مرور فیلم های علی اکبر صادقی در جشنواره جهانی فیلم فجر - درامانقد\nمرور فیلم های علی اکبر صادقی در جشنواره جهانی فیلم فجر\nدرامانقد-سینما: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با همکاری جشنواره جهانی فیلم فجر آثار پویانمایی علی اکبر صادقی را در طول جشنواره به نمایش خواهد گذاشت.\nپویانمایی‌های «هفت شهر» تولید سال 1350، «گلباران» و «من آنم که» تولید سال 1351، «ملک خورشید» ساخته سال 1352، «رخ» از آثار این هنرمند در سال 1353 و «زال و سیمرغ» ساخته سال 1356 در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر نمایش داده خواهد شد.\nعلی اکبر صادقی متولد سال 1316 در تهران است که پس از پایان تحصیل از دانشکده هنرهای زیبا به پیشنهاد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دست به ساخت فیلم نقاشی متحرک زد و فعالیت هنری را سال 1350 در کانون با فیلم نقاشی متحرک به نام «هفت شهر» آغاز کرد.\nوی علاوه بر کارهای تصویری، چند کتاب نیز برای کانون منتشر کرد و در ساخت فیلم برای کانون از شیوه خاص نقاشی خود بهره می‌گرفت.\nفیلم‌های این هنرمند برجسته در جشنواره‌های متعدد جهانی مورد استقبال قرار گرفت و جایزه‌های زیادی را از آن خود کرد و هم‌چنین برای تصویرگری کتاب نیز جوایزی را دریافت کرده است.\nفیلم «دونده» به کارگردانی امیر نادری و تهیه‌کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز در سی‌وهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر در میان فیلم‌های مطرح دهه 60 نمایش داده می‌شود.\nبخش «نمایش فیلم‌های کلاسیک مرمت شده» که علاقه‌مندان بسیاری دارد از سه سال پیش به بخش‌های جشنواره افزوده شد و ضمن تعامل با فیلم‌خانه‌ها و آرشیوهای فیلم معتبر ایران و جهان در کنار نمایش آثار کلاسیک جهان هر سال تعدادی فیلم ایرانی مرمت شده را هم رونمایی می‌کند.\nسی‌وهفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از 29 فروردین تا 6 اردیبهشت 1398 (18 تا 26 آوریل 2019) به دبیری رضا میرکریمی در تهران برگزار می‌شود.\nقبلیفیلمهای ایرانی بخش «جام جهان نما» جشنواره جهانی فجر اعلام شدند\nبعدیمرگ یکی از ستاره های برگمان/ بی بی اندرسون در 83 سالگی درگذشت\n«زیبای سیاه» با صدای کین وینسلت سخن می گوید\nیادداشت فجر4/فرمِ ناکامل/علیرضا نراقی


حکومت عقل - مرکز مشاوره و درمانگری اخلاقی آیه_قم\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: دوشنبه 89/10/27::: ساعت 12:58 عصر\nچطور انسان می تونه عقل رو بر شهوت و هوس حاکم کنه؟\nدر پاسخ به این سوال شما به چند نکته اشاره می کنیم:\n1- شهوت و هوس به طور طبیعی و متعادل با عقل منافاتی ندارد و غریزه ای است که مورد تایید دین هم هست و تنها حالت افراطی آن است که باید تحت کنترل عقل و دین اصلاح شود و جلوی ا فسارگسیختگی آن گرفته شود.\n2- ثانیا برای حاکم ساختن عقل بر نیروهای غریزی انسان لازم است این نیرو تقویت شود و انسان به رشد عقلانی شایسته ای دست یابد تا در مبارزه با نیروهای افراطی و شیطانی حاکم بر نفس انسان مقهور نگردد و این نیروها را تحت کنترل خویش در آورد.\n3- ثالثا منظور از عقل، همان نیرویی است که انسان را به پرستش خدا می خواند و به سوی بهشت رهبری می کند ـ همان که فرمود: "العقل ما عبد به الرحمن واکتسب به الجنان" ـ عقل چیزی است که انسان به وسیله آن خداوند را عبادت می کند و بهشت را بدست می آورد.\nجایگاه عقل در روایات\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: دوشنبه 89/10/27::: ساعت 12:55 عصر\nمی خواستم چند حدیث پیرامون عقل برای بنده بنویسید که جایگاه عقل و ماهیت عقل از دیدگاه اسلام تبیین گردد؟\nاحادیثی که در جواب ذکر می شود بخش کوچکی از کتاب عقل و جهلِ اصول کافی است که برای آگاهی بیشتر می توانید به همین منبع یا ارشاد القلوب- باب پنجاه و سوم در عظمت عقل و آثار نیک آن- ، بنادر البحار(ترجمه و شرح خلاصه دو جلد بحار الانوار)، تحف العقول و دیگر کتب حدیثی در موضوع عقل، مراجعه فرمایید.\n1- امام باقر علیه السّلام می فرماید: چون خدا عقل را آفرید از او بازپرسى کرده به او گفت: پیش آى. پیش آمد، گفت: بازگرد، بازگشت، فرمود: بعزت و جلالم سوگند مخلوقى که از تو بپیشم محبوبتر باشد، نیافریدم و ترا تنها به کسانى که دوستشان دارم بطور کامل دادم. همانا امر و نهى، کیفر و پاداشم متوجه تو است.\nحجاب عقل و فکر\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: شنبه 89/10/18::: ساعت 11:4 صبح\nحجاب فکر و ذهن و افکار یعنی چی؟\nاز این که ما را برای پاسخ گویی خود برگزیده اید از شما متشکریم و امیدواریم پاسخ گوی مناسبی برای شما باشیم.\nعقل و دلها بىگمانى عرشىاند--- در حجاب از نور عرشى مىزیند\nفکر به معنای اندیشیدن است و اندیشه از عقل سرچشمه می گیرد. از این رو هر مقدار عقل را بیشتر بشناسیم آگاهی مان نسبت به تفکر افزایش می یابد، و حجاب فکر برایمان بیشتر معلوم می شود. بنابراین مطالبی را در مورد عقل بیان می کنیم:\nدر حدیث نبوی آمده«خداوند خرد را از نورى آفرید که در علم ازلى او اندوخته و نهفته بود و هیچ پیامبر مرسلى و هیچ فرشته مقرّبى از آن اطلاع نداشت». 1\nبنابراین عقل نور است. از این رو چیزی که از عقل صادر می شود و یا تحت نظر و کنترل او می باشد نیز نور می باشد. از این جا چنین نتیجه ای بدست می آید که تفکر که محصول عقل است نیز در اصل نورانی است.\nاما همواره تفکر و عقل این کارکرد نورانی را ندارند، در برخی مواقع همچون خود بینی، خواهش و تمنا 2 کارکرد آنها را مختل می کنند.\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: شنبه 89/8/1::: ساعت 2:2 عصر\nچگونه می توان عقل را تقویت و قوی کرد؟\nاما اگر مراد شما از عقل، همان نیرویی است که انسان را به پرستش خدا می خواند و به سوی بهشت رهبری می کند ـ همان که فرمود: "العقل ما عبد به الرحمن واکتسب به الجنان" ـ باید عرض کنیم هر انسانی می تواند بر عقل خویش بیفزاید و آن را کامل تر گرداند؛ زیرا عقل قابل تربیت، تقویت و تکامل است. به همین جهت اسلام به انسان ها توصیه می کند که در تکمیل عقل خویش بکوشند. برای تقویت عقل، در قرآن و احادیث راه هایی معرفی شده است که مربی در تربیت دینی شاگرد خود، باید این راه ها را برای وی هموار سازد. عمده ترین این راه ها عبارتند از: ادامه مطلب...\nتضاد عقل و عرفان\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: شنبه 89/2/4::: ساعت 10:15 صبح\nآیا بین عقل و عرفان ضدیت وجود دارد و این دو یکدیگر را نفى مىکنند یا نه، هر دو مؤید یکدیگرند؟\nفلاسفه مىکوشند تا خانه موقت را بر اساس عقلانى بسازند و با عقل خویش، حقایق این عالم را کشف و اثبات نمایند، در مقابل، عرفان، به جاى بنیاد عقل، خانه وجود خویش را با یقین ناشى از عشق گرم مىکند و از سستى و فریب دهندگى عقل مىگوید: ادامه مطلب...\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: شنبه 89/2/4::: ساعت 10:0 صبح\nچرا انسان عقلش مقهور نفس می شود. اینکه نفس بر خلاف عقل عمل می کند, نشانه کدام ویژگیهای انسان است؟\nوای آنکه عقل او ماده بود/ نفس زشتش نرّ و آماده بود\nلاجرم مغلوب باشد عقل او/ جز سوی خسران نباشد نقل او\nای خنک آن کس که عقلش نر بود/ نفس زشتش ماده و مضطر بود\n«آن بندگانم را که هر سخن را شنوند و از نیکوترش پیروى کنند مژده بده، ایشانند که خدا هدایتشان کرده و ایشانند صاحبان عقل». ادامه مطلب...\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: سه شنبه 89/1/31::: ساعت 10:32 صبح\n«آن بندگانم را که هر سخن را شنوند و از نیکوترش پیروى کنند مژده بده، ایشانند که خدا هدایتشان کرده و ایشانند صاحبان عقل».\nعقل و خرد داراى معانى، مراتب و اقسام متعددى است، ادامه مطلب...\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: چهارشنبه 88/7/15::: ساعت 9:22 صبح\nچه چیزهایی عقل انسان را تحدید می کند؟\nقبل از پاسخ به شما دوست گرامی باید بگوئیم که عقل و خرد داراى معانى، مراتب و اقسام متعددى است، به طورى که در ادبیات فارسى، دینى و عرفانى دهها گونه از آن ذکر شده است،(1) اما عقلى که در نصوص دینى مورد تأکید قرار گرفته است، عقل کلنگر توحیدى مىباشد. این عقل خصوصیاتى دارد که به پارهاى اشاره مىشود:\n1- عقل را از آن جهت عقل گفتهاند که زانوى شهوت و غضب را عقال مىنماید. به این معنى که عقل موهبتى است که مانع استیلا وغلبه هواى نفس مىشود. مثلًا پیروى از هواى نفس، آدمى را به افراط و تفریط در امور سوق مىدهد اما عقل، باذات از افراط و تفریط بازداشته و به تعادل و توازن میل مىنماید.\n2- عقل را «نهیة» نیز مىگویند چون نهى کننده و بازدارنده از زشتىهاست.\n3- عقل را «حجر» نیز تعبیر کردهاند (به معنى سنگ چین) چون در مقابل تهاجمات بیرونى دنیا و شیطان، مانع ایجاد مىکند تا فطرت خداجو و حقیقتطلب، دائما پاک و طاهر باقى بماند و از دسترس دشمنان سعادت حفظ شود.\n4- لازمه عقل تقواست و مهمترین مصداق تقوا، گزینش آخرت در برابر دنیاست. والدار الاخرة خیر للذین یتقون افلا تعقلون (بدانید که) منزل ابدى آخرت و نعمتهاى بهشتى براى مردم پرهیزکار بسى بهتر است آیا اندیشه و تعقل نمىکنید؟.\n5- در تعریف دیگرى از عقل فرمودهاند العقل ما عبد به الرحمان واکتسب به الجنان عقل آن گوهر پاکى است که موجب پرستش خدا و در نتیجه رسیدن به بهشت جاویدان شود.\n6- عقل انتخابگر است. مثلًا عقل منفعت و سود را طلب کرده وا ز ضرر و زیان دورى مىگزیند. عقل پیوسته به دنبال سود دائمى و پایدار است.\n7- عقل مایه عبرت از گذشتگان است لقد کان فى قصصهم عبرة لاولى الالباب همانا در حکایت آنان براى صاحبان عقل عبرت کامل خواهد بود. چنین عقلى همواره خود را تحت فرمان شرع قرار مىدهد و ره به سوى خداوند بزرگ مىسپارد و تخطّى در برابر او را روا نمىدارد.\nاما در خصوص سؤال شما دوست ارجمند باید گفت که بر اساس روایات اسلامی ، عقل انسان دارای دشمنانی می باشد که همواره وی را در معرض تهدید قرار می دهند که در این نوشتار به برخی از این دشمنان اشاره می نمائیم .\nحضرت صادق (علیه السلام) فرموده: وَ الْهَوَى عَدُوُّ الْعَقْل : هواى نفس، دشمن عقل است (بحار الأنوار ج1 ص130 )\n2- آرزوهای دراز\n3- حرفهای بیمورد و اضافی\n4- خاموش کردن روشن بینی خود در عبرت آموزی و پند گرفتن\nامام کاظم علیه السلام در سفارشهایی به هشام فرموده اند : یَا هِشَامُ مَنْ سَلَّطَ ثَلَاثاً عَلَى ثَلَاثٍ- فَکَأَنَّمَا أَعَانَ هَوَاهُ عَلَى هَدْمِ عَقْلِهِ- مَنْ أَظْلَمَ نُورُ فِکْرِهِ «3» بِطُولِ أَمَلِهِ- وَ مَحَا طَرَائِفَ حِکْمَتِهِ بِفُضُولِ کَلَامِهِ- وَ أَطْفَأَ نُورَ عِبْرَتِهِ بِشَهَوَاتِ نَفْسِهِ- فَکَأَنَّمَا أَعَانَ هَوَاهُ عَلَى هَدْمِ عَقْلِهِ- وَ مَنْ هَدَمَ عَقْلَهُ أَفْسَدَ عَلَیْهِ دِینَهُ وَ دُنْیَاه\nهشام، هر کس سه چیز را مسلط بر سه چیز نماید گویا کمک کرده به هواى نفس خود در براندازى عقل خویش: 1- هر کس نور عقل خود را تیره نماید بواسطه آرزوى دراز. 2- و بواسطه حرفهاى اضافى و بیمورد. 3- روشنبینى خود را در عبرت و پند خاموش کند با شهوتپرستى چنین کسى کمک کرده بهواى نفس خود در زائل نمودن عقل خویش و هر که عقل خود را از میان ببرد دین و دنیاى خود را تباه نموده (بحار الأنوار ج75 ص300)\n5- سر مستى که به واسطه مال و دارایی برای انسان بوجود می آید\n6- سر مستى که به واسطه قدرت و مقام برای انسان بوجود می آید\n7- سر مستى که به واسطه علم و جایگاه علمی برای انسان بوجود می آید\n8- سر مستى که به واسطه مدح و ستایش دیگران برای انسان بوجود می آید\n9- سر مستى که به واسطه جوانی برای انسان بوجود می آید\nحضرت علی علیه السلام می فرماید : ینبغی للعاقل أن یحترس من سکر المال و سکر القدرة و سکر العلم و سکر المدح و سکر الشّباب فانّ لکلّ ذلک ریاحا خبیثة تسلب العقل و تستخفّ الوقار.\nسزاوارست از براى عاقل این که نگهدارى کند خود را از مستى مال، و مستى قدرت، و مستى علم، و مستى مدح، و مستى جوانى، پس بدرستى که از براى همه اینها بادهاى پلید باشد که زایل کنند عقل را، و سبک گردانند وقار را(2)( شرح آقا جمال الدین خوانسارى بر غرر الحکم ج6 446 روایت شماره 10948)\nامام کاظم (در بخشهای دیگری از مواعظ خود به هشام فرموده است : از طمع بپرهیز و از آنچه مردم دارند مایوس باش و طمع از مخلوق داشتن را در خود از بین ببر؛ زیرا طمع موجب خوارى و نابودى عقل و از بین رفتن جوانمردى است و شخصیت انسان را لکهدار میکند و علم و دانش را میبرد. (بحار الأنوار ج75 ص300)\n11- خشم و غضب\nامام صادق علیه السّلام در این خصوص فرموده اند: هر کس مالک غضب خود نباشد، مالک عقل خود نخواهد بود.( اصول کافى-ترجمه مصطفوى ج3ص 415 )\nقال علىّ علیه السّلام: زوال العقل بین دواعى الشّهوة و الغضب. «3»\n(2) على علیه السّلام فرموده است: در کشاکش انگیزههاى شهوت و غضب، عقل بشر تیره و تار مىشود و فروغ خود را از دست میدهد. (الحدیت-روایات تربیتى ج2 ص 208- غرر الحکم، صفحه 49)\nو همچنین در روایت دیگری فرموده اند : من لم یملک شهوته لم یملک عقله.\nکسى که مالک شهوت خود نباشد مالک عقل خود نخواهد بود. (الحدیت-روایات تربیتى ج2 ص 208- مستدرک 2، صفحه 287 )\n1- اصطلاحنامه فلسفى، ج 2، صص 603- 613).\nمراد اینست که بسبب هر یک از اینها باد نخوت و خودبینى و عجب در این کس بهم مىرسد که زایل میکند عقل را، و سبک مىگرداند وقار را، مانند کسى که مست گردد، پس باید که عاقل نگهدارى خود کند از مستى آنها.( شرح آقا جمال الدین خوانسارى بر غرر الحکم، ج6، ص: 446)\nدرگیری عقل و عشق\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: سه شنبه 88/2/8::: ساعت 12:59 عصر\nبا توجه به تأکید قرآن و روایات در مورد تعقل و بکار بردن عقل چرا در آثار عرفانی مانند غزلیات مولانا عقل سرکوب شده است؟<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nدر ابتدا باید یادآور شد که این مسئله ریشه در مبحثی دارد که در ادبیات ما تحت عنوان «تضاد عقل و عشق» مطرح است. البته در حقیقت باید گفت که در یک کلام، عشق حقیقی، ثمره و محصول عقل است و میان عقل و عشق رابطه علت و معلول است نه تضاد. به عبارت دیگر، عشق در عرض عقل نیست که انسان ناگزیر از انتخاب یکی از آن دو باشد؛ بلکه عشق مرحله ای است از مراحل پس از عقل ورزی و در طول آن واقع می شود. باید با عقل انتخاب کرد و با عشق پیمود. برای توضیح بیشتر توجه به نکات ذیل راهگشاست:\n1. انسان آمیزه ای از عقل و عشق است، ولی عقل ابتدا و عشق انتهاست؛ به عبارتی می توان گفت نیرویی که قادر است انسان را به خواسته ها و اهداف خود، به خصوص در بحث وصول به حقیقت برساند، عشق است و نه عقل. وادی عقل آدمی را از وادی طبیعت جدا می سازد و از آتش نجات می دهد و زندگی او را مدیریت می کند، ولی این نیروی عشق است که زمینه و اسباب پرستش و وصول به محبوب حقیقی را فراهم می کند. پس سالک کوی حقیقت بدون گذر از وادی عقل و حکمت، نخواهد توانست به وادی عشق و محبت وارد شود و این دو وادی در پی هم اند.\n2. عقل فقط راهنما است؛ مولا على(ع) مىفرمایند: «عقل هدایت بخش و نجات دهنده است...»، (میزان الحکمه، محمد محمدی ری شهری، ج 6، ص 397). وقتى انسان عقل خود را به کار گیرد، راه را از چاه مىشناسد؛ سلوک سعادت را از سقوط شقاوت باز مىیابد؛ خانه جانان را از کاشانه شیطان جدا مىسازد و حتى عشق حقیقى را از عشق مجازى متمایز مىکند.\n3. عقل، عشق آفرین است؛ امام على(ع) مىفرمایند: «العقل رقى الى اعلى علیین؛ عقل باعث ترقى انسان به اعلى علیین مىباشد (میزان الحکمه، محمد محمدی ری شهری، ج 6، ص 397). انسان در پرتو عقل، راه اعلى علیین را مىجوید و لذّت تشخیص و ترسیم چنین راهى، کام تشنه را براى وصول به گوارایى آب تحریک مىکند و با تکرار تصور ضرورت پیمودن راه عشق، دل را با خود همراه مىسازد. از این رو مىگوییم: عقل عشق آفرین است.\n4. مرکب وصول و معرفت قلبى عشق است نه عقل؛ عقل چون پلیس، فقط راهنماى خوبى است و گرنه هرگز پاى پیمودن راه وصال را ندارد. وقتى با جرقههاى راه بخش عقل، عشق در دل زبانه کشید، دل عاشق گامهاى نخستین راه معرفت را بر مىدارد و کم کم از وادی عقل گذر می کند و به وادی عشق می رسد. البته برخی گفته اند که در آن حالات بلند، عقل محو مىشود، ولی این صحت ندارد و مانند آن است که بگوییم چون به صد رسیدیم نود گم می شود! در حالی که نود هم پیش ما است؛ چون که صد آمد نود هم پیش ما است(مولوی)\nبنابراین براى رسیدن به حقایق عالم، غیر از جهان مادى و عالم طبیعت، که از راه حس و تجربه به شناخت آن نایل مىشود، دو راه وجود دارد که در طول هم اند: یکى راه فکر و اندیشه و تعقل و دیگرى راه عشق و شهود و کشف. راه فکر و اندیشه، راهى است که با فکر شروع مىشود و با استدلال و برهان، ذهن آدمى به حقایقى در قالب مفاهیم بار مىیابد. راه کشف و شهود راهى است که با سلوک عملى آغاز مىگردد و با تقویت و تصفیه قلب، دل انسان حقایقى را بالعیان مىبیند و مشاهده مىکند. البته این دیدن غیر از دیدن با چشم سر است.\n5. عقل و قلب دو دریچه به سوى شناخت حقایق جهان هستى است که هر کدام اسلوب و متد خاص خویش را دارند. «عرفا» از آنجا که به نیروى عشق فطرى، ایمان و اعتقاد دارند، در تقویت آن مىکوشند و ازاینرو معتقدند که کانون احساسات عالىِ الهى قلبى را باید تقویت کرد و موانع رشد و توسعه آن را باید از میان برد. «فلاسفه» نیز به قدرت عقل ارج مىنهند و معتقدند که از راه استدلال و برهان و طى راه سخت و پرپیچ و خم آن و دورى از موانع و آفات تعقل، مىتوان به حقایق عالم دست یافت.\n6. در باب نیازمندی عقل و قلب به همدیگر باید گفت: قلب و شهود با کمک عقل پرورش یافته، هدایت مىشود و اعتقادات پیشینى خود را از عقل مىگیرد و با استمداد از او، شهود حقیقى و مکاشفه واقعى را از اوهام و القاهاى شیطانى باز مىشناسد. همچنین قلب در تفسیر مشاهدات خود از عقل بهرهمند مىگردد.(نگا: آموزش فلسفه، محمد تقى مصباح یزدى، ج اول، درس 13). این عقل برهانى یقینى، با کشف قطعى عرفانى هماهنگى کامل دارد و در حقیقت، آنچه را که عارف کشف مىکند، حتماً برهانى هم خواهد بود. به بیان دیگر، عقل یکى از موازین شناخت کشف حقیقى است؛ زیرا آنچه را که عارف پس از شهود خود ارائه مىدهد، از سنخ مفاهیم است و براى احراز صحت و خالصى آن مفاهیم، باید از میزان هم سنخ با آن که همان اصول عقلى است استفاده کرد، تا دانسته شود که آنچه عارف درک کرده، اوهام و خیالات او نبوده است.\nو البته در روایات نیز عارف کسى است که عقل و قلب و تعقل و سلوک عملى او به منزله دو بال تلقى گشته، مکمل یکدیگرند؛ حضرت امیرالمؤمنین(ع) می فرماید: «[العارف] قد أحیا عقله و أمات نفسه حتى دقجلیله و لطف غلیظه و برق له لامع کثیر البرق فأبان له الطریق و سلکبه السبیل؛ به تحقیق عارف عقل خویش را زنده مىکند و نفس خود را مىمیراند و بدن خود را لاغر مىکند و اخلاقش را لطیف مىنماید. براى او درخشندهاى پرنور درخشید، سپس درخشندگى آن براى او راه را نمودار مىکند و با همان روشنایى، راه را مىپیماید».)نهجالبلاغه، خطبه 220؛ در این باب نگا: گوهر مراد، عبدالرزاق لاهیجى، صص 17 - 15 و الاشارات والتنبیهات، ابوعلى حسین بن سینا، ج3، ص 369).\n7. در بدو امر گمان مىشود که «عقل در مقابل قلب» و «شهود مقابل اندیشه» است. البته چنین نیز هست ولى آن عقلى که در مقابل قلب است، عقلى است که خود را در تنگناى عالم طبیعت، اجسام و عالم کثرت قرار داده که از آن به «عقل جزیى» یا عقل بشرى و عقل دنیایى تعبیر مىکنند. این عقل، عقلى است که خود را از مبدأش که «عقل کلى» یا عقل الهى و عقل آخرتى است، جدا کرده و از این رو در دام هواهاى نفسانى، دلایل ظنّى، جدالهاى بىپایه و مانند اینها محبوس ساخته است؛ و آنقدر به خود مغرور است که تنها خود را مستحق اظهار نظر و ابرام و نفى مسائل مىداند. بله، چنین عقلى از دیدگاه عرفا و اهل معنا، مانع شهود حقایق عالم است و به همین جهت به شدّت مذمت شده است؛ چنانکه مولوی تصریح می کند:\n«عقل جزوى» کرکس آمد اى مقل/ پرّ او با جیفه خوارى متصل (مثنوى، دفتر 6)\nاما اگر این عقل، خود را از این محبوسات مجازى برهاند و با کسب تقوا، خود را به مبدأ اصلى خود، یعنى عقل کلى و الهى، متصل گرداند، دیگر این عقل در مقابل قلب نخواهد بود. )در باب عقل جزوى و کلى نگا: تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج 5، صص 270 - 267 و شرح اصول الکافى، صدرالدین شیرازى، ج اول، ص 403 به بعد). پس عقلی که در آثار عرفانی مانند غزلیات مولوی در دیوان کبیر و یا ابیات مثنوی معنوی سرکوب می شود، «عقل جزوى» اگر چه در بسیاری از موارد به «جزیی؛ دنیایی یا بشری» بودن آن تصریح نشده باشد و به صورت مطلق آمده باشد.\nمولوی در دفتر پنجم مثنوی به زیبایی منظور خود را از مذمت عقل، بیان کرده و نوع آن را مشخص می کند:\nعقل جزوی اش نر و غالب بود/ نفس انثی را خرد سالب بود\nحمله ماده به صورت هم جری است/ آفت او همچون آن خر از خری است\nکه ماده بودن نفس، به معنی نافذر نبودن و با نفس برنیامدن است. روایتی در ذیل این بیت آورده می شود کهک «طوبی لمن کان عقله ذَکَرًَا و نفسه اُنثی و ویلٌ لمن انعکس» که بر این اساس باید کوشید که نفس اسیر عقل گردد، نه آنکه نفس بر عقل چیره شود. (شرح مثنوی شریف، دکتر سید جعفر شهیدی، ج 9، ص 364).\nالبته بنا بر تفکیک و تعریف دقیق تر باید گفت: در نظر اندیشمندان اسلامی، عقل به دو بخش «عقل نظری» و «عقل عملی» تقسیم می شود. عقل نظری عبارت است از قوه و نیرویی در انسان که به واسطه آن تفکر می کند و سخن می گوید و مطالب را از هم تمیز می دهد؛ به عبارت دیگر، عقل نظری قوه درک کلیات است. عقل عملی قوه تدبیر زندگی و سعادت اخروی یا قوه تمیز خوب و بد است. عقل به این معنا، خود دو مرتبه دارد: اول) آنچه که فقط به تدبیر امور زندگی می پردازد و عقل مصلحت اندیش فردی یا جمعی است. این نوع عقل از نظر قرآن کریم و احادیث معصومین (ع) و به تبع آن حکمای اسلامی، «عقل بدلی»، نیرنگ و شیطنت است نه «عقل حقیقی» (اصول کافی، کلینی، ج1، ص11) و دوم) «عقل ایمانی» است که شهوات و تمایلات افسار گسیخته را در بند می کشد و سعادت دنیا و آخرت انسان را ضمانت می کند:\nعقل ایمانی چون شخص عادل است/ پاسبان و حاکم شهر دل است\nعقل ضد شهوت است ای پهلوان/ آن که شهوت می تند، عقلش مخوان\nحال اگر منظور از عقل، عقل بدلی و غیر حقیقی باشد که هم توجهش به دنیا و زندگی دنیوی است، این عقل مصلحت اندیش را با عشق کاری نیست و از ریشه با آن مخالف است و آن را فقط خیالات عاشقانه و هوس های جوانی می پندارد. پس منظور عرفا و حکمای ما و مشخصاً مولوی از مذمت عقل، این «عقل بدلی» است نه عقل متعارف ایمانی و یا به تعبیر دقیق تر عقل حقیقی؛ زیرا این عقل بدلی در حقیقت بی عقلی است.\nو البته باز باید دانست که در مصاف میان «عقل» و «عشق»، سه نظر عمده در میان متفکران مسلمان دیده مىشود:\n1 . برخى از متکلمان و فلاسفه اصالت را به عقل مىدهند. در نظر این گروه، تنها ارزشى که انسان را به سرمنزل مقصود مىرساند، عقل است و عشق سخنانى موهوم وخیالاتى باطل است که به علت سوء مزاج بر انسان عارض مىشود. اگر هدف معرفت الاهى و عبادت است، عقل تنها ابزار شناخت و بندگى به شمار مىآید و عشق گم کردن راه است . (تمهید القواعد، ابن ترکه اصفهانى، ص 49).\n2 . برخى از عرفا اصالت را به عشق مىدهند و بر این اعتقادند که عشق به معناى فنا در معشوق است و با منفعت و منطق منفعتطلبانه که راه عقل شمرده مىشود سازگار نیست; بنابراین، «عقل را با عشق دعوى باطل است» ; زیرا عقل پاىبند انسان است و عشق رها شدن از این پایبندىها. (انسان کامل، استاد مطهرى، ص 50 و 51)\n3 . در مقابل این دو گروه، حکماى عارف قرار دارند که معتقدند عقل و عشق منافى هم نیستند، ارتباطى تنگاتنگ دارند و انسان براى رسیدن به مقصود نهایى (لقاء الله) به هر دو نیازمند است. (رسائل اخوان الصفا، ج 3، ص 228)\nصراحى اى و حریفى گرت به چنگ افتد/ به عقل نوش که ایام فتنهانگیز است\nیا: حاشا که من به موسم گل ترک مى کنم / من لاف عقل مىزنم این کار کى کنم\nو یا: مشورت با عقل کردم گفت: حافظ مى بنوش / ساقیا مىده به قول مستشار مؤتمن (حافظ)\nپس در نتیجه: مىتوان این بحث را در چهار بند خلاصه کرد:\n1 . اگر منظور از عقل، عقل بدلى باشد که تمام توجهاش دنیا و زندگى دنیوى است، این عقل مصلحتاندیش را با عشق کارى نیست؛ اما منظور عرفا و حکماى ما از عقل این عقل نیست؛ زیرا این عقل در حقیقت بىعقلى بزرگ است. 2 . اگر منظور از عشق، عشق مجازى یعنى دلبستگى به شهوات و نفسانیت و غرائز است، عقل خدابین و ایمانى چنین عشقى را محکوم مىکند؛ زیرا عقلى که رو به سوى خدا دارد، تسلط شهوت بر انسان را نمىپسندد.\n3 . اگر منظور از عقل، عقل متعارف ایمانى و مراد از عشق، عشقى حقیقى و فناى فى الله باشد، این دو در مراحلى درگیرى دارند; زیرا عقل دربند منفعت آدمى است و تمام اعضا و جوارح آدمى را به بند منفعتطلبى خود در مىآورد; و عشق که عبارت از ایثار و از خودگذشتگى و فداکارى در راه معشوق است، به هیچ وجه با خودمحورى سازگار نیست؛ مانند:\nاى که از دفتر عقل آیت عشقآموزى / ترسم این نکته به تحقیق ندانى دانست\nیا: ما را ز منع عقل مترسان و مى بیار / کان شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست\nیا: حریم عشق را درگه بسى بالاتر از عقل است/ کس آن آستان بوسد که جان در آستین دارد\nو یا: عاقلان نقطه پرگار وجودند ولى/ عشق داند که در این دایره سرگردانند\nکه امثال این تعبیرات در اشعار فارسى فراوان است. زیرا کار عقل مصحلتاندیشى و مصلحتطلبى است و کار عشق از خود بى خود شدن . عرفا کاملا منکر عقل متعارف نبوده، آن را مانند چراغ و نردبان براى ترقى در عالم معنا لازم مىدانند; البته وقتى انسان به بالا رسید، دیگر به آن نیاز ندارد؛ به عبارت دیگر، در مرحله اول لازم است و در مراحل بالاتر حجاب و زیان .\n4 . عشق حقیقى و عقل بالغ هیچ منافاتى با هم ندارند و در سیر و سلوک روحانى همواره همراهند؛ زیرا عشق به معناى فناى فى الله است و عقل برین به معناى ذوب شدن در توحید. «انسان آنگاه که به مرحله عشق مىرسد تازه مىفهمند که عقل حقیقى همان «عقل برین» است که او دارد و دیگران گرفتار عقال و وهمند و آن را عقل مىپندارند» . (تفسیر موضوعى قرآن، آیتالله جوادى آملى، ج 11، ص 71 و 72)\nچنانچه عطار مىگوید:\nعقل کجا پى برد شیوه سوداى عشق/ باز نیابى به عقل سر معماى عشق\nخاطر خیاط عقل گرچه بسى بخیه زد/ هیچ قبایى ندوخت لایق بالاى عشق\nدر پایان منابع ذیل جهت مطالعه بیشتر در این رابطه، پیشنهاد می شود:\n1. تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلال الدین مولوی (15 جلد)، علامه محمد تقی جعفری.\n2. شرح مثنوی شریف، استاد بدیع الزمان فروزان فر (شرح 3 دفتر از مثنوی).\n3. شرح مثنوی شریف، دکتر سید جعفر شهیدی( ادامه کار استاد فروزانفر و شرح سه دفتر باقی مانده مثنوی).\n4. مولوی نامه (یا: مولوی چه می گوید، 2 جلد) علامه جلال الدین همایی.\n5. شرح مثنوی استاد موسی نثری.\n6. مولوی و جهانی بینی ها ، علامه محمد تقی جعفری.\n7. دو کتاب: سرّ نی و بحر در کوزه ای، دکتر عبدالحسین زرین کوب.\n8. فرهنگ اصطلاحات عرفانی، دکتر سید جعفر سجادی.\n9. مقدمه ای بر مبانی عرفان و تصوف، دکتر سید ضیاء الدین سجادی.\n10. فلسفه عرفان؛ تحلیلی از اصول و مبانی و مسائل عرفان، دکتر سید یحیی یثربی.\n11. عرفان نظری، دکتر سید یحیی یثربی.\n12. دین عرفانی و عرفان دینی، دکتر علی شیروانی.\n13. عرفان اسلامی، محمد تقی جعفری.\n14. آسیب شناسی عرفان، عبدالرضا بارفروش.\nتهیه کننده: سید مصطفی رئوفی ::: یکشنبه 87/12/4::: ساعت 12:0 عصر\nعقل یا عشق کدام را ترجیح دهیم؟<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nدر یک کلام عشق حقیقی ثمره و محصول عقل است. در روایت داریم: العقل امام القلب. عقل جلودار و راهنمای دل است، یعنی ابتدا باید عقل حرکت کند و مسیر را تشخیص بدهد و ببیند موضوع قابل دوست داشتن و پیوند هست یا نه و بعد در صورت تایید عقل دل انسان مباحث عاطفی را دنبال کند و دوست بدارد و مانند آن .\nبنابراین نمی توان گفت یا عقل یا عشق و یکی را ترجیح داد. انسان با عقل تصمیم می گیرد و با عشق و دوست داشتن سختی های راه را تحمل می کند و پیوند های خود را استوار می نماید و زندگی را برای خویش لذت بخش می نماید. عقلانیت و عشق هر دو برای انسان و زندگی لازم است و باید میان آنها تعادل برقرار شود.\nاین بحث در مباحث معرفتی و سلوک الی الله مطرح است. اهل معرفت معتقدند.\n1- سالک کوی حقیقت بدون گذر از وادی عقل و حکمت، نخواهد توانست به وادی عشق و محبت وارد شود و این دو وادی در پی هم اند.\n2- انسان آمیزه ای از عقل و عشق است، ولی در سلوک الی الله وادی عقل متوسط وادی عشق نهایی است. به عبارتی می توان گفت نیرویی که قادر است انسان را به خواسته ها و اهداف خود، به خصوص در بحث وصول به حقیقت برساند، عشق است و عقل نقش پشتیبان را دارد. وادی عقل آدمی را از وادی طبیعت جدا می سازد و از آتش نجات می دهد و زندگی او را مدیریت می کند، ولی این نیروی عشق است که زمینه پرستش محبوب حقیقی هستی را فراهم می کند و اسباب وصول و عرفان را فراهم می کند. اگر نظر کوتاهی به ادبیات عرفانی کنیم، به وضوح شاهد این معنا خواهیم بود که سخن و پیشنهاد عرفا برای سلوک و وصول به محبوب هستی راه عشق است\n3. عقل فقط راهنما است؛ مولا على(ع) مىفرمایند: «عقل هدایت بخش و نجات دهنده است...»، V}(میزان الحکمه، ج 6، ص 397، ر 13022، مکتب الاعلام الاسلامى، چ اوّل، سال 1362). و نیزمىفرمایند: العقل یصلح الرویة ؛ عقل رویه و منش را اصلاح مىکند (همان، ص 396، ر 13019) .\n4. عقل عشق آفرین است؛ امام على(ع) مىفرمایند: العقل رقى الى اعلى علیین ؛ عقل باعث ترقى انسان به اعلى علیین مىباشد(همان، ر13016).\nوقتى انسان عقل خود را به کار گیرد، راه را از چاه مىشناسد؛ سلوک سعادت را از سقوط شقاوت باز مىیابد؛ خانه جانان را از کاشانه شیطان جدا مىسازد و حتى عشق حقیقى را از عشق مجازى متمایز مىکند. انسان در پرتو عقل، راه اعلى علیین را مىجوید و لذّت تشخیص و ترسیم چنین راهى، کام تشنه را براى وصول به گوارایى آب تحریک مىکند و با تکرار تصور ضرورت پیمودن راه عشق، دل را با خود همراه مىسازد. از این رو مىگوییم: عقل عشق آفرین است.\n5. مرکب وصول و معرفت قلبى عشق است نه عقل؛ عقل چون پلیس، فقط راهنماى خوبى است و گرنه هرگز پاى پیمودن راه وصال را ندارد. وقتى با جرقههاى راه بخش عقل، عشق در دل زبانه کشید؛ دل گامهاى نخستین راه معرفت را بر مىدارد و کم کم از وادی عقل گذر می کند و به وادی عشق می رسد.\nالبته برخی گفته اند: در آن حالات بلند، عقل محو مىشود، ولی این صحت ندارد و مانند آن است که بگوییم چون به صد رسیدیم نود گم می شود در حالی که نود هم پیش ما است. چون که صد آمد نود هم پیش ما است. پس عقل در دو مرحله اوّل، نه تنها زایل کننده عشق نیست؛ بلکه مىتواند راه عشق حقیقى را بنمایاند و در مرحله دوم هم در بعضى از حالات بلند عرفانى و عشق حقیقی اگر چه غلبه با عشق است و سالک پیرو دل و راه محبت است، ولی عقل همچنان در قلمرو خود حکم می راند.\n6. . در زندگی عادی نیز عقل مدیر زندگی انسان است و در تصمیم های انسان مانند ازدواج و انتخاب همسر، عقل و عشق هر دو دخالت دارند.\nمشکل بسیاری از جوانان آن است که قبل از اینکه عقلشان موضوع را پی گیری کند و صلاحیت آن را تایید کند، با یک نگاه ممکن است دل آنها برود و در حقیقت دل و عشق از عقل جلو بزند و بعد از اینکه وابسته شدند، می خواهند موضوع را عقلانی کنند که گاهی امکان پذیر نیست.\nدر صورتی که عقل با موضوع موافقت خود را اعلام نکند و مشکل پیش آید، آنگاه جوان دچار چالش بزرگ می شود. یا باید حکم عقل را نادیده بگیرد و عواقب غیر قابل کنترل و احتمالی آن را قبول کند و یا باید از خواست دل خود بگذرد و درمی مانند که چگونه دل خود را راضی کند تا از موضوع چشم پوشی نماید. در این صورت است که کار برایش بسیار دشوار می نماید. در صورتی که اگر ابتدا با قدم عقل حرکت می کرد و تایید عقل را می گرفت و شرایط را بررسی می کرد، شاید مشکلی برایش پیش نمی آمد و یا درصد بروز آن به حد اقل می رسید.


حسن روحانی :: زیر آسمان\nمن و دو قطبی های رئیسی روحانی!\nخیلی بد است که خودت را عقل کل بدانی! ادعای شناخت تاکتیک های جنگ روانی را داشته باشی! سواد رسانه ای را تدریس کنی! شانتاژ و رپورتاژ و بازی های خبری را بشناسی!\nآن وقت مغلوب همان تئاتری شوی که برای قشر خاکستری اجرا شده بود تا رای هایشان را جذب کنند.\nتعریفی بر واژه ها:\nدر فرهنگ جامعه سیاسی ایران دو جناح اصلی وجود دارد و یک قشر خاکستری. جناح راست با این صفات (مثبت و منفی) شناخته می شوند: اقتدارگرایی(اتوریته)، محافظه کاری(کنسرواتیسم)، تمامیت خواهی(توتالیتاریسم)، نظامی گری(میلیتاریسم) حامی اقتصاد آزاد و حامی اصول و روابط سنتی مانند جایگاه های قدرت( به این دلیل به آن ها اصولگرا می گویند.)\nدر مقابل جناح چپ با این ویژگی ها شناخته می شود: جهانی شدن(گلوبالیزاسیون)، تغییرات ساختاری (رفرم با درجات مختلف تنش مانند اصلاحات نرم ، اصلاحات پارلمانی، اصلاحات سخت و شورش های شبه انقلابی)، مدرن سازی صنعتی و گسترش جوامع مدنی، خواهان دخالت دولت در اقتصاد و قانونگرایی با حفظ امتیاز اعمال تغییرات قانونی در قانون\nقشر خاکستری گروهیست میان این دو جناح که بیشتر دغدغه محور بوده و آراء متفاوتی در دوره های مختلف به افراد مختلف داده است. ولی به طور معمول با افزایش مشارکت آنها رای جناح چپ افزایش می یابد.\nاین تقسیم بندی یه جورایی کلی گویی در مورد جناح های چپ و راست جهانی هست در کشور ما هم بنا به تقسیم بندی که سیاسیون و مردم پذیرفتند وجود داره ولی به هیچ وجه به طور کامل رعایت نمیشه مثلا دخالت دولت در اقتصاد هیچگاه ربطی به چپ یا راست بودن دولت نداشته و همواره سیاست هایی که باید انجام می شده در عرصه اقتصاد انجام شده نمونه آن دعوا بر سر چگونگی ایجاد مسکن مهر( یا هر مسکن ارزان قیمت دیگری) که از سوی کاندیدا های انتخابات دوازدهم ریاست جمهوری مطرح شد و به سبک های مختلف همه به دخالت دولت در اقتصاد تاکید داشتند.\nدر جریان تبلیغات انتخاباتی و مناظرات سیاه دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری دو تعریف گسترده از چپ و راست منتشر شد. تعاریفی ناقص و پر از رقیب هراسی\nجناح راست به چپ: -لیبرال های وطن فروش در حال نهادینه کردن اقتصاد های ربوی در کشورند و کشور را به ورطه نابودی می کشانند. این نوکران غرب در حال ایجاد تغییراتی برای دین زدایی از جامعه هستند و نه تنها به اسلام بلکه به ایران هم اعتقادی ندارند.\nجناح چپ به راست: -اکنون انتخابات برای برگزیدن یک رئیس جمهور نیست. بلکه برای انتخاب یک جریان از بین دو جریان جنگ یا صلح، تهجر یا آزاد اندیشی، زندان یا آزادی بیان، اکنون باید بین دیوار ها و گفتگوی تمدن ها ، دموکراسی و دیکتاتوری یکی را انتخاب کنید.\nاین شانتاژ ها به هیچ وجه صحیح نیستند. در هفته های گذشته سخنانی مانند این ها را زیاد شنیده اید. اما با خود نیندیشیده اید که به راستی این سخنان حقیقت دارد یا نه.\nدکتر حسن روحانی با سال ها سابقه مدیریت کلان کشوری و حضور در قرارگاه های فرماندهی جنگی سالها نماینده تام الاختیار رهبری در عالی ترین شورای کشور یعنی شورای عالی امنیت بوده است. اسنادی مانند 2030 هرچند در بند هایی مورد اختلاف بین چپ ها و راست هاست. اما در همین دولت و در زمان پذیرش این سند پیامی به یونسکو داده شد که این جا جمهوری اسلامی است و ایران طبق قوانین خود قسمت هایی از این سند را اجرا نخواهد کرد. مثال سند 2030 در همه ابعاد وجود دارد. کسی که دکتر ظریف را بشناسد می داند که راضی نمی شود یک ذره سلطه بر ایران از سوی هر کسی در هر کجای دنیا روا شود و این مذاکرات و توافق ها به صورت دیپلماتیک ترین روش ها با دادن و گرفتن امتیازات کارشناسی شده انجام شد. بطوریکه تحلیل گران علوم سیاسی جهانی نه تنها ایران را بازنده این معامله ندانستند بلکه قاطبه آنها برجام را موفقیتی برای ایران عنوان کردند. در این شرایط سیاه نمایی بیش از حد از این دولت و عنوان نوکر و جاسوس و غیره ابدا برازنده دولت نیست. هرچند انتقاداتی به دکتر حسن روحانی در مورد سیاست های مختلف داخلی و خارجی اقتصاد و غیره وارد است. اما قطعا دعوا بین 15 یا 14 بودن نمره دولت است نه قبولی یا مردودی.\nدکتر سید ابراهیم رئیسی یک نخبه ی سیاسی با تجربه و با نیروهای بالقوه فراوان، سوابق او در قوه ی قضائیه مورد مناقشه است از جمله جریان اعدام های سال 67 که اولا به گواه تاریخ طبق فرمان امام خمینی انجام شده و ثانیا هنوز ابعاد و اسناد آن پنهان است. پس بهتر است در این باره پیش داوری نشود. اگر این مورد بخصوص را در نظر نگیریم حد اقل من هیچ مورد بی قانونی و بی عدالتی در دستگاه تحت مدیریت وی(دادستانی روحانیت و غیره) که به شخص وی مربوط باشد نشنیده ام و آنچه که شنیده ام در مورد افزایش بهره وری و اصلاحات مفید و مناسب در سیستم قضایی از سوی وی بوده است. به هر حال ایراد این سیستم حتی اگر فرد با کفایتی هم در این جایگاه قرار بگیرد این است که پاسخگویی خاصی به نهادی ندارد تا کم کاری ها و مشکلات وی مورد بازرسی قرار گرفته و به خاطر کم کاری مورد مواخذه قرار گیرد. به هر حال وی به دلیل پیوند های خاص خود با روابط قدرت در مشهد و البته به خاطر شایستگی هایی که نشان داد به جانشینی جایگاه سنگین آیت الله واعظ طبسی در آستان قدس منصوب شد. آستان قدس نیز در دوره مسئولیت وی تغییرات مفید و ملموسی را شاهد بود. همچنین در طی انتخابات مشخص شد برخی شایعات در مورد عدم پرداخت مالیات نیز صحیح نبوده و شانتاژ خبری می باشد.\nچایی شیرین می خورید یا چایی با قند؟\nدر شرایط فعلی و با نزدیک شدن نیرو های چپ و راست به مطالبات حد اکثری می توان گفت هدف هر دو جناح آبادی ایران است.(خوردن چای شیرین) هر کس که به شما بگوید سوریه و لبنان و هر کجای دیگر برای هر ایرانی بیش از ایران با ارزش است مطمئن باشید یا آن ایرانی شیر پاک نخورده یا گوینده سخن دروغ گوست. رسول اکرم ص می فرمایند حب الوطن من الایمان، شهدای مدافع حرم یکی از استدلال های رفتنشان به سوریه این بود که صدقه سر ایران بجنگند تا جنگ به داخل ایران نکشد. پس هر ایرانی در هر کجای جهان هم که باشد قطعا به مام میهنش عشق می ورزد. منتهی دو سیاست متفاوت وجود دارد. عده ای می گویند اگر به حزب الله کمک نکنیم وضع داخلی خودمان هم بدتر می شود و عده ای دیگر می گویند تا وضع داخلی خودمان بد است حق نداریم به حزب الله کمک کنیم. خوب این دو سیاست مجزاست که هر دو به خاطر ایران و اعتقادات ماست. ولی از دو راه مجزا. مثل اینکه هدف خوردن چایی شیرین باشد. اما تصمیم بگیرید که قند را در دهن بگذارید و چای بخورید. ( با حفظ ساختار های اقتداری به اهداف برسیم) یا این که قند را در چایی حل کنیم و آن را بخوریم( ساختار ها را دچار رفرم و تغییر کنیم تا آسان تر قابل دسترسی و استفاده باشد.)\nرئیسی یا روحانی به کدام یک رای بدهیم؟\nخوب از خطوط حزبی و جناحی که کمی فراتر برویم. در فرهنگ سیاسی واژه هایی وجود دارد که به اندازه صد کتاب مفهوم در خود دارند. اگر بخواهیم از طریق این واژه ها جناح ها را توصیف کنیم می توانم بگویم به شخصه جناح راست را دچار نوعی بناپارتیسم میداندم. احساس زدگی و واکنش های غیر عقلانی و بر اساس ایدئولوژی های نظری امروزه پاسخ گوی ما نیست. و جناح چپ را که بیشتر به دنبال عقلانیت و توسعه است و راهکار های عملکرد گرایانه(پراگماتیستی) می دهد را بیشتر می پسندم.\nبه دکتر روحانی رای می دهم زیرا اولویت های برنامه ای ایشان را بیشتر می پسندم. اولویت بخشی به مسائل فرهنگی، گسترش جوامع مدنی و گسترش ارتباطات بین المللی، اصلاح وجهه ایران در عرصه جهانی و ... قسمتی از برنامه هایی است که فارغ از تب اقتصادی و بیکاری و غیره سعی می کنم مورد توجه قرار دهم. برخی مسائل که حل شود برخی دیگر بهبود می یابد.\nدر عین حال و به همه دوستانی که به جناب دکتر رئیسی رای می دهند کمال احترام را دارم و امیدوارم بتوانیم نقد های سازنده و استفاده از توانایی های شبکه های اجتماعی و رسانه های مطالبه گر و پویا که حرکات سیاسیون را نظارت میکند، در دولت آینده به کار گیریم و همه برای ایرانی آباد تلاش کنیم.\nالبته امیدوارم که دکتر روحانی پیروز انتخابات شود و کمی شجاعانه تر در دفاع از کانون های مدنی عمل کند.\nتصور میکنم دکتر رئیسی مانند دکتر روحانی در حفظ این سیستم ناظر و مطالبه گر فعال نخواهند بود ولی امیدوارم اگر رئیس جمهور شدند در این زمینه روشنفکری به خرج دهند.\nیادداشتی در دو موضوع/ زاویه گرفتن از رهبری و اجحاف در حق مدافعین حرم\nاولی با موضوع زاویه گرفتن از رهبری در سخنرانی های اخیر رئیس جمهوری\nو دیگری اجحاف در فضای مجازی در حق مدافعان حرم است. یادداشتی است دلی که دعوت میکنم بخونیدش\nیادمه وقتی راهنمایی یا دبیرستان بودم معلم جغرافیمون برای اولین بار از یه طرحی سر کلاس صحبت کرد که از گوشام دود در اومد صورت خیلی ساده ماجرا:\nاگه یه تونل از خلیج فارس به خزر بکشیم چی میشه؟\nاولین سوالی که طبعا به ذهن کنجکاوم میومد این بود که آب از کدوم طرف به کدوم طرف میره از شمال به جنوب یا از جنوب به شما؟ بعد ها مطالبی در مورد شیب ایران ارتفاع خزر خوندم. سال پیش در حاشیه سمینار استاد بستان عزیز بودیم که این طرح رو گفت.\nکویر های مرکزی ایران در گذشته دریاچه بودند اما به دلیل زلزله ها و غیره چشمه هاشون تغییر مسیر دادن و به عمان میریزن\nباز هم گوشام سوت کشید. بابا مگه میشه با یه تحقیق اینترنتی که در ادامه مطلب گذاشتمش متوجه شدم یه طرح قدیمیه مربوط به زنده یاد مهندس هومان فرزاد که در سال 45 ارائه شده. طرحی جامعه و شامل که توسط مرکز پژوهش های مجلس هم مطرح شده اما خوب بزرگی کار کافیه که کسی جرئت اقدامش رو نداشته باشه. در زمان دکتر احمدی نژاد یک قسمت خیلی کوچک از کار یعنی انتقال آب خزر پس از شیرین سازی به سمنان بودکلنگ زنی شد.(نمیدونم در چه سطحی عملی شد) و دکتر روحانی هم در سفرش به یزد به مردم یزد قول انتقال آب عمان رو داد امیدوارم زود تر به فاز های جدی پژوهشی و عملی برسه با این وضعی که میریم به سمت جنگ آب تو دنیا\nتوضیحات تکمیلی در ادامه\nلطفا بخونید گرچه طولانیه اما بخونید تا بدونید چون تا ندونید هیچ کاری انجام نمیدن دولت ها برخاسته از تفکرات ملت هاست


خرید ست شورت و سوتین گیپور زنانه تی بی ان کد 3221-12404-1 | الانزا\nست شورت و سوتین گیپور زنانه تی بی ان کد 3221-12404-1\nست شورت و سوتین زنانه تی بی ان کد 3221-12404-1 از پارچه با جنس گیپور دوخته شده و دارای دوختی محکم و مقاوم است. سوتین این ست به صورت تی شرت و فنردار است و بندهای آن قابلیت تنظیم دارند. همچنین در پشت آن از قزن دو ردیفه استفاده شده است که به راحتی می توان آن را باز و بسته کرد. شورت این ست به صورت اسلیپ بوده و پارچه استفاده شده در آن، نرم، لطیف و ضد حساسیت بوده و مناسب برای استفاده روزمره است. برای شستشو این ست از آب با دمای 30 درجه استفاده کرده و از ریختن مواد سفید کننده هنگام شستن خودداری نمایید.\nماییلدا سوتین نخی زنانه ماییلدا مدل 3569-5 29,000 تومان 31,200 تومان\nشورت گیپور زنانه کد 3270-23 23,970 تومان 30,200 تومان\nپانیذ سوتین نخی زنانه پانیذ کد 66302-2 63,750 تومان 78,000 تومان


۱۳۹۷/۱۰/۱۸ - ۱۲:۴۷\nحسام منظور بازیگر نقش ارسلان میرزا در سریال «بانوی عمارت» از سختی رسیدن به موفقیت در عرصه هنر گفت.\nفیلمبرداری «ضربه فنی» در تهران\n/ نسبت به رویکرد‌های خود در بازیگری عقب‌نشینی نمی‌کنم/ در هنر نمی‌توان سریع به همه چیز رسید\nحضور چهره‌های جدید در سریال بانوی عمارت با نقش‌هایی پررنگ بسیار دیده شد. یکی از بازیگران نقش اصلی سریال بانوی عمارت بازیگر نقش ارسلان میرزا بود که برای اولین بار در تلویزیون و در یک سریال جلوی دوربین رفت؛ در حالی که یکی از چهره‌های فعال و شناخته شده تئاتر است.\nحسام منظور برای اولین بار در فیلم سینمایی تلفن همراه آقای رئیس جمهور و ربوده شده جلوی دوربین رفته بود و بازی در سریال بانوی عمارت اولین تجربه تلویزیونی این هنرمند است.\nاو دارای مدرک فوق لیسانس کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است؛ این روز‌ها کارگردانی می‌کند و مدرس بازیگری هم است. این بازیگر در سال ۸۸ برای نمایش مکبث کاندیدای دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد سال بود؛ اما در نهایت سال ۹۵ برای نمایش اودیسه جایزه بهترین بازیگر مرد سال را گرفت. به بهانه سریال موفق بانوی عمارت گفتگویی با او داشتیم که در ادامه آن را می‌خوانید:\nآقای منظور؛ خیلی از مخاطبان علاقه‌مند هستند بدانند شما کار خود را از چه سالی آغاز کردید؟ به نظر اینگونه نیست که ره صد ساله را یک شبه طی کرده باشید.\nمن در دوران مدرسه به کار‌های هنری علاقه داشتم و آن را دنبال می‌کردم. البته امکان کار تئاتر برای ما که در شهرستان بودیم، بسیار کم بود و از طریق دیدن فیلم‌های سینمایی و پیگیری وضعیت هنر از طریق مجلات این حوزه را دنبال می‌کردم. تا اینکه وارد دانشگاه شدم و رشته بازیگری را انتخاب کردم. شروع فعالیت حرفه‌ای‌ام از سال ۸۲ بود؛ من در سازمان دانش‌آموزی شهر تهران و کانون فکری پرورش کودکان و نوجوانان این کار را شروع کردم.\nبازیگری بر خلاف آن چیزی که مردم تصور می‌کنند چیز در دسترسی است، نیاز به آموزش و طی مراحل مختلفی دارد. گاهی از طرف مخاطبان از من سؤال می‌شود که من می‌توانم بازیگر شوم یا لطفا من را معرفی کنید. اما بازیگر شدن نیاز به آموزش و کار کردن در تئاتر دارد تا شخص بتواند در سینما و تلویزیون خود را محک بزند. در غیر این صورت هنردوستان اگر مسیر میان بری را طی کنند، نتیجه خوبی را نخواهند دید؛ چراکه بعد از یک یا دو کار نمی‌توانند آن را ادامه دهند و مجبورند رهایش کنند. برای من هم همین گونه بود؛ حدود ۲۰ سال تجربه صحنه‌ای داشتم و بالغ بر ۴۰ کار در داخل و خارج از ایران اجرا کردم و این سال‌ها به تدریس در دانشگاه هم مشغول هستم.\nزمانی که پیشنهاد بازی در سریال بانوی عمارت به شما شد و فیلمنامه را خواندید، شازده ارسلان چه ویژگی داشت که شما را جذب کرد؟\nبه نظرم شخصیت شازده ارسلان جزو شخصیت‌های پیچیده‌ای است که در این سال‌های اخیر نوشته شده است. در واقع احسان جوانمرد (نویسنده سریال) جوانب مختلف این شخصیت را به خصوص در بستر تاریخی و اجتماعی در نظر داشته است. زمانی که نقش شازده ارسلان را می‌خواندم، برای من جذابیت‌های زیادی داشت. به هر حال نقش اول سریال بود و همه اتفاقات حول محور شازده ارسلان می‌چرخید و قصه را جلو می‌برد، برای من روبرو شدن با نقش‌های جدید یک چالش است و در تئاتر هم سعی کردم با شخصیت‌های جدید مواجه شوم و آن‌ها را به تصویر بکشم. البته فیلمنامه بانوی عمارت دقیق و مهندسی شده و روند قصه آن جذاب بود و من را جذب خودش کرد.\nبا خواندن فیلمنامه می‌دانستید که سریال با چنین استقبال خوبی روبرو می‌شود؟\nبله؛ باور داشتم مورد استقبال قرار می‌گیرد. اولین بار که فیلمنامه را خواندم، برای من جذاب بود. آقای حمید نژاد (کارگردان) و احسان جوانمرد (نویسنده) نیز بر این باور بودند که سریال با استقبال خوبی روبرو خواهد شد.\nچرا بانوی عمارت تا این حد مورد استقبال مردم قرار گرفت؟\nسریال بانوی عمارت قصه‌ای قوی داشت و کارگردان دقیقی مانند آقای حمیدنژاد بالا سر کار بود که بازیگران خوبی را انتخاب کرد. هدف ما این بود که کاری ساخته شود در شأن مردم ایران که خوشبختانه این اتفاق افتاد. می‌توان گفت: جزو پرمخاطب‌ترین سریال‌های بعد از انقلاب بوده است؛ چرا که تمام اقشار مردم آن را می‌دیدند و به نظرم از این جهت یک پروژه ملی بود.\nهمراهی و ارتباط شما با کارگردان بانوی عمارت چگونه بود؟\nتصور من این است که خط فکری من و آقای حمید‌نژاد به هم در سینما نزدیک است و این نزدیکی را زمانی که گفتگو داشتیم، حس می‌کردم. هر دو سینما را بر پایه درام و روابط انسانی می‌پسندیم. در طول کار خیلی احساس نزدیکی به آقای حمید‌نژاد می‌کردم و این ویژگی خوب کارگردان است که با بازیگران ارتباط برقرار کند و این صمیمیت در نتیجه کار منعکس شود. من برای خلق شخصیت میرزا ارسلان قوانلو هر کاری لازم بود، انجام دادم.\nمن معتقد هستم بازیگر برای ایفای نقش باید خود را در شرایط خاص آن شخصیت قرار دهد؛ به طور مثال من برای صحنه شکنجه چند روزی را نخوابیدم تا آن تکیدگی و بی‌خوابی در چهره من دیده شود. حتی به بچه‌ها می‌گفتم طناب‌ها را محکم‌تر ببندند. به نظرم این مسائل باعث می‌شود شخصیت زنده‌تر شود و همیشه استقبال می‌کنم به سمت شخصیت‌هایی بروم که تا می‌توانم آن را طبیعی بازی کنم.\nشما در تئاتر نقش تکراری خیلی کم بازی کردید. آیا در کار تصویر هم شاهد این اتفاق خواهیم بود؟ در ادامه مسیر بیشتر می‌خواهید در چه حوزه‌ای فعالیت کنید؟\nمن همیشه تلاش می‌کنم نقش‌های متفاوتی را انتخاب کنم. در تئاتر هم به این صورت بوده است. هر چند که تماشاگران تئاتر من را بیشتر با کار‌های شکسپیر می‌شناسند، اما در انتخاب کارهایم سعی کردم شخصیت‌های متفاوت را انتخاب کنم. معتقدم بازیگر باید بتواند هر شخصیتی را در هر ژانری بازی کند. طبیعی است بازی در سریال بانوی عمارت یک تغییر اساسی در مسیر حرفه‌ای من به وجود خواهد آورد؛ البته این باعث نمی‌شود من نسبت به رویکرد‌های خود در بازیگری عقب‌نشینی کنم بلکه سعی می‌کنم با همان توان و میل به سمت کار‌ها و تجربه‌های جدید پیش بروم و در سینما هم از این به بعد کار‌های متفاوتی را انتخاب خواهم کرد.\nبازی در نقش شازده ارسلان چه تاثیری در آینده کاری شما خواهد داشت؟\nویژگی رسانه تلویزیون این است که مخاطب بیشتری بازیگر را می‌شناسند؛ در مقابل تئاتر مخاطب کمتری دارد. شاید در این سال‌ها فقط مخاطبان جدی تئاتر من را می‌شناختند، اما سریال بانو‌ی عمارت این امکان را به وجود آورد که با مردم بیشتر در ارتباط شوم. مردم در این مدت خیلی به من محبت و لطف دارند و همین خوشحال کننده است. البته از اینکه دیرتر نسبت به هم دوره ای‌های خود وارد عرصه تصویر شدم، ناراحت نیستم؛ چرا که در تمام این سال‌ها تلاش کردم کیفیت بازیگری‌ام را ارتقا دهم. اگر مردم لطف دارند و می‌گویند که این نقش را موفق بازی کردی، دلیلش سال‌هایی بوده که من برای آموزش خودم صرف کردم.\nجالب‌ترین واکنش مردم نسبت با سریال بانوی عمارت چه بود؟\nواکنش‌های جالب بسیار زیاد بوده و برای من این جالب است که همه طیف مردم این سریال را در داخل و خارج از کشور می‌دیدند و با آن ارتباط برقرار کردند. این بهترین اتفاق برایم بوده است و خستگی کار را از تن من بیرون کرده است. در برابر محبت مردم حرفی برای گفتن ندارم؛ چه چیز برای بازیگر بهتر از این.\nشما مسیر سختی را در بازیگری تجربه کردید. به نظر شما بهترین و سریعترین راه برای ورود جوانان به سینما و تلویزیون چه شیوه‌ای است؟\nمن موافق راه‌های سریع نیستم. ما در هنر نمی‌توانیم سریع به همه چیز برسیم. شاید عده‌ای سریع برسند، اما به همان سرعت هم آن را از دست می‌دهند. به نظرم برای هنر ناب باید سال‌ها زمان گذاشت؛ شما هیچ بازیگر خوبی را در دنیا نمی‌توانید معرفی کنید که یک شبه و به سرعت بازیگر شده باشد. اگر در ایران از بازیگر بزرگی نام می‌بریم، زمانی که به سابقه او نگاه می‌کنیم می‌بینیم که سال‌های سال تلاش کرده و زحمت کشیده تا به این جایگاه برسد.\nدرباره عوامل سریال بانوی عمارت صحبت کنید. نویسنده، کارگردان، بازیگران و عوامل پشت صحنه که با هم توانستید کاری روی آنتن ببرید که موفق باشد.\nجمع شدن این گروه یک کار معجزه‌آسا بود؛ بهترین عوامل دور هم جمع شدند و در این کار با هم همکاری کردند. کسانی مثل علیرضا رنجبران (مدیر تصویربرداری)، داریوش پیرو (طراح صحنه)، ژاله زکی زاده (طراح لباس)، مجید اسکندری (طراح چهره‌پردازی)، احسان جوانمرد نویسنده آشنا به نوشتن، عزیز الله حمیدنژاد کارگردان نام آشنا و دارای اشراف به هنر، بازیگران خوبی که دارای تجربه صحنه و دوربین بودند همچون پانته‌آ پناهی ها، علیرضا شجاع نوری، رامتین خداپناهی، شبنم فرشادجو و دیگر عزیزان. همه مجموعه تلاش کردیم که یک کار متفاوت انجام دهیم و انگیزه‌ها بالا بود. البته در طول ساخت سریال مشکلاتی وجود داشت، اما هیچ کدام از اعضای گروه ناامید نشدند و ما سعی کردیم تهدید‌ها را به فرصت تبدیل کنیم.\nاین روز‌ها پیشنهاد جدیدی دارید؟\nپیشنهادهایی دارم؛ اما انتخاب کار جدید برای من بعد از سریال بانوی عمارت سخت است. اولویت من برای انتخاب کار فیلمنامه، کارگردان و گروهی است که قرار است با آن کار کنم. هنوز پیشنهادی را به صورت جدی قبول نکردم و از دوستان مشورت می‌گیرم.\nشما کار بازیگری را از جوانی شروع کردید؛ الان خیلی از جوان‌ها چند نقش بازی می‌کنند و خیلی زود حذف می‌شوند. راز ماندگاری در هنر از نگاه شما چیست؟\nدر همه مشاغل کسانی موفق هستند که تمام زیروبم‌های آن را با علاقه جستجو کنند و بتوانند حرفی برای گفتن داشته باشند؛ عاشقانه و با علاقه آن کار را دنبال می‌کنند و حاضر هستند برای موفقیت در آن هزینه بپردازند. منظور من هزینه مالی نیست؛ بلکه از جسم و جان و از روح و روان مایه می‌گذارند. زمانی که یک پزشک، جراح موفقی می‌شود مشخص است که چقدر زمان گذاشته و حتی به تفریح‌هایش پشت پا زده است. باید در هنر هم به این موضوع توجه کنیم. در هنر هم باید تلاش کرد؛ کتاب خواند؛ با فنون روز بازیگری در دنیا آشنا شد؛ روی صحنه‌های تئاتر خاک خورد؛ از اساتید آموخت و در نهایت به موفقیت رسید.\nبازی رئیس جمهور سینما و تلویزیون کودکان و نوجوانان مدرسه پارس پارس نیوز