Ana Malagon | Oharrak & Hondarrak\nArtxiboa laburpen hitzeka: Ana Malagon\nAna Malagonen hitzak “Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak” liburuari buruz\nPosted on 2018/09/20 by ibanzaldua\n[Kurtsoa aspalditxo hasi da, eta bada ordua blog hau berrabiarazteko. Egunotan nire azkeneko ipuin liburua, Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak, promozionatzen nabil eta, ezinbestean, auto-salmenta ekintza lotsagabe horrek bere lekua hartuko du Oharrak & Hondarraken. Joan den astean Donostian aurkeztu genuen lana, eta egun horretako prentsaurrekoan Ana Malagon idazle eta, hala ere, adiskidea izan nuen lagun, Aitor Arregi zinemagilearekin batera. Irakurri zituzten testuak eskatu nizkien biei -hori ere nahiko lotsagabeki-, eta hona hemen, hasteko, Malagonek esan zituenak].\nEz dakit zertan ari zen pentsatzen Iban bere liburua aurkezteko eskatu zidanean. Ekainean izan zen eta tira, badakizue nolakoak diren ekainak irakasle direnentzat. Halako temeridadearengatik damutzen hasia egongo da dagoeneko, bere hanken mugimenduek salatzen dute. Zuen zorionerako eta bere eta nire lasaitasunerako, laburra izango naiz. Sekula kontatu beharko ez nituzkeen gauzak esaten bukatuko baitut bestela. Eta gainera ez dut zuek distraitzeko GIF animatuak proiektatzeko modurik.\nZaila da ipuin liburu bati buruz hitz egitea esan behar ez zenuena esan gabe. Kontuan hartu behar dugu hau ez dela irakurle klub baten solasean botatako iruzkina, gauzak esan behar ditudala baina gauzak isildu ere bai, nire asmoa hemen irakurleak erakartzea baita, iletik tiraka bada ere. Zaila da ipuin liburu bati buruz hitz egitea eta nobelan pentsatzen egiten den galderari erantzun behar izaten delako. Hots, “zeri buruz da” madarikatu hori.\nGaldera honi, “ai, ba ez dakit, bizitza eta horrelako gauzak” esanaz erantzuteko tentazioa oso handia da.\nGauzei buruz baita Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak. Izenburuak esaten du. Gauza deitzen zaie bere izenagatik deitzea kosta egiten diren gauzak direlako. Tabuak, sekretuak eta errebelazioak, eta ondorioz, damuak. Izenburuak berak dio. Liburu hau damu bat da.\nFamiliak diren gauza hori presente dago. Maite dut gauza hau. Debilidadea daukat familia disfuntzionalen inguruan, eta, ziur nago, zuek ere bai. Ez dut testu analisian eta are gutxiago psikoanalisian sartu nahi, lehenengoa ez baita nire esparrua eta bigarrenak halako errepelusa ematen didalako, baina deigarria iruditzen zait nola ipuinaren ikuspegiaren arabera, aita edo alaba den (aita eta alabak daude batez ere), semea edo ama den, bestea maiz misterio bat bilakatzen den. Ibanen ipuinetako alabak distanteak eta batzutan ulertezinak dira beraien aiten begitan. Ibanen ipuinetako aitek bizitza izkutu bat dute, haien alabek deskubritu ala ez.\nEtorkizuna den beste gauza hori ere hor dago. Batzutan irribarrea izozten duen etorkizun bat da, ironikoa eta aldi berean, distopikoa. Eta badakizue distopia ironikoek deserosotasun hori eragiten dutela. Oso konbinaketa potentea da, gure oraineko absurduak salatzeko balio duena.\n“Science fiction sucks at predicting the future, but it sure is good at predicting the present (c.f. William Gibson): that is, the stuff that seems plausible in science fiction at any given moment is a good source of insight into what’s on our collective minds”, Cory Doctorow.\nLiteratura edo metaliteratura den beste gauza horretan, eskerrak, autorearen heriotza dator. Oso interesgarria da autoreen pertsonalismo garai hauetan Ibanek autoreak hiltzea, ezabatzea, ahaztea. Autorea-pertsona eta autorea-obra banatu egiten dira.\nEta azkenik, Ibanek “Gauza” bezala izendatu izan duen euskal gatazka izan den “gauza” hori aipatuko dut. Iraganetik altxatzen zaizkigun mamuak dira, gaurtik eta etorkizun nik uste dut nahiko hurbiletik kontaturiko ipuinetan. Geografiak, kronologiak, gatazkaren alde anitzak islatzen dituzte eta horrekin gatazka beraren absurdua. Eta batek pentsa lezake, ekidistantzia bat dagoela, baina nire ustez, posizio bat dago honetan, gauzaren konplexutasuna adieraztearen aldeko posizio bat. Eta gauza honen inguruan nahiko posizionamendu ausarta iruditzen zait, errazagoa izango litzatekeelako alde batean kokatzea. Edo batzuek egin duten bezala, alde batetik, beste aldea topikoz eta ez ulertu nahiaz erretratatzea.\nHoriek dira nik liburu honetan aurkitutako “gauzak”, disfrutarazi nautenak, hausnartzen utzi nautenak eta irakurle naizen partetik, nire gauzekin nahastu egin zaizkidanak.\nOso ondo dago. Erosi. Irakurri. Orain. Ya.\nTestuak atalean publikatua\t| Ana Malagon,Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak hitzekin laburtua | Erantzun 1\nPosted on 2018/06/14 by ibanzaldua\nUrtero bezala, loreekin eta tximeletekin eta liburuaren egunarekin batera, (Espainiako) Kritikaren sarien iragarpena heldu da, euskarazko alorrean bi irabazle izan dituena, Luis Garde poesiarenean (Barbaroak baratzean lanagatik), eta Aingeru Epaltza narratibarenean (Mendi-joak izenburukoagatik). Azkenak bereziki poztu nau, ipuin liburua delako, eta hori, neurri batean, euskal narraziogintzaren sendotasunaren erakusgarritzat har genezakeelako, are gehiago kontuan hartzen badugu 2017ko uztan Ana Malagonen Gelditu zaitezte gurekin edo Eider Rodriguezen Bihotz handiegia bezalako lehiakideak zituela alboan, besteak beste. Halakoetan gogoan ditut asturu gaiztoko txoriek noizean behin botatzen dituzten karrankak, euskal ipuingintzaren balizko “gainbehera” edo “loeria” dela eta. Gurea bezalako literatura (zenbakietan) txikian denborari bere lana egiten utzi behar zaio, irudikatzen ditugun joerek oinarri estatistiko nahikoa ote duten ziurtatzeko. Nik konbentzimendua daukat, nobelarako jaidura deitoragarria gero eta indartsuagoa den arren (horretan euskal literatura gero eta gutxiago desberdintzen da ingurukoetatik), narraziogintzak jarraitzen duela gure kultur ekosisteman leku garrantzitsu bat izaten.\nBaina, hori esanda ere, aitor dut Juanjo Olasagarreren Poz aldrebesa bezalako nobela mardula zela nire faboritoetako bat Kritikaren saria eramateko: nobelak, oro har, “sarigarriagoak” iruditzen zaizkit, saritzeko errazagoak alegia (irakurle klub batean nobela bat ipuin liburu bat eztabaidatzeko eta laburtzeko baino errazagoa den modu berean), eta Poz aldrebesak gaiagatik, egituragatik, anbizioagatik eta emaitzagatik hor egoteko aukera handiak zituela iruditzen zitzaidan. Gogoratu nintzen arte Olasagarrek oso zaila, ia ezinezkoa zuela Kritikaren saria berriro irabaztea, lortu zuen aurrekoan, 2005ean, Ezinezko maletak nobelarekin, bururatu zitzaiolako kazetariei erantzutea eskertuta zegoela sariarekin, baina kontuan izan behar zela, edonola ere, pertsona bakar batek erabakitzen zuela ze libururi eman. Ez zuen gezurrik esaten, eta, izan ere, apaltasun erakusgarri hori goraipatzeko modukoa iruditu zitzaidan. Baina saria ematen zuenari, ziurrenik, ez hainbeste, gehiagotan irabazteko aukerak bat-batean murriztu zizkion zerbait. Roma traidoribus non praemiat.\nHala baita: urteetan zehar Jon Kortazar izan da Kritikaren saria esleitu duena, hainbestetan ezen, lagunartean, KritikOaren saria deitu izan baitiogu, txantxetan. Orain Javier Rojo El Correoko kritikaria ere badabil langintza horretan, bakarrik edo Kortazarrekin elkarlanean, biak baitira, antza denez, Asociación Española de Críticos Literarios fantasmatikoak geurean dituen ordezkari euskaldun bakarrak. Aurreko batean, Ortzadar gehigarrian, Pako Aristik galdetzen zuen “ba ote dagoen lobbyrik euskal literaturan”; mota horretako artikuluetan ohikoa den bezala, badaezpada, ez zuen izen propio bakar bat ere ematen. Ba horratx lobby bat, edo lobbytxo bat, gutxienez.\nGogoan dut nola, behin, nazioarteko literaturako kongresu batean, txostengileetako batek kartsuki argudiatu zuen Kritikaren sariak fidagarriagoak zirela, espainiar literaturaren tenperatura-neurgailu gisa, Narratiba Sari Nazionalak baino, azken horiek presio politikoen mendeago zeudelakoan (hizlariaren helburua, jakina, hizkuntza minorizatuetako egile sarituei –Atxagari, Rivasi, Elorriagari, Uriberi…– meritua kentzea zen, haiek eskuratutako sariak erabaki “politiko” baten ondorio izan zirelakoan, oro har, meritu literarioarekin ez horren lotua alegia), espainiar kritikoen bilkura halako bultzada eta interesetatik libre zegoen bitartean (besteak beste, hizkuntza bakoitzak bere saria duelako Kritikarenean). Nik xeheki azaldu behar izan nien hori agian hala izango zela gaztelaniazko literaturaren alorrean (gero, Ignacio Echevarríak jakinarazi digun bezala, Espainiako Kritikoen Elkartearen erabakiak eta funtzionamendua ez omen dira aditu hark aurkeztu zituen bezain aingeruzkoak), baina Euskal Herrikoan (garai hartan) pertsona bakar baten eskuetan zeudela eta, beraz, ezin zirela Sari Nazionalak baino maila garaiago batean kokatu. Areago, gehitzen nuen, ziurrenik Berria egunkariak bere kritikarien artean urte amaieran egin ohi duen “erronda”, urteko lan onenak azpimarratzeko, berme handiagokoa iruditzen zitzaidan, hortik ateratzen den “panoramak”, behintzat, jende gehiagoren (eta ezberdinagoaren) iritzia jasotzen duen neurrian. Aho bete hortz geratu ziren entzule guztiak, gurean gertatzen denaren jakitun suertatu zirenean.\nNik uste dut ez litzatekeela horren zaila euskarazko Kritikaren sarien prestigioa berreskuratzea, eta alde horretatik proposamen zintzo bat egin nahi nieke Jon Kortazar eta Javier Rojori (baldin eta haiek jarraitzen badute kritikari espainiarren elkarteko gure kide bakarrak izaten): euskal kritikari guzti-guztien, akademiko zein prentsako, bando bateko zein besteko zerrenda formala egin ondoren, denen arteko botazio sistema garden bat antolatzea litzateke kontua, eta hortik ateratzen den erabakia bihurtzea haiek Asociación Española de Críticos Literarios delakora eramango luketena. Planteamendu horrekin sariaren eta euskal literaturaren osasunaren alde ari naizela uste dut.\n(Baten batek susmoa hartuko zuen, seguru aski, nire lumatik halako proposamen altruista eta neurritsua irakurri orduko. Eta hala da: jatorra bezain onesta dela berresten dut. Baina, susmo txar horiek guztiz uxatze aldera, aitortuko dut badudala interes pertsonala ere: erabakiak soilik bi pertsona horien eskuetan jarraituz gero, nire liburu batek sekula ez duelako lortuko Kritikaren saria irabaztea, artikulu hau argitaratu ostean. Ados, Kritikaren Sariaren epaimahaia benetan kolektiboago bihurtuta ez da agian inoiz gertatuko ere. Baina aukeraren bat izango dut, bederen, txikiena izanda ere…).\n[Artikulu honen bertsio laburrago bat Ortzadar gehigarrian argitaratu zen 2018ko maiatzaren 29an].\nP.S. Artikulu honen extended playa nire blogera ekarri dudan egun berdinean, bizitzaren kasualitateak, gaiaren inguruko Juan Luis Zabalaren erantzunarekin aurkitu naiz gosaltzean.\nOrtzadar atalean publikatua\t| Aingeru Epaltza,Ana Malagon,Eider Rodriguez,Ignacio Echevarría,Javier Rojo,Jon Kortazar,Kritikaren Sariak,Luis Garde,Pako Aristi hitzekin laburtua | Utzi erantzun bat\nDurangoko azokara (ez) joateko motiboak (iragarpen bat baino, iragarki bat)\nPosted on 2014/12/04 by ibanzaldua\nAitor dut: Durangoko Azokarekin harreman anbibalentea daukat. Onartzen dut, alde batetik, gurea bezalako kultura txiki batentzat dakarren ahalegin titaniko eta sinesgaitza. Miresten dut ehunka bolondres eta militanteen lana, eta azken urteotan gune berri eta dinamikoak martxan jartzeko izan duen ekimena. Ulertzen ditut argitaletxeentzat, txikientzat eta ez horren txikientzat, dakartzan behin behineko onura ekonomikoak, are gehiago krisia eta beheraldia gure artean instalatu direnetik. Eskertzen dut aspaldiko adiskideekin berrelkartzeko aukera izatea, miresten ditudan idazle eta musikariekin hitz batzuk trukatzeko parada eskaintzea, eta baita irakurle batzuk ezagutzekoa ere.\nBaina, bestetik, gogaitu egiten nau gune nagusiaren erritmo taylorista-fordistak –tamaina ertaineko liburu denda patxadaz esploratzearen plazer burges txikiaz horren urrun–. Literatura eta musikarako –ezta, batzuetan, euskararako ere– interes berezirik erakusten ez duen jendetzaren joan-etorri aldi berean urduri eta axolagabeek. Argitaletxe txikiei ezarri zaizkien standen prezio aldetiko traba gaindiezinek. Estetikaren eta Zeitgeist-aren uniformetasun orokorrak. Gauza handirik ospatzeko ez dagoen une horietako ospakizun giro nolabait eskizofrenikoak. Euskal erromeria postmodernoen egutegian koska bat gehiago marraztu izanaren sentsazio deprimenteak.\nIronia txikien lekuko izatearen plazera alde batera utzi gabe, noski. Gaztelaniaz idatzitako liburu monastiko-gastronomiko baten –edo, denboraldiaren arabera, antzekoren baten– gailentzea zerrenda estraofizialetan. Salmenta datu erreal beti isilduen oihartzun sorra. Literaturarekin apenas zer ikusirik duen idazlearen eta bere edizio elebidunen meten aurrean eratzen diren harategi-errenkada sobietikoak. Aurkezten duten liburua irakurri ez duten –eta nabaritzen zaien– aurkezleak. Konpromiso eta purutasun literarioaz arrandia egin ohi duten argitaletxeek komertzialtasun gordinenaren aurrean alegereki onartzen dituzten amore-emate taktikoak –edo, auskalo, agian estrategikoak, ez zait sekula argi geratu–.\nHorregatik guztiagatik, eta horren guztiaren despit, han izango naiz, euskarazko lan berria argitaratu dudan denboraldi (ia) guztietan bezala. Oraingoan abenduaren 6ko goiz eta eguerdian izango naiz bertan, larunbatean, 12:00ak arte Xabiroi aldizkariaren standean (IkasElkar-enean, Goienkale 86-91), Julen Ribasekin batera gure Azken garaipena albumaren aleak sinatzen (eta ekartzen dizkidazuen nire edozein libururenak, noski), eta orduz geroztik Elkarreko standean (Artekale 69-80), Inon ez, inoiz ez ipuin liburuarenez (edo nahi dituzuenenez) arduratzen, ziurrenik Ana Malagonen konpainia noblean (bere Lasai, ez da ezer gertatzen ezinbestekoa dedikatuko dizuena). Bide batez, Inon ez, inoiz ez erosten dutenei okasiorako propio apailatu dudan kaieratxo bat oparituko diet, “Genealogia” narrazio berri argitaragabeak eta udaberriko aurkezpenetan irakurri nituen ipuin eta sasimanifestu guztiek osatua. Komertzialtasun gordinenaren izenean beti, zer esanik ez.\nAlbisteak,Gauzatxoak atalean publikatua\t| Ana Malagon,Azken garaipena,Durangoko azoka,Inon ez inoiz ez,Julen Ribas,kaieratxoa,Literatura komertziala hitzekin laburtua | Erantzun 1\nAna Malagonen hitzak “Inon ez, inoiz ez” liburuaz\nPosted on 2014/06/24 by ibanzaldua\n[Hauek izan ziren Ana Malagon idazleak eta, hala ere, adiskideak Zarauzko Literaturia 2014ko mikro-aurkezpenean Inon ez, inoiz ez nire ipuin liburuaren inguruan esan zituenak. Maiatzaren 31n egin genuen, bazkaltzeko orduan kasik, Garoa liburu dendan. Mila esker bihotzez, Ana!]\nZuen zorionerako, laburra izango naiz. Gose izango zaretelako. Fisiologikoki gose eta Iban Zaldua entzuteko gose. Eta jende askori gertatzen zaio, gose denean kabreatu egiten dela. Ez nuke hori nahi. Zuen pazientziarekin jolastuko dut, pixkat bakarrik. Hona hemen nire gaurko helburuak, ordenean: 1. Iban Zalduaren Inon ez, inoiz ez liburua oso ona dela eta irakurri behar duzuela esatea. 2. Aurrekoa justifikatze aldera, liburuaren gako batzuk ematea. 3. Nire subnormaltasuna disimulatzea (ez dut itxaropen handirik).\n1. Iban Zalduaren Inon ez, inoiz ez liburua oso ona dela eta irakurri behar duzuela esatea. Iban Zalduaren Inon ez, inoiz ez oso ona da eta irakurri behar duzue. Esan dut. Ahal baduzue, denda hontan erosi. Liburuak seinalatzeko luminosoak falta dira, baina hor dago, eskuragai. Dagoeneko erosi eta irakurri baduzue, erosi berriz. Norbaiti oparitu.\nInon ez, inoiz ez liburu ona delako. Garrantzitsua.\nHonekin amaitu nezake aurkezpena, zuen mesederako. Eta norbait garrantzitsua izango balitz, nahikoa litzateke zuek nire iritzia aintzat hartzeko.\nBaina ez naiz. Eta horrregatik, nire bigarren helburua bete beharko dut.\n2. Aurrekoa justifikatze aldera, liburuaren gako batzuk ematea.\nGako hauek ez liburu hontan bakarrik, Iban Zalduaren obran zehar aurki daitezkeen hiru ezaugarri dira. Ibanek maisutasunez jorratzen dituenak.\na. Testuinguruetatik eroritako outsiderrak Hemen eta orain. Inon ez, inoiz ez. Ez dira bildumaren atal nagusiak bakarrik. Ere bai. Liburua osatzen duten ipuinen ardatzean dagoen bidai bat ere bada. Testuinguru jakin bat hemen eta orain biziki bizitzetik , testuinguruaren aldaketarekin amildegian behera inon ez, inoiz ez batean erortzen diren pertsonaien bidaiak.\nEgoera berriari egokitzeko arazoak dituzte. Deskontzertutik begiratuko diote errealitate berriari. Batzutan errealitate ukatu egingo dute. Bestetan, horren kontra errebelatu. Baina egokitu? Zaila dute egokitzea.\nb. Hartu eta emanik gabeko hartu-emanak Harreman desorekatuen azpigenero-ez-ofizialean maisu da Iban. Informazio izkutaketak markaturiko harremanak jasotzen dituen azpigeneroan. Ipuingintza hori da neurri handi batean, ezta? Informazioaren kudeaketa. Ipuinak kontatzen dira ipuinetan (matrioska narratiboak dira, nolabait). Ipuinak isiltzen dira ipuinetan (izkutaketa jolas serio batean, nolabait). Ipuinak kontatu eta isildu egiten dira (koreografia batean, nolabait).\nc. Surrealismo posibleak Fikzioaren aldarria egin du Ibanek bere azkeneko aurkezpen eta elkarrizketetan. Eta eskerrak, autofikzio-autobiografia-autolaguntzaren garai hauetan, fikzioa maite dugunok eskertzen diogu gurekin gogoratu izana.\nHala ere, fikzioa da bai, surrealista-fantastikoa izan daiteke batzutan, bai, baina batek nolabaiteko sentsazioa du posible dela, ez daki nola, baina posible dela, fantasia hori egunen batean teleberrian ikustea, norbaitek kontatuta beregana hurbiltzea edo lehenengo pertsonan bizitzea.\nBada fantasia, bada ironia, bada ezinegona.\n3. Nire subnormaltasuna disimulatzea (itxaropen handiegirik gabe). Uhm. En fin. Ez, ez dut lortu. Baina saiatu naiz, benetan.\nArgazkiaren egilea: Peru Iparragirre @nomadagaldua\nTestuak atalean publikatua\t| Ana Malagon,Inon ez inoiz ez hitzekin laburtua | Utzi erantzun bat\nAna Malagonen “Lasai, ez da ezer gertatzen” libururako aurkezpena\nPosted on 2014/02/23 by ibanzaldua\n[Testu hau Lasai, ez da ezer gertatzen liburuaren aurkezpenean irakurri nuen, 2014ko otsailaren 21ean, Donostian].\nEgun on, eta ongi etorri aurkezpen honetara.\n(Liburuaren aurkezpenarekin berarekin hasi baino lehenago, parentesi arteko bi ohartxo, edo, nahiago baduzue, aldez aurretiko pare bat kontu pertsonal samar:\n-Lehenik eta behin, eta betirako argi gera dadin, ez naiz Ana Malagon Zalduaren lehengusua, bere bigarren abizena eta nire lehenengoa berdinak diren arren. Beraz, ez nago hemen bere familiakoa naizelako edo aspaldiko leinu euskaldunari zor zaion sendi-elkartasunaren bulkadaren ondorioz; guk dakigula, ez daukagu odol loturarik, eta, baldin baditugu, iragan urrunean galtzen dira, euskal ama paleolitiko primigenioarekin batuko gintuzketenetan.\nHori bai, esan dezaket Ana betidanik ezagutzen dudala, jaiotza unetik kasik, Ana nire adiskide handienaren, Eduardo Malagonen arreba txikia delako, eta, ondorioz, ia.ia bertan nengoela Ana mundura etorri zenean (Donostian, 1978an). Gauza asko konpartitu ditugu, are diskografia bat ere (niri oso gauza inportantea iruditzen zaidana), Eduardok eta biok gustu musikalak eta diskoak partekatzen genituelako (bueno, nire adiskideari Tears For Fears gustatzen hasi zitzaion arte behintzat… ). Edonola ere, zera esan nahi dut honekin, lotura puntu asko izan ditugula Anak eta biok aspalditik.\nBaina hori argi utzita, azpimarratu behar dut ez nagoela lotura horiengatik hemen: bultzatu nauen gauza bakarra liburu hau da.\n-Eta horrekin erlazionatuta, bigarren aurretiko oharra: behin eta berriro adierazi diodala Anari, eta baita editoreari ere, agian ni ez naizela pertsona egokiena liburu hau aurkezteko, ezta hitzaurrea idazteko ere, eta are gutxiago, beraz, gauza biak egiteko. Alde batetik, jende batentzako Iban Zalduak aurkeztea motibo nahikoa izan daitekeelako liburua ez erosteko edo baztertzeko; ni hemen egoteak, hasteko, ziurtatzen dio liburu honi kritika txar bat izatea, edo, okerrago dena, bat ere kritikarik ez izatea gipuzkoarron egunkari nagusian, eta hori, donostiar baten lehenengo liburu batentzat, zorigaizto izugarriya da…\nBestetik, hitzaurrea ere idatzi dudanez, pixka bat erredundantea gerta daitekeelako nire aurkezpena. Saiatuko naiz, beraz, zehazki ez errepikatzen hitzaurrerako idatzi dudana, baina ez dakit lortuko ote dudan).\nEdonola ere, parentesia itxi eta, orain bai, aurkezpenari ekingo diot, behar den moduan. Eta niretzat ohore bat bada liburu hau aurkeztea, da liburu inportante bat iruditzen zaidalako. Eta saiatuko naiz azaltzen zergatik iruditzen zaidan Lasai, ez da ezer gertatzen hau liburu garrantzitsua, hemen eta orain, 2014ean, Euskal Herrian.\nAlde batetik, “ezkutuko” egile bat berreskuratzeko aukera ematen digulako. Ana aspaldi hasi zen idazten, eta baita literaturaren munduan ere, Urruzuno belaunaldiko partaidea baita eskubide osoz: gazteen sari hori konpartitu du Harkaitz Cano, Uxue Apaolaza edo Leire Bilbao bezalako jende ilustrearekin, baina, haiek guztiak ez bezala, ez zuen berehala argitaratu libururik, eta katakonba digitaletan ezkutatuta ibili da, ezkutatuta ibiltzeko modu bitxia dena, Poeren “Eskutitz lapurtua” ipuinekoa adinakoa. Ikuspuntu horretatik, alderantzizko bartleby baten modukoa izan da Ana: liburu bat argitaratu aurretik isiltasun literariora lerratu zen idazle bat alegia. Egia da gaur egun (eta etorkizunean agian are gutxiago) liburua ez dela ezinbestekoa idazle baten lanak plazaratzeko, eta Ana ez dela geldirik egon alde horretatik, liburu honetako testuek frogatzen duten bezala (gehienek interneten ikusi baitzuten argia). Baina liburuaren fetitxistak izaten jarraitzen dugun zaharrunontzat, argitaratua izatearen edo ez izatearen arteko muga argia da oraindik. Eta gaur zeharkatu du, eta ez edozein modutan gainera, Ana Malagonek.\nBeraz, gehitu beharko genuke hemen liburu hau inportantea dela web-literaturaren adibide on bat delako, euskaraz eta edozein hizkuntzatan egunero, astero ekoizten den corpus besarkagaitz horren ale berezia. Eta berretsi beharko genuke, Luistxo Fernandezek azpimarratzen zuen bezala, hitzordu horretara euskaldunok ez garela bereziki berandu iritsi; testu hauen egoera aldaketak, likido edo gaseosotik solidora alegia, horretaz gogoeta egiteko parada ematen digu. Web literatura hori, literatura (neurri batean) efimero eta digital hori existitzen dela gogorarazten digulako, hor dagoena, bere sorpresa txarrekin (literatura konbentzionalak bezala, alegia), baina baita onekin ere, gu deskubritzeko zain.\nLiburu hau ere inportantea da mikrotestugintzaren aldarrikapena den neurrian. Mikrotestugintza esaten dut, eta mikroipuingintza esan beharko nuke, hemen dauden testu gehien gehienak mikroipuinak direlako, eta horrela salduko direlako: azken finean, normala da, publikoak etiketa ezagungarriak behar dituelako, eta mikroipuinena agian dagokion hurbilekoena delako. Eta ez dago gaizki ere erabiltzea, mugaldeko generoa delako ipuin hiperlaburrarena, mestizoa, hibridoa, eta alde horretatik, paradoxikoa dirudien arren, oso zabala, bertan kabitu daitekeenari dagokionean. Esan dezadan testuok, edonola ere, laburrak izan arren, ganorazkoak direla, Twitterren azken aldi honetan “mikroipuin” bezala autoaldarrikatzen diren asko eta asko ez bezala.\nGeneroaren ikuspegi honetatik Lasai, ez da ezer gertatzen liburu inportantea da, orobat, mikroipuingintza praktikatzen duenean joera dezente duelako horren aldaera “errealistarako”, eta hori ez da horren ohikoa, zeren eta mikropuingintza, berez (eta ipuingintza “orokorra” bezala) gehiago lerratzen da, oro har literatura fantastikoaren alderantz. Honekin ez dut esan nahi ipuin fantastikorik ez dagoenik hemen: egon badaude, eta oso ederrak dira. Baina zerbait azpimarratuko banu errealistak lirateke, laneko, familiako, kontsumoko, eguneroko, haurtzaroko kontuetara zuzentzen direnak koxkaren bila: horietan egiten du distira, behin baino gehiagotan, Anaren bisturiak. Eta hori, generoaren ezaugarriak kontuan hartuta, ez da lortzen erraza, horregatik azpimarratu nahi nuen.\nHorrekin lotuta, liburu garrantzitsua da bizitza garaikidearen kontakizunean sendo errotutako lan bat delako: liburu hiritar, urbano, are urbanita bat, enprendimientoaren aroko bakardadean aurkitzen duena ardatzetako bat, mundu turbokapitalistak sortzen duen deserrotzean; bide horretatik, Kafka garaikide eta txiki baten abileziarekin egiten du lan Ana Malagonek. Lehengoan lagun batekin komentatzen egon nintzen ipuin hauek, eta hitz bat sortu zen elkarrizketan, nik uste dudana nahiko ondo islatzen duela Ana Malagonen testuek, are umoretsuenek ere, sortzen duen efektua: desosegua. “Desoseguaren liburua” izenburua hartuta dagoenez jada, Anak beste bat aukeratu behar izan du, baina “Desoseguaren kronikak”, edo “Desosegu aleak” ondo egokitu litzaizkioke azpititulu gisa…\nBeste kontu bat: are metaforaren eremura hurbiltzen denean (poesiarengandik horren gertu dagoen genero batean ohikoa dena, fabularen formulak erabiltzeko joera bezala bestalde), Anaren testuak oso natural aritzen dira. Hurbiletik arituko balitzaigu bezala, erabiltzen dituen metaforak metafora ez balira bezala kasik, hain egiten zaizkigu naturalak edo ohiturazkoak. Alde horretatik, Anaren testuek ez dute bilatzen hizkuntzaren txinparta, ez gaituzte txunditu nahi esapideen su-festa batekin: zuzenean doa harira, apaingarri debaldekorik gabe, baina ez hotz; larderiatsu, baina ez lehor. Baina, batez ere, eta hitz batean, eraginkor ari zaizkigu. Mikroipuingile onari dagokion bezala.\nLasai, ez da ezer gertatzen inportantea da, halaber, demostratzen duelako, pornografia sentimentala gure artean errotu dela dirudien garai historiko honetan, posible dela niaren literatura onargarri bat: niaren literatura bat neuaren literatura bilakatzen ez dena, alegia. Eta hori fikzioaren arte noblearen erabilera ondo dosifikatu eta zorrotz baten bitartez lortzen du Ana Malagonek. Irakurle honen zorionerako, bederen.\nFrogatzen duen bezala, bestalde, idatz daitekeela haurtzaroari buruz haur eta gazte literatura askok ohi duen sentimentalkerian eta onomatopeien inflazioan erori gabe. Edo haurtzaroa paradisu idiliko bihurtu gabe. Haurtzaroa eta gaztaroa gordin irudikatuz, ia-ia zigor biblikoren baten moduan, baina epikarik edo tragediarik gabe.\nEta hori guztia, eta honengatik ere garrantzitsua da liburua, esan bezala, zorrotz egiten du Anak, bizkor, itzulingururik gabe, esaldi motz eta bizkorrekin. Eta horrek gogorarazten dit Natalia Ginzburgek bere literaturari buruz esaten zuen zerbait, agian ere aplika dakiokeena Ana Malagonenari: “Esaldi motzetakoa da nire literatura, nahiz eta Proust atsegin dudan; pertsonei edo gauzei egiten dizkiedan erreferentziak bizkorrak dira, saltoka emandakoak, eta horrela gertatzen da nire komedietan ere… Baina honek guztiak ez du zer ikusirik xalotasunarekin, ‘berehalako’ sentimenduak eskaintzearekin. Uste dut ironia funtsezkoa dela, idaztean distantzia ironiko bat ipini behar dut beti”.\nEta ironiaren aipu honek narama liburu honen beste ezaugarri funtsezko batera, eta da darion umorea. Ze egia da bertan tratatzen diren gaiak (heriotza eta heriotzarekiko beldurra, bakardadea, anomia, isolamendua, hots, gizarte eta ekonomia garaikidearen gaitzetako asko) ilunak izan daitezkeela, berez, baina hemen, maiz, umore finez, ironiaz eta autoironiaz erabilita daude, behar den bezala alegia, eta horrek balio gehigarria eskaintzen die testu hauetako askori. Egia da irribarrea jelatuta uzten dizun umore mota hori suerta daitekeela: ez da umore bereziki kontsolagarri bat. Baina, kontsolatzen ez badu ere, umore horrek (umore beltz edo ilun horrek, nahi baduzue) gutxienez funtzio katartiko bat daukala esatera ausartuko nintzateke. Eta horren adibide gisa, ipuinetako bat irakurriko dizuet:\nLaztana, ez zitzaidan inolaz ere burutik pasa horrelakorik gerta zitekeenik. Aurretik beste neskekin bezala, diskrezio handiz sartu nituen zure gorpuaren zatiak kontenedore hartan, zabor poltsetan bildurik. Ez, ez zitzaidan okurritu kontenedoreak arratsalde nahasi hartan Bulebarraren erdian bukatuko zuenik, iraulita, erretzen. Eta zure zatiak asfaltoan zabalduko zirenik, eztanda baten ondoren bezala. Hanka. Oina. Eskua. Bular bat. Manifestariak eta ertzainak izoztu egin omen ziren zure inguruan. Koktelak eta gomazko pilotak albora utzi zituzten, mutu eta zurbil. Hori diote lekukoek. Ez dut egunkaria erosi. Ez zait politika interesatzen, sentimentalegia naiz.\nBestalde, aipatuko dudanak ez du liburua berezia egiten, baina uste dut esan behar dela: liburu hau liburu desorekatu bat da. Mikrotestuen eta, oro har, ipuinez osatutako liburu guztiak bezala: perfekzio osoa eta homogeneotasun osoa generoaren izpirituaren kontra doan zerbait da, are gutxiago 162 direnean pasarteak. Beraz, irakurleak gora-beherak aurkituko ditu testu hauen artean: gehiago konbentzituko dituen testuak eta gutxiago konbentzituko dituenak. Batez ere bizkor irakurtzen bada, gomendagarria ez den zerbait, nire uste apalean (eta hau diot irakurlearen autonomia batere mugatzeko asmorik gabe): nik pausatuki, egunean ipuin gutxi batzuk leitzea aholkatuko nioke irakurleari. Denbora har dezan hausnartzeko, gozatzeko eta mintzeko. Baina hori esaten dudan bezala, hau ere aldarrikatu behar dut: xedea jotako ipuinen .portzentajea halako liburuetan ohi dena baino handiagoa da. Eta, gainera (frogak dauzkat) funtzionatzen duten kontakizunak ez dira berdinak beti, ez sinkronikoki, ezta diakronikoki ere. Hau da, ni hunkitu izan nauten testuak ez dira izango beste irakurle bat hunkituko dutenak; hori konprobatu ahal izan dut nire inguruan, nolabaiteko “irakurketa konparatuak” egin ahal izan ditudanean. Eta denboran zehar, berrirakurketan alegia, berdin gertatu zait: liburuko lehenengo bertsioa irakurri nuenean, irakurgailu elektronikoan, gehien gustatzen zitzaizkidan testuak markatzen joan nintzen. Eta berriki, aurkezpen hau prestatzeko, orrialdeak tolesten joan naiz gehien gustatzen zitzaizkidan testuak nabarmentzeko. Ba horixe: bi aukeraketen zerrenda errepasatu, eta ohartu naiz, OK, normala den bezala, ipuin batzuk errepikatzen direla nire the best of-en zerrendaren barruan. Baina ez guztiak: beste askotan (erdi eta erdi esango nuke) aukeratu ditudanak beste ipuin batzuk izan dira, lehenengo irakurketan oharkabe pasatu zitzaizkidanak, eta ez zaizkit horren nabarmengarriak iruditu aurreneko irakurketan inpresionatu ninduten beste batzuk. Hots, berrirakurketa ondo jasaten duen liburu bat da (kotoiaren froga literario nagusienetako bat niretzat), eta horrek asmatzeen, aziertoen maila zabaltzen du. Hots, gorabeheratsua da, ma non troppo.\nAzkenik, eta hemen berriro ere aitorpen pertsonal bat egitera behartuta nago, liburu hau inportantea izan da niretzat asko animatu nauelako. Ez nire bizitzari beste norabide bat emateko, edo naizena onartzeko, edo inguratzen nautenak eskuzabaltasun handiagoz ikusteko: ez dadila inor hurbildu orrialde hauetara, mesedez, Bucay, Coelho edo Jaio motako autolaguntza-errezeten bila. Animatu banau izan da irakurle bezala egin duelako, eta, are gehiago, euskal literaturaren irakurle bezala animatu nauelako: esperantza itzuli didalako. Eta hau esaten dut oso irakurle ziklotimikoa naizelako, euskal literaturarekiko adoregabetasun unetatik pasatzeko ohitura txarra dudalako. Askotan gertatu izan zait, baina zorionez, beti egon da libururen bat, euskal depresio literariotik ni ateratzeko gaitasuna izan duena, eta, une batez sikiera, animatu nauena: gertatu zitzaidan Ur Apalategiren Gauak eta hiriakekin, gertatu zitzaidan Xabier Montoiaren Denboraren izerdiarekin (eta oraintsu bere Azken afariarekin), gertatu zitzaidan Uxue Apaolazaren Umeek gezurra esaten dutenetik ipuin liburuarekin… Pasa den udan izan nuen desanimo/depresio une horietako bat. Eta nire euskarria, irakurtzen jarraitzeko itxaropena itzuli zidana, neurri handi batean, Anaren liburua izan zen. Alde horretatik, eskerrak baino ezin dizkiot eman: eskerrik asko, Ana, liburu hau biltzeagatik, eta ni hona gonbidatzeagatik.\nAmaitzeko, uste dut ondo legokeela beste ipuin bat irakurtzea. Hauxe, adibidez:\nSerio zeuden gurasoak bi ahizpei begira. Ez zuen gaizki egindako ezer gogoratzen. Arratsaldean parkean ibili zen, beti bezala, auzoko lagunekin. Ez zen ezer berezirik gertatu. Ez haserrerik. Ez istripurik.\n“Zer egin ote duzu oraingoan”, esan zion Martari belarrira.\n“Zer egin ote duzu zuk, nik ez dut ezer egin”.\n“Zuen aitak eta biok banatu egin behar dugu”.\n“Elkar maitatzeari utzi diogu eta hoberena dela pentsatu dugu.”\n“Baina zuek maite zaituztegu, asko maite zaituztegu”.\n“Nik ez dut Marta maite, banatu naiteke ni ere?”.\n“Bai, guk ere banatu egin nahi dugu.”\nIsilune ozenago bat.\nLiburuak,Testuak atalean publikatua\t| Ana Malagon,Aurkezpena,Lasai ez da ezer gertatzen hitzekin laburtua | Erantzun 1


Camilla Collett - Wikipedia, entziklopedia askea.\nJacobine Camilla Collett, Jacobine Camilla Wergeland jaiotza-izenez (Kristiansand, Norvegia, 1813ko urtarrilaren 23a - Christiania, egun Oslo, 1895eko martxoaren 6a) norvegiar eleberrigile feminista izan zen.\nKristiansand, 1813ko urtarrilaren 23a\nKristiania (en) , 1895eko martxoaren 6a (82 urte)\nPeter Jonas Collett (en) (1841eko uztailaren 14a -\nRobert Collett (en)\nAlf Collett (en)\nHenrik Wergeland poetaren arreba zen, hala ere, anaiaren aurkaria zen Johan Welhavenez maitemindu zen. Erantzunik gabe geratu zen maitasun hori dago Colletten lehen eleberriaren oinarrian: Amtmandens Døttre (1854-1855, Alkatearen alabak). Adore handiz idatziriko lana da, emakumearen askatasun eta zoriontasunerako eskubidearen aldekoa; aro berri baten hasiera ekarri zuen Norvegiako etikaren historian.\nFeminismoaren aldeko ideiak azaltzen ditu lan guztietan: Gau luzeetan (1861) eta Azken Orriak (1868-1873), oroitzapenak biltzen dituen liburuak; eta Emakume mutuen aldean (1877) eta Joeraren kontra (1879-1885), emakumeen eskubideen aldeko idazkiak besteak beste.\nColletten obrak eragin handia izan zuen Ibsenengan.\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Camilla Collett\nAzken aldaketa 10 otsaila 2019(e)an, 18:22(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 10 otsaila 2019, 18:22.


Lankide:Ntreku/Proba orria - Wikipedia, entziklopedia askea.\n1 Nonahiko konputazioa\n1.3.1 New Songdo City\n1.4 Ikusi ezazu\n1.5 Kanpoko loturak\nNonahiko konputazioa (ubicomp) software-ingeniaritzako eta konputazio-zientzietako kontzeptu bat da. Informatika pertsonaren ingurunean integratzen da, edozein leku eta unetan, ordenagailuak objektu berezitutzat hartu gabe. Kontzeptu horrek zehazten du, lehen aldiz, gizakia ez dela makinara egokitu behar, baizik eta makina gizakiari egokitu behar zaiola. Nonahiko konputazioa, hodeiko zerbitzu gisa ezagutzen da eta sare baten bidez konputazio-zerbitzuak eskaintzeko paradigma bat da; sare hori, eskuarki, Internet da.\nMahaigaineko konputazioan ez bezala, nonahiko konputazioa edozein gailu, leku eta formatu "erabiltzean" gerta daiteke, ("erabiliz" esaten dugu, erabiltzaileak ez duelako inoiz zuzenean egingo) eta, oro har, hauteman gabe. Erabiltzaileak sistema txertatuekin elkarrekintzan jarduten du eta hainbat eratara aurki daiteke teknologia hau: Internet, middleware, sistema eragileak, kode mugikorra, sentsoreak, mikroprozesadoreak, erabiltzaile-interfazeak, sareak, komunikazio-protokoloak, GPS eta material berriak.\nNonahiko konputazio-eredu guztien puntu komun gisa, nabarmentzekoa da txikiak, disimulagarriak, sendoak eta sarea prozesatzeko gaitasuna dutenak izatearen ikuspegia partekatzen dutela. Gaur egungo egunerokotasunak hartzen dituen eskala guztietan banatuta daude, eta, oro har, gure ingurunean integratzeko modukoak dira, bereziki deigarriak izan gabe. Adibidez, etxeko nonahiko konputazioko gailu batek argiztapen eta berokuntza sistemak interkonektatu ahal izango lituzke giro kontrolarekin, horrela, egunaren momentuaren eboluzioaren eta bere ezaugarrien arabera, sistema honek erreakzionatu ahal izango luke eta etxebizitza edo eraikin bateko tenperatura eta argi baldintzak aldatu ahal izango lituzke, modu jarraitu eta hautemanezinean. Ohiko beste aplikazio bat hozkailuak dira, eta behar bezala etiketatu denean edukiaren berri izaten dute. Aste osorako menu osasungarriak planifikatzeko gai dira, familiako kide bakoitzaren premien arabera, eta janari gutxi edo egoera txarrean dagoen janariaren berri ohartarazteko gai dira.\nErabiltzaileak elkarrekintza du sistema txertatuarekin hainbat eratara eta teknologiak honek barne hartzen ditu Internet, middleware, sistema eragileak, kode mugikorra, sentsoreak, mikroprozesadoreak, erabiltzaile-interfazeak, sareak, komunikazio-protokoloak, GPS eta material berriak.\nDiziplina hau ingelesez Pervasive computing, ambient intelligence, Calm technology, Things That Think eta Everyware terminoekin ezagutzen da. Duela urte batzuetatik ingurumen-adimena ere esaten zaio. Gainera teknologia hauei, Gauzen Interneta (IoT) edo adimen artifiziala ere deitzen zaie.\nNonahiko konputaziorako eta termino erlazionatuetarako definizio bakarra proposatu ordez, nonahiko konputaziorako propietateen taxonomia proposatu da, eta hortik hainbat aplikazio eta nonahiko sistema de-kritikatu daitezke.\nNonahiko konputazioak topiko-sorta zabala ukitzen du, hala nola zenbaketa banatua, konputazio mugikorra, sare mugikorrak, testuinguruaren eta semantikaren konputazioa, sentsore-sareak eta gizakia-makina elkarrekintza.\nMark Weiserri egozten zaio kontzeptuaren autoretza 1991n idatzitako azken artikuluetan, Palo Altoko (PARC) laborategian Xerox-entzat lan egiten zuenean. Weiserri, neurri batean, Philip K. Dick-en Ubik eleberriko distopiaren trataerak eragin zion. Eleberriaren ustetan, gure bizitzako elementu guztiak teknologikoak izango ziren, ateetako heldulekuetatik hasi eta komuneko papereraino. Zientziaren aurrerapena ez da Weiser-ek iragarri bezain azkar joan, baina azken urteotan aurrerapen handiak egin dira norabide horretan.\nMassachusetts-eko Institutu Teknologikoa teknologia honetako hainbat aportazioen erantzule izan da. Garrantzi handiena Things That Think, Hiroshi Ishiirena, Media Lab eta Oxygen proiektuan gauzatutako CSAIL ekimena izan dira.\n2004ko artikulu batean, Adam Greenfield idazle estatubatuarrak everyware termino burutsua sortu zuen nonahiko konputazioa, ingurumen-adimena edo baliabide ukigarriak dituzten teknologietarako. Bere Everyware: The Dawning Age of Ubiquitous Computing liburuan, Greenfieldek nonahiko konputazioaren arteko elkarrekintza paradigma "portaeran informazioa prozesatzeko nahasketa"-tzat deskribatzen du, mundu errealaren adibide bezala Londresen erabilitako Oyster txartelaren sistema aipatuz.\nMark Weiserrek oinarrizko hiru eredu proposatu ditu nonahiko sistemak garatzeko:\nTabs: zentimetro gutxiko gailuak, erabiltzaile batek eraman ditzakeenak\nPad: esku baten tamainako gailuak\nBoards: metroak neur ditzaketen gailuak\nWeiserrek proposatutako kategoria horiek, oro har, handiak izaten dira, forma laua izaten edo irteera bisualen bat izaten dute. Gogoeta horiek lasaitzen badira (adibidez, nanometroen tamainaraino iristen diren gailuak onartzea ahalbidetuz), tarte hori askoz gailu gehiagotara zabal daiteke, baita askoz gailu erabilgarriagoetara ere. Beraz, denborarekin, beste hiru sailkapen mota proposatu dira:\nDust (hautsa): ikusmen-irteerarik izan ez dezaketen gailu miniaturizatuak (adibidez, MEMS sistema mikro-elektromekanikoak); horien neurria nanometroen eta mikrometro edo milimetroen artekoa izan daiteke.\nSkin (azala): argia igortzeko gaitasunarekin eta hainbat materialekin egin daitezke, hala nola polimero eroaleak, gailu organiko batzuk, etab. Sarritan, arropa, gortinak edo dekorazio elementu bezala ikusten dira.\nClay (buztina): MEMS ezberdinen multzoak konbinatu daitezke hiru dimentsiotako formak sortzeko.\nNonahiko konputazioa erronka zientifiko/tekniko handia da, aukera-nitxo handi bat, eta enpresa-sektorearentzat eremu erakargarria da. Eragin soziala, inpaktu zientifikoa, inpaktu teknologikoa eta, azkenik, inpaktu ekonomikoa izango dira herrialdearen garapen-ildo estrategikoetako bat. Tokiko zenbaketaren barruan lehentasun handikotzat jotzen diren ikerketa- eta garapen-arloak, zehatzak izan gabe, honako hauek dira:\nHurrengo belaunaldiko sareak\nInternet 2 tokian tokiko zenbaketarako euskarri gisa\nAd ‐ hoc sareak\nGailu heterogeneoen interkonexioa\nSoluzioak birdiseinatzea zenbaketa mugikorrari eta/edo nonahikoari aplikatzeko.\nSistema berdin-berdinak (Peer ‐ to ‐ Peer)\nPosizionamendu- eta lokalizazio-zerbitzuak\nOinarrizko zerbitzuak (e.g. GSM/GPRS posizionamendua)\nNonahiko sistemak garatzea (aplikazioak)\nE ‐ Medikuntza\nUrrutiko seinale medikoak monitorizatzea eta prozesatzea\nContext ‐ aware systems\nZaharren jarduera monitorizatzea\nNew Songdo CityAldatu\nNew Songdo City (ingelesez New Songdo City) hiri bat da, uharte batean eraikitzen ari dena, Inchon hiriaren parean, Hego Koreako Seul hiritik 60 kilometro mendebaldera. 680 hektareako azaleran eraikitzen da hiri hau, non informazio sistema guztiak interkonektatuta egongo diren eta konputagailuak etxebizitzetara, kaleetara eta bulego eraikinetara integratuta egongo diren. 25.000 milioi dolarreko aurrekontuarekin, hiria Eremu Ekonomiko Librea kokatzen ari da. 2014rako hiria amaituta egotea espero zen eta 65.000 pertsonako biztanleria izatea, horietatik 30.000 inguru bertan lan egingo zutenak. Hala ere, 2019ko datuen arabera, 6km2 ko azalera dauka eta 48.000 biztanleko populazioa.\nUbiquitous Computing News\nConference: Research & Development Workshops on Pervasive Learning (Pervasive)\nInternational Workshop on Ubiquitous Computing & Ambient Intelligence\nCenter for Research in Ubiquitous Computing (CRUC at Fast nu Karachi) (hautsitako esteka Internet Archiven dago eskuragarri; ikus historia eta azken bertsioa).\nBibliography of Adam Greenfield 's Everyware: The dawning age of ubiquitous computing\nHumantek-Pertsonak eta Teknologia Blogak nonahiko konputazioaren, Ingurumen adimenaren eta Gauzen Interneten ikerketari buruz\nUra/Zero: proiektu Likidoaren antologia batek Bruce Sterlingen "Googlek suntsitutako nire belaunaldiko buru onenak ikusi nituen" ipuina barne hartzen du, non nonahiko konputazioa aipatzen den.\n↑ (Ingelesez) Nieuwdorp, Eva. (2007-04). «The pervasive discourse: an analysis» Computers in Entertainment 5 (2): 13. doi:10.1145/1279540.1279553. ISSN 1544-3574. Noiz kontsultatua: 2020-10-22.\n↑ Pervasive computing : the mobile world. (2nd ed. argitaraldia) Springer 2003 ISBN 3-540-00218-9. PMC 52214687. Noiz kontsultatua: 2020-10-22.\n↑ Greenfield, Adam.. (2006). Everyware : the dawning age of ubiquitous computing. New Riders ISBN 0-321-38401-6. PMC 67230587. Noiz kontsultatua: 2020-10-22.\n↑ Pervasive computing : the mobile world. (2nd ed. argitaraldia) Springer 2003 ISBN 3-540-00218-9. PMC 52214687. Noiz kontsultatua: 2020-10-20.\n↑ Poslad, Stefan.. (2009). Ubiquitous computing : smart devices, environments and interactions. Wiley ISBN 978-0-470-77944-6. PMC 352829669. Noiz kontsultatua: 2020-10-20.\n↑ «The Computer for the 21st Century» web.archive.org 2007-06-30 Noiz kontsultatua: 2020-10-22.\n↑ «Songdo 1-dong (Quarter, South Korea) - Population Statistics, Charts, Map and Location» www.citypopulation.de Noiz kontsultatua: 2020-10-22.\nAzken aldaketa 20 martxoa 2021(e)an, 11:59(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 20 martxoa 2021, 11:59.


Itsasontziaren Eskuliburua PDF Descargar - PDF UPGRADE\nItsasontziaren Eskuliburua PDF\nEl libro Itsasontziaren Eskuliburua en formato PDF. El libro Itsasontziaren Eskuliburua en formato MOBI. El libro Itsasontziaren Eskuliburua en formato ePUB. El libro fue escrito en 2004 por el autor Imanol Basterretxea Iribar. Disfruta leyendo con el sitio web upgrade6a.es.\nLos Transportes En La Ingeniería Industrial (Problemas) 19,76€ 18,77€ disponible 5 Nuevo Desde 18,77€ 1 Usado Desde 194,00€ Envío gratuito Ver Oferta Amazon.es A partir de abril 4, 2020 7:24 pm Características Is Adult Product Release Date2003-02-13T00:00:01Z Edition1 LanguageEspañol Number Of Pages252 Publication Date2003-02-13T00:00:01Z Los Transportes En La Ingeniería ...\nItsasontziaren. eskuliburua. Manual de buques mercantes ...\nItsasontziaren eskuliburua (Iranzu Sotés - Iñaki Alcedo -Imanol Basterretxea - Aingeru Basterretxea - Xabier Sotés) Web del Servicio Editorial; Lurraldeak eta mugaldeak II. Agerraldiak eta presak Espainiako zinema dokumentalean (Fernández Guerra, Vanesa (arg.) ) Web del Servicio Editorial; Metabolismoaren erregulazioa giza organismoan ...\nLazarillo De Tormes En La Picaresca eBook Viajera (Saga Outlander 3) eBook Guía Práctica Y Cultural De América Latina eBook Llengua 1 eBook El Garante (Collateral Man) - Alex Ferrara Y Jose Levy eBook El Sorprendente Libro Desplegable Del Cuerpo Humano eBook Akhenaton Y Nefertiti. La Pareja Solar eBook Vademecum De Productos Fitosanitarios Y Nutricionales 2009 (25ª E D.) (Sin Cd Rom) eBook Fiesta De Princesas: Juego Y Me Divierto eBook Ciutat Dels Platans eBook 1913 - Efemerides Del Año - Hundimiento Del Titanic - Raro eBook El Taxi De La Vida Eterna eBook Entrena La Ment 1º Educacion Primaria Quadern (Cat) eBook Yo Siempre Creí Que Los Diplomáticos Eran Unos Mamones eBook Pedraza eBook


Ikasle Sindikatua - Greba orokorra urtarrilaren 30ean Hego Euskal Herrian!\nGazteontzat etorkizun duin baten alde!\nIkasle eta langileak, elkarrekin aurrera!\nDeskargatu hemen materiala: kartela, eskuorria, greba eskari eredua EAE eta Nafarroa\nIkasle Sindikatutik urtarrilaren 30eko greba orokorraren deialdira batu gara. Egun horretan, ikasgelak hustuko ditugu eta kaleak hartu langile klasearekin eta pentsionistekin batera, Hego Euskal Herria geldiaraziz, hezkuntzaren, osasungintzaren eta zerbitzu publikoen murrizketa eta pribatizazioekin amaitzeko, lan prekarietatearekin eta miseriazko soldatekin amaitzeko eta pentsio publiko duinak defendatzeko. Ezbairik gabe, greba orokor hau aurrerapauso irmo batean bihurtu behar dugu, gazteriaren eta langile klasearen indarrak batzeko eta indartzeko bidean.\n“Lan, pentsio eta bizitza duinak” lelopean greba honek bultzada eman nahi die pentsionistek bi urtetan zehar burutu dituzten mobilizazio eredugarriei, azken hamarkadan kendu dizkiguten eskubide sozialak eta lan baldintzak ere borrokatuz. Pentsioen aurkako erreforma, murrizketa eta pribatizazio planek duten jatorria gazteok jasan ditugun erasoen berbera da, hezkuntza publikoan LOMCE eta Heziberrirekin jasa ditugunak, edota lan bat lortzen dugunean aurkitzen dugun esplotazio eta kontratu zaborrena, lan erreformen ondorioz. Azken batean, betikoei irabazi milioidunak bermatzea da horien helburua, langile familiak geroz eta gehiago pobretzearen kontura. Gure osasungintzari, hezkuntzari eta pentsio publikoei lapurtutako bitartekoekin loditzen dituzte kapitalista apur batzuk beren poltsikoak, gure guraso eta aiton amonek eskuratu zituzten eskubideak deuseztatuz. Ezin dugu onartu!\nEAJ-PSE hezkuntza publikoa erasotzen jarraitzeko asmotan dabiltza\nGazteak Madril, Iruñea eta Gasteizeko gobernuen erasoen jo puntuan egon gara, PP, PSOE eta EAJ instituzio hauen buruan egon direnean. LOMCE eta EAErako kalkatu zuten Heziberrik, oraindik ere indarrean jarraitzen dute eta hezkuntza publikoari eginiko murrizketak ez dira atzera bueltatu. EAE da hezkuntza pribatizatuen dagoen erkidegoa. Baina, gainera, EAJren eta PSEren Eusko Jaurlaritzak pauso bat eman nahi du aurrera hezkuntza publikoaren aurkako erasoen bidean, pribatu-kontzertatuaren zerbitzura eginiko hezkuntza lege bat ateraz.\nBankuei milaka euro eman dizkien bitartean, murrizketa basatiak egin dituzte beste batzuen artean hezkuntza publikoaren aurka, ikasgelak masifikatuz, irakasleen lan baldintzak okertuz eta langile familietako ikasleei kalitatezko hezkuntza ukatuz. Hezkuntza publikoaren aurkako erasoek helburu konkretua dute: langile klaseko seme alabak ahalik eta azkarren ikasketak uztea esplotaziorako materiala izan gaitezen enpresarien eskuetan. Kasu askotan, lanbide heziketa publikoan plaza bat lortzea irabazi ezin den loteria baten pareko bihurtzen da, pribatuan hiru mila eurotik gorako matrikulak ordaindu behar izatera iritsiz. Unibertsitatean tasen igoerak eta praktikan graduondokoak ezinbesteko ezartzeak lan merkatuan balioko duen titulu bat edukitzeko, azken batean, goi mailako titulazioak horiek ordain ditzaketenen eskura bakarrik jartzea da. Aski da, negoziorik ez gure hezkuntzarekin! Eskola publikoen sare bakar baten alde, kalitatezkoa, euskalduna, laikoa eta doakoa haur eskolatik unibertsitatera arte!\nEtorkizuna lapurtzen ari zaizkigu! Urtarrilaren 30ean ikasgelak hustu eta kaleak beteko ditugu!\nEAJ-PSEren Eusko Jaurlaritzak aho-betez hitz egiten du kalitatezko enpleguaz eta “euskal oasiaz”, hemen beren murrizketa politiken ondorioak jasango ez bagenitu bezala. Baina errealitatean horiek dira langile klaseak eta gazteriak pairatzen dugun esplotazioaren eta prekarietatearen erantzule zuzenak. Urkulluk oso argi utzi zuen Bizkaiko metaleko langileen aurka jo zuenean eta patronalaren alde jarri zenean: bankarien eta enpresari handien ordezkariak dira. Enpresariei zergak jaitsi dizkiete Diru sarrerak Bermatzeko Errenta murrizten duten eta familia behartsuenak erasotzen dituzten bitartean.\nGazteak gara orain eta etorkizun duin bat ukatzen diguten politika neoliberal guzti horiek gehien kolpatzen gaituzten sektoreetako bat. Horregatik izan gara, hain zuzen, mugimendu feministan, aldaketa klimatikoaren aurkako borrokan, errepresioaren aurkakoan, autodeterminazio eskubidearen aldekoan indartsu mobilizatu garenak ere. LOMCE eta Heziberriren aurka eta 3+2 unibertsitateko erreformaren aurka ere borroka eta greba oso garrantzitsuak egin ditugu, horien bidez kaleetan errebalida frankisten planak atzera bota genituelarik.\nBorroka horiek, beste askoren ondoan, kaleak bete dituzte mobilizazio historikoetan. Horregatik indar horiek guztiak batzen baditugu -gazteak, pentsionistak, langileak- gure indarra ikaragarri biderkatuko da. Horrela lortuko dugu politika kapitalistekin eta errepresioarekin amaitzea. Greba honek aldarrikapen garrantzitsuak hartzen ditu: 1080 euroko gutxieneko pentsioa, 1200 euroko gutxieneko soldata, 35 ordutako lan astea, jubilazioa 65 urtetara… Zalantzarik gabe, Euskal Herriko langile klaseak frogatu du baduela indarra hori eta askoz gehiago lortzeko, greba honekin aurrera pausoa emanez. Horrek izan behar du lehen urratsa, gorantz doan borroka plan batean benetan langile klasea eta gazteria antolatzeko balioko duena eta mobilizazio egutegi bat planteatuko duena mobilizazio eta greba orokor gehiago deituz gure aldarrikapenak lortu arte.\nGreba orokor horren deialdia berri oso ona da, eta Euskal Herrian langile klasearen eta gazteriaren mobilizazio gorakadatik jaio da. UGT eta CCOO sindikatuek hori babesteari uko egin izana akats larria da. Deialdira batu beharko lukete eta Estatu mailara zabaldu, hori gogo handiz hartuko bailitzake.\nIkasle Sindikatutik deialdi honen aldeko apustua egiten dugu eta gure indar guztiak jarriko ditugu arrakasta izan dadin. Borroka da bide bakarra!\n1. Lan eta pentsio erreformak indargabetzea. 1.200 €-ko gutxieneko soldata. Langabezia-sorospen mugagabe baliokidea langabeentzat, lana aurkitu arte. 35 ordu astean, soldata-murrizketarik gabe. Lan-prekarietatearen amaiera: finkoak plantillan, 15 egunera.\n2. Pentsio duinak eta publikoak: 60 urterekin erretiroa eta 1.200 euroko gutxieneko pentsioa.\n3. LOMCE eta Heziberri berehala indargabetzea eta pribatizazio neurri eta lege guztiak amaitzea. Hezkuntza publikoko sare bakar baten alde, euskaraz, kalitatezkoa eta doakoa haur hezkuntzatik unibertsitatera.\n4. Osasun publiko duin, doako eta unibertsalerako eskubidea. Osasunaren pribatizazioa ahalbidetu duten lege guztiak indargabetzea.\n5. Etxe kaleratzeak legez debekatzea. Dagoen eskaria alokairu sozialekin aseko duen etxebizitza publikoen parke baten alde, bankuen esku dauden pisu hutsak desjabetuz.\n6. Pribatizatutako zerbitzuak publiko egitea, plantillak mantenduz eta zabalduz eta lan-eskubideak errespetatuz.\n7. Faxismoari eta arrazakeriari aurre egitea, mobilizazioarekin eta antolaketarekin. Atzerritasun Legearen indargabetzea eta Azterritarren Internamendu Zentroekin amaitzea, etorkinentzat eta haien familientzat eskubide politiko, sozial eta ekonomikoak bermatuz.\n8. Aski da, errepresiorik ez: "Mozal Legea" eta "Mozal Lege Digitala " indargabetzea. Berehalako askatasuna Altsasuko gazteentzat.\n9. Faxistak Estatuko aparatutik kentzea. Euskal presoentzako mendeku eta sakabanaketa politiken amaiera: Amnistia preso politiko guztientzat.\n10. Indarkeria matxistaren, justizia patriarkalaren eta LGTBI komunitatearen diskriminazioaren aurka. Gizonen eta emakumeen arteko soldata- eta pentsio-arrakala amaitzea. Lanaldi partzialeko kontratuetan kotizazioen zenbaketa ez zigortzea. Kotizatutako egun berean lan egindako eguna zenbatzea.\n11. Autodeterminazio eskubidearen alde. Euskal Herriko eta Kataluniako errepublika sozialisten alde eta errepublika sozialista federal baten alde, egun estatu espainiarra osatzen duten herri eta nazioen batasun libre eta borondatezkoan oinarritua, hala erabakitzen badute.\n12. Bankaren eta ekonomiaren sektore estrategikoen nazionalizazioa langile klasearen kontrol demokratikoan, gehiengoaren ongizatea bermatzeko eta ingurumenaren suntsiketarekin amaitzeko.


Wikiloc | ibilbideak Irulegi 2017-12-10 - Laquidáin, Navarra (España)- GPS track\nsenderismo (senderismo Ibilbide onenakEspainia tik → Nafarroa → Laquidáin )\nBisitak 311, kokapena 20\nNondik gertu Laquidáin, Navarra (España)\nGaurkoan Irulegi ezagutzeko txangoa prestatua dugu. Bertan Gazteluaren aurrietan azalpenak emateko asmoarekin.\nEguraldiak ez du bat ere lagundu, batetik aurreko eguneko euriak eta gaurkoak ere ibilbidea lohiztuta utzia zutelako baina txango laburra izanik burutzea erabaki dugu.\nAbiapuntua Lakidain herriko goiko aldera doan pistaren hasierako aparkaleku txikitik egin dugu. Bertatik pista jarraitu eta herriko goiko aldera iritsiko gara.\nGaurkoan pista zuzen jarraitu dugu aurreneko bidegurutzea gibelean utzita.\nhref="https://1.bp.blogspot.com/-0OzjfHIwdEA/Wi1RZRF_f6I/AAAAAAAAGgw/KThaXYK8Y4sR9Q6RFY3IxJ_zFqtO7ydUQCKgBGAs/s1600/Irulegi%2BMO%2B%25283%2529.JPG" rel="nofollow" target="_blank">\nGorago eskuinetik abiatzen den lurrezko pistara pasatu gara. Bertatik igotzen dira ibilgailuekin Irulegira.\nkate bat gainditu eta aldapei aurre egin\nGorago bertze bidegurutze bat utzita, Ilundain aldera doana ondorengo bide gurutze arta jarraitu dugu. Bertatik bide zuzenagoa doa Irulegira baina loihaz beterik izango delakoan pistatik segitzea erabaki dugu.\nGazteluaren azpian dagoen zelaira iritsi gara.\nAzken aldapa euripean egingo dugu eta Ekialdeko sarrerara zuzenduko gara handik gazteluaren bisita egiteko.Induzketak bukatutzat eman dituzte eta honekin parke arkeologiko ederra bisitagai osatu egin dute. Karteldegi berriarekin, gazteluko gune garrantzitsuen informazioa eskuragai dugularik. Induzketa eredugarria izan da Irulegikoa. Aranzadik bat egin izan du herriko jendea eta Arangureneko udalarekin eta honela gaur ikusgai dugu Iruña eta Nafarroako erreinuaren gaztelu honen aurriak.\nGazteluaren aurrien argazki batzuk, hori bai kontutan izan harresien aurren harrienak bertzerik ez direla. Gaztelu hau 1494. urtean dorremoztea izan zuen. Hala ere imaginatu beharra dago harrizko harresiaz gain hainbat egoitza eta goiko aldea zurezkoa izango zela.\nGEHIAGO IRAKURTZEKO: http://mendikosterak.blogspot.com.es/2017/12/lakidainetik-irulegira.html\nLakidain herriko aparkaleku txikia\nHilerriaren aldamenetik bidexka igotzen da baina gaurkoan pistatik jarraitu dugu\nEzkerretik bertze pista bat ateratzen da. Zuzen jarraitu\nPista nagusia utzi ezkerretatatik eta lurrezko pistara pasa. Segituan kate batez ertzita dago.\nGurutzagune 04 Zuzen\nPistan bidegurutze nagusi bat dago. Ilundainetik igo eta zuzen jarraitzen duen pista bat eta gure igoerakoa. Zuzen jarraitu\nGurutzagune 05 Zuzen\nPuntu honetan pistatik atera eta ezkerretik igotzen den bidea hartu daiteke. Gaurkoan pistatik jarraitzea erabaki dugu lokatsagatik.\nIrulegiko gazteluko Ekialdeko sarreratik gertu ezkerretara jaisten den bidea segi.\nGurutzagune 07 Ezker\nMendi-lepora iristean, ereindutako zelaia dago. Ezkerretik desbideratu pista nagusiarekin topatzeko.\nGurutzagune 08 Pistara\nPista nagusiarekin topatzeko gunea\nIrulegi gazteluko hegoaldeko egoitzak\nLakidain herriko hilerri txikiak hilarri zahar batzuk ditu bere hormetan.\nGazteluko iparraldeko egoitzak.\nIrulegi mendiko gailurra eta buzoia gazteluaren barruan dago.\nGazteluko kapera. Gaztelua 1494. urtean dorremoztuta izan ondoren omen erabilera izan zuen eraikin bakarra.\nOmenaldiko dorreko pikua\nBeranduago eraiki izan zen egitura, gezi formarekin gaztelua hobeto babezteko.\nGazteluko egoitzarik nagusiena. Gazteluaren barruko bertze gotorlekua\nPista nagusiak, ur biltegiaren aldamenean bertze kate batez ertzita dago.\nIpar-mendebaldean dago ate nagusia. Sarbide natural babestuena da eta.\nGaztelu guztiak bezala ura biltzeko eraikin bat izan behar zuten.\nIbilbide oso polita batez ere udazkenekin kolotetan. Esta bukatzeko gazteluko astarnak eta vista ederrak\nMikel Oz 22-oct-2018\nBai benetan polita. Eskerrik asko zure iritzi ona emateagatik.\nKaixo, zure lagunak ibilbide interesgarri hau topatu du Irulegi 2017-12-10 https://eu.wikiloc.com/ibilbide-senderismo/irulegi-2017-12-10-21481667 Ondo izan, Wikiloc - Munduko GPS ibilbide eta interesguneak


Ireki 3D objektuaren laster-menua, eta aukeratu 3D efektuak - Materiala fitxa.\nAurrez definitutako kolore-eskema bat esleitzen du edo zure kolore-eskema sor dezakezu.\nHautatu aurrez definitutako kolore-eskema bat, edo hautatu Erabiltzaileak definitua kolore-eskema pertsonalizatua definitzeko.\nHautatu objektuari aplikatu nahi diozun kolorea.\nHautatu kolorea kolorearen elkarrizketa-koadroan\nHautatu objektua argiztatzeko erabiliko den kolorea.\nHautatutako objektuaren argi-islatzearen propietateak ezartzen ditu.\nHautatu objektuak islatuko duen kolorea.\nSartu ispilu-efektuaren intentsitatea.\nTitle is: Materiala


Richard Thorpe - Wikipedia, entziklopedia askea.\nRichard Thorpe, jaiotza-izenez Rollo Smolt (Hutchinson, Kansas, 1896ko otsailaren 24a - 1991ko maiatzaren 1a) estatubatuar zinema zuzendari bat izan zen. Music-halleko antzezlea izan ondoren 1923an hasi zen filmak egiten. Metro Goldwing Mayer produkzio-etxerako lan egin zuen batez ere. Genero guztiak landuagatik, western eta, batez ere, abenturazko filmetan maisu izan zen. Filmak: Last of the Pagans (1935, Azken paganoa), Tarzan Escapes (1936, Tarzan ihesi), Night Must Fall (1937, Iluntzean), Ivanhoe (1952), The Prisoner of Zenda (1952, Zendako presoa), All the Brothers Were Valiant (1953, Anaia guztiak ausartak ziren), Knights of the Round Table (1954, Mahai biribileko zaldunak), The Adventures of Quentin Durward (1955, Quentin Durwarden abenturak).\nHutchinson, 1896ko otsailaren 24a\nPalm Springs, 1991ko maiatzaren 1a (95 urte)\nJerry Thorpe (en)\nzinema zuzendaria, aktorea, antzerki aktorea, zinema aktorea eta gidoilaria\nMultimedia: Richard Thorpe\nAzken aldaketa 23 urtarrila 2018(e)an, 19:42(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 23 urtarrila 2018, 19:42.


barren.eus - Alcorta vs Bidasoa, Euskadiko Kopako kanporaketako partida eguaztenean Olaizagan\nAlcorta vs Bidasoa, Euskadiko Kopako kanporaketako partida eguaztenean Olaizagan\nArgitaratua: 2015-11-03 07:31\nBidasoa Irun talde historikoaren aurka jokatuko du Alcorta Forging Group taldeak Euskadiko Kopako final-laurdenetako kanporaketa. Eguazten honetan, hilaren 4an, jokatuko dute Olaizaga kiroldegian.\nGoi mailako partida ikusteko aukera izango da, eguazten honetan, Olaizaga kiroldegian (20:15). Gaur egun maila eta une apalagoa bizi badute ere, Europako txapeldun (Europako Kopa eta Errekopa irabazi zituen 90eko hamarkadan) izan den talde historiko baten bisita jasoko du Sanloko senior gizonezkoen talde nagusiak, eta gainera, partida ofizialean izango da. Euskadiko Kopako kanporaketa egongo da jokoan, partida bakarrera jokatuko den kanporaketa. Lehen fasean hiru taldez osatutako multzoan jokatu zuen Alcortak, eta bigarren postuan geratu ostean lortu zuen final-laurdenetarako sailkapena.\nOhorezko B Mailan jokatzen dihardu C.D. Bidasoak eta momentuz ondo kokatuta daude Asobal Ligara igotzeko lehian. Bigarren postuan sailkatuta daude, jokatutako zortzi partidetatik bakarra galdu ostean. Hain justu ere, joan den asteburuan galdu zuten denboraldiko lehen partida Kordoban, Zumosol Ars Palma Del Rio taldearen aurka. Gertutik jarraitu beharreko jokalari on asko dauzka Irungo taldeak, besteak beste, Jon Azkue oriotarra, Kauldi Odriozola zumaiarra eta Adrian Crowley irundarra.\nEtxeko taldeari dagokionez, Alcortako jokalariak dena ematera irtengo direla eta partida hau jokatzeko ilusio handia dutela jakinarazi dute Sanlotik. Talde beteranoa da Alcorta. Jokalari gehienek urte dezente daramatzate elkarrekin jokatzen eta horixe da taldearen indarguneetako bat, elkar ondo ezagutzeak joko landua egiteko aukera ematen baitio. Era berean, partida bakarrera jokatuko den kanporaketa izanik, aurrera egiteko aukerak handiagoak dira Alcortarentzat. Sanloko arduradunek herritarren babesa eskatu dute kanporaketa gainditzeko, eta herritarrak partida ikustera animatu nahi dituzte. Sarrerak hiru euroan jarriko dira salgai (12 urtetik beherakoentzat doan)


Herritarrei «ardura» eskatu baina San Fermin eguneko mezara joanen dela berretsi du Maiak | Bizigiro | Berria\nNoiz sortua: 2020-06-30 12:07:01\nHerritarrei «ardura» eskatu baina San Fermin eguneko mezara joanen dela berretsi du Maiak\nKanpaina abiatu du Iruñeko Udalak, gogorarazteko «aurten ez dela sanferminik izanen».\nEnrique Maia alkatea San Fermineko prozesioan, artxiboko irudi batean. JESUS DIGES / EFE Tamaina handiagoan ikusi\nArgia da Iruñeko Udalak datozen egunetan zabalduko duen mezua: «Gogoratu, aurten ez dago sanferminik». Izenburu horrekin, kontzientziazio kanpaina abiatu dute, jendeak «arduraz, erantzukizunez eta senez» joka dezan. Enrique Maia alkateak aurkeztu du kanpaina, gaur goizeko agerraldian: «Sanfermin arraroak eta tristeak izanen dira, baina aukera dugu munduaren aurrean jokabide arduratsuaren eredu izateko».\nZehazki, zapi formadun 100.000 eskuorri banatuko dituzte Iruñean eta Iruñerriko beste zenbait udalerritan, sanferminetako egunetan bete beharreko arauekin. Hiru bideo ere zabalduko dituzte irratian, telebistan eta Interneten. Batean, osasun zerbitzuko langileak ageri dira; beste batean, 81 urteko emakume iruindar bat; eta beste batean, sanferminetako hainbat eragile: txistulariak, gaitariak, dantzariak eta La Pamplonesa musika bandako zuzendaria, besteak beste. Denetan, «erantzukizunez» jokatzeko eskatzen zaie iruindarrei: «Nahikoa da egun bakar batez arduragabeki jokatzea, egindako lan guztia alferrikako bihurtzeko». Besteak beste, «ekitaldi alternatiborik ez» antolatzeko eskatzen diete herritarrei.\nAlkatearentzat, baina, ekitaldi guztiak ez dira berdinak: egoki ikusi du, adibidez, San Fermin eguneko meza egitea. Are: kazetarien galderei erantzunez, berretsi du joateko asmoa duela. «Gonbidapena jaso dut mezara joateko, eta joanen naiz, maila pertsonalean. Norberak hartu beharreko erabaki bat da, eta pertsonak libre dira joateko ala ez joateko. Normala da». Uztailaren 7ko ekitaldi erlijiosora joatea «jatetxe batera joatearen pareko» dela uste du Maiak: «Ez gara etxean geratuko, atera ezinik!», gaineratu du, galderarekin deseroso.\nTxaloak eta kritika peñei\nPeñekin ere uzkur azaldu da Iruñeko alkatea. Alde batetik, aitortu du «ardura handiz» jokatu dutela, aurtengo sanferminetako ekitaldi eta agerraldi guztiak bertan behera utzita, eta «eskerrak» eman die horregatik. Era berean, Armonia Txantreana peñaren pankartaren auzian gertaturikoa «indar osoz deitoratu» du. Maiaren irudiko, pankarta horretan Patxi Ruiz presoa irudikatu izana «etakide baten goraipatzea» izan da, eta «herritar ia guztiak asaldatzen dituen iraina». Iruñeko Peñen Federazioak bat egin du Armonia Txantreanarekin, eta hori ere txarretsi du alkateak.


Sare Sozialak eta SEOa | Azkue Fundazioaren Egunkaria\n2021(e)ko uztailak 14\nEnpresa eta erabiltzaile gehienek badakite zer garrantzitsua den sare sozialen plataformetan aktibo izatea. Hala ere, oso gutxik ulertzen dute gizarte-sareak ez direla entitate bananduak, osotasun gisa funtzionatzen dutela, marketin digitaleko eta SEOko ahaleginekin batera.\nSare sozialek onura asko eskaintzen diete erabiltzaileei eta enpresei berez, baina SEO estrategia on batekin batera lan eginez gero, askoz ere onura gehiago eskain diezazkiekete, bai marka posizionatzeko, bai marketin digitaleko ahaleginetarako:\nEdukiaren errendimendua hobetzea: sare sozialek aukera ematen dute edukia hainbat kanaletan sustatzeko. Era berean, agerikotasunak eta irismenak gora egingo dute. Sare sozialek blogak edo web-orriak baino ikusgarritasun handiagoa eskaintzen dute, erabiltzaileek errazago parteka baitezakete eduki hori beste erabiltzaile batzuekin, eta horrek beste pertsona batzuei lagunduko die webgunea ezagutzen.\nProfil sozialak koka daitezke: erabiltzaileek Googlen marka-terminoak erabiliz bilaketak egiten dituztenean, baliteke web-orriaren ordez sare sozialen profilak agertzea. Erabiltzaile gehienek web gunera sartu nahi badute ere, beste batzuek interes handiagoa izango dute jakiteko gizarte-profiletan zer argitaratzen den. Horregatik izan behar dira ondo konfiguratutako eta aktibo dauden gizarte-profilak.\nBacklink-ak irabazteko aukerak: Backlink-ak web gune bateko orri jakin batetik beste web gune batera joateko estekak dira. Norbaitek zure gunearekin bat egiten badu, horren backlink lortu duzu. Bada, sare sozialetako edukia partekatzean, bisita gehiago lortuko dira, eta, azkenean, lotura gehiago edukiko dira. Backlink-ak SEOaren zati oso garrantzitsua dira, bilaketa-motorrei erakusten baitiete gainerako erabiltzaileek edukia aintzat hartzen dutela. Edukia biral egin daiteke Interneten, baita jarraitzaile asko ez badira ere.\nTrafikoa hobetzen du: SEOaren helburu nagusia ikusgarritasuna areagotzea eta web gune batera bisitari gehiago erakartzea da. Horretarako SEOa hobetzea gomendatzen da; halere, ez da bide bakarra. Sare sozialek erabiltzaile asko dituzte, eta, beraz, xede-audientzia sare horietan egongo da, zer saretan dagoen jakin besterik ez dago. Hasi berriak diren eta oraindik SEOaren esparruan lan gutxi duten web guneak sare sozialak baliatu dezakete beren webgunera trafiko gehiago erakartzeko, SEOak zenbait hilabete behar izan baititzake errendimendua eskaintzen hasteko.\nProfil fidagarriak: profil ongi konfiguratu eta aktiboak dituzten sare sozialetako kontuek lehiakideekiko aldea markatu dezakete. Sare sozialek plataforma bikaina eskaintzen dute bezeroarentzako arreta-zerbitzu bat sortzeko. Horrek on line ospea lortzeko bultzada bat ekar lezake, eta, ondorioz, markaren ikusgarritasuna hobetuko litzateke.


topic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila" author_facet:"Agirre, Tomas" author_facet:"IRALE (1999-2000 ikasturtea)" author_facet:"R-400"\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Egilea: Agirre, Tomas Egilea: IRALE (1999-2000 ikasturtea) Egilea: R-400


Muruetako frontoiaren eraikina zarratzeko proiektua du Udalak - Deia\nMuruetako frontoiaren eraikina zarratzeko proiektua du Udalak\n309.000 euro inbertituko ditu Udalak kirol eraikina eraberritzeko, argiteria aldatzeko eta komunak sortzeko\ni. f. / murueta 05.04.2022 | 00:14\nMuruetako frontoia. I. F.\nEtorkizunean Muruetan egingo den inbertsiorik potenteena izango da. Eta aukera emango du erdialdean, Eleizalde auzunean, herritarrak batzeko lekua izatea. Udalak aurrera egitea adostu du udal frontoia erabarritzeko, kirol eraikina "eguraldi txarretik babestutako instalazioez horni-tzeko, mendebaldean itxitura eginez, aldagelak sortuz, argiak eraginkorragoak eta jasangarriagoak diren beste batzuez ordezkatuz eta pilotalekua egokituz (zorrotenak, fatxadak...)". Lanen aurrekontua 309.724,83 eurokoa izando dela nabarmendu dute.\nUdalez gaindiko zenbait laguntza baliatuko ditu Muruetako Udalak lanak egin ahal izateko. Horien artean Bizkaiko Foru Aldundiaren Herri Egiten programa, eta baita Eusko Jaurlaritzak emandakoak ere. Helburua zera da: "Proiektuhonegaz bizi kalidadea irabazi eta herriko bizitza sozio-kulturaladinamizatu gura dogu", Julen Karrion alkatearen hitzetan. Izan ere, "gure frontoiak, Muruetako erdigune neuralgikoan, hainbat ekitaldi hartu ahal izango dauz, kirolekoak zein kulturalak, lehenago eguraldi txarragatik egin ezin zirenak, eta Eleizalderi bainu publikoen zerbitzua emon ahal izango jako. Obra garrantzitsua da herriarentzat", laburbildu du.\nAspaldidanik herrian egiten diren hainbat ekimenek kokaleku berria izango dute. Lanen lizitaziorako baldintza-agiria onartuta, lanen gakoa frontoia ixeta izango da. "Horrek bermatuko du euria egiten duen egunetan frontoia erabili ahal izatea, bai kirola egiteko, bai ekitaldi kulturalak, sozialak edota topaketak egiteko", diotenaren arabera. Bestetik, aldagelak ere sortuko dira, orain arte ez zeudenaak, eta bertan aritzeko argiak eraberrituko dira, "eraginkorragoak eta iraunkorragoak" izango direnak, eta pilotalekua bera ere egokituko da (zorrotenak, fatxadak).\nLanak ahal bezain arinen hastea da Muruetako Udalaren guraria, horrela frontoi berria aurtengoan erabilgarri izateko. Hala ere, egutegiak bereak egingo ditu. Bai lanen lizitazioak bere egutegi propioa sortarazten duelako, eta baita Muruetan egiten diren ekimen ezberdinak ere errespetatzea adostu dutelako. "Obrak irailean hasiko dira, Andra Mari jaien ostean, udan eta jaietan frontoiaren erabilera bermatu ahal izateko". Helburua da pilotalekuko instalazio berriak ireki ahal izatea Txarriki Egunaren hurrengo ospakizunerako, abenduaren 4rako, zehazki. Orduantxe izango dira aerabilgarri Eleizalde auzuko eraikinaren zerbitzu berriak.\nLaida Lertxundi bueltan da.\nZaintza ereduaz hausnartzen.\nKirol eraikinetan 130.000 euro inbertitu dituzte.


Itsasoa. Maeztu | Artitz Guggenheim Bilbao\nEmakumea artean | Artea eta gizartea | Artea eta historia | Artea eta paisaia | Artearen historia | Eragin artistikoa | Ibilbide artistikoa | Konposizioa | Erlijioa | Itsasoa | Bilbo | Bizkaia | Drama | Gizontasuna\nGustavo de Maeztu Whitney (1887–1947) euskal margolariaren Lirika eta Erlijioa (Lírica y Religión, 1922) triptikoak Erlijioa izeneko bi panel handi ditu alboetan, eta Lirika izeneko beste bat erdian1, nahiz eta bertan ez dagoen lirikotik ezer, eta ia ezer, halaber, Maezturen lanean; epikaren lirika da, hobe esanda. Ramón de Basterra poeta eta diplomazialariaren kontakizunean honela esaten zuen: “triptikoaren erdiko oihalean arraunlari abeslari batzuk daude, eta alboetako bi margolan txikiagoak otoizgileen bi teoria dira; goialdean tenplete kristauak dituzten bi muinoren hegaletan gora doaz”2.\nEskuinaldeko panelak hileta baten segizioa erakusten digu, itsaslabar baten ertzean gora eliza baterako bidean. Erdiko panelean bost itsasgizon daude irudikatuta, eskulturak izango balira bezala; txalupa txiki batean daude, batzuk zerurantz eta urrutira begira, eta bi eserita daude, eta jasota dute arrauna, beren lanaren bereizgarri loriatsua. Arraunetan datza margolanaren indar nagusia, Aurelio Artetaren pastel bikain batean bezala, edo Maezturen Itsasoko emakumeak (Las mujeres del mar) lanean bezala. Honela deskribatu zuen Basterrak: “Bihotz kartsuko zartako erritmikoak emanez margotuta dago. Arraunketako gizon haien energia ugaria begirada magnetiko eta kantu kementsuen turrusta bilakatuta ageri da. Txalupak biziari heltzen dio, eta atzean sentitzean ozeano mehatxatzailearen arrisku gainditua, garaile ateratzen dira barkarola euskaldunak kantatzera. Ederto ñabartzen dute irudia, emakumeen ahulezia erregutzaileko espresioarekin, triptikoaren bi alboetan gorantz doazen emakume jainkozale otoizgileek. Otoitz-murmurioz betetako bi prozesioek margolanean irudikatuta uzten dute Pirinioetako kostaldeko emozio berezi hori, ermitetako angelusetan laburbiltzen dena. Giro osasuntsua, indar-jarioa, handitasun-gogoa eta taupada dramatikoa darizkio multzo osoari. Zalantzarik gabe, triptikoa da eskola euskalduneko produktu aipagarrienetako bat”3.\nEzkerreko panelak ere kostaldera garamatza, baina, hemen, itsasoa bare dago, eta herriko jendea bidean gora doa eliza txiki baterantz eta frontoi baterantz –non jaietako partida bat jokatzen ari diren–; aldi berean, behiak lasai-lasai bazkatzen ari dira mendi-magalean. Alboetako bi panelak kontrajarrita daude, Maezturen triptikoetan ohi denez [Levanteko eskaintza (La ofrenda levantina) lanean, adibidez, gizon eta emakumeekin]: itsaso zakarra vs. itsaso barea; jai-giroa vs. hileta-segizioa, eta bietan, presbitero anekdotiko eta behatzaile bat.\nMarkoak, Luis Quintanillak4 bozeldutako larruz eginak, bi zutabe ditu apaindutako kapitelekin, eta horien gainean daude metopa batzuk (gizon bat eta emakume bat) eta bost baserri-eszena. Quintanillak larru bozelduzko estalki bikain bat egin zuen Euskal Artisten Elkarteko kide zen Estanislao M. ª de Aguirre ‘Luno’5 kritikariak Gustavo de Maezturi buruz idatzi zuen libururako.\nMaezturen indarra itsas elegia hau konposatzeko erabilitako irmotasun eta sendotasun linealean datza. Egia oso bat irudikatu nahi du, baina xehetasun txikietara jaitsi gabe. Haren margolanen oinarria ikatz-marrazkian dago. José Arrue ez bezala, Maeztu ez da xehetasun-zalea, wagneriarra baizik, eta trazu zurrun eta indartsua darabil, batzuetan hautsia, pertsonaien indar fisikoak eta espiritualak nabarmentzeko. Ez da 1930eko hamarkadako Artetaren marinel eta laiarien oso desberdina, baina kolorearen zentzua, materia piktorikoarena, hori bai, bestelakoa da. Artetaren pintura lekuko zuzena da, plano ebakiei eta lerro ezti italianizatzaileari esker; Maezturen pinturan, aldiz, zakartasun lineala ere nabarmentzen da, baina materiazko trazua darabil, pigmentu-karga dentsoarekin.\nMaezturen azterketa zuzenena Artetak, Guezalak, Rodak, Michelenak, Sánchez-Mazasek, Alberto Arruek eta haren beste lagun batzuek egin zuten, zalantzarik gabe, 1917an Arte Ederren Museo Probintzialeko Patronatuko batzordeburuari erakundeak Calatañazoreko itsua (El ciego de Calatañazor) lana eskura zezala eskatzeko igorri zioten idatzi batean. Hauek dira Maezturen lan guztientzat balio duten ezaugarriak eta aztergai dugun triptikoak ere badituenak.\nMaeztuk lotura zuen Espainiako pintura-tradizioarekin. “Tradizio horren barruan, non gauzatu zituen bere dohain miresgarriak Francisco de Goya jaunak, Gustavo de Maezturen pintzelak lekua egin dio pentsamenduari, garai honetako artista batek bizitza interpretatzeko erabili behar duen modu bereziari. Kemen arrazoituz zabaldutako ekintza-eremu horren barruan finkatu dira pixkanaka haren artearen funtsezko balioak”, idatzi zuten Maezturen lagunek.\nItxurazko sinpletasuna, plano-kontrastearekin. Tarteko planorik gabe eta eskulturazko trazu sintetikoekin; hori diseinu sendo bat da, eta nolabaiteko indar arkitektonikoa transmititzen du, eta ikuskera kementsua, oinarritzat duena olio-pintura lehor eta hazkatuzko trazu indartsu bat, batzuetan hautsia, pintzel lodiz egina, zeinak berekin dakarren nolabaiteko maskulinotasuna espresioan. Haren margolanetako pertsonaiak idiosinkrasia berezien sintesiak dira, jende langile eta sufritua, banakotasun indartsuak. José Francés kritikariak “goyismo eskultorikoa” aipatu zuen Gustavo de Maezturen pinturaz ari zela; Valle-Inclánek haren mihiseen “izaera patriarkala” aipatu zuen.\nBaina, agian, Maezturen erreferenteak literaturan daude, Victor Hugok 1891n argitaratutako Les Travailleurs de la mer (Itsasoko langileak) eleberrian, zeina idatzi baitzuen 1866an Hauteville House etxean, Guernsey normandiar uhartean erbesteratuta egon zenean. Sarreran, Victor Hugok bere burua aztertzen du lerro batzuetan, eta azterketa hori Maezturi ere aplika dakioke: “Erlijioa, gizartea, natura; horiek dira gizakiaren hiru borrokak. Hiru borroka horiek bere hiru beharrak ere badira; sinetsi beharra dago, eta hortik dator tenplua; sortu beharra dago, eta hortik dator hiria; bizi beharra dago, eta hortik datoz goldea eta itsasontzia. Baina hiru irtenbide horiek hiru gatazka dakartzate. Bizitzaren zailtasun misteriotsua hiru gatazka horietatik sortzen da. Gizakiak sineskeria gisa, aurreiritzi gisa eta elementu gisa egiten dio aurre oztopoari. Anankè edo zorigaizto hirukoitza dugu gainean: dogmen anankèa, legeen anankèa eta gauzen anankèa. 1831n, egileak lehenengoa salatu zuen Notre- Dame de Paris lanean; 1862an, bigarrena aipatu zuen, Les Misérables liburuan, eta liburu honetan hirugarrenaz ari da. Gizakia inguratzen duten hiru zorigaitzekin nahasita dago barne zorigaitza, anankè gorena, giza bihotza”6.\nMaezturen margolanetan, batik bat konposizio handietan, aldi berean laneko dramatik hurbil eta urrun dagoen agertoki bat da paisaia; konposiziozko arkitektura baten parte da, neke- eta porrot-epika baten parte. Beti kolore ilunak erabiltzen ditu behealdean, astuntasuna nabarmentzeko, eta zerumuga oso altu bat margotzen du konposizioaren goiko aldean.\nKonposizioaren erritmoa oso berezia da: oinarritzat ditu bertikal eta horizontal garbiak eta baliokidetasunagatiko nolabaiteko simetria bat. Alboetako panelak zentrifugoak dira, eszenak galdu egiten baitira urrutian, gorantz. Erdiko eszena, aldiz, malenkonian hondoratzen da, txaluparen barnealderantz, arraunak jasota dituzten bi marinel burumakurren moduan.\nMaezturen itsasoa itsaso tragiko bat da, hura zeharkatzen dutenetako batzuk irensten dituen itsasoa da, gaian ez ezik, baita tratamendu kromatikoan ere. Lirika eta Erlijioa nostalgia-, porrot-, neke- eta etsipen-adierazpen epiko bat da. Ez da Tellaecheren belen itsasoa, ezta Losadaren estropadena ere, baizik eta itsas labar eta ekaitzena, Lizarran bakartuta lehorrean hil zen pesimista baten itsasoa.\nLan hau Eusko Ikaskuntzen II. Kongresuan aurkeztu zen, Gernikan, 1922an. Maeztuk 1922ko irailaren lehen egunetan amaitu zuen, Luis Quintanilla Isasik eta Martín de Zuloagak lagunduta; Quintanillak lana markoztatzen duten larru eder batzuk apaindu eta bozeldu zituen, eta Zuloaga zurgintzaz arduratu zen. Ez ditugu beste maisu horiek ahaztu behar, triptikoak osotasunari zor baitio bere edertasuna, ez soilik margolariaren hiru oihalei. Margolan honek harrera ona izan zuen hasieratik. Irailaren 10ean, Pedro Mourlane Michelenak (1888– 1955), garai hartan kontu artistikoetan eragina zuen idazle famatuak, honela idatzi zuen: “oroz gain, ospa dezagun gure pinturaren itzulera, alde batera uztea astoa eta bere anemia dibertigarria, eta berriro itzultzea horma erlijioso eta zibilera, edo ganga-formako sabai altura, alegoriek zabaltasuna eta oihartzuna izan ditzaten”, (El Pueblo Vasco egunkaria, 1922ko irailaren 10a). Triptikoa Bilboko publikoarentzako ikusgai jarri zuten azaroan zehar Filarmonikaren areto nagusian; ordurako Euskal lurra, Lirika eta Erlijioa izenburua zuen. Handik gutxira, abenduaren 26an, “hiriaren lagun eta zaleen” talde ugari batek Bilboko Udalari eta Aldundiari eskatu zien triptikoa erosteko harpidetza batean parte har zezatela. 1924ko urriaren 17an, Maeztuk Aldundiari laga zion triptikoa. Ikusi Kosme de Barañano, “Un triptico de Gustavo de Maeztu”, Goya aldizkaria, 154. zk., 1980ko urtarrila; Ramón de Basterra poetaren ikuspuntuari kritika. [itzuli]\nBasterra oker zegoen 1922ko abenduaren 27an El Pueblo Vasco egunkarian argitaratutako kronikan: eskuineko panelean ez da ageri prozesio erlijioso bat, une herrikoi profano bat baizik. Maezturengan ez dago lirikotik ezer, Euzkadi egunkariko “euskal pinturari buruzko hitzaldi” horietako batean Crisanto de Lasterrak idatzi zuenaren kontra: “margolari gisa liriko handia da –bere sorkuntza dekoratibo bikain eta ugariek erakusten dutenez–”; Euzkadi egunkaria, 1923ko irailaren 10a. [itzuli]\nBasterra, 1922ko abenduaren 27ko El Pueblo Vasco egunkarian. [itzuli]\nLuis Quintanilla (Santander 1893– Madril 1978), denbora batez Bilbon bizi izan zen artista. Larrua lantzeko guadameziaren teknika berrezarri zuen, eta miniaturisten irudiztatzeko artea aztertu zuen; ondoren freskoak egin zituen. Berea zen Erredakzioa (La Redacción) izeneko freskoa, Buenos Airesko La Nación egunkariaren pabiloia apaindu zuena 1928ko Koloniako Prentsa Erakusketan eta Álvarez del Bayoren hitzetan “buruargien arreta erakarri zuena”. Berak egin zituen, halaber, Maitatu bakea, gorrotatu gerra (Ama la paz, odia la guerra) izeneko freskoak 1939ko New Yorkeko Erakusketan Espainiak antolatu zuen pabiloirako. Lan horiek desagertuta egon ziren 1940tik 1990era arte; ikusi Christopher Gray “The ‘Lost’ Frescoes Of an Artist-Soldier”, The New York Times, 1990eko azaroaren 4a. Quintanillak aintzatespen handiagoa merezi du; 1912an Parisen izan zen, eta ondoren Eivissan, Afrikako iparraldean, New Yorken, Mexikon eta Woodstocken, Espainiara itzuli aurretik. [itzuli]\nLiburu hori Biblioteca Color argitaletxearen lehena eta bakarra izan zen. Argitaletxearen sortzaileak izan ziren Gustavo de Maezturen anaia Miguel –liburua agertu eta gutxira hil zena– eta Ortiz Echagüe –Parisen bizi zena La Nación egunkariaren berriemaile gisa–. Liburua benetako altxorra da, eta Antonio de Guezalaren exlibris original eta fin bat dauka. [itzuli]\nVictor Hugo, Les Travailleurs de la mer, 1891n argitaratua, 1866ko martxoan Hauteville-House etxean sinatutako hitzaurrea: “La religion, la société, la nature; telles sont les trois luttes de l’homme. Ces trois luttes sont en même temps ses trois besoins ; il faut qu’il croie, de là le temple ; il faut qu’il crée, de là la cité ; il faut qu’il vive, de là la charrue et le navire. Mais ces trois solutions contiennent trois guerres. La mystérieuse difficulté de la vie sort de toutes les trois. L’homme a affaire à l’obstacle sous la forme superstition, sous la forme préjugé, et sous la forme élément. Un triple anankè règne sur nous, l’anankè des dogmes, l’anankè des lois, l’anankè des choses. Dans Notre-Dame de Paris, l’auteur a dénoncé le premier ; dans Les Misérables, il a signalé le second ; dans ce livre, il indique le troisième. À ces trois fatalités qui enveloppent l’homme, se mêle la fatalité intérieure, l’anankè suprême, le cœur humain”. [itzuli]


Mapa interaktiboa. Frankismoan preso batailoiei eginarazi zizkieten lanak. | Euskal Herria | Berria\nMapa interaktiboa. Frankismoan preso batailoiei eginarazi zizkieten lanak.\nFernando Mendiola Gonzalo Nafarroako Unibertsitate Publikoko irakasleak hainbat lan egin ditu gatibu batailoiei frankismoan eginarazi zizkieten lanei buruz. Memoriaren bideak elkarteak lortutako datuekin osatu ditu hainbat azterlan. Lan horien emaitza da mapa interaktibo honek erakusten duena.\nMapan markatutako puntuetan klik eginez, irakur liteke presoei zer lan eginarazi zizkieten, noiz, eta zer batailoietan edo enpresetan aritzera behartu zituzten.\nZerrenda guztiz osatu gabe dago, baina era askotako lanak eginarazi zizkietela ikusten da Mendiolak eta Memoriaren bideak taldeek egindako lanean. Nafarroa iparraldean eta Gipuzkoa eta Lapurdi arteko mugan errepide asko eginarazi zizkieten, mendateak irekiz, eta gotorlekuak ere jaso zituzten.\nGainontzean, hainbat tailer eta lantegitan eduki zituzten presoak lanean, eta berreraikuntza lan batzuk ere eginarazi zizkieten. Trenbide batzuetan ere jarri zituzten lanean.\nGerra hastearekin hasi ziren presoak lanera derrigortzen, baina 1938an hasi zen presoen lan indarra erabiltzeko joera zabaltzen. 1940ko hamarkada erdirako asko urritu ziren era horretan eginiko lanak, baina 1950eko hamarkadan ere hainbat lan egin zituzten gatibuak behartuta.


Cardiac stress test, Hospital Donostia, San Sebastian, Gipuzkoa, Basque Country, Spain. Купить фото № 20990367. Фотограф age Fotostock / Фотобанк Лори\nИзображение № 20990367\nCardiac stress test, Hospital Donostia, San Sebastian, Gipuzkoa, Basque Country, Spain\n2479484, adult, attention, attentive, basque, country, cardiac, stress, test, cardiology, color, image, diagnosis, diagnostic, doctor, office, donostia, electrocardiography, equipment, europe, euskal, herria, exercise, female, gal, gear, guipuzcoa, health, healthcare, horizontal, hospital, indoors, inside, interior, living, beings, looking, machine, male, man, medical, personnel, medicine, middle, aged, nurse, patient, people, running, san, sebastian, screen, spain, spanish, staff, testing, three, treadmill, woman, b20


Urbanizazioa eta Eraikuntza\nTrintxerpen zeharkako komunikazioa hobetzeko proiektua (Pasaia)\nSustatzailea: Pasaiako Udala\nPasaiako udalak 24,5 metrorainiko maila aldaketa duten Pescaderia kalea eta Andoanegi eremuaren arteko komunikazioa eta irisgarritasuna hobetzea proposatzen du. Gaur egun Trintxrpeko bi eremu horiek nahikoa hondatuta dauden oinezkoen eskaileren bidez daude lotuta. Eskailerak ezponda batetik izarigabe doaz eta lurrari eusteko harrizko horma garaien bitartez bereiztuta daude.\nPescaderia kalea eta Andoanegi eremuaren arteko irisgarritasuna hobetzeko proposatutako irtenbidea bi igolailu ezartzean datza, eta egurrezko pasabideeen bidez gauzatuko da lotura hori. Pasabideen ondoan oinezkoen eskailerak ere ezarriko dira aukeran, eta horrela bertan dagoen haurrentzako parkera ere iritsi ahal izango da.\nLehenengo igogailua proiektuko toki garaienean dago, Urgull kalean. Harrizko plataforma bat egungo espaloitik irteten da igogailura iristea erraza eta erosoa izan dadin. Igogailu honek 5.24 m-ko altuera gainditzen du eta ondoko etxebizitzatik aldenduta dago eta igogailuaren egituraren osagai den hormigoizko hormak babesten du.\nIgogailu horretatik zurezko pasabideari esker Donosita kalera irteten da espaloiaren zoladura duen beste plataforma batera helduko gara. Toki hau zabala da eta proiektu fasean dagoen Andoanegi eremuko urbanizazioaren barne sartzen da.\nHemendik aurrera zurezko beste plataforma batetik 2 igogailura iritsiko gara. Igogailu honek 16.81 m-ko altuera gainditzen du eta 9 m altua den harrizko hormaren barruan ezarriko da eta hiru geraleku ditu. Hiruretan garaiena Donostia kalearen mailan dago eta baxuena Pescaderia kalearen atzealdean. Erdibidean, 11 m-ko mailan, segurtasunezko beste geraleku bat jarriko da. Igogailuaren bidez egin daitekeen ibiltarte hau oinez ere egin daiteke bertan dauden elementuez baliatuta.