Bošnjaci spremili najjači napad na Srpsku u poslednjoj deceniji ― kreću iz Vašingtona - Sputnjik Srbija\n16:32 12 Jun 2021\n21:16 04.11.2019 Preuzmite kraći link\nObrad Kesić, šef Predstavništva RS u Vašingtonu, kaže za Sputnjik da su Bošnjaci i ranije lobirali za razne rezolucije uperene protiv RS i Srba uopšte.\nNovost je da je u poslednjih šest meseci bošnjački lobi dobio dodatnu energiju jer su angažovali jednu firmu da lobira u njihovo ime, a predvode je dvojica bivših američkih diplomata. Oni nastupaju vrlo agresivno i trenutno imaju tri cilja, dodaje Kesić.\nRuski agent ― Dragan Čović\n„Prvi cilj je da se osudi RS. Oni na razne načine zagovaraju nove sankcije protiv RS ili prema pojedinim političarima u RS. Drugi cilj im je da uvedu sankcije prema liderima Hrvata, prvenstveno prema Draganu Čoviću, koga Bošnjaci u Vašingtonu predstavljaju kao ruskog agenta. Treći je da pokušaju ponovo da animiraju američku politiku da još dublje uđe u rešavanje problema u BiH preko specijalnog predstavnika za Balkan Metjua Palmera i Stejt departmenta“, kaže Kesić.\nU suštini, bošnjački lobisti se nadaju da bi, ako bi se Amerikanci više angažovali, oni ponovo jače štitili njihove interese u BiH, a to su veća centralizacija države i lagano ukidanje preostalih nadležnosti entiteta, ocenjuje Kesić.\nMeđutim, sagovornik Sputnjika smatra da među bošnjačkim aktivistima i lobistima u Vašingtonu postoji frustracija, zato što se sve više vidi da je politika vodećih bošnjačkih stranaka u Sarajevu glavna kočnica za napredak BiH.\nZbog toga i zbog vrlo radikalne deklaracije koju je izglasala SDA, bošnjački lobisti su se našli u defanzivi, pa su u poslednje vreme pokrenuli jednu vrstu ofanzive, dodaje Kesić.\nIako su bošnjački lobisti usmereni prema državnom sekretaru Majku Pompeu, od koga očekuju da nakon eventualne rasprave u Kongresu uvaži zahteve Bošnjaka, Kesić ne veruje da imaju neku šansu za uspeh jer je bošnjačka zajednica u SAD u potpunosti protiv predsednika Trampa.\nPrema njegovom mišljenju, Bošnjaci u SAD se nadaju da će Tramp biti smenjen u impičmentu ili da će izgubiti sledeće izbore, a da će se posle toga politika SAD vratiti na „prethodne pozicije“.\nŠef Predstavništva Republike Srpske u Vašingtonu Obrad Kesić\n„Ne verujem da su velike šanse da predsednik bude smenjen kroz impičment, a sa druge strane, sve više se govori o tome da on ima veliku prednost na sledećim izborima. Taman i da izgubi te izbore, američka spoljna politika je napravila zaokret. Prvenstveno, vlada velika kriza u Stejt departmentu, više od 40 odsto važnih funkcija nije ’popunjeno‘, a to govori koliko ova administracija nema poverenje u Stejt department“, kaže Kesić.\nČak i ako Tramp izgubi izbore, teško da bi se i novi američki predsednik više bavio Balkanom i da bi se vratio na prethodnu politiku, naglašava Kesić.\nMeđutim, to ne znači da aktivnosti bošnjačkih lobista ne bi mogle da donesu neku štetu po interese RS i Srbije, i zato ih ne bi trebalo ni omalovažavati, ističe Kesić.\nReč je o najozbiljnijem pokušaju bošnjačkih lobista u poslednjih pet do deset godina da se reorganizuju i usmere ka nekim svojim ciljevima, Međutim, oni imaju dva problema, smatra Kesić.\n„Prvi problem je moment kad se to dešava jer su se u SAD mnoge stvari promenile i zato im je tajming loš. Vrlo su male šanse, pogotovo da će vrlo brzo SAD ponovo da se uključe više nego što su trenutno uključene u rešavanje problema na prostoru Balkana“, kaže Kesić.\nSve to je dosta kontraproduktivno, kaže Kesić, i zato ni ta velika akcija ni nova sredstva koja su dobili bošnjački lobisti neće dovesti do nekih značajnijih rezultata.\nPrema Kesićevim rečima, bošnjački lobisti su izgubili veliku prednost koju su imali donedavno, prvenstveno zbog percepcije da su Bošnjaci bili jedine žrtve u ratu u BiH, ali ih ne bi trebalo potcenjivati, jer i dalje imaju malu prednost.\n„Najslabiji lobi je hrvatski. Kad su u pitanju Hrvati u BiH, njihov glas skoro se ni ne čuje u Vašingtonu, i zbog toga su gospodin Čović i Hrvati u BiH laka meta, ne samo bošnjačkih lobista nego i NVO sektora koji podržava iste ciljeve. Što se tiče srpskog lobija, mislim da je u poslednjih nekoliko godina izgrađena mnogo bolja pozicija u Vašingtonu, ne samo zbog krupnih promena u američkoj spoljnoj politici nego i zbog toga što su mnoge srpske organizacije danas prisutne u Vašingtonu“, zaključio je Kesić.\nlobisti, Bošnjaci, Bosna i Hercegovina


Slovenački sud naložio vladi da plati dug i finansira agenciju STA\nSlovenački Vrhovni sud naložio je konzervativnoj vladi Janeza Janše da plati dug nacionalnoj novinskoj agenciji STA, kojoj je uskraćeno finansiranje nekoliko meseci usred kritika na račun njene uređivačke politike.\nJanša, saveznik mađarskog premijera Viktora Orbana, uspostavio je od svog povratka na vlast u proleće 2020. godine atmosferu nepoverenja prema medijima.\nSlovenački premijer je, uprkos upozorenjima iz Evropske unije, zamrznuo finansijska sredstva agenciji STA, koju je opisao kao „nacionalnu sramotu“, jer smatra da je suviše kritična prema njemu.\nRukovodstvo STA, čiji su opstanak i isplata plata za 90 zaposlenih ugroženi, odlučilo je da slučaj preda pravosuđu.\n„Javni servis STA mora da finansira njen osnivač, odnosno vlada“, navodi se u odluci Vrhovnog suda.\nAgencija, osnovana 1991. godine, kada je Slovenija napustila bivšu Jugoslaviju, obično prima državnu pomoć od dva miliona evra svake godine, ali za 2021. nije dobila ništa.\n„Nadamo se da će odluka Vrhovnog suda doprineti da Vlada odmah nastavi sa isplatom sredstava“, navela je redakcija agencije.\nMilosavljević: Telekomi se i u Srbiji i u Sloveniji koriste za provladine medije\n← BIRODI: Tviter nam je učinio medveđu uslugu, dobijali smo pretnje batinama\nRAK izdao nalog za gašenje predajnika BN TV →


Beta 27. jula 2015. 15:55\nPredsednik Nove stranke i poslanik u Skupštini Srbije Zoran Živković kazao je da je ta stranka od 7. aprila u predizbornoj kampanji, da su otvorili izborne štabove po celoj Srbiji i da je on još tad rekao da će izbori biti krajem godine.\nPredsednik Pokreta za preokret i nezavisni poslanik Janko Veselinović kazao je, novinarima u Skupštini, da je „zanimljivo“ da ministar odbrane najavljuje izbore, umesto da objasni kako se srušio helikopter i kako je poginulo sedmoro ljudi.\n„Jedan stranački funkcioner najavljuje izbore mimo roka koji su zakonom propisani, što znači da oni nameravaju da postupe mimo važećih zakona ili da prime nelegalna sredstava na drugi način. Ukoliko to ne urade moraće da promene neki od sada važećih zakona, jer redovni lokalni izbori treba da se održe u martu“, kazao je Veselinović.\nOn je dodao da „Pokret za preokret“ neće priznati nijedne izbore na kojim se glasovi kupuju za novac, prisilom, ili „što se izbori kupuju za koncentrat“ i dodao da će predložiti da će krivično delo bude narušavanje izborne volje građana, a da posledice snose oni koji napadaju građane, ali i njihovi stranački nalogodavci.


Senator Wicker uoči godišnjice genocida: Naša je obaveza da iskazujemo poštovanje žrtvama\nAmerički senator Roger Wicker u Sarajevu 3. jula 2018.\nDopredsjedavajući američke Komisije za sigurnost i saradnju u Evropi, poznate i kao američka Helsinška komisija, senator Roger Wicker, uputio je poruku povodom 25. godišnjice genocida u Srebrenici, podsjetivši da još uvijek postoje oni koji poriču genocid.\n"11.jula 1995. godine, okupirana je sigurna zona UN-a i više od 8.000 odraslih muškaraca i dječaka ubijeno je samo zbog njihove etničke pripadnosti," kazao je senator Roger Wicker.\nOn je također naveo da je Bosnu i Hercegovinu posjetio sa bivšim američkim predsjednikom Bilom Klintonom (Bill Clinton) za 20. godišnjicu genocida u Srebrenici.\n"Sada, pet godina kasnije pridružujem se svim Amerikancima dok se sjećamo žrtava i izražavamo solidarnost sa građanima Bosne i Hercegovine. Američki narod posvećen je miru, ljudskim pravima, demokratiji, prosperitetu i pravdi. Zajedno smo s onima koji promoviraju ove vrijednosti širom jugoistočne Evrope", kazao je Wicker.\nOn je ocijenio da je u Bosni i Hercegovini ostvaren napredak, posljednjih nekoliko godina, ali i da još mnogo toga treba uraditi.\n"Još uvijek ima onih koji poriču da se dogodila ova strašna tragedija. Snažno odbijamo ovakav opasan stav. Naša je obaveza da iskazujemo poštovanje žrtvama, promoviramo pravdu i budemo posvećeni izgradnji boljeg svijeta. Na ovu godišnjicu zajedno smo u stremljenju ka napretku," poručio je senator Wicker u svojoj video poruci koju je Ambasade SAD-a u BiH objavila putem društvenih mreža.


Porto Montenegro - tamo gde letuje džet-set - Putuj Sigurno\nPorto Montenegro – tamo gde letuje džet-set\nPutujSigurno » Magazin » Porto Montenegro – tamo gde letuje džet-set\nPoznato je da svetski džet-set bira ekskluzivne i egzotične destinacije poput Maldiva, Azurne obale, Kostarike, Havaja… Međutim, ove godine će se okupiti u našem komšiluku, u Porto Montenegru gde se od 2. do 4. avgusta održava polo turnir.\nAko ne pripadate ovoj srećnoj skupini ljudi, ne brinite, ovaj glamurozni sportski događaj sa konjima će biti otvoren i za javnost. U nastavku teksta saznajte nešto više o ekskluzivnom odmaralištu Porto Montenegro, kao i šta vas sve tamo očekuje ovog leta.\nZašto je lokacija Porto Montenegra toliko posebna?\nLuksuzna marina, čije vezove je skoro koristila i najveća jahta na svetu, smeštena je u Tivtu, u bokokotorskom zalivu, nadomak evropskih prestonica. Poznato je da je Boka Kotorska pod zaštitom UNESCO-a, ali nije samo lepota predela diktirala da se nautički grad smesti baš ovde, već je i tradicija umešala prste.\nNaime, ovaj deo ima bogatu pomorsku istoriju, jer su meštani Boke Kotorske oduvek poznati kao sjajni kapetani, mornari i svetski putnici. A kako su videli sveta, 2006. godine su odlučili da svet dovedu u Crnu Goru, baš u Porto Montenegro.\nKada je u pitanju smeštaj, luksuz je i ovde akcenat. Pored hotela, tu su i odlično uređeni apartmani, dok modni brendovi, kao što su Dior, Dolce & Gabanna, Gucci, Rolex i mnogi drugi garantuju posebno iskustvo šopinga.\nŠta nas sve očekuje ovog leta u Porto Montenegru?\nPorto Montenegro nije samo marina za luksuzne jahte, već ovo mesto predstavlja i kulturni centar Boke, i centar zabave i noćnog života ovog dela Primorja. Tako je ove godine kroz Tivat ponovo prošao reli luksuznih automobila Gumball 3000, dok su ljubitelji džeza uživali u velikom koncertu u sklopu Made in New York Jazz festivala.\nPrema rečima PR-a Porto Montenegra, Danila Kalezića, ono što ovo luksuzno odmaralište izdvaja je činjenica da ova marina nudi za svačiji ukus ponešto. Ukoliko ste željni istorije, podmornica “Heroj”, artefakt jugoslovenskog ratnog brodarstva i jedinstvena turistička atrakciju ovog grada, mesto je koje morate posetiti.\nLjubitelji umetnosti mogu da uživaju u organizovanim izložbama slika i festivalu Mediteranske note na kom će nastupati Crnogorski simfonijski orkestar, zajedno sa poznatim muzičarima i solistima.\nInternacionalni Fashion Festival je zakazan za 19. i 20. jul, pa je vrlo izvesno da će svi zaljubljenici u modu biti upravo u ovom delu Crne Gore u navedenom periodu. I dnevni i noćni život Porto Montenegra kreira intenzivan kalendar događaja u celom Tivtu, koji je nesumnjivo deo pogodnosti koje Porto Montenegro stavlja na mapu luksuza Evrope.\n“Life less ordinary” ili “manje običan život”, s razlogom je moto Porto Montenegra, jer ova marina predstavlja prozor u svet glamura i džet-seta, koji je nekada bliže nego što zamišljamo.


U februaru 2014.-te stručni časopis “Tire Technology International” posebno je pohvalio Continetal-ovo recikliranje gume iz dotrajalih pneumatika zajedno sa obnavljanjem gazećeg sloja pneumatika u ContiLifeCycle fabrici u Hanoveru.\nHvaleći ContiLifeCycle fabriku član žirija Džo Volter, vanredni profesor univerziteta u Akronu je rekao: “Ponovno korišćenje dotrajalih proizvoda od gume treba da smanji Continental-ovu emisiju ugljenika dok je pravljenje pneumatika sa obnavljenim gazećim slojem takođe moderan ekološki doprinos. Ova inicijativa odogovara i potrošačima i okruženju.”\n“Oduševljeni smo imenovanjem naše ContiLifeCycle fabrike za najbolju inovaciju u proizvodnji pneumatika.” Rekao je Kristijan Sas koji vodi Continetal-ovo odelenje za obnovu gazećeg sloja na pneumaticima za kamione i autobuse. Mi ovo vidimo kao potvrdu da smo našom jedinstvenom kombinacijom recikliranja gume i obnovom gazećeg sloja pneumatika osmislili održivo rešenje. U periodu od 18 meseci naš tim je ovu viziju pretvorio u stvarnost. Krajnji ishod je način obnove pneumatika koji je još više održiv i koji je dostigao novi nivo u smislu performanse i karakteristika proizvoda.”


Građani i privrednici plaćaju stotine nameta čija cena varira od grada i opštine\nUskoro treba da bude završen registar svih nameta privredi, a do kraja 2016. godine i Zakon o taksama i naknadama, koji će rasteretiti privredu. Po rečima ministra privrede, Gorana Kneževića, u saradnji sa ministarstvima državne uprave i lokalne samouprave i finansija, priprema se registar u kojem će se evidentirati sva neporeska i nefiskalna davanja, a zatim će država pokušati da ih smanji na razumnu meru da bi omogućila privredi da što bolje i lakše funkcioniše.\nU Srbiji posluje 350.000 malih i srednjih preduzeća, koja zapošljavaju 850.000 radnika, a Vlada Republike Srbije od njih očekuje da budu nosilac ekonomskog razvoja koji će do 2020. godine zaposliti još 100.000 ljudi. Međutim, tolika očekivanja od malih i srednjih preduzeća država ne prati odgovarajućim propisima koji bi im olakšali rad, već ih "guše" stotine nameta. Naime, u Srbiji postoji gotovo 250 neporeskih taksi, a za svaku petu privrednici ne znaju koliko će da plate naredni put jer se one razlikuju od opštine do opštine.\n– Tom temom se bavimo već pet godina i imamo konkretna rešenja koja smo predložili Vladi Republike Srbije – rekla je Violeta Jovanović. – Predlažemo reformu u više koraka, pre svega uvođenjem javnog registra i Zakona o taksama. Parasifkalni nameti su doprineli tome da Srbija 2015. godine izgubi 13.580 malih i srednjih preduzeća i 35.290 preduzetničkih radnji.\nOna ističe da postoji otpor lokalnih samouprava za ukidanje opštinskih parafiskalnih nameta, što je, kako kaže, očekivano jer u tome vide gubitak sigurnog prihoda od kojeg pune opštinske kase. Međutim, neke sredine su pravo da određuju iznose parafiskalnih nameta privrednicima zloupotrebile pa su firmarine višestruko povećale. Zakon o taksama i naknadama trebalo bi da ujednači iznos naknada na nivou opština i uvede pravilo po kojem bi se za jednu uslugu plaćala jedna taksa. U Ministarstvu finansija najavljuju do kraja ove godine značajne promene u toj oblasti, koje će najzad ujednačiti visinu naknada koje lokalne samouprave naplaćuju privrednicima i ukinuti značajan broj nameta. Prvi put će ta oblast biti regulisana jednim zakonom, a sada je predmet desetina republičkih propisa i brojnih podzakonskih akata. Tim zakonom grupisaće se naknade, način utvrđivanja njihove visine, kontrolisaće se naplata i omogućiti viši stepen finansijske discipline. Na kraju, on će stati na put lokalnim samoupravama, koje su neretko uvodile skrivene poreze kojima su dodatno punile budžete.\nSada najviše takse, čiji su iznosi šestocifreni, plaćaju kompanije koje posluju u sektorima proizvodnje i prometa naoružanja i eksplozivnih materijala, transporta, zaštite, zaštite životne sredine, rudarstva i autorskih prava.\nSvi privrednici, bez obzira na to čime se bave, sada plaćaju taksu za navodnjavanje. Ili, ekološku taksu, osim privrede, plaćaju i škole, ali samo privatne. Najmanja republička administrativna taksa trenutno iznosi 70 dinara, a najveća 748.720 dinara. Ukoliko u nazivu firme ili radnje ima i reč "Srbija", vlasnici za to plaćaju dodatnih 474.800 dinara. Privrednici se žale i na to što plaćaju nekoliko puta skuplje priključenje na gasovodnu mrežu, grejanje, struju, vodu...\nNALED predlaže uređenje pravnog sistema kroz:\nosnivanje javnog registra neporeskih nameta,\nukidanje duplih taksi, odnosno plaćanja više taksi po istom osnovu,\nusklađivanje visine taksi s cenom pružene usluge,\ndoslednu primenu Zakona o budžetskom sistemu ("Sl. glasnik RS", br. 54/2009, 73/2010, 101/2010, 101/2011, 93/2012, 62/2013, 63/2013 - ispr., 108/2013, 142/2014, 68/2015 - dr. zakon i 103/2015),\nuvođenje jasnog mehanizma kontrole za propisivanje novih nameta, elemenata tih nameta i trošenja novca prikupljenog po tom osnovu i


"Tigar" pokreće proizvodnju čizama za finsku armiju - Društvo - Dnevni list Danas\nPočetna » Društvo » „Tigar“ pokreće proizvodnju čizama za finsku armiju\n0Piše: FoNet 12. jula 2018. 15.09\nPirot Foto: Wikipedia\nU pirotskoj fabrici očekuju da će u 2019. godini u čizmama „Kaira“ istog brenda, proizvedenim u Tigrovoj fabrici obuće, koračati i švedska armija, uz realizaciju tendera čija je vrednost 220.000 evra, piše u saopštenju.\nPrema rečima generalnog direktora kompanije Tigar a.d. Vladimira Ilića, tender je dobila firma „Berner-Nokian brend“, Tigrov strateški kupac i odnosi se na snabdevanje finske armije čizmama u 2018. i 2020. godini, za koje je počela proizvodnja u tri smene u Tigrovoj fabrici obuće.\nIlić je istakao da je reč o tenderu sa vrlo zahtevnom dokumentacijiom skandinavskog tržišta čime je dokazano da kompanija Tigar može da odgovori kvalitativnim izazovima u proizvodnji obuće specijalne namene, kao što su otpornost na hemijske agense, na ozon, visoke temperature, kao i zaštita noge od kontaminacije, impulsa nuklearne eksplozije i od kapi goruće smeše i to prema svetskim standardima.\nZahvaljujući ručnoj izradi visoko kvalitetne gumene obuće u fabrici u kojoj radi 600 radnika, stručnjaka, tehnologa, u Tigrovim čizmama bezbedno će koračati skandinavski vojnici kao što već koračaju vatrogasci u Hong Kongu, radnici na naftnim platformama u Kanadi, lovci širom Evrope, stoji u saopštenju.\nFinska, gumene cizme, PirotPirot\nPirotski Tigar radi obuću za NATO vojsku\nGumena obuća za svetsko tržište


Beogradski čitač u akciji "100 hiljada pesnika za promene" - NOVA portal\nBeogradski čitač u akciji “100 hiljada pesnika za promene”\nKultura Autor:Marija Jakovljević24. Sep. 202013:02\nFoto: Inicijativa "Beogradski čitač\n"Beogradski čitač" četvrti put će se pridružiti stotinama organizatora poetsko-umetničkih programa širom sveta, koji će, simultano 26. septembra od 12 sati realizovati kulturne događaje u slavu pesnika, snage poezije i pisane reči.\nRadi se o najvećoj globalnoj kulturološko – umetničkoj akciji “100 hiljada pesnika za promene” koja je pokrenuta 2011. godine u Americi.\nOve godine će zbog pandemije koronavirusa biti organizovan manji broj programa (više od 200), a mnogi će biti održani onlajn.\n“Beogradski čitač” će kod istoimene skulpture u Čuburskom parku predstaviti stvaralaštvo mladih okupljenih u poetskom pokretu “Antikonformizam” predvođenih pesnikom Vukom Spasićem.\nFoto: Inicijativa “Beogradski čitač\nUčestvovaće i književnice Gordana Pešaković, Gordana Vlajić, Mirjana Bulatović, Dušica Ivanović, kao i mladi pesnici Kosta Kosovac, Marko Katić, Relja Carić…\nOsim književnih programa najavljeni su i koncerti, izložbe i drugi kulturni sadržaji, uz zadržavanje osnovne ideje inicijatora globalne poetske akcije – da se putem poezije i pisane reči kroz čitanja poezije i druge umetničke programe, simultano istog datuma širom planete ukaže na snagu poezije, na benefite komunikacije kroz kulturnu razmenu, težnje pesnika i umetnika da doprinose unapređenju i rešavanju značajnih globalnih tema kao što su poštovanje ljudskih prava i sloboda, uspostavljanje svetskog mira, briga o održivom razvoju….\nU poetskom programu u Beogradu, koji i ove godine organizuju inicijatorke projekta “Beogradski čitač”, učestvovaće i nagrađivani autori za decu i mlade u skladu sa jednom od poruka globalne akcije: “Čitajte pesmu detetu”.\nPokret i akcija “100 hiljada pesnika za promene” već deset godina slavi snagu poezije, naročito angažovane poezije, sa željom da unapredi uticaj pesnika i umetnika na poboljšanje naše stvarnosti, podstičući aktivnu komunikaciju kroz kulturnu razmenu.\n“100 hiljada pesnika za promene” je pokrenuo američki pisac i aktivista Majkl Rotemberg, 2011. godine. Tačno 100.000 pesnika su tog 24. septembra 2011. pokušali da predstave pomalo zapostavljenu snagu angažovane poezije i poezije uopšte, da skrenu pažnju sveta na probleme sa kojima se svi suočavamo.\nU prvoj akciji “100.000 pesnika za promene” učestvovale su poete iz više od 350 gradova širom sveta, u do tada najvećem globalnom čitanju poezije, koje je održano simultano u 70 zemalja.\nDosadašnji rekord u ukupnom broju simultano održanih događaja „100 hiljada pesnika za promene“ zabeležen je 2018. godine, kada je širom sveta organizovano 600 programa u 100 gradova sveta.\nSnimke i fotografije sa simultano održanih programa iz čitavog sveta arhivira Stenford univerzitet i dostupni su javnosti.\n100 hiljada pesnika za promeneakcijaBeogradski čitačpoezija


Beta 22. januara 2021. 11:30\nPredsednik pokreta „Oslobodjenje“ Mladjan Djordjević ocenio je danas da se u kabinetu novog američkog predsednika Džozefa Bajdena nalaze ljudi sa, kako je rekao, „istorijom lobiranja protiv Srbije“ i da će se tek sada videti negativni rezultati loše spoljne politike koju je prethodnih godina vodio predsednik Srbije Aleksandar Vučić.\n„Najvažniju spoljnopolitičku poziciju u administraciji SAD, državnog sekretara, okupiraće Entoni Blinken, desna ruka Klintona prilikom agresije na SRJ 1999. godine. Ovaj čovek je otvoreno radio na promociji nezavisnog Kosova“, rekao je Djordjević i dodao da se radi o čoveku koji je, uprkos neslaganjima izmedju Bajdena i Donalda Trampa, pohvalio Vašingtonski sporazum.\n„Da će podrška nezavisnom Kosovu biti jedan od evropskih prioriteta administracije vidi se i iz sastava ostatka kabineta“, rekao je Djordjević i ukazao da zamenik državnog sekretara Vendi Šerman, kao i veći broj podsekretara uključujući i Viktoriju Nuland, na pozicije dolazi direktno iz Olbrajt-Stounbridž grupe, u vlasništvu Medlin Olbrajt.\nLider „Oslobodjenja“ dodaje da ne samo da je loše to što se u administraciju vraćaju demokratski kadrovi „prepuni predrasuda o Srbiji“, već je i Vučić dodao pogoršao situaciju tako što se direktno uključio u Trampovu kampanju kao jedan od retkih šefova država koji je otvoreno podržao gubitničkog kandidata, dva meseca pred izbore.\n„Svedoci smo da albanski lobisti već održavaju sastanke po Vašingtonu i razgovaraju sa novim članovima kabineta i Kongresa, dok se naš ambasador Marko Djurić fotografiše za društvene mreže po prestonici SAD. Plašim se da će nova američka administracija, u kombinaciji sa nesposobnošću Vučića i njegovih saučesnika, imati veoma loše posledice po Srbiju u naredne četiri godine. A mi smo na to potpuno nespremni“, ocenio je Djordjević.


Članstvo u EU – velika prednost za male zemlje - EU Info Centar\nČlanstvo u EU – velika prednost za male zemlje\nMir i stabilnost, napredak i sloboda kretanja – tri su osnovne prednosti članstva u Evropskoj uniji, poručio je ambasador Holandije u Bosni i Hercegovini Reinout Caspar Vos tokom susreta s mladima iz Trebinja, Ljubinja, Nevesinja, Gacka, Bileće i Mostara.\nAmbasador se sastao s preko 70 učenika, studenata, predstavnika nevladinih i omladinskih organizacija 17. januara ove godine u Trebinju.\n“Holandija je, baš kao i BiH, mala zemlja, a posebno je važno da male države postanu članice EU zbog mogućnosti života i rada u bilo kojoj od zemalja članica EU, zbog slobodne trgovine i slobodnog kretanja koji dolaze sa otvorenim granicama”, istakao je ambasador Vos.\nUčesnici su ambasadoru ukazali na korupciju i socijalnu nepravdu kao glavne razloge zbog kojih je mladim ljudima teško pronaći posao i zbog čega neki na kraju i napuštaju zemlju.\nMlade je zanimalo i da li njihovi vršnjaci u Holandiji imaju slične probleme kada je u pitanju pronalaženje posla i izgradnja budućnosti. Odgovarajući na njihova pitanja, ambasador je rekao da je korupcija univerzalni problem i da je njeno smanjenje izazov.\n“Proces integracije BiH u EU i kasnije članstvo u EU mogao bi pomoći zemlji da se suoči sa korupcijom, s obzirom na povećanje transparentnosti i vladavine zakona”, kazao je ambasador.\nSvi su se složili da nove investicije mogu pružiti bolje uslove za budućnost u zemlji. Ambasador Vos je objasnio da Evropska unija, a samim tim i Holandija, već dugo investira u Bosnu i Hercegovinu, kroz veliki broj projekata, grantova i saradnje koja će ostati na raspolaganju za pomoć BiH na putu evropskih integracija.\nOvakvi neposredni i otvoreni razgovori sa diplomatama bosanskohercegovačkoj javnosti na najbolji način približavaju politike i programe Evropske unije.\nEU Info centar, koji je organizirao ovaj susret, nastavlja otvorene razgovore sa ambasadorima zemalja članica EU u narednim mjesecima. Francuski i slovenački ambasadori posjetit će 6. februara Šipovo, Derventa će 20. aprila biti domaćin ambasadorima Velike Britanije i Češke dok će švedski ambasador biti u Zvorniku 31. maja.


Странка и историчар\nStranka i istoričar\nBojan Dimitrijević je kao istoričar aktivno učestvovao u procesu rehabilitacije generala Draže Mihailovića a Demokratska stranka je glasala za zakon o izjednačavanju prava četnika i partizana. Odakle sada inicijativa za isključenje Dimitrijevića iz DS-a i tolika iznenadna doslednost u odbrani antifašizma kada se procesi rehabilitacije sa manje ili više kontroverzi i rasprave odvijaju u Srbiji već nekoliko godina. Očigledno da je predlog došao kao rezultat procene da će na ovaj način stranka uspeti da se ponovo legitimiše kao politički predstavnik tzv. liberalo-građanskih političkih krugova čiji predstavnici i ideološki jurišnici smatraju da imaju neprikosnoveni monopol u odbrani antifašizma i davanju neupitnih ocena ko u ovom društvu ima pravo da pripada antifašističkim snagama i zastupa njene tekovine. Da li Demokratska stranka nastoji da na ovaj način širi svoj inače ograničeni koalicioni kapacitet, obraćajući se tzv. građanski orijentisanim biračima, koji predstavljaju gro belih listića i neopredeljenih? Zato treba biti uz dežurne antifašiste i borce za ljudska prava koji se ne libe da govore i o postojanju srpskog nacizma. A možda uskoro dođe i do najave nove liberalno-demokratske koalicije.\nProblem je tim složeniji što istoričar Bojan Dimitrijević nije u svojim javnim nastupima ni dovodio u pitanje kolaboracionistički karakter vlade narodnog spasa Milana Nedića, niti je negirao i umanjivao vrednost i tekovine antifašizma. Ali sud partije i danas je važniji od prava istoričara da, sledeći svoje profesionalne standarde, donosi ocene o suštini i prirodi nekog istorijskog perioda. Njegovi argumenti mogu biti podložni i političkim prosuđivanjima, ali ne mogu biti predmet partijskih stigmatizacija i politikantskih isleđivanja.\nPre nekoliko nedelja imali smo burnu debatu o pravu na slobodno i nesputano mišljenje svakog pojedinca u društvu, a ona je pokrenuta posle izjave predsednika SANU Vladimira Kostića o potrebi da priznamo da je Kosovo za nas u ovom vremenu izgubljeno. Tada su isti pripadnici građanskih i antifašističkih grupacija koji sada žigošu istoričara Bojana Dimitrijevića snažno branili pravo na slobodu mišljenja i iznošenje opredeljenja koja ne moraju da budu izraz kolektivnog stava institucije ili organizacije. A sada se istoričaru Bojanu Dimitrijeviću ne pruža mogućnost da ima pravo na slobodno mišljenje, već mu se osporava namera da kao stručnjak u okviru svoje profesionalne vokacije ukaže na sve izazove, nedoumice i tragične okolnosti u kojima je živela i stradala Srbija posle uspostavljanja nemačke okupacije tokom Drugog svetskog rata. Kao i mnogo puta do sada zakasnela doslednost DS-a neće imati nikakvog političkog efekta jer služi samo za dnevnopolitičku stranačku upotrebu.


Dok se Bošnjaci svađaju stvara se "Srpski plan za pokoravanje Sandžaka" | Diwan Magazine\nRaška oblast je složen i veoma značajan prostor sa istorijskog, geografskog, geopolitičkog, geostrategijskog i vojnog stanovišta. To je teritorija koja u jedinstvenu celinu povezuje glavne delove srpskog etničkog prostora: Srbiju i Crnu Goru, kao i Republiku Srpsku sa Kosovom i Metohijom. Iz tih razloga, Raška oblast ima neprocenjiv značaj, kako sa vojnogeografskog i demografskog stanovišta, tako i sa geopolitičkog i bezbednosnog. Iako pitanje Raške oblasti, u novije vreme, predstavlja samo jednu alku u ogromnom lancu geopolitičkih pretenzija, ono ima svoj istorijski kontinuitet. Istorija Raške oblasti počinje od srednjovekovne srpske države, preko Osmanlijskog carstva, Austrougarskih pretenzija za prodiranje na jugoistok, do današnjih dana kada se na prostoru Raške oblasti prepliću različiti geopolitički interesi. U vezi s tim, Raška oblast za Srbiju ima obnovljeni geopolitički, geostrategijski, bezbednosni i integracioni značaj, pre svega u geografskom i regionalno-političkom povezivanju srpskih etničkih prostora kroz evropske institucionalne okvire.\nTeritorija i ime Raške oblasti\nTeritorijalno određenje Raške oblasti predstavlja kompleksan naučni problem. Naime, neosporna je istorijska činjenica da Raška oblast predstavlja srednjovekovno srpsko teritorijalno državotvorno jezgro (iz kojega se srpska država širila prema okolnim zemljama), koje se ne može uokviriti u određenu geografsku, etničku, političku ili drugu celinu. Iz takvog nejedinstva, u brojnim naučnim radovima susrećemo se sa mnoštvom olako prihvaćenih naziva ili politički nametnutih naziva kao što su: Sandžak, Novopazarski Sandžak, Raška regija i drugi. U svakoj od tih studija ne postoji jedinstven stav o teritorijalnom definisanju tog dela prostora, bez obzira na to kako se on zove. Pri opisivanju teritorije Raške, različiti autori su je različito teritorijalno određivali. Raškom oblašću se podrazumevala teritorija sa nejednako određenim granicama, od užeg shvatanja po kojima je obuhvatala samo naselja u dolini reke Raške i naselja kojim je stalno privredno i kulturno-prosvetno središte u Novom Pazaru,  pa do šireg shvatanja, po kojima se ta oblast ograničavala na prostor između Durmitora i Sinjaevine na zapadu, Komova i Prokletija na jugu, Kopaonik do Kosovske Mitrovice na istoku i Moravske Srbije na severu. \nPored toga, veliki broj autora sa stanovišta političkih opredeljenja, u javnom i naučnom istupanju, Rašku oblast nazivaju „Sandžak“ pod čijim pojmom najčešće označavaju teritoriju koja je od 1864. do 1880. godine pripadala tadašnjoj administrativnoj jedinici – Novopazarskom sandžaku.  Kako se tom pojmu pridavao, a i danas pridaje, značaj geografske, etničke i političke celine, potrebno ga je bliže definisati. Pojam „Sandžak“ je predstavljao osnovnu administrativno-teritorijalnu jedinicu u Osmanlijskom carstvu, čija reč na turskom znači zastava. Za vreme viševekovne turske vlasti na našim prostorima bilo je dvadeset pet sandžaka, u evropskom delu sedamdeset sedam, a početkom 19. veka bilo je dve stotine devedeset sandžaka u celom Osmanlijskom carstvu.  Naziv „Sandžak“ za administrativno-upravne jedinice u Turskoj ukinut je 1921. godine, stoga ne postoji nijedan razuman osnov korišćenja tog pojma u političkom smislu, a, posebno, u geografskom. Naročiti doprinos u razjašnjenju tog pojma dao je i francuski antropogeograf Gaston Gravje, koji u poznatoj regionalno-geografskoj studiji Novopazarski sandžak (1912) navodi:\n„Što se tiče samog izraza Novopazarski sandžak, ovo takođe administrativno značenje je ušlo u tekući jezik diplomata, pa čak i geografa, prestalo je da ima ikakav smisao, jer nema više Sandžaka Novog Pazara… “ Stoga, prema istoričaru Terziću, jedino prihvaljiv naziv za tu oblast je Raška, ne samo iz razloga što takav naziv predstavlja segment ukorenjen u srpskoj tradiciji i prošlosti, već i zato što ukazuje na kontinuitet između srpske državnost pre Osmanske vladavine i posle nje. Prema njemu, za nametanje termina „Sandžak“, koji se sve do danas zadržao u političko- geografskoj terminologiji određenih geopolitičkih krugova, najzaslužniji su bili Austrougarska diplomatija, koja je umesto istorijskog naziva oblasti „Raška“, lansirala pojam „Sandžak“, kao KPJ. Naime, u toku Narodnooslobodilačkog rata (NOR) rukovodstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i Narodnooslobodilačkog pokreta reafirmisalo je pojam „Sandžak“, koji u Kraljevini SHS i Jugoslaviji nije postojao. Najznačajniji događaj u tom pravcu bilo je proglašenje partizanske autonomne oblasti Sandžaka 1943, koja je obuhvatala teritoriju osam starih srezova: Bjelopoljskog, Pljevaljskog, Pribojskog, Mileševskog (Prijepolje), Novovaroškog, Sjeničkog, Deževskog (Novi Pazar) i Štavičkog (Tutin).\nNad ovim prostorom vlast je imalo Zemaljsko antifašističko veće narodnog oslobođenja Sandžaka (ZAVNOS), kao najviše političko zakonodavno i izvršno telo narodne vlasti u Raškoj oblasti. Posle oslobođenja (mart 1945), doneta je odluka da se ZAVNOS raspusti i da se srezovi: Pribojski, Mileševski, Novovaroški, Sjenički, Deževski i Štavički pripoje Srbiji, a Pljevaljski i Bjelopoljski, Crnoj Gori. Time se teritorija Raške oblasti našla u njenim istorijskim granicama iz 1912. godine – od tada de fakto i de jure „Sandžak“ ne postoji. On danas ne postoji, ni kao geografski, niti političko-teritorijalni pojam ili oblik društvenog uređenja, niti Republike Srbije, niti Republike Crne Gore.\nS obzirom na iznete stavove o prostiranju Raške oblasti, a prema naučnim proučavanjima novijeg datuma,  Raška oblast se teritorijalno može odrediti u granicama šest opština jugozapadne Srbije i četiri opštine severne Crne Gore. Ima površinu od 7. 929 km2 i u 788 naselja (sa naseljem Međurečje – opština Rudo), prema poslednjem sprovedenom popisu, živelo je 379. 418 stanovnika.\nGeografski položaj Raške oblasti\nGeografski položaj predstavlja onaj činilac koji u teoriji geografije, ima veliku geopolitičku i geostrategijsku važnost. Značaj geografskog položaja slikovito je izrekao Napoleon: „Dajte mi geografski položaj jedne zemlje, i ja ću vam reći kakav je i kakva će ubuduće biti njena spoljna politika.“ Zbog toga je geografski položaj nezaobilazan predmet analize svih koji kompleksno tretiraju odnos geografskog prostora i političko- istorijskih zbivanja.\nPosmatrano globalno, Raška oblast se nalazi na severnoj i istočnoj hemisferi Zemlje, Južnoj Evropi, centralnom delu Balkanskog poluostrva, jugozapadu Srbije i severu Crne Gore. Regionalno-politički je podeljena između dve samostalne države – Srbije i Crne Gore. Raška oblast predstavlja svojevrsni prirodni spoj tih država i obuhvata delove jugozapadne Srbije i severne Crne Gore. Sa stanovišta fizičko-geografskog položaja, Raška oblast je u osnovi prostrana brdsko-planinska zaravan koja leži na jugoistočnom obodu Dinarskog planinskog sistema. Prema Cvijiću, to je najzgodnija centralna oblast visokih i šumovitih krajevi između Tare i Zapadne Morave. Spada u najkrševitije predele Balkanskog poluostrva. To su najviše zaravni Dinarskog sistema, od Kopaonika i Rogozne na istoku do Durmitora, Komova, Sinjaevine, Bjelasice i reke Tare na zapadu, koje mahom dubokim i uskim dolinama prosecaju reke: Lim, Ibar, Ljubovađa, Bistrica, Čeotina, Raška, Uvac i druge, obrazujući manja ili veća proširenja u obliku plodnih kotlina. Gledano u celini to je planinska tvrđava, ali i raskrsnica sa koje vode putevi, poznati još od rimskog vremena, prema Moravi, Jadranskom moru i Vardaru. Takvim reljefnim sklopom Raška oblast je geografski zatvorena. Manjim prirodnim otvorima gravitira prema jugoistoku gde je od Prednje Azije udaljena oko 600 km, u odnosu na jug i Jadransko more ima oko 100 km rastojanja, zatim u pravcu zapada od Sarajeva se nalazi na rastojanju od 50 km i prema severu od političkog i ekonomskog središta Srbije – Beograda, udaljena je oko 150 km vazdušne linije. Pomenuta zapažanja o geografskim osobinama Raške oblasti ukazuju na njen središnji položaj u odnosu na susedne predele. Takav položaj i ostale geografske osobine uslovile su da je, od srednjeg veka do današnjih dana to područje, u određenim istorijskim uslovima, imalo značajnu geopolitičku ulogu.\nSaobraćajni položaj Raške oblasti\nGeoprostor Raške oblasti ima značajnu saobraćajnu funkciju. U tom smislu, Cvijić je isticao njene plastične i komunikacione osobine kao i tranzitni značaj između Bosne i Hercegovine, Kosova i Metohije, Skoplja, zatim između Srbije i Crne Gore.  Preko prostora Raške oblasti vodili su važni strategijski pravci koji su bili uslovljeni smerom protezanja planinskih venaca i rečnih dolina. Najznačajniji je svakako bio „Bosanski put“, koji je povezivao Skoplje i basene Kosova i Metohije sa Sarajevom. Značaj Bosanskog puta bio je pojačan transverzalnim putevima od Jadranskog mora: „Dubrovački put“ iz Dubrovnika za Niš, Skoplje i Carigrad „Via Drina“ preko Trebinja, Bileća, Gacka i Srbinja uz Ćehotinu do Pljevalja, a odatle drugi put za Lim i Polimlje, i „Zetski put“ koji se spuštao sa visokih površi Raške oblasti, dolinom Drima prema Skadru i Liješu.\nU novije vreme, na osnovu valorizacije svog tranzitno-geografskog položaja, Raška oblast je dobila veće saobraćajno značenje. Reljef Raške oblasti uslovio je najvažnije saobraćajne pravce koji su grupisani prema pružanju planinskih venaca i rečnih dolina. Najvažniji komunikacijski pravci su: Jadranska magistrala koja se pruža pravcem zapad-istok. To je magistralni put šireg regionalnog značaja, koji čini izlaz prema Srbiji, Kosovu i Maloj Aziji; Polimska magistrala koja se meridijanski pruža Limskom dolinom od Berana, preko Bijelog Polja i Prijepolja do Uvca (kod Priboja); Zlatiborska magistrala koja se oslanja na Polimsku magistralu kod Bistrice i pruža gotovo meridijanski do Kokin Broda. Pored navedenih putnih pravaca, prvorazredan geostrateški i saobraćajni značaj za Srbiju ima pružni pravac Beograd – Bar, na koju je orijentisan značajan privredni potencijal Srbije.\nVojnostrategijski značaj Raške oblasti\nPosmatrano iz vojnostrategijskog aspekta, Raška oblast u okviru ratišta Srbije ima neprocenjiv značaj. To je deo državnog prostora koji pokriva celu dužinu državne granice Srbije prema Crnoj Gori i osetljivi deo granice prema Bosni i Hercegovini. Raška oblast obuhvata oko 120 km strategijske dubine Srbije po uporedničkoj osi, i oko 60 km po meridijanskoj osi. Ako bi se (u perspektivi i najnepovoljnijoj varijanti) taj prostor našao izvan granica državnog prostora Srbije, njena strategijska dubina svela bi se na približno 150 kilometara. Svođenje strategijske dubine države na tako beznačajne dimenzije učinilo bi veoma nepovoljnim njen ukupni vojnostrategijski položaj.\nZnačaj vojnostrategijskog položaja Raške oblasti, određen je i njenim geografskim odnosima prema Jadranskom i Egejskom moru. Ona je prirodno predodređena da bude spona između Srbije i Crne Gore, odnosno Pomoravlja, Podrinja i Podunavlja, sa dolinom Zete i Crnogorskim primorjem. To je prostor prema kome vode više strategijskih pravaca na Balkanu i na kome se oni završavaju, i uže na teritoriji Srbije, ali samim tim i prostor sa koga polaze ti isti pravci koji izbijaju u doline Ibra i Lima. Svi glavni strategijski pravci ratišta Srbije uviru u taj prostor, čime on u strategijskom smislu, predstavlja jedinstvenu prostorno-geografsku celinu. Naime, na Balkanskom poluostrvu se mogu izdvojiti tri značajnija strategijska pravaca: Panonsko-moravski, Balkanski i Jadransko-crnogorski .Od navedenih pravaca, geoprostor Raške oblasti se nalazi neposredno u zoni Jadransko-crnogorskog strategijskog pravca, dok je preko dolina Lima, Ibra, Zapadne Morave i Kosova i Metohije u posrednoj prirodnoj vezi sa ostalim strategijskim pravcima. Stoga, vojnom kontrolom tog prostora, omogućava se strategijski manevar snaga i njihovo „prelivanje“ sa jednog pravca na drugi pravac, za dejstva prema Kosovu i Metohiji, Zapadnoj Moravi, Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini.\nNa osnovu uopštene analize vojnostrategijskog značaja Raške oblasti može se zaključiti, da ona sa pozicije Srbije, poseduje najviši vojnostrategijski nivo za strategiju odbrane državnog prostora Srbije. Geoprostor Raške oblasti predstavlja prostrano strategijsko težište ratišta Srbije koje u jednu celinu objedinjuje kontaktne prostore koji vode prema severu, istoku i jugoistoku. Eventualnim gubitkom tog dela, kompromitovala bi se strategijska dubina ratišta Srbije, a snage bezbednosti bi na jugozapadnom delu imale strategijski vakuum i, izvesno, nerešive vojnostrategijske probleme.\nGeopolitički položaj Raške oblasti\nGeopolitički položaj države ili regiona prožima u sebi kompleksnu ocenu prirodnog potencijala, geodemografskih procesa i savremene kulturno-političke realnosti. Teritorija Raške oblasti oduvek je bila poseban, istovremeno veoma složen problem balkanske i evropske geopolitike u celini. Na njoj su se vekovima ukrštali putevi koji su povezivali istočni i jugoistočni deo Balkanskog poluostrva sa zemljama zapadne Evrope. Stoga su pohodi sa jugoistoka ka severozapadu, i obratno, imali tačku preseka na tom geopolitičkom prostoru. Na teritoriji Raške oblasti ukrštali su se suprotni interesi i uticaji velikih evropskih i svetskih sila. Najpre, interesi srednjovekovne srpske države, zatim Osmanlijskog carstva, kasnije Austrougarske, u balkanskim ratovima Kraljevine Srbije i Crne Gore, sve do danas, kada se na tom prostoru prepliću interesi modernih geopolitičkih tvorevina atlantizma, Srednje Evrope i islamskog sveta. Da bi bolje shvatili mnoge događaje koji su u vezi sa prostorom Raške oblasti, neophodno je istorijski elaborirati njenu političko-geografsku ulogu.\nIstorijski aspekt geopolitičkih funkcija Raške oblasti\nPrva srpska država se prvobitno formirala na području koje je obuhvatalo doline reka Raške i Studenice, Peštersku visoravan i Polimlje. Na zapadu su je uvek nazivali Raškom (,, Rassa“, „Rascia“, „Regnum Rasciae“), a na istoku Srbijom. O Srbima u Raškoj oblasti Jiriček ističe „U unutrašnjosti planinske zemlje od mora do Dunava, prostire se oblast prvobitnih, pravih Srba koja je ime svog malog plemena dala celom okolnom području“.  Na tom prostoru formiran je prvi srpski plemenski savez, kasnije Raška župa, iz koje je u 12. veku konstituisana srednjovekovna nezavisna država Raška.\nZa vreme Nemanjića, Raška oblast, kao centralno jezgro srednjovekovne srpske države, dobija veliki značaj za Srbe i postaje geopolitički nukleus i makrotvrđava srpske srednjovekovne države, odakle je počelo njeno širenje radi okupljanja srpskih zemalja na jugoistok prema Kosovu, na sever prema Dunavu, na zapad prema Bosni i preko Zahumlja i Zete prema Jadranskom moru i Dalmaciji. Zahvaljujući pogodnom geografskom položaju i sklopu zemljišta, Raška oblast u tom periodu pružala je povoljne uslove – kako za geopolitičko širenje srpske državne vlasti na susedne srpske zemlje u vizantijskom posedu, tako i za odbranu protiv udara i provala Vizantije, Mađara i Bugara na slobodnu srpsku teritoriju, kao i za razvoj autohtone kulture i duhovnog života. Geopolitičku prekretnicu u razvitku srpske srednjovekovne države predstavljao je Deževski sabor (1282), kada su srpska vlastela geopolitičko težište države pomerili iz Raške oblasti na jug. Raška oblast se tada našla u središtu države, gde se odvijao bogat duhovni život, dok je njen geopolitički i vojnostrategijski značaj bio u drugom planu.\nProdorom Turaka promenio se i geopolitički položaj Raške oblasti. Do tada periferna oblast, ona je postala „hodnik“ kojim su se kretali Turci prema Bosni i dalje na zapad.  Posle Kosovske bitke, krajem 14. veka, najveći deo teritorije Raške oblasti pripadao je Oblasti Brankovića, koja je s obzirom na izvanredan strategijski značaj za dalja turska prodiranja predstavljala objekat stalnih turskih napada. Turci su, konačno, zauzeli Rašku 1455. godine, kada se završilo njeno srednjovekovno razdoblje. Turskim osvajanjem Srbije i Bosne, ta oblast je imala prvorazredni geopolitički značaj kao centralna zona na „bosanskom putu“, jer su Osmanlije preko koridora Raške oblasti održavale vezu između centralne vlasti Otomanske imperije i Bosne, na zapadu Carstva, i preko Bosne sa susednim oblastima preko Une i Save.\nOd Berlinskog kongresa Raška oblast je dobila svoj pun geopolitički značaj, kojim je okončana Velika istočna kriza (1875-1878), i od tada predstavlja važan geopolitički čvor na Balkanskom poluostrvu. U njenom geopolitičkom životu toga vremena značajnu ulogu imali su, pre svega, Austrougarska, Turska, Srbija i Crna Gora. Za Austrougarsku strategijski koridor preko Raške oblasti predstavljao je realnu mogućnost da na najpogodniji način ostvari svoju geopolitičku konstantu prodora na Istok, da preko nje pod svoj uticaj stavi celi prostor Stare Srbije, ovlada Kosovom, vardarskom dolinom i Solunom. Iz tih razloga ona je na Berlinskom kongresu (1878) pokrenula takozvano „Sandžačko pitanje“. Zbog toga se u bečkim krugovima govorilo da je Sandžak za Bosnu, isto što i Bosfor za Crno more, jer se jedino preko te oblasti Austrougarska mogla probiti na Istok. Sa stanovišta interesa Turske, teritorija Raške oblasti bila je njeno poslednje geopolitičko uporište čijim bi gubitkom ona bila izbačena iz središnjeg dela Balkana. Stoga je bilo razumljivo njeno nastojanje da dokaže „turska istorijska prava“ na tu oblast činjenicom da je njome ovladala još od polovine 15. veka i da je preko nje vodio najkraći put do njene najzapadnije provincije Bosne i Hercegovine, nad kojom je sve do 1908. godine imala nominalni suverenitet. Formiranjem dva srpska državotvorna i oslobodilačka jezgra, u Šumadiji i u Crnoj Gori, Raška oblast je imala nov nacionalni značaj u geografskom i geopolitičkom povezivanju Srbije i Crne Gore, a šire i ostalih srpskih zemalja. Ona je predstavljala „kopču“ srpskih zemalja sa koje se moglo sigurno i blagotvorno uticati na sve strane, a noročito na jug i sever. Stoga se smatralo da Raška oblast predstavlja životno pitanje srpskoga naroda kome je Berlinski kongres odlukom o formiranju Novopazarskog sandžaka, – između Srbije i Crne Gore, raspolutivši ga na dva dela, izrekao strašnu kaznu. \nNakon uspešno završenog Prvog balkanskog rata 1912. godine, i likvidacije turske vlasti, Raška oblast je ušla u sastav suverenih država Srbije i Crne Gore. Cvijić ističe da je tada nestala oblast koja je predstavljala simbol balkanske političke nesigurnosti, odnosno „politička zemljouzina“ nazivana Novopazarskim sandžakom. Time je Srbija dobila učvršćen geografski položaj i određenu geografsku sliku.  Međutim, Prvi svetski rat 1914. godine, onemogućio je geopolitičku stabilnost Raške oblasti. Austrougarske snage su nastojale da ponovno iskoriste raške muslimane radi ostvarenja svojih ekspanzionističkih interesa. U vezi s tim, Austrougarska je zaoštravanjem odnosa između Srba i muslimana u Sjenici (1917) organizovala konferenciju svih muslimanskih predsednika opština na kojoj je doneta Rezolucija kojom se traži odvajanje bivše turske administrativno-teritorijalne celine Novopazarskog sandžaka od Srbije i Crne Gore i njeno trajno pripajanje Bosni i Hercegovini, a ukoliko se to ne može ostvariti, onda se moli austrougarska vlada za autonomni status. Do realizacije te separatističke ideje nije došlo jer je 1918. godine pobednička vojska Kraljevine Srbije ponovo oslobodila prostor Raške oblasti.\nPo završetku Prvog svetskog rata, Raška oblast je u novu državnu zajednicu jugoslovenskih naroda ušla kao zaostalo i siromašno područje. U takvom stanju dočekan je Drugi svetski rat. Od aprilskog rata 1941. godine do konačnog oslobođenja Jugoslavije, Raška oblast je bila trajno ratno žarište. Zbog njenog geopolitičkog položaja, na tom prostoru došlo je do sukoba nemačkih, italijanskih, kvislinških i komunističkih interesa. Svi oni su težili da Rašku oblast zadrže pod svojom dominacijom. U toku NOR-a rukovodstvo KPJ je reafirmisalo pojam „Sandžak“ proglašenjem Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Sandžaka (ZAVNOS), koje je obrazovalo skupštinske i izvršne organe vlasti, čime je ta oblast stekla preduslove za priznavanje posebne administrativne celine u novoj Jugoslaviji. Njegova funkcija u toku rata, najverovatnije je proistekla iz potrebe za čvršćim, kompaktnijim, operativnijim načinom partizanskog rukovođenja na tom prostoru radi prevazilaženja lošijih međunacionalnih odnosa izazvanih jačanjem muslimanske milicije – s jedne strane, i četničkog pokreta – s druge. Prevazilaženjem tog problema u komunističkoj Jugoslaviji, nestalo je potrebe i za tim konceptom autonomnosti, pa je ZAVNOS raspušten, već 1945. godine.\nSavremeni geopolitički položaj Raške oblasti\nRazvoj novijih istorijskih i geopolitičkih događaja učinili su da Raška oblast i danas bude jedan od najvažnijih geopolitičkih čvorova na Balkanskom poluostrvu u kojoj se prepliću najmanje četiri geopolitičke sfere interesa:\namerička sfera interesa – od devedesetih godina prošlog veka došlo je do bitnih izmena poretka uticaja velikih sila na Balkanu, kao uostalom i u čitavom svetu, u kojem je počela da dominira jedina preostala svetska sila, Sjedinjene Američke Države, koje u tradicionalnom geopolitičkom odnosu predstavljaju pomorsku, atlantističku silu. Za atlantiste, shodno svojim geopolitičkim interesima utemeljenim na pomorskoj moći, saveznici su identifikovani u onima koji im posredstvom svoje gravitacije moru mogu omogućiti prodor u balkanski prostor (Hartland – kopnenu unutrašnjost), odnosno u prostor od prvorazrednog značaja za kontrolu evroazijskog oboda. To su (pre svih): Turska, Albanija zajedno sa kosovsko-metohijskim Albancima, južnoslovenski muslimani i drugi. Na taj način, SAD su svoje prisustvo u Sredozemlju i priobalnim prostorima proširile uspostavljanjem „vojne i druge saradnje“ sa Turskom, Albanijom, Makedonijom, kao i svojom ulogom ključnog faktora „jugoslovenske krize“ stajanjem iza muslimanskih interesa u Bosni i Hercegovini i albanskih interesa na prostoru Kosova i Metohije.\nnemačka sfera interesa – kao kopnena sila i protivteža atlantizmu Nemačka konstantno teži ka izgradnji evropske dijagonale čiji je vektor usmeren prema Balkanu, Maloj Aziji i Bliskom istoku (Drang nach Osten). Ona se pravcem severozapad-jugoistok nakon devedesetih godina prošlog veka politički i ekonomski vratila na Balkan, potvrđujući time tradicionalni kontinuitet njenih interesa i politike na Balkanu. Glavni instrument u modernoj nemačkoj geopolitici prema dijagonalama jeste njena spoljna ekonomska aktivnost. U vezi s tim, ona koristi društveno-ekonomske transformacije u Istočnoj Evropi i vraća svoje ekonomske pozicije u regionu. Zbog svojih dugoročnih interesa – od prodora na jugoistok, što bliže naftnim izvorima do sve naglašenijeg prisustva na tim prostorima, Nemačka pokušava da ugrozi američku dominaciju na Balkanu, Sredozemlju i Bliskom istoku. Radi svojih interesa Nemačka održava tradicionalno dobre odnose, ne samo sa Turskom, već i sa islamskim svetom uopšte. Ipak, zbog visokog stepena amerikanizacije Turske, ima uzdržan stav na moguće Tursko prodiranje u dubinu Balkana, bliže Srednjoj Evropi i njeno priključenje Evropskoj uniji.\nturska sfera interesa – U simbiozi zajedničkih interesa sa SAD, ogleda se i geopolitički nastup Turske kao regionalne sile. Reč je o konceptu, u kome Turska kao novi strateški oslonac Amerike u islamskom svetu, igra višestruku ulogu: posreduje američke strateške interese među islamskim državama, omogućava američko prisustvo na balkanskom prostoru (Hartlandu) i predstavlja američku protivtežu Nemačkoj prevlasti u centralnoj Evropi i na Balkanu, u onemogućavanju reafirmacije njenog geopolitičkog sna o ovladavanju Malom Azijom, i širim basenom Crnog mora i Kaspijaskog mora. Pored toga, Turska se kao svojevrsno otelovljenje svojih interesa i interesa islamskog sveta, pojavila kao legitimni zastupnik muslimanskog stanovništva na Balkanu. Geopolitičke akcije Turske poslednjih decenija usmerene su na oživljavanje „Otomanskog“ uticaja, i otvorenom podrškom „svim balkanskim muslimanima“. Izjava (pokojnog turskog predsednika) Turguta Ozala: „Naš je cilj, ekonomsko-političko i vojno opkoljavanje Srbije, kao jedan od prvih koraka ka obnavljanju turske Imperije od Jadrana do Kineskog zida“, jasno potvrđuje ideju o muslimanskoj transverzali, od Dalekog istoka preko Srednjeg istoka i Bliskog istoka do Jadrana. U okviru tog geopolitičkog projekta moguće je uvideti i geostartegijski značaj balkanske muslimanske dijagonale, odnosno preševsko-kumanovskog, raškog i goraždanskog mostobrana. Muslimanska dijagonala ili pravac poznatiji kao „zelena transverzala“ prostire se od Male Azije, Trakije, Makedonije, Kosova i Metohije, Raške oblasti, Bosne i Hercegovine do Cazinske krajine, kao najisturenije islamske tačke u Evropi. To je veoma važna kopnena veza koju muslimani pokušavaju da demografski i politički kontrolišu kako bi je učinili potpuno prohodnom za islamski uticaj ka Srednjoj Evropi. Od Jedrena, odnosno turske granice u Evropi, preko južne Bugarske i Makedonije do Cazinske krajine, Raška oblast predstavlja najznačajniju kariku u lancu islamske balkanske transverzale. Njen značaj sa stanovišta turskih interesa je višestruk. Prvo, Raška oblast je prostor u kome je proces islamizacije polovično završen, za razliku od (neposredno) okolnih prostora Bosne, Kosova i Metohije i Albanije, gde je taj proces skoro doveden do kraja.\nDrugo, islamska transverzapa nije neprekidni pojas teritorije iste širine na celoj svojoj dužini. Za razliku od prostora Kosova i Metohije, gde je najšira, jer u sebe uključuje i Albaniju, na depu Raške obpasti najuža je, a time i geopolitički najosetljivija. Takođe, Raška oblast se nalazi na samom evropskom središtu islamske dijagonale, bez koje bi ona bila presečena na približno 120 km i bez ozbiljnijih mogućnosti da se obezbedi siguran dvosmerni islamski uticaj na Balkanu.\nIz navedenog, jasne su geopolitičke akcije Turske koja posredno, preko aktivnosti lokalnih muslimanskih političkih organizacija sa prostora Raške oblasti, nastoji da od Raške oblasti oformi jedinstveni politički prostor. Muslimansko nacionalno veće Sandžaka usvojilo je 1993. godine, tzv. Memorandum o uspostavljanju specijalnog statusa za Sandžak, dokument koji razrađuje elemente državnosti, autonomije, decentralizacije i regionalne organizacije. Taj dokument je i dalje zvanična platforma MNVS-a, koji je 1993. godine promenio ime u Bošnjačko nacionalno veće Sandžaka (BNVS). Ta teza koja je, uz manje modifikacije, zastupljena više od jedne i po decenije, s obzirom na poznata istorijska iskustva značajno opterećuje međuetničke odnose u Raškoj oblasti, što svakako ima negativne geopolitičke i bezbednosne implikacije.\nsrpska sfera interesa – u uslovima procesa geopolitičke dezintegracije srpskih etničkih prostora od Krajine, Bosne, razdvajanja Srbije i Crne Gore, i najnovije separacije Kosova i Metohije, Raška oblast je postala prostor od posebnog egzistencijalnog značaja za Srbiju. Ona, geopolitički rečeno, jeste „meki trbuh“ srpskog etničkog prostora i Srbije kao njegove matice. Eventualni gubitak Raške oblasti stvorio bi „srpsku geopolitičku rupu“ na osetljivom delu prostora, gde postoji muslimansko stanovništvo, što bi osnažilo islamski klin uvučen u teritoriju Srbije. Na taj način, ona bi poprimila islamski karakter i imala bi višestruku geopolitičku ulogu. S jedne strane, predstavljala bi svojevrsni geopolitički oslonac za dalje širenje islama na okolne prostore, dok bi s druge strane, vezivanje Raške oblasti sa teritorijama pod muslimanskom dominacijom (BiH, Kosovo i Metohija) podstaklo dalju dezintegraciju srpskog etničkog prostora u svim pravcima: zapad, sever, severozapad i istok. Na taj način, Srbija bi u perspektivi postala svojevrstan „geopolitički bogalj“, što bi dovelo do minimiziranja značaja geografskog položaja Srbije i srpskog naroda na Balkanu.\nNa osnovu analize države kao živog organizma i „zakona rasta države“, po kome ona nije nastala odjednom, već se u svojoj evoluciji postepeno teritorijalizovala, Racel je za taj proces, istakao značaj centralnog jezgra (kolevke), oko kojeg je širenjem evoluirala državna teritorija. Ako taj model primenimo na srpskoj državi, Raška oblast, nesumnjivo, predstavlja njeno centralno jezgro. To je prostor na kome je srpska srednjovekovna državna ideja dobila svoju početnu formu. Ona predstavlja srpsku geopolitičku makrotvrđavu, njen balkanski Hartland, ili državnu osovinu, odakle je vršena njena ekspanzija u dubinu Balkanskog poluostrva. U procesu teritorijalne evolucije moderne Srbije formirano je više različitih centralnih jezgara (Šumadija, Beograd) pa Raška oblast nije izgubila svoj centralni srpski kohezioni, integrativni i državni značaj. Ona i dalje predstavlja njeno originalno istorijsko centralno jezgro. Stoga, njeno očuvanje unutar državnog prostora Srbije zauzima posebno mesto u sferi srpskih geopolitičkih interesa.\nNajnoviji geopolitički procesi na Balkanu, rezultirali su sužavanjem i separacijom srpskog etničkog prostora do nivoa koji skoro da isključuje njihovu značajniju ulogu i uticaj na balkanske tokove i procese. Poseban značaj u strategiji razbijanja srpskih etničkih prostora ima i proglašenje nezavisnosti Kosova i Metohije, koje je dovelo do ozbiljnog slabljenja srpskog činioca u regionu, koji je već raspolućen prema Republici Srpskoj i Crnoj Gori. U takvim geopolitičkim okolnostima Raška oblast se iz središnjeg geografskog položaja našla na njenoj periferiji. Savremeni pokušaji da se Raška oblast transformiše u teritorijalnu i etničku periferiju, marginalizuje u srpskoj kolektivnoj svesti, kao i pokušaj obezvređivanja njenog egzistencijalnog značaja (za Srbiju) imaju za cilj njenu državnu dezintegraciju. Racel je davno uočio pravilo istorijskog iskustva da se država stvara na obodima etničkih krugova, dakle tamo gde izazovi neprijateljstava iziskuju državu kao najpotpuniji i najčvršći oblik odbrane zajednice. Budući da Raška oblast vekovima predstavlja prostor kontaktne zone, koji prima udare najsnažnijih etnokonfesionalnih i geopolitičkih potresa – može da se zaključi o veličini geopolitičkog značaja Raške oblasti za Srbiju i o njenim srpskim egzistencijalnim interesima koji su u vezi sa tim delom njene teritorije.\nPored državotvornog i centralno integrativnog karaktera za Srbiju, Raška oblast predstavlja i sakralno-geografsko središte srpske države i kulturno-civilizacijskog identiteta srpskog naroda. U njoj su razmešteni mnogobrojni znakovi srpskog nacionalnog i civilizacijskog identiteta. Tu je ponikla srpska pismenost i književnost (u Bijelom Polju je napisano Miroslavljevo jevanđelje, a u Rasu, Vukanovo), tu su rođeni, živeli i stvarali i prvi pisci biografske književnosti (Sveti Sava, Stefan Prvovenčani), fresko-slikari i drugi stvaraoci srpske srednjovekovne civilizacije i kulture. U dolinama Raške, Lima i Ibra formirana je i autohtona graditeljska škola poznata u istoriji umetnosti kao raška škola, koja je svojim visokim dometima prevazilazila nacionalne granice. Monumentalni spomenici te škole: Studenica, Sopoćani, Đurđevi stupovi, Mileševa, Crna Reka, kao i brojne crkve i manastiri na „svetim vodama Lima“, danas svedoče o jednoj velikoj civilizaciji i razvijenoj kulturi Srba u srednjem veku na tom prostoru. Svi ti monumentalni kulturni spomenici, prestoni gradovi, sakralni objekti i druga kultna mesta sa veoma razvijenim duhovnim životom i danas čine jednu homogenu, bogatu nacionalnu kulturnu baštinu. \nRaška oblast ima posebno mesto u sklopu celokupnog srpskog bića i u duhovnom i kulturnom pogledu može joj se dati epitet Srpske Svete Gore. Stoga, sakralno-geografski aspekt eventualnog gubitka te teritorije, ne bi bio samo materijalan i ne bi mogao do kraja da se sagleda.\nTeritorija sa takvim državotvornim i etničkim identitetom od neprocenjivog je značaja za opstanak, funkcionisanje i suverenitet srpske države i njenog naroda, i otuda proističe njen egzistencijalni geopolitički značaj za Srbiju i srpski narod. To nije samo obična teritorija, koju zahvata država Srbija, već i organski deo njenog bića (Kjelen), sa kojim je vezana bezbrojnim uzajamnim vezama. Stoga, hipotetičkim gubitkom tog dela Srbije, bila bi poništena dimenzija istorije, nastanka i opstanka srpske države. Istovremeno, to bi značilo i gubitak kulturnih i civilizacijskih repera (u duhovnom i materijalnom smislu), etničkih i religijskih korena, demografskih potencijala, kao i srpskog državotvornog nasleđa – što bi vodilo njenom državnom propašću.\nGeopolitička determinisanost geokulturnih elemenata Raške oblasti\nKultura i civilizacija kao osnovni faktori i determinante savremenih geopolitičkih procesa zastupljene su pre svega u koncepcijama kulturne ikonografije Gotmana, pedesetih godina prošlog veka, i ideji o sukobu civilizacija harvardskog profesora Hantigtona krajem prošlog veka.  Prema tim teorijama najveći bezbednosni rizici javljaju se na mestima susreta različitih civilizacija i kultura. Na osnovu takvih shvatanja, razlike u religijskim kulturama instrumentalizuju se za podsticanje sukoba od strane geopolitičkih centara moći i za dovođenje datog prostora u njihovu političku i ekonomsku zavisnost.\nSa navedenog stanovišta, Raška oblast predstavlja jedan od kompleksnijih regiona Balkana i Evrope. Kao rezultat geokulturne istorije, stanovništvo Raške oblasti je podeljeno na dva velika civilizacijska, kulturna i religijska sistema: pravoslavno-hrišćanski i islamski. Stoga, Raška oblast ne predstavlja samo geopolitički čvor, već granični pojas religija i duhovno razmeđe na kome se ukrštaju i seku lukovi pravoslavlja i islama. Zbog postojanja „etničkog koktela“ (Bžežinski) i „nesavršenih političkih granica“ (Hantignton), religijske podele ostavile su neizbrisive tragove na njenu geoistoriju i geokulturu, na odnose saradnje i sukoba između naroda i kultura. Takva verska izmešanost u periodima geopolitičke stabilizacije vodila je multikonfesionalnoj kohabitaciji, dok je više puta instrumentalizovana za širenje sukoba. U oba slučaja religija je predstavljala oblik geopolitičke komunikacije između naroda i njihovih upravljača, u prvom slučaju dragocen oblik komunikacije, a u drugom razoran. Složenost i dinamika je stoga glavna crta uzajamnih odnosa religije i geopolitike koja se vodila na tom prostoru. Najveći upliv u polje geopolitičkog, na prostoru Raške oblasti doživela je religija kroz proces islamizacije, koji se nejednakim intezitetom sprovodio nad pravoslavnim stanovništvom gotovo pet vekova, zatim u periodu rešavanja „Istočnog pitanja“ i poslednjoj deceniji prošlog veka.\nPored multikonfesionalne i multikulturalne determinisanosti, geokulturnu istoriju Raške oblasti karakterišu i specifični etnokulturalni procesi koji su obeleženi pre svega kontinuiranim etničkim razjedinjavanjem jedinstvenog srpskog etnosa koji na tom prostoru egzistira od 12. veka. Razlike između dominantnih etničkih zajednica i etnodemografskih sistema u Raškoj oblasti, Srba i Crnogoraca s jedne strane, i Bošnjaka i Muslimana s druge, rezultat su složenih geopolitičkih i religijskih procesa u kojima etničnost nije bila primarni model za formiranje njihovog nacionalnog identiteta. Naime, na delu je bila dvostruka etnička separacija srpskog etnosa. Prva, na osnovama religijskog izdvajanja iz srpskog etničkog korpusa – slučaj stvaranja Muslimanske (Bošnjačke) nacije, i druga na političko-državnim osnovama – stvaranje Crnogorske nacije. Na tom principu stvaranja nacija nastale su mnoge protivrečnosti između tzv. objektivnih karakteristika i samoidentifikacije etničke pripadnosti, između istorijskog „rodovskog korena“ i samosaznanja. Stoga se može reći da je formiranje etničkih i nacionalnih grupa u Raškoj oblasti upravo rezultat procesa akulturacije, asimilacije i geopolitičke manipulacije. Stvorena verska, etnička i kulturna složenost stanovništva Raške oblasti predstavlja potencijalnu platformu za ostvarivanje geopolitičkih interesa velikih sila, jer preplitanje istorijskog i aktuelnog, mešanje prošlosti i sadašnjosti, neminovno vodi zaoštravanju suprotnosti i konflikta među pripadnicima različitih etničkih i religijskih grupa. Kroz istoriju, na tom prostoru, kao i na čitavom Balkanu, verske i etničke  posebnosti stanovništva upotrebljavale su se radi ostvarivanja interesa geopolitičkih centara moći. Međutim, i pored konflikata u dramatičnim istorijskim okolnostima, zajedničko slovensko poreklo, bliskost jezika, tradicionalni patrijarhalan način života, uslovili su da taj prostor do danas očuva svoju multikonfesionalnu i multietničku prirodu. Dokaz toj tvrdnji jeste očuvana kulturna baština, u kojoj su zastupljene tekovine hrišćanske, ali i islamske kulture.\nGeopolitički aspekt etnodemografskih procesa u Raškoj oblasti\nRaška oblast je prostor sa najsloženijom etnodemografskom strukturom i njenim razvojem. Savremena etnodemografska kompozicija Raške oblasti rezultat je njenog geografskog položaja, istorijskih, kulturoloških događanja i različitih geopolitičkih interesa, od egzistencijalnih (srpskih) do ekspanzionističkih, koji su rezultirali etničkom različitošću stanovništva. Na tom prostoru su još od sredine 15. veka, a naročito skraja 17. i početka 18. veka, stvorena dva etnodemografska sistema (hrišćansko-pravoslavni i islamski), koji se danas indetifikuju preko različitih kulturoloških, socioloških i reproduktivnih osobina. Između ta dva sistema, pored istorijskih i antropogeografski uslovljenih etnonacionalnih i kulturoloških razlika, izražene su i značajne razlike u biološkoj reprodukciji, starosnoj strukturi i migracionoj mobilnosti. Takva asimetrija može se definisati i kao svojevrsna demopolitika, čijom se realizacijom mogu ostvarivati određeni geopolitički ciljevi što predstavlja poseban geopolitički značaj etnodemografskih procesa u Raškoj oblasti.\nEtnički procesi, etnički sastav i populaciona dinamika etničkih zajednica Raške oblasti, u drugoj polovini 20. veka, može se sagledati na osnovu podataka sedam posleratnih popisa stanovništva, od 1948. do 2002/3. godine. Međutim, svaki popis je u određenoj meri bio odraz političke klime koja je uticala na izjašnjavanje građana o nacionalnoj pripadnosti. Partijsko-politički uticaj jeste najočiglednije metodološki implementiran stvaranjem Muslimanske nacije, kao jedinstvenog svetskog fenomena potpune identifikacije konfesionalnog i nacionalnog.  Stoga, metodološka nedoslednost u popisima posle Drugog svetskog rata najviše se odnosi na stanovništvo južnoslovenskog etničkog porekla koje pripada islamskom kulturno-civilizacijskom krugu. Naime, muslimani jugoslovenskog etničkog porekla mogli su se u popisu 1948. godine deklarisati kao, ,Srbin-musliman“, „Hrvat-musliman“, „Makedonac-musliman“ ili „neopredeljen-musliman“, s tim što su samo neopredeljeni muslimani iskazivani posebno, dok su preostali uključivani u odgovarajuću nacionalnost. U 1953. godini, lica koja su izjavila da su muslimani, kao i ostala lica jugoslovenskog porekla, koja se nisu bliže nacionalno opredelila – svrstavana su u grupu „Jugosloveni neopredeljeni“, dok je za nacionalno neopredeljena lica koja nisu bila jugoslovenskog porekla upisivan odgovor „nacionalno neopredeljen“. U popisu 1961. godine došlo je do nove modifikacije grupe muslimana jugoslovenskog porekla i, shodno tome, izvršena je i promena u klasifikaciji nacionalne pripadnosti. Prema metodološkim uputstvima 1961. godine „Musliman“ označava etničku, a ne versku pripadnost i taj odgovor su mogla upisivati sva lica jugoslovenskog porekla bez obzira na versku pripadnost, ako smatraju da pripadaju toj etničkoj grupi. Na osnovu popisa iz 1971. godine, muslimani su iskazani kao „Muslimani“ u smislu narodnosti, dok su u popisima 1981. i 1991. godine Muslimani iskazivani kao jedan od jugoslovenskih naroda.\nU popisu 2002. godine (odnosno 2003. za prostor Crne Gore), ta klasifikacija ima dva modaliteta: Musliman i Bošnjak. Poznato je da je proces sazrevanja bošnjačke nacije, odnosno preimenovanja nacionalnog imena Muslimana u Bošnjake politički artikulisan u poslednjoj deceniji prošlog veka. Međutim, deo te etničke zajednice (naročito u Crnoj Gori) još nije prihvatio tu odluku, već i dalje svoj identitet određuje na osnovu konfesionalne pripadnosti. U vezi s tim, ukupan etnodemografski razvoj Raške oblasti značajno je uslovljen i političkim faktorima, koji za razliku od demografskih, nisu uticali na ukupan demografski razvoj populacije Raške oblasti, ali su zato značajno uticali na redistribuciju između pojedinih etničkih grupa. \nPouzdana slika o smeru i intenzitetu etnodemografskih procesa u Raškoj oblasti (koja je zasnovana na demografskim faktorima), može da se dobije praćenjem demografskog razvoja postojećih etnodemografskih sistema, koji su se jasno izdiferencirali od šezdesetih godina prošlog veka. Etnički procesi, koji su se odvijali na prostoru Raške oblasti, odlikovali su se dvosmernim demografskim razvojem karakterističnim za odvojene etnodemo-grafske sisteme, koji su za posledicu imali, u svim međupopisnim periodima, kontinuirano smanjivanje, kako apsolutnog broja, tako i relativnog udela u populaciji Raške oblasti, pravoslavno-hrišćanskog religijskog korpusa (Srbi i Crnogorci) i konstantan rast muslimanskog religijskog korpusa (Albanci, Turci, Muslimani, Bošnjaci). Tako je 2002/3. godine udeo prvih (pravoslavno-hrišćanskog religijskog korpusa), u odnosu na 1961. godinu, smanjen za 20, 2%, uz istovremeno povećanje udela drugih (muslimanskog religijskog korpusa) za 19, 7 odsto. Takođe, muslimanski religijski korpus je u svim međupopisnim periodima beležio pozitivne stope rasta, za razliku od pravoslavno-hrišćanskog kontingenta, za koji su svojstvene negativne vrednosti navedenih obeležja. Najveći debalans (izuzimajući period do 1961. godine, kada je izvršena etnička konsolidacija Muslimana) u pogledu porasta muslimana i smanjenja pravoslavnih zabeležen je od 196l. do 1971. godine, u kojoj su muslimani populaciono doživeli rast svog korpusa po godišnjoj stopi od 30, 5%o, za razliku od srpsko-crnogorskog korpusa, koji se smanjivao po prosečnoj stopi od 7, 7%. Međutim, dinamika povećanja muslimana i smanjenja pravoslavnih u poslednje dve decenije tekla je manjim intenzitetom, tako da je u poslednjoj popisnoj dekadi (1991-2002/3) došlo do relativnog smanjenja disproporcije u pogledu njihovog populacionog razvitka. Pravoslavni su, u odnosu na prethodne međupopisne periode, zabeležili smanjenje svoje populacije i relativnog učešća manjeg intenziteta, po prosečnoj godišnjoj stopi od -0, 5%, dok se muslimanski etnodemografski kontingent, iako sa međupopisno najmanje zabeleženim porastom po prosečnoj godišnjoj stopi od 5, 4%, i dalje razvijao intenzivnije u odnosu na ukupnu populaciju Raške oblasti (2, 8%), čime su povećali svoje učešće za 2, 3 procentna poena (grafikon 1).\nPrema poslednjim popisima stanovništva 2002/3. godine u etničkoj strukturi Raške oblasti, najbrojniju etničku grupu sa 171. 660 lica ili 45, 2% populacije činili su Bošnjaci. Po brojnosti, sledili su: Srbi, sa 148. 406 lica ili 39, 1%; Crnogorci sa 26. 958 ili 7, 1% i Muslimani sa 22. 882 lica, odnosno 6, 0% populacije Raške oblasti. Interesantno je da je zabeležen zavidan broj od 4. 154 lica (1, 1%) koji su bili nacionalno neopredeljeni. Od ostalih lica, brojniji su bili: Albanci (1. 254 lica ili 0, 3% stanovništva), Jugosloveni (632 lica ili 1, 1% stanovništva) i Romi (489 lica ili 0, 1% stanovništva. Pored navedenih lica, nepoznato je bilo 2. 070 popisanih stanovnika, tako da su ostale etničke grupe brojale ukupno 923 lica i to: Hrvati – 204 lica, Makedonci – 99 lica, Slovenci – 37 lica, Rusi – 51 lice, Mađari 41 lice i drugi.\nNa osnovu analize etničke strukture stanovništva Raške oblasti po opštinama uočava se da su Srbi imali apsolutnu većinu u četri opštine: Nova Varoš (90, 1%), Priboj (74, 1%), Pljevlja (60, 1%) i Prijepolje (56, 8%), i relativnu većinu u dve opštine: Berane (46, 5%) i Bijelo Polje (40, 3%). Pored toga, najmanje Srba je zabeleženo u opštini Rožaje, u kojoj je popisano 904 lica srpske nacionalnosti, što je činilo 4, 0% opštinske populacije. Za razliku od Srba, Crnogorci nisu predstavljali etničku većinu ni u jednoj opštini obuhvaćenoj prostorom Raške oblasti. Veće prisustvo su zabeležili u opštinama Berane (25, 5%) i Pljevlja (21, 5%). Bošnjaci su činili apsolutnu većinu u četri opštine: Tutin (94, 2%), Rožaje (82, 1%), Novi Pazar (76, 3%) i Sjenica (73, 3%). Najmanji kontingent Bošnjaka je u opštinama: Nova Varoš (5, 1%) i Pljevlja (5, 2%).\nStanovništvo Muslimanske nacionalne pripadnosti, imalo je najveće učešće u opštini Bijelo Polje (15, 8%). Pored navedene opštine, sa udelom od 4, 7 do 9, 3% Muslimana karakterisale su se opštine: Priboj (4, 7%), Berane (6, 6%), Rožaje (6, 7%), Pljevlja (8, 1%) i Prijepolje (9, 3%), dok su opštine sa najmanjim udelom Muslimana: Nova Varoš (2, 5%), Novi Pazar (1, 9%) i Tutin (0, 7%). U vezi s tim, brojčano su se isticala i lica koja se nisu nacionalno izjasnila. Udeo neizjašnjenih bio je relativno ujednačen u svim opštinama Raške oblasti. Najveći je zabeležen u opštini: Berane (1, 8%) i Bijelo Polje (1, 8%), a najmanji u opštini: Tutin (0, 6%), Sjenica (0, 6%) i Rožaje (0, 7%) (karta 2).\nPotencijal stanovništva ne meri se samo brojem stanovnika, već i drugim obeležjima: naseljima, teritorijom i ostalim. U tom pogledu, analiza praćenja promena u obimu teritorijalne obuhvaćenosti prostora na kojem je neka etnička grupa ostvarivala većinu, ukazuje da su polovinom prošlog veka, Srbi i Crnogorci imali apsolutnu etničku dominaciju nad celokupnom teritorijom Raške oblasti. Međutim, uporedo sa iznetim etnopopulacionim tokovima, i prostor na kojem su etničku većinu činili Srbi i Crnogorci kontinuirano se smanjivao, tako da je devedesetih godina iznosio 5. 183 km2 ili 65, 4%, da bi početkom ovog veka neznatno bio povećan na 5. 338 km2 ili 67, 3%,.\nNa osnovu etnoprostornih pokazatelja, Srbi su predstavljali većinsku nacionalnu grupu na 5. 211 km2 ili skoro 2/3 teritorije Raške oblasti, što je znatno više nego njihovo učešće u ukupnoj populaciji. Kao većinski narod, Srbi su obuhvatali najveći deo teritorije sedam opština: Nova Varoš (100, 0%), Priboj (96, 6%), Pljevlja (93, 5%), Prijepolje (82, 6%), Bijelo Polje (69, 4%), Berane (66, 4%) i Novi Pazar (62, 2%) i manji deo teritorije opštine: Sjenica (43, 2%), Tutin (10, 8%) i Rožaje (7, 9%). Prema tom pokazatelju najveći deo Raške oblasti 2002/3. godine obuhvatala su većinska srpska naselja, čime su Srbi bili prostorno najdisperzivniji narod u Raškoj oblasti. Crnogorci su činili etničku većinu na 127 km2 ili 1, 6% njene teritorije. Na taj način tu etničku grupu odlikovala je veoma slaba prostorna homogenizacija. Uočava se da su po opštinama prostorno ostvarivali većinu na manjim delovima teritorije opštine: Berane (7, 8%), Bijelo Polje (5, 3%) i Pljevlja (1, 6%). U teritorijalnom pogledu, Bošnjaci su ostvarivali etničku većinu na 2. 322 km2 ili 29, 3% prostora Raške oblasti. Oni su imali etničku većinu na najvećem delu teritorije opštine: Tutin (75, 4%), Rožaje (89, 2%) i Sjenica (55, 3%) i manjem delu opštine: Novi Pazar (37, 8%), Berane (23, 4%), Bijelo Polje (17, 4%), Prijepolje (20, 8%) i Priboj (3, 4%). Pored Bošnjaka, Muslimani su predstavljali većinsku etničku grupu na manjim delovima teritorije opštine: Bijelo Polje (7, 9%), Pljevlja (3, 6%), Prijepolje (3, 0%), Berane (1, 8%) i Sjenica (1, 5%), odnosno na 176 km2 ili 2, 2% teritorije Raške oblasti. Pored nabrojanih etničkih grupa, još su Albanci imali etničku dominaciju na 72 km2, odnosno 0, 9% Raške oblasti, sa izraženim težištem na 16, 7% teritorije jugozapadnog dela opštine Rožaje (karta 3).\nNa osnovu predvidivih etnodemografskih procesa, u narednim decenijama Rašku oblast karakterisaće procesi etničke homogenizacije koji će biti okončani u opštinama Tutin i Rožaje, dok će u završnu fazu ući u opštinama: Sjenica, Novi Pazar, Nova Varoš, Pljevlja i Priboj. Pored navedenih procesa, u opštinama Prijepolje, Berane i Bijelo Polje, do početka četvrte decenije ovog veka zadržaće se heterogena etnička struktura stanovništva, ali sa diferencijalnim smerovima demografskog razvoja u korist muslimanskog etnodemografskog kontingenta. Shodno iznetim predviđanjima, Raška oblast, u prostornom smislu, biće izrazito izdeferencirana na dva dela: istočni – muslimaski, i zapadni-pravoslavni. Prelaznu zonu ili središnji kontaktni deo, između navedenih etnoprostornih celina Raške oblasti, činiće teritorije opština Prijepolje, Bijelo Polje i Berane, sa dugoročnom tendencijom demografskog pripajanja istočnom etnoprostornom sklopu. S obzirom na geopolitički i strategijski značaj Raške oblasti za Srbiju i međunarodne centre moći, ovi procesi mogu učiniti taj prostor bezbednosno još osetljivijim.\nRaška oblast je veoma složena regija, kako sa geografskog, tako i sa istorijskog, kulturnog, geopolitičkog i bezbednosnog stanovišta. S jedne strane, predstavlja svojevrsnu geografsku vezu matičnih zemalja srpskog istorijskog prostora, istorijsko središte i srpsko srednjovekovno državotvorno i kulturno jezgro, odakle je Srbija vekovima proširivala svoj uticaj na Balkanskom poluostrvu. Iz takve uloge proistekao je njen egzistencijalno-geopolitički i geostrategijski značaj za Srbiju. S druge strane, Raška oblast je i za sve koji su težili da ostvare svoje interese na Balkanskom poluostrvu i šire imala značajnu geopolitičku ulogu od najranijih vremena do danas. Savremena geopolitička situacija pokazuje da se u Raškoj oblasti, u režiji novih geopolitičkih aktera, i dalje prepliću raznorodni geopolitički interesi. Ona je danas razapeta između geopolitičkih uticaja Nemačke i njene poznate geopolitičke konstante prodora na Istok, tursko-proameričke težnje širenja islama što dublje u Evropu i egzistencijalnih srpskih državotvornih i nacionalnih interesa.\nGeopolitička determinisanot Raške oblasti u značajnoj meri implicirala je etnodemografske procese koji su rezultirali specifičnim demografskim i civilizacijskim kretanjima. Kao rezultat etnodemografskih tokova, s jedne strane, prisutan je proces koncentracije i jačanja nacionalne homogenizacije muslimana, dok je s druge strane, prisutan proces prostorne disperzivnosti karakterističan za pravoslavne, čime je izvršena značajna transformacija savremene etničke i etnoprostorne strukture u korist muslimanskog etnodemografskog sistema, na račun pravoslavnog. Takvi diferencijalni etnodemografski procesi jesu od posebnog geopolitičkog značaja i važna su pretpostavka geopolitičke ravnoteže Raške oblasti i njenog sveukupnog društvenog razvoja. Disharmoniji etnodemografskog razvoja Raške oblasti mora se posvetiti veća pažnja, jer će zanemarivanje etnogeografije i etnodemografije, na tom geoprostoru opterećenom suprotnostima iz prošlosti i različitih geopolitičkih uticaja još više usložiti njenu ukupnu društveno-političku situaciju.\nIdeja regionalnog razvoja veoma je prisutna u različitim projektima širom Evropske unije. U tom smislu, mesto Raške oblasti jeste u modernoj Srbiji zasnovanoj na načelima regionalizacije, uključenoj u evropske tokove u kojoj će se harmonizovati društveni, politički, ekonomski i pravni sistem sa evropskim standardima i normama. U vezi s tim, u Srbiji će se poštovati osnovne evropske vrednosti: mirno rešavanje sporova, konstruktivna međunarodna saradnja što će predstavljati doprinos evropskoj bezbednosti i saradnji. Samo se na taj način mogu prevazići postojeći politički, ekonomski i međuetnički problemi i obezbediti da ta oblast, od nacionalnog značaja, postane snažan integracioni faktor u regionu. Svako drugo rešenje, neminovno bi vodilo geopolitičkoj instrumentalizaciji međuetničkih odnosa i dezintegraciji tog prostora


Obaveza sertifikacije profesionalnih vozača do kraja 2019. - www.025.rs\nwww.025.rs / SRBIJA / Obaveza sertifikacije profesionalnih vozača do kraja 2019.\nObaveza sertifikacije profesionalnih vozača do kraja 2019.\nAMSS apeluje da svi profesionalni vozači sa srpskom vozačkom dozvolom, u nekoj od ekspozitura na vreme podnesu zahtev za sertifikat i kvalifikacionu karticu. Pod propisanim uslovima zahtev mogu predati u AMSS tokom 2019. godine, jer će prema Pravilniku, već u 2020. godini ukoliko žele da rade kao profesionalni vozači, obavezno morati da imaju sertifikat i kvalifikacionu karticu.\n– Svi vozači koji na dan stupanja na snagu Pravilnika o uslovima i načinu sticanja sertifikata o stručnoj kompetentnosti i kvalifikacione kartice, kao i u periodu od jedne godine od dana stupanja, imaju u vozačku dozvolu upisanu neku od kategorija C, C1, D, D1, CE, C1E, DE ili D1E, mogu podneti u AMSS ekspoziturama zahtev za izdavanje sertifikata i kartice, bez pohađanja obavezne obuke i polaganja stručnog ispita. Kvalifikaciona kartica vozača je dokument koji je obavezan i važi u Srbiji i u inostranstvu, podaci u njoj su dvojezični, na srpskom jeziku (ćirilično pismo) i engleskom jeziku, i kao lični dokument, glasi na ime vozača – navode iz AMSS.\nAuto-moto savez Srbije je od početka 2019. godine na osnovu ovlašćenja Agencije za bezbednost saobraćaja za poslove podnošenja i obrade zahteva za izdavanje sertifikata i kvalifikacionih kartica za vozače, u okviru poslova poverenih Zakonom o bezbednosti saobraćaja širom Srbije u ovlašćenim ekspoziturama AMSS, započeo proces sertifikacije profesionalnih vozača.\nSpisak AMSS ovlašćenih ekspozitura sa adresama, kontakt telefonima i uputstvom za popunjavanje uplatnica i zahteva za izdavanje, možete pronaći na sajtu Auto-moto saveza Srbije:www.amss.org.rs\nFoto: Inna Sokolovska/shutterstock\nTags: sertifikat, srbija, vozači\nReciklaža brijača za zdraviju životnu sredinu – Plastični deo postaje pelet, metalni noževi legure\nSrbija druga na listi zemalja iz kojih članice EU uvoze pivo


Pandemija značajno umanjila prihode drumskih prevoznika putnika | Biznis.rs\n23.12.2021 13:03 Autor: Redakcija Biznis.rs 3\nU našim redovnim analizama poslovanja po različitim poslovnim delatnostima malo je oblasti koje su bile tako očigledno pogođene merama zatvaranja u toku pandemije kao...\nU našim redovnim analizama poslovanja po različitim poslovnim delatnostima malo je oblasti koje su bile tako očigledno pogođene merama zatvaranja u toku pandemije kao što je to drumski prevoz putnika.\nČak i u trenucima potpunog zatvaranja, trgovine su radile u smanjenom kapacitetu, osnovna proizvodnja je morala da se održi, ali autobuski i taksi prevoznici jedva da su uopšte imali posla, te su uz turističke radnike i muzičke izvođače predstavljali najveće žrtve pandemije.\nZbog takve situacije, država je morala da reaguje, pa je planom subvencija Ministarstvo građevinarstva, saobraćaja i infrastrukture dodelilo bespovratna sredstva licenciranim autobuskim prevoznicima. Reč je o šest rata pomoći u visini od po 600 evra po autobusu u dinarskoj protivvrednosti obračunatoj po srednjem kursu Narodne banke Srbije.\nKako je istaknuto u ovom ministarstvu, „zbog poteškoća u poslovanju prouzrokovanih virusom Covid-19, pomoć je dodeljena za 654 prevoznika, i za 6.393 autobusa, čime je sačuvano 13.000 radnih mesta“.\nU ovom slučaju, ta pomoć možda je više bila od pomoći mikro i malim prevoznicima nego velikim autobuskim kompanijama sa puno zaposlenih. No, i odnos broja autobusa po preduzećima srazmeran je njihovoj veličini.\n„Zbog korona virusa je poslovanje u jednom trenutku u potpunosti stalo. Nismo mogli da vozimo ako nema putnika“, komentariše za naš portal direktor mikro preduzeća za prevoz putnika Eko-trend iz Žitišta, Dejan Denić.\nPrema njegovim rečima, situacija se tokom ove godine donekle popravila, i taman kada se činilo da će nastupiti preokret, došlo je do novih epidemioloških pretnji. Ipak, ovaj preduzetnik iz Žitišta ne veruje da će se ponoviti nova potpuna zatvaranja i obustave rada.\n„Mislim da će dogodine doći do normalizovanja. Previše smo štete pretrpeli“, smatra Denić.\nNjegovo poslovanje je, doduše, specifično, jer se bavi prevozom đaka na teritoriji svoje opštine, što direktno zavisi od odluka koje donosi Ministarstvo prosvete o radu osnovnih i srednjih škola za vreme pandemije.\n„Vidim da se po tom pitanju situacija menja nabolje, pa se i ja nadam boljim rezultatima. Kada na bude korona virusa valjda ćemo poslovati kao i pre“, zaključuje naš sagovornik.\nKada se sagledava poslovanje domaćih mikro preduzeća koja posluju u delatnosti kopnenog prevoza putnika – prema podacima iz poslednjih dostavljenih finansijskih izveštaja – ona su listom beležila manje prihode u 2020. godini, nego godinu dana ranije.\nPa opet, i među njima je bilo učesnika na tržištu, koji su se zahvaljujući svojoj snalažljivosti izdvojili postignutim rezultatima, uprkos otežanim uslovima poslovanja, što se i vidi na listi 99 najuspešnijih mikro preduzeća po ukupnom prihodu prema podacima kojima raspolaže CompanyWall.\nMikro preduzeća koja se bave kopnenim prevozom putnika\n11 JP Gold gondola Zlatibor 43,715,000\n99 NAJUSPEŠNIJIH ANALIZA POSLOVANJE PROMO SRBIJA\nHRVATSKA NACIONALNA AVIOKOMPANIJA U GUBITKU 31 MILION EVRA Pandemija značajno…\nZA BOLJI KOMFOR PUTNIKA I VEĆE PRIHODE Skoro milion evra investicija za modernizaciju…\nPANDEMIJA UGROZILA POSLOVANJE HRVATSKIH AERODOROMA U septembru zabeleženo tek nešto…\n23.12.2021 #1 Author\nPuno su toga pretrpeli,iskreno verujem da ce sledeca godina da im nadomesti gubitke od ove i prethodne…\nMnogi su pretrpeli svasta posle korone\n27.1.2022 #3 Author


Online kurs poslovnog engleskog jezika - Business English, Beograd, Novi…\nOnline kurs poslovnog engleskog jezika - Business English\n2,5 do 4 meseca, 32 do 36 dvočasa\nCENA: od 19500 din | Moguće je plaćanje na rate.\nOnline Intenzivan kurs poslovnog engleskog za odrasle nivo B1+, početak kursa 03.06.2020., trajanje 2,5 meseca, 3 puta nedeljno po dvočas, fond časova 32 dvočasa, termini popodnevni i večernji radnim danima i vikendom po dogovoru. Ukupna cena kursa sa popustom iznosi 19.500.\nOnline Kurs poslovnog engleskog za odrasle nivo B1+, početak kursa 06.06.2020., trajanje 4 meseca, 2 puta nedeljno po dvočas, fond časova 36 dvočasa, termini popodnevni i večernji radnim danima i vikendom po dogovoru. Cena mesečne rate sa popustom iznosi 5.500!\nOnline Intenzivan kurs poslovnog engleskog B2+, početak kursa 06.06.2020., trajanje 3 meseca, 3 puta nedeljno po dvočas, fond časova 36 dvočasa, termini večernji radnim danima i vikendom po dogovoru. Ukupna cena kursa sa popustom 21.600, plaćanje u 2 rate.\nOnline Kurs poslovnog engleskog B2+, početak kursa 01.06.2020, trajanje 4 meseca, 2 puta nedeljno po dvočas, fond časova 36 dvočasa, termini večernji radnim danima i vikendom po dogovoru. Cena mesečne rate sa popustom 5500,00 dinara, ukupna cena uključuje 4 rate.\nOnline Kurs poslovnog engleskog C1, početak kursa 01.06.2020, trajanje 4 meseca, 2 puta nedeljno po dvočas, fond časova 36 dvočasa, termini večernji radnim danima i vikendom po dogovoru. Cena mesečne rate sa popustom 5500,00 dinara, ukupna cena uključuje 4 rate.\nU današnjem poslovnom svetu gde su konkurentnost i razmena informacija najvažniji faktori uspeha, engleski jezik predstavlja jezik globalne komunikacije. Efikasna upotreba engleskog jezika u radnoj okolini podrazumeva veoma specifično i zahtevno znanje fraza i vokabulara vezanog za poslovni kontekst. Uzimajući ovo u obzir škola stranih jezika "Smiley" je razvila kurseve poslovnog engleskog uz primenu konverzacijskog metoda kako bi odgovorila na karakteristične potrebe kandidata.\nU okviru ovih programa kandidati mogu pratiti kurseve poslovnog engleskog od početnih - koji predstavljaju asimilovanu varijantu između "general" (opštih) i "business" nastavnog plana, preko srednjih nivoa, do najviših nivoa poznavanja poslovnog engleskog.\nOvi kursevi uključuju sledeće podkategorije:\nEnglish for Marketing and PR\nEnglish for Menagement\nPreparation for BEC exam - Business Certificate\nPočetni kursevi omogućavaju:\nusavršavanje engleskog na oba plana, u svrhe opšte komunikacije i svakodnevne interakcije na radnom mestu kao i profesionalnog razvoja i napredovanja u karijeri.\nAktivnosti i teme uključuju:\nobuku za razgovor za posao\ndržanje prezentacija i učesvovanje u sastancima i debatama\nSrednji i viši kursevi odgovaraju jezičkim potrebama poslovnih profesionalaca.\ndržanje prezentacija i sastanaka\nJezičke fraze su složenije i obuhvataju idiomatske izraze dok veštine pisanog izražavanja podrazumevaju ovladavanje svim poznatim formama.\nIzabrana nastavna sredstva za ove kurseve su specijalizovani udžbenici i izdanja su najeminentnijih izdavačkih kuća a praćena su autentičnim DVD materijalom koji simulira poslovno radno okruženje.\nU okviru kurseva poslovnog engleskog organizujemo pripremu za polaganje medjunarodno priznatih BEC ispita .


Još dva suda u RS-u odbila zahtjev za zabranu rada ravnogorskih udruženja - Detektor\n12. Marta 2020.15:55\nRanije su isti zahtjev odbili registarski sudovi u Doboju i Sokocu, dok odluka suda u Banjaluci još uvijek nije donesena, potvrđeno je za BIRN BiH.\n“Odbijeni su kao neosnovani zahtjevi radi zabrane djelovanja i brisanja iz sudskog registra Ravnogorskog četničkog pokreta – Opštinski odbor Trebinje i Udruženja građana Ravnogorski pokret Čajniče”, rekla je za BIRN BiH Jelica Ijačić, sekretar Osnovnog suda u Trebinju.\nOvaj zahtjev za zabranu rada 16 udruženja podnijelo je Kantonalno ministarstvo pravde iz Sarajeva, nakon što je u martu 2019. godine u Višegradu obilježena godišnjica hapšenja Dragoljuba Draže Mihailovića.\nNakon okupljanja “ravnogoraca” u Višegradu u martu 2019., u Tužilaštvu BiH je formiran predmet zbog izazivanja nacionalne, rasne i vjerske mržnje, razdora i netrpeljivosti, također po krivičnoj prijavi resornog ministarstva iz Sarajeva.\nDonedavna ministrica pravde Kantona Sarajevo (KS) Lejla Salihagić-Brčić, koja je sudovima podnijela zahtjev, kaže da joj je iz Tužilaštva BiH, dok je bila na funkciji ministrice, odgovoreno da je predmet formiran i da se vrše istrage.\n“Ništa više od toga se nije desilo ravno godinu dana. Bespotrebno čekanje i kupovina vremena je na djelu, jer je ovaj predmet sasvim jasan i čist. Postoje videosnimci sa spornog okupljanja u Višegradu i apsolutno je sve poznato”, kaže Salihagić-Brčić.\nIz Državnog tužilaštva su u januaru za BIRN BiH potvrdili “da je predmet u radu i da se čeka odgovor na temelju zahtjeva Tužiteljstva BiH za međunarodnu pravnu pomoć, nakon čega će se moći izjasniti o daljim aktivnostima”.\nU međuvremenu je ovogodišnje okupljanje “ravnogoraca” u Višegradu, koje je bilo zakazano za petak, 13. mart, otkazano iz sigurnosnih razloga, zbog epidemije korona virusa. To je za BIRN BiH potvrdio Dušan Sladojević, predsjednik Ravnogorskog pokreta otadžbine Srpske, nakon što je u Republici Srpskoj donesena odluka o zabrani javnih okupljanja.\nRanije najavljeno okupljanje osudile su mnoge organizacije u BiH. Iz Opštine Višegrad su za BIRN BiH kazali da je održan sastanak načelnika Mladena Đurevića sa predstavnicima OSCE-a i drugih organizacija nakon najavljenog okupljanja Ravnogorskog pokreta.\n“Okupljanje je, kako je poznato, odgođeno zbog korona virusa, a o samom sastanku gradonačelnika s predstavnicima OSCE-a i drugih organizacija ne možemo govoriti, jer je bio zatvoren za javnost”, rekla je za BIRN BiH Jovana Borovčanin, portparolka Opštine Višegrad.\nRanije su iz organizacije TRIAL BiH saopćili kako “Ravnogorski pokret, uz veličanje Draže Mihailovića i simbola progona i masovnih ubistava u Drugom svjetskom ratu, javno raspiruje mržnju i izaziva strah kod građana, posebno povratnika”, i da rad ovakvih udruženja i održavanje ovakvih skupova “ne doprinosi procesu suočavanja s prošlošću i udaljava bh. društvo od procesa pomirenja”, te “njeguje fašističke ideologije” i time potiče promoviranje nacionalne i vjerske mržnje.\nPredsjednik Ravnogorskog pokreta Republike Srpske Dušan Sladojević kaže da u statutu Pokreta nigdje ne piše da je to organizacija koja nekoga mrzi niti poziva na netrpeljivost.\n“Mi imamo jednu časnu ideju – da se ispravi kriva istorija, te da se kroz katarzu istine treba vidjeti kako dalje. Onaj ko ne zna istoriju, ponavlja mu se. Meni su komšije preče od bilo koga drugog, a vijekovima se koljemo na račun svog neznanja”, kaže Sladojević, koji smatra da “vojska čiča Draže nikada nije bila zločinačka”.\nNakon što su predstavnici Ravnogorskog pokreta u januaru u Višegradu organizovali proslavu Badnje večeri vožnjom i puštanjem pjesama, što se desilo i u Bratuncu i Potočarima kod Srebrenice, Tužilaštvo BiH je formiralo još jedan predmet zbog zastrašivanja povratnika, te poticanja i izazivanja nacionalne i vjerske mržnje i netrpeljivosti.


"Cena kafe na osnovu ljubaznosti" - isplati se biti fin\nHome // Hrana i Piće // Vesti // "Cena kafe na osnovu ljubaznosti" - isplati se biti fin\nUkoliko prolazite Dorćolom, isped Helga Pub-a možete videti tablu na kojoj piše - "Cena kafe na osnovu ljubaznosti". Iz kafića kažu da je u pitanju nova akcija koja prolaznicima privlači pažnju i nadaju se da će na ovaj način podstaći ljude da budu ljubazni.\nIvan Ristić, menadžer kafića, kaže da je to prva u nizu akcija koje planiraju u kafiću i da je ideja bila da podseti ljude da nije teško biti fin. Za neljubazne, cena kafe je 150 dinara, dok oni koji od konobara ljubazno poruče kafu, platiće je 70 dinara.\nKonobar Uroš nam je rekao da su gosti najčešće prijatni, te po pravilima akcije za kafu plate 70 ili 120 dinara.\n- Akcija traje sve dok ima neljubaznih gostiju – piše na Fejsbuk stranici ovog kafića.


Momci iz Nove Varoši pozivaju Banjalučane da ljeto provedu uz basket | Banjaluka.net\nMomci iz Nove Varoši pozivaju Banjalučane da ljeto provedu uz basket\nIgranje basketa u ljetnim danima je posebno u ranijim vremenima bio neizostavan dio svakog grada u Bosni i Hercegovini.\nUpravo ovih dana grupa Banjalučana želi da animira ljubitelje basketa da ljeto provode na jednom od popularnih basket igrališta u gradu na Vrbasu.\n“Pokušavamo da animiramo basketaše da svoje ljeto provedu uz basket na jednom od popularnih igrališta u Banjojluci, ovo radimo iz čistog entuzijazma i ljubavi prema ovom sportu. U planu nam je da organizujemo turnire, koji će biti propraćeni simboličnim nagradama, dio od uplaćenih kotizacija ćemo iskoristiti u organizaciju, kupovinu pića itd.koje ćemo kasnije iskoristiti u svrhu druženja, i promocije zdravog i sportskog života. Svi su dobrodošli”, kaže Mihajlo Zvonar jedan od incijatora, Banjalučanin koje je ove sezone nastupao za španskog ligaša.


Sarajevo za evropsku prijestolnicu kulture 2014 – SARAJEVO.co.ba\nSarajevo za evropsku prijestolnicu kulture 2014\nGradonačelnici Sarajeva i Maribora Alija Behmen i Franc Kangler razgovarali su danas u Sarajevu o kandidaturi Sarajeva za evropsku prijestolnicu kulture 2014. godine.\nBehmen je nakon sastanka kazao novinarima da je Maribor dobio tu kandidaturu i bit će kulturna prijestolnica Evrope 2012. godine.\nPo njegovim riječima, iskustva koja ima Maribor će mnogo pomoći Gradu Sarajevu i ljudima u Organizacionom i Izvršnom odboru na animiranju Evrope te na izgradnji i rekonstrukciji grada da bismo mogli odgovoriti ovoj obavezi.\nGradonačelnik Sarajeva je istaknuo da to nije samo kulturni nego i privredni i turistički događaj.\nKazao je da su im gosti iz Maribora prezentirali kompletnu aktivnost koja se u Mariboru dešava i način apliciranja.\nGradonačlenik Maribora Franc Kangler je istaknuo da Maribor podržava Sarajevo da bude kulturna prijestolnica Evrope.\nâ€žU gradu Mariboru imamo projekt kojim ćemo 2012. da napravimo jednu veliku kulturnu eksploziju. Želimo da svi kulturni kreatori koji su u Sloveniji, u Mariboru, i koji su vani, u svijetu, dođu 2012. u Maribor i da kreiraju kulturu”, kazao je Kangler.\nIstaknuo je da ovo nije projekt samo Grada Maribora, biti kulturna prijestolnica Evrope, to je nacionalni projekt. Po njegovim riječima veliko priznanje za Maribor i za Sloveniju jeste da sva kulturna Evropa bude usmjerena prema tom gradu.\nKangler je pozvao gradonačelnika Sarajeva da sa saradnicima posjeti Maribor, ističući da će im Grad Maribor biti na raspolaganju i da će im ponuditi potrebne informacije i podršku.\nDanas je najavljeno da će prilikom posjete delegacije Grada Sarajeva Mariboru biti potpisan protokol o saradnji za kandidaturu za evropsku prijestolnicu kulture.\nNazad U Kamernom se već 20 godina Umire muški\nNaprijed Na putu: Zagrebačka premijera 27. februara


Izdvojeno 45,6 miliona evra za Španiju i Grčku\n03.07.2018. / 8:45\nBRISEL, Evropska komisija izdvojila je dodatnih 45,6 miliona evra pomoći za Španiju i Grčku kako bi odgovorile na izazove migracija sa kojim se suočavaju, objavljeno je na zvaničnoj internet stranici EU.\nU saopštenju se navodi da će Španija, usljed povećanog broja migranata koji dolaze, dobiti 25,6 miliona evra kako bi mogla da poveća kapacitet za prijem migranata u španskim enklavama Melilja i Seuta na sjeveru Afrike, kao i da pomogne većem povratku migranata.\nEvropska komisija izdvojila je 20 miliona evra koje će dati UNHCR-u za poboljšanje uslova za prijem migranata u Grčku, prije svega na ostrvu Lezbos.\nEvropski komesar za migracije Dimitris Avramopulos izjavio je da Komisija nastavlja da ispunjava obaveze pružanja podrške članicama EU koje su pod pritiskom i da im je pružena vanredna finansijska pomoć od milijardu dolara. Srna\nTagovi: Dimitris Avramopuloseugrškamigrantska krizaspanijaUNHCR\n27.06.2017 | 8:15\nSrbiji 20 miliona evra za stambeno zbrinjavanje izbjeglica


Sigurna pobeda odbojkaša turinske Mladosti, sad slede Novosađani\nObjavljeno sreda, 20 septembar 2017 01:51\nOdbranili su domaći teren odbojkaši Mladosti! Turinci su u meču sastavljenom od četiri čina uspeli da nadigraju ekipu Kulpina rezultatom 3:1 (25:20, 25:23, 21:25, 25:21) i tako slave u duelu koji je odigran u petak, 15. septembra 2017. godine u okviru druge runde Kupa Druge republičke lige.\nMomke koji ponosno brane boje Mladosti nisu uplašile tvrdnje rivala da su se pojačali pred početak nove sezone. Iako su utakmicu počeli pomalo nervozno i nesigurno, već od polovine prvog seta, sve je izgledalo baš onako kako su želeli. Svaki igrač na terenu je bio na visini zadatka i maltene im je sve polazilo za rukom. Tokom trećeg čina desilo se malo opuštanje koje je kažnjeno smanjenjem prednosti na 2:1, ali to nije uzdrmalo Turince koji su već u narednom delu meča uspešno završili posao.\nKako poručuju iz tima, ovaj susret je protekao i bolje nego što su očekivali i napominju da je Kulpin prošle sezone bio iznad njih na tabeli, pa je zbog toga ova pobeda za njih još slađa.\nSledeći na megdan odbojkašima Mladosti u novom kolu Kupa izlazi ekipa Novog Sada, koja inače igra Prvu ligu, a ta utakmica je na programu ponovo u sportskoj hali u Turiji u četvrtak, 21. septembra sa početkom od 19 časova.


Juncker upozorio balkanske zemlje | Visokoin.com\nJuncker upozorio balkanske zemlje\nJean Claude Juncker, predsjednik Evropske komisije, upozorio je danas zemlje Zapadnog Balkana, koje se nadaju pridruživanju Evropskoj uniji, da niko neće pristupiti EU sve dok ne riješe sve granične sporove sa svojim susjedima.\nJuncker je danas parlamentarcima EU kazao da “ovi problemi moraju biti riješeni prije pristupanja ili neće biti daljnjeg pristupanja”.\nNjegovo upozorenje došlo je nakon obraćanja hrvatskog premijera Andreja Plenkovića u Evropskom parlamentu.\nUpravo se Slovenija i Hrvatska, obje članice EU, nalaze u graničnom sporu nakon raspada SFR Jugoslavije početkom devedesetih godina prošlog vijeka. Oni se ne slažu u vezi s međunarodnom presudom kojom se Sloveniji omogućava nesmetan pristup Jadranskom moru.\nJuncker je predložio da Crna Gora i Srbija dobiju mogućnost da se priključe 2025. godine ukoliko ispune sve uslove za članstvo u Evropskoj uniji.\nEvropska komisija danas će predstaviti novu strategiju za proširenje za zemlje Zapadnog Balkana, kojom želi podstaknuti šest zemalja da pojačaju napore u ispunjavanju kriterija.