبا این روش می توان در دوره های زمانی میان مدت، با تولید کنندگان قرارداد هایی تدوین کرد تا علاوه بر حرکت چرخ صنعت، تولید کنندگان نیز برنامه ریزی به روز و مناسبی برای رفع مایحتاج نیازمندان داشته باشند. بدیهی است که در چنین شرایطی، پیشگیری از ایجاد رانت های اقتصادی در انتخاب تولید کنندگان باید مد نظر مسئولین امر باشد.\nامید است که در طرح های اقتصادی آتی، دولت تدبیر و امید ضعف های جدی طرح توزیع سبد کالا را با استفاده از تعهد و دلسوزی موجود برطرف کند تا بتواند به اهداف خود به نحو احسن دست یابد.\nبرچسب ها: نقد سبد کالا، عکس سبد کالا، همه چیز درباره سبد کالا،\nنوشته شده در تاریخ : دوشنبه 18 فروردین 1393 | توسط : علی محمدی\nتصاویر مقام معظم رهبری بصیرت مقاله سیاسی تصاویر حجاب حجاب پاسخ به شبهات وهابیت عشق تصاویر تصاویر مذهبی فتنه 88 تصاویر عید غدیر امام خامنه ایی عید غدیر شهادت حضرت زهراء


وصيت نامه - ماجراهای روزانه من\nساعت ۱٢:۱٥ ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/۱۸ : توسط : آزیتا\nدیشب داشتم فکر میکردم که اگر زمان سزارین ، نتوانم دوام بیاورم و از بیهوشی جان سالم به در نبرم چه میشود ، چه بلایی سر آرتین میاید. به سعید گفتم اگر من مردم حواست را جمع کن. فوری به بهانه اینکه آرتین را باید کسی نگه دارد ، نروی زن بگیری .من کاملا جدی حرف میزدم ولی سعید سخنان مرا به شوخی انگاشت و پاسخ داد : من از این شانس ها ندارم. . راستش داشتم عصبانی میشدم ولی بعد خودم هم خنده ام گرفته بود. خلاصه اینکه کلی سفارش کردم که آرتین را به مامانم بده ، که هیچ کسی را در دنیا مطمئن تر از او ندارم. خلاصه اینکه آخرش سعید گفت : حرف بیخود نزن خودت باید بزرگش کنی پس سعی کن از زیر عمل سالم بیای بیرون و حالا هم برو بگیر بخواب.\nامروز یک ایمیل به groupشرکت زدم و از همه خداحافظی کردم. ضمنا یک ایمیل هم به دوستان و آشنایانم زدم و از آنها هم خداحافظی کردم و طلب حلالیت نمودم. اصولا زمان خوبی است برای طلب حلالیت.این سنت حسنه را از پیامبر گرامی آموخته ام ، که در آخرین سفرش به مکه همه را جمع کرد و حلالیت طلبید. همواره دنبال دلیلی برای اینکار می گشتم حال به شکرانه پیشرفت علم و وجود اینترنت لازم نیست همه را جمع کنیم با یک ایمیل ساده میتوان اینکار را کرد.\nامروز تصمیم دارم وقتی به منزل رسیدم یک وصیتنامه بنویسم . هنوز نمدانم که آنرا به دست چه کسی بسپارم که امانت دار خوبی باشد. تا شب به این قضیه فکر خواهم کرد.\nآرتین خیلی وول میخورد ، میترسم به قول یکی از همکارانم ، آخرش در شرکت به دنیا بیاید\nاز امروز ۱۴ روز دیگر تا متولد شدن آرتین باقیست.\nلطفا برای من و آرتین دعا کنید. متشکرم


شش‌ماه بعد از اجرای برجام نباید انتظار تحول در اقتصاد داشته باشیم - اتحادیه صادرکنندگان خدمات فنی و مهندسی خراسان رضوی\nغلامرضا مصباحی‌مقدم، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی از موقعیت امروز دولت یازدهم می‌گوید. او معتقد است: «موقعیت امروز آقای روحانی نسبتاً خوب است؛ اما خیلی ناپایدار و لغزنده است.»\nاو دلیل این موقعیت ناپایدار را عملکرد سه‌ساله دولت یازدهم می‌داند. مصباحی‌مقدم می‌گوید: «دولت در این سه‌سال، اهتمام ویژه‌ای برای حل اختلاف سیاسی ایران و غرب نشان داد؛ البته نتایجی هم گرفته شد که آن نتایج اندکی اوضاع ما را بهبود بخشیده است. اما اهتمام لازم را به مسائل داخل کشور و به ظرفیت داخلی نداشتند.»\nعضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس نهم شورای اسلامی معتقد است: «ما همچنان دچار رکود، بیکاری گسترده جوانان و قشر تحصیل‌کرده هستیم. ما همچنان می‌بینیم وضعیت معیشت عمومی مردم خوب نیست و رضایت عمومی از وضع موجودمشاهده نمی‌شود. ظاهراً نظرسنجی‌ها هم این را نشان می‌دهد.»\nاو می‌گوید: «اگر در ماه‌های باقی‌مانده آقای روحانی کار ى نکند و قدمی برای بهبودی شرایط مادی مردم برندارد وضعیت او خیلی خوب نیست.»\nمصباحی‌مقدم در پاسخ به این پرسش که رفع تحریم‌ها، افزایش صادرات، سرمایه‌گذاری خارجی، افزایش فروش نفت، پرداخت بدهی‌های مالی، رسیدن تورم از ۳۹ درصد به حدود ۱۰ درصد، رشد اقتصادی مثبت و بازگرداندن پول‌های بلوکه‌شده از آثار برجام است. چرا برخی از مخالفان دولت، همچنان مخالف برجام هستند؟ می‌گوید:\n«کنترل تورم یا رشد مثبت اقتصادی و سایر مواردی که به آن‌ها اشاره داشتید از آثار مثبت برجام و از نقاط مثبت کارنامه آقای روحانی است. من این‌ها را گام مثبتی می‌دانم. وقتی دولت در شروع کار خود، رویکرد مهار تورم را در دستور کار قراردادان سیاست را تحسین کردم. البته تا اینجا هم تورم تک‌رقمی کار خوبی است؛ گرچه همزمان می‌توانست رکود هم کاهش یابد.»\nاو در ادامه توضیح می‌دهد: «البته برخی از اقتصاددان‌ها مطرح می‌کنند یا تورم یا رکود اما به نظر من این حرف مختص اقتصادهایی است که ظرفیت آن در شرایط اشتغال کامل قرار دارند و برای همین بین رکود و تورم یکی را انتخاب می‌کنند. ولی من معتقدم که وضعیت اقتصادی ایران به دلیل ظرفیت خالی به‌گونه‌ای است که هم می‌توان تورم را کنترل کرد و هم رکود را از بین ببرد. مثلاً ما ظرفیت سرمایه‌گذاری خوبی در حوزه صنعت داریم. اگر این‌ها از حمایتی برخوردار شوند می‌توانند جهش داشته باشند. این‌ها مورد غفلت قرارگرفته و برای همین کاهش تورم، افزایش نرخ رشد اقتصادی یا کنترل رکود و افزایش اشتغال را در پی نداشته است.»\nبه گفته مصباحی‌مقدم، به نتیجه رسیدن برجام اجمالا گام مثبتی است و من هم همیشه تقدیر کرده‌ام. اما مسئله را طوری نشان دادند که همه‌چیز به نتیجه مذاکرات وصل شد؛ گوئى همه مشکلات بعد از برجام رفع می‌شود. البته اگر خصم آمریکایی گذاشته بود ای‌بسا خیلی از مشکلات ما حل‌شده بود. اما آن‌ها بنا نداشتند شیرینی این اقدام به کام دولتمردان و ملت ما بنشیند. من معتقدم بخشی از تحریم‌ها برداشته شد.\nمصباحی‌مقدم در پاسخ به اینکه، البته برجام توافقی نیست که تأثیر آنی داشته باشد؛ خیلی از ابعاد این توافق نیاز به بازه زمانی یک تا دو دهه دارد؛ می‌گوید: «بله، واقع امر همین است، اما انتظاراتی که دولت در جامعه به وجود آورد این نبود. انتظار این بود که برجام اگر به نتیجه برسد تمام مشکلات برطرف می‌شود.»\nپاسخ استاد اقتصاد اسلامی دانشگاه امام صادق (ع) به اینکه، این نظر توده اجتماعی است؛ شما به‌عنوان صاحب‌نظر در حوزه سیاست و اقتصاد چه ارزیابی از برجام و فضای بعد از توافق دارید؟ این است: «وقتی‌که گفت‌وگو درباره برجام در جریان بود، از من پرسیدند اگر این توافق به ثمر برسد مسائل اقتصادی به چه سمت و سویی خواهد رفت؟ من همان زمان پاسخ دادم که حداقل شش ماه بعد از امضای توافق و اجرایی شدن آن نباید انتظار تغییر و تحول قابل‌توجهی را داشته باشیم. ای‌کاش دولت با این ادبیات صحبت می‌کرد و انتظارات مردم را ازبرجام محدود می‌کرد. اگر با همین نگاه بخواهیم مسائل را پیش ببریم معتقدم که حتی تا یکی دو دهه هم مشکلات برطرف نخواهد شد. چرا؟ چون اراده لازم در خصم ما یعنی امریکا برای اینکه این توافق برای ملت ایران نتایج شیرینی به ارمغان اورد ، نخواهد گذاشت. مگر اینکه ما به ظرفیت‌های داخلی اقتصاد توجه کافی داشته باشیم. ۸۰ درصد ظرفیت اقتصادی ما داخلی است و اگر این مشکلات داخلی برطرف شود این بار آن‌ها هستند که برای تعامل تجاری با ایران پیش‌قدم می‌شوند.»\nمصباحی‌مقدم درباره آینده دولت یازدهم معتقد است: «احتمال می‌دهم که دولت دکتر روحانی دوره بعد هم به قدرت برسد؛ به‌شرط اینکه تحرک و تحولی در برنامه‌های دولت به وجود بیاید. یعنی دولت باید در سال پایانی، روی برنامه اقتصادی خود تمرکز بیشتری داشته باشد تا برآیند این برنامه رفاه بیشتر مردم و رونق اقتصادی کشور باشد.»


امنیت کامل در نجف اشرف، طبخ روزانه 40 هزار غذا برای زائران اربعین - آسمان تو\nامنیت کامل در نجف اشرف، طبخ روزانه 40 هزار غذا برای زائران اربعین\nبه گزارش آسمان تو، مدیرکل حراست استانداری تهران از برقراری امنیت کامل در شهر نجف اشرف خبر داد.\nمحمدرضا هاشمی نیا در گفت وگو با خبرنگار اعزامی آسمان تو به نجف اشرف گفت: اقدامات ستاد اربعین استان تهران از روز ششم صفر شروع شد و همزمان موضوع اسکان و پذیرایی زایرین پیگیری شد.\nوی ادامه داد: در سه نقطه شهر نجف یعنی ثورة العشرین، پارکینگ طبقاتی و صحن حضرت زهرا(س) با استقرار و شروع به کار آشپزخانه ها در هر وعده 30 هزار غذا طبخ می شود و با احتساب غذایی که توسط موکب ها طبخ می شود روزانه در هر وعده حدود 40 هزار غذا طبخ می شود.\nهاشمی نیا تاکید کرد: در بحث اسکان نیز در شبانه روز اسکان 100 هزار نفر در شهر نجف و این سه ناحیه انجام می شود. در ستاد اربعین استان تهران هماهنگی خوبی میان دستگاه های اجرایی شامل آب و فاضلاب، توزیع برق و... ایجاد شده است.\nانتشار: 27 آبان 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: asemaneto.ir شناسه مطلب: 594\nبه "امنیت کامل در نجف اشرف، طبخ روزانه 40 هزار غذا برای زائران اربعین" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "امنیت کامل در نجف اشرف، طبخ روزانه 40 هزار غذا برای زائران اربعین"