Miren Tirapurekin elkarrizketa\nMiren Tirapu Goikoetxeak (Iruñea, 1981) Euskal Herritik at eman zituen antzerkigintzan lehen urratsak. Bueltakoan zirrara eragin zion antzerki mugimendu bat topatu zuen, euskara hutsez mintzo zen taldeen olatu bat. Hainbat konpainiarekin lan egin ostean 2016an berea sortu zuen, Beheko Larraine. Ordutik bi antzezlan estreinatu ditu, liburu honetan datozen Atte hil aurretik eta Manifestu bat, eta haurrentzako hirugarren bat du bidean. Beheko Larrainek euskara hutsez egiten du lan, beraz, bere belaunaldiko beste hainbat konpainiak bezala. Hautu horri buruz, traba profesionalei buruz, lengoaia eta estetika propio bat topatzeari buruz mintzatu gara elkarrizketa honetan, Leitzako terraza batean, uztaileko eguzkipean.\nPublikoari gorroto (Artedrama-Huts teatroa, 2012) antzezlanarekin ezagutu zintugun aktore, euskal publiko gisa. Iñaki Ziarrustak eta zuk paper txiki baina potenteak zenituzten lan hartan. Hamlet-en (Artedrama-Dejabu-lptdp, 2013) ikusi zintugun ondoren. Sortzaile gisa Beheko Larraine konpainia sortu eta Atte hil aurretik lehen lanarekin topatu zintugun ostera oholtzan. Lan hauek baino lehen non egon da Miren Tirapu Goikoetxea, zer nolako ibilbidea egin duzu zure konpainia sortu arte?\nNik txikitatik oso argi nuen antzerkia ikasi nahi nuela. Ikastolako ikasketak amaitu eta Londresera joan nintzen ingelesa ikastera, han dirua lortu eta ondoren Basauriko Antzerki Eskolara joan nintzen. Bertan Ander Lipus ezagutu nuen, nire irakaslea izan baitzen, baina etb etorri eta Basauriko eskola itxi egin behar zutela esan ziguten. Kanporatu egin gintuzten, ikasturtea amaitu genuen baina karrera ez ordea. Hortik Bartzelonara joan nintzen Zinema ikastera. Ikasketak bukatu, film labur batzuk egin, eta antzerkian murgildu nintzen Peter Gadish eta Maria Stoyanovaren eskutik. Beraiek performance eta antzerki ikerketa oso fisikoa egiten zuten. Haiekin lanean hasi nintzen, eta horrela pasatu ziren urteak.\nBasauriko eskolan ezagutu nuen Zuriñe klase kidea. Lagunak egin ginen eta bere harremanen sareetatik Lipus topatu nuen berriro, Bartzelonako euskal etxean, Ander Lipus & Karabana antzezten. Hitz egiten egon ginen, nik banuen pentsatua Euskal Herrira bueltatzea eta berak Aulestiko adel topaketak antolatzen zituztela aipatu zidan, agian irakasle joan nintekeela bertara.\nZer topatu zenuen Aulestiko adelen?\nIkaragarri gustatu zitzaidan bertan topatu nuena. Ordura arte antzerkia Euskal Herrian umeentzat bakarrik egina nuen, Kataluniatik etortzen ginen ekoiztetxe batekin eta umeentzat emanaldi masifikatuak egiten genituen. Aulestin ezagutu nituen Miren Gaztañaga, Dejabu, Artedramako jendea...\nAsko mugitzen diren pertsonak guztiak, azken urteetan proiektu asko kudeatu dituztenak. Ze inpresio eduki zenuen, Kataluniatik zentozen heinean, nola ikusi zenuen euskal teatroa? Gabezia handiak topatu zenituen, ilusionatu zintuen topatu zenuen mugimenduak?\nBai, sekulako ilusioa sentitu nuen. Pentsa, Euskal Herrira nentorren inolako esperantzarik gabe, berez Argentinara joan behar nintzen urtebete pasatzera, nire intentzioa ez zen bertan geratzea. Bat-batean Aulestira heldu nintzen, eta ezustean sekulako babesa sentitu nuen, proiektuak kateatu egin zitzaizkidan bata bestearen atzetik... Uste dut zortekoa izan naizela zentzu horretan, ia ohartu gabe iritsi naizelako nahi nuen lekura. Bertara heldu eta beste sare batekin egin izan banu topo, beste konpainia mota batzuekin, segur aski inpresioa oso bestelakoa izango zen. Nire sentsazioa izan zen borroka bat zegoela teatro mota baten atzean. Hortik hasi nintzen Atte hil aurretik idazten edo gorpuzten.\nAulestin sartu omen zinen mundu horretara beraz...\nHan proposatu zidaten Joseba Sarrionandiaren testuetatik abiatutako Idazlea zeu zara emanaldian parte hartzea, eta horren harira ezagutu nuen Iparraldeko antzerki sistema: egonaldiak, lan baldintza onak... hori niretzat deskubrimendu bat izan zen. Proiektu horretan lanean genbiltzala Manex Fuchs ezagutu nuen. Entsegu bat ikustera etorri zen, eta horren harira Publikoari gorroto antzezlanean parte hartzea proposatu zidaten. Proiektu horretan beste hainbat jende ezagutu nuen: Iñaki Ziarrusta, Ximun Fuchs... Hurrengo urratsa Hamlet izan zen, lantalde berarekin.\nHamlet-ekin berriz, zure buelta erraztu zuen tirada bukatu zen.\nBai, Hamlet eta gero nire esku zegoen aurrera jarraitzea ala ez, eta nola. Probatu egin nahi nuen, jakiteko non nengoen sortzaile gisa. Erronka potente bat bezala hartu nuen: “Bakarrik nago Lekunberrin, zeini proposatu ahal diot zerbait lanerako?”. Proiektu batekin lanean hastea erabaki nuen, ikusteko horrek sortzaile gisa non jartzen ninduen.\nAtte hil aurretik,\nestetika propio baten bilaketa\nNola etorri zen Atte hil aurretik obraren ideia?\nJustu momentu horretan nire amona oso gaizki zegoen. Amona niretzat erreferente bat izan da bizitza honetan, eta horren harira hasi nintzen nire familian ikertzen. Nire lehenbiziko lanak zerbait pertsonala izan behar zuen, hori argi nuen. Hori ikasten da denborarekin, pertsonaletik abiatu behar duzula zure lengoaia edo zure bide propioa topatzeko. Horrela ulertzen dut nik, behintzat. Hori izan nuen lehenengo lanean ardatz, beraz: zer eragin eduki duen nire amonak niregan, lehen amonarena zen eta orain ni bizi naizen baserria nondik heldu den, zer suposatzen duen baserri horretan bizitzeak, zer lotura sortzen didan familiarekin, arbasoekin... Hortik hasi nintzen materiala ateratzen eta idazten. Asko interesatzen zait hori: iraganak guregan duen eragina ikertzea.\nAipatu duzu iraganak guregan daukan eragina interesatzen zaizula. Kuriosoa da, esan liteke Euskal Herrian azken urteetan sortu diren antzezlan askok badutela zerbait komunean, atzera begiratzeko behar bat. Francoren bilobari gutuna, Arrastoak, Gure bide galduak, Hau da nire ametsen kolorea, Mami Lebrun, Miss Karaoke... Hor badira lan batzuk jarri direnak aurreko belaunaldiei begira, ikusiz zer jaso dugun, non gauden aurrekoekiko. Belaunaldi kontua izan daiteke, adinaren kontua agian?\nAgian atzera begiratzeko garaia da. Aldaketa sozial eta politiko dezente gertatzen ari da. Denbora bat ere behar da aldaketa horiek ematen direnetik lurrera jaisteko, atzera begiratzeko eta ikusteko zer-nondik etorri zaigun. Agian badagoelako behar bat ere hori dena gainetik kentzeko; ulertu nahiak horri erantzun diezaioke baita ere. Zergatik dauzkagu orain behar hauek, edo gabezia hauek? Nondik etortzen zaigu guri orain honi buruz hitz egiteko indarra edo gogoa? Azkenean gaur garena edo daukaguna atzetik dator, aurrekoen ibilbide baten ondorio da. Orain gu hemen egotea zerbaiten ondorio da. Gaur egun niretzat hori da interesantea, azterketa bat egitea horren inguruan, ikusteko zer garen, nor garen, nolakoak izan gaitezkeen... Beste gai batzuk ere landu daitezke, noski, sinpleagoak, arinagoak, baina niri horiek ez zaizkit hainbeste interesatzen. Aukera bezala bai, entretenimendu bezala bai, baina ikerketa bat egiteko uste dut barrenera jo behar dugula.\nZein izan zen Maika Etxekoparren papera Atte hil aurretik lanean?\nBidelagun totala izan zen. Atte hil aurretik-en lanean hasi nintzenetik kanpo begirada baten bila aritu nintzen. Ate batzuk jo nituen baina ez nuen inor lortzen, beraz, bakarrik entseatzen hasi nintzen Irurtzungo aretoan. Egun batean Maika etorri zen bi egun pasatzera, nire etxean egotera... eta ideiak ateratzen hasi ginen, proiektuan guztiz murgildu zen arte. Gerora Atx Teatroko Iñaki Ziarrusta ere batu zitzaigun lantaldera, teknikari gisa.\nAtte hil aurretik oso proiektu pertsonala zen niretzat, hori dela eta ez nion zuzendaritza osorik eman nahi inori. Autobiografikoa izaten hasi zen, gero estrategia aldatu eta fikzioaren bidea hartu nuen gehiago. Funtsean, obra honekin jakin nahi nuen zein zen nire lengoaia eszenan. Atte hil aurretik biren arteko zuzendaritza izan zen, beraz, baina azkenean pisu dezente hartu zuen Maikaren kanpo begiradak, eta berak beste estilo bat dauka. Bere lana ezinbestekoa izan zen antzezlana sortzeko eta aurrera ateratzeko, oso pozik nago zentzu horretan, baina gerora ohartu naiz Manifestu baten beste gordinkeria mota bat lortu dudala, asko gustatzen zaidana.\nLehen lanarekin konpainia ere jaio zen: Beheko Larraine. Zer esan nahi du?\nAntropologia ikasten ari nintzenean hasi nintzen horrelako gauzetan gehiago fijatzen. Nire etxeak, nire amonaren baserriak, goian larrain bat dauka eta behean beste bat. Goiko larraina itxita dago, hortik etxera sartzen ziren etxekoak, jauntxoak, bisitak... Beheko larrainak ukuilura ematen zuen, harategira, bezeroak eta maizterrak hortik sartzen ziren etxera, beste maila bateko jendeak erabiltzen zuen sarrera hori. Niri istorio handiak baino gehiago istorio txikiak interesatzen zaizkit, herritarren istorioak. Hortik abiatuta pentsatu nuen horrelako pertsonaiei erreparatu behar niela, beheko larrainetik sartzen direnei, horiei eman nahi diet ahotsa. Haienak izango dira konpainia gisa oholtzaratuko ditudan istorioak, beheko larraina erabiliko luketen pertsonaiei eskainia.\nLehen aipatu duzu gordinkeria, zure pertsonaiek asko dute hortik, oso “artaudianoak” izan daitezke: badute iluntasun bat, hala gaietan nola formetan.\nBai, hori gustatzen zait. Niretzat gauza horiek oso ederrak eta esanguratsuak dira. “Politak” bezala hartzen ditugun gauzak ez zaizkit hain interesanteak iruditzen, iluntasuna berriz betidanik asko gustatu zait. Umorea ere badago nire lanetan, baina oinarrizko bulkada bai izan daiteke sozialki “eder” izendatua dagoen horretatik kanpo ateratzeko nahia, forma horiekin hausteko modua bilatzea, gure begiek batzuetan ikusi nahi ez duten horretan edertasuna bilatzea.\nZurea oso estetika teatrala da, Tadeusz Kantor ere etor daiteke gogora: egurraren erabilera, objektu zaharren bigarren bizitza, pertsonaien panpinatasuna, heriotza eta memoriaren gaia... Garai bateko Antzerkiola Imaginarioaren pertsonaiek ere bazuten hortik zerbait, aspaldi zen euskal teatroan ez genuela horrelako pertsonaiarik ikusten.\nHorrelako estetikak asko gustatzen zaizkit. Gogoratzen naiz Grotowski institutuan ikasten aritu nintzela eta Kantorren bideo batzuk erakutsi zizkigutela. Flipatu egin nuen. Hori gustatzen zait, hori da barrunbeak mugitzen dizkidan gordintasuna: ohituta ez gauden gauzak ikustea, bortitzak ere izan daitezkeenak. Zikinkeria gustatzen zait. Ez dakit ideal hori lortu dudan, baina norabide horretan bila ari naiz.\nBultzada eta elkarlana:\nLehen proiektu hau prestatzen zenbiltzala, zu-bi deialdia irabazi zenuen. Bultzada handia izan zen?\nBai, sekulakoa, eta baita erronka handi bat ere. Pentsatu nuen: “Proiektua egin ahal izango dut, eta horrela jakingo dut benetan non nagoen, lan honetarako prestatu ahal izango naiz”. Sekulako esperientzia izan zen. Erronka gehiagora joan zen sentitu nuenean polita izan zitekeela nik neuk pertsonaia bat baino gehiago egitea oholtza gainean: nola defendatu hori, zein mailatan jartzen ninduen horrek aktore bezala. Gutxinaka teatroan gordintasuna geroz eta gehiago gustatzen zaidala deskubritzen joan naiz, emanaldian zehar publikoari teatroa dela agerian uztea, fokuak hor agerian egotea, publikoak aktoreen arropa aldaketak ikustea... Hamlet-en ere hori egiten genuen, aldaketak eszena batetik bestera oso agerian zeuden, eta hori asko gustatzen zitzaidan. Publikoak ez baditu gauza horiek kontuan hartzen esan nahi du beste guztiak harrapatu egin duela.\nZer nolako garrantzia izan zuen zuretzat, beraz, zu-bi deialdiak? Hor planteatzen dena da, dirulaguntzak handitzea baino gehiago, dagoena beste era batera kudeatzea, beste balio batzuen arabera.\nzu-biko egiturek zure lana aurrera atera ahal izateko aukera ematen dizute, zentzu guztietan, sorkuntzan eta produkzioan. Hasieran Artedramarekin ailegatu eta lanean hasi nintzenean baldintza onak eskaini zizkidaten, kontratatua nengoen, emanaldiak nituen. Baina horren atzetik zegoen lan guztia ez nuen ezagutzen, zer dimentsio har dezakeen antzezlan batek produkzio mailan. zu-biren bitartez ikasi dut zer den hori, nire gain hartu behar izan dudanean guztia. zu-bik ematen dizu aukera bira bat egiteko, antzokiz antzoki ibiliz martxa minimo bat hartzeko. Horrekin batera egonaldiak egiteko aukera, azpiegiturak zure esku jartzea, administrazio mailan babesa, aurrekontu bat aurkezten laguntzen dizute, aholkularitza eskaini... Niretzat hori guztia asko izan zen.\nHorretan zabiltzate sortzaileak herren agian? Sormenean berean baino gehiago produkzioan, salmentan, bulego aholkularitzan behar duzue laguntza?\nBai, niretzat okerrena hori da, sortutakoa mugitzea. Ez dagoelako zure esku, beste batzuen esku baizik. Hor azaleratzen dira muga gehienak: dirua badaukazun, izena badaukazun, batzuei zure proiektuaren nolakotasuna salgarria iruditzen zaien... hori guztia baloratzea beste batzuen esku dago, eta ez zurean. Kondizionante asko daude zure proiektuak aurrera egiteko ala ez, eta eskapatu egiten zaizkizu eskuetatik. zu-bik behar horiei zuzenean erreparatzen zien. Entseatzeko lekua ere eskura jartzen zizuten, haiek lotzen zituztelako egonaldiak. Trabarik handiena dirua da, duintasun batekin mantendu ahal izatea profesio honetan. zu-bik posible egiten du zure lana duintasunez aurrera atera ahal izatea.\nzu-bi eta geroko hurrengo lanean sumatuko zenuen laguntzaren hutsunea, hain zuzen ere.\nDiru aldetik tira, Atte hil aurretik-ekin poltsa txiki bat egin ahal izan nuen, eta horrekin tiratu nuen produkzio berrian. Manifestu bat lana zu-bi atzetik egon gabe estreinatuta, ezin izan naiz hasi lanean baldintza minimo batzuk lotuta. Programatzaileek hori ikusten dute eta ez diote pisu berdina ematen zure lanari. Hau da, dosierra aurkezten duzunean eta bertan hamar emanaldi lotuta dituzula azaltzen denean, eta zu-bik babestua dela jartzen duenean, horrek beste ate batzuk zabaltzen dizkizu, sinesgarritasun bat ere ematen dizu. Manifestu batekin ez da hori pasatu. Gainera monologo bat da, eta oso zaila da monologoak mugitzea, leku txikietan egiten direlako eta leku txikietan ez dagoelako dirurik. Babesik gabeko lan bat izan daiteke monologoarena, baina aldi berean asko gustatzen zait.\nOrain nolabaiteko spin-off bat egin duzu Manifestu batekin: Atte hil aurretik laneko Tomas pertsonaiak bizitza propio eta luzeago bat eskatu zizun, obra propio bat sortzeraino. Hitz egiten hasi zitzaizun pertsonaia, eskean?\nBai, guztiz! Atte hil aurretik sortzerakoan hau izan zen azaleratu zen azken pertsonaia. Banekien hirugarren gorpuzkera bat behar zuela antzezlanak. Niregandik oso urrun zegoen zerbait izan behar zen, baina ez nuen topatzen. Halako batean joan nintzen Ahetzeko merkatura, eta han frak bat topatu nuen, merke. Momentuan inoiz zeozertarako erabiliko nuela pentsatu nuen. Ondoren okurritu zitzaidan akaso bilatzen ari nintzen pertsonaiaren abiapuntua izan zitekeela: agian pertsonaia hau bere heriotzarekin obsesionatua dago, txukun hiltzearekin kezkatua. Etxera joan nintzen, santu bat zuen postal bat topatu nuen, ondoren beste merkadillo batean betaurreko arraro batzuk... eta horrela jaio zen Tomas. Pertsonaia horrek zituen pentsamenduak nik ere banituen nolabait ere, baina ez nekien zer nolako maskaratan sartu. Antzezterakoan pertsonaia horrekin ikaragarri gozatzen nuen, askatasuna ematen zidan oholtza gainean, antzezlanean soilik tarteka ateratzen bazen ere.\nBukatu zen Atte hil aurretik eta Atarrabiatik deitu ninduten hogei minutuko pieza txiki bat aurkezteko, baina une horretan ez neukan ezer. Pertsonaia hau hartu eta hara eraman nuen. Oso ongi funtzionatu zuen, orduan konturatu nintzen ez ninduela abandonatu nahi oraindik. Tomasekin inprobisatzea oso erraza egiten zait, gorpuzkera hain ondo ulertu nion hasieratik... Gainera, ez nuen erreferente batetik sortu, goitik behera nire irudimenetik ateratakoa izan zen.\nZu zara Manifestu bat lanaren egilea, ikusten ari garenez, baina testuaren idazlea Gaizka Sarasola da. Nola eman zen elkarlan hori?\nDirulaguntza bat eman zidaten Nafarroako Gobernutik lan honetarako. Oso denbora gutxian aurkeztu beharra nuen lana, dirulaguntza jaso ahal izateko. Bi hilabete eskas neuzkan, oso kolpean etorri zitzaidan dena. Ezin nuen hainbeste denbora hartu idazteko, beraz, idazle bat behar nuen. Nik planteatu egingo nizkion nire ideiak, zertaz hitz egin nahi dudan... Oso argi nuen antzezlana heriotzari buruzkoa izango zela, eta oso elementu gutxi erabili nahi nituela. Lanean hasterakoan etxean nengoen, bertan nituen objektuei begiratu eta pentsatu nuen: zer objektu erabil dezaket jolaserako, aukera gehien ematen didana? Mezedorarekin hasi nintzen jolasten eta pentsatu nuen, “hau izan daiteke”. Argitxo bat ere nahi nuen, Ahetzera joan eta lanparatxo bat topatu nuen, kable bat jarri eta hori izango zen oholtza gainean egongo zen guztia. Ondoren mezedorarekin eroso egon ez eta egurrezko kutxa bat lortu nuen haren ordez, bat batean iruditu zitzaidan hilkutxa modukoa izan zitekeela, eta lanean jarraitu nuen.\nAinara Gurrutxagak egun batez aipatu zidan Gaizka Sarasola. Nik ez nuen ezagutzen eta orduan, kasualitatez, berak deitu zidan Lesakako “Keinu leihoak” antzerki zikloan Atte hil aurretik egiteko. Berak proposatutako datetan lan berri bat edukiko nuela esan nion, eta nahiago nuela hori egin, eta bide batez... momentu horretan bertan eskaini nion obra berri hori berak idaztea, bere harridurarako! Erleak, satorrak, beleak liburua irakurria nuen, tonua gustatu zitzaidan, absurdo puntu hori interesantea iruditu zitzaidan. Donezteben geratu ginen eta buruan neukana kontatu nion: erlijioa kritikatu nahi nuen, gure etxean, Nafarroan eta Euskal Herrian oro har kristautasunak daukan indarra ezbaian jarri, heriotzari buruz hitz egin... Atte hil aurretik-en ere heriotza presente zegoen, agian nire obsesioa da.\nAzkenean onartu egin zuen eta bi astetara lehenengo bertsioa bidali zidan. Ni bitartean nire ganbaran lanean aritu nintzen, inprobisazioak bakarka egiten, kasik egunero bidaltzen nion ideia berri bat gaixoari! Egunero irudi berriak ateratzen zitzaizkidan objektuekin jolasean, eta Gaizka guztia ordenatzen saiatzen zen. Hori izan zen tratua: ez zegoenez denbora askorik, egunez egun gauzatu zen prozesua nolabaiteko dialogo batean. Batzuetan erotu egin nuen, baina azkenean bidali zidan testua eta hor hasi zen lanketa definitiboa. Testuak berak inprobisaketarako oinarriak eman zizkidan hortik aurrera. Bakarrik nengoen Irurtzunen, tarteka Arkaitz, nire laguna, etortzen zen ispilu lana egitera, oso begirada kritikoarekin. Egia esan sekulako erronka izan zen.\nAipatu dugu Manifestu bateko pertsonaia Atte hil aurretik laneko bat dela, baina hala ere, Manifestu bat testuan “Pertsonaia” gisa dator, bidean galdu egin du “Tomas” izendapena.\nBai, Atte hil aurretik lanean Tomas gisa jaio zen pertsonaia, baina gerora lanean jarraitu nuenean beste zerbait eskatzen hasi zen. Pertsonaia kanpotik ikusita ebidentea zen oso maskulinoa zela, baina alde femeninoa ere bilatu nahi nion, eta erabateko transformazioa eman zen obraren bukaera aldera. Obraren amaieran pertsonaiaren tripak ateratzea nahi nuen, pertsonaiaren biluztasun osoa, eta hori bere alde femeninoa aterata lortu nuen. Horregatik erabaki nuen izenik ez jartzea, azken batean Manifestu bat ikusiko duen jende askok ez du Atte hil aurretik ikusi. Pertsonaiaren generoa ez zehaztea interesatu zitzaidan prozesuaren momentu batean, Tomas aurretik ezagutu dutenei pertsonaiaren beste alde bat ezagutzeko balioko die, pertsonaiaren alde femeninoa. Atte hil aurretik lanetik datorren heinean, lehen begi kolpean gizonezkoa-edo dela ikusten da, gero fraka kentzen du eta soinekoa ikusten zaio azpian, gero soinekoa kentzen du eta kamisoi bat dauka. Beraz izan daiteke alde maskulinoa eta femeninoa nahastuta dituen pertsonaia bat. Horregatik kendu nion “Tomas” izena, badakienak perfekto, besteak ez ditut baldintzatu nahi.\nManifestu bat lanaren oholtzaratzeak badu beste berezitasun bat: pertsonaia bakarra den arren, bere hiru ahots ateratzen dituzu oholtzan, pertsonaia beraren hiru gorpuzkera. Nola eman da hirukoizte hori?\nHiru ahotsen erabilera aukeratu nuen aktore bezala oholtza gainean jokatzeko, gozatzeko eta esperimentatzeko aukera izugarria zelako, erronka oso potente bat. Gorputzean ematen diren aldaketak ahots batetik bestera aldatzeko, asko gustatzen zitzaidan kanpotik ikus daitekeen eskizofrenia puntu hori. Niretzat Manifestu baten abiapuntu nagusietako bat ere bazen kontraesana, bakoitzak bere buruarekin dituen barne konbertsazio horiek. Nik behintzat pilo bat dauzkat, eta hori oholtzaratu nahi nuen: nola batzuetan oso konbentzitua nagoen zerbaitekin eta handik minutu batera kontrako argudioa eman dezakedan, buruaren eromena. Pertsonaiaren ahotsetako bat “Ego” da, kontzientzia, bigarrena “Alter ego”, eta hirugarrena “Armiarma” deitzen dudana, subkontzientea. “Armiarma” da gure barne ahots hori, gure ekintzetan ohartu gabe agintzen duena. Ahots hori animaliatasunarekin lotu nahi izan nuen, instintuarekin. Nire etxeko ganbaran inprobisazioak egiten nenbilen horretan armiarmaren irudia etorri zitzaidan, eta hortik abiatuta hirugarren ahots horren fisikotasuna bilatu nuen.\nManifestu bat eta gero Tomas pertsonaia hil egin da, edo deika ari zaizu oraindik?\n(Kar-kar) Ez, ya está, eman diot nahi zuena. Asko gozatu dut. Horrelako pertsonaiak gustatzen zaizkit, hori ikasi dut berarekin. Pertsonaia oso estranbotikoak, arraroak, frikiak... Nik uste dut horien bitartez zintzoagoa izan naitekeela neure buruarekin.\nBarrenak hustea errazago egiten zait horrelako maskaretatik. Nolabaiteko “egiak” esateko edo astakeriak egiteko neure buruari baimen handiagoa ematen diot horrelako pertsonaia baten azaletik.\nNola ikusten duzu zure burua hurrengo proiektuetan, nondik gustatuko litzaizuke ikertzen jarraitzea?\nOraindik nabil nire lengoaia edo estiloaren bila. Agian oso goiz da Beheko Larraineren estiloa zein den esateko, baina oso pozik nago hala ere: konpainia 2016. urtearen bukaeran jaio zen eta dagoeneko bi produkzio egin ditu. Orain lanean jarraitu nahi dut, uste dut bide bat usaintzen dudala, aipatu dugun iluntasun eta gordintasun horren ildotik.\nLaboralki askotan entzun izan dizugu kezka lanbide honen prekarietateaz. Erronkak non ikusten dituzu konpainia eta sortzaile gisa maila horretan?\nOso konplikatua da, neurri handi batean nire apustua euskaraz lan egitea delako. Nafarra izanda euskaraz soilik sortu nahi izatea soilik kristoren traba da, baina bide horretan jarraitu nahi dut. Kulturak ez dauka laguntza handirik, euskarazko antzerkiak emanaldiak ateratzea oso zaila dauka, orduan, nondik generatzen dut nik dirua hurrengo ekoizpen baterako? Lanbide hau ez dago dignifikatua, baina oraingoz, hemen nago. Beheko Larrainek euskaraz egingo ditu lan guztiak. Uste dut Nafarroan inportantea dela horrelako konpainiak egotea, eta publikoa kontsumitzera ere ohitu beharra dagoela. Gaur egun publikoak lan bat erdaraz ikusteko aukera baldin badu askotan erdarazkora jotzen du, eta ohitu behar dugu euskaraz ikustera. Kultura bat ez bada artistikoki garatzen mutilatu egiten da. Kultura ez bada bultzatzen, artea ez bada bultzatzen, euskal sorkuntza ez bada bultzatzen, kultura egunen batean hilko da, hizkuntza hilko da. Ez dakit zergatik, baina ardura hori hartu dut, nire ibilbidea euskaraz landu nahi dut. Gero Miren Tirapuri beste konpainia batek erdaraz lana eskaintzen badio egin egingo du, baina Beheko Larrainek ez.\nEra berean Beheko Larrainek euskara hutsez lan egiteak gogora ekartzen du hasieran aipatu duzun “habitat” hori, ezagutu zenuena Kataluniatik etorri zinenean. Belaunaldi baten parte handi batek euskara hutsez lan egitea erabaki du. Fase ezberdinetan eman da hori, Ander Lipusek pauso hori eman zuen Artedramarekin, Fuchs anaiek ere berriki eman dute pausu hori Axut sortuta, hainbat konpainia berri sortu dira azken urteetan soilik euskaraz lan egiten dutenak (Dejabu, Atx teatroa, Metrokoadroka, Xake, Kamikaz, Ttak teatroa... eta abar luze bat). Erabaki horretan agian ez zara hain bakarrik sentitzen?\nBai, nik ikusi ditut beste batzuen erabakiak eta esan dut: nik ere horrela egin nahi dut. Eta bestetik, kulturaren ikuspegitik ere beharrezkoa dela ikusi dut. Euskal Herrian beti borrokatzen da: borrokatu dezakezu talde feminista batean, edo gizarte lan bat egin, edo jendarte honetan herria aurrera ateratzeko hainbat taldetan egon. Nik erabaki dut euskara bizirik mantentzea antzerkitik, eta niretzat hori oso inportantea da. Hori ikasi dut nik aipatu duzun jende horren bitartez, beraiek erakutsi didate oso gogorra dela baina posible dela.\nLiburu honetan euskara batuak nafarreratik hartu dituen formak lehenetsita argitaratu ditugu bi obrak, baina oholtza gainean leitzarrez antzezteko hautua egin duzu. Euskararen inguruko hautu bat, horretan ere. Zergatik leitzarrez?\nEsan bezala, nire erronka nagusia Beheko Larrainetik euskal antzerkia Nafarroatik bultzatzea da. Gobernuek kalte handiak egin dituzte hizkuntzarekin, Euskal Herri osoan, baina gainera Nafarroan horrek baditu zailtasun plus batzuk, euskaraz bizitzea, lan egitea eta sortzea zailtzen dutenak. Nafarroan ere ez da batua hitz egiten leku guztietan, jende askok euskalkia erabiltzen du, eta errealitate hori azaleratu nahi nuen. Lehen esan bezala Atte hil aurretik oso proiektu pertsonala izan zen, abiapuntua nire amona eta bere baserria izan ziren heinean nire amonak erabiltzen zuen euskalkia ere presente eduki nuen, Larraungo euskalkia, Leitzakotik nahiko gertu dagoena. Badaude hitz forma ezberdinak, baina nahiko gertu dago. Zergatik erabili dut, ordea, leitzarra? Idealena izango litzateke nire amonaren euskalkia erabiltzea, baina nire amona tamalez hil zen, gaur egun Larraungo euskara nahiko galduta dago, gazteek hitz egiten dutena oso urrun geratzen da garai batean hitz egiten zenetik. Leitzarra hartu nuen horregatik, oso polita iruditzen zaidalako, ez dagoelako Larraungotik urrun eta oso bizirik dagoen euskalki bat delako. Euskalki itxia erabiltzea ere ez dut egokia ikusten oholtza gainean —tira, zalantza handiak ditut— baina interesatzen zitzaidan publikoak istorioa ahalik eta gehien ulertzea, hitz solteren bat geratzen bada ulertzen ez dena ez da deus pasatzen, testuinguruaren edo gorputzaren bitartez uler daiteke, baina istorioa bera jarraitzea garrantzitsua da niretzat, eta zentzu horretan leitzarra oso ondo ulertzen da. Nafarroako euskalki bat erabiltzen dut oholtza gainean, azken batean kalean erabiltzen den euskara bat delako, eta apustu garrantzitsua iruditu zitzaidalako euskarari bizitza emateko.\nHor egoteko garrantzitsua da elkar babestea, saretzea eta beste jende batekin aliantzak sortzea?\nHala da, bai. Hor ikusten da bagaudela komunitate bat, borrokan jarraitzen dugunak eta elkar babesten dugunak. Bestela ezinezkoa da bakarka aurrera egitea, edo oso zaila behintzat. Ni neu momentu batzuetan indarrarekin sentitzen naiz jarraitzeko, beste batzuetan pentsatzen dut, zergatik erabaki dut hau, nondik etorri zait antzerkian lan egiteko hautu hau? Hemezortzi urterekin erabaki nuen antzerkira dedikatzea, eta hain naiz burugogorra! Kar-kar...! Batzuetan bai planteatzen dudala zein puntutaraino nahi dudan honekin jarraitu, ikusita hain gogorra dela. Zer pasatuko litzateke bertan behera utziko banu erronka hau? Zer gertatuko litzateke? Gaizki sentituko nintzateke neure buruarekin errenditzea bezala izango litzatekeelako? Edo benetan egon naiz lotuta txikitatik neukan ideia batera eta agian orain ez daukat halako gogorik? Lan egin dut kamarera, gero sartu nintzen antzerki mundura neure ametsa jarraituz. Orain trabak ikusten ditut, baina... zer egingo nuke bestela? Sorkuntzarekin zerikusia duen zerbaitetan jarraitu nahi dut seguru, baina... antzerkia egiten? Baietz uste dut, antzerkia utziz gero zeozer faltako litzaidakeela uste dut.


Hagnéville-et-Roncourt - Wikipedia, entziklopedia askea.\nAlain LARCHE (2014-2020)\n48° 15′ 13″ N, 5° 47′ 55″ E / 48.2536°N,5.7986°E / 48.2536; 5.7986Koordenatuak: 48° 15′ 13″ N, 5° 47′ 55″ E / 48.2536°N,5.7986°E / 48.2536; 5.7986\nMalaincourt, Morville, Ollainville, Sandaucourt, Aulnois, Beaufremont eta Bulgnéville\nHagnéville-et-Roncourt Frantziako udalerria da, Vosges departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 83 biztanle zituen.\n2007an Hagnéville-et-Roncourt udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.\n2007an 44 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 42 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 34 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 6 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nHagnéville-et-Roncourt udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 29 lanean zeuden (18 gizon eta 11 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2000. urtean Hagnéville-et-Roncourt udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.\nBNF: 15279153p (data)


Armagintzaren Museoak 'Eibar Motorraren Mundua' erakusketa hartuko du otsailaren 11tik martxoaren 5era bitartean — Kultura — Eibarko Udala\nArmagintzaren Museoak 'Eibar Motorraren Mundua' erakusketa hartuko du otsailaren 11tik martxoaren 5era bitartean\nErakusketak pilotuak, antolatzaileak eta babesleak omendu nahi ditu eta baita, nola ez, bost hamarkada hauetan hemen antolatu diren txapelketa desberdinetan parte hartu duten kirolari eibartarrak eta gaur egun ere motorren soinua itzali ez dadin borrokan jarraitzen dutenak ere.\nEibarko Armagintzaren Museoak 'Eibar Motorraren Mundua' erakusketa inauguratuko du bihar larunbata, otsailak 11, 12:30ean, Lehiaketako Automobilismo eta Motoziklismo munduari buruzkoa eta horrek industria eibartarrarekin izan duen loturaren gainekoa. Otsailaren 11n ateak irekiko dituen erakusketak pilotuak, antolatzaileak eta babesleak omendu nahi ditu eta baita, nola ez, bost hamarkada hauetan hemen antolatu diren txapelketa desberdinetan parte hartu duten kirolari eibartarrak eta gaur egun ere motorren soinua itzali ez dadin borrokan jarraitzen dutenak ere. Erakusketa honako ordutegian egongo da zabalik: asteartetik larunbatera, 16:00etatik 20:00etara eta igandean 10:00etatik 13:00etara.\nLarunbateko erakusketak honako aurkezpen hauek bilduko ditu:\nEscudería Eibar 2017 taldearen eta Efrén Llanera, Iñaki Narbaiza eta Txutxi Perez pilotuen aurkezpena.\nAitor Montero pilotuarekin motoziklismo denboraldiaren aurkezpena.\nArrateko I. Igoera\n60ko hamarkadako Eibar industrialean, gizartearen motorizazio prozesuan bete-betean sartuta eta auto eta motozikletentzako osagaiak fabrikatzeaz arduratzen ziren hainbat eta hainbat industria zeuden garaian, ez zen batere pentsaezina motordun ibilgailuen lehiaketaren bat antolatzea. Are gehiago, gure hiriak kirol-ekitaldiak antolatzeko duen gaitasuna kontuan hartuta, batez ere, txirrindularitza. Horrela, aitzindari askoren ahaleginari esker, antolatu zen 1968an Arrateko I igoera. Orduko hartan, hainbat pilotu eibartarrek hartu zuten parte eta automobilgintzako gure hiriko zenbait enpresak ere babes handia eman zioten. Ordutik, etengabeak izan dira urte hauetan guztietan zehar motorraren inguruko lehiaketak. Erreferentea Arrateko Auto Igoera izan bazen ere, motoen igoera ere antolatu izan da eta baita rally eta rallysprint ezberdinak ere. Horietako askok Eibarren izan dute erdigunea; beste batzuetan, bertatik igaro zaizkigu inguruetan antolatutako konpetizioak.


eta College Admission Requirements 2020/2021-Entry handbook - GistPing\nHome » eta College Admission Requirements 2020/2021-Entry handbook\neta College Admission Requirements 2020/2021-Entry handbook\neta College Admission Requirements 2020/2021-Full Entry Requirements\nHere are the Official eta College Admission Requirements for 2020-2021 Application-eta College Undergraduate & Postgraduate Entry requirements\nHere we will guide you on (eta College Admission Requirements, eta College Admission Requirements 2020-2021, eta College Undergraduate Admission Requirements 2020-2021, eta College postgraduate Admission requirements, eta College Entry Requirements, eta College Entry Requirements 2020-2021, eta College Entry Requirements 2021-2022, eta College Admission Requirements 2021-2022, and Lots More)\neta College admissions requirements 2020/2021: Applications are invited from suitably qualified applicants for admissions into various undergraduate, Postgraduate, Masters, Diploma, Certificate, Short Courses, Distance Education and others programs in any of the eta College intake for the 2020/2021 academic year.\nHow to Apply For eta College Admission.\neta College admissions 2020/2021, eta College Entry Book, eta College Intake requirements, eta College admission form 2020/2021, eta College application online form 2020/2021, eta College programmes, eta College admission requirements 2020/2021, eta College courses 2020-2021, eta College admission letters 2020/2021, eta College online application portal,eta College tenders, eta College application fees 2020-2021, eta College portal 2020-2021, eta College admission closing date 2020-2021, eta College fees structure 2020/2021. Here you got all\nExcelsius Nursing College Second Semester Registration dates 2020-2021\nEmpilweni Education Registration Dates-First & Second Semester Dates


20 oct 09 - 5 feb 10\nMikel Laboa 1999ko irailean\nIzen osoa Mikel Laboa Manzisidor\nJaio 1934ko azaroaren 15a\nHil 2008ko abenduaren 10a\nMikel Laboa Manzisidor (Donostia, Gipuzkoa, 1934ko ekainaren 15a - Donostia, 2008ko abenduaren 1a) euskal kantari eta musikagilea izan zen.\nAditu askoren ustez XX. mendeko euskal abeslari esperimentatzaile, ezagun eta eraginkorrenetarikoa izan da, bere oihartzuna gure mugetatik kanpora ere zabaldu zuena. Bernardo Atxaga idazlearen ustez, tradizioa eta abangoardia uztartzen Gabriel Aresti, Jorge Oteiza, Eduardo Txillida edo Koldo Mitxelena moduko egileekin konparatu zuen.\n1 Ikasketak eta hasierak\n2 Ez Dok Amairu\n3 Bakarkako arrakastak\n[aldatu] Ikasketak eta hasierak\nDonostiako Alde Zaharrean (San Joan kalean, 15a) jaio zen 1934ko ekainaren 15ean. Gerra Zibila hasi orduko familiak alde egin behar izan zuen: aitak, udaleko zinegotzia zenak, Frantzia aldera jo zuen; ama eta zazpi seme-alabak, berriz, Lekeitio aldera, Gardata auzora joan ziren, eta han bizi izan ziren aldi batean. Donostiara itzulita, marianisten ikastetxe batean ikasi zuen. Batxilergoa amaituta medikuntza ikastea erabaki zuen. 1953an ekin zion eta Madrilen, Iruñean, Zaragozan eta Bartzelonan aritu zen ikasten, harik eta 1967an haur psikiatrian espezializatu zen arte.\nUrte horietan Iparraldeko herri musikak interes handia sortu zion, eta Katalunian zela gertutik ezagutu zuen Nova Canço deritzon musika mugimendua. Lagun batek oparitan emaniko Atahualpa Yupanquiren disko batek ere Hego Amerikako kantarien berri eman zion, eta haien xarma erakutsi. Izan ere, haren beste erreferentzia handi bat, Yupanquiz gain, Violeta Parra txiletarra izan zen, eta bi hauei maisutzat hartutako Georges Brassens gehituko zien Laboak.\nLehen emanaldi musikal publikoa Iruñean eskaini zuen 1958an, gaztelaniaz, eta lau urte geroago euskarazko lehenengoa eman zuen Zaragozan, hango ikasle euskaldunentzat.\n[aldatu] Ez Dok Amairu\nSakontzeko, irakurri: Ez Dok Amairu\n1960ko hamarkadan Ez Dok Amairu musikari-taldea osatu zuen beste hainbat euskal artistarekin. Bertan, batez ere Benito Lertxundirekin batera, euskal kanta berria sortu zuen. Estilo tradizional eta berriak elkartuta, Bertolt Brechten moduko autoreen letrak kantatzen zituzten. Lekeitioak abesti sorta ere sortu zuen, oihu eta zarata esperimentaleekin.\n[aldatu] Bakarkako arrakastak\n1974an Bat-Hiru diskoa egin zuen, jada euskal ereserki bihurtu diren hainbat kantekin (bereziki Txoria txori). Disko hura Mendeko Euskal Diskorik hoberena izendatu zuten Diario Vascon eginiko bozketa batean. Ondoren aldaketak egin zituen bere musikan eta jazz musikaz lan egin zuen, Iñaki Salvadorrekin.\nDonostiako Orfeoiarekin disko bat ere argitaratu zuen. Haren lanetan, bada bitxikeria bat: disko guztiak zenbatuak daude, 1etik 17raino, baina 13rik gabe, Ez dok hamairu taldearen omenez.\nDonostiako Antigua auzoan bizi zen azken urteotan. Bob Dylan abeslari estatubatuarrak Zurriola hondartzan eta 2006ko uztailean emandako kontzertuaren aurretik azkeneko aldiz aritu zen publiko aurrean kantari. Azkenik, gaixotasun luze baten ostean, 2008ko abenduaren 1ean zendu zen 74 urte zituela, Poliklinikan. Gipuzkoako Foru Aldundiak Gipuzkoako Urrezko Domina eman behar zion urte berean, 2008ko abenduaren 23an jaso behar baitzuen. Donostiako udalak, bere aldetik, hiriko urrezko domina eman dio.\nMikel Laboa 2008ko apirilean\nBertolt Brecht, 1969 (EP. Bertolt Brechten letrekin)\nEuskal kanta berria, 1972 (LP. Aurrekoen bilduma)\nBat-Hiru, 1974. (LP bikoitza. Bi izeneko diskoa ez zen argitaratu, Bertolt Brechten letrak zentsuratu zituztelako)\nLau-bost, 1980 (LP bikoitza).\nLekeitioak, 1988 (7.etik 11.era bitarteko Lekeitioak disko argitaragabeak)\nZuzenean II - Gernika, 2000 (Donostiako Orfeoiarekin).\n60ak+2, 2003 (lehen obren bilduma).\nLekeitioak, 2007 (berrargitalpena, CD bikoitzean).\nMikel Laboa (1934-2008), 2009 (Elkar), bere bizitzari eta obra artistikoari buruzko dokumentala.\n↑ Ainhoa AROZAMENA AYALA Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Entziklopedia\n↑ (Euskaraz) Urrezko Dominaren berria Gara egunkarian\n(Euskaraz) Berria egunkariak 2008ko abenduaren 2an kaleratutako gehigarri berezia\n(Euskaraz) Mikel Laboari egindako elkarrizketa www.euskonews.com webgunean\n(Euskaraz) Mikel Laboari egindako elkarrizketa Berria egunkarian\nKategoriak: Artista garaikideak • Folk abeslariak • Euskal abeslariak • Euskal medikuak • Pasaitarrak • Donostiarrak • Mikel Laboa • 1934ko jaiotzak • 2008ko heriotzak\nOrrialdearen azken aldaketa: 14:48, 2 Otsaila 2010.


Emakumeen Nazioarteko Egunaren harira, hona egitaraua - Legorretako Udala\nEmakumeen Nazioarteko Egunaren harira, hona egitaraua\n2017 Martxoak 02\nDatorren astean da Martxoaren 8a, Emakumeen Nazioarteko Eguna; honako egitarau hau prestatu du udaleko Berdintasun lantaldeak Egitaraua.pdf.\n18:00: Kantu tailerra LH 6 eta DBH 1 eta 2. mailakoentzat, udaletxean.\n19:30: Kontzentrazioa, plazan.\nUdal zerga eta tasak ordaintzeko 2017 ekitaldiari ...\nGaur izango da herri galdeketaren inguruko lehen b...


Autor Luzio Uriarte\n(2009) Profesor de la Facultad de Teología de la Universidad de Deusto\nGehiengoaren gutxiengoak / Luzio Uriarte\nTítulo : Gehiengoaren gutxiengoak : Erlijio (bakoitzaren) barneko aniztasuna eta gizarte irekiak\nAutores: Luzio Uriarte, Autor\nNúmero de páginas: Orr. 117 - 149\nEtiquetas: erlijio aniztasuna\nResumen: Erlijioari buruz mintzaten gara baina erlijio asko daude. Eta erlijio bakoitzak, bat izan arren, aniztasuna darama berarekin. Mendebaldeko herritarrek badakite gizarte irekietan bizi direla. Irekitasun horrek, kontzeptu malgu zabala izanik, elkarrizketaren bidez, behinik behin, eraikuntzan dauden gizarte amaigabeak direla iradokitzen digu. Gizarte horiek daukaten erronkarik garrantzitsuenetako bat aniztasuna eta askotarikotasuna kudeatzea da. Erlijioaren egoera aldakorra eta erlijioak berarekin daraman aipatutako aniztasuna gizarte irekiaren erronka horretan sartzen dira. Bestaldetik, erlijioak aniztasunaren erronka hori handitzen duen arren, agian, argitasunik ere eskain dezake\nGehiengoaren gutxiengoak / Uriarte, Luzio\nLas minorías de las mayorías / Luzio Uriarte\nTítulo : Las minorías de las mayorías : Pluralismo y las sociedades abiertas\nNúmero de páginas: Pags. 127 - 159\nResumen: Hablamos de religión, pero hay muchas religiones. Cada religión, aunque forme una unidad, siempre conlleva el pluralismo. El ciudadano occidental es consciente que vive en sociedades abiertas. Esa apertura, aún tratándose de un concepto flexible y amplio, nos sugiere que las sociedades, a través del diálogo, están en un permanente estado de construcción. Uno de los mayores retos de dichas sociedades es la gestión del pluralismo y de la diversidad. La situación cambiante de la religión y su pluralismo intrínseco forman parte de ese reto al que se enfrenta la sociedad abierta. Por otro lado, aunque la religión complejiza el reto del pluralismo, puede también ofrecer pistas esclarecedoras\nLas minorías de las mayorías / Uriarte, Luzio\nMinorías religiosas y centros de culto: percepción social y problemáticas para la gestión pública / Luzio Uriarte en Zerbitzuan, 65 (Maiatza / Mayo 2018)\nMinorías religiosas y centros de culto: percepción social y problemáticas para la gestión pública / Uriarte, Luzio\nZerbitzuan nº 65


COVID-19aren datu «fidagarri eta lokalizatuagoak» nahi ditu Ezenarrok | COVID-19aren datu «fidagarri eta lokalizatuagoak» nahi ditu Ezenarrok – iparraldekohitza\nCOVID-19aren datu «fidagarri eta lokalizatuagoak» nahi ditu Ezenarrok\nSalatu du Frantziako Estatuak ez diola eman epidemiari buruzko daturik. «Sekretuaren kultura» arriskutsua izan daitekeela esan du\n«Badakit zenbatek eman duten positibo egunero Irunen eta Hondarribian (Gipuzkoa), baina ideiarik ere ez dut zertan den epidemia Hendaian (Lapurdi), kudeatzen dudan herrian». Kezkaz mintzatu da Kotte Ezenarro Hendaiako auzapeza. Gutun bat helarazi zien Jean Castex Frantziako lehen ministroari, Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Eric Spitz prefetari, Olivier Veran Frantziako Osasun ministroari eta Eskualdeko Osasun Agentziako zuzendariei. Kutsatze datuei buruzko informazio «fidagarriagoa eta lokalizatuagoa» eskatu zien.\nEpidemia hasi denetik, Eskualdeko Osasun Agentziak kudeatu ditu zenbakiak: kutsatu kopurua, PCR proben kopurua, agerraldien kokapena… Astero, Akitania Berriko datu orokorrak biltzen ditu agentziak. Kasu positiboen kopurua ere departamenduka ematen du: ez da, beraz, Ipar Euskal Herriko daturik ateratzen ahal.\nAlta, Kotte Ezenarrok «beharrezkotzat» jo ditu zenbaki horiek, epidemiaren araberako neurriak hartu ahal izateko: «Lapurdiko kostaldeko zenbait herrik derrigorrezko egin dute maskara erabiltzea; beste batzuek hondartzak itxi dituzte. Egoera sanitarioa hobeto ezagutuko bagenu, neurri zorrotzagoak hartzen ahalko genituzke; edo alderantziz, arinagoak».\nDatuen inguruko kezka\nHerrika ez bada ere, Euskal Elkargoak instituzio gisa datu horiek jakiteko eskubidea duela aldarrikatu du. «Sekretuaren kultura kontraemankorra izan daiteke», salatu du Ezenarrok, Frantziako Estatuko zerbitzuei igorri dien gutunean. «Datuak ezagutuz gero, autoritateek hartzen dituzten erabakiek sinesgarritasun handiagoa izango lukete, eta herritarrek neurriak errazkiago errespetatuko lituzkete», auzapezaren arabera.\nAzken asteetan, sare sozialetan asko zabaldu da datuak ezkutatzen diren ustea. «Nik ez dakit zenbakiak gordetzen dizkiguten. Baina errealitatea hau da: zenbakiak galdetu ditudan aldi oro, ez dizkidate eman. Nire kezka da jakitea zenbaki horiek badauzkaten ala ez», adierazi du Ezenarrok.


6,1eko lurrikara Indonesian, Moluka uharteetan | Mundua | Berria\n6,1eko lurrikara Indonesian, Moluka uharteetan\n2010eko apirilak 24 12:00\nRichter eskalarena arabera 6,1 graduko indarra hartu duen lurrikarak astindu ditu gaur goizean Indonesia iparraldeko Moluka uharteak. Lurrikararen epizentroa 53 kilometroko sakoneran izan dela zehaztu du AEBetako Zerbitzu Geologikoak. Biktimarik edo kalterik eragin duen ez da argitu oraindik.


Drogei buruzko nazioarteko txosten berri eta iraultzailea - Arduratu\nHasiera » Blog » Drogei buruzko nazioarteko txosten berri eta iraultzailea\nDrogei buruzko nazioarteko txosten berri eta iraultzailea\nEtiketak: consumos, drogas, informe, internacional, legalización, sustancias\nDroga-Politiken Batzorde Orokorrak pasa den astean drogei buruzko txosten berria eta iraultzailea kaleratu du: Como asumir el control: distintas vías hacia políticas de drogas eficaces.\nBatzorde hau munduko lider ospetsuek osatuta dago, Kofi Annan, Richard Branson, George Papandreou edo Mario Vargas Llosa bezalako nazioarteko pertsona famatu eta hainbat herrialdeko lehendakari ohiek.\nTxosten honek batzordekideen iritziak islatzen ditu eta drogen aurkako borrokan norabide aldaketa bat eskatzen du. Batzordeak jarrera oso kritikoa du politika zigortzaileekin, osasuna lehenesten duen ikuspuntua defendatzen du eta, lehenengo aldiz, Nazio Batuen Erakundeari drogen kontsumoa despenalizatzea eta erregulazioa bultzatzea exijitzen dio.\nDroga-Politiken Batzorde Orokorraren 43 orrialdeko txosten honek “drogen aurkako gerra” bezala ezagutzen denaren porrota gogor salatu du eta giza-eskubideak eta osasuna lehenesten duten estrategia berriak behar direla argudiatzen du. 2016. urtean Nazio Batuek drogei buruz antolatuko duten saio bereziak, mundu osoan gai honi ekiteko moduan erabateko aldaketa suposatu behar duela azpimarratu du.\nBatzorde Orokorrak argi du bere proposamenak polemikoak direla eta errefusa sortuko dutela, baina, hala ere, Gobernuek kontsumitzaileen kriminalizazioa baztertu eta drogen merkatua arautu behar dutela ikusten dute, substantziokin trafikatzen dutenen aberaste ikaragarria galarazteko. Era berean, politika irmoak defendatzen dituzten burokraziekin eta komunikabide askoren sentsazionalismoarekin kontu handia izan behar dugula adierazten du eta “zero tolerantzia” edo “droga gabeko gizartea” bezalako kontzeptuek tranpa hutsak direla uste du.\nTxostenean oinarrizko zazpi gomendio egiten dira:\nOsasun eta segurtasun komunitarioari lehentasuna eman, politiken lehentasunak eta baliabideak norabide honetan zuzenduz.\nOinarrizko sendagaien eskuragarritasuna bermatu, bereziki, mina tratatzeko erabiltzen diren opiotik eratorritako sendagaiena.\nDrogak edukitzea eta hartzea ez zigortzea.\nDrogen legez kanpoko merkatuan parte hartzen duten maila behereneko pertsona ez bortitzen espetxeratzeri beste alternatiba batzuk bilatzea (nekazariak, mandoak eta legez kanpoko drogen produkzioan, garraioan eta salmentan inplikatutakoak).\nErakunde kriminalen boterea murriztea, eta baita hauen ondorioz sortzen den segurtasun eza eta biolentzia ere.\nGaur egun oraindik legez kanpokoak diren drogen merkatuak legeztatzeko eta arautzeko saiakuntzei baimena eta adorea ematea, kanabisarekin, koka-hostoekin eta substantzia psikoaktibo berri batzuekin hasita, baina hauetara soilik murriztu gabe.\n2016. urtean ospatuko den UNGASS-ak eskaintzen duen aukera paregabea aprobetxatzea droga-politiken nazioarteko erregimena erreformatzeko.


Val di Noto - Wikipedia, entziklopedia askea.\nVal di Notoko herri barroko berantiarrak (hego-ekialdeko Sizilia)1\nRagusako Garbitokiko Arima Santuen eliza\nKoordenatuak 36°53′N 15°05′E / 36.883°N 15.083°E / 36.883; 15.08336°53′N 15°05′E / 36.883°N 15.083°E / 36.883; 15.083\nVal di Noto Siziliako hego-ekialdeko eskualde historiko eta geografikoa, Iblei mendietako goi-ordokian dagoena. Musulmanen agintaldian, uharteko hiru probintzietako (arabierazko wāli sizilierazko val) bilakatu zen. 1693an lurrikara batek eskualdea erabat suntsitu zuen eta eraikinak barroko estiloan berreaiki zituzten. Hori zela eta, 2002an UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.\nHona hemen UNESCOk babesturiko hiriak:\n1024-001 Caltagirone Catania 37°14′23.0″N 14°30′44.0″E / 37.239722°N 14.512222°E / 37.239722; 14.512222\n1024-002 Catania Catania 37°30′08.0″N 15°05′13.0″E / 37.502222°N 15.086944°E / 37.502222; 15.086944\n1024-003 Militello Val di Catania Catania 37°16′33.2″N 14°47′30.2″E / 37.275889°N 14.791722°E / 37.275889; 14.791722\n1024-004 Modica Ragusa 36°51′37.1″N 14°45′38.6″E / 36.860306°N 14.760722°E / 36.860306; 14.760722\n1024-005 Noto Siracusa 36°53′35.5″N 15°04′08.1″E / 36.893194°N 15.068917°E / 36.893194; 15.068917\n1024-006 Palazzolo Acreide Sirakusa 37°03′46.1″N 14°54′10.8″E / 37.062806°N 14.903000°E / 37.062806; 14.903000\n1024-007 Ragusa Ragusa 36°55′31.2″N 14°43′59.9″E / 36.925333°N 14.733306°E / 36.925333; 14.733306\n1024-008 Scicli Ragusa 36°47′32.7″N 14°42′20.6″E / 36.792417°N 14.705722°E / 36.792417; 14.705722\nBNF: 122723921 (data)


Medikamentuen garapen analitikoa | Tecnalia\nMedikamentuen garapen analitikoa\nGure instalazio modernoei esker, medikamentuen garapen galeniko eta analitiko ezin hobea egiten dugu. Egoera guztietarako egonkortasun-ganberak ere baditugu, mota guztietako ICH azterketak egin ahal izateko. Hainbat forma farmazeutikotako formulazioak eskaintzen ditugu: solidoak (konprimatuak, kapsulak), likidoak (esekidurak, soluzioak) eta erdisolidoak (gelak, kremak), besteak beste.\nFarmazia eta genetika\nIndustria farmazeutikorako, kosmetikorako eta albaitaritzakorako zerbitzu analitikoen aukera zabal bat dugu. Esperientzia handia dugu espezialitate farmazeutikoen, medikamentu generikoen eta salmenta libreko edo OTC produktuen garapenean. Proiektu osoak eta garapen-faseko fase jakin batzuk egiten ditugu. Garapen analitikoa:\nGarapen-azterketak eta teknika analitikoen baliozkotzea.\nLehengaien karakterizazioa, farmacopearen arabera.\nLehengaietako eta produktu bukatuetako printzipio aktiboen, ezpurutasunen eta degradazio-produktuen kuantifikazioa.\nDegradazio behartuko azterketak.\nFabrikazio industrialeko sorten kalitate-kontrola.\nIn vitro disoluzio-profilak.\nDisoluzio-ingurunearen bereizketa-ahalmenaren azterketa.\nTeknika analitikoen transferentzia.\nEzpurutasun metalikoen azterketa ICP-OES bidez.\nGarapen Farmazeutikoko Laborategia Botiken eta Osasun Produktuen Espainiako Agentziak (AEMPS) ziurtatuta dago Fabrikazio Egokirako Arauetan (NCFak): Giza erabilerako botiken eta ikertzen ari diren botiken kalitate fisiko-kimikoaren kontrola\nFabrikazio-instalazioa Botiken eta Osasun Produktuen Espainiako Agentziak (AEMPS) ziurtatuta dago Fabrikazio Egokirako Arauen (NCFak) arabera: Giza erabilerako botika ez-esterilen fabrikazioa eta inportazioa, psikotropoak eta estupefazienteak barne / Ikertzen ari diren botika ez-esterilen fabrikazioa eta inportazioa\nBotikak fabrikatzeko instalazioak medikuntzako gailuen industriako kalitate-kudeaketaren ISO 13485 ziurtagiria du.\nGarapen farmazeutikoko laborategia\nHirugarrenentzako farmazia-garapeneko laborategia\nMedikamentuen garapen analitikoan espezializatuta gaude\nMedikamentuen garapen analitiko eta galenikoaren premiak asetzen laguntzen dugu\nTECNALIA Pharma Labs-eko lantaldeko kide batzuk\nKimikako doktorez, farmazialariz, ingeniariz eta eskarmentu handiko teknikariz osatutako diziplina anitzeko taldeak ditugu\nTECNALIAren Garapen Farmazeutikoko Laborategia\nGarapen farmazeutikoko proiektuen kudeaketa integrala (ingelesez)\nBizkar-muina birsortzeko biomaterial berritzailea\nEstaldura biodegradagarriak lekale-proteinak erabiliz\nFabrikazio-prozesuak hobetzen dituzten exoeskeletoak\nEtorkizuneko elikadura: landare-proteinen iturri alternatiboak\nGarapen farmazeutikoko proiektuen kudeaketa integrala\nMedikamentuen garapen galenikoa\nEzpurutasun metalikoen analisia produktu farmazeutikoetan\nMedikamentuen kontratupeko fabrikazioa - Laboratorium Sanitatis\nBiobaliokidetasuneko eta I. faseko saiakuntzak\nKlinika nutrizionaleko azterketak


txintxarri.eus: Maria Eugi hirugarren Espainiako Etorkizun Txapelketan\nMaria Eugi hirugarren Espainiako Etorkizun Txapelketan\n200 metroko frogan hirugarren izan zen Atletico San Sebastian taldeko korrikalari lasarteoriatarra\nArgazkia: At. San Sebastian\nMartin Vicioso 2017/02/15 10:00\nBi lasarteoriatarrek hartu zuten parte asteburuan Madrilen jokatutako atletismoko Espainiako Etorkizun Txapelketan. 200 metroko lasterketan hirugarren geratu zen Maria Eugi eta jauzi hirukoitzean lehiatu zen Ane Galardi.\nAurkari gogorrak izan zituen aurrean Eugik. Izan ere, podiumeko lehenengo bi kosketara igo ziren Cristina Lara kataluniarrak eta Paula Sevilla gaztelarrak aurretik ezarritako Txapelketako markarik onenak hautsi zituzten. Lasarteoriatarrak, berriz, 24.83 segunduko marka egin zuen finalean, irabazleak baina segundu eskas motelago.\nJauzi hirukoitzeko frogan ez zuen zorte handirik izan LOKE taldeko Ane Galardik, eta ezin izan zuen baleko markarik ezarri. Bere hiru jauziak baliogabekoak izan ziren\nAbsolutu mailako Txapelketa\nBihartik aurrera beste erronka bat edukiko dute atleta lasarteoriatarrek. Maria Eugi 200 eta 60 metroetan lehiatuko da, eta LOKEko Eneritz Bustok, berriz, 60 metro hesietan hartuko du parte.\nBestalde, Gipuzkoako Absolutu mailako Txapelketa ere jokatu zen larunbat eta igandean, eta LOKEko kirolari ugari izan zen bertan. Eneritz Busto garaile atera zen 60 metro hesien frogan, eta podiumera igo ziren Maider Rekondo –bigarren pisu jaurkiketan– eta Naroa Furundarena –hirugarren jauzi hirukoitzean.\nLander Azkarate, Maider Abete eta Amaia Harto 60 metroko lasterketan; Asier Olmos 800 metrokoan; Xalba Otxandorena 60 metro hesidun lasterketan eta Jon Altuna 400 metrokoan dira beste parte hartzaileak.\nZorionak Sergio!! Bost muxu handi zure familia guztiaren partetik. Asko maite zaitugu.


Apal bat komuneko zoruaren parean | Consumer\nApal bat komuneko zoruaren parean\nAltzari edo apal batek baino leku erabilgarri gutxiago hartzen du\nNeurri oso txikiko gela batean komun-ontzi bat eta konketa bat jartzea erabaki badu, konturatuko da higiene pertsonaleko produktuak eta elementuak jartzeko apalaren edo armairuaren bat eduki beharko dela.\nHori guztia gordetzeko, bi altzari txiki egin daitezke, baina gela txikiegia bada, agian espazio erabilgarri eta mugikortasun gehiegi geratzen dira barruan.\nProblema ebazteko aukera on bat izan daiteke irtengune txiki bat egitea, errodapi gisa, gelaren barrualde osoa inguratuko duena, haren gainean objektu batzuk jarri ahal izateko.\nPraktikara eramateko, zurezko euskarri bat jarri beharko du 15 bat zentimetrora, edo duen distantziara, zementu lasterrez beteko duena, eta, gogortzen denean, perimetroa eta gainerako bainua alikatatu beharko ditu, eta esne-gaina estali beharko dio. Lehortutakoan, edozein objektu jarri ahal izango du apal berriaren gainean, paretatik zintzilik balego baino leku gutxiago har dezan.\nbainu erlaitz mobiliario-eu


Bakan ale bitxia\nMAYI PELOT ::Teleamarauna\nUnibertsalki izan duen bigarren mailako estatusari gehitzen badiogu hizkuntza, begi-kolpe batean ikusiko dugu ez dela bereziki oparoa euskarazko zientzia fikzioa. Idatzi izan da, noski, Iban Zalduak inoiz aitzindari deitu dituen haiengandik hasita –eta bereziki nabarmentzen zuen Xabier Kintana, Izar berria nobela (1969) eta Ukronia (1972) ipuinarekin–. Baina ez generoa BBVA ligara igotzeko adina, edo adinakoa. Hala ere, eman izan ditu bakan ale bitxiak. Zalduak espezialisten taldean kokatutako Mayi Pelotenak, esaterako. Kasu kuriosoa da Pelot: batetik, Itxaro Bordaz landa, Ipar Euskal Herriko emazte idazle gutxietarikoa baita –gehienak ere Maiatzen bueltakoak–. Eta, bestetik, idatzitakoa, esklusiboki ia, izan delako zientzia fikzioa. Maiatz aldizkariaren 5. zenbakian, 84ko apirilean, narrazio luze bat –Telelabirintoa–, eta ipuin bilduma bat urte bete beranduago, Biharko oroitzapenak. Bikaina lehena; gorabeheratsuagoa bigarrena, Mikel Antzaren hitzetan.\nEleberri laburra da hirugarren emaitza, Teleamarauna –eta ez du zerikusirik Antzak laudatuarekin–. Narrazioaren haria da fin-fina: hainbat lagun, onak, elkartzen dira telepatiaren bitartez galaxiako jendea kontrolatu nahi duen bat, gaiztoa, menperatzeko. Ados. Horraino argumentua. Nabarmengarriena, aldiz, iruditzen zait Pelotek sortzen duen mundua: traturra mañetikoaren lantzen dute lurra; airetxaluparekin lekutzen dira batetik bestera; mikroordenagailu EN 24 belarridunak erabiltzen dituzte. Jantzi ahal dute jeroihalezko galtzatorra, pontxo luze bat, bestela, gorrixka berdea, uso paparo margokoa, oinetan espartin G araberakoak. Bizi ahal dira kontainer-jauregitxo kuttun zainduetan, iglubok modukoetan, barrua hyperfeldrozkoa, ohean thermotxarpoila. Laseraiztoak erabiltzen dituzte sugegorrien hiltzeko; droga gisa marruskatzen dute Deltako sashikat ostoa; esqwara bera, uronarra da, Antares aldekoa. Dena nahi bada oso xaloa, nahi bada oso lañoa dena, baina, eta akaso urteek ematen duten distantzia ironikoarekin, irribarre batez irakurtzen dena.\nEta ez zuen askoz gehiago argitaratu Pelotek. Irudipena daukat gerora ere ez dela bereziki hobetu euskarazko zientzia fikzioaren egoera. Aukera bat da, hartara, Iban Zalduak hasieretan gaztelaniaz idatzi zuen zientzia fikzioa euskarara itzultzea itxarotea –eta, badakizue, gero frantsesera, ingelesera, hungarierara, eslovenierara… azkenik buelta gaztelaniara itzultzeko–. Baina akaso emango digu satisfazio berehalakoagoa euskarazko zientzia fikzio ez bereziki oparo horretan aztarrika aritzeak, bakan ale bitxi horietako batekin topo egiteko.


Gogoeta egiteko testuak :: OnDoaN Topagunea\n* Martxoan gogoeta egiteko testua (2020)*\nISIDRO JUAN PALACIOSEKIN GOGOETA EGITEN DUGU\nIsidro-Juan Palacios (San Lorenzo de El Escorial, 1950) oratoria irakaslea da. Zuzenbide eta kazetaritza ikasketak ditu eginak eta literatura garaikidean doktoretza tesia Yukio Mishima idazle japoniarraren inguruan egina du. Ondorengo aldizkarien fundatzaile edo zuzendari izan da: Graal (1975-77), Punto y Coma (1983-89), Cuestión de Fondo (1984), Veintiuno (1989-2003) eta Próximo Milenio (1994-96); eta Más Allá de la Ciencia (1988-94) aldizkarian erredaktore nagusi. 1986 eta 1989 artean Radio Nacionaleko "Próxima Estación, punto y coma" programa zuzendu zuen. Ha participado como contertulio habitual en programas culturales de televisión como El mundo por montera (1989-90), El sol de medianoche (1990-91), La Tabla Redonda (1991-93) eta El faro de Alejandría (1999-2001) telebistako saio kulturaletan ohiko tertuliakide gisa parte hartu du eta, gaur egun, Las noches blancasen "tribuno de los libros" da. Ha dirigido la colección de libros «Paraísos perdidos» liburu bilduma zuzendu du, Grupo Libron, Universidad Complutense-ko Udako Ikastaroetako koordinatzaile izan da eta haietan parte hartu du, 1989 eta 2003 urteen artean, eta 1994an Avilako Ikasketa Mistikoen Lehenengo Udako Unibertsitatea zuzendu zuen. Hirurogei hitzaldi eman ditu eta bostehundik gora artikulu espezialdu idatzi ditua. Testuak argitaratuak ditu honako talde-sorkuntza lanetan: El final de los tiempos, La Tabla Redonda, El islam ante el nuevo orden mundial, La mística en el siglo XXI eta Ernst Jünger y sus pronósticos del Tercer Milenio; eta Apariciones de la Virgen; leyenda y realidad del misterio marianolanaren egilea da.\nIsidro Juan Palacios-en "Ermitaños: las enseñanzas místicas de los padres del desierto" liburuko (La Esfera de los Libros S.L., 2007, Madrid ) pasarte hau proposatzen dut. Bertan, kristau teologia mistikoaren oso "ideia" garrantzitsua aurkitzen dugu: jainkotzea, hau da, Jainkoaren irudira sortuak, gizon-emakumeak Jainkoan Jainko izatera deituak gara. Kontenplaziozko otoitzaren bideak, ez garen guztia izateari uztea dakar, bizi gaituen Jainkoa ikusgai bihurtzeko.\n* Urtarrilean gogoeta egiteko testua (2020)*\nELENA ANDRESEKIN GOGOETA EGITEN DUGU\nBarnekotasunaren Heziketan Aditua, Dürckhelm meditazio ildoan trebatua.\nDonostiako Mariaren Lagundiko Nukleoko kidea.\n* Abenduan gogoeta egiteko testua (2019) *\nLAIA MONSERRATEKIN GOGOETA EGITEN DUGU\nLaia Monserrat psikologo klinikoa da, Karlfried G. Dürkheim eta Jacques Castermaneren ikasle eta jarraitzailea. Leibterapia Pertsonalean trebatua Dürckheim Zentroan (Frantzia) eta, 1989 urteaz geroztik, horretan jardutera zein Zen irakastera baimendua. Terapia Labur Estrategikoan masterra ere badu (Giorgio Nardone e Institut Gestalt). Erreferentea da mendebaldeko Zen sekularrean, Leibterapian eta Hara Zentramenduko Tekniketan.\nDuela 25 urtez geroztik, kontsulta pribatura emana dago bete-betean, eta meditazio taldeak eramaten ditu, asteroko maiztasunez nahiz asteburuko saio trinkoetan. Enpresetan esku-hartzeak egiten ditu, zuzendarien akonpainamendua eta estresaren kudeaketarako tailerrak.\nDürckheim lerroko Leibterapia Pertsonalaren Trebakuntzaren zuzendaria da. Bartzelonako Unibertsitateko Mindfulness eta Psikoterapia Masterraren arduraduna da, eta irakaslea, eta eskolak ematen ditu La Salle Unibertsitateko Barnekotasunaren Hezkuntza Graduondoan.\n"Un cerezo en el balcón" (Kairós, 2011-14-19) argitaratu du, Zen disziplina hirian nola jardun landuz, "Espiritualidad natural. La educación espiritual de los niños" (Kairós 2014) guraso zein hezitzaileei zuzendua, eta "La revolución del Hará. Leibterapia y técnicas de Centramiento" (Kairós 2016). Ohiko kolaboratzailea da prentsa, irrati zein solasaldietan, non espiritualtasun laikoan eta psikoterapian duen eskarmentua eskaintzen duen.\nBeste behin ere, Laia Monserraten liburu bereko beste pasarte bat (77-78 orrialdeak).\nOraingoan gakoa den gaian barneratuko gara: norberaren itzalarekin enkontrua.\n* Azaroan gogoeta egiteko testua (2019) *\nLaia Monserraten "Un cerezo en el balcón" liburuko testuaren transkripzioa.\nEd. Kairós, Barcelona, 2013. 21-23 orrialdeak.\n* Apirilean gogoeta egiteko testua (2019) *\nWILLIAM JOHNSTON S.J.-ekin GOGOETA EGITEN DUGU\nWilliam Johnston s.j. (Belfast, 1925-2010). Idazle, itzultzaile, teologo mistiko eta predikatzaile gutiziatu honek Liverpoolen ikasi zuen, Irlandako Unibertsitate Nazionalean, Erroman eta Bruselasen, non ekialdeko tradizio mistikoaren ezagutzara iritsi zen. 1951an Japoniara joan zen, eta bertan bizi izan zen hil arte. Teologia mistikoan doktore izan zen, eta "El misticismo de ´La nube del no saber´" izenburupean argitaratu zuen tesia, Thomas Merton bikainaren hitzaurrekoarekin. Sofiako Unibertsitatean (Tokio) irakatsi zuen. Erlijioen arteko elkar-ulertzean interesatua, budismoaren gaineko azterlan berezezia egin zuen, Zen budismoa eta kristautasunaren arteko elkarrizketan parte-hartze aktiboa izan zuelarik. Bizitzaren zati handi bat meditazioaren azterketa eta praktikara eman zuen. Bere liburuen artean ondorengoek aipamen berezia merezi dute: "Enamorarse de Dios", "El ojo interior del amor", "El ciervo vulnerado", "Práctica de la oración cristiana", "Cartas a contemplativos", "Viaje Místico: una autobiografía", "Teología mística. La ciencia del amor", "Mística para una nueva era. De la teología dogmática a la conversión del corazón" y "La música callada". Azken honetan - sintesi sortzailea den lana non zientzia modernoaren aurkikuntzak Ekialdeko eta Mendebaldeko tradizio erlijiosoen edukien gain proiektatzen diren - Johnstonen helburua meditazio sakonenaren muina maitasuna dela azpimarratzea da.\nWILLIAM JOHNSTON. ENAMORARSE DE DIOS. Práctica de la oración cristiana. Ed. Herder, 1988. 55-56 orrialdeak.\n* Martxoan gogoeta egiteko testua (2019)*\nFREI BETTOREKIN GOGOETA EGITEN DUGU\nCarlos Alberto Libânio Christo, Frei Betto bezala ezagunagoa den fraide domingotar brasildarra, askapenaren teologoa da. Genero ezberdinetako eta gai erlijiosoa duten 50 liburu baino gehiagoren egilea da.\n* Otsailean gogoeta egiteko testua (2019) *\n* Urtarrilean gogoeta egiteko testua (2019) *\n* Abenduan gogoeta egiteko testua (2018)*\nTHOMAS MERTONEKIN GOGOETA EGITEN DUGU\nJoan den abenduaren 10ean, Thomas Merton, trapako fraide amerikar eta XX. mendeko mistikoaren heriotzaren 50. urteurrena ospatu genuen.\nHona hemen datu batzuk, hobeto ezagutu ahal izateko:


BARDAK TUTUCU IZG. GEÇME X TİP SİYAH En Ucuz\nBARDAK TUTUCU IZG. GEÇME X TİP SİYAH\nSKU : OAK_tp_TP 040 01 014


Nola instalatu aplikazioak iPhonean App Store gabe AltStore |-rekin Gadgeten berriak\nDuela urte batzuk, gure gailuak jailbreaking-ek aukera eman zigun iOS eta Apple App Store-n modu naturalean aurkitu ezin genituen aplikazio eta funtzio ugarietara sartzeko. Hala ere, urteak pasa ahala, jailbreakrekiko interesa nabarmen murriztu da, puntura arte itxi Cydia, jailbreak aplikazio denda.\nHala ere, badirudi dena ez dela galdu. AltStore-ri esker, ahal dugu instalatu gure iPhone, iPad eta iPod touch aplikazioak Apple aplikazioen dendatik pasatu beharrik gabe eta gure gailua jailbreak beharrik izan gabe. Nola funtzionatzen duen jakin nahi baduzu, irakurtzen jarraitzera gonbidatzen zaitut.\n1 Zer da AltStore?\n2 Nola instalatu AltStore\n3 Zer instalatu dezaket AltStore-rekin\nZer da AltStore?\nApple-k auzi posibleak ditu herrialde batzuetan, iOS gailuetan aplikazioak instalatzerakoan eskaintzen duten mugagatik, Android-en gertatzen ez den zerbait baita edozein aplikazio mota egin dezakegu, betiere jatorria ezagutzen badugu gure gailuan segurtasun arazoak pairatu nahi ez baditugu.\nAltStore App Store-ren lehen alternatiba gisa jaio zen denda honetan eskuragarri dauden aplikazioak instalatzeko aukera ematen digu gure gailuan, jailbrek-era jo beharrik izan gabe. Aplikazio biltegi hau erabili ahal izateko, beharrezkoa da aplikazio ofiziala erabiltzea, PC zein Mac-entzat erabilgarri dagoen aplikazioa.\nBereziki deigarria den alderdia, horretan aurkitzen dugu beharrezkoa da gure Apple IDa eta pasahitza erabiltzea aplikazioak gure terminalean instalatu ahal izatea, modu honetan gure terminalera aldi baterako sarbidea duen beste edozeinek gure gailuan edozein aplikazio instalatzea eragozten baitugu.\nUne honetan, AltStore-n eskuragarri dauden aplikazio guztiak, baita instalatzeko aplikazioa bera ere, erabat doan deskargatzeko moduan daude. Gaur egun, aplikazio kopurua oso txikia da, baina litekeena da App Store-ko iragazkia gainditzen ez duten garatzaile askok, amaitzeko App Store-ren alternatiba bakarra.\nNola instalatu AltStore\nBehin gure gailuan AltStore instalatuta dugunean, hau aplikazioa exekutatzen dugunean atzealdean funtzionatzen du. Gure iPhone, iPad edo iPod touch gure ordenagailura konektatutakoan, aplikazioa irudikatzen duen ikonoan sartu behar dugu (menuaren goiko aldea Mac kasuan eta Windows PCko erlojuaren eremuan).\nOndoren, Instalatu AltStore menura sartu behar dugu eta konektatu dugun gailua hautatu. Gailurik konektatuta ez badugu edo gure taldeak ezagutzen ez badu, haren pantailari begiratu beharko diogu, Apple-k iOS 12-rekin gehitu dituen segurtasun inplementazioak direla eta, desblokeatu terminalea aldez aurretik ekipamenduak sarbidea izan dezan.\nAltStore gure gailuan instalatu aurretik, Apple webgunea, sartu gure datuak eta joan Segurtasun fitxara, faktore bikoitzeko autentifikazioa aktibatuta dugunez sortu pasahitza zehatz bat aplikazioa instalatzeko.\nSortu pasahitza sakatzean, lehenik etiketa bat ezarri behar dugu sailkatzeko. Adibidez, AltStore jar dezakegu. Sartutakoan gure IDarekin batera sartu behar dugun aplikazioaren pasahitza. Ez dugu gure Apple IDarekin lotutako pasahitza erabili behar, Apple webguneak sortutakoa baizik.\nInstalatu sakatu ondoren, mugikorrera joango gara aplikazioa behar bezala instalatuta dagoela egiaztatzeko. Haren gainean klik egitean, garatzaile bat fidagarria ez dela jakinarazteko mezu bat agertuko da. Instalatu dugun iOS bertsioaren arabera, zuzenean klik egin dezakegu Trust-en, iOS 13 baino lehenagoko bertsioak badira.\nAitzitik, iOS 13an bagaude, joan behar dugu Ezarpenak> Orokorra> Gailuen kudeaketa, egin klik gure posta elektronikoarekin lotutako Apple kontuan eta egin klik Trust mail@electrónico.com helbidean. Beste behin, benetan fidatu nahi dugun galdetuko digu. Egin klik Trust gainean eta kitto. Dagoeneko aplikazio denda alternatiboa dugu App iPhone dendan instalatuta.\nZer instalatu dezaket AltStore-rekin\nAplikazioa instalatu ondoren, lehenik eta behin aplikazioan loguernos egin behar dugu. Horretarako, gure Apple IDarekin lotutako posta elektronikoa erabili behar dugu eta Apple webgunearen bidez aplikazio honetarako sortu dugun pasahitza.\nAplikazio denda alternatibo berri hau App Store-ra abiarazi zenean, oso aplikazio gutxi ditugu eskura, baina arreta gehien erakartzen duena Delta da, aukera ematen digun aplikazioa. gozatu Nintendo klasikoekin. Aplikazio hau, emuladorea izanik, ez dago baimenduta App Store dendan, duela denbora batzuk erabilgarri egon eta gutxira erretiratu zenetik.\nArtikuluaren bide osoa: Gadgeten berriak » telefonia » Telefono mugikorrak » Nola instalatu aplikazioak iPhonean App Store gabe AltStore-rekin\nPES eFootball 2020, berarentzat oso ona izan den berrikuntza\nSmartphone bat eta bi pantaila dituen tableta dira Microsoft Surface gama berriaren nobedadeetako batzuk


Errezetak sukaldean ekintzailetzarekin elkartzen dituen ekimena – Irunero\nPosted on 2020(e)ko abuztuak 18 2020(e)ko abuztuak 26 by Irunero\nIñigo Lavado sukaldariak Ramón Arambururen laguntzarekin “Gentes del Bidasoa” izeneko programa sortu du. Bideoen bitartez sukaldaritza Bidasoa eskualdeko proiektu ekintzaileekin elkartu nahi dute eskualdearen balioa ezagutarazteko. Bidasoa bizirik elkartearen eta Reflejo Pilomotorren kolaborazioarekin, saio bakoitzak 30 minutuko iraupena du eta Bidasoa Bizirik eta Hondarribia-Irun Turismoa webgunean ikusi ahalko dira.\nNolatan okurritu zitzaizuen telebista saio antzeko zerbait sortzeko ideia?\nIñigo Lavado: Ramon eta ni gaztetatik ezagutzen gara eta betidanik elkarrekin gauzak egitea asko gustatu izan zaigu. Konfinamenduan zehar Macro eta Orbea bezalako enpresentzat zenbait zuzeneko saio grabatu nituen eta arrakasta ona izan zutela ikusita, ingurukoak laguntzeko zerbait egin genezakeela bururatu zitzaidan. Gure eskualdeari balioa eman nahi diogu bertako biztanleen bitartez. Horrela, eskualdean proiektu berriak sortzen dituzten ekintzaileei arreta eskaintzea erabaki nuen.\nRamón Aramburu: Jendearentzako barregarriak izan daitezkeen gauzak egitea atsegin dugu. Programari ukitu desberdina eman nahi izan diogu, sukaldari eta gonbidatu molde ohitik aldenduz.\n“Gentes del Bidasoa”, beraz, sukaldaritza programa bat baino zerbait gehiago da?\nRamón: Irungo merkataritza ez dabil momenturik onenean, hortaz, funtsezkoa iruditzen zaigu ideia berri bat aurrera ateratzeko adorea biltzen duten horiek laguntzea, eskualdeko proiektu berriak ezagutaraziz.\nSukaldaritza eta ekintzailetza eskutik doaz proiektu honetan?\nIñigo: Sukaldaritza aitzakia besterik ez da eta sukaldean gustuko ditudan proiektuei lekua egitea da nire asmoa. Kasu honetan, ingurukoei bultzadatxo bat emateko modua izan daiteke. Eskualde zoragarri batean bizi gara, eta guztiok jakin beharko genuke hori horrela dela.\nRamón: Oso leku aberatsean bizi gara kultura, gastronomia eta ingurunean kontutan izanez gero, beraz, etorkizuna dugun aberastasuna bezain oparoa izan daiteke horretarako lan eginez gero.\nEra askotako gonbidatuak hurbildu dituzue zuen sukalde ingurura?\nIñigo: Bai, izan ere, sektore ezberdinak ordezkatzeaz gainera, proiektu horien atzean aurkitzen diren pertsonak ezagutaraztea da gure helburua. Ekintzaile bakoitzaren nortasuna eta esentzia agerian utzi nahi ditugu.\nNon ikusi daitezke orain arte grabatutako programak?\nIñigo: Bidasoa bizirik elkartearekin elkarlanean ekoiztu ditugu, proiektuaren alde indarrak batzeko. Hortaz, webguneaz gainera, saioak sare sozialen bitartez partekatzea eta ezagun egitea gustatuko litzaiguke.\nRamón: Gure denbora librea eta baliabideak ingurukoak laguntzeko eskaintzea erabaki dugu. Iñigok horrelako zerbait egin ahal izateko baliabideak dauzka eskura, baina, bere ekimenik gabe ezinezkoa litzateke horrelako zerbait egitea.\nZuen platoko ateak ekintzaile berriei zabaltzeko prest zaudete?\nIñigo: Bai, ekintzaileak zuzenean gurekin harremanetan jartzea gustatuko litzaiguke, tartean gure gonbidapenik izan gabe. Izan ere, proiektu hau guztiona da eta gure helburu bakarra haien proiektua goraipatzeko modurik egokiena topatzea izango da eta zeregin horretan Reflejo Pilomotor enpresako lagunen kolaborazioak asko laguntzen gaitu.\nSaioaren bitartez orain arte ezezagunak ziren inguruko enpresa asko ezagutu dituzue?\nRamón: Bai, harrigarria da Bidasoa bezalako eskualde txiki baten barruan biltzen diren proiektu eta enpresa guztiak.\nIñigo: Hasierako ideia gurea izan arren, guztiona izango den zebait sortu nahi izan dugu, beraz, edonork bere ekarpena egin dezake. Bidasoan biztanle asko gara eta guztion esku dago saioari nahi dugun hainako ospea ematea, guztiontzat onuragarri izan daitekeelako.\nSukaldea saioaren abiapuntua denez, bertako produktuak ezagutarazteko asmoa duzue?\nIñigo: Noski, sukaldari bezala ohorea da niretzat bertako elikagaiak deskubritzea eta ezagutaraztea. Bertako lehen sektorea bultzatzeko modua izan daitekeela uste dut.\nRamón: Zoritxarrez, jende askok ez daki inguruan kalitate goreneko produktuak dauzkala.\nEtorkizun luzea ikusten diozue proiektuari?\nRamón: Pixkanaka joan nahi dugu, baina, noski, proiektua ahal bezain beste hasten dela ikustea zoragarria izango litzateke. Garrantzitsuena gure artean ondo pasatzen dugula da, jende berria ezagutu eta gure konfort-zonatik ateratzen garen bitartean.\nPosted in ElkarrizketaTagged Ekintzaileak, Ekintzailetza, Gentes del Bidasoa, Iñigo Lavado, Iñigo Lavado jatetxea, irun, irunero, Programa, sukaldaritza


Dromahane - Wikipedia, entziklopedia askea.\n52°06′19″N 8°41′28″W / 52.1053°N 8.691°W / 52.1053; -8.69152°06′19″N 8°41′28″W / 52.1053°N 8.691°W / 52.1053; -8.691\nDromahane (irlanderaz Druipseach, Muddy ibaia esan nahi du) Irlandako hego-mendebaldeko Cork konderriaren erdialdean dagoen udalerria da. R619 errepidean dago, Blackwater ibaiaren haranean eta Mallow udalerritik 5 km hego-mendebaldera.


Hitzaldia: Una sexualidad jubilosa — Arrasateko Udala\nHitzaldia: Una sexualidad jubilosa\nKulturateko Jokin Zaitegi gela\n"UNA SEXUALIDAD JUBILOSA para el cultivo del placer y el encuentro" hitzaldia, Kulturateko Jokin Zaitegi gelan, 18:00\nHizlaria: Maite Higuero Barandalla (sexologoa)\nNoiz: maiatzak 15\nNon: Kulturateko Jokin Zaitegi gelan\nSexua ez da geldirik dagoen zerbait, ez da organo bat, ez da egiten duguna. GARENA da. Barneko nortasun irizpidea subjektiboa da, bizitzan zehar garatzen doana; horregatik, zahartzaroak konnotazio eta eragin espezifikoak ditu.\nZahartzaroa da aukera berrien unea, askotariko aukera berrien bilaketa bat. Baita ere, momentu berri bat izan litezkeen zailtasun arruntak direla eta. Adibidez, zakila ez tentetzea, bagina lehortzea edo beste ohizko zailtasun batzuk ere bai, loezina, antsietatea, tristura eta gorputz aldaketak. Horregatik, une hau egokia da begirada handitzeko aniztasun sexuatuaren inguruan eta maitaleen praktiken inguruan.\nSexualitatea da ezaugarri bat gizakiaren gorputzean haragitutakoa, gorputz atsegin eta gozagarria, alegia. Oraingoa izan daiteke gorputz berrien esploraziotik eta sentsazioetatik bizitzeko momentua. Mantentzea edo sustatzea elkarrekin elkartzeko gaitasuna eta bereiztea erreprodukzio gaitasuna eta gozamenaren gaitasuna.\nHitzaldian gune bat eskainiko da sexualitatearen inguruan bizipenak lasaitasunez partekatzeko, zalantzak argitzeko eta horien inguruan hitz egiteko.


Gu, aldiz, zein 'ondo' bizi garen... | Iritzia | Berria\nAngel Oiarbide - Arkitekto teknikoa\nErlazioak. Pertsona adina erlazio mota. Bakoitza bere kolore eta matizekin. Baina denak bildu eta bi multzo handitan banatzeko aukera legoke: erlazio kaltegarriak (toxikoak) eta onuradunak (sanoak).\nBi multzoak oso bereiziak egon arren, batzuetan ez gara jabetzen gure erlazioa zein multzotakoa den: Garapena-deuseztea, maitasuna-gorrotoa, errespetua-errespetu eza, elkarrizketa-bortizkeria... jarrera kontrajarriak erabiltzen diren arren.\nDitugun erlazioetan, ezegokiak diren jarrera eta ekintzak normalizatzen hasten garenean, bi ertzak banatzen dituen tartea gutxitzen joaten da, fusionatzera iritsi arte. Ardatz erreferentzialak diluituz, anormalitatea normaltzat hartuz... Egoera hau pertsona ororen momenturik kritikoenetariko bat izan daitekeelakoan nago. Pertsonaren autodeskonexioa. Etena. Zuloa. Baina, egoera horretan ere, ustezko zoriontasunean bizi garenaren ideia bera ere izan genezake. Horregatik komeni da, noizbehinka barrura begiratzea, gure ardatz eta erreferentziak, gure izanaren zutabe diren baloreak, non kokatzen diren ohartzeko.\nEta herri moduan? Erlazioak-politika eta politika-erlazio uztarri berdinetik badoaz, zein da euskal gizartean barneratua dagoen sentsazio, irudi edo ideia? Sentsazio ezberdinen artean ageri da egoera «on» edo «oso on» batean bizi garenarena. Ditugun baliabide eta eskumen «pribilegiatuei» esker, Europan «onenen» pare egotearen sentsazioa daukagu. Parekorik, munduan nekez aurkitu daitekeela esaten duenik ere badago. Eta zein ote da ba sekretua? Ba... gure «berezko» izaera eta jokaerez gain, estatuarekin (Espainiarrari bergira jarriak) adostutako paktu edo ituna daukagu fenomeno honen ikurretako bat.\n350 diputatuz osatutako Espainiako kongresuan, bertan gure herriaren ordezkaritza dozena bat izatera juxtu iristen den arren, Estatu mailako politikan eraginkorrak, eta batzuetan erabakiorrak garenaren ideia ere oso barneratua daukagu.\nBaina gure gizartea, geruza kapa moduan «babestu» duten horrelako ideiek, lurra «ozono kaparen» gisara, zulatzen hasi denaren sentsazioa daukat. Distantziak perspektiba hobea eskaintzen duelako edo, Kataluniako auziarekin, Estatu Espainiarrak erakutsitako berezko aurpegiak gure gizartearengan eragina izan duela iruditzen zait (desiotik gehiago izan dezake agian...).\nKataluniako gizartea demokraziaren uretan murgilduz. Demokrazian eta demokraziaz ikasiz. Demokrazia ehuntzen duten baloreak barneratuz, modu eredugarri batean, herritarrei etorkizun politikoaren inguruan erreferendum batean erabakitzeko tresnak eta aukera eskainiz. Beste aldean, aldiz, Estatu Espainiarrak, faxismoaren baloreetan oinarritutako jarrera, errepresio, totalitarismo, zigor, kartzela, mehatxu, gorroto, mendeku eta bortizkeria erakutsi ditu.\nZurrunbilotik kanpo egoteak argiago ikusten laguntzen du maiz. Ahaztuta zutenek, nola ikusi nahi ez zutenek, ikusteko moduko aurpegia erakutsi die Estatu Espainiarrak.\nHorrelako jarrera matxista eta kaltegarria duen estatu batekin hitzartutako konpromisoek zein berme eskaintzen digute? Demokrazia gehiagoren eskarien aurrean faxismoaren tresnekin erantzuten duenarekin zein etorkizun daukagu? Gure herriak, horrelako jarrerak dituen estatuarekin duen erlazio mota zein multzotan sartuko genuke? Bai, Euskal Herriak Espainiako Estatuarekin duen erlazioari erlazio toxikoa deitzen zaio. Eta hori gutxi balitz, euskal herritarrak ondo bizi garen eta estatu mailako politiketan eraginkorrak garen ustea dugu. Atzo arte, PSOE honek gobernu progresista bat zuzendu zezakeela sinestarazi nahian zebiltzan-eta... Normala, eredugarria eta osasuntsua ez den egoera bat normaltzat hartu dugu.\nBadakigu ez dela erraza, horrelako erlazio kaltegarri batean murgilduta egon ondoren, eten eta norberaren bideari ekitea. Ausardia haundia behar da. Baina batez ere norberaren buruarekiko errespetua, maitasuna, sinesmena eta duintasuna. Askatasuna lortzeko, kateak apurtu behar dira. Baina, kate fisikoengandik askatu aurretik, baditugu apurtu beharreko kate gogorragoak: kate psikologikoak.\nAzken urte hauetan, pausoak eman ahala, ikusi ahala, sentitu ahala, jarrera bat barneratu dute kataluniar asko eta askok: Etorkizuneko protagonistak herritarrak beraiek direla. Beraien etorkizuna beraiek erabakiko dutela. Ahaldundu dira. Benetako heldutasun politikoaren gunera iritsi dira.\nEskoziako lehendakari ohiak, Alex Salmondek, zioen belaunaldi bakoitzak izan beharko lukeela estatus politikoaren inguruko erreferendum batean erabakitzeko aukera. Gure herrian, orain 40 urte adostutako ituna bete eta osatu gabe egoteaz gain, ditugun eskumenei indarra kenduz dihardute, eta erabat deusesteko mehatxuak ditugu noiznahi. Hori gutxi balitz, bermerik gabeko egoera politiko eskas honetatik, Kataluniari heldutasun politikoaz aritzeko mezu eta gomendioak entzutera ere iristen gara.\nHerri gisa, egoera oso kritiko batean gaudela adierazten diguten seinale eta sintoma asko daude, ikusi nahi duenarentzat. Ezin dugu, egoera anormal hau makilatzen eta normalizatzen segi. Kultura demokratiko oso eskaseko lokatzetan nahastu gara gu ere. Eta oinarri hauekin ezinezkoa da harro egon gintezkeen ezer eraikitzea.\nBaina egoeraren larritasunak aukerak ere eskaintzen dizkigu. Beti ere, lehendabizi, gauden egoeraren irakurketa zintzo bat egin eta denok egoeraren kontzientzia hartzen badugu. Balore demokratikoetan sakonduz gure herriko zimenduak garbitu eta osatuz. Herri honek badu nahikoa esperientzia, irudimen, jakituria, gaitasun eta gihar sozial, herri interes komunen norabidean eraikitzen hasteko. Gure herriak izan behar duen garapen politiko sozialaren ardura guztiona da. Eta herritarrak gara horretarako ezinbesteko aktiboak. Gure herriaren bermerik indartsuena herritarrak gara. Herritarren jarrera eta ahalduntzea.\nHerri gisa, gure buruarekiko nahikoa errespetu, maitasun, sinesmen eta duintasun dugunean, guk ere gure bidea egitea erabakiko dugu.\nBitartean... ondo biziko gara.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Eusko Jaurlaritzak 330.000 euro bideratu ditu Euskadiko Irakurketa Publikoko Sareko liburutegietan irakurzaletasuna sustatzeko jardueretara (Gobernu Bilera 2020-07-21)\nEusko Jaurlaritzak 330.000 euro bideratu ditu …\nLerro honen bidez, 162 udal-erakundek jaso zuten iaz diru-laguntzaren bat\nEusko Jaurlaritzak 330.000 euroko partida onartu du, bere gaurko Gobernu Kontseiluan, irakurketa sustatzeko Euskadiko Irakurketa Publikoko Sareko liburutegi publikoetan. Partida horrek 70.000 euroko gehikuntza dakar iazko deialdiarekin alderatuta; iaz 162 diru-laguntza eman ziren lerro honen bidez.\nDiru-laguntza deialdi honen xedea da liburutegi publikoen titular diren Euskal Autonomia Erkidegoko udalei laguntza ekonomikoa ematea, bai eta udal-liburutegi publikoen arloan eskumena edo eginkizunak dituzten toki-erakundeei ere, beti ere liburutegiak Euskadiko Irakurketa Publikoko Sarean sartuta badaude. Laguntza-lerro hau Eusko Jaurlaritzak Sareko liburutegiei laguntzeko dituen hiru lerroetako bat da, liburuak erosten laguntzeko deialdiarekin eta liburutegietan teknologia berriak garatzeko laguntza-lerroekin batera.\nEusko Jaurlaritzako Kultura Ondarearen Zuzendaritzako Liburutegi Zerbitzuak Euskadiko Irakurketa Publikoko Sarea sortu zuen 2004an, Euskadiko liburutegi publiko guztiak biltzeko eta zerbitzuak hobetzeko sinergiak sortzeko. Sare hau udal titulartasuneko liburutegiek osatzen dute nagusiki, nahiz eta zerbitzu honetan udalarenak ez diren liburutegiak ere sartzen diren (Eusko Jaurlaritza, Euskadiko Artxibo Historikoa, habe, Lazkaoko Beneditarren Artxiboa, Zarauzko Photomuseuma, Arabako Foru Aldundiaren menpeko liburutegiak...).


egilea: Gazteaukera, Urriak 3, 2016\nAurten, Erasmus+ proiektuaren baitan ( Espainiako Agentzi Nazionalaren laguntzarekin ANE) , Urnietako Bosko Anitz aisialdi taldeak gidaturik " Indarkeria gazteen artean: egoera eta erantzuna" goiburua aintzat hartuz Finlandia, Polonia, Alemania eta Euskadiko gazteek bat egin dute gazte truke emankor batean. Hasieran 5 herrialdeetako gazteek parte hartu behar bazuten ere, azkenean Galesko gazteek ezin izan zuten parte hartu. Orotara 40 gaztek egin zuten azkenean bat Urnietan, ekainaren 10etik 18ra bitartean.\nGazteek oso pozik bukatu zuten topaketa eta informalki hainbat konpetentzia landu zituzten ekimenari esker, besteak beste; arduren banaketa, talde lana, ingeles hizkuntzaren erabilera, kultur ezberdinen ezagutza, teknologia berrien erabilera, naturarekiko harremana. etb.


Gernika - Marmiz-Burgoa-Olesko | Ruta Arana, País Vasco (España)- GPS track\nGernika - Marmiz-Burgoa-Olesko\nKanpantxu-Nabarniz-Aulesti-Munitibar-Gernika (mountain bike)\nGernika- illuntzar (mountain bike)\nAA07 Arana-Bermeo (senderismo)\nanalarrañaga Eskubide guztiak gordeak\nBisitak 281, kokapena 2\nGernika - Marmiz-Burgoa- Olesko\nEs una ruta preciosa, sobre todo cuando brilla el sol como hoy, pero no os aconsejo seguirla porque, cosas de la tecnología, en cuanto hemos llegado a la Iglesia de Arrazua, el GPS, se ha independizado de nosotros y ha decidido no grabar más, hasta ahí han sido 15,6 Km, y desde ese punto hay que seguir las marcas -flecha amarilla- del Camino de Santiago, luego se dejan la marcas y se asciende al Burgoa, desde alli a Olesko y Gernika (lo que aumentará el recorrido en 4-5 Kms.).\nRio Gola y Artzubi\nkaixo: ze lastima GPS geratzea "geldituta" zer dalata?\nbeste galdera bat zelan lortzen dozu sartzea hainbeste argazkiak? nik daukadan programagaz bakarrik uzten deust igotea 6 argazkia.\nKaixo, zure lagunak ibilbide interesgarri hau topatu du Gernika - Marmiz-Burgoa-Olesko https://eu.wikiloc.com/ibilbide-senderismo/gernika-marmiz-burgoa-olesko-8492509 Ondo izan, Wikiloc | Rutas del Mundo\nIbilbied hau analarrañaga(r)ekin egin nuen\nEsan analarrañaga(e)ri ibilbide honetan bidelagun bezala artzeko\nJarraitu analarrañaga eta ezagutu ibilbide berriak!


Martxan da berriro ere LIBURUTEGI TUTORIZATUA\nAste honetan berriro ere ekin diogu iaz gure eskolan martxan jarri genuen LIBURUTEGI TUTORIZATUA proiektuari.\nOstegunero 16:15etatik 17:15etara izango da. Boluntarioak behar ditugu gure proiekturako. Animatu!\nEgin klik hemen azpian proiektuaren xehetasunak ezagutzeko.


Eta hurrengoa, noiz? | Bizigiro | Berria\nEta hurrengoa, noiz?\nIa 15 urte pasa dira Software librearen euskal mintegiaren lehen edizioa jarri zela martxan. Garai hartan Nestor Garairen eta Iñaki Alegriaren bultzadaz, UEUren laguntzaz, egituratzen hasi zen errealitate berri bat, hemen ere, hedatu behar zela ulertu zuten. Aurten hirugarren edizioa egin da, teknologia libreak abizena ere gehituz eta denbora asko pasatu bada ere, beharra eta indarra bazegoela ikusi ahal izan dugu.\nHirikilabs txiki gelditu zen, beteta, kanpoan gelditu behar izan zutenen penarekin, baina arrakastaren sorpresarekin. Goiza tailerretan joan zen Rodrigo Agerriren ixa-pipes, Ekaitz Astizen TDD-BDD metodologiak, Maider Likonaren Guifi.net sarearen azalpenak eta Jabi Luengo Gauzen Internet merke baten aukerak azalduz. Proiektu errealak, martxan daudenak eta gure ezagutzak partekatzearekin soilik garatzen hasten diren horietakoak. Bakoitzak bertan probatutakoaz gain, etxerako lan batzuk, gogozko lanak hauek, eraman zituztela askok seguru.\nBazkariaren ostean, hamaika hitzaldi labur, hainbat arlotakoak. Multzokatzen saiatzeagatik, hizkuntza, hezkuntza, webguneei lotutako esperientzia zehatzak eta teknikoagoak garapen eta ezarpenak egiteko ingurunei buruzkoak, hardwarea ere lotzen zuten beste batzuekin batera. Maila profesionaletik batzuk eta afizioa den lanetik beste batzuk, baina gehienak behintzat ezagutza metatu bat erakusten zutenak, baina baita grina ere.\nLehen jardunaldi horren ondorioak irakurrita, gutxi aurreratu dugula eman dezake. Aipatzen ziren erronkak hor jarraitzen dute, egia da: administrazio publikoan software librea txertatu, gai hauetan hezkuntzak daukan garrantzia, inplikazio falta nabaria erakundeen aldetik... Baina sortu ditugu egitura profesionalak eta egituratzen jarraitzen dute komunitateak; berebizikoak gure kasuan. Jendea eta ezagutza baditugula, alegia.\nHorrelako foro baten beharra sumatzen genuen batzuk, uste dut erantzuna ikusita eta amaierako batzuk entzunda, errepikatu beharrekoa dirudi. Lehen helburua, berriro ikustea, aurpegia jartzea eta ezagutzea izan bada, hurrengoan erronka handiagoei erantzungo dioten estrategietan sakontzeko balio behar du. Izenburuko, Burujabetza teknologikoaren bidetik errealitate bihurtzeko. Ditugun pertsonekin, aurrera egin dezakegula argi.