စားသုံးသူ ကာကွယ်ရေးနှင့် ကုန်သွယ်မှု မြှင့်တင်ရေး အတွက် တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှု လျော့နည်း ပပျောက်စေရန် ကန်ပိုက်တီး နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး စခန်းမှာ ၁/၂ဝ၁၃ ကြိမ်မြောက် ကုန်သွယ်မှု မြှင့်တင်ရေး အစည်းအဝေးကျင်းပ\nအင်္ဂါနေ့ ၂၉ ဇန်နဝါရီလ ၂၀၁၃ 10 :37 AM\nကန်ပိုက်တီး နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး စခန်းရဲ့ ၁/၂ဝ၁၃ ကြိမ်မြောက် ကုန်သွယ်မှု မြှင့်တင်ရေး အစည်း အဝေးကို ၂၅-၁-၂ဝ၁၃ နေ့ ၁၃းဝဝ ချိန် ကန်ပိုက်တီး နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး စခန်း အစည်းအဝေး ခန်းမမှာ ကျင်းပပြု လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အဆိုပါ အစည်းအဝေးသို့ ကန်ပိုက်တီး နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး စခန်း OSS အဖွဲ့ဝင် ဌာန အသီးသီးမှ တာဝန်ရှိ သူများ၊ မြို့နယ်ခွဲ အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ ကန်ပိုက်တီး နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ကုန်သည်ကြီးများ အသင်းမှ ဖိတ်ကြား ထားသူများ တက်ရောက် ခဲ့ကြတယ်လို့ သတင်း ရရှိပါတယ်။ မြို့နယ် အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဦးသူရလွင်မှ မြန်မာ-တရုတ် နှစ်နိုင်ငံ ကုန်သွယ်မှု လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ရာမှာ အဓိက အခန်းမှ ပါဝင်လျက်ရှိကြတဲ့ ကုန်သည်ကြီးများ အနေဖြင့် မိမိအကျိုး၊ စားသုံးသူ အကျိုး မျှတစွာ ကြည့်ပြီး လုပ်ကိုင်ကြ စေလိုကြောင်း၊ တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှုများ ပပျောက် စေရေး ကုန်သည်ကြီးများ အပိုင်းမှလည်း ဝိုင်းဝန်း ထိန်းသိမ်း ဆောင်ရွက်ကြရန်နဲ့ ကုန်ပစ္စည်း စစ်ဆေးရေး အပိုင်းမှ တာဝန်ရှိသူများ ကလည်း ကုန်တင်ယာဉ်၊ ခရီးသည်တင် ယာဉ်များအား လုံခြုံရေး သတိဖြင့် စနစ်တကျ ရှာဖွေ စစ်ဆေး သွားရန် ဆွေးနွေးခဲ့ ပါတယ်။\nကန်ပိုက်တီး နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး စခန်း တာဝန်ခံ ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဦးတင်လတ်မှ မြစ်ကြီးနား-ကန်ပိုက်တီး ကုန်သွယ်မှု လမ်းကြောင်း ပေါ်ရှိ ခုနှစ်ရောင်စုံ တံတားအား သောင်းကျန်း သူများမှ ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ၂၆-၄-၂ဝ၁၂ နေ့မှ စပြီး ၁၆-၈-၂ဝ၁၂ နေ့ထိ ကုန်သွယ်မှုများ လုံးဝ ပြတ်တောက် သွားခဲ့ပြီးနောက် ဒေသခံ အဖွဲ့ အစည်းများ ဝိုင်းဝန်း ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ သဖြင့် ၁၇-၈-၂ဝ၁၂ နေ့မှ စတင်ကာ ကုန်သွယ်မှု လုပ်ငန်းများ အနည်းငယ် ပြန်လည် စတင်ခဲ့ကြောင်း ၁၂-၁-၂ဝ၁၃ နေ့မှ စပြီး ကျိုးကျ ပျက်ဆီးခဲ့တဲ့ တံတားကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပြီး ဖြစ်တဲ့ အတွက် ယခုအခါ ကုန်သွယ်မှုများ ပြန်လည် လုပ်ကိုင် နိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ပို့ကုန်ပိုင်းမှာ တစ်သျှူး ငှက်ပျောသီးများသာ တင်ပို့ နိုင်သေးကြောင်း လမ်းခရီး တစ်လျှောက် လုံခြုံရေး အခြေအနေနဲ့ တရားမဝင် ငွေကြေး ကောက်ခံမှုများ ရှိနေကြောင်း ကြားသိရတဲ့ အတွက် ကုန်သွယ်မှုမှာ သိသိ သာသာ တိုးတက် မလာသေးကြောင်း တံတားကျိုးကျ ပျက်ဆီး ချိန်မှစပြီး ၉ လကြာ ရပ်ဆိုင်းခဲ့တဲ့ လစဉ် ကျင်းပနေကျ ကုန်သွယ်မှု မြှင့်တင်ရေး အစည်း အဝေးပွဲများကို ယခုလမှ စတင်ကာ လစဉ် ပြန်လည် ကျင်းပသွားမှာ ဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ဘဏ္ဍာနှစ် မကုန်မီ ကျန်ကာလ များမှာ စခန်းရဲ့ ကုန်သွယ်မှု ပမာဏ လျာထားချက် ဒေါ်လာ သန်း ၆ဝ ပြည့်မီစေရေး ကုန်သည် အသင်းဝင် များမှလည်း ဝိုင်းဝန်း ကြိုးပမ်း ပေးကြ စေလိုကြောင်းနဲ့ ကုန်သွယ်မှု လျင်မြန် ချောမွေ့ စေရေးနဲ့ ကုန်သွယ်မှု ပမာဏ လျာထားချက် ပြည့်မီစေရေး အတွက် တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှု ပပျောက်စေရေး တာဝန်ရှိသူ အားလုံးမှ ဝိုင်းဝန်း ကြိုးပမ်း ဆောင်ရွက် သွားကြရန် တိုက်တွန်း ပြောကြား ခဲ့တယ်လို့ သတင်း ရရှိပါတယ်။\nတာချီလိတ် နယ်စပ် ကုန်သည်ကြီးများ အသင်း အဌမ အကြိမ်မြောက် သင်းလုံးကျွတ် အစည်းအဝေးကျင်းပ\nတနင်္လာနေ့ ၂၈ ဇန်နဝါရီလ ၂၀၁၃ 14 :27 PM\nတာချီလိတ် နယ်စပ် ကုန်သည်ကြီးများ အသင်းရဲ့ အဌမ အကြိမ်မြောက် သင်းလုံးကျွတ် အစည်းအဝေးနဲ့ အလုပ် အမှုဆောင်သစ် ရွေးချယ် တင်မြှောက်ပွဲ အခမ်းအနားကို ၂ဝ၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် တာချီလိတ်မြို့ရှိ အောင်မြတ် ခန်းမ၌ ကျင်းပခဲ့ ပါတယ်။\nအစည်းအဝေးမှာ တာချီလိတ် နယ်စပ် ကုန်သည်ကြီးများ အသင်းရဲ့ အလုပ် အမှုဆောင် အဖွဲ့သစ်များ ရွေးချယ်ခဲ့ရာ အောက်ဖော်ပြပါ ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်တဲ့ ဗဟို အလုပ်အမှုဆောင် သစ်များကို ရွေးချယ် တင်မြှောက်ခဲ့ တယ်လို့ သိရှိရပါတယ်-\n(၁) ဦးမြင့်ဦး မြင့်ဦးအောင်ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဌ\n(၂) ဦးဌေးအောင် ရွှေနန်းတော်ကုန်တိုက် ဒုဥက္ကဌ-၁\n(၃) ဦးစိုင်းစိုင်း စိုင်းရွက်ကုမ္ပဏီ ဒုဥက္ကဌ-၂\n(၄) ဒေါ်နန်းစင် နေမင်းကုမ္ပဏီ အတွင်းရေးမှူး\n(၅) ဦးမြင့်ဆွေ ရတနာဇေယျာကုမ္ပဏီ တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး\nတာချီလိတ် နယ်စပ် ကုန်သည်ကြီးများ အသင်းမှာ အလုပ် အမှုဆောင် (၁၅) ဦး၊ အသင်းသား ဦးရေ (၁ဝ၇)ဦးနှင့် ကုမ္ပဏီ စုစုပေါင်း (၉ဝ)ဖြင့် အသင်းဝင် အင်အား တောင့်တင်းစွာနဲ့ ဖွဲ့စည်း ဆောင်ရွက် လျက်ရှိကြပြီး၊ ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံ ကုန်သည်များ နှင့် စက်မှု လက်မှု လုပ်ငန်းရှင်များ အသင်းချုပ် (RUMFCCI)ရဲ့ မူဝါဒ၊ လမ်းညွှန်ချက်များနဲ့ အညီ အသင်း အောင်မြင် တိုးတက်ရေး၊ ရေရှည် တည်တံ့ ခိုင်မြဲရေး တို့အတွက် အလုပ် အမှုဆောင် အဖွဲ့ဝင်များနဲ့ အသင်းသားများမှ ဝိုင်းဝန်း ကြိုးပမ်း ဆောင်ရွက် လျက်ရှိတယ်လို့ သိရှိရပါတယ်။\nနိုင်ငံတော်ရဲ့ ဈေးကွက် စီးပွားရေး စနစ် ပီပြင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာစေရေး ဦးတည်ချက်နဲ့ အညီ ပုဂ္ဂလိက စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေး အတွက် နိုင်ငံတော်က အားပေး ကူညီ ဆောင်ရွက်ပေး လျက်ရှိသလို တာချီလိတ် နယ်စပ် ကုန်သည် ကြီးများ အသင်းကလည်း ပုဂ္ဂလိက စီးပွားရေး ကဏ္ဍကို ဗဟို အသင်းချုပ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူ ကျင့်သုံးပြီး ညီနောင် အသင်းများ ဖြစ်တဲ့ သတ္ထု လုပ်ငန်းရှင်များ အသင်း၊ ရော်ဘာလုပ်ငန်းရှင်များအသင်း၊ စက်သုံးဆီလုပ်ငန်းရှင်များ အသင်း၊ ဟိုတယ် လုပ်ငန်းရှင်များ အသင်း၊ ကုမ္ပဏီ လုပ်ငန်းရှင်များနဲ့ ကျန်လုပ်ငန်းရှင်များ ပူးပေါင်း ပါဝင်လာ စေရေး စည်းရုံး လက်တွဲ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိ နေပါတယ်။\nပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဝေါမြို့နယ်၊ အဗျားဗိုလ်တဲရွာ၊ ပရဟိတ စာသင်ကျောင်း တိုက်တွင် ၆-၁-၂၀၁၃ နေ့ နံနက် ၁၀:၀၀ ချိန်တွင် ကျင်းပ ပြုလုပ်သော စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီး ဌာန၊ ဝန်ကြီး ဦးဝင်းမြင့်မှ Mobile Team အဖွဲ့အား မီဒီယာများနှင့် အတူ သွားရောက်\nဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ ၂၃ ဇန်နဝါရီလ ၂၀၁၃ 14:24 PM\nစီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီး ဌာန၊ ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး၊ တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှု ထိန်းချုပ် တားဆီးရေး ဗဟို ကော်မတီ ဥက္ကဌ ဦးဝင်းမြင့်မှ စားသုံးသူ အကာအကွယ် ပေးရေး နှင့် တရားမဝင် ကုန်ပစ္စည်းများ စီးဝင်နေမှုကို လှုပ်ရှား ရှာဖွေ တားဆီး ထိန်းချုပ်ရေး အဖွဲ့ကို Media များနှင့် အတူ ယခုကဲ့သို့ လာရောက် အားပေးသော အစီအစဉ် ဖြစ်ပါကြောင်း၊ ပဲခူးတိုင်း ဒေသကြီး ဝန်ကြီးများ၊ UMFCCI မှ ကိုယ်စားလှယ်၊ Mobile Team ဖြစ်မြောက်ရေး အတွက် မိုးထဲ ရေထဲမှာ စေတနာထား လုပ်ဆောင် ပေးနေသော နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး၊ စီမံဘဏ္ဍာ၊ ရဲတပ်ဖွဲ့၊ Media အဖွဲ့များကို ကျေးဇူး တင်ရှိပါကြောင်း၊ တရားမဝင် စီးဆင်းမှုတွေကြောင့် တရားဝင် ကုန်သွယ်မှုတွေ ကျဆင်း နေရသည် ဆိုသည့် အတွက် Mobile Team များ ဖွဲ့စည်း တာဝန်ပေးရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ နကသ၊ အကောက်ခွန်၊ ရဲတပ်ဖွဲ့တို့မှ တာဝန်ကျသူများ လမ်းဘေးအိပ် လမ်းဘေးစား ပင်ပန်းကြ ပါကြောင်း၊ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခ ရောက်မှာလည်း စိုးရိမ် ပါကြောင်း၊ မရမ်းချောင်း၊ ရေပူဂိတ်များ ကဲ့သို့ ခေတ်နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့် နေပြီလို့ ဂျာနယ်တွေမှာ ရေးသားတာတွေ တွေ့နေရကြောင်း၊ ဖြေလျှော့မှုတွေ များလာတာနဲ့ အမျှ တရားမဝင် ဝင်လာတာတွေ များလာကြောင်း၊\nစက်သုံးဆီ တရားဝင် တင်သွင်းမှု ထက်ဝက် လောက် လျော့သွားပြီး အရက်တု၊ ဆေး အတု၊ ပိုးသတ်ဆေး အတု၊ ဓါတ်မြေသြဇာ အတုများ ဝင်လာတာ များနေပြီး SMEs တွေအတွက် ထိခိုက်တယ်၊ စားသုံးသူ ပြည်သူအများ အဆင်မပြေ ဖြစ်တယ် ဆိုသည့် အတွက် Mobile Team တွေ ဖွဲ့စည်း လုပ်ကိုင်ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ KNU ဥက္ကဌကြီးနဲ့လည်း မိမိ တွေ့ကြောင်း၊ Workshop, Seminar တွေလုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါကြောင်း၊ မိမိတို့ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ပြည်သူတွေ အတွက် နိုင်ငံတော် အတွက် လုပ်ဆောင် နေတာဖြစ် ပါကြောင်း၊ နေရေး ထိုင်ရေးမှာ လမ်းဘေးအိပ်၊ လမ်းဘေးစား နေရတာ၊ ရာသီဥတု ဆိုးရွားတဲ့ဒဏ် ခံရတာ၊ အခက်အခဲ ရှိတာ၊ ပင်ပန်း တာတွေကို မိမိ သိပါကြောင်း၊ နှစ်လ တစ်ကြိမ် လဲပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ Mobile Team အဖွဲ့မှာ ဌာန ဆိုင်ရာများ၊ Media များ၊ အသင်းအဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များ ပါဝင်ကြောင်း၊ ဌာနဆိုင်ရာများ အချင်းချင်း ပြေလည်ဖို့ လိုကြောင်း၊ ညီညီ ညွတ်ညွတ် လုပ်ဖို့လိုကြောင်း၊ မမှန် မကန် မလုပ်ကြ စေလိုကြောင်း၊ Clean Government, Good Governence ကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် သမ္မတကြီးက အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝန်ထမ်း များသည် ပြည်သူတွေကို အလုပ် အကျွေး ပြုရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဒါကြောင့် ဌာနများ အနေနှင့် ကလည်း ပြည်သူတွေ ဘာဖြစ်ချင်တယ် ဆိုတာ အမြဲသိအောင် လုပ်ပေး နေရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ လိုင်စင်တွေ နေပြည်တော်မှာ လုပ်ရတာ အခက်အခဲရှိတဲ့ အတွက် ရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီး၊ နယ်စပ်စခန်း၊ နေပြည်တော်တို့မှာ လုပ်လို့ရအောင် စီစဉ် ဆောင်ရွက် ပေးထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ ပို့ကုန် ဆန်ကို ယခင်က ကုန်သွယ် လယ်ယာက ပို့ဖို့ ပစ္စည်း စုရတယ်၊ ပစ္စည်း ပြရတယ်၊ Permit ရဖို့ ၂ ပတ် ၃ ပတ်ကြာ ပါတယ်၊ ခုဆိုလျှင် ဆန် လိုင်စင်ကို နေ့ချင်းပြီး ထုတ်ပေး နေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ၄၆ နှစ် အတွက် ၉ လ အတွင်း ဆန် တန်ချိန် ၁ သန်းကျော် ပို့နိုင် ခဲ့ကြောင်း၊ ဗိုလ်ချုပ် ထွန်းကြည် လက်ထက်မှာ ဆန်တန် ၁ သောင်း တင်ပို့ နိုင်ဖို့ မအိပ်မနေ လုပ်ခဲ့ရကြောင်း၊ ယခုဆန်၊ ပြောင်းက အစ ကျောက်မျက် ရတနာ အထိ M.o.U နဲ့ ရောင်းနိုင်ဖို့ လုပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ နယ်စပ်မှ ဆန်တန်ချိန် ၆ သိန်း တင်ပို့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ ဆန် တင်ပို့မှု ပမာဏ များသော်လည်း စပါး ဈေးတက် မလာပါကြောင်း၊ ဒုတိယ အကြိမ် အရန်ဆန် ဝယ်ယူရန် လုပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဂိုဒေါင်တို့၊ ဆန်စက်တို့ လက်ဝယ် မရှိတော့တဲ့ အတွက် ပေါက်ဈေးထက် ပိုဝယ်ပေး ပေမဲ့ ထားစရာ နေရာ မရှိကြောင်း၊ တန်ချိန် ၃-၄ သောင်း အရန် ဆန် အတွက် ဝယ်ပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း အသိပေး ပြောကြားပါသည်။\nလယ်ယာ စိုက်ပျိုးရေး ဝန်ကြီး၊ စွမ်းအင် ဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီးများနဲ့ အတူ တနင်္လာနေ့တွင် တောင်သူတွေနဲ့ တွေ့ရှိပြီး ဘာအခက် အခဲ ရှိသည်ဆိုတာ မေးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ပြည်သူ ဗဟိုပြု အခြေခံ လူတန်းစား အကျိုး အတွက် လုပ်နေကြောင်း၊ စံမမီတဲ့ ဓါတ်မြေသြဇာတွေ အိတ်လဲ ထည့်ထားတဲ့ ဓါတ်မြေ သြဇာကို တောင်သူတွေ သုံးနေရတာတွေ အတွက် စိတ်မကောင်း ပါကြောင်း၊ Mobile Team သည် လမ်းကြောင်း မှန်ပေါ် တင်ပေးနေတာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဘာကြောင့် တရားမဝင် လမ်းကြောင်း ပေါ်ကနေ သွားနေရတာလဲ၊ ပြည်သူ အတွက် လုပ်တာ ပြည်သူတွေ သိဖို့လိုကြောင်း၊ အချို့က နောက်ကြောင်း ပြန်နေပြီ ရေပူ၊ မရမ်း ချောင်းခေတ် ရောက်နေပြီလို့ ဂျာနယ်တွေမှာ ရေးနေတာတွေ ရှိပါကြောင်း၊ လမ်းကြောင်း မှန်ပေါ် ရောက်စေ လိုကြောင်း၊ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခ မရောက် စေလိုကြောင်း၊ ဒေါသနဲ့ လုပ်တာ မဖြစ် စေလိုကြောင်း၊ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပြည်နယ်နဲ့ တိုင်း အစိုးရကြီးများထံ လွဲှပေး ရမှာဖြစ်ကြောင်း၊ Mobile Team ဆိုသည့် အတွက် တစ်နေရာတည်းမှာ ထိုင်နေ၍ မရပါကြောင်း၊ UMFCCI က Container ချိတ်ပိတ် စနစ်လုပ်ဖို့ လိုတယ်လို အကြံပြုထား ပါကြောင်း၊ သက်ဆိုင်ရာ မော်တော်ယာဉ် လိုင်း/ အသင်း/ UMFCCI တို့နဲ့ ညှိပြီး ချိတ်ပိတ်သာ လွှတ်လိုက်ချင်ကြောင်း ယခု လုပ်ဆောင်မှု များဟာ လူနဲ့ လုပ်တာ ဖြစ်တဲ့ အတွက် ဘက်လိုက်မှု၊ မသမာမှုများ ရှိလာနိုင်ကြောင်း၊ မည်သူမဆို ရစ်တာ ညှစ်တာ မကြိုက်ပါကြောင်း၊ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်က လုပ်ပေး စေလိုကြောင်း၊ စိတ်ရှည် သည်းခံပြီး စည်းရုံးရေး နည်းနှင့် လုပ်ဖို့မှာကြား လိုကြောင်း အလိုလို အခွန် ဆောင်လာ စေလိုကြောင်း ရောင်းရတဲ့ ဈေးနှင့် အခွန် ဆောင်ရတာ နဲ့ဆို ဈေးမရောင်း နိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောကြ ဆိုကြ တာတွေလည်း ရှိနေကြောင်း၊ ကောင်းတာ ပြောတဲ့သူ ရှိသလို မကောင်းတာ ပြောတဲ့သူလည်း ရှိပါကြောင်း၊ ပြည်သူ တင်မြှောက်တဲ့ အစိုးရ ဖြစ်တဲ့ အတွက် ပြည်သူ ကိုယ်စားပြု အစိုးရ ဖြစ်ဖို့ လိုကြောင်း၊ အပေါ်က ပြောင်းပေမဲ့ အောက်က မပြောင်းဘူးလို့ ပြောတာတွေ ရှိနေကြောင်း၊ မှန်မှန် ကန်ကန် လုပ်ကြ စေလိုကြောင်း ဂုဏ်ပြုချင် ပါကြောင်း၊ စီးပွားကူးသန်း၊ ပြည်ထဲရေး၊ ဘဏ္ဍာအခွန် တို့ တိုင်ပင် လုပ်ဆောင် ကြစေလိုကြောင်း မှာကြားပါသည်။\nမူဝါဒ ပိုင်းမှာလည်း အကောက်ခွန်နှင့် နကသ တူညီဖို့ လိုကြောင်း၊ မတူညီလျှင် ညှိယူရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ရိုးသားဖို့တော့ လိုကြောင်း၊ မရိုးမသား လုပ်တာ ကတော့ အန္တရာယ် ရှိပါကြောင်း၊ ကိုယ်ဖြစ် ကိုယ်ခံ ရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိတို့ ဘဝဟာ ကြိုးဝိုင်း မပါတဲ့ လက်ဝှေ့ စင်ပေါ် လက်ဝှေ့ထိုး နေရတာနှင့် အလားတူ ပါကြောင်း၊ မှန်မှန် ကန်ကန်နှင့် ထိုက်ထိုက် တန်တန် လုပ်စေ လိုကြောင်း၊ အများ ပြည်သူ နိုင်ငံတော် အတွက် လုပ်နေတာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ASEAN အဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံတွေက Delegation အဖွဲ့တွေနဲ့ တွေ့တဲ့ အခါ VOT ၁၈ ဘီလီယံ ရှိတယ်ဆိုတော့ နိုင်ငံခြား ကိုယ်စားလှယ်တွေက ရယ်ကြောင်း amount နည်းလို့ ဖြစ်ကြောင်း၊ မျှမျှတတ ဖြစ်အောင် အမြဲကြိုးစား လုပ်ဆောင်ရမှာ ဖြစ်တယ်လို့ ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီးမှ မှာကြားပါသည်။\nMobile Team အဖွဲ့ကို အားပေးဖို့ လိုကြောင်း၊ အဖွဲ့ကို အမြဲ လဲလှယ်ပေးရန်၊ Media လည်း လဲပေးရန် လိုကြောင်း၊ အကြံဉာဏ် ပေးစေလိုကြောင်း၊ ကုန်သွယ်မှု တက်လိုကြောင်း၊ ပြည်သူတွေ အထင် လွဲမှာ စိုးရိမ်ကြောင်း၊ အခွန် ဆောင်ချင်လာအောင် လုပ်ပေး စေလိုကြောင်း၊ ဂိတ်တွေများတဲ့ အထဲ Mobile Team ကလည်း ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောနေကြတာ ကြားနေရကြောင်း၊ တက်ရောက် လာကြသော နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး ဝန်ကြီး၊ စီမံဘဏ္ဍရေး ဝန်ကြီးတို့ မှလည်း ဆွေးနွေးပေးရန် ပြောကြား ခဲ့ပါသည်။\nအခမ်းအနားတွင် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးမှ အဖွင့် အမှာစကား ပြောကြားချက် အပေါ် ဌာန ဆိုင်ရာများနှင့် မီဒီယာများမှ အောက်ပါအတိုင်း ဆွေးနွေး မေးမြန်းခဲ့ကြ ပါသည် -\nပထမဦးစွာ ပဲခူးတိုင်း ဒေသကြီး လုံခြုံရေး ဝန်ကြီး ဗိုလ်မှူးကြီး သက်ထွန်းမှ Mobile Team ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါသည်။ Mobile Team ဖွဲ့စည်းခြင်းမှာ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ညွှန်ကြားထားသည့် အတိုင်း နကသ၊ အကခ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ရဲ၊ တိုင်း ဒေသကြီး အစိုးရ အဖွဲ့နှင့် မီဒီယာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည့် အတွက် ပြသာနာ မရှိကြောင်း၊ သို့သော် Mobile Team ရွေ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အကြံပြုလိုကြောင်း၊ Mobile Team ဆိုသည့် အတွက် နေရာရွှေ့တော့ ရွှေ့ရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ နေရာအများကြီးတော့ ရွှေ့စရာမလိုကြောင်း၊ အဓိက ကျသည့် နေရာများတွင်သာ ရွှေ့ပို့လိုမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ညောင်ခါးရှည် ရေတံခါး ဝေါတို့မှာ အဓိက ကျသည့် နေရာများ ဖြစ်ကြောင်း၊ နံနက်တိုင်းလည်း ပဲခူးတိုင်း ရဲမင်းကြီးက မိမိထံ တင်ပြ အစီရင် ခံကြောင်း၊ သိမ်းဆီးရမိ ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ လိုင်စင် ပြုလုပ်၍ ရသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်လျှင် လိုင်စင် ပြန်လုပ် ပေးသည်ကို သိရှိရပါကြောင်း၊ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ တင်ပြလိုကြောင်း၊ စပျစ်သီး၊ ဒူးရင်သီး ကဲ့သို့ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်းများသည် ရက်ကြာသည် နှင့်အမျှ ပျက်စီး သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ငွေရေး ငွေကြေး ရင်းနှီးမြှုပ်နံှသူများ အတွက်လည်း ငွေကြေး စီးဆင်းမှုကို ထိခိုက်ကြောင်း ချက်ခြင်း ဒဏ်ငွေ ဆောင်ပြီး လွှတ်ပေးခြင်းဖြင့်၊ မြန်မြန် ဆန်ဆန် လုပ်ပေးနိုင်ပါက ပိုမို ကောင်းမွန်မည် ဖြစ်ကြောင်း တင်ပြ ဆွေးနွေး ခဲ့ပါသည်။\nဆက်လက်၍ Mobile Team အဖွဲ့သည် တစ်နေရာ တည်းတွင် အတိုင် ထား၍ မရသလို ရွှေ့ရ မည် ဖြစ်သော်လည်း ရွှေ့သည့် နေရာတိုင်းတွင် လုံခြုံမှု ရှိဖို့ လိုအပ်ကြောင်း၊ နေရေး ထိုင်ရေး စဉ်းစားပေး ရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ သိပ်ရွှေ့နေပါကလည်း စရိတ် တက်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ အဖွဲ့တွင် တာဝန်ကျ သူများ အနေဖြင့်လည်း ကြာပါက စိတ်ပျက် စရာများ ရှိလာနိုင်မည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစား ပေးစေလိုကြောင်း နှင့် အဖွဲ့မှ စစ်ဆေးခြင်းသည် တရားမဝင် တင်သွင်း/ ပို့ခြင်းမှ တရားဝင ဥပဒေ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် ဆွဲခေါ် ရမှာဖြစ်ကြောင်း အကြံပြု ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။\nဆက်လက်၍ ပဲခူးတိုင်း ဒေသကြီး စီမံ စီးပွား ဝန်ကြီး ဦးကျော်မြင့်မှ ယခုပြုလုပ်သော စီးပွားရေး နှင့်ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီးမှ မီဒီယာများနှင့် အတူ Mobile Team အဖွဲ့အား လာရောက် ကြည့်ရှု့၍ လိုအပ်သည်များ ဖြည့်ဆည်း ပေးခြင်း အပေါ် မိမိမှ အားပေး ကူညီခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ တရားမဝင် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်ကြောင်း၊ Surprise Check လုပ် ရန် ဖြစ်ကြောင်း၊ မမှန်မကန် နည်းနှင့် ဝင်ရောက်လာသော စားသုံး ကုန်များနှင့် တရားမဝင် ကုန်ပစ္စည်း ဝင်ရောက်မှုများကို တားဆီးရန် ဝန်ကြီး ဌာနများမှ ဝန်ထမ်းများနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပါကြောင်း၊ ရေရှည်မှာ ဈေးကွက်ထဲသို့ ရောက်ရှိပြီးသော ကုန်ပစ္စည်းတွေ ကိုပါ စစ်ဆေးရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်ပါကြောင်း၊ သို့မှသာ စိတ်ချ လက်ချ ဘေးကင်း လုံခြုံသော စားသောက်ကုန်များကို စားခွင့်ရမည် ဖြစ်ပါကြောင်း၊ မမှန်မကန် တင်သွင်းမှုများကို လျော့နည်း စေလိုပါကြောင်း၊ မမှန်မကန် နည်းလမ်းနှင့် ဝင်လာသော ပစ္စည်းများကို ကုန်သည်များ အနေနှင့် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်က တင်သွင်းဖို့ ပညာပေးရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မှသာ VOT တဖြေးဖြေးနှင့် မှန်မှန် ကန်ကန် တက်လာမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ တရားဝင် တင်သွင်းလာသော စားသောက် ကုန်များကို စားသုံးတတ်သော အကျင့် ရအောင်လုပ်ပေး နိုင်မှသာ Mobile Team လုပ်ဆောင်ရခြင်း အောင်မြင်မှု ရရှိမှာဖြစ်ကြောင်း တင်ပြ ဆွေးနွေးပါသည်။\nစီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီး ဌာန၊ ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး ဦးဝင်းမြင့်မှ ဝန်ကြီး များ၏ ယခုလို ဆွေးနွေး အကြံပြုချက်များကို ကြိုဆို ပါကြောင်း၊ မီဒီယာ အဖွဲ့၏ အင်အား ယူပြီး ပွင့်လင်း မြင်သာ ရှိရှိ လုပ်ဆောင် နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ တိုင်းပြည်မှ ရသင့်ရထိုက်သော အခွန်အခများ မှန်မှန် ကန်ကန် ရရန် မှန်ကန်သော ပစ္စည်းများကို ပြည်သူများ သုံးစွဲခွင့် ရရှိရန်၊ ၂၀၁၅ AEC မှာ ကုန်စည်များ တံခါးမရှိ ဓားမရှိ ဝင်ရောက်ခြင်းအား ကြိုတင် အကာအကွယ်ပေးရန် SME များ အတွက် အခက်တွေ့ စေနိုင်သည့် အတွက် အခွန် ပေးဆောင်ခြင်းဖြင့် နိုင်ငံတော်မှ ရေရှည် အားကိုးရသော ကုန်သည်များ ဖြစ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း၊ စားသုံး ကုန်များ FDA ထောက်ခံချက် ပါရှိမှသာ တင်သွင်းခွင့် ပြုနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ နိုင်ငံ တကာတွင်လည်း ကျင့်သုံး နေပါကြောင်း၊ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်းများကို အမြန်ဆုံး သယ်ဆောင်နိုင်ရေး လုပ်ပေး စေလိုကြောင်း၊ အချို့နေရာများမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည့် အတွက် ၁ ရက် ၂ ရက် အတွင်း ပြီးစီးအောင် လုပ်ပေး စေလိုကြောင်း၊ အကောက်ခွန် လုပ်ထုံး လုပ်နည်း နှင့် ညှိနှိုင်းပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း၊ အပြင်မှာ ပြောနေကြတာက ကုန်သည် အသေးတွေ ခေါင်းရွက် ဗျတ်ထိုးတွေဘဲ အဖမ်းခံ နေရတယ်၊ အကြီးသမားတွေက လွတ်နေတယ်လို့ ကြားနေရကြောင်း၊ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်းများ မြန်မြန် ဆန်ဆန် လွဲှပေးနိုင်အောင် လုပ်ရန်၊ လိုင်စင် အလွဲ (ဆီးသီးဟု လိုင်စင် လျှောက်ထားပြီး ဒူးရင်းသီး နဂါး မောက်သီးများ သယ်ဆောင်လာခြင်း) မကြာခဏ ကျူးလွန် နေသူကို မှတ်လောက် သားလောက်သော ငွေသားဒဏ် ရိုက်ပြီး နောင်မလုပ်ရန် စည်းရုံး ပေးရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိတို့ Mobile Team ကို အင်မတန် ကြမ်းတမ်းသော အဖွဲ့ဟု မမြင်စေချင်ကြောင်း လမ်းညွှန် မှာကြားပါသည်။\nစီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး ဦးဝင်းမြင့်မှ ပုပ်သိုးလွယ်သည့် ပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး နည်းလမ်းရှာ၍ လုပ်ပေးရန် ပြောကြားခဲ့ရာ နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာန၊ ညွှနကြားရေးမှူး ဦးသိန်းဝင်းမှ လိုင်စင်တွင် မပါဝင်သော အမယ်လွဲများ ဖြစ်ပါက (လိုင်စင်တွင် ဆီးသီးဟု ဖော်ပြပြီး၊ ကားပေါ်တွင် စပျစ်သီး၊ ဒူးရင်းသီး၊ ----) ရုံးချုပ် အထိ လမ်းညွှန်ချက် ခံယူရကြောင်း တင်ပြခဲ့ရာ ဝန်ကြီးမှ ရုံးချုပ်သို့ မတင်ပြတော့ရန်နှင့် ပုပ်သိုးလွယ် သစ်သီး ဝလံများကို မြို့နယ်စည်ပင် ဒေသ အာဏာပိုင်သို့ လွဲှ၍ နောင်တော့ မပြုလုပ်ရန် ပညာပေးပြီ ဒါဏ်ငွေကို မှတ်လောက် သားလောက် ရိုက်စေ ချင်ကြောင်း၊ ရုံးချုပ်၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို မစောင့်စေဘဲ ဒေသ အာဏပိုင်နဲ့ ညှိပြီး လုပ်ဆောင်ရန်၊ အခွန် ဆောင်ငွေကို ဖြတ်ပိုင်း ဖြတ်စေပြီး ဝေါ ပတခမှ တစ်ဆင့် အကောက်ခွန် ပြန်လွဲှနိုင်အောင် ယခု တက်ရောက် လာသော အကောက်ခွန် ညွှန်မှူးမှ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဝန်ကြီးဌာနတို့ထံ ပြန်လည် တင်ပြ စေလိုကြောင်း၊ မိမိလည်း ဗဟို ကော်မတီ အစည်းအဝေးတွင် ထည့်သွင်း ပြောကြားမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ကုန်သည်များ မနစ်နာ စေလိုကြောင်း၊ သူများ နစ်နာအောင် လုပ်ရတာလည်း စိတ် မချမ်းသာကြောင်း၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ Mobile Team လို့ အမြင်မခံ စေလိုကြောင်း၊ ကုန်သည် ဆိုသည်မှာ ကိုယ့်ပြည်သူပဲ ဖြစ်ကြောင်း၊ ပညာပေး ရုပ်ရှင် ဇာတ်လမ်းတောင် ရိုက်ချင်ကြောင်း၊ အဓိကမှာ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်းများ မြန်မြန် ပြန်လွှဲ ပေးနိုင်ရန် လိုကြောင်း၊ မပုပ်သိုးတဲ့ ပစ္စည်းလည်း မြန်ဖို့လိုကြောင်း၊ နောင်ဆို ချိတ်ပိတ် စနစ်နှင့် လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြောင်း၊ လုပ်စရာ အများအပြား ရှိကြောင်း မမှန်မကန်သော ပစ္စည်း ဆေး အတု၊ ဆီ အတုများ စားနေရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အသင်း အဖွဲ့၊ မီဒီယာ၊ ဌာန ဆိုင်ရာ ဝိုင်းဝန်း လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဌာနဆိုင်ရာများ မှလည်း စိတ် ရှည်ရှည်ထား ဆက်ဆံရမည ဖြစ်ကြောင်း လမ်းညွှန် ပြောကြားခဲ့ပါသည်။\nနယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာန၊ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးခင်မောင်လေးမှ မိမိတို့ အနေနှင့် ကုန်သည် အငယ်များ လုပ်သာ ကိုင်သာ ရှိစေရန် Individual Trading Card လုပ်ခွင့် ပေးထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ ကုန်သည်များ အပိုင်းမှလည်း လုပ်ထုံး လုပ်နည်း စည်းမျဉ်း စည်းကမ်းများကို လိုက်နာကြဖို့ လိုအပ် ပါကြောင်း ရှင်းလင်း ပြောကြားပါသည်။ နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဦးကျော်ဒွန်းမှ ID တစ်စောင်နှင့် ကားအစီးစီး သွားခြင်း အတွက် ရှေ့ကားတိုင်းတွင် ID မိတ္တူပါရမှာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး ကားတွင် မူရင်း တင်ပြရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ကုန်သည် ပိုင်းကလည်း မိမိတို့ လုပ်ရမည့် အပိုင်းကို လုပ်ဆောင် ပေးရမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ITC ကတ် ထုတ်ပေးရန် အတွက်လည်း မြဝတီကုန်သည် အသင်းမှ အသင်းဝင် ကတ်ကို မြန်မြန် လုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်ကြောင်း ရှင်းလင်း ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။\nအကောက်ခွန် ညွှန်မှူးမှလည်း အကောက်ခွန် ဝန်ကြီးထံ Mobile Team ကိစ္စ၊ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်း အတွက် မြန်ဆန်စွာ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ရန် တင်ပြ ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည် တင်ပြခဲ့ ပါသည်။\nဆက်လက်၍ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ ဝန်ကြီး ဦးဝင်းမြင့်မှ အကောက်ခွန်၊ နကသ၊ ရဲတပ်ဖွဲ့တို့ နေ့တိုင်း အစည်းအဝေး ထိုင်ပေးရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိလည်း နောင်ကို တစ်လ တစ်ကြိမ် လာရောက် မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ နောက်ပိုင်း လမ်းကြောင်း မှန်ပေါ်ရောက်သွား ပါက ဒေသ အာဏာပိုင်ကို လွဲှပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ မြန်မြန် လွဲှပေးချင်ကြောင်း၊ ဗဟို ကော်မတီနှင့် ဆုံးဖြတ် သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ အဓိက ခေါင်းရွက် ဗျတ်ထိုးဈေးသည် ကုန်သည် အငယ်စားလေး များသာ မိပြီး၊ ကုန်သည်ကြီးများ လွတ်နေသည် ဆိုသည့်သတင်း၊ ပုပ်သိုးလွယ် ပစ္စည်း ပျက်စီးသည် ဆိုခြင်း ယခင် ရေပူ၊ မရမ်းချောင်း ခေတ်ကို ပြန်သွား နေချင်သည့် သတင်းများကို မဟုတ် မမှန်ကြောင်း ပြည်သူ ထင်သာ မြင်သာ ရှိအောင် ဝိုင်းဝန်း လုပ်ဆောင် ပေးကြစေ လိုကြောင်း၊ ဝိုင်းဝန်း လုပ်ဆောင် ပေးသည့် အဖွဲ့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုလိုကြောင်း၊ စည်းရုံးရေး အသွင်နဲ့ လုပ်စေချင်ကြောင်း၊ မိသားစုများ ဒုက္ခ ရောက် သည့် အဖြစ်မျိုး မဖြစ်စေလိုကြောင်း၊ အချင်းချင်း ညီညွှတ်အောင် လုပ်ကြရန်နှင့် ကုန်သည်များ မိမိတို့ကို မြင်သည်နှင့် အခွန် ဆောင်ချင်လာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးရန် လိုကြောင်း၊ နိုင်ငံတော် အတွက် လုပ်ခြင်း ဖြစ်၍ အသိအမှတ်ပြု ပါကြောင်းနှင့် အဖွဲ့ အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဝါးများလည်း ပံ့ပိုးပေးရန် လမ်းညွှန်မှာ ကြားပါသည်။\nဆက်လက်၍ ပဲခူး တိုင်းဒေသကြီး တိုင်း ရဲမင်းကြီး မြဝင်းမှ Mobile Team အဖွဲ့မှာ ပြည်ထဲရေး၊ အကောက်ခွန်၊ နယ်စပ်၊ ရဲ၊ မီဒီယာ အားလုံး ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့မှ လုံခြုံရေး ပိုင်းတွင် တာဝန်ယူ ရပါကြောင်း၊ လုပ်ငန်း အကောင် အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ရာတွင် ပြည်သူ ထင်သာ မြင်သာ ရှိဖို့ လိုအပ်ကြောင်း၊ ယခင် မဆလခေတ် ကတည်းက မှောင်ခို ပစ္စည်းများ ဝင်ရောက်မှု ရှိကြောင်း၊ ကားပေါ်၊ ရထားပေါ်၊ လမ်းခရီးတွင် ဖမ်းဆီးမှုများ ရှိသော်လည်း ဈေးကွက်ထဲ ဆိုင်ပေါ် ရောက်သွားပါက တရားဝင် ပစ္စည်း ဖြစ်သွားကြောင်း၊ ယခုဆိုလျှင် without ကားများက အစ တရားဝင် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနေကြောင်း၊ လူတိုင်း တော်တော် များများ အလွယ်တကူ ဈေး သက်သာစွာနဲ့ ကားစီးနိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ နိုင်ငံတော်မှ ဖြေလျော့ ပေးနေတာများ အတော်များများ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ပစ္စည်း အစစ်နဲ့ ဈေး သက်သာစွာ သုံးစွဲနိုင်အောင် ဝိုင်းဝန်း လုပ်ဆောင်ချိန်တွင် မီဒီယာများက ကူညီ ပေးစေ လိုကြောင်း၊ ပညာပေး ကာလတွင်ပင် အမြန် လမ်းမကြီး အတွင်း လုံခြုံရေး ဧရိယာ ၁၇၆ မိုင် အတွင်း တားဆီးပါက မောင်းပြေးတာများ ရှိကြောင်း၊ နောင်ပိုင်း ခြိမ်းခြောက်ထား၍ မောင်းမပြေးရဲ တော့ကြောင်း၊ တရားဝင် လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင်၊ အခွန် ပေးဆောင်ချင်အောင် လုပ်ဆောင် ရမှာဖြစ်ကြောင်း၊ အခွန် ဆောင်ရသည့် အတွက် ရှုံးမသွားအောင် ဆောင်ရမည့် အခွန်များ နေပါကလည်း ဆောင်ချင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း၊ လုပ်ငန်း အောင်မြင်ရန် မွန်ပြည်နယ် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် များနဲ့ ဝေါမြို့နယ် ရဲတပ်ဖွဲ့ ဝင်များ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ မမှန်မကန် လုပ်တာ ရှိလျှင်လည်း အကြောင်းကြား ပေးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြား ခဲ့ပါသည်။\nဆက်လက်၍ News Watch စောင့်ကြည့် ဂျာနယ်မှ သတင်းထောက် ဒေါ်မေငယ်မှ လှည်းကူးတွင် ဖမ်းဆီး ထားသော ကား ၅ စီးကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လက်ရှိ အခြေအနေ သိလိုကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ ပါသည်။ တိုင်းရဲမင်းကြီး ဗိုလ်မှူးကြီး မြဝင်းမှ ခေတ္တ သိမ်းဆည်း ထားသော ကား ၅ စီး ကိစ္စကို အင်းတကော် ရဲစခန်းသို့ တင်ပြပြီး တိုင်းဒေသကြီး ညွှန်ကြားချက် အတိုင်း ဆောင်ရွက်သွား မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။ သတင်းထောက် ဒေါ်မေငယ်မှ ဆက်လက်၍ FDA စစ်သည့် ကိစ္စအား သိလိုကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ ပါသည်။\nနယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာန၊ ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးညွန့်အောင်မှ စားသောက် ကုန်များနှင့် ပတ်သက်၍ FDA စစ်ဆေးပြီး Brand ဖြစ်ပါက လိုင်စင် ထုတ်ပေးပြီး လိုင်စင် ထုတ်ပေးသည့် အခါတိုင်းလည်း FDA ထောက်ခံချက် ပါရှိပြီး ဖြစ်ကြောင်း FDA မပါရှိပါက လိုင်စင် မပေးကြောင်း၊ မြဝတီတွင် ပစ္စည်း နမူနာပေး၍ FDA ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ပစ္စည်း တစ်ခုကို FDA ထောက်ခံချက် ၂ နှစ် ခွင့်ပြုပြီး FDA ထောက်ခံချက် ရရှိပြီး ပစ္စည်းကို ကုမ္ပဏီ တစ်ခုတည်း သာမက အခြား ကုမ္ပဏီကပါ တင်သွင်း နိုင်ပြီး တင်သွင်း တိုင်းလည်း နမူနာနှင့် တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြောင်း ဖြေကြားခဲ့ပါသည်။\nညွှန်ကြားရေးမှူး ဦးကျော်ဒွန်းမှ ပို့ကုန် သွင်းကုန် လိုင်စင် လုပ်ခွင့်ရှိသော အစားအသောက်နှင့် ဆေးဝါးများကို FDA ထောက်ခံချက်နှင့် ခွင့်ပြုသော်လည်း လိုင်စင် ခွင့်မပြုသော ပုစွန်ဖြူ၊ ကြက် အသည်း အမြစ် စသည့် ပစ္စည်းများကိုမူ မီးရှို့ ဖျက်ဆီးမှာ ဖြစ်ကြောင်း ထည့်သွင်း ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။\nပေါ်ပြူလာ နယူးဂျာနယ်မှ သတင်းထောက် ဦးပြည့်ဖြိုးကျော်မှ ကန့်သတ်ကုန် (၈) မျိုးကို ဖြေလျော့ခွင့် ပြုရာတွင် ချောကလက်၊ ဝေဖာနှင့် chewing – gum မပါဝင် သေးကြောင်းနှင့် ဈေးကွက်တွင် ဝယ်လို့ရပြီး စားလို့လည်း ကောင်းကြောင်း လူကြိုက်လည်း များကြောင်း လိုင်စင် ခွင့်ပြုပေးစေ လိုကြောင်း ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။\nစီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ ဝန်ကြီး ဦးဝင်းမြင့် မှလည်း ခွင့်ပြုပြီး ဖြစ်၍ လုပ်ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားပြီး ITC ကတ် အကြောင်း ဆွေးနွေး ပါသည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးခင်မောင်လေးမှ ITC ကတ်ကို တမူး စခန်းတွင် စတင် လုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ တစ်ဦးလျှင် တစ်ပတ်ကို ကျပ် ၅၀ သိန်းဖိုး ခွင့်ပြုကြောင်း၊ မြဝတီတွင် ITC ကတ် ၉ ဦး ထုတ်ပေးပြီးဖြစ်ကြောင်း ကုန်သွယ်မှုမရှိသေးကြောင်း မြဝတီမှ ကုန်သည်များမှာ တရားဝင် ရောင်းဝယ်မှုတွင် အားမသာကြောင်း Mobile Team က စစ်ဆေး တွေ့ရှိမှသာ လိုင်စင် လုပ်မည်ဆိုသည့် စိတ် သဘောထား ရှိကြောင်း၊ မိမိတို့ စည်းရုံးတာ ၂ ကြိမ် ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ ကိုယ်တိုင်က မလုပ်ချင်ကြောင်း၊ မှောင်ခို လို့ပြောလျှင် မကြိုက်ကြောင်း၊ ပိုက်ဆံ ပေးဝယ်ပြီး အရောင်း အဝယ် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည့် အတွက် မှောင်ခို လုပ်သည်ဟု မခံယူကြောင်း၊ ဒေသခံတို့၏ အရိုးစွဲနေသော သဘောထားကို ရှင်းလင်း ပြောကြား ပါသည်။ ဝေဖာ၊ ချောကလက် ကိစ္စလည်း FDA က ထောက်ခံချက် ရလျှင် ကန့်သတ်ရန် မရှိကြောင်း ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။\nဆက်လက်ပြီး မော်ဒန် ဂျာနယ်မှ သတင်းထောက် ဦးဇင်သော်က မေးမြန်းရာတွင် Mobile Team အနေဖြင့် FDA ကို သီးခြား ခေါ်ထားတာရှိသလား? Mobile Team လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ လုပ်ဆောင်ချက် ကွဲလွဲမှုကို သိလိုပါကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ ပါသည်။\nနယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာန၊ ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးညွန့်အောင်မှ Mobile Team မှာ လိုင်စင်တွင် အခု ၁၀၀ ပါရှိပြီး တကယ် သွင်းသည့် အခါ ၂၀၀ ဖြစ်နေပါက ပိုနေသော ၁၀၀ ကို ခဏ ထိန်းသိမ်းထားပြီး လိုင်စင် ပြန်လုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ လိုင်စင်တွင် မပါသော Brand ဖြစ်ပါက ထိန်းထား လိုက်ပြီး မြဝတီတွင် FDA စစ်ပြီး လိုင်စင် ပြန်လုပ်ပေးမှာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ပုပ်သိုး လွယ်ပစ္စည်း များကို အခွန် ရှောင်ပြီး တင်သွင်းသူကို ဒဏ်ရိုက်၊ ပြန်လွှတ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ် အမြဲတမ်း မှောင်ခို လုပ်နေပါက မဖြစ်ကြောင်း၊ အနီးဆုံးမြို့တွင် FDA ထားနိုင်အောင် စီစဉ်ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါသည်။\nတိုင်းရဲမင်းကြီး မြဝင်းမှ ပြောကြားရာတွင် ယခု အစိုးရသစ် လက်ထက်တွင် ရေပူ၊ မရမ်းချောင်း ဂိတ်များ ကိုဖြုတ်ပေးကြောင်း၊ မရမ်းချောင်း ဂိတ်ကို ရှောင်ကွင်းပြီး သွားတဲ့ ကားများ ရှိခဲ့ကြောင်း၊ ယခင်က ဖမ်းဆီးခဲ့ကြောင်း ယခု နောက်ပိုင်း မဖမ်းတော့ကြောင်း၊ မူးယစ် ဆေးဝါးများကို သတင်းပေးလျှင် ဖမ်းဆီးကြောင်း၊ အထက် ဌာန ညွှန်ကြားချက် အတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ ပါသည်။\nထို့အပြင် Mobile Team အနေဖြင့် အဖွဲ့ ၂ ဖွဲ့သာ ထားရှိပြီး နယ်စပ် ပေါက်များမှ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် လမ်းကြောင်းများမှာ များပြားသဖြင့် လုံလောက်မှု ရှိပါသလား ? မေးခွန်း အပေါ်တွင် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီး ဌာန၊ ဝန်ကြီး ဦးဝင်းမြင့်မှ လွှတ်တော်တွင် တရားမဝင် တင်သွင်းမှုက တရားဝင်ထက် နှစ်ဆကျော် များကြောင်း၊ သို့ပါ၍ တရားမဝင် တားဆီးရေး အတွက် ဗဟို ကော်မတီ ဖွဲ့စည်းရန် ဗဟို ကော်မတီတွင် ဌာန ဆိုင်ရာများ၊ ဒေသ အာဏာပိုင်များ၊ မီဒီယာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ မှောင်ခို လုပ်ငန်း လုံး၀ ပပျောက် မသွားတောင် လျော့နည်း သွားအောင် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်ကြောင်း တင်ပြ ဆွေးနွေး ထားကြောင်းနှင့် ယခု Moblie Team ဖြင့် စစ်ဆေး လုပ်ဆောင်သည့် အချိန်တွင် ကုန်သွယ်မှု ပမာဏ သန်း ၁၈၀ တက်လာကြောင်း၊ တရားမဝင် လုပ်တာကို ဌာနများ အဆက်ဆက်က မလုပ်ခဲ့ကြကြောင်း၊ နောင်တွင် ပင်လယ် ရေကြောင်းကိုပါ စစ်ဆေးမည် ဖြစ်ကြောင်း နိဂုံးချုပ် အားဖြင့် ယခု လာရောက် အားပေးသည့် အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူး အထူးတင်ကြောင်း လိုအပ်သည် များကို ပံ့ပိုး ပေးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း FDA ကိစ္စကိုလည်း လိုအပ်သည့် နေရာများတွင် တစ်ခုစီ ထားပေးဖို့ စီစဉ် ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ကြန့်ကြာသည့် ကိစ္စများကိုလည်း ဆောင်ရွက် ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ အခွန်ကို ညှိပေးဆို ညှိပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ရုံးထဲမှာ ထိုင်နေရင် ဒီအခြေအနေတွေကို သိနိုင်မည် မဟုတ်သည့် အတွက် ယခုကဲ့သို့ အောက်ခြေသို့ ဆင်းလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အခုလို လာရောက် ပေးခြင်းဟာ အချိန် အခက်အခဲ ငွေအခက်အခဲ ရှိသော်လည်း လာရောက် ကူညီပေးနိုင်သည့် အတွက် ဝမ်းသာကြောင်း၊ ဆက်လက် ကူညီ ပေးစေလိုကြောင်း နိဂုံးချုပ် ပြောကြားကာ အခမ်းအနားကို ၁၂ : ၃၀ ချိန်တွင် ရုတ်သိမ်းခဲ့ ပါသည်။\nမွန်တို့ ဌာနေ ရာမည တွင် “ကုန်သွယ်မှု နည်းလမ်း၊ အခွင့်အလမ်းနှင့် စိန်ခေါ်မှုများ”ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဆွေးနွေးပွဲ ကျင်းပ\nအင်္ဂါနေ့၊ ၂၂ ဇန်နဝါရီလ ၂၀၁၃ 14:34 PM\nမြန်မာနိုင်ငံ ကွန်ပျူတာ လုပ်ငန်းရှင် အသင်း၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် မွန်ပြည်နယ် ကွန်ပျူတာ လုပ်ငန်းရှင် အသင်းမှ ဦးဆောင် ကျင်းပသော “မွန်ပြည်နယ်၏ ကုန်သွယ်မှု နည်းလမ်း၊ အခွင့်အလမ်းနှင့် စိန်ခေါ်မှုများ” ဆွေးနွေးပွဲ အား (၁၉-၁-၂၀၁၃) ရက်နေ့ နေ့လည် (၂)နာရီ မှ (၅)နာရီ ထိ Mawlamyine Stand Hotel တွင် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ ပါသည်။ ဆွေးနွေးပွဲ တွင် ကုန်သည် လုပ်ငန်းရှင်များ၊ ဒေသခံ ပြည်သူများ အနေဖြင့် နိုင်ငံတော်မှ ချမှတ် ကျင့်သုံး လာသော မူဝါဒများနှင့် အညီ တရားဝင် ကုန်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် သိရှိ ရမည့် ဆောင်ရန်၊ ရှောင်ရန် အချက်များ နှင့် အထွေထွေ ဗဟုသုတများကို လေ့လာ သိရှိ နိုင်စေရန် နှင့် လိုအပ်သော စာရွက် စာတမ်းများ၊ ဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေများ၊ ဆောင်ရွက်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များ အား သိရှိနိုင် စေရန် အတွက် မြန်မာနိုင်ငံ ဂဏန်းလုပ်ငန်းရှင် အသင်း ဥက္ကဌ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ငါးလုပ်ငန်း အဖွဲ့ချုပ် ဒုတိယဥက္ကဌ ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ကုန်သည်/ စက်မှု အသင်းချုပ် တွဲဖက် စာရင်းစစ်/ ဗဟို အလုပ်အမှုဆောင် ဦးနှင်းဦး၊ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန ၊နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး ဦးဇော်လွင်ဦး နှင့် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် ဥပဒေပညာရှင် ဦးသိန်းညွှန့် တို့မှ ဦးဆောင်ဆွေးနွေးမှု (“Panel Discussion”) ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။ဆွေးနွေးပွဲသို့ လုပ်ငန်းရှင်များ ၊ ဒေသခံ ပြည်သူများ စုစုပေါင်း (၇၀)ကျော်ခန့် တက်ရောက်ဆွေးနွေးပြီး သိလိုသည်များအား မေးမြန်းခဲ့ကြကြောင်း သိရှိရပါသည်။\nစီးပွားဖြစ် ထုတ်ကုန် လုပ်ငန်းများ ထူထောင်၍ ဒေသခံ ပြည်သူများ၏ အလုပ် အကိုင် အခွင့်အလမ်းများ၊ လူမှုစီးပွားရေး အခြေအနေများ တိုးတက်ကောင်းမွန် စေရန် ပြုလုပ်ကျင်းပသည့် အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲ\nဗုဒ္ဓဟူးနေ့။ ၁၆ ဇန်နဝါရီလ ၂၀၁၃ 17:45 PM\nအဆိုပါ အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲကို ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ကြီးမြို့၊ မြို့တော်ခန်းမတွင် ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၃ ရက်နေ့ နံနက် ၉:၃၀ အချိန်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ရှမ်းပြည်နယ် ဝန်ကြီးချုပ် ဦးစဝ်အောင်မြတ်၊ သမ္မတရုံး ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး ဦးတင်နိုင်သိန်း၊ အမျိုးသား လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် ဦးအောင်ထွန်း တို့မှ ဦးဆောင်၍ ဌာဆိုင်ရာ အစိုးရ အဖွဲ့များ၊ ကုန်သည် လုပ်ငန်းရှင်များ ရှမ်းပြည်နယ် ဒေသရှိ ပြည်သူများ အပါဝင် တက်ရောက် ဆွေးနွေးခဲ့ပါသည်။\n၎င်းဆွေးနွေးပွဲသို့ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ နယ်စပ် ကုန်သွယ်ရေး ဦးစီး ဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးခင်မောင်လေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေး ညွှန်ကြားမှု ဦးစီး ဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးကျော်ထူးနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးများ တက်ရောက် ခဲ့ကြပြီး ဆွေးနွေးပွဲတွင် စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေး၊ ကုန်သွယ်မှု လုပ်ငန်းများ၊ အလုပ်အကိုင် အခွင့် အလမ်းများ ရရှိရေး၊ လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ရေး၊ လျှပ်စစ်မီး ရရှိရေး၊ မြို့ပြ ကျေးလက် ဒေသများ တန်းတူ ရေရှည် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေး၊ အင်းလေးကန် ဒေသ စိမ်းလန်း စိုပြေရေး စသည့် တို့ကို ညှိနှိုင်း ဆွေးနွေး ကြပါသည်။ ဆွေးနွေးပွဲတွင် ရှမ်းပြည်နယ် ကုန်သည် လုပ်ငန်းရှင် များနှင့် ဒေသခံ ပြည်သူ လူထုတို့မှ ကုန်သွယ်မှု နှင့် ပတ်သက်သည့် သိရှိလိုသည် များကို မေးမြန်းကြရာ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီး ဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး ချုပ်တို့မှ ပြန်လည် ရှင်းလင်း ဖြေကြားခဲ့ ကြပါသည်။ အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲအား ညနေ ၄:၃၀ တွင် ရုတ်သိမ်းခဲ့ကြောင်း သတင်း ရရှိပါသည်။\nitadmin (စရအ- နယ်စပ်/ဦးစီး)


External 3DBI Stubby GSM Antenna factory and manufacturers | Ms Telecom\nProduct Details 1. Product Name: External 3DBI Stubby GSM Antenna 2. Description Applications : 900MHz ISM Band Cellular Band Applications 900MHz Digital Spread Spectrum Radios 900MHz Telemetry Products LoRA, IoT, M2M applications Features : Weight is light Installed for vertical or horizontal polarization RoHS compliant 3. Introduction GSM 3dbi antenna 30%+ Efficiency Dimensions SMA Connector This high performance GSM (900/1800MHz) omnidirectional “rubber-d...\n30% + အသုံးအရွယ်အစား\nbandwidth (MHz) 136/200\nအမြတ် (dBi) 3\nantenna Dimension-မီလီမီတာ (mm) 210 * 14\nအမျိုးအစားချိတ်ဆက်ပါ SMA အထီးသို့မဟုတ် RP SMA အထီး\nrated လေနှုန်း 60 km / h\nCable ကိုအရှည် -mm 0\nက MS Telecom Co. , Ltd မှတရုတ်အတွက်ပြင်ပ 3dbi ပေးသော Stubby GSM အင်တင်နာ၏ဦးဆောင်ထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ အဆင့်မြင့်ကိရိယာများနှင့်ပညာရှင်များ၏အကူအညီနှင့်အတူကျနော်တို့ယုံကြည်စိတ်ချရသောစွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ခိုင်ခံ့သောကြာရှည်ခံမှုနှင့်အတူဖောက်သည်အကောင်းဆုံးအရည်အသွေးအင်တင်နာထောက်ပံ့နိုင်ကြသည်။ အပြိုင်အဆိုင်စျေးနှုန်းမှာတရုတ်နိုင်ငံတွင်လုပ်လက္ကားကျွန်ုပ်တို့၏ထုတ်ကုန်မှစိတ်ချပါငြိမ်ဝပ်စွာနေပါ။\nယခင်: Omni Directional Quad Band GSM/GPRS & 2G 3G Whip Antenna\nနောက်တစ်ခု: Portable DAB DAB+ Active Stereo Radio Antenna\nSma Connector နှင့်အတူ GSM အင်တင်နာ\nSma အမျိုးသား Connector နှင့်အတူ GSM အင်တင်နာ\nGSM Helical အင်တင်နာ\nHelical GSM Dcs အင်တင်နာ


P2.6 hd မိုးလုံလေလုံပါးလွှာပြီးအပြည့်အ ၀ အရောင်အပြည့်ငှားရမ်းခြင်းကြောင့်ကြော်ငြာအတွက် display မျက်နှာပြင် - တရုတ်နိုင်ငံ၏အကောင်းဆုံးငှားရမ်းခမှာ ဦး ဆောင်သောဗီဒီယိုနံရံကပ်စက်ရုံ\nFast Led Co. , LTD\nSKW စက်မှုဇုန်, ရှီယန်မြို့, Baoan ခရိုင်, ရှန်ကျန်းမြို့, တရုတ်\nတယ်လီ:+86 755 89422890\nLED Display မျက်နှာပြင်များသည်ပရိသတ်များကိုကြည်လင်ပြတ်သားသောဓာတ်ပုံများပို့ဆောင်ပေးသည်. ယခု ဦး ဆောင်သောမျက်နှာပြင်မျက်နှာပြင်သည်အဖြစ်အပျက်မျိုးစုံတွင်ပါ ၀ င်မှုပိုများလာသည်. နေပါစေကကွန်ဖရဖြစ်ပါတယ်, ဖျော်ဖြေပွဲ, live show, အားကစား, ရွေးကောက်ပွဲ, စင်မြင့်, သို့မဟုတ်အခြားသူများ, rental led display screen is with high-resolution, မြင့်မားသောလတ်ဆတ်မှုနှုန်းနှင့်မြင့်မားသောဆန့်ကျင်ဘက်အချိုးဏ\n1. ကွဲပြားခြားနားသော panel ကိုအရွယ်အစားအသုံးပြုမှုကိုရောနှောနိုင်ပါတယ်.\nP2.6mm မိုးလုံလေလုံငှားရမ်းမှု ဦး ဆောင်သောမျက်နှာပြင်သည်မျက်နှာပြင်နှစ်ခုရှိသည်, 500x500mm နှင့် 500x1000mm, 0.5mx0.5m 10 အတွက်အသုံးပြုနိုင်သည်×4.5မီတာအရွယ်အစား, but 500x1000mm solution will use less receiving card to reduce cost. ဖောက်သည်တစ်ချို့ကဒီ model နှစ်ခုကိုအတူတူဝယ်ပါလိမ့်မယ်, ရောနှောအသုံးပြုခြင်းကွဲပြားခြားနားသောဖြစ်ရပ်များအတွက်အဆင်ပြေပါလိမ့်မည်, နှင့်ကုန်ကျစရိတ်ကိုလျှော့ချ.\nအလူမီနီယမ်သွန်းလောင်းခြင်းသည်သည်းခံနိုင်မှုနည်းသည် , ချောမွေ့စွာတပ်ဆင်အောင်မြင်ရန်သကဲ့သို့တိကျတဲ့လက်လှမ်းမမီ± 0.05m. ပုံမှန်ဗီရိုများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမို၍ ကြည့်။ ကြည့်နိုင်သည်.\n3. Modular နှင့်ထိန်းသိမ်းရန်လွယ်ကူသည်; very easy to maintain\nကက်ဘိနက်နှင့် module အတွက်ဖဲကြိုးကြိုးများမရှိတော့ပါ. အရာအားလုံးဟာ PCB အချက်အချာပေါ်တွင်တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်. ကေဘယ်လ်ကြိုးလျော့နည်းခြင်းသည်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောပြproblemsနာများဖြစ်သည်. ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုအတွက်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကိုဖျက်သိမ်းစရာမလိုပါ. အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီကိုထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက်သီးခြားစီခွဲထုတ်နိုင်သည်.\n(သေးငယ်သော pixel pitch 2.6mm) အသေးစိတ်ဖော်ပြချက် :\nPixel အသံ 2.6မီလီမီတာ\nmodule resolution ကို 192*48အစက်\nmodule အရွယ်အစား 500*125မီလီမီတာ\nကက်ဘိနက်အရွယ်အစား(W * H ကို *: D) 500*500*70မီလီမီတာ\nကက်ဘိနက် Pixels 36864အစက်\nပစ္စည်း Casting လူမီနီယံ\nတောက်ပ ≥1200cd / m2\nPixel သိပ်သည်းဆ 65536အစက် / m2\nယာဉ်မောင်းနည်းလမ်း 1/16 စဉ်ဆက်မပြတ်လက်ရှိ scan ဖတ်\nကြိမ်နှုန်း Frame 60Hz\ninput ဗို့အား AC100 – 240V / 50Hz\nစွမ်းအင်သုံးစွဲမှု မက်စ်:160W / ကက်ဘိနက်ပျမ်းမျှ:80ကက်ဘိနက်\nမျက်နှာပြင်အလေးချိန် 8.5ကီလိုဂရမ် / ကက်ဘိနက်\nသင်၏အကောင်းဆုံး LED Video Wallution ဖြေရှင်းချက်ပေးသူ\nမိုးလုံလေလုံသို့မဟုတ်ပြင်ပမှ led screen များလိုအပ်သည်? အကျယ် / အမြင့်အရွယ်အစား? ဇာတ်စင်ဖြစ်ရပ်များအတွက်အသုံးပြုသို့မဟုတ်မြို့ရိုးပေါ်မှာ fixed?\nဗီဒီယိုနံရံအတွက်ဗီဒီယိုနံရံအတွက်ကြီးမားသောသံလိုက်မော်ဒယ် p5 LED display\nHD LED ဖန်သားပြင်အတွင်းပိုင်း P3 P6 ဦး ဆောင်ကြော်ငြာသည်မျက်နှာပြင်\np4 hd ဇာတ်စင်ကြော်ငြာအတွင်းပိုင်းပြင်ပတွင် ဦး ဆောင်သောမျက်နှာပြင်ပြဗီဒီယိုနံရံတွင် smd\np3.91 မိုးလုံလေလုံeventရာမဖြစ်ရပ်ဇာတ်စင်ကြော်ငြာသည်ဖျော်ဖြေပွဲအတွက် display screen panel ကို ဦး ဆောင်သည်\nစျေးပေါစျေးနှုန်းမျက်နှာပြင်အရွယ်အစားကြီးမားသောတီဗီ P3 မိုးလုံလေလုံငှားရမ်းကြော်ငြာဆိုင်းဘုတ် ဦး ဆောင်ဖန်သားပြင်\nP4.81mm မိုးလုံလေလုံငှားရမ်းမှုမှာ display 3840hz refresh rate ကိုရရှိခဲ့သည်\nစက်ရုံစျေးနှုန်းအရည်အသွေးကောင်း Ultra ပါးလွှာပေါ့ပါးသောမိုးလုံလေလုံ led led display p5 led video wall screen


တယ်ကောင်းတဲ့ဖီလင် – Grab Love Story\n“အဟင်း… အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်…. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” တိတ်ဆိတ်သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမ အင်ကြင်းကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်းဖြဲပြီး အားရပါးရနှင့်ကို စိတ်လိုလက်ရ မှုတ်ပေးနေပေသည်။ လိင်စိတ်ကြီးသူများပီပီ အရွယ်မှာလည်း နှစ်ဆယ်ငါးပတ်ဝန်းကျင် သာဖြစ်ကြသောကြောင့် ကာမအားအကောင်းဆုံး အရွယ်လည်း ဖြစ်ကြလေသည်။ ကိုအောင်သည် ဝါရင့်ဘာဂျာ သမားပီပီ အမှုတ်မှာတော့ စံထားရလောက်ပေသည်။ . ထို့အပြင် အလင်းရောင်အောက်တွင် အင်ကြင်းရဲ့ ပြောင်ရှင်းနေသော စောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်း ကြီးကလည်း ကိုအောင်ရဲ့ အာရုံတွေကို နှိုးဆွနေပေသည်။ ” အား… ရှိ” အစေ့ကို ရေခဲချောင်း စွဲသလို စွဲစုတ်လိုက် အကွဲကြောင်းကို လျှာဖြင့် ကစားလိုက် နှင့် ဒီကြားထဲ စောက်ဖုတ်ထဲကို လက်ချောင်းထိုးထည့်ပြီး ဖင်ပေါက်ကိုပါ ယက်ပေးလိုက်သောအခါ ” အမလေး….. အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်” ဟုငြီးငြူရသည်အထိပင် ကိုအောင်သည်။ သူမိန်းမအကြောင်း သူသိသည်။ ကာမအရသာကို တင်းပြည့်ကြပ်ပြည့်ခံစားသည်။ ထို့ကြောင့် လင်မယား နှစ်ဦးတည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေနိုင်အောင် တစ်အိုးတစ်အိမ်ထူထောင်ခဲ့ကြပေသည်။\nယခုလည်း အိမ်ထဲမှာ အသံပေါင်းစုံကို စုံနေသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲက ထုတ်လိုက်သော လက်နှစ်ချောင်းကို သူမိန်းမဆီသို့ ထိုးပေးလိုက်သော အခါ အင်ကြင်းမှာ အငမ်းမရ လက်ချောင်းများကို လီးစုတ်သလို ပြောင်အောင် စုတ်ပေးလိုက်သည်။ “အောင် အရှိန်မလျှော့နဲ့တော့ အင်ကြင်း ပြီးတော့မယ်… ပြီးပြီ အား ပြီးပြီ…. သောက်လိုက် အောင်ရေ စောက်ရေတွေကို ကုန်အောင်သောက်ပေး” ကိုအောင်တစ်ယောက် ပါးစပ်ကို စောက်ဖုတ်နဲ့ ကပ်နိုင်သမျှ ကပ်ပြီး ထွက်သမျှ အရည်တွေကို တစ်စက်မကျန် စုတ်ယူမြိုချလိုက်လေသည်။ ” အား… ကောင်းလားမောင်” ” ကဲ… မောင်တော့ အားဆေးသောက်ပြီး သွားပြီ” ကိုအောင်ရဲ့ လီးကြီးမှာ ဒုံးပျံအလား ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထောင်မတ်နေပေသည်။ ” ဟင်း… ဒါပဲသွား…. စောက်ရည်ဝင်တာနဲ့ သူဟာကြီးက ကြောက်စရာကြီး…” ပြောလည်း ပြောရင်း အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကိုအောင်ကို တွန်းထုတ်ရင်း ပက်လက်လှန်စေကာ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။ ” အား.. ကျွတ်ကျွတ်” ဒီတစ်ခါတော့ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူအော်မိတာပါ။ ” ဖတ်… ဖတ်” အင်ကြင်းလည်း ကိုအောင်လက်နှစ်ဖက်ကို နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်စေကာ အားရပါးရ ကိုကိုင် စောင့်နေတော့သည်။ စောက်ပတ်မှာလည်း စောက်ရေတွေနဲ့ အတူတူ အ၀င်အထွက်လည်း တော်တော်ချောမွေ့နေပြီး အသံတွေလည်း ဆူညံနေပေသည်။\nကိုအောင့်ဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး ကော့ကာကော့ကာ ဆောင့်ပေးနေခြင်းကြောင့် စောက်ဖုတ်ကြီးနှင့် နို့ကြီးနှစ်ဖက်မှာလည်း ကိုအောင်ရဲ့ကာမသွေးတို့ကို နိုးကြွစေလေသည်ယ ” အား…. အား ” ရုတ်တရက် အရှိန်ရလာပြီးသောအခါ အင်ကြင်းတစ်ယောက် လီးကို စောက်ဖုတ်မှ ချွတ်ရင်း ဖင်ဝကို ပြောင်းတေ့လိုက်လေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမကို အဲလောက် နှာထလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှမတွေးခဲ့ဘူးပါ။ ညားခါစတစ်လ လောက်ထိက ဘာဆို ဘာမှမသိ။ နောက်ပိုင်း သူကိုတိုင်ပင် သူမိန်းမကို အပြာကားတွေ ကြည့်စေ လက်တွေ့လုပ်ကြည့်စေပြီး နောက်မှစလို့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် စကေးတက်လာချက်က နောက်ဆုံး ဆရာထက် သားတစ်လ ကြီးသွားတဲ့ အထိပေ ယခုလည်း ကြည့် ကိုအောင်ရဲ့ တံတွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ ဖင်ကြားထဲကို လီးကိုထောက်ပြီး အားရပါးရ ထိုင်ချပြီး ကညော့နေပေသည်။ ” အား… ကိုအောင် အဲမှာလီးဇိမ်ခံမနေနဲ့ နို့ကိုပွတ်ပေးဦး” ဆိုပြီး အားယားပါးရဆောင့်နေ တကယ်တော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက်လည်း ဖင်ခံဖူးတဲ့ အချိန်ကစလို့ ညတိုင်း ဖင်မခံရရင် မနေနိုင်ရတော့တဲ့ အထိပေ။ အရှိန်ရလာတော့ ကိုအောင်ကော အင်ကြင်းကော ပြီးလုပြီးခင်ဖြစ်လာသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက်လည်း အင်ကြင်းဖင်က ဆွဲညစ်ထားလို့ အရမ်းပြီးချင်ချင်ဖြစ်လာသဖြင့် တောင်တွေး မြောက်တွေး နို့ကို အားရုံလွှဲလိုက် အသက်ရှုသံ မှတ်လိုက်နှင့် အာရုံလွှဲနေရသည်။\n“ကိုအောင်… မေ့ကို ဒေါဂီ ဆွဲပေးဦး” ကိုအောင်လည်း လီးကိုဖင်မှဆွဲ ထုတ် အသက်ကို ဝအောင်ရှုပြီး အင်ကြင်းကို ခါးကုန်းစေကာ နောက်မှနေရာဝင်ယူပြီး ” ဘယ်ကိုသွင်းရမလဲ… ဖင်လား အဖုတ်လား” ” အဖုတ်ကိုပဲ သွင်းတော့ အောင် ရှင့်လီးက ကြီးကကြီးနဲ့ ဖင်က ဒီလောက်ဆို တော်လောက်ပြီ” က်ိုအောင် တစ်ယောက် စောက်ဖုတ်ထဲထည့် စိမ်ပြီး မွှေ… အားနဲ့ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်သည်။ ” အား… ကောင်းလိုက်တာ… အား” အင်ကြင်းက လည်ပြန်နမ်းချင်လာတာကြောင့် ဇက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ကိုအောင်နှင့် နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းရှုံ.လိုက်သည်။ ကိုအောင်လည်း အားနဲ့ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေရင်း အင်ကြင်းတစ်ယောက် ပြီးချင်လာသည်။ ” ကိုအောင် ထိန်းထား….. အင်ကြင်းပြီးပြီ” အော်ရင်းနှင့်ပင် အင်ကြင်းတစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်ပြီး ပြီးသွားပေးသည်။ ” အား….. ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် ကဲကိုအောင်ပြီးခါနီးရင် ပြောနော် မိန်းမ ဘယ်လိုပြီးစေချင်တာ သိတယ်မလား” သိပ်သိတာပေါ့။ ကိုအောင်တစ်ယောက် ဒီအကွက်ကို ဂျပန်ကားတွေကို ကြည့်ပြီး သူမိန်းမကို သင်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။ စစချင်းတော့ တော်တော် သင်လိုက်ရပေမဲ့ နောက်တော့ သူမိန်းမအကြိုက်ဖြစ်သွားပေသည်။ “ကဲ… မိန်းမရေ ကိုပြီးပြီ” ဆိုပြီး စောက်ဖုတ်ထဲက ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။ အင်ကြင်းလည်း ကုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားသည့် ကိုအောင်သောက်လက်စ ဖန်ခွက်ထဲက အရက်ကို အကုန်မော့ချလိုက်ပြီး မြန်မြန်လေး ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ကိုအောင် လီးဒစ်နားမှာ ခွက်ကို ထားပီး လျှာလေးတစ်ကာ ကိုအောင်ကို မော့ကြည့်နေပေသည်။ ကိုအောင်လည်း လီးကိုခပ်သွက်သွက်လေးထုလိုက်ပြီး ” အား… အား.. မိန်းမရေ ခံထားတော့” အော်လိုက်ကာ လရည်တွေကို အရက်ခွက်ထဲသို့ ပန်းထည့်လိုက်သည်။\nကိုအောင်ကြီး ကြီးမားလှသော လီးကြီးမှ လရည်များ ထွက်လာပုံမှာ မီးတောင်မှ ချော်ရည်များပန်းထွက်လာသည့်နှယ် လရည်များကလည်း ကိုအောင်ရဲ့ ကြီးမားလှသော လီးနဲ့ညီမျှလှအောင် များပြားလွန်းလှပေးသည်။ ” အား.. ” ကိုအောင်တစ်ယောက် ဒူးများပင် ယိုင်ချင်သလိုတောင် ဖြစ်သွားပေသည်။ အင်ကြင်းကတော့ သူလိုချင်တာရတဲ့ ခလေးတစ်ယောက်လို ပျော်မြူးနေပေသည်။ လီးမှ တွဲကျနေသော လီးရည်တစ်စက် နှစ်စက်ကို နှမြောသည့်အလား ခွက်စောင်းပေါ် လီးကိုကိုင်ပြီး ရိုက်ရိုက်ချပေးနေသည်။ ထို့နောက် ” ဒီမှာ ကြည့်စမ်း… ကိုအောင်” ဆိုပြီး ဖန်ခွက်ထဲက လီးရည်ကို အရင်လျှာနှင့်တို့ပြသည်။ လက်ညိုးနှင့်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲထည့်က ပူပေါင်းလုပ်ကာစော့ပြသည်။ အားရတော့မှ ဒီမှာ ဆိုပြီး ဖန်ခွက်ကို တေ့ခါ တစ်ကြိုက်တည်း လီးရည်များကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မြိုမချသေး ငုံထားပြီး ကိုအောင်အား ပါးစပ်ဟပြသည်။ ထို့နောက် “ဂလု” ဟုအသံပြုကာ မက်မက်မောမော မြိုချလိုက်သည်။ ” အား….. ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် အရသာရှိသွားတာပဲ ဒါပေမဲ့ ကိုအောင်လီးရည်တွေ နည်းနည်းငြီနေတယ် အချိုအရသာပေါ်အောင် နောက်နေ့ကျ ဟင်းသီးဟင်းရွက် များများချက်ကျွေးရမယ်” ဟုပြောနေရင်း ခွက်ထဲမှ လက်ကျန်လီးရည်များကို လက်ညိုးဖြင့် နှိုက်ကာ ပါးစပ်ထဲ အရသာခံထည့်နေသည်။\nကိုအောင်လည်း ဒီလိုစိတ်ကြိုက်ကုန်းပေးတဲ့ ဇနီးချောလေးကို ချစ်မိရတာ အခါခါပင် ” အေးပါ မိန်းမရယ် နောက်နေ့ကျ လီးရည်ချိုအောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပိုစားပါမယ် ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခေါက်တွေကျ စောက်ဖုတ်ထဲမှာ ပြီးကြရအောင်ကွာ ကိုတို့လည်း ကလေးယူကြရအောင်” ” အို…. ကိုကလဲ အင်ကြင်းမယူချင်သေးပါဘူး အင်ကြင်း ကုမဏီ ကလည်း အခုမှအရှိန်ယူစပဲ ရှိသေးတယ် အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ဆို ကလေးကို ကောင်းကောင်းလဲ ကြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ အင်ကြင်းလည်း တစ်ရက်တစ်ရက်မှ လီးရည်အရသာမခံရရင် တစ်ခုခုလိုနေသလို အားမရှိသလိုလိုနဲ့ ကိုအောင်နော် လူကို သူပဲ လီးရည်စွဲအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ ခုမှ လီးရည်ဖျက်ခိုင်းနေတယ်…. သွား…. နောက်တစ်ခါ သုတ်ရည်ပေးမသောက်ရင် လာမလိုးနဲ့” ဆိုပြီး မျက်စောင်းထိုးကာ ကလေးတစ်ယောက်လို နွဲ့ဆိုးဆိုးပြနေပေသည်။ “ကဲပါ… မိန်းမရယ်… မင်းသဘောပါ…. မင်းမကြိုက်ရင် နောက်မပြောတော့ မလုပ်တော့ပါဘူး စိတ်ဆိုးပြေတော့နော်” ဟုချော့ပြီး ချစ်ဇနီးကို ဆွဲလှည့်ကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်လေတော့သည်။ “ဟေ့ကောင် မင်းဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” ကိုအောင်မှကိုဇော်ကိုမေးလိုက်လေသည်။ ကိုဇော်နှင့် ကိုအောင်သည် တက်ကသိုလ် ထဲက သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြလေသည်။ အင်ဂျင်နီယာ မှ ပြီးကြသူများဖြစ်ပြီး ကုမဏီ တစ်ခုတည်းတွင် အတူတူဝင်လျှောက် အတူတူအလုပ်ရပြီး ဆောက်လုပ်ရေး များအဖြစ် အသက်မွေးနေကြလေသည်။\nသူတို့နှစ်ဦးမှာ ညီအစ်ကို ကဲ့သို့ပင် တစ်ပူးပူး တစ်တွဲတွဲ နှင့် သံယောဇဉ်ကြီးကြပေသည်။ မတူတာ တစ်ချက်ပဲ ရှိသည်။ ကိုဇော်မှာ ယခုထက်ထိ မိန်းမမရသေးသော လူပျိုကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အလုပ်ပြီးသေးလျှင် အိမ်တန်း မပြန်ကြပဲ နေ့တိုင်းနီးပါး ဘီယာ ဆိုင် အရက်ဆိုင် ထိုင်ပြီး ထွေရာလေးပါ ပေါက်တက်ကရ အထူးသဖြင့် လိင်အကြောင်း စကားစမြည်ပြောတက်ကြလေသည်။ အချင်းချင်းရှိတာလေးတွေ မျှဝြေပီး ဇာပြာ နဲ့ထိုင်ကူး တက်ကြသည်။ ယနေ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် မျက်နှာညိုးသည်ကို ကိုအောင် သတိထားမိလေသည်။ ” သားကြီး ဒီလိုကွာ.. ငါကွာ ငါဒီတစ်သက် အိမ်ထောင်ရေးကံပါမယ်မထင်ဘူးကွာ” “ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲကွ… မင်းချိန်နေတဲ့ မေနှင်းကကော ဘယ်လိုဖြစ်သွားလို့လဲ” “အဆင်မပြေဘူးကွာ… သူငယ်ချင်း.. ငါ့ကိုမချစ်နိုင်ဘူးတဲ့… အဓိကကတော့ ကောင်မလေးက ငါ့ထက် အသက်ငယ်နေတယ်ကွာ… ငါမှားသွားတယ်… သားကြီးရာ ကျောင်းတုန်းကလည်း ဘ၀ကျင်ဖော်မရှာပဲ စာမှစာပဲ လုပ်ခဲ့… အလုပ်ထဲရောက်တော့လည်း ပိုက်ဆံပဲ ကုန်းရုံးရှာ… သူငယ်ချင်းတွေ မိန်းမရတော့မှပဲ… သွေးသားက တောင့်တလိုချင်လာ… တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း ကာမအရသာကို ဘ၀မှာ တင်းပြည့်ကြပ်ပြည့် ခံစားချင်တယ်ကွာ… ဖာချတော့လည်း မသန့်တော့ မမှုတ်ရဲ အစွပ်လေးနဲ့ချရတာလည်း ကြာတော့ ဖီး မလာချင်တော့… အဲလိုကြီးနဲ့ ဘ၀ဆုံးသွားမှာလည်း ဆိုးကွာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက် ဘ၀မှာ ကာမအရသာကို စိတ်ကူးရှိသလို စိတ်လွတ် လက်လွတ် ခံစားလိုက်ချင်တယ်ကွာ” ဆိုပြီး ကိုဇော်တစ်ယောက် ရေပင်မရောတော့ အရက်ကို တစ်ကြိုက်တည်း မော့ချလိုက်လေတော့သည်။ ကိုအောင်စိတ်ထဲတွင်တော့ ငါ့သူငယ်ချင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ ဆိုတာသာ စိတ်ထဲတွေးနေပေတော့သည်။\n”အား… ပြီးပြီ မိန်းမ” ထုံးစံအတိုင်း ပြီးခါနီးတော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် ဒူးထောက် လျှာလေးထုတ်ပြီး သူအတွက် ဆုလာဒ်ကို စောင့်မျှော်နေပေသည်။ ” အား” ကိုအောင်တစ်ယောက် လျှာပေါ်ကို လရည်တွေအဖွေးသား ဂွေးထုချပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်ကိုလည်း ခပ်စပ်စပ်လေး လီးနှင့်ရိုက်လိုက်သည်။ အင်ကြင်းတစ်ယောက် လီးရည်အားလုံးကို မမြိုချသေးပဲ ပါးစပ်ဟပြလိုက် အရသာခံပြလိုက် လုပ်နေပြီးမှ လီးရည်ကို မြိုချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်ပေနေသော လီးရည်များကို လက်ညိုးနှင့် သုတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲထည့်ရက်လိုက်သည်။ “ကောင်းလား မိန်းမ” “အင်း အရသာရှိတယ်… ချိုနေတာပဲ… ဒီတစ်ခေါက်တော့” ” မိန်းမ တစ်ခြားလူတစ်ယောက်နဲ့ လိုးချင်လား” “ဘာ… ဘယ်လို ဘာပြောလိုက်တာ” ” ဪ… ကိုမဟုတ်တဲ့ တစ်ခြားလူနဲ့လိုးချင်လား ကိုကို့ရိုးသွားနေပြီလား” “ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်လိုအစားထဲက မှတ်နေလို့လဲ ကိုအောင် ကျွန်မဘာသာ ကျွန်မ ခင်ပွန်းနဲ့ အပေါက်စုံအောင် ခံမယ် အဲလောက်တော့ နှာမထဘူး ကြည့်ရတာ ရှင်ကျွန်မကို သံသယ ၀င်နေတာလား” “အဲလိုမဟုတ်ဘူးကွ… ကိုဆိုလိုရင်းက ကို့သူငယ်ချင်း ကိုဇော်ကွာ… ဒီကောင် အခုထက်ထိ မိန်းမကလည်း မရသေး ဖာချဖို့ကျတော့လည်း အေ ကြောက် ကာမအရသာကို ဘာမှန်းကောင်းကောင်းကြီး မသိသေးဘူးကွာ ကိုချင်းစာတယ် အစ်ကို အဲဒါသူကို မိန်းမနဲ့ အတူနေ….” ” တော်တော့ ကိုအောင် ရှင်ကျွန်မကို ဖာသည်များ မှတ်နေလား… ရှင်ဘယ်လိုလောက်ထိ ကို့မိန်းမကို သူများနဲ့ပေးနေဖို့ တွေးရဲရတာလဲ… တော်တော့ ရှင်ဆက်မပြောနဲ့တော့… ဒီညတော့ ရှင်ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ သွားအိပ် ကျွန်မနဲ့လာမအိပ်နဲ့” ဆိုပြီး ကိုအောင်ကို လီးတန်းလန်းကြီးနဲ့ အခန်းအပြင်ကို တွန်းထုတ် တံခါးကို ဆောင့်ပြီး ပိတ် ဆိုဖာ ပေါ်မှာဒီညတော့ အိပ်ရုံကလွဲလို့ မတတ်နိုင်တော့။ အင်ကြင်းသည် ကုမဏီ မှာ မန်နေဂျာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေသည်။\nတကယ်တော့ အင်ကြင်းသည် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသောကြောင့် ယခုလည်း ဖခင်ပိုင်သော ကုမဏီ မှာသာ ၀င်ရောက် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယခုလည်း အလုပ်ပါးသောကြောင့် အလုပ်တွင် ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်ပြီး ဖုန်း ထဲသို့အသွား အပြာကား အသစ်များကို တွေ့လိုက်သဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ “အင်း… ကိုနိုင်တစ်ယောက်လက်ချက်ပဲ နေမှာပါပဲ” မနေ့ညက စကားကတောက်ကဆ များထားသဖြင့် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်စကားမပြောပဲ အလုပ်ထွက်လာကြပြီး သူမသိသော အချိန် ကိုနိုင်တစ်ယောက် ထည့်လိုက်ပုံရသည်။ ရုံးခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းလည်းရှိနေသောကြောင့် စိတ်လုံအောင် ဘေးဘီဝဲယာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အင်ကြင်းတစ်ယောက် အောဇတ်ကား များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကားများမှာ ဇာတ်လမ်းသွားလေးများ ဖြစ်ပြီး အဓိကကတော့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် မိန်းမဖလယ်လိုး နှင့် သူငယ်ချင်းမိန်းမကို ပြိုင်တူချကြတာချည်းတွေဖြစ်နေသည်။ အင်ကြင်းလည်း စိတ်ပါလာပြီး အဆုံးထိ ထိုင်ကြည့်ဖြစ်ရင်း ဆီယူကလောက် ဆိုသော စာတန်းလေးများကိုတွေ့ပြီး အင်တာနက် မှာချက်ချင်းရှာကာ ရုပ်ရှင်များ ဒေါင်း လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မထိန်းနိုင်တော့သည်အဆုံး အိမ်သာဘက်သို့ ထွက်သွားပြီး အဖုတ်ကို အားရပွတ်ပြီး စောက်ရည်ထွက်မှပဲ ပြီးသွားတော့ပေသည်။ ပြန်ရောက်တော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကိုအောင်နှင့် စကားမပြော အခန်းထဲဝင်ပြီး ကလောက်အိုး အကြောင်း အင်တာနက် အပေါ်မှာ စူးစမ်းလိုက်ရှာကြည့်သည်။ လျှောက်ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကလောက်ဆိုသည်မှာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးပြသနာအများစု မဖြစ်အောင် ဖြေရှင်းသော အရာမှန်းနားလည်လာသည်။\nအိမ်ထောင်ရေးပြိုကွဲစေသည့် အရာမဟုတ်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးကို ပိုခိုင်မြဲစေသည့် အရာမှန်း ပိုသဘောပေါက်လာသည်။ အိမ်ထောင်ကျပြီး ကတည်းက ယခုအချိန်ထိ ခင်ပွန်းနှင့်သာ အတူတူနေဖူးသော မိမိမှာလည်း အခြားအတွေ့အကြုံ အသစ်အဆန်းများ လိုချင်သော လိုအင်များလည်း တဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ” ကိုအောင်” ” ပြောလေ အင်ကြင်း ကိုကို့ စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား” ” ရှင့်သူငယ်ချင်းက သန့်လို့လား” “မိန်းမ မင်းဘာပြောလိုက်တယ်” “မေးနေတ ရှင့်သူငယ်ချင်းက သန့်လို့လား” “သန့်တာမှာ ရေတောင်ဆေးစရာမလိုဘူး… ဒါဆို မင်းသဘောတူလိုက်ပြီပေါ့” “သွားပါ ကို့မိန်းမကို တန်ဖိုးမထားတဲ့လူ… ကဲ… ကျွန်မကို အားဆေးတိုက်ဦး… မသောက်ရတာ သုံးရက်တောင် ရှိပြီ” ” အင်းပေါ့ မိန်းမရာ တိုက်ရမှာပေါ့” ဆိုပြီး ဘောင်းဘီဆွဲချွတ်ပြီး လီးကို အင်ကြင်းမျက်နှာနားကို တိုးပေးလိုက်လေတော့သည်။ ဒီနေ့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် အလှဆုံး ပြင်ထားသည်။ အတွေ့အကြုံအသင့်အတွက်ရင်တွေလည်း ခုန်နေသည်။ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း သေသေချာချာရေဆေး အမွှေးရိတ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ မှန်ထဲမှာပြန်ကြည့်ပြီး ဆက်ဆီ ကျအောင် စကတ်အတိုလေးနှင့် လည်ဟိုက်ဝတ်ပြီး ဆိုဖာ ပေါ်မှာ ထိုင်စောင့်နေပေသည်။ စကတ်မှာလည်း စောက်ပတ်မပေါ်ရုံတမယ်ပင်အောက်တွင် ပင်တီ ၀တ်မထား နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာလည်း ဘော်လီမ၀တ်ထွားသဖြင့် ကြည့်ရသူအပေါင်း အမြင်နှင့်တင် တစ်ချီပြီးသွားနိုင်ပေသည်။\nထိုအချိန်တွင် ခြံရှေ့မှာ ကားသံကြားရသည်နှင့် ၀မ်းသာသွားသည်။ ကိုဇော်နှင့် ကိုအောင်တို့ရောက်လာကြပြီပဲ တကယ်တော့ ကိုဇော်နှင့် အင်ကြင်းသည်။ အစိမ်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။ ကိုဇော်သည် ကိုအောင်အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည့်အတွက် အိမ်ကိုတော့ ခဏခဏ လာဖူးနေသည်။ ယခုလိုမျိုး အခြေအနေတွင်တော့ ကိုဇော်ကော အင်ကြင်းကော စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းနေမည်မှာ အသေအချာပဲ ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့ထွက်ပြီး ထွက်ကြိုလိုက်တော့ ကိုဇော်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ကျွတ်ကြမတတ်ပင် ဧည့်ခန်းထဲကို ခေါ်သွားပြီး အရက်ဝိုင်းနှင့် အမြည်းပြင်ပေးထားသော စားပွဲဘေးနားရှိ ဆိုဖာ ပေါ်မှာ အသီးသီးနေရာယူလိုက်ကြသည်။ ကိုအောင်က ” အင်ကြင်းရေ အစ်ကိုဘဲကင်လေးပါ ၀ယ်လာတယ် ဒါလေးလည်း ပြင်ပေးလိုက်ပါဦး” ” ဟုတ်ကဲ့အစ်ကို” ဆိုပြီး အင်ကြင်းတစ်ယောက် မီးဖိုချောင် ဘက်ကို လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။ အဲအချိန်မှာ ကိုဇော်တစ်ယောက် “ဟေ့ကောင် မင်းမိန်းမက ဖြစ်ပါ့မလား” ဟုဆိုရာ ကိုအောင်က “ငါကတောင် ရပါတယ်ဆိုနေ မင်းက ဘာဖြစ်နေတာလည်း ယောက်ျားမဟုတ်သလိုပဲ” ဟုငေါက်လိုက်တော့မှ ငြိမ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ကိုအောင်လည်း ဧည့်ခန်းထဲရှိ တီဗီ ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ညကဒေါင်း ထားသော ဇာတ်ကားတစ်ကားကို စဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အင်ကြင်းလည်း ပြန်ရောက်လာပြီး ” ဟွန်း… ကိုအောင်တော့များ လောလိုက်တာ အေးအေးဆေးဆေးနားပါစေဦးလား ဧည့်သည်ကို အားနာစရာကြီး” “အားနာစရာမလိုဘူး ဧည့်သည်က အဲလိုကို မစောင့်ချင်တော့ဘူး” ပြောပြီး မိန်းမကိုပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်ပြနေလေတော့သည်။ “ဟေ့ကောင်လာပါဟ ကျောက်ရုပ်ကြီးလို ငူမနေပါနဲ့” လို့ပြောပြီးကိုအောင်က လှမ်းအပြော အင်ကြင်းကတော့ ကာမဆိပ်တက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကိုဇော်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။\nကိုဇော်လည်း မရဲတရဲသွားပူးပေါင်းပြီး ကိုအောင်နဲ့အတူ အပေါ်ပိုင်း လည်ဟိုက်ကို စွဲချွတ်လိုက်လေသည်။ “မိန်းမ လက်မြှောက်ထားစမ်း” သိနေတယ်လေ။ အင်ကြင်းကောင်းကောင်း သိတာပေါ့။ ယောက်ျားတွေဘာကြိုက်တတ်မှန်း ဒါကြောင့် ဂျိုင်းကို အပတ်တိုင်း ပေါင်းသွားတင်ပြီ အမြဲတမ်း ဖွေးနေအောင် ထားတာပေါ့။ လက်မြှောက်ထားပေးတဲ့အချိန် ကိုအောင်ရော ကိုဇော်ရော ဂျိုင်းကို လျှာနဲ့အငမ်းမရ ယက်ကျပါလေရော။ ရှိန်နေတဲ့ ကိုဇော်လည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ ရဲတင်းစ ပြုလာသလို အင်ကြင်းခံစားလာရတယ်။ “ပလပ်.. ပလပ်” ” အင်း…..” ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖီလင် အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကျားနှစ်ယောက်နဲ့ အဲလိုခံစားလိုက်ရတော့ ပြီးချင်သလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် စကပ် ကိုချွတ်မလို့အလုပ် “မချွတ်နဲ့ကိုအောင်” ဆိုပြီး ပေါင်ကားပေးလိုက်တော့ စကပ် ကြားထဲကနေ စောက်ဖောက်ကြီး ပြူးနေအောင် ထွက်လာလေသည်။ “ဝါးးးး လှလိုက်တဲ့ စောက်ပတ်” ကိုဇော်တစ်ယောက် ကန့်သတ်ချက်တွေကို လုံးဝကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။ ” အင်ကြင်း… အဲစောက်ပတ် ကိုဇော်ကိုပေးယက်ကွာ” ဆိုပြီး ပက်လက်လှန်ချလိုက်တော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် သူမျက်နှာပေါ်တက်ခွပြီး ကိုအောင်ကို တစ်ဖက်က လီးစုပ်ပေးနေလိုက်သည်။ အင်ကြင်းတစ်ယောက် အကောင်းကြီးကောင်းနေလေသည်။ ” အင်ကြင်း… ပြီးအောင်ပွတ်နော် ကိုဇော်စောက်ရည်သောက်ချင်လို့” အိုကေ လေ ကြိုက်ပြီပေါ့။ အင်ကြင်းတို့ နဂိုကတည်းကမှ အကောင်းကြီး ကောင်းနေတဲ့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အချီကြီးပြီးသွားလေသည်။\nစောက်ရည်မှာလည်း တာတမန် ကလွှတ်လိုက်တဲ့ ရေတွေအလား ကိုဇော်ပါးစပ်ထဲကို တရဟော ကျသွားလေသည်။ ကိုဇော်ကလည်း တစ်စက်မှ အလေအလွင့်မရှိစေချင်သည့် အလား အကုန်လုံးကို မြိုချရင်း နောက်ဆုံးအလုတ်ကို ပါးစောင်ထဲထည့် အရသာခံပြီးတော့မှ ဖြေးဖြေးချင်း မျိုချလိုက်လေသည်။ အင်ကြင်းလည်း ပါးစပ်ထဲမှာလီးကိုချွတ်ပြီး “ကောင်းလား… ကိုဇော်” “ကောင်းလိုက်တာ ဘီယာ နဲ့တောင်မလဲနိုင်ဘူး စောက်ရည်ကို အခုမှ ပထမဦးဆုံးသောက်ဖူးတာ ကဲကို့ကိုလည်း လီးစုပ်ပေးပါဦး” “အင်း… ” ဆိုပြီး အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကိုဇော်ရှေ့ ဒူးထောက်ပြီး လီးကိုကုန်းမှုတ်ပေးနေတုန်း နောက်က ကိုအောင်က တင်နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ပြီး စောင့်လိုးနေပေတော့သည်။ ” အား…” ကိုဇော်တစ်ယောက်လည်း အင်ကြင်းခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပြီး အကောင်းကြီး ကောင်းနေပေတော့သည်။ အင်ကြင်းလည်း ပါးစပ်ကနေတောင် မအော်အား လီးနဲ့ပါးစပ်မှာ အစို့ခံထားရပြီး ကိုအောင်ကလည်း နောက်မှ သားအိမ်ထောက်လောက်အောင် သည်းကြီးမည်းကြီး စောင့်ထည့်နေသည်။ “အား… ကောင်းတယ်ကွာ…. ပြီးသွားလိမ်.မယ် ဒီအတိုင်းဆို ပါးစပ်ထဲမှာ” “ပြီးလိုက် ကိုဇော် ကိုဇော် ပါးစပ်ထဲမပြီးတောင် စိတ်ဆိုးမှာ အင်ကြင်းက လီးရည်သောက်ချင်တာ” ” ဪ… ကြိုက်သွားပြီ ပြီးမှာတိုက်မယ် ကိုဇော် အရင်လိုးပါရစေဦး” ဆိုပြီး အင်ကြင်းဖင်နောက်ကိုသွားပြီး ကိုအောင်ကို အင်ကြင်းအောက်ဝင်စေပြီး လီးကိုစောက်ပတ်ထဲ ထည့်ပြီး သူကိုတိုင်က လီးကို ဖင်ကြားထဲထည့်ပြီး ညောင့်နေလေရဲ့။ “အား….” ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖီလင် ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာပဲ မြင်ဘူးသလောက် အပြင်မှာ တယ်ကောင်းတဲ့ ဖီလင် မျိုးပါလား။ ကျားနှစ်ယောက် ညပ်ချတာလောက် ကောင်းတာမရှိတော့ တစ်ယောက်ကဖင်ကိုလိုး တစ်ယောက်က စောက်ဖုတ်ကိုလိုး တင်းပြည့်ကြပ်ပြည့်နဲ့ ကောင်းလွန်းလို့ စိတ်ရှိလက်ရှိ အင်ကြင်းတစ်ယောက်အော်မိသည်။\nသုံးယောက်သား ချွေးတွေတဒီးဒီးကြအောင် ကာမအရသာခံစားပြီး ကိုအောင်က ပိုဇေရှင် ပြောင်းမည်ဆိုသဖြင့် အင်ကြင်းကို စောင့်စောင့်ထိုင်စေပြီး ဒီတစ်ခါ ကိုအောင်ကို ကျောပေးပြီး ဖင်ထဲလီးကိုထည့်ခိုင်း ကိုဇော်ကိုကျ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ လီးထည့်ခိုင်းပြီး လိုးခိုင်းလိုက်တယ်။ လီးနှစ်ချောင်းတွင် ကိုဇော်ဖင်လိုးတုန်းက ခံနိုင်သော်လည်း ကိုအောင်လိုးတော့ နည်းနည်းကြပ်သလို ကိုအောင်လီးက ကိုဇော်လီးထက် ပိုကြီးသလို ခံစားရ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုအောင်ကော ကိုဇော်ရော စံချိန်မှီလီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အင်ကြင်းလည်း ဘယ်နှချီပြီးမှန်း မသိအောင် ကိုပြီးနေလေသည်။ ” ကဲ… ရှင်တို့နှစ်ယောက် ပြီးခါနီးရင် ပြော ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်နော် ကိုအောင်” “အား… အား ငဇော်ရေ ပြိုင်တူပြီးမယ်ဟ ပြီးရင်အထဲမှာမပန်းနဲ့ ထုတ်လိုက်” ကိုအောင်နှင့် ကိုဇော်လည်းပြိုင်တူ လီးများကို စွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အင်ကြင်းလည်း စားပွဲပေါ်က ဖန်ခွက်အလွတ်တိလုံးကို ကောက်ယူပြီး လီးနှစ်ချောင်းနားတေ့ပေးလိုက်လေသည်။ ကိုအောင်နဲ့ ကိုဇော်လည်း လီးတွေကို ခွက်ကိုဦးတည်ပြီး ထုပေးလိုက်ပြီး ” အား….. ထွက်ပြီ” ဆိုကာ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ ခွက်ထဲကို လီးရည်တွေ ပန်းထည့်ပေးလိုက်သည်။\nအင်ကြင်းလည်း လီးရည်ကုန်တဲ့အထိစောင့်ပြီး “ကဲ ရှင်တို့ ခွက်ထဲကို အရက်တွေထည့်လိုက်ကျ ချီယား လုပ်ကြမယ် သုံးယောက်” ကိုအောင်နဲ့ ကိုဇော်ရဲ့ အရက်ထည့်တဲ့ခွက်ရယ် အင်ကြင်းရဲ့ လီးရည်ခွက်ရယ်ကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ချီးယား လုပ်တော့အင်ကြင်းတစ်ယောက် ” ၀မ်းစတုတ် နော် ” ဆိုပြီး များပြားလှသော လီးရည်တွေကို သောက်ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအလုတ်ကို ချက်ချင်းမငုံသေးပဲ ပါးစပ်ဟပြလေသည်။ ကိုအောင်နဲ့ ကိုဇော်လည်း အရက်သောက်ရမှာတောင် မေ့သွားကြလေသည်။ ကိုဇော်လည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ခဏဆိုကာ ဖုန်းထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲလီးရည်ရှိနေသည့်ပုံကို အနီးကပ် ဓာတ်ပုံ ရိုက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အင်ကြင်းလည်း လီးရည်အားလုံးကို မြိုချလိုက်သောအခါ ကိုဇော်က “သားကြီးရေ… မင်းမိန်းမ ၀မ်းစတုတ် ကတော့ တကယ်ကို လက်ဖျားခါရပါပေတယ်” ဟု ချီးမွန်းလိုက်လေသည်။ အင်ကြင်းလည်း စစ်ပွဲအောင်နိုင်သော စစ်သူကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ “ကဲ.. ကိုဇော် ဒီညတော့ ဒီမှာညအိပ်လိုက်တော့… ကိုအောင်ကော သဘောတူလားဆိုတော့” ကိုဇော်က ကိုအောင်နဲ့ အရွက်ခွက်ချင်း တိုက်ပြီး “၀မ်းစတုတ် နော်” ဟုပြောလိုက်လေရာ သုံးဦးသား ရီမောသံများ အခန်းထဲမှာ ပျံ့လွင့်သွားလေတော့သည်။ ပြီးပါပြီ


လလယ်လောက်ဆို လက်ထဲခြူ တပြားမရှိ ချေးပါဦးငှားပါဦးနဲ့။ တချို့တွေများကျတော့ ခပ်အေးအေးပဲ၊အမြဲတမ်းလိုငွေကြေး လောက်လောက်ငှငှ\nရှိနေတာမြင်ရတယ်နော်။ ဒီလိုလူတွေကမနာလိုစရာကောင်းလောက်အောင် ငွေကိုဘယ်လိုသုံးတတ်နေလဲဆိုတော့\nတချို့တွေက မလိုအပ်တဲ့အရာအတွက်ပိုက်ဆံအကုန်မခံကြဘူး။ တကယ်မလိုအပ်ဘဲနဲ့စိတ်အလိုလိုက်ပြီး ဟိုဟာစပ်စပ် ဒီဟာစပ်စပ်\nဝယ်တတ်သူတွေက လက်ထဲငွေမကျန်တာကများပါတယ်။ဆိုင်ထိုင်ရင်လည်း ကိုယ်ကပဲ သူဌေးလိုလို“ နေ နေ ငါရှင်းလိုက်မယ် ဒီလောက်ကအေးဆေး” ဆိုပြီးနောက်နေ့ ထမင်းကြမ်းခဲလွေးနေရသူတွေပါ။ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲမှုကောင်းသူတွေဟာ လက်မဖွာကြသူတွေဆိုတာတွေ့ရပါတယ်။\nတခြားသူတွေရဲ့အမြင်ကို ဂရုစိုက်လွန်းသူတွေကငွေပိုကုန်ကြပါတယ်။ ကိုယ့်အတွက်မလိုအပ်ဘဲနဲ့ခေတ်နောက်ကျမှာစိုးလို့ Trendနောက်လိုက်ပြီးငွေကုန်နေကြသူတွေများပါတယ်။ငွေစုတတ်သူတွေက အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး၊မလိုအပ်ရင်ဘာမှမဝယ်ဘဲ ဖိနပ်စုတ်တောင်ဆက်စီးနေတတ်ကြသူတွေပါ။အဓိကက သူတို့ဟာ စိတ်အလိုမလိုက်တတ်သူတွေဖြစ်ပါတယ်။\nသူတို့တွေဟာ ကိုယ်ဘယ်နေရာမှာတော့ငွေသုံးသင့်တယ်။ ဘယ်နေရာမှာတော့ မသုံးလည်းရတယ်ဆိုတာကို သေသေချာချာ သိသူတွေပါ။ကပ်စေးနှဲတယ်လို့မဆိုနိုင်ဘဲ ငွေသုံးရမယ့်နေရာဆိုမတွန့်မဆုတ်ပေးတတ်ကြပါတယ်။ အပိုလို့ထင်ရင်တော့ငိုပြရင်တောင် တစ်ဆယ်တန် ကျလာမှာမဟုတ်ပဘူးနော။\nလက်ထဲငွေရှိသူတွေနဲ့ ငွေမရှိသူတွေရဲ့ အဓိကမတူတဲ့အရာက စိတ်ဓာတ်လို့ဆိုရမှာပါ။ ငွေစုတတ်သူတွေကစိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူတွေပါ။ သူတို့လိုချင်တဲ့အရာအတွက်စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်ကြတယ်။ လိုချင်တဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုကိုမရမချင်း မဝယ်နိုင်မချင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခံပြီးစုရမှာဝန်မလေးကြပါဘူး။\n“တံငါနားနီးတံငါ မုဆိုးနားနီးမုဆိုး ’’ဆိုသလိုပါပဲနော်။လက်ဖွာတတ်သူတွေနဲ့ ပေါင်းနေရင် ကိုယ်လည်းငွေကိုလွယ်လွယ်သုံးဖြစ်နေမှာပါ။\nငွေကြေးကိုစနစ်တကျကိုင်တွယ်တတ်သူတွေနဲ့နေရင်ကိုယ်လည်းလက်ဖွာတဲ့အကျင့် လက်လွယ်တဲ့အကျင့်တွေတဖြည်းဖြည်းပျောက်သွားမှာပါ။ဗဟုသုတရွာ ပရိသတ်ကြီးလည်း လကုန်ပြီးနောက်တစ်ပတ် လက်ဗလာဖြစ်ခြင်းမှကင်းဝေးကြပါစေနော\nဦးဇော်ဇော် (Max Myanmar)\nဦးထွန်းမြင့်နိုင် (ခ) စတီဗင်လော (Asia World)\nဦးသိမ်းဝေ (ခ) ဆာဂျ့်ပန်း (FMI & Yoma)\nဦး မိုက်ကယ်မိုးမြင့် (MPRL Oil & Gas)\nဦးချစ်ခိုင် (Eden) တို့ ဖြစ်သည်။\n3. ဦးတေဇအသက် – ၅၁\nBorn ၁၈၈၉ ဧပြီ ၂၀ဩစတြီးယား တွင်မွေးဖွားပြီး\nDied ၁၉၄၅ ဧပြီ ၃၀ ဘာလင်၊ ဂျာမနီ တွင်သေဆုံးသည်\nကြင်ဖော် = Eva Braun နာမည်အပြည့်အစုံမှာ “အားဒေါလ်ဖ် ဟစ်တလာ” (Adolf Hitler) ဖြစ်သည်။ သူ့ ကို ၁၈၈၉ ခု ဧပြီလ ၂၀ ရက်နေ့တွင်ယနေ့သြစတြီးယားပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း Braunau am Inn တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူ၏မွေးရပ်မြေမှ ဂျာမဏီနိုင်ငံသို့ ကူးပြောင်းနေထိုင်ခဲ့ပြီး ဂျာမဏီနိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုမျာတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၂၁ ခုနှစ်မှစ၍ ဂျာမန် အမျိုးသား ဆိုရှယ်လစ် အလုပ်သမားများ ပါတီ (NSDAP) ၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။\n၁၉၃၃ ခုနှစ်မှစ၍ ဂျာမဏီနိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ်၊ ၁၉၃၄ ခုမှစ၍ သေဆုံးသည် ၁၉၄၅ ခုနှစ်အထိ သူ့ ကိုယ်သူ “အမျိုးသားခေါင်ဆောင်” ဟုအမည်တပ်ပြီး နိုင်ငံတော်သမ္မတ၊ နိုင်ငံတော် အစိုးရအဖွဲ့ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးများကို တစ်ဦးတည်းသိမ်းပိုက်ကာ တိုင်းပြည်အာဏာကို ထင်သလို ခြယ်လှယ်ခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၉၄၅ ခု ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့ တွင် သူနေထိုင်ရာ ဘာလင်မြို့ နန်းတော်တွင်း၌ သူ့ ကိုယ်သူပင်အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။\nဟစ်တလာ၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် နာဇီဟုခေါ်သော လူတစ်စုသည် ဂျာမဏီနိုင်ငံတွင် အာဏာရှင်စနစ်ကို ကျင့်သုံးကာ “တတိယ ဂျာမဏီ နိုင်ငံတော်” ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၃၃ ခုနှစ်မှစ၍ အခြားသော နိုင်ငံရေးပါတီများကို အဓမ္မဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီး၊ အချို့သော ပါတီများကို ရပ်တည်၍ မရအောင် နည်းအမျိုးမျိုးနှင့် နှောင့်ယှက် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ နာဇီအစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားသူများ အားလုံးကို ရှာဖွေဖမ်းဆီး စေပြီး နာဇီ အကျဉ်း စခန်းများသို့ပို့ဆောင် ချုပ်နှောင်၍ အဆုံး၌ ကွပ်မျက် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။\nဟစ်တလာနှင့်သူ၏ အပေါင်းအပါများသည် ဥရောပတစ်ခွင်တွင် မှီတင်းနေထိုင်ကြသော “ဂျူး” လူမျိုးများ၊ အခြားသော ဘာသာဝင်များ၊ လူမျိုးခြားတိုင်းရင်းသားများ အပါအဝင် အခြားသော လူ့ အဖွဲ့ အစည်းဝင်များကို လိုက်လံရှာဖွေပြီး ရက်စက်သောနည်းမျိုးစုံဖြင့် စနစ်တကျ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။\nထို့ နောက်တွင်တော့ ဟစ်တလာသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင်ပင် ဂျာမဏီနိုင်ငံတော်ကြီးကိုပင် ဝန်ကြီးချုပ်လုပ် သိမ်းပိုက်နိုင်ရုံမက ဥရောပနိုင်ငံအတော်များများကိုလည်း သူ၏လက်အောက်သို့ ပြားပြားမှောက် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ပြောရလျှင် သူလိုလူသည် ဤကမ္ဘာလောကတွင် မရှိသလောက်ပင် ရှားသည် ဟုဆိုရမည်။နိုင်ငံရေးလောကထဲမဝင်မီ သူ၏ဘဝနှင့် သူ၏ဇာတ်ကြောင်းကို ဟစ်တလာသည် “ပဟေဠိ” တစ်ခုအနေဖြင့်သာ အများကို သိစေခဲ့သည်။ Krockow ၏စာအုပ်ထဲတွင် “ငါဘယ်ကလာတယ်၊ ငါက ဘယ် မိသားစုကပေါက်ဖွားတယ်ဆိုတာ ဒင်းတို့ သိဖို့ အရေးမပါ ပါဘူး” လို့ ဟစ်တလာက သူ့ခေတ်ပြိုင် နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ရည်ညွန်းပြီး ပြောခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားပါသည်။အားဒေါ့လ်ဖ်ဟစ်တလာ့ကို အကောက်ခွန်အရာရှိ အားလွိုက်စ် ဟစ်တလာ နှင့် ဇနီးဖြစ်သူ ကလာရာ တို့ မှ သြစတြီးယားပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း ဗရောင်းနောင်း အမ် အင်းန် တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၁၉၀၃ ခုနှစ်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူသေဆုံးခဲ့ပြီး အထက်တန်းကျောင်းမှ နှုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ ဗင်းန် မြို့ တွင် ယဉ်ကျေးမှု တက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုပြီး အောင်မြင်မှုမရခဲ့သည့်အတွက် သူဖြစ်ချင်သော အနုပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းချက်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။၁၉၁၄ ခုနှစ်တွင် ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးစတင်ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ဂျာမန်စစ်တပ်အတွင်းသို့မိမိသဘောဖြင့်ပင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခဲ့သည်။ စစ်ကြီးပြီးသောအချိန် ၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် ဂျာမန် အလုပ်သမားများပါတီ (DAP)ဟူသည့် ပါတီအသစ်အတွင်းသို့ အဖွဲ့ ဝင်အဖြစ် စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။ ထိုပါတီကို ၁၉၂၀ တွင် အမျိုးသာ ဆိုရှယ်လစ် ဂျာမန် အလုပ်သမားများ ပါတီ (NSDAP) အဖြစ် အမည်ပြောင်းလဲခေါ်တွင်ခဲ့သည်။\n၁၉၂၃ ခုနှစ်တွင် ဟစ်တလာနှင့် လူဒန်ဒေါ့ဖ် တို့ သည် မြူနစ်မြို့ တွင် နိုင်ငံတော်အာဏာသိမ်းရန် ကြံစည်ရာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သူ၏လုပ်ရပ်သည် ပစ်မှုထင်ရှားသည့်အတွက် ထောင်ဒဏ် ၅ နှစ် ကျခံစေရန် တရားရုံးမှ အမိန့်ချမှတ်ခဲ့သည်။ သို့ သော် သူသည် ၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင်ပင် ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များတွင် သူသည် သူ၏ နောင်အချိန်တွင် နာမည်ကျော်ကြားလာသော “ကျွန်ုပ်၏စွန့် စားခန်းများ” (Mein Kampf) စာအုပ်ကို ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်အတွင်းတွင် သူ၏ နိုင်ငံရေး ရည်မှန်းချက်များ ဖြစ်သည့် ဂျူးလူမျိုးသုတ်သင်ရေး နှင့် အရှေ့ ပိုင်းနိုင်ငံများသို့နယ်မြေများ တိုးချဲ့ ရေးစသည်တို့ ပါဝင်သည်။အကြမ်းဖက် အာဏာသိမ်းမှုသည် အောင်မြင်မှုလမ်းစ မရှိနိုင်ကြောင်း ခံစားမိသွားသည့် ဟစ်တလာသည် နိုင်ငံတော်အာဏာကို တရားဝင်နည်းလမ်းများသုံး၍ အရယူရန် ကြံစည်လေတော့သည်။ ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပသော အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် သူ၏ပါတီ (NSDAP) က အင်အားအကြီးဆုံး ပါတီဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကျိုးဆက်အနေနှင့် သူသည် ၁၉၃၃ ခု ဇန္နဝါရီလ ၃၀ ရက်နေ့ တွင် သူသည် နိုင်ငံတော် ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။\n“နိုင်ငံတော်နှင့် လူမျိုးစုများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပိုင်ခွင့် ဥပဒေ” ဟုခေါ်သည့် ၄င်းဥပဒေကြောင့် တရားဝင်ထုပ်ပြန်ထားသည့် နိုင်ငံသားတို့ ၏ လွပ်လပ်ခွင့်နှင့် လူသားအားလုံး၏ အခြေခံဥပဒေများအားလုံးသည် အချိန်အကန့် အသတ်မရှိဘဲ အလိုအလျောက် ရုပ်သိမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပေတော့သည်။ ထိုအစည်းအဝေးကျင်းပသည် ၂၈ ရက်နေ့ညနေတွင် ဟစ်တလာသည် သူ၏အတိုက်အခံများ ဖြစ်ကြသော ကွန်မြူနစ်များ၊ လက်ဝဲအစွန်းရောက်များနှင့် ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက် များကို သူ၏အမိန့် ဖြင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်စေခဲ့သည်။\n၁၉၃၃ ခု မတ်လ ၂၄ ရက်နေ့ တွင် ဟစ်တလာသည် စစ်ဥပဒေသစ်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ကြေငြာခဲ့သည်။ ထိုဥပဒေကို “နိုင်ငံတော်နှင့် နိုင်ငံသားတို့ ၏ အရေးပေါ်အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခွင့် ဥပဒေ” ဟု တရားဝင်ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ထိုအမိန့် ဥပဒေအရပင် ဟစ်တလာ အာဏာရှင်သည် နိုင်ငံတော် ဖွဲ့ စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံ ဥပဒေကို လိုသလို မွှေနှောက်အသုံးချနိုင်သူ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့ ထက်ဆိုးသည်မှာ အဆိုပါ အမိန့် အရ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှလည်း ကွင်းလုံးကျွတ် လွတ်မြောက်ခွင့်ရ သွားလေ တော့သည်။ဤနည်းဖြင့်ပင် ဂျာမဏီနိုင်ငံတွင် အချိန်အတော်အတန်ကြာ အမြစ်တွယ်နေပြီးဖြစ်သော ဒီမိုကရေစီစနစ်ကြီးသည် အပြီးအပိုင် ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့လေတော့၏။ တချိန်တည်းတွင်ပင် စစ်အာဏာရှင်များသည် နိုင်ငံရေးအတိုက်အခံများ၊ တော်လှန်ပုန်ကန်သူများ ကို ချုပ်နှောင်ထိန်းသိမ်းရန် နာဇီအကျဉ်းစခန်းများကို စတင် တည်ဆောက်လေတော့သည်။\nနိုင်ငံရေးသမားများကို မြေလှန်ရှာဖွေ ဖမ်းဆီးစေနိုင်ခဲ့ပြီး တော်လှန်ပုန်ကန်သူများကိုလည်း ဖြုတ်ထုတ်ရှင်းစနစ်ဖြင့် ကြိုးကိုင်ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည့်အချိန်တွင် အာဏာရှင်စနစ်ဆိုးကြီးသည်လည်း အရှိန်တဟုမ်းဟုမ်းဖြင့် လောင်ကြွမ်းနေလေပြီ။ ၁၉၃၃ ခု ဇွန်လ ၃၀ ရက်နေ့ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရုမ်းမ် “Roehm” ၏ အာဏာသိမ်းရန် ကြံစည်မှုကြီးက ဟစ်တလာကို နောက်ထပ် လှေကားထစ်တစ်ခုသို့ ထပ်မံ တွန်းပို့ လိုက်သည်နှင့် တူနေလေတော့သည်။SS စစ်တပ်နှင့် ကာကွယ်ရေးစစ်တပ်နှစ်ခုကို ပူးပေါင်းစေပြီး အာဏာသိမ်းရန် ကြံစည်သော အဲ့န်စ်တ် ရုမ်းမ် “Ernst Roehm” အပါအဝင် အခြားသော SA စစ်ဗိုလ်များကို ကွက်မျက်စေခဲ့သည်။ ၁၉၃၃ ဇူလိုင် ၃ ရက်နေ့ တွင် ထုတ်ပြန် သော ဥပဒေအသစ်မှ ၏လုပ်ရပ်သည် နိုင်ငံတော် အေးချမ်းသာယာရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဥပဒေကြောင်လမ်းအရ မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း တရားဝင်ကြေငြာခဲ့သည်။SA စစ်တပ်ကြီးသည် ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏လုပ်ပိုင်ခွင့်နှင့် အထူးအာဏာများကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး SS စစ်တပ်သည်သာလျှင် ဟစ်တလာ၏တိုက်ရိုက်ဦးဆောင်မှု့ ဖြင့် အာဏာရှင်လက်ကိုင်တုတ်များ ဖြစ်လာကြတော့သည်။ဤသို့ သော တရားဝင်နည်းလမ်းအသွယ်သွယ်ကို အသုံးချရင်း နိုင်ငံတော်အာဏာကို တစတစသိမ်းယူလာခဲ့သည်။ ဂျာမဏီနိုင်ငံသမ္မတ ဟင်းဒန်းဘွတ်ခ် ကွယ်လွန်ပြီးသည့်အချိန်မှစ၍ လက်ရှိရာထူးအပြင် နိုင်ငံတော်သမ္မတ၊ နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ်၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး အမည်များခံယူကာ ဟစ်တလာသည် အကြွင်းမဲ့အာဏာရှင်ဘဝသို့ပြိုင်ဘက်မရှိ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။\nလေးစားစွာဖြင့် မူရင်းရေးသားသူ တင်မောင်လှိူင် အား credit ပေးပါသည်\nအမေရိကားမှာ ဂျပန်ဆူရှီရောင်းရင်း မီလျံနာဖြစ်သွားတဲ့ မြန်မာလူမျိုး ဖိလစ်မောင်\nမြန်မာနိုင်ငံသား ဖိလစ်မောင် Philip Maung (အမည်စာရင်း-မောင်ဖုန်းလွင်)ဟာ ၁၉၈၉ ခုနှစ်မှာ အိတ်ကပ်ထဲ အမေရိကန်ပိုက်ဆံ ၁၃ ဒေါ်လာပဲဖြစ်ပါပြီး အမေရိကန်နိုင်ငံကိုရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီကိုရောက်ကာစမှာ သူဟာကြုံရာအလုပ်တွေလုပ်ရင်း ဘ၀ကိုခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေခဲ့တယ်။ နေစရာမရှိလို့သူငယ်ချင်းရဲ့ ကားထဲမှာ တစ်ပတ်လောက် ည အိပ်ခဲ့ရတယ်။ ဂျပန်အစာဆူရှီလုပ်နည်းကို တစ်ပတ်နဲ့အတတ် သင်ယူခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာအမေရိကန်အနှံ့မှာ ဆူရှီဆိုင်တွေဖွင့်ရင်းအောင်မြင်လာခဲ့တယ်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်မှာ အမေရိကန်သမ္မတ အိုဘားမားက အိမ်ဖြူတော်ကိုဖိတ်ခေါ်ပြီး ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခံရတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ထဲမှာ သူ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ သူ့ကိုဖိတ်ခေါ်ဂုဏ်ပြုခံရတဲ့ အကြောင်းကတော့ အမေရိကန်နိုင်ငံ စီးပွားရေးကျနေချိန်မှာ သူ့ကုမ္ပဏီက အမေရိကန်နိုင်ငံသားများစွာကို အလုပ်ပေးထားခဲ့လို့ပါတဲ့။ သူဟာအမေရိကန်ဟာ မီလျံနာသူဌေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါပေမယ့် သူဟာအောင်မြင်မှုကိုလွယ်လွယ်ကူကူရခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး။\nဖိလစ်မောင်ရဲ့အဖိုးနဲ့အဘွားနဲ့ဟာ တရုတ်ပြည်မကြီးကပါ။ သူ့ကိုဒုတိာ ကမ္ဘာစစ်ကြီးမပြီးခင်မှာ ရေကြည်ရာမျက်နုရာရှာရင်းနဲ့ မြန်မာပြည်မှာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။သူ့အဖေနဲ့အမေဟာ မြန်မာပြည်မှာမွေးဖွားခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ဖိလစ်တို့မောင်နှမ ၆ ယောက်ဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဆင်းဆင်းရဲရဲချို့ချို့တဲ့တဲ့နဲ့ နေခဲ့ကြတယ်။ဖိလစ်နဲ့စသူ့အစ်ကိုဟာ ကျောင်းဆင်းတဲ့အချိန်မှာ အဖေရဲ့ ၀က်ခေါက်ကင်အလုပ်ကို ၀င်လုပ်ကြတယ်။ အိမ်ရောက်တာနဲ့ ၀က်ခေါက်က ၀က်မွှေးတွေကို ဇာဂနာနဲ့ တစ်မွှေးဆီဆွဲနှုတ်တယ်။ အချိန်အရမ်းကုန်သလို အတော်ပင်ပန်းတဲ့အလုပ်ပါ။ တစ်ခါတစ်လေသူတို့ဟာ ညည့်နက်သန်းခေါင်အထိတောင်လုပ်ကြတယ်။\nဖိလစ်ဟာ အဲဒီဆင်းရဲပင်ပန်းမှုကို ဘ၀သင်ခန်းစာတစ်ခုလို့ မှတ်ယူလိုက်တယ်။ ဆင်းရဲရင် ဒီလိုပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကိုင်စားသောက်ရပါလားဆိုတဲ့စိတ်ဓာတ်ကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ရလိုက်တယ်။ သူ့မှာပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးဘ၀ဆိုတာမရှိခဲ့ဘူး။ ကျောင်းက အိမ်ပြန်ရောက်ရင်နဲ့ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေဆို အဖေရဲ့ဝက်ခေါက်ကင်လုပ်ငန်းကို ၀ိုင်းကူလုပ်ပေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့သူ့ရဲ့ကလေးဘ၀ဟာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ဆင်းရဲတွင်းထဲက လွတ်မြောင်အောင်ပညာတတ်အောင်လုပ်မယ်လို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူ့အဖေဟာ နိုင်ငံခြားဟောလိဝုဒ် ဇာတ်ကားတွေအရမ်းကြိုက်တယ်။ သူရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရင် ဖိလစ်ကိုအမြဲခေါ်သွားလေ့ရှိတယ်။ ဖိလစ်ဟာရုပ်ရှင်ကားထဲက သူရဲကောင်းတွေ စွန့်စားသူတွေ၊ ဆင်းရဲတဲ့ဘ၀ကနေ အောင်မြင်ကြီးပွားသွားသူတွေကို အားကျနေပြီး ဆင်းရဲတွင်းက လွတ်မြောက်ချင်စိတ် တစ်နေ့တစ်ခြားပြင်းပြလာခဲ့တယ်။\nသူဟာကျောင်းမှာ စာအရမ်းကြိုးစားပြီး စားမေးပွဲတွေမှာ အမြဲတမ်းထိပ်ဆုံးအဆင့်ကအောင်လေ့ရှိတယ်။ နောက်ပြီးညမအ်ိပ်ခင်မှာ နာမည်ကြီးအင်္ဂလိပ်ဝတ္ထုရှည်ကြီးတွေကိုဖတ်တယ်။ သိပ်နားမလည်ပင်မဲ့ ကြိးစားဖတ်တယ်။ မသိတဲ့ စာလုံးအဓိပ္ပယ်တွေကို အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ အဘိဓာန်မှာ ရှာကြည့်တယ်။ အင်္ဂလိပ်စာ တိုးတတ်ဖို့ သူ့ဘာသူကြိုးစားလာခဲ့တာ။ နောက်ပြီး ဒေးလ်နဲ့ ဂျီရေးတဲ့ How to win Friends and Influence People စာအုပ်ကို အပြန်အလှန်ဖတ်ပြီး လူတွေနဲ့ဆက်ဆံရေးမှာ လက်တွေ့စမ်းသုံးကြည့်တယ်။\nဖိလစ်ဟာ ၁၀ တန်းမှာ ဂုဏ်ထူးနဲ့အောင်တဲ့အတွက် ရန်ကုန်ဆေးတက္ကသိုလ်မှာ တတ်ဖိုအမှတ်မှီခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဆေးကြောင်းတတ်ပြီး ၃ လအကြာမှာ သူ့မိဘတွေက နိုင်ငံခြားသား (FRC)ဖြစ်လို့ဆိုပြီး ကျောင်းဆက်တတ်ခွင့်မရတော့ပါဘူး။ အဲ့ဒီခေတ်ကအစိုးရက နိုင်ငံခြားသွေးနှောသူတွေကို ဆရာဝန်၊ အင်ဂျင်နီယာ စတဲ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတက္ကသိုလ်တွေကို တတ်ခွင့်မပြုပါဘူး။ သူတို့ဟာ ရိုးရိုးမေဂျာဘာသာရပ်တွေကိုပဲ သင်ယူခွင့်ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့မိဘတွေရော၊ ကျွန်တေ်ာတို့မောင်နှမတွေက မြန်မာနိုင်ငံမှာ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာကြတာပါ။ ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်တို့ကို အစိုးရက နိုင်ငံခြားသားလို့ပဲ သတ်မှတ်ပြီး နိုင်ငံသားမသတ်မှတ်ခဲ့ပါဘူး။ သူဟာဆေးတက္ကသိုလ်မတတ်ရတာကြောင့် ရန်ကုန် ၀ိဇ္ဖာနဲ့သိပ္ပံတက္ကသိုလ်မှာ ဓာတုဗေဒဘာသာရပ်ကို ပြောင်းလဲသင်ယူခဲ့တယ်။\nရန်ကုန်ဝိဇ္ဇာနဲ့သိပ္ပံ တက္ကသိုလ်ကနေ ၁၉၈၇ ခုနှစ်မှာ ဓာတုဗေဒဘာသာနဲ့ ဘွဲ့ရခဲ့တယ်။ဘွဲ့ရပြီး မကြာခင်မှာ သူဟာထိုင်ဝမ်နိုင်ငံက တက္ကသိ်ုလ်တစ်ခုကို ကျောင်းတက်ခွင့်ရဖို့ လျှောက်လိုက်တယ်။ တက်ရောက်ခွင့်ရသလို ပညာသင်စကောလာရှစ်ဆိုကို ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်သူဟာထိုင်ဝမ်ကိုသွားပြီး ကျောင်းသွားတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့်သူဟာ ပထမနှစ်မှာပဲကျောင်းထွက်လိုက်ရတယ်။ ဘာလို့ဆိုတော့သူဟာ တရုတ်စာမှာအားနည်းတာကြောင့် စာမလိုက်နိုင်လို့ပါ။မြန်မာနိုင်ငံမှာ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ အဆင်မပြေတာမို့လို့ မြန်မာနိုင်ငံကိုမပြန်တော့ပဲ ထိုင်ဝမ်ကနေ အမေရိကန်ဝင်ခွင့်ဗီဇာလျှောက်လိုက်တယ်။ ဗီဇာကျလာတဲ့အခါ အမေရိကန်ကိုသွားဖို့ လေယာဉ်စရိတ်မလောက်လို့ သူ့မိဘတွေရဲ့သူငယ်ချင်းတွေဆီကနေပြီးတော့ ပိုက်ဆံချေးပြီး လေယာဉ်လက်မှတ်ဖိုးဝယ်လိုယ်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ် သူ့အသက် ၂၂ နှစ်မှာ အမေရိကန်နိုင်ငံ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ့်မြို့ကိုထွက်လာခဲတယ်။ သူ့အိပ်ကပ်ထဲမှာ အမေရိကန် ၁၃ ဒေါ်လာပဲရှိပြီး အမေရိကန်မှာလည်း အသိမိတ်တွေတစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး။ ဘာလုပ်စားလို့ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာမသိပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဘ၀မှာ မစွန့်စားရင် အောင်မြင်မှုမရှိဘူးလို့ ဆံဖြတ်ချက်ချထားတယ်။\nအမေရိကန်နိုင်ငံရောက်တော့ ပတ်စပို့စ်ထဲက သူ့နာမည် မောင်ဖုန်းလွင်ဟာ အမေရိကန်တွေရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ဖုန်းလွင်မောင်ဖြစ်သွားပြီး အမေရိကန်လူမျိုးတွေခေါ်ရခက်မှာဆိုးလို့ သူကိုယ်သူ ဖိလစ်မောင် လို့နာမည်ပေးခဲ့တယ်။ ရောက်ခါစကတော့ အသိမိတ်ဆွေမရှိဘူး။ သိပ်မကြာခင်မှာ ရန်ကုန်ဆေးတက္ကသိုလ်မှာ တတ်ခဲ့စဉ်အခါတုန်းက သိကျွမ်းခင်မင်ခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရလိုက်တယ်။ အဲဒီလူဟာ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ့် တက္ကသိုလ်မှာကျောင်းတတ်နေတာပါ။ သူကနေစရာမရှိတော့သနားပြီး သူ့အခန်းဆောင်မှာ ခေါက်ကုတင်လေးနဲ့ အိပ်ခိုင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် တခြားအခန်းဖော်တွေက အခန်းထဲမှာလူပိုတစ်ယောက်လာနေတာကို မကြိုကလို့ ဖိလစ်ကိုမောင်းထုတ်လိုက်ကြတယ်။ ဒါကြောင့်ဖိလစ်ဟာညပိုင်းမှာ တစ်ပတ်လောက် သူငယ်ချင်းကားထဲမှာအိပ်ခဲ့ရတယ်။ အဲ့အချိန်ဟာသူ့ဘ၀မှာ အခက်အခဲဆုံးအချိန်ပါလို့ ပြောပြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟယအခက်အခဲတွေကို ကြံကြံခိုင်ရင်ဆိုင်ဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ မကြာခင်မှာသူက အထည်ချုပ်တဲ့အလုပ်တစ်ခုမှာ အ၀တ်အစားထုတ်တွေအတင်အချလုပ်ပေးရတဲ့ အလုပ်လုပ်ရလို့ အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ ငှားနေလိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်းတော့ ညပိုင်းမှာ ဓာတ်ဆီဆိုင်မှာဆီဖြည့် ကားရေဆေးအလုပ်လုပ်လိုက်တယ်။ ညပိုင်းအလုပ်လုပ်တော့ နေ့ခင်းပိုင်းမှာသူ့အတွက် အင်္ဂလိပ်စာလုပ်ဖို့ အချိ်န်တော်တေ်ာရခဲ့ပါတယ်။ သူဟာစာအုပ်တွေကို ရသလောက်ဖတ်တယ်။ယခုလက်ရှိ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရယ့် အကြောင်းနဲ့ သူ့၇ဲ့အိမ်မြေလုပ်ငန်းတွေကနေ ကြီးပွားချမ်းသာတဲ့အကြောင်းတွေကိုအားကျလာတယ်။ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ့် က အိမ်လှလှလေးတွေ၊ တိုက်ခန်းတွေကိုကြည့်ရင်း တစ်နေ့ကျအဲ့လိုအိမ်မျိုးမှာနေနိုင်ရမယ်လို့ သူစိတ်ကူးမိတယ်။ ဒါကြောင့်အိမ်ခြံမြေ အိမ်ခြံမြေ၀ယ်ရောင်းလုပ်ရင်ကောင်းမလားလို့စိတ်ကူးမိတယ်။ အိမ်ခြံမြေရောင်းဝယ်ရေးသင်တန်းသွားတတ်တယ်။ လိုင်စင်ရလို့ တကယ်လည်းအလုပ်လုပ်တော့ စိတ်မပါတော့ဘူး။ အဲဒီလိုဖြစ်သွားတာက သူ့မှာအရောင်းအ၀ယ်လုပ်ဖို့အသိမိတ်ဆွေမရှိတာရယ်၊ အင်္ဂလိပ်စာကို သွက်သွက်မပြောတတ်တာရယ်ကြောင့် နောက်တစ်ချက်ကလဲ ဒီလုပ်ငန်းနဲ့ သူကြီးပွားမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲကအလိုလိုသိနေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ၁၉၉၁ ခုနှစ်မှာ အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးကျနေတာကြောင့် လူတွေဟာ အိမ်တွေ၊မြေတွေ ၀ယ်ဖို့စိတ်မ၀င်စားကြဘူး။\nသူဘာကိုစိတ်ဝင်စားလည်းဆိုတာ ခေါင်းအေးအေးထားပြီးစဉ်းစားတယ်။ အဲဒီမှာ သူလုပ်ချင်တယ်ဆိုတာ အစားအသောက်ရောင်းတဲ့အလုပ်ဆိုတာသိလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့်သူဟာ တစ်ခါမှ အစားအသောက်ရောင်းတာမျိုး မလုပ်ဖူးဘူး။ သူ့အဖေရဲ့ဝက်ခေါက်လုပ်ငန်းမှာ ၀င်ရောက်ကူညီပေးတာမျိုးပဲရှိတယ်။ အစားအသောက်ရောင်းဖို့ဒီအချိ်န်ဟာ အခွင့်အရေးပဲလို့သူတွေးတယ်။ အမေရိကန်လူမျိုးတွေဟာ အစားအရမ်းစားတဲ့လူတွေဖြစ်တာကြောင့် အစားအသောက်လုပ်ငန်းဟာ ဘယ်လိုမှအရှုံးမထွက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူတွက်မိနေတယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ ဆူရှီဆိုင်တွေ တစ်နေ့တစ်ခြားများလာတာရယ် အမေရိကန်လူမျိုးတွေဟာ ဆူရှီကိုနှစ်ခြိုက်စွာ စားနေကြတာကို သူသတိထားမိလာတယ်။ ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်ပြီးရောင်းဖို့စိတ်ကူးလိုက်တယ်။\nဒါပေမယ့်သူဟာ ဆူရှီမစားဖူးဘူး။ ဒါကြောင့်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကိုသွားပြီး ဆူရှီစားကြည့်တယ်။ ဆူရှီအရသာကိုကြိုက်သွားသလို ဆူရှီဆိုင်ရဲ့အပြင်အဆင်ကိုလည်းကြိုက်သွားတယ်။ အ၀တ်အထည်နဲ့လူသုံးကုန်ပစ္စည်းတွေရောင်းတဲ့ ကုန်တိုင်ကြီးတွေရဲ့စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်ရင် ဆိုင်ခန်းကသက်သာမယ်။ ဆိုင်ခန်းခသက်သာရင် အရင်းအနှီးသိပ်မလိုဘူး။ အောင်မြင်ရင် ဆက်တိုးချဲ့ဖွင့်မယ်။ ဒါပေမယ့်အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ဆူရှီကိုဘယ်လို အစာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကိုသူမသိဘူး။ ဆူရှီဆိုင်အပြင်အဆင်ကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲလည်းသူမသိဘူး။ ဒါပေမယ့် စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ ဖိလစ်ဟ လိုရင်ကြံဆ နည်းလမ်းရ ဆိုတဲ့ ဆောင်ပုဒ်တိုင်း နည်းလမ်းရှာပါတယ်။\nဂျပန်နိုင်ငံမှာဆိုရင် ဆူရှီလုပ်နိုင်တဲ့ စာဖို့မှူးတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အတွက်နှစ်ပေါင်းများစွာ သင်ယူလေ့ကျင့်ရတယ်။ ထမင်းချင်တာနဲ့ အသီးအရွက်လှီးတာကိုပဲ နှစ်နဲ့ချီလေ့ကျင့်၇တယ်။ ဖိလစ်အတွက် ဒီလောက်အများကြီး အချိန်ယူ မသင်ချင်ဘူး။ဒါကြောင့်သူဟာ မြန်မြန်တတ်မဲ့နည်းလမ်းကိုရှာတယ်။ သူဟာအမေရိကန်နိုင်ငံမြို့တစ်ချို့မှာ AFC ဆူရှီဆိုင်တွေ ဖွင့်ထားတဲ့သူဌေးကြီး ရန်ချိုကို သွားတွေ့ပြီး သူနေထိုင်တဲ့ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ့်မြို့မှာ ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်ခွင့်တောင်းတယ်။ ရတဲ့အမြတ်ကို ခွဲဝေပေးမယ်ပေါ့။\nသူက ရန်ချိုကိုကျွန်တော်အခုဆိုင်အနောက်ဘက မီးဖိုကနေ လိုအပ်တာအကုန်လုပပေးပါ့မယ်။ လုပ်ခပေးစရာမလိုပါဘူး။ ဆူရှီလုပ်နည်းတတ်ဖို့ အချိန်တစ်ပတ်ပဲပေးပါ။ တစ်ပတ်အတွင်းကျွန်တော်တတ်အောင် လုပ်ပါ့မယ်။\nလို့ပြောတယ်။သူဌေးကြီးကည်းသူ့ရဲ့စိတ်အားထက်သန်မှုကို သဘောကျပြီး ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ တစ်ပတ်အတွင်းဟာ ဖိလစ်ဟာ ရသလောက်အပြင်းအထန်လေ့လာတယ်။ နေ့မအိပ်၊ညမနာ. လေ့လာတယ်။ အရမ်းကိုပင်ပန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ငယ်ရွယ်စဉ်အခါက ၀က်ခေါက်ဝင်မွှေးကို တစ်မွှေးချင်းဆီနှုတ်ရတာလောက် မပင်ပန်ဘူးလို့ ပြောရင်းစိတ်ဖြေတယ်။သူကကျွန်တော်အဓိကလေ့လာတာက လာစားသူတွေကို ဘယ်လိုဆက်ဆံတယ်။ ဘယ်လို ၀န်ဆောင်မှုပေးတယ်ဆိုတာကိုပါ။ လုပ်ငန်းဆိုတာတကယ်တော့ ပစ္စည်းရောင်းခြင်းထက် ၀န်ဆောင်မှုပေးတာ ပိုအဓိကကျတယ်ဒီစကားက လုပ်ငန်းလုပ်နေသူတွေအတွက် မှတ်သားစရာပါ။\nလအနည်းငယ်အကြာမှာ ဖလော်ရီဒါးပြည်နယ်၊ အော်လန်ဒိုမြို့မှာ AFC လက်အောက်ခံ ဆူရှီဆိုင်စဖွင့်တယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့သူဟာ လုပ်ငန်းကျွန်းကျင်သူ သူဌေးတစ်ချို့နဲ့ရင်းနှီးလာတယ်။ အဲဒီလူတွေက သူ့ကို ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်ဖို့တိုက်တွန်းတယ်။ သူတို့လည်းအစုငွေထည့်ဝင်ကျမယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့်သူဌေးတွေအချင်းချင်း အစုငွေထည့်ဝေမယ့်ကိစ္စမှာ သဘောတူညီမှုမရတာကြောင့် ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်မယ့်ကိစ္စ အစီအစဉ်ပျက်သွားတယ်။ ဒါကြောင့်ဖိလစ်ဟာ သူ့ဘာသူဆိုင်ဖွင့်ဖို့ငွေအရင်းအနှီးရအောင် ဘဏ်တွေမှာလိုက်ချီးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘင်္ဏ်တွေဟာ ချေးဖို့နေနေသာသာ လက်ခံပြီးတောင် စကားမပြောဘူး။ သူ့မှာ ဘဏ်တွေကိုပေါင်ထားစရာ အိမ်လည်းမရှိ၊ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားလည်းပြစရာမရှိဘူး။ သူလဲ မသက်သာတော့ AFC သူဌေးကြီဆီမှာ ဆိုင်ပြန်ဖွင့်ခွင့်တောင်းတော့ ချားလော့နယ်မြေမှာ AFC ဆူရှီဆိုင်ဖွင့်ခွင့်ရတယ်။ ဖိလစ်လည်း အခြေအနေ မပေးသေးတော့ မူလအလုပ်ရှင်ဆီ ပြန်ပြေးကပ်ရတာပေါ့။\nနောက် ၂ နှစ်အကြော ၁၉၉၈ ခုနှစ်မှာ ဖိလစ်ဟာ ဆူရှီအစာ ရောင်းချတဲ့ လုပ်ငန်းကိုကြွမ်းကျင်လာပြီမို့ AFC နဲ့ လမ်းခွဲခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတကယ်လမ်းခွဲလိုက်တာပါ။ ကိုယ်ပိုင်ဆူရှီဆိုင်ကို မဖြစ်ဖြစ်အောင်ဖွင့်မယ်ဆိုပြီး ခိုင်ခိုင်မာမာဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါလဲဘဏ်တွေဆီမှာပိုက်ဆံလိုက်ချီးတာမရပါဘူး။ သူစုထားတဲ့ ပိုက်ဆံလေးနည်းနည်းရယ် မိသားစုရဲ့အကျွေးဝယ် ကဒ်တွေနဲ့ အတိုးအကြီးကြီးပေးပြီး ပိုက်ဆံချီးပီးနောက်ဆုံးမှာတော့ ဆူရှီဆိုင်လေးဖွင့်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဆိုင်နာမည်ကို Hissho Sushi(ဟီရှိုဆူရှီလို့) လို့ နာမည်ပေးလိုက်တယ်။ ဂျပန်လိုဆို ကျိန်းသေပေါက်အောင်မြင်မှုလို့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ အခုသူ့ဘေးမှာ လက်တွဲလုပ်မဲ့ ပါတနာတစ်ယောက်ရှိနေပါပြီ။ နူးယောက်မြို့သင်္ကြန်ပွဲမှာ ဆုံတွေ့ချစ်ကြိုက်ပြီး လက်ထပ်လိုက်တဲ့ သူ့မိန်းမ Kristina Tong ပါ။ မြန်မာအမျိုးသမီးပါပဲ။ ဆူရှီဆိုင်တွေကိုဖွင့်ဖို့ Lwin Family ဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ ကုမ္ပဏီထောင်လိုက်တယ်။ ချားလော့နယ်မြေမှာ ပထမဆုံးဖွင့်လိုက်တဲ့ ဟီရှိုဆူရှီ ဆိုင်ဟာ အရမ်းရောင်းကောင်းလာတယ်။ ဒါကြောင့်ဆိုင်သစ်တွေကို တိုးချဲ့ဖွင့်လာရတယ်။ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ၁၀ နှစ်တာကာလအတွင်းမှာ ဆိုင်တွေအများဖွင့်နေရလို့ ၀န်ထမ်းတွေလည်းအများကြီးခန့်ရတယ်။ အမေရိကန်နိုငငံရဲ့ ပြည်နယ်ပေါင်း ၄၀ ဆယ်က ကုန်တိုက်တွေ၊ လေဆိပ်တွေ၊ ဆေးရုံကြီးတွေ၊ တက္ကသိုလ်တွေ၊ စစ်တပ်တွေမှာ ဆူရှီဆိုင်ပေါင်း ၇၀၀ ကျော်ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာ အမေရိကန်နိုင်ငံ စီးပွားရေးကျဆင်းနေလို့ အလုပ်လက်မဲ့များနေတဲ့ကာလမှာ အလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့လို့ပါပဲ။ ဒီအတွက်ကြောင့်လည်း ၂၀၁၁ ခုနှစ်မှာ အမေရိကန်သမ္မတ အိုဘားမားက အိမ်ဖြူတော်ကိုဖိတ်ပြီး ဂုဏ်ပြုတဲ့အခမ်းအနားကိုတတ်ရောက်ရတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေထဲမှာ ဖိလစ်တစ်ယောက်ပါဝင်ခဲ့ရသလို သူဟာသမ္မတကတော်ထိုင်တဲ့ ရှေ့ဆုံးတန်းက ထိုင်ခုံနေရာမှာ ထိုင်ခွင့်ရပါတယ်။\nသူ့လုပ်ငန်းတွေ ဘာကြောင့်ဒီလောက်အောင်မြင်လဲလို့မေးတော့ ဒီလိုပြန်ဖြေခဲ့တယ်။\nG Shock နာရီများကို ရောင်းချပြီး ချမ်းသာသွားသူ\nလယ်သမားတစ်ယောက်ရဲ့သားလေးဟာ တောရွာလေးတစ်ရွာကနေ မြို့ပေါ်ရောက်လာတယ်။ အဖေက ဒုက္ခဆင်းရဲခံပြီး ကျောင်းထားပေးခဲ့လို့ ပညာကိုကြိုးစားသင်တယ်။ အထက်တန်းအောင်ပြီးအလုပ်လုပ်နေတုန်းမှာ တီဘီရောဂါဖြစ်လို့ ဂျပန်စစ်တပ်ထဲဝင်ခွင့်မရဘူး။ စစ်တပ်ထဲ မ၀င်ရလို့ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွက်ပြင်ဆင်နေတဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံကို စီးပွားရေးနဲ့ တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ကူညီဖို့ လမ်းစရှာတယ်။ ကိုယ်ပိုင်စက်ရုံလေးတစ်ရုံကိုအိမ်ဘေးမှာ အဖီလေးချပြီး ထူထောင်လိုက်တယ်။ နောက်တော့ လျှပ်စစ်ဂဏန်း ပေါင်းစပ်ကိုတီထွင်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းအများအပြားကို တီထွင်ထုတ်လုပ်ပြီး ကမ္ဘာကိုတင်ပို့ဖြန့်ချီတယ်။ ကမ္ဘာကလေးစားရတဲ့ အင်ဂျီနီယာ၊ တီထွင်ပညာရှင်၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။သူ့နာမည်က တာဒါအိုကာရှီယို (Tadao Kashio)ပါ။ Casio Coumpter Company ကိုတည်ထောင်ခဲ့သူပါ။\nတာဒါအိုကို ၁၉၁၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၇ ရက်နေ့က ဂျပန်နိုင်ငံ ကူရေးတမူရာမြို့( အခု နန်ကိုကုမြို့ခေါ်) အနားက တောရွာလေးတစ်ရွာမှာမွေးဖွားခဲ့တယ်။ သူ့မှာညီအစ်ကိုသုံးယောက်ရှိပြီး သူက ဒုတိယမြောက်သားပါ။ အဖေက ရှိဂျဲကာရှီယိုနဲ့ အမေက ကီယိုနိုကာရှီယို ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ လယ်သမားတွေဖြစ်ကျလို့ မိသားစုဝင်ငွေဟာ စားလောက်သောက်လောက်ရုံပါပဲ။\n၁၉၂၃ ခုနှစ်ဂျပန်နိုင်ငံမှာ မြေငလျင်အကြီးစားတစ်ခု လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့မြို့တော် တိုကျိုမြို့မှာ အဆောက်အဦးတွေအမြားအပြားပျိုလဲပျက်စီးကျကုန်ပြီး လူပေါင်းတစ်သိန်းကျော် သေဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်။ တိုကျိုမြို့မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ တာဒါအိုရဲ့ ဦးလေးတစ်ယောက်က တိုကျိုမှာ အဆောက်အဦးအသစ်တွေပြန်ဆောင်နေကြလို့ ဆောက်လုပ်ရေးသမားတွေ အရမ်းလိုနေတယ်၊ လုပ်ခကောင်းတယ်လို့ လှမ်းအကြောင်းကြားတာနဲ့ တာဒါအိုရဲ့အဖေနဲ့ အမေဟာရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုထုတ်ပိုးပြီး ကလေးသုံးယောက်နဲ့အတူ တိုကျိုမြို့ကိုထွက်ခွာသွားကြတယ်။ သူတို့ဟာလယ်စိုက်၇တာထက် ဆောက်လုပ်ရေးအလုပ်ဟာ ပိုသက်သာမယ်၊ ၀င်ငွေလည်းပိုကောင်းမယ်၊ ကလေးတွေကိုလည်း ပညာကောင်းကောင်းသင်ပေးနိုင်မယ်လို့ထင်ပြီး သွားကြတာပါ။\nတိုကျိုမြို့ရောက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာပဲ သူတို့အထင်နဲ့လက်တွေ့ကွာခြားနေတာကိုတွေ့ရတယ်။ တာဒါအိုရဲ့အဖေ ရှိဂျဲရုဟာ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းမှာ အလုပ်တော့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရတဲ့လစာက အရမ်းနည်းလွန်းလို့ မိသားစု စားမလောက်ရှာဘူး။ ရှိဂျဲရုဟာ ကျောင်းနေချင်လို့ပူဆာနေတဲ့ သားခတ် တာဒါအိုကိုကျောင်းထားပေးဖို့အလုပ်သွား အလုပ်ပြန်ခရီးစရိတ်ကိုချွေတာလိုက်တယ်။ စီးနေကျဘက်စ်ကားကို မစီးတော့ပဲ ခြေချင်လမ်းလျောက်တယ်။ အလုပ်ကိုအသွားအပြန်လမ်းလျှောက်တာ နေ့တိုင်း ၅ နာရီလောက်အချိန်ကြာတယ်။ အခုလို ဒုက္ခခံပြီး သူ့ကိုကျောင်းထားပေးတဲ့အဖေ့ကို စိတ်ချမ်းသာစေဖို့ တာဒါအိုဟာ စာကိုအရမ်းကြိုးစားတယ်။\nဒီလိုနဲ့တာဒါအိုဟာ ၁၉၂၉ ခုနှစ်မှာ အလယ်တန်းအောင်ပြီး ၁၉၃၁ ခုနှစ်မှာ အထက်တန်းစာမေးပွဲကို ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကနေ အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းပြီးပြီးချင်းမှာပဲ သူက ဓာတ်ဆီ၊ စက်ဆီပုံးအခွံတွေကို အရည်ကျိုပြီး သံပြားလုပ်တဲ့စက်ရုံတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ မကြာခင်မှာအလုပ်ပြောင်းပြီး စစ်သားတွေကိုချီးမြှင့်တဲ့ ဆုတံဆိပ်လုပ်တဲ့ စက်ရုံတစ်ခုမှာ သာမန်အလုပ်သမားအဖြစ်ဝင်လုပ်ပြန်တယ်။ သူ့ရဲ့ အလုပ်ကြိုးစားမှုနဲ့အထက်အတန်းအောင်ထားတဲ့ ပညာအရည်အချင်းကိုသိသွားတဲ့ စက်ရုံမန်နေဂျာက သူ့ကိုအီနိုမိုတို စက်ရုံက တွင်ခုံစက်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့လက်အောက်မှာ အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ တာဒါအိုဟာ အာ့စက်ရုံမှာအလုပ်စတင်လုပ်တဲ့နေ့ကစပြီး နေ့တိုင်းမနက်အစောကြီးရောက်ပြီး အလုပ်မစခင်မှာ တွင်ခုံစက်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။ ညနေသိမ်းချိန်မှာ အိမ်မပြန်သေးဘဲ စက်ကိုအသေအချာသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြန်တယ်။ အလုပ်ပြီးချိန်မှာ တစ်နေ့တာသူ့ဆရာ ပညာသင်ပေးသမျှကို သူ့မှတ်စုစာအုပ်မှာ ရေးမှတ်တယ်။ ညအတော်မိုးချုပ်မှ အိမ်ကိုပြန်တယ်။ တာဒါအိုရဲ့ကြိုးစားမှုကိုမြင်တွေ့ပြီးသဘောကျသွားတဲ့ စက်ရုံပိုင်ရှင်က သူရဲ့ဝါဆဲဒအလုပ်သမားသင်တန်းကျောင်း( ယခုဝါဆဲဒ တက္ကသိုလ် Waseda University)မှာ စက်မှုပညာကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် တက်အောင် နေ့ခင်းပိုင်းမှာ ကျောင်းတတ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ စက်ရုံအလုပ်ကလဲ ထွက်စရာမလိုဘူးလို့ပြောတယ်။\nတာဒါအိုဟာ ၀ါဆဲဒသင်တန်းကျောင်းက ကျောင်းဆင်းတော့ ရေဒီယိုမှာသုံးတဲ့ မီးလုံး(Radio Bulb) ထုတ်တဲ့စက်ရုံတစ်ခုမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်တယ်။ သူဟာစက်ရုံမှာနေ့ရောညပါ ကြိုးစားပြီးအလုပ်လုပ်လွန်းလို့ အစားမမှန်၊ အအိပ်မမှန်တတ်တာကြောင် နေမကောင်းဖြစ်ပြီး အိပ်ယာထဲ ဗုန်းဗုန်းလဲသွားတယ်။ ဆေးရုံတက်ရတယ်။ ဆေးစစ်လိုက်တော့သူ့မှာ တီဗီရောဂါရှိနေတယ်တဲ့။ တီဘီရောဂါကြောင်းသူဟာ ဂျပန်စစ်တပ်မှာ အမှုထမ်းခွင့်မရတော့ဘူး။ အဲ့ခေတ်က ဂျပန်မှာစစ်မှုမထန်းတဲ့အမျိုးသားတွေဟာ ဂျပန်လူမျိုးတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို ခံကြ၇တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း တာဒါအိုဟာနှစ်ပေါင်းအတော်ကြာအထိ ရှေ့ကလမ်းလျှောက်လာတဲ့ ဂျပန်စစ်သားတစ်ယောက်ကိုတောင် စေ့စေ့မကြည့်ရဲဘဲ အမြဲ မျက်နှာလွှဲသွားတတ်တယ်။\nသူဟာစစ်တပ်ထဲမ၀င်ရလို့စိတ်ပျက်သွားပေမဲ့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွက်ပြင်ဆင်နေတဲ့ ဂျပန်ကိုတစ်ဖက်တစ်လှမ်းက ကူညီဖို့ လမ်းစရှာတယ်။ အမြောက်ကျည်ဆံထုတ်တဲ့စက်ရုံတစ်ခုမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ အလုပ်ကထွက်လိုက်တယ်။ ထွက်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကအပေါ်က ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်းလုပ်နေရတာကို စိတ်ပျက်လာလို့ပါ။ နောက်ပြီးစက်ရုံမှာ သူတီထွင်ချင်တာတွေလုပ်နိုင်ဖို့ ကိုယ်ပိုင်စက်ရုံတစ်ခုထူထောင်ဖို့စိတ်ကူးလိုက်တယ်။\n၁၉၄၂ ခုနှစ်မှာ စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်းမှာ တာဒါအိုဟာ ဂျပန်စစ်လောယာဉ်ရဲ့ ပစ္စည်းအစိပ်အပိုင်းတွေကိုထုတ်တဲ့ စက်ရုံသေးသေးလေးတစ်ခုထောင်လိုက်တယ်။ စက်ရုံလို့သာပြောတာ သူ့အိမ်ဘေးက မြေကွက်လပ်လေးမှာ အဖီထုတ်ပြီး အရင်လုပ်လာခဲ့တဲ့ အီနိုမိုတိုစက်ရုံက ၀ယ်လိုက်တဲ့ တွင်ခုံအဟောင်းလေးတစ်လုံးနဲ့ ပစ္စည်းထုတ်နေတာပါ။ အရင်စက်ရုံတွေမှာ လုပ်ခဲ့စဉ်က ရင်းနှီးခဲ့တဲ့လုပ်ငန်းရှင်တွေက အလုပ်လာအပ်ကြလို့ သူ့စက်ရုံလေးဟာ ၀င်ငွေပုံမှန်လေးရလေပါတယ်။ နောက်တော့ဘဏ်က ငွေချေးယူပြီး တွင်ခုံအသစ်တွေဝယ်ယူလိုက်တယ်။ အလုပ်သမားတွေထပ်ခန့်တယ်။စစ်လေယာဉ်အစိတ်အပိုင်းတွေမှန်မှန်ထုတ်ပေးနေရင်း ၀င်ငွေကောင်းလာတဲ့ တာဒါအိုဟာ ၁၉၄၃ ခုနှစ်မှာ သူ့အမေပေးစားတဲ့ မိန်းမနဲ့လက်ထပ်လိုက်ပါတယ်။ဘဏ်ကနေချေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကိုလည်းမကြာခင်မှာအားလုံးပြန်ဆပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ တာဒါအိုအတွက် ဆုရောလာဘ်ကောဝင်တဲ့နှစ်ပဲ။\n၁၉၄၅ ခုနှစ်မှာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးသွားပြီ။ စစ်အတွင်းမှာ သူတို့နေတဲ့အိမ်နဲ့ စက်ရုံဟာ အမေရိကန်စစ်လေယာဉ်တွေရဲ့ ဗုံးကြဲချတာ ခံလိုက်ရလို့ လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ စစ်ကြီးပြီးသွားတာမို့ စစ်လေယာဉ်အတွက် ပစ္စည်းမှာတာတွေမရှိတော့ဘူး။ ဒီအချိန်မှာ ဒန်နဲ့ပက်သတ်တဲ့ပစ္စည်းမျိုးစုံ ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့စက်ကြီးနဲ့ဆိုရင် အိမ်တွေမှာ လိုအပ်နေကြတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ စစ်ပြီးစ ကာလဆိုတော့ အိမ်တိုင်းမှာ ဒီပစ္စည်းတွေလိုအပ်နေတာမို့ ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ရောင်းနိုင်ရင် ပစ္စည်းတွေအများကြီးရောင်းရမယ်လို့ တာဒါအိုကတွက်မိတယ်။\nဒါပေမယ့် စက်ကြီးကိုဝယ်ပြီးရင် သယ်ယူဖို့အခက်အခဲတွေ့နေတယ်။ စက်ကြီးဟာသူတို့နေတဲ့တိုကျိုမြို့ကနေ မိုင် ၂၀၀ ကွာဝေးတဲ့ မြို့လေးမှာ ရှိနေတယ်။ စက်ကြီးဟာ ပေါင်တစ်ထောင်(တန်ဝက်နီးပါး) လေးတယ်။ စစ်ပြီးစမို့ ရထား၊ကားလမ်းတွေပျက်နေလို့သယ်စရာ ရထား၊ကားတွေမရှိဘူး။ စက်ကြီးကိုဝယ်ပြီးရင် ဘယ်လိုသယ်ယူကျမလဲလို့သူတို့ သားအဖတွေတိုင်ပင်ကြတယ်။ တာဒါအိုရဲ့အဖေ ရှိဂျဲရုက သူ့အကြံတစ်ခုကိုပြောပြတယ်။ ဒီအကြံအတိုင်း သူတို့ရပ်ကွက်ထဲက ဘီးနှစ်ဘီးတပ် တွန်းလှည်းတစ်စီးကိုငှားလိုက်ပြီး ရှေ့မှာစက်ဘီးတစ်စီးကို တပ်ဆင်လိုက်ကျတယ်။ သားအဖသုံးယောက်ဟာ စက်ဘီးကို တစ်လှည့်စီနင်းကျရင်း အဲ့ဒီမြို့ကိုဆွဲသွားကြတယ်။ မြို့လေးကိုရောက်တော့စက်ကြီးကို လှည်းပေါ်တင် စက်ဘီးတစ်လှည့်စီနင်းပြီး အိမ်ကိုပြန်ဆွဲယူလာခဲ့ကျတယ်။ လမ်းမှာ သီတင်းအပတ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှအိမ်ကို ပြန်ရောက်လာကြတယ်။ ထုတ်လုပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေဟာ အရမ်းရောင်းရတယ်။ ၁၉၄၃ ခုနှစ်ဧပြီလမှာ တာဒါအိုတို့သားအဖဟာ ကာရှီယိုဆေဆာကုဂျို Kashio Seisakujo ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ထောင်လိုက်ကြတယ်။ ဒီကုမ္ပဏီဟာနောင်တစ်ချိန်မှာ Casio Coumpter Companyဖြစ်လာပါတယ်။ Casio ဆိုတာ Kashio ကိုအသံထွက်ယူထားတာပါ။ ကာရှီယိုကုမ္ပဏီက စက်ပစ္စည်းမျိုးစုံထုတ်လုပ်တယ်။ မကြာခင်မှာပဲလုပ်ငန်းမှာ လျှပ်စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သူ အရေးတကြီးလိုအပ်နေလို့ တာဒါအိုက အစိုးရဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူ့ညီ တိုရှီအိုကို အလုပ်ထွက်ပြီး သူနဲ့လက်တွဲလုပ်ဖို့ခေါ်လိုက်တယ်။ သူ့ညီလဲ အလုပ်ထွက်ပြီးရောက်လာလို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ပစ္စည်းလေးတွေတီထွင်တယ်။ Yulia ခေါ်တဲ့ စီးကရက်တပ်လို့ရတဲ့ လက်စွပ်လေးတွေ၊ ဘီစကစ်မုန့်ဖုတ်တဲ့ စက်လေးတွေတီထွင်ကြတယ်။ အဲဒါတွေကို လူကြိုက်များပေမယ့် တာဒါအိုတို့ဟာ ဒီထက်ကြီးကျယ်တဲ့ ပစ္စည်းထုတ်ဖို့ အကြံထုတ်နေကျတယ်။\n၁၉၄၉ ခုနှစ်မှာ တာဒါအိုဟာ တိုကျိုမြို့လယ် ဂင်ဇာရပ်ကွက်က ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ ကျင်းပတဲ့စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုကို သွားတက်တယ်။ ဆွေးနွေးပွဲအပြီးမှာ ပြိုင်ပွဲလေးတစ်ခုလုပ်တယ်။ စင်မြင့်ပေါ်မှာအမေရိကန် လုပ်ဂဏန်းပေါင်းစက် (Calculator) ကိုင်ထားတဲ့ အမေရိကန်စစ်သားတစ်ယောက်နဲ့ ပေသီးဂဏန်းပေါင်းအမြန်ပြိုင်ပွဲပါ။ ပြိုင်ပွဲစတာနဲ့ စင်အောက်ကနေကြည့်ရှုနေကျတဲ့ ဂျပန်လူမျိုးတွေဟာ သူတို့ဂျပန်လူမျိုးပေသီးသမားကို အကြီးအကျယ်အော်ဟစ်အားပေးကြပေမဲ့လဲ ပြိုင်ပွဲအဆုံးမှာ အမေရိကန်ဂဏန်းပေါင်းစပ်သမားပဲနိုင်သွားခဲ့တယ်။ တာဒါအိုဟာ ဒီပြိုင်ပွဲကနေသင်ခန်းစာတစ်ခုရလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါဟာဘယ်လောက်ပဲ အမျိုးသားစိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်လွန်းလှပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲသေအောင်ကြိုးစားနေပါစေ။ ဂျပန်ဟာအမေရိကန်ကို စက်မှုနည်းပညာကိုမယှဉ်နိုင်သေးဘူးဆိုတာပါပဲ။ နောက်ပြီးပြိုင်ပွဲမှာတွေ့လိုက်တဲ့ အမေရိကန်လုပ် ဂဏန်းပေါင်းစပ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကိုသတိပြုမိလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါတွေက ဂဏန်းပေါင်းစပ်တွေထဲမှာတပ်ဆင်ထားတဲ့ ပင်နီယံ၊ ဂီယာတွေကိုသတ္တုနဲ့လုပ်ထားလို့ စက်ဟာကြီးမားလေးလန်လွန်းနေတယ်။ ပြီး၇င်ဂဏန်းစပေါင်းတော့မယ်ဆိုရင် စက်ကိုသံပတ်တင်းလာအောင် လက်ကိုင် handle ကိုလဲ လက်နဲ့လှည့်ပေးရသေးတယ်။ အရမ်းလည်းဈေးကြီးလို့လူတိုင်းမ၀ယ်နိုင်ကျဘူး။ ဒါကြောင့်ဈေးသက်သာပြီး သေးငယ်တဲ့ လျှက်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက်ကို တီထွင်ဖို့အကြံသူခေါင်းထဲ ပေါ်လာတယ်။\n၁၉၅၀ ပြည့်နှစ် ဇန်န၀ါရီလမှာ တာဒါအိုကလျှပ်စစ်ကျွမ်းကျင်တဲပ သူ့ညီ တိုရှီအိုကို လျှပ်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက်တစ်ခုကို တီထွင်ခိုင်းပြီး မိသားစုအားလုံးက ၀ိုင်းကူလုပ်ပေးကြတယ်။ သူတို့ဟာနေ့ခင်းပိုင်းမှာစားဖို့ ၀င်ငွေရအောင်ပုံမှန်ထုတ်နေကျ မီးဖိုချောင်သုံး ဒန်ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်လုပ်ကြတယ်။ အလုပ်သိမ်းညစာစားပြီးမှ လျှပ်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက်ကို တီထွင်စမ်းသပ်တာတွေကို တစ်ညလုံးလုပ်ကြတယ်။ သူတို့မှာငွေအလုံအလောက်မရှိလို့ လျှပ်စစ်ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို အလုပ်မခန့်ထားနိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့်လျှပ်စစ်နည်းပညာပိုင်းကို ညီဖြစ်သူ တိုရှိအို တစ်ယောက်ထဲကပဲ ဒိုင်ခံလုပ်ရတယ်။\nနောက်ဆုံး ၁၉၅၄ ခုနှစ်မှာ လျှပ်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက် ရှေ့ပြေးပုံစံ(Prototype) ၆ ခုကို တီထွင်လိုက်နိုင်ပြီ။ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ပထမဆုံးလျှပ်စစ်ဂဏန်ပေါင်းစက်တွေပါ။သူတို့ဟာစက်တွေကို အမျိုးမျိုးစမ်းသပ်ကြည့်ကြပြီးလို့ ကျေနပ်တာနဲ့ ဘွန်ရှင်ဒိုကော်ပိုရေးရှင်းများ သွားရောက်ပြသဖို့ ချိန်းဆိုလိုက်တယ်။ ဘွန်ရှင်ဒိုဆိုတာ ဂဏန်းပေါင်းစက်အပါအ၀င် ရုံးသုံးပစ္စည်းတွေကို အများကြီးရောင်းချနေတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးပါ။ ဘွန်ရှင်ဒိုက တာဒါအိုတို့ လာရောက်စမ်းသပ်ပြသတဲ့ ဂဏန်းပေါင်းစက်ကိုကြည့်ပြီးသူတို့စက်ဟာ ဂဏန်းတွေကို ဆက်တိုက်မြှောက်လို့မရဘူး။ တစ်ကြိမ်ကိုတစ်ခေါက်ပဲမြောက်နိုင်တယ်။ရတဲ့ အဖြေကိုစာရွက်ပေါ်မှာ ရေးမှတ်ထားပြီးမှ နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်မြှောက်နေရလို့ အချိ်န်တွေကြန့်ကြာတယ်။ ဒါကြောင့်ဘိုရှင်ဒိုက ၀ယ်ဖို့ငြင်းလိုက်တယ်။ အခုလိုငြင်းလိုက်ပေမယ့် တာဒါအိုတို့ဟာ စိတ်ပျက်မသွားကြပါဘူး။ ဘဏ်ကနေ ငွေချေးပြီး သူတို့စက်ကို ပိုကောင်းအောင်လုပ်ကျတယ်။\nတာဒါအိုတို့ဟာ သူတို့ဂဏန်းပေါင်းစပ်မှာ ဂဏန်းတွေကို ဆက်တိုက်မြှောက်လို့မရတဲ့ အားနည်းချက်ကို ပြုပြင်လိုက်နိုင်ပေမယ့် သတ္တုပ်နီယံ၊ ဂီယာတွေကိုသုံးထားတာမို့ စက်ဟာဂဏန်းတွက်ရင် ဆူညံနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့်ပင်နီယံဂီယာတွေကို အသံမထွက်တဲ့ လျှပ်စစ်ရီလေး(relay) ပစ္စည်းတွေနဲ့ အစားထိုးလဲလိုက်တယ်။ ဂဏန်းပေါင်းစက်ရဲ့အရွယ်အစားဟာ အတော်လေးငယ်သွားသလို ဆူညံသံလည်းပျောက်သွားတယ်။\n၁၉၅၆ ခုနှစ် နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ တာဒါအိုနဲ့ညီအစ်ကိုတွေဟာ သူတို့ဂဏန်းပေါင်းစက်ကို ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ မိတ်ဆက်စမ်းသပ်ပြဖို့ ဆက်ပိုရိုမြို့ကို လေယာဉ်နဲ့ထွက်ခွာသွားကြတယ်။ လေဆိပ်ရောက်တော့ လုံခြုံရေးအရာရှိက စက်အတွင်းပိုင်း လုံခြုံရေးအရ စစ်ဆေးကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် စက်ရဲ့အပေါ်ပိုင်းကို ဖြုတ်ပြီးဖွင့်ပြပေးလိုက်ရတယ်။ သူတို့ပြသမဲ့ ကုမ္ပဏီကို ရောက်သွားတော စက်ရဲ့ဖြုတ်ထားတဲ့ အပေါ်မလုပ်တော့ဘူး။ သူတို့ညီအစ်ကိုတွေလဲ အမျိုးအမျိုးကြိုးပြင်ကြပေမယ့် စက်ကပြန်ကောင်းမလာတော့လို့ လက်လျှော့လိုက်ကြပြီး သူတို့တီထွင်ထားတဲ့ လျှပ်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက်အကြောင်း ရိုက်ထားတဲ့ဓာတ်ပုံတွေကိုပဲ ပိတ်ကားပေါ်မှာဆလိုက်ထိုး၍ ရှင်ပြပြီးပြန်လာခဲ့ကြတယ်။\nသူတို့အိမ်ကိုပြန်ရောက်ပြီ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ အူရှိဒါကုမ္ပဏိ(Uchida Co.,Ltd) က လူတစ်ယောက်က တာဝါအိုဆီကို ဖုန်းဆက်လာတယ်။ အူရှီဒါကုမ္ပဏီကိုလာပြီး လျှပ်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက်ကို စမ်းသပ်ပြသပေးဖို့ ဖိတ်ကြားတာပါ။ အူရှီဒါအရဲ့ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်က သူတို့စက်အကြောင်းကို ဆက်ပိုရိုမြို့မှာ ဆလိုက်ထိုးရှင်းပြခဲ့စဉ်က တွေ့မြင်ခဲ့ပြီးကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေခဲ့တာပါ။ တာဒါအိုတို့ သွားရောက်စမ်းသပ်ပြကြတယ်။ အူရှီဒါကုမ္ပဏီက သဘောကျလို့ လျှပ်စစ်ဂဏန်းပေါင်းစက်တွေကို ထုတ်လုပ်ပြီး ပစ္စည်းသွင်းဖို့ တာဒါအိုတို့ရဲ့ Casio Computer ကုမ္ပဏီနဲ့ စာချုပ်ချုပ်လိုက်တယ်။\n၁၉၅၇ ခုနှစ်ဇွန်လမှာ Casio 14-A Calculator တွေစထုတ်လိုက်တယ်။ 14-A ဟာပြိုင်ပွဲမှာတွေ့ခဲ့တဲ့ အမေရိကန် ဂဏန်းပေါင်းစက်ထက်အများကြီးသေးငယ်ပေမယ့် ယနေ့မြင်တွေ့နေရတဲ့ Calculator တွေထက်တော့ အတော်ကို ကြီးနေပါသေးတယ်။ Casio ကုမ္ပဏီက စက်တစ်ခုလုံးကို ယန်း ၉ သိန်းနီးပါး(အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၁,၀၀၀ကျော်နဲ့) ရောင်းပါတယ်။ Casio စက်ဟာဈေးအရမ်းကြီးပေမယ့် နိုင်ငံခြားကထုတ်တဲ့ စက်တွေထက်အများကြီးသေးငယ်ပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တွက်နိုင်လို့ လူကြိုက်များလာတယ်။ နောက်ပြီးတော့ ဂျပန်လူမျိုးတွေဟာသူတို့ရဲ့ ပြည်တွင်းဖြစ်တွေက်ို အားပေးကျလို့ Casio calculator တွေဟာ ထုတ်သလောက်ရောင်းကောင်းနေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာ တာဒါအိုတို့ဟာ သူတို့ရဲ့Kashio Seisakujo ကုမ္ပဏီကို Casio computer Co.,Ltd လို့အမည်ပြောင်းပြီးမှတ်ပုံတင်ခဲ့ကြတယ်။\nတာဒါအိုဟာ Casio ကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဌ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ Casio က စက်ရုံအသစ်တွေဆောက်လုပ်ဖွင့်လှစ်တယ်။ ၀န်ထမ်းတွေအတွက် စက်မှုကောလိပ်ကျောင်းတစ်ခုဖွင့်ပြီး ခေတ်မီစက်မှုနဲ့ လျှပ်စစ်နည်းပညာတွေ သင်ပေးတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ Casio Calculator တွေအပြင် လျှပ်စစ်လက်နှိပ်စက်၊ သိပ္ပံဂဏန်းပေါင်းစက်တွေပါ ထုတ်လာတယ်။ တာဒါအိုဟာ စစ်ရှုံးတဲ့ဂျပန်နိုင်ငံကို စီးပွားရေးနဲ့ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းနိုင်ငံဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ကြိုးစားလိုက်တာ Casio ပစ္စည်းတွေဟာ ကမ္ဘာအနှံကိုတင်ပို့ရောင်းချနေရတယ်။ အဲဒီအချိန်ဟာ Casio ရဲ့ အအောင်မြင်ဆုံးကာလပါပဲ။ ဒါပေမယ့်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဟာ အောင်မြင်မှုကိုအကြာကြီးထိန်ထားဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ Casio ကိုမြတ်ချေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေပြီး အားနည်းချက်တွေကို ရှာနေတဲ့ပြိုင်ဖက်ကုမ္ပဏီတွေရှိနေတယ်ဆိုတာကို Casio ကမေ့သွားတယ်။ Casio ဟာ အောင်မြင်မှုမှာသာယာမိန်းမောပြီး အိပ်မောကျနေခဲ့တယ်။ အဲဒီလိုတစ်ခဏတာအိပ်ပျော်သွားတာလေးဟာ ကုမ္ပဏီကို အကြီးအကျယ်ထိခိုက်သွားစေခဲ့ပါတယ်။\nCasio ကပြိုင်ဘက်ကိုမေ့သွားရတဲ့အကြောင်းက တာဒါအိုတို့ညီအစ်ကိုတွေဟာ ဂေါက်သီးရိုက်ကစားတာကိုအရမ်း ၀ါသနာပါသွားကျပြီး အလုပ်ထဲမှာစိတ်မ၀င်စားကြတော့ပဲ ဂေါက်သီးပဲတစ်နေကုန်ရိုက်နေတယ်။ သူတို့ဟာပိုက်ဆံချမ်းသာလာတော့လဲ ကုမ္ပဏီကိုပြန်မကြည့်ပဲ အောက်ကလူတွေနဲ့ပဲ လွှတ်ထားလိုက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာပြိုင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ Sharp Corporation ကုမ္ပဏီဟာ Casio ကနေသုံးနေတဲ့ လျှပ်စစ်ရီလေး(relay)တွေထက်ပိုပြီး သေးငယ်တဲ့ထရန်စစ္စတာ(transisitor)တွေတပ်ဆင်ထားတဲ့ Calculator တွေထုတ်လိုက်တယ်။ အရွယ်ကြီးမားတဲ့ Casio Calculator တွေဟာရောင်းအားထိုးကျသွားပြီး လက်ဖ၀ါးပေါ်တင်ပြီး ခုလုတ်နှိပ်တွက်ချက်နိုင်တဲ့ Sharp Calculator တွေဟာ လူကြိုက်များလွန်းတဲ့ ဂဏန်းပေါင်းစက်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အလုပ်သမားတွေတော်တေ်ာများများလည်းအလုပ်ပြုတ်ကုန်ကျတယ်။\nအခုမှ Casio ဟာအိပ်မောကျနေရာကနေ ပြန်လည်နိုးထလာပါတော့တယ်။ သူတို့စမ်းသပ်ဓာတ်ခွဲခန်းတွေမှာ Calculator အသစ်အဆန်းတွေထွင်ဖို့ အကြီးအကျယ်ကြိုးစားတော့တယ်။ ၁၉၆၅ခုနှစ် စက်တင်ဘာလမှာ Casio က 001 Desktop Calculator ကိုထွင်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ Calculator ရဲ့ Sharp Calculator ထက်အားသာတာက စက်မှာ မှတ်ညဏ်(memory)ပါတယ်။ တွက်ပြီးတာတွေကို memory ထဲသိမ်းထားလို့၇တယ်။ ဒါကြောင့် Casio Desktop Calculator တွေကို ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ရုံတိုင်းလိုလိုမှာ အသုံးပြုလာကြတယ်။\nဒါပေမယ့်ဂျပန်ပြည်တွင်းဈေးကွက်မှာ ၀ယ်လိုအားကျလာပြီမို့တာဒါအိုဟာ အမေရိကန်နဲ့ဥရောပ နိုင်ငံတွေကို Casio Calculator တွေတင်ပို့တယ်။ သေးငယ်လှပြီး memory ပါတဲ့ Casio စက်ကလေးတွေကို အဲ့ဒီနိုင်ငံကလူတွေအရမ်းကြိုက်ကျလို့ အများကြီးတင်ပို့နေ၇တယ်။ ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်မှာ Casio ဟာ လူထုကိုအစုရှယ်ယာတွေစတင်ရောင်းချတယ်။ စရောင်းတဲ့ ရှယ်ယာတန်ဖိုးတွေဟာ နေ့တွင်းချင်းပဲလေးဆအထိတက်သွားတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ Casio ရဲ့ရှယ်ယာတွေကို နိုင်ငံတကာရှယ်ယာဈေဒကွက်မျာစတင်ရောင်းချလာကြတယ်။\nတာဒါအိုဟာ ဂဏန်းပေါင်းစက် Calculator ခေတ်ကုန်တော့မယ်ဆိုတာ ရိပ်စားမိလာတယ်။ ဒါကြောင့်နောက်ထက်ပစ္စည်းတစ်မျိုးကို တီထွင်ဖို့ စိတ်ကူးကြံစပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့အရင်က Casio Calculator တွေမှာ IC chip လို အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေသုံးပြီး ပစ္စည်းအရွယ်အစားတွေကို ချုံ့နိုင်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံလေးတွေကိုအခြေခံပြီး နောက်ပစ္စည်းတစ်မျိုးထုတ်လုပ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒါက အီနစ်ထရောနစ် နာရီပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အဲဒီအချိန်အထိ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံကထုတ်တဲ့ Rolex နဲ့ Omega နာရီတွေနဲ့ ဥရောပနိုင်ငံတွေက လျှပ်စစ်နာရီတေဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အရမ်းခေတ်စားနေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနာရီတွေဟာ အချိန်တိကျသလို အကြမ်းခံတာကြောင့် လူတွေကြိုက်ကျတာပါ။ ဒါပေမယ့်နာရီတွေဟာ ဈေးကြီးလွန်းလို့ ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့လူတွေပဲ ၀ယ်ပတ်နိုင်ကျတယ်။ Rolex နဲ့ Omega နာရီတွေကို ဈေးသက်သာတဲ့ အီလက်ထရောနစ် နာရီတွေနဲ့ယဉ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ တာဒါအိုက ယုံကြည်နေတယ်။ နာရီမှာတပ်ဆင်တဲ့ အီလကထရောလစ် ပစ္စည်းတွေဟာ တန်ဖိုးမကြီးလို့ နာရီတွေအများကြီးထုတ်နိုင်ရင် နာရီဈေးသက်သာမယ်ဆိုတာ သူသိနေတယ်။\nဒါကြောင့် ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်နောက်ပိုင်းမှာ Seiko,Casio စတဲ့အီလတ်ထရောနစ် လက်ပတ်နာရီတွေပေါ်လာခဲ့တယ်။ နာရီဒီဇိုင်းတွေကလှပသလိုဆွတ်ဇာလန်နဲ့ဥရောပထုတ်နာရီတွေရဲ့ ၁၀ ပုံ ၁ ပုံလောက်ပဲရှိတာကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးကလူတွေဟာ အီလစ်ထရောနစ် လတ်ပတ်နာရီတွေကို ၀ယ်လာကြတယ်။ ဆွစ်ဇာလန်နဲ့ ဥရောပထုတ်တဲ့ နာရီတွေကို ၀ယ်ယူသူနည်းသွားလို့ အဲဒီကနာရီထုတ်လုပ်သူ လူတွေရဲ့ ၀င်ငွေတွေထိုးကျသွားကြတယ်။ တချို့ကုမ္ပဏီတွေလည်း အရှုံးပေါ် စက်ရုံတွေပိတ်လိုက်ကျရတယ်။\n၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်ကျတော့ Casio ကုမ္ပဏီဟာ သူတို့ကျွမ်းကျင်တဲ့ အီနစ်ထရောနစ် နည်းပညာအပေါ်အခြေခံပြီး ပစ္စည်းအသစ်တွေထက်ထုတ်ပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ Casiotone-201 ဆိုတဲ့ ပထမဆုံး အီလစ်ထရောနစ်ကီးဘုတ်တူရိယာ၊ အိပ်ဆောင် LCD TV လေးတွေ၊ တယ်လီဖုန်း၊ ရေဒီယို၊ Pager နဲ့ electronic notebook စတဲ့ အီလစ်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေဆက်တိုက် ထုတ်လာခဲ့တယ်။ ထိုပစ္စည်းတွေကြောင့်လည်း ကမ္ဘာကြီးမှာလူနေမှုအဆင့်အတန်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့တာကို ဘယ်သူမှမငြင်းနိုင်ကြပါဘူး။\nတာဒါအိုကာရှီယိုဟာ Casio Computer ကုမ္ပဏီကို စတင်ထူထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ရုံမက ကုမ္ပဏီကို ၂၈ နှစ်ကြာလဲ ဦးဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၈၈ ခုနှစ်မှာသူဟာ Casio ကုမ္ပဏီကနေ အနားယူလိုက်ပြီး သူ့ညီ တိုရှီအိုကိုဦးဆောင်ခိုင်းပါတယ်။ သူကတော့အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အနေနဲ့ ဆက်နေသွားပြီး ၁၉၉၃ ခုနှစ်မတ်လ ၅ ရက်နေ့ အသက်၇၅နှစ်မှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။\nတာဒါအိုရဲ့ ၁၉၅၇ ခုနှစ်မှာ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ Casio Computer Company ဟာ ယနေ့ထိတိုင် ရပ်တည်နေဆဲပါ။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှာ ၀န်ထမ်းထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့ အီနစ်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေကို မှန်မှန် ထုတ်လုပ်ရောင်းချနေဆဲပါ။ ရုံသုံးပစ္စည်းတွေ၊ ဒီဂျစ်တယ်ကင်မရာတွေ၊ Printer တွေ၊ Cash Machine တွေ၊ G Shock လက်ပတ်နာရီတွေကို တစ်နှစ်ကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃ ဘီလီယံဖိုးလောက်ရောင်းနေရပါတယ်။\nမောင်မောင်အေးပြောပြတဲ့ တစ်မိနစ်စာ အလွဲများ\nအရမ်းကို ကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ မွေးနေ့ပွဲလေးပေါ့ဗျာ\nဦးဇော်ဇော် (Max Myanmar) ဦးထွန်းမြင့်နိုင် (ခ) စတီဗင်လော (Asia World) ဦးတေဇ (Htoo) ဦးသိမ်းဝေ (ခ) ဆာဂျ့်ပန်း (FMI & Yoma) ဦ...\nfunny photo 766\nRS နဲ့ FA နဲ့ လေပြိုင်တိုက်ရာဝယ်\n© 2015 heeheeharhar. Simple theme. Powered by Blogger.


မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များဝင်ရောက်ပူးကပ်ခြင်း (ဖြစ်ရပ်မှန်) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Other - Non Channelized » မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များဝင်ရောက်ပူးကပ်ခြင်း (ဖြစ်ရပ်မှန်)\nမမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များဝင်ရောက်ပူးကပ်ခြင်း (ဖြစ်ရပ်မှန်)\nPosted by Thuyazaw on Feb 28, 2012 in Other - Non Channelized | 22 comments\nယခုပို့စ်တင်ဖြစ်ရန် ခွင့်ပြုပေးသည့် ကာယကံရှင်အား အထူးပင်ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်......\nဟိုနေ့က ဖုတ်အကြောင်းလေး ဖတ်ရင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သတိရမိသွားပါတယ်………… ဒီအဖြစ်ကို မကြုံရခင်လေးမှာ ကျွန်တော်ဟာ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေကို မယုံကြည်ပါဘူး….. ကိုယ်တွေ့ဖြစ်တော့မှ/ကြုံတော့မှ သြော် မမြင်အပ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေဆိုတာ တကယ်ရှိပါလားလို့ လက်ခံလိုက်မိတယ်…………ဒါကို အမည်တွေ အားလုံး လွှဲပြီးမှ ကျွန်တော်တင်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ…….. အဖြစ်အပျက်က ဒီလိုဗျ…… ကျွန်တော် လက်ရှိလုပ်နေတဲ့ရုံးက အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပါ………အဲဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ ရုံးသူ/ရုံးသားတွေ ပုံမှန် အလုပ်ချိန် ၉း၀၀ နာရီ ရုံးတက်ခဲ့ကြပါတယ်……..ကိုယ့်အလုပ်ကိုလုပ်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မကြည့်အားကြပါဘူး……. ဒီလိုနဲ့ ရုံးချိန် ၁၂း၀၀ နာရီရောက်လာတော့ ထမင်းစားခန်းမှာ ထမင်းချိုင့်ကိုယ်စီနဲ့ ထမင်းစားကြပါတယ်……..အဲဒီအချိန်မှာ မမျှော်လင့်တဲ့ အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုဖြစ်လာပါတယ်……. ထမင်းစားခန်းအတွင်းတွင် ဆရာ၊ မဒီနှင့် ရုံးသူတစ်ဦးတို့ ထမင်းတူစားရင်း စကားပြောနေခဲ့ကြလေသည်…….ဟိုရောက်ဒီရောက် အကြောင်းလေးများပြောရင်းဖြင့် ဆရာ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထမင်းတူ စားနေသော မဒီဆိုသည့်အမျိုးသမီးမှာ ထမင်းစားပွဲအား တအုန်းအုန်းနှင့် ထုရိုက်ကာ ရယ်သံနက်ကြီးဖြင့် ရယ်လေတော့သည်…… ပထမတွင် ထိုအဖြစ်အား မရိပ်စားမိသေးပေ….. ကြောင်အန်းအန်းဖြင့် အဘယ်သို့နည်းဟု ထင်မှတ်မိလေသည်……. ချက်ချင်းပင် ဆရာဖြစ်သူမှ သိလိုက်ပေတော့သည်….. အင်း တစ်ခုခုတော့ ၀င်ပူးပါလေရော့လား…… သတိချက်ချင်းဝင်လာ၍ ဆရာမှ `ဟဲ့ နင်တို့ ဘာလို့ချင်လို့ လာနှောင့်ယှက်သလဲ´ဟုမေးလိုက်သည်။ ထို ၀င်ပူးနေသည့် မဒီဆိုသည့်အမျိုးသမီးထံမှ ဘာမှ ခွန်းတုံ့ပြုသံမရ…. `တဟင်းဟင်း´ ဖြင့်သာ နေလေသည်…… ထမင်းတူစားနေသည့် ရုံးသူလေးမှာ အပြင်သို့ပြေးထွက်လာပြီး ရုံးအတွင်းမှ လူကြီးနှင့် အခြားသူများသိစေခြင်းအလို့ငှာ `လုပ်ပါဦး နောက်မှာ ၀င်ပူးကုန်ကြပြီ´ ဟုဆိုကာ အကူညီတောင်းခံခြင်းပြုလေသည်…….လူကြီးမှ အဆိုပါဝင်ပူးခြင်းခံရသည့် မဒီဆိုသူအား ဦးခေါင်းမှကိုင်၍ ဘုရားစာရွတ်ဖတ်ပေးခြင်းအမှုကိုပြုပေသော်ငြား ဘာမှထူးခြားမလာပါချေ……. ထိုသို့နှင့် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသော် ရုံးခန်းအတွင်း ထိုင်နေသည့် ရုံးသူတစ်ဦးအား အခြားမမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှ ထပ်မံပူးကပ်ခြင်းကို ပြုပြန်လေသည်……… ထိုပူးကပ်ခြင်းခံရသည့်ရုံးသူမှ `ဟဲ့ နင်တို့တွေဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ ငါမကြိုက်ပါဘူးအေ´ ဟုဆိုကာ ထမင်းစားခန်းအတွင်း ပြေးဝင်လာလေသည်….. ကျွန်ုပ်တို့လဲ အဘယ်သို့လုပ်ရမည်မသိဖြစ်နေချိန် နောက်တစ်ဦးပါ ၀င်ပူးသည့်အတွက် ပိုရှုပ်ကုန်တော့သည်… မဒီဆိုသည့် အမျိုးသမီးမှာလဲ ရယ်လိုက်၊ ငိုလိုက်ဖြင့်သာ………ထပ်မံပူးကပ်ခြင်းခံရသည့် ရုံးသူလေးမှ စတင်၍ မကျေနပ်ချက်များကို ပြောကြားလေတော့သည်……. “နင်တို့ ဒီရုံးထဲမှာ အလုပ်လုပ်ပြီးတော့၊ မှီခိုလုပ်ကိုင်နေကြပြီးတော့ ရုံးက မြင်အပ်/မမြင်အပ်/အစောင့်အရှောက်တွေကိုကျတော့ ဘာအလှူအတန်းမှ မလုပ်/ ဘာအမျှအတန်းမှလဲမပေးဝေဘူး….. အဲဒါကောင်းလား…..´´ သာမာန်စိတ်နှင့်ဆိုလျှင် လူကြီးအား ထိုကဲ့သို့ ပြောဝံ့မည်မဟုတ်…… ဆက်ပြောသည်မှာ “အခန်းထဲက လူကြီးကလဲ ဘာလုပ်နေမှန်းမသိဘူး…… နားမလည်ဘူးလား……အလှူအတန်းဆိုတာ လုပ်ကိုမလုပ်တော့ဘူး´´ ဟု လူကြီးအား အပြစ်တင်ပြောကြားလေသည်။\nလူကြီး ။ ။နင်တို့ကို ဘာလုပ်ပေးရမလဲပြော…..မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့…..\nနင်တို့လိုချင်တာ ငါလုပ်ပေးမယ်၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြောပါ´´\nပူးကပ်ခြင်းခံရသည့်ရုံးသူ ။ ။ နင်တို့တွေသေချာလား ငါတို့ကို အလှူအတန်းလုပ်ပေးမှာလား\nဘယ်နေ့လဲ သေသေချာချာပြော၊ ငါအရမ်းဒေါသထွက်တယ်နော်´´ ဟုဆိုကာ ထိုင်နေရာမှ ခဏငြိမ်ကျသွားလေသည်……… ထမင်းစားခန်းအတွင်းမှ မဒီကတော့ တဟင်းဟင်းဖြင့်သာ ပူးကပ်ခြင်းကို ခံနေရလေသည်…….. အဆိုပါရုံးသူလေးမှာ ထပ်မံပူးကပ်ခြင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြီးစွာဖြင့် ဘုရားစာ များကို တွင်တွင်ဆိုနေလေသည်…… ပါးစပ်မှလဲ ထို မမြင်အပ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား တိုးရှိုးတောင်းပန်နေလေသည်…..“ငါ့ကိုဝင်မပူးကြပါနဲ့´´ဟု တတွတ်တွတ်ရွတ်နေလေသည်…..သတိဝင်နေစဉ် ခဏတွင် ကျွန်ုပ်နှင့် အခြားရုံးသူတစ်ဦးအား နင်တို့ငါ့နားနေပြီး ထိန်းပေးကြပါဟု ပြောလေသည်။.. ကျွန်ုပ်နှင့် အခြား ရုံးသူမှာ ပူးကပ်ခြင်းခံရသည့် ရုံးသူအား လဲကျသွားမည်စိုးသဖြင့် အနီးနားတွင် နေကြပါလေသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဝင်ပူးပြန်လေသည်……..ပါးစပ်မှလဲ မကျေနပ်ချက်များကို တတွတ်တွတ်ပြောကာ ရုံးရှေ့နှင့်နောက် တတောက်တောက်လျှောက်ကာ ပါးစပ်မှလဲ “နင်တို့ရုံးထဲမှာ စီရင်ထားတာတွေရှိတယ်၊ လူကြီးကို အလုပ်ကထွက်စေချင်လို့လုပ်ထားတာ၊ ငါတို့မှာတော့ ကြည့်လိုက်ရတာ၊ နင်တို့ကတော့´´\nသို့နှင့် ပူးလိုက်၊ ထွက်သွားလိုက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဖြစ်နေလေသည်………အခန်းတွင်းမှလူကြီးကိုးကွယ်သည့် ဘုန်းဘုန်းတစ်ပါးအား ဖြစ်ပုံပျက်ပုံ အလုံးစုံကို လှမ်း၍လျှောက်ထားလေသည်……. ထိုဘုန်းဘုန်းမှမိန့်သည်မှာ “ဘာမှမပူနဲ့ဒကာ ဘုန်းဘုန်းအကုန်သိတယ်´´ “သူတို့ ဘုန်းဘုန်းကိုလဲ လာလျှောက်တယ်´´ ဘုန်းဘုန်း လကုန်ကြွခဲ့မယ်ဆိုတာပြောလိုက်ပါ၊ ဘုန်းဘုန်းလဲ ဒီကနေသူတို့ကို မေတ္တာပို့လိုက်ပါမယ်…..အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ ဟုမိန့်တော်မူလေသည်…… အခန်းတွင်းမှ လူကြီးမှ မမြင်အပ်သော ၀င်ပူးနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား “ကဲကဲ ကို့လမ်းကိုသွားကြတော့ နင်တို့ကို လကုန်ရက်မှာ အလှူလုပ်ပေးမယ်၊ ကတိပေးတယ်၊ ဘုန်းဘုန်းကိုလဲ လျှောက်ပြီးပြီ´´ ဟုလှမ်းပြောလိုက်သည်…….\nထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အပြင်မှ ပူးကပ်ခြင်းခံရသည့်ရုံးသူမှာ “ဟဲ့ဟဲ့ နင်တို့တွေအကုန်ကြားလား၊ ဘုန်းဘုန်းက ငါတို့ကို လကုန်ကျ ကုသိုလ်တွေ အမျှတန်းပေးဝေမယ်တဲ့၊ အကုန်ကြားကြတယ်နော်…..နင်တို့ အကုန်ထွက်တော့၊ ဟိုတစ်ယောက် ထွက်တော့လို့ပြောနေတာမကြားဘူးလား´´ ထိုစကားများမှာ မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား အမိန့်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်နှင့် အခြားသူများ သူပြောသည့်နေရာများအား လိုက်လံကြည့်ရှု သော်ငြား တစ်စုံတစ်ခုကိုလေမျှ မမြင်ရပါချေ……… ပူးကပ်ခြင်းခံရသည့် ရုံးသူလေးမှာ ထမင်းစားခန်းဘက်သို့သွားပြီး မဒီဆိုသည့် အမျိုးသမီးထံတွင် ပူးကပ်ခြင်းပြုနေသည့် မမြင်အပ်သည့်ပုဂ္ဂိ်ုလ်အား…..“ညီမလေး နင်ထွက်တော့ ဘုန်းဘုန်းက ကတိပေးလိုက်ပီ…..ငါတို့ကို လကုန်ကျအမျှအတန်းပေးဝေမယ်တဲ့၊ ငါတို့တွေ ကုသိုလ်အမျှရတော့မယ်“ ထွက်တော့နော်ဟုပြောလေသည်………. မဒီဆိုသည့်အမျိုးသမီးထံတွင် ပူးကပ်သည့် မမြင်အပ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ လုံးဝမထွက်ပဲ ပေကပ်နေလေသည်……….. ပူးကပ်ခြင်းခံရသည့် ရုံးသူမှ ထပ်မံပူးကပ်ခြင်းပြုပြီး “ဟဲ့နင့်ကိုထွက်တော့လို့ပြောတာမရဘူးလား´´ ဟုဆိုကာ နဖူးအား သုံးလေးချက်မျှ တဖြန်းဖြန်းရိုက်လေသည်………….ထိုမှ အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ ရုံးအတွင်းမှ ချောင်ကြို ချောင်ကြားရှိ မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအားလဲ နှုတ်မှ တဖွဖွဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆို နှင်ထုတ်လေတော့သည်……. ကျွန်ုပ်အား ရုံးဝင်ပေါက်တံခါးမကြီးအား ဖွင့်ခိုင်းသဖြင့် သွားရောက်ဖွင့်ပေးခဲ့ရသည်……မမြင်အပ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသည်မှာ ထိုသို့ တံခါးပိတ်ထားလျှင် သူတို့ထွက်မရဟုဆိုသည်……… အားလုံးနှင်ထုတ်အပြီးတွင် မဒီဆိုသည့်အမျိုးသမီးမှာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေပြီ…..သို့သော် ရုံးသူလေးထံတွင် ပူးကပ်နေသည့် မမြင်အပ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ထွက်မသွားဘဲ ကျန်ရစ်နေလေသည်…..ကျွန်ုပ်နှင့် အခြားရုံးသူရုံးသားများမှ အဆိုပါပူးကပ်ခြင်းခံရသည့် ရုံးသူအား ကဲကဲ ကတိတွေလဲ ပေးပြီးပြီ ထွက်တော့ဟု ပြောသည်……..မမြင်အပ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မှ ပြန်ပြောသည်မှာ “နင်တို့က သရဲမှန်းမသိ နတ်မှန်းမသိ၊ ငါက နင်တို့ကို ဖြေရှင်းပေးတာဟဲ့….. ငါက ရုံးစောင့်နတ်“ဟုပြောလေသည်…… အဆိုပါ ရုံးစောင့်နတ်ပူးကပ်ခြင်းခံရသည့် ရုံးသူလေးသည် ရုံးအပြင်သို့ လက်ခုပ်လက်ဝါးတီး၍ ရုတ်တရက်ထွက်သွားလေသည်…. ရုံးအပြင်ရောက်သောအခါ အဆိုပါ ရုံးစောင့်နတ်လဲ ထွက်သွားလေတော့သည်…….\nထိုအဖြစ်အပျက်မှာ မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှ အမျှကုသိုလ်ပေးဝေလိုစေခြင်းငှာ ပူးကပ်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်လေသည်…… ကျွန်ုပ်တို့ရုံးသူ/ရုံးသားများနှင့် လူကြီးများမှ ကတိက၀တ်အတိုင်း လကုန်အရက်တွင် ဘုန်းဘုန်းအားပင့်ကာ အလှူအတန်းများ ပြုလုပ်၍ အမျှအတန်းများပေးဝေခြင်းကို ပြုပြီးသောအခါ ယနေ့တိုင်အောင် နောက်ထပ်မည်သည့်အသံမှ မကြားရတော့ပေ………………\nစာသားများအလွန်ရှည်သွားသည်ထင်ပါသည်………အမှားအယွင်းတစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင် ခွင့်လွှတ်ပေးစေလိုပါသည်….. ယခုဖြစ်ရပ်မှန်လေးအား ကာယကံရှင်ဖြစ်သူ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူ၍ တင်ခြင်းဖြစ်ပါသည်………. ထိုကာယကံရှင်ဆိုသူမှာလဲ ယခုလက်ရှိ ဂေဇက်ရွာကြီးအတွင်းတွင် ရှိပါသည်………. အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်……… အားလုံးကိုခင်မင်လေးစားစွာဖြင့်\nသများ ကတယောက်ထဲ နေရတာ ….\nဒီရက်ပိုင်း ကံနိမ့်ပြီး …အသည်းမမာ ဘူးဆိုတာလည်း သိရက်နဲ့ …\nဘာတွေ လျောက်ရေးတာတုန်းကွယ် ….\nဇကားမစပ် …နာမည်နောက်ကဂဏန်း တွေက ဘာတွေတုန်းဟင်င်င်\nဂီတစ်ယောက်တည်းနေလို့ရလို့မပူနဲ့ တူရဇာတ်လမ်းကထွက်သွားတဲ့ ဟာတွေက ဂီနဲ့လာနေလိမ့်မယ်… ဂီဒါ့ပုံထဲမှာတောင်ပါတယ်လေ.. တူရနောက်ကနံပါတ်က သူယူမယ့်မိန်းမ အရေအတွက်တွေလေ…တူရ နင်နဲ့ငါ မခင်ဘူးနော်…နင်ရေးတာနဲ့ ငါတို့ကို ယုံထင်ကြောင်ထင် ဖြစ်တော့မယ် တော်ကြာနင်တို့ရုံးလူစည်နေအုံးမယ် …ဟိုဂျပန်မဂီက လာပင့်နေရင်ဒုက္ခ….. တူရ အဲပို့စ်ကိုတင်ဖို့ ကာယကံရှင်ကို ခြေသလုံးဖက်တိုးရှိုးတောင်းပန် စားသောက်ဆိုင်ခေါ်သွား လက်ဆောင်ပန်းခြင်းတွေ ပေးလိုက်ရတယ် တနားတယ် ဟီး ဟီး ….\nအနော်က အဒူလို့ အဒူ့ကိုမှ ကြောကြပါဝူးဗျာ……….. ရုံးကတစ်ယောက်ယောက်ပေါ့……ဟီး\nဂီအတွက် စပါယ်ရှယ်သရဲမတွေ မှာထားတယ်………..ပို့ပေးမယ်………လိပ်စာသာပြော\nအဲဒီ နောက်က နံပါတ်တွေ က ထောင်သားနံပါတ်တွေပါဗျာ…… ဟိဟိဟိ\nကိုသူရဇော် ကြုံခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်ကလည်း မယုံနိုင်စရာပါလားဗျာ။\nနတ်ရော၊ သရဲရော စုပြုံပြီး ဝင်ပူးတာပဲ …\nကာယကံရှင်ကလည်း ဒီရွာထဲကပဲ ဆိုတော့ ဘယ်သူတုံးဗျ ..\nနာမည်လေး တစ်ဆိတ်လောက်ပါဗျို့ ..\nအင်တာဗျူးအတွက် ရက်ချိန်းတောင်းရမယ်တဲ့ဗျ…….. ဟီး…\nဒီလို အဖြစ်တွေလည်းရှိပါတယ် ကိုသူရဇော်ရေ …ကျွန်မတို့ စက်ရုံထဲမှာတောင် ၀င်ပူးပြီး … အမျှတန်းဝေဖို့ … ပြောတာတွေ ကြုံခဲ့ဖူးပါတယ် .. နာမည်နဲ့တကွ … နေရပ်ပါပြောတာနော် .. ခေသူတွေတော့ မဟုတ်ဘူး … ။ ဟိုးတစ်လောက စက်ရုံနဲ့လည်း လေးငါး မှတ်တိုင်ဝေးတဲ့ နေရာမှာ ကားမှောက်လို့အစိမ်း သေခဲ့တဲ့ အုပ်စု .. အမျှလိုလို့ ၀င်လာတုန်းကလေ …. ။ အဲ့ဒီနားစက်ရုံတွေ ပေါပါလျှက် ဒီစက်ရုံကိုမှ ..လေးငါးမှတ်တိုင်ကွာပြီး ၀င်လာတာတော့ ထူးဆန်းတယ် … ။\nလူကို အန္တရာယ်မပြုလျှင်တော့ … ပြသနာမရှိပါဘူး .. အလှူတန်းဆိုတာကလည်း ကို့်ဆန္ဒအရပဲဖြစ်ဖြစ် ၊ သူတပါးတိုက်တွန်းလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ကောင်းတဲ့ အပြုမူမျိုးမို့ …. အလှူတန်းလည်း လုပ်သင့်ပါတယ် … ။\nရွာသူလေးဆိုတော့ … ဆံပင်ရှည်ရှည် မေးစေ့ချွန်ချွန်နဲ့ .. ခပ်ချောချော အစ်မလားမသိဘူး .. ဟိဟိ\nဖတ်ပြီး တကယ့်အဆန်းကြီးပါလား လို့ပဲ..\nဒါနဲ့ ဆက်စပ်တွေးကြည့်လိုက်တော့ ရွာသူထဲကကိုသူရဇော်နဲ့ နဂိုထဲကခင်တာဆိုတော့..\nလွဲတော့လွဲတယ်ဗျ……..ဒါပေမယ့် ကာယကံရှင်က ဘယ်သူဘယ်ဝါထုတ်ဖော်ပြောဖို့ကို ခွင့်မပြုပါဘူးဗျ……….. ကျွန်တော့်ရုံးက ရုံးသူတစ်ယောက်ယောက်ပေါ့ဗျာ……….ဟီး\nဇတ်လမ်းထဲက မဒီ ဆိုတာ ဒီရွာထဲက ရွာသူလေး မယ်ခင်ရ ဖြစ်မှာပေါ့.. အနောက်က ဂဏန်းတွေက ဘာလုပ်တာလဲဟင်..\nတော်ကြာ ဖုတ်ကပ်လို့ ခွာမရနေရင် ဒုက္ခ\nစိန်ပေါက်ရေ နင်လည်း ရွာထိပ်မှာ အရက်သွားသွားသောက်မနေနဲ့\nညည အစာထစားတဲ့ ဖုတ် ကအရက်ဆိုင် မလိုက်ပါဘူး\nစိန်ပေါက်နောက်ကလိုက်ပီး ဝင်မဲ့ ဖုတ်က သောက်…အဲ\nဟိုနှစ်ယောက်က အဲဒီဖုတ်ကို စောင့်နေတာ..\nသရဲ တစ္ဆေတွေ က လူထက်တောင် ပိုများနေအုံးမယ်.. နေရာတိုင်းမှာ ရှိတယ်လို့ စာအုပ်တွေထဲမှာ ဖတ်ရတယ်..။ မကောင်းဆိုးဝါး သရဲတွေ ၀င်ပူးခံရတယ် ဆိုတော့ တော်တော် ကံနိမ့်နေလို့ ဖြစ်မယ်နော်..။\nလူဆိုတာ ၃၁ ဘုံမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးမဟုတ်လား.. ။ ရွာသူရွာသားတွေလည်း ဘုရားမှန်မှန် ရှိခိုး ပြီး.. ငါးပါးသီလ လည်း မမေ့ကြနဲ နော်..။ တော်ကြာ ၀င်ပူးခံနေအုံမယ်..\nအင်းသူတို့က အုပ်စုလိုက်နေကျတာဗျ…သူတို့မှာလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ရှိတယ်။သူတို့ကလူရဲ့စိတ်ကိုသိမ်ငယ်အောင်\nသောက်ဖို့ လာတောင်းရင် တောင်းမှာ\nတို့တော့ဖြင့်လိပ်ပြာမလှပေါင်။ လိပ်ပြာလှသူသာ။ ဒါမျိုး ၀င်ပြောတာ သိလား။ ပြောရင်း ကျက်သီးထတယ် ငှဲငှဲ။ အတွေးထဲရေးရေးပေါ်\nမမြင်နိုင်တဲ့ လောကသားတွေကလည်း အများသားနော်\nကိုသူရဇော် ရဲ့အတွေ့အကြုံကလည်း အထူးအဆန်းနော်\nနတ်ရော၊ သရဲရောဝင်ပူးတာပဲ …\nသင်္ဘောသီး ကြိုက်တဲ့မမလား ဟင် ၀င်ပူးခံရတဲ့သူက………


Poll ကောင်းကောင်းလေးတစ်ခု အပူတပြင်းလိုအပ်နေပါတယ်. Polldaddy ကို ဇော်ဂျီဖောင့်ထည့်သွင်းတတ်သူများ ရှိရင်လည်း တဆိတ်လောက် ကူညီပေးစေလိုပါတယ်. တစ်ခြားကောင်းတဲ့ Poll Site များသိရင်လည်း ပြောပြစေလိုပါတယ်.\nကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း လိုက်ရှာနေတာ အချိန်မလုံလောက်မှုနဲ့ မပြည့်စုံမှုတွေ ရှိနေလို့ ခုလို အကူအညီတောင်းရတာပါ. မြန်မာဘလော့ဂ် စာအုပ်အတွက် နာမည်များကို မဲခွဲဆုံးဖြတ်နိုင်ဖို့အတွက် ဆိုတာ အားလုံးအသိပဲ ဖြစ်မှာပါ. အရင်သုံးနေတဲ့ BlogPolling က IP Lock လုပ်လို့ကို မရဘူး ဖြစ်နေပါတယ်. IP Lock လုပ်လို့ရတဲ့ Poll Site တွေကျတော့လည်း မြန်မာလို ရိုက်တာ မပေါ်တဲ့ ပြဿနာရယ်. Option အများကြီး လက်မခံနိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေရယ် ရှိနေပါတယ်. ဘလော့ဂါ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို အကူအညီတောင်းပါတယ် ခင်ဗျာ…\nComment ထဲမှာ ၀င်ရေးပေးခဲ့နိုင်ပါတယ်… aungyan@gmail.com ကိုလည်း Email ပို့နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ...\nကိုရန်အောင်ခင်ဗျ။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာတော့ Polldady ကနေ Poll တစ်ခု ဇော်ဂျီနဲ့ ဖန်တီးပြီးထည့်ထားတာ အဆင်ပြေပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခြား Poll Site တွေ ကျွန်တော်တွေ့မိသလောက်အောက်မှာ လင့်တွေပါခင်ဗျာ။ သေသေချာချာတော့ မသုံးဖူးဘူးခင်ဗျ။