Xoán de Ávila - Wikipedia, a enciclopedia libre\nXoán de Ávila\nXoán de Ávila, nado o 6 de xaneiro de 1499 en Almodóvar del Campo (Cidade Real) e finado o 10 de maio de 1569 en Montilla, foi un sacerdote, reformador e escritor español.\nJohn of Ávila e Juan de Ávila\n6 de xaneiro de 1499\n10 de maio de 1569\nBasilica of St. John of Avila\nUniversidade de Salamanca, Universidade de Alcalá e Universidade Complutense de Madrid\nescritor, clérigo e sacerdote católico\n1.2 Represión pola Inquisición\n1.3 Escritos e fundacións\nEra fillo dunha familia de xudeus conversos. O seu pai Afonso e a súa nai Catarina posuían unha boa posición ao seren posuidores dunhas minas de prata en Serra Morena.\nEn 1513 foise estudar Dereito a Salamanca; en 1520 acode a formarse en artes e teoloxía a Alcalá de Henares onde entra en contacto co pensamento de Erasmo de Rotterdam e afonda no coñecemento da Biblia e os Pais da Igrexa.\nFoi ordenado sacerdote en 1526. Lonxe de ocultar as súas orixes, dixo a súa primeira misa na súa vila natal e quixo que participaran e logo comeran á súa mesa os pobres da mesma. Tras isto repartiu os seus bens aos desfavorecidos e trasladouse a Sevilla co fin de embarcarse para ser misioneiro ao servizo do bispo de Tlascala (México). Mentres agardaba entregouse a unha vida de asistencia aos necesitados e ensinanza do catecismo. Os seus plans trocaron cando o bispo de Sevilla Alonso Manrique ordéalle predicar en Andalucía. Dedicouse a percorrer as cidades e vilas andaluzas, reconciliando inimigos, impartindo catequeses, atendendo doentes e menesterosos.\nRepresión pola InquisiciónEditar\nAínda que comezou a ser seguido polas camadas populares, boa parte do clero comezou a opoñerse ao seu labor, ata o punto de ser abofeteado por un deles na rúa, ao que el respondeu axoenllándose e poñendo a outra meixela.\nVarios cregos acusárono de falar mal dos ricos, chamar mártires aos queimados coma herexes, ensinar cousas iconvenientes como que era mellor dar esmolas que fundar capelanías. Atribuíronselle erros dogmáticos en canto á Virxe María, a interpretación das Escrituras, a Eucaristía etc. Permaneceu dende 1531 ata 1533 na cadea ata que finalmente foi absolto aínda que con algunha advertencia e reconvención.\nEscritos e fundaciónsEditar\nDurante a súa prisión empeza a escribir Audi, Filia á súa amiga a moza Dona Sancha Carrillo. Xa liberado e reintegrado á súa vida pastoral dedica as súas Advertencias ao Concilio de Toledo ao bispo de Córdoba Cristóbal de Rojas. A Xoán de Ávila se lle atribúen a conversión do Xoán de Deus e de Francisco de Borxa.\nFundou colexios como, centros de formación e a Universidade de Baeza. Nos Memoriais do Concilio de Trento pide a creación de seminarios para unha rexeración da Igrexa católica. Consérvanse moitos sermóns sendo unha idea frecuente neles Cristo crucificado como expresión do amor de Deus. Tamén sobreviviu un anaco dun Tratado sobre o Sacerdocio. O seu Tratado do Amor de Deus está considerado como unha das primeiras xoias teolóxicas en lingua vulgar.\nNunca quixo hospedarse na casa dos ricos e refugou os ofrecementos de bispados e o cardenalato (ofrecido por Paulo III) e nunca aceptou un pagamento polos sermóns. Mantivo amizade con Frei Luis de Granada, que escribirá a súa primeira biografía.\nA enfermidade obrigouno a retirarse a Montilla onde acabou morrendo 15 anos despois.\nFoi beatificado o 4 de abril de 1894 por León XIII. Pío XII declárao patrono do clero secular español e Paulo VI canonizouno en 1970. Bieito XVI iniciou o proceso de consideralo doutor da Igrexa.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Xoán_de_Ávila&oldid=5607934"\nÚltima edición o 23 de outubro de 2020 ás 20:02\nA última edición desta páxina foi o 23 de outubro de 2020 ás 20:02.


O viveiro municipal de empresas Accede Papagaio acolle este luns unha xornada aberta á cidadanía sobre arquitectura dixital - Coruña Online\nO Centro Municipal de Empresas Accede Papagaio organiza o vindeiro luns, 27 de novembro, a xornada Arquitectura dixital, unha proposta que ten como obxectivo dar a coñecer esta disciplina entre a veciñanza a través da experiencia de dúas empresas locais. Tal e como sinala a Concellería de Emprego e Economía Social, área promotora da xornada, a aplicación das novas tecnoloxías está a mudar as dinámicas e os procesos de traballo de todos os sectores empresariais, incluído o da construción e, en particular, a arquitectura desde a presentación visual do proxecto ao cliente final para provocar a compra ata a concepción e deseño de planos intelixentes que minimizan os imprevistos en obra.\nCo obxectivo de trasladarlle esta nova situación ao sector, a área que dirixe Alberto Lema organiza esta xornada, que se desenvolverá entre as 19.00 e as 21.00 horas deste luns 27 e que contará con Luís Rivero, fundador de Urbansimulations, e con José Manuel García Acevedo, xerente de +BIM Studio, como relatores. No marco dun foro dinámico, os convidados exporán durante 15 minutos os seus casos de éxito e, a continuación, abrirase un intercambio de ideas coas persoas asistentes para coñecer impresións e diferentes puntos de vista.\nA inscrición, que é de balde, está aberta a cidadanía, en particular a persoas do sector da construción, até o mesmo luns, 27 de novembro, ás 10.00 horas. Pódese formalizar a través da páxina web municipal de Emprego, www.coruna.gal/emprego


Eventos pasados – Concello de Cerdido\nInicio das clases de memoria-ximnasia\n19/02/2019 - 16:15 - 18:15\n*Memoria e Ximnasia para persoas maiores. As clases de memoria-ximnasia iniciaranse o martes 19/02/2019 na Casa de Cultura en horario de 16,15 a 18,15 H. Información e inscricións no concello de Cerdido-TF 981-41.10.00\nSesións de informática\n26/02/2019 - 18:30 - 20:30\nAs sesións de informática comenzarán o martes 26/02/2019 na Casa da Cultura en horario de 18,30 a 20,30 H Información e inscricións no concello de Cerdido-TF 981-41.10.00\n08/03/2019 - 17:00 - 15/03/2019 - 20:00\n03/04/2019 - 18:30 - 20:00\nO Concello de Cerdido está impulsando a modificación do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM). A existencia de varios erros no PXOM do ano 2007 fai necesaria a súa modificación e dado que é un procedemento complexo é moi importante a colaboración e a participación dos propietarios e propietarias de parcelas. O día 3 de [...]\nXXVII Feira do cabalo. O domingo 7 de abril celebrarase a feira de A Barqueira adicada ao cabalo. As persoas que desexen participar deberán estar no recinto feiral antes das 11:30.#Cerdido #Cabalo #Horses #Feira\n06/06/2019 - 08:00 - 24/06/2019 - 17:00\nO Concello de Cerdido xunto coa Asociación de Mulleres Rurais Albar Quercus, a Asociación Cultural Airiños dos Carrís, a Asociación Cultural Arumes do Castro e a Comisión de festas de Os Casás 2019 celebrará un ano máis a lumeirada de San Xoán. A festa terá lugar nos Casás o día 23 de xuño e a [...]


AQUAM LATAM: TEMPO DE MEDAR EN FRIUFE (MERLÍN)\nTEMPO DE MEDAR EN FRIUFE (MERLÍN)\nComo colofón e despedida deste ano 2009 traio estas dúas imaxes que xenerosamente me aportou Santiago López Faílde, veciño de Friufe afincado en A Coruña e lector deste blog. As fotografías son da década dos 60 do pasado século e recollen o momento de medar na eira da casa de Faílde de Friufe. Pertencen ao álbum da casa de Cambote. Coa mesma xenerosidade con que me foron ofrecidas así volas transmito.\nO 13 de setembro do presente ano visitei a exposición de Ruth Matilda Anderson no Centro Social de Caixa Galicia en Lugo. O 5 de decembro achegueime aos Cantóns de A Coruña para remirar no centro homónimo a mesma exposición ampliada. Gocei de cada imaxe, retallos de historia, etnografía e antropoloxía. Idéntica sensación experimento coa contemplación destas escenas que me foron ben familiares antano e que hoxe xa quedan arrecantadas na arca da memoria.\nDescoñezo quen foi o fotógrafo, pero iso non empece ren para afirmar que en calidade, oportunidade, composición e costumismo, acade cotas comparables ás da citada fotógrafa americana, que fora comisionada por The Hispanic Society of America para estudar a través da fotografía a cultura galega e a extremeña nos anos 1924, 1925 e 1926.\nA maioría dos lectores coñecen o verbo medar. Por se houbese alguén aínda moi xoven que descoñecese este verbo e o labor que designa, recollo do dicionario o seguinte: MEDAR: "Colocar unha cousa en medas". MEDA: Morea de forma cónica, máis aplanada cós palleiros, que se forma pola acumulación ordenada de feixes (monllos/mollos) de centeo, trigo, millo, herba, etc.\nP.D. Hoxe, 12 de outubro de 2010, veño de saber o nome do autor destas imaxes: Jesús Faílde Oro, de 74 anos e oriúndo de Friufe. Coa noticia tamén me chegou a promesa de máis fotos do mesmo autor. Déixolle aquí as grazas anticipadas.\nPublicado por busto.agolada ás 16:40\nEtiquetas: ETNOGRAFÍA, MERLÍN\nChousa da Alcandra 18:46:00 CET do 31 de decembro de 2009\nMagníficas imaxes que dan testemuña dunha realidade non tan lonxana no tempo (aínda que agora o pareza...).\nQue o 2010 sexa un ano de tranquilidades e de disfrutes do traballo ben feito. Moita ledicia e despedir ben este ano nove que remata xa.\nAnónimo 11:56:00 CET do 4 de xaneiro de 2010\nIsto faime recordar o bencelleiro de corno de cervo cos que eu bencellaba os monllos, coas mans ensanguentadas e os pantalóns mollados pola suor nos días da corta do trigo, aquel bencelleiro de corno do último cervo cazado nas ribeiras do Ulla aínda o conservo como a arma asasina da miña xuventude, alí anqueles sucos ateigados de xaramagos e encharcados da suor e bágoas quedaron enterrados os sufrires dun tempo pasado moi romántico pero moi amolado.\nzeltia 17:15:00 CET do 18 de xaneiro de 2010\no comentario do anónimo anterior,\ne para non perder unha coma.\nnon poder ver ese bencelleiro...\njesusfailde@gmail.com 15:47:00 CET do 29 de setembro de 2010\nGostaríame poder contactar con vostede a través de correo electrónico por estas fotos e outras que podo aportarlle.\nA miña dirección de correo é: jesusfailde@gmail.com.


Relés – Electricidade\nUn relé é un interruptor automático controlado pola electricidade. Os relés permiten abrir ou cerrar circuítos eléctricos sen a intervención humana.\nO relé é o elemento que dá a orde de que funcione o motor dunha porta automática, as luces dun semáforo, o motor dun ascensor, e multitude de sistemas automáticos.\nCando se fai pasar corrente eléctrica a través da bobina ou electroimán, este xera un campo magnético ao seu redor, e atrae a armadura que, co seu movemento, fai que os contactos cambien de posición.\nDesta maneira estamos actuando sobre un conmutador por medio da corrente eléctrica, sen contacto físico.\nO símbolo do relé varía en función do número de contactos que teña. Pode ser un interruptor, un conmutador unipolar, un conmutador dobre ou bipolar, …\nrelé con conmutador unipolar\nrelé con conmutador bipolar\nO relé permítenos unir circuítos diferentes.\nO circuíto onde conectamos a bobina chámase circuíto de control, e o circuíto ao que se conectan os contactos é o circuíto de potencia. Desta maneira podo utilizar como circuíto de control un circuíto que funciona a 6 V de corrente continua para operar sobre un circuíto que funcione a 220V de corrente alterna. Se non existira o relé non poderiamos facer iso.\nFai clic na imaxe para accionar o relé. Un dobre clic fai que volva á posición de partida.\nCircuíto de enganche ou encravamento:\nCando accionamos un circuíto mediante un pulsador, o circuíto só estará activado mentres teñamos o dedo sobre o botón. Sen embargo en moitos circuítos de control necesitamos que o circuíto quede activado despois de soltar o pulsador (imaxínate subir nun ascensor co dedo no botón, e que se o quitas o ascensor párase). Para solucionar iso o que facemos é conectar un relé de enganche:\nFai clic no pulsador NA para activar o relé. A lámpada queda acesa despois de soltar o pulsador. Fai clic no pulsador NC para eliminar o encravamento.


Entrevista con Ángel García Roldán, escritor e guionista de El viaje de Carol | Literatura actual\nEntrevista con Ángel García Roldán, escritor e guionista de El viaje de Carol\nFotografías cedidas por Ángel García Roldán\nInauguro o ano de entrevistas co escritor e guionista Anxo García Roldán, Agradézolle o seu contacto e tempo para falarnos do seu proxectos e responde á proba habitual de 10 preguntas. Gañador de varios premios e asinante de guións tan recoñecidos como o da película A viaxe de Carol, tamén nos dá un repaso á súa traxectoria e conta cousas moi interesantes sobre a escena literaria actual\n2.1 Lembras o primeiro libro que leu? E a primeira historia que escribiches?\n2.2 Cal foi o primeiro libro que che chamou a atención e por que?\n2.3 Cal é o teu escritor favorito? Podes escoller máis dunha e de todas as épocas.\n2.4 Que personaxe dun libro che gustaría coñecer e crear?\n2.5 Algunha manía á hora de escribir ou ler?\n2.6 E o teu lugar e hora preferidos para facelo?\n2.7 Que escritor ou libro influíu no seu traballo como autor?\n2.8 Os teus xéneros favoritos?\n2.9 Que estás lendo agora? E escribindo?\n2.10 Como cres que é a escena editorial para tantos autores como hai ou queres publicar?\nAnxo García Roldán (Arévalo, Ávila) publicou as novelas Os xulgados de Coguaya (Premio Internacional de Novela Plaza & Janés), Todo o peso do silencio (Premio Ateneo de Santander) e Á boca pola noite, ademais de ter gañado numerosos premios nacionais de relatos curtos.\nÉ o autor dos guións cinematográficos A viaxe de Cântico y bullying, tamén escribiu as de varias series de TV e gañou a segunda Premio Pilar Miró de guións de películas para TV. Cunha formación técnica e humanística, García Roldán repasa a súa última novela e comeza unha nova.\nLembras o primeiro libro que leu? E a primeira historia que escribiches?\nA miña memoria, que seguramente me enganará, dita que o primeiro libro que lin foi A frecha negrapor RL Stevenson.\nE creo recordalo a primeira historia que escribín, para unha tarefa escolar, foi un pequeno incidente, literalmente copiado do libro Os tigres de Mompracempor Salgari. A profesora, por suposto, decatouse, pero en vez de recriminarme, animoume a seguir escribindo sobre as cousas que me pasaron. E foi así como espertou en min o pracer de escribir.\nCarlos Vpor Karl Brandi. Os meus pais déronmo cando tiña doce anos porque notaron que me gustaba moito historia. E impresionoume, non o estilo no que foi escrito, senón os acontecementos que relatou: a vida dun emperador. Vivía entón nunha cidade de Ávila, pero cando me mergullaba nas súas páxinas, en vez de ver o ermo castelán, transformábame nunha testemuña deslumbrada de intrigas de palacio, batallas, pactos. Marabilloso.\nCoñece Emma bovary, pero non creas o personaxe.\nLer, sempre na cama, antes de durmir.\nEn canto a escribir, non ter unha xanela diante. Polo simple feito de que ía mirar para arriba e distraerme. Podo abstracerme facilmente do ruído, pero non das paisaxes, das rúas, da xente que pasa.\nO meu estudo, Biblioteca Nacional, hoteis, cafeterías. Afortunadamente adáptome a case calquera sitio. Momento? Dende 8 da mañá a 9 da noite Non teño predilección.\nInconscientemente, todos, seguro. Pero asumíndoo, Banville, Stern, Auster e a técnica Llosa.\nNovela psicolóxica, social, realista ...\nPara manter a mente esperta Adoito ler dúas novelas ao mesmo tempo; un día un e outro o outro. Estou lendo Berta Illa, de Javier Marías, e Zapa Coiropor Balzac.\nPara un determinado tipo de autor é moi bonito. Refírome aos autores que escollen a historia que contan (contido) en lugar do estilo (forma); e se o que contan son historias con gramática cinematográfica, onde os acontecementos ocorren a bo ritmo e con personaxes estereotipados, mellor.\nPara aqueles que prefiren forma, profundidade, matices, personaxes moi elaborados, frases reescritas unha e outra vez e diálogo non convencional, o panorama non halagador.\nCoa desaparición das editoriais de tipo Barral, as grandes multinacionais adquiriron moitas etiquetas importantes (exemplo: Alfaguara, que pertence a Penguin), e as ordes de que tipo de literatura publicar veñen de fóra, desde Nova York, Londres, París , etc., Y globalizando os xéneros, banalízanse e de paso ditan aos lectores o que deben ler. Por suposto hai editoriais independentes, pero moitas menos iso non hai tantos anos. E iso é moi prexudicial.\nO autor dos medios devorou a obra, que debería defenderse. Polo tanto, se presentas un telexornal ou es famoso por eventos non relacionados coa literatura, podes escribir calquera pequena novela que os editores "compren" para ti. Ou por encargo, que é o que ocorre con moita frecuencia. E moita xente compra eses libros.\nSe es novo e escandaloso dalgún xeito, telo mellor. Se es maior, coa gran maioría das editoriais pouco tes que facer; non es atractivo. De novo, o personaxe devora o traballo. De novo, o global socava o literario.\nHai moito que falar disto ...\nCamiño completo ao artigo: Literatura actual » Literatura » Entrevistas » Entrevista con Ángel García Roldán, escritor e guionista de El viaje de Carol\nJack London. Aniversario do seu nacemento con algunhas das súas frases


Baiona retomará a reparación do talaso de Monte Boi en 2022 - ValmiñorTV\nInicioBAIONABaiona retomará a reparación do talaso de Monte Boi en 2022\nBaiona retomará a reparación do talaso natural ao aire libre de Monte Boi para acabar dunha vez por todas cos problemas sufridos tras a súa posta en marcha en outubro de 2018, e farao durante o ano próximo. Para iso contémplase a construción dun pozo encostado a un dos muretes das instalacións onde soterrarán as bombas de auga contando coas súas correspondentes reixas de protección, canalizacións para manter cebados os elementos de impulsión que irían sobre uns raís para facilitar a súa extracción á hora de sometelos a unha posta a punto.\nPolo momento a idea está sobre a mesa coa previsión de materializala en 2022, aínda que para iso deberán de obter a autorización de Costas. As actuacións volven ser factibles, catro meses despois de que o tripartito se negase en rotundo a destinar preto de 50.000 euros cos que agora levarán a cabo as modificacións ademais da automatización do conxunto. E é que segundo aseguran os temporais sufridos durante o pasado inverno levaron por diante tres das catro bombas de auga salgada colocadas en primeira liña, expostas aos azoutes das ondas pero tamén con parte das tubaxes e mesmo unha das instalacións eléctricas ao completo.\nUn proxecto feito con présa, sen ter en conta a climatoloxía nin a forza do mar son a ollos do edil de Vías e Obras, Óscar Martínez, a raíz de todos os problemas das instalacións, sumado a que os actos vandálicos sufridos en 2020 supuxeron a guinda dun pastel que acabou convertendo a un dos proxectos máis novos do anterior goberno liderado polo popular Ángel Rodal nun auténtico xoguete roto. “A propia empresa asegurou que os traballos estaban mal formulados”, asevera Martínez. O complexo inaugurado en outubro de 2018 tivo un custo total de máis de 150.000 euros, executados en dúas fases baixo a denominación de “Poseidón 1 e 2” e financiados conxuntamente pola Deputación, Xunta e Fondos Europeos de Pesca. Entraron en funcionamento un breve período de tempo e antes do verán de 2019 xa tivo que ser sometido a unha posta a punto. En 2020 a situación repetiuse agravada por actos vandálicos e un mal uso dos pulsadores que obrigaron ao Concello a cambialos en 8 ocasións. “Falamos de que cada unidade custou 160 euros”, explica Martínez. Xa en agosto retiráronse todos os mecanismos, incluídos os chorros e aínda que posteriormente colocáronse, en xuño o tripartito declinou a súa reparación debido ao desembolso constante necesario para o seu mantemento, sumado ao cambio de prioridades derivadas da pandemia.


Calendario das Xeiras do IEM do verán 2012 – IEM\nData 2 Xullo 2012\nPor onceavo ano consecutivo terán lugar durante o verán as tradicionais Xeiras do IEM, unha serie de visitas-guiadas a distintos lugares de especial interese histórico, artístico, natural e paisaxístico do Val de Miñor e a súa contorna. Trátase de pequenos percorridos a realizar polas tardes ou ao anoitecer dirixidos por especialistas no tema da visita.\nComo dende hai algún tempo haberá dous bloques de xeiras. As propias do IEM, dentro dos tres concellos miñorás, e outro de visitas ao Monte Tetón, organizadas xunto co Concello de Tomiño, a primeira delas xa foi o pasado venres.\nAchegamos os programas definitivos. Pregamos a súa difusión e agardamos que sexan do voso agrado.\nLembrade que para asistir non tedes máis que presentarvos no lugar de encontro á hora indicada e que para manter estas e as demais actividades do IEM precisamos sobre todo da vosa presenza pero tamén da vosa colaboración e axuda, que pode ser dende facerse socio, mercar un libro ou unhas postais\nPreme aquí para descargar o programa das Xeiras do IEM 2012


A nova normalidade do sector agroalimentario mundial tras o Covid-19 - Campo Galego\nInicio / Columna Empresa / A nova normalidade do sector agroalimentario mundial tras o Covid-19\nDavid González Iglesias - 25/05/2020\n25/05/2020 11:33 a.m.\nDr. Mark Lyons, President and CEO, Alltech\nQue cambios vai supor o Covid-19 para o sector agroalimentario? Diversos expertos internacionais responderon a esta cuestión na The Alltech Ideas Conference (ONE), que a multinacional norteamericana celebrou de forma virtual a pasada semana congregando a máis de 23.000 asistentes de 118 países.\n“Non podemos dicir que haxa ningún tipo de patróns normalizados que podamos seguir aplicando”, dixo Lynda McDonald, xerente de proxectos de desenvolvemento de produtos lácteos de Tetra Laval en África, nunha discusión sobre a industria láctea na época de COVID-19 na experiencia virtual de Alltech ONE.\nMcDonald foi a primeira panelista en falar en “A nova normalidade para o sector agroalimentario” tras o Covid-19, unha sesión maxistral moderada polo profesor Damien McLoughlin.\nMcLoughlin aproveitou a experiencia dos membros do panel en diferentes sectores, a saber, lácteos, porcino e avicultura, para analizar os impactos de COVID-19 nos negocios agrícolas globais e as implicacións futuras. Uníronse á discusión os líderes da industria, o Dr. Gordon Spronk, un veterinario de formación e cofundador do Sistema Pipestone para a produción porcina en EE. UU., e Philip Wilkinson, líder principal de varias empresas avícolas mundiais e vicepresidente da Asociación de Aves de Curral Procesadores e comercio avícola na UE (AVEC).\nOs panelistas usaron unha palabra para describir o estado da súa industria neste momento; McDonald’s dixo “caos” cando falaba da industria láctea, Spronk elixiu “sen precedentes” para a industria porcina e Wilkinson usou “alarmante” ao citar as cifras na industria avícola.\nProblemas globais na industria agroalimentaria a raíz do Covid19:\nOs expertos coincidiron en que existen desafíos similares en todas as industrias agroalimentarias debido a COVID-19 con respecto a:\n– Un cambio na demanda do servizo de alimentos e os hábitos de consumo: perdeuse un volume significativo de consumo fóra do fogar. “Cando se pecharon os restaurantes, xunto con outras entidades de servizo de alimentos, debido ao confinamento polo COVID-19, iso diminuíu a nosa demanda”, dixo Spronk. Segundo el, os restaurantes e o servizo de alimentación representan aproximadamente o 25% da demanda na industria porcina na EE. UU.\nWilkinson estimou que para a industria avícola no norte de Europa, ese número sería de aproximadamente o 20%. McDonald’s compartiu que o servizo de alimentos e as vendas de restaurantes baixaron un 50% para os lácteos. Con todo, notablemente, durante o peche e as primeiras compras de pánico, as vendas de lácteos aumentaron entre 50 e 100% no sector da distribución (supermercados, tendas…etc).\n“Por tanto, é un salto caótico, en termos do cambio de restaurantes e servizo de alimentos a comerciantes pola venda ao miúdo”, dixo.\n– O nivel de precisión na cadea de subministración de alimentos: os peches de restaurantes e o peche de matadoiros e plantas de procesado de carne debido a intervencións gobernamentais crearon en Estados Unidos un problema de envasado nos produtos lácteos e de venda dos porcos.\nNos produtos lácteos, os tamaños de envases e os tipos de produtos lácteos que as persoas consomen están a cambiar en todo o mundo. Isto leva a que os procesadores non poidan envasar o que se necesita a tempo. Na produción porcina, a estrutura fixa non pode manexar unha certa cantidade de peso ou volume, o que pode converterse nun problema de seguridade. Estes problemas levaron a situacións na EE. UU. onde se está tirando o leite e os porcos non están podendo ser levados a matadoiro, mentres que ao mesmo tempo, pode haber escaseza de produtos lácteos e carne nos supermercados.\nIsto sucedeu porque o sistema non pode soportar a demanda en termos de acceso ao mercado. Spronk chamou a isto unha “situación estraña”, mentres que McDonald dixo que isto é “desgarrador”, especialmente tendo en conta a inseguridade alimentaria que enfrontan moitas persoas.\n– Almacenamento: Wilkinson mencionou que neste momento hai máis de medio millón de toneladas de carne de polo en conxeladores en toda Europa, e McDonald comentou que a cantidade é similar nos lácteos, estimando que haberá ao redor de 500,000 toneladas de lácteos almacenados para fins de maio, o que é comparable ao que sucedeu durante a última crise económica de 2009. Estes produtos normalmente deberían ir ao servizo de comidas e restaurantes.\n“Nalgún momento, cando saiamos do bloqueo e volvamos á nova normalidade, aínda tomará algún tempo para que ese volume se filtre no mercado”, afirmou Wilkinson. “Este será un problema de 18 meses, non un problema de 18 semanas. Son 18 meses de presión de prezos “, advertiu.\n– Exportación: desde o punto de vista da oferta e a demanda, McDonald’s suxire que o tres riscos no lado da oferta son:\n1. Gandeiros que producen menos: Isto pode ser o resultado de perder o acceso ao mercado, perder crédito para comprar penso para o gando, problemas laborais ou problemas de inmigración.\n2. Os gobernos están a perder a calma: algúns gobernos están a impor prohibicións á exportación de produtos.\n3. Almacenamento: este risco, cando se ten en conta a través da lente das exportacións, afecta as calorías comercializadas en todo o mundo.\nReferíndose á industria porcina de EE. UU., Spronk explicou que se exporta o 30% do produto. Con isto en mente, expuxo unha pregunta: “Realmente queremos depender das exportacións?” Argumentou que, aínda que o mundo da globalización di que deberiamos, se hai xeopolítica en xogo, iso é algo que os produtores deben ter en conta.\nCada experto ofreceu o seu punto de vista do que se pode aprender do que estamos a ver durante o tempo de COVID-19. As súas ideas foron que:\n– Unha crise resalta problemas preexistentes: “Se hai algún tipo de fraxilidade no sistema, calquera tipo de fendas ou fírgoas que xa existían anteriormente, unha crise serve para resaltalos”, dixo McDonald. “Moitos dos sistemas lácteos son robustos, funcionan ben e continuarán funcionando ben durante esta crise e despois”.\n– Esta é unha oportunidade para coñecer as súas fortalezas e debilidades: “Mike Tyson dixo unha vez:”Todos teñen un plan ata que che dan unha labazada”, dixo Spronk. “E, por tanto, recomendaría a calquera líder en agricultura e en servizo de alimentos que lidere coidadosamente todos os días. Nunca desperdicies unha boa crise. Aprenda cales son realmente os puntos débiles e fortes do seu equipo, e constrúa sobre iso”.\n– É máis difícil adaptarse cando estás demasiado concentrado: “Aqueles que están orientados exclusivamente a abastecer a empresas fóra do fogar non poden capitalizar o aumento do consumo en supermercados e hipermercados”, dixo Wilkinson. “Entón, se descubrimos que esta será a nova norma, os países que producen grandes volumes de produto terán que pensar novamente sobre onde está o seu mercado ou considerar seriamente buscar outra forma de utilizar as súas terras agrícolas”.\nDesafíos de oportunidades actuais:\n– A demanda xeral de lácteos está a medrar: McDonald argumentou que, a medida que máis persoas pasen da pobreza de subsistencia á clase media nos próximos anos, unha das primeiras cousas nas que gastarán máis é en proteínas de mellor calidade, incluídos lácteos, polo , porco e tenreira.\n– O sector avícola ve un forte crecemento: “Cada problema é unha oportunidade”, dixo Wilkinson. Afirmou que o sector avícola podería responder rapidamente debido ao curto ciclo de produción e porque é unha proteína de carne de consumo masivo. “Temos unha proteína de carne que é un conversor de alimentos incrible”, dixo. “Temos unha proteína de carne que é incrible en termos de consumo de auga. Non necesita moito espazo. Podes darlle a volta en seis, sete semanas. Indubidablemente vai estar aí arriba alimentando de 9 a 10 mil millóns de persoas no futuro”.\n– Apetito pola comida local: en Australia, existe un impulso masivo pola comida local que sexa favorable para o benestar, trazabilidade e seguro. “Australia está a comezar a saír do confinamento, e o consumo fópra do fogar está a comezar a aumentar alí”, dixo Wilkinson. McDonald’s tamén compartiu que en todo o mundo musulmán, a demanda de lácteos aumentou porque actualmente atópanse no Ramadán. Isto significa que hai moito máis leite local nas subministracións de leite informais.\n– A xente está a comezar a regresar ás plantas e aos servizos de alimentos: aínda que levará tempo alcanzar a súa capacidade máxima, as plantas de procesado de carne e de lácteos reabríronse. Os restaurantes que estiveron pechados desde principios de marzo tamén comezan a abrir novamente.\n– Máis probas e as intervencións apropiadas: a partir da súa formación e formación veterinaria, Spronk sinalou que os veterinarios porcinos ocúpanse dos virus todo o tempo e que é necesario realizar probas. “As probas tamén deben aplicarse ás comunidades en xeral”, dixo. “Necesitamos entender quen é inmune, onde está o virus. Entón podes impor as intervencións apropiadas e deixar que a vida siga como a coñecemos”.\n– Unha forma diferente de organizar negocios: en China, case todas as instalacións de produción teñen un dormitorio no lugar para o persoal. Por tanto, non é inusual que o persoal permaneza alí por un período de tempo, que podería durar semanas. “Neste caso, unha vez que se anunciou COVID-19 en China, aínda temos algunhas granxas onde o persoal estivo alí desde xaneiro, antes do Ano Novo chinés”, dixo Spronk.\nONE 2021 do 23 ao 25 de maio en Kentucky\nONE regresa do 23 ao 25 de maio de 2021 en Lexington, Kentucky, para dar a benvida aos heroes cotiáns unidos pola procura de inspiración, motivación e UNHA idea significativa. Esperamos verche en persoa o ano que vén!


A Xunta executará a circunvalación en dúas fases e o alcalde demanda que a primeira sexa entre o polígono e a estrada de Santiago. Novas | Concello de Carballo\nInicio Carballo ao día Novas A Xunta executará a circunvalación...\nREUNIÓN DE EVENCIO FERRERO CON ETHEL VÁZQUEZ\nA Xunta executará a circunvalación en dúas fases e o alcalde demanda que a primeira sexa entre o polígono e a estrada de Santiago\nA urbanización da travesía de Bértoa, a extensión da rede de auga a todo o litoral e o plan de inundación son outras prioridades nas que se está a traballar\nEthel Vázquez e Evencio Ferrero, hoxe na Coruña (Foto Xunta)\nA circunvalación de Carballo foi o tema central da xuntanza que mantiveron hoxe na Coruña o alcalde e a conselleira de Infraestruturas e Mobilidade, Ethel Vázquez, que lle trasladou a Evencio Ferrero o compromiso da Xunta de Galicia de incluír nos Orzamentos do 2020 “a partida necesaria para impulsar a variante deste municipio”, tal como informou hoxe o propio departamento autonómico.\nA obra suporá un investimento duns 30 millóns de euros e executarase en dúas fases. A estrada de Santiago sería o centro, polo que unha fase abranguerá desde este punto ata o polígono e a outra ata a AC-552 na saída cara Coristanco. “Nós seguimos insistindo en que a circunvalación é unha prioridade e unha urxencia. Comprendemos que se faga en dúas fases, pero nós defendemos que a primeira debe ser a do polígono á estrada de Santiago por criterios obxectivos, como son volume de tráfico que xera o propio polígono e o feito de que os vehículos pasados transitan por unha zona urbana cunha alta densidade de poboación escolar e cun rueiro estreito que dificulta a súa circulación”, explicou o alcalde. A conselleira recolleu a información achegada por Evencio Ferrero e recoñeceu a urxencia da actuación. O alcalde pediu que á hora de decidir se utilicen criterios técnicos e de mobilidade, non económicos, e Ethel Vázquez aseguroulle que así será.\nO obxectivo da Xunta é iniciar as expropiacións o ano que vén.\nO alcalde e a conselleira, na senda de Bértoa (foto de arquivo)\nEn materia de mobilidade, o alcalde tamén lle trasladou a Ethel Vázquez a necesidade de completar a urbanización da travesía de Bértoa actuando na marxe dereita en dirección á Coruña. Con respecto a esta actuación, que foi outra das prioridades que xa lle foran presentadas no seu momento ao presidente da Xunta, Evencio Ferrero explicoulle que por parte do Concello de Carballo estase a elaborar o proxecto, que está xa avanzado, e que tamén se asumirá a titularidade do treito, e polo tanto o seu mantemento futuro, se a Xunta executa a obra. Neste asunto non houbo un compromiso pero si boa disposición para seguir colaborando, polo que dende o Concello remitirase un avance dos traballos realizados.\nA extensión do abastecemento de auga a todo o litoral é outra das demandas permanentes do goberno municipal. Na reunión de hoxe, que se prolongou durante case unha hora, Evencio Ferrero informou á conselleira sobre o importante investimento realizado dende o Concello no ciclo integral da auga, especialmente coa dobre captación Anllóns-Bardoso; o abastecemento a Oza e Razo, en execución, e a súa ampliación ata Lema, incluída xa nos orzamentos deste ano. O alcalde insistiu na necesidade de completar toda a franxa costeira. Tras unha recente reunión existe xa un compromiso de Augas de Galicia de elaborar o proxecto da rede principal, para a que hai dúas alternativas: ou ben darlle continuidade dende Lema ou ben dende a captación do Rapadoiro. A decisión tomarase en función dos criterios dos técnicos. Despois a Xunta executará a canalización principal e o Concello, as ramificacións.\nEvencio Ferrero informou tamén á conselleira de que esta mesma semana celebrouse unha reunión con técnicos de Augas de Galicia e do equipo redactor do estudo de inundación de Carballo, que é outro dos obxectivos estratéxicos do goberno municipal. Neste sentido, o alcalde ofreceu toda a colaboración precisa “para que as medidas que se adopten sexan medidas eficaces”.


A beira das palabras: Facendo Ioga en 1º de bacharelato\nO alumnado de 1º de bacharelato estivo a facer ioga na materia de Educación Física e praticando o "saúdo ao sol". Unha actividade na que tiveron que fotografíarse para analizar a corrección das súas posturas ou asanas fomentando a actitude crítica afin de mellorar os resultados. Os carteis resultantes deste traballo están expostos no hall do instituto.\nO saúdo ao sol está considerado como un dos exercicios de ioga mais completos que hai xa que combina as principais posturas coa respiración consciente deixando corpo e mente relaxado para comenzar as actividades cotias. Foi concebido para desenrolar a flexibilidade e a potencia muscular .\nSi vos sentides estresados e non tedes moito tempo ou ganas de facer exercicio o saúdo ao sol é unha das solucións mais prácticas: podes facelo na casa ou onde ti queiras, é gratis e só tardarás uns 10 minutos. Probade en época de exámenes, para durmir mellor ou porque senta tan ben que vale a pena.\nDin que o mellor momento para facer o saúdo ao sol é xusto despois de erguerse (por algo se chama saúdo ao sol) nun lugar no que ninguén te distraiga. Si nunca practicaches o ioga pode que non te resulten moi fáciles as posturas pero pouco a pouco o teu corpo se fará mais forte e flexible.\nNo artigo de Miguel Angel Bargueño Siete cosas que no sabía del yoga do xornal O País podedes atopar mais información.\nEtiquetas: ALUMNADO, BIBLIOTECA, Departamento de Educación Física, EXPOSICIÓNS, Ioga


Case cincuenta asociacións solicitaron espazo no edificio da Xunta en Benito Corbal - Pontevedra Viva\nObras no edificio da Xunta de Galicia en Benito Corbal\nCase cincuenta asociacións solicitaron espazo no edificio da Xunta en Benito Corbal\nLuns 15 de Abril, 2019 ás 07:01 do Luns 15 de Abril, 2019\nA demanda de espazos nos andares que a Xunta de Galicia cederá a asociacións da cidade no seu edificio de Benito Corbal case dobrou á oferta. Un total de 46 entidades pediron contar cunha oficina neste inmoble, que terá capacidade para acoller a tan só 26 delas.\nA Xunta de Galicia asegura que, unha vez rematado este proceso, os técnicos revisarán toda a documentación e procederán á adxudicación dos espazos, que será comunicada ás entidades interesadas o antes posible.\nAs obras, pola súa banda, teñen previsto rematar este mesmo mes de abril. A partir de aí, a Xunta solicitará ao Concello de Pontevedra a licenza de primeira ocupación do edificio.\nTal e como estaba previsto, os 6.000 metros cadrados do edificio albergarán na planta baixa, primeira e segunda as oficinas públicas de emprego, que ata agora estaban alugadas noutros dous locais da rúa Eduardo Pondal.\nNas plantas terceira e cuarta estarán os despachos das asociacións, mentres que as catro plantas restantes estarán a disposición da Universidade de Vigo.\nA reforma, que supuxo un investimento de case 5 millóns de euros, está a permitir unha remodelación integral do inmoble, que inclúe a substitución da fachada por un revestimento de aluminio de cor azul eléctrico. Tamén se cambiou a carpintería metálica por outra con dobre acristalamento.\nA remodelación permite distintas actuacións no eido da eficiencia enerxética, co obxectivo de reducir nun 70% o custo de mantemento en calefacción e iluminación do edificio.\nPropoñen que o edificio da Xunta en Benito Corbal leve o nome de Virxinia Pereira\nO edificio administrativo de Benito Corbal comeza a súa "segunda vida"\nPor Oskar Viéitez & Mónica Patxot | Luns 17 de Xuño, 2019\nA Xunta remata a cuberta exterior do edificio de Benito Corbal\nA Xunta abre o prazo para que as asociacións poidan solicitar locais no edificio de Benito Corbal\nPor Redacción | Luns 21 de Xaneiro, 2019\nAzul metálico, o antigo edificio da Xunta en Benito Corbal amosa a súa cor


A USC participa nun proxecto internacional para producir plásticos biodegradables nun marco de economía circular - - USC\nA USC participa nun proxecto internacional para producir plásticos biodegradables nun marco de economía circular\nUn equipo do grupo de Biotecnoloxía Ambiental da USC asiste estes días en Valencia á xuntanza de lanzamento do proxecto USABLE Packaging\nActualizada: 13-06-2019 11:20\nNo desenvolvemento deste proxecto participan 25 investigadores e investigadoras de 11 países.\nO grupo de de Biotecnoloxía Ambiental da USC participa este días en Valencia na xuntanza de lanzamento do proxecto europeo USABLE Packaging (acrónimo de Unlocking the potential of Sustainable BiodegradabLe Packaging), enmarcado no programa Bio Based Industries do Horizonte 2020. Este proxecto ten como obxecto central de estudo a produción de plásticos biodegradables de alta calidade a partir de fontes de materia orgánica non alimentaria. O consorcio conformado por 25 investigadores e investigadoras de 11 países europeos tentará, mediante transformacións ambientalmente sostibles, desenvolver todo un conxunto de polímeros biodegradables que poidan procesarse en films laminados e multicapa. O obxectivo final é producir materiais complexos de envasado con propiedades comparables aos plásticos comerciais actuais, derivados do petróleo.\nO Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) coordina este ambicioso proxecto europeo a tres anos que arranca estes días e no que participan os profesores Almudena Hospido e Juan M. Lema, e os investigadores Thelmo Lú e Miguel Mauricio, todos eles membros do Grupo de Biotecnoloxía Ambiental do departamento de Enxeñaría Química da USC. Un elemento clave do proxecto USABLE Packaging é a participación de actores de toda a cadea produtiva dos bioplásticos, dende os provedores das materias primas ata os usuarios finais dos materiais de envasado, pasando polos transformadores da biomasa, produtores de bioplásticos, e os responsables do reciclado, gracias a un consorcio de 25 membros de 11 países europeos.\nA contribución da USC centrarase en tres aspectos: o desenvolvemento de modelos matemáticos para predicir a transformación da biomasa en bioplásticos; a produción de bioplásticos mediante unha ruta innovadora: a acumulación por bacterias halófilas en medio salino; e a avaliación holística do impacto ambiental en toda a cadea de produción e tratamento posterior á vida útil mediante a metodoloxía de análise de ciclo de vida.\nComo explican os integrantes do equipo compostelán implicado no proxecto, os desafíos inherentes á produción de plásticos biodegradables destas características son múltiples. En primeiro lugar, a biomasa residual débese converter en ácidos graxos volátiles, que son os substratos que usan os microorganismos para acumular os bioplásticos. Este proceso de acumulación debe facerse de maneira controlada para obter as propiedades mecánicas, de barreira ao osíxeno e vapor de auga, necesarias para o seu uso. Por último, os bioplásticos deben poder ser procesados e combinados para acadar as características demandadas polos usuarios finais.


PROFESIONAIS DA ÁREA SANITARIA DE FERROL SON FINALISTAS EN CATRO DAS TRECE CATEGORÍAS DOS PREMIOS Á SANIDADE GALICIA\nProfesionais da Área Sanitaria de Ferrol son nominados en catro das trece categorías que establecen os IV Premios á Sanidade Galicia, organizados por Sanitaria 2000 e Redacción Médica. A elección dos gañadores entre as distintas candidaturas producirase mañá xoves 20 de febreiro pola tarde nun acto en Santiago de Compostela. Segundo indican dende Redacción Médica, estas mencións “son unha homenaxe a profesionais da sanidade galega; e o obxectivo é recoñecer iniciativas de interese, as boas prácticas, e as traxectorias destacables do sector”. As candidaturas teñen sido seleccionadas por un comité editorial de redacción médica; e a decisión final sobre o destino de cada un dos galardóns recae nun xurado integrado por personalidades do ámbito sanitario a nivel nacional.\nMenciónase á Área Sanitaria de Ferrol como área en si; e o láser de alta potencia para fragmentar cálculos urinarios do Servizo de Uroloxía como achega tecnolóxica. Especial protagonismo teñen as accións enfermeiras, coas candidaturas dun estudo sobre técnicas de curación de feridas e o traballo de identificación dos fármacos máis habituais nas emerxencias, traballos que xa foron premiados en foros sanitarios especializados.\nOutra das nominacións na sección Acción Enfermeira é o proxecto Nursing Now Galicia, liderado polos catro colexios de enfermaría e un grupo de profesionais, entre os que están o director de Enfermaría da Área Sanitaria de Ferrol, Luis Arantón; e a subdirectora de Enfermaría, Isabel Campos. Este grupo está a traballar, neste ano 2020, dedicado á profesión enfermeira e ás matronas, en distintas accións que visualicen o traballo da Enfermaría, e que acaden os obxectivos principais do proxecto como son o desenvolvemento formativo ou innovación na Enfermería, entre outros.\nFragmentación de cálculos urinarios\nO Servizo de Uroloxía do Complexo Hospitalario Universitario de Ferrol incorporaba o pasado ano o Láser Holmiun de alta potencia (65 vatios), unha fonte de enerxía empregada principalmente para a fragmentación de cálculos urinarios. Este láser emprégase na realización das técnicas de tratamento da litiasis (pedras no ril) e algúns casos moi definidos de tumores do tracto urinario. A endouroloxía é unha unidade da Uroloxía que consiste no acceso para o estudo e tratamento das patoloxías do tracto urinario superior (uréteres e ril) de forma retrógrada (indo dende a vexiga cara arriba polos uréteres) a través dos orificios naturais (uréteres), ou ben mediante o acceso renal percutáneo, anterógrado. Este acceso é por un orificio de cinco milímetros aproximadamente no costado, a través do que se accede para eliminar cálculos de gran tamaño, algúns incluso como o tamaño do propio ril.\nA patoloxía más frecuente do tracto urinario superior que se trata con esta técnica é a litiasis, polo que a maior parte dos procedementos realizados sobre o tracto urinario superior mediante acceso endourolóxico están dirixidos a tratar cálculos urinarios. Na área sanitaria ferrolá trátanse uns 100 pacientes ó ano con cálculos urinarios. O Servizo de Uroloxía empregaba estes procedementos endourolóxicos no ámbito diagnóstico, e os pacientes con patoloxías subsidiarias de emprego do láser holmiun eran tratados fundamentalmente por cirurxía laparoscópica. A incorporación desta tecnoloxía permitiu realizar xa os procedementos terapéuticos, evitando a cirurxía aberta ou laparoscópica, ó dispor dun mecanismo de fragmentación dos cálculos como é este novo láser de alta potencia. Supuxo incorporar maior eficacia e seguridade ó proceso. Son dúas, entre outras, as grandes vantaxes, por unha banda, que é o paradigma das técnicas minimamente invasivas neste ámbito; e, por outra banda, que é altamente resolutiva.\nRealízase o tratamento coa mínima invasión xa que se empregan os orificios naturais, e non queda rastro da intervención; e, ademais, é tremendamente eficaz pois permite a eliminación da totalidade dos restos previamente fragmentados. A estas dúas vantaxes súmanse as inherentes a calquera técnica minimamente invasiva para o paciente, redución da estancia hospitalaria, minimización da necesidade de analxesia postoperatoria, ou rápida incorporación á vida social e laboral da persoa. Ademais da endouroloxía descrita, o láser holmium emprégase tamén para o tratamento dos cálculos vesicais, que ata ese momento se estaban a tratar con cirurxía aberta; e tamén é posible o seu emprego nunha porcentaxe de casos seleccionados de tumores de tracto urinario superior (uréteres e ril), segundo un determinado tamaño, localización ou características do tumor é posible este tratamento endourolóxico conservador sen necesidade de extirpar o ril.\nEnfermaría, feridas e fármacos\nAs nominacións na categoría de Accións Enfermeiras son traballos xa premiados noutros foros especializados. Destacan nestes IV Premios á Sanidade Galicia o traballo das enfermeiras residentes Patricia Torres Álvarez e Jéssica Seco Franco, e a súa titora Elena Quintela Varela, Utilización da osixenoterapia hiperbárica na curación das feridas. Revisión bibliográfica narrativa. Estas profesionais de Enfermaría dos centros de saúde de Narón e Caranza revisaron un total de 1.223 artigos relacionados con esta modalidade terapéutica, dos que seleccionaron 45 que cumprían os criterio de inclusión. E, unha vez realizada a lectura detallada dos mesmos, incluíron 14 artigos que contiñan información de relevancia para o obxecto do estudo que era coñecer o emprego da osixenoterapia hiperbárica no tratamento das feridas.\nConcluíron que non hai moita bibliografía nacional, case toda é do ámbito anglosaxón, neste eido. Partían da base de que “as feridas crónicas con dificultades de curación son un problema realmente significativo no mundo industrializado. O proceso de cicatrización é complexo e implica a múltiple mediadores, entre eles o osíxeno”. A osixenoterapia hiperbárica é unha modalidade de tratamento no que a persoa respira osíxeno a unha concentración do 100% mentres está exposto a un incremento da presión atmosférica. Esta terapia constitúe un elemento para manter “unha osixenación óptima a nivel tanto micro como macrocirculatorio”, expoñen. Recoméndase no tratamento dalgunhas úlceras de pé diabético, úlceras isquémicas, e feridas seleccionadas con mala curación que non responden ó tratamento habitual.\nTrala revisión bibliográfica narrativa mencionada, estas profesionais concluíron que “a osixenoterapia hiperbárica consolídase como unha terapia segura e fiable que pode ser beneficiosa á hora de reducir o tamaño da lesión e favorecer a curación da mesma, tanto en feridas agudas como crónicas”. Posúe acción antiinflamatoria e reduce o compoñente edematoso presenta en moitas lesións. Lembrar que a área sanitaria ferrolá conta cunha Cámara Hiperbárica para aplicación desta terapia que é referencia para o noroeste peninsular.\nPor último, tamén é candidata a estes premios unha guía en formato póster que facilita a identificación e administración dos fármacos máis habituais nas emerxencias nun Punto de Atención Continuada. A Enfermeira Interna Residente, Patricia Torres Álvarez; e a súa titora, a profesional de Enfermaría do Punto de Atención Continuada de Narón, Marisa Freire Rivas, son as autoras deste estudo observacional, descritivo, e transversal. Estas profesionais partían da base de que “os erros de medicación e as súas consecuencias negativas constitúen un grave problema sanitario”, e que “a maioría dos fármacos de uso en emerxencias son de alto risco polo que se fai prioritario controlar a súa seguridade clínica potenciando os protocolos de identificación e administración correcta, que reduzan a variabilidade clínica e melloren a seguridade asistencial”.\nEsta guía “facilita a identificación e a administración de fármacos de emprego máis habitual en emerxencias”, e é “útil tanto para profesionais, como alumnos de pregrao e especialistas en formación, por ser un recurso didáctico e pedagóxico para a formación continuada debido ó seu tamaño reducido, a manexabilidade, a simplicidade e a síntese de coñecemento sobre estes fármacos de alto risco”.


proyectos_empresariales. IRMC. Instituto para la Reestructuración de la Minería del Carbón y Desarrollo Alternativo de las Comarcas Mineras\nAxudas para proxectos empresariais xeradores de emprego nas comarcas mineiras.\nPromover a localización de proxectos de investimento empresarial nas zonas da minaría do carbón e o seu ámbito co fin último de xerar actividades económicas alternativas á minaría do carbón.\nOs plans de reestruturación da minaría do carbón supoñen, en moitos casos, o peche de unidades de produción, así como un custo social de perdas de postos de traballo en determinadas rexións, facendo necesario un apoio claro á xeración de emprego mediante actividades alternativas ás empresas mineiras.\nA histórica dependencia do carbón das comarcas mineiras, a continuada situación de crise, así como as sucesivas reconversións, fai imprescindible unha política de reactivación de rexións desfavorecidas, como son as comarcas mineiras do carbón, mediante o apoio ao investimento.\nAs axudas que se promovan para este fin terán a condición de axudas de finalidade rexional.\nAs devanditas axudas impulsarán a ampliación e diversificación das actividades económicas das empresas xa situadas nas comarcas mineiras e apoiarán a creación de novos establecementos para o desenvolvemento alternativo destas, dentro da estratexia de desenvolvemento rexional.\nAsí mesmo, o réxime de axudas permite priorizar entre os proxectos de investimento en función do seu interese para a zona en que se vaian desenvolver, de forma que poidan destinarse maiores recursos a aquelas que necesiten un maior impulso no seu proceso de reactivación económica alternativa á minaría do carbón.\nAs persoas físicas ou xurídicas, privadas ou públicas, con personalidade xurídica, así como agrupacións integradas por elas, as comunidades de bens, os traballadores autónomos e calquera outro tipo de unidade económica ou patrimonio separado que, aínda carecendo de personalidade xurídica, poidan levar a cabo os proxectos e actividades que se encontren na situación que motive a concesión da subvención.\nLigazón a normativa vixente\nLigazón a descarga de impresos\nTEL: (034) 913 497 453


Musicoterapia co Art Blakey de Meangos - La Opinión A Coruña\nsara vázquez abegondo 20.03.2016 | 02:36\nMusicoterapia co Art Blakey de Meangos víctor echave\nO batería abegondés nunha actuación cos Satélites.\nLuis Rodríguez ´Fixoi´ dirixe unha clase de Musicoterapia en Limiñón.\nDebutou con doce anos nunha finca cerrada con arame cerca do Concello de Abegondo, nun concerto no que cobrou doce pesetas e no que o reputado batería Caramés tocou como invitado e lle rompeu o parche da caixa. Lémbrao como se fora onte. Aínda que, segundo el mesmo, non tiña "ningunha cualidade" máis que algo de oído e moito tesón, Luis Rodríguez Presedo Fixoi entrou uns anos máis tarde como baterista titular da orquestra más reputada do momento en toda Galicia e que despuntaba fóra, Los Satélites, onde seguiu até convertirse no baterista máis lonxevo nesa formación (1964-1992). Hoxe, "como o bicho da música segue vivo sempre, porque a música é unha droga", Fixoi da sesións de iniciación á música no centro cívico de Limiñón.\nO home que agora dirixe cancións a unha soa voz acompañadas por güiros feitos de tubería tocou durante décadas no teito da música de Galicia. "Cando fun eu, o máximo ao que aspiraba un músico era a entrar nos Satélites", lembra o baterista, que levou sempre o nome da primeria agrupación coa que tocou, a Orquesta Fixoi, de Abegondo. "Os músicos da Coruña pensaban que era un apelido", explica Rodríguez, de Meangos. A ese alcume sumóuselle anos despois o de Crazy Horse (cabalo tolo), que lle puxo o trompetista Willy Marambio por unha entrada dura nunha pachanga, conta. Asegura, humilde, que "era o máis aldeano" da orquestra, sen case formación, pero que estudiou até poñerse "á altura".\nAficionado ao jazz, a salsa e a música clásica, lembra as dificultades que existían para os músicos na súa mocidade en España, "cunha ditadura acérrima que non deixaba entrar música de fóra" e onde "non había qué escoitar nin con quen estudiar".\nAntes de entrar nos Satélites, pasou unha tempada en Venezuela, onde tocou en grupos como a Orquesta Rumbo e viviu episodios que o marcaron, como un concerto da big band de Count Basie no teatro Sabana Grande de Caracas. Tamén en Venezuela recibiu un consello que resultaría clave. "Un batería mexicano moi bo ao que fora ver a un concerto veume ver despois a min e ao rematar díxome: 'Tocas moi ben, pero tes que escoitar máis música. Compra un disco de Art Blakey e escóitao até que se raie, aínda que ao principio non che guste'. E así foi, ao principio non me gustaba, pero escoiteino máis e ao final encantoume", relata Fixoi.\nCos Satélites, recorreu escenarios de España, Francia, Portugal, Arxentina ou Inglaterra. "E en Suiza non quedou un pobo sin ir a tocar. Fumos unhas 50 veces", lembra. Con esta orquestra viviu dende época de esplendor coa dirección artística de José Ramón Sierra ata os arranxos "máis sofisticados" e recén chegados dos EEUU da man de Roberto Camaleón Rodríguez. Nos anos 90, Fixoi e o saxofonista Isaías Blanco Viloria -"un dos mellores músicos de Galicia- decidiron deixar Os Satélites e fundaron a orquestra Fania, onde o abegondés se xubilou.\nAgora, decidido a manterse "activo" ensina cancións en percusión básica a veciños de Abegondo e Carral. "Non importa que non se sepa cantar. É un pasatempo arredor da música", explica. E a técnico de Cultura, Mar Carro, incide, agradecida, que a actividade ten "un componente humano máis importante que o musical". "Fai feliz a quen vai. É moi xeneroso", asegura.\nArt Blakey de Meangos


» Opinión » “A administración e a creación de riqueza”, por Xabier GrandíoCronica3.com A Mariña - costa de Lugo - información da Mariña lucense\n“A administración e a creación de riqueza”, por Xabier Grandío\nNos últimos anos falouse, e moito, da necesidade dunha administración amigable cos negocios (business-friendly). O problema, como en tantas outras cousas, é que ese concepto é facilmente manipulable segundo os intereses de cada quen.\nConvén sinalar que unha administración que facilita a creación de riqueza, en primeiro lugar, non é aquela que abdica das súas responsabilidades. A fiscalidade non debe ser confiscatoria, pero é evidente que é necesaria para financiar os servizos públicos e que hai unhas regras que cumprir.\nA recuperación económica derivada da pandemia do Covid-19 esixirá que os gobernos faciliten, e non obstrúan, a creación de riqueza. Que é, entón, unha administración amigable coa apertura de negocios? Estes puntos serven como guía:\n1. Previsibilidade: as empresas foxen da incerteza e, polo tanto, esperan que as administracións non dean bandazos nas súas políticas económicas. É posible manter unha determinada presión fiscal, pero sempre que sexa continuada no tempo e que non experimente grandes mudanzas dun ano a outro.\n2. Axilidade nos trámites: un problema das empresas e, sobre todo, dos autónomos, é o tempo que se perde para facer xestións con distintas administracións. A xanela única da Xunta de Galicia para trámites mercantís, de Facenda e Seguridade Social facilitaría moito o traballo cotián. A vantaxe de implementar esta medida é que non require de mudanzas constitucionais, polo que é factible.\n3. Rapidez: o Estado Español é un dos territorios da Unión Europea no que máis se tarda en crear unha empresa, unha media de 12,5 días segundo o Banco Mundial (2018), fronte aos 3,5 de Dinamarca ou os 8 de Alemaña. Se tomamos como referencia o país máis rápido do mundo, en Nova Zelandia só se tarda medio día en dar de alta un negocio. Por outra banda, tamén hai que reformar a Lei de Procedemento Administrativo Común para acurtar os prazos de resposta.\n4. Transparencia: a corrupción é un dos grandes inimigos da creación de novas empresas. Polo tanto, unha administración amigable cos negocios é aquela que ofrece garantías dun trato xusto aos cidadáns e na que a separación de poderes realmente funciona.\nA conclusión é que aqueles países que actúan dun xeito responsable, áxil, rápido e transparente teñen máis posibilidades de atraer riqueza. Galicia pode e debe avanzar en autogoberno para favorecer a instalación de empresas e non perder capital humano a través da emigración.\nA campaña de voluntariado de limpeza e acondicionamento de espazos públicos que ten como obxectivo poñer en valor as boas prácticas individuais no noso día a día no coidado e protección da contorna ten unha nova acción de voluntariado de recollida de lixo este venres, 27 de novembro ás 13:00 horas. Punto de encontro: CEIP Península da Paz. Inscricións no whatsapp 683 31 59 39. O Concello subministrará todo o material necesario para poder realizar a acción voluntaria; mantendo e respectando sempre todas as medidas de prevención fronte ao COVID-19\nEste xoves as monitoras de Gaia, do Concello de Burela, estiveron impartindo unha charla denominada A reciclaxe ten moito que contarche aos alumnos de 3° de Primaria do CEIP Virxe do Carme\nEsta actividade está englobada dentro da programación da Semana Europea da Prevención de Residuos, que tivo lugar do 16 ao 24 de novembro. "Nesta charla os rapaces aprenden o importante que é aplicar no noso día a regra dos 3R: reducir, reutilizar e reciclar, e reducir así o lixo que xeramos", explican desde Gaia. Durante toda esta semana e o luns da que ven Gaia tamén traballa sobre a redución de residuos con infantil do mesmo CEIP. Neste caso facendo manualidades reutilizando cartón, facendo coroas de Nadal utilizando cartón de caixas usadas tamén para decoralas.\nDentro dos actos programados con motivo do Día Internacinal da Violencia de Xénero, este venres a delegación de Muller e Igualdade en colaboración coa concellería de Educación e da asociación Mulleres en Igualdade de Cervo, instalou un Punto Lila de sensibilización contra a violencia manchista no mercado semanal de San Cibrao, na Praza dos Campos\nRepartíronse máscaras e lazos morados, cor símbolo desta loita, e chapas con diferentes lemas en contra desta lacra e en apoio de todas esas mulleres que a padecen ou padeceron: "Cervo non tolera a violencia de xénero". "Non é querer moito, é querer ben". "se o amor aperta non é da túa talla". Ás 12:00 horas gardouse un minuto de silencio por todas as vítimas. Ademais, durante toda esta semana diferentes edificios públicos (Casa do Concello, Casa da Cultura, Ruínas das fábricas de Salgadura, Escolas Vellas de Cervo e a fonte do parque Reina Sofía) permanecen iluminados de morado, cor que simboliza a loita contra esta lacra.\nNo Día Internacional contra a violencia á muller, deuse lectura a un manifesto.\n2019-11-27: O PP de Ribadeo destaca que a Xunta promove preto de 200 vivendas sociais no municipio\n2019-11-27: En Marea alerta da privatización da Axuda no Fogar en Ribadeo\n2019-11-27: Máis de 15.500 mozas e mozos da provinica participarán no programa de deporte escolar Xogade que promove a Secretaría Xeral para o Deporte\n2019-11-27: A exposición fotográfica “A Mariña Somerxida” remata o seu itinerario en Barreiros do 28 de novembro ao 10 de decembro\n2019-11-27: Javier Castiñeira lamenta “a nula vontade política” de Tomé para dotar á Mariña dos servizos demandados no Pleno da Deputación\n2019-11-27: A Deputación consolídase como referente en políticas sociais destinándolles o 33% do Orzamento 2020, que ascende a 92M€\n2019-11-27: Concerto de Santa Icía da Banda de Foz\n2019-11-27: Máis de 30 establecementos de CCA Burela preparan descontos especiais para o Black Friday\n2019-11-27: Alumnado dos colexios Gregorio Sanz e Sagrado Corazón participa estes días no programa Eu quero ser coma\n2019-11-27: Festival infantil de Ledicia este sábado\n2019-11-27: Alumn@s da escola infantil Santa María do Campo reuniranse cos usuarios do Centro de Día A Concordia arredor do outono\n2019-11-27: A vicepresidenta da Deputación avanza que os concellos terán que pagar os desprazamentos das traballadoras do SAF para optar aos fondos do Plan Único nesta materia\n2019-11-27: O grupo de teatro O Torques representa este venres en Burela Cea de familia\n2019-11-27: O Concello de Cervo aprobará inicialmente este xoves en pleno un cambio nas condicións urbanísticas no terreo no que se proxecta a ampliación do Museo do Mar\n2019-11-27: Este venres vai ter lugar a proxección da película 'Lorax. En busca de la trúfula perdida' nos cines de Viveiro, nun pase especial ás 11:00 horas ao que asistirán 280 escolares de 3º e 4º de Primaria de todos os colexios do concello\n2019-11-27: O 3 de decembro proxectaranse en Mondoñedo a obra de ficción «Vida» e o documental «Máis ca vida», de Rubén Riós\n2019-11-27: Mariña Patrimonio celebra o Día do Patrimonio\n2019-11-27: O mariñán Piñeiro Docampo, formará parte da dirección do Partido Demócrata Europeo EDP-PDE\n2019-11-27: O BNG de Mondoñedo ve iregularidades no cobro do imposto de plusvalía municipal e pide que se suspenda\n2019-11-27: O orzamento da Deputación para 2020 demostra que Tomé só buscaba o sillón e que carece de proxecto para a provincia e de ganas de traballar, din os populares\n2019-11-27: A lonxa de Burela acolleu a 140 alumnos de primaria nunha nova xornada 'Peque Peixe'\n2019-11-27: O Consorcio de Bombeiros pode facer 335.000€ de investimento grazas aos aforros acadados coa xestión directa\n2019-11-27: O Presidente reivindica o papel das Deputacións como ferramentas útiles para frear a perda de poboación\n2019-11-27: O Parlamento galego demanda para as festas parroquiais o recoñecemento como patrimonio cultural inmaterial


O 25 de abril no Porto (II) Un bosquexo histórico | Nueva Revolución\nInicioGalizaO 25 de abril no Porto (II) Un bosquexo histórico\nRetomando o artigo anterior, se crea a XUNTA PROVISIONAL DO GOBERNO SUPREMO, órgano acollido no Porto. Esta Xunta ten unha particularidade moi interesante, é ser dirixida polo Bispo do Porto, D. António de San José de Castro, que sería máis tarde cardeal de Lisboa. Tanto a Xunta, como o posterior Consello de Rexencia, era composto por persoas que estaban conforme o réxime absolutista de entón.\nNo entanto, e mesmo tendo a súa orixe na cidade do Porto, a maioría da poboación, estaba contra estas formas despóticas, do poder absolutista. As xentes do Porto, debido probabelmente ao seu espírito comercial e aberto ao exterior, ter de conquistar a liberdade e desexos de participación dos seus propios destinos.\nEran máis influenciados polos ventos do inicio da república americana, do que pór as ideas de restauración do Antigo Réxime (este era caracterizado pór o absolutismo e, defendido, pór a Rusia, a Austria, a Prusia e o Reino Unido), conforme o consensuado no Congreso de Viena, tras a derrota de Napoleón, na batalla de Waterloo, en 18 de xuño de 1815, na Bélxica.\nNo entanto, en Lisboa a poboación se levanta contra a rexencia, e sobre todo contra o Rexente D. João pois, representaba unha monarquía absolutista. Esta situación se mantivo até à morte de D. María I, en 20 de marco de 1816, tendo o seu fillo D. João, que era o rexente, sido coroado no Brasil co título de D. João VI.\nAsí, a poboación no Porto, se comezou a mover contra este estado de cousas. Tendo especialmente reaccionado, tras a revolta fracasada de Lisboa de 1817. Esta revolta da capital, pretendía instaurar un réxime Monárquico Constitucional. Esta revolta foi punida con especial brutalidade pór os rexentes.\nO seu presunto xefe, o xeneral Gomes Freire de Andrade, que tamén era, o Gran Mestre do Grande Oriente Lusitano, por tanto masón, foi executado, no campo de Santana (hoxe Campo dos Mártires da Patria), en Lisboa. Con este xefe, foron executados, por enforcamento máis 12 implicados na revolta contra o absolutismo.\nSaltemos para 1820 e, como sabemos, despois da derrota de Napoleón, en 1815 e do seu arresto na illa de Santa Helena, donde veu a morrer, as razoes para manter o goberno no Brasil e toda a corte, xa non tiña sentido.\nNo entanto, o novo rei, o antigo Rexente, D. João VI, non trasladaba o goberno de novo para Portugal pois, quería deixar ben arrumado, o futuro de seu fillo D. Pedro, como rexente, posibilitando así, a creación dun novo estado independente. Despois de moitas insistencias, D. João VI, nomea seu fillo Pedro, como rexente do Brasil e parte para Lisboa o día 25 de Abril de 1821, desembarcando, finalmente nesa cidade a 4 de xullo de 1821.\nRegresemos agora ao Porto, e ao ano de 1820. Así, sobre a inspiración, dun xuíz desembargador da Relación do Porto, Manuel Fernandes Tomás, este funda un organismo, integrado na súa maioría por masóns, chamado “ SINÉDRIO” (1). Esta organización secreta, tiña como finalidade efectuar unha revolución, co motivo da implantación dunha Monarquía Constitucional e Liberal. O seu primeiro obxectivo, foi o de engaiolar o exército para a causa. Se trata da REVOLUCAO LIBERAL DO PORTO, que tivo lugar o día 24 de Agosto de 1820 (hoxe existe unha vasta praza na cidade do Porto que leva o nome de praza 24 de agosto e onde está o monumento a Manuel Fernandes Tomás (2).\nCuriosamente está tivo repercusións tanto en Portugal, como no Brasil, pois hoxe se sabe que foi a causa próxima, que implicou o retorno da corte portuguesa a Lisboa en 1821. Esta revolución foi exitosa, pois conseguiu levar a bo termo os seus propósitos, a implementación da primeira Constitución Portuguesa Liberal a Constitución de 1822. Esta revolución do Porto, está inspirada na revolución española de 9 de marco de 1920, sendo á través desta que se inicia o liberalismo en Portugal.\nEsta revolución, se tratou de impor a carta constitucional, despois de fallar o levantamento de Lisboa (de 1817), levado a cabo pór o xeneral Gomes Freire de Andrade, que na altura, era o único militar, que se conseguía impor ao xeneral, Beresford.\nÉ coa revolución do Porto, de 1820 que ao saír vitoriosa impón a Monarquía Constitucional. O Porto sempre representou a insumisión aos dogmas ás opresións e naturalmente as ditaduras.\nAs forzas revoltosas, se reuniron entón, no mesmo local e da mesma maneira, como o irán facer 71 anos despois, a cando da implantación da República do Porto de 1891.\nA reunión das forzas armadas revoltadas, se efectúo, no Campo de Santo Ovídio (actual praza da República) (3), onde estacionaron, en perfecta orde, en forma de parada, efectuando unha salva de artillaría, anunciando o levantamento. As 8 h da mañá, se reuniron os xefes revoltosos, nas instalacións do Concello do Porto, na entón praza de D. Pedro, tendo nesa altura, sido nomeada unha Xunta Provisional do Goberno Supremo do Reino.\nComo se poderá ver máis adiante, as designacións dos órganos que asumen as responsabilidades da gobernación, todos se titulan máis ou menos da mesma maneira. (Xunta Provisional, neste caso, Xunta de Goberno Provisional no caso da República do Porto e no 25 de Abril Xunta de Salvación Nacional).\nA Xunta respectiva se formou, como presidente o brigadeiro Antônio da Silveira Pinto Fonseca e como vice presidente o coronel Sebastiao Drago Valente de Brito Cabreira. Vese, pór os seus postos, que se trataban de dous dos máis importantes cargos militares da cidade.\nPronto aparecían os chamados vogais que representaban as chamadas forzas vivas: un representante do clero, dous pór a nobreza, un pór a maxistratura, un pór a universidade, dous pór a provincia do Miño, dous pór a provincia da Beira, dous pór a de Tras-os-Montes, un pór o comercio, máis outro militar, nomeado xa despois da formación desta xunta, no entanto, o mesmo día e, tres secretarios con voto nas deliberacións.\nDe destacar, que o desembargador Manuel Fernandes Tomás, foi o relator do “Manifesto aos Portugueses”, onde se daba conta de que os obxectivos era a creación e implantación dun réxime Monárquico Constitucional e Liberal para derrube total do absolutismo.\n(1) – o SINEDRIO era unha asociación secreta, co obxectivo de preparar unha revolución. Foi creada en Portugal, no Porto, en 22 de xaneiro de 1818, polo xuíz desembargador, Manuel Fernandes Tomás, José Ferreira Borges, José Silva Carvalho e João Ferreira Viana. O seu nome, deriva doutra organización homónima, Supremo Tribunal Xudaico. Non era unha organización masonica, no entanto, varios dos seus membros eran masóns.\n(2)– Cerca desa praza, se sitúa o museo militar do Porto, local para moitos de nós de má memoria pois, era aí que se situaba a sede do Porto da Vixía Internacional e de Defensa do Estado (que tiña comunicación directa co cemiterio adxacente) e, onde eran interrogados e torturados os non afectos ao réxime de Salazar.\n(3)– A razón de ser o punto escollido sempre este Campo e hoxe chamado de Praza da República, é que sempre aí estivo situado o chamado cuartel xeneral Militar da Área do Porto.\n(4)- Ao fondo o edificio que se ver é o Cuartel Xeneral da 1. Rexión Militar do Porto.\n02/05/2021 opinion Angelo Nero, Cultura, Galiza, Música 0\nEse ano estou acabando o composición do meu próximo disco, bastante introvertido pero necesario neses momentos de introspección profunda que me xenerou a pandemia, aínda que sexa a nivel persoal. É unha reflexión sobre a miña presenza aquí en Galicia, sobre a natureza que me rodea e as raíces novas que estou botando dentro desas terras. […]\nEl pueblo alemán consagra el segundo y el tercer domingo de enero de cada año, a recordar y homenajear a los dos mártires, Rosa y Liebknecht. Este año se conmemoran los 102 años de su ejecución, efectuada por orden personal del capitán Pabst, que confesó su crimen en el año 1962, después de haber prescrito cualquier posibilidad de ser juzgado. […]


Que se queima cando arde a Amazonía | Consumer\nPor WWF 1 de Setembro de 2019\nTodos os incendios forestais causan enorme dor e impotencia cando se producen. En España, por desgraza, sabemos que cada verán teremos que lamentar o lume en varios puntos do país, sobre todo se foi un inverno con poucas choivas. As causas son moitas, pero o abandono dos montes e as imprudencias humanas resultan a mecha perfecta. Este ano, cando aínda non estaban apagados os terribles incendios de Gran Canaria, empezaron a chegar noticias alarmantes desde o chamado “pulmón do planeta”: a selva amazónica arde en chamas.\nNa parte meridional do continente americano está a comezar a tempada seca, cando o risco de lume é maior, e xa se rexistraron 73.000 incendios, un 70 % máis que en 2018. De feito, só na parte boliviana da selva amazónica, arderon ata o momento máis dun millón de hectáreas.\nEstes incendios son provocados como ferramenta para a deforestación do bosque tropical máis grande do mundo. A taxa de deforestación aumentou nun 45 % respecto de 2018 e non hai dúbida de que esta vaga de lume é intencionada, causada pola acción humana e directamente relacionada coa expansión agropecuaria (produción de carne, soia, etc.), como confirman os datos do Instituto de Investigación Ambiental da Amazonía de Brasil (IPAM).\nCon cada hectárea que arde perdemos todos e por iso estamos ante unha emerxencia global: se perdemos a Amazonía, perdemos a loita contra o cambio climático. Os bosques amazónicos desempeñan un papel crítico na mitigación do cambio climático e estes terribles incendios agudizarán a crise climática global polas emisións de carbono procedentes da queima de vexetación e a materia orgánica dos chans. Doutra banda, as áreas danadas serán máis vulnerables a secas, inundacións e a outros efectos do cambio climático.\nO impacto inmediato dos incendios plásmase na morte de miles de animais e plantas, entre eles especies emblemáticas e de gran importancia ecolóxica como o jaguar. As chamas, ademais, ocasionan unha perda de hábitat que ameaza de forma directa á supervivencia das especies.\nImaxe: Michel Gunther\nE, por suposto, levan impactos sociais, económicos e de saúde. Comprometen a calidade do aire de rexións próximas e de cidades que non o están tanto, como Sao Paulo. O dano para os medios de vida de pequenos produtores locais e pobos indíxenas é evidente pois, entre outras cousas, perden a materia prima da que poden vivir, a madeira.\nSobre a Amazonía\nA Amazonía é unha rexión enorme que ocupa oito países e o territorio francés de ultramar da Guayana, onde viven 34 millóns de habitantes; entre eles, os membros de máis de 500 grupos indíxenas, algúns aínda sen contactar. Estes case sete millóns de km2 de bosque albergan unha décima parte da biodiversidade do planeta, con 40.000 especies de plantas e 2.200 novas descritas desde 1999. Supón o 10 % da reserva mundial de carbono almacenado e ata unha quinta parte da auga doce mundial.\nWWF está presente sobre o terreo desde hai máis de 30 anos para conservar a súa enorme riqueza, acabar co tráfico ilegal de madeira e traballar coas comunidades indíxenas para buscar solucións ecoloxicamente sustentables. Os gobernos deben pór en marcha políticas de protección da Amazonía e impulsar novas áreas de protección e é fundamental que se coordinen para xestionar a Amazonía como o ecosistema que é porque as fronteiras non teñen sentido na natureza.\nNos últimos días, e ante as tristes noticias que seguimos recibindo, sumámonos á preocupación da sociedade civil e pedimos aos líderes políticos de Brasil, Bolivia, Colombia, Perú, Ecuador, Venezuela, Güiana e Surinam combater a deforestación e terminar coas causas dos incendios para protexer a Amazonía. Agora mesmo, nada pode desviar a atención sobre o que realmente importa: a conservación da natureza, o benestar da xente da Amazonía e de todo o planeta. Se ti tamén queres dar un paso, podes sumarche ao noso ‘Manifesto en Solidariedade pola Amazonía‘. Comparte o que está a pasar, xogámonos o planeta.\nWWF España: medio século de conservación da natureza\nNove iniciativas para plantar árbores\nOs 19 mellores bosques de España


A XUNTA LICITA POR UN TOTAL DE 726.000 EUROS O EQUIPAMENTO PARA A FABRICACIÓN DE TERAPIA CELULAR CAR-T\nA Consellería de Sanidade vén de publicar, no perfil do contratante, a licitación do subministro de equipamento de procesamento celular para a fabricación de terapia celular CAR-T, por un importe de 726.000 euros. A data límite de presentación de ofertas é o 22 do vindeiro mes.\nDebido ás estritas normas regulatorias, para minimizar contaminacións cruzadas e maximizar a seguridade e estandarización do produto final, requírese un equipo semi-automatizado que permita realizar todos os pasos críticos de produción de medicamentos CAR-T, desde a selección celular, á activación, transdución, expansión e obtención do produto final. O feito de que o equipo traballe en sistema pechado é esencial, xa que proporciona unha fabricación con puntos de contacto mínimos, minimizando o risco de erros e reducindo os requisitos de sala limpa, ao tempo que aumenta a seguridade do produto e do operador.\nTodo isto reduce, ademais, os custos de fabricación, debido a uns menores gastos de mantemento da sala, dos controis do proceso e da vestimenta do persoal, e supón un incremento dos niveis de seguridade do proceso de fabricación, posto que o produto non queda exposto ao ambiente en ningún momento do proceso.\nCon esta publicación, o departamento sanitario galego dá un paso máis na posta en marcha do centro de fabricación de inmunoterapias de Galicia que, en función do convenio asinado entre Xunta e a Universidade de Santiago de Compostela o pasado 27 de maio, se ubicará nas instalacións da USC.\nO pasado mes de agosto, a Xunta de Galicia licitou, por un importe de 975.285 euros, o contrato de redacción de proxecto e reparación, adaptación e posta en marcha de salas brancas para o seu uso en terapias celulares avanzadas.\nEn conxunto, o Executivo galego investirá un total de 2’5 millóns de euros para levar a cabo as tarefas de reforma e a adquisición do equipamento preciso para pór en marcha o centro de fabricación de inmunoterapias de Galicia, e cuxas instalacións se emprazarán nos edificios que anteriormente acollían o Instituto de Ortopedia e o Banco de Tecidos Musculoesqueléticos.\nMediante a súa remodelación, as novas instalacións de produción celular, disporán de salas brancas para a produción de terapias celulares avanzadas e medicamentos CAR-T laboratorios de control de calidade, salas de criopreservación, ademais doutros espazos destinados a usos auxiliares e administrativos.\nO novo centro de fabricación situará a Galicia na vangarda dos tratamentos contra o cancro e será un punto de referencia no eido do estudo e a innovación, grazas á creación da nova Unidade de Investigación de terapias celulares avanzadas e medicamentos CAR-T, na que participarán conxuntamente o persoal do novo centro, grupos de Investigación do sistema universitario de Galicia, ademais doutros institutos e organismos de investigación sanitaria.


Paseo didáctico con Vaipolorío - DINAMIZANDO A LINGUA\nEntre Herbas do Ghafos\nRevolución da Escola\nPaseo didáctico con Vaipolorío\nO 11 de xuño, o alumnado de 6º (3º ciclo de primaria) terá unha saída didáctica (aprazouse para 21 de xuño) polo tramo rural do río Gafos. Acompañarannos dous compoñentes da Asociación Vaipolorío. Eles darannos explicacións sobre o ecosistema de ribeira e o seu patrimonio.\nEsta actividade está contextualizada dentro do contido de Actividades na Natureza de E. Física e Coñecemento do Contorno dentro de Coñecemento do Medio. Ó mesmo tempo cumpre ,tamén, algún dos obxectivos do Proxecto Atlántico, dentro das Escolas Unesco, como pode ser a valoración do patrimonio natural.\nNeste os alumnos xa comezaron a facer traballos onde recopilan información diversa sobre estes dous elementos medio ambientais como son o río Gafos e a Ría de Pontevedra. O seu aposento.\nDentro do coñecemento do contorno, temos como obxectivo coñecer o noso río, O Gafos, no tramo máis descoñecido para os habitantes de Pontevedra, o tramo rural, que comeza preto da Estación de Autobuses.\nXunto con esta actividade temos tamén outra relacionada e paralela como é a de coñecer mellor a Ría de Pontevedra, onde desemboca o río Gagos.Para esta incluímos aquí o vídeo que se atopa na categoría do Medio Ambiente, "A Ría de Pontevedra".\nTamén, o domingo 30 de maio, esta asociación fará unha saída denominada Poema _río.\nVer nova na súa páxina.\nDeixamos aquí uns vídeos que nos axudarán a coñecer máis esta xoia que temos en Pontevedra.\nFuturo para a ria de Pontevedra from cig-ensino on Vimeo.\nFotos incluídas posteriormente feita xa a actividade:\nComentarios (0) - Categoría: Medio Ambiente - Publicado o 21-05-2010 19:55\nCorreo electrónico: (Non aparecerá publicado)


O CoLab Coruña, un proxecto de innovación social, segundo a publicidade do Concello da Coruña, estivo a punto de desborde a tarde do segundo día.\nRedacción 26 nov. 2016 a coruña colab ameaza desborde\nColab. Plenario. Concello\nO momento crítico revelou a distancia entre os soños e as realidades, entre os profesionais e os diletantes, eses amadores que gastan tempo non remunerado en empurrar para cambiar o mundo e que foron convidados a participar no experimento [“unha marcianada”, en expresión das responsables municipais de Participación].\nA cousa non petou porque os hábiles condutores do experimento dispersaron a protesta, xurdida desde a desconfianza dos convidados, excitados desde o día anterior polo apaixonado discurso de Antonio Lafuente, un experto en crear entornos hospitalarios para o diálogo entre activistas e administradores. Lafuente citou a Rosi Braidotti, Donna Haraway, Isabelle Stengers e Edward Said, para alentar á in-disciplinaridade, como primeira norma do CoLab e prometeu que foros coma este se dirixen a lograr “a visibilidade dos subalternos no espazo público” e que afloren “as identidades dos que sofren”. Esperanza fronte a expectativa; proposta fronte a protesta para empezar. Lafuente fixo eloxio dos amadores e estes, despois de case vinte horas de conferencias, discusións e encher paneis con posit, atrevéronse a interpelar directamente á autoridade, “a poñer o corpo”.\nO CoLab, que reuniu durante dous días no Ágora a unhas cen persoas (entre organizadores, representantes de colectivos cidadáns convidados e veciños curiosos), pensouse coma “un lugar de encontro de comunidades distintas”, “para abordar os problemas de outra forma”. Durante meses, un equipo da UDC con financiamento do Concello, desenvolveu o método para “abrir” ese espazo inspirado en experiencias de éxito como o MediaLab-Prado de Madrid. Marcos García, un dos responsables da iniciativa madrileña, explicou que alí máis que outra infraestrutura construíran “unha comunidade”.\nUn parto sempre é un momento crítico, e no CoLab a ameaza de desborde chegou cando alguén puxo o corpo e preguntou: “A onde se quere chegar con isto?”, e logo: “Falemos das marxes”. Claudia Delso, a concelleira de Participación, recoñeceu que os ritmos e os marcos nos que se move a Administración non son os dos colectivos e mesmo chegou a cuestionar o proceso, pero recompúxose inmediatamente e apelou ao esforzo feito ata entón. Non houbo desborde e os convidados volveron ao rego dos grupos de traballo. Ao fin, as propostas que xeraron os grupos para cada unha das áreas (programas de mobilidade, sociais, culturais, sobre o hábitat e a esfera dixital) foron tímidas e a cousa rematou cunha declaración de boas intencións para que algunha delas vaia adiante e dote de entidade ao CoLab [porque o orzamento municipal xa se encargou de reservar unha partida].\nEn calquera caso, o CoLab deixou algunhas notas útiles. Nagore De los Ríos, experta en Open Data e outras moitas cousas, regalou un método de estratexia e plans de comunicación que se pode descargar gratis (só é precisa a inscrición) nesta ligazón: https://www.outreachtool.com/\nEnrique Saavedra ofreceu unha divertida charla sobre a cultura maker (outra nome para os emprendedores) e deu a coñecer unha experiencia moi próxima e inspiradora. Está aquí: http://galicia.makerfaire.com/\nE Pedro Jiménez, que fixo apostolado do código aberto, convidou aos amadores, diletantes e novos maker a copiar, remexer e mesturar para innovar con pracer.\nEstas experiencias animan a pensar que o CoLab inda se pode desbordar e crear algo útil ou divertido.


Gran Premio de Alemaña de 1989 - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCarreira 9 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1989.\nData 30 de xullo de 1989\nDistancia 45 voltas, 305´865 km\nClima Cálido, nubrado\nTempo 1:45.884 na volta 43\nO Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de 1989 (oficialmente o Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Hockenheimring o 30 de xullo de 1989. Foi a novena rolda da tempada de 1989, o 51º Gran Premio de Alemaña e o décimo terceiro que se celebrou no circuíto de Hockenheim. Disputouse sobre 45 voltas ao circuíto de sete quilómetro nunha distancia de carreira de 305 km.\nComo era de esperar, os McLaren - Honda de Ayrton Senna e Alain Prost dominaron a cualificación no ultra rápido circuíto de Hockenheim, con Senna apenas a menos dun segundo máis rápido que Prost, quen era case oito décimas máis rápido que o Ferrari 640 de Nigel Mansell.\nMcLaren con todo tiñan os seus problemas en cualificación. Durante a sesión do venres Senna pasou sobre unha pedra que fixo un buraco considerable nos baixos do seu coche e o dano resultante requiríu un cambio completo do coche, o problema que era que o equipo só tiña tres dos novos coches con caixa de cambios transversais en Alemaña.\nA carreira comezou con Senna na pole position e Prost xunto a el. Ao principio, Gerhard Berger no Ferrari semiautomático fixo un tremendo comezo desde o cuarto lugar, pasando a Senna, Prost e o seu compañeiro de equipo Mansell e lideraba na primeira curva con Senna, Prost e Mansell detrás. Na saída Philippe Alliot saíuse da pista de xeito espectacular cando tocouno por detrás o Minardi de Pierluigi Martini e perdeu o control do seu Lola, trompeando no céspede. Foi capaz de volver á pista pero a súa carreira só durou 20 voltas ata que o seu Lamborghini V12 sufriu unha fuga de combustible. O seu novo compañeiro de equipo, Michele Alboreto, viuse obrigado a abandonar a súa primeira carreira con Larrousse, xusto logo da 1ª curva na segunda volta despois de que o sistema eléctrico do Lamborghini fallase. Alboreto clasificouse 26º e último, só 0.016 por diante do Minardi de Luís Pérez-Sala.\nO liderado de Berger duraría preto dun cuarto de volta. Senna pasou a Berger antes da primeira chicane, e Prost superouno na Ostkurve. Ao principio da segunda volta, era Senna quen lideraba diante de Prost, Berger, Mansell, Thierry Boutsen, Alessandro Nannini, Emanuele Pirro, Riccardo Patrese, e Nelson Piquet.\nOs McLarens de Senna e Prost e os Ferraris de Mansell e Berger comezaron a afastarse na pista, co Benetton-Ford de Pirro e Nannini, e o Williams-Renault de Patrese apenas aguantando (Boutsen retirouse na volta 5 logo de ser tocado por Pirro na Bremsschikane 2). Na volta 14, Mansell perseguira a Berger durante dúas voltas, pero Berger tivo unha picada xusto ao achegarse á primeira chicane, e o seu Ferrari saíu voando polo aire, aterrando nunha zona de herba e cruzando a pista, evitando a Mansell e quedando parado na herba da pista.\nProst perseguiu a Senna durante 16 voltas, ata que entrou en boxes para cambiar pneumáticos, foi terriblemente lento, tardou 18 segundos, o que puxo a Mansell en segundo lugar e a Senna aínda máis lonxe. Na seguinte volta, Mansell entrou en boxes tamén para cambiar pneumáticos, a súa parada en boxes foi máis rápida que a de Prost, pero aínda así foi unha mala parada de 11 segundos, o que o deixou na cuarta posición detrás de Senna, Pirro e Prost. Entón Senna decidiu aproveitar a súa enorme vantaxe e entrou en boxes para o seu cambio de pneumáticos, a súa parada foi incluso peor que a de Prost, cunha duración de 23 segundos. Isto deixouno en segundo lugar detrás de Prost, Pirro entrara nos boxes para un cambio de pneumáticos e caeu á cuarta posición.\nPirro estrelouse contra as barreiras de espuma de poliestireno na entrada do estadio e tivo que ser trasladado ao hospital. Con Mansell tendo problemas co seu Ferrari, Senna e Prost loitaron toda a carreira, xa que ambos pilotos estaban conducindo ao límite. Empezaron a facer voltas rápidas Prost aguantaba os ataques de Senna, pero na volta 43, a caixa de cambios de Prost funcionou mal, perdeu a sexta marcha e Senna pasoulle entrando no estadio. Prost perdeu distancia nas seguintes 2 voltas e Senna liderou para lograr a súa cuarta vitoria da tempada, seguido por Prost segundo, Mansell terceiro, Patrese cuarto, Piquet quinto e Derek Warwick.\nNa conferencia de prensa logo da carreira, Senna negouse a especular sobre si podería pasar Prost se o francés non perdera a sexta marcha, en lugar de afirmar que gañar logo de sufrir catro retiradas consecutivas era todo o que lle preocupaba. Pola súa banda, Prost tiña a firme crenza de que non habería ter problemas para lograr a vitoria se non tivese un problema coa caixa de cambios.\n6 Riccardo Patrese Williams-Renault 44 + 1 volta 5 3\n11 Nelson Piquet Lotus-Judd 44 + 1 volta 8 2\n25 René Arnoux Ligier-Ford 42 + 3 voltas 23\n10 Eddie Cheever Arrows-Ford 40 sistema combustible 25\n12 Satoru Nakajima Lotus-Judd 36 Trompo 18\n16 Ivan Capelli March-Judd 32 Eléctrico 22\n15 Maurício Gugelmin March-Judd 28 Caixa de cambios 14\n20 Emanuele Pirro Benetton-Ford 26 Trompo 9\n30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 20 Fuga aceite 15\n28 Gerhard Berger Ferrari 13 Picada 4\n36 Stefan Johansson Onyx-Ford 8 Temperatura 24\n19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 6 Eléctrico 7\n5 Thierry Boutsen Williams-Renault 4 Colisión 6\n29 Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1 Eléctrico 26\n26 Olivier Grouillard Ligier-Ford 0 Caixa de cambios 11\n39 Volker Weidler Rial-Ford Empuxar para arrincar\nGran Premio do Reino Unido de 1989 Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA\nGran Premio de Alemaña de 1988 Gran Premio de Alemaña Carreira seguinte:\n↑ "1989 German Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 18 January 2015. Consultado o 23 December 2015.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Alemaña de 1989\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gran_Premio_de_Alemaña_de_1989&oldid=5849920»


Imos andando ao cole | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nHoxe é mércores, 27 de Outubro de 2021\nImos andando ao cole\nO director do Jorge Juan, Angel del Río, afirma que traballan xa no deseño das rutas máis transitadas polo seu alumnado.\n13 de Febreiro, 2019 - 11:28 h. | Publicada por Radio Fene\nO colexio Jorge Juan de Perlío vai crear roteiros seguros para que o alumnado acuda a pe ao colexio e de forma segura cada mañá. Traballan no seu deseño que pensan poñer en práctica coincidindo co inicio do curso que ven.\n“Agora imos andando ao cole” é unha iniciativa da asociación Stop Accidentes. Aplicando esa idea, o Colexio Jorge Juan de Perlio, coa colaboración do Concello de Fene, quere crear roteiros seguros para ir á escola a pé. A intención é poñelos en práctica en setembro pero xa están a traballar no deseño dos percorridos máis transitados. Escollerán dous roteiros cos menores cruces de vias posibeis. Estudaráse a necesidade de pintar máis pasos de peóns ou de aproveitar os semáforos. O obxectivo é lograr maior autonomía da rapazada, segundo afirma o director do centro, Angel del Río.\nO Jorge Juan traballa paralelamente noutros proxectos como o denominado “Correspondentes” un plan da Xunta de Galicia para fomentar o voluntariado. Tamén destaca o programa “Nativos en língua inglesa” que supuxo a presencia de dous profesores para primaria e secundaria, procedentes de paises de fala anglófona. Instalacións como a biblioteca ou o comedor póñense ao dia tamén no centro de Perlío. A primeira, coas novas tecnoloxías e o segundo co aumento da súa capacidade. Xa ten neste momento 50 comensais. Unha nova caldeira levouse boa parte do presuposto deste ano.


Temas: AUTóNOMOS FRAUDE ERTE EMPREGO FAMILIA CONCILIACIóN CORONAVIRUS EMPRESA HORARIOS EMPRESARIOS CCOO CIG TELETRABALLO\nPor Moncho Mariño | Santiago de Compostela | 13/08/2020 | Actualizada ás 22:00\nO teletraballo foi unha das “virtudes” que se venderon coa creación da Internet. A túa casa será a túa oficina ou o teu despacho, gañar o teu salario sen saír da casa. Pasaron os anos e esta idea non se consolidara, porque millóns de persoas seguían indo aos lugares de traballo e as súas casas quedaban, en ocasións, lonxe das empresas. Coa chegada da COVID-19 e o confinamento das familias, quen puido organizou a súa axenda laboral desde a casa grazas á rede e ao seu computador. O que non contaban moitos era o “presentismo” máis alá das oito horas e da imposibilidade de ter unha conciliación familiar en condicións. A isto sumouse que parte do empresariado non quería asumir gastos relativos a material, consumo enerxético e limitación de horarios.\nO DECRETO EXPRESS\nEn 2019 o Real Decreto-ley 6/2019, de 1 de marzo, modificaba o Estatuto dos Traballadores (ET) refundido, para favorecer a conciliación familiar e o traballo a distancia (teletraballo). Co estado de alarma, dous novos reais decretos lei, Real Decreto-ley 8/2020, de 17 de marzo, e Real Decreto-ley 15/2020, de 21 de abril, buscaban reforzar e garantir os dereitos laborais de quen optara pola modalidade de traballo a distancia.\nDitos dereitos estaban recollidos dentro do ET, onde se cita que o traballo a distancia será aquel que se faga de maneira preponderante no domicilio ou lugar que escolla a persoa traballadora, de maneira alternativa ao traballo presencial. Esta solución será acordada por escrito entre traballador ou traballadora e empresa e cos mesmos dereitos que os e as traballadoras presenciais (artigo 13. ET).\n“Máis alá dunha lei marco para todo o Estado, nós valoramos que se observen as especificidades de cada traballo para concretar escenarios dentro desa norma” di Maica Bouza de CCOO. Bouza resalta isto porque o estado de alarma foi algo “excepcional”, e o temor é que a “excepcionalidade” siga sento a norma por moito tempo en caso de que as empresas e outros axentes contratantes vexan vantaxes co traballo a distancia.\nFrancisco González, da CIG, avalía a situación herdada desde o estado de alarma a partir “do decreto express, vese reflectida a vontade do empresariado para o traballo a distancia, horas extras encubertas, a case obriga de pór recursos por parte do traballador” e o que ve máis grave “uso dos ERTE e teletraballo para crear medias xornadas que logo son oito horas co diñeiro recibido do Estado mediante ERTE”.\n“O teletraballo é unha ferramenta operativa totalmente que xa leva tempo con nós” sinala Jaime López secretario xeral da Confederación de Empresarios de Lugo (CEL). Preguntado sobre o control de horas traballadas desde a casa, López analiza “isto ten que ser unha cuestión moi individualizada para o caso concreto de cada empresa, máis creo que o traballador quere facer produtiva a empresa e non creo que sexa tema de supervisión”.\nA conectividade á Internet en moitos lugares de Galicia é lenta cando non presenta fallas e caídas de rede. “É necesario facer un maior avance en canto Internet, Galicia está nunha boa situación, mais é mellorable, isto pode ser unha eiva no momento de colocar aplicacións así que a administración ten que facer un esforzo relevante nese sentido” apunta Jaime López. O caso é que desde CCOO, Maica Bouza apunta tamén que “en áreas da costa a conectividade é aceptable, mais se imos cara o interior debemos ter en conta a dispersión e os baleiros que existen en canto conectividade”.\nAdemais disto último, hai que contar con que en ocasións o empregado ou empregada pon o seu propio computador, a súa propia conexión e os gastos de consumo eléctrico e telefonía, moitas veces corren da súa conta. “Os gastos a maiores teñen que ir a cargo da empresa, traballar desde a túa casa afórralle cartos ao empresario” destaca Bouza. “Penso que a empresa está para volcarse e que sexa máis produtiva poñendo os medios necesarios” sinala Jaime López.\nOs representantes sindicais comparan a situación actual como cando se negociaban os primeiros convenios colectivos. Todo estaba no aire, pois eran moitos os puntos a tratar e había que ir un por un. Francisco González valora as negociacións actuais como un xogo dentro do Consello Económico e Social (CES) entre patronal e grandes sindicatos. “A patronal non quería unha negociación máis ampla, así que CIG e ELA presentamos propostas, mais agora só se negocia dentro do “diálogo social””. “A mesa de diálogo social xa existe, está funcionando e tamén serve para que non se fagan normativas que ás veces non están coa realidade do mundo da empresa” destaca López.\nSobre os horarios e máis aínda, as horas extra sen contabilizar, Jaime López da CEL, estima que este é un punto individualizado entre traballador e empresa. “O traballador quere facer produtiva a empresa, así pois non vexo aí un tema de control de horas, o teletraballo é unha innovación que está aí e debemos usala para a mellora social e económica de traballadores e empresas”.\n“O sistema actual de teletraballo non facilita a conciliación, entendemos que a xornada debe figurar por escrito nun acordo entre empresa e traballador” destaca Bouza. E como se pode levar adiante o control das horas traballadas? “Existen APP, Intranet e outros elementos que permitirían levar o control asistencial”.\n“Cremos que se non hai unha regulación, haberá dobre carga de traballo dentro dos fogares, pois á actividade remunerada úneselle a conciliación e tamén os coidados de persoas dependentes” analiza Francisco González. Para o control das horas extras “debe haber un rexistro da xornada que facilite o seguemento da xornada e evite a fraude”. González sinala a fraude sobre todo no sector dos autónomos e falsos autónomos en áreas como transporte e telemárketing.\nOs axentes sociais coinciden en que o teletraballo vén para quedar, que se pode compatibilizar con dous ou tres días de traballo presencial durante a semana. Mais o momento que vivimos é o dos primeiros pasos cando se entra nun terreo descoñecido. Por tanto, moitas cousas dependerán das negociacións que se leven adiante, negociacións que algunhas forzas sindicais non consideran que teñan cuberta a representación dos traballadores en totalidade. De momento, o diálogo social está aberto e todos e todas esperan os resultados como mínimo en meses.