ကြယ်ပြာရဲ့ အိမ်ကလေး: December 2008\nမင်္ဂလာပါ ၂၀၀၉ ရေ ….\nနှစ်သစ်ကို ဘုရားဖူးရင်းနှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ကြရအောင်လားရှင် …\nနှစ်ဟောင်းကို နှုတ်ဆက်သူတွေ …. နှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုသူတွေနဲ့ ကျွန်မတို့ Blog ရပ်ဝန်းလေးမှာသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသလို ကျွန်မလည်း ဘာရယ်မဟုတ် ထိုင်ပြီး အတွေးတွေပွားနေမိပါတယ် ….\nဘာရယ်မဟုတ်ဆိုပေမယ့် တကယ်တော့ အလေးအနက်တွေးနေမိတာပါ ….\nလူဆိုတာ မကောင်းမှုတွေနဲ့မွေ့လျော်တတ်တဲ့အမျိုးမဟုတ်လား … ဒါ့အပြင် ကိုယ်မကောင်းတာကိုလဲ မကောင်းမှန်း သိချင်မှသိတတ်သလို၊ သိပြန်ရင်လည်း ဖော့တွေးတတ်ကြတာကလား ….. အဲ့ဒီတော့ မကောင်းမှုတွေက လျော့သွားဖို့ထက် တိုးလာဖို့အခွင့်အလမ်းကပိုများနေတယ်လေ …..\nကျွန်မမှာလဲ မကောင်းမှုတွေများမှများပေါ့ …. ကောင်းတာတစ်ခုလျော့ချနိုင်ရင် မကောင်းတာနှစ်ခုလောက်ကပြန်တက်လာသလိုပဲ …. ဒါပေမယ့် အဆိုးထဲကအကောင်းလို့ပြောရမယ်ထင်တယ် ….. လျော့မချနိုင်ရင်တောင်မှ ကိုယ်ဘာတွေမကောင်းဘူးလဲဆိုတာကိုသိရင် ပြင်ဖို့ လမ်းစတွေ့နိုင်မယ်လေ …..\nအဲ့ဒီတော့ လာမဲ့ ၂၀၀၉ အတွက် ကျွန်မချစ်သော သူငယ်ချင်းများ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ ဘလော့မောင်နှမများ အတွက်ကျွန်မဆုတောင်းပေးချင်တာက\nနှစ်သစ်မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မှန်မှန်ကန်ကန်ဝေဖန်ဆန်းစစ်နိုင်သောသူတွေ ဖြစ်ကြပါစေ ….\nကိုယ့်ရဲ့မကောင်းသောအကျင့်တွေကို ကိုယ်တိုင်သိပြီး ပြုပြင်နိုင်သောသူတွေဖြစ်ကြပါစေလို့\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:40 PM5comments Links to this post\nTag တယ်ဆိုတာ အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ရေးဖို့ တောင်းဆိုခြင်းဆိုတာကို ဘလော့တစ်ခုမှာဖတ်ဖူးလို့ သိပေမယ့် ဘယ်လို Tag တယ်ဆိုတာတော့ မသိဘူးရယ် …\nကျွန်မ စီဘောက်စ်ထဲက အစ်ကိုဝင်းဇော်ရဲ့ Tag ထားတယ်ဆိုတဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျကြောင့် ဘာခေါင်းစဉ်ပါလိမ့်၊ ဘယ်မှာသွားကြည့်ရမှာပါလိမ့်ဆိုပြီး ဦးနှောက်စားသွားသေးတယ် …\nနောက်တော့ အစ်ကိုဝင်းဇော်ဘလော့ကိုသွားဖတ်ရင်းနဲ့ ဘာခေါင်းစဉ်ဆိုတာ သိသွားပါတယ် ..\n“စိတ်ကူးယဉ်ခြင်း” ဆိုတဲ့စကားစုလေးကို မကောင်းတာပြောချင်တဲ့ဘက်မှာ အသုံးများတယ်လို့ ကျွန်မယူဆပါတယ် … အပြောသမားတွေ၊ စိတ်ကူးပဲရှိပြီး အလုပ်တွဲမပါတတ်သူတွေကို လူတွေက “စိတ်ကူးချည်းပဲ ယဉ်နေတာပဲ” တို့၊ “လေထဲတိုက်အိမ်ဆောက်နေတာပါကွာ” တို့၊ “လေဖမ်း ဒါန်းစီးနေတာပါ” တို့ စသဖြင့်ပြောလေ့ရှိကြတယ် ….. ဒါပေမယ့် လူတိုင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်အနည်းဆုံးတစ်ခုစီတော့ ရှိကြတာချည်းပါပဲ …..\nကျွန်မအတွက်တော့ အရွယ်အလိုက် စိတ်ကူးယဉ်တာတွေက တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုးပြောင်းနေတတ်တယ် …ဒါတောင် တခါတလေ “ငါက သိပ်စိတ်ကူးမယဉ်တတ်ဘူး” ရယ်လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောင်လိမ်မိသေးတယ် ….း)\nကျွန်မခပ်ငယ်ငယ်အရွယ်တုန်းက ကျွန်မတို့မောင်နှစ်မသုံးယောက်က ခြင်ထောင်အကြီးကြီးတစ်လုံးနဲ့ တူတူအိပ်ကြရတယ် …. ညရောက်လို့ အိပ်ယာဝင်ပြီဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်လုပ်ငန်းကြီးစတော့တာပါပဲ ….. ကျွန်မက “ကိုကြီးရေ ငါတို့ စကားပြောရအောင်” ဆို\nပြီးစပြောလိုက်ရင် ကိုကြီးက သဘောပေါက်စွာနဲ့ သူ့စိတ်ကူးတွေကို ဘယ်စကားလုံးတွေနဲ့စလဲဆိုရင်\nကိုကြီး - “ ငါတို့မှာ အိမ်အကြီးကြီး တစ်လုံးရှိတယ်ပေါ့ဟာ” ဆိုတာကနေစပါတယ် ….\nကျွန်မတို့ငယ်စဉ်က ဘကြီး(အဖေ့အစ်ကို) မိသားစုနဲ့တစ်အိမ်တည်းနေရပါတယ်။ မိသားစုနှစ်စုပေါင်းနေရတော့ ကျွန်မတို့မလွတ်လပ်ခဲ့ဘူးလေ ….. ကျွန်မတို့ မိသားစုချည်းပဲ သီးသန့်အိမ်လေးနဲ့ နေချင်တဲ့စိတ်က အဲ့ဒီအရွယ်ကတည်းက ရင်ထဲရှိနေခဲ့တော့ ဒီစကားရပ်လေးကို မောင်နှစ်မသုံးယောက်လုံး နှစ်သက်ခဲ့ကြတယ် ….\nမောင်လေး - “ငါကတော့ ကစားစရာတွေ အများကြီးထည့်ထားတဲ့ အခန်းအကြီးကြီးတစ်ခန်းပါ ပါချင်တယ်” ဆိုတဲ့ သူ့စိတ်ကူးလေးကို ၀င်ပြောတယ် ….\nကျွန်မ - “ အေးနော် …. ငါလဲ အဲ့လိုအခန်းမျိုးပါစေချင်တယ် … မောင်နှစ်မသုံးယောက် တစ်ယောက်တစ်ခန်း၊ ဖေနဲ့မေက တစ်ခန်း၊ ကစားစရာတွေအစုံထည့်ထားတဲ့အခန်းကသပ်သပ်နော် … ” ဆိုပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ စိတ်ကူးထဲကအိမ်ကို အခန်းတွေဖွဲ့ပါတော့တယ် …..\nဒီလိုပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ကျွန်မတို့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြတဲ့ ညတွေ မနည်းမနောပါပဲ …..\nကျွန်မ (၇)တန်း၊ (၈)တန်းအရွယ်ရောက်တော့ ကျွန်မအိပ်မက်က ဆရာဝန် သိပ်ဖြစ်ချင်ခဲ့တာပါ ….\nစိတ်ကူးထဲမှာ ဂျူတီကုဒ် လေးဝတ်ပြီး နားကျပ်လေးကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ သိပ်ကျေနပ်ခဲ့တာပေါ့ …. ဒါပေမယ့် ခုလက်တွေ့နဲ့ကတော့ ကွာချင်တိုင်းကွာနေတာပါပဲ ……\n(၁၀)တန်းကနေ တက္ကသိုလ်စရောက်တော့ ကဗျာတွေရေးချင်လာပြန်ရော … စိတ်ကူးထဲမှာတော့ ကဗျာဆရာမပေါ့ …. ကဗျာတွေရမလားရယ်လို့ လမင်းကိုကြည့်ပြီးလဲ စိတ်ကူးယဉ်လိုက်တာပဲ ….\nတိမ်တွေကိုလဲ စီးလိုက်တာပဲ …. လေညှင်းတွေနဲ့လဲ စကားပြောကြည့်ခဲ့တာပဲ ….. စိတ်ကူးနဲ့ရူးခဲ့တဲ့အချိန်တွေပေါ့ …..\nအလုပ်နဲ့အဝေးသင်တွဲနေတဲ့အချိန်တွေရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တွေကတော့ နည်းနည်းလက်တွေ့ကျလာတယ်ထင်ပါ့ …. ကျွန်မ နိုင်ငံခြားမှာအလုပ်သွားလုပ်ချင်တယ် …\nကျွန်မအလုပ်သဘာဝအရ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လုပ်ရင် ၀င်ငွေပြောပလောက်အောင်ရမှာမဟုတ်လို့ပါ ….\nကျွန်မ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့တဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်လေးက ဒီကစခဲ့တာပါပဲ ….\nခုလက်ရှိမှာတော့ …. ဖြစ်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ….. ကျွန်မ မိဘတွေကို ဒီထက်ပိုပြည့်စုံအောင် ထားချင်တယ် … မိဘတွေ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေဆဲမှာ အကောင်းဆုံးတာဝန်ကျေတဲ့ သမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်တယ် …. ကျွန်မပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ လိုအပ်တဲ့နေရာလေးတွေမှာ အုတ်တစ်ချပ်၊သဲတစ်ပွင့်အနေနဲ့ အမြဲဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ချင်တယ် …. လောဘ၊ ဒေါသ၊ အတ္တ နဲ့ မာန်မာနတွေ လျော့နိုင်သမျှ အနည်းဆုံးရှိတဲ့လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်တယ် ….\nနောက်ပြီးတော့လေ ကျွန်မသိပ်ချစ်တဲ့ ချစ်သူလေးနဲ့တူတူနေဖို့ ပန်းပင်လေးတွေစိုက်ထားတဲ့ခြံလေးနဲ့ တစ်ထပ်အိမ်လေးတစ်လုံးလည်းလိုချင်မိတယ် ….. တကယ်လို့ဖြစ်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင်ပေါ့လေ …….\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:09 AM5comments Links to this post\nဒီနေ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ရဲ့အိမ်ကိုသွားလည်ဖြစ်တယ် …. တစ်ယောက်က “What is real love?” တဲ့ … နောက်တစ်ယောက်က “အချစ်ဆိုသည်မှာ…” ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကိုတင်ထားတယ်…. သူတို့ပို့စ်တွေဖတ်ရင်းနဲ့ ကျွန်မစိတ်ထဲ ခံစားမိတဲ့အချစ်ဆိုတာကို ပြောကြည့်ချင်လာတယ် … ကျွန်မစိတ်ထဲက တွေးမိတွေးရာလေး ရေးကြည့်လိုက်ပါတယ် ….\nအချစ်ဆိုတာ အတ္တတစ်ခုလို့ ကျွန်မကတော့ ယူဆပါတယ် …. “နင့်ကို သိပ်ချစ်လို့” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုတွင်တွင်သုံးပြီး သ၀န်တိုတာတွေ၊ချုပ်ခြယ်တာတွေဟာ တကယ်တော့ ကိုယ်ပိုင်တဲ့အရာတစ်ခုကို ၁၀၀% အပြည့်လိုချင်လို့၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အလျှော့မခံနိုင်လို့ ကာကွယ်ပြီး လူကြားကောင်းအောင်သုံးတဲ့စကားလို့ကျွန်မကတော့မြင်ပါတယ် … ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်ဆိုတာကလဲ သူနဲ့ဆိုရင်ကိုယ်ပျော်မှာပဲလို့ ယုံကြည်လို့ပါ …. “သူသာဘေးမှာရှိရင် ငါ့အတွက်ဘာမှမလိုအပ်တော့ဘူး” ဆိုတဲ့စကားဆိုရင်လဲ ရုတ်တရက်ကြည့်ရင် ကျန်တာတွေအားလုံးကိုစွန့်လွှတ်သယောင်ယောင်နဲ့ တကယ်က “သူ” ဆိုတာကို ကျန်တာတွေအားလုံးထက်ပိုတန်ဘိုးထားလို့ ပိုတန်ဘိုးကြီးတာကို ရယူလိုက်တဲ့သဘောပါပဲ …\n“ဘာဆိုဘာမှပြန်မမျှော်လင့်ဘူး… ပေးဆပ်ရုံသပ်သပ်ချစ်တာပါ” ဆိုတဲ့အချစ်မျိုးတွေ ကျွန်မကြားဖူးပါတယ် …. မြင်ဖူးတာကတော့ အဲ့လိုပြောပြီး ချစ်တတ်တဲ့သူတွေက ရှေ့ဆက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ချက်ထက်မက ရှိတတ်တဲ့သူတွေဖြစ်နေတတ်ပါတယ် …. (ဒါကလဲရှေ့မဆက်ချင်လို့ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပါလိမ့်မယ်)\nကျွန်မရဲ့အတွေ့အကြုံအရပြောရရင်တော့ အချစ်စစ်ဆိုတာကို ကျွန်မတစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူးလို့ပြောရမယ်ထင်ပါတယ် …. ကိုယ်ကရော အချစ်စစ်နဲ့ဘယ်သူ့ကိုချစ်ဖူးလဲလို့ မေးရင်လဲ ဖြေရတော်တော်ခက်မယ်ထင်ပါတယ် ….. ကျွန်မအသက် ၂၂ ကျော်ကျော်မှာ ပထမဆုံးချစ်သူစထားဖူးတယ် …. ပထမဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်မသူ့ကိုတော်တော်လေးချစ်ပါတယ် … နားလည်မှု့လဲအတတ်နိုင်ဆုံးပေးပါတယ် … ဒါပေမယ့် နားလည်မှု့ဆိုတာလဲ အကန့်အသတ်ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိသွားတဲ့နေ့မှာကျွန်မသူ့ကိုလမ်းခွဲခဲ့တယ် … ဒါ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မချစ်လို့လေ … သူ့အနွံအတာကို ကျွန်မ တစ်သက်လုံး မခံနိုင်လို့လေ … အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်မက အချစ်ကို အတ္တလို့ပြောခဲ့တာပေါ့ …ကျွန်မအဖေကပြောဖူးတယ် … “သမီး … .အသက်(၂၅)ကျော်ရင် အချစ်စစ်ဆိုတာရှားသွားပြီ” တဲ့ …. တကယ်ဟုတ်မဟုတ်တော့မသိပေမယ့် ကျွန်မကတော့ အချစ်စစ်ဆိုတာကို တကယ်ရှိတယ်ဆိုရင် တွေ့ဖူးချင်သားပဲ ………\nPosted by ကြယ်ပြာ at 9:02 AM5comments Links to this post\nဒေါက်ခနဲ ခေါင်းခေါက်ခံလိုက်ရသော ကလေးငယ်သည် မျက်ရည်လည်လာ၏။ မိခင်၏ အားမလို အားမရဖြစ်မှု၊ စိတ်မရှည်မှုတို့သည် ဒေါသအဖြစ် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။\n“ဒီလောက်လေးမှ မတွက်တတ်ဘူးလား …. ဟင် ။ ထောင်စမ်း ညာလက်က လက်လေးချောင်းထောင်၊ ဘယ်ဘက်က လက်သုံးချောင်းထောင်၊ ဟာ … လေးချောင်း ထောင်ပါဆို၊ မထောင်တတ်ဘူးလား။ လေးချောင်း၊ လေးချောင်း၊ ဟောဒီလို လေးချောင်း”\nကလေးမှာ အယောင်ယောင် အမှားမှားဖြစ်နေရှာ၏။ သုံးကြိမ် အခေါက်ခံရပြီးမှ လက်လေးချောင်း ထောင်ဖြစ်သွားသည်။\n“ဟုတ်ပြီ ကဲ … ပေါင်းတော့၊ လေးနဲ့သုံးပေါင်း၊ ဟဲ့ …ပေါင်းလေ၊ ဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ”\n“တစ် … နှစ် …. သုံး …. ငါး ….. ခြောက်”\n“ဘာ … သုံးပြီးရင် ဘာလဲ … ဟဲ့ သုံးပြီးတော့ ဘာလဲ … ဟား … တစ်နှစ်သုံးလေးတောင် မရေတတ်တော့ဘူးလားဟင်။ အဖျင်း၊ အ အ၊ အတုံး၊ နင် တော်တော်ညံ့ပါလား။ ဟိုဘက်အိမ်က မိနွယ်တို့ဆို အပေါင်းအနှုတ် ဂျောင်းဂျောင်းပြေးနေပြီ။ နင်ကတော့ ဆော့ဖို့ပဲသိတဲ့ကောင်။ သွား … လက်ပိုက်ပြီး တစ်နာရီတိတိရပ်နေ၊ သွား … ငါ မဖြုတ်ခိုင်းသေးဘဲ လက်ဖြုတ်မယ် မကြံနဲ့၊ တိုင်မှာ ကြိုးနဲ့တုပ်ထားမယ်။ သုံးနဲ့လေး မပေါင်းတတ်မချင်း ဆော့ရလိမ့်မယ်မထင်နဲ့”\nဂဏန်းမပေါင်းတတ်သဖြင့် အခန်းထောင့်မှာ တွေဝေစွာ လက်ပိုက်၍ ရပ်နေရသော ကလေးငယ်သည် လေးနှစ်အရွယ်ဖြစ်ပါသည်။\nမှတ်ချက်။ ။ မိခင်သည် စာတတ်သည်ဟု သူ့ကိုယ်သူပြောလျှင် သင် လက်ခံပါမည်လား။\nPosted by ကြယ်ပြာ at 1:20 AM2comments Links to this post\n(Image from www.julienna.com/pictures/2001pictures.htm)\nရန်ကုန်ဆောင်းကတော့ ထုံးစံအတိုင်း သိပ်မအေးလှပါဘူး ….\nကလေးတွေကတော့ ဒီဇင်ဘာမှာကျောင်းပိတ်ရက်တွေနဲ့မို့လို့ ပျော်ရွှင်နေကြပေမယ့် ကျွန်မလို(၁၀) တန်းကျောင်းသူ/သားတွေကတော့ ပျော်နိုင်မယ်မထင်ဘူး … အတန်းတင်ကြီးက တဖြေးဖြေးနီးလာတော့ ပြေးပြေးလွှားလွှားနဲ့ပဲ ကျူရှင်တွေတက်လိုက်၊ စာကျက်လိုက်နဲ့ပေါ့ … အလှအပဆိုလဲ မခံစားနိုင်ပါဘူး … ကောင်လေးချောချောလေးတွေမြင်ရင်တောင် လိုက်မကြည့်အားပါဘူး …. ကျူရှင်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု နာရီဝက်လောက်ပဲကွာတာမဟုတ်လား …. ဒီတော့ အသည်းအသန် ပြေးနေရတာချည်းပဲလေ …\nဒီဇင်ဘာလက ကျွန်မအတွက် အမှတ်တရ တချို့ဖန်တီးပေးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး … ကျွန်မ မမျှော်လင့်တဲ့ ဒီဇင်ဘာဆာင်းတစ်ရက်မှာပေါ့ … မထင်မှတ်ပဲ သူနဲ့ဆုံခဲ့ရတယ် .. သူ့မှာထင်ရှားတဲ့ ရုပ်လက္ခဏာရှိပေမယ့် ကျွန်မ စိတ်ဝင်စားတဲ့ပုံစံမျိုးမဟုတ်လေတော့ ကျွန်မလဲ သတိမထားခဲ့မိဘူးလေ ….\nသူနဲ့ဆုံတွေ့ပုံကလဲ ထူးခြားတော့ ကျွန်မသူ့ကို ဒီကနေ့ထိ မမေ့နိုင်ခဲ့ဘူးပေါ့ … သူ့အကြောင်းပြန်ပြောပြတိုင်း ကျွန်မ နာနာကျင်ကျင်ခံစားရပြီး မျက်ရည်ကျတဲ့အထိဖြစ်ခဲ့ရတယ် … ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေထဲက တချို့ဆိုလဲ မျက်ရည်ဝဲတဲ့အထိဖြစ်ကြရတယ် ….\nကျွန်မ (၁၀)တန်းတုန်းက ရန်ကုန်မှာ နံပါတ်(၁၂) ဟီးနိုးနှစ်စီးတွဲယာဉ်တွေ ဆွဲနေတုန်း အချိန်ပေါ့ …. ကျွန်မက အရပ်ကလည်းမရှည်လေတော့ အဲ့ဒီနှစ်စီးတွဲယာဉ်ရဲ့ အပေါ်လက်ကိုင်တန်းကို မမှီ့ တမှီလေး၊ ခြေဖျားထောက်လေကာမှ မှီတယ်လေ ….. ကျွန်မ ကျူရှင်ကပြန်လာတဲ့တစ်နေ့ နံပါတ်(၁၂) ကားကိုစီးပြီး ပြန်အလာမှာ ကျွန်မဆင်းရမယ့်မှတ်တိုင်နားရောက်တော့ ကျွန်မလဲ မမှီ့တမှီလက်တန်းကို လွှတ်ပြီး ဆင်းမယ့်အပေါက်နားက လက်ကိုင်ကို လှမ်းအကိုင်ပေါ့ … ကားက ဘာဖြစ်တယ်မသိပါဘူး ဘရိတ်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်တယ် …. ကျွန်မလည်းကိုးယိုးကားယားနဲ့ ဘယ်ကိုမှကိုင်လို့မမှီတော့ ခြေဖျားထောက်ပြီး သွက်သွက်လက်လက်နဲ့ အပေါ်လက်တန်းကို လှည့်မကြည့်ပဲကိုင်လိုက်မိတယ် … ကျွန်မလက်က လိုရာမရောက်ပဲ လေထဲမှာတန်းလန်းကြီးဆိုတာရယ်၊ လက်ညှိုးလေးအေးသွားတာရယ်ကို တစ်ပြိုင်နက်ခံစားသိရှိလိုက်တဲ့ တခဏ၊ ကားကလဲ အရပ်၊ ကျွန်မကလဲလှည့်အကြည့် …. အဲ့ဒီမှာသူနဲ့တွေ့တော့တာပေါ့ …. အဟင့် … ကျွန်မလက်ညှိုးလေး ဘ၀ပျက်နေပုံများ … သူဆိုတဲ့ ကျွန်မတို့ရပ်ကွပ်ထဲမှာ နွားနို့ရောင်းတဲ့ အသားမည်းမည်းကုလားလေးရဲ့ နှာခေါင်းပေါက်ကျယ်ကျယ်ထဲကိုမှ တည့်တည့်ကြီးကို ၀င်နေတော့တယ်လေ …. ကျွန်မလေ ရင်တွေတုန်လာပြီး ရွံလိုက်တာဆိုတာလေ ပြောတောင်မပြတတ်ဘူးရယ် …. သူကလဲ အံ့သြတဲ့မျက်နှာနဲ့ စိတ်လဲမဆိုးပဲ “အဟီး” ဆိုပြီးရယ်ပြရှာပါတယ် … တစ်ကားလုံးကလဲ ပြုံးစိစိနဲ့ဝိုင်းကြည့်ကြတော့ ကျွန်မလဲရှက်ရှက်နဲ့ အမြန်ဆင်းလိုက်တဲ့သကာလ “၀ုန်း” ကနဲ ဆိုပြီး ကားခြေနင်းရဲ့ အောက်ဆုံးထစ်ကို ဖင်ထိုင်ရက်လေးကျသွားတယ် … ဖိနပ်က သားရေ ခြေညှပ်ဆိုတော့ ချော်ကျတာလေ…. တင်ပါးတစ်ခုလုံးနာကျင်သွားပေမယ့် ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်ကလဲ လ္ဘက်ရည်ဆိုင်ဆိုတော့ အိမ်ကိုပဲ ခပ်သုတ်သုတ်ပြေးရတော့တာပေါ့ ….\nဒါကြောင့်ကျွန်မပြောပြပါတယ် … ကျွန်မတို့ ဆုံတွေ့ပုံက ထူးခြားတယ်လို့၊ ပြန်ပြောတိုင်း နာနာကျင်ကျင်ခံစားရပြီး မျက်ရည်ကျတယ်လို့လေ…. (ရယ်ရလွန်းလို့ပါ)\nဒီဇင်ဘာလက ကျွန်မအတွက် အမှတ်တရ တချို့ဖန်တီးပေးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူးရယ် ……\nPosted by ကြယ်ပြာ at 11:15 PM5comments Links to this post\nမျက်စိဘယ်လောက်ကောင်းကြသလဲလို့ပါ ...း)\nတစ်ခါတစ်လေ အမြင်တွေက ထူးဆန်းတယ်ပြောရမလားပဲ ....\nအကောင်အထည်ရှိရဲ့သားနဲ့ သာမန်ကြည့်လို့ မြင်နိုင်တာတွေရှိသလို၊ မမြင်နိုင်တာတွေလဲရှိတယ်ဆိုတာ ဒီပုံလေးက သက်သေပြပါလိမ့်မယ် .....\nဒီပုံထဲမှာရေးထားတဲ့စာလုံးလေးတွေရှိတယ် ... သူငယ်ချင်းတို့ ဖတ်လို့ရကြလားဟင်?\nတကယ်လို့ဖတ်လို့မရခဲ့ရင် သူငယ်ချင်းတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ၉၀% လောက်မှေးစင်းစင်းလေးထားပြီး ဖတ်ကြည့်ရင် ဖတ်လို့ရနိုင်ပါလိမ့်မယ်နော .....\nမှတ်ချက်။ ။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ တဆင့်မေးလ်မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်.\nPosted by ကြယ်ပြာ at 9:30 PM5comments Links to this post\n(Image from http://tykesontrikes.com)\n“ဗြန်း … ဗြန်း ….”\nစားပွဲပေါ်က ကြိမ်လုံးကျသံကြောင့် သူငယ်တန်း(ခ)သည် ရုတ်ချည်း ငြိမ်ဆိတ်သွား၏။ ငါးနှစ်အရွယ်ကလေးငယ်တို့သည် မျက်လုံးကလေးများ ၀ိုင်းကာ ဆရာမကို ကြည့်နေကြ၏။\n“ဆူလှချည်လား၊ ပါးစပ်တွေ ပိတ်၊ စာအုပ်တွေ ဖွင့်၊ ဒါအိမ်မဟုတ်ဘူး။ ကျောင်း …. ကျောင်း”\nမျက်နှာတင်း၍ လေသံမာသော ဆရာမသည် ကြိမ်လုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ အသံမြည်အောင် ပစ်တင်လိုက်သည်။\n“ကဲ … အားလုံး (ဏ) ကြီး တစ်မျက်နှာရေးကြရမယ်။ အခုအချိန်အတွင်း ပြီးအောင်ရေးရမှာနော်။ နောက်ထပ် တစ်မျက်နှာကို အိမ်စာ လုပ်ခဲ့ကြရမယ်။ ကြားကြလား၊ ကိုင်း … ရေးကြတော့”\nတစ်တန်းလုံး တိတ်ဆိတ်လျက်ရှိသည်။ စာအုပ်တွေရှေ့မှာ ထားကာ ခုံတွေပေါ်မှာ ကလေးငယ်များ ငြိမ်ငြိမ်လေးတွေထိုင်နေကြသည်။ လက်ကလေးတွေကလွဲ၍ သူတို့ မလှုပ်ရှားနိုင်ကြ။ မလှုပ်ရှားဝံ့ကြ။\nဒုတိယခုံတန်း အစွန်းမှ မေမီစိုးသည် သူနှင့်ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တစ်ဖက်ခုံစွန်းမှ စည်သူအောင် “ဏ”ကြီး အရေးမှားနေကြောင်းတွေ့လိုက်ရ၏။ သူက စည်သူအောင်ကို တိုးတိုးလေးခေါ်လိုက်သည်။\n“စည်သူအောင် … စည်သူအောင် … နင်ရေးတာမှားနေတယ်။ ကကြီးဖြစ်နေတယ်။”\nစည်သူအောင် တစ်ချက်လှည့်ကြည့်၏။ သူ့မျက်နှာမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။\nမေမီစိုးက သူ့စာအုပ်ကို ထောင်ပြလိုက်သည်။\nဆရာမ၏ အသံက မိုးချုန်းသလို မြည်ဟည်းသွား၏။ မေမီစိုး၏ လက်ထဲကစာအုပ် လွတ်ကျသွားလေသည်။\n“ဘာဖြစ်လို့ စကားပြောရတာလဲ၊ ခုချက်ချင်း ခုံပေါ်ဒူးထောက်စမ်း၊ ဒူးထောက်ပြီးရေး၊ နောက်တစ်ခါ လှုပ်ဝံ့လှုပ်ကြည့်စမ်း၊ ကြိမ်လုံးစာမိသွားမယ်”\nမေမီစိုးသည် ခုံပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရ၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတုန်နေသည်။ ဒူးနှစ်ဖက်အောက်မှာ ဇီးစေ့လား ကျောက်ခဲငယ်လေးလားမသိ၊ ဖိမိလျက်သား ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူနေရာ မရွေ့ရဲ၊ မလှုပ်ရဲ သည်အတိုင်းပေ၍ စာရေးရ၏။ ကြာသော် ဖိမိထားသည့်နေရာက တစ်စတစ်စ နာကျင်၍လာသည်။ ချွေးတွေစို့လာ၏။ အတန်းထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ဒူးထောက်နေရသည့်အဖြစ်။ ဒူးအောက်က ပြင်းထန်လာသည့် ဝေဒနာ၊အရှက်နှင့် နာကျင်မှု။ နာကျင်မှုနှင့် အရှက်။ အရှက်နှင့် နာကျင်မှု၊ အကြောက်၊ အကြောက်၊ အကြောက်။သည်းမခံနိုင်တော့သည်၏ အဆုံး၌ မေမီစိုး ငိုချလိုက်လေသည်။\n“အောင်မယ် ဒူးထောက်ခိုင်းတာလေးကို ငိုတယ်ပေါ့။ အတော်အငိုဝါသနာပါတယ်နဲ့တူတယ်၊ ထွက်ခဲ့စမ်းရှေ့ကို”\nကြိမ်လုံးသံဗြန်းခနဲအောက်၌ သူငယ်တန်း(ခ)သည် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။\nမေးခွန်း။ ။ အနာဂတ်တွင် ကြီးပြင်းလာမည့် ကလေးအတွက် ငြိမ်ဝပ်စွာ နားထောင်ခြင်းသည် တန်ဖိုးဖြစ်ပါသလား။ မိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းများအား ရိုင်းပင်း ကူညီစိတ်ကို ပျိုးထောင်မပေးသင့်ဘူးလား။\nPosted by ကြယ်ပြာ at 5:07 AM4comments Links to this post\n(Image from http://imagecode.blogspot.com/)\nအဲ့ဒီ ကျိုးတိုးကျဲတဲ အချစ်ကိုပဲ\nတသသထားလို့ တမြမြ လွမ်းနေခဲ့တယ်\nသူမက သိပ်ချစ်တတ်လွန်းခဲ့တာပါ …..\nချစ်တာကို ပြတတ်တဲ့ သူမနဲ့\nPosted by ကြယ်ပြာ at 7:34 PM4comments Links to this post\nဒီဇင်ဘာ (၁၁) ရက်နေ့က ကျွန်မ ပတ်စ်ပို့စ် သက်တမ်းတိုးဖို့ သံရုံးကို မနက် (၄)နာရီခွဲကြီးရောက်သွားပါတယ်။\nအစောကြီးရောက်ပုံကလဲ ဒီလိုပါ … ကျွန်မရဲ့ လောလောလတ်လတ်သံရုံးသွားထားတဲ့သူငယ်ချင်းတွေကို လှမ်းမေးကြည့်တော့ စောစောသွားပြီး သံရုံးရှေ့က စာရွက်လေးမှာ နာမည်သွားရေးရပါမယ်၊ တိုကင် ယူသလိုပေါ့ ဆိုလို့ ကျွန်မ စောသွားမိခြင်းပါ။\nကိုယ့်ကိုကိုယ်အတော်စောလှပြီထင်နေပေမယ့် ကျွန်မထက် ၀ိရိယကြီးသူ (၅) ယောက် (၆)ယောက်လောက်ရောက်နှင့်နေပါတယ်။ စာရွက်ကို ရေးမလို့ယူကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်မ အမှတ်စဉ်က (၄၈) တဲ့ … ဘယ်အချိန်ကတည်းက ၀ိရိယကြီးစွာလာရေးထားကြလဲ မသိပါဘူး။ ကျွန်မလဲ သံရုံးရှေ့က ပုံးလေးထဲက စာရွက်ယူပြီး ကျွန်မနာမည်၊ အဖေနာမည် နဲ့ ပတ်စ်ပို့နံပါတ် ရေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်မသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်အတွက်လည်း ထိုအတိုင်းရေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်ထပ် ပုံးတစ်ပုံးမှာလဲ နောက် စာရွက်တစ်ရွက်ထပ်တွေ့လို့ ထပ်ရေးလိုက်ပြန်ပါတယ်။ ပထမစာရွက်ကတော့ မျဉ်းတွေဘာတွေ အကျအနတားထားပါတယ်။ နောက်တစ်ရွက်ကတော့ ဘာမျဉ်းမှတားမထားပါဘူး။ (၅) နာရီခွဲလောက်ထိသံရုံးရှေ့မှာထိုင်နေပါသေးတယ်။ နောက်တော့ ရုံးက (၈) နာရီခွဲမှဖွင့်တာ၊ (၉) နာရီကျော်လောက်မှအလုပ်စလုပ်တာ ဆိုတော့ ကျွန်မလဲ အိမ်ပြန်အိပ်ရင်ကောင်းမယ်ဆိုပြီး နာမည်ရေးပြီးပြီဆိုတော့ စိတ်ချ၊လက်ချ နဲ့ အိမ်ပြန်အိပ်လိုက်ပါတော့တယ်။\nအိပ်လို့မှ သိပ်မကြာသေးဘူး သူငယ်ချင်းက ဖုန်းလှမ်းဆက်ပါတယ်။ သူသံရုံးရောက်နေပြီ ငါတို့နာမည်တွေ ဘယ်စာရွက်မှာရေးတာလဲ မတွေ့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မလဲ ဟမ် … ငါ နှစ်ခါတောင်ရေးခဲ့တာ အမှတ်စဉ် ဘယ်လောက်၊ဘယ်လောက်ဆိုပြီးရွတ်ပြတော့ … သူငယ်ချင်းက မဟုတ်ဘူး ဒီစာရွက်ကအသစ်တဲ့ …\nအပြင်မှာရေးတဲ့စာရွက်ကို သံရုံးတံဆိပ်တုံးမပါလို့ အတည်မပြုပါဘူးတဲ့ ….. ဟိုက် … သေရောပဲ …\nကျွန်မ အစောကြီးထရကျိုးမနပ်တော့ဘူးဆိုပြီး စိတ်ညစ်သွားတယ် … ဒါပေမယ့် အကြာကြီးတော့မညစ်နိုင်ပါဘူး … သူငယ်ချင်းကို ခု အဲ့ဒီအသစ်မှာရေးလိုက် ဆိုတော့ အမှတ်စဉ်က (၉၆) တောင်ရောက်နေပြီတဲ့ … သွားပြီ…. သံရုံးက အရင်နေ့ကလူတွေကို လဲ ပြန်လုပ်ပေးတယ်။ အသစ်စာရင်းက တော့ (၈၅) ယောက်လောက်လုပ်ပေးတယ် ဆိုတော့ ကျွန်မ အမှတ်စဉ်က နောက်နေ့ကူးဖို့သေချာသလောက်ဖြစ်နေပြီလေ။ ခွင့်ကလဲတစ်ရက်ပဲရတာဆိုတော့ စိတ်အနည်းငယ်ရှုပ်သွားမိတယ်။\nတစ်ရက်တည်းနဲ့ပြီးအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲလို့ ကျွန်မ ဥာဏ်ရောင်စုံသုံးပြီးစဉ်းစားလိုက်တော့ ကျွန်မသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မနေ့ကတည်း တိုကင်ယူထားတာ တစ်ရာကျော်မို့လို့ ကျွန်မတို့လုပ်တဲ့ရက်ကိုကူးသွားတယ်လေ.. ဒီတော့ သူ့တိုကင်နဲ့ ကျွန်မ တွဲတင်လို့ရရင်ကောင်းမယ်ဆိုပြီး စဉ်းစားမိပါတယ်။ ချက်ခြင်းပဲ သံရုံးကို ဖုန်းဆက်မေးကြည့်လိုက်တော့ မြန်မာမဟုတ်တဲ့ သံရုံးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ပြောပါတယ် …\n“ မနက် ၇ နာရီလောက်လာရင် တစ်နေ့တည်းပြီးပါတယ်၊ တစ်နေ့ကိုလူအယောက် ၁၀၀ လုပ်ပေးပါတယ်” တဲ့\nဒါနဲ့ကျွန်မက “ကျွန်မ မနက် အစောကြီးကတည်းက လာရေးပြီးပါပြီ” ဆိုတော့ သူမက “ဒါ သံရုံးတံဆိပ်တုံးမပါလို့ အတည်မယူပါဘူး၊ ဒီလို တွေ့ကရာစာ၇ွက်မှာနာမည်လာရေးပြီး ထွက်သွားတာဟာ သံရုံးအပေါ်ရိုင်းတာနဲ့အတူတူပါပဲ” တဲ့ ….\n“အိုး … ငါတို့ မြန်မာသံရုံးအပေါ်တော်တော်သိတတ်တဲ့ ၀န်ထမ်းပါလား” လို့ တွေးရင်း ကြည်နူးမိပါသေးတယ်( အဟဲ ..)\nဒီလိုဆို “ တစ်ယောက်တည်း တိုကင်ယူပြီး ပတ်စ်ပို့စ် တစ်ခုထက်မက လုပ်လို့ရသလား” လို့မေးတော့ “မရပါဘူးတဲ့ … တစ်ယောက်တစ်အုပ်ပဲ လုပ်ခွင့်ရှိပါတယ်” တဲ့ ….\nကျွန်မ ဖုန်းဆက်တဲ့အချိန်က (၁၀)နာရီလောက်ရှိပြီဆိုတော့ သူကပြောပါတယ် … “နင်ဒီအချိန်မှဆိုမလာနဲ့တော့ မရတော့ဘူး။ နောက်နေ့ (၇) နာရီလောက်လာခဲ့” တဲ့ …\nကျွန်မလဲ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်ပါတယ်။\nနောက်တော့ ခွင့်ကလဲ ယူပြီးပြီဆိုတော့ ကံကောင်းရင်တော့ ရမှာပါဆိုပြီး ကျွန်မသံရုံးသွားပါတယ်။\nကျွန်မရောက်တော့ သံရုံးမှာလူတွေတော်တော်စည်ကားနေပါပြီ။ ၀န်ထမ်း အန်တီကြီးက အတတ်နိုင်ဆုံးအမြန်ဆုံးဖြစ်အောင်ဆောင်ရွက်ပေးပါတယ်။ အခွန်ဆောင်မယ့်သူတွေက ဈေးဆစ်၊ ဈေးညှိနဲ့ အမှတ်စဉ်က တော်တော်နဲ့မတက်ပါဘူး။ သူတို့သတ်မှတ်ထားတဲ့ နှုန်းအတိုင်းဆောင်လိုက်ရင်တော့ အဆင်ပြေ မြန်ဆန်ပါတယ်။ နေ့ခင်း ထမင်းစားချိန်နီးတော့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က(ညကတည်းက လာရေးထားပုံပါ) ကျွန်တော် အစောကြီးကတည်းကလာရေးထားတာ ဆိုပြီး အန်တီကြီးကို ပြောပါတယ်။ အန်တီကြီးက “ဘယ်မှာလဲ၊ မင်းရေးတာ အပြင်ကစာရွက်မဟုတ်လား၊ အဲ့မှာ သံရုံးတံဆိပ်မပါလို့ မရဘူး” ဆိုပြီးပြောပါလေရော … နောက်တော့ ကောင်လေးက အပြင်ကစာရွက်ကို ယူပြပြီး သေချာထိုးပြတော့ အန်တီကြီးက သဘောကောင်းပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ လုပ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုပြီး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ “ဒီတစ်ယောက်ပြီးရင် ကျွန်မထမင်းစားတော့မယ်။ (၃)နာရီခွဲထိနာမည်ခေါ်ပေးပါမယ်လို့ တရားဝင်ပြောပါတယ်နော်” ဆိုပြီး နေ့လည် (၁) နာရီမှာ ထွက်သွားပါတယ်။ ကျွန်မလဲ ခုနက ကောင်လေးလိုလုပ်ကြည့်ရင် အဆင်ပြေမယ်ဆိုပြီး မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးပေါ်လာပါတယ်။\nနေ့လည် (၂ ) နာရီမှာ အန်တီကြီးပြန်ရောက်လာပါတယ်။ ကျွန်မလဲ ကောင်တာနားမှာ တစ်နာရီလောက်ခြေအညောင်းခံရပ်ပြီး လူနည်းနည်းပါးနေတုန်း ဟိုကောင်လေးနည်းအတိုင်းကျင့်သုံးလိုက်တာ အဆင်ပြေသွားပါတယ်။ ကျွန်မအမှတ်စဉ်အရဆိုရင် နောက်နေ့မှထပ်လာရမှာပါ။ ကျွန်မက သက်တမ်းတိုးမှာဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်းအခွန်ဆောင်ဖို့ အရင်တစ်ခါဆောင်ထားတဲ့ ပြေစာပြလိုက်ပါတယ်။(လက်ရှိကာလထိမဆောင်ရင် (၃)နှစ်အစား (၁)နှစ်ပဲတိုးပေးပါတယ်) ပြေစာပါသွားတာတောင် ဒီဈေးနဲ့မရတော့ဘူး ဆိုပြီး အနည်းငယ်ထပ်တိုးတောင်းလို့ ဆောင်ခဲ့ရပါတယ်။\n“ဒီကလူတွေက မြန်မာပတ်စ်ပို့စ်ကို အရေးမစိုက်ကြဘူး။ တချို့ဆို လနဲ့ချီကျော်နေတာတောင် မသိကြဘူး။ လေယာဉ်ပေါ်တက်ခါနီးမှသိလို့ နောက်ရက်မှပြန်ရတယ်။ ခုတော့ အန်တီတို့က သက်တမ်းကျော်လို့ (၁)လအတွင်းဆိုရင်တော့ လုပ်ပေးတယ်။ (၁)လကျော်သွားရင်တော့ ဒဏ်ငွေ စင်းဒေါ်လာ(၃၀၀)ရယ် သက်တမ်းတိုးခ (၃၀၀) ပေးမှ တိုးပေးတယ် … ဒီကိစ္စကို တောင် မြန်မာတော်တော်များများမသိသေးဘူး” တဲ့\nသံရုံးက သတ်မှတ်တဲ့နှုန်းတွေက တော့အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါတယ်။\nPR,EP - SGD 120\nSP - SGD 80\nWP - SGD 60/40\nစာအုပ်သက်တမ်းတိုး - SGD 300\nသက်တမ်းကျော် တစ်လအထက်ဆိုရင် - SGD 300\nစာအုပ်ပျောက်သွားရင် စင်း ၃၀၀ နဲ့ (၃) လစောင့်ရပါမယ်။\n(၃)လစောင့်ဖို့ နေထိုင်ခွင့်မရှိတော့လို့ ချက်ခြင်းပြန်ရမယ်ဆိုရင် မြန်မာနိုင်ငံတစ်ခုတည်းသာပြန်လို့ရတဲ့ ပတ်ပို့စ် နို့စိမ်းရောင် တစ်မျိုးရှိပါသေးတယ်။ အဲ့ဒါက စင်း ၂၀၀ နဲ့ ချက်ခြင်းရနိုင်ပါတယ်။ ယာယီ ပတ်စ်ပို့စ်သဘောပါ။ ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ ထောက်ခံစာယူတာတော့ တော်တော်လေးမြန်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် ကျွန်မသူငယ်ချင်းများ ဒဏ်ငွေမထိရလေအောင် စာအုပ်သက်တမ်းကိုသတိထားကြပါလို့ ပြောချင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အခွန်ဆောင်ဖို့သွားရင် အသေချာဆုံးက (၈) နာရီခွဲမှာ သံရုံးထဲက ထုတ်ပေးတဲ့စာရွက်ပေါ်မှာ ကိုယ့်နာမည်ပါဖို့ပါ။ အစစ အရာရာအဆင်ပြေကြပါစေ ….\nမှတ်ချက်။ ။ ဒီပို့စ်လေးက သူငယ်ချင်းအားလုံးအတွက်တော့ အသုံးဝင်ချင်မှဝင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် စင်္ကာပူကမြန်မာသံရုံးမှာ အခွန်ဆောင်တဲ့ကိစ္စလေး ဗဟုသုတအနေနဲ့မျှဝေတာပါ။\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:02 AM3comments Links to this post\nပိုနေမြဲ၊ ကျားနေမြဲ ....\nA newly wedded girl was being welcomed at her husband's home inatraditional manner. She was asked to givealittle speech.\nShe addressed as follows: "My dear family members, I thank you for welcoming me in my new home and family", she said "Firstly, with my presence I would not want to create any inconveniences by my being here. I mean that I don't want you all to change your way of life, your routine."\n"What do you mean my child?" asked the head of the family. "What I mean dad is: Those who used to wash dishes must carry on washing them. Those who used to do the laundry must carry on doing it. Those who cooked shouldn't stop on my account. Those who used to clean should clean."\nPosted by ကြယ်ပြာ at 7:35 AM0comments Links to this post\nLabels: ပြုံး၊ ရယ်၊ ဟား\nအရင်လိုချစ်ဆဲပဲ .... (ဇာတ်သိမ်းပိုင်း)\nအိငယ် မျက်နှာလေးကို ပြုံးယောင်ပြုရင်း\n“အင်းပါ ကျော်ရာ … ငါတို့ မတွေ့ပဲနေကြရအောင်ပါ .. မင်းပြောတာမှန်ပါတယ် ငါတို့ဒီထက်ပိုပြီး မငြိတွယ်သင့်ဘူးဆိုတာလေ”\n“ဖိုးအိလေး … ငါ့ကို စိတ်မဆိုးနဲ့နော် … မုန်းလဲမမုန်းပစ်လိုက်ပါနဲ့ကွာ …. ငါလေ မင်းကို ……………”\nအိငယ် ဖြက်ကနဲကြည့်လိုက်တော့ ကျော် ဆက်မပြောတော့ပဲ ရပ်ပစ်လိုက်လေသည်။\nထိုအချိန်တွင် မိုးများသည်းသည်းမဲမဲ ရွာကျလာသည်။\n“ကျော် …. ငါတို့ဒီနေ့ အကုန်လုံးမေ့ထားပြီး ပျော်ပျော်ပဲနေရအောင်နော် …. ငါ မိုးထဲမှာ ထီးမဆောင်းပဲ လမ်းလျှောက်ချင်တယ်”\n“မင်း နေမကောင်းဖြစ်ဦးမယ် ဖိုးအိလေးရယ် …. ထီးဆောင်းပါ … ငါ ထီးကိုင်ပေးမယ်လေ …”\n“ဒီတစ်နေ့တော့ ငါ နေချင်သလိုလေး နေပါရစေကျော်ရယ်”\n“ငါတို့နောက်ဆို ဖုန်းပဲပြောရတော့မှာပေါ့နော် ….” လို့ အိငယ်ဆိုတော့ …\nကျော်က “အင်း ….. ” လို့ ဖြေခဲ့တယ် …\nတစ်လ၊ နှစ်လ၊ သုံးလ မြောက် ….\n“ကျော် ငါ တခြားနိုင်ငံမှာ အလုပ်သွားလုပ်တော့မယ်.. မင်းနဲ့ငါ နောက်ဆို အဆက်အသွယ်ပြတ်ချင်ပြတ်သွားမှာ ဒါပေမယ့် ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူးနော် … ”\n“ဖိုးအိလေး … ငါမင်းနဲ့ တစ်ခါလောက်တွေ့ချင်သေးတယ်ကွာ …. ငါ လာခဲ့မယ်နော် … မင်းကို ပေးစရာရယ်၊ ပြောစရာရယ်ရှိလို့” .\n“အင်း .. လာခဲ့လေ … ငါလိုတာတွေလိုက်ဝယ်မလို့ မင်းပါ အဖော်လိုက်ခဲ့ပေါ့”\nကျော်က အိငယ်နဲ့ လိုတာတွေလိုက်ဝယ်ရင်း နာရီ တစ်လုံးရယ်၊ မှို့ခေါင်းအုံးတစ်လုံးရယ်၊ စိတ်ပုတီးတစ်ကုံးရယ် လက်ဆောင်ပေးတယ် …\n“ဖိုးအိ … နာရီလေးက မင်းမနက်တိုင်း အိပ်ယာထဖို့ရယ် ငါ့ကို မနက်တိုင်းသတိရစေချင်လို့ရယ် … ခေါင်းအုံးက ကျတော့ ညအိပ်တိုင်းငါ့ကို သတိရဖို့၊ စိတ်ပုတီးက မင်းပုတီးစိပ်တိုင်းလဲ ငါပါချင်လို့နော်”\n“အေးပါ … မင်းကို ငါက ဘယ်တော့မှမေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး …မင်းက ငါ့ရဲ့အခင်ရဆုံး၊ အချစ်ရဆုံး သူငယ်ချင်းပါကွာ”\n“အင်း …. ငါဝန်ခံစရာတစ်ခုရှိတယ် ….”\n“ဘာကို ၀န်ခံမှာလဲကွ … မင်းက ဘာတွေများ မဟုတ်တာလုပ်ထားလို့လဲ”\n“ငါ ဒီစကားမပြောလိုက်ရရင် ငါနေလို့မရတော့လို့ပါ …. ငါလေ…. ”\n“အင်း … ဘာဖြစ်လဲ .. .ပြော …”\n“ငါ … မင်းကို မြတ်မြတ်နိုးနိုးနဲ့ သန့်သန့်ရှင်းရှင်းလေးချစ်တယ် ဖိုးအိလေးရယ်။ ငါတို့ ကြေးအိုးဆိုင်မှာ ထိုင်တဲ့နေ့ကတည်းက မင်းကိုချစ်နေပြီဆိုတာ ငါ့ကိုယ်ငါသိတာ”\n“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျော် … ငါ့ကိုချစ်တဲ့အတွက်ပါ … ငါလဲ မင်းကိုအရမ်းချစ်တယ် … ငါ ကျေနပ်ပါတယ်၊ မင်းအချစ်တွေကို ငါထာဝရသိမ်းထားမယ်နော်”\nဒီလိုနဲ့ အိငယ်တို့နှစ်ယောက် ခွဲခွာခဲ့ကြတယ်။\nခုလို နှစ်နှစ်ကြီးများတောင် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေခဲ့ပြီးခါမှ ငါ့ဆီဘာလို့ စာပို့ရတာလဲကျော်ရယ် …\nမင်းတို့လက်မထပ်ဖြစ်သေးဘူးတဲ့လား …. ခုချိန်ထိ မပြတ်မသားစိတ်တွေနဲ့ ဒွိဟဖြစ်နေတုန်းလား ကျော် …\nငါတို့ ကျေကျေနပ်နပ်ရွေးခဲ့ကြတဲ့လမ်း မလွမ်းကြေးလေ ….\nသေချာတာတစ်ခုကတော့ ငါကတော့မင်းကို အရင်လိုချစ်ဆဲ ……….\nPosted by ကြယ်ပြာ at 6:40 AM3comments Links to this post\nအရင်လိုချစ်ဆဲပဲ .... (၃)\nရင်ထဲမှာ လှိုက်ကနဲဝမ်းနည်းသွားတယ်။ လူကအားတွေယုတ်သွားသလိုပျော့ခွေကျသွားတယ်။ အိငယ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတိမထားမိခင်မှာပဲ မျက်ရည်တွေက တစ်ပေါက်ပေါက်ကျနေပြီ။ အစ်ကိုက အလန့်တကြားနဲ့\n“ဟဲ့ အိငယ် … ဘာဖြစ်လို့လဲ … ဘာဖြစ်လို့လဲ” လို့မေးတော့\n“အိငယ်သူနဲ့အရမ်းတွေ့ချင်လို့ပါ ….. ” ဆိုပြီး မျက်ရည်တွေပဲကျနေမိတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာသေချာသိလိုက်တာက အိငယ်သူ့ကို သိပ်ချစ်သွားပြီဆိုတာပါပဲ။ အိငယ် အရမ်းလန့်သွားတယ်။\nသူ့မှာ တချိန်ကျရင် လက်ထပ်ရမယ့်မမကြီးရှိတယ်။ အိငယ်တို့ ဘယ်လိုမှမဆုံနိုင်ဘူးဆိုတာလဲ သိတယ်။\nသိရက်နဲ့လဲချစ်နေမိတယ်။ အိငယ် ဘာလုပ်ရမလဲ ကျော်ရယ်။ မင်းကရော ငါ့ကိုချစ်ပါ့မလား။\n၁၀ ရက်လောက်ကြာသွားပြီးနောက် ….\nအိငယ် အလုပ်လုပ်နေရင်း ဖုန်းသံမြည်လာလို့\n“ဖိုးအိလေး ငါ ပြန်ရောက်ပြီ”\n“ဟာ … ကျော် … ငါပျော်လိုက်တာ …. မင်းကို မကျေနပ်ဘူးနော် … ငါ့ကိုမပြောပဲပြန်သွားတယ်”\n“အေးပါ … မင်းကျေနပ်တဲ့ထိ ငါချော့မယ် ဟုတ်ပြီလား … ငါ မင်းကို အရမ်းလွမ်းတယ်ကွာ”\n“ငါ ခုပဲပြန်ရောက်တာ မင်းအသံကြားချင်လွန်းလို့ ငါ ချက်ခြင်းဖုန်းဆက်တာကွ”\nကျော်ရယ် … မင်းလဲ ငါ့ကို လွမ်းတယ်တဲ့လား … ငါ့အသံကြားချင်တယ်တဲ့လား ….\nငါ အရမ်းပျော်တာပဲ သိလား ….\n“ဖိုးအိ မနက်ဖြန် ငါတို့ ဘုရားသွားရအောင်လေ မင်းနဲ့လဲတွေ့ချင်လို့”\n“အင်း … ငါလဲတွေ့ချင်တယ် သွားမယ်လေ”\nနောက်နေ့ ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်ရောက်တော့ …..\n“ဖိုးအိလေး … ငါ မင်းကိုပြောစရာရှိတယ် …. ငါ့ကိုစိတ်မဆိုးနဲ့နော်”\n“အာ. … ပြောစရာရှိတာပြောကွာ … စကားကိုရှည်တယ် … ပြော … ပြော …. ငါ စိတ်မဆိုးဘူး”\n“ငါ မင်းကို ဒီစကားမပြောချင်ဘူးကွာ … ”\n“ဘာစကားမို့လဲကွာ၊ မင်းနဲ့ငါကြားမှာ ကွိုင်ရှိနေလို့လား”\n“မဟုတ်ပါဘူး … ဖိုးအိလေး ….. မင်းနဲ့ငါနဲ့ ခပ်ဝေးဝေးလေးနေကြရအောင်နော် …. ငါတို့အဆက်အသွယ်မပြတ်ကြဘူး လူချင်းပဲမတွေ့ကြရအောင်ပါ”\n“ငါတို့ ဒီထက်ပိုမငြိတွယ်သင့်တော့လို့ပါ ဖိုးအိလေးရယ် … ငါကအကြီးလေ … လုပ်သင့်တာတစ်ခုကို ငါက အရင်စလုပ်မှရမှာ”\nအိငယ်ရဲ့မျက်လုံးအိမ်မှာအရည်ကြည်လေးဝေ့လာပေမယ့် မျက်ရည်လုံးဝမကျဘူး ….\nအိငယ်က နှုတ်ခမ်းလေး စေ့ပြီး ကျော့်ကို ခပ်ငေးငေးကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ စကားတွေ တရစပ်ပြောနေမိတယ်\n“ ငါဒီလိုစကားတွေ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး ကျော်ရယ် …. ငါ မင်းနဲ့အဝေးကြီးမနေချင်သေးပါဘူး … တစ်နေ့မှာ အဝေးကြီးနေပေးရမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ အဲ့ဒီတစ်နေ့ထိ ငါစောင့်လို့မရတော့ဘူးလားဟင် ….”\n“ငါ အခုပျော်နေတာပါကွာ … မင်းဘေးမှ တူတူလျှောက်ခွင့်ရနေတာလေးနဲ့တင် ငါပျော်တတ်ခဲ့တာပါကွာ …..\n“မင်းသိရဲ့လားဟင် ငါကလေ မင်းကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မကြိုးစားဘူး ဆိုတာကိုလေ … ၈ နှစ်တောင်တွဲခဲ့တဲ့ မင်းချစ်သူကို ငါ ကိုယ်ချင်းစာပါတယ် … နှစ်ဘက်အသိုင်းအ၀ိုင်းသိနေကြတဲ့ မင်းတို့ အတွဲကို ငါ့ကြောင့် ဘာမှမထိခိုက်စေချင်ပါဘူး … မင်းကိုလဲ သစ္စာမရှိတဲ့သူရယ်လို့ အပြောမခံစေချင်ပါဘူးကွာ …. ငါ မင်းကိုချစ်နေရယုံနဲ့တင် ကျေနပ်ပါတယ် ကျော်ရယ်”\n<< အပိုင်း(၂)သို့ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းသို့ >>\nPosted by ကြယ်ပြာ at 6:37 AM0comments Links to this post\nအရင်လိုချစ်ဆဲပဲ .... (၂)\nဂျီတော့ခ်ပြောရလောက်အောင်မအားတဲ့နေ့တွေဆိုရင် မေးလ်အတိုလေးတွေ အပြန်အလှန်ပို့ရင်းနဲ့ စကားပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ ကျော်က အိငယ်ကို “ဖိုးအိ” လို့ ခေါ်တတ်သလို အိငယ်ကလဲ “ကျော်” လို့ခေါ်ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး “မင်း” ၊ “ငါ” ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ တကယ့် ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလို ရင်းနှီးခဲ့ကြတယ် ။ တကယ်တော့ ငါတို့နှစ်ယောက်သားရင်ထဲမှာ မမြင်ရတဲ့နှောင်ကြိုးတွေ အထပ်ထပ်ရစ်နေမိပြီဆိုတာ နှစ်ယောက်လုံးသတိမထားမိခဲ့ကြတာပါ ….\n“ကျော်ရေ … ငါတို့ ကြေးအိုးသောက်ရအောင်ဟာ … ငါ့ကိုလာဝယ်တိုက်”\n“အေး .. .ဒါဆို ဒီနေ့လည် မင်းအလုပ်ကို ငါလာခဲ့မယ် စောင့်နေ”\nနေ့လည်ကျတော့ ကျော် ရောက်လာတယ်။ မျက်မှန်ကြီးကလဲ တပ်လို့။ အိငယ်ကတော့ နေပူလို့ တပ်လာတယ်ပဲထင်မိတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဆိုင်ထဲရောက်တော့လဲ မျက်မှန်က မချွတ်ဘူး။\nအိငယ်ကလဲ စကားပြောရင် မျက်လုံးတည့်တည့်ကြည့်ပြီးပြောတတ်တဲ့သူဆိုတော့\n“ဟဲ့ … မျက်မှန်ချွတ်ဦးဟ … ”\n“အာ. .. ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖိုးအိလေးရာ … ငါ့ဘာသာငါ တပ်ထားတာ”\n“မင်း မျက်စိနာနေလို့လား… မင်းမျက်မှန်ကြီးက ငါ့မျက်စိထဲ ရှုပ်နေတယ်ကွ ငါကမင်းမျက်လုံးကိုကြည့်ပြီးစကားပြောချင်တာ”\n“မျက်စိမနာပါဘူး ထားလိုက်ပါ ဖိုးအိရာ မင်းကလဲ နောက်မှကြည့်” ဆိုပြီး မျက်မှန်ကိုလုံးဝမချွတ်ခဲ့ဘူးလေ။\nအိငယ်က အလိုမကျဟန်ဖြင့် အနည်းငယ်စူပုပ်သွားကာ\n“အေး ပြီးရော၊ ငါ့ကြေးအိုး ပူနေတယ် အအေးခံပေး”\n“အေးပါ …. ငါလုပ်ပေးမယ် ” ဆိုပြီး ကျော်က ပြုံး၍ ကြေးအိုးပန်းကန်းကို အေးအောင်လုပ်ပေးနေတော့တယ်။\nအိငယ်က ကျော့်ကို ဘာရယ်မဟုတ် စိုက်ကြည့်မိတယ်။ ကျော်က တစ်ချက်သာလှမ်းကြည့်ပြီး သူ လုပ်စရာရှိတာကိုပဲ ဆက်လုပ်ပေးနေတယ်။ မျက်မှန်ဘာလို့မချွတ်တာလဲကို သိချင်နေပေမယ့် အတင်းမမေးချင်တော့လို့ နှုတ်ဆိတ်ပြီး ပဲနေဖြစ်လိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်း မင်းက ဘာ့ကြောင့်ဆိုတာ ငါ့ကို ပြန်ပြောပြခဲ့တယ်လေ။\n“ ဖိုးအိလေးရယ် … ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ မင်းကိုချစ်တဲ့အရိပ်တွေပေါ်နေတာ မင်းမြင်သွားမှာစိုးလို့ပါ” တဲ့လား …\nနောက်တစ်ရက် … ထုံးစံအတိုင်းလာနေကျမေးလ်က ၀င်မလာဘူး …\nအိငယ် နေမထိ၊ထိုင်မသာနဲ့ မေးလ်တွေဆက်တိုက်ပို့နေမိတယ် … ဒါပေမယ့် ပြန်စာကလုံးဝမလာခဲ့ဘူး။\nအိငယ် စိတ်ပူစပြုလာပြီး အလုပ်လဲဆက်လုပ်လို့မရတော့အောင် ၀မ်းနည်းလာတယ်။ ဘာကြောင့်ဒီလိုခံစားမှု့ဖြစ်လဲဆိုတာကိုလဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ်မဆန်းစစ်မိရိုးအမှန်ပါ။\nနောက်တစ်နေ့မနက်ရောက်တော့ သူနေတဲ့အဆောင်ကို လိုက်သွားချင်စိတ်က ထိန်းမရတော့တာမို့\nအစ်ကိုဝမ်းကွဲတစ်ယောက်ကို လိုက်ပို့ခိုင်းမိတယ်။ အဲ့ဒီမနက်က ၆ နာရီပဲရှိသေးတယ်။ သူ့အဆောင်နားနီးလာလေ အိငယ် ရင်ထဲမှာပျော်လေပါပဲ … သူနဲ့တွေ့ရတော့မယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ပေါ့။\nအဆောင်ရှေ့ရောက်တော့လဲ အစ်ကို့ကို သွားမေးပေးဖို့ အသနားခံရပြန်ရော … အစ်ကိုက အိငယ်ကို နားလည်သူမို့ လုပ်ပေးရှာပါတယ်။ အစ်ကို ပြန်ထွက်လာတော့\n“အိငယ် နင့်သူငယ်ချင်း နယ်ပြန်သွားတယ်” လို့ပြောတယ်။\n<< အပိုင်း(၁)သို့ အပိုင်း(၃)သို့ >>\nဒီနေ့ စနေပိတ်ရက် …\nမနက်ခင်းက သာယာ၏။ သို့သော်လည်း နေရောင်ခြည်က စူးရှနေသည်။\nပြူတင်းလိုက်ကာကြားက တိုးဝင်လာသောနေရောင်ခြည် စူးရှရှကြောင့် ပိတ်ရက်ကို အ၀အိပ်မည်ဟု ကြုံးဝါးထားသော အိငယ် တစ်ယောက် အိပ်ယာထက်၌ လွန့်လူးရင်း ဆက်အိပ်လို့မရတော့၍ မျက်နှာသစ်ရန် ထလိုက်ရပါတော့သည်။ ထို့နောက် ကော်ဖီသောက်ရင်းနဲ့ ဘာရယ်မဟုတ် အီးမေးလ်ကို စစ်ချင်နေမိတာနဲ့ပဲ ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်ပါတော့တယ် …\nထို့နောက် ဂျီမေးလ်ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ….\n“အိုး …. ကျော့်ဆီကစာပါလား ” အာမေဋ္ဋိတ်သံလေးတစ်ချက် အိငယ် ပါးစပ်မှ ထွက်သွားလေသည်။\nအိငယ်သည် သူမ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ စာတစ်စောင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖွင့်လိုက်မိပါသည်။\nစာလေးက တိုတိုလေးရယ်ပါ … ဒါပေမယ့် အိငယ်ရဲ့ စိတ်အစဉ်ကို အတိတ်ဆီသို့ဖမ်းစားစုပ်ယူသွားပါသည် ….\n“အရင်လို ချစ်ဆဲပဲတဲ့လား ကျော် …. တကယ်က ငါတို့ ဝေးသွားခဲ့တာ နှစ်နှစ်ဆိုတဲ့ ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီလေ …. ”\n၂၀၀၅ ခုနှစ်ရဲ့ နေ့လေးတစ်နေ့မှာ ကျော် ဆိုတဲ့ကောင်လေးနဲ့ အိငယ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး တို့စပြီး မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့သူငယ်ချင်းက\n“ ဟဲ့ … ဒီကောင်ကြီးမှာ မမကြီးရှိတယ် … ချစ်သူသက်တမ်း ၈ နှစ်တောင်ရှိနေပြီ .. ၀ါရင့်အချစ်သမားကြီး” တဲ့\nသူကတော့ ပြုံးလို့သာနေခဲ့ပါတယ် … အိငယ်ကတော့ စပ်စုစွာ … “ ဟဲ့ နင့်မမကြီးက ဘယ်မှာလဲ” ဆိုတော့ “နိုင်ငံခြားမှာ ပညာတော်သင်သွားနေတယ်” လို့ နင်က တုံးတိတိပဲဖြေခဲ့တယ်နော်…\nနောက်တော့တစ်ယောက်တစ်ပေါက် စကားတွေပြောရင်း အီးမေးလ်လိပ်စာတွေဖလှယ်ရင်း\nခင်တတ်တဲ့အိငယ်က “ ဟဲ့ … ငါ့ကို အွန်လိုင်းတွေ့ရင်ခေါ်နော် … ငါက ဂျီတော့ခ်သာ ၀င်ထားတာ … သူငယ်ချင်းတွေအွန်လိုင်းတက်လာရင် မြင်တာမဟုတ်ဘူး” လို့ဆိုတော့ ကျော်က\n“အေးပါ …. ငါခေါ်မှာပေါ့” တဲ့ …..\nနောက်ပိုင်း ကျော်က သူ့အလုပ်နဲ့သူ၊ အိငယ်ကလဲ ကိုယ့်အလုပ်နဲ့ကိုယ် မအားလပ်ကြတော့ မတွေ့ဖြစ်ကြတော့ဘူး … ဒါပေမယ့် ဂျီတော့မှာတော့ နှစ်ယောက်စလုံး စကားတွေ တော်တော်လေးပြောဖြစ်ကြတယ် … ပိုပြီးလဲ ရင်းနှီးခဲ့ကြတယ် …\nမိုးလင်းလို့အလုပ်ရောက်တာနဲ့ အရင်ဆုံးလုပ်ဖြစ်တဲ့အလုပ်က မေးလ်စစ်တဲ့အလုပ်လို့ပြောရလောက်အောင် သူမတို့နှစ်ယောက် ခင်မင်မှု့တွေ ထုထည်ကြီးလာခဲ့တယ် ….\nPosted by ကြယ်ပြာ at 10:20 PM2comments Links to this post\n(Image from http://executivezen.wordpress.com/2008/02/25/6-conclusion/)\nလူတိုင်း လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေမဖြစ်ရရင်၊ ကိုယ်လုပ်ချင်တာတွေလုပ်ခွင့်မရရင်၊ မျှော်လင့်မထားတဲ့အဆိုးတွေဖြစ်လာရင်၊ လုပ်သလောက်လည်းအရာမရောက်ဘူးဆိုရင် စိတ်ညစ်မယ်၊ စိတ်ဓာတ်ကျမယ်၊ စိတ်အားငယ်မယ်၊ “ငါမှဖြစ်ရလေခြင်း” ဆိုပြီး ပူဆွေးတာတွေဖြစ်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ဒီလိုကိစ္စတွေမဖြစ်သင့်ဘူး၊ မဖြစ်နဲ့လို့တားလို့မရသလို ဖြစ်လာခဲ့ရင်လည်း ကိုယ့်ကို ဘယ်သူတွေက ဘယ်လိုပဲအားပေးပေး ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်မှ မဖြေနိုင်ဘူးဆိုရင် အရာမရောက်ပါဘူး။\nတချို့ကလဲ ဒီလိုစိတ်အခြေအနေမှာ ဘ၀ကို ရေစုန်မျှောလိုက်ကြတဲ့သူတွေရှိသလို၊ တချို့ကလဲ ဒီလိုစိတ်အခြေအနေမှာ ကြာရှည်မနေပဲ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် ပြန်မြှင့်တင်ကြတဲ့သူတွေလဲ ရှိကြပါတယ်။ မြှင့်တင်ပုံ မြှင့်တင်နည်းကတော့ အမျိုးမျိုးပေါ့ … တချို့က တရားထိုင်ပြီး စိတ်တွေတည်ငြိမ်အောင်လုပ်တယ်။ တချို့ကျပြန်တော့ စိတ်ကိုလွှတ်လိုက်ပြီး စိတ်တိုင်းကျ ခဏနေလိုက်တယ်။ တချို့ကျတော့ ကစားကွင်းတွေသွားတယ်၊ ဖုန်းပြောတယ်၊ တစ်ယောက်တည်း အားရပါးရ ငိုပစ်လိုက်ကြတယ်။ ဒီလိုနည်းမျိုးစုံနဲ့ စိတ်ကိုသက်သာရာရအောင်လုပ်တတ်ကြတယ်။\nကျွန်မကတော့ စိတ်ညစ်လာရင် (သို့) စိတ်ဓာတ်ကျလာရင် ရွှေတိဂုံဘုရားကို တစ်ယောက်တည်းသွားပြီး၊ ရင်ပြင်တော်ပေါ်ရောက်ရင် မြောက်ဘက်မုခ်နားက ဗုဒ္ဓ၀င်ပြခန်းဘက်ဆင်းတဲ့နေရာနဲ့နီးတဲ့ ညောင်ပင်နားမှာ ထိုင်လေ့ရှိတယ်။(စိတ်မညစ်လဲသွားလေ့ရှိပါတယ်) ဘုရားရိပ်က စိတ်တွေအရမ်းအေးချမ်းစေတယ်၊ စိတ်ချမ်းသာစေတယ်၊ သောကတွေ တချို့တ၀က် ပြေစေတယ်လေ …\nနောက်တစ်နည်းကတော့ ကျွန်မစိတ်ညစ်တိုင်း အများဆုံးလုပ်လေ့ရှိတာပါ။ အဲ့ဒီနည်းက ကဗျာတွေ၊စာတွေ ဖတ်ပြီး စိတ်ကို ပြန်မြှင့်တင်တာပါ။ စာကတော့ ဆရာတော် ဦးဇောတိက စာအုပ်တွေဖတ်တာများပါတယ်။ ကဗျာကတော့ တစ်ပုဒ်တည်းပါ။ ကျွန်မ (၇)တန်းအရွယ်မှာ မဂ္ဂဇင်း(မဟေသီလား၊ ပန်းဝေသီလား နာမည်သေချာမမှတ်မိတော့ပါဘူး) တစ်အုပ်ထဲက ဖတ်မိပြီး သိပ်ကြိုက်သွားလို့ ကူးထားတာလေးပါ။ ကဗျာရေးသူကတော့ “ဆရာ ဦးအေးငွေ” ပါ။ “ပန်းချီအေးငွေ” လို့လဲသိကြပါတယ်။\nဒီကဗျာလေးအတွက်ဆရာ့ကို ကျွန်မသိပ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီကဗျာလေးဖတ်ပြီးတိုင်း ကျနေတဲ့ကျွန်မရဲ့စိတ်အခြေအနေက ပုံမှန်ပြန်ရောက်သွားတတ်လို့ပါ်။ ကျွန်မချစ်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေ စိတ်ညစ်၊ စိတ်ဓာတ်ကျ၊ အားငယ်တိုင်း ဒီကဗျာလေးကို ပို့ပေးလေ့ရှိပါတယ်။ ခုလည်းပဲ ကျွန်မချစ်တဲ့ ဘလော့မောင်နှမ၊သူငယ်ချင်းများကို ဒီကဗျာလေး မျှဝေလိုက်ပါတယ်နော်။\nရုန်းရကန်ရ မည်တကား ………..\nPosted by ကြယ်ပြာ at 11:51 PM3comments Links to this post\nဒီပုံလေးတွေကို သူငယ်ချင်းရဲ့ဖော်ဝဒ်မေးလ်ထဲကရတာပါ။ သူတို့လေးတွေ တွေးပြီး ဖြေထားတဲ့ အဖြေလေးတွေကိုဖတ်ရင်း ကျွန်မ ရယ်မောရသလို သူငယ်ချင်းတွေကိုလဲ ရယ်မောပျော်ရွှင်စေချင်လို့ မျှဝေလိုက်ပါတယ်ရှင်။ ပြုံးပျော်နိုင်ကြပါစေ။\nPosted by ကြယ်ပြာ at 6:44 PM3comments Links to this post\nဆရာမောင်သစ်ဆင်းရေးတဲ့ “ကြောက်စိတ်နှင့် သင့်ဘ၀ မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါးများ” ဆိုတဲ့စာအုပ်ထဲက “တုတ်တစ်ချောင်း၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ” ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးကို ကျွန်မ အလွန်နှစ်သက်လို့ သူငယ်ချင်းတွေကို မျှဝေချင်ပါတယ်။\nကလေးငယ်သည် လွယ်အိတ်ကို ဝှေ့ရမ်းလျက် အိမ်ရှိရာသို့ အပြေးလာနေ၏။ လမ်းတွင် တွေ့သမျှ ရေအိုင်ငယ်၊ ရွှံ့ကွက်ငယ်တို့ကို လွှားခနဲ လွှားခနဲ ခုန်ကျော်၍ လာသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ အပျော်ဖြင့် ၀င်းပနေ၏။ အိမ်သို့ မြန်မြန် သူပြန်ရောက်ချင်လှပြီ။ သူ့အောင်မြင်မှုကို မိဘနှစ်ပါးအား ပြောပြချင်လှပြီ။ အားရ၀မ်းသာ ဖြစ်သွားကြမည့် မိဘတို့၏ ပီတိမျက်နှာကို မြင်ချင်လှပြီ။ “ဒါမှ ငါ့သား…… ကွ” ဟူသော အဖေ၏ ချီးမွမ်းသံကို ကြားချင်လှပြီ။ ပြုံးရယ်လျက်ရှိသော အမေ၏ အနမ်းနွေးနွေးကို ခံယူချင်လှပြီ။ ကလေးငယ်သည် ခြေလှမ်းများကို အရှိန်ပိုမြှင့်လိုက်၏။\nရှေ့မှာ အိမ်ကို မြင်နေရပြီ။\nအိမ်ရှေ့တွင် စိုက်ပျိုးထားသည့် တစ်ပေခွဲခန့် မြင့်သော ပုဏ္ဏရိပ်ပင်တန်ုးကို သူ ခုန်ကျော်လိုက်၏။ ခါတိုင်း ဘယ်လိုမှ မလွတ်ဘဲ သစ်ခက်သစ်ညွန့် တို့ကိုခြေဖျားဖြင့် ခတ်မိမြဲ ဖြစ်သော်လည်း သည်နေ့အဖို့ လုံးဝ ကျွတ်ကျွတ်လွတ်လွတ် ဖြစ်သွားသည့်အခါ သူ အံ့သြသွားလေသည်။ သို့ရာတွင် ကြာကြာ မအံ့သြနိုင်ဘဲ အိမ်ပေါ်သို့တဒုန်းဒုန်း ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။ ပါးစပ်ကလည်း “အဖေရေ …. အမေရေ” ဟု အော်ခေါ်လာခဲ့၏။\nအဖေသည် ဧည့်ခန်းထဲ့က ပက်လက်ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်နေသည်။ ဆူညံစွာ ပြေးတက်လာသည့် သားဖြစ်သူကို မျက်မှောင်ကုတ်၍ ကြည့်နေ၏။ ကလေးငယ်သည် ဖခင်ကို မြင်သောအခါ အပြေးကလေး ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။\n“အဖေ … ကျွန်တော်လေ စာမေးပွဲအောင်တယ်ဗျ၊ သိလား”\n“ဟင် … ဟုတ်လား၊ တယ်တော်ပါလား … လာစမ်းပါဦးကွ”\nအနီးသို့ရောက်သည်နှင့် အဖေ၏ လက်တစ်ဖက် မြောက်တက်သွားသည်ကို ရိပ်ခနဲ့ မြင်လိုက်ရ၏။ မရှေးမနှောင်းပင် ဖြန်းခနဲ့ အသံနှင့်အတူ သူ့နားရင်းမှာ ပူခနဲ့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်စိထဲမှာ ၀င်းခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ကလေးငယ်၏ ဦးခေါင်းသည် ရှေ့သို့ စိုက်ခနဲ့ကျသွားလေသည်။\nမယုံနိုင်စွာ၊ ထို့နောက် ထိတ်လန့်စွာ မော့ကြည့်မိသောအခါ အဖေ၏ အနီရောင်မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။\nကလေးငယ်သည် ပါးစပ် အစောင်းသား၊ မျက်လုံးအပြူးသားနှင့် မော့ကြည့်နေ၏။ နှုတ်ခမ်းများ တုန်လှုပ်စပြုလာသည်။\n“ဟေ့ကောင် ငါမေးနေတယ်လေ၊ အောင်ရုံနဲ့ မင်းဘာလုပ်မှာလဲ”\nကလေးဆီမှ ဖြေသံအစား ရှိုက်သံတစ်ချက် ထွက်လာ၏။ အဖေသည် ဗီရိုပေါ်က ကြိမ်လုံးကိုဆွဲယူလိုက်သည်။\n“မေးမနေပါနဲ့ရှင်၊ ဒီလောက် အဆော့မက်နေမှတော့ ထိပ်ဆင့် ဘယ်ချိတ်ပါ့မလဲ၊ ပြောစမ်း … ပထမက ဘယ်သူရသလဲ၊ မေမီစိုး မဟုတ်လား”\nအိမ်ခန်းထဲမှထွက်လာသော မိခင်ဖြစ်သူ၏ အသံဖြစ်သည်။ မျက်ရည်ပေါက်ပေါက်ကျနေပြီဖြစ်သော ကလေးငယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည့်အခါ အမေက တစ်ချက်မဲ့လိုက်၏။\n“ဟင်း .. သူ့အမေနဲ့ ဈေးထဲတွေ့ရင် တမင် စကားစပ်ပြီး ကြွားဦးမှာ၊ သူများကြွားတာ ခံရဦးမယ်။ တောက် …”\n“ကိုင်း … လာခဲ့စမ်း၊ ဟိုဘက်လှည့်”\nတင်းပါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့မည့် ကြိမ်လုံးကို အသက်အောင့် ငံ့လင့်နေသည့် ကလေးငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်မဲ့ မျက်လုံးသေများ ဖြစ်နေလေသည်။\nမေးခွန်း။ ။ ကလေးမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်စိတ်၊ မိမိကိုယ်ကို တန်ဖိုးထားစိတ် နည်းပါးသွားပြီး ညံ့သည်ထက် ညံ့လာလျှင် ကလေးကြောင့်ပါလား … မိဘကြောင့်ပါလား …..\nPosted by ကြယ်ပြာ at 8:18 AM2comments Links to this post\nအစ်ကိုတစ်ယောက်၊ မောင်လေးတစ်ယောက်ရှိတယ် ....\nအစ်ကိုက ငယ်ငယ်ကတည်းက အမေကိုကူလုပ်ပေးတတ်လို့ ကိုယ်သက်သာရတာနဲ့တင် တော်တော်ချစ်လှပြီ ....အိမ်မှာကျွန်မက မိန်းကလေးပေမယ့် အမေနဲ့ဘယ်တော့မှလက်ပွန်းတတီးနေ့လေ့မရှိဘူး ... အဖေနားပဲကပ်တယ် ....\nကိုကြီးက ကျွန်မကို အစ်ကိုတစ်ယောက်လိုရော၊ အစ်မတစ်ယောက်လိုပါ ဂရုစိုက်လေ့ရှိတယ် ...\nကျွန်မနေမကောင်းလို့ ခြေတွေ၊လက်တွေကိုက်ပြီဆိုရင် “ကိုကြီးရေ ငါ နေမကောင်းဘူး၊ တကိုယ်လုံးကိုက်ခဲနေတယ်” လို့ပြောလိုက်ရင် ပရုတ်ဆီပုလင်းယူပြီး ခြေတွေလက်တွေလူး၊ နှိပ်ပေးတတ်ပါတယ်(သူ့အလှည့်ဆိုရင်တော့ နင်ဇိမ်ခံချင်လို့မဟုတ်လား ငါမလုပ်ပေးဘူးဟာ ဆိုပြီး ဘယ်တော့မှပြန်မလုပ်ပေးပါဘူး။ ကျွန်မစိတ်ပုပ်တာပါ။) ... အိပ်ခါနီးတိုင်း ခြင်ဆေးထွန်းရမှာပျင်းလို့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တိုင်း ကျွန်မဘေးမှာ ခြင်ဆေးလာထွန်းပေးတတ်တဲ့အစ်ကို ... ခွလုံးနဲ့မှအိပ်တတ်တဲ့ကျွန်မက ခွလုံးကိုအိမ်ရှေ့ခန်းမှာ မေ့ကျန်ခဲ့တိုင်း“ကိုကြီးရေ ငါ့ခွလုံးလေးပေးပါဆိုရင်” ဒူးခေါင်းကြားထဲထိ ခွလုံးလိုက်ထည့်ပေးတတ်တဲ့ အစ်ကို့ကို တော်တော်ချစ်ပါတယ် ...မကောင်းတာကတော့ ကျွန်မမို့ထိုင်ပြီးစာအုပ်ဖတ်နေပြီဆိုရင် အ၀င်တစ်ခါ၊အထွက်တစ်ခါ ကျောကိုကန်ပြီးစလေ့ရှိတယ် .... ကျွန်မကစာဖတ်ပျက်မှာစိုးလို့ အချိန်တော်တော်ကြာသည်းခံလေ့ရှိတယ်ဆိုတာသိတော့ စာအုပ်ဖတ်မပြီးမချင်းအဲ့လိုစတယ် ... ကျွန်မက အသားများတော့ နာလာပြီး စိတ်ကတိုရော ... ပြီးတော့ ၀ုန်းဒိုင်းလိုက်လုပ်တော့ ထွက်ပြေးတယ် .... တခါတလေ အိပ်နေရင် ပါးစပ်ထဲကို ဆားတွေလာထည့်တာမျိုး၊ ကြက်ဟင်းခါးသီးတွေ အရည်ညှစ်ထားပြီးထည့်တာမျိုး၊ အီးပေါက်ပြီး လာရှုခိုင်းတာမျိုး တွေလုပ်တတ်ပါတယ် ... ၂၈နှစ်လုံးလုံး အဲ့လိုပုံစံနေဖြစ်ခဲ့တယ် ..... အစ်ကိုနဲ့က ၂ နှစ်နီးပါးပဲ အသက်ကွာတာပါ …..\nကျွန်မထက် အသက် ၄ နှစ်ငယ်တဲ့ မောင်လေးကိုလဲ အရမ်းချစ်တယ် .... ကျွန်မက ချစ်စနိုးနဲ့ “ငဖြိုးလေး” လို့ခေါ်တယ် ... တခါတလေတော့ “ဖြိုး” လို့ ခေါ်တယ် .... မိသားစုအပေါ်သိပ်နားလည်တတ်တဲ့ အငယ်ဆုံးလေးပါ ....ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ သူ့ကိုအမြင်ကပ်တယ် ... သူ့ကြောင့် ကျွန်မခဏခဏ အရိုက်ခံရတတ်လို့လေ ....\nပြီးတော့ အမေက သိပ်ဦးစားပေးလွန်းလို့ မနာလိုဖြစ်မိတာလဲပါမှာပေါ့ ….... ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် သူ့ကိုအမြင်ကပ်လို့ သူ့ဆံပင် ကောက်ကောက်လေးတွေကို ဖယောင်းတိုင်မီးနဲ့ ရှပ်ပြီး ရှို့ဘူးတယ် .... (ခေါင်းမလောင်သွားတာ တော်သေးတယ် ... ဟီး ) ... ကြီးလာတော့ ကျွန်မနဲ့ကအရမ်းတည့် ...\nကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ဆိုရင် ၀ယ်ဖို့ကပ်စေးနည်းပေမယ့် သူ့အတွက်ဆိုရင်ဘယ်တော့မှကပ်စီးနည်းလေ့မရှိဘူး .... သူ့ နဲ့အစ်ကို ကိုလာထိရင်လည်း နဲနဲလေးမှမခံဘူး .... သူ့ကိုရန်ရှာဖို့လုပ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အနောက်ကနေ၀င်နပန်းလုံးမိလို့ အဲ့လူက လက်သီးနဲ့လှည့်ထိုးတာ ခံရဖူးတယ် ... မနာပါဘူး ကိုယ့်မောင်လေးအသားမထိပြီးတာပဲ (ပြီးသွားမှနာတာ)..\nသူ့မှာဆိုးတာဆိုလို့ ဆေးလိပ်သောက်တာကလွဲရင် မယ်မယ်ရရသိပ်ပြောစရာမရှိဘူး .... ကိုယ့်ရဲ့ခံစားချက်တွေ အားလုံးနီးပါးကိုလဲ မျှဝေခံစားပေးနိုင်တယ် ... အစ်မအတွက်ဆိုရင် အမြဲအသင့်ဖြစ်နေတတ်တဲ့ မောင်လေးကို အရမ်းချစ်တာပဲ ....\nPosted by ကြယ်ပြာ at 10:54 PM2comments Links to this post\nနေ့လည် ထမင်းစားပြီးချိန် ၁၂း၃၀ လောက်မှာ ထုံးစံအတိုင်း ဘူတာကို လမ်းလျှောက်၊ သတင်းစာယူပြီးပြန်မယ် လုပ်ဖို့အထွက်မှာ အပေါ့သွားချင်လာတာနဲ့ အိမ်သာကိုအရင် ၀င်ဖြစ်လိုက်တယ်။ အလုပ်မှာ အိမ်သာက လေးခန်းရှိတယ် .... ၀င်ပေါက်ကနေ၀င်ဝင်ချင်း ဒုတိယမြောက် အခန်းက တံခါးပိတ်ထားတယ် ... ကျန်အခန်းတွေ အကုန်လွတ်နေတယ် .... အိမ်သာခန်းဖွဲ့စည်းပုံက အိမ်သာတံခါးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ခြေလှမ်း(၇)လှမ်းစာလောက်မှာ လက်ဆေးဘေစင်လေးလုံးရှိတယ် .... နံရံမှာတော့ ကိုယ်တစ်ဝက်ပေါ်မှန်လေးချပ်ရှိတယ် ....\nကျွန်မက တတိယအခန်းကိုဝင်တယ် .... ပြီးတော့ ပြန်ထွက်လာပြီး လက်ဆေးဘေစင်မှာ လက်ဆေးနေတုန်း စိတ်ထဲတစ်ယောက်ယောက်ကြည့်နေသလိုခံစားလာရတယ် .... အဲ့ဒါနဲ့ ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး မှန်ထဲကနေ ကိုယ့်နောက်ကိုကြည့်လိုက်မိတယ် ....\nအဲ့ဒီမှာ ဘာသွားမြင်လဲဆိုတော့ ကိုယ့်နောက် အပေါ်လေးမှာ အရိပ်တစ်ခု ကိုယ့်ကို ငုံ့မိုးပြီးကြည့်နေတယ် ..... (မျက်နှာကြက်က ရောင်ပြန်စရာတစ်ခုမှမရှိတဲ့ ဆေးသုတ်ထားတဲ့ပလိန်းမျက်နှာပြင်ပါ) မျက်နှာရယ်၊ ကိုယ်တစ်ပိုင်းရယ် လွင့်လွင့်လေးပေါ်နေတယ် မီးခိုးထဲကနေလူပုံပေါ်သလိုလေး .... အင်္ကျီကအဖြူရောင်လေး ....\nဆံပင်လေးတွေက အညိုရောင်ဖျော့ဖျော့ ၊ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးက ခပ်ဝါးဝါးလေးပဲ မြင်ရတယ် ..... ဒါပေမယ့် ခပ်ချောချောမိန်းကလေးတစ်ယောက်မျက်နှာလေးဆိုတာ သိသာတယ် ....ကိုယ့်ကိုကြည့်နေတယ်ဆိုတာလဲသိတယ် .....\nအဲ့ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်စိတ်ထဲ ငါ အမြင်မှားတာလား ဆိုပြီး စဉ်းစားရင်းနဲ့ သူ့ မျက်နှာ\nဒီထက်ပိုထင်ရှားလာမလားရယ်လို့ မှန်ထဲတဆင့်ကြောင်ပြီး ကြည့်နေမိတယ် .... တစ်မိနစ်နီးပါးလောက်ကြာသွားမယ်ထင်တယ် ..... တဖြည်းဖြည်း\nအဲ့ဒီအရိပ်လေးက ၀ါးလာပြီး နောက်ဆုံးလုံးဝပျောက်သွားတယ် ….\nကိုယ့်စိတ်ထဲ ထူးဆန်းနေလို့ ဒုတိယအိမ်သာခန်းထဲက တစ်ယောက် ဘာအရောင်များဝတ်ထားလဲဆိုပြီး စောင့်ကြည့်နေသေးတယ် .... ထွက်လာတော့\nမီးခိုးရင့်ေ၇ာင် ၀မ်းဆက်နဲ့ .... ကျွန်မလဲထပ်မြင်ရမလားဆိုပြီး ခဏလေးတော့ စောင့်ကြည့်လိုက်သေးတယ် ....ဒါပေမယ့် မမြင်ရတော့ပါဘူး .....\nနောက်သုံး၊လေးရက်လောက်ဆက်တိုက် အဲ့ဒီအချိန်တိုင်းအတိအကျသွားပြီး အဲ့ဒီဘေစင်မှာပဲလက်ဆေးရင်း စောင့်ကြည့်ပါသေးတယ် …ထပ်တွေ့ရင် ဓာတ်ပုံရိုက်မယ်ဆိုပြီး ဖုန်းလေးကိုလဲယူသွားမိပါတယ် … ဒါပေမယ့် နောက်ထပ်တခါမှထပ်မတွေ့ရတော့တာ ဒီနေ့ထိပါပဲ …..\nသူငယ်ချင်းတို့ရေ .... အိမ်သာထဲရောက်ရင် အဲ့ဒီအရိပ်လေးကို လိုက်ရှာကြည့်မနေကြနဲ့ဦးနော် .....\nမှတ်ချက်။ ။ ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်မှန်ပါ။\nPosted by ကြယ်ပြာ at 7:47 AM3comments Links to this post\nကျွန်မတို့ ငယ်ငယ်က BMX ဆိုတဲ့စက်ဘီးစတန့်ထွင်ပြီးစီးတဲ့ ဗီဒီယိုကားလေး ကလေးတွေကြားမှာ တော်တော်လေးနာမည်ကြီးတဲ့အချိန် ကျွန်မတို့ရပ်ကွက်မှာလဲ စက်ဘီးယဉ်ကျေးမှု့တစ်ရပ်ထွန်းကားခဲ့ပါတယ် …. ညနေဆိုရင် အပျိုတွေအရွယ်စုံက အလှပြင်ပြီး စက်ဘီးစီးထွက်ကြသလို လူပျိုတွေအရွယ်စုံကလဲ မျက်စိအစာကျွေးကြ၊ လိုက်ကြောင်ကြနဲ့ ကျွန်မတို့ရပ်ကွက်ရဲ့ လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် စက်ဘီးများနဲ့ပြည့်နေတတ်ခဲ့ပါတယ် ….\nကျွန်မကလည်း စက်ဘီးစီးရတာ သိပ်ပျော်တာပေါ့ ….. ညနေဆိုရင် သနပ်ခါးဖုံဖုံလေးလူး(အပျိုတွေလိုမပြင်တတ်တော့) ကျွန်မသူငယ်ချင်း အစ်မကြီးနဲ့ စက်ဘီးစီးထွက်လေ့ရှိပါတယ် …. အဲ့ဒီလိုနဲ့တစ်နေု့ ကျွန်မရဲ့ ကလေးသာသာအရွယ်(၅တန်းအရွယ်ပါ)နဲ့ ကလေးမသာရုပ်လေးကို ကျွန်မထက်အသက်အနည်းငယ်သာကြီးသော( ၆ တန်းအရွယ်) ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုကနေ ဘယ်လိုသဘောကျသွားလဲမသိ တကောက်ကောက်လိုက် စကားပြောပါလေရောရှင် ….\nတွေ့တိုင်းတကောက်ကောက်လိုက်စကားပြောတဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေးက တစ်နေ့မှာ ကျွန်မ ကာတွန်းစာအုပ်အငှားဆိုင်သွားတုန်း လမ်းမှာတွေ့တော့သူကကျွန်မစက်ဘီးရှေ့ကရပ်ပြီး ၊ စက်ဘီးလက်ကိုင်ကို ဖမ်းဆွဲ ရည်းစားစကားပြောပါလေရော …. ကျွန်မက ရှက်ရမယ့် အစား စိတ်ထဲက “ အောင်မယ် … ဒီကောင် ငါ့စက်ဘီးလက်ကိုင်ကို ဆွဲပစ်လိုက်တာများ မတော် ငါလဲရင်ဒုက္ခ၊ ငါ့ကိုအရှက်ကွဲအောင်လုပ်တယ်” ဆိုပြီး စိတ်တွေလှိမ့်တိုလာရော ….. စိတ်နဲ့တစ်ထပ်တည်း လက်ကပါ သူ့ပါးပေါ်ဖြောင်း ကနဲရောက်သွားလိုက်တာများ မြန်သလားမမေးနဲ့ …. ပြီးတော့ ကျွန်မလည်း စက်ဘီးနင်းပြီး ထွက်ပြေးပါလေရော … ကျွန်မစိတ်ထဲတော့ ဟိုခမျာ ကြောင်ပြီးကျန်ရစ်ခဲ့မယ်ထင်နေတာ ……\nတကယ်တော့ သူက ကျွန်မနောက်ကိုပြေးလိုက်ပြီး ဆိုင်ရှေ့ကရပ်စောင့်နေပါလေရော …\n“၀မ်းနည်းပက်လက်လုပ်ရက်လေခြင်း” ဆိုတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့များထင်လို့လားဟင် ….\nဝေးပါ့ရှင် …. ကျွန်မကို ချစ်ပုံများ …. လက်ဝါးကို လက်သီးနဲ့ထိုးထိုးပြီး ဒေါသအချောင်းလိုက်ထွက်နေတဲ့ရုပ်နဲ့ ဆိုင်အပြင်က စောင့်နေတာရှင် ….. ကျွန်မလဲ သူ့ပုံစံမြင်ပြီးတော့ ဆိုင်အပြင်မထွက်ရဲတော့ဘူး ဖြစ်နေတာပေါ့ …. ဒါပေမယ့် ကျွန်မက အမေ့ကို နာရီဝက်ပဲကြာမယ်ပြောထားတော့ အဲ့ဒီထက်လဲပိုမနေရဲဘူး …. အမေဆူမှာ ကိုပိုကြောက်တယ်လေ.. ..\nနောက်ဆုံးတော့ သတ္တိခဲ ကျွန်မတစ်ယောက်ဆိုင်ပြင်ထွက်လာရတော့တာပေါ့ ….\nဆိုင်ပြင်ရောက်တာနဲ့ ဟိုကောင်လေး ကျွန်မဘေးရောက်လာပြီး ကျွန်မကို နပမ်းလုံးပါလေရော ။ ကျွန်မကလဲ အစ်ကိုတစ်ယောက် နဲ့မောင်တစ်ယောက်ကြားမှာနေတာဆိုတော့ ပေါက်တဲ့နဖူးလဲ မထူးတော့ပြီမို့ ပြန်ပြီး နဘမ်းလုံးတာပေါ့ ဘယ်ရမလဲ …. သူတစ်ပြန်၊ ကိုယ်တစ်ပြန်နဲ့ ဆိုင်ရှေ့ ကတ္တရာလမ်းပေါ်မှာ လှိမ့်ပြီးနဘမ်းလုံးကြတာများ လူကြီးတွေဝင်ဆွဲမှ ရပ်တော့တယ် ….\nနောက်ဆုံးရလဒ်က ကျွန်မ ပါးရိုးပေါ်မှာ သူ့လက်သည်းနဲ့ခြစ်မိလို့သွေးထွက်သွားတယ် …\nပြီးတော့ ကတ္တရာလမ်းပေါ်လှိမ့်လိုက်ရလို့ ဒူးတွေ၊ တံတောင်တွေကွဲသွားတယ် ….\nဒါပေမယ့်နောက်ပိုင်းလမ်းမှာတွေ့ရင် ကျွန်မကို “ရန်သူတော်၊မိတ်ဆွေကြီး” လို့ မကြားတကြားပြောတာကလွဲရင် ကျွန်မနောက်မလိုက်ရဲတော့ပါဘူး ….\nမှတ်ချက်။ ။ သူနဲ့ချတုန်းက သူ ကရာတေးသင်တန်းတက်ခါစဆိုတာမသိပါဘူး။ နောက်တော့ ၀တ်စုံကြီးနဲ့ အိမ်ရှေ့ကဖြတ်လမ်းသလားမှသိတာ။ ကံကောင်းတာက သူကခါးပတ်အဖြူမို့ ကျွန်မသိပ်မထိခိုက်ဘူးထင်ပါရဲ့။း)\nPosted by ကြယ်ပြာ at 9:15 AM6comments Links to this post\nငါ့ကိုယ်ငါ အပြစ်တင်ချင်ရဲ့ ....\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:31 AM0comments Links to this post\nအဆင်ပြေပြေ သယ်လာမယ့် လက်ရယ်၊ ဟနိုင်တဲ့ပါးစပ်ရယ်\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:29 AM0comments Links to this post\nစကားသံတွေက နှောက်ယှက်တယ် ....\nအခါခါ စိတ်ပျက်ရပေါင်းလဲများပြီ ....\nသူ့အတွက်တော့ သစ်နေတုန်းပဲ ....\nဘာလို့ နားလည်မှု့ တစ်မှုန်စာလောက်တောင်မရှိကြတာပါလိမ့် ....\nမှတ်ချက်။ ။ သူများနဲ့တူတူနေရတဲ့အခါတွေမှာ ကိုယ့်ကြောင့်သူတစ်ပါး စိတ်မဆင်းရဲစေချင်သလို၊ သူများကြောင့်လဲ ကိုယ်စိတ်မညစ်ချင်ပါဘူး ... အသွင်မတူတဲ့အခန်းဖော်နဲ့တူတူ နေခဲ့ရတုန်းက စိတ်ညစ်လို့ရေးထားဖူးတဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ပါ ....\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:28 AM0comments Links to this post\nတစ်နေ့မှာ လယ်သမားတစ်ဦးရဲ့ လယ်ထဲ ပန်းကန်ပြားပျံတစ်စီး ဆင်းသက်လာတယ်။\nပန်းကန်ပြားပျံထဲကနေ ဂြိုလ်သားတစ်ကောင် ထွက်လာပြီး လယ်သမားနဲ့ စကားပြောတယ်။\nဘာသာစကားချင်း မတူတော့ ခြေလက် အမှုအရာတွေနဲ့ စကားပြောတော့တယ်။\nဂြိုလ်သားက ထပ်ပြီး လက်မနဲ့လက်ညှိုးကို ထောင်ပြီး (7)ပုံ\nလယ်သမားက လက်မ၊ လက်ညှိုးနဲ့ လက်ခလယ်ကို ပွတ်ပြလိုက်တော့ ဂြိုလ်သားက\nလယ်သမားက အိမ်ရောက်တာနဲ့ သူ့မိန်းမကို "ရှင်မရေ.. ဒီနေ့လယ်ထဲမှာ\nလူထူးဆန်းတစ်ယောက် တွေ့ခဲ့တယ်ကွ၊ ငါတို့စိုက်ထားတဲ့ အပင်တွေ မိုးပေါ်က\nကျလာတာလားလို့ မေးတော့ ငါက မဟုတ်ဘူး မြေကြီးကနေ ထွက်လာတာလို့\nပြောလိုက်တယ်။ သူက ၃ ပိဿာကို ဘယ်လောက်လဲ မေးတော့ ငါက ၅၀ လို့ပြောလိုက်တာ။\nသူက ခုနှစ်ပိဿာ ဘယ်လောက်လဲ ထပ်မေးတော့ ငါက ပိုက်ဆံရေနေတဲ့ ပုံစံနဲ့\nပိုက်ဆံ အရင်ယူလာခဲ့လို့ ပြောလိုက်တာ မ၀ယ်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားတယ်"\nဂြိုလ်သားလည်း ဂြိုလ်ပေါ် ပြန်ရောက်ပြီး " ကြောက်စရာကောင်းတဲ့\nလူတစ်ယောက်ကို ကျုပ် ဒီနေ့တွေ့ခဲ့တယ်။ ကျုပ်မိုးပေါ်က လာတယ်လို့ ပြောတော့\nသူက မြေကြီးထဲက လာတာတဲ့။ ကျုပ် လူသုံးယောက် သတ်ဖူးတယ်ပြောတော့ သူက\nလူအယောက် ၅၀ သတ်ဖူးတယ်တဲ့။ ကျုပ်က သေနတ်နဲ့ ပစ်သတ်လိုက်တာလို့\nပြောလိုက်တော့ သူက သူ့လက်နဲ့ ဖိသတ်လိုက်တာတဲ့။ ကျုပ်လဲလန့်ပြီး\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:25 AM2comments Links to this post\nတစ်ရက်၊ နှစ်ရက်မမြင်ရဘူး ....\nနိုင်ငံတကာ အမျိုးသမီး ညီလာခံတစ်ခု ကျင်းပသည်။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ အမျိုးသမီး\n"ကျွန်မ ယောက်ျားနဲ့ လက်ထပ်တဲ့နေ့မှာပဲ သူ့ကို ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်မ\nသန့်ရှင်းရေး မလုပ်နိုင်ဘူး၊ အိမ်မရှင်းနိုင်ဘူးလို့။ အဲ့ဒီနောက် သူ့ကို\nတစ်ရက် နှစ်ရက် မမြင်ရဘူး။ သုံးရက်မြောက်နေ့မှ သူပုံးတစ်ပုံးနဲ့\nပြန်ရောက်လာတယ်။ ပုံးထဲမှာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်၊ အဲ့ဒီ စက်ရုပ်က သန့်ရှင်းရေး\n"ကျွန်မလည်း ယောက်ျားနဲ့ လက်ထပ်တဲ့နေ့မှာ ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်မ ထမင်း\nမချက်နိုင်ဘူး၊ ပန်းကန်လည်း မဆေးနိုင်ဘူးလို့။ တစ်ရက် နှစ်ရက် မမြင်ရဘူး။\nသုံးရက်မြောက်နေ့မှ သေတ္တာတစ်လုံးနဲ့ ပြန်ရောက်လာတယ်။ သေတ္တာထဲမှာ\nစက်ရုပ်တစ်ရုပ်၊ အဲ့ဒီ စက်ရုပ်က ထမင်းချက်ပေးတယ်၊ ပန်းကန်ဆေးပေးတယ်။\n"ကျွန်မလည်း ယောက်ျားနဲ့ လက်ထပ်တဲ့နေ့မှာ ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်မ\nတံမြက်စည်း မလှည်းနိုင်ဘူး၊ ရေမခပ်နိုင်ဘူး၊ ထမင်းမချက်ပေးနိုင်ဘူး၊\nပန်းကန်လည်း မဆေးနိုင်ဘူး။ တစ်ရက် မမြင်ရဘူး။ နှစ်ရက်မမြင်ရဘူး။ အဲ့..\nသုံးရက်မြောက်နေ့မှာ ဘယ်ဖက် မျက်လုံးက နည်းနည်း ပြန်မြင်လာတယ်"\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:22 AM3comments Links to this post\n“မရဘူး သမီး။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ မင်းဗမာစာ၊ဗမာစကားမတတ်လို.မရဘူး”\n“ဒါဆိုလည်း နောက်မှတက်မယ် ဒယ်ဒီ။ အခု သမီးမှာ အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းနဲ. ဂျပန် ယဉ်ကျေးမှုအတန်းတွေ တက်ရဦးမယ်”\n“အဲ.ဒါခက်တာပဲ။ ဘာကအရေးကြီးလဲဆိုတာ မင်းတို.ကလေးတွေ မခွဲနိုင်ဘူး။ ဗမာစကားတတ်ရင် ကမ္ဘာမှာ မင်းသွားချင်တဲ.ဆီသွားလို.ရပြီ။ မင်းလုပ်ချင်တဲ.အလုပ် လုပ်လို့ရပြီကွ”\n“အင်္ဂလိပ်စာထက်ပဲ အသုံးဝင်ဦးမလား ဒယ်ဒီရာ”\n“၀င်ပြီလား သမီး။ ကဲ .... မင်းဗမာစာ၊ဗမာစကားတတ်ပြီ ဆိုပါတော. ပထမဆုံး မင်း ရန်ကုန်က မာစတာတန်းတွေတက်ခွင့်ရမယ်။ မင်းဘူးဦးသြဘာသရဲ့ စာကောင်း၊စာခန့်တွေဖတ်လို့ရမယ် ... ပြီးတော့ ....”\n“ရှိတ်စပီးယားထက်ပဲ ကောင်းဦးမလား။ ဒါထက် ဂျာမန်လူမျိုးအဖေက ဒီလိုပြောတာကို အံ့သြမိပါရဲ့ ”\n“ဘာကွ ..... အေး .... ၂၀၀၀ ပြည်.နှစ်လောက်ကဆို ငါပြောတာမှားချင်မှားမယ်။ အခုလိုအချိန်မှာတော့ မင်းဗမာစာမတတ်ရင် ဘာဖြစ်မယ်ထင်လဲ”\n“ဟာ ...သိပ်ထူးတာပေါ့ သမီးရယ် ။ ကဲ .... ဒယ်ဒီပြောမယ်... နားထောင် ။ ဗမာစာမတတ်ရင် နောက်နှစ်ဆန်းမှာ ထွက်လာမယ့် မိုက်ခရိုဆော.ရဲ့ ၀င်းဒိုး ပုပ္ပါးကို မင်းဘယ်လိုသုံးမလဲ ။ ထားပါတော. မင်းက အိုးပင်းဆို. လို. ။ လင်းနက်ရဲ့ ဟင်္သာရောင်အပိုင်း(၆) ကိုရော ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲ .....\nအလုပ်လုပ်လို.မကောင်းတော.တဲ. ၀င်းဒိုး ဗစ်စတာ နဲ.နေခဲ့ချင်ရင်တော. မင်း အမေရိကကို သွား .. ခေတ်ရှေ.ပြေးနေတဲ. အရှေ.တောင်အာရှကိုတော. မလာလေနဲ.။ နောက်ပြီး ဆဲလ်ဖုံးနဲ. မြေပုံစနစ်တွေမှာဆိုရင် မင်းဗမာစာ မတတ်တာနဲ.သုံးရခက်ပြီ”\n“ ဘာဆိုင်လဲ ဒယ်ဒီရာ”\n“ဆိုင်တာပေါ. .... တက်ခ်ျစကရင် နဲ. အသံကွန်မန်း တွေသုံးထားတဲ. (ဆသရ) အမျိုးအစားဖုံးတွေကို မင်းဘယ်လို အသုံးချမလဲ။ မြေပုံက စာတန်းတွေကလည်း ဗမာလိုလေ”\n“ဆိုနီနဲ. နိုကီယာကတော. အင်္ဂလိပ်လိုသုံးပါသေးတယ်”\n“ဒယ်ဒီသိပြီ။ ငါ့သမီးက ၀ိဇ္ဇာတန်းတက်ပြီး ခေတ်နဲ.မျက်ခြေပြတ်နေတာကိုး။ မင်းပြောတဲ. တံဆိပ်တွေက နည်းပညာပိုင်းမှာ ဆသရ ကိုမမှီတော.ဘူးကွ။ စစ်ကိုင်းမှာ လုပ်သွားတဲ. ဆသရ အရောင်းမြှင်.တင်ရေးပွဲကို အမ်အာတီဗွီ ၂၃ က တိုက်ရိုက်လွှင်.လို. ဒယ်ဒီကြည်.လိုက်ရတယ်။\nသိပ်ကိုကောင်းတဲ. လက်ကိုင်ဖုံးတွေပဲ သမီး။ နိုကီယာဆိုတာ ကလေးကစားတာပါကွာ။ ကဲ .... ဒီတော. သမီး ဗမာစာ သင်တန်းသွားတက်။ ပြီးရင် နောက်လထဲ ဒယ်ဒီ ဗမာပြည်သွားရင် လိုက်ခဲ.တော.. ဟုတ်ပြီလား ။”\n“ဗမာပြည်ဝင်ခွင်.ဗီဇာက ထင်သလောက် မလွယ်ဘူးနော် ။ နောက်ပြီး ဒယ်ဒီက ဘာသွားလုပ်မှာလဲ”\n“ဒယ်ဒီက တောင်ငူမှာလုပ်မယ်. လေယာဉ်ပြပွဲကိုသွားမယ် ။ ဗမာပြည်လုပ် မိုးယံဆင် ငါးထပ်လူစီး လေယာဉ်ကို အဓိကကြည်.ချင်လို.ပါ ။ အဲ.ဒီလေယာဉ်က ပြေးလမ်းမလိုဘူး။ ပြီးတော. တောင်ပံတွေလဲခေါက်သိမ်းနိုင်တယ်တဲ.။ သမီးပါရင်တော. ရန်ကုန် မြကျွန်းသားပန်းခြံထဲက ရေအောက်ပြခန်းမှာ လုပ်မယ်. စက်ရုပ်အလေးမပြိုင်ပွဲ ၀င်ကြည်.မလားလို.လေ”\n“စိတ်ဝင်စားဖို.တော.ကောင်းသားပဲ .....ဒါနဲ. အစားအသောက်က အဆင်ပြေပါ.မလား ဒယ်ဒီ”\n“ဟား ဟား ... ငါ.သမီးက သူ.အမေနဲ.တူလာပြီ။ ကြံဖန်ပူတတ်လာတယ်။ ဒီမှာ သမီး ... ဗမာပြည်မှာမရတာမရှိဘူး ။ သမီးဘာစားချင်လဲ ။ အဆူးမပါ အနံ့ကင်းတဲ. ၂၁၁၄ ခုနှစ်စတိုင်ဒူးရင်းသီးလား။ သယ်ယူရလွယ်ကူတဲ. လေးထောင်.ပုံကြက်ဆင်ဥလား၊ လေဆာနဲ. အရိုးတွေကိုချေပြီး တကောင်းလုံးဝါးလို.ရအောင်လုပ်ထားတဲ. ငါးသလောက်ပေါင်းလား၊ ဥရောပသားတွေအတွက် သီးသန်.လုပ်ထားတဲ. အဖြူရောင် ပုန်းရည်ကြီးလား ... ဒါမှမဟုတ်....”\n“တော်ပါပြီ ဒယ်ဒီရယ်။ ဗိုက်တောင်ဆာလာပြီ .... သွားရေး၊လာရေးနဲ. ဆက်သွယ်ရေးက... ”\n“သမီး .... သမီးမေးခွန်းတွေက နည်းနည်းဘေးရောက်လာပြီ။ ဗမာပြည်သွားမယ်ဆိုကတည်းက ဒါတွေ ထည်.စဉ်းစားဖို.မလိုဘူးလေ ။ လေယာဉ်ပေါ်ကဆင်းတာနဲ. အောက်ဆီဂျင်စစ်စစ် ထည်.ထားတဲ. လေရှုဗူးတွေပေးမယ်။ နေရောင်ခြည်ကာတဲ. ဦးထုပ်နဲ. မျက်မှန်လည်းပေးမယ်။ ရာသီဥတုကြောင်.တော. သမီးမပူရတော.ဘူး။ သမီးသွားမယ့် ဟိုတယ်တိုင်းမှာ သမီးစီးလာတဲ. ကားတံခါးကို လာကပ်မယ်Tube တွေရှိတယ်။ အဲ.ဒီအပေါ်ခြေထောက်ချလိုက်ရုံနဲ. အလိုလျောက်ရွေ.လျားပြီး သမီးကို ရီဆက်ရှင်းကို ပို.ပေးလိမ်.မယ်။ အဲဒီမှာ ဘာသာစကားအနည်းဆုံး ၅၉၀ လောက်ပြောတတ်တဲ. ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းတွေစောင်.နေလိမ်.မယ်။ နောက် ... ဘာတဲ. .... ဆက်သွယ်ရေး ဟုတ်လား .... ဗမာနယ်စပ်ကို လေယာဉ်ဖြတ်တာနဲ. အင်တာနက်ကွန်နက်ရှင် ရပြီ ။ ဂျီအက်စ်အမ်တွေသယ်လာရင် ပြောလို.ရပြီ။ အဲ...ကိုယ်.ဖုံးယူလာဖို.မေ.လာရင်လည်း မပူပါနဲ. ။လေဆိပ်မှာ လက်ကမ်းစာစောင်ဝေသလို လိုက်ဝေနေတဲ.ချာတိတ်တွေရှိတယ် ...ကြိုက်တဲ. ဆင်ကဒ်ရွေးယူ။ ဟန်းဆက်ကတော. ထုတ်ထားတာ နှစ်ပတ်ကြာတဲ. မော်ဒယ်ဆိုရင် အလကားယူလို.ရတယ်လေ။ အများစုကတော. ဆသရ လို.ခေါ်တဲ. တံဆိပ်တွေပေါ. လေ ...”\n“အော ... ကောင်းလိုက်တာနော် ။ ဒါနဲ့ အစိုးရနဲ.နိုင်ငံရေးကရော ... ”\n“အစိုးရ ... အစိုးရ ... ဒီ အစိုးရကတော.ကွာ .... ဒယ်ဒီပြောမယ် ... ဒီလိုရှိတယ် ...”\nထိုစဉ် .... “ဆိုက်ကားအားလား” ဟူသော ခရီးသည် အသံကြောင်. ကျွန်တော်လည်းလန်.နိုးသွားကာ ခရီးသည်ကို လိုရာသို့တင်ဆောင်လိုက်ပို.လေတော. သတည်း ........\nမှတ်ချက်။ ။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏ ဖော်ဝဒ် မေးလ်မှရတာကို ပြန်လည်မျှဝေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မရင်ထဲမှာလဲ ကျွန်မတို့နိုင်ငံကို တကယ်ဒီလိုနိုင်ငံမျိုးဖြစ်စေချင်ပါတယ် ...\nPosted by ကြယ်ပြာ at 12:15 AM0comments Links to this post\nငါဟာ မျိုသိပ်ခြင်းနဲ့ ရင်းနှီးခဲ့တယ် …..\n“အနစ်နာခံတတ်သူ” တဲ့ ……\nPosted by ကြယ်ပြာ at 7:54 AM 1 comments Links to this post


“ကဗျာ” လို့ ပြောလိုက်သလား (၄) – zlkontempo\n၂။ ဒါက ကဗျာနဲ့စိတ်ကိစ္စဖြစ်တဲ့အတွက်ပြောရခက်တာအမှန်ပါပဲ။အထူးသဖြင့်တစ်ယောက်စီရဲ့ပုဂ္ဂလအတ္တဘဝ subjectivity စိတ်ရဲ့နက်ရှိုင်းတဲ့နဲ့ဆိုင်လို့ဖြစ်ပါတယ်။အနောက်တိုင်းအယူမှာဆိုအပိုင်းတွေဖြစ်တဲ့ လူတစ်ဦးစီရဲ့မသိစိတ်၊လူမျိုးတစ်မျိုးရဲ့ဘုံမသိစိတ်၊လူသားထုရဲ့ဘုံမသိစိတ်ကိစ္စတွေနဲ့လည်းဆိုင်နေပါတယ်။လူတွေမှာမသိသေးတာတွေအများကြီးရှိပါတယ်။ဒါပေမယ့်ပညာရှင်အသီးသီးကလေ့လာနေကြပါတယ်။ဒီကိစ္စကို Cognitive psychology ကလေ့လာနေတဲ့အတွက် ဒီနေ့မှာ Cognitive poetics ဆိုတာရှိနေပါပြီ။သိချင်ရင်ရှာဖတ်လို့ရပါတယ်။\n၃။ လောကီလွန်ကိစ္စ၊ဂမ္ဘီရကိစ္စ၊မှော်ကိစ္စတွေကတော့ဆင်ခြင်ယုတ္တိနည်းနဲ့မလေ့လာနိုင်သေးတဲ့အတွက်ဒီအကြောင်းဆိုင်းငံ့ထားရမှာဖြစ်တယ်လို့ယူဆကြသူတွေရှိသလိုကဗျာနဲ့ပတ်သက်လို့ဒီကိစ္စတွေကိုငြင်းပယ်လိုက်သူတွေလည်းရှိပါတယ်။ဒီကိစ္စတွေဟာ ကဗျာရဲ့နာမ်ပိုင်းအခန်းမှာပြန်ပြောရမှာတွေဖြစ်ပါတယ်။နာမ်ကိစ္စ၊ဝိဥာဏကိစ္စ၊လောကီလွန်ကိစ္စမို့ပြောလို့မရဘူးဆိုရင် ဘာသာရေးယုံကြည်မှုကိစ္စတွေအကြောင်းရှိတယ္ဆိုတာနဲ့ပြောလို့ရတယ်ဆိုတာကိုသက်သေပြရမလိုပျဲဖစ်ပါတယ်။\nဒီနေရာမှာမဖြစ်မနေပြောရမယ့်ကိစ္စတစ်ခုကတော့ သိမှု/သုတတည်ဆောက်မှုကိစ္စမှာ concept အတွေးထည် နဲ့ definition အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက် တို့ရဲ့ကျွဲပားမှုပျဲဖစ်ပာတယ်။concept ဆိုတာ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့တည်ဆောက်ထားမှုဖြစ်ပါတယ်။ဘာလဲတော့သိသယောင်ယောင်ကအစပါတယ်။ concept အတွေးထည်ဟာ အသေအချာသိတာအထိရှိနိုင်ပါတယ်။ definition ကတော့ဘာသာစကားနဲ့အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်ပါတယ်။အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာတင်ရပ်ပြီးအတွေးထည်ဖြစ်မလာတာရှိသလို အတွေးထည်ကိုအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းမပြုလုပ်တတ်၊မပြုလုပ်လိုတာလည်းရှိပါတယ်။\n“ကဗျာ” လို့ပြောလိုက်ရင် အတ္တနောမတိနဲ့ပဲပြောသလား၊အတွေးထည်နဲ့ပြောသလား၊အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုထားမှုပေါ်အခြေပြုပြောသလားဆိုတာကိုလည်းထည့်သွင်းစဉ်းစားရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nPoetry ရဲ့ knowledge-construction မှာ pre-concept၊ concept၊ နဲ့ definition တွေဟာအရေးပါတဲ့အပိုင်းတွေဖြစ်ကြပါတယ်။\n၃. ၂။ အဘိဓာန်အချို့ရဲ့ဖွင့်ဆိုချက်တွေ\nအထက်မှာ ‘ကဗျာ’ ကိုဖွင့်ဆိုလို့မရဘူး ဆိုတဲ့အယူအဆတင်ပြပြီး ဒီမှာတော့ ‘ကဗျာ’ ကိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားချက်အချို့ကိုတင်ပြမှာဖြစ်ပါတယ်။\n(အင်္ဂလိပ်စကားလုံးတွေပါနေတဲ့အတွက်မဖတ်ချင်လည်းကျော်သွားလို့ရပါတယ်။အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားမုန်းကြောက်တဲ့ anglo-phobia တို့ နိုင်ငံခြားက ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်ရကောင်းလား၊မြန်မာလိုပဲမရေးရကောင်းလား ဆိုတဲ့ မျိုးချစ် xenophobia တွေလည်းရှိတတ်တဲ့အတွက်ကြိုပြောတာပါ။ပုတ်ခတ်ဖို့မရည်ရွယ်ပါ။အရှိကိုအရှိအတိုင်းပြောခြင်းသာ။ထားပါတော့)။\nနာမည်တပ်ပြောလို့ရတဲ့အဘိဓာန်တွေကတော့ Merriam-Webster ၊ Cambridge ၊ Collins ၊ Macmillan ၊ Longman ၊ Webster’s New World College Dictionary ၊ American Heritage တို့ဖြစ်ပါတယ်။ အစိုးရထုတ် အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ ကျောင်းသုံးအဘိဓာန်မှာပါရှိတဲ့ဖွင့်ဆိုချက်ကတော့\npoetry = ကဗျာ၊လင်္ကာ လို့ပဲဆိုထားပါတယ်။\nအထက်ပါအဘိဓာန်တွေထဲက ‘poetry’ ဖွင့်ဆိုချက်တွေကိုတစ်ခုစီထုတ်ပြမယ့်အစားဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုစီထဲက ထင်ရှားတဲ့စကားလုံးတွေကိုအောက်ပါအတိုင်းထုတ်ပြချင်ပါတယ်။\n၁။ literature ၊ literary work\n၂။ art form\n၃။ expression of feelings and ideas\n၅။aquality of beauty and harmony\n၆။ use of devices and literary techniques\nတွေ ကာရံတွေ နဘေတွေ ထပ်ကြော့တွေ\nကဗျာသုံး ‘ပစ္စည်း’တွေ နဲ့ စာပေ/ကဗျာဆိုင်ရာ\nနည်းနာ တက္ကနိ တွေသုံးစွဲခင်း\n၇။ use of aesthetic qualities of language\n၈။ to evoke meanings\n၉။ in addition to or in place of/instead of\nprosaic ostensible meaning or notational\nand semantic content\n(ဒါဟာ #၈ ရဲ့အဆက်ပါ)\nသို့မဟုတ် ရည်ညွှန်းအနက် တို့အစား(သို့မဟု\nတ်) တို့အပြင် (အခြား)အနက်များထွက်ပေါ်စေခြင်း\n၁၀။ not prose\n၁၁။ emphasize form over content\n၁၂။ composition…exhibiting conscious attention to patterns\n၁၃။ the art, theory, or structure of poems\nကဗျာပုဒ်တွေရဲ့အဆောက်အအုံ သို့မဟုတ် သီအိုရီ\n၁၄။ the act or practice of composing poems\n၁၅။ ‘poetical’ quality\n၁၆။ the essence or characteristic ofapoem\nကဗျာပုဒ်တစ်ပုဒ်ရဲ့ အနှစ်သာရ သို့မဟုတ် စရိုက်လက္ခဏာ\nကဗျာဟာစာပေအနုပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သလိုစာပေအနုပညာလက်ရာတစ်မျိုးလည်းဖြစ်ပါတယ်။ဒီနေရာမှာ ‘အနုပညာရပ်’ နဲ့ ‘လက်ရာ’ တို့ရောထွေးနေတာသတိပြုမိပါလိမ့်မယ်။အင်္ဂလိပ်မှာလည်းမရှင်းတဲ့အခါတွေရှိပါတယ်။စာပေအနုပညာရပ် ကို the art of Poetry လို့ခေါ်ပြီး လက်ရာကိုတော့ poem လို့ခေါ်ပါတယ်။ျနော်လည်း ‘ကဗျာ’ နဲ့ ‘ကဗျာပုဒ်’ ကိုခွဲခြားပါတယ်။အနုပညာရပ် နဲ့အနုပညာလက်ရာ/ပစ္စည်း။\nဒါပေမယ့် ‘ကဗျာ’ ‘Poetry’ ကို ကဗျာဆရာတစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ကဗျာ(အစုအဝေး) ၊တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ရဲ့ကဗျာ(အစုအဝေး)၊ကဗျာအမျိုးအစးတစ်ခုရဲ့ကဗျာ(အစုအဝေး)အဖြစ်ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲတာလည်းရှိသေးသကို။ဥပမာ၊ ဇော်ဂျီရဲ့ကဗျာ၊၂၀ရာစုမြန်မာကဗျာ၊ ခေတ်စမ်းကဗျာ။ဒီနေရာမှာ ‘ကဗျာ’ ကို အနုပညာရပ်/လက်ရာ လို့ခွဲမမြင်ပဲ ထပ်တူပြုထားတဲ့သဘောတွေ့ရပါတယ်။\nအရေးအသားတစ်ခုကို “အဲဒါကဗျာလား” လို့မေးလာရင်ဘယ်လိုဖြေဖို့ကြိုးစားမလဲ။ဒီထက်ပိုပြီး အဲဒီအရေးအသားဟာကဗျာဖြစ်တယ်ဆိုတာဘယ်လိုဖြေရှင်းပြမလဲ။’ကဗျာဟာခံစားမှုပဲ။အဲဒီအရေးအသားကိုခံစားရတယ်။အဲဒါကြောင့်ကဗျာဖြစ်တယ်။’ လို့ပဲပိတ်ပြောမလား။’ခံစားမှုအကြောင်းရေးထားတာကိုခံစားရတယ်။အဲဒါကြောင့်အဲဒါဟာကဗျာ (စာပေအနုပညာ)ပဲ။’ လို့ပြောရုံနဲ့ပြီးအံ့မထင်ပါ။အထက်ပါဖွင့်ဆိုချက်တွေထဲက ‘စာပေအနုပညာ/အနုပညာအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ခြင်း၊ရေးသူရဲ့ခံစားမှုဖော်ပြဖွင့်ဟချက်ပါရှိခြင်း၊ဖတ်သူရဲ့ခံစားမှုကိုလှုံ့ဆွခြင်း၊’ တို့ပါရှိပေမယ့် ကျန်ရှိတဲ့ နံပါတ် ၅ ကနေ ၁၆ အထိမပါဝင်သလို၊ပါဝင်ထည့်သွင်းပြောဆိုမှုမရှိသလိုဖြစ်နေပါတယ်။အရေးကြီးတဲ့ ဖွဲ့စပ်ဖွဲ့စည်းမှုပုံသဏ္ဍာန်အပိုင်း၊ဘာသာစကားရဲ့အခန်းကဏ္ဍ၊အဓိပ္ပါယ်ပြုလုပ်တည်ဆောက်ပုံ၊ကဗျာပုဒ်ဖွဲ့စည်းမှုလက်တွေ့၊ကဗျာပုဒ်ရဲ့အဆောက်အအုံ/သီအိုရီ/အနု-အတတ်ပညာ၊ကဗျာအရည်သွေး၊ကဗျာပုဒ်ရဲ့အနှစ်သာရအမြုတေနဲ့ အလှတရားတို့ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပါတယ်။\n‘ကဗျာ’ ကိုလုံလုံလောက်လောက်အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုဖို့ဆိုရင်ဖွင့်ဆိုချက်တွေစုံစုံလင်လင်ပါဝင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ဖွင့်ဆိုခ်က္တွေဟာ ‘ကဗျာ’ ဆိုတဲ့စကားလုံး/အေခ်ါအဝေါ်/ပစ္စည်းရဲ့ အင်္ဂါရပ်တွေဖြစ်နေလို့ပါပဲ။\n“အဲဒါ ကဗျာလား” ဆိုတဲ့မေးခွန်းကိုတတ်နိုင်သလောက်ပြည့်ပြည်စုံစုံလေးဖြေဆိုရှင်းပြရမယ်ဆိုရင်ပေါ့။\nပုဒ်အားဖြင့် ‘ကဗျာ’ လို့ဆိုနိုင်ပေမယ် ကဗျာအနှစ်သာရ/အရည်အသွေးဒီဂရီနည်းခြင်းများခြင်းကတော့ ထပ်မံသုံးသပ်ရမယ့်ကိစ္စဖြစ်ပါတယ်။\n၃.၃။ ဖွင့်ဆိုချက်များကိုသုံးသပ်ခြင်း (အဆက်)\n‘ကဗျာ’ လို့ပြောရင် ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာသိန်ုင်ချေအများဆုံးအရသိနိုင်ဖို့ အဘိဓာန်ဖွင့်ဆိုချက်များရှုထောင့်ကနေချဉ်းကပ်ကြည့်တာဖြစ်ပါတယ်။\nအဆိုပါဖွင့်ဆိုချက်များရဲ့ သော့ချက်စကားလုံးတွေကိုထုတ်ကြည့်လိုက်တော့ အမှတ်စဉ် ၁ ကနေ ၁၆ အထိရရှိပါတယ်။ အဲဒီသော့ချက်စကားလုံးအားလုံးရဲ့စုပေါင်းအဓိပ္ပါယ်ရလာဒ်ဟာ “ကဗျာ” ဖြစ်တယ်လို့ယူဆလို့ရနိုင်ပါတယ်။\nဖွင့်ဆိုချက်တွေအရ “ကဗျာ” ဆိုတာ\n၇။ ‘ကဗျာ’အသိ/အတွေ့အကြုံ/”ဓာတ်” ပါရှိရ\nအထက်ပါအချက်တွေကိုကြည့်ရင် အရေးအသားတစ် ခုဟာ အဆိုပါ ‘ကဗျာ’ ဖွင့်ဆိုချက်တွေနဲ့ကိုက်ညီရင် အဲဒီအရေးအသားကို ‘ကဗျာ’ လို့ခေါ်လို့ရတယ်။ ကဗျာအနုပညာနဲ့လုပ်ထားတဲ့ပစ္စည်းဖြစ်သလို ပစ္စည်းထဲမှာကဗျာအနုပညာဟာပါဝင်ဓာတ်စီးနေတာပေါ်လွင်တယ်။\nNote: More posts on this topic will be published asabook. Please wait for this. – Admin.


ဖောက်ပြန်ဖို့သေချာသလောက်ရှိတဲ့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ပုံစံ ( ၅ ) မျိုး… - CeleLove\nJune 5, 2019 Cele Love ဘ၀နှင့်အချစ် 0\nဒီလိုမိန်းကလေးမျိုးက ပစ္စည်းဥစ္စာအပေါ်အရမ်းတန်ဖိုးထားတဲ့သူတွေပေါ့။ သူမဟာ ဟိုဟာဝယ်ဖို့၊ ဒီဟာဝယ်ပေးဖို့ အမြဲသင့်ကိုပူဆာနေမှာပါ။ သင်ဝယ်ပေးဖို့ငြင်းလိုက်ရင်လည်း သင်သူ့ကိုမချစ်ဘူးလို့ သူမထင်မှာပါ။ သင်ဝယ်ပေးနိုင်တုန်းတော့ သင့်ကိုချစ်နိုင်ပေမယ့် သင်မဝယ်ပေးနိုင်တော့တဲ့တစ်နေ့မှာ တခြားအကောင်ကြီးကြီးတစ်ယောက်ကို သူမအချစ်တွေသိမ်းကျုံးပေးလိုက်မယ့်မိန်းမမျိုးပေါ့။\n(၂) သူများခံစားချက်က်ို ကစားတတ်သူ။\nအထိအတွေ့တွေကိုသာယာလို့ဖြစ်စေ၊ ယောက်ျားလေးတွေကို ကစားချင်လို့ဖြစ်စေ ၊ အတည်တကျတွဲရမယ့်သူမတွေ့သေးလို့ဖြစ်စေ ရည်းစားအပျော်ထားတတ်တဲ့သူမဟာလည်း သင့်ကိုပစ်သွားမယ့်မိန်းကလေးအမျိုးအစားပါ။\nသူမဟာ ရင်းနှီးတဲ့ယောက်ျားလေးသူငယ်ချင်းတွေများလွန်းလို့ သင်သဝန်တိုရမယ့် ကောင်မလေးမျိုးပေါ့ …. ။ တခါတလေကျတော့လည်း သူနဲ့ သူ့ယောက်ျားလေးသူငယ်ချင်းတွေကို အတွဲလို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကထင်တာခံရပြန်တယ်လေ။ သင့်ကောင်မလေးက ရင်းနှီးတဲ့ယောက်ျားလေးသူငယ်ချင်းထားတာမမှားပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အရမ်းရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့အချစ်ဇတ်လမ်းတွေက သူငယ်ချင်းချစ်သူဇာတ်လမ်းတွေပါ။ ဝိုင်လေးနည်းနည်းမူးလာပြီး သူတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အရမ်းကိုချစ်နေပြီလို့ နားလည်လိုက်ချိန်မှာ သင်ဟာနောက်ကောက်ကျန်ခဲ့ရတော့မှာ။\nသူဟာ သင့်ဆီက ငါမင်းကိုချစ်လိုက်တာ၊လွမ်းလိုက်တာ၊ နင်ကဒီလိုလှတာ၊ဟိုလိုလှတာ၊ အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာဆိုပြီးပြောသံမျိုးကို တစ်ရက်အကြ်ိမ် ၁၀၀ လောက်ကြားချင်သူကြီးပေါ့။ သင်အလုပ်တွေရှုတ်နေလို့ သူ့ကိုခဏလောက်လေးပြစ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် သူမကျေနပ်ပဲ တခြားဂရုစိုက်တတ်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ဆီချက်ချင်းသွားလိုက်မှာပါ။\n(၅) Party Girl\nဒီလိုကောင်မလေးဟာ သင့်ချစ်သူဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ချေက သင်တို့နှစ်ယောက် ပါတီမှာသောက်ရင်းစားရင်း ရည်းစားဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။ သူ့ကိုပါတီမသွားဖို့လည်း သင်ထိန်းနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ သင်တို့နှစ်ယောက် ကရင်းခုန်ရင်းရည်းစားဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ သူမတခြားကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ရည်းစားဖြစ်ဖို့ အရမ်းကိုလွယ်ကူလွန်းပါတယ်။\nဖောကျပွနျဖို့သခြောသလောကျရှိတဲ့ မိနျးကလေးတှရေဲ့ပုံစံ ( ၅ ) မြိုး…\nဒီလိုမိနျးကလေးမြိုးက ပစ်စညျးဥစ်စာအပျေါအရမျးတနျဖိုးထားတဲ့သူတှေပေါ့။ သူမဟာ ဟိုဟာဝယျဖို့၊ ဒီဟာဝယျပေးဖို့ အမွဲသငျ့ကိုပူဆာနမှောပါ။ သငျဝယျပေးဖို့ငွငျးလိုကျရငျလညျး သငျသူ့ကိုမခဈြဘူးလို့ သူမထငျမှာပါ။ သငျဝယျပေးနိုငျတုနျးတော့ သငျ့ကိုခဈြနိုငျပမေယျ့ သငျမဝယျပေးနိုငျတော့တဲ့တဈနမှေ့ာ တခွားအကောငျကွီးကွီးတဈယောကျကို သူမအခဈြတှသေိမျးကြုံးပေးလိုကျမယျ့မိနျးမမြိုးပေါ့။\n(၂) သူမြားခံစားခကျြကျို ကစားတတျသူ။\nအထိအတှေ့တှကေိုသာယာလို့ဖွဈစေ၊ ယောကျြားလေးတှကေို ကစားခငျြလို့ဖွဈစေ ၊ အတညျတကတြှဲရမယျ့သူမတှေ့သေးလို့ဖွဈစေ ရညျးစားအပြျောထားတတျတဲ့သူမဟာလညျး သငျ့ကိုပဈသှားမယျ့မိနျးကလေးအမြိုးအစားပါ။\nသူမဟာ ရငျးနှီးတဲ့ယောကျြားလေးသူငယျခငျြးတှမြေားလှနျးလို့ သငျသဝနျတိုရမယျ့ ကောငျမလေးမြိုးပေါ့ …. ။ တခါတလကြေတော့လညျး သူနဲ့ သူ့ယောကျြားလေးသူငယျခငျြးတှကေို အတှဲလို့ ပတျဝနျးကငျြကထငျတာခံရပွနျတယျလေ။ သငျ့ကောငျမလေးက ရငျးနှီးတဲ့ယောကျြားလေးသူငယျခငျြးထားတာမမှားပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ အရမျးရငျခုနျစရာကောငျးတဲ့အခဈြဇတျလမျးတှကေ သူငယျခငျြးခဈြသူဇာတျလမျးတှပေါ။ ဝိုငျလေးနညျးနညျးမူးလာပွီး သူတို့တဈယောကျနဲ့တဈယောကျအရမျးကိုခဈြနပွေီလို့ နားလညျလိုကျခြိနျမှာ သငျဟာနောကျကောကျကနျြခဲ့ရတော့မှာ။\nသူဟာ သငျ့ဆီက ငါမငျးကိုခဈြလိုကျတာ၊လှမျးလိုကျတာ၊ နငျကဒီလိုလှတာ၊ဟိုလိုလှတာ၊ အရမျးခဈြဖို့ကောငျးတာဆိုပွီးပွောသံမြိုးကို တဈရကျအကျွိမျ ၁၀၀ လောကျကွားခငျြသူကွီးပေါ့။ သငျအလုပျတှရှေုတျနလေို့ သူ့ကိုခဏလောကျလေးပွဈထားခဲ့မယျဆိုရငျတောငျ သူမကနြေပျပဲ တခွားဂရုစိုကျတတျတဲ့ကောငျလေးတဈယောကျဆီခကျြခငျြးသှားလိုကျမှာပါ။\nဒီလိုကောငျမလေးဟာ သငျ့ခဈြသူဆိုရငျ ဖွဈနိုငျခကြေ သငျတို့နှဈယောကျ ပါတီမှာသောကျရငျးစားရငျး ရညျးစားဖွဈခဲ့ကွတာပါ။ သူ့ကိုပါတီမသှားဖို့လညျး သငျထိနျးနိုငျမှာမဟုတျပါဘူး။ သငျတို့နှဈယောကျ ကရငျးခုနျရငျးရညျးစားဖွဈခဲ့သလိုပဲ သူမတခွားကောငျလေးတဈယောကျနဲ့ရညျးစားဖွဈဖို့ အရမျးကိုလှယျကူလှနျးပါတယျ။


ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေ ညီလာခံသို့ တက်ရောက်နေသည့် အတိုင်ပင်ခံရုံး ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးက ညီလာခံ လေးရ?? - Yangon Media Group\nတစ်ပတ်အကြာ ကျင်းပလျက်ရှိသည့် (၇၃)ကြိမ်မြောက် ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံ၏ အထွေထွေမူဝါဒရေးရာဆွေးနွေးပွဲသို့ မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ တက်ရောက်လျက်ရှိပြီး ညီလာခံ လေးရက်မြောက်နေ့တွင် နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံရုံး ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးက အထွေ ထွေမူဝါဒရေးရာမိန့်ခွန်းကို ပြောကြားသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ပြန်သည်။\nအဆိုပါညီလာခံသို့ မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံရုံး ဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးကျော်တင့်ဆွေ၊ ကိုယ်ခွဲခေါင်းဆောင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးကျော်တင်၊ ကုလသမဂ္ဂ ဆိုင်ရာ မြန်မာအမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ် သံအမတ်ကြီး ဦးဟောက်ဒိုဆွမ်း၊ အမေရိကန်နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး ဦးအောင်လင်းတို့ တက်ရောက်လျက်ရှိကြောင်း သိရသည်။ ညီလာခံအား စက်တင်ဘာ ၂၅ ရက်မှ အောက်တိုဘာ ၁ ရက်အထိ ကျင်းပနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ညီလာခံသို့ ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံပေါင်း ၁၉၃ နိုင်ငံမှ နိုင်ငံ့အကြီးအကဲ၊ အစိုးရအကြီးအကဲနှင့် ဝန်ကြီးအဆင့်ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များ၊ ကုလသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူးချုပ် မစ္စတာအန်တိုနီယိုဂူတာရက်စ်တို့ တက်ရောက်လျက်ရှိကြောင်းသိရသည်။\nဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားတွင် ကုလသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် သဘာပတိတို့က အဖွင့်စကားပြောကြားခဲ့ပြီး အထွေထွေမူဝါဒရေးရာ ဆွေးနွေးပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပရာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မစ္စတာဒေါ်နယ်ထရန့်အပါအဝင် နိုင်ငံပေါင်း ၃၁ နိုင်ငံတို့မှ သမ္မတများက အထွေထွေမူဝါဒရေးရာမိန့်ခွန်းများ အသီးသီးပြောကြားခဲ့ကြသည်။ ညီလာခံသို့ တက်ရောက်လျက်ရှိသည့် မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ပြည် ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးကျော်တင့်ဆွေကလည်း စက်တင်ဘာ ၂၈ ရက်တွင် အထွေထွေမူဝါဒ ရေးရာမိန့်ခွန်းကို ပြောကြားသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ထားသည်။\nမြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ညီလာခံသို့ တက်ရောက်လာချိန် စက်တင်ဘာ ၂၅ ရက်ကလည်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးကျော်တင်သည် ကုလသမဂ္ဂဌာနချုပ်ရှိ Trusteeship Council ခန်းမ၌ ကျင်းပသော High- Level Meeting on Action for Peacekeeping သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကုလသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူးချုပ်၏ လိင်အကြမ်းဖက်မှုဆိုင်ရာ အထူးကိုယ်စားလှယ် Ms. Pramila Pattern နှင့်လည်းကောင်း၊ ကုလသမဂ္ဂဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာ မဟာမင်းကြီး Mr. Filippo Grandi နှင့်လည်း အသီးသီးတွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nမန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး အစိုးရဟောင်းထံမှ ရရှိမည့် ကြွေးမြီကျပ်သန်း ၃ဝဝဝ အနက်မှ ပထမအရစ်အဖြစ် က?\nစုမဲငွေ လိမ်လည်နေမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြည်သူသို့ ပညာပေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ပြီး က\nတရားစီရင်ရေး ၊ ဥပဒေစိုးမိုးရေးနှင့် တိုင်ကြားစာ ၊ အသနားခံစာများ စိစစ်ရေးကော်မတီဥက်္ကဋ္ဌ ဦြး??


အမျိုးသမီးများတကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးအတွက် လွန်စွာ အရေးကြီး လို့ရှက်စရာ လို့ မယူဆ ဘဲ ကျန်း မာရေးအတွက် ဖတ်ဖြစ်အောင်ဖတ်သွားပါနော် – Shwewiki.com\nအ မျိုး သမီး ထု တကိုယ်ရေးသန်ရှင်းကျမ္မာရေးအတွက် လွန်စွာအရေးကြီးလို့ရှက်စရာလို့ မယူဆဘဲ၊ဒီသတင်းကို မိမိရဲ့မိတ်ဆွေ၊ အပေါင်းအသင်းများအား ကျယ်ကျယ်ပြန့် ပြန်မျှဝေအသိပေးကြပါ)\nအိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ကာလကတ္တားရှိ Tata Cancer Hospital(ခေါ်)ကင်ဆာဆေးရုံ မှ အမျိုးသမီးများအတွက် ကျမ္မာရေးအသိပေးနှိုး ဆော်ထားချက်ကို မျှဝေလိုက်ပါရစေ။\nအဲဒီဆေးရုံမှာ သားအိမ်ကင်ဆာ၊ ဆီးအိမ်ကင်ဆာတို့ ဖြင့်လာရောက်ကုသမှုခံနေကြတဲ့ အမျိုးသမီးဝေဒနာရှင်များကို ဆေးမှတ်တမ်းပြုစု၍ရောဂါရာဇ၀င်ကိုလေ့လာစမ်းစစ်တဲ့အခါမှာ၊ ထိုကင်ဆာဝေဒနာသည်အများစု ဟာ ဓမ္မတာရာသီလာတဲ့အခါ pad(ခေါ်)လစဉ်သုံးပစ္စည်းကို အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာထားပြီး၊ တော်တော်နဲ့အသစ်လဲလေ့မရှိခဲ့ကြတာကို အဖြေရှာတွေ့ ခဲ့ပါတယ် … ။\nရာသီသွေးဆင်းတဲ့အခါ အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ ကပ်ထားတဲ့pad(ခေါ်)လစဉ်သုံးပစ္စည်း က အပြင်အ၀တ်အထည်တွေကို မစွန်း ထင်းစေဖို့စုပ်ယူထိန်းထားပေးလေ့ရှိပါတယ် … ။ pad တွေကို ဓာတုပစ္စည်းတွေနဲ ဖန်တီးပြုလုပ်ထားခြင်းကြောင့်သာ၊ အခုလို ရာသီသွေးရည်များနဲ့အစိုဓာတ်ကို အချိန်ကြာကြာ စုပ်ယူုထိန်းထားနိုင်တာပဲဖြစ်ပါတယ် … ။\nဒါပေမယ့်အချိန်တော်တော်ကြာ စုပ်ယူပြီးနောက် မှာတော့ padမှာပါတဲ့ဓာတုပစ္စည်းများပျက်ပြယ်ကာ အထဲမှာစုပ်ယူထိန်းပေးထားတဲ့သွေးပုပ်များကိုဓာတ်ပြောင်းလဲစေပြီး၊ အနီရောင်မှ အစိမ်းရောင်မှိုဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ … ။\nထိုမှိုများက ယောနိလမ်းကြောင်းမှတဆင့် သားအိမ်လမ်းကြောင်းနဲ့ဆီးလမ်းကြောင်းတလျှောက် ပျံ့နှံ့ သွားကာ၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆီးအိမ်နဲ့ သားအိမ်တို့ကို ကင်ဆာဖြစ်လာစေပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် pad ကိုအတွင်းခံမှာအကြာကြီးမထားဘဲ ၅-နာရီကြာတိုင်း အသစ်လဲပေးပါလို့Tata Cancer Hospital ကအကြံပြုထားပါတယ် … ။\n၄င်း လစဉ်သုံးပစ္စည်းများသာမက၊ daily use(ခေါ်)နေ့ စဉ်သုံး ကပ်ခွာပစ္စည်း တွေကိုလည်း ၅-နာရီကြာသုံးပြီးတိုင်းအသစ်လဲလှယ် ပေးသင့်ပါတယ်တဲ့နော် … ။\n၂၀၁၃ခုနှစ်၊ Tata Cancer Hospital ရဲ့မှတ်တမ်းအရ၊ pad တစ်ခုတည်းကိုအချိန်ကြာကြာသုံးစွဲခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖော်ပြပါ ကင် ဆာရောဂါများနဲ့ ကွယ်လွန်သူအမျိုးသမီးဦးရေမှာ ၂၀၁၃ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလလယ်အထိ ၅၆ ဦးရှိနေပါပြီတဲ့ … ။\nဒါကြောင့် အမျိုး သမီးထု တကိုယ်ရေးသန့်ရှင်းကျမ္မာရေးအတွက် လွန်စွာအရေးကြီးလို့ရှက်စရာလို့ မယူဆဘဲ၊ဒီသတင်းကို မိမိရဲ့မိတ်ဆွေ၊ အပေါင်းအသင်းများအား ကျယ်ကျယ်ပြန့် ပြန့်မျှဝေ အသိပေးပါလို့ ကင်ဆာဆေးရုံမှ ထပ်လောင်းအကြံပြုထားတာပဲဖြစ်ပါတယ် …. ။\nမူရင်းတင်သူအားလေးစားစွာဖြင့် ခရစ်ဒစ်ပေးပါသည် … ။\nအမြိုးသမီးမြားတကိုယျရသေနျ့ရှငျးရေးအတှကျ လှနျစှာအရေးကွီးလို့ရှကျစရာလို့ မယူဆဘဲ ကနျြးမာရေးအတှကျ ဖတျဖွဈအောငျဖတျသှားပါနျော\n(အမြိုး သမီးထု တကိုယျရေးသနျရှငျးကမ်ြမာရေးအတှကျ လှနျစှာအရေးကွီးလို့ရှကျစရာလို့ မယူဆဘဲ၊ဒီသတငျးကို မိမိရဲ့မိတျဆှေ၊ အပေါငျးအသငျးမြားအား ကယျြကယျြပွနျ့ ပွနျမြှဝအေသိပေးကွပါ)\nအဲဒီဆေးရုံမှာ သားအိမျကငျဆာ၊ ဆီးအိမျကငျဆာတို့ ဖွငျ့လာရောကျကုသမှုခံနကွေတဲ့ အမြိုးသမီးဝဒေနာရှငျမြားကို ဆေးမှတျတမျးပွုစု၍ရောဂါရာဇဝငျကိုလလေ့ာစမျးစဈတဲ့အခါမှာ၊ ထိုကငျဆာဝဒေနာသညျအမြားစု ဟာ ဓမ်မတာရာသီလာတဲ့အခါ pad(ချေါ)လစဉျသုံးပစ်စညျးကို အတှငျးခံဘောငျးဘီမှာ အခြိနျကွာမွငျ့စှာထားပွီး၊ တျောတျောနဲ့အသဈလဲလမေ့ရှိခဲ့ကွတာကို အဖွရှောတှေ့ ခဲ့ပါတယျ … ။\nရာသီသှေးဆငျးတဲ့အခါ အတှငျးခံဘောငျးဘီမှာ ကပျထားတဲ့pad(ချေါ)လစဉျသုံးပစ်စညျး က အပွငျအဝတျအထညျတှကေို မစှနျး ထငျးစဖေို့စုပျယူထိနျးထားပေးလရှေိ့ပါတယျ … ။ pad တှကေို ဓာတုပစ်စညျးတှနေဲ ဖနျတီးပွုလုပျထားခွငျးကွောငျ့သာ၊ အခုလို ရာသီသှေးရညျမြားနဲ့အစိုဓာတျကို အခြိနျကွာကွာ စုပျယူုထိနျးထားနိုငျတာပဲဖွဈပါတယျ … ။\nဒါပမေယျ့အခြိနျတျောတျောကွာ စုပျယူပွီးနောကျ မှာတော့ padမှာပါတဲ့ဓာတုပစ်စညျးမြားပကျြပွယျကာ အထဲမှာစုပျယူထိနျးပေးထားတဲ့သှေးပုပျမြားကိုဓာတျပွောငျးလဲစပွေီး၊ အနီရောငျမှ အစိမျးရောငျမျှိုဖွဈသှားပါတော့တယျ။ … ။\nထိုမှိုမြားက ယောနိလမျးကွောငျးမှတဆငျ့ သားအိမျလမျးကွောငျးနဲ့ဆီးလမျးကွောငျးတလြှောကျ ပြံ့နှံ့ သှားကာ၊ နောကျဆုံးမှာတော့ ဆီးအိမျနဲ့ သားအိမျတို့ကို ကငျဆာဖွဈလာစပေါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ pad ကိုအတှငျးခံမှာအကွာကွီးမထားဘဲ ၅-နာရီကွာတျိုငျး အသဈလဲပေးပါလို့Tata Cancer Hospital ကအကွံပွုထားပါတယျ … ။\n၄ငျး လစဉျသုံးပစ်စညျးမြားသာမက၊ daily use(ချေါ)နေ့ စဉျသုံး ကပျခှာပစ်စညျး တှကေိုလညျး ၅-နာရီကွာသုံးပွီးတိုငျးအသဈလဲလှယျ ပေးသငျ့ပါတယျတဲ့နျော … ။\n၂၀၁၃ခုနှဈ၊ Tata Cancer Hospital ရဲ့မှတျတမျးအရ၊ pad တဈခုတညျးကိုအခြိနျကွာကွာသုံးစှဲခဲ့ခွငျးကွောငျ့ ဖျောပွပါ ကငျ ဆာရောဂါမြားနဲ့ ကှယျလှနျသူအမြိုးသမီးဦးရမှော ၂၀၁၃ခုနှဈ၊ စကျတငျဘာလလယျအထိ ၅၆ ဦးရှိနပေါပွီတဲ့ … ။\nဒါကွောငျ့ အမြိုး သမီးထု တကိုယျရေးသနျ့ရှငျးကမ်ြမာရေးအတှကျ လှနျစှာအရေးကွီးလို့ရှကျစရာလို့ မယူဆဘဲ၊ဒီသတငျးကို မိမိရဲ့မိတျဆှေ၊ အပေါငျးအသငျးမြားအား ကယျြကယျြပွနျ့ ပွနျ့မြှဝေ အသိပေးပါလို့ ကငျဆာဆေးရုံမှ ထပျလောငျးအကွံပွုထားတာပဲဖွဈပါတယျ …. ။\nအ သက် ၁၆ နှစ် မှ ၂၄ နှစ်အ တွင်း မိန်းကလေး များ ဖတ်ဖို့ ပါ


Ale Jimenez | | Stews နှင့် Soups Recipes, ကျန်းမာရေးချက်ပြုတ်နည်းများ\nဇွန်းစွပ်ပြုတ်အများဆုံးဖြစ်ကြသည် အစဉ်အလာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့စပိန် gastronomy ၌တည်၏။ ဤစွပ်ပြုတ်များသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်ပူနွေးလာစေရန်အေးခဲသောနေ့ရက်များတွင်အရေးကြီးပြီးကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်အတွက်စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်လည်းဖြစ်သည်။\nဤ ထမင်း ၄ င်းတို့သည်အခြေခံအားဖြင့်အသားသို့မဟုတ်ငါးများပေါင်းစပ်ထားသောငံပြာရည်ရှိသောကြောင့်သူတို့သည်အလွန်ကျန်းမာကြသည်။ ဤကိစ္စတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည် ပို၍ အရသာနှင့်လုပ်ရန်ကြက်နှင့်အာလူးကိုအသုံးပြုကြသည် ပန်းကန်အဆာနှင့်ဖြည့်.\nခရမ်းချဉ်သီး ၂ လုံး။\nဆန် ၁၀၀ ဂရမ်။\nကျနော်တို့ထုခုတ်ပါလိမ့်မယ် ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီ၊ ငရုတ်ကောင်းနှင့်ခရမ်းချဉ်သီးများ.\nငါတို့လုပ်မယ် ဒယ်အိုးထဲမှာနှိုးဆော် - ကြော် ဤအပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့်အတူလုံလောက်သော။\nငါတို့ဖြတ်မယ် သေးငယ်တဲ့အန်စာတုံးကြက်သားရင်သားကင်ဆာ ပြီးတော့ငါတို့ကငံပြာရည်ထဲမှာထည့်မယ်။\nကျနော်တို့ဝိုင်သို့မဟုတ်ဘီယာထည့်ပါလိမ့်မယ်နှင့် ၁၀ မိနစ်လောက်ချက်ပြုတ်ပါမယ်.\nငါတို့အခွံပါလိမ့်မယ် အာလူးနဲ့ငါတို့ cachelos သို့ဖြတ်မည်ရေတစ်ခွက်နဲ့ဒယ်အိုးထဲထည့်မယ်။\nအာလူးနူးညံ့နီးပါးဖြစ်တဲ့အခါကျနော်တို့ထည့်ပါလိမ့်မယ် ဆန် ငါတို့သည်ကောင်းမွန်စွာပြုကြမည်။ လိုအပ်ရင်ရေထည့်မယ်။\nချက်ပြုတ်ပါ 15 မိနစ် ဆန်နူးညံ့သည်အထိ။\nဆောင်းပါး၏လမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံ - စတင်ပြုလုပ်ခြင်း » ဟင်းလျာများ » Stews နှင့် Soups Recipes » ကြက်သားနှင့်ဆန်နှင့်အတူအာလူးစွပ်ပြုတ်\nဟင်းသီးဟင်းရွက် puree တစ်ထောင်


မျိုးသာကီအတွက် ရဲဝံ့ ဒို့ အာဇာနည်: အစိုးရသစ်ရဲ့ထွက်ပေါက်အဖြစ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို အသုံးချ “၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ လူအခွင့်အရေး၏ တိုက်ပွဲနှစ်” မြန်မာ့သွေးအနီရောင် မညစ်စေနဲ့ ။ စစ်ကျွန်ဘ၀လွှတ်မြောက်ကြဖို့တော်လှန်ှရေးသို့့ အသင့်ပြင်\nအစိုးရသစ်ရဲ့ထွက်ပေါက်အဖြစ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို အသုံးချ\nကြပ်ပြေး (နေပြည်တော်) တွင်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နှင့်\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့အပေါ် ပြည်တွင်းရှိ\nအငြိမ်းစား တပ်မတော်အရာရှိကြီး တစ်ဦးအား စည်းလုံးခြင်းရဲ့\nအင်အားဝက်ဆိုက်ဒ်က ဆက်သွယ်မေးမြန်းခဲ့ရာမှာ ယခုတလော\nဘေးကြပ်နံကြပ်ဖြစ်နေတဲ့ အစိုးရသစ်ရဲ့ ထွက်ပေါက်ဟာ မီးရှူးတန်ဆောင်\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဖြစ်ကြောင်း အောက်ပါအတိုင်း ပြောဆိုသွားခဲ့ပါတယ်။\nမေး - မကြာမီကပြီးဆုံးသွားတဲ့ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နှင့်\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ် ကြားသိရသလောက်\nဖြေ - ကျနော်တို့ လက်လှမ်းမှီသရွေ့ တပည့်များကို\nဆက်သွယ်မေးမြန်းကြည့်ရာမှာ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် ရုံးခန်းတွင်\nထူးခြားချက်အနေနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဓါတ်ပုံအား နိုင်ငံတော်\nခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ နံရံတွင် အခြားသမ္မတများရဲ့\nဓါတ်ပုံများနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲ ထိုးတင်ထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ၁၉၉၂ ခုနှစ်က\nဦးသန်းရွှေ အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်\nဗိုလ်ချုပ်နေဝင်း ဓါတ်ပုံများကို ဇွတ်အတင်း ဖြုတ်ခိုင်းခဲ့ဘူးပါတယ်။\nဆိုလိုတာက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား စည်းရုံးလိုလို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း\nဓါတ်ပုံ ပြန်တင်တာဖြစ်တယ်။ ဦးသိန်းစိန်ကတော့ တိုင်းပြည်စီးပွားရေး\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့နှင့် နိုင်ငံတကာက ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ စီးပွားရေး\nSection ကို ရုတ်သိမ်းပေးရေး နိုင်ငံတကာအား တိုက်တွန်းပေးဖို့ရယ်၊\nကမ္ဘာ့ဘဏ်နှင့် နိုင်ငံတကာငွေကြေးရံပုံငွေ အဖွဲ့က မြန်မာနိုင်ငံအား\nထောက်ပံ့ကူညီဖို့ရယ်၊ ဒေါ်လာငွေကြေး လဲလှယ်နှုန်း သတ်မှတ်ပြင်ဆင်ရေး\nအပါအဝင် ငွေမာ အဖြစ်ထားရှိရေး အနောက်နိုင်ငံများက ကူညီပံ့ပိုးပေးဖို့\nမေး - ယခုတလော အစိုးရသစ် အကြပ်အတည်း ဖြစ်နေတာ ကြားတယ်။ ဗိုလ်မှူးကြီးရဲ့\nဖြေ - အစိုးရသစ်အနေနဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရယ် ရေကြီးတဲ့ဒဏ် ဆန်ရေစပါးပေါများတဲ့\nပြည်နယ်နှင့် တိုင်းအများစု ရေလွှမ်းမိုးခံရတဲ့အပြင် ဒေါ်လာဈေး\nမကြုံဘူးအောင် စံချိန်တင် ထိုးကျသွားတာကြောင့် စီးပွားရေး အကြပ်အတည်း\nဖြစ်နေတာရယ်၊ ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်လုနီးနီး မကြုံစဖူး မြောက်ပိုင်းမှသည်\nတောင်ပိုင်းအထိ တပ်မတော်က စစ်မျက်နှာများ ဖြန့်ကျက်ကာ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့\nနေရတာရယ်၊ အပစ်ရပ် တိုင်းရင်းသား အဖွဲ့အား စစ်ဆက်တိုက်ရမလို၊\nငြိမ်းချမ်းရေးလေသံ မပွင့်တစ်ပွင့် ပြောရမလို ရွေးချယ်ရ ခက်နေတာရယ်၊\nအာဆီယံဥက္ကဌ ဖြစ်ဖို့လေ့လာသူ အင်ဒိုနီးရှား နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအား\nဖိတ်ကြားခဲ့ပြီးမှ ဆိုင်းငံ့ထားတာရယ်၊ အစိုးရသစ်ရဲ့ ကြွေးကြော်သံ\nတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အဂတိလိုက်စားမှု ကင်းရှင်းရေး သန့်ရှင်းသော\nအစိုးရဖြစ်ရေးအတွက် စံပြလုပ်ဆောင်မှုအဖြစ် တပ်မတော်အတွင်း\nတိုင်းမှူးနှင့်အထက် ဗိုလ်ချုပ်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေပြီး အချို့ကို\nဖယ်ရှားတဲ့အပေါ် တပ်တွင်း မကျေနပ်မှုများစတဲ့ စတဲ့အကြပ်အတည်းတွေရှိတယ်ဗျာ။\nမေး - အပစ်ရပ် တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့အပေါ် အစိုးရသစ်ရဲ့\nဆက်ဆံပြောဆိုနေမှုများအပေါ် ဗိုလ်မှူးကြီး ဘယ်လိုမြင်သလဲ..?\nဖြေ - အစိုးရသစ်အနေနဲ့ အပစ်ရပ်တိုင်းရင်းသားတွေအပေါ် ပြတ်သားတဲ့\nမူဝါဒမျိုး မရှိသလို သံတမန်ရေးရာ စကားလုံးများ သုံးနှုန်းမှုအားနည်း\nနေတာတွေ့ရတယ်။ သမ္မတ တစ်ဦးအနေနဲ့ လက်လွှတ်စပယ် K.I.A အပေါ် မပြောသင့်ဘူးဗျ၊\nယခင်အစိုးရလက်ထက်ကတောင် နိုင်ငံတော်ရဲ့ အဆင့် (၂) ရှိတဲ့\nဗိုလ်ချုပ်ခင်ညွန့်လို လူမျိုးက လုံခြုံရေး အစောင့်အရှောက် ဘေးဖယ်ထားပြီး\nတိုင်းရင်းသား နယ်မြေထဲသို့ ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်တဲ့အနေနဲ့ ရဲတင်းစွာ\nတွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့တာမျိုး လုပ်ခဲ့သေးတာဘဲ။ ခက်တာက သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်\nအနေနဲ့ စစ်ဦးစီး လုပ်သက်ဘဲ စစ်ရုံးမှာ တောက်လျှောက် နေခဲ့တာများတာမို့\nဆုံးဖြတ်ချက် ချရာမှာ တုံ့ဆိုင်း နှေးကွေးနေတာ တွေ့ရတယ်။ အစိုးရသစ်\nအဖွဲ့အတွင်း တင်းမာတဲ့ အုပ်စုများရဲ့ လေသံများက ဦးသိန်းစိန်အပေါ်\nလွှမ်းမိုးနေတယ်။ သူတို့ရဲ့ တသမတ်တည်း စွဲကိုင်ထားတဲ့ အယူအဆက\nတိုင်းရင်းသား အဖွဲ့တွေကို ဘယ်တော့မှ တစုတစည်းထဲ အစိုးရသစ် အနေနဲ့\nတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ တိုင်းရင်းသားအားလုံး ပေါင်းတွေ့ရင်\nအင်အားစု ကြီးမားလာမှာဖြစ်လို့ အစိုးရသစ် လက်ရှောင်တာဖြစ်တယ်။\nမေး - ဒီတော့ ဗိုလ်မှူးကြီးအနေနဲ့ လက်ရှိနိုင်ငံရေး အခင်းအကျင်း အပေါ်\nအစိုးရသစ်ရဲ့ နိုင်ငံရေး မဟာဗျူဟာ ဘယ်လို သုံးသပ် သလဲ ?\nဖြေ - ယခုတလော ခေတ်စားနေတဲ့ သုံးပွင့်ဆိုင် ဆွေးနွေးရေးကို\nအပစ်ရပ်တိုင်းရင်းသားတွေနှင့် တစုတစည်းတည်း တွေ့ဖို့တောင် မလိုလားတဲ့\nစစ်အာဏာရှင် အသွင်ပြောင်း အစိုးရသစ်က စိတ်ကူးထဲတောင် ထည့်မှာမဟုတ်ဘူး၊\nနှစ်ပွင့်ဆိုင်ဆွေးနွေးရေးကို အစိုးရသစ်က ဦးစွာ ညှိနှိုင်းပြီးမှ\nကျန်တဲ့တစ်ပွင့်ကို အပေါ်စီးမှ ကိုင်တွယ်မှာ ဖြစ်တယ်။ ယခင်နအဖ လက်ထက်က NLD\nနှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဦးစွာ မဆွေးနွေးဘဲ\nအပစ်ရပ်တိုင်းရင်းသားများကို တဖွဲ့ခြင်း ခွဲထုတ်စည်းရုံးခဲ့ပြီးမှ\nတိုင်းရင်းသား အားကို ရယူကာ NLD အား အပေါ်စီးမှ ဆက်ဆံခြင်းဖြစ်တယ်။\nယခုတော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့် NLD ကို ဦးစွာ\nဆွေးနွေးကာ တိုင်းရင်းသားတွေကို အပေါ်စီးမှ ကိုင်တွယ်မှာဖြစ်တယ်။\nမေး - ဗိုလ်မှူးကြီး ဆိုလိုတာက အစိုးရသစ်ရဲ့ထွက်ပေါက်က\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဖြစ်နေသလား ?\nဖြေ - အစိုးရသစ်အနေနဲ့ ရွေးချယ်ရန် နည်းလမ်းအနေဖြင့် NLD နှင့်\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို စည်းရုံးမှာလား၊ NLD ကို ဖယ်ပြီး\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေနဲ့ စည်းရုံးမှာလား ဆိုပြီး\nနည်းလမ်းနှစ်သွယ် ရှိပါတယ်။ အစိုးရသစ်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အရိုးစွဲ\nအယူဆအတိုင်း အင်အားနည်းလေ ကောင်းလေမို့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်\nတစ်ဦးတည်းကိုသာ ရွေးထုတ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ရင် NLD နှင့် ကွဲသွားစေချင်တယ်။\nနိုင်ငံတကာရဲ့ထောက်ခံမှုရနေသော ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့် တွေ့ဆုံ\nဆွေးနွေးခြင်းဖြင့် အစိုးရသစ်က လိုလားနေတဲ့ စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှု\nSection အထိုက်အလျောက် လျော့ပါးသွားလိုပါတယ်။ အစိုးရသစ်က တိုင်းရင်းသား\nအရေးကိစ္စများ ကိုင်တွယ်ဖို့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဖြေရှင်းခိုင်းဖို့\nလောလောဆယ် အကူအညီတောင်းမှာ မဟုတ်သေးဘဲ နိုင်ငံရေး ကျားကွက်\nရွှေ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင်များကို အချိန်အတိုင်းအတာ\nတစ်ခုထိ ပစ်ထားမှာ ဖြစ်ပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့် ပြေလည်မှု\nရရှိရေးအတွက် နှစ်ပွင့်ဆိုင် ဆွေးနွေးရေးကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်သွားမှာ\nဖြစ်ပါတယ်။ အစိုးရသစ်ရဲ့လေသံက ငြိမ်းချမ်းရေးတံခါး မပွင့်တစ်ပွင့်\nဖွင့်ထားတယ်။ နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးအတွက် စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးမှု\nပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ဆိုင်ရာ အလုပ်ရုံ ဆွေးနွေးပွဲများ\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အပါအဝင် ပြည်သူလူထု တရပ်လုံး ပါဝင်နေသယောင်\nလှုပ်ရှားမှု သဏ္ဍန် ဖော်ထားပြီး တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင်များကိုတော့\nစစ်မက်လိုလားသူ အကြမ်းဖက်သမားများအဖြစ် နိုင်ငံရေး ထိုးစစ် ဆင်ထားတာ\nဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား သူတို့ရဲ့ ထွက်ပေါက်အဖြစ်\nအသုံးချထားတယ်ဖြစ်တယ်ဗျာRest of your post


မီးပျက်တဲ့ တည… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » မီးပျက်တဲ့ တည…\nPosted by ကို ထွဋ် on Jul 7, 2016 in Creative Writing | 16 comments\n-တမြန်နေ့က အိမ်ကို သူခိုးကပ်တယ်ဗျ… ကပ်မကပ်က ခြေရာလက်ရာပျက်တာ ကြည့်ရင် သိတာပေါ့…\n-ပထမဆုံး စ၀င်ကတည်းက သော့က ပုံစံပျက်နေပြီ…\n-ဒုတိယ ကျွန်တော် ကျော်ကျော်သွားတဲ့ အိမ်ရှေ့ တည့်တည့်က ကြောင်ချေးပုံ ခြောက်ပုံ… သုတ်သုတ် သုတ်သုတ်နဲ့ အိမ်ထဲကို ၀င်လိုက်တော့ သတိမထားမိဘဲ နင်းမိထားတာ ဖြစ်မယ်… ကြောင်ချေးနင်းထားတဲ့ ဖိနပ်ရာ နဲ့ ၃ ၄ လှမ်း ထားတာ…\n-ပြီးတော့ ဖိနပ်ကို ချွတ်ပြီး ခြေဗလာနဲ့ ၀င်သွားတာ ဖြစ်မယ်…အိမ်ရှေ့ က တီဗွီက အန်းတိတ်ကိုး ဘယ်မက်မလဲ…\n-ပြီးတော့ အိမ်ရှေ့ နဲ့ နောက်ဖေး ဆက်ထားတဲ့ သစ်သားကြမ်းခင်းလေး ကျိုးနေတယ်… အဲဒါ မနင်းရမယ့်နေရာ ကျွန်တော်ပဲ သိတယ်… အဲနားလေးက နင်းလိုက်ရင် ပျော့လို့ ရှောင်ပြီး သွားသွားနေတာ ကြာပေါ့… ဟားဟား… ကြမ်းခင်းအောက်မှာလဲ ကြွက်တိုးထားတဲ့ အမှိုက်စတွေ ဒီကောင်နင်းမိမှာ မြင်ယောင်သေး… ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ ခြေဖ၀ါးရာနဲ့ အောက်က အမှိုက်စတွေ ကပ်ပါသွားပုံပဲ…\n-မျက်နှာကြက်က ကြက်ခိုးနဲ့ ပင့်ကူအိမ်တွေလဲ တော်တော်ရှင်းသွားတယ်ဗျ…ကျေးဇူးဗျ… ခေါင်းငုံ့ ၀င်နေရတာ ကြာပြီ… ရှင်းရမှာ ပျင်းလို့ ထားထားတာလေ…အဟီး…ဒီတိုင်း မမြင်မစမ်းနဲ့ ၀င်ရင် အဲကွန်းအောက်ဒိုးက ရန်ဖြစ်ရလွန်းလို့ အိမ်ထဲ ထည့်ထားတဲ့ အထိုင် သံတန်းကိုလဲ ၀င်ဆောင့်ဦးမှာဗျ… သူက ဘေးတစောင်း ၀င်မှရတာ မသိဘဲကိုး…\n-အဖေအခန်းလဲ မက်ပြီး ၀င်ဦးမယ် ထင်တယ်… ၀င်လဲ အဲဒီမသုံးဘဲထားတဲ့ ဖျာလိပ်ထုပ်လိုက်ကြီးက အထဲကနေ ခံနေတော့ တော်တော်ကို ကျပ်ကျပ်သိပ်သိပ် ၀င်မှ ရမှာ… တံခါးပိတ်လိုက်တာနဲ့ အဲ့ဖျာလိပ်ထုပ်က ပြန်ပြုတ်ကျပြီး အထဲကနေ တယောက်က နောက်ပြီး တွန်းသလို ဖြစ်ဖြစ်နေတာ… ၀င်တော့ ၀င်ခဲ့တယ်ဗျ…အဲသဟာလဲ သူဘယ်လို လုပ်ပေးထားတယ် မသိ ဖွင့်လိုက်ရင် ပြုတ်မကျတော့ဘူးဗျ… ရှဲ့ရှဲ့…\n-မီးဖိုချောင်လဲ ၀င်မွှေခဲ့ပုံပဲ… ဒါပေမဲ့ စ၀င်ကတည်းက တလွဲချည်းပဲ ဆိုတော့ သူလဲ သတိထားသွားပုံပဲ… နောက်ဖေးက ပထမအပုံကို မနင်းမိဘဲ အန်ထားတာကိုတော့ နင်းမိထားတယ်ဗျ.. ခြေဖ၀ါးရာကြီးက ထင်းနေတာပဲ…\n-ပြီးတော့ အပေါ်ထပ်ကို တက်သွားသေးတယ်… ခုနက ကြောင်စာအန်ဖတ်က အနီအစိလေးနဲ့ ခြေရာ လှေကားမှာ တွေ့တယ်… သော့လဲ ကြိုးကြိုးစားစားဖွင့်လိုက်ပုံပဲ သော့တုလေး တ၀က်ကျိုးစက သော့ခလောက်ထဲမှာ… နောက်တော့ ပွင့်သွားပါတယ်… နဂိုတည်းက အဲသော့က အဟန့်အနေနဲ့ထားတာလေ… သော့တံမလိုဘူး အောက်ကို ဆွဲချလိုက်ရင် ပွင့်နေပြီ… ဟားဟား သူခံလိုက်ရပြီလေ…\n-ပွင့်လို့ ပျော်ပြီး မ၀င်လိုက်နဲ့ ကြောင်တွေ အပေါ်တက်မှာစိုးလို့ တံခါးအောက်မှာ လွတ်တဲ့ နေရာကို သစ်တုံးနဲ့ ခံထားတာ… ခလုတ်က တိုက်ဦးမှာ… ဒါပေမဲ့ အဲဒါတော့ မသေချာဘူးဗျ… အပေါ်တံခါးနဲ့ သစ်တုံးက ပုံပျက်တာပဲ တွေ့ရတယ်… တိုက်မတိုက်က မှန်းမရဘူး… လက်ရာပျက်တာပဲ သိရတယ်…\n-အပေါ်မှာလဲ သူစိတ်ညစ်မှာပဲ… အလှူ လုပ်တုန်းက အောက်ထပ်မှာ ရှုပ်မှာစိုးလို့ ကုလားထိုင်တွေ အပေါ်တင်ထားတာ လမ်းလျှောက်စရာ နေရာတောင် မရှိဘူး… မင်္ဂလာဆောင် လက်ဖွဲ့တွေကလဲ မိုးကြီးတုန်းက မိုးပက်ပြီး ပါကင်ပုံစံကောင်းတာ တခုမှ မရှိတော့ဘူး…\n-ကျွန်တော့်အခန်းတော့ ၀င်ခဲ့တာ သေချာတယ်… မီးကြိုးမလောက်လို့ အိပ်စတန်းရှင်းဆွဲထားတဲ့ ကြိုးက ပလပ်ပြုတ်နေတယ်… ၀င်ဝင်ချင်းဘယ်ဘက်မှာ ထားထားတဲ့ ကျွန်တော့ အ၀တ်ဟောင်းပုံ ပြုတ်ကျနေတယ်… အဲကွန်းမလာလို့ ပန်ကာ သွယ်ထားပြီး ပလပ်မဖြုတ်ဘဲထားလို့ ပန်ကာကြိုးလဲ ၀င်တိုက်ခဲ့ပုံပဲ ပန်ကာလဲပြုတ်ကျနေတယ်… နည်းနည်းတော့ ပိန်သွားတယ်…\n-ငိုးမ သူခိုး… ယီးပဲ… ငါ့ပစ္စည်းတွေ ဖျက်ဆီးသွားတယ်…\n-ယောကျာင်္း … ယောကျာင်္း…. ရှင်ဘာတွေ ယောင်နေတာလဲ!!!!\n-ဘေးကို ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းမက ကလေးကို ယပ်ခတ်ပေးနေတယ်…\n-အော်… တော်သေး… အိမ်မက်ပဲ…\n-ညဘက်ကြီး မီးပျက်လို့ ပူပြီး ကယောင်ကတန်းမက်ပြီး ထယောင်နေတာပဲ….\n-ps; တကယ်တော့ အိမ်မက်ထဲက သူခိုးက ညံ့တာ.. လှေကားအောက်က အမေ ရှူးရှူးပေါက်နေကျ သေးအိုးထဲမှာ ရွှေတွေ အပြည့်ဆိုတာ မသိလိုက်ဘူး… သူလဲ ၀င်ချင်မှာ ဟုတ်ဘူးလေ… အဲနားမှာ ခြတောင်ပို့ကလဲ ရှိနေတော့ ဘယ်သူထင်မှာလဲရို့… ဒါက ရတနာအိုးဆိုတာကို….\nကျနော်တော့… ဘယ်နေရာ ဘာရှိတယ်ဆိုတာ သိသွားပြီ…\nအိမ်လိပ်စာလေး တဆိတ်လောက် ပြောပါအုန်း။\nကျနော့် တပည့်ကို လွှတ်လိုက်မယ်..\nအိမ်ကို ဆက်ဆက် ရောက်ဖူးပါတယ်… အဟဲ…\nဖတ်လိုက်ရတာ ကိုယ်တောင် သူခိုးဖြစ်သွားသလိုပဲ\nခိခိ.. ကျေးဇူး.. မွန်မွန်…\nကျေးကျေးပါ… မမချွိ… လာအားပေးလို့… အိမ်မက်ထဲက သူခိုးပါဗျာ…\nသူကံမဆိုးရင် အနော်ဆိုးမှာလေ… ဦးမိုက်ရဲ့…\nမီးပျက်သော ညတစ်ည သံသရာအလယ်\nအစီအစဉ်ထဲမှာ စားဖို့လူလိုရင် ခေါ်နော်… ဟေးဟေး…ဒါမျိုးတော့ ကျွမ်းတယ်… ဘကြီးအောင်ရေ…\nခုနေရာသိအောင် ကွင်းဆင်းတာ :))\nလာသာလာခဲ့ပါဗျာ… ကြောင်ကလဲ မရိုးစေရဘူး.. တနေ့တနေရာ ပါတာ… အန်တာရောပဲ… လူကလဲ စည်းကမ်းရှိပြီး ပစ်စလတ်ခတ်ထားတတ်တာလဲ… ဟီး… နောက်တခေါက်ဆို နောက်တမျိုး ပုံစံ ပြောင်းနေပြီ… ဟီးဟီး…\nPost of the Day! :-)))))\nကျေးဇူးပါ… အရီး… ဟဲ… တကယ်အဖြစ်အပျက် နဲ့ စိတ်ကူး ပေါင်းထားတာ…\nကြောင်စာအန်ဖတ်က အနီအစိလေးနဲ့တဲ့ အတိကျဘဲ\nအိမ်မှာ မီးဖိုထဲ ပွနေလို့ မနက်ကဘဲ ကျုံးခဲ့ရသေး\nကြောင်အန်ရင် အကြံအောင်တယ်ဆိုလို့ လေ\nအဲ့ဒါနဲ့ တစ်ခုခုကြံစည်လိုက်တယ်…. ပြောပြ၀ူး


နှလုံးသားရပ်ဝန်းမှ အသံများ...။: Who know?\nရေးသားသူ Ko Boyz at 10:27 PM\nkhet myint myint February 20, 2010 at 1:17 AM\nအမ်..ဒီက မြေအောက်ရထားကြောင့် လေဟပ်ပြီးလန်တာပါလို့ ဖြေမလို့ဟာကို၊ ဖြေပြီးသားကြီးဖြစ်နေပြီကိုး၊\nkhin oo may February 20, 2010 at 1:36 AM\nkhin oo may February 20, 2010 at 1:47 AM\nမိန်းကလေးများကို အဝတ်အစားမပါဘဲကြည့်လျင်လှမည်ဆိုသည်ထက် ယခုကဲ့သို့ အဝတ်အစားကလေးနှင့်မလုံ့တလုံ့မပေါ့်တပေါ်ကြည့်ရသည်ကပိုလှသည်ဟုထင်မြင်မိသည်။\nkhin oo may February 20, 2010 at 2:21 AM\nတော်တော်လေးဗဟုသုတရသွားတယ်။ တစ်ကယ်ကျေးဇူးတင်သွားပါတယ်။ အန်မတန် နာမည်ကျော်ခဲ့တဲ့ အခန်းလေးတွေ ကိမြင်ဘူးကြားဘူး ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ ဆိုတာလေးတွေ အပြင် အဲဒီဇတ်လမ်းကိုပါအတိုချုပ်သွားဖတ်လိုက်သေးတယ်။ ဇတ်လမ်းကလေးကလည်းစိတ်ဝင်စားစရာ။\nThe billowy skirt of Monroe's white halter dress didn't ride up quite so high in the movie as it did in this famous production still. The scene, with Tom Ewell admiring his dream girl's pleasure atablast of air through the subway grate, was originally shot near Grand Central Terminal, then reshot onasoundstage. The 20th Century Fox costume designer, William Travilla, dressed Monroe in eight of her movies, but never more memorably than here. Note Marilyn's high heels. Any Manhattan woman would tell you to avoid grates while wearing them.\nkhet myint myint February 20, 2010 at 2:23 AM\n@အန်တီကွန် .. မပေါ့်တပေါ်ကိစ္စနှင့် ပတ်သတ်၍..\nကျွန်ုပ်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင်ထင်မိသည်။ sensation ပိုဖြစ်စေသည်လေ။\nနောက်ဆုံးအပိုဒ်မှာ ဖိုရမ်သမားများ အချင်းချင်း သုံးကြသည့် ဖိုရမ်သုံးစကားများ ဖြစ်ပါ၏။\nမင်မင် = admin\nမော်မော် = moderator\n()ကွင်းထဲတွင် ရေးလိုရာစာများကို အရောင်မှိန်ရေးပြီး ကျီစယ်ကြသည်မှာလည်း ဖိုရမ်မာတို့ အလေ့ပင်။\nမေတ္တာရိ မတတ်တတတ် ရှင်းပြသူ\nVista February 20, 2010 at 9:32 AM\nပုံတူပန်းချီဆွဲရာမှာ ကျနော့်ကိုပံပိုးခဲ့တာ သူ့ ပုံတွေပေါ့ကွယ် အဟက်\nပြောလို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူး တော်တော့ကိုလှတဲ့ အမျိုးသမီး။\nဒါနဲ့ ကိုဘမူးပြီးရေးတာလားမသိဘူး အောက်ဆုံးပိုက်က ဘာမှန်းကိုမသိဘူး။


Beats Fit Pro ကို US ပြင်ပတွင် ယခုရရှိနိုင်ပါပြီ။ ငါ mac ကပါ။\nBeats Fit Pro ကို US ပြင်ပတွင် ယခုရရှိနိုင်ပါပြီ။\nTony Cortes | | ပစ္စည်းများ\nလွန်ခဲ့သည့်လအနည်းငယ်က Apple သည် ကြိုးမဲ့နားကြပ်များကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ Beats Fit Pro အတွက်ဒါပေမယ့် ထုတ်လုပ်တဲ့ ယူနစ်တွေ ရှားပါးလာတာကြောင့် US မှာသာ ရရှိနိုင်ပြီး ယနေ့အချိန်အထိ စပိန်အပါအဝင် အခြားနိုင်ငံတော်တော်များများမှာ ဝယ်ယူရရှိနိုင်နေပြီဖြစ်ပါတယ်။\nသင်သည် ယခု Apple Store ဝဘ်ဆိုက်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပေးပို့ချိန်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကြိုတင်စာရင်းသွင်းနိုင်ပါပြီ။ လကုန်မှာ. အတိအကျ ပြောရရင် ဒီနေ့ ဇန်နဝါရီ ၂၈ ရက်နေ့၊ အားကစားလုပ်ရင်း သီချင်းနားထောင်ဖို့ဆိုရင်၊ Apple ပိုင်တဲ့ Beats ရဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ နားကြပ်အမှတ်တံဆိပ်ကနေ ရွေးချယ်ဖို့ နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာတစ်ခုရှိနေပါပြီ။\nယနေ့မှစတင်၍ US ရှိ Apple Store တွင် Beats Fit Pro ကို ဝယ်ယူနိုင်ရုံသာမက ဗြိတိန်၊ အိုင်ယာလန်၊ ပြင်သစ်၊ အီတလီ၊ ဂျာမဏီ၊ နယ်သာလန်၊ ဘယ်လ်ဂျီယံ စသည့် နိုင်ငံအများအပြားတွင်လည်း မှာယူနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ဆွစ်ဇာလန်၊ ဆွီဒင်၊ ကနေဒါ၊ သြစတြေးလျ၊ နယူးဇီလန်၊ ဂျပန်၊ စင်ကာပူ၊ တောင်ကိုရီးယား၊ Espana.\nလွန်ခဲ့သည့်လအနည်းငယ်က Apple သည် ၎င်း၏ကုမ္ပဏီ Beats မှ ကြိုးမဲ့နားကြပ်မော်ဒယ်အသစ်ကို ၎င်း၏ မူရင်းနိုင်ငံ၌ စတင်ရောင်းချခဲ့သည်။ Beats Fit Pro အတွက်. နားအတွင်းပိုမိုလုံလုံခြုံခြုံ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေသော ကွေးညွှတ်နိုင်သော တောင်ပံအကြံပြုချက်များပါရှိသော အားကစားအတွက် စံပြအသစ်။\n၎င်းသည် Beats မော်ဒယ်နှင့် ဆင်တူသည့် လက္ခဏာများ ပါဝင်သော အသစ်ဖြစ်သည်။ AirPods Pro ကို“ပွင့်လင်းမြင်သာမှု” မုဒ်ဖြင့် တက်ကြွသော ဆူညံသံများကို ဖျက်သိမ်းခြင်းအပါအဝင်၊ တက်ကြွသော ဦးခေါင်းခြေရာခံသည့် spatial အသံ၊ တစ်ချက်ထိ တွဲချိတ်ခြင်းနှင့် Apple စက်ပစ္စည်းများအကြား အလိုအလျောက်ပြောင်းခြင်းအတွက် H1 ချစ်ပ်၊ Hey Siri ပံ့ပိုးမှု နှင့် အခြားအရာများ ပါဝင်သည်။\nBeats Fit Pro တွင် အားသွင်းတိုင်း နားထောင်ချိန် ခြောက်နာရီအထိ၊ Android စက်ပစ္စည်းများနှင့် လိုက်ဖက်ညီမှု၊ IPX4 အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည့် ချွေးနှင့်ရေခံနိုင်ရည်၊ USB-C အားသွင်းအိတ်၊ အရွယ်အစားရွေးချယ်စရာသုံးမျိုးဖြင့် စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်နိုင်သော ဆီလီကွန်နားရွက် အကြံပြုချက်များ စသည်ဖြင့် ပါရှိသည်။\nBeats Fit Pro ကို အနက်၊ အဖြူ၊ ခရမ်းရောင်နှင့် မီးခိုးရောင် ရွေးချယ်မှုများဖြင့် Apple Online Store မှ ကြိုတင်မှာယူနိုင်ပါပြီ။ သူတို့က ဈေးပေးတယ်။ 229,95 ယူရို လကုန်တွင် ပို့ပေးပါမည်။\nဆောင်းပါး၏လမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံ - ငါက Mac ကပါ » Mac ကွန်ပျူတာများ » ပစ္စည်းများ » Beats Fit Pro ကို US ပြင်ပတွင် ယခုရရှိနိုင်ပါပြီ။\nမျက်နှာပြင်ပါရှိသော HomePod mini ၏ သရုပ်ဖော်ပုံ ပေါ်လာသည်။\nApple Car ပရောဂျက်တွင် နောက်ထပ်နိမ့်ပါးမှုတစ်ခု