وبلاگ نویسی : برای چه می نویسم :: نوشته های معشوقه نرم افزار\nیاور مشیرفر عزیز که یکی از بهترین دوستانم است، در این مطلب در مورد شبکه سازی و وبلاگ نویسی مسائلی را مطرح کرده است که کم و بیش گریبان گیر آن مسائل بوده ام. این مطلب یک گفتگو دوستانه است .\nپس این نکته را در نظر داشته باشید که این مطلب یک مطلب شخصی است و پایه و اساسی عملی ندارد.\nابتدا باید تشکری کنم از یاور عزیز به خاطر وقتی که برای من صرف کرده و در وهله دوم ، باید پاسخ نوشته اش را در یک پست بنا به درخواست خودش ، بنویسم.\nبرای چه می نویسم ؟\nاین سوال یکی از سوالات همیشگی من بوده و هست. برای چه می نویسم و برای که می نویسم؟\nپاسخ این سوال را در دو قسمت برایت می نویسم.\nقسمت اول : رابطه داشتن با مخاطب.\n1 ) مهم نبودن مخاطب های زرد\nیکی از مشکلات همیشگی در وبلاگ نویسی، وجود مخاطبان زرد هستند. مخاطبانی که کتاب نمی خوانند، مخاطبانی که در روز حداقل 100 صفحه مطالعه نمی کنند ، مخاطبانی که واژه های تخصصی را بلد نیستند، مخاطبانی که اصلاً با کتاب میانه ای ندارند، مخاطبانی که انسان های بزرگ را در اطرافشان ندارند، مخاطبانی که جرات نمی کنند با بزرگ ترهای خودشان(چه تخصص و چه بزرگ منش) صحبت و گفتگو کنند فقط به این دلیل مسخره که می ترسند که مبادا عیب هایشان برملا شود و خیلی چیزهای دیگر که لازم نیست معرفی شان کنم.\nمن برای این دسته از مخاطبان هیچ اهمیتی قائل نیستم. چه خوب باشد و چه بد ، نمی خواهم اسیر مخاطب زرد شوم. چون در جمعی بزرگ شده ام که همه اطرافیانم کتابخوان بوده اند و من در میانشان یک جوجه هم حساب نمی شوم. این در صورتی است که تخصص ام را کنار بگذارم.\nیکی از دغدغه های من کتابخوانی و تشویق مردم به کتاب و خواندن آن است. پس باید هزینه آن را هم بدهم. هزینه خرید کتاب، هزینه زمانی خواندن آن، هزینه زمانی نوشتن و ویرایش مطلب ، زمانی که برای عکس گرفتن و ویرایش آن صرف می کنم و خیلی چیزهای دیگر که تا زمانی خودت درگیر آنها نباشی ، آن مسائل را درک نخواهی کرد.\nگوهر نایاب اعتماد\nهمیشه سعی کرده ام آنی باشم که زیسته ام. برای مهم نیست که دیگران چگونه نقاب می زنند. هزینه اش را هم می دهم. اما چیزی را که در ازای پرداخت هزینه به دست می آورم، خیلی ارزشمند است. آن عنصر ارزشمند هم اعتماد است. چیزی که در این روزها می شود گفت که گوهری نایاب است.\nمن آدم دنیای مجاز نیستم. یاور جان در یک وبلاگ، شخص ممکن است آنچنان نقاب به چهره بزند و خودش را معرفی کند که تو(یا حتی من) ممکن است حسرت بخوریم که چرا این گونه نباشم. اما کمتر به معانی عمیق انسانی از منظر روانشناسی شخصیت و روانشانسی عمقی و تاثیرات آن بر فرد پی برده ایم. به همین خاطر هزینه هایش را در وجود خودمان می دهیم.\nبه عنوان مثال کسی ممکن است چنان از استراتژی محتوا و مباحث مربوط به محتوا حرف بزند که تو کیف کنی و لذت ببری. با خودت می گویی این متخصص است. اما من می دانم که این انسان حاضر نیست برای نوشتن یک متن یک کتاب بخواند. خب مسئله چیست؟\nمسئله اینست که من آدمی هستم که برای نوشتن یک متن حداقل یک کتاب را می خوانم. باز هم تاکید می کنم حداقل یک کتاب. بعضی اوقات هم چندین کتاب را میخوانم و از بین آنها یک کتاب خوب را معرفی می کنم. پس هیچگاه به سمت این آدم های نخ نما نخواهم رفت و مطالب آن ها را نمی خوانم.\nاما آدمی که نقاب می زند، هزینه های کمبود عزت نفس و تله های بی ارزشی و تله های شکست خود را جایی دردرون خود پرداخت خواهد کرد. اگر می خواهی با این تله ها و هزینه های سنگین آن آشنا شوی،می توانی کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید جفری یانگ را مطالعه کنی.\n2) یافتن انسان های خردمند\nبگذار از حسن کشاورز و همین گوهر نایاب اعتماد برایت سخن بگویم. چند وقت پیش بود که به دیدار حسن کشاورز عزیز در همدان رفتم. همین بس که یک شب و یک روز کامل را در کنار حسن کشاورز عزیز و خانواده گرامی اش بودم.به معنای تخصصی یعنی قرار گرفتن در حریم اش.\nلذت گفت و کلامی که در میان ما رد و بدل شد را هیچگاه از یاد نخواهم برد. لذت گفتگو با آدمی که سختی های زیادی را کشیده و هزینه های زیادی را به جان خریده و تجربه های گرانبهایی را به دست آورده است.\nلذت کادو گرفتن کتاب انسان خردمند و تجربه مطالعه و تبادل دانشی که میان ما صورت گرفته است.\nلذت تفریح در گنج نامه و نوشیدن اسپرسوی بهترین کافه همدان را هیچگاه از خاطر نخواهم برد.\nخب یک سوال پیش می آید که آیا قبل از این وبلاگ ، من یا حسن کشاورز یکدیگر را می شناختیم؟\nما خیلی از انسان ها را روزانه می بینیم با آنها سلام و علیک می کنیم و گفتگویی کوتاه میانمان رد و بدل می شود. اما برای چند نفر از آنها حاضریم این ریسک را بکنیم که آن ها را به حریم خود راه دهیم ؟\nکمی درنگ کن و با خودت بیاندیش که واقعاً چند نفر از آن ها ؟\nپاسخ تو را نمی دانم و لازم هم نیست بدانم. اما بگذار پاسخ خودم را برایت بنویسم.\nهمیشه برای ورود به یک رابطه معیارهایی را برای خودم در نظر می گیرم که شخصی هستند و قابل ذکر نیستند. اما چند تایی از آن ها را برایت می نویسم که مضمون کلی را بدانی.\nیکی از این معیارها خردمند بودن طرف مقابل است. قبل از اینکه با کسی وارد رابطه شوم ، در مورد او تحقیق می کنم و او را زیر نظر میگیرم. حال چه بهترکه طرف مقابل یک وبلاگ داشته باشد و تو لذت خواندن نوشته های او را در خود تجربه کنی به یک شناخت نسبتاً خوبی از او برسی.\nاگر با خردمند بودن از نگاه من آشنا نیستی، بهتر است ابتدا این مطلب را بخوانی و بعد سراغ ادامه مطلب بروی.\nیکی دیگر از معیارها گفتگویی سالم است. گفتگویی که از جنس نق زدن نباشد. گفتگویی که در آن از هیچ استانداردی استفاده نکنی و نترسی از این که خودت را برملا کنی و در مقابل، طرف ات هم بتواند بدون هیچ سختی و کوششی سخن تو را کامل درک کند و راهکاری که خودش تجربه کرده را برای تو بیان کند.\nخب من 90 درصد اطرافیانم این گونه هستند. تعداد افرادی که با آنها در ارتباط هستم، کم هستند اما رابطه بین ما عمیق است. آنگونه که وقتی نگاهی به چهره های همدیگر می اندازیم، متوجه می شویم که فرد تا چه حدی ناراحت است یا تا چه حدی خوشحال.\nهمانگونه که خودت نوشتی ، زمان یکی از گرانبهاترین عنصرهای زندگی ماست. خب این زمان را حاضریم با چه کسانی خرج کنیم؟\nپاسخ من انسان هایی خردمند که بتوانم با آنها بدون هیچ استانداردی ، یک گفتگوی سالم داشته باشم.\nقسمت دوم : تله متمم و شعبانعلی\nمن از استاندارد هایی که دیگران تعریف می کنند، بیزارم. استاندارد هایی که متمم و شعبانعلی معرفی می کنند. استاندارد های در مورد روابط بین فردی و تفکر سیستمی و تمامی مسائل مربوطه که اکثراً ناقص هستند و به درد جامعه ایرانی نمی خورند.\nدوست ندارم با استاندارد کسی دیگر خودم را معرفی کنم. بگذار در مورد تفکر سیستمی و تفکر در سیستم یک منظر از دیدگاه خودم را برایت روشن کنم. اگر مطلب مربوطه اش را مطالعه نکرده ای ، سعی کن بار دیگر آن را بخوانی و با آن دیدگاه به ادامه مطالعه این مطلب بپردازی.\nتفاوت فاحش بین سواد و تجربه\nاکثراٌ افرادی که در متمم درس تفکر سیستمی را مطالعه می کنند، با واژه های سطح مبتدی آن آشنا هستند. اگر از دیدگاه خودم به مسئله نگاه کنم، آن واژه ها برای سطح مبتدی هم نیستند. یعنی کسی که درس سیستم و تفکر سیستمی را می خواند این واژه ها را باید قبل از ورود به درس بلد باشد. وگرنه کلاهش پس معرکه است.\nخب تعداد زیادی از افراد درس تفکر سیستمی را می خوانند و با دیدگاه تفکر سیستمی متمم و شعبانعلی به سیستم ها نگاه می کنند. اگر به آن ها بگویی 50 متفکر سیستم ها را نام ببرید ، من با تو شرط بندی می کنم که ده تا را هم بلد نیستند.\nبه آن بگو 20 کتاب مربوط به تفکر سیستمی را معرفی کنی ، فکر کنم فقط بتوانند 4 یا 5 کتاب را معرفی کنند.(البته اگر آنها را خوانده باشند) نویسنده ی یکی از آن کتاب ها هم حتما پیتر سنگه است. خب عزیز دل یکبار کتاب پنجمین فرمان پیتر سنگه را مطالعه کن تا بفهمی که این کتاب مربوط به سازمان های یادگیرنده است بر مبنای تفکر سیستمی نه خود تفکر سیستمی.\nکتابی که خودت به من دادی و تا الان دارم ذره ذره اش را مطالعه میکنم و قطعاً زمان طولانی را می خواهد تا مطالعه آن را تمام کنم و متوجه شوم. برای من که در حوزه معماری و طراحی نرم افزار های سازمانی فعالیت می کنم ، این کتاب یک کتاب زیرساختی محسوب می شود.\nبرای اینکه بتوانم مطالب فصل اول این کتاب را به درستی متوجه شوم، مجبور شدم که کتاب ساختارسازمانی را مطالعه کنم تا در وهله اول بتوانم واژه های اختصاصی را درک کنم و سپس بعد از مطالعه 480 صفحه تازه متوجه شوم که سازمان چیست و خب الان مسئله یادگیری سازمانی چگونه مطرح می شود؟\nاین مسئله را کسی می گوید که خودش برای زیمنس آلمان در حوزه طراحی نرم افزار های سازمانی ، به مدت 20 ماه کار کرده است و دعوت نامه همان شرکت را دریافت کرده است. این مطلب را با پشتوانه کار 20 ماهه در یک سیستمی که در دقیقه با 3 میلیون رکورد کار می کرد ، می نویسم.\nهیچ وقت نخواسته ام زمان مخاطب را تلف کنم. اگر چیزی را تجربه نکرده ام ، قطعاً آن را بیان نخواهم کرد.کسانی که در حوزه معماری و طراحی نرم افزار کار کرده اند می دانند که 3 میلیون رکورد در دقیقه برای یک نرم افزار چه حکمی دارد.\nتا چه حد تحلیل در سیستم می خواهد؟\nتا چه حد باید مرزهای سیستم را رعایت کنی ؟\nتا چه حد باید حواست به وابستگی های متقابل سیستم باشد؟\nتمامی این مسائل تا زمانی که طراحی ات را برای تست commit نکرده ای ، مشخص نخواهد شد. به طور واضح تری بگویم مشخص نمی شود که کجاها گند زده ای و کجا ها شاهکار کرده ای و کجاها را اصلاً توجه نکرده ای.\nتا زمانی که با ابزارهای تخصصی اش کار نکرده ای این ها را متوجه نخواهی شد.\nیاور جان خودت بهتر از من می دانی که این ها مسائل ساده و پیش پا افتاده ای هستند و اگر بخواهی در زمینه سیستم ها و رشته های تخصصی مربوط به تفکر سیستمی کار کنی ، باید خیلی خیلی بیشتر از این ها را بدانی.\nاما کسانی که تفکر سیستمی متمم را می خوانند ، ادعا می کنند که همه چیزهای مربوط به تفکر سیستمی را می دانند در حالی که پی نبرده اند که با یک پارادایمی که مربوط به متمم است دارند به مسائلی متفاوت درحوزه های مختلف ،از نگاه خودشان ، سیستمی فکر می کنند.\nاینها را گفتم که این مسئله را روشن کنم که افرادی که متمم می خوانند همیشه درگیر این تله می شوند و با کسانی در حوزه های تخصصی شان بحث می کنند که به اندازه یک دانشجوی ترم یک آن رشته سواد ندارند و تنها چیزی که نصیب شان می شود ، یک تودهنی سنگین است.\nیک تودهنی که تا عمق شخصیت فرد آن را نابود می کند. من می خواهم که هیچگاه گرفتار این تودهنی نشوم.\nپارادایم متمم و مسئله بالون و بادکنک\nقطعا یکی از چیزهایی که در وبلاگ تو و سایر دوستانم می بینم همین نکته پارادایم متممی است. تکرار حرف های متمم و محمدرضا شعبانعلی.\nخب یکی نیست که بگوید عزیز تو هم خودت برای خودت کسی هستی. لازم نیست که از گفته های دیگران استفاده کنی تا خودت را بفروشی. مثل این است که من می خواهم یک بادکنک را به یک بالون هلیوم چند نفری ، گره بزنم و بگویم بادکنک من هم بالون هلیوم است.\nمتمم و شعبانعلی بالون هلیوم هستند و افرادی که از گفته های آنها استفاده می کنند به اندازه همان بادکنک.\nخب چرا من نروم و در یک تخصصی که خودم بالون هستم ، خودم را معرفی نکنم؟\nچرا باید دست آویز بالون دیگران باشم؟\nچرا نباید خودم آنقدر بزرگ شوم که دیگر بادکنک ها هم با من تجربه پرواز تا عمق آسمان را داشته باشند؟\nیاور جان بهتر است یکبارخودت لینک ات را از سایت شعبانعلی حذف کنی تا متوجه شوی که تمامی مسائل استراتژی محتوا و واژه های تخصصی شبکه سازی و رتبه الکسا بی معنا خواهد شد. احساس میکنم که درون یک تله ای گیر کرده اید که حاضر نیستید از آن بیرون بیاید.\nتله ای که من خیلی وقت پیش تشخیص دادم و از آن خارج شدم. لینکی هم از سایت شعبانعلی ندارم و به جز یک نظر، تمامی نظرات من در آن سایت حذف شد.\nرتبه الکسا و سئو و هزاران مسئله دیگر که مربوط به یک سایت تجاری است نه یک وبلاگ. من باید Boundary خودم را بدانم. بدانم که در یک وبلاگ می نویسم یا در یک سایت تجاری. بدانم که برای خودم می نویسم و مطالب من شخصی است یا برای کسب پول آن ها را می نویسم.\nبرای من کافی است که وقتی سعید فعله گری را سرچ می کنند ، در لینک اول حاضر شود. همین برایم کافی است.\nمسئله بالون هلیوم و بادکنک را معمار اصلی زیمنس درزمینه طراحی سیستم ها مطرح می کرد و همیشه آن را گوشزد می کرد.\nمرحله اول در حل مسئله این است که وقتی یک مسئله کوچک داریم، لازم نیست برای حل آن دست آویز یک مشکل بزگتر از آن شویم. در همان حد خودش آن را حل کنیم کافی است.\nدر مرحله بعد باید ارتباط بین قسمت های مختلف را به درستی طراحی کنیم. خب پیش شرط رسیدن به این مرحله ، پاس کردن مرحله اول است.\nقطعاً تو داری یک فعالیت چند ماهه از من را می بینی و نمی دانی که این فعالیت چند ماهه برای شناخت مخاطب صورت گرفته است و قطعاً در مقابل فعالیتی چندین و چند ساله ، یک قطره در مقابل یک پارچ آب است. حواسمان باشد که اندازه ها را چگونه بیان می کنیم. اگر می گفتم دریا، حتما باید به اندازه یک دریا می نوشتم. اما وقتی می دانم ظرفم یک پارچ است ، چرا از دریا استفاده کنم؟\nخب تا اینجا یک گفتگویی بود که مسئله های من را مشخص می کرد.\nپاسخ سوال هایم\nهمه اینها را نوشتم تا منظر و دیدگاه خودم را به مسئله مشخص کنم. تا اینجا نوشته هیچ نقدی هم بر مطلب و نوشته تو نبوده و یک فیدبکی بوده تا بیشتر با نظرات همدیگر آشنا شویم.\nپاسخ این سوال "مهم‌ترین ایرادات من در وبلاگ چیست که باعث می‌شود با مخاطب رابطه‌ای پایدار نداشته باشم؟"\nرا تا حدودی به طور کامل دریافت کردم.\nمنظور من از شبکه سازی ، تنها مخاطب نیست. چون الان بعد از مدت ها تازه دستم آمده که چگونه بنویسم. چون الان تا حدودی آنچه را که می خواستم پیدا کرده ام. مقوله ارتباط نزدیک با مخاطبان.\nاما همچنان درگیر این مسئله هستم که در کامیونیتی خودم باشم و بتوانم جمع مختص به خودم را پیدا کنم.\nبازار نرم افزار این گونه است که به تکنیک های برنامه نویسی بیشتر بها می دهند تا تحلیل و طراحی سیستم.\nبیشتر بازار کار مربوط به رشته من در اروپا و آمریکا می باشد به طوری که وقتی در توییتر می نویسم بازخورد ها و پیام های تخصصی بیشتری را دریافت می کنم. که در وبلاگم تا الان نتوانسته ام چنین نظراتی را دریافت کنم.\nمنظور من از چگونه نوشتن این بود که " مضمون نوشته های من چگونه باید باشد تا مخاطب عادی بتواند با مطالب تخصصی ارتباط برقرار کند؟ "\nالان تا حدودی دریافته ام و پی برده ام که چگونه بنویسم. پی برده ام که تخصصی نوشتن جایش در وبلاگ نیست و تصمیم گرفته ام که از کتاب ها و معرفی منابع تخصصی بنویسم تا مخاطب ابتدا با مبحث آشنا شود و سپس با آن ارتباط برقرار کند. البته این مسئله را باید در زمان طولانی تری امتحان کنم.\nمشکلی که من دارم همینی است که تو مطرح کرده ای :\n" پیشنهاد من این است که یک نفر از تأثیرگذاران حوزه خودت را انتخاب و به وبلاگش سر بزن. همه مطالبش را، دقت کن که «همه مطالب وی» را از ابتدایی‌ترین پست تا آخرین پست، بخوان. "\nکسی را در این زمینه نتوانسته ام پیدا کنم. کسی که حداقل مانند شعبانعلی برای نرم افزار باشد. شاید هم باشد و من پیدایش نکرده ام.\nاما این نکته را باید مثل همیشه در نظر داشته باشم.\n" زمانی این اتفاق می‌افتد که نوشته‌های تو به «زمان» من اهمیت داده‌باشند. یعنی تو یک مسئله مهم در دنیای نرم‌افزار را برای من حل می‌کنی."\nخب این چیزی است که در وبلاگ من کمتر به چشم می خورد. ابتدا باید یک مشکل را مطرح کنم و سپس پاسخ آن را پیدا کنم و به زبانی ساده بنویسم.\nاما یک مشکل وجود دارد. مسائلی که من مطرح می کنم به شدت تخصصی هستند و این باعث آزار و اذیت مخاطب می شود.\nاما از یک طرف ، من نمی توانم از مسائل سطحی بنویسم. مثلا همین مطلب قطع آپدیت خودکار ویندوز 10.\nشرمم می گیرد که این مطلب را بنویسم.\nشرمم می گیرد که مخاطب من تا این حد سواد ندارد که بتواند یک آپدیت ساده ویندورز را قطع کند. خب به نظر تو باید از مطالب تخصصی بنویسم.\nپاسخ من قطعا نه خواهد بود.\nمخاطبی که معنای واژه های تخصصی را به انگلیسی نمی داند، باید کتاب تخصصی طراحی نرم افزار 700 هزار تومانی را بخواند؟\nپاسخ من نه خواهد بود.\nبعضی از مخاطب های من حتی حاضر نیستند که سی هزار تومان را برای خرید یک کتابی که به فارسی ترجمه شده است را صرف کنند. بعد منی که در سال 25 الی 30 میلیون را صرف خرید کتاب های اورجینال از اروپا و امریکا می کنم ، بیایم و از مطالب تخصصی حوزه نر م افزار بنویسم ؟\nبازهم پاسخ من نه خواهد بود.\nتصمیم گرفته ام که به سمت کتاب و کتاب خوانی البته با پیش زمینه روانشناسی و نرم افزار تغییر جهت دهم.\nدر چند مطلبی که بیش از دو هزار واژه هستند ، می بینم که بازخورد مخاطبان خیلی بهتراست. معرفی کتاب و نوشتن از مشکلاتی که در جامعه وجود دارد ، باعث می شود که هم خودم حال بهتری داشته باشم و هم مخاطب.\nیاور جان شاید مخاطب برای تو مهم نباشد، اما برای من مهم است. مهم است که بدانم با چه کسانی طرف هستم و قرار است با چه جامعه ای ارتباط داشته باشم.\nبرایم مهم است که مطالبم خوانده شود و به درد مخاطب بخورد.\nهیچ تربیتی را هم روی مخاطب اعمال نمی کنم. چون این روش یک روش تجاری است نه یک روش جهت ایجاد شور و شوق در مخاطب جهت توسعه و رشد.\nاما باید روی مشکلاتی که مطرح کردی و آن ها برجسته کردم ، کمی بیشتر کار کنم.\nدر انتها هم باید نهایت تشکر را داشته باشم که دوستانی این چنینی در اطرافم را دارم که بدون هیچ دردسری می توانم با آنها گفتگو کنم و مشکلاتم را برای آنها بیان کنم.\nپی نوشت برای متممی ها : اگر دوست دارید فحش بدید ، لاقل آنقدر جرات داشته باشید که با نام خود و آدرس وبلاگ خودتان فحش بدهید و عمومی هم فحش بدهید.\nتا یاور ببینه و درک کنه که من از چه جماعتی دارم حرف می زنم.\nبرای چه می نویسم تصمیم گیری تفکر سیستمی سعید فعله گری سیر خردگرا ها وبلاگ نویسی کتاب تفکر در سیستم کتاب خوانی کپی یا تقلید\nيكشنبه ۲ ارديبهشت ۹۷ , ۰۹:۵۸ سارا\nکسشر در کسشر در کسشر.\nاداب معاشرت بلد نیستی.\nاز اعتماد ادمها سو استفاده میکنی.\nخلاصه کلام کسشری.\nبا گذاشتن عکس کتاب ها عملا خودارضایی روانی انجام میدی.\nحیف یاور که زمان میذاره برای احمقی مثل تو.\nيكشنبه ۲ ارديبهشت ۹۷ , ۱۲:۲۵ یاور مشیرفر\nمتأسفانه فکر میکنم تو اصلا حرف‌های منو نخوندی یا سرسری خوندی. امیدوارم بودم حداقل یک هفته روشون زمان میزاشتی و بعد جواب میدادی.\nیه نکته شخصی: وقتی میگی فلان کس در تفکر سیستمی چیزی بارش نیست، باید قبلش وبلاگت مرجع «تفکر سیستمی» باشه و خودت هم شخص اول «تفکر سیستمی» در دنیا باشی. وگرنه برای من متمم و شعبانعلی نه مقدس اند و نه بت. نوشته‌هاشونو با دانش خودم میسنجم و میپذیرم.\nولی همونقدر که با تو دوستم، با محمدرضا هم دوست هستم. و احترامم براش به خاطر دلسوزی و درس‌هایی که بهم داده خیلی زیاده.\nوقتی میگی دیگران غیر از سنگه چیزی نمی فهمند، و تفکر سیستمی اصلا اونی نیست که متمم میگه مثل اینه که من بگم متمم از محتوا چیزی سرش نمیشه. من با واژه محتوا در متمم آشنا شدم و از اونجا به سایت‌های مرجع و بهتره بگم به شغل و درآمد امروزیم رسیدم. تو میگی لینک متمم رو حذف کن؛ چرا باید حذفش کنم؟ سیستمی که از روز اول ایجادش کنارش بودم، باهاش بودم و برای بسیاری از بخش‌هاش محتوای کاربر پسند تولید کردم ( و الان رکورد بیشترین بازدید از محتوای کاربر دست منه) بزارمش کنار؛ چون تو دوستش نداری؟\nبهتره بدونی که بیشتر پیشنهادهای کاری که به من شده و میشه از طریق لینک هاییه که من از متمم دارم. از جمله خود تو که من از متمم پیدات کردم.\nدر مورد تفکر سیستمی هم من از دیدگاه و دریچه توسعه نگاه میکنم. از دریچه توسعه متمم و شعبانعلی کاملا میفهمند چی دارن میگن و چطوری میگن. نوشته ها و گفته‌های اونا رو با مراجع توسعه کشور مقایسه کردم. وقتی در توسعه ما بحث «سطح خرد و کلان» میکنیم و این رو یک اصل در توسعه نیافتگی میدونیم، قبلش داریم به تعریف سیستم‌های پیچیده شعبانعلی نزدیک میشیم. این که بگی اون چیزی بارش نیست، ادعای خیلی بزرگیه.\nمثل اینه که من بیام و تو وبلاگم بگم «دولت ایران از توسعه چیزی سرش نمیشه.» این گزاره فقط وقتی درسته که من یه برنامه آماده و پلن دقیق برای پنجاه سال آینده در حوزه توسعه روی میزم داشته باشم و یا قبلا اونو نوشته باشم. وگرنه غر زدن به اینکه ایران توسعه یافته نیست، دردی از من دوا نمیکنه. صرفا منو ارضا میکنه که حرفای مهمی زدم. ولی فقط حرف زدم.\nتو هی تکرار میکنی که متمم تفکر سیستمی رو نمیفهمه. خب حرفی نیست اگه فکر میکنی اینطوریه. ولی زمانی حرفت برای من سندیت داره که با مدرک و دلیل و اثبات حرف زده باشی. یعنی بهتر از اون‌ها توضیح داده‌باشی.\nتربیت مخاطب هم نگاه تجاری نیست. نگاه انسانی به محتوا و مخاطبه. واژه و مفهوم H2H marketing رو حتما سرچ کن. و البته پیشنهاد میکنم Mark Schaefer رو توی توئیتر دنبال کنی تا در این مورد بیشتر یاد بگیری.\nمعمولا وقتی از کسی راهنمایی میخوای، درستش اینه که حرفاشو گوش کنی، نه اینکه تماما ضدش نظر بدی. وقتی از من راهنمایی برای وبلاگت خواستی، یعنی من و نظر منو قبول داشتی که ازم کمک خواستی. من هم برای تو از محتوا و استراتژی محتوا نوشتم؛ ولی نمیدونم تو چرا بحث رو بردی روی ایراد گیری از متمم.\nمن پیشنهادم اینه که حتما به این لینک سر بزنی:\nاین کامنت و گفتگو رو حتما و حتما پرینت بگیر و صد هزار بار بخون.\nنقطه آغاز تحول\nمن منتظرم کتاب‌ها، نوشته‌هایی که به عنوان «متفکر سیستمی» در جهان ایجاد خواهی کرد و اسمت به عنوان متخصص تفکرسیستمی در جهان طنین انداز خواهد شد را ببینم.\nو تا زمانی که این اتفاق نیفتاده است و تو ادعایت را اثبات نکرده‌ای، متأسفانه باید ارتباطم را با تو قطع کنم.\nيكشنبه ۲ ارديبهشت ۹۷ , ۱۲:۲۹ یاور مشیرفر\nلینک یادم رفته بود\nيكشنبه ۲ ارديبهشت ۹۷ , ۱۴:۱۴ سعید فعله گری\nقشنگ هم حس می کنم که احساسی این متن رو خوندی. البته من اینقدری توی این جامعه فحش خوردم که دیگه سنگ شدم و برام مهم نیست که دیگران چه می گویند.\nکلاً فحش خورم ملسه.\nمشکلی با متمم و شعبانعلی ندارم. کاری هم ندارم از چه کسی تقلید می کنید. اما همین الان معلومه که شعبانعلی چه شاگرد هایی تربیت کرده. فحش دادن متممی ها خیلی برام عادی شده.خوبه که لاقل بعضی هاشون جرات دارن و عمومی نظر میدن.\nبگذرم از اینکه چقدرشون خصوصی فحش میدن.\nحتی این قدری شعور ندارن که بفهمن وقتی یکی می نویسه ، گفتگوی دوستانه ، یعنی این گفتگو بین دو تا دوسته و به کسی دیگه که بیرون از این بازیه هیچ ربطی نداره.\nای کاش یک درس براشون توی متمم طراحی کنند و بهشون معنای واژه حریم رو به طور کامل توضیح بدند.\nمن گفتم که جواب پاسخ سوال اولم رو تا حدودی به طور کامل دریافت کردم. ازت هم تشکر کردم.\nهم توی وبلاگ خودت و هم توی وبلاگ خودم.\nبرات نوشته بودم که باید متن رو دست نویس کنم.\nاینجا هم نوشته بودم که یک گفتگوی دوستانه است نه یک مطلب علمی. نه با سند و با ارجاع.\nبازهم مشکلی نیست . از این ها توی روابط خیلی پیش میاد.\nاین یک مشکله که کسی نمی تونه صراحت رو حس کنه. چون توی جامعه ای بزرگ شدیم که هر روز و هر روز دروغ های قشنگی رو می شنویم و اگر کسی کمی صداقت داشته باشه و صریح باشه رو سنگسار می کنند.\nخیلی هم ناراحت میشم و می بینم که دوستم یک طرفه به سمت قاضی رفته. دوستی که انتظار نداشتم اینطوری رفتار کنه.\nاینطوری بگم که انتظار داشتم بعد از این همه دوستی صراحت من رو درک کرده باشی و اون رو به عنوان یک وجه از شخصیت من پذیرفته باشی.\nاما همین الان برام مشخص شده که صراحت من رو به عنوان یک دوست درک نکردی.\nمن خودم وقتی یکی باهام صریح و از ته دل حرف میزنه رو خیلی بیشتر قبول دارم تا با سند و ارجاع به سایت های دیگر.\nمن خود یاور میشرفر رو از هر سندی بیشتر قبول دارم. البته یاوری که حرف های دل خودش رو میگه. از تجربیات خودش برام می نویسه.\nیاور مشیرفر اینجا رو خیلی دوست داشتم و دارم.\nهمونی که از ته دل حرف هاش رو میزد و به کسی اجازه نمیداد که واژه دیوانه رو به کار ببره.\nچون کسی به اندازه خودش تا اون حد دیوانگی رو تحمل نکرده و چم و خمش رو طی نکرده.\nمن دوست داشتم که از اون منظر به مسئله نگاه کنی.\nیاور قطعاً توی اون دورانی که از متمم بریدم ، خیلی چیزها رو به راحتی حس کردم.\nخیلی وقته که جامعه متممی ها رو شناخته ام.\nمن کاری به پیشنهاد های کاری از سمت متمم و شعبانعلی ندارم. چون من هیچ موقع این پیشنهاد ها رو دریافت نکردم و تجربه شون نکردم.\nسر کار هم رفتم و به مدیران عزیز این مرز و بوم که مراجعه کردم ، هیچ کدومشون هیچ احترام و شأنی برای متمم و وبلاگ من و کتاب هایم قائل نبودند.\nبه طور کامل حس کردم که وبلاگ و نوشتن از خود و تجربه های کاری ، هیچ کدوم تاثیری در آینده شغلی من نداشته و نخواهد داشت.\nوقتی که بهم میگن آره دل نوشته اند دیگر. مگر چه کسی توی وبلاگ مطلب علمی می نویسه؟ ، کل وجودم آتش میگیره.\nاز بیسوادی و بی دانشی مدیران این مرز و بوم در حوزه کاری.\nحرفهای تو کامل درسته. ولی معلومه که تو هیچ درکی از شرایط من نداشتی و پی نبردی که منظور من از شبکه سازی چیه؟\nفقط از منظر محتوا و وبلاگ و استراتژی محتوا که تخصص خودت محسوب میشه، به مسئله نگاه انداختی .\nهمون طوری که من شناختی از حوزه کاری تو ندارم ، تو هم شناخت کمی از حوزه کاری من داری و از منظر خودت یکطرفه به مسئله نگاه انداختی.\n"متأسفانه فکر میکنم تو اصلا حرف‌های منو نخوندی یا سرسری خوندی. امیدوارم بودم حداقل یک هفته روشون زمان میزاشتی و بعد جواب میدادی."\nهمین حس رو به نوشته خودم دارم.\nمتاسفم که در این روزها دیگر نمی شود با صداقت مطلبی رو بیان کرد.\nمتاسفم که متممی ها هنوز معنای حریم رو درک نکردن.\nمتاسفم که فعلا معنای دوستی مان آنقدر عمیق نشده و من عجله کردم و با خودم فکر کردم دوستی ما آنقدر عمیق است که بتونم اینطوری با صراحت منظور خودم رو بیان کنم.\nاز این بابت عذر خواهی می کنم و می پذیرم که اشتباه ازجانب من بوده که فکر می کردم می شود این مطلب را نوشت.\nبعد از یک مدت به طور کامل مشخص میکنم که منظور من چی بوده و هست ( البته با نگاه یک دوست نه آنقدر عمیق )\nامیدوارم از صریح بودن من دلگیر نشده باشی.\nدوشنبه ۳ ارديبهشت ۹۷ , ۱۶:۴۴ rezachatrzarin\nاون دختره واقعا متممی بود این جوری فهش داد\nوای من که باور نمی کنم\nچقد زود جوش اورد مگه چی گفتی\nدوشنبه ۳ ارديبهشت ۹۷ , ۱۷:۳۳ سعید فعله گری\nحالا خوبه نظرات خصوصی رو ندیدی. این خوبشونه.\nهمیشه وقتی فحش می خورم یاد این سخن میافتم.\n" اگر بخواهی با یک احمق ،منطقی سخن بگویی، او تو را احمق فرض خواهد کرد و اینبار اشتباه نخواهد کرد "\nخب من که احمق نیستم.\nپنجشنبه ۱۳ ارديبهشت ۹۷ , ۱۵:۱۲ سجّاد رحیمی مدیسه\nبابت معرفی کتاب کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید ممنونم.\nیکی از دوستان خوب من اهل قروه بود و همین باعث شد مطلب شما را بخوانم.\nمشابه چنین انتقادی درباره متمم و شعبانعلی و دوستان ایشان که به اعتقاد من در همین تله گرفتار شده اند را نیز در صفحه خود شعبانعلی مدتها پیش نوشتم اما ایشان به جای پاسخ بلاک کرد. فحش های مخاطبانشان به کنار!\nو همانند شما شاه کلامم این بود که مطالب ایشان به درد ایران نمی خورد و بیشتر بازآفرینی مطالب غربی است.\nخوشحال شدم از آشنایی با شما آقای فعله گری و دنبال می کنم مطالب با ارزشتان را\nپنجشنبه ۱۳ ارديبهشت ۹۷ , ۱۵:۲۴ سعید فعله گری\nاولاً خیلی خوشحال شدم که یک قروه ای باعث شده مطالب من را بخوانید و همچنین بسیار خوشحال تر از اینکه منظور من را کامل درک کرده اید.\nسجاد عزیز من خودم یکی از آن فیلتر شدگان هستم. ای کاش بازآفرینی مطالب غربی باشد ، کپی کاری از کتاب های آنان است. یکبار خودم این مطلب را به محمدرضا شعبانعلی در روزنوشته ها اشاره کردم و بعد از دوساعت تمامی کامنت های من حذف شد. حتی آدرس وبلاگ جدیدم را نیز در صفحه دوستان خودش حذف کرد. این درصورتی بود که من خودم از سایت متمم استفاده می کردم و وبلاگ قبلی ام در صفحه دوستانش قرار داشت.\nمن خودم اکثر کتاب هایم را از کانادا و آمریکا و آلمان تهیه میکنم و وقتی آنها را مطالعه می کنم به عمق و بسط خیلی بهتری دست پیدا می کنم. یعنی اصلا با مطالب متمم قابل مقایسه نیست.\nجای تعجب است که بسیاری از دوستان چنان از متمم دفاع می کنند که من خودم درمانده ام.\nممنونم از اینکه مطالب من را دنبال می کنید.\nشنبه ۱۵ ارديبهشت ۹۷ , ۱۸:۳۲ فاطمه زهراپاکزاد\nمطالبی که در مورد متمم گفتید من رو به یاد این موضوع انداخت که\nاز دیدگاه یک غیر مسلمان بعضی رفتارهای مسلمین چه قدر خرافی و غیرمنطقی به نظر می آید. و ممکن است این رفتار را به به پیام آور آن دین یا فرقه نسبت دهند. در حالی که هم انسانها در شرایط مختلف مستقل از هم رفتار می کنند،اگر منظور شما از کلمه متممی...عضو بودن در سایت متمم است خب من هم یک متممی هستم. اما این که با تاکید بر این کلمه یک صفت خاص را به همه اعضا یک سایت نسبت دهید برایم قابل درک نیست. اگر چه خودم از اینکه از یک شخص یا موضوع یا آبجکت خاص بت ایجاد می شود واقعا بیزارم. و فکر میکنم حتی برای آن بت مد نظر هم مضر باشد،\nآقای فعله گری من در نوشته شما کمی خشم احساس کردم. نمیدانم برداشتم درست بود یا نه؟به نظر می آید این خشم ناشی از این بود که تصور شما از متمم و آقای شعبانعلی با آنچه در ادامه دیدید در تناقض بود.در این صورت فکر میکنم شاید شما هم از سازندگان بت بوده باشید. در مورد کتاب خوانی و نبودن مخاطب متخصص و الگوی درست در زمینه کاری هم که فرمودید...خب بیایید خودتان اولی باشید و بشوید الگو..چه اشکالی دارد؟؟یک آرزو هم برایتان دارم.آرزو میکنم روزی نیاید که تصمیم بگیرد همهههه کتابهایی که خریدید و خواندید را به آب دریا بیندازید. و بخواهید در بی سوادی مطلق(بافرض اینکه کتاب منجر به سوادشود)زندگی کنید\nشنبه ۱۵ ارديبهشت ۹۷ , ۲۱:۳۷ سعید فعله گری\nسلام بر خانوم پاکزاد.\nنکاتی را می نویسم و امیدوارم با این منظر متن را بررسی کنید.\n1) فکر کنم یک نکته را در حین خواندن این متن فراموش کرده بودید. من نگفتم همه متممی ها، بلکه نوشته ام اکثر آنها.\n2) من یک انسان را انسان فرض می کنم و با او مانند یک انسان رفتار می کنم نه یک برچسب مثل متممی و هر بچسب دیگری. این گفتگو هم دوستانه بود. پس اگر بین دوستان خود این مسائل را تجربه نکرده اید، نظر شما برای من قابل درک نیست. گفتگوی بین دو دوست در مورد هر چیزی می تواند باشد. حال یکی تحمل انتقاد را ندارد و دیگری با جدیت نظرش را اعلام میکند.\n3)من هیچ موقع کتاب هایم را به آب دریا نخواهم انداخت . چون با آنها زندگی کرده ام و مانند اعضای خانواده ام آن ها را دوست دارم. پس قطعا آن روز هم نخواهد آمد.\n4) مسئله من همان بت بودن بود که شما مطرح کرده اید. من هم به شدت بیزارم از این موضوع.\nمن هیچگاه در کتاب خوانی خودم را متخصص نمی دانم. چون خیلی ها بزرگ تر من از هستند که شایسته این عنوان هستند.\nخب نکات را گفتم که به این موضوع برسم که موضوع بحث یک بحث دوستانه است. در بحث های دوستانه هم گاهی خشم وجود دارد و گاهی چرب زبانی. معمولا بیان صداقت و حقیقت را با خشم اشتباه می گیرند.\nهر دوستی هم از منظر و سواد و دانش تخصص خودش به مسئله نگاه میکند. پس قاعدتاً اشکال وجود دارد.همان ابتدا هم نوشتم که پایه و اساسی علمی ندارد. پس نظر شما را در مورد همه متممی ها خنثی می کند. مخصوصا خودتان.\nوقتی شما هم اسم خود را به طور کامل بیان می کنید و برای انسان بودن خودتان ارزش قائلید، من هم به همان نسبت برای شما ارزش قائلم.\nمشکل اینجا پیش می آید که بعضی ها حاضر نیستند برای خودشان احترام قائل باشند و از نظر خودشان مسئله را به چالش بکشند. حال اگر این موضوع بین دو دوست باشد و این انتظار پیش می رود که دوست شما ، به خاطر شما ، آن بت بودن را کنار بگذارد.\nخب بعد از این پست هم پی بردم که انتظار من غلط بوده و باید از هیچ کسی ، هیچ انتظاری نداشته باشم.\nمسئله تناقضی که شما حس می کنید هم ، به این مسئله دوستانه و انتظار دوستانه مربوط است. من مسئله رابه عنوان یک دوست بیان کردم. نه به عنوان یک غریبه.\nوقتی که دوستم می آید و می نویسد :\n" منتظرم کتاب‌ها، نوشته‌هایی که به عنوان «متفکر سیستمی» در جهان ایجاد خواهی کرد و اسمت به عنوان متخصص تفکرسیستمی در جهان طنین انداز خواهد شد را ببینم.\nبه صورت عمیقی حس می کنم که این بت وجود دارد. پس وقتی دوستم حاضر نیست که این بت را کنار بگذارد و حاضر است به خاطر این بت من را کنار بگذارد ، من به فکر بازگشت به رابطه دوستی ام هستم نه قطع آن پس باید کوتاه بیایم.\nیک مشکلی که وبلاگ ایجاد می کند ، این است که فکر می کنیم این آدم همانی است که می نویسد و تمامی سواد و تخصص اش را هم در وبلاگ نوشته است. این در صورتی است که من وبلاگ را به عنوان یک تفریح در نظر گرفته ام و با تخصص خودم زمین تا آسمان تفاوت دارد.\nبرای ادامه هم دوست دارم که بگویم شما هم بنویسید تا من با منظر شما آشنا شوم و بتوانم با حداقل آشنایی از منظر شما به مسئله متممی و باقی مسائل نگاه کنم. با یک کامنت هم نمی توانم این موضوع را بیشتر روشن کنم.\nدو لینک را هم در مورد کتاب خوانی و نگاه خودم به کتاب را برایتان می گذارم . این ها هم دیدگاه های خودم هستند و تاکیدی بر به آب دریا انداختن کتاب ها.\nشنبه ۲۲ ارديبهشت ۹۷ , ۰۳:۱۰ یزدان\nسعید جان سلام و تشکر بابت نوشتنت...تازه باهات آشنا شدم و مطمئنا نوشته هات رو خواهم خوند. دقیقا منم مخالف ساختن بت از هرکس و هرچیزی هستم تو هر زمینه ای...اما سعی میکنم نگاه صفر و صدی به مسائل نداشته باشم، اگه مطلب، حرف یا موضوعی برام مفید باشه سعی میکنم درکش کنم، من اونقد سواد ندارم که حرف های تو و یاور عزیز رو درک کنم متاسفانه، خوشحالم از اینکه نگاهت متفاوته، باور کن بشدت خوشحالم...اما ناراحتم از اینکه چرا وقتی کسی دیدش متفاوته مورد هجمه قرار میگیره، چرا حرف ها ی طرفو خوب سبک سنگین نمیکنیم ببینم شاید یه اپسیلن داره حرف حق میزنه. شاید خیلی جاها باهات مخالف باشم اما یخورده کمتر باهات موافق هستم. متاسفم امیدوارم دوستی مثل یاور رو از دست نداده باشی و امیدوارم یاور عزیز هم حرف های دوستانه تورو دوستانه تر و مهربانانه تر نگاه کنه و راه دوستی قطع ارتباط نیست. ما وقتی کسی رو دوست خودمون میدونیم باید اگه اشتباه میکنه سعی کنیم اونو از اشتباه دربیاریم یا اگه نظر مخالف و منطقی ای داشت بتونیم بپذیریم. شاید نقد و نظراتت از نظر یاور اصلا منطقی نیومده که با ناراحتی رفت و این کاملا به خودش و خودت مربوطه و فضولیش به من نیومده. من شعبانعلی رو دوست دارم، بشدت دوست دارم اما نگاههای مخالفشم دوست دارم چون نمیزاره همون بتی که تو میگی تو ذهنم ساخته بشه. متاسفانه فکر کنم بت و بت پرستی تو نهاد آدمیزاد باشه و کاریش نمیشه کرد...امیدوارم به متمم سر بزنی و پیگیر باشی تا لاقل تو که دید متفاوت تری داری بتونی نقد کنی، ضمنا متمم یا هر سیستم دیگه ای احتیاج به نقاد داره و تعجب میکنم محمدرضا شعبانعلی یه نقاد رو که میتونه مثل یه گوهر ناب باشه براش براحتی بلاک میکنه!!!هرچند طرفت هم غیر منطقی باشه بنظرم بلاک کردن و حذف کردن یه تفکر نقاد کار درستی نیست اونم برای کسی که خودش رو معلم میدونه و بنظر شخصی من واقعا هم هستش...هر چند منم شاید نتونم ادعای متممی بودن بکنم چون تا حالا هیچکدوم از درسهارو تا آخر انجام ندادم...اما روزنوشته های محمد رضا رو تک به تک خوندم و خواهم خواند...باور کن دیدگاه منو که خیلی تغییر داده محمدرضا و بابت این خیلی خودمو بهش مدیون میدونم از لحاظ شاگرد معلمی...اما اصلا دوست ندارم شعبانعلیزه بشم و به قول خودت همون بالون کوچلو، شاید هیچوقت برای خودم هیچوقت بالون بزرگه نشم...و از اینطرف هم نخوام بالون کوچیکه کس دیگه ای باشم...اونوقت هردو طرف رو باختم...یخوره ترس داره...کاش بیشتر بنویسی تا بیشتر بشناسمت و بیشتر یاد بگیرم...راستش میخوام بیشتربنویسم اما تو یه کامنت دیگه روم نشد،فک کنم طولانی شد...راستی تویه سربازی یادم هست یه دکتر فعله گری داشتیم بچه قروه بود پادگان بیت المقدس سنندج، زیاد نموند و زود رفت از پیشمون،بعید میدونم همون دکتر خودمون باشی...؟؟\nشنبه ۲۲ ارديبهشت ۹۷ , ۰۳:۳۰ یزدان\nالبته الان که فکر کردم تاریخ تولدت با دوست همخدمتی ما نمیخونه و تو اون نیستی(الان اینجا دوست داشتم شکلک بزارم اما پیدا نکردم)...تو خودتی و همیشه خودت باش(بازم شکلک)...من سه نقطه زیاد میزارم چون تنبلم جاهایی که حرف زیاد دارم و حوصله ندارم یا مثل الان که سه و نیم نصفه شبه و پلک هام سنگین بار حرفامو میزارم رو دوش این سه نقطه های بیچاره...تو کامنت قبلی ام زیاد بود خودت زحمت پر کردناشو بکش(بازم شکلک)...البته حتما بعد اون جاهای خالی رو پر میکنم و سرتو حسابی درد میارم...من از نرمافزار چیزی نمیدونم و در واقع نمیخوام بدونم اما بشدت از خودت دوست دارم بیشتر بدونم پس خودتو دریغ نکنی...\nيكشنبه ۲۳ ارديبهشت ۹۷ , ۰۳:۰۶ سعید فعله گری\nسلام بر یزدان عزیز.\nمن هم خوشحال شدم از اینکه نظرت رو دیدم.\nمن هم تا حدودی نظر تو رو قبول دارم. مخصوصا در مورد انتقاد و انتقاد کردن.\nبرام خیلی جالبه که می نویسند تو حتما باید متخصص فلان رشته باشی در صورتی که خودشون در مورد اون رشته سواد کمی دارند و با همون سواد کم شروع می کنند به نقد کردن.\nحالا نقد کردن نمیشه اسمش رو گذاشت و باید گفت هواداری کردن.\nدر مورد روابط دوستانه هم باید بگم که دوستی یک رابطه دوطرفه است. یعنی تا زمانی که نیازهای طرف مقابلت رو رفع کنی و براش سود داشته باشی ، مفید هستی و عزیز.\nولی اگر این نیازها رفع شد و دیگه برای طرف مقابل سود نداشته باشی ، دلسوزی و راهنمایی و انتقاد کردن میشه کشک ساییدن و سماق مکیدن.\nالبته این تجربه رو بعد از 10 الی 12 سال دوست داشتن و قطع رابطه کردن یاد گرفتم. هر چند تجربه سختی است ولی باید گفت که دیگه طرف مقابل به تو احتیاجی نداره که حتی بهت گوش هم نمیده در صورتی که خودش میگه فیدبک بده.\nپایه تمامی رابطه ها رفع نیاز دوطرفه است.\nاما من روابط دوستانه ام رو بر این اساس نمی گذارم بلکه بر اساس صمیمتی که بین ما هست ، درجه بندی می کنم و برای دوست ارزش زیادی قائلم.\nاین بحث ها همیشه بین دوستان پیش میاد و یک دوستی رو میشه زمانی بلند مدت و تاثیر گذار نام گذاشت که طرفین رابطه توان دریافت انتقادات همدیگر و در زمانی تحمل اصطلاک های همدیگر رو داشته باشند.\nدر غیر این صورت این دوستی ها مانند دوستی های دنیای دیجیتال لحظه و یک طرفه خواهد بود. و من هم دنبال دوستی های لحظه ای نیستم و نخواهم بود.\nدر مورد قطع رابطه این حق رو به طرف میدم که هر موقع دلش خواست می تونه از من جدا بشه و هیچ ارزشی هم از اون در زمان قطع رابطه کم نمیشه. ( حداقل از دیدگاه من)\nدر مورد بت و بت پرستی در دنیای دیجیتال هم نوشته ای را خواهم نوشت. البته باید کتابش رو تموم و کمال بخونم بعد.\nدوشنبه ۲۴ ارديبهشت ۹۷ , ۲۲:۴۲ فواد انصاری\nمن چند تا سوال برایم پیش آمد اساسا چه اهمیتی دارد که ما اسم 50 نفر متفکر در حوزه تفکر سیستمی را بلد باشیم؟ این همه انباشت اطلاعات به چه دردی میخورد ؟ چرا باید 20 کتاب در مورد تفکر سیستمی رو خوند؟ اساسا هضم یک کتاب و عمل به آن خودش ماه ها و سالها زمان میبره این همه شتابزدگی و حرص و ولع برای بالا بردن آمار چه خاصیتی داره؟ برای پز دادن؟ اگر 20 کتاب در حوزه تفکر سیستمی خوانده باشی از کسی که یک کتاب خونده 20 برابر بیشتر میفهمی؟\nخودت گفتی "لازم نیست که از گفته های دیگران استفاده کنی تا خودت را بفروشی." این جمله به اندازه این جمله منطقی و خوب است "لازم نیست که دیگران را حتما تخریب کنی تا خودت رو بفروشی" در واقع هیچکدامش لازم نیست.\nمطلبی رو در دفاع از متمم نوشتم که دعوت میکنم بخونی: https://goo.gl/WMnhnx\nمن از طرفداران متمم و محمدرضا شعبانعلی هستم و این دو واژه به گردن من حق زیادی دارن و حاضرم ساعتها در دفاع از متمم و محمد رضا باهات بحث کنم حضوری از طریق اسکایپ با نوشتن یا هر جوری که دوست داری به شرطی که بحث های ما عمومی بشه و همه ببینند.\nمن دوستت باقی میمونم واسمت هم توی بلاگ دوستان است ولی 100 درصد با افکارت مخالفم و خیلی از حرفهایت را هم نمی فهمم و درک نمیکنم . به هر حال باز هم بنویس تا باز هم صحبت کنیم.\nسه شنبه ۲۵ ارديبهشت ۹۷ , ۰۲:۴۲ سعید فعله گری\nابتدا قسمت دوم از نظرت را پاسخ می دهم و سپس به بخش اول اش می پردازم.\nدقیقا می دونم چی میگی. حتی حاضرم که بحث های ما عمومی بشه ولی به شرطی که به یک جواب منطقی و معقول برسیم و این بت پرستی و طرفرداری کردن را کنار بگذاریم.\nمن مشکلی با طرفداری کردن از متمم و محمدرضا شعبانعلی ندارم. هر کسی دوست داره هر طوری زندگی کنه. به من ربطی نداره.\nاما وقتی پای بحث دوستانه پیش میاد و با یک آدم معقول و منطقی و باسواد و دانش صحبت میکنیم، باید انتظار این را داشته باشیم که جنبه هایی از اشکلات ما دیده شود و بتوانیم با آن مشکل با روشی منطقی و معقول برخورد کنیم.\nخب من رک هستم. البته این رک بودنم فقط با دوستانم است.\nهر کدام از انسان ها به جنبه های مختلفی از مسئله نگاه می کنند و نمی شود که همه آنها یک دید واحدی داشته باشند.\nوقتی دوستم به من می گوید فیدبک بده تا خودم هم مشکلاتم را بدانم، من هم مشکلاتش را اینگونه می بینم و به او گزارش میدهم.\nاما جواب سوال اول :\nخب این نظر من است و ممکن است پر از ایراد باشد که چرا باید اسم 50 نفر از متفکران سیستم را بلد باشیم . چرا ؟\nچون یکی از تخصص های من است و با استاندارد خودم به موضوع نگاه کرده ام و این دیدگاه ، همانند طرفداری تو از متمم و شعبانعلی ، برای من مهم و ارزشمند است و همیشه با کسانی بحث می کنم که کتاب های آنها را خوانده باشند.\nمن هیچگاه برای پز دادن ، نه می خوانم و نه می نویسم. از 8 سالگی ام کار کرده ام و از 15 سالگی ام مستقل از خانواده و در غربت زندگی کرده ام اما هیچگاه کتاب و کتابخوانی را ترک نکرده ام و تا زمانی که به عمق یک مطلب دست پیدا نکنم، در مورد آن صحبت نمی کنم.\nاگر 20 کتاب در حوزه تفکر سیستمی خوانده باشی از کسی که یک کتاب خونده 20 برابر بیشتر میفهمی؟\nقطعاً جواب من نه خواهد بود. به نظر من اگر پست تفاوت بین تفکر سیستمی و تفکر در سیستم را بخوانی متوجه منظور من خواهی شد.\nمنظور کلی من اینست که چرا همدیگر را با روش های متمم و استاندارهای شعبانعلی می سنجیم؟\nچرا نباید با یکدیگر به عنوان یک انسان رفتار کنیم؟\nچرا نباید عیب های همدیگر را ببینم ؟\nچرا نباید عیب های همدیگر را تذکر و (شاید) درمان کنیم؟\nپس دوستی چه معنایی دارد ؟\nصرفا یک رابطه اجتماعی است یا یک رابطه معنادار؟\nهمانطور که در پست\nنوشته ام ، افراد بالغ تفکر انتزاعی دارند. شاید من بالغ نباشم و خیلی جا دارد که بالغ شوم و این را هم قبول دارم ، اما طرف مقابل چه ؟\nبه نظر من یکبار هم یک پست با عنوان مضرات متمم بنویس و از دوستانت بخواه که تمامی مضرات آن را برایت بنویسند آن هم عمومی .ببین چند نفر برایت از مضرات متمم می نویسند.\nقول می دهم من هیچ چیزی ننویسم و فقط بخوانم.\nمی دانی یکی از مشکلات وبلاگ نویسان چیست ؟\nبه نظر من اینست که یک وبلاگ نویس حق ندارد اشتباه کند. اگر هم اشتباه کرد باید توی سرش زد ، فحش اش داد آن هم بر پدر و مادری که هیچگاه آنها را ندیده اند، کنارش گذاشت و اعلام کرد که من تو را کنار گذاشته ام و خیلی چیز های دیگر.\nخب وبلاگ نویس هم انسان است و اشتباه می کند. وبلاگ نویس هم همانند همه نویسندگان تمامی کتاب ها ، اشکلاتی دارد و بعضی اوقات با آنچه که ما تصور می کنیم ، زمین تا آسمان تفاوت دارد.\nاز دوستی تو هم ممنون و متشکرم. اما برایم طبیعی است که نظرت با من مخالف باشد. چون در یک شرایط و در یک خانواده و در یک محیط رشد نکرده ایم که نظراتمان با هم یکی باشد.\nمن بعضی اوقات پیش می آید که با برادرم نظری 100 درصد مخالف داریم و هر دو به جنبه های مختلفی از مسئله می پردازیم ، که دیگری بدان توجه نکرده است.\nدر پایان می خواهم بگویم که می دانی مشکل این متن چیست ؟\nیاور نیست من هستم. منی که فکر می کردم عمق دوستی مان تا حدی است که بتوانم اینگونه بنویسم.\nمشکل من هستم که فکر می کردم برای کسی می نویسم که می تواند نظر مخالف دیدگاه خودش را هم بپذیرد.\nمشکل من هستم که فکر می کردم مانند سایر دوستانم که با آنها صمیمی هستم ، می توانم با یاور هم صمیمی باشم.\nمشکل اینهاست نه بحث طرفداری.\nمشکل اینهاست نه بحث تفکر سیستمی.\nچون وقتی پای یک دوست به میان می آید ، خیلی چیزها را تحمل می کنیم. چون دوستی مان پایدار است. چون فکر می کنیم در این جامعه شیر تو شیر ، انسانی را پیدا کرده ایم که می تواند خودم را بدون پرده ببیند و بخواند و درک کند.\nاما اینها وهم نیست. چون من با اکثر دوستانی صمیمی ام ، شدیدتر از این لحن را بحث می کنیم.\nمشکل از من بود که فکر می کردم صمیمی هستیم. نه یک دوست اجتماعی.\nچهارشنبه ۲۶ ارديبهشت ۹۷ , ۰۰:۵۲ فواد انصاری\nسلام رفیق من نیامده ام که بروم.\nتند ننوشته ام که تند جواب دهی و بعد هر دو بریم و این بحث همچنان باز باقی بماند . با حوصله وصبر واژه به واژه ریشه و مغز حرفهایت را بررسی میکنم و اگر اشکالی هست با هم برطرف میکنیم.\nنوشته ای که "این بت پرستی و طرفرداری کردن را کنار بگذاریم" ما میتوانیم 2 تعریف از بت داشته باشیم اولی اینکه چیزی یا کسی را بپرستیم یعنی واژه ی "پرستش" که اگر پرستش در اسلام (ادیان ابراهیمی) را مثال بزنیم این معنی اطاعت و خضوع بی چون و چرا را میدهید. اما آیا واقعا این طور است ؟ شاگردان متمم (یک نمونه خود من ) تابع بی چون و چرای متمم و آقای شعبانعلی هستیم او را میپرستیم؟ بارها و به کرات من در بلاگ شخصی و حتی بلاگ آقای شعبانعلی با خیلی از نظرات محمدرضا مخالف بودم و نوشته ام و هیچ انسانی کامل نیست محمدرضا هم همیشه از اشتباهاتش گفته و البته از برتری هایش هم گفته او نه برای من و نه برای هیچ شاگرد دیگری بتی برای پرستیدن بلکه معلمی دلسوز برای راهنمایی کردن و یاد دادن است. تو خودت شاهد بوده ای که در انتخابات گذشته من چه نظرها و مقالات تندی رو بر علیه افکار محمدرضا و کسانی که موافق رای دادن بودن مینوشتم.کدام پرستش و کدام بت پرستی؟ این که شخصی را دوست داشته باشیم و بهش احترام بزاریم و ازش یاد بگیریم که پرستش و بت پرستی نیست. پیشنهاد نمیکنم 100 تا کتاب در مورد بت و پرستش بخوانی یک جستجوی ساده در اینترنت بکنی معنی این واژه ها را بهتر درک میکنی.\nتوضیحات شخصی در مورد خودت داده ای که نه میتوانم رد کنم ونه تایید میکنم (موضوع بحث ما نیست)\nاستانداردهای متمم و شعبانعلی یعنی چی؟ چه استانداردهای منطورته؟ این که ما انسان باشیم و همه خوب باشیم که یک موضوع بدیهی و کلی است .\nاین پست شما رو خوندم "تفکر سیستمی با تفکرِ در سیستم ، متفاوت است"\nاین پست بی نهایت درهم و برهم و نامفهوم و از این شاخه به اون شاخه رفتن است به فرض اینکه میدانسته ای که چه چیزی میخواهی بنویسی ولی نتوانستی معنی ساده و خوبی را به خواننده منتقل کنی متاسفانه باید بگم این پست یک مفهوم نامربوط را به شکل بسیار نامنظم و شلخته به مخاطب میرساند و صادقانه بگویم نفهمیدم اصلا چی نوشتی اگر فرض کنیم من سواد خواندن متن های تو را ندارم باید طوری ساده و خوب نوشت که همه و حتی کم سوادها حرفت را متوجه شوند نوشتن با حرف زدن متفاوت است و با ادبیات شفاهی نمیتوان اسب نوشتن را زین کرد. آخر بحث ها منتهی میشود به موضوعات اخلاقی و احساسی و بعد متوجه میشیم که اصلا موضوع اصلا تفکر سیستمی نیست و :\nدر هر حال اگر مشخصا در مورد یک موضوع بحث کنی و از این شاخه به اون شاخه نپری میتوانم باهات بحث کنم در غیر این صورت بحث کردم برایم مشکل میشود چون احساس میکنم طرف مقابل من تمایلی به دانستن و اشتیاقی برای درک واقعیت ندارد و فقط میخواهد دیده شود یا شنیده شود و تلاش برای جلب توجه را خیلی مضر و بی فایده میدانم.\nمتاسفانه با بلاگ خیلی از بچه ها نتوانستم ارتباط برقرار کنم صرفا به این دلیل که یا حرفی که میزنند کپی از یه جای دیگه س . یا شبیه سالاد کلمات مینویسند - یا تیتر فریبنده و محتوای تو خالی دارند - یا حرفی که به آن باور ندارند مینویسند (خواننده متوجه میشه) . من نتوانستم با بلاگ تو ارتباط برقرار کنم و تمایلی به خواندن پست هایت ندارم نه به این دلیل که با تو دشمنی دارم یا از تو بدم میاد (که اصلا وقت دشمنی کردن ندارم) صرفا به این دلیل که نوشتنت از این شاخه به اون شاخه رفتن و یا طولانی کردن بی مورد است و ر و ته ندارد.\nمن هم مثل تو رک هستم شاید تو هم متولد آذر ماه باشی نمیدانم ولی به هر حال دوست دارم در گفتگو همچنان باز باشد و ما همچنان صحبت داشته باشیم.\nچهارشنبه ۲۶ ارديبهشت ۹۷ , ۰۵:۳۹ سعید فعله گری\nفواد به نظر من هر موقع یک متن با این عنوان مضرات متمم نوشتی و از اشکالات متمم صحبت کردی، آن موقع می‌توانی عمق حرف‌های من را متوجه شوی..\nمتن را بنویس و نظرات تند و فحش ها را که به جان خریدی آن موقع بیا و با هم صحبت میکنیم.\nاز عمق دوستی مان مشخص است که تو حتی در باره من را نخوانده ای ونمیدانی که من متولد چه ماهی هستم؟\nمی دانم که خیلی کم عمق است یا بهتر بگویم اصلا عمقی ندارد. ای کاش یکبار درباره من را می خواندی تا متوجه بشوی که من متولد چه ماهی هستم.\nاین عجله را به زیبایی حس میکنم و می‌دانم با همین عجله هم متن من را خوانده‌ای.\nنمی دانم کجای پاسخ من تند بوده، نمی‌دانم چرا این را تند می‌خوانید؟ خب من تکلیف‌ام مشخص است و از متمم هیچ تعریف و تمجیدی نمی‌کنم. هیچ‌جا و هیچ‌کجا.چون ضررهایش خیلی بیشتر از فوایدش است.\nمن قبول ندارم که یک چیز صرفا خوب است و کامل و هیچ عیب و ایرادی و ضرری ندارد.\nاما سیستمی که اساسش بر آموزش است باید نظرات مخالفانش را هم بشوند نه آن‌ها را بلوکه کند و نمایش ندهد.تعداد زیادی از کامنت‌های من در متمم تایید نمی‌شود. چرا؟ چون مخالفشان است. حکایت همان حکایت دیکتاتور بودن است.\nمثل اینست که تو در سرکلاس هستی و اگر نظری مخالف با معلم ات داشته باشی ، معلم تو را از کلاس بیرون کند.\nهمه ما کپی می‌کنیم. اما کمتر کسی پیدا می‌شود که بگوید از کجا کپی می‌کند.\nمتن‌ها و کتاب‌های زیادی هستند که هرکسی آنها را متوجه نمی‌شود.چون در دنیایش با آن روبه رو نشده است و یا با آن سروکار نداشته است.\nخب یکی می‌رود و کتاب چهار اثر فلورانس را میخواند و یکی هم می‌آید و کتاب‌های سلین و صادق چوبک و ویلهلم رایش را میخواند.\nهر دو طرف به کتاب های یکدیگر میتوانند بگویند سالاد کلمات و بی معنی.\nاما هیچگاه ننوشته ام که سلین درست میگوید یا صادق چوبک.\nمن مشخص کرده ام که کدامش بر زندگی ام تاثیر گذار باشد و کدامش بی معنی.و قطعا گروه دوم هستند.\nاما هیچگاه با عقاید انها تمام و کمال زندگی نکرده ام و با عقاید آن ها نظر نداده ام. اگر سلین یک انسان است ، من هم یک انسان هستم و این حق را دارم که نظر خودم را بیان کنم.\nاین همان بت پرستی است که می گفتم.\nاینکه کتاب یک نفر را بخوانی و صرفا تمام و کمال با اندیشه های آن فرد به کسی دیگر پاسخ دهی و از اندیشه های آن فرد دفاع کنی و هیچگاه کوتاه نیایی.\nای کاش که اجازه این را داشتم که نظرات خصوصی را نشان دهم تا بدانی که این حرفها برای خیلی‌ها بامعنی است و برای کسانی مثل تو سالاد کلمات.همین برایم کافیست که چندین نفر برایم نوشته اند که کامل متن‌هایم را درک میکنند.\nلاقل من جبهه ام مشخص است و آدمی نیستم که یکجا تمام وکمال طرفداری متمم باشم و یکجا مخالف آن نظر دهم.\nیک نکته را هم در نظر داشته باش. ما دو نفر داریم با این شرایط با یکدیگر بحث می‌کنیم که:\n0)نه یکدیگر را دیده ام و نه با یکدیگر آشنا هستیم.\n1)جبهه هایمان متفاوت است و هیچکدام‌مان حاضر نیستم از موضع خود کوتاه بیاییم.\n2)کتابهای متفاوتی را خوانده‌ایم و در دنیای متفاوت از یکدیگر زندگی کرده‌ایم.\n3)من بدون متمم و شعبانعلی زندگی راحت‌تری را دارم و تو با داشتن آنها.\n4)فقط یک گفتگو تلفنی داشته ایم.\nبا زهم می گویم فواد یک متن از ایرادات متمم بنویس و از تمامی مخاطبانت بخواه که نظراتشان را عمومی بنویسند.\nاین گفتگو باز است و هیچ گاه بسته نمیشود. خلاف که نکرده ام از کسی بترسم و بروم.\nدر بابت یک موضوع مشغول گفتگو هستیم. البته از دو جناح متفاوت و بعضا مخالف.\nبر عکس تو که نمی دانی من متولد چه ماهی هستم، من تمای متن های وبلاگ ات را خوانده‌ام حتی برای دوستانم در کتابفروشی در زمان انتخابات کردستان، همان متن تو را برایشان خوانده‌ام.\nیعنی آنقدر برایم ارزشمند بود که بخواهم جلوی دوستانم که همگی از خودم حداقل 15 سال بزرگتر بودند، آن را بخوانم.\nدر بعضی از جاها سواد من اجازه نمی داد که اظهار نظر کنم و بگویم متن‌ات سالاد کلمات بوده. صرفا متن را خوانده‌ام و با نگاه فواد انصاری آشنا شده‌ام. همین برایم کافی است و بس.\nحال اگر کسی به من بگوید که متن فواد سالاد کلمات است، من به او میگویم هر موقع رفتی و متنی در آن باره نوشته و خودت دردسرهاو مشکلات جوامع کورد را به جان خریدی و یک عمر خودت و خانواده ات درگیر آن بودند، آن موقع بیا باهم صحبت کنیم.\nبازهم میگویم این متن باز است و پذیرای شنیدن نظرات تو.\nمن خیلی خوشحال میشوم که دوستی مثل تو داشته باشم که از جناح مخالف با من بحث کند. همیشه هم همین گونه توانسته ام اشکالات خودم را متوجه شوم.\nچهارشنبه ۲۶ ارديبهشت ۹۷ , ۰۹:۲۵ فواد انصاری\nمتمم هم مثل هر سایت دیگری نقطه ضعف دارد و هیچ کس نمیتواند منکر ضعف نداشتن یک سیستم باشد لینکدین و فیس بوک و گوگل هم مشکلاتی دارند ولی فوایدش از مضرتش بیشتره. من یکی دو سال میشه که از متمم دور هستم ولی میدانم هر سال ضعف های آن پوشش داده میده و بهتر میشه یعنی یک راه تکاملی و رو به جلو را طی میکند به این خاطر که از فضای متمم دور بوده ام الان نمی توانم به ضعف های احتمالی آن اشاره کنم مگر اینکه دوباره عضو شوم و حداقل 3 ماه با آن کار کنم ولی اگر تو قول بدهی در مورد مزیت ها ی متمم بنویسی تا یک سال آینده من هم قول میدهم بعد از سه ماه کارکردن با متمم(یک دوره را میخوام تمام کنم) من هم در مورد معایبش بنویسم. اما این چه مشکلی را حل میکند؟ اگر به این موضوع فکر کردی و فایده ی این کار را برای من تشریح کردی این قول دو نفره را با هم اجرا کنیم. یک توصیه هم دارم اینکه اگر مقاله یا بلاگ کسی را خواندی به دوستی و رابطه ات با او فکر نکن اگر دیدی من چرندیات نوشته ام نویسنده ی متن را فراموش کن و آن را با کسی به اشتراک نگذار. نوشته را بر اساس نوشته قضاوت کن نه با معیارهای دوستی و رابطه و ... من به هیچکدام از دوستانم تعهدی نداده ام که بلاگشان را بخوانم همچنان که اگر از کسی نفرت هم داشته باشم ولی خوب بنویسد حتما پستش را میخوانم.\nپنجشنبه ۲۷ ارديبهشت ۹۷ , ۰۲:۱۱ سعید فعله گری\nمن قول میدهم که در مورد مزیت های متمم بنویسم در صورتی که تو هم قول بدهی در مورد ضرر و زیان هایش بنویسی.\nالبته باید این نقاط قوت و ضعف هم به روزنوشته های شعبانعلی گزارش داده شود.\nمن سعی می کنم 5 تا 7 متن را بنویسم. البته فقط فایده هایی را که خودم از آنها بهره برده‌ام را می‌نویسم.\nتو یا هر شخص دیگری هم می‌تواننند آزادانه در زیر آن کامنت بگذارند. حتی اگر فحش هم باشد.\nالبته اگر تو هم قول بدهی همین گونه باشد و نظرات تایید و حذف نشود.\nمن فواید متمم را از دیدگاه خودم و بر اساس مدتی که در آن فعالیت کرده‌ام را می نویسم و تو هم مضرات آن را.\nاین سری متن ها هم باید به گوش شعبانعلی برسد. حال شاید نظرات من را حذف کند. اما تو می‌توانی لینک وبلاگ من را در یک متن بنویسی تا همه متممی ها هم ببیند و آنها هم نظرات خودشان را بنویسند.\nالبته امسال سرم شلوغ است . اما قول میدهم که متن‌ها را منتشر کنم. البته تو هم می‌توانی مشخص کنی که چه قسمتی هایی را مضر دیده‌ای و من هم نظر خودم را بگویم و متنی کامل شود.\nمن هم قول میدهم که متنی را که در مورد فواید بنویسم قبل از انتشار برایت میفرستم و اگر خواستی می‌توانی نظرات خودت را هم به آن اضافه کنی و بتوانیم با کمک همدیگر متن‌های کاملی در مورد فواید و مضرات متمم بنویسم.\nمن که پایه‌ام . هر موقع که توانستی فکرهایت را بکن و مشخص کن که چند متن را میخواهی بنویسی.\nمن به شخصه عاشق چالش کردن با یک دوست در مورد موضوعی خاص هستم در صورتی که دوستم هم اینگونه باشد و به قول خودش عمل کند.\nپنجشنبه ۲۷ ارديبهشت ۹۷ , ۰۶:۴۳ فواد انصاری\nجواب این قسمت را نداده ای " اما این چه مشکلی را حل میکند؟ اگر به این موضوع فکر کردی و فایده ی این کار را برای من تشریح کردی این قول دو نفره را با هم اجرا کنیم"\nاینکه این چالش و نوشتن مضرات یا فواید متمم به چه دردی میخورد و فایده اش چیست بالاخره من و شما وقتمان را ار سر راه نیاورده ایم. این کار چه نفعی برای ما و سایرین دارد؟\nپنجشنبه ۲۷ ارديبهشت ۹۷ , ۰۶:۵۳ سعید فعله گری\nفایده‌ای به جز اتلاف وقت من را در پیش ندارد.\nاما منظور من این بود که من پای حرفم هستم و می‌نویسم اگر تو بنویسی.\nمن که راه خودم را پیدا کرده ام و راهم را ادامه می‌دهم. وبلاگ نویسی را هم به عنوان یک تفریح در نظر گرفته‌ام.\nبحث سر این بود که من میگفتم از متمم متنفرم و ضررهایش بیشتر از فواید اش است و تو گفتی که از فوایدش بنویس . من هم قبول کرده ام .\nاما بازهم میگویم هیچ سودی برای من ندارد به جز درگیری و ناراحتی.\nاما تنها فایده اش اینست که باعث میشود وقتی میخواهم موضوع را نقد کنم ، یاد میگیرم که چگونه نقد کنم. فقط همین


سیبن | ببین، بن بگیر، جایزه بِبر\nکاربران گرامی به اطلاع می رسانیم برنامه سیبن تا اطلاع ثانوی در دسترس نمی باشد\nزمان شروع به کار مجدد برنامه از طریق سایت و پیامک اطلاع رسانی خواهد شد\nتماشا کنید، بن بگیرید، خرج کنید\nدر سیبن به ازای خواندن مطالب و محتواهایی که به سلیقه و انتخاب خود شماست، بن هم می گیرید. با جمع شدن این بن ها سیبن پیشنهادهای هیجان انگیزی برای تخفیف روی سرویسها و محصولات پرکاربرد به شما پیشنهاد می دهد.\nآیا می دانستید افراد به طور میانگین، روزانه 60 باز تلفن همراه خود را لاک و آنلاک (باز) می کنند؟ با سیبُن این فرصت در اختیار شما قرار می گیرد تا تنها با فشار یک دکمه، زمانهای مرده و اوقات فراغت خود را با مطالعه و مشاهده محتواهایی که دقیقا متناسب با علاقمندی و نیازمندی شماست، به بهترین شکل مدیریت کنید.\nقانون سیبن، یک بازی برد-برد است. هم برای نصب کننده برنامه و هم برای آگهی دهنده. آگهی دهنده ها و صاحبان محتوا با ارائه مطالب و اطلاعات مفید و با کیفیت، برنامه را تغذیه کرده و کاربران نیز محتواها و آگهی های مذکور را به صورت هدفمند و با انتخاب شخصی خودشان مشاهده می کنند.\nسیبن: تنوعی از محتوا برای هر سلیقه\nمحتواها و مطالبی که در سیبن نمایش داده می شوند توسط تیم حرفه ای متشکل از کارشناسان محتوا و همچنین برندها و آگهی دهندگان تهیه شده و در قالب صوت، متن، تصویر و یا ویدیو ارائه می شوند.\nتیم محتوای سیبن قابلیت تولید و انتشار محتوای صوتی را دارد. محتوای صوتی برای ارائه مطالبی با هدف اطلاع رسانی و خبر، آموزش و تاثیرگذاری بیشتر از طریق پخش صوت به ویژه در مواردی که امکان مطالعه متن طولانی وجود ندارد، بسیار کاربردی است.\nمحتواهای ویدیویی سیبن با هدف ارائه مطالب آموزشی و تبلیغات و سرگرمی با حجم کم و کیفیت بالا و در صورت نیاز، دوبله شده، نمایش داده می شوند.\nمحتوای تصویری در سیبن در قالب عکس به همراه توضیحات تکمیلی ارائه شده و در کوتاه ترین زمان ممکن، فضای جذابی را به لحاظ بصری و انتقال پیام به مخاطب ایجاد می نماید.\nمحتوای متنی در حوزه های مختلف از پرکاربردترین انواع محتواها هستند. تیم محتوای سیبن نیز تمامی تلاش خود را برای ارائه هر چه بهتر و بیشتر محتوا با موضوعهای مختلف و پرمخاطب به کار می گیرد.\nسیبن: یک و تیر و چند نشان\nسیبن یک برنامه جذاب و کاربردی است که به شما این امکان را میدهد تا پس از نصب و تعیین هدفمندیها و موضوعات مورد علاقه خود در قسمت تنظیمات برنامه، با هر بار فشردن دکمه خاموش/روشن صفحه گوشی و بدون نیاز به ورود به برنامه، محتوای مورد علاقه خود را مشاهده کرده و از زمانهای آزاد خود در هر لحظه و هر کجا، به بهترین شکل ممکن بهره ببرید.\nاز سوی دیگر سیبن این فرصت را در اختیار صاحبان محتوا و آگهی دهنده ها نیز قرار می دهد تا از طریق تولید محتوای باکیفیت، از این فضا برای به اشتراک گذاری اطلاعات و معرفی هدفمند سرویسها و محصولات استفاده نمایند.\nسیبن و آگهی دهنده ها: متفاوت دیده شوید\nهر کاربر تلفن همراه به طور میانگین، روزانه 60 بار گوشی خود را آنلاک (باز) کرده و چک می کند.\nفاصله زمانی بین دو آنلاک حدود 11 دقیقه است.\nCTR حاصل از نمایش تبلیغ روی لاک اسکرین گوشی و به محض آنلاک کردن آن، 10 برابر تبلیغات بنری فعلی است.\nبا فشار دکمه روشن- خاموش گوشی تبلیغ به کاربر و به صورت هدفمند نمایش داده می شود. پس دیگر خبری از کلیکهای تصادفی نیست.\nبا نمایش تبلیغ خود روی سیبُن، صاحب تاثیرگذارترین و دم دست ترین ویترین همراه کاربران تلفن همراه شوید.\nهمین حالا برای سهیم شدن در فضای نمایش قویترین شبکه تبلیغات نوین، با سیبن همراه شوید.\nحامی کاربر: هدفمند ببینیم\nحامی آگهی دهنده: هدفمند به نمایش بگذاریم\nبا سیبّن همه برنده ایم\nدسترسی سریع و آسان به محتوای متنی، تصویری، صوتی و ویدیویی مطابق با هر سلیقه ای روی تلفن همراه\nاستفاده بهینه از زمانهای آزاد با مطالعه موضوعات مورد علاقه\nجمع آوری بن در ازای مشاهده محتوا و تهاتر بُن ها با کدهای تخفیف سرویسها و خدمات جذاب آنلاین\nدسترسی به مطالب مورد علاقه بدون نیاز به ورود به برنامه و فقط با فشار دکمه قفل صفحه گوشی در هر زمان\nامکان تنظیم تعداد دفعات نمایش محتوا در روز\nامکان دسته بندی و انتخاب محتواها\nسایر امکانات سیبُن\nسیبن به شما این امکان را می دهد تا در هر زمان و هر کجا، با مطالعه محتواهای مورد علاقه خود به بهترین شکل ممکن از زمان خود بهره ببرید.\nاطلاع رسانی مبتنی بر مکان\nسیبن بر اساس موقعیت مکانی کاربر و در صورتی که مجوز استفاده از موقعیت مکانی از سوی کاربر داده شده باشد، پیشنهاد های شگفت انگیزی را به وی ارائه خواهد کرد.\nتهران – خیابان آزادی – بلوار جواد اکبری – کوچه عباس شرقی – بنبست اورنگ – پلاک ۵ -طبقه ۲\nکلیه حقوق این سایت متعلق به سیبُن می باشد


پورمحمدی: اجرای طرح انتقال آب خزر؛ نیازمند مصویه مجلس\nتاریخ انتشار: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۱۵:۱۹\nرئیس سازمان بازرسی کل کشور با اشاره به طرح انتقال آب خزر تأکید کرد: این که دشت‌های ما به آب نیاز دارند قبول داریم. اما خواهش می‌کنم مطالعات، پیش بینی، راهکار و اولویت بندی‌های این طرح برای سازمان بازرسی کل کشور ارسال شود.\nبه گزارش واحد مرکزی خبر ، حجت‌الاسلام مصطفی پورمحمدی صبح امروز در هجدهمین گردهمایی مدیران بخش آب وزارت نیرو با بیان این که آب مایه حیات، نشاط و زندگی است، گفت : به رغم این‌که کشور در شرایط خشک و نیمه خشک قرار دارد اما با زحمات و تلاش‌های فراوانی که در بخش آب انجام شده شاهد وضع خوبی در این زمینه هستیم.\nوی ادامه داد: وظیفه سازمان بازرسی کل کشور حمایت، پشتیبانی و همکاری در جهت حل مشکلات و معضلات این بخش با وزارت نیرو است تا بتوانیم وضع را ارتقاء دهیم.\nوی با انتقاد از برخورد سیاسی، منطقه‌ای و جزیره‌ای با مقوله آب تأکید کرد: کاملاً مشخص است که مقوله آب تحت تأثیر این کش و قوس‌ها قرار می‌گیرد. این‌که شما می‌گویید نصف دشت‌های کشور، منطقه ممنوعه برداشت آب است یعنی زنگ خطر زندگی. آیا کسی پیش بینی می‌کند که در این حوزه چه اتفاقی می‌افتد؟ چه کسی درباره نگاه‌های غیرکارشناسانه در حوزه آب به نسل آینده پاسخگو است؟ چه تصویری از ما در ذهن نسل آینده شکل خواهد گرفت؟ باید در این حوزه، کار کارشناسی دقیق و عمیق صورت بگیرد. بر اساس چه مبنایی مسئول و نماینده ما خواستار حفر چاه در حوزه انتخابیه خود می‌شود؟ بر چه مبنایی نماینده مجلس خواستار حفر چاه در حوزه انتخابیه خود می‌شود؟\nوی با بیان این‌که در مطالعاتی که در کشورهایی که با مشکل آب مواجه نیستند برآوردهای توسعه اشتغال غیرکشاورزی است، گفت: آب حوزه اشتغال دارد ولی این طور نیست که به راحتی به منابع آب دست اندازی شود. مثلا گفته شود چون می‌خواهیم اشتغال ایجاد کنیم بگوییم صد شغل در جنگل مهیا کنیم تا درخت‌ها را قطع کنند. این چه جای اشتغال است؟ کار تولید شود تا انسان‌ها کشته شوند؟ .\nپورمحمدی با بیان این‌که نباید آمارها با احتیاط مطرح شود، گفت: این‌که کسری و یا تراز منفی برداشت آب‌های زیرزمینی 5 میلیارد متر مکعب است، یک زنگ خطر است. این آب قرار است از کجا تامین شود؟! باید این عدد‌ها و آمارها به مردم گفته شود. باید مشکلات و واقعیت‌های اجتماعی را به مردم گفت تا بدانند که چه اتفاقی در انتظارشان است. نباید و نمی‌توان برای آب، منطقه‌ای تصمیم گرفت\nرئیس سازمان بازرسی کل کشور با بیان این‌که سازمان به جد مدافع تئوری برنامه ریزی، مدیریت، اجرای واحد در حوزه آب کشور است، گفت: غیر از این رویکرد، زندگی آینده کشور با مخاطره روبرو می‌شود.\nوی ادامه داد: ما در کشور به سمت یکپارچه سازی تصمیم‌گیری و سیاست‌ها و پیوستگی مطالعه، مدیریت و اجرا می‌رویم. اما شاهدیم دوباره طرح‌هایی مطرح می‌شوند که یک گسست فاحش در این حوزه ایجاد می‌کند. گاهی تصمیم‌گیری درباره حفر چاه به مدیر سیاسی واگذار می‌شود، حتی اگر مدیر فنی بگوید اینجا نباید چاه حفر شود. این مسئله غیرقانونی است. اگر شما نمی‌توانید جلوی آن مدیر سیاسی بایستید باید به ما گزارش دهید.\nوی ادامه داد، سازمان بازرسی خواستار ارائه مطالعات طرح دولت برای انتقال آب خزر است ، مجموعه مستندات خود را ارائه دهید تا مردم بدانند.\nپور محمدی با اشاره به طرح دولت برای انتقال آب خزر گفت: این که دشت‌های ما به آب نیاز دارند قبول داریم. اما خواهش می‌کنم مطالعات، پیش بینی، راهکار و اولویت بندی‌های این طرح برای سازمان بازرسی کل کشور ارسال شود.\nسازمان بازرسی کل کشور می‌خواهد بداند که این طرح کجا مطالعه شده و چه مسیری برای اجرای آن انتخاب شده است. از کجا برداشت شود و قرار است به کدام دشت آب برسد. قرار است آب صنعتی ارائه شود یا کشاورزی. قرار است با چه قیمتی این آب تحویل داده شود. چقدر از قیمت این آب ازجانب دولت ارائه می‌شود و چقدر ازجانب مردم. قرار است چقدر از بودجه ملی هزینه شود. مجوز قانونی و مصوبه مجلس شما کجاست؟ مصوبه نهادهای تصمیم‌گیری تان کجاست؟ خواهش می‌کنم مجموعه مستندات خود را ارائه دهید تا مردم بدانند.\nرئیس سازمان بازرسی کل کشور ادامه داد: این کارها خوب است و باید بشود. ولی به هر حال حوزه آب نیاز به دقت ویژه دارد. صدها سد، کانال دسترسی و طرح‌های تکمیلی ناتمام داریم. اگر پول زیاد دارید طرح‌های نیمه تمام تان زودتر تکمیل کنید. برخی از این طرح‌ها خسارت می‌خورد. طبق برآوردهای انجام شده برخی از طرح‌های وزارت نیرو 28 الی 29 سال به طول می‌انجامد تا تکمیل شود. قرار است این پروژه‌ها به کدام نسل برسد؟


پایگاه خبری تحلیلی پارس ایران | یادداشت | بیگانگی دارا و ندار در جامعه امروز\nسه شنبه 3 مهر ماه 1397 ساعت 19:55\nرسول حسینی؛ جامعه امروز ایران از فقدان احساس تعلق ملی و شکاف داراها و ندارها در رنج است. این مرزبندی هویتی، دوگانه پنداری اجتماعی را پرورانده است. این دوگانگی و مرزبندی به آستانه بیگانگی رسیده است و طولی نمی‌کشد که به عداوتی خانمان‌برانداز تبدیل شود. دوگانگی دارا و ندار که در ایران امروز به آشکارگی رسیده است، بسیار خطرناک است، زیرا می‌تواند پیامدهایی کاملاً ناشناخته و پیش‌بینی‌ناپذیر داشته باشد. شرایط اقتصادی امروز، زیستِ بی‌سروصدای ندارها را بر هم زده است. زیستن آنها طاقت‌فرسا شده است و زندگی روزمره آنها را به مسئله تبدیل کرده است. زیستن، اولین نیاز بشر است که امروزه برای بخش عظیمی از جامعه ایران به‌سختی ساری و جاری است. در واقع دست بردن در زیست آنها، زندگی معمولی آنها را بر هم زده، عادت واره‌های زندگی آنها را زیرورو کرده و سکوت آنها را درهم‌شکسته است. اگر تاکنون به نداشتن حق انتخاب و یا نداشتن قدرت انتخاب خو گرفته بودند و محکوم به زیستنی بودند که از آن سربرآوردنی وجود نداشت، اما هنوز زیستن وجود داشت، نفس زیستن بر مدار خود می‌چرخید، اکنون تداوم همان زیستن از آنها سلب شده است.\nتمام هم‌وغم و تمام معنای زندگی ندارها، به تعبیر شکسپیر، در بودن و نبودن است و داراها در داشتن و نداشتن. فرق و فاصله زیادی میان این دو مفهوم است. معنای زندگی میان این دو متفاوت است. سنخیت و مشابهتی ندارند، با هم بیگانه‌اند. داراها بر میزان داشتن‌ها و نداشتن‌ها با هم رقابت می‌کنند و ندارها برای بودن و یا نبودن؛ به همین علت چشم‌انداز و افق در زندگی ندارها به دقیقه، ساعت و به سختی به روز می‌رسد و داراها برای نسلهای آینده‌شان برنامه‌ریزی می‌کنند. تنوع و تفاوت معنایی این دو با هم فاصله بسیار دارد و انتظار وحدت میان آنها انتظار خامی است، زیرا وجه مشترک معنایی میان آنها وجود ندارد. ندارها در مورد چگونگی کسب داشته‌های داراها قانع نشده‌اند، آنها را مسبب حال و روز خود می‌دانند، آنها را بیگانه با هویت خود می‌دانند، مرز میان خودشان و آنها را سترگ می‌پندارند. آنها هیچ زمانی به دیالوگی فراخوانده نشده‌اند. کسی تاکنون از درد آنها پرسشی نداشته است. تنها آنها به سکوت و باز هم سکوت فراخوانده شده‌اند. اکنون آنها در مورد چه چیز مشترکی با هم به گفتگو بنشینند.\nدر مورد وحدت، در مورد کشور و آینده آن، در مورد ثبات و نظم، در مورد استقلال و سیاست خارجی یا در مورد تحریم‌های ظالمانه. تمام معنای این واژه‌ها در نزد ندارها با داراها فرق دارد. آنها خود را در شمول این واژه‌ها نمی‌پندارند. معنای این واژه‌ها برای آنها نامانوس است. اما داراها حرف و سخن همدیگر، کنش و حتی اشارات همدیگر را خوب می‌فهمند. می‌توان این موضوع را در بازار سکه، ارز، خودرو، مسکن، سهام و غیره به‌خوبی مشاهده کرد. انگار بصورت آنلاین همه اطلاعات بین آنها با سرعت زیاد رد و بدل می‌شود. آدم حیرت می‌کند که چقدر این سیستم هوشمند و برخط است. اما ندارها خیلی با این مسائل کاری ندارند آنها شب متوجه می‌شوند زمانی که به سوپر مارکت محله برای خرید شبشان سری بزنند. آن زمان با تمام وجودشان این ندا را درک می‌کنند. قبل از صدای آن، دردش را می‌فهمند، زیرا درد از جنس زبان نیست، بلکه حس است. سرعت بیشتری از صدا دارد. درک احساس درد، نیازی به زبان و فلسفه ندارد، فهمش برای اهلش ساده است. فقط باید اهلش باشید تا عمق وجود آن را درک کنید. البته این یک روی سکه است در روی دیگرش؛ داراها هم حرف و سخن و چگونگی زیست فقرا را نمی‌فهمند. آنها هم با چگونه زیستن، زندگی روزمره، فهم، سخن، کنش و معنای زندگی آنها بیگانه‌اند. این تنها فقرا نیستند که حرف آنها را نمی‌فهمند؛ این بیگانگی که ایجاد شده است دو سویه است. این تقابلی که ایجاد شده است و این تضادی که کاشته شده است به مثابه اختلاف عمیقی است که دو سوی آن، همدیگر را نمی‌فهمند. ندا و صدای دوطرف در ساحت اندیشه و شناخت طرف دیگر بازتابی ندارد، رنگی ندارد، اثری بر جای نمی‌گذارد. تنها پیوند و ارتباط‌دهنده بین این دو، قوه قهریه و زور است. اجبار و قدرت است که هر دو طرف آن را خوب می‌فهمند. گویا تنها زبان مشترک آنها همین قدرت است. یکی را در متن جای می‌دهد و دیگری را به کناری می‌رهاند، تا مبادا در قدرتش سهیم شود، تا مبادا در سرنوشتش دخالت کند. سرنوشت او در نزد قدرتمندان ترسیم شده و تعیین یافته است. او محکوم به پذیرش است. اما شاید با تبدیل زندگی روزمره فقرا به مسئله، دیگر این زبان هم برای آنها کارساز نباشد. وقتی قرار است تنها بین بودن و نبودن یکی انتخاب شود، همدردها همدیگر را پیدا می‌کنند و با هم همنوا می‌شوند. با همدیگر خو می‌گیرند. صدای هم‌نوع خود را از فرسنگ‌ها دور می‌شنوند اما صدای پرطمطراق قدرتمندان را از نزدیکترین جاها نمی‌شوند. انگار پرده‌ای بر گوش آنها کشیده شده‌است که آن صداهای نامانوس و نامحرم را نشنوند. اینگونه است که تمام مسئولان، مدیران، سیاستمداران، صاحبان بخش خصوصی و بازرگانان در نزد ندارها در یک دسته‌بندی به نام داراها جای می‌گیرند. به نام کسانی دسته‌بندی می‌شوند که مسئول شرایط امروز آنهاست. مرزبندی آنها شفاف است، هرکس غیر خود در طرف دیگر قرار دارد و با آنها بیگانه است.\nکنش آنها برگرفته از احساس استیفای حقی است، که حس می‌کنند قدرتمندان از آنها گرفته‌اند. آنها دیگر در مورد حقشان نمی‌اندیشند، بلکه با تمام وجود درک می‌کنند که در جای دیگری است که از آنها دور نگه داشته شده است. این احساس برای آنها به آستانه عینیت رسیده است. آنها می‌بینند که مرزی میان آنها و حقشان کشیده شده است که مشروعیت وجودی خود را تنها از سایه زور و اجبار گرفته است. آنها سالهاست که با این وضعیت نابرابر خو گرفته بودند و در مورد آن نمی‌اندیشیدند، اما اکنون با برهم خوردن زیستن خود، به فکر چاره افتاده‌اند. به مسیری می‌اندیشند که این توازن را برهم بزنند. این تصمیم برخواسته از زیست–جهانی است که تفکر و تعقل و بلکه همه فهم و درک آنها در درون آن شکل می‌گیرد و سپس به تقلا تبدیل می‌شود. آنها حتی معناهای زندگی امروز خود را با معناهای زندگی دیروز خود بیگانه می‌یابد. تمام معناها و ایده‌هایی که تاکنون با آنها زیسته‌اند، آنها را به انزوا سوق داده است، اما امروز آنها می‌خواهد صدا داشته باشند، پس به دنبال معنایی دیگر می‌گردند. معنایی که به آنها حرکت کردن را دیکته کند. تا به آنها جرات و جسارت پذیرفتن مسئولیت سرنوشت بدهد، تا آنها را متمایز کند. متمایز از تمام داراها و تمام کسانی که سالها آنها را دگر خوانده بودند. آنها برای کنش انگیزه می‌خواهند و انگیزه خود را در بیگانگی با داراها جستجو می‌کنند. در تمایز از کسانی که به هر نحوی حتی با مقررات، قوانین، مصوبات، نرم‌ها و هنجارها، آنها را به کناری نهاده بودند. آنها را نادیده گرفته بودند. موتور محرکه خود را در تضادی جستجو می‌کنند که لزوماً خود در کاشتن و آبیاری آن نقشی نداشته است. تضادی که رنگ و بوی خصومت و عصبانیت به خود گرفته است. در تعامل همیشگی و نامیمون میان امید و یاس زیستن، منجر به اضطرابی می‌شود که درجستجوی ساختن مسببی برای دردها می‌باشد، نیاز به دگری برای خالی‌کردن تمام نداشته‌های خود بر سر آن می‌باشد. نیاز به جهتی برای حرکت و عقده‌گشایی می‌باشد.\nاز این روست که پیکان تیز حمله آنها تنها داراها را نشانه نرفته است. آنها همه چیز و همه کس را بر علیه خود می‌پندارند زیرا خود را در پائین ترین نقطه وضعیت می‌بینند. کنش آنها ویرانگر و مخرب خواهد بود. طوفانی است که همه چیز را در می‌نوردد. چه زود همه چیز به تناسب چگونگی شرایط زیستن، تغییر شکل و معنا پیدا می‌کند. شرایط زیستن، همه‌چیز و حتی مستحکم‌ترین داشته‌های فکری را بر هم می‌ریزد و پندارهای نوینی را جایگزین آن می‌سازد. چه ساختارهای فکری و عقیده‌ای که در کوران‌های زندگی تغییر جهت و ماهیت می‌دهند. در چنین شرایطی است که معنا و کارکرد بدیهی‌ترین واژه‌ها مثل؛ دولت، حاکمان، مسئولان، مقررات، قوانین، بخش خصوصی، کشور و حتی مذهب و غیره همگی در ذهن و جان ندارها عوض شده است. این بیگانگی کی و کجا می‌تواند دوباره به الفت و وحدت ملی تبدیل شود؟ چه باید کرد؟ چگونه باید از این شرایط گذر کرد؟ این شکاف عمیق در جامعه امروز ایران بزرگترین تهدید هویت ملی و امنیت ملی است. مهمترین مسئله امروز برساختن انسجامی در سطح ملی برای اتخاذ تصمیمی کارساز است. این موضوع امروزه بیش از هر تصمیمی نیاز جامعه امروز است. تصمیمی به منظور دمیدن روحی در کالبد ملی. پروراندن مفهومی حقیقی برای آفریدن امیدی در دلهای غبارگرفته یک ملت است. بازفراخواندن هویت ملی به طریقی است تا ندارها بتوانند با آن هم‌نوا شوند. دمیدن ندایی است تا ندارها آن را خودی قلمداد کنند. اقدام و فعالیتی است تا دوباره امیدی حقیقی در دل آنها بتاباند.\nهویت ملی چگونه تقویت می‌شود و چگونه فرو می‌ریزد؟ این سئوال بنیادی پیش روی جامعه امروز ایران است. هویت ملی، چشمه جوشانی است که همیشه زاینده است، جوشش دارد و همواره در حال آفرینندگی و بازآفریدن است. حس جمعی مشترکی است که تک تک افراد یک ملت نسبت به آن تعلق و احساس دلبستگی دارند. بدون آن هیچ ملتی مستدام نخواهد بود. داشتن احساس هویت ملی به مثابه امیدی است که در پس هر فرودی ملتی را آماده فرازی می‌کند و این چشمه رونده را به پیش می‌برد. تداوم احساس هویت ملی در توزیع تمام مواهب میان همگان و مشارکت جویی همگان در قدرت و مدیریت جامعه است. دست قدرتمندی خارج از اراده ملی نمی‌تواند سرنوشت یک ملت را رقم بزند. هر قدرت فائقه‌ای لاجرم عده‌ای را کنار خواهد گذاشت و دست عده‌ای را از مواهب ملی کوتاه خواهد کرد، بجز قدرتی که مشتق از اراده ملی باشد. قدرت ملی بدون مشارکت قانونمند همگانی شکل نخواهد گرفت و قانونی بدون رضایت و خواست همگانی مشروعیت نخواهد داشت. در یک چنین فرایندی است که منافع ملی بر منافع مادون ملی ترجیح داده خواهد شد و هیچ گروهی را از حقی به جز به حکم قانون محروم نخواهد کرد. اولین کنار گذاشتن در قالبی غیر از قانون مشروع، به معنای بی‌اعتنایی به هویت جمعی و ملی است. یعنی کانون هویت ملی برهم می‌خورد و زان پس داعییه هویت ملی از سوی هیچ کس پذیرفته نخواهد بود.\nجامعه امروز ایران از فقدان احساس تعلق ملی رنج می‌برد. وضعیت نابسامان اقتصادی که در پس خود ناشی از همه سوءمدیریت‌ها، تصمیمات ناصواب و عدم استفاده از پتانسیل‌های ملی و البته فضاهای ناهموار خارجی بوده است، سرنوشت اجتماعی کشور را به‌گونه‌ای رقم می‌زند که اگر چاره‌ای اندیشیده نشود همگان متضرر خواهند شد. جامعه امروز ایران از شکاف داراها و ندارها در رنج است. این مرزبندی هویتی، دوگانه پنداری اجتماعی را پرورانده است. این دوگانگی و مرزبندی به آستانه بیگانگی رسیده است و طولی نمی‌کشد که به عداوتی خانمان‌برانداز تبدیل شود. در سامان اجتماعی، امید آخرین سرمایه است که از بین می‌رود و خصومت اولین پیامد است که سر بر می‌آورد. دوگانگی که سالها در ذهن و جان ایرانیان کاشته شده است، میوه نامیمونی است که از کاشتن درخت نادیده گرفته شدن روییده است. این شکاف بدون فراخواندن ندارها، بدون دعوت از آنها عمیق‌تر خواهد شد. تهدیدات ریز و درشت، امید و آینده را نشانه رفته است. اراده به دیدن آنها اولین قدم است. تلاشی برای همزات‌پنداری واقعی با ندارهاست. سرک کشیدن در زیست – جهان آنها و تلاش برای هم فهمی با آنهاست. گام دوم شنیدن بی‌پرده صدای آنهاست. می‌بایست با آنها به چاره نشست و البته قبل از آن رو در روی آنها بدون هیچگونه استفاده از زوری بر سر یک میز نشست، تا گفتگویی برابر شکل گیرد، تا حس برابری دوباره در آنها ایجاد گردد، تا آنها خود را در دایره مشترک و سرنوشت مشترک ببینند. بدون طی این طریق هرگونه حفظ نظم و وضع موجود برای آنها ناهضم و نامفهوم است. آنها خود را صاحب وضعی نمی‌دانند تا برای حفظ آن بکوشند. آنها نتوانسته‌اند تجانسی میان خود و غیرخود برقرار سازند. تمامی وضع را برای داراهای می‌پندارند. آنها به این وضع تعلقی ندارند و خیلی زود با هر کوششی برای بر هم زدن آن هم نوا می‌شوند. بار دیگر باید گفت؛ شنیدن بی‌ترس، بی‌پیامد، بی‌هیچ واسطه لازم است، شاید در پس این شنیدن باشد که شمه‌ای از شرایط آنها را بتوان به مقام فهم رساند و لحظه‌ای با همذات پنداری، درد و حس آنها را درک کرد، وگرنه انتظار فهم شرایط آنها از راه گزارشات و بولتن ها، انتظاری نیست که برآورده شود و مسیری نیست که منتج به راه‌حلی گردد.


سفر غیرمترقبه ژنرال السیسی به عربستان | سایت انتخاب\nتاریخ انتشار: ۱۹ : ۲۲ - ۲۹ دی ۱۳۹۳\nسفر غیرمترقبه ژنرال السیسی به عربستان\nرییس جمهوری مصر که به امارات متحده عربی سفر کرده بود، امروز (دوشنبه) به طور غیرمترقبه وارد عربستان سعودی شد.\nبه گزارش ایرنا، شبکه خبری المیادین با اعلام این خبر افزود: ژنرال 'عبدالفتاح السیسی' برای شرکت در 'نشست انرژی آینده' به امارات سفر کرده بود.\nرسانه های مصری گزارش داده بودند که در برنامه سفر السیسی دیدار با مقامات امارات متحده عربی و همچنین برخی سرمایه گذاران در ارتباط با طرح های تجاری و عمرانی مصر از جمله برنامه توسعه کانال سوئز گنجانده شده بود.\nاحمد موسی روزنامه نگار مصری گفته است دولت امارات از مصر در مبارزه با تروریسم حمایت کرده است و سفر السیسی برای تشکر از آن کشور در این باره است.\nامارات متحده عربی در کنار عربستان سعودی مواضع انتقادی شدیدی علیه اخوان المسلمین مصر ابراز کرده اند.


مناقصه امور نظافت و خدمات دفتر و انتظامات کارگاه خود. , کد 14795\nمناقصه امور نظافت و خدمات دفتر و انتظامات کارگاه خود.\nامور نظافت و خدمات دفتر و انتظامات کارگاه خود.\nمناقصه با عنوان امور نظافت و خدمات دفتر و انتظامات کارگاه خود. و با کد هزاره 14795 در تاریخ سه شنبه، 14 اسفند 1386 در سایت ارتباط گستران هزاره منتشر شده و مهلت شرکت در آن تا تاریخ 1386/12/29 می باشد. این آگهی مربوط به استان(های) تهران بوده و در دسته بندی (های) کلیه مناقصه های داخلی، تامین نیروی انسانی انتشار یافته است.\nشماره آگهی: 86/2342\nکد هزاره: 14795