ပန်းဆက်လမ်း၊ ၂၀၂၀ နိုဝင်ဘာလ၊ (ဒု-ကြိမ်)\nအမာ အား ဝေဖန်သုံးသပ်မှု 59 ရှိပါသည်။\nWut Hmone Aye – September 1, 2020\nစာအုပ်အစကစစ်ပြေးရတဲ့ဒုက္ခနဲ့စခဲ့ရပီး အမာတို့သားအမိရဲ့စစ်ဘေးဒဏ်ကြားက အသက်ရှင်အောင်ပြေးလွှားခဲ့ရတာတွေကို ကွင်းခနဲကွက်ခနဲမြင်အောင်ရေးပြထားတဲ့ဆရာမ မွန်ရဲ့အရေးအသားတွေထဲနစ်မြောသွားပီး ကိုယ်ပါစစ်ထဲလိုက်ပြေးနေရသလိုမျိုး ဗုံးကျင်းထဲလည်းကိုယ်ပါရောပြေး အမာတို့သားအမိနဲ့အတူ ဝမ်းလည်းနည်း ကြောက်လည်းကြောက်နဲ့ အဆိုးဆုံးကတော့အမာ့မောင်လေး မောင်ဆန်းမောင်သေတဲ့ညပါပဲ\nတစ်ပြိုင်တည်းမှာလောကဒဏ်တွေခါးစည်းခံခဲ့ရတဲ့ အမာ့အမေ မမရဲ့မာနနဲ့ သမီးအပေါ်ထားတဲ့မေတ္တာကိုကိုယ်ချင်းစာမပေးနိုင်လောက်အောင်သမီးအပေါ်ချယ်လှယ်တဲ့မမကိုအမြင်ကတ်လေလေ အမာရဲ့အမေအပေါ်ထားတဲ့စိတ်ကိုလေးစားအသနားပိုရပြန်တယ်\nသူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့မဖြောင့်ဖြူးလှတဲ့အချစ်ခရီးမှာ အမာ့ကိုသနားပိုရ သူ့အခြေနေနဲ့ဆိုသစ္စာရှိရှိချစ်နိုင်လွန်းတဲ့ဘမောင်ချိန်ကိုချီးကျူးရ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့မမကိုလည်းစိတ်တိုရနဲ့ အားမလိုအားမရဖြစ်ပီးစာအုပ်ကိုလက်ကမချနိုင်ပြန်ဘူး\nရှေ့ဆက်မိသားစုဘဝစပြန်တောအမာ့ကိုအားမလိုအားမရဖြစ်ရ ယောက္ခမနဲ့သမက်ဖြစ်နေကြပုံကိုရီလည်းရီချင်စိတ်လည်းတိုချင်နဲ့ တစ်မျိုးရင်မောရပြန်တယ်\nပညာတော်သင်သွားမယ့်မိန်းမကိုနောက်ဆံမတင်းစေချင်တဲ့ ဘမောင်ချိန် ရဲ့အမာ့အပေါ်ထားတဲ့ စိတ်ကိုလေးစားမိပီးအမာပြန်လာဖို့ဆုံးဖြတ်ချိန်မှာပြန်မလာစေချင်ဘဲပညာဆက်သင်ချင်စေတဲ့အထိ အမာ့နေရာကို ကိုယ်တိုင်ဝင်နေမိတယ်\nနောက်ဆုံးပီးခါနီးအထိကို ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ စာရေးသူနဲ့အမာရဲ့ဆက်စပ်ပုံလေးကိုအလောတကြီးလိုက်ရှာရသေးတယ် (ကိုယ်ကစာရေးသူရဲ့အဖွားအကြောင်းကို အရင်တည်းကစိတ်ဝင်စားနေတာကိုး)\nဒီစာအုပ်လေးဖတ်ပီး အရင်ခေတ်ကပညာရေးကိုအားကျမိ ပြန်လိုချင်မိတယ် (၇တန်းနဲ့တင်အင်္ဂလိပ်လိုကောင်းကောင်းရေးနိုင်ဖတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့အံသြရသေးတယ်)\nအမာတို့နေသွားတဲ့ နဝရတ်ရိပ်သာရှေ့ဖြတ်သွားတိုင်း အမာ့အကြောင်းလေးတွေးမိတဲ့အထိ ပဲခူးကလပ်ရှေ့ဖြတ်သွားတော့လည်း အရင်လိုအမှုမဲ့အမှတ်မဲ့မဟုတ်ဘဲ သူ့သမိုင်းကြောင်းလေးကိုသိပီး အဲဒီရှေ့ဖြတ်ရင် တကြည့်ကြည့်ဖြစ်တဲ့အထိ စာရေးသူရဲ့အရေးသားကငြိမ့်ငြိမ့်လေးနဲ့ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်\nအမာစာအုပ်လေးကိုစိတ်ဝင်စားပီး ဖတ်ချင်လွန်းလို့ pre order အယောက် ၅၀၀ ထဲပါအောင် မှာပီး ရောက်လာတော့လက်ကမလွှတ်ချင်အောင်တစ်ဆက်တည်းဖတ်ဖြစ်သွားတဲ့ ဆရာမမွန်ရဲ့အရေးအသားက အမာ့လိုပဲသိမ်မွေ့လွန််းတော့ တကယ်ဖတ်ကြည့်သင့်တဲ့စာအုပ်လေးပါလို့\nZin Mar Aye – September 1, 2020\nစစ်ရဲ့အနိဋ္ဌာရုံတွေကြား ကိုယ့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ အမာ၊ တစ်ဦးတည်းသောမောင်လေးဆုံးတော့ ဝမ်းနည်းအားငယ်ရမယ့်အစား “အမာတို့ နှစ်ယောက်ကြီးများတောင် ရှိပါသေးတယ်”ဆို တဲ့ အားမာန်အပြည့်နဲ့ အမာ၊ တောမှာမွေးတဲ့ တောသူမလေးကို ပညာတတ်အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ဝင်ဆန့်စေချင်တဲ့ မိဘရဲ့ ဆန္ဒတွေအောက်မှာ ဘဝကို ပုံဖော်ပြသွားတဲ့ အမာ၊ ဘဝတက်လမ်းအတွက် လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကိုပေးတဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်ကို အားကျစေခဲ့တဲ့ အမာ၊ ရှေးရိုးဆန်တဲ့ မိဘနဲ့သားသမီးကြားက ဆက်ဆံရေးကို လှစ်ဟပြသွားတဲ့ အမာ၊အမေတစ်ယောက်ရဲ့ နူးညံ့ကြင်နာမှုတွေ မဖော်ပြပဲနဲ့ သမီးနဲ့အမေကြားက ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြသွားတဲ့အမာ၊ ခေတ်နဲ့အညီ အနောက်တိုင်းဆန်တဲ့ အတွေးအခေါ် အယူအဆ နေထိုင်မှုတွေနဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပေမယ့် တိုင်းပြည်အပေါ် မျိုးချစ်စိတ်ရှိတဲ့ လူငယ်ဘဝကို ပြောပြပေးတဲ့အမာ ၊ခက်ခဲတဲ့ အချိန်မှာတောင် ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ ဘဝကို လိုရာပုံသွင်းယူနိုင်တဲ့ လူငယ်ဘဝကို အားကျစေခဲ့တဲ့ အမာ၊ အသွင်မတူ စရိုက် မတူ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတဲ့ ဘဝတွေ မတူညီပေမယ့်လည်း လူနှစ်ယောက်ကို နားလည်မှုတွေနဲ့ သက်ဆုံးတိုင် ပေါင်းဖက်ပေးခဲ့တဲ့အမာ၊ တစ်သက်လုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ တွေဝေခဲ့ပေမယ့် မွေးစားသားလေးကို စွန့်လွှတ်ရမှာဆိုးတဲ့ မိခင်စိတ်ကြောင့် ပညာရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး မိသားစုဘဝကိုရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အမာ၊ ကိုယ်ပိုင်အိမ်လေးကို အိမ်မက် ထဲကအတိုင်း ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ ဖန်တီးပုံဖော်ခွင့် ရသွားတဲ့ “အမာ” ဆိုတဲ့ မြန်မာဆန်တဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီးလေး တစ်ယောက်အကြောင်း ဖြစ်ရပ်မှန်လေးကို ရင်ဘတ်ထဲထိရောက်အောင် ရသမျိုးစုံနဲ့ ပုံဖော်ပြသွားတဲ့ ဆရာမ မွန်ဟော်စီရဲ့ အမာ။\n#အမာ ဖတ် ပြီး ခွန်အားတစ်ခု ရလိုက်ပါတယ်။\nHtet Wai – September 1, 2020\nဆရာမ မွန်ဟော်စီ (Mon Halsey) ရေးတဲ့စာတွေကို ဟိုးအရင်ကတည်းက Facebook ပေါ်ကနေ နှစ်ခြိုက်စွာ wall ပေါ်မှာ share တွေ လုပ်ခဲ့ပြီး သဘောကျမိပေမယ့် အပြင်မှာ စာအုပ်ကို ဖတ်ဖူးတာ ဒီစာအုပ်က ပထမဆုံးပါပဲ။ စာပေအမျိုးအစားထဲမှာ ရသစာပေကို ဖတ်ရတာ နှစ်ခြိုက်မိသူမို့ အရင်က ဆရာမ ခင်နှင်းယု၊ ဂျာနယ်ကျော် မမလေး၊ မစန္ဒာ ၊ စမ်းစမ်းနွဲ့ (သာယာ၀တီ ) ၊ ခင်ခင်ထူး အစရှိတဲ့ စာရေးဆရာတွေ ရဲ့ စာအုပ်တွေပဲ ၀ယ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခု‌တော့ #အမာ ကိုဖတ်ပြီး ဆရာမ မွန်ဟော်စီရဲ့စာအုပ်တွေကို ရှာ၀ယ်ပြီး ဖတ်ကြည့်ချင်လာတယ်။\nဒီစာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးပြီးချင်း ဆရာမကို စာရေးတာ တော်လိုက်တာလို့ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲချီးကျူးမိပါတယ်။ စာအုပ်ကို စပြီး ကိုင်လိုက်ချိန်က စပြီး ပြီးတဲ့အထိ မချဖြစ်အောင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်လွန်းတယ်။\nစာအုပ်မှာ နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းတွေကို သေချာအားအတော်စိုက်ပြီး လေ့လာထားမှန်းသိသာစေပြီး စာဖတ်သူ မငြီးငွေ့အောင်ရော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သိရှိအောင်ရော ရေးသားနိုင်တာကိုလည်း တွေ့ရတယ်။ နောက်လာမယ့် ခေတ်အဆက်ဆက်ရဲ့ က‌လေး‌တွေကို မြန်မာပြည်ရဲ့ ဂျပန်ခေတ် ၊ လွတ်လပ်ရေး ရပြီး ခေတ်ရဲ့ အခြေအနေများကို လေ့လာ သိရှိ နိုင်မယ့် စာအုပ်ပါ။ တချို့ စာမျက်နှာတွေရဲ့ အောက်မှာ ရှင်းလင်းချက်တွေ ရေးပေးထားတာကအစ စာရေးသူရဲ့ တိကျသေချာမှုနဲ့ စေတနာကို မြင်‌တွေ့ရပါတယ်။\nစာအုပ် ကို စဖတ်ဖတ်ခြင်း ၁၉၄၂ ခုနှစ် ပထမဆုံး အမာ့ကို ဆေးရုံမှာ တွေ့ကတည်းကစပြီး ၂၀၀၅ ခုနှစ် အသက် ၈၄ နှစ်မှာ ဆုံးပါးသွားတဲ့အထိ အမာနဲ့ အတူ လိုက်ပါခဲ့ရတယ်။\nအမာပျော်ရင် ပျော်ရတယ်။ အမာ ငိုရင် ငိုရတယ်။ အမာ အားတင်းရင် ကိုယ်လည်း အားတွေ ရှိလာသလို ခံစားရတယ်။\nအမာတို့အိမ်လေး ဗုံးတွေကြားထဲ မီးတောက်‌တွေ ကြားထဲမှာ စိစိညက်ညက် ကြေသွားတော့ အမာ ခံစားရသလို ရင်ထဲမှာဆို့နင့်သွားရတယ်။ စစ်ပြေးရင်း အလောင်းတွေပဲ ရှိတော့တဲ့ရွာမှာ တညအိပ်ရပြီး မောင်လေး ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အချိန် အမာ့ရဲ့ အမေက ငါတို့ ၂ ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ် ဆိုတဲ့ အခါ အမာက အမာတို့ ၂ ယောက်ကြီးများတောင် ရှိနေပါတယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အချိန်မှာ စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာတဲ့ အမာ့ကို တော်တော် အထင်ကြီးသွားရတယ်။\nကိုဘမောင်ချိန်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါမှာလည်း အမာနဲ့အတူ ပျော်ရွှင်ရတယ်။ ရင်ခုန်ရတယ်။ ရင်တုန်ရတယ်။ စာအုပ်မှာ အပြင်က အမာ့ပုံတွေ၊ ကိုဘမောင်ချိန် ပုံတွေနဲ့ အမာ့မေမေပုံတွေရော တခြား ဇာတ်ဆောင်ပုံတွေပါ နေရာတကျ ထည့်ပေးထားတော့ စာအုပ်ကို ဖတ်လိုက် သူတို့ကို မြင်ယောင်လိုက်၊ တခါတလေ စာအုပ်ဖတ်ရင်းနဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်ပုံတွေ အမူအကျင့်တွေ ပါလာရင် ဓါတ်ပုံတွေကို ပြန်လှန်ပြီး မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်ကြည့်မိတယ်။\nအဓိက ဇာတ်ဆောင်တယောက်ဖြစ်တဲ့ အမာ့အမေကလည်း သနားချစ်ခင် လေးစားစရာပါ။ သမီးမျက်နှာကိုကြည့်ပြီး လောကဓံကို ကြံ့ကြံ့ခံလာတဲ့ အမေတယောက်ရင်ထဲမှာ ဘယ်လိုနေမလဲ ခန့်မှန်းမိတယ်။ ဘမောင်ချိန်က အစစ အရာရာ ပြည့်စုံပေမယ့် သဘောမတူတာလည်း မိခင်တယောက်ရဲ့ ရင်ထဲကို ၀င်ပြီး နားလည်ခံစားမိတယ်။\nစစ်‌ဘေးဒဏ်ကို ကြံကြံ့ခံ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကာ လောကဓံကြုံသမျှကို ဇွဲမလျှော့ပဲ ကြိုးစားခဲ့ပြီး မြန်မာပြည်ရဲ့ ၆၁ ယောက်မြောက် ဆရာ၀န်မလေးဖြစ်လာတဲ့ အမာ။\nထို့အပြင် London ကို ပညာတော်သင်စေလွှတ်ခံရတဲ့ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့သော မြန်မာမလေး အမာ့အတွက် ချီးကျူးဂုဏ်ယူမိပါတယ်။\nတော်တန်ရုံလောကဓံမှာ မလဲပဲ အားတင်းထနိူင်ဖို့ အမာ့ကို ကြည့်ပြီး အားယူရဦးမယ်။\nပြီးတော့ ဘမောင်ချိန်က သူ့ဇနီးအတွက် အမြဲဂုဏ်ယူရသလို\nအမာကလည်း အ‌တွေ့အကြုံ ဉာဏ်ပညာ အစစအရာရာ သာပြီးguidance သဖွယ် အားကိုးရ‌သော ခင်ပွန်းကို ချစ်ခင်လေးစားအားကိုးတဲ့ အကြောင်းလေးတွေ ရေးဟန်လေးတွေကိုလည်း သဘောကျမိတယ်။\nစာအုပ်ကို စဖတ်ကတည်းက နောက်ဆုံး နောက်ဆက်တွဲ စာစု‌တွေထိ တလုံးမကျန်အောင် အကုန်ဖတ်ဖြစ်တယ်။အဲလိုဖတ်ဖို့လည်း စာအုပ်က ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ ပါတဲ့ လန်ဒန်က အမာ တက်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းပုံတို့ အဖွားမွေးနေ့ အမှတ်တရ ပုံတို့ပါ မကျန်သေချာကြည့်မိတာ။\n1964 institute of child health မှာ အုပ်စုလိုက် ရိုက်ထားတဲ့ ပုံမှာလည်း အမာ့ကို သေချာ ရှာကြည့်မိပြန်ရော။\nစာအုပ်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်ရာကို မျှောလွင့်လိုက်ပါလာပြီး အကုန်ဖတ်ပြီးသွားတဲ့အချိန်မှာ ဖတ်လို့ မ၀သေးသလို ခံစားရတယ်။ စိတ်ထဲမှာ မအိမ်ကံ စာအုပ်လို ခေတ်အဆက်ဆက် အမာရဲ့ မြေး စာရေးသူရဲ့ ခေတ်ထိ ရောက်အောင် လောကဓံ‌ကို အားတင်းရင်ဆိုင်ဖြတ်‌ကျော်ခဲ့တဲ့ ဘ၀ အားမာန်တွေကိုလည်း ဆက်ပြီး ဖတ်ချင်နေမိသေးတယ်။\nဒီ့ထက်ပိုပြီး အသေးစိတ် ရေးချင်ပေမယ့် ပထမဆုံး review ရေးတဲ့ အတွေ့အကြုံဖြစ်လို့ ရေးချင်တာတွေကို စိတ်ထဲက အကုန် ဆွဲမထုတ်နိုင်သေးဘူး။ သေချာတာတော့ ဒီစာအုပ်လေးကို သေချာ သိမ်းထားပြီး သမီးတော် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ရောက်တဲ့အခါ ဖတ်စေချင်တယ်။ စာဖတ်ဝါသနာပါတဲ့ တပည့် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတွေရော အသိမေမေတွေကိုရော သုတ ရသ အစုံ ပေးနိုင်သော real story အတ္ထုပတ္တိ စာအုပ်လေး ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်း‌ပေးဖြစ်မှာ အသေချာပါပဲရှင်။\nNay Myo – September 26, 2020\nကိုလိုနီခေတ်ကာလမှာ အမာဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ ဆေးရုံးပေါ်မှာ ခြေထောက်ကျောက်ပတ်တီးစီးထားခဲ့စဉ် လေယာဉ်ပေါ်က ကြဲချတဲ့ဗုံးတွေကြားမှာ လောကဓံက အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံမှ ထက်မြက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ၆၁ ယောက်မြောက် ဆရာဝန်ဖြစ်မည့် ဆေးကျောင်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဖခင်၏ရည်မှန်းချက်ကို ဖြည့်စီးပေးခဲ့နိုင်သော သမီးလေးတစ်ယောက်။ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဂုဏ်ဆောင်ဆရာဝန်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အမာရဲ့မိခင်က သမီးကျောင်းဆက်တတ်နိုင်ရန် ထားရှိတဲ့ မေတ္တာဟာ ချိန်ခွင်နှင့် အလေးတစ်စုံက ခမ်းနားစွာ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။\nရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ရဲ့ Social Event ပွဲတစ်ခုမှာ ရှက်တတ်ကြောက်တတ်တဲ့ သူမတစ်ယောက်ဟာ တွဲကဖို့ခေါ်မှာကို အရမ်းကြောက်ရွံ့နေသူရဲ့ ချစ်ဇတ်လမ်းလေးရဲ့အစ ။ အင်္ဂလိပ်လိုရေးထားသော ရည်းစာစာတစ်စောင်ရဲ့ ရင်ထဲထိ လှုပ်ခတ်နိုင်မူမှာ ကြည်နူးဖွယ်။ အခြေအနေမတူသော ဘဝနှစ်ခုရဲ့ စုံစည်းဖို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အချစ်ဇာတ်လမ်း။ စစ်ဘေးကာလအတွင်း အမာသည် ဗုံးများရှောင်ကာ ပြေးလွှာနေရသော်လည်း မောင်ဘချိန်မှာ အင်္ဂလိပ်ကျောင်းကိုတတ်ခဲ့ အားကစားလုပ်ခဲ့ ချမ်းသာစွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူတစ်ယောက်။\nဘမောင်ချိန်နှင့် အမာတို့ရဲ့ မဖြောင့်ဖြူးသော အချစ်ဇတ်လမ်း။ အမာရဲ့မိခင်၏ သြဇာသည် အမာ့အပေါ် လွမ်းမိုးကြီးစိုးနိုင်မူ။ ဘမောင်ချိန်နဲ့ အမာရဲ့ မိခင်တို့၏ မထိခလုတ် ထိခလုတ် ဇာတ်လမ်း…အမာတစ်ယောက် မိခင်နှင့်ချစ်သူကြားမှာ ဖြစ်တည်မူတွေက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလှသည်။ အမာတစ်ယောက် ဘမောင်ချိန်နှင့် အိမ်ထောင်ကျပြီးတဲ့နောက် ဘမောင်ချိန်နှင့် မိခင်ကြားက ပြသာပေါင်းစုံ ကိုရင်ကြားစေ့ရင်း သားသမီးရအောင် မကြိုးစားနိုင်တော့တာကြောင့် သားလေးတစ်ယောက် မွေးစားလာခဲ့သည်အဆုံး မိသားစုရေးရာမှာ အရေးပါခဲ့ရသည်။\nမိသားစုရေးရာမှာ အဆင်ပြေလာခဲ့မှ London သို့ ပညာတော်သင်သွားရန် ရွေးချယ်ခံရမူမှာ အမာတစ်ယောက် ယောကျာ်း၊ သားနှင့် မိခင်တို့ကြားမှာ ဗျာများကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေမှုကို ဘမောင်ချိန်က Congratulations လုပ်ကာ အတွေ့ကြုံသစ်ရယူရန် ခွင့်ပြုခဲ့မူများ ကြည်နူးစရာကောင်းလှသည်။ သမားတော်အဆင့်ထိ ကျောင်းဆက်တတ်ရန် ဆရာက ကမ်းလှမ်းသော်လည်း…. မိခင် ၊ သားနှင့် ယောကျ်ားတို့၏ လက်တွဲခိုင်မာစွာ ရှေ့ဆက်နိုင်ရန် ကျောခိုင်းပြန်လာခြင်းမှာ ရသပေါင်းများစွာ ရောပြွန်းနေခဲ့သည်။\nကိုလိုနီခေတ်က အောင်မြင်ကျော်ကြား မြန်မာအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ဇတ်လမ်းကို ဓာတ်ပုံများနှင့်အတူ ကိုလိုနီခေတ်ကို တဖန်ပြန်လည် သက်ဝင်ခံစားကြည့်ခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့အတွက် တန်ဖိုးရှိခဲ့လှသည်။\nဦးပိစိ – November 26, 2020\nဒီစာအုပ်လေးဟာ စာဖတ်သူတွေကြားမှာရော စာအညွှန်းတွေမှာရော\nဒီအမာ ဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးကို\nဒီလိုလုပ်လိုက်ရမှ စာအုပ်ကို ခံစားပြီးအရသာရှိတယ်လို့\nအခါကာလသည်ကား ပန်ဒန်းမစ်ဆိုတော့ အကုန်လုံးက လော့ဒ်ချထားကြလေသည်။\nစခရင်ပြားချပ်ပေါ်က အရုပ်ပန်းချီလေးသာ ခံစားရင်း မှာလိုက်မိလေသည်။\nသဟဇာတ ဆိုတဲ့ မြန်မာဝေါဟာရကို\nသူမကိုယ်တိုင် သူမဘဝတစ်ခုနှင့်ရင်းပြီး ပုံဖော်ခဲ့လေသည်။\nအမာကတော့ သူ့ဘဝကို သူမကိုယ်တိုင်\nဒါက အမာစီစဉ်ခဲ့သည့် ဘဝတစ်ခုပေါ့။\nရွံ့ဆိုတာ ပထမတော့ အပျော့စားပေါ့။\nချစ်ခင်သူတွေနှင့်အတူ ကွဲကွာခြင်း ဒုက္ခဘေးဒဏ်၊\nမြတ်နိုးရသော မိခင်နှင့် ချစ်ခင်ရသောလင်တော်မောင် တို့၏\nသူမဘဝတိုးတက်ရေးမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော လောကဓံ တွေဟာ\nထို့အတူ သူမကို အောင်မြင်သူတစ်ယောက်အဖြစ် တွန်းပို့ခဲ့လေသည်။\nဒါက အမာကို မိမိမြင်ခဲ့သော\nအမာ့ အမျိုးသား၏ အမာ့အပေါ် ထားရှိသော ယောက်ျားပီသမှုတစ်ခုပင်။\n” သန်း…. ပိုက်ဆံကိုမစုနဲ့။\n( 45 မှတ်ချက်)


စကျတငျဘာ 11, 2018 – Healthy Life Journal\n၊ လရိပ်မေ ၊ စားပွဲတစ်လုံးလို သင်မှီနိုင်မယ့် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလိုအပ်ပါတယ်။ အချိန်တစ်မိနစ်ပေးပြီး ဗိုက်ချပ်အောင် လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်လို ပြုလုပ်ရမလဲ စားပွဲတစ်လုံးကို ကျောမှီပြီး မတ်မတ်ရပ်ပါ။ ပခုံးတွေကို ဖြောင့်တန်းနေအောင်ထားပြီး မေးစေ့ကို ပုံမှာပြထားတဲ့အတိုင်း မြှင့်ထားပါ။လက်တွေကို ခါးထောက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကိုမြှောက်လိုက်၊ ညာဘက်လက်ကို...\nပါမောက္ခဒေါ်သန်းသန်းအေး(ဆီးချိုနှင့် အထွေထွေရောဂါအထူးကုဆရာဝန်ကြီး) ယခင်တစ်ပတ်မှအဆက် ၄။ မက်ဖော်မင်ဘဲသောက်နေပြီး မိမိကိုယ် မိမိစောင့်ရှောက်ခြင်း (Self Care) ကို မလုပ်တတ်ခြင်း၊ မလုပ်ဖြစ်ခြင်း။ ဆီးချိုစင်တာရှိရာသွားရောက်မှသာ လူနာတွေကို “မိမိကိုယ်တိုင်စောင့်ရှောက်ခြင်း”များပြုလုပ်နိုင်ရန် သင်ကြားပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်မိမိ ဘာတွေစောင့်ရှောက်ရမလဲဆိုရင် . . . (က)...\nချိုင်း(ဂျိုင်း)ဖြူအောင် အာလူးကို သုံးပါ\nချိုင်း(ဂျိုင်း)မည်းတာက အမျိုးသမီးအများစုအတွက် ပြဿနာပါ။ အထူးသဖြင့် လက်ပြတ်ဝတ်ချင်ရင် ချိုင်းမည်းတာက တကယ်အဆင်မပြေပါဘူး။ အာလူးရှိရုံနဲ့ချိုင်းဖြူအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ပါတယ်။ * အာလူးပါးပါးလှီးပြီး ချိုင်း(ဂျိုင်း)နေရာကို ပွတ်သပ်ပေးပါ။ * ဒါမှမဟုတ် အာလူးကို ကြိတ်ချေပြီး ရလာတဲ့အရည်ကို ချိုင်း(ဂျိုင်း)မှာ သုတ်လိမ်းပေးပါ။ (Healthy Life...\nပေါင်အကြောတင်းပြီး အသက်ရှူကျပ်တယ် . . .\nမေး. ပေါင်အကြောတင်းပြီး အသက်ရှူကျပ်တာ ဘာကြောင့်ဖြစ်သလဲဆိုတာ ပြောပြပေးပါနော်။ ဆုဝတီကျော်ဝင်း မိဆု (FB) ဒေါက်တာမိုးအောင်ကျော်နိုင် (အထွေထွေရောဂါအထူးကု ဆရာဝန်ကြီး)မှ ဖြေကြားပေးပါသည်။ ဖြေ. ပေါင်အကြောတင်းတာနဲ့ အသက်ရှူကျပ်တာက ဆက်စပ်မှုသိပ်မရှိပါဘူး။ ပေါင်အကြောတင်းတာက အာရုံကြောညပ်တာ ဒါမှမဟုတ် ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှုများပြီး Spasm ရတာ၊...\nအီတလီခေါက်ဆွဲ စပါဂတီစားခြင်း၏ ကျန်းမာရေးကောင်းကျိုးများ\n၊ ဇွန်ခိုင်ဦး ၊ (ဆေးဝါးတက္ကသိုလ်) အီတလီခေါက်ဆွဲ စပါဂတီက ဒီနေ့ခေတ်မှာ လူအများစားလေ့ရှိတဲ့ ခေါက်ဆွဲတစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးအနှစ်၊ ခရင်မ်ဆော့၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်၊ ဆေးဖက်ဝင်အရွက်စတာတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အီတလီခေါက်ဆွဲစပါဂတီ စားတာကြောင့် အောက်ပါ ကျန်းမာရေးကောင်း ကျိုးတွေကိုရရှိစေနိုင်ပါတယ်။ – စွမ်းအင်ရှိစေခြင်း...\nမျက်စိညောင်းညာတဲ့ ဝေဒနာ သက်သာစေမည့် အလွယ်ကုထုံး\n၊ ငွေကြယ်စင်ယံ ၊ မျက်စိညောင်းညာတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းတွေကတော့- မျက်စိကို ဖွင့်ထားရင်တောင် လေးလံပြီး မသက်မသာခံစားရတာ၊ မျက်စိစပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်တာ၊ မသက်မသာဖြစ်တာ၊ မျက်စိခြောက်သွေ့တာ၊ မျက်စိနာတာ၊ မျက်ရည်ကျတာ၊ ခေါင်းကိုက်တာနဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ ထိတွေ့ရင်ကျိန်းစပ်စပ်ဖြစ်တာတို့ ဖြစ်ကြပါတယ်။ မျက်စိညောင်းညာမှု သက်သာစေရန် (၁) ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ...\nရုပ်ချောလွန်းသည့် သားကြောင့် သံသယ၀င်ခဲ့ရာက ကလေးငယ်ဘ၀က ဆေးရုံတွင် ကလေးချင်းမှားခဲ့ကြောင်း သိရှိ\n၊ မိုးမင်းထွန်း ၊ ရုပ်ချောလွန်းတဲ့သားကြောင့် သံသယ၀င်မိရာက ကလေးချင်းမှားခဲ့ကြောင်း တရုတ်ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ယောက်ဟာ ရှာဖွေသိရှိခဲ့ပါတယ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ရုပ်မချောတာကြောင့် ဇနီးဖြစ်သူကလည်း သံသယ၀င်ခဲ့ကြောင်းဝန်ခံခဲ့ပါတယ်။ မျက်လုံးကြီးကြီး၊ နှာတံချွန်ချွန်နဲ့ကလေးဟာ သူတိုနဲ့ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်မတူညီခဲ့ပါဘူး။ DNA စမ်းသပ်ချက်အရ အသက် ၂၈ နှစ်အရွယ်...


Jittoo Monywa – Welcome to U Thumingala Dhamma Talk | MOEMAKA (stop) PRESS !!!\n← Ni Lon Oo – Free Daw Aung San Suu Kyi and Free Burma\n4th Nov 2010 – Burmese Journal Digests →\nJittoo Monywa – Welcome to U Thumingala Dhamma Talk\nဦးသုမင်္ဂလ တရားပွဲကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်\nနိုဝင်ဘာ ၅၊ ၂၀၁၀\nဒီနေ့ မှ ဒီနေ့ နော်။ ဟုတ်လား။ လာဖြစ်အောင် လာနော်။\nဒီလောက်တောင် ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ပိတ်ရက်ကလေးနဲ့ ဆုံနေတာကို လာဖြစ်အောင်သာ လာခဲ့ပါဗျာ။ ဆရာတော်ကတော့ နေမကောင်းနေတဲ့ ကြားထဲကကို ဟောမှာတဲ့။ မိုးကုတ်သူ မိုးကုတ်သားတွေက တောင်းတောင်းပန်ပန် လျှောက်လို့သာ ဆရာတော့်တရားကို နာရမှာလေ။\nဒီနေ့ တရက်တည်းပဲ ဆရာတော်ပုံတော်ကို ဒါနလုပ်မှာနော်။ တပုံကို ၂ ဒေါ်လာတောင် အကုန်ခံကူးပြီး ပုံပေါင်း ၁၂၀၀ (ထောင်ကျော်) ဝေမှာဗျ။ အလှူအတွက် ကူညီပံ့ပိုးကြတဲ့ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေအားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူး အထူး တင်မိပါတယ်ဗျာ။\nဓမ္မမိတ်ဆွေ သူတော်စင်အပေါင်းတို့ ….\nဒယ်အိုးဆရာတော်မှ တရားတော်များ ဟောကြားချီးမြှင့်မည်ဖြစ်ပါသဖြင့် တရားတော်နာ ကြွရောက်ပါရန် လေးစားစွာ ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်။\nနေ့ရက် – နိုဝင်ဘာ ၅ – ၆ – ၇ ရက် ၂၀၁၀\nအချိန် – ညနေ ၇ နာရီ မှ ၉ နာရီ\nနေရာ: Informatic Campus\n12 Science Center Road, S609080 (Jurong East MRT အနီး)\nဆက်သွယ်ရန် – ၉၁၄၄၇၃၄၇\nဆရာတော် ဥူးသုမင်္ဂလ သည် သစ္စာပါရမီ တွင် သီတင်းသုံးပါမည်။\nBlk 120, # 01-81, Ivory Height, Jurong East Street -13, Singapore 600120\nတရားပွဲကို နာယူကြည်ညိုနိုင်ပါရန် အောက်ဖော်ပြပါ Website များမှ တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်ပါမည်။\nPosted by oothandar on November 5, 2010 in Letter from readers


Photo Gallery | Dr Chit Nge (Philosophy) Ph.D, London\nDr Chit Nge’s Photo and images are filed here.\nPosted on June 25, 2013 by chitnge\nကမ္ဘာသို့တိုက်ရိုက်အိတ်ဖွင့်ပေးစာ ဗုဒ္ဓစာပေဆုရ ဒေါက်တာချစ်ငယ်(ဒဿန) မြန်မာနိုင်ငံ Tags: Buddhism\nPosted in Buddhism, Photo Gallery\t| Tagged Buddhism\t| Leaveacomment\nအခါမလပ် ဆင်ခြင်အပ်သောဥာဏ်ပညာ အကြောင်း ဟောပြောပွဲ\nPosted on March 21, 2010 by chitnge\nဗုဒ္ဓစာပေဆုရ ဆရာကြီးဒေါက်တာချစ်ငယ်(ဒဿန) ၏ “အခါမလပ် မြော်မြင်ဆင်ခြင်အပ်သော ဥာဏ်ပညာ´´ အကြောင်း ဟောပြောပွဲမှ မှတ်တမ်း ဓာတ်ပုံ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကို ဖော်ပြပေးလိုက်ရပါသည် —- Admin. No tags for this post.\nPosted in Buddhism, Frontpage, Photo Gallery, Seminars\t| Leaveacomment\nPosted on March 6, 2010 by chitnge\nလက်တွေ့ကျင့်စဉ်လုပ်ငန်းခွင် ဟောပြောပွဲ IBC ၂၇-ဝ၂-၂ဝ၁ဝ လက်တွေ့ကျင့်စဉ်လုပ်ငန်းခွင် ဟောပြောပွဲ အခမ်းအနားကို (၆)မိုင်ခွဲ ပြည်လမ်းရှိ International Business Centre (IBC) တွင် ၂၇-ဝ၂-၂ဝ၁ဝ နေ့ရက်၌ ကျင်းပရာ ယခင်ကျင်းပခဲ့သော အခမ်းအနားများကဲ့သို့ပင် အစီအစဉ်များကို နံနက် (၉းဝဝ) နာရီတွင် စတင်ခဲ့သည်။ ဆရာကြီး ဒေါက်တာချစ်ငယ်မှ လက်တွေ့ကျင့်စဉ်လုပ်ငန်းခွင် အကြောင်းကို ဟောပြောစဉ် … Tags: Buddhism, Myanmar Posts, နိဗ္ဗာန်\nPosted in Buddhism, Frontpage, Photo Gallery, Seminars\t| Tagged Buddhism, Myanmar Posts, နိဗ္ဗာန်\t| Leaveacomment\nPosted on March 3, 2010 by chitnge\nတရားတော်၏ဂုဏ် ဟောပြောပွဲ အခမ်းအနား ၁။ အခမ်းအနားစတင်ခြင်း အခမ်းအနားမှူးမှ အခမ်းအနား စတင်ကြောင်း ကြေငြာခဲ့သည်။ ၂၊ ဆရာ၏ ကိုယ်ရေးရာဇ၀င်အကျဉ်းကို Photo Slide Show ပြသသည်။ ဆရာ၏ ကိုယ်ရေးရာဇ၀င်အကျဉ်းကို Photo Slide Show ကို Projector ဖြင့်ပြသရာ တက်ရောက်လာကြသော ပရိသတ်များမှ စိတ်ပါဝင်စားစွာ ကြည့်ရှုကြစဉ် …. Tags: Buddhism, Myanmar Posts, နိဗ္ဗာန်, မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်\nPosted in Buddhism, Frontpage, Photo Gallery, Seminars\t| Tagged Buddhism, Myanmar Posts, နိဗ္ဗာန်, မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်\t| Leaveacomment\nPosted on February 26, 2010 by chitnge\nအလွှာတစ်ခုကိုထိုးဖောက်ခြင်း ဆိုင်ရာ ဟောပြောပွဲ အဆိုပါဟောပြောပွဲကို ၁၇-၀၂-၂၀၁၀ နေ့တွင် International Business centre (IBC) ၌ ကျင်းပရာ ရှေးဦးစွာ အခမ်းအနားမှုးအဖြစ် ဒေါက်တာမေသက်မာလာမှ အခမ်းအနား စတင်ကြောင်း ကြေငြာပြီးနောက် ဆရာကြီးဒေါက်တာချစ်ငယ် (ဒဿန)၏ ကိုယ်ရေးရာဇ၀င်အကျဉ်းကို Photo Slide Show ဖြင့် ပြသခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆရာကြီးမှ ဟောပြောပွဲကို နံနက် ၉း၃၀ ခန့်တွင် စတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ “အလွှာတစ်ခုကို ထိုးဖောက်ခြင်း” အကြောင်းအရာသည် ဆရာထုတ်ဝေ ရေးသားထားသော စာအုပ်၏ခေါင်းစဉ် ဖြစ်သည်။ … Continue reading →\nPosted on December 12, 2009 by chitnge\nPosted in Photo Gallery\t|2Comments\nDr Chit Nge Photo\nPosted on December 7, 2009 by chitnge


ယောက်မနဲ့ အစ်ကိုကြီးက လိုငွေစိုက်ပြီး ဝယ်ပေးတာကြောင့် လိုချင်တာလေး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ ချယ်ရီသင်း – အနုပညာရပ်ဝန်း\nအချစ်ဟာလိုက်လို့ ပြေးတာလား ပြေးလို့လိုက်တာလား ဆိုတဲ့သီချင်းလေးနဲ့ ပရိသတ်အားပေးမှုအခိုင်အမာရရှိလာခဲ့တဲ့ ချယ်ရီသင်းကတော့ အခုလတ်တလောမှာလည်း ပရိသတ်တွေအကြိုက်တွေ့စေမယ့် သီချင်းကောင်းတွေ ဆက်တိုက်ချပြနေသူပါ။ လူသိများလာပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ပွဲတွေလည်းဆက်တိုက်ဖျော်ဖြေနေရတဲ့ ချယ်ချယ်ကတော့ ဒီနေ့မှာ ကားတစ်စီးဝယ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ပရိသတ်ကို အသိပေးခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် သူ့ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံအပြည့်နဲ့ ဝယ်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်တဲ့အကြောင်းကို ” ချယ်ချယ်ကားဝယ်လိုက်ပါပြီ…. အကြွား post မဟုတ်ပါ စာဖတ်ပေးစေလိုပါသည်…. ဒီလိုပါချယ်ပွဲတွေဆိုပြီး ရတဲ့အနုပညာကြေးအချို့ကို ချယ်သီချင်းတွေလုပ်ပြီး တချို့လှူ ပြီး တချိူ့ကိုစုထားလိုက်တယ်….. အဲ့ဒါနဲ့စုထားတဲ့ငွေကလည်းသိန်း(၁၀၀)တည်း ကားဝယ်ဖို့လည်းမမှီ ဘာမှလည်းလုပ်မရနဲ့မို့…. ယောင်းမနဲ့အကိုကြီးကို ကိုကြီးတို့လိုရင်ယူသုံးဆိုပြီးပေးသုံးခဲ့လိုက်တာ….. ကိုကြီးက ကားလိုနေတဲ့ကိုယ့်ကိုသိပြီး…. ကိုယ်စုထားတဲ့သိန်း(၁၀၀)နဲ့ကျန်တဲ့ပိုက်ဆံတွေအကုန်….. သူတို့စိုက်ပြီးဝယ်ပေးခဲ့တယ်…. ချယ်တို့မိသားစုကအရမ်းကြီးရှိလှတယ် မဟုတ်ပေမယ့် ရှိတာနဲ့မိသားစုပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်မျှဝေသုံးစွဲလေ့ရှိပါတယ်…. ဖေဖေကမဆုံးခင်တည်းက အဖေက သားသမီးတွေကိုစည်းလုံးတာပဲ မြင်ချင်တာ စံပြမိသားစုအဖြစ်မြင်ချင်တာလို့ခဏ ခဏပြောဖူးတယ်\nမိသားစုတစုမှာ စည်းလုံးမှု အပြန်အလှန် အကြီးအငယ် Respect ထား ရမယ်ဆိုတဲ့စကားကို…. ချယ်တို့ငယ်ငယ်တည်းကခေါင်းထဲရိုက်သွင်းခဲ့တော့…. အခုအချိန်ထိပြန်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ပြန်ပြောတာ အော်တာ ဆဲတာမရှိခဲ့ဘူး… အခုလည်း အကိုကြီးက အိမ်ထောင်ကျသွားပေမယ့် အကြီးပီသစွ ာအကိုကြီး အဖရာ သူ့ညီမကိုကားဝယ်ပေးသတဲ့… မောင်နှမချင်းချစ်ကြပါ လေးစားကြပါ…. ရှိတုန်း တန်ဖိုးထားချစ်ပေးကြပါမိသားစုဆိုတာ…. စကားလုံးသုံးလုံးတည်းပေမဲ့ ချယ့်အတွက် ဘဝပြီးတော့ ကမ္ဘာတစ်ခုပါပဲ…. အခုလိုစိတ်တွေရိုက်သွင်းပေးခဲ့တဲ့ ဖေဖေနဲ့မေမေကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေသာရှိရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ\nမိသားစုကို တန်ဖိုးထားချစ်ခင်ပေးကြပါနော် ” ဆိုပြီး ကားသစ်လေးကို အစ်ကိုကြီးကြောင့် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်း မျှဝေခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထောင်ကွဲဖြစ်ပေမယ့် မိဘတွေရဲ့ဆုံးမစကားကို နားထောင်ပြီး ချယ်ချယ်လိုချင်နေတဲ့အရာလေးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တဲ့ ချယ်ချယ့် အစ်ကိုရဲ့စိတ်ဓာတ်ကတော့ လေးစားစရာပဲ မဟုတ်လား ပရိသတ်ကြီးရေ…


Variety Collection of MoeMaKa websites … | MoeMaKa Burmese News & Media\nVariety Collection of MoeMaKa websites …\nမိုးမခ သောင်းပြောင်းထွေလာ ကောင်းနိုးရာရာ\nကမာရွတ်သား၊ စက်တင်ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၃\nမိုးမခ ဈေးဝယ်လမ်းညွှန်၊ ပြီးတော့ မိုးမခ စာအုပ်ဆိုင်၊ ပြီးတော့ တလောက ပြန်ပြီး ရှာဖွေသိမ်းဆည်းမိတဲ့ မိုးမခ ၂၀၀၈ ရှေ့ပိုင်းက ၀က်ဆိုက်ဟောင်းတွေကို ပြန်ပြီး စီစဉ်နေရာချထားဖြစ်တာတွေကို တစေ့တစောင်း ကြည့်နိုင်အောင် ဒီကနေ တင်ဆက်လိုက်ပါတယ်။\nမိုးမခဈေးဝယ်လမ်းညွှန် နောက်ဆုံးတင်ထားတဲ့ ၁၀ ခု\nOcean Beach SF – ဆန်ဖရန်ပင်လယ်ကမ်းခြေ\nOcean Beach , San Francisco ဆန်ဖရန်မြို့တော် အနောက်ဖက် ပင်လယ်သောင်ကမ်းခြေ Ocean Beach isabeach that runs along the west coast of…\nSF Cliff House – ဆန်ဖရန်ကမ်းပါးဆိုင်\nThe Cliff House isarestaurant perched on the headland above the cliffs just north of Ocean Beach, on the…\nSF China Town – ဆန်ဖရန်တရုတ်တန်း\nChinatown – San Francisco ဆန်ဖရန်တရုတ်တန်း အရောက်သွားသင့်တယ်။ The Chinatown, centered around Grant Avenue and Stockton Street in San Francisco, California, is…\nMLA – Design & Drafting Service\nMLA design and drafting provides Residential design and planning, Remodel design and planning, Building plan preparation, Topographic Survey Drafting, General…\nFavourate Burmese Food in Mandalay (အကြိုက်ဆုံး မန္တလေး အစာ\nList of Burmese Favorite Food in Mandalay … together with the names of famous stalls … ခုနက အစားအသောက်ညွန်းပြီးတဲ့ နောက်မှာ မန်းလေးမှာ…\nBumese Travelougue by Maung Yin Nga Tays (မောင်ရင်ငတေ၏ လမ်းညွှန\nBumese Travelogue by Maung Yin Nga Tays (မောင်ရင်ငတေ၏ လမ်းညွှန်များ) http://moemaka.com/archives/category/featured-writers/%E1%80%B1%E1%80%99%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%9B%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%84%E1%80%B1%E1%80%90…\nSan Francisco-Oakland Bay Bridge (ဆန်ဖရန်ဘေးဘရစ်ဂ်ျ)\nThe San Francisco–Oakland Bay Bridge isacomplex of bridges spanning San Francisco Bay of the U.S. state of California….\nTop 10 Burmese Food – (လူကြိုက်အများဆုံး ဗမာစာ)\nကမ္ဘာကျော် Time မဂဇင်း၏ အွန်လိုင်းစာမျက်နှာရှိ ခရီးသွားကဏ္ဍ ဆောင်းပါး တစ်ပုဒ်တွင် မြန်မာပြည်အလည်သွားသူများ မြည်းစမ်းကြည့်သင့်သော အစားအသောက် ဆယ်မျိုး အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ http://moemaka.com/archives/37371…\nSF Legion of Honor – သူရဲကောင်းဗိမာန်\nCalifornia Palace of the Legion of Honor (Museum) The California Palace of the Legion of Honor isapart of…\nSF COIT Tower – ဆန်ဖရန် မျှော်စင်\nCoit Tower, also known as the Lillian Coit Memorial Tower, isa210-foot tower in the Telegraph Hill neighborhood of…\nမိုးမခ စာအုပ်ဈေးဆိုင်မှာ တင်ထားတဲ့ နောက်ဆုံး စာအုပ်စာရင်း ၁၀ ခု\n(အတော်များများက ဖရီးဒေါင်းလုပ်တွေပါ။ Download ဆိုတဲ့ လင့်ခ်ကနေ တိုက်ရိုက်ယူနိုင်ပါတယ်။ တချို့ကတော့ Amazon Kindle Store မှာ တင်ထားတဲ့စာရင်း ဖြစ်ပါတယ်)\nRemembering Kye Mon U Thaung…\nRemembering Kye Mon U Thaung (AUng Bala) – Selection of Articles by MoeMaKa [Kindle Edition]\nHonoring Suu 66 – Selection of…\nHonoring Suu 66 – Selection of Articles from MoeMaKa [Kindle Edition]\nAung Way – Building Fifth Nation…\nAung Way – Building Fifth Nation of Burma အောင်ဝေးရဲ့ အာရ်အက်ဖ်အေ အပတ်စဉ်ရေဒီယိုမှာ တင်ဆက်ခဲ့တဲ့ ပဉ္စမမြန်မာနိုင်ငံတော် ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ်၊ ရဲရင့်ငယ် စုစည်းပါတယ်။ မိုးမခက ပြန်လည် တင်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။\nTin Moe – How to write Burmese…\nTin Moe – How to write Burmese Poem (2011) ကဗျာဆရာ တင်မိုး ၁၉၈၅ခန့်က ရေးသားခဲ့သော မြန်မာကဗျာစပ်နည်း စာသင်သားသုံး ကျောင်းစာအုပ် ဖြစ်ပါတယ်။\nMeeting with Buddha & Other…\nMeeting with Buddha & Other Poems by Tin Moe (2000) Hundred Moons Publishing House presents poems by Tin Moe while he was in exile.\n2 Years Anniversay of passing of…\n2 Years Anniversay of passing of Tin Moe – Nay Choo ကောင်းကင်စိတ်နဲ့ မြေလိုကျင့်တဲ့ ဧည့်သည်ကြီး – နေခြူး၊ တင်မိုး\nMoeMaKa Burmese Monthly Vol 1 No…\nMoeMaKa Burmese Monthly Vol 1 No2(Sept 2013) Selection of Burmese Articles from MoeMaKa Daily Internet Website into Monthly Special Edition.\nBuy MoeMaKa Phone Card to show…\nclick here to buy our phone card မိုးမခ မှာ ဖုံးခေါ်ပါ – ဒီနေရာကနေပြီး ဖုံးကဒ်များ ၀ယ်ယူခြင်းဖြင့် မိုးမခ၏ စေတနာ့ဝန်ထမ်း စာနယ်ဇင်းလုပ်ငန်းများအတွက် ရန်ပုံငွေအလှူကို ထောက်ပံ့ အားပေးရာ ရောက်ပါသည်။\nHonoring Suu 66 – Reflection by…\nHonoring Suu 66 – Reflection by Maung Maung One MoeMaKa presents Suu 66 special edition – written by Maung Maung One, The Perspective of Suu\nAung Way – Spirits of 88…\nAung Way – Spirits of 88 Revolution in Burma FREE COPY – SUGGESTED DONATION FOR A FREE E-BOOK =2US$\nမိုးမခ ဆိုက်အဟောင်းက စာမူကောင်းလေးတွေ ဆောင်းပါးဖတ်ချင်စဖွယ်လေးတွေကို စာပွဲထိုင်နိုင်ဖို့ လင့်ခ်လေးတွေကို ကဏ္ဍအလိုက် ပြန်ကူးပြထားပါတယ်။\nနိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများ နဲ့ …\n၂၀၀၉ မိုးမခ – ဓာတ်ပုံများ


January 2012 – Everybody Read TChen\nကဲလာပြန်ပါပြီ တီချမ်းကို ဟင်းချက်တာပိုကြိုက်ကြတဲ့ ပရိတ်သတ်တွေအတွက် တီချမ်း စတိုင်လ်အတိုင်း ပုံလှလှလေးတွေပြင်ဆင်ပုံ အဆင့်ဆင့် သပ်သပ်ရပ်ရပ်လေးတွေနဲ့ ဒီတပတ်အတွက် လုပ်ဖြစ်တာကတော့ အသုပ်စုံပါ။ အမှန်က ၂၆ ရက်နေ့မှာ ကျရောက်တဲ့ မောင့်အတွက် မွေးနေ့အနေနဲ့ လုပ်ပေးဖြစ်တာဖြစ်ပါတယ်။ အပြင်လူလဲ သိပ်များများစားစားမပါပါဘူး။ အိမ်က ကလေး နှစ်ကောင် (မွေးစား ဝမ်းမနာ သားနဲ့ သမီးရယ်) သူငယ်ချင်း ဘလောခ်ဂါ နှစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ လွယ်ကူစားမြိန် နဲ့ ခရမ်းနွယ်တို့လောက်ပဲပါပါတယ်။ (ကဲကြေငြာပေးလိုက်ပြီနော်….တီ့ဆီကနေ တဆင့် လူဝင်များပြီး ဟစ်တက်ပြီသာမှတ်) အဓိကကလဲ သူတို့နှစ်ယောက်ပဲ လုပ်သွားကြတာပါ။ တီကတော့ ဆရာကြီး လုပ်တာပေါ့။ ဘယ်ဟာကို ဘယ်လိုလုပ်၊ ဘယ်ဟာက ဘယ်လောက်ထည့် ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ ဘယ်လိုနယ် ဘာဘာညာညာပေါ့။ အဓိကကတော့ ဓါတ်ပုံလှလှလေးတွေရိုက်ပါတယ်။ အဲ့တာလဲ ဘလောခ်ဂင်းမှာ အရေးကြီးတာကိုးနော်။ အဓိက က တီ့ဟင်းချက်တာတွေကို လူတွေကြိုက်ကြတာ အဲ့လို ပုံလှလှလေးတွေနဲ့ အဆင့်ဆင့် စနစ်တကျ ဖော်ပြတတ်လို့လို့ထင်ပါတယ်။ ထားပါလေ။မောင့်မွေးနေ့ အတွက် လုပ်ကျွေးဖြစ်တဲ့ လက်သုပ်စုံလေးကို ကြည့်ကြရအောင်နော်။ အော်မေ့တော့မလို့ ဟက်ပီးဘလိတ်တက် ဘတ်သ်ဒေးပါမောင်။\nဒီပထမဆုံးပုံကို သိပ်အာရုံမထားကြပါနဲ့ တီ ဘလောခ် ပိုစ့် အသစ်တင်ရင် တခြား ဘလောခ်ဂါတွေရဲ့ ပေဂ်ျ့တွေမှာ အရင်ဆုံးတင်တဲ့ ပုံနဲ့ ပိုစ့်က ပေါ်တတ်တာ သတိထားမိလို့ ပုံလှလှလေးတွေ အရင်ရွေးပြီးတင်ထားတာပါ။ တဆင့်ခြင်းပုံတွေက အောက်မှာ……\nအားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း အသုပ်ဆုံ ဆိုနာ မြန်မာလူမျိုးတွေ ခုံခုံမင်မင်စားလေ့ရှိတဲ့ သွားရေစာ တမျိုးပါ။ တီတို့ဆိုရန်ကုန်မှာနေတုံးက နေ့လည်ဆို\nနန်းကြီးသုပ် စတာတွေ တခုမဟုတ်တခု ထွက်စားနေကြပါ။ (တလက်စတည်း အကုန် အရင်က ချက်ဘူးတာ လင့်ခ်ပေးလိုက်မယ်နော်) ရန်ကုန်မှာတော့ ဘယ်မှာဖြစ်ဖြစ် အဲ့တာတွေ ရှိတော့ စားရလွယ်တာကိုးနော်။ တီတို့နေတဲ့ မြေနီကုန်း စမ်းချောင်းဆို ပိုတောင်ပေါသေး။ နာမည်ကြီး မုန့်ဟင်းခါးတွေလဲ အဲ့နားမှာ များတာကို။ ခုတော့ ဒီမှာက စားချင်ရင် ကိုယ်တိုင် တခုတ်တရ လုပ်စားပါမှ စားရတာပါ။ လုပ်လဲလုပ်စားဖြစ်ပါတယ်။ မလုပ်ချင်ရင် မစားရဘူးကိုးနော်။ စာဘတ်သူတယောက်က လာမေးပါတယ်။ ဘာလုပ်လဲတဲ့။ ဟင်းချက်တာတွေက မိုက်တော့ အလေ့အကျင့်ရှိတယ်ထင်တယ်နော်တဲ့။ အမှန်က တီဒီမှာ လာနေဖြစ်မှ အဲ့တာတွေအကုန် စချက်ဖြစ်တာပါ။ အို ထမင်းဟင်းကအစပေါ့။ အရင်က အိမ်မှာဆို ဘာအမွှေးမှ မလောင်အောင် မင်းသမီးလိုနေတာ။ စားပြီးတဲ့ ပန်းကန်တောင်မဆေးရဘူး။ ညီလဲ ရှိ အိမ်ဖော်တွေလဲ ရှိဆိုတော့။ ရေတောင် သောက်ချင်ရင် သူသူရေ (အိမ်ဖော်နာမည် ဥပမာ) လို့အော်လိုက်ရုံပါပဲ။ ခုမှ ဒီလဲရောက် တိုင်းတပါးမှာလဲ မိဝေးဖဝေးနေနေရ၊ လင်ကလဲရ ဆိုတော့မှ အိမ်အလုပ်ဆိုတာတွေ လုပ်ရတာ။ ဒါတောင် မောင်က လိမ္မာလို့ တီ သိပ်မလုပ်ရပါဘူး။ အိမ်မှာဆို ဟင်းချက် ထမင်းချက် အဝတ်လျှော် မီးပူတိုက် က မောင်လုပ်တာ။ အိမ်ရှင်းတာကတော့ မိတ်လုပ်တာပေါ့။ ထားတော့။ ပြောချင်တာ ဒီရောက်မှ အဲ့လို အချက်အပြုတ်တွေ စလုပ်ဖူးတာပါ။ အရင်ကတော့ အမေလုပ်တာမြင်ဘူးတာပေါ့ အဲ့လောက်ပါပဲ။ တီကို ကတော်တာဖြစ်မယ်။ တချို့တွေ ပြောသလိုလေ လက်ဆိပ်ရှိတယ်ခေါ်တာပေါ့ တခါမြင်ဘူးရင် ချက်တတ်ပြီ။ မမြင်ဘူးရင်လဲအမေတို့အဒေါ်တို့ ဖုန်းဆက်မေး သူတို့ပြောတဲ့ အတိုင်းချက်လိုက်ရင်ဖြစ်သွားတာပဲ။ သတိထားမိပါလိမ့်မယ် တီ့ အချက်အပြုတ်တွေမှာ ဘယ်တုံးကများ အသားက ဘယ်လောက်သား အချိုမှုန့်ဆားက စားပွဲတင်ဇွန်း ဘယ်နှဇွန်းဆိုတာမျိုး ရေးဖူးလို့လဲ။ (ရေးနေသူများကို မကောင်းမပြောပါ တီက ပိုတော်တာကိုသာပြောလိုရင်းဖြစ်ပါတယ်) ငှဲငှဲငှဲ…….ဒီလိုပဲ ကြည့်ထည့်လိုက် တီ့ မိုတို ကိုက လွယ်ကူမြန်ဆန် စားကောင်းအရသာရှိပဲလေနော်။ ဆား အချိုမှုန့် တို့ ဟင်းချက်ရင် ငရုတ်သီး အရောင်တင်မှုန့် တို့ဆိုတာက ထည့်သာထည့် ကြိုက်သလောက်ထည့် လိုရင် ထပ်ထည့် များသွားရင် ရေရောပဲလေနော်။ လွယ်မှလွယ်။ မလွယ်ဘူးလား သိပ်လွယ်တာပေါ့နော်။ ကဲ တီချမ်း ထုံးစံအတိုင်း လျှာရှည်နေတာနဲ့ လိုရင်းမရောက်တော့ဘူး။ တီ့ နောက်မိုတိုတခုကလဲ လျှာရှည်လေ တွေ့ရှိလေဆိုတော့ ရှည်ရမယ်လေနော်။ ကဲလာပြီ။ အသုပ်စုံ။\nအားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း အသုပ်စုံကလဲ လုပ်တော့သာလွယ်တာ အစုံပလုံရအောက် ရှာရတာ သိပ်ခက်တယ်။ အမှန်က ငယ်ငယ်က စပ်ကော့လပ်ကော့ဈေးမှာ စားခဲ့သလို ကျောက်ပွင့်လေးတွေ ရေညှိလေးတွေတောင် ထည့်ချင်သေးတာ ခုတော့ လဲ သူများနိုင်ငံမှာ ဆိုတော့ ရှိတာလေးနဲ့ ဖြစ်သလိုပဲပေါ့နော်။ ဒါတောင် တီ့ဖြစ်သလိုဆိုတာက အများစုရဲ့သေချာစီစဉ်မှုထက်တော့ သာမှာသေချာတယ်။ တချို့လူတွေက ဖြစ်သလိုဆို တကယ့်ကို ဖြစ်သလိုလုပ်တတ်ကြတာကလား။ ထားတော့။ နာမည်တော့ မပြောတော့ဘူး တော်ကြာ စိတ်ဆိုးနေမှာစိုးလို့။\nကဲ တီ့အသုပ်စုံက တကယ်ကော စုံရဲ့လား ဘာတွေ ပါသလဲ ကြည့်ကြရအောင်နော်။\nပုံ ၁-၂-၃ အစီအစဉ်လိုက်အတိုင်း သွားမယ်နော်……ဂေါ်ဖီ ပါးပါးလှီးရယ် သင်္ဘောသီး ဓါးနှုတ်စဉ်းလေးရယ် တိုဟူးရယ်ပါ။ လှီးတာချွတ်တာတွေအတွက် ခရမ်းနွယ်ကို ခရက်ဒစ်ပေးချင်ပါတယ်။ တကယ့်ကို တရုတ်သိုင်းလောက က ဓါးသိုင်းသမကြီး အတိုင်းပဲ ရွှတ်ရွှတ် ဒုတ်ဒုတ်နဲ့ လှီးသွားတာ တော်ကြာ စတီဗင်ချောင်းများသိသွားရင် သူ့နောက်ကားတွေမှာ ထည့်ရိုက်နေမှာ စိုးရပါတယ်။ (ဝါးခြမ်းပြားကြီးကြီးနဲ့)\nထမင်းလုံး ငရုတ်ဆီနယ်ပါ၊ အမှန်က ချီးပမ်းချဉ် နဲ့ နယ်ရမှာ နီနီလေး (အဆိုတော်မဟုတ်) အရောင်ရအောင်လေ ခုတော့ မရှိတော့ ရှိတဲ့ တီ ဖက်ထုပ်တွေခေါက်ဆွဲတွေစားရင် ထည့်စားတဲ့ ငရုတ်သီး ဆီချက် ချက်ထားတာနဲပ နယ်ပလိုက်တယ် လှလှလေး လုံးပေးတာက လွယ်ကူစားမြိန်ပါ။ ဆီချက်ကတော့ မောင့် လက်စွမ်းဖြစ်ပါတယ်။ တလောကလုံးမှာ ဆီချက်ကို ဒီလို လှလှ မွှေးမွှေး မတူးအောင် ကြော်နိုင်တာ တီချမ်း ချစ်လင် ယောက်ျား အိမ်သား မောင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ထပ်ကတော့ သခွားသီး ခုနက ပြောတဲ့ အော်မေ့ ဓါးသမ ခရမ်းနွယ်လက်ရာဖြစ်ပါတယ်။ အံမယ် ခုမှသတိထားမိတယ် သူ့နာမည်က တကယ့် သိုင်းဝတ္ထူတွေထဲက နာမည်ဖြစ်နေပါ့လား။\nအားလူးပြုတ် အခွံနွှာချေထားတာဖြစ်ပါတယ်။ နံနံပင်ဖြစ်ပါတယ်။ ကဲ သုပ်ပါတော့မယ်။ အော် မေ့သွားလို့ ပြန်လာအက်ဒစ်ပြီး ထပ်ရေးရတယ်။ ငံပြာရည်၊ အချိုမှုန့်၊ ငရုတ်သီးအကျက်မှုန့်၊ ဆီချက်၊ မန်ကျည်းမှည့်ရည် စတာတွေနဲ့ ဇလုံထဲတခုချင်းစီ နည်းနည်းစီ ထည့်ပြီး အကုန် နယ်ပါမယ်။ ဘယ်လောက်ထည့်ရမလဲတော့ မပြောတော့ဘူးနော်။ တီချမ်းစာဘတ်ရင် လူလည်ချည်းပေါ့။ ကြည့်ကျက်သာထည့် များသွားရင် ခေါက်ဆွဲတွေ အစာတွေ ထပ်ထည့်၊ ပေါ့နေရင် ငံပြာရည်ထပ်ထည့်။ သုပ်တာများသွားရင် ဟိုဘက်အိမ်ဒီဘက်အိမ် ဝေလိုက်။ မဟုတ်ရင် အနီးအနားမှာ နေတဲ့ တခြား ဘလောခ်ဂါတွေ ခေါ်ကျွေး။ ကဲ မပိုင်လား။\nနယ်တဲ့ အခါမှာ လက်ကြားလေးတွေထဲက ထွက်တဲ့ အထိ တဗြိဗြိနဲ့ နယ်သာနယ်ပါ။ အဲ့တာမှ ကောင်းတာ။ ရဲဘော်တို့ ခုတို့ လုပ်နေတာ အသုပ်စုံ။ ဒါ လှနေ နုနေ ရမယ့် အချိန်မဟုတ်။ နယ်တာကလဲ လွယ်ကူစားမြိန်ပါပဲ။ အဲ့တော့ စာဘတ်သူက တီချမ်းဘာလုပ်သလဲမေးချင်မယ်။ အဲ့ဒီ ၃ ယောက်ကို ထောင့်စေ့အောင်ခိုင်းနေပါတယ်။ အံမယ် ၃ ယောက်လုံး မခိုမကပ်ဘဲ အမြန်ပြီးအောင် ခိုင်းနိုင်ဖို့ ဆိုတာ လွယ်မှတ်လို့ တီချမ်းမို့လို့သာပေါ့။\nဒါလေးတွေကတော့ ပုံလှလှထွက်အောင်ကော ပရယ်စင်တေးရှင်းကောင်းအောင်ကော တခါ အပြင်သွားတုံးက တွေ့လို့ တမင်ကို အသုပ်စုံလုပ်စားရင် သုံးရအောင်ဆိုပြီး ဝယ်ထားတဲ့ ဘူးပါ။ အဲ့တာ ထုတ်ပေးဖို့ မောင့်ကို ပြောတုံးကတောင် သတ်ရတော့မလို့။ သူက တလောက ရေကြီးတော့ ပစ္စည်းတွေသိမ်းထားတာ အကုန်လျောက်ပြီးတော့လေ။ ပြန်ရှာရမှာပေါ့။ ပြောလိုက်တယ် ရှင် သေတ္တာထဲမှာ ထည့်ထားတာ ကျုပ်တွေ့တယ် သွားယူချေ လို့ ဘယ်ရမလဲ တီချမ်းပဲဟာနော်။ လင်နေစ ကြောင်သေမှလေနော်။ ကြောင်ကော ကျားကော ကျားသစ်ကော ဆင်ကော ခြင်္သေ့ကော အကုန်သေစေရမယ်။ နောက်မှ လင်နိုင်နည်း ၁၀၀ ဆိုတာကို စာအုပ်နဲ့ ကိုရေးပြီး ထုတ်အုံးမယ်။ အားပေးကြအုံးနော်။ ဘေးပုံကတော့ ခေါက်ဆွဲတွေပါ။ ပဲကြာဇံ နဲ့ ဆန်ကြာဇံ ကို ၇-၁၁ ကနေ ဝယ်ပြီးတော့ ရေနွေးဖျော်ပါတယ်။ ပဲကြာဇံက ဖျော်ပြီးတာနဲ့ ရေအေးနဲ့ဆေးပါ မဟုတ်ရင် ထွေးသွားပါမယ်။ ဆန်ကြာဇံကတော့ ပြုတ်ပြီးတော့ ပဲငံပြာရည်အနောက်နဲ့နယ်ပါသေးတယ်။ လွယ်သူစားမြိန်ပါ။ ခေါက်ဆွဲကတော့ တရုတ်နှစ်ကူးရင် မှိုတွေကျိုးချိုက်တွေနဲ့ ကြော်စားတဲ့ သက်ရှည်ခေါက်ဆွဲကို ပြုတ်လိုက်တာပါ။ လွယ်တယ်နော်။\nခုနက ဇလုံက သုပ်တာ ၅ ယောက်စာပါ။ ပြီးတော့ ပွဲပြင်ပြီးတော့ နံနံပင်အုပ်လိုက်တော့ စားချင်စဖွယ် အသုပ်စုံရတာပေါ့။ အမှန်က ဒေါ်ရီတာ အရင်တခေါက် ဘန်ကောက်လာလည်ကတည်းက လုပ်ကျွေးကြဖို့ပါ။ နောက်တော့ ဘယ်လိုကနေ ဘယ်လို ရှမ်းခေါက်ဆွဲပဲ ချက်ဖြစ်သွားလဲ မသိဘူး။ အော် ဟင်းခါးလေးလဲ မမေ့နဲ့နော်။ တီတို့ကတော့ အလွယ် အိမ့်စည်းစိမ် ၃ ထုပ်ကို ရေဆူဆူမှာ တည်ပြီးတော့ ဘူးသီး နုနုလေးတွေစိတ်ထည့်။ ပဲကြာဇံ နည်းနည်းခပ်၊ ပြီးတော့ ကြွက်နားရွက်မှိုလေးတွေ တောက်လိုက်တော့ ဟင်းခါး ပူပူလေးမရပါလား။ မိုက်မှမိုက်ပဲ။ မနေ့က မိုးကလဲ အုံ့တုံ့တုံ့ ဆိုတော့ ကောင်းမှကောင်း။\nဒါကတော့ အပြန်မှာ ပါဆယ်ယူတဲ့ လွယ်ကူနဲ့ ခရမ်း သိုင်းသမ တို့ အတွက်ပါ။ လက်က ခရမ်း ရဲ့ လက်လေ။ တွေ့တယ်မှ ဓါးကိုင်တဲ့ လက်ဆိုတာ…………….\nကဲ အားလုံးကိုချစ်တယ်နော် မောင့်မွေးနေ့လေး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပြီးမြောက်သွားတာ ကျေးဇူးပါ။ ပျော်စေပျက်စေ ကလက်စေ ရေးတာမို့လို့ စိတ်မဆိုးရ။ ဆိုးရင်လဲ ဘာမှ မတတ်နိုင် ရေးတာက ရေးပြီးပြီ ဆိုးရင်လဲ လူဆိုးမကြီးတွေပဲဖြစ်မှာ။\nဒစ်စနေရဲ့ မင်းသမီးတွေအကြောင်း ရေးဖို့ သုတေသန လုပ်နေပါတယ် မျှော်………..\nPosted on January 30, 2012 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, တီချမ်း ဟင်းချက်ခြင်း, အသုပ်များ18 Comments on တီချမ်း ဆရာလုပ်တဲ့ အသုပ်စုံ\nမနေ့ညက ဂျင်မီ ရဲ့ စာအုပ် မသစ်တသစ်လေးတအုပ်ကို ဘတ်မိတယ်။ အရင်ကလဲ ဂျင်မီစာလေးတွေ ဘာသာပြန်ခဲ့တာရှိပါတယ် ပြတင်းပေါက်က ကောင်လေး၊\nပြတင်းပေါက်က ကောင်မလေး နဲ့ ပြတင်းပေါက်မှ စောင့်ကြည့်သူလေးများ ဆိုတာတွေရယ်၊\nနောက် ပေးစာလေးတွေ တော်တော်များပါတယ်။ အခုလဲ ဘတ်မိတဲ့ စာအုပ်လေးတအုပ်ကို ပြန်ရေးပြချင်ပါတယ်။ တူတူခံစားကြည့်ကြရအောင်နော်။\nဒီနေ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကတိကိုအကောင်အထည်ဖော်မယ်လို့ ငါဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။\nဒါက ငါ့အတွက် တယောက်ထဲ ဒီလောက်ဝေးဝေးကို ပထမဆုံးသွားဖူးတာပါ။\nနေ့လည်စာကိုတောင် ကမန်းကတမ်း မြိုချလိုက်မိတယ်။\n“ဟုတ်ကဲ့ပါ….ဖြူတုတ်က စောင့်ရှောက်မှာပါ မေမေ”\nဖြူတုတ်လေးကတော့ သုတ်သုတ် သုတ်သုတ်နဲ့ ရှေ့ကနေ ပြေးသွားနေလေရဲ့။\nငါတို့ အကွေ့တကွေ့ ကွေ့လိုက်တော့\nဒီလျှို့ဝှက်လမ်းလေးကိုသိတာ နင်ရယ် ငါရယ် ဖြူတုတ်ရယ်ပဲနော်\nဆိတ်အုပ်စုလေးက တခါတခါ ခေါင်းငုံ့ပြီး မြက်တွေကို မဲစားနေတတ်တယ်\nတခါတခါကျတော့ မြက်တောထဲမှာ ပြေးလိုက်လွှားလိုက်နဲ့သဘာဝ သရုပ်ကိုဖော်နေသလိုပဲ\nဖြူတုတ်က အရင်ကဆို တချိန်လုံး ဆိတ်ကလေးတွေနောက်ကို ပြေးလိုက်တတ်လို့\nသူတို့တွေ တပဲပဲနဲ့ ကြောက်ပြီး လေးဘက်လေးတန်ကို လျောက်ပြေးလို့ အော်လိုက်ကြတာဆိုတာလေ။\nခုတော့ သူလဲ ငါ့နားမှာ လိမ်လိမ်မာမာလေး လျောက်ရမယ် ဆိုတာ သိနေသလိုပါပဲ။\nနွေဆို ငါတို့အမြဲ ရေကူးနေကျစမ်းချောင်းလေးကိုမှတ်မိသေးလား\nကမ်းဘေးနှစ်ဘက်က ပရုပ်ပင်အရွက်တွေက စမ်းချောင်းထဲတောင်ကျနေပြီသိလား\nမနှစ်က ငါတို့နှစ်ယောက် ချောင်းထဲမှာ တိတ်တိတ်လေး ခိုးလွှတ်လိုက်တဲ့ ရွှေငါးလေး ၃ ကောင်လေ\nအခု သူတို့ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲမသိဘူးနော်။\nစမ်းချောင်းထဲမှာတော့ ဘဲရုပ်ဆိုးလေးတကောင် တကောင်တည်း အထီးကျန်ကျန်ကူးနေတယ်\nဘာကိစ္စ ကိုမဆို ငါက အဆိုးဘက်က အမြဲစဉ်းစားတတ်တယ်\nဘယ်ကိစ္စကိုမဆို အမြဲ အကောင်းဘက်ကတွေးတတ်တယ်\nတကယ်လို့ နင်သာ ငါ့အနားမှာရှိရင် ငါ့ကိုနှစ်သိမ့်ပြီးတော့\n“ဘဲကလေးက သူရဲ့ နွေးထွးတဲ့ အိမ်ကလေးကို ပြန်ရောက်မှာပါ၊ အများကြီးလျောက်မတွေးပါနဲ့” လို့ပြောမှာသေချာတယ်နော်။\nဒါပေမယ့် ငါကတော့ အဲ့လိုပဲ တောရောက်တောင်ရောက် လျောက်လျောက်တွေးနေတတ်တယ်။ ရပ်လဲရပ်လို့မရဘူး။\nလေလေးတသိမ့်သိမ့်တိုက်လာတော့ ပန်းပွင့်ဖတ်လွှာလေးတွေ ငါ့ကိုယ်ပေါ်ကျလာကြတယ်။\nအရင်တုံးက မေမေ့ကို ခဏခဏမေးချင်မိပေမယ့် အမြဲလိုလို မမေးဖြစ်ခဲ့ဘူး။\nမေမေတို့ စက်ရုံက လုပ်ရင်းပျက်သွားတဲ့ မွှေးပွ ဝက်ဝံ ရုပ်လေးတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲလို့လေ။\nသူတို့တွေလဲ တိတ်တိတ်ကလေး ကမ္ဘာတခုဖွဲ့ထားကြမလားမသိဘူးနော်။\nမပျက်တဲ့ ဝက်ဝံ ရုပ်လှလှလေးတွေ ကိုပေးမဝင်တဲ့ ကမ္ဘာလေးလေ။\nငါတို့တွေကကော ဘုရားသခင် လုပ်ရင်း မတော်တဆပျက်သွားတဲ့ ကလေးလေးတွေလားဟင်?\nတကယ်လို့ အရုပ်ဆိုင်လေးထဲက ယုန်ရုပ်လေးတွေ ထွက်ပြေးဖို့ တူတူဆုံးဖြတ်ကြတယ်ဆိုပါစို့…\nသူတို့ ထွက်အပြေးချင်ဆုံးက ဘယ်နေရာများလဲ?\nငါကတော့ နင်လက်ဆောင်ပေးထားတဲ့ ယုန်ရုပ်အမဲလေးကို ကျောင်းတက်တိုင်းယူသွားတယ်။\nတခါတလေ ဆို သူ့ကို နင့်ထိုင်ခုံလေးပေါ်ပေးထိုင်ထားတာပေါ့။\nငါတို့နဲ့ တူတူ စာသင်ကြတယ်လေ။\nတကယ်လို့ ဝက်ကလေးကို မြေအောက်မှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အိမ်ကလေးတလုံးဆောက်ပေးရင်\nမေမေကတော့ ငါ့အခန်းလေးက ဝက်သိုက်လိုပဲ ရှုပ်ပွနေတယ်လို့ ပြောတာပဲ။\nဒါပေမယ့် ငါတို့နှစ်ယောက်ကတော့ တချိန်လုံး ငါ့အခန်းဝက်သိုက်ကလေးမှာပဲ ပုန်းနေ ဆော့နေရတာကိုကြိုက်ကြတာကိုးနော်။\nတကယ်လို့ ဝက်သိုက်ကသာ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဆို ဘယ်လာချစ်စရာကောင်းပါတော့မလဲလေ။\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လောက်က ခေါင်မိုးအောက်ကြားထဲမှာ\nငှက်ဖေဖေ နဲ့ ငှက်မေမေက နေ့တိုင်း တီတီတာတာနဲ့ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ရှုပ်နေလိုက်ကြတာ\nမနေ့ကတော့ ခေါင်းမွှေးပြောင်ပြောင် ငုတ်စိလေးတွေနဲ့ ငှက်ပေါက်လေးနှစ်ကောင်ကို တွေ့ရတယ်\nနောက် ကျောင်းရာသီရောက်ရင် ကျောင်းမှာ ကပွဲလုပ်ကြတော့မယ်။\nဒီတခါ ငါ့ကို သစ်ပင်ထပ်မလုပ်ခိုင်းပါစေနဲ့လို့တော့ ဆုတောင်းတာပဲ။\nအဲ့တာဆို ပြေးလိုက် ခုန်လိုက်နဲ့ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားတော့ လုပ်ရမှာပဲ။\nငါက ယုန်လေးလို ရှက်ကြောက်တတ်သလောက် နင်ကတော့ ခြင်္သေ့ကြီးလို ရဲရင့်တယ်နော်။\nဘာလို့များ ခြင်္သေ့လေးက ယုန်လေးနဲ့ သူငယ်ချင်းလုပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တာပါလိမ့်။\nနင့်အကိုက ၆ နှစ်သားကတည်းက ၆မီတာ မြင့်တဲ့ ဘုတ်ကနေ ဒိုင်ဗင်ထိုးရဲတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်နော်။\nအခု ကျောင်းက ရေကူးအသင်းမှာ ငါပါခွင့်ရခဲ့ပြီဟ။\nဆရာက ငါဖားကူးကူးတာ သိပ်လှတယ်လို့ ချီးကျူးတယ်လေ။\nအဲ့တာ နင်သင်ပေးထားတာလို့ ငါဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီးဖြေလိုက်တာပေါ့။\nသူတောင် အရပ်နည်းနည်း ပိုထွက်လာပြီ။\nအရင်တခေါက် အားကစားပြိုင်ပွဲတုံးက သူက အပြေးပြိုင်ပွဲမှာ ပထမလေ။\nငါဝမ်းသာလွန်းလို့ အားပေးတာ လည်ချောင်းတောင်နာတယ်။\nအရင်က နင်တို့ မောင်နှမတွေ ပွေ့ပွေ့ဖက်ဖက်လုပ်ကြရင်\nအား… အီး… ရွံစရာကြီးလို့ ငါအမြဲ ရယ်ခဲ့တာလေ။\nအမှန်ကတော့ ငါလဲ စောစောကတည်းက နင်တို့နဲ့ တူတူ\nနွေးနွေးထွေးထွေး ချစ်ချစ်ခင်ခင် တူတူ ပွေ့ဖက်တတ်အောင်သင်ခဲ့ရမှာနော်။\nဒီလမ်းမြောင်လေးက ကြည့်လိုက်ရင် ဖွားဖွားအိမ်ကို သွားတဲ့ လမ်းလေးနဲ့ သိပ်တူတယ်\nဖွားဖွားတောင် အရင်တပတ်က ရေချိုးခန်းထဲမှာ ချော်လဲသေးတယ်လေ။\nဖိုးဖိုးရဲ့နားလဲ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မကြားရတော့ဘူး။\nငါ သူနဲ့စကားပြောတိုင်း အော်အော်ပြောနေရတယ်။\nနောက်ဆုံးတော့လဲ ကြက်အော်တာ ဘဲနားမလည်ပါပဲဟာ။\nငါ့အမ ဒီနှစ် အဆောင်မှာ ဘောဒါ သွားနေရပြီဟ။\nအိမ်မှာ ကလေးဆိုလို့ ငါတယောက်ပဲကျန်တော့တာ\nမေမေလဲ ခုတလော ကျန်းမာရေးသိပ်မကောင်းဘူး\nအလုပ်ကပြန်လာတာနဲ့ TV ဖွင့်တော့တာပဲ\nသူ့ ဗိုက်ကြီးလဲ တနေ့တခြား ပူပူလာပြီ\nနင်ချစ်တဲ့ ကြွက်ကလေး မစ်ကီ တောင် အခု ငါ့အခန်းထဲ ပြောင်းလာပြီသိလား\nပူစီကတော့ တချိန်လုံး ငါ့အခန်းရှေ့ကနေ ကျားချောင်းချောင်းနေတာပေါ့\nငါကတော့ ဘယ်တော့မှ သူ့ကို အခန်းထဲ ပေးမဝင်ဘူး\nငါနဲ့ မစ်ကီပြောတဲ့စကားတွေ ကြားမှာစိုးလို့လေ\nကျောင်းဆင်းတိုင် နင်နဲ့ ငါ သွားသွားဆော့နေတဲ့ ပန်းဆိုင်လေးလေ\nအဲ့ဆိုင်ပိုင်ရှင် အန်တီတောင် တလောကပဲ ဘေဘီလေး မွေးသေးတယ်\nဘေဘီလေးက ရယ်လိုက်ရင် နင်နဲ့သိပ်တူတာပဲ\nငါတော့ပန်းဆိုင်ကို ခဏခဏသွားပြီး ဘေဘီလေးကို ရယ်အောင် စစနေတော့တာပဲ။\nဖြူတုတ်ရေ ဖြေးဖြေးသွားပါဟ ငါမမီတော့ဘူး။\nခုတလော ကျောင်းမှာ ဆရာမ က ငါ့ကို အမြဲလိုလို….\n“ကြိုးစားနော် သမီးစာတွေ လိုက်မမီတော့ဘူး” လို့ ပြောပြောနေတယ်။\nတကယ်လို့ တခြားသူတွေက ရပ်မစောင့်ပေးဘူးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ် မီလာမှာလဲနော်။\nဒဲရစ်က နင့်ကို အိပ်မက်ထဲမှာ ခရမ်းရောင်ယုန်ကြီးကို စီးပြီး တိမ်တွေထဲ တိုးဝင်သွားတယ်လို့ မက်တယ်တဲ့။\nပြီးတော့ ကောင်းကင်ထောင့်စွန်းမှာ လှပတဲ့ သက်တံ့ကြီးတခုပေါ်လာရောတဲ့။\nဒါပေမယ့် ခဏလေးပါပဲ၊ ခဏလဲနေရော ကောင်းကင်တခုလုံးအရောင်ပြောင်းပြီ\nသူလဲ နောက်ကနေ ပြေးပြေးပြီးတော့ လိုက်တာပဲတဲ့\nဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပြေးပြေး နင်တို့ကိုတော့ လိုက်လို့ မမီဘူးတဲ့လေ။\nမန်ဒီကလဲ ပြောသေးတယ်။ သူကျုရှင်က အပြန်ဆို နင်တို့ အိမ်ရှေ့ က အမြဲဖြတ်ပြန်ရတယ်တဲ့။\nဘယ်လောက်ပဲ နောက်ကျကျ နင့်အိပ်ခန်းလေးကတော့ အမြဲလိုလို မီးလင်းနေတာပဲတဲ့။\nတခါတခါဆို နင် သိပ်ကြိုက်လို့ အမြဲလိုလို တီးတတ်တဲ့ ဆင်ဖိုနီ သံကိုတောင်ကြားရတယ်တဲ့။\nငါထင်တယ် အဲ့တာ နင့်မေမေ စန္ဒားယားတီးနေတာဖြစ်မယ်။\nခုထက်ထိကို ငါလမ်းတွေ ခဏခဏမှားနေတုံးပဲ။\n“ငါတို့ လမ်းမှားမနေတာ သေချာရဲ့လား” လို့နင်အမြဲလိုလို ငါ့ကိုမေးတတ်တယ်လေ။\n“လမ်းမှာတယ်ဆိုတာ လမ်းလျောက်တာရဲ့ တစိတ်တဒေသပါဟ” လို့ ငါက ဆရာကြီးလေသံနဲ့ အမြဲပြန်ပြောတတ်တာလေ။ နင်မှတ်မိသေးလား။\nခုထက်ထိလဲ ငါခဏခဏ လမ်းမှားနေတုံးပါပဲ။\nလမ်းမကိုတော့ တယောက်ထဲ ကူးရဲပြီဟ။\nငါတိတ်တိတ်ကြိုက်နေတဲ့ ကောင်လေးလဲ ကျောင်းပြောင်းသွားပြီဟ။\nသူကတော့ ငါ့ကို လိပ်စာနဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ပေးသွားပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ငါတို့တွေ နောက်ထပ်တွေ့ဖြစ်ကြတော့မယ် မထင်ဘူး။\nအရင်တုံးက ငါတို့နှစ်ယောက် အကသင်တန်းဆို သိပ်တက်ကြွကြတာလေ။\nခုတော့ နင်မရှိတော့ ငါ့မှာ ခဏခဏ စိတ်မပါဘူးဖြစ်ဖြစ်နေတယ်။\nလူကြီးတွေက ငါတို့ရဲ့နာကျင်မှုတွေ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပျောက်ကွယ်သက်သာသွားမယ်ထင်နေတာ။\nလူကြီးတွေက ငါတို့ ရယ်နေတာတွေ့ရင် အဲ့ဒီ နာကျင်မှုတွေ ကိုမေ့ကုန်ပြီထင်နေတာဟ။\nဘယ်တော့မှ မနာကျင်တတ်ဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာဟ။\nခုတော့ တချို့လူတွေဟာ သူတို့ အနာကျင်ဆုံး အချိန်မှာတောင်\nတခြားသူတွေကို ပျော်ရွှင်လာအောင် ကြိုးစားပေးတတ်တယ်ဆိုတာ\nလေတွေကလဲ အရင်လို တိုက်နေတုံးပဲ။\nနေမင်းကြီးလဲ နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း ထွန်းလင်းနေတုံးပဲ။\nဒါပေမယ့် တချို့ ကိစ္စတွေကတော့ အရင်ကနဲ့ မတူတော့ပါဘူးဟာ……\nအပူအပင်ကင်းတဲ့ အချိန်တွေကို ထာဝရ ရပ်ထားလို့ရရင်ကောင်းမယ်\nစိတ်ညစ် ခေါင်းကိုက်ရတဲ့ ကိစ္စတွေလဲ ထာဝရ ဝေးကွားနေရင် သိပ်ကောင်းမယ်\nတခါတလေကျရင် ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့မယ့် ချောင်ကလောင်တခုထဲမှာ ပုန်းနေချင်မိတယ်\nပြီးတော့ ငါတယောက်ထဲ အဖော်မပါပဲ ကြီးပျင်းရမှာလဲ ကြောက်တယ်\nအရွယ်ရောက်ပြီးပြီဆိုရင် ဘယ်တော့မှ ပြန်လာလို့မရတော့ဘူး\nတူတူပျော်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေက မီးပန်းတွေနဲ့ တူတယ်\nကောင်းကင်တခုလုံးကို လှလှပပ ပြည့်စေပေမယ့်\nလွမ်းရတဲ့ စိတ်ကကျတော့ သစ်စေ့နဲ့တူတယ်ဟ\nဒီနေ့က နင်တို့အိမ်ရဲ့ဆပ်ကပ်စ် ဒီနေရာမှာ ပွဲပြတာ နောက်ဆုံးနေ့လေ\nကျောင်းက ကလေးတတွေကတော့ ဆပ်ကပ်စ်အဖွဲ့ မိသားစုက ကလေးဖြစ်ရတဲ့ နင့်ကို သိပ်အားကျနေကြတာပေါ့\nဆပ်ကပ်စ်မိသားစု တခုရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်လောက် မိုက်ပြီး ဘယ်လောက်လန်းလိုက်သလဲနော်တဲ့\nသူတို့ စိတ်ထဲမှာ နင်နေ့တိုင်း မိုမိုဆင်ကြီး ကိုစီးလို့ရတယ်ထင်နေတာ\nဒါပေမယ့် ဆင်ကြီးရဲ့ အီအီးတွေကျူံးရတာ ဘယ်လောက် ပင်ပန်းသလဲ သူတို့မသိကြဘူးလေ။\nခွေးလေး ပါပီကတော့ အတော်ဆုံးပဲနော်။\nဂျွမ်းထိုးတတ်တယ် သင်္ချာလဲ တွက်တတ်တယ်။\nဘာမဆို အကုန်သင်လိုက်ရင် တတ်တာပဲ။\nဒါပေမယ့် သူက သိပ်မလိမ်မာဘူး။ နင့် အရုပ်တွေကို အမြဲ ကိုက်ပစ်တတ်တယ်။\nဖြူတုတ်လဲ ငါ့လိုပဲ သူ့ကို သတိရနေမှာပါ။\nမြင်းကြီး ချီလီကတော့ အရင်ကအတိုင်းပဲ မျက်လုံးကြီး ပြူးထားပြီးတော့\nရှေ့ ခွာတွေနဲ့ မြေကို ပေါက်ပေါက်ပြီးတော့\nငါတို့ဆီက ပန်းသီး တောင်းတောင်းစားတတ်တာလေ\nဘယ်လောက်ပဲ ကျွေးကျွေး သူကတော့ ဝတယ်ကိုမရှိဘူး။\nအခုဆို သူလဲ တော်တော် ဝနေပြီလား မသိဘူးနော်။\nနင့်အိမ်သားတွေကို မကြာခဏ လာကြည့်မယ်လို့ နင့်ကို ကတိပေးထားခဲ့ပေမယ့်\nသူတို့နဲ့ တွေ့ရင် ဘာပြောရမလဲ မသိဘူးလေ။\nပြီးတော့ သူတို့ ကိုတွေ့လိုက်ရင် ငါအရမ်းငိုမိမှာ\nနင်မရှိတော့တဲ့ နေ့ရက်တွေ တုံးက\nသူတို့တွေဘယ်လို စိတ်တွေနဲ့ အပူရုပ်ကို ဟန်လုပ်ပြီး\nဆပ်ကပ်စ်ပွဲလာတဲ့ လူတွေကို ဖျော်ဖြေသလဲဆိုတာ\nသူတို့ အားလုံးကလဲ ငါ့ကိုမြင်ရော ဝမ်းသာအားရ ပြေးဖက်ကြတာပဲ။\nငါတို့တွေ ဝိုင်းကြီးပတ်ပတ် နဲ့ က ကြတာပေါ့။\nငါ့ကိုငါ နင့်နေရာ ရောက်နေသလို ခံစားရတယ်။\nဒါပေမယ့် ဒီတခါက ပူနွေးစိုစွတ်တဲ့ ဝမ်းသာမျက်ရည်ချိုတွေပါ။\nဟိုမှာ ရစ်ကီတွေအများကြီး ကနေကြတာ တွေ့လား?\nခြင်္သေ့ဖေဖေကြီးရေ ရစ်ကီ့ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး အရုပ်ကလေး သမီးကို လက်ဆောင်ပေးတာ သိပ်ကျေးဇူးတင်တာပဲ။\nဆပ်ကပ်စ်ပွဲ ကတာကိုတော့ စောင့်မကြည့်နိုင်တော့ဘူး။\nအိမ်ပြန်ရမယ့် လမ်းက အဝေးကြီးလေ။\nခြင်္သေ့ဖေဖေကြီးရေ နောက်နှစ် နွေဦးကျရင်\nငါတို့နှစ်ယောက်ထားခဲ့တဲ့ ကတိကို ငါဖြည့်ခဲ့ပြီ။\nနင် လေပြေလေးပဲ ဖြစ်သွားသွား\nငါ့အနားမှာ အမြဲရှိနေခဲ့ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\n(remembrance for my beloved friend Ricky,\neven you are far far away you are always in our heart\nmay your soul rest in peace)\nPosted on January 20, 2012 February 7, 2018 Categories Scattering thoughts, Uncategorized, Uncategorized, ပေးစာများ(letters), 幾米JimmyLeaveacomment on one more day with you\nတောအုပ်လေးထဲက အိမ်လေး တလုံးမှာနေတယ်လို့ တွေးဖူးသလား။ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ဖူးသလား။ (စကားချပ်-မနှင်းဖြူလေးလိုတော့ လူပုလေး ၇ ယောက်နဲ့မဟုတ်ဘူးပေါ့။ စကားစပ်မိလို့ ကြုံတုံးပြောရရင်တော့ ဒစ်စနေရဲ့ မင်းသမီးတွေထဲမှာ စနိူးဝှိုက်ကို အမုန်းဆုံးပဲ။ သိပ်ရွတာပဲလို့ မြင်တယ်။ ထားတော့။)\nထားပါ။ ခုနက မေးတဲ့ မေးခွန်းက တီချမ်းမေးနေကျ ဆိုက်ကိုတက်စ် မေးခွန်းမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် လိုချင်တဲ့ နေချင်တဲ့ ပိုင်ဆိုင်ချင်တဲ့ အိမ်လေးမျိုး စိတ်ကူးယဉ်ဖူးကြမယ်ထင်ပါတယ်။ တချို့ ကတော့ တောအုပ်ထဲမှာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ တောင်ကုန်းအောက်လေးနားမှာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ UP ကားတွန်းကားထဲက အဖိုးကြီးနဲ့အဖွားကြီးလေးတွေလို တောင်စွန်းလေး နားက ရေတံခွန်လေးနားမှာ ဖြစ်ချင်ဖြစ် မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စမ်းချောင်းလေးဘေးမှာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ နန်းညီ ပြောသလို ကြာဖြူ ကြာနီပေါက်နေတဲ့ မိုးကောင်းကင်ပြာပြာကျယ်ကျယ်အောက်က လယ်ကွင်းတွေပေါ်မှာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ တီချမ်းလို ညောင်တုန်း အထွက်နားက ငါးကန်ကျယ်ပေါ်မှာ ဆောက်ထားတဲ့ သစ်လုံးအိမ်ကလေးဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ လှပတဲ့ သက်တံ့ရဲ့ အဆုံးက ရေကန်ငယ်လေးဘေးမှာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ အိမ်လေးတလုံး ကိုယ်ပိုင်ရှိပြီဆိုရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နားနေစရာ ကွန်းခိုစရာ ဘဝအမောဖြေစရာနေရာလေးတခုတော့ ရှိပြီပေါ့။ ထပ်ပြီးလေလွင့်နေစရာမလိုတော့ဘူး၊ အချိန်တန်ရင် ပြန်စရာရှိပြီ။ နောက်ထပ်လဲ အထီးကျန်စရာမလိုတော့ဘူး ကိုယ်ချစ်တဲ့သူနဲ့ တူတူခုချိန်ကစပြီး ဘဝကို တူတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းလို့ရပြီပေါ့။\nဒါပေမယ့် လူတိုင်းလူတိုင်းရဲ့ စိတ်ကူးထဲက အိမ်ကလေးကိုလိုချင်တဲ့အချိန်၊ ပိုင်ဆိုင်ချင်တဲ့ အသက်အရွယ်တွေက တယောက်နဲ့တယောက် မတူကြဘူး။ တောအုပ်ထဲက အိမ်ကလေးတ တချို့ လူတွေအတွက် စိတ်ကူးသက်သက်ပေမယ့် တချို့ လူတွေအတွက်တော့ တကယ်ဖြစ်အောင်လုပ်မယ့် တားကက် ပစ်မှတ် တခုပဲ။ ဒါပေမယ့် လူ့ဘဝရဲ့ အရာတော်တော်များများ စိတ်ကူးထဲက အိမ်ကလေးအပါအဝင်က timing အခါအခွင့် နဲ့ ဆိုင်တာပါ။ တချို့လူတွေက လွတ်လပ်မှုကိုပဲ မြတ်နိူးတယ်၊ လေလွင့်နေရာတာကို ပျော်တယ်၊ အခြေတကျ မနေချင်ဘူး၊ သူတို့အတွက် အပင်တပင်သာရှိပါစေ၊ တောအုပ်တခုမလိုပါဘူး။ တောအုပ်ထဲက အိမ်မရှိလို့လဲ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့သူမျိုးပေါ့။ အပင်ရှိရင် အကိုင်းရှိမယ်၊ ခဏ နားပြီးရင် သူပျံချင်တဲ့နောက်တနေရာ ကို ဆက်ပျံလို့ရပြီပေါ့။\nတချို့ ကကျတော့ ကိုယ့်အတွက်ဖြစ်တဲ့၊ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တဲ့၊ ကိုယ်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ ကိုယ်အတွက် သက်သက်ဖြစ်တဲ့ တောအုပ်ထဲက အိမ်ကလေးတလုံး လိုချင်ကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့ နေလာလိုက်တာ တနေ့ကျတော့ သူလိုချင်တဲ့အရာတွေက အဲ့တာတွေမဟုတ်ဘူး၊ တောအုပ်ထဲက အိမ်လဲမဟုတ်ဘူး၊ ရေတံခွန်ဘေးက အိမ်လဲမဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သေချာလာတဲ့ အချိန်ကျတော့ သူဟာဘာလဲဆိုတာ သူ့ဘာကို လိုချင်တာလဲဆိုတာ သူ့ကိုယ်သူတောင်မသိတော့သလို လမ်းပျောက်တတ်ပြန်ပါတယ်။ တူတူနေလာတာ နှစ်တွေကြာလွန်းလှတဲ့အခါကျတော့ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။ အဲ့တာတွေ အကုန်လုံး က တာဝန်တွေ ဝတ္တရားတွေအောက်မှာ မိသားစု ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကြားမှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တာကြာလှပြီ။\nကိုယ့်ကိုကိုယ်ဆုံးရှုံးသွားတဲ့သူတွေဟာ အထီးကျန်သွားတတ်ပါတယ်။ ဘေးမှာ ကိုယ်ကချစ်တဲ့ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့ မိသားစုဝန်းရံနေရင်တောင် အထီးကျန်နေတတ်ပါတယ်။ အရင်တုံးက သူလိုချင်တယ်ထင်ပြီး အသည်းအသန်ကြိုးစားခဲ့သမျှ ဟာ အခုတော့ သူ့အတွက် သူ့ကိုပြန်ချည်ထားမယ့် ကြိုးတွေသက်သက်သာဖြစ် လာခဲ့ပြီလေ။ သူလိုချင်တာ အခုချိန်မှာ အကိုင်းမှာ ခဏနားပြီး လွတ်လပ်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ အဆုံးအစမရှိ အတောင်တွေကို ဖြန့်ပြီး ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လွတ်လပ်မှုမျိုးဆိုတာကိုသိလာတဲ့အခါ အရမ်းနောက်ကျနေပြီ။ သူ့ကိုချည်ထားတဲ့ကြိုးတွေ များလွန်းတာကြောင့် သူ့မှာ မလှုပ်သာ မရုန်းသာဖြစ်နေပြီ။ ငယ်ငယ်ကလို ခွန်အားလဲမရှိတော့ဘူး၊ အချိန်လဲ မရှိတော့ဘူး။\nအရင်က ကြိုးစား တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ တောအုပ်ထဲကအိမ်လေးကို ထားခဲ့ဖို့ကကျပြန်တော့လဲ ရင်ထဲမှာ အကြောက်တရားတွေက အပြည့်။ ဆက်လက်ဖက်တွယ်ထားဖို့ကျတော့လဲ အတွေးတွေက မရေရာ။ အချစ်တွေ မေတ္တာတွေ သံယောဇဉ်တွေဆိုတာ အမှတ်တခုကိုရောက်လာရင်တော့လဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဘာဆိုတာ ပြန်ရှာချင်လာတတ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လွမ်း တမ်း လာတာပေါ့လေ။ အဲ့လို အချိန်မျိုးမှာ ကိုယ်တို့တွေ အချစ်ကို လက်လွှတ်ခံပြီးတော့ ကိုယ်လိုချင်တယ်ထင်တဲ့ လောက အသစ်တခုကို ရဖို့ ထပ်မံကြိုးစားမှုတွေဟာ နောက်ဆုံးတော့ အရာရာကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရခြင်းနဲ့ပဲ ပြီးဆုံးနိုင်သေးတာပဲ။ အီး လိုပြောရင်တော့ လွယ်လွယ်လေး တလုံးထဲ midlife crisis ပေါ့လေ။ (တီချမ်းက မရှုပ်ရှုပ်အောင်ရေးနေတာပါ)\nတခါတခါကျရင် အရင်တုံးက နွေးနွေးထွေးထွေးနေခဲ့ရတဲ့ တောအုပ်ကအိမ်ကလေးကို သတိရတတ်ပါတယ်။ ကိုယ်တို့တွေသွေးတွေချွေးတွေအများကြီးရင်းပြီး တည်ေ ဆာက်ထားတဲ့ ဘဝလေးလေး…..အဲ့လိုတွေးမိပြန်တော့လဲ ခွဲခွာရမှာ ခပ်ခက်ခက်ပဲမှလား။\nကိုယ်တို့တွေအချစ်ကနေပြီးတော့ မျှော်လင့်ချက်တွေ၊ စောင့်စားမှုတွေ၊ ကတိတွေထားရှိခဲ့ကြတယ်။ ရလဲရ ခဲ့ကြ တယ်၊ နောက်ပြီး တို့နှစ်ယောက်တူတူနေကြတုံးက ရှိခဲ့ကြတဲ့ ပျော်စရာလေးတွေ ဒါတွေရှိနေရင် ဘဝကြီး ကမ္ဘာကြီးက ပြီးပြည့်စုံပြီလို့လဲထင်ခဲ့ကြဘူးတယ်။ အသက်တွေ တဖြည်းဖြည်းကြီးလာတော့မှ ပေါပေါလောလော သုံးခဲ့ကြတဲ့ နုပျိုမှုတွေက သိပ်မကျန်တော့ပါလားဆိုတာ အလန့်တကြားသိလာရတယ်လေ။ ကိုယ့်ဘဝမှာ ကိုယ်တကယ်လိုချင်တာ လုပ်ချင်တာကို လုပ်ဖို့ပေါ့။ သိဖို့ လဲလိုသေးတယ်လေနော်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ တောအုပ်ထဲက အိမ်လေးကတော့ “အိမ်ထောင်” လို့ဆိုရင်တောင် တချိန်တုံးကတော့ မင်းရောကိုယ်ရော ညွတ်နူးခဲ့ကြတဲ့ နွေးထွေးနေရာတခုပါပဲ။\nဘဝမှာ အသက် ၃၀ ရောက်ရင် လူတွေ ဒီလိုပဲ တောင်စဉ်ရေမရတွေ လျောက်တွေးပြီး ကြောင်လာသလားမသိဘူးနော်။ လိုချင်တာတွေ လုပ်ချင်တာတွေကလဲ မရေရာတော့ ကိုယ်ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာလဲ ဝေဝေဝါးဝါး ရနေတာလဲ တကယ်လိုချင်တာမှ ဟုတ်ရဲ့လားလို့ ဒွိဟတွေနဲ့ အော်………တောအုပ်က အိမ်ကလေး။ ကိုယ့်ရဲ့ တောအုပ်က အိမ်ကလေး။\nPosted on January 17, 2012 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ဆောင်းပါး1 Comment on တောအုပ်လေးထဲက အိမ်……\nWhen I am 30…. I will be halfaman I will have halfaway I will be half grown I will be half educated\nWhen I am 30 I will be half settled I will be half succeed I will be half believed I will have half belief\nWhen I am 30 I will be half asleep I will be half awake I will be half planned I will be half dreamed\nFrom now on I will be startastep I will be startaplan I will be my own boss I will be my own freedom\nHey life…. Are you ready? Ready or not? Here I come!\nကျတော် ၃၀ ပြည့်တဲ့အခါ…\nကျတော် ၃၀ ပြည့်တဲ့အခါ\nA Chen2:19PMMonday16th Jan 2012Bangkok\nPosted on January 16, 2012 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ကိုယ်ပိုင် English ကဗျာများ2 Comments on When i am thirty\nဘာကို မနာလိုတာလဲ…? ဒါမှ မဟုတ် မင်းအတွက်တော့ ဟာသ ကိုယ့်အတွက်တော့ ပူလောင်ပြင်းပျတဲ့ မနာလိုမှုတွေလား၊ ဥပမာ ကိုယ်မဟုတ်တဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ မင်းရဲ့ဆက်ဆံမှု၊ သူတို့ အပေါ်မင်း အကြည့်၊ တယောက်ယောက်ကို မဟုတ်ဘဲနဲ့ မင်းရဲ့ ကာဆင်ပါလို့ လိမ်ညာမှုတွေ၊ မင်းရဲ့ စကားပြောတဲ့ အခါ မလုံမလဲ ဖြစ်တတ်တဲ့ အမူအယာ၊ ကိုယ့်မျက်လုံးတည့်တည့် မကြည့်ရဲတာတွေ စသဖြင့်ပေါ့။\nကိုယ်ထင်တယ် လူတွေ မနာလိုစိတ်ကို ဝန်မခံချင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေထဲမှာ တခြားအကြောင်းပြချက်တွေလဲ ရှိနေနိုင်သေးတယ်။ ဥပမာ….ကိုယ်မင်းကို ဘယ်လောက်ချစ်တာ၊ ဘယ်လောက်အလေးထားတာ၊ ဆုံးရှုံးရမှာ ဘယ်လောက်ကြောက်တာ ဆိုတာတွေကို မင်းကိုမသိစေချင်ဘူး။\nPosted on January 16, 2012 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ဆောင်းပါ3း Comments on ဝန်ခံရန်ခက်ခဲသော…\nဒီရက်ပိုင်းမှာ တကယ့်ကိုပဲ လွယ်လွယ်ချက် ဆူဆူစားတွေ လုပ်နေမိပါတယ်။ အမဲသားဆီပျံ တအိုးချက်ပြီး ၃ ရက်လောက်စားတာမျိုး၊ အလွယ်တကူ ပလာချောင်ကြော် ဆတ်သားမွကြော်တွေနဲ့ ထမင်းပူပူ စားလိုက်တာမျိုး ဒီလိုပဲ ပြီးနေတာ များပါတယ်။ အရင်တပတ်က ရုံးပြန်တက်ရတယ်။ မြန်မာပြည်ကလဲပြန်ရောက်တာ မကြာသေးတော့ အရှိန်ကမသေသေးပါဘူး။ ထားတော့။\nကဲဒီတခါလဲ လွယ်လွယ်ချက်တာ စားကြရအောင် ဖက်ထုပ်ပြုတ်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။\nပထမဆုံး အပေါ်က ပုံမှာ ပြထားသလိုပဲ ဖက်ထုပ်ထုပ်ရပါမယ်။\nပထမဆုံး အသားတောက်တောက်စင်း ကို လိုချင်သလောက် ဆား အချိုမှုန့် ကော်မှုန့် တို့နဲ့ နယ်ပေးပါ။ နယ်ပြီးသားတွေကို ပုံ ၂ က အတိုင်း ဗူးလေးနဲ့ ထည့်ထားပါ။ ပိုနေရင် ပြန်သိမ်းရလွယ်အောင်ဖြစ်ပါတယ်။ နောက် ပုံ ၃ မှာ ပြထားတဲ့ အတိုင်း ရေခွက် လေးနဲ့ တူလေး တချောင်းဆိုရင် ဖက်ထုပ်စထုပ်လို့ ရပါပြီ။ အမှန်က ရေခွက်အစား ကြက်ဥ အကာ ဆိုရင် ပိုကောင်းပါတယ်။ အသားနယ်တဲ့ အထဲမှာလဲ ကြက်ဥ တလုံးလောက်ထည့်နယ်ရင် ပိုစားကောင်းပါတယ်။ အသားက ပိုနူးညံ့တာပေါ့။ အိမ်သားက ကြက်ဥ မစားတော့ မထည့်ရပါဘူး။\nဖက်ထုပ်အသားအတွက်ကတော့ အလွယ်လုပ်ပြီးသားကို ဈေးမှာ ဆိုင်တွေမှာ ဝယ်လို့ရပါတယ်။ ဟိုးတီတို့ အမေတွေ ခေတ်ကလို အိမ်မှာ ကိုယ်တိုင်လုပ် စရာမလိုတော့ပါဘူး။ တီကတော့ အခု ပုံမှာ ပြထားတဲ့ မြင်းဖြူ တံဆိပ်ကို ဝယ်ပါတယ်။ မေးလိုက်ရင် ရပါတယ်။ ဖက်ထုပ် ပြုတ်မယ့်ဟာလို့ပြောပါ ကြော်မယ်ဟာ နဲ့ ပြုတ်မယ့်ဟာချင်း ဖက်ထုပ်ရဲ့ အသားမတူပါဘူး။ အဲ့တော့ မသေချာရင် မေးဝယ်ပါ။ ပြီးရင်တော့ ပုံမှာ ပြထားတဲ့ အတိုင်းထုပ်ပါ။ တီကတော့ ထုပ်ပြီး လှလှလေး ဖြန့်ထားပါတယ်။ ခဏလှပ်ထားတာပါ။ နောက် တော့ ပိုတာ ကို ဗူးထဲ ထည့်သိမ်းပေါ့။ နောင်နေ့ စားရင် ထပ်ထုပ်စရာမလိုတော့ဘူးလေနော်။\nဖက်ထုပ်ထုပ်ပြီးရင် ပြုတ်ပါမယ်။ ရေတအိုးအရင်ဆူအောင်တည်လိုက်ပါ။ ပြီးရင် စားချင်သလောက် ပြုတ်ပါ။ တီကတော့ တပွဲအတွက် ကို ဖက်ထုပ် ၁၀ ခု ပြုတ်ပါတယ်။ အိုးထဲက ရေဆူလာရင် ဖက်ထုပ်တွေထည့်ပါ။ ပြီးတော့ ခဏ ပေးဆူလိုက်ပါ။ ဖက်ထုပ်တွေ ထည့်ထည့်ချင်း ရေက အေးသွားပါမယ်။ ဖက်ထုပ်တွေကလဲ အောက်ကို ကျသွားပါမယ်။ ခဏနေလို့ ကျက်လာရင် သူတို့တွေက မုန့်လုံးရေပေါ် လိုပဲ ပေါ်လာပါမယ်။ ခဏ ထပ်ပေးဆူလိုက်ပါ။ တီက ဖက်ထုပ်ထဲ ကို အသားများများထည့်ထားလို့ နည်းနည်း ကြာကြာလေး ပြုတ်ပါမယ်။ မဟုတ်ရင် အထဲက အသားမကျက်မှာ စိုးလို့ပါ။ ကပ်စေးနည်းပြီး အသားကို ဆိုင်မှာလို နည်းနည်းလေးပဲ ထည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ရေပေါ် ပေါ်လာတာနဲ့ ရပါပြီ။ ပြီးရင် စားမယ့် ပန်းကန်ထဲ ဖက်ထုပ်တွေကို ရေစစ်ပြီးထည့်ပါ။ ပုံကိုကြည့်ပါ။ အသားတွေက ဟင်းရည် ကြည်ထဲက အသားကို အချောင်းလေးတွေ ဖြစ်အောင်လှီးထားတာပါ။ အိုကေ အောက်မှာ ဟင်းရည်ကြည်ကိုကြည့်ရအောင်….\nရေကို ကြိုက်သလောက် အိုးနဲ့ ထည့်တည်ပါ။ အရသာ လေးလေးလိုချင်ရင် ရေနည်းနည်းနဲ့အသားများများ သို့ နံရိုး၊ သို့ အရိုးကြမ်း စတာတွေနဲ့လဲ ဟင်းရည်ကို ချိုအောင် လုပ်လို့ရပါတယ်။ တည်ပုံတည်နည်းကတော့ ပြောလွန်းလို့ ဖန်တရာတေ ဆိုသလိုပါပဲ။ ပထမဆုံး ကြိုက်သလောက် အသား အရိုးကို ရေစင်စင်ဆေးပြီးတော့ တည်မယ့်အိုးထဲထည့်ပါ။ တီကတော့ ပုံမှာ ပြထားသလောက် ရေကို ပုံမှာ ပြထားသလောက် အသားတုံးနဲ့ ဆို အိုကေပါတယ်။ ပထမဆုံး မီးပြင်းနဲ့ ရေဆူတဲ့အထိတည်ပါ။ အိုးအဖုံးကို တည်နေတဲ့ တချိန်လုံးဖွင့်ထားပါ။ ပထမဆုံးရေ တဖြည်းဖြည်းပူလာရင် အသား ထဲကသွေးတွေကြောင့်ရေတွေက နည်းနည်းနောက်လာပါမယ်။ ကိစ္စ မရှိပါဘူး။ မပူပါနဲ့။ ပြီးရင် ရေဆူလာပြီဆိုတာနဲ့ မီးကို အေးပစ်လိုက်ပါ။ မီးသေးလေးနဲ့ ဆက်တည်ပါ။ ဟင်းရည်က တဖြည်းဖြည်း ကြည်လာပါမယ်။ တည်နေတဲ့တလျောက်မှာ အနှစ်ဖြူဖြူ တွေပုံ ၁ မှာ ပြထားတဲ့ အတိုင်းတွေ့ရင် ဇွန်းလေးနဲ့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ခပ်ထုတ်ပါ။ နောက်ဆုံးမှာ ပုံ ၃ မှာ ပြထားတဲ့ အတိုင်း တီချမ်း တို့ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ မဟာဟင်းရည်ကြည် ကိုရပါမယ်။\nဟင်းရည်ကြည်လဲ ရပြီ ဖက်ထုပ်လဲ ပြုတ်ပြီးပြီဆိုရင်တော့ ခုနက ဖက်ထုပ်ကို စစ်ပြီးထည့်ထားတဲ့ ပန်းကန်ထဲကို ဆား အချိုမှုန့် လိုသလောက်ထည့်ပါ။ ခုနက ဟင်းရည်ကြည်ထဲက အသားကို အချောင်းလေးတွေလှီးပါ။ ပြီးရင် ဟိုတနေ့က ကြက်သွန်ဖြူနဲ့ ငရုတ်သီး ဆီချက်တွေထည့်ဖို့လဲ မမေ့ပါနဲ့နော်။ ပြီးရင် နံနံပင်ထည့်၊ အချဉ် ညှစ်ပြီးရင် ဟင်းရည်ကြည်လေး လောင်းထည့်လိုက်တော့ လွယ်လွယ်ကူကူ စားစရာ တီချမ်းချက်တဲ့ ဖက်ထုပ်ပါ ဆိုသလို ဖက်ထုပ်ပြုတ် ကောင်းကောင်း အရသာရှိရှိလေးတပွဲ ရတာပေါ့နော်။\nအောက်ကဟာတွေကတော့ ဖက်ထုပ်နဲ့ မတင်းတိမ်နိုင်တဲ့ တီချမ်း မဟာဗိုက်အတွက် ထပ်မံဖြည့်တင်းရတဲ့ သံပရာသီးနဲ့ပျားရည် နဲ့ဖျော်တာရယ် ငါးရံ့ဖုတ်ဆီဆမ်းနဲ့ ရေနွေးကြမ်းရယ်ပါ။ အချိုပွဲပေါ့။ မြည်းကြပါအုံး။\nနောက်က ၃၂ လက်မ တီဗီမှာ ပြနေတာ ဘာကားလဲ? ဖြေနိုင်တဲ့သူ ကို ငါးရံ့ခြောက်တဗူးလုံးပေးမယ်။\nနောက် တီ ဒီပိုစ့်ထဲမှာ အလွဲလေးတုခုရှိတယ်။ ဘယ်သူမျက်စိလျင်လဲ ကြည့်ရအောင်နော်။\nPosted on January 15, 2012 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, တီချမ်း ဟင်းချက်ခြင်း, ခေါက်ဆွဲ9 Comments on တီချမ်း ဖက်ထုပ်ပြုတ်\nတချို့ယောက်ျားတွေ ရှိပါတယ်…..လူက လူဆိုးမဟုတ်ဘူး၊ ပုံစံက အမိုက်စားမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့လိုပဲ ငတုံးငအ လဲမဟုတ်ပြန်ဘူး၊ ဂုဏ်မောက်ပြီး မာန်တက်နေတာမျိုးလဲမရှိဘူး………..တခုပဲ သူ့ကမ္ဘာက ကျဉ်းလိုတယ်။ ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးကိုမဆို ပေါ့ပေါ့လေးပဲ တွေးတယ် မြင်တယ် လုပ်တတ်တယ်။\nတခြားလူတွေ လုပ်တဲ့ အလုပ်ကိုဆို ဒီလိုပါပဲ လို့အမြဲမြင်တတ်တယ်။ သူလုပ်မှ သူများထက်ပိုကောင်းတယ်လို့အမြဲ ထင်တတ်တယ်။ ဆင်ခြေဆင်လက်သိပ်များတယ်။ လူဖြစ်ရတာ သူ့အတွက် ဘာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ မရှိသလိုဘဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မှာ တာဝန်ယူမှု ဆိုတာလဲမရှိလို့။ သူများအပေါ် မကောင်းကြံတတ်တာမျိုးတော့လဲ မရှိဘူး၊ သူများကိုလဲမကောင်းမကြံတတ်ပါဘူး။ အဲ့လိုပဲ သူများအပေါ်မှာလဲ မကူညီတတ်သလို သူများအတွက် စဉ်းစားပေးတယ်ဆိုတာမျိုးလဲ သူ့မှာ မရှိပါဘူး။\nသူ့ကမ္ဘာမှာ သူရဲ့ နေ့တဓူဝ ဖြတ်သန်းမှု နဲ့ ဘဏ်ကောင့်ထဲက ဆုငွေတွေပဲ ရှိတယ်။ သူက ဘယ်လုိုလူမျိုးလဲဆိုတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူက စက်ဝိုင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးတခု ဆွဲလိုက်တယ်။ ကွက်ကွက်ကလေးမှ တကယ့်ကို ကွက်ကွက်ကလေးပဲ။ အဲ့စက်ဝိုင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်တော့ဘူး၊ ထွက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်လဲ မရှိဘူး။\nယောက်ျားတယောက်ကို ဘယ်လိုနားလည်ရမလဲလို့လဲ မမေးပါနဲ့။ ယောက်ျားဆိုတာ နားလည်လို့ရတဲ့ သတ္တဝါမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်တို့က သူတို့ ကို ကြိုက်တိုင်းလဲ သူတို့က ကိုယ်တို့ကို ကြိုက်ချင်မှ ကြိုက်တာ။ ဒါပေမယ့် တကယ့်တကယ်ကို တယောက်ယောက်ကို နားလည်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ကမ္ဘာ ပိုကျယ်တဲ့ ယောက်ျားတယောက်လောက်ကိုသာရှာပါလေ။\nသူက ယောက်ျားတံခွန် လူရည်ချွန်ဖြစ်စရာမလိုသလို၊ သူရဲကောင်း တယောက်လဲဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အိမ်ထောင်ဦးစီးကောင်းတယောက်တော့ ဖြစ်ဖို့ လိုမယ်။ နောက်ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင် ကွက်ကွက်ကလေးထက် သူ့မှာ ကျယ်ပြောတဲ့ အတိုင်းအဆမဲ့ ကောင်းကင်တခုရှိရမယ်။\nသူများတွေမှာ ရှိတဲ့ အိုင်ဒီယာတွေ၊ အားထုတ်မှုတွေကို နားလည်မှုပေးနိုင်တဲ့ ချီးမြှောက်နိုင်တဲ့ လက်ခံနိုင်တဲ့ သူတယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ သူများတွေလဲ အောင်မြင်နိုင်တယ်၊ ကံကောင်းနိုင်တယ်ဆိုတာမျိုးကို နားလည်လက်ခံနိုင်ရမယ်။ လောက ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လောက်ကျယ်ပြောပြီး လူသားတွေက ဘယ်လောက်သေးငယ်သလဲဆိုတာ သိရမယ်။\nတာဝန်ယူမှုဆိုတာကို လက်ခံနိုင်ရမယ်၊ ယူရဲရမယ်။ သိတတ်တဲ့ စိတ်ရှိရမယ်။ အလုပ်တခုလုပ်တဲ့နေရာမှာ သူများအတွက်ဆုိုတာကိုလဲ စဉ်းစားပေးတတ်ရမယ်။ နားလည်မှု ရှိတဲ့ စိတ်ထားတခု ရှိရမယ်။ အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ တချိန်လုံး လူတွေကို လိုက်တွက်ကပ်နေတာမျိုးမဖြစ်ရဘူး။ အရေးမပါတဲ့ အလုပ်သေးသေးလေးတွေမှာ အချိန်ကုန်နေတာမျိုးလဲမဖြစ်ရဘူး။ ဘေးထိုင်ဘုပြောတဲ့ လူမျိုး ပိုပြီးတော့ မဖြစ်ရဘူး။ သူများအပေါ်မကောင်းကြံချင်တဲ့သူမျိုး။ အမြတ်ထုတ်ချင်တဲ့ သူများလဲ မဖြစ်ရဘူး။ ဘဝက ခါးသီးလို့ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်မျိုးနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဖောက်ဖျက်တဲ့ အလုပ်မျိုးလုပ်တဲ့သူလဲ မဖြစ်ရဘူး။\nအရမ်းတော်နေ တတ်နေ ဖို့မလိုပါဘူး။ တိုးတက်မှုအတွက် ဘာမဆိုလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်မျိုးရှိဖို့လဲမလိုဘူး။ ဒါပေမယ့် တိုးတက်ချင်စိတ်တော့ရှိရပါမယ်။\nကမ္ဘာကျယ်တဲ့ ယောက်ျားတယောက်ကို ရှာချစ်မှ ကိုယ်တိုင်လဲသူနဲ့အတူတူ လိုက်ဘက်ညီတဲ့ ကျယ်ပြောတဲ့ ပင်လယ် ဖြစ်မှာပေါ့။ ကမ္ဘာကျဉ်းတဲ့ ယောက်ျားတယောက်ကို ချစ်မိရင်တော့ ကိုယ်လဲ မတိုးတက်တဲ့ အပြင် သူနဲ့ လိုက်ပြီးတော့တောင် ဆုတ်ယုတ်နိုင်သေးတယ်။\nPosted on January 13, 2012 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ဆောင်းပါ6း Comments on ယောက်ျားတွေရဲ့ ကမ္ဘာ