YEYINTNGE(ကနဒေါ): Monday, April 05\nhttp://ifile.it/zird2vthttp://www.scribd.com/doc/29454841/5-April-2010-Yeyintnge-Diary5 April 2010 Yeyintnge Diary\nBY YeYint Nge ... 4/05/20100comment\n၁။ စစ်အစိုးရ၏ တို့တာဝန်အရေး(၃)ပါးမှ တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်မှုမပြိုကွဲရေး… ဒို့အရေး…ဆိုသည့်အချက်အတိုင်း.. စစ်အစိုးရမှ တိုင်းရင်းသား ညီညွတ်ရေး ကိုအမှန် တကယ်လုပ်ဆောင်နေပါသလား….။\n၂။ ယခုစစ်အစိုးရအဖွဲ့နှင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များထဲတွင် တိုင်းရင်းသား ဘယ်နှစ်ဦးမျှပါဝင်ပါသနည်း။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် နှင့် မတရား ထောင်သွင်းအကျဉ်းကျ ခံနေရသော (သို့) ယုံကြည်ချက်ဖြင့် အကျဉ်းကျခံနေရသော နိုင်ငံရေးအင်အားစုများကိုဦးတည် ကန့်သတ်မှုဖြစ်ပါသလား…။\n၄။ တပ်မတော်၏ စစ်သားအရင့်အမာကြီး များဖြစ်သော လက်နက်ကိုင်စစ်ဗိုလ်ချူပ်ကြီး များအနေဖြင့် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီAဖွဲ့ချုပ်နှင့် အတိုက်အခံနိုင်ငံရေးအင်အားစုများအပေါ်အလွန်ကြောက်ရွံရပါသလဲ။\n၅။ စိတ်တိုင်းကျရေးဆွဲထားသော ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေတွင်လေးပုံတပုံသောလွတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များကိုစစ်တပ် မှနေရာယူ အကျော ရ ထားပြီး ရိုးသားသောနည်း…တရားမျှတသောနည်းလမ်း တို့ဖြင့် ဒေါ်အောင်ဆန်စုကြည်၏အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်အပါအ၀င်နိုင်ငံရေးအင်အား စုများနှင့် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် စစ်အစိုးရသည်လိပ်ပြာသန့်စွာမယှဉ်ပြိုင်ဝံ့ပါသလဲ…။\n၆။ လူမိုက်ဂိုဏ်းဆန်သောစွမ်းအားရှင်…လက်ပါးစေကြံဖွတ်အဖွဲ့ တို့်ကို မည်ကဲ့သို့အသုံးချရန်အတွက် ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသလဲ…။\n၇။ ဒီပဲယင်းအရေးအခင်း (၃၀-မေ-၂၀၀၃) ၏ အဓိကတရားခံ မှာမည်သူဖြစ်ပါသနည်း…။\n၈။ နိုင်ငံတကာမျက်နှာစာတွင် နိုင်ငံရေးအင်အားစုအားလုံး ပါဝင်နိုင်သောလွတ်လပ်ပြီး တရားမျှတသောရွေးကောက်ပွဲကျင်းပပေးမည်ဟူ၍၄င်း၊ အမျိုးမျိုးကတိ ပေး ပြောကြားခဲ့ပြီးအကြိမ်ကြိမ်ကတိဖျက်နေခြင်းသည်၎င်း၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင်နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားမရှိဟု၎င်း မျက်နှာပြောင်ပြောင်ဖြင့်ဗြောင်ငြင်း ဆန်နေခြင်းတို့ သည် လူကြီးလူကောင်းဆန်သည်ဟုအာဏာရှင်စစ်ဗိုလ်ချူပ်ကြီးများယူဆပါသလား ။\n၉။ ပြည်ပအားကိုးပုဆိန်ရိုး-အဆိုးမြင်ဝါဒီများအားဆန့်ကျင်ကျ…ဟူ၍ပြည်သူ့သဘောထားတွင်ပါရှိပါသည်။ တရုတ်၊ ရုရှားနှင့်နံမည်ပျက် လူမိုက်စာရင်းဝင် မြောက် ကိုးရီးယားတို့ကိုအားကိုးဖားယားဆက်ဆံနေရသူများမှာပြည်ပအားကိုးသောပုဆိန်ရိုးများဟုတ်ပါ၏လော.။\n၁၀။ ၄င်းပြည်ပအားကိုး ပုဆိန်ရိုးများမှာမည်သူများဖြစ်ပါသနည်း။\n၁၁။ မြန်မာသမိုင်းအစဉ်အလာတွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေ၀င်း၊ ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးစောမောင်နှင့် နိုင်ငံရေးအရှိန်အ၀ါအင်အားကြီးထွားလာသော ဗိုလ်ချူပ်ကြီးခင်ညွန့် အစရှိသည့် တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်(ခေါ်) အာဏာရှင်များနှင့် ၄င်းတို့၏အပေါင်းအပါ များသည် မည်သူတဦး တယောက်မျှအစဉ်အ လာမကောင်းခဲ့ပါ.၊ ယခုအာဏာရှင်ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ နှင့်ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချူပ်ကြီးများ၏ရှေ့အနာဂါတ် ရေးကောင်းမည်ဟုယူဆပါသလား…။\n၁၂။ အာဏာရှင်ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ အနေဖြင့် မိမိ၏အတ္တနှင့် အာဏာရရှိတည်မြဲရေးအတွက် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေ၀င်း၊ ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီး စောမောင်တို့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခဲ့ပါသလား..။\n၁၃။ အာဏာရှင်ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ အပေါ် နောင်လာနောင်သား စစ်ဗိုလ်ချူပ်များ မိမိအပေါ် ထာဝရသစ္စာ စောင့်သိနေမည်ဟု ယုံကြည် ယူဆပါသလား…။\n၁၄။ အာဏာရှင်ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ နှင့် အသက်အရွယ်ရပြီးထိပ်ပိုင်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများအနေဖြင့် နောင်မည်မျှကြာအောင်အာဏာ ကိုဆက်လက်ချုပ် ကိုင် ထားနိုင်မည်ဟုယူဆထားပါသနည်း။\n၁၅။ လူတဦးတယောက်၏ မွေးရာပါ လူ့အခွင့်အရေး..လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုရေးသားနိုင်ခွင့်..အစရှိသည်တို့ကို လက်နက်- အာဏာတို့ဖြင့် ကန့်သတ်ချူပ်ချယ်ထား မှုကိုစည်းကမ်းပြည့်ဝသောဒီမိုကရေစီ ဟုအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်ပါသလား..။\n၁၆။ အနှစ်(၂၀)ကျော် ဥပဒေ၏အထက်မှ ရာဇ၀တ်မှုမကင်းသော လုပ်ရပ်များဖြင့် မတူညီသောအမြင်ရှိသူ ရဟန်း-ရှင်လူ- ပြည်သူ- ကျောင်းသား-သတင်းသမား များ ပြုမှုဆက်ဆံနေခြင်းသည် ဥပဒေနှင့်အညီ တရားမျှတသောလုပ်ရပ်ဖြစ်ပါသလား…။\n၁၇။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အပါအ၀င် အစဉ်အလာရှိ နံမည်ရ အနာဂါတ် နိုင်ငံရေး အင်အားစုများအား မတရားဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်၍ သန်း ၆၀ နီးပါးသော ရဟန်း၊ရှင်လူ ပြည်သူလူထုအပေါင်းတို့၏ မွေးရာပါလူအခွင့်အရေးတို့ကိုပိတ်ပင်ခံရကာအကျဉ်းသားသဖွယ် အာဏာရှင်များ၏ ရက်စက်ယုတ်မာမှုကို ခံစားနေရ ပါသည်။ ပြည်သူများအခွင့်အရေးတခုရလျှင် အာဏာရှင်ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ အပါအ၀င် အပေါင်းအပါ စစ်ဗိုလ်ချူပ်များအပေါ်မည်ကဲ့သို့ တုန့်ပြန်မည်ဟု ထင်မြင်ပါသနည်း…။\n၁၈။ အတိုက်အခံ နိုင်ငံရေး အင်အားစုများနှင့် တွေ့ဆုံ၍ ငြိနှိုင်းကြည့်ခြင်းအားကို ပြည်သူလူထုအပါအ၀င် နိုင်ငံတကာမှပင်မြင်တွေ့လိုသော ကောင်းသော ဆန္ဒ အရင်းခံဖြစ်ပါသည်၊ လက်နက် အာဏာကိုလက်ကိုင်ပြု၍ တွေ့ဆုံဆွေးနွေး အဖြေရှာရေး လမ်းစဉ်ကို ဥပေက္ခာပြုနေခြင်းသည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်ပါ သနည်း။\n၁၉။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်မပါဝင်သော၂၀၁၀-ရွေးကောက်ပွဲကိုနိုင်ငံတကာနှင့်ပြည်သူများက အသိ အမှတ်ပြုယုံကြည်မည်ဟု အာဏာရှင်ကြီးယုံကြည်ပါသလား….။\n၂၀။ တကိုယ်ကောင်းစိတ်ဖြင့် အာဏာကိုငန်းငန်းတက် ရူးသွပ်နေတာမရှက်ဘူးလား……။\nနိုင်ငံရေး စိတ်ဝင်စားသူတို့ လေ့လာချင့်ချိန် စဉ်းစားနိုင်ရန် ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။(ဟစ်တိုင်)\nဧပြီ ၅၊ ၂၀၁၀\nမတ်လ ၂၉ ရက်နေ့ အင်န်အယ်ဒီပါတီရဲ့ တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီုးဖြစ်တဲ့ “အင်န်အယ်ဒီပါတီသည် ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေအတွက် ထပ်မံမှတ်ပုံတင်ရန် မလိုကြောင်း” ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ အင်န်အယ်ဒီပါတီ၊ ပါတီခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ဒီမိုကရေစီဘက်တော်သား ပြည်သူလူထုကြီးတရပ်လုံးအတွက် ၁၉၉၀ ရွေးကောက်ပွဲပြီးရင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဒီမိုကရေစီအောင်ပွဲတခုဖြစ်တယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒီစကားကို အတိုက်အခံခေါင်းဆောင် ဦးဝင်းတင်က ပြောခဲ့ပါတယ်။\nနောက် အရေးကြီးတဲ့အချက်တခုက ဒီမိုကရေစီလိုလားသူ ပြည်သူလူထု၊ ဒီမိုကရေစီရေး တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့ အင်န်အယ်ဒီ လူကြီး၊ လူငယ်အသီးသီးရဲ့ တခဲနက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်တဲ့ “အင်န်အယ်ဒီဟာ ထပ်ပြီးတော့ မှတ်ပုံတင်စရာ မလိုဘူး” ဆိုတဲ့ သဘောထားနဲ့ အကျယ်ချုပ်ခံ၊ အဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အတိုက်အခံခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ သဘောထားဟာ တထပ်တည်း တသားတည်း ကျနေတယ်၊ သဘောချင်း၊ ရင်ခုန်သံချင်းတူနေတယ်။ တသွေးတည်း တသားတည်း ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို အထင်အရှား ပြလိုက်တာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nသည်နေရာမှာ ဆရာဦးဝင်းတင်က အလေးအနက် အရေးတကြီး ထောက်ပြတဲ့ အချက်ကတော့ - အင်န်အယ်ဒီပါတီဝင်တွေ၊ ပြည်နယ်နဲ့ တိုင်းက ခေါင်းဆောင်တွေက သူတို့ရဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ရဲရင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ မှတ်ပုံမတင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တာ ဖြစ်တယ်။ ဒါတွေကို ရက်စွဲအထောက်အထားနဲ့ ပြောမယ်ဆိုရင် မတ်လ ၁၅ ရက်နေ့ စီအီးစီအစည်းအဝေးမှာ စီစီတွေရဲ့ သဘောထားကို မတ် ၂၉ အစည်းအဝေးခေါ်ပြီးတော့ ဆုံးဖြတ်ကြမယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တယ်။ အဲသည်နောက် မတ်လ ၁၈ နောက်ပိုင်းမှာ တိုင်းနဲ့ ပြည်နယ်အသီးသီးက စီစီ (ဗဟိုကော်မီတီတွေ) တွေ အများစုကနေပြီးတော့ မှတ်ပုံမတင်ရေးကို သဘောထားတွေ ထုတ်ပြန်လာကြတယ်။ မတ်လ ၁၈၊ ၁၉၊ ၂၀၊ ၂၁၊ ၂၂ တွေမှာ တသွေးတည်း တသံတည်း ထွက်လာတဲ့ တိုင်းနဲ့ ပြည်နယ်တွေကတော့ ကရင်၊ မွန်၊ ရခိုင်၊ မကွေး၊ ကချင်၊ ချင်း၊ ပဲခူး၊ ဧရာဝတီ နဲ့ မန္တလေး ဆိုပြီး ၉ ခု ရှိပြီး ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nဒါက ဆရာဦးဝင်းတင်နဲ့ စကားပြောမှတ်တမ်းအရနဲ့ ၎င်းမီဒီယာ အင်တာဗျူးများအရ ကောက်နုတ်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲသည်လို အင်န်အယ်ဒီပါတီ မှတ်ပုံမတင်ရေး သဘောထားကို အများစုက တညီတညွတ်တည်း ပေးထားခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း မတ် ၂၃ မှာမှ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ သဘောထားကို အပြင်ကလူတွေက မီဒီယာတွေ၊ ပြန်ကြားရေးတွေကတဆင့် ကြားကြတဲ့အခါ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကလည်း သူ့သဘောထားအနေနဲ့ကတော့ ပါတီကို မှတ်ပုံမတင်လိုဘူး။ သို့သော် ပါတီရဲ့ သဘောထားကို လိုက်နာမယ်လို့ ဆိုလိုက်တာကို သိရှိကြရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဒေါ်စုရဲ့ သဘောထားဟာ ပါတီဝင် အများစုရဲ့ သဘောထားနဲ့ တထပ်တည်း ကျသွားတယ်။ ပြည်သူလူထုရဲ့ သဘောထားနဲ့လည်း တသားတည်း ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် မတ်လ ၂၉ ရက်နေ့မှာ အင်န်အယ်ဒီပါတီရဲ့ တခဲနက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားလုံးက ၀မ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြတာဖြစ်ပါတယ်။\nအများပြည်သူက ၀မ်းသာအားရဖြစ်ကြတယ် ဆိုတာက ပြည်တွင်းမှာဆိုရင် အနှစ် ၂၀ လုံးလုံး ရေငုံနှုတ်ပိတ်နေတဲ့ အင်န်အယ်ဒီရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ တခဲနက်သော စည်းရုံးညီညွတ်မှုကို နှုတ်ကနေ ထုတ်ဖော်ပြီး ကြိုဆိုကြသံတွေ ကြားရတယ်။ ပြည်ပမှာဆိုရင်လည်း သာမန်ပြည်သူလူထုက ၀မ်းသာအားရနဲ့ မျှော်လင့်အားတက်ကြကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြတယ်။ ၀မ်းနည်းပက်လက်နဲ့ “ဟင်” ကနဲ “ဟာ” ကနဲ အာမေဓိတ်သံကြီး မကြားရပါကြောင်း ကျနော့်အနေနဲ့ သက်သေခံပြီး ပြောလိုက်ချင်ပါတယ်။\nဒါ့အပြင် ပြည်သူလူထုက အင်န်အယ်ဒီပါတီဝင်တွေ ခေါင်းဆောင်တွေအတွက် သူတို့ သတ္တိရှိရှိ ရပ်တည်မှုတွေအတွက် ဂုဏ်ယူကြတာနဲ့အတူ အားပေးစကားသံတွေ၊ သူတို့ အသက်အန္တရယ်တွေ ထိခိုက်လာမှာအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်တဲ့ အကြောင်း၊ ၀ိုင်းဝန်း ရပ်တည်ထောက်ခံသွားမယ် ဖြစ်ကြောင်း မေတ္တာပို့သံတွေ ကြားကြရပါတယ်။ အင်း ခက်တာက မီဒီယာတွေ ရေဒီယိုတွေအပေါ်မှာတော့ ယခုကဲ့သို့ “တိတ်ဆိတ်ခြင်း ခံထားရတဲ့” ပြည်သူ့အသံက ဘယ်ကြားကြရမလဲဗျာ။ မောင်ရစ်က ဖော်ကောင်လုပ်ပြီး ဟောသည်က ပါချည်ပါချဲ့ မိုးမခစင်ကလေးကနေ သူတို့အစား အော်ရတယ် မှတ်ပါ။\nဒါကို ဘာကြောင့် စကားပလ္လင်ခံနေရတာလဲ ဆိုတော့ - ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ မတ်လ ၂၉ ရက်နေ့နောက်ပိုင်း တဆင့်စကားပါးတဲ့ စကား ၆ ခွန်းထဲက တခုကြောင့် ဖြစ်တယ်။ အင်န်အယ်ဒီပါတီဟာ ဒေါ်စုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းမဟုတ်၊ အခြားသူတဦး၏ အပိုင်လည်းမဟုတ်။ ပါတီမှာ အုပ်စုဖွဲ့တာ လူမွေးတာတွေကို ကျမကိုယ်တိုင် လက်မခံလို့ ပြောလိုက်တာဟာ ဒေါ်စုရဲ့ ရှေ့ရေးကို ကြိုမြင်မှု၊ အမျော်အမြင်ရှိမှုတွေကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်တာ ဖြစ်နေပါတယ်။\nဘာကြောင့်လဲ … ဘာကြောင့်လဲ … ။ ဆရာဦးဝင်းတင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အခုလို အရေးကြီးလှတဲ့ မြန်မာပြည်ဒီမိုကရေစီရေးရဲ့ ဒုတိယအောင်ပွဲလို့ ပြောနိုင်တဲ့ မတ် ၂၉ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးဟာ အင်န်အယ်ဒီအများရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ဒေါ်စုသဘောထား တိုက်ဆိုင် ထပ်တူသွားတာ ဖြစ်တယ်လို့ အလေးအနက်ထောက်ပြနေရတာလဲ ဆိုတော့ … မောင်ရစ်လို ခပ်တုံးတုံး အတန်းပညာမတတ်တဲ့ မီဒီယာသမား အနုတ်စုတ် ဂုတ်စုတ်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ဉာဏ်မမီတဲ့အတွက်ကြောင့် တည့်တည့်မေးကြည့်မိတော့မှပဲ ဘွားကနဲ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပါတော့တယ်။\nမတ် ၂၉ နောက်ပိုင်းမှာ ပြည်တွင်းအားကိုး ပုဆိန်ရိုးတွေကော၊ ပြည်ပအားကိုး ပုဆိုးရိုးတွေကပါ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးကို တခဲနက်တည်း အိုးမည်းသုတ်ဖို့ ကြံစည်ပြောဆို ဝေဖန် ပြစ်တင်နေကြလို့ကိုး ဆိုတာ တဖက်က ဒဲ့ဒိုးကြီး ရှင်းပြလိုက်တော့မှပဲ မောင်ရစ်လို ခပ်တုံးတုံး သတင်းစာသမားယောင်ယောင်၊ အူကြောင်ကြောင်ကောင်က သဘောပေါက်တော်မူပါတယ် ခင်ဗျား။\nထုံးစံအတိုင်းပါပဲ ခင်ဗျာ … ပြောရရင်တော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ သူကိုယ်တိုင် ရွေးကောက်ပွဲမ၀င်ရတဲ့အတွက် သူရဲ့ ခါးပိုက်ဆောင် ပါတီကို အသုံးချပြီး ဘေးတိုက် ကန့်လန့်တိုက် လိုက်တာပါတဲ့ ခင်ဗျ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ အခုလိုမျိုး ကြုံတောင့် ကြုံခဲ စည်းကမ်းရှိတဲ့ ဒီမိုကရေစီဆွမ်းကြီးလောင်းပွဲတော်ကြီးကို မနာလိုမရှုဆိမ့်တဲ့အတွက် သူလူတွေ၊ နောက်လိုက်တွေကို သွေးထိုးလှုံဆော်ပေးပြီး သွေးထိုးမြှောက်ပင့် သဲနဲ့ ပက်ဖို့ လုပ်တဲ့ အကွက်ပါတဲ့ ခင်ဗျ။ အဲသည်လိုပြောကြတဲ့သူတွေထဲမှာ ကာယကံရှင်စစ်အစိုးရက တော်တော်၊ ပြည်တွင်း ပြည်ပ ပုဆိန်ရိုးတွေက အတော်သည်းနေကြတယ် ဆိုတာကိုးလေ။\nအော် ဒါကြောင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ပါတီဆိုတာ ကျမတဦးတည်းပိုင်မဟုတ်ပါ။ ပါတီမှာ လူမွေးတာ၊ အုပ်စုဖွဲ့တာတွေကို လက်မခံပါလို့ ကြိုကြိုတင်တင် ရှင်းလင်းပေးထားတာ ဖြစ်သလို၊ ပါတီရဲ့ ခေါင်းဆောင်တဦးဖြစ်သူ ဆရာဦးဝင်းတင်ကလည်း မတ် ၂၉ နောက်ပိုင်း အင်တာဗျူးတွေမှာ၊ စကားတွေ့ဆုံပြောဆိုတဲ့ဆီမှာ ဒီကိစ္စကို အလေးအနက် အရေးတကြီး မီးမောင်းထိုးပြနေတာပါလား ဆိုတာ မောင်ရစ်တို့လို မီဒီယာ့ မီဒီယာသမား (လို့) ဆိုသူတွေက ဆင်ကောင်ကြီး မြင်မှ အရိပ်လောက် သဘောပေါက်မိပါသဗျာ။\nအော် … မြန်လိုက်ကြတာနော်။ ပြည်သူနဲ့ ဒေါ်စုအကြား ကြည်လင်နေတဲ့ မေတ္တာ၊ စေတနာ ရေစင်ကို အခုလိုမျိုး နောက်သွားအောင် နှောက်ချင်တဲ့သူတွေ၊ အုပ်စုတွေ၊ သံခင်းတမန်ခင်းသူတွေ၊ ဖျာလိပ်ထမ်းလာသူတွေ အတော်ကြီးကို များလှပါကလားလို့ အံ့သြမင်သက်မိကြောင်းပါ။\nအဲဒါနဲ့ တဆက်တည်း မောင်ရစ် တွေးမိတာကတော့ - ဟိုရေဒီယိုတွေမှာ လာ လာနေတဲ့ သီချင်းအသွားကလေးပါ။ ဘာတဲ့ သံသယဆိုသည်မှာ အလကား၊ သံသယ ပျောက်ပါစေ၊ သံသယတို့ ပျောက်ပါစေလေ … ဆိုတဲ့ သီချင်းပါ။ မှန်တာပေါ့ခင်ဗျား။ ကျနော်တို့ ဒီမိုကရေစီလိုလားတဲ့ ပြည်သူလူထုကြီးကို စစ်အစိုးရကကော၊ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို အရေခြုံထားတဲ့ အင်အားစုတွေကပါ သံသယဆိုတဲ့ အမှောင်တိုက်ကြီး၊ အမိုက်တိုက်ကြီးနဲ့ သွေးခွဲထား၊ ပိတ်ဆို့ထား၊ လမ်းမှားအောင် လုပ်ထားတာကြောင့် ငါတို့တတွေ ခုချိန်ထိ အတိဒုက္ခရောက်နေပါကလား ဆိုပြီးတော့ပါ။\nအထင်ရှားဆုံး ဥပမာ ၂ ခု ပေးပါမယ်။ ပထမ ဥပမာက ၂၀၀၃ မေလ ဒီပဲယင်း လုပ်ကြံမှုကြီးပါ။ အဲသည် ဒီပဲယင်းလုပ်ကြံမှုကြီးကို အမှောင်ချပြီး ဖုံးကွယ်ထားသူတွေဟာ အလွန်ကို အ-ကုသိုလ်ကြီးလှပါတယ်။ ဒေါ်စုကိုယ်တိုင်က အဲသည် ဒီပဲယင်းလုပ်ကြံမှုကြီးကို ကျမ ပြည်ဖုံးကားချလိုက်ပြီ။ ကျမ သင်ပုံးချေလိုက်ပြီ။ ကျမတို့ တိုင်းပြည်ကြီး ကောင်းကျိုးကို ဆက်လုပ်ကြဖို့ပဲ ဆန္ဒရှိတယ်။ ဒီအတိတ်ကို ကျမ ပြန်မလှန်တော့ပါဘူးဆိုပြီး အဲသည် ၂၀၀၃ မေ ဒီပဲယင်းလုပ်ကြံမှုကြီး ပြီးကတည်းက အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးနဲ့ အမျိုးသားရေးတမျက်နှာ၊ တိုင်းပြည်ရဲ့ တမျက်နှာကိုပဲ မျက်နှာမူပြီးတော့ လက်ကမ်းပြီး ကြိုဆိုနေခဲ့တဲ့ အကြောင်းကို မောင်ရစ်တို့လို ငတုံး ငအတွေ ဘယ်လောက် ကြာမှ သိကြရသလဲ?\n“ ၇ နှစ် …” “ ၇ နှစ်” … ၇ နှစ်အကြာမှာမှ၊ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ဟောင်း၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟောင်း၊ တပ်မတော်သား အင်န်အယ်ဒီခေါင်းဆောင် ဦးတင်ဦး အကျယ်ချုပ်က ထွက်လာတော့မှ ဆရာဦးဝင်းတင်ကနေတဆင့် မေးမြန်းမိတော့မှ ကျနော်တို့ ပြည်သူလူထုပရိသတ်ကြီးက သိကြရပါတယ်။ အဲသည်အကြောင်းကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ ဒီကိစ္စကို တိုင်းပြည်မျက်နှာတခုတည်းကို ကြည့်ပြီး မေ့ထားလိုက်ပြီ၊ တိုင်းပြည်အရေးကို ၀ိုင်းပြီး ကောင်းစားဖို့ လုပ်ကြစို့ ဆိုတဲ့ သဘောထားရပ်တည်ချက်ကို စစ်အစိုးရကိုယ်တိုင်ကော၊ စစ်အစိုးရ အလိုတော်ရိများက ဖုံးဖိထားပြီးတော့ မြန်မာပြည်သူလူထုကြီးကို သံသယအမှောင်တိုက်ကြီးထဲမှာ လှည့်စားထားခဲ့တယ်။ ၇ နှစ်။ ဒါက တခုပေါ့ဗျာ။\nနောက် ဥပမာတခုကတော့ အမေရိကန်က မောင်ယက်တော။ ၂၀၀၉ မှာ ရေကူးပြီးတော့ ဒေါ်စုရဲ့ အိမ်ထဲ ခိုးဝင်ကျူးကျော်တာဟာ ဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်ပါတယ်။ အဲသည်မတိုင်ခင် တနှစ်တုန်းကလည်း ယက်တော ခိုးဝင်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒေါ်စုကလည်း “သက်ဆိုင်ရာတွေ” ကို အကြောင်းကြားခဲ့ပြီးပြီ။ “သက်ဆိုင်ရာ” တွေက ဖုံးဖိထားတယ်။ လျို့ဝှက်ထားတယ်။ အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း လုံးဝမရှိဘူး။ နောက်တကြိမ် - (ရွှေဂုံတိုင်ကြေညာစာတမ်း ထုတ်ပြန်ပြီးတော့မှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်) စစ်အစိုးရ ယက်တော ကို လက်ပူးလက်ကြပ် အင်းယားကန်ရေပြင်ပေါ်မှာ ဖမ်းဆီးမိလို့ဆိုပြီး ဒေါ်စုကို အင်းစိန်ထောင်ထဲထည့် တရားစွဲ အရေးယူဖို့ လုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်။ အဲသည်တုန်းကလည်း ပြည်သူလူထုကြီးဟာ “သက်ဆိုင်ရာ” တွေရဲ့ ဖုံးဖိ၊ လျို့ဝှက်ထားမှုတွေ၊ စကားဝှက်တွေ၊ အတိတ်စိမ်းပေးတာတွေ အောက်မှာ မျက်စိလည်ပြီး သံသယအမှောင်တွေ ဖုံးလို့ မတရားအမှုဆင်ခံရတဲ့ သူတို့ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ သူတို့ကြားမှာ သံသယတံတိုင်းကြီးခြား၊ အင်းစိန်ထောင်ကြီး ခြားခဲ့ရတယ်။ အဲဒါ ... ကံကောင်းလို့နော် အကျယ်ချုပ်နဲ့ တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်း ပြန်ပို့ခံရတာကိုတောင် ဗိုလ်သန်းရွှေကြီးက သဘောထားကြီးရှာတယ်ဆိုပြီး သာဓုခေါ်နေတဲ့ ပုဆိန်ရိုးတွေက ရှိသေး။\nဆိုတော့ မောင်ရစ် ပြောချင်တာက ၂၀၀၃ ကနေ ၂၀၁၀ အတွင်းမှာ ကျနော်တို့တတွေ၊ ပြည်သူလူထုတတွေဟာ ကြားထဲက သံသယတွေ၊ သတင်းအမှား၊ လုပ်ကြံစကားတွေ၊ ဖုံးဖိလျို့ဝှက်ထားတာတွေ၊ ကောလဟလတွေကြောင့် ကြည်လင်နေတဲ့ ရေစင်တွေဟာ ရေနောက်တွေဖြစ်လို့ အယောင်အယောင် အမှားမှား ဒုက္ခတွေ ပွားကြရတယ်။ ကယ်တင်ရှင်လိုလို သူရဲကောင်းလိုလို အုပ်စုတွေ အိယောင်ဝါးတွေက အမှောင်ကိုခိုပြီး ပြည်သူလူထုကို အချောင်နှိုက်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြံစည်ခဲ့ကြတယ်။\nအဲသည်အချိန်မှာ ၂၀၁၀ ဥပဒေတွေ၊ ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲတွေကို ဆိုင်းတွေ ဗုံတွေနဲ့ မျောက်မင်းအူသံ ဇာတ်ခင်းပြီး ထုတ်လာချိန်မှာ ကံကောင်းထောက်မလို့ ပြည်သူလူထုကြီးရဲ့ ရင်ထဲ အသည်းထဲက သစ္စာကို အတိုင်းသား မြင်တဲ့၊ အမြင်ရှင်းတဲ့ နိုင်ငံရေးသီလ သန့်စင်တဲ့ အင်န်အယ်ဒီပါတီကလူကြီးလူငယ်တွေက (အများစုက) မှန်ကန်ညီညွတ်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်သဘောထားတွေကို အပိတ်ဆို့ အတားဆီး အဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ နိုင်ငံရေးသစ္စာ၊ သမာဓိနဲ့ သီလနဲ့ ထပ်တူထပ်မျှ၊ တစိတ်တ၀မ်းတည်း၊ တသွေးတည်း တသားတည်း အခုလိုမျိုး ချမှတ်လိုက်နိုင်တာ၊ ဆုံးဖြတ်လိုက်နိုင်တာသည် အလွန် ၀မ်းသာ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းလှတာဟာ အလွန်မင်္ဂလာရှိတဲ့၊ သာဓုခေါ်ထိုက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မော်ကွန်းပါပဲလို့ မောင်ရစ်က ဆိုလိုက်ချင်တာပါပဲ ခင်ဗျာ။\nခေါင်းစဉ်ပေးထားတဲ့အတိုင်း ထပ်ပြောပါမယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ပြည်သူကို သွေးခွဲနေစရာ မလိုပါ။\nBY YeYint Nge ... 4/05/2010 1 comment\nအသတ်ခံရသည့် ကိုမင်းစောဦး ၏ ရုပ်အလောင်း Pic: Gan Jin Liang\nအသက် ၃၃ နှစ် အရွယ်ရှိ မြန်မာ အလုပ်သမား ကို မင်းစောဦး ဆို သူသည် တနင်္ဂနွေနေ့ က မလေးရှားနိုင်ငံ\nဆီလန်ဂါရှိ ကလန် မြို့ မှ ပိုက်စက်ရုံ တစ်ခု ရှေ့ တွင် လဲကျသေဆုံးနေသည် ကို တွေ့ ရှိ ရကြောင်း ယနေ့ ထုတ်\nသေဆုံးသူ ၏ ရုပ်အလောင်းကို ကလန် ရှိ ဘူကစ် ရာဂျာ စက်မှု ဇုန် တွင် ယမန်နေ့ ည ၈ နာရီက စက်ရုံ ၏\nကို မင်းစောဦး သေဆုံးမှု တွင် သံသယရှိ သူ စက်ရုံ ကြီးကြပ်ရေး မှုး တစ်ဦး နှင့် ညစောင့် နှစ်ဦး ကို ဖမ်းဆီး\nစစ်အစိုးရ လက်အောက်တွင် အလုပ်အကိုင် ရှားပါးမှုကြောင့် မြန်မာ လူမျိူး လူငယ် များမှာ ထိုင်း၊မလေးရှား၊စင်္ကာပူစသည့် နိုင်ငံတွင် များတွင် သွားရောက် အလုပ်လုပ် ကိုင်ကြရာမှ ထိုနိုင်ငံသား များ မှ ခေါင်းပုံဖြတ် မှု မကြာခဏ ကြုံတွေ့ ရာတွင် အသက် သေဆုံးသည်ထိဖြစ်ပွား မှု များ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ထိုသို့ ဖြစ်ပွား ခဲ့လျှင် လည်း ထို နိုင်ငံရှိ မြန်မာ သံရုံးက မဆိုင်သလိုပင် နေလေ့ရှိသည်။\n၅/ ဧပြီ ၂၀၁၀\nမတ်လ (၂၇) ရက်နေ့က ဗိုလ်သန်းရွှေရဲ့ မိန့်ခွန်းထဲမှာ သူတို့စစ်တပ်ဟာ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးကို လုပ်သွားမယ်လို့ ထပ်မံ အတည်ပြုပြောသွားတာ ကြားလိုက်ကြရပါတယ်။ ပြောရရင် မြန်မာပြည်နိုင်ငံရေးမှာ အတော်လေးကြားကြရတဲ့ အသုံး အနှုန်းတွေထဲမှာ ဒီ “အမျိုးသားနိုင်ငံရေး” ဆိုတာလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီအသုံးအနှုန်းနဲ့တွဲပြီး ကြားရလေ့ရှိတဲ့ နောက်အသုံး အနှုန်းတခုကတော့ ပါတီနိုင်ငံရေးဆိုတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအသုံးအနှုန်းနှစ်ခုကို တနေရာစီသုံးကြတာကတော့ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမယ့် အခုလို ဒီနှစ်ခုတွဲပြီး သုံးနှုန်းတာကတော့ စစ်အစိုးရများ၊ အထူးသဖြင့် န၀တ-နအဖ လက်ထက်ကျမှ ခေတ်စား လာတယ်ဆိုရင် မမှားဘူးထင်ပါတယ်။\nတကယ်က အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကိုလိုနီလက်ထက်၊ သူ့ကျွန်ဘ၀တုန်းက နယ်ချဲ့နဲ့ ဖက်ဆစ်ကို တွန်းလှန်လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ စသုံးခဲ့တာပါ။ တမျိုးသားလုံးကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံရေး သမားတွေ၊ ပါတီအဖွဲ့အစည်းတွေက တီထွင်ခဲ့တဲ့ အသုံးအနှုန်းဖြစ်ပါတယ်။ စစ်တပ်ကတီထွင်တဲ့ စကားလုံးမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခု န၀တ-နအဖတို့လက်ထက်ကျတော့ ဒီအသုံးအနှုန်းနဲ့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကယ်တင်ရှင်ကြီးတွေလို့ အမွှန်းတင်ပြီး ကျန်တဲ့နိုင်ငံရေး အင်အားစုတွေကိုတော့ ကိုယ်ကျိုး၊ ကိုယ့်ပါတီအကျိုးသာကြည့်သူလို့ အပုပ်ချတိုက်ခိုက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ တွင်တွင်သုံးနေတာ တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ရဲ့သဘောက ပါတီနိုင်ငံရေးလို့ ဆိုလိုက်တာနဲ့ပဲ မသန့်ရှင်းတဲ့နိုင်ငံရေးလို့ အဓိပ္ပာယ်ထွက်သယောင်ယောင် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ တချို့ကျောင်းသားတွေ၊ သာမန်လူတွေကတောင် မိမိတို့ လုပ်တာဟာ ပါတီနိုင်ငံရေးမဟုတ်ဘူး၊ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဖြစ်တယ်လို့ အင်မတန်သတိကြီးစွာနဲ့ ပြောကြားသံတွေ ကြားရပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်တာဟာ နအဖ လုပ်လိုက်လို့ ရှုပ်ထွေးကုန်တဲ့ လက္ခဏာဖြစ်ပါတယ်။\nဒီနေရာမှာ ထောက်ပြချင်တာတခုရှိပါတယ်။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်ဆီတုန်းက “တို့ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ” ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို န၀တအစိုးရက ပြန်ထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ တကယ်က အဲဒီစာအုပ်ဟာ မြ၀တီစာအုပ်တိုက်က ၁၉၅၉ ခုနှစ်မှာ (ဗိုလ်နေ၀င်းတို့ ပထမအကြိမ် အာဏာသိမ်းထားစဉ်ကာလ) ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ခဲ့တဲ့စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်မှာ ဖောင်းကားစားသမ္မတ ဒေါက်တာမောင်မောင်က စာမျက်နှာ (၅၀) လောက်ရှိတဲ့ အမှာစာကိုရေးတော့ အမျိုးသားနိုင်ငံရေး ဆိုတာကို တင်ပြတဲ့အနေနဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီတွေကို ရန်တိုက်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဗိုလ်နေ၀င်းကို အသားလွတ် အမွှန်းတင်ပြီး တခြားနိုင်ငံရေးအင်အားစုမှန်သမျှကို တိုက်ခိုက်တာပါပဲ။ ဆိုလိုတာ ဒီပြောနည်းဆိုဟန်ဟာ စစ်အုပ်စုပထမ မျိုးဆက်ကနေ အခု ဗိုလ်သန်းရွှေတို့မျိုးဆက်အထိ ဆက်ခံစေခဲ့တဲ့ ၀ါဒဖြန့်နည်းဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ မသိနားမလည်တဲ့ ပြည်သူလူထုနဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီတွေကို ရန်တိုက်ပေးဖို့အတွက် တီထွင်ထားတဲ့ လှည့်ကွက်ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါနဲ့တဆက်တည်း ထောက်ပြဖို့လိုတာက ဒီနေ့ နအဖခေါင်းဆောင်အားလုံးလိုလိုဟာ တချိန်က မဆလပါတီ ပါတီဝင်တွေ၊ တချို့ဆိုရင် ဗဟိုကော်မတီဝင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီကာလတုန်းကတော့ ဗိုလ်နေ၀င်းရော၊ ဗိုလ်သန်းရွှေတို့ရော ဘယ်သူကမှ ပါတီနိုင်ငံရေးဟာ မကောင်းဘူးလို့ မပြောခဲ့ကြပါဘူး။ ပြောလိုက်ရင် အဲဒီတုန်းက တခုတည်းသောပါတီဖြစ်တဲ့ မဆလ ပါတီကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်တော့မှာ မဟုတ်ပါလား။ ဒါကြောင့် အခု နအဖထိပ်သီးတွေကို သူတို့ကော ပါတီနိုင်ငံရေး မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူးလားလို့ မေးလိုက်သင့်ပါတယ်။\nတကယ်က အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆိုတာကို လူတဦးတယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် ပါတီတခုက ငါ (တို့) သာလျှင် လုပ်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုပြီး ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းလို လုပ်လို့မရပါဘူး။ အလားတူပဲ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးကို ငါတို့သာလုပ်ခွင့်ရှိတယ်၊ တခြား ဘယ်သူ၊ ဘယ်ပါတီမှ လုပ်ခွင့်မရှိဘူးလို့ လက်ဝါးကြီးအုပ်လို့လည်းမရပါဘူး၊ လူတိုင်း၊ ပါတီတိုင်းမှာ လုပ်ခွင့်ရှိပါတယ်။\nမှန်တာပြောရရင် လူတဦးချင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပါတီအဖွဲ့အစည်းတခုပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံရေးလုပ်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်စားပြုမှုရှိတာချည်း ဖြစ်ပါတယ်။ လူသားအားလုံး၊ တယောက်မကျန်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါကို အနီးဆုံးဥပမာပြရရင် ဒီနေ့အခါမှာ ပြည်သူလူထု အများတကာ့အများစုကြီးကို ကိုယ်စားပြုတဲ့လူတယောက်ဟာ စစ်အုပ်စုကို ကိုယ်စားပြုလို့မရပါဘူး။ အလားတူပဲ စစ်အုပ်စုဝင်တွေဟာ ဘယ်နည်းနဲ့မှ ပြည်သူလူထုအများစုကြီးကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ပါဘူး။ ဒင်းတို့ဟာ တတိုင်းတပြည်လုံးက ပြည်သူတွေကိုမဆိုထားနဲ့ နာဂစ်မုန်တိုင်းဒဏ်ခံရသူတွေကိုတောင် ကိုယ်စားမပြုနိုင်ဘူးဆိုတာ လက်တွေ့မြင်ခဲ့ကြရပြီမဟုတ်ပါလား။\nတကယ်က ဒီလိုနိုင်ငံရေးပါတီတွေကို အပုပ်ချပြီး စစ်တပ်ကို အမွှန်းတင်တဲ့လုပ်ထုံးဟာ ဗိုလ်နေ၀င်းတို့ ဆိုရှယ်လစ် စစ်အုပ်စုလက်ထက်က စခဲ့တာလို့ဆိုရင် မမှားပါဘူး။ သူတို့ဟာ သူတို့နဲ့အနီးဆုံး လုပ်ကိုင်နေတဲ့ ဖဆပလခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အားနည်းချက်၊ ချွတ်ယွင်းချက်တွေကိုတွေ့မြင်ပြီး အဲဒီလူတွေကို အထင်သေး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတာ ဖြစ်လာတာပါပဲ။ ဒီလိုကနေ သူတို့ခေါင်းထဲမှာ အာဏာသိမ်းဖို့ အတွေးအခေါ်၊ အကြံဉာဏ်တွေ ပေါ်လာတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုအာဏာသိမ်းမှုကို တရားပြုပေးတဲ့ စဉ်းစားနည်းနဲ့ ရှင်းပြနည်းကို စစ်အုပ်စုအဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းသယ်ခဲ့ကြတာ မြန်မာပြည်မှာ ရာစုနှစ်တ၀က်နီးပါးရှိခဲ့ပါပြီ။\nဒီနေ့ နအဖချုပ်ကိုင်ထားတဲ့ စစ်တပ်ဟာ ကိုလိုနီလက်ထက်ကတည်းက စတင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာပြည်ရဲ့အမျိုးသားနိုင်ငံရေး အစဉ်အလာ၊ အထူးသဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ တပ်မတော်ရဲ့အစဉ်အလာကို အမျိုးသားနိုင်ငံရေး အစဉ်အလာကို ထိန်းသိမ်းထားသလားလို့ မေးကောင်းမေးလာနိုင်ပါတယ်။ အဖြေက ဒီတပ်ကို ချုပ်ကိုင်တဲ့လက်တွေ ပြောင်းသွားတာနဲ့အမျှ တပ်ရဲ့လက္ခဏာဟာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီတပ်ကို ဗိုလ်နေ၀င်းနဲ့ ဆိုရှယ်လစ်စစ်ဗိုလ်တွေက ချုပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကစလို့ ဒီတပ်ဟာ လူတစု၊ ပိုတိကျအောင်ပြောရရင် စစ်အုပ်စုတစုရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်တပ်၊ ခါးပိုက်ဆောင်တပ်ဖြစ်သွားတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ဒီတပ်ကြီးဟာ ပြည်သူလူထုရဲ့ ချုပ်ကိုင်မှုအောက်မှာ လုံးဝမရှိတော့တဲ့ အပြင် စစ်အုပ်စုတွေက ဒီတပ်ကြီးကိုအသုံးပြုပြီး ပြည်သူလူထုကိုချုပ်ကိုင်ဖို့ လုပ်နေတာချည်း တွေ့ခဲ့ရတာ နှစ်ပေါင်း (၅၀) လောက် ရှိခဲ့ပါပြီ။ ဒါကြောင့်မို့ ဒီတပ်ကြီးဟာ စစ်အုပ်စုကိုကာကွယ်တဲ့ နိုင်ငံရေးကိုပဲ လုပ်နေတယ်လို့ အတိအကျ ပြောနိုင်ပါတယ်။\nဒါဖြင့် အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆိုတာ ဘာလဲ။ လူပြောသာများနေတယ်၊ အကောင်အထည်နဲ့ပြစရာ ရှိလို့လားလို့ မေးချင် မေးလာပါလိမ့်မယ်။ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆိုတာ နိုင်ငံတနိုင်ငံရဲ့ သက်ဆိုင်ရာကာလတခုအတွင်း အဲဒီနိုင်ငံအတွင်းမှာ မှီတင်းနေထိုင်ကြတဲ့ နိုင်ငံသားအများစုကြီးနဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်ပြီး အရေးတကြီးဖြေရှင်းဖို့ လက်ငင်းလိုအပ်နေတဲ့ ဘုံအရေးတော်ပုံ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘုံကိစ္စရပ်ကြီးတွေကို ခေါ်ဆိုတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုအရေးတော်ပုံကြီးတွေကို ဖြေရှင်းရာမှာ ပြည်သူလူထုအများစုကြီးဘက်က ပါဝင်လုပ်ကိုင်တာဟာ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးလုပ်တာပါပဲ။ သာမန် ဆွမ်းကြီးလောင်း အသင်းအတွက် လုပ်တာလောက်ကို အမျိုးသားနိုင်ငံရေးလို့ မခေါ်ပါဘူး။ တတိုင်းတပြည်လုံးနဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်တဲ့ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးလို ဘုံအရေးတော်ပုံကြီးတွေကိုမှ ခေါ်ဆိုနိုင်တာပါ။ နောက်တချက်က သက်ဆိုင်ရာ ကာလတခုအတွင်းလို့ အထက်မှာ ရေးခဲ့ပါတယ်။ ဆိုလိုတာ အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆိုတာ အချိန်ကာလအလိုက် ပြောင်းလဲ တတ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ မြန်မာပြည်ထဲမှာကိုပဲ ကိုလိုနီခေတ်က အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆိုတာနဲ့ ဒီနေ့အမျိုးသားနိုင်ငံရေးတို့ဟာ မတူတော့ပါဘူး။ ကိုလိုနီခေတ်တုန်းက အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဟာ ကိုလိုနီဘ၀ကလွတ်မြောက်ရေး၊ တနိုင်ငံလုံးလွတ်လပ် ရေးပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မြန်မာပြည်ကို စစ်အစိုးရတွေက အုပ်ချုပ်လာတဲ့နောက်မှာတော့ မြန်မာပြည်အမျိုးသားနိုင်ငံရေးရဲ့ အဓိကလက္ခဏာဟာ စစ်အာဏာရှင်စနစ်ဆန့်ကျင်ရေး၊ ဒီမိုကရေစီအရေးဖြစ်လာပါတယ်။\nဒီအမျိုးသားနိုင်ငံရေး ရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်သလား၊ အတူချီတက်တိုက်ပွဲဝင်သလားဆိုတာဟာ ဒီနေ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေ၊ ပါတီအဖွဲ့အစည်းတွေကို တိုင်းတဲ့စံဖြစ်ပါတယ်။ နအဖအပါအ၀င် စစ်အုပ်စုအဆက်ဆက်ဟာ ဒီရေစီးကြောင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်ဖျက်ဆီးကြသူတွေဖြစ်တဲ့အတွက် အမျိုးသားနိုင်ငံရေးကို လုပ်နေသူတွေမဟုတ်ဘဲ ဖျက်ဆီးနေသူတွေ ဖြစ်တယ်လို့ အတိအကျ ပြောနိုင်ပါတယ်။\nရွှေအိမ်စည် | တနင်္လာနေ့၊ ဧပြီလ ၀၅ ရက် ၂၀၁၀ ခုနှစ် ၁၇ နာရီ ၁၁ မိနစ်\nထိုစဉ်က … ကျောင်းပိတ်၍ မိဘအိမ်တွင် ကျနော် ပြန်ရောက်နေသည်။ မိဘများက မွန်ပြည်နယ်အတွင်းရှိ နယ်မြို့လေးတမြို့တွင် နေကြ၏။ ကျနော့်မိဘများ၏ အိမ်နှင့် မျက်စောင်းထိုး ပိုပိုလေးတွင် ကိုစံအေးတို့အိမ် ရှိသည်။ ကိုစံအေးက ကျနော့်ထက် ၁ဝ နှစ်ခန့်ကြီးမည်ဟု ထင်သည်။ ကိုစံအေးသည် သကြားစက်မှ ဝန်ထမ်းတဦး ဖြစ်သည်။ စက်ရုံဝန်ထမ်းဟု ဆိုသော်လည်း သူက ရုံးဘက်မှ ဖြစ်သည်။ ၁ဝ တန်းအား (ခ) နှင့် အောင်ပြီး စက်ရုံတွင် အောက်တန်းစာရေး ဝင်လုပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ကိုစံအေး၏ ဖခင်သည်လည်း သကြားစက်မှ ဝန်ထမ်းပင် ဖြစ်သည်။ စက်ရုံဝန်ထမ်း အလုပ်သမားများအား လစာထုတ်ပေးရသည့် ငွေစာရင်းဌာနမှ ဖြစ်သည်။\nကိုစံအေး၏ မိခင်က … အိမ်တွင် အိမ်ဆိုင်လေး ဖွင့်ထား၏။ ငရုတ်၊ ကြက်သွန်၊ ဆန်၊ ဆီ၊ ဆေး၊ ဆားမှအစ … အဝတ်ကြမ်းထည်လေးများအထိ ရောင်းသည်။ လက်ငင်းလည်း ရောင်း၏။ အကြွေးလည်း ပေး၏။ အတိုးနှင့် ငွေလည်း ချေး၏။ အိုးခွက်၊ ပန်းကန်၊ ထမိန်၊အင်္ကျီက အစ …၊ စက်ဘီး၊ နာရီ အလယ်…၊ ရွှေတိုရွှေစ အဆုံး…၊ အပေါင်ခံ၏။ အတိုးကမူ… ပက်ပက်စက်စက်၊ နင့်နင့်ပိုးပိုး ယူသည်ဟု ဆိုကြ၏။ အမိန့်မရသော်လည်း…. စက်ရုံဝန်ထမ်း အလုပ်သမားများ အကြားတွင်မူ … တရားဝင်နေ၏။ လကုန်၍ လစာထုတ်ရက်တွင်မူ … ကိုစံအေး၏ မိခင်သည် အကြွေးရှင်များ၊ ပေါင်နှံထားကြသည့် သူများထံသို့ ထမိန်စွန်တောင်ဆွဲ၍ လိုက်ရန်မလို…။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူအား အကြွေးရှင်များ၏ စာရင်းနှင့် အတိုးသတ်ရမည့် သူတို့၏ စာရင်းအား ပေးလိုက်ရုံပင်…။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက … လစာထုတ်ပေးရင်းနှင့် ဇနီးသည် ပေးလိုက်သည့် စာရင်းအား ကြည့်၍၊ လစာမှ ဖြတ်ယူထားလိုက်၏။ ဤအတွက် … ကိုစံအေး၏ မိခင်သည် အကြွေးရှုံးသည်ဟူ၍ တကြိမ်၊ တခါမျှ မရှိခဲ့…။ ထားတော့…။ ထိုကိုစံအေးသည် ကျနော်တို့ မြို့လေး၏ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီတွင် လမ်းစဉ်လူငယ် ခေါင်းဆောင်တဦး ဖြစ်သည်။\nမြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီ၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်နှင့် ပြည်သူ့ကောင်စီအဆင့်ဆင့် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ပွဲတွင် …ကိုစံအေးသည် ကျနော်တို့ရပ်ကွက်၏ မဲရုံအဖွဲ့ဝင်တဦး ဖြစ်၏။ ကော်လာကတုံး၊ ရှပ်အင်္ကျီအဖြူ၊ မွန်လုံချည်အနီကွက်စိတ်နှင့် ကိုစံအေးသည် ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပသည့်နေ့က မောင်ဗမာ စက်ဘီးတစီးနှင့် အလုပ်များ၍ နေသည်။ နံနက်စောစောတွင် ရပ်ကွက်အတွင်းရှိသူများအား မဲရုံသို့သွား၍ မဲပေးကြရန် လှုံ့ဆော်၏။ တိုက်တွန်း၏။ သတိပေး၏။\nနေ့လည်ပိုင်းတွင်မူ… မဲပေးရန် ကျန်နေသေးသည့် သူများအား အိမ်ပေါက်စေ့လိုက်၍ ခေါ်၏။ စက်ဘီးနှင့် တင်ကာ… မဲရုံသို့ ပို့ပေး၏။ ညနေခင်းတွင်က … မဲပေးရန် ကျန်နေသေးသည့် သူများအား လိုက်ရှာ၏။ အချို့က… မဲမပေးလို၍ ရှောင်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ အချို့က… ပူစရာမလိုသည့် နေ့မျိုးဖြစ်၍ ကြိတ်ဝိုင်းဖွဲ့နေကြသဖြင့် မဲပေးရန် သတိမရကြ။ အချို့က… မဲရုံပိတ်မည့် အချိန်မှ ကပ်၍ မဲပေးမည်ဟူ၍ မဲရုံသို့ မသွားသေးဘဲ နေကြ၏။ ကိုစံအေးသည် ကြိမ်ဝိုင်းမှ ဖဲသမားများအား ရှာ၍ စက်ဘီးနှင့် မဲရုံသို့ ကြိုပို့၍ ပေးနေ၏။\nမကြာ…။ ကျနော်တို့ထိုင်နေသည့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ရောက်လာပြီး မင်းတို့လည်း မဲပေးရမည်ဟု ဆိုပြန်သည်။ ထိုစဉ်က… ကျနော့်အသက်သည် ၁၈ နှစ် မပြည့်သေး…။ ၁၇ နှစ် စွန်းရုံမျှသာ ရှိသေး၏။ ကျနော့်သူငယ်ချင်းများသည်လည်း ကျနော်နှင့် အသက်ချင်းက မတိမ်းမယိမ်းများပင်…။ လကြီး၊ လငယ်မျှသာ ကွာကြ၍ သူတို့သည်လည်း ၁၈ နှစ် ပြည့်ကြမည် မဟုတ်ကြ။ ကျနော်တို့က အသက်မပြည့်၍ မဲမပေးရန် ငြင်း၏။ ကိုစံအေးမှလည်း အသက်မပြည့်လည်း ရသည်ဟု ဆို၏။ ကျနော်တို့က … သူခေါ်ရာသို့ မလိုက်၊ ပေ၍ ထိုင်နေကြသည်။ အဆုံးတွင်မူ… ကိုစံအေးနှင့် ကျနော်တို့အကြား သဘောတူညီမှု ရသွားကြသည်။ ကျနော်တို့ သောက်ထားသည့် လက်ဖက်ရည်ဖိုးများကို…၊ ကိုစံအေးက ရှင်းပေးမည်။ ကျနော်တို့က … သူနှင့်အတူ မဲရုံသို့ သွားပြီး မဲပေးကြရန်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။\nပထမအဆင့် သဘောတူညီချက်ကမူ ရပြီ။ ပြဿနာက …. ရွေးချယ်ခံကြမည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများအား … ကျနော်တို့ မသိကြ။ ဖြူလား… မဲလား။ ပိန်လား… ဝလား။ ပုပုလား… ရှည်ရှည်လား… ဟူ၍ ရုပ်သဏ္ဍာန်မျှကိုပင် မသိ…။ ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ် အရွေးချယ်ခံမည့် သူ၏ အမည်က စောမိုဇက်ဖြစ်၍ ကရင်လူမျိုးတဦးဟူ၍မူ သိ၏။ ပြည်နယ်ကောင်စီအတွက်က… နိုင်အောင်ထွန်း။ ဤအတွက် … မွန်လူမျိုးဟု နားလည်ရ၏။ မြို့နယ်ကောင်စီနေရာတွင်မူ ဗိုလ်ကြီးထွန်းလင်းဖြစ်၍ စစ်တပ်က ဖြစ်မည်ဟူ၍မူ သိမိကြ၏။ ခက်သည်က … သူတို့သည် မည်သို့သော သူမျိုးဟူ၍ မသိသဖြင့် ထောက်ခံရမည်လား… ကန့်ကွက်ကြရမည်လား ဟူ၍ ကျနော်တို့ မဆုံးဖြတ်တတ်။\nဤတွင် … ကျနော်တို့ထဲမှ တယောက်က ကိုစံအေးအား… “ကျနော်တို့က … သူတို့ကို တယောက်မှလည်း မသိဘူး။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ကျနော်တို့က မဲပေးရမလဲ…။ ကျနော်တို့ မဲမပေးတတ်ဘူး” ဟု ဆို၏။ ကိုစံအေးက ကျနော်တို့၏ အခက်အခဲအား အကြံပေးရှာသည်။\n“ဒီမှာ… ခုနက … ဖဲသမားတွေကို ငါအကြံပေးသလိုပဲ မင်းတို့ကိုလည်း ပေးမယ်။ ဘာမှ မခက်ဘူး။ မဲရုံရောက်ရင်… နီးရာပုံးထဲကိုသာ ထည့်လိုက်၊ မြန်မြန်ပြီးရော…”\nခက်ပြီ။ ပထမသဘောတူညီမှုအရ… လက်ဖက်ရည်ဖိုးကိုလည်း ကိုစံအေးက ရှင်းပေးပြီးလေပြီ။ မတတ်နိုင်…။ ကျနော်တို့ ကိုစံအေးနှင့်အတူ မဲရုံသို့သွားပြီး နီးရာပုံတွင် မဲပေးရန်သာ ရှိတော့၏။ နီးရာပုံးဟူသည်ကား… မဲရုံ၏ အဝနားတွင် ထားသည့် ထောက်ခံသည့်ပုံး ဖြစ်သည်။ မဲပုံးက အဖြူရောင်…။\nကျနော်တို့ မဲပေးခဲ့ကြ၏။ ကျနော်တို့ထဲမှ တယောက်က…. ကိုစံအေးပြောသည့် နီးရာပုံးတွင်ပင် ထည့်၍မဲပေး၏။ တယောက်က… အတွင်းပိုင်းထိ ဝင်သွားပြီး ဝေးရာပုံးတွင် ထည့်၍ မဲပေးခဲ့၏။ တယောက်ကမူ …မဲပြားအား နီးရာပုံးတွင်လည်း မထည့်၊ ဝေးရာပုံးတွင်လည်း မထည့်ဘဲ ခါးပေါင်းစတွင် ထည့်ပြီး ပြန်ယူလာခဲ့၏။\nထိုနေ့က … ကိုစံအေး၏ မျက်နှာသည် မနေ့က ကိုစံအေး၏ မျက်နှာနှင့်လည်းမတူ …။ ပြီးလျှင် နောက်နေ့များတွင်လည်း ထိုမျက်နှာမျိုးကိုလည်း တွေ့ရလိမ့်မည်မဟုတ်…။\n၁၉၈၈ ခုနှစ် လူထုအရေးတော်ပုံကြီးတွင် ကိုစံအေးတယောက် မပါဝင်။ (မဆလ) များနှင့်လည်း ကင်းကင်းနေ၏။ လူထုအရေးတော်ပုံကြီးနှင့်လည်း ရှောင်ဖယ်၍နေ၏။ လူထုတယောက် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်…။ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အပြင်၌ ချောင်ကပ်၍ ခိုနေ၏။ စက်ရုံသို့မူ… ပုံမှန်သွား၏။ ရုံးတက်ရုံးဆင်း မှန်နေသည်။ စက်ရုံအလုပ်သမားများမှ သမဂ္ဂဖွဲ့၏။ ကိုစံအေးမပါ။ စက်ရုံအလုပ်သမားများ လူထုကြီးနှင့် ပူးပေါင်း၍ ဆန္ဒပြချီတက်သည့် အခါတွင်မူ … ကိုစံအေး စက်ရုံသို့မသွား…. အိမ်တွင်းပုန်းနေ၏။\nကျနော်တို့က … အရေးတော်ပုံအတွင်း သပိတ်တပ်သားလေးများ ဖြစ်နေကြ၏။ လက်သီးလက်မောင်းတန်း၍ ကြွေးကြော်သံများအား အသံအက်အောင် အော်ကြ၏။ ခြေတိုသည်အထိ မြို့ငယ်လေး၏ လမ်းများအနှံ့ စီတန်း၍ ဆန္ဒပြကြသည်။ သပိတ်စခန်းတွင် အိပ်၏။ သပိတ်စခန်းမှ ကျွေးသော ထမင်းထုပ်အား စား၏။ တခါတရံမှပင် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ဖြစ်၏။ အိမ်အပြန်လမ်း၌ ကိုစံအေးနှင့် တွေ့လျှင် … ကိုစံအေးသည် ကျနော်တို့အား ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်တတ်၏။ သူ့အပြုံးက ဖက်လှဲတကင်းလည်း မဟုတ်…။ မဲ့ပြုံး… မချိပြုံးလည်း မဟုတ်…။ သဘင်ဆန်သည့် အပြုံး၊ လျှို့ဝှက်သော အပြုံးဟု ခံစားရသည်။\nစစ်တပ်မှ အာဏာသိမ်းခဲ့ပြီးသည့်နောက် …နိုင်ငံရေးပါတီများ ဖွဲ့စည်းထူထောင်ကြသည်။ ကျနော်တို့ မြို့လေးတွင်ကား… တိုင်းရင်းသား စည်းလုံးညီညွှတ်ရေးပါတီနှင့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်သာ ရှိ၏။ ကျနော်တို့ မြို့လေး၏ သပိတ်တပ်သား လူငယ်အများစုက …တောခိုသွားကြပြီး၊ သံလွင်မြစ်ရိုး၌ ကျောင်းသားတပ်မတော် တပ်ရင်း ၂ဝ၈ နှင့် ၂ဝ၉ အား ထူထောင်နေကြ၏။ အာဏာသိမ်းအပြီး တောခိုကြရာတွင် လူဦးရေအများဆုံး မြို့နယ်ဟု ကျနော်တို့ မြို့လေးကို စစ်အုပ်စု၏ ‘ဂေးဇက်' တွင် မှတ်တမ်းပြုထားသည်ဟု ဆို၏။ မြို့လေးအား အရှေ့မှ ရစ်ခွေထားသည့် ချောင်းရိုးကို ကူးဖြတ်လိုက်လျှင်က… ကရင့်လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်၏ အခြေခံဒေသသို့ ရောက်ပြီ။\nလွတ်မြောက်ရေးအတွက် လက်နက်ကိုင် တော်လှန်လိုလျှင် … ချီတက်ရမည့် ခရီးတာက တို၏။ နီး၏။ ဤတကြောင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်မည်။ သပိတ်စခန်းအား ဖျက်သိမ်းခံရပြီးသည်နှင့် သပိတ်တပ်သားအများစုက… သံလွင်ကမ်းပါးသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြခြင်း ဖြစ်မည်။ ထားတော့…။ မြို့လေးတွင် ကျန်ခဲ့သည့် လူငယ်အချို့က… အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်တွင်ပင် ဝင်လိုက်ကြ၏။ လူငယ်ပါတီတခုခုပင် မထူထောင်တော့…။\nကျနော်တို့လည်း မြို့လေး၏ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်တွင်ပင် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြ၏။ ကိုစံအေးကမူ သူနှင့် နီးစပ်သည့် တိုင်းရင်းသား စည်းလုံးညီညွှတ်ရေးပါတီသို့လည်း မဝင်…၊ စက်ရုံတွင်ပင် ဝန်ထမ်းတဦးအဖြစ်နှင့် နေ၏။\nကျနော်တို့က… မြို့နယ်အတွင်း အဖွဲ့ချုပ်၏ စည်းရုံးရေးလုပ်ငန်းများနှင့် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား… ပြေးပြေးလွှားလွှား။ မြို့ငယ်လေးအတွင်း ရပ်/ကျေးအဆင့် အဖွဲ့ချုပ်အဖွဲ့အစည်းများ ဖွဲ့စည်းထူထောင်ရေး၊ ရွေးကောက်ပွဲ အောင်နိုင်ရေး ကိစ္စရပ်များဖြင့် … တရွာဝင် တရွာထွက် ရွာစဉ်ဆက်၍ ခရီးဆက်ကြ၏။ ပင်နီတကားကား… ဖုန်အလူးလူးနှင့်…။\nထိုကာလများအတွင်း… ကိုစံအေးနှင့်က …ဖြတ်ကနဲ…ဖြတ်ကနဲမျှသာဆုံမိကြ၏။ ဆုံသည့်အခါတိုင်း ကိုစံအေးသည် သူ၏ သဘင်ဆန်သော အပြုံးအား ပြုံး၏။\n၁၉၉ဝ ခုနှစ် မေလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပမည့် ပါတီစုံဒီမိုကရေစီ အထွေထွေးရွေးကောက်ပွဲတွင်၊ ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပရေးကော်မရှင်မှ ထုတ်ပြန်သည့် မဲဆန္ဒပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူ အမည်စာရင်းတွင် ပါရှိသူများသာ မဲပေးပိုင်ခွင့်ရ၏။ နိုင်ငံသားတဦးအနေနှင့် အသက် ၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီးသော်လည်း ကော်မရှင်မှ ထုတ်ပြန်သည့် မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူ အမည်စာရင်းတွင် မပါရှိပါက …မဲပေးခွင့်မရ၊ ဤတွင်… မိမိ၏ အမည်အား မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူ၏ အမည်စာရင်းတွင် ပါ၊မပါအား သွားရောက်၍ ကြည့်ရ၏။ မပါလျှင်… နိုင်ငံသားစိစစ်ရေးကဒ်ပြားနှင့်… ပုံစံ ၁ဝ အား ယူပြီး မြို့နယ်ကော်မရှင်တွင် ကျပ်ငွေ အစိတ် ပေးဆောင်၍ မဲစာရင်းတွင် ပါရှိရန် လျှောက်ထားရ၏။ မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူ လူပေါင်း ၄ သောင်းလောက်၏ စာရင်းတွင် မိမိ၏ အမည် ပါ၊ မပါအား မြို့နယ်ကော်မရှင်ရုံးသို့ သွား၍ ရှာရမည်။ ပြီးလျှင်… မပါရှိပါက… မြို့နယ်ကောင်မရှင်ရုံးတွင် ငွေအစိတ် ပေးသွင်းပြီး လျှောက်လွှာတင်ရမည်။ အလုပ်က အဆင့်ဆင့်.. တဦးချင်းအနေနှင့် လုပ်ဆောင်ရန် အခက်အခဲရှိ၏။ မလွယ်…။ ဤသို့… မလွယ်ရန်ပင် စစ်အုပ်စုက စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ စစ်အုပ်စုက ကျင်းပမည့် ရွေးကောက်ပွဲတွင် လူထုကြီးအား မဲမပေးစေလို…။ ဤတွင်… ကျနော်တို့က …. ကော်မရှင်တွင် မြို့နယ်လေးအတွင်း မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူ အမည်စာရင်းအား လက်ရေးနှင့် သွားရောက်၍ ကူးယူကြ၏။ မိတ္တူလည်း ဆွဲခွင့်မပေး…။ ကော်မရှင်ရုံးခန်းအတွင်း၌ပင် လူအားနှင့် ကူးယူကြရ၏။ ပြီးလျှင်… ရပ်ကွက်၊ ကျေးရွာ၊ လမ်းအလိုက် ခွဲ၍ မဲစာရင်းတွင် မပါသေးသည့် မဲဆန္ဒရှင်တဦးစီ၏ အမည်စာရင်းအား စစ်ကြရ၏။ မဲစာရင်းတွင် မပါရှိသည့် သူများထံသို့ သွား၍ မှတ်ပုံတင်၊ ပုံစံ ၁ဝ နှင့် ငွေအစိတ်အား တောင်းပြီး… ကော်မရှင်ရုံးသို့ ကျနော်တို့ကပင် စု၍ လျှောက်လွှာဖြည့်တင်ပေးကြ၏။ ဤနေရာတွင်… ဒီလူကြီးကတော့ (တစည) ကို ပေးမည့် သူလား…။ ဒီလူတွေကတော့ အဖွဲ့ချုပ်ကို ပေးမည့် သူဟူ၍လည်း ကျနော်တို့ ခွဲကြရသေး၏။ (တစည) ကိုပင် မဲပေးမည့် သူဟု ယူဆရသည့် သူများကိုမူ ကျနော်တို့ သွားရောက်၍ အကြောင်းကြားမပေး…။ မတတ်နိုင်…။ ဤမျှတော့… ကျနော်တို့ မရိုးသားနိုင်ကြ။\nကျနော်တို့လမ်း၏ မဲစာရင်းတွင် …ကိုစံအေး၏ အမည်အား မတွေ့ရ…။ ကျန်နေသည်။ ကျနော်တို့ ကိုစံအေးအား သူ၏ အမည် မဲပေးပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူ အမည်စာရင်းတွင် မပါရှိသည့်အကြောင်းအား အကြောင်းကြားမပေးခဲ့။ ငြိမ်နေလိုက်၏။ အဆုံးတွင်မူ… ၁၉၉ဝ ခုနှစ် မေလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသည့် ပါတီစုံ ဒီမိုကရေစီ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် ကိုစံအေး မဲမပေးလိုက်ရ။ မတတ်နိုင်…။\nရွေးကောက်ပွဲအသံကြားလျှင်… ကျနော် ကိုစံအေးအား သတိရ၏။ ကျနော် သူနှင့် မတွေ့ဆုံဖြစ်ကြသည်မှာ…. နှစ်ပေါင်း ၂ဝ မျှ ရှိမည်ထင်သည်။ မြို့ငယ်လေးရှိ မိဘအိမ်မှ စွန့်ခွာ၍ တောင်တန်းကြီးတွေအပေါ် လမ်းသလားနေခဲ့သည်မှစ၍ ကိုစံအေးနှင့် ကွဲခဲ့ကြရ၏။ ပြန်မတွေ့…။ ပြန်မဆုံနိုင်ခဲ့ကြ။ ဝန်းကျင်သစ်တွင် ချိုမြိန်နေခဲ့၍ နှစ်ပေါင်း ၂ဝ အတွင်း ကိုစံအေးအား အတွေး၌ပင် သတိမရခဲ့…။ မေ့နေ၏။ ယခု… စစ်အုပ်စုမှ ၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်တွင် ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပပြုလုပ်မည်ဟု အသံကြားမှပင်… ကိုစံအေးအား ပြန်၍ အမှတ်ရနေခြင်း ဖြစ်၏။\nအနှစ် ၂ဝ အတွင်း ကိုစံအေး ဘာတွေလုပ်နေခဲ့မည်နည်း…။ တွေးကြည့်မိ၏။ တိုင်းရင်းသား စည်းလုံးညီညွှတ်ရေးပါတီတွင် ဝင်ရောက်၍ ရွေးကောက်ပွဲအား ဝင်ရောက်ရန် လုံ့လပြုနေမည်လား…။ ကြံ့ခိုင်ရေးအသင်းအတွင်း ထောင်ထောင်လွှားလွှားနှင့် ခြေရှုပ်နေမည်လား…။\nစက်ရုံဝန်ထမ်းအဖြစ်နှင့်ပင် မိဘများ၏ လက်ငုတ်လက်ရင်း အလုပ်ကိုပင် ဆက်၍ လုပ်ကိုင်နေမည်လား…။ လား… ပေါင်းများစွာနှင့် ကိုစံအေး၏ ရုပ်သွင်းအား ပုံဖော်ကြည့်မိ၏။\nသေချာသည်က …ကိုစံအေးတယောက်၊ စစ်အုပ်စုမှ ကျင်းပမည့် ၂ဝ၁ဝ ရွေးကောက်ပွဲတွင်မူ …. မဲပေးခွင့် ရမည်ပင်…။\nBurma: We want Aung San Suu Kyi led "Interim Government"


March 19, 2018 By Buzz Myanmar News in ကျန်းမာရေး, ဗဟုသုတ, ဆေးပညာဆိုင်ရာ Tags: ECG, ဆေးခန်း, ဒေါက်တာနှင်း\nဒေါက်တာနှင်း ပဲခူးနယ်ဘက် ပုဂ္ဂလိက ဆေးခန်း တစ်ခုမှာ ထိုင်တော့ အရေးပေါ်လူနာ တစ်ယောက်အတွက် အိမ်ပင့်လာခေါ်ပါတယ်။ တအား အမော ဖောက်နေလို့ပါတဲ့…. အိမ်ကလည်းနောက်ဆုံး အခြေ အနေမို့လို့ လက်လျှော့ထားတာပေမဲ့ အသက်ကလေးတော့ လျှောလျှောလျှူလျှူ ထွက်စေချင်ပါသတဲ့လေ..။ ဆေးရုံကိုလွှဲစာရေးပေးမယ်ဆိုပေမဲ့..လူနာကဆေးရုံလုံးဝမသွားချင်လို့ပါ ဆရာမရယ် ဆိုတဲ့ အမေဖြစ်သူရဲ့ ငိုထားလို့ အစ်ဖောင်းနေတဲ့ မျက်နှာကြောင့် ဘာဖြစ်ဖြစ်လေ ဆိုပြီး လိုမယ်ထင်တဲ့ အောက်ဆီဂျင်တွေ ECG စက်တွေနဲ့ အရေးပေါ် ဆေး တချို့ ယူပြီးလိုက်သွားလိုက်တယ်။\nဟိုရောက်တော့ လူနာက တအားကိုဖျားနေတာ ..105’F နဲ့ သွေးခုန်နှုန်း ၁ မိနစ်ကို ၁၅၆ နဲ့ သွေးပေါင်က ၉၀/၆၀ …မြတ်စွာဘုရား…! … စအိုထဲ အဖျားကျဆေး ၁ တောင့်ထည့်။ဒေါက်တာနှင်း တစ်ယောက် အဲဒါတွေ အသက်မရှူစတမ်းလုပ်..လူနာ pulse ( သွေးခုန်ူနှုန်း ) လေး ကိုင်ပြီး ဘုရား တ ကာ ထိုင်စောင့်နေရသည်။ နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ လူနာ အခြေအနေက ငြိမ်သွားပြီ… အဖျားတော့ မကျသေးပေမဲ့ သွေးပေါင်လေး က ၁၀၀/၇၀ သွေးခုန်နှုန်းလေးက ၁၀၄ … တော်တော်လေးအဆင်ပြေလာပြီလို့ ယူဆလို့ရတော့မှ လူနာ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသတိထားမိသည်။\nဝိုင်းအုံကြည့်နေသောမိသားစုတွေက တပြုံ… ပြီးတော့ အနံ့… ခုန က အသက်မရှူစတမ်း လုပ်နေတော့ ဒီ အနံ့ကို ဒေါက်တာနှင်း သတိမထားမိ… အခုတော့ သတိထားစရာပင်မလိုလောက်အောင် အနံ့ က စူးရှဆိုးဝါးလှသည်။ လူနာကိုကြည့်တော့ ကလေးမလေးက အသက် ၂၀ ပတ်ချာလည်လောက် .. စောင်ပါးလေးတစ်ထည် ကို ခါးစောင်းထိအုပ်ကာ ကုတင်ပေါ် တစ်ဝက်မှီ အနေထားနှင့် လျှောလျှောကလေးထိုင်ပြီး အသက်ကို မျှင်းရှူနေသည်။ ဘုရားရေ… ငယ်ငယ်ချောချော ကလေးပါတကား!\n” လူနာက အခု အရေးပေါ် အခြေအနေတော့ ကျော်သွားပါပြီ… လူနာ အကြောင်း အကုန်သိတဲ့ လူ တစ်ယောက်နေခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့လူတွေ အပြင်ခဏထွက်ပါနော်” ဆိုတော့ အိမ်ပင့်လာသူ အမေ့ဆီက ရှိုက်သံရောသော သက်ပြင်းရှည် တစ်ခုကို ကြားရသည်။\n“ဆရာမလေးရယ် … ” အစချီပြီး လူနာအကြောင်းသိရသည်မှာ …\nကလေးမလေးက စာသိပ်တော်သည် … ဆယ်တန်းကို ၃ ဘာသာဂုဏ်ထူးနှင့်အောင်တော့ emajor တတ်..ဘွဲ့ရတော့ သံရုံးက ရာထူးဝင်စာမေးပွဲဝင်ဖြေပြီးလို့ အရာရှိပေါက်စလေးတောင်ဖြစ်နေပြီဆိုပါတော့။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပိုင်းကစပြီး ကလေးမလေးရဲ့ ညာဘက်ခြေထောက်က ကြွက်ခဏခဏ တက် သတဲ့။ တစ်ဖက်ထဲကိုပဲ ကွက်ပြီး ခဏခဏ တက်တာမို့ထူးဆန်းပေမယ့်လည်း အားဆေးစားဘာစား နဲ့နေတာပေါ့လေ။\n၂လ ၃လ လောက်ကြာတော့ ကြွက်မတက်တော့ပဲ ဒူးဆစ်ကနေ တစစ်စစ် ကိုက်လာသတဲ့။ ဆေးပူကလေးလိမ်းလိုက် …. အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးလေးသောက်လိုက် ကနေ တဖြည်းဖြည်း ကိုက်တာ စိတ်လာတော့ ဆေးခန်းသွားဆေးထိုး.. တရုပ်ဆေးစည်းနဲ့ မျိုးစုံလုပ်ကြည့်သေးတာ။\nမခံနိုင်တော့တဲ့ အဆုံး ရန်ကုန်က အရိုးဆေးရုံ ပြေး.. အရိုးအထူးကုဆရာဝန်ကြီးနဲ့ပြတာပေါ့လေ။ ပညာလည်းပြည့်စုံ..မိဘကလည်းပြည့်စုံ တဲ့ ဥစ္စာပေါရုပ်ချော ကလေးမလေး ခမျာ လောကဓံရိုက်ချက်ကတော့ ပြင်းရှာတယ်။ ကင်ဆာတဲ့… အသားစယူအတည်ပြုပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ရှားရှားပါးပါး liposarcoma အမျိုးအစား အရိုးကင်ဆာပါတဲ့။ သိပြီး ချက်ချင်းပဲ ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်းနဲ့ ဓာတ်ကင်ခြင်းတွေ လုပ်ရတော့ ကလေးက စိတ်ထောင်းကိုယ်ကြေပြီး ပါးလှပ်လှပ်ဖြစ်လာရော။\nနောက်တော့ ကုသပေးနေတဲ့ အရိုးအထူးကု ဆရာဝန်ကြီးက မိဘတွေနဲ့ လူနာကိုခေါ်ပြီး ရှင်းပြတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ကလေးမလေးမှာ secondary metastasis လို့ခေါ်တဲ့ ဆင့်ပွားကင်ဆာမြစ်တွေ ပေါ်မလာသေးတဲ့အတွက် ခွဲစိတ်လို့ရနိုင်တယ်..ဒီရောဂါကို ကုသဖို့ရာ ခွဲစိတ်ကုသနည်း ၂ မျိုးရှိတယ် ပေါ့။ အသေးစိတ်တော့မရေးတော့ပါဘူး။ အဲ့မှာ ကလေးမလေးက ခွဲစိတ်ဖို့ကိုလုံးဝသဘောမတူဘူး။\nဆရာကြီးရှင်းပြလိုက်တုန်းကတော့ ဒုတိယနည်းက လုပ်ကြည့်မယ်လို့တွေးပေမယ့် အင်တင်တင်ဖြစ်နေတာနဲ့ ဆရာကြီးက အခု ဆေးသွင်းထားတာရော ဓာတ်ကင်ထားတာရောကြောင့်အားနည်းနေသေးတယ်… ထူထူထောင်ထောင်ဖြစ်လာပြီဆိုရင် ခွဲစိတ်ဖို့ပြန်ဆွေးနွေးမယ်ပေါ့။ လောလောဆယ် အသားစယူထားတဲ့အနာကို နီးစပ်ရာဆေးရုံဆေးခန်းမှာ ဆေးမှန်မှန်ထည့် …. ဂရုစိုက်ဆိုပြီး ရက်ချိန်းပေး ..အိမ်ခဏပြန်နားခိုင်းတယ်။\nပြဿနာက ဒီမှာစတယ်။ အိမ်လည်းပြန်ရောက်ရော…. စေ့စေ့တွေး ရေးရေးပေါ် ဆိုသလို ခွဲရမယ့် ကိစ္စ ကိုတွေးရင်းကြောက်လာတယ်…. ခြေထောက်ကိုက်ရုံလေးနဲ့ ဒီလောက် ထိ လုပ်ရမယ်ဆိုတာကို မယုံနိုက်ဖြစ်လာတယ်…. ခွဲစိတ်ပြီးလည်း ဒုက္ခိတ သာသာ ဘဝနဲ့နေရမှာ ကို စိတ်ဓာတ်ကျလာတယ်။ အဲမှာ မခွဲချင်တော့ဘူး သူ့ကို အတင်းအကြပ်မလုပ်ပါနဲ့ ဆိုပြီး ငိုယို ဆန္ဒပြရော။ ဆေးရုံထပ်သွားဖို့ကို ခေါ်မရတော့ဘူး။ အထွေးဆုံးသမီးလေးမို့ အိမ်ကလည်း တအား အလိုလိုက်တယ်။\nကဲ….အင်္ဂလိပ်ဆေးနဲ့ မကုချင်ရင် ဗမာဆေးနဲ့ကုကြည့်ပါလား ဆိုတဲ့ဆွေမျိုးတစ်သိုက်ရဲ့ အကြံပေးချက်နဲ့ သိပ်ကောင်းတာပဲဆိုပြီးဘာကောင်းမှန်မသိ နာမည်ကြီးတဲ့ ဗမာဆရာဆီရောက်သွားရော။ အဲ့ဒီမှာ.. ဆေးဆရာက အသားစယူထားတဲ့နေရာက အနာ ချုပ်ရိုးလေးကိုဖြုတ် ..အသာလေးဟ…ပြီးဆေးတစ်မျိုးအုံပေးပြီး ပတ်တီးစည်း ပြန်လွှတ်လိုက်သတဲ့။\nနောက်တစ်ပတ်ပြန်လာပါ… ရေမထိ ညှော်မခံရ ဆိုပြီးလည်းမှာလိက်သေးတယ်ပေါ့။ အိမ်ရောက်တော့ ခါတိုင်းဆို ညညကိုက်လို့ စအိုထဲ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးထည့်ရ…. tramadol လို ဆေးပြင်းတွေသောက်ရ…ဆေးထိုးရတဲ့ အထိ ဒုက္ခပေးတဲ့ ခြေထောက် က ခု သူမဟုတ်သလိုပဲ… သိပ်မကိုက်တော့ပဲ..နေလို့ အိပ်လို့ရလာတယ်။\nအဲဒါနဲ့…ဆရာသည်သာ အမိ..အဖ …အားကိုးရာ ဆိုတာမျိုးဖြစ်လာပြီး… နောက်တစ်ပတ်လည်းပျော်ပျော်ကြီးသွားတယ်…သက်သားလိုက်တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့နေလာလိုက်တာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နာတာက ဖုံးထားလို့မရတော့ဘူး… ဆရာလည်း မစွမ်းနိုင်တော့ဘူး… သတိထားမိတဲ့ အချိန်မှာ အနာက ပြဲလိုက်လာပြီး ပြည်တွေတည် အနံ့ထွက်စပြုပြီ။\n” ဟယ်….အဲဒါတောင် ဆေးရုံမသွားဘဲ ဘာလို့ပေခံနေလဲ?” လို့ ဂရုဏာ ဒေါသ နဲ့မေးတော့ အသက်ကို ဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လိုက်ရှူနေတဲ့ လူနာက ဝင်ဖြေတယ်။ ” ရှက်လို့” ပါတဲ့။ ကလေးမလေးမျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ဒေါက်တာနှင်း မဆူရက်တော့။ အစောနက သူ့ကို para suppo ထည့်ဖို့ ညာဘက်စောင်းခိုင်းတုန်းက သူဘာလို့ တကျွတ်ကျွတ်ညည်းသလဲဆိုတာနဲ့ အခန်းထဲက အလွန်အမင်းဆိုးဝါးစူရှစွာထွက်ပေါ်နေတဲ့ အပုပ်နံ့ တို့ရဲ့ အဖြေက ရှင်းသွားပါပြီ။\nအနာကို ကြည့်ဖို့လုပ်တော့ သူ့ အမေ က mask လေးယူလာပေးတယ်။ အပေါ်က အုပ်ထားတဲ့ ပတ်တီးစကို ခွာချအပြီးမှာ ပတ်တီးစတွေနဲ့သိပ်ထားတဲ့ အနာဝကိုမြင်ရပါတယ်။ အနားသားတွေ မည်းနေပြီး မျက်နှာဝချည်းပဲ ၄-၅ လက်မလောက်ရှိတဲ့ အနာကြီးက ညာဒူးအတွင်းဘက် ဒဂေါက်ခွက်နားမှာ ဒူးဆစ်ပြညိ့လုနီးပါးနေရာယူထားလေပြီ။ အထဲက ပတ်တီးစတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲထုတ်တော့ အနံ့က အုပ်ထားတဲ့ mask ကိုကျော်ပြီး ထောင်းကနဲ့…။\nပတ်တီးကုန်တော့ အနာအောက်ခြေက လက်တစ်နှိုက်မျှ…ဒူးဆစ်အောက်နားခြေသလုံးသား ကို တစ်ဝက်လောက်လှိုက်စားထားပြီး ခြေသလုံးရိုးကိုပါမြင်နေရပြီ…ဘေးတိုက်တင်မဟုတ် … အောက်ကိုပါဆင်းပြီး အစွေလိုက် လှိုက်စားထားသည်မှာ ခြေသလုံးတစ်ဝက်လောက်ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖက်က စွေပြီးခုတ်ဖြတ်ထားသော ဝါးဆစ်ပိတ်ကဲ့သို ခွက်ကြီးဖြစ်နေလေပြီ။ အနာ နံရံနဲ့ အောက်ခြေ ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြည်စိမ်းစိမ်းတို့ကနေရာယူထားရာ အသားနုပင်မတွေ့…သြော် မမြင်ဝံ့ဆေးဆရာပါတကား။\n” အမေရယ်… ကလေးက ဒီလောက်ဖြစ်နေတာကို…. ဒီလောက် အလိုလိုက်ပြီးထားရသလား?” လို့မာန်တော့ ” ဒီတိုင်းမထားပါဘူး ဆရာမရယ်… အရပ်ထဲက သားဖွားဆရာမလေးခေါ်ပြီး ဆေးထည့် ဆေးထိုးလုပ်ပါတယ်” တဲ့။ ဆရာမလေးက ညနေတိုင်းလာပြီး အနာကို အရက်ပြန်နဲ့ လောင်းဆေးတယ် …ပြီးရင် ဆေးဝါလေး လောင်းထည့် …ပတ်တီးတွေနဲ့ ပြန်ဆို့ပြီးပိတ်ပေးတယ်… တစ်ရက်ခြားတစ်ခါလည်းဆေးထိုးသတဲ့။ ကြည့်လိုက်တော့ ampiclox တွေ။\n“မြတ်စွာဘုရား …. ပိုးသတ်ဆေး ကို တစ်ရက်ခြားတစ်ခါ ထိုးတော့ ပိုးတွေကို ဆေးယဉ်အောင်လုပ်ပြီးမွေးသလိုဖြစ်နေရောပေါ့။ ပြီးတော့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အနာကို အရက်ပြန်လောင်းပြီးဆေးမှတော့ လူနာက နာလွန်းလို့သေမှာပဲ…တကယ်ပြောတာ … နာလွန်းရင် pain shock နဲ့သေတတ်တယ် အမေရဲ့” ဆိုတော့\nကလေးမလေးက ” ဟုတ်တယ်ဆရာမ…. ဆေးတစ်ခါထည့်ရင် သေမလိုအော်ရတယ်… အရှင်လတ်လတ် ငရဲကျသလိုပဲ” တဲ့! ဆက်မေးနေလည်း ပေါက်ကရလေးဆယ် တွေ ထပ်ထွက်လာမဲ့ တူတူ ဆေးရုံတက်ဖို့ဆွယ်တရားဟောရသည်။\n” အမေ… အမေ့ သမီး ခုလိုဖျားနေ …သွေးပေါင်တွေကျ … သွေးခုန်နှုန်းတွေမြန်… အမောတွေဖောက်ဖြစ်နေတာ ဒီလို အနာကို မွေးထားလို့ … အနာက ပိုးဝင်နေပြီ… ဘယ် အတိုင်းအတာထိဆိုးနေတယ် ဆိုတာ အမေတို့မျက်မြင်ရုံမက အနံ့ပါရနေပြီမဟုတ်လားလို့?? အနာထဲက ပိုးက သွေးထဲရောက်ပြီး ပိုးဆိပ်ပျံ့တဲ့ အခါ အမေ့သမီး ဒုက္ခရောက်မယ်… ကင်ဆာက ခု ချက်ချင်း မသေဘူး… အသက်နဲ့အဝေးကြီးရှိသေးတယ်…ဒီအနာကြောင့် သေလိမ့်မယ်… ဆေးရုံ အမြန်ဆုံးတက်ပါ” ဆိုတော့ အမေရော သမီးရော ငိုပါရော..။ ချော့တစ်ခါ ခြောက်တစ်လှည့်ပြောပြီးနောက်တော့ သူ့ အဖေ ရန်ကုန်ကပြန်လာတာနဲ့ ဆေးရုံတင်ပါမယ် တဲ့… ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲဆိုတော့ ၁ ပတ် ၂ ပတ် ပေါ့\nဆရာမရယ် တယ်…။ ဟယ်… မတက်ခင် စပ်ကြား သေသွားရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ ဆိုတော့ ဆရာမနဲ့ ကုမယ်တယ်။ စိတ်တွေလည်းညစ်ပါတယ်။ ” အမေ ဒီရောဂါ က ကျွန်မ ကုရုံနဲ့ မရဘူး… ရမှတော့ အမေ့ သမီးကို ဆေးရုံလွှတ်နေမလား” ပြောတာ့ … တုံဏှိဘာဝေ။ ” ဒါဖြင့် လောလောဆယ်….ကျွန်မဆေးခန်းလာထိုင်တဲ့ရက်ကို ဆေးထည့်ပေးမယ်… Wound swab လည်း ယူမယ်! ကလေး အဖေ လာတာနဲ့ ချက်ချင်းဆေးရုံတက်ပါ” ဆိုတော့ “ဟုတ်ကဲ့ပါ” တဲ့။ ဒီတိုင်းလည်းမထားနိုင်တဲ့ အတူတူ wound swab culture and sensitivity ယူဖို့ပြင်ရတော့တယ်။ ဆေးခန်းက လေးလေး က သူပို့ပေးမယ်…အမြန်ဆုံး ဆို (၅) ရက်ကြာမယ်တဲ့။\nမတတ်နိုင်…ဆေးရုံ မတက်ခင် လုပ်စရာရှိတာတော့ လုပ်ပေးထားရမယ် မဟုတ်လား။ wound swab ယူ… အနာကို normal saline နဲ့ တစ်ထပ်…hydrogen peroxide နဲ့ တစ်ထပ်ဆေး…iodine နဲ့ အနာပတ်လည်ရော အနာထဲရော သန့်ရှင်းရေလုပ်… ပြီးတော့မှ ပေါင်းထားတဲ့ ပတ်တီးကို eusol နဲ့စိမ်ပြီး အနာကို ဖြည့်ပိတ်ပေးရသည်ပေါ့…အဲဒါကို .လေးလက်မ ပတ်တီး ၅ လိပ်ကုန်ပါတယ် အရပ်ကတို့။ ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ အနာလည်း စဉ်းစားသာကြည့်ကြပါကုန်။ wound swab c & S အဖြေရရင် ဒီအနာမှာ ဘာ ဘတ်တီးရီးယား ပေါက်နေလဲ… ဘာပိုးသတ်ဆေး နဲ့ဆိုနိုင်မလဲ ကြည့်ပြီး ဆေးပေးလို့ရပေမဲ့ ခုကတော့ ရိုးရိုး အဖျားကျဆေးနဲ့ broad-spectrum antibiotics ပဲပေးထားလို့ရတော့ ဒီကြားထဲ တစ်ခုခုဆိုလျှင် ပေပြီးအိမ်မှာမနေဘဲ ဆေးရုံပြေးဖို့လည်း မှာရသေးတာပေါ့လေ။ wound swab result ကတော့ နောက်တစ်ပတ် ကိုယ် ဆေးခန်းပြန်လာထိုင်တဲ့ချိန် ရကောင်းပါရဲ့။\nပြန်လာပြီး ၁ ရက်ပဲရှိသေးတယ် … ဆေးခန်းက လေးလေးဆီက ဖုန်းလာရော။ ဧကန္တ wound swab result များ အစောကြီးသိရလို့လား ဆိုပြီး တွေးတုန်း ” သမီးရေ….ကလေးမလေး ဆုံးပြီ” တဲ့! ရုတ်တရပ်..အဖျားတွေတက် အမောဖောက်ပြီး ဆုံးတာမို့ ဆရာဝန်သွားခေါ်တာတောင်မမီလိုက်ဘူး” တဲ့လေ။ ပန်းလေး တစ်ပွင့်ကတော့ အချိန်မတန်ဘဲကြွေရှာပါပြီ။ ရိုးရိုးမဟုတ်ဘဲ တမင်အခြွေခံရသလို ပဲ ထင်မိပါတယ်။\nဆေးရုံတက်ရမှာ ကြောက်လို့… ခွဲရမှာကြောက်လို့နဲ့ ပန်းလေးတွေ ဘယ်နှပွင့် လောက်များ အညှာကနေ ဆွဲယူခြေမွ ခံရပြီးပြီလဲ။ ဒေါက်တာ နှင်းတို့ ဆေးကျောင်းတတိယနှစ်မှာ ရက်တိုတိုင်းရင်းဆေး သင်တန်း ပို့ချမှုရှိပါတယ်။ ဒီ တိုင်းရင်းဆေးပညာဆိုတာ စစ်မှန်ရင် သိပ်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ပညာပါ။ ဒါပေမယ့်… လာသင်ပေးတဲ့ တိုင်းရင်းဆေး ဆရာမကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို ဒေါက်တာနှင်း ခုထိကြားယောင်ဆဲ။\n“အပြင်မှာ ဗမာဆေးဆရာဆိုပြီး ဆေးကုနေသူတွေထဲ တိုင်းရင်းဆေး လက်မှတ်ရပြီးတကယ်တတ်ကျွမ်းနားလည်တဲ့ လူက ၃၀ မှာ ၁ ယောက်မရှိဘူး ကလေးတို့ရေ” တဲ့။တိုင်းရင်းဆေး ဆိုတာ ရတနာလိုပါပဲ… စစ်မှန်ရင်တန်ဖိုးကြီးသလောက် အတုအပတွေကလည်း ပေါပြီး ခွဲခြားရ ခက်လှပါတယ်။ အခု ကလေးမလေး အမေ ပြောသွားတဲ့ထဲက ” ဆေးထည့်ပြီး အနာက မကိုက်တော့ဘူး” ဆိုတာလေးကို ရှင်းပြချင်ပါတယ်။\nဒီဗမာဆေးဆရာ အမည်ခံတော်တော်များများက ဆေးထဲမှာ steroid ဆေးသုံးပါတယ်။ ဒီဆေးရဲ့ သဘောတရား က ရောဂါ လက္ခဏာကို ဖုံးထားပေးနိုင်ပြီး နေလို့ထိုင်လို့ကောင်းစေပါတယ် (sense of well-being) … နာနေရင် သက်သာမယ်..ယောင်နေရင် အယောင်ကျမယ်… ရောဂါပျောက်တာလား ဆိုရင်မဟုတ်ပါဘူး… ဒီလိုဖုံးထားပေးတဲ့ အတွက် ရှိရင်းစွဲ အခံရောဂါ ကို မရှိတော့ဘူး ထင်ပြီး ဂရုမစိုက်နေရာမှ ရောဂါပိုကြွလာတတ်ပါတယ်။ နောက်ပြီး steroid ကို နာတွေမှာ မသုံးရပါဘူး…အရောဂါပိုး ကိုဖိတ်ခေါ်သလိုဖြစ်စေလို့ပါ!!\n(၁) သွေးထဲမှာ သကြားဓာတ်များလာမယ်.. သကြားဆိုတာ ဘတ်တီးရီယား တွေ အကြိုက်ပါ။( သွေးချို ဆီးချို သမားတွေ အနာ မကျက်နိုင်တာသာ ကြည့်တော့) ။\n(၂) ဘတ်တီးရီးယားကို တိုက်ထုတ်ပေးမယ့် သွေးဖြူဥ အရေအတွက်ကိုလျော့ကျစေတယ်။\n(၃) ကိုယ်ခံအား ( immune ) ကိုကျစေတယ်\nအဲလိုဆေးကို အနာထဲထည့်တော့ နာတာ ခဏ သက်သာပေမယ့် ပိုးဝင်ပြီး ဘတ်တီးရီယား တွေ စိတ်ကြိုက်ပေါက်ပွားတော့ ပိုဆိုးလာရင်း ခုလို septic shock ( သွေးထဲ ပိုးဆိပ်ပျံ့) ရာက အသက်ဆုံးတဲ့ အထိ ဖြစ်သွားတာပါပဲ။ ကင်ဆာ နဲ့ သေဖို့က ဟိုး အဝေးကြီးလိုပါသေးတယ်။ ဒီလောက်မြန်မြန် မသေသင့်ဘဲ ဘာလို့ သေရသလဲဆိုတော့ မကြောက်သင့် မရှက်သင့်တာ ကို ကြောက်ပြီးရှက်ပြီး လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို အချိန်မီ မလုပ်ဘဲ အားမကိုးသင့်တာကို အားကိုးမိလို့ပါပဲ။ သူမရဲ့ အကြောင်းလေးကို လူတွေသိပြီး မဖြစ်သင့်တာမဖြစ်အောင်ရှောင်နိုင်ကြဖို့ ဒီစာလေးကိုရေးတာမို့ သူမလည်းရောက်ရာဘဝကနေ ကျေနပ်ဝမ်းသာ ပေးနိုင်လိမ့်မယ် မျှော်လင့်ရင်း….။\nCredit : On Doctor app\nကြားကွောကျလို့ ရှငျကွီးကိုး …ရှငျကွီးကြားထကျဆိုး..\nဒေါကျတာနှငျး ပဲခူးနယျဘကျ ပုဂ်ဂလိကဆေးခနျးတဈခုမှာ ထိုငျတော့ အရေးပျေါလူနာတဈယောကျအတှကျ အိမျပငျ့လာချေါပါတယျ။ တအား အမော ဖောကျနလေို့ပါတဲ့…. အိမျကလညျးနောကျဆုံး အခွေ အနမေို့လို့ လကျလြှော့ထားတာပမေဲ့ အသကျကလေးတော့ လြှောလြှောလြှူလြှူ ထှကျစခေငျြပါသတဲ့လေ..။ ဆေးရုံကိုလှဲစာရေးပေးမယျဆိုပမေဲ့..လူနာကဆေးရုံလုံးဝမသှားခငျြလို့ပါ ဆရာမရယျ ဆိုတဲ့ အမဖွေဈသူရဲ့ ငိုထားလို့ အဈဖောငျးနတေဲ့ မကျြနှာကွောငျ့ ဘာဖွဈဖွဈလေ ဆိုပွီး လိုမယျထငျတဲ့ အောကျဆီဂငျြတှေ ECG စကျတှနေဲ့ အရေးပျေါ ဆေး တခြို့ ယူပွီးလိုကျသှားလိုကျတယျ။\nဟိုရောကျတော့ လူနာက တအားကိုဖြားနတော ..105’F နဲ့ သှေးခုနျနှုနျး ၁ မိနဈကို ၁၅၆ နဲ့ သှေးပေါငျက ၉၀/၆၀ …မွတျစှာဘုရား…! … စအိုထဲ အဖြားကဆြေး ၁ တောငျ့ထညျ့။ဒေါကျတာနှငျး တဈယောကျ အဲဒါတှေ အသကျမရှူစတမျးလုပျ..လူနာ pulse ( သှေးခုနျူနှုနျး ) လေး ကိုငျပွီး ဘုရား တ ကာ ထိုငျစောငျ့နရေသညျ။ နာရီဝကျလောကျကွာတော့ လူနာ အခွအေနကေ ငွိမျသှားပွီ… အဖြားတော့ မကသြေးပမေဲ့ သှေးပေါငျလေး က ၁၀၀/၇၀ သှေးခုနျနှုနျးလေးက ၁၀၄ … တျောတျောလေးအဆငျပွလောပွီလို့ ယူဆလို့ရတော့မှ လူနာ ပတျဝနျးကငျြကိုသတိထားမိသညျ။\nဝိုငျးအုံကွညျ့နသေောမိသားစုတှကေ တပွုံ… ပွီးတော့ အနံ့… ခုန က အသကျမရှူစတမျး လုပျနတေော့ ဒီ အနံ့ကို ဒေါကျတာနှငျး သတိမထားမိ… အခုတော့ သတိထားစရာပငျမလိုလောကျအောငျ အနံ့ က စူးရှဆိုးဝါးလှသညျ။ လူနာကိုကွညျ့တော့ ကလေးမလေးက အသကျ ၂၀ ပတျခြာလညျလောကျ .. စောငျပါးလေးတဈထညျ ကို ခါးစောငျးထိအုပျကာ ကုတငျပျေါ တဈဝကျမှီ အနထေားနှငျ့ လြှောလြှောကလေးထိုငျပွီး အသကျကို မြှငျးရှူနသေညျ။ ဘုရားရေ… ငယျငယျခြောခြော ကလေးပါတကား!\n” လူနာက အခု အရေးပျေါ အခွအေနတေော့ ကြျောသှားပါပွီ… လူနာ အကွောငျး အကုနျသိတဲ့ လူ တဈယောကျနခေဲ့ပွီး ကနျြတဲ့လူတှေ အပွငျခဏထှကျပါနျော” ဆိုတော့ အိမျပငျ့လာသူ အမဆေီ့က ရှိုကျသံရောသော သကျပွငျးရှညျ တဈခုကို ကွားရသညျ။\n“ဆရာမလေးရယျ … ” အစခြီပွီး လူနာအကွောငျးသိရသညျမှာ …\nကလေးမလေးက စာသိပျတျောသညျ … ဆယျတနျးကို ၃ ဘာသာဂုဏျထူးနှငျ့အောငျတော့ emajor တတျ..ဘှဲ့ရတော့ သံရုံးက ရာထူးဝငျစာမေးပှဲဝငျဖွပွေီးလို့ အရာရှိပေါကျစလေးတောငျဖွဈနပွေီဆိုပါတော့။ လှနျခဲ့တဲ့ နှဈပိုငျးကစပွီး ကလေးမလေးရဲ့ ညာဘကျခွထေောကျက ကွှကျခဏခဏ တကျ သတဲ့။ တဈဖကျထဲကိုပဲ ကှကျပွီး ခဏခဏ တကျတာမို့ထူးဆနျးပမေယျ့လညျး အားဆေးစားဘာစား နဲ့နတောပေါ့လေ။\n၂လ ၃လ လောကျကွာတော့ ကွှကျမတကျတော့ပဲ ဒူးဆဈကနေ တစဈစဈ ကိုကျလာသတဲ့။ ဆေးပူကလေးလိမျးလိုကျ …. အကိုကျအခဲပြောကျဆေးလေးသောကျလိုကျ ကနေ တဖွညျးဖွညျး ကိုကျတာ စိတျလာတော့ ဆေးခနျးသှားဆေးထိုး.. တရုပျဆေးစညျးနဲ့ မြိုးစုံလုပျကွညျ့သေးတာ။\nမခံနိုငျတော့တဲ့ အဆုံး ရနျကုနျက အရိုးဆေးရုံ ပွေး.. အရိုးအထူးကုဆရာဝနျကွီးနဲ့ပွတာပေါ့လေ။ ပညာလညျးပွညျ့စုံ..မိဘကလညျးပွညျ့စုံ တဲ့ ဥစ်စာပေါရုပျခြော ကလေးမလေး ခမြာ လောကဓံရိုကျခကျြကတော့ ပွငျးရှာတယျ။ ကငျဆာတဲ့… အသားစယူအတညျပွုပွီးတဲ့အခါမှာတော့ ရှားရှားပါးပါး liposarcoma အမြိုးအစား အရိုးကငျဆာပါတဲ့။ သိပွီး ခကျြခငျြးပဲ ကငျဆာဆေးသှငျးကုသခွငျးနဲ့ ဓာတျကငျခွငျးတှေ လုပျရတော့ ကလေးက စိတျထောငျးကိုယျကွပွေီး ပါးလှပျလှပျဖွဈလာရော။\nနောကျတော့ ကုသပေးနတေဲ့ အရိုးအထူးကု ဆရာဝနျကွီးက မိဘတှနေဲ့ လူနာကိုချေါပွီး ရှငျးပွတယျ။ ကံကောငျးစှာနဲ့ ကလေးမလေးမှာ secondary metastasis လို့ချေါတဲ့ ဆငျ့ပှားကငျဆာမွဈတှေ ပျေါမလာသေးတဲ့အတှကျ ခှဲစိတျလို့ရနိုငျတယျ..ဒီရောဂါကို ကုသဖို့ရာ ခှဲစိတျကုသနညျး ၂ မြိုးရှိတယျ ပေါ့။ အသေးစိတျတော့မရေးတော့ပါဘူး။ အဲ့မှာ ကလေးမလေးက ခှဲစိတျဖို့ကိုလုံးဝသဘောမတူဘူး။\nဆရာကွီးရှငျးပွလိုကျတုနျးကတော့ ဒုတိယနညျးက လုပျကွညျ့မယျလို့တှေးပမေယျ့ အငျတငျတငျဖွဈနတောနဲ့ ဆရာကွီးက အခု ဆေးသှငျးထားတာရော ဓာတျကငျထားတာရောကွောငျ့အားနညျးနသေေးတယျ… ထူထူထောငျထောငျဖွဈလာပွီဆိုရငျ ခှဲစိတျဖို့ပွနျဆှေးနှေးမယျပေါ့။ လောလောဆယျ အသားစယူထားတဲ့အနာကို နီးစပျရာဆေးရုံဆေးခနျးမှာ ဆေးမှနျမှနျထညျ့ …. ဂရုစိုကျဆိုပွီး ရကျခြိနျးပေး ..အိမျခဏပွနျနားခိုငျးတယျ။\nပွဿနာက ဒီမှာစတယျ။ အိမျလညျးပွနျရောကျရော…. စစေ့တှေ့ေး ရေးရေးပျေါ ဆိုသလို ခှဲရမယျ့ ကိစ်စ ကိုတှေးရငျးကွောကျလာတယျ…. ခွထေောကျကိုကျရုံလေးနဲ့ ဒီလောကျ ထိ လုပျရမယျဆိုတာကို မယုံနိုကျဖွဈလာတယျ…. ခှဲစိတျပွီးလညျး ဒုက်ခိတ သာသာ ဘဝနဲ့နရေမှာ ကို စိတျဓာတျကလြာတယျ။ အဲမှာ မခှဲခငျြတော့ဘူး သူ့ကို အတငျးအကွပျမလုပျပါနဲ့ ဆိုပွီး ငိုယို ဆန်ဒပွရော။ ဆေးရုံထပျသှားဖို့ကို ချေါမရတော့ဘူး။ အထှေးဆုံးသမီးလေးမို့ အိမျကလညျး တအား အလိုလိုကျတယျ။\nကဲ….အင်ျဂလိပျဆေးနဲ့ မကုခငျြရငျ ဗမာဆေးနဲ့ကုကွညျ့ပါလား ဆိုတဲ့ဆှမြေိုးတဈသိုကျရဲ့ အကွံပေးခကျြနဲ့ သိပျကောငျးတာပဲဆိုပွီးဘာကောငျးမှနျမသိ နာမညျကွီးတဲ့ ဗမာဆရာဆီရောကျသှားရော။ အဲ့ဒီမှာ.. ဆေးဆရာက အသားစယူထားတဲ့နရောက အနာ ခြုပျရိုးလေးကိုဖွုတျ ..အသာလေးဟ…ပွီးဆေးတဈမြိုးအုံပေးပွီး ပတျတီးစညျး ပွနျလှတျလိုကျသတဲ့။\nနောကျတဈပတျပွနျလာပါ… ရမေထိ ညှေျာမခံရ ဆိုပွီးလညျးမှာလိကျသေးတယျပေါ့။ အိမျရောကျတော့ ခါတိုငျးဆို ညညကိုကျလို့ စအိုထဲ အကိုကျအခဲပြောကျဆေးထညျ့ရ…. tramadol လို ဆေးပွငျးတှသေောကျရ…ဆေးထိုးရတဲ့ အထိ ဒုက်ခပေးတဲ့ ခွထေောကျ က ခု သူမဟုတျသလိုပဲ… သိပျမကိုကျတော့ပဲ..နလေို့ အိပျလို့ရလာတယျ။\nအဲဒါနဲ့…ဆရာသညျသာ အမိ..အဖ …အားကိုးရာ ဆိုတာမြိုးဖွဈလာပွီး… နောကျတဈပတျလညျးပြျောပြျောကွီးသှားတယျ…သကျသားလိုကျတာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့နလောလိုကျတာ တဖွညျးဖွညျးနဲ့ နာတာက ဖုံးထားလို့မရတော့ဘူး… ဆရာလညျး မစှမျးနိုငျတော့ဘူး… သတိထားမိတဲ့ အခြိနျမှာ အနာက ပွဲလိုကျလာပွီး ပွညျတှတေညျ အနံ့ထှကျစပွုပွီ။\n” ဟယျ….အဲဒါတောငျ ဆေးရုံမသှားဘဲ ဘာလို့ပခေံနလေဲ?” လို့ ဂရုဏာ ဒေါသ နဲ့မေးတော့ အသကျကို ဖုတျလှိုကျဖုတျလိုကျရှူနတေဲ့ လူနာက ဝငျဖွတေယျ။ ” ရှကျလို့” ပါတဲ့။ ကလေးမလေးမကျြနှာကိုကွညျ့ပွီး ဒေါကျတာနှငျး မဆူရကျတော့။ အစောနက သူ့ကို para suppo ထညျ့ဖို့ ညာဘကျစောငျးခိုငျးတုနျးက သူဘာလို့ တကြှတျကြှတျညညျးသလဲဆိုတာနဲ့ အခနျးထဲက အလှနျအမငျးဆိုးဝါးစူရှစှာထှကျပျေါနတေဲ့ အပုပျနံ့ တို့ရဲ့ အဖွကေ ရှငျးသှားပါပွီ။\nအနာကို ကွညျ့ဖို့လုပျတော့ သူ့ အမေ က mask လေးယူလာပေးတယျ။ အပျေါက အုပျထားတဲ့ ပတျတီးစကို ခှာခအြပွီးမှာ ပတျတီးစတှနေဲ့သိပျထားတဲ့ အနာဝကိုမွငျရပါတယျ။ အနားသားတှေ မညျးနပွေီး မကျြနှာဝခညျြးပဲ ၄-၅ လကျမလောကျရှိတဲ့ အနာကွီးက ညာဒူးအတှငျးဘကျ ဒဂေါကျခှကျနားမှာ ဒူးဆဈပွညိ့လုနီးပါးနရောယူထားလပွေီ။ အထဲက ပတျတီးစတှကေို ဖွညျးဖွညျးခငျြးဆှဲထုတျတော့ အနံ့က အုပျထားတဲ့ mask ကိုကြျောပွီး ထောငျးကနဲ့…။\nပတျတီးကုနျတော့ အနာအောကျခွကေ လကျတဈနှိုကျမြှ…ဒူးဆဈအောကျနားခွသေလုံးသား ကို တဈဝကျလောကျလှိုကျစားထားပွီး ခွသေလုံးရိုးကိုပါမွငျနရေပွီ…ဘေးတိုကျတငျမဟုတျ … အောကျကိုပါဆငျးပွီး အစှလေိုကျ လှိုကျစားထားသညျမှာ ခွသေလုံးတဈဝကျလောကျရောကျနပွေီဖွဈရာ တဈဖကျက စှပွေီးခုတျဖွတျထားသော ဝါးဆဈပိတျကဲ့သို ခှကျကွီးဖွဈနလေပွေီ။ အနာ နံရံနဲ့ အောကျခွေ ကွမျးပွငျတဈခုလုံး ပွညျစိမျးစိမျးတို့ကနရောယူထားရာ အသားနုပငျမတှေ့…သွျော မမွငျဝံ့ဆေးဆရာပါတကား။\n” အမရေယျ… ကလေးက ဒီလောကျဖွဈနတောကို…. ဒီလောကျ အလိုလိုကျပွီးထားရသလား?” လို့မာနျတော့ ” ဒီတိုငျးမထားပါဘူး ဆရာမရယျ… အရပျထဲက သားဖှားဆရာမလေးချေါပွီး ဆေးထညျ့ ဆေးထိုးလုပျပါတယျ” တဲ့။ ဆရာမလေးက ညနတေိုငျးလာပွီး အနာကို အရကျပွနျနဲ့ လောငျးဆေးတယျ …ပွီးရငျ ဆေးဝါလေး လောငျးထညျ့ …ပတျတီးတှနေဲ့ ပွနျဆို့ပွီးပိတျပေးတယျ… တဈရကျခွားတဈခါလညျးဆေးထိုးသတဲ့။ ကွညျ့လိုကျတော့ ampiclox တှေ။\n“မွတျစှာဘုရား …. ပိုးသတျဆေး ကို တဈရကျခွားတဈခါ ထိုးတော့ ပိုးတှကေို ဆေးယဉျအောငျလုပျပွီးမှေးသလိုဖွဈနရေောပေါ့။ ပွီးတော့ ဒီလောကျကွီးတဲ့ အနာကို အရကျပွနျလောငျးပွီးဆေးမှတော့ လူနာက နာလှနျးလို့သမှောပဲ…တကယျပွောတာ … နာလှနျးရငျ pain shock နဲ့သတေတျတယျ အမရေဲ့” ဆိုတော့\nကလေးမလေးက ” ဟုတျတယျဆရာမ…. ဆေးတဈခါထညျ့ရငျ သမေလိုအျောရတယျ… အရှငျလတျလတျ ငရဲကသြလိုပဲ” တဲ့! ဆကျမေးနလေညျး ပေါကျကရလေးဆယျ တှေ ထပျထှကျလာမဲ့ တူတူ ဆေးရုံတကျဖို့ဆှယျတရားဟောရသညျ။\n” အမေ… အမေ့ သမီး ခုလိုဖြားနေ …သှေးပေါငျတှကြေ … သှေးခုနျနှုနျးတှမွေနျ… အမောတှဖေောကျဖွဈနတော ဒီလို အနာကို မှေးထားလို့ … အနာက ပိုးဝငျနပွေီ… ဘယျ အတိုငျးအတာထိဆိုးနတေယျ ဆိုတာ အမတေို့မကျြမွငျရုံမက အနံ့ပါရနပွေီမဟုတျလားလို့?? အနာထဲက ပိုးက သှေးထဲရောကျပွီး ပိုးဆိပျပြံ့တဲ့ အခါ အမသေ့မီး ဒုက်ခရောကျမယျ… ကငျဆာက ခု ခကျြခငျြး မသဘေူး… အသကျနဲ့အဝေးကွီးရှိသေးတယျ…ဒီအနာကွောငျ့ သလေိမျ့မယျ… ဆေးရုံ အမွနျဆုံးတကျပါ” ဆိုတော့ အမရေော သမီးရော ငိုပါရော..။ ခြော့တဈခါ ခွောကျတဈလှညျ့ပွောပွီးနောကျတော့ သူ့ အဖေ ရနျကုနျကပွနျလာတာနဲ့ ဆေးရုံတငျပါမယျ တဲ့… ဘယျလောကျကွာဦးမလဲဆိုတော့ ၁ ပတျ ၂ ပတျ ပေါ့\nဆရာမရယျ တယျ…။ ဟယျ… မတကျခငျ စပျကွား သသှေားရငျ ဘယျလို လုပျမလဲ ဆိုတော့ ဆရာမနဲ့ ကုမယျတယျ။ စိတျတှလေညျးညဈပါတယျ။ ” အမေ ဒီရောဂါ က ကြှနျမ ကုရုံနဲ့ မရဘူး… ရမှတော့ အမေ့ သမီးကို ဆေးရုံလှတျနမေလား” ပွောတာ့ … တုံဏှိဘာဝေ။ ” ဒါဖွငျ့ လောလောဆယျ….ကြှနျမဆေးခနျးလာထိုငျတဲ့ရကျကို ဆေးထညျ့ပေးမယျ… Wound swab လညျး ယူမယျ! ကလေး အဖေ လာတာနဲ့ ခကျြခငျြးဆေးရုံတကျပါ” ဆိုတော့ “ဟုတျကဲ့ပါ” တဲ့။ ဒီတိုငျးလညျးမထားနိုငျတဲ့ အတူတူ wound swab culture and sensitivity ယူဖို့ပွငျရတော့တယျ။ ဆေးခနျးက လေးလေး က သူပို့ပေးမယျ…အမွနျဆုံး ဆို (၅) ရကျကွာမယျတဲ့။\nမတတျနိုငျ…ဆေးရုံ မတကျခငျ လုပျစရာရှိတာတော့ လုပျပေးထားရမယျ မဟုတျလား။ wound swab ယူ… အနာကို normal saline နဲ့ တဈထပျ…hydrogen peroxide နဲ့ တဈထပျဆေး…iodine နဲ့ အနာပတျလညျရော အနာထဲရော သနျ့ရှငျးရလေုပျ… ပွီးတော့မှ ပေါငျးထားတဲ့ ပတျတီးကို eusol နဲ့စိမျပွီး အနာကို ဖွညျ့ပိတျပေးရသညျပေါ့…အဲဒါကို .လေးလကျမ ပတျတီး ၅ လိပျကုနျပါတယျ အရပျကတို့။ ဘယျလောကျကွီးတဲ့ အနာလညျး စဉျးစားသာကွညျ့ကွပါကုနျ။ wound swab c & S အဖွရေရငျ ဒီအနာမှာ ဘာ ဘတျတီးရီးယား ပေါကျနလေဲ… ဘာပိုးသတျဆေး နဲ့ဆိုနိုငျမလဲ ကွညျ့ပွီး ဆေးပေးလို့ရပမေဲ့ ခုကတော့ ရိုးရိုး အဖြားကဆြေးနဲ့ broad-spectrum antibiotics ပဲပေးထားလို့ရတော့ ဒီကွားထဲ တဈခုခုဆိုလြှငျ ပပွေီးအိမျမှာမနဘေဲ ဆေးရုံပွေးဖို့လညျး မှာရသေးတာပေါ့လေ။ wound swab result ကတော့ နောကျတဈပတျ ကိုယျ ဆေးခနျးပွနျလာထိုငျတဲ့ခြိနျ ရကောငျးပါရဲ့။\nပွနျလာပွီး ၁ ရကျပဲရှိသေးတယျ … ဆေးခနျးက လေးလေးဆီက ဖုနျးလာရော။ ဧကန်တ wound swab result မြား အစောကွီးသိရလို့လား ဆိုပွီး တှေးတုနျး ” သမီးရေ….ကလေးမလေး ဆုံးပွီ” တဲ့! ရုတျတရပျ..အဖြားတှတေကျ အမောဖောကျပွီး ဆုံးတာမို့ ဆရာဝနျသှားချေါတာတောငျမမီလိုကျဘူး” တဲ့လေ။ ပနျးလေး တဈပှငျ့ကတော့ အခြိနျမတနျဘဲကွှရှောပါပွီ။ ရိုးရိုးမဟုတျဘဲ တမငျအခွှခေံရသလို ပဲ ထငျမိပါတယျ။\nဆေးရုံတကျရမှာ ကွောကျလို့… ခှဲရမှာကွောကျလို့နဲ့ ပနျးလေးတှေ ဘယျနှပှငျ့ လောကျမြား အညှာကနေ ဆှဲယူခွမှေ ခံရပွီးပွီလဲ။ ဒေါကျတာ နှငျးတို့ ဆေးကြောငျးတတိယနှဈမှာ ရကျတိုတိုငျးရငျးဆေး သငျတနျး ပို့ခမြှုရှိပါတယျ။ ဒီ တိုငျးရငျးဆေးပညာဆိုတာ စဈမှနျရငျ သိပျတနျဖိုးကွီးတဲ့ပညာပါ။ ဒါပမေယျ့… လာသငျပေးတဲ့ တိုငျးရငျးဆေး ဆရာမကွီးတဈယောကျရဲ့ စကားကို ဒေါကျတာနှငျး ခုထိကွားယောငျဆဲ။\n“အပွငျမှာ ဗမာဆေးဆရာဆိုပွီး ဆေးကုနသေူတှထေဲ တိုငျးရငျးဆေး လကျမှတျရပွီးတကယျတတျကြှမျးနားလညျတဲ့ လူက ၃၀ မှာ ၁ ယောကျမရှိဘူး ကလေးတို့ရေ” တဲ့။တိုငျးရငျးဆေး ဆိုတာ ရတနာလိုပါပဲ… စဈမှနျရငျတနျဖိုးကွီးသလောကျ အတုအပတှကေလညျး ပေါပွီး ခှဲခွားရ ခကျလှပါတယျ။ အခု ကလေးမလေး အမေ ပွောသှားတဲ့ထဲက ” ဆေးထညျ့ပွီး အနာက မကိုကျတော့ဘူး” ဆိုတာလေးကို ရှငျးပွခငျြပါတယျ။\nဒီဗမာဆေးဆရာ အမညျခံတျောတျောမြားမြားက ဆေးထဲမှာ steroid ဆေးသုံးပါတယျ။ ဒီဆေးရဲ့ သဘောတရား က ရောဂါ လက်ခဏာကို ဖုံးထားပေးနိုငျပွီး နလေို့ထိုငျလို့ကောငျးစပေါတယျ (sense of well-being) … နာနရေငျ သကျသာမယျ..ယောငျနရေငျ အယောငျကမြယျ… ရောဂါပြောကျတာလား ဆိုရငျမဟုတျပါဘူး… ဒီလိုဖုံးထားပေးတဲ့ အတှကျ ရှိရငျးစှဲ အခံရောဂါ ကို မရှိတော့ဘူး ထငျပွီး ဂရုမစိုကျနရောမှ ရောဂါပိုကွှလာတတျပါတယျ။ နောကျပွီး steroid ကို နာတှမှော မသုံးရပါဘူး…အရောဂါပိုး ကိုဖိတျချေါသလိုဖွဈစလေို့ပါ!!\n(၁) သှေးထဲမှာ သကွားဓာတျမြားလာမယျ.. သကွားဆိုတာ ဘတျတီးရီယား တှေ အကွိုကျပါ။( သှေးခြို ဆီးခြို သမားတှေ အနာ မကကျြနိုငျတာသာ ကွညျ့တော့) ။\n(၂) ဘတျတီးရီးယားကို တိုကျထုတျပေးမယျ့ သှေးဖွူဥ အရအေတှကျကိုလြော့ကစြတေယျ။\n(၃) ကိုယျခံအား ( immune ) ကိုကစြတေယျ\nအဲလိုဆေးကို အနာထဲထညျ့တော့ နာတာ ခဏ သကျသာပမေယျ့ ပိုးဝငျပွီး ဘတျတီးရီယား တှေ စိတျကွိုကျပေါကျပှားတော့ ပိုဆိုးလာရငျး ခုလို septic shock ( သှေးထဲ ပိုးဆိပျပြံ့) ရာက အသကျဆုံးတဲ့ အထိ ဖွဈသှားတာပါပဲ။ ကငျဆာ နဲ့ သဖေို့က ဟိုး အဝေးကွီးလိုပါသေးတယျ။ ဒီလောကျမွနျမွနျ မသသေငျ့ဘဲ ဘာလို့ သရေသလဲဆိုတော့ မကွောကျသငျ့ မရှကျသငျ့တာ ကို ကွောကျပွီးရှကျပွီး လုပျသငျ့လုပျထိုကျတာကို အခြိနျမီ မလုပျဘဲ အားမကိုးသငျ့တာကို အားကိုးမိလို့ပါပဲ။ သူမရဲ့ အကွောငျးလေးကို လူတှသေိပွီး မဖွဈသငျ့တာမဖွဈအောငျရှောငျနိုငျကွဖို့ ဒီစာလေးကိုရေးတာမို့ သူမလညျးရောကျရာဘဝကနေ ကနြေပျဝမျးသာ ပေးနိုငျလိမျ့မယျ မြှျောလငျ့ရငျး….။


Internet Download Manager 6.14 Build2Final + Retail | IT Sharing Network\nInternet Download Manager 6.14 Build2Final + Retail\nမင်္ဂလာပါခင်ဗျာ... Internet Download Manager 6.14 Build2Final + Retail လေးရလို့မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်... အရင်တင်ထားတဲ့ IDM ကို Uninstall လုပ်ဖို့မလိုပါဘူး..... လုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း Uninstall လုပ်တဲ့အခါမှာ default နေရာမှာ complete ကိုရွေးပေးရပါမယ်.... အောက်မှာလည်အဆင်ပြေအောင် ပုံနဲ့တကွရှင်းပြထားပါတယ်... ဒီအတိုင်းတင်မယ်ဆိုရင် idman614f.exe ကို Run လိုက်ပါ... ထုံးစံအတိုင်း Next ...... Next .... Finsh ပေါ့ဗျာ... အဲ့အတိုင်းပြီးသွားပြီဆိုရင် IDM ကိုမဖွင့်သေးပဲ patch ဖိုင်ကို ထုံးစံအတိုင်း patch ခြိုးပေးလိုက်ပါတယ်... Internet Download Manager ကို patch ဖိုင်ဖြင့် full version ဖြစ်အာင်ပြုလုပ်အသုံးပြုပုံကို ဒီလင့် မှာ တင်ပေးထားပါတယ်.... Resume download လုပ်ထားတာတွေလည်း မပျက်ပါဘူး 6.14 Build2လည်းဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်...မိမိအသုံးပြုနေတဲ့ Internet Download Manager ကို Download speed အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ IDM OPTIMIZER (297.85KB) မရှိသေးတဲ့ သူငယ်ချင်းများ အသုံးလိုမယ်ဆိုရင် ဒီမှာ ယူနိုင်ပါတယ် .... လက်ရှိသုံးနေတဲ့ Internet Download Manager ကို update လုပ်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင် crack လုပ်သုံးလို့ရတဲ့ IDM cracker tool (438.20KB) ကို အသုံးပြုလိုလျှင် ဒီမှာ ယူနိုင်ပါတယ် .... Registry ထဲကနေ Internet Download Manager ကို download speed မြှင့်တဲ့နည်းကို ဒီမှာ ကြည့်နိုင်ပါတယ် .... အသုံးပြုလိုတဲ့ သူငယ်ချင်းများအတွက် Dropbox, Mediafire နှစ်နေရာတင်ပေးထားပါတယ်.... ယူသွားလိုက်ပါခင်ဗျာ....\nအရင်တင်ထားတဲ့ IDM ကို ဖြုတ်မယ်ဆိုရင်\nUninstall လုပ်တဲ့အခါမှာ default နေရာမှာ complete ကိုရွေးပေးရပါမယ် ....\nမီဒီယာဖားရားက ဒေါင်းမည်ဆိုလျှင် ပွင့်လာသော လိမ်စာ၏ နောက်ဆုံးတွင် တစ် တစ်လုံးထပ်ရိုက်ထည့်ပေးပါမှ ဒေါင်းလော့လင့်ကို ရောက်ပါမည်ခင်ဗျာ...\nInternet Download Manager Email This BlogThis! Share to Twitter Share to Facebook\nSamsung S3 I9305 4.1.1 root လုပ်နည်း\nWebcamMax 7.6.8.8 Multilanguage\nmicrosoft security essentials defination offline i...\nအသစ်ထည့်သွင်းလိုက်သော Facebook privacy shortcuts မ...\nAndroid Phone အတွက် Advance System Care\nAndroid Phone များအတွက် Call recoder\nUSB Drive ထဲက DATA တွေကိုအမြန်ဆုံးကူးမယ်\nInternet Download Manager 6.14 Build2Final Porta...\nApplied AutoCAD 3D Modelling By Robert TinAye\nApplied AutoCAD Drafting 2D 2009 By Robert TinAye...\nInternet Download Manager 6.14 Build2Final + Ret...\nAutocad 2005 By U Aung Myint\nBad Piggies v1.1.0 for PC\nWise Care 365 Pro 2.14 Build 164\nXilisoft Video Converter Ultimate 7.6.0 Build 2012...\n၀င်းဒိုး လုပ်တာ 2.1.8 + WAT Fix\nG-Talk ( G-Talk နှင့်ပတ်သက်သမျှ)\nInternet and Data Security (ဖေ့ဘွတ်အကောင့်ဘာကြောင်...\nNetworking Edition (မြန်မာလို)\nBlog site အလှဆင်ခြင်း\nMaking Myanmar WordPress Blog Handbook (မြန်မာလို)...\nChange CPU Information\n.Net 2.0 Fundamental ( ပြည့်ဖြိုးမောင်မောင် )\nအခြေခံ Hacking နည်းပညာစာအုပ်\nInternet Download Manager 6.14 Build 1 Final (patc...\nHacking ဗဟုသုတ (XSS,DDOS,Hacker & Cracker)\nWinTools.net ( Premium, Proffesional, Classic, Ult...\nMalwarebytes Anti-Malware 1.65.0.1400 Beta\nP-Apps V 1.2 ( Make your software to be Portable S...\nAvast 2050 Activator\nWindows Expert Tool 4.5.0 For Recover all Password...\nGOM Player 2.1.47 Build 5133 Final\nFacebook ဘယ်လို ဟတ်မလဲ (မြန်မာလို)\nG-Mail & Yahoo Mail Cracking (E-book မြန်မာလို)\nBuffer OVerflow (E-book Myanmar Version)


တာချီလိတ်၌ တရုတ်နိုင်ငံသား နှစ်ဦးထံမှ လိပ်ကြက်တူရွေး ၈၅၀ ကျော် ဖမ်းဆီးရမိ | ❃ Tachileik News Agency ❃ www.tachileik.net\nတာချီလိတ်မြို့၊ ဝမ်ကောင်းရပ်ကွက် အားခေရွာရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်နေကြောင်း သတင်းပေး တိုင်ကြားချက်အရ တာဝန်ရှိသူများ သွားရောက်စစ်ဆေးရာ တရုတ်နိုင်ငံသားနှစ်ဦး မွေးမြူထားသည့် လိပ်ကြက်တူရွေး(၈၅၃)ကောင်အား စစ်ဆေးတွေ့ရှိရကြောင်း သိရသည်။\nသတင်းအရ အားခေးရွာမှနေအိမ်သို့ နိုဝင်ဘာလ(၂)ရက်နေ့ နေ့လယ်(၂)နာရီခွဲဝန်းကျင်က တာချီလိတ်မြို့နယ်သစ်တောဦးစီးဌာနမှ တာဝန်ရှိသူများ၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် အမျိုးသားမှတ်ပုံတင်ဦးစီးဌာနမှာ တာဝန်ရှိ သူများ၊ ဝမ်ကောင်းရပ်ကွက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ ပြည်သူ့စစ်အဖွဲ့တို့မှ တာဝန်ရှိသူများ ပါဝင်သည့်အဖွဲ့ဖြင့် ဝင်ရောက်စစ်ဆေးရာ FRC No.1 –YGN-41660 ကိုင်ဆောင်သူ Mr.D Guoqiang (Passport No. E-42523300) (၂၆/၂၀၁၆) နှင့် FRC No.1-YGN-41660 ကိုင်ဆောင်သူ Mrs.Lipeixin ( Passport No. E 72273391) (၂၀/၂၀၁၆)တို့ နှစ်ဦးအား တရားမဝင် မွေးမြူထားသည့် လိပ်ကြက်တူရွေးများအား တွေ့ရှိရသဖြင့် အရေးယူနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်နေကြောင်း သိရသည်။\nဖမ်းဆီးရမိသော လိပ်ကြက်တူရွေးများအား တာချီလိတ်မြို့နယ် သစ်တောဦးစီးဌာနရုံးတွင် ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ထားပြီး ဘေးမဲ့ပြန်လည်လွှတ်ပေးသွားရန် စီစဉ်နေကြောင်း သိရသည်။\nတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအား တရားမဝင် မွေးမြူထားသည့် တရုတ်နိုင်ငံသားနှစ်ဦးအား တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်နှင့် သဘာဝပင်များကာကွယ်ရေး သဘာဝနယ်မြေများ ထိန်းသိမ်းရေးဥပဒေပုဒ်မ ၃၇(က)ဖြင့် အမှုဖွင့် အရေးယူနိုင်ရန် တာချီလိတ်မြို့မရဲစခန်းက ဆောင်ရွက်နေကြောင်း သိရသည်။\nတာခြီလိတျမွို့၊ ဝမျကောငျးရပျကှကျ အားခရှောရှိ အိမျတဈအိမျတှငျ အနံ့အသကျဆိုးမြား ထှကျနကွေောငျး သတငျးပေး တိုငျကွားခကျြအရ တာဝနျရှိသူမြား သှားရောကျစဈဆေးရာ တရုတျနိုငျငံသားနှဈဦး မှေးမွူထားသညျ့ လိပျကွကျတူရှေး(၈၅၃)ကောငျအား စဈဆေးတှရှေိ့ရကွောငျး သိရသညျ။\nသတငျးအရ အားခေးရှာမှနအေိမျသို့ နိုဝငျဘာလ(၂)ရကျနေ့ နလေ့ယျ(၂)နာရီခှဲဝနျးကငျြက တာခြီလိတျမွို့နယျသဈတောဦးစီးဌာနမှ တာဝနျရှိသူမြား၊ လူဝငျမှုကွီးကွပျရေးနှငျ့ အမြိုးသားမှတျပုံတငျဦးစီးဌာနမှာ တာဝနျရှိ သူမြား၊ ဝမျကောငျးရပျကှကျအုပျခြုပျရေးမှူး၊ ပွညျသူ့စဈအဖှဲ့တို့မှ တာဝနျရှိသူမြား ပါဝငျသညျ့အဖှဲ့ဖွငျ့ ဝငျရောကျစဈဆေးရာ FRC No.1 –YGN-41660 ကိုငျဆောငျသူ Mr.D Guoqiang (Passport No. E-42523300) (၂၆/၂၀၁၆) နှငျ့ FRC No.1-YGN-41660 ကိုငျဆောငျသူ Mrs.Lipeixin ( Passport No. E 72273391) (၂၀/၂၀၁၆)တို့ နှဈဦးအား တရားမဝငျ မှေးမွူထားသညျ့ လိပျကွကျတူရှေးမြားအား တှရှေိ့ရသဖွငျ့ အရေးယူနိုငျရနျ ဆောငျရှကျနကွေောငျး သိရသညျ။\nဖမျးဆီးရမိသော လိပျကွကျတူရှေးမြားအား တာခြီလိတျမွို့နယျ သဈတောဦးစီးဌာနရုံးတှငျ ထိနျးသိမျး စောငျ့ရှောကျထားပွီး ဘေးမဲ့ပွနျလညျလှတျပေးသှားရနျ စီစဉျနကွေောငျး သိရသညျ။\nတောရိုငျးတိရစ်ဆာနျမြားအား တရားမဝငျ မှေးမွူထားသညျ့ တရုတျနိုငျငံသားနှဈဦးအား တောရိုငျး တိရစ်ဆာနျနှငျ့ သဘာဝပငျမြားကာကှယျရေး သဘာဝနယျမွမြေား ထိနျးသိမျးရေးဥပဒပေုဒျမ ၃၇(က)ဖွငျ့ အမှုဖှငျ့ အရေးယူနိုငျရနျ တာခြီလိတျမွို့မရဲစခနျးက ဆောငျရှကျနကွေောငျး သိရသညျ။


CPR (Cardio-pulmonary Resuscitation) – Burmese Baby\nWeb Master | March 12, 2018 | Health | Comments\nကျမတို့ မိဘတိုင်း မသိမဖြစ် သိထားသင့်တာတစ်ခုကတော့ ကလေးအသက်ရှူလမ်းကြောင်းပိတ်ရင် ဘယ်လို အသက်ကယ်မလဲဆိုတာပါပဲ…. CPR (Cardio-pulmonary Resuscitation) လို့ အတိုကောက်ခေါ်ပါတယ်…\nလူကြီးကို လုပ်တဲ့ CPR နဲ့ ကလေးကိုလုပ်ပေးရတဲ့ CPR နည်းနည်းကွဲပြားပါတယ်…. ပိုနားလည်အောင် ဓါတ်ပုံလေးနဲ့ တွဲပြီးစာဖတ်ပေးပါ…. ကိုယ်နေတဲ့ နေရာမှာ စနစ်တကျ သင်ပေးတဲ့သင်တန်းရှိရင် မဖြစ်မနေသွားတက်ပါ… အဲဒီလိုသင်တန်းမရှိဘူးဆိုရင်လဲ ဒီစာလေးကို နားလည်အောင် သေချာဖတ်ပါ… အရုပ်တစ်ခုခုရှိရင် အဲဒီအရုပ်နဲ့ လေ့ကျင့်ကြည့်ပါ…\n(၁) ကလေးကို ခြေဖဝါးလေးတွေကို ကုတ်ကြည့်ပါ… လှုပ်ရှားမှုရှိသလားကြည့်ပါ…\n(၂) အကူအညီ အမြန်ဆုံးတောင်းပါ… အနားမှာ လူရှိရင် အဲဒီလူကို ဆက်သွယ်ခိုင်းပါ.. ကိုယ်တိုင်က CPR လုပ်ပါ…\n(၃) အသက်ရှူနေသေးသလား အသက်ရှူကြပ်နေတာလားစမ်းပါ…\n(၄) ကိုယ်တစ်ယောက်ထဲရှိရင် – ရင်ဘတ်ကလေးကို အကြိမ်၃၀ လက်၂ချောင်းနဲ့ နှိပ်ပေးပါ… တစ်ကြိမ်နှိပ်ရင် တစ်လက်မနဲ့ တစ်လက်မခွဲ နိမ့်အောင် နှိပ်ပေးရပါမယ်… အကြိမ်၃၀ပြည့်ရင် ကလေးခေါင်းကိုမော့ထား၊ မေးစေ့လေးကိုအပေါ်မော့ထားစဉ် ကလေးရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းကို ကိုယ့်ပါးစပ်နဲ့ ငုံမိအောင်လုပ်ပြီး လေ၂ကြိမ် မှုတ်သွင်းပေးပါ… လေမှုတ်သွင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ ကလေးရဲ့ရင်ဘတ်ကလေးကို ကြည့်နေပါ… ရင်ဘတ်ထဲလေဝင်ပြီး အပေါ်ကို မြင့်တက်လာရပါမယ်…. (၃၀း၂)\n(၅) လူနှစ်ယောက်ရှိရင် – ရင်ဘတ်ကလေးကို အကြိမ် ၁၅ကြိမ်နဲ့ လေ၂ကြိမ်စီမှုတ်သွင်းပေးရပါမယ်…. (၁၅း၂)\n(၆) (၃၀း၂) ငါးခါလုပ်ပြီးချိန်မှာ ကိုယ်တစ်ယောက်ထဲပဲ ရှိနေသေးရင် ခဏရပ်ပြီး ဆေးရုံကို ဖုန်းဆက်ပါ.. အကူအညီလာနေချိန်မှာ CPR ဆက်လုပ်နေပါ….\nအစာ (သို့မဟုတ်) ကစားစရာနင်တတ်ပါတယ်… ကလေးနင်နေမှန်း ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ…\n(၂) အသက်ရှူရခက်မယ်.. အသက်ရှူလိုက်ရင် ရင်ဘတ်အတွင်းကို ချိုင့်ဝင်မယ်….\n(၄) မငိုနိုင်တော့ဘူး…. အသံမထွက်နိုင်တော့ဘူး\n(၅) အားပျော့နုံးခွေသွားမယ်… ချောင်းဆိုးမယ်\n(၆) အသက်ရှူသွင်းတဲ့အချိန်မှာ ရင်ကြပ်သလို ရွှီရွှီအသံမြည်တတ်တယ်…\n(၁) ပါးစပ်ထဲရောက်နေတဲ့ပစ္စည်းကို ဘယ်နေရာမှာ ရှိမှန်းသေချာမမြင်ရရင် လက်ထည့်ပြီး ဆွဲထုတ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့…. လက်ထည့်ပြီး လျှောက်ထိုးကြည့်လိုက်မှ နင်နေတဲ့ပစ္စည်းက အဆုတ်ထဲပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားတတ်ပါတယ်….\n(၂) ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်လိုက်ပါ… ကလေးကို ကိုယ့်ပေါင်ပေါ်မှာ ဇောက်ထိုးထားရပါမယ်… ကိုယ့်လက်ဖဝါးကို ကလေးမျက်နှာနဲ့ မေးစေ့ပေါ် အုပ်ကိုင်လိုက်ပါ… ကလေးကိုယ်ကို ကိုယ့်လက်ဖျံပေါ်မှာ မှောက်လျက်ခွထားပါ… ခေါင်းနဲ့ ဇက်ကို ထိန်းထားပါ… ခေါင်းကို အောက်စိုက်ထားပါ…\n(၃) ကလေးကို ပြုတ်မကျအောင် မြဲမြဲကိုင်ထားပြီးမှ ကျောကုန်း (ဂုတ်အောက်ဘက်) ကို ၅ကြိမ် ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ရိုက်ပေးပါ….\n(၄) ငါးကြိမ်ရိုက်ပြီးရင် ကလေးကို ပြန်လှန်ပါ… လည်ပင်းလေးကို ထိန်းထားပါ… ရင်ဘတ်ကလေးကို လက်၂ချောင်း (သို့မဟုတ်) လက်၃ချောင်းနဲ့ CPR လုပ်သလို ၅ကြိမ်ဖိပေးပါ… တစ်ခါဖိရင် ကလေးအသက်ပေါ်မူတည်ပြီး ၁လက်မနဲ့ ၁လက်မခွဲဝင်အောင် ဖိပေးရပါမယ်… ဒီထက်ပိုမဖိရပါ…\n(၅) ပါးစပ်ထဲလည်ချောင်းထဲမှာ တစ်နေတဲ့ ပစ္စည်းပြန်မထွက်မချင်း နံပါတ် ၂ ကနေ ၄ အထိအဆင့်များကို ထပ်ခါထပ်ခါလုပ်ပေးပါ….\n(၆) အဲဒီလိုလုပ်နေလျက်နဲ့ ပစ္စည်းက မထွက်လာဘဲ ကလေးအသက်ရှူရပ်သွားရင် အပေါ်က CPR အဆင့်များအတိုင်း ဆက်လုပ်ပါ… အရေးပေါ် အကူအညီချက်ခြင်းတောင်းပါ….\n***** (၇) မမြင်ရတဲ့ ပစ္စည်းကို ဆွဲထုတ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့… အထဲပိုဝင်သွားတတ်ပါတယ်…. ပစ္စည်းကို ဆွဲထုတ်မယ်ဆို ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ မြင်နေရမယ်၊ ဆွဲထုတ်လို့ ပါလာနိုင်တယ်လို့ သေချာမှ ဆွဲထုတ်ပါ… *****\nMy own CPR class experience\nမွေးစကလေး မျက်လုံးစောင်းတာ စွေတာ စိတ်ပူကြတဲ့ မေမေတွေများလို့ ပြောပြမယ်နော်\nကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေမှာ ဘာကြောင့် ချက်စူလာရတာလဲ


အမျိုးသမီးများ ဆံကေသာ သန်စွမ်းစေဖို့ လျှိ်ု့ဝှက်ချက်များ – WunYan\nအမျိုးသမီးများ ဆံကေသာ သန်စွမ်းစေဖို့ လျှိ်ု့ဝှက်ချက်များ\nPosted on December 4, 2018 by whuk-46651\nဆံသားပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုတွေအတွက် ငွေကုန်ကြေးကျသက်သာလိုပါသလား။ ဆံကေသာကို ကျန်းမာသန်စွမ်းစေလိုပါသလား။ ကောင်းမွန်တဲ့ဆံကေသာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက အလှပြင်ဆိုင်တွေသွားပြီး ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရတဲ့ ဒုက္ခတွေကနေ ကင်းဝေးစေမှာဖြစ်ပါတယ်။\nနေ့စဉ်နေ့တိုင်းလျှော်တာဟာ တစ်ကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းရေးအတွက် အရေးကြီးတယ်လို့ အထင်ရှိကြပေမယ့်လည်း တကယ်တော့ ဆံပင်ကို တစ်ရက်ခြားတစ်ခါ (သို့) ထို့ထက်ပိုကြာအောင်ထားပြီးမှ လျှော်သင့်ပါတယ်။ ခေါင်းလျှော်ရည်နဲ့ ရေထဲမှာပါတဲ့ ကလိုရင်းဓာတ်၊ ဆားဓာတ်တွေဟာ ဆံကေသာမှာရှိတဲ့ သဘာဝအဆီတွေကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် နေ့တိုင်းခေါင်းလျှော်ပါက ဆံပင်တွေမာပြီးကြမ်းလာနိုင်ပါတယ်။ ဆံသားပျက်စီးမှုမှာကာကွယ်ရန် ရက်တော်တော်ခြားပြီးမှသာ ခေါင်းလျှော်သင့်တဲ့အပြင် ဦးရေပြားကို နှိပ်နယ်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း အဆီထုတ်လုပ်နှုန်းကိုလျော့ကျစေနိုင်ပါတယ်။\n2. ဆံပင်ကို ဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့ပါ\nခေါင်းမလျှော်ထားတဲ့နေ့တွေမှာဆိုရင် ပုံစံပြောင်းတဲ့အနေနဲ့ ဆံပင်ကို ထုံးဖွဲ့ချည်နှောင်လိုကြမှာအမှန်ပင်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သားရေကွင်းနဲ့ ဆံပင်ကိုတင်းကြပ်စွာချည်နှောင်ခြင်းဟာ ဆံပင်ကိုကျိုးကြေပျက်စီးနိုင်တာကြောင့် ကျစ်ဆံမြီးဖွဖွကျစ်ခြင်း၊ ဆံထုံးထုံးခြင်းများဟာ ပြုလုပ်သင့်ပါတယ်။ ရှုပ်ထွေးနေသယောင်ပြုလုပ်ထားတဲ့ ကျစ်ဆံမြီးထုံးဖွဲ့မှုပုံစံဟာ သာမန်စုစည်းထားတဲ့ ဆံပင်ထက်ပိုကြည့်ကောင်းတာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်ပါတယ်။\n3. ရေဓာတ်ဖြည့်ပေးတဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည်များကို အသုံးပြုပါ\nအစိုဓာတ်ကိုထိန်းသိမ်းပေးနိုင်တဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည်တွေဟာ ဆံသားကိုကျန်းမာသန်စွမ်းစေ၍ ဆံပင်ပျက်စီးမှုမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ထို့ပြင် ရေဓာတ်ကိုလည်းဖြည့်ပေး၍ ပရိုတင်းနဲ့အစိုဓာတ်တွေကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။\n4. ခေါင်းလျှော်ရည်ကို နှစ်ကြိမ်အသုံးပြုပါ\nခေါင်းလျှော်ရည်ထည့်၍ ရေဆေးချခြင်းကို နှစ်ကြိမ်ပြုလုပ်ပါ။ အဆီထွက်တဲ့ ဆံသားကိုပိုင်ဆိုင်ထားပါက နှစ်ရက်တစ်ကြိမ်သာ ခေါင်းလျှော်ဖို့လိုအောင် ခေါင်းလျှော်ရည်ကို နှစ်ခါသုံးပေးပါ။ ဒုတိယအကြိမ် ခေါင်းလျှော်ရည်ထည့်တဲ့အချိ်န်မှာ အမြှုပ်ပိုထွက်တာကို သတိထားမိပါလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ ဆံပင်တွေပိုမိုသန့်စင်သွားပြီးဆိုတာ ပြသတဲ့အချက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဆံသားပျော့ဆေးကိုမူ ဒုတိယအကြိမ်ခေါင်းလျှော်ရည်အသုံးပြုပြီးပါမှ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကြိမ်သာအသုံးပြုပေးပါ။\n5. ဆံပင်ပေါင်းဆေးကို အသုံးပြုပါ\nဆေးဆိုးတာကြောင့် ပျက်စီးနေတဲ့ဆံပင်တွေ၊ အဖျားနှစ်ခွဖြစ်နေတဲ့ ဆံပင်တွေ၊ ကျိုးကြေနေတဲ့ ဆံပင်တွေအတွက် စိုဓာတ်မြင့်မားစွာပါဝင်တဲ့ ပေါင်းဆေးတွေလိုအပ်ပါတယ်။ ဆံကေသာသန်စွမ်းဖို့အတွက် ရေဓာတ်ဖြည့်ပေးတဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည်နဲ့အတူ တစ်ပတ်တစ်ခါ ဆံပင်ပေါင်းဆေးကို အသုံးပြုပေးသင့်ပါတယ်။ ဆံသားကို အာဟာရဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ပေါင်းတင်ဆေးဟာ ဆံကေသာမှာဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အရာမှန်သမျှကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်စွမ်းရှိ်ပါတယ်။\n6. နူးညံ့တဲ့ ဘီးကိုသာအသုံးပြုပါ\nပလတ်စတစ်ဘီးတွေနဲ့ ဆံပင်ကို ကြမ်းတမ်းစွာဖြီးခြင်းဟာ ဆံသားကိုပျက်စီးစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အမွှေးကျဲကျဲ၊ နုနု နှင့် ပြုလုပ်ထားတဲ့ လှော်တက်သဏ္ဍာန်ဘီးတွေကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဆံသားထိခိုက်မှုကို သက်သာစေမှာဖြစ်ပါတယ်။ ခေါင်းမလျှော်မီ အသွားကျဲဘီးများဖြင့် ဖြီးသင်ခြင်းဖြင့် ဆံပင်ရှုပ်ထွေးခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။\n7. အပူခံကာကွယ်ဆေးများကို အမြဲဆောင်ထားပါ\nအပူခံဖျန်းဆေး (သို့) အဆီတွေဟာ ဆံပင်ခြောက်ခံစက်၊ ဆံပင်ဖြောင့်စက်နဲ့ အခြားအပူပေးကိရိယာတွေကြောင့် ဆံသားပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့ ခြောက်သွေ့အောင်သုတ်ပြီးနောက် အပူခံဆေးတွေကို ဆံပင်အရင်မှ အဖျားထိလိမ်းပေးပြီး ဘီးနဲ့သေချာစွာဖီးချပါ။ ဆံပင်မခြောက်တစ်ခြောက် အချိန်ဖြစ်တာကြောင့် အပူခံဆေးတွေဟာ ဆံပင်မှာကပ်ငြိနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ ထို့နောက် ဘီးအဝိုင်း (သို့) လှော်တက်သဏ္ဍာန်ဘီးတွေကို အသုံးပြုပြီး ပုံသွင်းနိုင်ပါတယ်။ သတိပြုရန်ကတော့ ဆံပင်ဖြောင့်စက်၊ ကောက်စက်တွေအသုံးမပြုမီ အပူခံဖျန်ဆေးကို ထပ်မံအသုံးပြုပေးဖို့လိုပါတယ်။\n8. အပူချိန်အနိမ့်ဆုံးဖြင့်သာ ပုံသွင်းပါ\nဆံပင်အခြောက်ခံစက်မှ မြင့်မားလွန်တဲ့ အပူချိန်ကြောင့် ဆံသားတွေကို ကျွတ်ဆတ်စေကာ ကျိုးကြေပျက်စီးစေနိုင်ပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေအသုံးပြုတဲ့ နည်းပညာအဆင့်မြင့်အခြောက်ခံစက်တွေဟာ အလွန်ပူတာကြောင့် ထိုပစ္စည်းမျိုးကို အိမ်မှာအသုံးပြုခြင်းဟာ ကိုယ့်ဆံပင်ကိုယ်လောင်ကျွမ်းစေတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ အပူချိန်နိမ့်တဲ့ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခြင်းဟာ ဆံပင်ခြောက်ဖို့အချိန်ပိုကြာတယ်ဆိုပေမယ့်လည်း မြင့်မားတဲ့အပူကိုရှောင်လွှဲနိုင်တာကြောင့် ဆံသားပျက်စီးမှုကို ရေရှည်မှာကာကွယ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ နည်းပညာမြင့်အကောင်းစား ဆံပင်အခြောက်ခံစက်တွေကို ဝယ်ယူအသုံးပြုခြင်းဖြင့်လည်း ဆံပင်ခြောက်ဖို့အချိန်ကို ပိုမိုတိုတောင်းစေနိုင်ပါတယ်။\n9. ဆံပင်ဖြောင့်စက်အသုံးပြုပါက အလောမကြီးပါနှင့်\nဆံပင်ဖြောင့်စက်အသုံးပြုတဲ့အခါမှာ အချိန်ကုန်သက်သာစေနိုင်ဖို့အတွက် ဆံပင်တွေအများကြီးယူပြီး အမြန်လုပ်တာဟာ တကယ်တော့အချိန်ပိုကုန်တဲ့အပြင် ဆံသားကိုလည်း ပိုမိုပျက်စီးစေနိုင်ပါတယ်။ ဆံပင်တွေဟာ အပူစက်နဲ့ တစ်ခါတွေ့တိုင်း တစ်ခါပိုပြီးပျက်စီးနိုင်တာကြောင့် တတ်နိုင်သမျှ အပူပစ္စည်းတွေနဲ့ ဆံပင်တွေကို မထိတွေ့ပါစေနှင့်။ ဦးစွာပထမ ဆံပင်အခြောက်ခံစက်နဲ့ တတ်နိုင်သမျှ ဆံပင်ကိုဖြောင့်နေအောင်ပုံသွင်းပါ။ ပြီးလျှင် ဆံပင်ကိုနည်းနည်းချင်းစီသာယူ၍ ဖြောင့်စက်ဖြင့်ဖိချပါ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဟာ ဆံပင်ပုံစံကိုလည်းပိုမိုလှပစေတဲ့အပြင် ခဏခဏလည်းပြန်လုပ်ဖို့မလိုတာကြောင့် ဆံသားပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှလည်း သက်သာစေနိုင်ပါတယ်။\nခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ တခြားဆဲလ်တွေလိုပဲ ဆံပင်အရင်းအမြစ်တွေဟာ ကျန်းမာသန်စွမ်းဖို့အတွက် ရေဓာတ်လိုအပ်ပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေဓာတ်များလေလေ၊ ဆံပင်ကိုပိုရောက်လေလေဖြစ်တာကြောင့် ဆံသားတွေပိုမိုသန်စွမ်းလာတာကိုတွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ ရေသောက်ဖို့အခက်အခဲရှိတယ်ဆိုပါက ရေဓာတ်ကြွယ်ဝစွာပါဝင်တဲ့ ဖရဲသီးနဲ့ မုန်လာဥနီ ကဲ့သို့အစားအစာများကို သရေစာအနေနဲ့ စားပေးနိုင်ပါတယ်။\nCredit: Dr. Thinzar Wynn\nbeautiful girl combs her hair Asian appearance\nအမြိုးသမီးမြား ဆံကသော သနျစှမျးစဖေို့ လြှို့ဝှကျခကျြမြား\nဆံသားပွုပွငျထိနျးသိမျးမှုတှအေတှကျ ငှကေုနျကွေးကသြကျသာလိုပါသလား။ ဆံကသောကို ကနျြးမာသနျစှမျးစလေိုပါသလား။ ကောငျးမှနျတဲ့ဆံကသောကို ပိုငျဆိုငျထားပါက အလှပွငျဆိုငျတှသှေားပွီး ပုံမှနျပွုပွငျထိနျးသိမျးရတဲ့ ဒုက်ခတှကေနေ ကငျးဝေးစမှောဖွဈပါတယျ။\nနစေ့ဉျနတေို့ငျးလြှျောတာဟာ တဈကိုယျရညျသနျ့ရှငျးရေးအတှကျ အရေးကွီးတယျလို့ အထငျရှိကွပမေယျ့လညျး တကယျတော့ ဆံပငျကို တဈရကျခွားတဈခါ (သို့) ထို့ထကျပိုကွာအောငျထားပွီးမှ လြှျောသငျ့ပါတယျ။ ခေါငျးလြှျောရညျနဲ့ ရထေဲမှာပါတဲ့ ကလိုရငျးဓာတျ၊ ဆားဓာတျတှဟော ဆံကသောမှာရှိတဲ့ သဘာဝအဆီတှကေို ဖယျရှားပဈလိုကျနိုငျပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ နတေို့ငျးခေါငျးလြှျောပါက ဆံပငျတှမောပွီးကွမျးလာနိုငျပါတယျ။ ဆံသားပကျြစီးမှုမှာကာကှယျရနျ ရကျတျောတျောခွားပွီးမှသာ ခေါငျးလြှျောသငျ့တဲ့အပွငျ ဦးရပွေားကို နှိပျနယျပေးခွငျးဖွငျ့လညျး အဆီထုတျလုပျနှုနျးကိုလြော့ကစြနေိုငျပါတယျ။\n2. ဆံပငျကို ဆငျယငျထုံးဖှဲ့ပါ\nခေါငျးမလြှျောထားတဲ့နတှေ့မှောဆိုရငျ ပုံစံပွောငျးတဲ့အနနေဲ့ ဆံပငျကို ထုံးဖှဲ့ခညျြနှောငျလိုကွမှာအမှနျပငျဖွဈပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ သားရကှေငျးနဲ့ ဆံပငျကိုတငျးကွပျစှာခညျြနှောငျခွငျးဟာ ဆံပငျကိုကြိုးကွပေကျြစီးနိုငျတာကွောငျ့ ကဈြဆံမွီးဖှဖှကဈြခွငျး၊ ဆံထုံးထုံးခွငျးမြားဟာ ပွုလုပျသငျ့ပါတယျ။ ရှုပျထှေးနသေယောငျပွုလုပျထားတဲ့ ကဈြဆံမွီးထုံးဖှဲ့မှုပုံစံဟာ သာမနျစုစညျးထားတဲ့ ဆံပငျထကျပိုကွညျ့ကောငျးတာလညျး အမှနျပငျဖွဈပါတယျ။\n3. ရဓောတျဖွညျ့ပေးတဲ့ ခေါငျးလြှျောရညျမြားကို အသုံးပွုပါ\nအစိုဓာတျကိုထိနျးသိမျးပေးနိုငျတဲ့ ခေါငျးလြှျောရညျတှဟော ဆံသားကိုကနျြးမာသနျစှမျးစေ၍ ဆံပငျပကျြစီးမှုမှ ကာကှယျပေးနိုငျပါတယျ။ ထို့ပွငျ ရဓောတျကိုလညျးဖွညျ့ပေး၍ ပရိုတငျးနဲ့အစိုဓာတျတှကေိုလညျး ပေးစှမျးနိုငျပါတယျ။\n4. ခေါငျးလြှျောရညျကို နှဈကွိမျအသုံးပွုပါ\nခေါငျးလြှျောရညျထညျ့၍ ရဆေေးခခြွငျးကို နှဈကွိမျပွုလုပျပါ။ အဆီထှကျတဲ့ ဆံသားကိုပိုငျဆိုငျထားပါက နှဈရကျတဈကွိမျသာ ခေါငျးလြှျောဖို့လိုအောငျ ခေါငျးလြှျောရညျကို နှဈခါသုံးပေးပါ။ ဒုတိယအကွိမျ ခေါငျးလြှျောရညျထညျ့တဲ့အခြိနျမှာ အမွှုပျပိုထှကျတာကို သတိထားမိပါလိမျ့မယျ။ ဒါဟာ ဆံပငျတှပေိုမိုသနျ့စငျသှားပွီးဆိုတာ ပွသတဲ့အခကျြပဲဖွဈပါတယျ။ ဆံသားပြော့ဆေးကိုမူ ဒုတိယအကွိမျခေါငျးလြှျောရညျအသုံးပွုပွီးပါမှ နောကျဆုံးတှငျ တဈကွိမျသာအသုံးပွုပေးပါ။\n5. ဆံပငျပေါငျးဆေးကို အသုံးပွုပါ\nဆေးဆိုးတာကွောငျ့ ပကျြစီးနတေဲ့ဆံပငျတှေ၊ အဖြားနှဈခှဖွဈနတေဲ့ ဆံပငျတှေ၊ ကြိုးကွနေတေဲ့ ဆံပငျတှအေတှကျ စိုဓာတျမွငျ့မားစှာပါဝငျတဲ့ ပေါငျးဆေးတှလေိုအပျပါတယျ။ ဆံကသောသနျစှမျးဖို့အတှကျ ရဓောတျဖွညျ့ပေးတဲ့ ခေါငျးလြှျောရညျနဲ့အတူ တဈပတျတဈခါ ဆံပငျပေါငျးဆေးကို အသုံးပွုပေးသငျ့ပါတယျ။ ဆံသားကို အာဟာရဖွညျ့ပေးနိုငျတဲ့ ပေါငျးတငျဆေးဟာ ဆံကသောမှာဆုံးရှုံးသှားတဲ့ အရာမှနျသမြှကို ပွနျလညျဖွညျ့တငျးနိုငျစှမျးရှိပါတယျ။\n6. နူးညံ့တဲ့ ဘီးကိုသာအသုံးပွုပါ\nပလတျစတဈဘီးတှနေဲ့ ဆံပငျကို ကွမျးတမျးစှာဖွီးခွငျးဟာ ဆံသားကိုပကျြစီးစနေိုငျပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ အမှေးကြဲကြဲ၊ နုနု နှငျ့ ပွုလုပျထားတဲ့ လှျောတကျသဏ်ဍာနျဘီးတှကေို အသုံးပွုခွငျးဖွငျ့ ဆံသားထိခိုကျမှုကို သကျသာစမှောဖွဈပါတယျ။ ခေါငျးမလြှျောမီ အသှားကြဲဘီးမြားဖွငျ့ ဖွီးသငျခွငျးဖွငျ့ ဆံပငျရှုပျထှေးခွငျးမှ ကာကှယျနိုငျပါတယျ။\n7. အပူခံကာကှယျဆေးမြားကို အမွဲဆောငျထားပါ\nအပူခံဖနျြးဆေး (သို့) အဆီတှဟော ဆံပငျခွောကျခံစကျ၊ ဆံပငျဖွောငျ့စကျနဲ့ အခွားအပူပေးကိရိယာတှကွေောငျ့ ဆံသားပကျြစီးမှုကို ကာကှယျပေးနိုငျပါတယျ။ မကျြနှာသုတျပုဝါနဲ့ ခွောကျသှအေ့ောငျသုတျပွီးနောကျ အပူခံဆေးတှကေို ဆံပငျအရငျမှ အဖြားထိလိမျးပေးပွီး ဘီးနဲ့သခြောစှာဖီးခပြါ။ ဆံပငျမခွောကျတဈခွောကျ အခြိနျဖွဈတာကွောငျ့ အပူခံဆေးတှဟော ဆံပငျမှာကပျငွိနမှောဖွဈပါတယျ။ ထို့နောကျ ဘီးအဝိုငျး (သို့) လှျောတကျသဏ်ဍာနျဘီးတှကေို အသုံးပွုပွီး ပုံသှငျးနိုငျပါတယျ။ သတိပွုရနျကတော့ ဆံပငျဖွောငျ့စကျ၊ ကောကျစကျတှအေသုံးမပွုမီ အပူခံဖနျြဆေးကို ထပျမံအသုံးပွုပေးဖို့လိုပါတယျ။\n8. အပူခြိနျအနိမျ့ဆုံးဖွငျ့သာ ပုံသှငျးပါ\nဆံပငျအခွောကျခံစကျမှ မွငျ့မားလှနျတဲ့ အပူခြိနျကွောငျ့ ဆံသားတှကေို ကြှတျဆတျစကော ကြိုးကွပေကျြစီးစနေိုငျပါတယျ။ ကြှမျးကငျြပညာရှငျတှအေသုံးပွုတဲ့ နညျးပညာအဆငျ့မွငျ့အခွောကျခံစကျတှဟော အလှနျပူတာကွောငျ့ ထိုပစ်စညျးမြိုးကို အိမျမှာအသုံးပွုခွငျးဟာ ကိုယျ့ဆံပငျကိုယျလောငျကြှမျးစတောပဲဖွဈပါတယျ။ အပူခြိနျနိမျ့တဲ့ပစ်စညျးကို အသုံးပွုခွငျးဟာ ဆံပငျခွောကျဖို့အခြိနျပိုကွာတယျဆိုပမေယျ့လညျး မွငျ့မားတဲ့အပူကိုရှောငျလှဲနိုငျတာကွောငျ့ ဆံသားပကျြစီးမှုကို ရရှေညျမှာကာကှယျနိုငျမှာဖွဈပါတယျ။ နညျးပညာမွငျ့အကောငျးစား ဆံပငျအခွောကျခံစကျတှကေို ဝယျယူအသုံးပွုခွငျးဖွငျ့လညျး ဆံပငျခွောကျဖို့အခြိနျကို ပိုမိုတိုတောငျးစနေိုငျပါတယျ။\n9. ဆံပငျဖွောငျ့စကျအသုံးပွုပါက အလောမကွီးပါနှငျ့\nဆံပငျဖွောငျ့စကျအသုံးပွုတဲ့အခါမှာ အခြိနျကုနျသကျသာစနေိုငျဖို့အတှကျ ဆံပငျတှအေမြားကွီးယူပွီး အမွနျလုပျတာဟာ တကယျတော့အခြိနျပိုကုနျတဲ့အပွငျ ဆံသားကိုလညျး ပိုမိုပကျြစီးစနေိုငျပါတယျ။ ဆံပငျတှဟော အပူစကျနဲ့ တဈခါတှတေို့ငျး တဈခါပိုပွီးပကျြစီးနိုငျတာကွောငျ့ တတျနိုငျသမြှ အပူပစ်စညျးတှနေဲ့ ဆံပငျတှကေို မထိတှပေ့ါစနှေငျ့။ ဦးစှာပထမ ဆံပငျအခွောကျခံစကျနဲ့ တတျနိုငျသမြှ ဆံပငျကိုဖွောငျ့နအေောငျပုံသှငျးပါ။ ပွီးလြှငျ ဆံပငျကိုနညျးနညျးခငျြးစီသာယူ၍ ဖွောငျ့စကျဖွငျ့ဖိခပြါ။ ထိုသို့ပွုလုပျခွငျးဟာ ဆံပငျပုံစံကိုလညျးပိုမိုလှပစတေဲ့အပွငျ ခဏခဏလညျးပွနျလုပျဖို့မလိုတာကွောငျ့ ဆံသားပကျြစီးဆုံးရှုံးမှုမှလညျး သကျသာစနေိုငျပါတယျ။\nခန်ဓာကိုယျမှာရှိတဲ့ တခွားဆဲလျတှလေိုပဲ ဆံပငျအရငျးအမွဈတှဟော ကနျြးမာသနျစှမျးဖို့အတှကျ ရဓောတျလိုအပျပါတယျ။ ခန်ဓာကိုယျမှာ ရဓောတျမြားလလေေ၊ ဆံပငျကိုပိုရောကျလလေဖွေဈတာကွောငျ့ ဆံသားတှပေိုမိုသနျစှမျးလာတာကိုတှရေ့နိုငျပါတယျ။ အကယျ၍ ရသေောကျဖို့အခကျအခဲရှိတယျဆိုပါက ရဓောတျကွှယျဝစှာပါဝငျတဲ့ ဖရဲသီးနဲ့ မုနျလာဥနီ ကဲ့သို့အစားအစာမြားကို သရစောအနနေဲ့ စားပေးနိုငျပါတယျ။


စပိန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွင် ပြည့်တန်ဆာ ဘာသာရပ်ကို သီးသန့်သင်ကြား | ရိုဟင်ဂျာ လူမျိုးစု အသံ\nစပိန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွင် ပြည့်တန်ဆာ ဘာသာရပ်ကို သီးသန့်သင်ကြား\nတကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ သို့ပေမယ့် တကယ်သင်နေပါတယ်။ ဒီပလိုမာတန်း၊ ဘွဲ့တန်းတောင် ခွဲထားပါသေးတယ်။\n၂၀၁၂ခုနှစ် ပညာသင်နှစ်မှ စတင်ထည့်သွင်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ် ကျောင်း တစ်ခုက ဖြစ်ပါတယ်။ သင်ရုံးမှာ ကမ္ဘာ့ရှေး အကျဆုံး ပြည့်တာဆာ လုပ်ငန်းစတည်တဲ့ ဟိန္ဒူယ သမိုင်းထဲက Kama Sutra တုိ့အကြောင်းလည်း ပါဝင်ပါတယ်။\nယင်းသင်ရိုးစတင်စကတော့ တားဆီးသူတွေများပါတယ်။ တရားစွဲတဲ့ အဖွဲ့တွေတောင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါကျတော့ ယင်းဘာသာရပ်မှာ လူတိုး မပေါက်တောင် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆို စပိန်ဟာ ကမ္ဘာ့ မှာ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း တွင်ကျယ်တဲ့ နိုင်ငံများထဲက တစ်ခုအပါ အဝင် မို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ယင်းကနေ ရတဲ့ ဝင်ငွေဟာ တိုင်းပြည်ဝင်ငွေကို များစွာ အထောက်အပံ့ပြုတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ လက်တင်အမေရိက၊ အာဖရိက၊ အာရှမှ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများလာရောက် နေထိုင်တဲ့အတွက် Prostitution Business ကလည်း ကြီးကြီးမားမားကို ဖြစ်နေပါတယ်။\nယခု ယင်းတက္ကသိုလ်က မေဂျာဘာသာရပ်တစ်ခုအနေနဲ့ သင်ကြားပေးပြီး ကျောင်းပြီးတဲ့ခါ ယင်းကျောင်းမှာပဲ ဆရာပြန်လုပ် တာမျိုး၊ ပြည့်တန်ဆာ စီးပွားရေးမှာ နာလည်းကျွမ်းကျင်တဲ့ ပညာရှင်လိုမျိုး၊ ကိုယ်တိုင် စီးပွားရေးပြန်လုပ်တာမျိုး အစရှိသဖြင့် အလုပ်အကိုင်အခွင့် အလှမ်း အမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးပေးတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ လက်တွေ့၊ စာတွေ့ လည်း သင်တယ်ဆိုတဲ့ ယင်း ‘professional instruction’ in prostitution ဘာသာရပ်ဟာ ကမ္ဘာမှာ ပထမဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သိရပါတယ်။\nအေးချမ်းမွန်မှ YoYarLay တွင်ပါရှိသော သတင်းကို မိတ်ဆွေများထံ ကူးယူမျဝေပေး ဖြင်းဖြစ်ပါသည်\nThis entry was posted on February 16, 2013, in နိုင်ငံတကာသတင်း. Bookmark the permalink.\tLeaveacomment\n← ရခိုင်ပြည်နယ်အရေးကိစ္စ သက်ဆိုင်ရာ လူမျိုးစု ၂ စုတို့ ညှိနှိုင်းအဖြေ ရှာရမည်ဟု ကင်တားနားပြော\nမောင်တောမြို့၊ ဘဂုံးနားရွာတွင်အကြမ်းဖက်သတ်ဖြတ်၊ ရိုက်နှက်၊ ဖမ်းဆီးခံရမှုစာရင်းများကိုအောက်ဖေါ်ပြပါ ဇယား →


▄ ရန်သူကို မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား – Min Thayt\nဆရာကြီး ဒဂုန်တာရာရဲ့ သွန်သင်ချက်မှာ၊ “ရန်သူကို မိတ်ဆွေဖြစ်အောင်လုပ်တာ နိုင်ငံရေး” ဆိုတာပါတယ်။ ဒါဟာ နာမည်ကျော် အဆိုအမိန့်အဖြစ် တည်ရှိနေတယ်။ ထိုနည်းလည်းကောင်းပဲ နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်မှာ၊ နိုင်ငံ ရေးသတ္တဝါတချို့ ကိုးကားပြောဆိုကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အင်မတန် နည်းပါတယ်။ နိုင်ငံရေးစာရေးသားတဲ့ ကလောင်တွေထဲကတောင်၊ ဒီအဆိုအမိန့်ကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ကိုးကား ရေးသားတာ နည်းပါးပါတယ်။ ထားတော့။\nဒီနေရာမှာ၊ နိုင်ငံရေးဆိုတာ ရန်သူကို မိတ်ဆွေဖြစ်အောင်လုပ်တာလို့ ဆိုပေမယ့်၊ လက်တွေ့မှာ မိတ်ဆွေကို ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်တာမျိုးဖြစ်နေတယ်။ အကျိုးစီးပွားတွေကြောင့် မိတ်ဆွေတွေဟာ ရန်သူတွေ ဖြစ်ကုန်ကြ သလို၊ အသိဉာဏ်ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်လာတာတွေလည်း ရှိတယ်။ နိုင်ငံရေးဟာ ရန်သူမွေးတဲ့ ကစားကွင်းလားဆိုတာ မေးစရာရှိပါတယ်။ နိုင်ငံရေးဟာ ရန်သူမွေးတဲ့ ကစားကွင်းလား…..။ သို့တည်းမဟုတ် ရန်သူ မဟုတ် မိတ်ဆွေ မဟုတ်တဲ့ ကြားလူတွေကို ရန်သူဘက်ကို တွန်းပို့ခြင်းလား….။\nနိုင်ငံရေးဟာ သိမ်မွေ့ပါတယ်။ အကြောင်းအချက်ပေါင်းစုံဟာ နိုင်ငံရေးထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေပါတယ်။ အတိတ် အာဃာတတွေကြောင့် မိတ်ဆွေတွေ မဖြစ်နိုင်ကြဘူး။ တည်ဆဲရန်သူတွေကို မိတ်ဆွေ မလုပ်နိုင်သလို အတိတ်က အာဃာတတွေကြောင့်ပဲ ရန်သူသစ်တွေ တိုးလာတယ်။ သမိုင်းနာကျည်းချက်တွေကြောင့် ရန်သူ သစ်တွေ မွေးဖွားသလို၊ နိုင်ငံရေးပယောဂတွေ ဝင်ပူးလို့ ရန်သူအသစ်တွေ ပေါက်ဖွားလာတာလည်း ရှိပါတယ်။ များသောအားဖြင့် အကျိုးစီးပွားပဋိပက္ခကြောင့် ရန်သူသစ်တွေ မွေးဖွားလာတော့တယ်။ နယ်မြေပိုင်စိုးရေး အပါအဝင် လုံခြုံရေးလိုအပ်ချက်ကြောင့် ရန်လိုမှုတွေလည်း ပေါက်ဖွားလာတယ်။ ဒီလိုနဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဝန်းကျင်ဟာ ရန်သူတွေ ခြေချင်းလိမ်နေတဲ့ ကွင်းပြင်ဖြစ်နေသလား…..။\nရန်သူကို မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ဖို့အတွက် အဓိက လိုအပ်ချက်က “ယုံကြည်မှု” ဖြစ်ပါတယ်။ အချင်းချင်း အကြား ယုံကြည်မှုဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဆရာကြီး ဒဂုန်တာရာရဲ့ သွန်သင်ချက်အရ၊ ရန်သူကို မိတ်ဆွေဖြစ် အောင်လုပ်ဖို့ အရေးအကြီးဆုံးဟာ အချင်းချင်းအကြား ယုံကြည်မှုဖြစ်တယ်လို့ ကျနော် ယူဆပါတယ်။ အချင်း အချင်းအကြား ယုံကြည်မှုမြင့်ဖို့အတွက် ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ရေး (trust building) ဟာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်လာတယ်။\nမြန်မာပြည်ဟာ အချင်းချင်းအကြား ယုံကြည်မှု ပျက်ယွင်းနေတဲ့လူ့အဖွဲ့အစည်းအားကြီးနေတယ်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မယုံနိုင်ကြဘူး။ တစ်ဦးကို တစ်ဦး မယုံကြည်နိုင်ကြဘူး။ ယုတ်စွအဆုံး… ကိုယ့် ကိုယ်ကိုတောင် မယုံနိုင်ဘူး။ ယုံကြည်ဝက်အချင်းဝက်တိုတဲ့အခါ၊ ယုံကြည်မှုစက်ဝိုင်းကျဉ်းမယ်။ ယုံကြည်မှု အချင်းဝက် ရှည်လေလေ၊ ယုံကြည်မှုစက်ဝိုင်းကျယ်လေလေဖြစ်ပါတယ်။ ယုံကြည်မှုစက်ဝိုင်းကျယ်လေလေ၊ ကိုယ့်ဝန်းကျင် ကျယ်လေလေဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ယုံကြည်မှု နည်းတဲ့၊ အချင်းချင်းအကြား ယုံကြည်မှုလည်း နိမ့်ပါးတဲ့၊ ဘာကိုမှလည်း မယုံကြည်တတ်တဲ့၊ သံသယသိပ်များ တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်နေသလားလို့ မေးစရာရှိပါတယ်။ ကိုယ်ကကျူး ကိုယ့်ဒူးကိုတောင် မယုံရတဲ့ လူ့အဖွဲ့ အစည်းမှာ၊ ရန်သူတွေဟာ မိတ်ဆွေဖြစ်လာပါ့မလား။ ရန်သူတွေဟာ မိတ်ဆွေဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိပါ့မလား….\nယုံကြည်မှုအချင်းဝက် တိုတဲ့အခါ စက်ဝိုင်းက ကျဉ်းတယ်။\nယုံကြည်မှုအချင်းဝက် ရှည်တဲ့အခါ စက်ဝိုင်းက ကျယ်တယ်။\nယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ဖို့အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်ဟာ ဘာဖြစ်ပါသလဲ။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ယုံကြည်မှုအစေးကပ်ဖို့၊ လုပ်ဆောင်ရမယ့်ကိစ္စတွေဟာ ဘာဖြစ်နိုင်ပါသလဲ။ လူတွေဟာ တစ်ယောက်ကို တစ် ယောက် ဘာ့ကြောင့် မယုံကြည်နိုင်ကြတာလဲ။ ဒီမေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကို ရှာဖို့ လိုပါတယ်။\nကိုယ်လုပ်နေတဲ့လုပ်ရပ်တွေဟာ မှန်မှန်ကန်ကန်ဖြစ်ဖို့ လိုပါတယ်။ မှန်ကန်တဲ့အလုပ်ကိုလည်း လုပ်နေဖို့ လိုပါ တယ်။ လုပ်ရပ်တွေ မှန်ကန်နေခြင်း၊ မှန်ကန်တဲ့အလုပ်ကို လုပ်နေခြင်းဟာ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ရာမှာ အသုံးဝင်တယ်။ အရေးကြီးတယ်။ ပထမဆုံး အရေးကြီးတဲ့အချက်ဖြစ်ပါတယ်။ မှန်ကန်တဲ့လုပ်ရပ်တွေကို မှန် မှန်ကန်ကန် လုပ်ဖြစ်ဖို့ ဘယ်အရာတွေက စေ့ဆော်တိုက်တွန်းပါသလဲ။\nဆရာတော် ရှင်ဇနကာဘိဝံသဟာ၊ သူတည်ထောင်တဲ့ မဟာဂန္ဓာရုံကျောင်းတိုက်မှာ စည်းကမ်း (၁၀) ချက်ကို ထုတ်ထားပါတယ်။ အဲသည့်စည်းကမ်းရဲ့ ပထမဆုံးအချက်က “စိတ်ကောင်းရှိဖို့ ပထမ” ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအချက် ကို ကျနော် ငယ်ငယ်တုန်းကတည်းက ကြားဖူးပေမယ့်၊ ကျနော် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ပဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီ့နောက်ပိုင်း လူလောကထဲ တိုးဝင်လာလေလေ၊ အလုပ်တွေ အများကြီးပိုလုပ်ဖြစ်လာလေလေ၊ လူအများနဲ့ ပိုပြီးဆက်ဆံဖြစ်လေလေ…. ဆရာတော်ရဲ့ သွန်သင်ချက်ဖြစ်တဲ့ စိတ်ကောင်းရှိဖို့ ပထမ ဆိုတာကို ပိုနားလည် လာလေလေဖြစ်ပါတယ်။ ပိုလည်း ကြိုက်လာလေလေဖြစ်လာပါတယ်။ စိတ်ကောင်းရှိဖို့ ပထမ။ စိတ်ကောင်း ရှိဖို့ ပထမ။\nလုပ်ရပ်တွေ မှန်ကန်ဖို့အတွက် စိတ်ကောင်း မရှိရင် မရပါဘူး။ မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်နိုင်ဖို့အတွက်လည်း စိတ်ကောင်းမရှိရင် မရပါဘူး။ သမိုင်းကို ပြန်ကြည့်ပါ။ စိတ်ကောင်းမထားဘဲ လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာအားဖြင့် ငြိုးချုံးကျနေတဲ့ လူအုပ်စုတွေကို မြင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ကောင်း မရှိတဲ့သူဟာ စိတ်ကောင်း မရှိတဲ့သူ၊ သူယုတ်မာ စရိုက်အတိုင်းပဲ နေထိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြောင်ပြောင်ပါပဲ။ မရှက် တတ်ပါဘူး။ မကြောက်တတ်ပါဘူး။ မျက်နှာပြောင်တိုက်နေဆဲပါပဲ။\nဒီလိုလူ့အဖွဲ့အစည်းမျိုးမှာ ရန်သူကို မိတ်ဆွေ မလုပ်နိုင်တာကတော့ သိပ်မဆန်းလှပါဘူး။\nစိတ်ကောင်းဟာ ရိုးသားမှုဓာတ်ခံကနေ ပေါက်ဖွားတယ်ဆိုတာ နားလည်ရင် ရပါပြီ။ ရိုးသားမှု မရှိရင်တော့ စိတ် ကောင်းလည်း မထားနိုင်။ စိတ်ကောင်းမထားနိုင်ရင် လုပ်ရပ်တွေလည်း မမှန်ကန်တော့ဘူး။ မှန်ကန်တဲ့လုပ်ရပ် တွေကိုလည်း လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး။ ရိုးသားမှုဟာ အခြေခံကျပါတယ်။\nအချင်းချင်းအကြား ယုံကြည်မှုမြင့်လာဖို့အတွက် ဒုတိယအရေးအကြီးဆုံးကတော့၊ ဆက်သွယ်ရေး ပုံစံဖြစ်ပါ တယ်။ ပြောဆိုဆက်ဆံရေးသဘောထားဖြစ်ပါတယ်။\nကိုယ်ဟာ တစ်ဖက်လူကို ဘယ်လို ပြောဆိုဆက်ဆံသလဲ၊ ဘယ်လို ပြောဆိုပြုမူသလဲ၊ ဘယ်လိုစိတ်နေသဘော ထားမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံသလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပြီးတော့၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ယုံကြည်မှုရှိလာကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ စရိုက်ကြမ်းလွန်းတဲ့ဆက်ဆံရေးမျိုးနဲ့ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်လို့ မရပါ။ အပေါ်ယံရွှေမှုန်ကြဲ အထဲက နွားချေးခံ ဆိုတဲ့ စရိုက်မျိုးနဲ့လည်း ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်လို့ မရပါ။ အပြင်မှာတော့ ပြုံးပြုံးဆက်ဆံ ပေမယ့်၊ အခွင့်အရေးရရင် နောက်ကျောဓားနဲ့ထိုးမယ့်စရိုက်မျိုးနဲ့လည်း ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်လို့ မရပါဘူး။\nယုံကြည်မှုအချင်းဝက် ရှည်ရှည်ဆန့်ထွက်နိုင်ဖို့၊ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ပြောဆို ပြုမူ ဆက်ဆံကြတဲ့ သဘောထားပုံစံဟာ သိပ်အရေးကြီးပါတယ်။ လူတွေအချင်းချင်းအကြား ယုံကြည်မှုပိုမြဲမြံလာအောင် ပြုမူရမယ့် ဆက်ဆံရေးပုံစံ၊ ဆက်ဆံရေးပုံသဏ္ဍန်တွေကို နားလည်ကြမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\nအခြေခံသဘောထား။ တနည်း အခြေခံမူ။ ပန်းတိုင်တူ။ ယုံကြည်ချက်တူ။ ခံယူချက်တူ။ လမ်းစဉ်တူ။ လမ်း ကြောင်းတူ။\nယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ဖို့အတွက် နောက်ထပ် အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကတော့၊ အခြေခံမူဝါဒနဲ့ သဘောထား တွေ တူညီကြဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ နည်းလမ်းအားဖြင့်၊ မဟာဗျူဟာအားဖြင့် ကျင့်သုံးမှု ကွဲလွဲချင် ကွဲလွဲမယ်။ ကိစ္စ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် common ground ကတော့ တူရမယ်။ အခြေခံမူမှာတော့ တူရမယ်။ အခြေခံအကျိုးစီးပွား မှာတော့ လာစုဆုံရမယ်။ ပန်းတိုင်တူရမယ်။ လမ်းချင်းတူရင် လူချင်းတွေ့တယ်လို့ ဆရာကြီး ဟံသာဝတီ ဝင်းတင်က ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ လမ်းချင်းတူရင် လူချင်းတွေ့ပါလိမ့်မယ်။ လူချင်းတူရင်လည်း လမ်းချင်းတူနေပါ လိမ့်မယ်။ ဒီတော့ ပန်းတိုင်တွေ တူညီဖို့၊ အခြေခံမူတွေမှာ အကြေအလည် ညှိနှိုင်းနိုင်ကြဖို့ လိုပါတယ်။ မဟာဗျူဟာနဲ့ နည်းလမ်းတွေဟာ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု မတူနိုင်ပါဘူး။ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်သဘောသဘာဝ မတူညီတာ ဖြစ်တာကြောင့် လုပ်ဆောင်ရမယ့် နည်းလမ်းတွေ ကွဲခြားလိမ့်မယ်။ ကိစ္စ မရှိပါဘူး။ လမ်းချင်းတူဖို့သာ လိုပါတယ်။\nလမ်းချင်းတူရင်တော့ ရန်သူကို မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ဖို့ မခဲယဉ်းဘူးလို့ ယူဆနိုင်ပါရဲ့။\nယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ဖို့အတွက် နောက်ထပ်လိုအပ်ချက် တစ်ခုရှိပါသေးတယ်။ ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ် ကွပ်ကဲ နိုင်စွမ်းဖြစ်ပါတယ်။\nလူတော်တော်များများဟာ ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ ခံစားချက်ကို မစီမံ မခန့်ခွဲနိုင်ဘူး။ ခံစားချက်ကို မကွပ်ကဲနိုင်ကြဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ရန်သူတွေ အလိုလို မွေးမြူမိလျက်သားဖြစ်သွားတတ်ကြတယ်။ ဒါကို သတိထားဖို့ လိုပါတယ်။ အထူးသဖြင့် လူအများကို ဦးစီးဦးဆောင် ပြုနေတဲ့ ခေါင်းဆောင်လူကြီးတွေဟာ ခံစားချက်ကို စီမံ ခန့်ခွဲတတ်ဖို့ အလိုအပ်ဆုံးလူသားတွေဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို နားလည်သင့်တယ်။\nခံစားချက်ကို စီမံခန့်ခွဲတတ်တဲ့သူကို EQ (Emotional Quotient) မြင့်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါဟာ ခေတ်သစ်မှာ ခေါင်းဆောင်မယ့် ခေါင်းဆောင်တွေအတွက် အလိုအပ်ဆုံး လိုအပ်ချက်ပါပဲ။ ခံစားချက်တွေကို စီမံခန့်ခွဲတတ်ဖို့ အတွက် အသိဉာဏ်လိုပါတယ်။ ဆင်ခြင်တုံတရား လိုပါတယ်။ ဗုဒ္ဓ အဟောမှာ ဉာဏ်နဲ့ ချွန်းအုပ်ရမယ်၊ သတိနဲ့ ချွန်းအုပ်ရမယ်လို့ အဟောရှိပါတယ်။ ဉာဏ်ဟာ ခံစားချက်ကို ထိန်းသိမ်းတည့်မတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ သတိဟာ ခံစားချက်တွေကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါတယ်။ ဆင်ခြင်တုံတရားကို သတိနဲ့တွဲရင် တော်တော်များများဟာ ယုံကြည်မှု မြင့်မားတဲ့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းဖြစ်လာမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ ယုံကြည်ပါတယ်။\nအတ္တကြီးလွန်းတဲ့လူကို လူတွေ မယုံကြည်တတ်ကြဘူး။ လူတွေ မယုံကြဘူး။ လူဆိုတာ အတ္တကိုယ်စီရှိကြတာ ထုံးစံပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အတ္တကြောင့် တပါးသူ ဒုက္ခမဖြစ်စေရဆိုတဲ့ မူကို ကိုင်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ အတ္တကို ထိန်းကျောင်းရပါမယ်။ အတ္တကို တည့်မတ်ရပါမယ်။ အတ္တကို ကောင်းမွန်တဲ့လမ်းကြောင်းမှာ မွေးမြူဖို့ လိုပါတယ်။ နေရာတကာ ငါငါငါနဲ့ ငါတကောကောနေတဲ့သူဟာ ဘယ်လောက် ရိုးသားပါစေ၊ ယုံကြည်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဘယ်လောက် တော်နေတတ်နေပါစေ…. ယုံကြည်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းပါတယ်။ “ငို့ဘ” ဆိုတဲ့ စကားလုံး ကို ကာတွန်းဆရာတွေက သရော်ပြီး ကာတွန်းရေးကြပါတယ်။ ငို့ဘ ဆိုတာ ငါ့ဖို့ …. ဆိုတဲ့ သမားတွေကို ပြော တာဖြစ်ပါတယ်။ ငါဖို့တွေ များနေရင်၊ ငါတကောကောတာတွေ များနေရင်၊ ငါ့ဖို့ ငါ့မိသားစုဖို့၊ ငါသားဖို့ ငါ့မယားဖို့ ငါ့ဆွေမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းဖို့၊ ငါ့လူမျိုးဖို့ ငါ့ဘာသာဖို့ ဆိုတာတွေကို အကန့်အသတ်မဲ့လွှတ်ထားပေးရင် ဘယ်တော့ မှ ယုံကြည်မှုမြင့်မားတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်မလာပါဘူး။\nအမှားတွေ ရှိလာရင် ဝန်ခံ။\nအမှားတွေကို ဝန်ခံတတ်ခြင်းဟာ ရိုးသားခြင်း ဓာတ်ခံဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ကောင်းရှိခြင်း ဓာတ်ခံဖြစ်ပါတယ်။ နားလည်မှုတွေ တည်ဆောက်ဖို့အတွက် အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ ပေါက်တဲ့နဖူးမထူးပါဘူးဆိုတဲ့ ဇာတ်ခင်း လိုက်ခြင်းဟာ မကောင်းပါဘူး။ အများမှားလို့ လိုက်မှားတယ်လို့ ယူဆပြီး အမှားကို ဝန်မခံတာ မကောင်းပါဘူး။ အများမိုးခါးရေသောက်လို့ လိုက်သောက်တာဟာ မကောင်းပါဘူး။ တစ်တက်စားလည်း ကြက်သွန်၊ နှစ်တက် စားလည်း ကြက်သွန်၊ အများညီလို့ “ဤ” ကို “ကျွဲ” ဖတ်တာ ဘာဆန်းသလဲ…. ဆိုတဲ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ မရပါဘူး။\nအမှားတွေကို ဝန်ခံဖို့ လိုပါတယ်။\nယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ဖို့အတွက် အမှားတွေကို ဝန်ခံ။ နောက်ထပ် မမှားအောင်လည်း ဂရုစိုက်။ ဘုန်းကြီး ခေါင်းခေါက်ပြီး မှားပါတယ်တောင်းပန်လို့ မရပါ။ ပြင်ဆင်ရပါမယ်။ အမှားနဲ့ ထိုက်သင့်တဲ့ ပေးဆပ်မှုကို ပြုရပါ မယ်။ အမှားတွေကို နားလည်နိုင်တဲ့ ဉာဏ်ဓာတ်ရှိအောင်လည်း ကြိုးစာရပါမယ်။\nယုံကြည်မှုတည်ဆောက်နိုင်ဖို့အတွက် အမှားတွေကို ဝန်ခံခြင်းဟာ အရေးကြီးတယ်။ အမှားတွေအပေါ် သင်ပုန်း ချေခြင်းဟာလည်း အရေးကြီးတယ်။\nဒီနည်းနဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှာ အချင်းချင်းအကြား ယုံကြည်မှုမြင့်မားတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ပိုကောင်းတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက်၊ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး၊ တစ်ဖွဲ့နဲ့ တစ်ဖွဲ့ ယုံကြည်မှုကွင်းပြင်ကျယ်လာအောင် လုပ်ကြဖို့ တိုက်တွန်းပါ တယ်။\n• ပဋိပက္ခများ ငြိမ်းချမ်းပါစေ….\n• အကျိုးစီးပွားတိုက်ပွဲများ ပြီးဆုံးပါစေ….\n• လူအချင်းချင်း လှည့်ပတ်ခြင်း ကင်းရှင်းကြပါစေ….\nည ၉း၀၅\n၂၃ ၊ စက်တင်ဘာ၊ ၂၀၂၀။\nTagged Philosophy, Political Animal, Political History, Politics\nPrevious post ▄ မိုက်ရှုးရဲစိတ်ကလေး\nNext post ▄ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်မှု


Traintravel မော်ကွန်း | စာမျက်နှာ6၏ 16 | တစ်ဦးကရထား Save\nစာဖတ်ချိန်:3မိနစ်များ ကျနော်တို့ကအမြဲပိုက်ဆံကယ်ဖို့ပိုကောင်းကျွန်တော်တို့ရဲ့နယ်လှည့်အတှေ့အကွုံလုပ်ရန်ကြိုးစားများနှင့်ကွဲပြားခြားနားသောနည်းလမ်းများနှင့်အလှည့်ကွက်လျှောက်ထား, အချိန်နှင့်ကြိုးစားအားထုတ်မှု. ပင်လယ်ရပ်ခြားနိုင်ငံများမှအားလပ်ရက်များ၌ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်ခြင်းသည်သင်၏အချိန်ကိုထူးခြားစေလိုခြင်းဖြစ်သည်. ဥရောပသို့ခရီးထွက်ခဲ့ကြသူများစွာသည်အတော်ပင်ပျော်မွေ့ခဲ့ကြသည်…


တကူ သားလေး ရဲ့ နည်းပညာ စုစည်းမှု: Android ဖုန်းမှာသုံးတဲ့ ဥပဒေအဘိဓါန်\nAndroid ဖုန်းမှာသုံးတဲ့ ဥပဒေအဘိဓါန်\nဒီ App လေးကို Android ဖုန်းမှာ ထည့်ပြီး သွားလေရာယူသွားရင်း ကြီးမားလှတဲ့ ဥပဒေအဘိဓါန်ကြီးကို သယ်သွားစရာမလိုတော့ပါဘူး.. ဝေါဟာရစုံလင်ပြီး ဥပဒေပညာကို အသုံးပြုနေသူ၊ လေ့လာလိုက်စားနေသူတွေ၊ တရားသူကြီး၊ ရှေ့နေ၊ ဥပဒေအရာရှိ၊ ဥပေဒကျောင်းသား တို့အတွက် သိပ်အသုံးတည့်မယ်ထင်ပါတယ်..\nမောင်မောက်လေး ဆီက ယူလာတာပါ. သူ့လင့်တွေကိုပဲညွှန်းပေးလိုက်ပါတယ်.. Developer ကတော့ JAS ဖြစ်ပါတယ်..\nDownload Here ! and Here !\nPosted by အောင်မျိုး at 10:27 PM


Dutchtown CID ခြေရာ• Dutchtown CID •ဒတ်ခ်ျတောင်းရပ်ရွာတိုးတက်မှုခရိုင်\nအဆိုပါ Dutchtown CID ခြေရာ\nDutchtown Community Improvement ခရိုင်သည် South Grand Boulevard တစ်လျှောက်ရှိ Chippewa လမ်းမှ Bingham ရထားလမ်း၊ Grand မှ Compton မှ Meramec လမ်း၊ Virginia မှ Meramec မှ Bates လမ်းနှင့် Osceola လမ်းဗာဂျီးနီးယားမှ Compton အထိအကျုံးဝင်သည်။\nသင်ရှာနိုင်သည် အပြည့်အဝတရားဝင်ဖော်ပြချက် City Ordinance # 70559 မှသတ်မှတ်ထားသော CID ခြေရာ၏။ သင်လည်းလုပ်နိုင်တယ် CID ၏ကြီးမားသော PDF မြေပုံကိုကြည့်ပါ.\nDutchtown CID ၏ခြေရာ။\nဒီစာမျက်နှာကိုမျှဝေပါ Facebook က, တွစ်တာဒါမှမဟုတ် အီးမေးလ်လိပ်စာ။ ဤစာမျက်နှာကိုနောက်ဆုံးပေါ်မွမ်းမံခဲ့သည် စက်တင်ဘာလ 3rd, 2020 .\nဒိန်းမတ် အဆိုပါ Dutchtown CID ခြေရာ


“နှင်းတွေထဲထည့်ပေးလိုက်ရတဲ့ နှင်းမှုန်အိပ်မက်တွေ” | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Short Story » “နှင်းတွေထဲထည့်ပေးလိုက်ရတဲ့ နှင်းမှုန်အိပ်မက်တွေ”\nPosted by သူရဿဝါ on Jun 21, 2011 in Short Story | 1 comment\nနှင်းဖြူ မြူခိုးတွေ ဖွဲဖွဲဝေေ၀ ကြွေတဲ့ ကာလ။ လွမ်းမောစရာ ကောင်းတဲ့ မနက်ခင်း တစ်ခု မှာပဲ ကောင်လေးဟာ သူ့အတွက် “နှင်းမှုန်အိပ်မက်လေး” လို့ နောင်တစ်ချိန် နာမည် ပေးထား မိမယ့် နှင်းဖြူ နတ်သမီး လေးကို ၀ိုးဝိုးဝါးဝါး နှင်းပြောက်တွေ ကြားမှာ စတွေ့ ခဲ့တယ်။ မြင်မြင်ရာ မှုန်မှိုင်း စိုစွတ်ပြီး ချမ်းစိမ့်စိမ့် တိုက်ခတ်တဲ့ ဟူးဟူးရားရား လေညင်းတွေ ကြားမှာ ကောင်မလေးဟာ နှင်းမှုန် တွေနဲ့ အပြိုင် ပျိုပျိုရှားရှားလေး သိပ်ကို လှပ နေခဲ့တယ်။ အလင်း မပွင့် သေးတဲ့ ဆောင်းနံနက်ခင်းရယ်၊ ကောင်မလေးရယ်၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်က အားကစား ထရက်စု ၀တ်စုံလေး ရယ်ဟာ ကောင်လေး အတွက်တော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တွယ်ဆက် ပနံရမှု တစ်ခု ဖြစ်နေ ခဲ့ပါတယ်။\nချစ်တဲ့ ဆောင်းပျိုမ လေးရဲ့အလှကို မြင်နေ ရရုံနဲ့ ရောင့်ရဲ နေတတ်တဲ့ ကောင်လေးဟာ ကောင်မလေး ထိုင်ပြီး အနားယူ နေကျ ခုံတန်းလေး နားမှာ မနက်တိုင်း စောင့်ရှောက် ကြည့်ငေး နေဖို့က လွဲပြီး တခြား ဘာကိုမှ မကြိုးစား ခဲ့ပါဘူး။ ကောင်မလေးရဲ့ အိမ်နေရာကို မသိဘူး၊ ဖုန်းနံပါတ်ကို မသိဘူး၊ နာမည် ကိုတောင် မသိခဲ့တဲ့ ကောင်လေးဟာ သူ့ရဲ့ ကြမ်းရှရှ ကဗျာစာအုပ် လေးထဲ မှာတော့ ပါဒတွေ၊ ကာရန်တွေ၊ စကားလုံးတွေ အများကြီး သုံးပြီး သူ့ချစ်သူ လေးကို ချင်းချင်း နင်းနင်း လိုက်ရှာ နေခဲ့ ပါတယ်။ ကောင်လေးဟာ ကောင်မလေးကို သိပ်ချစ် နေခဲ့ ပါပြီ။\nပိုမို အေးစိမ့် လာတဲ့ မနက်ခင်း တွေကို သယ်ဆောင်ပြီး ဆောင်းရာသီဟာ သူ့သရုပ်ကို ပီပြင် လာစေ သလိုပဲ ကောင်မလေး အတွက်လည်း ထူးဆန်းတဲ့၊ အမျိုးအမည် မသိတဲ့ အဖြစ် လေးတွေ ကြုံတွေ့ လာခဲ့ရ ပါတယ်။ ထိုင်ပြီး အနားယူ နေကျ နေရာ လေးကို ရောက်လာ တာနဲ့ ခုံတန်းလေး ပေါ်မှာ တင်ထား တတ်တဲ့ လက်ရေး စောင်းစောင်း လေးတွေ ပါတဲ့ စာရွက်လေး တွေကို မနက်တိုင်း မပျက်မကွက် မြင်လာ ရပါတယ်။ အဲဒီ လက်ရေး စောင်းစောင်း ကဗျာတိုလေး တွေဟာလည်း ကောင်မလေးရဲ့ မနက်ခင်းတိုင်း အတွက် အဖော်သဟဲ တစ်ခု ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်လာ ခဲ့ပါတယ်။ ခုံတန်း လေးနား မရောက်ခင် အဝေးက နေပြီးတော့ ကဗျာ စာရွက်လေး ရောက်နေပြီ လားလို့ မျှော်ရည်တမ်းတ တတ်လာ ပါတယ်။ ဆောင်းနံနက်ခင်းရဲ့ ကဗျာတို လေးတွေဟာ ကောင်မလေး အတွက်တော့ မီးလင်းဖိုလေး တစ်ခုလို နွေးထွေး စေခဲ့ ပါတယ်။ အဲဒီ လက်ရေး စောင်းစောင်း ပိုင်ရှင်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်ရှာ ကြည့်မိ တိုင်းလည်း ပန်းခြံ ထောင့်မှာ အလုပ် တစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်ပြီး လုပ်နေ တတ်တဲ့ ပန်းခြံစောင့် လူငယ်လေး ကလွဲပြီး တခြား မတွေ့ခဲ့ ပါဘူး။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နေသား ကျလာတဲ့ နောက်မှာ ကောင်မလေး ဟာလည်း ကဗျာစာရွက် လေးတွေ ကိုသာ သိမ်းဆည်း ထားလိုက်ပြီး ပိုင်ရှင်ကို မရှာ တော့ပါဘူး။\nအဲဒီလို ခေါင်းစဉ်တပ် မထားတဲ့ ကဗျာတို လေးတွေကို ငုံ့ပြီး ဖတ်နေ တတ်တဲ့ ချစ်သော မိန်းမပျို လေးကို ကောင်လေး ကတော့ ခိုးခိုး ကြည့်နေမြဲ ပါပဲ။ ပန်းပွင့်မယ်လေး …. နတ်သမီး လေးရယ် ….. ရင်ထဲ မှာတော့ ခပ်ဖွဖွ ရွတ်ဆို နေခဲ့မိ ပါရဲ့။ ဒီကဗျာ တွေရဲ့ ပိုင်ရှင်ဟာ “ဘယ်လို ချမ်းသာ ကြွယ်ဝမှု မျိုးကိုမှ မပိုင်တဲ့ ခပ်နွမ်းနွမ်း ပန်းခြံစောင့်လေး တစ်ယောက် မှန်းသာ သိသွား ခဲ့ရင်” ဆိုတဲ့ အတွေးက ကောင်လေး အပေါ် အုပ်မိုး ထားတဲ့ အရိပ်၊ ကောင်လေးကို ခြောက်လှန့်တဲ့ တစ္ဆေ ပါပဲ။ အငုံ့စိတ် တွေနဲ့ ခေါင်းငုံ့ နေခဲ့ ရတဲ့ ကောင်လေးဟာ သူ့ကဗျာလေး တွေအပေါ် သစ္စာ စောင့်သိ ထားခဲ့ ပါတယ်။ အဲဒီ ကဗျာ လေးတွေ အပေါ် ကောင်မလေး ထားတဲ့ တန်ဖိုး နေရာ … ကောင်မလေး မျက်ဝန်း တွေထဲက ကြည်ကြည် မွေ့မွေ့ ကဗျာ ….. အဲဒါတွေ အတွက် မသေချာ လှတဲ့ သူ့နေရာကို ၀င်မယူဘဲ ဖျောက်ဖျက် နေခဲ့ ပါတယ်။\nကုမုဒြာ ကြာဟာ သူ့ရဲ့ ဖူးငုံ ပွင့်အာခွင့် အတွက် လရောင် မြမြကို လှမ်းပြီး ခွင့်တောင်း စရာ မလိုတဲ့ နားလည်မှု တစ်မျိုး လိုပါပဲ။ ကောင်မလေး အတွက်တော့ ကဗျာတို လေးတွေရယ်၊ ဘယ်တုန်း ကမှ မမြင်ဖူး ခဲ့တဲ့ လက်ရေး စောင်းစောင်း ပိုင်ရှင် ကောင်လေး ရယ်ဟာ သူမရဲ့ နားလည်မှု တွေထဲမှာ ချစ်သူ အဖြစ် တည်ရှိ နေခဲ့ ပါပြီ။ ချစ်သူတွေ အတွက် နှလုံးသားမှာ ပေါ်ပေါက်တဲ့ နားလည် ခံစားမှု ကလွဲရင် ဘာမှလည်း မလိုအပ် ပါဘူးကွယ်။ ကောင်မလေး သိနေခဲ့ ပါတယ်။ ကောင်လေးဟာ သူ့ကို တစ်နေရာရာ ကနေ ကြည်နူး မြူးရီတဲ့ မျက်လုံး အစုံနဲ့ ကြည့်နေ လိမ့်မယ်။ ဘယ်တော့မှ ရိုးအီ ပြီးဆုံး မသွား နိုင်တဲ့ ချစ်စကား တွေကိုလည်း ခွန်းချီသီသီ ပြောနေရှာ လိမ့်မယ်။ ကောင်လေးရဲ့ ကဗျာတွေ အကြောင်းကို ကောင်မလေး အသိဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ပဲ နာရီတွေ လည်နေခဲ့ ….။ ရာသီ တွေလည်း လည်လာ ခဲ့ပါတယ်။ နွေက သူ့ရဲ့ ရနံ့ကို ကမ္ဘာ လောကဆီ ပို့လွှတ်စ ပြုနေပြီ။ ကျေးငှက်သံ တကျီကျီ ကိုလည်း အရင် ကထက် ပိုပြီး ကြားလာ ရပြီ။ ကောင်လေးရဲ့ ကဗျာတွေ ကလည်း နွေရဲ့ ဒဏ်ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း နွမ်းရိ ကြေကွဲ သံတွေ ပါလာ သလို ပါပဲ။ ရှေ့ဆက် ရင်ဆိုင် ရမယ့် ရက်တွေ အတွက် ကြိုပြီး ကြေကွဲ နေခဲ့ တာပဲ ဖြစ်ပါ လိမ့်မယ်။ အဲဒီနှစ် ဆောင်းတွင်းရဲ့ နောက်ဆုံးသော မနက်ခင်း မှာပဲ ကောင်မလေး ဟာလည်း နောက်ဆုံးရက် အနေနဲ့ ခုံတန်း လေးဆီ ရောက်လာ ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူမ မျှော်လင့်ထား သလိုမျိုး ကောင်လေးရဲ့ ကဗျာ စာရွက်လေး ကိုတော့ နောက်ဆုံး လက်ဆောင် အဖြစ် မတွေ့ရ တော့ပါဘူး။ နွေဟာ နွေပါပဲ လားကွယ်။ ကောင်မလေးရဲ့ ရင်အစုံဟာ မီးပူရှားခဲ အဟပ်ခံရ သလိုမျိုး ချက်ခြင်းပဲ ပူလောင်ကွဲရှ လာခဲ့ ပါတယ်။ ခါတိုင်း လိုပဲ ပန်းခြံ ထောင့်မှာ အလုပ်လုပ် နေတဲ့ ပန်းခြံစောင့် လူငယ် လေးကို မေးကြည့်ဖို့ စိတ်ကူး ပြီးမှ လက်လျှော့ လိုက်တယ်။ မထူးလှ တော့ပါ ဘူးကွယ်။\nအားလျှော့ ညှိုးချုန်း စိတ်နဲ့ ကောင်မလေး ပြန်လာ ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ ပူလောင် လွန်းလှ ချည်ရဲ့ လို့လည်း အထပ်ထပ် မြည်တမ်း နေမိ ပြန်တယ်။ သူမကသာ ပြန်နေ ပေမယ့် စိတ်အစဉ် ကတော့ ခုံတန်းလေး နားကနေ တစ်ဖ၀ါးမှ ခွာနိုင် သေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖျတ်ခနဲ အသိတစ်ချက် အပွင့်မှာ ကောင်မလေး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ ရှေ့ကို သွားနေတိုင်း မရောက် နိုင်တဲ့ ခရီးတွေ အကြောင်းကို သဘောပေါက် သွားသွား ချင်းပဲ ခုံတန်းလေး ဆီကို ပြန်လှည့် လာမိတယ်။ ခုံတန်း လေးနား အရောက် မှာတော့ ကောင်မလေး အရမ်းကို အံ့သြ ရပါပြီ။ ချစ်ကြသူ တိုင်းမှာ စိတ်အာရုံ တစ်လှိုင်းတည်း တူညီ နေကြတယ် ဆိုတာ ကိုလည်း ယုံကြည် လာတယ်။ ခုံတန်း ပေါ်မှာက သူမ အတွက် တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင် လောက်တဲ့ ကဗျာ စာရွက်လေး ………\nတကယ့်ကို ကြေကွဲစရာ ကောင်းတဲ့ နှုတ်ဆက် ကဗျာကို ဖတ်နေ ခဲ့တာ တောင်မှ ကောင်မလေးဟာ ၀မ်းသာ ကြည်နူး နေခဲ့ ပါတယ်။ ကောင်လေးဟာ သူမရဲ့ စိတ်အစဉ်ကို ဘာကြောင့်များ ဒီလောက်ထိ ဖတ်ရှု ကြည့်မြင် တတ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ မသိနိုင် ပါဘူး။ ဒီကဗျာ လေးဟာ …. ပြီးတော့ အရင်က သိမ်းထား ခဲ့တဲ့ ကဗျာလေး တွေဟာ နောင်နှစ် ဆောင်းဦးပေါက် ရက်တွေကို စောင့်ကြို ငံ့လင့် နေရှာမယ့် ကောင်မလေး အတွက် ခွန်အား ဖြစ်စေခဲ့ ပါတယ်။ လာမယ့် ဆောင်းဦးပေါက် ရက်တွေဆီ သွားဖို့ နေပူပူ နွေတွေ …. စွတ်စို ထိုင်းမှိုင်းတဲ့ မိုးစက် တွေကို ကောင်မလေးဟာ ငြိမ်းငြိမ်း ချမ်းချမ်း စတင် ဖြတ်သန်း လာပါ တော့တယ်။\nကောင်လေး အတွက် ကတော့ နွေနေ့ တွေဟာ သူ့ကျောပြင် ပေါ်ကို ပူလောင်စွာ စီးကျခြင်း နဲ့ပဲ စတင် ထိတွေ့ လာကြ ပါတယ်။ နောက်ဆုံး ဆောင်းမနက်ခင်း နေ့က သူ့ရဲ့ နှင်းဖြူမလေးကို လွမ်းတဲ့ အလွမ်း တွေကိုပဲ လာမယ့် ဆောင်းဦးရက် တွေဆီ သယ်ပိုး ခေါ်ဆောင် သွားရ တော့မယ်။ တောင်းပန် ပါတယ် နွေရယ်။ ငါ့နှလုံးသား ကလွဲရင် ငါ့ကျောပြင်ပေါ် ….. ငါ့ဦးခေါင်းပေါ် …. အို … ကြိုက်တဲ့ နေရာကို ပူလောင် စေလို့ ရပါတယ်။ ကောင်လေးဟာ အဲဒီလိုပဲ ဆုတောင်း နေတတ် ခဲ့ပါတယ်။ ကောင်မလေးရဲ့ နေရာကို မသိခဲ့တဲ့ အတွက် တစ်ခါ တစ်ရံ ခပ်ပါးပါးလေး နောင်တ ရနေ တတ်တာ ကလွဲပြီး နွေရက် တွေကို ကောင်လေး သတိရ စိတ်နဲ့ဘဲ ဖြတ်ကျော် လာခဲ့ ပါတယ်။\nသူမရဲ့ မျက်နှာ ကလေး …. သူမရဲ့ ခြေဖမိုးလေး …. သူမရဲ့ အမောဖြေဟန် လေးတွေက အချိန် တော်တော် များများကို ခြူဆွတ် ယူနေ ခဲ့သလို ပါပဲ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နွေရဲ့ ပူလောင် အက်ကွဲ မှုတွေ လျော့ပါး လာပြီး ကောင်လေးရဲ့ မျက်နှာပေါ် မိုးစက် လေးတွေ ညင်ညင်သာသာ ထိခတ် လာကြ ပြန်ပါ တော့တယ်။ မိုးရဲ့ ရနံ့ကို သယ်ဆောင် လာတဲ့ မြောက်ပြန် လေတွေ …. တစ်စက်စက် ကျလာ တတ်တဲ့ မိုးစက် တွေဟာ ကောင်လေး အတွက်တော့ အထိမ်း အမှတ် တစ်ခုခုကို သယ်ဆောင် နေတာ ပါပဲ။ နွေရဲ့ အပူကို ခါးဆီး ရင်ဆီး ခံရင်း မိုးရာသီ ရောက်တဲ့ အထိ သူ့အလွမ်း တွေကိုပါ တခုတ်တရ သယ်ဆောင် လာခဲ့တယ်။ အရင် ကထက် ပိုပြီး သစ်ပင် ပန်းမာလ်တွေ စိမ်းစို လန်းဆန်း လာကြတယ်။ ထီးရောင်စုံတွေ အောက်က လူရောင်စုံတွေ …. စိုစွတ်စွတ် လမ်းမ ပေါ်က ကားရောင်စုံတွေ … ပြီးတော့ တက်ကြွလန်းဆတ် နေတဲ့ အဖြူအစိမ်း ကျောင်းဝတ်စုံ လေးတွေ …. သာယာ နာပျော် စရာ ခေါင်းလောင်း သံတွေ ကြားမှာ ကောင်လေးဟာ နည်းနည်းတော့ သက်ဝင် လှုပ်ရှား မှုတွေ ပြန်ရ လာခဲ့ သလို ပါပဲ။ မိုးစက်တွေ အောက်မှာ ထိုင်ရင်း ဆောင်းကို မျှော်နေ ခဲ့တယ်။\nတစုံတရာ ကိုပဲ မျှော်လင့်ရင်း … စောင့်စားရင်း … တွေးနေ တတ်သူ အတွက် အဲဒီ မျှော်လင့် ခြင်းဟာ တဖြည်းဖြည်း လင်းလာ ခဲ့ပါတယ်။ ကောင်လေးဟာ သူ့ရဲ့ အချစ်ကို သူဖြတ်သန်း ခဲ့တဲ့ ရာသီ တွေနဲ့ ယှဉ်ပြီး စဉ်းစား မိတယ်။ ဆောင်းကို ရောက်ဖို့ နွေဦးကို သူဖြတ်သန်းတယ်။ နွေလယ်၊ နွေနှောင်း … သူဖြတ်သန်း လာခဲ့တယ်။ နွေကုန်တော့ မိုးနဲ့ ထိတွေ့ရ ပြန်တယ်။ ဒီလိုပဲ မိုးစက်တွေ အောက်က သူ့ရဲ့ စိုစွတ်ခြင်း ကိုပဲ ကြိုးစား ဖြတ်သန်း ပြီးတဲ့အခါ သူမျှော်လင့်တဲ့ ဆောင်းကို မလွဲမသွေ ရောက်လိမ့် ဦးမယ်။ အဲဒီလို ပါပဲ။ ကောင်မလေးကို သူချစ် နေခဲ့တဲ့ အကြောင်း ကောင်မလေး သိလာအောင် … လက်ခံ လာအောင် …. နောက်ဆုံး အဲဒီ အချစ်နဲ့ ညီမျှတဲ့ ရလဒ် တစ်ခုခု တုံ့ပြန် လာအောင် သူကြိုးစား ဖြတ်သန်း သွားသင့် တယ်လို့ ကောင်လေး တွေးမိ လာတယ်။ ကောင်လေး ဆုံးဖြတ် လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဆောင်းတွင်း နတ်သမီး လေးကို သူဖွင့်ပြော တော့မယ်။\nအနာဂတ်မှာ ပွင့်မယ့် ပန်းအတွက် ပစ္စုပန် ကတည်းက ရနံ့တွေ လှိုင်နေ ခဲ့ပါတယ်။ “အဲဒီအချိန်ကျရင်” ဆိုတာကို ကြိုတွေးရင်း ကုန်ခဲ လှတဲ့ မိုးစက် မိုးပေါက်တွေ ကြားထဲမှာ သူ့မျှော်လင့်ချက် တွေကို စိုစွတ်ယိမ်းပျို နေစေ ခဲ့တယ်။ နင့်နင့်ပိုးပိုး ထမ်းထားရ ပေမယ့်လည်း အဲဒီ မျှော်လင့်ချက် တွေက ကောင်လေးကို မလေးပင် စေခဲ့ ပါဘူး။\nမမြန်ဆန်လှ ပေမယ့်လည်း ဆောင်းရဲ့ ရနံ့ ကတော့ အသစ် တဖန် သင်းပျံ့ လာခဲ့ ပြန်တယ်။ နှင်းပြောက် မြူမှုန်တွေ ပြန်ပြီး ဖြူလွ လာခဲ့တယ်။ မနက်ခင်း စောစော ပန်းရုံ လေးတွေ ပေါ်မှာ … မြက်ပင် ထိပ်ဖျား လေးတွေ ပေါ်မှာ ….. နှင်းစက်နှင်းသီး လေးတွေ တွဲခိုစုရုန်း လာကြတယ်။ “ငါ့အိပ်မက် တွေကို ငါ့သွေးခုန် နှုန်းနဲ့ တဂျုံးဂျုံး ခုတ်မောင်း နိုင်တော့မယ်” လို့ တွေးရင်း ကောင်လေး ပျော်နေခဲ့ ပါတယ်။\nနှင်းနတ်သမီးကို ကိုးကွယ်ခြင်း ဆိုပြီး\nအတန်အသင့် ချမ်းခိုက် မှုန်ဝေတဲ့ ဆောင်းနံနက်ခင်း တစ်ခုမှာ အဲဒီ ကဗျာလေးကို ယူပြီး ခုံတန်း လေးပေါ် တင်ထား ခဲ့ဖို့ ကောင်လေး ရောက်လာ ခဲ့တယ်။ ဟိုအရင် ကလိုပဲ ခုံတန်းလေး နားကို ရင်ခုန်သံ တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ ချဉ်းကပ်ပြီး ကဗျာ စာရွက်လေး တင်ထား ခဲ့ဖို့ ကြည့်လိုက်တယ်။ အိုး ….. ကောင်လေး အံ့သြ သွားပါတယ်။ ခုံတန်း ပေါ်မှာ သူ့ထက် အရင် ရောက်နေတဲ့ စာရွက်လေး တစ်ရွက်။ ဝေခွဲ မရခြင်း နဲ့အတူ စာရွက် လေးကို ကောင်လေး ကောက်ယူ ကြည့်လိုက် မိတယ်။\n၀ိုင်းစက် လှပတဲ့ စာလုံးတွေ တိုင်းဟာ ကောင်လေး အတွက်တော့ ပူလောင် တောက်ရှတဲ့ မျက်ရည်စတွေ ဖြစ်လာ ခဲ့ပါပြီ။ နှင်းဖြူ နတ်သမီး လေးရယ် …. ချစ်ရသူ လေးရယ် မင်းလည်း ငိုနေ ခဲ့တယ် မဟုတ် လားကွယ်။ ထူးခြားတဲ့ စေ့ဆော်မှု တစ်မျိုး နဲ့ပဲ ကောင်လေး သိလိုက် ရတယ်။ ကောင်မလေးလည်း သူ့ကို ချစ်နေ ခဲ့တာ ပါလား။ ကျန်ရစ် ခဲ့မယ့် ဆောင်းမနက်ခင်း တွေကို ကျန်ရစ် ခဲ့ရမှာခြင်း တူတဲ့ ကိုယ်ကရော ဘယ်လို နာသာ ခံခက်မှု မျိုးနဲ့ နှစ်သိမ့်လို့ ရနိုင်ပါ့မလဲ။ ဒါဟာ …. နွေနဲ့ မိုးကို ခက်ခဲကြမ်းရှမှု အပြည့်နဲ့ ဖြတ်လာ ခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့်အတွက် ….. ကိုယ်မျှော်တဲ့ ဆောင်းတဲ့လား။ အစိတ်စိတ် ကွဲကြေ သွားတဲ့ ပန်းအိုးလေး တစ်လုံး လိုပဲ ကောင်လေးဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိဥာဉ်ကို သူ့ကိုယ်နဲ့ ပြန်မဆက် တတ်တော့ဘူး။ မနက်ဖြန် မနက်ရဲ့ နှင်းပျောက် နှင်းစက်တွေ အောက်မှာ ….. ကိုယ့်ရဲ့ ကဗျာတို လေးတွေကို ကောက်ယူ မယ့်သူ မရှိ တော့တဲ့ ခုံတန်းလေး အနား ……။ မနက်ဖြန် အကြောင်းတောင် ကောင်းကောင်း မတွေးတတ် ခဲ့သူ အတွက် ရှေ့ဆက် ရမယ့် ရက်တွေက ကန္တာရဆူး တွေလိုပဲ ကြမ်းခက်ရင့်အို နေကြ တော့မှာ ပေါ့ကွယ်။ မနက်ဖြန် နံနက်ရဲ့ ခုံတန်းလေး အနား ….. ဟင့်အင်း … ဟင့်အင်း ….. ကိုယ်မနေဘူး။ မနက်ဖြန် မနက် အာရုံ တက်မှာ ကိုယ်ဘူတာရုံ လေးထဲ အရောက် လာပြီး မင်းကို နှုတ်ဆက် ရမယ်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် နှုတ်ဆက် ကြချိန်ဟာ ပူလောင် လွန်းရမယ် ဆိုတာ သိပေမယ့် တစ်သက်စာ သိမ်းထား ရတော့မယ့် မျက်နှာထား လေးနဲ့ အလဲအထပ် လုပ်ယူမယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းရှိ နေမယ့် ၀န်းကျင်မှာ ကိုယ်လည်း ရှိနေ ရမယ်။ အဆုံးစွန် ….. ကြွေလွင့် ပါစေ တော့ကွယ်။\nနံနက်ခင်း …. နှင်းတွေ ဝေသီ ဖြူဝါး နေတဲ့ အဲဒီ မနက်ခင်းမှာ သူတို့ မြို့လေး ထဲက တစ်ခု တည်းသော ဘူတာရုံ လေးထဲမှာ ကောင်လေး ရောက်နေ ခဲ့တယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းခိုက် သုန်မှုန် နေပါစေ …. ရင်ထဲမှာ မီးတွေ မြိုချ ထားခဲ့ ရတဲ့ ကောင်လေး ကိုတော့ နှင်းတွေဟာ မအေးချမ်း စေနိုင် ခဲ့ပါဘူး။ ဘူတာရုံ ထောင့်က ခုံလေး ပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း ကဗျာတိုလေး တစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆို မိမှန်း မသိ ရွတ်ဆို နေခဲ့တယ်။\nမြင်နေ ရတယ်။ မြင်နေ ခဲ့ရတယ်။ ဘူတာရုံ ထောင့်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ကောင်လေးကို ဒီမနက်ခင်း မှာမှ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်မလေး …. အမြဲ မြင်နေ ခဲ့ရ ပါတယ်။ ကဗျာလေး တွေထဲက ချစ်ရသူဟာ ပန်းခြံစောင့် ကောင်လေး ပါလားလို့ သိလိုက် ရပေမယ့် ကောင်မလေး အတွက် ထူးပြီး အံ့သြစရာ တစ်ခု ဖြစ်မနေ ခဲ့ပါဘူး။ စိတ် … စိတ်ချင်း ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင် ခဲ့ကြ ပြီးသား ပဲကွယ်။ နာမည်တွေ … ဂုဏ်ဒြပ် တွေလည်း မလိုတော့ ပါဘူး။ ကောင်လေးဟာ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ လာခဲ့တာ ပါလား ဆိုတဲ့ အသိကို လက်ခံ လိုက်ရ ပြီးတဲ့နောက် ….. တစ်လောကလုံး မှိုင်းညို့ အုပ်ဆိုင်း သွားခဲ့ ပါတယ်။ ကောင်မလေး ဟာလည်း ကောင်လေးကို ကြေကြေ ကွဲကွဲ နှုတ်ဆက် နေခဲ့ ပါတယ်။ သူ့နှုတ်ဆက် ခြင်းကို ကောင်လေး သိမယ် ဆိုတာ ကောင်မလေး ယုံကြည် နေခဲ့ သလို … ကောင်လေးရဲ့ နှုတ်ဆက် စကားတွေ ကိုလည်း ကောင်မလေး အလိုလို သိနေ ခဲ့ရ ပါတယ်။ သွားတော့မယ် ကောင်လေးရယ် ….။\nရထား ပေါ်က သူမ ထိုင်မယ့် ထိုင်ခုံလေး ပေါ်မှာ …. ထုံးစံ အတိုင်း လက်ရေး စောင်းစောင်း ကဗျာလေး။ တစ်ခေါက် …. နှစ်ခေါက် …. သုံးခေါက် …. အို … ဒီကဗျာကို ကိုယ်မှတ်မိ မနေချင် ဘူးကွယ်။ ကိုယ့် နှလုံးသား ထဲဝင်ပြီး တဆစ်ဆစ် တူးဆွ နေတော့မယ့် ကဗျာ ပဲလေ။ အတင်း ငြင်းဆန် နေခဲ့ ပေမယ့်လည်း မရ နိုင်မှန်း ကောင်မလေး သိနေ ခဲ့ပါတယ်။ ကြေကွဲ … ဆွံ့အ နေတဲ့ မျက်ဝန်း အစုံနဲ့ ကောင်မလေးကို လှမ်းကြည့် မိတယ်။ အို …. သူလည်း ကိုယ့်ကို ကြည့်နေ ခဲ့တာ ပါလား။ မျက်ရည်စတွေ ကျလာ မိသလား မသိဘူး။ ကောင်မလေး စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကို ထစ်ချုန်း ပူလျ နေခဲ့ ပါပြီ။ ချစ်တယ်လို့ တစ်ခွန်း တည်းပဲ လာပြော လှည့်ပါ ကောင်လေးရယ်။ အရာရာကို နောက်မှာ ပစ်ချ …. အဲဒီလို ရဲရင့်မှု မျိုးတောင် ထုတ်ပြ လိုက်ချင် ပါတယ်။ ရထား ထွက်မယ့် အချိန်လည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ် လာနေ ပါပြီ။\nကောင်မလေးကို ငေးငေး မှုန်မှုန် ကြည့်နေရင်း နဲ့ပဲ ကောင်လေး ကိုယ်တိုင်လည်း ကြေကွဲ ရစ်သီ နေခဲ့ ပါတယ်။ သူ့ကဗျာ လေးကို ငုံ့ဖတ် နေရှာတဲ့ ကောင်မလေး မျက်နှာ …. ပြီးတော့ နှုတ်ဆက် စကား တွေကို ပို့လွှတ် နေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်ဝန်း …. သူမရဲ့ ပူလောင် စီးကျ မျက်ရည် စတွေ …. အစ အဆုံးကို ကောင်လေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မှတ်သား နေခဲ့ ပါတယ်။ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကောင်လေးသာ စကား တစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရင် အရာရာကို ရင်ဆိုင် နိုင်တဲ့ ဖျိုးဖျတ်စူးရှ မျက်ဝန်း တွေကို ကောင်မလေး ဆီမှာ သွားတွေ့ လိုက်တယ်။ ဟား ….. ဒါအခွင့် အရေးပဲ …။ ငါတို့ ချစ်သူ နှစ်ဦး အတွက် ဘယ်တော့မှ မဝေးကြ တော့မယ့် အခွင့်အရေး မျိုးပဲလေ ….. ငါ …. ငါ … ။ တကယ့်ကို ခဏလေး ပါပဲ။ ကောင်လေး သူ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ် ပစ်လိုက်တယ်။ ကောင်မလေးရယ် …. မင်းရဲ့ ရဲရင့်မှုကို ကိုယ် မိုက်ရူးမှု အသွင် ပြောင်းမပစ် ပါရစေ နဲ့ကွယ်။ မင်း နားလည် ပါစေ ကောင်မလေးရယ် …။ အချစ်ဟာ ကဗျာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင် ပေမယ့် ကဗျာ ကတော့ ဘ၀ တစ်ပုဒ်မှ မဟုတ်ခဲ့ နိုင်တာ …..။ ကိုယ်တို့ …… မမိုက်မဲ ကြပါ စေနဲ့ တော့ကွယ်။\nစိတ်ကို ထိန်းချုပ် ကွပ်ကဲ နေရင်း ကပဲ ကောင်လေး ရထား ရပ်ထားတဲ့ နေရာကို လှမ်းလာ မိတယ်။ အိုး … နှင်းတွေ ကလည်း ထူးထူး ခြားခြား ထူထပ် ဖျောက်ကြွေ နေကြ ပါရော လားကွယ်။ ဒါဟာ …. ဘာဖြစ်လို့ ဇာတ်ဝင်ခန်း တစ်ခု မဖြစ်ခဲ့ တာပါလိမ့် ….။ ရထား နားကို လျှောက်လှမ်း လာမိရင်း ကပဲ ကောင်လေးဟာ ကောင်မလေး မျက်နှာကို မေ့မေ့ မောမော မြတ်နိုးမှု အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေခဲ့ ရှာတယ်။ ဒါပဲ …. ကိုယ့်ရဲ့ အတတ် နိုင်ဆုံး စွန့်စားမှု ဖြစ်ပါ လိမ့်မယ်ကွယ် …။ နောက် … ကောင်လေး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ အဲဒီ ဆုံးဖြတ်ချက် နဲ့အတူ မျက်ရည် တစ်စလည်း ခိုတွဲ ပါလာ ခဲ့ပါတယ်။ အတတ် နိုင်ဆုံး အားတင်းပြီး ကောင်မလေးကို တစ်ချက် ပြုံးပြ လိုက်တယ်။ ကောင်မလေးရယ် ……. နှင်းမှုန် အိပ်မက် လေးရယ် …… အဲဒီ အပြုံးဟာ …. လက်ဆောင် တစ်ခု ပါပဲ။ ဒါကိုပဲ …. ဒါကိုပဲ ….. နင် သယ်ဆောင် သွားတော့ကွယ် …… သွားတော့ …… ဝေးကြ ပါစေ တော့ကွယ် ….။ နှင်းတွေ ကလည်း ဝေလိုက်တာ …… ကြွေလိုက်တာ ……။ ကောင်လေး မျက်နှာ လွှဲလိုက် ပါတော့တယ်။\nနှင်းပြောက် နှင်းစက်တွေ အိုမင်း ရင့်ရော် စွာပဲ ကောင်လေး မျက်နှာပေါ် လွင့်ဝေ ကျကြွေ နေခဲ့ကြ ….. ရထား ထွက်သွား တဲ့အထိ လက်ကျန် အင်အား နဲ့ပဲ ကောင်လေး မျက်နှာ လွှဲထား ပစ်ခဲ့ရ ပါတယ်။\nအပြင်မှာ မိုးတွေ အုံ့မှိုင်းညိုလွှမ်းနေသလား။\nဘာကိုမှလည်း သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်နိုင်တော့ဘူးကွယ်….\nအဲ ဒီ လို နဲ့ …\nအဲ ဒီ လို နဲ့ ……. နှင်းဖြူ မြူခိုးတွေ ဖွဲဖွဲဝေေ၀ ကြွေတဲ့ ကာလ ……… လွမ်းမောစရာ ကောင်းလောက်အောင် နှင်းပြောက် ၀ိုးဝါးတွေ ပြိုင်းရိုင်း ဖွာကျဲ နေတဲ့ ခုံတန်း လေးတွေ ပေါ်မှာ ………. အဲဒီ …. အထီးကျန် ခုံတန်း လေးတွေ ပေါ်မှာပဲ ……. လက်ရေး စောင်းစောင်းနဲ့ “နှင်းမှုန်အိပ်မက်” ကဗျာတို လေးတွေ ……… လွင့်ကျ နေခဲ့ ပါတယ်။\nမင်းနေရာမှာ ငါသာဆိုရင် ၀တ္ထုဆရာကို ကျိန်ဆဲမိမှာပဲ\nစောစောစီးစီး ချစ်တယ်မပြောခိုင်းလို့