مصطفی الموتی، نوار ۱ – Iran Oral History\nمصطفی الموتی، نوار ۱\nروایت‌کننده: آقای دکتر مصطفی الموتی\nتاریخ مصاحبه: ۱۰ مارچ ۱۹۸۳\nس- آقای دکتر الموتی با توجه به سوابق طولانی که شما در کارهای مطبوعاتی و دولتی و پارلمانی داشتید همان‌جور که صحبت شد اگر شروع کنید از آغاز فعالیت خودتان و ورود شما به امور سیاست و آن خاطراتی که از نظر شما و از نظر تاریخی مهم تلقی می‌کنید مطرح بفرمایید بنده هم اگر سؤالی به نظرم رسید از شما می‌پرسم\nج- بلی متشکر هستم که این فرصت به من داده شد برای این‌که من فکر می‌کنم این یک کار بسیار مهم و ارزنده است که خوب شما دارید انجام می‌دهید و دانشگاه هاروارد یک قدم اساسی برای این‌کار برمی‌دارد و این خاطرات را ضبط می‌کند و نگه می‌دارد. چون متأسفانه خیلی یادداشت‌ها و مسائلی ما در ایران داشتیم که همه از بین رفته و در دسترس ما نیست تنها چیزی که همراه ما هست فقط خاطرۀ ما هست و این هم دارد در این‌جا ضبط می‌شود و به درد مملکت ما آیندۀ مملکت ما می‌خورد. بنده از سال ۱۳۲۱ تا سال ۱۳۵۷ تقریباً حدود ۳۵ سال در کار سیاست ایران بودم چه به عنوان روزنامه‌نگار که در تمام مدت این کار اصلی من بوده است و بعداً هم آن احزاب در ایران تشکیل شد، عضو حزب ملّیون بودم، عضو حزب ایران نوین بودم و بالاخره عضو حزب رستاخیز، مدتی در زمان مرحوم دکتر اقبال معاون نخست‌وزیر بودم و بعد هم در ۱۵ سال دوران نمایندگی مجلس مدتی رئیس کمیسیون برنامۀ مجلس بودم و مدت ۵ سال رهبر اکثریت مجلس شورای ملی که از بیش از ۲۲۰ نماینده تشکیل می‌شد و بالاخره در آخرین روزهای رژیم سابق عضو دفتر سیاسی و هیئت اجرائیه حزب رستاخیز و نایب رئیس مجلس، بنابراین می‌خواهم از هرکدام از این ایام یکی دوتا خاطره مهمی که دارم که هیچ‌جا هم تقریباً منتشر نشده شاید کم‌وبیش بعضی از آن‌ها انتشار پیدا کرده مطلبی را یادآور بشوم. اولین نکته‌ای که به خاطرم می‌آید در دورۀ روزنامه‌نگاری موقع تشکیل جبهه‌ملی بود و تحصن دکتر مصدق در درباره شاهنشاهی، من آن‌وقت چون سردبیر روزنامۀ داد بودم و روزنامۀ داد هم با آقای دکتر مصدق با شادروان دکتر مصدق همکاری می‌کرد ما هم با ایشان در این جریان شرکت داشتیم. آن روز صبح یادم می‌آید ما رفتیم منزل آقای دکتر مصدق و عدۀ زیادی از مردم هم آمدند و ایشان اعتراض داشتند به انتخابات ایران و ضمن این‌که مردم جمع شدند صحبت کردند ایشان از منزلشان راه افتادند به سمت کاخ مرمر، جمعیت هم شاید در حدود مثلاً ۱۰۰۰ نفر، ۲۰۰۰ نفری بودند پشت سر ایشان حرکت کردند ایشان آمدند تا نزدیک کاخ مرمر از منزل ایشان تا کاخ مرمر هم شاید در حدود مثلاً ۵۰۰ قدم بیش‌تر راه نبود. وقتی ایشان آمدند دم دربار که رسیدند آقای هژیر وزیر دربار بود ایشان آمد به استقبال آقای دکتر مصدق گفت آقای دکتر مصدق شما چه فرمایشی دارید؟ و نظرتان چیست؟ ایشان گفتند که آقای هژیر تو قسم بخور به ناموس مادرت که این انتخابات آزاد است و آقای هژیر هم مانده بود که چی بگوید، بگوید آزاده بگوید آزاد نیست؟ گفت آقای دکتر مصدق می‌دانید که من وزیر دربارم در کار انتخابات دخالتی ندارم ولی گفت آقای هژیر شما که می‌دانید انتخابات آزاد نیست و ما آمدیم که به شخص شاه اعلی‌حضرت متوسل بشویم و بخواهیم که در این مملکت یک انتخابات آزادی برگزار بشود. آقای دکتر مصدق با این طرز گفتار و بیان آمد به سمت کاخ مرمر و وارد کاخ شد، چون وزیر دربار هم همراه ایشان بود طبعاً کسی ممانعت از ورود ایشان نکرد.\nس- همراه ایشان کی‌ها بودند از…؟\nج- در آن شرائط که ایشان وارد شدند در حدود ۲۰ نفر از میان جمعیت تقریباً انتخاب شدند که وارد کاخ شدند از آن‌هایی که من یادم می‌آید یک آیت‌الله‌ای بود به نام آیت‌الله غروی بود، آقای دکتر شایگان بود، آقای دکتر فاطمی بود، مرحوم عمیدی نوری ما که مدیر روزنامۀ داد بود، عرض کنم حسین مکی بود، آقای حائری‌زاده بود، آقای دکتر بقایی بود تصور می‌کنم آقای الهیار صالح بود، آن گروهی که بعداً این‌ها شدند هستۀ مرکزی جبهه ملی. و چون جوان‌تر از همه من بودم و آقای دکتر سعید فاطمی ما دو نفر را هم کرده بودند رابط متحصنین با مردم که اگر کسی می‌آمد با متحصنین کار داشت ما با آن‌ها صحبت می‌کردیم و با مردم هم صحبت می‌کردیم و رابطه برقرار می‌کردیم. ما جزو متحصنین نبودیم ولی ما می‌رفتیم بیرون می‌آمدیم و مرتب در جریان مذاکرات این‌ها بودیم، سه چهار روز اول هم در دربار از آقایان پذیرایی می‌کردند ناهار وزیر دربار می‌آمد با آقای دکتر مصدق و آقایان می‌خوردند و صحبت‌هایی هم راجع به اوضاع مملکت می‌شد.\nس- کجا می‌خوابیدند آن‌ها؟\nج- در دربار یک سالن بزرگی به آن‌ها داده بودند آن‌جا…\nس- روی زمین؟\nج- نه تخت می‌انداختند تشک انداخته بودند و می‌خوابیدند. بعد از چند روزی یک روز، البته ما هم چون چاپخانه در اختیارمان بود چاپخانۀ داد آقای دکتر مصدق یک اعلامیه‌ای هم دادند که ما بردیم در چاپخانۀ داد چاپ کردیم، حمله به حکومت و رژیم اوضاع، به رژیم البته خیر به حکومت بود و طالب آزادی انتخابات بودند. و چون نظرشان تأمین نشد و هیچ پاسخی به اصطلاح نشنیدند و درهرحال با اعلی‌حضرت هم ملاقاتی نکردند بعد از چند روز آقای دکتر مصدق اعلام کردند که از امروز اعتصاب غذا خواهیم کرد و مطابق معمول هر روز موقع ناهار یا شام آقای وزیر دربار می‌آمدند با آقای دکتر مصدق و آقایان ناهار می‌خوردند. آن روز وقتی ایشان آمدند آقای دکتر مصدق نیامدند گفتند ما از امروز اعتصاب غذا داریم، گفتند چرا اعتصاب غذا؟ گفتند برای این‌که شما جلوی انتخابات را نگرفتید و انتخابات به همان سبک ادامه خواهد داشت و ما معترض هستیم، مدتی هم این وضع به صورت اعتراض ادامه داشت که من همان وقت آقای دکتر مصدق به من گفتند من رفتم منزل ایشان با خانم ایشان صحبت کردم مقداری دارو احتیاج داشتند دارو برای ایشان گرفتم آوردم و به ایشان دادم و دارو را خوردند دیگر اعتصاب غذا شروع شد، یکی دو روز هم این وضع طول کشید بعد، چون باز خبری نشد به حال اعتراض از دربار آمدند بیرون و از آن‌جا به اصطلاح این عده شدند پایه‌گذار جبهه ملی. البته بعد انتخابات انجام شد و تسهیلاتی فراهم شد آقای دکتر مصدق و آقایان در انتخابات شرکت کردند و اتفاقاً برنده شدند یعنی برنده شدند و وارد مجلس شدند، وارد مجلس شدند که بعد در آن مجلس شرکت کردند بعد طرح ملی شدن نفت را دادند و بالاخره ایشان به پیشنهاد آقای جمال امامی نخست‌وزیر مملکت شد.\nس- گفته شده که وجود آقای سرلشکر زاهدی به عنوان رئیس شهربانی خیلی کمک بوده به انتخاب شدن این آقایان جبهه ملی در تهران؟\nج- البته در آن شرایط خیلی عوامل کمک کرد اما خب خود آقای دکتر مصدق واقعاً در تهران موقعیت خاصی داشت مردم به او خیلی اعتقاد داشتند و در آن شرایط با این مبارزه‌ای که شروع شده بود و خیلی از عوامل در دستگاه‌ها بودند که کمک کردند و ایشان به هر حال انتخاب شد. و همین‌طوری که بعد سپهبد زاهدی هم در دولت آقای دکتر مصدق به عنوان وزیر ماند. ما هم جزو کسانی بودیم که با ایشان همکاری می‌کردیم و در موضوع ملی کردن نفت مسائل مختلفی را عنوان می‌کردیم در خیابان صحبت می‌کردیم در مجلس صحبت می‌کردیم. من هم جزو آن‌هایی بودم که دم دربار صحبت می‌کردیم این صحبت‌ها ادامه داشت. وقتی آقای دکتر مصدق شدند نخست‌وزیر ما هم جزو کسانی بودیم که به شدت طرفدار ایشان بودیم و خب اوایل حکومت دکتر مصدق واقعاً همۀ ملت از ایشان حمایت می‌کردند و به هر حال نفت هم که ملی شد یک احساسات عجیبی علیه شرکت‌های نفتی وجود داشت و ایشان هم در اوج عظمت و قدرت بود. من یادم می‌آید در همان‌موقع من دعوت شدم به آمریکا یک دعوت لیدرشیپ بود که یک عده‌ای از طبقات مختلف از روزنامه‌نگار رجال سیاسی دعوت می‌کردند، من و یکی دیگر از روزنامه‌نگاران دعوت شدیم به آمریکا آمدیم تصادفاً مصادف شد با موقعی که آقای دکتر مصدق آمدند در سازمان ملل متحد و نطقی هم ایراد کردند و در آن شرایط هم واقعاً می‌دیدم که وضع ایشان در دنیا خیلی با اهمیت تلقی شده بود موقعیت بسیار ممتازی در دنیا داشتند و آن نطق ایشان هم خیلی توأم با سروصدا بود. تا این‌جا خب روابط ما با حکومت مصدق بسیار خوب بود و ما برگشتیم به ایران با همان افکار و اندیشۀ حمایت از دکتر مصدق. بعداً که به ایران برگشتیم به تدریج، خب در ایران نمی‌دانم چه خاصیتی هست کسانی‌که به هر حال مصدر قدرت می‌شوند به تدریج از آن افکار و اندیشه‌هایی که دارند منحرف می‌شوند. آقای دکتر مصدق هم جزو آن‌هایی بود که یا به هر حال اطرافیان ایشان یا کسانی مؤثر در افکار ایشان بودند آن گروه زیادی که با ایشان همکاری داشتند به تدریج از ایشان فاصله می‌گرفتند. من مرحوم عمیدی نوری ما که عضو جبهه ملی بود از جبهه ملی کنار آمد دلیل اصلی آن این بود که در آن شرایط دکتر مصدق و عده‌ای از دوستانش به نمایندگان مجلس حمله می‌کردند به روزنامه‌نگاران حمله می‌کردند خلاصه حمله به مطبوعات و به مجلس شروع شده بود، مجلس سنا را منحل کردند. و حتی یادم می‌آید که در میدان بهارستان ایشان یک روز هم آمد گفتش که آن‌جا مجلس نیست این‌جا مجلس است هرجا که ملت هست مجلس است. آن‌جا خلاصه اطلاق کلمۀ نزدگاه را به مجلس گفت. به این صورت مخالفین دکتر مصدق به تدریج قوی شدند آیت‌الله کاشانی، دکتر بقایی، مکی این‌ها همه از مرحوم عمیدی نوری و همه از دکتر مصدق جدا شدند و به تدریج نیروی مخالفی در مقابل دکتر مصدق به وجود آمد. و این وضع به تدریج ادامه پیدا کرد مخالفین دکتر مصدق قوی شدند و تظاهراتی بر علیه ایشان می‌کردند تا سرانجام منجر شد این به قضایای ۲۸ مرداد. خب ما هم شدیم جزو مخالفین بودیم و مدتی هم آقای عمیدی نوری که مدیر روزنامه داد بود توقیف کردند یک ماه ایشان در زندان بود. بنده هم مخفی بودم مدت یک ماه ولی از مخفی‌گاه مقالاتی می‌نوشتیم با امضاء. و در تظاهراتی هم که در ۲۸ مرداد علیه آن حکومت بود من جزو کسانی بودم که شرکت داشتم و از جمله کارهای جالب این بود که وقتی فرمان نخست‌وزیری سپهبد زاهدی به ایشان داده شده بود هیچ روزنامه‌ای جرأت نمی‌کرد این فرمان را منتشر کند. متن فرمان را در اختیار من قرار گرفت و یک مصاحبه‌ای از سپهبد زاهدی ما در روز خیال می‌کنم ۲۶ یا ۲۷ مرداد صبح این را در روزنامۀ داد صفحۀ اول متن فرمان را کلیشه کردیم. موقعی بود که اعلی‌حضرت هم از ایران خارج شده بودند نبودند. و یکهو مردم دیدند که فرمان نخست‌وزیری هم فرمانی که سرلشکر زاهدی مأمور ابلاغ آن بود برده بود ابلاغ بکند همان در روزنامه منتشر شد. و این کمک کرد به تظاهرات علیه دکتر مصدق و آن رژیم و به هر حال منجر شد به سقوط حکومت دکتر مصدق و روی کار آمدن سپهبد زاهدی. من در همان روز در وقایع ۲۸ مرداد از جمله کسانی بودم که در رادیو رفته بودم با یک گروهی برای گرفتن رادیو و رادیو را به هر حال گرفتیم که سپهبد زاهدی آمد آن‌جا با یک تانکی آمد که روی تانک هم یک چند نفری بودند از کسانی که من خاطرم می‌آید سپهبد گیلانشاه بود. آمد سپهبد زاهدی نطقی آن‌جا در رادیو ایراد کرد از همان‌جا حکومت سپهبد زاهدی پایه گرفت. شب هم حکومت نظامی بود فردا صبح آن روز از جمله روزنامه‌هایی که منتشر شد فقط روزنامۀ داد بود که سردبیرش بنده بودم. و بعد هم آقای عمیدی نوری ما معاون نخست‌وزیر شد که متأسفانه رژیم ملاها ایشان را به همین اتهام اعدام کردند که ایشان معاون سپهبد زاهدی بوده است. خب بعد سپهبد زاهدی آمد مصدر کار شد مدتی سر کار بود. بنده هم دیگر تقریباً بعد از آن جریان از حکومت و از روزنامۀ داد جدا شدم. جدا شدم برای خودم روزنامه‌ای دایر کردم به نام صبح امروز.\nس- اجازه بدهید من یکی دوتا سؤال راجع به ۲۸ مرداد قبل از این‌که برویم به مرحلۀ بعدی، راجع به قدرت و نفوذ حزب توده در آن چند ماه آخر حکومت دکتر مصدق صحبت‌های ضد‌ونقیض زیاد شده به نظر شما واقعاً قدرت و نفوذ توده‌ای‌ها در ایران در آن‌موقع چه مقدار بود؟ و چه مقدار خطری بود که آن‌ها به اصطلاح غلبه کنند به دکتر مصدق؟\nج- عرض کنم که توده‌ای‌ها خب همیشه در ایران از بعد از شهریور قدرت داشتند. اوایل سال‌های ۲۱، ۲۲، ۲۳، ۲۴ خب این‌ها خیلی به شدت تظاهر می‌کردند جوان‌ها و مخالفین هم عده‌ای عضو بودند عده‌ای هم سمپاتیزان بودند این‌ها هم حمایت می‌کردند در اواخر حکومت مصدق این‌ها خیلی قوی شده بودند ولی شخص دکتر مصدق چون واقعاً به حزب توده سمپاتی نداشت و آن‌ها را خطری برای ایران می‌دانست آن‌ها را زیاد در کارها مداخله نمی‌داد. البته گفته می‌شود که آن‌ها در روزهای آخر به مصدق پیشنهادات همکاری هم کرده بودند ولی مصدق زیر بار نرفت یعنی واقعاً قبول نکرد که با حزب توده همکاری بکند. و شاید اگر همکاری می‌کرد وضع جور دیگری می‌شد ولی به هر حال آن‌ها که همیشه مترصد فرصت بودند از آن فرصت هم می‌خواستند استفاده بکنند برای سقوط رژیم. و ما می‌بینیم که حتی حزب توده با حکومت ملاها که اصلاً هیچ نوع با هم نزدیکی فکری و ایدئولوژی ندارند برای سقوط رژیم همکاری می‌کنند برای این‌که بتوانند جای پای خودشان را محکم بکنند. بنابراین در آن شرایط هم حزب توده حقیقتاً دست داشت در کار مملکت چنان‌که بعداً دیدیم شبکه از افسران حزب توده کشف شد که در تمام شئون نظامی مملکت نفوذ داشتند و دخالت داشتند. ولی خب لابد دکتر مصدق این‌طور تشخیص داده بود که با آن‌ها همکاری نکند یا… چرا دکتر مصدق واقعاً افکار و اندیشه‌های خوبی داشت ولی آدم بسیار مظنونی نسبت به همه‌کس و همه‌چیز بود. به افکار و اندیشۀ خودش متکی بود ولی به همه‌کس سوءظن داشت. در برخوردهایی که ما با او داشتیم ما می‌یدیم همه‌چیز را با سوءظن و تردید نگاه می‌کند و فکر می‌کرد که همیشه سیاست‌های خارجی در کارش دخالت دارند انگولک می‌کردند، این است که به کسی زیاد اعتماد نمی‌کرد عده بسیار کمی بودند که تا آخر توانستند با ایشان همکاری بکنند، یا نزدیکش مثل مکی و بقایی هم به حکم اجبار جدا شدند. برای این‌که نسبت به آن‌ها هم حتی سوءظن داشت.\nس- یکی دیگر در مورد اتفاقی در ۲۸ مرداد افتاد مسلم هم نیروهای داخلی در آن سهم داشتند و خب نیروهای خارجی آمریکا هم یک مقداری ادعاهایی هست که مقداری از آن را خودشان تأیید کردند که آن‌ها هم در این کار نقش داشتند. به نظر شما این می‌شود نسبتی قائل شد که چه مقدار واقعاً نیروهای داخلی موجب اندختن حکومت مصدق شدند چه مقداری قدرت خارجی بود؟\nج- عرض کنم که البته ما که در جریان کار بودیم هیچ اطلاعی از وقایعی که در خارج اتفاق می‌افتد آن روزولت این‌ها که نمی‌دانم با شوآرتسکوف یک کارهایی کردند این‌ها را ما که اطلاعی واقعاً نداشتیم بعداً نشریاتی منتشر شد و گفتند که این‌ها هم دخالت داشتند نیروی داخلی در آن شرایط عده‌ای از روحانیون دخالت داشتند مثل آیت‌الله بهبهانی آیت‌الله کاشانی این‌ها علیه مصدق فعالیت می‌کردند.\nس- علت آن چی بود؟ علتی که آن‌ها…؟\nج- کاشانی که خب به هر حال لابد نتوانسته بود با رژیم کار بکند با مردم تماس داشت. مصدق هم آخر سر مقداری بعضی از کسانی که نزدیک شده بود به دکتر مصدق این‌ها روش‌های به اصطلاح دیکتاتوری پیش گرفته بودند و… مثل آدم‌هایی که یک‌خرده‌ای به قول خودشان جنبه‌های آزادمنشی داشتند نمی‌توانستند با آن رژیم همکاری بکنند. یکی هم در قضیۀ مسئله نفت این‌ها به هر حال یک عده‌ای معتقدند که نفت را باید یک جوری حل کرد دیگر الی الابد نمی‌شد که یک دکانی برای که آدم هی ادامه‌اش بدهد، بانک بین‌الملل پیشنهاد می‌آورد قبول نمی‌کرد نمی‌دانم به هر حال باید این سازمان را می‌گرداندند. چون مصدق متکی به فکر و اندیشۀ خودش بود. از کسانی‌که با او همکاری می‌کردند این‌ها را به بازی خلاصه نمی‌گرفت. این بود که خب به تدریج این‌ها می‌دیدند که افکار و نظرشان در حکومت در رژیم مورد قبول نیست از او به تدریج جدا می‌شدند. و امکان دارد که سیاست خارجی… خب می‌دانید همیشه سیاست‌های خارجی در کشورهای به هر حال مشرق زمین یک نفوذ و قدرت دارند و به طرق مختلف هم عمل می‌کنند و آلترناتیوهای مختلف هم در نظر می‌گیرند برای این‌که یک رژیمی عضو بشود کی بیاید کی نیاید. شاید در آن شرایط با اقداماتی هم که شده بود سیاست خارجی هم مداخلاتی در این کار داشت، ولی واقعاً ماها که اصلاً در جریان نبودیم ما روی علیه حکومت و واقعاً از آن روش دیکتاتوری که به وجود آمده بود. می‌دانید در حدود عده زیادی از روزنامه‌نگاران در مجلس متحصن شده بودند از اقدامات حکومت نظامی حکومت نظامی در زمان دکتر مصدق برقرار شده بود و حکومت نظامی بود که ما را می‌خواست بگیرد و ما فرار می‌کردیم. بنابراین از دکتر مصدق توقع این نبود در دولت او که این‌همه علیه حکومت نظامی صحبت کرده بود حکومت نظامی برقرار بشود این چیزها موجب مخالفت شده بود که دکتر مصدق به هر حال مخالفینی پیدا کرد.\nس- شما زمزمۀ این به اصطلاح برانداختن حکومت دکتر مصدق را قبل از این‌که مردم بشنوند شما اطلاع داشتید یا در…؟\nج- ما به هر حال تلاش‌مان می‌کردیم فعالیت‌مان را می‌کردیم مقالاتمان را می‌نوشتیم نطق‌هایمان می‌کردیم حرف‌هایمان را می‌زدیم به هر حال چون مخالف بودیم دلمان می‌خواست رژیم سقوط بکند یعنی آن حکومت و به هر حال آن وضع پیش آمد. و باز از نکات جالب این بود که من در دادگاه نظامی هم که دکتر مصدق را محاکمه می‌کردند رفتم و آن‌جا هم شرکت کردم. یک جلسه رفتم که سرلشکر آزموده رئیس دادگاه بود و مصدق را آورده بودند و محاکمه می‌کردند البته در دادگاه هم انصافاً روحیه‌اش خیلی قوی بود و قرص و ایستاده بود حرف‌هایش را می‌زد یک جلسه که من در دادگاه دیدمش.\nس- چه مقدار از دفاعیاتش در روزنامه منعکس شد.\nج- خیلی کم البته در آن شرایط دیگر منتشر نمی‌کردند خیلی کم.\nس- یک مقداری چاپ شده بود ولی…\nج- نه خیلی کم، خیلی کم و مصدق در تمام مدافعاتش هم واقعاً نسبت به قانون اساسی و رژیم سلطنت اظهار وفاداری می‌کرد. هیچ‌وقت هم در هیچ شرایطی من ندیدم دکتر مصدق نسبت به قانون اساسی و رژیم سلطنت نظر مخالفی داشته باشد همیشه واقعاً. منتها می‌گفت شاه باید سلطنت بکند نه حکومت، همیشه حرفش این بود و وقتی هم که خودش نخست‌وزیر بود و اختلاف سر فرماندهی کل قوا داشت اعتقادش این بود که شاه باید سلطنت بکند حکومت نکند این جزو اعتقاداتش بود. بعد رسیدیم به این‌جا که بعد از این‌که آقای دکتر مصدق خب زندانی شد و داستانش هم، ما اتفاقاً خبر دکتر مصدق هم می‌دانید مخفی شد بعد از ۲۸ مرداد.\nج- رفته بود در منزل دکتر معظمی مخفی شده بود که بعد خبر دستگیری او برای ما آوردند من در روزنامه داد همان وقت نوشت که در خانۀ دکتر معظمی ریختند و او را گرفتندش و فلان کردند. به هر حال آن ماجرا گذشت بعد که ما حکومت سپهبدی زاهدی مصدر کار شد خب من اصولاً با یک حکومت نظامی در آن شرایط خب نمی‌توانستیم همکاری بکنیم به هر حال از روزنامه داد جدا شدم روزنامه صبح امروز را خودم دائر کردم. دائر کردم و بعد مسئلۀ نفت که پیش آمد زمانی که دکتر امینی لایحۀ نفت را به مجلس آورده بود به عنوان وزیر دارایی حکومت سپهبد زاهدی من جزو کسانی بود که با آن لایحه موافق نبودم و در روزنامه صبح امروز مخالفت‌هایی کردیم که به هر حال منجر شد به توقیف روزنامه صبح امروز در زمان حکومت سپهبد زاهدی به همین جهت ما مدتی در زمان سپهبد زاهدی هم دیگر از کار روزنامه‌نگاری رها شده بودیم و رفته بودیم دنبال فعالیت تجاری، اقتصادی و مالی این وضع ادامه پیدا کرد مدتی من نبودم در کار فعالیت‌های سیاسی تا موقع تشکیل حزب ملّیون که مرحوم دکتر اقبال عرض کنم که آن حزب را تشکیل می‌داد. من شخصاً به دکتر اقبال به عنوان رئیس دانشگاه و استاده دانشگاه و یک مرد پاک اعتقاد داشتم ایشان وقتی تصمیم گرفت که حزب ملّیون را تشکیل بدهد از من هم دعوت کرد که من بروم همکاری بکنم بنده هم قبول کردم و رفتم در حزب ملّیون عضو شدم. و بعد از چند سال تعطیل دومرتبه روزنامۀ «صبح امروز» را منتشر کردم منتهی این بار به عنوان وابستۀ به حزب ملّیون، یعنی حزب ملّیون یک روزنامۀ ارگان داشت که اسم آن روزنامۀ ملّیون بود و چند روزنامۀ وابسته که یکی از آن‌ها روزنامه صبح امروز متعلق به من بود. ما شروع کردیم به همکاری با آقای دکتر اقبال…\nس- کی‌ها بودید کسانی که به اصطلاح می‌شود گفت که سردسته‌های حزب ملّیون؟\nج- والله آن‌جا آقای دکتر کاسمی بود که دبیرکل حزب بود آقای دکتر امامی بود که بعداً دبیرکل حزب شد و تمام اعضای کابینه، کابینۀ دکتر اقبال همه عضو حزب شده بودند و عده زیادی هم که بعد به عنوان نمایندۀ مجلس انتخاب شدند.\nس- حزب در زمانی که ایشان نخست‌وزیر بود تشکیل شد؟\nج- تشکیل شد بله در زمان نخست‌وزیری. در زمان نخست‌وزیری آقای دکتر اقبال دوتا حزب تشکیل شد که البته این احزاب با مشاورۀ شخص شاه تشکیل شده بود هر دو حزب. ولی من معتقدم که اعلی‌حضرت به مناسبت مسافرت‌هایی که به خارج می‌کردند و مطالعات که این‌قدر به کیس‌های مختلف داشتند معتقد بودند که به هر حال باید در ایران احزابی به وجود بیاید که بتواند فعالیت‌های سیاسی داشته باشد. این زمینۀ فکری ایشان را از نظر وجود احزاب فراهم کرده بود. ولی باید این حقیقت را هم قبول کرد که این احزاب آن‌طوری که باید و شاید آزادی کامل نداشتند یعنی به هر حال جدا از رژیم که نبودند ولی مداخلاتی هم از طرف رژیم در کار این احزاب می‌شد خیلی شدید.\nس- حتی حزب ملّیون؟\nج- حتی حزب ملّیون. به همین دلیل خب متأسفانه آن‌طور که باید و شاید این احزاب پروپایه‌ای نگرفت. حالا من نمونۀ آن را عرض می‌کنم، حزب ملّیون وقتی تشکیل شد رهبر حزب ملّیون آقای دکتر اقبال بود و در مقابل آن حزب مخالف حزب مردم بود که رهبر آن آقای امیراسدالله علم بود. مرحوم اقبال و مرحوم علم هر دو از نزدیکان شاه بودند و همه می‌دانند که خیلی به شاه وفادار بودند نسبت به شاه فداکار بودند و طبیعتاً این دوتا حزب هم متمایل به سلطنت بودند، مدافع سلطنت بودند و عناصر طرفدار سلطنت هم در هر دو حزب عضویت داشتند. منتها حزب ملّیون چون حزب به هر حال دولتی بود و به هر صورت می‌توانست به مردم کار بدهد به خصوص در شهرستان‌ها بیشتر مردم فکر می‌کردند در حزب دولتی باشند تا در حزب اقلیت و حزب مخالف، به مناسبت کارشان روابطشان با استاندار با مقامات دولتی بیش‌تر دلشان می‌خواست در حزب دولتی باشند یا حزب اکثریت. ما شروع کردیم به فعالیت. از جمله حالا گفتید که آقای جم از جمله کسانی که عضو کمیتۀ مرکزی حزب ملّیون بود آقای جم پدر همین سناتور جم بود.\nس- پدر این سپهبد جم؟\nج- سپهبد جم بود که سناتور شده بود. ببخشید من گفتم سناتور جم اشتباه کردم. ارتشبد جم پدرش بود که نخست‌وزیر دوران رضاشاه بود او هم عضو کمیتۀ مرکزی بود که اتفاقاً برای تأسیس حزب به کرمان ایشان آقای دکتر کاسمی و بنده رفتیم. و رفتیم شعبۀ حزب ملّیون را در کرمان تشکیل دادیم. چون ایشان مدتی استاندار کرمان بود و خیلی هم در کرمان نفوذ داشت. و این قبیل آدم‌ها هم آمده بودند در حزب اکثر سناتورها، وکلا و مقامات دولتی و خیلی از متنفذین تهران و شهرستان‌ها در حزب اکثریت…\nس- شخصی مثل ایشان چرا آمده بود او که نخست‌وزیر بود وزیر دربار دیگر دوباره…\nج- آن‌ها چون علاقۀ شخص شاه را به حزب می‌دیدند فکر می‌کردند که شاید بروند از این‌طریق یک کاری بکنند که پایه‌های رژیم محکم بشود. از این جهت این‌ها می‌آمدند در حزب شرکت می‌کردند. و واقعاً این پیرمرد فعال هم بود چون در آن سن و سال آدم بیاید در مثلاً شعبه حزب در کرمان ایشان آمد افتتاح کرد نطق کرد از خاطرات خودش با رضاشاه و گذشته‌ها و سابقه‌اش در کرمان صحبت می‌کرد و چون مورد احترام متنفذین کرمان هم بود همه به احترام ایشان در حزب آمدند.\nس- آقای علاء ایشان شرکت نکردند؟\nج- آقای علاء نه او اصلاً وارد این فعالیت‌ها نشد. بعد مطلب مهمی که من از حزب ملّیون خاطره دارم و خاطرۀ عجیبی است داستان برکناری یا استعفای آقای دکتر کاسمی دبیرکل حزب بود این خیلی عجیب بود. روی همین علاقه‌ای که شخص اعلی‌حضرت به محکم شدن پایه‌های احزاب داشتند در ایران و این دوتا حزب هم بودند. البته حزب دیگری هم بود حزب کوچولویی مثل پان ایرانیست‌ها هم بودند فعالیت داشتند ولی فعالیت آن‌ها محدود بود آن‌ها در این مسیر نبودند آن‌ها برای خودشان یک گروهی بودند دور هم بودند فعالیتی هم می‌کردند از گذشته.\nس- حزب ایران این‌ها که دیگر اصلاً…\nج- آن‌ها اصلاً دیگر فعالیت علنی نداشند. جبهه ملی، حزب ایران حزب توده این‌ها فعالیت علنی نداشتند این‌ها احزابی بودند که دستگاه مورد علاقۀ دستگاه…. در آن شرایط دوتا حزب فعال این دوتا حزب بودند که این‌ها خودشان را آماده می‌کردند برای انتخابات بعدی که هر دو حزب دسته‌هایی داشته باشند. البته در همان شرایط هم هر دو حزب در مجلس فراکسیون‌هایی داشتند منتها پایه‌های فراکسیونی خیلی قوی در مجلس نبود. همه خودشان را آماده می‌کردند برای انتخابات بعدی. از جمله مطلبی که مطرح شده بود این بود که حالا که وضع این‌طور شده پس لیدرهای دو حزب رؤسای دو حزب مثل آمریکا مثل همه‌جا این‌ها شروع کنند یک فعالیت‌های انتخاباتی سراسری مملکت، به این صورت بروند حرکت دور ایران. آقای دکتر اقبال هم به عنوان رئیس حزب ملّیون تصمیم گرفت به دور ایران برود، بنده هم با ایشان بودم و یک چند نفر دیگر هم همراه ایشان بودند از وزرای دولتی کسی نبود. من چون معاون نخست‌وزیر بودم ضمناً هم توی حزب فعالیت داشتم با ایشان در این سفر شرکت داشتم که با یک طیاره دور ایران رفتیم در ظرف هفت هشت روز به تمام مراکز استان‌ها مشهد رفتیم به همه‌جا رفتیم. خب نطق‌هایی ایشان می‌کردند در این مراکز،مراکز استان‌ها، آقای علم هم در تهران بودند یا به دولت حمله می‌کردند و نخست‌وزیر جواب ایشان را می‌داد و هر دو نطق‌ها از رادیو تهران پخش می‌شد نطق آقای دکتر اقبال به عنوان رئیس حزب ملّیون و نطق آقای علم به عنوان رئیس حزب مردم، آن‌ها از دولت ایراداتی می‌گرفتند که دولت که در این‌جا نقطه ضعف دارد این‌کار بد کرده آن کار فلان کرده.\nس- چه نوع ایراداتی بود؟\nج- مثلاً دولت بودجه‌اش را بد مصرف کرده نمی‌دانم در کار اجتماعی توفیق نداشته در کار جلب مردم توفیق نداشته دولت هم توضیح می‌داد که من این کارها را کردم در کار صنعت این اولین دولتی بودم که آمدم هفتصد میلیون تومان اختصاص دادم به کار توسعه صنعت، توسعه کشاورزی این مقدار راه‌سازی کردم این مقدار تلاش کردم. دولت کارهای خودش را می‌گفت مخالفین هم ایراد می‌گرفتند به کارهای دولت که اگر این کار را می‌کردید بهتر بود یا آن کار می‌کردید بهتر بود.\nس- به نظر شما نوع بحث طوری بود که واقعاً تودۀ مردم به بحث علاقه‌مند باشند یا چیزی بود که فقط در یک گروه محدودی مطرح بود؟\nج- به هر حال یک مقدار با زندگی توده‌های مردم که سروکار داشت. همین مثلاً فرض کنید، مثلاً نطقی که آقای دکتر اقبال می‌کرد و بیش‌ترش تکیه داشت به آن هفتصد میلیون تومانی که به کار صنعت، چون اولین‌باری بود که آمدند صنعتکران را دعوت کردند و گفتند یک سرمایه‌ای شما بگذارید دولت هم می‌آید کمک می‌کند وام صنعتی با بهرۀ ارزان می‌دادند خب این‌ها را در زندگی مردم، کارگرها کشاورزها اثر داشت آن وام کشاورزیشان مخصوصاً در زندگی کشاورزها اثر داشت. ولی خب تا چه حدود مردم این‌ها را باور داشتند یا نداشتند این دیگر مسئله‌ای است که باید از طریق دیگر روی آن استدلال کرد و بحث کرد. ما وقتی با آقای دکتر اقبال دور ایران می‌گشتیم البته آقای دکتر کاسمی که وزیر مشاور بود و نزدیک‌ترین دوست آقای دکتر اقبال بود و دبیرکل حزب در تهران جلسات حزب را اداره می‌کرد و او هم به دنبال نطق‌های نخست‌وزیر در تهران نطق می‌کرد و حملاتی شدید به حزب مردم و مخصوصاً به رهبر حزب مردم…\nج- بله. چون یادم می‌آید که آقای علم رفته بود در کوره‌پزخانه نطقی کرده بود. خلاصه حزب مردم را حزب طرفدار رنجبران معرفی کرده بود. آقای دکتر کاسمی هم نطقی ایراد کرده بود در حزب ملّیون و اسامی تمام سران حزب مردم را که اکثراً از ثروتمندان فئودال‌ها بودند منتشر کرده بود که این حزبی که آقای علم معتقدند حزب رنجبران هستند این‌ها هستند سران آن، این فئودال است آن سرمایه‌دار است، آن مقاطعه‌کار است این‌چنین است با اسم با رسم این‌ها اسم سی چهل نفر از این‌ها را منتشر کرده بودند. دامنۀ اختلاف بین دو حزب گفت و شنود بین دوتا حزب خیلی بالا گرفته بود. در چنین شرایطی ما با آقای دکتر اقبال از این شهر به آن شهر می‌رفتیم برای ایراد نطق، ما وقتی وارد سنندج شده بودیم در سنندج من دیدم آقای دکتر اقبال خیلی عصبانی و ناراحت، اصلاً فکر نمی‌کردم با این‌همه ما فکر می‌کردیم توفیق زیادی در انتخابات خواهیم داشت و انتخابات برنده هستیم و حتماً ایشان برای چهار سال آینده هم نخست‌وزیر خواهد بود اگر ما انتخابات را ببریم چون واقعاً به ضرس قاطع هم می‌بردیم انتخابات را، من دیدم ایشان خیلی نگران و مضطرب است علت را جویا شدم یک تلگرافی به من نشان داد، من وقتی تلگراف را خواندم حقیقتاً یکه خوردم دیدم تلگرافی است از آقای سرلشکر نصیری فرمانده گارد که در نوشهر اعلی‌حضرت هم در نوشهر بودند که به آقای دکتر اقبال مخابره کردند که اعلی‌حضرت همایونی فرمودند که آقای دکتر کاسمی را از کابینه اخراج کنید. ایشان به من گفتند، من گفتم این تلگراف چیست، «گفتند که این تلگرافی است که اعلی‌حضرت کردند من نمی‌دانم که آقای دکتر کاسمی در تهران چه کار کرده که مستوجب چنین مجازاتی است. ایشان یک تلگرافی حضور اعلی‌حضرت کردند که من که از تهران دور هستم از جریان اطلاع ندارم اجازه بدهید که این دور انتخابات تمام بشود من برگردم به تهران و این موضوع را حضورتان عرض بکنم چه بکنیم. تلگراف بعدی آمد بازار ایشان که ایشان فرمودند همان‌طور که من گفتم فوراً ایشان را از کابینه اخراج کنید. خب با آقای دکتر کاسمی ما تماس گرفتیم، حالا دبیرکل حزب، حزب در اوج قدرت سرتاسر انتخابات مردم را مجهز کردیم نخست‌وزیر دور ایران دارد می‌گردد تبلیغ می‌کند برای تقویت حزب و اساس حزب در یک‌چنین شرایطی دبیرکل حزب اگر به این صورت اخراج بشود خیلی وحشتناک است. به هر حال با آقای دکتر کاسمی صحبت کردیم که آقای دکتر مصدق عقیده‌شان این است که شما استعفا بدهید البته ایشان هم مقاومت می‌کرد و استعفا کرد. بعد تلگراف بعدی از اعلی‌حضرت همایونی آمد که من گفته بودم ایشان را از کابینه اخراج کنید استعفا معنی ندارد و بلافاصله در رادیو تهران خبر منتشر شد خبر بعدی این بود که آقای دکتر کاسمی از کابینه اخراج شدند به این صورت خب این تقریباً دیگر حزب ملّیون را از همان‌جا می‌شود گفت که داغون کرد چون یک چنین خبری در اوج آن فعالیت خیلی وحشتناک بود. به هر حال زمان گذشت بعد از چند روز…\nس- خب این معلوم شد که گناه او چه بود همان مسئله انتشار حملۀ به…\nج- همین نطق‌ها بود، نطق‌ها بود و از طرفی آقای علم و دارودسته ایشان که اطراف اعلی‌حضرت بودند از دکتر کاسمی سعایت کرده بودند و به هر حال ما سرانجام هم آن اصل قضیه را متوجه نشدیم حتی خود آقای دکتر اقبال هم به قول معروف متوجه نشد که اساس و ریشۀ این کار چیست ایشان فقط بعداً که ما با هم صحبت می‌کردیم همیشه می‌گفتش که ایشان با آن نطق‌هایش یک مقدار پایه‌های حزب را متزلزل کرد. چون دکتر کاسمی یک اعتقاداتی که داشت بیان می‌کرد صریح قاطع تند حرفش را می‌زد. بعداً که برگشتیم آمدیم به هر صورت آقای دکتر کاسمی از دبیرکلی حزب هم کنار رفت و آقای دکتر احمد امامی جای ایشان آمد و انتخابات انجام شد. انتخابات که انجام شد در آن انتخابات من تصور می‌کنم حزب ملّیون در حدود شاید صدتا نماینده‌اش انتخاب شده بود حزب مردم هم این سی چهل نفر وکیل انتخاب شده بود مقداری انتخابات در جریان بود. آقای دکتر اقبال هنوز نخست‌وزیر بود. نخست‌وزیر بود بنده هم که چون باید وکیل می‌شدم از معاونت نخست‌وزیر استعفا کرده بودم از رودبار الموت انتخاب شدم. جزو آن عده، ما هر روز در حزب جلسه داشتیم که برای آیندۀ فراکسیون پارلمانی در مجلس چه بکنیم؟ چه طرحی بریزیم؟ چه بکنیم؟ آن‌وقت شاهنشاه ماهی یک مرتبه مصاحبه مطبوعاتی داشتند من به عنوان روزنامه‌نگار چون دیگر معاون نخست‌وزیر نبودم در آن جلسه مصاحبه مطبوعاتی شرکت کردم. چون انتخابات هم برگزار شده بود خیلی از روزنامه‌نگارها هم کاندیدهای انتخاب بودند و انتخاب نشده بودند این‌ها طبیعتاً از چشم دولت می‌دیدند از چشم نخست‌وزیر می‌دیدند، صف‌بندی کردند علیه نخست‌وزیر آن جلسه مصاحبه مطبوعاتی تقریباً حملۀ اکثر روزنامه‌نگارها متوجه شخص دکتر اقبال و حزب ملّیون بود به شدت حمله کردند تنها کسی که در آن جلسه مصاحبه مطبوعاتی پا شد دفاع کرد از دولت و آقای دکتر اقبال من بودم و شاید تنها کسی هم که از آن‌ها وکیل شده بود من بودم بقیه هم نشده بودند\nس- یعنی محیط این چنان آزاد بود آن زمان که خبرنگاران می‌توانستند؟\nج- بله دیگر اعلی‌حضرت همایونی دعوت کرده بودند مصاحبه مطبوعاتی بود همه دیگر پا شدند به شدت به دولت حمله کردند به نخست‌وزیر و بعد هم اعلی‌حضرت گفتند که من فکر نمی‌کنم انتخابات به این صورتی که مخالفین می‌گویند باشد انتخابات به هر حال انجام شده و این‌قدر هم عدم رضایت نیست. چون من گفتم که به هر حال باید حقیقت را قبول کرد چون من در انتخابات توفیق پیدا کردم معتقدم انتخابات خوب انجام شده و اکثراً همکارهای ما چون انتخاب نشدند… ایشان گفتند بله قضاوت‌ها همه‌ش روی مسائل خصوصی هست به همین دلیل من نمی‌توانم باید یک بررسی بیش‌تری راجع به این کار بکنیم. ما بعد از مصاحبه که آمدیم بیرون بنده رفتم پیش آقای دکتر اقبال متوجه شدم که به هر حال صحبتی هم با ایشان شده است که ایشان از نخست‌وزیر استعفا کنند. ایشان من و آقای دکتر کاسمی آقای دکتر امامی را مأمور کردند که متن استعفانامۀ ایشان را بنویسیم، ما هم رفتیم منزل آقای دکتر کاسمی…\nس- نگفتند به چه ترتیب بنویسید؟\nج- چرا گفتند که متن استعفانامه را این‌جور بنویسید که من چون از کار خسته شدم فلان شدم این‌ها من از این سمت استعفا می‌دهم. حتی ایشان به ما گفتند که حضور اعلی‌حضرت که بودم ایشان فرمودند که به هر حال چون این انتخابات انجام شده عده زیادی هم ناراضی شدند من با این‌که از شما و از دولت شما خیلی راضی هستم ولی مصلحت است که دولت شما کنار برود چون به هر حال ممکن است که ادامۀ این کار لطمه‌ای به اساس سلطنت بزند بهتر است که شما کنار بروید ولی خب من وقتی باشم و سلطنت باشد شما همیشه می‌توانید مصدر کار باشید حالا این کار نشد یک کار دیگر. بنابراین این مصلحت اقتضا می‌کند که شما استعفا کنید گفتم که خب البته تسلیم بود و آمد به ما گفت ما هم متن استعفانامه را نوشتیم. مختصر چون از کار خسته شدم فلان هست اجازه بفرمایید که کابینه مستعفی بشود جلسه هیئت دولت هم تشکیل دادند دو روز بعدش خیال می‌کنم که این مصاحبه پنجشنبه بود استعفانامه را ما جمعه نوشتیم و شنبه صبح ایشان جلسه هیئت وزیران را تشکیل داد و شنبه عصرش هم استعفانامه را حضور اعلی‌حضرت دادند کابینه استعفا کرد. اما مطلبی که این‌جا مانده بود مطلب انتخاب نمایندگان بود، نمایندگان از دو حزب انتخاب شده بودند خب ما فکر می‌کردیم که خب دولت استعفا کرده آقای شریف‌امامی هم شد نخست‌وزیر، آقای شریف‌امامی هم وزیر کابینۀ آقای دکتر اقبال ولی عضو حزب نبود در کابینه عضویت داشت ولی عضو حزب نبود ایشان هم شد نخست‌وزیر، ایشان زیاد با احزاب نظر موافقی نداشت.\nس- این انتخاب طبیعی بود یا شما از انتخاب آقای شریف‌امامی تعجب کردید به عنوان جانشین دکتر اقبال؟\nج- البته برای ما غیرمنتظره بود، و هم استعفای آقای دکتر اقبال غیرمنتظره بود.\nس- یعنی زمینه‌ای نبود که…\nج- نه ما حتی فکر می‌کردیم که این انتخابات برگزار بشود آقای دکتر اقبال برای چهار سال دیگر هم خواهد ماند، خود ایشان این‌طور فکر می‌کرد. ولی انتخابات طوری شده بود که دیگر اصلاً یک‌جوری محیط را فراهم کرده بودند که دیگر خب خود اعلی‌حضرت گزارش‌هایی به ایشان رسیده بود این‌ها البته خود آقای دکتر اقبال به من گفتند که بعداً که بعد که من حضور اعلی‌حضرت رسیدم حالا آن‌جا را می‌رسیم گفتند حیف شد که این انتخابات را بهم زدیم. بعد آن انتخابات هم بهم خورد حالا این‌جا دارم می‌پرسیم به این انتخابات. دو سه روز از استعفای آقای دکتر اقبال گذشته بود ایشان در منزلشان یک منزل کوچکی داشت پهلوی دانشگاه اجاره‌ای آن‌جا زندگی می‌کرد من دو سه روز بعد از استعفای ایشان رفتم منزل ایشان حضورشان که بودم نشستیم صحبت می‌کردیم اتفاقاً از دربار تلفن زنگ زد خواستند با آقای دکتر اقبال صحبت بکنند معلوم شد که اعلی‌حضرت همایونی می‌خواهند با آقای دکتر اقبال صحبت بکنند ضمن اظهار ملاطفت تفقد این‌ها مطلبی را به ایشان گفتند که ایشان اتفاقاً آن‌جا گفتند که فلان‌کس این‌جا هست فلان کس الان مأمور می‌کنم برود این‌کار را انجام بدهد من تعجب کردم مطلب چیست، ایشان بعد به من گفتند که اعلی‌حضرت نظرشان این است که وکلا این‌ها که انتخاب شدند این‌ها استعفا کنند و شما بروید به حزب و به آقای دکتر امامی صحبت بکنید و آقای دکتر کاسمی هردوشان که این آقایان را دعوت بکنند و بگویند که استعفایشان را بنویسند. ما آمدیم به حزب دعوت کردیم آن منتخبین که در حدود صد نفر بودند یک جلسه‌ای در حزب تشکیل دادیم و گفتیم که به هر حال چون این انتخابات رویش عدم رضایت زیاد شده فعالیت شدید شده و اعلی‌حضرت معتقدند که این انتخابات، این مجلس مجلس پر پا بگیری نیست بهتر است که ما استعفا کنیم ما خودمان استعفا کردیم به هر حال همۀ آن‌ها استعفایشان را نوشتند غیر از یکی دو نفر.\nس- یک نفر گویا از اصفهان بوده؟\nج- یکی اصفهان بود آن آقای (؟؟؟) کارگرها بود آن استعفا نکرد و بقیه استعفا کردیم چندنفری هم که نبودند اصلاً نرسیده بودند توی راه بودند یا انتخاب نشده بودند.\nس- احمد قریشی گویا با وجود این‌که سن او اقتضا نمی‌کرده انتخاب شده بود از خاف.\nج- احمد قریشی نبود نه برادرش بود علی قریشی بود. و حال آن‌که ما به کار اعتبارنامه‌ها نرسیده بودیم و استعفا کردیم و من استعفانامه‌ها را گرفتم توی یک پاکتی گذاشتم بردم منزل آقای دکتر اقبال ایشان هم فرستادند برای اعلی‌حضرت همایونی، بعد ظهر در رادیو اعلام شد که…\nس- ایشان نخست‌وزیر بود هنوز؟\nج- نه کنار منزل بود رئیس حزب بود. رهبر حزب بود. البته بعداً مطلع شدم که این تکلیف به آقای علم هم شده آقای علم هم به وکلای حزب مردم گفته ولی یکی از وکلای حزب مردم به من می‌گفتش که دیگر اصلاً آقای علم دیگر احتیاج به تشکیل جلسه ندیدند خودشان گفتند در رادیو اعلام کنید در رادیو هم اعلام کردند من این‌طور شنیدم حالا تا واقعیت چی بوده من دیگر آن را نمی‌دانم این‌طور بود. در هر حال وکلای آن دوره همه مستعفی شدند یعنی انتخابات دورۀ بیستم، انتخابات تابستانیش به این صورت از بین رفت. از بین رفت بعد آقای شریف‌امامی که آمد نخست‌وزیر شد بعد از مدتی تصمیم گرفت که انتخابات را انجام بدهد. وقتی خواست انتخابات را انجام بدهد خب ما آقای دکتر اقبال هم هنوز رهبر حزب ملّیون بود آقای علم هم رهبر حزب مردم بود باز هم قرار شد دوتا حزب در انتخابات شرکت بکنند با هم مبارزه بکنند و دولت هم دولت غیرحزبی است نظارت بکند که انتخابات خوب انجام بشود. البته در انتخابات خیلی تلاش شد خیلی فعالیت شد که بنده هم انتخاب شدم خود آقای دکتر اقبال هم از دو جا انتخاب شد هم از مشهد هم از کاشمر که بعد از کاشمر استعفا کرد از مشهد آمد به مجلس، آمد به مجلس البته آقای الهیار صالح هم از جبهه ملی انتخاب شده بود از کاشان، کاشان شما. آن‌وقت یک عده دیگر هم که سمپاتیزان بودند مثل این مقدم مراغه‌ای و این‌ها سمپاتیزان چبهه ملی این‌ها آمدند توی مجلس.\nس- این‌ها چه‌جور سر درآوردند آن‌جا؟ یعنی چه‌جور شد که…\nج- یعنی آقای شریف‌امامی چون نظارت می‌کرد…\nس- با این حساب که این‌ها دیگر جایی نبودند دومرتبه پیدایشان شد؟\nج- خب دیگر انتخابات این آقای شریف‌امامی چون عضو حزب نبود و واقعاً هم آزاد گذاشته بود خوب در کاشان هم طبیعی بود که الهیار صالح وکیل می‌شد و نسبت به الهیار صالح هم دستگاه خیلی مخالف نبود. حالا مثلاً به بعضی‌ها. مقدم مراغه‌ای هم تا آن‌وقت زیاد فعالیت سیاسی آن‌شکلی نداشت در آن مجلس بود که یک مقدار فعالیتش علنی شد این‌ها. بعد که مجلس بیستم به این‌صورت تشکیل شد و اعتبارنامه‌ها تصویب شد، موقعی که اعتبارنامه آقای دکتر اقبال مطرح بود یک دسته‌بندی در داخل مجلس شده بود که با اعتبارنامۀ دکتر اقبال مخالفت بکنند. ما اول فکر می‌کردیم که آن گروه جبهه ملی آن‌ها مخالف خواهند کرد که با آن‌ها مذاکراتی کردیم گفتیم به هر حال ما یک دسته‌ای هستیم این‌جا مبارزه می‌کنیم آن‌ها مخالفت نکردند. بعد موقعی که گزارش اعتبارنامه‌ای ایشان من به عنوان مخبر کمیسیون پشت تریبون می‌خواندم آقای سرلشکر همایونی مخالفت کرد که خب ما به شدت مجلس متشنج شد وکلای حزب ملّیون قیام کردند تظاهر فلان که رئیس مجلس آقای جمال اخوی اعلام کرد که نه ایشان مخالفتش را به موقع نکرد و اعتبارنامه تصویب شد. و به این‌صورت اعتبارنامۀ دکتر اقبال از تصویب گذشت بعداً هم که با\nس- سرلشکر همایونی جزو حزب مردم بود یا منفرد؟\nج- نه منفرد این‌ها یک گروه نظامی داشتند که رهبری آن‌ها با سپهبد کیابود سپهبد کیا با دکتر اقبال مخالف بود چون وقتی دکتر اقبال نخست‌وزیر بود او نمی‌دانم رئیس رکن ۲ بود با او مخالفت می‌کرد بعد تیمسار با من که صحبت کرد خودش گفت که خلاصه آن‌ها ما را چیز کردن فلان کرده بودند و به هر حال آن بیچاره هم مقاومتی نکرد و اعتبارنامه تصویب شد. و این مجلس ادامه داشت و تا دولت شریف‌امامی لایحه بودجه را آورد به مجلس، وقتی آورد به مجلس خب می‌دانید ارامش هم وزیر مشاور رئیس سازمان برنامه بود که یک گزارشی آورد به مجلس که در سازمان برنامه چه سوءاستفاده‌ها شده آمریکایی‌ها چه پول‌هایی بلند کردند جان مولم چنین کرده چنان کرد خیلی گزارش‌های شدید و غلیظی به مجلس آورد، من در کمیسیون برنامه آن‌وقت بودم خیلی، خیلی تند.\nس- آقای ابتهاج زندان بود یا نه؟ ابتهاج زندان نیفتاده بود؟\nج- نه نه ابتهاج که بعداً زمان دکتر امینی به زندان افتاد او زمان شریف‌امامی است. بعد زمان شریف‌امامی لایحه بودجه را که به مجلس آوردند وکلا مخالفت و موافقت این‌ها حزب ملّیون هم وکلایش بودند در حدود صدتا نمی‌دانم چندتا وکیل ما داشتیم حزب مردم هم بود عده‌ای هم بی‌طرف بودند مال جبهه ملی این‌ها هم بودند. ولی خب مجلس خیلی مجلس داغی شده بود خیلی مسائل حاد مطرح می‌شد نطق‌های تندی می‌شد این‌ها. وقتی لایحه بودجه هم مطرح شد آقای شریف‌امامی هم خیلی دفاع کرد خیلی مطالب را مطرح کرد وزرایش هم که مثل آقای آرامش هم تندرو خلاصه قیافه مجلس خیلی قیافه داغی شده بود. تا وقتی ماجرای دکتر خانعلی پیش آمد که درخشش و فرهنگی‌ها جلوی میدان بهارستان آمدند و دکتر خانعلی کشته شد.\nس- اعتراض سر چه بود حقوق فرهنگیان بود؟\nج- حقوق فرهنگیان بود آن‌ها آمده بودند اعلام اعتصاب می‌کردند و پلیس آمده بود آن‌ها را متفرق کند تیراندازی کردند دکتر خانعلی کشته شد. وقتی دکتر خانعلی کشته شد آقای شریف‌امامی آمد توی مجلس که گزارش بدهد ضمن صحبت‌هایشان به آقای جعفری یکی از وکلا حمله کردند و گفتند شما که خودتان وزیر فرهنگ بودید در زمان زاهدی چرا حقوق معلمین را زیاد نکردید از این حرف‌ها بین مجلس و آقای شریف‌امامی گفت‌وگو درگرفت آقای شریف‌امامی از همان‌جا رفتند استعفا کردند.\nج- بله از مجلس.\nس- داوطلبانه ایشان استعفا کرد؟\nج- رفتند به هر حال از مجلس به حالت قهر رفتند. آقای سردار فاخر به ایشان تکلیف کردند که شما حق ندارید به وکیل حمله کنید مراقب حرف‌هایتان باشید و این به آقای شریف‌امامی برخورد از جلسه مجلس خارج شدند رفتند، رفتند حتی مدتی کسی ایشان را ندیدند، گفتند که ایشان رفتند بلافاصله استعفا کردند وقتی استعفا کردند ما مطلع شدیم که آقای دکتر امینی نخست‌وزیر شدند. آقای دکتر امینی…\nس- رأی تمایل هم که دیگر آن‌موقع نبود؟\nج- نبود. نه دیگر فرمان اعلی‌حضرت بود. آقای دکتر امینی توی همان انتخابات از تهران کاندیدای نمایندگی شده بودند و مبارزه داشتند و اعلامیه می‌دادند فلان وکیل هم نشدند طبیعتاً با انتخابات مخالف بودند. ایشان وقتی نخست‌وزیر شدند زمزمه‌هایی به گوش ما رسید که ممکن است مجلس منحل بشود. من یادم می‌آید که آن‌زمان وقتی در مجلس می‌رفتیم آقای سردار فاخر رئیس مجلس بودند با هم صحبت می‌کردیم رفتیم توی اتاق آقای سردار فاخر گفتیم که آقا مطلب این است که می‌گویند مجلسین ممکن است منحل بشود ایشان گفتند نه، من خبر قطعی دارم اطلاع دارم این‌ها به هیچ‌وجه مجلسین منحل نمی‌شود و مجلسین به قوت خود باقی خواهد بود و کارش می‌کند.\nس- تماس ایشان با اعلی‌حضرت زیاد بود؟\nج- زیاد بود بله، ولی بعد دیدیم که نخیر فردای آن روز متن فرمان انحلال مجلسین از رادیو خوانده شد و مجلس بیستم هم به این‌صورت…\nس- شما از طریق رادیو مطلع شدید؟\nج- ما شنیده بودیم یا بله دیگر بعد توی رادیو دیدیم متن فرمان منتشر شد و مجلس منحل شد. خب مجلسین منحل شد آقای دکتر امینی هم قادر مطلق به حکومتشان ادامه دادند بعد آن ماجرای توقیف ابتهاج آن بساط پیش آمد تا حکومت آقای دکتر امینی بود مجلسی هم نبود. نبود بعد که آقای دکتر برکنار شد آقای علم نخست‌وزیر شد بعد زمزمۀ انتخابات به گوش رسید که می‌خواهند انتخابات را شروع بکند. عرض کنم که در آن انتخابات هم منتها مانده بودند که به چه سیستمی انتخابات را شروع بکنند. چون حزب ملّیون و حزب مردم دیگر تقریباً در دولت آقای شریف‌امامی بعد در دولت آقای دکتر امینی به کلی وضعشان منتفی شده بود حزبی نبود تشکیلاتی نداشتند مکانی نداشتند بهم خورده بود. در این‌جا بود که فکر کنگرۀ آزاد زنان آزاد مردان پیش آمده بود. اوایلی هم بود که در ایران آن رفراندوم ششم بهمن شده بود انقلاب سفید. که در زمان آقای دکتر امینی پایه‌گذاری شده بود در زمان آقای علم اعلام شده بود آقای دکتر ارسنجانی این‌ها به هر حال فکر کردند حالا که احزابی وجود ندارد آخر یک کسی باید کاندیدهای انتخابات را معرفی بکند فکر این کنگرۀ آزاد زنان آزاد مردان به وجود آمد.\nس- کی‌ها در آن‌موقع کسانی بودند که….\nج- بله آن‌هایی که در آن دخالت داشتند و آدم‌هایی که من یاد می‌آید آقای حسنعلی منصور بود، آقای معینیان بود، آقای منصور روحانی بود عرض کنم که آقای نفیسی بودند، شهردار تهران بود و آقای عطاءالله خسروانی بود و این‌ها بودند که دخالت داشتند توی کار کنگره.\nس- آقای حسن زاهدی بعداً وارد این ماجرا شد یا…؟\nج- حسن زاهدی بعداً وارد شد در به اصطلاح حزب ایران نوین. فکر کنگره که آمده بود آخر کنگره هم تشکیلاتی نداشت این چهار پنج نفر آنچه من اطلاع پیدا کردم این‌ها را اعلی‌حضرت خواسته بود و شاید هم از همۀ این‌ها بیش‌تر حسنعلی منصور و احمد نفیسی که شهردار تهران بود این‌ها بیش‌تر از همه در آن کار دخالت داشتند که بعداً یکی از خانم‌هایی هم که انتخاب شد خانم نفیسی بود دیگر خانم احمد نفیسی بود در آن کنگرۀ کاندیدها معرفی شد از بافت کرمان و از آن‌جا هم وکیل شده بود که همین یکی از دلایلی شده بود علیه نفیسی که در کنگره می‌گفتند اعمال نفوذ کرده برای خانمش و از این حرف‌ها. در آن کنگره ما هم اطلاعی نداشتیم جریان چیست ما را هم دعوت کردند بنده هم در آن کنگره رفتم و چند جلسه‌ای شرکت کردم در نطق‌ها تا روز آخر که اسامی کاندیدها منتشر شد. من هم از همان حوزۀ انتخابی خودم دومرتبه کاندیدای نمایندگی شدم یعنی از همان ردبار الموت.\nس- برای هرجا یک نفر معرفی کردند؟\nج- برای هرجا بله مثل این‌که یک نفر معرفی کردند. برای کاندیدای کنگره. و برای اولین‌بار در تاریخ انتخابات ایران بود که عده‌ای از زنان هم به عنوان کاندیدای انتخاباتی معرفی شدند، تا آن‌وقت زنان در انتخابات شرکت نداشتند، خانم تربیت، خانم پارسا، خانم جهانبانی، خانم دولتشاهی، خانم نفیسی، خانم ابتهاج سمیعی این‌ها برای اولین‌بار در کار انتخابات ایران زن‌ها آمدند داوطلب نمایندگی مجلس شدند بعد از آن انقلاب سفید بود دیگر. بنده آمدم وارد میدان انتخابات شدم انتخابات هم انجام شد. انجام شد و طبیعتاً اکثر، تمام کاندیداهای کنگره در انتخابات توفیق پیدا کردند. وقتی آمدند توی مجلس این‌ها که هیچ‌کدامشان تشکیلاتی نداشتند کنگره هم که تشکیلاتی نداشت. در داخل مجلس مرحوم حسنعلی منصور هم آمده بود او تقریباً از چهره‌های مشخص مجلس بیست‌ویکم بود و مرحوم عبدالله ریاضی هم که رئیس دانشکدۀ فنی بود آمد شد رئیس مجلس. انتخاب شد. داستان ریاست ایشان هم از چیزهای جالب است که این هم بد نیست من بگویم از قرار معلوم فکر شده بود که چون آقای سردار فاخر دیگر رئیس مجلس نبود کنار رفته بود از ماجراها دنبال این بودند که یک رئیس مجلس تازه‌ای پیدا بکنند که…\nس- چرا رفته بود کنار، سردار فاخر؟\nج- سردار فاخر حکمت بعد از آن اختلافی که با شریف‌امامی پیش آمده بود با این‌که با دستگاه ارتباطی داشت یک مقدار دستگاه به او بی‌مهر شده بود یک مقدار خودش هم دیگر تمایلی نداشت بعداً گفتند دوره فئودال‌ها و سرمایه‌دارها هزار فامیل این‌ها برود کنار چهره‌های تازه بیایند خلاصه برنامه و فکر این بود از این‌جهت فکر کردند پس بنابراین رئیس مجلس هم یک آدم تازه‌ای باشد. اول فکر کردند که آقای دکتر رضازاده شفق رئیس مجلس بشود و ایشان جزو کاندیداهای تهران می‌خواستند بگذارند برای ریاست مجلس، به‌طوری که مرحوم منصور روحانی برای من تعریف می‌کرد جزو بازیگران آن صحنه بود و با مرحوم ریاضی هم ارتباط نزدیک داشت…\nBy |2021-03-26T11:09:51+04:30|الموتی، مصطفی|0 Comments


۱ روزی دینه -دختر یعقوب و لیه- به دیدار چند نفر از زنان كنعانی رفت.\n۲ شكیم-پسر حمور حوّی- كه رئیس آن منطقه بود، او را دید و به زور او را گرفت و به او تجاوز كرد.\n۳ امّا متوجّه شد كه او دختر بسیار زیبا و دلربایی است و عاشق او شد. پس كوشش می‌كرد كه هرطور شده دل او را بدست آورد.\n۴ پس شكیم به پدرش گفت: «از تو می‌خواهم كه این دختر را برای من بگیری.»\n۵ یعقوب فهمید كه دخترش دینه، لكّه‌دار شده است. امّا چون پسران او با گلّه رفته بودند، كاری نكرد تا آنها بازگردند.\n۶ حمور، پدر شكیم به نزد یعقوب رفت تا با او گفت‌وگو كند.\n۷ در همین موقع پسران یعقوب از مزرعه آمدند. وقتی از ماجرا باخبر شدند بشدّت ناراحت و خشمگین شدند. زیرا كه شكیم به دختر یعقوب تجاوز كرده بود و به این وسیله به قوم اسرائیل توهین شده بود.\n۸ حمور به ایشان گفت: «پسر من شكیم عاشق دختر شما شده است. خواهش می‌كنم اجازه بدهید تا با او ازدواج كند.\n۹ بیایید با هم قرارداد ببندیم تا دختران و پسران ما با هم ازدواج كنند.\n۱۰ به این ترتیب شما می‌توانید در سرزمین ما بمانید و در هر جایی که می‌خواهید زندگی كنید. آزادانه به كسب و كار مشغول شوید و اموال فراوان برای خود به دست آورید.»\n۱۱ سپس شكیم به پدر و برادران دینه گفت: «شما این لطف را در حق من بكنید، در عوض هرچه بخواهید به شما خواهم داد.\n۱۲ هرچه پیشكش و هر چقدر مهریه می‌خواهید من قبول دارم. شما فقط اجازه بدهید كه من با دینه ازدواج كنم.»\n۱۳ پسران یعقوب، چون شكیم خواهرشان دینه را لكّه‌دار كرده بود، به شكیم و پدرش حمور با حیله جواب دادند.\n۱۴ آنها گفتند: «ما نمی‌توانیم بگذاریم خواهرمان با مردی كه ختنه نشده است، ازدواج كند. چون این‌كار برای ما ننگ است.\n۱۵ ما فقط با این شرط می‌توانیم با شما موافقت كنیم و اجازه بدهیم كه دختران و پسران ما با هم ازدواج كنند كه شما هم مثل ما بشوید و تمام مردان شما ختنه شوند.\n۱۶ آن وقت ما میان شما ساكن خواهیم شد و با شما یک قوم می‌شویم.\n۱۷ امّا اگر شرط ما را قبول نكنید و ختنه نشوید، ما دخترمان را برمی‌داریم و اینجا را ترک می‌كنیم.»\n۱۸ این شرط به نظر حمور و پسرش شكیم، پسند آمد.\n۱۹ آن مرد جوان به‌خاطر عشقی كه به دختر یعقوب داشت برای انجام این شرط هیچ تأخیر نكرد. شكیم در بین فامیل خود از همه عزیزتر بود.\n۲۰ حمور و پسرش شكیم به محل اجتماع شهر كه در دروازهٔ شهر بود آمدند و به مردان شهر خود گفتند:\n۲۱ «این مردم با ما دوست هستند. بگذارید اینجا در بین ما زندگی كنند و آزادانه رفت و آمد نمایند. این سرزمین آن‌قدر بزرگ هست كه برای هردوی ما كافی باشد. با دختران آنها ازدواج كنیم و دختران خود را به آنها بدهیم.\n۲۲ امّا این مردم فقط به این شرط حاضرند در بین ما زندگی كنند و با ما یكی شوند، كه تمام مردان و پسران ما مثل آنها ختنه شوند.\n۲۳ در این صورت، آیا تمام دارایی آنها و هرچه را كه دارند، مال ما نمی‌شود؟ پس بیایید موافقت كنیم که بین ما زندگی كنند.»\n۲۴ تمام مردم آن شهر با آنچه حمور و شكیم گفتند موافقت كردند و تمام مردان و پسران ختنه شدند.\n۲۵ سه روز بعد، وقتی كه مردان به‌خاطر ختنه شدن هنوز درد داشتند، دو پسر یعقوب، شمعون و لاوی -برادران دینه- شمشیر خود را برداشتند و بدون خبر به شهر حمله كردند و تمام مردان را كشتند.\n۲۶ آنها حمور و پسرش شكیم را هم كشتند و دینه را از خانهٔ شكیم بیرون آوردند و رفتند.\n۲۷ بعد از این كشتار، پسران دیگر یعقوب شهر را غارت كردند تا انتقام خواهرشان را كه لكّه‌دار شده بود، بگیرند.\n۲۸ آنها گلّه‌های گوسفند و گاو و الاغ و هرچه كه در شهر و مزرعه بود، برداشتند.\n۲۹ آنها تمام چیزهای قیمتی را برداشتند و زنان و بچهّ‌ها را اسیر كردند و هرچه در خانه‌ها بود، بردند.\n۳۰ یعقوب به شمعون و لاوی گفت: «شما مرا به دردسر انداختید. حالا كنعانیان و فرزیان و تمام كسانی‌كه در این سرزمین هستند از من متنفّر خواهند شد. من یاران زیادی ندارم. اگر همهٔ آنها با هم متّحد شوند و به من حمله كنند، تمام ما نابود خواهیم شد.»امّا آنها جواب دادند: «ما نمی‌توانیم بگذاریم كه با خواهر ما مثل یک فاحشه رفتار كنند.»\n۳۱ امّا آنها جواب دادند: «ما نمی‌توانیم بگذاریم كه با خواهر ما مثل یک فاحشه رفتار كنند.»


آموزش سواد فضای مجازی و سواد رسانه‌ای 909,022 بازدید\n128 نقد و بررسی\n128 دیدگاه برای دوره جامع آموزش فضای مجازی و سواد رسانه‌ای (عمومی)\nسید محسن سادات حسینی (دانشجو دوره)\nاصغر قراخانلو (دانشجو دوره)\nدوره خیلی خوبی بود. چیزهای زیادی از محضر اساتید محترم دوره یاد گرفتم. امیدوارم امانت‌دار خوبی باشم و بتوانم مطالب را به درستی به دیگران انتقال دهم.\nصدیقه فرزانه کارگر\nبسیار دوره خوبی است، خدا قوت، از خدا برایتان موفقیت روز افزون و برکت هرچه بیشتر استدعا دارم، امام رضا علیه السلام و همه‌ی ائمه معصومین علیهما سلام یاریگر و حافظتان باشد.\nسیدجواد علوی رضوی (دانشجو دوره)\nسلام علیکم جلسه های اساتید بسیار جذاب و مفید بود.... امیدوارم روزی بقیه افراد هم باشد.\nمهدی حسن پور بهابادی (دانشجو دوره)\nدوره بسیار عالی و جامع و کاربردی بود. خدا خیرتان دهد.\nرضا جوکار (دانشجو دوره)\nسلام. دوره بسیار عالی و کاربردی. خدا قوت\nحسین شمس الدینی لری (دانشجو دوره)\nاین دوره از آن دوره هایی است که ارزش دیدن را دارد و سرش به تنش می ارزد .\nمحمّد مهدی حسنی (دانشجو دوره)\nهر جلسه یک سؤال (برای متقاضیان دریافت گواهینامه) که در صورتی‌که پاسخ صحیح داده نشد، یک سوال جدید پرسیده می‌شود (آزمون های مجازی)\n1,400,000 999,000 تومان


به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما به نقل از فدراسیون بسکتبال؛ کاروان تیم گروه بهمن بعد از نائب قهرمانی غرب آسیا دیشب به ایران بازگشت. بانوان گروه بهمن هفته قبل در مسابقات انتخابی باشگاه‌های غرب آسیا در اردن شرکت کردند و با یک باخت و سه برد به مقام نایب قهرمانی رسیدند.\nتیم هومنتمن لبنان که در روز نخست گروه بهمن را شکست داده بود،  قهرمان این دوره از مسابقات شد.\nتیم‌های فحیص و ارتدکس اردن و الثوره سوریه دیگر تیم‌های شرکت کننده در این مسابقات بودند و که تیم ارتدکس در اعتراض به شرایط دیدار مقابل فحیص از روز سوم مسابقات کناره گیری کرد.\nتیم گروه بهمن فصل قبل در لیگ برتر بسکتبال سوم شده بود؛ اما با توجه به نایب قهرمانی سال ۹۷ به عنوان نماینده ایران در این دوره از مسابقات غرب آسیا شرکت کرد.


ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد|بیمه دانشگاه آزاد|دکتر آقاجری\nایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد\nدر مورد ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد چه می دانید؟\nدلیل هزینه بالای کاشت ایمپلنت دندان چه می باشد؟\nآیا می توان هزینه های کاشت ایمپلنت را با استفاده از بیمه ها پرداخت کرد؟\nخدمات بیمه ایمپلنت دانشگاه آزاد شامل حال چه کسانی می شود؟\nدندانپزشکی طرف قرارداد با بیمه دانشگاه آزاد\nبا بیمه دانشگاه آزاد می توان ایمپلنت انجام داد؟\nقیمت ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد چقدر است؟\nکلینیک طرف قرار داد بیمه داشنگاه آزاد کدام است؟\nایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد: یکی از خدمات ارزنده بیمه دانشگاه آزاد بیمه دندانپزشکی دانشگاه آزاد و ایمپلنت دندان با این بیمه می باشد. افرادی که نیازمند انجام درمان ایمپلنت هستند ولی به دلیل هزینه بالای آن توانایی انجام این کار را ندارند، کمک بزرگی کرده است؛ در این مطلب از سایت دکتر صادق آقاجری، متخصص کاشت ایمپلنت و جراحی های لثه، به این موضوع پرداخته ایم.\nنداشتن دندان مشکلات زیادی را برای افراد به وجود می آورد که مهمترین آن ها به غیر اززیبایی ظاهری، ناتوانی در خردن غذا و ایجادمشکل در تکلم صحیح است.\nدر گذشته روش های مثل قرار دادن پل ، پروتز دندان و استفاده از دندان های مصنوعی، روش هایی برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته بود ولی در سال های اخیر متد کاشت ایمپلنت دندان به منظور جایگزین کردن آن ها به جای دندان های اصلی، به دلیل موفقیت بالای آن، یکی از روش های پرطرفدار بین دندانپزشکان و بیماران شده است.\nدر این روش با استفاده از کارگذاشتن یک پیچ در استخوان فک که به آن فیکسچر می گویند بستر را برای سوار کردن پروتز دندان آماده می کنند. با روش کاشت ایمپلنت دندان پس از پشت سر گذاشتن دوران نقاحت و جوش خوردن آن با استخوان فک بیمار، همانند یک دندان واقعی برای فرد عمل می کند که می تواند به راحتی به کارهایی مثل خوردن و تکلم بی نقص را انجام دهد.\nهمان طور که در جریان هستید، هزینه های مربوط به خدمات پزشکی به ویژه دندانپرشکی به دلیل استفاده از مواد مصرفی بسیار گران قیمت، همیشه بالا بوده است.در این میان در بین خدمات دندانپزشکی، هزینه های مربوط به کاشت ایمپلنت بسیار بالا و در طیف وسیعی، متغیر می باشد. متغیر بودن قیمت ها به دلیل متفاوت بودن برند ایمپلنت های مورد استفاده می باشد که بنا به شرایط بیمار و تشخیص دکتر و همچنین انتخاب وی، مورد استفاده قرار می گیرند.\nدر حال حاضر کشورهای مختلفی از جمله سوئیس، آلمان، آمریکا، کره و … به ساخت و تولید ایمپلنت هایی با برندهای متفاوتی مشغول هستند که هرکدام دراری قیمت های متفائتی با توجه به تکنولوژی به کار رفته در آن ها و همچنین کیفیتشان دارند.همچنین در کنار هزینه های مربوط به متریال و ایمپلنت ها، حق دریافتی دنداپزشکان هم به دلیل حساسیت بالای این کار و ظرافت و تخصصی که برای انجام عمل کاشت ایمپلنت مورد نیاز می باشد هم باید در نظر گرفت.\nشما هرچقدر هم که از برند معتبر و گران قیمتی استفاده نکایید در صورتی که عمل کاشت ایمپلنت توسط دنداپزشک حاذقی انجام نشود، نتیجه موفقیت آمیزی نخواهید گرفت. بنابراین لازم است که بهترین پزشک را پس شناخت کافی و انجام بررسی های دقیق انتخاب کنید؛ البته توجه کنید که قیمت بالای دندانپزشکی ها همیشه نشان دهنده کیفیت و تخصص نخواهد بود و تجربه و مهارت پزشک در رابطه با این موضوع بسیار تعیین کننده است.\nاین روزها با افزایش نیاز مردم به ایمپلنت و به دلیل گران بودن این درمان پزشکی، بیمه های مختلفی به ارائه خدمات در این زمینه پرداخته اند که از جمله آن ها می توان به خدمات ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد اشاره کرد.\nاگر شما تحت پوشش بیمه ای باشید که هزینه های مربوط به کاشت ایمپلنت دندان، مشمول خدمات آن بیمه باشد، با مراجعه به مراکز دندانپزشکی طرف قرارداد با آن بیمه می توانید بخشی از هزینه ها و یا کل هزینه ها (بستگی به بیمه ای دارد که با آن درمان می شوید و سقف هزینه هایی که تقبل می کند) را با استفاده از بیمه تان پرداخت نمایید.\nبه این صورت که پس از انجام خدمات و پایان یافتن دوره درمان با در دست داشتن مدارکی که نشان می دهد شما در مرکز درمانی طرف قرارداد با بیمه مذکور، معالجه شده اید و آن مدارک توسط پزشک و مدیر مرکز درمانی (در صورت لزوم ) مهر شده باشد، با مراجعه به مرکز ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد، هزینه درمان را دریافت می کنید.\nایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد هم به همین صورت تست و می توانید با در دست داشتن مدارک مربوطه از مزایای این بیمه استفاده نمایید.\nبرای اطلاع از هزینه ها به صفحه قیمت ایمپلنت دندان مراجعه کنید.\nتمامی افرادی که تحت پوشش بیمه دانشگاه آزاد هستند، می توانند از خدمات ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد استفاده نمایند و هیچ محدودیتی بین بیماران وجود ندارد. تنها کافی است کلینیک های دندانپزشکی طرف قرارداد با این بیمه ها را پیدا کرده و از بین آن ها بهترین را برای دریافت خدمان کاشت ایمپلنت انتخاب نمایند.\nخدمات ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد شامل حال چه کسانی می شود؟\nهمیشه بین همه اصناف هم مراکز خوب برای انجام کار وجود دارد، هم متوسط و هم غیر حرفه ای؛ دندانپزشکی ها هم از این قاعده مستثنی نیستند و لازم است که خود بیماران در انتخاب بهترین گزینه دقت لازم را به عمل آورند.\nبه ویژه در مورد کارها پزشکی و انجام خدماتی که مستقیما با سلامتی افراد در ارتباط هستند، حساسیت و توجه در انتخاب مراکز معتبر خیلی بیش تر می شود. در مورد انتخاب بهترین کلینیک دندانپزشکی برای انجام ایمپلنت هم شما باید با انجام تحقیقات موثر و بررسی پیشینه آن کلینیک، از بابت کیفیت انجام کار ایمپلنت دندان اطمینان حاصل کنید سپس به انجام کار اقدام نمایید.\nمطب دندانپزشکی دکتر آقاجری، یکی از بهترین مراکز درمانی دندانپزشکی طرف قرارداد با ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد است که با استفاده از با کیفیت ترین متریال و بهترین برندهای ایمپلنت دنیا، به انجام کاشت ایمپلنت برای بیماران عزیز می پردازد.\nاین مرکز درمانی، ضمن داشتن تمامی آپشن های ویژه ای که یک کلینیک دندانپزشکی و یک ایمپلنتولوژیست می تواند داشته باشد،کمترین و منصفانه ترین هزینه ها را برای بیماران عزیز در نظر می گیرد که با استفاده از ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد این هزینه باز هم کاهش خواهد یافت. برای اطلاع از هزینه برندهای مختلف ایمپلنت و دریافت نوبت، می توانید از طریق سایت و یا تماس با شماره تلفن های مطب اقدام نمایید.\nاز مقاله پیوند پودر استخوان بازدید نمایید .\nبله شما می توانید با مراجعه به کلینیک دکتر آقاجری کاشت ایمپلنت خود را با بهترین کیفیت ممکن انجام دهید.\nقیمت ایمپلنت بیمه دانشگاه آزاد بسته به نوع ایمپلنت و تعداد مورد نیاز است که با توجه به سقف تعهدات بمیه داشنگاه آزاد می توانید الباقی را پرداخت کنید.\nکلینیک دکتر آقاجری به منظور خدمات رسانی به تمام بیماران با بیمه داشنگاه آزاد قرار داد بسته و با قیمتی مناسب و مقروبه به صرفه خدمات ایمپلنت خود را به تمام بیماران گرامی ارائه می دهد.\nدسامبر 16, 2020 در 12:20 ب.ظ\nممنونم ازتون جناب دکتر آقاجری. هم بابت اینکه ایمپنت ی که انجام دادین خوب بود هم از بابت همکاریتون با بیمه ما


مشهورترین صحراهای دنیا - مجله ستاره\nبه گزارش مجله ستاره، بیابان ها و صحراها قسمت پهناوری از کره زمین را به خود اختصاص داده اند. این منطقه ها آب وهوا و پوشش گیاهی خاص خود را دارند. در این جا ما به معروف ترین بیان های دنیا اشاره می کنیم. با\nصحرای Namibia: قدیمی ترین صحرای جهان\nصحرای نامیبیا در آفریقا در امتداد ساحل نامیبیا است، که حدود 55 میلیون سال در آن باران نباریده است. سال گذشته بیش از 10 میلی متر در این بیابان باران بارید، به همین علت 80 هزار کیلومتر از این کویر، بی ثمر و غیرمسکونی است. این بیابان به زبان محلی نام گذاری شده که معنای مکانی است که در آن چیزی وجود ندارد. اما در این جا می توانید مرتفع ترین تپه های شنی جهان را ببینید که ارتفا عشان به 300 متر هم می رسد. علاوه بر این منابع اورانیوم و الماس فراوانی هم در این بیابان یافت می شوند.\nصحرای Atacama: خشک ترین صحرای جهان\nکویر Atacama در بین رشته کوه های Cordillera و آند است، که بارش در آن جا بسیار کم اتفاق می افتد. سال هاست که در این بیابان بارشی اتفاق نیفتاده است و بعضی ایستگاه های هواشناسی جهان هیچ بارشی را برای این کویر ثبت ننموده اند. ارتفاع قله های این کوه ها به 6500 متر می رسد اما خشکسالی این منطقه را فرا گرفته است و قله ها نیز از بارش برف محروم اند.\nاین صحرا 10 هزار کیلومترمربع مساحت دارد و شورترین صحرای جهان است. ذخایر نمک این صحرا حدود 10 میلیارد تن برآورد شده است. زمانی در این صحرا دریاچه نمک وجود داشته اما در طول سالیان متوالی خشک و نمک ها در سطح زمین حل شده اند. در همین صحرا منابع و دخایر بسیار لیتیوم هم وجود دارد. منظره ها شگفت انگیز این صحرا باعث جذب گردشگر به این منطقه ها شده است و مردم محلی که خانه های شان را روی این صفحات نمکی ساخته اند، آن ها را برای اقامت به گردشگران پیشنهاد می نمایند.\nصحرای Aralkum در ازبکستان و قزاقستان: جوان ترین صحرای جهان\nدریایچه آرال که اخیرا به چهارمین دریاچه نمک جهان تبدیل شده است، در 60 قرن پیش حدود 90 درصد وسعت خود را از دست داد. این خشکی ناشی از پروژه های آبیاری جماهیر متحد شوروی است که تمام آب رودخانه را برای تغذیه محصولات کشاورزی مانند پنبه مصرف کردند. تا به حال پروژه های زیادی برای نجات این دریاچه مطرح شده است، دانشمندان معتقدند که این کار عملی نیست. حتی اگر از آب دریای آمو و سیر هم بخواهند انتقال دهند این کار 200 سال زمان می برد. در حال حاضر بیابان Aralkum سمی ترین بیابان جهان است. سموم و کودهای شیمیایی که برای رشد پنبه ها به کار رفته بودند، با آب رودخانه ها وارد دریاچه شده، و به مرور دریاچه خشک و به بیابان تبدیل شد. مواد سمی که در این جا استفاده شده بود حتی در خون پنگوئن های قطب جنوب هم یافت می گردد.\nصحرای بزرگ آفریقا: بزرگ ترین صحرای جهان\nاندازه این صحرا که تقریبا کل قسمت شمالی آفریقا را اشغال نموده با استان متحده آمریکا مقایسه می گردد. مساحت این صحرا 9 میلیون کیلومترمربع است که 11 کشور آفریقایی را در بر می گیرد. در سال 1922 بالاترین در جه گرما در اینجا ثبت شد که اندازه آن 57.8 درجه سانتیگراد بود. هر ساله بیش از 160 سراب در صحرا به وجود می آید. حتی کارت های مخصوصی برای گردشگرانی عرضه می گردد که می خواهند از این سراب ها تماشا نمایند که متشکل از باغ های خرما، دشت ها و دامنه کوه ها است.\nصحرای Carcross در کانادا: کوچک ترین صحرای جهان\nمساحت کوچک ترین صحرای جهان 206 کیلومترمربع است که به بیان دقیق تر، بیابان محسوب نمی گردد. در حقیقت آب وهوای این منطقه بسیار خشک تر از حومه و اطراف آن است و بارش باران نیز در این مکان تا حدی وجود دارد. در اواخر دهه ی90 قرن پیش مقامات محلی کوشش زیادی برای محافظت از صحرا کردند، اما ساکنان محلی که زمان زیادی در آنجا ساکن بودند و به جاده ها حمله می کردند، مانع این کار شدند. منبع: travelviviمنبع: کجارو\nانتشار: 25 دی 1400 بروزرسانی: 25 دی 1400 گردآورنده: upst.ir شناسه مطلب: 1917\nبه "مشهورترین صحراهای دنیا" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "مشهورترین صحراهای دنیا"


شمال نیوز :: حضور نایب رئیس غیرقانونی فدراسیون در نشست مدیران AFC +عکس\nکد خبر : 231104\nبه گزارش شمال نیوز، سایت فیفا اعلام کرد که هفته گذشته، نشستی میان مدیران عالی‌رتبه فدراسیون‌های فوتبال کشورهای آسیا و اقیانوسیه (OFC) برگزار شده است.\nدر این نشست که در شهر دبی و به‌صورت مشترک توسط فیفا و مرکز بین‌المللی مطالعات ورزش برگزار شد، مدیران به تبادل نظر و تجربیات خود پرداختند. فیفا نوشت که این برنامه، آموزش‌هایی چندوجهی به دبیران کل فدراسیون‌ها و مدیران کلیدی آنها ارائه کرده و مواردی چون فوتبال بانوان و افزایش مدیران بانو در فدراسیون‌های فوتبال کشورهای مختلف در آن مطرح شد.\nحمیدرضا مهرعلی که در دوره ریاست شهاب‌الدین عزیزی خادم در فدراسیون فوتبال به‌عنوان سرپرست نایب رئیسی فعالیت می‌کرد، در این نشست حضور داشت.\nاین در حالی است که در روز 28 بهمن که جلسه هیئت رئیسه فدراسیون برای عزل موقت عزیزی خادم برگزار شد، اعضای هیئت رئیسه با ارائه نامه استعلامی از کنفدراسیون فوتبال آسیا، حضور مهرعلی و بهاروند را در میان اعضای هیئت رئیسه فدراسیون غیرقانونی اعلام کردند و بر اساس این نامه اجازه حضور در جلسه به آنها داده نشد. با گذشت سه ماه از این تاریخ اما تصویر مهرعلی در سایت فیفا با عنوان نایب رئیس اول فدراسیون فوتبال ایران دیده می‌شود.\nاکنون مشخص نیست که نایب رئیس غیر قانونی فدراسیون فوتبال چگونه در جلسه‌ای که به میزبانی فیفا برگزار شده، شرکت کرده است. حضور مهرعلی در فدراسیون فوتبال به دلیل رعایت نشدن مواد مندرج در اساسنامه این فدراسیون غیر قانونی بوده است.


کد خبر: 138699 ۱۳۹۸/۰۶/۰۳ ۰۸:۰۰:۴۳\nسنتور، سه‌تار، تار، آواز، تنبک، حفظ کل ردیف، آفرینش در تک‌نوازی، کمانچه، دف، نی، قانون، عود و... عناوین بخش موسیقی دستگاهی سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان بودند.\nسرویس موسیقی هنرآنلاین: بخش موسیقی دستگاهی سیزدهمین دوره جشنواره ملی موسیقی جوان پس از هشت روز جمعه اول شهریورماه به کار خود پایان داد.\nسنتور، سه تار، تار، آواز، تنبک، حفظ کل دریف، آفرینش در تکنوازی، کمانچه، دف، نی، قانون و... عناوین بخش موسیقی دستگاهی جشنواره ملی موسیقی جوان بودند.\nبا اتمام بخش موسیقی دستگاهی، اجراهای بخش موسیقی موسیقی کلاسیک از شنبه دوم شهریورماه در تالار رودکی آغاز شد و تا پنجم شهریورماه ادامه دارد.\nدر این دوره جشنواره 776 نوازنده و خواننده در سه بخش موسیقی دستگاهی، نواحی و کلاسیک رقابت می‌کنند. هومان اسعدی دبیر جشنواره است و این رویداد با مشارکت اساتید موسیقی کشور توسط انجمن موسیقی ایران و با حمایت معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دفتر موسیقی و با همکاری بنیاد رودکی برگزار می‌شود.\nهنرمندان جوان و نوجوان در سه گروه سنی الف (15 تا 18 سال: متولدین سال‌های 1379 تا 1382)، ب (19 تا 23 سال: متولدین سال‌های 1374 تا 1378) و ج (24 تا 29 سال: متولدین سال‌های 1368 تا 1373) در حضور هیئت داوران به رقابت با یکدیگر می‌پردازند.\nدر ادامه نظر داوران بخش موسیقی دستگاهی را درباره اجراها می‌خوانید.\nروز اول - آواز\nدر اولین روز برگزاری بخش موسیقی دستگاهی سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان، شرکت‌کنندگان در بخش آواز در تالار رودکی به صحنه رفتند و در مقابل هیئت داوران شامل حمیدرضا نوربخش، هنگامه اخوان، علی‌اصغر شاه‌زیدی و مظفر شفیعی تکنیک‌های آوازی خود را ارائه دادند.\nدر ادامه روز و با پایان اجراها، یک نشست نقد و بررسی با حضور شفیعی، نوربخش، شاه‌زیدی و هومان اسعدی دبیر جشنواره برگزار شد. در ادامه نظر داوران درباره اجراهای روز اول بخش موسیقی دستگاهی را در بخش آواز می‌خوانید.\nدر ابتدای نشست مظفر شفیعی خواننده، مدرس آواز و ردیف‌دان دقایقی به صحبت پرداخت و گفت: در ابتدا از مسئولان برگزاری جشنواره مخصوصاً جناب دکتر اسعدی تشکر می‌کنم که یک جشنواره بسیار خوب و پربار را برگزار می‌کنند. در مورد اجراهای امروز باید بگویم که ما وقتی مرحله اول داوری را مشاهده کردیم از اجراها چندان راضی نبودیم. من از این قضیه ناراحت بودم، اما اجراهای امروز واقعاً خوب و رضایت‌بخش بود. امروز نگرانی‌های ما برطرف شد و با اجراهایی که مشاهده کردیم، مسلماً کار هیئت داوران برای انتخاب نفرات برگزیده بسیار سخت خواهد بود.\nوی افزود: در آواز، شعر مقوله بسیار مهمی است و اگر شعر را از آواز حذف کنیم، تنها چهچهه باقی می‌ماند. در قسمت انتخاب اشعار باید بیشتر تلاش کنید و طوری نباشد که فقط آواز دستگاهی را فرا گرفته باشید. امروز در بخش بداهه ضعف زیادی داشتید. باید بیشتر تلاش کنید تا در سال‌های آینده با آمادگی و تسلط بیشتری در این جشنواره شرکت کنید.\nسپس علی‌اصغر شاه‌زیدی خواننده، مدرس آواز و ردیف دان و دیگر عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش آواز گفت: من هم به‌نوبه خودم به جناب آقای اسعدی و دیگر مسئولین جشنواره موسیقی جوان و همچنین انجمن موسیقی ایران خسته نباشید می‌گویم که این جشنواره را به ایستگاه سیزدهم رساندند و ان شاء الله در سال‌های آینده نیز تداوم داشته باشد.\nوی افزود: همان‌طور که جناب شفیعی اشاره کردند، زمانی که مرحله اول اجراها را داوری کردیم، همگی از اجراهای امسال ناامید شدیم، اما امروز خوشبختانه هنرمندان جوان جبران کردند و اجراهای بسیار خوبی را از آن‌ها شاهد بودیم. توصیه‌ای که من به شما هنرمندان جوان دارم این است که کارتان را با جدیت دنبال کنید و گول زرق‌وبرق بعضی مسائل را نخورید. خودتان را باور کنید و بسازید و امیدوارم همیشه موفق باشید و به‌خوبی از عهده کار برآیید.\nشاه‌زیدی ادامه داد: در آواز، وزن‌شناسی و عروض آواز نکته بسیار مهمی است که باید به‌خوبی یاد بگیرید. همچنین بیشتر به آوازهای قدیمی گوش کنید تا در دوره‌های آینده با آمادگی بیشتری در این جشنواره حاضر شوید.\nحمیدرضا نوربخش خواننده موسیقی ایرانی و عضو دیگر هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش آواز دقایقی به صحبت پرداخت و گفت: بنده نیز از دوست عزیزم جناب آقای دکتر اسعدی تشکر می‌کنم که بسیار تلاش کردند و زحمت کشیدند تا این جشنواره استمرار داشته باشد. همچنین از آقای ثابت نیا مدیرعامل انجمن موسیقی ایران و همکاران بسیار پرجنب‌وجوش و زحمت‌کش انجمن موسیقی ایران بابت همراهی‌شان در این جشنواره صمیمانه تشکر می‌کنم.\nمدیرعامل خانه موسیقی افزود: اجراهای امروز نسبت به سال‌های گذشته بسیار خوب بود. اجراهای فشرده‌ای را شاهد بودیم. تمام افرادی که در این دوره برگزیده نمی‌شوند، فکر نمی‌کنم آن‌قدر ناراضی باشند، به دلیل اینکه همه این عزیزان به این باور رسیده‌اند که داوری در این جشنواره بسیار دشوار و رقابت بسیار نزدیک به هم است. طبیعتاً چیدمان داوری به‌نوعی است که در هیچ‌کدام از بخش‌ها نمی‌توان ادعا کرد یک سلیقه و روش خاصی مد نظر داوران است. این موضوعی مهم است و جای تقدیر و تشکر دارد.\nنوربخش در پایان بیان کرد: انتخاب برگزیدگان جشنواره به این معنا نیست که آن‌ها بهترین آوازخوانان کشور هستند، بلکه افرادی هستند که در جشنواره شرکت کردند و به‌عنوان آوازخوان برگزیده انتخاب شدند. بنابراین از تمام هنرمندان می‌خواهم که حتی اگر به‌عنوان آوازخوان برگزیده انتخاب شدند، باز هم تلاش و تمرین کنند تا بهتر شوند.\nروز دوم - ساز نی\nتالار رودکی روز یکشنبه 20 مرداد از نوازندگان ساز نی میزبانی کرد و نفرات راه‌یافته به مرحله نهایی بخش موسیقی دستگاهی، مقابل هیئت داوران سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان در این بخش متشکل از عبدالنقی افشارنیا، سیامک جهانگیری، جمشید عندلیبی و حسن ناهید قرار گرفتند و به اجرای قطعات خود پرداختند.\nدر ابتدا حسن ناهید نوازنده نی و عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز نی در مورد اجراها گفت: برای من مایه خوشبختی است که برگزاری جشنواره‌هایی مانند جشنواره موسیقی جوان باعث می‌شود جوانان ما به نوازندگی تشویق شوند و تلاش کنند به مراحل بالاتر برسند.\nاستاد ناهید ادامه داد: در چند سالی که در این جشنواره کار داوری را انجام می‌دهم، رده سنی الف و ب بسیار پیشرفت کرده‌اند و به نظر من بهتر از رده سنی ج هستند. شرکت‌کنندگان رده سنی ج به دلیل اینکه سن بالایی دارند، باید خیلی بهتر از این خودشان را نشان دهند تا بتوانند در ارکسترها نوازندگی کنند، اما متأسفانه در چند سال گذشته گروه‌های سنی پایین‌تر خیلی بهتر از آن‌ها بودند.\nوی افزود: به خاطر دارم زمانی که خودم نواختن ساز نی را آغاز کردم، تنها یک نوازنده نی در کشور بود اما امروز می‌بینم که به دلیل برگزاری جشنواره‌هایی نظیر جشنواره موسیقی جوان و همچنین اساتید خوبی که در کشور وجود دارد، هزاران نفر نوازنده نی در کشور داریم. زمانی که من نوازندگی ساز نی را آغاز کردم در شیراز بودم و استاد حسن کسایی در اصفهان بودند. آن زمان ساز نی به جز در اصفهان در هیچ شهر دیگری نبود.\nناهید در پایان خاطرنشان کرد: خیلی خوشحال هستم که در 60 سال گذشته یک نوازنده نی تبدیل به هزاران نوازنده نی شده و این ساز جایگاه خودش را پیدا کرده که این موضوع باعث خوشحالی است. بنده به جوانان سنین پایین بسیار امیدوار هستم و به نظر من بهترین اجراهای خودشان را ارائه کردند.\nسپس عبدالنقی افشارنیا ردیف‌دان، نوازنده نی و عضو دیگر هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش نی گفت: ردیف‌های تعریف‌شده را با نظر دوستان و با در نظر گرفتن شرایط سنی شرکت‌کنندگان انتخاب می‌کنیم و چیزهایی که برای ادامه کارتان به آن احتیاج دارید را انتخاب می‌کنیم. در نتیجه این ردیف باید به درستی اجرا شود.\nوی ادامه داد: اولین مسئله‌ای که باید رعایت کنید این است که کلامی را که می‌نوازید به درستی اجرا کنید. همان طوری که می‌دانید، ساز نی بسیار نزدیک به آواز است و حتی نی را به‌عنوان حنجره دوم نیز نامیده‌اند بنابراین باید کلام‌ها را درست اجرا کنید. همان‌طوری که می‌دانید ما در ادبیات فارسی افاعیل داریم و این‌ها موزون دارند. جملاتی که می‌نوازید درست است که با ساز می‌نوازیم، اما زمانی که اهل ادب آن را گوش می‌دهد، اگر نیم جمله بنوازیم آن‌ها متوجه می‌شوند چقدر موسیقی را می‌شناسیم و جمله‌بندی‌هایمان چقدر درست است. بنابراین افاعیل را باید رعایت کرد.\nافشارنیا در پایان تصریح کرد: باید شعر را حفظ باشید و زمانی که آن را حفظ باشید، کل جمله و همچنین زمان‌بندی را حفظ می‌شوید. زمانی که ما با نفسمان نت را از نت بعدی جدا می‌کنیم، به آن مضراب راست می‌گوییم و زمانی که بدون جدا کردن نت بعدی را با انگشتان اجرا می‌کنیم، به آن مضراب چپ می‌گوییم. نکته دیگر در نواختن ساز نی، با سرعت نواختن است. زمانی که در مقابل هیئت داوران قرار می‌گیریم باید بدانیم که به دلیل اینکه استرس داریم، سرعت درونمان بالا است و باید 30 درصد از چیزی که در ذهنمان است، کندتر بنوازیم و در این صورت سرعت ما سرعت مناسبی است. زمانی که فرصت زیاد شود، فرصت نفس کشیدن را از دست می‌دهیم و پس از آن به‌صورت کاملاً خودکار رشته از دستمان در می‌رود. مسئله دیگر این است که در شروع کار ما چه در ارکستر و چه در کنسرت‌های چند هزار نفری، دو دقیقه نخست را باید بتوانیم تسلط پیدا کنیم و اگر از همان ابتدا کلافه باشید مطمئن باشید تا انتهای اجرا نیز کلافه خواهید بود.\nجمشید عندلیبی نوازنده نی و دیگر داور بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز نی در مورد اجراهای روز دوم بخش موسیقی دستگاهی گفت: در اجرا اگر ویبراسیون سر جایش نباشد، نه‌تنها کمکی به ساز نمی‌کند، بلکه ساز را خراب می‌شود. به دلیل این که تا زمانی که آدم تنها است، به هر شکلی می‌تواند ساز بنوازد و زندگی کند، اما مهم این است که ما بتوانیم با سازهای دیگر هماهنگ شویم. یک استاندارد در بطن موسیقی وجود دارد که باید به آن‌ها توجه کرد و ویبراسیون اگر سر جای خودش نباشد، نت را خراب می‌کند و نت را کم و یا زیاد می‌کند و ویبراسیون باید در اختیار نوازنده باشد. توصیه می‌کنم رده سنی الف به‌هیچ‌وجه از ویبراسیون استفاده نکند و گروه سنی ب نیز در جاهایی خاص از آن استفاده کند.\nسیامک جهانگیری آهنگساز، نوازنده نی و دیگر عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز نی نیز دقایقی به صحبت پرداخت و در مورد اجراهای روز سیزدهم جشنواره موسیقی جوان و همچنین پیشرفت این ساز در سال‌های گذشته گفت: باعث خوشحالی است که جوانان نوازنده بسیاری در کشور فعال هستند. نواختن ساز نی واقعاً مشکل است و همان‌طوری که آقای ناهید به آن اشاره کردند، همین که در 60 سال گذشته تعداد نوازندگان ساز نی بسیار زیاد شده است جای خوشحالی دارد. فکر می‌کنم هدف این جشنواره، یک جریان کیفی موسیقایی است و اگر که چیزی به نام رپرتوار و مسابقه تعیین می‌شود، همه آن‌ها به این دلیل است که یک جریان پویا شکل بگیرد. اگر در این جشنواره چیزی به نام اول و دومی شکل می‌گیرد، یک چیز سمبولیک و قراردادی است و به این معنی نیست که بقیه نوازندگان اصلاً خوب نبودند یا وجود ندارند. زمانی آن‌قدر سطح نوازندگی نزدیک است که واقعاً کار هیئت داوران برای انتخاب نفرات برگزیده بسیار سخت می‌شود.\nروز سوم - ساز قانون\nبخش موسیقی دستگاهی سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان در روز دوشنبه 21 مرداد میزبان نوازندگان ساز قانون شد.\nدر پایان این نشست مینا افتاده نوازنده سنتور، موسیقی‌دان و دیگر داور بخش موسیقی دستگاهی در بخش قانون در مورد اجراهای روز چهاردهم جشنواره موسیقی جوان گفت: بنده متخصص نیستم و در عین حال متخصص هستم! به دلیل این که از سالی که در هنرستان موسیقی مشغول به تحصیل شدم، قانون ساز دوم بنده بود و خوشحالم که در حال حاضر به ساز تخصصی بنده تبدیل شده است. امروز اجراهای بسیار خوبی را شاهد بودیم و خوشحالم که بالاخره یک نوازنده قانون آقا همانند سال گذشته در این جشنواره حضور داشت و بسیار هم زیبا نواختند.\nروز چهارم - ساز دف\nتالار رودکی در روز سه‌شنبه 22 مرداد میزبان نوازندگان ساز دف شد که در سه رده سنی الف، ب و ج در بخش موسیقی دستگاهی این دوره جشنواره ملی موسیقی جوان به رقابت پرداختند.\nروز پنجم - آفرینش در تک‌نوازی\nروز پنجشنبه 24 مرداد در شانزدهمین روز سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان بخش "آفرینش در تک‌نوازی" زیرمجموعه بخش موسیقی دستگاهی برگزار شد.\nتالار رودکی در این روز از نوازندگان سازهای سنتور، کمانچه، نی، تار و سه‌تار میزبانی کرد و نفرات راه‌یافته به مرحله نهایی مقابل هیئت داوران متشکل از حسین علیزاده، سیامک جهانگیری، محمدرضا فیاض و احسان ذبیحی‌فر قرار گرفتند و به اجرای قطعات خود پرداختند.\nدر ابتدای این نشست حسین علیزاده ردیف‌دان، آهنگساز، پژوهش‌گر و نوازنده تار و سه‌تار و عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش "آفرینش در تک‌نوازی" در مورد اجراها گفت: این دومین سالی است که بخش "آفرینش در تک‌نوازی" به جشنواره موسیقی جوان اضافه شده و اجراهای امسال نسبت به سال گذشته بسیار بهتر بود. به هر صورت در هر رقابتی تعدادی از شرکت‌کنندگان به‌عنوان نفرات برتر انتخاب می‌شوند و تفاوت فاحشی بین فردی که مقامی کسب می‌کند و فردی که مقامی به دست نمی‌آورد وجود ندارد. این یک مسئله طبیعی است و از نظر من تمام شما نوازندگان جوان برنده هستید، به دلیل اینکه تمام اعضای هیئت داوران از اجراهای شما لذت بردیم.\nوی افزود: این بخش از جشنواره جرئت و جسارتی به نوازندگان می‌دهد که بتوانند آن چیزی را که فکر می‌کنند انجام دهند و آن فکر صرفاً به آن‌ها دیکته نمی‌شود. عده‌ای از نوازندگانِ امروز معمارهای عجیبی بودند. ساختمان‌هایی که ساخته بودند تمام زوایای آن با هم توازن نداشت. عده‌ای از نوازندگان نیز با احتیاط بیشتر پایشان را از خط قرمز فراتر می‌گذاشتند و عده‌ای نیز بی‌مهابا کار کردند، اما نتیجه خوبی گرفتند. هر اتفاق و تغییر حتماً باید نگاه هنری داشته باشد و تأثیرگذار باشد.\nمحمدرضا فیاض آهنگساز، منتقد، مدرس موسیقی و نوازنده سنتور دیگر عضو هیئت داوران این بخش در مورد اجراها گفت: در ابتدا می‌خواهم از دوست عزیزم جناب آقای هومان اسعدی دبیر جشنواره موسیقی جوان به دلیل ساماندهی این بخش در جشنواره تشکر کنم. انتخاب بسیار هوشیارانه‌ای بود، به دلیل این که با ارزیابی این جشنواره می‌توان از واقعیت‌های جاری موسیقی جمع‌بندی درستی داشت و در عین حال به آینده و افق‌های پیش رو نگاه کرد.\nوی افزود: بنده تعبیر مهندسی زمان را می‌پسندم. شما زمانی در اختیارتان است و مهم این است که در این زمان چه سازه‌هایی می‌گذارید و از چه ایده‌هایی استفاده می‌کنید. شما برای اجرای قطعاتتان حدود 12 دقیقه فرصت دارید که سازه‌های صوتی خودتان را ارائه دهید، سازه‌هایی که می‌خواهد در عین حالی که به مباحث فرهنگی ایران تکیه داده، سازه‌های شخصی خودتان باشد. برای چنین فرآیندی باید ذهن کل‌نگر داشت و من این ذهن را در مقابل ذهن جز نگر قرار می‌دهم.\nفیاض در پایان تصریح کرد: پیشبرد یک مسیر و سازندگی تنها زمانی است که مؤلف همزمان بتواند بین دو اندیشه مختلف در نوسان باشد؛ از طرفی بتواند جزئیات بسیار ریز را ببیند و به‌صورت بسیار مینیاتوری به کوچک‌ترین عناصر تکیه کند و از طرفی بتواند حتماً کل‌نگر باشد. توصیه دوستانه من به شما این است که شخصیت خودتان را برای جزءنگر و کل‌نگر بودن همزمان توسعه دهید.\nسیامک جهانگیری آهنگساز و نوازنده نی و عضو دیگر هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش "آفرینش در تک‌نوازی" در مورد اجراها گفت: اجراهای بسیار خوبی را شاهد بودیم. ما با یک ظرفیت مشخص موسیقیایی و همچنین سازهایی که کاربرد خاص خودشان را دارند روبرو هستیم. عده‌ای از نوازندگان در ایده‌های شکل گرفته خیلی وام‌دار اتفاقات شنیداری خود هستند. آن‌ها کمتر از این دامنه خارج می‌شوند یا این جسارت را به خرج می‌دهند که خودشان را به نقطه‌ای دیگر پرت کنند و از آن چیزی که به‌عنوان یک ظرف محتوایی وجود دارد، خودشان را به نقطه‌ای برسانند. این چیزی است که شاید بتواند اولین قدم‌های مؤلفه‌های نوازندگی این نوازندگان باشد.\nجهانگیری در پایان بیان کرد: در مواقعی که ما یک زمان حدوداً 12 دقیقه‌ای برای اجرا داریم، خیلی مهم است که اتفاق موسیقایی در این مدت طوری پیش رود که تمام مجموعه یک اجرای خوب را با خودش داشته باشد. یعنی تکنیک، ذهنیت، نگاه موسیقایی و برنامه شما بتواند با خودش یک فراز و نشیب برای مخاطبین به همراه داشته باشد.\nدر پایان این نشست احسان ذبیحی‌فر نوازنده و آهنگساز و دیگر عضو دیگر هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در مورد اجراها گفت: این قسمت از جشنواره به‌جرئت مهم‌ترین چیزی است که باید در موسیقی ایرانی به آن توجه کنیم و این بخش به‌صورت رسمی و جدی به آن می‌پردازد. همه ما ساز می‌نوازیم و موسیقی ایرانی را کار می‌کنیم تا درنهایت بتوانیم خلاق باشیم. قرار نیست فقط کلاس برویم و ساز بنوازیم بلکه ما باید ساز بنوازیم تا درنهایت بتوانیم به ساز خودمان اشراف داشته باشیم.\nوی افزود: تمام اساتیدی که در نسل‌های گذشته موسیقی ایرانی را کار کرده‌اند و در حال حاضر نیز مشغول فعالیت هستند، تنها به دلیل این که خلاق بوده‌اند برای ما آشنا هستند. فکر می‌کنم این بخش در جشنواره یک اتفاق ویژه است چون به‌طور حرفه‌ای به این موضوع می‌پردازد و یادآوری می‌کند که همه ما باید روی این موضوع کار کنیم.\nروز ششم - ساز تنبک\nسیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان روز شنبه 26 مرداد میزبان نوازندگان جوان و نوجوان ساز تنبک در بخش موسیقی دستگاهی شد.\nداوران این بخش نوید افقه، سیامک بنایی، پژمان حدادی، مهدی خاکساران، پدرام خاورزمینی، کامبیز گنجه‌ای و حمید قنبری بودند که در پایان روز تعدادی از آن‌ها در یک نشست نظر خود را درباره اجراها بیان کردند.\nمهدی خاکساران نوازنده تنبک عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز تنبک در مورد اجراهای روز هفدهم جشنواره موسیقی جوان گفت: اجراهای بسیار خوبی را شاهد بودیم و تمام شرکت‌کنندگان اجراهای خوب و باکیفیتی داشتند و بنده از اجراها راضی هستم. شرکت‌کننده‌های از بین تمام نوازندگانی که فیلم‌هایشان را ارسال کرده بودند انتخاب شده بودند و حدود یک ماه نیز فرصت داشتند که تمرین کنند و برای اجرا آماده باشند. علت این که بنده در حین اجراها از نوازندگان سؤالی نپرسیدم این بود که به اعتقاد من فردی که تمرین کرده و وقت گذاشته و اجرا کرده، قطعاً با آمادگی بالا در این جشنواره شرکت کرده است.\nخاکساران در مورد نقاط ضعف و قوت نوازندگان نیز بیان کرد: تمام اجراها را دوست داشتم، اما به‌شخصه از اجراهای رده سنی الف رضایت بیشتری داشتم. نقطه‌ضعفی که در رده‌های سنی ب و ج مشاهده کردم و بسیار هم مشهود بود این بود که تمام نوازندگان این رده‌ها یکنواخت ساز نواختند و در مقایسه با سال‌های گذشته پیشرفت چندانی نداشتند.\nخاکساران در پایان در مورد برگزاری جشنواره موسیقی جوان خاطرنشان کرد: جشنواره موسیقی جوان یک رویداد بسیار بزرگ و مهم است و به نظر من جزو بهترین جشنواره‌هایی است که در کشور برگزار می‌شود. این جشنواره فرصتی برای جوانان کشور است که بتوانند خودشان را معرفی کنند و محک بزنند. امیدوارم تمام نوازندگان تنبک که در سنین مختلف مشغول نواختن هستند بتوانند در این جشنواره شرکت کنند. وجود چنین جشنواره‌هایی باعث می‌شود که نوازندگان جوان پیشرفت چشمگیری داشته باشند.\nکامبیز گنجه‌ای نوازنده تنبک و عضو دیگر هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز تنبک در مورد اجراها گفت: کیفیت اجراها نسبت به سال‌های گذشته بهتر بود. به‌شخصه از اجراهای گروه سنی الف رضایت بیشتری داشتم، اما از نوازندگان گروه سنی ج چندان رضایت نداشتم. متأسفانه نوازندگانی که در سنین بالاتر قرار می‌گیرند، کم‌کار می‌شوند و فکر می‌کنند که در نواختن این ساز تبحر خاصی دارند اما این موضوع غلط است و آن‌ها بیشتر باید تلاش کنند.\nوی همچنین در مورد نقاط ضعف و قوت نوازندگان بیان کرد: نقاط ضعف نوازندگان در این بود که زیادی غرق تکنیک هستند. این موضوع به آن‌ها صدمه می‌زند. زمانی که برای آن‌ها موسیقی پخش کردیم، نتوانستند همراه با موسیقی ساز بنوازند. به نظر می‌رسد که آن‌ها موسیقی را درک نمی‌کنند و باید برای رفع این نقیصه تلاش بسیار زیادی انجام دهند. به نظر من آن‌ها باید زیر نظر اساتید برجسته کشور آموزش ببینند تا نقاط ضعفشان برطرف شود.\nگنجه‌ای در پایان در مورد برگزاری جشنواره موسیقی جوان گفت: جشنواره موسیقی جوان یک رویداد مهم و بزرگ است. از همین‌جا از تمام مسئولین برگزاری جشنواره تشکر می‌کنم. همین که چنین جشنواره‌هایی در جهت رشد و پیشرفت نوازندگان جوان برگزار می‌شود، بسیار خوب است و امیدوارم جشنواره در سال‌های آینده نیز ادامه پیدا کند.\nپژمان حدادی نوازنده سازهای کوبه‌ای و دیگر عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز تنبک در مورد اجراهای روز هفدهم جشنواره موسیقی جوان گفت: نکته‌ای که در تمام دوره‌هایی که جشنواره موسیقی جوان برگزار شده و در قسمت نوازندگان تنبک هم مشهود است این است که معمولاً رده سنی ب از نظر نوازندگی و حس موسیقایی از رده سنی ج بهتر هستند. به نظر من دلیل آن نبود پشتیبانی کافی یا انگیزه‌هایی است که روزبه‌روز در جامعه ما کمرنگ‌تر می‌شود. به‌طور کلی وقتی سن انسان بالاتر می‌رود، انگیزه‌ها و علاقه نیز کمرنگ‌تر می‌شود و این موضوع نیز در مورد تکنیک و محتوا کاملاً مشهود است.\nوی افزود: در اجراها در قسمت هم‌نوازی با موسیقی نیز اختلاف سطح مشهود بود. البته به‌طور کلی نکته‌ای که در اجراها بسیار به چشم خورد این بود که نوازندگان تنبک و حتی سایر نوازندگان دیگر موسیقی کمتر گوش می‌دهند و این موضوع بسیار به نوازندگان لطمه می‌زند. در فرهنگ ما موسیقی و به‌خصوص ساز تنبک بسیار به ادبیات و موسیقی وابسته است و ریتم ما با شعر و موسیقی پیوند ناگسستنی دارد.\nحدادی تصریح کرد: نکته ضعف دیگر نوازندگان این بود که به هیچ عنوان با ریشه موسیقی ایرانی آشنایی ندارند و این موضوع برای من به‌عنوان یک نوازنده تنبک بسیار جای تعجب دارد.\nاین نوازنده در ادامه بیان کرد: نکته مثبتی که در اجراها دیدم این بود که سبک نوازندگی بچه‌ها نسبت به سال‌های گذشته که فقط یک خط را دنبال می‌کردند، بسیار بهتر شده است و آن‌ها دوباره به سمت کلاسیک و نوازندگی‌های قدیمی‌تر روی آورده‌اند.\nحدادی در پایان در مورد برگزاری جشنواره موسیقی جوان خاطرنشان کرد: جشنواره موسیقی جوان اتفاق بسیار خوبی است و امیدوارم که پابرجا بماند. به هر حال مشکلات و تهاجم فرهنگی باعث شده است موسیقی اصیل ایرانی رو به نزول باشد. از این رو، برگزاری چنین جشنواره‌ای می‌تواند بسیار مفید باشد.\nروز هفتم - ساز کمانچه\nنشست رسانه‌ای روز هفتم بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز کمانچه، دوشنبه 28 مرداد و با حضور هومان اسعدی دبیر جشنواره، علی اکبر شکارچی، مهدی آذرسینا، محمد مقدسی، رضا پرویززاده و اردشیر کامکار اعضای هیئت داوران در تالار رودکی برگزار شد.\nدر ابتدا مهدی آذرسینا آهنگساز، کمانچه‌نواز، ردیف‌دان و عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز کمانچه در مورد اجراهای این روز گفت: اجراهای خوبی را شاهد بودیم و حضور شما در این جشنواره نکته بسیار مثبتی است و شما جوانان حتماً باید در چنین جشنواره‌هایی شرکت کنید که خودتان و دیگران را محک بزنید. در نتیجه در وهله اول سطح نوازندگی و در وهله دوم موسیقی ارتقا پیدا می‌کند. در رده سنی الف زمانی که یه دختر خانمی به روی صحنه آمد و پیش درآمد جناب آقای بهاری را در بیات ترک اجرا کرد از کار خودمان احساس رضایت کردم به دلیل اینکه موسیقی‌های نجیب و زلال ساز استاد بهاری با تفاوت‌هایی در این جشنواره شنیده شد. این موضوع باعث شد که متوجه شوم در انتخاب نوازندگان در مرحله نهایی اشتباهی نداشتیم و بنده به اتفاق دیگر اعضای هیئت داوران به اصالت و ردیف موسیقی اهمیت فراوانی دادیم.\nوی در پایان افزود: تمام رده‌های سنی که امروز اجرا کردند، تقریباً سعی کرده بودند که یک دستگاه موسیقی را یاد بگیرند اما مشکل کار این است که یک الگوی درستی برای نوازندگی در ذهن هیچ فردی حتی نوازندگان حرفه‌ای وجود ندارد و این موضوع کار را برای یک نوازنده بسیار سخت می‌کند.\nسپس محمد مقدسی کمانچه‌نواز صاحب‌نام و دیگر عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز کمانچه در مورد اجراهای روز هفتم موسیقی دستگاهی گفت: اجراهای خوبی را شاهد بودیم و به تمام شرکت‌کنندگان در تمام رده‌های سنی تبریک می‌گویم. شما نوازندگان استعدادهای درخشانی هستید و آینده موسیقی کشور در دستان شما است. کار و وظیفه شما نوازندگان این است که با موسیقی‌هایی که اجرا کردید و با علاقه شدیدی که نسبت به موسیقی دارید، موسیقی خوب را به بازار عرضه کنید و مخاطبین را با موسیقی خوب آشنا کنید و با این کار مردم دیگر سمت موسیقی‌های بد و سخیف نمی‌روند. آینده موسیقی کشور را به شما می‌سپاریم و امیدواریم که همواره شاهد درخشش شما در عرصه موسیقی کشور باشیم.\nاردشیر کامکار آهنگساز، نوازنده کمانچه و عضو دیگر هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز کمانچه نیز در مورد اجراهای این روز گفت: اجراها بسیار خوب بود و این موضوع کار داوری را بسیار سخت می‌کند و بخش بزرگی از بحث داوری نیز سلیقه‌ای است و هر یک از اعضای هیئت داوران اجراها را مشاهده کردند و نظرات خودشان را بیان کردند. اگر هرکدام از شما نوازنده‌ها مقامی به دست نیاوردید، بدانید که همه شما جایگاه خودتان را دارید و هر داوری یک نظری دارد و البته که جای امیدواری است که همه شما نوازندگان جوان تلاش کنید و در سال‌های آینده بهتر و بهتر در این جشنواره ظاهر شوید.\nوی ادامه داد: من هم امروز که اجراهای شما را مشاهده کردم، نسبت به سال گذشته بسیار پیشرفت داشته‌اید. اما توصیه‌ای که به تمام شما عزیزان دارم این است که جشنواره موسیقی جوان را جدی‌تر بگیرید. در حال حاضر شما یک مکانی دارید که سالی یک بار در آن شرکت کنید و خودتان را محک بزنید و امیدوارم که در سال‌های آینده با انرژی و انگیزه فراوان وارد این جشنواره شوید و روز به روز پیشرفت کنید.\nرضا پرویززاده آهنگساز، نوازنده کمانچه و عضو دیگر هیئت داوران نیز در مورد اجراهای روز هفتم موسیقی دستگاهی گفت: خیلی خوشحالم که اجراهای بسیار خوبی را دیدیم و قطعات بسیار خوبی را شنیدیم و همه شما عزیزان نوازندگان بسیار خوبی هستید. اکثر شما نوازندگان کار فنی را خوب انجام می‌دهید اما امروزه شنیدن موسیقی‌های قدیمی خیلی کم شده و اگر موسیقی‌های قدیمی را زیاد گوش کنید، بخش زیادی از مشکلات‌تان حل خواهد شد.\nدر پایان این نشست علی اکبر شکارچی آهنگساز و نوازنده کمانچه نیز در مورد اجراهای این روز از جشنواره موسیقی جوان گفت: در ابتدا باید عرض کنم که جای استاد داوود گنجه‌ای امروز در بین ما خالی است. ایشان قرار بود به عنوان دیگر عضو هیئت داوران در کنار ما باشند اما به دلیل کسالتی که داشتند، نتوانستند در جمع ما حاضر شوند و برای ایشان آرزوی سلامتی دارم.\nوی افزود: به نظرم برای اینکه بتوانید در نوازندگی موفق باشید، حتماً باید موسیقی‌های قدیمی را گوش کنید و به نظر من باید از موسیقی‌های دوران قاجار شروع کنید و بارها آن‌ها را گوش دهید و این موضوع باعث می‌شود که سریع‌تر این ساز را یاد بگیرید.\nشکارچی در پایان خاطرنشان کرد: موضوع دیگر این است که نوازندگان تنها دستگاه‌هایی که هیئت داوران برای سال آینده جشنواره در نظر می‌گیرند را تمرین نکنند و حتی در اجراهای امروز نیز شاهد بودیم که عده زیادی از نوازندگان دستگاه‌هایی که قرار بود امروز اجرا کنند را هم حفظ نبودند و این موضوع برای یک نوازنده ساز کمانچه بسیار ناخوشایند است. به نظرم نوازنده‌ای که ردیف‌های موسیقی دستگاهی را بلد نباشد، حتماً در مواقعی که قرار است تک‌نوازی کند دستش خالی خواهد بود.\nروز هشتم - ساز سه‌تار\nسیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان روز سه‌شنبه 29 مرداد در هشتمین روز از بخش موسیقی دستگاهی میزبان نوازندگان جوان و نوجوان در بخش ساز سه‌تار بود.\nپیرنیاکان در پایان خاطرنشان کرد: نکته مهم دیگری که وجود دارد این است که هنرآموزان حتماً باید در تدریس ردیف سلیقه شخصی خودشان را اعمال نکنند و ردیف به هر صورتی که هست، همان را به نوازندگان آموزش دهند. در غیر این صورت این موضوع باعث می‌شود که ما خلاقیت و نوآوری را از جوانان و نوجوانان می‌گیریم. باید اجازه دهیم هنرجویان خودشان این ردیف‌ها را هضم کنند. همچنین عده‌ای از نوازندگان قطعات را بسیار تند اجرا کردند و چندین مرتبه نیز اعضای هیئت داوران تذکراتی را به نوازندگان دادند. هر قطعه‌ای یک زمان‌بندی و تمپویی دارد و زمانی که قطعات را تند می‌نوازید، همه چیز به هم می‌ریزد.\nروز نهم - ساز تار\nنشست رسانه‌ای روز نهم بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز تار، چهارشنبه 30 مرداد با حضور حسین علیزاده، داریوش پیرنیاکان و بهروز همتی اعضای هیئت داوران و هومان اسعدی دبیر جشنواره در تالار رودکی برگزار شد.\nدر ابتدای این نشست داریوش پیرنیاکان نوازنده تار و سه‌تار و ردیف‌دان و عضو هیئت داوران گفت: در مورد اجراهای امروز باید بگویم که در کل اجراهای خوبی دیدیم و به تمام شرکت‌کنندگان خسته نباشید می‌گویم؛ اما لازم است که چند نکته را یادآوری کنم. نکته اول که تمام اعضای هیئت داوران بر آن تأکید داشتند این است که اکثر نوازندگان در طریقه گذاشتن دست راست و چپ بر روی ساز و گرفتن مضراب مشکل داشتند و اکثر نوازندگان از ساعد خودشان برای این کار استفاده می‌کردند. این نوازندگان باید نزد اساتیدی بروند که خودشان این موضوع را رعایت می‌کنند. متأسفانه امروزه شاهد هستیم که بسیاری از نوازندگان تدریس می‌کنند اما قاعدتاً نباید تدریس کنند و به همین دلیل نوازندگان جوان نمی‌دانند که نزد کدام اساتید برای آموزش ساز بروند.\nوی افزود: نکته دوم این است که عده‌ای از نوازندگان در سنین پایینی قرار دارند و بسیار خوب ساز می‌نوازند اما والدین از آن‌ها مراقبت نمی‌کنند و یا خودشان آن‌ها را به طرفی که نباید، می‌کشانند. تکنیک بر روی ساز بسیار مهم است اما تکنیک باید در خدمت زیبایی و درست اجرا کردن باشد.\nپیرنیاکان در پایان خاطرنشان کرد: نکته دیگر نیز صحت رپرتوار است؛ امروز رپرتوارهایی که اجرا شد، مشخص بود که خیلی سرسری گرفته شده است. البته رده‌های سنی الف 1 و الف 2 و بعد از آن در رده سنی ب بسیار بهتر از رده سنی ج بودند و متأسفانه گروه سنی ج همه از خودشان ساز می‌نواختند و اجرای آن‌ها هیچ ارتباطی با رپرتوار نداشت. در رده‌های سنی الف و ب نیز باید رپرتوارها صحیح و درست اجرا شود. بنده انتقادی به نوازندگان رده سنی ج دارم و واقعاً نمی‌دانم نوازندگان این رده سنی به چه دلیل در این جشنواره شرکت کردند! شما باید آن‌قدر آمادگی داشته باشید که در حد و اندازه‌های جشنواره موسیقی جوان باشید.\nسپس بهروز همتی نوازنده تار و سه‌تار و دیگر عضو هیئت داوران نیز در مورد اجراهای این روز گفت: اجراهای خوبی را شاهد بودیم و به تمام شرکت‌کنندگان خسته نباشید می‌گویم و جو بسیار خوب و پرنشاطی بود اما اجراها هرچه به رده‌های سنی بالاتر رفت، کمی کم‌لطفی دوستان بیشتر شد. انتظار می‌رفت با توجه به اینکه رپرتواری که برای گروه‌های سنی ب و ج انتخاب شده بود، نوازندگان با جدیت بیشتری اجرا کنند. باعث خوشحالی است که نوازندگان جوانی چون شما در این جشنواره شرکت کردید اما ارزش و اعتبار جشنواره و حتی بالاتر از آن، ارزش و اعتبار اساتیدی همچون علی‌اکبر شهنازی را مقداری پایین آورده بودند. اگر بخواهیم نگاهی به موسیقی ایران بیندازیم، علی‌اکبر شهنازی به لحاظ نوازندگی، ساخت قطعات و همچنین تأثیری که در ماندگاری موسیقی ایران گذاشته‌اند، قله‌ای در موسیقی ایران هستند. فکر می‌کنم اگر این بی‌دقتی‌ها انجام شود، در حق ایشان کم‌لطفی است.\nوی در پایان افزود: نوازندگانی که در رده سنی الف شرکت کردند بسیار نوازندگان بااستعدادی هستند و بسیار لذت بردیم از اینکه با وجود سن پایینی که دارند اما ردیف‌های موسیقی را به‌درستی می‌نوازند اما نکته‌ای که فکر می‌کنم باید بسیار مورد توجه قرار گیرد آن است که یادآوری یکسری مسائل به اساتید و همچنین والدین آن‌ها است. موسیقی جنبه‌های مختلفی دارد و یکی از جنبه‌های آن نمایش و تکنیک است. تکنیک 16 مؤلفه دارد اما تنها یک مؤلفه آن سرعت است و امیدوارم هنرآموزان نیز به این موضوع توجه کنند و مابقی مؤلفه‌ها را نیز به نوازندگان آموزش دهند.\nدر اواخر این نشست حسین علیزاده ردیف‌دان، آهنگساز، پژوهش‌گر و نوازنده تار و سه‌تار و عضو دیگر هیئت داوران در مورد اجراهای روز نهم بخش موسیقی دستگاهی جشنواره گفت: یکی از مسائلی که در جشنواره امسال توجه همه را به خودش جلب کرده است، تعداد بیشتر شرکت‌کنندگان نسبت به دوره‌های گذشته و همچنین سطح کیفی جشنواره بالاتر رفته است. ما در کشوری زندگی می‌کنیم که مسائل مختلفی از جمله تبلیغات و عوام فریبی در هنر به‌خصوص موسیقی بسیار رخنه کرده است. جشنواره موسیقی جوان یک نیاز در جامعه ما است که به جنبه‌های دیگر هنر نیز توجه شود. قطعاً در هر هنری مهارت می‌تواند نقش پررنگی ایفا کند و مهارت تنها در یک چیز خلاصه نمی‌شود اما از آن جایی که در کشور ما خیلی هنر پشتیبانی نمی‌شود، از والدین نوازندگان بسیار سپاسگزاری می‌کنم که می‌دانم با چه مشقتی بچه‌های خودشان را به سمت موسیقی سوق دادند.\nوی در پایان بیان کرد: در مورد اجراها نیز باید بگویم که بنده از اجراهای رده‌های سنی الف و ب رضایت بیشتری داشتم و نوازندگان بسیار خوب و بااستعدادی در این رده‌های سنی حضور داشتند؛ اما متأسفانه نوازندگان رده سنی ج یک مقدار توجیه نبودند و اگر توجیه بودند، قطعاً می‌توانستند اجراهای بهتری داشته باشند. قطعاً از نوازندگان رده سنی ج انتظار بیشتری داریم و منتظر می‌مانیم در جشنواره‌های آینده بیشتر تلاش کنند تا اجراهای بهتری را از آن‌ها ببینیم.\nدر پایان این نشست نیز مسئولین جشنواره یک سورپرایز برای حسین علیزاده داشتند و کیک تولدی را به مناسبت سالروز تولد ایشان که اول شهریورماه است، روی صحنه آوردند و پس از گرفتن عکس یادگاری نوازندگان با اعضای هیئت داوران، این کیک توسط حسین علیزاده بریده شد.\nروز دهم - حفظ کل ردیف\nنشست رسانه‌ای روز دهم بخش موسیقی دستگاهی در بخش حفظ کل ردیف در سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان، پنجشنبه 31 مرداد با حضور مجید کیانی، مینا افتاده، علی‌اکبر شکارچی، حسین علیزاده و داریوش پیرنیاکان اعضای هیئت داوران و هومان اسعدی دبیر جشنواره در تالار رودکی برگزار شد.\nکیانی در پایان بیان کرد: به نظر من تمام نوازندگانی که امروز اجرا کردند، لیاقت کسب مقام نخست در این جشنواره را دارند اما امیدوارم که این نواختن ردیف‌ها تنها مختص حضور در جشنواره موسیقی جوان نباشد و بعد از پایان این جشنواره نیز به تلاش خود ادامه دهید و سعی کنید روزبه‌روز بهتر و موفق‌تر شوید.\nشکارچی در پایان در مورد نقاط ضعف نوازندگان گفت: بنده نقطه ضعف آنچنانی در نوازندگان ندیدم اما عده‌ای از نوازندگان باید تلاش بیشتری کنند و ردیف موسیقی مجموعه‌ای از گوشه‌هایی است که می‌بایست در طول زمان از سطح به عمق بروند و بنابراین اگر مقداری تلاش و تمرین داشته باشند، می‌توانند آینده بسیار درخشانی برای موسیقی کشور باشند.\nروز یازدهم - ساز سنتور\nسیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان روز جمعه اول شهریور میزبان نوازندگان جوان و نوجوان ساز سنتور شد.\nدر پایان اجراها، نشست رسانه‌ای روز پایانی بخش موسیقی دستگاهی این دوره جشنواره با حضور مجید کیانی، مینا افتاده، سیامک آقایی و پشنگ کامکار اعضای هیئت داوران و هومان اسعدی دبیر جشنواره در تالار رودکی برگزار شد.\nدر ابتدای این نشست مجید کیانی مدرس موسیقی ایرانی، نوازنده سنتور و عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز سنتور، گفت: وقتی قرار است تعدادی از نوازندگان را برای حضور در مرحله نهایی جشنواره موسیقی جوان انتخاب کنیم، چند صد ویدئو از اجراهای نوازندگان جوان را مشاهده می‌کنیم. هرچقدر هم زمان صرف شود از طریق این ویدئوها یا موسیقی‌ها نمی‌شود به‌خوبی تعدادی را به‌عنوان نفرات راه‌یافته به مرحله نهایی انتخاب کرد. به همین دلیل این بخش برای هیئت داوران بسیار مشکل است. زمانی این مشکل حل می‌شود که ما از همان مراحل مقدماتی به‌صورت حضوری حدود 300 نوازنده حضور یابند و هرکدام مقابل هیئت داوران قرار گیرند و اجراهای آن‌ها توسط هیئت داوران مورد ارزیابی قرار گیرد.\nوی ادامه داد: از نظر من هدف از برگزاری این جشنواره، مقام آوردن نیست. سازمانی می‌خواهد از جوانان حمایت و آن‌ها را تشویق به حفظ موسیقی فرهنگی و ملی خودشان کند. متأسفانه گاهی اوقات مسائلی پیش می‌آید که ما را گمراه می‌کند. اینجا مسابقه ورزشی نیست بلکه مسابقه روح، روان و احساس است و این چیزی است که نمی‌شود آن را سنجید.\nکیانی در پایان بیان کرد: به نظر من تمام شرکت‌کنندگان برنده هستند اما به‌هرحال شرایط به‌گونه‌ای فراهم شده که باید از بین تمام نوازندگان سه نفر را به‌عنوان نفرات اول تا سوم انتخاب کنیم. از نظر من نفر اول شخصی است که این اولین بودنش را در سال‌های آینده نیز حفظ کند و اگر بتواند این کار را انجام دهد، آن نوازنده نسبت به بقیه نوازندگان بهتر است.\nسپس مینا افتاده نوازنده سنتور، موسیقی‌دان و دیگر عضو هیئت داوران بخش موسیقی دستگاهی در بخش ساز سنتور گفت: خوشبختانه تعداد نوازندگان ساز سنتور همانند سال‌های گذشته زیاد بود اما نمی‌دانم به چه دلیل نوازندگان خانم در این جشنواره بسیار کم بود و حضور آقایان در این بخش از جشنواره پررنگ‌تر بود. سعی ما بر این است که قطعات و دستگاه‌های موسیقی تکراری نباشد و شاید این موضوع انگیزه‌ای باشد تا بتوانید قطعات و دستگاه‌های بیشتری را حفظ کنید و یاد بگیرید.\nدر بخش دیگری از این نشست سیامک آقایی آهنگساز و نوازنده سنتور و عضو دیگر هیئت داوران در مورد اجراهای روز یازدهم بخش موسیقی دستگاهی گفت: اجراهای بسیار خوبی را شاهد بودیم و به تمام شرکت‌کنندگان خسته نباشید می‌گویم. اما نکته‌ای که می‌خواهم عرض کنم این است که حتی اگر در این جشنواره یا هر جای دیگری که مشغول آموزش هستید در صورتی که معلم و یا استاد شما نتواند برای آینده شما برنامه‌ریزی کند، از همین حالا به این فکر باشید که بعد از این که ردیف‌هایی را نزد اساتید خودتان فرا گرفتید، چه اتفاقی قرار است برایتان رخ دهد. در حال حاضر این مسئله یکی از مشکلات جدی است که با نوازندگان جوان داریم.\nوی در پایان گفت: یکی از مسائلی که در ردیف‌های موسیقی یاد می‌گیریم، حالت‌ها است؛ در نوازندگی بسیاری از شرکت‌کنندگان چیزی که بیشتر مشاهده می‌کنیم و البته این موضوع طبیعی هم است این است که ما با زبانی سروکار داریم که از لهجه فارغ است.\nدر بخش پایانی این نشست پشنگ کامکار نوازنده سنتور و دیگر عضو هیئت داوران در مورد اجراها گفت: به نظر من تک‌نوازی مانند سخنرانی است و اگر شخصی صحبتی می‌کند و در صحبت‌هایش سکوت نکند و همچنین نوازنده‌ای اگر از ابتدا تا انتهای تک‌نوازی خود محکم بنوازد، شنونده خسته می‌شود یا اگر ساز نوازنده کوک نباشد، مانند این است که فردی صدایش گرفته باشد و با همان صدای گرفته صحبت کند. مسلماً صحبت‌های آن فرد به دل نمی‌نشیند. شما تنها نباید به ردیف اکتفا کنید و حتماً باید در کنسرت‌های مختلفی که به‌صورت تک‌نوازی و گروه نوازی برگزار می‌شود شرکت و تجربه کسب کنید. همچنین باید کار گروهی انجام دهید و صرفاً به تک‌نوازی نپردازید.\nپنجمین روز دوازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان در تالار رودکی\nاجرای تنبور در آخرین روز از جشنواره ملی موسیقی جوان در تالار رودکی\nدف نوازی در هجدهمین روز از جشنواره ملی موسیقی جوان در تالار رودکی\nاجرای موسیقی لرستان در هفدهمین روز جشنواره ملی موسیقی جوان در تالار رودکی


میخواهید دیگران به خواسته شما بله بگویند ؟ | قدرت نامحدود\nخانه › تاثیر گذاری › میخواهید دیگران به خواسته شما بله بگویند ؟\nتحقیق اخیری که توسط Robert Caldini انجام شده است، نشان میدهد که ۳ اصل جهانی وجود دارد که باعث میشود مردم بله بگویند. درک این اصول و اعمال آنها بصورت اخلاقی، باعث خواهد شد شانس اینکه مردم درخواستهای شما را قبول کنند بسیار بالاتر رود.(مقاله اختصاصی اسرار ممنوعه بازاریابی که فروش شما را چند برابر خواهد کرد)\n۱) ترغیب مردم با اصل عمل متقابل\nمردم نسبت به خوبی کردن مجدد در ازای هدیه و یا خدمتی که از دیگران دریافت کرده اند، حس اجبار میکنند. اگر یک دوست؛ شما را به مهمانی خود دعوت کند، به احتمال زیاد شما نیز حس خواهید کرد که باید در مهمانی بعدی تان، او را دعوت کنید.\nاگر یک همکار برای شما کاری کند، شما حس میکنید به او مدیون هستید و در چنین شرایطی، تمایل بیشتری به بله گفتن و پذیرفتن خواسته متقابل او خواهید داشت.\nبهترین اثبات برای این اصل، یک سری از آزمایشهاست که در رستورانها انجام شد. اگر شما، به عنوان مثال، به رستورانی بروید و در آن رستوران، گارسون برای شما، یک قرص نعنا یا یک هدیه بیاورد، و در همان لحظه نیز رسید پرداخت برایتان آورده شود، فکر میکنید این کار چه تاثیری در میزان پاداشی که به او میدهید (tip)، خواهد داشت ؟\nتحقیقات نشان میدهد دادن یک قرص نعنا، در انتهای وعده غذایی، باعث افزایش پاداش گارسونها تا ۱۰ درصد میشود. و اگر بجای یک عدد، دو قرص نعنا داده شود ، گارسونها حدود ۲۰ درصد، پاداش بیشتر دریافت میکنند.\nنکته جالب این است که اگر گارسون، ۱ قرص نعنا داده و سپس از میز دور شود، سپس متوقف شده و به آنها مجددا نگاه کند و بگوید : “برای شما اشخاص خوب و خاص، یک قرص نعنای اضافی نیز میدهیم”، پاداش گارسونها تا ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت. بنابراین نحوه ی اجرای این اصل نیز اهمیت زیادی دارد. به شکلی که فرد کاملا حس کند که به خاطر خود اش، و نه به دلیل دیگری، اینکار انجام شده است.\nاگر اولین کسی باشید که به دیگران، درست در زمانی که انتظار ندارند خوبی کنید، آنها باور خواهند کرد که شما آن کار را دقیقا بخاطر خودشان انجام دادید زیرا فرد خوبی هستند. به همین علت حس خواهند کرد که باید خواسته ی شما را با یک “بله” پاسخ دهند.\n۲) کمیاب بودن میتواند به شما کمک کند که تاثیر گذارتر باشید\nمردم، چیزهایی را که تعداد کمی از آنها وجود دارد، بیشتر میخواهند. مثلا زمانی که در سال ۲۰۰۳، فرودگاه های انگلیس اعلام کردند که زین پس مسیر لندن نیویورک، دو مرتبه در روز طی نخواهد شد، دقیقا از روز آتی، فروش بلیط ها به صورت چشمگیری افزایش یافت.\nدقت کنید که هیچ چیز تغییر نکرده بود، هواپیماها سریعتر نمیرفتند، خدمات بهتر نشده بود. تنها نکته این بود که این بلیط، نادر تر شده بود و به همین علت مردم آنرا بیشتر میخواستند.\nبنابر این، وقتی میخواهید دیگران را به چیزی ترغیب کنید، کافی نیست که فقط مزایای محصول خود را ذکر کنید. شما همچنین نیاز دارید که دقیقا اشاره کنید چه چیزی در مورد محصول شما ویژه و منحصر به فرد است و باید مشخص شود که اگر پیشنهاد شما را قبول نکنند، چه چیزی را ممکن است از دست بدهند.\n۳) اثر صلاحیت\nذهن مردم اینطور برنامه ریزی شده است که از افراد معتبر، دانشمند و سطح بالا، پیروی کنند. بعنوان مثال اگر یک پزشک، مدرک معتبری را روی دیوار مطب آویزان کند، بیماران، به حرفهای او توجه ویژه تری خواهند داشت.\nمردم معمولا از کسانی که لباس فرم مخصوص به تن دارند، بیش از افرادی که لباسهای معمولی بر تن دارند، پیروی میکنند. به همین دلیل قبل از اینکه برای تاثیر گذاری روی دیگران تلاش کنید، مهم است که به دیگران نشان دهید چه چیزی شما را به فردی دانشمند، با اعتبار، و قابل اعتماد تبدیل کرده است که هرگز دروغ نمیگوید و مردم را گول نمیزند.\nمثلا، در یک آزمایش وقتی گروهی از پاسخگویان تلفنی یک شرکت، پس از معرفی خود مدرک معتبر و تخصص خود را ذکر کردند، تعداد قرار دادهای بسته شده افزایش قابل توجهی یافت.\nطبق آزمایشی دیگر، وقتی مشتری برای خرید با شرکت تماس گرفت، گفتن این عبارت که : “با مدیر فروش ما، آقای x ، که دارای بیش از ۲۰ سال تجربه است، صحبت کنید ” . باعث افزایش ۱۵ درصدی در قرار دادها شد.\nاگر این اصول را مد نظر قرار دهید ، به ندرت “نه” خواهید شنید.