پیامبر در مورد احترام به بزرگترها چه فرموده است - ❤ اسک 98\nپیامبر در مورد احترام به بزرگترها چه فرموده است\nپیامبر در مورد احترام به بزرگترها چه فرموده است را از سایت اسک 98 دریافت کنید.\nخود «بزرگسالی» و «سن بالا» در فرهنگ دینی ما احترام دارد. اینسخن پیامبر خدا(ص) است: «من عرف فضل کبیر لسنه فوقره، آمنه الله تعالیمن فزع یوم القیامه»; (همان).\nهر کس فضیلت و مقام یک «بزرگ» را به خاطر سن و سالشبشناسد و او را مورد احترام قرار دهد، خدای متعال او را از هراس ونگرانی روز قیامت ایمن میدارد.\nاحترام به بزرگترها و ترحم و مهربانی نسبتبه کوچکترها، ازدستورالعملهای اخلاقی اسلام است و کانون خانوادهها را گرم و مصفامیسازد و این، توصیه امام صادق(ع) است که فرمود:\n«لیس منا من لم یوقر کبیرنا و لم یرحم صغیرنا»; (همان ص ۱۳۸)\nکسی که بزرگ ما را احترام نکند و کوچک ما را مورد شفقت وعطوفت قرار ندهد، از ما نیست.\nاگر جوانان قدر پیران را نشناسند و به جایگاه آنان حرمت ننهند،هم رشتههای عاطفی پیوندهای انسانی از هم گسسته میشود، هم ازرافت و عاطفه و تجربه سالخوردگان محروم میشوند، هم نشانهبیتوجهی خود به ارزشها را امضا کردهاند. حضرت علی(ع) در یکی ازسخنان خویش، ضمن انتقاد از اوضاع زمانه و ناهنجاریهای رفتاریمردم، از جمله بر این دو مساله تاکید میفرماید: 1- بیاحترامیکوچکترها نسبتبه بزرگترها 2- رسیدگی نکردن توانگران بهنیازمندان:\n«انکم فی زمان ... لا یعظم صغیرهم کبیرهم و لا یعول غنیهم فقیرهم»;(همان).\nشما در زمانهای به سر میبرید که کوچک به بزرگ تعظیم و تکریمنمیکند و ثروتمند، به فقیر رسیدگی نمیکند!\nسالمندان به طور عموم، از احترام برخوردارند. اگر پدر و مادرباشند که این وظیفه، سنگینتر و مسؤولیت مضاعف است. قرآن کریماز تندی و پرخاش نسبتبه پدر و مادر پیر نهی میکند و به سخن نیکو لحن شایسته و خضوع و تواضع و گستردن بال رافت در برابر آنان وخیرخواهی و دعا در حق آنان دعوت میکند.\n«اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قللهما قولا کریما، واخفض لهما جناح الذل من الرحمه و قل رب ارحمهما کما ربیانیصغیرا»; اسرا ء آیه ۲۳و۲۴\nهر گاه یکی از آن دو (پدر و مادر) یا هر دو نزد تو به سن پیری وسالمندی رسیدند، به آنان اف مگو، آنان را طرد مکن و به آنان سخنکریمانه بگو و بال فروتنی را از روی رحمت و شفقت برای آنانبگستر، و بگو: پروردگارا! همان گونه که مرا در خردسالیام تربیتکردند، تو نیز بر آنان رحمت آور.\nادب و احترام نسبتبه پدر و مادر بزرگسال، آن است که: آنان را بهاسم، صدا نکنی، به احترامشان برخیزی، از آنان جلوتر راه نروی، باآنان بلند و پرخاشگرانه سخن نگویی، نیازهایشان را برآوری،خدمتگزاری به آنان را وظیفهای بزرگ بدانی و از آنان در سن کهولت وپیری مراقبت کنی.\nدر حدیث است که امام باقر(ع) فرموده است: پدرم به مردینگریست که همراه پسرش راه میرفتند و پسر به بازوی پدرش تکیهداده بود. پدرم تا زنده بود، با آن جوان (به خاطر این بیحرمتی نسبتبهپدرش) صحبت نکرد. بحارالانوارجلد۷۱\nبه همان اندازه که آزردن آنان و «عاق» شدن، حرام و نکوهیده استو از آن نهی شده است، دل به دست آوردن و جلب رضایت و نیکی بهآنان سفارش شده است و این خدمتگزاری، سبب بهشتی شدن فرزندانبه شمار آمده است.\n«ابراهیم بنشعیب» گوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: پدرم بسیارپیر و سالخورده و ناتوان شده است. هر گاه حاجتی داشته باشد او رابرمیداریم و بر دوش میکشیم. حضرت فرمود: «ان استطعت ان تلی ذلکمنه فافعل و لقمه بیدک، فانه جنه لک غدا»; اگر بتوانی عهدهدار کارهای اوشوی چنین کن، حتی با دستانت لقمه در دهان او بگذار، که این فردایقیامت، برای تو بهشت (یا سپر از آتش: جنه) خواهد بود.\n«وقروا کبارکم، یوقرکم صغارکم»;غررالحکم\n«بروا آباءکم، یبرکم ابناؤکم»; بحارالنوار جلد ۷۱\nاین دقیقا برداشت محصول، از زراعتی است که انسان با رفتارشدر زمین دل و لوح جان کودکان انجام میدهد.\nدهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر.\n***جای سالمندان، پیش از آنکه در «آسایشگاه»ها و «سرای سالمندان»باشد، کانون گرم و بامحبتخانههاست، تا چراغ خانه روشن بماند ومحور تجمع و الفت افراد گردند. و از اندیشه آنان نیز استفاده شود.بالاخره آنان، حاصل یک عمر، تجربه و چشیدن سرد و گرم روزگارندو میتوانند «مشاور» خوبی در تصمیمگیریهای زندگی باشند.\nو چه نیکو سروده است ملکالشعرای بهار:\nسحرگه به راهی یکی پیر دیدم.\nسوی خاک، خم گشته از ناتوانی.\nبگفتم: چه گم کردهای اندرین ره؟\nبگفتا: جوانی، جوانی، جوانی.\nخداوند در قرآن سعادت و شقاوت انسان را بسته به اعمال او می‌داند و برای هر یک از اعمال انسان درجه و مرتبه‌ای قرار داده است: «برای هر یک برابر اعمالی که انجام داده اند درجاتی است، که پروردگار تو از آنچه می کنند غافل نیست.»(انعام/132)\nامام باقر(ع) در مورد مؤمنان برخوردار از جایگاه والای بهشتی می‌فرماید: «اگر مؤمنی چهار ویژگی در خود داشته باشد خداوند او را در بالاترین و شریف‌ترین جایگاه قرار خواهد داد: کسی که یتیمی را پناه داده و بر او پدرانه نظر افکند، کسی که ضعیفی را مورد ترحم قرار دهد و در حد کفایت به او کمک کند، کسی که به والدین خود انفاق و با آنان مدارا کند، و آن که به ایشان نیکی کرده و از نگران ساختن آنها اجتناب نماید».\nیکی از پیامدهای نیک احترام به والدین، همنشینی با نیکان در آخرت است. بزرگترین آرزو و خواسته اهل ایمان، همنشینی با «ابرار» چه در دنیا و چه در آخرت است. آنان از خدا می‌خواهند که با نیکان بمیرند و با ایشان محشور شوند: «پروردگارا! گناهان ما را بیامرز و زشتی‌های ما را بپوشان و ما را با نیکان بمیران».\nکسی که به خدا ایمان داشته باشد، برای جلب رضایت خدای متعال و برخورداری از فضل و رحمت الهی تمام سعی و تلاش خود را به کار می‌گیرد و با اعمال شایسته، راه رسیدن به رستگاری را می‌پیماید. یکی از آن اعمال نیک، احترام به پدر و مادر است که سعادت آخرت و همنشینی با نیکان را به‌دنبال خواهد داشت.\nپیامبر اکرم(ص) در بیان نیکی به پدر و مادر و نتیجه آن در آخرت و روز قیامت می‌فرماید: «کسی که برای پدر و مادرش حج انجام دهد و یا بدهکاری آنها را بپردازد، خداوند او را در روز قیامت با نیکان بر می‌انگیزد».\nانسان موجودی است که همیشه به خداوند محتاج است و همواره در تمام کارها باید به او متوسل شود و از او کمک بخواهد. دعا بهترین وسیله ارتباط بین خدا و انسان است. خداوند بزرگ بندگان خود را به دعا کردن سفارش کرده و وعده استجابت به آنان داده است. چنانکه درسوره بقره می‌فرماید: «دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم».\nالبته خداوند متعال برای دعا و استجابت آن و همچنین برای درخواست‌کنندگان آن شرایطی قرار داده است که باید به آن شرایط عمل کرد. در این رابطه پدر و مادر از جمله کسانی هستند که دعایشان در حق فرزندان خوش رفتار مستجاب می‌شود.\nدر اهمیت دعا برای فرزندان همین بس که حضرت امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه، دعای 25 را به فرزندان خود اختصاص می‌دهد و از خداوند نیک بختی آ نها را می‌خواهد.\nامام صادق(ع) در اهمیت دعای والدین در حق فرزندان می‌فرماید: «خداوند دعای سه کس را رد نخواهد کرد: دعای پدر در حق فرزند در هنگام نیکی به او، دعای پدر بر ضد فرزند (نفرین) هنگامی که مورد عاق او واقع شود و دعای مظلوم بر ظالم».\nوالدین از نظر اخلاقی و تربیتی بر فرزندان خود تأثیر زیادی دارند. پدر و مادر اولین کسانی هستند که فرزندان در تمام مراحل زندگی، آنها را به عنوان الگوی خود قرار می‌دهند.\nبنابراین کسی که انتظار ادب و معرفت و حق‌شناسی از فرزندانش دارد، باید همین حالت را نسبت به پدر و مادر خودش و بزرگترها نشان دهد، تا کوچکترها هم از او بیاموزند. اگر کسی پدر و مادرش را احترام کرد نتیجه آن را در احترام فرزندانش به خود خواهد دید. اگر فرزند ببیند که پدر و مادرشان نیکی به والدین را سرلوحه زندگی خود قرار داده‌اند و به آن اهتمام می‌ورزند، او هم نسبت به آنان چنین خواهد کرد.\nامام صادق(ع) می‌فرماید: «به پدرانتان نیکی کنید تا فرزندانتان به شما نیکی کنند.» (بحارالانوار/ج71/ص65)\nموجب نیکی فرزندان:\nخداوند انسان را به عنوان با ارزش‌ترین گوهر وجود خلق کرد، به او معرفت عطا کرد و میوه محبت و دوستی را در دلش به بار نشاند و خانواده را مکانی امن برای پرورش و آرامش او قرار داد.\nاز مهم‌ترین تکالیفی که در قرآن به آن سفارش فراوان شده و در آموزه‌های اسلامی نیز به عنوان یک فضیلت اخلاقی شناخته شده است؛ احسان و احترام به پدر و مادر است چنان که خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: جز خداوند یگانه را پرستش نکنید و به پدر و مادر احسان کنید.(بقره/83)\nمنبع مطلب : shaghaygh62.blogfa.com\nمدیر محترم سایت shaghaygh62.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.\nاحترام به بزرگ‌ترها؛ نشانه فرهنگ و تمدن\nآیت‌الله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولی‌فقیه در لرستان، در گفت‌وگو با ایکنا از لرستان، یکی‌از اصول سبک زندگی دینی را احترام به بزرگ‌ترها برشمرد و با بیان این‌که هرچند در اسلام معیار برتری تقواست، اظهارکرد: اما یکی‌از کمالات و ملاک‌ها بزرگ‌تر بودن است.\nوی افزود: گاهی کسی استاد است و بزرگ تلقی می‌شود، پدر و مادر بزرگ هستند معلم بزرگ است، بزرگی گاهی به احسان است و گاهی بزرگی به سن و سال است.\nآیت‌الله میرعمادی ادامه داد: اسلام یک روش را به ما یاد داده که به بزرگ‌ترها را احترام کنیم زیرا آن‌ها خدا را بیشتر عبادت کرده‌اند و به کوچک‌ترها نیز احترام کنیم چون آن‌ها کمتر گناه کرده‌اند.\nاحترام به بزرگ‌ترها؛ موجب تقرب و نزدیکی به خداوند متعال\nنماینده ولی‌فقیه در لرستان با اشاره به این‌که احترام به بزرگ‌ترها آثار و فواید فراوانی را به همراه دارد، اظهارکرد: احترام به بزرگ‌ترها موجب تقرب و نزدیکی به خداوند متعال است.\nامام جمعه خرم‌آباد با تاکید بر این‌که احترام به بزرگ‌ترها باعث استحکام نظام خانواده می‌شود، ادامه داد: بزرگ‌تر خانواده عمود خانواده و چراغی روشن برای خانواده است اگر بزرگ‌ترها را احترام کنیم انس و مودت در خانواده بیشتر می‌شود.\nاین مفسر قرآن‌کریم با بیان این‌که احترام به بزرگ‌ترها دارای اثرات دنیوی و اخروی است، اضافه کرد: در حدیثی آمده است که اگر کسی به بزرگ‌تر احترام بگذارد خداوند او را از ترس روز قیامت حفظ می‌کند.\nاحترام به بزرگترها نشانه ادب و حق شناسی است\nوی با بیان این‌که بزرگ‌ترها سردی و گرمی روزگار را چشیده و حاصل یک عمر هستند، احترام به بزرگ‌ترها را احترام به تجربه و پیشکسوتان برشمرد و خاطرنشان کرد: احترام به بزرگ‌ترها نشانه ادب و حق‌شناسی است این در حالی‌است که در روایات تاکید فراوانی به احترام به بزرگ‌ترها شده است.\nآیت‌الله میرعمادی با بیان این‌که ما امروز می‌بینیم برخی خانواده‌ها جای بزرگت‌رها را در سرای سالمندان قرار دادند، اظهارکرد: جای بزرگ‌ترها در سرای سالمندان نیست بلکه در قلب شماست.\nنماینده ولی‌فقیه در لرستان با اشاره به حدیثی از پیامبر اکرم(ص) که فرموده است: «خیر و برکت همراه با بزرگ‌ترهای شماست»، ادامه داد: در حدیث دیگری آمده است که بزرگ در خانواده مثل یک پیامبر در میان امت است حال باید دانست که اگر یک پیامبر در میان امت باشد چه‌قدر اهمیت دارد.\nامام جمعه خرم‌آباد تصریح کرد: در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است که آن کسی‌که به بزرگ‌ترها احترام نمی‌کند و به کوچک‌ترها رحم نمی‌کند از ما نیست، کمااینکه بزرگ‌ترها چراغ روشنی بخش خانواده‌ها و محور همدلی هستند و موجب محبت و الفت می‌شوند.\nوی با بیان این‌که بزرگ‌ترها را به خاطر سن و سال احترام بگذاریم، اظهارکرد: اگر به بزرگ‌ترها احترام گذاشته شود قطعاً معنویت در جامعه حاکم می‌شود، در ایام عید در مصاحبه‌های خانه سالمندان، می‌بینیم که مادر هفتاد ساله اشک می‌ریزد و می‌گوید دوست داشتم فرزندم در کنار من باشد.\nآیت‌الله میرعمادی ادامه داد: خداوند متعال در قرآن‌کریم و در آیات ۲۳ و ۲۴ سوره اسراء به فرزندان سفارش می‌کند موقعی که پدر و مادر پیر شدند، آن‌ها را احترام کنید و به پدر و مادر پیر خود حتی «اف» نگویید، آن‌ها را نرنجانید و بزرگوارانه با پدر و مادر برخورد کنید.\nنماینده ولی‌فقیه در لرستان، ادب و احترام به بزرگ‌ترها را نشانه فرهنگ و تمدن دانست و خاطرنشان کرد: احترام به بزرگ‌ترها اثر وضعی دارد اگر به بزرگ‌ترها احترام کنیم فرزندان‌مان به ما احترام می‌کنند.\nمدیر محترم سایت lorestan.iqna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.\nنعمت وجود بابرکت آنان، اغلب تا هستند، ناشناخته است. وقتیبه جایگاه حساس و مهم و نقش کارگشای آنان پی میبرند که از دستبدهند. چه بسیار اختلافها و قهرها و نزاعهای خانوادگی که پس ازدرگذشت «بزرگ خاندان» چهره نشان میدهد و چه بسیار رابطهها ورفت و آمدها که قطع میشود، یا به سردی میگراید، و علت آن فقط ازدنیا رفتن محوری است که مایه دلگرمی، امید، انس و معاشرت فامیلاست.\nرسول خدا(ص) فرمود: «البرکه مع اکابرکم» برکت و خیر ماندگار، همراه بزرگترهای شماست.\nدر سخن دیگر فرمود: «الشیخ فی اهله کالنبی فی امته» پیرمرد در میان خانوادهاش، همچون یک «پیامبر» در میان امتشاست.\nاین اشاره به همان نقش محوری، فروغبخشی، صفاآوری، هدایتو ارشاد، تجمع و الفت است که در وجود آنان نهفته است. پس اگربزرگترها در فامیل و خانواده، چراغ روشنیبخش و محور وحدت وهمدلی و عامل انس و ارتباط و رفت و آمدهای خانوادگیاند، باید اینجایگاه، محفوظ بماند و مورد حراست و تقویت قرار گیرد.\nرعایت ادب و مقتضای حقشناسی نسبتبه عمری تلاشصادقانه و ایثارها، گذشتها، دلسوزیها و سوختن و ساختنها که بزرگاناز خود نشان دادهاند، آن است که در خانوادهها مورد تکریم قرار گیرند،عزیز و محترم باشند، به آنان بیمهری نشود، خاطرشان آزرده نگردد،به توصیهها و راهنماییهایی که از سر سوز و تجربه میدهند، بیاعتنایینشود.\nخود «بزرگسالی» و «سن بالا» در فرهنگ دینی ما احترام دارد. اینسخن پیامبر خدا(ص) است: «من عرف فضل کبیر لسنه فوقره، آمنه الله تعالیمن فزع یوم القیامه» هر کس فضیلت و مقام یک «بزرگ» را به خاطر سن و سالشبشناسد و او را مورد احترام قرار دهد، خدای متعال او را از هراس ونگرانی روز قیامت ایمن میدارد.\nاحترام به بزرگترها و ترحم و مهربانی نسبتبه کوچکترها، ازدستورالعملهای اخلاقی اسلام است و کانون خانوادهها را گرم و مصفامیسازد و این، توصیه امام صادق(ع) است که فرمود: (لیس منا من لم یوقر کبیرنا و لم یرحم صغیرنا»\nاین سخن را نیز از علی(ع) به یاد داشته باشیم که فرمود: (یکرم العالم لعلمه و الکبیر لسنه» دانشمند را به خاطر علمش و بزرگسال را به خاطر سن او، بایداحترام کرد.\nاگر جوانان قدر پیران را نشناسند و به جایگاه آنان حرمت ننهند،هم رشتههای عاطفی پیوندهای انسانی از هم گسسته میشود، هم ازرافت و عاطفه و تجربه سالخوردگان محروم میشوند، هم نشانهبیتوجهی خود به ارزشها را امضا کردهاند. حضرت علی(ع) در یکی ازسخنان خویش، ضمن انتقاد از اوضاع زمانه و ناهنجاریهای رفتاریمردم، از جمله بر این دو مساله تاکید میفرماید: 1- بیاحترامیکوچکترها نسبتبه بزرگترها 2- رسیدگی نکردن توانگران بهنیازمندان: (انکم فی زمان ... لا یعظم صغیرهم کبیرهم و لا یعول غنیهم فقیرهم» شما در زمانهای به سر میبرید که کوچک به بزرگ تعظیم و تکریمنمیکند و ثروتمند، به فقیر رسیدگی نمیکند!\nفرمان خداوند، چنین است: (اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قللهما قولا کریما، واخفض لهما جناح الذل من الرحمه و قل رب ارحمهما کما ربیانیصغیرا» هر گاه یکی از آن دو (پدر و مادر) یا هر دو نزد تو به سن پیری وسالمندی رسیدند، به آنان اف مگو، آنان را طرد مکن و به آنان سخنکریمانه بگو و بال فروتنی را از روی رحمت و شفقتبرای آنانبگستر، و بگو: پروردگارا! همان گونه که مرا در خردسالیام تربیتکردند، تو نیز بر آنان رحمت آور.\nدر حدیث است که امام باقر(ع) فرموده است: پدرم به مردینگریست که همراه پسرش راه میرفتند و پسر به بازوی پدرش تکیهداده بود. پدرم تا زنده بود، با آن جوان (به خاطر این بیحرمتی نسبتبهپدرش) صحبت نکرد.\nابراهیم بنشعیب» گوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: پدرم بسیارپیر و سالخورده و ناتوان شده است. هر گاه حاجتی داشته باشد او رابرمیداریم و بر دوش میکشیم. حضرت فرمود: «ان استطعت ان تلی ذلکمنه فافعل و لقمه بیدک، فانه جنه لک غدا» اگر بتوانی عهدهدار کارهای اوشوی چنین کن، حتی با دستانت لقمه در دهان او بگذار، که این فردایقیامت، برای تو بهشت (یا سپر از آتش: جنه) خواهد بود.\nمنبع مطلب : mahe-ah.blogfa.com\nمدیر محترم سایت mahe-ah.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.\nپریا لطفی 4 روز قبل\nکسی که بزرگ ما را احترام نکند و کوچک ما را مورد شفقت وعطوفت قرار ندهد، از ما نیست\nسلام درباره سخن پیامبر هچ نبود ولی مفید بود ممنون\nچند مورد از تبدیل علم به فناوری فواید و زیان\nنوحه خیلی دعا کردم نشد مشکو بغل کردم نشد\nفیلم سینمایی نبرد تایتان ها\nسریال ایلجیما قسمت 18 دوبله فارسی\nمتن آهنگ حالا من يه آرزو دارم تو سينه\nسوناکشی سینها happy bhaag jayegi returns


تاریخ انتشار: ۰۹ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۴\nمعاون درمان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با اشاره به اجرای طرح ملی پیشگیری از تنبلی چشم در سراسر استان، گفت: والدین زمان طلایی درمان این اختلال بینایی را از دست ندهند.\nشعار سال: دکتر عبدالله غریب زاده روز چهارشنبه اظهار داشت: به اعتقاد متخصصان چشم پزشکی بهترین زمان برای درمان این اختلال بینایی سه تا شش سال می باشد.\nوی افزود: به اعتقاد متخصصان این حوزه، اگر دوره طلایی سه تا شش سال را در درمان این بیماری از دست بدهیم ، شانس درمان فرد مبتلا را بسیار کم کرده و وی را به سوی نابینایی سوق داده ایم.\nمعاون درمان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با بیان اینکه بیماری تنبلی چشم موجب اختلال دید طبیعی می شود، گفت: در این اختلال شاید ظاهر چشم سالم باشد ، اما دید کودک حتی با وجود استفاده از عینک نیز کامل نخواهد بود.\nغریب زاده ضمن هشدار به خانواده ها نسبت به نظارت بیشتر بر روی کودکانشان در استفاده از تبلت و رایانه ، تصریح کرد: متاسفانه این روزها شاهد استفاده بیش از حد این وسایل در میان کودکان هستیم که صرف نظر از بروز برخی رفتارهای نابهنجار ناشی از این مساله ، سلامت بینایی کودکان نیز در معرض خطر است.\nوی ادامه داد: والدین باید در نظر داشته باشند که استفاده بیش ازحد از این وسایل و چشم دوختن به آنها سبب بروز مشکلاتی در میان کودکان می شود که از جمله آنها می توان به اختلال تنبلی چشم اشاره کرد.\nبراساس نظر پزشکان متخصص چشم ، تست های بینایی سنجی در سنین قبل از دبستان بسیار حائز اهمیت است چرا که بسیاری از بیماری‌های چشمی در پیش از دبستان قابل درمان است.\nبه عقیده پزشکان پی بردن به تنبلی چشم و درمان آن تابع زمان طلایی است . برای درمان تنبلی چشم نباید زمان را از دست داد؛ چرا که شاید با یک کار ساده بتوان دید کودک را بهبود بخشید اما اگر زمان طلایی درمان از دست برود صدمه ایجاد شده قابل برگشت نبوده و در هیچ جای دنیا نمی‌توان برای بهبود دید این کودک کاری کرد.\nدر این عارضه چشم از نظر ظاهری مشکلی ندارد ولی دید آن طبیعی نیست چرا که چشم ارتباط کافی با مراکز بینایی در مغز ندارد و اگر در سنین کودکی که بدن در حال رشد است این اشکال برطرف نشود در بزرگسالی نمی‌توان برای آن کاری کرد.\nبه همین دلیل در سنین رشد که هنوز ارتباط مغز و چشم کامل شکل نگرفته است زمان محدود برای درمان وجود دارد و در این زمان است که می‌توان ارتباط ضعیف شده چشم با مراکز بینایی در مغز را برقرار و حفظ کرد.\nبیماری‌هایی چون انحرافات چشمی، ناهنجاری‌های مادرزادی، آب‌مروارید مادرزادی، کدورت‌های قرنیه، تومورهای چشمی و ضربات به چشم که موجب پارگی قرنیه چشم در سنین کودکی می‌شود می‌تواند موجب تنبلی چشم شود.\nشایع ترین فرم تنبلی چشم، تنبلی یک‌طرفه چشم است که در آن یک چشم نسبت به چشم دیگر ضعیف تر است که در سنین پایین با کمک عینک اصلاح می‌شود و باید گفت قابل درمان ترین فرم تنبلی چشم همین نوع است.\nدر تنبلی چشم یک طرفه به علت اینکه دید چشم آسیب دیده کمتر از چشم دیگر است و در رقابت بین دو چشم ، چشم سالم تر مراکز بینایی بیشتری را در مغز اشغال می کند، دو چشم به اندازه مساوی با مغز مرتبط نشده‌اند و دید چشم آسیب دیده برای همیشه کمتر خواهد شد.\nبراساس نظرمتخصصان مهمترین مساله در درمان تنبلی چشم این است که همه کودکانی که به ظاهر مشکلی ندارند در سن 3 سالگی از نظر انحرافات چشمی و عیوب انکساری بررسی شوند که خوشبختانه این برنامه به صورت کشوری درآمده است و امیدواریم با افزایش آگاهی والدین در این زمینه شاهد کاهش انواع شایع تنبلی چشم باشیم.\nدر صورتی که والدین کوچکترین مورد را در کودک خود از قبیل اینکه کودک انحراف چشم دارد ، خوب بازی نمی‌کند، از چشمانش به درستی استفاده نمی‌کند و یا وسط مردمک چشم به جای تیره بودن سفید باشد را مشاهده کنند باید بطورحتم کودک را به پزشک ببرند.\nاجرای طرح ملی غربالگری تنبلی چشم در هرمزگان همزمان با سراسر کشور از اول آبان ماه آغاز شده است.\nسال گذشته 68 هزار و 529 کودک در هرمزگان تحت پوشش طرح غربالگری تنبلی چشم قرار گرفتند و امسال پیش بینی می شود 127 هزار کودک در این طرح شرکت کنند.\nسال گذشته 2 هزار و 218 کودک دارای اختلال بینایی از جمله تنبلی چشم، عیوب انکساری، انحراف چشم و سایر بیماری ها بودند که 135 نفر آنان تحت درمان قرار گرفتند .\nدر سال 94 بیش از 65 هزار و 370 کودک سه تا شش ساله در هرمزگان سنجش بینایی شدند که 226 نفر آنها به تنبلی چشم مبتلا بودند.\nسایت شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته ازخبرگزاری جمهوری اسلامی ، تاریخ انتشار 3آبان96، کدمطلب:82707520، www.irna.ir\nبرچسب ها: شعار ، شعار سال ، شعارسال ، شعار سال رهبری ، شعارسال رهبری ، شعارسال 96 ، دکتر عبدالله غریب زاده ، LTL ، ltl برند لنز و عدسی ، خواندنیها ، چشم پزشکی ، خبرگزاری جمهوری اسلامی ، ایرنا ، دانشگاه علوم پزشکی ، تنبلی چشم ، چشم پزشکی ، AUHVSHG


هزینه سرویس پیامکی بانک‌ها ۱۵ هزار تومان شد - میمیک پیامک\nخانه/اخبار/هزینه سرویس پیامکی بانک‌ها ۱۵ هزار تومان شد\nبا توافق صورت گرفته بین بانک‌ها هزینه سرویس پیامک بانکی در سال جاری به ۱۵ هزار تومان افزایش یافت.\nارسال پیامک از سوی بانک‌ها برای مشتریان برای اعلام وضعیت بانکی کارت‌های آنها از چند سال گذشته با دریافت کارمزد همراه بوده است.\nبه طوری که پیش از این در مقطعی سالانه ۱۰ هزار تومان و در ادامه ۱۲ هزار تومان تعیین شده بود که به‌صورت یکجا و یا در دو بخش از حساب مشتری کسر می‌شد.\nجمشیدی دبیر کانون بانک‌های خصوصی در این رابطه به ایسنا گفت: واقعیت این است این رقم براساس افزایش هزینه دریافتی شرکت مخابرات از بانک‌ها افزایش یافته است.\nاخبار اخبار 20خرداد اخبار روز بانک بانک مرکزی تعرفه بانک تعرفه پیامک بانک خبر\nآبی کلاسیک ( رنگ سال 2020 )\nجاسوس و افشاکننده محل استقرار و تردد سردار سلیمانی به زودی اعدام می‌شود


خدمات باغبانیفروشگاه مهان ، عمده فروشی و خرده …عایق الاستومریآموزش مکالمه زبان ترکی استانبولی\nتیم فوتبال استقلال در رده بندی باشگاهی جهان بیشترین صعود را در میان تیم های ایرانی داشت. به گزارش ایلنا،سایت «فوتبال دیتابیس» رده بندی تیم های باشگاهی جهان را اعلام کرد که تیم های استقلال و پرسپولیس در رده بندی جهانی صعود داشتند. پرسپولیس در این رده بندی همچنان تیم اول ایران و پنجم آسیا ماند. شاگردان گل محمدی در رده بندی جهانی با یک پله صعود به رده 112 جهان رسید. استقلال هم در این رنکینگ در جایگاه دوم ایران و 11 آسیا ماند. شاگردان مجیدی در رده بندی جهانی بیشترین صعود را داشت و با 5 پله صعود در رده 220 جهان ایستاد. سپاهان، تراکتور و فولاد به ترتیب های سوم تا پنجم ایران قرار گرفتند.


اخباراخبار فرهنگی و هنریشجریان استاد من است/ شجریان و کوروساوا فرشته‌هایی بودند که قدرشان را ندانستیم/ اگر شجریان نبود، حافظ و سعدی هم فراموش می‌شدند\nتاریخ انتشار : شنبه, 17 مهر 1400 10:54\nاگر از صد نفر که به آقای شجریان علاقمند هستند، بپرسید چگونه اشعار حافظ را حفظ کرده‌اید؟ همه در پاسخ می‌گویند که با آواز استاد حفظ کرده‌ایم. اگر بخواهم اشعار حافظ را به تنهایی حفظ کنم باید غزل‌هایش را ۵۰ بار بخوانم اما وقتی که شجریان یک غزل از حافظ را چه با آواز یا تصنیف می‌خواند آن شعر دومین بار که کار استاد پخش می‌شود، حفظ کرده‌ام.\nبه گزارش ایلنا، سهم سینما از حنجره محمدرضا شجریان ناچیز است و به ۳ فیلم محدود می‌شود. رفاقت علی حاتمی و محمدرضا شجریان به نقطه عطفی تبدیل شد تا سینما ولو ناچیز از حضور این استاد موسیقی بهره ببرد. اگرچه حضور فیزیکی شجریان در آثار نمایشی سینما ایران محدود است اما برخی از فیلمسازان، آوازها و تصنیف‌های او را برای ساخت آثار خود، الهام‌بخش می‌دانند. در این میان؛ ابوالفضل جلیلی، شجریان را استاد خود معرفی می‌کند. این کارگردان معتقد است که ریتم، نوآوری، شجاعت در تغییر، تحول و نوگرایی را از موسیقی خسرو آواز ایران فراگرفته است.\nموسیقی و آواز در فیلم‌های ایرانی سبقه‌ای طولانی دارد. خوانندگانی مثل اکبر گلپا، ایرج خواجه‌امیری و مرحوم غلامحسین بنان در برخی از فیلم‌ها خوانده‌اند. این آوازها اغلب در همان برهه زمانی مورد توجه قرار گرفتند. مرحوم علی حاتمی، «دلشدگان» را در سال ۷۰ ساخت و شجریان برای این فیلم خواند. جنس آواز شجریان تاحدودی شبیه به بنان است اما آوازهای این فیلم هنوز مورد توجه است. چه مسائلی سبب می‌شود تا آواز وی در این فیلم همچنان مورد اقبال قرار گیرد؟\nبهتر است، پرسش به این شکل مطرح شود؛ چرا شجریان برای دلشدگان خواند اما برای آثار دیگر نخواند؟ آقای شجریان حتی زمانی که به شهرت نرسیده بود، در کافه‌ها آواز نمی‌خواند. فطرت انسان‌ها بسیار مهم است و من همیشه این موضوع را بیان می‌کنم. آقای شجریان خراسانی است و در مرکز به دنیا نیامد یعنی در زمان حیات خود با محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی روبرو بود. او انسانی عجیب و غریب، تافته‌ای جدا بافته و به معنای واقعی خاص بود. وقار و متانت ایشان بسیار زیاد و از حاشیه‌ها گریزان بود. من از نزدیک شاهد ماجرایی در پاریس بودم که از ایشان درخواست کردند تا در کافه‌ای چند تصنیف بخواند اما آقای شجریان این موضوع را قبول نکرد. این انسان به اصول خود معتقد بود.\nبه گفته آقای شجریان، فیلم دلشدگان درباره تاریخ موسیقی، داستان ورود صفحه به ایران و ادای دین و احترام به موسیقی است به همین دلیل برای این فیلم می‌خواند. شجریان از عوامل خواسته بود تا لیپسینگ (لب زدن) نکنند و آواز را روی صحنه‌های فیلم بگذارند که این کار نکردند و تنها در برخی از سکانس‌ها آواز را روی فیلم گذاشتند.\nشجریان به ادبیات کلاسیک ایران تسلط کامل داشت. این موضوع چه تاثیری بر جایگاه او در موسیقی و استقبال مردم از آثار این خواننده دارد؟\nمن معتقدم شخصیت آقای شجریان بسیار خاص بود و به تمامی افراد احترام می‌گذاشت. من از بچگی به او علاقه داشتم و این مساله را همیشه به او می‌گفتم. او همیشه می‌گفت، زمانی که برای مردم می‌خواند، احساس می‌کند که شعر را از زبان شاعر برای مردم بازگو می‌کند، احساس نمی‌کند که در حال آواز خواندن برای آن‌ها است اما با تحریرها و شگردها خاص سعی می‌کند که آن را زیباتر کند.\nیکی از ویژگی‌های استاد شجریان این بود که شعر را درک می‌کرد و تاثیر آن در آثارش مشهود است. به طور مثال اگر از صد نفر که به آقای شجریان علاقمند هستند، بپرسید چگونه اشعار حافظ را حفظ کرده‌اید؟ همه در پاسخ می‌گویند که با آواز استاد حفظ کرده‌ایم. اگر بخواهم اشعار حافظ را به تنهایی حفظ کنم باید غزل‌هایش را ۵۰ بار بخوانم اما وقتی که شجریان یک غزل از حافظ را چه با آواز یا تصنیف می‌خواند آن شعر دومین بار که کار استاد پخش می‌شود، حفظ کرده‌ام.\nاو می‌گفت که از زبان شاعر با مردم سخن می‌گوید. استاد شجریان با آقای شهرام ناظری کار می‌کرد و به او می‌گفت که در یک بخش از قطعه‌ای باید مکثی داشته باشد و سپس ادامه دهد. همین کار سبب شد تا حس و حال کار بسیار تغییر کند و درست‌تر شود.\nشجریان، انسانی عجیب و غریب بود. من همیشه درباره «آکیرا کوروساوا» در ژاپن گفته‌ام، این کارگردان، فرشته‌ای بود که از آسمان بر سرزمین ژاپن نازل شد اما شما قدر او را ندانستید و خداوند آن را از میان شما برد. من به افرادی مثل قوامی، خوانساری، گلپایگانی، ایرج و گلچین احترام می‌گذارم اما شجریان یک چیز دیگری برای من است. دلیلش را نمی‌دانم، شاید دلیلش این است که اصل این موضوع از جایی دیگر می‌آید.\nرابطه شما با دنیای آوازها و تصنیف‌های شجریان چگونه است؟\nدر کشورهای خارجی رسم بر این است که مصاحبه شونده درخواست پول می‌کند. زمانی که برای مصاحبه‌های تلویزیونی و رادیویی در کشورهای خارجی دعوت می‌شدم، نواری از استاد شجریان را به آن‌ها می‌دادم و می‌گفتم، هنگامی که مصاحبه تمام شد، این نوار را پخش کنید. آن‌ها کنجکاو بودند که صدا متعلق به چه کسی است و در پاسخ به آن‌ها می‌گفتم، ایشان استاد من است. برایشان جالب بود که چگونه یک آوازخوان می‌تواند استاد یک سینماگر شود. ریتم، نوآوری، شجاعت در تغییر، تحول و نوگرایی را هرچه که بلد هستم از موسیقی ایشان یادگرفته‌ام. زمانی که برای اولین بار استاد شجریان را دیدم به او گفتم، در هر نقطه‌ای از دنیا بروم، شما را استاد خود معرفی می‌کنم.\nآقای شجریان تعریف می‌کرد، استادی داشته که به او می‌گفته، تمامی هنرها در جوهره یکی هستند اما در ابزار تفاوت دارند. هنر واقعا به همین شکل است. وقتی می‌خواهم فیلمنامه‌ای بنویسم، ابتدا آن را تبدیل به موسیقی و کنسرت می‌کنم تا بدانم که کجای کار باید تبدیل به تصنیف و کدام قسمت تبدیل به آواز شود. ریتم و درام آن چقدر باشد. همچنین میزان خسته‌کننده بودن یا نبودن اثر برای مخاطب را هم درنظر بگیرم.\nفیلم‌های بسیاری ساخته‌اید که توقیف شده‌اند، «ابجد» یکی از همین فیلم‌ها است. شما در این فیلم از آثار محمدرضا شجریان استفاده کرده‌اید. اگر بخواهید برای یک فیلم دیگر از آواز یا تصنیف این خواننده استفاده کنید؛ کدام یک از قطعاتش را انتخاب می‌کنید؟\nمن به تمامی کارهای استاد شجریان علاقمند هستم اما برخی از کارها امضای او قلمداد می‌شود. از میان کارهایی که امضای استاد شجریان به حساب می‌آید، «جوانی» را بسیار دوست دارم. یک بار به ایشان گفتم که این تصنیف را خیلی دوست دارم. او پرسید که این کار را کجا شنیده‌ام؟ در پاسخ گفتم که در جشن تولد یکی از دوستانم این کار شما را شنیده‌ام.\nمن موضوعی را خارج از مصاحبه مطرح می‌کنم و به خبرنگاران توصیه می‌کنم که وارد برخی از مسائل نشوند. بهروز وثوقی و افراد دیگر برای مردم اسطوره هستند اما به تدریج پا به سن گذاشته و بیمار می‌شوند. این یک بیماری در ایران است که تصاویر زمان بیماری اسطوره‌ها را منتشر می‌کنند. به طور مثال، تصاویری از آقای مشایخی منتشر شد که شرایط نامساعدی داشت. این احتمال وجود دارد که آقای شجریان هم به دلیل شرایط نامساعد نتوانسته برخی مواقع اجرای خوبی داشته باشد، ما نباید آثار پخش کنیم و اسم آن را اجرای خصوصی بگذاریم.\nاگر بخواهم آثار استاد را از صافی بگذرانم و الماس آن را به دست بیاورم، مرکب‌خوانی دستگاه نوا را که «ما گدایان خیل سلطانیم/ شهربند هوای جانانیم/ بنده را نام خویشتن نبود/ هرچه ما را لقب نهند آنیم/ چون دلارام می‌زند شمشیر/ سر دهیم و رخ نگردانیم» را انتخاب می‌کنم.\nهمچنین یکی از کارهای بزرگ آقای شجریان این بود که حافظ و سعدی را برای نسل امروز زنده کرد. اگر آقای شجریان نبود، مطمئن هستم که حافظ و سعدی را مثل مولانا که به ترکستان بخشیده بودند و اگر شجریان نبود شاید این پرسش مطرح می‌شد که حافظ و سعدی چه کسانی هستند؟ او نه تنها به اسطوره‌های قدیم ادبیات بلکه به شاعران شعر نو مثل مهدی اخوان ثالث و هوشنگ ابتهاج خدمت کرد. او در تصینفی «نشسته‌ام در این غبار بی‌سوار/ دریغ کز شبی سپیده سر نمی‌زند» ابتهاج را می‌خواند. «غبار بی‌سوار» تصویری سورئال است. باید اهل آواز بود تا بتوان آن را به درستی درک کرد.\nشما به دیدارهای متعدد خود با شجریان اشاره کردید، خاطره‌ای از آن دیدارها دارید؟\nفیلم «ابجد» درباره موسیقی نیست بلکه درباره خودم و زندگی‌ام است. من با صدای شجریان بزرگ شده‌ام. من از ایشان شخصیت گرفته‌ام و به همین دلیل تمامی موسیقی متن این فیلم به جز تیتراژ آغازین را که اثری از همایون است از اجراهای استاد استفاده کردم. تهیه‌کننده این فیلم فرانسوی است و به همین دلیل فیلم را در پاریس مونتاژ کردم. در صحنه «مرگ پدر» به جای تشییع جنازه از تصاویر شاعرانه سینمایی استفاده کردم و آواز استاد شجریان از شعر ابتهاج «زهر خون دلی سروی قدافراشت/ زهر سروی تذروی نغمه برداشت/ صدای خون در آواز تذرو است/ دلا، این یادگار خون سرو است» که بسیار آن را خوب خوانده است را برای این سکانس انتخاب کردم.\nطول تصاویرم نسبت به آواز کوتاه‌تر بود. هنگام مونتاژ فیلم یک دختر دستیارم بود که تسلط فوق‌العاده‌ای در کارهای کامپیوتری داشت. هر کاری کردم نتوانستم کاری کنم چون به اندازه یک وجب تصویر کم داشتم. من از دستیارم خواستم تا آواز را کمپرس (فشرده) کند. من همیشه برای خوردن قهوه محل کار را ترک می‌کردم و وقتی به کار برمی‌گشتم، او کار را انجام داده بود؛ برای این سکانس چندین قهوه خوردم اما خبری از او نشد. وقتی به محل کارم برگشتم، پرسید چه کسی این آواز را خوانده است؟ در پاسخ به پرسش این دختر گفتم، خواننده همان کسی است که او را دوست دارم و شیفته‌اش هستم. گفت که امکان ندارد تا آواز را کمپرس کند، شعر به قدری خوب خوانده شده و منطبق با نت‌ها است که کمپرس کردن آن بی‌حرمتی به حساب می‌آید. به او گفتم که کسی متوجه این ۱۰ فریم نخواهد شد اما در پاسخ گفت خودش متوجه این کار می‌شود. در نهایت کار به جایی رسید که طول تصویرها را افزایش دادم.\nخاطره‌ای دیگر، مربوط به اولین دیدارم با آقای شجریان است. من عاشق جلال آل احمد، علامه طباطبایی و آقای شجریان هستم. وقتی برای اولین بار ایشان را دیدم، از من پرسید که شما چکار می‌کنید که فیلم‌های شما هیچگاه نمایش داده نمی‌شود. به ایشان گفتم، اجازه دهید که درباره موسیقی بپرسم.\nاستاد پرسید مگر کار موسیقی هم می‌کنم؟ پاسخ دادم چنان شناختی از شما دارم که خود را «انا الشجریان» می‌خوانم و گفتم که در تالار شهرداری پاریس اجرا داشتید اما همنواز شما موسیقی را خراب کرد و شما از دست او عصبانی شدید. آقای شجریان گفت چگونه متوجه این موضوع شدم؟\nپس از این دیدار دوبار دیگر ایشان را دیدم تا زمان سفرم به هلند فرارسید. آقای شجریان در آن برهه زمانی بیمار و در بیمارستان بستری بود اما کسی از این موضوع خبر نداشت. وقتی وارد فرودگاه شدم، با خود گفتم‌ای کاش فرصت دیگری بود تا یکبار دیگر شجریان را ببینم چون امکان دارد هر حادثه‌ای مثل سقوط هواپیما اتفاق بیفتد و سفرم بازگشتی نداشته باشد. وقتی وارد سالن چک کردن بلیت‌ها شدم، صدای استاد را شنیدم و ایشان را در همان سالن دیدم که عازم هلند بودند تا از آنجا برای کنسرتی به کانادا برود. من با آقای شجریان و گروهش ۶ ساعت همراه و ناهار را هم مهمان استاد بودم. دوربین همراهم بود اما به خود اجازه ندادم تا از ایشان عکس بگیرم. مثل یک مرید همراه مراد خود بودم. تصور می‌کردم می‌توانم جای خود را تغییر دهم و در کنار ایشان بنشینم اما پرواز KLM بود، خلبان به استاد خوش‌آمد گفت و او را به قسمت درجه یک برد. تمام همراهی در کنار ایشان مربوط به هلند می‌شد.\nشجریان دو آلبوم با نام‌های «دلشدگان» و «زمستان است» دارد که دو فیلم سینمایی هم عینا با همین نام‌ها ساخته شده و به طور کامل از این آلبوم‌ها استفاده کرده‌اند. نظر شما درباره این فیلم‌ها و آلبوم‌ها چیست؟\nآلبوم دلشدگان برای همین فیلم کار شده بود اما قسمت‌هایی از این کار «هام» دارد. آلمانی‌ها یک ضبط به او کادو داده بودند تا اگر جایی می‌رود، صدایش را ضبط کند. وقتی هام داشتن موسیقی را به ایشان گفتم، گفت چون موسیقی را در کوه خوانده است، این مشکل وجود دارد. پرسیدم چرا این آواز را در استودیو نخوانده‌اید؟ استاد گفت آن را با حس و احوالی خوانده است که دیگر آن حس وجود ندارد.\nزمستان است را برای تیتراژ آخر فیلم ابجد انتخاب کردم. رفیع پیتز این فیلم را دید و از آن خوشش آمد. استاد شجریان این آلبوم برای خودش خوانده بود و برای هیچکدام از فیلم‌های ابجد و «زمستان است» (به کارگردانی رفیع پیتز) نخوانده بود. وقتی که از این آواز برای فیلم استفاده کردم، تهیه‌کننده فرانسوی خواهان رعایت حق کپی‌رایت بود که آقای شجریان رضایت خود را به صورت مکتوب اعلام کرد.\nدر برخی از فیلم‌ها، موسیقی متن یا آواز بر یک سکانس غلبه می‌کند. چطور تلاش کردید چنین اتفاقی نیفتد و آواز شجریان تا چه اندازه به غنای یک صحنه نمایشی کمک کرده است؟\nمن به همین دلیل از موسیقی در فیلم‌های استفاده نکرده‌ام. موسیقی در فیلم‌های ایرانی همواره سوار بر فیلم است. مخاطب از دیدن یک صحنه گریه می‌کند اما هنگامی که گوش مخاطب را بگیریم، او شاید واکنشی نسبت به فیلم نداشته باشد یعنی صرفا به دلیل موسیقی گریه کرده است. به نظر من موسیقی و سینما هنرهای کاملی هستند. استفاده همزمان از آن صحنه را برهم می‌زند. هنگامی که از موسیقی شجریان استفاده کردم، موسیقی بر فیلم سوار نبود بلکه هم حس بودند. وقتی فیلمبرداری می‌کنم یکی از اجراهای آقای شجریان را انتخاب می‌کنم و تمام حرکات دوربین و کات در طول فیلم بر مبنای این اجرا می‌دهم. فیلم «یک داستان واقعی» را آقای اولیایی مونتاژ می‌کرد. وقت مونتاژ این فیلم در راهرو «عروج فیلم» قدم می‌زدم و با خود «گر افتد به تو نظر» را می‌خواندم و زمان کات زدن را می‌گفتم. موضوع عجیب و غریب این بود که اولیایی هم می‌خواست در همان لحظه کات بزند. این به پرسش برای اولیایی تبدیل شد؛ که پاسخ دادم هنگامی که فیلم می‌گرفتم این آواز را با خود می‌خواندم. البته من از صدای ایشان سوءاستفاده نکرده‌ام. آواز ایشان و کار من مثل دو رفیق همراه یکدیگر هستند و هیچکدام بر دیگری سوار نیست.\nرابطه شجریان با سینما و هنرهای نمایشی چگونه بود؟\nمن این موضوع را نمی‌دانم چون کسی را سین و جیم نمی‌کنم. احساس می‌کنم، استاد شجریان هنر را به خوبی می‌فهمید. او درباره برخی از فیلم‌ها و تصاویر اظهارنظر کرده است. هیچگاه درباره اینکه به تئاتر علاقمند است یا نه، سوالی نپرسیده‌ام. شاید درباره شجریان با من مصاحبه کردن خوب نباشد، بهمن مقصودلو همیشه می‌گوید ابوالفضل اینقدر شجریان شجریان نگو، آواز دیگران راه گوش کن و بعد این حرف را بزن. اما من نسبت به او غیرت دارم. من نمی‌خواهم آواز کسی دیگر را گوش کنم مبادا اینکه از ایشان بهتر باشد.


قدرت ملی در عصر ارتباطات شبکه و اینترنت\nگسترش و توسعه شبکه‌های مجازی در دنیای امروزی فرصت‌ها و آسیب های زیادی را برای جوامع و افراد به همراه داشته است.\nهویت در معنای ساده عبارتست از ویژگی هایی که فرد را از دیگری متمایز می سازد. این ویژگی ها شامل خصوصیاتی از قبیل اسم، دین، زبان، نژاد، تاریخ و غیره می باشد. در ایران نیز علاوه بر موارد ذکر شده، یکی از مهم ترین مؤلفه های تشکیل دهنده هویت، دین اسلام می باشد. در فضای مجازی که امروزه بخش مهمی از روابط اجتماعی را شکل می دهد، هویت ایرانی اسلامی دستخوش چالش‌هایی قرار گرفته است. فضایی که به دلیل داشتن ماهیت جهانی و چندفرهنگی، حفظ اخلاق، تعهدات و شئون انسانی را دشوار تر ساخته است. در مورد چرایی آسیب پذیری هویت ایرانی اسلامی در فضای مجازی، مطالعه رفتار همرنگی اجتماعی به عنوان یکی از واقعیت های زندگی روزمره، حائز اهمیت است. همرنگی اجتماعی که یکی از اشکال متعدد نفوذ اجتماعی است، به عنوان تغییر در رفتار یا عقاید شخص در نتیجه اعمال فشار واقعی یا خیالی از طرف فردی دیگر یا گروهی از مردم تعریف می شود و در دو سطح رفتاری یا باوری رخ می دهد. در این مقاله پرسش اساسی عبارتست از این که: «دلیل آسیب پذیری هویت ایرانی اسلامی در فضای مجازی چیست؟ » در پاسخ نویسندگان بخشی از دلایل آسیب پذیری هویت ایرانی اسلامی در فضای مجازی را در شکلی از نفوذ اجتماعی تحت عنوان «همرنگی جماعت» مطالعه می کنند و در این میان به عواملی از قبیل احساس امنیت، پاداش و تنبیه، متقاعدسازی، و غیره به عنوان عوامل مؤثر در همرنگی جماعت اشاره می شود.\nگسترش و توسعه شبکه‌های مجازی در دنیای امروزی فرصت‌ها و آسیب های زیادی را برای جوامع و افراد به همراه داشته است. برخلاف دوران مدرن اولیه که تصور می رفت تکنولوژی را می توان به عنوان ابزاری خنثی در نظر گرفت که پذیرش و استفاده از آن می تواند بدون تأثیرپذیری از آسیب های اجتماعی و اخلاقی همراه آن صورت گیرد، امروزه، عقیده محققان بر این است که استفاده از هر تکنولوژی ای فرهنگ و ارزش های خاص خودش را دارد و علاوه بر منافع، آسیب هایی را نیز به همراه دارد. البته، مبنای تعیین و تشخیص آسیب زا یا غیر آسیب زا بودن این تکنولوژی ها از نظر اخلاقی یا غیر اخلاقی، بدون شک ارزشها، هنجارها و فرهنگی حاکم بر هر جامعه و نوع نگاه فرهنگی غالب اعضای آن جامعه است.\nدر ایران، گسترش شبکه‌های مجازی اغلب با واکنش های افراطی شیفتگی و اشتیاق و تفریطی (مقابله و حتی تخریب) مواجه بوده است. اما امروزه خصوصیات ذاتی تکنولوژی های نوین (به ویژه اینترنت و ماهواره) شرایط خاص خود را داشته که فراتر از کنترل دولت و خانواده ها می توانند ارزش ها، احساسات و سلامت روانی افراد، به ویژه جوانان را تحت تأثیر قرار دهند. هم چنین، کاربران می توانند متناسب با علاقه و تمایلات درونی شان، در بین انواع رسانه ها، شبکه‌ها و سایت‌های گوناگون اقدام به انتخاب کنند و دیگر پذیرنده منفعل و صرف برنامه‌های رسانه ای نباشند. براساس برخی گزارش های، حوزه مسائل جنسی یکی از مهم ترین حوزه های پر کاربرد و جذاب استفاده از شبکه‌های مجازی برای ایرانیان بوده است. همچنین، تهران، در بین ۱۸۲ کشور جهان، مقام نخست را از نظر مراجعه کاربران اینترنتی به سایت‌های غیراخلاقی دارد. این وضعیت تنها درباره پایتخت صادق نیست، بلکه استانهای تهران، یزد و اصفهان نیز، رتبه های اول تا سوم را به خود اختصاص داده اند. دیگر این که، جستجوی واژه «سکس» رتبه سوم جستجو را در بین کاربران ایرانی در میان کشورهای جهان دارد. همه این آمارها بیانگر استفاده نامتعارف و مسأله دار برخی ایرانیان از فضای مجازی است. اما تاکنون کمتر تحلیل و تبیین نظریای در خصوص چرایی این پدیده صورت گرفته است. از این رو مقاله حاضر در صدد است تا با روش تحلیلی - نظری و با کمک گرفتن از معدود تحقیقات و آمارههای منتشر شده در این حوزه (تکنیک فراتحلیل) به پاسخگویی به این سؤال بپردازد که چرا برخی کاربران اینترنت ایرانی بیشترین استفاده را از سایت‌های غیراخلاقی و جنسی دارند؟ فرضیه راهنما و اصلی محققان این است که چرایی این وضعیت، از یک طرف، ناشی از خصلت ذاتی این تکنولوژی سهولت دسترسی، عدم توان خانواده و دولت برای کنترل آن) و محتوای برنامه‌های آن (گسترش فرهنگ مصرفی سرمایه داری می باشد (جنبه عرضه). از طرف دیگر، کمیت و کیفیت استفاده از این نوع از شبکه‌ها و سایتها تحت تأثیر نیازهای عمدتا کاذب زیست - اجتماعی برخی کاربران قرار دارد که در شرایط طبیعی و واقعی نمی توانند آنها را برآورده کنند و (جنبه تقاضا). تحلیل نظری فرضیه فوق براساس تئوری دو جهانی شدنها (فضای مجازی و فضای واقعی)، تئوری مصرف و تکنوپولی و تئوری ساختار - عاملیت گیدنز انجام خواهد شد.\nپژوهش حاضر به منظور شناخت بهتر نکات مثبت و منفی استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی در نهاد خانواده انجام شده است. این تحقیق به روش کیفی و با هدف کاربردی صورت گرفته و برای جمع آوری اطلاعات از تکنیک مصاحبه با روش نمونه گیری غیر احتمالی با ۲۰ نفر از افراد فعال حاضر بهره گرفته شده است. در سؤالات اصلی پژوهش عنوان شده است که استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی در خانواده آیا موجب دوام و افزایش همبستگی می شود یا برعکس موجب سست شدن پیوندهای خانوادگی و سردی ارتباط بین اعضای خانواده می شود؟ ویژگی های مثبت و منفی استفاده از این تکنولوژی چه چیزهایی است و نیز چه راهکارهایی برای مقابله با ابعاد منفی این پدیده وجود دارد. گردآوری اطلاعات بر پایه 3 نظریه معروف جهان شبکه ای، سرمایه اجتماعی و نظریه هویت صورت گرفته و در نهایت براساس همین نظریات، نتایج نشان دادند صرف حضور افراد و استفاده آنان از تکنولوژی های مرتبط با شبکه‌های اجتماعی نمی تواند منجر به بی هویتی و پیدایش گسست در نهاد خانواده بشود. بلکه با شناخت، رعایت و کنترل جوانب ابعاد حاکم بر این پدیده افراد می توانند با حضور در این فضا حمایت های نسبی بیشتری کسب نموده و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند. البته چنانچه این ابعاد کشف نگشته و رعایت نشوند این پدیده به نتیجه ای معکوس مبدل خواهد گشت. هم چنین استفاده بیش از حد فرزندان از این فضا موجب دوری و کاهش ارتباط با والدین شده است. در حوزه روابط زناشویی چنانچه فعالیت هایی که در این عرصه صورت می گیرد، برای هر کدام از زوجین همراه با ابهام نسبت به طرف مقابل باشد، روابط زوجین به سردی گرایش پیدا می کند. با توجه به این که آمارها بیانگر این هستند که موج استفاده از این دست تکنولوژی ها روز بروز در حال افزایش می باشد، ایجاد محدودیت ها آنچنان مؤثر نبوده و در نتیجه موجب آشنایی بیشتر استفاده کنندگان به روش دور زدن از این محدودیت ها شده است.\nفضای مجازی هویت ایرانی اسلامی همرنگی جماعت


در باب استاد هندی | بیانکو نرو\n« استادی از هند\nافتخار حفاظت از منافع ملی »\nدر باب استاد هندی\nPosted مه 17, 2010 by دانیال جعفری in روزمره ها.\t2 دیدگاه\nآرمان لطف کرده و در پست قبلی «استادی از هند» یک کامنت بلند بالا گذاشته است. چون به نظرم مطالب مهمی را مطرح کرده ترجیح دادم که در یک پست جداگانه به آن بپردازم:\nکاملا موافقم با آرمان در بسیاری از موضوعات که طرح کرد.به خصوص فاصله میان واکنش طبیعی و واکنش عقلانی.اما حتی زمانی که وبلاگ آرمان را خواندم متوجه نشدم چرا به خانم صدر اعتراض کرده .چون مسیر آن نوشته درست عکس مسیر نوشته من درباره این استاد هندی است: شادی یک کلیت کاملا صحیح و یک واقعیت صلب را در مقابل چشمان ما گذاشت. در راهش به زعم آرمان یک اشتباه حقوقی کرد. به هیچ وجه موضوعیت اصل از دید من لغو نیست. به عکس آرمان همانطور که در نوشته هم آمد من کاملا اصلیت موضوع گفته این استاد هندی را پسندیدم و به شکل ساده هم نوشتم که خشونت حد دارد . هیچ حکومتی جنایت کار تر از خمر های سرخ کامبوج احتمالا پیدا نخواهد شد در تاریخ ( توجه کنید که نازی ها علیه خارجی خشونت کردند و دولتی در رواندا بر قرار نبود گرچه دولتی ها نسل کشی کردند) و آدمکش های اسلامی می بایست سالیان سال خواب جامعه آرمانی پول پت را ببینند.\nولی استاد هندی از مسیری بسیار نادرست رفت که به هدف اصلی ش ضربه جدی زد. بازی کردن با احساسات خانواده های قربانیان اعدام های ۶۷ به کنار ،او این تمایز را منکر بود که قربانیان اعدام ها ۶۷ «زندانی» یک نظام بودند. دولتی قانونی بر سر کار در یک کشور چند ده میلیونی ، به تلافی یک حمله جنایت کارانه با همدستی جانی دوم بزرگ قرن بیستم ، در اسارت به شکل سیستماتیک پاکسازی می شوند. این جنایت هولناک بعدتر که دهان کف کرده آیت اله برای همیشه آرام گرفت، ننگ پیشانی عاملین ش شد طوری که اکبر گنجی تنها چاره را در این دید که به جای دیگران از بازماندگان و قربانیان عذرخواهی کند.\nبه نظر من هیچ انسان متمدنی نمی تواند اعدام را که قتل سیستماتیک دولتی ست قبول کند.از این بابت از هم صحبتی با آرمان خوشحال و مفتخرم.\nاز این بابت هم حق با آرمان است که فضای گفتگویی سالم به وجود نیامده برای اعدام های ۶۷، دلیل اش از دید من این ست که این واقعه حتی تاریخ ندارد ، طرف قربانی دهنده که یک سازمان متحجر است که به زور تنفس مصنوعی ایالات متحده زنده مانده. طرف مجری جنایت هم یا هنوز به برگشتن به بدنه نظام امید دارد یا داخل نظام است و می داند اسم ساده جنایتی که مرتکب شده «نسل کشی» ست. وقتی حتی تعداد دقیق قربانیان معلوم نباشد چه گفتگویی در بگیرد. بعد از هولوکاست تا سالیان سال نام همه ۷ میلیون نفری که قربانی راه حل نهایی هیتلر شدند را با بودجه دولتی جمع می کردند.هنوز هم گره داستانی فیلم ها و رمان ها یک افسر نازی ست که در کشوری مخفیانه زندگی می کند و مظهر پلیدی ست.\nبه مانند بسیاری از وقایع تاریخی یکصد سال اخیر ایران زمین ، ما تاریخی مشترک نداریم. تاریخ مشترک یعنی برداشت مشابه از وقایع. هنوز بخش مهمی از ایرانیان انقلاب ایران را دستکاری امریکا در منطقه می دانند و هنوز هستند کسانی که مرداد ۳۲ را قیام مردمی می خوانند. بسیار محتمل است من اشتباه کنم ولی از نظر شخصی ام دلیل ش نداشتن مسئولیت تاریخی در میان ایرانیان است. فرزندان کاشانی قبول ندارند پدران از انگلستان پول می گرفته و فرزند طیب حاج رضایی عمیقا باور دارد که پدرش شخصیت روحانی داشته.وقتی اینها هنوز مدعی هستند انتظار از پذیرش مسئولیت از کسانی که بر قدرت اند ، به شوخی می ماند.\nآرمان من را بی انصاف خوانده که ترور کندی را با ترور رجایی و با هنر مقایسه کرده ام. از این بابت اندکی تقصیر من است که موضوع را خلاصه وار گفتم. اما باید بگویم که من چنین مقایسه ای نکردم ،استاد هندی کرد. او بی توجه به حقایق تاریخی ،مثالی غلط برای اثبات خودش زد. من تنها گوشزد کردم که استاد اشتباه کرده.\nدر آخر اما با آرمان موافقم . جمهوری اسلامی حکومت نظامی برقرار نکرد ، چون نمی توانست چنین کند. هیچ معلوم نبود اگر تانک ها به خیابان بیایند به خواست کدام سوی درگیری از خیابان بروند. حکومت نظامی بر خلاف تصور ، یک روش کم تلفات ولی پرهزینه سیاسی ست. وقتی تانک در خیابان باشد کسی به خودش زحمت نمی دهد با کوکتل مولوتوف مبارزه کند. اگر با اعدام های پشت بامی که صبح انقلاب بر مسکن ایت الاه شروع شد ارتش را مضمحل نکرده بودند احتمالا مطلوب ترین گزینه همان حکومت نظامی بود. به خاطر اینکه نتایج اش در درازمدت یکسان بود ( غلبه سپاهی و نظامی بر سیاست ) و آن همه تلفات از هر دو سو نمی گرفت. به قول خود حکومتی ها آن موقع «نیرو» به قدر کافی نبود. فراوان در رزومه اصلاح طلبان امروزی می خوانیم که در سرکوب غائله فلان استان ، جناب دکتر یا مهندس آستین بالا زده و مشغول محکم کردن پایه های حکومت بوده. از این جهت شاید آرمان درست می گوید که من صحبت استاد هندی را متوجه نشده باشم. اما باز هم می نویسم که به جز بخش مهم صحبت استاد هندی ، که میانه دعوا حاضر شد بر سر دیگران فریاد بکشد بلکه صدایش برای انتقال این پیام برسد ، یعنی ناتوانی حکومت در اعمال «نهایت» خشونت یا خشونت «نهایی» مابقی حرف هایش از دید من سراسر تناقض و بیهوده بود.\nاکبر گنجی کلید پروژه ای را زد که اگر حمایت اکثریت ایرانی را به خود جلب کند ، شاید زمینه ساز تاریخی مشترک برای ایران زمین شود. او پیشنهاد داد که اعدام های ۶۷ به عنوان محک انسان دوستی قرار بگیرد. توضیحا بگویم که از دید من در نوشته آرمان ترورها و خشونت های خیابانی دهه شصت ، اعدام های دهه شصت و اعدام های ۶۷ با هم آمیخته شده اند که به نظر من صحیح نیست. با آرمان موافقم که پاسخ طبیعی ( و نه عقلایی ) به ترور های دهه شصت ، اعدام های دهه شصت بود و حتی بعید است بشود با معیارهای انسانی مثل کنوانسیون جهانی مربوط به جنگ هم کار یک طرف را توجیه کرد. اما اعدام های ۶۷ فصلی کاملا مجزا از تاریخ ایران زمین است. اعدام های ۶۷ ، اولین نشانه از زوال مشروعیت یک حکومت است. اولین لرزش دستان جمهوری اسلامی ست. حکومتی که به زندان اش هم اعتماد ندارد به زودی به هیچ چیز اعتماد نخواهد کرد و دیدیم که نکرد. از نگاه بشردوستانه اعدام های ۶۷ معیار وزن کشی ست ، چون متمدن بودن انسان ها در مواجهه با آنچه امروزه نسل کشی نامیده می شود تخمین خوبی از مشی سیاسی آنهاست. اعدام های ۶۷ در یک دولت مستقر انجام شد ، دولتی که حالا ارتش و سپاه و بسیج و کمیته هم داشت. اعدام های ۶۷ مبتنی بر باورهای یک ایت اله انجام شد ، نه مستند به ادله و شواهد. سهل است اعدام ها گاها بدون حکم قاضی انجام شد.\nبرداشت آرمان از موضوع ، به مانند برداشت استاد هندی ، از موضعی تاریخ شناسانه است. اما همین برداشت هم به نظرم با اینکه هنوز زمینه گفتگو به دلیلی که بالا گفتم براش فراهم نیست ، خالی از اشکال نبود.به عنوان مثال آرمان این واقعیت را نادیده می گیرد که تعدادی از قربانیان ۶۷ اصلا عضو مجاهدین نبودند و مبنای اعدام ایشان نظر ایت اله بود نه عضویت. برداشت من نگاهی حقوق بشری به موضوع است : اینکه زندانیان سیاسی و حتی نظامی ( به سبب اینکه مبارزه مسلحانه کرده بودند ، گرچه اکثر ایشان تا قبل از ۶۷ به حکم محاربه اعدام شده بودند ) عمدتا از یک مسلک فکری متحجر و با عمدتا وفادار به رهبری فراری و دیوانه ، توسط یک دولت قانونی قتل عام می شوند و در این قتل عام سرتا پای نظام همکاری می کند. انتخاب های حقوق بشری همیشه انتخاب های سخت هستند ولی اگر بتوانیم پایمال شدن حقوق چنین افرادی را فریاد کنیم ، به گمانم شاخک های مان برای دریافت دیگر انواع جنایت حساس تر خواهد شد.\nPosted by آرمان on مه 17, 2010 at 13:38\nاز ادامه بحث دست کم در این یادداشتتان لذت بردم. امیدوارم اینهایی که می نویسم را کسی به پای دفاع از اعدام های 67 نگذارد. (ممنون که شما این کار را نکردید و حوصله داشتید منصفانه بخوانید و از پیش داوری خودداری کنید) اما نکاتی که اینجا می آورم چند یادآوری است فقط برای اینکه اگر کسی می خواهد بر روی این موضوع بیشتر وقت بگذارد همه جوانب ماجرا را در نظر بگیرد.\n1- بر خلاف شما من اتفاقا از اقدامات آقای گنجی و دیگر افرادی که مسایل را صفر و یک می کنند استقبال نمی کنم. به باور من کل مشکل این ماجرا آن است که پرونده برای بیش از دو دهه سفید و سیاه بوده است. حالا آقای گنجی با تعیین این ملاک انسانیت چه کمکی به حل موضوع می کنند؟ آیا نتیجه اینگونه اظهارات چیزی جز تداوم جو سیاه و سفید است؟ یعنی چه که یک واقعه تاریخی (هرچند هم سیاه و متعفن) را ملاک انسانیت کنیم؟ این تعبیر ایشان یعنی نتیجه گیری قبل از بحث. یعنی من که می خواهم وارد این بحث شوم یا باید پیشاپیش بپذیرم که حق با آقای گنجی است یا اصلا انسان نیستم. خوب این چه شیوه بحث کردنی است؟\n2- این را که می گویم راستش یک ماجرای تاریخی است که بسیاری دلسوزانه و بیش از دو دهه در سینه نگه داشته اند. حقیقتی که من اتفاقا از زبان خانواده تعدادی از قربانیان سال 67 شنیدم که چون جزو سازمان مجاهدین نبودند در این مورد راحت تر صحبت می کردند: چند ماه پیش از انجام عملیات مرصاد (فروغ جاویدان) مسعود رجوی به طریقی به داخل زندان اوین پیغام می دهد که زندانیان وظیفه دارند به هر شکلی که شده بیرون بیایند چرا که تصمیم بزرگی داریم. نتیجه آن می شود که تعداد بسیار زیادی از اعضای سازمان مجاهدین در داخل زندان توبه می کنند و به اصطلاح تواب می شوند. از نقل قول دیگر زندانیان اینگونه بر می آید که این گروه حتی برای اثبات حسن نیست خود در توبه های دروغینشان حاضر به همکاری با مامورین زندان می شوند و نه تنها در شکنجه دیگر زندانیان شرکت می کنند که حتی تا پای تیر خلاص زدن هم پیش می روند. نتیجه آن می شود که تعدادی از این افراد مورد عفو قرار می گیرند و از زندان خارج می شوند. پس از خروج از زندان نیز بلافاصله به سازمان می پیوندند تا در همان تصمیم بزرگ (عملیات مرصاد) شرکت کنند. پس از عملیات مرصاد نظام متوجه می شود که تعدادی از شرکت کنندگان در عملیات همان افرادی بودند که مورد عفو قرار گرفته اند. در نتیجه بحثی در داخل نظام شکل می گیرد و باز هم گروه های افراطی پیروز می شوند که «توبه گرگ مرگ است». نتیجه آنکه خمینی دستور می دهد همه را اعدام کنند. باز هم تاکید می کنم اینکه گفتم نه توجیه اعدام است و نه دفاع از عملکرد اعدام کنندگان. اینها تنها زوایایی پنهان از تاریخ است که اگر در نظر نگیریم پازل تاریخی ما ناقص می ماند. هنگامی که شما تاکید می کنید اینها همه زندانی بودند و چرا باید نظام دست به اعدام یک زندانی بزند که پیش از آن مثلا به دو سال حبس محکوم شده؟ باید به چنین ناگفته هایی هم دقت کنید. البته با تاکید بر همان اصرار پیشینم که من تنها درصدد ریشه یابی و علت یابی وقوع یک فاجعه هستم. مثل روان شناسی که تلاش می کند با یک قاتل سریالی گفت و گو کند تا دلایل و ریشه های جنایت وی را در عقده های کودکی و یا سرگذشت دردناک زندگی اش پیدا کند. اینکه ما دلایل قتل های زنجیره ای یک قاتل را درست ریشه یابی کنیم یک مسئله است و اینکه جنایات وی را توجیه کنیم مسئله دیگر. اما متاسفانه شیوه ای که آقای گنجی در پیش می گیرد اتفاقا دست کمی از شیوه جمهوری اسلامی ندارد. درست مثل این می ماند که هر کس دست به جنایتی زد همه را بسیج کنیم تا لعن و نفرینش کنند و دست آخر هم همه قاتلین را بفرستیم بالای دار چرا که جنایت کار موجودی است که سیاه به دنیا آمده و جنایاتش هم از ذات پلید و سیاهش سرچشمه می گیرد! من این شیوه را قبول ندارم و درست نمی دانم. اتفاقا اصرار دارم که اگر ما ریشه این جنایات را به درستی پیدا نکنیم و به جای مجرمان، ریشه جرم را نخشکانیم هیچ بعید نیست که در آینده نیز چنین فجایعی تکرار شوند همان طور که اعدام هیچ قاتلی تا کنون نتوانسته ریشه قتل را بخشکاند.\n3- در مورد حکومت نظامی هم با شما مخالفم. منظورم این است که نظام در دهه شصت حکومت نظامی اعلام نکرد چرا که اصلا نیازی به چنین وضعیتی نداشت. چه ما خوشمان بیاید و چه خوشمان نیاید آقای خمینی تا زمانی که زنده بود از محبوبیت و مقبولیت بالایی برخوردار بود و هیچ چیز و هیچ کس نمی توانست در برابر این محبوبیت قد علم کند. این مسئله را که می گویم هیچ بار مثبت یا منفی در خود ندارد. رهبری مثل گاندی هم بسیار محبوب بود، هیتلر هم با یک محبوبیت 80 – 90 درصدی به قدرت رسید. مسئله باز هم ریشه یابی است. بدون تعارف باید بگوییم که در سال های دهه شصت اکثریت مردم یا با چنین اعدام هایی موافق بودند و یا دست کم آنقدر اعتراض نداشتند که بخواهند واکنش خاصی نشان بدهند. نمونه اش همین جناب گنجی که امروز اینچنین شهامت عذرخواهی پیدا کرده است. خوب از ایشان بپرسید حال و هوای آن زمان چطور بود؟ چرا آقای منتظری که نسبت به اعدام ها اعتراض کرد آنقدر تنها و بی پشتیبان ماند؟ اصلا چرا ماجرای قتل هایی که آمارشان از دو هزار تا بیش از شش هزار اعلام شده دست کم تا دو دهه بعد در کشور جدی گرفته نشد و مورد بحث قرار نگرفت؟\n4- در نهایت به دلیل اشاره ای که به مطلب من در مورد خانم صدر کردید باید عرض کنم همانگونه که آنجا نوشتم انتقاد من به ایشان کاملا حقوقی بود و اتفاقا به این دلیل که ایشان در ظاهر حقوق دان هستند. یعنی اگر هر کس دیگری چنین حرفی می زد من می گذاشتم به پای شناخت عمومی اندکی که در جامعه ما از قوانین به ویژه قانون اساسی وجود دارد. اما زمانی که کسی با مدرک دکترای حقوق و آن هم با چنین سطحی از ادعا این جملات را بر زبان می آورد اولا من تعجب می کنم و به خودم حق می دهم که تردید کنم آیا ایشان از روی بی اطلاعی حرف می زند تا سوء نیت؟ در ثانی، به هر دلیلی هم که ایشان این حرف را زده باشد، وقتی یک حقوق دان نکته اشتباهی را در مورد قوانین کشور بر زبان می آورد خطر آن دو چندان می شود چون احتمالا عده زیادی حرف هایش را به عنوان یک کارشناس می پذیرند و اگر به موقع به آن جواب داده نشود این باور اشتباه در سطح جامعه نهادینه می شود.\nPosted by بیانکونرو on مه 19, 2010 at 18:06\nمی بایست بر من ببخشایید که دیر پاسخ می دهم\n۱. با شما موافقم که زمینه بحث را می بایست با توافق دو سوی مباحثه چید. اما همانطور که در نوشته قبلی ام هم آوردم ، موضوع بحث شما یک واقعیت تاریخی ست. در حالی که ورود من به کشتار۶۷ تنها از منظری حقوق بشری است. از این بابت است که به عنوان یک سنگ محک مفیدش می دانم. آدمخوارانی که امروز هم علاقه ای به اعتراف به اشتباه ندارند بر سر همه وقایع گذشته ، اما و اگر می تراشند ، اما بر سر این یکی سکوت می کنند. چون ظاهرا راه فراری باقی نمانده\n۲. به مانند تقریبا همه خانواده های ایرانی ، بنده هم چندین و چند زندانی نظام اسلامی در خانواده نزدیک دارم و اقلا یک مورد قربانی کشتار۶۷. این روایت شما به هیچ وجه عجیب و ناپیدا نیست. اگر اشتباه نکنم یک بار از یک سمپات زندان کشیده مجاهدین هم به عنوان «تاکتیک» رجوی مجنون با مباهات مورد ذکر قرار گرفت. من هنوز نمی توانم پلی بین اقدام این عده که بسیار هم تعدادشان در مقابل قربانیان ۶۷ انگشت شمار بود ، با قدرت گرفتن تندروان و واکنش شان برقرار کنم. به بخشی از سخنان شما در کمی قبل تر ارجاع می دهم که در تمام نظام ، تنها شیخ منتظری اعتراض کرد ، پس تئوری قدرت گیری بخش تندروی شما دچار مشکل اساسی ست. در این گونه موارد بدبختانه کمترین تعارضی در جمهوری اسلامی در گرفته است. ریشه جرمی که شما در تشبیه بلاتناسب تان ( از دید من ) از آن استفاده کرده اید تئوری ذاتا خشن ولایت فقیه است.حداقل از دید من. بنابراین پذیرش طبیعی بودن رفتاری که هیچ دست کمی از نسل کشی ندارد نیازمند مدارک جدیدتر و متقن تر است.\n۳.من وکیل جناب گنجی نیستم ، ولی آرمان عزیز روایتی مشهور هست ، که هنوز خود گنجی تاییدش نکرده است و نمی دانم به آن برخورده اید یا نه که ایشان به همراه سه نفر دیگر در صبحگاه سپاه در سال ۶۱ با اعتراضات متعدد به موضوعات متنوع متهم به محاربه می شوند که با پادرمیانی مقامات از سپاه کنار گذاشته شده و شخص گنجی به سفارت ایران در ترکیه اعزام می شود. بنابراین گنجی هم محتمل است که سکوت رضایت آمیزی که شما می فرمایید را نداشته است. دلیل اینکه این قتل ها هیچ وقت مورد بررسی قرار نگرفت هم روشن است، نظام حتی مسولیت این قتل ها را هم به عهده نمی گرفت ، اقای خمینی تنها چند ماه قبل از مرگ نظام مورد علاقه اش را با به عهده گرفتن نتایج ش بیمه کرد. زمینه صحبت از هریک از سیاه کاری ها اصولا در دوران خفقان ریاست جمهوری هاشمی منتفی بود. فکر نمی کنم کسی منکر این باشد که فضای مدنی در ایران تا پیش از اتفاق خجسته دوم خرداد وجود خارجی داشت. از سویی اما متوجه نشدم که چرا کاریزمای خمینی را جایگزین حکومت نظامی می دانید. آقای خمینی اگر لشکر داشت حتما استفاده می کرد. همانطور که از سالهای بعدی که نیروهای کمیته و بسیج قدرت گرفتند برای سرکوب خیابانی فراوان استفاده شد. حکومت نظامی بدون داشتن ارتش بی معنی ست. کاریزما وقتی به درد می خورد که حرف شما در اکثریت موثر بیوفتد. اگر چنین می بود واکنش های خشنی همچون ترور خیابانی و بمب گذاری های ریز ودرشت که اصلا رخ نمی داد. برای عده ای خمینی کاریزما نداشت ، سهل است مظهر ارتجاع بود. برای همین بود که خمینی به نصیحت صرف اکتفا نمی کرد و مرتب می گفت بزنید و بکشید.\n۴.در این مورد حق با شماست. فکر می کنم تذکر دادن مستقیم به ایشان هم مفید باشد. برای شان چیزی نوشته اید؟


کدخبر :: ۲۴۴۰۱۹ ۱۳۹۷/۰۶/۳۱ ۲۱:۱۶:۵۵ گروه: گیلان\nلینک کوتاه : https://www.mojnews.com/fa/tiny/news-244019\nمربی تیم فوتبال سپیدرود رشت در نشست خبری پیش از دیدار تیمش با پرسپولیس گفت: هدف ما در حال حاضر ماندن در لیگ برتر است ولی بهتر از سال گذشته. می خواهیم سرنوشت‌مان را خودمان رقم بزنیم.\nبه گزارش خبرگزاری موج از گیلان، علیرضا امامی فر، مربی تیم فوتبال سپیدرود رشت، در نشست خبری پیش از دیدار تیمش با پرسپولیس، گفت: بازی فردا یک محک جدی برای ماست. تیمی که شرایطش را همه می‌دانند که چطور فصل را شروع کرد.\nمربی سپیدرود گفت: با یک برنامه‌ریزی بلند مدت و کوتاه مدت کار را شروع کردیم. وضعیت ساختاری باشگاه سپیدرود را تغییر دادیدم و همین‌طور وضعیت فنی تیم را. بازیکنان ما در مقابل تغییرات خودشان را نشان می‌دهند و شرایط ما روز به روز بهتر می‌شود اما هنوز تیم ما خیلی کار دارد.\nتیم پرسپولیس وضعیتش و تفکرش مشخص است\nوی با بیان این که تیم پرسپولیس وضعیتش و تفکرش مشخص است، اظهار کرد: پرسپولیس تاکتیکی‌ترین تیم لیگ ایران است. پشت این تاکتیک تفکر برانکو وجود دارد که کاملا مشخص است. ما در مقابل تیمی بازی داریم که درس بزرگی در لیگ قهرمانان داد که جای ناامیدی در فوتبال نیست.\nامامی فر افزود: زیبایی فوتبال به همین لحظات است. این اتفاقات برای پرسپولیس افتاد و تیم ما هم با همین انگیزه بالا و اعتمادی که به کادر فنی مخصوصا علی کریمی دارند، امیدوار به یک بازی خوب در آزادی است.\nوی گفت: پرسپولیس با فرهنگش به ما فرهنگ متقابل هواداران و تیم را یاد داد و این تفکر را کریمی به هواداران ما هم انتقال داد. مطمئن هستیم که فردا همگی تلاش کنیم که به معنای واقعی فوتبال بازی کنیم.\nتا نیم فصل برنامه داریم اما فوتبال شرایط خاص خودش را دارد\nامامی فر ادامه داد: ما تا نیم فصل برنامه داریم اما فوتبال شرایط خاص خودش را دارد و هر بازی ممکن است اتفاقاتی بیافتد که انتظار آن‌ها را ندارید. کادر فنی باید در شرایط خاص تصمیم‌گیری کند. با توجه به تفاضل گل، تفکر ما گرفتن امتیاز است تا به دیگر تیم‌ها برسیم. همه بازی‌های مشکل است. بعد از این بازی با ذوب‌آهن، پیکان و تراکتورسازی بازی داریم. درصدد هستیم مشکلات را برطرف کنیم و امتیازات را جمع کنیم.\nامامی فردرباره حواشی به وجود آمده برای سپیدرود هم اظهار کرد: کادر فنی به این نتیجه رسیدیم که ورود کریمی به سپیدرود در جهت حفظ سپیدرود در لیگ برتر است. ما نمی‌خواهیم سرنوشت سپیدرود مثل تیمی مثل راه‌آهن نشود. تلاش کریمی این است که سهمیه ما در لیگ برتر باقی بماند. بعد از آن با توجه به شرایط اقتصادی و جذب بازیکن و با توجه به شرایط بازیکنان هدف‌گذاری ما انجام می‌شود. هدف ما در حال حاضر ماندن لیگ برتر است ولی بهتر از سال گذشته. می خواهیم سرنوشت‌مان را خودمان رقم بزنیم.\nپرسپولیس فوتبال لیگ برتر کریمی باشگاه سپیدرود علیرضا امامی فر\nلینک کوتاه: https://www.mojnews.com/fa/tiny/news-244019\nمیثاقیان قراردادش را با سیاه جامگان تمدید کرد\nآقای گل بازی تشریفات را به هم می‌زند


سرطان سر و گردن : دلایل و علائم ابتلا به سرطان سر و گردن\nبررسی انواع تومورهای سر و گردن و عوامل آن\nچهارشنبه, ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ ۱۴:۰۰\nنشانه و علت سرطان سر و گردن : پدیدار شدن سرطان در ناحیه سر و گردن می تواند به شکل گیری التهاب چشمگیر منجر شود. اگر مشکلی جدی در حال گسترش باشد، بیمار ممکن است تورم در آرواره یا در قسمت زیر چانه را تجربه کند.\nسرطان سر و گردن شامل انواع مختلفی از سرطان ها می شود که قسمت های مشخصی از این دو ناحیه بدن انسان را تحت تاثیر قرار می دهند. اغلب سرطان سر و گردن به معنای سرطان هایی است که دهان، گلو و بینی را تحت تاثیر قرار می دهند.\nاگرچه ظهور سرطان در این بخش ها اغلب از کنترل فرد تحت تاثیر قرار گرفته خارج هستند، اما برخی رفتارها می توانند نقش چشمگیری در ابتلا به سرطان سر و گردن داشته باشند.\nهمه چیز در مورد سرطان سر و گردن\nبه گزارش گروه دلگرم به نقل از "اکتیو بیت":\nبا این وجود، گلودرد می تواند نشانگر ابتلا به سرطان گلو نیز باشد. در شرایطی که تشخیص بین نشانه ای از سرماخوردگی یا سرطان گلو بودن دشوار است، در مورد دوم درد پس از گذشت چند روز یا چند هفته از بین نمی رود.\nدر اصل، اگر بدون نشانه ای از سرماخوردگی به گلودردی دردناک مبتلا شده اید و این شرایط پس از گذشت یک هفته یا بیشتر از بین نرفته است، بهتر است برای تشخیص دقیق به پزشک مراجعه کنید.\nاما این درد باید پس از گذشت مدتی از بین برود، به ویژه در افرادی که بهداشت دهان و دندان خود را رعایت می کنند. نشانه های جدی دیگر نیز می توانند به بروز مشکلی جدی اشاره داشته باشند، که از آن جمله می توان به وصله های قرمز و سفید روی لثه ها، زبان، یا پوشش داخلی دهان اشاره کرد.\nخونریزی لثه و درد در آرواره می توانند از نشانگرهای دیگر باشند، که درد دهان به واسطه دلیلی جدی، مانند سرطان سر و گردن، شکل گرفته است. اگر با این قبیل نشانه ها مواجه شده و درد دهان پس از گذشت چند روز بهبود نیافت، بهترین گزینه مراجعه به پزشک یا دندانپزشک برای بررسی دقیق شرایط است.\nبا این وجود، اگر درد پایدار باشد و با نشانه های شایع دیگر سرماخوردگی مانند سرفه و آبریزش بینی همراهی نشود، مراجعه به پزشک برای تشخیص دلیل شکل گیری این شرایط بهترین ایده است. ممکن است عفونت یا آلرژی فصلی موجب تحریک گلو شده باشد، اما امکان ارتباط با سرطان گلو نیز وجود دارد.\nاگر مورد دوم رخ داده باشد، تشخیص آن در مراحل اولیه بهتر است، زیرا هرچه بیشتر احتمال بهبودی را افزایش می دهد.\nافزون بر این، خشکی می تواند موجب احساس گرفتگی در بینی شود و حتی ممکن است به خونریزی بینی منجر شود.در صورت ابتلا به درد سینوس باید به پزشک مراجعه کنید تا مشخص شود مشکل به واسطه آلرژی ها، گرفتگی ها، یا خشکی شکل گرفته و یا موردی جدی‌تر مانند سرطان بینی در پس پرده قرار دارد.\nاگر مصرف داروها، مانند آنتی بیوتیک ها، در بهبودی شرایط تاثیرگذار نباشد، احتمال این که با مشکلی جدی مواجه باشید، افزایش می یابد.\nعلائم؛پیشگیری و درمان سرطان سر و گردن\nسرطان کیسه صفرا چه علائمی دارد؟


نیم فاصله در تایپ چیست؟ + ساده ترین روش اصلاح و ایجاد نیم فاصله در ورد و اکسل و موبایل\nآموزش ساده اصلاح و ایجاد نیم فاصله در ورد و اکسل و موبایل\nنیم فاصله در ورد تایپ و نحوه تایپ نیم فاصله در نیم فاصله در تایپ و آموزش تایپ نیم فاصله در ورد (Word) را در این بخش از سایت حرف تازه را برای علاقه مندان بیان میکنیم.\nاگر در نوشتن و ایجاد در این مورد مشکلی دارید و یا برای تکمیل آگاهی و آموزش خود درباره نیاز به توضیح و آموزش بیشتر دارید در ادامه با ما همراه باشید تا بطور ساده و با شیرین ترین روش برای شما بازگو کنیم با روش کاربردی، نحوه ی فعالسازی نیم فاصله (half space و یا semi space) را فرا بگیرید\nکاربردها و موارد تایپ\nنیم‌فاصله در واقع مثل فاصله و یا کلید (Space) حروف را از هم جدا می‌کند اما فرق آن با فاصله (Space) این است که بین دو حرف را از بین میبرد و دو حرف را بدون این‌که بین آن‌ها فاصله بیفتد ، از هم جدا می‌کند.\nبطور مثال دو کلمه کلاه‌ها و کلاه ها را مشاهده و مقایسه کنید\nدر حالت اول بین کلاه و ها یک فاصله مجازی وجود دارد\nیعنی فرد برای نوشتن از یک فاصله مجازی بین دو کلمه استفاده کرده در حالتی که در تایپ نیم‌فاصله بین نیم و فاصله هیچ فاصله ای دیده نمیشود اما این دو کلمه از هم جدا هستند\nبرای نشانۀ جمع «ها» مانند کلاه‌ها، گل‌ها، نیمکت‌ها و …و واژه‌هایی که از دو بخش تشکیل شده‌اند\nواژه‌های مرکب مانند خانه‌نشین، تعیین‌کننده، دانش‌آموز و … و یا «ی» اضافه مانند رشته‌ی، گربه‌ی، پنبه‌ی و … و یا «ای» نکره مانند کاشانه‌ای، پروژه‌ای، خصمانه‌ای و …\nبرخی پسوندها کاربرد دارد\nاین مثال برای می افعال و نام خانوادگی و یا هرکلمه ای کاربرد دارد و جمله ها زیباتر و کوتاهتر و فضای کمتری را اشغال میکند\nاگر در حال تایپ هستید و از کیبورد برای این مورد استفاده می کنید با استفاده هم‌زمان از کلید‌های Ctrl+shift+2 می‌توانید در فضای ورد و یا در صفحات اینترنتی نیم‌فاصله بگذارید.\nاگر دوست ندارید از این سه کلید استفاده کنید ، می‌توانید بسته‌ی صفحه کلید استاندارد فارسی (Standard Persian Keyboard For Windows) را روی ویندوزتان نصب کنید و با استفاده از کلید‌های shift+space نیم‌فاصله بگذارید.\nمی‌توانید با استفاده از Crtl و – فاصبه مجازی در ورد، اکسل، پاورپوینت و … استفاده و کلمه را تایپ کنید. (توجه داشته باشید که کاراکتر – را از قسمت بالایی کیبورد، و نه قسمت Numpad، انتخاب کنید).\nتعداد کیبوردهای اندرویدی بسیار زیاد است، برخی از آن‌ها این کاراکتر را جزء کاراکترهای خود قرار داده‌اند. روی صحبت ما هم با همین دسته از کیبوردهاست. (بخاطر اهمیت نیم‌فاصله، کیبوردهای فاقد این کاراکتر را نهی و نفی می‌کنیم!)\nمعروف‌ترین کیبوردی که تایپ نیم فاصله در اندروید را امکان‌پذیر می‌کند کیبورد شرکت گوگل یا Google Keyboard است. بعد از دانلود Gboard از گوگل‌پلی و هنگام استفاده از این کیبورد، برای تایپ در گوشی مطابق شکل زیر عمل کنید. در کیبورد گوگل و در حالت فارسی دکمۀ کوچکی که در سمت راست کلید «فاصله» قرار دارد نیم فاصله است.\nبیشتر بخوانید : نحوه حذف اشیا اضافی و یا افراد در عکس با فتوشاپ\nنیم فاصله در گوشی آیفون ios\nمانند اندروید، برای تایپ فاصله مجازی در ios کیبوردهای مختلفی وجود دارد. معروف‌ترین آن‌ها کیبوردSwift Keyboard است که یک کیبورد کاربردی محسوب می‌شود. در اکثر کیبوردهای ios این عبارت به صورت zwnj آورده شده است. البته ممکن است در برخی از کیبوردها، کاراکتر با شکل و شمایلی شبیه به کیبوردهای اندرویدی نمایش داده شود.\nآموزش نیم فاصله در word\nوارد کردن فاصله ی مجازی و کوچک در ورد نسخه ی ۲۰۰۷ و بالاتر یکی از سوالاتی است که بسیاری از کاربران آن را مطرح میکنند.\nاین گزینه قبلا در ورد ۲۰۰۳ به صورت پیشفرض موجود بود ولی در word 2007 و بعد از آن، غیر فعال شده است.\nدر این مطلب نحوه ی فعالسازی (half space و یا semi space) را به شما آموزش دهیم.\nبیشتر بخوانید : حل مشکل چپ به راست نوشتن متن فارسی در فتوشاپ\nنحوه استفاده در مایکروسافت ورد\n۱- نرم افزار ورد را باز کنید\n۲- از منوی Insert در ورد بر روی گزینه ی Symbol و سپس More Symbols کلیک کنید.\n۳- در پنجره ی باز شده ، از تب (لبه ی) Special Characters بر روی عبارت No-Width Optional Break کلیک کنید تا هایلایت (آبی رنگ) شود و سپس بر روی دکمه ی Shortcut Key کلیک کنید.\n۴- در پنجره ی گشوده شده که Customize Keyboard نام دارد ، در کادر Press new shortcut key کلیک کنید و سپس از صفحه کلید ، کلیدهایی که تمایل دارید به عنوان میانبر برای درج “نیم فاصله” در پرونده استفاده کنید فشار دهید.\nسپس بر روی دکمه ی Assign کلیک کنید.\nدر اینجا ما کلیدهای Ctrl+Space را به عنوان “نیم فاصله” تعیین کردیم.\n۵- با کلیک بر روی دکمه ی Assign مشاهده میکنید که کلیدهای میانبر تعریف شده وارد جدول Current Keys میشوند.\nحال میتوانید بر روی دکمه ی Close و سپس Cancel کلیک کنید.\n۶- اکنون هرکجا که بخواهید میتوانید ان فاصله را در پرونده قرار دهید ، کافی است به طور همزمان کلیدهای CTRL+Space را فشار دهید.\nمنابع : transis و ایرناک\nنیم فاصله در اکسلنیم فاصله در اندروید و iosنیم فاصله در متننیم فاصله در ورد 2019


شروع به کار مجدد سامانه ثبت نام متقاضيان طرح امریه در وزارت نفت - نسیم توسعه\n۱۰:۰۰:۴۳ - یکشنبه ۸ مهر ۱۳۹۷\nسهمیه مشمولین وظیفه طرح نظام/امریه مجدداٌ پس از ۱۸ ماه از سوی ستاد کل نیروهای مسلح برقرار شد و بر همین اساس سامانه پذیرش طرح نظام صنعت نفت به آدرس www. pmhr.mop.ir از آبان ماه سال جاری به منظور ثبت درخواست متقاضیان فعالیت خود را از سر می‌گیرد. نسیم توسعه به نقل از نیک نفت: […]\nنسیم توسعه به نقل از نیک نفت: برابر اعلام اداره کل آموزش، برنامه‌ریزی نیروی انسانی و تحول اداری وزارت نفت، سهمیه مشمولین وظیفه طرح نظام/امریه مجدداٌ پس از ۱۸ ماه از سوی ستاد کل نیروهای مسلح برقرار شد و بر همین اساس سامانه پذیرش طرح نظام صنعت نفت به آدرس www. pmhr.mop.ir از آبان ماه سال جاری به منظور ثبت درخواست متقاضیان فعالیت خود را از سر می‌گیرد.\nمتقاضیان می‌توانند همچون سال‌هاي گذشته، اول تا دهم ماه‌هاي زوج سال به سامانه مذکور مراجعه و در صورت دارا بودن شرایط مندرج در سامانه، نسبت به ثبت‌نام اقدام کنند.\nاین اداره همچنین اعلام کرده است: با توجه به اعلام سازمان نظام وظیفه در خصوص «عدم امکان تمدید تاریخ اعزام مشمولان» از سوی سازمان مذکور، متقاضیان می‌بایست نسبت به تهیه برگ اعزام مربوط به آن دوره اقدام و سپس در سامانه ثبت نام کنند. در دوره آبان ماه سال جاري فقط افرادي مجاز به ثبت نام هستند که برگ اعزام به خدمت ۱/۱۲/۹۷ و یا ۱/۲/۹۸ را دریافت کرده باشند.\nبر چسب ها: امریه سربازی وزارت نفت, امریه نفت, امریه وزارت نفت, نسیم توسعه


نگاه دولت به بهزیستی مهربانانه است | كانون معلولين توانا\nخانه اخبار اخبار اجتماعی نگاه دولت به بهزیستی مهربانانه است\nدر ۲۸ فروردین ۱۳۹۳ در: اخبار اجتماعیهنوز دیدگاهی برای این نوشته وجود ندارد\nرییس سازمان بهزیستی: نگاه دولت به بهزیستی مهربانانه است\nتهران – ایرنا – رییس سازمان بهزیستی اعلام کرد: نگاه دولت به بهزیستی مهربانانه است و حسن روحانی تاکنون چهار بار در این سازمان حضور یافته که نشانگر نگاه ایشان به بهزیستی مردم است.\nبه گزارش ایرنا، همایون هاشمی شامگاه چهارشنبه در مجمع خیرین کشور و اصناف که در سالن همایش هتل فردوسی تهران برگزار شد، افزود: خیرین بزرگترین سرمایه سازمان بهزیستی کشور هستند و با کمک آنان امروز این امکان فراهم شده است که بهزیستی به چهار میلیون و ۶۰۰ هزار نفر خدمات ارایه کند.\nوی با بیان اینکه در سال ۹۰ ، ساخت بیش از ۲۰۰ هزار واحد مسکونی برای مددجویان بهزیستی آغاز شد، اظهار داشت: هم اکنون ۳۰ هزار واحد مسکونی به مرحله نازک کاری رسیده است و خیرین حدود ۶۰۰ میلیارد تومان به بهزیستی کمک کرده اند.\nهاشمی گفت: در گذشته بسیاری از مددجویان در انتظار دریافت خدمات از بهزیستی می ماندند، اما امروز به همت خیرین و تلاش های دولت، هیچ مددجویی در انتظار دریافت خدمات حضور ندارد.\nوی در ادامه با بیان اینکه سازمان بهزیستی برای ارایه خدمات به هر معلول مبلغ ۲۰۰ هزار تومان هزینه می کند، اظهار داشت: مبلغ مورد نیاز برای هر معلول در ماه یک میلیون تومان است که ۸۰۰ هزار تومان مابقی توسط خیرین تامین می شود.\n** خیرین مدرسه ساز بیش از دو برابر دولت، هزینه می کنند\nمحمد رضا حافظی رییس جامعه خیرین مدرسه ساز نیز در این نشست با ارایه گزارشی از عملکرد خیرخواهانه این موسسه اظهار داشت: خیرین مدرسه ساز بیش از دو برابر دولت در خصوص ساخت مدرسه هزینه می کنند.\nوی افزود: پیش بینی می کردیم که با توجه به افزایش تورم در کشور، سال ۹۱ شاهد کاهش کمک ها باشیم اما خوشبختانه این پیش بینی محقق نشد و خیرین نشان دادند که راه توسعه ایران را یافته اند و در خصوص ساخت مدرسه پیشتاز هستند.\nحافظی ادامه داد: امروز ۵۰۰ هزار خیر در داخل کشور و یک هزار خیر در سراسر جهان در حال فعالیت هستند و ما اعتقاد داریم اساس مبنای توسعه پایدار در هر کشور توسعه آموزش و پرورش است.\nوی اظهار داشت: در یک سال گذشته خیرین شهرستان های استان تهران مبلغ ۲۷۷ میلیون تومان برای ساخت مدرسه کمک کرده اند و این مبلغ با احتساب تهران بزرگ به ۴۰۰ میلیون تومان افزایش خواهد یافت.\n** پیشنهاد تعامل و همگرایی مجامع خیر کشور برای کمک به دولت\nحبیب الله بوربور رییس هیات مدیره جامعه خیرین معلولین کشور که متولی برگزاری این نشست بود، در سخنانی کوتاه اعلام کرد: هدف از برگزاری این مجمع، تصمیم گیری در خصوص تشکیل کارگروهی برای افزایش همگرایی و تعامل میان مجامع خیر کشور برای کمک به دولت، نظام و مردم در مواقع ضروری است.\nوی تصریح کرد: در کشور ۱۴ تا ۱۵ جامعه خیر داریم که به طور مثال در زمینه ساخت مدرسه، بیمارستان، راه و مسکن فعالیت می کنند.\nبوربور ادامه داد: در مواقع بروز هر اتفاقی از جمله بلایای طبیعی همچون زلزله، در صورتی که مجامع خیر با هم هماهنگی لازم را داشته باشند، بهتر می توانند به مردم آسیب دیده کمک کنند و دولت را در بازسازی منطقه حادثه دیده کمک کنند.\nوی پیشنهاد داد برای تحقق این امر، از هر یک از موسسات خیریه کشور یک نفر به عنوان نماینده معرفی شود و در جلسات کارگروه مشترک شرکت کند تا مجامع از وضعیت یکدیگر مطلع شوند و در شرایط بحرانی به صورت هماهنگ عمل کنند.\nدر این مراسم بیش ازیکصد تن از بزرگان صنوف مختلف که عضو موسسات خیریه هستند، حضور داشتند.\nمسوولان برگزاری این نشست، به ایرنا گفته بودند که از وزیر آموزش و پرورش و شهردار تهران نیز برای شرکت در این مراسم دعوت کرده بودند.


۵۵ تن از طالبان در درگيری با نيروهای «آيساف» کشته شدند\nشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۹ تهران ۰۵:۳۱\nنيروهای بين المللی حافظ امنيت، «آيساف»، اعلام کردند سربازانشان در دو درگيری در روزهای جمعه و شنبه در جنوب افغانستان، ۵۵ شبه نظامی طالبان را از پای درآورده اند.\nاين نبردها در استان های قندهار و « اوروزگان» رخ داد. بر اساس همين گزارش، يک سرباز نيروهای بين المللی نيز در اين درگيری ها کشته شد.\n۳۱ هزار سرباز آيساف از بيش از ۳۰ مليت مختلف، زير رهبری ناتو، در افغانستان به خدمت مشغولند.\nفاش ساختن مليت سربازان و کشته شدگان نبردها، به تمايل ِ کشوری که نيروهايش را به منطقه فرستاده است بستگی دارد و آيساف، خود اين کار را نمی کند.


«می‌خواستم بگویم چقدر تنهام، چقدر می‌خواهم برگردم» « Radio Koocheh\nشیدا محمدی، شاعر نسل جوان:\n«می‌خواستم بگویم چقدر تنهام، چقدر می‌خواهم برگردم»\nنیلوفر رستمی / رادیو کوچه\nشیدا محمدی، شاعر نسل جوان در پاییز 1382 ایران را ترک کرد و اکنون نزدیک ده سال است که در آمریکا به سر می‌برد. سختی‌های مهاجرت و زندگی در غربت او را از میل و خواسته همیشگی‌اش یعنی شاعر ماندن دور نکرد بلکه چند‌گانه زیستن به او پختگی برای بهتر نوشتن را داد. او اکنون نه تنها در میان ادبیاتی‌های داخل چهره شناخته شده‌ای است بلکه در سال‌های اخیر در همایش‌های دانش‌گاه‌های معتبر آمریکایی برای شعر خوانی دعوت شده است و برخی از شعرهایش توسط مجلات و آنتالوژی‌های آمریکایی منتشر شده‌اند. تا به حال دو کتاب شعر و یک رمان به نام «افسانه بابا لیلا» در کارنامه کاریش به ثبت رسانده است. اولین کتاب شعرش که در خارج از ایران منتشر شد با عنوان «عکس فوری عشق‌بازیL در سال 2007 بود و در حال حاضر کتاب «یواش‌های قرمز» را در دست انتشار دارد. البته در ایران او روزنامه‌نگار بخش زنان و ادبیات نیز بود که پس از مهاجرت فقط شاعر بودن را انتخاب کرد.\nآخرین همایش‌هایی که برای شعرخوانی و سخن‌رانی دعوت شدید در دانش‌گاه بروان Brown, Providence در اسفند ماه سال گذشته و فستیوال کتاب دانش‌گاه USC, Los Angeles در اردی‌بهشت امسال بود. لطفن کمی درباره این همایش‌ها بگویید؟\nدر فستیوال شعر لس آنجلس که در تاریخ 22-21 آپریل برگزار شد چند شعر از من از کتاب The Forbidden ترجمه و ادیت شعله ولپه (Sholeh Wolpe)، به زبان انگلیسی خوانده شد. تجربه خیلی مهمی برایم بود چون تقریبن این فستیوال 140 هزار نفر به گفته روزنامه لس‌انجلس تایمز، مخاطب داشت و مخاطبانش انگلیسی زبان بودند. همین طور همایش بین‌المللی دانش‌گاه بروان که تمرکزش روی ادبیات و فرهنگ خاورمیانه به ویژه ایران بود و تقریبن از تمام کشورهای خاورمیانه هم، شاعر و نویسنده به خصوص از نسل جدید دعوت شده بودند. در میان شاعران نسل جوان ایرانی فقط من و خانم پگاه احمدی بودیم. این همایش از این نظر برایم اهمیت داشت که تا قبل از آن در هر همایشی شرکت کرده بودم برگزار کنندگانش ایرانی بودند و تمام برنامه‌ها نیز به زبان فارسی بود و این در واقع اولین همایش بین‌المللی به زبان غیر‌فارسی و با مخاطبان غیر‌ایرانی بود که در آن دعوت شده بودم. در این همایش باید سه شعرم را با ترجمه انگلیسی می‌خواندم اما چون راستش برایم خیلی سخت است که شعر خودم را ترجمه شده و به زبان غیر‌مادریم بخوانم از نویسنده‌ای به نام سوزانا پابوت ( (Susannah Pabotاز آمریکا خواستم تا من شعرم را به فارسی بخوانم و او ترجمه‌اش را، که اتفاقن خیلی اجرای قشنگی شد. برنامه دیگری هم در این همایش ویژه ادبیات معاصر ایران با حضور رابرت کوور، (Robert Coover) رییس بخش بین‌المللی ادبیات دانش‌گاه بروان، بهرام بیضایی، شهریار مندنی‌پور، عباس میلانی و شهرنوش پارسی‌پور و من برگزار شد که هر کدام سخن‌رانی کردیم. در حقیقت به صورت یک مناظره و گفت‌وگو. من درباره تفکر سانسور در ادبیات ایران نه تنها در وجه سیاسی‌اش بلکه به عنوان فرهنگی مردانه که در بین ما وجود دارد صحبت کردم.\nچقدر طول کشید تا حس کنید پاهایتان روی زمین کشور جدید قرص است. معمولن سال‌های اول برای مهاجران سخت می‌گذرد، برای شما چگونه گذشت؟\nخیلی سخت، اما گذشت. در ایران روزنامه‌نگار و شاعر بودم و وقتی به این‌جا رسیدم هیچ چیز نبودم. یک‌باره ول شده بودم در جایی که نمی‌شناختم. باید خانه و کار پیدا می‌کردم، زبان انگلیسی یاد می‌گرفتم که همه این‌ها در نگاه اول به نظر خیلی ساده می‌آید. اما همین که بدانید از چه سوپر مارکتی خرید کنید، چه آرایش‌گاهی بروید، چه طور لباس بپوشید، نوع آداب معاشرت مردم این‌جا را یاد بگیرید، حتا این‌که چطور رانندگی کنید زمان زیادی می‌گیرد. مهم‌تر این‌که می‌دانستم دیگر نمی‌توانم به زبان فارسی کار کنم، و تمام دغدغه‌ام شده بود یادگیری زبان کشور جدید. و تلاش برای این که بخواهم هم‌چنان شاعر بمانم، دردش را دو چندان می‌کرد. کنار این‌ها دل‌تنگی مانند رود باریکی زیر رگه‌های من جریان داشت و هنوز هم.. و هیچ لحظه‌ای حتا در خواب رهایم نمی‌کند. با این حال شاید من شانس آوردم که در سال‌های اولیه مهاجرت وارد جایی مثل لس‌آنجلس با جمعیت انبوه ایرانیش، با مجموعه‌ی خوبی‌ها و بدی‌هایش شدم. همین سوپر مارکت‌های ایرانی، آفتاب و حضور ایرانی‌ها بسیار کمک‌کننده بود. به‌تدریج با زندگی آمریکایی پیوند خوردم یعنی منظورم هر روز کار و مدرسه و رانندگی کردن در اتوبان‌های طولانی است، همین.\nچطور شد که به خانه نویسندگان دانش‌گاه مریلند دعوت شدید؟\nراستش مهاجرت واقعی و درونی من در همان زمانی اتفاق افتاد که دانش‌گاه مریلند من را به عنوان شاعر مهمان به خانه نویسندگانش دعوت کرد. من تا آن زمان در خلوتم می‌نوشتم و در جلسات ادبی ایرانیان کالیفرنیا هم شرکت می‌کردم اما مهاجرت ذهنی من در سال 2010 با سفرم به واشنگتن دی سی اتفاق افتاد. من 6 ماه در خانه نویسندگان بودم و در این مدت مدام با قشر روشن‌فکر و نویسندگان آمریکایی برخورد داشتم که به شدت روی فکر و کارم تاثیر گذاشت. من پس از مدت‌ها در جریان رود قرار گرفته بودم. در جلسات هفتگی شعر دانش‌گاه شرکت می‌کردم، در جلسات ادبیات یکی از کتاب‌خانه‌های دی سی که هر چهارشنبه می‌شد پاتوق نویسندگان و در آن‌جا آثارشان را برای یک‌دیگر می‌خواندند شرکت می‌کردم و دوستان خوبی پیدا کردم که هنوز هم شعرهایمان را برای یک‌دیگر می‌فرستیم و حتا در آن دوره چند شعر من را هم ترجمه کردند و خواندند.(ترجمه دکتر احمد کریمی حکاک و Zein (El Amine, Stylus Magazine وظیفه من به عنوان شاعرمهمان خانه نویسندگان این بود که فقط بنویسم و بخوانم. شاید در نگاه اول به نظر ساده بیاید چون من از ایالتی(کالیفرنیا) به ایالت (مریلند) دیگر در داخل آمریکا سفر کردم اما در نگاه من مانند زلزله 7 ریشتری بود. فاصله بین کالیفرنیا تا واشنگتن دی‌سی 3 هزار مایل است و به همان مقیاس هم فرهنگ، مردم، آب و هوا، حتا نوع لهجه و حمل و نقل شهریش متفاوت است. حتا روزهای اول ورودم وقتی آن‌ها انگلیسی صحبت می‌کردند چون با لهجه متفاوتی بود نمی‌فهمیدم، درست مثل روزهای اول ورودم به آمریکا که یک کلمه هم انگلیسی نمی‌دانستم. همان سال در این منطقه برف شدیدی بارید که خودشان می‌گفتند در تاریخ صد سال اخیر بی‌سابقه بوده است و من به مدت ده روز که شهر زیر برف تعطیل شده بود چون اتومبیل نداشتم در اتاقم در خانه نویسندگان ماندم. ده روز ماندن زیر سقف اتاقم زیر برف و باران مریلند تجربه عجیبی بود. فقط من بودم و کامپیوتر و برفی که از پشت شیشه می‌بارید. فقط یک سری دانش‌جو در خواب‌گاه مانده بودند و آن‌ها تمام روز و شب در حال خنده و برف بازی بودند و همه این اتفاق‌ها پشت پنجره من می‌افتاد بدون این‌که من احساس تعلقی به آن‌ها بکنم، بدون این‌که فکر کنم حتا یک لحظه می‌شود این پنجره را باز کنم و با آن‌ها حرف بزنم و بگویم چقدر تنهام، دل‌تنگم، چقدر می‌خواهم برگردم. درست همان احساس روزهای اولیه مهاجرت را داشتم اما آرام آرام بر ترسم فایق شدم. راستش من بهترین شعرهایم را در همان ده روز نوشتم.\nشنیده‌ام که در آمریکا ادبیات فارسی تدریس می‌کنید، شغلی که خیلی از ایرانی‌ها در مهاجرت دوست دارند انجامش دهند، لطفن کمی از این تجربه که الان به شغل‌تان تبدیل شده بگوید.\nراستش در همان زمان که در خانه نویسندگان مریلند مشغول کار کردن روی مجموعه شعرم بودم از سوی بخش فارسی دانش‌گاه مریلند (دکتر احمد کریمی حکاک و دکتر نهال اکبری) دعوت شدم تا به دانش‌جویان آمریکایی ادبیات معاصر فارسی تدریس کنم. آن‌ها دانش‌جویان دوره فوق‌لیسانس فارسی بودند. شخصن برایم خیلی تجربه جالبی بود که برای آن‌ها از صادق هدایت، احمد شاملو، فروغ فرخ‌زاد، ابراهیم گلستان، سیمین دانشور، نویسندگان داخل ایران، ادبیات مهاجرت.. حرف بزنم و یا مثلن از شیوه‌های سانسور در ادبیات ایران. جالب این بود که آن‌ها کاملن به روز بودند و همه خبرهای ایران را چه در حوزه ادبیات و چه حوزه سیاسی دنبال می‌کردند. این هم‌کاری بعد از پایان دوره من در خانه نویسندگان نیز ادامه پیدا کرد و تا اواسط سال 2011 مشغول تدریس بودم تا این‌که به دلایلی بودجه این بخش دانش‌گاه کم شد و من هم دلایل شخصی دیگری برای برگشتن دوباره به کالیفرنیا داشتم. الان هم مشغول تدریس در شمال کالیفرنیا هستم.\nبه نظر می رسد شاعر هم برای حفظ حضور و اعتبارش در کشور جدید نیاز به برخورد با هم قشر خودش را دارد. چقدر در این ارتباط‌گیری موفق بوده‌اید؟ تا چه حد شعر انگلیسی می‌خوانید و با شاعران آمریکایی در تماس هستید؟\nراستش خود آمریکایی‌ها هم جمعیت پراکنده‌ای هستند، فرهنگ‌شان فردی است و خیلی ارتباط‌های تنگاتنگی ندارند. اما من در دوره‌ای که در واشنگتن دی‌سی بودم با آمریکایی‌های شاعر و نویسنده خیلی آشنا شدم که گفتم با چند نفرشان هنوز هم در ارتباط هستم. با این حال بیش‌تر با جامعه ایرانی در ارتباط هستم. در جنوب کالیفرنیا شنبه اول هر ماه جلسات ادبی (گروه شنبه‌ها) برگزار می‌شود که در میان محافل ادبی ایران هم خیلی معروف است چون در این جلسات نویسندگان مهاجری مانند خسرو دوامی، عباس صفاری، سودابه اشرفی، مجید روشنگر، ملیحه تیره گل، فریبا صدیقیم، بیژن بیجاری، مجید نفیسی، منصور خاکسار، پرتو نوری‌علا، مهرنوش مزارعی، یاشار احد‌صارمی، شیرین دخت دقیقیان و …شرکت می‌کنند. از برگزاری این جلسات حدود 20 سالی می‌گذرد. در واقع می‌شود گفت این جلسات یکی از اتفاقات مهم ادبی در این‌جاست که متاسفانه به نظرم این جمع هم دیگر رونق همیشگیش را از دست داده است و همه پراکنده شدند. بهرحال این تنها جمع ادبی بود که من تا سال 2010 در آن شرکت می‌کردم.\nشما دومین کتاب شعرتان را در خارج از ایران در دست انتشار دارید، روند انتشار کتاب شعر در مقایسه با ایران چگونه است؟\nمتاسفانه در خارج از ایران فقط یکی دو ناشر معتبر در حوزه ادبی وجود دارند که یکی از آن‌ها نشر «باران» در سوئد است. این‌جا انتشار کتاب زمان طولانی‌تری را نسبت به ایران می‌گیرد برای این‌که امکانات این‌جا محدود‌تر و هزینه‌ها بسیار زیاد‌تر از ایران است. فاصله‌های میان نویسنده و ناشر و همین‌طور مخاطبان بسیار زیاد است. پراکندگی ایرانیان در خارج از کشور یکی از مشکلات بزرگ ناشران و نویسنده‌گان است که چطور کتابشان را به دست مخاطب برسانند. و شاید به همین علت باشد که نویسندگان خارج از ایران به‌تدریج می‌پذیرند که نباید توقع مخاطبان زیادی داشته باشند. بعضی از نویسندگان هم که مشکل سانسور ندارند بیش‌تر کتاب‌هایشان را برای انتشار به ایران می‌فرستند.\nمی‌گویند مهاجرت یکی از دلایلی توقف شاعر و نویسنده است، یکی از دلایلی که دیگر نمی‌توانند اثر خوبی خلق کنند. تا چه حد با این نظر موافق هستید؟\nمن فکر نمی‌کنم مهاجرت باعث خللی در کار شود. این ذهن آدم مهاجر است که نمی‌گذارد موفق شود. برای خود من مدت‌ها طول کشید تا به این درک برسم که دیگر نه آن‌قدر به سرزمین مادریم که یک روز ترکش کردم تعلق دارم و نه به سرزمینی که اکنون در آن زندگی می‌کنم. باور این‌که به هیچ کجا تعلق ندارم بزرگ‌ترین کمک بود. همین زندگی‌های دو‌گانه روی فکر من تاثیر شگرفی گذاشت. یاد گرفتم که گذشتن از مرزهای خودم مهم‌تر از گذشتن از مرزهای جغرافیایی، زمانی، سیاسی و .. است. فهمیدم سخت‌ترین چیز این است که با خودم کنار بیایم. آدم وقتی با خودش به صلح برسد می‌تواند سهمی از شادی را هم از جهان به دست بیاورد. و هم آن را در جهان پیرامونش منتشر کند.\nمن این ایده را باور ندارم، ما نویسندگانی مانند جومپا لاهیری یا میلان کوندرا و خیلی‌های دیگر را داریم که در مهاجرت بهترین کارهایشان را خلق کردند. در مورد خودم وقتی به زبان شعرم در کتاب «عکس فوری عشق‌بازی» نگاه می‌کنم که اولین کتاب شعرم در آمریکا بود و آن را با «یواش‌های قرمز» که اکنون در دست ناشر است مقایسه می‌کنم، می‌بینم چقدر تفاوت پیدا کرده‌اند، چقدر زبان و فرم شعرها پخته‌تر شده است.\nTAGS: رادیو کوچه, شاعر نسل جوان, شیدا محمدی, فرهنگ, گزارش, نیلوفر رستمی


بعد از نشست خبری به بیمارستان می‌روم/ چارچوب شناس نداریم - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency\n۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۲۰:۴۰\nکد خبر 4607194\nمربی تیم نفت مسجدسلیمان:\nبعد از نشست خبری به بیمارستان می‌روم/ چارچوب شناس نداریم\nاهواز ـ مربی تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان گفت: بعد از نشست خبری به بیمارستان می‌روم تا وضعیت فیروز کریمی را بررسی کنم.\nبه گزارش خبرنگار مهر، حشمت شیخ رباط شامگاه جمعه پس از تساوی تیمش در برابر سپیدرود در نشست خبری پایان بازی اظهار کرد: گلی که خوردیم و بعد از آن اتفاقی که برای فیروز کریمی افتاد باعث شد به هم بریزیم. حتی در ادامه صاحب پنالتی شدیم ولی آن را از دست دادیم ولی در نهایت در دقیقه ۱۰۰ گل تساوی را به ثمر رساندیم.\nوی با بیان اینکه اطلاعی از وضعیت فیروز کریمی بعد از انتقال به بیمارستان در جریان بازی ندارم، عنوان کرد: تصمیم گرفتم ابتدا به نشست خبری بیایم و سپس به بیمارستان بروم.\nشیخ رباط ادامه داد: واقعیت این است که تا قبل از گل حریف خوب بازی می‌کردیم ولی وقتی آن اتفاق برای فیروز کریمی رخ داد نگران شدند و به هم ریختند. من قصد داشتم با کریمی به بیمارستان بروم ولی وی گفت بمان و تیم را هدایت کند.\nمربی تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان با تأکید بر اینکه اگر این اتفاق برای فیروز کریمی رخ نمی‌داد بی‌شک برنده بازی بودیم، گفت: ما در تیم خود یک مهاجم فرصت طلب و چارچوب شناس نداریم و این باعث شده امتیازات فراوانی از دست بدهیم. مهاجمان ما در تمرینات توپ‌های فراوانی را گل می‌کنند ولی در بازی چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد.\nشیخ رباط در خصوص از دست رفتن پنالتی تیمش در بازی امروز نیز وفت: حکیم نصاری در بازی با نفت آبادان، پنالتی خود را به زیبایی گل کرده بود، اما امروز نشد و این جزئی از فوتبال است.\nنارضایتی از نحوه بازی بازیکنان گل گهر/بازی های بهتری در آینده ارائه می کنیم