ارمغان ملکوت: نگاهی به کرامات امام رضا علیه السلام\nسرشناسه : میرزایی، حبیب الله، 1342-\nعنوان و نام پدیدآور : ارمغان ملکوت: نگاهی به کرامات امام رضا علیه السلام / حبیب الله میرزائی.\nمشخصات نشر : مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی ، 1385.\nمشخصات ظاهری : 50 ص.؛ 5/8×5/11 س م.\nفروست : ساحت پاک امامان؛ 5.\nشابک : 2000 ریال: 9644449584\nموضوع : علی بن موسی (ع)، امام هشتم، 153؟ - 203ق.-- کرامتها.\nرده بندی کنگره : BP47/35/م97الف4\nرده بندی دیویی : 297/957\nشماره کتابشناسی ملی : م 84-45484\nساحت پاک امامان (5)\nنگاهی به کرامات امام رضا علیه السلام\nحبیب اللّه میرزایی\nچاپ یکم: 1387 / 5000 نسخه / قیمت 22000 ریال\nچاپ و صحافی: مؤسسه چاپ آستان قدس رضوی\nبنیاد پژوهشهای اسلامی، صندوق پستی 366 - 91735\nتلفن و دورنگار واحد فروش بنیاد پژوهشهای اسلامی: 2230803\nفروشگاههای کتاب بنیاد پژوهشهای اسلامی، مشهد: 2233923 ، قم: 7733029\nشرکت به نشر، دفتر مرکزی (مشهد) تلفن: 7 - 8511136 ، دورنگار: 8515560\nWeb Site: www.islamic-rf.org E-mil:info - islamic-rf.org\nحق چاپ محفوظ است.\nپیش گفتار··· 7\nآیا معجزه، ویژه پیامبران بوده است؟··· 17\nمعجزه پیامبران و کرامت اولیا به اجازه خداوند است··· 25\nنگاهی به کرامتهای رضوی··· 28\n1- راهنمایی زائرانِ راه گم کرده··· 29\nخوابهای صادق و خوابهای دروغ··· 34\nویژگی های خواب و رؤیای درست··· 36\n2- آگاهی امام از خواسته های قلبی زائران··· 37\n3 - پاسخ امام به نامه ناخوانده··· 42\n4 - آگاهی امام به آینده··· 48\nسخنی از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ··· 52\nمعتقدان به ادیان آسمانی، بر این باورند که پیامبران الهی هر چند از نظر جسمی مانند همه مردمند(1)، امّا از نظر روحی و قدرت معنوی با دیگران تفاوت دارند و\nدارای ویژگیهایی اند(2)، به دلیل چنین ویژگیهای معنوی و روحی بوده است که خداوند آنان را برگزیده و رسالت سنگین پیامبری و رهبری مردم را بر دوش اینان نهاده است.\nبدیهی است که پیامبران برای اینکه مردم به آنان اعتماد کنند و پیام و هدایت آنان را بپذیرند، باید دلایلی روشن داشته باشند تا اثبات کنند که آنان نه تنها افرادی\nمعمولی نیستند، بلکه با پروردگار متعال، ارتباطی ناگسستنی دارند.\nدر قرآن کریم آیات فراوانی را می توان یافت که از این ویژگی پیامبران و معجزات ایشان یاد کرده است که به نمونه هایی از آن اشاره می شود:\n«لَقَد أَرسَلنا رُسُلَنا بِالبَیِّناتِ(3)»\nما رسولان خویش را با نشانه ها - یعنی معجزات - فرستادیم.\n«وَ لَقَد أَرسَلنا مِن قَبلِکَ رُسُلاً إلی قَومِهِم فَجاءُوهُم بِالبَیِّناتِ(4)»\nپیش از تو رسولانی، به سوی قومشان فرستادیم. پس آنها با نشانه ها - و معجزات - نزدشان آمدند.\n«ثُمَّ أرسَلنا مُوسی وَ أخاهُ هرُونَ بِایاتِنا وَ سُلطانٍ مُبِینٍ(5)»\n1- کهف 18، آیه 110.\n2- انعام 6، آیه 68.\n3- حدید 57، آیه 25.\n4- روم 30، آیه 47.\n5- مؤمنون 23، آیه 45.\nپس موسی و برادرش هارون را با نشانه های خویش و حجّتی آشکار فرستادیم.\nدر برخی از آیات قرآن کریم به نمونه هایی از نشانه ها و معجزات پیامبران پرداخته شده است. در سوره انبیاء درباره حضرت ابراهیم علیه السلام این گونه می خوانیم:\n«قالُوا حَرِّقُوهُ وَ انصُرُوا الِهَتَکُم إن کُنتُم فاعِلِینَ. قُلَنا یَا نَارُ کُونِی بَردا وَ سَلاما عَلی إبراهِیمَ(1)».\nگفتند: اگر کاری می کنید، او را بسوزانید و خدایانتان را یاری دهید. گفتیم: ای آتش، برای ابراهیم سرد و بی آسیب باش.\nحضرت ابراهیم علیه السلام به دست کفرپیشگان\nدر آتش افکنده شد، ولی به خواست خدا آتش بدن او را نسوزاند و وی بی هیچ گزندی، از دل شعله های آتش بیرون آمد.\nحضرت موسی علیه السلام نُه دلیل و معجزه ارائه کرد که یکی از آن معجزات، عصایی\nبود که چون موسی آن را بر زمین می افکند، به ماری بزرگ تبدیل می شد.\n«قالَ ألقِها یا مُوسی، فَألقها فَاِذا هِیَ حَیَّهٌ تَسعی(2)».\nحضرت عیسی علیه السلام به مردمش می گفت: «... أنّی قَد جِئتُکُم بایَهٍ مِن رَبِّکُم أنّی أخلُقُ لَکُم مِنَ الطّینِ کَهَیئَهِ الطَّیرِ فَأنفُخُ فِیهِ فَیَکُونُ طَیرا بِاِذنِ اللّه ِ وَ اُبرِئُ الأکمَهَ وَ الأبرَصَ وَ اُحیِ المَوتی بِاِذنِ اللّه ِ وَ اُنَبِّئُکُم بِما تَأکُلُونَ وَ مَا\nتَدَّخِرُونَ فِی بُیُوتِکُم(3)».\nمن از سوی پروردگارتان برای شما نشانه ای آورده ام:\n1- از گِل، مجسمه ای به شکل پرنده می سازم و سپس در آن می دمم، آن مجسّمه گِلی به اجازه الهی، پرنده ای می شود (و پرواز می کند).\n2- کور مادرزاد و بیمار جذامی را شفا می دهم.\n3- به اجازه خداوند مرده را زنده می کنم.\n4- به شما خبر می دهم که چه خورده اید و چه چیزی در خانه هایتان انباشته اید.\n1- انبیاء 21، آیه 68 و 69.\n2- طه 20، آیه 19 و 20.\n3- آل عمران 3، آیه 49.\nپیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نیز برای اثبات پیامبری خویش معجزات گوناگونی را به مردم ارائه کرد که برخی از آن معجزات، خبر از آینده می داد و برخی حسّی بود که قرآن کریم در سوره «قمر» به یکی از معجزات حسّی پیامبر صلی الله علیه و آله اشاره فرموده\n«اِقتَرَبَتِ السّاعَهُ، وَ انشَقَّ القَمَرُ، وَ إن یَرَوا آیَهً یُعرِضُوا وَ یَقُولُوا سِحرٌ مُستَمِرٌّ(1)».\nقیامت نزدیک شد، و ماه شکافته شد، و اگر - کافران و مشرکان - نشانه ای ببینند روی گردانند و گویند سحری است همیشگی.\nاکثر مفسران عامّه و خاصّه روایت کرده اند که این آیات پس از آن نازل شد که\nمشرکان قریش در مکه تقاضای معجزه از پیامبر صلی الله علیه و آله نمودند، آن حضرت به ماه اشاره کرد و ماه دو نیم گشت. براساس برخی از روایات این جریان در شب چهاردهم ذی الحجه رخ داده، که قرص ماه کامل بوده است(2).\nمهم ترین معجزه جاویدان پیامبر صلی الله علیه و آله قرآن است که شامل اعجاز علمی، معرفتی و\nخبرهایی از آینده می باشد، و تاکنون هیچ کس نتوانسته حتی یک آیه همانند آن را بیاورد و هر کس ادعای آوردن مثل آن را کرده، رسوا و شرمنده گردیده است.\n1- قمر 54، آیه 1 و 2.\n2- بنگرید به: ترجمه تفسیرالمیزان، 19/87 و 88؛ تفسیر نمونه، 23 / 12؛ منتهی الآمال 1 / 80.\nآیا معجزه، ویژه پیامبران بوده است؟\n«معجزه» به معنای «انجام کار خارق العاده برای اثبات نبوّت»، ویژه پیامبران بوده است، امّا در قرآن کریم، نام کسانی را می توان دید که پیامبر نبوده اند ولی کارهایی خارق العاده از آنان سر زده است که انسانهای معمولی تاب و توان انجام\nآن را ندارند.\nکارهای شگفت و خارق العاده ای که از سوی جز پیامبران انجام می گیرد «کرامت» نامیده می شود.\nبه سخنی دیگر، «معجزه» و «کرامت» هر دو به کارهای شگفت و خارج از توان بشر معمولی، گفته می شود با این فرق که: معجزه، کارهای خارق العاده انبیاست که بر آنند با آن، درستی ادّعای رسالت خود را اثبات کنند، ولی کرامت، کارهای خارق العاده انسانهای بزرگ و بندگان محبوب خداست\nکه ادّعای پیامبری ندارند، بلکه به پیامبران الهی باور دارند و از آن رو که در راه بندگی خدا به جایگاه و پایگاه ویژه ای دست یافته اند، خداوند به آنان توان، دانش و ویژگیهایی را ارزانی داشته است تا بدین وسیله ایشان را بر دیگران برتری بخشد.\nدر قرآن کریم، کرامتهایی برای جز پیامبران بازگو شده است که برای نمونه به یک مورد از آن اشاره می نماییم.\nدر سوره نمل، آیه 40، خداوند متعال فرموده است که چون سلیمان، ملکه\nسرزمین سبأ(1) را به سوی خود فرا خواند، برای نشان دادن قدرت خود به وی آهنگ آن کرد تا تخت فرمانروایی او را به سرعت و به گونه ای شگفت، پیش از آن که وی نزد او آید، حاضر سازد.\n1- سبأ، سرزمینی است از سرزمینهای شهر «مأرب» در یمن. معجم البلدان، 3 / 181.\nاز این رو، سلیمان به اطرافیانش گفت: آیا کسی توان چنین کاری را دارد؟ یکی از کسانی که بهره ای از دانش کتاب\n(علم الکتاب(1)) را داشت، پاسخ داد: من در چشم بر هم زدنی، می توانم آن تخت را از سرزمین دور به این جا بیاورم. پس سلیمان چون نگریست، تخت را بی درنگ، در برابر خود یافت.\n«ابوسعید خدری» از حضرت رسول صلی الله علیه و آله پرسید: آن که بهره ای از دانش کتاب را داشت و توانست چنین کار شگفتی را انجام دهد، چه کسی بود؟\nپیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: وی وصیّ سلیمان بود.\nسپس ابوسعید پرسید: کسی که دانش کتاب نزد اوست و خداوند متعال در قرآن کریم فرموده است: «مَنْ عِندَهُ\nعِلمُ الکِتابِ(2)» کیست؟\nپیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «ذلک أخی علی بن ابی طالب(3)»، «او برادرم علی بن ابی طالب است».\nدر برخی از روایات آمده است که اسم اعظم الهی(4)، هفتاد و سه حرف است که یک\nحرف آن نزد «آصف بن برخیا» - وصیّ سلیمان - بود که توانست آن کار شگفت را انجام دهد.\nنزد امامان اهل بیت علیهم السلام هفتاد و دو\nحرف آن هست و یک حرف آن ویژه ذات پاک خداوند است(5).\n1- مراد از «علم کتاب» آگاهی بر کتب آسمانی است؛ آگاهی عمیقی که به انسان امکان می دهد دست به چنین کار خارق عادتی بزند. و بعضی احتمال داده اند منظور لوح محفوظ باشد، همان لوح علم خداوند که این مرد به گوشه ای از آن علم آگاهی داشت، و به همین دلیل توانست تخت «ملکه سبا» را در یک چشم بر هم زدن نزد سلیمان حاضر کند. تفسیر نمونه 15 / 469.\n2- رعد 13، آیه 43.\n3- برای اطلاع بیشتر بنگرید به: نوراللّه تستری، احقاق الحق، تحقیق و تعلیق شهاب الدین مرعشی، 3/280.\n4- در اینکه «اسم اعظم» خداوند کدامیک از نامهای پروردگار است میان دانشمندان اسلامی بحث و اختلاف نظر وجود دارد، ولکن آنچه مسلم است و از روایات استفاده می شود این است که هر کس از این اسم باخبر باشد، با استفاده از آن می تواند به فرمان خداوند در جهان طبیعت تصرّف کند و کارهای مهم و خارق العاده انجام دهد.\n5- بنگرید به: اصول کافی، 1 / 230.\nبنابراین، آنچه از متون روایی برمی آید، آن است که امامان معصوم علیهم السلام که جانشینان راستین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بوده اند، از توان و قدرتی خارق العاده و شگفت بهره مندند، که در پرتو آن می توانند بندگان خدا را به سوی راه حق هدایت کنند و اینان را در مسیر معارف قرآنی و سنّت نبوی راهنما باشند.\nمعجزه پیامبران و کرامت اولیا به اجازه خداوند است\nآنچه بر هر مسلمان و شیعه خاندان عصمت و طهارت واجب است، اعتقاد به قدرت مطلق و بی چند و چون خداوند است که هیچ قدرتی مستقل از قدرت او نیست. بنابراین اگر پیامبران و امامان علیهم السلام معجزه یا کرامتی از خود نشان می دهند به اذن پروردگار هستی بخش است و اینان از خود توان چنین کاری را ندارند.\nافتخار پیامبران و امامان علیهم السلام این بوده است که بندگان خدایند و سر بر آستان بندگی او فرو آورده اند.\nبنابراین مؤمنان راستین کسانی اند که با اعتقاد به معجزه و کرامت، از توجّه به قدرت بی چند و چون الهی غافل نیستند و خواست و اراده خداوند را باور دارند. اگر عیسی علیه السلام کور مادرزاد را شفا می داد و یا بیماران\nبی درمان را به گونه ای شگفت شفا می بخشید، بر آن بود تا مردم را به سوی خداوند فرا خوانَد و یاد آورَد که چنین کارهایی را به اجازه پروردگار انجام می دهد.\nامامان علیهم السلام نیز اگر کرامتی از خود نشان می دهند، از آن روست تا زائران و دوستانِ آنان با دیدن آن کرامتها، به خداوند توجّه کنند و راه امامان را که همان راه پیامبر صلی الله علیه و آله و راه قرآن است در پیش گیرند، از گناهان پرهیز کنند و به بندگی و فرمانبری خداوند،\nنگاهی به کرامتهای رضوی\nزائران بسیاری که از راههای دور و نزدیک به زیارت امام علی بن موسی الرضا علیه السلام آمده و می آیند، چه بسا گوشه ای از عنایات و نگاههای مهرآمیز آن امام را یا دیده اند و یا از افرادی مطمئن شنیده اند.\nدر این باره کتابهای بسیاری نوشته\nشده است و موارد ثبت شده در آستان قدس رضوی فراوان است، ولی در این جا نمونه وار، به چند مورد کوتاه اشاره خواهیم داشت.\n1- راهنمایی زائرانِ راه گم کرده\nمحدث نوری رحمه الله در کتاب دارالسلام\n«یکی از خدّام حرم رضوی، هنگامی که در رواق «دارالحُفّاظ» نوبت استراحت خود را سپری می کرد به خواب رفت و در عالم رؤیا مشاهده نمود که درِ حرم باز شد و امام علی بن موسی الرضا علیه السلام از آن در رو به سوی او آورد و به او فرمود، از خواب برخیز و از خادمان حرم بخواه تا مشعلی را بالای گلدسته روشن نگاه دارند، زیرا گروهی از زائران عرب بحرین به زیارت من می آیند ولی در منطقه «طُرُق» به دلیل تاریکی شب و پوشیده شدن جاده به وسیله برف، راه را گم کرده اند، مشعل را بالای گلدسته روشن نگاه دارید تا مگر آنها با دیدن آن جهت راه را تشخیص دهند، علاوه بر این به متولّی حرم بگو جمعی از خادمان را همراه با مشعل به سوی منطقه طُرُق روانه کند و به استقبال زائران برود.\nخادم از خواب بیدار شد و آنچه امام در خواب به او فرموده بود، انجام داد.\nمتولّی حرم با جمعی از خادمان مشعلها را روشن کرده و به سوی «طُرُق» - که در مسیر نیشابور به مشهد واقع شده و در یک منزلی مشهد قدیم قرار گرفته\nبود - حرکت کردند و سرانجام توانستند در آن شب برفی، سرد و طوفانی، زائران عرب زبان بحرین را پیدا\nکنند و مورد استقبال قرار دهند.\nپس از آن که زائران از نگرانی و خطر رهایی یافتند، سرگذشت خود را چنین باز گفتند:\n«ما به سمت مشهد در حرکت بودیم که برف و سرما شدّت گرفت، هوا طوفانی شد به طوری که از یک سو راه را گم کردیم و از سوی دیگر به خاطر سردی\nهوا، دست و پای ما بی حس شده و قادر به حرکت نبودیم، زمینگیر شدیم و برای مرگ آماده شدیم و دور هم حلقه زدیم و فرشی را روی سر خود افکندیم تا مگر قدری از سرما کاسته شود، شرایط سخت و توانفرسایی بود و برخی می گریستند.\nدر میان ما مرد صالح و شایسته ای حضور داشت که به دلیل خستگی و چه بسا سرما، در آستانه خواب قرار گرفت و در همان شرایط حضرت رضا علیه السلام را\nملاقات کرد که به او فرمود:\nبرخیزید و به راه ادامه دهید، من گفته ام تا بر فراز گلدسته مشعلی روشن کنند، شما به همان سو حرکت کنید، گروهی از خادمان نیز به استقبال شما می آیند. این بود که ما برخاستیم و با امید به راه رفتن ادامه دادیم، تا این که وعده آن امام رئوف و مهربان تحقق یافت و با شما روبرو شدیم»(1).\nخوابهای صادق و خوابهای دروغ\nلازم به یادآوری است که نقل این گونه رخدادها بدان معنی نیست که خواب هر کس را باور کنیم، زیرا به طور کلی، خواب به دو دسته خوابهای صادق و دروغ تقسیم می شود.\nعلاوه بر این برخی افراد ناآگاه یا فرصت طلب برای فخرفروشی یا اهداف\nنادرستِ دیگر به دروغ، خوابهایی را نقل می کنند و حتّی از مردم می خواهند آن را برای دیگران بازگویند یا بنویسند.\nزائران محترم باید بدانند که خوابهای صادق و راست، دارای نشانه های صدق است، همانند خوابی که خادم امام رضا علیه السلام در این واقعه دیده بود و نشانه صدق آن این بود که\n1- حسین نوری، دارالسلام ، 1، 266؛ علی اکبر مروّج الاسلام، کرامات رضویه، 2 / 47-49.\nدر عالم واقع، آن زائران راه گم کرده، دیده شدند و از مرگ رهایی یافتند.\nبنابراین، خوابهایی که در پشت کتابها و بی دلیل و نشانه قطعی نوشته می شود،\nباید مطالب دینی و حتّی این گونه مسایل را از دانشمندان دینی دریافت که پرهیزکارند و پیش از هر چیز درستی و یا نادرستی هر نکته و مطلبی را از آنان پرسید، زیرا شیطان صفتها و فرصت طلبها همیشه می کوشند از هر راهی به ایمان و اعتقاد مردم آسیب رسانند.\nویژگی های خواب و رؤیای درست\nخواب و رؤیای درست چنین ویژگیهایی را داراست:\n1- دارای نشانه های صدق خارجی است.\n2- با باورهای دینی و قرآنی سازگار است.\n3- با احکام و برنامه های دینی همسازی دارد.\n4- دانشمندان و کارشناسان آن را تأیید می کنند.\nاز این رو هرگاه یکی از این نشانه ها در نقل خواب نباشد به آن خواب اعتنا نمی شود و نباید آن را بازگفت.\n2- آگاهی امام از خواسته های قلبی زائران\nقطب الدین راوندی که یکی از محدثان شیعه است، از «ریّان بن صلت» نقل کرده است که وی گفت:\n«به دیدار امام علی بن موسی الرضا علیه السلام\nدر خراسان رفتم، در میان راه با خود گفتم: چه خوب بود که امام از سکّه هایی که به نامشان ضرب شده است، به من هدیه می کردند.\nبه منزل امام رسیدم و وارد شدم. [سلام کردم و اجازه خواستم بنشینم]. هنوز آرزوی خود را بازگو نکرده بودم، که آن حضرت به خدمتکار خود فرمود: میهمان ما دوست دارد از سکّه هایی که نام من بر آن نقش بسته است، هدیه بگیرد. سی درهم بیاور و به وی\n[وقتی این لطف و محبّت را از امام دیدم ]در دل گفتم: ای کاش امام از لباسهایی که تاکنون پوشیده اند، به من هدیه دهند!\nهنوز در این فکر بودم که امام دوباره به خدمتکار خود رو کرد و فرمود: از لباسهایم بیاور و در اختیار این میهمان بگذار(1)».\nآگاهی پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام به گفتگوهای قلبی دوستان و مؤمنان و زائران خود، یکی از باورهای شیعه امامیه است زیرا در نظر شیعه، خداوند به پیامبر صلی الله علیه و آله و\nامامان معصوم علیهم السلام به دلیل جایگاه و منزلتی که نزد او دارند، چنین توان و قدرتی را داده است تا دلیلی باشد بر حقّانیت آنها و نشانه ای باشد بر درستی راه و خط مشی آنها.\nشیخ صدوق رحمه الله به سندش از ابی بصیر نقل می کند که او به امام صادق علیه السلام گفت:\nچرا خداوند به انبیاء و رسولان و شما معجزه عطا کرده است؟ حضرت فرمود: برای اینکه دلیلی باشد بر صدق آورنده آن(2).\nدر یکی از روزها حضرت جواد الائمه علیه السلام در کنار دجله ایستاده بود، فردی به آن حضرت گفت:\n«شیعیان شما بر این باورند که شما به آنچه در این رودخانه وجود دارد آگاهید و حتّی وزن آن را هم می دانید!\nحضرت فرمود: آیا خداوند می تواند این دانش را به موجودی کوچک و\nضعیف چون پشه ارزانی کند؟\nآن فرد پاسخ داد: آری خدا چنین قدرتی دارد.\nامام فرمود: پس چندان شگفت نخواهد بود اگر خدا این دانش را به یک انسان که نزد او\n1- قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، 2 / 768؛ بحار الانوار، 49 / 56.\n2- علل الشرایع، ص 122؛ بحار الانوار، 11/71.\nگرامی تر است عطا کرده باشد(1)».\n3 - پاسخ امام به نامه ناخوانده\n«هنگامی که امام موسی بن جعفر علیه السلام به شهادت رسید، امامت به علیّ بن موسی علیه السلام رسید. ولی برخی شیعیان و یاران موسی بن جعفر علیه السلام ، هنوز به این امر باور نداشتند و نمی دانستند که به راستی امام پس از موسی بن جعفر علیه السلام\nکیست. از این رو تلاش می کردند که از راههای ممکن، امام راستین را بشناسند.\nحسن بن علی وشّاء(2)، یکی از یاران\nامام موسی بن جعفر علیه السلام می گوید: هنوز به امامت علی بن موسی علیه السلام یقین نیافته بودم و می خواستم به این یقین دست یابم، از این رو چندین پرسش را در نامه ای نوشتم، تا بدین سان وی را بیازمایم.\nدر حالی که نامه را در زیر لباس پنهان کرده بودم، نزد ایشان رفتم و منتظر بودم تا اجازه ورود بیابم، ناگاه جوانی\nاز خانه بیرون آمد و با صدای بلند گفت: کدام یک از شما «حسن بن علی وشّاء است»؟ گفتم: منم.\nجوان نوشته ای را به من داد و گفت: علیّ بن موسی الرضا علیه السلام این نامه را برای تو نوشته است. نامه را گرفتم، آن را گشودم و دیدم که علی بن موسی پرسشهای مرا، یک به یک پاسخ داده است، در حالی که پرسشها هنوز نزد من بود و به ایشان نداده بودم. این گونه بود که امامت آن گرامی را باور کردم و به\nآن اعتقاد یافتم(3)».\nدر اندیشه شیعی، امامان معصوم علیهم السلام به گونه ای فوق بشری از علوم نبوی و معارف الهی برخوردارند و افزون بر آن، خداوند دانشهای دیگری را نیز به آنان داده است که می توانند نامه ناخوانده یا سخن ناگفته را دریابند. اما باید توجه داشت، این نوع کرامتها که از امامان علیهم السلام دیده می شود،\nخود راهی است که به جایگاه و منزلت معنوی و الهی آنان\n1- حسین بن عبدالوهاب، عیون المعجزات، ص 124؛ سید هاشم بحرانی، مدینه المعاجز، ص 5.\n2- عزیزاللّه عطاردی، مسند الامام الکاظم 3 / 356.\n3- قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح 2 / 767؛ محمدبن حسن عاملی حرّ عاملی، اثبات الهداه 6 / 90، با شرح و ترجمه احمد جنّتی.\nپی برده شود و از ایشان آموزه های دین آموخته گردد و گام در راه پرستش و فرمانبرداری پروردگار متعال نهاده شود.\nپس زائران آگاه پیش از آن که در زیارت خود، برآورده شدن حاجتها و نیازهای خود را در نظر داشته باشند، به این حقیقت توجّه کنند که باید درس توحید و دینداری و دین خواهی را از امامان فرا گرفت و از مکتب اهل بیت علیهم السلام برای درس آموزی و\nدین شناسی بهره برد و از آستان مهر و محبّت ایشان، به اطاعت و بندگی خدا رسید، حرام الهی را کنار نهاد و تکالیف واجب را انجام داد؛ چیزی که امامان را خشنود می سازد و لطف و محبّت و دعای آنان را ارزانی می دارد.\n4 - آگاهی امام به آینده\nدِعبل خُزاعی یکی از شاعران بزرگ\nروزگار امام علی بن موسی علیه السلام بود که با وجود شرایط دشوار آن زمان، در برابر مخالفان اهل بیت علیهم السلام در مدح و ستایش\nاهل بیتِ عصمت و طهارت علیهم السلام شعر می سرود و با اشعار خود، امامان را به همه مردم می شناساند.\n«در یکی از مجالسی که دعبل شعری درباره حضرت رضا علیه السلام و کرامتهای آن بزرگوار سروده بود، آن امام مهربان سکّه هایی از نقره که نام رضوی بر آن نقش بسته بود، به وی هدیه داد.\nدعبل که از سر محبّت و ارادت شعر سروده بود و پول و هدیه ای را چشم نداشت، پولها را نپذیرفت و بازگرداند. امّا امام فرمود: این سکّه ها را بگیر زیرا به آن نیاز خواهی یافت!\nدِعبل می گوید: از مجلس امام بیرون آمدم و به خانه بازگشتم، چون به خانه رسیدم، خانه را از اسباب و اثاث، خالی دیدم و دریافتم که، اموال خانه دزدیده شده است.\nاین جا بود که سکّه های نقره را فروختم\nو مردم به بهای خوبی از من خریدند، چه نام امام بر آن نقش بسته بود و مردم در برابر سکّه ای نقره، سکّه ای طلا به من می دادند و\nبدین گونه آنچه را نیاز داشتم فراهم ساختم(1)».\nسخاوتمندان و گشاده دستان، هیچ نیازمندی را از خویش ناامید و بی بهره برنمی گردانند. خاندان عصمت و\nطهارت علیهم السلام که مهر و جود و سخاوت را از پیامبر صلی الله علیه و آله به ارث برده اند، زائران خویش را بی پاسخ نخواهند گذاشت، ولی چه زیباست که زائران نیز همچون دعبل، از سر مهر و محبّت و با معرفت، به زیارت امام آیند و بدانند که این خاندان، دوستان خود را وانمی نهند و حتّی نیازهای آینده آنان را نیز در نظر دارند.\n1- قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح 2 / 769؛ بحارالانوار 49/56.\nسخنی از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله\nاین نوشته را با این سخن پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به پایان می بریم که فرمود:\n«سَتُدْفَنُ بَضْعَهٌ مِنّی بِأَرْضِ خُراسانَ. ما زارَها مَکْرُوبٌ إلاّ فَرَّجَ اللّه ُ کُرْبَتَهُ وَ لامُذْنِبٌ إلاّ غَفَر اللّه ُ ذُنُوبَهُ»(1).\nپاره ای از تن من در سرزمین خراسان دفن خواهد شد. هیچ کسی وی را زیارت نمی کند مگر خداوند گرفتاریها و اندوه هایش را از میان می برد و گناهان او را می آمرزد.\nچه شایسته و زیباست که زائران حرم رضوی نیز، امیدوار و با شناخت امام خویش، در این حرم گام گذارند و با آن حضرت پیمان بندند که از این پس پاکی خود را پاس دارند و دامان خویش را به گناه و\n1- أمالی صدوق، ص 119.


کد خبر: ۱۲۴۲۱۶۶\nرئیس سازمان امور دانشجویان گفت: برای رسیدن به ظرفیت ایده‌آل باید ۷۰ هزار ظرفیت جدید به ظرفیت فعلی خوابگاه‌ها افزوده شود.\nبه گزارش خبرگزاری دانا، «مجتبی صدیقی» روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار دانشگاه و آموزش اظهار داشت: دانشگاه های کشور به دلیل ظرفیت کم برای اسکان تعداد بیشتری از دانشجویان در خوابگاه ها پاسخگوی درخواست ها نیست.\nرئیس سازمان امور دانشجویان افزود: این افزایش ظرفیت با همکاری بنیاد ۱۵ خرداد و خیرین برای ساخت خوابگاه جدید با وام بانکی و پرداخت سود توسط صندوق رفاه دانشجویان در حال انجام است.\nصدیقی با اعلام خبر افزایش تعداد خوابگاه ها تصریح کرد: ۲۷ خوابگاه موافقت اصولی برای دریافت وام ساخت خوابگاه از صندوق رفاه دانشجویان دریافت کرده اند و این صندوق سود وام ها را می پردازد.\nمعاون وزیر علوم، تحقیقات و فناوری خاطرنشان کرد: در نهایت در مدت چند سال آینده مشکل کمبود خوابگاه دانشجویان برطرف می شود.\nدر سال تحصیلی جدید ۶۰ هزار خوابگاه با ظرفیت ۱۲ هزار نفر، دانشجویان را اسکان می دهد و در زمان حاضر هزار و ۳۶۰ خوابگاه به ارائه خدمات رفاهی می پردازند.\nبا این حال، در ابتدای سال تحصیلی جدید حدود ۲۵۰ هزار دانشجو معادل ۴۰ درصد کل ظرفیت دوره روزانه درخواست اسکان خوابگاه دارند و بین ۴۰ تا ۵۰ درصد از کل ظرفیت خوابگاه ها، درخواست برای اسکان وجود دارد که در یک دانشگاه کمتر و برای دانشگاهی دیگر بیشتر است./


تجلی رنگ و نور در سرزمین مجسمه‌های یخی - با خبر باش\nمسیــر سایت: صفحه اصلی / علم و فناوری / تجلی رنگ و نور در سرزمین مجسمه‌های یخی\nتاریخ انتشار : 09:24 1398/02/25\nتجلی رنگ و نور در سرزمین مجسمه‌های یخی\nشهر "هاربین" در کشور چین هر ساله محل برگزاری بزرگترین فستیوال برف و یخ دنیاست که در آن هنرمندان مجسمه‌ساز کشورهای مختلف دنیا با ساخت تندیس‌های بلورین از جنس برف و یخ، هنر خود را به نمایش می‌گذارند.\nباخبرباش به نقل از ایمنا کشور چین با مساحت ۹.۶ میلیون کیلومتر مربع چهارمین کشور وسیع دنیا محسوب می‌شود که تنوع آب و هوایی بسیار بالایی دارد؛ برای مثال شهر هاربین (Harbin) یکی از شهرهای واقع در جنوب شرقی چین به دلیل مجاورت با سیبری به عنوان یکی از سردترین شهرهای چین معروف است.\nدر واقع چنین آب و هوایی این شهر را به یکی از پربازدیدترین شهرهای توریستی جهان تبدیل کرده است و از این رو هر سال معروف‌ترین فستیوال برف و یخ جهان در آن برگزار می‌شود.\n"هاربین" معروفترین فستیوال برف و یخ جهان\nفستیوال بین‌المللی برف و یخ هاربین (The Harbin International Ice and Snow Sculpture Festival) بزرگترین و معروفترین فستیوال بین المللی یخ و برف در دنیاست که هر سال ساسر ماه ژانویه در شهر هاربین برگزار می‌شود. درواقع شرایط آب و هوایی این شهر بستر مناسبی برای برگزاری جشنواره‌ها و برنامه‌های تفریحی در طول سال فراهم می‌آورد. از میان تمام برنامه‌ها و فستیوال‌های معروف این شهر، فستیوال برف و یخ از شهرت و محبوبیت خاصی برخوردار است. برپایی نمایشگاه مجسمه‌های یخی در دو محوطه به نام‌های جزیره خورشید (Sun Island) و دنیای برف و یخ (Ice and Snow World) انجام می‌شود.\nجزیره خورشید (Sun Island) محوطه‌ای تفریحی با فاصله از شهر و در سمتی از رودخانه "Songhua" واقع شده است. این مکان هر سال شاهد برپایی نمایشگاهی از مجسمه‌ها و تندیس‌های ساخته شده از برف و یخ به دست هنرمندانی از سراسر جهان است.\nدنیای برف و یخ (Ice and Snow World) یک محوطه باز و عظیم است که با تاریک شدن هوا تندیس‌های ساخته شده از قطعات یخ رودخانه Songhua با نورپردازی منحصر به فرد در سرزمین مجسمه‌های یخی جلوه‌نمایی می‌کند. این پارک از اواخر ماه دسامبر تا پایان فوریه به نمایشگاهی از زیباترین و با شکوهترین مجسمه های برفی و یخی دست‌ساخت هنرمندان زبردست تبدیل می‌شود. این پارک هر سال با طراحی جدید ساختمان‌های عظیم و تندیس‌های یخی بسیار زیبا به سرزمینی رویایی تبدیل می‌شود.\nاین فستیوال در ابتدا تنها در سطح کشور چین برگزار می‌شد اما بعد از مدتی به یک رقابت و فستیوال در سطح جهانی تبدیل شد. یکی از مهمترین رویکردها در برگزاری چنین فستیوال‌هایی جذب توریست از سراسر دنیا و رونق صنعت گردشگری است. در این رابطه کشور چین با برگزاری فستیوال‌های بین المللی مختلف در زمینه جذب گردشگران از موفقیت چشمگیری برخوردار است. برای مثال در سال ۲۰۱۷ این کشور موفق به جذب ۱۸ میلیون گردشگر از سراسر دنیا به منظور شرکت در فستیوال برف و یخ شد که این اتفاق باعث کسب درآمد ۲۸.۷ میلیارد یوان مبلغی برابر با ۴.۴ میلیارد دلار شده است.


نظریه های تصور بدنی - مطالب علمی روانشناسی\nعوامل اجتماعی و هویت فرد\nانسان و سلامت روانی از دیدگاه آدلر\nسبک اسناد کلی - اختصاصی\nنظریه در مورد تکامل شخصیت\nهمسرگزینی با تیپ شخصیت پرشور\nنظریه فرهنگی اجتماعی تامپسون\nتصویر بدنی به عنوان تجسم های درونی از جنبه های ظاهری بدن تعریف شده است (تامپسون و همکاران، 1999؛ به نقل از راتل، 2004؛ به نقل سیرز، 2007).\nمفهوم تصویر بدنی ثابت نیست و جوهره ای پویا دارد تصویر بدنی آرمانی فرد در اثر متغیرهایی مانند بازنمایی رسانه ها، رسوم فرهنگی و نگرش های دوستان تغییر می کند. این تغییر دیدگاه ها به طور معمول با تغییر احساس و افکار همراه است و حتی در موقعیت های مشخص به تغییر رفتار می انجامد (گارزورم، گارماگالیک، 2010).\nتصویر بدنی ظاهر واقعی ما یا این که چطور برای دیگران به نظر میرسیم نیست، بلکه دیدگاه درونی خودمان از این که چگونه به نظر می رسیم، این که ما فکر می کنیم چطور به نظر دیگران می رسیم و این که چه احساسی درباره دید خودمان داریم، است (تامپسون و همکاران 2002).\nتصویر تن و نگرش نسبت به ظاهر تحت تأثیر ظاهر جسمانی و عوامل روان شناختی (ادراکی، رشدی) و فرهنگی- اجتماعی قرار می گیرد (سارور و همکاران، 1998) و آن را با توجه به تجربیات بیرونی و درونی از جمله واکنش والدین، بزرگتر ها، همسالان و به خصوص جنس مخالف کسب و تعدیل می کند. تصویر ذهنی در برگیرنده عقاید، احساسات آگاهانه و غیرآگاهانه در مورد بدن است (عمیدی و همکاران، 2006).\nطبق نظر تامپسون و همکاران (2002) یک مدل پیوستاری بهترین شیوه برای مفهوم سازی تصویر بدنی است. یک اختلال اختصاصی ممکن است شکل های بسیاری به خود بگیرد به صورت ادراکی، ذهنی (شناختی یا عاطفی) و رفتاری (تامپسون 1996؛ به نقل از سیرز، 2007).\nعنصر ادراکی تصویر بدنی مختل شده یک برآورد افراطی اندازه بدن است، عنصر شناختی ممکن است شامل انتظار غیرواقعی برای یک ویژگی ظاهری مشخص باشد، عنصر عاطفی اشاره به احساسات درماندگی و اضطراب درباره ظاهر شخص دارد و جنبه رفتاری نشان دهنده اجتناب از موقعیت هایی است که ارزیابی تصویر بدنی را راه اندازی می کنند (تامپسون و همکاران، 2002).\nدیدگاه اجتماعی – فرهنگی به دنبال این است که بفهمد چطور ارزش های فرهنگی گسترده می توانند بر نگرش ها و رفتارهای افراد تاثیر بگذارند (جکسون، 2002؛ به نقل از نیبورز و سویال، 2007).\nتامپسون (2004) معتقد است تصویر بدنی بدان چه فرد واقعا شبیه آن است، یعنی به شکل ظاهری فرد مربوط نمی شود، بلکه به ارتباط ویژه فرد با بدنش مربوط است، بخصوص به باور ها، ادراکات، افکار، احساسات، و فعالیتهای فرد که با ظاهر فیزیکی او ارتباط دارد.\nتصویر بدنی تصویر ذهنی فرد از اندازه شکل و فرم بدن است شامل احساسی است که فرد درباره ویژگی ها و ساختارها اجزای بدنش دارد.\nبه دیگر سخن، تصویر بدنی بیانگر نگرش شخص درباره بدنش است. تصویر بدنی، این نیست که چطور به‌نظر میرسیم، بلکه دیدگاه درونی خودمان، از این که چطور به نظر میرسیم، اینکه ما فکر می‌کنیم چطور به نظر دیگران میرسیم و اینکه چه احساسی درباره دید خودمان داریم، است. مفهوم تصویر بدنی ثابت نیست و تعریف فرد از تصویر بدنی آرمانی‌اش در سراسر عمر تغییر می‌کند.\nاین نگرش‌ها تحت تاثیر دامنه‌ای از متغیرها مانند بازنمایی رسانه‌ها، رسوم فرهنگی و نگرش‌های دوستان تغییر شکل می‌یابد. این تغییر دیدگاه‌ها معمولا با تغییر احساسات و افکار همراه است و حتی ممکن است در موقعیت‌های مشخص، رفتار شخص را تغییر دهد(تامپسون و همکاران، 2004؛ به نقل از مبعث زمانی، 1390).\nطبق نظر تامپسون و همکاران (2004) یک مدل پیوستاری بهترین شیوه برای مفهوم سازی تصویر بدنی است.\nتامپسون اشاره می کند سازه ظاهر فیزیکی دربرگیرنده سه مولفه است:\n1- مولف ادراکی که به ادراک دقیق اندازه بر می گردد، عنصر ادراکی تصویر بدنی مختل شده، یک برآورد افراطی از اندازه بدن است.\n2- مولفه ذهنی (شامل شناختی و عاطفی) که به جنبه های نظیر رضایتمندی، توجه و نگرانی، ارزیابی شناختی و اضطراب مربوط می شود. عنصر شناختی ممکن است شامل انتظار غیر واقعی برای یک ویژگی ظاهری مشخص باشد. عنصر عاطفی اشاره به احساسات درماندگی و اضطراب درباره ظاهر شخص دارد\n3- مولفه رفتاری که به اجتناب از موقعیت ها بر می گردد، موقعیت های که سبب می شود فرد ظاهر فیزکی خود را به عنوان عاملی که مایه شرمندگی است، تجربه کند (ربیعی و همکاران، 1388).\nجنبه رفتاری نشان دهنده اجتناب از موقعیت‌هایی است که ارزیابی تصویر بدنی را راه اندازه می‌کند (تامپسون و همکاران، 2004؛ به نقل از مبعث زمانی، 1390).\nنظریه اجتماعی – فرهنگی معتقد است که نارضایتی زنان از ظاهر فیزیکی شان به عوامل زیر مربوط می شود:\n1) آرمان های لاغری که در جوامع غربی ترویج می شوند و در نظریه فرهنگ لاغری به آن پرداخته می شود\n2) تمایل زنان برای پذیرفتن بدن به عنوان شی به جای بدن به عنوان فرایند که تحت عنوان نظریه شی انگاری شرح داده خواهد شد\n3) پیش فرض لاغری خوب است که بر پاداش های جذاب بودن (لاغری) و هزینه های غیر جذاب بودن (چاقی) تاکید دارد.\nباید ذکر شود که آرمان های لاغری و فرضیه لاغری خوب است دو چیز متمایز را نشان می دهند، اولی بر ظاهر جسمی آرمانی به ویژه یک بدن لاغر برای زنان دلالت دارد. دومی بر فواید حاصل از ظاهر آرمانی به ویژه مزیت هایی که زنها معتقدند به عنوان کارکرد لاغری به دست می آورند دلالت دارند.\nهنجارهای زیبایی زنانه در فرهنگ غربی در دوره های مختلف متفاوت بوده اند. آرمان های زنانگی فعلی بر یک بدن باریک تاکید می کنند، برای نمونه مدل های مجله های 20 سال قبل 8% کمتر از متوسط وزن داشتند، امروزه مدل های مجله ها 23% کمتر از متوسط وزن دارند. تصویرها قالبی از بدن های زنان و مردان آرمانی مدام در تلویزیون ارائه می شوند. و افراد جامعه با بهره گرفتن از این معیارها درباره خودشان قضاوت می کنند (آسپورت، 2001؛ به نقل از قاسمی، 1388).\nشباهت های میان بدن های آرمانی و بدن خود شخص ستایش می شود و تفاوت ها غیر جذاب محسوب می شوند. یک تصویر بدنی منفی می تواند هنگامی که ادراک خود تا حدی زیاد از آرمان ها فاصله دارد رخ بدهد. زنان جوان در جوامع غربی اغلب با تصویر های غیرواقعی زن بر حسب شکل و اندازه بدن روبرو می شوند. مقداری که یک شخص از نظر شناختی با این آرمان های اجتماعی جذابیت درگیر می شود و به رفتارهایی که موجب نزدیک شدن به آنها می شود می پردازد درونی سازی آرمان لاغری نامیده می شود. درونی سازی آرمان های لاغری به طور مجازی برای اغلب زنان غیر قابل دسترس هستند (تامپسون و همکاران، 2002).\nاین تصاویر معیارهایی را برای بدن وضع می کنند که زنان آرزو می کنند آن گونه باشند، در نتیجه هشداری می شود برای زنان جوان که رژیم بگیرند. بسیاری از زنان هم اکنون یک برنامه رژیمی دارند حتی زنانی که وزن بهنجار دارند خودشان را خیلی سنگین می دانند و به دنبال دستیابی به این آرمان هستند.\nنتایج تحقیق طولی سه ساله متوسط کاتارین و تامپسون (2000)، نشان داد که خاطرات تمسخرآمیز از تصویر بدنی در گذشته خودپنداره منفی و نارضایتی از تصویر بدنی را تقویت می کند ونظریات فرهنگی اجتماعی نیزحاکی از تأثیرات گسترده حمایت های اجتماعی و فرهنگی بر شکل گیری تصویر بدنی است و به نظر می رسد این تأثیر در جوامع غربی بیشتر است در پی احساس نارضایتی از تصویر بدنی و ایجاد خودپنداره منفی فرد خواستار تغییر در تصویر بدنی حقیقی خود را به تصویر بدنی ایده آلش نزدیک کند.\nنظریه خود ناهمخوانی هیگینز\nتفکر اجتماعی – فرهنگی نشان می دهد که معیارهای فعلی جذابیت تاکید زیادی بر اهمیت اندازه و چاقی بدن می کند. نظریه خود ناهمخوانی که انشعابی از دیدگاه اجتماعی – فرهنگی است توسط هیگینز (Higgins) مطرح شد، وی معتقد است که افراد خود واقعی شان را با استانداردهای ارزشی خود یعنی خودبایدی (تجسم نگرش هایی که دوست دارند به آن برسند) مقایسه می کنند (هیگینز، 1987؛ به نقل از نیبورز و سویال، 2007).\nهیگنز بیان کرد که اگر بین ادراک از آن چیزی که ما هستیم (برای مثال تصویر بدنی واقعی) و دیدگاه آرمانی ما یا بین خود واقعی و خود بایدیمان ناهمخوانی وجود داشته باشد احساس نارضایتی و ناکامی در ما به وجود می آید (سندز، 1999)، بنابراین افراد برانگیخته می شوند تا ناهماهنگی بین خود پنداره واقعی و معیارهای درونی شده در موردارزش خود را کم کنند، انحراف از استانداردها می تواند به حالت های هیجانی منفی منتهی شوند و درماندگی هیجانی را افزایش دهد، این درماندگی خود واقعی را برای نزدیک شدن به استانداردها تحت تاثیر قرار می دهد. نظریه خود ناهمخوانی با اسنادهای جسمی شامل شکل و وزن بدن بکار می رود و نشان می دهد که افراد برای بدست آوردن ویژگی های آرمانی جذابیت جسمی تلاش زیادی می کنند.\nمولفه های اصلی تعاملی نگری نمادین (Symbolic interactionism) عبارتند از:\n1) موجودات انسانی چه فردی و چه جمعی از تجربه ها معانی را می سازند که به آنها کمک می کند احساسی از دنیای خود پیدا می کنند.\n2) معانی که موجودات انسانی خلق می کنند به بافتار و موقعیتی وابسته است که در آن تجربه داشته اند\n3) این معنادارسازی، رفتارها را شکل می دهد، افرادی که در بافتار اجتماعی متولد شده اند به صورت رفتاری، بین شخصی و ذهنی (نمادین) با هم تعامل خواهند داشت (استریکر و وریان، 2003؛ وایت و کیلن، 2002؛ به نقل از لایچتی، 2007).\nاین مولفه ها اهمیت بافتار خانواده، روابط، ادراک و تفسیرهای ذهنی را در پیدایش اختلال تصویر بدنی در بین نوجوانان برجسته می کند. تحقیقات تصویر بدنی که از نظریه تعاملی نگری نمادین استفاده کرده اند نشان داده اند که ساختار روابط و حمایت اجتماعی بر چگونگی معنادارسازی اسنادها تاثیر می گذارند، این معنادارسازی هم به نوبه خود تصویر بدنی، مهار شخصی و کارکرد روانی – اجتماعی را پیش بینی می کند (فایف، 1995؛ به نقل از لایچتی، 2007).\nمفاهیم عملی سازی نقش، تعریف موقعیت و شایستگی بین شخصی از مفاهیم اصلی نظریه تعامل نگری هستند (بار، لای، کونستانتین 1979؛ به نقل از لایچتی، 2007).\nعملی سازی نقش اشاره به رفتارهایی دارد که تقاضاها یا درخواست های نقش را اجرا می کنند و تبیین های نظری برای تظاهرات جنسیتی یا رفتارهایی همراه با انتظارات قالبی زنانه که در بین دختران و زنان جوان رواج دارد فراهم می سازد.\nتعریف موقعیت وقتی است که یک شخص موقعیتی را به صورت واقعی تعریف می کند که نتایج اش نیز واقعی است، براساس این مفهوم، باید انتظار داشت باشیم بفهمیم چطور دختران معتقدند که چاق اند، و بدون توجه به وزن واقعی شان در رفتارهای کنترل و کاهش وزن درگیر می شوند.\nمفهوم شایستگی بین شخصی در چارچوب تعامل نمادین این است که با گنجینه بزرگتر مهارت های نقش و پیچیدگی بیشتر مفهوم خود شایستگی بین شخصی بیشتر می شود. بر مبنای این پیشنهاد ما انتظار داریم که چطور دخترانی که حس بهتری از نیروی زیستی یا فیزیکی و حرمت خود بالا دارند، شایستگی بین شخصی بیشتری دارند و بنابراین کمتر مستعد اختلال تصویر بدنی و رفتارهای کاهش وزن هستند.\nنظریه مقایسه اجتماعی فستینگر\nنظریه مقایسه اجتماعی فستینگر (1954) بیان می کند:\n1) افراد تمایل فطری برای ارزیابی عقاید و توانایی های خود دارند.\n2) در غیاب معیارهای ذهنی و غیراجتماعی، افراد درگیر مقایسه اجتماعی می شوند (برای مثال عقاید و توانایی های شان را با عقاید و توانایی های افراد دیگر مقایسه می کنند).\n3) هرگاه ممکن باشد مقایسه اجتماعی با افراد مشابه صورت می گیرد.\nبعد از معرفی نظریه مقایسه اجتماعی، این نظریه به دفعات مورد تجدید نظر قرار گرفته است. نخست این که هم اکنون شناخته شده است که مقایسه بدون جستجو رخ نمی دهند و ممکن است مقایسه با شخصی صورت می گیرد که شبیه خود فرد نیست (مارتین و کندی، 1993؛ به نقل از موریسون و همکاران، 2004)، ثانیاً این که مقایسه ممکن است درباره ابعادی مانند ظاهر فیزیکی و عادات خوردن رخ بدهد (ویلر و ماراک 1992 به نقل از موریسون و همکاران 2004).\nآشکار است که نتایج عاطفی فرایند مقایسه اجتماعی تحت تاثیر جهت مقایسه (برای مثال این که مقایسه رو به بالا باشد یا مقایسه رو به پایین) و ویژگی های هدف (اینکه اجتماعی باشد یا اختصاصی) قرار می گیرد.\nاین عقیده وجود دارد که مقایسه های رو به پایین (مقایسه خود با شخصی که در بعضی ابعاد مورد علاقه بدتر است) بهزیستی روانی فرد را افزایش می دهد، در صورتی که مقایسه های رو به بالا(برای مثال مقایسه خود با شخصی که در بعضی ایعاد مورد علاقه بهتر است) بهزیستی روانی فرد را کاهش می دهد (ویلر و ماراک 1992؛ به نقل از موریسون و همکاران،2004).\nبه علاوه اهداف مقایسه اجتماعی (برای مثال منابع متفاوت تاثیرگذار مانند رسانه ها) نسبت به اهداف اختصاصی (برای مثال اهداف اختصاصی تر مانند دوستان و خانواده) فشار بیشتری برای رسیدن به معیارهای آرمانی جذابیت فراهم می کنند. تحقیقات نشان داده اند مقایسه اجتماعی درباره ابعاد ظاهر فیزیکی غالبا مقایسه رو به بالا است(ویلر ومایاک 1992 به نقل از موریسون و همکاران 2004) و این چنین مقایسه هایی معمولا منجر به کاهش خود پنداره جذابیت در فرد می شود.\nمارتین و کندی (1993) و ریچنز (1991) دریافتند که تمایل برای مقایسه ظاهر فیزیکی خود با مدل های تبلیغاتی مجله ها به طور منفی یا جذابیت شخصی ادرک شده پایین تر همراه است.\nتامپسون بیان می کند که سازه ظاهر فیزیکی دربرگیرنده سه مولفه زیر است:\n1- مولفه ادراکی، که به ادراک دقیق اندازه (برآورد اندازه بدن) بر می گردد.\n2- مولفه ذهنی، که به جنبه هایی نظیر رضایتمندی، توجه و نگرانی، ارزیابی شناختی و اضطراب مربوط می شود.\n3- مولفه رفتاری، که به اجتناب از موقعیت ها باز می گردد. موقعیت هایی که سبب می شوند فرد ظاهر فیزیکی خود را به عنوان عاملی که مایه شرمندگی است، تجربه کند.\nکراپلین اصطلاح بدشکلی هراسی را برای تعیین دلمشغولی های نابهنجاری که با زیبایی بدنی مرتبط اند ابداع کرد و آن را یک پدیده وسواسی غیر هذیانی دانست.\nژانه اختلال بدشکلی هراسی را به منزله شرم داشتن از بدن خود توصیف کرد.\nسیفسیلی و همکارانش (2009) به این نتیجه رسیدند که تصویر ذهنی یک سوم زنانی که بیش از دو سال یائسگی شان می گذرد تاحدودی مخدوش بطوریکه اذعان می دارند، دیگر جذابیتی ندارند. بسیاری از زنان یائسگی را با تصور عقیم شدن و پایان زنانگی برداشت کرده که این امر می تواند نقش مهمی در تجارب و احساسات آنان ایفا کند.\nتغییر تصویر ذهنی از ظاهر خود منجر به بروز علایم روانی می شود به طوری که انتظارات زنان یائسه از خود تغییر کرده و در صورت برآورده نشدن این انتظارات، منجر به بروز علایم روانی با شدت و ضعف متفاوت می شود. مضمون های استخراج شده عبارت بودند از:\n– بیزاری از خود: یک شرکت کننده 49 ساله در این رابطه گفت: ((در روابط زناشویی مشکل زیاددارم، هیکل ام بی ریخت شده … اکثراوقات از خود بیزار می شوم که چرا این طور شده ام)).\n– احساس زشتی: در این رابطه شرکت کننده 56 ساله ای بازگو کرد ((از وقتی یائسه شده ام احساس می کنم خیلی بی ریخت شده ام. قبلاً خیلی خوش هیکل و خوش پوش بودم ولی حالا فکر می کنم خیلی زشت وبی ریخت شده ام و به همین دلیل اطرافیانم به من محل نمی دهند)).\nنظریه تصور از بدن توماس کش\nتوماس کش در کتاب خود با عنوان تصویر از بدن (2002)، به عنوان رویکردها در ارتباط با تصویر از بدن می پردازد که عبارتند از:\n1.رویکرد تاریخی در ارتباط با تصویر از بدن.\n2.رویکرد ذهنی و روانی در ارتباط با تصویر از بدن.\n3.رویکرد رفتاری شناختی در ارتباط با تصویر از بدن.\n4.رویکرد پردازش اطلاعاتی در ارتباط با تصویر از بدن.\n5. رویکرد اجتماعی- فرهنگی در ارتباط با تصویر از بدن.\n6.رویکرد فمنیستی و شی انگاری در ارتباط با تصویر از بدن.\nرویکرد تلفیقی کش از تصویر از بدن از انواع رویکردهای پردازش اطلاعاتی، ذهنی - روانی، عصبی - شناختی، رفتاری - شناختی، اجتماعی - فرهنگی و در نهایت رویکردهای فمنیستی تأثیر می پذیرد (کش،2002).\nتوماس کش بیان می‌کند که تصویر بدنی افراد به اینکه واقعاً چه کسی هستند وابسته نیست بلکه به رابطه شخصی افراد با بدنشان بخصوص به باورها، ادراک‌ها، افکار واعمالی که به ظاهرجسمی‌شان مربوط است، وابسته است (کش1388). روان شناسان به این نکته دست یافته‌اند که تصویربدنی منفی ریشه در گذشته تحولی افرادونیز فشارهایی دارد که در زندگی متحمل می‌شوند.\nطبق نظر کش (Cash) و پروزینسکی (Pruzinsky) (1990) تصویر بدنی یک ساختار چند بعدی است که به طور گسترده ای توصیف کننده تجسم های درونی و ذهنی از ظاهر فیزیکی و تجربه بدنی است.\nبنابراین تصویر بدن سازه ای چند بعدی است که نمایانگر فکر، احساس و رفتار فرد با توجه به ویژگیهای جسمی می باشد (موت، کش، 1997).\nاین مفهوم یک سازه بسیار پیچیده است که دارای دو بُعد سرمایه گذاری تصور بدنی (Body Image Investment) و ارزیابی تصور بدنی (Body Image Evaluation) است. سرمایه گذاری تصور بدنی، درجه اهمیت رفتاری و شناختی مردم به بدن و ظاهرشان را منعکس می کند. از طرف دیگر ارزیابی تصور بدنی به درجه رضایت و عدم رضایت بدن و ظاهرشان مربوط می شود (کش و پروژنسکی، 2002).\nکش و استراچن (2002) تصور ازبدن را به احساسات شخصی در رابطه با بدن و ظاهر فیزیکی مربوط می‌داند.\nابعاد اصلی این نگرش ها شامل مولفه های ارزیابی (نارضایتی از بدن)، سرمایه گذاری (خود طرحواره های ظاهری و اهمیت ظاهر ایده آل درون سازی شده) و عواطف است (کش و همکاران، 2004).\nطبق تعریف کش و پروزینسکی، نگرش فرد به تصویر بدنی شامل بخش های ارزیابی، شناختی و رفتاری است و آگاهی فرد از سلامتی و یا احساس بیماری را نیز در بر می گیرد.\nپروژنسکی و کش و ادگرتون بر این باورند که در واقع جراحی زیبایی، جراحی زیبایی تصویر بدنی است وبا بهبود بخشیدن به بدن توسط جراحی بهبود روانشناختی صورت می پذیرد (ساورر، وادن، پرتشوک، ویتاکر؛ 1998).\nزیمانسکی و کاش (1995)، در تحقیقات خود بیان م دارند، زنان تمایل دارند از چهره و صورت ارزشیابی بیشتری نسبت به همسالان خود کسب کنند و بیشتر از مردان به جراحی های زیبایی صورت و گردن متمایل می شوند.\nتصویر تن منفی سازه ای است که در مشکلاتی نظیر افسردگی، چاقی و طیف خوردن بیمارگونه دیده می شود (کش و بروزینسکی، 2002، شوارتز و برونل، 2004، هر دو به نقل از رایگان و همکاران، 1385).\nیک ارزیابی منفی از بدن، طیفی از نارضایتی خفیف تا بیزاری افراطی دارد. تصویر تن منفی می تواند در رشد عزت نفس سالم، ایجاد و حفظ روابط جنسی مثبت و رفتارهای سالم خوردن، تداخل ایجاد می کند (کش، 2002).\nمشکل نارضایتی از تصویر بدنی در جهان امروز شایع است. دوست نداشتن بدن خود به مفهوم دوست نداشتن خود است. تصویر بدنی منفی، کیفیت زندگی، عزت‌نفس و خلق شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.\nتصویر بدنی مفهوم پیچیده و چندبعدی است که دست‌کم شامل جنبه‌های ادراکی، عاطفی، شناختی و نیز جنبه رفتاری تجربه بدنی است.\nتصویر بدنی نه تنها به نارضایتی از بدن مربوط است بلکه به سرمایه‌گذاری افراطی رفتاری و شناختی فرد بر ظاهر جسمی خود نیز ارتباط دارد.\nالگوی 8 مرحله ای تصور از بدن کش\nیک تصویر بدنی منفی ناخوشایند را می‌توان تغییر داد.\nالگوی 8 مرحله کش یک روش کاربردی برای کمک به بهوبد تصویر بدنی منفی درمان مراجعان است.\nتوماس کش، پیامد‌های تصویر بدنی منفی رابیان می‌کند.که برخی ازمهم‌ترین آنها به قرارزیراست:\n– تصویر بدنی منفی از لحاظ عاطفی رنج آور وناراحت کننده است.\n– احساس افسردگی، شرمساری یا خجالت در باره ظاهربه توانایی افراد برای تجربه شادی در زندگی آسیب می‌زند.\n– تصویربدنی منفی باعث می‌شودتاافراد با توسل به آن خودراازخودآگاهی وسایراحساس‌های ناراحت کننده حفظ کنند، چنین رفتارهایی از دامنه وسیعی برخورداراست از جمله اجتناب ازموقعیت‌های خاص تا روی آوردن به آداب آرایشی بیهوده، بسیاری ازاین ترفند‌های حفاظتی می‌تواند افرادرادر چرخه‌های خودشکنانه‌ای ازدرماندگی به دام اندازد، این ترفندها تصویربدنی فردرابدترخواهد کرد.\n– عواطف برخواسته از تصویربدنی منفی، چون اضطراب، تنفر، یاس، خشم، حسادت، شرم یا خجالت در موقعیت‌های مختلفی درافراد ظاهر می‌گردد.\n– تصویربدنی ضعیف اغلب سبب عزت نفس پایین می‌شود، عزت نفس ضعیف به معنی احساس عدم کارآمدی بعنوان یک انسان است، چنین افرادی از احساس ارزشمندی پایینی برخوردارند. مطالعات نشان می‌دهد عزت نفس افراد به مثبت یا منفی بودن تصویر بدنی‌شان مربوط است، اگر شما بدنتان رادوست نداشته باشید مشکل می‌توانید، فردی را که درآن زندگی می‌کند دوست داشته باشید.\n– تصویربدنی از هویت جنسی شما یعنی احساس شمادرمورد مردانگی یازنانگی‌تان جدایی‌ناپذیر است، بعضی براین باورند که فاقد ویژگی‌های ظاهری برای تجربه خود بعنوان زن یامرد هستند چنین باوری احساس آنهارا از خوشایند بودن بعنوان یک فرد، کاهش می‌دهد.\n– تصویر بدنی منفی می‌تواند سبب اضطراب بین فردی شود اگرنتوانید ظاهرتان را بپزیرید بیشتر احتمال دارد فرض کنید دیگران هم ظاهر شما را دوست ندارندواین باعث می‌شود در تعاملات اجتماعی دچار مشکل شوید.\n– اگراحساس خجالت وسرافکندگی ازوضعیت جسمانی به حریم روابط جنسی وخصوصی راه یابد رضایت جنسی فرد به مخاطره خواهد افتاد. وروابط صمیمانه متقابل را از بین می‌برد.\n– افسردگی وتصویر بدنی منفی اغلب با هم همراه است، افسردگی می‌توان فرد را به سمت بیزاری از ظاهرش سوق دهد، همین‌طور خودپست انگاری وافکار‌های حاوی یأس ودرماندگی از ظاهر، افسرده کننده است.\n– تصویربدنی منفی می‌تواند اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی ویا پراشتهایی روانی بوجود آورد. این مشکلات بتدریج ودر طول زمان بوجود می‌آیند.\nپرسشنامه روابط چند بعدی خود - بدن (MBSRQ) که توسط کش و همکاران در سال 1986 و 1987 برای ارزیابی تصویر بدنی ساخته شده است. دارای 6 زیر مقیاس است که عبارتند از:\n1- ارزیابی وضع ظاهری (AE)\n2- گرایش به ظاهر (AO)\n3- ارزیابی تناسب (FE)\n4- گرایش به تناسب (FO)\n5- دلمشغولی با اضافه وزن یا وزن ذهنی (SW)\n6- رضایت از نواحی بدنی (BAS)\nاو بدن را به مثابه ی یک متن فرهنگی، اشتغالات و اضطرابات یک فرهنگ خاص، تجلی عینی نیز به آن می بخشد. داگلاس (1970) در اثر کلاسیک خود موسوم به “خطر و خلوص” به تشریح شیوه هایی می پردازد که بدن همچون نمادی از جامعه عمل می کند و چنین استدلال می کند که بدن همچون مُدلی است که می تواند بیانگر هر گونه نظام اجتماعی باشد. داگلاس نوعی مبادله ی مستمر در معانی بین بدن جسمانی و بدن اجتماعی تشخیص می دهد و معتقد است که هر یک دیگری را تقویت می کند. گاهی این دو بدن آنچنان به هم نزدیک می شوند که تقریباً یکی می شوند و گاهی نیز بسیار فاصله دارند. تنش بین این دو مکان امکان تشریح معانی را فراهم می سازد. بنابراین تأکید داگلاس بر این است که بدن در یک فرهنگ خاص چگونه بازنمایی می گردد و چگونه به مکانی برای شیوه های رفتاری و اعمال دلالت کننده ی جامعه تبدیل می شود (ذکایی، 1387).\nبوردیو، هدف مدیریت بدن را اکتساب منزلت، تمایز و پایگاه می‌داند. وی در تحلیل خود از بدن به کالایی شدن بدن در جوامع مدرن اشاره می‌کند که به صورت سرمایه فیزیکی ظاهر می‌گردد. بوردیو تولید این سرمایه فیزیکی را در گرو رشد و گسترش بدن می داند؛ به گونه ای که بدن حامل ارزش در زمینه‌های اجتماعی گردد. از نظر بوردیو، بدن به عنوان شکل جامعی از سرمایه فیزیکی، در بردارنده منزلت اجتماعی و اشکال نمادین متمایز است (Shilling,1993: p127). تبدیل سرمایه فیزیکی در واقع به معنای ترجمه و تفسیر حضور بدنی بر حسب اشکال گوناگون سرمایه (اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی) در میدان کار، فراغت و... می‌باشد (Ibid: p 127).\nبوردیو با در نظر گرفتن بدن به عنوان یک سرمایه فیزیکی، هویت‌های افراد را با ارزش‌های اجتماعی منطبق با اندازه، شکل و ظاهر بدنی مرتبط می‌سازد (Ibid: p14).\nوی سرمایه ی بدنی را به عنوان یکی از انواع سرمایه ی فرهنگی می داند که در بدن سرمایه گذاری شده است (بوردیو، 1986، به نقل از ذکایی 1387). تولید سرمایه ی جسمانی به شکل دهی اجتماعی بدن ها توسط افراد از طریق ورزش، فراغت و دیگر فعالیت ها اشاره دارد که خود ریشه در عادت واره های افراد دارد. این شکل دهی به گونه ای است که منطق یا جایگاه طبقاتی افراد است و ارزش منزلتی ویژه ای به آن می بخشد (بوردیو، 1986، به نقل از ذکایی 1387).\nبر اساس نظرات بوردیو می‌توان گفت نوعی تناسب و تعادل میان خورد و خوراک، پوشاک، خانه مسکونی، تحصیلات و اتومبیل در زندگی اجتماعی ما برقرارشده است. بنابراین، نشانه‌های گوناگون زندگی، معرف تصاویر ذهنی خاص گروه اجتماعی و موضع نسبی این گروه در جامعه می‌باشد. طبقه اجتماعی، قریحه فرهنگی افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد به نحوی که افراد طبقه بالا از فرهنگ و هنر متعالی استفاده می‌کنند و در خلال این فرایند، مدعی تمایز، برتری و مشروعیت برای خود می‌شوند (فاضلی, 1382: ص 47).\nبا الهام از دیدگاه‌های بوردیو، می‌توان گفت دنیای مدرن، دارای متنی فرهنگی است که درآن عناصر فرهنگی به نمایش در می‌آیند. نوع موسیقی مصرفی، نوع فیلم مصرفی، لباس و پوشاک مصرفی، آرایش، ظاهر بدن و تمامی ابزارآلاتی که همچون رسانه‌ای فرهنگی و همه‌گیر اجرای نقش را ممکن می‌سازند، عناصر هویتی هستند که افراد با نمایش دادن آن‌ها هویت خود را تعریف می‌کنند. فرهنگ مصرفی انسان‌ها را تشویق می‌کند تا پوست، مخصوصاً پوست زنانه را به گونه‌ای تلقی کنند که لازم است همواره به منظور حفاظت در برابر گذر زمان روی آن کار مداوم صورت پذیرد تا بدین ترتیب پوست بتواند ویژگی تفاوت جنسیتی خود را حفظ نماید (Ahmed, 2001: p1).\nبوردیو (1391) در کتاب تمایز انتخاب‌های سبک زندگی را تحلیل کرده است و آن را از این جهت بااهمیت دانسته است که تمایزات اجتماعی و ساختاری در دهه اخیر مدرنیته به‌طور روزافزونی از رهگذر صور فرهنگی بیان می‌شوند؛ درواقع، سبک زندگی نشان می‌دهد برخی پیشینه‌ها، فعالیت‌ها، درآمدها، نگرش‌ها، انتظارات و رفتارهای اجتماعی با یکدیگر سازگارند و پژوهشگر اجتماعی قادر است طرحی از آنها ترسیم کند. این کتاب تحلیلی از عادات ورزشی مردم برمبنای ساختارهای ذهنی ارائه می‌کند که درباره یک طبقه یا گروه اجتماعی وجود دارد و بازگوکننده جنبه‌های ویژه‌ای از سبک‌های زندگی مرتبط با ورزش است؛ بنابراین، انتظار می‌رود انتخاب نوع خاصی از سبک زندگی تأثیر بسزایی در ذائقه و الگوی مصرف جامعه به‌همراه داشته باشد. در این زمینه مشارکت زنان در ورزش از این الگوی مصرف تبعیت می‌کند.\nپرسش مطرح‌شده در برنامه پژوهشی پی‌یر بوردیو به انسجام انتخاب‌هایی مربوط است که کنشگر در حوزه‌های مختلف فرهنگی به عمل می‌آورد. آیا می‌توان اثبات کرد که انتخاب یک کنشگر در موضوع عادت ورزشی با سایر انتخاب‌های فرهنگی‌اش منسجم است؟ او بررسی می‌کند که چگونه صورت مبارزه ورزشی هر ورزشکار در فضای سبک‌های زندگی ادغام و با آن یکپارچه می‌شود. مطالعات جامعه‌شناختی در این فضا تضادهایی بین سبک زندگی فقیرانه و سبک زندگی اشرافی را نشان داده‌اند. در سبک زندگی فقیرانه، کارکرد ورزش به صورت آن ترجیح داده می‌شود و رابطه سودجویانه با اشیا و رابطه ابزاری با بدن برقرار می‌شود. در حالی که در سبک زندگی اشرافی صورت ورزش به محتوای آن ترجیح داده می‌شود و با اشیا رابطه‌ای نسبتاً بافاصله و گاهی نیز رابطه‌ای سبک‌دار (استریلیزه) و زیبایی‌شناختی برقرار می‌شود (دوفرانس، 1385: 48-49).\nبوردیو، هدف مدیریت بدن را کسب منزلت، تمایز و پایگاه می داند. وی در تحلیل خود از بدن به کالایی شدن آن در جوامع مدرن اشاره می کند که به صورت سرمایه فیزیکی ظاهر می شود. بوردیو، تولید این سرمایه فیزیکی را در گرو رشد و گسترش بدن می داند به گونه ای که بدن، حامل ارزش در زمینه های اجتماعی شود. از نظر بوردیو بدن به عنوان شکل جامعی از سرمایه فیزیکی دربردارنده منزلت اجتماعی و اشکال نمادین متمایز است (شیلینگ،111:1993).\nگروگن (2000: 356) با ارجاع به تحقیقی از بوردو (1993) می‌نویسد: در جوامع غربی باریک‌اندامی صفت با ارزشی برای زنان تلقی می‌گردد که با جذابیت، کنترل بر نفس، مهارت اجتماعی، موفقیت شغلی، و جوانی تداعی می‌شود.\nگروگن (2000: 356) یادآور گردیده، تغییر سلیقه عمومی مبنی بر ترجیح لاغری بر چاقی در واقع پدیده‌ی نسبتاً جدیدی است که ظهور آن به آغاز قرن بیستم باز می‌گردد.\nمطالعاتی که در بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا به انجام رسیده نشان داده که زنان در هر سنی که باشند معمولاً از شرایط بدنی خود ناراضی‌اند و آرزو می‌کنند که لاغرتر از آنچه هستند بشوند (گروگن، 2000: 356). چندین مورد از تحقیقات بعمل آمده در سالهای دهه‌ی هشتاد و نود میلادی حکایت از این داشته که هنجارهای زیبایی غربی، ایده‌آلهایی را برای زنان تعیین می‌کند که دستیابی به آنها عملاً غیرممکن است و این ایده‌آلها و اهداف غیرواقعی زنان را در موقعیت فرودستیposition subordinate قرار می‌دهد که وادارشان می‌سازد دائماً با تمام قوا در حال آماده باش و نظارت بر تغییرات بدن خود قرار داشته باشند (همان منبع: 357).\nیکی از این آرمانها اندام متناسب و زیباست که به گونه ای روزافزون به شکل اندام لاغر باز تعریف می شود (کروگن، 2000)\nدبورا لوپتن (1998 مورد ارجاع از سوی کاکرهام، 2001) توضیح می‌دهد تصویری که هر فرد از بدن خود در سر دارد بر نحوه‌ی درک و تجربه‌ی احساسات جسمانی‌اش تاثیر می‌گذارد. تصویر از بدن همچنین در مورد اینکه فرد چگونه خود را در فضای اجتماعی قرار دهد، چگونه خود را به عنوان موجودی مجزا از سایر پدیده‌های فیزیکی مفهومسازی کند، خود را حفظ کند، درون را از بیرون خود تمیز دهد، یا خود را در حکم فاعل یا مفعول بکارگیرد، تاثیر می‌گذارد.\nسوزان براون میلر\nسوزان براون میلر (1984، مورد ارجاع توسط گروگن، 2000: 357) نشان می‌دهد که چگونه بدن زنان در طول تاریخ محدود و کنترل شده تا با معیارهای زیباشناختی aesthetics (از طریق پوشیدن کرستهای مخصوص و اخیراً از طریق رژیمهای لاغری) هماهنگ شود و چگونه این مراقبت فوق‌العاده موجب ضعف و ناتوانی جسمانی ایشان می‌شود.\nاز نظر وی مفهوم «خود آیینه سان» از سه عنصر اصلی ساخته می شود:\nنخست، ظاهر ما نزد دیگران چگونه است؟\nدوم، دیگران چه قضاوتی در مورد ظاهر ما انجام می دهند؟\nسوم چه احساسی از خود برای ما پدید می آید (کوزر، 2008).\nروزنبرگ مفهوم «خود» را به «برداشت از خود» ارتقا داد و بر این باور است که افراد سه نوع برداشت دارند:\n1 خودِ موجود یا تصویری که فرد در حال حاضر و در اینجا و اکنون از»خود«در ذهن دارد.\n2 خودِ دلخواه یا تصویری که ما دوست داریم، باشیم و فرد با اندیشیدن درباره آن بسیار شاد و مسرور می شود.\n3 خودِ وانمودی یا روشی که ما در هر موقعیت، خودمان را نشان می دهیم (ریتزر، 2005؛ روزنبرگ، 1915).\nبا تأکید روزنبرگ بر برداشت از خود، تصور از بدن و در پی آن تصمیم برای اعمال مدیریت بدن معنا پیدا می کند.\nاز مکاتب جامعه‌شناسی که بدن را به عنوان موضوع مباحث خود قرار داده‌اند می‌توان از مکتب کنش متقابل نمادین و آثار جامعه‌شناس کانادایی‌تبار، اروینگ گافمن یاد کرد.\nگافمن بر این نکته تأکید می‌کند که بین «خود اجتماعی» و یا هویت اجتماعی با «خودِ واقعی» فاصله وجود دارد. وی برداشت از «خود» را با رهیافت نمایشی‌تشریح می‌کند. گافمن با رویکرد نمایشی خود، نقش‌های اجتماعی و موقعیت‌های اجتماعی را تنها نمایش‌هایی می‌بیند که در زندگی روزمره اجرا می‌شوند.\nبه عقیده او، «خودِ» افراد به وسیله نقش‌هایی که در این موقعیت‌ها اجرا می‌کنند، شکل می‌گیرد و معنا می‌یابد. گافمن ضمن استفاده از مفهوم «خود» تا اندازه زیادی به بدن فرد اشاره دارد.\nاز دید او، عاملان بدنی یا جسمی نیز رأی جمع‌کن‌هایی هستند که با توسل به همه روش‌های علامت‌دهی اجتماعی، سعی دارند نظر دیگران را به خود جلب کنند. این عاملان بدنی، «معرف‌های تجسدیافته منش و منزلت‌اند» که می‌توانند توسط دیگر کنشگران مورد تفسیر قرار گیرند (لوپز و اسکات، 1385: ص155).\nگافمن، «خودی» را که باید در کنشهای متقابل زندگی روزمره در نقشهای گوناگون خلق شود، بسیار آسیب‌پذیر می داند؛ بنابراین برای محافظت از «خود» و اجراهای آن در زندگی روزمره مفهوم «مدیریت تأثیرگذاری» را مطرح میکند. وی در پرداخت این مفهوم چنین ادعا میکند که افراد در هنگام کنش متقابل میکوشند جنبه ای از «خود» را نمایش دهند که مورد پذیرش دیگران باشد؛ اما کنشگران حتی در حین انجام این عمل میدانند که تماشاچیان شان ممکن است در اجرای نقش آنها اختلال ایجاد کنند. به همین دلیل، کنشگران نیاز به نظارت بر تماشاچیان را احساس میکنند، به ویژه مراقبت از عناصری که ممکن است اخلالگر باشند. کنشگران امیدوارند «خودی» را که به ایشان نشان میدهند به اندازهای قدرتمند باشد که خودشان می‌خواهند نشان دهند. کنشگران همچنین امیدوارند که نمایش آنها تماشاچیان شان را وادار سازد تا داوطلبانه به دلخواه آنها عمل کنند. گافمن این علاقه اصلی را به عنوان «مدیریت تأثیرگذاری» مطرح نمود (ریتزر، 1374: ص296).\nنادیده گرفتن صورت از نظر اجتماعی امری بسیار مشکل به نظر می‌رسد. صورت نشاندهنده سن، جنسیت، موقعیت اقتصادی- اجتماعی، سلامتی و حتی شخصیت افراد است. صورت منبع ارتباطات شفاهی و نیز روابط غیرکلامی است (Synnot,1988: p 606).\nاز نظر گافمن، صورت در تعامل چهره به چهره و نیز در عملکردهای اجتماعی از اهمیت زیادی برخوردار است. صورت اجتماعی یک صورت عمومی است و نیازمند تغییر دائمی نقاب موجود بر آن است. آرایش، وسیله ای برای بدست آوردن این نقاب است. تنها در شرایط احساسی شدید، تنهایی یا در حضور دوستان است که نقاب (آرایش) صورت کنار می‌رود و صورت خصوصی یا همان شخص واقعی ظاهر می‌گردد (Synnot,1990: p 61).\nگافمن در اثر خود «نمودِ خود در زندگی روزانه» اشاره می کند که چگونه مردم می توانند در بدن خود دخالت کنند و آن را در جریان زندگی روزمره متفاوت سازند. گافمن فرهنگ لغات مشترک زبان را برای اهمیت دادن به مدیریت و ظاهر بدن برای ایجاد خودِ اجتماعی و برای نگهداری کنش متقابل اجتماعی اساسی می داند (شیلینگ، 2005:8)\nگافمن معتقد است، انسانها میل به نمایش بدن خود برای تأثیرگذاری بر دیگران دارند. دلیل آن، این است که توجه به بدن در سطح جهانی و در جوامع گوناگون به شکل ارزش و هنجاری مرتبط با آن در حال گسترش است. از یک سو، انسان همواره خود را آن گونه که جمع میپذیرد به نمایش می گذارد و از سوی دیگر با توجه به همان ارزشهای اجتماعی و ابزارهای موجود، سعی می کند تا با توجه و مراقبت بر بدن خود ]مدیریت بدن[ بر دیگران تأثیر بگذارد. همان چیزی که وی آن را مدیریت تأثیرگذاری مینامد (ریتزر، 2005).\nهربرت مید، به (دیگری تعمیم یافته) اشاره می‌کند که درآن فرد مطابق انتظاراتی که گمان می‌کند دیگران از او دارند رفتار می‌کند.\nنظریه آنتونی گیدنز\nبه اعتقاد گیدنز جهانی شدن روی زندگی روزمره ی افراد تأثیر می گذارد. نه تنها این فرآیند سیمای ظاهری جهان دگرگون می کند، بلکه نحوی نگریستن ما به جهان را نیز دگرگون می کند (گیدنز،1385). علاوه بر این از به ارتباط گریزناپزیری بین جهانی شدن و مخاطره قائل است (ریتزر، 1390). او ویژگی های دنیای مُدرن را مخاطره می داند و معتقد است که انسان مُدرن دیگر آن امنیت سابق را ندارد. رشد سریع و مداوم تکنولوژی و آثار و حاصل از آن، رویارویی با خطرهای واقعی را به بخشی از واقعیت زندگی روزمره تبدیل کرده است. رابطه ی این ویژگی با بدن جسمانی را می توان اینگونه تبیین کرد که از یکسو بدن برای انسان مُدرن به مهمترین مقر و جایگاه کسب هویت تبدیل شده است که با مدیریت آن، به گونه ای دلخواه می توان به هویت خود استمرار بخشید و بدین وسبیله احساس امنیت و قطعیت را تأمین کند و از سوی دیگر کسب هویت مستقل بدنی با روش های مختلف از رویه های لاغری گرفته تا انواع و اقسام جراحی های زیبایی و مصنوعات آرایشی با مخاطرات و ریسک هایی همراه است که انسان مُدرن با آگاهی از اینها با عاملیت بیش از چیش دست به انتخاب می زند و با انتخاب خود به باز تولید مجدد الگوهای جامعه ی مصرفی و بدنی می پردازد.\nکانون توجه جامعه‌شناسی بدن این است که بدن‌های ما و از جمله سلامت و رفتار جنسی‌مان، چگونه تحت تاثیر عوامل اجتماعی قرار دارد (گیدنز، 2003).\nاز نظر گیدنز: «خودآرایی و تزئین خویشتن با پویایی شخصیت مرتبط است. در این معنا پوشاک علاوه بر آن که وسیله مهمی برای پنهانسازی یا آشکارسازی وجوه مختلف زندگی شخصی است، نوعی وسیله خودنمایی نیز محسوب می شود؛ چرا که لباس آداب و اصول رایج را به هویت شخصی پیوند می‌زند» (گیدنز، 1385: ص 95).\nبه اعتقاد گیدنز، حالات چهره و دیگر حرکات بدن فراهمآورنده قرائن و نشانه‌هایی است که ارتباطات روزمره ما مشروط به آنهاست. به عبارت دیگر، برای اینکه بتوانیم به طور مساوی با دیگران در تولید و بازتولید روابط اجتماعی شریک شویم، باید قادر باشیم نظارتی مداوم و موفقیتآمیز بر چهره و بدن خویش اعمال کنیم (همان: صص86-87).\nهمچنین از نگاه وی: «واقعیت این است که ما بیش از پیش مسئول طراحی بدن خویش می‌شویم و هرچه محیط فعالیت‌های اجتماعی ما از جامعه سنتی بیشتر فاصله گرفته باشد، فشار این مسئولیت را بیشتر احساس می‌کنیم» (همان: ص149).\nکاهش وابستگی جامعه به مذهب و افزایش وابستگی آن به علم، سبب دستکاری فیزیولوژی بدن شده است. هم‌چنین وی تصریح می‌کند که هم‌زمان با سست‌شدن مبانی دینی و هویت اجتماعی، بدن، جایگاه واهمیت بیشتری در هویت‌سازی افراد پیدا می‌کند (گیدنز، 1385).\nاز نگاه گیدنز واقعیت این است که ما بیش از پیش مسئول طراحی بدن خویش می‌شویم و هرچه محیط فعالیت‌های اجتماعی ما از جامعه سنتی فاصله بگیرد، فشار این مسئولیت را بیشتر احساس می‌کنیم؛ بنابراین، امروزه بدن افراد نمایانگر هویت متمایز بین آنان شده است که اشخاص از خود به نمایش می‌گذارند؛ یعنی افراد با نوع مدیریتی که بر بدن خود دارند هویت شخصی متمایزی را نیز در معرض دید دیگران قرار می‌دهند؛ درواقع، بدن افراد در مدرنیته متأخر مولد هویت متمایز بین آنان شده است. تا جایی که فوکو معتقد است انسان مدرن کسی است که می‌کوشد هویت خود را بازآفریند؛ ازاین‌رو، کنترل منظم بدن ازجمله ابزارهای اساسی است که شخص به‌وسیله آن روایت معینی از هویت شخصی خود بروز می‌دهد و در عین حال خود نیز به‌طرز کم‌و‌بیش ثابتی از ورای همین روایت در معرض تماشا و ارزیابی دیگران قرار می‌گیرد (ایناتلو، 1395: 58-59).\nازنظر گیدنز کانون توجه جامعه‌شناسی بدن این است که بدن‌های ما و سلامت و رفتار جنسی‌مان، چگونه از عوامل اجتماعی تأثیر می‌گیرد؛ درواقع، جامعه‌شناسی بدن به جریان‌داشتن نوعی بازخورد قائل است که طی آن محیط‌های اجتماعی بدن‌ها را می‌سازند و این ساخته‌شدن بدن‌ها به‌نوبه خود بر رفتار اجتماعی تأثیر می‌گذارد و رفتار اجتماعی باز بر تحولات و تغییرات بدنی مؤثر واقع می‌شود (به نقل از احمدنیا، 1384: 133).\nازنظر گیدنز (1382) حالات چهره و دیگر حرکات بدن قراین و نشانه‌هایی را فراهم می‌کند که ارتباطات روزمره ما مشروط به آنهاست؛ به عبارت دیگر، برای اینکه بتوانیم به‌طور مساوی با دیگران در تولید و بازتولید روابط اجتماعی شریک شویم، باید قادر باشیم نظارتی مداوم و موفقیت‌آمیز بر چهره و بدن خود داشته باشیم. ازنظر او خودآرایی و تزیین خویشتن با پویایی شخصیت مرتبط است. در این معنا پوشاک علاوه بر آنکه وسیله مهمی برای پنهان‌کردن یا آشکارکردن وجوه مختلف زندگی شخصی است، نوعی وسیله خودنمایی محسوب می‌شود؛ زیرا لباس آداب و اصول رایج را به هویت شخصی پیوند می‌زند.\nگیدنز، بدن را در ارتباط با دو مفهوم هویت وخود قرار می‌دهد، به باورگیدنز، خود دردرون بدن جای دارد و آگاهی نسبت به خویش بیشتر ناشی از تغییراتی است که در بدن احساس می‌شود، بدن تنها جسم مادی نیست بلکه وسیله‌ای برای کنار آمدن با اوضاع واحوال ورویداد‌های بیرونی است، که در نتیجه آن بدن به ابزاری هویت سازدرتعاملات اجتماعی تبدیل می‌شود. تصور از بدن حاصل بکارگیری آن در کنش‌های اجتماعی است، امروزه جنبه اجتماعی بدن برای ابراز هویت فردی، بیش از وجهه اجتماعی آن تقویت شده است (خواجه نوری، روحانی وهاشمی1391).\nگیدنز بدن را در ارتباط با هویت و خود قرار می دهد و بر این باور است که افراد از بدن های شان برای شکل دادن به هویت شخصی خود استفاده می کنند. بدن در نظر وی ابزاری است که به وسیله آن افراد با اوضاع، احوال و کنشهای دیگر افراد برخورد می کنند و عرصهای برای تولید روابط اجتماعی است (گیدنز، 2006).\nگیدنز (2003) جامعه‌شناس معاصر انگلیسی معتقد است زنان به‌ویژه بر اساس ویژگیهای جسمانی‌شان مورد قضاوت قرار می‌گیرند، و احساس شرم‌ساری نسبت به بدن‌شان رابطه‌ی مستقیمی با انتظارات اجتماعی دارد. زنان در مقایسه با مردان بیشتر در معرض اختلالات تغذیه‌ای قرار می‌گیرند که وی آن‌را ناشی از چند دلیل عمده می‌داند:\nاول اینکه هنجارهای اجتماعی ما در مورد زنان به نسبت بیشتری بر جذابیت جسمانی تاکید دارد.\nدوم اینکه، آنچه به لحاظ اجتماعی تصویری مطلوب از بدن تعریف می‌شود، در مورد زنان تصویری لاغراندام و نه عضلانی است.\nسوم اینکه، هرچند امروزه زنان در عرصه‌ی عمومی و زندگی اجتماعی نسبت به قبل، فعال‌تر شده‌اند، اما همچنان همانقدر بر اساس پیشرفتها و موفقیت‌هایشان مورد ارزیابی قرار می‌گیرند که بر یایه‌ی وضعیت ظاهری‌شان.\nمیشل فوکو Michel Foucault (1984- 1926) نظریه‌پرداز اجتماعی فرانسوی به تاریخ حرفه‌ی پزشکی و پرداختن وی به بدن انسان به عنوان موضوعی که دستمایه اعمال کنترل و مداخله پزشکی قرار می‌گیرد و نیز تحلیلهای وی در مورد نظارتی که توسط دولت، کلیسا و پزشکی به خصوصی‌ترین فعالیتهای بدنی یعنی امورجنسی انسان اعمال می‌شد به ایجاد تخصصی جدیدی در عرصه جامعه‌شناسی به نام جامعه‌شناسی بدن sociology of body منجر گردید.\nبوردیار معتقد است که متن رسانه های جمعی در قرن بیست و یکم از الگوی تکراری نمایش شکل بدن حمایت می کند. تقویت پیام های بدنی متقابلا با انتشار داستان ها درباره ستارگان فیلم، تلویزیون، اخبار در روزنامه های صبح و شبکه جهانی وب، رادیو و مطالب چاپ شده درباره مشاهیر انجام می شود (ادیبی سده و همکاران، 1390:62)\nفدرستون معتقد است که در درون فرهنگ مصرفی، تبلیغات، فشارهای عمومی و تلویزیون تعداد زیادی از تصاویر بدنی سبک وار را فراهم می کند. به علاوه، رسانه های عمومی، پیوسته به مزایای آرایش بدن تأکید می کنند. در رسانه ها برای ارائه تصاویر از بدن های زیبا از ستارگان و افراد مشهور استفاده می شود (فدرستون،2010)\nاز نظر فدرستون عامل اصلی تنظیم و مدیریت بدن در فرهنگ مصرفی، رسانه ها و فناوری است (فدرستون، 2010:110).\nکاکرهام که خود از جامعه‌شناسان بنام امریکایی است پیشرفتهای نظری در سالهای اخیر در ارتباط با درک جامعه‌شناختی از کنترل، استفاده، و تجربه‌ی پدیدارشناختی phenomenological بدن مشتمل بر عواطف و احساسات را در بریتانیا که این موضوع به یکی از عناوین عمده در جامعه‌شناسی پزشکی مبدل‌شده، چشمگیرتر از هر جای دیگر می‌داند (کاکرهام، 2001).\nیکی از حوزه‌های مورد بررسی آن، رابطه‌ی دیالکتیکی میان بدن فیزیکی (جسم) و ذهنیت انسانی human subjectivity یا همان تجربه‌ی پدیدارشناختی یا زیست‌شده‌ی (lived) دارابودن یک بدن یا بودن در یک بدن است (کاکرهام، 2001: 14).\nیکی از مثالهای ملموس مرتبط با این حوزه تاثیر طبقه اجتماعی است. کاکرهام به مفهوم تجسم طبقه embodiment of class که کریس شیلینگ Shilling (1993) بکار برده ارجاع نموده و می‌نویسد طبقه‌ی اجتماعی تاثیر عمیقی می‌گذارد بر این که چگونه افراد بدن‌هایشان را به شکل خاصی رشد بدهند و ارزشهای سمبولیک خاصی را به اشکال بدنی خاص نسبت بدهند. شیلینگ دریافت که بدن ها در حکم نوعی “سرمایه‌ی اجتماعی”اند که ارزش‌شان از طریق توانایی گروههای مسلط در معرفی بدن و سبک زندگی خودشان به عنوان بدنها و سبک زندگیهای والاتر یا ارزشمندتر – که خود به طور استعاری و به معنای دقیق کلمه همان تجسم طبقه است-، تعریف و تعیین می‌شود (کاکرهام، 2001: 15).\nکاکرهام جامعه‌شناس امریکایی به ریشه‌های مابعدساختارگرایی poststructural نظریه فمینیستی در عرصه‌ی جامعه‌شناسی پزشکی بویژه در ارتباط با روایت‌های ساختگرایانه‌ی اجتماعی social constructionist آن از بدن زنانه/ مونث female body و تنظیم یا به قاعده‌درآوردن regulation بدن توسط جامعه‌ی تحت سلطه‌ی مردان اشاره دارد (همان: 15).\nدر اینجا هم مفروضات اجتماعی و فرهنگی درکارند تا درک ما را نسبت به بدن تحت تاثیر قرار دهد، از جمله در مورد استفاده از بدن مردانه /مذکر male body به عنوان استاندارد یا معیار در آموزش‌های پزشکی، یا نسبت دادن ویژگیهای عاطفی و جسمانی‌ای که از نظر اجتماعی مطلوبیت کمتری دارد به زنان، و نیز از راه ساختن (و تعریف) اجتماعی بیماریهای زنان (همان: 15).\nازنظر هافمن، مدیریت بدن در حفظ ونگهداری آشنایی بین افراد، نقش‌هاوروابط اجتماعی محوریت اساسی دارد و بعنوان یک حلقه در روابط بین هویت فردی وهویت اجتماعی ایفای نقش می‌کندوساختارگرایانی مانند ترنر، بدن رامحصول پیامد‌های اساسی وتغییرات جوامع صنعتی غرب قلمداد می‌کند (کیوان آرا وهمکاران1392).\nنتلتون و واتسون\nبنا به تعبیر نتلتون و واتسون (1998) افزایش تأکید بر بدن با عواملی چون، سیاسی شدن بدن، عوامل جمعیتی، تغییر ماهیت تحمل بیماری، افزایش فرهنگ مصرفی، فناوریهای جدید و مرتبط با بدن، چرخش به مدرنیته متأخر و در نظر گرفتن بدن به عنوان پدیده ای اجتماعی و بیولوژیکیِ ناتمامِ در حال تغییر، در ارتباط است.\nلی و همکاران (2009) به این نتیجه رسیدند که توجه بیشتر به بدن دیگران با نفوذ (والدین و دوستان) و رضایت بدنی تعیینکننده رفتارهای بدنی است «ضمن اینکه» تصور از بدن، مقایسه اجتماعی بدن با همسن و سالان.\nآنندال (1998: 14-15) در مورد رواج جراحی سینه آماری را ارائه داده است. وی می‌نویسد، در محدوده‌ی سالهای دهه‌ی هشتاد و ابتدای دهه‌ی 90 میلادی تقریباً یک میلیون نفر از زنان اقدام به جراحی و کاشت implants بافت مصنوعی پستانها به دلایل مختلف از زیبایی اندام گرفته تا جبران برش سینه ناشی از عمل سرطان پستان نموده بودند.\nگلیزر در مطالعه خود معتقد است که زنان نیاز روانشناختی قوی برای حفظ و پیگیری زیبایی و ارتقای جذابیت دارند. آنها نسبت به مردان به تصویر بدنی خود حساسترند که البته، این وضعیت در وضعیت فرهنگها و نژادهای گوناگون یکسان است و هر فرهنگی آرمانهای ویژه خود را دربارۀ زیبایی دارد که این آرمانها در طول زمان تغییر می کند (گلیزر، 1992).\nنظریه برایان ترنر\nهمیت بدن نه تنها در تحقیقات تجربی بلکه در نظریه پردازیهای جامعهشناختی نیز نمود آشکاری دارد. جایگاه والای بدن در گفتمان پیشرفته در حدی است که ترنر (1992) از آن به چرخش به سمت جامعه جسمانی یاد می کند (قادرزاده و همکاران، 1391:111).\n«برایان ترنر» بر این باور است که بدن در نظام‌های اجتماعی مدرن زمینه اصلی فعالیت فرهنگی و سیاسی گردیده است. صنعت زیبایی، ضمن ارائه دانش و مهارت‌های ویژه به کارفرمایان و اشخاص به اهمیت رو به رشد آن دسته از اشکال اجتماعی هویت بدنی که از نظر اجتماعی پذیرفته شده هستند، دامن می‌زند (Wellington,2001: p 933).\nدیدگاه های فمنیستی درباره ی بدن\nنظریه های فمینیستی بر نقشی که هنجارهای فرهنگی و انتظارات جنسیتی در شکل گیری تصویر بدنی بازی می کنند، تاکید می ورزند (پولیوی و هرمن، 2004؛ گیلبرت و تامپسون، 1996؛ به نقل از سیرز، 2007). تاثیر این متغیرها به ویژه بر زندگی دختران و زنان جوان که در حال ساختن و بازسازی و رشد هویت هستند و از طرفی رشد فیزیکی / جنسی را تجربه می کنند بیشتر است (بومبری، 1997؛ تورن و لوریا، 1999؛ به نقل از سیرز، 2007). یکی از نظریه های خاص فمینیستی که نارضایتی بدنی را در بافت فرهنگی می بیند نظریه شی انگاری است.\nنظریه ی خود شی انگاری\nفردریکسون (Fredrickson) و روبرت (Robert) (1997) نظریه شی انگاری را به عنوان تبیینی برای نارضایتی تصویر بدنی و اهمیت ظاهر برای زنان مطرح کردند. آنها مدعی شدند که زنان و دختران براساس معیارهای اجتماعی می آموزند که خودشان را بر مبنای ظاهر فیزیکی شان ارزیابی کنند. معیارهایی که دیگران برای قضاوت برای آنها به کار می بندند. بر مبنای این نظریه بعضی از تاثیرات اجتماعی – فرهنگی زنان را به سمت شی انگاری سوق می دهند. آرمان های اجتماعی که به اهمیت ظاهر زنانه توجه می کنند و این تمایل در فرهنگ غربی که زن باید به عنوان یک شی در نظر گرفته شود نه به عنوان یک وسیله کارکردی (استرلان، مهافی و تیگمن، 2003؛ به نقل از هافشیر، 2003).\nفردریکسون و روبرتس معتقدند که برنامه های رسانه ها از قدرتمندترین انتقال دهنده های پیام های شی انگاری هستند. نوع بدن باریک که توسط رسانه ها تبلیغ می شود ممکن است برای زنان معیاری آرمانی فراهم کند هم به این خاطر که خیلی بر آن تاکید می شود و هم به این خاطر که به صورت مثبت تقویت می شود (فوتس و بورگراف، 2000؛ به نقل از هافشیر، 2003).\nفردریکسون و روبرت مطرح کردند که سیستم های گسترده ای از پاداش و تنبیه در فرهنگ وجود دارند که بر زیبا بودن فیزیکی و لاغری به عنوان معیاری برای جذابیت تاکید می کنند. به خاطر شیوع شیء انگاری جنسی در فرهنگ آمریکا زنان به این سمت می روند که به بدن خود به عنوان یک شی بنگرند که بیش از هر چیز بر مبنای ظاهر فیزیکی ارزش گذاری می شود، این دیدگاه نسبت به خود باعث می شود افراد خودشان را به جای صفات درونی مانند هوش و ویژگی های شخصیتی طبق ویژگی های بیرونی توصیف کنند. تحقیقات تجربی با این اظهارات مطابقت دارند، برای مثال نشان داده شده که رضایت تصویر بدنی به طور مثبت با حس زنان از خود رابطه دارد (پولیوی، هرمن و پلیتر، 1990 به نقل از هافشیر، 2003).\nمطالعاتی که درباره عوامل موثر بر خود ارزشمندی دختران انجام شده نیز نشان داده اند که ظاهر فیزیکی مهمتر از عواملی مثل موفقیت تحصیلی یا ورزشی است (هاتر، 1987؛ به نقل از هافشیر 2003).\nخود شیءانگاری ممکن است حاد یا گذرا باشد. شکل گذراتر، “خود شی انگاری حالتی (State self- Objectificrtion)” نامیده می شود که بافتار محور است و مبنای این تصور که در موقعیت های خاص ظاهر فیزیکی برجسته و مهم می شود (برای مثال بودن درگروهی که متشکل از هر دو جنس است). در چنین موقعیت هایی خود شی انگاری فعال می شود زیرا افراد هوشیاری بالاتری در مورد تمرکز دیگران بر ظاهرشان دارند. تجمع چنین تجربه هایی ممکن است به “خود شی انگاری صفتی” منجر شود، که عبارت است از تمایل مزمن برای کنترل کردن ظاهر خود به خاطر نگرانی از این که دیگران از آن به عنوان اساسی برای ارزیابی استفاده می کنند. خود شی انگاری گستره ای از نتایج منفی را به همراه دارد، یک پیامد فوری آن دلمشغولی عادتی به ظاهر خود است (فردریکسون و روبرتس، 1998؛ به نقل از هافشیر، 2003).\nاین تمرکز بر ظاهر می تواند مشکل آفرین باشد، برای نمونه فردریکسون و روبرتس (1998) دریافتند که خود شی انگاری با مشکلات سلامت روانی و فیزیکی مانند شرمساری بدنی، افسردگی و اضطراب ظاهر و اختلال های خوردن همراه است.\nبه اعتقاد نول و فردریکسون (1998) شرم از بدن ناشی از نارضایتی از اندازه بدن با تأثیرگرفتن از پیش‌فرض‌های فرهنگی جامعه درباره وزن، زنان را به‌سمت تناسب اندام، کنترل وزن و رژیم‌های غذایی سوق می‌دهد؛ البته نباید از این مسئله غافل بود که توجه زنان به تناسب اندام و کاهش وزن و رژیم غذایی، آنها را بیشتر متوجه وزن و شکل بدنشان می‌کند و ممکن است موجب آگاهی آنها از تطابق‌نداشتن با استانداردهای فرهنگی بدن شود؛ درنتیجه احساس شرم را از بین نمی‌برد و موجب تقویت آن می‌شود. علاوه بر این شکست در کاهش وزن نیز ممکن است احساس شرم از بدن را تقویت کند.\nاصل اساسی نظریه عینیت این است که به‌طور مکرر این تجربه را داشته باشید که به‌منزله یک شیء به شما نگریسته شود و ارزیابی شوید و بدین شکل به‌تدریج جامعه‌پذیر شوید. فردریکسون و رابرت این فرایند درباره نهادینه‌کردن دیدگاه ناظر بیرونی درباره بدن فرد را خودشیء‌انگاری نامیدند (Slater & Tiggemann, 2011: 456).\nبرطبق نظریه عینیت، دختران و زنانی که بر ظاهر فیزیکی به‌منزله نتیجه عینیت جنسی مکرر، بیش از حد تأکید دارند، درنهایت خودشان را با دیدگاه ناظر بیرونی تطبیق خواهند داد (Calogero & Pina, 2011: 428)؛ به عبارتی، آنها با تأثیرگرفتن از ارزش‌های فرهنگی - اجتماعی محیط خود درباره ظاهر فیزیکی بدن رفتار می‌کنند.\nنظریه عینیت ادعا می‌کند که خود‌شیء‌بودن زنان، نتیجه نهادی‌شدن دیدگاه ناظر بیرونی از خود فیزیکی آنهاست؛ زیرا آنها خود را شیء تلقی می‌کنند و براساس ظاهرشان ارزیابی می‌کنند. این دیدگاه خودشیء‌انگاری نامیده می‌شود و مشخصه اصلی آن نظارت مداوم بر ظاهر بیرونی فرد است. این نظارت مداوم بر ظاهر، پیامدهای تجربی منفی برای زنان به بار می‌آورد که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از: شرم از بدن، اضطراب و اختلال تغذیه. استدلال اساسی این نظریه این است که نظارت مداوم و هوشیارانه بر ظاهر بیرونی فرد، موجب مصرف منابع ذهنی فراوانی می‌شود و درنتیجه منابع دردسترس برای سایر فعالیت‌ها محدود می‌شود؛ بنابراین، نظریه عینیت فرض می‌کند که خوداثربخشی موجب کاهش عملکرد شناختی در سطوح بالا و نیز کاهش کارهای چالش‌برانگیز می‌شود (Tiggemann & Boundy, 2008: 399).\nنظریه مک کینلی و هاید\nمک‌کینلی و هاید (1996) تجربه نگریسته به بدن به‌منزله یک شیء و باورهای حمایت‌کننده از این تجربه را آگاهی از بدن شیء انگاشته نامیدند. از دیدگاه آنها منظور اصلی از آگاهی از بدن شیءانگاشته این است که هدف از بدن زنانه خواسته مرد است و اگر وجود نداشته باشد، زن نگاهی ازسوی هیچ مردی دریافت نمی‌کند. دو عنصر اصلی این مفهوم نظارت بدن و شرم از بدن است. فرهنگ غرب دختران و زنان را چنان اجتماعی می‌کند که خودشان را اشیایی ببینند که باید به‌طور ویژه براساس ظاهر و قیافه و نه براساس شخصیتشان ارزیابی شوند. به‌دلیل اینکه بدن‌هایشان در معرض نگاه‌های خیره و ارزیابی دیگران (به‌ویژه مردان) قرار دارد. این امر سبب اشتغال ذهنی بیش از حد زنان به قیافه ظاهری و بدنشان می‌شود که خودشیءانگاری نامیده می‌شود. زنانی که دچار خودشیءانگاری می‌شوند، نوعی از خودآگاهی را نمایش می‌دهند که ویژگی اصلی آن اشتغال دایم به قیافه و بدن است. این فرایند با نام نظارت بدن تعریف می‌شود و عنصر اصلی تعریف‌کننده خودشیءانگاری است. همچنین نظارت بدن ممکن است سبب شرم از بدن شود (ریاحی، 1390: 13).\nنظارت بدن یکی از مؤلفه‌ها و شاخص‌های آگاهی از بدن شیء‌انگاشته است که به‌منزله تمایل به این دیدگاه تعریف می‌شود که فرد خود را یک شیء در نظر بگیرد و توسط دیگران ارزیابی شود؛ اما شرم از بدن به‌منزله دیگر مؤلفه آگاهی از بدن شیء‌انگاشته به این نکته اشاره می‌کند که مردم زمانی احساس شرم می‌کنند که بدنشان نمی‌تواند استانداردهای فرهنگ زیبایی را برآورده کند (McKenney & Bigler, 2016: 182).\nازنظر مک‌کینلی و هاید (1996) نظارت مداوم بر خود، یعنی دیدن خود از دید کسانی که او را می‌بینند. لازم است زنان مطابق با معیارهای فرهنگی بدن به اطمینان برسند و از قضاوت‌های منفی دوری کنند. زنان بدن‌های خود را به‌منزله اشیا در نظر می‌گیرند؛ زیرا رابطه‌شان با بدن خود از دیدگاه افرادی است که از بیرون تماشاگر آن‌اند. زنان به‌واسطه نظارت بدن، عشق به خود، سلامتی و موفقیت را یاد می‌گیرند؛ اما نظارت مداوم برای زنان پیامدهای منفی دارد. داده‌های آزمایشی نشان داده‌اند تمرکز فرد بر خود سبب می‌شود افراد دیگر نفوذ بیشتری بر او داشته باشند؛ بدین ترتیب توانایی تمرکز او بر محیط بیرونی کاهش می‌یابد.\nبرطبق نظر مک‌کینلی و هاید (1996) نظارت مداوم بر بدن برای اطمینان از تطابق با استاندارهای فرهنگی بدن و اجتناب از قضاوت‌های منفی ضروری است؛ درواقع، نظارت بدن مظهر رفتاری خودشیء‌انگاری است و با نگرانی‌ها درباره شکل و وزن بدن مرتبط است (Fitzsimmons & Bardone-Cone, 2011: 216-217)؛ درنتیجه می‌توان انتظار داشت ابعاد مختلف مدیریت بدن شامل گرایش به تناسب اندام، استفاده از لوازم آرایشی و بهداشتی و نیز نگرش نسبت به جراحی زیبایی با نظارت بدن ارتباط داشته باشند.\nازنظر مککینلی و هاید (1996) معیارهای فرهنگی بدن ایده‌آل یک زن زمانی است که بدن خود را با معیار خودش تماشا می‌کند. نهادینه‌کردن معیارهای فرهنگی بدن به‌منزله معیارهای پذیرفته‌شده سبب می‌شود زن به جای فشار اجتماعی این معیارها را انتخاب کند. زنانی که می‌خواهند زیبا باشند وقتی این میل را به‌منزله خواسته شخصی انتخاب می‌کنند، نسبت به زمانی که ازنظر معیارهای تحمیلی بیرونی در فشار قرار دارند، تمایل بیشتری به زیبایی دارند. با وجود این، فشارهای اقتصادی و شخصی چشمگیری بین زنان برای رسیدن به ظاهر ایده‌آل وجود دارد.\nاسلیتر و تیگمان (2011) تفاوت‌های جنسیتی در مشارکت نوجوانان در ورزش و فعالیت‌های بدنی را بررسی کردند. آنها همچنین رابطه بین تصور از بدن و فعالیت ورزشی و نیز آزار و اذیت‌ها در حوزه ورزش را بررسی کردند. نتایج نشان دادند دختران به نسبت پسران در ورزش‌های سازمان‌یافته کمتر مشارکت دارند؛ اما تجارب آنها از آزار و اذیت‌شدن در سطح بالاتری قرار دارد. با این اوصاف مشارکت دختران در ورزش ارتباط مستقیمی با تصور از بدن و نیز تجارب آزار و اذیت در حوزه فعالیت‌های ورزشی دارد.\nنارضایتی بدنی مشکلی فراگیر است که توسط تعداد زیادی از افراد جامعه تجربه می شود (پولیوی و هرمان، 2002؛ به نقل از دونت و تیگمن، 2005)، تمایل برای لاغر شدن در بین زنان به اندازه ای شایع است که به عنوان یک نارضایتی هنجاریافته شناخته می شود (رودین، سیلبرستین و استریگل – مور، 1985؛ به نقل از دونت و تیگمن، 2005).\nآنچه به‌منزله بدن ایده‌آل برای زنان در جوامع غربی تبلیغ می‌شود، باریک‌اندامی است. در حالی که داشتن بدن عضلانی برای مردان تبلیغ می‌شود. این تصاویر تبلیغ‌شده از بدن‌های ایده‌آل مردانه و زنانه، در طی فرایند جامعه‌پذیری توسط افراد جامعه درونی می‌شود و آنان را به تلاش وامی‌دارد تا به آن دست یابند؛ البته ناتوانی در دست‌یابی به ایده‌آل‌های فرهنگی غرب درباره بدن سبب نارضایتی شدید از بدن می‌شود (ریاحی، 1390: 7). پارسونز و بتز معتقدند شرم از بدن با ورزش‌های لاغری همچون ژیمناستیک و شنا ارتباط دارد که به عینیت بدن زنانه متمایل است (Tiggemann & Boundy, 2008).\nمنوچهر محسنی (1376: 22) می‌نویسد بدن انسان واسطی میان فرد و دنیای خارج است. وجود انسانی در بدو امر دارای یک مظهر بدنی است. اعضای مختلف بدن دارای ارزشهای مساوی فرهنگی نیستند. صورت بیش از هر منطقه عضوی دیگر، محل تمرکز ارزشهاست، احساس هویت شخص بیش از هر عضو دیگر در صورت متجلی است. صورت شناسایی فرد در رابطه با دیگری را ایجاد می‌کند. کیفیتهای مربوط به جذابیت در صورت متجلی می‌شود، و عامل نخست شناسایی جنسیت است.\nشیرین احمدنیا (1380: 84 با ارجاع به برک، 1999: 538) ذکر نموده که در نتیجه‌ی تاثیر عمیق ارزشهای فرهنگی حاکم بر جامعه، وضعیت ظاهر جسمانی در دوره نوجوانی از اهمیت خاصی برخوردار می‌شود، یعنی نوجوانان به شدت نسبت به تصویری که از بدن خود ادراک می‌نمایند، حساس می‌گردند. وی همچنین با ارجاع به نتایج تحقیقات (Williams and Currie, 2000) می‌نویسد تحقیقات متعددی در زمینه‌ی رابطه‌ی میان بلوغ، تصویر از بدن، و عزت نفس نوجوانان در غرب به عمل آمده است که نشان می‌دهد دخترانی که نسبت به شکل ظاهری بدن خود یا وزن خود ابراز نارضایتی کرده‌اند، نسبت به آنان که تصویر مثبتی از بدن خود در سر داشتند، از عزت‌نفس پایین‌تری برخوردار بودند. افراد جوان که مرحله بلوغ خود را پشت سر می‌گذارند، معمولاً تلاش می‌کنند تا خود را هر چه بیشتر به شرایط ایده‌آلی الگوهای فرهنگی که توسط رسانه‌های جمعی، بویژه در غرب تبلیغ می‌شوند نزدیک کنند (همان: 84).\nاحمدنیا (1380: 85) متذکر گردیده که هنگامیکه لاغری به عنوان شرایط مطلوب بدنی در رسانه‌ها تبلیغ می‌شود، دختران و پسران جوان در طلب رسیدن به وزن ایده‌آل، خود را در معرض رژیمهای سخت غذایی قرار می‌دهند و در واقع خود را در حساس‌ترین دوران رشد بدنی، از شرایط تغذیه سالم و متعادل محروم می‌سازند.\nح. لطف آبادی\nلطف‌آبادی (1378: 171) نیز می‌نویسد، مساله تناسب اندام برای دختران به قدری مهم است که آنان ممکن است نسبت به چاق‌شدن خود حالتی وسواسی پیدا کنند. ادامه‌ی این وسواس به احتمال بروز نوعی بیماری به نام بی‌اشتهایی عصبی (Anorexia nervosa) منجر می‌شود که همراه با تحمیل محدودیتهای شدید در رژیم غذایی، کاهش شدید وزن و ترس از افزایش وزن و فربهی است (همان: 171). بیماری دیگری که لطف‌آبادی نام می‌برد “ پر اشتهایی عصبی” (bulimia nervosa) است یعنی اختلال غذایی دیگری همراه با ابتلای مکرر به پرخوری و مصرف فوق‌العاده زیاد مواد غذایی که باز در مورد افرادی عمدتاً دختران اتفاق می‌افتد که نسبت به وزن خود وسواس و حساسیت دارند.\nتقسیم بندی نظریه های تصور از بدن\nاگرچه شواهد فراوانی در تایید نظریه های کوچک مانند نظریه مقایسه اجتماعی در مورد تصویر بدنی وجود دارد (لین و کویلیک 2002؛ موریسون، کالین و موریسون، 2004) مبانی نظری این مفهوم همچنان ضعیف توصیف شده اند (پولیوی و هرمان، 2002).\nتصویر بدنی به عنوان یک ساختار چند بعدی می تواند نظریه های زیادی را برای تبیین نارضایتی بدنی به خدمت بگیرد.\nنظریه ها در حوزه تصویر بدنی به طور کلی در امتداد نظریه های ادراکی و نظریه های ذهنی مطرح می شوند. نظریه های ادراکی اختلال های تصویر بدنی صحت و درستی ارزیابی شخص از خود را بررسی می کنند، این جنبه تصویر بدنی اغلب بر حسب اختلال های خوردن مورد بحث قرار می گیرد زیرا بدن ادراک شده شخص به صورت کوچکتر یا بزرگتر از اندازه واقعی اش به عنوان یک معیار تشخیصی در این اختلال به کار می رود (هاینبرگ، 1996؛ به نقل از سیرز، 2007).\nنظریه های ذهنی رضایت از بدن یا بخش های خاصی از بدن را توصیف می کنند یا به بررسی اختلال های ذهنی می پردازند. دسته اول بیشتر در جمعیت های غیربالینی و دسته دوم در جمعیت های بالینی مورد استفاده قرار می گیرند. نظریه هایی که اختلال های ذهنی را تبیین می کنند به نظریه های تحولی و اجتماعی – فرهنگی تقسیم می شوند (هاینبرگ، 1996).\nنظریه های تحولی بر نقش مهم دوران کودکی و نوجوانی در اختلال تصویر بدنی مربوط به سنین بزرگسالی تاکید می کنند، نظریه های اجتماعی – فرهنگی تاثیر آرمان های اجتماعی – فرهنگی معمول، انتظارات و تجربه ها را در علت شناسی و تداوم اختلال تصویر بدنی بررسی می کنند. این نظریه ها شامل: 1) آرمان های اجتماعی – فرهنگی یا فرهنگ لاغری 2) نظریه های فمنیستی و جامعه پذیری نقش جنسیتی 3) اختلاف از خودآرمانی و مقایسه اجتماعی می باشد (تامپسون 1996؛ به نقل از سیرز، 2007). هر دو دسته نظریه های تحولی و اجتماعی– فرهنگی ممکن است در تبیین نارضایتی تصویر بدنی مورد استفاده قرار گیرند.\nتَن‌شَرمی (Bodyshaming) کنشِ به مسخره گرفتن و مسخره کردن ظاهر و پیدایش فیزیکی یک کسی است. نمای تن‌شرمی بزرگ و گشاده است، هرچند محدود نمی‌شود به چربی‌شرمی، شرم برای لاغری، بلندا-شرمی، شرمندگی برای پرمویی (یا نبود آن)، رنگ مو، شکل بدن، ماهیچه‌ایگی یکی (یا نبود آن)، و در پهن‌ترین حس آن ممکن است حتی شرمِ خالکوبی‌ها و سوراخکاری‌ها یا بیماری‌هایی را دربرگیرد که مارک فیزیکی برجامی‌گذارند همچون پسوریازیس.\nگاهی تن‌شرمی می تواند اُستنیده و گُسترده شود به دریافت و گرفتی که یکی به طور بسنده، نری یا مادگی را نمی‌نمایاند. برای نمونه، مردانی با هیپ و پستان بزرگ و بیرون زده یا نبود و نستن موی چهره و ظاهر از نظر برخی زنانه مسخره و تن‌شرمنده می‌شوند.\nبه همانندی، زنان نیز تن‌شرمی و مسخره می‌شوند برای نستن و نداشتن ظاهر زنانه داشتن برآمدگی‌های مردانه (ماهیچه و...) یا برای داشتن دوش‌های پهن، و صفاتی که معمولاً برای مردان می‌دانند.\nگاهی نیز برای ویژگی ای که دست خود شخص نبوده برای نمونه تاسی یا مشکلات و ویژگی‌های ارثی از این قبیل، یا ضعیف بودن چشم یا معلولیت و ناتوانی و... افراد را مسخره می‌کنند. پیشرفت دانش با پی بردن به این که همه چیز باینری و قابل دسته‌بندی در دو گروه مردانه و زنانه نیست همراه شد و در برخی جامعه‌ها این مسخره‌کردن‌ها کاهش یافته ولی گاهی همچنان از سوی برخی دیده می‌شود.\nتحقیقات داخلی تصور از بدن\nوضع بدن در جامعه مصرفی متضمن نوعی علاقه تجاری، نمایشی و آرایشی به آن است. در این جامعه، وضع بدن باید متناسب، لاغر وجوان نگاه داشته شود. در جامعه ما، فراگیرشدن پدیده آرایش دختران و زنان در عرصه زیست اجتماعی و استفاده از لباس‌هایی که در آن‌ها سه خصوصیت چسبان، کوتاه و بدن نما بودن به وضوح قابل مشاهده است با آموزه‌های دینی و بافت اجتماعی، هنجاری، عرفی و قانونی جامعه که هر نوع کامجویی زن و مرد از یکدیگر را در چارچوب تشکیل خانواده تعریف می کند در تعارض آشکار است.\nمیزان پایبندی مردم به ارزش¬های مذهبی و از جمله حجاب در سال 1371 نسبت به سال 1365 کاهش داشته است. همچنین مردم درسال 1365 به خانم‌های چادری بیشتر از سال 1371 احترام می‌گذاشتند (رفیع پور، 1376: ص166).\nحدود 54 درصد از زنان تهرانی دارای پوشش کم یا غیراسلامی و غیرقانونی در معابر عمومی هستند (رضایی،1384: ص47).\nعناصر اولویت‌دار و تعیین‌کننده در نوع حجاب دانشجویان دختر به ترتیب شامل خانواده، مد، اعتقادات مذهبی، آیین‌نامه، دوستان، الگوهای رسانه‌ای و اساتید می‌باشد (علی محمدزاده، 1384: ص89).\nبین زنان و مردان در مقوله مدیریت بدن تفاوت معناداری وجود دارد. زنان بیشتر از مردان به آرایش صورت یا اصلاح سر و صورت اهمیت می‌دهند. افراد سنتی و دیندار نسبت به افراد غیرسنتی و دیگران، نظارت و مدیریت کمتری را در تظاهرات بدنی خود اعمال می‌کنند (چاوشیان،1381: ص74).\nگرایش زنان به جراحی‌های زیبایی در تهران متأثر از عقیده شوهران آنان است. تمایل صاحبان کار در بکارگیری افراد زیبا و خوش‌اندام برای تصدی برخی مشاغل در اعمال مدیریت بدن زنان مؤثر است (آقایاری،1382: ص193).\n5/15درصد از زنان تهرانی بر ملاک تمایزبخش بودن لباس اصرار دارند و آن را مهم‌ترین ملاک در انتخاب لباس می‌دانند (فرجی و حمیدی، 1384: ص16).\nجوانان مصرف‌گرا، محروم بودن از استفاده از لباس‌های مورد علاقه با سایز کوچک را نوعی محرومیّت جدی تلقی می‌کنند (ذکایی، 1386: ص19).\nبراساس یافته‌های توصیفی پژوهش فاتحی و اخلاصی (1387)، میانگین متغیر مدیریت بدن 8/62 درصد می‌باشد که نشان‌دهنده میزان بالای توجه زنان به بدن در همه وجوه گوناگون آن از حیث آرایشی، مراقبت و نگهداری و... می‌باشد\nمعین‌الدینی و صنعت‌خواه (1391) به این نتیجه رسیدند که متغیرهای تصور شخص از بدن، مصرف رسانه‌ای و سرمایه فرهنگی ورزش‌محور تأثیر مستقیم و به‌ترتیب حدود 13/0، 20/0 و 16/0 بر گرایش شهروندان به ورزش همگانی دارند. همچنین متغیرهای سرمایه اقتصادی ورزش‌محور و سرمایه اجتماعی ورزش‌محور، تنها و از راه سرمایه فرهنگی ورزش‌محور تأثیری غیرمستقیم بر گرایش شهروندان به ورزش دارند.\nتابعیان و همکاران (1392) به نتایج زیر دست یافتند: 6/51 درصد از دختران ورزشکار در مؤلفه گرایش به پوشش خاص، 5/7 درصد در مدیریت بدن، 3/54 درصد در مصرف رسانه‌ای، 6/42 درصد در چگونگی گذراندن اوقات فراغت و 6/46 درصد در مؤلفه مصرف موسیقی، وضعیت نابهنجاری دارند. در مجموع 8/40 درصد از دختران ورزشکار سبک زندگی نابهنجاری دارند. همچنین نتایج پژوهش آنها نشان می‌دهند بین رشته ورزشی و نوع مشارکت ورزشی با سبک زندگی رابطه معناداری وجود ندارد؛ اما رابطه معناداری بین میزان سابقه ورزشی و سبک زندگی مشاهده می‌شود؛ بدین معنا که هرچه سابقه ورزشی دختران بیشتر می‌شود، بر میزان سبک زندگی نابهنجار آنها افزوده می‌شود.\nدر تحقیق دیگر صفوی و همکاران (1388) به بررسی تصویر دهنی از جسم و ارتباط آن را با اختلالات خوردن در دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز پرداختند. محققان در این مطالعه چهارصد دانشجوی دختری که به روش تصادفی – طبقه ای انتخاب شده بودند مورد بررسی قرار دادند. نتایج تحلیل آماری نشان داد که اکثریت دانشجویان (87 %) تصویر ذهنی از جسم منفی خود داشتند، همچنین، 4/78 % از دانشجویان فاقد اختلال خوردن و 5/21 % دارای اختلال خوردن و براساس پرسشنامه تشخیصی اختلال خوردن، 8/1 % بی اشتهایی عصبی و 8/7 % پراشتهایی عصبی داشتند و اختلال خوردن ارتباط آماری معنی داری با وضعیت اشتغال پدر و شاخص توده بدنی داشت. بنابراین نتایج نشان می دهد فراوانی اختلال خوردن تقریبا مشابه جوامع دیگر بوده و اکثریت افراد با تصویر ذهنی از جسم منفی دارای اختلال خوردن بوده، هرچند از لحاظ آماری بین تصویر ذهنی از جسم و اختلال خوردن ارتباط معنی داری وجود نداشت.\nپهلوان زاده و همکاران (1384)،در تحقیقی به بررسی "ارتباط رضایت از بدن و شاخص توده بدن" در 400 نفر از دانش آموزان دختر و پسر اصفهانی پرداختند. یافته های این تحقیق بیانگر رابطه ی معنادار بین رضایت از بدن و شاخص توده ی بدنی بود و همچنین میانگین تصویر ذهنی در دختران پائین تر از پسران بود.\nعمیدی و همکارانش (1385)، در تحقیقی به بررسی "نارضایتی از تصویر ذهنی بدنی با شاخص توده ی بدنی" در میان 384 نفر از دختران دبیرستانی در اصفهان پرداختند. یافته های تحقیق بیانگر این بود که با اینکه در مقایسه با سایر کشورها اضافه وزن و چاقی دختران مورد مطالعه کمتر بود ولی میزان رضایت از تصویر ذهنی بدن بسیار پائین بود.\nقاسمی (1386)، در تحقیقی به بررسی "عوامل موثر بر گرایش افراد به جراحی زیبایی با تأکید بر جنسیت" در نمونه 44 نفری و به روش کیفی پرداخت. نتایج تحقیق وی نشانگر این بود که احساس رضایت شخص از بدن و عاملیت رنان، نقش موثری در جراحی زیبایی شان داشت. علاوه بر این در زنان تعریف کلیشه ای از مفهوم زن و در مردان اهمیت تناسب اندام تبیین کننده ی انگیزه شان در جراحی زیبایی بود.\nفاتحی و اخلاصی (1387)، در تحقیقی با عنوان " مدیریت بدن و رابطه ی آن با پذیرش اجتماعی" به روش پیمایشی در بین 400 نفر از زنان 40-18 ساله شیراز پرداخت. نتایج نشان دهنده ی میزان توجه بالای زنان به مدیریت بدن در همه ی وجوه اعم از آرایشی، مراقبتی و... است. همچنین نشان داد که بین متغیرهای مصرف رسانه ای، پذیرش اجتماعی، پایگاه اقتصادی و اجتماعی با بدن رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد.\nطلایی و همکاران (1387)، در تحقیقی به "بررسی میزان شیوع اختلال بدشکلی در میان 500 نفر ازدانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد" پرداختند. و در تعریف اختلال بد شکلی به اشتغال ذهنی به یک نقص خیالی یا تحریف مبالغه آمیز نقص جزئی در ظاهر جسمانی اشاره کردند. یافته های تحقیق بیانگر شیوع اختلال بد شکلی در میان دانشجویان بود چرا که میزان آن از آمارهای جمعیت عمومی بالاتر بود. البته الگوی نارضایتی از بدن در دانشجویان ایرانی با الگوهای کشورهای غربی متفاوت است و بیشتر به ناحیه ی صورت مربوط است.\nذکایی (1387)، در تحقیقی "میزان رضایت جوانان از بدنشان" پرداخت. یافته های تحقیق نشان داد هر چند آزمودنی ها در همه ی مؤلفه های شاخص رضایت از بدن نمره ی بهتر از متوسط را کسب کردند ولی به طور کلی تصویر از بدن در حد متوسط است و از رضایت کامل بدنی فاصله دارد که این بیانگر دغدغه و توجه جوانان به تناسب اندامشان است.\nعسکری و همکاران (1388)، در تحقیقی به بررسی "رابطه تصویر از بدن با اختلالات تغذیه ای و توانایی کنترل هیجانی" در نمونه 145 نفری از زنان اهوازی به روش پیمایشی پرداختند. یافته های تحقیق نشان دهنده ی رابطه ی معنادار بین تنظیم هیجانی و اختلالات تغذیه ای در زنان است. بنابراین توانایی فهم و مدیریت و تنظیم هیجانها، یکی از اصول موفقیت در زندگی محسوب می شود و عدم موفقیت در تنظیم هیجانی می تواند از پیامده ای منفی از جمله اختلالات خوردن را بهمراه داشته باشد علاوه بر این یافته ها بیانگر رابطه معنادار بین اختلالات خوردن و تصویر از بدن بود.\nتحقیقات خارجی تصور از بدن\nگروه تحقیقاتی داو در سال 2004 در پژوهشی با عنوان «زیبایی نقادانه» طی بررسی 3200 زن از 10 کشور جهان در گروه سنی 18 تا 64 سال که به صورت پیمایش تلفنی انتخاب شده بودند، دریافتند که 44 درصد از زنان بر این باور هستند که زیبایی مقوله‌ای فراتر از ویژگی‌های جسمانی است (Toni,2004:p19).\nیافته‌های همین تحقیق نشان می‌دهد زنان، مفهوم زیبایی را به عنوان ویژگی‌های جسمانی ذاتی، امری کهنه و منسوخ دانسته و در عوض، موقعیت‌ها و تجربیات را به عنوان عامل توانمندساز در احساس زیبایی در نظر گرفته‌اند. از دیگر نتایج تحقیق یاد شده این است که 21 درصد از زنان با خرید محصولات زیبایی و 17 درصد از زنان با نگاه کردن به مجلات مد، زیبایی را تجربه می‌کنند (Ibid: p 9).\nهمچنین تحقیق یاد شده بیان می‌دارد «از آنجا که از یک سو دائماً در رسانه‌های جمعی مفهوم تقلیل یافته زیبایی مورد استعمال واقع می‌شود و به دیگر مؤلفه‌های آن نظیر خوشحالی، مهربانی، تعقل، عشق و درک خود، توجهی نمی¬گردد و از سوی دیگر آن کیفیت خاصی از زیبایی که در رسانه‌ها مورد تأکید قرار می‌گیرد، پدیده‌ای غیرقابل دسترسی است، بیشتر زنان، خصوصاً زنان و دختران جوان‌تر که الگوهای خود را از فرهنگ عمومی اخذ می‌کنند، دچار نوعی افسردگی و خودکم‌بینی و اعتماد به نفس پایین می‌گردند» (Etcoff, 2004: p 47).\nاز یافته‌های دیگر این پژوهش، شناسایی میزان به کارگیری محصولات مختلف آرایشی از سوی زنان به منظور احساس جذابیت بیشتر جسمانی می‌باشد. بر این اساس، دئودورانت با بیش از 82 درصد بیشترین و محصولات روشن‌کننده پوست با 9 درصد کمترین میزان استفاده را به خود اختصاص داده‌اند. محصولات مربوط به نگهداری مو، عطر و ادکلن، مرطوب کننده‌ها، محصولات مرتبط با نگهداشت صورت، محصولات رنگی و آرایشی، محصولات مرتبط با نگهداری ناخن، محصولات ضد آفتاب به ترتیب 75%، 74%، 70%، 68%، 57%، و 21% میزان استفاده را به خود اختصاص داده‌اند (Ibid: p 31).\nدر پژوهش دیگری با عنوان «زیبایی، نماد منزلت»، نتایج به دست آمده نشان دهنده این نکته است که جذابیت صورت، تفاوت‌های قابل پیش‌بینی را در ارتباطات عام و خاص ایجاد می‌کند و نیز تأثیرات و جذابیت چهره می‌تواند در ترکیب با ویژگی‌های منزلتی دیگر دچار تغییر و تعدیل گردد (Webster,1983)\nدر مطالعه‌ای دیگر با عنوان «مردان واقعی هستند، درحالی که زنان آرایش می‌شوند» زیبایی درمانی و ساخت زنانگی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرد. به لحاظ روش‌شناسی، تحقیق یاد شده بر پایه مصاحبه و مشاهده در یک دانشکده است که در آن زیبایی درمانی تدریس می‌شد (Black & Sharma,2001: p101).\nمصاحبه شوندگان، هشت نفر زن بودند که زیبایی درمانی به آنان آموزش داده می‌شد. برپایه مشاهدات انجام شده، محققان دریافتند که زیبایی درمانگرها نقش مشاور غیررسمی داشته و در حقیقت هم فعالیت عاطفی و هم فعالیت‌های مرتبط با کار روی بدن انجام می‌دهند (Ibid: p110).\nنکته کلی به دست آمده در مورد مراجعه کنندگان به سالن‌های زیبایی درمانی این بود که: «زنی که وارد این سالن‌ها می‌شود، در پی فعالیت‌های کاملاً اجتماعی است. نه تنها درمانگران، بلکه مشتریان، خودشان کاملاً به این امر مهم واقفند که رویه‌های عمل آنان باید منطبق با مقولات زنانی باشد که دائماً با آن‌ها سروکار دارند» (Ibid).\nدر بررسی انجام شده دیگری با عنوان «پروژه بدن غایب»، جراحی پلاستیک، پاسخی به چهره‌های بدمنظر تلقی گردیده است. محقق در این بررسی، طی مدت 4 ماه با 20 نفر از زنانی که عمل جراحی آرایشی انجام داده‌اند مصاحبه نموده است. همه مصاحبه شوندگان سفیدپوست و ساکن جنوب غرب انگلستان بودند. گروه سنی آنان بین 23 تا 50 سال بوده و همگی به صورت پاره وقت یا تمام وقت شاغل بوده‌اند (Gimlin,2006: p 704).\nنتایج به دست آمده از بررسی مذکور حاکی از آن است که توسل جستن به جراحی زیبایی پس از چندین مرتبه تلاش در به کارگیری رویکردهای عملی گوناگون به منظور از بین بردن تجربیات بدنی مشکل‌ساز اتفاق افتاده است؛ بدین معنا که زنان پس از این که از اصلاحات مورد نظر در صورت و اندام‌های خود ناامید گردیده‌اند، تصمیم به انجام اعمال جراحی زیبایی گرفته‌اند.(Ibid:p705)\nبسیاری از توصیفات صورت گرفته از سوی مصاحبه‌شوندگان منعکس کننده مفهوم «قیافه ناجور اجتماعی» می‌باشد که در نتیجه آن بین «خود» و «بدن» فاصله ایجاد می‌گردد (Ibid: p708).\nمصاحبه‌شوندگان در بررسی یاد شده بر این باورند که در نتیجه نوع نگاه‌های صورت گرفته به آن‌ها و قضاوت‌های اعمال شده نسبت به آنان، احساس تألم و ناراحتی نموده‌اند. افراد یاد شده، احساس ناراحتی موجود در خود را نوعی «آگاهی از خود» تلقی نموده‌اند. پژوهشگران در نهایت با جمع‌بندی نظرات مصاحبه شوندگان بیان می‌دارند: «بدنی که دارای ظاهری ناجور است به صورت «دیگری» تجربه می‌شود و هر تلاشی برای از بین بردن ناسازگاری در قیافه را می‌توان به عنوان کوششی در راستای اتحاد «بدن» و «خود» تفسیر نمود» (Ibid: p705).\nبر مبنای تحقیقی از «جونز والاس»، افرادی که به خاطر موانعی چون طبقه اجتماعی، فقر اقتصادی و... قادر به تأمین چنین استانداردهایی نیستند، دچار بحران هویتی، عدم کفایت و ضعف اعتماد به نفس میشوند. فرهنگِ مصرفی، انسان‌ها را تشویق می‌کند تا پوست، مخصوصاً پوست زنانه را به گونه‌ای تلقی کنند که لازم است همواره به منظور حفاظت در برابر گذر زمان روی آن کار مداوم صورت پذیرد تا بدین ترتیب، پوست بتواند ویژگی تفاوت جنسیتی خود را حفظ نماید (Ahmed,2001: p11).\nبدن نقش واسطی را بین مصرف و هویت فرد ایفاء می‌کند و به مکان اصلی نمایش تفاوت‌ها تبدیل گردیده است. فرهنگ مصرفی، منابع فرهنگی و نمادین بسیاری را برای مدسازی شخصی در اختیار افراد قرار می‌دهد که بدن برای آن‌ها اهمیت دارد (ذکایی، 1386: ص 123 به نقل از1996, Turner).\nفیتزسیمونز و باردون کان (2011) در پژوهش خود به این نتیجه رسیدند که بین نظارت بدن و نگرانی‌ها درباره شکل و وزن بدن روابط متقابلی وجود دارد و این دو بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند؛ به این معنی که افراد با نگرانی بیشتر نسبت به ظاهر و وزن خود، به‌طور مداوم بر بدن خود نظارت می‌کنند و متقابلاً افرادی که درنتیجه گرایش به استانداردهای فرهنگی بدن، نظارت بدنی مداومی را اعمال می‌کنند، نگرانی بیشتری درباره وزن و ظاهر بدن خود دارند.\nمحققان دریافته اند که بین تصویر بدنی منفی با نارضایتی عمومی از بدن و احساس جذاب نبودن، ترس از ارزیابی منفی، مشکلات بین فردی، عملکرد ضعیف جنسی، مشغولیت ذهنی نسبت به ظاهر، و اعتماد به نفس پایین همبستگی وجود دارد (بنت کورتن، 1982؛ هار تر و همکاران، 1992؛ ریکاردسون و همکاران، 2000؛ بوید، 2002؛ لوین و پیران، 2004؛ اسملک، 2004؛ یداللهی باستانی، 1391).\nپرسشنامه چندبعدی نگرش فرد در مورد تصویر بدنی خود MBSRQ از 69 گویه و 10 خرده مقیاس ارزیابی ظاهر (7 سوال)، گرایش ظاهر (12 سوال)، ارزیابی تناسب (3 سوال)، گرایش تناسب (13 سوال)، ارزیابی سلامت (6 سوال)، گرایش سلامت (8 سوال)، گرایش بیماری (5 سوال)، رضایت بدنی (2 سوال)، وزن ذهنی (2 سوال) و دلمشغولی با (اضافه) وزن (4 سوال) تشکیل شده است که به منظور ارزیابی نگرش افراد درباره ابعاد تصویر بدنی خود بکار می رود.\nمدیریت بدن تصور از بدن\nتاریخ: یکشنبه , 02 آبان 1400 (03:33)


اپاندیموما – سایت شخصی دکتر نوراله اشراقی\nتوسط در بیماری های کودکان\nاپاندیموما سومین نوع شایع تومور مغزی در کودکان است که تقریباً 10 درصد از نئوپلاسم‌های اولیه سیستم اعصاب مرکزی را در برمی‌گیرد. این یک تومور نورواپیتلیال است که ممکن است در پوشش اپندیمال سیستم بطنی یا کانال مرکزی نخاع یا اطراف آنها را ایجاد شود. اپاندیموما سه بخش مجزا شامل ستون فقرات، مغز خلفی و بالای چادرینه را میتواند درگیر کند. حدود دوسوم اپاندیموما در ناحیه مغز خلفی ایجاد می‌شوند. با انجام عمل جراحی و رادیوتراپی، میزان بقای 5 ساله بین 50 تا 81 درصد گزارش شده است. پیش‌آگهی فردی به سن، میزان رزکسیون و به طور فزاینده‌ای به متغیرهای بیولوژیکی فرد بستگی دارد. نقش شیمی درمانی برای نوزادان و بیماران مبتلا به بیماری‌ها پس از عمل در حال بررسی است.\nبا وجود اینکه تومورهای مغزی در کودکان چندان رایج نیست اما اپاندیموما از رایج‌ترین انواع سرطان مغز بین کودکان به شمار می‌رود. این نوع از تومورها می‌تواند در مغز، مخچه و یا نخاع رشد کند و بسته به محل ایجاد آن زیر نظر پزشک درمان می‌شود\nدر این بیماری، سلول‌های سرطانی بدخیم در بافت مغز و نخاع ایجاد می‌شوند. مغز عملکردهای حیاتی بدن مانند حافظه و یادگیری، هیجانات و حس‌ها (شنوایی، بینایی، بویایی، چشایی و لامسه) را کنترل می‌کند. نخاع از باندل‌های فیبرهای عصبی که از بیشتر قسمت‌های بدن به وسیله عصب‌ها به مغز متصل می‌شود ساخته شده است. اپاندیموما در کودکان از سلول‌های اپاندیمال در بطن‌ها و مجرای مغزی - نخاعی ایجاد می‌شود. سلول‌های اپاندیمال، مایع مغزی نخاعی را تولید می کنند.\nعلت ایجاد بسیاری از انواع تومورهای مغزی در کودکان هنوز ناشناخته است. علائم و نشانه‌های اپندیمومای کودکان در همه کودکان یکسان نیستند. علائم و نشانه‌های این بیماری به موارد زیر بستگی دارند:\nاین علائم و نشانه‌ها ممکن است به دلیل ابتلا به اپاندیموما یا بیماری‌های دیگر ایجاد شوند. اگر کودک شما هر یک از علائم زیر را دارد به پزشک مراجعه کنید:\nسر دردهای مکرر\nدرد و خشک‌شدگی گردن\nعدم تعادل یا اختلال در راه رفتن\nاختلال در ادرار کردن\nگیجی و تحریک‌پذیری\nسازمان جهانی سلامت WHO تومورهای اپاندیموما را به 5 گروه تقسیم می‌کند:\nساب اپاندیموما (گرید 1)\nاپندیمومای میگزوپاپیلاری (گرید 1)\nاپاندیموما (گرید 2)\nاپاندیموما (RELA fusion–positive ependymoma)\nاپندیمومای آناپلاستیک (گرید 3)\nدرجه تومور بیان‌کننده شدت ناهنجاری سلول‌های سرطانی در زیر میکروسکوپ و سرعت رشد و گسترش تومور است. سلول‌های سرطانی با گرید پایین (گرید 1) بیشتر از سلول سرطانی گرید بالا (گرید 2 و گرید 3) شبیه به سلول‌های سالم هستند. این سلول‌ها نسبت به سلول‌های سرطانی گرید 2 و گرید 3 با سرعت کمتری تمایل به رشد و گسترش دارند.\nآزمایش‌هایی که برای بررسی مغز و نخاع به کار برده می‌شوند برای تشخیص اپندیمومای دوران کودکی نیز به کار برده می‌شوند. آزمایش‌ها و فرایندهای زیر ممکن است برای تشخیص این بیماری به کار برده شوند:\nمعاینه فیزیکی و بررسی سوابق پزشکی: معاینه بدن برای بررسی علائم عمومی سلامتی مانند بررسی علائم بیماری‌ها مانند برآمدگی‌ها یا هر چیز غیرطبیعی دیگر. سوابق پزشکی بیمار شامل عادات و بیماری‌ها و اقدامات درمانی که بیمار در گذشته داشته یا انجام داده است می‌شود.\nمعاینه مغز و اعصاب: یک سری سؤال و آزمایش برای بررسی عملکرد مغز، نخاع و عصب‌ها پرسیده شده و انجام می‌شود. در این معاینه وضعیت روانی بیمار، هماهنگی و توانایی وی در راه رفتن، سلامت عضلانی، حس‌ها و واکنش‌های بدن مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. به این آزمایش‌ها معاینه مغز و اعصاب نیز گفته می‌شود.\nام آر آی (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی) با گادولینیوم: ام آر آی فرایندی است که در آن از مغناطیس، امواج رادیویی و یک کامپیوتر برای گرفتن عکس‌های دقیق از داخل مغز و نخاع استفاده می‌شود. ماده‌ای به نام گادولینیوم در ورید تزریق شده و در خون جریان می‌یابد. گادولینیوم سلول‌های سرطانی را جمع کرده و آنها را با رنگ روشن‌تر در عکس مشخص می‌کند. به این فرایند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی هسته (ان ام آر ای) نیز گفته می‌شود.\nلومبار پانکچر: این فرایند برای جمع‌آوری مایع مغزی نخاعی از ستون فقرات به کار برده می‌شود. در این فرایند یک سوزن بین استخوان‌های ستون فقرات قرار داده می‌شود و نمونه مایع مغزی نخاعی به وسیله آن جمع‌آوری می‌شود. نمونه مایع مغزی نخاعی در زیر میکروسکوپ بررسی شده و علائم سلول‌های سرطانی مشخص می‌شود. این نمونه ممکن است برای بررسی میزان پروتئین و گلوکوز موجود در آن نیز مورد بررسی قرار گیرد. پروتئین بیش از حد طبیعی و گلوکوز کمتر از مقدار مجاز می‌تواند نشانه وجود تومور باشد. به این فرایند ال پی یا تپ ستون فقرات نیز گفته می‌شود.\nبیمار به حالت خم شده روی یک تخت دراز می‌کشد. سپس قسمت کوچکی از پایین کمر بیحس شده و سوزن ستون فقرات (یک سوزن بلند و نازک) در قسمت پایینی ستون فقرات قرار داده می‌شد تا مایع مغزی نخاعی را بکشد (مایه مغزی نخاعی در شکل با رنگ آبی نشان داده شده است). مایع جمع‌آوری شده برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می‌شود.\nاگر آزمایش‌های تشخیصی نشان‌دهنده احتمال وجود تومور باشند می‌توان با برداشتن قسمتی از جمجمه و استفاده از یک سوزن برای برداشتن نمونه بافت مغز، فرایند بایوپسی را انجام داد. یک متخصص پاتولوژی بافت را زیر میکروسکوپ بررسی کرده تا بتواند پی به وجود سلول‌های سرطانی ببرد. اگر سلول‌های سرطانی وجود داشته باشند، پزشک در هنگام انجام عمل جراحی هر مقدار که بتواند از تومور برمی‌دارد.\nاسترئوتاکسیStereotaxy : با کمک دستگاههای پیشرفته و برنامه کامپیوتری محل دقیق تومور در داخل مغز مشخص شده و با سوزن مخصوص و از طریق حفره‌ای کوچک که در جمجمه ایجاد شده قسمتی بسیار کوچک از مغز برای بررسی برداشته می‌شود.\nزمانی که بافت مغز برداشته شد ممکن است آزمایش زیر روی آن انجام شود:\nایمونوهیستوشیمی: آزمایشی است که در آن از آنتی‌بادی‌ها برای بررسی برخی آنتی‌ژن‌ها در نمونه بافت استفاده می‌شود. آنتی‌بادی معمولاً با مواد رادیواکتیو یا رنگ که باعث روشن شدن رنگ بافت در زیر میکروسکوپ می‌شد ارتباط دارد. این نوع آزمایش ممکن است برای تشخیص تفاوت بین گلیوما ساقه مغز و بقیه تومورهای مغزی به کار برده شود.\nغالباً ام آر ای پس از برداشتن تومور انجام می‌شود تا مشخص شود که آیا تومور باقی مانده است یا نه.\nجراحی اصلی‌ترین راه درمان بیماران با اپاندیموما می‌باشد. اهداف جراحی شامل برداشت کامل تومور (یا حداکثر برداشت مطمئن بدون آسیب عصبی) و تشخیص بافتی می‌باشد. وسعت و میزان برداشت تومور بستگی به محل و میزان تهاجم به بافت مغز دارد.بر اساس گزارشات مختلف در بالغین و اطفال میزان رزکسیون در تومورهای سوپراتنتوریال از ۲۵ تا ۹۳ درصد و برای اینفراتنتوریال از ۵ تا ۷۲ درصد می‌باشد . علت کاهش موفقیت در برداشتن تومور در اینفراتنتوریال، تهاجم این تومور به ساقه مغز می‌باشد اگر تومور از سقف بطن ۴ منشا گرفته باشد امکان برداشت کامل بیشتر است ولی اگر از کف بطن و ساقه مغز منشاء گرفته باشد(دو سوم موارد از کف بطن) امکان برداشت کامل وجود نخواهد داشت. لذا با وجود گرید نسبتا پایین این نوع تومور (گرید ۲) میزان عود در آن بیشتر می‌باشد چون امکان برداشت کامل وجود ندارد.\nنقش آندوسکوپ در اپاندیموم درمان هیدروسفالی و بیوپسی از ضایعه می‌باشد.\nنقش رادیوتراپی و شیمی درمانی در اپاندیموم: درمان تکمیلی اصلی بعد از جراحی , رادیوتراپی می‌باشد ولی انجام آن در کودکان کمتر از 3 سال به دلیل رشد مغز ممنوع می باشد لذا سن نقش اصلی در پیش آگهی این تومور دارد. شیمی درمانی در درمان این تومور هیچ نقش ثابت شده‌ای ندارد و فقط در اطفال کمتر از 3 سال استفاده می‌گردد که نقش ثابت شده‌ای در درمان ندارد .\nعوامل موثر در پیش آگهی بیماران:\nپیش‌آگهی (احتمال بهبودی) و روش‌های درمانی به موارد زیر بستگی دارد:\nتومور در چه قسمتی از سیستم اعصاب مرکزی ایجاد شده است.\nآیا تغییرات خاصی در ژن‌ها یا کروموزوم‌ها ایجاد شده است.\nآیا سلول‌های سرطانی پس از انجام عمل جراحی برای برداشتن تومور باقی مانده‌اند.\nسن کودک در زمان تشخیص وجود تومور\nمیزان گسترش سرطان به قسمت‌های دیگر بدن و نخاع\nاین که تومور تازه تشخیص داده شده است یا دوباره ایجاد شده است (عود کرده است).\nپیش‌آگهی همچنین به نوع و میزان پرتو درمانی بستگی دارد.\nتومور اطفال تومور کودکان تومور مغزی اطفال جراحی مغز دکتر اشراقی سرطان مغزی


بازی مسابقه ماشینی اندروید\nدانلود Vertigo racing 1.0.2 بازی مسابقه ماشینی اندروید UPDATE 14 مهر 95 251 بازدید بدون دیدگاه اندروید , بازی , پیشنهاد ویژه , ماشینی دانلود Vertigo racing 1.0.2 بازی مسابقه ماشینی اندروید\nVertigo racing یک بازی کلاسیک و جدیدی را تجربه کنید. ماشین و راه خود را برای ورود به مسابقه انتخاب کنید و بدون تصادف مسابقه را به پایان برسانید. در مکان های زیبا در این بازی اندروید مثل جادهای کوهستانی و برفی و با لذت بردن از طبیعت رانندگی کنید. بستن کمربند ایمنی و گام به گام بر روی گاز فشار دادن، برای سرعت بخشیدن به ماشین خود را فراموش نکنید. مانورهای خطرناک، اجتناب از موانع نیز از وظایف شما می باشد. رنگ اتومبیل را نیز به میل خود انتخاب کنید. ماشین های این بازی به دوران قدیم برمیگردد و رانندگی بسیار هیجان انگیز خواهد بود. در ادامه ملب تصاویری از محیط بازی قابل مشاهده می باشد. دارای امتیاز 5 از 5 در گوگل پلی می باشد. هم اکنون می توانید این بازی زیبا را از وب سایت پارسی دانلود دریافت نمایید.