Temas: GONZALO CABALLERO MAREAS PARLAMENTO SAúDE XUNTA SANIDADE GALICIA CORONAVIRUS CONGRESO VIRUS CRISE FEIJóO PANDEMIA ESTUDOS ELECCIóNS BNG PSDEG URKULLU\nPor Europa Press / Redacción | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 24/04/2020 | Actualizada ás 12:52\nOs principais partidos da oposición criticaron este venres a decisión do lehendakari, Iñigo Urkullu, de celebrar as eleccións en xullo e instaron ao presidente galego a que non faga o mesmo cando Galicia aínda non se recuperou da pandemia e hai vidas de galegos en xogo.\nNeste sentido, o líder do PSdeG, Gonzalo Caballero, advertiu a Feijóo que utilice a crise do coronavirus para facer política e “electoralismo”. “Nós démoslle un cheque en branco”, dixo en alusión ao acordo entre Feijóo e a oposición para aprazar os comicios. “Pero non pode extralimitarse cando temos unha crise sanitaria sen resolver”, engadiu.\nAsí, suliñou que o máis importante é a saúde dos galegos e dixo que a data electoral ten que vir en función a un acordo parlamentario e, sobre todo, en base á información de informes e estudos de como vai ser a desescalada. Por iso, considerou que ter unhas eleccións en xullo porque as fai Euskadi sería unha “irresponsabilidade”. “A resposta ten que ser galega e non a de Euskadi, porque o noso compromiso é Galicia”.\n“O debate electoral ten que ser o de menos porque nós estamos moi preocupados polo que acontece en Galicia e traballamos para reconstruír este país logo da pandemia e que esas eleccións sexan celebradas con todas as garantías electorais”, engadiu.\nCaballero advertiu a Feijóo que non pode utilizar esta pandemia para “beneficio propio” e con “vantaxismos electoral”. “Ten que responder con altura de miras, defendendo os intereses dos galegos por riba dos do PP”, dixo e lembrou que o PSdeG “abandonou calquera tipo de prioridade electoral para cooperar contra a crise”. “A saída desta crise hai que facela fortalecendo a sanidade pública galega, para que moitos galegos non se queden na cuneta”, concluíu.\nTamén o portavoz da coalición Galicia En Común-Anova Mareas, Antón Gómez-Reino, considerou "irresponsable" que se abra un debate sobre a convocatoria para o verán das eleccións suspendidas en Galicia e Euskadi mentres "morren centenares de persoas todos os días e a poboación está confinada".\nEn declaracións aos medios este venres despois de que o lehendakari, Iñigo Urkullu, expresase na Deputación Permanente do Parlamento vasco que baralla a posibilidade de convocar as eleccións autonómicas vascas para o próximo mes xullo, Gómez-Reino manifestou que non ve conveniente pensar nas eleccións nestes momentos.\n"Con todos os respectos ao señor Urkullu, expor agora ese tema parécenos irresponsable. Están a morrer centenares de persoas todos os días e a poboación está confinada", aseverou o deputado no Congreso por Unidas Podemos. "Agora é o momento de salvar vidas, frear a expansión do virus e garantir medidas de apoio a familias, empresas e traballadores", indicou. "As eleccións só poderán celebrarse cando existan garantías plenas, democráticas e sanitarias", engadiu.\nPola súa banda, a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, sinalou que as eleccións autonómicas "só deben celebrarse cando existan todas as garantías sanitarias". "Nin un minuto antes, nin un minuto despois", advertiu, de igual modo, a dirixente nacionalista, que pediu ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que non vaia "a rebufo" de País Vasco.\nAsí as cousas, conveu que as eleccións "só deben celebrarse cando existan todas as garantías". "Eleccións cando se dean as condicións sanitarias para votar con total garantía e sen riscos para a saúde dos galegos", incidiu. Por iso, tamén dixo que a data das eleccións en Galicia "se ten que decidir en Galicia" e que "non volva ser o lehendakari Urkullu" o que "diga cando temos que ir votar".\nAs eleccións galegas estaban convocadas, do mesmo xeito que as vascas, para o pasado 5 de abril, pero foron suspendidas pola crise sanitaria, con acordo de todas as forzas políticas máis representativas e o aval da xunta electoral autonómica, que deu as garantías xurídicas para o decreto de suspensión asinado por Feijóo.\nSeica o día 8 de marzo foi día hábil para facer campaña en todo o Estado ? Ou saimos da casa ou imos pasar toda a lexislatura baixo Estado de Alarma !


Lembran a chegada dos restos do Apóstolo Santiago no século I por mar | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 21/07/2019 20:53\nO presidente da Fundación Ruta Xacobea mar de Arousa e Ulla explica aos peregrinos náuticos, no porto de Tragove, en Cambados, que esta tarde conmemorarán a viaxe que Teodoro e Atanasio, discípulos de Santiago, fixeron no século I cando trouxeron os restos mortais do Apóstolo desde Palestina ata Iria Flavia, hoxe Padrón. Entraron por o mar de Arousa e remontaron o río Ulla Javier Sánchez Agustino, presidente da Fundación Ruta Xacobea mar de Arousa e Ulla.\n"Son peregrinos marítimos que van vivir a ruta como a eles lles pareza desde un punto de vista espiritual, desde un punto de vista festivo, desde un punto de vista cultural, patrimonial", Dolores Vázquez, peregrina náutica.\n"Máis por unha certa espiritualidade e unha certa cultura, esas cousas nosas foron as que fixeron a nosa patria", Benito Charlín, peregrino náutico. "E vou ir, xa hai moitos anos que non entro nunha igrexa, e vou ir á igrexa de Padrón, din que alí está a pedra onde amarrou a barca do Apóstolo".\nJavier Sánchez Agustino, presidente da Fundación Ruta Xacobea Mar de Arousa e Ulla: "Altavoces de transmisión de transferir este legado e riqueza da ría de Arousa e do río Ulla".\nO Camiño de Santiago identifícanos e fainos singulares. A pé os camiñantes pasan por 122 concellos. Por mar chegan a 22. Esta ruta é pois a primixenia, a orixe do camiño de Santiago. Sen restos do Apóstolo non habería peregrinacións hoxe.\nNava Castro, directora de Turismo de Galicia: "E que a partir de entón milleiros de peregrinos viñeron a través desa ruta, e apartir de aí foise visitando ese corpo do Apóstolo, xurdiu o Camiño, a catedral de Santiago de Compostela...".\nDous catamaráns partían de Cambados e ao tempo doutros portos da ría como Vilagarcía ou a Pobra. En total 600 peregrinos chegaron a onde o fixeron os restos do Apóstolo naquela derradeira singradura, ao municipio romano de Tito Flavio, Iria Flavia, hoxe Padrón.


Os CDR cortan estradas e enfróntanse a grupos constitucionalistas | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 27/10/2019 21:23\nOs CDR facían chamamentos este domingo a través das redes sociais para cortar estradas catalás.\nEfectivos dos Mossos intentaban controlar a situación interpoñéndose entre os condutores, algúns deles portaban bandeiras españolas e os membros dos Comités de Defensa da República, que impedían o paso na estrada N-340 na localidade barcelonesa de Molins de Rei.\nNeste vídeo colgado nas redes sociais pola asociación denominada Unió de Mossos per la Constitució vense os momentos de tensión vividos...\nMáis de 200 persoas convocadas pola plataforma "Pícnic per la República" facían unha sentada na estación de Sants de Barcelona. Os Mossos estableceron un cordón de protección, permitindo unicamente o acceso a aquelas persoas que amosaron o seu billete.\nVivíronse momentos de tensión cando os axentes evitaron que entrasen os manifestantes forzando as portas de entrada.\nEses mesmos manifestantes trasladábanse despois á praza de Sant Jaume.\nOs Mossos tiveron que separalos alí dunha trintena de persoas que portaban bandeiras de España. Vivíronse tamén momentos de tensión...\nOs independentistas optaron por quedar fronte á Generalitat, mentres que os constitucionalistas situábanse fronte ao Concello.\nOs CDR pedíronlle a Torra, a través dun comunicado, que destitúa a Miquel Buch, conseller de Interior, pola "actuación desmesurada dos Mossos d'Esquadra" din, por "prácticas irregulares e mesmo ilegais" en situacións coma estas...


David Lean - Wikipedia, a enciclopedia libre\nDavid Lean, nado en Croydon, Londres (Inglaterra), o 25 de marzo de 1908 e falecido en Limehouse, Londres, o 16 de abril de 1991, foi un director de cine británico.\nLean en 1965, na rodaxe de Doctor Givago, en Finlandia.\n25 de marzo de 1908\n16 de abril de 1991 (83 anos)\nReino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e Reino Unido\nAnn Todd e Kay Walsh\n1963 Lawrence de Arabia\n1.1 Na industria hollywoodiense\n2.1 Como montador\nLean iniciouse na industria como axudante de cámara en 1927 na Gaumont Pictures, para logo ascender posicións. En 1930 traballaba na montaxe de noticias e a partir de 1934 no de filme. Montou obras como Escape me Never (1936), Pygmalion (1938), 49th Parallel (1941) e One of our Aircraft Is Missing (1942).\nOs seus primeiros catro traballos como director estiveron baseados en obras do dramaturgo Noël Coward, co que codirixiu o primeiro deles, In Which We Serve de 1942). O máis salientable deste grupo foi o filme Breve encontro (1945), que compartiu unha Palma de Ouro no Festival de Cannes.\nDavid Lean rodou dúas adaptacións de novelas de Charles Dickens, Great Expectations (1946) e Oliver Twist (1948). Despois realizou o drama aeronáutico The Sound Barrier (1952) e Hobson's Choice (1954), situado no mundo vitoriano.\nNa industria hollywoodienseEditar\nCoa chegada do cinema en cor, Lean converteuse nunha figura sólida da industria hollywoodiense. Traballou para ela dende 1955 e triunfou comercialmente. As superproducións polas que é máis popular comezaron en 1957 con A ponte sobre o río Kwai, pola que gañou o oscar ao mellor director, igual que por Lawrence de Arabia (1962).\nDespois do éxito de Doutor Zhivago (1965) veu un filme con menor éxito, Ryan's Daughter (1970). Tras unha longa parada de catorce anos dirixiu A Passage to India (1984).\nFinou en Londres mentres planeaba un filme baseado na obra Nostromo, de Joseph Conrad.\n1930 The Night Porter\n1931 These Charming People\n1933 The Fortunate Fool\n1933 The Ghost Camera\n1933 Song of the Plough\n1933 Matinee Idol\n1933 Money for Speed\n1934 Tiger Bay\n1934 Dangerous Ground\n1934 Java Head\n1935 Escape Me Never\n1935 The Crouching Beast\n1936 As You Like It\n1936 Ball at Savoy\n1937 Dreaming Lips\n1937 The Wife of General Ling\n1940 French Without Tears\n1941 Major Barbara\n1941 49th Parallel\n1942 In Which We Serve Director\n1944 This Happy Breed Director, guionista\n1945 Blithe Spirit Director, guionista\n1945 Breve encontro Director, guionista\n1946 Great Expectations Director, guionista\n1948 Oliver Twist Director, guionista\n1949 The Passionate Friends Director, guionista\n1950 Madeleine Director\n1952 The Sound Barrier Director\n1954 Hobson's Choice Director, guionista\n1955 Summertime Director, guionista\n1957 A ponte sobre o río Kwai Director\n1962 Lawrence de Arabia Director\n1965 Doutor Zhivago Director\n1970 Ryan's Daughter Director\n1979 Lost and Found: The Story of Cook's Anchor Director, guionista\n1984 A Passage to India Director, guionista, montador\nAlain Silver e James Ursini, David Lean and his Films, Silman-James, 1992.\nSilverman, Stephen M., David Lean, Harry N. Abrams, 1989.\nSantas, Constantine, The Epics Films of David Lean, Scarecrow Press, 2011\nTurner, Adrian The Making of David Lean's Lawrence of Arabia (Dragon's World, Limpsfield UK, 1994)\nTurner, Adrian Robert Bolt: Scenes from two lives (Hutchinson, London 1998)\nWilliams, Melanie, David Lean, (Manchester University Press, 2014)\nMorris, L. Robert and Lawrence Raskin, Lawrence of Arabia: the 30th Anniversary Pictorial History, Anchor Books, Doubleday, 1992\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=David_Lean&oldid=5362823"\nÚltima edición o 19 de xaneiro de 2020 ás 20:43\nA última edición desta páxina foi o 19 de xaneiro de 2020 ás 20:43.


O sol seguirá lucindo ata o mércores nas Rías Baixas - Pontevedra Viva\nMozas gozando do bo tempo\nO sol seguirá lucindo ata o mércores nas Rías Baixas\nLuns 9 de Marzo, 2015 ás 13:40 do Luns 9 de Marzo, 2015\nImaxe do satélite de MeteoGalicia do lunes 9 de marzo\nO bo tempo chegou para quedar ata o mércores no litoral galego alcanzando este luns os 21 graos de máxima. As altas presións que permanecen sobre Galicia son responsable desta estabilidade meteorolóxica pola que estamos a pasar. As temperaturas non reflicten grandes cambios nas Rías Baixas agás un lixeiro ascenso das mínimas que están nos 8 graos. O vento seguirá soprando frouxo e con dirección variable.\nO martes trae un tempo semellante ao dos días anteriores. As temperaturas non experimentarán cambios significativos, situándose a 8 graos de mínima e 20 de máxima.\nA barreira que fan as altas presións seguirán impedindo a entrada das frontes que se achegan polo Atlántico. Os ceos xa non lucirán tan azuis, a presenza de nubes altas durante toda a xornada e brumas no litoral son o panorama que prevé o servizo de MeteoGalicia. As temperaturas por outro lado baixan ata alcanzar unha máxima de 18 graos. As mínimas permanecerán constantes con temperaturas que roldarán os 7 graos.\nO xoves será un día de cambio na situación meteorolóxica pola progresiva aproximación dunha fronte pouco activa ao longo do día. Os días soleados cambiaranse por un amañecer parcialmente cuberto de nubes altas que se irán remplazando por nubes medias e baixas que chegan procedentes dende o Atlántico.\nAs últimas horas da tarde deixarán precipitacións que se prolongarán durante todo o venres. As temperaturas sufrirán un lixeiro cambio, aumentando as mínimas e descendendo as máximas. O vento, de compoñente sur, comenzará soprando frouxo con intervalos moderados durante todo o día no litoral Atlántico. Xa pola noite cambiará para soprar dende o norte.


Os nadadores ponteareáns Iria Lemos, Pablo Cabana, Andrea Domínguez e Naroa Estévez destacaron no Campionato Galego de Augas Abertas – Diario Luso-Galaico\nMoi bos resultados do Club Natación Ponteareas tras o seu paso pola quinta edición do Campionato Galego de Augas Abertas celebrado a pasada fin de semana en Castrelo de Miño, a derradeira proba do circuíto galego exprés.\nEntre os méritos máis salientables acadados polos nadadores e nadadoras club do Condado destacaron os de Iria Lemos, campioa galega infantil; de Pablo Cabana, campión galego Junior-1; e de Andrea Domínguez, campioa galega Júnior-2, todos eles en 5000 metros. Pola súa banda, Naroa Estévez conseguiu bronce na categoría alevín tras cubrir o percorrido de 1250 metros.\nNa categoría Máster os nadadores e nadadoras do CNPonteareas acadaron tamén numerosos podios nas diferentes franxas de idade logo de nadar os 2500 metros.\nXa por equipos, a nivel absoluto o Club Natación Ponteareas acadou o primeiro posto feminino e en conxunto, mentres que na categoría Máster acadaron a primeira posición masculina, feminina e conxunta.\nO club remata a tempada de augas abertas cuns magníficos resultados, que animan aos equipos a continuar cos adestramentos de pretempada coa mirada posta no comezo da competición 21-22 en piscina.\nO concelleiro de Deportes, Miguel Bouzó, traslada en nome de todo o goberno local os parabéns a todo o equipo do club polos bos resultados acadados tanto neste campionato como en toda a tempada deportiva. “Moitas grazas a todas e todos polo esforzo que realizan cada ano e ao club polo traballo que está a desenvolver na formación de novos valores deportivos”, salienta.\nConde critica que no se está cumpliendo con el compromiso de destinar el 50 % de los fondos Next Generation a las autonomías


Publicado por Silvia el enero 27, 2020\nDespois do éxito de Ollos de auga, con máis de 10.000 exemplares vendidos, Domingo Villar preséntanos A praia dos afogados, editada por Galaxia, unha apaixonante novela de intriga que mergulla o lector no mundo da Galicia mariñeira, desde os areais das Rías Baixas á paisaxe urbana e as tabernas da cidade de Vigo. Domingo Villar volve introducir o lector nunha intriga sen acougo. Unha pescuda policial protagonizada polo inspector Leo Caldas, tamén é unha esculca na memoria e nas ilusións non cumpridas.\nDomingo Villar (Vigo, 1971) vive en Madrid, onde traballou como guionista de cinema e televisión. Coa súa primeira novela, Ollos de Auga (2006, 6ª edición no 2009), obtivo o Premio Frei Martín Sarmiento (concedido por alumnos e alumnas lectores de toda Galicia) e, coa súa tradución para o castelán (Editorial Siruela), os premios Sintagma e Brigada 21. Tamén foi finalista en dúas categorías dos Crime Thriller Awards en Gran Bretaña\nÁlvaro Trillo 3°A ha dicho que…\nA película como tal estaba ben, pero como adaptación deixa moito que desear. Non se mencionan cousas como o tema de Alba, o can que sempre seguía ó pai do protagonista ou o programa de radio deste, ao que lle daban importancia no libro, incluso capítulos enteiros. Tampouco se fixo fincapé na necesidade de fumar de Leo, porén, no libro mencionábase moitas veces cando este xogaba co paquete de cigarrillos ou simplemente collía un cando necesitaba pensar. En fin, o libro estuvo ben, é un pouco largo pero vale totalmente a pena.


You are at:Home»Novas»O Concello licita o primeiro dos tres proxectos para conectar con aglomerado Naraío e A Capela\nAta este xoves poden presentarse ofertas para as obras de aglomerado Quintiá-límite coa Capela (na imaxe, núcleo de Quintiá, en Naraío)\nBy San Sadurniño on\t 5 Agosto, 2020 Novas, Novas Portada\nNa plataforma de contratación do Estado están publicados desde o mes pasado os pregos técnicos e administrativos para concorrer ás obras de aglomerado da pista que vai desde o lugar de Quintiá, en Naraío, até o límite co concello da Capela, preto do cruzamento da Grúa. As empresas teñen até as 23.59h. deste xoves 6 de agosto para presentaren as súas ofertas de execución dunha obra que cubrirá algo máis de 1,2 quilómetros de trazado valorada no proxecto en 54.996,27€, ive incluído. O Concello de San Sadurniño dedicará a ela o importe íntegro da axuda do Plan Marco de mellora de camiños da AGADER, que supón unha achega de 45.452 euros. A pista é un das principais vías de comunicación co municipio veciño e as obras xustifícanse no proxecto técnico na necesidade de dotala dun novo firme de maior adherencia e tamén durabilidade. Esta non será a única intervención que se faga na zona, xa que o Concello tamén ten en carteira outros dous proxectos para o mesmo eixo: o tramo o Eirexado-Lourido, que se licitará nos próximos días, e o que conecta Lourido con Quintiá, que deberá agardar a que se liberen máis fondos provinciais para poder ser contratado.\nO plan de camiños da AGADER nútrese de fondos europeos, ministeriais e autonómicos cos que se financian obras que melloren as comunicacións entre núcleos rurais e a accesibilidade a parcelas agrícolas ou gandeiras.\nOs traballos arrancarán no lugar de Quintiá -xusto no desvío que vai para Formariz- e chegarán até a boqueira da pista do Lugar do Monte, límite administrativo co Concello da Capela. En total son exactamente 1.230 metros de distancia onde se acometerán labores previos de preparación tapando baches e limpando cunetas para, posteriormente, cubrir a actual capa de asfalto con outra nova de aglomerado de sete centímetros de grosor e un largo medio de 4 metros.\nA obra non se limitará só a botar un novo firme por riba do antigo, senón que este se irá deixando de maneira que se manteña unha diferenza de pendente entre o centro e as beiras de aproximadamente un 2%, co obxectivo de garantir unha correcta drenaxe da calzada que ofreza maiores garantías de conservación de cara ao futuro. Outro aspecto que se busca mellorar é a seguridade, xa que a capa de rodadura aglomerada é máis adherente e asegura un trazado libre de irregularidades.\nO anuncio de licitación das obras publicouse o pasado 17 de xullo na Plataforma de contratación do Estado dándolles ás empresas até as 23.59h. deste xoves 6 de agosto para que presenten as súas ofertas por vía electrónica.\nNuns días sairán a contratación as obras o Eirexado-Lourido\nO Concello leva xa varios anos priorizando os aglomerados en aquelas vías municipais que soportan máis tráfico e que nos conectan cos municipios limítrofes. Secundino García indica a este respecto que a decisión entre aglomerar ou asfaltar “medítase moito para manter o equilibrio entre o que demanda a veciñanza e as necesidades técnicas obxectivas. Quereríamos que todas as pistas para o tráfico rodado fosen de aglomerado porque son máis seguras e aguantan mellor o paso do tempo. O problema é que tamén son máis caras e por iso non podemos facelas todas dunha tacada, hai que ir pouco a pouco e facendo encaixe de bolillos con achegas doutras administracións para poder ir renovando a nosa rede con este tipo de firme”.\nNos últimos días quedaron listas as obras de asfaltado nas pistas da Laxe ao Couto, en Lamas, a da Castiñeira (Ferreira) e as do Cabaleiro e a Penavidreira, en Naraío, financiadas co POS+ Adicional de 2019 da Deputación da Coruña. Con fondos provinciais tamén se reparará outro tramo da estrada que conecta Naraío coa Capela, concretamente a pista que vai desde o Eirexado até Lourido. Segundo o alcalde o proxecto licitarase “dentro duns días” e será a segunda das tres intervencións previstas en todo o percorrido, da que só quedaría pendente -á espera da liberación de fondos provinciais a través do Plan Complementario- a conexión entre Lourido e Quintiá.\nO conxunto destes tres proxectos que se levarán adiante en tres pistas distintas pero que conforman un único eixo de comunicación ascende a 171.000 euros.


ï»¿ Concello do Barco : O venres na Biblioteca presentación do libro A luz da chuvia\nA obra de Caseiro e Jardón, ambos membros do Padroado do Museo da Limia e colaboradores co Centro de Cultura Popular da Limia na edición da revista Lethes, é unha crónica amena de tempos pretéritos, de andar camiños de terra que levan carros de persoas dun lugar a outro, de comunicación íntima coa terra produtiva, coa natureza entusiasta. En A luz da chuvia o lector atopará a miseria dos días e a friaxe das noites aliviadas coas celebracións lúdicas que chegan co sol e luz xenerosa do progreso e da liberdade. Unha narración que xoga con situacións e aconteceres que perduran na fecunda memoria colectiva.\nDelfín Caseiro (Rairíz de Veiga, 1954) é catedrático de Lingua e Literatura Galega e Inspector de Educación, traballou como docente no IES Martaguisela do Barco. Ten publicado varios libros, ensaios sobre diversos autores galegos e colabora en varios xornais e revistas culturais.\nXosé antón Jardón (Vilar de Santos, 1952) foi secretario interventor de administración local, alcalde de Vilar de Santos, deputado provincial, vicepresidente da FEGAM e delegado da Consellería de Industria no bipartito. É colaborador de varios diarios e revistas culturais.


Actualidade MuVer | Universidade de Vigo\nEste contenido aún no está disponible en español\nUnha persoa muver é activa, practica deporte, gústalle viaxar, mantén hábitos saudables, gústalle a aventura, é competitiva, sabe traballar en equipo, é solidaria e busca a felicidade diariamente. E ti? Queres ser mUVer?\nTodas as vantaxes nun só abono. O abono muver dáche acceso ás nosas salas cardio-fitness, múltiples actividades dirixidas, acceso ás pistas de tenis, atletismo, ... e por se fora pouco descontos en programas como Augaventura e Delecer.Próbao totalmente de balde e sen compromiso do 17 ao 29 de setembro.Consulta toda a información e inscríbete no seguinte enlace.\nDurante o presente curso ofertamos diferentes actividades e programas tanto nas nosas instalacións como en instalación alleas, chegando a diversos acordos e co obxectivo de proporcionar un mellor servizo e unha oferta máis ampla ás persoas abonadas.\nRuta culturais 2018-2019\nAo longo de todo o curso organízanse once rutas de sendeirismo con diversos niveis de dificultade. Dirixido a todas aquelas persoas interesadas tanto no exercicio físico en si como no coñecemento do noso patrimonio natural e arqueolóxico que, en moitos dos casos, finalizan con actividades de tipo cultural, lúdico ou gastronómico como o magosto. Estes percorridos, deseñados orixinariamente para a comunidade universitaria, amplíanse ao público en xeral no caso de que non se cubran a totalidade das prazas. Ademais, facilítase un autobús que traslada aos participantes dos campus de orixe ata o lugar de saída e regreso. Consulta os contidos de cada unha das rutas no seguinte enlace.\nAugaventura Outono 2018\nO programa específico de actividades no medio acuático desenvólvese a través da colaboración co Campus do Mar e inclúe dúas quendas, unha en outono e outra en primavera. Mediante estas actividades, a comunidade universitaria ten a oportunidade de gozar, durante un día, de deportes no medio acuático en condicións moi vantaxosas Aos tradicionais rafting, surf, windsurf, kaiak +snorquel +andaina e flyboard engádense actividades de wakeboard, mergullo e paddlesurf. Consulta toda a información e inscríbete no seguinte enlace.\nLigas universitarias 2018-2019\nAs ligas universitarias permítenlle aos membros da comunidade a creación de equipos para competir ó longo do curso en diferentes modalidades: baloncesto mixto, balonmán mixto, fútbol sala feminino e masculino, fútbol 7 mixto, rugby mixto e voleibol mixto. A competición divídese en dúas fases: unha fase previa por campus e unha final intercampus entre os equipos gañadores da primeira fase.Remate prazo inscrición no campus de Vigo ata o 30 de setembro e ata o 15 de outubro nos campus de Ourense e Pontevedra. Consulta toda a información e inscríbete no seguinte enlace.\nSendeirismo, cogomelos e magosto para rematar 2018\nOs Martes Saudables despídense ata o vindeiro cuadrimestre facendo fincapé no coidado integral da saúde\nO Pavillón de Deportes acollerá unha Master Class Solidaria de Zumba\nO equipo de rugby suma unha vitoria máis fronte a Uribealdea RKE\nAo ar libre\nPresentación do I Open de Marcha Nórdica Campus da Auga- Cidade de Ourense\nXVII Trofeo Universidade de Vigo de Carreiras de Orientación


Curso sobre alimentación das abellas nas Pontes - Campo Galego\nInicio / Apicultura / Curso sobre alimentación das abellas nas Pontes\n21/08/2021 11:42 a.m.\nA Consellería do Medio Rural, a través da Axencia Galega da Calidade Alimentaria (Agacal), organiza un curso sobre a alimentación apícola. A acción formativa ten previsto desenvolverse o vindeiro venres 27 de agosto no centro de usos múltiples Casa Dopeso do concello coruñés das Pontes.\nAo longo de sete horas de duración, a programación combinará unha parte teórica cunha práctica. Así, a teoría abordará temas como os pros e contras dos tipos de alimentos na apicultura ou como e cando utilizalos, ademais dos beneficios para as abellas dun correcto manexo da súa alimentación. Pola outra banda, na parte práctica farase unha saída a campo para visitar un apiario e realizar as prácticas de alimentación.\nCon esta programación, o obxectivo deste curso é ensinarlles aos apicultores dun xeito teórico-práctico a identificar os distintos tipos de alimentos que utilizar na alimentación das súas abellas, así como a analizar os beneficios que poden acadar no manexo da colmea grazas a unha correcta alimentación.\nTodos os interesados poderán anotarse no curso cubrindo a solicitude dispoñible na páxina web da Consellería do Medio Rural. Esta deberá remitirse finalmente ao correo electrónico [email protected]. Tamén poden chamar ao número 981 337 044 para máis información.


Apostata como poidas « O Outro Lado do Espello\n« Océanos de Tempo | Teño unha fan »\n16 Responses\tto “ Apostata como poidas ”\n26 Febreiro 2007 ás 11:40 a.m.\n“Pero mujer, si no te hace daño, que más te dá”, as razóns da xente para pertencer ao selecto clube son realmente peregrinas, entre elas a de “por se acaso” que moit@s pensarán. Por se acaso que? se aínda que sexa católica a xente fai “as de Dios” sen demasiados remordementos e as tertulias á saída da misa do domingo son a maior concentración de víboras (con todos os meus respectos para o becho), quitando as manifestacións que organizan estes o os do PP.\nUn post moi divertido, Raíña, aínda que ti non lle verías a graza cando te topache con esa carta de contestación. Non só son unha institución chunga senón que tratan ao mundo como se foramos estúpidos. E a verdade é que eu tamén debería comezar o proceso de borrarme para ser coherente co que penso, máis aínda cando está claro que eles xogan coa túa falta de paciencia para os papeleos e trámites administrativos.\nMoito ánimo, cando atopes a fórmula para que che desenganchen as poutas avísamos e dános o truco 🙂\n26 Febreiro 2007 ás 2:11 p.m.\nPropúxenme con un amigo como “propósito de aninovo” iniciar os trámites de apostasía, a ver se entre dous non desfalecemos. Así e todo confeso que a miña fobia á burocracia e cando máis ás relacións coa igrexa fan que aínda non teñamos comezado. Iso sen contar as presións familiares e a chantaxe emocional (“pensa no disgusto que lle vas dar á abuela”, “que máis che ten”, etc.). Todo o meu apoio para as súas tentativas apostátas, Raiña, e non dubide en compartir as súas descubertas 🙂\nPD: Que che ameacen co inferno na escola aínda ten algo de gracioso, o que é triste é que choh diga un compañeiro de facultade cos ollos inxectados en sangre logo de falar da pederastia clerical…\n26 Febreiro 2007 ás 3:44 p.m.\nSe cadra, sería abondo co de “non creo en deus e porque me parecen unha banda de ladróns, de xenocidas, uns machistas, uns homófobos, uns hipócritas viola-nenos e en definitiva peña chunga”. Pero o pior é, certamente, iso do que da testemunia este post: a idea de que eles saben mais e mellor ca ti o que é bo para ti mesma e o que ti decidas non é válido porque non es ti, non es conciente do que fas ou, mais doado ainda, non teñen ganas de que fagas o que queres.\nA última vez que estiven nun funeral, pregunteime por qué ese párroco estaba aí. O morto non só non tiña interese ningun na Santa Igrexa Católica cando vivo, senón que -pola contra- mostraba o seu mais corrosivo desprezo. Pero a Santa Igrexa Católica apoderábase do seu ultimo momento entre os parentes e amigos, aproveitándose da sua dor e pasmo ante a morte.\nPareceume un abuso espantoso! e non é mais que outro abuso, certamente.\nDaquela, pedinlle ao meu home que -se morro eu antes ca el- por nada do mundo permita que un deses señores vestidos de noiva e patolóxicamente asexuados, que lucran co medo e o sometemento dos indefensos, participe do meu funeral.\n26 Febreiro 2007 ás 5:04 p.m.\nDemo de cregos, e demo de relixións!\nUn, dende que ten uso de razón, é un ateo confeso e practicante. Aínda antes de ler a Marx e todas aquelas cousas da ‘relixión é o opio do pobo’, lembro cuns 12 anos a clase de relixión na que non se lle ocorreu nada mellor ao crego que citar e explicar levemente as ‘criticas’ a Deus. Notoriamente, Feuerbach e Nietzsche. Mentres escoitaba os seus argumentos, unha bolbilla enceudéuseme na testa, e dende aquela…\nAntes, máis noviño, lembro a nosa profesora de 1,2 e 3º de EXB, unha magnífica persoa, que nos explicou xa os primeiros días de clase que non nos podía dar clase de relixión, xa que ela era Atea. Logo preguntou se sabíamos qué era iso, e o inxenuo eu cativo respostou algo así como ‘sí, tí adoras ao Deuses gregos e romanos’.\nOs trámites son lentos e engorrosos, mais eu tamén terei que pasar por eles calquera destes días. Máis que nada, porque a nai do cordeiro -como apuntas cara ao final- é que nos censos aparecemos como felices católicos, con dereito da igrexa a cobrar por nós. Anque no meu caso, ei de ter aínda máis problemas pola partida de bautismo, feito en terra allea…\nDe todos xeitos, o vermello séntache tan ben… 😉\n26 Febreiro 2007 ás 5:43 p.m.\nFelicidades por terte armado de valor para comezar o proceso. Fai algún meses lin un artigo sobre o tema, dun rapaz que levaba seis anos tentandoo e aínda non fora capaz, polo visto a diócese valenciana é das que máis guerra dan (levaron o tio á Audiencia Nacional). Como deduzco que non é o teu caso ó mellor tes máis sorte…a min unha amiga dixome que cría que era máis sinxelo que nos excomulgasen, aínda que tal e como anda o patio…\nPasácheste por http://www.apostasia.es? É a web que montou o rapaz (perdón polo spam, pero pareceume útil) e ten un montón de información útil. Ánimo!\n26 Febreiro 2007 ás 5:47 p.m.\naiii, a igrexa e o seu seo.\nPenso que era Foucault quen falaba dunha historia da confesión que comezaba en Agostiño. Se non foi el pois outro, non sei. Esta cousa de sacar sentimentos como remedio curativo e expoñelos ante os demais con sentimento de culpa… pois confesarei polo tanto… si, eu cría en deus (porque semella que tododios foi sempre ateo por aquí).\nEu eduqueime na fe, ou educáronme, mellor dito. De feito ata os 15 ou 16 anos pódese dicir que era bastante practicante, aínda que cada vez fun sumando máis reservas, en primeiro lugar contra os sacaramentos, despois contra moitos parroquianos ós que acabei tomando algo de noxo, ese tipo de parroquianos de salón memebros de Cáritas Diocesana, e despois finalmente contra a propia letra dos evanxeos. non é de estrañar logo diso a miña conseguinte atracción polo furibundo Nietzsche, penso que foi algo así como eso do péndulo, que tiras para alá polo efecto rebote e polo novo que es e as hormonas e iso. De feito houbo unha época na que pensaba que o anticristianismo era a única postura ética decente, e vía as crenzas e o xeito de ver cristián non so nos acólitos de misa diaría se non en moita xente que se dicía atea pero que practicaban un humanitarismo case parroquiano e buscaban estar e acomodarse nunha conciencia mol sobre as flores e a natureza, a harmonía do mundo e a caridade. E despois unha certa reconciliación, non coa igrexa nin co cristianismo en xeral… non sei, unha reconciliación conmigo mesmo se cadra. Lin a Simone Weil, que me encanta, e que me aportou moitas cousas máis alá das súas paranoias salvíficas e os seus misticismos. Era ela a que dicía que o cristianismo é a relixión dos escravos, e da un en entender que para moita xente ese opio do pobo do que fala Marx pois hai moita xente á que lle é moi necesario, posto que son escravos sendo algo esto insoportable se non tes a esperanza, a fe, en que o sufrimento ten unha recompensa, que é do que vai o cristianismo.\npoderase dicir que o que fai ese tipo de crenzas é minar ese potencial revolucionario que latexa nesa xente, ou que podería latexar, non serei eu, dende logo quen os acuse de nada, ou so culpabilice por crer neso. Culpables son os amos ou o sistema, ou o capitalismo ou o totalitarismo.\nAdemais deso tamén me aprendeu cousas como que non importa no que creas se non como creas. E moito sobre psicoloxía humana.\nNon me gusta a Igrexa, non creo en deus, pero dame noxo esa xente -algunha- que cuspe o seu sangue avinagrado dende un púlpito, ou en torno a unha mesa nun salón parroquial mirando con desprezo ós pecadores. E despois fan unha merdenda. Sei do que falo.\n26 Febreiro 2007 ás 5:48 p.m.\nGracias a todos polos ánimos! os vosos comentarios son unha proba palpable de como está o tema: ateos convencidos que figuramos, todos nós, como católicos de plantilla: A coña é que, xa que falades dos trámites longos e engorrosos, non hai tal trámite. Non é necesaria a partida de bautismo (bautizáronte eles, suponse que xa a teñen) nin a declaración ante notario, nin nada, só que expreses a túa vontade de que non empreguen os teus datos. Ao non cursar a apostasía (que non é algo que se che “conceda”, son os teus datos, demo!)están violando a lei, pero saben que levan tódalas de gañar. para ue despois digan que o estado é aconfesional.\nDe tódolos xeitos, anímovos a que o fagades, aínda que só sexa por incordiar, e porque se todos apostataramos, sospeito que outro galo cantaría…\nP.D: benvida, Ailandra, e grazas pola ligazón, que tamén incluín eu no post, que casualidade:p Non te creas que non pensei o de facerme excomulgar, pero se non o fan por abusar sexualmente dos alumnos de catequese nin por torturar xente, non se me ocorre que podo facer. Ademáis coido que xa me acabei a lista de pecados supergordos e nada, non hai xeito!\n26 Febreiro 2007 ás 6:16 p.m.\nComo já se dixo várias vezes aquí, somos umha fonte de ingressos para a Igreja Católica, por isso se fam o aviom ante as petiçons de apostasia. Tenhem consigna de marear-che a perdiz até que desistas por pura fatiga. Está claro que vai haver que pensar em associar-se e fazer campanhas de apostasia massiva. Ou, vaia, se nom isso, algumha outra maneira de fazer pressom colectiva para reclamar os direitos dos apóstatas e orientar neste labirinto a quem decida “dar-se de baixa”\n27 Febreiro 2007 ás 2:40 a.m.\nAquí informan bastante ben, había algo semellante na páxina de Leo Bassi, pero agora non o dei atopado porque me da que renovou a web. De tódolos xeitos ten ligazóns a outros sitios de interese.\n27 Febreiro 2007 ás 5:31 p.m.\nCambote: debiches comentar ao mesmo tempo ca min, porque apareceron os dous á vez! A min tampouco me parece mal que cada quen crea no que queira, pero recoñezo que penso que aferrarse á relixión é un xeito de non enfrontar as cousas. De todas maneiras, deches no clavo: non é tanto no que creas se non como creas.\nTangaranho: apoio a moción dunha asociación pro-apostasía, igual era un xeito de facer presión que lles chegaran centos de cartas en vez de a contagotas\nBesbelliña: benvida, e grazas polos links, non me decatara do de Bassi, teño que buscalo. Todo un ateo, si señor.\n27 Febreiro 2007 ás 8:05 p.m.\nRin moito coa crónica, aínda que o que todos eses atrancos legais non sexan cousa de risa. Con ese tipo de tretas a Igrexa leva décadas a aproveitarse duns ben que non lle pertencen desde ningunha perspectiva (con independencia de que as relixións deben quedar sempre fóra de todo xogo político, por suposto).\n28 Febreiro 2007 ás 4:59 p.m.\nBueno, non, non todos somos ateos incluídos á forza, eu son católico, apostólico e romano excluído da santa igrexa por un pais bolcheviques, e claro, agora teño moitas dificuldades para recibir a fé do bautismo… dita xa a parvada, comentar que se eu tivera a desgracia de estar bautizado correría a acompañarte na túa aventura apóstata… por dificil que sexa paga a pensa darse de baixa dese clube…\n28 Febreiro 2007 ás 5:44 p.m.\nAntes que nada, o vermello séntalle moi ben, maxestade. Se para os rusos o vermello é sinónimo de beleza por algo será.\nPero dada a miña natural tendencia á pallasística, vou relatar aquí algúns feitos que deixan claro como funciona a igrexa e o seu xestor “in absentia”, coñecido por Deus ou “Ya vé” (Así, en castellano). E, de paso, cal é a miña relación co asunto.\nAí atrás pensamos levar ós pequenos a unha gardería. Resulta que o noso é un concello pequeno e non ten, así que nos achegamos á privada máis cercana, aínda sabendo que era dunha “ONG” (depende da igrexa) e preguntamos. Recibiunos unha adolescente sudamericana cos hábitos postos e informounos -rodeados de Beléns, calendarios con virxes e demáis fetiches pelipuntíferos- de que antes de informarmos teriamos que ter unha entrevista coa nai superiora. Como xa nos tomara os datos e corriamos risco de ser chamados advertín con non moi boa cara que os pequenos non están bautizados. Cando quixen poñer con dignidade o pé fóra daquel antro tropeceime e debrucei no chan.\nPasados varios meses aínda non chamaron e os rapaces non teñen gardería, porque as privadas que non son da Igrexa -e non pagamos a escote todos os católicos forzosos ou non do Estado- teñen precios inaccesibles para a economía desta familia.\nPero como deus non entende de tempo -e co tropezón non se viu recompensado pola miña renuncia ós seus consellos logo de invertir tanto tempo nunha “¿educación católica?” durante a miña infancia- a vinganza xa chegara antes, hai un par de anos: un bo amigo é irmán dun cura e resulta que bautizou á filla e quíxome como padriño. Como é amigo de verdade, aceptei o trago e a hipocresía dando por feito que el tampouco cre e que aquilo era un compromiso de amistade máis que co veciño darriba da miña nai. Deus, que sabía das nosas mentiras, encarregoulle a unha panda de manguis que, mentres nós estabamos mentindo dentro, nos roubasen todo o que tiñamos no coche. Logo daquel episodio non sei se crer en Deus, a verdade, ese deus que castiga e, cando pode, dáche polo cú (sen vaselina nen pracer nin nada). Pero si teño claro que o da apostasía en grupo vai adiante, conten comigo.\nUn saúdo, raíña, as disculpas polo rollo e a noraboa polo ben que o paso cando leo no seu blog.\n28 Febreiro 2007 ás 10:48 p.m.\nMoucho: que envexa, o de que non esteas bautizado e non teñas estas preocupacións absurdo-surrealistas. De tódolos xeitos sei que me acompañas no sentimento;)\nR.R: benditos os ollos!! Xa estaba un pouco preocupada pola túa ausencia blogueira, aínda que supoño que para os que tedes unha vida de verdade, con traballo, e nenos e tal, a compatibilidade vida real- vida dixital non será tan doada. Está claro que, como dicían os xeniais Gomaespuma “cuando Dios aprieta, ahoga pero bien” ou que castiga sen pedra nin pao, senón con ostiazos contra o chan e bandas organizadas. Se puidera decidir, xa que a Igrexa cobra polo meu suposto catolicismo, coa miña parte pagaría a gardería dos teus críos. Que por outra banda paréceme tremendo por parte do Estado que non haxa plazas de gardería e que teñamos que recorrer a unha da Igrexa. Un bico e benvidísimo de novo.\nP.D: nada de rollo, despois de tanto tempo ausente, tiñas que recuperar terreo! E moitas gracias polos cumpridos. O vermello é unha cor moi agradecida 😉\n3 Marzo 2007 ás 1:30 p.m.\nNon, se o da Igrexa é para mexar e non botar pinga. Eu vou facer un clube social no que se inscriban todos os nenos nados no pais. Mellor no mundo enteiro, non hai que ter poucas miras. Ese clube estará dirixido por min e ninguén máis, sobre a marcha irei decidindo o que se fai ou non, pero se me dá pola pederastia a joderse e aguantar. Ademáis, os diferentes estados daranme 50 céntimos de euro por cada socio ao ano. Para rematar, non se poderán dar de baixa baixo ningún concepto ningún dos socios.\nQuen dixo que o negocio perfecto non existía?\n3 Marzo 2007 ás 10:47 p.m.\nPastor, un resumo perfecto do negocio do século que é a Igrexa “se me dern cincuenta céntimos por cada neno que nace…” Unha gran idea 😉\nLuns, Feb 26th, 2007 at 10:38 a.m.\nO Outro Lado do Espello is powered by\tWordPress 4.9.5 and delivered to you in 0.477 seconds using 34 queries.


Vieiros: Galiza Hoxe - Berro labrego: "Cada día estámonos empeñando máis"\nCOLAPSO NAS ESTRADAS DE SANTIAGO\nMáis de dous milleiros de tractores, catro veces máis que na última tractorada, transitan polas rúas de Compostela, onde exixen medidas urxentes por parte da Administración. Vídeo no interior.\nUn milleiro de gandeiros protestan ante a Eurocámara\nIsabel G. Couso (texto e vídeo) - 16:30 14/07/2009\nTags: gandeiros leite manifestación sector leiteiro tractorada\n"Levamos catro meses sen cobrar o leite e aínda non sabemos a que prezo nolo van pagar" laméntase Xosé Manuel, un gandeiro que colabora cos seus pais nunha pequena explotación en Mazaricos. "Non me podo adicar á agricultura, porque non lle vexo futuro, senón non dubidaría en tirar para adiante" subliña, ao tempo que recorda que as administracións son as que teñen que apostar polo rural porque, do contrario, como acontece nunha ringleira de pezas do dominó que caeu unha tras doutra "todos pasaremos fame", explica.\nEste mozo é un dos que, con tractor incluído, se achegou este martes até Santiago de Compostela para exixir unha solución para os problemas do rural. Canda el, outros labregos, como Suso, de Tordoia, ou Marisa, de Santa Comba, aseguran que se ven abocados ao peche, que non poden afrontar os gastos, que "cada día se están a empeñar máis"... En suma, máis de dous millóns de gandeiros mudaron este martes o agro polo asfalto para berrar que xa non poden máis.\nColapso nas estradas\nSegundo as cifras dos sindicatos, foron máis de dous milleiros os tractores que participaron na marcha convocada polos tres sindicatos agrarios, as cooperativas de produtores e Gandeiros Unidos. Unha vez máis, acompañados de pancartas alusivas á crise que están a atravesar e exixindo solucións inmediatas ás administracións, unha ringleira de vehículos agrícolas circularon polas estradas compostelás. Sobre as 11 da mañá saíron dende o mercado de Amio, para percorrer seguidamente algunhas das rúas máis concorridas da cidade, como a Avenida de Castela, Vista Alegre, Romero Donallo ou a Avenida de Lugo.\nA cantidade de tractores que participaron nesta convocatoria fixo que pasadas dúas horas dende a saída da cabeza, aínda a cola non arrincara dende o Mercado de Amio. Hai que subliñar que nesta marcha participaron catro veces máis tractores que na manifestación similar vivida hai un mes na capital compostelá.\nMobilizacións do luns: Tres milleiros de tractores xa protestan nas rúas do país\nSituación do sector e exixencias dos labregos: "A desesperación leva aos gandeiros outra vez á rúa"\n4.33/5 (15 votos)\n"Pecharemos as nosas explotacións, pero a boca non nola pecha ninguén"\nVídeo: saída dos tractores dende o recinto de Amio (Santiago)\nÁ saída da marcha, os tractores pasaron pola área comercial Maxi Día, fortemente custodiada pola policía\nOs vehículos tardaron máis de dúas horas en saír totalmente do punto de partida da marcha


Pobreza enerxética, cando quentar a casa é un luxo – Kaos en la red\nPor Moncho Mariño\t Publicado el 23 Ago, 2019\nCoa crise económica o número de familias afectadas en España, segundo indicaba o Ministerio de Transición Ecológica nunha nota de prensa o 5 de outubro de 2018, era de 4,6 millóns de persoas. En Galicia a Rede de Loita contra a Pobreza, (EAPN-Galicia), ofrecera datos do ano 2018 indicando que a pobreza enerxética, aqueles fogares que non poden permitirse manter a súa vivenda a unha temperatura axeitada, é dun 6,4% en Galicia. «Segue a existir unha gran cantidade de fogares que están moi lonxe de paliar a súa situación de pobreza enerxética”. Segundo eses datos, a porcentaxe de pobreza enerxética en Galicia pasou dun 6,8% ao 6,4% actual, mentres que no Estado pasa do 8,3 a 9,6%.\nA Consellería de Industria sinala que desde o pasado ano 2018, «un total de 1.432 familias se beneficiaron da liña de apoios posta en marcha pola Xunta e complementaria ao bono social do Estado que ten por obxectivo evitar os cortes de subministración nos fogares galegos». Por outra parte, máis recentemente no que vai deste ano 2019, «xa se teñen concedido un total de 3.119 axudas e o prazo estará aberto ata o 2 de decembro». Antes de poñer en marcha esta iniciativa, a Administración galega contaba con outras dúas liñas: o tícket eléctrico, entre 2014 e 2017, e as axudas para evitar cortes de subministración -entre 2016 e 2017- coas que a Xunta chegou a preto de 13.000 fogares.


Convocan concentracións pola #IIIRepública, este sábado en toda Galicia - Vigo al minuto\nConvocan concentracións pola #IIIRepública, este sábado en toda Galicia\nColectivos sociais, sindicais e políticos convocan, este sábado, día 7 de xuño, en diferentes puntos de Galicia- coincidindo con outras manifestacións en todo o Estado- concentracións baixo o lema ‘Fora os Borbóns, pola República’. En Vigo será diante do Museo de Arte Contemporánea (MARCO).\nEste colectivo de organizacións fai un chamamento a cidadanía para que “reclame o dereito a decidir sobre o modelo de estado que queremos; Unha clamorosa esixencia de superación do pacto constitucional do 78, do que moitas e moitos que aínda poden contalo, non participaron”; e do que todas e todos “os que hoxe teñen menos de 57 anos, tampouco puideron ser partícipes”.\nAs forzas política e sociais que convocan consideran que neste contexto político aberto trala abdicación do Rei “o papel fundamental ten que xogalo á cidadanía e evitar que este intento de segunda transición relegada a un pacto de elites e de despachos sen o concurso do pobo”.\nSemana de controles intensificados de la DGT en drogas y alcohol


Agonía e Exitus (Caderno da vida, 19/10/2003) - Xavier Alcalá\nHome Galego Hemeroteca Caderno da vida (LVG) Agonía e Exitus (Caderno da vida, 19/10/2003)\nExame de proxectos fin de carreira. Aula penumbrosa, ordenador, proxector e pantalla. Tribunal en que se mesturan as idades e as formalidades no vestir. O alumno é rapaz novo con traxe para a ocasión, que lle fai suar profusamente. Axudan os nervios: non debe fallar nada no programa que trouxo para demostrar o valor do seu traballo.\nTuse e avanza na exposición con tempo medido. Explica un sistema telemático para conectar unha realidade dolorosa coa lóxica hospitalaria. Trátase da hospitalización a domicilio, eufemismo solidario para o coidado a doentes en fase terminal.\nA pantalla mostra en grande o que o asistente dos enfermos vería nun dispositivo pequeno. Despréganse “menús” que analizan todo o referente ao ser humano que se vai co decoro que merece. A programación considera os seus estados físico e anímico, e o estado de ánimo dos parentes que o atenden.\nCando o estudiante chega ao punto da AGONÍA, as caras do tribunal coinciden coas do público: seriedade grave de persoas conscientes de que todas van pasar por esa porta. E aínda fica o punto final, o EXITUS, a saída, que nada ten que ver co éxito. O latinismo que oculta a morte (“exire” significa saír) convértese en bits indescifrables, cheos de respecto polo defunto, que atravesan redes “tunelizadas” desde a casa ata unha base de datos no hospital…\nResultado: matrícula de honra. O pai do mozo triunfante ofrécelle un aromático habano ao titor. Pero ambos levan moito Impaís ao lombo e temen outra saída, en vida, o “exitus” dos fillos que se van. Teñen experiencias nas súas familias.\nCalan e temen. Apoiaron moral e intelectualmente un invento que se pode usar en todo o mundo con telecomunicacións modernas. Un traballo loureado, que tantas suores custou, pode ficar en quimera por falta doutros apoios; ou emigrar, como os mellores cerebros, porque aquí non se entende o negocio da telemática, que é ubicua e aplicable a todo, mesmo a morrer con menos dor e máis dignidade.\n[La Voz de Galicia, Caderno da vida, 19/10/2003]\nAgonía e Exitus / Caderno da vida / Galiza / La Voz de Galicia\nPrevious PostDa VPN ao PNV (Caderno da vida, 12/10/2003)\nNext PostSic transit gloria Wojtylae (Caderno da vida, 26/10/2003)


Oza-Cesuras anuncia e retira o aviso de que a traída de Cesuras non é apta para o consumo - Xornal de Betanzos\nOza-Cesuras anuncia e retira o aviso de que a traída de Cesuras non é apta para o consumo\nArea fluvial de reboredo en Oza dos Ríos\nDesde que Oza dos Ríos e Cesuras se fusionaron, xa hai un lustro, o novo municipio resultante mantivo recorrentes problemas coa traída de Cesuras. Neste municipio o servizo préstao directamente o Concello, mentres que en Oza está privatizado e xestionado por Espina y Delfín. E cada certo tempo o goberno municipal do PP advirte da mala calidade do subministro en Cesuras, con cortes ocasionais, segundo o BNG preparando o camiño para a privatización do servizo.\nNun destes episodios, o pasado venres 17 o alcalde asinou un bando no que informaba de que a auga da traída non era “apta para o consumo” pola elevada “concentración de bacterias como consecuencia do longo período de seca”. O bando aínda pode verse por algúns establecementos de Cesuras mais o goberno local evitou publicalo no web municipal asegurando que realizara outras analíticas que concluían que a auga si era apta para o consumo, aínda que “no límite”. Á vista das versións contraditorias dos datos remitidos polo equipo de goberno do PP, Sanidade decidiu realizar as súas propias mostraxes e analíticas para tomar unha decisión.\nO pasado verán o alcalde pediu a Augas que prohibise o baño na área recreativa de Reboredo para evitar ter que afrontar o custo dos traballos de saneamento en lugares que lindan e verten ao río. A Xunta negouse a seguir as indicacións do rexedor do PP e recorda que a normativa actual obriga aos concellos a investir no saneamento, un servizo obrigatorio para todos os concellos como tamén ten apuntado o BNG.


Licítanse as obras de escavación, consolidación e acodicionamento do Castelo da Pena (Xinzo)\nInicio/Concellos/Licítanse as obras de escavación, consolidación e acodicionamento do Castelo da Pena (Xinzo)\nAta o Xinzo de Limia desprazábase o delegado territorial da Xunta en Ourense, Gabriel Alén. Esta mañá visitaba San Pedro da Pena, acompañado da alcaldesa, Elvira Lama; para anunciar a licitación das obras de escavación, consolidación e acondicionamento no castelo da Pena por un importe preto de 250.000 euros.\nAlén explicou que o obxecto da actuación, cun prazo de execución de 9 meses, é desenvolver traballos de investigación, documentación, escavación, consolidación e acondicionamento do recinto da fortaleza.\nEsta fortaleza sitúase en posición aproximadamente central a un recinto ovalado duns 3.000 m2 70 m de longo por 45 de anchura delimitado por unha muralla exterior. Dentro deste recinto poden apreciarse diversas estruturas de muros parcialmente cubertas pola densa vexetación. Nel realizáronse dúas campañas de sondaxes arqueolóxicas nos anos 2016 e 2017 co fin de comprobar o grao de conservación das estruturas do castelo e permitir valorar a viabilidade da súa escavación e posta en valor.\nGabriel Alén sinalou que coa intervención prevista tamén se pretende realizar un acondicionamento do circuíto e a sinalización mediante carteleira para que os visitantes poidan realizar un percorrido auto guiado. Finalmente, quérese difundir entre a cidadanía os traballos que se van realizar mediante diferentes accións de divulgación.\nEsta obra está cofinanciada polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional no marco do programa operativo Feder Galicia.\nacondicionamento alcaldesa castelo da pena consolidación delegado escavación gabriel alén licitación obras patrimonio Xinzo de Limia xunta


Última actualización de hace 2422 días en Yolanda Ares Comba\nÉ a cor máis enigmática e asóciase ó medo e ó descoñecido. Sen dúbida esta cor representa dun xeito claro os sentimentos os que me enfrontei nas primeiras sesións desta materia onde ó descoñecido dunha nova materia lle había que sumar a dificultade do emprego dunha nova ferramenta que no meu caso me resultou bastante complicada a súa comprensión e emprego.\nNas primeiras sesións, comezamos por facer unha volta a atrás para saber de onde vimos e analizar de xeito individual e en grupo os nosos coñecementos previos mediante dúas actividades.\nMediante a tarefa en grupo Qué entendemos por asesorar?, debiamos aventurarnos nos nosos coñecemento previos para delimitar posibles escenarios como futuros asesores/as, e o máis complicado, relacionar todos eses coñecementos para facer unha definición grupal do termo asesorar.\nNo tocante a tarefa individual, a tarefa era facer unha viaxe ó pasado para recordar as materias cursadas ó longo da nosa etapa universitaria para ver en cales e de que xeito traballamos a temática do asesoramento