വെയിലത്ത് മണ്ണിലിറങ്ങി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഏക താരം; നടന് കൃഷ്ണ പ്രസാദിനെ കുറിച്ച് ഉണ്ണി മുകുന്ദന്.! - OMF Media Live\nCelebrities Celebrity News വെയിലത്ത് മണ്ണിലിറങ്ങി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഏക താരം; നടന് കൃഷ്ണ പ്രസാദിനെ കുറിച്ച് ഉണ്ണി മുകുന്ദന്.!\nവെയിലത്ത് മണ്ണിലിറങ്ങി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഏക താരം; നടന് കൃഷ്ണ പ്രസാദിനെ കുറിച്ച് ഉണ്ണി മുകുന്ദന്.!\nസിനിമാ താരങ്ങള്‍ക്കിടയില് മണ്ണിലിറങ്ങുന്നവരുമുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കുകയാണ് നടന് കൃഷ്ണ പ്രസാദ്. താരത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ടുള്ള നടന് ഉണ്ണി മുകുന്ദന്റെ പോസ്റ്റ് വെെറലായി മാറുകയാണ്. മണ്ണിലിറങ്ങി ജോലിക്കാര്‍ക്കൊപ്പം കൃഷി ചെയ്യുന്ന കൃഷ്ണ പ്രസാദിനെ കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്ത പങ്കുവച്ചു കൊണ്ടാണ് ഉണ്ണി കുറിപ്പെഴുതുന്നത്. ഒരു സിനിമ നടന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാന് പറ്റുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം കണ്ടാണെന്നും താരം പറയുന്നു. തന്റെ അനുഭവത്തോട് താരതമ്യം ചെയ്താണ് അദ്ദേഹം കൃഷ്ണ പ്രസാദിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത്. ഉണ്ണി മുകുന്ദന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിന്റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം;\nനമസ്കാരം, ലോക് ഡൗൺ പ്രഖ്യാപിച്ച് ഇന്നത്തേക്ക് 30 ദിവസമായി. നമ്മൾ ഇതിന് മുൻപ് ഇങ്ങനൊരു അവസ്ഥ അനുഭവിക്കാത്തവർ ആയതിനാൽ ഈ ദിവസങ്ങൾ നമ്മളെ നല്ലതുപോലെ തളർത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ വ്യക്തിപരമായി പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ കുറച്ച് പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചും സിനിമകൾ കണ്ടും ഇതുവരെ ചെയ്യാത്ത വീട്ടുജോലികളും ചെയ്യാനിടയുണ്ടായി. ഈ കൂട്ടത്തിൽ ആണ് എന്റെ വീടിന്റെ സമീപത്തുള്ള കുറച്ച് കൃഷി സ്ഥലത്തേക്ക് എന്റെ ശ്രദ്ധ പോയത്. അച്ഛൻ ആണ് ഇതും നോക്കി നടത്തുന്നത്. അച്ഛന്റെ കൂടെ ഞാനും മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അച്ഛന് സഹായം ഒന്നും വേണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ ചെറിയ കൈതാങ്ങുമായി കൂടെ നിന്നു.\nഈ ഏപ്രിൽ മാസത്തിലും ഒറ്റപ്പാലത്ത് നല്ല ചൂടും വെയിലുമാണ്. എന്നാൽ അച്ഛൻ വെയിലത്ത് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ലാതെ നടന്നു ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴും എനിക്ക് ശാരീരികമായി അങ്ങനെ ജോലി എടുക്കാൻ വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെട്ടു. ജിമ്മിൽ വെയിറ്റ് എടുക്കുന്നതാണ് എളുപ്പം എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. അപ്പോഴാണ് ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ പലപ്പോഴും വീട്ടിൽ ജൈവകൃഷി ചെയ്ത് ഉണ്ടാക്കിയ പച്ചക്കറികളെ കുറിച്ച് വളരെ അധികം വാചാലനായി സംസാരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. ശെരിയാണ് ഈ പച്ചക്കറികൾക്ക് ഇതുവരെ തോന്നാത്ത ഒരു രുചി ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛന്റെ വിയർപ്പിന്റെ രുചിയാകുമത്. പറഞ്ഞു വന്നത് കൊറോണ കാലത്ത് എനിക്ക് ഉണ്ടായ ഒരു മറക്കാൻ ആകാത്ത അനുഭവം ആണ്. സ്വന്തം അച്ഛൻ കൃഷി ചെയ്തുണ്ടാക്കിയ പച്ചക്കറികൾ എത്ര കുട്ടികൾക്ക് കഴിക്കാൻ ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി കാണും ?\nഎന്തായാലും സിനിമ നടൻ ആയ എനിക്ക് ഇതൊന്നും പറ്റിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ പിന്നെയും യൂട്യൂബും നെറ്റ്ഫ്ലിക്സും കാണാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാവരെയും പോലെ പെട്ടെന്ന് ബോറിംഗ് ആകുന്ന ഒരു സമയം ആയതുകൊണ്ട് ഗൂഗിളിൽ ചെറിയ ആർട്ടിക്കിൾ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് കുട്ടിക്കാലത്ത് ഏഷ്യാനെറ്റ് ചാനലിൽ മുടങ്ങാതെ രാത്രി9മണിക്ക് അമ്മ ചോറുരുട്ടി തരുന്ന സമയത്ത് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കാണുന്ന ‘സമയം’ എന്ന ടിവി സീരിയലിൽ അഭിനയിക്കുന്ന ഒരു നടനെ കുറിച്ച് ഒരു വാർത്ത വായിക്കാൻ ഇടയായി. പുള്ളിയെ ഞാൻ വേറെ പല നല്ല മലയാള സിനിമയിലും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് ഓർത്തിരിക്കാനുള്ള കാര്യം വേറെ ഒന്നുമല്ല വളരെ സുമുഖൻ ആയിരുന്ന ഈ നടന്റെ പേര് എനിക്ക് അറിയില്ലെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ മനസ്സിലാക്കി എടുക്കാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു.\nഇത്രയും വലിയ ജനപ്രീതി നേടിയ നടന്റെ ഈ ജീവിത ശൈലിയും ഇപ്പോഴത്തെ ഒരു രസത്തെയും കുറിച്ച് വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വളരെയധികം സന്തോഷം തോന്നി. ഞാൻ ശ്രീ കൃഷ്ണ പ്രസാദ് ചേട്ടനെ കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ഇപ്പോൾ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഒരു കർഷകൻ തന്നെയാണ് കൃഷ്ണ പ്രസാദ് ചേട്ടൻ. ഫയർമാൻ എന്ന ചിത്രത്തിൽ ഞാൻ കൂടെ അഭിനയിച്ച കൃഷ്ണപ്രസാദ് ചേട്ടൻ മണ്ണിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു പച്ചയായ മനുഷ്യൻ ആണെന്നത് എനിക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു. കൂടുതൽ നോക്കിയപ്പോൾ സംസ്ഥാന പുരസ്കാരം വരെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞു. ഇപ്പോഴും നേരിട്ട് മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങി വെയിലത്ത് കൂടെയുള്ള ജോലിക്കാരുടെ കൂടെ കൃഷിചെയ്യുന്ന മലയാള സിനിമയുടെ ഏക നടൻ. ഒരു സിനിമ നടന് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്നൊരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടി.\n‘മല്ലു സിംഗ്’ എന്ന സിനിമ ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ പോയപ്പോൾ എന്നെ കാണാൻ ആഡംബര വാഹനങ്ങളിൽ കുറെ പഞ്ചാബികൾ വന്നിരുന്നു. ഒരു പഞ്ചാബി മലയാളം സിനിമയിൽ നായകനായി എന്നൊരു അശരീരി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എന്നെ കാണാൻ പലരും വന്നിരുന്നു. അവരോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് ഉണ്ടായ അനുഭവം ഞാൻ ഇവിടെ പങ്കുവെക്കാം. വന്നവരിൽ 90% പേരും സുമുഖരും പ്രൗഡിയുമുള്ള ചെറുപ്പക്കാർ ആയിരുന്നു.\nഅതിൽ3പേർ ചേട്ടനും അനിയന്മാരും ആയിരുന്നു. ”നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നു” എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു ”I’maFarmer ഞാൻ ഒരു കർഷകൻ ആണ്”. ഈ പറയുന്ന സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാവം ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. ”പിന്നെ എന്റെ അനിയൻ ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ ആണ് മൂന്നാമത്തെ ആൾ ഡോക്റ്റർ ആണ്”. ഈ ഇൻഡ്രൊടക്ഷൻ കേരളത്തിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ കർഷകൻ എന്ന് പറയുന്ന ആൾ മൂന്നാമത്തെത് ആയേനെ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചുപോയി. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞുവന്നത് ഒരു നവ കാർഷിക സംസ്കാരം ഉടലെടുക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത സംജാതമായിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും കൊറോണ കാലത്ത് നിങ്ങളോട് ഇത് പങ്കുവെക്കാൻ തോന്നി. കൃഷ്ണ പ്രസാദ് ചേട്ടനോട് വളരെയധികം നന്ദിയും ബഹുമാനവും. (Krishna Prasad) Stay Safe. With Love,\nPrevious articleഅതിഥി തൊഴിലാളികള് വേണ്ട; 250 രൂപയ്ക്ക് ജോലിചെയ്യാന് ആളെക്കിട്ടും.! വൈറൽ പോസ്റ്റ്\nNext articleആറ് സ്റ്റേറ്റ്അവാർഡുകൾ അത്ഭുതപൂർവ്വമായ ചരിത്രം ഇവരുടെ കയ്യിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്; വൈറൽ കുറിപ്പ്.!


കോവിഡ് 19: മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻ ഇന്ന് സഭയിൽ പ്രസ്താവന നടത്തും\nകോവിഡ് ഭീതിയെ തുടർന്നുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളും യാത്രാവിലക്കും പ്രവാസികൾക്കുണ്ടാക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട് പരിഹരിക്കാൻ കേന്ദ്ര ഇടപെടൽ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രമേയവും മുഖ്യമന്ത്രി അവതരിപ്പിക്കും\n12 Mar, 2020 at 02:48 AM\nസംസ്ഥാനത്തെ കോവിഡ് ബാധയും അതു നിയന്ത്രിക്കാൻ സർക്കാർ സ്വീകരിച്ച നടപടികളും സംബന്ധിച്ച് മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻ ഇന്ന് സഭയിൽ പ്രസ്താവന നടത്തും. ചട്ടം 300 അനുസരിച്ചാകും പ്രസ്താവന. കോവിഡ് ഭീതിയെ തുടർന്നുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളും യാത്രാവിലക്കും പ്രവാസികൾക്കുണ്ടാക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട് പരിഹരിക്കാൻ കേന്ദ്ര ഇടപെടൽ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രമേയവും മുഖ്യമന്ത്രി അവതരിപ്പിക്കും. ഇറ്റലി, കൊറിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്കു വരുന്നവർ രോഗം ഇല്ലെന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഹാജരാക്കണമെന്നാണ് വ്യോമയാന മന്ത്രാലയത്തിന്റെ സർക്കുലർ. ഈ സർക്കുലർ പിൻവലിക്കണം എന്ന് കേന്ദ്രത്തോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രമേയം സഭ പാസാക്കും.\nഅതിനിടെ സംസ്ഥാനത്ത് കൂടുതല് കോവിഡ് 19 കേസുകള് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് ആരോഗ്യവകുപ്പ് അറിയിച്ചു. 3313 പേരാണ് സംസ്ഥാനത്ത് നിരീക്ഷണത്തില് കഴിയുന്നത്. ഇവരില് 293 പേര് ആശുപത്രിയിലാണ്. കോട്ടയം മെഡിക്കല് കോളജില് കഴിയുന്ന വൃദ്ധരായ രണ്ടുപേരുടെയും ആരോഗ്യ നില തൃപ്തികരമാണെന്നും ആരോഗ്യമന്ത്രി കെ.കെ ശൈലജ അറിയിച്ചു.\n3020 പേര് വീടുകളിലും 293 പേര് ആശുപത്രികളിലുമാണ് നിരീക്ഷണത്തിലുള്ളത്. പത്തനംതിട്ട റാന്നി മേഖലയിലാണ് കൂടുതൽ പേരെ നിരീക്ഷണത്തിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ഇറ്റലിയില് നിന്ന് എത്തിയ കുടുംബവുമായി സമ്പര്‍ക്കം പുലര്‍ത്തിയ 969 പേരെയാണ് കണ്ടെത്തിയത്. ഇതില് 129 പേരെ ഹൈ റിസ്‌ക് വിഭാഗത്തില്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവരില് 13 ശതമാനം പേര് 60 വയസില് കൂടുതലുള്ളവരാണ്. കോട്ടയത്ത് 60 പേരും, എറണാകുളത്ത് 131 പേരും രോഗം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തവരുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തിയതായ് കണ്ടെത്തി.\n213 സാമ്പിളുകളുടെ ഫലം കൂടി ലഭിക്കാനുണ്ട്. കോവിഡ് 19 റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത കൂടുതൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർ സംസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നതിനാൽ എയര്‍പോർട്ടുകളിലെ നിരീക്ഷണം കൂടുതൽ ശക്തമാക്കി. കോട്ടയം മെഡിക്കല് കോളേജില് ചികിത്സയിലുള്ള 85 വയസിന് മുകളില് പ്രായമുള്ള രണ്ട് പേരുടെ ആരോഗ്യനിലയില് ഇടയ്ക്ക് ചെറിയ വ്യത്യാസം വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോള് തൃപ്തികരമാണ്. ആശുപത്രിയിൽ കഴിയുന്ന മറ്റെല്ലാവരുടെയും ആരോഗ്യനിലയിൽ ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ലെന്നും ആരോഗ്യമന്ത്രി അറിയിച്ചു. കോന്നിയിൽ രോഗം സ്ഥിരീകരിച്ചവർ സഞ്ചരിച്ച സ്ഥലങ്ങളുടെ പുതിയ വിവരങ്ങൾ ആരോഗ്യ വകുപ്പ് പുറത്ത് വിട്ടു.


യാത്രയും വസ്ത്രവും | Thummarukudy Writes | Muralee Thummarukudy| muralee thummarukudy\nOct 17, 2017, 05:41 PM IST\nയാത്രയിലെ വസ്ത്രങ്ങള് ആണ് വിഷയം. നമ്മള് ഏതൊക്കെ തരം വസ്ത്രങ്ങള്, എത്രയെണ്ണം കൊണ്ടുപോകണം എന്നതൊക്കെ പ്രധാനമാണ്.\n2004 ലാണ് ഞാന് ലൈബീരിയയില് പോയത്. ജനീവയില്‍നിന്ന് ബ്രസല്‍സ് വഴിയാണ് യാത്ര. വൈകിട്ട്7മണിക്ക് അവിടെ വിമാനമിറങ്ങിയപ്പോള് എന്റെ പെട്ടി എത്തിയിട്ടില്ല. ഒരാഴ്ച നീണ്ട യാത്രക്കാവശ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വലിയ പെട്ടിയില് ലഗേജിലും, ഓഫിസ് ആവശ്യമായ പേപ്പറുകളും ടോയ്‌ലറ്ററീസും അടങ്ങിയ ചെറിയ ബാഗ് മാത്രം കൈയില് പിടിച്ചും സൗകര്യത്തിലാണ് ഞാന് യാത്രചെയ്യാറ്. അതിനാല് വസ്ത്രമായിട്ട് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് മാത്രമേയുള്ളു.\nസാധാരണഗതിയില് ഇതൊരു പ്രശ്‌നമല്ല. ജനീവയിലേക്ക് നാട്ടില്‍നിന്നു വരുമ്പോള് പലകുറി ലഗേജ് മിസ്സായിട്ടുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ ലഗേജെല്ലാം വന്നതിനുശേഷം ലഗേജ് ട്രാക്കിങ്ങിനായി മാത്രമുള്ള ഓഫിസില് ചെന്ന് നമ്മുടെ പേരും ടിക്കറ്റ് നമ്പറും ലഗേജിന്റെ വണ്ണവും നീളവും നിറവും എഴുതിക്കൊടുക്കുക. കസ്റ്റംസില് എന്തെങ്കിലും ബോധിപ്പിക്കാനുണ്ടെങ്കില് അക്കാര്യം ഒപ്പിട്ടുകൊടുക്കുക. മിക്കവാറും അടുത്ത വിമാനത്തില്, പരമാവധി 24 മണിക്കൂറിനുള്ളില് സാധനം വീട്ടിലെത്തും. ഈ 24 മണിക്കൂറില് നമുക്ക് അത്യാവശ്യമായ സാധനങ്ങളുടെ ചെലവും എയര് ലൈന് തരും. (മിക്ക കമ്പനികളും ഇക്കാര്യത്തില് തട്ടിപ്പാണ് നടത്തുന്നത്). ലഗേജ് വന്നില്ലെങ്കില് എന്തു സഹായമാണ് നല്‍കുന്നതെന്ന് അവര് മുന്‍കൂര് പറയില്ല. യാത്രചെയ്ത് പരിചയമുള്ളവര്‍ക്കും ഏറെനേരം ഹെല്‍പ് ലൈനില് ഫോണും പിടിച്ചിരിക്കാന് മടിയില്ലാത്തവര്‍ക്കും ഇംഗ്ലീഷില് ഇമെയില് യുദ്ധം ചെയ്യാന് തയ്യാറുള്ളവര്‍ക്കും മാത്രമേ ഈ നഷ്ടപരിഹാരം കിട്ടാറുള്ളു. എന്റെ സമയത്തിന് അതിനേക്കാള് വിലയുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാനിതുവരെ ഈ യുദ്ധത്തിന് പോയിട്ടില്ല.\nലൈബീരിയ ഒരു സാധാരണ സ്ഥലമല്ല. അന്ന് ബ്രസല്‍സ് എയര്‍ലൈന് ആഴ്ചയില് ഒരുപ്രാവശ്യമാണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് സര്‍വീസ് നടത്തുന്നത്. ഒരാഴ്ചയാണ് എന്റെ യാത്രയുടെ ദൈര്‍ഘ്യം. അപ്പോള് അവര് 'അടുത്ത' യാത്രയില് പെട്ടി എത്തിക്കുന്ന അന്നാണ് എനിക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതെന്നതിനാല് പ്രയോഗികഗുണമില്ല.\nയുദ്ധശേഷം അധികനാളായിട്ടില്ലാത്തതിനാല് അവിടെ റെഡിമെയ്ഡ് വസ്ത്രങ്ങള് കിട്ടാനില്ല. തുണിവാങ്ങി തയ്പ്പിക്കാം എന്നുവെച്ചാല് തിരിച്ചുകിട്ടുമ്പോഴേക്കും ഞാന് തിരിച്ചുപോയിട്ടുണ്ടാകും.(ലോകത്തെ എല്ലാ തയ്യല്‍ക്കാരും പറഞ്ഞ ദിവസം സാധനം തരാത്ത, ഒരു ആഗോള ഉടമ്പടിയിലാണ്). ഭാഗ്യത്തിന് എന്റെ ഓഫീസിലെ, ഏതാണ്ട് എന്റെ വലിപ്പമുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ കഷ്ട സ്ഥിതി അറിഞ്ഞപ്പോള് ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് രണ്ടു ഷര്‍ട്ടും പാന്റും കടം തന്നു. (പിന്നെ എന്നൊക്കെ ഞാന് അവിടെ പോയോ, അപ്പോളൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന് റെയ്മണ്ടിന്റെ അടിപൊളി പാന്റും ഷര്‍ട്ടും വാങ്ങിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇട്ട പാന്റിന് നന്ദിയില്ലാത്തവനല്ല.)\nപ്രശ്‌നം അവിടെ തീര്‍ന്നില്ല. ഇട്ടിരുന്ന ഷഡ്ജമല്ലാതെ ഊരുതെണ്ടിയുടെ ബാഗില് മറ്റൊന്നില്ല. എനിക്കാണെങ്കില് ആ രാജ്യത്തെ പ്രസിഡന്റടക്കം പലരെയും കാണേണ്ടതാണ്. അപ്പോള് കുറച്ചു ബലംപിടിച്ചു നില്‍ക്കണമെങ്കില് ഷഡ്ജമില്ലാതെ പറ്റില്ല. പ്രസിഡന്റിന്റെ മന്ദിരത്തിലെ സുരക്ഷാപരിശോധനക്കിടയില്, പഞ്ചാബിഹൗസില് കൊച്ചിന് ഖനീഫ പറയുന്നതുപോലെ ധൈര്യം ചോര്‍ന്നുപോയാല് തടയാനൊന്നുമില്ല എന്നുവന്നാല്!? ലൈബീരിയയില് കടയില് പോയാല് ഷഡ്ജം കിട്ടില്ലേ? എന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നാം. എനിക്കും തോന്നി. എന്നാല് യുദ്ധാനന്തര രാജ്യത്ത് നമ്മള് നിസാരമെന്ന് കരുതുന്നതൊന്നും അത്ര നിസാരമല്ല.\nഎന്നിട്ട് രണ്ടാമന് ഷഡ്ജം കിട്ടിയോ? പ്രസിഡന്റിനെ കണ്ടോ? എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം UNusual stories എന്ന എന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് ബുക്കിലുണ്ട്. അല്പം ക്ഷമിക്കുക.\nവിഷയത്തിലേക്ക് വരാം. യാത്രയിലെ വസ്ത്രങ്ങള് ആണ് വിഷയം. നമ്മള് ഏതൊക്കെ തരം വസ്ത്രങ്ങള്, എത്രയെണ്ണം കൊണ്ടുപോകണം എന്നതൊക്കെ പ്രധാനമാണ്.\nഏതൊക്കെ വസ്ത്രങ്ങള്?: യാത്രചെയ്യുമ്പോള് ഏതൊക്കെ തരം വസ്ത്രങ്ങള് കരുതണമെന്നത് നമ്മള് യാത്രയില് എന്തൊക്കെ പ്ലാന് ചെയ്യുന്നു, എവിടെയാണ് പോകുന്നത്, അവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥ എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, നമ്മള് ഔദ്യോഗികമായ ഒരു യാത്രക്കാണ് പോകുന്നതെങ്കില് വേണ്ട വസ്ത്രമല്ല ടൂറിസത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം ആണ് പോകുന്നതെങ്കില്. വിദേശത്താണ് മീറ്റിങ്ങെങ്കില് ആണുങ്ങള്‍ക്ക് പാന്റും സൂട്ടും ടൈയും ഉണ്ടാകുന്നത് നല്ലതാണ്. അമേരിക്കയില് പടിഞ്ഞാറേ തീരത്ത് (സിലിക്കണ് വാലിയിലും മറ്റും) ടൈ സാധാരണമല്ല. എന്നാല് മറ്റുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് വേണം താനും.\nUN ന്റെ മീറ്റിങ്ങുകളില് ടൈ, കോട്ട് / ജാക്കറ്റ് ആണ് സാധാരണവേഷം. എന്നല് നിങ്ങള് ഏതു നാട്ടില്‍നിന്ന് വരുന്നുവോ അവിടുത്തെ ഔദ്യോഗികവേഷങ്ങള് ധരിക്കുന്നതില് കുഴപ്പമില്ല. നമ്മുടെ പ്രശ്‌നം ഇന്ത്യക്കാരുടെ ഔദ്യോഗികവേഷം എന്ന് മറ്റുള്ളവര് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ പ്രസിഡന്റ് ധരിക്കുന്നതാണ് (പുരുഷന്മാരുടെ). ഈ സാധനം ശരാശരി മലയാളി കണ്ടിട്ടുള്ളത് ടി വിയില് മാത്രമാണെന്ന് അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ. നമ്മുടെ മുണ്ടുടുത്ത് പോകുന്നതിന് ഔദ്യോഗികനിയന്ത്രണം ഉണ്ടെന്ന് കരുതുന്നില്ലെങ്കിലും വിദേശത്ത് നാട്ടുകാരൊക്കെ നമ്മെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണെന്നാണല്ലോ നമ്മുടെ ചിന്ത. അതിനാല് മുണ്ടുടുത്ത് നടക്കുന്നത് നമ്മളെ അല്പം സെല്‍ഫ് കോണ്‍ഷ്യസാക്കും. പ്രസന്റേഷന് കുളമാകാന് അതുമതി. പാന്റും ഷര്‍ട്ടും ജാക്കറ്റും ടൈയും ഒക്കെത്തന്നെയാണ് വിദേശത്തെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന് നല്ലത്. മുണ്ടെന്ന് കേട്ടാല് ചോര തിളക്കുന്നവര് വെറുതെ എന്നോട് തിളക്കേണ്ട. അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഒറ്റമുണ്ടും കഴുത്തില് ഒരു തോര്‍ത്തും ആയി അങ്ങോട്ട് പോയാല് മതി. എന്നാണ് നമുക്കീ ഷര്‍ട്ടൊക്കെ ഉണ്ടായത്... ഹല്ല പിന്നെ!\nമലയാളിസ്ത്രീകള്‍ക്ക് കാര്യം എളുപ്പമാണ്. സാരിയാണ് ലോകത്തെവിടെയും ഇന്ത്യന് സ്ത്രീകളുടെ വേഷമായി പരിഗണിക്കുന്നത്, ഇക്കാര്യത്തില് സാരിയുടുക്കുന്ന മറ്റ് രാജ്യക്കാര്‍ക്ക് പരാതിയുണ്ടെങ്കിലും. പുതിയ ഐ ടി തലമുറ വന്നതോടെ ചുരിദാറും വികസിതരാജ്യങ്ങളില് ഇന്ത്യന് സ്ത്രീ വേഷത്തിന്റെ ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞു. മുണ്ടും നേര്യതും ഒന്നും ഇപ്പോഴും വിദേശത്ത് ഓണത്തിനല്ലാതെ മലയാളികള് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. എന്നാല് സാരിയും നേര്യതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമൊന്നും വിദേശികള്‍ക്ക് പിടികിട്ടില്ല. അതിനാല് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദേശത്ത് ഔദ്യോഗിക മീറ്റിംഗിന് പോകാന് ഏതു വസ്ത്രവുമാകാം.\nഞാന് പലവട്ടം പറഞ്ഞല്ലോ, വിദേശത്ത് പോകുന്ന മലയാളിസ്ത്രീകള് അവിടുത്തെ സമൂഹവുമായി ഇടപഴകുന്നതിലും സമന്വയിക്കുന്നതിലും ആണുങ്ങളേക്കാള് മുന്നിലാണെന്ന്. അതിനാല് മറ്റു നാടുകളിലെ ഔദ്യോഗികവും അല്ലാത്തതുമായ വസ്ത്രങ്ങള്, പ്രത്യേകിച്ചും പാശ്ചാത്യവസ്ത്രങ്ങള് ധരിക്കാന് അവര്‍ക്ക് ഒരു വിമുഖതയുമില്ല. ഉണ്ടാകാനും പാടില്ല. കാലാവസ്ഥയനുസരിച്ച് ഷോര്‍ട്ട്‌സോ, സ്ലീവ്‌ലെസ് വസ്ത്രമോ, ഷാളില്ലാതെ ചുരിദാറോ ഇട്ട് എവിടെയും സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വിദേശത്തെത്തുന്ന സ്ത്രീകള് ആദ്യം ആസ്വദിക്കുന്നത്. .\nഞാന് പറഞ്ഞു വരുന്നത് ഔഗ്യോഗികാവശ്യങ്ങള്‍ക്കാണ് വരുന്നതെങ്കില് അതിനുള്ള വസ്ത്രങ്ങള് സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും പ്രത്യേകം കരുതണം. അതിനുള്ള ഒരു ജോഡി വസ്ത്രങ്ങള് നമ്മുടെ കയ്യില് ഉള്ള ബാഗില് (കാരി ഓണ്) ഉണ്ടാവുകയും വേണം. അല്ലെങ്കില് നമ്മുടെ മൊത്തം പരിപാടി കുളമാകും.\nസംസ്‌കാരത്തിന് അനുസരിച്ച വേഷം: പാശ്ചാത്യനാടുകളിലെ പോലെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഏതു വസ്ത്രവും ധരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാ രാജ്യത്തുമില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക്. ഇക്കാര്യം വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുന്‍പേ തന്നെ വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കണം. യൂറോപ്പില് നിന്നും ഇറാനിലേക്ക് യാത്രപോകുന്ന വിമാനം ഇറാന്റെ അതിര്‍ത്തി കടക്കുന്നതോടെ, ഇറാന്റെ സാംസ്‌കാരിക പൈതൃകത്തിന് യോജിച്ച വസ്ത്രങ്ങള് ധരിച്ചേ വിമാനത്താവളത്തില് ഇറങ്ങാവൂ എന്ന് പൈലറ്റ് അനൗണ്‍സ് ചെയ്യും. ഉടനെ വിദേശവസ്ത്രങ്ങള് ധരിച്ച സ്ത്രീകള് ടോയ്‌ലറ്റിലേക്ക് നിരയായി പോയി നാടന് വസ്ത്രമണിഞ്ഞ് തിരിച്ചുവരുന്നത് കാണാം. വിദേശികള് ഷാള് കൊണ്ട് തലമുടി മൂടും. വിമാനത്താവളത്തില് എത്തുമ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും ഈ തരത്തില് റെഡിയാകണം. സൗദി മുതല് മൊറോക്കോ വരെ ഉള്ള രാജ്യങ്ങളില് വ്യത്യസ്ത നിയമങ്ങള് ആണ്, വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടു വേണം പോകാന് (http://www.telegraph.co.uk/travel/advice/dresscodeguideformuslimcoutnries/)\nവസ്ത്രധാരണം നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷയുടെ പ്രശ്‌നം കൂടിയാണ്: വസ്ത്രധാരണത്തിന് ഔദ്യോഗികവിലക്ക് ഇല്ലാത്തതും എന്നാല് പഴഞ്ചന് ചിന്താഗതിയുള്ളതുമായ നാടുകളില് (ഉദാഹരണം: കേരളം) ഷോര്‍ട്ട്‌സ് പോയിട്ട് ലെഗ്ഗിങ്‌സ് പോലുമിട്ട് പുറത്തിറങ്ങുന്ന സ്ത്രീകളെ കൂടുതലാളുകള് നോട്ടമിടും. ഇത് ഒട്ടും ശരിയല്ല എന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ. എന്നുവെച്ച് ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഒരാഴ്ചത്തെ സന്ദര്‍ശനത്തിനു വരുന്നവര്‍ക്ക് ഇവിടുത്തെ സാംസ്‌ക്കാരിക നിലവാരം ഉയര്‍ത്താനുള്ള സമയമോ താല്പര്യമോ ഉണ്ടാകില്ല. നമ്മുടെ 'സംസ്‌കാരത്തി'ന്റെ കൈയിലും കണ്ണിലും പെടാതിരിക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുമായിട്ടേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരാവൂ എന്നാണ് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് മറ്റ് നാടുകള് നല്‍കുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് (http://thetravelhack.com/േൃമveltips/womenweartravellingindia/). ഇതുപോലുള്ള പല പ്രശ്‌നങ്ങളും മറ്റ് നാടുകളിലുമുണ്ട്. യാത്രക്കുമുമ്പ് വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കണം.\nവെറുതെ വേഷം കെട്ടരുത്: നമ്മള് പോകുന്ന നാടുകളിലെ വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് പൊതുവെ ഒരു നല്ലകാര്യം ആയി തോന്നിയേക്കാം. ഇന്ത്യയില് മുണ്ടുടുത്തു നടക്കുന്ന ഒരു സായിപ്പിനെ കണ്ടാല് നമുക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നും. പക്ഷെ എല്ലാ നാടുകളിലും അങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്നില്ല. അറേബ്യന് ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളില് അവരുടെ വസ്ത്രം അവരുടെ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയിലെ പല പടവുകള്‍ക്ക് അനുസരിച്ചാണ്. പുറത്തു നിന്നുള്ളവര്‍ക്ക് ഇത് മനസ്സിലാവണം എന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ മറ്റു നാടുകളില് നിന്നുള്ളവര് നാടന് വേഷം കെട്ടി നടക്കുന്നത് അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. ബ്രൂണെയില് മഞ്ഞ എന്നത് രാജകുടുംബത്തിന്റെ നിറമാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ രാജകുടുംബത്തിലെ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ ഉള്ള ചടങ്ങുകളില് മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള വസ്തങ്ങള് സാധാരണക്കാര് ഉപയോഗിക്കാന് പാടില്ല. (https://www.export.gov/article?id=BruneiBusinessCustoms). നാട്ടുകാര് ആകട്ടെ ഒട്ടും റിസ്‌ക് എടുക്കാറും ഇല്ല, മഞ്ഞ വസ്ത്രം മഞ്ഞ കാറുകള് പോലും അവിടെ നാട്ടുകാരും താമസിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരും ഉപയോഗിച്ച് കാണാറില്ല. ഇതൊന്നും അറിയാതെ പോയി വേഷം കെട്ടരുത്\nഎന്നാല് വസ്ത്രം അല്പം ഓവര് ആയാലോ: ആവശ്യത്തില് കൂടുതല് വസ്ത്രങ്ങളായാലും ചിലപ്പോള് പ്രശ്‌നം തന്നെയാണ്. യാത്രയില്, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രൂയിസ് കപ്പലില് യാത്ര പ്ലാന് ചെയ്യുമ്പോള് അല്പവസ്ത്രങ്ങളും കരുതുക. ജനീവക്കടുത്ത് സല്‍ഫറടങ്ങിയ ചൂടുവെള്ളമുള്ള ഒരു ഹോട്ട് സ്പ്രിങ് ഉണ്ട്. ആണും പെണ്ണുമെല്ലാം അവിടെ ഒരുമിച്ചാണ് കുളിക്കുന്നത്. നാട്ടില്‍നിന്നും ടൂര് വരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇവിടെ സ്വിമ്മിങ് ഡ്രസ്സിട്ട് ഇറങ്ങാന് മടിയാണ്. ചുരിദാറിട്ട് ഇറങ്ങാന് നോക്കിയാല് അവിടുത്തെ ജീവനക്കാര് പറയും, പോയി പണിനോക്കാന്.\nജപ്പാനിലെ ബാത്ത് ഹൗസുകളിലെ നിബന്ധന ഒറ്റ വസ്ത്രവും പാടില്ല എന്നതാണ് (http://www.sentoguide.info/etiquette). വെള്ളത്തിലിറങ്ങുന്നത് ഒരു ടവല് ചുറ്റി ഡീസന്റായിട്ടാകാം എന്നുകരുതിയ എന്നെ അവര് ഓടിച്ചുവിട്ടു. ആദ്യം പിറന്ന പടി ഷവര്, പിന്നെ സോപ്പെല്ലാം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കിയതിന് ശേഷം ബാത്തിലേക്ക്. നാലോ എട്ടോ പേര്‍ക്ക് കാലുനീട്ടി ഇരിക്കാവുന്ന കുളിത്തൊട്ടികളാണ് ജാപ്പനീസ് ബാത്ത് ഹൌസ്. വെള്ളത്തിന് ചെറിയ ചൂടുള്ളതിനാല് പതുക്കെപതുക്കെയേ ഇറങ്ങാവൂ. ബാത്തില് എപ്പോഴും കുറച്ചു പേര് കാണും, അവരുടെ മുന്‍പില് പിറന്ന പടി വേണം വെള്ളത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം. പിന്നെ ജാപ്പനീസ് ബാത്ത് ഹൌസ് ആയതിനാല് അല്പം നാണം തോന്നിയെങ്കിലും വലിയ അപകര്‍ഷതാബോധം ഉണ്ടായില്ല.\nകാലാവസ്ഥക്ക് ചേര്‍ന്ന വസ്ത്രം: യാത്രയിലെ വസ്ത്രത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രധാനഘടകം കാലാവസ്ഥയാണ്. കേരളത്തില് പന്ത്രണ്ട് മാസവും ഒരേ വസ്ത്രം ധരിച്ച് നടക്കാം. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലും യൂറോപ്പിലും സ്ഥിതി അതല്ല. തണുപ്പുകാലം പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുണ്ടായേ പറ്റൂ. തണുപ്പ് തന്നെ പല തരത്തിലുണ്ട്. ഇരുപതിന് താഴെ പത്ത് ഡിഗ്രി വരെ, പത്തിനും പൂജ്യത്തിനുമിടക്ക്, പൂജ്യത്തിനും മൈനസ് പത്തിനുമിടക്ക്, മൈനസ് പത്തിന് താഴെ എന്നിങ്ങനെ വേണമെങ്കില് തരംതിരിക്കാം. ഓരോ തണുപ്പിനും ഓരോ തരം വസ്ത്രങ്ങള്, പല അടുക്കുകളുള്ളത് വേണം. ഇതറിയാതെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടാല് പണി കിട്ടും. തണുത്തുവിറച്ച് ന്യുമോണിയ പിടിപെട്ട് ചത്തുപോകാനും മതി. വിദേശരാജ്യങ്ങളില് വസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് വിലക്കൂടുതലാണ്. ഒരിക്കല് ഒസ്ലോവിലെത്തിയ ഞാന് കൈയുറ എടുക്കാന് മറന്നുപോയി. അവിടെ മൈനസ് പത്തില് താഴെയാണ് തണുപ്പ്. കടയില് ഓടിക്കയറി ഞാന് വാങ്ങിയ കൈയുറക്ക് കൊടുക്കേണ്ടിവന്നത് 120 ഡോളര്, ഏതാണ്ട് 8000 രൂപ. പത്ത് ഡോളറാണ് സാധാരണ സമയത്തെ വില. അതുകൊണ്ട് തലയും കൈയും കാലും മറയുന്ന വസ്ത്രങ്ങള് കരുതാന് മറക്കരുത്.\nമഴ പലതരം: കേരളത്തിലെ മഴയാണ് മഴ! തുള്ളിക്ക് ഒരു കുടമായി നിന്നു പെയ്യുകയല്ലേ. പക്ഷെ, മറ്റു നാടുകളില് അങ്ങനെയല്ല. എപ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്ന സ്‌കോട്ട്‌ലാന്‍ഡില് ദാസന് കണക്കിന് പേരുകള് ഉണ്ട് (http://scottishsceptic.co.uk/2014/11/28/scotsmorewordsforrainthaneskimosforsnow/). അതിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലനുസരിച്ച് വസ്ത്രങ്ങളിലും മാറ്റം വരുത്തണം. മഴയോട് ഒപ്പമോ തണുപ്പിനൊപ്പമോ കാറ്റുണ്ടെങ്കില് വസ്ത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തില് പിന്നെയും ശ്രദ്ധ വേണം. സഹിക്കാന് പറ്റാത്ത തണുപ്പും കാറ്റുമാണെങ്കില് ഹോട്ടലിനുള്ളില് തന്നെ കട്ടന്‍ചായയും കുടിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി.\nവസ്ത്രമലക്കാനുള്ള ചെലവ്: യാത്രക്ക് എത്ര ജോഡി വസ്ത്രങ്ങള് കരുതണമെന്നതും ചോദ്യമാണ്. ബാങ്കോക്കിലേക്കാണ് പോകുന്നതെങ്കില് രണ്ടുജോഡി മതിയാകും. ബാക്കി അവിടെ റോഡ്‌സൈഡില് നിന്ന് വാങ്ങാം. നല്ല ഡിസൈനാണ്, ചീപ്പാണ്, ചുമ്മാ വാങ്ങണം സാര്. അതേ സമയം സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലാന്‍ഡിലേക്കാണ് വരുന്നതെങ്കില് എത്രദിവസമുണ്ടോ അത്രയും ഡ്രസ്സും വേണം. കാരണം ഇവിടെ വാങ്ങുക എന്നത് ചിന്തിക്കുകയെ വേണ്ട. ഒരു തവണ അലക്കിക്കിട്ടാന് തന്നെ നാട്ടില് പുതിയത് വാങ്ങുന്നത്ര പണമാകും. ചൂടും വിയര്‍പ്പ്പും കുറവായതിനാല് അധികം തവണ മാറേണ്ടതില്ല എന്നത് മാത്രമാണ് ഒരു ഗുണം. ഇങ്ങനെ ഓരോ നാട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും പലതും ചിന്തിച്ചു വേണം വസ്ത്രങ്ങള് പാക്ക് ചെയ്യാന്. കുട്ടികള് ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കില് കാര്യം കൂടുതല് ബുദ്ധിമുട്ടാകും.\nഎന്റെ സാറെ ഒരു യാത്രക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തിക്കാനുണ്ടോ ?\nഓ, അല്പം ഓവര് ആയി അല്ലെ... മനഃപൂര്‍വമല്ല...നിങ്ങള് ഒന്നും ധരിക്കരുത്...


ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് ആരാധകരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കും സംശയങ്ങൾക്കുമെല്ലാമുള്ള മറുപടി ഇതാണ്...\nഇന്ത്യൻ സൂപ്പർ ലീഗ് ആദ്യ എഡിഷൻ ആയ 2014 ന് ശേഷം ആദ്യമായി കേരള ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് പോയിൻറ് പട്ടികയുടെ തലപ്പത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. കേരള ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് ആരാധകർ ഏറെ കൊതിച്ച സന്തോഷിക്കുന്ന നിമിഷം ആയിരിക്കും ഇത് എന്നാൽ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചില ചോദ്യങ്ങൾ അലയടിക്കുന്നു ഉണ്ട്. അവരുടെ ആ ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുകയാണ് കേരള ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് ആരാധകനും കളി നിരീക്ഷകനുമായ ദേവദാസ് കിഴക്കേ മുഴുവഞ്ചേരിൽ\nഎന്തുകൊണ്ടാണ് ചെഞ്ചോയ്ക്ക് കൂടുതല് കളിസമയം നല്കാത്തത്?\nഇത് ഭൂട്ടാനീസ് ആരാധകര് നിരന്തരം ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമാണ്. ആദ്യമാദ്യം പതിയെ ചോദിച്ച അവര് ഇപ്പോള് ദേഷ്യം സഹിക്കാഞ്ഞ് ചെഞ്ചോയോട് മറ്റൊരു ടീം തെരഞ്ഞെടുക്കാന് അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലുമാണ്. സത്യത്തില് നിരാശരാണ് അവര്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവാന് ചെഞ്ചോയ്ക്ക് കൂടുതല് അവസരം നല്കാത്തത്?\nഅതിന് ഉത്തരമുണ്ട്. അതൊരു മറുചോദ്യമാണ്.\nഎപ്പോഴാണ് കേരള ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് ട്രാക്കിലായത്?\nവാസ്ക്വേസ്-ലൂണ-ഡയസ്-സഹല് സഖ്യം കളി തുടങ്ങിയതോടുകൂടിയാണ് ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് ട്രാക്കിലായത് എന്നതാണ് അതിന്റെ മറുപടി. ചെഞ്ചോയ്ക്ക് സെക്കന്‍ഡ് സ്ട്രൈക്കറായല്ലാതെ കളിക്കാനിറങ്ങണമെങ്കില് നമ്മുടെ മുന്നേറ്റനിരയിലെ ആ നാര്‍വര് സംഘത്തില് ആരെങ്കിലും പരാജയപ്പെടണം. അത് ഇതുവരെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.\nവാസ്കേസിന്റെയും ലൂണയുടെയും കളിയെക്കുറിച്ച് അധികം ചര്‍ച്ചചെയ്യേണ്ട കാര്യമില്ല. നമ്മള് ആവശ്യത്തിലധികം ചര്‍ച്ചചെയ്തു കഴിഞ്ഞതാണത്. മിന്നല് വോളികളുടെ മുരളിയാണ് വാസ്ക്വേസ്. പ്ലേസിങ്ങിന്റെയും കണ്ട്രോളിന്റെയും ആശാനും മധ്യനിരയെയും മുന്നേറ്റത്തെയും ലിങ്ക് ചെയ്യുന്നതുമായ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കളിക്കാരനാണ് ലൂണയും.\nപിന്നെന്താണ് ഡയസിന്റെ റോള്?\nഅവിടെയാണ് ഇവാന്റെയും കരോളിസിന്റെയും സെലക്ഷന്റെ ബ്രില്യന്‍സ് നാം അറിയേണ്ടത്. സ്കൌട്ടിങ് നടക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരിക്കല് കരോളിസ് പറഞ്ഞിരുന്നു, മുന്നേറ്റത്തില് ഫിസിക്കല് സ്ട്രെങ്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന (ശരീരം കൊണ്ട് കളിക്കുന്ന) ഒരു കളിക്കാരനെയാണ് തങ്ങള് സ്കൌട്ട് ചെയ്യാന് ശ്രമിക്കുന്നത് എന്ന്. ആ പ്ലെയറാണ് ഡയസ്. ശരീരം കൊണ്ട് കളിക്കുന്ന കളിക്കാരന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. അയാളെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തല് എളുപ്പമല്ല. ചിലപ്പോ ഒരാളോ രണ്ടാളോ വേണ്ടിവരും അയാളെ തടയാന്. ആ സമയത്ത് ഫൈനല് തേഡില് ഗ്യാപ്പുകളുണ്ടാകും. അത് മുതലെടുക്കാന് കഴിയുന്ന മിന്നല് നീക്കങ്ങള് നടത്തുന്ന വാസ്ക്വേസിനെയും സഹലിനെപ്പോലെയുമുള്ള താരങ്ങള് കൂടിയുണ്ടായാല് എത്ര മികച്ച എതിര് ഡിഫന്‍സും കുഴങ്ങിപ്പോകില്ലേ…? സത്യത്തില് അതാണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇനി ഈ ശരീരം ഉപയോഗിച്ച് കളിക്കുന്ന കളിക്കാരന് ഇത്തിരി കൂടുതല് പന്ത് കൈവശമാക്കിവയ്കാനുള്ള സ്കില് കൂടിയുണ്ടെങ്കിലോ….?\nഇന്നലത്തെ ഹൈദരാബാദുമായുള്ള കളിയില് കണ്ടത് അതാണ്. ഹൈദരാബാദിന്റെ ഡിഫന്‍സ് ലൈന് നോക്കൂ… ചിങ്ഗ്ലെന്‍സന, ആശിഷ് റായ്, ആകാശ് മിശ്ര, ജുവാനന്. ഒരു പക്ഷേ ഈ ടൂര്‍ണമെന്റിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഡിഫന്‍സ്. ഇന്ത്യന് താരങ്ങള് മുഴുവന് ടീം ഇന്ത്യക്കുവേണ്ടി കളിക്കുന്നവരാണ്. സനയെപ്പോലെ മികച്ച ഡിഫന്‍ഡര്‍ക്കുപോലും ഡയസിന്റെ മുന്നില് അടിയറവു പറയേണ്ടിവന്നു. ഇതുതന്നെയായിരുന്നു ഇവാന്റെയും കരോളിസിസിന്റെയും മനസ്സില്. ഡയസിനെ ടീമിലെത്തിക്കാന് അവര് ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടതും നമ്മള് കണ്ടതാണ്. അതിന് ഫലമുണ്ടാകുന്നതാണ് കാണുന്നത്. സ്കൌട്ടിങ്ങിനുമുമ്പ് അവരുണ്ടാക്കിയ പ്ലാന് സ്കൌട്ടിങ്ങിലും പിന്നീട് പ്രീസീസണ് മത്സരങ്ങളിലും ഐ.എസ്.എല്ലിലെ ആദ്യ പത്തുമത്സരങ്ങളിലും അവര് നടപ്പാക്കി.\nഅതിനൊപ്പം പറയേണ്ട മറ്റൊന്നാണ് ലെസ്കോവിച്ചിന്റെ സെലക്ഷന്. ഇപ്പോള് ഐ.എസ്.എല്ലില് ഏറ്റവും കുറവ് പിഴവുകള് വരുത്തിയിട്ടുള്ള ഡിഫന്‍ഡറാണ് ലെസ്കോ. ഒപ്പം ഡിഫന്‍സ് ലൈനിന്റെ ഷേപ്പ് നിലനിര്‍ത്തിപ്പോകുന്നതില് ലെസ്കോയ്ക്കുള്ള പങ്കും എടുത്തുപറയണം. ഓരോ കളിക്കാരനോടും പൊസിഷന് കൃത്യമായി നിലനിര്‍ത്താന് ലെസ്കോ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് കളിക്കളത്തില് കാണാം. അതുകൊണ്ടാണ് പത്തുമത്സരങ്ങള്‍ക്കു ശേഷവും ഒരേയൊരു പരാജയവുമായി ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ് ഒന്നാമത് തലയുയര്‍ത്തിനില്ക്കുന്നത്. മുന്നില്‍നിന്ന് നയിക്കുന്ന കളിക്കളത്തില് 100 ശതമാനവും നല്കുന്ന വല്യേട്ടന് ഖബ്രയും, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ ഭാവഹാവങ്ങളോടെ എതിര്‍കളിക്കാരന്റെ കാലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ പന്തുമായി കുതിക്കുന്ന പ്യൂട്ടിയയും ഉയരവും ഫിറ്റ്നസും നന്നായി ഉപയോഗിച്ച് ഡിഫന്‍ഡ് ചെയ്യുന്ന ജിക്സന്‍സിംഗും ക്യാപ്റ്റന് ജെസ്സലും കൂടി ആകുന്നതോടെ ഇവാന്റെ തന്ത്രങ്ങള് ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ടീം സെറ്റാണ്. നിശ്ചയമായും ഈ ടീമിനെ വിശ്വസിക്കാം. ഈ മൊമന്റം നിലനിര്‍ത്തിയാല് നമുക്ക് ആദ്യനാല് സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്ന് ടൂര്‍ണമെന്റിനവസാനം ഉറപ്പാണ്.\nവെല്‍ഡണ് ബ്ലാസ്റ്റേഴ്സ്… വെല്‍ഡണ് ഇവാന്, വെല്‍ഡണ് കരോളിസ് സ്കിന്‍കിസ്….


Malayalam News - പണം വാങ്ങി മുങ്ങിയതല്ല; എപ്പോള് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കും: സണ്ണി ലിയോണി | News18 Kerala, Film Latest Malayalam News | ലേറ്റസ്റ്റ് മലയാളം വാർത്ത\nപണം വാങ്ങി മുങ്ങിയതല്ല; എപ്പോള് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കും: സണ്ണി ലിയോണി\nപരിപാടികളില് പങ്കെടുക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം നല്‍കി പണം തട്ടിയെടുത്തെന്ന പരാതിയിലാണ് ക്രൈബ്രാഞ്ച് സംഘം കൊച്ചിയില് നടിയെ ചോദ്യം ചെയ്തത്.\nUpdated: February 6, 2021, 9:13 PM IST\nLast Updated: February 6, 2021, 9:13 PM IST\nകൊച്ചി: താന് പണം വാങ്ങി മുങ്ങിയതല്ലെന്നും അഞ്ച് തവണ ഡേറ്റ് നല്‍കിയിട്ടും സംഘാടകനു പരിപാടി നടത്താന് ആയില്ലെന്നും ബോളിവുഡ് നടി സണ്ണി ലിയോണി. ക്രൈംബ്രാഞ്ചിനു നൽകിയ മൊഴിയിലാണ് സണ്ണി ലിയോണി ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നത്. സംഘാടകരുടെ അസൗകര്യമാണ് പരിപാടി മുടങ്ങാൻ കാരണം. എപ്പോള് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കുമെന്നും സണ്ണി ലിയോണി അന്വേഷണ സംഘത്തോട് വ്യക്തമാക്കി.\nപരിപാടികളില് പങ്കെടുക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം നല്‍കി പണം തട്ടിയെടുത്തെന്ന പരാതിയിലാണ് ക്രൈബ്രാഞ്ച് സംഘം കൊച്ചിയില് നടിയെ ചോദ്യം ചെയ്തത്. ക്രൈബ്രാഞ്ച് കൊച്ചി യൂണിറ്റ് ഡി. വൈ. എസ്. പി ഇമ്മാനുവല് പോളിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘമാണ് ചോദ്യം ചെയ്തത്. അവധിയാഘോഷിയ്ക്കാനായി കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ദിവസങ്ങളായി സണ്ണി ലിയോണി കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനിടയിലായിരുന്നു ചോദ്യം ചെയ്യല്.\nപെരുമ്പാവൂര് സ്വദേശി ഷിയാസിന്റെ പരാതിയിലാണ് ക്രൈംബ്രാഞ്ച് നടപടി. 2016 മുതല് കൊച്ചിയില് വിവിധ പരിപാടികളില് പങ്കെടുക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം നല്‍കി 12 തവണയായി 29 ലക്ഷം രൂപ തട്ടിയെടുത്തെന്നായിരുന്നു ഷിയാസിന്റെ പരാതി. സണ്ണി ലിയോണിക്ക് പണം നല്‍കിയതിന്റെ രേഖകളടക്കമാണ് പരാതി നല്‍കിയിരുന്നത്.\nഎന്നാല് പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കാന് ഇപ്പോഴും സന്നദ്ധയാണെന്നാണ് സണ്ണി ലിയോണി ക്രൈബ്രാഞ്ചിന് നല്‍കിയ മൊഴിയില് പറയുന്നു. അഞ്ചു തവണ പരിപാടി മാറ്റിവെച്ചു. തന്റേതായ കാരണങ്ങള് കൊണ്ടല്ല പരിപാടി മാറ്റിയത്. തീയതി നിശ്ചയിച്ച് അറിയിച്ചാല് ഇനി വേണമെങ്കിലും പങ്കെടുക്കാമെന്നും താരം ക്രൈംബ്രാഞ്ചിനെ അറിയിച്ചു.\nAlso Read ഫുട്ബോൾ കളികഴിഞ്ഞു, ഇനി പൂളിൽ കുളിയാവാം; പുതിയ ചിത്രങ്ങളുമായി സണ്ണി ലിയോണി\nകുടുബത്തോടൊപ്പം അവധി ആഘോഷിക്കാനാണ് സണ്ണി ലിയോണി കേരളത്തിലെത്തിയത്. പൂവാർ ദ്വീപിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളുമായി സണ്ണി ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിൽ എത്തിയിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ പച്ചപ്പും കുളിരും നുകരാൻ കുടുംബസമേതം തിരുവനന്തപുരത്താണ് സണ്ണി ലിയോണിയും കുടുംബവും ഇപ്പോൾ. ഭർത്താവ് ഡാനിയേൽ വെബറും മക്കളായ നിഷ, അഷർ, നോവ എന്നിവരും ഒപ്പമുണ്ട്. ഒരു മാസത്തെ സന്ദർശന പദ്ധതിയാണ് സണ്ണിക്ക് ഉള്ളത്. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ നാടൻ മേട്ടിൽ ഫുട്ബോൾ കളിക്കുന്ന വീഡിയോ സണ്ണി പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. അതിനു ശേഷം വന്നത് ഒരു പൂൾ വീഡിയോയാണ്. ഇപ്പോൾ വീണ്ടും പൂൾ ചിത്രങ്ങളുമായി സണ്ണി സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ എത്തുന്നു. തിരുവനന്തപുരം വിമാനത്താവളത്തിൽ വന്നിറങ്ങിയ സണ്ണി ക്വറന്റീൻ കാലം ചിലവഴിക്കുന്നത് ഒരു റിസോർട്ടിലാണ്.\nബോളിവുഡിലെ ഗ്ലാമർ താരമാണ് സണ്ണി ലിയോണി. 1981 മെയ് 13നാണ് കരഞ്ജിത്ത് കൗര് വോഹ്യ എന്ന സണ്ണി ലിയോണി ജനിച്ചത്. അമേരിക്കന് പൗരത്വം ഉള്ള ഇന്ത്യന് വംശജയാണ് സണ്ണി. സിക്ക് പഞ്ചാബികളാണ് മതാപിതാക്കള്. നീലചിത്രങ്ങളിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്രരംഗത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്. നീല ചിത്രങ്ങളില് അഭിനയിക്കുന്നതിനുമുന്നേ ജെര്‍മ്മന് ബേക്കറിയായ ജെഫി ലൂബിലും, പിന്നീട് ടാക്‌സ് ആന്റ് റിട്ടയര്‍മെന്റ് സംരംഭ്തത്തിലും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. സിനിമയില് പ്രവേശിച്ചതോടെയാണ് സണ്ണി ലിയോണി എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചത്.\nFirst published: February 6, 2021, 9:13 PM IST\nSunny Leone questioned by Kerala police


വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന സ്രാവുകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ നടപടിയുമായി യു.എ.ഇ | 4PM News\nവംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന സ്രാവുകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ നടപടിയുമായി യു.എ.ഇ\nദുബൈ : ഗൾഫ് മേഖലയിൽ സ്രാവുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ കുറവുവരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ സംരക്ഷണ നടപടികൾ ഊർജ്ജിതമാക്കാൻ യു.എ.ഇ തീരുമാനം. 43 ഇനം സ്രാവുകളുടെയും നക്ഷത്രമൽസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള 29 സമുദ്രജീവികളുടെയും സംരക്ഷണത്തിന് കർമപരിപാടികൾക്കു രൂപം നൽകി.\nനാലുവർഷം കൊണ്ടു കർമപരിപാടികൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടെ ഇവയുടെ എണ്ണം ഉയർത്താമെന്നാണ് പരിസ്ഥിതി-കാലാവസ്ഥാ മാറ്റ മന്ത്രാലയത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ. ചിറകുകൾ വെട്ടിയെടുത്തശേഷം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന തുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രവണതകളാണ് സ്രാവുകളുടെ വംശനാശത്തിനു കാരണമാകുന്നതെന്നു കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.\nഇതിനു യു.എ.ഇ കർശന നിരോധനം ഏർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഭക്ഷണാവശ്യത്തിന് ഇവയെ പിടിക്കുന്നതിനും വിൽപ്പന നടത്തുന്നതിനും വിലക്കില്ല. സ്രാവുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിന് യു.എ.ഇ ഉൾപ്പെടെ ഏഴ് അറബ് രാജ്യങ്ങൾ 2014 ഫെബ്രുവരിയിൽ കരാർ ഒപ്പുവച്ചിട്ടുണ്ട്.\nഇതിനു പുറമെയാണ് യു.എ.ഇ സ്വന്തം നിലയ്ക്കു കർമപരിപാടികൾ നടപ്പാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്.\nഇരുപത്തേഴാം രാവിൽ മസ്ജിദുകളിൽ വിശ്വാസി പ്രവാഹം\nബഹിരാകാശ രംഗത്ത് വൻ കുതിപ്പിന് ഒരുങ്ങി ഇന്ത്യ-ഒമാൻ കൂട്ടുകെട്ട്\nബാപ്സ് പ്രതിനിധികൾ സ്വാമി അമൃതസ്വരൂപാനന്ദ പുരിയുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി\nലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെർച്വൽ ബാറ്ററി പ്ലാന്റ് അബുദാബിയിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു\n70 മലയാളികൾ അടക്കം 400 തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നം ഒത്തുതീർന്നു\nഹൈപ്പർലൂപ്പ് നിർമിതിക്ക് അബുദാബി ഒരുങ്ങുന്നു\nഅബുദാബി കിരീടാവകാശി അൽ ഐനിലെ വിനോദകേന്ദ്രങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചു\nകുഞ്ഞാലിയെ നാട്ടിലെത്തിക്കണം: സുമനസ്സുകളുടെ സഹായം തേടി ഭാര്യ\nയു.എ.ഇ 20 വിദേശികൾക്ക് ദീർഘകാലവിസ അനുവദിച്ചു


ക്രിക്കറ്റ് ഗ്രൗണ്ടിലെ സ്വര്‍ണ്ണച്ചിറകുള്ള സോള്‍ക്കര് | Life of former Indian cricket player Eknath Solkar\nSep 9, 2021, 05:46 PM IST\nകളിക്കളത്തോട് വിടവാങ്ങിയശേഷം ജീവിതപ്രാരാബ്ദങ്ങളുമായിട്ടായിരുന്നു സോള്‍ക്കറുടെ പോരാട്ടം. ക്രിക്കറ്റ് ഇന്നത്തെപ്പോലെ കോടികള് വിളയുന്ന കളിയല്ല അന്ന്. സാമ്പത്തിക പ്രശ്‌നങ്ങള് മറികടക്കാന് ഒരു ബെനിഫിറ്റ് മാച്ച് അനുവദിച്ചുകിട്ടാന് പോലും നിരവധി വാതിലുകള് മുട്ടേണ്ടിവന്ന കഥ പങ്കുവെച്ചിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹം\nസ്വപ്നങ്ങളിലെ സ്വര്‍ണ്ണപ്പക്ഷിയായിരുന്നു സോള്‍ക്കര്. കൊക്കും ചിറകുമൊതുക്കി ഏകാഗ്രചിത്തനായി ഫോര്‍വേഡ് ഷോര്‍ട്ട് ലെഗ്ഗില് തപസ്സിരുന്ന വേഴാമ്പല്. ബിഷന് സിംഗ് ബേദിയോ ഇറാപ്പള്ളി പ്രസന്നയോ ഭഗവത് സുബ്രഹ്മണ്യം ചന്ദ്രശേഖറോ ശ്രീനിവാസ് വെങ്കട്ട് രാഘവനോ ബൗള് ചെയ്യാനെത്തുമ്പോള് ആ കിളി പതിവിലേറെ ജാഗരൂകനാകും. ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവിലും ചോര ഇരച്ചുകയറുമപ്പോള്. കണ്ണുകള്‍ക്ക് തീക്ഷ്ണതയേറും. കൈകളും കാലുകളും എന്തിനും സജ്ജമാകും. നെഞ്ചം തുടിതുടിക്കും. ഇനിയുള്ളതാണ് കാണേണ്ട കാഴ്ച്ച.\nബാറ്റില് തട്ടിയുയരുന്ന പന്ത് മിന്നല്‍വേഗത്തില് പറന്നുവീണ് കൊക്കിലൊതുക്കും ആ പക്ഷി. കണ്ണു ചിമ്മിത്തുറക്കുന്നതിനിടെ ശത്രുപക്ഷത്തെ ഒരു ബാറ്റ്‌സ്മാന് കൂടി കഥാവശേഷന്. അഭ്യാസിയുടെ മെയ്വഴക്കത്തോടെ സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ്, കളി എന്നോടോ എന്ന ഭാവത്തിലൊരു പരിഹാസച്ചിരിയുമായി കൈവീശി പ്രതിയോഗിയെ ആഘോഷപൂര്‍വം കൂടാരത്തിലേക്ക് യാത്രയാക്കും സോള്‍ക്കര്. ക്രിക്കറ്റ് ഒരു ഗെയിമിനപ്പുറം ജീവിതത്തിന്റെ പരിച്ഛേദം തന്നെയായി മാറുന്ന നിമിഷം. അത്തരം അത്ഭുത നിമിഷങ്ങളാണ് എന്നിലെ സ്‌കൂള് കുട്ടിയെ ക്രിക്കറ്റിന്റെ ആരാധകനാക്കി മാറ്റിയത്; ഊണും ഉറക്കവും മറന്ന് രാപ്പകലെന്നില്ലാതെ റേഡിയോക്ക് മുന്നില് തളച്ചിട്ടതും.\nഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ടെസ്റ്റ് പരമ്പര വിജയത്തിന്റെ (1971) സുവര്‍ണ്ണ ജൂബിലി ആഘോഷവേളയില് അന്നത്തെ വിജയശില്‍പ്പികളിലൊരാളായ ഏക്‌നാഥ് സോള്‍ക്കര് എന്ന 'എക്കി' പലപ്പോഴും ഓര്‍ക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു എന്നത് ഏറെ ദുഖിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം. ഓര്‍മ്മയിലെ ആദ്യത്തെ സ്പൈഡര്‍മാന് ആയിരുന്നല്ലോ ആ മനുഷ്യന്. ശൈശവ സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ക്ക് നിറം പകര്‍ന്ന ഫീല്‍ഡര്. കൊയ്‌ത്തൊഴിഞ്ഞ പാടം പിച്ചാക്കി, ഓലമടല് ബാറ്റും റബ്ബര് പന്തും ഉപയോഗിച്ച് ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുമ്പോഴെല്ലാം സോള്‍ക്കറായി പകര്‍ന്നാടാന് മോഹിച്ചത് വെറുതെയല്ല. അത്രയ്ക്കങ്ങ് ചോരയില് കലര്‍ന്നുപോയിരുന്നു ആ അതിസാഹസികന്.\nനേരിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ല സോള്‍ക്കറുടെ കസര്‍ത്തുകള്. കേട്ടും വായിച്ചുമുള്ള അറിവേയുള്ളൂ. ടെലിവിഷന് പൂര്‍വ കാലത്തായിരുന്നല്ലോ എക്കിയുടെ അശ്വമേധം. പക്ഷേ ഏത് കാഴ്ച്ചയെയും നിഷ്പ്രഭമാക്കും വിധം മിഴിവാര്‍ന്നതായിരുന്നു സുരേഷ് സരയ്യയും ആനന്ദ് സെത്തില്‍വാദും യും ജെ പി നാരായണനും വിംസിയുമൊക്കെ വാക്കുകളാല് വരച്ചിട്ട ചിത്രങ്ങള്. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം ആ വിസ്മയ നിമിഷങ്ങള് ടെലിവിഷനിലും യുട്യൂബിലുമൊക്കെ ആവര്‍ത്തിച്ചു കാണുമ്പോള് ഓര്‍ത്തുപോകാറുണ്ട്, വാങ്മയ ചിത്രങ്ങളോളം വന്നില്ലല്ലോ ക്യാമറ ഒപ്പിയെടുത്ത ദൃശ്യങ്ങള് എന്ന്.\nഓവല് ടെസ്റ്റിലെ (1971 ഓഗസ്റ്റ് 24) ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ആ ക്യാച്ച് എങ്ങനെ മറക്കാന്? അലന് നോട്ടാണ് ക്രീസില്. ബൗള് ചെയ്യുന്നത് വെങ്കട്ട് രാഘവന്. ഓഫ് സ്പിന്നിനെതിരെ ഫോര്‍വേഡ് ഡിഫന്‍സീവ് ഷോട്ട് കളിക്കാനുള്ള നോട്ടിന്റെ വ്യഗ്രത മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടു സോള്‍ക്കറിലെ കുശാഗ്ര ബുദ്ധി. വെങ്കിയുടെ വലംകയ്യില് നിന്ന് പന്ത് പുറപ്പെട്ടതും എക്കി മുന്നിലേക്ക് കുതിച്ചതും ഏതാണ്ട് ഒരേ നിമിഷം. നോട്ടിന്റെ ബാറ്റില് തട്ടിത്തെറിച്ച പന്ത് നിലം തൊടും മുന്‍പ് വായുവില് നീന്തിവന്ന് അതിസാഹസികമായി കയ്യിലൊതുക്കുന്നു സോള്‍ക്കര്. ഭൂമിയില് നിന്ന് ഒന്നോ രണ്ടോ സെന്റിമീറ്റര് മാത്രം ഉയരെയായിരുന്നു അപ്പോള് താനെന്ന് സോള്‍ക്കര്. മൂന്നാം ടെസ്റ്റിലെ വിധിനിര്‍ണ്ണായക മുഹൂര്‍ത്തമായിരുന്നു അത്.\nടെസ്റ്റ് വിജയത്തിലേക്കും ഐതിഹാസികമായ പരമ്പര വിജയത്തിലേക്കുമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ വഴി വെട്ടിത്തുറന്ന ആ അനര്‍ഘ നിമിഷം ക്യാമറയില് പകര്‍ത്തിയ ഫ്രഞ്ച് ഫോട്ടോഗ്രാഫര് ഹെന്റി കര്‍ട്ടിയെര് ബ്രെസ്സോണിന് നന്ദി പറയുക. സോള്‍ക്കര് എന്നൊരാള് ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെ നേര്‍സാക്ഷ്യമാണല്ലോ ആ മില്യണ് ഡോളര് ക്ലിക്ക്. സുനില് ഗാവസ്‌കറുടെ അളവറ്റ ആവേശവും വെങ്കട്ട് രാഘവന്റെ ആര്‍പ്പുവിളിയും വിക്കറ്റ് കീപ്പര് ഫാറൂക്ക് എന്‍ജിനീയറുടെ മുഖത്തെ അമ്പരപ്പും കൂടി ചേരുമ്പോഴേ ആ ഫ്രെയിം പൂര്‍ത്തിയാകൂ. എക്കാലത്തെയും ക്ലാസിക് ക്രിക്കറ്റ് ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളിലൊന്ന്.\nമറ്റൊരു മിന്നുന്ന ഡൈവ് കൂടി ഓര്‍മ്മയില് തെളിയും ആ കാഴ്ച്ചക്കൊപ്പം. കളി ക്രിക്കറ്റല്ല, കാല്‍പ്പന്താണെന്ന് മാത്രം. 1970 ലെ മെക്‌സിക്കോ ലോകകപ്പ് ഫുട്‌ബോളിലെ ഗ്രൂപ്പ് മത്സരത്തില് ബ്രസീലിയന് ഇതിഹാസം പെലെയുടെ ഗോളെന്നുറച്ച ക്‌ളോസ് റേഞ്ച് ഹെഡ്ഡര് രക്ഷപ്പെടുത്താന് ഇംഗ്ലണ്ട് ഗോള്‍കീപ്പര് ഗോര്‍ഡന് ബാങ്ക്‌സ് പുറത്തെടുത്ത മുഴുനീള ഡൈവ്. ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായ ആ അവിശ്വസനീയ സേവിന് തൊട്ടു പിന്നില് വരും സോള്‍ക്കറുടെ ക്യാച്ച് എന്നത് എന്റെ വിശ്വാസം. അതേ ഓവല് ടെസ്റ്റിന്റെ ഒന്നാമിന്നിംഗ്സില് വെറും പതിനഞ്ചു റണ്‍സ് വഴങ്ങി മൂന്ന് വിലപ്പെട്ട വിക്കറ്റുകള് എടുക്കുക കൂടി ചെയ്തിരുന്നു സോള്‍ക്കര്.\nഎങ്കിലും സോള്‍ക്കറെ കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകള് എപ്പോഴും ചെന്നെത്തുക ഷോര്‍ട്ട് ലെഗ്ഗിലാണ്. ഹെല്‍മറ്റും ഷിന്‍ഗാര്‍ഡുമൊന്നും ഇല്ലാത്ത കാലത്ത് ചോരത്തിളപ്പും ചങ്കുറപ്പും മാത്രം കൈമുതലാക്കി ക്രിക്കറ്റിലെ 'ആത്മഹത്യാ മുനമ്പില്' ചെന്നു നില്‍ക്കാന് എങ്ങനെ ധൈര്യമുണ്ടായി എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഒരിക്കല് സോള്‍ക്കര് നല്‍കിയ മറുപടി ഇങ്ങനെ: ''സ്ലിപ്പില് വഡേക്കറും ഷോര്‍ട്ട് ഫൈന് ലെഗ്ഗില് ആബിദ് അലിയും ഗള്ളിയില് വെങ്കട്ടും എന്തിന് ഫീല്‍ഡ് ചെയ്യുന്നു എന്ന് നിങ്ങള് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതുപോലെയേ ഉള്ളൂ എനിക്ക് ക്ലോസ് ഇന് ഫീല്‍ഡിംഗും. കളിയാകുമ്പോള് ഇത്തിരി സാഹസികതയൊക്കെ വേണ്ടേ?''\nആ സാഹസികത ജീവിതത്തിന്റെ പിച്ചിലും കൊണ്ടുനടന്നു സോള്‍ക്കര്. മുംബൈ ഹിന്ദു ജിംഖാനയിലെ ദിവസക്കൂലിക്കാരനായ ഗ്രൗണ്ട്‌സ്മാന്റെ മകന് ദാരിദ്ര്യവും അനാരോഗ്യവുമായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്ത് കൂട്ട്. എല്ലാ വേദനകളും അതിജീവിക്കാനുള്ള ഒറ്റമൂലിയായി മാറി അവന് ക്രിക്കറ്റ്. ഇന്ത്യന് സ്‌കൂള്‍സിന് കളിക്കുകയും ശ്രീലങ്കന് പര്യടനത്തില് അവരെ നയിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം 1969-70 ല് ന്യൂസിലന്‍ഡിനെതിരെ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റില് അരങ്ങേറുമ്പോള് ഫീല്‍ഡിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ പൊസിഷന് തന്നെ ചോദിച്ചുവാങ്ങാന് മടിച്ചില്ല അന്നത്തെ ഇരുപത്തൊന്നുകാരന്. പിന്നീടങ്ങോട്ട്, 1976 ല് വിടവാങ്ങും വരെ ഷോര്‍ട്ട് ലെഗ്ഗായിരുന്നു എക്കിയുടെ പ്രിയ മേച്ചില്‍പ്പുറം. കളിച്ച 27 ടെസ്റ്റുകളില് നിന്നുള്ള 53 ക്യാച്ചുകളില് ഭൂരിഭാഗവുമെടുത്തത് അതേ പൊസിഷനില് നിന്നുതന്നെ.\nകൗമാരയൗവനങ്ങള് മുഴുവന് ക്രിക്കറ്റിന് സമര്‍പ്പിച്ച മനുഷ്യന് കളിയില് നിന്ന് എന്തുനേടി എന്നത് മറ്റൊരു ചോദ്യം. കളിക്കളത്തോട് വിടവാങ്ങിയശേഷം ജീവിതപ്രാരാബ്ദങ്ങളുമായിട്ടായിരുന്നു സോള്‍ക്കറുടെ പോരാട്ടം. ക്രിക്കറ്റ് ഇന്നത്തെപ്പോലെ കോടികള് വിളയുന്ന കളിയല്ല അന്ന്. സാമ്പത്തിക പ്രശ്‌നങ്ങള് മറികടക്കാന് ഒരു ബെനിഫിറ്റ് മാച്ച് അനുവദിച്ചുകിട്ടാന് പോലും നിരവധി വാതിലുകള് മുട്ടേണ്ടിവന്ന കഥ പങ്കുവെച്ചിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹം. ലോകം കണ്ട എക്കാലത്തെയും മഹാന്മാരായ ഫീല്‍ഡര്‍മാരിലൊരാള്‍ക്ക് ശിഷ്ടജീവിതം കരുതിവെച്ചതേറെയും നഷ്ടപ്പെട്ട ക്യാച്ചുകളായിരുന്നു എന്നത് എന്തൊരു വിധിവൈപരീത്യം! ഷോര്‍ട്ട് ലെഗ്ഗിനെ അനാഥമാക്കി സോള്‍ക്കര് പറന്നകന്നത് 2005 ജൂണ് 26 ന്. കളി കീഴ്‌മേല് മാറിയിട്ടും, താരങ്ങളുടെ എത്രയോ തലമുറകള് വന്നുപോയിട്ടും, ആസ്വാദന രീതികള് തന്നെ മാറിമറിഞ്ഞിട്ടും ഓര്‍മ്മകള് ക്രീസില് തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു; പവലിയനിലേക്ക് മടങ്ങാന് കൂട്ടാക്കാതെ... ഒരു സ്വര്‍ണ്ണപ്പക്ഷിയുടെ ചിറകടിയൊച്ചകള്‍ക്കായി കാതോര്‍ക്കുന്നു മനസ്സ്.\nContent Highlights: Life of former Indian cricket player Eknath Solkar\nസച്ചിന് തെണ്ടുല്‍ക്കര്, ക്രിക്കറ്റ് എന്ന വാക്ക് കാണുമ്പോള് ലോകത്തെ ..


indian medical association kerala വോട്ടെണ്ണല് ദിനത്തില് കര്‍ഫ്യൂവിന് സമാനമായ നിയന്ത്രണങ്ങള് പ്രഖ്യാപിക്കണം: ഐഎംഎ\nവോട്ടെണ്ണല് ദിനത്തില് കര്‍ഫ്യൂവിന് സമാനമായ നിയന്ത്രണങ്ങള് പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്ന് ഐഎംഎ. രോഗലക്ഷണമുള്ളവര് ആര്‍ടിപിസിആര് തന്നെ പരിശോധന നടത്തണം. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ദിനത്തിലെ നോട്ടക്കുറവാണ് കൊവിഡ് രോഗികളുടെ എണ്ണം വര്‍ധിക്കാന് കാരണമായതെന്ന് ഐഎംഎ സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് പി എം സഖറിയാസ് പറഞ്ഞു.\nവാക്‌സിനേഷന് സൗജന്യമാക്കണമെന്നും പിജി ഡോക്ടര്‍മാരുടെ അഭാവം കൊവിഡ് ചികിത്സയില് ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതം ഉണ്ടാക്കുമെന്നും ഐഎംഎ. പ്രതിദിനം ഒരു ലക്ഷത്തില് അധികം കൊവിഡ് പരിശോധന ദിനം പ്രതി നടത്തണം. രണ്ടാം വരവില് കൊവിഡിന് തീവ്രത കൂടുതലാണ്. മരണ നിരക്കും കൂടുന്നുണ്ടെന്നും ഐഎംഎ.\nRead Also : 18 വയസ്സിനു മുകളിൽ ഉള്ളവർക്ക് വാക്സിനേഷൻ അനുവദിക്കണം: പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് കത്തയച്ച് ഐഎംഎ\nഅതേസമയം കൊവിഡ് കൂട്ടപരിശോധന അശാസ്ത്രീയമെന്ന് കെജിഎംഒഎ പറഞ്ഞു. സംഘടന മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് ഇത് സംബന്ധിച്ച് കത്ത് നല്‍കി. രോഗലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരെയും സമ്പര്‍ക്കത്തില്‍പെട്ടവരെയും മാത്രം ഉള്‍പ്പെടുത്തി പരിശോധന നിജപ്പെടുത്തണം. ടെസ്റ്റ് പരിശോധന വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച ലാബ് സൗകര്യവും ആരോഗ്യ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ എണ്ണവും വര്‍ധിപ്പിക്കണം. ഇപ്പോള് നടക്കുന്നത് സംവിധാനങ്ങള്‍ക്ക് താങ്ങാനാവുന്നതിന് അപ്പുറമുള്ള പരിശോധനകളാണെന്നും സംഘടന. ഒന്‍പത് നിര്‍ദേശങ്ങള് സംഘടന മുന്നോട്ട് വച്ചു.\nStory highlights: indian medical association, covid 19\nRead more on: Covid 19 | Indian medical association


maria-sharapova-announces-retirement-from-tennis | 'ടെന്നീസ്...ഞാൻ നിന്നോട് വിട പറയുന്നു'..; ടെന്നീസ് കോർട്ടിലെ മാസ്മരിക പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് ഇനിയില്ലെന്ന് മരിയ ഷറപ്പോവ; അന്താരാഷ്ട്ര ടെന്നീസിൽ നിന്നും വിരമിക്കുന്ന വിവരം പുറത്ത് വിട്ടത് മാഗസിനിലെ ലേഖനത്തിലൂടെ; അഞ്ചു തവണ ഗ്രാൻസ്ലാം കിരീടത്തിൽ മുത്തമിട്ട താരം കളിക്കളം വിടുന്നത് തുടർച്ചയായ മോശം പ്രകടനത്തെ തുടർന്ന് - MarunadanMalayalee.com\nFebruary 26, 202008:15 PM IST Permalink\nന്യൂയോർക്ക്: 'ടെന്നീസ്...ഞാൻ നിന്നോട് വിട പറയുന്നു'.. മരിയ ഷറപ്പോവ അന്താരാഷ്ട്ര ടെന്നീസിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു. വോഗ് ആൻഡ് വാനിറ്റി ഫെയർ മാഗസിനായി എഴുതിയ ലേഖനത്തിലാണ് 32-കാരി വിരമിക്കിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചത്. കൗമാരപ്രായത്തിൽ ടെന്നീസ് കോർട്ടിലെത്തി ലോക ഒന്നാം നമ്പർ താരമായി വളർന്ന റഷ്യൻ താരം നിലവിൽ 373-ാം റാങ്കിലാണ്. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആരാധകരുള്ള കായികതാരങ്ങളിൽ ഒരാളാണ് അഞ്ചു തവണ ഗ്രാൻസ്ലാം കിരീടം നേടിയ ഷറപ്പോവ.\n2004-ൽ പതിനേഴാം വയസ്സിൽ വിംബിൾഡൺ കിരീടം നേടിയാണ് ഷറപ്പോവ താരമായത്. ഈ കിരീടം നേടുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ മൂന്നാമത്തെ താരമെന്ന റെക്കോഡും അന്ന് ഷറപ്പോവ സ്വന്തമാക്കി. 2005-ൽ ലോക ഒന്നാം നമ്പറായ റഷ്യക്കാരി അടുത്ത വർഷം യു.എസ് ഓപ്പൺ കിരീടം നേടി.\nഎന്നാൽ 2007 മുതൽ തോളിനേറ്റ പരിക്ക് ഷറപ്പോവയ്ക്ക് തിരിച്ചടിയായി. 2008-ൽ ഓസ്ട്രേലിയൻ ഓപ്പൺ കിരീടത്തിലൂടെ തിരിച്ചെത്തിയെങ്കിലും പരിക്ക് വീണ്ടുമെത്തി. ഇതോടെ ആ വർഷത്തെ യു.എസ് ഓപ്പണും ബെയ്ജിങ് ഒളിമ്പിക്സും താരത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ടു. 2012-ൽ തിരിച്ചുവന്ന ഷറപ്പോവ ഫ്രഞ്ച് ഓപ്പൺ നേടി കരിയർ ഗ്രാൻസ്ലാം പൂർത്തിയാക്കി. ഈ നേട്ടത്തിലെത്തുന്ന പത്താമത്തെ വനിതാ ടെന്നീസ് താരവുമായി. ആ വർഷം ഒളിമ്പിക്സിൽ വെള്ളി മെഡലും അക്കൗണ്ടിലെത്തിച്ചു. 2014-ൽ ഷറപ്പോവ വീണ്ടും ഫ്രഞ്ച് ഓപ്പൺ കിരീടത്തിൽ മുത്തമിട്ടു.\n'ടെന്നീസ്...ഞാൻ നിന്നോട് വിട പറയുന്നു' എന്ന തലക്കെട്ടോടെയാണ് ഷറപ്പോവയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ. 2016-ലെ ഓസ്ട്രേലിയൻ ഓപ്പണിന് ശേഷം ഉത്തേജക മരുന്ന് പരിശോധനയിൽ പരാജയപ്പെട്ട ഷറപ്പോവ 15 മാസം വിലക്ക് നേരിട്ടിരുന്നു. അതിനുശേഷം കോർട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ഷറപ്പോവയ്ക്ക് തിളങ്ങാനായില്ല. തോളെല്ലിനേറ്റ പരിക്കും താരത്തെ അലട്ടിയിരുന്നു. 15 മാസത്തെ വിലക്ക് നേരിട്ട ഷറപ്പോവ തിരിച്ചുവരവിൽ ഒരു പ്രധാന ടൂർണമെന്റിൽ മാത്രമാണ് ക്വാർട്ടർ ഫൈനലിൽ എത്തിയത്.\nമുൻ ലോക ഒന്നാം റാങ്കുകാരിയായ ഷറപ്പോവ നിലവിൽ റാങ്കിംഗിൽ 373ാം സ്ഥാനത്താണ്. ഈ വർഷം ഓസ്‌ട്രേലിയൻ ഓപ്പണിൽ പരാജയപ്പെട്ടശേഷം ഇത് കരിയറിലെ അവസാന ഗ്രാൻസ്ലാമാണോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അറിയില്ലെന്നായിരുന്നു ഷറപ്പോവയുടെ മറുപടി. ടെന്നീസിന് പുറമെ ഫാഷൻ ലോകത്തും ഗ്ലാമർ താരമായി ഷറപ്പോവ ആരാധകരുടെ മനം കവർന്നിരുന്നു.\n1987 ഏപ്രിൽ 19 ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ ന്യാഗനിലാണ് മരിയ ഷറപ്പോവ ജനിച്ചത്. അവരുടെ മാതാപിതാക്കളായ യൂറി, യെലേന എന്നിവർ മുൻ സോവിയറ്റ് ബെലാറസിലെ ഗോമെൽ നഗരത്തിൽനിന്നുള്ളവരാണ്. 1986 ലെ ചെർണോബിൽ ആണവ ദുരന്തത്തിന്റെ പ്രാദേശിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയാൽ മരിയ ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ മാതാപിതാങ്ങൾ തങ്ങളുടെ മാതൃഭൂമി ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു.\nടെന്നീസ് കോർട്ടിലെ ഗ്ലാമർ താരത്തിന് ഇനി വിവാഹ ജീവിതം\nഅപ്രതീക്ഷിതമായി ധോണിയുടെ വിരമിക്കൽ പ്രഖ്യാപനം\nതാങ്കളുടെ നേട്ടങ്ങളിലും ആ വ്യക്തിത്വത്തിലും ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു\nമുംബൈ ഭീകരാക്രമണത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിലൂടെ: രാകേഷ് മരിയയുടെ പുസ്തകം\nആരാധകരെ ഞെട്ടിച്ച് വിരമിക്കൽ പ്രഖ്യാപനവുമായി പി.വി സിന്ധു; ട്വീറ്റിനൊടുവിൽ ആശ്വാസ വാർത്തയും: വിരമിച്ചത് നമുക്കു ചുറ്റിലുമുള്ള ഈ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയിൽ നിന്നെന്ന് താരം


താളുകള് മറിയുമ്പോള്...: സഹിക്കാം, പൊറുക്കാം..\nഞാനങ്ങിനെ ഷോപ്പിംഗും ഒക്കെയായി ദേഹം മുഴുവന് വേദനയുമായി മൂന്നു നാല് ഐസ്ക്രീമും ഒക്കെയായി എന്റെ മുറിയില് ഇരുന്ന് ഏകാന്തമായി ഇരിക്കയായിരുന്നു.. ഗമ്പ്ലീറ്റ് റെസ്റ്റ്..\nപിന്നീട് ഡ്യൂട്ടികള് ചെയ്യാം എന്ന തീരുമാനത്തോടെ.. എനിക്ക് എന്നെ വീണ്ടെടുക്കണം. പഴയ ആത്മയാവണം. വെളിയിലെ മദമാത്സര്യങ്ങള്‍ക്കിടയില് ചെന്ന് പെട്ട് മനസ്സാകെ കലുഷിതമായിരിക്കയായിരുന്നു.\nഅപ്പോള് വെളിയില് എന്റെ മരങ്ങള് വാഴകള് ഒക്കെ ഉലയുന്നു.. അരിയപ്പെടുന്നു.. കുറച്ചുനേരം സഹിച്ചു..പിന്നീട് വെളിയില് ഇറങ്ങി ചെന്നു..\nഅവര് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു,\n‘മാഡം.. ആ വാഴകുല വെട്ടണം.. സ്വിമ്മിംഗ് പൂളില് പൂവ് വന്ന് വന്നു വീഴുന്നു.’\nഒന്നുരണ്ടാഴ്ചകൂടി നിന്നാലേ അത് പരുവം ആവൂ..\nഎങ്കിലും അവരുടെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളില് ഇനി പൂവു വീഴണ്ട\n'എങ്കി ഇനി ആ വാഴകൂടി വെട്ടൂ..'\n'അപ്പോള് അതിന്റെ വേസ്റ്റ്?!'\nആ.. അപ്പോള് അതാണ്.. സാരമില്ല അവരവര്‍ക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അവരവര് ചെയ്യുന്നു. അവരെ ശല്യപ്പെടുത്തിയ ഇലകള് കാര്യക്ഷമമായി വെട്ടി. അത് കൊണ്ടുകളയുന്നതില് ചോദ്യമില്ല.\nഇത്രനാളും.. രണ്ടുവര്‍ഷത്തോളം; ചെവിയടയ്ക്കുന്ന ഒച്ചയായിരുന്നു ആ വീടു വയ്പ്പും ബഹളവും. അതിന്റെ പൊടിയും ഒക്കെ വന്നടിഞ്ഞത് ഈ വീട്ടില് ആണ്. ഒരിക്കല് ഞങ്ങളുടെ മേല്‍ക്കൂരയും ഒരു ഭാഗം അടര്‍ന്നുവീണു. അത് റിപ്പയര് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. എന്തൊരു കുലുക്കമായിരുന്നെന്നോ\nഅവരുടെ അടിസ്ഥാനം കെട്ടുമ്പോള്! വീട് ഇടിയുമെന്ന് ഭയന്ന് വെളിയില് ഇറങ്ങി നിന്നിട്ടുണ്ട്..മക്കള്‍ക്ക് പരീക്ഷയ്ക്ക് പഠിക്കാനാവാതെ ഭ്രാന്തുപിടിച്ചു നടന്ന പരീക്ഷക്കാലം..\nഇതൊക്കെ സമ്മാനിച്ച മാന്യ അയല്‍ക്കാരാണ് ഒടുവില് ഒരു ഇലപോലും അവരുടെ കാമ്പൌണ്ടില് വീഴാതെ അരിഞ്ഞ് വീഴ്ത്തുന്നത്.\n‘മാഡം കാശുതന്നാല് ഈ മരങ്ങള് ഗമ്പ്ലീറ്റ് വെട്ടി തരാം..’\n‘നിങ്ങള് ഈ സൈഡിലെ വെട്ടണ്ട നിങ്ങളുടെ സൈഡ് നോക്കിയാല് മതി. അങ്ങോട്ട് വരുന്നത് വെട്ടിക്കോളൂ’\nഒരിലകൂടി വെട്ടാന് പറഞ്ഞപ്പോള് അയ്യോ അത്.. വേസ്റ്റ് എങ്ങിനെ കളയും എന്നു വരുത്തപ്പെട്ട വിരുതര് ആണ്.\nകുലപോയ വേദന തൂത്തെറിഞ്ഞ് വീണ്ടും വന്ന് കിടന്നു. എന്നെ വീണ്ടെടുക്കണ്ടേ..,\nഅപ്പോള് വീണ്ടും വെളിയില് അരിയല് ശബ്ദം.\nഎന്റെ കുഞ്ഞുവാഴയുടെ മണ്ടയിലേക്കാണ് കത്തി..!\nഎനിക്ക് കോപം വന്നു.\nഞാന് വലിയ ഒരു കത്തിയുമായി ചെന്നു..\nമേല്പറഞ്ഞ പരിഭവങ്ങള് പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് കുഞ്ഞു വാഴകള് മൂന്നെണ്ണം അപ്പോള് തന്നെ മൂടോടെ അരിഞ്ഞ് വീഴ്ത്തിക്കൊടുത്തു.\nഎനിക്ക് പക അവരോടല്ലായിരുന്നു ലോകത്തോടു മുഴുവനുമായിരുന്നു.\nലോകം മുഴുവനും ഉള്ള ആള്‍ക്കാരുടെ പ്രതിനിധികള് ആണ് ഇവര്!!\nസിറിയയില് ഇറാന് ഇറാക്ക് (?) അഭയം നല്‍കിയതിന് നന്ദിയായി അവരെ തന്നെ ഒതുക്കി, കൊന്ന് കൊലവിളി നടത്തിയ അതിഥികള്. ആഥിത്യ മര്യാദ കാട്ടിയ സാമൂതിരിയെയും(?) മറ്റും അപമാനിക്കും വിധം കേരളം കൈക്കലാക്കി, മതം മാറ്റലും കൊള്ളയടിക്കലും സംസ്ക്കാരം തന്നെ തകര്‍ത്ത് തരിപ്പണമാക്കിയ വിദേശികള്…\nഎല്ലാവരോടും ഉള്ള വിദ്വേഷം!; പൊന്നുപോലെ വളര്‍ത്തിയ ഒരു മകളെ കൈപിടിച്ചു കൊടുത്ത ഒരു രക്ഷിതാവ് - എല്ലാം കൈക്കലാക്കി കൊള്ളക്കാരെപ്പോലെ ഇപ്പോഴും ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന നെറികേടിന്റെ മൂര്‍ത്തിമത് ഭാവമായ മാന്യകുടുംബം; എല്ലാവരോടും ഉള്ള വിദ്വേഷം!\nവെട്ടിയ വാഴകള് താഴെ തറയില് വീണുകിടപ്പുണ്ട്. താന് ആശയോടെ കഴിക്കാന് വച്ചിരുന്ന കുല പഴുക്കാനാവാതെ പകുതിയില് മുറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ട വരുത്തത്തോടെ പുറത്ത് അതിന്റെ അമ്മയെയും എന്നെയും നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്.\nനിസ്സഹായതയോടെ കൈമലര്‍ത്തുന്ന അമ്മവാഴ!\nഎന്തുചെയ്യാം ആത്മേ! നിനക്കായി ഞാന് സമ്മാനിക്കാന് ഒരുക്കിയതായിരുന്നു..\nസാരമില്ല.. നമ്മള് ഒക്കെ ഇരകള് അല്ലെ, നിയമത്തിന്റെ , മദമാത്സര്യങ്ങളുടെ..\nഎന്റെ ഉദരത്തിലും ഉണ്ടായി എന്റെ തുണയ്ക്കായി ഒരു കനി.\nഎനിക്ക് കാണാനായില്ല , സ്പര്‍ശിക്കാനായില്ല, മുലയൂട്ടാനോ താരാട്ടുപാടി മാറില് ചേര്‍ത്ത് ഉറക്കാനായില്ല, ആ കിളിക്കൊഞ്ചല് കേള്‍ക്കാനായില്ല.. അവനെ/അവളെ എന്റെ മുഖം കാട്ടാനോ എനിക്ക് അവന്റെ മുഖം കാണാനോ, അവന് ഈ ലോകം കാണാനോ ഉള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായില്ല.\nഞാന് അബോധാവസ്ഥയില് ആയിരുന്നു.\nഉണര്‍ന്നപ്പോല് വയറ് ഒഴിഞ്ഞിരുന്നു!\nഅവനു നൊന്തുകാണുമോ, എന്റെ ഉദരത്തില് സുരക്ഷിതനായി എന്നോടൊപ്പം ജീവിക്കാന് ദൈവം അയച്ച കനിയെ അവനറിയാതെ കൊലചെയ്തപ്പെട്ട എന്റെ ഉദരം. അവിഹിത ഗർഭം ആയിരുന്നില്ലല്ലോ! ഈശ്വര സന്നിധിയിൽ വച്ചു മിന്നുകെട്ടിയ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഉണ്ടായതല്ല, എന്നിട്ടും അവനു പവിത്രത നൽകാനായില്ലല്ലോ!\nഒരു ദിവസം ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ ആ ക്ലിനിക്കില് ചെന്നു. ചോദിക്കാനൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാതെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും കൊടുത്തുവോ? ഞാന് ഒരവകാശവാദവും ഉന്നയിക്കില്ല. അറിഞ്ഞല് മാത്രം മതി. അത് ആണായിരുന്നോ പെണ്ണായിരുന്നോ, അങ്ങിനെ നിരവധി സംശയങ്ങള്. കുഞ്ഞിന് നൊന്തുകാണുമോ, എങ്ങിനെയായിരുന്നു അന്ത്യം, എവിടെയാണ് നിങ്ങള് ആ ജീവനെ ഉപേക്ഷിച്ചത.. പാപിയായ എന്നോടൊപ്പം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന.\nപിന്നീട് പലപ്പോഴും തനിയെ ട്രയിനില് കയറി അവിടെ ചെല്ലും. ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ ആ ക്ലിനിക്കിനു ചുറ്റും നടക്കുമായിരുന്നു. അവന്റെ ചോര ഒഴുകിയ ഓടകള് തിരഞ്ഞ്, ആത്മാവ് പറന്നുപോയ ആ അന്തരീക്ഷത്തില് ..\nഅന്നുമുതല് ഞാന് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപിയാണ്.\nഅവന് നിഷേധിച്ച ഈ ലോകം കാണാന്, അനുഭവിക്കാന് എനിക്കെന്തവകാശം!\nഎന്റെ അമ്മ അമ്മയല്ല. മറ്റൊരു കൊല ചെയ്യാതെ എന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയ രക്ഷക മാത്രം. ഞാന് മകളല്ല, ഗര്‍ഭപാത്രത്തില് വച്ച് കശാപ്പ് ചെയ്യപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെടാനായ ഒരു വെറും ഭൂണം. ചുറ്റും കാണുന്ന മനുഷ്യര് ഒക്കെ രക്ഷപ്പെട്ട ഭ്രൂണങ്ങള് മാത്രം!\nഅമ്മമാരുടെ ഗര്‍ഭപാത്രങ്ങള് ഒക്കെ ചുടലക്കളത്തെക്കാള് ഭീകരമായ രഹസ്യങ്ങള് പേറുന്ന ഇടങ്ങള്. മനുഷ്യരുടെ കാമം, സ്നേഹം, ഒക്കെ വെറും സ്വാര്‍ദ്ധമായ വികാ‍രങ്ങള് മാത്രമായി അധഃപ്പതിച്ചുപോയി..\nപിന്നീടുള്ള വര്‍ഷങ്ങളില് ഞാന് ഈ ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ മുഴുവന് അമ്മയായി. ഓരോ മുഖങ്ങള് കാണുമ്പോഴും എന്റെ കുഞ്ഞ് ഇതുപോലെ ആയിരുന്നിരിക്കുമോ! ഒരു വയസ്സായ അപ്പുപ്പന് നടന്നുപോകുമ്പോള് നെഞ്ചില് ഒരാളല് വരും എന്റെ കുഞ്ഞ് ആണായിരുന്നെങ്കില് , ഞങ്ങള് കൊലചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കില് അവനും ഈ ഭൂമിയില് ഒരിക്കല് ഇതുപ്പ്ലെ ജീവിതം മതിയാവോളം അനുഭവിച്ച് വയസ്സായി നടക്കുമായിരുന്നു.\nവഴിയരികില് യുവമിഥുനങ്ങള് കൈകോര്‍ത്തു നടക്കുമ്പോള്\nഓര്‍ക്കും എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ജീവിക്കാനാനുവദിച്ചിരുന്നുവെങ്കില് അവനും /അവളും ഇതുപോലെ ഈ സ്നേഹം അറിഞ്ഞേനെ..\nഅങ്ങിനെ മുന്നില് കൂടി കടന്നു പോകുന്ന ഓരോ മുഖങ്ങളിലും ഞാനെന്റെ കുഞ്ഞിനെ തിരഞ്ഞു. ആരുടെ മുഖഛായ ആയിരുന്നിരിക്കണം അവന്/അവള്‍ക്ക്..\nചിരിക്കാന് മറന്ന്, ജീവിതം വെറുത്ത്, എന്നെ മറന്ന്,\nഎന്റെ മറ്റു മക്കള്‍ക്കായി മാത്രം ജീ‍വിച്ചു.. ജീവിതത്തിന്റെ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. എല്ലാം മായയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ്. ഒരിക്കല് ഞാനും പോകാനുള്ളവള് ആണല്ലൊ എന്ന ആശ്വാസം, അതൊന്നുമാത്രമായിരുന്നു ആകെയുള്ള വെളിച്ചം.\nഅന്യോന്യം കൊന്നു തിന്നുന്ന ജീവികളുടെ ഈ ലോകത്തില് ഞാന് എന്തു നന്മയാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്! എന്റെ വാഴ വെട്ടാതിരിക്കുമ്പോഴോ, എന്നെ ഭര്‍ത്താവ് അടുത്തിരുത്തി മാനിക്കുമ്പോഴോ തീരുന്നതാണോ എന്റെ തെറ്റുകള്?! പ്രയാസങ്ങള്?!\nജനിച്ച തെറ്റ് മരണം കൊണ്ടുമാത്രമേ നികത്താനാവൂ..\nജനിച്ച തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷയാണ് ജീവിതം.. അനുഭവിക്ക.\nPosted by ആത്മ at 5:04 AM\nഉം.. എന്തിനാ ചിരിക്കണെ?!\nഹൃദയം എടുത്തു കാട്ടുമ്പോ പിച്ചിപ്പൂ മാലയെന്നു തോന്നി അല്ലെ?:)


കഥകള്: കാളിപ്പെലിയെ പട്ടി കടിച്ചു.\nകാളിപ്പെലിയെ പട്ടി കടിച്ചു.\nകടയില് നിന്ന് വാങ്ങിയ ഒന്നുരണ്ട് പൊതികളുമായി റോഡിലൂടെ നടന്നിരുന്ന കാളിപ്പെലി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സ്കൂള് വിട്ടുവരുന്ന റോണിയും സഫറുവും ബാഗും തൂക്കിപ്പിടിച്ച് ഓടിയടുത്തു. അഞ്ചാം ക്ളാസിലാണ് രണ്ടുപേരും.\n"അമ്മ്മ്മേ, പട്ടി കടിച്ചത് എവ്ട്യ?"\nകൈത്തണ്ട നീട്ടി കെട്ടഴിച്ച് കാണിച്ച് കൊടുത്തു. കടിച്ചുപൊളിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ല. രണ്ടുമൂന്ന് പല്ല് ഏറ്റിട്ടുണ്ട്.\n"ആസൊത്രി പോയ്.ല്ലെ? വെഷംണ്ടാവുന്ന് അപ്പനും അമ്മേം ന്നലെ രാത്രി പറയ്.ണ്ണ്ടാര്‍ന്നു"\n"നീ പോട മണ്ട. പട്ടി കടിച്ചാ വെഷല്ലണ്ടാവ. പേയെളകും. ഉപ്പ പറഞ്ഞത് അങ്ങ്നാ. നീ സില്‍മേല് കണ്ട്ട്ട്.ല്ലെ, വായേന്ന് പത വന്ന് പട്ട്യേപ്പോലെ കൊരക്കണത് മന്ഷ്യമ്മാര്."\n"മൊക്കള് പേടിക്കണ്ട. അമ്മ്മ്മക്ക് കൊഴപ്പൊന്നും ണ്ടാവ് ല്ല. പത്തറ്പത് വയസിന്റെടേല് ഒര് ജലദോശപ്പനിപ്പോലും വന്ന്റ്റ്.ല്ല."\n"ഞാന്ന്.ലെ അപ്പനോട് പറഞ്ഞതാ അയ്.നെ കൊന്നളയാന്. എനിക്കയ്.നെ ഇശ്റ്റാണെങ്കിലും ആളോളെ കടിച്ചാ കൊല്ലന്നെ വേണം."\n"പട്ടീനെ കൂട്ടീ കേറ്റണേലും മുന്ന് ഞാന് വന്നോണ്ടല്ലെ കടിച്ചേ. അത് പോട്ടെ. കുട്ടമ്മാര്ടെ വിസേസം പറയ്."\n"ഞങ്ങള് അമ്മ്മ്മേന്ന് വിളിക്കണോണ്ട് ചെലരൊക്കെ ഞങ്ങ്‌ളെ കളിയാക്ക്.ണ്ണ്ട്. ആ തുറുകണ്ണന് തോമക്കാ കൂടുതല് എളക്കം. റൂള് പെന്‍സ്‌ലോണ്ട് കണ്ണിലൊര് കുത്ത് കൊട്ക്കാന് അറിയാണ്ടല്ല."\n"മൊക്കളും കാളിപ്പെലീന്ന് വിളിച്ചാ മതി. തല്ല് കൂടാനൊന്നും പോണ്ട. ഇപ്പൊ രാമന്നായരേം, ചങ്ക്രന് നമ്പൂരിയേം, മൊയ്തു ഹാജിയേം ആരാനും ചേട്ടാന്നൊ ഇക്കാന്നൊ വിളിക്കാറ്‍ണ്ടൊ? അത്പോലാ കാളിപ്പെലീന്നും."\nആ ഗ്രാമത്തിലെ കൊച്ചുകുട്ടികളടക്കം എല്ലാവരും കാളിപ്പെലീന്നാ വിളിക്കാറ്. അതില് അവര്‍ക്കൊരു പ്രയാസവും ഇല്ല. അതൊരു ബഹുമതി പോലെയാണ്. വിളി കേള്‍ക്കുന്നതില് അവര്‍ക്കും, വിളിക്കുന്നതില് ഗ്രാമീണര്‍ക്കും എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉള്ളതായി തോന്നിയിട്ടില്ല. അപൂര്‍വ്വം ചിലരെല്ലാം പ്രമാണിത്തം കാണിക്കാന് കാളീന്നും, ചില പിള്ളേരൊക്കെ അമ്മൂമ്മേന്നും വിളിക്കും. കാളി എന്ന വിളിയില് അധികാരവും അമ്മൂമ്മെ എന്ന വിളിയില് സ്നേഹവും വിരിയും. കാളിപ്പെലീന്നുള്ള വിളിയില് ഇത് രണ്ടും ഉണ്ടാകാറില്ല.\n"പേര് വിളിക്കുമ്പൊ ഞങ്ങക്കൊര് വെഷ്മം പോലെ. അതോണ്ടാ... ഈ സഫറൂന് തന്നെ അമ്മ്മ്മേന്ന് വിളിക്കാന് മട്യാര്‍ന്ന്. മാപ്‌ളമാരൊക്കെ ഉമ്മുമ്മാന്നും, എളീമ്മാന്നും, വല്യുമ്മാന്നും വിളിക്കണ പോലെ ഒരിതില്ലല്ലൊ അമ്മ്മ്മാന്ന് വിളിയ്ക്യാന്. ഇമ്മ്ക്കും അങ്ങ്നന്നെ."\n"അപ്പൊ നസ്രാണികള് മാമാനെ അച്ചാന്ന് വിളിക്കണതൊ" സഫറുവും വിട്ട് കൊടുക്കാന് തയ്യാറായില്ല.\n"യെങ്ങ്നെ വിളിച്ചാലും സ്നേഹംണ്ടായാ മതി. കുട്ടമ്മാര് തല്ല് കൂടണ്ട."\n"അമ്മ്മ്മക്ക് യിതൊക്കെ പൊറത്ത്ട്ട് നടക്കാന് നാണാവ് ല്ലെ? ജാക്കറ്റ് ഇട്ടൂടെ..?"റോണിനായിരുന്നു സംശയം.\n"നിക്ക്പ്പൊ അറ്പത് ആയില്ലെ. ഞ്ഞിപ്പൊ ന്ത് നാണംണ്ടാവാനാ?"\n"നീയൊരു പൊട്ടന് തന്നാ റോണി. വയസമ്മാരായാ നാണംണ്ടാവ് ല്യാന്ന് ആര്‍ക്കാ അറിയാത്തെ?" അതും പറഞ്ഞ് സഫറു അമ്മ്മ്മേടെ തൊറന്ന് കെട്ക്കണ അതുമ്മെ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കി.\nശരീരം മൊത്തമുള്ള കറുത്ത നിറത്തിന് എണ്ണമയം തോന്നിച്ചിരുന്നു. ഒന്ന് പോലും നഷ്ടപ്പെടാത്ത പല്ലുകള്‍ക്ക് നല്ല വെളുപ്പ് നിറം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കാളിപ്പെലിയുടെ ചിരിക്ക് ഇപ്പോഴും സൌന്ദര്യമുണ്ട്. കുട്ടികളെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്ന അവര് ഒറ്റമുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്തെ കാണാറുള്ളു. ആദ്യമെല്ലാം ബ്ളൌസ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കിലും പിന്നെ അത് മാറ്റി. പകരം ഒരു തുണി മുന്‍ഭാഗത്തിട്ട് അതിന്റെ തലഭാഗം കഴുത്തിന് പിന്നില് കെട്ടിവെക്കും. കുമ്പിട്ട് നിന്ന് പണിയെടുക്കുമ്പോള് അതൊരു തടസ്സമായതിനാല് പിന്നീടതും മാറ്റി. കറുത്ത നിറമുള്ള മൂരിനാക്ക് പോലെ നെഞ്ചിനൊരലങ്കാരമായി അത് രണ്ടും ഞാന്ന് കിടക്കുന്നതല്ലാതെ പ്രത്യേകതകളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.\nചെറുപ്പം മുതലെ പണിയെടുത്ത് ഉറച്ച ശരീരം. ഇപ്പോഴും അതേ ആവേശത്തോടെ ജോലി ചെയ്യും. സ്ഥിരമായി ഒരു സ്ഥലത്ത് പണിയില്ല. നേരം വെളുത്താല് എല്ലാ വീട്ടിലും കയറി ഇറങ്ങും. ചെല്ലുന്ന സമയത്ത് ആ വീട്ടില് എന്ത് പണിയാണൊ നടക്കുന്നത് അതിനൊപ്പം ചേരും. ഊണ് കഴിക്കുന്ന നേരത്താണ് ചെല്ലുന്നതെങ്കില് അവിടെനിന്ന് ചോറ് വാങ്ങി പുറത്തിരുന്ന് കഴിക്കും.\nഎതിരെ സൈക്കിളില് വന്ന ദാമോദരന് അവര്‍ക്ക് മുന്നില് സൈക്കിള് നിര്‍ത്തി. 'ചുന്ദരിക്കാളീടെ എവ്ട്‌യാ പട്ടി കടിച്ചെ..?"\nകാല് തറയില് കുത്തി സൈക്കിളില് ഇരുന്നുകൊണ്ട് അയാള് ചോദിച്ചു. കൈത്തണ്ട നീട്ടി കടിച്ച സ്ഥലം അയാള്‍ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.\n"ന്ന് എവ്ടേം വാര്‍ക്കപ്പണില്ലെ. പെണ്ണ്‍ങ്ങടെ വായേ നോക്കാന് പുവ്വാന്."\nവാര്‍ക്കപ്പണി നടക്കുന്നിടത്ത് ചെന്ന് പെണ്ണ്ങ്ങള്‍ടെ വായില് നോക്കിയിരിക്കിലാണ് പ്രധാന പണി. വേറെ ഉപദ്രവം ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാല് ആരും ഒന്നും പറയാറില്ല.\n"ആസോത്രീ പോയി കൊറച്ച് ഇഞ്ചെശ് ണം കുത്തിക്കൊ. അല്ലെങ്കി പേയെളകും. ചെലപ്പൊ തള്ളേടെ മൊല കണ്ട്ട്ടാവും പട്ടിക്ക് പ്രാന്ത് വന്നത്. ഈ ചെരനാക്കിന്റെ മോളീക്കൂടെ യെന്ത്ങ്കിലും ഇട്ത്ത് ഇട്ടൂടെ തള്ളയ്ക്ക്."\n"നീ പോട വായേനോക്കി. ഞാന് ബോഡീം ജാക്കറ്റും ഇട്ട് കുന്തം മായ്‌രി നിര്‍ത്തിറ്റ് വേണം നെന്നെപ്പോലുള്ളോര് ക്ക് രാത്രി വന്നെന്നെ കൊല്ലാന്..?"\n"ഉവ്വ. നല്ല മൊതല് തന്നെ. കുഴില്‍ക്ക് ഇട്ക്കാറായ നിങ്ങ്ടെ അട്ത്ത് ആര് വരാനാ..?"\n"മൊലകുടി മാറാത്ത കൊച്ച്ങ്ങ്‌ളെ വരെ വെറ്‌തെ വിടാത്തോരാ നിങ്ങള് കൊറെ ആണ്ങ്ങ്‌ള്.\nഎങ്ങ്ന് ത്ത് യാലും പെണ്ണാന്ന് കണ്ടാ മിറ്‍ഗങ്ങളാകണോര്. നീ പോയി നെന്റെ പാട് നോക്കട ചെക്കാ. വാ മക്കളെ."\nഅവര് മുന്നോട്ട് നടന്നു.\nകൈകാലുകള് പോലെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം എന്നതില് കവിഞ്ഞ പ്രത്യേകതളൊന്നും അവര്‍ക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. ബ്ളൌസ് ഉപയോഗിക്കാത്തതിനാല് ശരീരത്തില് നിറവ്യത്യാസം ഇല്ലായിരുന്നു. ആകെ കറുപ്പ് മാത്രം. ചിലര്‍ക്കൊക്കെ തമാശ തോന്നും എന്നല്ലാതെ അങ്ങിനെ നടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഗുണമെ ഉള്ളു എന്നായിരുന്നു കാളിപ്പെലിയുടെ തിയറി.\n"അമ്മ്മ്മ ഈ കൈയ്യെടോയീക്കൂടെ പോട്ടെ. മൊക്കള് നടന്നൊ"\n"അമ്മ്മ്മ പോയി ഇഞ്ചെഷം ചെയ്തൊട്ടൊ. അല്ലെങ്കി അയാള് പറഞ്ഞ പോലെ പേയെളഗ്യാലൊ" റോണിക്കാണ് ആശങ്ക.\n"അമ്മ്മ്മ പുവ്വാം. മൊക്കള് പറഞ്ഞതല്ലെ."\nനടക്കുന്തോറും റോണിയുടെ മനസ്സില് സംശയം. സഫറുവിന്റെ ഉപ്പയുടെ വാക്കുകളും ദാമോദരന്റെ വാക്കുകളും കൊച്ചുമനസ്സില് ഭയത്തിന്റെ കൂട് കെട്ടി.\nവീട്ടിലേക്ക് കയറിയപ്പോള് കറുപ്പും വെളുപ്പും നിറത്തോടുകൂടിയ പട്ടി കൂടിനകത്ത് കിടന്ന് വാലാട്ടി മുരണ്ടു. അതിനെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം റോണിക്കായിരുന്നു. സ്ക്കൂള് വിട്ട് വരുമ്പോള് തന്നെ കൂടിനടുത്ത് പോയി പട്ടിയെ ഒന്ന് തലോടിയിട്ടേ വീടിനകത്ത് പോലും കയറുമായിരുന്നുള്ളു. ഇന്നല്‍പം ദേഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് തല ചരിച്ച് നോക്കിയതല്ലാതെ അതിനടുത്തേക്ക് പോകാന് റോണിക്കായില്ല. അകത്ത് കടന്ന് ബാഗ് വെച്ച് കട്ടിലില് പോയികിടന്നു. എന്ത് പറ്റിയെന്ന അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് തലവേദന എന്ന് പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു.\nകനത്ത ഇരുമ്പഴികളോടെ നിര്‍മ്മിച്ച ഒരു മുറിക്കുള്ളില് അമ്മ്മ്മയെ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. പട്ടിയെപ്പോലെ ചാടിച്ചാടി നടന്ന് നിലത്ത് വീഴുന്നു. മുറിക്കുള്ളില് വെച്ചിരുന്ന ഭക്ഷണത്തിലൂടെ ചാടിമറിഞ്ഞ് ചിറിയില് നിന്ന് പതയൊലിപ്പിച്ച് വല്ലാത്ത ഒരു രൂപം. പട്ടി കുരക്കുന്നത് പോലുള്ള ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം. മൊക്കളെ എന്ന് വിളിച്ച് അഴികള്‍ക്കിടയിലൂടെ കൈ പുറത്തേക്ക് നീട്ടിയപ്പോള് റോണിക്ക് ഓടിച്ചെല്ലണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പനും അമ്മയും കൂടി പിടിച്ച് വെച്ചിരുന്നതിനാല് ആയില്ല. കൈനീട്ടി വിളിച്ചിട്ടും ചെല്ലാതായപ്പോള് ഇരുമ്പഴികളില് അമ്മ്മ്മ തലയടിച്ച് പൊളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തലയില് നിന്ന് ചോര ചീറ്റി. മുഖത്തും ദേഹത്തും ഒറ്റമുണ്ടിലും എല്ലാം ചുവന്ന ചോര ചാലിട്ടൊഴുകി. റോണി സര്‍വ്വശക്തിയുമെടുത്ത് കുതറിയപ്പോള് കട്ടിലില് നിന്ന് താഴെ വീണു. ആരും കാണാതെ എഴുന്നേറ്റു.\nഅവന്റെ മനസ്സ് ആകെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. കനത്തു കനത്തുവന്ന ഭീതി ഭീമാകാരം പൂണ്ട് അവനു ചുറ്റും നൃത്തം ചവിട്ടാന് തുടങ്ങി. തനിക്കു ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന ലോകം. അതില് നിറയെ പേ പിടിച്ച പട്ടികള്. നടുവില് ഇരയെപ്പോലെ താന് അമ്മൂമ്മയെന്നു വിളിക്കുന്ന കാളിപ്പെലി. അവന്റെ ശരീരം തളര്‍ന്നു. കൈകാലുകള് വിറപൂണ്ടു. മനസ്സ് പിന്നെയും കാടു കയറാന് തുടങ്ങി. ആ ദാരുണ രംഗം അവനു സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.\n"ടാ..ആ വെട്ടിക്കൂട്ട് ഇട്ത്ത് പട്ടിക്ക് കൊടുത്തേ.." റോണിയുടെ അനക്കം കേട്ടപ്പോള് അമ്മ പറഞ്ഞു.\nകാലത്ത് ഇറച്ചിവെട്ടുകാരുടെ അരികില് നിന്ന് എല്ലും ഇറച്ചിക്കഷ്ണങ്ങളും പൊടിയും ഒക്കെ കലര്‍ന്ന വെട്ടിക്കൂട്ട് പട്ടിക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങി വെച്ചിരുന്നതാണ്.\nറോണി അതെടുത്ത് പുറത്ത് കൊണ്ടുവെച്ചു. ഇപ്പോള് വലിയ പരിഭ്രമമാണ് മുഖത്ത്. കയ്യും കാലും വിറക്കുന്നു. വീടിന് അരികിലൂടെ നടന്ന് ഒരു ചെറിയ കുപ്പിയുമായി തിരിച്ച് വന്നു. വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ കുപ്പി തുറന്ന് അതിലേക്കൊഴിച്ചു. കുപ്പി ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.\nപതിയെ പാത്രവുമായി പട്ടിക്കൂടിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കൂടിനകത്ത് വലാട്ടിക്കൊണ്ട് പട്ടി അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നു. പട്ടിയെ നോക്കാതെ കൂട് തുറന്ന് പാത്രം അകത്തേക്ക് വെച്ചു.\nകണ്ണില് നിന്നുതിര്‍ന്ന കണ്ണീര് തുടച്ചുകൊണ്ട് റോണി പിന്‍തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോള് പട്ടി ആര്‍ത്തിയോടെ വെട്ടിക്കൂട്ട് കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഒച്ച കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.\nPosted by പട്ടേപ്പാടം റാംജി at വെള്ളിയാഴ്‌ച, ജനുവരി 07, 2011\nUnknown 1/07/2011 06:32:00 AM\nഅവതരണം,ആശയം, രണ്ടും കലക്കി ട്ടോ!\nmayflowers 1/07/2011 06:39:00 AM\nസങ്കടം തോന്നിച്ച കഥ.\nഎന്റെ ചെറുപ്പത്തില് കുറത്തി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു സ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇത് പോലെ ബ്ലൌസ് ധരിക്കാതെ.ആര്‍ക്കും അവരെക്കണ്ടിട്ട് ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നുമില്ല.\nബിഗു 1/07/2011 06:50:00 AM\nറാംജീ സ്നേഹം മുതിരുന്നതിനുസരിച്ച് കുറയുന്ന ഒരു സാധാനമാണല്ലേ ?\nthe man to walk with 1/07/2011 07:08:00 AM\nUmesh Pilicode 1/07/2011 07:10:00 AM\nകൊള്ളാം മാഷെ ....\nദിവാരേട്ടN 1/07/2011 07:30:00 AM\nEnd വളരെ നന്നായി. നല്ല കഥ.\nente lokam 1/07/2011 07:30:00 AM\nമനോഹരം ആയി എഴുതി.\n1.കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സ് പ്രതീഷിക്കാത്തത്.അത് തന്നെ കഥയുടെ\nആദ്യ വിജയം.2 .കാളി പുലയിയുടെ ഭാഷ ആവശ്യത്തിനു ഉപയോഗിക്കുകയും\nപിന്നെ ബോര് അടിപ്പിക്കാതെ പകുതിയില് നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്തത് വായനക്ക്\nസുഖം പകര്‍ന്നു. 3. "മുല കുടി മാറാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലും വെറുതെ വിടാത്ത\nനിങ്ങള് കാളി പുലയിയുടെ ചിരവ നാകിലേക്ക് നോക്കിയാലും വെറുതെ വിടില്ല"\nസമൂഹ മനസാഷിയോടുള്ള ധീരമായ ഒരു ചോദ്യം.മഹത്തായ സന്ദേശവും.\n4 .അവഗണിക്കപ്പെട്ട വാര്‍ദ്ധക്യവും അവരോടു സ്നേഹം കാണിക്കുന്ന കുട്ടികളും.\n5 .അവസാനം അമ്മംയെന്നു വിളിക്കുന്ന അവരോടു ഉള്ള സ്നേഹം എങ്ങനെ തിരികെ\nനല്‍കുമെന്ന confusion ഇല് താന് സ്നേഹിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട വളര്‍ത്തു മൃഗത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ ആര്‍ദ്രമായ മനസ്സ്.അവിടെ വായനക്കാരന്റെ കണ്ണ് നിറയുന്നു\nഒരലപം സ്നേഹം എവിടെയോ ആര്‍ക്കോ ആയി കരുതി വെച്ച ഓര്‍മ്മകള് ഉള്ള ഏത്\nനീര്‍വിളാകന് 1/07/2011 08:51:00 AM\nകഥ നന്നായി.... ആശയം നന്നായപ്പോള് അവതരണം അല്‍പ്പം കൂടി നന്നാവാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി...\nകുസുമം ആര് പുന്നപ്ര 1/07/2011 09:05:00 AM\nനല്ല കഥ റാംജീ.. ഈ കാളിപ്പുലയിയുടെ വേഷം പോലെ മാറു മറയ്ക്കാത്ത ഒരു മുത്തശ്ശി എനിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കറുത്ത പുളിയിലക്കരയന്\nനേര്യതിട്ട് ചുറ്റിപ്പുതയ്ക്കം.ഈ കഥ വായിച്ചപ്പോള് ഓടിയെത്തിയത് മരിച്ചു പോയ മുത്തശ്ശിയുടെ മുഖമായിരുന്നു.. പിന്നെ എന്‍റ ചെറുതിലെയും ജാതിപ്പേരു കൂട്ടിയാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോഴും ഗ്രാമത്തില് ഒരുപാടിഷ്ടമുള്ള ചിലരെ അങ്ങിനെ വിളിയ്ക്കും അവര്‍ക്ക് പിണക്കവുമില്ല.\nK@nn(())raan*خلي ولي 1/07/2011 09:23:00 AM\nഅതെയതെ. റാംജിക്ക് മാത്രം കഴിയുന്ന ശൈലി തന്നെ.\nവേണുഗോപാല് ജീ 1/07/2011 09:52:00 AM\nഅതിക്രമിച്ചുകടന്ന അവരെ കടിച്ചതിന്റെ പേരില് ആ മിണ്ടാപ്രാണിയെ കൊല്ലെണ്ടായിരുന്നു... മനസ്സില് തട്ടി.......\nവിശ്വസ്തന് (Viswasthan) 1/07/2011 09:52:00 AM\nനല്ല കഥ .എല്ലാവര്‍ക്കും ഓര്‍മയില് കാണും ...ഇങ്ങനെ ഒരു മുത്തശ്ശി\nfaisu madeena 1/07/2011 10:04:00 AM\nമനോഹരമായ കഥ ...നല്ല ക്ലൈമാക്സ്...താങ്ക്സ് രാംജി സര്...\nUnknown 1/07/2011 10:12:00 AM\nഎല്ലാ നാട്ടിലും ഇങ്ങനെ കാളിപ്പെലയിയെ പോലെ ഒരാളെങ്കിലും ഉണ്ടാകും.\nഇനിയുള്ള തലമുറയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു കഥാപാത്രത്തെ വെച്ച് കഥഎഴുതാന് കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല,\nറോണിനെയും സഫറുവിനെയും പോലെ ഇങ്ങനെയൊരാളെ സ്നേഹിക്കാന് ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികള്‍ക്ക് കഴിയുകമില്ല.\nഎന്‍റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ ഒരു കൊച്ചു വീട്ടില് താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു വല്ല്യുമ്മ ഉറിയിലെ മണ്‍കുടുക്കയില് നിന്ന് ശര്ക്കരപ്പൊടി കൈവെള്ളയില് ഇട്ടു തരുമായിരുന്നു,\nശര്‍ക്കര ഇഷ്ട്ടമില്ലാത്ത ഞാന് അതിനു വേണ്ടി മാത്രം അങ്ങോട്ട് പോകുമായിരുന്നു,\nഅത്രയ്ക്ക് രുചിയായിരുന്നു,,കൈവെള്ളയില് നിന്നും ആ ശര്ക്കരയങ്ങനെ നക്കിതിന്നുമ്പോള്,,\nUnknown 1/07/2011 10:14:00 AM\nറിയാസ് (മിഴിനീര്‍ത്തുള്ളി) 1/07/2011 10:22:00 AM\nനല്ല ആശയം, അടിപൊളി അവതരണം...\nഎന്റെ ലോകം പറഞ്ഞതിനു താഴെ ഞാനും ഒപ്പ് വെക്കുന്നു\nരമേശ് അരൂര് 1/07/2011 10:32:00 AM\nരാംജി അതി മനോഹരമായ കഥ ..എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ രണ്ടു സ്ത്രീകളെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു ഈ കഥ .അതിലൊരാളുടെ പേരും കാളി പെലി എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു .മറ്റൊരാള് ഞങ്ങള് അമ്മാമ്മ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞി അരയിയും .\nഞങ്ങളുടെ വീട്ടില് ഓല മേടയാനും തഴപ്പാ നെയ്യാനും വരുമായിരുന്നു കവിളില് എഴുന്നു നില്‍ക്കുന്ന കറുത്ത അരിമ്പാറ മറുകും വീട്ടി തടിയുടെ കറുപ്പഴകും കരുത്തും ഉണ്ടായിരുന്ന മാറ് മറയ്ക്കാത്ത കാളി പെലി .\nപഴയ കാലം ഒന്നും മറക്കാന് പറ്റുന്നില്ല\nഅല്ലെ രാംജി ..സ്നേഹത്തിനു ജാതിയും മതവും ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് ഈ കരുത്തുള്ള കഥ ഒരിക്കല് കൂടി വിളിച്ചു പറയുന്നു .\nകഥയുടെ ഒടുക്കം നൊമ്പര പ്പെടുത്തി എന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ ..ആശംസകള് ..\nramanika 1/07/2011 10:37:00 AM\nവളരെ മനോഹരമായ ഭാഷ\nYasmin NK 1/07/2011 10:46:00 AM\nബൂലോകത്തെ പാരവെപ്പും കുതികാല് വെട്ടലും അന്യനെ ചീത്ത പറയലും ഒക്കെ കണ്ട് വളരെ വിഷമിച്ച ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്.ഇനി ഞാന് ഇങ്ങൊട്ടേക്കില്ല എന്നു വരെ തോന്നിയെനിക്ക്.ഏറ്റവും കഷ്ടം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വെളിച്ചം കാണിക്കേണ്ട അഭ്യസ്ഥവിദ്യര് തന്നെയാണു ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്നാണു.\nഇനിയില്ലാന്നു തീരുമാനിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോഴാണു റാംജിജിയുടെ ഈ കഥ കാണുന്നത്.സ്നേഹമുള്ളൊരു മനസ്സീന്നെ ഇങ്ങനൊരു കഥ വരൂ.അതെനിക്ക് കണ്ടില്ലാന്നു വെക്കാനകില്ലല്ലോ.ഈ സ്നേഹത്തെ ഞാന് നമിക്കുന്നു.\nചന്തു നായർ 1/07/2011 11:13:00 AM\nനന്നായി.... പുലയി എന്ന സംബോധന, ഹരിജനങ്ങൾക്കും, ( ക്ഷെമിക്കണം-ഇപ്പൊൾ പട്ടികജാതി,പട്ടിക വർഗ്ഗം)സാരമേയത്തെ( പട്ടി)കൊന്നതിന് മേനകാഗന്ധിയും കേസ്സ് കൊടുക്കാതെ നോക്കണം..(?) കഥ നന്നേ ബോധിച്ചു..ഭാവുകങ്ങൾ....ചന്തുനായർ\nManzoorAluvila 1/07/2011 11:29:00 AM\nഎഴുത്തിലെ റാംജി റ്റച്ച്..വളരെ മനോഹരമായ പ്രയോഗങ്ങൾ...കാലഹരണപ്പൊടുന്ന കഥാപാത്ര പുനരവിഷ്ക്കരണം..നിഷ്കളങ്ക സ്നേഹം.\nറാംജിക്കും കുടുംബത്തിനും എല്ലാ നന്മകളും ഈ പുതുവത്സരത്തിൽ നേരുന്നു\nSabu Hariharan 1/07/2011 11:31:00 AM\nകഥയെക്കാൾ കാളിപൈലിയുടെ മറയ്ക്കാത്ത മാറിനെ കുറിച്ചാണല്ലോ കൂടുതലും എഴുതിയിരിക്കുന്നത്..\nഇതിൽ കഥയില്ല എന്നു വരെ തോന്നിപ്പോയി..എന്റെ വിഷമം പറഞ്ഞന്നേയുള്ളൂ..\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/07/2011 11:44:00 AM\nആദ്യ വായനക്ക് വളരെ നന്ദി, പ്രോത്സാഹനത്തിനും.\nകാലം വളരെ മാറിയിരിക്കുന്നു.\nഅതെ. അങ്ങിനെയും സംഭവിക്കുന്നു.\nഈ പ്രോത്സാഹനത്തിനു എന്നും നന്ദിയുണ്ട് ദിവാരേട്ടാ.\nവളരെ വിശദമായി ഓരോ വാചകങ്ങളും ചൂണ്ടിക്കാനിച്ച്ചുള്ള ഇത്തരം അഭിപ്രായം കൂടുതല് പ്രോല്സാഹനം നല്കുംന്നു. ഒപ്പം തെറ്റുകളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കണം. എന്റെ ഒരു സന്ദേഹത്തിനുള്ള ഉത്തരവും കൂടി ഈ വരികളില് എനിക്ക് വായിക്കാന് കഴിഞ്ഞു. കാളിപ്പെലിയുടെ ഭാഷ വായനക്ക് പ്രയാസം വരുത്തുമോ എന്ന പേടി. ഞാന് അറിയാന് ആഗ്രഹിച്ചത് ഒരഭിപ്രായമായി കിട്ടിയാപ്പോള് ഏറെ സന്തോഷം. പിന്നെ ഭാഷ ഞാന് അതെ പടി ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. അതിനു രണ്ടു കാരണമാണ്. ഒന്നാമതായി ബ്ലോഗെന്ന കമ്പ്യൂട്ടര് വായനയും രനടാമത് ഭാഷ അതേപടി ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് വായിക്കുമ്പോള് വരുന്ന മനസ്സിലാകായ്കയും. അത് മുഴുവന് ശരിയല്ല എങ്കിലും വായിക്കുക എന്നതിന് കൂടുതല് ഊന്നല് കൊടുക്കുമ്പോള് അങ്ങിനെ ആയിപ്പോകുന്നു.\nകഥയെ മുഴുവനായി വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള അഭിപ്രായത്തിനു ഒരിക്കല് കൂടി\nഇത്തരം നിര്ദേശങ്ങള് തുടര്ന്നും അറിയിക്കുമല്ലോ?\nവളരെ നന്ദി അജിത്.\nഅതെ. ഇപ്പോഴും പലരെയും ജാതിപ്പേര് ചൊല്ലി വിളിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങള് ഉണ്ട്. അതൊരു കുറച്ച് കാണിക്കല് അല്ല എന്നാണു തോന്നിയിട്ടുള്ളത്. പകരം ഒരു ശീലം പോലത്തെ തുടര്ച്ച എന്നെ തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ.\nഎന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചില്ലെങ്കില് അവസാനിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ലല്ലോ. ഹ ഹ ഹ\nsreee 1/07/2011 11:55:00 AM\nനല്ല ഒരു കഥ വായിച്ചു . ഇഷ്ടമായി.\nആചാര്യന് 1/07/2011 11:57:00 AM\nകഥ നന്നായി..മുല കുടി മാറാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലും വെറുതെ വിടാത്ത\nനിങ്ങള് കാളി പുലയിയുടെ ചിരവ നാകിലേക്ക് നോക്കിയാലും വെറുതെ വിടില്ല..ഈ വാക്കുകള്\nസമകാലിക യഥാര്ത്യങ്ങളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നത്..ആശംസകള് രാംജി.. ..\nBijith :|: ബിജിത് 1/07/2011 12:28:00 PM\nറാംജിയുടെ കഥാപാത്രങ്ങള് എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളതാണ്. ഇതിലെ അമ്മയാണോ, അതോ റൊണിയാണോ കൂടുതല് ഉള്ളില് കൊണ്ടത് എന്ന് പറയാന് പറ്റുന്നില്ല. ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു\nറശീദ് പുന്നശ്ശേരി 1/07/2011 12:32:00 PM\nവീണ്ടും സ്നേഹവുമായി വന്നു\nകഥ യുടെ റാംജി ടച്\nനാമൂസ് 1/07/2011 12:52:00 PM\nനാമൂസ് 1/07/2011 12:53:00 PM\nകറുത്തവളുടെ വായില് നിന്നും വരുന്ന തീയും വെളുത്തവള്‍ക്ക് മത്താപ്പ് തന്നെ..!!\n"ഈ വാല് മുറിക്കാന് തനിക്കായില്ലാ എങ്കില്, ഞാനും ആ വാലില് ജീവിക്കും... കാളിപ്പുലയി".\nവഴിപോക്കന് | YK 1/07/2011 01:20:00 PM\nനല്ലൊരു വിഷയവും അതിലും നന്നായ അവതരണവും കഥയെ ആസ്വാദ്യമാക്കി\nപ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ക്ലൈമാക്സ് അതിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടി\n(പറയുന്നതു വായിച്ചപ്പോളുണ്ടായ എന്റെ തോന്നല്, അല്ലതെ കഥയെ വിലയിരുത്താന് ഞാന് ആളല്ല)\nEchmukutty 1/07/2011 01:22:00 PM\nsankata kathayanallo, ellaam kondum.\nആളവന്‍താന് 1/07/2011 01:33:00 PM\nനല്ല ക്ലൈമാക്സ്; കഥയും!\nജന്മസുകൃതം 1/07/2011 01:36:00 PM\nഎന്താണ് റാംജി പറയേണ്ടത്...നന്നായി...വളരെ....കൂടുതല് പറയാന് വാക്കുകളില്ല.\nNena Sidheek 1/07/2011 01:39:00 PM\nഎനിക്ക് ശെരിക്കും മനസ്സിലാവുന്ന കഥകളാണ് അങ്കിളിന്റെതു സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഞാന് പഴയ കഥകളും വായിക്കാറുണ്ട് , ഇത് വായിച്ചു എനിക്ക് കരച്ചില് വന്നു..ഇനിയും അറിയിക്കണേ ..\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/07/2011 01:50:00 PM\nഇത്തരത്തില് ഒരു കഥാപാത്രത്തെയോ അത്തരത്തില് സ്നേഹിക്കാന് കുട്ടികളോ ഉണ്ടാവില്ല എന്നത് വളരെ ശരിയാണ്. കാലത്തിന്റെ വ്യതിയാനങ്ങള് എല്ലായിടത്തും ബാധിക്കുമല്ലോ. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള് എന്നെ കൂടുതല് പ്രോല്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.\nനമ്മുടെ ഈ കഥയിലെ നായികക്കും മൂക്കിനു താഴെ ഒരു കറുത്ത പുള്ളി ഉണ്ടായിരുന്നു. അതവരെ കൂടുതല് സൌണ്ടാര്യവതിയാക്കിയിരുന്നു. വിവരണം കൂട്ടി ബോറടിപ്പിക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി കുറെ ഒഴിവാക്കിയതാണ്.\nവിശദമായ വായനക്ക് നന്ദി മാഷെ.\nഎല്ലാവിടെയും നല്ലതും ചീത്തയും ഉണ്ടല്ലോ. അതൊക്കെ കണ്ടു ഓടിപ്പോകുകയല്ല വേണ്ടത്. അതൊക്കെ കണ്ടു നമ്മളാല് കഴിയുന്ന എന്തെങ്കിലും തരത്തില് അതിന് ചെറിയൊരു ശമനം ഉണ്ടാക്കാന് കഴിയുന്നെങ്കില് അതല്ലേ നല്ലത്. ആദ്യത്തേതില് നിന്നും വളരെ വ്യത്യാസങ്ങള് നാള്ക്കു നാള് ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്, തിരുത്തുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്നുള്ള പ്രതികരണങ്ങളില് പലപ്പോഴും ഒരു രേഖ പോലെ കുറിച്ചിടപ്പെടുട്ന്നതാണ് ബൂലോകം. അത് സ്വയം മനസ്സിലാക്കാന് കുറെ സഹായിക്കും.\nപോസ്റ്റുകള് വായിച്ച് ഇതുപോലെ അഭിപ്രായങ്ങള് രേഖപ്പെടുത്തി മുല്ല ഇവിടെ വേണം.\nചന്തു നായർ ,\nഎല്ലാരും കൂടി കേസ് കൊടുത്താല് ഞാന് കുടുങ്ങും. ഹ ഹ\nനല്ല പ്രോല്സാഹനങ്ങള് സന്തോഷം നല്കു്ന്നു. തെറ്റുകളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കണം.\nഒരു വ്യക്തിയും അവരുടെ ചലങ്ങളും മനസ്സില് നിന്ന് പകര്ത്തുമ്പോള്, അവരെ മറ്റുള്ളവര് ഞാന് കാണുന്നത് പോലെ അവതരിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള് ഉണ്ടാകുന്ന എന്റെ ആഗ്രഹം ആയിരിക്കാം അത്തരം വര്ണ്ണന വന്നത് എന്നാണു തോന്നുന്നത്. എന്തായാലും ഇത്തരം തുറന്നു പറച്ചിലുകള് തുടര്ന്നുല്ലവയില് പരിഹരിക്കാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞെന്കിലോ. ഇത്തരം തുറന്നു പറച്ചിലുകള് തുടര്ന്നും ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.\nവളരെ നന്ദി സാബു.\nറാണിപ്രിയ 1/07/2011 01:54:00 PM\nരമേശ് അരൂര് 1/07/2011 02:02:00 PM\nഅയ്യോ !'മുല്ലയ്ക്ക്' വാട്ടം തട്ടാന് വിധം ബൂലോകത്ത് എന്തുണ്ടായി ? ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ .മുല്ലയെപ്പോലെ കാമ്പുള്ള വായനക്കാര് ഇല്ലെങ്കില് എന്ത് കഥ ? എന്ത് കവിത ? അയ്യോ മുല്ലേ പോകല്ലേ !! അയ്യോ മുല്ലേ പോകല്ലേ !!\nElayoden 1/07/2011 02:02:00 PM\nകാളിപൈലി യെ പോലെ മാറ് മറക്കാത്ത ഒരു 'നീലി' ഞ‍ങ്ങളുടെ നാട്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് വായിച്ചപ്പോ അവരും മാറ് മറക്കാത്തത് ആളുകളെ ഭയന്നായിരിക്കുമെന്നു തോന്നി.\nരാംജി, നിങ്ങളെ കഥയും അവതരണവും, ഇഷ്ട്ടമായി..\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/07/2011 02:11:00 PM\nകറകളഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന്റെ ചില മുഖങ്ങള്.\nഎത്ര ശ്രമിച്ചാലും മാറാതെ പലതും നിലനില്ക്കും്.\nഅതെ. വായിക്കുമ്പോള് എന്ത് തോന്നുന്നോ അത് തന്നെയാണ് ശരിയായ അഭിപ്രായം.\nനമ്മള് വായിക്കുമ്പോള് നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന വികാരം, അതാണ് ശരിക്കും അറിയിക്കേണ്ടതും.\nചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളൊക്കെ കിടക്കട്ടെ?\nലീല എം ചന്ദ്രന്.. ,\nനല്ല വാക്കുകള്ക്ക്് നന്ദി ടീച്ചര്.\nഎല്ലാം സമയം പോലെ വായിച്ച് എല്ലാത്തിന്റെയും അഭിപ്രായം ഒരുമിച്ച് എനിക്ക് മെയില് ചെയ്ത മതിട്ടോ നേനക്കുട്ടി\nമുല്ല അങ്ങിനെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.\nഇവിടെ കാണുന്ന സംഭവങ്ങള് പറഞ്ഞതല്ലേ, നമ്മളൊക്കെ കാണുന്നത് തന്നെ.\nഎന്.പി മുനീര് 1/07/2011 02:22:00 PM\nറാംജിയുടെ കഥകളില് സമൂഹ മനസ്സാക്ഷിക്കു നേരെയൊരു ഒളിയമ്പുണ്ടാവും. അതു കാലിക പ്രസക്തവും വായിക്കുന്നവനു ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ചിന്തിക്കാനുള്ള വക നല്‍കുന്നതുമാണ്.’വിലയില്ലാത്ത ജന്മങ്ങള്..അവഗണനയില് പൊതിഞ്ഞ\nജീവിതങ്ങള്’ സമൂഹം അകറ്റി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന ഭൂലോകത്തിന്റെ അവകാശികള്..അവരെക്കുറിച്ചു പറയാനും സന്ദേശം നല്‍കാനുമുള്ള\nശ്രമത്തെ അഭിനന്ദിച്ചേ മതിയാവൂ..തുടരട്ടേ ഈ കഥകളുടെ വിപ്ലവം..\nRenjith Kumar CR 1/07/2011 02:23:00 PM\nനല്ല കഥ റാംജി ഭായി ,വീണ്ടും നല്ല രീതിയില് തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു ,എന്റെ ലോകം പറഞ്ഞ അഭിപ്രായത്തോട് പൂര്‍ണ്ണമായി യോജിക്കുന്നു\najith 1/07/2011 03:10:00 PM\nറോണിക്കുട്ടനെ എടുത്തൊരുമ്മ കൊടുക്കാന് തോന്നുന്ന വിധത്തില് വരച്ചു. സ്നേഹം ഏത് തരത്തില് എഴുതിയാലും വായിക്കാന് ഇമ്പമുണ്ടാകും അല്ലേ റാംജി? അപ്പോള് വാക്കുകളിലെ പോരായ്മയോ, ശൈലിയിലെ വിഷമമോ ഒന്നും തടസ്സമായി തോന്നുകയില്ല.\nA 1/07/2011 03:13:00 PM\nഇതേ പേരിലുള്ള മാറ് മറയ്ക്കാത്ത ഒരു വൃദ്ധ എന്റെ നാട്ടില് ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കവരെ ഓര്‍മ്മ വന്നു ഇത് വായിച്ചപ്പോള്. കഥ അതിന്റെ തനിമയില് പറഞ്ഞു. ശരിക്കും ജീവനുള്ള ഒരു കാളിപ്പെലി വരികളില് വിടര്‍ന്നു. നിഷ്കളങ്കരായ കുട്ടികളും. മതത്തിന്റെ വേലിക്കെട്ടുകള് ഇല്ലാത്ത കുട്ടികള്. ഇടയ്ക്കു ഏറെ പ്രസക്തമായ സമകാലിക സാമൂഹ്യവിമര്‍ശനവും.\nസാബിബാവ 1/07/2011 03:25:00 PM\nരാംജിയുടെ കഥക്ക് ഞാന് എന്നും നുറു മാര്‍ക്കിടും എനിക്കിഷ്ട്ടമാകാറുണ്ട് മിക്കതും.\nഈ കഥ വായിച്ചു കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം അസ്സലായി വായനയിലൂടെ കണ്ടു.\nഎന്‍റെ നാട്ടിലുണ്ട് കാളിപ്പെലീണെ പോലെ ഒരു ചെറണ്ണ എന്ന സ്ത്രീ ഈ കഥയില് പറഞ്ഞ എല്ലാ അവസ്ഥകളും ഉണ്ട്\nഎന്തായാലും റാംജിയുടെ ഈ കഥയും മികവ് പുലര്‍ത്തി\nA 1/07/2011 03:31:00 PM\nനമ്മുടെ Sabu M H, പറഞ്ഞതിനോട് ഞാന് യോചിക്കുന്നില്ല. ആധുനിക കാലത്തെ കഥയുടെ സ്കോപ് ആയി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് കേവലം ആദി മധ്യാന്തം ഉള്ള ഒരു സംഭവകഥനം മാത്രമല്ല. നിശ്ചലമായി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു സീന് കാവ്യാത്മകമായി വിവരിച്ചു കൊണ്ട് പോലും കഥകള് എഴുതാം. അത്പോലൊരെണ്ണം ഒരു പ്രശസ്ത മാഗസിനില് ഞാന് ഈയിടെ വായിച്ചു. എന്തിന്, ചെക്കോവ് പോലും മനോഹരമായി ഇങ്ങിനെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അതിപ്രശസ്തമായ the beauties എന്ന കഥ നോക്കുക. രണ്ടു സുന്ദരികളുടെ അംഗലാവണ്യ വര്‍ണന മാത്രമാണതില്.\nരാംജിയുടെ കാളിപ്പെലിയുടെ സ്തനവര്‍ണന ഈ കഥയുടെ ഒരു പ്രത്യേക പോയിന്റില് അത്യാവശ്യ ഘടകവുമാണ്. അതില്ലാതെ ഈ കഥയെ സാധ്യമല്ല.\nഗന്ധർവൻ 1/07/2011 04:25:00 PM\nനല്ല ആശയം,നല്ല കഥ,നല്ല അവതരണം\nഒരുപാ‍ട് ഇഷ്ടായി :0)\nSneha 1/07/2011 04:35:00 PM\nIsmail Chemmad 1/07/2011 04:36:00 PM\nUnknown 1/07/2011 05:57:00 PM\nകാളിപ്പെലിയെ പെട്ടെന്ന് മറന്ന് റോണിയിലേക്കുള്ള ദൂരം ചെറുത്. ചിലപ്പോല് ഇതൊരു പരീക്ഷണമാണോ? ആധുനിക കഥകള് വായിച്ചധികം ശീലമില്ല, കാരണം വായനയുടെ കുറവ് ഇക്കഴിഞ്ഞ 6-7 വര്‍ഷമായി.\nഅതുകൊണ്ടായിരിക്കാം കഥയിഷ്ടമായി എന്നതിനൊപ്പം കഥയുടെ ട്വിസ്റ്റ് പെട്ടെന്ന് ഉള്‍ക്കൊള്ളാനായില്ല എന്നും പറയേണ്ടി വരുന്നത്.\nകഥയുടെ അവതരണം ഒന്നുകൂടി മെച്ചമാക്കാമായിരുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു. salam pottengal ന്റെ വരികളിലൂടെ പൊകുമ്പോള് പക്ഷെ ഒന്ന് മനസ്സിലാകുന്നു, ഇത് തന്നെ കഥ പറച്ചിലിന്റെ രീതി.\nഹംസ 1/07/2011 06:34:00 PM\nകാളിപ്പെലിയുടെ രൂപം റാംജി എഴുത്തിലൂടെ വരച്ചുകാട്ടിയപ്പോള് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ചക്കിയെ ആണ് ഓര്‍മ വന്നത് ... കഴുത്തു നിറയെ പ്ലാസിറ്റിക മുത്തുകളുള്ള മാലയിട്ട് മാറ് മറക്കാതെ അവരെ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ... .\nപുതുവര്‍ഷത്തിലെ ആദ്യ കഥ ഒട്ടും മോശമല്ലാതെ നന്നായി റാംജി പറഞ്ഞു\nAbdulkader kodungallur 1/07/2011 06:52:00 PM\nകൃത്രിമമായ മുലകള് പട്ടില് പൊതിഞ്ഞ് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും കൊടുത്ത് കൂര്‍പ്പിച്ചു നിര്‍ത്തി ആളുകളെ കബളിപ്പിക്കുന്ന കഥകളും കവിതകളും ഉള്ള ഈ ലോകത്ത് കാളിപ്പെലിയുടെ മറയ്ക്കാത്ത മാറുപോലെ നഗ്നമായ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തെളിഞ്ഞു പുളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു റാംജിയുടെ കഥയില്. ആശയം കൊണ്ടും അവതരണ വൈവിധ്യം കൊണ്ടും അനുവാചക ഹൃദയത്തില് നൊമ്പരങ്ങള് പടര്‍ത്തുന്നു ഈ കഥ . ഇതിനെ തുലനം ചെയ്യേണ്ടത് പട്ടണത്തിലെ പകിട്ടുകളോടല്ല. ഗ്രാമാന്തരീക്ഷത്തിലെ ശ്യാമ മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളോടാണ്. ഭാവുകങ്ങള്\nManoraj 1/07/2011 06:56:00 PM\nഇതില് എനിക്ക് ഏറ്റവും അധികം ഇഷ്ടമായത് കാളിപെല പറയുന്ന ആക്ഷേപഹാസ്യത്തില് പൊതിഞ്ഞ പൊള്ളുന്ന ആ യാദാര്‍ത്ഥ്യമാണ്. ബോഡിസ് ധരിച്ച് കൂര്‍മ്പിച്ച് വെച്ചിട്ട് വേണം നിനക്കൊക്കെ രാത്രിയില് വന്ന് കൊല്ലാന്.. കുറച്ചേ പറഞ്ഞുള്ളെങ്കിലും അതിലൂടെ ഒട്ടേറെ പറഞ്ഞു. അത് പോലെ തന്നെ ക്ലൈമാക്സ് പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായി.\nUnknown 1/07/2011 07:27:00 PM\n"ഞങ്ങള് അമ്മ്മ്മേന്ന് വിളിക്കണോണ്ട് ചെലരൊക്കെ ഞങ്ങ്‌ളെ കളിയാക്ക്ണ്ണ്ട്".\nകുഞ്ഞുമനസ്സിലെ സ്നേഹത്തിനു എവിടെയൊക്കെയാണ് അതിരുകള് എന്ന് നിഷ്പ്രയാസം റാംജി വരച്ചുകാണിച്ചിരിക്കുന്നു !\nമുതിരും തോറും അവരെ എന്ത് പാടുപെട്ടാണ് നമ്മള് മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് എന്നു ചിന്തിച്ചുപോകുന്നു!\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/07/2011 07:45:00 PM\nകഥയെ വായിച്ച് വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള മുനീറിന്റെ ഇത്തവണത്തെയും അഭിപ്രായങ്ങള് എനിക്ക് പ്രചോദനം നല്കു്ന്നു. നമുക്ക് ചുറ്റും കാണുന്ന ലോകത്തിലൂടെ ഒരു ഇറങ്ങി നടത്തം.\nനന്ദിയുണ്ട് എപ്പോഴുമുള്ള ഈ വരവിനും അഭിപ്രായത്തിനും.\nഎന്നാലും എന്ത് തോന്നിയാലും പറയാന് മടിക്കരുത്.\nപല സ്ഥലങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും കാണുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ സ്തൂപം.\nവിശദമായ വിലയിരുത്തലിന് നന്ദി മാഷെ.\nകഥ പറയുമ്പോള് കഥയുടെ ചുറ്റുപാട് വായിക്കുന്നവരും നേരെ മനസ്സിലാക്കണം എന്ന എന്റെ സ്വന്തം ഒരു നിര്ബന്ധമാണ് വിവരണം. പല സുഹൃത്തുക്കള്ക്കും അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നറിയുന്നതില് സന്തോഷമുണ്ട്.\nഞാന് മറ്റുള്ളവരുടെ കഥയുടെ രീതി പോലാണോ എന്റെ കഥകള് എന്നൊന്നും നോക്കാറില്ല. ഞാന് പറയുന്ന കഥ, വായിക്കുന്ന എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സിലാകണം എന്നും വായിക്കുമ്പോള് വെറുപ്പ് തോന്നാതെ വായിക്കാന് കഴിയണം എന്നും മാത്രമേ നോക്കാറുല്ള്ളു . കഥ ഇന്നത് പോലെ മാത്രമേ എഴുതാവു എന്ന് ഞാന് കരുതുന്നില്ല. സലാം ഭായി പറഞ്ഞത് പോലെ വെറും വര്ണ്ണാനകള് മാത്രം നിറഞ്ഞ കഥകള് വലിയവരുടെ ഞാന് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നമ്മള് അതൊന്നും നോക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. നമ്മള് ബ്ലോഗിലൂടെയുള്ള വായനാരീതി അനുസരിച്ചുള്ള എഴുത്തിനാണ് ഇപ്പോള് മുന്തൂ്ക്കം നല്കേരണ്ടത് എന്നാണ് എന്റെ ഒരു തോന്നല്. ചിലപ്പോള് തെറ്റായിരിക്കാം. സാബു പറഞ്ഞ രീതിയിലും പറയാം. കാര്യം മാത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള സാബുവിന്റെ രചനകള് പോലെ ചെയ്യാം. കഥകള് മാത്രം വായിക്കുന്നവരല്ല ബ്ലോഗ് വായനക്കാര് എന്നതിനാല് കഥകളെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവരും കഥകളെ സ്നേഹിക്കണം എന്ന വിചാരം എന്റെ കഥകളുടെ എഴുത്തിനെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകമാണ്.\nനന്ദി സലാം ഭായി വീണ്ടും എത്തിയതിന്.\nസ്നേഹത്തില് പലപ്പോഴും വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നില്ലേ.\nജീവി കരിവെള്ളൂർ 1/07/2011 07:52:00 PM\nഗ്രാമങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യം മറയ്ക്കാതെ തൂക്കിയിടുന്ന നിഷ്കളങ്കതയില് തന്നെയാണെന്ന് റാംജി ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു .\nഒന്നു കൂടി.ഇത് കഥയെക്കുറിച്ചല്ല ,ഒരു കമന്റിനോടുള്ള ഒരു ചെറിയ ചോദ്യം. ഇപ്പഴത്തെ കുട്ടികള്‍ക്ക് സ്നേഹം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കില് അതവരുടെ മാത്രം കുറവു കൊണ്ടാണോന്ന് ചിന്തിക്കുക ?\nHAINA 1/07/2011 07:55:00 PM\nSUJITH KAYYUR 1/07/2011 08:03:00 PM\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/07/2011 08:10:00 PM\nപരീക്ഷണമാണ് എന്നൊന്നും തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട. മനസ്സിലാവാത്ത ഒന്നും ഞാനിതില് ചേര്ത്തി ട്ടില്ല. പക്ഷെ ഒരു ഗാമീണ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ നടന്നു പോകുമ്പോള് നമുക്ക് ചുറ്റും കാണുന്ന ചില കാഴ്ചകള് കാണുന്നു എന്ന് മാത്രം. അതിനെ നമുക്ക് വേണമെങ്കില് ഇന്നുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാം. അല്ലെങ്കില് വെറും കാഴ്ചകള് മാത്രമായി നടന്നു നീങ്ങാം. രണ്ടായാലും കുഴപ്പം ഇല്ലല്ലോ.\nസുഹൃത്തിന്റെ നിര്ദേതശങ്ങള് അടുത്ത എന്റെ എഴുത്തിനെ സഹായിക്കും. ഇത്തരം പോരായ്കള് കൂടി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോള് മാത്രമാണ് അഭിപ്രായം പൂര്ത്തിയാകുന്നത്.\nഅതെ. നമ്മില് പലര്ക്കും നമ്മുടെ ചുറ്റുവട്ടത്ത് നേരിട്ട് കാണാനാകുനത്.\nനമ്മള് ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോള് ഇപ്പോഴും നിഷ്ക്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തെ അനുഭവിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും അതിനു മീതെ ചാടിവീഴുന്ന അട്ടഹാസങ്ങളും നാമിപ്പോള് കേള്ക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രോല്സാഹാനങ്ങള്ക്ക്് നന്ദിയുണ്ട് ഭായി.\nസ്നേഹം മാത്രം നല്കുന്നവരെപ്പോലും വെറുതെ വിടാത്ത കാലം.\nസത്യം സുഹൃത്തെ. നിഷ്ക്കളങ്കത നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന, ഇന്നിന്റെ ആര്ത്തി എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു.\nഈ നല്ല വാക്കുകള്ക്ക് നന്ദി ജീവി.\nസുജിത് കയ്യൂര് ,\nMuralee Mukundan , ബിലാത്തിപട്ടണം 1/07/2011 08:16:00 PM\nപട്ടി ചത്തശേഷം ഈ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരെല്ലാം കൂടി കാളി പുലയിയെ നോക്കി കാണുന്ന വിധം ചിത്രീകരിച്ചുകൊണ്ട്..., ഇക്കഥക്കൊരു രണ്ടാം ഭാഗത്തിനും സ്കോപ്പുണ്ട് കേട്ടൊ ഭായ്...\nനാനാജാതിമതസ്ഥരായ കേരളത്തിലെല്ലാവരുടേയും സ്വന്തം പൂർവ്വികരുടെ പ്രതിനിധിയായ കാളിപ്പുലയിയിലൂടേ ,ഗ്രാമീണഭാഷ ഒട്ടും കൈമോശം വരാതെ ,എല്ലാകഥകളിലും വ്യത്യസ്ഥത പുലർത്തുന്ന വരയിലും,വരിയിലും കേമനായ റാംജി ഇത്തവണയും നല്ലൊരു കഥയുടെ കെട്ടഴിച്ചു... !\nഒപ്പം ആ കാളിപ്പെലിയെ വരച്ചിട്ടതിന് ... ഒരു നമ്പൂതിരി കാരിക്കേച്ചറിന്റെ ഛായയുമുണ്ട് ...!\nK S Sreekumar 1/07/2011 09:04:00 PM\nനല്ല കഥ. ഇത്തരം കഥാപാത്രങ്ങളെ പരിചയമുള്ളതിനാൽ സാഹചര്യങ്ങളും സംഭവങ്ങളും മനസ്സുതന്നെ സ്യഷ്ടിച്ചു..\nചാണ്ടിച്ചൻ 1/07/2011 09:51:00 PM\nഹോ...ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത എഴുത്ത്, റാംജീ....\nസലാം പറഞ്ഞതിനോട് വളരെയധികം യോജിക്കുന്നു...ഇതില് കഥയില്ലെന്നു പറഞ്ഞ സാബുവിന്റെ കഥയില്ലായ്മയോടു സഹതാപം തോന്നുന്നു....\nഈ കഥയുടെ വിജയം വിന്‍സന്റച്ചായന് പറഞ്ഞ പോലെ, ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ ക്ലൈമാക്സ് ആണ്....\nആ പട്ടിയുടെ ദയനീയമായ മരണം മനസ്സില് ഒരുപാട് മുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്നു....\nകഥയുടെ തലക്കെട്ട് കുറച്ചു കൂടി ഗൌരവതരമാക്കാമായിരുന്നു എന്നൊരു അഭിപ്രായം എനിക്കുണ്ട്....\nനികു കേച്ചേരി 1/08/2011 12:23:00 AM\nനേർത്തനൂലുപോലെ പെയ്തിറങ്ങുന്ന് കഥ\nMohamed Salahudheen 1/08/2011 01:50:00 AM\nപതിവുപോലെ മടുപ്പുതോന്നിക്കാതെ ഉള്ളില്ത്തട്ടി പറഞ്ഞുനിര്ത്തി.\nകുഞ്ഞൂസ് (Kunjuss) 1/08/2011 03:25:00 AM\nമനസ്സില് കാപട്യം ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് വേറെ എന്താണു ചെയ്യാന് കഴിയുക അല്ലേ...?\nഅവതരണ ശൈലി കൊണ്ട് മനോഹരമാക്കിയ കഥ, സങ്കടവും ഉണ്ടാക്കി.\nശ്രീനാഥന് 1/08/2011 03:25:00 AM\nഎന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ അമ്മൂമ്മേന്ന് വിളിച്ചിരുന്നൊരാളെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രമാക്കിയാണ് റാംജി കഥ എഴുതിയത്, അവരെ പട്ടി കടിച്ചതിനു പകരം, ‘തൈക്കിൾ’ ഇടിച്ചു വീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു. ഒന്നാന്തരമായി കഥ പറഞ്ഞു. അഭിനന്ദനം!\nJishad Cronic 1/08/2011 07:43:00 AM\nനല്ല കഥ,വളരെ നന്നായി...\nVayady 1/08/2011 08:19:00 AM\nപാവം ആ മിണ്ടാപ്രാണിയെ കൊല്ലണ്ടായിരുന്നു. :(\nഎന്റെ ലോകത്തിന്റെ കമന്റിനടിയില് ഒരൊപ്പ്.\nകഥ നന്നായി. പുതുവല്‍സരാശംസകള്.\nശ്രീക്കുട്ടന് 1/08/2011 09:48:00 AM\nഇക്കാലത്ത് കാളിപ്പെലിമാര് ഭയക്കുക തന്നെ വേണം.അവരുടെ വാക്കുകള് പോലെ തന്നെ അഞ്ചുതികയാത്തതിനേം അറുപതുകഴിഞ്ഞതിനേം ഒന്നും വെറുതേവിടാന് തയ്യാറല്ലാത്ത സംസ്ക്കാരസമ്പന്നാര് അടക്കാനാവാത്ത കാമദാഹത്തോടെ നമുക്കുചുറ്റും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.\nഎനിക്കു തോന്നിയൊരു അഭിപ്രായം പറയട്ടെ.കാളിപ്പെലിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുവന്നിട്ട് അപ്രതീക്ഷിതമായ മറ്റൊരു അവസാനം കൊണ്ടുവന്നപ്പോള് ഒരപൂര്‍ണ്ണത അനുഭവപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി.എന്റെ വായനയുടെ കുഴപ്പമോ ആസ്വാദനത്തിന്റെ തകരാറോ ആയിരിക്കാം.\nsulekha 1/08/2011 09:58:00 AM\nആദ്യമായിട്ടാണ് ഇവിടെ.വായിച്ചതോ മനോഹരമായ കഥയും.തനിമയുള്ള എഴുത്ത്.വായിച്ചു തീര്നിട്ടും കഥ തീരുന്നില്ല എന്നൊരു തോന്നല്\nഅനീസ 1/08/2011 10:31:00 AM\nകുട്ടിക്കാലത്ത് മനസ്സില് പതിയുന്ന കാര്യങ്ങള് ജീവിത കാലം വരെ മാഞ്ഞു പോകില്ല , റോണി യുടെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞ ആ കാര്യങ്ങള് ഇനി മായില്ലയിരിക്കും\nറാം ജിയുടെ മറ്റു കഥകളുടെ അത്ര ഇഷ്ട്ടമായില്ല ഇത്\nNaushu 1/08/2011 11:03:00 AM\nവളരെ നന്നായി. നല്ല കഥ.\nഉസ്മാന് പള്ളിക്കരയില് 1/08/2011 11:46:00 AM\nകാളിപ്പെലിയുടെ പാത്രസ്ര്‌ഷ്ടി നന്നായിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ മറയ്ക്കാത്ത മാറിനെ സംബന്ധിച്ച പരാമർശങ്ങൾ കഥ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിലധികം നീ‍ണ്ടുപോയെന്നു തോന്നി. മനുഷ്യസനേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ഹ്ര്‌ദ്യം. ഭാവുകങ്ങൾ.\nറോസാപ്പൂക്കള് 1/08/2011 03:05:00 PM\nകഥ ഇഷ്ടമായി.എന്നാലും അവസാന ഭാഗം കുറച്ചു കൂടെ നന്നാക്കാമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.\nപണ്ടു കൊച്ചു കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോള് ഒരിക്കല് ചെല്ലമ്മച്ചോത്തിയെ ചെല്ലമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോള് “എന്താ കൊച്ചെ, മൂത്തവരെ പേര് വിളിക്കുന്നെ..? ചെല്ലമ്മച്ചോത്തീന്നു വിളിക്കാമ്മേലെ ..?”എന്ന് ശാസിച്ചതോര്ക്കുന്നു.\nബ്ലൌസ് ഇടാത്ത ധാരാളം പേരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.കഥയിലെ തന്നെ പേരുള്ള “കാളിപെലേത്തി,മീന് കാരി നീലി..അങ്ങനെ പലരെയും.\nമൻസൂർ അബ്ദു ചെറുവാടി 1/08/2011 04:21:00 PM\nവരാന് ഇത്തിരി വൈകി റാംജി ഭായ്. എന്ന് വെച്ചാല് നല്ലൊരു കഥ വായിക്കാന് വൈകി എന്ന്.\nഅവതരണത്തിലും പ്രമേയത്തിലും പുതുമ പുലര്‍ത്തുന്ന മികച്ച കഥ.\nUnknown 1/08/2011 05:04:00 PM\nകഥയും ക്ലൈമാക്ലും എനിക്കിഷ്ടമായി. റാംജിയുടെ സ്വതസിദ്ധമായ അവതരണ ശൈലി ഇവിടെ കാണാം.\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/08/2011 05:41:00 PM\nമുരളിയേട്ടന് പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, ഒരു തുടര്ച്ച വേണമെങ്കില് നടത്താം അല്ലെ.\nഎല്ലാ കഥകള്ക്കും നിര്ദേശങ്ങളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നല്കു്ന്നതിന് വളരെ നന്ദി.\nവായന പലര്ക്കും പല വിധത്തിലും ചിന്തിപ്പിക്കും. നമ്മള് വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ മറ്റൊരാള് ചിന്തിക്കണമെന്നില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിവിധ ചിന്തകളും വരും.\nതലക്കെട്ട് മാറ്റിയിരുന്നെങ്കില് നന്നായിരുന്നു എന്ന് മറ്റ് ചിലരും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇനി ഇപ്പോള് മാറ്റുന്നത് ശരിയല്ല അല്ലെ?\nപല സുഹൃത്തുക്കള്ക്കും പഴയ ഓര്മ്മകള് ഓര്ത്തൊടുക്കാന് കഴിഞ്ഞു എന്നതില് സന്തോഷമുണ്ട്.\nകൊന്നിട്ടില്ല. ചിലപ്പോള് അതില് മായം കലര്ന്നത് കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും.\nഅതെ. ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ മനുഷ്യത്വവും നശിച്ചിരിക്കുന്നു.\nആദ്യവരവിനും അഭിപ്രായത്തിനും നന്ദി സുലേഖ,\nകുട്ടിക്കാലം തന്നെ എല്ലാം സ്വീകരിച്ച് കുടിയിരുത്തുന്നത്.\nഷംസീര് melparamba 1/08/2011 07:31:00 PM\nനിരന്തരമായി പുതിയ കഥകളും പുതിയ ആശയങ്ങളും പുതിയ കഥാ പാത്രങ്ങളെയും കൊണ്ട് വരുന്ന നിങ്ങള് രംജിയെട്ടന് ഏന്നെ അതിശയപെടുതുന്നു.\nKadalass 1/08/2011 08:34:00 PM\nUnknown 1/08/2011 09:37:00 PM\nഎനിക്ക് കഥ ഇഷ്ടമായി...,\nsheriffkottarakara 1/08/2011 09:42:00 PM\nപുതുമ നിറഞ്ഞ ആശയം. അവതരണ രീതി പഴയതല്ലേ എന്ന് സശയം. അവതരണത്തില് ചില പൊടിക്കൈ കാട്ടിയിരുന്നെങ്കില് കഥ ഉഗ്രനായിരുന്നേനെ. എങ്കിലും സാമാന്യത്തിലധികം ഭേദപ്പെട്ട കഥ.\n(റെഫി: ReffY) 1/08/2011 09:54:00 PM\n>കനത്തു കനത്തുവന്ന ഭീതി ഭീമാകാരം പൂണ്ട് അവനു ചുറ്റും നൃത്തം ചവിട്ടാന് തുടങ്ങി. തനിക്കു ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന ലോകം. അതില് നിറയെ പേ പിടിച്ച പട്ടികള്<\nപേ പിടിച്ച ലോകത്തെ ബിംബങ്ങളിലൂടെ വരചിടാനുള്ള ശ്രമം അഭിനന്ദനീയമാണ് മിസ്റ്റര്.റാംജി\nhafeez 1/08/2011 11:21:00 PM\nവളരെ നന്നായി. ഇത് വായിച്ചപ്പോള് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ 'മാമ' എന്നാ വയസ്സി കഥാപാത്രത്തെയാണ് ഓര്‍മ്മ വന്നത്\nSidheek Thozhiyoor 1/08/2011 11:59:00 PM\nഎന്നത്തേയും പോലെ ഞാന് ഇന്നും വൈകി ,\nസ്നേഹത്തിന് ഏറ്റക്കുറചിലുകള് പലയിടത്തും ഞാന് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് , കയ്യിലിരുപ്പിന്റെ തോതനുസരിച്ച്..നല്ല ആശയം ..വീണ്ടും കാണാം ..\nJunaiths 1/09/2011 01:59:00 AM\nസ്നേഹബന്ധങ്ങളുടെ കഥ റാംജിയുടെ മനസ്സില് നിന്നും വരുമ്പോള് എപ്പോഴും പ്രത്യേകതയുണ്ട് , ഈ പ്രാവശ്യവും ഒരു മാറ്റവുമില്ല ...\nthalayambalath 1/09/2011 10:12:00 AM\nകാളിപ്പെലയിയെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഇന്നിന്റെ നല്ലൊരു ചിത്രമാണ് റാംജി വരച്ചിട്ടത്... കാളിപ്പെലയി എല്ലാവരുടെ മനസ്സിലും കയറിയിരുന്നിട്ടുണ്ടാവും... അഭിനന്ദനങ്ങള്\nഭായി 1/09/2011 10:41:00 AM\nപട്ടിയുടെ കാര്യ്ം ഒരു തീരുമാ‍നത്തിലായി.കാളിപ്പെലിക്ക് പേ പിടിക്കുമോ..? പിടിക്കരുത്. പാവം റോണി :(\nകഥ പതിവ് പോലെ നന്നായി മാഷേ.\nഇസ്മായില് കുറുമ്പടി (തണല്) shaisma@gmail.com 1/09/2011 12:59:00 PM\nഇതുവരെ കേള്‍ക്കാത്ത പേര്.\nവ്യത്യസ്ത വിഷയം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/09/2011 01:00:00 PM\nമറക്കാത്ത മാറ് തന്നെയാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത. അത് പറയുമ്പോള് വായിക്കുന്നവര് അത് കൃത്യമായി മനസിലാക്കണം എന്ന സംശയമാണ് ഒന്നുരണ്ടു സ്ഥലത്ത് പരാമര്ശിനക്കാന് ഇടയായത് എന്ന് തോന്നുന്നു.\nഓര്മ്മകളെ തെടിപ്പിടിക്കാന് ഈ കഥക്കായി എന്നതില് സന്തോഷം.\nപ്രോത്സാഹനത്തിന് നന്ദി ഷംസീര്.\nമുഹമ്മദ്കുഞ്ഞി വണ്ടൂര് ,\nനിര്ദേശങ്ങള്ക്ക് വളരെ നന്ദിയുണ്ട് ഷെരിഫ്.\nഅടുത്തതില് പരിക്ഷിക്കാന് നോക്കാം.\n(റെഫി: ReffY) ,\nവിലയിരുത്തിയുള്ള വായനക്ക് നന്ദി റെഫി.\nപഴയത് ഓര്കാന് കഥ ഉപകരിച്ചു എന്നറിഞ്ഞതില് സന്തോഷം.\nനല്ല വാക്കുകള്ക്കു നന്ദി സിദ്ധീക്ക..\nപല സ്ഥലത്തും കാണുന്ന കഥാപാത്രം.\nഎവിടെയാണ്? കാണാറില്ലല്ലോ. ഓവര്ടൈം ചെയ്തു കാശ് ഉണ്ടാക്കുകയായിരിക്കും.\nUnknown 1/09/2011 04:54:00 PM\nന്ക്ക് വയ്യെന്റെ റാംജി.\nഇയ് യെന്തുട്ട് അല്ലക്ക അലക്കണേ.\nഅതും മ്ടെ തൃശൂര് ഭാഷേല്.\nനീ യാല് പുലിന്യ കെട്ട.\nഎന്തുട്ടായാലും കലക്കി മച്ചു.\nvakkeelkathakal 1/09/2011 05:49:00 PM\nഎന്റെ വീടിന്നടുത്തും മുല മറക്കാത്ത കാളിത്തള്ള ഉണ്ടായിരുന്നു... കറുത്ത് മിനുസമാർന്ന മേനിയഴക് എനിക്കിഷ്ടവുമായിരുന്നു....\nജാലകത്തിൽ ചേർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. കഴിയുന്നില്ല yu ആർ എൽ ശരിയല്ലെന്ന് പറയുന്നു\nTypist | എഴുത്തുകാരി 1/09/2011 07:48:00 PM\nഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലും ഉണ്ടൊരു കല്യാണിപ്പെലി ഇപ്പഴും. പക്ഷേ മാറു മറച്ചിട്ടുണ്ട്.\nWash'Allan JK | വഷളന് ജേക്കെ 1/10/2011 02:08:00 AM\nറാംജീ, കാളിപ്പൊലിയെ നേരില്‍ക്കാണാന് കഴിഞ്ഞു. മിഴിവുള്ള ചിത്രം പോലെ...\nവിഷമം തോന്നരുത്.. നല്ല ദൃശ്യഭംഗിയുണ്ടെങ്കിലും, റാംജിയുടെ പഴയ കഥകളുടെ ഓജസ്സില്ലെന്നു തോന്നി. ഒരു ചലച്ചിത്രമല്ല, മേന്മയേറിയ ചില നിശ്ചല ചിത്രങ്ങള് കാണുന്നത് പോലെ തോന്നി. രാംജിയ്ക്ക് ഇനിയും നന്നാക്കാനാവും.\nസ്നേഹപൂര്‍വ്വം പുതുവര്‍ഷ ആശംസകളോടെ...\nഹാപ്പി ബാച്ചിലേഴ്സ് 1/10/2011 03:30:00 PM\nറാംജി, എന്നത്തേയും പോലെ വൈകി. :) പുതുവർഷത്തിലെ കഥ മോശമായില്ല. നല്ല കഥ. (വളരെ നല്ല കഥകൾ ഉള്ളതിനാൽ ഒരു കഥ വായിക്കാൻ വരുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കുമുള്ള expectation ആണെന്ന് തോന്നുന്നു അങ്ങനെ പറയാൻ തോന്നുന്നത്) റാംജി ഓരൊ കഥയെഴുതുമ്പോഴും അത് കൂടി കൂടി വരുന്നു!! അത് മീറ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു!!\nമാണിക്യം 1/11/2011 03:43:00 AM\nമാണിക്യം 1/11/2011 03:46:00 AM\nകാളിപെലയിമാര്, വാത്സല്യവും സ്നേഹവും മറയില്ലാതെ കുട്ടികള്‍ക്ക് ചൊരിഞ്ഞവര്, ഈ തലമുറയില് നിന്ന് മറഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു ..എന്തിനും ഏതിനും കൃത്രിമത്വം വന്ന ഈ കാലത്ത് റാംജിയുടെ കഥാപാത്രങ്ങള് തിളങ്ങുന്നു.\nനല്ല ഒരു കഥ വായിക്കാന് കഴിഞ്ഞ സന്തോഷം അറിയിക്കട്ടെ.\nരാജീവ് .എ . കുറുപ്പ് 1/11/2011 09:13:00 AM\nനന്ദി റാംജി, എത്ര അര്‍ദ്ധവര്തായ വരികള്\nSukanya 1/11/2011 10:16:00 AM\nഇപ്പോഴാണ് വായിച്ചത്. നമ്മുടെ അടുത്തുള്ള കാളിപ്പെലിയെ പോലുള്ള അമ്മൂമ്മമാരെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു.\nസംഭാഷണങ്ങള് അതുപോലെ പകര്‍ത്തിയത് വളരെ നന്നായി. നീറ്റല് ഉണ്ടാക്കുന്ന കഥ.\nമുകിൽ 1/11/2011 06:11:00 PM\nകഥ നന്നായി. സമൂഹത്തിലെ പല അവസ്ഥകളെയും തൊട്ടുതൊട്ടു കൊണ്ടുവന്നു ഒരു കുട്ടിയുടെ മനസ്സിലൂ‍ടെ. നന്നായി.\nവിരോധാഭാസന് 1/11/2011 09:43:00 PM\nറാംജി ടച്ചുള്ള കഥ..!\nഎഴുത്തിന്‍റെ നല്ല വര്‍ഷം ആശംസിക്കുന്നു.\nനീര്‍വിളാകന് 1/12/2011 03:30:00 PM\nഹൃദയസ്പര്‍ശിയായി കഥ പറഞ്ഞു.... ആതിലൊക്കെ എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത് ഇതിലെ തികച്ചും ഗ്രാമീണമായ പദപ്രയോഗങ്ങളാണ്.... ഈ കഥയുടെ ഭംഗിയും അതാണ്... പ്രസിദ്ധീകരണ യോഗ്യമാണ്... അട്ടുത്തു തന്നെ ഏതെങ്കിലും പ്രമുഖ വാരികയില് അച്ചാടി മഷി പുരണ്ട് കാണാന് കഴിയും എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു\nkhader patteppadam 1/12/2011 05:11:00 PM\nശാസ്താ റോഡിലെ നമ്മുടെ കാളിപ്പുലയി കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്ക് മുമ്പ് കാലം വെടിഞ്ഞു.\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/12/2011 08:35:00 PM\nകാളി എന്ന് മാത്രമാണ് പേര്. പിന്നെ ജാതിപ്പേര് കൂട്ടി വിളിക്കുന്നതാണ്. ചില സ്ഥലങ്ങളില് അറിയില്ല എന്ന് ഇതെഴുമ്പോള് വായിച്ച ഒരു മലപ്പുറം സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞിരുന്നു.\nചിലപ്പോളൊക്കെ എടുത്ത് പ്രയോഗിച്ചില്ലെങ്കില് നമ്മള് ഇവിടുന്നു പോകുമ്പോഴേക്കും എല്ലാം മറന്നു പോകും.\nതാങ്കളുടെ ബ്ലോഗിലെത്താന് ലിനക് കിട്ടുന്നില്ല.\nപഴയ കാലം മാരിക്കൊണ്ടിരിക്കല്ലേ.\nllen ĴK | വഷളന്'ജേക്കെ,\nഞാന് പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.\nനിര്ദേശങ്ങള് എന്റെ പരിഗണനയില് ഉണ്ട്.\nസ്നേഹത്തിന്റെ അര്ത്ഥം തന്നെ മാറിയിരിക്കുന്നു.\nകുറുപ്പിന്റെ കണക്കു പുസ്തകം,\nഅഭിപ്രായത്തില് സംന്തോഷം തോന്നുന്നു.\nഎന്റെ മനസ്സില് കുറെ നാളായി അവരായിരുന്നു.\nജയരാജ്‌മുരുക്കുംപുഴ 1/13/2011 07:43:00 AM\nvalare lalithamayi paranju.... abhinandanangal.....\njyo.mds 1/13/2011 09:22:00 AM\nഎന്റെ വീട്ടില് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കൊച്ചു എന്ന് ഞങ്ങള് വിളിച്ചിരുന്ന സ്ത്രീയെയാണ് കാളിപ്പെലി ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തിയത്.വളരെ നന്നായി കഥ പറഞ്ഞു.\nമഹേഷ് വിജയന് 1/13/2011 10:10:00 AM\nപഴയ പോലെ തന്നെ, ഞാന് വീണ്ടും വൈകി.. :-)\nഅപ്രതീക്ഷിതമായ ക്ലൈമാക്സ് കഥയെ മനോഹരമാക്കിയിട്ടുണ്ട്...\nപക്ഷെ കാളിപ്പെലിയെ കുറിച്ചുള്ള വര്‍ണ്ണനകള് അല്പം കൂടിപ്പോയോ എന്ന് സംശയം തോന്നി..\nറഷീദ് കോട്ടപ്പാടം 1/13/2011 02:40:00 PM\nസ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരു വൃദ്ധയെ കാണാറുണ്ടായിരുന്നു. റേഷന്‍കടയിലേക്ക് അരി വാങ്ങനായി ഒരു സഞ്ചിയും തൂക്കി അങ്ങനെ നടന്നു പോകും. മാറില് ചുവപ്പും, കറുപ്പും നിറത്തില് കുറെ മാലകള് അണിഞ്ഞിരിക്കും. ഞങ്ങള് അവരുടെ മാറത്തേക്ക് നോക്കുന്നത് അവര്‍ക്കിഷ്ടമായിരുന്നില്ല. നല്ല ചീത്ത പറയും!\nജോയ് പാലക്കല് - Joy Palakkal 1/13/2011 07:02:00 PM\nമനോഹരമായിരിക്കുന്നു ഈ കഥ\nഭൂതത്താന് 1/13/2011 09:23:00 PM\nനല്ല കഥ ...സംസാര ശൈലി ഒട്ടും ചേരുവ ഇല്ലാതെ പച്ചക്ക് പകര്‍ത്തി ..അവസാനം അല്പം വേദന പടര്‍ത്തി ..അനുകാലികത പതിവുപോലെ ഉണ്ട്\nഅജ്ഞാതന് 1/13/2011 09:43:00 PM\nഈ കഥ ഞാൻ രണ്ടു തവണ വായിച്ച് പക്ഷെ അഭിപ്രായം എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്റെ നെറ്റിന്റെ സ്പീഡ് കാരണം .. അതുകൊണ്ട് എത്താൻ വൈകിയതാണെന്ന് പറയുന്നില്ല വളറ്റെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പേരു കാളിപ്പൈലി സാറിന്റെ അവതരണവും കഥയെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു...ക്ലൈമാക്സ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല വളരെ നന്നായി..ഇതുപോലൊരു ആളുണ്ടായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഡ്രസ്സില്ലാതെ അതിന്നായിരുന്നെങ്കിൽ... എന്റ്റമ്മോ..\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/14/2011 11:51:00 AM\nകാളിപ്പെലിയാണല്ലോ മുഖ്യ കഥാപാത്രം. അത് കൊണ്ടായിരിക്കാം.\nഞാന് അവതരിപ്പിച്ച കഥപാത്രത്തെ മനസ്സിലായി എന്നരിയിച്ച്ചതില് സന്തോഷം.\nഒട്ടും വൈകിയിട്ടോന്നും ഇല്ല. പലപല ജോലികള്ക്കി ടയില് എല്ലാം ചിലപ്പോള് കൃത്യമായി തുടരാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല.\nപലര്ക്കും പരിചിതമായ ഒരു കഥപാത്രം അല്ലെ.\nVillagemaan/വില്ലേജ്മാന് 1/14/2011 01:31:00 PM\nലളിതമായ ഭാഷ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു എന്നെ രാംജിയുടെ പോസ്റ്റുകള് ഇഷ്ടപ്പെടുതുന്നത്...ഒരു കഥ ഇങ്ങനെ ആവും എന്ന ഒരു മുന് വിധി വായനക്കാര്‍ക്ക് കൊടുക്കാതെ കഥ പറഞ്ഞു ടീര്‍ക്കുന്നതിലാണ് ഒരു കഥാകാരന്റെ വിജയം..അതില് താങ്കള് എന്നത്തേയും പോലെ ഇതിലും വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു മാഷെ..\nAnees Hassan 1/14/2011 05:43:00 PM\nകഥാകാരാ ..ഞാന് വീണ്ടും വന്നു....വായിച്ചു\npournami 1/14/2011 07:48:00 PM\nഅജ്ഞാതന് 1/15/2011 12:04:00 PM\nUnknown 1/16/2011 12:44:00 AM\nനല്ല പശ്ചാത്തലം കഥാപാത്രങ്ങൾ...\nUnknown 1/16/2011 04:27:00 PM\nTPShukooR 1/16/2011 04:34:00 PM\nനല്ലൊരു കഥ. വല്ലാത്തൊരു ഭീകരമായ അവസ്ഥയാണ് ഈ പേ രോഗം ഇളകിയാല്. മലയാറ്റൂരിന്റെ ഒരു കഥയിലും പിന്നെ ഒന്ന് രണ്ടു സിനിമകളിലും അതിന്റെ ഭീകരാവസ്ഥ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നല്ല ആശയം.\nMOIDEEN ANGADIMUGAR 1/16/2011 06:59:00 PM\nകഥയും,അവതരിപ്പിച്ചരീതിയും മനോഹരമായി. ആശംസകൾ\nHashiq 1/17/2011 06:23:00 AM\nവളരെ വൈകി വായിച്ച നല്ല ഒരു കഥ.വ്യതസ്തമായ അവതരണവും പ്രമേയവും.........\nAkbar 1/17/2011 01:04:00 PM\nഞാന് ഒരു നല്ല കഥ വായിച്ചു. ദൃശ്യങ്ങള് മനസ്സില് തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു. നന്ദി.\nOAB/ഒഎബി 1/17/2011 05:24:00 PM\nനമ്മുടെ മുമ്പിൽ കാണുന്നവരുടെ ഒരു ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നിമിഷം മതി ഒരു കഥ മെനയാൻ.\nഅതെല്ല്ലാവർക്കും സാധിക്കാത്ത കാര്യമാണ് താനും. എന്നാൽ മുമ്പും റാംജി നമ്മോട് ഇത്തരം കഥകൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.\nഅത്തരത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ അതിനമപ്പുറത്തേക്കുള്ള പറച്ചിലായി ഈ കഥ.\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/17/2011 06:26:00 PM\nനല്ല വാക്കുകള്ക്ക്r നന്ദി മാഷേ.\nഎന്റെ കഥക്ക് അഭിപ്രായം\nഅറിയിച്ചതിന് നന്ദി മാഷേ.\nനന്ദിയുണ്ട് മാഷെ അഭിപ്രായത്തിന്.\nഅജ്ഞാതന് 1/17/2011 09:41:00 PM\nവളരെ നന്നായി ഈ കാളിപുലയി പഴയ ഓര്‍മകളെ തൊട്ടുണര്‍ത്തി..ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ കാണാന് കിട്ടില്ല..എഴുത്ത് വാക്കുകള്‍ക്കതീതം....\nsiya 1/17/2011 10:10:00 PM\nഞാന് ഇപ്പോള് ഇവിടെ വൈകി വരുന്ന ആള് ആയി ല്ലേ ?ഈ പോസ്റ്റ് കണ്ടിരുനില്ലട്ടോ ..\nഈ കഥ വായിച്ചപോള് മനസ്സില് കൂടി പഴയ കുറെ ചിത്രകള് ആണ് കടന്നു പോയത് .തറവാട്ടിലെ ,ഉരലില് അരി ഇടിക്കുന്ന സ്വരവും ,കൊയ്യാന് വരുന്ന വരെയും ,എനിക്ക് അവരെ കുറിച്ചൊക്കെ വളരെ നല്ല ഓര്‍മ്മകള് ഉണ്ട് .എന്‍റെ വീട്ടില് ഇപ്പോളും ഒരു ചക്കി ഉണ്ട് .മക്കള് ആരും കൂടെ ഇല്ലാതെ അമ്മയ്ക്കും അപ്പനും കൂട്ട് അവര് തന്നെ ........ഈ കഥ ,എന്‍റെ മനസ്സില് വല്ലാതെ വേദനപിച്ചപോലെ ....\nഅഷ്‌റഫ് ചെമ്മാട് (അറേബ്യന്) 1/18/2011 04:54:00 AM\nഅഷ്‌റഫ് ചെമ്മാട് (അറേബ്യന്) 1/18/2011 04:55:00 AM\nഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.കാളിപ്പെലിയുടെ രൂപം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ന്നാണിയമ്മയിലൂടെ ഞാന് കാണുകയായിരുന്നു .\nUnknown 1/18/2011 06:42:00 AM\nനല്ല അവതരണം.. നല്ല ശൈലി.\nഈ അനുഭവം സമ്മാനിച്ചതിന് നന്ദി!!\nപട്ടേപ്പാടം റാംജി 1/19/2011 08:07:00 PM\nപഴയത് പലതും ഓര്മ്മകളാകുന്നു.\nവൈകിയൊന്നും ഇല്ല. എപ്പോഴും നമുക്ക് എല്ലാം കൃത്യമായി കൊണ്ടുനടക്കാന് പറ്റുമോ? പലവിധ കാര്യങ്ങളും നടത്തുന്നതിനിടയില് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചിലത് വൈകാതെ തരമില്ല. അതൊന്നും ഒരു കുഴപ്പമല്ല.\nപഴയ ഇത്തരം മനസ്സുകളില് കളങ്കമില്ലാത്ത സ്നേഹം മാത്രമേ ഉണ്ടാകു, ഇപ്പോള് കാണാന് കഴിയാത്തത്.\nഅഷ്‌റഫ് ചെമ്മാട് (അറേബ്യന്),\nഇവര് കേരളം മുഴുവന് ജീവിച്ചിരുന്നു. ഇന്ന് കാണാനാകാത്തതും.\nബ്ലോഗ് സന്ദര്ശനനത്തിനും അഭിപ്രായത്തിനും\nUnknown 1/20/2011 06:33:00 PM\nസ്വപ്നസഖി 1/25/2011 03:10:00 AM\nമുഖ്യകഥാപാത്രങ്ങള് രണ്ടും മനസ്സില് പതിഞ്ഞു. കഥയുടെ അവസാനഭാഗം വായിച്ചപ്പോള് ഉള്ളൂപിടഞ്ഞു. നിഷ്ക്കളങ്കമനസ്സിന്റെ സ്നേഹം വരച്ചുകാട്ടിയ കഥ. സാറിനു അഭിനന്ദനങ്ങള്\nഅന്ന്യൻ 2/04/2011 08:20:00 AM\nകഥയുടെ അവസാന ഭാഗത്തിൽ, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ മനസിൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന, ആശങ്കകളും, ആകുലതകളും നന്നായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ബാക്കിയൊന്നിലും വലിയ പുതുമ തോന്നിയില്ല, വ്യത്യസ്തത തോന്നിയ ശൈലി ഇഷ്ട്ടമായി.\n▼ ജനുവരി (2)\n▼ ജനു 07 (1)


ആ കൂട്ടുകാരികൾ കൂടെ തന്നെ നിന്നു; നസ്രിയയ്ക്കും അനന്യയ്ക്കും നന്ദി പറഞ്ഞ് മേഘ്ന\nഇരുണ്ട നാളുകളില് വെളിച്ചമായവര്; മേഘ്ന രാജ് പറയുന്നു\nചിരഞ്ജീവിയുടെ മരണശേഷം ആദ്യമായി മാധ്യമങ്ങളോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു മേഘ്ന\nUpdated: December 31, 2020 1:04:10 pm\nരണ്ടായിരത്തി ഇരുപതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു തെലുങ്ക് താരം ചിരഞ്ജീവി സർജയുടെ മരണം. ചിരഞ്ജീവിയുടെ ഭാര്യ മേഘ്ന നാലുമാസം ഗർഭിണിയായിരിക്കെ ആണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി താരത്തിന്റെ വിയോഗം. ഭർത്താവിന്റെ അകാലവിയോഗത്തിന്റെ നടുക്കത്തിൽ നിന്നും മുക്തയാവുന്നേയുള്ളൂ മേഘ്ന. അടുത്തിടെ മേഘ്ന ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകിയിരുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ നഷ്ടമുണ്ടാക്കുന്ന വേദനകളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ മകൻ എത്തിയ സന്തോഷത്തിലാണ് മേഘ്ന ഇപ്പോൾ.\nജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു ദുഖത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള യാത്രയിൽ തനിക്ക് പിന്തുണ നൽകിയ കൂട്ടുകാരികളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയാണ് മേഘ്ന. “നസ്രിയയും ഫഹദുമായി ഏറെ അടുപ്പമുണ്ട് എനിക്ക്. അവരെന്നെ കാണാൻ ആശുപത്രിയിലും വന്നിരുന്നു. നസ്രിയയെ എനിക്ക് വർഷങ്ങളായി അറിയാം. വർഷങ്ങളായി അനന്യയും എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്താണ്. ഈ രണ്ടു കൂട്ടുകാരികളുമാണ് എന്റെ കരുത്ത്.\nചിരുവിന്റെ മരണം തന്നെ മാനസികമായി തളർത്തിയെന്നും ഇനി ജീവിക്കുന്നത് മകനു വേണ്ടിയാണെന്നും മേഘ്ന പറയുന്നു. ചിരുവിനോടും തന്റെ കുടുംബത്തിനോടും എല്ലാവരും കാണിച്ച സ്നേഹത്തിനും ആശ്വാസവാക്കുകൾക്കും താരം നന്ദി അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.\nമേഘ്നയ്ക്ക് കുഞ്ഞ് ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ നസ്രിയയും ഫഹദും ആശുപത്രിയിലെത്തി മേഘ്നയേയും കുഞ്ഞിനേയും കണ്ടിരുന്നു. ഇതിന്റെ വീഡിയോകളും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്നു.\nമേഘ്ന പ്രസവിച്ചു എന്ന വാർത്തയറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ നസ്രിയയും അനന്യയും സന്തോഷം ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിൽ പങ്കുവച്ചിരുന്നു.\nA post shared by Ananyaa (@ananyaonline)\nWeb Title: Meghana raj nazriya ananya chiranjeevi sarja friendship


ഓളങ്ങള്: കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ കെട്ടാ ചെറുക്കൻമാർ\nനൂറ്റി ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തെ പെണ്ണ്കാണൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജേഷ് വീട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു.\n" ഇനി എനിക്ക് വയ്യ , ഞാൻ ഇനി കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്നേയില്ല". എന്ന്.\nപുത്തൻ പണക്കാരനും ദുബായ്ക്കാരനുമായ രാജേഷിന് പെണ്ണ് കൊടുക്കാൻ അന്ന് നാട്ടിൽ പലരും തയ്യാറായിരുന്നു. പക്ഷേ അവനും വീട്ടുകാരും അന്വേഷിച്ചത്, സൗന്ദര്യത്തിൽ, സ്വത്തിൽ, കുടുംബ മഹിമയിൽ ഒക്കെ അവരെക്കാൾ ഒരുപടി മുന്നിൽ ഉള്ള പെണ്ണിനെ ആയിരുന്നു.\nസൗന്ദര്യം ഉള്ള പെണ്ണിന് ചിലപ്പോൾ സ്വത്തുണ്ടാവില്ല. സ്വത്തുള്ളതിന് ചിലപ്പോൾ സൗന്ദര്യവും. ഇത് രണ്ടും ഉള്ളയാൾക്കും കുടുംബ മഹിമ എന്നൊന്ന് ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലോ?\nഇനി ഇതൊക്കെ തികഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടെത്തുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ ജാതകം ചേരില്ല!\nഅഥവാ ജാതകം കൂടി ചേർന്നാലോ, അമ്മയോ, ഉപദ്രവമല്ലാതെ യാതൊരുവിധ ഉപകാരവും ജനിച്ചിട്ട് ഇന്നേവരെ ആങ്ങളയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത അഞ്ചോ ആറോ പെങ്ങന്മാരിൽ ഒരാളോ പറയും, " അവളുടെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ല.. അല്പം അഹങ്കാരം കൂടുതലാ.. നമുക്ക് ചേരൂല!" എന്ന്.\nനൂറ്റി എട്ടാമത്തെ വീട്ടിൽ നിന്നും ചായ കുടിച്ചു ലഡുവിന്റെ മധുരം നുണഞ്ഞു, കൂടെ വന്ന അളിയനും അതെ, അതു ശരിയാണ് എന്ന് തലയാട്ടും..\nഅങ്ങനെ മടുത്തിട്ടാണ് രാജേഷ് 125 ആമത്തെ തവണ ഇനി കല്യാണമേ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്. അവസാനം അവർ തിരിച്ചുപോയി ആ നൂറ്റിഎട്ടിനെ തന്നെ കെട്ടി എന്നത് ചരിത്രം.\nഇതൊരു രാജേഷിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല. ജീപ്പ് ഡ്രൈവർ രാജീവൻ ആയാലും, ചിട്ടി നടത്തുന്ന വേലായുധൻ ആയാലും പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ പപ്പൻ ആയാലും, പട്ടാളം പുരുഷു ആയാലും സ്ഥിതി ഇത് തന്നെ.\nഓരോ പെൺകുട്ടികളും അവരുടെ വീട്ടുകാരും ശ്വാസം അടക്കിപിടിച്ചു കാത്തിരിക്കും. എന്തെങ്കിലും അരുതാത്തതു മിണ്ടിപ്പോയാൽ ഈ പെണ്ണിനെ വിട്ട്, ചെക്കൻ അടുത്ത വീട്ടിൽ പെണ്ണുണ്ടോ എന്നന്വേഷിച്ചു, അവിടെ ചായ കുടിക്കാൻ കയറുന്നതു കാണേണ്ടിവരും എന്നത് തന്നെ കാരണം.\nഇനി വിവാഹം കഴിഞ്ഞാലും പെൺ വീട്ടുകാർ പെണ്ണിന്റേയോ ചെറുക്കന്റെയോ മേൽ യാതൊരു അവകാശവും ഇല്ലാത്തവർ.. ഒരു രണ്ടാം തരം പൗരൻമാർ! ചെറുക്കന്റെ അമ്മയോ, പെങ്ങന്മാരോ, മരുമക്കളോ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞുള്ള ചെറിയ അവകാശമേ പിന്നീട് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ഇവരുടെ മേൽ ഉണ്ടാവൂ.. പെൺ വീട്ടുകാർ എപ്പോഴും ഓച്ഛാനിച്ചു നിൽക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ പെണ്ണ് വിവരമറിയും.\nപിന്നെ എത്ര പഠിച്ച, ജോലിയുള്ള പെണ്ണാണെങ്കിലും അവളെ കാണുന്നത് വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്യാൻ പണം കൊടുക്കേണ്ടാത്തയാൾ എന്ന രീതിയിൽ കൂടിയായിരുന്നു.\nഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആകുന്നതിനു പ്രധാന കാരണം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ അഞ്ചുപൈസ സ്ത്രീധനം വാങ്ങുകയോ കൊടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല എന്നതും ആവാം.\nഎന്നാൽ ഇന്ന് സ്ഥിതിയാകെ മാറി. നാട്ടിൽ പെൺകുട്ടികളെ കിട്ടാനില്ല. സ്ത്രീധനം എന്നപേരിൽ കൊടുക്കുന്നും വാങ്ങുന്നും ഇല്ലെങ്കിലും അച്ഛൻ, അമ്മാവൻമാർ തുടങ്ങി ആരെങ്കിലും ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ പ്രവാസിയായി പെണ്ണിന്റെ കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ പെണ്ണിന് കുറഞ്ഞത് അഞ്ഞൂറ് പവൻ ഒക്കെ കൊടുക്കും. പെൺ വീട്ടുകാർ പലപ്പോഴും ചെക്കനേയും പെണ്ണിനേയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തികൾ ആയി മാറാനും തുടങ്ങി.\nആദ്യത്തെ കുട്ടി ആൺ കുട്ടിയാണെങ്കിൽ ഒരു കുട്ടിയിൽ നിർത്തിയ രക്ഷിതാക്കളുടെ എണ്ണം കൂടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ, നാട്ടിൽ പെണ്കുട്ടികൾക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷാമം! ഉള്ളവർ ആകട്ടെ, ഒക്കെ B- tech, അല്ലെങ്കിൽ MCA കഴിഞ്ഞവർ!\nപത്താം ക്‌ളാസും ഗുസ്തിയും കഴിഞ്ഞു ഗൾഫിൽ പോയി അഞ്ചോ പത്തോ വർഷം കഴിഞ്ഞു പ്രാരബ്ധങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞു മുപ്പത്തൊന്നാം വയസ്സിൽ ഇനിയൊരു പെണ്ണ്കെട്ടിക്കളയാം എന്ന് കരുതി പെണ്ണുകാണാൻ ഇറങ്ങിയവരെ ബ്രോക്കർ കാണിച്ചത് 28 കഴിഞ്ഞ, ആരും കെട്ടാതെ ഒഴിഞ്ഞുപോയ ചിലരെയും!\n31ലും 18 വയസ്സുകാരിയെകെട്ടിയ അമ്മാവന്റെ അനന്തിരവൻ സ്വപ്നം കണ്ടതും 18 വയസ്സുകാരിയെയായിരുന്നു. പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം! കാലം മാറിയിരുന്നു. B - tech കാരിക്ക് കൂടെ പഠിച്ച പയ്യൻ മതി വരനായിട്ട്. അതല്ലെങ്കിൽ രണ്ടോ, കൂടിയാൽ മൂന്നോ വയസ്സിനു മാത്രം മൂപ്പുള്ളവരെ.\nപ്ലംബർ, ഡ്രൈവർ, കച്ചവടക്കാർ, തുടങ്ങിയവരൊക്കെ ചായകുടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി പെൺവീട്ടുകാർ പറയുന്ന "ഇപ്പൊ പെണ്ണിനെ അയക്കുന്നില്ല " എന്ന സ്ഥിരം പല്ലവിയും കേട്ട് വന്നപോലെ തിരിച്ചുപോയി.. പകരം പല പെൺവീട്ടുകാരും കാത്തിരുന്നത് ഗവെർമെന്റ് ജീവനക്കാരെ.. അഥവാ ചെക്കന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലും ആ ജോലി, അല്ലെങ്കിൽ പെൻഷൻ, തന്റെ മകൾക്കു കിട്ടും എന്ന ഉറപ്പ് ആദ്യമേ ചോദിച്ചറിഞ്ഞവരും ഏറെ!\nഇപ്പോൾ കണ്ണൂർജില്ലയിൽ 30 കഴിഞ്ഞ, നാൽപ്പതു കഴിഞ്ഞ ചെറുപ്പക്കാർ പെണ്ണ് കിട്ടാതെ നട്ടംതിരിയുകയാണ്.. ഇതിനിടയിൽ ലോട്ടറി അടിച്ചപോലെയാണ് സർക്കാർ ജീവനക്കാരും ബാംഗ്ലൂർ അടക്കമുള്ള ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിലെ, അല്ലെങ്കിൽ സിംഗപ്പൂർ, അമേരിക്ക പോലുള്ള വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ ടെക്കികളും. ആഗ്രഹിച്ച പെണ്ണിനെ അവർക്കു കിട്ടുന്നു. മറ്റുള്ളവർ നോക്കി നിൽക്കുന്നു. കൃഷിപ്പണി ചെയ്യുന്നവരുടെ കാര്യം ഇതിലേറെ കഷ്ടം.\nപണ്ട് എല്ലാ പെൺകുട്ടികളും BA പാസ്സായവർ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ഇന്ന് എല്ലാവരും B tech കഴിഞ്ഞവർ. അപ്പോൾ പറക്കമുറ്റിയമുതൽ ഗള്ഫിലോ നാട്ടിലോ കഷ്ടപ്പെട്ടു വേണ്ടപ്പെട്ടവർക്കൊക്കെ ജീവിതമുണ്ടാക്കികൊടുത്ത ശേഷം തന്റെ ഭാവിയെപറ്റി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയവർ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും? സ്വന്തം നാടിനെ സ്നേഹിച്ചു, മണ്ണിന്റെ മണമറിഞ്ഞു നാട്ടിൽ ജീവിച്ചവരോ ?\nപലർക്കും അതിന് ഉത്തരമില്ല..\nപെണ്ണിന് 18 ആവുന്നതു മുതൽ കല്ല്യാണആലോചനകൾ തുടങ്ങുന്ന അമ്മമാർ പലരും പെണ്മക്കളുടെ മക്കൾക്കു കല്ല്യാണാലോചന തുടങ്ങിയാലും സ്വന്തം മകനെ കല്ല്യാണം കഴിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടകാര്യമാണ്.. മറ്റൊരു വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള വിശാലമനസ്കത പലർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.\nപിന്നെ, ചിലർ കാലങ്ങളോളം കറവപ്പശുക്കൾ ആയിരിക്കുമല്ലോ!\nഇപ്പോൾ ആൺമക്കളുടെ രക്ഷിതാക്കൾ മാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറായിട്ടുണ്ടാവാം.\nപക്ഷേ പെണ്മക്കളുടെ അച്ഛനമ്മമാർ മാറിപ്പോയി! പെൺകുട്ടികളും ഏറെ മാറി.\n* ഈ എഴുതിയതിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ടാവാം. മറ്റു സമുദായങ്ങളുടെ കാര്യം അറിയില്ല എങ്കിലും ഹിന്ദു സമുദായത്തിൽ ഏറെകുറെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥകൾ. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.\n(ബാംഗ്ലൂർ ജാലകത്തിൽ ഓണപ്പതിപ്പിൽവന്ന ലേഖനം.)\nPosted by Anitha Premkumar at 12:43 AM


കാമുകനൊപ്പം വീടുവിട്ടിറങ്ങിയ 19കാരി പീഡനത്തിന് ഇരയായി; പീഡിപ്പിച്ചത് കാമുകനും അയാളുടെ അച്ഛനും| 19 year old girl raped by lover and his father in Assam – News18 Malayalam\nകാമുകനൊപ്പം വീടുവിട്ടിറങ്ങിയ 19കാരി പീഡനത്തിന് ഇരയായി; പീഡിപ്പിച്ചത് കാമുകനും അയാളുടെ അച്ഛനും\nവിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന ഉറപ്പിലാണ് കാമുകൻ പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിലെത്തിച്ചത്. തുടർന്ന് കാമുകനും ഇയാളുടെ അച്ഛനും പീഡിപ്പിച്ചുവെന്ന് പെൺകുട്ടി പരാതിയിൽ പറയുന്നു.\nLast Updated : November 17, 2020, 19:17 IST\nഗുവാഹത്തി: കാമുകന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച് 19കാരി പീഡനത്തിന് ഇരയായി. കാമുകനും അയാളുടെ അച്ഛനുമാണ് പെൺകുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ചത്. അസമിലെ കനക്പൂരിലാണ് സംഭവം. യുവാവിനും അയാളുടെ പിതാവിനുമെതിരെ ധോലൈ പൊലീസ് കേസെടുത്തു. പെൺകുട്ടിയുടെ കാമുകൻ പ്രീതംനാഥ്, ഇയാളുടെ പിതാവ് പഞ്ചുനാഥ് എന്നിവർക്കെതിരെയാണ് പീഡന പരാതിയിൽ കേസെടുത്തിരിക്കുന്നത്.\nAlso Read- യുപിയിൽ ആറ് വയസ്സുകാരി കൂട്ടബലാത്സംഗത്തിനിരയായി; ഹൃദയവും ശ്വാസകോശവും പുറത്തെടുത്ത നിലയിൽ\nപ്രീതംനാഥുമായി ആറുമാസമായി പ്രണയത്തിലാണെന്ന് പെൺകുട്ടി പരാതിയിൽ പറയുന്നു. നവംബറിൽ ഇരുവരും വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ഇതുപ്രകാരം ഒക്ടോബർ എട്ടിന് പെൺകുട്ടി വീടുവിട്ടിറങ്ങുകയുമായിരുന്നു. കാമുകന്റെ വീട്ടിലെത്തിയ ഇരുവരും വിവാഹം കഴിയുന്നതുവരെ വെവ്വേറെ മുറികളിൽ കഴിയാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ പ്രത്യേകം മുറിയിൽ കഴിയവെ കാമുകനും അയാളുടെ പിതാവും തന്നെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തുവെന്ന് പെൺകുട്ടി പരാതിയിൽ പറയുന്നു.\nAlso Read- കൗമാരക്കാരിയുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ടു; ഒളിംപിക്സ് സ്വർണമെഡൽ ജേതാവിനെതിരെ കേസ്\nനവംബർ ആറിന് കാമുകന്റെ വീടുവിട്ട് പെൺകുട്ടി സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തുകയും കുടുംബാംഗങ്ങളോട് പീഡനത്തെ കുറിച്ച് പറയുകയുമായിരുന്നു. ഇതേ തുടർന്ന് നവംബർ 10ന് പൊലീസിൽ പരാതി നൽകി. പിന്നാലെ കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. പൊലീസ് കേസിൽ കാര്യക്ഷമമായി ഇടപെടുന്നില്ലെന്ന് പെൺകുട്ടിയുടെ ബന്ധുക്കൾ ആരോപിക്കുന്നു. പരാതി നൽകി ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും പ്രതികളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പൊലീസ് തയാറായില്ലെന്നാണ് ഇവരുടെ ആക്ഷേപം.\nAlso Read- വിവാഹാഭ്യർത്ഥന നിരസിച്ചു; യുവതിയെ വീട്ടിൽ കയറി യുവാവ് കുത്തിവീഴ്ത്തി\nമറ്റൊരു സംഭവത്തിൽ ത്രിപുരയിൽ നിന്നുള്ള സഹോദരിമാരായ രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ കരിംഗഞ്ചിൽ വെച്ച് അഞ്ചുപേർ ചേർന്ന് പീഡിപ്പിച്ചു. ആശുപത്രിയിൽ കഴിയുന്ന അമ്മയെ സന്ദർശിച്ചശേഷം വീട്ടിലേക്ക് ടാക്സി കാറിൽ മടങ്ങുകയായിരുന്നു പെൺകുട്ടികൾ. കരിംഗഞ്ചിലെ നിർമാണം നടക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിലേക്ക് പെൺകുട്ടികളെ എത്തിച്ചശേഷം ഡ്രൈവറും കൂട്ടാളികളും ചേർന്ന് പെൺകുട്ടികളെ പീഡിപ്പിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് പൊലീസ് പറഞ്ഞു. ക്രൂരകൃത്യത്തിന് ശേഷം പെൺകുട്ടികളുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന പണവും മൊബൈൽ ഫോണും തട്ടിയെടുത്ത് പ്രതികൾ സ്ഥലംവിടുകയായിരുന്നു.\nFirst published: November 17, 2020, 19:17 IST