Ywar Thar Lay (YTU): 11/1/08\nအချိန်ဆိုတာကို လိုက်ပြီး ဘ၀တစ်ခုလုံးမှာ တစ်ချို့အကြောင်းအရာတွေကို မကြုံဆုံဖြစ်တတ်ပါဘူး။ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းဆိုရင် သိပ်မသိသာနိုင်ပေမယ့် ရာစုနှစ်ချင်းတူတဲ့လူတွေ အားလုံးလွဲခဲ့ကြတာဆိုတော့ သိပ်သိသာလွန်းနေတယ်။\nငယ်တုန်းက မေနဲ့ဖေပြောပြောနေတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘ၀ ဆိုတာ ကိုယ့်အတွက် တကယ်နှစ်သက်စရာ ပျော်ရွှင်စရာပေါ့။ ပုဂံဆောင်သူမေ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို မပျင်းမရိအပြန်ပြန်အလှန်လှန်ပြောခိုင်းမိတဲ့ အထိပါ။ အန်တီခွန်းရီတို့နဲ့ အတူ ဂစ်တာတွေတီး သီချင်းတွေဆို တဲ့အကြောင်းတွေ၊ အခန်းထဲမှာမီးဖိုပြီး ဟင်းချက်စားရင်း အဆောင်မှူးလာစစ်လို့ စောင်နဲ့အုပ်ကြတဲ့အဖြစ်တွေ အိုး………..တကယ့် စိတ်ဝင်စားစရာအဖြစ်တွေပါ။\nဖေ့ဆီကနေတော့ မိန်းကလေးအဆောင်ရှေ့မှာ ဂစ်တာတီးရင်းမိုးလင်းကြတာ။ ကိုယ်စားချင်တဲ့အစားအသောက်ကို စာရွက်နဲ့ရေးပြီး အစောင့်ကိုပေးခိုင်းတာ အဆောင်ပေါ်ကနေ နားထောင်ချင်တဲ့သီချင်းတွေ ပြန်လာတတ်တာ။ အနယ်နယ်အရပ်ရပ်က လူတွေစုပြီး ညီအစ်ကိုလို သူငယ်ချင်းလို နေခဲ့ကြတာတွေတဲ့။ ကိုယ့်အတွက်တော့ အိပ်မက်လားဟင်…\nတကယ်တမ်းမြကျွန်းညိုကိုတက်ရတော့ အဆောင်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလေ။ ပထမနှစ် ဒုတိယနှစ်တွေအတွက် မှော်ဘီခရီးကို မနက်ငါးနာရီထပြီးသွားခဲ့ရတာ။ အပြန်ကျတော့လည်း တစ်လမ်းလုံးမတ်တတ်ရပ်ရတာက များနေတတ်တာဆိုတော့ ပင်ပန်းနေခဲ့ပြီ။ နောက်ထပ်ကျောင်းတစ်ခုကိုဝင်ပြီး အိမ်ကို ပြန်ရောက်တော့ လထွက်တာတောင် ကြာနေခဲ့ပြီ။ လှိုင်သာယာ တတိယနှစ်ကနေ ဖိုင်နယ်ကျပြန်တော့လည်း ခြောက်လတစ်တန်း စာမလျော့စတမ်းဆိုတော့ ဖတ်ပေဦးပေါ့။ သူငယ်ချင်းတွေ ကျောင်းမှာပဲတွေ့ ကျောင်းကနေပဲ လမ်းခွဲကြရတာ။ Project ဆိုတာနဲ့နပမ်းလုံးလိုက် ကျူရှင်ဆိုတာနဲ့ ပတ်ချာလည်လိုက် ဖြစ်နေခဲ့ကြရတာပါ။ သြဘာလမ်းဆိုတာ ဘာမှန်းမသိ။ ဦးလူပေါဂိတ် ဆင်းရဲသားဂိတ်ဆိုတာလည်း မရင်းနှီး။ နွေးအေးတို့ ကန်သာယာတို့ဆိုတာ တစ်ခေါက်တစ်လေမှရောက်ဖြစ်တတ်တာ။ ဆရာမမေငြိမ်းရဲ့ မြသီလာအလွမ်းပြေတွေကို ဖတ်ရရင် တကယ်ကို ပုံပြင်တွေလို ယုံတမ်းစကားတွေလို မင်သက်အံ့သြဖတ်နေမိတတ်တာ။ အားကျနေရတာ။\nမနေ့ညက MIT 3rd batchက အစ်ကိုကြီးတွေနဲ့ ဆုံဖြစ်ပါတယ်။ ရင်းနှီးနွေးထွေးနေကြသေးတဲ့ သူတို့ရဲ့ ခင်မင်မှုကို တွေ့ရတော့ အေးခဲနေပြီဖြစ်တဲ့ ကျနော်တို့ သူငယ်ချင်းတွေကြားကခင်မင်မှုကို အားမလိုအားမရဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးဒီရောက်နေကြပြီလေ နင်ဘာလုပ်နေတာလဲ ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေက အခုဆို လေထဲမှာလွယ်လွယ် လွင့်ပျောက်သွားသလိုပါ။ သူတို့လည်း သူတို့ဘာသာနေ ကျနော်လည်းကျနော့ဘာသာနေ ဆိုတော့ ဘာထူးမှာလဲနော်။ နီးရက်နဲ့ မတွေ့ဖြစ် မဆုံဖြစ် မပြောဖြစ် မဆိုဖြစ်။ ဘယ်လောက် တစ်စိမ်းဆန်တဲ့ ခင်မင်မှုတွေလဲ။\nအစ်ကိုကြီးတွေဘာကြောင့်ပိုမိုရင်းနှီးနေတာလဲ ဆိုတော့ သူတို့ တစ်ဆောင်တည်း နှစ်အတော်များများမှာ နေခဲ့ကြရတာလေ။ ဆိုးတူကောင်းဘက် လက်တွဲဖော်သူငယ်ချင်းပေါ့ဗျာ။ အဆောင်မနေရတဲ့ ကျနော်တို့အတွက်ကတော့ ကျောင်းမှာခဏတွေ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ ကွာပေမပေါ့။ ကျနော့အစ်ကိုဝမ်းကွဲဆို ဇီဝကဆောင်က သူ့အခန်းဖော်မိုးညှင်းသားကို အခုထိသတိရတုန်း။ ၉၆ စာမေးပွဲအပြီးမှာ အဲဒီအစ်ကိုကြီး ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလေ။ အိမ်က ပိုက်ဆံမတတ်နိုင်လို့ တစ်ပိုင်းတစနဲ့ ရပ်ခဲ့ရတယ်တဲ့။\nညက ဂစ်တာနှစ်လက်နဲ့ ကျနော်တို့ သီချင်းတွေ အော်ဆိုဖြစ်ကြပါတယ်။ အဆောင်ရှေ့မှာ သွားပြီးဆိုကြတဲ့ အကြောင်းလေးတွေ ပြောရင်း ဆိုကြတာလေ။ ကျနော့မှာတော့ ပြောစရာစကားမရှိဘူးပေါ့။ မျက်စိမှိတ်ပြီး ကိုယ်ရတဲ့သီချင်းကိုအော်ဆိုရင်း ကြေကွဲနေမိရော။\nကျောင်းအပြီးမှာတော့ အဆောင်နေချင်တဲ့ အတွက် အိမ်ကိုဂျီကျပြီး ကျနော် ခပေါင်းဆောင်မှာ သွားနေဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော့်အခန်းနံပါတ်ကိုးပါ။ ကျောင်းတက်တုန်းက မရလိုက်တဲ့ အဆောင်ဘ၀ကို အပြည့်အ၀မဟုတ်တောင် အနည်းအကျဉ်းတော့ ရဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မီးတွေရေတွေ အပြင်မှာလို မပူရဘူးလေ။ အဆောင်နောက်က ရေကန်မှာ စိတ်ကြိုက်ချိုးရတာကိုး။ တစ်ချို့ညတွေမှာလည်း ကိုထွန်းကိုနဲ့ပေါင်းပြီး အဆောင်ရှေ့မှာ သီချင်းဆိုဖြစ်တယ်။ စလယ်ဝင်အိုးလေးကနေ မျှော်လင့်ခြင်းကွင်းပြင်အထိပေါ့။ သိပ်ပျင်းရင်တော့ RC2 ၀င်းထဲက ဆရာမဆောင် (အခုတော့ ဆရာမတွေပဲ ရှိတော့တာပါ) ရှေ့မှာ သွားဆိုဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာမတွေဆိုတော့ တုပ်တုပ်တောင်မလှုပ်ပါဘူး။ ခြင်ကိုက်တာနဲ့ မကြာပါဘူး ပြန်လာကြတာပါပဲ။\nတကယ်တမ်းကျနော်နားလည် သလောက် တက္ကသိုလ်ဆိုတာ စာကိုပဲသင်ပေးတာမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်မရပ်ခင် လူ့အသိုင်းအ၀ိုင်းတစ်ခုကို ၀င်ဆန့်အောင် လူမှုရေး အတွေးအခေါ် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဥာဏ်တွေကို ပါ မသိလိုက်မသိဖာသာ သင်ကြားပေးခဲ့တာ။\nအချိန်အခါကိုလိုက်ပြီး တစ်ချို့သောအရာတွေကို လက်လွှတ်ခဲ့ရတယ်ဆိုပေမယ့် ဒီလိုတက္ကသိုလ်ဆိုတာကို လွဲခဲ့ရတာမျိုးတော့ နောင်ဘယ်တော့မှ ကျနော်မလိုချင်တော့။ အင်းဖြစ်နိုင်ရင်ပေါ့လေ…………….\nစာကြွင်း။ လွမ်းမောခဲ့ရသောထဲက အင်ဒရူးလို မှတ်တမ်းလေးတွေ ရေးတတ်ချင်ပင်မယ့် ရေးခွင့်ဆိုတာတောင် မရလိုက်တဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ် နဲ့မချင့်မရဲ ရှိနေဆဲ….\nPosted by Anonymous at 9:12 AM 10 comments Links to this post\nအမုန်းက အချစ်ရဲ့ အနောက်မှာ တိတ်တဆိတ်လိုက်ပါမြဲ။ သူတစ်ကာထက်ပိုတဲ့ အချစ်နဲ့ချစ်မိပြီဆိုမှတော့ အမုန်းဆိုတာလည်း ကြီးပြီပေါ့။ တကယ်တမ်းရေကြည့်ရင် အမုန်းပေါင်းက ရှစ်သောင်းလေးထောင်မက။ တစ်ထောင့်တစ်ညရှည်တဲ့ ပုံပြင်တွေမဖြစ်အောင် ဇကာတင်ရွေးထားတဲ့ လက်ရွေးစင်အမုန်းတွေကို ပဲရွေးထုတ်လိုက်ပါတယ်။ တစ်ချက်တော့ မှတ်ထားပေးပါ။ ဒီပို့စ်နဲ့ပတ်သတ်လို့ ထင်ရာမြင်ရာ ရေးချင်ရာကိုရေးခဲ့နိုင်ပါတယ်။ ဖြေရှင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာတော့ လုံးဝလုံးဝရှိမည်မဟုတ်ပါခင်ဗျာ။\n၁။ Why me?\nစိတ်ဓါတ်ကျအားငယ်တိုင်း အကြိမ်ကြိမ် လဲကျမိတိုင်း ဒီမေးခွန်းကိုမေးနေမိတတ်တယ်။ တကယ်တမ်းလူ့ဘ၀ကြီးမှာ လူတိုင်းကြုံတွေ့ရမှာပါပဲ။ အသိတရားဆိုတာကို လက်ကိုင်မထားမိဘဲ ဘာကြောင့် ဒီမေးခွန်းကို အမြဲတစေမေးနေတတ်ပါလိမ့်ဆိုပြီး မုန်းတီးနေမိတာပါ။\nကြားဖူးတဲ့ ပုံလေးထဲကလို ဘ၀မှာကြုံရတဲ့ကောင်းပေ့ဆိုတဲ့ အရာတွေကို ကျောက်မှာထွင်းပြီး မကောင်းတဲ့အရာတွေကို ရေပေါ်မှာပဲရေးပါဆိုတာကိုပါ။ မြင်တွေ့သမျှ အမူအရာ အပြောအဆိုတွေကို ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှာ ရေးသလို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ဖျက်ပစ်လို့မရတာကို မုန်းနေမိတာပါ။\nဒါဆိုဒါပဲနော်ဆိုတဲ့ ဖုန်းပြောတဲ့ကလေးလိုပါပဲ။ ဒီခရီးဒီလမ်းကို သွားမယ်ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် မဖြစ်ဖြစ်အောင် သွားတတ်လို့ပါ။ ဗီဒီယိုဖိုင်ထဲက ငှက်ကလေးလိုပါ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာကို သိသိနဲ့ ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ အဆင့်သင့်ဖြစ်နေတတ်လို့ မုန်းမိပြန်ရော။\n်ဂျင်းစိမ်းနဲ့ မိဿလင် သူကြင်မှကိုယ်ကြင်မတဲ့။ ကြည့်မှန်တစ်ချပ်ဆို သူပြုံး ရင် ပြန်ပြုံးပြတတ်တယ်။ သူမဲ့ပြရင် ကိုယ်ပြန်မဲ့ပြဖို့ ကိုယ့်စိတ်ကမရဲဘူးလေ။ တစ်ချက်တစ်လေ မဲ့ပြလိုက်မိလို့ မှန်ကြည့်သူနာကျင်သွားမှာကိုလည်း စိုးရိမ်မိတယ်။ ကြည့်မှန်လို နောက်မှာ ပြဒါးမထည့်ထားမိတဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလိုမကျစွာ တိတ်တိတ်လေးမုန်းတီးနေတယ်လေ။\nသူ့အရပ်နဲ့ သူ့ဇာတ်ဆိုတာရှိပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ဒီမျက်နှာဖုံးကို သုံးသင့်တယ်ဆိုပေမယ့် ပိတ်ကားအချမှာမှ ကမန်းကတန်းကောက်တပ်လိုက်ရတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ သရုပ်အမှန်ကို ရှေ့တည့်တည့် ကြည့်သူတိုင်း သိလွယ်မြင်လွယ်ဖြစ်လွန်းလို့အားမလိုအားမရ မုန်းနေမိတာ။ တနေ့ ကအလုပ်ထဲမှာ ထုံးစံအတိုင်း ပြဿနာအသေးတစ်ခုတတ်ပါတယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ကမေးပါတယ် ဘာဖြစ်နေတာလဲတဲ့ ပြဿနာတိုင်းမှာ အဖြေဆိုတာ ရှိပါတယ် ပျော်အောင်နေပါတဲ့ ကဲ အဲ့လောက်ကို မျက်နှာဖုံးလွတ်ကျတဲ့အထိနော်။\nအမှီရှိမှ အသက်ရှင်နေထိုင်တတ်တယ်။ တစ်ကောင်တည်းမို့ အသိုင်းအ၀ိုင်းအရိပ်ဆို အားကြီးခုံမင်တယ်။ ဟိုအပင်ကပ် ဒီအပင်ကပ် ကပ်မြှောင်နေရတဲ့ ကပ်ပါးကောင်ဘ၀ကို မုန်းပါတယ်။\nတကယ့်ဆားက တန်ဖိုးပိုကြီးပါလိမ့်မယ်။ ဆိုလိုချင်တာက ဟိုနေရာ စပ်စပ် ဒီနေရာစပ်စပ်ပါ။ အဖြစ်မရှိပေမယ့် ၀မရှိပဲ ၀ိလုပ်ရမယ်ဆိုရင် နှစ်ယောက်မရှိတဲ့ အတွက် မုန်းနေမိတာ။\nမေရော ဖေရော စည်းကမ်းရှိပါလျက် ဘယ့်နဲ့ကြောင့်စုန်းပြူးရတာပါလိမ့်။ အသုံးစရိတ်တွေကို စနစ်တကျ ပြုစုတတ်တဲ့ မေ ပစ္စည်းပစ္စယတွေကို တရိုတသေကိုယ်တွယ်တတ်တဲ့ ဖေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်တစ်ယောက်ဖြစ်နေတဲ့ ကိုယ့်ကို မုန်းတယ်ဆိုပြီး ဒီအတိုင်းလက်လွယ်စပယ်နေခဲ့တာ ကြာပြီလေ။ ဗီရိုထဲက အ၀တ်ပုံကြီးက တရားစွဲမယ်ဆိုရင် အခန်းထဲက ကို ထွက်နိုင်မယ်မထင်။\nအကြိုက်ဆုံးဆောင်ပုဒ်က Freedom ဆိုပြီး အလွဲသုံးစား လုပ်နေတာကြာပါပကော။ ရှေ့ဆက်ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ လူငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အဖြေမရှိလို့ ရှက်ရွံ့စွာ မုန်းနေမိတယ်ထင်ပါရဲ့။ မနက်ဖြန်ဆိုတာ မတွေးကြေး မမေးကြေးနော်။\nလောကကို အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အကောင်းမြင်ဝါဒနဲ့ ကြည့်ရအောင်။ ချက်ချင်းပြန်မေးမိတာက လောကကြီးကကော ဘယ်လောက်ကောင်းနေလို့လဲတဲ့ ကဲ။ ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် မျက်မှန်အမည်းကြီးတပ်ကြည့်နေတတ်တယ်။ မျက်မှန်ပေါ်က အနုတ်လက္ခဏာကို ဖြုတ်ရမယ်ဆိုတာ သိပေမယ့် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတတ်လို့ မုန်းပါတယ်။\nကိုဗီလိန် ရေ တာဝန်ကျေလောက်ပြီထင်တယ်ဗျာ။ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကားစင်တင်ပြီး နေလှန်းမိတော့မယ်။\nPosted by Anonymous at 1:02 AM 12 comments Links to this post\nကျနော်တွေးနေမိသည်မှာ မြစ်တစ်စင်း အကြောင်းသာဖြစ်ပါသည်။ ထိုမြစ်သည် ပုံမှန်စီးဆင်းနေသည်လား ကျနော်မဝေခွဲတတ်ပါ။ သို့သော်ထိုမြစ်တည်ရှိနေသည်မှာတော့ အသေအချာဖြစ်ပါသည်။\nအရေးမကြီးသောအချက်မှာ ထိုမြစ်မည်ကဲ့သို့ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင်။ အဓိကကျသောအရာမှာ မြစ်ဖျားခံရာအရပ်ပင်ဖြစ်ပါသည်။ သူစတင်မွေးဖွားရာ အရပ်ကြောင့်ပင် နက်ရှိုင်းစွာဖြစ်တည်နေဟန်ရှိ၏။ အရေးကြီးသည် ဖြစ်စေ အဓိကမကျသည် ဖြစ်စေ မြစ်တို့၏သဘောနှင့်ကိုက်ညီစွာ ပီဘိမြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသောမြစ်တစ်စင်းမှာ မလွဲဧကန်ပင်။\nမြစ်တို့၏သဘောဆိုသည်မှာ ဘယ်သို့နည်း။ တစ်ခြားမြစ်တို့နည်းတူစွာ ထိုမြစ်သည်လည်းကွေ့ကောက်ပါသည်။ တစ်ချို့နေရာများတွင် ရုတ်တရက် အချိုးအကွေ့များရှိတတ်ပြန်ပါသည်။ ကျယ်ပြန့်သောမြစ်ပြင်ကျယ်ရှိသကဲ့သို့ တစ်ဖက်ကမ်းနှင့်တစ်ဖက်ကမ်း လက်လှမ်း၍ရလောက်သော မြစ်ကျဉ်းများလည်း ရှိ၏။ သို့သော်ကမ်းနှစ်ဖက် ထိစပ်သွားသည်ဟုတော့ မရှိတတ်သေး။ ထိစပ်သွားသောနေရာသည် ထိုမြစ်၏ သေဆုံးရာပင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။\nအခြားသောအချက်မှာ စီးဆင်းခြင်းအနုပညာပင်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သိမ်မွေ့ညင်သာစွာ စီးဆင်းတတ်ပါသည်။ ငြိမ့်ညောင်းစွာစီးဆင်းခြင်း မှထွက်ပေါ်လာသော အမြင် သံစဉ်များသည် အလွန်တရာ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းလှပါသည်။ တစ်ဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာသော ဆန္ဒမှာ ထာဝရအေးချမ်းစွာ စီးဆင်းစေလိုခြင်းပင်။ သို့ရာတွင် မည်သည့် မြစ်မျှ အစဉ်အမြဲအေးချမ်းစွာ စီးဆင်းနေသည်မဟုတ်ပါ။ အခြားအခြားသော ဖြစ်တည်မှုများကြောင့် စီးဆင်းခြင်းသည်လည်း ပြောင်းလဲတတ်ပါသည်။\nပြောင်းလဲခြင်းတိုင်းသည် အချက်အလက်တော်တော်များများနဲ့ ဆက်စပ်နေသည်။ ပထမဦးစွာ ပတ်ဝန်းကျင်မိုးလေ၀သဖြစ်မည်။ မိုးရွာခြင်း၊ နေပူခြင်း၊ မုန်တိုင်းကျခြင်းတို့သည် များစွာသော သက်ရောက်မှုကိုဖြစ်စေလိမ့်မည်။ မာန်ဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းသည့် အခါများတွင် အလွန်တရာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါသည်။ ထိုအခါများတွင် တွေ့ကြုံရသောခက်ထန်မှုမှာ သူမတူအောင် ရှိလှသည်။\nပတ်ဝန်းကျင်ဆိုသည့်အတိုင်း သက်ရှိသတ္တ၀ါများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကိုလည်း ထိုမြစ်တွင်တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သဘာဝလွန် အစမ်းထွင်မှုများကြောင့် မြစ်ရေတိမ်ကောခြင်း မြစ်ရေကြီးခြင်းများ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် သတ္တ၀ါတို့၏ ဗီဇအတိုင်း အပြစ်ဟူသမျှကို မြစ်ကိုသာ ပုံချတတ်ကြပါသည်။ ဆိုးလိုက်တဲ့မြစ်ဟု ရွတ်ဆိုရင်း အကြောင်းကြောင့်အကျိုးဖြစ်သည်ဟူသော ဘာသာရေးရှုထောင့်ကို မေ့ပစ်လွယ်တတ်ကြသည်။ မိမိတို့ ပစ်ချတတ်သော အမှိုက်များ တစ်ဖြည်းဖြည်းစု၍ ဖြူစင်သော မြစ်ရေပြင်ညစ်နွမ်းလာခြင်းကိုလည်း လျစ်လျူရှုလွယ်လာသည်။ နည်းနည်းပါးပါးပါကွာဟုဆိုကာ မကြာခဏပစ်တတ်ကြသည်။ အရာအားလုံးသည် အမှိုက်ကစ၍ ပြသာဒ်မီးလောင်တတ်သည် မဟုတ်ပါလော။\nမည်သို့ဆိုစေ ရေစီးတစ်ခါ ရေသာတစ်လှည့်ဆိုသည့်အတိုင်း စီးဆင်းမြဲ စီးဆင်းနေသောမြစ် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုမြစ်ကိုစောင့်ကြည့်မိသည်။ ထိန်းချုပ်ရန်မဖြစ်နိုင်။ လွှတ်ထားကြည့်မိသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုထိခိုက်နိုင်သည်။ မာယာများသော မြစ်တစ်စင်း၏ ဖြစ်တည်ရာနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်နေမိခြင်းဖြင့် ထိုမြစ် မသေမဆုံးမခြင်း ကျနော်အလုပ်ရှုပ်နေမှာတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်ပါသည်….\nPosted by Anonymous at 11:45 PM 8 comments Links to this post\nဒီစကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျနော်ဖွင့်ကြည့်မိတယ်။ မှန်မမှန်တော့ မသိဘူးဗျ။ ဖါသိဖါသာနေတတ်သူ အေးအေးချမ်းချမ်းနေတတ်သူ နေစိမ့်သူ မသိချင်ယောင်ဆောင်တတ်သူ မသိတတ်သူ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်သူ ထို့ထက်ပို၍ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ……..\nကျနော့စားပွဲပေါ်မှာ တိတ်အကြည်ကပ်တဲ့ ဟာလေးရှိပါတယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ချို့က သူတို့ကပ်စရာရှိတိုင်း ကျနော့စားပွဲနားလာပြီး တစ်ဆိတ်သုံးခွင့်ပြုပါဆိုပြီး သုံးလေ့ရှိပါတယ်။ ရုံးက ပစ္စည်းသုံးတာ ဘာဖြစ်လဲဗျာနော်။ ဘယ်သူသုံးသုံး ဘယ်လောက်သုံးသုံးပေါ့။ ဒါပေမယ့်ဗျာ တိတ်ကပ်တဲ့အရာလေးတွေက အယောက်စီတိုင်းမှာ ရှိပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ကျနော့စားပွဲမှာလာသုံး ကြတာလဲဆိုတော့ ကျနော့မှာပဲ တိတ်ခွေလေးထည့်ထားလို့ပါ။ သုံးလို့ကုန်သွားရင် အမြဲမပြတ်ထည့်တတ်လို့ပါ။\nစတိုခန်းထဲက ပုံးတွေပိတ်တဲ့ တိတ်အကြီးခွေလည်း ထိုနည်းနှင်နှင်။ သုံးလို့ကုန်သွားရင် စက္ကူဖတ်တန်းလန်းနဲ့ထားတတ်ကြပါတယ်။ ဝေးဝေးလံလံသွားယူရလို့ ဆိုရင်ထားပါတော့။ အခုတိတ်အပိုက စတိုခန်းထဲမှာပဲရှိပါတယ်။ ပြန်မထည့်တတ်လို့လို့ ယူဆပြီး အခါပေါင်းများစွာထည့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်မျိုးက ပုံးတွေကို ပိတ်ပေးတဲ့ စတာပလာအကြီးစား။ အားရပါးရ ဒူးနှစ်ဖက်နဲ့ညှပ်ပြီး ဖိလိုက်ပြီးမှ ပုံးမှာသာအရာထင်သွားတယ် အထဲက အဆန်ကမပါ။ ကဲထည့်ပေဦးပေါ့။\nအမြဲကသိကအောက်ဖြစ်ရတာက ကင်မရာဓါတ်ခဲပါ။ အရေးတကြီးရိုက်တော့မယ်ဆိုရင် ကင်မရာထဲက ဓါတ်ခဲက အားမရှိတော့။ လဲမယ်ဆိုပြီး သွားကြည့်လိုက် လဲစရာဓါတ်ခဲအသစ်လည်းမရှိတော့။ နောက်ဆုံးကုန်ခါနီးပြီဆိုရင် ၀ယ်မယ့်လူကို အကြောင်းကြားသင့်တယ်လေ။ ဒါကလည်း တစ်ခေါက်လည်းမက တစ်ခါလည်းမဟုတ်ဆိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာ ဓါတ်ခဲအပိုဝယ်ပြီး အံဆွဲထဲမှာ ထည့်ထားသင့်တယ်လို့ စဉ်းစားမိလာတယ်။\nအရင်အလုပ်တုန်းကလည်း အယ်လကိုဟော ပြဿနာ။ အယ်လကိုဟောကို ပိုးသတ်ဖို့ အသုံးပြုရတယ်။ စပရေးဘူးတွေနဲ့ ဖြန်းဖြန်းပေးရတယ်။ တကယ်ဆို အယ်လကိုဟော ပုံးတွေကို ကျနော်အဖြူရောင်အကြည်မှာပေးထားတာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိပါတယ်။ ကုန်ခါနီးပြီ ဘယ်လောက်ကျန်သေးတယ်ဆိုတာ လွယ်လွယ်သိအောင်လို့ပါ။ တစ်ခါဝယ်ဆယ်ဂါလံပုန်းနဲ့ ၀ယ်ပေမယ့် ကုန်သွားပြီဆိုမှ သိလိုက်ရတာကြီးပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ပါလိမ့်။ တစ်ကယ်တမ်း တစ်ပုံးဝယ်ရဖို့က လက်မှတ်အယောက်တစ်သောင်းလောက် ၀ိုင်းထိုးပြီးမှ ၀ယ်ခွင့်ရတာကို သူတို့မသိတာလည်းမဟုတ်။\nလူအမျိုးမျိုးက အကူအညီတွေတောင်းတတ်ကြပါတယ်။ လူဆိုတာ အကူအညီလိုအပ်နေကြလေ။ တစ်ခါတစ်လေလည်း ကူညီမှုပြီးမြောက်သွားတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်လေတော့ မပြီးသွားတတ်ပါဘူး။ သို့ပေမယ့် တစ်ခေါက်တစ်လေ ကိုယ့်ဘက်က လိုအပ်လို့ အကူအညီတောင်းမယ်ကြံရင် ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကုန်ကြပါရောလား။ ဟုတ်ပါတယ်လေ လူတစ်ခု ပူမှုရယ်တဲ့ ဆယ်ကုဋေဆိုတာကိုး။ ကိုယ့်အပူကိုပဲ သတ်နိုင်ကြစေသတည်းပေါ့။\nမသိတတ်တဲ့သူတွေ များလွန်းနေတာလား။ ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ ဆုတ်ကပ်ကို ရောက်ချိန်တန်ပြီလား။ သူမွေးထုတ်ထားတဲ့ လူသားတွေရဲ့ မသိတတ်မှုတွေအတွက် ကမ္ဘာမြေလည်း ပျက်စီးလုနေပြီ။ ဒီလောက်နဲ့ မထိခိုက်လောက်ပါဘူးဆိုပြီး စွန့်ပစ်မှုတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျည်းစည်းကမ်းတွေကို လက်တစ်လုံးခြားလုပ်မှုတွေကို သူကိုယ်တိုင် မကာကွယ်နိုင်ရှာဘူးလေ။\nလူတစ်ယောက်ရဲ့အခက်အခဲ ခံစားချက်တွေကို သိနားလည်လွယ်ပါလျက် မသိချင်ယောင်ဆောင်နိုင်တဲ့ လူတွေရဲ့ မာကျောခက်ထန်မှုကိုလည်း ဒီခေါင်းစဉ်အောက်မှာပဲ ထည့်ရမှာပဲလား။ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားဖို့နေနေသာသာ မျက်စိအောက်မှာ ဒုက္ခရောက်နေတာတောင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကြည့်နေတတ်ကြပြီ။ ကိုယ့်အပူမှ ပူတော့မှာကိုး အပူဟပ်တာလောက်တော့ ဟိုဘက်နည်းနည်းတိုးလိုက်ရုံပဲပေါ့။\nဖါသလ၀ါနေတတ်မှုတွေများပြားလာတဲ့နောက်မှာ ကျနော်လည်း ဖါသလ၀ါနေတတ်ချင်မိတယ်။ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဟိုနေရာစပ်စပ် ဒီနေရာ စပ်စပ် မပြောတတ်မဆိုတတ် မနေတတ်မထိုင်တတ် နည်းနည်းလောက်သိရင် ကို ပြောပြချင်စိတ်နဲ့ လူတစ်ကာအပြောအဆိုကိုလည်း ခံရပေါင်းလည်း များလှပါပြီ။ အမှတ်မရှိတယ်ပဲပြောပြော ဒီအကျင့်က အရိုးစွဲနေတော့လည်းခက်ပါတယ်။ အခုနေများ ဆုတစ်ခုတောင်းခိုင်းရင် ဖါသလ၀ါနေတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းလိုက်ချင်ပါတယ်။ ဆုတောင်းမှားသူတစ်ယောက်ဖြစ်ရင်လည်း ကိုယ်ဖြစ်ကိုယ်ခံပေါ့…..\nမခငျဦးမကေ ရေးပေးပါလို့ပွောထားတာကွာခဲ့ပါပွီ။ TAG မဟုတျဘူးဆိုတာရယျ သိပျမလောတာကွောငျ့ရယျ ပေါကျတတျကရတှရေေးထားသမြှ စာဖတျတဲ့သူတှေ မကျြစိညောငျးအောငျဖတျနရေမှာစိုးတာရယျ အဓိက ကိုယျတိုငျက အပငျြးထူတာရယျ စသော ရယျပေါငျးမြားစှာနဲ့ ဒီစာကိုမရေးဖွဈခဲ့ဘူး။ အခုတော့……..\nကနြော့ရဲ့ မှေးရပျဇာတိ မုံရှာမွို့ကနေ ဖတောဝနျကတြဲ့ မနျးသံပုရာကနျရနေံခကျြစကျရုံလေးကို ပထမဆုံးလာတဲ့ ခရီးစဉျလေးပါ။ သုံးနှဈသားကလေးတဈယောကျရဲ့ မှတျဉာဏျထဲမှာ ဝိုးတိုးဝါးတား။ မုံရှာကနေ မန်တလေးကိုတော့ ထုံးစံအတိုငျး ခငျြးတှငျးသားကားလေးနဲ့ပါ။ ကနြျောကတော့ ပေါငျပျေါမှာပဲထိုငျရလို့ ဘဝငျမကခြဲ့ဘူး။ တဈနရောစာအတှကျ ဘယျလောကျကသြငျ့တယျဆိုတာ သိမှမသိတတျသေးတာ။ မန်တလေးရောကျတော့ ဦးလေးဝယျပေးထားတဲ့ စတေနာရှငျဟီးနိုးကားကွီးတှနေဲ့။ လမျးခရီးအကွောငျးကို တောငျကညိုပွိုတော့မယျဆိုတဲ့ ပို့ဈလေးထဲမှာ အနဲအကဉျြးရေးထားပါတယျ။\nမပါသေးတဲ့ တခွားအကွောငျးအရာတှကေတော့ မိနျးမသားတို့ဘဝမလုံခွုံမှုတဈခုပါ။ ကလေးလေးတဈဖကျမို့လဲဖွဈနိုငျပါသေးတယျ။ ခရီးရှညျမို့ ဒီတဈခါတော့ ကနြျောထိုငျခုံတဈခုရလိုကျပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ လမျးမှောငျလာတဲ့အခြိနျမှာတော့ အခှငျ့အရေးယူတတျတဲ့ နောကျခုံကလူတဈယောကျရဲ့ ခွသေရမျးမှုပါပဲ။ အဲဒီရနျကို မကေ ရကေကျြအေးထညျ့လာတဲ့ ပုလငျးနဲ့ အားရပါးရ ထုထညျ့လိုကျတာပါပဲ။ ကိုယျ့အပွဈနဲ့ကိုယျမို့ သကောငျ့သားခမြာ အျောတောငျမအျေျာနိုငျရှာပါဘူး။ ရနေံခြောငျးအဆငျးမှာတော့ ကိုယျတျောခမြာ ယောငျနတေဲ့ခွထေောကျတဈဖကျနဲ့ ထော့နငျးထော့နငျးဖွဈသှားရှာပါတယျ။ တက်ကသိုလျလှလှေျောအသငျးဝငျတဈယောကျရဲ့ လကျဆဆိုတော့ အငျးတျောတျောလေး အီသှားပါလိမျ့မယျ။ နောကျတဈခါ မဆော့ဖွဈအောငျ နောငျကွဉျသှားရငျ သိပျကောငျးမှာပါပဲ။\nဒေါငျးသခြေောငျးကွောငျ့ ခရီးစဉျနောကျကခြဲ့ရပါတယျ။ မကှေးကိုရောကျတော့ ဆယျနာရီကောငျကို မမှီတော့ပါ။ ဆယျနာရီကောငျဆိုတာ မကှေးကနေ ဆယျနာရီဝနျးကငျြမှာ ထှကျတဲ့ နှဈထပျသင်ျဘောကို ချေါတာပါ။ ကိုယျမရောကျဖူးတဲ့ အရပျဒသေမှာ မကျြစိသူငယျနားသူငယျနဲ့ မေးရငျးစမျးရငျး မငျးလှမျောတျောဆိပျကိုရောကျခဲ့ပါတယျ။ မျောတျောအသေးလေးမှာ လူတငျကုနျတငျနဲ့ ထှကျခြိနျနောကျကသြလို မွဈရိုးတဈလြှောကျလညျး ဟိုဘကျကမျးနဲ့ဒီဘကျကမျးလှနျးထိုးတော့တာကိုး။ မငျးလှကိုရောကျတော့ မိုးစုံးစုံးခြုပျခဲ့ပွီ။ နာမညျကြျောမငျးလှခံတပျကွီးရှိတဲ့မွို့ပေါ့။ ကားဆိုလို့မူးလို့ ရှူစရာတောငျမရှိတော့။ မျောတျောပျေါပါလာတဲ့ ခရီးသှားအခငျြးခငျြးမိတျဖှဲ့ပွီး လမျးတူတဲ့သူတှကေ လမျးလြှောကျကွမယျဆိုတော့လညျး သားအမိနှဈယောကျ ခနျြမနခေဲ့ရဲ။ ပတေပွေီးလြှောကျနမေိပမေယျ့ ခရီးစဉျတဈလြောကျလုံး မောပနျးနှမျးနယျနခေဲ့ပွီ။ လြှောကျရမယျ့ ခရီးက သုံးမိုငျကြျောကြျော။\nတကျဂလောကျဆိုတဲ့ မွငျးလှညျးသံအကွားမှာ မကျြလုံးတှလေညျး ဝငျးလာခဲ့တယျ။ မွငျးလှညျးက သံပုရာကနျမှာသိမျးမှာဆိုတော့ တောငျးသလောကျပေးပွီး စီးခဲ့ကွတာပေါ့။ ဆိုးပဆေို့တဲ့လမျးမြိုးက ဒါမြိုးလားမသိ။ မွပေဲယိုကိုတုပပွီး ခငျးထားသလား အောကျမရေ့တယျ။ မရှိမဲ့ ရှိမဲ့ ကတ်တရာ အထကျမှာ ဟိုတဈဖကျထောငျ ဒီတဈဖကျထ လမျးခငျးကြောကျတုံးတှကေ ဒုနဲ့ဒေး။ တောငျကုနျးအမွငျ့တဈခုအတကျမှာတော့ စီးလာတဲ့မွငျးက ဗှဖေောကျပါလရေော။ ခိုငျးတဲ့အတိုငျးမသှားတော့ပဲ ကဆုနျပေါကျလိုကျ ဟိုဘကျယိမျးလိုကျ ဒီဘကျတိုးလိုကျဖွဈနတေော့တာ။ တလိုကျရတဲ့ ဘုရားကလညျး မွနျမာပွညျရှိသမြှတနျခိုးကွီးဘုရား ကုနျပါလရေော။\nတဈနကေုနျပငျပနျးရတဲ့ အထဲ ဒီလောကျမွငျ့တဲ့ တောငျကုနျးကို တကျခိုငျးအုံးဟယျဆိုပွီး စိတျတိုဟနျရှိပါတယျ။ ခရီးသညျတှေ ခဏဆငျးပွီး မွငျးလှညျးဆရာက သူ့မွငျးကို သူခြော့ရှာပါတယျ။တျောပါသေးတယျ သူအမောပွသေဘောကောငျးပွီဆိုမှ ခရီးသညျတှေ တိတျတိတျလေးခိုးတတျရပါတယျ။\nလမျးလေးခှဆုံကိုရောကျတော့ ဆယျနာရီကြျောနခေဲ့ပွီ။ လမျးဘယျညာအစုံမှာ တိုကျခနျးပုံစံတူတှေ တနျးစီလို့။ ဒါ ၄၀၀စကေးပဲကလေးမဆိုပွီး မွငျးလှညျးဆရာက ထားခဲ့ပါတယျ။ ဘယျအိမျမှနျးမသိပမေယျ့ အညာအရပျမို့ တဈယောကျတဈလကျဆိုတော့ ဖဆေီ့ကိုတော့ ရောကျဖွဈသှားတယျ။ နှဈခနျးတှဲအိမျလေးတဈလုံးမှ စနရေတဲ့ ဘဝလေးပေါ့။ စြေးဆိုတာ မရှိ။ အသားငါးဆိုတာမရှိ။ အသားစားခငျြရငျ ဟိုးရှာထဲက ကွကျအရှငျကိုဝယျလာ ကိုယျတိုငျသတျစားမှသာ စားရမယျ့ နရောမြိုးပါ။ လမျးပနျးဆကျသှယျရေး သှားရေးလာရေး ခကျခဲမှုကတော့ ပွိုငျစံမမှီ။ ခုခြိနျထိ ဖုနျးလိုငျးကအဆငျမပွသေေး။\nဘာပဲဖွဈဖွဈ ခွောကျသယောငျးနတေဲ့ ထနောငျးပငျတှကွေားထဲမှာ အမွဲမပွတျလညျပတျနတေဲ့ စကျရုံကွီးနဲ့အတူအနှဈနှဈဆယျကြျောသညျအထိ မခှဲမခှာနရေဖို့ ဒီခရီးစဉျ အစပွုခဲ့တာဆိုတော့ “ဤခရီး ကွမျးသတဲ့လား” ပေါ့……\nPosted by Anonymous at 12:50 AM7comments Links to this post\nပုံလေးက တခြားလူတစ်ယောက်ဆွဲထားတဲ့ ပန်းချီလေးပါ\nPosted by Anonymous at 11:56 PM9comments Links to this post\nတခါတခါ ပျော်စရာ တခါတခါ အတွေးကမ္ဘာ\nငယ်ငယ်တုန်းက စက်ရုံမိသားစု ရပ်ကွက်ရုပ်မြင်သံကြားရှေ့မှာ အမြဲကြည့်ဖြစ်တာပေ့ါ။ ပထမဆုံးမှတ်မိတာက မစ်ကီမောက် စူပါမန်းကား။ နောက်ထပ်က တစ်တောက်တောက်နဲ့ဇာတ်ကားဖွင့်တတ်တဲ့ သစ်တောက်ငှက်ကား။ ပြီးတော့ မှတ်မိနေသေးတဲ့ တစ်ခါပဲပြဖူးတဲ့ ကာတွန်းကားရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်း လိပ်ပြာလေးတွေ။ ကြီးလာတော့ တူနှစ်ကောင်ကို ပြရင်း ကိုယ်တိုင်ပါကြိုက်သွားတဲ့ A bug’s life, Toy Story, Finding Nemo ပြီးတော့အများကြီးရှိသေး။ ချစ်စရာအရုပ်တွေ အရောင်အသွေးလှလှတွေနဲ့ ပရိတ်သတ်ကို ဖမ်းစားမြဲ ကာတွန်းကားတွေကို ကျနော်တော့ အခုချိန်ထိကြည့်ဖြစ်တုန်းပါ။ ကလေးဘ၀တုန်းကတော့ အပျော်အဖြစ်ကြည့်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုကြည့်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဇာတ်ကားလေးကပေးလာတဲ့ အတွေးတွေ အသိတွေနဲ့ ရှုပ်ယှက်ခပ်နေခဲ့ပြီလေ။\nရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေ ၀တ္တုတွေက ပြင်ပဇာတ်လမ်းမှာ ကိုယ်မရနိုင်တဲ့ အတွေ့အကြုံအသစ်တွေ အမြဲတွေ့ရမြဲ။ ပြီးတော့ လုပ်ငန်းခွင်မွန်းကြပ်မှုတွေနဲ့ စိတ်လက်ပင်ပန်းမှုတွေကို ဟားတိုက် ရယ်မောခြင်းဖြင့် ကုသနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။ အခုလည်း အစ်ကိုတစ်ယောက်က ရီရတယ် ကြည့်ပါဆိုလို့ ကြည့်ဖြစ်လိုက်တဲ့ ကာတွန်းကားလေးက Escape to Africa ပါ။ ဟားတိုက်ရယ်မောချင်တယ်ဆိုရင် ကြည့်ဖြစ်အောင်ကြည့်လိုက်ပါဗျာ။ ပြောနေတဲ့စကားတွေ လုပ်နေတဲ့ အမူအယာတွေက မပြုံးပဲဝါးလုံးကွဲစေပါလိမ့်မယ်။ တစ်ခုတော့ရှိတယ် ဘေးနားကတစ်ဟားဟားရယ်နေတဲ့ လူတွေကိုကြည့်ရင်း ကိုယ်တိုင်လိုက်ရယ်တတ်မယ်ဆိုရင် ပိုပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်။\nကျနော်ကြိုက်တဲ့အကွက်ကတော့ လေယာဉ်က Alarm ပြနေလို့ ခေါင်းဆောင်က manual ပေးပါဆိုပြီး alarm ကိုဖျောက်ပြလိုက်တဲ့ အခန်းရယ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လေယာဉ်ပျက်ကျခါနီးပြောတဲ့ စကားတွေကိုရယ်ပါ။ အင်ဂျင်နီယာမို့လားမသိဘူး ကျနော်တို့တွေ Manual ကိုသိပ်အားကိုးပါတယ်။ ဆီပျောက်မီးပျောက်လေးတောင် မလိုက်ပဲ Manual ကြီးတစ်ကိုင်ကိုင်လုပ်နေတဲ့ ကျနော့အရင်အလုပ်က Automation Engineer များကို သတိရလို့ ပိုအားထည့်ရီလိုက်မိပါတယ်ဗျာ။\nနောက်တစ်ချက်ကတော့ လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ ကိုယ်သန်ရာ သန်ရာရှိတယ်ဆိုတာပါ။ ကိုယ်ညံ့ဖျင်းတယ် အသုံးမကျဖူးလို့ မသတ်မှတ်လိုက်ကျပါနဲ့ဗျာ။ ခင်ဗျားတို့ အသုံးဝင်တဲ့နေရာတစ်နေရာ ဆိုတာ ဒီမြေပေါ်မှာရှိကိုရှိပါတယ်။ လိုအပ်နေတဲ့အသိုင်းအ၀ိုင်းဆိုတာလည်း ရှိပါတယ်။ ကိုယ်မသိနိုင် အမှတ်တမဲ့ ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းဆိုတာ တစ်နေ့နေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာမှာပါ။ ဒီကားထဲက Alex လည်း ဒီလိုပဲဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဘောင်အမြဲခတ်တတ်တဲ့လောကကြီး မှာ ခြင်္သေ့ အင်္ဂါရပ်နဲ့ မညီတဲ့ အကပညာကို တစ်ဖက်ကမ်းခတ်ကျွမ်းကျင်မှုက သူ့ကို အောင်မြင်မှုတွေ အများကြီးပေးခဲ့စေတာပါ။ ဟုတ်တယ်လေ ခြင်္သေ့ဖြစ်တာနဲ့ သူမကရတော့ဘူးတဲ့လား။\nသူငယ်ချင်းဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်း မြင်ရပါသေးတယ်။ ဇီးဘရားလေး Marty နဲ့ Alex တို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းမေတ္တာကို တစ်ချို့တစ်ဝှက်လှစ်ဟပေးထားပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်းရပ်တည်ဖို့ ဆိုတာ သိပ်ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပါလား။ ဒုက္ခ သုခကို မျှဝေခံစားဖို့ သူငယ်ချင်းဆိုတာ ရှိသင့်တယ်လေ။ Alex ရဲ့စကားလေးလိုပဲ မင်းငါ့ကို မကြည့်ပင်မယ့် ငါသိနေတယ်ဆိုတာမျိုး ပြောရဖို့ ကျနော်တို့မှာ သူငယ်ချင်းလိုအပ်ပါတယ်။\nချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတဲ့ အလှကိုတော့ ရေမြင်းမလေးနဲ့ သစ်ကုလားအုတ်လေးမှာ ဖွဲ့သွားခဲ့ပါတယ်။ တစ်ချိန်လုံးအနားမှာနေပြီး ဂရုတစိုက်ရှိနေတဲ့ သစ်ကုလားအုတ်လေးကို ရေမြင်းမလေး နောက်ဆုံးတော့ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရတာပါပဲ။ အနားမှာရှိနေတဲ့ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့လူကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ထားတတ်ကြပြီး အဝေးကို တမ်းတနေတတ်ကြတဲ့ လူ့သဘာဝကို သရော်တဲ့ အမြင်လေးကို မြင်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်ဗျာ များသောအားဖြင့် အနားကို မြင်ဖို့ မျက်စိရှမ်းတတ်ကြတာကိုး။ သူတို့နှစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်စွာ ရွှေလက်တွဲနိုင်တဲ့ အချစ်တွေဖြစ်တည်ကြမယ်ဆိုရင်တော့ အတိုင်းအထက်အလွန်ပေါ့ဗျာ။ သစ်ကုလားအုတ်လေးပြောလိုက်သလို ဘယ်နေရာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရှိနေရင် ပြည့်စုံပြီပေါ့။\nပြင်ပတင်မကဘဲ ကာတွန်းကားထဲမှာ လည်း ဘက်လိုက်မှုကို ထည့်ဖြစ်အောင်ထည့်သွားပါသေးတယ်။ မျောက်အထီးတွေရဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခွင့် တိုင်တဲ့အခန်းလေးပေါ့။ ခေါင်းဆောင်ပင်ဂွင်းကို သူ့ရဲ့ ပျော့ကွက်နဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး အထီးတွေက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခွင့်ရသွားတယ်ဆိုတာကိုပါ။ ရုံးမှာလည်း တစ်လလောက်ခွင့်ရတယ်ဆိုပြီး လက်တွေ့မလုပ်နေကြလောက်ပါဘူးနော့။\nပြီးခဲ့တဲ့ ကျနော်ကြည့်ခဲ့မိတဲ့ ကာတွန်းကားတွေအရဆိုရင်လည်း Wall-E ဆိုတဲ့လူသားဆန်တဲ့ စက်ရုပ်ကလေးရဲ့ မေတ္တာတရား ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပျောက်ဆုံးလုဆဲဆဲ သဘာဝစိမ်းလန်းစိုပြေမှုများအတွက် ကာကွယ်ဖို့ ဇာတ်ကားကောင်းလေးတစ်ပုဒ်ပါ။ ပြီးတော့ Bee ဆိုတဲ့ ကာတွန်းကား လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ တာဝန်တွေ အသီးသီးထမ်းဆောင်မှသာ အရာအားလုံး ပုံမှန်လည်ပတ်ပြီး လှပသာယာမယ်ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကားလေး။ တကယ်တမ်းနောက်ကွယ်မှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက် Recipe မှ မရှိပါဘူး ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသာလိုတယ်ဆိုတဲ့ Kung Fu Panda ကားလေး။ စူးရှတဲ့နှာခေါင်းနဲ့ ဟင်းချက်ခြင်းအတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်လေတဲ့ ကြွက်ကလေး ဇာတ်ကား Ratatouille လူသားတွေက ကြွက်တွေကို ဘယ်လိုသတ်နေတယ်ဆိုတာ ဒီကားလေးမှာပြသွားပါတယ်။ ကိုယ့်ကို ရန်ရှာမယ့်လူတွေ အတွက် ဘာကိုကောင်းကျိုးပြုသင့်သလဲ။ ပြီးတော့ အောင်မြင်မှုဆိုတာကို မူးယစ်ပြီး အောက်ခြေလွတ်တတ်တဲ့ လူသားစရိုက်။ စသည် စသည် သိပ်ကို များပြားတဲ့ ဇာတ်ကားကောင်းတွေကို အတွေးကောင်းကောင်းနဲ့ ဇာတ်အိမ်ဖွဲ့တည်ထားတာ သိပ်ကြည့်လို့ကောင်းပါတယ်။\nကလေးဆန်တယ်ပဲ ပြောပြော ကလေးစိတ်မကုန်သေးဘူးပဲဆိုဆို လောကရဲ့မွန်းကြပ်မှုတွေထဲက ခဏလောက်ပြေးထွက်ပြီး ပြန်မရနိုင်ပေမယ့် စားမြုံ့ပြန်နေနိုင်သေးတဲ့ ကလေးဘ၀ကို ဒီကာတွန်းကားတွေကို ကြည့်ရင်း ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်ဆင်းနေဖြစ်တာပါ…..\nPosted by Anonymous at 3:33 AM 12 comments Links to this post\nဒီနေ့ ကားအသစ်တင်ပါတယ်။ Body of Lies ပါ။ မင်းသားအငယ်က ဒီကာပရီယိုနဲ့ မင်းသားအကြီးအဖြစ် ရပ်ဆယ်ခရိုးတို့ တစ်ဇာတ်လုံးသယ်သွားတဲ့ကားပါ။ တစ်ကားလုံး အကြမ်းဖက်မှုတွေ ဖြစ်တည်ရာကို ဦးတည်ထားတယ်ထင်ပါရဲ့။ ဒီကားရဲ့ ဇာတ်လမ်းကိုတော့ ပိတ်ကားပေါ်မှာပဲ ကြည့်ကြပါခင်ဗျာ။ ဇာတ်ကားတစ်ခုလုံးအပြီးမှာတော့ ယုံကြည်မှုဆိုတဲ့ စကားတစ်လုံးပဲ ကျနော့လက်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့ပါတော့တယ်။\nမကြာခဏကြားနေ မြင်နေရတဲ့ သတင်းတွေက ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က အကြမ်းဖက်မှုတွေပါ။ ဘာအတွက်လဲ ဘာကြောင့်လဲ။ အမုန်းတရားကို အခြေခံခဲ့တယ်ဆိုလည်း တကယ်တမ်း ခံစားရသူတွေက သူတို့လိုချင်တဲ့ ပစ်မှတ်ကောဟုတ်ပါရဲ့လား။ အသေခံစတေးကြတဲ့လူတွေကိုလည်း အံ့သြမိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘ၀တစ်ခုက ဒီလောက်လွယ်ကူစွာ ပျက်စီးသင့်သလား။ လူ့ဘ၀တစ်ခုကို ဒီလောက်နဲ့အဆုံးသတ်သင့်သလား။ တန်ပါရဲ့လား မမေးချင်တော့ပါဘူး တကယ်က တန်ကိုမတန်လို့ပါ။ သူတို့က လွယ်လွယ်အဆုံးသတ်နိုင်ပေမယ့် သူတို့ဘေးနားကလူတွေ အတွက် ထည့်မစဉ်းစားတော့ဘူးထင်ပါရဲ့။ မိဘတွေ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ မိသားစုတွေ ဘယ်လိုကျန်ရစ်ခဲ့ပါလိမ့်။ ဘာနဲ့ဖြေသိမ့်နိုင်မယ် မသိ။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အဲဒီသတင်းမျိုးဆို ဘယ်လိုမှ ထပ်မမြင်စေချင် မကြားစေချင်တော့တာပါ။\nဘာလို့များဒီအမုန်းတွေ ဖြစ်တည်ကြတာပါလိမ့်။ တရုတ်ကားထဲကလို သွေးကြွေးတွေဆပ်နေကြတာ ကုန်ပဲမကုန်နိုင်တော့ဘူး။ Munich ဆိုတဲ့ကားကိုကြည့်တုန်းကလည်း ဒီခံစားမှုမျိုးကို ရလိုက်ပါတယ်။ သွေးအေးအေးနဲ့ လူအချင်းချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်လိုက်ကြတာ။ နှလုံးသားတွေ အေးစက်မာကျောလွန်း ကုန်ပြီလေ။ အခုကားမှာလဲ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် ရက်ရက်စက်စက် သတ်နိုင်ကြပြန်တယ်။ လူတွေဖန်တီးတဲ့ အတတ်ပညာတွေနဲ့ လက်တစ်ဖျစ်ဆိုတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ အသက်ပေါင်းဘယ်လောက်ဆုံးရှုံးနေကြပြီလဲ။ အပြစ်မဲ့သူတွေ ဘယ်လောက်ပါဝင်နေပြီလဲ။\nနောက်ထပ်တစ်ခုကတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ လွတ်လပ်မှုဆုံးရှုံးခြင်း။ တိုးတက်နေတဲ့ ဒီခေတ်မှာ လူတစ်ယောက်ကို ဒီကားထဲကလို အချိန်ပြည့်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်မလဲ အဲဒီလူရဲ့ လွတ်လပ်မှု။ သူဆက်တဲ့ဖုန်းတွေ သူသွားတဲ့နေရာတွေ သူလုပ်သမျှတွေကို မျက်ခြေမပြတ်စောင့်ကြည့်ခံရတယ်လေ။ ကျနော်သာဆိုရင်တော့ ငွေပုံပေးတောင် အဲလိုအလုပ်မျိုးလုပ်ဖြစ်မယ် မထင်ဘူး။ ပြောမယ့်သာပြောတာပါ အခုဆို နေရာတော်တော်များများမှာ CCTV ဆိုတဲ့ အရာနဲ့ တွေ့ဆုံနေရတာပါပဲ။ တစ်ခါတစ်လေလည်း မျက်နှာပြောင်ပြလိုက်တယ်။ ခဏခဏမြင်နေရတာကတော့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်ဆိုတဲ့ စာတမ်းတွေပါပဲ။\nပြီးတော့ ကျနော်တို့ရဲ့ မလုံခြုံမှုတွေ။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအချက်အလက်တွေ ခိုးဝှက်ခံရတာ သိပ်ကိုလွယ်တယ်လေ။ ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ လက်ချောင်းတွေအလှုပ်မှာ ကျနော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေ ဘယ်လောက်ပါသွားနေပြီလဲ။ ဟိုးတစ်လောက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပြောလာတယ်။ သူ့အီးမေးတွေကို ကော်ပီလုပ်သွားလို့တဲ့။ အချင်းချင်းထဲကလုပ်တာလို့ပြောပါတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့လုပ်တာဖြစ်ပေမယ့် သိပ်တရားလွန်တယ်လို့ထင်မိတယ်။ သူ့အတွက်အကျိုးရှိမယ် ဒါပေမယ့် ကာယကံရှင်အတွက် ပြန်ထည့်မတွက်တော့ဘူးလား။ ကျနော်တို့ဆီမှာ သိပ်အကျိုးများစေမယ့် အချက်အလက်တွေ ဘယ်တော့မှ ရှိမနေနိုင်ပါဘူး။ သို့ပေမယ့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆိုတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်သင့်တဲ့ အရာတွေတော့ ရှိနေတတ်ပါတယ်။ ဖြန့်ဝေဖို့အတွက်မဟုတ်ဘူးလေ။ အများသူငှာကို ပြသင့်မပြသင့်က ကိုယ်တိုင်ပဲဆုံးဖြတ်သင့်တာမဟုတ်လား။\nနောက်ထပ်ကြောက်မက်ဖို့သိပ်ကောင်းတာက လူအချင်းချင်းလှည့်ပတ်လိမ်ညာခြင်းတွေ။ အကျိုးတစ်ခုအတွက် လိမ်ညာရင်း နောက်ထပ်လိမ်ညာမှုတွေဆက်တိုက်။ ပြီးတော့ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုလိမ်ညာဖို့အတွက် နောက်ထပ်သောလူပေါင်းများစွာကို့ ထပ်ခါထပ်ခါ လိမ်ညာမှုတွေ။ မဆုံးနိုင်သော လိမ်ညာမှုတွေကြားမှာ အမှန်တရားကို တစ်ချက်မြင်လိုက်ရရင် တကယ်သွေးပျက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ လိမ်ညာရက်လေခြင်းဆိုတဲ့ အသိနဲ့ တနုံ့နုံ့ဖြစ်နေမှာကို တွေးကြည့်ရင်တောင် တကယ်ခံစားရစေပါတယ်။\nဇာတ်သိမ်းပိုင်းက မင်းသားငယ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုတော့ ကျနော်အပြည့်အ၀ထောက်ခံချင်ပါတယ်။ အေးဆေးတည်ငြိမ်တဲ့ ဘ၀တစ်ခုကို စတင်ဖို့ သူရွေးချယ်လိုက်တာပါ။ သူ့အတွက် စွန့်လွှတ်မှုတွေ သိပ်များကောင်းများနိုင်ပါတယ်။ ကမ်းလှမ်းမှုတွေကို ပယ်ချပြီး သူရွေးချယ်ခဲ့တဲ့လမ်းကို သူရဲရဲလျှောက်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီလမ်းမှာ သူပျော်မယ်လို့ ကျနော်ယုံကြည်တယ်။ ယုံကြည်ချက်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကျနော်အဲဒီအချိန်မှာ ရလိုက်တာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အခြေအနေတစ်ခုကို ကြုံလာခဲ့ရင် ကျနော်လည်း ဒီစကားလုံးကို ကိုင်ပြီး ကျနော်ရွေးချယ်မိတဲ့လမ်းကို သတ္တိရှိရှိဆက်လျှောက် ဖို့ပါပဲ….\nPosted by Anonymous at 11:35 PM7comments Links to this post\nမိုးခေါင်ရင်လည်း လွန်ဆွဲရတယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့် ကျနော်ကြုံရတဲ့ လွန်ဆွဲပွဲကတော့ စက်ရုံမိသားစုပျော်ပွဲရွှင်ပွဲပါ။ သူ့ဘက်ကိုယ့်ဘက် အပြိုင်ဆွဲကြသလို တဖက်နဲ့တဖက် စည်းဝိုင်းအပြင်မှာလဲ ဆွဲနေကြသလို…..\nရပ်ကွက်အလိုက်ဆွဲကြတဲ့ပွဲ။ ကြိုးတန်း အတုတ်ကြီးကို အလယ်မှာ အပြိုင်ဆွဲကြတဲ့ပွဲ။ နေမထွက်သေးပင်မယ့် ချွေးအပြိုင်ကျတဲ့ ပွဲ။ အ၀ဆုံး အားအသန်ဆုံးတွေက ဟိုးနောက်ဆုံးမှာနေ ပြီးတော့ ခါးမှာကြိုးကိုချည်ပြီး ခါးပြတ်မတတ်ဆွဲ နောက်ပြန်ပြေးတော့တာ။ အရှေ့ကလူတွေက ကော စည်းတစ်ဖက်မကျော်အောင် လက်နှစ်ဖက်ပွန်း တရွတ်တိုက်ပါသည်အထိ ခြေကန်ဆွဲကြရတာကိုး။ အသံမျိုးစုံထွက်လျက်က အားမာန်တင်းရင်း အနိုင်အရှုံးဆိုတာအတွက် နင်းကန်ကြိုးစားကြတဲ့ပွဲပါ။\nလွန်ဆွဲပွဲက ပွဲအတွင်းမှာတင်မဟုတ်။ ပွဲအပြင်မှာပါ အားလုံးက တပြုံတမ တက်တက်ကြွကြွ။ ဟေးဟစ်သံတွေကလည်း အထက်တက်အောင် ဆူတော့တာ။ အထဲကဆွဲနေတဲ့ သူတွေကို အားမရလို့ ကိုယ်တိုင်တောင်ဝင်ဆွဲမလား ထင်ရအောင် ကြိုးနားကိုကပ်ကပ်သွားကြလို့ ဒိုင်တွေက ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်ကနေအော်နေရသည်အထိ။ ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ ဇနီးမယား သမီးသားတွေကလည်း ပင်ပန်းနေကြတာကိုတွေ့ပါလျက် ကြိုးစားအားတင်းဖို့ ပြောနေမိကြတယ်။ တကယ်တမ်းတော့ သူတို့အဖေပင်ပန်းနေပြီလေ။\nလွန်ဆွဲပွဲမှာ ဒိုင်ပွဲရပ်မရှိသလို တကယ့်အကြိတ်အနယ်ယှဉ်ပြိုင်ကြတဲ့ပွဲ။ နိုင်သူရုံးသူနှစ်ဖက်လုံး ခြေကုန်လက်ပမ်းကြအောင် ကြိုးစားကြရတာလေ။ ကိုယ်ခန္ဓာပင်ပန်းမှု တင်မဟုတ်ပဲ စိတ်တွေပါ ပါဝင်ပင်ပန်းနိုင်တဲ့ပွဲမျိုးပါ။\nအနိုင်အရှုံးတစ်ခုကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လူတစ်ယောက်ရဲ့ ချွတ်ချော်မှုတစ်ခု သက်လုံတွေအပေါ်မှာ ဆုံးဖြတ်စေတဲ့ပွဲပါ။ အားလုံးကြိုးစားသမျှတွေဟာ အနိုင်ဖြစ်မလား အရှုံးဖြစ်မလား ဘယ်သူမှမခန့်မှန်းနိုင်။ ဘေးကရပ်ကြည့်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အားမလိုအားမရမှုတွေဖြစ်နေတတ်တာမျိုးလေ။ ဘောလုံးပွဲကို ပွဲကြည့်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ကန်ရတာမဟုတ်ပဲ လွယ်လွယ်ဝေဖန်ရသလိုမျိုး။\nကျနော်တို့ရဲ့ဘ၀တွေကော။ လွန်ဆွဲပွဲနဲ့တူတယ်လို့မထင်ဘူးလားဗျာ။ ကိုယ်တိုင်တော့အားသွန်ခွန်စိုက်ကြိုးစားနေတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အနာဂါတ်ဆိုတဲ့ အရှုံးအနိုင်ကို ဘယ်သူမှသိကြတာမှ မဟုတ်တာ။ တစ်ခါတစ်ခါ အလဲလဲအပြိုပြိုဖြစ်တိုင်း ဘေးနားက ချစ်ခင်ရင်းနှီးတဲ့သူတွေက ၀ိုင်းဝန်းအားပေးကြတယ်။ တစ်ခါတစ်လေကဲ့ရဲ့ အပြစ်တင်ကြတယ်။ အားမလိုအားမရတွေလည်း ခဏခဏဖြစ်တတ်ကြတယ်။ ကျနော်လည်း အဲလိုမျိုးဖြစ်ဖူးပါတယ်။ နှစ်နေရာလုံးမှာကို ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပါ။\nအခုထိတော့ ကိုယ်ကိုတိုင်လည်း ဘ၀ဆိုတဲ့လွန်ဆွဲပွဲကို စောစောအရှုံးပေးရင်ကောင်းမလား နိုင်အောင်ပဲဆက်ကြိုးစားရမလား ဝေခွဲမရသေးပါဘူးဗျာ။ လက်ကနေကြိုးလွတ်ထွက်မသွားခင်အထိပေါ့…………\nPosted by Anonymous at 11:05 AM4comments Links to this post\nPosted by Anonymous at 9:48 AM5comments Links to this post\nရေဆိုးမြောင်းဆိုတာ စွန့်ပစ်တဲ့ရေတွေ မိုးပေါ်ကကျလာတဲ့ ရေတွေကို စုစည်းပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာကို ပို့ဆောင်ပေးတဲ့အရာပေါ့။ ရေဆိုးမြောင်း မရှိခဲ့ရင်တော့ ပုပ်ဆွေးနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြားမှာ ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီညွတ်စွာ နေထိုင်ရမှာ။ ရှိတော့ရှိတယ် ရေစီးရေလာမကောင်းခဲ့ရင်ရော ဒါဆိုလည်း ထိုနည်းတူစွာပါပဲ။\nကျနော်နဲ့ ရေဆိုးမြောင်းတွေ ပတ်သတ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့။ ငယ်တုန်းက ကျနော်တို့ အိမ်ရှေ့က ရေဆိုးမြောင်း။ ချိုးရေတွေ အကုန်လုံးအဲဒီ ကျင်းနက်နက်တူးထားတဲ့ မြောင်းထဲကိုပဲသွားတာ။ အဲဒီကျင်းနဲ့ စပ်ဆက်ထားတာ ဘာမှမရှိဘူး။ ဆိုတော့ ရေသုံးအရမ်းများရင် မိုးရွာရင် ကျင်းက လျှံနေပြီ။ ကျင်းမလျှံခင်တော့ အံဖုံးကိုလှန် ရေပုန်းနဲ့ လမ်းပေါ်ကို သွန်ရစမြဲ။ မေတို့ကတော့ အမြဲသွန်ခိုင်းတယ်။ အဲဒါလုပ်ရမယ်ဆို ကျနော်က နောက်တွန့်စမြဲ။ လမ်းမပေါ်မှာလုပ်ရလို့ ရှက်တာမဟုတ်ပါဘူး။ သွန်ရမယ့်ရေတွေက မြောင်းပုတ်ရေတွေမို့ လမ်းသွားလမ်းလာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အားနာလို့ပါ။\nနောက်တစ်ခုက စော်ဘွားကြီးကုန်း ကားဝန်းထဲက ရေဆိုးမြောင်း။ အရမ်းစိတ်နာဖို့ကောင်းတယ်ဗျာ။ ကျောင်းနားရက် အိမ်ပြန်ဖို့ ကားလက်မှတ်သွားဖြတ်တဲ့နေ့ ရွာလိုက်တဲ့မိုးရေက ဒူးဆစ်ကိုကျော်နေပြီ။ ပေါက်တဲ့နဖူးမထူးဘူးဆိုပြီး ရောက်လက်စနဲ့ လက်မှတ်ရအောင်ဝယ်မယ်ပေ့ါ။ လမ်းမပေါ်က ရေစီးကို အံတုပြီး ကားဂိတ်ကိုရောက်အောင်သွားမိတယ်။ ကားဂိတ်ရှေ့ရောက်တော့ ၀မ်းသာအားရ ကားဂိတ်ထဲကို အ၀င် ကားဂိတ်ကိုမရောက်ဘူးဗျာ။ ကားဂိတ်နဲ့ လမ်းမကြားမှာ ရေဆိုးမြောင်းရှိတယ်လေ။ ရေတွေပြည့်နေတာမို့ လမ်းလို့ပဲထင်ပြီး ကူးလိုက်တာ မြောင်းထဲရောက်မှ သိတော့တယ်။\nဒီနိုင်ငံက ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ မြောင်းတွေတွေ့တော့ စိတ်နာစရာတွေကို ပြန်တွေးမိတယ်။ အဲလိုမြောင်းမျိုးတွေဆို ဒီလိုကြုံရမှာမဟုတ်ဘူးပေါ့။ လသာလမ်းတို့ သိမ်ဖြူနား၊ အင်းစိန်တို့လို မိုးရွာရင်ရေ၀ပ်တာမျိုး ရှိမယ်မထင်ဘူးနော်။ တောင်ဥက္ကလာက ဆိုးဆေးတွေ သွန်လေ့ရှိတဲ့ ရေမြောင်းမျိုးလည်း အခုလို အရမ်းနံမယ်မထင်ဘူး။\nပြောမယ့်သာပြောတာပါ။ ရေတွေလမ်းပေါ်တက်ရင် ကျနော်တို့က ပျော်မိပြန်ရော။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အညာကဦးကြီးတွေလုပ်ပေးတဲ့ လှေကလေးတွေကို အိမ်ရှေ့ထွက်ပြီး ကြိုးနဲ့ဆွဲလို့ရတာကိုး။ တစ်ခါတစ်လေ မေလုပ်ပေးတဲ့ စက္ကူလှေတွေကို လည်းလွှတ်တတ်ပြန်သေးတယ်။ ဖယောင်းတိုင်နဲ့ သွားတတ်တဲ့ မီးသင်္ဘောကိုတော့ လမ်းထဲမှာ တလွှားလွှားသွားနေတဲ့ စက်ဘီးတွေကြောင့် မဆော့ရဘူးဗျာ။\nဒီနိုင်ငံက ကလေးတွေတော့ အဲလိုဆော့ရမယ်မထင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါးတွေတော့ မျှားကြသား။\nပတ်ဝန်းကျင်က ရေဆိုးမြောင်းလိုပဲ ကျနော့စိတ်ထဲမှာလည်း ရေဆိုးမြောင်းရှိပါတယ်။ တစ်ချို့ ကျနော်မလိုချင်တဲ့အပိုင်းတွေကို ရေဆိုးမြောင်းထဲထည့်ပစ်မိတယ်။ ရေဆိုးမြောင်းတွေကို ဖောက်ထုတ်တဲ့နည်းတွေ ရှိတော့ရှိတယ်။ ရေဆိုးပမာဏပေါ်မူတည်တာပေါ့။ တစ်ခါတစ်လေ သီချင်းအော်ဆိုပြီးဖောက်ထုတ်တတ်တယ်။ ရေဆိုးတဲ့အပေါ်မူတည်ပြီး သီချင်းပုံစံတော့ကွဲမပေါ့။ နောက်တစ်မျိုးက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို နားဒုက္ခပေးတဲ့နည်း။ သူနားလည်မလည် သိ, သိ မသိသိ အဲလိုမျိုးဆိုပြီး ဇာတ်စုံခင်းပြတတ်တဲ့နည်း။ ဒါလည်း ဇာတ်ရည်လည်အောင် တော်တော်ရှင်းရတာပါကလား။ နို့မို့ ရေဆိုးတွေ လျှံတတ်ရင် ပိုဆိုးမယ်လေ။ ဒါပေမယ့် ကျနော့ စိတ်ထဲက ရေဆိုးမြောင်းတွေလည်း အမိမြေက ရေဆိုးမြောင်းပုံစံလား ဒီနိုင်ငံက ကျယ်ပြန့်တဲ့ ရေဆိုးမြောင်းလား အသေအချာတော့မသိသေးဘူး။ ရေစီးရေလာတော့ ကောင်းပုံမရသေးဘူးလေ။\nပတ်ဝန်းကျင်က ရေဆိုးမြောင်းပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်ထဲက ရေဆိုးမြောင်းပဲဖြစ်ဖြစ် ရေဆိုးဆိုတာတွေကို ခပ်လွယ်လွယ် အချိန်တိုတိုနဲ့ ဖျောက်ပျက်ပစ်နိုင်ရင်ကောင်းမှာဗျာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ရေဆိုးဆိုတာ ကြာလာတာနဲ့ အပုပ်နံ့ ထွက်လာတတ်လို့ပါ……\nPosted by Anonymous at 9:38 AM 11 comments Links to this post\nအမှောင်ရှိလို့အလင်းရှိတာလား။ အလင်းကြောင့်အမှောင်ဆိုတာ ဖြစ်တည်နေတာလား……\nအရင်တုန်းကတော့ အမှောင်အတိတဲ့။ အမှောင်ကို အလင်းဆောင်ပေးခဲ့ကြတာဆိုပဲ။ အမှောင်အတိုင်းနေခဲ့ပြီး လင်းလာရင်တော့ ကြောင်တောင်တောင်တော့နေမှာနော်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမှောင်ကနေအလင်းကို ထွက်လာရင်မျက်စိစူးနေတတ်တာ။ ကားအလင်းရောင် ဗြုန်းကနဲတွေ့လိုက်ရင် မျက်စိတမ်းမှိတ်သွားတတ်တာကိုး။\nအလင်းထဲက ဆိုရင်ကော အမှောင်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ် တန်းသွားနိုင်မှာလဲ။ အမှောင်ထဲကို မြင်နိုင်ဖို့ မျက်စိတော့ပိတ်ကြည့်သင့်တယ်။ နောက်မှဖြည်းဖြည်းခြင်းဖွင့် ကျင့်သားရပြီဆိုရင်တော့ အမှောင်ထဲမှာလည်း မြင်ရနိုင်ပြီပေါ့။\nဒါနဲ့ အလင်းနဲ့အမှောင်ဆိုတာကိုကော ဘယ်ဟာက အလင်းလဲ ဘယ်သူက အမှောင်လဲ။ မည်းနက်နေတာနဲ့ အမှောင်ဖြစ်ကရောလား။ အဖြူရောင်ဆိုတာနဲ့ အလင်းလို့သတ်မှတ်လိုက်ကရောလား။ အကယ်ကြီး အလင်းကိုအမည်းရောင် အဖြူရောင်ကို အမှောင်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ရင်ရော။ အခုမှသတ်မှတ်မယ်ဆိုရင်တော့ အားလုံးဇောက်ထီးဖြစ်ကုန်မယ်ထင်တယ်။ လမ်းပေါ်က ကားတွေရပ်သလို လူတွေလည်း မတ်တပ်ကငုတ်တုတ်ဖြစ်ကုန်မယ်။\nတစ်ခုတော့သတိထားစေချင်တယ်။ အလင်းနဲ့အမှောင်ကို ခွဲခြားသိဖို့ပါ။ သိတယ်လို့လွယ်လွယ်မပြောနဲ့နော်။ တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ်ထင်နေတဲ့ အလင်းဆိုတာ ရောင်ပြန်မျိုး ကိုယ်ထင်နေတဲ့အမှောင်ဟာ အိပ်မက်ဆိုးသက်သက်ဖြစ်နေတတ်တယ်။ လက်တွေ့ကိုသေချာလေ့လာပြီးမှ အလင်းအမှောင်ဆိုတာကို ခွဲခြားစေချင်တာပါ။ သူတစ်ကာပြောတာနဲ့လွယ်လွယ်လက်မခံလိုက်ပါနဲ့။ ပြီးတော့ ငါစွဲတွေကို ချွတ်ကြည့်စေချင်တယ်။ ငါသိ ငါတတ် ငါတော်ဆိုတာတွေနဲ့ တကယ့်အလင်းအမှောင်ကို ခွဲခြားရခက်မှာစိုးလို့ပါ။\nဆိုတော့ကာ ဘယ်ဒင်းကြောင့် ဘယ်ဟာပေါ်လာတယ်ရယ် သေချာတော့ မသိပါဘူး။ အလင်းနဲ့အမှောင်ကတော့ ဒွန်တွဲနေတာပါပဲ။ တစ်ခုပဲ ရှိတယ် အဲဒါ ကိုယ်ကိုတိုင် သိဖို့ပါပဲ။ သိဖို့တော့ အချိန်တစ်ခုတော့ လိုမယ်ဗျ။ ကဲ………….\nPosted by Anonymous at 10:25 PM3comments Links to this post\nငမိုး နှစ်ရက်ရှိပြီဟာ ဒီမှာမိုးရွာနေတာ။ နင့်ဆီမှာကော ရွာနေတာပဲလား။ ငါတို့စတွေ့တော့ မိုးတွေ ရွာနေတဲ့ ဂျူလိုင်လနော်။ အဲလက်စ်တို့ရဲ့ မိုးသီချင်းခွေလေးကလည်း အမှတ်တရ ထွက်လိုက်သေးတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ ၁၉၉၉ ဂျူလိုင်လနော်။\nနင်အရင်လို ဆံပင်နှစ်ဖက်ကို ခွဲပြီး တရမ်းရမ်းနဲ့ လျှောက်သွားနေတုန်းပဲလား။ ကလေးလို လော်လီပေါ့တွေစားနေတုန်းပဲလား။ မကြီးအိမ်ကထည့်ပေးလိုက်တဲ့ Sandwichတွေ ကူစားပေးမယ့် ငါမရှိတော့ဘူးနော်။ ကျောပိုးအိတ်လေးကော ပြောင်းသွားပြီလား။ ငမိုး ငမိုး နင်ဘယ်ကိုရောက်နေတာပါလိမ့်။\nတစ်ချက်တစ်ချက် နင့်ဇာတ်လမ်းတွေ ငါကြားပါတယ်။ ထွင်လည်းထွင်နိုင်ပါပေတယ်။ သင်္ချာပုစ္ဆာတွေ တွက်သလို အဖြေမရတာနဲ့ နောက်တစ်ပုဒ်ပြောင်းတွက်ကြည့်တာမျိုးလား။ သီအိုရီတော့ တော်တော်ပိုင်နေပြီဆိုပါတော့။\nနင်မှတ်မိသေးလား UFL မှာတွေ့တဲ့ ညနေလေ အဲဒီညနေက နောက်ဆုံးပဲထင်တယ်။ အဲဒီနေ့က ငါ့အစ်မ ဘွဲ့ယူလို့ ဓါတ်ပုံလာရိုက်ပေးတာဟ။ ကြုံလည်းကြုံ ပုဂံလမ်းကိုလည်း လွမ်းတာနဲ့ လမ်းလျှောက်ရင်း နင်ရှိနေမယ့် အတန်းကို ခြေထောက်တွေလှမ်းမိတာ။ သိပ်အံသြဖို့ကောင်းတာပဲ နင့်ရဲ့ ကြိုဆိုမှုအတွက် နောက်ထပ်ဘယ်ခြေလှမ်းမှ မလှမ်းမိတော့လောက်အောင်လေ။\nမေ့တော့မလို့ BC က လိုင်ဘရီထဲမှာ အမှတ်မထင်ဆုံဖြစ်သေးတာပဲ။ ပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြရုံပေ့ါ။ ဒါပေမယ့် ဒါကိုငါစာရင်းထဲမသွင်းချင်ဘူးလေ။ အရင်လိုပဲနော်ဆိုတဲ့ စကားကို ဟန်ပါပါပြောခဲ့ပေမယ့် အရင်လိုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ အသိသာကြီးပါ။\nဖုံးတခါတော့ ဆက်ဖြစ်သေးတယ်။ ဟင်းချက်နေရင်း Handfree နဲ့ခေါ်လိုက်တာ။ စကားမပြောဖြစ်တာကြာပြီလေ။ ဘာတွေဖြစ်နေတယ် ဘယ်လိုဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မသိတော့လောက်အောင်ပေါ့။\nခဏဆိုတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ အရာအားလုံးဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြတယ်။ လိုင်းကားမစီးဘူးတဲ့ နင်တောင် ငါတို့နဲ့ပေါင်းပြီးလိုင်းကားစီးဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ ငါမှတ်မိသေးတယ် အဲဒီအချိန်တုန်း အနှောင့်အယှက်တစ်ခုအတွက် အိမ်ပြန်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ကျောင်းအနောက်ပေါက်ကနေ ပြန်ရောက်ရောက်လာတတ်တဲ့ နင့်ကိုပေါ့။\nဆရာ့ကျူရှင်ပြီးလို့ အိမ်ကကားလာမခေါ်ခင် နင်မှီစရာနံရံတစ်ခုကကော ရှိသေးရဲ့လား။ စာတွေစွတ်ကျက် စာမရဘူးလို့ညည်းညူတတ်တဲ့ အကျင့်ကော စွဲနေတုန်းပဲလား။ အရိုးပွရောဂါကော အရှင်းပျောက်ပြီလား။ အင်းလေ အရိုးမကောင်းလို့အမှီရှာနေရတာနေမှာပါ။\nငယ်တုန်းဘ၀က တက်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေကို အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ရီချင်တယ်ဟာ။ ကျောင်းဆက်တိုက်တယ်မယ်ဆိုတဲ့ နင်က ရပ်သွားပြီး။ အိမ်ပြန်မယ်ဆိုတဲ့ ငါက ကျောင်းပြီးအောင်တက်ခဲ့တယ်။ အေးလေ နင်သင်ချင်တဲ့ အာခီပညာကိုတောင် နင်သင်ခွင့်မှမရခဲ့တာ။ ရောက်တဲ့အရပ်မှာပျော်အောင်နေပေါ့ဟာ။\nဒါနဲ့ အခုမိုးတိတ်သွားပြီဟ။ အသံတွေမကြားရတော့ဘူး။ ငါက မိုးရွာနေတာကို မမြင်ရဘူးလေ။ နားစွင့်ပြီး မိုးစက်ကျတာကို ခံစားနေမိတာ။ ကဲ ဘာရယ်ညာရယ်မဟုတ်ဘူး မိုးရွာနေတာနဲ့ ငမိုးကိုသတိရနေမိပြန်ပြီ။ စာဖတ်ဖြစ်တယ်ဆိုလည်း ပြန်တော့ပြောဦးနော်။ ယုတ်စွအဆုံး နင်ဘယ်ရောက်နေတယ်ဆိုတာကိုပေါ့…….\nPosted by Anonymous at 10:57 AM 12 comments Links to this post\nPosted by Anonymous at 9:43 AM7comments Links to this post\nညတှလေေ အကွိမျကွိမျ ဖွတျဖူးပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ညတိုငျးလညျး မလှမျးသလို ညတိုငျးလညျး အမှတျမရတတျပါဘူး။ တဈခြို့ညတှကွေတော့ ခေါငျးထဲကကို ထုတျလို့မရပွနျဘူး။\nငယျတုနျးက ညလေးတဈညပါ။ သိပျကိုအမှတျတရ ရှိစခေဲ့တာ ဘယျတော့မှ ပွနျမရနိုငျခဲ့လို့ထငျပါရဲ့လေ။ ကနြျောတို့မွို့လေးမှာ ထုံးစံရှိပါတယျ ဒီညမြိုးဆို ပိုကျဆံကွဲခိုငျးတတျပါတယျ။ ပိုကျဆံကွဲပါဗြို့လို့အျော သူဌေးအိမျတှကေ ပဈခတြဲ့ ပိုကျဆံအကွှစေတှေ့ကေို အားလုံးအလုအယကျကောကျကွတာ။ တဈခါတဈလေ လူကွီးတှတေောငျပါသေးတယျ။ တဈခွားမွို့ရှာမှာနရေတော့ အဲဒီအလအေ့ထကို မတှရေ့ပွနျဘူး။ အခုအခြိနျမွို့ပွနျရငျလညျး တှရေ့တော့မှာမဟုတျပါဘူးလေ။\nပွီးရငျတော့ အိမျက အဖိုးအဖှားတှရေဲ့ ပံ့သကူပဈပှဲ။ ပိုကျဆံလေးတှကေို ကဈြကဈြပါအောငျထုတျ ပွီးတော့ လူမမွငျသူမမွငျတဲ့ နရောတှမှော ဖှကျထားတတျတယျ။ တခါတလလေညျး လမျးမထကျက လမျးသှားလမျးလာတှအေတှကျ ပဈတတျပါသေးတယျ။ အခုတော့ ဒီအလအေ့ထတှေ ပြောကျဆုံးနခေဲ့ပွီလေ။\nဘုရားကိုသှားပွီး မသိုးသင်ျကနျးရကျတာကို အငေးအမောကွညျ့ရသေးတာ။ ဘာမှတော့နားလညျတာမဟုတျပမေယျ့ မလေးလကျခတျသံကိုတော့ နားဆငျခငျြသား။ ရကျတဲ့လူတှကေို ကွညျ့ရငျးဘေးနားကနေ အားလုံးကိုနိုငျစခေငျြခဲ့တာ။ အားကွိုးမာနျတကျရကျနကွေတာကိုး။ နိုငျတဲ့အသငျးက စပွီး ဘုရားရှငျထံမှာ သင်ျကနျးကပျခြိနျဆိုရငျတော့ နောကျကနေ တောကျလြှောကျလိုကျပွီး အားပေးတော့တာပါပဲ။\nပွနျလာရငျတော့ အိမျကလူကွီးတှေ သုတျထားတဲ့ ခပျသကျသကျ မယျဇလီဖူးသုပျကို ၀အောငျစားတော့တာပဲ။ ၁၂နာရီကြျောအောငျစောငျ့ရမယျဆိုလို့ မစောငျ့နိုငျခငျ အကွိုလကျသိပျထိုး ခိုးစားရသေးတယျလေ။\nအိပျမယျလို့တော့မထငျလိုကျနဲ့ အဈကိုလူပြိုပေါကျတှကွေားမှာ ကနျ့လနျ့ခံနတေော့တာ။ သိတယျသူတို့ ဒီညဘာအစီအစဉျရှိတယျဆိုတာကို။ အဈကိုအကွီးဆုံးက ဒီည အိမျက အုနျးသီးခိုးမယျ။ ဟိုဘကျအိမျက သလဲသီးတှလေညျးခိုးမယျ။ ကွကျသားနဲ့ ဘူးသီးကို တိုးတိုးတိတျတိတျခိုးပွီးရငျ ကိုတငျဝငျးတို့ခွံထဲမှာ ဒီနညေ့ကဲကွမယျလေ။ အကုနျလုံးရှဈတနျးကိုးတနျးအရှယျတှေ။ ကနြျောတဈယောကျတညျး ကလေးပီပီ ပုဆိုးစဆှဲပွီး နောကျကပါမွဲ။\nကနြျောတို့အိမျက အပျေါထပျဝရနျတာကနေ ဟိုဘကျခွံထဲကို ကူး သူတို့ ခူးခပြေးတဲ့ သလဲသီးတှကေို ဒီဘကျက လကျခံကောကျပေးတဲ့သူကအီဖကေိုယျပဲပေါ့။ ခွံစညျးရိုးတှကွေားထဲ လကျနှိုကျလို့ရတဲ့ ကလေးလကျလေ။\nကိုယျ့အိမျက အုနျးသီးကို ခိုးတဲ့အဈကိုကွီးရဲ့ ကြှမျးကငျြမှုကလညျး ရှိသေး။သူက အုနျးပငျဆို လကျနှဈဖကျနဲ့ပိုကျ ခွထေောကျကို ကနျပွီးတကျတာလေ။ ရှတျခနဲဆို သူအပျေါရောကျနပွေီ။ ပိရိသသေပျတဲ့ခိုးနညျးနဲ့ခိုးလိုကျတော့ အိမျကလူကွီးတှမေသိတော့ဘူးပေါ့။\nတာဝနျတှကေိုယျစီခှဲပွီးသားမို့ အောငျမွငျစှာ ပွနျလညျစုစညျးကွတာက ကိုတငျဝငျးတို့ခွံထဲမှာ။ အုနျးထမငျးနဲ့ ကွကျသားကာလသားဟငျးကို တဝခကျြစားကွတာလေ။ ခိုးစားရတာမို့လားမသိ ဟငျးတှကေော ထမငျးတှကေော အရသာပိုနလေရေဲ့။\nစားပွီးသောကျပွီး ပွောဆိုမညျတမျးပွီးရငျတော့ လမျးလြှောကျပှဲ။ နရောတှရှေထေ့ားကွတဲ့ ရီစရာ ဟာသတှကေို မိုးမလငျးခငျကနြျောတို့ တမတေ့မော လိုကျပါခံစားကွတယျ။ တျောတျောလေးပြျောပွီး ကနျသာယာဘကျလောကျရောကျပွီဆိုရငျ ပွနျလှညျ့။ မိုးလညျးလငျးခါနီးပွီလေ။\nပိတျထားတဲ့တံခါးကို အသာအယာဖှငျ့ ညီအဈကိုသုံးယောကျတိုးတိုးတိတျတိတျမသိမသာဝငျ ကုတငျပျေါတကျပွီး အိပျဖို့ကွိုးစားကွတယျ။ တခှိခှိရယျသံကွားရငျ မစဉျးစားနဲ့လမျးပျေါက ဟာသတှကေို ပွနျတှေးနကွေပွီ။ အမတေို့ လာမဆူမခွငျး မအိပျကွသေးဘူး။ စားခဲ့ရုံတငျမကဘဲ စားမွုံ့က ပွနျနကွေသေးတာလေ။ ဘယျလိုခိုးလိုကျတာ မိတော့မလို့သီသီလေးဆိုတာမြိုးနဲ့ ဒီညတဈညလုံး ကုနျဆုံးသှားအောငျ ပွောကွဆိုကွ။\nအခုတော့ အဈကိုတှလေညျး အိမျထောငျရကျသားကြ။ ပွီးတော့ တဈယောကျတဈနယျစီမှာနေ ပိတောကျနဲ့ခယျြရီပမာလဆေိုတော့ ဒီညက ပွနျမရတာသခြောပွီပေါ့။ အငျး…..လှမျးတော့လညျးအလှမျးသား……အဲဒီညကိုလေ…….\nPosted by Anonymous at 10:38 PM6comments Links to this post\nတစ်ရာ နှစ်ရာ အခါခါ စည်းပါလို့…\nဟဲ့နငျ ဒီနေ့ ဘယျလောကျပွီးပွီလဲ ဆိုတဲ့ အသံကွားမှ ဖတျြခနဲ ဘေးနားမှာထောငျထားတဲ့ အစညျးတှကေို ကွညျ့လိုကျမိတယျ။ အို….ဘာမှ မရှိသေးပါလား။ သူဇာခုံက ဒီညနလောသိမျးမယျလို့ပွောထားသားနဲ့ ငါ့နှယျနျော ငေးနတှေေးနမေိလိုကျတာ……..\nဗနျးထဲက ဆေးစပျတှကေို ကွညျ့မိတယျ။ ဖငျဆီခံတှလေဲ တောငျပုံယာပုံ။ အသားတုံးပျေါတငျထားတဲ့ ကျောတောငျ ခွောကျလုလုရှိရော့မယျ။ အငျးတံဆိပျတှလေညျး ညှပျရဦးမှာပါလား။ မွနျမွနျလုပျမှ သူဇာခုံက ရှငျးရငျနခေ့ငျြး ပေးတတျတာလေ။ အိမျမှာဆနျက သိပျကနျြတော့တာမဟုတျဘူး။\nဆနျဆိုမှ ထမငျးအိုးတညျရဦးမှာပါလား။ အိုးထဲမှာ ဆနျမှကနျြပါလစေ။ မလောကျတော့လညျး အရငျလို အနောကျအိမျက သှားခြေးလိုကျတာပေါ့။ နောကျမှ ပွနျဆပျမယျလေ။ တျောပါသေးရဲ့ တခါခကျြစာတော့ ကနျြနသေေးလို့။ ဆနျဆေးပွီး အပွေးအလှားတညျအပွီး အိမျရှမှေ့ာ မခငျမာကွညျ။ ဗြိုး…မခငျမာကွညျ ဒီနဘေ့ာကောငျးလဲမေးလိုကျမိတာ ဘျောလီထဲက ၅ကပျြလား ၁၀လား ပါသှားပွနျလရေော။\nမဖွဈသေးပါဘူး ဒီနပွေီ့းအောငျလိပျမှပါပဲ။ ဗနျးအောကျကို ခွထေောကျလြှို ခွထေောကျပျေါပုဆိုးခံပွီး ပွနျထိုငျရတယျ။ ဆေးရှကျတှကေ ပိုးပေါကျတှတေယျမြားပါလား။ ဘယျလိုဖွဈတာပါလိမျ့။ နှဈရှကျပေါငျးမှတဈလိပျသာ လိပျနရေငျတော့ ခုံကအျောတော့မှာပဲ။ ဒီတဈခေါကျလာမှ ပွောရဦးမယျ။ နှဈရှကျထပျပွီး ခြိုးထားတဲ့ ဆေးရှကျထဲကို ဆေးစပျလေးတှထေညျ့ နောကျပိတျဖငျဆီခံပွီး မပှမကဈြလေးလိပျ ပွီးတော့မှ တံဆိပျကို ကျောသုတျလိပျထားတဲ့ အပျေါမှာ ကပျ။ ဖငျဆီခံကို ညီအောငျ တဈခကျြနှဈခကျြညှိပွီးရငျတော့ ခေါငျးခြိုးဖို့သာပွငျ။ သုံးထောငျ့ပွားခြှနျခြှနျကွေးပွားလေးနဲ့ ဟိုတဈဖကျထိုး ဒီတဈဖကျထိုးလုပျလိုကျရငျ ညီညာလှပတဲ့ ဆေးလိပျတဈလိပျဖွဈပွီပေါ့။ ခေါငျးမခြိုးတတျလို့ကတော့ ရှဆေ့ကျလိပျဖို့မစဉျးစားနဲ့။\nတဈလိပျနှဈလိပျ တျောတျောလေးလိပျမိလို့ ပုံသှားရငျတော့ ရာစညျး စညျးပတော့။ တဈလိပျခငျြးဆီကို ရတောတော့ ဘယျဟုတျမလဲ။ လကျနှဈဖကျနဲ့ အားရပါးရစု ရာစညျးပုံထှကျအောငျ ဘယျညှိညာညှိလုပျပွီး သားရပေငျနဲ့ခညျြလိုကျရုံပါပဲ။။ တဈခါမှ တဈလိပျတဈလေ လြှော့တယျဆိုတာ မရှိသေးပါဘူး။ လုပျရငျးကိုငျရငျး အလုပျကသငျသှားတယျဆိုပါတော့။\nခပျသှကျသှကျလိပျနပေမေယျ့ အခြိနျကုနျတာလညျး မွနျလိုကျတာ။ လေးငါးရာပဲရှိသေးတယျ။ နကေလညျးဝငျလုရော့ရော့။ နလေ့ညျထမငျးစားရဦးမှာပါလား။ ကတိုကျကရိုကျ ခဉျြပေါငျးဟငျးနဲ့ ထမငျးမှာ ငပိရညျဆမျးပွီး တဝစားလိုကျရတယျ။ ထမငျးဆိပျတကျမယျ့ အခြိနျကို ငှားထားတဲ့ စာအုပျလေးနဲ့ မှိနျးနဦေးမှ။ ပွီးရငျတော့ ဗနျးအောကျကို ပွနျဝငျရမယျလေ။\nလာပါပွီ လာပါပွီ.. မြှျောလတေဲ့ ခုံကဆေးလိပျစညျးတှလောသိမျးပွီလေ။ မနကျဖွနျရနျကုနျကိုပို့မှာမို့ ဖွနျ့ထားတဲ့ ဆေးလိပျသမတှဆေီမှာ လိုကျသိမျးနကွေပွီ။ တဈထောငျပဲပွီးတာမို့ ပေးခဲ့တဲ့ ငှငေါးဆယျကို ကဈြကဈြပါအောငျဆုပျရငျး ညနဆေနျဝယျဖို့ ကိုတှကျခကျြနမေိတယျ။\nမကွာပါဘူး အိမျရှဆေူ့ညံဆူညံနဲ့ မခြိုတို့ ညီအဈမတဈတှရေောကျနကွေပွီ။ ရမွေနျမွနျခြိုး ဒီည ဘူတာနားက ကိုစံသိနျးရုံမှာ ဒှေးနဲ့စိုးမွတျသူဇာကားအသဈတဲ့။ တဈညတဈလပေဲလေ ကားကောငျးတယျဆိုမှတော့ လိုကျရဦးမှာပေါ့။ ဆနျကလေး ၁ပွညျ တကျသုတျရိုကျဝယျ ရခြေိုးမိုးခြိုး။ အငျး….မနကျဖွနျနရေ့ကျတှမှောလညျး နောကျထပျနောကျထပျ တဈရာနှဈရာ အခါခါစညျးပါလို့ရယျပေါ့……\nPosted by Anonymous at 7:25 PM 11 comments Links to this post\nသူ, သူမ ပြီးတော့ ၁ ၂ ၃ ၄ ၅\nတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ တောအုပ်တစ်ခုရဲ့အလယ်မှာ သူရယ် သူမရယ် တည်ရှိနေကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အသေအချာဆွေးနွေး နေကြဟန်တူ၏။ အဲဒါကစားနည်းတစ်ခု အတွက်ဥပဒေသပါပဲ။\nအဲဒီကစားနည်းအတွက် သူတို့နှစ်ယောက်အပြင်ဘယ်သူမှ မရှိ။ ထို့အတွက် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေပေါ့။ တရားမျှတသော နည်းလမ်းများဖြစ်ရန် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တိကျသေချာစွာ ရေးဆွဲနေကြပါသည်။ အမှားအယွင်းနည်းနိုင်သမျှနည်းရန် ဖြစ်နိုင်သမျှသော အငြင်းပွားမှုများအတွက် ကြိုတင်ဖြေရှင်းနည်းများကို အပြိုင်အဆိုင် ရေးနေမိကြသည်။ သို့သော် အဓိက ပြဿနာကို သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မဖြေရှင်းနိုင်ကြသေးပေ။ ထိုပြဿနာမှာ ထိုကစားပွဲတွင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူကစားလိုကြခြင်းပင်။ ထိုကစားနည်းကစားရန် နှစ်ဦးစလုံး ပြိုင်တူဆော့၍ မဖြစ်နိုင်ပါ။\nအရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသော်လည်း ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်သေးပေ။ လေတစ်ချက် တစ်ချက်အတိုက်တွင် လှုပ်ခတ်နေသော သစ်ပင်တို့သည်လည်း ကစားပွဲစတင်ရန် လှုံ့ဆော်နေကြပြီ။ တရွေ့ရွေ့မြင့်တက်လာသော နေလုံးသည်လည်း အချိန်မရှိတော့ ပြီဖြစ်ကြောင်းနိုးဆော်နေသည်။\nဒိုင်လူကြီးမရှိသော ကစားပွဲဖြစ်၍ မြောက်ပန်းလှန်ကာ ဆုံးဖြတ်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်သေး။ နောက်ဆုံး မပြီးဆုံးသော ကစားပွဲမဖြစ်ရန် အဆုံးအဖြတ်တစ်ခုကို ကမန်းကတန်းချလိုက်ကြသည်။ မဖြစ်နိုင်ပါဆိုသော ပြိုင်တူဆော့ရန်ကို နှစ်ဦးစလုံးက သဘောတူလက်ခံလိုက် ကြခြင်းပင်။\nကြီးမားသောအခက်အခဲကို ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်သော သူနှင့်သူမသည် တစ်ဦးလက်ကို တစ်ဦး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ ဘောလုံးပွဲမစခင် တစ်ဖက်အသင်းနှင့် တစ်ဖက်အသင်း လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြသကဲ့သို့သာ။ ပွဲစတင်သည်နှင့် အနိုင်ဂိုးရရန် အခြေအတင် ကစားကြမည်မို့ သက်ညှာမည်မဟုတ်တော့။\n၀ီစီမှုတ်မည် မဟုတ်၍ သူနှင့်သူမ အတွက် ပြိုင်ပွဲစခြင်းကို ဂဏန်းများရေတွက်ခြင်းဖြင့် စတင်လိုက်ပါသည်။ ယုံကြည်မှုဟူသော ဖိနပ်ကို ဖိနင်းရင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မိမိ ဦးတည်ရာဘက်ဆီသို့ အပြိုင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့နိုင်မည်ဟုထင်မှတ်ထားကြသည်။ ကစားပွဲတစ်ခုတွင် အနိုင်အရှုံးရှိသော်လည်း ယခုကစားပွဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးနိုင်မည်ဟု မှတ်ယူနေကြခြင်းသည် ယခုပွဲ၏ ထူးခြားချက်ပင်။\nလေသည် တစ်ဖြည်းဖြည်းတိုက်ခတ်နေသည်။ သစ်ပင်တွေလည်း လှုပ်နေတုန်းပင်။ သို့သော် သူနှင့်သူမတို့ ရှိမနေတော့………\nကိုဖားကြီးရေ အက်ဆေးဖြစ်မယ်ထင်တယ်ဗျာနော် မဟုတ်ဘူးဆိုလည်း ပြန်ပြောပါဗျာ…\nPosted by Anonymous at 12:45 AM 10 comments Links to this post\nနွမ်းကြွေမလွယ်တဲ့ ပန်းခရေငယ်ရဲ့ရာဇ၀င် (၃)\nအဲဒီဆေးခန်းမှာပဲ အလုပ်အကိုင်တွေပိုမိုတတ်ကျွမ်းခဲ့ရသလို။ အဲဒီဆေးခန်းမှာပဲ အလုပ်လုပ်ရင်း ငွေတွေစု။ ဆရာမ ဒေါ်စောမြသန်း ချေးတဲ့ ငွေလေးနဲ့ စက်ဘီးလေးတစ်စီးဝယ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံး ပြောစမှတ်ဖြစ်စေတဲ့ နောက်တစ်ချက်က မပြုံးကြည်ဆီက ငွေရဖို့ခဲယဉ်းပါသတဲ့။ သူဘာအတွက်ငွေစုနေသလဲဆိုတော့ သိပ်ဆင်းရဲတဲ့ သူ့မိသားစုအတွက်တဲ့။ ဘယ်လောက်သိတတ်လေတဲ့ ခရေပန်းငယ်လေးလဲ။\nခရေပန်းလေးငွားငွားစွင့် ပွင့်လာတဲ့နောက်မှာတော့ ပျားပိတုန်းတွေဝဲစမြဲပေါ့။ မပြုံးကြည်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ရန်ထောင်မလွှတ်ခဲ့သလို ဘယ်သူ့ကိုမှ ရွှေပြည်အေးတရားမဟောခဲ့ပါဘူး။ ရှင်တို့မေတ္တာရှိရင် ကျမနေတဲ့အိမ်ကို လိုက်ခဲ့ပါဆိုပြီး ကျောင်းအရောက် ခေါ်ခဲ့တာချည်းပါ။ ကျောင်းရှေ့ရောက်လို့ ကျောင်းကိုလက်ညှိုးထိုးလိုက်ရင် အားလုံးနောက်ပြန်လှည့်တာချည်းပါပဲ။ အဲဒီခေတ်က ကျောင်းက နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ခဲ့တာကိုး။\nတစ်နေ့ အဲဒီနေ့ဟာ မပြုံးကြည်အတွက်တစ်ကယ့် အမှတ်တရနေ့ပါ။ တရုတ်မသားအမိနှစ်ယောက် ဆေးခန်းကို ဆေးလာကုပါတယ်။ သူတို့ကို မပြုံးကြည်လုံးဝမသိပါဘူး။ အမေလုပ်တဲ့သူကတော့ မပြုံးကြည်ကို ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်လုပ်နေပါတယ်။ နောက်တော့ မပြုံးကြည်မျက်နှာမှာရှိနေတဲ့ မှဲ့တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြီး မပြုံးကြည်ရဲ့တရုတ်နာမည် ကိုခေါ်ပါသတဲ့။ သူမှတ်မိတဲ့ တရုတ်စာဆိုလို့သူ့နာမည်လေးတစ်လုံးထဲကျန်တော့တယ်လေ။\nအဲဒီတော့မှ နင်ငါ့ယောင်းမအငယ်လေးပဲဆိုပြီး ဖတ်ငိုပါတော့တယ်။ သူက မပြုံးကြည်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးမိန်းမပါ။ တရုတ်လိုမတတ်တော့တဲ့ သူ့ကို မြန်မာလို တစ်လုံးစ နှစ်လုံးစနဲ့ ရှင်းပြခဲ့ရှာပါတယ်။ ဈေးထွက်ရောင်းတဲ့ သူတို့အစ်ကိုတော့ သောင်းကျန်းသူတွေ ပစ်တဲ့ လက်နက်ကြီးမှန်လို့ဆုံးရှာပြီတဲ့။ အခု ဒီယောင်းမက မန္တလေးမှာရှိတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်နဲ့ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတာပါ။ ဒီလောက်ဝေးလံတဲ့အရပ်ကို ဒီယောင်းမရောက်လာလို့သာပေါ့။ မဟုတ်ရင် မပြုံးကြည်ရဲ့ အဖြစ်ကို မိသားစုတွေ မသိခဲ့သလို မိသားစုတွေအဖြစ်ကိုလည်း မပြုံးကြည်မသိခဲ့နိုင်ဘူးလေ။ ရင်နင့်စရာ အဖြစ်တွေအတွက် ငိုခြင်းရှည်တွေ ချခဲ့ကြပါတယ်။\nအလုပ်ချိန်အပြီးမှာတော့ စားသောက်ဆိုင်ကိုလိုက်သွားပါတော့တယ်။ အဲဒီနေ့ကစလို့ သူအလုပ်လုပ်တဲ့နေရာနှစ်ခုရှိသွားပါတယ်။ ဆေးခန်းပြီးရင် အဲဒီဆိုင်ပါပဲ။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်နဲ့ အမျိုးစာလုံးချင်းတူတာမို့ သူ့ကိုလည်း တကောလို့ပဲခေါ်လိုက်ပါတယ်။\nဆွေမျိုးတွေနဲ့ပြန်တွေ့တာမို့ သူ့ရဲ့အိပ်မက်တွေ နီးကပ်လာပါပြီ။ မပြုံးရီကိုလည်း ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပြီး အိမ်ပြန်ခရီးကို ပြောမိတယ်။ ကြောက်တတ်လေတဲ့ မပြုံးရီက နင်ပထမတစ်ခေါက်အရင်သွား။ နင်ဗုံးမထိရင် နောက်တစ်ခေါက်ငါလိုက်ခဲ့မယ်ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲရလိုက်ပါတယ်။\nတူမတစ်ယောက်ကို လက်ဆွဲပြီး အိမ်ပြန်ခရီးကိုစခဲ့မိတယ်။ ရင်တော့အခုန်သား။ ပြန်ဆုံမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်နေပြီးသားဆိုပင်မယ့်လည်း ခွဲခွာခဲ့တဲ့နှစ်တွေများလှပါပကော။\nအရင်အတိုင်း အနှစ်နှစ်ဆယ်ဆိုသလို ရွာက အရင်လိုပါပဲ။ ထွက်လာတုန်းက တရှောင်ရှောင်ဖြစ်နေတဲ့ အဖေက ကျန်နေရစ်ပြီး နေကောင်းပါတယ်ဆိုတဲ့ အမေက ဆုံးသွားရှာပြီတဲ့လေ။ အရင်အတိုင်းဆင်းရဲမြဲ။ လာသမျှတွေ့သမျှ အမျိုးအဆွေတွေကတော့ သူ့ကို တွေ့တိုင်းဖက်ဖက်ပြီးငိုကြတော့တာ။ ပြောသမျှစကားတွေကိုလည်း တစ်လုံးမှနားမလည်။ ကိုယ်ပြောပြတာလည်း သူတို့နားမလည်။ တူမလေးက ဘာသာပြန်ပေးခဲ့ရတယ်။ နောက်တော့ အဖေက ဘယ်သူမှဘာသာပြန်စရာမလိုဘူးတဲ့။ သူမတတ်တာမဟုတ်ဘူး အခိုက်အတန့်လေးမေ့နေတာပါဆိုတဲ့စကားကို ဘယ်သူမှမလွန်ဆန်နိုင်ပါဘူး။\nနောက်တော့ သူတစ်လုံးစနှစ်လုံးစကနေ တော်တော်လေး ပြန်ပြောနိုင်လာပါတယ်။ ပါလာသမျှပိုက်ဆံတွေရယ် ရွှေတွေရယ်ကို မိသားစုအတွက် အကုန်ပေးပစ်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ မန္တလေးကို ပြန်တက်ခဲ့တယ်။\nလောကကြီးမှာ ဆရာဖေမြင့်ရဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်လို မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာသေချာပြီလားဆိုတဲ့ အဖြစ်တွေအများကြီးပါ။ စိတ်ဇွဲနဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာချမှတ်ထားရင် တစ်နေ့တော့ဖြစ်မှာပါ။ ခရေပန်းလေးလို မိန်းကလေးကတောင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဘ၀ကိုဖြတ် ဆူးတောကိုတိုးရဲရင် ဘာကြောင့်စိတ်ဓါတ်ကျနေသင့်သလဲ။ ကိုယ့်ရည်မှန်းချက်အတွက် မမှိတ်မသုံကြိုးစားသင့်တယ် မဟုတ်ပါလား…..\nPosted by Anonymous at 3:34 AM7comments Links to this post\n၁တန်း(ပထမနှစ်)တုန်းကလား ၂တန်း(ဒုတိယနှစ်)တုန်းကလား ရေးခဲ့ဖူးတဲ့စာလေးပါ နည်းနည်းပြန်ပြင်ပေးလိုက်တာပါ…….\nကျနော်က တိုင်ကပ်နာရီလေးတစ်လုံးပါ။ သိပ်ကိုလှတဲ့နာရီလေးပေါ့။ ဘယ်လောက်လှတဲ့ နာရီလေးလဲဆိုရင် ကျနော့အိမ်ရှင်တွေက ဧည့်ခန်းမှာ ၀ံ့ကြွားစွာ ချိတ်ထားတာကိုသာ ကြည့်ပါတော့။\nကျနော်ကလည်း သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လေ။ တစ်နာရီကြားတစ်ခါ ချိုသာတဲ့အသံလေးတွေနဲ့နှုတ်ဆက်ပေးတတ်ပါတယ်။ သူတို့ကပြောသေးတယ် ကျနော်က တိကျသေချာပြန်သေးသတဲ့။ ကဲဘာလိုသေးလဲ…\nပြီးတော့ သူတို့တွေက တချိန်လုံးတကြည့်ကြည့်နဲ့ဗျ။ ကျန်သေးတယ် ကျနော့နောက်ကျောက သံပတ်ပေးရတဲ့အချိန်ဆိုရင် သူတို့တွေ ကျနော့အရှေ့မှာရပ်ပြီး သူလုပ်မယ် ငါလုပ်မယ်နဲ့ဖြစ်နေကြရင် ပီတိတွေ ဂွမ်းဆီထိပြီး တအိအိကို ပြိုဆင်းရတော့တာ။\nကျနော်ကလည်း ၀တ္တရားမပျက်တချက်ချက်နဲ့ ပုံမှန်ကိုလည်ပတ်ပေးတော့တာ။ တရက်ပြီးတရက် တပတ်ပြီးတပတ် မရပ်မနားလည်ပတ်နေရတာကို ပျော်ဝင်နေမိတာလေ။\nဒါပေမယ့် သူတို့တွေကျောင်းသွား ရုံးသွား အသီးသီးအသက ထွက်သွားကြရင်တော့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ဒီအိမ်ကြီးမှာ ကျနော်တစ်ယောက်တည်းရယ်။ ကျနော့ကိုယ်က ထွက်တဲ့ချောက်ချက်မည်သံရယ်။ ပြီးတော့ ဆိတ်ငြိမ်တဲ့အချိန်မှာ တစ်နာရီပြည့်တိုင်း အလန့်ထညက်ထထ မြည်တဲ့ ချိုပါတယ်ဆိုတဲ့ အသံရယ်ပဲရှိလေရဲ့။\nအဲဒီအခါမျိုးဆို ကျနော့ရင်ထဲမှာ ဟာတိဟာတာ နဲ့ကြောက်လန့်နေမိတာ။ ကျနော့ကိုဂရုစိုက်ပါတယ်ဆိုတဲ့ လူတွေက အနားမှာရှိမနေ။ နံရံကပ်နေရတဲ့ ကျနော့ဘ၀က သူတို့နောက်လိုက်လို့မှမဖြစ်နိုင်တဲ့ဟာကို။ သူတို့ သွားချင်ရာသွား ပြန်လာတဲ့အခါတိုင်း သူတို့ ကြည့်လိုက်ရင် အချိန်မှန်ပြဖို့ကြိုးစားနေရတဲ့ဘ၀။ တကယ်က သူတို့နဲ့ မခွဲမခွာနေလိုတယ်ဆိုတာ သူတို့တွေ သိနိုင်မှာမှမဟုတ်တာ။\nကျနော်ကသာ သတိရနေတာပါ။ သူတို့က သူတို့ လတ်ပတ်နာရီဆိုတဲ့ အရာလေးတွေ ကိုယ်စီပတ်ပြီး ကျနော့ကိုမေ့လျော့နေကြတာလေ။ အဲဒီတော့ ကျနော့အတွက်နေရာမရှိတာ သေချာပြီပေါ့။\nတကယ်တော့ ကျနော်က ဟိုစာရေးဆရာတစ်ယောက်ရေးသလိုပဲ နံရံမှာပဲကပ်ပြီး နာနာနဲ့ရီနေရတဲ့ နာရီလေးတစ်လုံးရယ်ပါ……….\nPosted by Anonymous at 11:41 PM 12 comments Links to this post\nနွမ်းကြွေမလွယ်တဲ့ ပန်းခရေငယ်ရဲ့ရာဇ၀င် (2)\nတစ်ရာသီကနေ တစ်ရာသီ တစ်နယ်ကနေ တစ်နယ်ပြောင်းရင်း ရွှေ့ရင်းပေါ့။ မပြုံးရီမရှိတော့ ပေမယ့် မပြုံးကြည်တစ်ယောက်တည်း ဘ၀ကိုအရှုံးမပေး မညီးမညူ အလုပ်တွေလုပ်ရင်းပါ။\nဘ၀တစ်ဆစ်ချိုးကို ကြုံစေခဲ့တာ မန္တလေးဆိုတဲ့ ရတနာပုံနေပြည်တော်မှာပါ။ အစ်မငယ်မရှိတော့တဲ့နောက်မှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုအဆက်အသွယ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ စကားကိုဟဟမပြော အလုပ်ကိုသာတွင်တွင်လုပ်ခဲ့တာပါ။ အသက်ငယ်ရွယ်ပင်မယ့် ပင်ပန်းတယ်ဆိုတဲ့ စကားကို တစ်ခွန်းတောင် မပြောခဲ့ဘူးတဲ့ အံသြစရာ ခရေပန်းလေးပါပဲ။\nအဲဒီလို အလုပ်နဲ့လက် ဇယ်ဆက်သလို လုပ်နေလို့ထင်ပါရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဂရုစိုက်စပြုလာပါတယ်။ အမှိုက်သွားလွှင့်ပစ်တုန်း ဘေးအိမ်နီးချင်း ဗိုလ်ကြီး ကတော်နှစ်ယောက်က စကားစပြောလာပါတော့တယ်။ မပြုံးကြည်ဘယ်ပြန်ပြောရဲပါ့မလဲ။ ဒီလောက မှာ ဘယ်သူ့ကို ယုံကြည်ရမယ်ဆိုတာ သူဘယ်လိုသိနိုင်မှာတဲ့လဲ။\nအဲဒီဗိုလ်ကြီးကတော်တွေကလည်း ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း သနားစိတ်ဝင်လာလို့ထင်ပါရဲ့။ တမေးတည်းကိုမေးနေကြတော့တာ။ ယုံကြည်စိတ်ချရလောက်ပြီဆိုတဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ သူတို့သိချင်တဲ့ ခရေပန်းလေးရဲ့ ဘ၀ဇာတ်ကြောင်းကို ခင်းပြလိုက်မိတယ်။ တစ်ခါတည်း ပြောလိုက်မိတာက နောက်တစ်ခေါက် ဘယ်သူ့အိမ်မှာမှ ဒီလိုဘ၀မျိုးဆက်မနေချင်ဘူးဆိုတာကိုပါ။ စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းရှိသူတွေမို့ သူတို့ကလည်း ခရေပန်းလေးကို ဘယ်အိမ်မှပို့ဖို့မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ မန္တလေးက မိန်းကလေး ဂေဟာတစ်ခုကိုပို့ပေးဖို့ပါတဲ့။ အဲဒီမှာ ကျွန်မအတွက်လုံခြုံမှာလားဆိုတော့ စိတ်ချပါတဲ့။ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ နေထိုင်ရမှာပါတဲ့။ အဲလိုနဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဘ၀တစ်ခုကို အဆုံးသတ်ဖို့ လမ်းစတွေ့လာရပါတယ်။\nတစ်နေ့ အဆင်ပြေတဲ့ တစ်နေ့မှာ ထိန်းနေတဲ့ကလေး အိပ်ပျော်ပြီဆိုတော့မှ ခြင်ထောင်ကို အသာချပြီး ဟိုဘက်အိမ်ကို ပြေးလာခဲ့မိတယ်။ ဒီနေ့ ဂေဟာကို လိုက်ပို့ကြတော့မယ်လေ။ အ၀တ်အစားအနည်းငယ်နဲ့ ဆင်ထားတဲ့ ရွှေစအနည်းငယ်ကို ယူဆောင်ခဲ့ပါတယ်။\nတထိတ်ထိတ်ခုန်နေတဲ့ ရင်အစုံနဲ့ မိန်းကလေးဂေဟာတစ်ခုကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဘ၀တစ်ဆစ်ချိုးခဲ့ပြီထင်ပါရဲ့။ လွတ်မြောက်စေတဲ့လမ်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြပေးတဲ့ ကျေးဇူးရှင် နှစ်ယောက်ကိုတော့ နှလုံးသားထဲသံမှိုစွဲအောင်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။ အခုချိန်ထိ ပြန်လည်မတွေ့နိုင်သေးတာမို့ ကျေးဇူးဆပ်ခွင့်ရချင်ပါသေးတယ်။ သူတို့ကတော့ ဗိုလ်ကြီးခင်မောင်ရဲ့ ဇနီး ဒေါ်နုနုနဲ့ ဗိုလ်ကြီးကြည်ရဲ့ ဇနီး ဒေါ်လှလှတို့ပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေများ အသိမိတ်ဆွေများ ဖတ်မိခဲ့ရင် ခရေပန်းလေးကို ဆက်သွယ်ပေးစေချင်ပါတယ်။\nမိန်းကလေးဂေဟာကို မိခင်ကြီးတစ်ယောက်လို အုပ်ချုပ်တဲ့သူကတော့ အမေ ဒေါ်စောမြသန်းပါပဲ။ အမှန်တရားနဲ့ ဘက်မလိုက်ပဲအုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ ဆရာမကိုတကယ့်ကို လေးစားစွာမှတ်တမ်းတင်အပ်ပါတယ်။ တစ်ချက်မညည်းပဲ ရှိသမျှအလုပ်တွေကို တန်းစီလုပ်တတ်တဲ့ မပြုံးကြည်ကို သတိထားမိကြပါတယ်။\nဂေဟာကို ဗိုလ်မှူးကတော်က လာခေါ်ပါသေးတယ်။ ပထမအကြိမ်လာခေါ်တော့ သူဆင်ထားတဲ့ ရွှေတိုရွှေစလေးတွေအတွက် စကားပြောလာပါတယ်။ ဘ၀ကသင်ပေးတဲ့ အသိနဲ့ မပြုံးကြည်က ခေါင်းမော့ရင်ကော့ပြီး ပြန်ပြောမိတာက အဲဒါကျမလုပ်အားခတွေလေအမေရဲ့ ဆိုတာပါပဲ။ တစ်ခေါက်လက်လျှော့ပြီးပြန်သွားပင်မယ့် ထပ်ကြိုးစားဦးမယ်ထင်ပါတယ်။\nထင်တဲ့အတိုင်းနောက်တစ်ခေါက်မှာတော့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ပေါ့။ မပြုံးကြည်ထိန်းခဲ့ဘူးတဲ့ ကလေးငယ်ကို ပိုက်ပြီး ကလေးကငိုနေလို့ သမီးမရှိရင်မောင်လေးက မဖြစ်ပါဘူးဆိုတဲ့ အလိမ်အညာအချွဲတွေနဲ့ပါ။ ဘယ်ဖြစ်မလဲနော် အမေက ကလေးကို ဂရုမှမစိုက်တာကိုး။ ဒါလောက်နဲ့ပဲလားဆိုတော့ နောက်တစ်ခေါက်ရှိပါသေးတယ်။\nနောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ကိုတော့ ဗိုလ်မှူးကြီးကိုပါခေါ်လာခဲ့တာပါ။ သူုတို့လင်မယားနှစ်ယောက် လာခေါ်ကြပေမယ့်။ ခိုင်ကြည်တဲ့စိတ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့သူကို ဘယ်အရာမှ တုန်လှုပ်မစွမ်းနိုင်တဲ့အဆုံးမှာတော့ အေးငြိမ်းတဲ့ ဘ၀လေးကို ရလိုက်ပါတော့တယ်။\nကျောင်းကသင်ပေးတဲ့ အတတ်ပညာတွေကို အားသွန်ခွန်စိုက်တတ်မြောက်အောင် သင်ယူရင်း ဆရာမဒေါ်စောမြသန်းရဲ့ လက်စွဲတစ်ယောက်ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း နောက်ထပ်ဘ၀တစ်ဆစ်ချိုးကို ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့တာပါ။\nဒေသန္တရဆေးခန်းတစ်ခုက သူနာပြုအကူခေါ်တာပါ။ အစိုးအရအလုပ်ဖြစ်တာမို့ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်မှ အလုပ်လုပ်ခွင့်ရှိပါတယ်။ သူ့အသက်က ဆယ့်ရှစ်နှစ်မပြည့်တတ်သေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဆရာမကြီးရဲ့ ထောက်ခံချက်နဲ့ အဲဒီအလုပ်ကို ရလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီဆေးခန်းမှာပဲ အဲဒီဆေးခန်းမှာပဲ…………\nPosted by Anonymous at 11:00 PM 8 comments Links to this post\nကျနော်က ဟောဒီဘလော့လောကထဲကို အမှတ်မထင်ရောက်ရှိလာသူတစ်ယောက်ပါ။ ဒါကြောင့် ဘလော့ ထုံးစံတွေဘာတွေကို နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်တော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဘလော့အကြောင်းတစေ့တစောင်းတွေကို စိတ်ရှည်ရှည်တစ်မျိုး မာန်မဲ၍တစ်ဖုံ မျိုးစုံအောင်ပြောပြတဲ့ ဆရာလည်းမကျ ညီလည်းမဟုတ် အစ်ကိုလည်းမဆန်တဲ့ ဘလော်ဂါတစ်ယောက်နဲ့ရင်းနှီးခဲ့ပါတယ်။\nကျနော်က ကျနော့ထုံးစံအတိုင်း ဘလော့တွေသွားလည်ပြီးရင် ဆီပုံးမှာအော်တတ်ပင်မယ့် ကျနော့လင့်ကို မပေးမိတတ်ပါဘူး။ ပထမက မပေးတတ်တာပါ။ နောက်တော့ ကျနော့ဆီလာလည်စေချင်လို့ ကြော်ငြာတာဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ (ကျနော့ဆီမှာ လင့်ပေးခဲ့တဲ့ လူတွေကိုတော့ ကျနော်ကြိုက်ပါတယ် ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ ကျနော်က ဘလော့လည်တဲ့အပိုင်းအားနည်းတော့ ဘယ်ကနေဘယ်လို ပြန်ရှာရမယ်ဆိုတာ အခုအချိန်ထိ နားမလည် မတတ်ကျွမ်းလို့ပါ)။ တစ်ကယ်က ကျနော်က သူတို့ပရိတ်သတ်အနေနဲ့သူတို့ စာတွေကိုဖတ်ခဲ့တာမျိုးပါ။ မနေနိုင်တဲ့ အဆုံးမှာ ကိုတောင်ငူသားရဲ့ စာမူခလေး ဖတ်အပြီးပေါ့ ကော့မန့်လေးတွေ ချတတ်ပါတယ်။\nအဲဒီဘလော်ဂါကနာမည်ကြီးလေ။ ကျနော့သူငယ်ချင်းအဆိုအရဆို သူ့စာမဖတ်ဖူးဘူးဆိုရင် ခေတ်မမှီဘူးဆိုပဲ။ သွားဖတ်ပြီး ဆီပုံးမှာပဲအော်ခဲ့တယ်။ အကျင့်အတိုင်း လင့်ပေးဖို့ပျက်ကွက်ခဲ့တာပါပဲ။ ဘယ်ကနေဘယ်လို ရှာတွေ့လဲတော့ မသိဘူးဗျ နောက်ကနေပြန်လိုက်လာပါတယ်။ ခြေရာလေးတော့ ချန်ခဲ့ဖို့ကောင်းတယ်တဲ့။ အင်းလေ..သူက ဘလော့တစ်ကာကို စုံအောင်ခြေဆန့်နိုင်ပေတာကိုး။ တွေ့တော့မပေါ့။ ဒါပေမယ့် တွေ့အောင်ရှာတယ်ဆိုတဲ့ သူ့စ်ိတ်ဓါတ်က အလေးထားတာကို ပြသနေပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း လူချစ်လူခင်များပြီး ရေးသမျှ အောင်မြင်နေတော့တာ။ ကော့မန့်သူဌေးပေါ့ဗျာ။ တစ်ကယ် မနာလိုစရာကောင်းပါတယ်။\nနောက်တော့ ကျနော်ရေးတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ကနေ အပြင်မှာဆွေးနွေးချင်တယ်။ ဂျီတော့ကိုလာပေးပါဆိုလို့ စကားတွေပြောဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ဘ၀အမောတွေကို နားထောင်ပေးမိခဲ့တယ်။ ငယ်ရွယ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ ရပ်တည်မှုအတွက် ချီးကျူးမိပါတယ်။ အသက်အရွယ်အရ ကျနော်က ကြီးတာမို့ အားပေးတန် အားပေး အကြံပေးတန်ပေးလုပ်ခဲ့မိတယ်ထင်ပါရဲ့။\nကျနော်စိတ်ညစ်လို့ဘလော့ ပိတ်မယ်ဆိုတော့လည်း အတန်တန်တားတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘလော့ကို ခဏခဏ ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်လုပ်တတ်တဲ့သူပါ။ သူငယ်ချင်းကတော့ ပြောပါတယ် တန်းပလိတ်ပြောင်းတာနေမှာပါတဲ့။ အခုလည်း သူတန်းပလိတ်ပြောင်းဦးမလား မသိ။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတန်းပလိတ်က ကြာမယ်ထင်တယ်။\nသူ့ကိုသတိထားမိစေတာက သူရေးသမျှစာတိုင်းမှာ စာလုံးပေါင်းတွေမှားနေတတ်တာပါ။ တစ်ချိန်လုံးကို မှားနေတော့တာ။ မခင်ဦးမေနဲ့မောင်နှမ တော်တယ်ထင်ပါရဲ့ (နှစ်ယောက်လုံးစိတ်ဆိုးရင် ကျနော့ကို မုန့်ဝယ်ကျွေးပြီးမှ စိတ်ဆိုးကြပါ။ ဒါမှပြန်ဝယ်မကျွေးရမှာ ပိုင်တယ်နော်)။ စာတွေကဗျာ တွေကတော့ ရေးချက် ပြောမနေပါနဲ့။ သူမို့ကြံကြံဖန်ဖန်တွေးတတ် ရေးတတ်ပါပေတယ်။ စာတွေမဖတ်ဖူးဘူးဆိုတော့လည်း အံ့သြမိပြန်ရော။ စာတွေမဖတ်ဖူးဘဲ ဒီလိုမျိုးရေးတတ်တယ်ဆိုတော့ ပါရမီကောင်းလို့ပေါ့ဗျာ။\nအခုလည်း အမိမြေကို ပြန်မယ် တကဲကဲလုပ်နေပြန်ပါပြီ။ အမိမြေကို ပြန်သွားရင် သူချစ်တဲ့ ဒီဘလော့လောကကိုစွန့်ခွာရတော့မှာပါ။ အိုးပုတ်ပန်းတွေကြားမှာ ဘလော့သုံးခွင့်က သိပ်မသေချာဘူးလေ။ အိုးပုတ်တွေနဲ့ပဲ့ ဆော့နေပေါ့ဗျာ။\nကျနော့အတွက်တော့ တကယ့်ဆုံးရှုံးမှုကြီးတစ်ခုပေါ့။ ရှားရှားပါးပါး အမာခံပရိတ်သတ်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးပြီလေ။ ခရီးသွားဆောင်းပါးတွေကို မကြိုက်တတ်သော၊ ပို့စ်တွေရှည်ရင် ခိုးဖတ်ရတာ အဆင်မပြေဘူးဆိုပြီး ကွန်ပလိန့်တက်တတ်သော၊ နေ့တိုင်းမပြတ်စာလာဖတ်တတ်သော၊ ဆီပုံးမှာ ထိုင်ခံအော်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ရန်လိုနေတတ်သော၊ အချစ်အကြောင်းရေးဖို့အမြဲတိုက်တွန်းတတ်သောသူတစ်ယောက် မကြာခင် ပျောက်ဆုံးတော့မယ်လေ။\nတစ်ကယ်ပြန်ဖြစ် မပြန်ဖြစ်ကိုတော့ သူပဲဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်။ ဘ၀တစ်ကွေ့ဆိုတာ လှေကားလေးကွေ့လိုက်သလိုပါပဲ။ နောက်တစ်ကွေ့မှာ ပြန်တွေ့ခွင့်ရှိခဲ့ရင်တော့ ဆုံချင်ပါသေးတယ်ဆိုတာ ပြောလိုက်ပါရစေခင်ဗျာ။ သူဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျနော်ပြောဖို့လိုဦးမလား??????\nPosted by Anonymous at 8:10 AM 14 comments Links to this post


မရေးချင်ပေမဲ့ရေးလိုက်ရတယ် ………… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » မရေးချင်ပေမဲ့ရေးလိုက်ရတယ် …………\nPosted by fatty on Aug 17, 2011 in Creative Writing, Drama, Essays.. | 32 comments\nကျနော် ဒီအကြောင်း ရေးသင့်မရေးသင့် စဉ်းစားနေတာ အတော်ကြပြီ …။\nလူတစ်ယောက်အကြောင်းပါ ..။ တလောက Sunday talk ကြည့်လိုက်မိတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်\nကျနော်တွေးနေတဲ့အကြောင်းအရာမျိုး ဖြစ်နေတော့ … ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်မကောင်းလှပေတဲ့\nတနည်းတနည်းနဲ့ပညာပေးရာတော့ ရောက်မှာပါဘဲလေ ဆိုပြိးရေးချလိုက်ရတော့တယ် ….။\nမိန်းမပျိုလေးများ အိမ်ထောင်ပြုဖို့စဉ်းစားကြတဲ့အခါ ရုပ်ချောသူ ငွေကြေးချမ်းသာသူ … အစရှိသဖြင့်\nသူ့အရွယ်လိုက်ပြီး … သူ့အတွေကအကြုံလေးအလိုက် စဉ်းစားကြတဲ့အကြောင်း …\nအဲဒီထဲမှာမှ တာဝန်သိသော ယောကျာင်္းမျိုး ဆိုတာကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားတာမျိုး အနည်းငယ်သာရှိကြောင်း ဆွေးနွေးသွားတာပါ။\nကောင်းပါတယ် … ဆွေးနွေးခန်းလေးက ..။\nကျနော်သိတဲ့မိသားစုလေးတစ်စုအကြောင်းကို ဖွဲ့နွဲ့မနေတော့ဘဲ ရိုးရိုးလေးဘဲတင်ပြလိုက်ပါတော့မယ် ..။\nဖြစ်ရပ်မှန်လဲဖြစ်တယ် ဖြစ်တတ်တဲ့သဘောလဲရှိတာမို့ … အထူးအဆန်းရယ်လို့တော့မဟုတ်လှပါဘူး။\nအများးအမြင်မှာတော့ သူဌေးလေးတစ်ယောက်လို့ အထင်ခံနေရတဲ့ လူတစ်ယောက်ရျိတယ် …။\nအသက် ၃ဝ ကျော်လောက်ထိတော့ ပုံမှန်မိသားစုဘဝလေးပါဘဲ မရှိမရှားလေးပေါ့ ..။\nသူ့မှာကလေးနှစ်ယောက်ရှိတယ် အကြီးမလေးက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူအပျိုလေး ..။\nအငယ်ကတော့ ဒီနှစ် ၁ဝ တန်းဖြေမဲ့ကျောင်းသားလေး ..။\nအဖေဖြစ်သူက ကန်ထရိုက်တယောက်နဲ့တွဲမိသွားပြီး သူလဲကန်ထရိုက်အဖြစ် အဆောက်အဦတွေစဆောက်ပါတော့တယ် ..။\nအမေဖြစ်သူက သူများဆီကနေငွေအရင်းအနှီးကို သိန်းထောင်ချီယူလိုက်ပြီး အတိုးပြန်ပေးတယ်။\nရှစ်ကျပ်တိုးယူပြီး ငွေရှင်တွေကို ၅ ကျပ်တိုးနှုန်းနဲ့ပြန်ရှင်းတယ်။ သူက ၃ ကျပ်စားပေါ့။\nအမေဖြစ်သူရဲ့လုပ်ငန်းလေးက ပုံမှန်တော့လည်ပတ်နေတာပေါ့။ တခါတလေလည်း အခက်အခဲလေးတွေကြုံရတာမျိုးရှိပါတယ်။\nအတိုးယူထားသူက ပြန်မဆပ်ချင်လို့ရှောင်နေတာတို့ အတိုးမှန်မှန်မဆပ်တာတို့ဖြစ်လာတဲ့အခါ ရှေ့နေရှေ့ရပ်တွေနဲ့\nတရားရင်ဆိုင်ရတာတွေလဲရှိရဲ့ ဒါပေတဲ့ သူတို့အဖေကနာမည်ကျော်ရှေ့နေကြီးတစ်ယောက်ဆိုတော့ ဖြေရှင်းနိုင်ကြပါတယ် ..။\nဘဝဇာတ်ကြောင်းပြောင်းချင်တော့ …. သူများကိုငွေချေးမဲ့အစား ယောကျာင်္းလုပ်သူက သူ့ကန်ထရိုက်လုပ်ငန်းမှာ ငွေထည့်ဖို့\nသူ့မိန်းမကိုဆွယ်တော့တယ် ..။ သမီးအပျိုလေးကလည်း အရွယ်ရောက်လာတော့ တင့်တောင့်တင့်တယ် ယောကျာင်္းလေးနဲ့တွေ့အောင်\nငါတို့မိသားစုလည်း အဆင့်မြင့်မြင့်နေနိုင်အောင်လုပ်ရမယ်ပေါ့ ….။\nသူတို့မိသားစု အဆင့်မြင့်သွားတာတော့အမှန်ပါဘဲ .. အဆောက်အဦ် ိတွေဆောက်ရောင်း ကြိုပွိုင့်နဲ့ပေါ့…။\nငွေစကြေးစလေးရွှင်လာတော့ … ပြဿနာကစပါပြီ ..။\nယောကျာင်္းတချို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း … သာယာမှုအသစ်ကိုရှာလာတယ် ..။\nပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း သူဌေးလေးလို့မြင်နေကြပြီဆိုတော့ … စပွန်ဆာရှာနေတဲ့ ကောင်မလေးငယ်ငယ်နဲ့ငြိသွားရောဆိုပါတော့ ..။\nမိသားစုအတွင်းမှာပြဿနာ ကြီးလာပြီပေါ့ … ။ သမီးလုပ်သူအပျိုလေးကလည်း အမျိုးကောင်းသားလေးတစ်ဦးနဲ့ ရီးစားဖြစ်နေရာက\nနှစ်ဦးနှစ်ဖက်သဘောတူထားကြပြီ။ အငယ်လေးကလည်း ၁ဝ တန်းဆိုတော့ စာကိုဘဲအာရုံပြုနေရာကနေ …\nတနေ့တနေ့မူးပြီးပြန်လာတဲ့အဖေဖြစ်သူနဲ့ အမေနဲ့ရန်ပွဲတွေ တစတစ များလာတော့အာရုံမရတော့ဘူး ..။ စာမကျက်တော့ဘူး ..။\nကြားထဲက ကလေးတွေ မြေဇာပင်ဖြစ်ကြရပြီ ..။\nအဖေဖြစ်သူကလည်း ငါကအလုပ်ကြီးအကိုင်ကြီးလုပ်နေတာ ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ ကားကောင်းကောင်းတစ်စီးဝယ်စီးလိုက်တယ်။\nကားကလေးနဲ့ သားသမီးတွေ ကျူရှင်အပို့အကြိုတောင် လုပ်မပေးဖြစ်ဘူး … တခါတခါ နောက် စမောလေးနဲ့ ကားပေါ်မှာ …\nကလေးတွေက တွေ့သွားတာကိုး …။ နေ့တိုင်းမူးပြီးအချိန်နောက်ကျမှပြန်လာတဲ့အဖေ ..။ အိမ်ကကားကို သူတို့တောင်မစီးရဘဲ\nနောက်မိန်းမကိုတင်ပြီး လမ်းသလားနေတဲ့အဖေကို မကျေနပ်ကြတော့ဘူးလေ ..။ အဖေလုပ်သူကလည်း စီးပါွးရေးသမားကြီးပုံစံနဲ့\nဖုန်းအကောင်းစား ဈေးကြီးကြီးဝယ်ကိုင်တယ် ..။ ဘယ်ဟာမဆို branded မှ ..။ ငွေကို မိန်းမပြန်မအပ်တဲ့အပြင် မိန်းမဆီကယူထားတဲ့\nအဆုံးသပ်စာရင်းရှင်းကြတော့ … မိန်းမဆီကယူထားတဲ့ငွေ သိန်း၅၀ဝ ပြန်မဆပ်နိုင်တဲ့အပြင် သူ့ဖာသာ သိန်း ၅၀ဝ အကြွေးတင်နေလေရဲ့\nစမောလေးကသူ့မယူရင် လျှော်ရမယ်ဆိုလို့ လျှော်လိုက်ရဆိုဘဲ …။\nပြဿနာကြီးလာတော့ ဖက်တီးတို့ဆီ ရောက်လာပါရော အမျိုးတော်တာကိုး …။ ကဲမိသားစုတွေ တပြုံလုံးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှင်းကြလင်းကြ\nလုပ်ကြရပြီပေါ့ …။ အဖေဖြစ်တဲ့သူကလည်း အမေဖြစ်သူကိုအပြစ်တင် … မင်းကလည်းစီးပွါးရေးဘဲလုပ်နေတော့ ငါ့ကိုဘယ်သူကဂရုစိုက်လို့တုန်း\nမင်းနေပုံထိုင်ပုံကိုကြည့်အုံး ပစ်စလက်ခတ်ပုံစံကြီးနဲ့ … ဘာညာနဲ့ အတင်း ဟုတ်တာရောမဟုတ်တာတွေရော ပြောပြီး ကိုယ်လွတ်ရုံးဖို့ ကြံတာပေါ့ ..။\nအဲ ကျုပ်လေ စိတ်မကောင်းလိုက်တာ … သူ့သမီးလေးစကားကြောင့်ပါ ..။ ကျုပ် လန့်လဲလန့်သွားတယ် …။\nသားတွေသမီးတွေက အဖေကို အတော်စိတ်နာနေကြပြီလေ ..။\nအဖေ .. ဒီလောက် နုနုရွယ်ရွယ်အငယ်လေးတွေကိုမှ သဘောကျရင် မိသားစုထဲမှာဒီလိုပြဿနာတွေလဲမဖြစ်ရအောင် …. သမီးကိုဘဲယူလိုက်ပါလား .. အဖေတဲ့။\nအဖေသိပြီးသားဘဲ သမီးက အပျိုစစ်စစ်ပါတဲ့ ……….။\nကောင်းကြသေးရဲ့လား …. ကျုပ်မရေးချင်လှဘူး … ဒါပေတဲ့ သင်ခန်းစာယူကြပါလို့သာပြောပါရစေတော့ ….။\nအလိုလေး .. ကလေး က အဲလို တောင်ပြောပလိုက်တယ်လား …..\nသူ့စိတ်ထဲမှာ အဖေကို မကျေနပ်ချက်တွေများနေတာ ပေါ့ ။ အင်း နော် ယောကျင်္ားတွေ အကုန်လုံးကို တော့ မဆို လိုပါဘူး ။ တချို့ သော ယောကျင်္ားတွေက ငွေ လည်း ပေါလာပြီ ဆို ရင် ဒီလို ကိစ္စတွေ ဖြစ်ကုန်ကြ တာ များသလိုပဲနော် ။ ငွေ ပိုနေတာ ရယ် အချိန်ပို နေတာရယ်က လူပျက်စီးဖို့ လမ်းစများတယ် ။ ဒီမိသားစု လေး ပြန်ပြီး အဆင်ပြေသွားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ။\nWhenawoman is losing her character, she becomes “rich”.\nWhenaman is rich, he becomes losing his “character”.\nThe daughter is very wise.\nI wish the father can get the regret by his daughter’ word!!!!!\nအဲဒီလို လူမှုရေးဖောက်ပြန်မှုမျိုး မကြိုက်ပါ အားလဲမပေးပါ\nတချို့ သူငယ်ချင်းတွေ ငွေကြေးအဆင်ပြေပြီး ကောင်မလေးကိစ္စအတွက် အကုန်အကျခံ ရသမျှ အကုန်အိမ်ပြန်မရောက်လို့ ခင်တာနဲ့ မင်းတို့မလုပ်ပါနဲ့ကွာ ကိုယ့်မှာလဲ မိသားစုနဲ့ သားသမီးနဲ့ပြောမိတာ\nငါတို့လို အခြေအနေမဟုတ်သေးလို့ မင်းဒီလိုပြောတာပါ ငါတို့လို အခြေအနေရောက်ရင် မင်း ဒီစကားပြောဦးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့တဲ့\nဘာပြန် ပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး သူတို့ပြောတဲ့ အခြေအနေရောက်မှ ထပ်လာပြောမယ် ဗျာ\nသမီးလေးကို သနားလိုက်တာ။သူ ့ခမျာကျောင်းစာကြိ ုးစားနေရမှာ အဖေလုပ်သူကြောင့် သနားပါတယ်—သိတတ်လိုက်တဲ့ကလေးလေးပါလားနော်\nဒါတွေက ကိုရီးယားကားတွေ အကြည့်များပြီး နောက်ပိုင်း ဖြစ်လာတဲ့ ပြဿနာတွေရယ် မိသားစုတစ်စု အလုပ်ကိုပဲလုပ်ပြီး စီးပွားရေးတက်လာတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာတာကလည်း အံ့စရာပါပဲ။ မိသားစုတစ်စုရဲ့ နွေးထွေးမှုလည်း လိုအပ်လှပါတယ်။ နောက်တစ်ချက်က မိသားစုတွေ နားလည်မှုနဲ့တည်ဆောက်ထားတဲ့အိမ်လေးတွေ မပြိုပျက်စေချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ပြောကြတာကိုး ဆင်းရဲတဲ့ဒဏ်ကို မိသားစုတွေ တူတူခံနိုင်ပေမယ့် ချမ်းသာတဲ့ဒဏ်ကိုတော့ မိသားစုတွေ မခံနိုင်ကြဘူးဆိုတာ ကိုယ်တိုင်က အရမ်းမချမ်းသာလို့လားတော့မသိဘူး။ နွေးထွေးတဲ့မိသားစုအရိပ်ကနေတော့ ဘာနဲ့မှမလဲချင်မိပါဘူး။\nထစ်ကနဲရှိကိုရီးယားကားပဲ လွဲချနေကြတော့တာပဲ … ကိုရီးကားတွေမှာ သင်ခန်းစာယူစရာ တွေလည်းအများကြီးပါပါတယ် ။လူတွေကိုက မကောင်းတာ … ကိုယ့်မိသားစု ကိုယ့်ဇနီးမယားအပေါ်မှာ သစ္စာရှိရှိမနေနိုင်ကြတာခက်တယ် … သစ္စာဆိုတဲ့စကားလုံးကို အလကားထားထားတာ မဟုတ်ဘူး ။ လက်ကိုင်ကျင့်သုံးဖို့လဲ လုပ်ကြပါဦးလို့ ပုထုစဉ် ယောက်ျား\nများ ကိုပြောချင်ပါတယ် ။ မိန်းမများလည်း တူတူပဲ ကိုယ့်လင်ယောက်ျားပေါ်မှာသစ္စာရှိဖို့လိုတယ်.. ပိုက်ဆံချမ်းသာမှ တိုက်ရှိမှကားရှိမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနဲ့ လုံ့လဝရီယ နဲ့ စုဆောင်းတတ်တဲ့ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့လိုပါတယ်… လို့ထင်တယ်…\nမှန်တာပေါ့.ကိုးရီးယားကား ကောင်းတာတွေ များမှများ .. အတုယူစရာတွေ ပေါမှပေါ.. လူငယ်တွေ ကိုးရီးယားကားကြည့်တာ.. ဘာတွေများအတုယူကြသလဲဆိုတာ…\nဆိုလိုတာက .. ကြည့်ပါများလာတော့.. စိတ်ထဲမှာ အဲဒါတွေက အဆန်းမဟုတ်တော့ဘူး\nအဲလိုဖြစ်တတ်တယ်လေ.. ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ပြောရရင်တော့ ..မသိစိတ်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းသွားတာပေါ့.. (လူတိုင်းဖြစ်နေတာပဲ .. ကိစ္စမရှိဘူး.. ခေတ်ကိုက အဲလိုပဲ..ငါတာဝန်ယူနိုင်ရင် ပြီးတာပဲ ))) အဲလိုပေါ့..\nပြည့်စုံတဲ့ မိသားစုတွေမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ အဖြစ်ပျက်မျိုးပါ… ။\nကြားဖူးတာလေးရှိတယ် …ယောကျာ်းတွေက ချမ်းသာတဲ့ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘူးတဲ့.. ချမ်းသာတဲ့အခါ … အပျော်ရှာချင်လာကြတယ် ဒါသဘာဝပဲ … ။ မိန်းမတွေကတော့ ဆင်းရဲတဲ့ဒဏ်မခံနိုင်ဘူးတဲ့ … ဆင်းတွင်းနက်လာတဲ့အခါ … ငွေရဖို့ … ခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရင်းနှီးကြတယ် … ။\nအဓိကကတော့… မိန်းမလုပ်သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံ ပါးနပ်ဖို့ လိုတယ် ထင်ပါတယ် …။ ကိုယ်တိုင်ကလည်း စည်းမရှိကမ်းမရှိ နင်းကန်စားပြီး စည်ပိုင်းပုံပေါက်လာ .. ပိုက်ဆံရှိတော့.. အလှပမရှိလည်း ရတယ်ထင်ပြီး နေချင်သလိုနေ ၊ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်လာတာကနေ ….. ယောကျာ်းက အပျော်ရှာတော့တာပါပဲ … ။ ယောကျာ်းက များများရှာနိုင်လေ … များများ ဂရုစိုက်ရလေပဲ… မဟုတ်လျှင် … အသီးသီးမှ ခူးချင်တဲ့လူတွေ အများကြီး … ။ ကလေး တဒါဇင်ရှိလည်း အနေစားချောင်လျှင် အငယ်နှောင်းလုပ်မှာပဲ ဆိုတာတွေ ဒီခေတ်တပုံကြီး … ။ ဟိုနွားဦးဏှောက်နဲ့ ကောင်တွေကလည်း … ဒိုးတူဘောင်ဖက် ရုန်းခဲ့တဲ့ မိသားစု အပေါ် ကျတော့ စေတနာမရှိဘူး … ဝူးးးးးးးးးး မောတယ် ..\nယောက်ျားတွေက ချမ်းသာတဲ့ဒဏ် မခံနိုင်ဘူးတဲ့\nသမီးလေးက အဖေကို တော်တော်စိတ်နာနေပုံပဲ\nဒီလိုစကားဆိုတာ တော်ယုံပြောသင့်တာ စကားမဟုတ်ဘူးလေ\nယောကျာင်္းအများစုက ချမ်းသာတဲ့ဓဏ်ကို မခံနိုင်ကြဘူးဆိုပင်မယ့်\nလွတ်သွားတဲ့ စိတ်လေးကို အသိတရားလေးနဲ့ ထိန်းရင်ရမယ်ထင်ပါတယ် ….\nတချို့ကျတော့လည်း သူဌေးသားဆိုပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းကို မကြည့်ပြီး မိဘအရှိန်နဲ့ ပါးပြောင်နေတာကို အထင်ကြီး။ ယူပြီးခါမှ မရှာတတ်ပဲ သုံးပဲသုံးတတ်တဲ့ သူဌေးသားအကြောင်းသိတော့ စားရမလားလို့ ယူမိပါတယ်၊ ပြန်ရှာကျွေးနေရတော့ မကြည်ဖြူ၊ နောက်ဆုံးတော့ အကွဲအပြဲနဲ့ အဆုံးသတ်၊ ဒါမျိုးတွေလည်း ရှိသေးတယ်။\nဒါ့ကြောင့် အကျင့်စာရိတ္တရော၊ အစွမ်းအစကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစား သင့်တာပေါ့။ အိမ်ထောင်မှုဘုရားတည်၊ ဆေးမှင်ရည် စုတ်ထိုးလို့ ဆိုရိုးရှိခဲ့တာပဲ။\nဒါပေမယ့် နိုင်ငံခြားက လူတွေရဲ့ အယူအဆနဲ့ဆိုရင် အဆင်ပြေရင် ပေါင်းကြ၊ အဆင်မပြေရင် လည်း\nစိတ်ဒုက္ခခံပြီး နေစရာမလိုဘူး။ ကွာရှင်းလိုက်ကြရုံပေါ့ လု့ိလည်း ကြားဖူးတယ်။\nနောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ကြိုက်တာ ကိုယ်လုပ်၊ ကိုယ်ဖြစ်ရင်ကိုယ်ခံရုံပဲပေါ့။\nလောကဓံတရားဆိုတာ ခံနိုင်ရည်ရှိဘို့မလွယ်ပါ။ လူတွေက အဆိုးနဲ့တွေ့ရင် လောကဓံ ခံရတယ်ပြောတယ်။ ဒါကတော့ အကောင်းလောကဓံကို မခံနိုင်တာပေါ့။\nသူ့သမီးလေး ပြောတဲ့စကားက ကြားရတာ တော်တော်လန့်သွားတယ်။ ခံစားချက် ဘယ်လောက်ပြင်းထန်နေလဲ မသိဘူး။\nသမီးလေးရဲ့ ခံစားချက်ကို ဖတ်ပြီးတော့ လန့်သွားတာပဲ။ ဆင်းရဲတဲ့ဒဏ်ကို ခါးစီး ခံနိုင်ပေမဲ့ ချမ်းသာတဲ့ဒဏ်တော့ ခံနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူးတဲ့။ မိန်းမက မလှတော့လို့ ဝလွန်းလို့ စိတ်ပြောင်းသွားတယ်ဆိုတာတော့ အကြောင်းပြချက် မခိုင်လုံလှဘူး။ မလှပေမဲ့ ဝပေမဲ့ သေတပန် သက်တဆုံး ကြင်သူတွေ အများကြီးပါ။ အဓိက ကတော့ မိမိမူရင်းစိတ်နဲ့သာ ဆိုင်မယ်ထင်တာပါပဲ။ အလှအပဆိုတာ စပါးစေ့ တထောက်စာပဲမို့ ဘယ်လောက်လှလှ (၄၀)ကျော်ရင် စပြီး ယိုယွင်းလာတာ ဓမ္မတာမို့ အလှအပကြောင့်လို့ မိန်းမကို အပြစ်ရှာတာတော့ သူ့အပြစ်ဖုံးချင်လို့ တမင်ကို အပြစ်ဖို့တယ် ထင်တာပဲ။\nတစ်လင်တစ်မယား စနစ်က အကောင်းဆုံးပါပဲဗျာ။\nအော် ကလေးမလေးသနားပါတယ်၊ သူ့အဖေကို စိတ်နာလွန်းလို့ပြောလိုက်တယ်ထင်တယ်။\nမအီးတုံးရဲ့ (အသီးသီးမှ ခူးချင်တဲ့လူတွေ အများကြီး ) ဆိုတဲ့စကားကတော့ ဒီခေတ်အနေအထားနဲ့ ကွက်တိဘဲ။\nဂျပန်တွေ..အိုရှင်းဇတ်လမ်းတွဲကြီးထုတ်တုံးကလည်း.. အာရှတခုလုံး.. အိုရှင်းယဉ်ကျေးမှုဖြစ်ကုန်တာပဲ..။\nပြောရရင်.. မြန်မာတွေစိတ်တွေခက်ထန်… ရန်လိုကုန်တာ.. မနက်ညည.. တီဗီမှာ.. စစ်ရိပ်..စစ်ငွေ့.. စစ်သီချင်း..စစ်စရိုက်တွေ… တောက်လျှောက်လွှင့်နေတာကြောင့် အများကြီးပါတယ်..။\nတပ်မတော်က..လူတွေကိုစိတ်ဓါတ်စစ်ဆင်ရေးလုပ်နေတာကနေ.. တိုင်းပြည်တပြည်လုံး.. ပြည်တွင်းစစ်နဲ့.. နဘမ်းလုံး… တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့.. အပြန်အလှန်… ချရေးတွေဆီ..ရောက်.. နိုင်ငံကို…ဆွဲချသွားတာပဲ..။\nမြင်နေ..ကြည့်နေတဲ့ကလေးတွေ..ပိုဆိုးပေါ့…။ သူတို့ကြီးလာရင်.. တိုင်းပြည်ဘာဖြစ်မလည်း.. အသိသာကြီး…။\nလက်တွေ့ကျကျ..ပြောရရင်..မြန်မာပြည်..ပြည်မဒေသတွေမှာ… တလင်တမယားစံနစ်ကို ..ဥပဒေနဲ့.. လုပ်သင့်နေပြီ..ပြဌာန်းသင့်နေပြီထင်ကြောင်းပါ..။\nတိုင်းရင်းသားပြည်နယ်တွေကတော့.. သဘောပေါ့..။ “လွင်မိုးခရီးသွားနေသည်”အခွေထဲ..ချင်းကြီးတယောက်မိန်းမတယောက်မက ရှိနေတာသတိထားမိလို့ပြောတာပါ…။\nအဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်နော် သူကြီးရဲ့ တီဗီကတော့ ကိုယ့်ဆန္ဒမပါရင် ဘယ်သူမှ မကြည့်ပါဘူး ဥပမာလေးတစ်ခုပြောမယ် မြန်မာပြည်မှာ တစ်ကယ်ဖြစ်နေတာ သီချင်း၊ဇာတ်လမ်း တစ်ခုခု ဖွင့်လိုက်ရင် အရင်ဆုံး လာတာလေး ရှိတယ် “………………………” အဲဒါလာပြီဆို ၃၊၄ နှစ် ကလေးတောင် မှ ကျော် ကျော် ကျော် ဆိုပြီး ထအော် တာ ဘယ်သူမှ သင်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး ပြောချင်တာ က စိတ်မဝင်စားရင် လွှင့်လဲ ပြလဲ ဘယ်သူမှ မကြည့်ဘူး\nတလင်တမယားစံနစ်ကို ..ဥပဒေနဲ့.. လုပ်သင့်နေပြီ..ပြဌာန်းသင့်နေပြီထင်ကြောင်းပါ..။\nမြန်မာပြည်မှာ မိန်းမနှစ်ယောက် တရားဝင်ယူထားတဲ့သူ (ဘာသာရေးခွင့်ပြုထားတဲ့သူက လွဲလို့) လက်ချိုးရေ လို့ ရမှာပါ အိမ်က မိန်းမကြီး တစ်ယောက်ပဲ တရားဝင်ရှိတာပါ (ဥပဒေအရ ဒီလင်ဒီမယားပါပဲ) စမောလေးတွေက ခင်လို့ ရင်းနှီးလို့ သနားလို့ ညီမလေး လိုသဘောထားပြီး ကူညီတာ ပါ ဆိုတာမျိုး ပြောမှာပေါ့\nဒီကိစ္စက လူ့ကျင့်ဝတ် လူ့စည်းကမ်း ဒါတွေနဲ့ပဲ ဆိုင်မှာပါ မလုပ်ချင်တဲ့သူက မလုပ်ပါဘူး လုပ်ချင်တဲ့သူက ဥပဒေထုတ်ပြန်ထားလဲ ဘောင်ထဲက အပေါ်က ပြောသလို လုပ်မှာပေါ့\nခံ ယူ တဲ့ သူ ပေါ် တည် မှာ ပါ။ စစ် သား တွေ အ မြဲ တွေ့ နေ တာ နဲ့ ဆိုင် ပါ. မ လား။ ကိုယ့် ရဲ့ စဉ်းစား တွေးခေါ်မှု၊ ပညာ အရည် အ ချင်း၊အ တွေ့ အ ကြူံ၊ စတာ တွေ ပေါ် တည် နေ လိမ့်မယ် ထင် ပါ တယ်။ သူ များ အ ပြစ် တင် လို့ မ ဖြစ် ပါ ဘူး၊ ကိုယ့် ကိုယ် ကို ပဲ ကောင်း အောင် ကြိူး စား ရ မှာ ပါ။\nဟုတ်တယ် သဂျီး …အဲ့ဒီ ချစ်သီတွေး .. ချစ်ဂျီတေးတွေ ကြည့်ပီး … etone စိတ်တွေလည်း ခက်ထန်လာတာလေ…သူတို့ လက်လွှဲလျှောက်တဲ့အခါ ဘယ်လောက် မာန်ပါသလဲနော် .. အဲ့ဒါတွေ ကြည့်ပြီး ထစ်ခနဲဆို … ဒေါသထွက်ရုံမက … နပန်းလုံးချင်စိတ်ကို ပေါက်နေတာပါပဲ… ။\nဟုတ်တယ် သဂျီး …\nအဲ့ဒီ (ချစ်သီတွေး .. ချစ်ဂျီတေး) ချစ်သီချင်း တွေ ကြည့်ပီး …\nအဲ့ဒါတွေ ကြည့်ပြီး ထစ်ခနဲဆို …\nSnowy တို့မိသားစုထဲမှာလဲရှိတယ် … အဒေါ်ရဲ့ ယောကျာ်း ဦးလေးပေါ့ သူတို့ယူပြီးခါစမှာတော့ စီးပွားရေး အဆင်မပြေဖြစ်တယ် … ပြီးတော့တစ်ဖြေးဖြေး စီးပွားရေးခေါင်းပြန်ထောင်လာပြီး လက်ဖျားမှာ ငွေသီးတော့ စမောလေးထားထားတယ်လေ တစ်မျိုးလုံလဲ သိတယ် တရားဝင်ကိုယူထားတယ် သူတို့သမီးအငယ်ဆုံးလေးကဆို ၆ နှစ် ရ နှစ်ပဲရှိသေးတာ …အဒေါ်ရယ် သူ့သမီးနဲ့ နှစ်ယောက်အဖေကို လိုက်ချောင်းတော့ သမီးကစကားအရမ်းတတ်တယ် ဝိုင်းမေးကြည့်တော့ ” ဖေဖေလေ … ကောင်မလေးမိုက်မိုက်လေး နဲ့ကားပေါ်မှာ ပါသွားတယ် ” တဲ့ အဲဒီမှာသားသမီးတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အဖေဆိုတာကို လေးစားရကောင်းမှန်း ကြည်ညိုရကောင်းမှန်း မသိတော့တာ အဒေါ်ဆိုရင်လဲ သားသမီးတွေ မျက်နှာနဲ့ ရန်လဲမလုပ်တော့ဘူး … သူလဲစီးပွားရှာ ကိုယ်လဲစီးပွားရှာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သားသမီးတွေ နာမည်နဲ့ အားလုံးလုပ်ထားတာ သူပြောတာတော့ မတော်ယောကျာ်းကသေသွားမှ မယားငယ်က အမွေလာလုနေရင်အားလုံးအရှက်ရမယ် သားသမီးတွေမျက်နှာငယ်ရမယ် ….\nအမေကပြောတယ် … လောကကြီးမှတဲ့ ဒုက္ခရောက်တော့ မယားကြီးနဲ့ စံတော့ မယားငယ်နဲ့ ဆိုတာသိပ်မှန်တယ်လို့ ပြောတယ်\nအလို US မှာ ဘယ်အချိန်မို့လို့ သဂျီး ကွန်မင်း ဝင်လာတာလဲ။\n..၃နာရီလောက်အထိက.. ကွန်ပြူတာရှေ့ရှိနေတာပဲ..။.. ပြီရင်..အလုပ်လေးတချို့လုပ်ပြီး.. အိပ်မယ်လေ..။\nအဓိကကတော့ လူတွေရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ပဲသက်ဆိုင်တယ်လို့မြင်ပါတယ်…ချမ်းသာခြင်း၊ဆင်းရဲခြင်းတို့သည် လူတွေရဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားကိုပြောင်းလဲစေနိုင်သည်၊ကျနော်ရဲ့ အသိမိတ်ဆွေတွေထဲမှာ ယောက်ကျားကသင်္ဘောသားပါ၊မိန်းမက နှစ်လုံးထိုး၊ပိုကာဆွဲ၊အငယ်လေးလည်းထားကာ ပျော်နေရှာပါတယ်။ယောက်ကျားတွေ ဖေါက်ပြန်တယ် မိန်းမတွေလည်းဖေါက်ပြန်တာအများကြီးရှိကြပါတယ်။နိုင်ငံခြားဇတ်လမ်းတွေကြောင့်ကြီးပဲလည်းမဟုတ်ပါဘူး၊ကိုရီးယားဇတ်လမ်းတွေ မြန်မာပြည်မှာခေတ်မစားခင်ထဲက ကိုယ်ကျင့်တရားဖေါက်ပြန်တဲ့သူတွေက ဒုနဲ့ဒေးပါပဲ…ကျနော်မိတ်ဆွေတစ်ဦးကသူ့ရဲ့မိတ်ဆွေအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိပေးစကားလေးပြောလိုက်ပုံက…အေး…”သစ္စာပျက်ရင် စီးပွါးပျက်မှာပဲတဲ့”…အဲဒီစကားကအတော်မှန်တာပဲ …..ကြားထဲက မြေဇာကပင်ကတော့ ကလေးတွေပဲ….ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းတဲ့ မိသားစုတွေကတော့ အင်မတန်ပျော်ရွင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုဘဝတွေကိုပိုင်ဆိုင်နိုင်တာပေါ့…\nမရေးချင် ပေမယ့် ရေးလိုက်တော့လည်း ဖတ်လို ့ကောင်းအောင်ရေးနိုင်တာပါပဲ။\nဖတ်ရတာ အဆင်ပြေပါတယ် ။\nနော်လည်း ဒီလို စာလေးတွေ ရေးပါဦး။\nဖတ်ရတာအဆင်ပြေတယ်ဆိုလို့ ကျုပ်တော်တော်အားရှိသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါကြောင်း\n… အော် သဂျီးမင်း ဒီလိုဆိုတော့ ဆီးချိုနဲ့နီးပြီ …..။\nဒါမျိုးကငယ်စဉ်ကလေးဘဝကတည်းကဆိုဆုံးမမှု ခံယူချက် တွေးတောဆင်ချင်နိုင်မှု\nဒါကြောင့် တချို့မိန်းမတွေပြောတာ..ငါတို့ယောက်ျားကို မဆင်းရဲစေချင်သလို ချမ်းသာမသွားစေချင်ဘူးတဲ့…သဂျီးပဲကြည့်လေ စနေတနင်္ဂနွေဆို မိန်းမကို ဘုန်းကြီးကျောင်းပို့ ပုတီးစိပ်ခိုင်းပြီ သူကြတော့ ဘီယာနဲ့ကိုဘေးနွားကင်နဲ့ စမောလ်လေးနဲ့…ဖြစ်နေဒါ ဖြစ်နေဒါ…..\nဒီပြဿနာကတော့ အဓိက မိမိမကောင်းတာပါ။ ဟို ပြည်ပ ကိုးရီးယားဇာတ်ကားတွေ ကလည်းပါ ပါတယ်။ အိမ်နီးချင်းကောင်းမှ လင်ကောင်းရတယ် စကားပုံလိုပေါ့။ ကလျာဏ မိတ္တ ကလည်း အတော် အရေးကြီးပါတယ်နော်..။\nအော်လောကကြီး လောကကြီး ပြည်စုံနေတဲ့လူတွေကျတော့ လည်း ကိလေသာအပူမီးတွေ ဆက်ပြီးမွှေးလို့ မွှေး ၊ အေးအေးချမ်းချမ်းနေလို့ရနေတာကို အခုတော့ ကိုယ်မွှေးတဲ့ မီးက တစ်စစနဲ့ မီးထတောက်တော့\nစိတ်မချမ်းမသာဖြစ်တဲ့ ကလေးမက ပြောမိပြောရာပြောမိတော့….ငရဲပါထပ်ကြီးရပြန်ကော..။\nမရှိတဲ့လူကျတော့ မရှိဆင်းရဲခြင်းနဲ့ ဆင်းရဲ ရှိတဲ့လူများကျတော့ လည်း ရှိဆင်းရဲခြင်းနဲ့ ဆင်းရဲပေါ့။\nဗုဒ္ဓဘာသာတွေ အနေနဲ့ ဆိုရင်.. အခြေခံတရားတော် ဖြစ်တဲ့..\nငါးပါးသီလကို လုံအောင်ထိန်းနိုင်ရင် .. အဲလိုတွေဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိတော့ဘူးထင်တယ်..\nဖြစ်လည်း နည်းနည်းပေါ့..အဲလောက် မများတော့ဘူးပေါ့.. အဓိကတော့ .. ဘာသာရေးအပေါ် သက်ဝင်ယုံကြည်မှု နည်းပါးတာလည်းပါလိမ့်မယ် .. ကံရဲ့အကျိုးကို ယုံကြည်သက်ဝင်ခြင်းမရှိတာတွေပေါ့.. အဲဒါတွေ အပထားပါဦးဗျာ.. သူဌေးတွေအနေနဲ့ .. နည်းနည်းကိုယ်ချင်းစာကြပေါ့.. ငါကအခုချိန်မှာ သူဌေးမို့လို့ ..ဒီလိုသုံးဖြုန်းနိုင်တာ.. ငါတစ်ချိန်ကျရင်မွဲသွားရင် ငါ့သားသမီး (အထူးသဖြင့် သမီး) ကို\nသူများတွေ အဲလို လာမစော်ကားဘူးလို့ မပြောနိုင်ဘူး.. အဲလိုသာတွေးတတ်ရင်ကောင်းတာပေါ့.\nစမောလ်လေးတွေအနေနဲ့လည်း… ကိုယ်ချင်းစာတရားလေး ထားကြရင်ကောင်းမှာ.. ငါ့အနေနဲ့ အခုဘဝမှာ ဒီလို ယုတ်ညံ့တဲ့ဘဝမှာအသက်ရှင်ရတာ အရင်ဘဝက သူများအပေါ်မကောင်းတာလုပ်ခဲ့လို့ .. အခုလည်းငါသာဆက်လုပ်ရင်.. နောင်ဘဝလည်း .. ဆက်ဖြစ်ဦးမှာ .. အဲလိုတွေးတတ်ရင်ကောင်းမှာဗျ.. ဒါပေမယ့် အဲလိုအမျိုးသမီးတွေက .. အဲဒီဘဝကို ယုတ်ညံ့တယ်လို့ကော..ထင်ကြရဲ့လားမသိပေါင်ဗျာ..


- Portuguese water dog Bo Obama dies of cancer-- https://www.washingtonpost.com/science/2021/05/08/obama-dog-bo-dies/ Burmese will love this, as "Bo" in Burme...\nPortuguese water dog Bo Obama dies of cancer-- - https://www.washingtonpost.com/science/2021/05/08/obama-dog-bo-dies/ Burmese will love this, as "Bo" in Burmese means "Boss" "Englishman" or "Commander" ...\nစိတျခှနျအား..... - အခွနေကေ လူတှကေိုယျ့ပိုကျဆံနဲ့ကိုယျအရူးမီးဝိုငျးနကွေပွီ....။ ကိုယျယုံကွညျစှာအပျနှံထားတဲ့ ငှတှေကေို ပွနျထုတျမရ....။ ဇှဲရှိရှိနဲ့ထုတျရထားတဲ့သူတှကေတြော့ ပစ်...\nThe impact of COVID-19 on the civil society sector in Cambodia:ayear on - The voices of and inputs from communities and civil society in national strategic development planning have not been heard. The post The impact of COVID-...\nUS House Foreign Affairs Committee “The Unfolding Crisis in Burma” -\n၂၆ စက်တင်ဘာ ၂၀၀၇ ခံစားမူ\nဒီနေ့တော့.. မပျော်ပါ။ ၀မ်းနည်းတယ်။ ကြေကွဲတယ်။ ရှက်တယ်။ ကြောက်တယ် ။ သနားတယ်။ နာကြည်းတယ်။ ဂုဏ်ယူ တယ် ။ လေးစား တယ် ။ ကိုးကွယ်ရာမဲ့ မိတယ်။ ကိုးကွယ် ရာထပ်ရှာမိတယ်။\nဒါပေမဲ့... မျှော်လင့်ရမယ်။ ယုံကြည် ရမယ်။ မေတ္တာ တွေ ဆက်ပို့ ရဦးမယ်။\nဘာဖြစ်လို့ ဆို.. နက်ဖြန်တွေ အများ ကြီး ရှိသေးတယ်လေ။


Interview | The FNG\nတွေ့ ဆုံ မေး မြန်းမှုများ\nFebruary 18, 2014 by 21 South News\nByShibani Mahtani Photos from Aye Ne Win In retirement from politics, Gen. Ne Win and grandsons greeting Prime Minister of Singapore Goh Chok Tong, who made an official visit to […]\nFebruary 5, 2014 by 21 South News\nသမ္မတ ဦးသိန်းစိန် အစိုးရ လက်ထက် တွင် အကျင့်ပျက် လာဘ်စား မှု ကို တိုက်ဖျက် မည် ၊ အစိုးရ ဌာန များ ၏ လာဘ်ငွေ တောင်း ခံ မှု များ ကို\n(unnamed), ဘဏ် နှင့် ငွေကြေး, သတင်း ဆောင်းပါး, Interview\nJuly 18, 2013 by 21 South News4Comments\nတင်ကျော်ကျော်စိုး ၊ ၊လော်စစ်ဟန် ရဲ့ဘ၀ ကို ခြေရာ ကောက် တဲ့ အခါ မှာ အညတရ ကိုးကန့်– တရုတ် မိသား စု က နေ မွေးဖွား လာခဲ့ တာ ဖြစ် ပြီး ဆယ် ကျော် သက် အရွယ် […]\nသတင်း ဆောင်းပါး, Interview, News\nJune 22, 2013 by 21 South News 25 Comments\nMonday, Jul. 01, 2013 When Buddhists Go Bad By Hannah Beech / Meikhtila, Burma, and Pattani, Thailand His face as still and serene asastatue’s, the Buddhist monk who […]\n(unnamed), သတင်း ဆောင်းပါး, Interview, News\nApril 9, 2013 by 21 South News\nသတင်း ဓာတ်ပုံ သမား တစ်ဦး ရဲ့မိတ္ထီလာ မြို့ အသက်ဘေး အတွေ့အကြုံ\nApril 8, 2013 by 21 South News 8 Comments\nမတ်လ(၂၂)ရက်ဝန်းကျင်လောက်က မိတ္ထီလာကို သတင်းလာယူတဲ့ မီဒီယာ အုပ်စုတစ်စုကို အဖျက်သမား အုပ်စုတစ်စုက မီးလောင်တိုက်သွင်းဖို့ ကြိုးစား ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ နိုင်ငံခြား\nသတင်း ဆောင်းပါး, Interview\nNovember 30, 2012 by 21 South News\nနိုဝင်ဘာလ၂၉ ရက်နေ့ မနက် ၃ နာရီမှာ မုံရွာမြို့နယ် လက်ပံတောင်း တောင် ကြေးနီ စီမံကိန်း သပိတ်ကို အစိုးရ လုံခြုံရေး ရဲ တပ်ဖွဲ့က အင်အားသုံးဖြိုခွဲခဲ့ပါတယ်။ သပိတ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲနေတဲ့ ရဟန်းရှင်လူ ၁၀၀ ကျော် မီးလောင်\nOctober 5, 2012 by 21 South News 1 Comment\nBill Keller: နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေကို မမေးခင်မှာ သမတကြီးရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေ ကို မေးချင်ပါတယ်၊ အမေရိကန်လူမျိုးတွေက သမတကြီးကို ကောင်းကောင်းသိပ်မသိကြသေးဘူး\nအယ်(လ) ခွန်ဖန် ကို လုပ်ကြံခဲ့ သည့် ဇော်ဆိုင်း လွတ်မြောက်လာ\nSeptember 19, 2012 by 21 South News 1 Comment\nKIA ကချင်လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ရဲ့ ကွန်မန်ဒို လဖိုင်ဇော်ဆိုင်း ပြန်လွတ်လာပါပြီ။ သူက မြန်မာ့တပ်မတော်တိုင်းမှူးတယောက်ကို လုပ်ကြံမှုနဲ့ ထောင်ထဲမှာ ၂၇ နှစ် နေခဲ့ရသူပါ။\nSeptember 18, 2012 by 21 South News 1 Comment\n(သတင်းထောက် ကိုညို က ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ပြောခွင့်ရ ရဲဘော်ဖိုးသံချောင်းနှင့် လက်ရှိနိုင်ငံရေးအခြေအနေအပေါ် ဆက်သွယ်မေးမြန်းချက်) မေး။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီဝင်၊ စစ်ကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်လည်းဖြစ် ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် ဗိုလ်ချုပ် ကျော်ဇောကို ပါတီခေါင်းဆောင်တယောက်အနေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုမခေါ်တာ ဘာကြောင့်လို့ထင်မြင်လဲ?\nဒုသမ္မတ ဦးဥာဏ်ထွန်း ကိုယ်ရေးအကျဉ်း\nAugust 28, 2012 by 21 South News 1 Comment\nဖခင် ဒုတိယတောအုပ် (သစ်တော) ဦးစိန်မောင်နှင့် မိခင်မူလတန်းပြဆရာမ ဒေါ်သိန်းတင်တို့က ၁၉၅၄ ခုနှစ်၊ ဇန်န၀ါ ရီ (၁၂) ရက်တွင် ပဲခူးတိုင်း၊ သာယာဝတီ ခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့၊ ဂုံးလမ်း\nဒီမိုကရေစီထက် အသွင် ကူးပြောင်းမှု အရင်ဖြစ်သင့်\nJuly 8, 2012 by 21 South News\nပြီးခဲ့သည့်နှစ်က မြန်မာနိုင်ငံ၏လျင်မြန်သော နိုင်ငံရေးအရပြောင်းလဲမှုများ သည် ကမ္ဘာကြီးကို အံအားသင့်စေပြီး အပေါင်းလက္ခဏာဆောင်သော မှတ်ချက်များကိုလည်း ကျယ်ပြန့်စွာလက်ခံရရှိခဲ့သည်။\nဗကသများအဖွဲ့ချုပ် စတင်ပေါ်ပေါက်ကတည်းက ကိုင်စွဲလာခဲ့တဲ့ ဗကသရဲ့ မူ ၅ ချက်က ခေတ်နောက်ကျနေတယ်လို့တော့ မမြင်ဘူး\nFebruary 2, 2012 by 21 South News\nအခု ဒီည ဆွေးနွေးမယ့် အဓိကအကြောင်းအရာကတော့ လက်ရှိ ဒီပွင့်လင်းမှုအချို့ မြင်လာရတဲ့ မြန်မာ့နိုင်ငံရေး အခြေအနေအောက်မှာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကျနော်တို့ ဆွေးနွေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nလူငယ်ရေးရာ, Interview, OP / ED\nနိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား များ လွှတ်ရန် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တောင်းဆို | ထိပ်တိုင်ရင်ဆိုင်ရေး သည် သတင်းစာများ က စသုံး ခဲ့ခြင်း ဖြစ်\nNovember 14, 2011 by 21 South News\nနေအိမ် အကျယ် ချုပ် မှ လွတ်မြောက် လာပြီး နောက် တစ်နှစ် ပြည့် မြောက် သည့် အထိမ်းအမှတ် အဖြစ် မြန်မာ့ ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် က ယနေ့အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ ချုပ် ရုံး တွင် ပြု လုပ်သည့် သတင်း စာရှင်းလင်းပွဲ […]\n(unnamed), Interview, News\n၀င်းထွဋ် တာရာ ရဲ့မိဘမဲ့ ကလေးများ ရံပုံငွေ ဈေးရောင်းပွဲတော် | Photo |\nလင်မယား စကားများ ရာ မှ လူအသေအပျောက် ရှိသည့် ရခိုင် ပြည်နယ် မငြိမ်သက် မှု ဖြစ်ပွား


ကျွန်တော့် ဘ၀ဇာတ်ခုံ: အချစ်ဆိုသော ဧည့်သည်\nimage from yenta4.com\nအချစ် ဆိုတာကိုယ့်အတွက်တော့ အမေ့ခံနှလုံးသားနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဖော့ဖယောင်းအိမ်ကလေးတစ်လုံးပါ ။ အဲ့ဒီအိမ်လေးမှာ မသေချာခြင်းတွေရှိတယ် ချစ်သူနှစ်ဦးအတွက် ဘယ်တော့မှ မဆုံမယ့် လမ်းပြိုင်နှစ်ကြောင်းနဲ့ အတ္တမာနတွေရှိတယ် ။ ကိုယ့်အတွက်ကတော့ ချစ်သူကိုချစ်နေရခြင်းဆိုတဲ့ အတ္တနဲ့ မရှိသင့်တဲ့ မရှိမာနတွေရှိတယ် ။ ဖော့ဖယောင်းအိမ်လေးမှာ ချစ်သူအတွက် ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေ အမှတ်တရတွေကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နှုတ်ခမ်းပဲ့ စုဗူးတစ်လုံးရှိတယ် ။ တကယ်တော့ ချစ်သူကို ချစ်ခဲ့ရခြင်းဟာလည်း အိပ်မက်ထဲ ထီပေါက်ရသလိုပါပဲ မိုးလည်းလင်းကော ခြေခြေမြစ်မြစ် ဘာမှမရှိတော့ဘူး။\nအရင်က “ မောင်....ရှင် ကျမကို ဒီနေ့ချစ်တယ်မပြောရသေးဘူးနော် ” အဲ့လို ဂျစ်တိုက်တတ်တဲ့ ကောင်မလေးက အခုတော့ “ ကျမ အလုပ်တွေရှုပ်နေတယ် မောင် ” တဲ့ အချစ်ဆိုတာလည်း အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလည်းတတ်ပါလားဆိုတာ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူက ကိုယ့်ကိုပေးလိုက်တဲ့ သင်ခန်းစာပါပဲ ။ “ ကျနော့်အစာအိမ် ပြန်နာနေလို့ ” အဲ့လိုစကားလေးကြားလိုက်တာနဲ့ စိတ်ပူတဲ့မျက်နှာကလေးနဲ့ ချက်ချင်း ကျနော့်နှဖူးပေါ်သူ့လက်နွေးနွေးလေးရောက်လာတတ်တယ် ပြီးတော့ ချစ်သူ့ရဲ့ စိတ်ပူးတဲ့လေသံလေးနဲ့မေးတဲ့ “ ဆေးသောက်ထားရဲ့လား အရမ်းများနာနေသလားမောင် ဒါမှမဟုတ် နွားနို့ပူပူလေးတစ်ခွက်လောက်သောက်ထားလိုက်ပါလား ” အဲ့စကားလေးတွေနဲ့တင် ကျနော့်ရောဂါ 100% လောက်ပျောက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ခုတော့ ချစ်သူက မေ့ချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့ပြီလေ ချစ်သူပြောတဲ့ ၀တ္တရားကျေ စကားက “ အင်းးး ဆေးသောက်ထားလားတဲ့ ” ။\n“ခင်ဗျား အဲ့လို စကပ်တိုတိုလေးတွေဝတ်ထားတော့ ဘိုးတော်ကြီးတွေက ငမ်းငမ်းတတ်ကြည့်ကြတော့မှာပေါ့ဗျ” စကပ်တိုတိုဝတ်တိုင်း စကားများရတဲ့ သူနဲ့ ကျနော့်အတွက် စိတ်ဆိုးရင် ခင်ဗျားလို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းခေါ်တတ်တဲ့ ကျနော့်စကားတွေမှာ ဟိုတုန်းကတော့ချစ်သူက ကျေနပ်စွာနဲ့ “ အင်းပါ မောင် မကြိုက်ရင် နောက်မ၀တ်တော့ဘူး တကယ်ပြောတာ ” ။ ခုတော့ “ဟေး မင်းအဲ့တာကြီးဝတ်သွားမလို့လား ” မေးမိတဲ့ကျနော့်အပြစ် ချစ်သူရဲ့ တန်ပြန်စကားတစ်ခွန်းက ဓားသွားလိုချွှန်မြလျှက် “ တော်စမ်းပါ အရေးမပါတာတွေ အရင်တိုင်းပြောတတ်တုန်းပဲ ” တဲ့ ။ ချစ်သူရယ် မင်းမို့ပြောရက်တယ် ။ “ ခြေထောက်တွေ နာနေတယ်ဆို ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တွေ မစီးနဲ့ ” ကျနော့်ရဲ့ ဂရုတစိုက်စကားတွေကြားမှာ ချစ်သူက ပြုံးလို့ တစ်ခွန်းတည်း “ ဟုတ်ကဲ့ ” တဲ့ ချစ်သူရဲ့ နှာခေါင်းချွန်ချွန်လေးကို ဆွဲလိမ်ပစ်လိုက်တယ် ။\nလေထုတွေကပဲ ပြောင်းလဲသွားသလား အချစ်အလေးချိန်တွေကပဲ ၀ိတ်ကျသွားသလားမသိ ချစ်သူ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်စီးလို့ ကျနော်ဆွေကြည့်လိုက်ရင် “ ဒီဖိနပ် ဘယ်လောက်တန်လဲ သိလို့လား ” ။ “စာတွေ အဲ့လောက်ကျက်နေရတာ ပင်ပန်းမှာပေါ့ နားနားနေနေ နေစမ်းပါလို့ ” ပြောလိုက်မိရင် “ညဏ်ရည်မမှီတိုင်း လာပြောမနေနဲ့ ” တဲ့ ဟုတ်ပါပြီး အဲ့လို သူမရဲ့ ခနဲ့တဲ့တဲ့စကားတွေကြားရင် ကျနော့်ရဲ့ ယောက်ျားမာနတွေအစွယ်တမြှားမြှားနဲ့ မင်းကိုငါ ချစ်နေသေးလို့ပေါ့ကွာလို့ အကျယ်ကြီး အော်ပစ်လိုက်ချင်တယ် ။ ချစ်သူနဲ့ ကျနော့်အတွက် တံတိုင်းတွေခြားသွားခဲ့ပြီး ပြီးတော့ တယောက်နဲ့တယောက် ကျောချင်းကပ်လျှက်ကနေ တလှမ်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်အရပ်ကို ဦးတည်နေကြပြီးဆိုတာ နှစ်ဦးစလုံးသိနေလျှက်နဲ့ ပြန်ဆုံဖို့မဖြစ်နိုင်တော့တာ ....................။\nအချစ်ဆိုတာ အဲဒီလိုပဲ.. အချိန်ကိုလိုက်ပြီး ပြောင်းလဲတတ်တာ.. :P\nJune 17, 2010 at 11:22 PM\nအချစ်က ဆိုးတာလား၊ ချစ်သူက ဆိုးတာလား ...း)\nရယစ်ကြီးနဲ့ ခြစ်လို့ပါလား ..း))\nအင်းးး ဒီလိုပဲ အဲဒီအခြစ်ကြီးက ပြောင်းလဲတတ်လား မသိဘူးနော် ..း))\nကိုမျိုး..သိပ်မခံစားနဲ့ နှလုံးသားကနူးညံ့တယ်..ဒဏ်မခံနိုင်ဘူး..။ =)\nတစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောနေသလိုပဲ၊ ?\nယောက်ျားတွေမှာ ချစ်တတ်တဲ့ နှလုံးသား တကယ်ရှိတာလား ဟင်.....\nကိုအောင်ပျူ.....၂ ခုစလုံးဖြစ်နိုင်တယ် တကယ်ပြောတာ ။\nမိုးခါးစုတ်...နင်ကတော့ ပြောအားရှိတာပေါ့ ဟင်းနော် ငါလေ တယ်.....း)\nညီဖြိုး..... ခံစားချက်တူလို့ဖြစ်မယ် ။\nsosegado ... အင်း ဒီလိုပါပဲဗျ ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူးး ။\nCrystal လက်တစ်ဖက်ထဲတောင်မှ အတိုအရှည်မတူသေးတာ ယောက်ျားချင်းဆီလည်းတစ်ယောက်ချင်းဆီက ဘယ်တူနိုင်မလဲနော် အဲ့တာဆို မိန်းခလေးတွေကကော အချစ်ဆိုတာကို နှလုံးသားနဲ့ဆုံးဖြတ်တာလား ဦးနှောက်နဲ့ဆုံးဖြတ်တာလားး ??? .\nအတိုအရှည်နဲ့ ဆုံးဖြတ်တာပါ.. စိတ်ကိုပြောပါတယ် ;D\nJune 21, 2010 at 1:23 AM\nအဲဒီလို ဧည့်သည်ဆိုးဆိုရင်လဲ မကြိုဆိုပဲ သိချင်ဟန်ဆောင်လိုက်ပေါ့အကြံပေးတာပါ။းp\nlu gyi min said...\nJune 21, 2012 at 2:20 AM\nသူငယ်ချင်း ပေးတဲ့ ကဗျာ\nစီအက်စ်2ဆိုင်ကလေး\nသို့ / အမေ\nညီအစ်ကို (၃) ယောက်\nတိုးတိုးလေး တိုက်တဲ့ လေညှင်း\nMaeSot Overviews (1)\nကိုသင်္ကြန် + မမိုးချစ်သူ


Naproxen (နာပရိုဇန်) - Hello Sayarwon\nHelloSayarwon » ဆေးဝါးများ » ဆေးဝါးနှင့်ဆေးဖက်ဝင် » ဆေးဝါးများအားလုံး » Naproxen (နာပရိုဇန်)\nNaproxen (နာပရိုဇန်) ကဘာလဲ။\nGeneric Name: Naproxen (နာပရိုဇန်) Brand Name(s): Generics only. No brands available.\nNaproxen (နာပရိုဇန်) ကို ဘာအတွက်အသုံးပြုကြသလဲ\nNaproxen ကို မည်သည့်အကြောင်းအရာများအတွက် အသုံးပြုကြပါသလဲ။\nNaproxen ကို ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ကြွက်သားနာခြင်း၊ အရွတ်နာခြင်း၊ သွားကိုက်ခြင်း၊ ဓမ္မတာလာစဉ် ကိုက်ခဲခြင်းစသည်တို့အတွက် အသုံးပြုပါသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဂေါက်ရောဂါ၊ အဆစ်အမြစ်ရောင်ရောဂါတို့ကြောင့်ဖြစ်သော နာကျဉ်ရောင်ရမ်းခြင်း၊အဆစ်အမြစ်နာကျဉ်ခြင်းတို့ကိုလည်း သက်သာစေသည်။ naproxen သည် nonsteroidal anti-inflammatory drug (NSAID) ဆေးအုပ်စုဝင် ဆေးတမျိုးဖြစ်ပြီး ရောင်ရမ်းခြင်းကို ဖြစ်စေသော ပစ္စည်းများကို ခန္တာကိုယ်မှ ထုတ်ခြင်းအား တားဆီးခြင်းဖြင့် ဆေးအာနိသင်ပြစေသည်။\nအကယ်၍ သင်သည် အဆစ်အမြစ်ရောင်ခြင်းကဲ့သို့ နာတာရှည်အခြေအနေများအတွက် အသုံးပြုလိုပါက အခြားဆေးများကို အသုံးပြုသင့်ပြီး ဆေးဝါးအပြင် အခြားသော ကုသမှုများကိုလည်း ခံယူသင့်ပါသည်။\nNaproxen (နာပရိုဇန်) ဘယ်လိုသောက်သုံးသင့်သလဲ\nnaproxen ကို ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း (အများအားဖြင့် တနေ့လျှင် ၂ကြိမ် သို့မဟုတ် ၃ကြိမ်) ရေတဖန်ခွက်အပြည့်ဖြင့် သောက်ပါ။ ဆေးသောက်ပြီး အနည်းဆုံး ၁၀မိနစ်ခန့်အကြာထိ လဲလျောင်းခြင်းမပြုရ။ အစာအိမ်ထိခိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဆေးကို အစာ၊နွားနို့ သို့မဟုတ် antacid များနှင့် တွဲသောက်ပါ။ ဆေးပမာဏ အနည်အများသည် သင်၏ ရောဂါအခြေအနေ နှင့် ဆေးကို တုန့်ပြန်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို တတ်နိုင်သရွေ့ လျှော့ချနိုင်ရန်နှင့် အစာအိမ်သွေးယိုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဆေးကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အနည်းဆုံးပမာဏဖြင့် စတင်ပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ ကာလအတိုဆုံးသောက်သင့်သည်။ ဆရာဝန် ညွှန်ကြားထားသည့်ပမာဏ သို့မဟုတ် ကာလ ထက် ပိုသောက်ခြင်း မပြုရ။ တာရှည်စွဲသောက်ရမည့် ရောဂါများ (ဥပမာ။ ။ အဆစ်အမြစ်ရောင်ခြင်း)အတွက် ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ဆက်လက်သောက်သုံးပါ။\nအချို့သောရောဂါများ (ဥပမာ။ ။ အဆစ်အမြစ်ရောင်ခြင်း)အတွက် အသုံးပြုပါက ဆေးအာနိသင် အပြည့်အဝပြရန် ရက်သတ္တပတ် ၂ပတ်ခန့် အချိန်ယူရလေ့ရှိပါသည်။\nအကယ်၍ သင်သည် naproxen ကို ပုံမှန်သုံးစွဲနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လိုအပ်မှ သုံးစွဲသည်ဆိုလျှင် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများသည် စ,နာသည်နှင့် ချက်ချင်း သောက်ပါက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ပိုမို နာကျင်လာသည့်အချိန်မှ သောက်လျှင် လိုအပ်သည့် ဆေးအာနိသင်လုံလောက်စွာမရ ဖြစ်တတ်ကြောင်းကို သိထားရမည်။\nNaproxen (နာပရိုဇန်) ဘယ်လိုသိမ်းဆည်းရမလဲ\nNaproxen ကို တိုက်ရိုက်နေရောင်ခြည်မထိုးအောင်နဲ့ စိုစွတ်မှုမရှိအောင်ထားတာက အကောင်းဆုံးသိုလှောင်သိမ်းဆည်းတဲ့နည်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးအာနိသင်ပျက်ပြယ်တာနဲ့ ဆေးအနေအထားပျက်ယွင်းမှုတွေမဖြစ်အောင်လို့ Naproxen ကို ရေချိုးခန်းထဲမှာသိမ်းဆည်းတာနဲ့ ရေခဲအောင် သိမ်းဆည်းတာတွေမပြုလုပ်ပါနဲ့။ Naproxen ဆေးအမျိုးအစားနဲ့၊ ဆေးထုတ်လုပ်တဲ့ ကုမ္ပဏီကွဲပြားမှုပေါ်မူတည်ပြီး သိမ်းဆည်းတဲ့ပုံစံကွဲပြားခြားနားမှုရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီအတွက် ဆေးဘူးအခွံမှာပါတဲ့ သိုလှောင်သိမ်းဆည်းမှုညွှန်ကြားချက်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူကို မေးမြန်းတာမျိုးကိုအမြဲလုပ်ပါ။ လုံခြုံစိတ်ချရဖို့အတွက် ဆေးဝါးတွေအကုန်လုံးကို ကလေးတွေ၊ အိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်တွေနဲ့ ဝေးရာမှာထားပါ။)\nNaproxen ကို အိမ်သာထဲကိုပစ်ချတာနဲ့ ရေထွက်ပေါက်တွေထဲကနေ ဆေးချတာမျိုးကို မလုပ်သင့်ပါဘူး။ ဆေးဝါးတွေကိုမလိုအပ်တော့တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါတွေမှာ စနစ်တကျစွန့်ပစ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဆေးဝါးများကို စနစ်တကျဘယ်လိုစွန့်ပစ်ရမယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်လို့ သင့်ရဲ့ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နဲ့တိုင်ပင်ပါ။\nNaproxen ကိုရေခဲသေတ္တာထဲတွင် သိမ်းဆည်းခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးအာနိသင်ပျက်ပြယ်နိုင်တဲ့အတွက် ရေခဲအောင်မလုပ်ရပါ။\nNaproxen (နာပရိုဇန်) အသုံးမပြုခင် ဘာတွေသိသင့်သလဲ\nNaproxen ကို အသုံးမပြုမီ\n-သင့်အနေဖြင့် Naproxen၊ aspirin သို့မဟုတ် အခြား NSAIDများ (ဥပမာ။ ။Ibuprofen (Advil, Motrin)၊ ketoprofen (Orudis KT, Actron)) သို့မဟုတ် အခြားသော အကိုက်အခဲပျောက် အဖျားကျဆေးများ သို့မဟုတ် အခြားဆေးဝါးတမျိုးမျိုးနှင့် ဓါတ်မတည့်ခြင်းများရှိပါက ဆရာဝန်ကို ကြိုပြောပါ။\nangiotensin-converting enzyme (ACE) inhibitors such as benazepril\n(Lotensin), captopril (Capoten), enalapril (Vasotec), fosinopril (Monopril),\nlisinopril (Prinivil, Zestril), moexipril (Univasc), perindopril (Aceon),\nquinapril (Accupril), ramipril (Altace), and trandolapril (Mavik); angiotensin\nII receptor antagonists (angiotensin receptor blockers; ARBs) such as\ncandesartan (Atacand), eprosartan (Teveten), irbesartan (Avapro, in\nAvalide), losartan (Cozaar, in Hyzaar), olmesartan (Benicar), telmisartan\n(Micardis), and valsartan (Diovan); beta blockers such as atenolol\n(Tenormin), labetalol (Normodyne), metoprolol (Lopressor, Toprol XL),\nnadolol (Corgard), and propranolol (Inderal); cholestyramine (Questran);\ndiuretics ('water pills'); lithium (Eskalith, Lithobid), medications for\ndiabetes; methotrexate (Rheumatrex); probenecid (Benemid); selective\nserotonin reuptake inhibitors such as citalopram (Celexa), escitalopram\n(Lexapro), fluoxetine (Prozac), fluvoxamine (Luvox), paroxetine (Paxil), and\nsertraline (Zoloft); sulfa medications such as sulfamethoxazole (in Septra,\nBactrim); and warfarin (Coumadin). သင့်အနေဖြင့် ကြာရှည်စွာ အာနိသင်ပြသော ဆေးများကို သုံးစွဲပါက antacid သို့မဟုတ် sucralfate (Carafate) ဆေးများ သုံးစွဲခြင်းရှိလျှင် ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ။ သင့်ဆရာဝန် အနေဖြင့် ဆေးပမာဏကို ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ဂရုတစိုက်စောင့်ကြည့်ခြင်းများကို ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပါသည်။\n-ဆရာဝန်မှ အထူးတလည် ညွှန်ကြားထားခြင်း မရှိလျှင် Naproxen ကို အခြားသော အကိုက်အခဲ ပျောက်ဆေးများနှင့် တွဲမသုံးရ။\n-အကယ်၍ သင်သည် ဆားပမာဏ အနည်းငယ်သာစားသုံးနေရလျှင်၊ ပန်းနာရင်ကြပ်ရှိလျှင် (အထူးသဖြင့် မကြာခဏ နှာခေါင်းပိတ်ခြင်း၊နှာရည်ယိုခြင်း၊နှာခေါင်းအတွင်း ရောင်ရမ်းခြင်းများရှိလျှင်)၊ခြေကျင်းဝတ်သို့မဟုတ် ခြေလက်များဖောရောင်လျှင်၊ သွေးအားနည်းရောဂါရှိလျှင် ၊အသည်းရောဂါ သို့မဟုတ် ကျောက်ကပ်ရောဂါများရှိလျှင် ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ။\n-ကိုယ်ဝန်ရှိနေလျှင် (အထူးသဖြင့် လ အတော်ရင့်နေလျှင်)၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရန် အစီအစဉ်ရှိလျှင် သို့မဟုတ် ကလေးနို့တိုက်နေလျှင်၊ဆေးသောက်နေရင်း ကိုယ်ဝန်ရှိလာလျှင် ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ။\n-သင်သည် အသက် ၆၅နှစ်အထက်ဖြစ်ပါက Naproxen သောက်ခြင်း၏ ကောင်းကျိုးဆိုးပြစ်များကို ဆရာဝန်နှင့် သေချာစွာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပါ။ အသက်ကြီးသူများတွင် Naproxen ပမာဏ အများအပြား သုံးစွဲခြင်းသည် ဆေးအာနိသင်ကို ပိုမလာစေသည့် အပြင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကိုသာ ပိုလာစေသဖြင့် အသက်ကြီးသူများတွင် Naproxen ကို ပမာဏ အနည်းငယ်ဖြင့် ကာလတိုသာ သုံးစွဲသင့်သည်။\n-သွားနှုတ်ခြင်းအပါအဝင် အခြားသော ခွဲစိတ်ကုသမှုများ ခံယူရန်ရှိပါက Naproxen သောက်သုံးလျက်ရှိကြောင်း ဆရာဝန်ကို ကြိုပြောပါ။\n-Naproxen သည် ငိုက်မျဉ်းစေသဖြင့် ဆေး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သေချာစွာ မသိရှိသေးလျှင် ကားမောင်းခြင်း သို့မဟုတ် စက်ကိရိယာအကြီးစားများ မောင်းနှင်ကိုင်တွယ်ခြင်း မပြုလုပ်ပါနှင့်။ ထို့အပြင် အရက်သည် အဆိုပါ ငိုက်မျဉ်းမှုကို ပို၍ ဆိုးစေသဖြင့် Naproxen သုံးစွဲနေချိန်တွင် အရက်မသောက်ပါနှင့်။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်နေချိန် ဒါမှမဟုတ် ကလေးနို့တိုက်နေချိန်မှာ Naproxen (နာပရိုဇန်) ကိုသုံးစွဲဖို့ စိတ်ချရပါသလား\nNaproxen (နာပရိုဇန်) ကိုအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဘယ်လိုဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေဖြစ်နိုင်သလဲ\nအောက်ပါလက္ခဏာများ ခံစားရပါက Naproxen သောက်သုံးခြင်းကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး ဆရာဝန်နှင့် အမြန်ပြသပါ။\n-ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း၊အားနည်းခြင်း၊အသက်ရှုမဝခြင်း၊စကားပီပီသသ မပြောနိုင်တော့ခြင်း၊ အမြင်အာရုံ သို့မဟုတ် ခန္တာကိုယ်ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများ ခံစားရခြင်း။\n-ချောင်းဆိုးသွေးပါခြင်း သို့မဟုတ် ကော်ဖီအနှစ်ရောင်များ အန်ခြင်း။\n-ဆီးနည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ မသွားတော့ခြင်း။\n-ပျို့အန်မအီမသာဖြစ်ခြင်း၊ဗိုက်အပေါ်ပိုင်း နာ/အောင့်ခြင်း၊ယားယံခြင်း၊အစားအသောက်ပျက်ခြင်း၊ဆီးမည်းခြင်း၊ဝမ်းဖြူဖြူများသွားခြင်း၊မျက်စိ သို့မဟုတ် အသားဝါခြင်း။\n-သွေးခြေဥခြင်း၊ပြင်းထန်စွာ ထုံနာကျဉ်နာဖြစ်ခြင်း၊ ကြွက်သားအားနည်းခြင်း။\n-ဖျားခြင်း၊ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ဇက်တောင့်ခြင်း၊ချမ်းတုန်ခြင်း၊အလင်းရောင်မခံနိုင်ခြင်း၊အရေပြားပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် အစက်လေးများပေါ်လာခြင်း၊တက်ခြင်း။\n-ပြင်းထန်စွာ ဓါတ်မတည့်ခြင်း —-> ဖျားခြင်း၊လည်ချောင်းနာခြင်း၊မျက်နှာ သို့မဟုတ် လျှာ ဖောင်းကားဖောရောင်လာခြင်း၊မျက်စိထဲအလွန်ပူခြင်း၊အရေပြား နာခြင်း ထို့နောက် အနီစက် သို့မဟုတ် ခရမ်းရောင်အစက်များထွက်လာကာ အခြားနေရာများသို့ပျံ့သွားခြင်း (အထူးသဖြင့် မျက်နှာနှင့် ကိုယ်အပေါ်ပိုင်း)၊ အရည်ကြည်ဖုများထခြင်း၊ကွာကျခြင်း။\n-ဗိုက်နာ/အောင့်ခြင်း၊ အနည်းငယ် ရင်ပူခြင်း သို့မဟုတ် အစာအိမ်နာခြင်း၊ဝမ်းလျှောခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းချုပ်ခြင်း။\n-အသားယားခြင်း သို့မဟုတ် အစက်များထွက်ခြင်း။\n-နားထဲတွင် အသံများ ကြားနေရခြင်း။\nဘယ်ဆေးတွေက Naproxen (နာပရိုဇန်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလဲ\nNaproxen ဟာ သင်အခုလောလောဆယ်သောက်သုံးနေတဲ့တခြားသော ဆေးဝါးတွေနဲ့ ဓါတ်ပြုမှုတွေဖြစ်နိုင်ပြီး ဆေးဝါးတွေအကျိုးသက်ရောက်မှုပုံစံနဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေဖြစ်လာနိုင်ချေ ပြောင်းလဲမှုတွေဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မလိုလားအပ်တဲ့ ဆေးဝါးဓါတ်ပြုမှုတွေ မဖြစ်လာအောင်လို့ သင်လက်ရှိသောက်သုံးနေတဲ့ ဆေးဝါးတွေအားလုံးရဲ့စာရင်းကို လုပ်ထားပြီး (စာရင်းလုပ်တဲ့အခါမှာ ဆရာဝန်ညွှန်ကြားထားတာတွေ၊ မညွှန်ကြားဘဲ သောက်သုံးနေတာတွေ၊ သဘာဝဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးပါဝင်ပါတယ်) ဆရာဝန် ဒါမှမဟုတ ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူကို အမြဲပြောပြပါ။ ဆေးဝါးတွေကို ဆရာဝန်ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ သောက်သုံးခြင်း၊ ရပ်ဆိုင်းခြင်း၊ ပမာဏကိုပြောင်းလဲခြင်းတွေမပြုလုပ်ပါနဲ့။)\nအောက်ပါ ဆေးဝါးများ အသုံးပြုနေပါက ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ။\ncitalopram, escitalopram, fluoxetine (Prozac), fluvoxamine, paroxetine, sertraline\n(Zoloft), trazodone, or vilazodone.\nအောက်ပါဆေးဝါးများ သုံးစွဲနေပါက naproxen သောက်သုံးရန် စိတ်ချရမှုရှိမရှိသိရှိနိုင်ရန်အတွက် ဆရာဝန်အား မေးမြန်းပါ။\n သွေးကျဲဆေးများ (warfarin, Coumadin);\n စတီးရွိုက်ဆေးများ (prednisone and others);\n aspirin သို့မဟုတ် NSAIDs– ibuprofen (Advil, Motrin), celecoxib, diclofenac,\nindomethacin, meloxicam, and others;\n နှလုံး သို့မဟုတ် သွေးကျဆေးများ — benazepril, candesartan, enalapril,\nlisinopril, losartan, olmesartan, quinapril, ramipril, telmisartan, valsartan,\nအစားအသောက်တွေနဲ့ အရက်က Naproxen (နာပရိုဇန်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလား\nNaproxen က အစားအသောက် ဒါမှမဟုတ် အရက်သေစာနဲ့ ဓါတ်ပြုမှုတွေဖြစ်ပြီး ဆေးဝါးတွေအကျိုးသက်ရောက်မှုပုံစံနဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေဖြစ်လာနိုင်ချေ ပြောင်းလဲမှုတွေဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မလိုလားအပ်တဲ့ ဓါတ်ပြုမှုတွေမဖြစ်လာအောင်လို့ အစားအသောက်၊ အရက်သေစာတွေနဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်ချေရှိမရှိကို မေးမြန်းတိုင်ပင်ပါ။\nဘယ်ရောဂါအခြေအနေတွေက Naproxen (နာပရိုဇန်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလဲ\nNaproxen ဟာ သင့်ရဲ့ နဂိုကျန်းမာရေးအခြေအနေများနဲ့ သက်ရောက်ဓါတ်ပြုမှုတွေရှိနိုင်ပါတယ်။ သင့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို ပိုဆိုးသွားစေတာ ဒါမှမဟုတ် ဆေးသက်ရောက်မှုပုံစံပြောင်းလဲသွားတာတွေဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် သင့်ရဲ့ကျန်းမာရေးအခြေအနေအကုန်လုံးကို သင့်ရဲ့ဆရာဝန် ဒါမှမဟုတ် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကို အသိပေးဖို့ အရေးကြီပါတယ်။ အထူးသဖြင့်\n-ကျောက်ကပ် သို့မဟုတ် အသည်းရောဂါရှိခြင်း။\n-အစာအိမ် သို့မဟုတ် အူအနာရှိခြင်း သို့မဟုတ် ထိုအနာမှ သွေးယိုခြင်း။\n-လေဖြတ်ဖူးခြင်း —–> အခြေအနေကို ပိုဆိုးစေတတ်သဖြင့် သတိထားသုံးပါ။\n-အက်စ်ပရင် ဆေးပြားကြောင့် ပိုဆိုးစေသော ပန်းနာရင်ကြပ်ရှိလျှင်။\n-အက်စ်ပရင် ဆေးပြားနှင့် ဓါတ်မတည့်သည့် ရာဇဝင်ရှိခြင်း —-> ထိုလူနာများတွင် လုံးဝအသုံးမပြုရပါ။\n-နှလုံးခွဲစိတ်ခြင်း ——> ခွဲစိတ်မှု မပြုလုပ်မီ သို့မဟုတ် ပြုလုပ်ပြီးချိန်တွင် အနာသက်သာစေရန် naproxen ကို အသုံးမပြုရပါ။\nအရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေအတွက် Naproxen (နာပရိုဇန်) ရဲ့ အသုံးပြုရမယ့်ပမာဏကဘယ်လောက်လဲ\nAnkylosing spondylitis ရောဂါအတွက်\n-ကနဦးဆေးပမာဏ —-> ၂၅၀ – ၅၀၀ မီလီဂရမ်(naproxen) သို့မဟုတ် ၂၇၅ – ၅၅၀ မီလီဂရမ် (naproxen sodium) ကို တနေ့လျှင် ၂ကြိမ်သောက်ရပါမည်။ ကြာရှည်စွာ အာနိသင်ပြသော naproxen sodium ၏ ကနဦးပေးရမည့် ဆေးပမာဏမှာ တခါသောက်လျှင် ၃၇၅မီလီဂရမ် ဆေးပြားနှစ်ပြား (၇၅၀မီလီဂရမ်)ကို တနေ့တခါ သောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၇၅၀ မီလီဂရမ်ဆေးပြားကို တနေ့တကြိမ်သောက်နိုင်သလို ၅၀၀မီလီဂရမ် ဆေးပြား နှစ်ပြား (၁၀၀၀မီလီဂရမ်)ကိုလည်း တနေ့တကြိမ် သောက်နိုင်သည်။\nဂေါက်ရောဂါကြောင့် လတ်တလော နာကျင်ခြင်းအတွက်\n-၇၅၀မီလီဂရမ် (naproxen) သို့မဟုတ် ၈၂၅မီလီဂရမ် (naproxen sodium) ကိုတနေ့တကြိမ်သောက်ရမည်။ ထို့နောက် ၂၅၀မီလီဂရမ် (naproxen) သို့မဟုတ် ၂၇၅မီလီဂရမ် (naproxen sodium) ကို ဂေါက်ရောဂါကြောင့် လတ်တလောနာကျင်ခြင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်အထိ(အများအားဖြင့် နှစ်ရက်သုံးရက်ခန့်) ၈နာရီခြားတခါ သောက်ရမည်။ ကြာရှည်စွာ အာနိသင်ပြသော naproxen sodium ကိုသောက်သင့်သော ပမာဏမှာ ပထမနေ့တွင် ၅၀၀မီလီဂရမ် ဆေးပြား နှစ်ပြား သို့မဟုတ် သုံးပြား၊ထို့နောက် ဂေါက်ရောဂါကြောင့် လတ်တလောနာကျင်ခြင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်အထိ ၅၀၀မီလီဂရမ် ဆေးပြားနှစ်ပြား (၁၀၀၀ မီလီဂရမ်) ကို တနေ့တကြိမ်ဆက်သောက်ရပါမည်။\n-၅၅၀မီလီဂရမ် naproxen ကို တနေ့လျှင် တကြိမ်၊ထို့နောက် ၅၅၀ မီလီဂရမ် naproxen sodium ကို ၁၂နာရီခြားတခါ သို့မဟုတ် ၂၇၅မီလီဂရမ် naproxen sodium/၂၅၀မီလီဂရမ် naproxen ကို ၆နာရီခြား သို့မဟုတ် ၈နာရီကခြားတခါ လိုအပ်သလို ပေးရမည်။ ထို့နောက် တနေ့လျှင် အများဆုံး ပေးနိုင်သော ပမာဏဖြစ်သည့် ၁၁၀၀မီလီဂရမ် naproxen sodium သို့မဟုတ် ၁၀၀၀မီလီဂရမ် naproxen သို့ တိုးမြှင့်သွားပါ။ ကြာရှည်စွာ အာနိသင်ပြသော naproxen sodium ကိုသောက်သင့်သော ပမာဏမှာ ၅၀၀မီလီဂရမ် ဆေးပြား နှစ်ပြား(၁၀၀၀ မီလီဂရမ်)ဖြစ်သည်။ အနာသက်သာရန် ဆေးပမာဏ ပိုမိုလိုအပ်သော လူနာများအတွက် ၇၅၀မီလီဂရမ် ဆေးပြားနှစ်ပြား (၁၅၀၀ မီလီဂရမ်) သို့မဟုတ် ၅၀၀ မီလီဂရမ် ဆေးပြား သုံးပြား (၁၅၀၀ မီလီဂရမ်) ကို ကာလတို သုံးစွဲနိုင်သည်။ ထိုကာလပြီးလျှင် တနေ့တာအတွက် အများဆုံးသုံးစွဲသော ဆေးပမာဏမှာ ၅၀၀မီလီဂရမ် ဆေးပြားနှစ်ပြား (၁၀၀၀ မီလီဂရမ်) ထက် မပိုသင့်ပေ။\n-၅၅၀မီလီဂရမ် naproxen ကို တနေ့လျှင် တကြိမ်၊ထို့နောက် ၅၅၀ မီလီဂရမ် naproxen sodium ကို ၁၂နာရီခြားတခါ သို့မဟုတ် ၂၇၅မီလီဂရမ် naproxen sodium/၂၅၀မီလီဂရမ် naproxen ကို ၆နာရီခြား သို့မဟုတ် ၈နာရီကခြားတခါ လိုအပ်သလို ပေးရမည်။ ထို့နောက် တနေ့လျှင် အများဆုံး ပေးနိုင်သော ပမာဏဖြစ်သည့် ၁၁၀၀မီလီဂရမ် naproxen sodium သို့မဟုတ် ၁၀၀၀မီလီဂရမ် naproxen သို့ တိုးမြှင့်သွားပါ။\nကလေးတွေအတွက် Naproxen (နာပရိုဇန်) ရဲ့ အသုံးပြုရမယ့်ပမာဏကဘယ်လောက်လဲ\nအသက် ၂နှစ် အထက် : 2.5 – 5mg/kg/dose။ တနေ့တာအတွက် အများဆုံးပေးနိုင်သော ပမာဏ 10mg/kg ကို ၈နာရီခြား သို့မဟုတ် ၁၂နာရီခြားပြီး သင့်တော်သလို ခွဲပေးရမည်။\nအသက်ငယ်သူများတွင် ဖြစ်သော Juvenile Rheumatoid Arthritis အတွက်\nအသက် ၂နှစ်နှင့်အထက် : 5mg/kg ကို တနေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် သောက်ရမည်။ အများဆုံး ပေးနိုင်သော ပမာဏမှာ တနေ့လျှင် ၁၀၀၀မီလီဂရမ်ဖြစ်သည်။\nNaproxen (နာပရိုဇန်) ကိုဘယ်လိုရရှိနိုင်သလဲ\nNaproxen ကို အောက်ဖော်ပြပါ ဆေးဝါးပုံစံများနှင့် အချိုးအစားများဖြင့် ရရှိနိုင်ပါတယ်။\nသောက်ဆေးပြား : ၂၂၀မီလီဂရမ်\n-အသက်ရှုရ နှေးခြင်း သို့မဟုတ် ခက်ခဲခြင်း။\nNaproxen ကို သောက်သုံးဖို့ လွတ်သွားခဲ့ပါက (မေ့ခဲ့ပါက) သတိရတဲ့အချိန်မှာ အမြန်ဆုံးသောက်သုံးပါ။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်သောက်သုံးရမယ့်အချိန်နဲ့ နီးကပ်နေပြီဆိုရင်တော့ လွတ်သွားတဲ့အကြိမ်ကို ကျော်ပြီး ပုံမှန်အချိန်မှာပဲ သောက်လိုက်ပါ။ ဆေးပမာဏကို နှစ်ဆတိုးသောက်တာမျိုးမလုပ်ပါနဲ့။\nNaproxen http://www.healthline.com/drugs/naproxen/oral-tablet#Highlights1. Accessed July 14, 2016.\nNaproxen https://www.drugs.com/naproxen.html. Accessed July 14, 2016.\nNaproxen http://www.mayoclinic.org/drugs-supplements/naproxen- oral-route/proper-use/drg- 20069820. Accessed July 14, 2016.


Myanmar Defence Weapons: တိုးတက်ဆန်းသစ်လာသော လက်ဖြောင့်ပစ်ရိုယ်ဖယ်များ -၁\nhein December 26, 2011 at 8:53 PM\nကို mm ရေ.. ကျွန်တော်တို့ တပ်မတော်မှာ စနိုက်ပါတပ်ဖွဲ့ ဆိုတာ သီးသန့် ကို ရှိသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်ဗျာ..ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံ ရဲ့ ပထ၀ီ အနေ အထား အရကို က ပုန်းလျှိုကွယ်လျှိုး ပျောက်ကြားလို မျိုး စစ် ဗျူဟာတွေ အတွက် အရမ်းကောင်းတာကိုးဗျ..များသောအားဖြင့် သစ်ပင် သစ်တောတွေရယ် တောင်ကုန်းတောင်တန်းတွေရယ်တွေဟာ ခု တပ်မတော်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ လက်နက်ကိုင်တွေ အကြိုက်ပဲပေါ့ဗျာ. သူတို့ က ပုန်းလျှိူးကွယ်လျှိုးနဲ့ ဆော်တာဗျ..အဲတော့ တပ်မတော် စစ်ကြောင်းတွေအတွက် စနိုက်ပါနဲ့ ကာကွယ်တာ ကလည်း ကျွန်တော်တို့ တပ်မတော် အတွက် အရေးကြီးတယ်ဗျ..ဥပမာဗျာ တပ်မတော် က လက်နက်ကိုင် စခန်းတစ်ခု ကို သိမ်းတော့မယ်ဗျာ.. အဲ တော့ ထိုးစစ်လုပ်ဖို့ စစ်သားတွေက တက်ရပြီ.(သံချပ်ကာတွေပါရင်တော့ အတိုင်းထက်အလွန်ပေါ့ဗျာ. ဒါပေမဲ့ လည်း နယ်မြေကန့် သတ်ချက် က ရှိသဗျ..တောင်ထူတဲ့ နေ ရာမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် တောနက်ထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်..ဒီကားတွေသွားမရတော့ဘူးဆိုရင်တော့ ခြေကျင်ပဲ ချီတက်ရမှာပါပဲ) အဲတော့ဗျာ ထိုးစစ်လုပ်ဖို့ တပ်မတော်သားတွေ က တက်လာပြီဗျာ..ဒါပေမဲ့ ဟိုဖက်က လက်နက်ကိုင်တွေ က ဒီနေရာတွေ ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသားဗျာ.သူတို့ က ဒီဒေသမှာပဲ ကျက်စားနေတာ..ဒါကြောင့် တပ်မတော်က မြေပုံတွေ နဲ့ လာတယ်ပဲထားဦး.. ကျိန်းသေတာကတော့ ဟိုဖက်က ပိုပြီး နယ်မြေကျွမ်းတယ်ဗျာ.. ဒီတော့ လာတဲ့လမ်းမှာ စောင့်တိုက်တာမျိုးတွေ ရှိလာပြီ..ပြောက်ကျားတိုက်တာမျိုးတွေ ရှိလာပြီဗျာ..ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်ခံတော့ခံရဦးမှာပဲ ဗျာ .. နည်းနည်းများများပေါ့.. အဲတော့ဒါကိုကာကွယ်ဖို့ ကဗျာ...ထိုးစစ် မစ ခင်မှာ အဲဒီဒေသကို စနိုက်ပါသမားတွေနဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ ဝင်တွေကို နည်းနည်း စီ အဖွဲ့ ငယ်လေးတွေ ဖွဲ့ ပြီးထည့်ပေးလိုက်.. ကိုယ်က သူ တို့ ကို အရင်ဆုံး ပျောက်ကြားနည်းနဲ့ ရှင်းထားမှာဗျ.. ကိုရီုးယားကျွန်းဆွယ် စစ်ပွဲ တုန်းက မြောက်ကို ရီးယား ကွန်မန်ဒိုနဲ့ စနိုက်ပါ 30လောက်က အမေရိကန်စစ်သား 100လောက်ကို သုတ်သင်ခဲ့ တယ်ဆိုပဲ..(မြောက်က တောင်ကို ထိုးစစ်ဆင်တုန်းကပါ) အဲဒီတော့ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ တွေနည်းနည်းတော့ ဖြုံကုန်မှာဗျ..စိတ်တွေ လည်း ခြောက်ခြားကုန်မှာ.. ဒီတော့မှ တပ်မတော်က ထိုးစစ်စ.. စနိုက်ပါနဲ့ ကာကွယ်မှုတွေ ကိုလည်းမရပ်ပဲ တပ်ဦးကနေ လိုက်ပြီးတော့ ကာကွယ်.. ဒါဆိုရင်တော့ ကျိန်းသေလောက် တယ် အကျအဆုံးနည်းစွာ နဲ့ စခန်းသိမ်းနိုင်မယ်ဆိုတာ...ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတာလေးပါဗျာ.. ပြည့်စုံမှုတော့မရှိလောက်ဘူးဗျ.ကျွန်တော် အဲဒါလေးကို အရမ်းပြောချင်နေလို့ကို m m ရေ\nkong December 27, 2011 at 8:15 AM\nကိုhtetခင်ဗျာ၊တပ်မတော်ရေမှာရေတပ်သင်္ဘောများအားတည်ဆောက်ချင်တိုင်းတည်ဆောက်designရေးဆွဲချင်တိုင်းရေးဆွဲ၍မရပါခင်ဗျာ။နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးမဟာဗျူဟာplanအရမည်သို့သောဖရီးဂိတ်အမျိုးအစားတည်ဆောက်ရမည်ကိုထိုစဉ်ကတပ်ချုပ်မှအကြမ်းဖျင်းညွန်ကြားပါတယ်၊ထိုညွှန်ကြားချက်နှင့်ချပေးနိုင်သောဘက်ဂျက်အတွင်းplanများရေးဆွဲခြင်းdesignရေးဆွဲခြင်းပြုရပါတယ်၊Planများရေးဆွဲရာတွင်လည်းcontingency plan, shell expansion plan, general arrangement plan and frame arrangement planစသည်ဖြင့်planပေါင်းများစွာနဲ့အတိအကျရေးဆွဲရပါတယ်frameများအားတစ်ခုနှင့်တစ်ခုဘယ်လေက် space ထားရမယ်angle degreeဘယ်လောက်ထားရမယ်ဆိုတာတွက်ချက်ရတဲ့အပြင်လက်နက်များ၊super structureများ၏weightကြောင့်frameတစ်ချောင်းစီတွင်သက်ရောက်အားstressကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာမည့်bending moment shearing forceမည်မျှဖြစ်လာမည်ထိုအတွက် thicknessနှင့်spaceအားတွက်ချက်ရပါတယ်။ပုံဆွဲ၊ပုံပြင်များnaval architectများဖြင့်အထပ်ထပ်ညှိနှိုင်းပြီးအထက်အဆင့်ဆင့်ကိုတင်ပြရပါတယ်။\nကျွန်တော်သိချင်တာကဒီဇိုင်းမှားနေတယ်ဆိုတာဘာကိုဆိုလိုပါသလဲခင်ဗျာ၊ကျွှန်တော်သိသလောက်ပြောရရင်hull designကောင်းပါတယ် stabilityအရပြောရရင်အရေးကြီးတဲ့ metercentric height( GM )ဟာeven unballast conditionနဲ့all weatherမှာoperationလုပ်နိုင်တဲ့sufficient GMရှိပါတယ်၊Frigate standard ability and featureလည်းရှိပါတယ်။\nဒီသင်္ဘောမှာအဓိကအားနည်းတာကဒီဇိုင်းအောက်တာ၊hangarမပါတာနဲ့air defence missileနဲ့fire control radarသုံးခုမှာအားနည်းတာဒါတွေပါ၊ဒီဇိုင်းအောက်ရတာကဟိုးအရင်ဆွဲပြီးသားဒီဇိုင်းကိုအခြေခံထားလို့ပါအတိအကျပြောရရင်super structure( wheel house/bridge ရှိသောcompartment )မှာဒီဇိုင်းတော်တော်အောက်ပါတယ်ရေတပ်မှာမှီညမ်းရန်အခြားနိုင်ငံများရဲ့steath features frigateများ၏ drawingအကြမ်းများလည်းရှိပါတယ်။\nhangarမပါတာ air defence missileနဲ့ fire control radarအားနည်းတာကတော့သွားလေသူကြီးရဲ့လမ်းညွှန်မှုအမှား၊ဘက်ဂျက်ချပေးမှုမလုံလောက်တာတွေကြောင့်ပါ။\nMM December 27, 2011 at 9:06 AM\nကိုkongရေ... မလာဖြစ်တာတောင် နည်းနည်းကြာနေသလိုဘဲနော်.. ရပါတယ်ဗျ ရေးပါ.. အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်ဗျာ...။ ဖရီးဂိတ်ကြီးအကြောင်းအခုလို အမြင်တွေရှင်းသွားအောင်ဝေဌပေးတဲ့အတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ...။\nMM December 27, 2011 at 9:08 AM\nကိုheinရေ.. စနိုက်ပါတပ်ဖွဲ့တွေကတော့ တကယ်ကိုလိုအပ်တာဗျ... အခုလို ဆွေးနွေးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ..။