Archdiocese of Mandalay blog: May 2008\nအမေး။။ လာမည့် နိုဝင်ဘာလမှာ မြန်မာတစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာနဲ့ ဂျူဗလီပွဲတစ်ခု စုပေါင်းကျင်းပမယ်လို့ ကြားရပါတယ်။ ဘာအတွက်လဲ၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဘယ်လိုကျင်းပမယ်ဆိုတာ သိပါရစေ။\nအဖြေ။ ။ ဒီဂျူဗလီပွဲအကြောင်းကို နားလည် ဖို့ရာ သမိုင်းကြောင်းကို အရင်ပြောရပါလိမ့်မယ်။ မြန်မာနိုင်ငံကို ကက်သလစ်သာသနာစတင်ဝင်ရောက် လာတာဟာ သာသ နာပြုပုဂ္ဂိုလ်တွေ အားဖြင့် မဟုတ်ပါဘူး။\nပုဂံခေတ်နရသီဟပတေ့မင်းလက်ထက်(မြန်မာသက္ကရာဇ်-၆၄၆) ခရစ်နှစ် အေဒီ-၁၂၈၅ မှာ တရုတ်ဘုရင် ကူဗလိုင်ခန်က ပုဂံကို ကျူးကျော်စစ်ဆင်နွှဲခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ကျန်စစ်သား ဥမင်ရဲ့ အတွင်းဘက်နံရံ တစ်နေရာမှာခရူစူး အမှတ်အသားတွေနဲ့ တန်ဆာဆင်ထားတဲ့ ပဒုမ္မာကြာပွင့် တစ်ပွင့်ပုံကို ယခုတိုင် တွေ့ရှိ ရပါတယ်။\nသာသနာပြုများ မရောက်လာခင် ဘာသာ ၀င်အချို့ အရင်ဦးစွာ ရောက်နှင့်ခဲ့ကြပါ တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၄၉၆ မှာ ပဲခူးကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ အီတလီ နိုင်ငံ ဂျင်နိုဝါ (Genoa) မြို့က Hieronimo ဆိုတဲ့ ကုန်သည်တစ်ဦးရဲ့ မှတ်တမ်းအရ ပဲခူးမြို့မှာနေစဉ် ကွယ်လွန်သွားတဲ့သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေကို ဘုရားကျောင်းပျက် တစ်ခုထဲမှာ သင်္ဂြိုလ်ခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nအေဒီ ၁၄၉၇ ခုနှစ် Vasco di Gama က Good Hope အငူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဥရောပတိုက်သား ကုန်သည်ပွဲစားတွေ အတွက် အာရှတိုက်သို့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ဖို့ရာ စီးပွားရေးလမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပါတယ်။ အာရှတိုက်ကို ရောက်လာတဲ့ ကုန်သည်တွေ နဲ့ ကြေးစားစစ်သားတွေရဲ့ ၀ိညာဉ်ရေး စောင့်ရှောက်မှုအတွက် အထူး တာဝန် ယူရတဲ့ Chaplain ခေါ်ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ချို့လည်း ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။\nသူတို့ အာရှတိုက်ကို လာတာဟာ ဥရောပတိုက်သားတွေရဲ့ ၀ိညာဉ်ရေး စောင့် ရှောက်မှုအတွက်ပါပဲ။\nMalacca မှာရှိနေတဲ့ St. Francis Xavier ဟာ ၁၅၄၈-ဇန်န၀ါရီ-၂၀ နေ့စွဲနဲ့ သူ့ရဲ့ အထက်အကြီးအကဲ St. Ignatius ဆီကို ပဲခူး နိုင်ငံအတွက် သာသနာပြုအချို့စေလွှတ် ပေးသင့်ကြောင်း အစီရင်ခံတင်ပြ ခဲ့ပါတယ်။\nသူရဲ့ပေါ်တူကီနာမည်က Philip di Britto လို့ခေါ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ သူ မြန်မာနိုင်ငံကို ရောက်မလာခင် ကတည်းက ပေါ်တူဂီ စစ်သားတွေဟာ ရခိုင်ဘုရင်မင်း ဖလောင်း၊ မုတ္တမစားစောဗညား၊ တောင်ငူ ဘုရင် တပင်ရွှေထီးနဲ့ ဘုရင့်နောင်တို့ထံမှာ အမှုထမ်းခဲ့ကြတယ် ဆိုတာ ဆရာကြီး ဦးဘသန်းရဲ့ ကျောင်းသုံးမြန်မာ ရာဇ၀င်နဲ့ အခြေပြ မြန်မာနိုင်ငံရေးသမိုင်း ပထမတွဲတို့မှာ လေ့လာတွေ့ရှိရပါတယ်။ ငဇင်္ကာ ခေါ် ဒီဘရစ်တိုကတော့ ( မြန်မာသက္ကရာဇ် ၉၆၅) အေဒီ-၁၆၀၃ မှာ ရခိုင်ဘုရင်မင်းရာဇာကြီးလက်အောက်ခံအဖြစ်\nအမှုထမ်းခဲ့ပါတယ်။ ရခိုင်ဘုရင်က တောင်ငူဘုရင်ကိုခွင့်တောင်းပြီး ဒီဘရစ်တိုကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်စား လှယ်အဖြစ် သံလျင်မှာထားပါတယ်။ နောက်ပိုင်း လူသူလက်နက် အင်အား တောင့်တင်း လာတဲ့အခါမှာ တောင်ငူဘုရင် ကိုရော ရခိုင်ဘုရင်ကိုပါ ထောင်ထားခြား နားရုံမက မုတ္တစားနဲ့ပူးပေါင်းပြီး တောင်ငူကို လုပ်ကြံခဲ့ပါတယ်။\nတောင်ငူဘုရင် နတ်သျှင်နောင်ကို ဖမ်းဆီး၊ သံလျင်ကိုခေါ်သွားပြီး အရိပ်နေနေ အခက် ချိုးချိုးအလုပ်ကို ခရစ်ယာန်တစ်ဦးကလုပ်ခဲ့ ပါ တယ်။ ဘာသာတရားရဲ့အဆုံးအမ ဆိုတာ လိုက်နာကျင့်ကြံဖို့ ထားတာပါ။ မလိုက်နာ မကျင့်ကြံရင် မကိုးကွယ်တာနဲ့ အတူတူ ပါပဲ။ သမိုင်းကပေးတဲ့ သင်ခန်းစာ လို့ပဲ မှတ်ယူရမှာပေါ့။ ဒီသတင်းကို ကြားတဲ့အခါ မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၉၇၅၊ (အေဒီ-၁၆၁၅) မှာ အင်းဝဘုရင် မဟာဓမ္မရာဇာ (ခေါ်) အနောက်ဖက်လွန်မင်းက သံလျင်ကိုစုံဆင်းပြီးဝန်းရံပါတယ် သံလျင်ကိုရတဲ့အခါ နတ်သျှင်နောင်နဲ့ ဒီဘရစ်တိုကို ကွပ်မျက်၊ ပေါ်တူဂီ စစ်သုံ့ပန်း (၄၀၀၀) ကျော်ကို ဖမ်းဆီးပြီး အင်းဝကို ခေါ်ဆောင်သွားပါတယ်။ အနောက်ဖက်လွန်မင်းကို ဆက်ခံတဲ့ သာလွန်မင်း လက်ထက်မှာတော့ စစ်မှုထမ်းဖို့ တစ်ချို့ကို ချန်ထားပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို ချင်းတွင်းမြစ် အရှေ့ဖက်ကမ်းမှာရှိတဲ့ ပရိမ္မရွာကို ပို့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ချင်းတွင်းမြစ်နဲ့ မူးမြစ်ကြား တ၀ိုက်က ရွာတွေမှာ မိမိတို့ ဘာသာကို လွတ်လပ်စွာ ကိုးကွယ်ပြီး အခြေချ နေထိုင်ခဲ့စေကြောင်း၊ ၁၉၂၉ ခုနှစ် ထုတ် EG. Harvey ရဲ့ Outline of Burmes History ဆရာကြီး ဦးဘသန်းရဲ့ ကျောင်းသုံး မြန်မာရာဇ၀င်နဲ့ ၁၉၄၁ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလထုတ် The Voice Catholic magzine တို့မှာ တွေ့ရပါတယ်။\nအဲဒီကစပြီးဘုရင်ဂျီရွာတွေ ပေါ်ပေါက် လာပါ တယ်။ သက္ကရာဇ် ၁၁၁၇၊ (အေဒီ-၁၇၅၆ )ခုနှစ်မှာ မွန်တွေကို ကူညီဖို့ သံလျင်ကို ရောက်လာတဲ့ ပြင်သစ် စစ်သင်္ဘော နှစ်စီးကို အလောင်း ဘုရားက အနိုင်ရလိုက်ပြီး ပြင်သစ် စစ်သုံ့ ပန်းတွေကို ဘုရင်ဂျီရွာတွေဆီ ပို့လိုက်ကြောင်း ကက်သလစ် ရာဇ၀င်မှာရော ကျောင်းသုံး မြန်မာရာဇ၀င်မှာပါတွေ့ရ ပါတယ်။\nကက်သလစ်ဆရာတော်ဘီဂမ်းဒက်၊ နှစ်ခြင်းဆရာ ယုဒဿန်၊ သမိုင်းပါမောက္ခ GE. Hall ဆရာ ဦးဘသန်းနဲ့ ဦးကောင်းတို့ရဲ့အဆိုအရ "ဘုရင်ဂျီ" ဆိုတာ ဥရောပတိုက်သား၊ အထူးသဖြင့် ပေါ်တူဂီလူမျိုးများကို အရှေ့တိုင်းသားတွေက ခေါ်ဝေါ်သုံးနှုန်းတဲ့ စကားလုံးပါ။သမိုင်းဆရာ ဗီဗီယန်းဘ ကတော့ ဘုရင်ဂျီဆိုတာ "ဘုရင်ရဲ့ မိတ်ဆွေ" လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတဲ့ စကားလုံးကနေ သံစဉ်ပြောင်းလာတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nကက်သလစ် အသင်းတော်ရဲ့ ရာဇ၀င်အရ သံလျင်ကနေ အင်းဝကို ပို့ခံရတဲ့ထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ Jesuit ဂိုဏ်းဝင် ဘုန်းကြီး Manuel De Fonseca နဲ့ နောက်ထပ်ရောက်လာတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး Denis Atumes တို့ဟာ အင်းဝ၊ နဘတ်၊ လက်ယာတော်ချောင်းဦး၊ တပရင်းကျွန်းတော၊ မုဆိုးဘို ရွှေဘို၊ အလံ ဟံလင်း၊ ဆီကိမ်သစ်ဆိမ့်နဲ့ စဉ့်ကွင်း စဉ့်ကူး တို့မှာရှိတဲ့ ဘုရင်ဂျီဘာသာဝင်တွေကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခဲ့ရတယ် လို့ဆိုပါတယ်။ သာလွန်မင်းလက်ထက် ထပ်မံပြောင်းရွေ့ရာမှာတော့ ချောင်းရိုးရွာ၊ ချမ်းသာရွာ၊ မုံလှရွာ၊ ချပ်သင်း၊ နဂါးဘို၊ လက်ပံကြီး၊ ပတွင်းစတဲ့ ရွာတွေ တိုးပွားလာကြောင်း ၁၉၆၀ ခုနှစ်မှာ စာပေဗိမာန်မှ ထုတ်ဝေတဲ့ မြန်မာ့ ရှေးဟောင်း သုတေသန အသင်းဂျာနယ်မှာ တွေ့ရပါတယ်။\nရွှေဘိုမြို့ အမှတ်(၆) ရပ်ကွက်၊ ချောင်းဦးမြို့ အောင်မင်္ဂလာရပ်ကွက်၊ ရေဦးမြို့နယ် ချမ်းသာရွာ၊ ခင်ဦးမြို့ နယ်\nမုံလှရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ် ချောင်းရိုးရွာတွေဟာ သမိုင်းဝင် ဘုရင်ဂျီရွာတွေပါ။ နောက်မှ တခြားမြို့ရွာတွေမှာ တိုးပွားလာတာလဲရှိပါတယ်။ အေဒီ-၁၇၁၉ ခုနှစ် ပုပ် ရဟန်းမင်းကြီး ဧကဒသမမြောက်ကလဲမင်းကနေ တရုတ် ပြည် ကန်တုံမြို့ကို Rev. Msgr. Carlo Ambrogio Mezzabarba ဦးဆောင်တဲ့ ဘာသာရေးသံတမန်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့စေလွှတ် ခဲ့တယ်။ အဲဒီ ခေတ်က ရေကြောင်းခရီးနဲ့ (၆) လကြာခဲ့တယ်။ အခြေအနေအကြောင်း အမျိုးမျိုးကြောင့် လုပ်ငန်းမအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဒီအဖွဲ့ဟာ ကပ္ပလီပင်လယ်ကို ဖြတ်ပြီး အပြန်ခရီးဆက် ခဲ့ကြတယ်။\nမြန်မာပြည်ကို ဖြတ်သွားခိုက်မှာ ပဲခူးမြို့တော်နဲ့အင်းဝ နေပြည်တော်မှာ ဘုရင်ဂျီဘာသာဝင်တွေရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း(၁၅၀)ကျော်ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ သာသနာပြုပုဂ္ဂိုလ်များလည်းလိုအပ်နေကြောင်းသိရတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ထဲက ဘာနာဘိုက်ဂိုဏ်းဝင်ဘုန်းတော်ကြီး Sigismondo Maria Calchi ကိုထားရစ် ခဲ့ပြီး၊ ပထမဦးဆုံးမြန်မာပြည် ကက်သလစ်သာသနာ ဦးစီး မှူး တာဝန်ခံအဖြစ်ခန့်အပ်ခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၆၂ ခု-သြဂုတ်လထုတ် The Guradian စာစောင်မှာ Fr.Calchi ကို မြန်မာပြည်ကက်သလစ်သာသနာရဲ့ မုံညှင်းစေ့ အဖြစ်တင်စားပြီးဖေါ်ပြထားပါတယ်။\nအီတလီနိုင်ငံမှာ အေဒီ၁၅၀၂-ကနေ ၁၅၃၉ထိ အသက်ရှင်ခဲ့တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး A.M. Zacharia ဆိုတာရှိ ခဲ့တယ်။ သူက နောက်ထပ် ဘုန်းတော်ကြီး (၂) ပါးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ၁၅၃၃ မှာသာသနာပြု အသင်းဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ အသင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဗဟိုဌာနကို မီလန်မြို့က St. Barnabas ဘုရားကျောင်းမှာ ဖွင့်လှစ်ခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို အစွဲပြုပြီး Barnabite အသင်းဂိုဏ်းလို့ ခေါ်တာဖြစ်ပါတယ်။\nအေဒီ-၁၈၉၇မှာပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး တေရသမြောက် လေအိုကနေ Fr. A.M. Zacharia ကို ရဟန္တာတင်မြှောက်ခဲ့ပါတယ်။ ခုချိန် ထိ သူ့ရဲ့ အလောင်းတော်ဟာ မပုပ်မသိုးဘဲရှိ နေပါသေးတယ်။ အဲဒီ ရဟန္တာရဲ့ ပွဲနေ့က တော့ ဇူလိုင် (၅) ရက်နေ့ပါ။\nFr.Calchi ကသာသနာပြန့်ပွားရေးဌာနချုပ်ကစေလွှတ်လိုက်တဲ့ Fr.Vittoni နဲ့လက်တွဲပြီး သာသနာပြုလုပ်ငန်းတွေ စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါတယ်။ အင်းဝဘုရင် တနင်္ဂနွေမင်းကလည်း ကြည်ဖြူစွာ ခွင့်ပြုရုံမက ဘုရားကျောင်း ဆောက်ဖို့ပါ ဘဏ္ဍာတော်ထဲကနေ လှူဒါန်းခဲ့ပါသေးတယ်။\nအေဒီ-၁၇၃၀ခုမှာတော့သာသနာ ပြန့်ပွားရေး ဌာနချုပ်အတွက် ရဟန်းတော်များ ရှားပါးမှုကြောင့် အခက်အခဲရှိလာပါတယ် ဒါကြောင့်ဘာနာဘိုက်ဘုန်းတော်ကြီး ဂါလီဇီယားကို ဆရာတော်သိက္ခာတင်ပေးပြီး မြန်မာပြည်သာသနာတော်မှာ လုပ်ဆောင်စရာရှိသမျှကိုအသင်းဂိုဏ်းကြီးရဲ့လက်ထဲအပြည့် အ၀ အပ်နှင်းပေး လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီကစပြီး ဘာနာဘိုက်ဘုန်းတော်ကြီးတွေမြန်မာပြည်ကို တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ရောက် လာကြပါတယ်။\nဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့တကွ မြန်မာစာပေ၊ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံစတာတွေကိုလေ့လာခဲ့ကြပြီး မြန်မာနိုင်ငံသားတွေနဲ့ တစ်သားတည်း နေထိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။ အေဒီ-၁၇၅၀ ခုနှစ်သံလျင်မှာဘုရားကျောင်းတည်ဆောက် ခဲ့ပါတယ် ပဲခူးနဲ့အင်းဝဆင်နွှဲတဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခုမှာ ပျက်စီးသွားပြီးတံတိုင်း၊ နံရံနဲ့အုတ်ရိုးတွေတော့ ခုထိရှိပါသေးတယ် အထောက်အထားပြနိုင်တဲ့ ရှေးအကျဆုံးဘုရားကျောင်းလို့ဆိုရမှာပါ။\nထူးထူးခြားခြား မှတ်တမ်းတင်လောက်တာကတော့ မြန်မာအက္ခရာခဲစာလုံးကိုစမ်းသပ် တီထွင်ပြီး အေဒီ-၁၇၇၆ Pope PiusVI လက်ထက် ရောမားမြို့မှာ ပထမဆုံးအောင်မြင်စွာပုံနှိပ် နိုင်ခဲ့တာပါ။ ဆရာတော် Percoto ဆိုရင် ပိဋိကတ် (၃) ပုံထဲက တချို့ကို Italian လို ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nစာပေတင်မကဘူး သာသနာအတွက် သမိုင်းတင်ခဲ့တာလည်း ရှိပါသေးတယ်။ အေဒီ-၁၇၇၀ ခုနှစ် မုံလှရွာမှာ ပထမဆုံး ရဟန်း ဖြစ်သင်ကျောင်းကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၁၇၉၃ မှာတော့ မြန်မာ တိုင်းရင်းသားထဲက ပထမဦးဆုံး ရဟန်းတော် (၃)ပါးကို မွေးထုတ် ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ကတော့ ချမ်းသာရွာ ဇာတိ Fr. Joseph မောင်မောင်ကြီး၊ ချောင်းရိုးသား Fr. Andrew မောင်ကိုး နဲ့ ရန်ကုန်က Fr. Ignatius di Britto တို့ဖြစ်ပါတယ်။\nအေဒီ-၁၇၈၉ နောက်ပိုင်း ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဥရောပတစ်ခွင်ကို ကူးစက်ပျံ့ နှံ့သွားခဲ့ ပါ တယ်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနဲ့တကွ ရောမမြို့တော်ကြီးပါ နပိုလီယံလက်အောက်ကို ကျရောက်ခဲ့ရပါတယ်။ ဘာနာ ဘိုက် အသင်းဂိုဏ်းကြီးမှာလည်း ပျက်စီး ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့အတူ လူအင်အားနည်းပါး သွားတဲ့အတွက် မြန်မာပြည် သာသနာကို ဆက်ပြီး တာဝန်မယူနိုင်ကြတော့ပါဘူး။ ဘာနာဘိုက် အသင်းဂိုဏ်းအနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံကို အေဒီ-၁၇၂၂ ကနေ ၁၈၃၀ ထိဆိုတော့ (၁၀၈) နှစ်တာဝန်ယူခဲ့ကြပါတယ်။ လူဦးရေ အနေနဲ့ဆိုရင် ဆရာတော် တင်မြှောက်ခံရတာဟာ (၆) ပါး၊ ဘုန်းတော် ကြီးက (၂၇) ပါး၊ အဲဒီအထဲမှာ (၄) ပါးက လမ်းမှာတင် မုန်တိုင်းမိပြီး သင်္ဘောပျက်ကာ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ကိုရင်ကြီးက (၂) ပါးနဲ့ တိုင်းရင်းသား ရဟန်းတော် (၂) ပါးကလည်း သူတို့ အသင်းဂိုဏ်းမှာ သစ္စာခံယူခဲ့တဲ့အတွက် စုစုပေါင်း (၃၁) ပါး ဖြစ်တယ်။\nအသေးစိတ်သိချင်တယ်ဆိုရင် တော့ Fr. A ကိုလေး (မုံလှ) ရေးသားပြုစုထားတဲ့ "အင်းဝရောက် ခြေရာများ"\nအေဒီ-၁၈၄၂မှာ သာသနာပြန့်ပွားရေး ဌာနချုပ်က Oblates လို့ခေါ်တဲ့ မာရီးယား သခင်မဂိုဏ်းကိုတာဝန်လွှဲပြောင်း ပေးအပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ အင်္ဂလိပ်မြန်မာစစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားနေတာရယ်၊ သူတို့အသင်းဂိုဏ်းမှာ ရဟန်းတော်တွေ မလုံလောက်တော့ တာရယ်ကြောင့် ၁၈၅၆ ထိပဲ\n၁၈၅၂ ခုနှစ် ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်မြန်မာစစ်ပွဲအပြီး စစ်ပြေငြိမ်းရေး စာချုပ်ချုပ်ဆိုရာမှာ မင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ စေခိုင်း\nချက်အရ Fr. Abbona နဲ့ Fr. Tarolli တို့ဟာ မြန်မာသံတမန်တွေဖက်က ပါဝင်ကူညီခဲ့ရကြောင်း ၁၉၆၃ ခုနှစ် မေလ ထုတ် The Guardian စာစောင်မှာ သမိုင်း ဆရာ Vivian Ba ကဖော်ပြထားပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖိုးအဖွားတွေ မှီလိုက်တယ်လို့ပြောကြတာက ပြင်သစ်နိုင်ငံ ပါရီမြို့ အခြေစိုက် နိုင်ငံခြား သာသနာပြု အသင်းဂိုဏ်းပေါ့။ ပြင်သစ် စာလုံးနဲ့ အတို ကောက် MEP လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ပထမဆုံး ကြွရောက်လာ တာကတော့ မြန်မာသမိုင်း လေ့လာသူတွေ ကြားမှာ လူသိများတဲ့ ဆရာတော်ကြီး Paul Ambrose Bigandat ပါပဲ။\nသူ့ကို ဘာကြောင့်လူသိများတာလည်း ဆိုရင် မင်းတုန်းမင်းကြီးက ဆရာတော်ကြီးကို အင်မတန် ခင်မင်ရင်းနှီးပြီး သာသနာတော်အတွက် အကူအညီတွေ ပေးခဲ့သလို၊ မင်းညီမင်းသားတွေကို အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ သိပ္ပံဘာသာရပ်တွေ သင်ယူဖို့ ဆရာတော်ကြီးက စီစဉ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဆရာတော် ကြီးက ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းဂန်တွေကို လေ့လာပြီး ရှင်ဂေါတမ အကြောင်းကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ ဥရောပတိုက်သားတွေကို ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တယ် ဆိုပါတော့။ ပညာ ရေးအတွက်လည်း ၁၈၅၈-ခုနှစ် မှာ Da Lasalle ကိုရင်ကြီးတွေကို ဖိတ်ကြားပြီး စာသင်ကျောင်းတွေ ဖွင့်နိုင် ခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာ နိုင်ငံကို (၃) ပိုင်းပိုင်းပြီး သာသနာပြုလုပ်ငန်းတာဝန်တွေ ခွဲစေဖို့ရာ သူကပဲ တင်ပြခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် သာသနာပြန့်ပွားရေးဌာနချုပ်က ၁၈၇၀ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၈ ရက်နေ့မှာ မြန်မာနိုင်ငံကို Vicariate Apostolate လို့ခေါ်တဲ့သာသနာ အထူးနယ်မြေတွေအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးခဲ့ပါတယ်။\nတောင်ငူကို အခြေပြုပြီး မြန်မာနိုင်ငံ အရှေ့ဖက်ခြမ်းကို ဆရာတော် Biffi က တာဝန်ယူရသလို အထက်မြန်မာနိုင်ငံကို တော့ ဆရာတော် ဘူးဒွန်း ကတာဝန်ယူရပါတယ်။ ဆရာတော် ဘီဂန်းဒက်ကတော့ အောက်မြန်မာပြည်ကို တာဝန်ယူပါတယ်။\nတခြား သာသနာပြု အသင်းဂိုဏ်းတွေကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရပါတယ်။ တောင်ကြီး၊ ကျိုင်းတုံဒေသကို Italy နိုင်ငံက PIME (ခေါ်) နိုင်ငံရပ်ခြား သာသနာပြု အသင်းဂိုဏ်းက လာရေက်ခဲ့သလို၊ ကချင်ပြည်နယ်ကိုတော့ Ireland နိုင်ငံက St. Columban အသင်းဂိုဏ်းက လာရောက် သာသနာပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ပုသိမ်၊ ရန်ကုန်၊ မန္တလေးနဲ့ ချင်းတောင်ကိုတော့ MEP အဖွဲ့ကပဲဆက်ပြီး တာဝန်ယူပါတယ်။\nဘာသာရေးတင်မကဘူး၊ ပညာရေးအတွက်လည်း ကျောင်းသုံး စာအုပ်တွေ၊ အဘိဓာန်တွေ၊ ဘာသာပြန်စာပေနဲ့ ကျမ်းအမျိုးမျိုးကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်၊ နောက်ထပ်လည်း ဆရာတော်တွေဟာ သူတော်စဉ်ဂိုဏ်းတွေကို ဖိတ်ကြားပြီး အားဖြည့်ခဲ့ပါတယ်။\n၁၈၆၇ ခုနှစ်မှာ ကောင်းသော သိုးထိန်းသီလရှင်ဂိုဏ်းဟာ ရန်ကုန်မှာ အမျိုး သမီးကျောင်းဖွင့်တယ်၊ ၁၈၇၄-\nမှာတိုင်းရင်းသူ တွေချည်း ပါဝင်တဲ့ St.Francis Xavier သီလရှင် ဂိုဏ်းကိုတည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၈၈၉ ခုနှစ်မှာ Franciscan သီလရှင်တွေ ဟာ မန္တလေး မနော်ရမန်မှာ အနာကြီးရောဂါသည် တွေအတွက် ဆေးရုံဖွင့်ခဲ့ပါတယ်။\n၁၉၁၆ မှာတော့ ကရုဏာရေးသီလရှင်တွေဟာ ကျိုင်းတုံ နောင်ကန်မှာ အဲဒီလိုဆေးရုံ ထပ်ဖွင့်ခဲ့ပါတယ်။ ဆပ်ဖြေခြင်းအသင်း ဂိုဏ်းက ၁၈၉၅-ခုနှစ် မှာမိဘမဲ့ကျောင်းကို တောင်ငူသာသနာ လိပ်သိုမှာဖွင့်ခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၂၉ မှာ (FSAG) စိန်အလွိုက်ရှက်စ် သီလရှင် အသင်းဂိုဏ်းရောက်ရှိလာပြီး၊ (SDB) ဆိုတဲ့ ဆလေးရှင်းအသင်းဂိုဏ်း က ၁၉၃၉-ခုနှစ်ကနေ လက်သမားလုပ်ငန်း၊ ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းနဲ့ ဖိနပ်ချုပ်လုပ်ငန်းတွေကို\nတည်ထောင်ဦးစီးခဲ့ကြပါတယ်။ ဆေးရုံ၊ ဆေးခန်း၊ လူအိုရုံ၊ မိဘမဲ့ဂေဟာ စတဲ့ လူမှုရေးနဲ့ကရုဏာရေး လုပ်ငန်းတွေကိုလည်း အသင်းဂိုဏ်း အသီးသီးက တွဲဖက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။ Missios School လို့ခေါ်တဲ့ သာသနာပြုကျောင်းတွေဟာ အဲဒီခေတ်မှာ ပေါ်ထွက် ခဲ့တာပါ။ နေရာအနှံ့အပြားမှာ ဘာသာဝင် ဦးရေတိုးပွားများပြားလာတာနဲ့ အမျှ သက်ဆိုင်ရာ ဆရာတော်တွေက အစီရင်ခံ တင်ပြကြတဲ့အတွက် သာသနာပြန့်ပွားရေးဌါနချုပ်ကနေ ၁၉၅၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့ မှာရန်ကုန်နဲ့ မန္တလေးကို Vicariate Apostolate (ခေါ်) အထူးဒေသအဖြစ် ကနေ Archdiocese (ခေါ်) ဂိုဏ်းချုပ်သာသနာကြီးနှစ်ခု အဖြစ်တိုးမြှင့် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ ပါတယ်။ ရန်ကုန်ဂိုဏ်းချုပ်သာသနာရဲ့ လက်အောက်မှာ ပုသိမ်ဂိုဏ်းအုပ်သာသနာနဲ့ တောင်ငူ၊ မန္တလေးဂိုဏ်းချုပ်သာသနာရဲ့ လက်အောက်မှာ ကျိုင်းတုံ ဂိုဏ်းအုပ်သာသနာနဲ့ မြစ်ကြီးနားဂိုဏ်းအုပ်သာသနာ ဆိုပြီး ခွဲခြားပေးခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ရန်ကုန်ကနေ ပြည်သာသနာကို ၁၉၆၁ နဲ့ မော်လမြိုင်ကို ၁၉၉၃ မှာ မွေးထုတ်ပေးခဲ့သလို၊ တောင်ငူ ကနေ ၁၉၆၁ မှာ တောင်ကြီး နဲ့ ၁၉၈၈ မှာ လွိုင်ကော် တို့ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့ ပြန်ကာ၊ ကျိုင်းတုံ က လားရှိုးကို ၁၉၇၅ မှာ ခွဲပေးပြီး၊ မန္တလေးက ဟားခါးကို ၁၉၉၂ မှာ ခွဲပေးခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ၁၉၉၈ မှာတောင်ကြီးက Archdiocese အဖြစ်တိုးမြှင့် သတ်မှတ်ခံရတဲ့အတွက် အခုလက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဂိုဏ်းချုပ်သာသနာကြီး (၃) ခုနဲ့ ဂိုဏ်းအုပ် သာသနာ (၉) ခု၊ စုစုပေါင်း (၁၂) ခုရှိနေတာပါ။\nဒီ ၂၀၀၅-ခုနှစ်ဟာ ဂိုဏ်းချုပ်သာသနာ (၂) ခုရဲ့ ရွှေရတုနှစ်ပါပဲ။ ဒါကြောင့့်် ရွှေဂျူဗလီပီပွဲ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်တာဖြစ်ပါတယ်။ သမိုင်းကိုမသိရင် ဂျူဗလီရဲ့အရသာကို ခံစားလို့မရနိုင်ဘူး။ ဒီတော့ ဂျူဗလီပွဲကို ဘယ်လိုကျင်းပမယ်ဆိုတာ မပြောခင်ဒီ ဂျူဗလီ ပွဲကျင်းပရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အရင်ပြောပြချင်ပါ တယ်။\nရည်ရွယ်ချက် က (၅)ခု ရှိပါတယ်။\nပထမ ရည်ရွယ်ချက်က ဘုရားသခင်နဲ့တကွသာသနာပြု ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးကို ကျေးဇူးဆပ်တင်ဖို့ပါ။ ဘာလို့ လဲဆိုတော့ သံပေါလူးက (ရောမ - ၁၀း၁၄-၁၅) မှာ “မယုံကြည်လျှင် အဘယ်သို့ ပတ္ထနာပြုနိုင်မည်နည်း၊ သတင်းမကြားလျှင် အဘယ်သို့ ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း၊ ဟောပြောသူမရှိလျှင် အဘယ်သို့ ကြားနိုင်မည်နည်း၊ လူကို မစေလွှတ်လျှင်အဘယ်သို့ဟောပြောနိုင်မည်နည်း” လို့ဆိုထားတဲ့ အတိုင်းဘုရားသခင် ကသာသနာပြုပုဂ္ဂိုလ်တွေကို စေလွှတ်ပေးခဲ့လို့ ကျွန်တော် တို့က ယုံကြည်ခြင်း ဆုကို ရတာမဟုတ်ပါလား။\nဒုတိယရည်ရွယ်ချက်ကကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကို ရှင်သန်ကြီးထွားစေဖို့ပါ။ ရရှိထားပြီးသား ယုံကြည် ခြင်းကို မဆုံးရှုံးရအောင် ထိန်းသိမ်းပြီးတိုးပွားအောင်ကြိုးစားဖို့ပါ။\nတတိယတစ်ခုကတော့ မြန်မာနိုင်ငံ ကက်သလစ် အသင်းတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကိုယ်တော်မြတ်စက္ကရမင်တူးအားဖြင့် လေးနက်ခိုင်မာစေဖို့ဖြစ်ပါတယ်။\nစတုတ္ထအနေနဲ့ကတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာရှိကြတဲ့ ဆရာတော်များ အချင်းချင်း၊ ဆရာတော်နဲ့ ရဟန်းတော်များ၊ ရဟန်းတော်များ အချင်းချင်း၊ ရဟန်းတော်များနဲ့ ဘာသာတူများ၊ ဘာသာတူများ အချင်းချင်းကြားမှာ ကိုယ်တော်မြတ် စက္ကရမင်တူးကို ဗဟိုထားပြီး စည်းလုံးညီညွတ်ကြဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်။\nနောက်ဆုံး တစ်ခုက အရေးအကြီးဆုံးပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကတော့ လူသစ် စိတ်သစ်နဲ့ အသင်းတော်ရဲ့ဘ၀ စာမျက်နှာသစ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ဖို့ ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ လူသစ်စိတ်သစ်ဖြစ်အောင် ဂျူဗလီနှစ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း လုပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nဂျူဗလီနှစ် အကြောင်းကို ၀တ်ပြုရာကျမ်း အခန်းကြီး ၂၅ မှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ၇ နှစ်၊ ၇ လီပြီး နောက်တစ်နှစ်၊ နှစ်ငါးဆယ်ပြည့်တဲ့ နှစ်ဟာ ဂျူဗလီနှစ်ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနှစ်မှာ ၀ယ်ယူ၊ ရောင်းချ၊ ပေါင်နှံ၊ ချေးငှါးထားတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ လယ်ယာ၊ ဥယျာဉ်၊ ခြံ စတာတွေ အားလုံးကို မူလပိုင်ရှင်ကို ပြန်ပေးရမယ်လို့ဆိုပါ တယ်။\nဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ၄၉ နှစ်တာအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကွာဟမှုတွေ အားလုံးကို သာတူညီမျှဖြစ်အောင် နှစ်ငါးဆယ်မှာ တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး ညီမျှခြင်းချတဲ့ သဘောပါ။ ပစ္စည်းဥစ္စာတင်မက မုန်းကြွေး၊ ရန်ကြွေး၊ အာဃာတတွေ အားလုံးကို လျှော်ပြစ်ဖို့၊ ပြန်လည်ကျေအေး သင့်မြတ်ဖို့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဆောင်ကြဉ်းဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ လာမယ့် နိုဝင်ဘာ ၂၄-၂၆ ထိ ရန်ကုန် ရဟန်းဖြစ်တက္ကသိုလ်မှာ သာသနာ အသီးသီးကနေ မိမိတို့ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ပြခန်းတစ်ခုစီ ဖွင့်လှစ်ပြသကြရမယ်။\nဇွန်လ တုန်းက ပို့ချခဲ့တဲ့ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း အစီအစဉ်ရဲ့ ရလဒ်တွေကို အခြေခံပြီး အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်းတွေ ချမှတ်ကြမယ်။ နိုင်ဝင်ဘာ ၂၇ ရက် တနင်္ဂနွေနေ့မှာတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ အမှုထမ်း ဆောင်ခဲ့ကြတဲ့ အသင်းဂိုဏ်းအသီးသီးက ကိုယ်စားလှယ်တော်များနဲ့အတူ ရန်ကုန် စိန်မေရီ ကာသီဒြယ် ကျောင်းတော်ကြီးမှာ မစ္ဆားပူဇော်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးဆပ်တင်ကြမှာဖြစ်ပါတယ်။\n- ခံပွင့် -\nPosted by Archdiocese Of Mandalay Blog at 1:21 AM\nဓမ္မဟောင်းမှာ သစ်ပင်ရဲ့အသီးကြောင့် အာဒံနဲ့သားစဉ်မြေးဆက် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပေမဲ့ဓမ္မသစ်မှာ သစ်တိုင်ရဲ့ အသီးကြောင့်လူသားတွေ ကယ်တင်ခြင်း ခံကြရပါတယ်။ မီးကိုမီးနဲ့ငြှိမ်းလို့မရသလို ရန်ကိုရန်ချင်းတုံ့ နှင်းလို့ လည်းမရပါဘူး။ ဒါကြောင့် အာဒံရဲ့မနာခံမှုကိုသခင်ယေဇူးက နာခံခြင်းနဲ့ဖြေရှင်းပေးတော်မူခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ “ငါသည် ခမည်းတော်အားဖြင့် အသက်ရှင်သည်နည်းတူ ငါ့ကိုစားသောသူသည်ငါ့အားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်” (ယော၅း ၅၇)။ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူတဲ့သခင်ဘုရားကကျွန်ုပ်တို့ အတွက်ထာဝရအသက်ကို ကတိထား တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဒီစကားဟာယုံကြည်သူများအတွက် ခွန်အားဖြစ်ပေမဲ့မယုံကြည်သူများ အတွက်ကတော့သခင်ဘုရား ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူတယ် ဆိုတာကို အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်နေရပါတယ်။\nအချို့က သခင်ဘုရားသေခံတော်မူတာဟာ “အားမတန်လို့မာန်လျှော့ပြီး ၀ဋ်ရှိလို့ခံလိုက်ရတာ”လို့ဆိုပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ဘုရားအဖြစ်ကိုရဖို့ စွန့်ခြင်းငါးပါးကိုပြုရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ စွန့်ခြင်းငါးပါးကတော့ ပစ္စည်းဥစ္စာကိုစွန့်ခြင်း၊ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုခုကို စွန့်ခြင်း၊ သား၊ သမီးကိုစွန့်ခြင်း၊ ဇနီးမယား ကိုစွန့်ခြင်းနဲ့ နောက်ဆုံးအသက်ကိုစွန့်ခြင်းတို့ပါပဲ။ ဒီလိုစွန့်ရတဲ့ အရာငါးပါးဟာ တစ်ပါးထက်တစ်ပါး မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမှုပိုမိုကြီးမားတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိမှာပါ။ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားလေ စွန့်လွှတ် ပေးဆပ်အနစ် နာခံဖို့ ခက်ခဲလေပါပဲ။ အခက်ဆုံးကိုမှ သခင်ဘုရားကလက်တွေ့ကျင့်ပြတော်မူခဲ့ပါတယ်။ “ကိုယ့်အဆွေတို့ အဖို့ငှါ ကိုယ့်အသက်ကိုစွန့်ခြင်းမေတ္တာထက်သာ၍မြတ်သော မေတ္တာသည်မရှိ” (ယော၁၅း၁၃)။ သခင်ဘုရား\nအနေနဲ့လူ့အဖြစ်ကို ယူတော်မမူခင်ကတည်း ကဝေဒနာလမ်းကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ “ကိုယ်တော်သည်ယဇ်နှင့် ပူဇော်သက္ကာကို အလိုတော်မရှိသည်ဖြစ်၍ ကျမ်းစာလိပ်၌အကျွန်ုပ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး ရေးထားသည်နှင့်အညီ အကျွန်ုပ်သည် သွားပါမည်ဟုဝန်ခံပါ၏” လို့ (ဆာလံ၄၀း၈)မှာတွေ့ရပါတယ်။ ကိုယ်တော်ခံထမ်းရမဲ့ ဒုက္ခဟာ အလဟသမဖြစ်မှန်းသိလို့ လိုလိုလားလား ခံထမ်းတော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nလူရဲ့အသက်ဖြစ်တဲ့သွေးကို တစ်စက်မကျန် သွန်းလောင်းပေးပြီး မိမိကိုယ်ကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် စတေးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ကြောင်စာဖြစ်တော့မယ့် ကြွက်ရဲ့စွန့်လွှတ်ခြင်းဟာ ဒါနမမြောက်ပါဘူး။ သခင်ဘုရားကတော့ ကားတိုင်လမ်းဟာ ခါးသီးမှန်းသိပေမဲ့ ခမည်းတော်ရဲ့အလိုတော်ကိုနာခံ ခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။ မတတ်သာလို့မဟုတ်ပါ။ သိလျှက်နဲ့စွန့်လွှတ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပျားတွေဟာပျားဖယောင်းတွေဖြစ်အောင် လုပ်ကြတယ်။ ဂျုံစပါးတွေဟာ မြေမှာကျပြီး အပင်ပေါက်တဲ့အခါ အသီးများစွာသီးတယ်။ သစ်ပင်ပန်းမာလ်၊ တိရိစ္ဆန်တွေဟာ လူတွေအတွက် အစားသောက်၊ အ၀တ်အထည်၊ ဆေးဝါးတွေဖြစ်လာတယ်။\nဒါတွေဟာပိုပြီးကောင်းတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကိုရဖို့ မိမိဘ၀ကို အသုံးချ အနစ်နာခံလိုက်ခြင်းပါပဲ။ သခင်ဘုရားရဲ့ ကျိုးပဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ထာဝရအသက်ရှင်ခွင့် ရကြပါတယ်။ ”ထိုသူသည် ငါတို့၏ လွန်ကျူးခြင်းအဖြစ်များကြောင့် နာကျင်စွာနှိပ်စက်ခြင်းကိုခံရလေ၏။ သူခံ ရသောဒဏ်ချက်များအားဖြင့် ငါတို့သည် အနာပျောက်လျှက်ရှိကြ၏” (ဟေရှာယ-၅၃း၅)။ ဒါကြောင့် သခင်ဘုရားအနေနဲ့ အားမတန်လို့ မာန်လျှော့ပြီး ၀ဋ်ရှိလို့ခံရတာမဟုတ်ပါဘူး။ ထာဝရအသက်ကိုရဖို့ရာ လောကအသက်နဲ့ပေးဆပ်ခဲ့တာဖြစ် ပါတယ်။\nတချို့ကတော့ “တပည့်တော်ကြီးတွေဟာ အလောင်းတော်ကိုခိုးယူ သွားကြပြီး သခင်ဘုရားရှင် ပြန်ထမြောက်တယ်လို့ လိမ်ညာခဲ့ကြတာပါ” လို့ဆြိုကပါတယ်။ တကယ်တော့ တပည့်တော်ကြီးတွေသာ အလောင်းတော်ကို ခိုးသွားရိုးမှန်ရင် ရဟန်းအကြီးအကဲတွေနဲ့ ရောမအာဏာပိုင်တွေဟာ မြေလှန်ပြီး ရှာကြမှာ မလွဲပါပဲ။ တွေ့များတွေ့ခဲ့ရင် ပုပ်ပွနေတဲ့အလောင်း ကိုလမ်းလယ်မှာကြိုးနဲ့ဆွဲပြီး “ဒါလားဟဲ့...ရှင်ပြန်တဲ့သူ” လို့သရော်မှာ အမှန်ပါပဲ။ အဲဒီအတိုင်းဖြစ်ခဲ့လို့ကတော့ ကျွန်ုပ်တို့လည်းယုံကြည်သူဖြစ် လာစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ သခင်ဘုရားအဖမ်းခံရတော့ သံပေတရူးကမသိပါဘူးလို့ငြင်းခဲ့သလို တခြား တပည့်တော်ကြီးတွေလည်း ခြေဦးတည့်ရာ ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်နေခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီလိုယောင်္ကျားတန်မဲ့ သူရဲဘောကြောင်ခဲ့တဲ့ သူတွေဟာ ကမ္ဘာအနှံ့သွားပြီး ရှင်ပြန်ခြင်း တရားဟောရဲတာဘာကြောင့်ပါလဲ။ အသိ ဥာဏ်မရှိတဲ့တိရိစ္ဆာန်တွေတောင် အသက်ဘေးက လွတ်အောင်ပြေးတတ်ကြပါတယ် လူတွေကဆို ကိုယ်အသက်နဲ့ခန္ဓာကို နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ကာကွယ်နေကြပါတယ်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း ဟောရင် အသတ်ခံရမယ် ဆိုတာသိပါလျှက်နဲ့ဟောရဲကြတာ တပည့်တော်ကြီးတွေဖက်က သေချာလို့ပါ။ ထောင်မြင်လို့ ရာစွန့်ပြီး ထာဝရအသက်ကို လောကီအသက်နဲ့ အလဲအထပ်လုပ်ခဲ့ကြတာပါ။\nတချို့ကြပြန်တော့ “သခင်ယေဇူးက ကားတိုင်ပေါ်မှာ မေ့မြောသွားတာ ကိုတပည့်တော်ကြီး တွေဟာတိတ်တဆိတ် ဆေးကုပေးခဲ့ကြပြီး ရှင်ပြန်ထမြောက် တယ်လို့ကြေးကြော်တာပါ” လို့ဆိုကြပြန်ပါတယ်။ ဧ၀ံဂလိကျမ်းလေးစောင်စလုံးက သခင်ဘုရားကားတိုင်ပေါ်မှာ အသက်တော်စွန့်တော်မူတာကို ဖေါ်ပြပါတယ်။ နံဘေးတော်ကို ထိုးတဲ့စစ်သူကြီးရဲ့ လှံချက်နဲ့တင်အသက်ပါလောက်ပါတယ်။ တကယ် မသေခဲ့ရင်လည်း ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာကို ဆေးကုသဖို့ရာ အချိန်ကြာမှာ ဖြစ်သလို ဖုံးဖိဖို့လည်းခက်ပါတယ်။ “ပုပ်ရင်ပေါ် ဟုတ်ရင်ကြော်”တဲ့။ ဒီလိုမမှန်ဘဲနဲ့ဘယ်သူကအသက်စတေးပြီး ကြွေးကြော်ရဲပါ့မလဲ။ မုသာဝါဒတစ်ခု အပေါ်မှာအခြေခံခဲ့ရင်လည်း ဒီလောက်နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင် ကျော်တည်တံ့ခိုင်မြဲပါ့မလား။\nဂျူးလူမျိုးတွေဟာ မိုးဇယ်ရဲ့ တရားကျမ်းတွေကို ဦးထိပ်ထားကြပါတယ်။ (တရား၂၁း၂၃) မှာ “သစ်တိုင်၌ဆွဲထားခြင်းကို ခံရသော သူသည်ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ဆိုခြင်းကို ခံရသောသူဖြစ်၏”လို့ဆိုပါတယ်။ ဒီလို အသတ်ခံရသူကိုဘယ်ဂျူးကမှ မက်ဆီးယား အဖြစ်လက်ခံချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျမ်းတတ်ဆရာ ဖာရီရှဲ စောလူးကိုယ်တိုင်က တပည့်တော်ကြီး ပေါလူးအဖြစ်နဲ့ရှင်ပြန်တဲ့ သခင်ဘုရားကို သက်သေခံခဲ့ပါတယ်။ သခင်ဘုရား ကိုယ်တိုင်က လည်းယုံကြည်ခြင်းအားနည်းတဲ့ တပည့်တော်ကြီးသောမတ်စ်ကို ထင်ရှားပြတော်မူ ခဲ့ပါတယ်။ ရှေးဦး ခရစ်ယာန်တွေဟာလည်းရှင်ပြန်တဲ့ သခင်ဘုရားကိုယုံကြည် ကိုးစားလို့ ရောမအင်ပါယာ မင်းဆက်ဆယ်ဆက် တိုင်တိုင် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ညှင်းပမ်း နှိပ်စက်ခံခဲ့ကြရပါတယ်။ မမှန်ကန်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု အတွက်ဘယ်သူကများကိုယ့်ကိုယ် ခြင်္သေ့စာကျွေး၊ မီးရှို့သတ်ခံရဲပါ့မလဲ၊ ဘယ်လိုပဲ စောဒက တက်တက်အဖြေရှိပါတယ်။\nတပည့်တော်ကြီးတွေနဲ့ ရှေးဦးခရစ်ယာန်တွေဟာ အသက်ပေးပြီး ယုံခဲ့ကြလို့သူတို့ဆီက ယုံကြည်ခြင်း အမွေကို ကျွန်ုပ်တို့ခံစားရရှိကြပါတယ်။ ဒီယုံကြည်ခြင်းအမွေကို မျိုးဆက်သစ်အတွက် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကြိုးစားကြပါစို့။\nPosted by Archdiocese Of Mandalay Blog at 4:57 AM\nလောကကြီးမှာ အပြန်အလှန် သဘောတရားတွေ ရှိကြသော်လည်းပဲ အမုန်းတရားမှာတော့ အပြန်အလှန် သဘောတရားတွေဟာ မကောင်းလှပါဘူး။ တချို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၊ တချို့အိမ်များမှာ ရေးဆွဲချိတ်ထားကြတာကို မိတ်ဆွေတွေ့ဖူးပါလိမ့်မယ်။ “သင်ကောင်းလျှင် ကျွန်ုပ်မဆိုးပါ” ဆိုတာကိုပေါ့။ သင်မကောင်းလျှင် ကျွန်ုပ်လဲ ဆိုးမည် ဆိုသည့် သဘောပေါ့။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ လူတွေ ဒါမျိုး ကျင့်သုံးကြတာ တော်တော်များလာကြပါ တယ်။ အခုခေတ် လူတွေရဲ့ အတွေးထဲမှာ လျင်တဲ့ ကောင်စား၊ အ တဲ့ကောင် ခံ ဆိုတာတွေရှိကြပါတယ်။ ဘယ်သူ့ကို ဘယ်လို လှိမ့်လိုက်ရမလဲ။ ဘယ်သူ့ကို ဘယ်လိုရိုက်လိုက် ရမလဲ ဆိုတာမျိုးပေါ့။ မင်းချရင် ငါပြန်ချ မယ်။ မင်းချဲရင် ငါပြန်ချဲမယ်ဆိုတာမျိုးပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစနစ်ကြီးဟာ နေရာတော် တော်များများမှာ ကျင့်သုံးကြပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီပေါ်လစီကျင့်စဉ်ဟာ မကောင်းပါဘူး။ နှစ်ဦးနှစ်ဘက် အကျိုး ယုတ် စေပါတယ်။ ကျွန်တော် အထက်တန်းကျောင်းသား ဘ၀အထိ ပြင်ဦးလွင်မှာ နေဖူးသူဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နေ့ ဈေးကြီးဘက်ကို အသွားမှာ စက်ဘီး တစ်စီးက ကျွန်တော့်ကို အားရပါးရ ကျော်တက်သွားပါတယ်။ ပထမတော့ ဘာမှ မဖြစ်သလိုလိုနဲ့ နောက်ပိုင်း စိတ်ထဲမှာ ဒေါသထွက်လာပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူ့စက်ဘီးကို ပြန်ကျော်တက်ပါတယ်။ သူကလဲ ကျွန်တော့်လို လူမျိုး ထင်ပါရဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် အလျင်လိုလို့ပဲလား မသိပြန် ကျော်တက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ကျော်တက် ပြန်ပါတယ်။ ဒီလို သူကျော်တက်လိုက်၊ ကိုယ်ကျော်တက်လိုက်နဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ ဈေးကြီးသွားမယ့် ခရီးစဉ်ဟာ ပျောက်မှန်းမသိ ပျောက်သွားတာ။ ကျွန်တော်သတိထားမိချိန်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာမြို့ပြင်သင်္ချိုင်းနားကို ရောက် နေခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာမှ ကျွန်တော် အသိဝင်လာပါတော့တယ်။ ကျွန်တော် ဒီမြို့ပြင် သင်္ချိုင်းကနေ မြို့ထဲ၊ မြို့ထဲကနေ ဈေးကို ပြန်နင်းဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီးပါ။ အတော်လေးကို နင်းယူရ ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ဦးကို တစ်ဦး အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ခဲ့ကြတာဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ အကျိုးမ ပေးပါဘူး။ နှစ်ဦး နှစ်ဘက် နစ်နာမှုတွေပဲ ရရှိခဲ့ကြပါတယ်။\nအခု ကျွန်တော်ကျောင်းတွေဘာတွေ ပြီးလို့ ပြန်စဉ်းစား ကြည့်တဲ့အချိန်မှာတော့၊ ကျွန်တော်တို့ စက်ဘီးပြိုင်စီးတုန်းက ကျွန်တော်တို့ဟာ နိုင်ငံခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုကြပါစို့။ အဲဒီနိုင်ငံတွေ ဘယ်လိုဖြစ်နေကြပါမလဲ။ စစ်ပွဲရဲ့ဒဏ်ကြောင့် ဘယ်လောက် ပျက်စီးခဲ့ရမလဲ၊ မိဘမဲ့ ကလေးတွေရဲ့ အော်သံတွေ၊ အဖျက်ဆီးခံရတဲ့ မိန်းမငယ်တွေရဲ့ ငိုရှိုက်သံတွေ၊ ဆေးရုံပေါ်၊ လမ်းပေါ်က အင်္ဂါမစုံ သူတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဦးကို ကျိန်ဆဲနေမှာ အမှန်ပါပဲ။ ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ စက်ဘီးတစ်စီးလောက်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းတဲ့သူ တွေမို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး။\nကျွန်တော်တို့ဒီနေ့ခေတ် ကမ္ဘာကြီးထဲကို ပြန်ဝင်ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ကမ္ဘာကြီးဘယ်လိုဖြစ်နေပါသလဲ။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်ထောင်မှုတွေ၊ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ ရန်လိုအမုန်းပွားမှုတွေဟာ နေရာတိုင်းမှာ တွေ့နေရပါတယ်။ မင်း သေနတ်နဲ့ပစ်ရင် ငါက အမြောက်နဲ့ပစ်မယ်။ မင်းအမြောက်နဲ့ပစ်ရင် ငါက ဒုံးကျည်နဲ့ ပစ်မယ် စသဖြင့် ကြွေးကြော်နေကြပါတယ်။ ကြွေးကြော်တဲ့အတိုင်းလည်း လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုက်လံထိန်းသိမ်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ကြားဝင် ဖြန်ဖြေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များကတော့ အလွန်ကို နည်းသွားကြပါပြီ။ ဒီနေ့ လူတွေကကမ္ဘာကြီးကိုဝိုင်းဝန်းနှိပ်စက် နေကြပါတယ်။ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အနိုင်ယူဖို့ ကလွဲရင်လူတွေဘာကိုမှ စိတ်ဝင်စားကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တွေးတောကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုမှာ လူဆိုးတွေ ၀ိုင်းရိုက် လို့ မင်းသားက သည်းခံပြီး ငုံ့ခံ နေရင် ပရိတ် သတ်ကအားမရ ကြပါဘူး။ နောက် မင်း သားက ကလဲ့စားချေပြီး ပြန်ချပြီဆိုရင်တော့ လက်ခုပ်သြဘာပေးကြပါတယ်။ ကျေနပ်ကြ\nပါတယ်။ ဘာကို ခံစားကြပါသလဲ။ အောင်မြင်မှုကို ခံစားကြတာလား၊ ရက်စက်မှုကိုခံစားကြတာလား၊ ကြင်နာမှုကို ခံစားကြတာလား၊ သည်းခံမှုကို ခံစားကြတာလား ဆိုတာ စဉ်းစားပါ မိတ်ဆွေ။ ဒီအချက်ဟာ အရေးကြီးဆုံးပါ။ ဒီအချက်ကိုပဲ ကျွန်တော် တို့တတွေ ဘာသာတရား ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ကြရအောင်။ တရားပြသူတွေက ရန်ကိုရန်နဲ့ တုန့်ပြန်ခြင်းကို အတိုမကြည့်နဲ့ အရှည်ကြည့် လို့ အဆုံးအမထားခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ ခရစ်ယာန်တွေ အနေနဲ့တော့ဘယ်လို မြင်ပါသလဲ။ ဘုရားရှင်က ဘယ်လိုဟောတော်မူပါသလဲ။ ပြန်လည်သုံးသပ် ကြည့်ရအောင် မိတ်ဆွေ။ ကိုယ်တော်ရှင်က အရှင်းဆုံး ပြောထားပါတယ်။ မိမိ ပါးတစ်ဖက် ရိုက်တဲ့ သူကို နောက်ထပ် ပါးတစ်ဖက်ကို ပေးလိုက်အုံးလို့ ကျမ်းစာတော်မြတ်ထဲမှာ မိန့်ဆိုထားပါတယ် (သံမာတေဦး-၅း၃၉)။ ထို့အတူပဲ မိမိရန်သူများကိုလည်း ချစ်ကြဖို့ မိန့်မှာထားခဲ့ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ရှင်းပါ ပြီ မိတ်ဆွေ။\nမိတ်ဆွေရော မိမိရန်သူတွေတွေ့ရင် ဘယ်လိုတုန့် ပြန်မှာလဲ။ ဘယ်လို ဆက်ဆံပါသလဲ။ မိမိရဲ့ကောင်းမွန်မှု၊ မိမိရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုရော မိမိရဲ့ ရန်သူကို ပြရဲပါသလား။ မီးကို မီးနှင့် ငြှိမ်းလို့မရ သလိုပေါ့ မိတ်ဆွေ။ အေးမြတဲ့ မေတ္တာတရား ရေအေးနဲ့ ငြှိမ်းပါမှ ငြိမ်းမှာဖြစ်ပါတယ်။ အခုဆို ကမ္ဘာကြီးမှာ နေရာတိုင်းလိုလို စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေကြပါတယ်။ တစ်ခု တော်သေးတာကတော့ စစ်ပွဲတွေဟာ မြို့ကြီးပြကြီးထဲကို ၀င်မလာသေးတာပါပဲ။ တကယ်လို့သာ ပထမ ကမ္ဘာစစ်၊ ဒုတိယ ကမ္ဘာ စစ်တွေတုန်းကလို လူတွေ သေကျေကြတဲ့စစ်ပွဲကြီးတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ မလွယ်ပါလား မိတ်ဆွေ။ ဒီလို စစ်ပွဲတွေဟာ လက်နက် အပြိုင်အဆိုင် တပ်ဆင်တာ၊ မဟာမိတ် အပြိုင်ဖွဲ့တာ စတာတွေ အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ အခုခေတ် စစ်အေးကာလဆိုပေမယ့် လူတိုင်းဟာ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြတယ်ဆိုရင်တော့ မမှားပါဘူး။ တကယ်လည်းပဲ ပြင်ဆင်နေကြပါတယ်။ ဘယ်သူမဆို မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ရှိတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့သူ့ကို ကိုယ်သတ်၊ ကိုယ့်ကိုသူသတ် ဆိုတဲ့လက်စားချေခြင်းမျိုးကတော့ မကောင်းနိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်။\nမိတ်ဆွေလည်း အသက်ရှင်ချိန်အတွင်း ငြိမ်းချမ်းတဲ့ လူ့ဘောင်မှာ နေထိုင်နိုင်ပါစေ။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့လူ့ဘောင်ကို တည်ထောင်နိုင်ပါစေ။ မေတ္တာတရားနဲ့တုန့်ပြန်နိုင်ပါစေ၊ သစ္စာတရားကို ဝေမျှနိုင်ပါစေလို့ တောင်းဆု ချွေလိုက်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ မိတ်ဆွေအပေါင်း ငြိမ်းချမ်းကြပါစေ။\n- ဝေလီ -\nPosted by Archdiocese Of Mandalay Blog at 12:58 AM


မတ်သာင်: January 2009\nနိုင်ငံရေးမှာ စီးပွားရေးသမားတွေ ၀င်လာပြီဆိုယင် မကောင်းတော့ဘူး။ စီးပွားရေးသမားတို့မှာ နည်းလမ်းနှစ်မျိုးပဲ သုံးမယ်။ ဈေးနှိမ်ခြင်းနဲ့ ဈေးမြှင့်တင်ခြင်းပါ။ နိုင်ငံရေးမှာ ပိုက်ဆံပေးပြီး အပေးအယူလုပ်လို့ရလောက်အောင် အပေါစားမဆန်ဘူး။ နိုင်ငံရေးကို ဈေးကစားသလို မကစားသင့်ပါ။\nပျော့ပျောင်းမူဝါဒနဲ့ အညံ့ခံမူဝါဒ မတူညီပါ။ နိုင်ငံရေးတက်သစ်စတို့ သတိမူကြပါ။ အာဏာရှင်တို့အကြိုက် လူမိုက် မလုပ်ကြပါနဲ့။ သံသယရိုက်ချက်မှာ ရိုက်သူမှာလည်း တစ်ဝက်ပိုင်တယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။ သူ့အပြောသူ့အလုပ်ကို ကြည့်ရုံနဲ့ သူ့သဘောကို သိနိုင်ပါတယ်။\nစစ်ရေးမှာ အပျော်တမ်းတပ်ဖွဲ့ ရှိပါတယ်။ နိုင်ငံရေးကို အပျော်တမ်း ၀င်မလုပ်ပါနဲ့။ ဘောပွဲတစ်ပွဲလောက်တောင် ပျော်စရာမကောင်းပါ။ လမ်းဆုံလို့ ကြုံရာမှာ ဂွင်ဖမ်းချင်တယ်ဆိုယင် နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့အရာဟာ အကြံအဖန်လုပ်လို့ သိပ်မကောင်းတဲ့နေရာတစ်ခုပဲ။\nစစ်အစိုးရဆိုတာ ချိုနဲ့လား ဘာမှန်းမသိဘဲနဲ့ ဒေါ်လာတစ်ထောင်နှစ်ထောင်လောက်ရင်းပြီး အချိန်တိုအတွင်း စူပါစတားဖြစ်လာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ ဟိုလူက အကျင့်ပျက်နိုင်ငံရေးသမား၊ ဒီလူက ရန်သူသူလျှို လက်ညှိုးထိုးနေလေရဲ့။ တော်လှန်ရေးဆိုတာ ရေရှည်သွားရကောင်းမှန်းလည်း နားမလည်ဘဲနဲ့ မဲမဲမြင်တိုင်း ပစ်ခိုင်းနေကြသတဲ့။\nနှစ်ပေါင်း (၅၀) ကြာညောင်း အချိန်တွေ နှောင်းခဲ့ပြီ။ အောင်ပွဲနဲ့ဝေး တဖြေးဖြေးလုံးပါးနေပြီတဲ့။ နိဗ္ဗာန်ခရီးကို အတူနှင်ရင်း သံဃာတွေ ဂိုဏ်းများကွဲကုန်သလို အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးခရီးမှာလည်း သံသယတောနက်ကြီးမှာ အသက်သွေးပေါင်းများစွာ ကျခဲ့ရပြီ။ နှစ်ပေါင်း (၅၀)ရပ်တည်နိုင်တာကို တို့တတွေ ဂုဏ်ယူသင့်လျက် အပြစ်ပဲတင်လေရော့သလား။\nဖခင်ခေါင်းမှာရှိတဲ့ယင်ကောင်ကို ပုဆိန်နဲ့ပေါက်တဲ့သားငယ်လို သတ္တိကြောင်ပြီး အတွေး မခေါင်ကြပါနဲ့။ တော်လှန်ရေးခေါင်းဆောင်တွေကို ဘယ်သူမှ မလှန်ရဲဘူး၊ ကျုပ်ပဲ ဝေဖန်ရဲတယ်၊ ကျုပ်က လူကြီးဆိုတာလည်း နားမလည်ဘူး၊ ပညာတတ်ဆိုတာလည်း မမှုဘူး၊ ကျုပ်က အမှန်ကိုပဲ ပြောတယ်တဲ့။ ကိုင်း…အမှန်တရားကို ဘယ်သူက မှတ်ကျောက်တင်မလဲ။ အလာကောင်းပေမယ့် အနှောင်းမသေချာတဲ့လူတွေလည်း အများကြီးပါ… သူငယ်ချင်း။ လူတစ်ယောက်ကို မင်းသစ္စာမဲ့ယင် လူအများကြီးလည်း မင်းကို မယုံတော့ဘူးဆိုတာ သိပါ။\nထင်ပေါ်တဲ့လူတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး စတန့်ထွင်တဲ့နည်းက ခေတ်ကုန်နေပြီ။ တကယ်လို့ တစ်နေရာရာမှာ ဒီနည်းကို သုံးလို့ရသေးတယ်ဆိုယင် အဲဒီနေရာဟာ ၂၁ ရာစုမှာ ရှိတဲ့နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဟို…၂၀ ရာစုခေတ်ဦးမှာ ကျန်နေရစ်တဲ့ လူမှုဝန်းကျင်တစ်ခုပေါ့။ ၂၁ ရာစုမှာ ဖြီးတိုင်း မယုံတော့ဘူး ကိုယ့်လူ။\nအလားအလာကောင်းတဲ့လူကို မဟုတ်မမှန်သတင်းတွေ ဖြန့်ပြီး ဘ၀ဖျက်ခြင်းဟာ အချင်းချင်းလုပ်ရမယ့်အလုပ်တွေ မဟုတ်ဘူး။ ရန်သူတို့ မချွတ်ပြုရမယ့်ညစ်ညမ်းအလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။ ရန်သူအတွက် ပြတင်းပေါက် ဟပေးခြင်းသာ ဖြစ်တယ်။ သူခိုးကို ဓားရိုးကမ်းခြင်းသာ ဖြစ်တယ်။ အာဏာရှင်ကို မုန်းတယ်ဆိုယင် အာဏာရှင်ကို မမွေးမိစေနဲ့။ ရန်သူကို မုန်းတယ်ဆိုယင် ရန်သူ့အကျင့်ကို မကျင့်ပါနဲ့။\nတော်လှန်ရေးဆိုတာ သွေးဆာလို့ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ မြင့်မြတ်တဲ့အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။ တော်လှန်ရေးအမွေဆိုတာ မုန်းတီရေး မဟုတ်ဘူး။ ချစ်ကြည်ရေး ဖြစ်တယ်။ နားလည်မှု၊ ချစ်ကြည်မှု အားနည်းလို့ပဲ ဒီခရီး ဒီမျှကြာနေရတာပေါ့။ မသိခေါက်ခက် အ၀င်နက်ပြီး လူဖျက်မလုပ်ပါနဲ့။ အမှန်နဲ့အမှားကို ငြင်းနေချိန်မှာ ရှေ့ဆက်သွားပါ။ ကြောင်ပြီး နားစွင့်တဲ့သမင်ငယ် မုဆိုးရဲ့သားကောင်ပဲ။\nPosted by မတ်သာင် at 3:20 AM No comments:\nMon Cultural Dance to be performed in Ivy Tech Community College\nMon Cultural Dance\nLadies and gentlemen, first of all, I would like to takeaprivilege to say thanks for your present at our performance. Before I go through about Mon Cultural dance, let me introduce you about the Mon people. Mon is an Austro-Asiatic family and from China migrated down to South-east Asia as early as 3000 BC. They established centers of settlements in Central Burma and Central Thailand especially in the Irrawaddy Delta and Chao Phraya valley farther down to the eastern coasts of Bay of Bengal. They constructed irrigation systems and developed commercial and cultural contacts with India as early as 3rd BC. They introduced rice to Aryan in India in the exchange of religions. Theravada Buddhism has since then beenaprominent religion of Mon people while Hinduism playedavery important role in the elite rites and rituals. Therefore, it can be said that Mon cultures, based on centuries long ancestral traditions and developed with Indian philosophy, is considered as the forerun phenomenon of Burmese and Thai cultures.\nLadies and gentlemen, there are twelve months in Mon Lunar Calendar and it is each respectively decorated with folk-songs and folk-dances. They have folk-tales to tell their children in bedtime. They have ballads or poems to recite or sing in their wedding party. They have folk-dance to describe their life in the paddy farms. Our dance is participatory and traditional. Since it is one of the oldest and most prestigious, it is originated by the agricultural, classical, social and royal Mon for secular and sometimes for ritual purposes. It is an art form of South-east Asian heritages.\nLadies and gentlemen, we have many types of musical instruments. Our air-instruments are peerless, and drums are unparalleled. Our three-stringed violin (notice that is not six) named “Kyam” was entertained in China in 9th century AD and this type of violin is kept up to the present days. There are other various musical instruments such as gongs and bamboos. They are named “Baat”. If the instrument is attached ten gongs uprights in circle, it is called “Baat Kon Joh” meaning instrument of ten off-springs. If it is inaform of box with ends gradually rising up from the center and havingagraduated series of bamboo slats fastened to two parallel cords along its length, it is called “Baat Talaa”. Haw (a clarinet), Hta Dee (small cymbals), and karaap (bamboo clappers), are also called drums and played by anyone apparently led by the leader of the orchestra. For now, you will not see these instruments but hear them in the background music during our dance is being performed.\nLadies and gentlemen, since we lost our sovereignty to the Burmans in 1757 AD, we have beenapeople withoutacountry and it has beenalong and hard journey for us to keep our cultures survival in Mon State, Burma. However, thank to everyone that gaveasanctuary to Mon, the exodus people from Monland, and for their cultures to shelter and rise once again here in Fort Wayne, Indiana.\nLadies and gentlemen, again let me mention that we are honored all of you are with us. We are proud to haveachance to perform you our cultural dance. Please enjoy and haveagood time. Thank You.\nPosted by မတ်သာင် at 3:12 AM3comments:\nဒ်ှက႞ဲုမ္ဂး ကာလဆုဪပၝံက် စွံသ္တိကုဪပံက်ညိ။ ဘ၀မန်မွဲပၝံက် လမ္စံက်ဟာဗုဟာ ဗ္စာကုဪမာန်ဟာ။ ဆုဪပၝံက်မ္ဂး စႝးမဒးကယျာန်ဓ၀ါတ်ညးသ္ကအ် တတ်ကေႜာံမွဲစွံညိ။ အဃောမဒးပႜံင်တရၜ ဂႜံင်ဒှ်္ဘါ သွာင်မ္ဂး သွာင်ဇကုမအာ ကုဪတၞးဇးညိ။ ညး္ဘါ သွာင်မရဲုစှ် ဟွံဒ်ှမွဲမ္ဂး ဗွဲတွုဪမအောန် ဒႝဲာဒတန် မွဲဒႝဲာ သ္ဂောံကလေင်ဆုဪညးသ္ကအ်မာန်ပႜန် ဖျေံဖျန်လ၀်ထေက်ရ။ သွာင်္ဘါဂှ် ဒ်ှမံင်ပႛဲဝင်သ္ပ၀်မ္ဂး တိတ်ဟွံဒး အာမွဲစွံပႜန် စိုတ်လ္ပကုဪဇေႝာ် တော်လ္ပကုဪဂေႜံ။\nဖျဲာမ္ဂး ဒးပဵ ဖျာ်မ္ဂး ဒးပါ် ဆဂးဂှ် သ်ာဗြာ်ဍေံကုဪတီကီု။ စန်ဗိုန်ယိုက်ဏာ ဇြိုင်သာရောဟွံတီမ္ဂး ညှလေ၀်သာဟွံမာန်။ ပုင်မွဲထၞတ်ဓ၀် လ္ပပံင်မအဍုဪတွုဪညိ။ နွံအကေင်လေင်စိင်ဂးတဲု ထႛိင်ဒး ဇြုံဍ်ာဂှ် ဟွံဒ်ှဆဆုဪ ဆဂး လ္ပကုဪစိုက်ဒးဇြုံဗဲုညိ။\nကွာ်တရၜမ္ဂး ဂႜံင်ပ်ါတွုဪရ။ အရံင်မွဲသ်ာဓ၀် ဟွံဒ်ှစက္က၀ါ။ မှာကုဪဒး ဓဗးကေတ်ဟွံတီ။ အီမံင်လေ၀် စိုတ်ဟွံမိပ်နွံ။ ဗြီမံင်ဖိုဟ် ဂြိုဟ်စာမာန်ဏီ။ ပေႝာဝ်သတ်ဂမႜိုင် သတ်ကိတ်ပၞတ်ဂှ် ဖေက်အိုတ်ရ ကႜသ္ဂး။ ပြံင်လှဲာလေဲာသွာ ပၞာမတ်ဗြဲကီုသွံ။\nဒၞာနူဍ်ာသဲာမွဲထႝဟ် ဍုင်ဗြာန္နသှလီုဂး။ ကာလဍေံမိက်သ္ဂောံလီုဂှ် မွဲထႝဟ်ဟွံမွဲလေ၀် လီု။ စိုတ်မိက်သ္ဂောံပလီုဟွံမွဲကီုလေ၀် မိက်သ္ဂောံဆုဪဍေံလီုနွံမ္ဂး မုတေၞင်ရော။ လဟီုပွဝွံ ဒ်ှလဟုတ် ဖုဪရောင်တီမ္ဂး လ္ပသီဗေ႟ာဝ်လ၀်ဍေံတှေ် ဟွံခိုဟ်ဟာ။ ဂကူပျူဂွံကႜက် ပျူကုဪပျူ ကမႜက်မံင်ညးသ္ကအ် ပွိုင်(၂၀၀)သႝာံ၊ တဲုမှ ဗၞာတံ ဂွံ႞ိတ်ထောံ။\nဠာန်စမွဲတဲတဲု ဒုင်ဝန်မ္ဂး သရာံပါပ်ဂှ် ပိုတ်အ္ဘာိုတ်ဂ်ှရ။ မိက်သ္ဂောံဂြောပ်ဒုဟ်ဠာန်ဂ်ှမ္ဂး ဠာန်တဲုဠာန်ပႜန် ဒးဂေတ်လန်ပွူဟွံအောန်ရ။ ပွဇကုမဆန်္ဘန်လ၀်ဂှ် ဒ်ှဂြပ်ဇကုအပိုင်တဲု အစောန်စရဲာဇကုဟွံမွဲမ္ဂး လ္ပဂႜဲာဒုဟ်တွှဝါရညိ။\nမန်ကေႜာန်ကမေႜာန်ဟွံဒ်ှမ္ဂး ဗျိမန်၊ မန်ဟွံညှသာမ္ဂး ဗျိမန်၊ မန်ဟွံဂွံဍုင်မ္ဂး ဗျိမန်၊ မန်စကာ ဟွံဂွံမ္ဂး ဗျိမန်… မန်ကုဪမန်ရ အာညးသ္ကအ်မွဲစွံဟွံဂွံမ္ဂး လ္ပထ႟းကသံက်ကုဪညးတႝဟ်ရ။ ဇၞာပ်ကေင်ကာဇကုဟွံစိုပ်ဒတဲု ပ္တိုန်ဒုဟ်ကုဪသႝမ္ဂး ဂုဏ်စရဲာသႝဟွံသ၀်စှေ်။\nတႜဗန်ဟီု မင်ဗုဪမံင် အဲဟွံမွဲမ္ဂး သ္ဂောံဆုဪရ။ ဗညာဒလဟီု တႜဗန်ဟွံမွဲ မုဒ်ှရော။ အိုတ်တႝုင် အံင်ဇဲယျ ပိုက်ကသော် ဍုန်စထောံ သ္ဘီုိုပ်္ဘါ။ ကောန်္ဘိုပ်တံဂှ် ဍေံကြိုင်လ၀်တဲု ကာလဍေံ မိက်သ္ဂောံဗုဪမ္ဂး ဍေံဗ္ဇုဪ၊ ကာလဍေံမိက်သ္ဂောံကလင်မ္ဂး ဒးဂြၜ၊ ကာလဍေံဗျုဪမ္ဂး ဒးလုပ်ထၞဲာသွ ဒုဪလၞုဟ် တိတ်ဗႜးနူဘ၀ဍိက်ပႜက်ဟွံမာန်ဏီ။ ပႛဲကုဪတၝဲဏံ ပဦုကုဪပဦု စွံ႞ုဟ်မးညးသ္ကအ်ဟွံလေပ်မ္ဂး ဗီုလုဪသ္ဂောံဗတိုက်သႝရော။ ဟွံဆာန်ဍူကောန်တဲု သေက်ဇုဪကေတ်သၞးရဟာ မိမမန်တံ။ ဆာန်ကောန်ဗီုကၞီ၊ တရၜမနွံဒးအာဏောင် ဒေါအ်ဟွံဂွံဂးတဲု ဆုဪတၞအ်မွဲမလ္ဒောဝ်ဂႜံင် တၝိန်ယိုက်ကႜဟ်ဏာ လက်ကရၜတေံ ဒတုံဒးကောန်ချိုတ်မွဲ ဆုဪတၞအ်မွဲမတှေ် ကောန်ချိုတ်မွဲ အာမံင် ကာလဂွံဆုဪသၝိသဲာ ဂွံဗ္စဲာကုဪကောန်ဂှ် ကလေင်ရံင်မွဲဟွံသှေ် ဗီုဂှ် လ္ပကုဪဒှ်။\nအိက်ဘိင်လေ၀် မန်ရ။ အိက်အရက်လေ၀် မန်ရ။ အိက်ဖေ၀်လေ၀် မန်ရ။ ဗြၜစရဲာဍုင်လေ၀် မန်ရ။ ဒ်ှမံင်ကသံက်သႜာလေ၀် မန်ရ။ ဒ်ှမံင်ခၜဒုတ်လေ၀် မန်ရ။ ဒ်ှမံင်ယဲအေတ်လေ၀် မန်ရ။ မွဲသ္ကုတ်ဓ၀်လေ၀် မန်ရ။ မွဲကရေက်ဓ၀်လေ၀် မန်ရ။ ဍုဟ်ဇကုလေ၀်မန်ရ။ စှေ်စးကုဪဇကု လေ၀်မန်ရ။ ကမေႜာန်ပဦုပတဲုဟွံတဲုဂှ် ညးတံပတဲုတဲုမံင်တၞာဂလိုင်ရောင် လ္ပ၀ိုတ်စအိုတ်ညိ။ ပဦုဆာန်မန်မ္ဂး မန်တံဏံလေ၀် ပဦုသ္ဒးဆာန်ကီုဏောင်။\n၂၀၁၀ ဏံ ဍေံရဲုမဲာဏောင်ဂး။ ကမေႜာန်သႝသႝကေႜာန် ကမေႜာန်ပဦုပဦုကေႜာန်။ နူကုဪဒးတက်မံင် ကျာပရူကမေႜာန်သႝကႜးကႜးဂှ် တုပ်မံင်ညံင်ကုဪလၜစမံင်ကုဪဍေံ မုကမေႜာန်ပဦုပလေ၀်လ၀် ဟွံမွဲ။ အစှဇန်(က)မွဲဓ၀်ဟွံဂွံ အစှဇန်(ခ)လေ၀် စွံလ၀်ထၞတဲကီု။ ကာလလဆောဝ်အဲချပ်… ဂလိုင်ပဦုကျာမံင် ပႛဲပေဵကောံဓရီုဂှ် စှေ်ထောံကမေႜာန် ကေႜာန်ထောံအခိင်အပုဪ ဂွံသြန်ကုဪ ထောံရဲပႜန်ဂတးဂှ် ခိုဟ်ညိဏီဟာဟွံတီ။\nဍေံကေႜာန်သ္ဘင်သှကႜှ ဂေႜဲာဗက်အာဍေံ၊ ဍေံကေတ်ဆန် ဍံင်ဗက်အာဍေံပႜန်၊ ဍေံရဲုမဲာဏောင် ကယျာန်မံင်ညးသ္ကအ်ဣယျ။ ပႛဲသႝတံ အစှဇန်ဇမႜိင်(၃၀)သႝာံနွံမ္ဂး ပႛဲပဦု မုအစှဇန်နွံကီုရော။ မဟာဗျူဟာပဦု ဖျေံဖျန်လ၀် ဟွံမွဲမ္ဂး ဟှဗက်အာ ဍ်ာဝဲသႝ ဒုဪကုဪက၀်တူရ။\nကႜာတေံ ဗၞာတံဂှ် ကႛိုပ်ဖာအောန် ပဦုဂှ် ကႛိုပ်ဖာဂႜိုင်။ ဍေံတံ လိက်ဟွံမွဲ၊ နန်ထ၀်ကႛိုင်ဗတာင် လေ၀် ဟွံမွဲ၊ ပရေင်အုပ်ဓုပ်လေ၀် ဟွံတီ။ လိက်လေ၀် ကေတ်နူမန်၊ မန်ရ သိုင်ကုဪ၀င်နန်၊ မန်ရအုပ်ဓုပ်ကုဪစႝးဗၞာ။ ပွိုင်ကုဪကႜံသႝာံ ပႛဲနန်ဗၞာ စကာကႜုင်လိက်မန်အရေ၀်မန်။ မုဒ်ှဗၞာတံ ဟွံဒ်ှအာမန်မွဲသာ် မန်နူသဓီုစိုပ်အာဖကာံဂမႜိုင်ဟေင် သ္ဂောံကေႜံကႜက်အာရော။ အဲဒးဂးညိ ပႜန်…အခိင်ဆီနှၜ ဟွံဂံင်ဒုင်ယၞုဂကူဇကု ဟွံကုဪဒုင်ယၞုဂကူဇကုဂှ် ဒ်ှဟိုတ်ဇေႝာ်အိုတ်ရ။\nပႜံင်တိဍ်ာဍုင်ပြန်ကုဪတိဍ်ာတံင်အူ ပတံနူလက်ထက်ရာဇာဓိရာဇ် မန်ကုဪဗၞာ ဗတိုက်ကႜုင်ပႝာန်။ စိုပ်လက်ထက်ဗညာထော (မိစၜဗု) မုဒ်ှပႝာန်ဒေါအ်အာရော။ ဗညာထောဂှ် ကေင်ဒ်ှလ၀်ဂႝကျာ် သၞိင်ဗၞာမသုန်တႜဖိုဟ် မုဒ်ှသ္ဂောံဒ်ှကႜုင်ႚကရာတ်ဗြၜဍုင်ဟံသာဝတှဏီဖိုဟ်ရော။ သၞိင်ဓမ္မစေ တှဂှ် မုဒ်ှတေႝာဝ်ႚကရာတ်ဟွံသေင်မွဲသာ် သ္ဂောံဒ်ှအာတႜညးဟံသာဝတှရော။ ဗတိုက်ပႝာန် တဲု တေႝာဝ်ႚကရာတ်မန် ချိုတ်အာအောန်မံင်။ မန်ကုဪမန်ဂစိုတ်ညးသ္ကအ် တေႝာဝ်ရာဇာဓိ ရာတ်ညးတြုံ ညးမွဲဟွံသှေ်ဂ်ှရ မိစၜဗု ဒးတိုန်ဂ္ဇံနန်။ မိစၜဗုတဲု တေႝာဝ်ဆီသၞိင်မန် ပိုတ်။ ညးကွာန်မန်သၞိင်ဓမ္မစေတှဟေင် သ္ဒးဒ်ှတႜတိ။\nစိုပ်လက်ထက်သၞိင်ဓမ္မစေတ္ဘှဗဂေါလေ၀် ခဵဂမျိုဟ်ပတိုန်၊ ဂႜုင်မွဲကုဪမွဲ ညံင်ဟွံဂွံဇီုဒးညး သ္ကအ်ဂ်ှလေ၀် စွံလ၀်ပၞတ်သတိ။ ဂႜံင်အာကုဪဂႜံင်စၜ ပ်ါလ၀်ချိုတ်ချိုတ်ပႜိုတ်ပႜိုတ်။္ဘိုတ်လုဪ ကသပ်ညးခိုဟ်ရော။ သေႝာဝ်ဓ၀်လေ၀် ညးပလေ၀်။ ညးဗႝိက်ဂမႜိုင် သ္ဂောံဒ်ှတသိုက် ညးဖျေံ ကုဪသေႝာဝ်၊ ညးဍုင်သအာင်တံညာတ် သ္ဂောံဒ်ှကျာ်သြှ ခၞှတံလေ၀် ညးကုဪမံင်ကုဪစေ၀်ပေႝာန်။ ဟိုတ်နူညးအုပ်ဓုပ်ခိုဟ်တဲု တိဍ်ာရာဇာဓိရာတ်ဗတိုက်ကႜုင်ကုဪစှော်သႝာံဟွံဂွံဂှ် စိုပ်ကႜုင်သၞ၀်တဲ မန်တံရ။ ဥပဒေမန်ဂှ် ညးကႜဲာကုဪဘာသာဗၞာတဲု ဗၞာမတန်တၜပႛဲဍုင်ပြန်ကုဪဍုင်တံင်အူတံဂှ် မံင်သၞ၀်တဲဥပဒေမန်တံရ။\nလက်ကရၜ၀ွံ သၞိင်ဒကာရတ်ပိ ဟွံပဗႝတ်ကုဪသေႝာဝ်အပါနော်ညး။ ကာလဗၞာတံင်အူတံ ထပက်ဓလူ ညးတေံလေ၀်မႝိဟ်ထံင်ပရိုင်ဗၞာ ညးဏံလေ၀်မႝိဟ်ထံင်ပရိုင်ဗၞာ မန်ကုဪမန်ဂစိုတ် ညးသ္ကအ် ကလုတ်ခိုဟ်ခိုဟ်လေ၀် ဟွံမွဲ၊ တႜပညာလေ၀် ဟွံမွဲ သှေ်မံင်ဆမႝိဟ်ယိုတ်ယိုတ် သၞးသၞး ဍေံကႜုင်သီကေတ်ဍုင်ဗဂေါလေဲာလေဲာရ။ အ္စာဝင်ဗၞာတံချူ…မန်တံဏံ သံသယပူဂုဪ၊ သံသယဒေသ၊ သံသယဂိုဏ်ဇေႝာ်မံင်။ ဍေံတံကေတ်ဇႝးမန်လေဲာလေဲာရဂး။္ဘိုတ်လုဪပဦုဒးဂိ ရော။ ဗၞာမွဲဂ်ှဟီု သၞိင်မန်ဗီုရာဇာဓိရာတ်ဂှ် ပဦုဟွံဖေက်၊ သၞိင်မန်ဗီုဓမ္မစေတှရ ပဦုဖေက်ဂး။ မုဟိုတ်ရော…ချပ်ကေတ်ညိ။ ဗီုဗၞာဓဇန်ဂှ် နဲာတံဂံင်ဓဇန်ကွေံကွေံဟာ။ ဝေင်လ္ပဠာန်ညးသ္ကအ် ဏး။ အုပ်ဓုပ်ကုဪလွဟ် ကေုာံ အုပ်ဓုပ်ကုဪကႛဟ် ညးဂ်ှခိုဟ်ရော။\nစိုပ်လက်ထက်သၞိင်ဗၞာ ဖရင်နံင် အမာတ်မန်ဗညာဒလ ချပ်ကသပ်ဂစိုတ်ညးတေံ ဗႝတ်ပိဝါကီု လေ၀် မုဒ်ှဖရင်နံင် ဟွံဂစိုတ်အမာတ်မန်ဗညာဒလရော။ ဒၞာနူကသပ်ဇေႝာ်ရောင်။ စႝးဂှ် ဗညာဒလအာဗတိုက်ထောံဍုင်သေံ၊ ဍုင်လၜ၊ ဍုင်ဂလာ ဗ္ဂိန်ကွဲာကုဪဖရင်နံင်ဏီ။ ဗီုတိဍုင်မန် ဗၞာတၝဲဏံဂှ် ညးတႝဟ်ဟွံသေင် ဖျေံလ၀်ကုဪဗီု။ အမာတ်မန်ဗညာဒလဟေင်ရ။\nပဦုညးဂမႜိုင် ပႛဲကာလလညာတ်ဟွံတုပ် ပႛဲကာလမံင်ညးသ္ကအ်မွဲစွံဟွံဂွံ နဲကဲသောင်ကလး နွံမံင်ဗ၀်သအ၀်ရ။ နဲဓဗတ်ညးသ္ကအ်သၞးနွံဟွံသေင်။ နဲဓဗတ်ညးသ္ကအ်ဂှ် ဒ်ှနဲကရၜစးညးသ္ကအ် တဲု ဒးစွံလက်ကရၜအိုတ်ရ။ နဲသ္ဂောံအာညးသ္ကအ်မွဲစွံဂွံဂ်ှဟေင် ဒးစကာကႜာရ။ ဗီုပဦုတႝာန် မံင်ညးသ္ကအ်လၞုဟ် ကႛိုပ်သ္ကိုပ်ပဦုတမႜာတေံလေ၀် ကေင်တႝာန်ကႜုင်ကီုရ။ ကာလတႝာန်ကႜုင် ညးတံသောင်ကလးမာန် ညးတံကွာ်ကႜုင်မွဲဍာန်ဓ၀် နန်ထ၀်လေ၀် ဟွံကေႜံကႜက် ဂကူလေ၀် ဟွံဒ်ှကႜုင်ဍိက်ပႜက်ရ။ ကာလညးတံမတ်ဂႜု အာမွဲစွံဟွံဂွံကႜုင် ဍုင်လေ၀်ဒးဂႜုဓီု ဂကူလေ၀် ဒးလီုလ်ာရ။\nဇၞာပ်မဆုဪပၝံက် ပံက်ဗ်ှဝင်အိုတ်ညိ။ မုဒ်ှဒှ် ပြးကုဪကောံ ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုကောံညိ။ ဖေက်ကုဪဂံင် ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုဂံင်ညိ။္ဘိုဟ်ကုဪဂမ္တၜ ဒးရဲုမ္ဂး ရ္ဘဲုိုဟ်ညိ။ ဂႜုကုဪတၞး ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုတၞးညိ။ လွဟ်ကုဪကႛဟ် ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုကႛဟ်ညိ။ သႝကုဪမိတ် ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုမိတ်ညိ။ ဆာန်ကုဪဍုဟ် ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုဆာန်ညိ။ ဗၞာကုဪမန် ဒးရဲုမ္ဂး ရဲုမန်ညိ။ ဆဂးဂှ် မွဲဗလးလေ၀် ဟွံဂွံတက်ကုဪဗၞာတံဏီ ဂွံဏာဇျာံ ဒ်ှအာဗိုလ်လအ် လ္ပကုဪဒှ်။\nအခိင်ဏံ ဗၞာတံဂှ် ဒ်ှအာကႛိုပ်ဖာဂႜိုင် ပဦုဂှ် ဒ်ှအာကႛိုပ်ဖာအောန်ရ။ အခိင်ပဦုဒ်ှကႛိုပ်ဖာအောန် ပဦုဒးစကာကႛဟ် ဂႜိုင်နူကုဪလွဟ်ဏီ။ လွဟ်ဂှ် ဗလးထောံဟွံဂွံမ္ဂး ပႛဲလွဟ်ဂှ် ပဦုဒးဗ္ဂပ်စုတ်ကႛဟ် ဟေင်ရောင်။ လၞုဟ် ဗၞာတံ စကာလွဟ်မႝိဟ်ဂှ် ဂႜိုင်နူကုဪလွဟ်ပႝာန်ဏီ။ ပႝာန်ဗၞာတံကြက်မ ကႜုင်စိုပ်ဂတတေံဂှ် ဗီုပဦုတော်လ၀်ဂှ် ကာလဍေံဒ်ှမှဒှ် ပၝံက်ဂတတေံ မုကသပ်ဍေံနွံ ညးဂ်ှတီရော။ ပႛဲလိက်လလောင်တရးဒမႜုက်ဍေံတံဂှ် ညံင်ညးဗြၜကောန်ဍုင်အရင်ဂမႜိုင်သ္ဂောံ ထေင်ဇေႝာ်ကုဪညးတြုံဗၞာတံဂှ် ဍေံကေႜာန်ဏောင်၊ ဇၞာပ်ဒေသကောန်ဍုင်အရင်တံမတန်တၜမံင် ဂှ် ညံင်ဂကူဗၞာတံသ္ဂောံလုပ်ဂွံဂှ် ဍေံစှဇန်ဏောင်၊ တၞံဌာန်ဍေံတံမစိုပ်ဂှ် ညံင်ဆီဂကူဗၞာသ္ဂောံ သှေ်မံင် ပႛဲညးဗြၜကောန်ဍုင်အရင်တံဂှ် ဖျေံဂွန်ဏောင်၊ ဂကူဗၞာမစှေ်ဒႝဲာကုဪကောန်ဍုင်အရင် တံဂှ် ယ၀်သတီကောန်ဇကုဖာဒ်ှဗၞာဟွံမွဲမ္ဂး ဒးပြံင်တိုန်ဒေသဗၞာဂႜိုင်တံဂ်ှဏောင်၊ ညးဒုင်ကာ သၞိင်တံဂှ် ယ၀်သမိက်သ္ဂောံဂွံကမေႜာန်ပႛဲဍုင်မ္ဂး ညံင်သ္ဂောံထပ်တဲကုဪ၀ုတ်ကောန်ဍုင်အရင်မွဲဂှ် ဒးဂစာန်ဏောင်၊ ဗၞာညးမစှေ်ဒႝဲာကုဪကောန်ဍုင်အရင်တံဂှ် သြန်အထံက်ပင်နူကုဪအလုဪသှ လေ၀် ကလိဂွံမာန်မံင်ဏောင် ဂးလ၀်ရ။ အရေ၀်ဏံ ဒ်ှဟွံဒှ် မိက်သ္ဂောံတီ အာလ္ဂုင် ညံင်ဂွံစိုပ်(အလုံ သစ်တောအိမ်ရာ)တေံညိ။ ဗြၜကချေင်ကရေင်မန်…ဂကူပဦုဟွံတီတံဂ်ှလေ၀် နွံမံင်ဗ၀်သအ၀်ဏီ စှေ်မံင်ဒႝဲာကုဪဗၞာ။\nအဃောအဲမံင်မံင် ပႛဲလ္ဂုင်တေံ အဲကွာ်မံင်ဂႜံင်ပါန်သ၀်တာန်လၞိုန်။ အဲဂှ် ၀ါသႝာဗ်ှလိက် တြေံတြဟ်နွံမံင်။ ဗွဲမဂႜိုင်တှေ် ဂွံရာန်ဂှ် သြန်ဟွံမွဲ၊ လိက်ဂှ် ခိုဟ်မံင်ဏောင် ထေင်တှေ် ဂ္ဇံဗ်ှထောံဒႝဲာဂှ် ဒတဲုရ။ မွဲဝါဂှ် အဲဆုဪဗိုလ်ပႝာန်ဗၞာမွဲ။ ဍေံလေ၀် ရဲုမံင်လိက်ကီု။ တဲု..အဲဂွံဆုဪဍေံရဲုဏာလိက်ပရောသႛိုက်ဆာန်ကုဪပႝာန်ရ။ ဟ…ဒ်ှကောန်ပႝာန်လေ၀် ဗ်ှပရူဆာန် ဂ်ှရဟာ အဲသၞာန်။ ပဦုစိုပ်အာဒေသဒုဪမုက်ပႝာန်တံဂ်ှတှေ် ဆာန်လေ၀် ပႝာန်မွဲသ်ာကီုရ ဍေံဟီု။ ႚပႝာန်ဏံမှ ပႝာန်ဇေႝာ်ဇေႝာ်ရ မန်တံ။ မုပဦုပမံင်ရော။ ဒ်ှသႝညးသ္ကအ်ဂတာပ်မံင်ဏီဟာ။ ကယျာန်မံင်ပဵပုင်ဂတာပ်မံင်ဏီဟာ။\nယွံညးမဗ်ှလိက်တံ အခိင်ဒ်ှမံင်စာင် ပႛဲခရိုင်ဏံ ဝေင်လ္ပပြိုင်ဝေင်ဂႝဲ ဝေင်လ္ပပြိုင်ဝေင်ဂရ်ှညး သ္ကအ်စိုအ်။ သႝကႜုင်လံက်ဂြိင်တဲုဇုဪဂှ် ဒၞာနူဒိုဟ်ဓီု ဒးလီုလ်ာဂှ် မွဲဗီု၊ ယ၀်သဇကုကုဪဇကုရ လံက်ဂြိင်ကေတ်ဇုဪကေတ်လီုကေတ်မ္ဂး လ္တူဒိုဟ်ဂ်ှဝိုဟ် လ္တူဓီုဂ်ှဓဲုရဏး။ ချပ်ရံင်အိုတ်ညိ။ မွဲပၝံက်တှေ် ပံက်မွဲ။ မွဲပၝံက်မ္ဂး ဒးဏာကုဪဍေံမွဲ။ ဂကူပဦု ဂလိုင်လုဪမသှေ်ဏီရော။ သှေ်မံင်ကုဪညိဏံ ဒ်ှအာညးထံင်ပရိုင်ဗၞာညိ ဂစိုတ်ထောံညးသ္ကအ်ညိ ဗီုလုဪဂွံအာရော။ ညးဏံသ၀်ရ ညးဏံသႜုင်ရ ညးဏံဗုရ ညးဏံလ္စံက်ရ လ္ပဂႜဲာဂးရ ခိုဟ်ဟာဟွံတီ။\nယွံညးမဆာန်ဂကူတံ…မုပဦုဒးသ္ပကုဪနဲာတံရော…ဒးကြာတ်ကုဪဇိုင်ဟာ၊ ဒးဇိုတ်ကုဪဒႝပ်ဟာ၊ ဒး ပတ်ပေါန်ကေႜာန်ကုဪဝေယျာဝစ္စဟာ။္ဘိုတ်ဏံဆာန်မံင်ဂကူမန် ဍုဟ်မံင်ဗၞာရတှေ် စၜစိုပ်တိပႜန်ဂတးတေံအိုတ်စိုအ်။ ကေႜာန်ဂံင်ဂံင်ဍုဟ်ဖဲဖဲ ညးမွဲဟွံဒးဗျိပျုတ်စုတ်စေဲာဒုဟ်ညး သ္ကအ်ရ။ အေ…အလုဪဇကုလေ၀် ယ၀်သစၜကေႜာန်ဟွံမာန်မ္ဂး ညးမွဲ လွဟ်မွဲဇကိုဟ် မွဲဂိတု သြန်ဒ၀်ဠာ (၅၀)ထကေ၀် ထံက်ပင်ကုဪရဲပႜန်ဂတးမာန်ဟာ။\nဗီုဂ်ှလေ၀် ဟွံသေင်တှေ် ပဦုချိုတ်တဲုမုဒ်ှဒှ် ကႜာလမျီုပဦုဟွံဂွံအိုတ် မတ်ပဦုဟွံဂွံပႜိုတ်ဏီ ဂကူမန် ကောန်ဇာတ်ပဦုတံဏံ ညံင်ဟွံဂွံကႜဲာအာဂကူတႝဟ် ဂတမုက်ပဦုတံဏံတှေ် ကေတ်ရဂးတဲု ညံင်ဟွံဂွံဒ်ှအာမပ္တံ မ်ာက၀်။ ခြေဿတ၀်ဖာ၊ ရေတ်ချာတ်ဂှ် ပြဟ်ပြဟ်ဏံ ပဦုမင်မွဲအာတုပ်တုပ်အိုတ်စိုအ်။\nဆဂး သီုဖအိုတ်သမ္တီလ၀်…ညးမဆာန်ဂကူဟီုဂှ် နူဍောတ်ဍောတ်တေံလေ၀် ဆာန်ကႜုင်ဂကူ ရ၊ လၞုဟ်လေ၀် ဆာန်ဂကူရ။ အာဂတနူဏံလေ၀် ဆာန်ဂကူရ။ ဒုဪကုဪချိုတ် ဆာန်မံင်ဂကူ လၞိုန်ရ။ ဒၞာနူဝါသႝာနွံသက်သက်၊ ဒၞာနူမံင်ပႛဲကွာန်ဟွံဂွံသက်သက်၊ ဒၞာနူပရေင်ပိုန်ဂြပ်လီု သက်သက်၊ ဒၞာနူသႝတံဍုဪဍိုက်သက်သက်၊ ဒၞာနူဍုဟ်သႝသက်သက်၊ ဒၞာနူမိက်သ္ဂောံဒက်ဝဲ သက်သက်၊ ဒၞာနူတဟင်ဆီသက်သက်၊ ဒၞာနူညးတႝဟ်ဖအၜသက်သက်၊ ဒၞာနူဍ်ာတိုန်သက် သက် ယိုတ်တိုန်မွဲအရိုက် ကေႜာန်မံင်ပရေင်ဂကူဟွံသေင်။\nဍုင်ဇကု ဂြပ်ဇကု အဲာကၞဲာဇကု ဂုဏ်စရဲာဇကု သိက္ခာဇကု ဒၞံင်ဇကု ဌာန်တုက်သုက်ဇကုတံဂှ် ဇကုရမထေက်ကုဪပိုင်ပြှ ဇကုရမထေက်ကုဪဖန်ဖက် ဇကုရမထေက်ကုဪအုပ်ဓုပ် ဇကုရမ ထေက်ကုဪဂွံအ၀ုဪ ဇကုရမထေက်ကုဪမင်မွဲဓ၀် ဂြပ်ဇကုအပိုင်ဂှ် ဒးကလေင်ကေတ်ဟေင်ရောင် ကႜိုဟ်ခႜင်ကေတ်တဲု သတ်မွဲဓမ္မတာမွဲ အတိုင်ကုသဪုကံကႜုင်ဒ်ှမႝိဟ် အတိုင်ကံကုသုဪဇကုမဆန်္ဘန်လ၀်နူအတိက်တေံ မိက်သ္ဂောံဖန်ဖက်ကေတ်ဘ၀ဇကု ကံကုသဪုဇကုဝွံ ညးလုဪမွဲလေ၀် လုပ်ပထဲုဟွံဂွံ ညးလုဪမွဲလေ၀် လုပ်ဖန်စႝးဟွံဂွံ စှေ်စးမံင်ကုဪဓ၀်ကျာ်၊ စိုပ်လက်ထက် ကျာ်တြဲအရိယမေတ္တေယျမ္ဂး ဂကူမန်တံဏံရ သ္ဂောံဂ္ဇံက်ကႛိုင်ကျာ်လ္ဂုင်ပႜန် ဂကူမန်တံဏံရ သ္ဂောံသႜိုင်ဓာတ်သော်ကျာ်မသေၞဟ်မွဲတႝုင်ပႜန် သ္ဇိုင်ဝန်မြၜသ်ာဝွံ ယုဪဒုင်ကေတ်တဲု ကေႜာန်မံင် ပရေင်ဂကူ ချှဒရာင်မံင်ပရေင်ဍုင်ကွာန်ရောင်။ ဆလံဟွံဂွံဍုင်ဏီ ဆလံဟွံဂွံစၜစိုပ် ဍုင်္ဘိုပ်ဟံသာဏီ ဆလံသၞိင်မန်ဟွံဂွံပတိုန်ကႛိုင်ကျာ်လ္ဂုင်ဏီ ညံင်သ္ဂောံဒေါအ်ဇူအာ နူဗွိုင်ပရေင်ဍုင်ကွာန်ဂှ် မုရၜညးလုဪမွဲ မုရၜဟိုတ်နူဟိုတ်လုဪမွဲ စုဪဒႝာဟွံထေက်။ ပွမကုဪကသပ်ကုဪ ဒေါအ်ဇူမ္ဂးဂှ် သႝတံဟေင် ရာဒႝာမိက်ရ။ သၞာပရေင်ဍုင်ကွာန်ဍာံမ္ဂး ဆလံဟွံဒးဒေါအ်ဇူ၊ ဂံင်ကေႜာန်လ္ဒောဝ်၀ိုင် ဂံင်ပလေ၀်လ္ဒောဝ်၀ိုင် ဂံင်ချိုတ်လ္ဒောဝ်၀ိုင်ဂ်ှဟေင် နွံကုဪအဓိပ္ပဵရ။ မုကဆံင်စိုပ်စိုပ် ယ၀်သဆာန်ဂကူဍာံမ္ဂး ဒးကလေင်ခိုဟ်ညးသ္ကအ်မာန်ဏောင်။ ဒးကလေင် အာမွဲစွံမာန်ဏောင်။ ညးမွဲကုဪမွဲ ဆလံဟွံတရၜစးညးသ္ကအ်ပုဟ်။ နူဘ၀ကောန်႞ာ်တေံ ချူလိက်ဗေႜတ်မ္ဂး ညံင်ရၜမဒးဇိုတ်ထောံဂတုဪတၞံကီု ညးမွဲကေုာံညးမွဲ အာဟွံဂွံမ္ဂး ဇိုတ်ထောံတဲု ကလေင်ချူတၞိပႜန်ထေက်ရ။ စိုတ်ဓာတ်မဒုင်ပၛှပၛပ်ဝွံဟေင် ဒ်ှစိုတ်ဓာတ်ဆာန်ဂကူ မဍာံပြမွဲရ။\nကှေ်…ရဲတံ တေတေံ မွဲပၝံက်ပႜန် မွဲလ္ပထောံ ကုဪဒ်ှမွဲစွံညိဏး။ ညှမ္ဂးသာ အာမ္ဂးစိုပ် ကေတ်မ္ဂးဂွံ ဂးသ်ာဂှ်သေင်ဟာ။ သတ္တိနွံဍာံတှေ် ဒးဂံင်ညှ၊ ဒးဂံင်အာ၊ ဒးဂံင်ကေတ်ဏောင်ဟွံသေင်ဟာ။ သႝတံသ္ဂောံဖေက် ထ႟းဆီညှသၞဟ်အိုတ်ညိ၊ ပဦုညှအိုတ်စိုအ်၊ ပဦုအာတုပ်တုပ်အိုတ်စိုအ်၊ ပဦုကေတ်ဍုင်မန်အိုတ်စိုအ်…။\nPosted by မတ်သာင် at 5:20 PM No comments:\nမြန်မာပြည်ဘုရင်ခံ၏ အမှုဆောင်ကောင်စီမှ အဖွဲ့ဝင်အချို့နှင့် စပ်ဖများအားလုံးတို့အပြင် ရှမ်းပြည် နယ်များ၊ ကချင်တောင်တန်းဒေသများနှင့် ချင်းတောင်တန်းဒေသတို့မှ ကိုယ်စားလှယ်များတို့ တက်ရောက်ကြသော ပင်လုံမြို့တွင်ကျင်းပသည့် အစည်းအဝေးကြီးတရပ်တွင် ...\nကြားဖြတ်မြန်မာအစိုးရနှင့် ချက်ချင်းပူးပေါင်းခြင်းအားဖြင့် ရှမ်း၊ ကချင်နှင့် ချင်းတို့သည်\nလွတ်လပ်ရေးကို ပိုမို၍ လျှင်မြန်စွာ ရရှိလိမ့်မည်ဟု အစည်းအဝေးတက်ရောက်သူ အဖွဲ့ဝင်\nတို့သည် ကန့်ကွက်သူမရှိဘဲ အောက်ပါအတိုင်း သဘောတူညီကြလေသည်။\n၁။ တောင်တန်းသားများ စည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့ (တစညဖ) ၏ ကြိုးကိုင်အဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ်\nများ၏ ထောက်ခံချက်အရ တောင်တန်းသားများ၏ ကိုယ်စားလှယ်တဦးကို ဘုရင်ခံကရွေးချယ်၍ နယ်စပ်ဒေသများကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ဘုရင်ခံ၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ခန့်ထားရမည်။\n၂။ ဤအတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ကို ဘုရင်ခံ၏ အမှုဆောင်ကောင်စီတွင် ဌာနလက်ကိုင်မရှိ ကောင်စီဝင်\nတဦးအဖြစ်ခန့်ထား၍ ကာကွယ်ရေးနှင့် ပြည်ပကိစ္စရပ်များတွင် ထုံးနည်းဥပဒေအရ အမှုဆောင် ကောင်စီ၏ အာဏာလက်အောက်သို့ ရောက်ရှိသည့်နည်းတူ နယ်စပ်ဒေသကိစ္စများကိုလည်း အမှုဆောင်ကောင်စီ၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်ရှိစေရမည်။ ဤနည်းလမ်းများအတိုင်း နယ်စပ် ဒေသဆိုင်ရာ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်အား အုပ်ချုပ်ခွင့်အာဏာကို ပေးအပ်ရမည်။\n၃။ အဆိုပါ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ကို ၎င်းနှင့် လူမျိုးချင်းမတူသော ဒုတိယအတိုင်ပင်ခံနှစ်ဦးက ကူညီ\nစေရမည်။ ရှေးဦးစွာ ဒုတိယအတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့သည် ၎င်းတို့အသီးသီး သက်ဆိုင်သည့်\nနယ်များ၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရန်ဖြစ်၍ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်မှာ အခြား နယ်စပ်ဒေသ\nအားလုံးတို့၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်စေရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထုံးနည်းဥပဒေအရ တွဲဖက်တာဝန်ယူရသည့်မူအတိုင်း ရွက်ဆောင်စေရမည်။\n၄။ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှုဆောင်ကောင်စီတွင် အဖွဲ့ဝင်လူကြီးအနေဖြင့် နယ်စပ်ဒေသ\nများ၏ တဦးတည်းသော ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအတိုင်ပင်ခံ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် နယ်စပ်ဒေသများနှင့် သက်ဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးကြသည့်အခါ အမှုဆောင်ကောင်စီတွင် တက်ရောက်နိုင်ခွင့်ရှိစေရမည်။\n၅။ အထက်တွင် သဘောတူညီသည့်အတိုင်း ဘုရင်ခံ၏အမှုဆောင်ကောင်စီကို တိုးချဲ့မည်\nဖြ စ်သော်လည်း နယ်စပ်ဒေသများ၏ နယ်တွင်းအုပ်ချုပ်ရေးတွင် ယခုခံစားနေရသော ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးကို မည်သည့် နည်းနှင့်မဆို တစုံတရာလက်လွတ်စေရန် အဆိုပါကောင်စီက ပြုလုပ်ခြင်းမရှိစေရ။ နယ်စပ်ဒေသများ အတွက် နယ်တွင်းအုပ်ချုပ်ရေးတွင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေး ရာခိုင်နှုန်းအပြည့် ရှိစေရမည်ဟူသောမူကို သဘောတူညီကြသည်။\n၆။ ပူးပေါင်းထားပြီးသည့် မြန်မာပြည်အတွင်း သီးသန့် ကချင်ပြည်နယ်တခု နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်\n၍ တည်ထောင်ရန် ပြဿနာမှာ တိုင်းပြုပြည်ပြုလွှတ်တော်က ဆုံးဖြတ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း\nဤကဲ့သို့ သီးခြားပြည်နယ်တခု ထားရှိသင့်ကြောင်းကို သဘောတူညီကြသည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်\nအထ မြောက်ရန်အလို့ငှာ ပထမခြေလှမ်းအနေဖြင့် ၁၉၃၅ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရ\nအက်ဥပဒေအရ နောက်ဆက်တွဲစာရင်းပါ အပိုင်း (၂) ဒေသများကဲ့သို့ မြစ်ကြီးနားနှင့်\nဗန်းမော်ခရိုင်တို့၏ အုပ်ချုပ်ရေးတွင် နယ်စပ်ဒေသ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ဒုတိယအတိုင်ပင်ခံ\n၇။ နယ်စပ်ဒေသများ၏ နယ်သူနယ်သားတို့သည် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံများတွင် အခြေခံများအဖြစ် အသိ အမှတ်ပြုထားသော အခွင့်အရေးများတို့ကို ခံစားနိုင်ခွင့်ရှိစေရမည်။\n၈။ ဤစာချုပ်တွင် သဘောတူကြသည့် အစီအစဉ်မှာ ပဒေသရာဇ် ရှမ်းပြည်နယ် နယ်မြေစုတွင် ယခု အပ်နှင်းထားပြီးသော ဘဏ္ဍာရေးနှင့်ပတ်သက်သည့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးကို ထိခိုက်ခြင်းမရှိစေရန်။\n၉။ ဤစာချုပ်တွင် သဘောတူညီကြသည့်အစီအစဉ်မှာ မြန်မာပြည် အခွန်တော်ငွေများမှ ကချင် တောင်တန်းနယ်များနှင့် ချင်းတောင်တန်းနယ်များက ရသင့်ရထိုက်သော ဘဏ္ဍာရေးအကူ\nအညီကို ထိခိုက်ခြင်းမရှိစေရ၊ မြန်မာပြည်နှင့် ပဒေသရာဇ် ရှမ်းပြည်နယ်မြေစု၏ ဘဏ္ဍာရေး\nအစီအစဉ်များကဲ့သို့ ကချင်တောင်တန်းနှင့် ချင်းတောင်တန်းများအတွက် အလားတူအစီအစဉ်များကို ထားရှိကျင့်သုံးရန် ဖြစ်နိုင်မည်၊ မဖြစ်နိုင်မည်ကို ဘုရင်ခံ၏ အမှုဆောင်ကောင်စီက နယ်စပ်ဒေသများ၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ဒုတိယအတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်အတူ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရမည်။\nအိုင်တီအက်(စ်)အမ်၊ ဖလမ်း။ (ပုံ)\nအေတီအမ်၊ တီးတိန်။ (ပုံ)\nသထုံစပ်ဖလုံ၏ ကိုယ်စားလှယ် (ပုံ)\nPosted by မတ်သာင် at 5:05 PM 1 comment:\nဍရံင်အာ ၂၀၁၀ လ္ပ်ာတေံ\nပေဵရဲုစ်ှမဲာ ၁၉၉၀ တဲုခြာဟွံလံ ကောလာဟလမွဲတိတ်ကႜုင် အလုဪသှပႝာန်န၀တတံ ဟွံအပ်အ၀ဪုကုဗော်ဇႝးမဲာမွဲသာ် ဆက်ရပ်အာအ၀ုဪ ဒုဪကုဪပေင်္ဘါစှော်သႝာံဏောင်ဂး။ အခိင်ဂှ် န၀တတံ ဆက်ကေမ်ဇျာပ်အာအ၀ုဪ ဒုဪကုဪပေင်္ဘါစှော်သႝာံပႜန်ဏောင် ညးမွဲဟွံထေင်လ၀်။ အခိင်ဂှ် ကောန်ဗော်ဒှမ၀်ကရေသှကောန်ဂကူမန်လၝုဪ ကုဪသတိကီုလေ၀် ညးစိုတ်လုပ်စဟွံမွဲ။\nပႛဲသက္ကရာဇ်္ဘါလၝီသႝာံ ဂါမ်လုပ်ကႜုင်ဂှ် ကောလာဟလတိတ်ကႜုင်မွဲပႜန်။ သွက်သ္ဂောံသအးကေႜံဗော်ဒှမ၀်ကရေသှကောန်ဂကူကီု၊ သွက်သ္ဂောံလုပ်တေၝတ်ဗော်ဒေါအ်ပန်ပှော်ကောန်ဍုင်အရင်ဂမႜိုင်ကီု၊ အလုဪသှပႝာန်မသီလ၀်အ၀ုဪ နနဲဟဗဗွဲဓရ်ဂှ် သွက်သ္ဂောံဒ်ှဒတန် ဗွဲမဗဗွဲကုဪသေႝာဝ်ဓရ်ကီု ကေတ်အခိင်စ်ှသႝာံတဲု ပလေ၀်ပလေတ်စဏောင်။ ပတံနူ ၂၀၁၀တဲု စုဪကုဪစိုပ် ၂၀၄၀ သႝာံတေံ ပွိုင်ပိစှော်သႝာံ ပႛဲကၞိန်ဍုင်ဗၞာဝွံ ဂကူဗၞာမွဲဟေင် သ္ဂောံနွံကုဪအ၀ုဪတဲု ဂကူကောန်ဍုင်အရင်ဂမႜိုင်အိုဿီု မ္ဒးကေႜံကႜက်အာနူဗီုတိဗၞာဏောင်။\nပႛဲသႝာံ ၂၀၀၂ တေံ အတိုင်ပရိုင်မတိတ်ကႜုင် နူအကြာညးမလုက်စုက်ကုဪဌာန၀န်ဇေႝာ်ဂမႜိုင်မ္ဂး နဲသ္ဂောံ႞ိတ်ကမႜက်ဂကူကောန်ဍုင်အရင်ဂမႜိုင်ကီု၊ နဲသ္ဂောံသအးဇၝးကေႜံဘာသာတႝဟ်သအာင်ဂမႜိုင်ကီု ဖျေံလ၀်မူချူလ၀်အပြောံတဲုဒ်ှအိုတ်တြ ပရိုင်အပႛဲမ္ဂးလ၀်ရ။\nပေႝာဝ်မူမဖျေံလ၀်ဂမႜိုင်ဂှ် ယ၀်သမ္ဒးဓမံက်ထ႟းမွ္ဘဲါတင်မ္ဂး ညးဟွံအံင်လိက်ဗၞာစ်ှတန်မ္ဂး ညံင်ဟွံဂွံဂႜဲာကမေႜာန်ဂွံကီု၊ သင်ဟွံဂွံလ၀်တဆိပ်နူတက္ကသိုလ်ဗၞာမွဲမွဲသ်ာမ္ဂး ညံင်ဟွံဂွံဂ္ဇံဘာဂွံကီု ဖျေံဖျန်လ၀်နွံမံင်ရောင်သ္ဂးရ။ ပရေင်ဍုင်ကွာန်၊ ပရေင်ပႝာန်၊ ပရေင်ပိုန်ဒြပ်တံဂှ် မ္ဒးနွံပႛဲတဲဗၞာတံတဲု သွက်ကောန်ဍုင်အရင်တံဂှ် ဆ္ဘိုတ်ပရေင်ပိုန်ဒြပ်ဟေင် မဂွံအာတ်အခေါင်ကေႜာန်နူဗၞာတံရ။\nကောလာဟလဂမႜိုင်ဏံဂှ် တိတ်ကႜုင်မံင်နူဒ္စာံသႝာံစ်ှသႝာံတေံရ။ ဒ်ှမာန်ဟွံမာန် ချပ်ကေတ်ညိ။ လၞုဟ် သေႝာဝ်ဍုင်လေ၀် ဍေံတံ ချူဓဇက်လ၀်တဲုယျ။ ဗ်ှရံင်နူတမ်စိုပ်ကေႝာတ်ညိ။ တဲု…ဗ္ကိတ်စမ်ရံင်ကုဪပရိုင်ကောလာဟလလ္တူတေံညိ။\nအတိုင်ကောလာဟလလ္တူတေံ ယ၀်သဒ်ှဍာံမ္ဂး ဂကူကောန်ဍုင်အရင်တႝဟ် လ္ပဟီုဏီ၊ ဂကူမန်ပဦု ပႛဲသၞ၀်ဥပဒေဏံ ယ၀်သဒးမံင်အာ ပွိုင်ပိစှော်သႝာံမ္ဂး မုဒ်ှအာမာန် ဗ္စာရဏာရံင်ညိ။ သီုစ်ှပွိုင်ဍုင် ပရေင်အုပ်ဓုပ်ဗၞာတံ စိန်ဝုန်ကႜုင်မာန်ဏောင်။ ဂကူမန်ပဦုတံဂှ် ကဆံင်သ၀်အာနူကုဪဂကူဗၞာတံဏောင်။ ဂကူမန်တံဂှ် ၀ိဝိင်အာ ပႛဲမပ္တံဂဥဲုဝိ၀ိင်တံဂ်ှမာန်ဏောင်။ ဂႜံင်တံဂှ် ဍေံတံဖံက်ဏောင်။ ဇၞာပ်ဒေသ ဂကူဗၞာတံစိုပ်ကႜုင်ဏောင်။ ပႛဲဒေသမန်မဂႜိုင်ဂှ် ဍေံပတန်ရုင်စက်ဏောင်။ ဂကူဗၞာတံဂှ် အုပ်ဓုပ်ဂကူမန်တံဂ်ှဏောင်။ ကဆံင်ဘ၀ဇကုသ္ဂောံလှုင် ဒးရုန်ဂစာန်တဲု လ္ပ်ာဂကူဂှ် ၀ိုတ်တႜိင်အာမာန်ဏောင်။ ဒုင်သ္ဇိုင်ကုဪဂကောံကျဖောအ်တဲု ဍေံတံဇမႜိင်ပတိတ်ဝါဒဂကူဗၞာတဲု ပြ၀မနှၜဆီ႞ိတ်ကမႜက်ဂကူဂှ် က္တုဪဒ်ှကႜုင်ဏောင်။\nကွာန်မန် မန်ကႜးကႜးမံင် အိုတ်အာဏောင်။ မန်ဟီုကႜုင်အရေ၀်ဗၞာ၊ မန်နှၜကႜုင်ကုဪဗၞာ၊ မန်ဟွံတီမန်တံဂှ် ထေင်သေဲာကႜုင်ကုဪမန်သၞာပရေင်ဍုင်ကွာန်ဂမႜိုင်တဲု မန်ဆာန်ဂကူတံဂ်ှလေ၀် ဓရ်သေႜဟ်ပၞာလ္တူမန်က၀က်က၀ဲုတံဂှ် ဂႜိုင်တိုန်ဏောင်။ ၀ါဒလံက်ဂြိင်တဲုဗဇုဪ ဟိုတ်ဖုဪဗီုဏံ က္တုဪဒ်ှကႜုင်တဲု ဂကူမန် မဒစုဪဒစးညးသ္ကံဂႜိုင်တိုန်တဲု ဇြဟတ်မစှေ်စးကုဪဗၞာတံဂှ် အောန်စှေ်ကႜုင်ဏောင်။ ဂကူမန်မထိင်ဒက်မင်မွဲလိက်ပတ်ဂှ် နွံဆ္ဘိုတ်ဓမ္မတာဏောင်။ ဂကူမန်မထေင်ဇေႝာ်ကုဪဗၞာ မဒုင်သြဇာဗၞာတံဂှ် ဂႜိုင်တိုန်ဏောင်။ ကွာန်မန်ဗီုကုဪကွာန်ကၞာဝက်တံဂှ် ဒ်ှအာဗီုဍုင်မုဟ်ဍုင်၊ ဍုင်မုဟ်ဍုင်ဂှ် ဒ်ှအာဗီုဍုင်မတ်မလီု၊ ဍုင်မတ်မလီုဂှ် ဒ်ှအာဗီုဍုင်ဗ္ဂော၊ ဍုင်ဗ္ဂောဂှ် ဒ်ှအာဗီုဍုင်အ၀ဏောင်။ ပွိုင်ပိစှော်သႝာံ လက်သဏ်ဂကူမန် ညံင်ဂွံနှၜအာကုဪဂကူဗၞာဂှ် မန်ကုဪဗၞာတုပ်တုပ်ရ ဍေံဟွံဒးဟီု မန်ပဦုရ ဣဟီုစႝးဍေံ ဒ်ှကႜုင်သ်ာဏံဏောင်။\nပရေင်ဍုင်ကွာန်လိုက်လေ၀် ဟွံညိင်ဝတ်၊ ပရေင်ပိုန်ဒြပ်ဂႜးတိလေ၀် ဃရိုက်ဃရာင်၊ ပႛဲဍုင်သေံလေ၀် ယ၀်သ၀ါဒႚကရာဇ်ကျဗြမ်အာမ္ဂး မုမန်သ္ဇက်ဂွံဟွံမွဲရ။ ခေတ်ဖကာံတေံ ဇွိတ်လ၀်စးမန်တဲု ဗၞာတံ ႞ိတ်ထောံဂကူပျူတံတဲုရ။ အခိင်ဏံ ဗၞာတံဇွိတ်ဂွံစးသေံတံမ္ဂး မန်ဒ်ှပျူမာန်ရ။ စွံသ္တိအိုတ်ညိ။\nတဲုပႜန် ယ၀်သစိုပ် ၂၀၄၈ မ္ဂး ကၞိန်ဍုင်ဗၞာ ဗႜး္ဘးကႜုင်နူသၞ၀်တဲအင်္ဂလိက် ပေင်ကႜံသႝာံယျဂ်ှလေ၀် လ္ပ၀ိုတ်စညိ။ ခေတ်ဖကာံတေံ က္လေင်ရံင်။ ဗၞာတံစကာလိက်မန်ပႛဲဝင်နန် ဗႝတ်ကႜံ္ဘါစှော်သႝာံတဲု စႝးလိက်မန်ဂှ် ဍေံတံစုတ်ထောံလိက်ဗၞာရ။ ခေတ်ဗ္ဂော ဖရင်နံင်အံင်ဇႝးမန် ချူလိက်မန် ကေတ်အခိုက်မန်တဲု လက်ကရၜဏံ ဗႝတ်မွဲကႜံသႝာံပႜန် အံင်ဇဲယျ စံင်ထောံလိက်မန်ဍုင်မန်ဂကူမန်ရ။\nယ၀်သရံင်ကုဪအခိုက်ဗၞာမ္ဂး ဗီုဍေံတံကေတ်ကႜုင်ဇႝးမန်ဂှ် တုပ်ကႜုင်ရ။ ပွိုင်ပိစှော်သႝာံကႜာဂှ် ဍေံတံလှေံဍေံတံဘဏောင်၊ ပွိုင်ပိစှော်သႝာံလ္ဒောဝ်ဂှ် ဍေံတံပထဲုဏောင်၊ ပွိုင်ပိစှော်သႝာံလအိတ်ဂှ် ဍေံတံသအးဏောင်။ ခေတ်လၞုဟ်ဏံလေ၀် တန်ဒ်ှသာ်ဂ်ှပႜန်ဏောင်။\nဟိုတ်ဂ်ှရ ပႛဲသႝာံ ၂၀၁၀ ဏံ ပေဵရုင်စ်ှမဲာဍေံတံတဲုဒ်ှအာမ္ဂး ပွိုင်ပိစှော်သႝာံဂတတေံဂှ် ဒးဂွိင်ကွေံကွေံဏောင်။ ဂကူမန်ပဦု ယ၀်သသ္တိဗႜးတှေ် ဂကူကေႜံကႜက်အာမာန်ဏောင်။\nအတိုင်ကောလာဟလ ခယျလ၀်လ္တူတေံ ယ၀်သဒ်ှဍာံမ္ဂး ဗီုလုဪဂကူမန်ပဦု သ္ဂောံစဪုဒႝာမင်မွဲဗ္ဂုဪလဟုဪပတိုန်ဂကူဘာသာသာသႝာညိရော….။\nအတိုင်ပရေင်ဍုင်ကွာန်ပက္ကတိလၞုဟ်ဏံ ထိင်ဒက်မင်မွဲအာတဲု ညံင်သ္ဂောံကိတ်ညှကုဪခေတ် ဒးပြံင်လှဲာနဲကဲ လ္ပကုဪလ္ဇဲု၊ ဥပဒေသႝဂှ် ဇၞာပ်မန် ကုဪလၝတ်လ၀်ပေင်ပေင်ညိ။ မွဲအသိင်ဓ၀် သေႝာဝ်ဥပဒေဂကူမန်ဂ်ှလေ၀်္ဘိုတ်စကာဂွံ စကာညိ။\nဂကူမန် ညံင်သ္ဂောံတီမန်၊္ဘိုန်ရဒးမံင်အကြာညးဂမႜိုင်လေ၀် ညံင်ဟဂွံဝိုတ်တႜိင်အာမန်၊ အခိင်ကာလဆီမ္ဒးနှၜအာမ္ဂး ကောန်ဇာတ်ဇကုညံင်သ္ဂောံဒုင်ယၞုမန်၊ ညံင်သ္ဂောံလေပ်အရေ၀်မန်လိက်မန် ဒးကေၞာန်ဏောင်။\nပဵနူကွေတ်ဗုဒ္ဓဘာသာဂှ် အခိုက်ကႝာမန်မပ္တံယူကႝာ မဒ်ှစႝးတေႝာဝ်ဒတောဝ်ပဦုဂမႜိုင်ဂှ် က္လေင်ဓမံက်ပတိုန်တဲု ဇၞာပ်မန် ကေတ်ယၞုတေႝာဝ် မန်ဒိုင် မည မန်တ ဗွဲမဗဗွဲကုဪကဠော်ဇကုညိ။ (ဥပမာ- မာံထ၀်ပိုန် မည၊ မာံထ၀်ပိုန် မန်တ၊ မာံထ၀်ပိုန် မန်ဒိုင်)\nဘာပရေင်ပညာပုဂ္ဂလိကမဒုင်သ္ဇိုင်ကုဪပရေင်ပိုန်ဂြပ်တံဂှ် သ္ဒးနွံပႛဲတဲဂကူမန်တံဂႜိုင်ဂႜိုင်တဲု ညံင်သ္ဂောံဍစိုပ်တက္ကသိုလ်လိုက်ဂမႜိုင် ဒးဂစာန်ဏောင်။\n္ဘိုန်ရအခေါင်ပရေင်ပိုန်ဂြပ်ဟွံမွဲပႛဲတဲဇကုကီုလေ၀် ကမေႜာန်ပရေင်ပိုန်ဂြပ်ဂမႜိုင် ညံင်သ္ဂောံနွံပႛဲတဲဂကူဇကုဂှ် သ္ဒးလွှပရာဏောင်။ (ရံင်ဂကူကြုက်ပႛဲမလေယှာအိုတ်ညိ)\nသင်ဂမႜိုင်ပိဂိုဏ်တံဂှ် ဗလးစႝးမွဲမွဲဂိုဏ်မသုန်မသုန်ဇကုတဲု သင်ဂမႜိုင်စ်ှသုန်ဇကုဂှ် ဒက်ပတန်ရာမညနိကာယသံဃမဟာနာယကညိ။ ဘာမန်၊ အဲာကၞဲာမန်၊ သာသႝာမန်ဂမႜိုင်တံဂှ် နူကႜာဗၞာတံ ဟွံဂွံကႜုင်ဗာန်လိက်ဏီ ညံင်ဟွံဂွံဒးကလင်ပၞိင်သင်ဗၞာတံဂှ် နူလၞုဟ် ဇိုင်တဲကုဪမြက် ထိင်ဒက်လ၀်ဒတဲုညိ။\nလၞိဟ်ဍုင်မန် လၞိဟ်ကွာန်မန် လၞိဟ်ဂကူမန်ဂမႜိုင်ဂှ် ကေတ်စရင်တဲု ပရေင်ပညာ၊ ပရေင်ပိုန်ဂြပ်၊ ပရေင်လိက်ပတ်ယေန်သႝာင်၊ ပရေင်မိႝဟ်ညးဂမႜိုင်တံဂှ် ညံင်သ္ဂောံပြေပြံင်မာန် ဂကောံပရဟိတမန်ဂမႜိုင် ဗွဲမဂႜိုင် ထေက်ကုဪသ္ဒးမံက်ဂတ၀်ကႜုင်ဏောင်။\nကောန်႞ာ်သၞတ်ဂမႜိုင် ညံင်သ္ဂောံကေႜာံဍညးသ္ကံမာန် ဒးဂစာန်ဏောင်။ ဗွဲတေၞင် ကောန်႞ာ်သၞတ်မန်ဂမႜိုင် မစိုပ်မံင်ဍုင်မၝးတံကီု၊ ကောန်႞ာ်သၞတ်မႝုံမံင်ပႛဲတိပႜန်ဂတးတံကီု၊ ကောန်႞ာ်သၞတ်မံႝုမံင်ပႛဲဍုင်မန်တံကီု နကုဪနဲကဲမွဲမွဲသာ် မဒးကေႜာံဍညးသ္ကံဏောင်။\nသင်မန်တံလေ၀် ကေတ်လ၀်မွဲအခိုက်ဓ၀် မင်စၞှစဂအုပ်ဒကာတံသၞးသၞး ဟွံထေက်။ ဘ၀ဇကု ဟွံမွဲကုဪဍုင် ကႜိုဟ်ခႜင်ကေတ်တဲု ဒုင်အာဒဒိုက်ကရောံညးဍုင်ကွာန်တံ ဗိုင်ရီုဗင်အာကောန်ဍုင်ကွာန်တံထေက်ရ။ ရံင်ဝင်သိင်ဃိုဠ်မ္ဂး အခိင်ဍုင်သိင်ဃိုဠ်ကျမံင်ဂလာကေႜ၀်တေံ သင်တံသီုဖအိုတ်္ဘးကယိုင်ဒုင်ဂိုင်ကေတ်တာလျိုင်ဂကူဂှ် ဂွံဆုဪကေတ်ရ။ ပႛဲကာလဍုင်ကွာန်္ဘိုဟ်သြိုဟ်ဂှ် ညးတံနိမန်နင်သင်နူဍုင်မန်တဲု ကလေင်လဟဪုပတိုန်သာသႝာပႜန်ဂှ် ဂွံဆုဪကေတ်ရ။ ဂကူမန်ဟွံမွဲ ညးဂှ် သ္ဂောံထႜိုင်ဓာတ်ကျာ်အရိယမေတ္တေယျ ပႛဲကျာ်လ္ဂုင်ပႜန်ညိရော။\nယွံဂကူမန်တံ…ပရေင်ဍုင်ကွာန်ဟီုဂှ် ကျာဝေင်ဆ္ဘိုတ်မိပ်ဓ၀် ဟွံသေင်။ ဆာန်ဂကူဟီုဂှ် ဆ္ဘိုတ်ပြိုင်ဝေင်မာနဓ၀်ဟွံသေင်။ လဆောဝ်မံင်သၝိတ်သၝိတ်မ္ဂး သႝဟွံပကာ၊ လဆောဝ်ဟီုဂႜိုင်မ္ဂး လုပ်အာဂွန်သႝ၊ အခိင်ကဟှမ္ဂးကဟှ အခိင်ချှမ္ဂးချှ အခိင်ဂိုတ်မ္ဂးဂိုတ် ဆဂး ဆလံလ္ပယိုတ်ညိ။ ဥပဵမ္ဂးဂှ် နွံဂႜိုင်ကုဪသာ်…ကာလဒးကုဪကေတ်မ္ဂး ဒးကုဪကေတ်ဏောင်၊ ကာလဒးဓဗတ်မ္ဂး ဒးဓဗတ်ဏောင်၊ ကာလဒးဗဇုဪမ္ဂး ဒးဗဇုဪဏောင်၊ ကာလဒးခႛာတ်မ္ဂး ဒးခႛာတ်ဏောင်။\nတိက်မ္ဂး ဒ်ှဍိက်၊ လ္ဇဲုမ္ဂး ဒ်ှဂႜဲု။ ပေဵရဲုစ်ှမဲာဍေံတံ ပဦုပလီုမာန်ဟွံမာန်၊ ပဦုလုပ်ဒုင်ရဲုစ်ှထေက်ဟွံထေက် မိက်ဂွံချပ်ကဪုဒှ် ဟွံမိက်ချပ်ကုဪဒှ် ဆဂး မိက်သ္ဂောံကုဪဂကူမန်တန်တၜအာလုကၜအဓာန်မဂႜိင်သေၝဲာမ္ဂး လေၞင်ကမေႜာန်လ္တူတေံ ဟွံချပ်လေ၀် မံင်ဟွံဂွံ ဟွံကေႜာန်လေ၀် မံင်ဟွံဂွံ။ ဇြဟတ်ဂကူယ၀်သဟွံမွဲ ဂျိပါင်ဂကူလေ၀်ဟွံမွဲ။\nမအဍုဪ ဟွံမွဲပႛဲတဲဇကုမ္ဂး ဗီုလုဪသ္ဂောံထဲရော….\nဟိုတ်ဂ်ှရ…၂၀၁၀ တဲုမ္ဂး မအဍုဪ သ္ကုဪနွံပႛဲတဲဇကုညိ။\nဂႜဲာဍ်ာသိုင်ဒႜဲာညိ။ ဂကူမန် သ္ဂောံရာင်ဆဲာရောင်။\nPosted by မတ်သာင် at 4:50 PM No comments:\nWhen Obama campaign reached me on phone, I answered to them that I had no right to vote because I was yet an American citizen. I was just granted aslyee to live in the US. Afteralong struggle for my homeland and my life, I have foundaplace that is America my sanctuary to shelter. Landing in Dulles International Airport last year April, I saw at immigration Centerablack guy officer who knew Mon Buddhist Temple in Fort Wayne. At the baggage Claim area, black and white staffs worked together chuckling and laughing. How beautiful America was!\nIn America, Bush hit unpopular record of 76%. However, he is No.1 in my mind. So is in the heart of the people of Burma. Probably he is hero and savior for the oppressed people across the globe. US authors may find trouble to compileabiography of President George W. Bush. See, popularity may melt down while principality is forever, president said. I love him and I love America. I am comfortable with republican. May be it is because it is Abraham Lincoln’s party rather than I amaconservative.\nMyo Zin,aCanadian painter, seeing Chicago’s night inabird’s eye when his flight was approaching O’Hare international airport, screamed “Wow, Beautiful Chicago!” He was Obama’s supporter. He used to say he came here to see Obama’s campaign. He was occupied at my temple though, painting the building and meeting the people.\nOn November 4, 2008, Chicago night meant perfect to him when his choice won election. Hillary in the primary and McCain in the general election cannot stop Obama’s meteoric rise. Time has picked Obama. Obama won election capturing key battleground states. He made history being elected as first black president. Democrat won big.\nWhy? The century financial crisis helped elect himalot. In the primary, he started winning Iowa and continuously in Caucuses states. In the general election, Latino Americans voted for him inalarge scale. McCain’s fund is limited and he can ad just one to fifth of Obama. He spread his attack wisely when McCain was accusing him to spread the people wealth. His broad attack was so sound and McCain was overstretched to get to the blue states defending and losing ground in the reds. Independents especially young voters decided this election. Obama reached independent voters’ heart. He heard their voice and felt their issues. The people were more comfortable with Obama’s positive approach on issues than McCain negative campaign. Senior citizen voted for McCain and the young voted for Obama. It could be said young defeated senior.\nThough, Collin Powel said Obama’s campaign was inclusive bridging the gap among generations. One thing is for sure Obama actually inspired the country.\nSome said he has been elected merely because people were afraid they would lose their jobs and homes.\nObama said: “This is notablack America, notawhite America, notaLatino America and an Asian America. This is the United States of America.”\nAnd he roared: “We are choosing hope over fear. We are choosing unity over division and sendingapowerful message that change is coming to America.”\nBeautiful and flowering speech!!\nChange has come to America. America is now in new direction. America is going to live inanew era.\n225,000 people gathered in Chicago to cheer for Obama. Parents have word to tell their children that they can be what they want to be because Barack Obama has been elected president.\nMcCain in his gracious confession speech said “When the people of America speak, they speak clearly. When the people speak, we must listen. Obama is now my president and I remain serving this country.”\nI honored McCain, an American hero. How humble he was! He conceded his defeat. He went to Chicago to haveaprivate meeting with president elect Obama. The incumbent Bush invited Obama to the White House. They promised to work together to make America prosperous and safe in the competitive and dangerous world. Americans, being divided in the long campaign, turned to unity again.\nObama has reached defeated Hillary’s supporters and again McCain’s supporters. He is talent, intelligent and wow guy. Palin, the Republican vice presidential candidate said she was proud of Obama and she prayed for him. What’s about Abraham Lincoln,aRepublican president who saved the blacks? He may smile seeingablack descendent he fought for defeated his party candidate.\nInagarden orapark, there are blooming blossoms and flowers. They may be in the same or different colors. The more different is the more beautiful. I askedaquestion to an American why America was so great. He said to me it was because America let the different exist. Yes, America isagarden of colorful materially and spiritually.\nAmerica is the home of the brave. It is the land of the freedom.\nMyo Zin, my Dharma Friend, sees Chicago is beautiful. Now he sees America is beautiful. He may have something to bring to Canada.\nI haveaword to tell my friends.\nAmerica hasamessage to spread to the world.\nAmerica isabeautiful land of democracy like none other.\nPosted by မတ်သာင် at 4:37 PM No comments:\nကိုယ်က အာဏာရှင်ကို မုန်းတယ်လို့ဆိုတယ်။ တကယ်ကော မုန်းသလား။ အပေါ်မှာ ပြောထားတဲ့အတိုင်း ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်နေပြီလား။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေရပြီလား။ အာဏာရှင်ကြောင့် ဒုက္ခတွေရောက်လို့ အာဏာရှင်ကို မုန်းနေရတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်တိုင် အာဏာရှင်ကို မမွေးမိစေနဲ့။ အာဏာရှင်တွေရဲ့သရုပ်သကန် သဘောအမှန်ကို ဆင်ခြင်ပြီး မိမိနေတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အာဏာရှင်ဝါဒ မထွန်းကားအောင် သတိဆောင်ပြီး ကျင့်ကြံကျိုးကုတ် အားထုတ်ပေကြရော့။\nPosted by မတ်သာင် at 3:22 AM No comments:\nအာဏာရှင်တို့ရဲ့သရုပ်သကန်တွေထဲမှာတစ်ဖက်သတ်ဝါဒကို စွဲကိုင်ခြင်းပါ။ သူတို့က မရှိတဲ့ရန်သူကို (ရှိယင် သူလည်း ကြောက်နေလို့ပါ) လက်ညှိုးထိုးလေ့ ရှိတယ်။ ဥပမာ…မြန်မာစစ်အစိုးရက လက်ရှိအချိန်မှာ ဗြိတိသျှတို့က မြန်မာပြည်ကို ဘာမှလုပ်လို့မရမှန်းသိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗြိတိသျှအစိုးရကို လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုးပြီး သူတို့မရှိယင် သူ့ကျွန်ဘ၀ပြန်ရောက်သွားမယ် ဒီလိုဝါဒဖြန့်လေ့ ရှိတယ်။ ဗန္ဓုလလိုမျိုး အင်္ဂလိပ်ကို သွားတိုက်ယင် ကျွန်ပြန်ဖြစ်မှာပါပဲ။ ငါ ဗန္ဓုလတဲ့ဟေ့ ဟစ်အော်နေတဲ့ ဗမာ့စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ထိုဝင်းလက်လက်နှင့်သူသည် ဗန္ဓုလတည်းဟု စကားပြန်ပြောလို့မှမဆုံးခင် မဟာဗန္ဓုလ အင်္ဂလိပ်အမြောက်ထိလို့ ဓနုဖြူမှာ ကျသွားရပါပြီ။ ဒါဟာ မျက်ကန်းမျိုးချစ်စိတ်ပဲ။\nထိုင်းနဲ့မွန်တို့မှာလည်း အချို့သတ္တိကြောင်တဲ့ခေါင်းဆောင်တွေက ဗမာတွေကို တကယ်ရွံ့ကြောက်ကြတယ်။ သူတို့က ဗမာတွေနဲ့ ရင်မဆိုင်ရဲကြဘူး။ ဒါပေမယ့် သူတို့သူရဲဘောကြောင်တာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဗမာမုန်းတီးရေးဝါဒကို အစဖော်ကြတယ်။ ဗမာတွေနဲ့ တစ်ခါမှ အတူမနေဖူးဘဲ၊ ဗမာတွေနဲ့ တစ်ပွဲတစ်လမ်းမှ အကဲမစမ်းရသေးဘဲ သူတို့က သူရဲကောင်း ဖြစ်နေပြီ။ အဲဒီလို အရေးကြုံယင် သက်လုံမကောင်းတဲ့ ခေါင်းဆောင်အတုတွေကြောင့်ပဲ ထိုင်းနဲ့မွန်တွေဟာ ဗမာတွေကို အရှုံးကြီး ရှုံးခဲ့ဖူးပါပြီ။\nသူမပါယင်မပြီးသမားတွေ သတိထားကြပေတော့။ အဆံမပါယင် သင်္ကြန်အမြောက်ပါပဲ။ ကိုယ်အုပ်စုမှာတော့ ဗိုလ်ပေါ့။ ပွဲလယ်လည်း ရောက်ရော ၀က်ဝက်ကွဲ မဖြစ်စေနဲ့ အာဏာရှင်ပေါက်စတို့ရေ…။\nPosted by မတ်သာင် at 3:21 AM No comments:\nမြန်မာပြည်က ဦးနှောက်ယိုစီးမှုတွေ ရှိနေတယ်။ လူတော်တွေ ပြည်ပရောက်ကုန်ကြတယ်။ ရေနံ၊ သဘာဝဓာတ်ငွေ့တွေကို ဈေးချိုချိုနဲ့ တရုတ်၊ ထိုင်း၊ အိန္ဒိယတို့ကို ရောင်းချတာထက် နစ်နာတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ထိုင်ခုံမြဲယင် ပြီးရောလို့ သဘောထားတဲ့စစ်အစိုးရကတော့ မမှုပါဘူး။ အာဏာအတွက်ဆိုယင် သားကောင်ချနင်းရမလား ချမယ်။\nသန်းရွှေဆိုတာ ပညာမတတ်တဲ့လူပါ။ စစ်တိုက်တော်တဲ့လူလည်း မဟုတ်ဘူး။ တော်တဲ့လူတွေ သေကုန်ပြီ။ ထောင်ထဲရောက်ကုန်ပြီ။ ဇာဂနာပြောသလို ခေါင်းရှိတဲ့လူတွေ နိုင်ငံခြားထွက်ကုန်ပြီ။ ခေါင်းမပါတဲ့လူတွေပဲ ပြည်တွင်းမှာ ကျန်နေတယ်လို့ ပြက်လုံးထုတ်ပါတယ်။\nဒီထက် ပိုဆိုးတာက တက္ကသိုလ်ပါမောက္ခတွေကို ကင်းစောင့်ခိုင်းတာပါပဲ။ အချို့ နိုင်ငံခြားပြန်ပါမောက္ခဆရာကြီးတွေ ဘတ်စ်ကားတိုးစီးရတုန်း။ ဒီလိုငတ်ပြတ်နေတဲ့ဆရာဆရာမတွေက အမိတိုင်းပြည်စည်ပင်သာယာဝပြောနေပါကြောင်း အာဏာရှင်တွေအတွက် အသံကောင်းဟစ်ပေးရသေးတယ်။ လူသားအရင်းအမြစ် အသုံးချပုံက မှားနေတယ်။ ပညာရေးဟာ နိုင်ငံ့ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် ရေသောက်မြစ်ဖြစ်ကြောင်း စာမတတ်သူဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေက နားလည်ဟန်မတူပါ။\nဆရာတော်တစ်ပါးမိန့်တာ ကြားဖူးတယ်။ ၀ိဝေကာရာမ၀င်းကဆရာတော်ဘုရားက ရတနာကို အဖိုးတန်မှန်းသိတဲ့ထိုင်းဘုရင်နဲ့တွေ့မို့လို့သာပေါ့ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာတာ။ နံ့သာတုံးဟာ ပန်းပုဆရာနဲ့တွေ့မှ ဘုရားရုပ်တုဖြစ်မယ်၊ တံငါသည်နဲ့သွားတိုးယင် စဉ်းနှီးတုံး ဖြစ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိဘူး။ အာဏာရှင်လက်အောက်မှာ အရာအားလုံးဟာ စဉ်းနှီးတုံးတွေပါပဲ။ သက်မဲ့တွေကိုပဲ ဖြုန်းတာမဟုတ်ဘူး၊ သက်ရှိတွေကိုလည်း တုံးအောင် လုပ်တယ်။\nလူမိုက်များတဲ့နေရာမှာ လူမိုက်ပဲ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မယ်။ လူလိမ်မာများတဲ့နေရာမှာ လူလိမ်မာပဲ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မယ်။ အသင်းအဖွဲ့တစ်ခုခုကိုပဲ ကြည့်ကြည့်၊ အစိုးရတစ်ခုခုကိုပဲ ကြည့်ကြည့် အဲဒီအသင်းအဖွဲ့၊ အဲဒီအစိုးရ ဘာအဆင့်လဲ ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တယ်။ အမှန်မတော့ အာဏာရှင်တို့အသိုင်းအ၀ိုင်းမှာ ခေါင်ဆောင်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ခေါင်းရှောင်တွေပဲ ရှိပါတယ်။ စွန့်စားရမယ့်ကိစ္စတွေမှာ သူတို့က ရှေ့တန်းကို သိပ်မထွက်ဘူး။ သူ့လူတွေကို တက်ခိုင်းတယ်။ နာမည်ပျက်ရမယ့်နေရာမှာလည်း သူတို့က ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ တိမ်းတတ်ယိမ်းတတ်တယ်။\nကောသလမင်းကြီးအိပ်မက်အတိုင်းပါပဲ။ ဘုရားသားတော်တွေလည်း အသံကလေးစာစာနဲ့ တရားတော်ကို ရောင်းစားကုန်ပြီ။ လူမိုက်တွေပဲ နေရာရပြီး ပညာရှိတွေ တောထဲလစ်ရပြီ။ လူကြီးတွေရဲ့လုပ်အားကို ပြက်ရယ်ပြုပြီး လူငယ်တွေ စော်ကားကုန်ပြီ။ ဒါ အာဏာရှင်တို့အကြိုက် ခေတ်လူမိုက်။\nအခြေခံဥပဒေဆန္ဒခံယူပွဲမှာ မဲဆန္ဒ ၉၄%ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ အတည်ပြုလိုက်ကြောင်း နအဖကျေညာတာ ကြားကြပါလိမ့်မယ်။ အာဏာရှင်တို့ရဲ့သရုပ်သကန်တွေထဲမှာ လူထုအများစုက သူတို့ကို ထောက်ခံနေကြပါကြောင်း ကမ္ဘာကြီးကို ဖြီးဖြန်းထားလေ့ရှိတယ်။ အချို့ဒီမိုကရေစီဆရာတွေကလည်း ကျွန်တော်တို့က ပြည်သူ့မဲနဲ့တက်လာကြတဲ့လူတွေပါပဲ၊ ဟိုကောင်တွေကို မှုစရာမလိုဘူး၊ အဖက်လုပ်စရာမလိုဘူး မာန်တက်ပြီး အောက်ခြေလွတ်နေလေ့ရှိတယ်။ လူထုထောက်ခံချိန်မှာ ဒါမှမဟုတ် မျက်လှည့်ပြလို့ရနေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က ဆန့်ကျင်ဘက်တွေကို အပြတ်ရှင်းလေ့ ရှိတယ်။ သူတို့က အခြေခံသဘောတရားတွေကို နားမလည်ကြဘူး။ နိုင်ငံရေးသမားတို့မည်သည်မှာ လိုအပ်ယင် ရန်သူနဲ့တောင် ဆွေးနွေးရပါတယ်။ အာဏာရှင်တို့ရဲ့သဘောသဘာဝကတော့ ဘယ်သူနဲ့မှ မဆွေးနွေးချင်ဘူး။ ငါတို့က အင်အားသာနေတာပဲ။ ငါတို့စကားကိုပဲ နားထောင်ရလိမ့်မယ်။ နားမထောင်ယင် ပညာပြမယ်။\nဒီမိုကရေစီနည်းအရ ရွေးကောက်ခံရတဲ့အစိုးရ၊ အဖွဲ့အစည်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ လူနည်းစုကို စော်ကားမော်ကားပြုဖို့၊ လူနည်းစုကို အနိုင်ကျင့်ဖို့၊ အပြတ်ရှင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး။ လူနည်းစုတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့၊ ကျောသားရင်သားမခွဲခြားဘဲ တရားမျှတအောင် အုပ်ချုပ်နိုင်ဖို့ ပြည်သူတွေက မဲထည့်လိုက်တာပါ။ တိုင်းပြည်စိုးအုပ် မင်းလုပ်သူတွေအတွက် သူပုန်သူကန်တွေဆိုတာ အိမ်ကနေ ဆင်းသွားတဲ့ရင်သွေးများလိုပါပဲ။ သဘောထားအရမ်းကြီးရတယ်။\nသဘောထားကြီးပုံကို သိချင်ယင် အိုဘားမားကို ကြည့်ပါ။ သူက မဲအပြတ်အသတ်နဲ့ ရွေးကောက်ပွဲကို နိုင်ပါတယ်။ ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်မှာလည်း သူ့ပါတီအမတ်တွေက လူများစုပါ။ ရီပတ်ဘလီကင်တွေကို ဘေးချိတ်ပြီး လုပ်ချင်သလို လုပ်လို့ရနေတဲ့အခြေအနေမှာ ထင်ရာမစိုင်းဘူး။ အကြိုပွဲမှာ သူ့ကို ရှုံးတဲ့ဟယ်လာရီကို နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးနေရာပေးတယ်။ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲမှာ သူ့ကို ရှုံးသွားတဲ့မက်ကိန်းနဲ့လည်း ဆွေးနွေးခဲ့သေးတယ်။ ရီပတ်ဘလီကင်တွေကိုလည်း အစိုးရရာထူးပေးတယ်။ မက်ကိန်းကို ထောက်ခံမိတဲ့ သူ့ပါတီထဲက ဂျိုးလိုင်ဘားမင်းကိုလည်း ခွင့်လွှတ်ပြီး နေမြဲအတိုင်းထားတယ်။ လူများစုအားနဲ့ လူနည်းစုကို အနိုင်မကျင့်တာဟာ ဒီမိုကရေစီပါ။ လူနည်းစုအသံကိုလည်း နားထောင်ပေးလေ့ ရှိပါတယ်။ ဘယ်ဗမာမှ ဘယ်မွန်ဘုရင်ကို မုန်းကွက်ရှာလို့မရတာကို ကြည့်ပါ။ ဘာကြောင့်လဲ။ မွန်ဘုရင်တွေက လူနည်းစုကို ဘယ်တုန်းကမှ အနိုင်မကျင့်ခဲ့လို့ပဲ။ ရှင်စောပုကို ကရင်ဘုရင်မကဲ့သို့ ကရင်တွေက သဘောထားကြပါတယ်။ ၁၇၅၇ ခုမှာ မွန်တွေမျိုးပြုတ်အသတ်ခံနေရတဲ့အချိန်မှာတောင် ကရင်၊ ချင်း၊ ၀လူနည်းစုတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်တွေကို မထိပါးဖို့ မွန်ခေါင်းဆောင်တွေက တရားရေးမဏ္ဍိုင်မပြိုလဲအောင် ထိန်းနိုင်သေးတဲ့အထောက်အထားတွေ ရှိတယ်။\nဒီမိုကရေစီကျင့်စဉ်နဲ့ နေ့တဓူဝ ရင်းရင်းနှီးနှီးရှိနေတဲ့လူအချို့ဟာ လူများစုအားနဲ့ လူနည်းစုကို အနိုင်ကျင့်ကြတယ်။ ဒီမိုကရေစီနည်းကျတယ်လို့လည်း ထင်မြင်နေကြတယ်။ သူတို့မှာ တိုင်းပြည်အာဏာမရှိသေးဘူး။ ရှိများရှိယင် စစ်အစိုးရထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းနေမှာ အမှန်ပါ။ ပြုပြင်သင့်တာရှိယင် ပြုပြင်ဖို့ပါ။ ဖိပြီးညီခိုင်းယင် ဘောလုံးတစ်လုံးကို ရေထဲဖိထားသလိုမျိုးပါ။ လက်လွှတ်သွားယင် ဘောလုံးက ပြန်ကန်ထွက်လာပါလိမ့်မယ်။ အာဏာရှင်အုပ်စိုးတဲ့တိုင်းပြည်မှာလည်း အဲလိုပါပဲ။ သူတို့ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ တိုင်းပြည်က ညီညွတ်သယောင် ရှိပါတယ်။ သူတို့တည်ဆောက်ထားတဲ့ညီညွတ်မှုဟာ အမှန်အကန်မဟုတ်တဲ့အတွက် သူတို့သတိတစ်ချက်လက်လွှတ်သွားယင် ပေါက်ကွဲသံစဉ်ကို ခံစားစံစားရပါလိမ့်မယ်။ တူညီယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားရုံနဲ့ ညီညွတ်ခြင်းရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို မဖော်ဆောင်နိုင်ပါဘူး။\nPosted by မတ်သာင် at 3:19 AM No comments:\nမျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့လူတိုင်း၊ ဒီမိုကရေစီအနှစ်သာရကို နားလည်သူတိုင်း၊ နိုင်ငံရေးအခြေခံသဘောတရားတွေကို နားလည်သူတိုင်း ထူးခြားတဲ့အမြင်တွေကို ကြိုဆိုကြပါတယ်။ အမြင်မတူသူများ၊ သမာသမတ်ကျသူများ အဖွဲ့ကနေ ထွက်သွားယင် အထီးကျန်သလိုမျိုး ခံစားရတတ်ပါတယ်။ နှမြောတသကြတယ်။ အာဏာရှင်တွေအတွက်တော့ သူ့အတွက် လမ်းကြောင်းရှင်းသွားပြီလို့ပဲ ယူဆပါတယ်။ သူက အမြင်မတူသူတန်ဖိုးကို နားလည်ဟန်မတူပါ။\nစာနယ်ဇင်းလွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာ ဒီမိုကရေစီသမားတို့အတွက် အသက်သွေးကြောဖြစ်ရုံမျှမက တိုင်းပြည်တစ်ပြည်အတွက် စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်လို့လည်း ဆိုကြပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့အတွင်းခံစားချက်အမှန်ကို လူမျိုးကောင်းစားရေးတံဆိပ်နဲ့ အသေပိတ်ထားယင် မပွင့်လင်းမှုကနေ ပေါက်ကွဲတတ်တယ်။ အာဏာရှင်တွေကတော့ ပေါက်ကွဲမှုကို အာဏာတည်မြဲရေးအတွက် အသုံးချပြန်တယ်။ နအဖကဲ့သို့ တစ်ရောင်ထဲခြယ်လိုသူများအတွက် လောကရဲ့အလှတရားဆိုတာ မရှိတော့ပါဘူး။\nPosted by မတ်သာင် at 3:18 AM No comments:\nသူတို့ရဲ့အတွေးအခေါ်က စေတနာ အဓိက၀ါဒပဲ။ သူတို့စေတနာက လူမျိုးကောင်းစားရေးအတွက်ပဲမို့ သူတို့လုပ်သမျှ တရားမျှတတယ်လို့ ခံယူထားတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို ခြိမ်းခြောက်မိယင် ဒါမှမဟုတ် စော်ကားမိယင် အဲလိုမျိုး အလွန်အကျွံလုပ်မိလို့ လူထုက နည်းနည်းသတိထားမိလာယင် ကျွန်တော်တို့က ကြမ်းချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ ကြမ်းဟန်ဆောင်တာပါ။ လူတွေက တစ်ခါတလေ ကြမ်းပြမှ ရတယ်လေ…ဆိုပြီး မိကျောင်းမျက်ရည်ကျပြလေ့ ရှိတယ်။ အဓိပ္ပါယ်က သူတို့မှာ လူရိုက်ခွင့်လိုင်စင်ရှိသယောင်၊ လူဆဲခွင့်လိုင်စင်ရှိသယောင် ပုံဆောင်ထားတယ်လို့လား။\nအာဏာရှင်တွေက လူစုလူဝေးကို မကြိုက်ဘူး။ စစ်အစိုးရကိုကြည့်။ လူငါးယောက်မစုရတဲ့။ ဒါပေမယ့် သူ့အတွက်စုယင် ရတယ်။ အယောက်တစ်သိန်းလား တစ်သန်းလား စုပါ။ အာဏာရှင်တွေက ပါတီများများပေးလေ့ ရှိတယ်။ သူ့နောက်လိုက်တွေကို ၀ဖြီးနေအောင် ကျွေးထားလေ့ရှိတယ်။ သူ့ဆန်စားရဲမှတော့ ဆိုပြီး သူ့တပည့်တွေကလည်း ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရမှန်းနားလည်ပြီးသား။ သူ့အတွက်ဆိုယင် သူ့တပည့်တွေက လူသေကိုတောင် အပုပ်ချရမလား အမနာတမ်း ချပြလေ့ရှိတယ်။\nသူ့အိမ်မှာ လူစုယင် သူက ပျော်ပါတယ်။ တစ်ရွာလုံး၊ တစ်မြို့လုံး၊ တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့အတင်းကို ပြောကြယင်လည်း အပြစ်မရှိပါ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်အိမ်မှာ ဘယ်သူတွေစုနေကြတယ်ဆိုယင် သူမနေတတ်တော့ပါဘူး။ သူ့အတင်းကို ပြောနေကြတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဘယ်အိမ်မှာ ဘယ်သူတွေ စုနေကြတယ်၊ အဖွဲ့မကောင်းကြောင်းတွေ ပြောနေကြတယ်၊ ဒီလူတွေ အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ သူက အဖွဲ့ကို ကာကွယ်နေရတယ်။ လူတွေက သူ့ကို မနာလို ဖြစ်နေကြတယ်။ သူ့ကို ရန်လုပ်နေကြတယ်။ တစ်ခါတရံ အထက်လူကြီး မျက်နှာသာရအောင် သူလည်း စိတ်ပျက်ဟန်ဆောင်လေ့ ရှိတယ်။ ဒီအလုပ် မလုပ်ချင်တော့ဘူး၊ နားတော့မယ်၊ ကျွန်တော်မရှိလည်း လုပ်နိုင်တဲ့လူ အများကြီးပဲ၊ ကျွန်တော်လုပ်တာထက်တောင် ပိုကောင်းချင်ကောင်းနေမှာ ဒီလို ပြောတတ်တယ်။ သူ့ကို ဟုတ်တယ်လို့ သွားမဖြေမိစေနဲ့။ မှားသွားမယ်။\nအာဏာရှင်တွေရဲ့သရုပ်သကန်တွေထဲမှာ ပြိုင်ဖက်ကို အမြဲတမ်းရှာနေလေ့ ရှိခြင်းပါပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ရဲ့ပြိုင်ဖက်က သူ့ကို မသိပါဘူး။ ဟိုဘက်လူက အေးအေးဆေးဆေးနေလေ့ ရှိပါတယ်။ အမှန်မတော့လည်း တစ်ဖက်လူက ပြိုင်ချင်တာလည်းမဟုတ်၊ ပြိုင်နေတဲ့လူလည်းမဟုတ်ပါ။ ဒါပေမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးမပြေလည်မှုကလေးတစ်ခုရအောင် အာဏာရှင်တွေက ကြံဖန်လေ့ ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ လူတွေ သူ့ကို သနားအောင် လုပ်ပါတော့တယ်။ သူက ဟိုလူ့အပေါ် ဒီလောက် အနစ်နာခံတာ၊ ကောင်းအောင် နေပေးတာတောင် သူ့အပေါ်ရက်စက်တယ်ပေါ့။ သူ့ပရိသတ်ဘက်က တုန့်ပြန်မှုကလေး ရလာယင် သူ့ဇာတ်လမ်းကို အစပျိုးပါတော့တယ်။ သူက ပြဿနာအမျိုးမျိုးရှာလာတယ်။ ခြိမ်းခြောက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ပရိသတ်တွေက ဒါ တရားမျှတတယ်လို့ ယူဆကြတယ်။\nအာဏာရှင်ဆန်တဲ့အဖွဲ့အစည်း၊ပါတီ၊ အစိုးရမှာ အစည်းအဝေးဆိုတာ ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူး။ အာဏာချုပ်ကိုင်ထားတဲ့လူက သူဘာကြိုက်လဲ သူ့လူတွေကို ပြောပြထားပြီးသား။ သူ့လူတွေကလည်း သူ့ဆန္ဒကို လွန်ဆန်ပြီး ဘာမှ မပြောရဲကြဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့် အစည်းအဝေးဆိုတာ ရုပ်ပြပါပဲ။ စစ်အစိုးရကျင်းပတဲ့အမျိုးသားညီလာခံကိုကြည့်။ ဆွေးနွေးရမယ့်ခေါင်းစဉ်တွေကို ဦးအောင်တိုးက ရေးပေးပြီးသား။ ဒါကို ဗိုလ်ချုပ်အချို့က အတည်ပြုပြီးသား။ ဒါကိုပဲ ကိုယ်စားလှယ်တွေကို ဝေငှပြီးတော့ ဖတ်ခိုင်းတာပဲ။ တော်လှန်ရေးသမားတွေလည်း ဒီမိုကရေစီတိုက်ပွဲအတွက် တိုက်နေပါတယ်ဆိုပေမယ့် အချို့ အစည်းအဝေးမတိုင်ခင် အချင်းချင်းညှိပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးသား ဖြစ်နေတတ်တယ်။ မဲဆန္ဒတွေကို ကြိုလုပ်ထားလေ့ ရှိတယ်။ အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့သဘောထားတွေကို တီးခေါက်ထားလေ့ရှိတယ်။ သဘောထားတိုက်ဆိုင်တဲ့လူဆိုယင် အဖွဲ့ဝင်မဟုတ်ယင်တောင် လေ့လာသူအဖြစ် တက်စေလေ့ရှိတယ်။ မဲခွဲဖို့ လိုအပ်တဲ့အခါ အဲဒီလူတွေကိုလည်း မသိမသာ ပါဝင်စေလေ့ ရှိတယ်။ အချို့အဖွဲ့ဝင်တွေက ဒီနည်း အဆင်မပြေမှန်း သိပေမယ့် အဲဒီလူနဲ့အဆင်မပြေဖြစ်မှာထက် ခေါ်လာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနဲ့ အဆင်မပြေမှာစိုးလို့ ထမပြောတော့ပါဘူး။ တကယ်လို့ သဘောထားမတိုက်ဆိုင်တဲ့ လူဆိုယင် အကြောင်းတစ်ခုခုပြပြီး ဖြောင်ထားလေ့ ရှိပါတယ်။ အချို့အတင့်ရဲတဲ့ အာဏာရှင်ပေါက်စတွေက သိပ်အထာမညက်သေးလို့ ကိုယ်နဲ့မတည့်တဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို ပြောင်မဖိတ်ဘဲ ထားပါတယ်။\nတစ်ခါတလေ ဇာတ်တိုက်ထားပေမယ့် အလွဲလွဲအချော်ချော်ဖြစ်လို့ရှိယင် အစည်းအဝေးကို ရွှေ့ဆိုင်းတာမျိုး၊ သူပဲ ပေါ်ပင်ကိုင်တာမို့ မရေးမှတ်မိပဲ မေ့ကျန်ခဲ့သလိုမျိုး၊ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်ကို မချဖြစ်အောင် အကြံထုတ်တာမျိုး လုပ်တတ်ပါတယ်။ လုံးဝတားလို့မရတော့တဲ့အချိန်မျိုးမှာဆိုယင် လုပ်ကြပါ၊ ကောင်းယင် လက်ခံပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်နေပါတယ် ထောက်ခံသလိုလို ခြိမ်းခြောက်သလိုလို အပေါ်စီးနဲ့ ပြောတတ်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီထူးခြားဆုံးဖြတ်ချက်ကို မသိကျိုးကျွံပြုတာတို့၊ အလွဲလွဲအချော်ချော်ဖြစ်အောင် လုပ်တာတို့ အမျိုးမျိုးအနှောင့်အယှက်ပေးလေ့ ရှိတယ်။\nအာဏာရှင်မှန်း အသိသာဆုံးအချက်တစ်ချက်ကတော့ အဲဒီအာဏာရှင်ဟာ သူဘာရာထူးကိုပဲရရ ထိပ်ဆုံးက စားပွဲကို ယူထိုင်တတ်တယ်။ သူက ဗဟိုချက်ကို ယူထားတတ်တယ်။ သူ့အထက်အရာရှိတွေ ဘယ်ချောင်ရောက်နေနေ သူဂရုမစိုက်ဘူး။ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ပိုပြီး ရုပ်ပျက်ပါတယ်။ သူ့ကိုတောင် မရွေးရသေးဘူး။ သူက သူ့စားပွဲကို သူ့ဟာသူ ရွေးထားနှင့်ပြီ။\nPosted by မတ်သာင် at 3:17 AM No comments:\nအာဏာရှင်တွေက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ရဲဘော်ရဲဘက်လို သဘောမထားဘူး။ သူတို့က တော်တဲ့လူကို အရမ်းကြောက်ကြတယ်။ ထက်ထက်မြက်မြက်ရှိတဲ့လူကို အရမ်းသတိထားတယ်။ ဒီလိုလူကို လက်တွေ့မဆန်တဲ့လူ၊ သူက ထောက်ခံချင်ပေမယ့် လူတွေမကြိုက်လို့ မလွဲမရှောင်သာ နေရာပလပ်ခံရသူ၊ မာန်မာနကြီးသူ၊ ပညာမဲ့လူတန်းစားကို စော်ကားတတ်သူ၊ အောက်ခြေလွတ်သူ၊ တစ်ခါတလေ ရန်သူသူလျှိုလို့ ပုံမှားရိုက်ပါတယ်။ သူ့သဘောထားတွေကို သိလို့ ခပ်ဝေးဝေးနေယင် တို့အဖွဲ့မှာ လူလိုနေတယ်။ ပညာတတ်တွေ ရှိယင် အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပညာတတ်တွေက တို့နဲ့ သိပ်မလုပ်ချင်ဘူး ဒီလိုပြောပါတယ်။\nသူနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီးနေယင်လည်း အကွက်ဆင်ပြီး မသိမသာနှိမ်လေ့ရှိပါတယ်။ အကူအညီယူရမယ့်အချိန်မှာ မျက်ကွယ်မှာပဲ ယူပြီး အောင်ပွဲကျင်းပတဲ့အချိန်မှာ ကျေးဇူးရှင်ကို အသိပေးလေ့ မရှိပါဘူး။ လူသိထင်ရှားထောပနာပြုမှုတွေ မလုပ်ပါဘူး။ အဲဒီလူက အတွန့်တက်ယင် စိတ်ဓာတ်က အောက်တန်းကျတယ်၊ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို လိုချင်တယ်၊ အဖွဲ့စိတ်ဓာတ်မရှိဘူး ဒီလိုစွပ်စွဲလာပါလိမ့်မယ်။ တစ်ဖွဲ့လုံးရဲ့လုပ်အားကို အဖွဲ့အမည်ပဲ သုံးမယ်လို့ အသံပေးပြီး ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးအားကောင်းတဲ့လူတွေ ပွဲထွက်လို့မရအောင် တားတတ်တယ်။ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ လုပ်ယင်လည်း အဖွဲ့ကို စင်ပြိုင်ထူထောင်သူ၊ အဖွဲ့ကို အားခံသူ၊ အဖွဲ့ကို ဖြိုခွဲသူ ဒီလိုကင်းပွန်းတပ်ပြီး ၀မ်းချလေ့ရှိတယ်။ အမှန်မှာတော့ အာဏာရှင်တွေဟာ လူထုလုပ်အားကို ယူပြီး သူတစ်ယောက်ထဲရဲ့အောင်မြင်မှုလို့ ခံယူချင်တဲ့လူမို့လို့ အဖွဲ့နာမည်တပ်ပြီး လုပ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက စားပွဲထိပ်မှာ ထိုင်ပါတယ်။ လက်မှတ်ထိုးစရာရှိယင် သူပဲ ထိုးပါတယ်။ သူ့နာမည်ပဲ သမိုင်းဝင်ပါတယ်။\nPosted by မတ်သာင် at 3:16 AM No comments:\nအာဏာရှင်တွေက ထင်ပေါ်တဲ့လူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အမြဲချောင်းနေလေ့ရှိတယ်။ သူတို့တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ညစ်ပတ်တဲ့နည်းကို သုံးလေ့ရှိတယ်။ ပထမဆုံးကောလာဟလသတင်းကို လွှင့်မယ်၊ မဟုတ်မမှန်လုပ်ကြံသတင်းတွေကို ဖြန့်မယ်၊ လူတွေက အသိညာဏ်နည်းတော့ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်လာမယ်၊ ဒီအချိန်မှာ သူ့လူတွေကို ပုတ်ခတ်ခိုင်းမယ်။ သူ့အာဏာစက်အောက်မ၀င်တဲ့လူ နလံသိပ်မထူနိုင်တော့ဘူးလို့တွက်ယင် သူက ရှေ့တန်းထွက်လာတယ်။ ထွက်တာတောင်မှ အဓိကရုဏ်းကို ၀င်ထိန်းပေးတဲ့သဘော။ လူကြမ်းက မင်းသမီးကို ၀င်ကယ်တဲ့အခန်းပေါ့။ သူက အလည်အလတ်ဝါဒရှိသယောင်။ သူက နှစ်ဖက်လှကိုယ်တော်ပေါ့။ ဒီအချိန်မှာ ဟိုလူက သူ့ကို အောက်ကျို့ယင် ခါးပိုက်ထဲထည့်ထားရုံပဲ။ သူ့ဘက်မပါယင် အကြွင်းမဲ့ ဘ၀ဖျက်လိုက်မယ်။ ဒါပါပဲ။ မပိုင်ယင် မကိုင်ဘူး။\nPosted by မတ်သာင် at 3:15 AM No comments:\nအာဏာရှင်တွေ အကြောက်ဆုံးမှာ ပညာတတ်တွေပဲ။ ပညာတတ်တွေ များလာယင် သူ မှိုင်းတိုက်လို့မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ပညာရေးကိုနှိမ့်ချထားလေ့ရှိတယ်။ မိမိအာဏာကို တည်ဆောက်ရာမှာ ပညာရေးကိုတောင် အလွတ်မပေးဘူး။ မှိုင်းတိုက်တယ်။ ဥပမာ…ပညာရေးတက္ကသိုလ်တွေအတွက် ပံ့ပိုးမှုမလုပ်ဘဲ အာဏာရှင်လက်အောက်တိုက်ရိုက်ရောက်နေတဲ့ စစ်တက္ကသိုလ်တို့လိုဟာမျိုး အားပေးတယ်။ သာမန်တက္ကသိုလ်မှာ အဆင့်မရှိတော့ လူတွေကလည်း စစ်တက္ကသိုလ်ကိုပဲ သားသမီးတွေပို့ကြတယ်။ နေရာတိုင်းမှာ စစ်ဘင်ခရာတွေကိုပဲ ကြားရအောင် ဖန်တီးထားတယ်။\nအာဏာရှင်တွေက နိုင်ငံကာကွယ်ရေးကို အသားပေးပြောလေ့ရှိတယ်။\nမျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ရှင်သန်ထက်မြက်ရေးအကြောင်းတွေ လက်သီးလက်မောင်းတန်းပြီး ပြောလေ့ရှိတယ်။ အမှန်မှာတော့ နိုင်ငံကာကွယ်ရေးထက် အဖွဲ့အစည်းကာကွယ်ရေး၊ အဖွဲ့အစည်းကာကွယ်ရေးထက် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကာကွယ်ရေးကို ဦးစားပေးတတ်တယ်။ အာဏာရှင်တွေက အခုနမှိုင်းမိအင်အားနဲ့ ပညာတတ်တွေကို စိန်ခေါ်လေ့ရှိတယ်။ အလုပ်လုပ်ရာမှာ အဲဒီအလုပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့အချက်အလက်တွေ ရှိတယ်။ ဒီအချက်အလက်တွေကို လူတိုင်း သိသင့်တယ်။ ဒီအချက်အလက်တွေကို အာဏာရှင်တွေက သူနဲ့သူစိတ်ချလို့ရတဲ့လူအနည်းအကျဉ်းကိုပဲ သိခွင့်ပြုတယ်။ သူ့နောက်လိုက်တွေကိုလည်း သိခွင့်မပြုဘူး။ ပညာတတ်တွေလည်း ဒီကိစ္စကို စိတ်မ၀င်စားတတ်ကြဘူး။ သူတို့က သူတို့ဘာသာရပ်နယ်ပယ်ကိုပဲ ဖိပြီး လုပ်နေတတ်တယ်။\nPosted by မတ်သာင် at 3:12 AM No comments:\nObama signed in and Bush signed off. McCain was there in Obama's inauguration. They openly debated along the campaign. They declared victory and conceded the defeat. And they kept their country going.\nNo one cannot stop Obama's meteoric rise. all attempts had failed. As Obama put it, This is notaconservative America, notaliberal America but the United States of America. People choose hope over fear. And they elected the most active president in the US history. Furthermore, he isablack,aslave descendant. In the land where their owners founded, their descendant is elected president now.\nSince minority becameapresident, anything is possible in this promised land. Everyone in America can dream of their future and they haveaword to tell their off-springs. Marta Luther King Jr. has dream ofablack president. Today his dream comes true.\nPosted by မတ်သာင် at 10:50 PM No comments:\n(၂) အာဏာရှင်တွေကို ဘယ်သူက မွေးထုတ်ပေးလဲ\nတို့တတွေပါပဲ။ အာဏာရှင်တွေက လူတွေရဲ့အားနည်းချက်ကို သိတယ်။ အားအနည်းဆုံးအချက်မှာ ဆင်ခြင်တုံတရား။ လူတွေက စိတ်ကူးယဉ်တာ ၀ါသနာပါပေမယ့် အရာရာကို အလေးထားဖို့ ပျင်းတယ်။ သမိုင်းကို ပြောယင် လှံထမ်းနေရဦးမယ်။ မနေ့ကအကြောင်းကိုတောင် မေ့ချင်နေသေး။ ကိုယ်ဘာကြိုက်တတ်သလဲ ဒါကို ကိုယ်က သတိမထားမိဘူး။ အာဏာရှင်တွေက သိနေပြီ။ သူတို့က ဒီလိုင်းမှာ အထာညက်တယ်။ ကိုယ်အစည်းရုံးခံလိုက်ရပြီဆိုတာတောင် ကိုယ် မသိလိုက်ဘူး။ သတိထားမိဖို့ နေနေသာသာ။ အာဏာရှင်ကိုတောင် အကာအကွယ်ပေးမိပြီးသား ဖြစ်နေမယ်။\nအာဏာရှင်တွေက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်မှုကို အားပေးတယ်။ သူက အဖွဲ့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်၊ သူမပါယင် မပြီးဘူး၊ အဖွဲ့ထဲ သူပဲ ကိုယ်ကျိုးစွန့်တယ်၊ သူက အဖွဲ့အတွက်ပဲ စဉ်းစားတယ် ဒီလိုသရုပ်သကန်မျိုးဖြစ်အောင် အရင်လုပ်တယ်။ များသောအားဖြင့် အာဏာရှင်တို့ရဲ့အသိုင်းအ၀ိုင်းမှာ ပညာတတ်တွေ ရှိလေ့မရှိဘူး။ သူ့မှိုင်းမိနေတဲ့လူတွေပဲ ရစ်ဝဲနေလေ့ရှိတယ်။ အာဏာရှင်တွေ အပြင်ပန်းမှာ အရမ်းကို သဘောထားပြည့်ဝတဲ့လူတွေပါပဲ။ ပတ်ပတ်လည်ဝိုင်းရံနေတဲ့လူတွေက သူ့တို့ကို ဘုရားတစ်ဆူ ဂူတစ်လုံးလို တကယ်ထောက်ခံနေတာပါ။ သူတစ်ယောက်ထဲပဲ မှန်နေပြီ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှားနေတယ်လို့ ထင်နေတတ်ကြတယ်။ ဒီမျိုးစေ့ကနေပဲ အာဏာရှင်တွေ ပေါက်ဖွားလာတာပါ။\nPosted by မတ်သာင် at 3:09 AM No comments:\nတို့လို လူတွေပဲ။ ချိုထွက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ နည်းနည်းကွာတာက သူတို့က သတ္တိနည်းနည်းပိုကြောင်တယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေကိုပဲကြည့်။ သူတို့က ဆာလို့ အန္တရာယ်ပေးတယ်။ စိတ်တိုလို့ အန္တရာယ်ပေးတယ်။ နောက်ပြီး ကြောင်လို့ အန္တရာယ်ပေးတယ်။ တောထဲ အသံပေးလျှောက်သွားယင် သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ တိုးခဲတယ်။ သူတို့က လူသံကြားလို့ အချိန်မီတိမ်းရှောင်နိုင်လို့ပေါ့။\nအာဏာရှင်တွေက သတ္တိကောင်းလို့ ဖြစ်လာတာမဟုတ်ဘူး။ သတ္တိကြောင်လို့။ သူတို့က တိရစ္ဆာန်တွေထက် ပိုညစ်ပတ်တာက သူတို့သတ္တိကြောင်တာကို လူသိရှင်ကြား ၀န်မခံရဲကြဘူး။ အမြီးမရှိလို့ ဖုံးကွယ်လို့ရတယ်။ ဒါဆို အာဏာရှင်တွေဆိုတာ လူနဲ့တိရစ္ဆာန်ကြားမှာ အဆင့်ရှိတယ်။ လူစဉ်မမီ တိရစ္ဆာန်စဉ်မမီ ဘ၀မျိုးပေါ့။\nPosted by မတ်သာင် at 2:58 AM No comments:\nPosted by မတ်သာင် at 2:47 AM No comments:\nA Dhamma Talk at Canterburry School\nI haveaDhamma talk at the Canterburry School in the invitation of the School. Kat Lun, one of my follower and student of Canterburry, celebrated the talk asavery successful one since all of the audience were pleased and delighted with the talk. Questions mostly asked by the students were basic Buddhism. ...\nPosted by မတ်သာင် at 4:43 AM No comments:\nသွက်ဂွံဘိက်ပါမောက္ခဆာန် ညံင်သ္ဂောံဒယှေ်ဒွက် ပႛဲဍုင်အမေရိကာန်မာန်ဂှ် နူကုဪဂကောံ M3 (Mon Modern Music) တံ ဍိုက်ကႛိုပ်တဲု ကေႜာန်ဗဒ်ှဏာ ပေဵကောံဓရီုမွဲ ပႛဲဘာဗုဒ္ဓဘာသာမန်၊ ဍုင်ဝှတ်ဝုင်၊ တွုဪရးအေန်ဒှယျာဏာ၊ ကၞိန်ဍုင်အမေရိကာန်ရ။ ပႛဲကောံဓရီုဂှ် အ္စာ Jim နူဍုင်နျူယျံက်တေံလေ၀် တိုန်စိုပ်တဲု ပႛဲဂကောံဘိက်ပါမောက္ခဆာန်ဂှ် နဒဒ်ှဒုဥက္ကဋ္ဌ ကေတ်လ၀်တာလျိုင်ကီုရ။ ကိစ္စပါမောက္ခဆာန် မကႜုင်စိုပ်ကၞိန်ဍုင်အမေရိကာန်ဝွံ ဂကူမန်မတန်တၜမံင် ပႛဲကၞိန်ဍုင်အမေရိကာန်ဗွဲမဂႜိုင် စိုတ်လုပ်စတဲု ယ၀်သအခက်အခဲုဗှသာ (Visa) ဟွံမွဲမ္ဂး ပႛဲဂိတုႚဗြၜသဘင်အတးသင်္ကြာန်ဝွံ ပရိသာတ်တံ ဂွံဗုဪဂွံကလင် ဂွံဒုင်စသိုင်ရ်ှသာဒွက်ဂီတမန်ဖတ်ဖတ်လတ်လတ်ရောင် ဂွံလ၀်ပရိုင်ရ။\nPosted by မတ်သာင် at 11:06 PM No comments:\nMon Cultural Dance to be performed in Ivy Tech Com...


အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်မိသားစုကို တရားမကြောင်းအရ လျှော်ကြေးတောင်း၍ရသည် | dawnmanhon\nအင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်မိသားစုကို တရားမကြောင်းအရ လျှော်ကြေးတောင်း၍ရသည်\n00Saturday, October 15, 2016 Edit this post\nမြန်မာနိုင်ငံလူ့အခွင့်အရေးကော်မရှင် က လူကြီးလေးယောက်ကတော့ သူတို့ ဆန္ဒအရနုတ်ထွက်သွားပြီလို့ သမ္မတရုံးကကြေငြာပါတယ် ။မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားလူ့အခွင့်ရေးကော်မရှင်အဖွဲ့ ဝင်တွေဖြစ်တဲ့ ဦးဇော်ဝင်း ၊ဒေါက်တာဥာဏ်ဇော် ၊ ဒေါက်တာဒေါ်သန်းနွဲ့နဲ့ ဒေါ်မြမြတို့ဖြစ်ပါတယ်။ ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ၊နိုင်ငံတော်သမ္မတရုံး အမိန့်အမှတ် (၅၆/၂၀၁၆ )နဲ့အောက်တိုဘာလ (၆)ရက်နေ့ကထုတ်ပြန်ကြေငြာခဲ့တာပါ။ သူတို့သဘောဆန္ဒအရဆိုတာ လူကြားကောင်းအောင်ပြောပုံရပါတယ် ။ တကယ်တော့ သူတို့သာတကယ် တာဝန်ယူတတ်သူ တာဝန်သိတတ်သူတွေ ရှက်တတ်သူတွေဆိုရင် ဒီပြသနာတွေစဖြစ်ကတည်းက ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ယူပြီးနုတ်ထွက်ရမှာပါ ။ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ အားလုံးကိုဝန်ချတောင်းပန်ပြီးထွက်ရမှာပါ ။ အခုတော့သူတို့တတွေဟာမျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှထီမထင်တဲ့ဟန်ခင်းခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးပြသနာဟာလွှတ်တော်အထိရောက်လို့မရှူနိုင်မကယ်နိုင် ပြုတ်တော့မယ့်အရေးမြင်ကာမှ မိမိဆန္ဒအရနှုတ်ထွက်တယ်တို့ဘာတို့ပြောလာတာကတော့\n“ယာဂုထမနဲ အိုးကြီးကွဲကာမှ စွန့် ကြဲလေသောဒါန “ဆိုသလို သူတို့ စိတ်ရင်းလို့ ယုံလို့မရပါဘူး ။ အားမတန်မာန်လျှော့ အခြေအနေမဟန်ကာမှ နုတ်ထွက်တယ်လို့ ကြေငြာခဲ့တာပါ ။ ဒီအခါ မှာမေးစရာ နှစ်ခုရှိပါတယ် ။ ပထမတစ်ခုကအင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင် ကအိမ်အကူနှစ်ယောက်ကိုနှိပ်စက်တဲ့အမှုမှာ မြန်မာနိုင်ငံလူ့ အခွင့်အရေးကော်မရှင်က လူလေးယောက်ပဲတာဝန်ရှိတာလား ။ဘယ်အဖွဲ့ မဆို ဥက္ကဌလုပ်တဲ့သူက တာဝန်အရှိဆုံးမဟုတ်လား ။ ဒါ့ကြောင့် ဥက္ကဌမပါပဲ အဖွဲ့ ဝင်လေးဦးပဲ နုတ်ထွက်တာသဘာဝကျမကျဆိုတာပါပဲ ။တကယ်တော့ ဥက္ကဌ အပါအ၀င် မြန်မာနိုင်ငံလူ့ အခွင့်အရေးကော်မရှင်ကို မြေလှန်အမြစ်ဖြုတ်ပြီးသင့်တော်တဲ့သူတွေနဲ့အသစ်ပြန်ဖွဲ့ ရမှာ ဒီမိုကရေစီအစိုးရရဲ့သမိုင်းပေးတာဝန်ပါပဲ ။ကျွန်တော့်အနေနဲ့ကတော့ လူ့အခွင့်အရေးကိုတကယ်အလေးထားတဲ့ ကိုမင်းကိုနိုင်တို့၊ ကိုကိုကြီး (၈၈ မျိုးဆက်တို့ ) ၊ ဦးရောဘတ်စန်းအောင်တို့တို့ လို တိုင်းပြည်ကစိတ်ချယုံကြည်ရသူတွေနဲ့ ၊ အခြားလူကြည်ငြိုလေးစားတဲ့သူတွေ သမာသမတ်ကျတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ပြန်ဖွဲ့သင့်တာပါပဲ။ ပညာဂုဏ်ရာထူးဂုဏ်တွေချည်းကြည့်ပြီးအရင်ကလိုခန့်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ဥပဒေပါမောက္ခပင်ဖြစ်လင့်ကစား လူ့အခွင့်အရေးကိုလစ်လျှူရှုခဲ့တဲ့ဖြစ်တွေပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပါသေးတယ် ။ထပ်ဖွဲ့မယ့်အဖွဲ့ထဲမှာ ထောင်မှူးတို့ ထောင်ပိုင်တို့၊ တပ်မတော်အငြိမ်းစားတို့လည်းမပါဝင်စေချင်ပါ ။\nဒုတိယပြောလိုတဲ့အချက်က သူတို့လေးယောက်ကို တာဝန်မှအနားယူခွင့်ပြုလိုက်ရုံနဲ့ ပြီးရောလား ။ သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံ့လစာရိက္ခာတွေခံစားပြီးနိုင်ငံအတွက်တာဝန်မကြေခဲ့ပဲ ရာဇ၀တ်မှုကြီးတစ်ခုကိုအလိုတူအလိုပါဖုံးဖိခဲ့ကြတာအတွက် ပြစ်ဒဏ်ကဒါပဲလားဆိုတဲ့မေးခွန်းဖြစ်ပါတယ် ။ ရာဇ၀တ်ကြောင်းအရထိရောက်တဲ့ပြစ်ဒဏ်ကိုလဲ ဥပဒေအရခံကြရဖို့သင့်ပါတယ် ။ မြန်မာနိုင်ငံလူ့အခွင့်အရေးကော်မရှင်ဥပဒေ အခန်း (၉) ပုဒ်မ ၆၂။ မှာ “ဤဥပဒေအရပေးအပ်ထားသောတာဝန်နှင့် လုပ်ပိုင်ခွင့်များကို သဘောရိုးဖြင့်ဆောင်ရွက်ခြင်း ၊ဆောင်ရွက်ရန်ပျက်ကွက်ခြင်း၊ သဘောထားမှတ်ချက်ပေးခြင်း ၊ သို့ မဟုတ် ထင်မြင်ချက်ပေးခြင်း တို့အတွက်ကော်မရှင်ကိုဖြစ်စေ ၊ကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်ကိုဖြစ်စေ ၊ကော်မရှင်ကတာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရသူကိုဖြစ်စေ ပြစ်မှုကြောင်းအရသော်လည်းကောင်း၊ တရားမကြောင်းအရသော်လည်းကောင်း တရားစွဲဆိုခြင်းမပြုရ “ လို့ပါပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့်လည်း ဦးဇော်ဝင်းတို့ လွှတ်တော်မှလာရှင်းတုန်းက သဘောရိုးနဲ့ဆောင်ရွက်ခဲ့တာပါ ။သဘောရိုးပါ ဆိုတာကိုအကြိမ်ကြိမ်ပြောနေခဲ့တာပါ။ဥပဒေက သဘောရိုးနဲ့လုပ်တာဆိုလွတ်စေလို့ပါတာကိုး ။ဒါပေမယ့် သဘောရိုးဟုတ်သလား မဟုတ်သလားဆိုတာတော့ ပါးစပ်ပြောတစ်ခုနဲ့တင်မလုံလောက်ပါဘူး ။ ဖွဲ့ စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ခုံရုံးက ဆုံးဖြတ်ရမှာဖြစ်ပါတယ် ။ ကော်မရှင်လူကြီးတွေကို တရားစွဲဖို့ ကိစ္စကတော့ ရှေ့နေတွေဆောင်ရွက်နေတာကြောင့် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲစောင့်ကြည့်ရမှာပါ။ တရားလွှတ်တော်ရှေ့နေ ဦးရောဘတ်စန်းအောင်ကတော့ “ ကော်မရှင်ကနေပြီး သူတို့ကို နုတ်ထွက်ခွင့်ပြုလိုက်တာက တရားစွဲအရေးယူ မှုလုပ်ဖို့အတွက် ပထမခြေလှမ်းလို့ပဲ သုံးသပ်မိပါတယ် ။ဒါပြီးရင်တော့ ရှေ့နေချုပ်ရုံးရဲ့အကြံပြုချက်ရတဲ့အခါမှာ အရေးယူဖို့ဆက်လက် ဆောင်ရွက်မယ်လို့ ယူဆပါတယ် ။မြန်မာနိုင်ငံ အမျိုးသားလူ့ အခွင့်အရေးကော်မရှင် ဥပဒေအရနုတ်ထွက်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီ ။သူတို့အနေနဲ့တာဝန်ပြီးဆုံးပြီ သူတို့ကိုအရေးယူဆောင်ရွက်ရေးကတော့ ပြီးပြတ်တယ်လို့ကောက်ယူလို့မရဘူး ။အဲဒိတော့နိုင်ငံတော်အစိုးရအနေနဲ့ ဆက်လက်ပြီးတော့ အရေးယူဆောင်ရွက်မယ်လို့ပဲ ကျွန်တော်နဲ့ပြည်သူတရပ်လုံးကမျှော်လင့်ပါတယ်။တရားစွဲဆိုမှုကတော့လုပ်တာလုပ်မှာပဲ ။ သူတို့ကြောင့်အင်မတန်မှအရေးကြီးတဲ့ပြစ်မှုကြီးက ပေါ်သင့်ရဲ့သားနဲ့ အချိန်မီမပေါ်ခဲ့ရဘူး။တရားဥပဒေအရအရေးယူဆောင်ရွက်မှုကြန့်ကြာခြင်းက နစ်နာသူအတွက်ပိုပြီးတော့နစ်နာမှုဖြစ်စေတယ်” လို့ပြောကြားခဲ့တယ် ။\nနောက်တစ်ခုကတော့ အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်မိသားစု ဟာ အခုအခါမှာ လူကုန်ကူးမှု ၊ အပြင်းအထန်နာကျင်စေမှု အပါအ၀င် ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေပုဒ်မတွေနဲ့တရားစွဲခံထားရတာဖြစ်ပါတယ် ။ ဒီပုဒ်မတွေအရ အပြစ်ရှိရင်သေဒဏ်ဖြစ်စေ ၊ထောင်ဒဏ်ဖြစ်စေကျခံရမှာဖြစ်ပါတယ် ။ထောင်ဒဏ်ကျခံရလို့နှစ်စေ့လို့လွတ်လာသည်ဖြစ်စေ ၊မလွတ်သေးတဲ့အချိန်မှာဖြစ်စေ သူတို့နှိပ်စက်လို့ လူစဉ်မမီ ဖြစ်သွား တဲ့ အိမ်အကူကောင်မလေး ဘက်ကနေပြီး ကျူးလွန်သူ အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်မိသားစု ကို တရားမကြောင်းအရ လျော်ကြေးငွေရလိုမှုနဲ့ ထပ်ပြီးတရားစွဲလို့ ရပါတယ် ။ဒီကောင်မလေးလို လူမဆန်စွာကျွန်ပြုနှိပ်စက်ခံရတာမဟုတ်ပဲနဲ့ ကိုယ့်ပေါင်ပေါ်ကို ကော်ဖီတစ်ခွက် မတော်တဆ ကိုယ့်ဘာသာဖိတ်ကျခဲ့တဲ့အမှုတစ်ခုမှာတောင် အပူလောင်ခံရတဲ့ သူက ကော်ဖီဆိုင်ကို တရားမကြောင်းအရနစ်နာကြေးရလိုမှုနဲ့တရားစွဲတာ အောင်မြင်ခဲ့ဖူးတဲ့သာဓက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာရှိခဲ့ဖူးပါတယ် ။ဒီအကြောင်းကို ကော်ဖီပူပူတခွက်၊ခရုတကောင်နှင့်နေရောင်ခြည်ရပိုင်ခွင့်ဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ ၁၉.၃.၂၀၁၃ စောင့်ကြည့်ဂျာနယ်မှာကျွန်တော်ဆောင်းပါးရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။\nဖြစ်ပုံကတော. ၁၉၉၂ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၇ မှာ အသက် ၇၉ နှစ်ရှိပြီဖြစ်တဲ. အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နယူးမက္ကဆီကိုပြည်နယ် က Stella Liebeck ဆိုသူအမျိုးသမီးဟာ ကားမောင်းလာရင်း လမ်းမဘေးက အသင်.စား မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီဆိုင်က နေ ၄၉ ဆင်.တန်ဖိုးရှိတဲ.ကော်ဖီတစ်ခွက်ဝယ်ပါတယ် ။ သူတို.ဆီကကော်ဖီဆိုင်တွေက မြန်မာပြည်အဝေးပြေးလမ်းတွေပေါ်က Toll Gate တွေမှာ လမ်းတံတားကြေးဆောင်သလိုပါပဲ ။ကားပေါ်ကဆင်းစရာမလိုပါ ။ကားရပ်ပြီး ပိုက်ဆံပေးလိုက်တာနဲ. ကားပေါ်ကို မှာတဲ. အစား အသောက်ပို.ပေးပါတယ် ။ သူဟာဒရိုင်ဘာဘေးကခုံမှာထိုင်နေပြီး သူ.မြေးကကားမောင်းပါတယ် ။ အဖွားဟာ ကော်ဖီခွက်ကိုပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာညှပ်ထားပြီး နို.နဲ.သကြား ထုပ်ကိုဖောက်ပါတယ် ပြီးတော.ကော်ဖီခွက်အဖုံးကို ဖွင်.ဖို.သူ.ဘက်ဆွဲယူလိုက်စဉ်မှာပဲ ကော်ဖီခွက်ဟာ သူ.ပေါင်ပေါ်ကိုမှောက်ကျပါတယ် ။ သူဝတ်ထားတဲ.ဘောင်းဘီဟာ ချည်သားနဲ.ရက်ထားတဲ.ချွေးစုတ်ဘောင်းဘီဖြစ်တာကြောင်.ကော်ဖီဟာ ဘောင်းဘီမှာ စုတ်ဝင်ပြီး သူ.ကို အပူလောင်စေပါတယ် ။ပေါင် ၊ တင်ပါး ၊ ခွဆုံတို.ကို အပူလောင်ခံရတယ်လို.ဆိုပါတယ် ။ အပူလောင်ခံရတဲ.အမျိုးသမီးကြီး လိုင်းဘက် ကိုဆေးရုံကို ချက်ချင်းပို.လိုက်ရပါတယ် ။ ဆေးရုံမှတ်တမ်းမှာတော. အမျိုးသမီးဟာ သူ.ခန္စာကိုယ်အရည်ပြားဧရိယာစုစုပေါင်.ရဲ. (၆) ရာခိုင်နှုန်း ဆိုးဆိုးဝါးဝါး အပူလောင်ခံရပြီး ၊ ခန္စာကိုယ်ရဲ. (၁၆)ရာခိုင်နှုန်းကိုတော. အနည်းငယ် အပူလောင်ခံရတယ်လို. မှတ်တမ်းတင်ပါတယ် ။ သူမဟာဆေးရုံမှာ (၈) ရက်တက်ရောက်ကုသရပြီး အရေပြားအစားထိုးကုသမှုကိုလဲခံယူခဲ.ရပါတယ် ။ ဆေးရုံတက်နေရတဲ.အခိုက်မှာ သူမရဲ.ခန္စာကိုယ်အလေးချိန်ဟာ ပေါင် ၂၀ ( ၉ ကီလိုဂရမ် ၊ သူမခန္စာကိုယ်အလေးချိန်စုစုပေါင်း၏ ၂၀% ခန်. ) အလေးချိန်လျော.ကျသွားပါတယ် ။ နောက်ထပ်နှစ်နှစ်တိတိလဲ ဆေးကုသမှုကိုဆက်လက်ခံယူခဲ.ရပါတယ် ။\nအစပိုင်းမှာ ရုံးရောက်ဂါတ်ရောက်မဖြစ်ကြပဲ အပူလောင်ခံရသူအမျိုးသမီးက နစ်နာကြေး ဒေါ်လာ နှစ်သောင်း မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီဆိုင်ကနေတောင်းပါတယ် ။ သူတွက်ပြတာကတော. ပြီးခဲ.တဲ.ဆေးကုသစားရိတ် ( ၁၀၅၀၀ ဒေါ်လာ ) ၊ နောင်ကုန်မယ်.ဆေးကုသစားရိတ် ( ၂၅၀၀ ဒေါ်လာ )၊ ၀င်ငွေထိခိုက်ရတဲ.အတွက် ဒေါ်လာငါးထောင် ( ၅၀၀၀ ) ။ စုစုပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကျတာမို. ဒေါ်လာ နှစ်သောင်းပေးဖို.တောင်းတာပါ ။ သူကဒီလောက်တောင်းပေမယ်. မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီဆိုင်က ဒေါ်လာ ရှစ်ရာ ( ၈၀၀ $ ) ပဲပေးနိုင်မယ်လို. ပြောပါတယ် ။ ကော်ဖီဆိုင်ဘက်က လျော်ကြေးတိုးမပေးတာကြောင်. အမျိုးသမီးကြီးဟာ တက္ကဆက်ပြည်နယ်ကရှေ.နေ ကြီး ရိဒ်မော်ဂန် ကိုငှားပြီး အန္တရာယ်ရှိသောပစ္စည်းတစ်ခုကိုသတိမပေးပဲရောင်းချမှု ၊ ပေါ.လျော.စွာကုန်စည်ထုတ်လုပ်မှု တွေနဲ.တရားစွဲပါတယ် ။ ရှေ.နေကြီးတောင်းဆိုတဲ. ဒေါ်လာ ကိုးသောင်းပေးရင်ကြေအေးမယ်ဆိုတဲ. ညှိနှိုင်းချက်ကို ကော်ဖီ ကုမ္မဏီကပါယ်ချလိုက်ပါတယ် ။ ဒါနဲ.ရှေ.နေက သုံးသိန်းပေးမှကြေနပ်မယ်ဖြစ်သွားပါတယ် ။ကြားက၀င်ပြီးညှိပေးသူက နှစ်သိန်းနှစ်သောင်းငါးထောင် (၂၂၅,၀၀၀ ) နဲ. ရုံးမရောက်ခင်မှာညှိပေးပါတယ် ။ဒါပေမယ်. မက်ဒေါ်နယ်ကလက်မခံပဲ နောက်ဆုံးတရားရုံးမှာရင်ဆိုင်ကြဖို.သဘောတူပါတယ် ။\n၁၉၉၄ သြဂုတ်လ (၈) ရက်နေ.မှာ အမှုစစ်ပါတယ် ။ အမှုရင်ဆိုင်နေစဉ်အတွင်း ရှေ.နေကြီးစုံစမ်းသိရှိလာတာကတော. မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီဆိုင်ဟာ သူ. ဖရန်ချိုက် လက်ခွဲကော်ဖီဆိုင်အားလုံးကို ညွှန်ကြားထားတာက ကော်ဖီရောင်းတဲ.အခါမှာ ကော်ဖီရဲ.အပူချိန်ဟာ ၁၈၀ ကနေ ၁၉၀ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက် ( ၈၂ မှ ၈၈ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ် ) အထိရှိရမယ်ဆိုတဲ.ညွှန်ကြားချက်ပါပဲ ။ အဲဒိလောက်အပူချိန်ဟာ နှစ်စက္ကန်.ကနေ ခုနှစ်စက္ကန်.အတွင်းလူတစ်ယောက်ကို ဆိုးရွားစွာအပူလောင်နိုင်စေတယ်ဆိုတာပါပဲ ။ ရှေ.နေကြီးကတရားရုံးမှာ ကော်ဖီဆိုတာအပူချိန် ၁၄၀ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်( ၆၀ စင်တီဂရိတ်) အပူချိန်လောက်ပဲရှိသင်.ကြောင်. တခြားကော်ဖီဆိုင်တွေအားလုံးမှာလဲ ၁၄၀ ဒီဂရီ သာ ကော်ဖီကိုအပူပေးကြောင်း ၊ မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီဆိုင်တွေမှာသာ ၁၈၀ ဖာရင်ဟိုက်အပူချိန်ရှိနေကြောင်း ။တခြားကော်ဖီဆိုင်တွေဟာ မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီထက် အပူချိန်လျော.နည်းကြောင်း လျောက်ထားပါတယ် ။ ကြွက်ကြွက်ဆူနေတဲ. မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီတစ်ခွက်ဟာ အရေပြားပေါ်ကိုဖိတ်ကျခဲ.မယ်ဆိုရင် ဆယ်.နှစ်စက္ကန်.ကနေ ဆယ်.ငါးစက္ကန်.အတွင်းမှာ ဆိုးဆိုးရွားရွားအရေပြားလောင်ကျွမ်းခံရပြီး ၊ အရေပြားအစားထိုးခွဲစိတ်မှုပင်လိုမှာဖြစ်ကြောင်းသက်သေနဲ.တကွတင်ပြခဲ.ပါတယ် ။\nမက်ဒေါ်နယ်ဘက်ကလဲ ကော်ဖီကို အရမ်းပူအောင်လုပ်ထားရခြင်းမှာ သူတို.ဆိုင်ကိုအားပေးသူတွေဟာ အဝေးပြေးလမ်းမှာကားမောင်းသူတွေဖြစ်လို. ကားမောင်းရင်းနဲ.အေးအေးလူလူသောက်ရအောင် ချက်ချင်းအေးမသွားအောင် လုပ်ထားတာပါလို.ချေပတယ် ။ ကော်ဖီခွက်ပေါင်ပေါ်မှောက်ကျခြင်းဟာလဲ ဖြစ်လေ.ဖြစ်ထမရှိပဲ ကာယကံရှင်ရဲ.နမော်နမဲ.မှုသာဖြစ်တယ်လို.ချေပပါတယ် ။ တရားလိုရှေ.နေဘက်ကလဲ မက်ဒေါ်နယ်ဆိုင်ကကော်ဖီအပူလောင်တဲ.သူတွေရဲ.အလားတူဖြစ်ရပ်တွေကိုရှာပြီး တင်ပြပါတယ် ။ အစားအသောက်တစ်ခုဟာ ၁၃၀ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်ထက်ကျော်ခဲ.ရင် အန္တရာယ်ရှိတယ် အပူလောင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်ပါတယ် ။\nအဖွဲ.၀င်ဆယ်.နှစ်ယောက်ပါဝင်တဲ. ဂျူရီအဖွဲ.က ဒီအပူလောင်မှုမှာ မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီဆိုင်မှာ ၈၀% တာဝန်ရှိတယ် ။စားသုံးသူရဲ. အမှားဟာ ၂၀% ရှိတယ်လို.ဆုံးဖြတ်တယ် ။ ဒါ.ကြောင်.ဆေးကုသစားရိတ် ဒေါ်လာ နှစ်သိန်း ရဲ. ၈၀ % ဖြစ်တဲ. ဒေါ်လာ တစ်သိန်းခြောက်သောင်း (၁၆၀၀၀၀ ) ရယူစေ ။ဒါ.အပြင် စိတ်ပိုင်း ရုပ်ပိုင်း နစ်နာကြေး ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် မက်ဒေါ်နယ်ကော်ဖီ ကုမ္မဏီက သူမကို ဒေါ်လာ နှစ်ဒဿမ ခုနစ်သန်း ( ၂.၇ သန်း) ပေးဆောင်စေဖို. ရာဇ၀င်တွင်မယ်.ဆုံးဖြတ်ချက်အမိန်. ကိုချမှတ်ခဲ.ပါတယ် ။\nအင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်တွေနှိပ်စက်ခဲ့တာဟာ ကော်ဖီတစ်ခွက်ပေါ င်ပေါ်မှောက်ကျတာထက်အများကြီးဆိုးရွားပါတယ် ။ စိတ်ပိုင်းရုပ်ပိုင်းထိခိုက်နစ်နာမှုတွေများပါတယ် ။တဘ၀လုံး ထိခိုက်ခံစားနေရတော့မှာဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့တရားဥပဒေသာ တကယ်တမ်း ပြည်သူလူထုအားကိုးရတဲ့အဆင့်ရှိမယ်ဆိုရင် (အားကိုးလို့ရမရစမ်းသပ်တဲ့အနေနဲ့ ) ဥပမာ လျှော်ကြေးငွေ ကျပ် သိန်းငါးထောင်နစ်နာကြေးရလိုမှုနဲ့ တရားမကြောင်းအရထပ်မံတရားစွဲစေချင်ပါတယ် ။\nဥပဒေအတိုင်းသာမှန်မှန်ကန်ကန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် လျော်ကြေးရကိုရရမယ့်အမှုဖြစ်ပါတယ် ။ အဲဒိလျှော်ကြေးငွေကို တရားခံအင်းဝမိသားစုဘက်ကမပေးနိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု (တိုက်ခန်း ၊အတွင်းပစ္စည်း စတာတွေကို ) လေလံ တင်ရောင်းချပြီးပေးဆပ်စေရမှာဖြစ်ပါတယ် ။အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်အမှုကိုအဓိကမူတည်ပြီးပြောပေမယ့် ပဲခူးကတရားသူကြီးအိမ်မှာ တရားသူကြီးမိန်းမက မီးပူနဲ့ကပ်ပြီးနှိပ်စက်ခံရတဲ့အိမ်ဖော်မလေးအတွက်ရော ၊ ရန်ကုန်မြို့ တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်းသစ်က ဗိုလ်မှူးတစ်ယောက်အိမ်မှာ နှိပ်စက်ခံရတဲ့ကလေးတစ်ယောက်အမှုရော ၊ ဒဂုံမြို့သစ်မြောက်ပိုင်း(၄၂)ရပ်ကွက်မှာ အိမ်ရှင်က တစ်ကိုယ်လုံးဒဏ်ရာရအောင်နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့မှုအတွက်ရော ၊ မန္တလေး ပန်ဒိုရာ အဆီချလုပ်ငန်းမှ အလုပ်သမားကောင်မလေး အား ခွေးလှောင်အိမ်ထဲထည့်ကာ ရိုက်နှက်နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့မှုအတွက်ရော စတဲ့အမှုတွေမှာလည်းကျူးလွန်သူတွေဆီက နစ်နာကြေး သိန်းထောင်ချီပြီး တရားမကြောင်းအရတရားစွဲတောင်းခံပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ် ။ လူတွေက တရားဥပဒေကိုနားမလည်တာရယ် ။ တရားတဘောင်ရင်ဆိုင်ရမှာကို ဆင်းရဲသားတွေဖြစ်လို့ မ၀ံ့မရတာရယ်တွေကြောင့် ဥပဒေဟာနောက်ရောက်နေတာပါ။တစ်ယောက်ကမှစပြီး မစွဲသေးလို့ စီရင်ထုံးအနေနဲ့လည်းမရှိသေးတာပါ ။ တကယ်တော့ လူ့ ပယောဂကြောင့်နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းတာမျိုးမပြောနဲ့ ဘီယာဗူးထဲမှခရုခွံပါလာတာမျိုး ကိုတောင်တရားစွဲတောင်းဆိုတဲ့အခါ ဘီယာကုမ္မဏီကစားသုံးသူကိုလျှော်ကြေးပေးခဲ့ရပါတယ် ။ ဘေးအိမ်က သစ်ပင်တွေကြောင့်ကိုယ့်အိမ်ကိုအရိပ်ထိုးပြီးနေရောင်ခြည်မရတော့တာမျိုးတောင် နေရောင်ခြည်ရပိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးလို့ဆိုပြီး တရားစွဲနစ်နာကြေးတောင်းတဲ့အမှုတွေကမ္ဘာမှာရှိခဲ့ပါတယ် ။တရားရုံးကလည်း သစ်ပင်တွေကွယ်နေလို့နေရောင်ခြည်မရတဲ့နစ်နာမှုအတွက် သစ်ပင်ကိုခုတ်ရင်ခုတ် ။မခုတ်ရင် တစ်ရက်ကို ဒေါ်လာတစ်ထောင်ပေးစေလို့အမိန့် ချခဲ့တာ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ် ။\nမြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ ငွေရှိသူ တွေဟာ ဥပဒေကိုထီမထင်တဲ့ပုံစံနဲ့ ငွေများတရားနိုင်ဆိုတဲ့အယူအဆအတိုင်း မရှိဆင်းရဲသားတွေအပေါ်မှာမတရားသဖြင့်ကျူးလွန်နေကြတာပါ ။ အာဏာရှိသူ ငွေရှိသူတွေကို အာဏာမဲ့သူငွေ မဲ့သူတွေကကြောက်နေရတာပါ ။ ကိုယ်ပိုင်မြေကို တပ်ကလာသိမ်းလို့လည်း လူ့ အခွင့်အရေး အရဘာမှတိုင်တန်းခွင့် နစ်နာကြေးရခွင့်မရှိဖြစ်နေကြရတာပါ ။ တကယ်တော့ဥပဒေဆိုတာ နစ်နာသူတွေဘက်ကပဲအမြဲရှိသင့်တာပါ ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း ခေတ်ပြောင်းပြီဆိုတာဟုတ်မဟုတ် သူတပါးကိုနှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းကြသူတွေကိုတရားမကြောင်းအရတရားစွဲလျော်ကြေးတောင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီဖြစ်ပါကြောင်း။\ndawnmanhon: အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်မိသားစုကို တရားမကြောင်းအရ လျှော်ကြေးတောင်း၍ရသည်


နည်းပညာတက္ကသိုလ် (လွိုင်ကော်)အတွက် ငွေကျပ် ၁ဝ၈ ဒသမ ၅ သိန်းနှင့် မော်တော်ယာဉ်တစ်စီး ကယားပြည်န?? - Yangon Media Group\nနည်းပညာတက္ကသိုလ် (လွိုင်ကော်)အတွက် ငွေကျပ် ၁ဝ၈ ဒသမ ၅ သိန်းနှင့် မော်တော်ယာဉ်တစ်စီး ကယားပြည်န??\nအခမ်းအနားတွင် ရှေးဦးစွာ ပြည်နယ်ဝန်ကြီးချုပ် ဦးအယ်လ် ဖောင်းရှိုက အဖွင့်အမှာစကားပြော ကြားပြီး ပြည်နယ်ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် တာဝန်ရှိသူများက တက်ရောက်လာ သည့် ဆရာ၊ ဆရာမများနှင့် ဝန် ထမ်းမိသားစုများ၏ တင်ပြချက် များအပေါ် သက်ဆိုင်ရာကဏ္ဍအ လိုက် ပံ့ပိုးဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရေး အတွက် ကြိုးပမ်းဖော်ဆောင်ပေး မည့် အခြေအနေများအား ရှင်း လင်းဖြေကြားခဲ့သည်။\nဆက်လက်၍ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် တာဝန်ရှိသူများက နည်းပညာတက္က သိုလ် (လွိုင်ကော်)အတွက် လိုအပ် လျက်ရှိသည့် မိတ္တူကူးစက်တစ်လုံး အတွက် ငွေကျပ် ၁၂ ဒသမ ၅ သိန်း ၊ လူသွားစင်္ကြံအမိုးဆောင် ရွက်ရန်အတွက် ငွေကျပ် သိန်း ၂ဝ ၊ Desktop ကွန်ပျူတာ ငါး စုံအတွက် ငွေကျပ် ၃၇ ဒသမ ၅ သိန်း၊ Aircon သုံးလုံးဝယ်ယူ ရန်အတွက် ငွေကျပ် ၂၁ သိန်း၊ ရူပဗေဒဌာန လက်တွေ့ခန်းသုံး ပစ္စည်းများဝယ်ယူရန် ငွေကျပ် ငါး သိန်း၊ အမှုထမ်းဝန်ထမ်းများ သာ ရေးနာရေးရန်ပုံငွေအတွက် မ တည်ငွေကျပ် ငါးသိန်းနှင့် လုံခြုံ ရေးဝန်ထမ်း ငါးဦးအတွက် ဝတ်စုံ တစ်စုံလျှင် ငွေကျပ် ၅ဝဝဝဝ နှုန်း ဖြင့် ငွေကျပ် ၂ ဒသမ ၅ သိန်း၊ Civil ဌာန စာတမ်းများ ဆောင် ရွက်နိုင်ရန်အတွက် ငွေကျပ် ငါးသိန်း စုစုပေါင်းငွေ ကျပ်၁ဝ၈ ဒသမ ၅ သိန်းနှင့် မော်တော် ယာဉ်တစ်စီးအား ထောက်ပံ့ပေး အပ်ခဲ့သည်။\nပါကစ္စတန် ဂြိုဟ်တုနှစ်လုံးအား တရုတ် ဒရုန်းဖြင့် လွှတ်တင်ရေး စခန်းမှ လွှတ်တင်


YEYINTNGE(CANADA): Thursday, November 05\n့ ခင်ဗျားသားက အရပ်ပုလို့၊\nတပ်မတော်ဆေးတက်ကသိုလ် မင်္ဂလာဒုံက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဗိုလ်မှုးချုပ်ထွန်းနေလင်းဟာ သူ့လက်အောက် ဦးစီးအရာရှိတွေကနေတဆင့် လာဘ်စားမှုတွေကိုပြုလုပ်နေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် တပ်ရေးဗိုလ်ကြီး ဗိုလ်ကြီးသန်းဝင်းကနေ တဆင့် ဗိုလ်လောင်းတွေအပေါ်မှာ မမြတ်ထုတ်နေတာဖြစ်ပါတယ်။ ဗိုလ်လောင်းတွေကို အထက်က ချပေးတဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေအတိုင်းကျွေးမွေးရမယ့် အစား၊ ဘဲဥပြုတ်၊ ဆန်ကွဲတွေ၊ စပါးလုံးတွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ ထမင်းကြမ်းများ၊ ကြောင်ကြွေးလို့တောင် မစားတဲ့ငါးခြောက်လေးတွေနဲ့ ကျွေးမွေးပြီး၊ အဲဒါတွေအတွက် ချပေးတဲ့ပိုက်ဆံတွေထဲက ပိုတဲ့ငွေတွေဟာ တစ်လတစ်လကို သိန်း ၈၀ ကနေ ၉၀ ကြားကျန်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းတွေကို ဗိုလ်လောင်းတွေက တိုင်မှာစိုးလို့ မတိုင်ရဲအောင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းတယ်ဆိုပြီး အနိုင်ကျင့်မှုတွေလုပ်နေပါတယ်။ တစ်ချို့အရာရှိတွေဆိုရင် ဗိုလ်လောင်းတွေကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ထိုးကြိတ်နေတယ်ဆိုတာကို အထိုးခံရတဲ့ ဗိုလ်လောင်းမိဘတစ်ဦးရဲ့ ပြောပြချက်အရ သိရပါတယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ ဗိုလ်လောင်း အသစ်တွေခေါ်ယူတဲ့အချိန်ဟာ ကျောင်းအုပ်ကြီးအတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ဗိုလ်လောင်းဝင်ခွင့်ဖြေမယ့် ကျောင်းသား မိဘတွေဆီက ဗိုလ်လောင်းပါအောင်လုပ်ပေးမယ် သိန်း၂၀ ပေးပါဆိုပြီး တောင်းခံအာမခံထားပြီး၊ ဗိုလ်လောင်းရွေးတဲ့အထဲမှာ မပါတဲ့အခါကျတော့ ခင်ဗျားသားက အရပ်ပုလို့၊ လေ့ကျင့်ခန်းစမ်းစစ်မှုမအောင်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ငွေလိမ်လည်မှုတွေကိုပြုလုပ်နေပါတယ်။အဲဒါတွေကတော့ ဗိုလ်လောင်းမိဘတွေရဲ့ ရင်ဖွင့်စကားပါ။ဇင်ဇင်အောင်. Summary only...\n၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဦးသန့် ဈာပန အရေးတော်ပုံ သမိုင်းမှတ်တမ်း\n"အခု မကြာခင်မှာ ဦးသန့် အရေးအခင်း နှစ်ပတ်လည်လည်း ရောက်လာတော့မှာပါ။ မပျိုလည်း ဦးသန့် အရေးအခင်းကို မမီခဲ့ပါဘူး … စုဆောင်းထားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေရယ် … ဦးသန့် အရေးအခင်းမှာ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့လို့ ဖမ်းခံရပြီး ထောင် ၇ နှစ် ကျခဲ့တဲ့ ဦးလေးရဲ့ ပြန်ပြောချက်တွေကို နားရည် ဝနေတာရယ် စုပေါင်းပြီး သမိုင်းမှတ်တမ်း သက်သက် ရေးပေးပါမယ်။ မပျိုရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အာဘော် ဘာတခုမှ မပါပါဘူး ဆိုတာ ကြိုတင် ပြောပြထားပါရစေ။ ဖတ်လို့ ကောင်းအောင် စကားပြေ သဘောမျိုး အရေးအသားပဲ ပြောင်းတာရှိမှာပါ။ မှတ်တမ်းကိုတော့ မူရင်း အတိုင်း ရေးပေးမှာပါ။ အကယ်၍ အကြောင်းအရာ တစုံတခု မှားယွင်းခဲ့ပါရင် မပျို ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် မှတ်တမ်း ပြုစုမှု မှားတာလို့ပဲ ဝန်ခံပါရစေ" . . . (မြန်မာကျူးပစ် [MyanmarCupid.net] ဖိုရမ်မှာ 'ပျိုပျိုမေ' ရိုက်တင် ပေးခဲ့တဲ့ "၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဦးသန့် ဈာပန အရေးတော်ပုံ သမိုင်းမှတ်တမ်း" ကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။) file download hereU Thant Funeral Uprising 1974 SOURCE\nChronology Oct 2009 Eng Summary only...\nဂျပန်ဝန်ကြီးချုပ် MR.Hatoyama သို့ ပေးစာ..\nLetter to bur SOURCEhttp://datacarrier.blogspot.com/2009/11/mrhatoyama.html\n05 Nov ဒိုင်ယာရီ\nfile download hereNov 05 News ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှမှာ ရိုဟင်ဂျာများကို ဖမ်းဆီးပြန်ပို့ (ရုပ်သံသတင်း)မဇ္စျိမသတင်းဌာန ကြာသပတေးနေ့၊ နိုဝင်ဘာလ 05 ရက် 2009 ခုနှစ် 19 နာရီ 25 မိနစ် Summary only...\nhttp://ifile.it/96wlvx5Press Release 4Nov09 Summary only...\n၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဦးသန့် ဈာပန အရေးတော်ပုံ သမိုင်းမှတ်တ...