Myanmar Famous Rocker Lay Phyu's Family Photos | Myanmar Celebrity Couple Photos\nMyanmar Famous Rocker Lay Phyu's Family Photos\nMyanmar Famous Rocker Lay Phyu's Family Photo\nMyanmar Famous Rocker Lay Phyu's Family Son of Myanmar Rocker Lay Phyu\nLay Phyu's Family\nMyanmar famous rocker : Lay Phyu's Family Photos\nPhotos from Facebook. Brief Biography of Lay Phyu: Lay Phyu (Real Name: Win Hlaing Soe) was born in 19 May, 1965 in Inle, Shan State, Myanmar. He went to the Mandalay University majoring in English Language. He rose to fame with his debut album Gandarya Lamin (Desert Moon) in 1992-1993. Lay Phyu and Iron Cross Band (IC) have been rocking as the best Rock Music Band in Myanmar nearly two decades now. Lay Phyu has released 13 Top Hit Solo Albums so far.\nမြန်မာ ရော့အဆိုတော် လေးဖြူ ရဲ့ မိသားစု ဓာတ်ပုံလေးတွေပါ။ ADVERTISEMENT\nphyulayJuly 26, 2011 at 4:03 AMလေးဖြူမှာ နောက်မိန်းမ နဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ မယားကြီး နဲ့ ကလေး ၂ ယောက်က စင်ကာပူ မှာနေပါတယ်။ မယားငယ်နဲ့ ကလေးကတော့ ရန်ကုန်မှာပဲ လေးဖြူနဲ့အတူ နေပါတယ်၊ReplyDeleteaung khant kyawJuly 26, 2011 at 4:53 AMမယားကြီးရဲ့အကြီးကောင်လေးက မင်းမဟုတ်လားReplyDeleteyuyusanJuly 26, 2011 at 6:24 AMဆောင်းလေးဖြူ နဲ့ တိမ်လေးဖြူ ပါReplyDeleteHtet HtetJuly 26, 2011 at 3:14 PMphyulay ပြောတာ ဖြစ်နိုင်မယ်ထင်တယ် ကြားတော့ကြားဖူးတယ် အရင်ကပုလဲကွန်ဒိုမှာနေတာလားမသိဘူးလေးဖြူနောက်ယူတဲ့မိန်းမကလေကရင်မလို့ ပြောသံကြားဖူးတယ်ကိုယ်ဝန်ရသွားမှာယူလိုက်တာလို့ ပြောကြတယ်။ReplyDeletesuJuly 26, 2011 at 8:51 PMသိတဲ့လူရှိရင် ပိုပြောကြပါအုန်း..စိတ်ဝင်စားလို့ပါ..ကြားဖူးတယ်..နောက်မိန်းမရှိတယ်လို့ ငယ်တယ်ဆိုလားပဲ...လေးကြီးက ဘာဖြစ်လို့ အဲ့လိုလုပ်တာလဲ..ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုတော့ အသေကြိုက်..ဟိဟိ။ReplyDeleteCinderellaJuly 26, 2011 at 9:51 PMလေးဖြူမိန်းမရဲ့အမည်က..မနွယ်၊စင်ကာပူမှာ..လို့‌တြော့ကားဖူးတယ်..နောက်မိန်းမရှိတယ်လို့‌တော့မကြားဖူးဘူး..တကယ်ကြီးလားဟင်..အဲဒါဆိုရင်‌တော့အများကြီးစိတ်မ‌ကောင်းဘူး..ကိုယ်ကြိုက်တဲ့အနုပညာရှင်ကိုအဲဒီလိုနာမည်ဆိုးကြီးမရှိ‌စေချင်ဘူး..။ReplyDeleteKOGYIKYAWJuly 26, 2011 at 10:03 PMဘာနာမည်ဆိုးကြီးလဲ...နင့်အတွက်မကောင်းပေမဲ့သူအတွက်ကောင်းတယ်..ရလို့ကတော့ရသမျှအကုန်ယူ..ဘဲရီးဂွတ်..ReplyDeletesuJuly 27, 2011 at 4:08 AMအင်း..သူက တစ်ကယ်နောက်မိန်းမလေးရှိတာပါ၊ ကော်နီနဲ့ ဖြစ်ပြီးတော့မှ အဲ့ဒီကောင်းမလေးနဲ့ဖြစ်ပြီးခုကလေးလေးမွေးထားတယ်၊ ကလေးမွေးတဲ့နေ့ ဆေးရုံမှာရောက်နေတုံး သူ့မိန်းမက စလုံးကနေပြန်ရောက်နေလို့ လေးကြီးအပြင်ထွက်ရခက်နေတာ ငိုမလိုရီမလိုနဲ့ အရပ်ကူပါလူဝိုင်းပါဖြစ်နေလို့ မျိုးကြီး၊အငဲနဲ့ အိုင်စီအဖွဲ့သားတွေပေါင်းပြီးခေါ်ထုတ်ပေးခဲ့ရတာ...အဲ့ဒါတကယ်အဖြစ်ပဲ၊ မသိတာက ကောင်မလေးအကြောင်း၊ သူဘယ်သူလဲ၊ဘယ်ကလဲဆိုတာပေါ့၊ သိတဲ့လူများပိုပြောကြပါအုန်း...လေးကြီးကို ဆန်းမစ်ပတ်ဗျူးဟိုတယ်မှာ ကောင်းမလေးတစ်ယောက်နဲ့ အားကစားလာလုပ်တာတွေ့ဖူးတယ်..သေချာမကြည့်လိုက်မိဘူး..အမှတ်တမဲ့ပဲ..မချောတာတော့သေချာတယ်...သာမန်ကောင်းနလေးတစ်ယောက်ပဲ..သူများလားမသိဘူးနော်...ဟင်း....ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူအနုပညာရယ် သူရဲ့ပွင့်လင်းရိုးစားတဲ့တာတွေကိုတော့ ကြိုက်တယ်...ReplyDeleteကောင်းဆက်လင်းJuly 27, 2011 at 5:08 AMလေးဖြူးမိန်းမနာမည်က နွယ်နွယ်သန်း။ လမ်းလျှောက်ရင် လေးဖြူရဲ့ ရှပ်အကျီင်္ကိုဆွဲပြီး တောင်ကြီးမြို့ လမ်းလယ်ကျွန်းကနေ အမြဲလျှောက်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင်နေသေးရဲ့....ReplyDeleteMee PyarJuly 27, 2011 at 5:43 AMPlease, DONT BELIEVE RUMORS!!!!ReplyDeletetheJuly 27, 2011 at 6:27 AMဆု ဆိုတဲ့ မိန်းမကြီးက လူအချင်းချင်း၊ ကိုယ့်နိုင်ငံသား အချင်းချင်းကို မတရားသဖြင့် တမင်ဖန်တီးပြီး၊ သို့ မဟုတ်၊ ထင်ရာတွေနဲ့အတင်းချ တဲ့ အပြင် သူများတွေကို ပါ အတင်းမပြောပြောအောင် အတင်းကြီး ဆွဲဆောင်နေတာ အရမ်းသိသာလိုက်တာ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်နေရတာလဲ။ReplyDeletesuJuly 27, 2011 at 11:42 AMthe ရေ..စု ပါ..ဆုမဟုတ်ပါဘူး..သူတစ်ပါးအကြောင်းလဲ အဟုတ်ပဲနဲ့ဘယ်တုံးကမှ ရမ်းမတုတ်ဘူး..လေးကြီးအကြောင်းကို ဒီထက်ပိုသိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကောင်းမလေးဖက်ကသိတာမဟုတ်ဘူး..လေးကြီးအသိုင်းအ၀ိုင်င်းဖက်ကသိတာမို့လို့ ကောင်းမလေးအကြောင်းကိုမရင်းနှီးတာ...လေးကြီးက စုတို့ရဲ့လေးစားရသော အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ သူဘာလုပ်လုပ် သူ့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာပဲ..ကိုယ်တို့နဲ့ဘာမှမပတ်သတ်ဘူးလေ..သူ့မှာလဲ သူ့အိမ်တွင်းရေးပြသာနာနဲ့သူဆိုတော့လေ...သိတာလေးတွေကို နဲနဲလောက်ဝေမျှတာပါ...သူကိုနစ်နာစေအောင်လုပ်တာမဟုတ်သလို ဒီလောက်ပြောယုံနဲ့ သူ့ပရိတ်သတ်က သူကိုကြိုက်တာလျှော့သွားမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ အာမခံပါတယ်...ReplyDeletettJuly 27, 2011 at 8:37 PMi saw lay phyu withawoman at yangon airport last two year.she is young and with pregancy.lay phy held her shouder and lookde like vrey kind to her.She may be his second wife.ReplyDeletemossespittJuly 27, 2011 at 10:09 PMကိုလေးဖြူ မိသားစု နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ Admin ကျေးဇူးပါကိုကြီးငဲ မိသားစု ကိုလည်း မိတ်ဆက်ပေးပါဦးReplyDeleteMee PyarJuly 27, 2011 at 10:49 PM@tt It's extremely true!! Because this girl is your mother. Ask your mother how she related with Lay Phyu last two years. Understand??ReplyDeletekay khaingJuly 28, 2011 at 11:13 AMသူ့ဘာ သူဘာဖြစ်ဖြစ် ကိုလေး ကိုရော သူ့ အနုပညာ ကို ရော အရမ်းချစ်။ReplyDeletesuJuly 28, 2011 at 2:05 PMi support to kay khaing'comment..ReplyDeleteCCJuly 29, 2011 at 1:25 AMကျွန်မလည်း ကိုလေးဖြူရဲ. ပရိတ်သတ်တစ်ယောက်ပါပဲ။ကိုလေးဖြူမှာ ဒုတိယအိမ်ထောင်ရှိတယ်ဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။ကျန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်အတိက ရန်ကုန်က SSC ဆေးရုံမှာ သူ.ရဲ. အမျိုးသမီးကဗိုက်ခွဲပြီး မွေးခဲ့တာပါ။ (ဓာတ်ပုံတွေ ကျွန်မဆီမှာရှိတယ်။ ပြလို.တော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့) :Pအဲဒီ့အချိန်က ပုလဲကွန်ဒိုမှာ သူတို.နေတယ်။ကိုလေးဖြူက ရိုးသား၊ အေးဆေးပါတယ်။ SSC က တချို. ဆရာဝန်၊ ဆရာဝန်မတွေဆိုဒါ သူ.ရဲ. ဒုတိယအိမ်ထောင်ဆိုတာ ယုံတောင်မယုံကြဘူး။သားဦး၊ အိမ်ထောင်ဦးလို. ထင်နေကြတာ။ReplyDeleteCornerstoneJuly 29, 2011 at 6:31 AMmyanmarcelebrity.com လည်း facebook က photo တွေ copy လုပ်တင်နေရတာ ပင်ပန်းနေပြီထင်တယ်ReplyDeletesuJuly 29, 2011 at 8:13 AMကျေးဇူးပါ CCရေ။ တို့မြန်မာလူမျိုးအများစုကလေ ကိုယ်ချစ်ပြီ၊ ကြိုက်ပြီဆို စုံလုံကန်းပြီးတော့ မှားမှားမှန်မှန်ဘာကိုမှမမြင၊်လက်မခံတော့တတ်တာအကျင့်ဖြစ်နေကြပြီ၊ အမှန်အတိုင်းမြင်ပြီး၊အမှန်ကိုလက်ခံပြီးချစ်တတ်ကြိုက်တတ်ကြပါစေ....ReplyDeletethazinphyoJuly 29, 2011 at 9:15 AMU lay phyu isapublic icon , that does not give u guys the right to meddle into his privacy and his family life. True or not true, he is not your husband, he is not your father nor is he your friend. Through your meaningless and ruthless words, how would u think his family members, his children and his love ones would feel seeing all this unneccessary blabbering of your brainless decision? The main purpose of this photo right here is to share with everyone that Mr Lay Phyu is indeedafamily man. None otherwise, sharing is caring . People, thit sar ta yar shi kya par . ko chin sar kya bar , tu mya kaung kyaung, ma kaung kyaung ko ma pyaw kya par nae. only then you will be able to go neint ban - buddha.ReplyDeleteပျော်ချင်သူ စိတ်ချမ်းသာချင်သူJuly 30, 2011 at 10:33 PMဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ်လူဖြစ်တုံးမှာ စိတ်ချမ်းသာ ချင်တာအဓိကပါ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာပါစေ ကိုယ်ကျန်းမာပါစေ လို့ဘုရားမှာ ဆုတောင်းနေကြပါ တခြားသူတွေရော ဘယ်လိုလဲ စိတ်ထားကောင်းရင်ကံကောင်းပါတယ် ဘေးရန်ကင်းပါတယ် လုပ်တိုင်းအောင်ပါတယ် စိတ်ချမ်းသာပါတယ် လူသားတိုင်း ကိုယ့်စိတ်အတိုင်း လိုက်လုပ်ရဲကြ ရဲ့လား သတ်တိရောရှိကြလား ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် လူဖြစ်တုံးလေး ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာ ကိုယ်လုပ်ချင်တာတွေတော့လုပ်ကြည့်ချင်တယ် တစ်ခါတစ်ခါသတ်တိမရှိတော့စိတ်ဆင်းရဲရတယ် ဖြစ်အောင်လို့ဖို့ လိုတယ်ReplyDeletekhine waiAugust 28, 2011 at 9:41 PMI don't know about Ko Lay Phyu.What I know is I like his songs and his voice so much.But when I heard about his character, I really feel sad. I want him to be perfect man.ReplyDeleteRepliesUnknownMarch 9, 2012 at 9:48 AMNo man is perfectDeleteReplyCrystalNovember 4, 2011 at 1:40 AMသူ့ရဲ့ ဒုတိယအမျိုးသမီးနံမည်က နွယ်ကျော်စိုးပါ... ပုလဲကွန်ဒိုမှာနေပါတယ်..သာလေးမွေးပါတယ်..ပန်းလှိုင်မှာမွေးတာပါ... သူ့ရဲ့ Day Nurse က ကျွန်မသားလေးရဲ့ Nurse ပါပဲ.... အမျိုးသမီးက အရင်က Grand Mee Ya Htar က Manager ပါ...ReplyDeletenaughty girlNovember 26, 2011 at 2:50 AMအဲ တခုတော့သိတယ်.. ဘာလဲဆိုတော့ .. အဲ့ဒီ နောက်မိန်းမ ဆိုတဲ့ အမ ကို အငယ်လေး လို့ ချစ်စနိုးခေါ်တာကို..ကိုယ်တိုင်ကြားပြီးကိုယ်တိုင်မြင်တာပါ..သူနဲ့သက်ဆိုင်သူတွေကလဲအဲ့လိုဘဲခေါ်တယ်..အမ ကချောတယ်လဲမဟုတ်ဘူး..မချောဘူးလဲမဟုတ်ဘူးကြည့်ကောင်းပါတယ်.. ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အနုပညာကိုတော့လေးစားပါတယ်..သူဘာသာသူကျွေးနိုင်လို့ယူတာ ဘယ်နှစ်ယောက်ယူယူပါ..တခုဘဲသူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကမတားဘဲအလိုက်သင့်လက်ခံပေးနေတာကိုတော့ မကောင်းဘူးလို့မြင်တယ်...ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ IC လူတွေနဲ့ သူ့ အမျိုးဖြစ်တဲ့..သချင်းရေးဆရာတယောက်ကိုပါဆိုတာပါ...ReplyDeletemy loverMay 18, 2012 at 5:12 AMI like lay phyu ! That only I know . I don't care anything !ReplyDeletehenry ayekoJune 4, 2012 at 12:50 AMme tooReplyDeletesaithetkhaingOctober 15, 2012 at 11:26 AMI like lay.ReplyDeletepyapontharFebruary 4, 2013 at 2:56 AMသူဘာပဲဖြစ်နေ...သူ့ရဲ့အနုပညာကတော့ယုတ်လျော့မသွားပါဘူးဗျာ,..အကိုတို့ အမ တို့ကသူ့ကိုကြိုက်ိုတာလားသူ့အနုပညာကိုကြိက်တာလား---ကျနော်ကတော့သူ့အနုပညာကိုကြိက်တာဗျ------ReplyDeleteNaing LayMay 13, 2013 at 4:30 AMကိုလေးဖြူ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတိ်ု့ အပူမပါဘူး...မင်းတို့ အားမပေးလဲ ငါထာဝရ အားပေးသွားမှာပဲ...သူတစ်ပါးကို အပြစ်ပြောမနေနဲ့ ကိုယ်အပြစ်ကိုယ်ကြည်ကြ...မင်းတို့ ကိုလေးဖြူ ကိုပြောရအောင် မင်းတို့ သူလောက် အဆင့်ရှိလို့လား...ငါအခု လိုပြောတာကို မကျေနပ်ရင်လဲ သေလိုက်...ငါက ကိုလေးဖြူကို ထာဝရ အားပေးနေမဲ့ကောင်ကွ...ငါနာမည်ကတော့ နိုင်လေး...ငါဖုန်းနံပတ်က ၀၉၄၂၀၂၈၇၄၈၅...အလုံမှာနေတယ်...မကျေနပ်လို့ ရှင်းမယ်ဆိုရင်လဲရတယ်... ReplyDeletenksMay 28, 2013 at 11:05 PMThe truth is I am Nwe Kyaw Soe and yes we are second marriage. We haveababy daughter called Let Ya Lay Phyu born in Pan Hlaing Hospital. Her birthday is 20th May next to Ko Lay's birthday. Ko Lay Phyu isacaring and loving father. We love each other very much. He called me Nge Lay because my nick name is Mie Ngai.ReplyDeletenksMay 28, 2013 at 11:07 PMWe don't publish much pictures because we don't want to harm some people. Thank you for understanding.ReplyDeleteAnonymousAugust 19, 2013 at 10:56 PMက်ိုလေးက်ိုထာဝရ အားပေးနေမယ် ReplyDeleteRepliesKhinthatwaiAugust 19, 2013 at 10:58 PM:-)DeleteReplykhinsayarlayAugust 19, 2013 at 11:04 PMသူများအပြစ်တွေကိုပဲမမြင်ပါနဲ့သူ့လိုအောင်မြင်တဲ့သူဖြစ်ရင်ကိုယ်ကိုတိုင်ဘယ်လိုအမှားမျိုးတွေဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာမသိနိုင်ဘူးလေ ဒါကြောင့်ကိုယ်ချင်းစာကြည့်ပါ ။သူ့ကိုအားပေးတဲ့ပရိတ်သတ်မဟုတ်ရင်သူ့အကောင့်ထဲကိုယောင်လို့တောင်ဝင် မလာပါနဲ့ ။ပြသာနာတိုင်းမှသူ့အကြောင်းနဲ့သူရှိတာပါ ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ မယ့်အစား သူ့လိုတော်တဲ့အဆိုတော် ကိုတန်ဖိုးထားပြီး လေးစားပေးပါ ဘယ်သူတွေဘာပြောပြော ညီမ က တော့ ကိုလေးဖြူကို အမြဲ တမ်း အားပေးနေမယ် ။ ကုလေးဖြူ ထာဝရ အောင်မြင်ပါစေ။ReplyDeleteAnonymousSeptember 9, 2013 at 8:33 PMi really want to beagood father................ReplyDeleteAnonymousOctober 25, 2013 at 6:11 AMလေးဖြူ ဟာ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါ။ဒါပေမယ့်မျှောလိုက်နေတဲ့ပါရမီရှင်ပါ။လေးဖြူ ဆိုတာမြန်မာ့ ရော့(ခ်) သမိုင်းမှာအကောင်းဆုံးအဆိုရှင်ပါ။အဆိုရှင်ထက် အသံပိုင်ရှင်ဆိုပိုမှန်ပါတယ်။ဒါပေမယ့်ဘာမှကြိုးစားဖန်တီးတာမတွေ့ရပါဘူး။ကိုငှက်ထက်သူအောင်မြင်ပါတယ်၊ ဒိုးလုံးထက်လည်းအများကြီးသာပါတယ်။တကယ်စိတ်မကောင်းစရာကောင်းတယ်ဗျာ သူဖန်တီးတာလေးကို ခန်းခန်းနားနား လေးမြင်ချင်တယ်။ အယ်ဖြူ မရှိတော့.လင်းလင်း ကိုမှီတယ်။ ဇော်လတ် သီချင်းတွေ ကလည်းနည်းနည်းပေါနေပြီ.။လေးဖြူ မသေခင်တစ်ပုဒ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် လှလှပပလေး လုပ်စေချင်တယ်ဗျာ၊ReplyDeleteAdd commentLoad more...


Lin Kabar Construction Co.,Ltd – CityHall\nLinkabar Construction Company Limited was founded in 2005. Linkabar’s services are the construction of buildings, the construction of electrical power lines, buildingapower substation, construction of roads and bridges, concrete pillars, build factories and concrete pillars production operations in Yangon.\nလင်းကမ္ဘာ ဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီလီမီတက်အား ၂၀၀၅ ခုနှစ် တွင် စတင်တည်ထောင် ခဲ့ပြီး အဆောက်အဦးများဆောက်လုပ်ခြင်း၊ လျှပ်စစ်ဓါတ်အားလိုင်းများတည်ဆောက်ခြင်း၊ ဓါတ်အားခွဲ ရုံများတည်ဆောက်ခြင်း။ လမ်းတံတားများဆောက်လုပ်ခြင်း၊ ကွန်ကရစ်ဓါတ်တိုင်စက်ရုံများတည်ဆောက်ပေးခြင်း နှင့် ကွန်ကရစ်ဓါတ်တိုင် ထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းများကို ရန်ကုန်မြို့ ၊ အလုံမြို့ နယ်၊ အမှတ် (၇) စံပယ်လမ်းတွင် ရုံးခန်းဖွင့်လှစ်၍ ဆောင်ရွက်လျှက်ရှိပါသည်။\nလင်းကမ္ဘာ ကုမ္ပဏီ လက်အောက်ရှိ လင်းကမ္ဘာ ကွန်ကရစ် လုပ်ငန်းအား ၂၀၀၇ ခုနှစ် တွင် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ ပြီး ရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီး၊ လှည်းကူးမြို့နယ်၊ လှေလှော်အင်းကျေးရွာ၊ ရန်ကုန်- မန္တလေးအမြန်လမ်း (၁၅မိုင် – ၄ဖာလုံ)တွင် စက်ရုံတည်ဆောက်ကာ အမှတ် (၂) လျှပ်စစ်စွမ်းအားဝန်ကြီးဌာနနှင့် ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ အင်ဂျင်နီယာ ညွှန်ကြားရေးမှူး ရုံးတို့ သို့ကွန်ကရစ်ကျောက်တိုင်များ ပေးသွင်းခဲ့ပါသည်\nLocation: No (7), Sabal St., Saw Yan Paing (West), Alone Township, Yangon.\nPhone: 09 511 5535


သန်းဝင်းလှိုင် – ဗြိတိသျှစစ်သေနာပတိ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး ဆာဝီလျံစလင်း | MoeMaKa Burmese News & Media\n(မိုးမခ) ဒီဇင်ဘာ ၁၉၊ ၂၀၁၈\nရန်ကုန်မြို့ ကြည့်မြင်တိုင်မြို့နယ်ရှိ အားကစားကွင်းကို တစ်ချိန်က ဗြိတိသျှစစ်သေနာပတိ ဆာဝီလျံ၊ ဂျေ၊ စလင်းကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ”စလင်းကွင်း”ဟု အမည်မှည့်ခေါ်ခဲ့ ကြသည်။ ဆာဝီလျံဂျိုးဇက်စလင်း (Sir William Joseph Slim KG, GCB, GCMG, GCVO, GBE, DSO, MC, K St.J) ၁၈၉၁ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်၍ ဘာမင်ဂမ်မြို့ ကင်းအက်ဒဝပ်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ သည်။ ကျောင်းမှထွက်သောအခါ အခြားအဆင့်ရိုးရိုးစစ်သည် အဖြစ် စစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာ မီပင် ဗိုလ်သင်တန်းသို့ တက်ခွင့်ရပြီး ဝါစစ်ရှိုင်းယားတပ်ရင်း တွင် ဗိုလ်အဆင့်ရာထူး တိုးမြှင့်ခံရသည်။\nပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း ဂလစ်ပိုလီ၊ ပြင်သစ်နှင့် မက် ဆိုပိုတေးမီးယား စစ်မြေပြင်များ၌ ရွပ်ရွပ်ရွံ့ရွံ့ သက်စွန့်ကြိုးပမ်း အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သဖြင့် ဘွဲ့တံဆိပ်များ ချီးမြှင့်ခံရသည်။ ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီး အပြီးတွင် အိန္ဒိယပြည်သို့ သွား ရောက်၍ ဂေါ်ရခါးသေနတ်ကိုင်တပ်ရင်း (General Rifles) အမှတ် (၇) တွင် ထမ်းရွက်ခဲ့ရသည်။ စစ်ကြီးနှစ်ခုကြားကာလ တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၌သာ စစ်မှုထမ်းရွက်ရသော်လည်း ၁၉၃၄ မှ ၁၉၃၆ ခုနှစ်အထိ ကမ်ဘာလေဗိုလ်သင်တန်းကျောင်း၌ နည်းပြဆရာအဖြစ် ထမ်းရွက်ခဲ့ရသးသည်။\nဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ၁၉၃၉ စက်တင်ဘာလ ၃ ရက် တွင် ဖြစ်ပွားလာသောအခါ အာဖရိကတိုက်ရှိ ဆူဒန်နယ်တွင် ခြေလျင်တပ်မဟာ အမှတ် ၁၀ ကို အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲရပြီးလျှင် အီရစ်ထရီးယားတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။\nထို့နောက် ဗိုလ်မှူး၊ ဗိုလ်မှူးကြီး၊ ဗိုလ်မှူးချုပ်၊ ဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ဆင့် တိုးမြှင့်ခံရပြီးနောက် DSO (Distinguished Service of Order)) ခေါ် စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်ကို ရရှိခဲ့ သည်။ ယင်းနောက် အာရှအရှေ့တောင်ပိုင်း မြန်မာပြည် စစ် မျက်နှာသို့ ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် စေလွှတ်ခံရပြီးနောက် ဆာဝီလျံ စလင်းသည် အမှတ် ၁၄ ဗြိတိသျှတပ်မဟာကို ကွပ်ကဲအုပ်ချုပ် ခဲ့ရသည်။\nအမှတ်(၁၄) ဗြိတိသျှတပ်မတော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဝီလျံစလင်း ၏ စစ်ဌာနချုပ်သည် မိတ္ထီလာမြို့တွင် တပ်စွဲနေစဉ် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းသည် ၁၉၄၅ ခု၊ မေလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် စစ်ရေး ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဝီလျံစလင်းထံ သွားရောက်တွေ့ဆုံလေ သည်။ ထိုသို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း သွားရောက်ရာတွင် ဒုတိယ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးစလင်းက ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ ပုံရိပ်ကို သူ ရေးသားခဲ့သော ”အရှုံးမှအနိုင်သို့” (Defeat into Victory)) စာအုပ်၌ အောက်ပါအတိုင်း ရေးသားဖော်ပြခဲ့လေသည်။\n”ကျွန်ုပ်အတွက် ဖြေရှင်းရန် ပြဿနာများ ကျန်နေသေး သည်။ ပြဿနာတစ်ခုမှာ ဗမာပြည် မြို့ပြအုပ်ချုပ်ရေးဖြစ်၍၊ အခြားပြဿနာမှာ ဂျပန်တို့အား ပြန်လည်၍ တိုက်ခိုက်နေသော ဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်အား မည်ကဲ့သို့ သဘောထား၍ မည်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံရမည်ဆိုသော ပြဿနာပင် ဖြစ်၏။ ဤတပ်မတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရန်သူအား ဒုက္ခပေးနိုင် လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်သည် ဗမာပြည်တိုက်ပွဲ အစကပင် ယုံကြည် နေခဲ့၏။ သို့သော် ဤတပ်မတော်၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို ကျွန်ုပ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးတွဲ၍ မထားခဲ့ပါမူ၊ ဤတပ်မတော် သည် ဂျပန်တို့အား ဒုက္ခပေးခဲ့သလိုပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလည်း ပြန်၍ဒုက္ခပေးနိုင်သည်ကို ကျွန်ုပ် သိပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်တွင် ပါဝင်သော စစ်သည်တော် တို့အား နှစ်ဦးနှစ်ဖက် နှစ်သက်ကျေနပ်စွာ ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သူတို့၏ ဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်သော အောင်ဆန်းအား ကျွန်ုပ်၏ အမိန့်များကို လိုက်နာအောင် ပြုလုပ် ရေးပင် ဖြစ်၏။\nအောင်ဆန်းအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်သိထားသမျှနှင့် ဗမာ့ မျိုးချစ်များ အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်နားလည်ထားသမျှ အကြောင်း အချက်များအရ အောင်ဆန်းအား ကျွန်ုပ်၏အမိန့်ကို နာခံရန် ပြုလုပ်ရေးမှာ လွယ်ကူမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်သဘော ပေါက်ထားသည်။ သို့သော် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားကြည့်မည် ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။\nအောင်ဆန်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကို လက်တွေ့သုံးသပ်၍ လုပ်ဆောင်တတ်သူဖြစ်သည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်က ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်တွင် ကျောင်းသားများနည်းတူ နိုင်ငံရေးတွင် တက်တက်ြွကြွက ပါဝင်ခဲ့သည်။ အခါပေါင်း များစွာပင် ပြင်းထန်သော နိုင်ငံရေးလုပ်ငန်းများ၌ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် အယူသည်း နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု (ဗမာ့ထွက်ရပ်ဂိုဏ်း)တွင် အတွင်း ရေးမှူး ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထောင် ၁၅ ရက်ခန့် ကျခံခဲ့ရသည်။\nဤအချိန်လောက်တွင်ပင် စိတ်ဓာတ်တက်ြွကသလောက် ထွန်းထွန်းပေါက်ပေါက် လုပ်နိုင်သော လူငယ်နိုင်ငံရေး မျိုးချစ် ဖြစ်သူ အောင်ဆန်းအား ဂျပန်ကိုယ်စားလှယ်များက သူတို့ လုပ်ငန်းတွင် လက်ကိုင်တုတ်အဖြစ် တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ယူဆကာ အောင်ဆန်းနှင့် ဆက်သွယ်မှု ယူတော့သည်။\n၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် အောင်ဆန်း ပါဝင်သော အစည်း အရုံးမှာ မတရားသင်းအဖြစ် ကြေညာခြင်းခံရပြီး အောင်ဆန်း နှင့်တကွ နောင်တွင် ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင်ဖြစ်မည့်သူတို့သည် ပုလိပ်များကို လှည့်စားကာ ဂျပန်သို့အရောက် ကိုယ်ရောင် ဖျောက်နိုင်ခဲ့ကြ၏။ ဂျပန်တွင် အောင်ဆန်းနှင့် သူ၏ရဲဘော်များ ကို စစ်သင်တန်းတက်စေပြီးနောက် ဂျပန်သည် မကြာမီပင် ဗမာ့မြေကြီးပေါ်မှ အင်္ဂလိပ်များကို အယုံသွင်းလိုက်တော့သည်။\nဂျပန်က ဗမာပြည်ကို တိုက်ခိုက်သောအခါ အောင်ဆန်း နှင့် သူ့ ရဲဘော်များလည်း တစ်ပါးတည်း ပါလာကြသည်။ သူတို့အဖွဲ့သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ ဒေသတစ်လျှောက်၌ ဗမာ ပြောက်ကျားတပ်များ ဖွဲ့ရန်နှင့် ပဉ္စမံတပ်များ ဖွဲ့ရန်အတွက် အမြုတေအဖွဲ့ ဖြစ်လာတော့၏။ ဤပြောက်ကျား တပ်နှင့် ပဉ္စမံတပ်ဖွဲ့များမှာ သူတို့၏ အရှင်သခင်များဖြစ်သော ဂျပန်များ အတွက် များစွာအထောက်အပံ့ဖြစ်သည်ကို ယုံမှားဖွယ် မရှိ။ ၁၉၄၂ ခုနှစ် ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာပြည်မှ ဆုတ်ခွာရစဉ်က ဤ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား တစ်ခါနှစ်ခါမျှ ရဲဝံ့စွာ လာရောက်တိုက်ခိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။\nဉာဏ်စွမ်းနှင့် ရဲစွမ်းကြောင့် ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင် ဖြစ် လာသော အောင်ဆန်းသည် ဗမာ့အစိုးရဖွဲ့ရန် များစွာ လိုလား လျက် ရှိသော်လည်း အောင်ဆန်းမှာ သူတို့ကြိုးဆွဲသည့်အတိုင်း ‘က’မည့် ရုပ်သေး မဟုတ်ကြောင်းကို အနံ့ခံမိလာသော ဂျပန် အာဏာပိုင်တို့က အောင်ဆန်းအား ဗမာအစိုးရအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အဖြစ် မတင်မြှောက်လိုဘဲ ရှိနေကြသည်။\nဂျပန်အာဏာပိုင်တို့သည် သူတို့ကြိုးဆွဲရာ ‘က’ မည့် ‘ဒေါက်တာဘမော်’အား နိုင်ငံတော်အဓိပတိအဖြစ် တင်မြှောက် လိုက်ပြီးနောက် အောင်ဆန်းအား ‘ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ် မတော်’ (BDA) ဟု အမည်ပြောင်းလိုက်သော ဗမာ့အမျိုး သား တပ်မတော်၏ သေနာပတိအဖြစ်သာ ခန့်ထားလိုက်တော့ သည်။\nသို့သော် အောင်ဆန်းအဖို့ ဂျပန်ကပေးသော လွတ်လပ် ရေး ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်ဆောင်သည် ဆိုသည်ကိုသိရန် အချိန်များစွာ မလိုပါချေ။ ကျားကြောက်၍ ရှင်ကြီးကိုး၊ ရှင်ကြီးကျားထက် ဆိုးသည်ကို အောင်ဆန်း သိလာတော့သည်။ အောင်ဆန်း၏ ထင်ရှားသော နောက်လိုက် တစ်ဦးက ကျွန်ုပ်အား တစ်ခါကပြောဖူးသော စကားမှာ ”အင်္ဂလိပ်တွေက ကျွန်တော်တို့သွေးကို စုပ်တယ်ဆိုရင် ဂျပန်တွေက ကျွန်တော်တို့ချဉ်ဆီ တွေကိုပါ စုပ်တယ်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။\nအောင်ဆန်းသည် ဂျပန်တို့နှင့် ပို၍ပို၍ အပေါက် အလမ်းမတည့် ဖြစ်လာသည်။ ၁၉၄၃ ခု စောစောပိုင်းတွင်ပင် အောင်ဆန်းက ဂျပန်အပေါ်တွင် ထားရှိသော သဘောထား များမှာ ပြောင်းလဲနေကြောင်းဖြင့် တောင်ပေါ် ကရင်အမျိုးသား များအကြားတွင် စွန့်စား၍ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ‘ဆီးဂရင်းမ်’ ထံမှ သိရှိရသည်။\n၁၉၄၄ ခု၊ သြဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော လူထုအစည်း အဝေးပွဲတစ်ခု၌ အောင်ဆန်းသည် ဂျပန်တို့က ပေးသော လွတ်လပ်ရေး ဆိုသည်မှာ အတုအယောင်မျှသာ ဆိုသည်ကိုပင် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပြောဆိုလာတော့၏။ ဤအချက်ဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသုံးဝင်မည့် လူတစ် ယောက် ဖြစ်လာတော့မည်မှာ သေချာလှသည်။\nကျွန်ုပ်တို့၏ အမှတ် ၁၃၆ ထောက်လှမ်းစုံစမ်းရေး အဖွဲ့သည် အထောက်အထားများမှတစ်ဆင့် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဗမာ့အမျိုးသား တပ်မတော်က ဂျပန်အား ထ၍ တော်လှန် ပုန်ကန်လိုက်သောအခါ အောင်ဆန်းသည် ပြောသည့် အတိုင်းပင် ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်လာပြီကို တွေ့ရှိရသည့် အတိုင်း သူနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ရန်အချိန်သို့ ရောက် လာခဲ့တော့သည်။\nထို့ကြောင့် အာရှအရှေ့တောင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ဌာနချုပ်၏ သေနာပတိကြီးဖြစ်သူ ရေကြောင်းဗိုလ်ချုပ်ကြီး လော့ဒ်လူဝီ မောင့်ဘက်တန် (Admiral Lord Louis Mountbatten) ၏ သဘောတူခွင့်ပြုချက်အရ အမှတ် ၁၃၆ တပ်ဖွဲ့က အောင်ဆန်း အား ကျွန်ုပ်ထံသို့ ၁၉၄၅ ခု၊ ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် လာ ရောက်တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးရန် စီစဉ်ပေးသည်။\nအောင်ဆန်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရာ၌ နှစ်ဦး နှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ ကျွန်ုပ် က အောင်ဆန်းအား ဘေးမသီ ရန်မခစေဘဲ သူ့လူများထံ ပြန်၍ လွှတ်ပေးပါမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ရသည်။\nအောင်ဆန်းသည် မေလ ၁၄ ရက်နေ့အထိ ကျွန်ုပ်နှင့် လာရောက် တွေ့ဆုံခြင်း မရှိဘဲ မေလ ၁၅ ရက်နေ့သို့ ရောက်သောအခါမှ သူနှင့် သူ၏အမှုဆောင် အရာရှိတစ်ဦးသည် ဧရာဝတီမြစ်ကို အာလံ (အောင်လံ) မှနေ၍ ဖြတ်ကူးလာပြီး ကျွန်ုပ်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ပေးပါဟု တောင်းဆိုလာကြောင်းဆိုင်ရာမှ သတင်းပို့လာသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဌာနချုပ် ရှိရာ မိတ္ထီလာမှ လေယာဉ်တစ်စင်း စေလွှတ်၍ အောင်ဆန်းနှင့် သူ၏ အမှုဆောင်အရာရှိအား နောက်တစ်နေ့ (မေလ ၁၆ ရက်နေ့) တွင် အခေါ် လွှတ်လိုက်၏။\nဂျပန်ဗိုလ်ချုပ်နှင့် ကောင်းကောင်းကြီးတူသော မေဂျာဂျင် နရယ် (ဗိုလ်ချုပ်ကလေး) စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ကာ၊ ခါးတွင် ဆာမူရိုင်းဓားရှည် ချိတ်ထားသော အောင်ဆန်းကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ကြရသော ကျွန်ုပ်၏ ဌာနချုပ်မှ အဖွဲ့သားတစ်ဦး နှစ်ဦးမှာ ပထမတွင် အတော်ပင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွား ကြ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အောင်ဆန်းသည် အယဉ်ကျေးဆုံး ပြုမူဆက်ဆံ ပြောဆိုသည်။ ကျွန်ုပ်ကလည်း သူ့လိုပင် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံသည်။\nလူလတ်ပိုင်း အရွယ်လောက်ရှိသော အောင်ဆန်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာ တောင့်တောင့်တင်းတင်းနှင့် စစ်သားဥပဓိရုပ်ကို ဆောင်ထားသူဖြစ်သည်။ မျက်နှာအသွင်အပြင်မှာ ရိုးရိုးဗမာ တစ်ယောက်၏ အသွင်အပြင်ပင် ဖြစ်သော်လည်း အေးဆေး တည်ငြိမ်သည့် အမူအရာ (သို့မဟုတ်) ဟာသဉာဏ်နှင့် ဇဝန ဉာဏ်တို့ ရှင်သန်ပေါင်းစပ်ထားသည့် အမူအရာရှိသည်ဟု ဆို နိုင်သည်။ သူသည် အင်္ဂလိပ်စကားကို ကောင်းစွာပြောနိုင် ကြောင်း တွေ့ရ၏။ သူဝတ်စားထားပုံမှာ သေသပ်သည်။ သူသည် အကင်းပါးသူဖြစ်ပြီး မြန်မာတို့ ဓလေ့အတိုင်း ရယ် စရာ၊ မောစရာ ထည့်၍ စကားပြောတတ်သည်။ သူနှင့် အတူပါလာသော အမှုဆောင်အရာရှိမှာလည်း အင်္ဂလိပ်စကား ကို ရေလည်စွာ ပြောနိုင်သည်။ ဤအမှုဆောင် အရာရှိဖြစ်သူ၏ ဖခင်မှာ ဗြိတိသျှအမျိုးသား အထက်တန်း အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ဗမာအမျိုး သမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ် ကြားသိရသည်။ ဟုတ်မဟုတ်ကား မပြောတတ်ပေ။\nအောင်ဆန်းနှင့် ကျွန်ုပ် ပထမအကြိမ် တွေ့ဆုံပွဲတွင် အောင်ဆန်းက သူသည် ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေး ပြည်သူ့လွတ် လပ်ရေး အဖွဲ့ချုပ်ကြီးမှတစ်ဆင့် ဗမာပြည်သူလူထုက ဖွဲ့စည်း ထားသော ဗမာပြည်ယာယီအစိုးရအဖွဲ့၏ ကိုယ်စားလှယ်တော် ဖြစ်ကြောင်း၊ သူနှင့်တကွ သူ၏ ဗမာ့အမျိုး သားတပ်မတော် သည် ဤအစိုးရအဖွဲ့၏ အမိန့်ကို နာခံဆောင်ရွက်ရကြောင်း၊ သူသည် မဟာမိတ် စစ်သေနာပတိတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက် ကျွန်ုပ် နှင့် ပူးတွဲဆောင်ရွက်လိုသော ဆန္ဒရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်၏ လက်အောက်ခံ စစ်ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်မည် မဟုတ် ကြောင်း တင်ပြပြောဆိုသည်။\nကျွန်ုပ်က သူပြောပြသော ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေး ပြည်သူ့လွတ်လပ် ရေး အဖွဲ့ချုပ်ဆိုသည်ကို နားမလည်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ထိုအဖွဲ့ချုပ်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဆိုသည်ကိုလည်း သဘောမပေါက်ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်နှင့်တကွ တစ်ကမ္ဘာလုံးက နားလည်သိရှိနေသည်မှာ ဗမာပြည်အစိုးရဟု ဆိုသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘုရင့်အစိုးရကိုသာ ဆိုလိုသည်ကို နားလည် ကြောင်း၊ ယခု အချိန်၌ ဘုရင့်အစိုးရသည် အာရှအရှေ့ တောင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်သေနာပတိချုပ်မှတစ်ဆင့် ဗမာပြည် ဆိုင်ရာ ကိစ္စအရပ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်နေကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဗမာပြည် ယာယီအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ ကြောင်း အောင်ဆန်းအား ပြောပြပါသည်။\nသူသည် ကျွန်ုပ်ထံမှ ကြားရသော စကားကြောင့် စိတ် ပျက်သွား ပုံရသော်လည်း သူ့အား မဟာမိတ် စစ်ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံရန် ထပ်မံ၍ တင်ပြတောင်းဆိုပြန်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အောင်ဆန်း၏ ရဲဝံ့ပုံကို စိတ်ထဲမှ အံ့သြ လိုက်မိပြီး နှုတ်မှလည်း ဤအတိုင်း ပြောပြလိုက်ပြီး ”ဗြိတိသျှ အစိုးရရဲ့ လက်အောက်ခံ တိုင်းရင်းသားဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားဟာ ဗြိတိသျှအစိုးရကို ပြန်ပြီး ပုန်ကန်တိုက်ခိုက်တဲ့ကိစ္စကို ဘေးဖယ် ထားလိုက်ဦး။ ခင်ဗျားကို လူသတ်မှုနဲ့ အရေးယူဖို့ ပြောနေတဲ့ လူတွေ ကျုပ် ဌာနချုပ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ သက်သေတွေရော၊ သက်သေခံပစ္စည်းတွေရော အားလုံးအသင့်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့ကို ကျုပ် ဌာနချုပ်က ပြန်လွှတ်ဖို့ဆိုတာ ကြားလူတစ်ယောက်က ပြောခဲ့တဲ့စကားပဲ ဖြစ်တယ်။ ခင်ဗျားဆီမှာ ဘာမှ စာနဲ့ ပေနဲ့ ဝန်ခံထားတာ မရှိဘူးမဟုတ်လား။ ဒီတော့ ဒီကိုလာပြီး ဒီလိုတောင်းဆိုချက်တွေ လုပ်နေတာဟာ ခင်ဗျား အန္တရာယ်ကို ခင်ဗျား ရှာနေတာနဲ့ တူမနေဘူးလား” ဟု မေးလိုက်၏။\nအောင်ဆန်းက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် အဖြေပေးလေသည်။\n”ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားဟာ ဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ” (ဗြိတိသျှတို့သည် ကတိတည် သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်)\nအောင်ဆန်းသည် ဤစကားတစ်ခွန်းဖြင့် ကျွန်ုပ်အပေါ် တွင် အနိုင်ကြီး နိုင်သွားတော့သည်။\nကျွန်ုပ်သည် အောင်ဆန်း ပြန်၍ ဖြေလိုက်ပုံကို သဘော ကျကာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်လိုက်မိပြီး-\n”ဗြိတိသျှတွေကို ဒါလောက်အထင်ကြီးနေရင်လည်း ဘာဖြစ်လို့ ဗြိတိသျှတွေကို မောင်းထုတ်ဖို့ ဒါလောက်ကြိုးပမ်း နေရတာလဲ”\nအောင်ဆန်းက သူသည် ဗြိတိသျှများကို မုန်း၍ ဤကဲ့သို့ တိုက်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း၊ သူ့တိုင်းပြည် ကို ဗြိတိသျှသော်လည်းကောင်း၊ ဂျပန်သော်လည်းကောင်း အခြား မည်သည့်နိုင်ငံမဆိုသော်လည်းကောင်း လာ၍ အုပ်စိုး နေခြင်းကို မလိုလား၍သာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။\nကျွန်ုပ်က သူ့သဘောထားကို နားလည်သော်လည်း ကျွန်ုပ်မှာ စစ်သားတစ်ယောက်သာဖြစ်၍ ဗမာပြည်၏ အနာဂတ်အစိုးရအကြောင်းကို ဆွေးနွေးပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း၊ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ဗမာပြည်အား ဗြိတိသျှဓနသဟာယ အတွင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းနိုင်ခွင့်ရှိသောနိုင်ငံအဖြစ် ထူ ထောင်ပေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုထားပြီး ဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆွေးနွေးစရာအချက်မှာ ဗမာပြည် အတွင်းရှိ ဂျပန်များအား မည်သည့်နည်းဖြင့် မောင်းထုတ်ခြင်း သည် အကောင်းဆုံးဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးရန်ပင် ဖြစ်ကြောင်းဖြင့် ပြောဆိုသည်။\nကျွန်ုပ်နှင့်အောင်ဆန်းသည် စိတ်ထားနှလုံးထားကောင်း ကောင်းဖြင့် ဆက်၍ ဆွေးနွေးကြသည်။\nကျွန်ုပ်က သူ ဦးစီးသော ဗမာ့အမျိုးသား တပ်မတော်၏ လူအင်အားနှင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏တပ်ဖွဲ့များ စခန်းချထား သော ဌာနများ၏ စာရင်း ကိုပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ သူသည် ဤစာရင်းကို မပေးလိုဟူ၍လည်း ကောင်း၊ မပေးနိုင်ဟူ၍ လည်းကောင်း ကျွန်ုပ် ယူဆထားသည့်အနက် အကြောင်းနှစ်ရပ် စလုံးပင် အနည်းငယ်စီ အကျုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤစာရင်းကို ရရှိရန်အတွက် အတော်ပင် ဖိ၍ပြော သည်။ သို့သော် အောင်ဆန်းထံမှ အဖြေဟူ၍ တိတိကျကျ မရ။ သူသည် သူ့တပ်မတော်၏ အင်အား ယခု အချိန်၌ မည်မျှရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ တပ်မတော်မှ တပ်ဖွဲ့ များ မည်သည့်ဒေသသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကိုလည်း ကောင်း၊ သို့မဟုတ် အချို့သောတပ်ဖွဲ့များ မည်သို့ပြုလုပ်နေသည်ကို လည်းကောင်း၊ ဂဃနဏ သိရှိထားခြင်းမရှိဟု ကျွန်ုပ်က ထင်မြင်ယူဆမိလေ သည်။\nကျွန်ုပ်က သူ၏ ဗမာ့အမျိုးသား တပ်မတော်ဟူသော အမည်ကို ခံယူလျက်၊ လက်နက်စွဲကိုင်ကာ ဗမာ ဗမာချင်း လုယက်တိုက်ခိုက်နေသောအဖွဲ့များ ရှိနေသည်ကို သတင်း ရကြောင်း၊ ထိုအဖွဲ့များသည် ဓားပြများထက် မသာကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သောအခါ အောင်ဆန်းက သူနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိပ်ကွပ် ရမည်ဖြစ်ကြောင်းဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဝန်ခံလိုက်သည့်အတွက် ထိုသို့အလွယ်တကူ ဝန်ခံပုံကို ကျွန်ုပ် အံ့သြရပြန်တော့သည်။\nသူသည် လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းများအကြောင်းနှင့် ဆက်နွယ်ရင်း ဂျပန်က တကယ့်လွတ်လပ်ရေး အစစ်အမှန်ကို ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြောင်း၊ သို့သော် ဂျပန်က တကယ့် အစစ်အမှန် လွတ်လပ်ရေးကို ပေးမည့်အစား ပိုမိုနှိပ်ကွပ်လာ သည်ကို တွေ့လာရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ဗြိတိသျှတို့က ပေး သော ကတိကို ယုံကြည်၍ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆန္ဒရှိ လာကြောင်းဖြင့် ပြောပြနေသည်။\n”ဒါဖြင့် ခင်ဗျားက ကျွန်ုပ်တို့ အနိုင်ရနေတာ တွေ့နေ တော့မှ ကျုပ်တို့ဆီ လာတာပေါ့ ဟုတ်လား”\n”ခင်ဗျားတို့ ရှုံးနေတုန်း၊ ခင်ဗျားတို့ဆီ ကျုပ်တို့လာလို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကျိုးရှိမှာလဲခင်ဗျာ” ဟု ရိုးရိုးပင် အဖြေပေး လိုက်ပါသည်။\nသူ ပေးလိုက်သောအဖြေမှာ သွေးထွက်အောင် မှန်နေပြန် သည်။ သည် တစ်ချီတွင်လည်း အောင်ဆန်းသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် တွင် အနိုင်ရသွားခဲ့ပြန် လေပြီ။ ကျွန်ုပ်သည် သူ၏ရိုးသားမှုကို သဘောကျနေမိသည်။ အမှန်တော့ ကျွန်ုပ်သည် အောင်ဆန်းကို အလွန်ပင် သဘောကျနေမိပြီ ဖြစ်သည်။\nကျွန်ုပ်က စစ်ကြီးပြီးသည့်အချိန်တွင် ယခင်က ရှိနေခဲ့ သော ဗြိတိသျှ အရာရှိများ ဦးစီးသည့် တပ်မတော်ကို ယခုရှိ နေဆဲ လက်နက်ကိုင်တပ်ရင်းများ ဖွဲ့စည်းသည့်မူအတိုင်း ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသင့်ကြောင်း၊ ထိုအချိန်တွင် အောင်ဆန်း၏ ဗမာ့အမျိုးသား တပ်မတော်အတွက် နေရာရှိလိမ့်မည် မဟုတ် တော့ကြောင်း ရှင်းလင်းပြလိုက်သောအခါ အောင်ဆန်းက သူ၏ တပ်များကို အသစ်ဖွဲ့စည်းသော တပ်မတော်တွင် အဖွဲ့လိုက် ထည့်သွင်းပေးရမည်ဟု ချက်ချင်းပင် တောင်းဆိုလာတော့၏။\nဤတောင်းဆိုချက်မှာ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်က မိမိ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ အလုပ်လက်မဲ့ မဖြစ်စေရန် တောင်းဆိုမှုများ မဟုတ်ဘဲ၊ နိုင်ငံရေး တောင်းဆိုချက် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ ပါသည်။\nမြန်မာ့အမျိုးသား တပ်မတော်မှ တပ်သားများအား ဗမာ ပြည်အစိုးရက အဖွဲ့လိုက်လက်ခံမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ လှကြောင်း၊ တစ်ယောက်ချင်းအနေဖြင့် ရှေးက ကိုယ်ရေးကိုယ် တာ ရာဇဝင်များကို စစ်ဆေး၍ လက်ခံစရာရှိကြောင်းကို ဖြေကြားလိုက်သောအခါ အောင်ဆန်းက သူ့တပ်များကို အဖွဲ့လိုက် လက်ခံရန်သာ ထပ်၍ တောင်းဆိုနေပါသည်။\nသို့သော် သူ့တောင်းဆိုချက်မှာ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ဖြစ်လာနိုင်စရာ မရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်သိပြီး ဖြစ်ပါသည်။\nထို့နောက် အောင်ဆန်းက စစ်မြေပြင်တွင် ဂျပန်များအား တိုက်ခိုက် လျက်ရှိသော တပ်ဖွဲ့များကို ရိက္ခာထောက်ပံ့ပါ မည်လား၊ လစာပေးပါမည်လားဟု မေးမြန်းသည်။ ကျွန်ုပ်က အောင်ဆန်းနှင့်တကွ အောင်ဆန်း၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ကျွန်ုပ် လက်အောက်သို့ လာရောက် အမှုမထမ်းမချင်း၊ လစာနှင့်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့ရေးပြဿနာကို စဉ်းစားနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဖြေပေး လိုက်သည်။ အောင်ဆန်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲ နောက်ပိုင်းတွင် အောင်ဆန်းသည် သူ့ တပ်မတော်၊ သူ့အဖွဲ့ချုပ်၏ တကယ့် အခြေအနေမှန်ကို ပို၍ မြင်လာဟန်တူသည်။ သို့သော် သူသည် သူ့ ‘အစိုးရ အဖွဲ့’ နှင့် တိုင်ပင်ပါဦးမည်။ တစ်ပတ်အတွင်း ကျွန်ုပ်နှင့် ထပ်၍တွေ့ ဆုံ ပါဦးမည်ဟု မယုတ်မလွန်ပြောသဖြင့် သူနှင့် သူ့အမှုဆောင် အရာရှိများအား ၄င်းတို့စီးလာသော လေယာဉ်ဖြင့်ပင် ပြန်လည် ပို့ပေးလိုက်ပါသည်။\nကျွန်ုပ်သည် အောင်ဆန်းအား တစ်ဖက်စောင်းနင်း တောင်းဆိုတတ်သော စေ့စပ်ညှိနှိုင်း၍ မရနိုင်သော ပြောက် ကျားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု အစက မျှော်လင့် ထားခဲ့ရာ သူနှင့် ပထမအကြိမ် တွေ့ဆုံရသည်နှင့် သူသည် ကျွန်ုပ်မျှော်လင့်ထားသော ခေါင်းဆောင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ နှိုင်းနှိုင်း ချိန်ချိန် ဆောင်ရွက်တတ်သူဖြစ်ကြောင်း တွေ့လာရပြီး အောင် ဆန်း အပေါ်တွင် များစွာ အထင်ကြီး၍ သွားမိပါတော့၏။ သူသည် အမျိုးကို အချစ်ကြီးချစ်သူ ဖြစ်သော်လည်း မိမိ၏ ဗမာလူမျိုးသာ ကောင်းသည်ဟု ထင်နေသော ဗမာစစ်ဝါဒီ သမား မဟုတ်။ လူမျိုးပေါင်းစုံကို ရိုသေလေးစားသော လူမျိုး ပေါင်းစုံဝါဒကို လက်ခံထားရှိသူသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လည်း သူ၏ လက်တွေ့ဆောင်ရွက်ချက်များသည် တစ်ဖက် စောင်းနင်း မဟုတ်ဘဲ တရားမျှတမှု ရှိခဲ့သည်။ အောင်ဆန်း၏ ‘စရိုက်’မျိုးကား ရှားပါဘိတောင်း။\nအောင်ဆန်းအပေါ်တွင် ကျွန်ုပ် အထင်ကြီးမိသော အဓိက အချက်မှာ သူ၏ ရိုးသားပွင့်လင်းမှုပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ကျွန်ုပ်နှင့် ပထမအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရေးကို အလွယ်တကူ လက်ခံခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူသည် ကတိတစ်လုံး ပေးပြီးနောက် ထိုကတိဖျက်မည့် လူစား မျိုးကား မဟုတ်ပါချေ။ ကျွန်ုပ်သည် အောင်ဆန်းနှင့်တွဲ၍ အလုပ်လုပ်နိုင်ပေတော့မည်။\nဤအချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဂျပန်နှင့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လျက်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်၏ တပ်များနှင့် အောင်ဆန်း၏တပ်များ ပဋိပက္ခ မဖြစ်ပွားမီ အောင်ဆန်းတပ်များ ၏ ‘အခန်း’ ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြစ်ထားဖို့လိုသည်။\nကျွန်ုပ်သည် အောင်ဆန်းနှင့် ဆွေးနွေးပွဲအကြောင်းကို လည်းကောင်း၊ အောင်ဆန်းအပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်က ယုံကြည် စိတ်ချသည့်အကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ သက်ဆိုင်ရာ အထက် အရာရှိထံသို့ အစီရင်ခံလိုက်ပြီးနောက် အောင်ဆန်းအလာကို မစောင့်တော့ဘဲ တိကျပြတ်သားသော အဆိုပြုချက်များပါ သည့် စာတစ်စောင်ကို သူ့ထံသို့ ပေးပို့လိုက်၏။\nကျွန်ုပ်၏ အဆိုပြုချက်တွင် ဂျပန်ကို ယခုတိုက်ခိုက် လျက်ရှိသော ဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်မှ တပ်ဖွဲ့တိုင်းသို့ လစာနှင့်ရိက္ခာများ ထုတ်ပေးမည်။ တပ်ဖွဲ့တိုင်းသည် နီးစပ်ရာ ဗြိတိသျှတပ်မှူးများထံသို့သွား၍ သတင်းပို့ပြီးနောက် ထိုဗြိတိ သျှ တပ်မှူးများ၏ အမိန့်ကို နာခံ၍ မိမိတို့ တာဝန်ဝတ္တရား များကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်မှ သင့်လျော်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ အား နောင်ဖွဲ့စည်းမည့် ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များတွင် ပါဝင်နိုင်အောင် ကျွန်ုပ်က ထောက်ခံပေးမည်။ ကျွန်ုပ်၏ အဆိုပြုချက်များကို အောင်ဆန်းက များစွာ ဈေးဆစ်မနေဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူပင် လက်ခံသည်။ အမြဲတမ်း တပ်မတော်ဖွဲ့စည်းရာ၌ ဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်မှ ပုဂ္ဂိုလ် များကို လက်ခံရာတွင် အရေးကြီးသော ကိစ္စများ၌ သူ့ကို တိုင်ပင်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ပါဟု တောင်းဆိုသည်။\nမေလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်၏ မြို့ပြရေးရာ လက် ထောက်အရာရှိကြီးက ကျွန်ုပ်နှင့် အောင်ဆန်းတို့၏ သဘော တူညီချက်ကို စစ်သေနာပတိချုပ်ထံ တင်ပြထားကြောင်း၊ ထို သဘောတူညီချက်ကို အကောင်အထည်လည်း ဖော်နေကြောင်း အောင်ဆန်းအား ပြောပြလိုက်သည်။\nရက်အနည်းငယ်အတွင်းတွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ တပ်မှူးများ သည် ဂျပန်ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားသော ဗမာအမျိုးသား တပ်မတော်မှ တပ်ဖွဲ့ များသည် တာဝန်အတွက် လာရောက် သတင်းပို့သည်ကို အံ့သြစွာ တွေ့နေကြတော့၏။ သူတို့သည် အောင်ဆန်းကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ဗြိတိသျှ အရာရှိများ၏ အမိန့်ကို ကောင်းစွာ လိုက်နာသည်ကို တွေ့ရ၏။\nဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်မှ တပ်ဖွဲ့များသည် ရန်သူ သတင်းကို ထောက်လှမ်းရာ၌လည်းကောင်း၊ ရန်သူအုပ်စု ကလေးများကို ချေမှုန်းရာ၌ လည်းကောင်း များစွာ ‘လက်သံ ပြောင်’ လှပေသည်။\nကျွန်ုပ် အင်္ဂလန်သို့ ခွင့်နှင့်ပြန်နေစဉ် ဗမာ့မျိုးချစ် တပ်မတော်မှ လူ ၄၀ဝ ခန့်စီ အင်အားရှိသော တပ်ရင်း ၅ ရင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှတ် ၄ တပ်မကြီးနှင့် လက်တွဲလျက် ပဲခူးရိုးမ ဖြတ်ကျော်ဆုတ်ပြေးမည့် ရန်သူဂျပန်များကို တိုက်ခိုက် နေလေသည်။\n”အောင်ဆန်းကား ပေးခဲ့သောကတိ တည်ခဲ့လေသည် တကား” ဟူ၍ သူ၏ ”အရှုံးမှ အနိုင်သို့”(Defeat into Victory) စာအုပ် စာ မျက်နှာ ၄၃၂ တွင် ရေးသားခဲ့လေသည်။\nဤသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအပေါ် ဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ် ချုပ်ကြီးတစ်ဦး၏အမြင် ဖြစ်သည်။\nဝီလျံစလင်းသည် မြန်မာပြည်ကို ဂျပန်များလက်မှ ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ၁၉၄၅ ခုနှစ် တွင် အရှေ့တောင်အာရှမဟာမိတ်ကြေးတပ်များ၏ သေနာပတိ အဖြစ်ခန့်ထားခြင်းခံရသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာအတွင်းမှာပင် ၁၉၄၄ ခုနှစ် ”ဆာ” (SIR) ဘွဲ့ဖြင့် သူကောင်းပြုခံရသည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဗြိတိသျှစစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အမြင့်ဆုံးရာထူးဖြစ်သော ဖီးလ်မာရှယ် (Field Marshal) ခေါ် စစ်သူကြီးရာထူး တိုးမြှင့်ပေးအပ်ခြင်းခံရသည့်အဖြစ် CIGS ခေါ် ဗြိတိသျှအင်ပါယာလုံးဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်အဖြစ် ခန့်ထားတာဝန်ပေးခြင်းခံရသည်။ သူသည် ၁၉၄၆ တွင် အင်္ဂလန်ပြည် ဘုရင့်စကောလိပ်ကျောင်း၌ ကျောင်းအုပ်အဖြစ် တစ်နှစ်ခန့် အမှုထမ်းခဲ့ရသေးသည်။\nထို့နောက် ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ဆဋ္ဌမမြောက်ဂျော့ဘုရင်၏ ကိုယ်ရံတော်ဗိုလ်အဖြစ် ထမ်းရွက်ခဲ့ရသည်။ ထိုနှစ်မှာပင် ပြည်သူပိုင်ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သော မီးရထားသယ်ယူပို့ဆောင် ရေးလုပ်ငန်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင် ဆောင်ရွက်ရန် စစ်တပ်မှ အနား ယူလိုက်သည်။ သို့သော် ၁၉၄၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ တွင် ဗြိတိသျှစစ်တပ်မှ ပြန်လည်ခေါ်ယူ၍ စစ်သူကြီး မောင်ဂိုမာရီ၏နေရာတွင် ဗြိတိသျှတပ်မတော်စစ်ဦးစီးချုပ်အဖြစ် ဆက်ခံထမ်း ရွက်ခဲ့ရသည်။\nယင်းတာဝန်များ ဆောင်ရွက်နေစဉ်အတွင်း အပြည်ပြည် ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲများ၊ အစည်းအဝေးများသို့ တက်ရောက်ခဲ့ရ သည်။ ၁၉၅၀ တွင် အက်တလီနှင့်တစ်ကြိမ်၊ ၁၉၅၂ တွင် ချာချီနှင့်တစ်ကြိမ် ဝါရှင်တန်ဆွေးနွေးပွဲသို့ လိုက်ပါခဲ့ရသည်။ ၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ နှစ်ဦးပိုင်းတွင် စလင်းသည် ဆာဝီလျံမက်ကဲ (Sir William McKell) ၏နေရာကို ဆက်ခံ၍ သြစတြီး ယားနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ခံချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ရလေသည်။\nသူသည် ၁၉၁၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၂ ခုနှစ်အထိ စစ်မှုထမ်း ခဲ့ပြီးနောက် အငြိမ်းစားယူကာ အသက် ၇၉ နှစ်အရွယ် ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၄ ရက်တွင် အင်္ဂလန်ပြည် လန်ဒန်မြို့၌ ကွယ်လွန် ခဲ့လေသည်။\nဇနီးဖြစ်သူမှာ အိုင်လင်းရောဘတ်ဆန် ((Aileen Robertson) ဖြစ်ပြီး သမီး Mary Slim (နောင် ဒုတိယမြောက် ဗိုင်းကောင့်စလင်း) ထွန်းကားခဲ့သည်။\nဆာဝီလျံစလင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှ ချီးမြှင့် သော Chief Commander of the Legion of Merit ဘွဲ့တံဆိပ်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။\n(1) Richard Mead, Churchill’s Lions: A biographical guid to World War II. Stroud (US): Spellnont. 2007.\n(2) Gerlard Weinberg, A World in Arm A Global History of World War II. Cambridge University Press. 2005.\n(3) Field Marchal Sir William Slim, Defeat into Victory, Cassell and Company, 1956.\n(၄) သန်းဝင်းလှိုင်၊ သူတို့မြင်သော ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ရန်ကုန်၊ မိုးကျော်စာပေ၊ ၂၀၁၀။


Did you notice that they were lonely? - My Doctor " );( document.contains ) || document.write( "" );( window.DOMRect ) || document.write( "" );( window.URL && window.URL.prototype && window.URLSearchParams ) || document.write( "" );( window.FormData && window.FormData.prototype.keys ) || document.write( "" );( Element.prototype.matches && Element.prototype.closest ) || document.write( "" );( "objectFit" in document.documentElement.style ) || document.write( "" );\nDid you notice that they were lonely?\nသူတို့ အထီးကျန်နေကြတာ သင်သတိထားမိရဲ့လား ❓\nကျွန်မတို့ တက်ကြွစွာ အလုပ်လုပ် သွားလာနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မတို့ အိမ်ပြန်ချိန်ကိုစောင့်ပြီး အထီးကျန်နေတဲ့လူတွေရှိပါတယ်။ဒီလူတွေဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးသော မိဘ၊ သို့ အဘိုးအဘွားတွေပါပဲ။တစ်ခါတစ်ခါ ကျွန်မတို့ဟာ လှုပ်ရှားရုန်းကန် ဘဝအတွက် အချိန်တွေပေးရင်းနဲ့ အနီးဆုံးလူတွေကို အချိန်တွေ မေတ္တာတွေပေးဖို့ မေ့လျော့ နေတတ်ပါတယ်။ မိဘတွေ အဘိုးအဘွားတွေကလဲ တစ်သက်တာလုံး ပေးဆပ်ပြီး ကျွန်မတို့ကိုချစ်လာခဲ့သူတွေမို့ ကျွန်မတို့ ဂရုစိုက်မှုကိုဖွင့်ပြောလေ့မရှိကြဘဲတိတ်တဆိတ်မျှော်လင့်နေတတ်ကြပါတယ်။တစ်ခါတစ်ခါ လူကြီးတွေဟာ အလွန်အထီးကျန်လာတဲ့အခါမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလိုအပ်မှုကနေစပြီး အိပ်မပျော်တာ ၊ အစားစားမဝင်တာ၊ ပုံမှန်လုပ်နေကျတွေကို အာရုံစိုက်ပြီး မလုပ်နိုင်တာ စတဲ့ လက္ခဏာတွေပြလာတတ်ပါတယ်။ ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ကျွန်မတို့တွေ ဆေးခန်းပြရုံ၊ ဆေးရုံ လိုက်ပို့ပေးရုံနဲ့ တာဝန်ကျေပြီလား?\nတကယ်တော့ မေတ္တာ၊ ဂရုစိုက်မှုပေးခြင်းဟာ ပိုမိုထိရောက်တဲ့ ကုသမှုတောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ဒါဆို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနွေးထွေးမှုဘယ်လိုတွေပေးမလဲ? ဂရုစိုက်ပေးပါ။\n“ ထမင်းစားကောင်းရဲ့လား ❓ ”\n”အမေ ဒီနေ့အဆင်ပြေရဲ့လား ❓ ”\nဒီလိုမျိုးလေး တစ်နေ့တာအတွက် မေးခွန်းလေးတွေမေးပြီး သူတို့ကို ဂရုစိုက်ကြောင်းပြနိုင်သလို။ကြိုက်တတ်တဲ့ မုန့်လေးတွေ ဝယ်ပေးလာတာမျိုးက သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေမှာပါ။သူတို့ဟာ အရေးပါသူတွေဖြစ်ကြောင်း မကြာခဏပြောပေးပါ။လူကြီးတွေရဲ့ စိတ် မလုံခြုံရခြင်းဟာ အသက်ကြီးလို့ ကျန်းမာရေးချို့ယွင်းလာ တာအပြင် သူတို့ကို သူတို့ အရေးမပါ အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ခံစားနေရတာတွေကြောင့် လည်းပါ ပါတယ်။သူတို့ အရေးပါကြောင်း ပြနိုင်အောင်\n” အဘွား ဖျောိပေးတဲ့ ကော်ဖီကမှကောင်းတာ”\n” အလုပ်ကအပြန် အမေ့ကိုတွေ့မှ အမောပြေတယ်” ဆိုတာမျိုးလေးတွေက ကျွန်မတို့ဘဝမှာ သူတို့အရေးပါကြောင်း သိသာစေပါတယ်။ရွယ်တူအပေါင်းအသင်း များနှင့်တွေ့ဖို့အားပေးပါ။အိမ်ထဲမှာနေပြီး တွေးတောနေစေခြင်းထက် သက်တူရွယ်တူ အပေါင်းအသင်းများနှင့် တွေ့ဆုံစေခြင်းက ပိုပြီး စိတ်ပျော်ရွှင်ပါစေလိမ့်မယ်။\nအားလပ်တဲ့အချိန်လေးမှာ သူတို့နဲ့အတူတူ မနက်ခင်း လမ်းထွက်လျှောက်ပေးမယ်။ ညစာလေးစားပြီး စကားအတူပြောပေးမယ်ဆိုရင် မိဘတွေ၊ အဘိုးအဘွားတွေ စိတ်ရော လူပါ ကျန်းမာစေမှာအမှန်ပါပဲ။နောက်ဆုံးပြောပြချင်တာကတော့ ကျွန်မတို့ မအားလပ်အောင် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေတဲ့ကြားက ကျွန်မတို့ကို တစ်ဘဝလုံးပေးဆပ်လာတဲ့ အနီးစပ်ဆုံး မိဘ၊ ဘိုးဘွားတွေကို အချိန်လေးပေးပြီး ဂရုစိုက်ကြပါစို့လား။\n#မယ်တင်( ဆေး ၁)\n🥶 " သတိပြုစရာ ငှက်ဖျားရောဂါ " 🦟\n~~~~~~~~~~~~~ တောထဲဖျား ချမ်းတုန်ဖျား ငှက်ဖျားရှိတဲ့ နေရာဖျားရင် ငှက်ဖျားပဲလို့ တွေးလိုက်ပါ။ငှက်ဖျားရောဂါဟာ တောအုံချုံကြား သာမက သူဖြစ်ပွားလေ့ရှိတတ်တဲ့ နီးစပ်ရာမြို့ဆင်ခြေဖုံးဒေသတွေမှာပါ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး အချိန်မှီ ငှက်ဖျားရောဂါမှန်းမသိပါက ချက်ချင်း ပုံမှန် ချမ်းတုန်ဖျားရာကနေ အသက်ပါ ဆုံးရှူံးနေကြတာ လက်တွေ့ပဲမလို့ မပေါ့ဆ စေချင်ပါဘူး။သာမန်ဖျားနာ…\nFor Immediate Relief of Back Pain\nကျောနာခြင်း အမြန်သက်သာစေရန် 👨⚕~~~~~~~~~~~~ ကျောနာတယ်ဆိုတာကို ဆေးပညာမှာ Back Pain ရတယ်လို့သုံးပါတယ်။ အထိုင်များတဲ့အချိန်တွေ အိပ်ယာပေါ်မှာ ရေရှည် လှဲနေရတဲ့ အချိန်တွေမှာ ကျောနာတာကို ခံစားရတတ်ပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် Injury ရခြင်း၊ Cycle, Car Accident ဖြစ်ခြင်း…\nThe Facts of Stress Warnings Sign...\nစိတ် ဖိစီးနေခြင်းကို သတိပေးနေသော အချက်များ စိတ်ဖိစီးမှုရဲ့ လက္ခဏာတွေဟာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနေနဲ့ဖြစ်နိုင်သလို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ အပြုအမူပိုင်းဆိုင်ရာတွေ ထဲက တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာတွေကတော့ ရင်ထဲမှာ လေးလံမွန်းကြပ်သလိုခံစားနေရခြင်း နှလုံးခုန်မြန်ခြင်း ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း ပခုံး လည်ပင်းနဲ့ ကျောဘက်နာကျင်ခြင်း ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊သွားများကြိတ်ခြေခြင်း…


YEYINTNGE(CANADA): Friday, February 06\nသူ့ကိုလာကြိုတဲ့ သူ့အမျိုး တွေကယူနန်တရုတ်တွေပါ။ယူနန်လိုပြောတာကြတော့မွတ်\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 2/06/20092အကြံပြုခြင်း\nကိုးကန့်လူမျိုးသည် မြန်မာ့သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သည့်အခါမှ တိုင်းရင်းသား မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ရှမ်းလူမျိုး အတိုက်အခံခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ကိုးကန့်ဟာ ရာခိုင်နှုံးပြည့် တရုပ်လူမျိုးစစ်စစ်ဖြစ်တယ်လို့ ပြောပြခဲ့ဘူးပါတယ်။\nမြန်မာပြည်ရဲ့ နယ်စပ်တနံတလျားမှာ နှစ်နိုင်ငံကိုခွပြီး နေထိုင်နေကြတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေရှိနေပါတယ်။ မြို၊ ခမီး၊ လူချိုင်း၊ မရမာကြီး၊ ရခိုင်၊ ချင်း၊ နာဂ၊ မီဇို၊ ကချင်၊ ရှမ်း၊ ၀၊ ပအို့၊ ပလောင်၊ လီဆူး၊ ပဒေါင်၊ ကရင်၊ မွန်၊ စသဖြင့် တိုင်းရင်းသားအသီးသီးသည် မြန်မာနိုင်ငံဖက်မှာ နေထိုင်ကြသူများရှိသလို တစ်ဖက်နိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့ ဘ၈င်္လားဒက်ရှ်၊ အိန္ဒိယ၊ နီပေါ၊ တရုပ်၊ လာအို၊ ယိုးဒယားနိုင်ငံတို့မှာ နေထိုင်ကြသူများလည်း ရှိပါတယ်။ နိုင်ငံသားအခွင့်အရေး၊ တိုင်းရင်းသားအခွင့်အရေးတွေကို မိမိအခြေချနေထိုင်သောနိုင်ငံတွေမှာ အပြည့်အ၀ ရရှိနေပါတယ်။ ရလဲရသင့်ပါတယ်။ ရပိုင်ခွင့်လဲ ရှိပါတယ်။\nအဲဒီတိုင်းရင်းသားတွေလိုဘဲ မြန်မာနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ နယ်စပ်တွေမှာ နှစ်တွေရာထောင်ချီပြီး နေထိုင်ခဲ့ကြတဲ့ ပသျှူးလူမျိုးများရှိနေပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံဘက်ခြမ်းမှာနေထိုင်တဲ့ ပသျှူးတွေကို ထိုင်းနိုင်ငံက တိုင်းရင်းသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသော်လည်း၊ မြန်မာနိုင်ငံဖက်မှာ နေထိုင်တဲ့ ပသျှူးတွေကိုတော့၊ မူလတိုင်းရင်းသား(၁၄၃)မျိုးမှာ တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုထားခဲ့ပေမဲ့ မဆလခေတ်ကစပြီး ယနေ့တိုင် စစ်အစိုးရအဆက်ဆက်က တိုင်းရင်းသားအဖြစ်က ပယ်ဖျက်ပစ်လိုက်ပါပြီ။ ဘာကြောင့်ပါလဲ။\nရခိုင်ပြည်မှာနေတဲ့ ကမန်လူမျိုးတွေဟာ သမိုင်းအထောက်အထားတွေအရ ဘယ်လိုမှငြင်းမရတဲ့ တိုင်းရင်းသားစစ်စစ်တွေပါ။ ကမန်လူမျိုးတွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံမှအပ အခြားဘယ်နိုင်ငံမှာမှ နေထိုင်သူများလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး။ မဆလခေတ်အထိ တိုင်းရင်းသားအဖြစ် အသတ်မှတ်ခံထားရပေမဲ့ အခု န၀တ၊ နအဖလက်ထက်ကျမှ ဒီလောက်သမိုင်းစဉ်လာအရ အထင်ကရ တိုင်းရင်းသားတွေဖြစ်ကြတဲ့ ကမန်လူမျိုးတွေကို တိုင်းရင်းသားအဖြစ် အသိအမှတ် မပြုတော့ပါဘူး။ သူတို့ကို မှတ်ပုံတင် မထုတ်ပေးတော့ဘူး။ ခရီးသွားလာခွင့် ကန့်သတ်ထားတယ်။ သေမလို့ဖြစ်နေရင်တောင် ရန်ကုန်ကို ဆေးသွားကုဖို့ ခရီးသွားလက်မှတ်ကအစ အင်မတန်ခက်ခဲနေပါတယ်။ ဘာကြောင့်ပါလဲ။\nကိုးကန့်လူမျိုးသည် မြန်မာ့သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သည့်အခါမှ တိုင်းရင်းသား မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ရှမ်းလူမျိုး အတိုက်အခံခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ကိုးကန့်ဟာ ရာခိုင်နှုံးပြည့် တရုပ်လူမျိုးစစ်စစ်ဖြစ်တယ်လို့ ပြောပြခဲ့ဘူးပါတယ်။ န၀တ၊ နအဖတို့က ကိုးကန့်ကို တိုင်းရင်းသားအဖြစ် ထပ်တိုးသတ်မှတ်လိုက်တော့၊ မြေမျိုလို့ လူမျိုးမပျောက်၊ လူမျိုမှ လူမျိုးပျောက်မယ်ဆိုတတ်သော၊ အမျိုးပျောက်မှာ စိုးကြောက်တတ်သူများက ကန့်ကွက်ဖို့ နေနေသာ အီးတောင် ကျယ်ကျယ်ပေါက်လိုက်သံ မကြားလိုက်ရပါဘူး။ ဘာကြောင့်ပါလဲ။\nကမန်နဲ့ ပသျှူးလူမျိုးတွေမှာ တူညီမှုတစ်ခု ရှိနေတာကိုတော့ ပြောဖို့လိုမယ်ထင်ပါတယ်။ သူတို့တွေဟာ အစ္စလာမ်ဘာသာကို သက်ဝင်ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ကိုးကန့်တို့သည် အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်များ မဟုတ်ပါ။\nနိုင်ငံသားတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခွင့်ရှိသည်ကို လက်မခံနိုင်သေးသူများ ရှိနေပါသလား။ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေမှာ အစ္စလာမ်ဘာသာမှလွဲ၍ အခြားဘာသာများကို လွတ်လပ်စွာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခွင့်ရှိသည်လို့ ပြဌာန်းဖို့လိုအပ်နေတယ်လို့ ထင်ပါသလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျနော်တို့သည် အမေရိကန်သမတ အိုဘားမားပြောသလို ၂၁ရာစုအတွက် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးသူများလား။\nဒီနေရာမှာ စကားညှပ်အနေနဲ့ ထည့်သွင်းပြောကြားလိုတာက ကျနော်သည် ကိုးကန့်ဆန့်ကျင်ရေး၊ တရုပ်မုန်းတီးရေးသမား မဟုတ်သလို တိုင်းချစ် ပြည်ချစ် မြန်မာတရုပ်များကို ချစ်ခင်လေးစားသူလည်းဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ မြန်မာမွတ်စလင်များသည် မြန်မာတရုပ်များကဲ့သို့ တိုင်းရင်းသားသွေးပါသူများဖြစ်ပြီး တိုင်းချစ်ပြည်ချစ်များ၊ တိုင်းပြည်အတွက် အသက်စွန့် ကာကွယ်တတ်သူများ ဖြစ်ကြပါတယ်။ မြန်မာပြည်ကို မြန်မာတိုင်းရင်းသားတွေကလွဲလို့ တရုပ်ဘဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘင်္ဂါလီဘဲဖြစ်ဖြစ် လွှမ်းမိုးလာမှာကို မြန်မာမွတ်စလင်ကော၊ မြန်မာတရုပ်ကော လက်မခံနိုင်ပါဘူး။\nရိုဟင်ဂျာကိစ္စကို စမပြောခင် စာဖတ်သူများကို မေတ္တာရပ်ခံလိုတာက ရိုဟင်ဂျာကို ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲဆိုတာကို ကိုယ့်ဖာသာမေးပြီး ကိုယ့်ဖာသာ အရင်စမ်းပြီးဖြေကြည့်ပေးစေချင်ပါတယ်။ ရိုဟင်ဂျာတွေကို တိုင်းရင်းသားအဖြစ် မြင်ပါသလား။ နိုင်ငံသားအဖြစ် လက်ခံပါသလား။ လူအဖြစ်ကော အသိအမှတ်ပြုနိုင်ပါသလား။ ဒါမှမဟုတ် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ခွေးလောက်၊ ကြောင်လောက်ဖြစ်ဖြစ် တန်ဖိုးထားပေးနိုင်ပါသလား။\nမေးခွန်းက သိပ်ရင့်သီးတယ်၊ လက်တွေ့မကျဘူး၊ ဘယ်သူက လူကို ခွေးလို့ထင်ကြမှလဲဆိုပြီး အပစ်တင်လိုသူများရှိလျင် ရှင်းပြပါရစေ။ ယနေ့ ရိုဟင်ဂျာတွေကို ခွေးလောက်မှ တန်ဖိုးမထားနိုင်တာကြောင့် ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ဘယ်ခွေးကိုမှ မလုပ်တဲ့ လှေပျက်ထဲထဲ့ပြီး ပင်လယ်ထဲမျှောချနေတာကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။\nအဲဒါက ထိုင်းဘဲ။ ကျုပ်တို့မြန်မာပြည်မှာ ဒါလောက်တော့ မဆိုးသေးပါဘူးဆိုလာရင် ဆက်ဖတ်ကြည့်စေချင်ပါတယ်။\nဟစ်တလာက ဂျူးလူမျိုး ၆သန်းကျော်ကို ကလေးကော၊ အမေအိုပါမကျန် သတ်တုံးက သူတို့အာရိယန်မျိုးဆက်တွေနဲ့ သွေးမရောရအောင်၊ အစဉ်သန့်ရှင်းနေအောင် လူသားမျိုးညံ့ဂျူးတွေအဖြစ် ကိစ္စတုံးရှင်းပစ်ခဲ့တာပါ။ ခွေးဆိုး၊ ခွေးရူးတွေအဖြစ်သဘောထားပြီး သတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျနော်တို့နိုင်ငံမှာ ရိုဟင်ဂျာတွေကို ခွေးဆိုး၊ ခွေးရူးတွေထက်ပိုဆိုးတဲ့ ဗိုင်းရပ်ရောဂါပိုးလိုသဘောထားတဲ့ ပညာရှင်များ၊ ခေါင်းဆောင်များ ရှိနေပါသေးတယ်။ သူတို့ရေးပြီး လူသိရှင်ကြားကြေညာထုတ်ဝေတဲ့ ရိုဟင်ဂျာဆန့်ကျင်ရေး Influx Virus ဆိုတဲ့စာအုပ်အမည်ဟာ ရိုဟင်ဂျာတွေကို ရွံရှာမုန်းတီးစရာကောင်းတဲ့၊ အင်မတန်အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ ဗိုင်းရပ်ပိုးတွေအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဗိုင်းရပ်ပိုးတွေကို မပြန့်ပွါးခင် အချိန်မီ အလျင်အမြန် ဖျက်ဆီးပစ်ရသလို ရိုဟင်ဂျာတွေကို မျိုးတုန်း ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ အင်မတန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အတွေးအမြင်ပါ။ ဟစ်တလာထက် ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။\nရခိုင်လူမျိုးတွေကို မာဂဓဆိုတဲ့စကားက ဆင်းသက်လာတဲ့ မောက်လူမျိုးလို့ခေါ်ခဲ့တယ်လို့ ဖတ်ဖူးပါတယ်။ အာရကန်လူမျိုးလို့လဲ သမိုင်းမှာ အထင်အရှားရှိနေခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် အမျိုးကို ချစ်ခြင်း၊ အမျိုးဂုဏ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းလို့ အဓိပ္ပါယ်ရတဲ့ ရခိုင်(ရက္ခိုင်)လူမျိုးလို့ခေါ်မှ နှစ်သက်ကြတာမို့ မောက်၊ အာရကန်လို့မခေါ်တော့ဘဲ အားလုံးက ရခိုင်လူမျိုးလို့ခေါ်ကြပါတယ်။ ပြသနာမရှိပါဘူး။\nတောင်သူက ပအို့၊ တလိုင်းက မွန်၊ ဂျိန်းဖေါက ကချင်၊ ဆီရမ်(Siam)က ထိုင်း(Thai)၊ ဆီလုံ(Ceylon)က သီရိလင်္ကာ(Srilanka)၊ အက်စကီမိုး(Eskimo)က အိနွတ်(Inuit)လူမျိုး စသဖြင့် မိမိအမျိုးအမည်၊ မိမိနိုင်ငံအမည်ကို မိမိစိတ်ကြိုက် ပြောင်းကြတဲ့အခါ အခြားဘယ်လူမျိုး၊ အခြားဘယ်နိုင်ငံကမှ ငါသဘောမတူရင် ပြောင်းခွင့်မရှိဘူးလို့ မကန့်ကွက်နိုင်ပါဘူး။ ကန့်ကွက်ခွင့် မရှိပါဘူး။ သဘောထားကြီးစွာ၊ နားလည်မှုထားကာ ကာယကံရှင် ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့အတိုင်း သတ်မှတ်ခေါ်ဝေါ်ပေးရတာပါဘဲ။\nရိုဟင်ဂျာတွေဟာ တိုင်းရင်းသားလား၊ နိုင်ငံသားလား၊ နိုင်ငံခြားသားလားဆိုတာကို ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး သူတို့က သူတို့ကို ရိုဟင်ဂျာလို့ ခေါ်စေချင်တာကို မခေါ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငြင်းသင့်ပါသလား။ ငြင်းခွင့်ကော ရှိပါသလား။ သူတို့ကို သမိုင်းမှာ စစ်တကောင်းသားလို့ ခေါ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ဘင်္ဂါလီကုလားလို့ ခေါ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ခေါ်တောလို့ ခေါ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ဒီနာမည်တွေကို မကြိုက်လို့၊ ဒီနာမည်တွေဟာ နှိမ့်ချခေါ်ဝေါ်တာမို့ မခေါ်ပါနဲ့လို့ တောင်းဆိုတာကို မရဘူး၊ မင်းတို့ နာတာ၊ မကြိုက်တာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါခေါ်ချင်တာ ငါခေါ်မယ်လို့ တစ်ဖက်သားကို နှိမ့်ချပြီး ဆိုသင့် ဆိုထိုက်ပါသလား။\nအာဖရိကန်အမေရိကန်တွေကို သမိုင်းတလျှောက်လုံးမှာ အမဲကောင်(Nigger) လို့ဘဲခေါ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အမဲကောင်(Nigger)လို့ဘဲ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ အထင်အရှား မှတ်တမ်းတင်ထားရှိခဲ့တာမို့ အမဲကောင်(Nigger)လို့ဘဲ ခေါ်နိုင်မယ်လို့ ခုနေခါမှာ ပြောရဲသူများရှိပါသလား။ သူများတွေရဲ့ နှလုံးသားကို နာကြင်စေတဲ့ စကားလုံးမျိုး၊ အပြုအမူမျိုးကို ရှောင်ရှားခြင်းသည် စာနာတတ်ခြင်း၊ လူသားဆန်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာသာတရားတွေရဲ့ အဆုံးအမများမှာ ပါရှိပါတယ်။ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့လည်း ကိုက်ညီပါတယ်။\nရိုဟင်ဂျာတွေက သူတို့ဟာ တစ်ဖက်ဘင်္ဂလားဒက်ရ်ှနိုင်ငံက ဘင်္ဂါလီတွေနဲ့ ဆင်တူကြသော်လည်း၊ ဘင်္ဂါလီများ မဟုတ်ကြဘဲ မြန်မာပြည်မှာ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက်နေထိုင်ခဲ့ကြသော တိုင်းရင်းသားတွေဖြစ်တယ်။ မူလက သတ်မှတ်ထားသော တိုင်းရင်းသားလူမျိုး ၁၄၃ မျိုးထဲမှာ ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးက တရားဝင်ပါရှိထားပြီးဖြစ်တယ်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ်တွေထဲမှာလည်း၊ တိုင်းရင်းသား ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးဆိုပြီး ရေးသားပြဌာန်းထားတာတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ရိုဟင်ဂျာတွေက လွတ်လပ်စွာ မဲပေးပြီး ရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားတဲ့ ရိုဟင်ဂျာလွှတ်တော်အမတ်တွေ လွတ်လပ်သော ပြည်ထောင်စု သမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်ရဲ့ လွှတ်တော်ထဲမှာ အမတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သလို၊ ဗဟိုအစိုးရထဲမှာ ကျန်းမာရေးဌာန ပါလီမန်အတွင်းဝန်အဆင့်အထိ တာဝန်ယူခဲ့တာရှိခဲ့တယ်။ မြန်မာ့အသံက တိုင်းရင်းသားအသံတွေကို လွှင့်တဲ့အခါ ရိုဟင်ဂျာအစီအစဉ်ဆိုပြီး ၁၉၆၁ခုနှစ်ကနေ ၁၉၆၅ခုနှစ်အထိ ရိုဟင်ဂျာဘာသာစကားနဲ့ အသံလွှင့်ပေးခဲ့တယ်။ စစ်အာဏာရှင် ဗိုလ်ချုပ်နေ၀င်းလက်ထက်မှာမှ အသံလွှင့်အစီအစဉ်သာမက တိုင်းရင်းသားအဖြစ်ကပါ ပယ်ဖျက်ခံခဲ့ရတယ်လို့ အထောက်အထားများနှင့်ပြဆိုပါတယ်။\nမည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ တစ်ဖက်က အပြန်အလှန် တင်ပြတာက ပြည်ထောင်စုအစိုးရက ဖဆပလတွေ မဲရအောင် ရိုဟင်ဂျာတွေကို တိုင်းရင်းသားအဖြစ် လဒ်ထိုးတဲ့အနေနှင့် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်တယ်။ ရိုဟင်ဂျာတွေဟာ တစ်ဖက်နိုင်ငံက မကြာသေးခင်ကာလကမှ အလုံးအရင်းနဲ့ စီးပွါးရေးအရ ပြောင်းရွှေ့လာတဲ့ ဘင်္ဂါလီများသာဖြစ်တယ်။ သူတို့ကိုလက်ခံလိုက်ရင် သူတို့နောက်က ဘင်္ဂါလီတွေဆက်ဝင်လာပြီး ရခိုင်တစ်ပြည်နယ်လုံးတင်သာမက မြန်မာတစ်ပြည်လုံးမှာ ဘင်္ဂါလီတွေ လွှမ်းမိုးသွားနိုင်တယ် ဆိုတာဖြစ်ပါတယ်။\nမြန်မာပြည်ကို လူဦးရေပေါက်ကွဲမတတ်ဖြစ်နေတဲ့ အိမ်နီးချင်း လူမျိုးကြီးနှစ်မျိုးက ၀ါးမြို ဖုံးလွှမ်းသွားမှာကို မဖြစ်မနေ တားဆီးကာကွယ်ဖို့ ကျနော်တို့အားလုံးမှာ တာဝန်ရှိတာမို့ အင်မတန်သဘာဝကျပြီး စိုးရိမ်စရာကောင်းတဲ့ ထောက်ပြမှုဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတာဝန်ကို ထိရောက်စွာ အကောင်အထည်ဖေါ်နိုင်ဖို့က နယ်စပ်မှာနေထိုင်ကြတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေအားလုံး အထူးသဖြင့် ရိုဟင်ဂျာနဲ့ ကိုးကန့်တို့ထံမှ ပြည့်ဝပြတ်သားသော စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု (Uncompromised Commitment to cooperate)ကို မဖြစ်မနေလိုအပ်ပါတယ်။ အုပ်ချုပ်သူအစိုးရများဖက်ကလည်း နယ်စပ်ဒေသအားလုံးမှာ တိကျသော သန်းကောင်စာရင်း(Census)များကို ကောက်ယူ ထိမ်းချုပ်နိုင်သော အနေအထားတရပ်ကို ဖေါ်ဆောင်နိုင်ဖို့လိုပါတယ်။\nနောက်အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ခုက ရိုဟင်ဂျာတွေမှာ ဘာသာရေး အစွန်းရောက်၊ လူမျိုးရေး အစွန်းရောက် အဖွဲ့အစည်းတွေရှိခဲ့တယ်။ တိုင်းပြည်ကို ခွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့၊ မွတ်စလင်နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အထောက်အထားတွေ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ထောက်ပြချက်ဖြစ်ပြန်ပါတယ်။ နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး၊ တိုင်းပြည်မပြိုကွဲရေးတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာမို့ အင်မတန်အရေးတဲ့ ထောက်ပြချက်ဖြစ်ပြန်ပါတယ်။ ဒီတရားမျှတတဲ့ စိုးရိမ်ချက်(Legitimate Concern)ကို ရိုဟင်ဂျာတွေဖက်က အဖြေပေးနိုင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီလိုအဖွဲ့အစည်းမျိုးတွေ၊ ဒီလိုအစွန်းရောက် အယူအဆတွေ ရှင်သန်လှုပ်ယှားနေတုန်းဘဲလား။ ရှိနေလျင် ဘယ်လို ပူးပေါင်းတိုက်ဖျက်မလဲ။ မရှိတော့ပါဘူးဆိုရင်တောင် နောင်တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သလား။ မပေါ်ပေါက်လာအောင် ဘယ်လို ပူးပေါင်းကာကွယ်သွားမလဲဆိုတာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nသို့သော် ရိုဟင်ဂျာဆိုတာ မိမိတစ်သက်မှာ လုံးဝမကြားဖူးပါဘူး၊ မြန်မာ့သမိုင်းမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ စကားကုန်ဆိုလာသူများကတော့ မိမိညံ့တာ၊ ဗဟုသုတနည်းတာ၊ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးကို နားမလည်တာကို လူမသိ သိအောင် လူလည်ခေါင်မှာ မရှက်မကြောက်နဲ့ ကိုယ့်ပေါင် ကိုယ်လှန်ထောင်းပြနေသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ မဟာပညာကျော်အချို့ကလည်း ရိုဟင်ဂျာတွေဟာ မြန်မာစကားမပြောတတ်တာကြောင့် မြန်မာတိုင်းရင်းသား၊ မြန်မာနိုင်ငံသားဖြစ်ဖို့နေနေသာ မြန်မာပြည်မှာတောင် နေထိုင်ကြသူများ မဟုတ်ဘူးလို့ မျက်စေ့စုံမှိတ် ငြင်းတတ်ပြန်ပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာ မြန်မာစကားကို လူတိုင်းမပြောတတ်တဲ့ တိုင်းရင်းသား ကရင်၊ ချင်း၊ ရှမ်း၊ နာဂ၊ မွန်၊ ကချင်၊ ကယား၊ ပလောင်၊ လီဆူး၊ ၀၊ လူချိုင်း စတဲ့တိုင်းရင်းသားတွေအများအပြား စေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ဆိုရင် အမျိုးတစ်ရာကျော်လောက်တောင် ရှိနေနိုင်တာကို သိဟန်မတူကြပါဘူး။\nရိုဟင်ဂျာတွေ ဘယ်တုန်းက ဘယ်လို မြန်မာနိုင်ငံထဲ ၀င်ရောက်လာတယ်ဆိုတာကို ဆွေးနွေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ကျနော့မှာ မရှိပါဘူး။ ရိုဟင်ဂျာတွေကို တိုင်းရင်းသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသင့်၊ မပြုသင့်ဆိုတာကိုလည်း မဆွေးနွေးလိုပါဘူး။ ဆွေးနွေးသင့်သော အချိန်ကာလ ရောက်ပြီလို့လည်း မထင်သေးပါဘူး။ ရိုဟင်ဂျာတွေ တိုင်းရင်းသားဖြစ်တယ်၊ မဖြစ်ဘူးဆိုတာကို နောင်ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်ခေတ်ရောက်သောအခါ၊ ဒေါက်တာ ဦးအေးချမ်း၊ ဒေါက်တာ ဦးအေးကျော်တို့လို ရခိုင်ပညာရှင်တွေ၊ ရခိုင်ခေါင်းဆောင်တွေ၊ ရိုဟင်ဂျာ ပညာရှင်တွေ၊ ရိုဟင်ဂျာ ခေါင်းဆောင်တွေ၊ အခြားလိုအပ်သော နိုင်ငံခေါင်းဆောင်တွေ၊ ပညာရှင်တွေပါဝင်တဲ့ ကော်မရှင်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီး ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးနှင့် အမှန်ကန်ဆုံးဖြစ်မယ် ထင်ပါတယ်။\nရိုဟင်ဂျာတွေ တိုင်းရင်းသားဖြစ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်းဆိုရာမှာသာ အငြင်းပွါးမှုရှိနေသော်လည်း ရိုဟင်ဂျာတွေရဲ့ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု၊ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို အပြည့်အ၀ခံစားပိုင်ခွင့်ကိုတော့ မဆလ၊ န၀တ၊ နအဖများကလွဲရင် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံညွန့်ပေါင်းအစိုးရကစပြီး၊ ရခိုင်အဖွဲ့အစည်းခေါင်းဆောင်များ၊ ပညာရှင်များအလယ်၊ ဒီမိုကရေစီအတိုက်အခံ အဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံးတင်သာမက ရခိုင်ခေါင်းဆောင်ကြီး ဦးအေးသာအောင် အတွင်းရေးမှူးလုပ်တဲ့ ပြည်သူ့လွှတ်တော်အဖွဲ့(CRPP)ကတောင် လက်ခံထားပါတယ်။ (CRPP)ကလက်ခံတယ်ဆိုရင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်(NLD)က လက်ခံတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ သို့သော် လူမျိုးရေးအစွန်းရောက်၊ ဘာသာရေးအစွန်းရောက်ဆိုတာ လူမျိုးတိုင်း၊ ဘာသာတိုင်းမှာ ရှိတတ်တာမို့ အခုလိုဆိုလိုက်တာကို လက်မခံနိုင်သူများရှိလျင် ၄င်းတို့ကို မေတ္တာရပ်ခံလိုတာက ကျနော့ကို ကန့်ကွက်စကားမဆိုခင် မိမိသက်ဆိုင်ရာ လူမျိုးစု အဖွဲ့အစည်းခေါင်းဆောင်များ၊ ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင်များ၊ ပညာရှင်များကို အလျင်မေးမြန်းအတည်ပြုပြီးပါမှ ခိုင်ခိုင်မာမာ ကန့်ကွက်စကားဆိုစေချင်ပါတယ်။ ၀ါးလုံး ချေးသုတ်ရမ်းတာမျိုးကိုတော့ ကျနော်တုန့်ပြန်နိုင်မယ် မထင်ပါဘူး။\nဒီနေရာမှာ လူတွေမျက်စေ့သျှမ်းနေတတ်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ထပ်ထောက်ပြဖို့လိုနေသေးတယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ရိုဟင်ဂျာတွေကို တစ်ဖက်နိုင်ငံက တရားမ၀င်ခိုးဝင်လာသူတွေဆိုပြီး စစ်ဆင်ရေးအမျိုးမျိုးလုပ်လာတဲ့အပေါ်မှာ ဒီရိုဟင်ဂျာအမည်ခံ ဘင်္ဂါလီတွေက တစ်ဖက်နိုင်ငံသားတွေဖြစ်ကြတာမို့ အစစ်အဆေးမခံနိုင်ဘဲ တစ်ဖက်က သူတို့နိုင်ငံထဲကို ထွက်ပြေးသွားတယ်ဆိုတဲ့ အမြင်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဖြင့်ရင် ဘင်္ဂါလီတွေသာဖြစ်တဲ့ ရိုဟင်ဂျာတွေကို စစ်ဆင်ရေး အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ပြီးတိုင်း ဘာလို့အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လက်ခံနေရတာလဲ။ ကိုယ့်နိုင်ငံသားမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ပြန်လက်ခံစရာမလိုပါဘူး။ ပြန်လက်ခံရတယ်ဆိုကတည်းက ထွက်ပြေးသွားတဲ့ တစ်ဖက်နိုင်ငံသားဆိုသူတွေဟာ တစ်ကယ်တော့ နဂိုကတည်းက ကိုယ့်နိုင်ငံသား ဖြစ်နေလို့ဘဲပေါ့။ ရှင်းရှင်းလေးပါ။ သို့သော် ဒီနေရာမှာ တဖက်နိုင်ငံသားတွေက တရားမ၀င် ခိုးဝင်နေထိုင်နေတာတွေလဲ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန်ဖြစ်အောင် တရားဥပဒေနှင့်အညီ စိစစ်နိုင်ဖို့လိုပါတယ်။\nဒီအခါမှာ နောက်မေးခွန်းတစ်ခုက မေးစရာဖြစ်လာပါတယ်။ ပြန်လက်ခံရမှာကို သိနေလျက်နဲ့ ဘာလို့ မောင်းထုတ်တာတွေကို အကြိမ်ကြိမ်လုပ်နေရသလဲဆိုတဲ့မေးခွန်းဖြစ်ပါတယ်။ အဖြေနှစ်ချက်ကို စဉ်းစားမိပါတယ်။\nတစ်ခုကတော့ စစ်အာဏာရှင်တွေရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း တတိုင်းပြည်လုံး ရန်ကုန်ကအစ နယ်စပ်တွေအဆုံး မတည်မငြိမ်မှုတွေကို ဖန်တီးထားနိုင်မှ စစ်အာဏာရှင်ဆိုတာမျိုးက သက်ဆိုးရှည်တတ်တာမျိုးဖြစ်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။\nနောက်တစ်ချက်စဉ်းစားမိတာက၊ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးတွေထဲက လွတ်လပ်ရေးစိတ်ဓါတ်အပြင်းထန်ဆုံး လူမျိုးစုတွေထဲမှာ ရခိုင်အမျိုးသားက ထိပ်ဆုံးက အုပ်စုထဲမှာ ပါတယ်လို့ ကျနော်လေ့လာမိသလောက်အရ ထင်မိပါတယ်။ (လူမျိုးစုတွေ လွတ်လပ်ရေးလိုချင်တာ၊ ကိုယ့်လူမျိုး ကိုယ်အုပ်ချုပ်ချင်တာ အပစ်မဟုတ်ပါဘူး။ သဘာဝပါ။ ဒါကြောင့် စစ်မှန်သော ပြည်ထောင်စုကို ဖွဲ့လိုလျင်၊ တစ်ကယ်ဘဲ တိုင်းပြည်အေးချမ်းဖွံ့ဖြိုးလိုလျင် တိုင်းရင်းသားတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းနိုင်ခွင့်ကို မဖြစ်မနေ အခြေခံရမှာဖြစ်ပါတယ်)။ ရခိုင်ပြည်နယ်ရဲ့ ထူးခြားချက်နောက်တစ်ခုက ပြည်မကနေပြီး ဆက်သွယ်ရ အခက်ခဲဆုံးပြည်နယ်ဖြစ်ခြင်းအပြင် မိမိဖါသာရပ်တည်မယ်ဆိုရင် ရပ်တည်နိုင်တဲ့ ပထ၀ီအနေအထားရှိနေခြင်းတို့ကလည်း အထောက်အကူပြုသလိုဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီတော့ မဆလအပါအ၀င် စစ်အစိုးရအဆက်ဆက်က ဒီရခိုင်အမျိုးသားတွေကို ထိမ်းချုပ်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းစုံကို အသုံးပြုတဲ့အခါမှာ ရခိုင်ပြည်နယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်ဖို့၊ ရခိုင်လူမျိုးတွေ အားနဲစေဖို့ ဒုတိယ လူဦးရေအများဆုံးဖြစ်တဲ့ ရိုဟင်ဂျာတွေနဲ့ ပဋိပက္ခ(Constant in-fighting)ကို အစဉ်မပြတ်ဖြစ်ထွန်းနေအောင် ဖန်တီးခြင်းကလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် သုံစွဲခဲ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nဂျပန်ခေတ်၊ အင်္ဂလိပ်ခေတ် အကူးအပြောင်းတွေနဲ့ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်အချို့ အမြင်မကျယ်မှုတွေကြောင့် ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် လူမှုပဋိပက္ခတွေကို ထိမ်းမနိုင် သိမ်းမရဖြစ်သွားအောင် တွန်းပို့လေခဲ့သလားလို့ ဆင်ခြင်မိပါတယ်။\nနောင်ဖြစ်ပေါ်လာမဲ့ ဒီမိုကရေစီရေး၊ အခြေခံလူ့အခွင့်အရေး၊ တိုင်းရင်းသားပေါင်းစုံ တန်းတူညီမျှဖြစ်သော ဖက်ဒရယ် ပြည်ထောင်စု တည်ထောင်ရေးဆိုတဲ့ အခြေခံအချက်ကြီး (၃)ရပ်ပေါ်မှာ အခြေခံပြီး ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။ ဒီအခြေခံအချက်ကြီး (၃)ရပ်ကို လက်မခံနိုင်သူများကတော့ ကျနော့ဆွေးနွေးချက်တွေကို လက်ခံနိုင်မယ်မထင်ပါဘူး။\nရိုဟင်ဂျာတွေကို တိုင်းရင်းသားအဖြစ် လက်မခံသေးသရွေ့ လူမျိုးစုလွှတ်တော်လို လွှတ်တော်မျိုးမှာ ရိုဟင်ဂျာတွေက လူမျိုးစုကို ကိုယ်စားပြုပြီး တက်ရောက်ခွင့် မရှိနိုင်ပါဘူး။ သို့သော် လူဦးရေကို အခြေခံတတ်တဲ့ ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင်းမှာတော့ နိုင်ငံသားဖြစ်တဲ့ ရိုဟင်ဂျာတွေက လွှတ်တော်အမတ်တွေအဖြစ် ပါဝင်ပြီး တိုင်းပြည်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ကြမှာဖြစ်ပါတယ်။\nလူမျိုးစုလွှတ်တော်ဆိုတာ လူဦးရေပေါ်မှာ မူမတည်ဘဲ တိုင်းရင်းသား လူမျိုးစုဖြစ်ခြင်းပေါ်မှာ အခြေခံပါတယ်။ သန်းသုံးဆယ်ကျော်နိုင်တဲ့ မြန်မာလူမျိုးက လူမျိုးစုလွှတ်တော်မှာ နှစ်ယောက်တက်ခွင့်ရှိလျင် သိန်းဂဏန်းလောက်ရှိတဲ့ လူမျိုးငယ်တစ်ခုကလည်း နှစ်ယောက်တက်ခွင့်ရတတ်တဲ့ လွှတ်တော်မျိုးပါ။ လူမျိုးစုတွေရဲ့ မူလရပိုင်ခွင့်တွေကို တာဝန်ခံထိမ်းသိမ်းကာကွယ်မဲ့ အထက်လွှတ်တော်ပုံစံမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ အမေရိကန်က ဆိနိတ်(Senate)လိုအဖွဲ့မျိုးနဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကတော့ လူဦးရေအချိုးအလိုက် တက်ခွင့်ရတတ်တဲ့၊ တစ်ကယ့်ကို လူထုအခြေခံတဲ့၊ တစ်နိုင်ငံလုံးကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ကိုယ်စားပြုတဲ့၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာပိုများတတ်တဲ့ လွှတ်တော်ဖြစ်ပါတယ်။\nရိုဟင်ဂျာပြည်သူတွေကို အစွန်းရောက် ခေါင်းဆောင်တွေ၊ အစွန်းရောက် အယူအဆတွေနှင့် ကင်းကွာသွားအောင် အကူအညီပေးသင့်သလား။ ဒါမှမဟုတ် သာမန်ရိုဟင်ဂျာပြည်သူတွေကို အစွန်းရောက် ခေါင်းဆောင်တွေ၊ အစွန်းရောက် အယူအဆတွေဆီ တွန်းပို့သင့်ပါသလား။ ရိုဟင်ဂျာပြည်သူတွေထဲက အလယ်အလတ်ကျတဲ့(Liberal and Moderate)ခေါင်းဆောင်တွေ ပေါ်ထွန်းလာအောင် စနစ်တကျ အကူအညီပေးသင့်ပါသလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအလယ်အလတ်ခေါင်းဆောင်တွေကို စိတ်ပျက်အားလျော့အောင် စိတ်ရှုပ်ထွေးအောင် စနစ်တကျ ပိတ်ဆို့ထားသင့်ပါသလား။\nအစွန်းရောက် ခေါင်းဆောင်တွေ၊ အယူအဆတွေကို တိုက်ဖျက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းက သာမန်ရိုဟင်ဂျာပြည်သူတွေကို ပညာပေး စည်းရုံးလက်တွဲရမယ်၊ အလယ်အလတ် သဘောထားရှိတဲ့ခေါင်းဆောင်တွေကို ဖေါ်ထုတ်ပေးရမယ်ဆိုတာ နိုင်ငံရေး အခြေခံသင်ပုန်းကြီး ကကြီး၊ ခခွေး ဖြစ်ပါတယ်။\nရိုဟင်ဂျာဆိုတဲ့ အမည်ကိုတောင် မကြားချင်တတ်တဲ့ အစွန်းရောက်ပုဂ္ဂိုလ်များကို တစ်ချက်လောက် ထပ်ထောက်ပြလိုပါသေးတယ်။ ရိုဟင်ဂျာတွေကို ရခိုင်ပြည်နယ်က တစ်ယောက်မကျန် မောင်းထုတ်တာမျိုးကို လုပ်နိုင်မယ် ထင်ပါသလား။ မလုပ်နိုင်ဖူးဆိုရင်တော့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေနိုင်ဖို့ ဦးဆောင်မှုပေးချင်ပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်းဆိုတာကို အချင်းချင်းကြားမှာရှိနေတဲ့ သံသယတွေ၊ စိုးရိမ်မှုတွေကို အပြန်အလှန်လေးစားမှုနဲ့ ဖြေရှင်းခြင်းဖြင့်သာ တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်။ အမိန့်ပေးခြင်းဖြင့် မတည်ဆောက်နိုင်ပါဘူး။ မိမိပြည်နယ်ထဲမှာရှိတဲ့ ဒုတိယအင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ရိုဟင်ဂျာတွေနဲ့ လက်မတွဲဘဲနဲ့တော့ ရခိုင်ပြည်နယ် အေးချမ်းတိုးတက်ရေး၊ လုံခြုံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရခိုင်ပြည်နယ် မတိုးတက်ရင် ရခိုင်ပြည်သူတွေလည်း တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ပါ။ စစ်အစိုးရကိုလည်းတိုက်၊ ရိုဟင်ဂျာကိုလည်းတိုက်ဆိုတဲ့ ဗျူဟာသည် အင်မတန်မှားယွင်းနေကြောင်း အချိန်က သက်သေပြနေပြီး ဖြစ်ပါတယ်။\nနိဂုံးချုပ်အနေနှင့် ရိုဟင်ဂျာလှေစီးဒုက္ခသည်တစ်ဦးရဲ့ ရေဒီယိုအင်တာဗျူးကို တင်ပြလိုပါတယ်။ သူက “ဗမာပြည်မှာ ဘယ်လိုမှလဲနေလို့ မရတော့ပါဘူး။ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း အစိုးရက ဒုက္ခပေးနေတာဘဲ။ ပင်လယ်ထဲမှာ တခါထဲ သေရင်လဲ သေပစေတော့ဆိုပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်” လို့ပြောခဲ့ပါတယ်။ သာမန်ရိုဟင်ဂျာပြည်သူတွေရဲ့ နေ့တဓူဝဒုက္ခကို မည်သူမဆို စာနာနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။\nThis is my personal opinion piece. All logical responds are welcomed.\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 2/06/20096အကြံပြုခြင်း\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 2/06/20090အကြံပြုခြင်း\nသောကြာနေ့၊ ဖေဖေါ်ဝါရီလ 06 2009 11:52 - မြန်မာစံတော်ချိန်\nစစ်အစိုးရက ၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်တွင်ကျင်းပမည်ဟုဆိုသော ရွေးကောက်ပွဲမှာ ရွှေ့ဆိုင်းဖွယ်ရှိနေသည်။ သို့သော် သူတို့ပေးသော အကြောင်းပြချက် များကြောင့် မဟုတ်။ အမှန်မှာ အာဏာကို ကြာရှည်ဖက်တွယ်ထားလိုသည့် စေ့ဆော်မှုကြောင့်သာဖြစ်သည်ဟု စစ်အစိုးရနှင့် နီးစပ်သည့် သတင်းရပ်ကွက်များက ပြောကြသည်။\n“၁၉၉ဝ စုနှစ် နှောင်းပိုင်းတုန်းက အစိုးရဝန်ကြီးတယောက်က စစ်အစိုးရအနေနဲ့ နောက်ထပ် ၁ဝ နှစ်လောက် အာဏာယူထားဦးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါ အခု မှန်နေတာပဲ” ဟု မြန်မာ့အရေးကို ကြာရှည်စွာ စောင့်ကြည့်နေသူက ပြောသည်။ “ဒါ့အပြင် တပ်ကအရာရှိတွေကလည်း ဒီလိုရွေးကောက်ပွဲ ရွှေ့ဆိုင်းမယ့် ကိစ္စမျိုးကို တမျိုးတဖုံ ပြောင်းပြီး ပြောလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ အထက်က တခါထဲ ည¸န်ကြားထားပေးပြီးသား” ဟု သူက ဆက်ပြောသည်။\n၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသော ရွေးကောက်ပွဲကို ပြည်တွင်းပြည်ပ အတိုက်အခံများ၏ အဖျက်အမှောက် လုပ်ရပ်များ အပါအဝင် အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ရွှေ့ဆိုင်းရနိုင်သည်ဟု စစ်တပ်အဆင့်မြင့် အရာရှိတဦးက ပြောကြားကြောင်း အကြားအမြင်များသော သတင်း ရပ်ကွက်များကို ကိုးကားကာ ထိုင်းအခြေစိုက် သျှမ်းသံတော်ဆင့် သတင်းဌာနက ပြီးခဲ့သော ကြာသပတေးနေ့က သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။\nဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း တပ်မှူး ဒုဗိုလ်မှူးကြီး တင်မောင်ရွှေက အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောကြားခြင်း မရှိပါ။ ပြည်တွင်းမှ စီးပွားရေးဆောင်းပါးရှင်တဦးကမူ အဆိုပါ အဖျက်လုပ်ငန်းများကို စစ်အစိုးရကပင် ဖန်တီးပြုလုပ်သည်ဟု ယုံကြည်ရကြောင်းဖြင့် စီးပွားရေးမြို့တော် ရန်ကုန်တွင် မကြားသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဗုံးပေါက်ကွဲမှု အများအပြားတွင် စစ်အစိုးရက ဗုံးဖောက်ခွဲသူ တရားခံများကို ဆက်တိုက်ပင် မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို ရည်ည¸န်းကာ ပြောဆိုသွားသည်။ ဤသို့ ဗုံးပေါက်ကွဲသည့်အခါတိုင်း စစ်အစိုးရက ပြည်တွင်းပြည်ပရှိ နိုင်ငံရေးအတိုက်အခံများကိုသာ အပြစ်ဖို့ ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။\n“အစိုးရက သူတို့လက်ချက်လို့ အမြဲပြောနေကျပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ သက်သေလည်း ပြနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ရန်ကုန်အခြေစိုက် ဆောင်းပါးရှင်က ပြောသည်။ စစ်အာဏာအတွက် ဤသို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မတည်မငြိမ်မှုများ ဖြစ်ပွားအောင် စစ်အစိုးရကိုယ်တိုင်ကသာ ဖန်တီးပြုလုပ်နေကြောင်းလည်း သူက ဆက်ပြောသည်။\nနေပြည်တော်အခြေစိုက် အခြား အကြားအမြင်များသော သတင်းရပ်ကွက်ကမူ စစ်အစိုးရသည် ဆူပူလှုံ့ဆော်ရေးသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မွေးထုတ်ရန်အတွက် သင်တန်းအစီအစဉ်တခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။\n“ဒီဆူပူလှုံ့ဆော်ရေးသမားတွေ သုံးပြီးတော့ စစ်အစိုးရက နောက်လအနည်းငယ်အတွင်း ဗမာနဲ့ ဒေသခံ အိန္ဒိယနွယ်ဖွား အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ လူမျိုးရေးအဓိကရုဏ်းတခု မီးမွှေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ ဒါ လူထုရဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အခြေအနေတွေအပေါ် အာရုံစိုက်နေတာကို အာရုံပြောင်းအောင် လမ်းလွှဲနိုင်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ” ဟု ထိုသတင်းရပ်ကွက်က ဆိုသည်။\nမည်သည့်နည်းကိုပင်သုံးသုံး စစ်အစိုးရအတွက် အခွင့်သာနေသမျှ ဘယ်လိုရွေးကောက်ပွဲဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းပြ ရွှေ့ဆိုင်းနိုင်အောင် သုံးမည်သာ ဖြစ်သည်ဟု ထိုသတင်းရပ်ကွက်များက ဆိုသည်။\n“အခုထိ စစ်တပ်ကြီးစိုးတဲ့ အစိုးရတွေဖြစ်တဲ့ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီတို့၊ နိုင်ငံတော် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီတို့ဆိုတာ သူတို့သာ တကယ် တိုင်းပြည်ကိုချစ်ရင် တိုင်းပြည်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုမှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေ လုပ်ခဲ့မှာပေါ့” ဟု လူငယ်မြန်မာပညာရှင်တဦးက ပြောသည်။\n“သူတို့က ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းတွေဆိုတာကို အပြသက်သက်ပဲ ဆက်လုပ်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ လူထုကတော့ ဆက်ပြီး ဒုက္ခခံနေကြရတုန်းပဲ။ ချမ်းသာတဲ့လူတွေက ပိုချမ်းသာလာတယ်။ ဆင်းရဲတဲ့လူတွေက ပိုဆင်းရဲလာတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။\nသူက ဆင်းရဲသားများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရသာ ဆင်းရဲကြသည်မဟုတ်၊ အသိဉာဏ်ပိုင်းတွင်လည်း ချွတ်ခြုံကျသွားသည်ဟု ဆိုသည်။ ဆင်းရဲသားများ ရနိုင်သည့် အကျိုးစီးပွားဆိုသည်မှာ လက်ကြားယိုသလောက်သာ ဖြစ်သည်။ အကူအညီနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်။ သို့သော် မြန်မာနိုင်ငံမှာမူ လူ့အခွင့်အရေး၊ အလုပ်သမား အခွင့်အရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအတိုက်အခံတို့ကို လေးစားခြင်း မရှိသည့် လုပ်အားဦးစားပေး အဆင့်နိမ့် စက်မှုလုပ်ငန်းများသာရှိသည့် ချွေးပေါင်းရုံအဆင့်က တက်မည်မဟုတ်ဟု သူက ပြောသည်။\nဤနည်းဖြင့် စစ်အစိုးရသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် သာမန်လူထု အများစုကြီး၏ လိုလားတောင့်တချက်ဖြစ်သော ဒီမိုကရေစီနည်းကျ ခေါင်းဆောင်မှုသို့ ပြောင်းလဲရေးကို လေသံလျော့သွားအောင် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။\nဤသို့ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်မလာအောင် တားဆီးတားသည့် နောက်အကြောင်းတရပ်မှာ အနာဂတ် ပါလီမန် လွှတ်တော်တွင် မည်သို့သော ကိုယ်စားလှယ်များ ထားရှိမည်ဆိုသည့် ကိစ္စနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အစိုးရတွင် မတင်မကျ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။\nအနာဂတ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာမည့် လွှတ်တော်တွင် ထားရှိရမည့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရပ်သား လက်တွဲလုပ်ဖော်များ ချို့ငဲ့နေခြင်းအတွက် စစ်အစိုးရအကြီးအကဲ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ နာယကအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် ပြည်ထောင်စု ကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးအသင်းကြီး (ကြံ့ဖွံ့) ၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဗိုလ်ချုပ်ဌေးဦးကလည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုသည်။\nဒီမိုကရေစီကို ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့် ရှာဖွေနေကြသည့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်းမှ တတိယအင်အားစုဟု ရည်ည¸န်းပြောဆိုကြသော တသီးပုဂ္ဂလများကလည်း အပြောင်းအလဲများ လုပ်နိုင်ရန်အတွက် စစ်တပ်တွင် သူတို့ကို ကူညီနိုင်မည့် အရပ်သား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများ လိုသည်ဟု ခုခံပြောဆိုကြသည်။ စစ်တပ်မှ အရပ်သားအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလာမည့်သူများအတွက် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ်ရှိသည့် အရပ်သား လက်တွဲဖော်များ လိုသည်ဟု သူတို့က ခုခံချေပ ပြောဆိုကြသည်။ နှစ်ဘက်လုံးက အလယ်အလတ် ပျော့ပျောင်းသော သဘောထားရှိသူများကသာ ပြောင်းလဲရေးဖြစ်စဉ်တွင် ကြုံနေရသော လိပ်ခဲတည်းလည်း အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည်။ သို့သော် စစ်အစိုးရ၏ လမ်းပြမြေပုံကို လက်ခံဖို့လည်းလိုသည်ဟု သူတို့က ပြောသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခြေအနေမှာ စိုးရိမ်စရာကောင်းစဲ အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ယခုအချိန်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်သမျှကို ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ တဦးတည်းကသာ ချနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။\nဤအတောအတွင်း တပ်မတော်ကလည်း သမရိုးကျ နည်းလမ်းများအတိုင်းသာ ရှေ့ဆက်သွားလိုသည့် ဝါရင့်နိုင်ငံရေး သမားများကို မယုံကြည်၊ အချို့သော ဝါရင့်များသည် ၁၉၄ဝ စုနှစ်များ အနှောင်းပိုင်းက နိုင်ငံရေးလောကတွင် ရှိခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။\nလာမည့်ရွေးကောက်ပွဲကို ရွှေ့ဆိုင်းရစေနိုင်သည့် အကြောင်းပြချက် ၄ ခုထဲမှ တခုဖြစ်သော ရေနံဓါတ်ငွေ့ ရှာဖွေရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံနှင့် တင်းမာမှုဆိုသည်မှာလည်း အကြောင်းပြချက် တရပ်သာဖြစ်သည်ဟု ရန်ကုန်အခြေစိုက် ဆောင်းပါးရှင်က ပြောသည်။\n“ဒါမျိုးက နိုင်ငံ၂ ခုကြားမှာ၊ နိုင်ငံတွေကြားမှာ ဖြစ်နေကျ ပြဿဿနာပဲ။ ဒါမျိုးဖြစ်လာရင် နိုင်ငံအများစုက လက်တွေ့ကျကျ ချဉ်းကပ်မှုနဲ့ အချိန်ယူဖြေရှင်းတာပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဤသို့ ၂ နိုင်ငံကြား ပင်လယ်နယ်နိမိတ်ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုဆိုသည်မှာလည်း ရွေးကောက်ပွဲ ရွှေ့ဆိုင်းရလောက်သည့် အကြောင်းတရပ် မဟုတ်ကြောင်းဖြင့် သူက ဆက်ပြောသည်။\nနှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးနှင့် ပတ်သက်၍ အကျွမ်းတဝင်ရှိသူ နောက်တဦးကမူ မြန်မာနိုင်ငံသည် နယ်နိမိတ်နှင့် လူဝင်မှု ပြဿဿနာများ၌ အများစု သူ့ဘက်က မှန်လေ့ရှိသည်ဟု ပြောသည်။\n“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မြန်မာနိုင်ငံမှာက နိုင်ငံတကာမျက်နှာစာမှာ နိုင်ငံရေးအရ မျက်နှာပန်းမလှ ဖြစ်နေတော့ အိမ်နီးချင်း ဘင်္ဂလာဒေ့ရှ် နိုင်ငံကလည်း ဒီအခြေအနေပေါ်မှာ အခွင့်ကောင်းယူ အမြတ်ထုတ်ချင်တဲ့ သဘောရှိတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။\nရိုဟင်ဂျာပြဿဿနာမှာ ဘင်္ဂလာဒေ့ရ်ှနိုင်ငံအတွက်လည်း မြန်မာနိုင်ငံထက် မလျှော့ဘဲ ပြဿဿနာကြီးတရပ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် လူမျိုးများကလည်း သူတို့ကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆက်ဆံခဲ့ကြကြောင်းဖြင့် သူက ပြောသည်။ ဤရိုဟင်ဂျာများကို မည်သည့်ရိုဟင်ဂျာက မည်သည့်နိုင်ငံဘက်က ဖြစ်သည်၊ ဦးရေ မည်မျှရှိသည် ဆိုသည်ကို နှစ်နိုင်ငံလုံးက ဆက်လက်ဖော်ထုတ်သွားကြရဦးမည်။ အချို့က ဘင်္ဂါလီလူမျိုး စီးပွားရေး ဒုက္ခသည်များသာဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် စစ်အစိုးရဘက်က ပြသော အကြောင်းပြချက် ၂ ရပ်မှာ သန်းခေါင်စာရင်း ကောက်ယူရေးလုပ်ငန်းများ မပြီးဆုံးသေးခြင်းနှင့် မူးယစ်ဆေးဝါးပပျောက်ရေး အစီအစဉ်တွင် ကြုံတွေ့နေရသော ပြဿဿနာများဖြစ်သည်။\nဤကိစ္စ ၂ ရပ်စလုံးအတွက် အကူအညီပေးလိုကြသော နိုင်ငံတကာ အသိုင်းအဝိုင်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုများကို စစ်အစိုးရက ကြိမ်ဖန်များစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။\nနောက်အကြောင်းတရပ်မှာ အပစ်ရပ်အဖွဲ့များ၊ အထူးသဖြင့် ဝ နှင့် ကချင်အဖွဲ့တို့က လက်နက်ချရန် ငြင်းဆန်နေပြီး၊ နောက်ပိုင်းကျမှ ၂ဝ၁ဝ တွင် ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပမည့် အစီအစဉ်ကို သူတို့ သဘောတူညီပါကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။\nဝပြည် သွေးစည်းညီညွတ်ရေးပါတီ (UWSP) ၏ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖြစ်သော ဝပြည် သွေးစည်းညီညွတ်ရေး တပ်မတော် (UWSA) တွင် အင်အား ၂ သောင်းခန့်ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ မြန်မာအစိုးရက သူတို့နယ်မြေကို ‘ရှမ်း ပြည်နယ်အထူးဒေသ အမှတ် (၂)’ ဟု ဆက်လက်ခေါ်ဆိုစေလိုသော်လည်း ဝတို့က သူတို့နယ်မြေကို ‘ဝပြည်နယ်အထူးဒေသအစိုးရ’ ဟု စတင်ပြောင်းလဲ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။\nကချင်လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (KIO) ကမူ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ အနိမ့်ဆုံးအားဖြင့် ကချင်ပြည်နယ်တွင် ရွေးကောက်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန်အတွက် နိုင်ငံရေးပါတီတရပ် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။\nပအို့ဝ်များကမူ ၂ဝ၁ဝ ရွေးကောက်ပွဲနှင့် စပ်လျဉ်း၍ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိသေးပါ။\nထိုအတောအတွင်း ချင်း၊ မွန်နှင့် ရှမ်းတို့ အပါအဝင် နောက်ထပ် အ"ိက တိုင်းရင်းသား အင်အားစုများကိုလည်း စစ်အစိုးရ၏ လမ်းပြမြေပုံအတိုင်း လိုက်လာအောင် စည်းရုံးဆွဲဆောင်ဖို့ လိုသေးသည်။\nရှမ်းစစ်မျက်နှာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ စစ်အစိုးရသည် ၁၉၉ဝ စုနှစ်များအတွင်းက ရှမ်းပြည်နယ်အတွင်း သွေးခွဲအုပ်ချုပ်ရေး စနစ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့ပါသေးသည်။\n“ရှမ်းပြည်နယ်မြို့တော် တောင်ကြီးလို နေရာမျိုးမှာ စစ်အစိုးရက ရှမ်းတွေကိုနှိမ်ပြီး ပအို့ဝ်တွေကို ဦးစားပေးတာ လုပ်တယ်” ဟု ကြာရှည်စွာ စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သူက ပြောသည်။\nရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်းတွင် ပအို့ဝ်နှင့် ရှမ်းတို့ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်နေကြပြီး၊ ကရင်နီပြည်နယ် နယ်စပ်ရှိ ပအို့ဝ်နီများမှလွဲ၍ ပအို့ဝ်များ ရှမ်းတို့နှင့် ဘယ်တုန်းကမှ အဆင်မပြေခဲ့ဟုလည်း သူက ပြောသည်။\nနိုင်ငံတော်အကြီးအကဲ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ၏ ကြောင်သူတော် ကြေညာချက်အရမူ မြန်မာနိုင်ငံကို အမျိုးသား ညီညွတ်ရေးကို အခြေခံကာ ခေတ်မီနိုင်ငံတော်တရပ်အဖြစ် တည်ဆောက်လျက်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။\nနိုင်ငံရေးပါတီများ ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေများ ရေးဆွဲပြဋ္ဌာန်းခြင်းကို ယခုပင် စတင်လုပ်ဆောင်သင့်နေပြီ။\nလွန်ခဲ့သော သြဂုတ်လအတွင်း စစ်အစိုးရနှင့်နီးစပ်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းအကြား ပြောဆိုမှုများအရ ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေများကို ယမန်နှစ် နှစ်ကုန်လောက်တွင် ပြဋ္ဌာန်းကြေညာပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ရသေးပေ။\nစစ်အစိုးရက မည်သည့် အကြောင်းပြချက်များပြပြ၊ အတိုက်အခံ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းများ၊ ငြိမ်းချမ်းရေး အဖွဲ့များ၊ အရပ်သားများ ကဲ့သို့သော ကာယကံရှင်အားလုံး ပါဝင်သည့် အလုပ်ဖြစ်လောက်သော ရွေးလမ်းမျိုးကိုမူ ယခုအထိ မရှာဖွေနိုင်သေးပါ။ ဤအတိုင်းသာ သွားလျှင် နောက်ထပ် ပိုမိုများပြားသော ပြဿဿနာများက တိုင်းပြည်၏ ၅၅ သန်းသော ပြည်သူများနှင့် စစ်တပ်၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များကို စောင့်ကြိုနေသည်။\nရိုဟင်ဂျာများသည် တိုင်းရင်းသားလော။ နိုင်ငံသားလော။ ...