၈၈ ရဲ့ နော်မန်: 4/24/11 - 5/1/11\nဖြေ။ ။ သားအခုပြန်ပြီး လွတ်မြောက်နေတာကို သိရလို့ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ပြည်တွင်းက နှစ်ရှည် အကျဉ်းကျခံနေရတဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေအတွက် စဉ်းစားပူပန်ပေးတာအတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဆုတောင်းနေရုံနဲ့တော့ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားတွေ လွတ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကတော့ အမှန်ပါပဲ၊ သားတို့လို စွန့်စွန့်စားစားနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ပေးသူတွေကြောင့်လည်း အမေ လွတ်လာတာလို့ ယုံကြည် ပါတယ်၊ ဒီလိုပဲ နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ဆက်ကြိုးစားနေရင်းနဲ့ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားတွေအတွက် တတ်နိုင်တဲ့ ဘက်က ကူညီထောက်ပံ့စေချင်ပါတယ်၊ မလေးရှားက အကျဉ်းထောင်တွေ အကြောင်းတော့ မသိဘူး၊ ဒီမြန်မာ နိုင်ငံမှာဆိုရင် ထောင်တွင်းကျွေးစာနဲ့ ဘယ်လိုမှ ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တာ မဟုတ်လို့ အစားအစာ ပို့ရတာကိုကပဲ အကျဉ်းကျ မိသားစုတွေအတွက် ဝန်ထုပ် ဝန်ပိုးကြီးတခု ဖြစ်နေပါတယ်၊ အမေလည်း အချိန်ပြည့် အလုပ်တွေလုပ်နေရလို့ လောလောဆယ်တော့ အသံလွှင့်ဌာနမှာ မိန့်ခွန်းပြောဖို့ မစီစဉ်နိုင်သေးတာ ကိုလည်း နားလည်ပေးစေချင်ပါတယ်။\nစစ်ပွဲတွေ၊ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေဟာ ကမ္ဘာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ လူအများရဲ့ လုံခြုံရေးကို ထိခိုက်နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပါပြီ။ ကမ္ဘာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ပါဝင်တဲ့ နိုင်ငံတွေနဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ အကြမ်းဖက်မှု (violence) အသွင်သဏ္ဍာန်မျိုးစုံကို ပဋိပက္ခ (conflicts) တွေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အသုံးပြုကြပါတယ်။ လူမျိုးစုကွဲပြားမှု၊ ဘာသာရေးအယူအဆကွဲပြားမှု၊ နိုင်ငံရေးအမြင်ကွဲပြားမှုစတဲ့ ကွဲပြားခြားနားမှုတွေ အကြားမှာ အတူတကွ ယှဉ်တွဲ နေထိုင်မှုကို ဦးစားပေးခြင်းမရှိပဲ၊ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာအောင် အကြမ်းဖက်မှု နည်းမျိုးစုံနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းမှုတွေ ပြုလုပ်ကြပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို တောင်းဆိုမှုတွေ ပေါ်ထွက်နေချိန်မှာပဲ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု၊ တန်းတူညီမျှခြင်း မရှိမှု၊ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးမှု၊ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှု၊ နိုင်ငံတော်အကြမ်းဖက်မှု (state terrorism) စတာတွေကြောင့် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ပဋိပက္ခတွေကလဲ အများအပြား ရှိနေဆဲပါပဲ။\nငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာကို စစ်ပွဲတွေမရှိတာ၊ စစ်ပွဲတွေအဆုံးသတ်တာလို့ လူအများက သတ်မှတ်ထားကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတဲ့ စကားလုံးမှာ သမိုင်းကြောင်းနဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံပေါ် မူတည်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် များစွာရှိပါတယ်။ အတူတကွယှဉ်တွဲနေထိုင်မှု၊ အတွင်းစိတ်သဘော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် အင်အားသုံးမှုများ ကင်းဝေးမှု စတာတွေဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ အနှစ်သာရတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အနောက်တိုင်း အတွေးအခေါ်တွေကနေ မြစ်ဖျားခံလာတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးသိပ္ပံကတော့ စစ်ပွဲတွေမဖြစ်လာအောင် ကာကွယ်ရေးနဲ့ စစ်ပွဲတွေ အဆုံးသတ်ရေးကို အာရုံစိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လေ့လာသုတေသနပြုမှုတွေဟာ တစတစနဲ့ စစ်ပွဲတွေသာမကတော့ပဲ၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ တည်ရှိသော အနေအထား (state of peace) ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ကိုပါ ချဲ့ထွင်လာခဲ့ပါတယ်။\n၂၀ ရာစု ကာလ ကမ္ဘာတ၀ှမ်းမှာ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ အမျိုးသမီးလှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် လူတဦးချင်းစီပေါ်မှာ သက်ရောက်နေတဲ့ အကြမ်းဖက်မှု (violence) ကိုလဲ ငြိမ်းချမ်းရေး လေ့လာသူများက ထည့်သွင်းလေ့လာမှုတွေ ပြုလုပ်လာကြပါတယ်။ အမျိုးသမီးအခွင့်အရေး လှုပ်ရှားသူများက အမျိုးသမီးများကို တိုက်ခိုက်နေသော စစ်ပွဲတွေလို့ သတ်မှတ်ယူဆရတဲ့ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုနဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စော်ကားမှုတွေကို မရပ်စဲနိုင်ရင် ငြိမ်းချမ်းရေးရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောဆိုခဲ့ကြပါတယ်။ လူတဦးနဲ့တဦးအကြားမှာ ဖြစ်ပွားတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေအပြင် မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေခြင်းနဲ့ သေကြောင်းကြံမှု ပြုလုပ်ခြင်းတွေဟာလဲ အတွင်းစိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု (‘inner peace’) မရှိခြင်းကြောင့်လို့ ယူဆပြီး၊ လေ့လာဆန်းစစ်မှုတွေ ပြုလုပ်လာကြပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးသုတေသီတဦးဖြစ်တဲ့ Johan Galtung က ဆေးပညာ နယ်ပယ်မှာ ရောဂါဘယဆိုတာကို ကျန်းမာရေးရဲ့ ဆန်းကျင်ဘက်အနေနဲ့ သတ်မှတ်ချက်ကို နမူနာ ယူပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းရေး သုတေသန နယ်ပယ်မှာ အကြမ်းဖက်မှု ဆိုတာ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။\nငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ အကြမ်းဖက်မှုရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့အတွက် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှာ အသွင်သဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုးနဲ့ တည်ရှိနေတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေကို လျှော့ချနိုင်မှသာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်မြင်ယူဆမှုတွေ ရှိပါတယ်။ အကြမ်းဖက်မှုတွေ လျှော့ချမှု ဆိုတာမှာ စစ်ပွဲတွေမှာ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သဘောတူညီမှုကနေ စပြီး၊ လူနှစ်ဦးအကြားမှာ ရှိနေတဲ့ အမုန်းတရားတွေ၊ ဒေါသတွေ၊ အာဃာတ တွေကို လျှော့ချမှုအထိ အကျုံးဝင်ပါတယ်။ ဒီလို လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အလွှာအသီးသီးမှာ အသွင်သဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုးနဲ့ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေကို လျှော့ချတာကို ‘negative peace‘ လို့ ခေါ်ဆိုသတ်မှတ်ကြပါတယ်။ ဥပမာ- အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုပြုလုပ်တဲ့ အိမ်ထောင်ဘက်ကို ကွာရှင်းတာ၊ လူအများသေစေတတ်တဲ့ နယူးကလီးယား လက်နက်တွေကို လျှော့ချထိန်းချုပ်တာနဲ့ လူအချင်းချင်း ကျေးကျွန်အဖြစ် အနိုင်ကျင့်စေခိုင်းမှုတွေကို ပယ်ဖျက်ခြင်း စတာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာကို ဒီလို လျှော့ချခြင်းအသွင်နဲ့ negative peace အဖြစ် သတ်မှတ်မှုတွေ ရှိသလို၊ positive peace အနေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ state of harmony ပေါ်ထွက်လာခြင်းလို့ သတ်မှတ်မှုတွေလဲ ရှိပါတယ်။ State of harmony ဆိုတာမှာ လွတ်လပ်မှု၊ တရားမျှတမှု၊ တန်းတူညီမျှမှု၊ သွေးစည်းမှု၊ ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုနဲ့ အခြေခံ လူသားလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မှု စတာတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီလို state of harmony ပေါ်ထွက်လာဖို့အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးယဉ်ကျေးမှု (Culture of Peace) ရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ 1999 UN Declaration onaCulture of Peace မှာ ငြိမ်းချမ်းရေးယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ လူ့ဘ၀ကိုလေးစားတန်ဖိုးထားခြင်း၊ အကြမ်းဖက်မှုများအားရပ်စဲခြင်း၊ အကြမ်းမဖက်ရေး သဘောတရားများကို ပညာပေးစည်းရုံးမှု၊ ဆွေးနွေးအဖြေရှာမှုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတို့ဖြင့် ကျင့်သုံးခြင်း၊ အခြားနိုင်ငံများ၏ နိုင်ငံတော်အချုပ်အခြာအာဏာ၊ နယ်မြေပိုင်နက်ကို လေးစားတန်ဖိုးထားခြင်း၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အခွင့်အလမ်းများအား လေးစားတန်ဖိုးထား၍ မြှင့်တင်ခြင်း၊ ကျားမတန်းတူညီမျှအခွင့်အရေးများအား လေးစားတန်ဖိုးထား၍ မြှုင့်တင်ခြင်း၊ ပဋိပက္ခပြဿနာများအား ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းခြင်း၊ လွတ်လပ်စွာတွေးခေါ်ခွင့်၊ ဆန္ဒဖော်ထုတ်ခွင့် စသော အခွင့်အရေးများအား လေးစားတန်ဖိုးထား၍ မြှင့်တင်ခြင်း၊ လွတ်လပ်မှု၊ တရားမျှတမှု၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်မှု၊ သွေးစည်းညီညွတ်မှု၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၊ အများသဘောဆန္ဒအား လေးစားမှု၊ ဆွေးနွေးအဖြေရှာမှု၊ အပြန်အလှန် နားလည်မှုစသည့် သဘောတရားများ လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် နိုင်ငံများအကြားတွင် ပျံ့နှံ့လာခြင်း စတဲ့ သဘောတရားတွေ အပေါ်မှာ အခြေခံတဲ့ စံနမူနာတန်ဖိုး သတ်မှတ်ချက်တွေ၊ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေ၊ ဘ၀နေထိုင်မှုတွေ ဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုထားခဲ့ပါတယ်။\nငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာကို ဒီလို negative peace, positive peace တွေအနေနဲ့ သတ်မှတ်မှုတွေ ရှိပေမယ့်၊ ဒီလို သတ်မှတ်မှုတွေဟာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တွေနဲ့သာ ဆိုင်ပြီး၊ ပဋိပက္ခတွေ ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ state of peace ကွယ်ပျောက်သွားနိုင်ကြောင်း Galtung က ဆိုထားခဲ့ပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ပဋိပက္ခတွေကို အကြမ်းမဖက်သော အပြုအမူနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ပဋိပက္ခတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ နည်းများစွာ ရှိပါတယ်။ ဒီအထဲမှာ အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ စစ်ပွဲတွေကတော့ ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ပေးဆပ်ရမှုများတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းတွေပါပဲ။ အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ စစ်ပွဲတွေကြောင့် လူပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်တွေ၊ ဘ၀တွေ ပျက်စီးရုံမကပဲ၊ နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာတွေပါ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှာ ကျန်ခဲ့စေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပဋိပက္ခတွေကို ကိုယ်ချင်းစာနာမှု၊ တီထွင်ဆန်းသစ်မှု၊ အကြမ်းမဖက်မှု စတာတွေအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မှသာ ငြိမ်းချမ်းရေးရနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်လို့ ပညာရှင်တွေက ရေးသားတင်ပြခဲ့ကြပါတယ်။\nငြိမ်းချမ်းရေးသိပ္ပံပညာရပ်က ပဋိပက္ခဆိုတာ ဆိုးဝါးမှု၊ အကြမ်းဖက်မှု မဟုတ်ပဲ လူတွေရဲ့ဘ၀၊ လူမှုဆက်ဆံရေးနဲ့ လူသားဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်မှုမှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပွားနေတဲ့ အရာဖြစ်တယ်လို့ ရှုမြင်သုံးသပ်ပါတယ်။ လူတိုင်း၊ အဖွဲ့အစည်းတိုင်း၊ နိုင်ငံတိုင်းမှာ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်တွေ ရှိပြီး၊ ဒီရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်တွေ အကြားမှာ မတူညီကွဲပြားမှုတွေ၊ သဟဇာတမရှိမှုတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒီလို ပဋိပက္ခတွေဟာ အသွင်သဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုးနဲ့ ဖြစ်တည်နေတတ်ပြီး လူတယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒွိဟဖြစ်နေခြင်း (intra-personal conflict)၊ လူနှစ်ဦးအကြား ပဋိပက္ခ (interpersonal conflict) ၊ အုပ်စုတွင်း ပဋိပက္ခ (intra-group conflict)၊ အုပ်စုများအကြားမှ ပဋိပက္ခ (intergroup conflict), နိုင်ငံတွင်းပဋိပက္ခ (national (intra-state) conflicts) နဲ့ နိုင်ငံများအကြားမှ ပဋိပက္ခ ( international (inter-state) conflicts) ဆိုပြီး၊ အမျိုးမျိုးကွဲပြားပါတယ်။\nပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေမှာ ဒီလို ကွဲပြားခြားနားပြီး၊ သဟဇာတမဖြစ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်တွေ (Content or contradiction) အပြင်၊ သက်ဆိုင်သူတွေရဲ့ အမြင်သဘောထား (Attitude) နဲ့ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံ (Behaviour) တွေလဲ ပါဝင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး၊ ပဋိပက္ခအေဘီစီ သုံးနာညီတြိဂံ ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။ ပဋိပက္ခတွေတိုင်းမှာ အေဘီစီ အချက်တွေဖြစ်တဲ့ Attitude, Behaviour and Content ဆိုတာတွေရှိနေပြီး၊ ဒီသုံးမျိုးက ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ဒီအချက်သုံးခုကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ပဋိပက္ခတွေအပေါ်မှာ နားလည်မှု ပိုရှိပြီး၊ ဒီလိုပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေကိုလဲ ရှာဖွေလာနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာ- အားလပ်ရက်တရက်မှာ ယောက်ျားဖြစ်သူက အိမ်မှာ စာဖတ်ချင်ပြီး၊ မိန်းမဖြစ်သူက ဈေးဝယ်ထွက်လိုတဲ့အခါ သူတို့ဆီမှာ မတူညီကွဲပြားတဲ့ content or contradiction တွေ ရှိနေပါပြီ။ ဒီအခါမှာ တဦးတဘက်ကဖြစ်စေ၊ နှစ်ဦးစလုံးကဖြစ်စေ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဆက်ဆံရေးကို အားလပ်ရက် အသုံးချမှု အမြင်သဘောထား (attitude) တွေထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးထားရင် (သို့မဟုတ်) တဘက်နဲ့တဘက် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံ (behaviour) တွေကို နားလည်မှုပေးနိုင်ရင်၊ ဒီမိသားစုမှာ ကွဲပြားမှုတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် shared strategy ပေါ်ထွက်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် ပဋိပက္ခဆိုတာ ပြဿနာမဟုတ်ပဲ ဒါကိုရှုမြင်သုံးသပ်ပုံနဲံ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံကသာ ပြဿနာဖြစ်ကြောင်း ပညာရှင်တွေက မီးမောင်းထိုး ဖော်ပြခဲ့ကြပါတယ်။ အထက်က ဖော်ပြထားတဲ့ ဥပမာမှာ ယောက်ျားဖြစ်သူက 'မင်းသွားချင်တိုင်း အမြဲလိုက်မပို့ပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းဘာသာသွား၊ ငါစာဖတ်စရာရှိတယ်'လို့ ပြောပြီး၊ မိန်းမဖြစ်သူကလဲ 'ရှင်ဟာ မိန်းမတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို မလိုက်လျောပေးနိုင်တဲ့ ယောက်ျားပဲ။ ရှင်ပို့ပေးမှ သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မဘာသာ တက္ကဆီနဲ့ သွားမယ်' ဆိုပြီး၊ အပြန်အလှန်အော်ဟစ်မှုတွေ ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပြီ ဆိုပါစို့။ ဒီလို conflict escalation ဖြစ်ပွားလာမှုဟာ 'ငါမှန်တယ်၊ သူမှားတယ်'ဆိုတဲ့ အမြင်သဘောထား (attitudes) နဲ့ တဘက်နဲ့တဘက် အော်ဟစ်မှု၊ စွပ်စွဲပြောဆိုမှုတွေ ပြုလုပ်တဲ့ အပြုအမူ (behaviour) တွေကြောင့် ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို အမြင်သဘောထားနဲ့ အပြုအမူတွေအပေါ်မှာ အခြေတည်ပြီး၊ ပဋိပက္ခတွေ ကြီးထွားလာချိန်မှာ မိန်းမဖြစ်သူက တက္ကဆီနဲ့ အပြင်ထွက်သွားခဲ့လို့ တဘက်နဲ့ တဘက်စွပ်စွဲမှုတွေ၊ ရန်ပွဲတွေ မဖြစ်လာရင်တောင် ဒါဟာ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ ပဋိပက္ခလို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ တိုက်ဆိုင်ချိန်မှာ အချိန်မရွေး ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပါတယ်။\nပဋိပက္ခအရေးလေ့လာသူ Keltner ရဲ့ ‘struggle spectrum’ အရ ပဋိပက္ခတွေ ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်မှုတွေမှာ အဆင့်ခြောက်ဆင့်ရှိပါတယ်။ ပထမအဆင့်ကတော့ ကွဲပြားမှုဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့်ကတော့ သဘောတူညီချက် မရမှုပါ။ အဲဒီအခါမှာ အငြင်းပွားမှု အဆင့်ကို တက်သွားပြီး၊ သူမှန်တယ်-ငါမှန်တယ်နဲ့ ပြောဆိုမှုတွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ စွပ်စွဲပြောဆိုမှုတွေ ရှိလာပြီး၊ ရန်ပွဲအသွင် ရောက်သွားတတ်ပါတယ်။ ဒီလို ပဋိပက္ခအဆင့်တွေတိုင်းမှာ ဦးတည်ရာ နှစ်ခုရှိပါတယ်။ တခုကတော့ ပဋိပက္ခတွေ ပိုမိုကြီးထွားလာခြင်း (conflict escalation) ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယဦးတည်ရာကတော့ ပဋိပက္ခရေချိန် လျော့ကျလာခြင်း (conflict de-escalation) ဖြစ်ပါတယ်။ ပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်မှု အဆင့်တွေမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခြင်း၊ လျော့ကျလာခြင်းက လူတွေရဲ့ အမြင်သဘောထားတွေနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှုပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။\nလူမှုစိတ်ပညာနဲ့ လူမှုမနုဿဗေဒပညာရပ်တွေမှာ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမြင်သဘောထားနဲ့ ပြုမူ ဆောင်ရွက်ပုံတွေကို လေ့လာဖော်ထုတ် ထားပါတယ်။ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းခြင်း၊ ခြိမ်းချောက်ခြင်း၊ အင်အားသုံးဖြေရှင်းခြင်း၊ အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျခြင်း၊ ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း၊ တယူသန်ခြင်း၊ လူမျိုးကြီးဝါဒ ကျင့်သုံးခြင်း၊ ဘာသာရေး၊ လူမျိုးရေးအယူအဆ အစွန်းရောက်ခြင်း စတာတွေဟာ ပဋိပက္ခတွေကို ကြီးထွားစေနိုင်ပြီး၊ လူသားဆန်မှု၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်မှု၊ လူ့သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားမှု၊ ရိုးသားမှု၊ အပြန်အလှန်လေးစားမှု၊ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှု စတာတွေကတော့ ပဋိပက္ခတွေကို လျော့ကျစေ နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပဋိပက္ခတွေဟာ စစ်ပွဲတွေ၊ အကြမ်းဖက်မှုတွေနဲ့ မတူညီပါဘူး။ ပဋိပက္ခတွေက ပုံမှန်ဖြစ်ပွားနေတဲ့ အရာတွေဖြစ်ပြီး၊ အေဘီစီ အချက်တွေဖြစ်တဲ့ Attitude, Behaviour and Content သုံးခုပေါင်းစပ်ပါဝင်ပြီး၊ စစ်ပွဲတွေကတော့ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံ (Behaviour) နဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် စစ်ပွဲတွေကို ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံအား ပြောင်းလဲခြင်း (behaviour change) နဲ့ အဆုံးသတ်လို့ရပါတယ်။ ပဋိပက္ခတွေကိုတော့ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံ ပြောင်းလဲရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ ပဋိပက္ခကို ဖြစ်ပွားစေတဲ့ အကြောင်းတရားတွေ၊ မတူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်တွေကို ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားမှုအဆင့် လျော့ကျစေနိုင်တဲ့ အမြင်သဘောထားတွေကိုင်စွဲပြီး၊ ခြိမ်းချောက်အင်အားသုံး အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျခြင်း မပါသော ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံတွေနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ပဋိပက္ခမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသူတွေအားလုံးက ကြိုးပမ်းကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအကြမ်းဖက်မှု (violence) ဆိုရာဝယ်\nအကြမ်းဖက်မှုဆိုတာ ထိခိုက်မှုတစုံတရာကို ဖြစ်ပွားစေတဲ့ အင်အားအသုံးပြုမှု ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေး အဖွဲ့ကြီးကတော့ အကြမ်းဖက်မှုဆိုတာ မိမိကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူတယောက်ကိုဖြစ်စေ၊ အခြားလူအုပ်စု (သို့မဟုတ်) လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဖြစ်စေ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမှု၊ သေဆုံးစေမှု၊ စိတ်ဒဏ်ရာရစေမှု၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး နှောင့်နှေးစေမှုတို့ကို ဖြစ်ပွားစေသည့် အင်အားအသုံးပြုမှုလို့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ပါတယ်။ အကြမ်းဖက်မှုသဏ္ဍာန်တွေမှာ လူတဦးနဲ့တဦး လက်သီးနဲ့ထိုးကြိတ်တာ၊ တုတ်နဲ့ ရိုက်နှက်တာတွေကနေ သေစေနိုင်တဲ့ လက်နက်ခဲယမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး တိုက်ခိုက်တာတွေအထိ ပါဝင်ပါတယ်။ လူအများက အကြမ်းဖက်မှုလို့ ဆိုလိုက်ရင် ဗုံးခွဲတာတွေ၊ လေယာဉ်ပြန်ပေးဆွဲတာတွေကိုပဲ ဆက်စပ် တွေးမိသွားတတ်ကြပါတယ်။ ဒါတွေက အကြမ်းဖက်မှု အမျိုးအစားတမျိုးဖြစ်တဲ့ terrorism နဲ့ ပတ်သက်တာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ (ဒီနေရာမှာ violence နဲ့ terrorism နှစ်မျိုးစလုံးကို အကြမ်းဖက်မှု၊ အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ဘာသာပြန်ကြတာကြောင့်လဲ သဘောတရားတွေ ရောထွေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ terrorism က အကြမ်းဖက်မှုရဲ့ အမျိုးအစား တမျိုးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကြမ်းဖက်မှုမှာ မတရားဖိနှိပ်ခံရမှုကို လက်နက်ကိုင်ပြီး ခုခံတော်လှန်ရတဲ့ တော်လှန်စစ်လို လိုအပ်ချက်အရ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ necessary forms of violence ဆိုတာမျိုးတွေ ရှိသလို၊ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူတွေကို စာနာထောက်ထားခြင်းကင်းစွာနဲ့ မလိုအပ်ပဲ တိုက်ခိုက်မှုတွေဖြစ်တဲ့ terrorism လို unnecessary forms of violence တွေလဲ ရှိပါတယ်)\nငြိမ်းချမ်းရေးသိပ္ပံပညာရပ်မှာ အကြမ်းဖက်မှု (violence) ဆိုတာကို တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှု (Direct Violence)၊ (Structural Violence) နဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှု (Cultural Violence) ဆိုပြီး သုံးမျိုးခွဲခြားထားပါတယ်။ တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုက ထိုးကြိတ်ရိုက်နှက်မှုတွေ၊ လူသတ်မှုတွေ၊ မုဒိန်းကျင့်မှုတွေ၊ သေနတ်တွေ၊ ဗုံးတွေ၊ စစ်ပွဲတွေနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုမှာ လူသားတွေရဲ့ အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေဖြစ်တဲ့ ရပ်တည်မှု၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး ကျန်းမာမှု၊ လွတ်လပ်မှု စတာတွေကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ ကြိုတင်ရည်ရွယ်ထားသော အင်အားအသုံးပြုမှု ပါဝင်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် နှစ်စဉ်လူသား (၁.၆) သန်းခန့် သေဆုံးတယ်လို့ သုတေသနပညာရှင်တွေက စစ်တမ်း ကောက်ယူဖော်ပြထားခဲ့ကြပါတယ်။ တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုဟာ ကျူးလွန်သူတွေ၊ သားကောင်တွေ၊ မိသားစုဝင်ကိုသာမက လူ့အဖွဲ့အစည်း၊ စီးပွားရေးအခြေအနေနဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ ထိခိုက်စေပါတယ်။\nထိုးကြိတ်ရိုက်နှက်မှုတွေ၊ လက်နက်ပစ္စည်းတွေ အသုံးပြုတဲ့ တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုတွေကသာ လူသားတွေရဲ့ အခြေခံ လိုအပ်ချက်တွေကို ထိခိုက်စေနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ နိုင်ငံတနိုင်ငံမှာ ရှိနေတဲ့ လူမှုစီးပွား နဲ့ နိုင်ငံရေး သဏ္ဍာန် (socio-economic and political structures) တွေကလဲ လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်ရပ်တည်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ Structural violence တွေဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဆင့်တိုင်းမှာ ရှိပြီး၊ လူမှုစီးပွား အခွင့်အရေးတွေ ချိုးဖောက်ခံရခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ လုံခြုံစိတ်ချရမှုကင်းမဲ့ပြီး ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တွေမှာ အလုပ်လုပ်ရခြင်းဟာလဲ အကြမ်းဖက်ခံရခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူမှုစီးပွားနဲ့ နိုင်ငံရေးသဏ္ဍာန်တွေမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ structural violence တွေကို hidden repression အနေနဲ့ သတ်မှတ်ခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်။ လူမှုရေး တန်းတူညီမျှခြင်း မရှိမှု၊ လူတန်းစားအလွှာ ကွာဟချက်ကြီးမှု၊ ကျားမခွဲခြားသတ်မှတ်မှု၊ အတင်းအကြပ်စစ်မှုထမ်းဥပဒေများ ပြဌာန်းမှု၊ ပညာရေး-ကျန်းမာရေး ၀န်ဆောင်မှုအားနည်းမှု၊ အလုပ်အကိုင်ရရှိရေး၊ ရာထူးတိုးမြှင့်ရေးစတာတွေမှာ တူညီသောအခွင့်အလမ်း မရှိမှု စတာတွေဟာ သက်ဆိုင်ရာ တိုင်းပြည်မှာ structural violence ရှိနေတဲ့ သွင်ပြင်လက္ခဏာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ Structural violence ရှိနေတဲ့ တိုင်းပြည်မှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုနဲ့ လူအများဘ၀အနာဂတ် ပျောက်ဆုံးမှုတွေ ကြုံတွေ့လာရတတ်ပါတယ်။ အသက်ရှင်ရပ်တည်နေရပေမယ့် ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး ကျန်းမာမှု မရှိပဲ၊ လွတ်လပ်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးနေတာဟာ exploitative or repressive structures တွေရဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကို ခံစားရလို့ဖြစ်ပါတယ်။\nနောက်ထပ် အကြမ်းဖက်မှုတခုကတော့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှု (cultural violence) ဖြစ်ပါတယ်။ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှု ရှိခြင်းဆိုတာ ယဉ်ကျေးမှု မတူညီသော အုပ်စုတွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေတာကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုတိုက်ခိုက်နေရင်တော့ ဒါက တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှု ခေါင်းစီးအောက် ရောက်သွားမှာပါ။ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုဆိုတာက တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ structural violence နှစ်မျိုးကို အားပေးထောက်ခံခြင်း (သို့မဟုတ်) လက်ခံစေခြင်းရှိတဲ့ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်၊ နိုင်ငံရေးအတွေးအခေါ်၊ အနုပညာ၊ သိပ္ပံပညာနဲ့ ဘာသာစကားတွေ ရှိနေခြင်းကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာ- ရန်သူကို တိရစ္ဆာန်တွေ၊ ရောဂါဘယဆိုးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တတ်မှု၊ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားချိန်မှာ ငါနဲ့မတူ ငါ့ရန်သူလို သဘောထားတတ်မှု၊ သူတပါးကို ခွဲခြားဆက်ဆံတတ်မှု၊ အာဏာအလွဲ သုံးစားပြုတတ်မှု၊ မတရားဖိနှိပ်ခံရခြင်းကို မိမိတို့ အားနည်းချက်ဟု ယူဆပြီး လက်ခံမှု စတာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nအကြမ်းဖက်မှု အမျိုးအစားသုံးမျိုးဟာ ပဋိပက္ခ အေဘီစီသုံးနာညီ တြိဂံပါ အချက်တွေနဲ့ ဆက်နွယ်မှုရှိပါတယ်။ structural violence ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အကျိုးဆက်တွေဟာ လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးကို ဦးတည်သွားစေတဲ့ အခြေခံအကြောင်းတရားတွေ ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုဟာ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေကို သက်ရောက်စေနိုင်ပြီး၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုက အမြင်သဘောထားတွေကို သက်ရောက်စေတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းတဲ့အခါ၊ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေကို ပြောင်းလဲပြီး တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုကို အဆုံးသတ်ခြင်း၊ structure ဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ်မှု၊ မတရားမှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး structural violence ကို အဆုံးသတ်ခြင်းနဲ့ အမြင်သဘောထားတွေကို ပြောင်းလဲပြီး ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုကို အဆုံးသတ်ခြင်းတွေကို ဘက်စုံထောင့်စုံ ပြုလုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။\nငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ အကြမ်းဖက်မှုရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသဘောတရားကို လက်ခံပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆောင်ကျဉ်းဖို့ ကြိုးပမ်းသူတွေက အကြမ်းမဖက်သော အတွေးအခေါ်၊ အမြင်သဘောထားတွေ ပျံ့နှံ့လာဖို့ ကြိုးပမ်းလုပ်ဆောင်လေ့ရှိကြပါတယ်။ သို့ပေမယ့် ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံ (behaviour) တွေကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးပမ်းမှုမရှိပဲ၊ အမြင်သဘောထား (attitudes) တွေ ပြောင်းလဲရုံနဲ့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ Behaviour change ကို အကြမ်းမဖက်သော အပြုအမူ ဖြစ်လာစေဖို့ ဆိုတာမှာကလဲ လုံခြုံရေးရှိတယ်လို့ ခံစားရမှု (sense of security) ရှိမှ ဖြစ်ပါတယ်။ ညဘက်အပြင်ထွက်ရင် မလုံခြုံနိုင်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ လက်နက်ဆောင်သွားတတ်သူများရဲ့ behaviour ကို အကြမ်းမဖက်သော အမြင် သဘောထားတွေ ဖြန့်ဖြူးပေးရုံနဲ့ ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ လက်နက်ဆောင်သွားဖို့ မလိုအပ်တော့တဲ့ sense of security ရှိလာမှသာ လက်နက်နဲ့ အကြမ်းဖက်မှု မလုပ်ဘူးဆိုတဲ့ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံ ပြောင်းလဲခြင်း ရှိလာမှာပါ။\nဒီလိုပါပဲ။ ကျားဆိုးတကောင်ရဲ့ ခြိမ်းချောက်မှုရှိနေတဲ့ ရွာတရွာမှာ တုတ်၊ ဓား လက်နက် ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းကိုလဲ အကြမ်းမဖက် အတွေးအခေါ်၊ အမြင်သဘောထားတွေ ဖြန့်ဖြူးပေးပြီး၊ လက်နက်ကိုင်စွဲခြင်း ရပ်တန့်ဖို့ လုပ်လို့မရပါ။ အမြင် သဘောထားနဲ့ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုက အကြမ်းမဖက်ခြင်း အသွင်ဆောင် လာသည်ပဲထား၊ ကျားဆိုးအန္တရာယ်ကတော့ ကင်းဝေးမှာ မဟုတ်ပါ။ ကျားသနားမှ နွားချမ်းသာမယ့် ဘ၀ ရောက်သွားကြရုံပဲ ရှိမှာပါ။ အဲဒီအခါမှာ လူတွေကလဲ နွားတွေ မဟုတ်တဲ့အတွက် ကျားဆိုးအန္တရာယ်ကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ တုတ်၊ ဓား လက်နက်တွေ ပြန်လည်ကိုင်ဆောင်လာဦးမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ပညာရှင်တွေက အကြမ်းဖက်မှုသံသရာစက်ဝန်း (cycle of violence) လို့ သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျားဆိုးနဲ့တူတဲ့ အန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားပြီး၊ sense of security ရှိလာချိန်ကျမှသာ အကြမ်းမဖက်သော အမြင်သဘောထားများ ဖြန့်ဖြူးမှု၊ အကြမ်းဖက်သဏ္ဍာန် ပြုမူဆောင်ရွက်တတ်မှုနဲ့ ပဋိပက္ခပြဿနာများကို အကြမ်းမဖက်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိလာမှုတို့နဲ့ ရေရှည်ခံငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nနိဂုံးချုပ်ဆိုရရင် ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ အကြမ်းဖက်မှုတွေ လျော့နည်းပြီး၊ လွတ်လပ်မှု၊ တရားမျှတမှု၊ တန်းတူညီမျှမှု၊ သွေးစည်းမှု၊ ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုနဲ့ အခြေခံ လူသားလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မှု စတာတွေအပေါ်မှာ အခြေတည်တဲ့ state of harmony ပေါ်ထွက်လာခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအတွက် ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေကို ပြောင်းလဲပြီး တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုကို အဆုံးသတ်ခြင်း၊ structure ဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ်မှု၊ မတရားမှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး structural violence ကို အဆုံးသတ်ခြင်းနဲ့ အမြင်သဘောထားတွေကို ပြောင်းလဲပြီး ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုကို အဆုံးသတ်ခြင်းတွေကို ဘက်စုံထောင့်စုံ ပြုလုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အကြမ်းဖက်မှုတွေ လျော့နည်းဖို့ ဆိုတာ အကြမ်းမဖက်မှု အမြင်သဘောထားတွေ၊ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေ ရှိလာရုံနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး။ sense of security ရှိစေမယ့် political and socio-economic structures တွေ ရှိဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ structural violence ရှိနေရင် လူသားလုံခြုံရေး (Human Security) ကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွက် ရေရှည်ခံ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် structural violence ဖြစ်ထွန်းစေတဲ့ နိုင်ငံရေး-လူမှုစီးပွားရေး စနစ်တွေကို ဖယ်ရှားပြီးမှသာ ရေရှည်ခံ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါကြောင်း ရေးသားတင်ပြအပ်ပါတယ်။\nခင်မမမျိုး (၂၈၊ ၄၊ ၂၀၁၁)\nBrock-Utne B (1997). Linking the micro and macro in peace and development studies. In Turpin J and Kurtz L (eds). The web of violence: from interpersonal to global. Chicago, University of Illinois Press.\nFarmer P (2005). Pathologies of power: health, human rights, and the new war on the poor. Berkeley CA, University of California Press.\nGaltung J (1996). Peace by peaceful means: peace and conflict, development and civilisation. London, Prio/Sage.\nGaltung J (2002). What is peace studies? In Johansen J, Vambheim V (eds). Three papers by Johan Galtung. Tromsø, Centre for Peace Studies, University of Tromsø.\nGaltung J (2004). Transcend and transform: an introduction to conflict work. London, Pluto Press.\nKeltner J (1997). The management of struggle: elements of dispute resolution through negotiation, mediation and arbitration. Cresskill, NJ, Hampton Press.\nWHO (2002). World report on violence and health. Geneva, WHO.\nPosted by နော်မန် at 7:44 AM\nအမေရိကန်တွင် လေဆင်နှာမောင်းကြောင့် လူ၂၀၀ကျော်သေဆုံးပြီး နျူကလီယား လျှပ်စစ်ဓါတ်ပေါင်းဖို မီးပြတ်သွား\n၂၀၁၁-၄-၂၈ Reuters News\n၂၇ ရက်နေ့က အမေရိကန် အာလာဘမား( Alabama) ပြည်နယ် အနောက်ပိုင်း တာစ်ကလိုစာ (Tuscaloosa)ကို ဖြတ်၍ လေဆင်နှာမောင်း တိုက်ခတ်ခဲ့ရာ လေပြင်းကျ၍ မိုးများရွာသွန်းခဲ့သည်။\nCNN သတင်းအရ လူပေါင်း၂၀၂ နီးပါး သေဆုံးခဲ့ပြီး အိမ်ခြေတော်တော်များများ ပျက်ဆီးခဲ့ရာ သေဆုံး သူများ ထပ်တိုးလာဘွယ်ရှိသည်။\nထိခိုက်မှုကြီးမားကာ အာလာဘမားပြည်နယ်နှင့် ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်တစ်ဝှိက် ကျယ်ပြန့်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး Reuters သတင်းဌာန အဆိုအရ လေပြင်းဆင်နှာမောင်းတိုက်ပြီး မိုးရွာချခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့် အာလာဘမား ( Alabama) ပြည်နယ်ရှိ Brownsferry နျူကလီယား လျှပ်စစ်ဓါတ်ပေါင်းဖို ၃ ခုက မီးပြတ်သွားပြီး စက်ကို ရပ်ထားလိုက်ရသည်။\nsource by : http://luthuorthan.blogspot.com\nPosted by နော်မန် at 3:30 AM\nနာရေးကူညီမှုအသင်း(ရန်ကုန်)၏ ၁၀နှစ်ပြည့် အခမ်းအနား\nယနေ့ ကျင်းပပြုလုပ်တဲ့ နာရေးကူညီမှုအသင်း(ရန်ကုန်)၏ ၁၀နှစ်ပြည့် အခမ်းအနားသို့ လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကိုယ်တိုင် တက်ရောက် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပါတယ်...။\nအဆိုပါအခမ်းအနားအား မနက်(၉)နာရီမှာ စတင်ကျင်းပခဲ့ပြီး လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်မှ ဖဲကြိုးဖြတ် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ကာ မျက်စိခွဲခန်းအတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ (၁၆၆၅၀) လှုဒါန်းသွားကြောင်း သိရှိရပါတယ်။\nsource by : http://demowaiyen.blogspot.com\nPosted by နော်မန် at 4:34 AM\n“လူထုနှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်” အပတ်စဉ်အမေးအဖြေ အစီ...\nအမေရိကန်တွင် လေဆင်နှာမောင်းကြောင့် လူ၂၀၀ကျော်သေဆုံ...


၁ သိန်းခွဲအောက်နဲ့ Honor 7S ဖုန်းမှာ ဘယ်လို Feature တွေရနိုင်မလဲ?\n17 Oct 2018 . 2:29 PM\nHonor ကနေ ထုတ်ထားတဲ့ Honor 7S စမတ်ဖုန်းက လက်ရှိအချိန်မှာ ငွေကျပ် ၁ သိန်းခွဲဝန်းကျင်နဲ့ ဝယ်ယူနိုင်တဲ့ စမတ်ဖုန်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အခုလိုမျိုး Budget ဈေးဝန်းကျင်မှာ စမတ်ဖုန်းတွေ ဝယ်ယူမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုး Feature တွေပါဝင်မလဲဆိုတာက စိတ်ဝင်စားစရာပါ။ ကိုယ်က ဈေးပိုနည်းတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုကိုပေးထားပေမယ့် ပြန်ရတဲ့ Feature တွေက တကယ်တန်ရဲ့လားဆိုတာက လူတိုင်းသိချင်မယ့်အရာတစ်ခုပါ။\nအဲ့ဒါကြောင့် အခု Article မှာတော့ တကယ်လို့ Honor 7S စမတ်ဖုန်းကို ဝယ်ယူမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုး Feature တွေရနိုင်မလဲဆိုတာကို ဖော်ပြသွားပေးမှာပါ။\nပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၇ နှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်တုန်းက စတင်ခဲ့တဲ့ 18:9 Display ဖုန်းတွေက အခုအချိန်မှာ ဒီ Honor 7S စမတ်ဖုန်းလိုမျိုး Budget စမတ်ဖုန်းတွေမှာပါရရှိလာပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက Video တွေကြည့်တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကိုသိသာလာပြီးတော့ သာမန် တခြားသော 16:9 Display ပါတဲ့ဖုန်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပိုကောင်းလာတာပါ။\nဒါပေမယ့် Honor 7S ဖုန်းမှာ HD+ Resolution ပဲရှိတဲ့အတွက် တခြားသော ဈေးပိုကြိးတဲ့ Full HD+ Resolution ဖုန်းတွေထက်တော့ အားနည်းနေပါသေးတယ်။\nSelfie ရိုက်ဖို့က အကောင်းဆုံးသော စမတ်ဖုန်းတွေမကိုင်ထားလည်း လူတိုင်းရိုက်ချင်တဲ့အရာတစ်ခုပါ။ ဒီနေရာမှာလည်း Budget စမတ်ဖုန်းအများစုမှာ ကြုံရသလိုပဲ ညဘက်အလင်းရောင်ကောင်းကောင်းမရတဲ့အချိန်မှာ Selfie ပုံကောင်းကောင်းရိုက်ဖို့က ခက်ခဲနေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် Honor 7S မှာတော့ Front 5MP Camera မှာ LED Selfie-light တစ်ခုပါဝင်တဲ့အတွက် တကယ်လို့ ညဘက်မှာ Selfie ရိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း Honor 7S က တခြားသော Budget ဖုန်းတွေထက် ပိုသာနေနိုင်ပါတယ်။\nDual SIM အပြင် MicroSD Card ထည့်နိုင်ခြင်း\nHonor 7S ဟာ Internal Storage အနေနဲ့ 16GB ပဲ ပါဝင်တာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် ဖုန်းမှာ Storage များများထည့်သွင်းချင်တဲ့သူတွေဆိုရင် Storage ကို MicroSD Card ကနေ ထပ်မံထည့်သွင်းနိုင်ပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကလည်း တခြားသော စမတ်ဖုန်းတွေလိုမျိုး SIM2Slot မှာ ထည့်သွင်းရတာမဟုတ်ဘဲ SIM ၂ ကဒ်အပြင် သီးသန့် Slot တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုရတာဖြစ်တဲ့အတွက် Dual SIM Function ကို မထိခိုက်ဘဲ သုံးနိုင်ဦးမှာပါ။\nဒီ Feature တွေကတော့ ငွေကျပ် ၁ သိန်းခွဲအောက် စမတ်ဖုန်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ Honor 7S ဖုန်းမှာ ရရှိနိုင်တဲ့ Feature အချို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ Feature တွေက Honor 7S ကို ပိုပြီး အားသာချက်တွေရရှိနိုင်နေပေမယ့် Honor 7S မှာလည်း တခြားသော စမတ်ဖုန်းတွေနည်းတူပဲ အားနည်းချက်တွေရှိနေပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီဈေးဝန်းကျင်မှာတော့ Honor 7S က တော်တော်လေးကို စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းမှာ သုံးထားတဲ့ Mediatek Processor ကြောင့် အားနည်းတယ်ဆိုပေမယ့် ဈေးအရတော့ တန်တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။\nHonor ကနေ ထုတျထားတဲ့ Honor 7S စမတျဖုနျးက လကျရှိအခြိနျမှာ ငှကေပျြ ၁ သိနျးခှဲဝနျးကငျြနဲ့ ဝယျယူနိုငျတဲ့ စမတျဖုနျးတဈခုဖွဈပါတယျ။ အခုလိုမြိုး Budget စြေးဝနျးကငျြမှာ စမတျဖုနျးတှေ ဝယျယူမယျဆိုရငျ ဘယျလိုမြိုး Feature တှပေါဝငျမလဲဆိုတာက စိတျဝငျစားစရာပါ။ ကိုယျက စြေးပိုနညျးတဲ့ တနျဖိုးတဈခုကိုပေးထားပမေယျ့ ပွနျရတဲ့ Feature တှကေ တကယျတနျရဲ့လားဆိုတာက လူတိုငျးသိခငျြမယျ့အရာတဈခုပါ။\nအဲ့ဒါကွောငျ့ အခု Article မှာတော့ တကယျလို့ Honor 7S စမတျဖုနျးကို ဝယျယူမယျဆိုရငျ ဘယျလိုမြိုး Feature တှရေနိုငျမလဲဆိုတာကို ဖျောပွသှားပေးမှာပါ။\nပွီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၇ နှဈကုနျပိုငျးလောကျတုနျးက စတငျခဲ့တဲ့ 18:9 Display ဖုနျးတှကေ အခုအခြိနျမှာ ဒီ Honor 7S စမတျဖုနျးလိုမြိုး Budget စမတျဖုနျးတှမှောပါရရှိလာပွီဖွဈပါတယျ။ ဒါက Video တှကွေညျ့တဲ့နရောမှာ တကယျကိုသိသာလာပွီးတော့ သာမနျ တခွားသော 16:9 Display ပါတဲ့ဖုနျးတှနေဲ့ ယှဉျရငျ ပိုကောငျးလာတာပါ။\nဒါပမေယျ့ Honor 7S ဖုနျးမှာ HD+ Resolution ပဲရှိတဲ့အတှကျ တခွားသော စြေးပိုကွိးတဲ့ Full HD+ Resolution ဖုနျးတှထေကျတော့ အားနညျးနပေါသေးတယျ။\nSelfie ရိုကျဖို့က အကောငျးဆုံးသော စမတျဖုနျးတှမေကိုငျထားလညျး လူတိုငျးရိုကျခငျြတဲ့အရာတဈခုပါ။ ဒီနရောမှာလညျး Budget စမတျဖုနျးအမြားစုမှာ ကွုံရသလိုပဲ ညဘကျအလငျးရောငျကောငျးကောငျးမရတဲ့အခြိနျမှာ Selfie ပုံကောငျးကောငျးရိုကျဖို့က ခကျခဲနပေါတယျ။ ဒါပမေယျ့ Honor 7S မှာတော့ Front 5MP Camera မှာ LED Selfie-light တဈခုပါဝငျတဲ့အတှကျ တကယျလို့ ညဘကျမှာ Selfie ရိုကျမယျဆိုရငျလညျး Honor 7S က တခွားသော Budget ဖုနျးတှထေကျ ပိုသာနနေိုငျပါတယျ။\nDual SIM အပွငျ MicroSD Card ထညျ့နိုငျခွငျး\nHonor 7S ဟာ Internal Storage အနနေဲ့ 16GB ပဲ ပါဝငျတာဖွဈပါတယျ။ အဲ့ဒီအတှကျ ဖုနျးမှာ Storage မြားမြားထညျ့သှငျးခငျြတဲ့သူတှဆေိုရငျ Storage ကို MicroSD Card ကနေ ထပျမံထညျ့သှငျးနိုငျပွီဖွဈပါတယျ။ ဒါကလညျး တခွားသော စမတျဖုနျးတှလေိုမြိုး SIM2Slot မှာ ထညျ့သှငျးရတာမဟုတျဘဲ SIM ၂ ကဒျအပွငျ သီးသနျ့ Slot တဈခုအနနေဲ့ အသုံးပွုရတာဖွဈတဲ့အတှကျ Dual SIM Function ကို မထိခိုကျဘဲ သုံးနိုငျဦးမှာပါ။\nဒီ Feature တှကေတော့ ငှကေပျြ ၁ သိနျးခှဲအောကျ စမတျဖုနျးတဈခုဖွဈတဲ့ Honor 7S ဖုနျးမှာ ရရှိနိုငျတဲ့ Feature အခြို့ပဲဖွဈပါတယျ။ ဒီ Feature တှကေ Honor 7S ကို ပိုပွီး အားသာခကျြတှရေရှိနိုငျနပေမေယျ့ Honor 7S မှာလညျး တခွားသော စမတျဖုနျးတှနေညျးတူပဲ အားနညျးခကျြတှရှေိနပေါသေးတယျ။ ဒါပမေယျ့လညျး ဒီစြေးဝနျးကငျြမှာတော့ Honor 7S က တျောတျောလေးကို စှမျးဆောငျရညျပိုငျးမှာ သုံးထားတဲ့ Mediatek Processor ကွောငျ့ အားနညျးတယျဆိုပမေယျ့ စြေးအရတော့ တနျတယျလို့ ပွောလို့ရပါတယျ။


ခမျြးဧအိမျ: July 2009\nသို့ ..... လင်္ကာ\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 8:23 PM2comments\nကဗျာဆိုတာ စကားတတ်စကလေးအရွယ်များ၊စာသင်ခါစ ကလေးအရွယ်များအတွက် အကောင်းဆုံးသော သင်ကြားမှုတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ကဗျာသည် ကလေးငယ်များအဖို့ ဆိုလွယ်၊တတ်လွယ်၊ရွတ်လွယ်သောကြောင့် သင်ကြားရ၊ရွတ်ဆိုရသော ကလေးများအဖို့လည်း ပျော်ရွှင်စွာရွတ်ဆိုရသော ကစားနည်းတမျိုးလည်းဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ငယ်စဉ်ကလေးများ ဆော့ကစားရာတွင်လည်း ကစားမှုအတော်များများသည် ကဗျာဆန်ဆန်ရွတ်ဆိုကစားရသော ကစားနည်းများပေသည်။ကလေးများချော့မြှုရာတွင်လည်း ကဗျာကဲ့သို့သီချင်းရွတ်ဆိုမှုများသည် နားထောင်ရသောကလေးများအဖို့ သာယာနာပျော်ဖွယ်ဖြစ်စေသည်။ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက်-\nကဲ့သိုသော သားချော့တေးလေးများဆိုလျှင် ငယ်စဉ်ကလေးဘဝအရွယ်က အမေဆိုပြခဲ့ဖူးသော ကဗျာလေးများပေတည်း။အမေဆိုပြသော သားချော့တေးကလေးများ နားထောင်ရင်း နှစ်ချိုက်စွာ အိပ်စက်ခဲ့ရသော တထောင့်တညရဲ့ ညများကို အခုနေများ တစ်ခါပြန်ကာလေ ရချင်မိပါသည်။\nဒီလို ကဗျာလေးတွေကို ကလေးများအပြန်အလှန် ရွတ်ဆိုကြရင်း အုပ်စုလိုက် ကစားကြတာကို တွေးရင်းငယ်စဉ်တောင်ကျေး ပျော်ပါးကစားခဲ့ကြ ပုံများကိုလည်း လွမ်းမိပါသေးတယ်။ရန်ဖြစ်ကြ ပြန်ချစ်ကြရင်းနဲ့ပဲ သူငယ်ချင်းတွေ တစ်ဦးနဲတစ်ဦး မာနကင်း အာဂတကင်း၊ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး ဘာစိတ်မျှမရှိကြပဲ ပကတိ ရိုးသားသော ကလေးငယ်ဘဝပေတည်း။\nစာသင်ချိန်ရောက်လို့ ကျောင်းစနေတော့လည်း ကဗျာဆိုတာ သင်ပုန်းကြီးစလှန်တာနဲ့ သင်ရတော့တာပါပဲဗျာ။\nအ အမေတို့တိုင်းပြေ ငါတို့ချစ်တဲ့မြေ။\nကဲ့သို့သော ကဗျာလေးများကို ကျောင်းခန်းထဲမှသူငယ်ချင်းများနှင့်အတူတကွရွတ်ဖတ်ခဲ့ကြရသော စာအံသံများသည် ယခုထိတိုင်ကျွန်တော်နားထဲတွင်စွဲမြဲစွာကြားနေရပါသေးသည်။ ထိုကဗျာလေးများအထဲမှ ကျွန်တော်အကြိုက်ဆုံး ကဗျာလေးကတော့ -\nဒီကဗျာလေးကတော့ ကျွန်တော့်ရင်ထဲ အခုထိတောင် ဆိုလို့ကောင်းနေဆဲပါဗျာ။\nနောက် အတန်းတွေကြီးလာပေမယ့်လည်း နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မြန်မာစာ သင်ရိုးညွန်းတမ်းစာအုပ်ထဲမှာ "ကဗျာ" ကတော့မပါမဖြစ် အရေးပါသူလေ။ကဗျာဆိုတာကတော့ ကျောင်းသားဘဝမှာ ရွတ်ဆိုလို့ကောင်းရင် စိတ်ထဲစွဲကျန်ရောပဲလေ။ စာသင်ကျောင်းသားဘဝကတော့ သင်ခဲ့ရတဲ့ ကဗျာတွေကအများကြီးပါပဲ။တချို့ကဗျာတွေကိုတော့ အခုထိမှတ်မိတယ်။တချို့ကဗျာတွေကတော့ မေ့ပြီဗျာ။ကြီးတော့ စာတွေဘာတွေ ပြန်ဖတ်တဲ့အခါ တချို့ကဗျာလေးတွေကိုတွေ့မှ ဒီကဗျာလေးကတော့ ငါငယ်ငယ်က သင်ခဲ့ဖူးပါရဲ့ ဆိုပြီးပြန်မှတ်မိတာ။ငယ်ငယ်က သင်ခဲ့ရသောကဗျာရေးတဲ့ ကဗျာစာဆိုတွေထဲမှာတော့ လူဦးမင်း နှင့် ဖိုးသူတော်ဦးမင်းတိုနှစ်ဦးကိုတော့ အတော်ကိုကြိုက်မိပါရဲ့ဗျာ။ သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ဦးက စာခံတဲ့ကဗျာကို တစ်ဦးက မရမကကဗျာဖွဲ့ပြီး စာအုပ်တော်မူကြတဲ့ တစ်ခေတ်ထဲပေါ်ခဲ့တဲ့ ကဗျာကဝိနှစ်ဆူပေကိုး။သူတို့ရေးတဲ့ကဗျာတွေထဲက ဒီကွမ်းအကြောင်းစပ်တဲ့ ကဗျာလေးကိုတော့ မှတ်မိသေးသဗျ။လူဦးမင်းစာခံတဲကဗျာမှာ-\nကိုင်း ထုံးဖြူ ၊ ပြည် ရှား\nဒီလို နန်းတော်တွင်းမှ ဘုရင်စားကာထွေးသည့် ကွမ်းအရောင်ကို ကြည့်ရင်းစပ်တဲ့ လူဦးမင်းရဲ့ ကဗျာကို ဖိုးသူတော်ဦးမင်းက တောဓလေ့ ရွာသူရွာသား သူဆင်းရဲများစားသော ကွမ်းအရောင်ဖြင့် ပြန်လည်ချေပကာ စာအုပ်ပုံကတော့ -\nစကားပြောတတ်ခါစအရွယ်မှစ၍ စာသင်သားကျောင်းသားဘဝ၊ အတန်းတွေကြီးလာသည့်အထိ ကျွန်တော်တိုရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်းကောင်း၊သင်ကြားခဲ့ရသော ကျောင်းစာများတွင်လည်းကောင်း ကဗျာသည် အတော်အတန်ပင် ထိတွေ့ခဲ့ရသည့် ကစားမှုအနေဖြင့်ရော၊ ပညာဗဟုသုတများအနေဖြင့်ရောပေးသောစာပေဖြစ်ပေသည်။\nလူကြီးတွေဆိုသလိုပေါ့ ဂါထာပေး တေးဖြစ်တဲ့၊ ကဗျာပေးရင်ကော တေးဖြစ်မှာပဲလေ။ ကဗျာဆိုတာကတော့ တေးသီချင်းအစပဲပေါ့ဗျာ။ တေးတောင် သီဆိုမှုကောင်းလျှင် နားထောင်ကောင်းသလို ကဗျာဆိုတာလည်း အသံနေ အသံထားနဲ့ရွတ်ဆိုတတ်လျှင် အတော်ပင်နားဝင်ချိုမြလှပေသည်။ရွတ်ကောင်းဆိုကောင်းသော အထက်ပါ ကဗျာလေးများသည် ကျွန်တော်အဖိုတော့ ငယ်စဉ်တောင်ကျေးကလေးဘဝမှ အရွယ်ရောက်သည်တိုင် မမေ့နိုင်သည့် ကဗျာလေးများဖြစ်ပေသည်။တချို့ကဗျာလေးများမှာအမှားပါရင်လဲခွင့်လွှတ်ပြီးဖတ်ပေးကြပါခင်ဗျား။ဒီအကြောင်းတက်ခ်ထားတဲ့မနှင်းကိုရောစိတ်ကျေနပ်မည်လို့ထင်ပါတယ်။လာအကြောင်းကြားလို့ ကျေးဇူးပါဗျာ။ပထမဆုံးဈေးဦးပေါက်သော ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကဗျာတွေဖတ်ရတာ သဘောကျတဲ့သူအဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ စိတ်ပါစွာရေးသားနိုင်တာဖြစ်ပါတယ်။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 10:14 AM2comments\nLabels: စုံစီနဖာ, တက်ခ်ပိုစ်\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 11:14 PM 1 comments\nLabels: သီချင်း, မေမေ\nဒီသီချင်းကိုကြားရင်ဖြင့်ဒီအရပ်ကသူတွေကတော့ ဘယ်သူဆိုတာလဲဆိုတာသိနေကြပေပြီ။မနက်ဆိုလည်းဒီအသံ၊ညဆိုလည်း ဒီအသံဘယ်လိုမှပင်မပြောင်းလဲနိုင်သောဒီအသံရှင်ကား\nဤရွာ၏ တစ်ဦးတည်းသောအဆိုရှင်စိန်မြတည်း။ကလေးများအခေါ်“အရူးကြီးစိန်မြ” ပင်ဖြစ်ပေ၏။စိန်မြဆိုလျှင်ဒီတရွာလုံးကလေးမှအစခွေးအဆုံးအကုန်သိ၏။ တနေကုန်တနေခမ်းရွာရိုးကိုးဘောင်လျှောက်သွားရင်းပါးစပ်မှလဲ အထက်ပါသီချင်းကိုကိုယ်ဆိုင်းကိုယ်ဗျောဖြင့်ပါးစပ်ဆိုင်းတီးရင်း အရပ်တကာလှည့်ဖျော်ဖြေနေတဲ့သူပေါ့။သူ့ခမျာဤရွာတွင်မိသားစုဝင်မရှိ၊ နေစရာနေရာအတည်အကျမနေပဲစိတ်ရူးပေါက်ရာလမ်းလျှောက်ကာရွာထဲ တလမ်းဝင်တလမ်းထွက်ဖျော်ဖြေနေတဲ့သူပေါ့။\nစိန်မြကရူးသာရူးတာအရူးပါးဗျ။ရွာမှာဘုန်းကြီးကျောင်းအလှုရှိတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူအလှုဖြစ်ဖြစ်စိန်မြကရှေဆုံးက။သူပါးစပ်ဆိုင်းကိုပိတ်ပြီးအလှုရှင်တွေ မြို့တက်ငှားလာတဲ့ဆိုင်းဝိုင်းရှေ့ထိုင်ရင်းနားထောင်ရတာအမော။အရှေဆုံးမှာ နေရာမရရင်ဘယ်တော့မှမထိုင်။ဘယ်သူထိုင်နေပလေ့စေဂရုမစိုက်။ ကလေးတွေနှင့်အပြိုင်နေရာလုတဲ့စိန်မြတည်း။တခါတလေနေရာမရမှာဆိုးရင် တနေကုန်ဆိုင်းရှေ့လာအိပ်နေတတ်သောအရူးပါးစိန်မြလေ။ ကလေးတွေကလည်းစိန်မြဟေ့ဆိုရင်အကုန်နေရာပေး၏။တညလုံးမိုးလင်းပေါက် အငြိမ့်ကြည့်၏။လူရွှင်တော်များရီစရာပျက်လုံးပျက်ရင်ဖြင့်သူနားလည်တာ မလည်တာအပထားတဝါးဝါးနဲ့သူအသံဝါကြီးနှင့်ရီနေတော့ပေ၏။စိန်မြမှာ အကျင့်ကောင်းတခုတော့ရှိတယ်။သူဘဝကသာဘာမှနားမလည်တဲ့အရူး။ ရွာကအလှုကိုတော့ဘယ်တော့မှပျက်အောင်တော့မဖျက်တတ်ပေ။တခါတရံ သူစိတ်ကောင်းရှိနေရင်ဖြင့်ထမင်းဟင်းဝိုင်းချက်ရာ၌ပင်ဝင်ကူသေး၏။ စိတ်လိုလျှင်ထင်းများပင်ဝိုင်းခွဲပေး၏။ပါးစပ်ဆိုင်းတီးပေးလျှင်ထ၍ကပြီး ထမင်းဟင်းချက်သူများကိုဖျော်ဖြေပေးလေ၏။ဒါကြောင့်မို့လဲရွာသူရွာသားများက စိန်မြရူးသာရူးတယ်ထူးတဲ့အရူးလို့ပြောစမတ်ပြုကြလေ၏။\nစိန်မြကရွာထဲတွင်အလှုမရှိရင်လည်းသူ့ကိုဘယ်သူကထမင်းခေါ်ကျွေးကျွေး အလကားမစား။သူ့ပါးစပ်ဆိုင်းကလေးဖြင့်ထမင်းကျွေးသူအကြိုက် သီချင်းလေးများဖြင့်ဖျော်ဖြေပြီးကာမှထမင်းစာ၏။ဘယ်သူမှမကျွေးရင်လည်း ရွာရှိဘုန်းကြီးကျောင်းသွားပြီးကပ္ပိယကြီးသာလှထံသွားပြီး ဆွမ်းဟင်းအကျန်များတောင်းစား၏။စားပြီးရင်လည်းတံမြက်စည်းလေးယူကာ ကျောင်းဝင်းကျောင်းပြင်သူတတ်နိုင်သမျှလှည်းကျင်းပေးသွားတတ်သေး၏။ စိတ်ကောင်းဝင်နေရင်လဲသူများစွန်ကြဲထားသောအဝတ်ဟောင်းလေးများကို သေသေသပ်သပ်ဝတ်လေ၏။စိန်မြကရူးသာရူးပေမယ့်တခြားရူးသူတွေလို ထမင်းသိုးဟင်းသိုးဘယ်တော့မှမစားပေ။ဆရာတော်ဦးဝါယမဆုံးမလျှင်လဲ လိုက်မလုပ်ရင်သာရှိသည်အသေအချာတော့နားထောင်၏။ယဉ်ယဉ်လေးရူးသူ တမျိုးပေါ့။\nအရူးဆိုတော့အမြဲတော့မကောင်းနိုင်ပေဘူး။အဲသူစိတ်ရူးဖောက်လာရင် ဘယ်အိမ်ကမှထမင်းမစား၊ဘာသီချင်းမှလဲမဆိုရွာပြင်ကကွင်းပြင်ထဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်ထဲအော်လိုက်၊ငိုလိုက်၊ရီလိုက်ဖြင့်ရွာကပေးကမ်းထားတဲ့အဝတ်လဲ ကိုယ်မှာမကပ်ဗလာနတ္ထိဖြင့်ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်ပြေးနေလေ၏။ဒီလိုအချိန်ဆို တရွာလုံးစိန်မြသီချင်းသံမကြားရတော့ပေ။ဒီလိုသီချင်းသံမကြားရရင် ရွာသူရွာသားများကစိန်မြအရူးဖောက်နေပြီ။သုံးလေးရက်လောက် သူဘာထမင်းဟင်းမှမစားတော့ကြောင်းအားလုံးကသိနေပြီ။ဒီအခြေအနေမျိုးဆို စိန်မြကိုဘယ်သူခေါ်ခေါ်မရ။ဘယ်လိုပင်ထမင်းသွားကျွေးလည်းမစားတော့ချေ။ ဒါပေမယ့်စိန်မြကတခြားနေရာတော့မသွား။ဒီကွင်းပြင်ထဲမှာပဲတစ်ယောက်ထဲ လျှောက်အော်နေတတ်တာ။အဲဒီလိုစိန်မြစိတ်ရူးပေါက်လို့ဘယ်သူမှတားမရတယ်\nဆိုပေမယ့်ရွာကျောင်းဆရာတော်ဦးဝါယမကိုတော့စိန်မြမလွန်ဆန်နိူင်။အခုလဲ ရွာသားများလျှောက်ထားမှုကြောင့်ဆရာတော်ကိုယ်တိုင်စိန်မြအရူးပေါက်ရာ ကွင်းထဲကြွသွားပြီး\n“ဟဲ့ စိန်မြ၊ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားစမ်း၊တယ် ငါတောင်မြွေးနဲ ရိုက်လိုက်ရရင် နင်နာသွားမယ်၊ ကဲ.. တိတ်တိတ်”\nဒီလိုဆရာတော်အသံ၊ဆရာတော်တောင်မြွေးမြင်ရင်ဖြင့်အရူးစိန်မြခမြာ ထိတ်ထိတ်ပြာပြာပင်မအော်ဝင့်ပဲဆိတ်ဆိတ်သာသာဖြင့်ဆရာတော်ခြေတော်ရင်း ဝပ်တွားရပေတော့၏။ဆရာတော်နောက်ကပါလာတဲ့ကပ္ပိယကြီးသာလှကလဲ အသင့်ယူလာတဲ့အဝတ်အစားတွေနဲ့အရူးစိန်မြကိုယ်ကို အရှက်လုံအောင်ဖုံးပေးရင်းဆရာတော်နောက်ကနေစိန်မြကိုတွဲခေါ်ရင်း ကျောင်းတော်ကိုပြန်လာခဲ့ရပေ၏။\nဒီလိုအရူးစိန်မြကိုဆရာတော်တစ်ပါးထဲသာနိုင်ရခြင်းအကြောင်းအရင်းရှိပေ၏။ ဘယ်လိုအကြောင်းလဲဆိုတော့ကာဒီစိန်မြရဲ့ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကိုသိသူကလဲ ဒီရွာမှာဆရာတော်အပြင်ဘယ်သူမှမရှိပေ။ဆရာတော်အပြောအရစိန်မြရဲ့ဘဝက အရင်တုန်းကဒီလိုအရူးတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ဆရာတော်ရဟန်းအစ စာသင်သားဘဝနဲ့တခြားရွာမှာသီတင်းသုံးနေစဉ်အရူးစိန်မြရဲ့ဘဝဖြစ်စဉ်ကို\nသိခဲ့ရပေ၏။ဆရာတော်ဒီရွာရောက်လာတော့လည်းခိုကိုးရာမဲ့သူရူးဘဝနဲ့စားရမဲ့ သောက်ရမဲ့ဖြစ်နေတာကိုမကြည့်ရက်တာနဲ့ပဲဆရာတော်ကိုယ်တော်တိုင် အရူးစိန်မြကိုဒီရွာအရောက်ခေါ်လာခဲ့တဲ့သူပေကိုး။သူဒီလိုဖြစ်လာရတာကလည်း သူပြုခဲ့တဲ့အကုသိုလ်၏အကျိုးကြောင့်နောင်ဘဝပင်မကူးပဲယခုဘဝမှာပင် လက်ငင်းအကျိုးပေးခြင်းကြောင့်ပေတည်း။\nအချိန်ကတော့ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မီးတောက်လောင်ပြီးစကပေါ့။ကိုစိန်မြ၊မမယ်လှ ဆိုလျှင်ဒီနယ်တကြောတွင်မသိသူမရှိပေ။ဒီနယ်မှလူအတော်ခပ်များများကလည်း ကိုစိန်မြတို့၏လယ်တွင်သူရင်းငှားလုပ်ကြရသူများဖြစ်ကြသလို၊ကြွေးမြီမကင်းသူများဖြစ်ကြ၏။ ကိုစိန်မြတို့မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ဤနယ်တွင်သြဇာကြီးမားကြသူများဖြစ်၏။ကိုစိန်မြက မိဘဘိုးဘွားထံမှလယ်တွေ၊ကိုင်းတွေအများကြီးအမွေရထားသူဖြစ်၏။ သူ့အပြင်လည်းမည်သူမျှအမွေဆက်ခံမည့်သူလည်းမရှိ၊ဆွေမျိူးသားချင်း ညီအစ်ကိုမောင်နှမဆိုတာလည်းမရှိတစ်ဦးတည်းသောသားမို့ လူပျိုဘဝကတည်းကဆိုးချင်တိုင်းဆိုး၊ပွေချင်တိုင်းပွေစိတ်ရှိတိုင်းထင်တိုင်းကြဲနေလေ၏။\nမမယ်လှဆိုရင်လည်းတစ်ဦးတည်းသောသမီး၊ငွေကြေးဆိုရင်လည်း ကိုစိန်မြတို့လောက်မချမ်းသာပေမယ့်အသင့်အတင့်ကြွယ်ဝ၏။ ဖခင်ရှိစဉ်ကတည်းကစက်ရှင်သူဌေးသမီးမို့ဝတ်နိုင်စားနိုင်၏။အခုတော့ဖခင်လွန်၍ အမိအိုကြီးနဲသာနေရပေ၏။သူ့မှာလည်းဖခင်လက်ပွားအမွေရထားသူမို့မောက်မာ၏။ မာန်ကြွ၏။အသုံးအဖြုန်းလဲကြီး၏။ကိုစိန်မြနှင့်မမယ်လှကချစ်လို့ယူထားချင်း မဟုတ်ပေ။ကိုစိန်မြ၏မိဘနှစ်ပါးကသူတို့သားကိုအခြားမိန်းကလေးများနှင့် သဘောမတူပဲဆွေနီးမျိုးစပ်တော်သောမမယ်လှနှင့်အိမ်ထောင်ချထားပေးရန် စီစဉ်ကြလေ၏။ချမ်းသာသောနှစ်ဘက်မိဘဂုဏ်ရှိန်ကြောင့်ကိုစိန်မြတို့ မင်္ဂလာဆောင်ဟာသူတို့ဒေသမှာဖြင့်ပြောစမှတ်ဖြစ်ဖွယ်အလှုအနေဖြင့် ခြိမ့်ခြိမ့်သဲစည်ကားလှပေ၏။\nထိုစည်းကားသောအလှု၏အခြားဘက်တွင်ကားထိုမင်္ဂလာဆောင်ဆိုင်းဝိုင်းသံ နှင့်အပြိုင်ငိုပွဲဆင်နေရသူတစ်ဦးရှိလေ၏။ထိုသူကားသူဌေးသားကိုစိန်မြ အပြောမှာနှစ်မြောခဲ့ရတဲ့သူရင်းဌားလေး“ငွေရုံ”ပါပဲ။ငွေရုံတို့ဘဝအခြေမလှ ဆင်းရဲတာမို့သူဌေးသားကိုစိန်မြရဲ့အပေးအကမ်း၊အယက်အရောမှာစုံစုံမြောရင်း ဘဝပေးယုံစားခဲ့ရတဲ့မိငွေရုံတစ်ယောက်အခုတော့ငိုချင်းတွေနဲ့သာဖြေရင်း အပိုဆုတစ်ခုနဲ့သာနေခဲ့ရတော့ပေမည်။ကိုစိန်မြ၏မိဘတွေကလည်း သူသားမင်္ဂလာမဆောင်မှီမနှောင့်ယှက်ရန်ချော့တခါ၊ခြောက်တလှည့် လာရောက်ထားတာကြောင့်လည်းကောင်း၊သူတို့သားလိမ္မာလေး ကိုစိန်မြကလည်း“နင့်ဗိုက်ထဲကကလေးကငါ့ကလေးမဖြစ်နိုင်ဘူး၊သူများနဲ့ရတဲ့ကလေး ငါတာဝန်မယူနိုင်ဘူး”ဟူသောဘူးတစ်လုံးဆောင်ကာခါးခါးသီးသီး ငြင်းခဲ့တာကြောင့်လည်းကောင်းမငွေရုံလေးခမြာဘယ်သွားတိုင်ရ၊ ဘယ်သူ့အားကိုးမရနဲ့ ကြံရာမရဘာလုပ်ရမှန်းမသိသောသောကပင်လယ်ဝေရင်း မိမိ၏အဖတ်ဆယ်မရတဲ့ဘဝကိုကိုစိန်မြရဲ့မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ်ပေးဆပ်ရင်း ရွာအပြင်မြစ်ထဲမှာပဲအဆုံးစီရင်သွားခဲ့ပါတယ်။\nတရွာလုံးကတော့တကြော်ကြော်တပျော်ပျော်ဖြင့်ရွာကျက်သရေကိုစိန်မြရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကိုဆင်နွဲနေကြတာမို့ကိုစိန်မြကြီးရဲ့စော်ကားမှုကြောင့် ဘဝနွမ်းကြွေသွားရှာတဲ့သနားစရာငွေရုံလေးရဲ့ဖြစ်အင်ကိုဘယ်သူမှပင် မသိရှိလိုက်ကြပဲငွေရုံဘဝဤမျှနှင့်ပင်ပြည်ဖုံးကားချလိုက်ရပေပြီ။\nစိန်မြမှာလဲမယ်လှနှင့်မိဘအလိုကျသာယူခဲ့ရသော်လည်းမိမိဘဝကိုအလိုမကျ မတင်းတိမ်နိုင်ပဲအရက်ကလေးတမြမြနဲ့ဘဝကျင်ဖော်လုပ်နေလေရဲ့။ဒါအပြင် ယခင်ကဆိုးစမိုက်စရှိတဲ့စိန်မြတစ်ယောက်ကျေးဇူးရှင်မိဘနှစ်ပါးနှင့်ယောက္ခမတို့ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်အကွပ်မရှိတဲ့ကြမ်းပရမ်းပတာဆိုသလိုလုပ်ချင်တာလုပ်၊ ပွေချင်ရာပွေ၊ဆိုးချင်တိုင်းဆိုးနေတော့လေပြီ။အရက်သောက်တာအပြင် ကြက်ကလေးကလဲတိုက်၊ဖဲကလေးကလဲရိုက်၊တခါတလေအခွင့်ရလျှင်ရသလို အပျော်မယားလေးတွေပါဖက်လာပြီလေ။သူဇနီးမယ်လှကလည်းမရွှင်သာ မကြင်နာလင်လုပ်နေရသူမို့စိန်မြဘာလုပ်လုပ်ဝင်မပြော။တားဆီးဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပေါ့။စိန်မြကလည်းရှိသမျှတိုးတက်အောင်ကြံဆောင်ဖို့မဆိုထားနှင့် ရသမျှဈေးနဲ့ရောင်းပြီးထိုင်ဖြုန်းတည်းနေခဲ့လေရာမိဘလက်ငုတ်လက်ရင်းတို့သည် တစတစနှင့်အတော်ပင်ကုန်ဆုံးလာခဲ့ချေပြီ။\nစ်ိန်မြကအကျင့်သာဆိုးတာနဂိုစိတ်ရင်းကသဘောကောင်းပြီးအပေးအကမ်းကလဲ ရက်ရောဆိုတော့ဒီလိုပျက်စီးနေရတာလဲသူအနားကမြှောက်ပင့်ချူစားနေသူတွေ ကြောင့်ပါပဲ။ဘဝဆိုတာဘာမှန်းမသိတဲ့စိန်မြရဲ့ဘဝထဲနောက်ထပ်ရောက်လာသူကတော့ သူ၏တစ်ဦးတည်းသောသား“အတာ”ဖြစ်၏။လက်ထပ်တာနှစ်အတော်ကြီးကြာပြီးမှ စိန်မြဘဝထဲအတာကလေးရောက်လာခြင်းကာစိန်မြအဖို့ကောင်းခြင်းပေလော၊ ဆိုးခြင်းပေလောမည်သူမျှမသိနိုင်ပေ။အတာလေးမွေးပြီးတော့စ်ိန်မြစိတ်ထဲ အတော်ပင်ပျော်သွားလေ၏။မိမိဘယ်လောက်ပင်ဆိုးပါစေ“သား”တည်းဟူသော အသိကြောင့်ဘဝအမှောင်လေးထဲမှာအလင်းရောင်လေးဖြာဆင်းလာပေ၏။ သိုပေမယ့်စ်ိန်မြအသိကားအတော်ပင်နောက်ကျခဲ့လေပြီ။နှစ်အတန်ကြာ သုံးဖြုန်းခဲ့တဲ့ဒဏ်ကြောင့်သူနေသောယခုအိမ်မှလွဲရင်ဗလာနတ္ထိ ဘာဆိုဘာမှပင်မရှိတော့ပေ။မယ်လှခမြာမှာလဲသားအတာလေးကိုမွေးမွေးပြီးခြင်း မီးတွင်းထဲမှာဆုံးရှာလေပြီ။ဒါကြောင့်စိန်မြကသူဘဝထဲမှာသူအတွက် တွယ်တာစရာနောက်ဆုံးမျိုးဆက်မို့သူသားလေးရဲ့အမည်ကို“အတာ”လို့ နာမည်ပေးခဲ့ရတာပေါ့။\nစိန်မြကအတာကိုတော့အတော်ချစ်၏။အရင်ကမိုက်ခဲ့ပေခဲ့တဲ့စိန်မြတစ်ယောက် မကောင်းမှုအရာအားလုံးကိုစွန့်ကာသားလေးအတာအတွက်သူဘဝထဲမှာ တခါဘူးမျှမလုပ်ဘူးသောအလုပ်လုပ်ခြင်းကိုစတင်ခဲ့ပေသည်။နောက်ဆုံးလက်ကျန် အမွေဖြစ်သောလက်ရှိနေနေတဲ့အ်ိမ်ကြီးကိုရောင်းပြီးတဲသာသာအိမ်လေးပေါ် ပြောင်းပြီးနေ၏။ရသမျှငွေနဲ့စပါးဝယ်၊ပဲဝယ်ကုန်သယ်အလုပ်စတင်လုပ်ခဲ့ပေသည်။ တခါဘူးမျှလက်ကြောတင်းအောင်အလုပ်မလုပ်ဖူးသောစိန်မြတစ်ယောက် အခုမှစ၍အလုပ်လုပ်သောကြောင့်ပထမအကြိမ်အရှုံးပေါ်လေသည်။နောက်ပိုင်းတော့ သူသားအတာကပင်အကျိူးပေးသလားမသိအတော်အတန်ပင် အမြတ်အစွန်းရခဲ့ပေသည်။ငွေစရွှေစလေးများရွှင်လာတော့ယခင်ပေါင်းဖော်သည့် ရောင်းရင်းများကစိန်မြထံကပ်လာပြန်၏။ဇနီးမယ်လှမရှိတော့ နောက်ထပ်တအိုးတအိမ်ထူရန်တိုက်တွန်းကြလေ၏။စိန်မြကသူသားလေးကို ဘယ်မိထွေးလက်ထဲမှမထည့်လိုတဲ့အတွက်နောက်ထပ်မိန်းမယူရန်ကို ငြင်းဆိုလေ၏။\nအတာလေးအရွယ်ရောက်လာတော့ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်ထံခွင့်ပန်ပြီး အတာလေးကိုရှင်ပြုရန်စီစဉ်လေ၏။သူဘဝအတွက်ချွေးနဲစာဖြင့်လှုသည့်အလှုမို့ စိန်မြတစ်ယောက်အားကြိုးမာန်တက်နှင့်အတာ့ရှင်ပြုကိုချိမ့်ချိမ့်သဲသဲကျင်းပရန် ရည်ရွယ်လိုက်ပေ၏။ရှင်လောင်းလှည်ရာမှာလဲသားမောင်ရှင်လောင်းစီးရန် အရပ်ထဲရှိမြင်းပိုင်ရှင်လှသောင်းဆီမှကောင်းပေ့လှပေ့ဆိုသောမြင်းတစ်ကောင်ငှားလေ၏။အလှုပွဲနှင့် ရှင်လောင်းလှည့်လည်ရာတွင်ဖျော်ဖြေဖို့အတွက်လည်းမြို့မှ နာမည်ကြီးဇာတ်အဖွဲ့ကိုရရန်သူကိုယ်တိုင်ပင်မြို့တက်ငှားလေ၏။\n“အရှေကိုလျောက်ပါလို့၊ အနောက်ကိုတဲ့မျှော်လိုက်ရင်၊ တံခွန်တိုင် ရွှေကုက္ကားနဲ့ ဘုရားကိုမြင်”\nအစရှိတဲ့ဗျောသံနှင့်အတူမောင်ရင်လောင်းအတာဟာမြင်းကြီးပေါ်မှာ အခန့်သားစီးပြီးရွာတန်းတလျှောက်လှည့်လည်လာနေတဲ့ လူတန်းရှည်ကြီးကိုကြည့်ရင်းမောင်ရင်လောင်းရှင်စိန်မြခမြာဝမ်းသာပီတိ ဂွမ်းဆီထိသကဲ့သို့မြူးပျော်လို့ပေါ့။တစ်ဦးတည်းသောသားတော်မောင်အတာရဲ့ ရှင်ပြုပွဲအလှုဟာဆိုရင်စိန်မြအဖို့တော့မဟာအလှုပွဲတော်ကြီးဆိုရင်လဲ မမှားနိုင်ဘူးပေါ့။\nဒီလိုပျော်ရွှင်နေကြသောရှင်လောင်းလှည့်လည်ပွဲကြီးထဲ အတာလေးစီးလာတဲ့မြင်းကြီးကဘယ်ကဘယ်လိုဖောက်သွားလဲမသိ ငြိမ်ငြိမ်လေးသွားနေရာကနေရုတ်တရက်ဗြုန်းကနဲဆိုဂမူးရူးထိုးပြေးပါလေရော။ အနားကလူတွေကလဲရုတ်ကနဲမြင်းပြေးသွားတာကြောင့်အလန်တကြားဖြစ်ပြီး ဘာလုပ်လိုဘာကိုင်ရတော့မှန်းမသိတော့ပဲတောင်ပြေးမြောက်ပြေးနဲ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ကုန်ပါ၏။ရှင်လောင်းအဖေစိန်မြခမြာလည်း“လုပ်ကြပါဦးဗျို့၊ အတာမြင်းပေါ်ပါသွားပြီ၊လိုက်ကြပါဟ”ဟုတစာစာအော်ဟစ်ပြီး မြင်းကြီးပြေးတဲ့နောက်ကိုဝရုန်းသုန်းကားလိုက်သွားပါတော့တယ်။ ရွာသားတွေကလဲရုတ်တရက်ငေးကြောင်နေရာကနေမြင်းကိုဖမ်းဖို့ စိန်မြနောက်ကနေပြေးလိုက်သွားကြပါတယ်။\nမြင်းပေါ်ကအတာလေးမှာလဲငယ်ကလဲငယ်၊ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်းစီးဘူးတာဆိုတော့တလကြမ်းပြေးနေတဲ့မြင်းကြီးရဲ့ကြောပေါ်ပါသွားရင်းနဲ့ ရွာအပြင်လဲကြရောမြင်းပေါ်ကနေတလိမ့်ကောက်ကွေးနဲ့ ပြုတ်ကြသွားပါတယ်။အရှိန်နဲ့သွားနေတဲ့မြင်းပေါ်ကကျတာဆိုတော့ မောင်ရှင်လောင်းအတာလေးမှာရှင်အဖြစ်တောင်မရောက်နိုင်တော့ပဲ မြင်းပေါ်ကခေါင်းစိုက်ကျတဲ့ဒဏ်ကြောင့်ကျတဲ့နေရာမှာပဲ ပွဲချင်းပြီးဆုံးသွားပါတော့တယ်။စိန်မြခမြာလည်းသားအတာလေးအလောင်းကို ရင်ဝယ်ပိုက်ငိုကြွေးရင်းဖြေဆည်ခြင်းကင်းဝေးရာကနေအခြေမလှတဲ့ သွက်ချာခြင်းဘဝရောက်သွားပါတော့တယ်။\nဒီလိုနဲ့ဘဝမှာတစ်ယောက်ထဲအထီးကျန်နေခဲ့ရတဲ့စိန်မြတစ်ယောက်တနေ့နေ့မှာ သူသားလေးပြန်ရောက်လာနိုး၊ရှင်ပြုရနိုးနဲ့သီချင်းတွေအော်ဆိုရင်း ရုးသွားပေတော့၏။စိန်မြမှာနဂိုထဲမှလူချစ်လူခင်ကလည်းနဲပါး အခုလိုအရူးတပိုင်းဘဝရောက်ရပြန်တော့နဂိုအခံနဲ့ဘယ်သူမှ ကျွေးချင်ပေးချင်စိတ်မရှိကြတော့ပဲဘေးမဲ့သာပေးထားလိုက်ကြပါတယ်။ဒီရွာကို စာသင်သားအဖြစ်နဲ့ရောက်ရှိနေတဲ့အသျှင်ဝါယမကလည်းအဖြစ်ဆိုးလှတဲ့ စိန်မြဖြစ်စဉ်ကိုမကြည်ရက်နိုင်တာနဲ့ပဲဒီနယ်မြေနဲဝေးလျှင်သူ၏ကြမ္မာကြွေးတွေ ပြေစေနိုင်စေရန်အလို့ဌာမိမိရွာအပြန်အရုးစိန်မြကိုခေါ်ဆောင်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။\nတကယ်တမ်းအတာစီးတဲ့မြင်းပြေးသွားရတဲ့အဖြစ်အပျက်က မြင်းပိုင်ရှင်လှသောင်းကသေသွားသူသူ့နှမဝမ်းကွဲငွေရုံရဲ့အဖြစ်ဆိုးအတွက် စိန်မြကိုလက်စားချေရန်အတာစီးတဲ့သူမြင်းကိုဘယ်သူမှမမြင်အောင်အနားကနေ မြွေရုပ်ကလေးလှမ်းပြလိုက်တော့မြွေကြောက်တဲ့သူရဲ့မြင်းက ကဆုန်စိုင်းပြေးသွားရတာပါ။ဒီအကြောင်းကိုဘယ်သူမှမသိလိုက်ကြပဲမြင်းက သူဘာသာစိတ်ရူးပေါက်ပြေးသွားတာလို့ပဲအများကထင်ကြေးပေးကြပါတယ်။စိန်သောင်း၏ ဘဝကြမ္မာကြွေးကြောင့်ပေလော၊သူငွေရုံအပေါ်ပြုခဲ့ဖူးတဲ့ အကုသိုလ်ကြောင့်ပေလော၊သူချမ်းသာစဉ်ကကမ်းကုန်အောင် မိုက်မဲမှုတွေကြောင့်ပေလော၊လှသောင်း၏ကလဲ့စားကြောင့်ပေလောထိုထိုသော အကြောင်းအရာတွေကပင်စုပေါင်း၍စိန်မြဘဝရူးသွပ်ခြင်းဖြင့်နိဂုံးချုပ်ရပေတော့မည်။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 1:18 PM0comments\nနားရှိတဲ့နေရာကနေ ဒီအသံတွေ ကြားပါစေ။\nဒီဝသုန်ပေါ် မားမားရပ်လို့ ငေးနေတယ်အမေ။\nအတိတ်တံဆွေးခွက်ထဲ ပလက်မျောနေလိုက်တာများ ဆုံချည်ဆန်ချည်ပေါ့။\nအဖန်တရာမက ရင်နာလှတဲ့ လောကဒဏ်ဟာ\nဇာခြင်ထောင်ချသလို ရင်ခွင်ထဲ သွတ်သွင်းဖို့ ချော့မြူနေတယ်။\nမှောက်လိုမှောက် လှန်လိုလှန် ကျင့်ရဖန်များတော့\nရာဇဝင်မှာ အလောင်းလှဖို့တောင် အတော်ကြိုးစားရဦးမယ် အမေ။\nဟန်ဆောင်လို့ ပြုံးရယ်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေဆဲပါအမေ။\nလောကကြီးဆိုတာ လုံးဝန်းနေတဲ့ သံသရာဆိုပေမယ့်\nကမ္ဘာမြေပံသု သိလာထုလဲ သက်သေအထူးရှိဆဲပါ။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 1:22 AM3comments\nLabels: ကဗျာ, မေမေ\nရာဂဘဝင်ကို ဖန်စေ၏ ။\nရှိုက်မက်သော အတွေ့ဖြစ်စေ၏ ။\nအသိဥာဏ်ကို မှိုင်တွေ၏ ။\nလုံးစုံဘဝကို ချုပ်စေ၏ ။\n" အချစ် " ဖြစ်၏..........။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 4:47 AM 1 comments\nကိုယ်နားကိုယ်မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်သွားတယ်။ “အောင်ခိုင်ဆုံးပြီ” “ဟုတ်မှဟုတ်ရဲ့လား။ ငါအိမ်မက်မက်နေတာလား။\nအိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ တဘက်မှအသံကိုကြားနေရတယ်။ ဝေလီဝေလင်းအချိန်ရဲ့ မှောင်ပြပြအလင်းရောင်အချို့ ခန်းဆီးစနောက်ကွယ်ကနေ ထိုးဖောက်ပြီး ငါ့ခေါင်းရင်းမှာ ဖြာဆင်းနေတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါအိမ်မက်မဟုတ်ပါဘူး။\nစင်ကာပူမှသော်ကြီးက မနက်စောစောဖုန်းဆက်ခေါ်ပြီး ဒီ သတင်းကိုပြောတာ။ အောင်ခိုင်ဆုံးပြီတဲ့။ ဦးနှောက်အမြှေးရောင်ပြီး ဆေးရုံမှာဆုံးတာ။ ညက ၃ နာရီလောက်ကမှ အလုပ်ကပြန် ရောက်လာတာ သိပ်တောင်မအိပ်ရသေးဘူး။\nပုံမှန်ဒီအချိန်ဆို နိုးတာတောင်မဟုတ်သေး။ မနက်စာဆိုတာကြာပြီမေ့ပေါ့။ အခုတော့ အောင်ခိုင်သတင်းကြားပြီး ပြန်လဲအိပ်မရတော့ဘူး။ စိတ်တွေဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်သွားတယ်။ မသဲမကွဲနဲ့ ဒီကောင့်မျက်နှာကို တရေးရေး ပြန်မြင်လာတယ်။\nညာဘက်စောင်း ပြန်မှေးကြည့်တယ်။ မရဘူး။ ဘယ်ဘက်စောင်းလဲမရဘူး။ ရင်ထဲမှာလဲ ဆွေးသလိုလိုနဲ့ ခံစားရတာ။\nဟာကွာ………..။ ဘယ်လိုဖြစ်တာပါလိမ့်။ ဒီကောင်ကွာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့။ ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး။ ကုတင်ပေါ်ကနေလှဲပြီး ဒီ ကောင်အကြောင်းတွေပဲ စဉ်းစားနေမိတယ်။\nGrand Royal တွေတောင် ဈေးလျော့တော့မယ်……\nRoyal က ခွေတွေပြန်မအပ်လို့တဲ့….\nမူးပြီးတိုင်း မင်းရွတ်နေကြ မောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း)\nYTUက ဘော်ဒါဟောင်းအတွက် ငိုနေပြီ....\nဘော်ဒါတွေအားလုံး “စလုံး” ထွက်မယ်….\n(ကွယ်လွန်သွားသော အင်းစိန် သံမဏိစက်ရုံမှ A.E အရာရှိ သူငယ်ချင်း အောင်ကိုနိုင် (ခ) အောင်ခိုင်အတွက် အမှတ်တရ။)\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 1:35 AM 1 comments\n#### မြွေဆွယ်ကျိုးခြင်း ####\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 7:34 PM 1 comments\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 7:40 AM0comments\n*.*.* ဆန္ဒတစ်စုံရဲ့နောက်ကွယ် *.*.*\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 1:01 AM0comments\nတလောက ကိုရန်အောင်ရဲ့စက်ဘီးစီးခြင်းအက်ဆေးလေးကိုဖတ်ရတော့အတော့်ကို သဘောကျတယ်ဗျ။နောက်ပြီး အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော်လဲ ကျွန်တော်ရဲ့စွန့်ဦးတည်ထွင်သူများဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အတွက် စက်ဘီးအကြောင်း လေ့လာနေတော့ တိုက်ဆိုင်သွားပြီး သူ့အက်ဆေးလေးကို နောက်တစ်ခေါက်တောင် ထပ်သွားဖတ်ဖြစ်သေးတယ်။ ဟုတ်တယ်ဗျာ့.....ငယ်ငယ်က (၂တန်း၊၃တန်းအရွယ်ကပေါ့) သူများတွေ စက်ဘီးစီးတာမြင်ရင် ကျွန်တော်လဲအရမ်းစီးချင်တာ။ကျွန်တော်ကအဲဒီတုန်းက၂၅လမ်းအောက်လမ်း မှာနေတာပါ။ ၂၅လမ်းအောက်ဘက်ဆိုတာ အခုအချိန်အထိစက်ဘီးတွေ ရောင်းတဲ့လမ်းပေ့ါ။ကျွန်တော်တို့အိမ်လဲ (သူများကိုငှားထားတာ)စက်ဘီးအရောင်းဆိုင်ပါ။နေခင်းဘက်(ကျွန်တော်ကျောင်းမသွားတဲ့ရက်တွေ) ဆိုရင် အိမ်ရှေ့စက်ဘီးရောင်းတဲ့နေရာလေးဟာ ကျွန်တော့်ကစားကွင်းပေါ့။ အလုပ်သမားအစ်ကိုကြီးတွေကလဲ စက်ဘီးတွေဆင်တဲ့သူကဆင်၊ ရောင်းတဲ့သူကရောင်းနဲ့ အလုပ်တွေရှုပ်နေတဲ့ကြားက ကျွန်တော်စက်ဘီး ပတ်စီးချင်တယ်လို့ပူဆာတိုင်း ကျွန်တော့်ကိုတင်ပြီးစက်ဘီးတပတ်စီးပြရတယ်။ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ကောင်ကလဲ အရွယ်သာငယ်တာ(အဲဒီတုန်းကအရွယ်ကို အခုပြန်တွေးပြီးပြောတာ) စက်ဘီးဆိုရင် ကိုယ်တိုင်နင်းရမှ။အတင်းကို စက်ဘီးရဲ့ဘားတန်းအောက်ကိုအတင်းဝင်(ယောကျာ်းစီးမောင်ဗမာစက်ဘီးပါ) ခြေနင်းပေါ်တက်၊ အတင်းနင်းတော့တာပဲ၊ ကလေးအရွယ်ဆိုတော့ ဒေါက်ထောက်ထားမှန်းလဲမသိ၊ နင်းနေရပြီဆို ပြီးရော နောက်တော့မှ ငါနင်းနေတာ ဘာကြောင့်မရွေ့တာလဲ။ဟိုဒီလျောက်ကြည့်တော့မှ ဒေါက်ထောက်ထားတာ တွေ့ပြီး ထောက်ထားတဲ့ဒေါက်ကို မနိုင့်တနိုင်ဖြုတ်တော့တာပဲ။စက်ဘီးကိုမနိုင်ပဲဒေါက်ကိုဖြုတ်တာ စက်ဘီးကကိုယ်ပေါ်မှောက်ကျပြီး လည်နေတဲ့နောက်ဘီးထဲ ကျွန်တော့်ညာဘက်လက်ဝင် သွားရောဗျ။\n(ကောင်းတယ်။ ဒီလောက်ကမြင်းတဲ့မျောက်ဘာဖြစ်သွားလဲ သိချင်တယ်မဟုတ်လား။)ကျွန်တော်ကံကောင်းတယ်ဆိုရမလားပဲ။စက်ဘီးခြေနင်းကနေ ကျွန်တော့်ရဲ့ကလေးအားနဲ့နင်းတော့စက်ဘီးနောက်ဘီးကအရမ်းမလည်ပဲ ကျွန်တော့်လက်ဝင်သွားတာနဲ့ ဘရိတ်အုတ်သလိုဖြစ်သွားပြီးကျွန်တော့်ရဲ့ ညာဘက်လက်မလေးကိုပဲ ဟက်တက်ကွဲပြီး တသက်တာအမှတ်တရဒဏ်ရာ ပေးသွားပါတယ်။အခုဒီစာကိုရေးနေစဉ်အထိ ကျွန်တော့်လက်မက ဒဏ်ရာကိုကြည့်ပြီး ငယ်စဉ်ကစက်ဘီးအလွန်စီးချင်သောငယ်ဘ၀လေးကိုပြန်သတိရမိပါသေးတယ်။ဒါတင်ပဲလား။ နောက်ရှိပါသေးတယ်။ မြို့ထဲမှာနေတော့ မြို့ထဲမှာ ကားကရှုပ်၊လူကရှုပ်နဲ့ဆိုပြီး အမေက စက်ဘီးဝယ်မပေးပါဘူး။အဲဒီအချိ်န်ကBMXဘီးတွေ အရမ်းခေတ်စားနေတာ။ကလေးတကာက BMXမှ BMXအရမ်းခေတ်စားတဲ့အချိန်ကိုဗျ။ နောက်ကျွန်တော် ၅တန်းမှာ ကမာရွတ်ကိုပြောင်းရတော့ အိမ်နီးနားချင်းကလေးတွေ(နောင်ကျွန်တော်ရဲ့ အခင်ဆုံးကျောင်းနေဘက်တွေ) စက်ဘီးကိုယ်ဆီနဲ့ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုရင် တခြားမြို့နယ်ကသူငယ်ချင်းတွေသွားခေါ် ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်နားက အင်းယားကန်ဘောင်ဘက်သွားပြီးအကြော်သွားစားကြတယ်။ဟဲဟဲ....အကြော်ပဲစားတာပါ။ အဲဒီတုန်းကဘာစိတ်မှရှိသေးဘူး။သိပ်မတွေးနေကြနဲဦးနော်။အားလုံးမှာ စက်ဘီးကိုယ်စီနဲ့ ကျွန်တော်ကလွဲရင်ပေါ့။ကျွန်တော်ကတော့ အိမ်ဘေးက သူငယ်ချင်းသော်ကြီးကောင်းမှုနဲ့ သူစက်ဘီးအပို (သူအစ်ကိုတွေရဲ့ဘီးပါ)ကိုစီးရတာပါ။အိမ်ကို စက်ဘီးဝယ်ပေးဖို့ပြောတိုင်း အမေကနင်တို့တွေကို စက်ဘီးဝယ်ပေးလိုက်ရင်း မြင်းဇောင်းကမြင်းကို ကြိုးဖြေပေးသလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။နင်တို့က လမ်းထဲတင်စီးမှာမဟုတ်ဘူး။အင်းစိန်လမ်းမပေါ်တက် ကားတိုက်ရင် ငါပဲရင်ကြိုးရမှာပေါ့ဆိုပြီး ဘယ်တော့မှ မ၀ယ်ပေးဘူး။ကျွန်တော်လဲ အမေကိုပြောဖန်များတော့ ဒီစကားကိုနားယဉ်လာပြီ။ကဲ မ၀ယ်ပေးလဲနေကွာဆိုပြီး စက်ဘီးဝယ်ဖို့ရူးတာကို ရပ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ကလဲ စက်ဘီးအမြဲစီးတာ မဟုတ်ဘူးလေ တခါတရံမှဆိုတော့။တကယ်ပါအမေက သူသာသေသွားတယ် စက်ဘီးဘယ်တော့မှ မ၀ယ်ပေးသွားဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုအသက်အရွယ်တွေရ၊ ကလေးတွေ ဘာတွေရလာတော့မှ ဟိုတုန်းကအမေ ဘာကြောင့်စက်ဘီးမ၀ယ်ပေးရလဲဆိုတာ နားလည်သဘောပေါက်လာတော့တယ်။မိခင်စိတ်ဆိုတာ သားသမီးတွေအတွက်တော့ ကိုယ်ကိုတိုင် မိဘနေရာရောက်မှ သိလာတော့တယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့တွေ ၁၀တန်းအောင်ပြီး တက္ကသိုလ်တွေတက်ဖို့စောင့်နေတုန်းအထိ ဒီလိုပဲ စက်ဘီးတွေစီးပြီး တစ်ယောက်အိမ် တစ်ယောက်လျှောက်လည်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီလိုမျိူး ကျွန်တော်တို့အခုစီးနေကြတဲ့ စက်ဘီးလေးတွေကကနဦး အစကဆိုရင် တာရာတို့ ကျွတ်တို့တောင်မပါသေးဘူး။ သူတို့ကို ဘယ်လိုစီးကြလဲဆိုရင် နွားလှည်းကဘီးတွေလိုပေါ့ အားလုံးက သစ်သားတွေနဲ့ပါ။စက်ဘီးဆိုတာကို Wikiတွေထဲမှာ အခုလိုဖွင့်ဆိုထားတာကတော့ တန်းများနှင့်တွဲ၍ ရှေ့နောက်နှစ်ဘက်တန်းလျှက်ရှိသော ဘီးနှစ်ဘီးကိုလူ့စွမ်းအား(ခြေထောက်)ဖြင့်နင်းရသောအပေါ့စားယာဉ်တစ်မျိုးဟုတွေ့ရှိရပါတယ်။ပထမဆုံးတီထွင်တဲ့ စက်ဘီးကို (တကယ်ဆိုရင် စက်ဘီးလို့ပြောရခက်ပါတယ်)။ ၁၈၁၇ခုနှစ်မှာ ဂျာမနီလူမျိုး Baron Von Drais ဆိုတဲ့လူကတီထွင်ခဲ့တာပါ။သူစတီထွင်တဲ့ စက်ဘီးဟာ အစကကျွန်တော်ပြောသလို ခြေနင်းမပါ။တာယာမပါ။အားလုံးသစ်သားကိုယ်ထည်ချည်းပဲ။စီးချင်ရင်လူကပထမလမ်းလျောက်ရင်းတွန်းပေးရပါတယ်။နဲနဲလေးအရှိန်ရလာမှ လူကအပေါ်ကနေ တက်ထိုင်ပြီးလိုက်သွားရပါတယ်။(ကျွန်တော့်စိတ်ထင် သူတို့စီးပုံက အခုခေတ်ကလေးတွေ စကူတာတို့၊ စကိတ်တို့ စီးသလိုပဲထင်ပါတယ်။)အဲ့ဒီအချိန်ရဲ့အတိုင်းအတာမှတ်တမ်းများအရ အဲ့ဒီစက်ဘီးဟာ တစ်နာရီကို၁၅ကီလိုမီတာနှုန်းပဲပြေးပါတယ်။ ဒီဘီးလေးတွေကို အပြေးယာဉ် (Running Machine)လို့ခေါ်ကြတယ်။ဒီလိုဘီးမျိုးတွေကို ၁၈၃၀အထိ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ်အသုံးပြုလာခဲ့ကြပါတယ်။ ၁၈၃၉ခုနှစ်မှာ စကော့တလန်နိုင်ငံသား ပန်းပဲဆရာကြီး Krikpatrick Macmillan ဆိုသူက ခြေနင်းပါပြီး ပထမဆုံး လူတွေဟာ ခြေထောက်ကို မြေကြီးမှာထိစရာမလိုပဲခြေနင်းရုံနဲ့စီးလို့ရတဲ့စက်ဘီးမျိုးကိုတီထွင်ပြန်ပါတယ်။ သူစတင်တီထွင်ခဲ့စဉ်ကစက်ဘီးက တဘက်ပုံပါအတိုင်းဖြစ်တဲ့ Pedal Driven Bicycle (ခြေနင်းစက်ဘီး)လေးပါ။ဂရင်းနစ်စာအုတ်မှာစက်ဘီးကို သူကစတီထွင်တယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။သူမွေးရပ်မြေ စကော့တလန်နိုင်ငံ Coathillမှာ ၁၉၄၆ခု စက်တင်ဘာလ(ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြောင့် ၈နှစ်နောက်ကျရတာပါ)မှာ သူ့ရဲ့တီထွင်မှု နှစ်တစ်ရာကို ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 11:04 PM0comments\nLabels: စုံစီနဖာ, ဗဟုသုတ, ဆောင်းပါး\n------ ပြာ --------\nသုခ ဒုက္ခ အထွေထွေလည်း ရင်ဆိုင်ရမယ်။\nချစ်ခြင်း မုန်းခြင်း အဖျာဖျာလည်း တွေ့ဆုံရမယ်။\nပျော်ကြ ငိုကြ ဘ၀ဇာတ်လည်း ကကြရမယ်။\nတွေ့ဆုံ ကြုံကွဲ တခဏလည်း ဖြစ်ကြရမယ်။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 11:21 PM2comments\nကျွန်တော်ကဗျာရိုင်းသွားရင်ခွင့်လွှတ်ပါဗျာ။ဒီအကြောင်းရေးချင်တာကြာပြီ။ကဗျာလေးပဲရေးပြီးမှတ်စုထဲသိမ်းထားရတာ။ ဗုဒ္ဓဘာသာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီနာမည်စကြားတော့က အစပ်အဟပ်မတဲ့သလို ဖြစ်နေတာ။ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့ အလေးအမြတ်ထားတဲ့ဘုရားရှင်ရဲ့နာမည်ကို ဘုရားတားမြစ်တော်မူတဲ့ ယမကာနဲ့ တွဲဖက်တွေ့ရတော့ ရင်ထဲကသိကအောင့်ဖြစ်တယ်ဗျာ။စတွေ့တာကရန်ကုန်ကတည်းကလွန်ခဲ့တဲ့၈နှစ်ဝန်းကျင်ရှေ့ဆောင်ရုပ်ရှင်ရုံအောက်က လန်ဒန်မြူးဇစ်ခွေရောင်းတဲ့ဆိုင်မှာအဲဒီတုန်းကEnyaခွေဝယ်ဖို့သွားတာ။ဟိုဒီရှောက်မွှေရင်းနဲ့BuddhaBarChillout ဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ခွေသုံးလေးခွေသွားတွေ့ရတယ်။နောက်တော့ဒူဘိုင်းရောက်ပြီးမှဗုဒ္ဓဘားဆိုတာ\n- Boissy-d'Anglas street, France\n- Beriut, Lebanon\n- Dubai, U.A.E\n- Sao Paolo, Brazil\n- Prague, Czeh Republic\n- Washington, U.S.A\n- Jakata, Indonesia တို့မှာပါ။\nသူတို့က ဒီဘားတွေကို တကယ်ဗုဒ္ဓဘာသာနိုင်ငံတွေမှာတော့ မဖွင့်ရဲသေးဘူး (အထင်ပြောတာပါ။ နောင်ဆိုရင်တော့မသိဘူး)။ဒီနာမည်နဲ့ဘားတင်မကတော့ပါဘူး စားသောက်ဆိုင်၊အနှိပ်ခန်း (spa)၊ ဟိုတယ်၊ Chill outသီချင်းခွေများ စတာတွေပါ စီးပွားဖြစ်လုပ်နေကြပါတယ်။ အခုဆို အင်ဒိုနီးရှားဗုဒ္ဓဘာသာများက သူတို့ ဆီက ဗုဒ္ဓဘားကို နာမည်ပြောင်းဖို့ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်နေတာအောင်မြင်နေပါပြီ။ သူတို့တွေကကိုယ့်စီးပွားအတွက် သူတပါးဘာသာရဲ့နာမည်ကို ခုတုန်းလုပ်နေတာ ကောင်းကြသေးရဲ့လားဗျာ။ အရက်ရောင်းပါ ဗုဒ္ဓနာမည်နဲ့ ဗုဒ္ဓရုပ်ထု(ဆင်းထုတော်)တွေကိုအလှဆင် အပန်းဖြေဖို့ မသုံးစေချင်ဘူးဗျာ။ ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓအသင်းကြီးရေ....ဒီအတိုင်းကြည့်နေကြတော့မှာလား။\nဗုဒ္ဓသာသနာတော် အဓွန့်ရှည် တည်တံ့ပါစေသော်..............။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 10:15 PM0comments\nဒီခေါင်းစဉ်ဘာကြောင့်ပေးရလဲဆိုတော့အခုပြောမယ့်အကြောင်းအရာတွေက မိတ်ဆွေတို့သိပြီသား ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမယ် ကမ္ဘာမှာပထမဆုံးသော တီထွင်သူတွေရဲ့အကြောင်းပါ။သူတိုတွေဘာတွေကိုတီထွင်ကြလဲ၊ ဘယ်လိုအခက်အခဲတွေတွေ့ရလဲဆိုတာတွေပါ။တစ်ချိုအကြောင်းအရာတွေ မှားခဲ့ရင်ခွင့်လွှတ်ပြီးအမှားပြင်ပေးကြပါ။\nအင်း..................ဘာအကြောင်းကစပြောရမလဲ...?????? ဟာ....ကွာမထူးပါဘူး။ ငါအခုကိုင်ပြီးစာရေးနေတဲ့ ဘောပင်အကြောင်းပဲ ရွှီးရင်ကောင်းမယ်။(စာရေးရင် ဘောပင်နဲ့အရင်ရေးချရတာ မဟုတ်ရင်စာရိုက်နေရင်းကိုပြောချင်တာတွေပြောက်ကုန်ရောသိတယ်မှတ်လားလိပ်ကတောင်ဆရာခေါ်ရတယ်..\nအေဖိုးတစ်မျက်နှာနှစ်ရက်)။ရွှီးတယ်ဆိုလို့ပေါက်ကရမထင်ပါနဲ့။ နယ်နယ်ရရမဟုတ်ပါဘူး အလယ်ကမလှပါ။အမှုမဲ့မှတ်မဲ့ဟိုချောင်းဒီချောင်း(စာအုပ်နဲ့wikiဆိုက်ပါ။သမီးရည်းစားအတွဲချောင်းတာမဟုတ်ဘူး။၀ါသနာမပါဘူး။ ဟဲဟဲ..ခင်ဗျားတို့အနော့်ကိုမယုံဘူးမှတ်လား)။ကဲကဲပြောနေတာာကြာပါတယ်.........ကဲရွာစားရေ...\nမင်းသမီးထုတ်ရအောင်ဟေ့။ဟာ..စာသားတွေဇာတ်ထဲရောက်ကုန်ပြီ။ကဲကဲအပျော်တွေအပျက်တွေ ဘေးချတကယ်ချော်တဲ့ စာသားတွေရေးရအောင်ဗျာ။\nကျွန်တော်တို့အခုရေးနေတဲ့ဘောပင်ကိုစဦးတီထွင်သူက ၁၈၈၈ခုနှစ်မှာ အမေရိကန်လူမျိုး\nသားရေနယ်သမားJohnJ.Loudက ပထမဆုံးသောဘောနှင့်ရေးသောBallPointPen (အရင်က ဖောင်တိန်တွေနဲ့ စာရေးကြတာပါ) ကိုတီထွင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းကသူဟာတီထွင်ရုံသာတီထွင်ခဲ့ပြီး လူတကာသုံးဖို့စီးပွားဖြစ် မထုတ်လုပ်နိုင်သေးပါဘူး။ သူဘာဖြစ်လို့မထုတ်လုပ်နိုင်သေးတာလဲ ဆိုတော့သူတီထွင်ခဲ့တဲ့ဘောပင်က အဓိကမှင်ပြဿနာပါ။ အပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်နေတဲ့မှင်ကို ကြာရှည်စွာ မထိန်းသိမ်းနိုင်သေးလို့ပါ။ ဒုတိယအဆင့်အနေနဲ့Loudရဲ့ တီထွင်မှုနှစ်၅၀အကြာမှာ ဘောပင်ကိုစီးပွားဖြစ် ထုတ်လုပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြသူများကတော့ ဟန်ဂေရီနိုင်ငံသားညီအစ်ကိုLadislas (Lazlo ဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ ဂင်းနစ်စာအုပ်မှာဖော်ပြထားပါတယ်) နှင့်Georg Biroတို့နှစ်ဦးဟာ ၁၉၃၈မှာ ဈေးအသက်သာဆုံး ဘောပင်ကိုပထမဆုံး ထုတ်လုပ် ခဲ့ပါတယ်။ အကြီးဖြစ်တဲ့ LadislasBiroဟာ အရမ်းတော်ပြီး သူ့အစွမ်းအစတွေကို လဲယုံပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ သူ့ညီဓာတုဗေဒပညာရှင် Georg အကူအညီနှင့် မှင်ကိုဘောပင်ထဲမှာ ကြာရှည်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်မည့်နည်းကို ရှာဖွေခဲပါတယ်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းမှာ နာဇီတို့ရဲဒဏ်ကြောင့် သူတို့ညီအစ်ကိုဟာ ဥရောပကနေ အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံကိုထွက်လာပြီး သူတို့တီထွင်ထားတဲ့ ဘောပင်ကို ထုတ်လုပ်ဖို့ကြံကြပါတယ်။ ကံဆိုးစွာနဲ့ သူတို့ထုတ်လုပ်တဲ့ဘောပင်တွေရဲ့ မှင်တွေဟာ မခြောက်သွားပေမယ့်လဲ ကမ္ဘာဆွဲအားကြောင့် လက်ထဲမှာကြာရှည်စွာ တည့်တည့်မတ်မတ် မကိုင်ထားနိုင်ပဲ မှင်တွေဟာ ဘောစိမှတဆင့် ယိုစီးကျလာတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ တခါတရံမှင်တွေဟာစာရွက်ပေါ်ကို ပစ်ခဲစွာထွက်ကျလာပါတယ်။ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းသူကတော့ အမေရိကန်နိုင်ငံသား အရောင်းစာရေးလေး Milton Reynoldဟာ Biroညီအစ်ကိုရဲ့ ပြဿနာကိုတွေ့ရှိပြီး မှင်များကို ယိုစီးမကျလာစေအောင်ဖန်တီးပြီး ၁၉၄၅ခုမေလတွင် Reynold International Pen Companyကို တည်ထောင်ပြီး ကမ္ဘာ့အအောင်မြင်ဆုံး Reynoldဘောပင်များကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အခုလက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ သုံးနေတဲ့ ဘောပင်တွေဟာ ခေတ်အဆက်ဆက် ပညာရှိ အဖုံဖုံတို့တီထွင်ကြံစထုတ်လုပ်မှုကြောင့် အခုဆိုရင် အကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး ရေးသားနိုင်ကြပါပြီ။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 4:56 PM0comments\n***အစ၏အဆုံး (သို့မဟုတ်) အဆုံး၏အစ***\nကမ္ဘာဦးသူတို့သည် ရသပထ၀ီကိုစားကုန်၏။ အချို့အဆင်းလှကုန်၏။\nထိုသို့ပြုသည်ရှိသော် .. ။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 9:38 AM0comments\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 9:35 AM0comments\n*** မနှင်းဖြူ ***\n“ တစ် ”\nဓားသွားမူ ထက်စွာ၏ .. ။\n“ နှစ် ”\nနတ်သမီးတစ်ပါးရဲ့ အလှကို ငါမှတ်မိခဲ့ပြီ။\nအိပ်မက်အပြုံးရှင်ပေါ့ ၊ သူ ....\n“ မနှင်းဖြူ ” လေ။\n“ သုံး ”\n“ မနှင်းဖြူ ”\nငါကလွဲလို့ ၊ မင်းတောင်မှမသိ\nမြတ်နိုးမိသူပါ။ သူဟာ ...\nဒဏ်ရာထင်အောင် ပြင်းထန်ခဲ့ ၊ ကဲ ...\nလမ်းများပေါ် “ငါ ” တေးသီခဲ့တယ်\nကောင်းကင်ငိုနေရဲ့ ၊ အို .. အလှ\nမင်းကို တမ်းတလို့ ..\n“ကိုစောငြိမ်း” ရဲ့ “ပွင့်ဦး”\nငါဆိုခဲ့ဖူးပြီ .. ။\nဟောသည်မှာ အချစ် ..\nကဗျာလိုလှတဲ့ ပန်းပွင့်၊ သစ်ရွက်\nအရှင် .. သခင် ..\nမင်းကို စောင့်ဖို့ ငါအသက်ရှင်တယ်။\nသစ်ပင် ၊ တောတောင် ၊ နေရောင် ..\nအို .. အမျိုးကောင်းသားတို့\nကြယ်ပွင့်တို့ကို နွံ၌နစ်စေသူ ..\nချစ်ခြင်း ၊ မုန်းခြင်း ၊ ဥပက္ခောနှင့် ခံယူမှု\nမြင်သူတိုင်းအား အကြည့်ဖြင့်သိမ်းပိုက်သူ .. ။\n“ ခုနှစ် ”\nအို .. ချစ်သူလုံမ\nငါမြတ်နိုးသူ .. ငါ့အား ..\nဖဲကျဉ်ခွင့်ရစေပါ။ ငါ့အား ..\nဆိုခွင့်ပြုပါ ၊ ထိုအခါ ..\n“ ရှစ် ”\nမြစ်တစ်စင်းမှာ သူ .. ငါ ..\nပြုစုသူမဲ့ပေရဲ့ .. ။\nသည်သို့ .. သံသရာရှိလျှင်အဆုံး၊ ငါမို့ဖြစ်ရင်း\nချစ်ခြင်းအပ မြဲစေ ..\nအို .. နတ်ဘုရားတို့ ။\nအို .. ပိုင်ဆိုင်သူတို့ ။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 9:32 AM0comments\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 9:31 AM0comments\nအနာဒိအနန္တမေတ္တာရှင် “ ချစ်သော မေမေ ” သို့ ...\nထက် “မြ” သော မြားတစ်စင်းတည်၏။\nသို့သော် “တေး” မရှိ။\nချို ”မြ” သော စောင်းတစ်အိုးတည်၏။\nသျှပ်မှူးကျော်၊ မောင်မိုးကျော်၊ အရိုင်းဖြူ\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 9:28 AM0comments\nကျွန်တော်လက်ရှိ အလုပ်လုပ်နေသော မြို.လေးအကြောင်းရေးချင်လို့ပါ။ဒီမြို့ ကလေးကို ကျွန်တော်စရောက်တော့၂၀၀၃ခုနှစ်လောက်ကပါ။အဲဒီနေ့ကလေးကို အခုထိတိုင်အောင် သတိရနေဆဲပါ။ ရန်ကုန်ကစထွက်တော့ မနက်၇နာရီခွဲလောက် တော့ရှိနေပြီ။ထိုင်းရောက်တော့ ၈နာရီခွဲ၉နာရီ ပတ်ဝန်းကျင်၊ လေယာဉ်ကပြန်ထွက်မှာက ထိုင်းစံတော်ချိန် ညနေ၄နာရီမှာဖြစ်လို့ အချိန်အတော်များများရပါတယ်။အဲဒီတုန်းက ထိုင်းလေဆိပ်က အဟောင်းပဲရှိသေးတယ်။ပထမဆုံးရောက်ဖူးတာဆိုတော့ မြင်သမျှမရာတွေက ကျွန်တော့်အတွက် အဲဒီအချိန်မှာ အထူးအဆန်းတွေချည်းပဲ (တောသားမြိုတက်လာသလိုပေါ့)။ညနေ ၄နာရီကျတော့ ရန်ကုန်ကစီးလာသလို လေယာဉ်သေးသေးလေး မဟုတ်တော့ပဲ ဘိုးရင်းအမျိုးအစားTG-517လေယာဉ်အကြီးကြီးကိုစီးပြီးထိုင်းမှထွက်ခွာပါသည်။ လေယာဉ်ပေါ်မှာ၆နာရီကျော် ကြာအောင်တမေ့တမောစီးလာခဲ့ပြီးနောက် ဒေသစံတော်ချိန် ည၁နာရီ (တကယ်တော့နံနက်၁နာရီပါမှာထိုမြိုလေးသို့ဆိုက်ရောက်ပါတယ်။\nလေယာဉ်ပေါ်ကနေ ကြည့်လိုက်တော့ ကုလားမီးထွန်းပွဲကျင်းပနေသလား အောက်မေ့ရတယ်။မီးတန်းများ တန်းစီလင်းလို့ ထိန်ထိန်လင်းနေတဲ့မြိုလေးတစ်မြို ကိုစတင်တွေ့ရှိရပါတယ်။လေယာဉ်ပေါ်ကနေ စထွက်လာတော့ မိမိနားမလည်နိုင်သော ညိမ့်ညောင်းလှတဲ့ဘာသာစကားတစ်မျိုးရဲ့ အဆက်မပြက်လွှင့်ထုတ်နေတဲ့အသံတွေကို စတင်ပြီး ကြားရပါတော့တယ်။ ရန်ကုန်ကစထွက်လာကတည်းက စဉ်းစားလာတဲ့ ဒီမြို့လေးက အထင်နဲ့တကယ်လက်တွေ တခြားစီပါပဲ။နေရာတကာ သစ်လွင်တောက်ပနေတဲ့ဒီမြို့လေးရဲ့ လေယာဉ်ဆိပ်နဲပင် ဒီမြိုလေးရဲအဆင့်အတန်းကို ခန်မှန်းသိရှိနိုင်ပါတယ်။လေဆိပ်ကထွက်လာတော့ ပူနွေးလှတဲ့လေပူလေနွေးတို့က ကျွန်တော့်ရဲမျက်နှာကို အတားအဆီးမရှိ ပွေ့ဖက်ကြိုဆိုပါတယ်။နောက်မှသိရတာက ကျွန်တော်ရောက်တဲ့ သြဂုတ်လက ဒီမြိုလေးရဲ့အပူချိန်အမြင့်မားဆုံးအချိန်တဲ့ဗျာ။ရေနွေးငွေနဲ့ ပေါင်းခံနေသလိုပါပဲ။\nကဲသင်တိုဒီလောက်ဆို ဘယ်လိုမြိုဆိုတာ ခန်မှန်းရလောက်ပြီပေါ့။အဲဒီမြို့လေးက ကန္တာရတိုင်း ရွှေမဲထွက်တဲ့နိုင်ငံများထဲက ရွှေမြိုတော်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဒူဘိုင်းပါ။ဒူဘိုင်းဟာ အာရပ်စော်ဘွားများ ပြည်ထောင်စုမှာပါဝင်တဲ့ ဒုတိယမြိုတော်ဖြစ်ပြီး အစောဆုံးတိုးတက်ဖွင့်ဖြိုးသော ခေတ်မှီမြို့တော်မော်ဒန်စီးတီး(MordanCity)ပါ။အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စုသည်\nအာရပ်ကျွန်းဆွယ်(Arabian Peninsula)ရဲ အရှေမြောက်ဘက်ကမ်းတွင်တည်ရှိပြီး ဆော်ဒီအာရေဗျ(Saudi Arabia)၊အိုမန်(Sultan of Oman)နိုင်ငံများနှင့် နယ်နမိတ်ထိစပ်နေသောအာရပ်ပင်လယ်ကွေ့ (Arabian Gulf)နှင့်အိုမန်ပင်လယ်ကွေ့ (Gulf of Oman)အကြားကမ်းခြေဒေသဖြစ်သည်။\n၁။ အဘူဒါဘီ Abu Dhabi\n၂။ ဒူဘိုင်း Dubai\n၃။ ရှာဂျား Sharjah\n၄။ အာခ်ျမာန် Ajman\n၅။ အမ်အာကွီဝမ် Umm Al Quwian\n၆။ ရပ်ဆဲလ်ခိုင်းမား Ras Al Khaimah\n၇။ဖူဂျားရား Fujairah (မြို့တော်များကိုအစဉ်လိုက်စီထားတာပါ။ မြန်မာလိုအသံထွက်ကိုအဆင်ပြေအောင်ထွက်ထားတာပါ။သည်းခံပြီးဖတ်ပေးကြပါခင်ဗျား။)\nAbuDhabiကနိုင်ငံတစ်ခုလုံးဧ။်၈၀ရာနှုန်းခန်ဧရိယာစတုရန်းကီလိုမီတာပေါင်း၃၈၈၅ရှိသောပထမအကြီးဆုံးရုံးစိုက်ရာမြို့ တော်ဖြစ်ပါသည်။ဒူဘိုင်းကတော့ စီးပွားရေးအချက်အချာကျသော ဒုတိယမြိုတော်ဖြစ်ပါသည်။ ရာဇ၀င်အရဒူဘိုင်းဟာ ဘီစီ၃၀၀၀ခန့်ကစပြီး ပါရှန်ပင်လယ်ကွေ့အတွင်း ကုန်စည်ဖလှယ်ရာ အရေးကြီးသောဆိပ်ကမ်းမြို (KindomofSumer)မှ စတင်ခဲခြင်းဖြစ်တယ်လို့ အာရပ်သုတေသီများက ဆိုထားပါသည်။အဲဒီမြိုတော်ကြီးဟာ ယူဖရေးတီး(Euphrates)နှင့် တိုက်ဂရစ်(Tigris)မြစ်နှစ်စင်းကြားတည်ရှိခဲ့သော စီးပွားရေးဖွံဖြိုးသော မြိုတော်ဖြစ်ပါသည်။ဒူဘိုင်းဟာ ဗြိတိသျှကိုလိုနီအဖြစ် ၁၈၉၂မှာရောက်ရှိသွားပြီး ၁၉၇၁မှစ၍ လွတ်လပ်သော အာရပ်စော်ဘွားများ ပြည်ထောင်စုအဖြစ် ပြန်လည်ရပ်တည်နိူင်ခဲ့ပါသည်။ ၁၉၇၁အစတွင်အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စုမှာစုစုပေါင်း ၆နိုင်ငံသာရှိပြီး ၁၉၇၂ရောက်မှRasAlKhaimah၀င်ရောက်လာပြီးအားလုံးပေါင်း၇နိုင်ငံဖြစ်လာသည်။အုပ်ချုပ်မှုကို မြို့ တော်အလိုက်ဟု Sheik(ရှိတ်ခ်) ခေါ်သောစော်ဘွားသူဌေးများက ခေါင်းဆောင်အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ဥပဒေကိုမြိုတော်အလိုက် အနဲငယ်ကွဲပြားမှုရှိပြီး ခုနှစ်ပြည်ထောင်အတွက်တူညီတဲ့ဥပဒေရှိပါသည်။\nPosted by ချမ်းလင်းနေ at 1:25 AM0comments\nLabels: စုံစီနဖာ, ဆောင်းပါး


ဝိဒေဟရာဇ် ခေတ် မှတကောင်စ နှစ်ကောင်စကျန်ခဲ့သော ပုတ်သင်ညိုများသည်၂၁ ရာစုထဲတွင်မျိုးပွားမှုနှုန်း လျင်လျင်မြန်မြန်ဖြင့် အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ကြီးထွားလာနေကြပါသည်။ ထို ပုတ်သင်ညိုတို့သည် မိမိကိုယ် မိမိတို့ ကမ္ဘာဦး ဒိုင်နိုဆောများမှတဆင့် ရွေ့လျားဆင်း သက်လာကြသူများဟု သက်ဝင် ယုံကြည်ကြပါသည်။ ပုတ်သင်ညိုတို့ ၏ သမိုင်းခေတ် ဖြတ်သန်းမှု အတွေ့အကြုံများအရ ရာစုသစ်ထဲတွင် အရောင်ပြောင်းရုံမျှဖြင့် လုံခြုံမှုမရှိတော့ဘူးဆိုခြင်း ကို သိရှိလာကြပြီး ပုတ်သင်ညို ပါရာဒိုင်း အပြောင်းအလဲဖြစ်ဖို့ ပုတ်သင်ညို ရီဗော်လူးရှင်း တခု ပြုလုပ်ချင်လာကြပါသည် ။ ထို့ကြောင့် ပုတ်သင်တို့သည် . . . အမြဲတန်းသင်ယူနေရမည့် ပုတ်သင်ညို အဖွဲ့အစည်းဟု ခံယူလိုက် ကြပြီး ၊ပုတ်သင်ညို ဂျင်နရေးရှင်းများ ၏ ဇီဝမျိုးစိတ် မြှင့်တင်ရေး အတွက် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ မြို့တော် အသီးသီး၏ မြေပေါ် ၊ မြေအောက် နေ ကြွက်များ ဆီမှ သင်ယူလေ့ကျင့်ခြင်း (တပါးသူများ သိုလှောင် သိမ်းဆည်းထားခြင်းမှ အလစ်အငိုက် ရှာဖွေ စားသောက် တတ်စေရန် ) ၊ ကမ္ဘာ့ တိုက်ကြီးများ အသီးသီးတွင် မှီတင်းနေထိုင်ကြ ကုန်သော ကျီးကန်းများဆီမှ သင်ယူခြင်း (ကျီးကန်းများ ၏ အမူအကျင့် ဓလေ့ စရိုက်များကိုမူ မြန်မာ့ စွယ်စုံ ကျမ်း များတွင် အကျယ်ရှုရန် ။ မှတ်ချက် ။ ။ဘရန်ဒွန်လီ၏ The Crow ဇာတ်ကားကို ပုတ်သင်များ အသဲစွဲ ကြိုက် နှစ်သက်ကြပါသည် ။ ) ပုတ်သင်များသည် မိမိတို့၏ ပညာရည် မြင့်မားရေး ၊ ကျမ်းကြီး ၊ကျမ်းခိုင် များနှင့် စာကြီးပေကြီး များတွင် ကျွမ်းကျင် နှံ့စပ် နိုင်ရေးအတွက် ပိုးဟတ်များ၊ ခြများ ဆီမှလည်း သင်ယူလေ့ကျင့် ကြပါသေး သည် ။ ပုတ်သင်များသည် နိုင်ငံတကာ အသိုင်းအဝန်းနှင့်တကွ လူမှုအဖွဲ့အစည်း အသီးသီးတွင် ပူးပေါင်းပါဝင် ဆောင်ရွက် နိုင်ရေးအတွက် စားဖားများ ၊ဖားပြုတ်များ ၊ ဖားခုံညင်းများ ၊ ဖားလတက်များ ၊ ကျော်စံကေးများ ( ဖားဟူသည့် အက္ခရာ စာလုံးပေါင်းပါဝင်သည့် သက်ရှိများမှ အစ၊ စွတ်ဖားလှည်းအဆုံး ) ထံမှ လည်း အပတ် တကုတ် ၊ကြိုးစားပမ်းစား သင်ယူလေ့ကျင့်ခဲ့ ကြပါသည် ။ ( ဤနေရာတွင် ပုတ်သင်များ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ကို လေးနက်ပေါ်လွင်အောင် မည်ကဲ့သို့ ရေးသားရမည်ကို ကျွန်ုပ် အမှန်တကယ် မသိရှိခဲ့ပါ ။ ) ပုတ်သင်များ သည် အမြင်ကျယ်စေရေးအတွက် ဇီးကွက်များ ထံမှ သင်ယူခြင်း ၊ မြင့်မြင့်ပျံ၍ ဝေးဝေးမြင်နိုင်စေရန် လဒများ ဆီမှ သင်ယူခြင်း ၊ အညှီ ၊ အဟောက်ရှိရာ ဆီသို့ အုပ်ဖွဲ့ ပျော်ပါးနိုင်ရေး အတွက် ယင်ကောင်များ ဆီမှ သင်ယူခြင်း ၊ အစရှိသည့် အကြောင်း အရာများ ကိုမူ ဤနေရာမှ နေ၍ အကျယ်တဝင့် မရေးသား မပြောဆိုလိုတော့ပါ ။ ပုတ်သင်များသည် ကမ္ဘာပြားပြီ ဟူသော အယူအဆကိုလဲ လက်ခံယုံကြည်ကြပါသည် ။ ထို့အပြင် ပုတ်သင်များ သည်ခေတ်သစ် စိတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်လာကြသည့် အလျှောက် ၊ စိတ်ပညာ သဘောတရား အရ အုပ်စုဖွဲ့ ဖိအားပေးခြင်းသီဝရီ ( ကိုကိုလင်း စိတ္တဇ ဆန်သောရင်ထဲကခံစားချက် pressure ) ကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် အသုံးချ လာနိုင်ကြပါသည် ။ ထို့ကြောင့် . . . pokethinnyo@gmail. com ဟူ၍ မေးလ် အကောင့်တခု ပြုလုပ်ကာ ကမ္ဘာ့ နေရာဒေသ အသီးသီးရှိ ပုတ်သင်များကို ဆက်သွယ်၍ ချက်တင်များတွင် ပုတ်သင် ပဓါန ဝါဒ ကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် ဖြန့်ဖြူး ခြင်း ၊ ပုတ်သင် မျက်နှာ စာအုပ် အမည်ရဆိုရှယ် နက်ဝေ့ါ ကင်း ဝဘ်ဆိုဒ်များတွင် ဖန်ကလပ်များ ထူထောင်ကြခြင်း ၊ ထို့အပြင် မိမိတို့၏ ဝါဒရေးရာများကို စိစစ်ဖြတ်တောက်ခြင်း အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းရန် အလို့ငှာ ဂူဂယ်မှ အလကားပဲတင်းကို ဈေးမဆစ်ပဲ ရသောဘလော့များတွင် www.http//pokethinnyo.blogspot.com ဟူသော စာမျက်နှာကိုဖန်တီးကာ ပုတ်သင်ညိုအနုပညာ အမည်ရ ကဗျာ ၊ စာပေ၊ ဆောင်းပါး၊ အက်ဆေး များကို ရေးသားတင်ပြ လာကြပါသည်။ ထိုအချိန်မှ စ၍ Art For Pokethinnyo Sake အနုပညာသည် ပုတ်သင်ညို များ အတွက် ဟူသောဝါဒတခုသည်လည်း ပျံ့နှံ့တွင်ကျယ်လာပါတော့သည် ။ ဤကဲ့သို့ ဂုဏ်အရည်အချင်းများနှင့် ပြည့်ဝသော ပုတ်သင်များကို ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုသော အားဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံကြီးတနိုင်ငံမှ ထုတ်လုပ် သော ကွန်ဒုံများကို ပုတ်သင်များ ဖြင့်အမှတ်အသားလိုဂို ပြုလုပ်ကာ အဖော် ဟူသော အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် ဈေးကွက်တွင် တွင်ကျယ်စွာ ဖြန့်ဖြူး ရောင်းချခဲ့ပါတော့သည် ။ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ထပ်မံသိရှိရသည်မှာ ရောခ့်ပုတ်သင် စတီးဝပ် သီဆိုသော ယောယိမ်းလိုက် ဘသား ယိမ်း လိုက် အမည်ရှိသော ရောခ့် တေးဂီတ အယ်လ်ဘမ်မှာ ပုတ်သင်များ ကြားတွင် အရောင်းရ အတွင်ကျယ်ဆုံး ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည် ။ ဤတွင် အက်ဆေးဟူသော လေဘယ်လ်ကပ်၍ ကျွန်ုပ် ရေးချင်ရာ လျှောက်ရေးသော အကြောင်းအရာများ နိဌိတံ ပါ၏။ .........................................................\n(ခေတ္တ ပုတ်သင်ညို ယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားရာအရပ် )\nLabels: သရော်စာ


shwezinu: ဒေါက်တာအောင်ကြီး ၏ အဆွေးလူ၊ အတွေးလူ၊ သိမ့်မွေ့လူ, အပိုင်း (၁၄)\nဒေါက်တာအောင်ကြီး ၏ အဆွေးလူ၊ အတွေးလူ၊ သိမ့်မွေ့လူ, အပိုင်း (၁၄)\n“ဆရာဝန်တိုင်း ဟာ သူတို့ရဲ့ နာမည်ဆိုင်းဘုတ်အောက်မှာ “ငါလည်းသေမျိုးပဲ”လို့ ရေးထိုးထားသင့်တယ်”\n“သမားတော် ... မိမိကိုယ်ကို အရင်ကုပါဦး”\n“ဆရာဝန်တစ်ဦးဟာ မိမိကိုယ်မိမိ ဆေးကုသမယ် ဆုံးဖြတ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူနာဆရာဝန်ခမျာ ခပ်ညံ့ညံ့ ကုသမှုရပြီ မှတ်လိုက်ပေတော့။ ဆရာဝန်တစ်ဦးဟာ ဒီထက်ပို အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ကုသမှု မျိုးမရသင့်ပေဘူးလား ”\n“အမျိုးထဲမှာ ဆရာဝန်တစ်ယောက်လောက်ရှိတော့ အရေးရယ်အကြောင်းရယ် ဖြစ်လာရင် အားကိုး ရတာ ပေါ့ဆရာရယ်။ ဒါကြောင့် သားလေးကို ဆေးကျောင်း တတ်ခိုင်းလိုက်ရတာ။ သူကတော့ စိတ်ပါတယ် မဟုတ်၊ စိတ်မပါဘူးလည်း မဟုတ်ပါဘူး”\nဘဏ္ဍာရေး၊ စီးပွားရေး ကျွမ်းကျင်လိမ္မာသူတွေ ဒေ၀ါလီခံရတာ၊ ရှေ့နေတွေ တရားခံဖြစ်သွားတာ မဆန်းသလို ဆရာဝန်တွေ လူနာဖြစ်သွားတာ မဆန်းပါဘူးနော်။ ဗေဒင်ဆရာတောင် နွားပျောက်ရသေးတာ။ ဆရာဝန်တွေ၊ ဆရာမတွေ နားကြပ်ရဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာ ရောက်ခဲ့ရင် ဘယ်လို ပြုမူတုံ့ပြန်ကြသလဲဆိုတာ အတော် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါ။ ဆရာဝန်၊ လူနာစည်းရိုးကြီး ခြားထား ရာမှာ စည်းရိုးဟိုဘက်ရောက်ခဲ့ရင် ဆရာဝန်တွေ ဘယ်သို့ပြုပေချမ့်။ ဆရာဝန် တစ်ဖြစ်လဲ လူနာဟာ လူနာ ကောင်းလား။ လူနာဆိုးလား။ ဆို ဆုံးမရလွယ်တဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ လူနာလား။ ဆိုဆုံးမခဲကတ်တဲ့ နွားရိုင်းတစ် ကောင်လို လူနာ လား။ သေချာတာကတော့ ဆရာဝန်တစ်ဖြစ်လဲ လူနာကို ပြုစုကုသရတာ တကယ့်စိန်ခေါ် မှုကြီး တစ်ရပ် ဖြစ်လေသတဲ့။\nကျွန်တော်တို့ ဆရာမကြီးတစ်ဦး အသက်(၈၀)ကျော်။ ရောဂါပေါင်းစုံ။ သွေးတိုး၊ ပန်းနာရင်ကျပ်၊ အဆစ် ရောင်ရောဂါ၊ လည်ပင်းကျီးပေါင်းတက်၊ အရေပြားသွေးကွက်ထ၊ ခြေထောက်ရောင်၊ ဆီးချို၊ ဆီးချိုက အင်ဆူလင် ထိုးနေရတဲ့အဆင့်။ ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်ထိုးတာ။ ဒါပေမဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် တက်တက်ကြွကြွ။ အလုပ် လုပ်ရင် အားကြိုး မာန်တက်။ ဆူလိုက်ပူလိုက် အော်လိုက်ဟစ်လိုက်။ သူ့ကျန်းမာရေးတော့ ဂရုစိုက် တယ်။ အင်္ဂလန် သွားပြီး ဆေးစစ်တယ်။ လိုအပ်တဲ့ ကုသမှုယူတယ်။ ဆရာဝန်ပြောတာကို အတိအကျလိုက် နာတယ်။ အစားအသောက် အနေအထိုင် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိတယ်။ တကယ့်ပီဘိ လူမမာတစ် ယောက်လို။ ဒီလိုနေတဲ့ ကြားက ချောင်းက တော်တော်ဆိုးလာ။ လူက ပိန်လိုက်လာ။ အစားပျက်သွား။ စစ်ကြည့်လိုက်တော့ အဆုတ် တီဘီ။ ဆီးချို ရဲ့ မိတ်ဖက်ရောဂါ။ တီဘီရောဂါ ပါရဂူဖြစ်တဲ့ တပည့်တစ်ဦးနဲ့ ပြသတိုင်ပင်။ ကုသမှုယူ။ တပည့် ဆရာဝန် စီစဉ်ညွှန်ကြားတာကို တစ်သဝေမတိမ်းလိုက်နာ။ (၆)လကြာ ဆေးစားရ။ စဖြစ်တုန်းက အဆုတ် တစ်ခုလုံး မွစာကြဲအောင် တိုက်ခိုက်ခံထားရတာ။ ကုသမှုလစေ့လို့ ပြန်စစ်ကြည့်လိုက်တော့ အဆုတ်တီဘီက မယုံ နိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် လုံးဝကင်းစင်ပပျောက်သွား။ အရင်ကလို ပြန်အော်နိုင် ပြန်ဆူနိုင်ပြီ။ “ငါက လူနာကောင်း ကွဲ့” လို့ ဂုဏ်ယူလိုက်သေး။ တကယ်တော့ ဒါကရှားပါးပစ္စည်း။\nဆရာဝန်ကြီးတစ်ဦး ကတော့ ဆီးချိုနဲ့ နှလုံးရောဂါသည်။ ဆီးချိုက ကြာလှပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးက သူ့ရောဂါ လူ မသိစေချင်ဘူး။ ဖုံးဖုံးဖိဖိ။ တစ်ခါက ညစာစားပွဲတစ်ခုမှာ အားလုံးစစားကြချိန် ဆရာက မစားသေးဘူး။ ဘာကြောင့် ပါလိမ့်လို့ ကျွန်တော်က မသိမသာ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်တော့ ... လား ... လား ... ဆရာက စားပွဲအောက် လက်ထည့်ပြီး ဆေးကတ်ထဲ က ဆေးထုတ်နေတာ။ ပြီးတော့မှ ဆေးကို မသိမသာယူလိုက်ပြီး လူတွေအလစ် မှာ ရေနဲ့မျှောချလိုက်တာ။ ဟောဗျာ ဆေးသောက်တာတောင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်။ လူမိ မှာ ကြောက်နေရှာ။\nဧည့်ခံပွဲတစ်ခု မှာ အချိုရည်ပုလင်းတွေ တင်ထားသော သောက်ကြတော့လို့။ ကျွန်တော်က ဆရာကြီး ဆီးချို ရောဂါရှိမှန်းသိလို့ “ဆရာ ... ကျွန်တော် Diet Coke ယူပေးမယ်”လို့ ပြောမိတယ်။ ဆရာက ကျွန်တော့် အဆိုပြုချက်ကို နှစ်လိုဟန်မပြဘူး။ Diet Coke ကို စိတ်မပါ့တပါ လှမ်းယူပြီး မကြည်မလင် သောက်နေလိုက် တာ။ ကျွန်တော် ကလည်း အဲသလို အလိုက်ကန်းဆိုး မသိတာ။\nသွေးစစ်ဖို့ Check up လုပ်ဖို့ပြောရင် ဆရာ မအားသေးပါဘူးကွာ နဲ့ပဲ ပြီးရ။ ဘယ်တော့မှ Full Check up မလုပ် ဘူး။ နောက်ပိုင်းကျတော့ ဆီးချိုရောဂါ နောက်ဆက်တွဲ ရောဂါတွေတစ်သီကြီး လှိမ့်ဝင်တော့တာ။ မခေါ်ပင့်ချေ ရောက်လာကြတဲ့ သူတွေ။ မကြိုချင်လည်းကြိုရ၊ ဧည့်ဝတ်မပြုချင်လည်း ပြုရ။ ဒီဧည့်သည်တွေ က အိမ်မှာ ဇောက်ချနေတော့မယ့် သူတွေ။ ဆရာဝန်ကောင်း ဖြစ်သော်ငြား လူနာကောင်းလက္ခဏာနဲ့ မပြည့်စုံရှာတဲ့ ဆရာ။\nဆရာဝန်၊ ပါမောက္ခကြီးတစ်ဦးကလည်း ထူးမှထူးဗျ။ သူက သွေးကြောကျုံ့ နှလုံးရောဂါဖြစ်စေတဲ့ အထောက်အပံ့တွေ အကြောင်း တပည့်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်း စာသင်တိုင်း ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းဟာ ကြီးမား တဲ့ Risk Factor ဖြစ်ကြောင်း ထည့်ပြောရင် မကြိုက်ဘူး။ ဆရာကြီးက စိတ်ကမြန်မြန်၊ အသံကကျယ်ကျယ်။ သူ့ Memory မှာ ဆေးလိပ်သောက်တာ ကို Delete လုပ်ထားသလို။ ဘွဲ့လွန်တက်စ အူလည်လည်ကျောင်းသား ကများ နှလုံးရောဂါ အကြောင်း ဆွေးနွေးရာ မှာ ဆေးလိပ်အကြောင်း ထည့်ပြော မိလို့ကတော့ မိုးမီးလောင်ပြီ။ သူ့အသံဝါကြီး နဲ့ မိုးခြိမ်းတော့တာ။ သူက စီးကရက် ကို မက်မက်စက်စက် သောက်တဲ့သူ။ Medical Check up မလုပ်ဘူး။ ဆရာဝန်မို့ လို့ ရောဂါက ရှောင်လေသေးပေါ့ လုပ်မယ် လို့ ယိုးမှားလေသလား။\nမိုးမသောက် မှောင်မိုက်အရိပ်မပြေးမီ တစ်ရက်မှာ ဆရာကြီး အိပ်ရာမှာ ဆုံးနေတာတွေ့ရ။ နှလုံးသွေးကြော မကြီး ပိတ် ဆို့ပြီး နှလုံး ရုတ်တရက် ရပ်သွားခြင်း။ မသေမီည ထိ စီးကရက် သောက်သွားခဲ့သေးသည်တဲ့။\n၂၀၀၈ နိုဝင်ဘာမှာ နောက်ဆုံးနှစ် ဆေးကျောင်းသားတွေ စာမေးပွဲစစ်တုန်း တန်းလန်း ကျွန်တော် ညည ရင်ကျပ် လို့ ထထထိုင်ရတယ်။ ည ၁ နာရီ၊ နံနက် ၄ နာရီ အချိန်မှန်မှန်။ ချောင်းစဆိုး။ လေရှူသံက တရွှီရွှီ လိုက်လာ။ ချောင်းကအခြောက်။ ချွဲကမပါ။ တစ်ခါတစ်ရံ ချောင်းဆိုးလွန်လွန်းလို့ ညက စားထားတဲ့ အစာတောင် ပြန် အန်ထွက်။ တိတ်ဆိတ်ည ငြိမ်သက်ညမှာ ဖုန်းမောင် တစ်ယောက်တည်းရယ်။ ညရဲ့ တိတ် ဆိတ်မှု က ကြီးစိုးခြိမ်းခြောက်။ ကျွန်တော်က အသက်၀၀ရှူဖို့အရေး တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ပွဲဝင်နေ။ တစ်ခါ တစ်ရံ ချွေးသီးချွေးပေါက် ကျ။ ဇနီးသည်က ကျွန်တော် နိုးတိုင်း ထလာပြီးပြုစု။ ရင်ဘတ်ဆေး လူးပေး၊ ဆေးယူပေး၊ ရေနွေးယူပေး။ တစ်ခါတစ်ရံ သူ မနိုးတဲ့အခါ ကျွန်တော် သူ့ကို မနှိုးရက်။ အိပ်ပလေ့စေ။ သူ့ခမျာ တစ်နေကုန် ပင်ပန်းရှာ။\nညနေဆေးခန်းထိုင် ရင် လူနာနဲ့ စကားဖြောင့်ဖြောင့်မပြောနိုင်။ ချောင်းမဆိုးအောင် အတင်းမျိုသိပ် ဖိနှိပ်ထားရ။ ဗိုက်ကြောတွေ နာ လာတဲ့အဆုံး လက်လျှော့ပြီး ချောင်းဆိုးချလိုက်ရပြန်။ အချစ်နဲ့ချောင်းဆိုး အောင့် မရဘူး ဆိုသကိုး။\nတစ်ညမှာတော့ ချောင်းကဆိုး၊ ရင်က တအားကျပ်လာ။ ဒီထက်ရင်ကျပ်လာရင် ဘာလုပ် ရမလဲ။ ဆေးရုံ ပြေးရမလား။ အပြင်ဆေးခန်း ပြေးရမလား။ အောက်စီဂျင်ရှူဖို့။ ရင်ကျပ်ပျောက်ဆေးကို စက်နဲ့ ရှူဖို့။ အကြောက် က ဖိစီးလွှမ်းမိုးလာလိုက်တာ လူက ဆောက်တည်ရာမရ။ နတ်ပူးသလို တုန်တုန်ခိုက်ခိုက်။ ရင်ကျပ် ရှူဆေးတွေ ကလည်း လူကို ချောက်ချားစေ၊ ရင်ကို တုန်စေ။ မိမိဘာသာ စိတ်ကို ဖျောင်းဖျရ ဆုံးမရ။\n“မင်း ဘာကြောင့် ဒီလောက် စိတ်ကူးယဉ်နေ ရတာလဲ။ အသက်ရှူ၊ သတိနဲ့ရှူ။ ဒီလောက် ဆေးတွေသောက် နေ၊ ရှူနေတာပဲ။ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာရမှာပေါ့။ လူနာတွေကျတော့ စိတ်ရှည် ပါဆို။ အလှည့်ကျရင် မနွဲ့ရဘူးကွ”\nပလုံစီထနေတဲ့ စိတ်ကလေး ခေတ္တငြိမ်းအေးသက်သာရာရခဲ့။ ဆရာဝန် သော်ငြားလည်း လူနာဖြစ်ခဲ့ရင် လူနာ လိုပဲ တွေးခေါ်ပြုမှု ကျင့်ကြံခံစားလေသည် တကား။\nကျွန်တော် သောက်နေတဲ့ဆေးတွေ ပြန်သုံးသပ် (Review)လုပ်။ ပုံမှန်သောက်နေ တဲ့ ဆေးထဲ မှာ သွေးကျ ဆေးတစ်မျိုးပါတယ်။ အဲဒီဆေးက ရင်ကျပ်ရောဂါ ပိုဆိုးစေတတ်သမို့ ဒီဆေး ခဏဖြတ်ထား ရင် ကောင်းမယ်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆုံးဖြတ်ပြီး တိခနဲ ဖြတ်ချလိုက်။ ဒီအချိန်မှာ သူငယ်ချင်း သမားတော် က “လာနာမေး” လာတယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ကို ရောဂါဖြစ်စဉ် အကြမ်းဖျင်း နဲ့ သောက်လက်စဆေးတွေ အကြောင်း ပြောပြလိုက်တယ်။ ဒါပဲ။ ကျွန်တော်က သူ့ဆီက ဘာအကြံမှမတောင်း။ သူက ဘာမှမဝေဖန်။ သူလည်း “လူနာမေး” မေးပြီး ပြန်သွား ခဲ့။ သောက်လက်စ သွေးကျဆေးဖြတ် ပြီး နောက် ဆေးတစ် မျိုးပြောင်းသောက်။ ဆေးဖြတ်ပြီး (၂)ရက်၊ (၃)ရက်အကြာမှာ ရင်က သိသိသာသာ ခုန်လာ။ သွေးခုန်နှုန်း ကလည်းမြန်နေ။ လူကလည်း တစ်ခုခု စိုးရွှံ့နေသလိုလို။ ဘာဖြစ်တော့ မလို၊ ညာဖြစ်တော့မလို ယီးတီး ယားတား။\nတစ်ရက် ဆရာမကြီးတစ်ဦးအိမ် သွားလည်သခိုက် ဆရာမကြီးပြောတာ နားထောင်နေတုန်း ရင်က တအားဆောင့်တိုး ပြီး ခုန်လာ။ ရင်ထဲ မြင်းရိုင်းတွေ ၀ရုန်းသုန်းကား ဦးတည်ရာမဲ့ ခုန်ပေါက်နေသလို။ လူက ဣနြေ္ဒမပျက် ထိုင်နေရသော် လည်း စိတ်က ဟိုဟိုဒီဒီ ကဆုန်စိုင်းနေ။ အိမ်အရောက် ကားကို ကြိုးစားမောင်း ပြန် ခဲ့ရ။ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သုံးသပ်လိုက်တော့မှ တရားခံ ဘွား ခနဲပေါ်လာ။ သောက်လက်စ သွေးကျ ဆေး ကို ရုတ်တရက် ဖြတ်လိုက်ခြင်း။ အနှီသွေးကျဆေးက ရုတ်ခြည်း တိခနဲဖြတ်ပစ် ဖို့ မသင့်တဲ့ဆေး။ ဒီဆေး ကို လူနာတွေ ရုတ်ခြည်းဖြတ်ပစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်က ငေါက်ငမ်းနေကျ။ ကိုယ်တွေ့ ကြုံတော့ သက်လုံ မကောင်းလိုက်လေ။\nဒါန့ ဆေးဟောင်း ကို ဆေးသစ်နဲ့ ပြန်တွဲသောက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း မျှဉ်းဖြတ်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရင် ကျပ်ရောဂါ က တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွား။ စာမေးပွဲကလည်း အောင်အောင်မြင်မြင်ပြီးဆုံး။ ရန်ကုန် ဆင်း ဘွဲ့လွန်စာမေးပွဲစစ်။ မန္တလေးကျောင်း က ဖြေသမျှမောင် အကုန်အောင်။ ရင်ကျပ်က ပိုလို့သိသိသာသာ သက်သာ သွား။ တပည့်တွေ ပျော်တာမြင်ရတာနဲ့ ဆရာ့ဝေဒနာတွေ လျော့ပါးသွားလေ သတဲ့။ ဘ၀ဆို တာ နေပျော်စရာပေပဲလို့ ပြန်ထင်လာမိ။ ရင်မကျပ်တော့ဘူး။ စားချင်ရာ စားလို့ရပြီ ကိုမိုးဒီရေ့။\nဆရာဝန်၊ ဆရာမတွေ နာမကျန်းခဲ့ရင် မိမိဘာသာ ကုသခွင့်ရှိသလား။ မိသားစုဝင်တစ်ဦးဦး ဖျားနာခဲ့ရင်ကော မိမိက ကုသခွင့်ရှိ သတဲ့လား။ ယူကေဆေးကောင်စီက ထုတ်တဲ့ "Good Medical Practice (GMP)" အလို အရတော့ “မိမိကိုယ်ကိုယ်ရော၊ မိမိ မိသားစုဝင်ကိုရော ဆေးမကုရ။ ဆေးပေးခွင့်မရှိ”တဲ့။ မိသားစုနဲ့ မပတ် သက်တ့ ပြင်ပဆရာဝန်တစ်ဦးဦးနဲ့ တိုင်ပင်ကုသရမတဲ့။ မိမိကိုယ်ကိုယ် မိသားစုဝင်ကို ဆေးကုသတာ ဥာဏ်ယှဉ်တဲ့ အလုပ် မဟုတ်ပါတဲ့။ ဒါ့အပြင် ဒီလို ကုသခြင်းဟာ “တရားမ၀င်၊ ဥပဒေနဲ့မညီ”တဲ့ အမှု လည်း ဖြစ်သတဲ့။\n(Illegal) ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျကျ ယထာဘူတကျကျ ချဉ်းကပ်ခြင်း (Objectivity) ပြဿနကို စဉ်းစားရာ မှာ နောက်ခံကားချပ် နဲ့ယှဉ်ပြီး ခြုံငုံဖြန့်ကျက်ကြည့်ခြင်း (Perspective0 စတာတွေက ဆေးကုသရေးမှာ မှန်ကန် တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ရဖို့ အဓိကတွန်းအားတွေလေ။ မိမိ နဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို ဆေးကုသရာမှာ အဲဒါတွေ တစ်ခုမှ ပါမလာတော့။\nငါ့ရောဂါက သိပ်မဆိုးလောက်ပါဘူး။ ငါက သူများတွေကို ဒီလောက်စေတနာထား ကုပေးနေတဲ့ဥစ္စာ။ ငါ့ကို ကံကြမ္မာ က (ဘုရားသခင်က) ဒီလောက် တော့မျက်နှာသာပေးမှာပါ။ ငါ့အပေါ် မလုပ်ရက်လောက်ပါဘူးနော်။ ရင်ဘတ် က အောင့်တောင့်တောင့်နဲ့။ လေထတာနေမှာ ပါလေ။ မနေ့ညက စားတာများသွားတာ ကိုး။ ခေါင်းက နောက်တောက်တောက်နဲ့။ သွေးတက်နေသလားမသိ။ အိပ်ရေးပျက် လို့ နေမှာပါ။ သွေးတိုင်း မနေတော့ပါဘူး။ သွေးတိုင်းထားတာ သိပ်မကြာသေးဘူး။ (တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကျော်ကျော်)။ ညာဘက်ခြမ်း က လေးသလိုလို။ ညက ကားစီးခဲ့တာ ဒီဘက်ဖိအိပ်တာ များသွားလို့ ထင်ပါရဲ့။ လေဖြတ်တာ များလား။ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ မျိုးရိုးထဲ လေဖြတ်သေတာမှ မရှိတာ။ ဦးနှောက် ပါရဂူပြကြည့် ရင် ကောင်းမလား။ သြော် ... နေပလေ့စေ။ သူလည်း ငါ့လို အလုပ်က ခပ်များများ။ အားနာပါတယ်။ နားလိုက် ရင် ပြန်ကောင်းသွားမှာပါ။ ငါ့သားလေး ဖျားနေတာ နှစ်ရက်သုံးရက်ရှိပြီ။ သွေးလွန်တုပ်ကွေးများ ဖြစ်နေမလား။ တုပ်ကွေးရိုးရိုးနေ မှာပါ။ သူ့ကြည့်ရတာ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။ ကလေးဆရာဝန် ပြကြည့် ရမလား။ စောင့်ကြည့်သေး တာပေါ့လေ။\nဒါကြောင့် ပြောကြတာ။ “ဆရာဝန်တစ်ဦး မိမိကိုယ်မိမိ ကုသခြင်းဟာလူနာတစ်ဦးအဖို့ ဖျင်းအတဲ့ ဆေးဆရာ တစ်ဦး ရခြင်း မည်သတဲ့” (A physician who treats himself hasafool forapatient)\nဆရာဝန်တွေ နာမကျန်းတဲ့အခါ ဆရာဝန်ကနေ လူနာဖြစ်သွားတဲ့အခါ အတော်နေရခက်ပေါ့။ မခံချိ မခံသာ ဖြစ် ရပေါ့။ မျက်နှာပူရပေါ့။ ဆရာဝန် လူနာ ရောဂါနယ်ပယ်မှာ မိမိက အုပ်စီးသူဘ၀ကနေ တစ်ပြန်အအုပ် စီးခံ ဖြစ် ရပေါ့။ ထိန်းချုပ်သူဘ၀ကနေ အထိန်းချုပ်ခံဘ၀ ရောက်ရပေါ့။ (Role Reversal) တခြားလူတွလိုပဲ ဆရာဝန် ဆရာမတွေ မှာ ဖြစ်စရာရောဂါတွေ တစ်ပုံတစ်ပင်။ ဒီအထဲမှာ အသည်းရောဂါဖြစ်နှုန်း၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေ တဲ့နှုန်း၊ ပင်ခရိယ ကင်ဆာဖြစ်နှုန်း၊ စိတ်ကျရောဂါဖြစ်နှုန်းတွေက တခြားသူတွေ ထက် ပိုသတဲ့။ ရောဂါသုံးခု (3 Ds Drug, Drink, Depression)(ဆေးစွဲ၊ အရက်စွဲ၊ စိတ်ကျရောဂါ) ကတော့ ဒီအုပ်စုမှာ ပိုလို့ ထင်ရှား စွာ တွေ့ရသတဲ့။\nသို့ပေတဲ့ ဆရာဝန်တော်တော်များများဟာ ရောဂါရင့်ကာမှ၊ ဘယ်လိုမှ ဆက်ပြီး အလုပ် မလုပ်နိုင်တော့ မှ ဆေးရုံဆေးခန်း လာပြကြတော့တာ။ ဆေးရုံတက်ဖို့ စတင် စဉ်းစားကြ၊ ပြင်ဆင်ကြတော့တာ။ ဘာကြောင့် နောက်ဆုံး မိနစ်ကျမှ လာပြကြတာတုံး။ သူတို့ဌာန သူတို့ဆေးရုံမှာ ငါမရှိရင် မဖြစ်ချေဘူး။ ငါကယ် မှ ဖြစ်တော့ မကိုးဆိုတဲ့ပုံ။ လိုတာထက်ပိုပြီး တာဝန်သိတတ်လွန်လွန်းတာ (Exaggerated sense of duty) လည်း ပါရဲ့။ မိမိရောဂါ ကို လျှော့လျှော့ပေါ့ပေါ့ သာသာထိုးထိုး တွက်ကြတာလည်းပါရဲ့။\nကိုယ်က ဆရာဝန်လေ။ ဆရာဝန်မှ ဆရာဝန်ကြီးလေ။ ဆရာဝန်တွေ မေ့နေတာက သူတို့ဟာ အမြဲတစေ ဆရာဝန်ဖြစ်နေတာ (Doctors are always doctors) မဟုတ်ဘူးဆိုတာပါပဲ။ သူတို့ဟာ လူတွေ။ သွေးနဲ့ ကိုယ် သားနဲ့ ကိုယ်။ သူလိုကိုယ်လို မောင်ဝဏ္ဏတွေ။ ဆရာဝန်အလုပ်ကို အချိန်ပိုင်း အလုပ်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်နေရတဲ့ လူတွေ။ (People working as doctors)။ ဒီအချက်ကို မေ့နေတာ။ တစ်နည်းမေ့ကွက်ကိုရှာ နေတာ။\n“မေ့ကြေး”ကတော့ မသေးလှပေဘူးဗျို့။ ကြေးကြီးတယ်။ အသက်နဲ့ထပ်ရ၊ ဘ၀နဲ့ထပ်ရ။ အသက်ကလည်း စပယ်ယာပတ်(စ) ကမပါ။ ဆရာဝန်အချင်းချင်း အမြင်မှာလည်း ဆရာဝန်တစ်ဦးဦး ကိုယ်မကျန်း စိတ်မကျန်း ဖြစ် ခဲ့ရင် ဒီလူက တယ်နုတာကိုး။ တယ်ပျော့တာကိုး။ ကိုယ်တို့တုန်းက ဘယ်လောက်လုပ်ခဲ့ရတာ။ ဒီလောက် လုပ်ရတာလေး ကို လာစာဖွဲ့နေရသလား။ ကိုယ်တို့ နေမကောင်းရက်နဲ့ အလုပ်ဆင်းခဲ့တာပဲ။ ခွင့်မယူပါဘူး။ ဒါကြောင့် အချင်းချင်းအမြင်မှာ ကျန်းမာသူ စွမ်းဆောင်နိုင်သူလို့ ထင်ရလေအောင် ကျန်းမာ ပြနေ ရတာ။ ဆေးကုရင်တောင် လူသိမခံကြတာ။ ဆရာဝန်ကြီးတစ်ဦးဆိုရင် မိမိကိုယ်နှိုက်က ကင်ဆာရောဂါ ခံစားနေ ရချိန်။ ဌာနအကြီးအကဲတစ်ဦးရဲ့ သမီး မီးဖွားလာတာ ၀င်ပြီးခွဲစိတ်ကုသပေးလိုက် သေး။ ခွဲစိတ်မှုက ရိုးရိုး ရှင်းရှင်း လုပ်နေကျခွဲစိတ်မှု။ သူ ၀င်ပါစရာမလို။\nဆရာဝန် အများစု ဟာ နေမကောင်းခဲ့ရင် ဆရာဝန်တစ်ဦးဦးဆီမှာ လူနာအဖြစ် စနစ်တကျ သွားရောက်ပြသ တာမလုပ် ဘဲ လမ်းမှာကြုံတုန်းလေး ဘာဆေးသောက်ရင် ကောင်းမလဲမေးကြတာ။ Corridor consultation လို့ခေါ်သတဲ့။ ဆီးချိုရောဂါဖြစ်နေတဲ့ ဆရာဝန်မကြီးတစ်ဦးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို တစ်လ တစ်ကြိမ် ရောဂါ အကြောင်း၊ ဆေးအကြောင်း မေးမြန်းနေကျ။ တစ်လတစ်ကြိမ်လုပ်တဲ့ကျောင်းက ဌာနမှူး အစည်းအဝေး မှာဆုံရင် မေးတာ။ မဆုံရင် မမေးဘူး။ ရောဂါကုရာမှာ ဒီလောက် အားထည့်တာ။\nမိမိကိုယ်မိမိ ကုသခြင်းဟာ၊ ကြုံတုန်း သွားရင်းဟန်လွှဲ ဆေးကုသခြင်းဟာ ဆရာဝန်တွေကို အဆင့်မြင့် ဆေးကုသမှု နဲ့ ကင်းဝေးစေခြင်းတဲ့။ တစ်နည်း ကွာလတီကဲ (Quality care) မှ ငြင်းပယ်ခံရခြင်းတဲ့။ ဒါဟာ ဆေးလောက ရဲ့ ရှေ့နောက်မညီ ကမောက်ကမ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲတဲ့။ လူနာတွေကို အဆင့်ီ ဆေးကုမှုရစေဖို့ တိုက်တိုက်တွန်းတွန်းလုပ်နေတ့ ဆရာဝန်ခမျာ သူ့အလှည့်ကျကာမှ အဆင့်နိမ့် အဆင့်လျှော့ လမ်းပေါ် က ကုသမှု ခံယူနေရတာ သနားစရာ။\nဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမတုံး။ ဘယ်လိုပြုပြင်ကြမတုံး။ ဖျားနေတဲ့ နာနေတဲ့ ဆရာဝန်တွေရဲ့ ကျန်းမာရေး ကို ဘယ်လိုစောင့်ရှောက် ကြမတုံး။ အထူးသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်း ထိခိုက်ဒဏ်အနာတရ ရနေတဲ့။ မနိုင် ၀န်ထမ်းနေရ လို့ စိတ်တိုစိတ်ပျက် စိတ်ကုန် (Burnout) နေတဲ့ ဆရာဝန်တွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖေးမကြမတုံး။\nနိုင်ငံကြီးတချို့မှာ ဆရာဝန်တွေရဲ့ ကိုယ်စိတ်ကျန်းမာရေးကို အလေးဂရုပြုပြီး စဉ်းစားဆောင်ရွက်နေကြ တာ တွေ့ရ။ အထူး သဖြင့် သြစတေးလျ။ ဆရာဝန်တွေရဲ့ ကျန်းမာရေးပြဿနာတွေက ဆရာဝန်တွေ ရဲ့ ဆေးကု သတဲ့လုပ်ငန်းမှာ၊ လူနာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရာမှာ ဘယ်လောက်ထိ ထိခိုက်စေသလဲ။ ဆရာဝန်တွေ နာမကျန်းရင် ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ပြုမူကြသလဲ။ (Health seeking behaviour of doctors)။ ဒါတွေကို စေ့ငုသုတေသနလုပ်နေကြတာ။\nဒီပြဿနတွေကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြမလဲ။ အရက်၊ ဆေးစွဲနေတဲ့ ဆရာဝန်တွေ၊ စိတ်ကျရောဂါ ခံစားနေရတဲ့ ဆရာဝန်တွေ (Impaired doctors)ကို ဘယ်လို ပြန်လည်ပျိုးထောင်ကြမလဲ။ လဲနေသူတွေကို ဘယ်လို ထူမကြမလဲ။ စိတ်ဓာတ်ရေးရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ရေးရာ၊ ၀ိညာဉ်ရေးရာ။ လိုအပ်ရင် သက်ဆိုင်ရာပါရဂူတွေဆီ ဆက်လွှဲ ရဦးမှာ။ အထူးသဖြင့် စိတအထူးကုဆရာဝန်နဲ့ ပြဖို့လိုမလား။ လူသူမသိဘဲ၊ အုတ်အော်သောင်း တင်းမဖြစ်ဘဲ ပြလို့ရတဲ့စနစ် ရှိသလား။ အဲဒီစနစ် ဘယ်လိုထူထောင်ရမလဲ။\nကျွန်တော်တောင် တစ်ခါတလေ စိတ်ကျဉ်းကျပ်လွန်းလာရင် စိတ်အထူးကု ဆရာဝန် နဲ့ ပြသတိုင်ပင် ဆွေးနွေးကြည့် ရင် ကောင်း မလား တွေး မိသေး။ တော် ကြာ ဒေါက်တာအောင်ကြီး ဂေါက်နေပြီဟေ့ လို့ တစ်နေရာရာက ပေါက်ကြားခဲ့ရင် ငါတေ့ာ မဖြစ်ချေဘူးရယ် လို့ တွေးမိပြီး ကိုယ်ရှိန် သတ်လိုက်ရ။ ဒါမျိုးက လက်တို့ပြောချင်တဲ့ ဇော်လန်တီယာတွေ တစ်ပုံတစ်ပင်။\nစိတ်ပန်း လက်ပန်းကျနေတဲ့၊ စိတ်အစာမကြေတဲ့၊ စိတ်ခြောက်ကပ်နေတဲ့ ဆရာဝန်တွေ စိတ်ဖိစီးမှုကို လိမ္မာစွာ ကိုင်တွယ် တတ်အောင်၊ ဖိစီးမှုနဲ့ နေသားတကျ နေတတ်အောင် ဘယ်လိုသင်တန်းတွေ ပေးရမလဲ။ ဂေါက် ခါနီး ဆရာဝန်အချင်းချင်း Networking တွေလုပ်။ Social/Moral Support တွေပေး။ စီမံခန့်ခွဲတတ်ရေး သင်တန်းတွေ၊ အလုပ်ရုံ လေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့ ဆရာဝန်တွေကို အားသစ်စေ။\nအသက်မှန်မှန်ရှူတတ်အောင် သင်ပေးခြင်းဖြင့် ဖိစီးမှုကို ပြေလျော့စေ။ သူတို့ဆီမှာ Doctors' Doctor ပရိုဂရမ်တွေ။ "DOCS-4-DOCS" ပရိုဂရမ်တွေ ရှိသလေ။ အချိန်မရွေး မိမိရင်ထဲက ဝေဒနာကို စိတ်ချလက်ချ စိတ်ရှိလက်ရှိ ဖွင့်ချအန်ထုတ် လို့ရတဲ့ Line ပေ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာကော။ ဘယ်တော့ ...\nကျွန်တော် ဥာဏ်မီ သလောက်လေး ထပ်ပြောပါရစေဦး။ ဆရာဝန်တွေဟာ လူသာမန်တွေလိုပဲ ရောဂါစွဲကပ် နိုင်၊ နာတာရှည်ရောဂါဖြစ်နိုင်၊ သေနိုင်တယ်ဆိုတာ မပြတ်နှလုံးသွင်းဖို့။ “သမားတော် ... မိမိကိုယ်ကိုယ် အရင်ကုပါဦး” ဆိုတာ အလွဲမကောက်ဖို့။ တကယ်က မိမိရောဂါကို တခြားသူ ကုခိုင်းရမှာ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် “ဆရာဝန်မလုပ်”မိဖို့။ ဆေးသမား သားသေရတာက ကိုယ့်သား ကိုယ်ပြန်ကုမိလို့။ အမျိုးထဲ ဆရာဝန်ရှိနေရင် မိမိတို့ကို ဆေးကုသပေးဖို့ထက် Guide သဖွယ် အကြံပေးလမ်းညွှန်သူအဖြစ်သာ အသုံးချဖို့။ “နာလေသရောတည်း” မဖြစ်မီကတည်းက လိုအပ်တဲ့ ဆေးစစ်မှုတွေ၊ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ကြဖို့။\n“ဆရာဝန်တွေ လူနာဖြစ်တော့ ရယ်တာပေါ့။ ရယ်တာပေါ့” မဖြစ်ရလေအောင် ကျွန်တော်တို့ ဆရာဝန်တစ်သင်း အနာညှဉ်း ခံရသော် လူနာကောင်း လူနာမွန်ပီသစွာ ကျင့်ကြံပြုမူ စိတ်ထားတတ်ကြစေကြောင်း ...\nကျွန်တော်တို့ ဆေးကျောင်းသားဘ၀ ၀ါသနာဘာဂီ ဆက်တိုင်းမီကြရာမှာ သူငယ်ချင်းဘီရော်က တစ်ဘာသာ။ သူ့ဝါသနာ က စစ်တုရင်ထိုးခြင်း။ စစ်တုရင်ပွဲတွေ သဲသဲမဲမဲ လိုက်ကြည့်၊ လိုက်လေ့လာ၊ လိုက်ပြိုင်၊ စစ်တုရင် စာအုပ်တွေ ရသရွေ့စုဆောင်း။ ၀ါသနာက တစ်စထက်တစ်စ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာလိုက် တာ နောက်ဆုံးကျတော့ မန္တလေးတိုင်း လက်ရွေးစင်အဆင့်ရောက်တယ်။ ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ဆုတွေရ။ သူက ကျွန်တော့်ကို စစ်တုရင်ထိုးဖို့ သွေးဆောင်တယ်။ ကျွန်တော်သူ့ဆီ တပည့်ခံရသပေါ့။ ကျောင်းစာမှာ ကျွန်တော်က သူ့ဆရာ။ သူ့ရဲ့တပည့်အဖြစ် ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ "Chess မထိုးတော့ ဘူး။ ဘေးက ပွဲကြည့်ပရိသတ်ပဲ လုပ်တော့မယ်။ ကျွန်တ်ေက ရွှ့ရမယ့်အကွက်တွေကို အကြာကြီး စိမ်ပီး စဉ်းစားခန်း ၀င်မနေချင်ဘူး။ ဘီရော်က “ခင်ဗျားလက်စလက်န ရှိပါတယ်ဗျ” လို့ ဘယ်လို ပင် ပြောသော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီဘက်မှာ မဖြစ်ထွန်းဘူးဆိုတာ သိနေမင့်ဟာ။ ဒါကလည်း စစ်တု ရင်လောက ကို စောစီးစွာ စွန့်ခွာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းတွေထဲက တစ်ကြောင်းပေါ့။ ကျွန်တော်က ကိုယ်မဖြစ် ထွန်းမယ့်နေရာ၊ ဧရိယာကို ကြိုသိတယ်။ အဲသလို နေရာတွေမှာ အချိန်ကုန်မခံချင်ဘူး။ ဒါနဲ့ သူနဲ့ကျွန်တော် “ကတ္တီပါလမ်းခွဲ”ကနေ တစ်ယောက်တစ်လမ်းစီ။\nတစ်ခါတော့ စာအုပ်ပြပွဲတစ်ခု သွားကြည့်ရာမှာ ”How to beat Bobby Fischer" ဆိုတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် သွားတွေ့ တယ်။ ဘော်ဘီဖစ်ရှားကို ဘယ်လို အနိုင်ယူမလဲဆိုတဲ့ စာအုပ်ပါ။ အဲဒီခေတ်က ဘော်ဘီဖစ်ရှားက ကမ္ဘာ့ စစ်တုရင် လောကကို စိုးမိုးချောက်ချားနေချိန်။ စာအုပ်ပြပွဲ ဒုတိယနေ့မှာ အဲဒီ စာအုပ်က သူ့ထားနေကျစင် မှာ မတွေ့မိတော့ဘူး။ နောက်တစ်နေ့ကျောင်းမှာ ဘီရော်နဲ့ ဆုံမိတော့ အဲဒီ စာအုပ် ပျောက်သွားပုံ စကားစပ်ရင်း အရပ် ရှည်ရှည် မျက်မှန်နဲ့ ကုလားလိုလို လူတစ်ဦး (ခိုး)ယူသွားတယ် သတင်းရကြောင်း၊ ရဲက လိုက်လံ စုံစမ်းနေကြောင်း ခပ်တည်တည် ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီလူ ပုံပန်းဖော်ပြရာမှာ သူနဲ့တူနေကြောင်း ထပ်ရွှီး လိုက်တယ်။\nဘာပြောကောင်း မလဲ။ ဘသားချော မျက်နှာအပျက်ပျက် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်သွားခဲ့။ အဲဒီစာအုပ် သူသဘောကျ လွန်လွန်းလို့ “တို” လာမိကြောင်း ချက်ချင်းဖြောင့်ချက်ပေးတယ်။ ရိုက်တောင် မစစ်ရသေးဘူး။ မင်း ဘယ်လို သုတ်လာတာတုံးမေးတော့ တိုက်ပုံအင်္ကျီ အတွင်းအိတ်ထဲ ထည့်ယူလာတဲ့ အကြောင်း ဇာတ်စုံခင်း တယ်။\n“ငါ ရမ်းတုတ်လိုက်တာကွ။ မင်းကို တန်းထိတာပဲ”\nပြောလိုက်တော့ ဒီကောင် ကျွန်တော့်ကို ဆဲပါတယ်။ မျက်နှာက ခုမှ စိတ်သက်သာရာရသွားပုံ ပြုံးဖြီးဖြီး။ စစ်တုရင် ခရေဇီဖြစ်လိုက်တာ ရဲ နဲ့ လက်ထိတ်တောင် မမြင်နိုင်တော့လောက်တဲ့ သာဓကပေပ။\nကျွန်တော် အလုပ်သင်ဆရာဝန်ဘ၀ရော်တော့ စစ်တုရင်ရူးတွေနဲ့ မလွတ်ပြန်ဘူး။ ဒီတစ်ခါက မေ့ဆေးဆရာ ၀န်ကြီးတွေ။ မေ့ဆေးပေးပြီး အားလို့နားနားနေနေ အချိန်လေးတွေကိုလုပြီး စစ်တုရင်ပွဲ နွှဲကြတာ။ တစ်ခါက မေ့ဆေးဆရာဝန်ကြီး တစ်ဦးနဲ့ သူ့တပည့် မေ့ဆေးဆရာဝန်ငယ်တစ်ဦး စစ်တုရင်ထိုးကြတာ ဘေးက ပွဲကြည့်ပရိသတ် က ကျွန်တော် တစ်ဦးတည်း။ ကျွန်တော် ထိုင်ကြည့်နေမိတာက ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး။ အားနေတာ တစ်ကြောင်း၊ မေ့ဆေးဆရာဝန်ကြီးတွေနဲ့ ရင်းနှီးခင်မင် မျက်နှာလုပ်ချင်တာက တစ်ကြောင်း ကြောင့် ပါ။ သူတို့နဲ့ ခင်မင်ပအပေးအယူမျှကာမှ ခွဲစိတ်ခန်းမှာ ပံ့သကူကြုံရတ့ အသေးစား ခွဲစိတ် မှုလေးတွေ ကို ကျွန်တော် တို့ ဆရာဝန်လက်သင်ပေါက်စနတွေ လုပ်ခွင့်ရတာ။ ရုံထဲက ခွဲစိတ် ဆရာဝန်ကြီးတွေ ရဲ့ မင်းလုပ်လိုက်ဆိုတဲ့ သဘောတူခွင့်ပြုချက်ထက် အနှီမေ့ဆေးဆရာဝန်ကြီးတွေရဲ့ မီးစိမ်းပြမှုက ပိုလို့ အရေး ပါသဗျ။ ခွဲစိတ်ခန်း က သူတို့နယ်မြေ (Domain) လေ။\nစစ်တုရင် ကစား ရင် ဆရာဝန်ကြီးက တစ်ကွက်ရွှေ့လိုက်တယ်။ တော်တော် လှတဲ့အကွက် ထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော် က ၀တ္တရားကျေ ကြည့်နေတာ ဆိုတော့ ဘယ်လို လှမှန်းမသိလိုက်ပါဘူး။ ဆရာဝန်ငယ်ချော အတော် အကျပ် အတည်း တွေ့သွားပုံ ရတယ်။ တွေသွားတယ်။ ဒါကို ဆရာဝန်ကြီးက ၀မ်းသာကျေနပ် ပြုံးကြီးန့ ကျွန်တော့် ကို လှမ်းကြည့်တယ်။ “မင့်ဆရာ ခံနေရပြီပေါ့” ဆိုတဲ့အပြုံး။ ကျွန်တော် ဆိုတဲ့ကောင် ကလည်း ဘာရ မလဲ။ ရောယောင်ချော်လဲ ပြုံးပြလိုက်မိ။ ဒါကို ဆတ်ခနဲ ခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက်တ့ ဆရာဝန်ငယ် က မြင်သွားပုံရတယ်။\n“ဒီမှာ ဘာမှ ပြုံးပြမနေနဲ့။ အဲဒီ အောင်ကြီး ဆိုတဲ့ကောင်က Chess အကြောင်း ဘာမှသိတာ မဟုတ်ဘူး”\nလို့ သူ့ဆရာ ကို ပက်လိုက်တယ်။\n“တော်ပြီ ... ဆက်မကစားတော့ဘူး”\nလို့ပြောပြီး ဘောက်ဆက်ဆက် ထထွက်သွားတယ်။ စိတ်ကောက်သွားတာ။ ဆရာကြီး ခမျာ မနေသာ။ တပည့်နောက် အပြေးကလေး လိုက်သွားပြီး ချော့နေတာကို ကျွန်တော်က ထိုင်မြဲနေရာကပဲ ထိုင်ကြည့် နေလိုက် ပါတော့တယ်။\nကျွန်တော် ဖျားနာရုံ(၃)မှာ ပထမလက်ထောက်ဆရာဝန်ဘ၀ ရောက်တော့လည်း ဒီစစ်တုရင်ရူးတွေနဲ့ မလွတ် မကင်းဖြစ် ရပြန်။ ဒီတစ်ခါရူးတာက ကိုယ့်ဆရာကြီး။ ဆရာကြီးဦးထွန်းသင်။ ဆရာကြီးက အဲဒီတုန်း က ဆေးတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ် ဖြစ်နေပါပြီ။ သို့ပေတဲ့ သမားတော်ကြီးဘ၀ကို ခုံမင်တုန်း။ အားတဲ့ အချိန် ဆေးရုံ လာ။ ဖျားနာရုံ (၃)၀င်နား။ ဆေးလိပ်သောက်၊ ဟိုပြောဒီပြော တော အကြောင်း တောင်အကြောင်း။\nတစ်ခါတုန်းက ဆရာကြီး ရောက်လာချိန် ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ အလုပ်များနေတော့ ဆရာနဲ့ထိုင်ပြီး အလာပသလ္လာပ မပြောနိုင်။ ဒီအချိန်မှာ ရုံထဲ အလုပ်သင်ဆရာဝန်မ ချောချောလေးကို လာလာရစ်နေတဲ့ တခြားရုံ က အလုပ်သင် ဆရာဝန်လေး ရောက်လာ။ ဒါနဲ့ -\n“မင်း စစ်တုရင် ထိုးတတ်လား။ ထိုးတတ်ရင် ဆရာကြီးနဲ့ အပျင်းပြေထိုင်ထိုးပေးပါလား”\nပြောပြီး ဆရာကြီးကို အလုပ်သင်ဆရာဝန်လေးလက်ထဲဝကွက်အပ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေက အလုပ်တွေ ဆက်လုပ်နေ။ ၅ မိနစ်လောက်ကြာတော့ အခြေအနေ အကဲခတ်ရအောင် ဆရာကြီးနားနေတဲ့ အခန်း ၀င် လိုက်တော့ ဆရာကြီး က မျက်နှာစူပုပ်ပုပ်နဲ့။ စစ်တုရင်ခုံ နဲ့ အရုပ်တွေကို သူ့နေရာမှာ ထားလိုက်ပြီး ဘောက်ဆက်ဆက် ထွက်သွားတာ မြင်လိုက်ရတယ်။ ဟောဗျာ ... ဘယ်လိုဖြစ်တာပါလိမ့်။\nအလုပ်သင်ဆရာဝန်လေး ကို အကျိုးအကြောင်း မေးကြည့်တော့ -\n“ဆရာက ထိုးဆိုလို့ ထိုး လိုက်တာပဲ၊ သူ့လက်လည်းမသိတော့ ထိုးချလိုက်တာ ၅ နိနစ်နဲ့ပွဲပြတ်သွားတာ”တဲ့။\nဒီကောင် က အတော်လက်ကောင်းတဲ့ပုံ။ ပွဲစလို့မှ မကြာမတင် ပွဲကပြီးနေပြီ။ ရှုံးလို့ စိတ်ကောက်ပြီး ဆရာကြီး ထထွက် သွားတာ။\n“မင်းကလည်းကွာ ... စောင့်စောင့်ပြီး ခပ်ချော့ချော့လေး ခေါ်ကစားမှပေါ့”\nလို့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုပြောသော်ငြား ပွဲကပြီးနေပြီ။ ဆရာကြီးက ထွက်သွားပြီ။\nဆရာကြီး နဲ့ စစ်တုရင် ထိုးဖက်တွေထဲမှာ နီလာချစ် ဆိုတဲ့ ဆရာဝန်လေး ကို ဆရာကြီး ချစ်ဟန်တူတယ်။ ခြင် ကိုက်လွန်း လို့ အပြင်မှာ စစ်တုရင်ထိုးမဖြစ်ရင် ခြင်ထောင်ထဲ ၀င် ဖယောင်းတိုင်ထွန်းပြီး စစ်တုရင်ထိုးကြတဲ့ ဆရာတပည့် ကို မြင်ယောင်မိသေး။\nနီလာချစ် က ဆရာကြီးအထာကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ တစ်ခါတလေ အလျှော့ပေးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပြိုင်ပြေး လိုက်၊ တစ်ခါတလေ နှိပ်ကွပ်လိုက်နဲ့ ခေါ်ခေါ်ကစားတတ်တာ။ ပွဲပြီးခါနီး အကြိတ်အနယ်ဖြစ်အောင် ကစားကွက် ဆင်ပြီးကာ မှ ကပ်အရှုံးပေးလိုက်တာ။ “ဟာ ... ဆရာကြီးရယ်၊ ဒီအကွက်လေး ကျွန်တော် မမြင်လိုက်ဘူး ဗျာ” ဘာညာသာရကာပေါ့။ စုပ်တသပ်သပ်နဲ့ပေါ့။ ဆရာကြီးကတော့ မြိန့်မြိန့်ကြီးပြုံးလို့။ ဆရာကြီး ပါဆိုမှ။ မင်း နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ဆယ်မိုး သင်ယူလေ့ကျင့်ဦးပေါ့ တပည့်ကြီးရာဆိုတဲ့ အချိုးနဲ့။ ဆရာကြီးနဲ့ စစ်တုရင် ကစားရင် ဒီလိုကစားရတာ။ ဒီလို သေနင်္ဂဗျူဟာ နည်းဗျူဟာ ဆင်ရတာ။ နီလာချစ်က ဗျူဟာကျွမ်း သူ။ ဟို အလုပ်သင် ဆရာဝန် ငပေါကတော့ ...\nစစ်တုရင်ပုံပြင် က စုံမှစုံ။ ဆရာကြီးတစ်ဦးဆိုရင် စစ်တုရင်ကစားရင်း စိတ်ပါလာပြီဆိုမှဖြင့် တိုက်ပုံအင်္ကျီ ကြီး ထချွတ်၊ ကုလားထိုင်ပေါ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီးသကာလ သဲသဲမဲမဲ ကစားတော့တာ။ တစ်ဖက် ပြိုင် ဘက်ပေါ် အနိုင်မရမချင်း ကစားပွဲက မထတော့ဘူး။ Best of Three ကနေ Best of five, Best of seven ... တိုးတိုးသွား လိုက်တာ။\nကျွန်တော့်တပည့်တစ်ဦး ကတော့ စစ်တုရင်ခုံရှေ့ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ပြီး အနုလုံပဋိလုံ သုံးသပ်နေတော့ တာ။ အော်မကြား၊ ခေါ်မကြား။ ဟိုဘက်ဒီဘက် တစ်ယောက်တည်း ရွှေ့လိုက်။ ကျေနပ်ပြုံး ပြုံးလိုက်။ စိတ်ပျက် အားလျှော့လိုက်။ တစ်ယောက်တည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခြင်္သေ့တော့ ဟုတ်ဟန် မတူဘူး။ သူ့ကြည့်လိုက်ရင် တစ်ခုခု စဉ်းစားနေ သလိုလို။ တစ်စုံတစ်ခု ကို ရွံ့နေသလိုလို။ နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အထူးကု ဆရာဝန်နဲ့ပြသပြီး ကုသမှု ခံယူလိုက်ရသတဲ့။ စစ်တုရင်ရူး ရောဂါပျောက်လေ၊ မပျောက်လေတော့ ကျွန်တော် မသိလေ။\nသူငယ်ချင်းဆရာဝန်တစ်ဦးက သူကိုယ်တိုင်က စစ်တုရင်ဝါသနာမပါ။ သားက စစ်တုရင်ရူး။ သား က ဆေးကျောင်း သား။ ကျောင်းစာ ဘက် အားမစိုက်တော့ စာမေးပွဲတွေ တဖုန်းဖုန်းကျ။ သူငယ်ချင်း ကို မိတ်ဆွေကောင်း ပီသစွာ သူ့သားအကြောင်း ပြောပြ သတိပေးရတာ။\nဒီအခါ မှာ ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့သား ညံ့တယ်ပြောရပါ့မလားလို့ စိတ်ဆိုးပြီး -\n“မင်း တို့တွေ ငါ့သား နဲ့ စစ်တုရင်ပြိုင်ထိုးရဲ့လား”\nလို့ စိန်ခေါ်ပါတော့တယ်။ စစ်တုရင်ကွက်ပေါ် က အရုပ်တွေကို စနစ်တကျ စစ်ဆင် စစ်တက်လုပ်တတ်တဲ့ သူ့သား ဟာ ခေသူမဟုတ်လို့ ပြောချင်တာပလေ။\nမွေးရာပါ ဥာဏ်အမျိုးမျိုးရှိကြောင်း။ တချို့သောဥာဏ်က တချို့သော ဥာဏ်နဲ့ နှီးနွယ်ဆက်စပ်မှုရှိသော်လည်း တစ်နေရာမှာ နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာကာမျှနဲ့ အခြားနေရာနဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ လိမ္မာတတ်ပွန်မယ် အတပ်ပြော ၍ မရကြောင်း။ Howard Gardner က ဒါကို Multiple Intelligences (ကိုရင်တာက “ဥာဏ်များခြင်း”တဲ့) လို့ ခေါ်ကြောင်း၊ ကျွန်တော့်ကတော့ ဥာဏ်အပြားပြား ရှိခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတဲ့ ဥာဏ်ပြားခြင်း လို့ ၀ိဂြိုလ်ပြုလိုကြောင်း စသည် စသည်တို့ကို ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း အပိန်းစားကြီး မသိလေ။\nအလားတူဖြစ်ရပ်မျိုး ကြုံဖူးတယ်။ တစ်ခါက ဆေးကျောင်းကပွဲတစ်ခုမှာ ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူ အငြိမ့်ခွင် တစ်ခုပါတယ်။ လူပြက်လုပ်တ့ ကျောင်းသားတစ်ဦးက အင်မတန် အာဝဇ္ဇန်းကောင်း၊ တင်္ခဏုပ္ပတ္တိ ဥာဏ်ကောင်း။ ကျရာ လိုက်ပြီး ပြက်လုံးကောက်ထုတ်သွားတာ လာကြည့်သူတွေထဲမှာပါတဲ့ ဆေးပညာ ပါမောက္ခကြီးတစ်ဦးက ဒီကျောင်းသား ကို မှတ်မှတ်ရရ သတိပြုမိသွားတယ်။ ဒီကျောင်းသားက တကယ်က သူ့ရုံမှာ လက်တွေ့ဆင်းနေ ရတာ။ ဒီကျောင်းသားကို ပါမောက္ခကြီးက ခေါ်တွေ့စကားပြော။ သူ့ပညာရည် မှတ်တမ်းတွေ တောင်း ကြည့်တော့ ပါမောက္ခကြီး ပက်လက်လှဲမလိုဖြစ်ရ။ သူထင်ထားတာက ဒီကလေး ဒီလောက်ဥာဏ်ကောင်း တာ ကျောင်းစာမှာ လည်း တော်မယ်ထင်ထားတာကိုး။ ခုတော့ မှန်းချက်နဲ့ နှမ်းထွက် တခြားစီ။ ဆရာမကြီးခမျာ စုပ်သပ်လို မ့ပြီးတော့။\n“မင်းနှယ်ကွယ် ... ဒီလောက် ဥာဏ်ကောင်းရက်နဲ့ ကျောင်းစာကျမှ ဘာကြောင့် လာညံ့နေရသတုံး”။\nသင်တဲ့ ဆရာတွေ ပဲ တာဝန်မကျေသလိုလို။ ဆရာမကြီးက စကားစပ်မိတိုင်း ဒီကျောင်းသားအကြောင်း ထည့်ထည့်ပြောလေ့ ရှိတယ်။ တကယ်က ဥာဏ်ပြားခြင်း (MI)ကို သတိမမူမိလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာ။ ဒီလိုအဖြစ် မျိုးရှိ တယ်ပေါ့။\nအနုပညာရှင် အဖြစ် အသက်မွေးနေတဲ့ ဆရာဝန်အမည်ခံတစ်ဦးက သူတို့သာ ကျောင်းစာတွေမှာ စိုက်လိုက် မတ်တတ် စူးစိုက် ခဲ့ရင် အထူးကုဆရာဝန်ကြီးတွေ၊ ပါမောက္ခကြီးတွေ ဖြစ်မှာပဲလို့ ရင်ဖွင့်ဖူးတယ်။ တို့မလုပ် ချင်လို့ မင်းတို့တစ်တွေ နေရာရနေတာပါကွာလို့များ ဆိုလေသလား။\nကျောင်းစာ ကို “စိုက်လိုက်မတ်တတ်” လေ့လာလိုက်စားတာကိုက ပါရမီတစ်မျိုး။ မွေးရာပါဥာဏ် (ညာဉ်)တစ်မျိုး လို့ ကျွန်တော် ရိုးရိုးလေးမြင်မိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ငါတို့သာ ဂီတအနုပညာလိုက်စားခဲ့ရင် မင်းတို့ တစ်တွေ ထမင်းငတ် ကုန်မှာပေါ့လို့ ကလေး လို ပြန်ရန်တွေ့ရမလား။\nအဲသလို မပြောရဲပေါင်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့က ပါရမီနဲ့သူတွေ ဆိုကိုး။ ဘယ်နေရာမှ မစွမ်းလို့ စာကျက်ပြီး ဆရာ ဖြစ်ရတယ် ဆိုကိုး။\nစစ်တုရင်ခုံပေါ်က နယ်ရုပ်လေးတွေ၊ မြင်းရုပ်၊ ရထားရုပ်လေးတွေကို ရွှေ့ဖို့ စဉ်းစားနေတဲ့၊ ရွှေ့နေကြတဲ့ ကျွန်တော် တို့ဟာ စိုးမိုးသူတွေပေါ့။ ရွှေ့နေသူတွေပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်ကော တစ်ခါတစ်ရံ နယ်ရုပ် လေးတွေ၊ မြင်းရုပ်၊ ရထားရုပ်လေးတွေ ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်တော်တို့ဟာ အရွှေ့ခံ။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်တော်တို့ဟာ ရွှေ့သူ။\nကျွန်တော် တို့ကို ရွှေ့နေတာ ဘယ်သူလဲ။ မမြင်ရတဲ့လက်ဟာ ဘယ်သူ့လက်လဲ။ လက်ပိုင်ရှင်ကို မြင်လိုက် ရတော့ ရင်ထဲ အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ထွင်းဖြတ်ဝင်သွား။ အရုပ်တွေ အစုံအလင်နဲ့ စစ်တုရင်ခုံကြီး ဟာ မျက်စိရှေ့မှာ ပဲ ထင်းထင်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့။ စစ်တုရင် ကစားသူကိုယ်နှိုက်ကလည်း အရိပ်လိုလို အယောင် လိုလို။ စစ်တုရင်ကစားခြင်းအမှုပဲ မြင်သာ ထင်သာစွာကျန်ခဲ့ပြီ။\nပိတောက်ပွင့်သစ်၊ အောက်တိုဘာလ၊ ၂၀၀၉\nHistory Prof. Dr.Than Tun is alsoachess crazy.\nHe ordered his fellows that to drop his luggage and left him alone to fight Myanmar chess withaThagyi (headman) during Mandalay Univ. research field toavillage.\nAfter he won, all students went home peacefully.\nThagyi was like as Dr.Nilar Chit,aclever headman.


AGV ယာဉ်များ နှင့်ပတ်သက်ပြီးသိထားရမယ့်အရာများ Taiwan မှ AGV ယာဉ်များ ထုတ်လုပ်သူ၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊\nYU WEI INDUSTRY SUPPLY CO., LTD. အကောင်းဆုံးကိုဦးဆောင်ထုတ်လုပ်သူ, ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းနှင့်တင်ပို့သူဖြစ်ပါသည် AGV ယာဉ်များ in Taiwanဤမြေကွက်၌အတွေ့အကြုံ .Years ကျနော်တို့အရည်အသွေးနှင့်စွမ်းဆောင်ရည်ဝေါဟာရ၌အကြှနျုပျတို့၏ကုန်ပစ္စည်းများအပြိုင်အဆိုင်များစေနိုင်ရန်အတွက်သုတေသနနှင့်ဖွံ့ဖြိုးရေးကိုဆက်လက်။ အများဆုံးဈေးမှာအရည်အသွေးအမြင့်ဆုံးထုတ်ကုန်များကိုကျွန်တော်တို့ရဲ့အန္တိမပန်းတိုင်ပင်ဖြစ်သည်။ ဒီပန်းတိုင်ကိုနိုင်ဖို့အတွက်ကျနော်တို့အဆင့်မြင့်အပြောင်းအလဲနဲ့ပစ္စည်းကိရိယာများစတင်မိတ်ဆက်ကြပါပြီဟု, ထုတ်ကုန်တစ်ဦးသည်အလွန်မြင့်မားတိကျမှန်ကန်မှုကိုထိန်းချုပ်ထားသည်။ သင်တို့သည်ငါတို့၏ထုတ်ကုန်နှင့် ပတ်သက်. မည်သည့်မေးခွန်းမေးစရာရှိပါကထိုကြောင့်, သင့်ကိုငါတို့ပြောပြနိုင်ပါတယ်။ ငါတို့ကဲ့သို့အမြန်ဆုံးသကဲ့သို့သင်တို့ကိုအဖြေပေးလိမ့်မည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်များအတွက်ကျွန်ုပ်တို့၏ website သွားရောက်ကြည့်ရှုမှလှိုက်လှဲစွာကြိုဆိုပါသည်။\nပုံစံ - Robin-Fork\nရော်ဘင်-Fork သည် pallets များကိုသယ်ဆောင်ရန်နှင့်ရွှေ့ရန်ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသည်,pallets များအထက်တွင်တင်သောဝန်,စက်ရုံများနှင့်သိုလှောင်ရုံများတွင်.၎င်းသည် ၁၃၀၀ ကီလိုဂရမ်အထိတင်နိုင်ပြီးအမြင့်ဆုံး ၅၀ မီတာတွင်ရွေ့နိုင်သည်/မိ.၎င်းကိုသံမဏိဖြင့်အပြည့်အ ၀ ပြုလုပ်ထားသည်,၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏အခြား AMV များနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပိုမိုလေးနက်စေသည်.\nအရာဝတ္ထုထောက်လှမ်းရေးအာရုံခံကိရိယာများနှင့်လုံခြုံရေးအာရုံခံကိရိယာနှစ်ခုလုံးတပ်ဆင်ထားသည်,ရော်ဘင်-Fork သည်သူတို့သယ်ဆောင်သွားမည့် pallets အမျိုးအစားများကိုခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်,အခြားအရာဝတ္ထုများနှင့်မတိုက်ဘဲလူနေကျပ်သောသို့မဟုတ်လူစည်ကားသောနေရာများတွင်လုံခြုံရေးကိုလုပ်ဆောင်ပါ.\nမက်စ်.မြန်နှုန်း: ±၅၀ မီတာ/မိ.\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.cnclathemachine.com.tw/my/agv-vehicles.html\nအကောင်းဆုံး AGV ယာဉ်များ ကိုရှာဖွေရန်နှင့် ၀ ယ်ရန်အတွက်သင်သည် AGV ယာဉ်များ မှထုတ်လုပ်သော၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊ လက်ကားရောင်းသူ၊ Taiwan ရှိစက်ရုံတစ်ရုံ


မြန်မာ/အင်္ဂလိပ် အဘိဓါန် | Danya Wadi\nPosted by danyawadi on March 6, 2014 in အင်္ဂလိပ်စာကဏ္ဍ\nYou are browsing the search results for: မြန်မာ အင်္ဂလိပ် အဘိဓါန်.\nEnglish အင်္ဂလိပ် – မြန်မာ အဘိဓါန်\nBy danyawadi February 12, 2012\nEnglish Type/Myanmar _natured (forming compound adjs) adj စိတ် သဘောထားရှိသော။ good -natuerd. _nosed (forming c ..သော နှာခေါင်း ။ -’s suff ကပိုင်ဆိုင်သူဧကဝုစ်ဖြစ်ကြောင်းပြနောက်ဆက်။ ခတစ်စုံတစ်ခုသော အိမ်၊ဆိုင် စသည်သက်ဆိုင်မှုပြနောက်ဆက်။ နှင့်အဆုံးမသတ်သောဗဟုဝုစ်နာမ်များတွင်ပိုင်ဆိုင်မှု၊သက်ဆိုင်မှုကိုပြနောက်ဆက်။ ရံဖန်ရံခါတွင်ဗဟုဝုစ်ကိန်းသို့နာမ်ဖန်တီးရန်ထည့်သည့်နောက်ဆက်။ အစားအတိုကောက်။ နှင့််ကိုကိုယ်စားပြုသည့်နောက်ဆက်။ -ana suff (ရှေ့ဖော်ပြပါ ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဒေသ စသည်တို့နှင့် တစု တပေါင်းတည်း ဖြစ်သော အရာဝတ္ထု၊ ပစ္စည်းကို ပြသော နောက်ဆက်စကား)။ -ance suff (ကြိယာကို နာမ်ပုဒ်ပြောင်းပေးသော နောက်ဆက်)။ … ခြင်း၊ … မှု စသည်။ -cidal coidmb သတ်မှုနှင့် ဆိုင်သော။ -cide coidmb သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ […]\nမြန်မာ – English အင်္ဂလိပ်- အဘိဓါန်\nမြန်မာ အမျိုးအစား အင်္ဂလိပ် ကကတိုး n fork-tailed catfish ကကတစ် n giant sea perch ကကြိုး n 1.hardness 2. music for dance ကကြိုးတန်ဆာ n caparison ကချေသည် n professional dancer ကစားကွက် n game tactic ကစားကွင်း n playground ကစားခုန်စား n spots and games ကစားစရာ n toy, playing thing ကစား စရာဆိုင် n toyshop ကစားဒိုင် n banker ကစားဖော် n playmate ကစားဝိုင်း n gambling […]\n← အင်္ဂလိပ်စာဆရာကြီးမောင်မောင်ဝမ်း၏အင်္ဂလိပ်စာ ပို့ ချ နည်း အ သွယ် သွယ်\n“ပသီ ဘယ်သူလဲ ဘာလဲ” →


အကျင့်ပျက်ခြစားမှု တိုက်ဖျက်ရေး ကျောင်းပညာပေး သင်ခန်းစာ\nကျနော့်သမီးက ထိုင်းနိုင်ငံမှာ မူလတန်းကျောင်းတက်နေတယ်။ နယ်မြို့ကလေးတမြို့မှာ။ တရက်တော့ ကျနော် တို့ ပွဲဈေး လျှောက်ကြတယ်။ ကျနော်က ဒီဗွီဒီတွေ၊ စီဒီတွေ ဆိုင်တွေ့တော့ ကြိုက်တဲ့သီချင်းခွေတွေ ရှာနေ မိတယ်။ ကျနော်သမီး ကတော့ မ၀ယ်နဲ့၊ မ၀ယ်နဲ့လို့ မျက်ရိပ်မျက်ကဲလည်းပြ၊ အဖေ့လက်ကိုလည်း ဆွဲခေါ် နေတယ်။ ပြီးတော့မှ သူကပြော တယ်။ "ဒီခိုးကူးခွေ (Pirated CDs) တွေကို မ၀ယ်နဲ့တဲ့။ အဲဒါဥပဒေ ချိုးဖောက် ရာကျတယ်" လို့ ပြောလာတယ်။ ကျနော် ကတော့ ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြစ်သွားမိသလို၊ သူတို့ကလေးတွေကို ပညာပေး ထားတဲ့နည်းကိုလည်း အထင်ကြီးမိသွားတယ်။\nတခါ တက္ကသိုလ်တခုက ပါမောက္ခတယောက်က သူ့လုပ်ငန်းအကြောင်းတွေ ရှင်းပြတော့ သူတို့က အခု မူလတန်း ကျောင်း နဲ့ အလယ်တန်းကျောင်း သင်ခန်းစာတွေမှာ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု တိုက်ဖျက်ရေးကိစ္စ သင်ရိုးညွှန်းတန်း ထဲမှာ ထည့်သွင်းပြီး ကလေးတွေကို ပညာပေးဖို့ စမ်းသပ်လုပ်ဆောင်နေတဲ့အကြောင်း ပြောပြတယ်။ ဒီကိစ္စ အတွက် ဘန်ကောက်မြို့တော် အုပ်ချုပ်ရေးဌာန (Bangkok Metropolitan Administration) က ရန်ပုံငွေ ထောက်ပံ့ပေးတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူတို့က ပညာရှင်တွေနဲ့ တိုင်ပင် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းရေးဆွဲကြတယ်။ အနုပညာရှင်တွေ၊ ပန်းချီပညာရှင်တွေ၊ ကာတွန်းဆရာတွေ၊ သီချင်းဆိုတဲ့ အဆိုတော်တွေ၊ သရုပ်ဆောင်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး လူအား၊ ငွေအားသုံးလို့ ကလေးတွေကို မပျင်းရလေအောင် သေချာ အားထုတ်ကြတယ်။ အခုတချို့ ကျောင်းတွေမှာ စမ်းသပ်စီမံချက်တွေနဲ့ စတင်လုပ်ဆောင်နေကြပြီ ပြောတယ်။ သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ထိုင်းလူမှုအဖွဲ့အစည်းထဲမှာ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူကိစ္စကို ကလေးငယ်ငယ်လေး ဘ၀ထဲက သွန်သင်ပြီး စတင် ပြုပြင်နိုင်အောင်လို့ ဆိုတယ်။ အဲသည်တော့ ဝေဖန်သူတချို့က မသေခင်လူတွေလည်း ပြုပြင်နိုင်အောင် ပညာ ပေးပါဦးလို့ နောက်ပြောင်ကြတယ်။\nတကယ်တော့ ထိုင်းနိုင်ငံဟာ၊ ကျနော်တို့ လူမှုအဖွဲ့အစည်းလိုပဲ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု အတော်ကြီးကြီးမားမား ရှိတယ်။ မူလ က ဘုရင်စနစ်မှာ မြို့စား-နယ်စားစနစ်နဲ့ စတင်လာရတော့ ဒီကိစ္စက ရိုးရာစဉ်လာလို ဖြစ်နေခဲ့တယ်လို့ ဝေဖန်ကြတယ်။ မြို့စား-ရွာစားလုပ်သူက လူထုဆီက အခွန်ကောက်၊ နောက်တော့ ဘုရင်ကိုဆက်၊ သူ့အတွက် တဖို့ကိုလည်း အုပ်ချုပ်ထိန်း သိမ်းခ လစာအဖြစ်ယူတော့ ပိုပြီးယူထားတယ်-စားတယ်ဆိုတာ "ရှိမှာပေါ့" ဆိုတာမျိုး လူတွေက လက်ခံနေကြတယ်။ အခု လက်ရှိမှာတင် လွှတ်တော်အမတ် ၁၆ ဦးကို ခြစားမှုနဲ့ အရေးယူခဲ့ရပြီး၊ အမတ်တွေရဲ့ အမှု ၂၆-ခုက တို့လို့တန်းလန်း ကျန် နေသေးတယ်။ ဒီကိစ္စတွေမှာ ၀န်ကြီး ၆ ပါးပါတယ်။ ခရိုင်ဝန် ၂၀ ပါတယ်။ ဗဟိုဘဏ် အကြီးအကဲနဲ့ လက်ထောက် ၄ ဦး ပါသေးတယ်။ ABAC Poll လို့ခေါ်တဲ့ အေဘက်တက္ကသိုလ်က ကောက်ယူထုတ်ပြန်လေ့ရှိတဲ့ စစ်တမ်းမှာလည်း ထိုင်းလူမျိုး တွေရဲ့ သဘောထားကို ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်၊ နိုဝင်ဘာလထဲမှာ မေးမြန်းကြည့်တော့ ၇၆। ၁% က တိုင်းပြည် ကြီးပွားနေသမျှ "အိုကေပါ"တဲ့။ သက်တောင့်သက်သာပဲ ခြစားမှုကို လက်ခံထားကြတယ်။ လူဦးရေ ၆၃ သန်းကျော် ရှိတဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ဒီလိုအကျင့်ဆိုးတွေရှိနေ ရင် တိုင်းပြည်မကြီးပွားနိုင်ဘူးဆိုတာ လူ ၇၆. ၁% က မသိသေးတဲ့၊ သဘောမပေါက်သေးတဲ့ အနေအထား ရှိနေပါတယ်။\nအဲသည်တော့ ဘန်ကောက်ပို့စ် နိုဝင်ဘာလ ၁၄ ရက်နေ့ထုတ်သတင်းစာက "တည်ရှိနေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေ အနေ" ဆိုတဲ့ဆောင်းပါးမှာ ကြောက်စရာအခြေအနေကတော့ လူထုတွေက ဦးဏှောက်မရှိသလို ဖြစ်နေပြီ။ အများညီရင် "ဤကို ကျွဲဖတ်" အမှားကို လက်ခံနေကြပြီလို့ သုံးသပ်ဖော်ပြထားပါတယ်။ တကယ် ကတော့ လူအများလက်ခံနေပေမယ့် မှန်တယ်လို့ မဆိုနိုင်တဲ့ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အမှားပါ။ ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ ထက်ပ်ထိုင်း ဆန်ပေါင် (Thepthai Senpong) ကတော့ ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနကို ညွှန်ကြားလို့ ထိုင်းလူမှု အဖွဲ့အစည်းအတွက် "ယဉ်ကျေးမှု အသစ်တရပ်" ထူထောင်ဖို့ လိုအပ်နေတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ထိုင်း လူမှုအဖွဲ့အစည်းတခုလုံးကို အင်ဂျင်နီယာဆန်ဆန် ပြန် တည်ဆောက်ချင်တဲ့ သဘောပါ။ ဒါပေမယ့် ABAC Poll စစ်တမ်းကောက်ယူမှုက ခရိုင် ၁၇ ခုမှာ မေးမြန်းစစ်တမ်းကောက်ခဲ့ တဲ့အခါမှာ အခု အဖိချစ် ၀န်ကြီးချုပ်အစိုးရလက်ထက်မှာ အရင် တက်ဆင်ဝန်ကြီးချုပ်လုပ်တဲ့ ကာလထက် ခြစားမှု ပိုများ တယ်လို့ ဖြေကြားခဲ့ကြပါတယ်။ ကောင်းသေးရော။\nထိုင်းဝန်ကြီးချုပ် အဖိချစ် ၀ိချာချိဝ ကတော့ ခုခံကာကွယ်ပြောပါတယ်။ အခုအစိုးရ ဦးဆောင်မှုမှာ အကျင့် ပျက်ခြစားမှု တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် ထိုင်းလုပ်ငန်းရှင် ကုမ္ပဏီကြီး ၂၇ ခုက ပူးပေါင်းပါဝင်ပါမယ်လို့ ကတိပေး လက်မှတ်ရေးထိုးထား ပြီလို့ ပြောပါတယ်။\nအဲဒီတော့ ကျနော်က မြန်မာပြည်ဖက် ပြန်လှည့်ကြည့်ပါတယ်။ အရင်ဝန်ကြီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ခင်ညွန့်ကို အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနဲ့ အရေးယူပြီးတဲ့နောက် တက်လာတဲ့ ၀န်ကြီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်စိုးဝင်း လက်ထက်မှာ Clean government လို့ခေါ်တဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ အစိုးရဖြစ်ရေး မူဝါဒတွေ ချမှတ်တာ ကြားခဲ့ရပါသေးတယ်။ မသမာမှု တွေကို တိုင်ကြားဖို့ ဖုန်း၊ ဖက်စ်နံပါတ်တွေကိုတောင် ထုတ်ပြန် ကြေညာခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီမူဝါဒ ကလည်း ဗိုလ်ချုပ်စိုးဝင်းကွယ်လွန်တဲ့အချိန်မှာ တခါတည်း ထည့်ပြီး မြှုပ်နှံလိုက်ပုံ ရပါတယ်။ မကြားရ တော့ပါဘူး။ တလောက ကြံ့ခိုင်ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီက အမတ်အဖြစ်အရွေးခံရသူတွေ အစည်း အဝေးခေါ်ကြတဲ့အခါ အကျင့်ပျက် ခြစားတဲ့အမတ်ကို အရေးယူမယ်ဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းပြဌာန်းတာတွေ ကြားရတော့ အနည်းလေး အားတက်မိပါသေးတယ်။ အစိုးရသစ်အောက်မှာတော့ ဒီမူဝါဒကို ပြန်လည်ပြဌာန်းလာမလားလို့ မျှော်လင့်ရ ပါသေးတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် အကျင့်ပျက် လာဘ်စားမှုတိုက်ဖျက်ရေး အတွက် ထိုင်းနိုင်ငံလို ထိပ်တန်းစီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီး တွေဖြစ်တဲ့ ဦးတေဇတို့၊ မက်စ် ဇော်ဇော်တို့၊ ရွှေသံလွင် တို့၊ အေရှားဝေါတို့ကို ပူးပေါင်း ပါဝင် ဆောင်ရွက်ဖို့ ကတိပြု လက်မှတ်တွေပဲ ထိုးခိုင်းလေမလားပေါ့။ ကျနော်စိတ်ကူးယဉ်ကြည့် မိပါသေးတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေး ကော်မီတီက အခု ဦးအောင်သိန်းလင်းတို့က အခု ဘန်ကောက်မှာ မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးက ရန်ပုံငွေ ချပေးပြီး ကျောင်းသင်ရိုးညွှန်းတမ်းမှာ ထည့်သင်စေအောင် စမ်းသပ် လုပ်ဆောင်တာမျိုးတွေ လုပ်နေသလို စီမံချက်တွေ ရှိလာလေမလားပေါ့... စဉ်းစားနေမိပါတယ်။ ကျနော်ပဲ အတော် စိတ်ကူးယဉ်တတ်တဲ့သူ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nတကယ်တော့ အင်ဒိုနီးရှား၊ ဘူလ်ဂေးရီးယား၊ လစ်သူအားနီးယား စသဖြင့် အပါအ၀င် နိုင်ငံတော်တော် များများမှာ ကျောင်း သင်ရိုးညွှန်းတန်းတွေမှာ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု တိုက်ဖျက်ရေး၊ လာဘ်စားမှုကို အားမပေးတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ စေရေးအတွက် ကလေးဘ၀တွေထဲက စပြီး သင်ကြားပေးနေကြပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်ထုတ် Living color မဂ္ဂဇင်းမှာဆောင်းပါး တပုဒ် ဖတ်ရတော့ အတော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကျ ရပြန်ပါတယ်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်း ချစ်ခင်တတ်ဖို့ ကလေးတွေကို သင်ရိုးညွှန်းတန်းထဲမှာ ထည့်သွင်း ပညာပေးရေးအတွက် မြန်မာနိုင်ငံ ပညာရေး ၀န်ကြီး ဌာနနဲ့ UNICEF တို့က ပူးတွဲဆောင်ရွက် လာတာ နှစ်အတော်ကြာပါပြီ။ မြန်မာပြည်မှာ နာဂစ်လို မုန်တိုင်းကြုံတာ၊ အင်းလေးကန်ကြီး ရေခမ်းသလို ဖြစ်တာ၊ မန္တလေးမြို့ကြီး ရေမြုပ်တာ၊ အခု မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းမှာ နှင်းမုန်တိုင်း ကျတာတွေသာ ကြုံခဲ့ရတယ်။ အခုအချိန်အထိ ကျောင်းသင်ရိုးညွှန်းတန်းတွေထဲမှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းဖို့ ကိစ္စ ထည့်သွင်းပြဌာန်း နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘူး ဆိုတာ အဲဒီဆောင်းပါးမှာ ဖတ်ခဲ့ရပါတယ်။ ကျနော် ဘယ်လိုဆက်ပြောလို့ ရတော့မှာလဲ ခင်ဗျား။\nဇန် ၂၀၊ ၂၀၁၁။\n၁။ An Existential horror, The Bangkok Post, November 14th, 2010.\n၂။ Ellie Keen, Fighting Corruption through Education, Constitutional and Legal Policy Institute/ OSI, Hungary, Published date: Unknown.\n၃။ Fighting corruption through the bottom, available online at http://www.article2.org/mainfile.php/0901/370/\n၄။ Anti corruption education, Center for Study Democracy, available online at http://www.csd.bg/artShow.php?id=३००\nPosted by ရွက်မွန် at 2:55 PM


သဘောကျမိတဲ့ facebook စာမျက်နှာကစာကြောင်းလေး | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » သဘောကျမိတဲ့ facebook စာမျက်နှာကစာကြောင်းလေး\nသဘောကျမိတဲ့ facebook စာမျက်နှာကစာကြောင်းလေး\nPosted by z @ on Jun 19, 2011 in Copy/Paste |3comments\nသိပ်သဘောကျတဲ့ စကားလုံး တစ်လုံးကို ဒီည ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင်း မြင်လိုက်ရပါတယ်တဲ့…\nရုပ်ရှင်ထဲမှာ ပြောသွားတာကို သတိပြုမိတာက Between the both enemies has equal respect. ပါတဲ့ … သမိုင်းဝင် သူရဲကောင်း အခိလိ့စ် ပြောသွားတာ ထင်ပါတယ်။..\nထရိုင်မြို့ရိုးကြီး သိပ်ခိုင်ခန့်လွန်းတော့ ဦးဆောင်တဲ့ ဂရိနဲ့ စပါတာတွေ မြို့ထဲ ၀င်မရတဲ့အဆုံး ဗျူဟာမြောက် စစ်ဆင်ရေးအဖြစ် တပ်ပြန်ဆုတ်သယောင်နဲ့ မြင်းရုပ်ကြီး ထားခဲ့ပြီး အယူသည်း အေသင်တွေက နတ်ဘုရားပူစော်တဲ့ အရုပ်အဖြစ် သဘောထားခဲ့လို့ မြို့ထဲသယ်သွားတဲ့ မြင်းရုပ်ထဲက ကွန်မန်ဒိုတွေ ထွက်လာပြီး မြို့တံခါးဖွင့် မြို့ဝင်သိမ်းခဲ့တဲ့ ရုပ်ရှင်ကားပါ…\nအေသင်၊ စပါတာ နဲ့ ဂရိတွေ ရဲ့ သမိုင်းဝင် စစ်ပွဲပါ… ဒီလို သူသေ ကိုယ်သေ တိုက်တဲ့ စစ်ပွဲအတွင်းမှာတောင် ရန်သူအချင်းချင်း ဖြစ်လင့်ကစား တစ်ဦးကိုတစ်ဦးလေးသမှု ရှိခဲ့ကြတယ် ဆိုတာလေးကို သိပ်သဘော ကျမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။…. တိုးတက်လာတဲ့ ကျွန်တော်တို့လို ခေတ်အခါက လူတွေကရော ဘာ့ကြောင့်များ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးလေးစားမှုတွေ လျော့နည်းသလို ဖြစ်နေကြပါလိ့မ်….\nမူရင်းနေရာက = http://www.facebook.com/note.php?saved&&note_id=169526173109670\nမြန်မာဆိုတဲ့ အမျိုးက (လူမျိုးစုံနော်) စစ်ဖြစ်တော့ ဘုရားမှာ ဓါးလှံလက်နက်တွေ ဖွက်ပြီး၊ သစ္စာဆိုဖို့လာတဲ့ တဖက်ရန်သူကို သတ်ဖို့ကြံတာ ရှေးကထဲကကွဲ့…ခက်ပါဘိတော့ စစ်သားလေးရယ်၊ နင်တို့စာထဲ မသင်ရဘူးလား….ငါလည်း ချစ်ကြည်ရေးအထိမ်းအမှတ်အဖြစ် နင်တခါထဲတန်း (scan မဖတ်ဘဲ) ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဝတ်မှုန်ရွှေရည်လေး ရေခပ်ဆင်းနေတဲ့ပုံ ဖော်ဝဒ်လုပ်လိုက် ချင်ပါရဲ့။ မကောင်းမကြံကြေးနော်…..\nအဲဒီစကား..အာခိလီးစ်ကပြောတယ်ဆိုရင်တော့.. အံ့စရာတခုပဲ..။ ရန်သူမင်းသား ဟက်တာကိုသတ်ရာမှာ… သူက.. လုံးဝကို ..အပြန်အလှန်လေးစားသမှု မထားခဲ့ဘူး..။\nရက်ရက်စက်စက်သတ်ပြီး..အလောင်းကို… ဟက်တာရဲ့အဖေနဲ့..သူ့တပ်သားတွေရှေ့မှာတင်… မြင်းလှည်းနဲ့ဒရွတ်ဆွဲသွားခဲ့တာ…။\nအဖေဘုရင်ကိုယ်တိုင်..သားအလောင်းကို.. ..စစ်သားအနေနဲ့သဂြိုလ်ခွင့်ရဖို့.. အသနားခံလိုက်တောင်းရတာပဲ..။\nရွာထဲ မှာ ပြောချင်တာ ပြော\nလုပ်ချင်တာ လုပ် ပြီး မှ\nငါ့ ကို လေးစားပါ လို့ \nသွယ်ဝိုက် ပြောထားသလို ပါလား ။