Aparello para clareamento dos dentes - Denta Seal\nO resultado para un procedemento: aparello para clareamento dos dentes\nAparello para clareamento dos dentes\nHardware de clareamento dos dentes, ademais de composicións utilizando para o branqueo, implica o uso de varias lámpadas e láser instrumentos.\nA diferenza de química branqueamento esmalte, o hardware é máis suave no esclarecemento de proceso non hai efectos nocivos de produtos químicos.\nOs tipos de clareamento dos dentes da máquina\nEn odontoloxía moderna son cada vez máis utilizados, tales hardware técnicas como láser e foto-dealbatio.\nSobre os dentes para aplique o xel de branqueamento baseado en peróxido de hidróxeno. Inmediatamente despois iso, conectar a máquina para clareamento láser. O seu un estreito feixe de luz e activa o xel.\nA principal vantaxe deste método é que aquí, pode editar / editar a fonte dun dente, que afectan a veciños. Ademais, non hai perigo de lesións da mucosa oral por descoidado movementos do paciente.\nO proceso dura preto de media hora.\nAlta eficiencia: tras 2-3 sesións, o paciente pode obter o efecto por uns anos a respecto de todas as recomendacións.\nA concentración de peróxido de non danar o esmalte do dente.\nA radiación ultravioleta é considerado para ser a prevención da carie e a aparición de varias infeccións na cavidade oral.\nDurante o primeiro día despois da sesión, hai aumento da sensibilidade dental.\nO alto custo do procedemento.\nImportante! Todos os procedementos teñen contra-indicacións, polo tanto, antes de dar preferencia a un determinado tipo de branqueamento, ten que consultar co seu dentista.\nCal é o resultado de dispositivo con láser de clareamento dos dentes\nAclaracións despois de que o procedemento é inmediatamente perceptible. Ocorre clareamento dos 10-12 tons. Nos dous primeiros días tras a sesión de absterse de café, tabaco e té.\nTodo tipo de foto-dealbatio implica o uso de un xel con un definida substancias activas, por exemplo, peróxido de hidróxeno, e un especial LED lámpada con un quente ou frío luz. El actúa como un catalizador, activa aplicada sobre os dentes xel.\nXel, pola súa banda, penetra o esmalte e dentina, e libera osíxeno activo, que rompe (oxida) os pigmentos na pintura, e, a continuación, tira-los para a superficie dos dentes. Así, hai unha aclaración.\nO efecto é visible inmediatamente. Para a futura avaliación do resultado antes de que o procedemento é fixa e a cor orixinal de dentes.\nAxeitado para persoas con sensibilidade esmalte.\nAo respecto de todas as recomendacións do dentista, o efecto pode durar dous anos.\nAlgúns tipos de foto-dealbatio pode ser usado en fluorosis. Este método tamén é eficaz para clareamento o escurecemento do esmalte causada pola medicación, por exemplo, tetraciclina.\nfoto-dealbatio efectivamente elimina amarelo, pero case non eliminar o gris pátina.\nAlgúns pacientes notar un aumento da sensibilidade dental tras a sesión. En este caso, o médico prescribe remineralize pegar.\nTras o procedemento pode ser desagradable sabor na boca.\nfoto-dealbatio dá un forte efecto: unha natural dentes brancos, mesmo coa tonalidade azul.\nImportante! Antes do procedemento, o paciente debe usar lentes de protección, e o material de protección para o seu enxivas e meixelas. Para a hidratación dos beizos é necesario para utilizar a crema de leite.\nO resultado é unha foto-dealbatio\nDespois dunha sesión os dentes tórnanse máis lixeiro por 10 tons. O resultado pode manter por un ano ou dous, sempre que atender a todas as recomendacións.\nO resultado é visible inmediatamente: despois de foto-dealbatio esmalte se fai algúns tons máis claros.\nSe unha persoa fuma, bebe unha morea de café, té negro e consumir alimentos con propiedades colores, o resultado non vai ser gardado.\nDespois do procedemento, que tamén debe absterse de Fumar e beber cor alimentos por 1-2 días para o resultado do branqueo foi asignado.\nHardware de clareamento.\nHardware aclaración do esmalte pode causar danos baixo as seguintes condicións:\nEnfermidades das enxivas, dentes e cavidade oral (cari, pulpite, úlceras, inflamación, etc.).\nDiagnosticados con enfermidades graves, incluíndo o cancro e a diabetes.\nAlerxia a compoñentes de branqueamento xel.\nPatolóxica desgaste dos tecidos duros.\nA recesión da gengiva e exposición de raíces.\nHipersensibilidade do esmalte e a súa roto estrutura.\nA presenza de idade recheos.\nHardware de clareamento está gañando popularidade por mor da súa relativa seguridade e eficacia.


Trátase dun xogo de lanzamento que, nalgún momento dado, pasou xogarse con pesetas poñendo cada xogador/a a súa peseta en xogo, pois, unha vez xogada, pasa a ser susceptible de ser embolsada polo gañador/a da partida. Nada indica, non obstante, que non se poida xogar con chapas, por exemplo. Trátase, por outra banda, dunha modalidade máis sinxela de certos xogos de lanzamento propios das persoas adultas.\nTrázase no chan unha liña duns 20-30 centímetros e, tomándoa como base, un semicírculo. A unha distancia duns tres metros sitúase a liña de lanzamento. Desde esta última cada xogador/a tratará de que a súa peseta quede o máis preto posible da primeira liña trazada, e enriba dela, a ser posible.\nGaña quen consegue lanzar a peseta enriba da liña. De non conseguilo ninguén, gaña o que máis preto a deixase. Non obstante, se unha peseta quedou dentro do semicírculo e outra fóra, gaña sempre aquel que a lanzou dentro, aínda que estea máis lonxe da liña. O gañador recolle as pesetas que queden fóra do semicírculo.\nIdades: de 7 a 14 anos, de 14 a 18 anos, para persoas adultas, para a vellez\nObxectivos: de habilidade


O peche de Ence podería ser "inminente" - Canal Rías Baixas\nPONTEVEDRA> Ence pechará as súas portas de maneira inminente se finalmente se aproba a Lei do Cambio Climático. Esta decisión foi trasladada polo presidente da pasteira a todo o persoal. Para evitalo, os traballadores anunciaron hoxe dúas novas mobilizacións. Unha terá lugar en Madrid e a outra na sede do PSOE en Santiago de Compostela.\nA aprobación da nova Lei do Cambio Climático provocará o peche inminente de Ence. Así llo comunicou o presidente da pasteira aos traballadores. Os delegados de Comisións Obreiras compareceron hoxe en rolda de prensa para advertir desta situación.\nO 31 de marzo é o día decisivo para o futuro de Ence. Nesa xornada votarase a Lei do Cambio Climático no Congreso. No caso de ser aprobada, o Goberno elixiría a un grupo de expertos, que decidirán cales son as empresas que poden continuar coa súa actividade no dominio marítimo terrestre.\nCo obxectivo de eliminar o artigo 18 da Lei do Cambio Climático, os traballadores anunciaron hoxe dúas novas manifestacións. A primeira terá lugar o día 5 de marzo en Madrid.\nAdemais desta manifestación en Madrid, os traballadores volverán a saír a rúa o día 11. Será cunha marcha a pé que arrancará en Pontevedra e rematará en Santiago de Compostela. O venres día 12, os operarios concentraranse fronte á sede do PSOE na capital galega.\nArtigo anteriorPontevedra aposta polo “Feminismo para cambiar o mundo” neste 8M\nSeguinte artigoA Mancomunidade do Salnés ármase para loitar contra a avespa asiática


As letras que son de ciencias, e viceversa – Ciención de Breogán\n28 de Xuño de 2017 28 de Xuño de 2017 Saúl Iglesias\nE se resulta que non hai tal? E se as ciencias son de letras, e as humanidades de ciencias? E se o que importa non é o bando ao que se pertence, senón o obxectivo que se procura, que é coñecer?\nPropoño unha hipótese radical: a división entre ciencias e letras non só causa problemas innecesarios, senón que é artificial e baseada en accidentes da historia e a tradición. Soamente hai coñecemento humano, que pode dividirse en dous hemisferios: o que mira cara ao mundo exterior e é comunicable e polo tanto obxectivo e o que mira cara ao mundo interior e non é comunicable, polo tanto subxectivo. Ambos os modos de coñecemento son reais; ambos son importantes. E as disciplinas nas que encadramos as nosas facultades e academias conteñen en realidade unha boa parte dos dous tipos esenciais de coñecemento.\nUnha gran parte da filoloxía e da lingüística é pura descrición de linguas e análise comparada das súas diferenzas e a súa evolución; de feito, as técnicas empregadas na clasificación das linguas son precursoras das técnicas cladísticas que Willi Hennig incorporou á bioloxía. Os métodos, problemas e conclusións da psicoloxía ou a socioloxía experimental non se diferencian moito dos da fisioloxía ou a xenética. O espírito e os sistemas de traballo da historia non son moi diferentes dos da xeoloxía ou o estudo da evolución. E, ao mesmo tempo, todas as ciencias históricas baséanse necesariamente en narrativas que non poden someterse á experimentación; é imposible repetir a historia xeolóxica da Terra, ou o xeito como se desenvolveu a historia da vida, e por iso é fundamental nestas ciencias o establecemento de relacións e as liñas históricas.\nNinguén é máis nin menos listo por facer letras ou ciencias; ningún problema é máis nin menos digno de atención por pertencer a unha ou outra categoría, nin os practicantes dun enfoque son superiores aos doutro. O coñecemento humano pode expresarse coa forma dunha ecuación ou relación matemática certa en calquera lugar e para calquera intelixencia do Universo e que careza de expresión material ningunha, e tamén coa forma dunha sensación estritamente interna que soamente un humano poida sentir ao acceder a unha obra de arte. Entre o estritamente obxectivo e o radicalmente subxectivo hai todo un universo, un contínuum de coñecemento que, arbitrariamente, dividimos en dous eidos que construímos como antagónicos e mesmo inimigos. Quen é sabio tenta explorar o cosmos con todas as ferramentas que ten á súa disposición, sen denegarse o emprego dunhas ou doutras porque pertenzan a unha ou outra facción, sen rexeitar unha aresta de coñecemento porque teña a súa orixe na facultade ou no departamento de diante.\nTodos somos humanos e todos temos un inimigo común, que é a ignorancia. Todos loitamos contra ela para coñecer máis e mellor o Universo inmenso, fermoso e freneticamente complexo do que somos parte. Hai quen emprega para isto ecuacións e aceleradores de partículas de quilómetros de diámetro, e hai quen emprega palabras ou notas musicais. Uns descobren verdades que son eternas para calquera intelixencia en calquera curruncho do espazo-tempo; outros descobren verdades que son reais nun curruncho dun único corazón humano durante un segundo. Poida que unhas sexan máis prácticas ou máis sentidas ca outras, pero non son menos reais, menos importantes ou menos verdade.\nAínda que, en definitiva, si aprendemos algo sobre os humanos: a nosa tendencia innata a formar tribos e a enfrontalas en combate feroz, inesgotable e absurdo simplemente porque si. Poida que as letras sexan de ciencias e viceversa, e mesmo que poidamos comprender que o importante non é en que lado estás senón o que aprendemos. Pero iso, ai, non acabará coa división nin coas discusións. Porque ciencias e humanidades nos din que somos así.\nPrevious Article Breve historia da cristalografía (V): Cristais de neve, Frankenheim ou o novo Euclides\nNext Article Teoría de xogos (II): A poxa do dólar (I)


Os prezos da gasolina e o gasóleo caen no último mes o 3,9% e o 3,2%, respectivamente | Consumer\nOs prezos da gasolina e o gasóleo caen no último mes o 3,9% e o 3,2%, respectivamente\nCon todo, seguen por encima dos rexistrados no principio do ano\nO último Boletín Petroleiro da Unión Europea (UE) reflicte que os prezos da gasolina de 95 octanos e do gasóleo de automoción, os carburantes máis demandados en España, caeron o 3,9% e o 3,2%, respectivamente, no último mes, ata niveis similares aos rexistrados a metade de abril .\nAsí, o pasado luns, última data con datos dispoñibles, o litro de gasolina de 95 vendíase a 1,14 euros e o de gasóleo de automoción a 1,155 euros. Hai un mes, o 8 de setembro, a gasolina custaba 1,185 euros por litro e o gasóleo 1,192 euros. Se se compara cos máximos anuais do pasado 14 de xullo, cando a gasolina 95 custaba 1,276 euros por litro e o gasóleo 1,329 euros, o descenso é do 12% e do 15%, respectivamente. Estas baixadas débense ao abaratamento do petróleo nos mercados internacionais.\nNo entanto, os prezos dos carburantes en España seguen por encima dos de principios de ano, cando se pagaban 1,114 euros por un litro de gasolina 95 (o 2,33% menos) e 1,082 euros polo gasóleo (o 6,7% menos).\nEn calquera caso, os prezos despois de impostos en España continúan por baixo da media da Europa dos Vinte e sete e do Quince. A gasolina custa na UE-27 unha media de 1,347 euros por litro e 1,358 na UE-15, mentres que o prezo medio do gasóleo é de 1,297 e 1,275 euros, respectivamente.\nÁ vista do actual esborralle dos prezos do cru, a Organización de Países Exportadores de Petróleo (OPEP), que controla preto do 40% da produción mundial de ouro “negro”, convocou unha reunión de emerxencia dos seus 13 países membros para o 18 de novembro en Viena.\neuros gasóleo-gl gasolina-gl litro-gl precios-gl


Roteiro Castelao en Pontevedra - O Chaniño\nO día 1 de decembro o alumnado de 1º de bacharelato e de 4º da ESO pasou a mañá en Pontevedra, nunha actividade organizada polo Departamento de Lingua Galega, co obxectivo de realizar o roteiro Castelao e de visitar o Museo, especialmente as salas dedicadas ao xenial artista, político e escritor, que aínda que era rianxeiro de nacemento, sentíase tamén pontevedrés, pois foi na cidade de Pontevedra onde pasou os mellores anos da súa traxectoria vital e profesional.\nEn primeiro lugar, efectuamos a visita guiada ao Museo, en cuxa creación tivo Castelao un papel destacado. Alí visitamos a sala Castelao, onde está exposta parte da obra pictórica e gráfica do autor (non debemos esquecer que aínda unha parte moi importante do seu legado artístico non está á vista do público). Alí o guía comentounos diferentes aspectos da vida de Castelao e das súas facetas de pintor, ilustrador, literato, dramaturgo, gravador e político.\nAdemais, aproveitando a nosa estadía no Museo, visitamos tamén outras salas, como a dedicada ao violinista pontevedrés Manuel Quiroga e tamén a de arqueoloxía, onde quedamos asombrados ollando o Tesouro de Caldas.\nDespois do Museo, comezamos o roteiro. O guía, que resultou ser ben ameno e simpático, foi seguindo os pasos de Castelao por Pontevedra e falou da figura do artista na cidade, ao tempo que aproveitou para recordar tamén outros fitos da historia pontevedresa. En Pontevedra hai moitos lugares que gardan pegadas da súa relación directa coa vida e a obra de Castelao ao longo dos case 20 anos que pasou alí, sempre comprometido coas actividades culturais e co traballo político en defensa de Galiza. Ao final da actividade, o Concello de Pontevedra agasallounos a todos e todas cun pequeno libro onde se explica, con textos e debuxos, o itinerario do roteiro.\nE, sen tempo para o descanso, fíxosenos hora de coller o autobús, porque tiñamos que chegar ao instituto para o xantar. Malia o cansazo e a chuvia que nos mollou nalgún momento, pasámolo moi ben e aprendemos moitas cousas.


El BNG de Vigo pide el fin del “ordeno y mando” y reclama participación vecinal en las humanizaciones – HERMES TV VIGO\nEl BNG de Vigo pide el fin del “ordeno y mando” y reclama participación vecinal en las humanizaciones\nConsideran “absolutamente razoábeis” as demandas da veciñanza de Coruxo que onte paralizou as obras de humanización da rúa José Rivas ante a negativa do Goberno municipal de escoitar as súas propostas.\nA fronte nacionalista demanda que a veciñanza poida participar de maneira directa no deseño dos proxectos e na supervisións das obras para garantir que se dá resposta ás necesidades reais dos barrios e parroquias da cidade.\nXabier P. Igrexas: “Non se pode gobernar negándose a escoitar, desde o unilateralismo constante e con tics autoritarios. A cidade temos que facela entre todos e entre todas”\nara o Bloque Nacionalista Galego a protesta veciñal en Coruxo, que onte paralizou as obras de humanización da rúa José Rivas, evidencia a necesidade de poñer fin á política de “ordeno e mando” por parte do Goberno municipal de Vigo. A fronte nacionalista reclama participación da veciñanza no deseño e supervisión das obras que se acometan nos barrios e parroquias para que “respondan ás necesidades reais das veciñas e veciños e non ao capricho particular de quen goberna”.\nO concelleiro do BNG de Vigo, Xabier P. Igrexas, defendeu que “non é aceptábel nin en termos democráticos nin por pura eficiencia” que o Goberno de Abel Caballero se negue a escoitar o tecido asociativo e a veciñanza á hora de definir as actuacións nos diferentes barrios e parroquias da cidade. “Onte a veciñanza de Coruxo deixou claro que está farta de xordeira, de desatención e de que se ignore a súa opinión. É inexplicábel que ás reiteradas peticións de xuntanza cos responsábeis municipais, a resposta do Concello sexa o silencio”, reprochou.\nDesde a fronte nacionalista defenden que son as veciñas e veciños quen mellor coñecen as necesidades reais e por iso chaman a atender as súas propostas, ideas e suxestións, que só procuran mellorar as actuacións municipais. No caso concreto da humanización da rúa José Rivas, Igrexas valorizou os reclamos veciñais, de ampliación de beirarrúas e soterramento da recollida de pluviais para un tránsito máis seguro, como “absolutamente razoábeis”.\n“Non se pode gobernar negándose a escoitar, desde o unilateralismo constante e con tics autoritarios. A cidade temos que facela entre todos e entre todas”, argumentou o portavoz municipal nacionalista, que demandou do executivo local que se poñan en marcha mecanismos que permitan a participación directa da veciñanza e do tecido asociativo tanto no deseño dos proxectos como na propia supervisión das obras.\nUn vehículo cae por un desnivel de 8 metros en el Parque forestal de Beade acaba volcando\nLa Policía Nacional detiene a un varón que intimidó a una empleada de una cafetería en el centro de Vigo para sustraerle la recaudación, imputándole\nMarta Fernández-Tapias PP de Vigo : “Carmela Silva debería ser la primera interesada en dar explicaciones por el caso de su cuñada y dimitir por\nPP de Vigo critica que el Caballero rinda pleitesía ante el enésimo agravio de Pedro Sánchez a Vigo


Parroquias | Concello de Lourenzá\nOcupa a zona norte do Concello, cunha poboación de 1307 habitantes, e nela asentase a capitalidade, Vilanova. É un centro comercial e de servizos, onde o visitante pode perderse polas súas estreitas rúas que lembran as súas personaxes emblématicas : Francisco Fernández Del Riego, Julia Minguillón e o bispo Villaroel.\nVila milenaria ligada na súa orixe ao Mosteiro de San Salvador. A 4 quilómetros da capitalidade pódese disfrutar dun espacio natural de gran beleza, A Cazolga, onde se atopa unha antiga ponte de cadeirado do século XVII sobre o río Masma e ligada na súa construción aos monxes do mosteiro. Conta cunha área recreativa de gran beleza no seu contorno.\nParroquia de San Xurxo\nPrimeira das parroquias do Val que nos atopamos na estrada que une Vilanova coa Cruz da Cancela. Conta con 321 habitantes. Está situada a 2 quilómetros da capitalidade do municipio.\nDestaca nesta a Igrexa Parroquial dedicada a San Xurxo, levantada sobre un antigo castro e que foi, no seu tempo, igrexa de Templarios e de refuxio.\nParroquia de San Tomé\nEstá situada no centro do Val de Lourenzá, a 5 quilómetros da capital do municipio e conta con 479 habitantes.\nPosúe unha Igrexa Parroquial dedicada a San Tomé, que data do século XVI e conta no séu interior con pezas tan importantes como un retablo barroco do sec. XVIII, de influencia colonial, e o Monumento de Semana Santa, do mesmo século.\nDestaca tamén o Pazo de Tovar, monumento civil que se levanta sobre o que antano foi o Real Couto de Canedo. De estilo isabelino, data do século XV.\nParroquia de Santo Adrao\nAtópase a 7 quilómetros da capitalidade do concello e conta con 526 habitantes.\nNela destaca a súa Igrexa Parroquial, que data do século XVI, aínda que sufriu restauracións posteriores. Posúe un fermoso retablo barroco da Inmaculada do século XVIII e conta cunha das cruces procesionais máis fermosas do bispado, que data do século XVI.\nNo lugar de A Veliña pódese disfrutar dun dos miradoiros máis fermosos do concello.


Coliflor para bebés: unha receita para puré de patacas e suxestións sobre como preparala e se se pode comezar con este vexetal os primeiros alimentos complementarios, tanto se se soluciona como o que se combina con > O xardín\nIntroducir correctamente a coliflor na alimentación do bebé: consellos de alimentación de pediatras\nComprobouse científicamente que a coliflor contén unha gran cantidade de vitaminas e minerais, que xuntos teñen un efecto benéfico sobre o corpo no seu conxunto. Especialmente útil para usar este vexetal con enfermidades gastrointestinais.\nDebido á súa estrutura, a coliflor é mellor absorbida polo corpo que outros tipos deste vexetal. Os pediatras e os nutricionistas están seguros de que, grazas a todas as súas propiedades benéficas, este produto é ideal para familiarizarse cos bebés con novos alimentos.\nAs regras básicas do primeiro alimento para bebés\nOs puntos clave na preparación de comidas complementarias son:\nVerduras e froitas frescas ben seleccionadas.\nManexo coidadoso dos alimentos e da hixiene dos envases para a súa preparación.\nA temperatura correcta de cociñar.\nÉ importante! O incumprimento destas condicións pode producir consecuencias negativas: diarrea / constipação; bancos verdes, dermatitis, erupcións cutáneas, sarpullido de cueiros, vómitos, febre e moito máis.\nPodo comezar con este produto?\nA coliflor é perfecta para coñecer a un bebé co primeiro produto novo na súa vida, a diferenza do leite materna ou fórmula de leite adaptada.\nVantaxes de usar este produto:\nO risco dunha reacción alérxica é mínima, xa que o vexetal é hipoalergénico.\nCando está cocido, esta verdura é suave, agradable ao gusto.\nEfecto beneficioso nos vasos sanguíneos.\nSon a prevención da anemia (deficiencia de ferro) e do cancro.\nContribúe ao bo desenvolvemento e formación da microflora intestinal e á restauración da membrana mucosa.\nÚtil para nenos con alto azucre no sangue.\nEstimula a produción de zume gástrico.\nContra o uso deste produto:\nO produto está contraindicado en nenos con tendencia a alerxias.\nNon podes entrar en alimentos complementarios en procesos inflamatorios no intestino.\nPara os problemas renales, a coliflor non se recomenda como primeiro alimento.\nCausa a coliflor:\nEstreñimiento (se se suxeita). Segundo pediatras, a coliflor non ten un efecto de fixación. As causas do estreñimiento en nenos pequenos poden ser:\ncarga moi intensa;\nnutrientes demasiado espesos;\nfalta de nutrición.\nCausa formación de gas¿? Todos os produtos poden ser unha fonte de flatulencia. Na maioría das veces este problema ocorre cando se comen alimentos ricos en carbohidratos.O único produto "seguro" neste caso é o arroz.\nNota. A coliflor perde as propiedades da formación de gases despois da cocción ou a extinción.\nQue se combina?\nCombinacións de verduras cun conxunto inflorescente "rizado". Na maioría das veces utilízase con puré de cenoria, puré de brócoli. A repolo tamén se engade ás sopas, a continuación, molécese a fondo cun batidora a un estado similar ao puré.\n¿Necesito preparar o bebé desta forma para este vexetal?\nNon hai preparados para coliflor como tal, pois é un produto hipoalergénico moi fácil de dixerir que os nenos proban un dos primeiros. Os principais indicadores de preparación para coñecer novos pratos poden atribuírse á preparación, e son os seguintes:\nCando non hai reflexo "empuxado" (o neno non escupia o alimento).\nCando hai un interese abafador no que comen os adultos.\nO neno ten a cabeza, pode comer mentres está sentado.\nComezamos a introducir comida nun bebé absolutamente saudable. Non se recomenda coñecer o novo alimento durante o período de SARS e durante as vacinas.\nCando comezar a alimentar un neno de ata un ano?\nOs bebés alimentados artificialmente comezan a darse alimentación á idade de 4 meses.Os bebés que comen leite materno, os médicos recomendan inxectar alimentos complementarios a partir de 6 meses. Hai unha serie de indicacións médicas nas que se introducen suplementos a partir de 4 meses de vida:\nSe o bebé nace prematuramente.\nRexeita leite ou mestura.\nComo facer puré de patacas - instrucións paso a paso\nA principal condición para cociñar os vexetais é manter a cantidade máxima de substancias útiles.\nAntes de cociñar un prato de coliflor, as coles son completamente lavadas, desmontadas en inflorescencias menores. Colóquelo en auga fría con sal por polo menos 40 minutos para desfacerse dos pequenos insectos e eliminar os pesticidas. Entón Lavar as inflorescencias baixo auga fría e botar a auga fervendo.\nReceita de pataca mostaza\nDespois da preparación previa, mergúllese as inflorescencias finamente cortadas en auga fervente salgada durante 10 minutos. A preparación do vexetal verifícase cun fork de mesa.\nRecomendación. Se a repolo non é suave o suficiente, aumentamos o tempo de cocción por 2-5 minutos.\nEscurrir a auga, deixe que o vexetal se arrefríe un pouco.\nTriturar a col a un estado similar ao puré cunha licuadora (ou tritura a través dunha peneira).\nFerva os dous tipos de col. O brócoli tamén sofre preparación preliminar e cociña semellante a coliflor.\nUsamos unha licuadora para cortar hortalizas.\nPara obter unha constancia máis líquida, leva un pouco de auga pura ao puré, onde a repolo foi cocida. Mexa ata que estea lisa.\nColóquelo tanto en auga fría e salada durante aproximadamente unha hora. Limpeza de calcinha previamente calcinada e sementes cortadas en cubos.\nCociña os dous legumes durante uns 10 minutos, ata que estean completamente cocidos (suaves).\nDá un pouco de frescura e trátase dun estado de puré.\nComo facer de diferentes xeitos?\nInflorescencias inmersas en auga salgada en ebulición.\nCocer a lume medio durante uns 8-15 minutos.\nAo mesmo tempo, é mellor non derramar o caldo, xa que contén moitos trazos e vitaminas.\nNun prato especial presentan as inflorescencias de verduras, cubrir cunha tapa.\nEngádese un par de culleres de auga aos pratos e o forno de microondas está configurado a plena capacidade.\nLeva 3 minutos a plena potencia para cociñar a repolo no forno microondas, a continuación, engade sal e cociña outros 4 minutos para que o produto ferva.\nNunha cociña lenta e unha caldera dobre\nNunha bandexa especial para depositar inflorescencias individuais.\nO produto está cocido durante 15 minutos nunha loa lenta, 30 minutos nunha caldera dobre.\nComprobe a dispoñibilidade de coliflor precisa un coitelo ou garfo.\nDo vídeo aprenderás a cociñar o puré de coliflor nunha caldera dobre:\nA introdución de comidas complementarias sempre é un momento moi responsable e emocionante para toda a familia. É moi importante escoller o réxime de alimentación correcto e o propio produto.para evitar consecuencias negativas. O produto ideal para o primeiro coñecemento do novo alimento é a coliflor, rica en vitaminas e minerais.\nEstá ben absorbido polo corpo, non causa inflamación e alerxias. Este vexetal non leva moito tempo preparar a primeira das viandas para o bebé.\nMira o vídeo: 2 receitas de comidas para bebes con verduras. (Decembro 2019).\n¿Que é un pio de madeira e como se ve o insecto na foto?\nLista de variedades e tipos de hellebore\nConsellos e recomendacións para a produción independente de invernadoiros a partir de tubos de plástico\nComo plantar e cultivar ixora na túa casa\nTomate holandés co nome ruso "Tanya" - descrición do híbrido F1\nVantaxes do uso de colmeas "Boa"\nRevista Pan Amarelo © Copyright 2019 | Introducir correctamente a coliflor na alimentación do bebé: consellos de alimentación de pediatras


Cidade de premio | Concello de Pontevedra\nInicio O MODELO URBANO Cidade de premio\nPremios e recoñecementos que posicionan Pontevedra no mundo e a toman como exemplo de cidade contemporánea.\nA un modelo urbano transferible, pensado para todas as persoas. Houbo 4.500 candidaturas de 195 países, das que 406 chegaron á primeira selección en Nairobi. A Dubai chegaron 50, das que se elixiron 6 como mellores prácticas en todo o mundo para promover a calidade de vida.\nNova York (2015)\nUn instituto relacionado coa Fundación Bloomberg Philantropies, dedicado a fomentar o deseño urbano saudable, loitar contra o sedentarismo e conseguir espazos integrais máis ecolóxicos e sustentables. Toma como exemplo a Pontevedra para a xestión medioambiental das cidades.\nÁ intermodalidade con base peonil. Recoñecer que camiñar tamén é un medio de transporte foi o mérito que viu este instituto que colabora coa UE en materia de transporte intermodal. Tras comprobar que ninguén daba demasiada importancia a desprazarse a pé, observaron que a nosa cidade era un exemplo de grande interese.\nPremio deste grupo de cidades e provincias da península ibérica que promoven a mobilidade a pé e que outorgaron este premio polos avances que Pontevedra presenta neste eido.\nO primeiro recoñecemento que se outorgou á cidade procedeu da Asociación de Graniteiros de Galicia, que se fixaron na reforma urbana pontevedresa e na súa maxistral utilización do granito para a restauración e a revitalización dos espazos públicos.\nO Comité Español de Representantes de Persoas con Discapacidade agrupa a todas as entidades territoriais do Estado relacionadas coas dificultades de accesibilidade. O premio a Pontevedra recoñece o enorme esforzo realizado nos espazos públicos.\nPontevedra estivo presente no Cumio do Clima de París con alcaldes de todo o mundo que se autoimpuxeron a obriga de reducir as emisións de gases nocivos.\nHong-Kong (2015) e Shenzhen (2016)\nPremio Euro-China á Mobilidade Urbana Intelixente outorgado pola asociación francesa Prospective et Innovation, para distinguir ás iniciativas urbanas de mobilidade intelixente. Pontevedra foi premiada na categoría de Deseño urbano / Planicación Urbana, centrada nas experiencias de novas cidades, eco-distritos e zonas de baixas emisións contaminantes.\nO Encontro Cidades pola Seguridade Viaria celebrado en Córdoba en febreiro de 2011 baixo os auspicios da DGT e as entidades de tráfico de Cataluña e Euskadi, ademais da Federación Española de Municipios e Provincias. Outorgouse o premio deste encontro á cidade de Pontevedra polo seu modelo de mobilidade sostible e a redución da violencia viaria, xa que foi a mellor actuación urbana en materia de seguridade viaria.\nInstituídos pola Xunta de Galicia, outorgaron o seu primeiro galardón á experiencia pontevedresa de reforma urbana, especialmente referida á revitalización do Centro Histórico e a súa restauración integral, seguindo un modelo de cidade activa e de futuro.\nUnha organización que vela pola seguridade viaria e da que forman parte dende entidades aseguradoras e académicas ata organismos do Estado. As baixas cifras de sinistralidade rexistradas en Pontevedra fixérona merecedora desta distinción.\nDifundir a experiencia\nSon numerosísimas as demandas de participación en congresos e reunións sobre os máis variados temas da xestión urbana, tanto a nivel galego como peninsular e europeo en materias como a mobilidade urbana, a seguridade viaria, o modelo urbano, a accesibilidade, a mobilidade infantil ou a reforma urbana.\nAo longo dos últimos anos, a participación de Pontevedra en eventos relacionados coa mobilidade foi intensa. Esta é unha relación dos máis importantes, nos que se expuxo o modelo de cidade:\nLisboa. Encontro pola Accesibilidade Urbana promovido polo goberno portugués\nXixón. I Encontro de Cidades pola Seguridade Viaria\nAveiro. Congreso “Cidade e Accesibilidade”\nCórdoba. II Encontro de Cidades pola Seguridade Viaria\nMúnic. Walk21. Cidade convidada a asinar a Carta das Cidades que Camiñan\nRoma. Encontro sobre “Cidade e Infancia” do Istituto di Scienze e Tecnologie della Cognizione\nSevilla. I Congreso Cidades que Camiñan\nMadrid. Congreso sobre seguridade viaria e smart cities da DGT\nFlorencia. ECONN. O principal congreso técnico europeo sobre mobilidade\nNova York. FitCity10. NY Academy of Medicine\nTorrevieja. III Encontro de Cidades pola Seguridade Viaria\nHong-Kong. Euro-China Association Smart City Mobility Seminar\nAlmada. Encontro de Cidades Educadoras\nTorres Vedras. Encontro da Rede de Cidades que Camiñan\nShenzhen. Euro-China Association Smart City Mobility Seminar\nBeijing. CFLD Technical Meeting\nCidades como Jaca, Barcelona, San Sebastián, Segovia, Porto, Guimarães, Bilbao, Puerto del Rosario ou Valladolid achegáronse ao modelo pontevedrés como obxecto de estudo ou valoración, para aplicalo íntegramente ou en parte nas súas respectivas cidades.\nOutras moitas achegáronse a Pontevedra a coñecer o modelo, entre elas moitas portuguesas, como Guimarães ou Torres Vedras, entre outras. Tamén houbo delegacións de Santiago de Compostela, Ferrol, Carballo, Puerto del Rosario, os representantes de Intermodes, da DGT, do Grupo de Mobilidade Infantil do Centro Nacional de Educación Ambiental de Valsaín (Segovia), etc.\nUn libro da Fundación Pons, especializada en mobilidade responsable, elixiu Pontevedra para editar o seu primeiro volume.\nPídeo á editorial ou na túa libraría.


Gandería Casa de Polo SC, as vantaxes de compatibilizar robot e sala de muxido - Campo Galego\nInicio / Leite / Gandería Casa de Polo SC, as vantaxes de compatibilizar robot e sala de muxido\nManter os dous sistemas supón maior custo pero permite eliminar case por completo os retrasos no lote automatizado sen ter que facer descartes no gando. Falamos cos socios desta explotación de Barreiros para que nos conten como traballan\nCamilo Friol 29/12/2020 5:17 p.m.\nTino, María José e Toño, na parte do establo na que instalaron o robot de muxido\nNos últimos anos o número de explotacións que optaron por incorporar robots de muxido multiplicáronse por toda Galicia, buscando en moitos casos unha flexibilidade que a sala non permite e supoñendo deste xeito unha mellora na calidade de vida das granxas.\nNa Gandería Casa de Polo SC de Barreiros foi algo que notaron. “Agora acabamos antes pola noite, entre as 8 e media e as 9 temos todo listo. Adiantamos unha hora con respecto a antes. E pola mañá tamén acabamos antes e iso permíteche facer outras cousas. Antes a persoa que estaba muxindo até as 11 da mañá non daba saído da sala”, lembra María José Díaz, que xunto ao seu irmán Faustino e ao seu home Antonio Dorrego conforman esta explotación familiar de Vilamar.\n“Levabamos dous ou tres anos pensando en colocar o robot, porque a sala que temos é a primeira que se puxo, de só 10 puntos, e con 100 animais en produción o tempo de muxir alongábase e eran máis de dúas horas e media a cada muxidura. Así que tiñamos que decidir, ou ampliar a sala ou pasarnos ao robot. Economicamente era máis barata a ampliación e mellora da sala, pero pensamos que podía ser un maior alivio na carga de traballo o robot, por tempo libre e por liberdade horaria”, engade Tino.\nVimos que o robot podía supoñernos unha mellora no aspecto persoal para ter máis dispoñibilidade e acurtar os tempos de traballo\nUnha das características diferenciais desta gandería é que, malia ter instalado o robot desde fai meses, seguen mantendo tamén a sala en funcionamento, dado que o número de cabezas actual non lles permite poder prescindir dela polo momento.\n“Movémonos entre 95 e 100 vacas en produción e témolas en dous lotes, 63 están no robot e outras 30 ou 35 muxímolas na sala. Se a explotación segue tendo rendibilidade non descartamos instalar outro robot na outra parte da nave, pero implicaría facer obras para ampliar a capacidade actual, porque nesa parte temos só 40 cubículos e só con eses animais sería pouco gando para sacarlle partido ao segundo robot. Pero poñer os dous robots de golpe abultaba moito o investimento necesario e por iso decidimos poñer un inicialmente”, explica Tino.\nO tempo de muxir reduciuse de dúas horas e media a unha hora\nSeguen muxindo un terzo das vacas na sala de 10 puntos montada fai 20 anos\nPolo momento o que fan é manter o dobre sistema de muxido e distribuir as tarefas. “Seguimos mantendo os horarios de muxido en torno ás 7 da mañá e ás 7 da tarde. Antes iniciábamos antes pola tarde porque nos levaba máis tempo, pero agora o que facemos é que mentres unha persoa inicia o proceso de muxido na sala outra atende o robot, fai o mantemento das camas e dá o leite aos becerros. Agora o tempo de muxir é unha hora e iso permítenos flexibilizar un pouco os horarios, aínda que procuramos que non sexa máis de media hora a diferenza dun día con outro”, conta María José.\nSe a explotación segue tendo rendibilidade non descartamos instalar un segundo robot na outra parte da nave, pero colocar os dous robots de golpe implicaba ter que facer obras de ampliación e abultaba moito o investimento\nAo ter os dous equipos funcionando os custos tamén se incrementan, recoñece Tino, porque, por exemplo, “os produtos de lavar a sala son os mesmos con 33 vacas que con 100”, di. Pero tamén ten outras vantaxes, como a de poder escoller os animais que se envían ao lote de muxido automatizado.\nNon acostumamos facer moitos cambios, a vaca que pasa ao robot procuramos mantela nese lote e non movela despois á sala\n“Non acostumamos facer moitos cambios, a vaca que pasa ao robot procuramos mantela nese lote e non movela despois á sala, pero nun primeiro momento si que escollimos todos aqueles animais máis novos e separamos os descartes de desvelle e as vacas que estaban acostumadas á oxitocina ou que tiñan algún outro inconvinte para estar no robot”, contan.\nContan cun cento de vacas en produción divididas en dous lotes: o do robot e o da sala\nDeste xeito, “a adaptación foi moi aceptable”, afirma Tino, “ben é certo que os instaladores nos incidiron moito en que había que ser prudentes e agardar un tempo a que os animais entrasen ben ao robot a comer o penso sen muxírense para poñelo a funcionar”, matiza.\n“Estivemos tres semanas coas portas do robot abertas para que as vacas pasasen e ao entraren dispensábaselles unha pequena cantidade de penso. Empezamos con 57 animais e cando vimos que o paso diario polo robot xa era continuo puxémolo a funcionar, pero até entón non as muxiamos no robot, seguíamolo facendo na sala. Cando tes o robot instalado o que queres é velo funcionando canto antes, pero ás veces non é convinte apurarse”, recomenda Tino en base á súa experiencia.\nEstivemos tres semanas coas portas do robot abertas para que as vacas entraran a comer o penso pero seguiámolas muxindo na sala. Cando tes o robot instalado o que queres é velo funcionando canto antes, pero ás veces non é convinte apurarse\nNa maioría dos casos a adaptación ao sistema de muxido automatizado é un periodo longo e moitas veces traumático para moitas ganderías, algo que non foi así na Casa de Polo. “Durante esas tres semanas mirabamos no ordenador que houbera entradas ao robot a todas as horas, non só cando nós estabamos aquí. Cando as entradas xa estaban repartidas durante o día e a noite puxémolo a funcionar e as vacas aceptaron perfectamente o sistema de muxido no robot. Non pasamos noites aquí sen durmir, o único que fixemos despois durante dúas semanas foi adiantar pola mañá unha hora a chegada ao establo e volver despois de cear revisar antes de ir para a cama”, relatan.\nNa primavera instalaron un robot de muxido da marca DeLaval con porta selectora\nTino, Toño e María José consideran que o éxito desta gandería no cambio de sistema é un mérito compartido, pola súa paciencia e espera á hora da adaptación dos animais e pola mellora e evolución que sufriron os robots de muxido nos últimos anos. “O que podemos dicir é que os últimos modelos de robot xa lograron grandes avances en colocación. Hoxe os robots son capaces de muxir a todos os animais, agás que teñan grandes defectos na conformación da ubre, pero é moi raro que non logre colocar, porque inténtao e inténtao ata que o consegue”, describe Tino.\nNo seu caso, eles optaron por un modelo da marca DeLaval con porta selectora que baixo o seu punto de vista “fai que o traballo do robot sexa máis efectivo, porque non ten que perder tempo en rexeitar a ningún animal que entra, porque as vacas van xa preseleccionadas, polo que pode asumir máis carga de animais que con tráfico libre. Eu penso que quizais para as vacas sexa máis cómodo o tráfico libre, pero a circulación guiada é unha vantaxe para o gandeiro porque reduce os retrasos. Non sei se isto puido influir tamén en que o tempo de adaptación ao principio fose menor no noso caso, porque a porta manda ás vacas que teñen permiso para muxirse á sala de espera e iso fai que obrigatoriamente teñan que pasar a muxirse e iso pode axudar a evitar os retrasos”, argumenta.\nA porta selectora fai que o traballo do robot sexa máis efectivo. Nós mantemos sempre entre 60 e 63 vacas no robot e traballa cun 20% de tempo libre\nEn Casa de Polo manteñen unha media de entre 60 e 63 vacas no lote de muxido automatizado e o robot traballa cun 20% de tempo libre, polo que ten marxe de sobra para recuperar os retrasos puntuais que se producen. “Os permisos de muxido fíxaos o gandeiro ao seu criterio e nós témolos postos en función de tres parámetros: produción, días en leite e horas transcorridas desde a última muxidura, facendo unha distinción entre as primeirizas e o resto dos animais”, detalla Tino.\nEfecto limitado sobre a produción\nAs camas son dunha mestura de carbonato cálcico, serrín e cascarilla\nNesta gandería de Barreiros o efecto da instalación do robot sobre a produción non foi especialmente salientable, en parte tamén porque seguen muxindo na sala a aproximadamente un terzo dos animais en lactación, pero tamén porque xa partían de medias de produción altas. “Na sala e con dúas muxiduras estabamos en 38-39 litros e na actualidade co robot facendo medias de 2,7 muxiduras estamos en 41 litros. Non notamos un incremento moi elevado. A nivel de tanque a media subiu un litro e pico contabilizando o total das vacas”, explican.\nA nivel de tanque a media subiu un litro e pico contabilizando o total das vacas. Na sala e con dúas muxiduras xa estabamos en 38-39 litros\nUn dos aspectos polos que destaca Casa de Polo é polo meticuloso manexo do gando. Procuran secar as vacas aos 7 meses de preñadas para garantirlles o tempo preciso de descanso e recuperación antes do parto e a taxa de reposición está situada no 22%. “Sempre que a vaca non chegue cunha produción moi excesiva procuramos respectarlles 60 días de periodo seco e nas que chegan ao secado con moito leite baixámoslles a 45 días. Pasamos das 2,5 lactacións de duración no establo, no último Control Leiteiro estabamos en 2,6 partos de media”, detalla Tino.\nAs camas son dunha mestura de carbonato (65%), serrín (25%) e cascarrila (10%) e o nivel de células somáticas oscila ao longo do ano entre as 160 e as 180.000. En canto a calidades, en inverno sitúanse por riba do 3,90% de graxa e 3,35% de proteína, cunha media de todo o ano 2019 de 4,23% e 3,18% respectivamente, segundo a última memoria de Africor, para un total de 12.632 quilos por vaca de promedio de produción.\nAdaptando a xenética\nContan cunha cualificación morfolóxica media do rabaño de 81 puntos\nCasa de Polo leva décadas traballando a xenética, unha labor xa iniciada polo pai de Tino e María José e logo continuada, manténdose hoxe como unha das ganderías da provincia de Lugo cunha cualificación morfolóxica media por riba dos 81 puntos e cunha cabana na que destaca a uniformidade dos animais.\nEntendo que a morfoloxía é algo importante pero aspectos que antes se lle chamaban secundarios, como os sólidos ou as células, hoxe permítenche valorizar o leite\nSen embargo, nos últimos anos están a modificar os criterios de selección. “Entendo que a morfoloxía é un aspecto importante pero están a cobrar máis importancia outros aspectos aos que antes se lles chamaba secundarios e que a día de hoxe non o son tanto, como son os sólidos, as células ou as proteínas do leite. Por iso agora, sen esquecer a boa conformación e morfoloxía dos animais, estoulles dando máis importancia a eses outros factores que che permiten valorizar máis o leite. E agora coa instalación do robot miro tamén pezóns e velocidade de muxido, que cando muxiamos en sala non tiña tanto en conta”, explica Tino.\nÁs primeirizas póñenlles seme sexado cando teñen 13 meses e a gran maioría paren sen ter cumpridos os dous anos\nA maior parte das xovencas insemínanas con seme sexado e en épocas do ano con boa fertilidade tamén o usan nas vacas de primeiro parto. “A partir do segundo parto xa case todo é angus e azul belga, no momento de inseminar descartamos moitos animais para poñerlles cruce”, engade.\nAo igual que as inseminacións, a recría tamén a fan eles mesmos na explotación. “Entre as 10 e as 11 semanas destetamos e a primeira inseminación facémola entre os 13 e os 13 meses e medio, polo que unha porcentaxe elevada das primeirizas paren sen ter cumpridos os dous anos, agora a maioría”, contan.\nCarro de Clun para a ración de leite\nOs silos da explotación e unha das pradeiras de raigrás. Manexan en total 50 hectáreas de terreo.\nEsta explotación da Mariña é socia da Cooperativa Os Irmandiños, unha das que integrou Clun, que lles presta o servizo de carro mesturador para facer a ración diaria de alimentación dos animais en produción. “O carro de Clun ten un percorrido por esta zona e vén chegando á nosa explotación sobre as 11 da mañá. Facemos dúas racións diferentes para as vacas de leite en función de se se moxen no robot ou na sala. Os compoñentes son os mesmos pero varían as porcentaxes e a cantidade de concentrado. Ás que se moxen en sala dámoslles 23 quilos de silo de herba, 24 de sillo de millo e 11,5 de penso e ás do robot 19 de silo de herba, 22 de silo de millo e 7,5 de penso, máis os 6 quilos de punteo medio do robot”, detallan.\nPara o gando que non está en produción non empregan carro mesturador. “Ás secas e ás xovencas dámoslles nós. Neste momento non temos instalacións para ter todos os animais agrupados, polo que saen ás fincas con pasto e nas épocas nas que escasea suplementamos con concentrado e rolos de herba seca”, explican.\nO traballo diario da explotación fano entre os tres socios e contan co reforzo dun empregado para organizar as libranzas\nCasa de Polo SC manexa 50 hectáreas de superficie total, das que 6 son de pasto permanente para secas e xovencas. Noutras 20 hectáreas botan millo e o resto son pradeiras de raigrás para ensilar. A maior parte dos traballos agrícolas fanos eles mesmos, agás o colleitado de millo e herba para ensilar e a sementeira, que subcontratan. “A maior parte do laboreo de fincas facémolo nós, pero dependendo de como veñan as campañas e o tempo botamos man de empresas externas para adiantar os traballos”, indica Toño.\nO traballo diario da explotación fano entre os tres socios e teñen organizados os turnos de libranza para que poidan coincidir Maria José e Toño. “Descansamos cada segundo domingo e cada segundo festivo. Cando eu libro quedan eles dous e cando libran eles temos un reforzo dun empregado que me vén axudar para deste xeito quedar sempre dúas persoas na gandería”, explica Tino.\n“Sufrimos unha baixada dun céntimo e medio este ano no prezo do leite que se non fose pola covid-19 seguramente non se tería producido”\nCasa de Polo SC entrega a Lactalis desde fai 8 anos e conta con certificación de benestar animal. “Lactalis está deixando de recoller ás ganderías que non estean certificadas. Fai anos isto parecía que era só para explotacións de élite pero hoxe cada vez somos máis os que temos este tipo de certificados. Eu vexo positivas as certificacións, porque é un xeito de oficializar e recoñecer o que xa se estaba a facer ben nas ganderías e é un estímulo para manterse no lugar óptimo. Hoxe importa a calidade do produto, pero vai ter tanta importancia ou máis tamén a imaxe das ganderías e o entorno. Estamos nas mans do consumidor e temos que dar a imaxe que os consumidores nos piden”, argumenta Tino.\nEstamos nas mans do consumidor e temos que dar a imaxe que os consumidores nos piden\nEl destaca a profesionalidade coa que traballan os produtores de leite en Galicia e agarda que as industrias valoren ese esforzo a través do prezo do leite. “Teño esperanza que as empresas que se están asentando en Galicia, como Inleit ou Entrepinares, axuden a subir a media do Observatorio Lácteo e que os niveis de prezos máis baixos que sempre temos os gandeiros galegos se vaian recuperando”, di, malia as baixadas producidas este ano nos contratos.\n“Nós sufrimos un descenso dun céntimo e medio que se non fora pola covid-19 seguramente non se tería producido. Non sei se se aproveitou esta situación da pandemia para baixarnos o leite. Por sermos un sector esencial os gandeiros non notamos o confinamento no noso traballo pero si nas canles de venda, porque ademais da baixada no prezo do leite notámolo moito nos becerros e nas vacas de desvelle”, lembra.\nTeño esperanza que as empresas que se están asentando en Galicia, como Inleit ou Entrepinares, axuden a subir a media do Observatorio Lácteo que cobramos sempre máis baixa aquí os gandeiros\nDe cara ao 2021 Tino agarda “unha situación aparentemente tranquila no prezo do leite” pero alerta de “noticias preocupantes pola escalada de prezos esaxerada nos cereais e as materias primas” e teme “os efectos que isto poida ter nos vindeiros meses nos custos de produción das explotacións”.\n20 anos de decisións meditadas\nUnha vaca na parideira de Casa de Polo SC\nMoitas veces no tamaño non está a rendibilidade. Unha explotación de tamaño medio, ben levada, que minimice as cargas financieiras e as necesidades de man de obra contratada, pode deixar a fin de mes tantos cartos coma unha moi grande, sobredimensionada para a capacidade das instalacións ou da alimentación dispoñible e que dependa da compra de forraxes.\nNa Casa de Polo o medre foi sempre paulatino e as decisións meditadas. Os pais de Tino e María José tiñan vacas de leite na Pedreira e Toño tamén as tiña na súa casa en San Xusto. Foi así como, cando Toño e María José se casaron, xurdiu a necesidade de facer un novo establo no que poder xuntar as dúas ganderías.\nA explotación actual naceu de xuntar dúas ganderías, a dos pais de Tino e María José, na Pedreira, e a que Toño tiña en San Xusto\nAo proxecto sumouse tamén Tino, que daquela traballaba de empregado para a cooperativa Os Irmandiños pero ao que sempre lle tirara o interese polo gando. Daquela unión naceu a SC actual e aquelas instalacións seguen sendo hoxe a base da explotación, aínda que con melloras e adaptacións acometidas nestes 20 anos, como unha ampliación acometida fai unha década para acoller as vacas secas pero que pouco a pouco se foi ocupando con vacas en lactación.\nCando esta primavera colocaron o robot nesta parte do establo tiveron que facer unha serie de cambios e de obras para adecuar as instalacións ás necesidades do novo sistema, como ampliar o número de cubículos dispoñibles situando unha parte deles enriba do pozo do purín. Na outra ala da nave quedou a sala de muxido, que seguen usando a diario mentres non deciden pór o segundo robot. Requeriría tamén de obras de ampliación pero vista a experiencia positiva co primeiro dos robots instalados Tino, María José e Toño traballan xa con esa perspectiva de futuro.


Tres barcos do Monte Real, na cabeza do «Conde de Gondomar»\nAs clases PSA RETAIL ORC 4-5, RÍAS BAIXAS J80 e MARTIN MILLER FÍGARO foron as encargadas de inaugurar este xoves, día grande de Galicia, a clasificación do 44º Conde de Gondoma –Trofeo Banco Sabadell, que se celebra estes días en Galicia baixo a organización do Monte Real Club de Iates de Baiona.\nTodo a punto para a popular carreira pola praia «IX Nigrán Area»\nConcello de Nigrán e a Sociedade Atlética Val Miñor, coa colaboración da Deputación de Pontevedra e Deporte Galego, organizan o sábado 3 de agosto a novena edición da 'Nigrán Area', carreira de atletismo pola praia que é xa un referente da programación estival e deportiva na comarca. O prazo de inscrición para esta proba que reúne cada ano a centos de persoas está aberto ata o martes 30 de xullo ás 23.59 horas, ben a través da web www.carreirasgalegas.com, e na piscina mancomunada de A Ramallosa e na oficina de turismo de Panxón só nas categorías de pitufos a cadetes.\nO «Conde de Gondomar» cita ás mellores tripulacións nas Rías Baixas\nO día grande de Galicia volverá estar marcado, un ano máis, por unha das citas náuticas máis importantes do ano, o Conde de Gondomar do Monte Real Club de Iates de Baiona, que se mantén fiel á celebración dunha das súas regatas máis históricas facéndoa coincidir co festivo de Santiago. Así, o vindeiro xoves, día 25, dará comezo nas Rías Baixas a cuadraxésimo cuarta edición da competición, que volve ser Trofeo Banco Sabadell grazas ao patrocinio da entidade bancaria.\nPreto de 350 deportistas participarán no VI Campionato Ibérico de Kung Fu de Tui\nNigrán e Vilanova de Gaia, irmandados polo baloncesto\nO GD Bolacesto de Vilanova de Gaia desprazouse esta fin de semana ata Nigrán cos seus equipos junior e senior femenino, xunto a unha representación de familias e directivos, para disputar un torneo amistoso coas xogadoras de C.B. Nigrán no que tamén participou o equipo senior do C.B. Redondela.\nXuño 17, 2019


A praza da Imprenta e Valentín de Nóvoa - Fernando Román Alonso - La Región | Diario de Ourense y su provincia, fundado en 1910.\nA praza da Imprenta e Valentín de Nóvoa\nA praza da Imprenta é unha das de máis soleira de Auriabella, sita na zona sur do casco histórico da cidade e unida á rúa de Colón (antiga Pelouriño) pola banda esquerda e, pola outra, coa da Liberdade. Segundo o artigo 2º do Capítulo Único, Título Primeiro, das Ordenanzas Municipais do ano 1895, publicadas na imprenta de El Eco de Ourense, a praza da Imprenta está integrada no Cuarto Distrito.\nA causa do mal estado de dúas casas que se atopaban abandonadas no lateral esquerdo e veciñas á rúa de Colón, foron adquiridas polo Concello e derrubadas, ampliándose no largo case ao dobre, a primeira metade da mesma para dignificar o lugar, instalando unha calzada adoquinada co mesmo estilo da do resto da praza, facilitando así a colocación dunha estatua de Castelao realizada polo escultor Manuel Buciños en 2001. A mediados de xullo de 2009 a estatua apareceu tirada no chan sen ter dano ningún, recolocándose inmediatamente no lugar orixinario. A finais de xaneiro de 2010 volveron a retirala para evitarlle danos ao realizar as obras de adecentamento feitas polo Concello nas fachadas dos edificios derrubados, reintegrándoa ao rematar.\nA segunda parte desta praza remata na rúa Liberdade, estreitada á metade porque a outra está ocupada polo solar que antigamente era o colexio de primaria "María Goretti", que cesou a súa actividade hai anos e tiña a súa entrada principal polo número 28 da rúa Liberdade, pero mantiña pola praza da Imprenta a fachada máis interesante. A edificación estaba composta por un baixo e dúas plantas e hoxe en día foi baleirado polo Concello dado o seu estado ruinoso.\nO Concello de Ourense, por acordo plenario de xullo de 2009, decidiu a compra do edificio do Colexio "María Goretti", chegando, no ano 2010, a un acordo coa familia propietaria, ratificando a compra do edificio por 425.000 euros, os 255.000 primeiros se investirían no pagamento da edificación e o resto, na súa rehabilitación. Pero segue sen ser de titularidade municipal debido a un problema dos herdeiros, xa que asinaron todos agás un deles que quedara fora do acordo de venda e se está á espera dunha resolución xudicial. O Concello pretendía facer nel un centro de formación ocupacional.\nO Colexio de Avogados de Ourense, na publicación que editou na imprenta de Antonio Otero para o ano económico 1892 a 1893, infórmanos de que Valentín de Nóvoa exerceu a avogacía na rúa ourensá da Imprenta desde 1844.\nValentín de Nóvoa naceu en Ourense o ano de 1823, viviu e faleceu tamén en Ourense o 26 de outubro de 1895, no número 6 da praza da Imprenta, onde lle adicaron unha praca. Ramón Otero Pedrayo cualificouno de "notable e pulcro escritor e xornalista tradicionalista". Fixo os seus estudos da carreira notarial na universidade compostelá.\nDesempeñou durante anos a escribanía de Guerra en Ourense, e despois, ata o seu pasamento, despachou unha escribanía de número no Xulgado de Instrución da capital. As súas convicións políticas mantivéronno dentro do Partido Carlista. Ó intervir na contenda electoral de 1865, declaráronno cesante; o clero, como desagravio, elixiuno o seu habilitado, cargo que, segundo parece, desempeñou gratuitamente durante dous anos. Desde a revolución de 1868 foi secretario da Xunta provincial carlista de Ourense e, despois, o seu presidente. En 1874 perseguíronno polas súas ideas políticas e desterráronno en A Coruña e en Estella. Tiña xusta sona de xornalista.\nConsérvase unha elegante lápida de Valentín de Nóvoa na fachada natalicia súa no antigo número 6 que di: "Aquí vivió y murió Valentín de Nóvoa, infatigable escritor y católico".\nValentín de Nóvoa fundou en Ourense La Voz del País (1869 e 1870), de tendenza carlista, do que non se conservan exemplares, e La Lealtad, subtitulado "Periódico monárquico", de tendencia tradicionalista, católica e tamén carlista, que tiña unha tirada semanal, editado no baixo da praza da Imprenta número 6, onde tamén tiña a súa redacción e administración; publicouse entre outubro de 1892 e decembro 1898. É difícil que se editara despois do ano 1895, dado que foi cando morreu Valentín de Nóvoa. Só se conserva un exemplar (o número 52, do 5 de abril de 1893) no Arquivo Histórico Provincial de Ourense. De Nóvoa amosou o seu ideario carlista con moita paixón e tenacidade, enfrontándose con outros xornais como có chamado El Derecho Ourensán e, especialmente, co xornal celanovés de tendencia republicana El Correo de Celanova (publicado todos os domingos de setembro de 1893 a maio de 1895), que dirixía Luciano Meleiro. Nel apareceron artigos, traballos e composicións de Manuel Curros Enríquez, que lanzou foribundos ataques, alo menos en seis ocasións, contra Valentín de Nóvoa que contestou no seu xornal con despiadadas respostas. Os escritos de ambos son contundentes á vez que críticos.\nNa Imprenta Galaica sita na rúa Colón, 16, que era propiedade de dona Pilar Sidarol e rexentada por Ramón Lozano se tiraba ademais El Heraldo Gallego e La Voz Gallega. Este xornal semanal de información xeral en castelán tiña tamén, en Colón 16, a súa redacción e administración; iniciou a súa publicación o primero de novembro de 1874. A primeira casa da dereita da praza da Imprenta, que fai rotonda coa rúa Colón, de tres andares, acolle os servizos económicos do Concello (Recadación, Facenda, Tribunal Económico Administrativo...). Esta praza ten o atractivo especial propio do noso Casco Vello.


O problema da investigación en cancro é a falta de recursos | Consumer\nÉ necesario un Plan Nacional de Investigación en Cancro que duplique os fondos dos últimos 10 anos destinados a esta causa e céntrese en potenciar o talento investigador\nData de publicación: Mércores, 28deOutubrode2020\nImaxe: Chokniti Khongchum\nNon podemos quedarnos atrás na investigación contra o cancro. Para empezar, porque é un feito que a investigación salva vidas e, grazas a ela, nos últimos anos alcanzouse o 90 % de supervivencia nalgúns tumores e, de media, un 53 %. Ademais, impulsar a investigación é garantir aos pacientes o acceso aos últimos avances en medicamento, e mellorar a súa supervivencia e calidade de vida. Pero, ademais, porque a investigación pode ser un gran motor económico, tal e como quedou patente nesta pandemia. Estas son algunhas das ideas manifestadas nos ‘Diálogos AECC’, diálogos que a Asociación Española Contra o Cancro (AECC) celebrou este ano con motivo do Día Mundial da Investigación en Cancro (WCRD), que cada ano ten lugar o 24 de setembro. Profundamos en cada unha delas neste artigo.\nO tema central deste encontro era valorar o impacto do coronavirus na investigación en cancro. Para iso, contouse coa participación de varios investigadores, entre eles, o doutor Mariano Barbacid, o doutor Josep Tabernero e a investigadora predoutoral Belén Pastor. Xunto a eles, tamén se atopaban Isabel Orbe, directora de xeneral da Fundación Científica da AECC, e Marta Puyol, directora de Investigación da AECC.\nA pandemia freou a investigación en cancro? A resposta é que, a pesar das dificultades nos meses iniciais, polo momento a investigación continúa. Con todo, pode estar en risco, se o sistema sanitario volve paralizarse por máis tempo. A parte positiva é que a pandemia puxo o foco na investigación en termos xerais, achegando máis flexibilidade, máis ferramentas e sobre todo máis diálogo internacional. Un pulo que agora hai que aproveitar.\nOs retos en investigación: máis financiamento e recursos\nNeste contexto, parece ser que o foco non debería porse na situación actual, senón que hai que entender que o problema da investigación en cancro é estrutural.\n“O noso problema non é a pandemia, senón a falta de recursos. A covid-19 evidenciou que temos que investir en saúde… puidemos comprobar que contamos con sanitarios moi bos, pero o sistema sanitario, a pesar do que criamos, non o é. Isto mesmo ocorre en investigación, temos moi bos investigadores, pero de que nos serve se non contan cos recursos adecuados? A investigación diminuíu nos últimos 10 anos e non se recuperou desde entón. Como mínimo, tería que haber un incremento do 15 % anual durante cinco anos para volver onde estabamos en 2010”, sinalaba o doutor Mariano Barbacid, xefe de grupo de Oncoloxía Experimental do Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas (CNIO), que o ano pasado presentou, co apoio da AECC, un dos traballos máis importantes realizados na investigación contra o cancro de páncreas.\nPola súa banda, o doutor Josep Tabernero, director de o Vall d’Hebron Instituto de Oncoloxía (VHIO) e xefe de servizo de Oncoloxía Médica do hospital Vall d’Hebron, asegura que “o cancro é en si mesmo unha pandemia cuns números preocupantes, que ademais son crecentes. É verdade que a mortalidade está a diminuír, pero a investigación non é só para parar o cancro, tamén é para previlo”.\nAsí mesmo, durante o encontro, o experto puxo de manifesto que o investimento en investigación en cancro non só é saúde, senón que tamén pode ser clave na economía dun país, xa que se trata dun motor económico importante. Con todo, a realidade é que, se en Europa a media de porcentaxe do PIB dedicado a investigación é do 2 %, en España esta é só do 1,2 %.\nIsto tradúcese, como puntualizaba Isabel Orbe, en que mentres “en Alemaña invístese uns 1.000 euros en investigación por habitante, España só son 270 euros; e o cancro é unha pandemia que non se vai a curar cunha vacina”. Non hai que esquecer que o cancro causa 300 mortes diarias no noso país.\nA falta de retorno do talento investigador\nOutro dos problemas na falta de financiamento é a incapacidade para reter talento. Neste punto, o doutor Barbacid aclaraba que non se trata de reter, porque é importante que os investigadores se formen tamén a nivel internacional. O obxectivo é conseguir que eses investigadores retornen para que apliquen todo o aprendido en España e en beneficio dos pacientes españois.\nNeste punto achegaba a súa propia experiencia a investigadora predoutoral Belén Pastor, que afirmaba que é difícil atopar oportunidades para iniciarse no noso país ou para retornar. No seu caso, puido quedar en España para investigar grazas a unha bolsa da Asociación Española Contra o Cancro, polo que puña en valor o que asociacións como a AECC achegan aos investigadores. A pesar diso, seguen facendo falta recursos estruturais para conseguir que estes investigadores se desenvolvan.\nA investigación en cancro: o medicamento do futuro\nPor último, os expertos participantes destacaban que o problema non só afecta os pacientes actuais, senón que a falta de investimento en investigación é un reto a longo prazo. “O medicamento de mañá é a investigación de hoxe”, puntualizaba o doutor Tabernero.\nA AECC, no seu compromiso firme pola investigación, conscientes de que a investigación salva vidas e que, por este motivo, esta non pode parar, é a entidade privada que máis proxectos ten investigando o cancro: na actualidade, un total de 380 cunha dotación de máis de 70 millóns de euros.\nA pesar da importancia destes esforzos privados, os expertos coinciden en que é necesario un cambio estrutural, que pase por un Plan Nacional de Investigación en Cancro que dote á investigación e aos propios investigadores dos recursos necesarios, máis aló do económico, como un ecosistema que permita a investigación. Como lembraba o doutor Tabernero, actualmente existe unha estratexia nacional, pero a diferenza entre esta estratexia e un plan é que a primeira non leva unha dotación orzamentaria. A investigación necesita de financiamento para non parar e non deixar que a pandemia do cancro siga aumentando os seus números.\nUn Plan Nacional de Investigación en Cancro\nEn España a investigación en cancro segue sendo un dos grandes retos. Tal e como se desprende do informe ‘Comprometidos coa investigación en cancro. Situación actual da investigación e innovación en cancro en España’, o noso país sofre unha diminución continuada dos recursos públicos dirixidos á investigación, o que compromete seriamente a competitividade dos grupos de investigación máis punteiros e a viabilidade dos equipos liderados polos científicos máis novos do noso país.\nNeste sentido, a Asociación Española Contra o Cancro leva anos reclamando a creación dun Plan Nacional de Investigación en Cancro. Unha demanda que, grazas ás 660.000 firmas de apoio cidadán recollidas xunto a ASEICA (Asociación Española de Investigación en Cancro), presentouse ao Ministerio de Ciencia e Innovación, coincidindo con este mes da investigación.\nAlgunhas das medidas solicitadas consisten en duplicar os fondos dos últimos 10 anos destinados a investigar o cancro. Ademais, centraríase en traballar para: potenciar o talento investigador; axustar a investigación que se fai en España á realidade epidemiolóxica do país; impulsar a innovación en cancro; e potenciar os ensaios clínicos non comerciais. Todo iso cun obxectivo claro: alcanzar o 70 % de supervivencia media a cinco anos no ano 2030.


Redacción | Martes, 22 de Outubro de 2019, 10:00\nARCHIVADO EN | velutina avispa asiática avispa velutina Pantón Lugo agro\nXa van polo menos catro falecidos nos últimos dous anos por picaduras deste insecto foráneo. O último morto, como os outros casos, estaba a realizar traballos forestais, en concreto rozando unha leira.\nAs outras mortes das que se teñen constancia sucederon en circunstancias similares, labores agrícolas.\nTRES MORTES COMPROBADAS E UNHA SOSPEITOSA\nEn outubro de 2017 un veciño de Cariño foi atacado mentres recollía mazás. En novembro de 2017 un home que estaba a rozar e cortando unha maceira foi atacado e morreu no Porriño. En agosto de 2014 faleceu unha muller na súa leira de Cuntis, aínda que se sospeita que a atacaron avespas tanto autóctonas como veluinas. Ás velutinas si se lles atribuíu a morte dun home de Viveiro de só 43 anos cando estaba estaba a rozar unha leira en xullo de 2018.\nDado que parece improbable que se disparou o número de galegos alérxicos ás picaduras destes insectos, todo parece indicar que a raíz do aumento dos falecementos é o evidente avance da velutina. Avance que, a pesar do investimento público en retirar os niños, continúa.\nO alcalde da localidade de Pantón, José Luis Álvarez Blanco, relatou que os feitos sucederon na tarde do pasado venres 18 cando o home, recentemente xubilado, "facía tarefas de campo", resume Europa Press.\nO rexedor sinalou que o hombre foi rozar unha leira na que había unhas silvas onde se ocultaba un niño de velutinas e "ao darlle", baixouse do tractor e "foise correndo", pero, lamenta o alcalde, "non deu escapado".\nA vítima chegou a pedir axuda a outras persoas que se atopaban nun local próximo. "Pediu axuda, pero esborrallouse na estrada", lamentou José Luis Álvarez. "Non sabemos se era alérxico", abundou o rexedor en relación ás picaduras de avespa, que concretou que acudiu persoal sanitario do 061 ao lugar, pero o veciño xa falecera.\n"A Xunta TARDA DÚAS SEMANAS EN RETIRAR Os NIÑOS"\nTras o sucedido, un técnico municipal procedeu, co traxe de seguridade pertinente, a facerse cargo do tractor que quedara aceso e a retirar o niño de velutinas.\n"Facémolo nós e temos un traxe especial", destacou o alcalde sobre a retirada de niños de avespas velutinas no municipio porque "a Xunta tarda dúas semanas".\nCon todo, José Luis Álvarez indicou que foi a "primeira vez" que falece un veciño do municipio por picaduras de velutinas, polo que chamou a "non alarmar".


Alexander Alexandrovich Fadeyev - Wikipedia, a enciclopedia libre\n11 de decembro de 1901 e 24 de decembro de 1901\nescritor, político, xornalista, figura pública e correspondente de guerra\nValery Gerasimov e Angelina Iossifowna Stepanowa\nPremio Stalin, Orde do Estandarte Vermello, Orde de Lenin, Lenin Komsomol Prize, Medalha de "Mérito de Trabalho da Grande Guerra Patriótica 1941-1945" e Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow"\nSelo soviético dedicado a Fadeyev.\nAlexander Alexandrovich Fadeyev, nado o 24 de decembro de 1901 e finado o 13 de maio de 1956, foi un escritor soviético, representante do realismo socialista, e un dos cofundadores da Unión de Escritores Soviéticos e o seu presidente de 1946 a 1954.\nFadeyev naceu en Kimry, no Oblast de Tver. Desde 1908 a 1912 viviu en Chuguyevka (Krai de Primorsky). Ingresou no movemento guerrilleiro que se enfrontou á intervención xaponesa e ao Exército Branco durante a guerra civil. Influenciado por Lev Tolstoi en 1927 publicou a novela Razgrom (A desfeita), na que describe á mocidade guerrilleira. En 1929 publicou a primeira parte da novela Poslednii iz udege (O derradeiro dos udege), na que continuaría traballando todo o resto da súa vida (aínda que quedou sen rematar, unha edición contendo o segundo volume publicouse en 1940). Na obra, Fadeyev, intentou mostrar que "un pobo extremadamente primitivo podía experimentar un salto desde o comunismo tribal cara unha organización colectiva complexa propia do século XX, saltando etapas históricas como a da familia, propiedade privada, escravitude, feudalismo, capitalismo e socialismo; na novela están algunhas das mellores páxinas escritas por Fadeyev."\nEn 1945 escribiu a novela, Molodaya gvardiya (baseada en feitos reais ocorridos na Segunda Guerra Mundial) sobre o movemento de resistencia antifascista da Komsomol Garda Moza, organización que loitou contra os nazis na cidade ocupada de Krasnodon (Ucraína). Por esta novela recibiu o Premio Stalin (1946). En 1948 realizouse un filme soviético baseado no libro, malia todo en 1951 apareceu unha nova edición na que Fadeyev corrixía a obra seguindo algunhas críticas que o acusaban de non amosar ben o liderado do Partido Comunista na loita contra a ocupación alemá.\nFadeyev foi un executor fiel no campo literario dos mandados do goberno de Iosif Stalin e nos anos 1940 participou activamente o Zhdanovshchina, unha campaña de crítica e persecución contra escritores e compositores acusados de non seguir a liña do partido. Nos últimos anos da súa vida caeu no alcoholismo, suicidándose na súa dacha de Peredelkino, deixando unha carta denotando actitudes negativas cara aos novos líderes do partido trala morte de Stalin.\n↑ VV.AA. The Houghton Mifflin dictionary of biography: Houghton Mifflin Harcourt, 2003, páxina 512\nSovlit.net: Nota de suicidio de Fadeyev e informe do KGB (en inglés)\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Alexander_Alexandrovich_Fadeyev&oldid=4890805»\nA última edición desta páxina foi o 3 de setembro de 2018 ás 15:37.


Gondomar clausura o curso de ciberseguridade dirixido ás novas xeracións - VIGOHOY - Periodismo digital\nInicio Área Gondomar clausura o curso de ciberseguridade dirixido ás novas xeracións\nGondomar clausura o curso de ciberseguridade dirixido ás novas xeracións\nMáis de 40 mozos de entre 8 e 13 anos recibiron durante dous semanas formación teórica e práctica sobre as ferramentas e medios existentes para realizar un uso responsable e intelixente da internet\nA idade media do uso dos dispositivos conectados a internet é cada día menor e conscientes dos perigos que entraña un uso incorrecto deles, desde o departamento de Xuventude do concello de Gondomar, dirixido por Nuria Lameiro, desenvolveuse na primeira quincena de xullo un curso sobre ciberseguridade dirixido aos máis novos, sector de poboación vítima máis frecuente dos ataques informáticos.\nImpartido por unha enxeñeira informática e unha divulgadora científica o obxectivo da actividade era reflexionar cos/as participantes sobre o uso de internet, facilitarlles as ferramentas para tomar precaucións necesarias e protexerse de ameazas externas, así como recoñecer os comportamentos que poden ser perigosos como usuarios ou para terceiras persoas.\nO curso partiu de tres premisas: usar intelixentemente internet, ser amable na rede e ser valente “manténdonos sempre seguros ou en alerta”. Así durante as dúas semanas fixáronse conceptos sobre “que é o ciberespazo e a cibersieguridad para avanzar despois sobre a diferenza entre o uso e o abuso das redes sociais, os hackers bos e malos ou sobre como recoñecer a quenes queren facerse cos nosos datos.”\nUnha cuestión importante que non se quixo deixar atrás é o problema das adicciones dixitais e videoxogos que estas novas tecnoloxías están a crear entre os nosos e nosas mozas, cada vez un problema máis real na nosa sociedade que require da intervención de especialistas.\nGondomar retoma esta fin de semana a súa programación de verán con música, circo, e actividades pensadas para todos os públicos


Remata a rehabilitación dos soportais da Praza da Constitución de Vilalba - Terrachaxa.com\nRemata a rehabilitación dos soportais da Praza da Constitución de Vilalba\n15 Ago 2018 Abadín, Actualidade, Vilalba Abadín, Actualidade, Vilalba\nO obradoiro de emprego Terra Chá III, financiado pola Xunta en colaboración cos concellos de Vilalba e Abadín, permitiu o desenvolvemento de obras de mellora en distintos espazos públicos de ambos municipios.\nO delegado territorial da Xunta en Lugo, José Manuel Balseiro, entregou os diplomas aos 20 alumnos traballadores que participaron na iniciativa, desenvolvida grazas a unha achega de 280.000 euros da Consellería de Economía, Emprego e Industria. No acto participaron tamén os alcaldes de Vilalba, Agustín Baamonde, e Abadín, José María López Rancaño, entre outros.\nUn total de oito alumnos recibiron formación na especialidade de Impermeabilización mediante membranas formadas con láminas, seis na de Revestimentos con pezas ríxidas por adherencia en construción, e outros tantos na de Traballos de carpintaría e moble.\nEn Vilalba, o obradoiro centrouse na rehabilitación dos soportais da Praza da Constitución, para adicalos a mercado ecolóxico. Pola súa banda, en Abadín acometeron a terceira fase do acondicionamento da Casa do Concello.\nBalseiro lembrou que a Xunta porá en marcha a partir de setembro unha nova convocatoria de obradoiros de emprego, á que destina preto de 30 millóns de euros, incrementando o orzamento nun 50 por cento con respecto á anterior.\nComo principal novidade cabe lembrar a posta en marcha dos obradoiros de emprego duais, que combinan un contrato de formación e aprendizaxe durante 9 meses e a contratación en prácticas de, como mínimo, tres meses máis nunha empresa local, co apoio da Xunta.\nO obxectivo é favorecer a empregabilidade de máis de 2.300 traballadores desempregados galegos, tendo prioridade os obradoiros vinculados ao eido forestal e ao Camiño de Santiago, dous sectores de gran importancia na provincia de Lugo.\nEtiquetas AbadínobradoiroPraza ConstituciónVilalbaXunta de Galicia\nAnterior O PP pide axilidade para o pago das axudas aos concellos afectados polo lume\nSeguinte Friol acomete catro proxectos de obras no rural


Facerse de Angrois, parecer de Angrois, ser de Angrois | Portal das Palabras\nFacerse de Angrois, parecer de Angrois, ser de Angrois\n[Copyright da imaxe: eldiario.es]\nAs linguas son códigos milenarios e para explicar unha palabra case sempre temos que dar explicacións que nos remontan a mil, dous mil ou tres mil anos atrás. Só excepcionalmente témo-la ocasión de asistir a un feito lingüístico chamado a quedar para sempre na lingua. Coido que este é o caso das locucións que encabezan esta nota e merece explicarse no noso Portal das Palabras.\nAngrois entrou na historia como Angroy, en singular, no ano 1147, nun documento do rei Afonso VII que conserva a catedral de Santiago, e que tamén menciona lugares próximos: o río Sar, o Monte do Viso (montem de Vizo), de San Cristovo do Eixo (sci. Xristofori [de Olegio]) e a estrada que vai a Vea (Velegiam). Tamén fala ese documento da estrada que, saíndo de Compostela pola porta da Mámoa (uia que procedit a Mamula), vai ó Castro que hai en Angroi superior (et vadit ad castrum quod est in Angroy superiori). Que fale dun Angroi superior implica que tiña que haber un Angroi inferior e, se cadra, o actual Angrois sexa un antigo plural que reúne o que en tempos foron dúas aldeas: Angroi de riba e Angroi de baixo.\nEse documento de 1147 tamén di que alí, en Angroi de riba, había un castro. Polo tanto ese territorio estaba xa habitado hai dous mil anos e é contemporáneo do castro que debeu de haber en Compostela na zona da praza de Cervantes, San Fiz de Solovio e a Universidade (Fac. de Historia). Así que a xente daqueles Angrois debeu de ser testemuña da chegada de Santiago a Compostela.\nSe agora damos un salto a mediados do século XX, vemos que Angrois estaba na lingua galega como prototipo da indiferenza, unha actitude que comparte con Lalín (¡A min, plin, que son de Lalín!) e que tamén se di en Marín e en Lindín. Voume explicar. Angrois sempre debeu de ter coa cidade compostelá a relación do labrego-gandeiro de proximidade que viña (e vén) vende-lo seu fresco produto agrícola ou gandeiro e que adopta a actitude calculadora do negociante rural. E a cidade sempre lle debeu de corresponder con esa pequena petulancia urbana, dos de Santiago de toda a vida, que, coma noutras cidades, marcaban algunha pequena diferenza cos de fóra da cidade. Na miña adolescencia, cando un se facía o desentendido, porque non lle interesaba, cando finxía que non entendía algo, cando se facía de fóra, dicíase que se facía de Angrois. Mesmo existe o refrán das feiras (que recolle Vicente Llópiz, 257 a) de que O bon vendedor faise de Angrois. O sinónimo é facerse de fóra, coma quen di, cruzarse de brazos, encolle-los ombreiros, entrarlle [algo] por unha orella e saírlle pola outra, oír [algo] coma se cantara un carro, darlle a un igual rodas arriba que rodas abaixo, nin irlle nin virlle [algo a alguén]. En definitiva, indiferenza.\nPola contra, a expresión ¡Non veño de Angrois!, segundo Eladio Rodríguez, é frase coa que o falante advirte ó interlocutor de que el non é parvo nin inxenuo (1,173). Claro: isto implica que ser de Angrois ou vir de Angrois significa “ser pouco intelixente ou practica-la indiferenza”. Máis ou menos iso era o que significaba na miña adolescencia en Compostela.\nEn moitas cidades do mundo hai sempre un sitio próximo que os urbanos teñen como patria dos que carecen das destrezas urbanas e no que abunda a actitude desconfiada, o aparentar pouca intelixencia por comenencia, e mesmo o ser pouco intelixentes. Na miña adolescencia en Santiago este lugar era Angrois; en Pontevedra era Cuspedriños; en Vigo era Petelos; e así seguido.\nPero as linguas son vivas e Angrois no pasado 24 de xullo deste ano 2013 deunos a tódolos galegos unha lección de enorme superioridade cultural e ética deixando todo e entregando todo para axudar a quen o precisaba. Na catástrofe ferroviaria que, cando escribo isto, xa levou 79 vidas, Angrois deu ó mundo enteiro unha lección de moita altura ética: todos vimos como, sen saberen se había electricidade na vía ou se viña outro tren, sacaron feridos e mortos daquela meada de ferros e como os carrexaron con toda a delicadeza a lugar seguro; todos vimos aparecer ducias de mantas, ducias de botellas de auga e portas que servisen de padiolas; eu vin na TV pasar algo que claramente era a porta dun armario acabada de desmontar para salvar unha vida. Durante horas e días os veciños de Angrois suprimiron os lindeiros das súas propiedades privadas para poñeren todo o seu capital ó servizo dos que o precisaban. Alí seguiron botando unha man, ata que as autoridades os mandaron arredar para que o servizo quedase só nas mans de profesionais. E discretamente retiráronse.\nÉ difícil imaxinar maior altura ética. Angrois foi durante días a antítese da indiferenza ou da pouca intelixencia. Angrois foi o que tódolos galegos queriamos ser. Angrois foi o mellor que hai en nós. Cando un vía aquela riada de xenerosidade anónima, espléndida e heroica, sentía orgullo desa xente galega e, se cadra con inxenuidade, pensamos que nós fariamos outro tanto.\nNon estou seguro. O de Angrois foi excepcional. Doce días antes, preto de París, en Bretigny-sur-Orge producírase un accidente de tren con seis mortos e trinta feridos; e a Policía queixouse de que a xente que estaba por alí, en vez de socorre-los feridos, dedicouse a facer fotos e vídeos cos seus teléfonos móbiles; e de que mesmo houbo quen aproveitou para roubar maletas e teléfonos que quedaran polo chan. O de Angrois foi tan excepcional que todos desexamos que, se algún día nos pasa unha desgraza, haxa por alí, par de nós, xente de Angrois; e non de Bretigny-sur-Orge, preto de París.\nNaquela fatídica noitiña do 24 de xullo de 2013 Angrois entrou, agora si, na historia do mundo. E dende aquela noitiña Angrois ten a admiración do mundo enteiro; de xeito que nas nosas cabezas ser de Angrois ou parecer de Angrois xa significa todo o contrario do que significaba ata ese día: hoxe ser de Angrois ou parecer de Angrois significa “ser xeneroso e altruísta en grao superlativo”; “ser capaz de deixalo todo e de dalo todo por lle acudir a quen está vivindo unha situación inesperada, terrible, extrema”.\nEstes días lembrei o sonado milagre da multiplicación dos pans e dos peixes (Mat. 14:13-21; Mar. 6:30-44; Luc. 9:10-17; Juan 6:1-14): hoxe os biblistas non o explican como un golpe de maxia senón como que, vendo o exemplo de Xesús, os que tiñan algo empezaron a compartilo cos que non tiñan nada e, ó final, aínda acabou sobrando comida. Pois así pasou en Angrois, onde acabou habendo de todo sen que nada estivese preparado por ningunha Comisión Oficial.\nEn Angrois produciuse un milagre. E alguén dirá que nas pedras do castro de Angrois quedara unha vella prédica que alí fixo o apóstolo Santiago hai case dous mil anos; alguén dirá que o que se activou foi a solidariedade innata, incontrolada e milagrosa dos humildes.\nEn calquera caso, dende o 24 de xullo de 2013, ser de Angrois é unha das cousas máis decentes, máis nobres e máis emocionantes que se pode ser en Galicia. Se agora nós témo-la cortesía de seguir usando este novo significado que xa circula, a Real Academia Galega deberá recoñecer que as locucións galegas facerse de Angrois, parecer de Angrois e ser de Angrois cambiaron radicalmente de significado o 24.7.2013.


deportes | Periódico Barrios - Part 3\nO Campus vence e convence\nPor deportes el 1 marzo, 2017 Comentarios desactivados en O Campus vence e convence\nO Campus Ourense Rugbi logrou unha vitoria, na División de Honra B, de prestixio. O feminino logrou a vitoria diante do Santiago. Por unha banda, lograba vencer ao terceiro clasificado e pola outra lograba a permanencia. Enfronte estaba un Babyauto Zarautz que non lle ía poñer as cousas fáciles. Os ourensáns estiveron por diante no […]\nA UD Ourense solventou o partido no primeiro tercio\nPor deportes el 20 febrero, 2017 Comentarios desactivados en A UD Ourense solventou o partido no primeiro tercio Francelos, fútbol, portada, Primeira Galicia, UD Ourense\nDespois do apuro da pasada semana, e de varias máis, a unión Deportiva Ourense solventou o partido contra o Francelos en 25 minutos. E iso que poderíase estar falando doutra cousa si os visitantes houberan tido máis fortuna nese inicio de partido. As accións do Francelos, claras diante de Samuel, non viron a rede rival, […]\nPor deportes el 19 febrero, 2017 Comentarios desactivados en O sala Ourense cae ante o Estradense Estradense, fútbol sala, Sala Ourense\nO peor partido do Sala Ourense chegou no peor momento. Xogabase moito na pista de Estradense, o seu perseguidor máis próximo na táboa clasificatoria. Os locais entraron no partido mentalizados polo que se xogaban, e ao minuto xa dominaban marcador. A forte presión do rival era imposible de superar para os de Kike García. As […]\nPor deportes el 14 febrero, 2017 Comentarios desactivados en O Nova Xestión caeu ante Culleredo balonmán, derrotas, Nova Xestión Pabellón\nChegaba o Nova Xestión a Culleredo, segundo clasificado, coa ilusión de puntuar para escapar da zona roxa de perigo, pero una vez mais o equipo non estivo a altura, e a sensacion de falta de ganas pasou factura. Seguindo a tónica das semanas pasadas, coas baixa de Borja e Xurxo, xunto co cansanzo que acumulan […]


O ovo na alimentación infantil, aliado do crecemento - Demillo\nXa vos contamos que é un alimento moi versátil e moi beneficioso en todas as etapas da vida. Pero como de bo é concretamente o ovo na alimentación infantil? No Día Internacional do Neno, contámosvos todos os beneficios que ten para o crecemento e reivindicamos o dereito á alimentación para todos os nenos e nenas do mundo.\nEstá riquísimo, fácil de masticar, fácil de cociñar, fácil de combinar con outros alimentos e ademais é un alimento cunha alta densidade de nutrientes. Pódese pedir máis? Pois si, aínda hai máis. É un dos alimentos máis completos que podes atopar para a alimentación dos teus fillos:\nContén todos os nutrientes necesarios para o seu crecemento.\nBríndalles enerxía polo seu alto contido en proteínas.\nÉ moi dixerible.\nProporciónalles vitamina D de maneira natural.\nÉ rico en graxas monoinsaturadas (graxas boas).\nÉ rico en ferro.\nCando poden empezar a comer ovos?\nDurante o embarazo e a lactación, a colina ten un importante papel no desenvolvemento cerebral do feto, no peche do tubo neuronal ou para desenvolver unha boa visión. Pero cando introducir o ovo na alimentación infantil? Segundo as recomendacións da Asociación Española de Pediatría, pódese facer a partir dos 6 meses.\nDurante moito tempo críase que introducir o ovo moi pronto na alimentación dos nenos podía aumentar o risco de alerxia, por iso recomendábase non darllo ata os nove meses, pero os últimos estudos parecen demostrar xusto o contrario. Canto antes empecen a comer ovos, o risco de alerxia será menor. O que recomendan os expertos é empezar aos seis meses coa xema cocida e aos poucos ir introducindo a clara e outras preparacións.\nUnha arma contra a malnutrición\nA introdución temperá dos ovos na alimentación infantil mellora significativamente o crecemento dos nenos. Isto é o que demostrou un estudo conxunto das universidades de Washington, California, Maryland e San Francisco en 2017, realizado cunha mostra de 160 nenos e nenas de entre 6 e 9 anos. Varios destes nenos foron seleccionados aleatoriamente para comer un ovo ao día durante 10 meses, fronte a un grupo de control que non recibiu ovos.\nO resultado foi que os nenos que consumiran ovo aumentaron significativamente a puntuación de talla e peso por idade e reduciron o atraso do crecemento nun 47 por cento. Segundo Lora Iannotti, experta en nutrición infantil da Universidade de Washington, isto proba que “os ovos poden ser unha fonte viable e recomendada de nutrición para os nenos nos países en desenvolvemento”, porque segundo lembra a OMS, no mundo máis de 155 millóns de nenos menores de cinco anos padecen un atraso no crecemento.\nPosted in Nutrición, SaúdeTagged alimentación infantil, nenos, nutrición infantil


Un temporal costeiro leva a activar a alerta laranxa no litoral de Lugo e A Coruña\nEfe 04 marzo 2020 22:08 h.\nGalicia costa alerta\nOndas en Valdoviño. KIKO DELGADO (ARQUIVO)\nA Dirección Xeral de Emerxencias e Interior da Xunta activou a alerta laranxa por temporal costeiro nas provincias de Lugo e A Coruña a partir da madrugada do mércores ao xoves. Atendendo ás previsións da Axencia Estatal de Meteoroloxía, este fenómeno meteorolóxico adverso trae ventos que poden alcanzar forza 8 na Mariña lucense e o noroeste da costa coruñesa.\nO resto do litoral galego estará alerta amarela durante case toda a xornada do xoves, o nivel no que tamén se situará o aviso para o norte a partir das nove da mañá.\nCo fin de garantir a seguridade dos bens e as persoas, a Xunta informou da situación aos concellos das provincias afectadas, deputacións, Protección Civil e aos clubs náuticos para que adopten as medidas oportunas.\nRecomenda permanecer lonxe da liña de costa e das praias e paseos marítimos co fin de evitar que un golpe de mar poida arrastrar persoas ou obxectos, así como suspender as actividades pesqueiras e marisqueiras e extremar as medidas de seguridade á hora de realizar calquera actividade no mar.\nUn temporal costeiro leva a activar a alerta laranxa no litoral de...\nRibeira asume a forma lexítima do seu topónimo, con 'b'


TodoMúsica&Más: "TIRULEQUE" DIXO "MU..." E MANDOU BAILAR...\nDAMAS E CABALEIROS, AGORA ENTRAMOS NOS...¡FESTA!\n¡Pista ¡… chego Tiruleque, dixo “Mu ¡¡”, e mandou bailar…¡festa!...¡tracatá! O grupo folk coruñés consolida o estilo acadado non seu primeiro álbum co que pretende reivindicar a música galega con «chiscadas doutras culturas».no seu novo disco onde un pode botar once pezas doutras latitudes ritmicas como pode ser o “dixie”, “swing” ou son cubano. que se mesturan con xotas, alalás, muiñeiras, pasodobres, valses e polcas, que afianza a liña de folk festeiro iniciada alá en 2009 .\nDurante este período houbo cambios dos seus integrantes pero non do “concepto”, que como diría Manquiña, é o que importa. Neste sentido, a máxima de Tiruleque é acadar ou seu propio son, identificable tanto en temas tradicionais como nas composicións propias, campo polo que o grupo mostra unha maior predilección.\nAntón Bueno, contrabaixo;Alex Fente, acordeón;Luís García, bombo con pratos, percusión e coros; Miguel Horjales, caixa, percusión e coros;Serxo Nuñéz; clarinete, gata, pandeireta e voz; Fernando Román, saxo soprano, clarinete e trompeta e José A. Vazquez, gaita, saxo alto, pandeireta e coros, son os “animadores” desta “festa discográfica” á que se suman como invitados especiais Pablo Pintor e Daniel Carballo.\nGravado en Bohham Studio (A Coruña), o disco “impacta nos ollos” con estupendas ilustracións de Ramón Astray cun deseño e maquetación de Tragaluz Estudo Fotográfico.\nDamas e cabaleiros, con vostedes os.. ¡Tiruleque!,.. busquen parella e a ¡ bailar!.


bitcoin Archivos - tegnix.eu\n13/09/2018 11/09/2018 por Roberto Brenlla\nBlockchain foi aplicado por primeira vez en xaneiro de 2009 como parte esencial do funcionamento de Bitcoin, a primeira e máis famosa criptomoeda. Súas funcionalidades abriron un vasto conxunto de posibilidades para optimizar calquera actividade. Poderá Blockchain facilitar tamén a tan cobizada xestión do copyright?\nAdvirto que este artigo apenas pretende explicar a persoas neófitas ou até leigas en criptoeconomía que é e como podería axudar Blockchain na xestión do copyright. Por tanto, dou por sentado que se asumen algunhas imprecisións e tamén terminoloxías. Insisto no obxectivo: anunciar que existen múltiples iniciativas para a xestión do copyright nun mundo cada vez máis dixital.\nAs tecnoloxías da información e internet afectaron (e de feito siguen a facelo) á maioría de sectores económicos. Somos testigos dunha xigantesca disrupción respecto ao mundo analóxico tradiconal. Presaxiaron un mundo dixital e o certo é que nos atopamos nese mundo no que todo é dixitalizable ou está a camiño de selo.\nPerante aquel escenario incipiente, como non sentirse tentados a posicionarse canto antes? A promesa era a descentralización e eliminación de intermediarios: calquera podería escribir e ser lido ou facer innúmeras fotografías, retocalalas e ofrecelas a nivel planetario e sen sair de casa!, moi tentador. E o mesmo é valido para calquera outra oferta cultural como a música ou o cine.\nLer máisBlockchain para a xestión do Copyright\nCategorías bitcoin, Blockchain, copyright, Software Libre Etiquetas bitcoin, Blockchain, copyright, P2P, Software Libre, SoftwareLibre, SwL Deixa un comentario


Sarela de Galeras ao Romaño | Ruta Santiago de Compostela, Galicia (España)- GPS track\nSarela de Galeras ao Romaño\n930 17 134\nA Selva Negra de Compostela (Senderismo)\nSantiago de Compostela (Senderismo)\nTREKKING RIO SARELA 1ª PARTE - SANTIAGO DE COMPOSTELA - A CORUÑA - SPAIN (Senderismo)\nSantiago-Fontecova-O Bargo-Miramontes-Fecha-Vachao-Vilar do Rei-O Rixido-Santiago (Mountain Bike)\nCompostela Verde Todos os dereitos reservados\nVista 5343 veces, descargada 52 veces\nO río Sarela atópase moi modificado pola produción agraria, xa que foi unha importante área destinada á produción de fariña e curtidos, alterando o caudal natural do río para rega, os pelamios ou o aproveitamento da forza motriz para os muíños.\nLAVADOIROS DE SANTA ISABEL:\nUn lavadoiro é un lugar destinado ao lavado da roupa. Xurdiron como unha necesidade lóxica dos veciños, normalmente as mulleres da veciñanza, que mañá e tarde acodían a estes lugares a facer a bogada.\nTradicionalmente os lavadoiros adoitaban ser públicos, de uso colectivo, estando situados nas beiras dos ríos para aproveitar o correr da auga doce no fregado, aclarado e branqueado da roupa. A maioría están constituídos por un único pío, grande e comunal. Este pío é cadrado ou rectangular, cheo de auga, e rodeado de pedras inclinadas contra as que refregar os panos, pero no caso dos lavadoiros de Santa Isabel atopámonos cunha aliñación de pequenos lavadoiros individuais, perpendiculares ao río, o que non é inusual pero si menos frecuente entre os lavadoiros galegos.\nOS MUÍÑOS NO SARELA:\nA produción de fariña comeza no neolítico, cando se utilizaron pequenos muíños manuais consistentes nunha pedra grande pousada no chan contra a que se movía unha cilíndrica. Na romanización popularízanse os muíños de man circulares, con dúas rodas e que moían cun pau insertado na de arriba.\nOs muíños de río apareceron en Galicia na Idade Media (séculos XI-XII), máquinas que utilizan a forza do río para o seu funcionamento, que pode ser de dous tipos segundo a posición da súa roda:\n- De rodicio: roda matriz horizontal, son os mais antigos e abundantes.\n- De bruia: roda matriz vertical, tamén chamados aceas\nO Sarela movía máis de 30 rodicios. Eran todos fariñentos, a maioría deles de millo, pero tamén os había de trigo e centeo, e foron un compoñente importantísimo na economía do seu tempo. Os había de dous tipos segundo o seu dono:\n- Particulares, eran dunha persoa que moía o seu gran e o de aqueles veciños que llo encargaran, cobrándolles en cartos ou cunha parte do moído, a maquía\n- Comunitarios ou muíños de herdeiros, tiñan varios donos polo que foron lugar de reunión dos veciños, que facían troulas e muiñales mentres esperaban pola vez para moer.\nBOSQUE DE RIBEIRA:\nNas terras enchoupadas as plantas que colonizan as ribeiras teñen unha gran capacidade de soportar as flutuacións anuais de auga, destacando unha longa banda de bosque de ribeira ou ripisilva, que aquí atopamos frecuentemente substituído nas veigas por cultivos e praderías. Nestes corredores boscosos o ameneiro é a árbore dominante, acompañado por salgueiros, loureiros e sabugueiros, cubertos por plantas gabeadoras e especies umbrófilas.\nÉ unha vexetación adaptada ás inundacións anuais e á riqueza de nutrientes minerais dos sedimentos do río. As raíces de estas árbores sosteñen o terreo frente ás enchentes e as polas proporcionan sombra regulando a temperatura.\nPONTE DOS TRES OLLOS – ANTIGO CAMIÑO A BERGANTIÑOS:\nO Santiago medieval debía contar con sete camiños principais, xa que tiña sete portas na súa segunda e última muralla, construída por Cresconio no século XI. Un destes camiños saía pola porta de Subfratribus ou de San Francisco, vadeaba o río Corgo xunto á ermida da Virxe da Fonte e chegaría ao Sarela para cruzalo por esta fermosa ponte e dirixírse cara Bergantiños e o porto de Malpica.\nExisten características comúns nas pontes que se foron erixindo ao longo da Idade Media ata a chegada do Renacemento: os arcos adoitan ser de medio punto e a maioría das pontes teñen un número de ollos ou arcos impar, de tal maneira que os laterais son os máis pequenos crecendo en diámetro ata o central que é o maior e coincide co punto de maior caudal do río que atravesan. Esta disposición de arcos xera un perfil característico a dúas vertentes. Apóianse sobre bases prismáticas, orientadas augas arriba para dividir a corrente e aliviar a presión exercida.\nCURTIDURÍA DE PONTEPEDRIÑA DE ARRIBA - FÁBRICA DE CURTIDOS VILAS:\nÉ a segunda tenería mais antiga da cidade, despois da Fábrica das Trompas, e unha das mais importantes en niveis de producción. Estivo en funcionamento durante mais de 150 anos, curtindo coiro de vacún polo procedemento tradicional de tipo vexetal, baseado nos taninos obtidos da cortiza dos carballos.\nComezou a funcionar no 1874, e aínda se poden ver as súas instalacións practicamente como no intre do seu peche en 1961. Pasou por varios donos, un deles foi a sociedade familiar ‘Riva Hermanos’, un dos grupos empresarias mais sobranceiros da Galicia do século XIX, que tamén estaban á fronte dos fornos de ferro e cerámica de Sargadelos. Tras diferentes problemas, como a crise económica de 1864 ou a competencia que o procedemento industrial de curtición suporá para as tenerías galegas, chegou a súa última época de esplendor na posguerra, cando se adicaban en exclusiva á produción de sola para a demanda dos fabricantes de zapatos alacantinos.\nA troita común (Salmo trutta) adoita atoparse nos tramos fluviais de correntes rápidas con fondos pedregosos, polo que soe situarse nas partes altas dos ríos, en particular cando é xuvenil, e tamén nos cursos lentos onde alcanza grandes tamaños.\nMoi ben representada en toda Galicia, aparece en ríos, regatos e encoros. Aliméntase dun gran número de presas, dende insectos acuáticos como os tricópteros ata moluscos, crustáceos e outros invertebrados que caen na superficie do río. As de gran talla poden incluso comer pequenos vertebrados como as rás, pintafontes ou exemplares inmaturos da súa propia especie.\nChegada ao Romaño\nSaída da Ponte do Asén\nLavadoiros de Santa Isabel\nMuíños no Sarela\nPonte dos Tres Ollos\nCurtiduría de Pontepedriña de Arriba\nBonito recorrido por el río Sarela. Los edificios de la curtiduría y el molino cercano a estos han sido rehabilitados.\nHice esta ruta con Compostela Verde\nPide a Compostela Verde que te añada como compañero en esta ruta